cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မြင်းစုကုန်းရွာ၊ သဲကုန်းမြို့နယ်
မြင်းစုကုန်းရွာ (Myinsukone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ သစ်နီတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၀၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သစ်နီတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၇ ဦး၊ မ ၉၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၈၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သဲကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝန်မယ်ရွာ၊ မြိတ်မြို့နယ်
ဝန်မယ်ရွာ(Wunmei)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ မြိတ်မြို့နယ်၊ သဘွတ်ကျေးရွာအုပ်စု (Tha But)၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177558 ဖြစ်သည်။ သဘွတ်​ကျေးရွာအုပ်စု တစုလုံးတွင် ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိမ်ခြေ ၈၆၇ ရှိပြီး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၂၀၆ ဦး ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တံတားဦး မင်္ဂလာစေတီတော်
တံတားဦး မင်္ဂလာစေတီတော် သည် အင်းဝမြို့ရှိ ဇေယျပထတံတားဦးထိပ်တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
သက္ကရာဇ် ၈၄၂ ခုနှစ်တွင် အင်းဝတွင် ဒုတိယမင်းခေါင် နန်းတက်၏။ ထိုမင်းသည် အိမ်ရှေ့မင်းအဖြစ် ရှိနေစဉ်ကတည်းက တံတားဦးအရပ်တွင် စေတီတော်တည်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် အုတ်များကို စုဆောင်းခဲ့သည်။
နောင်အခါ မင်းဖြစ်လာသည့်နှစ်တွင်ပင် စေတီတော် တည်ခဲ့သည်။ ထိုစေတီတော်ကို ဌာပနာရန် ဓာတ်တော်များ ရှာဖွေခဲ့သသည်။ စေတီတော်၏ အလယ်ဌာပနာတိုက်ကို ၈၅၈ ခုနှစ်တွင် ပိတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၈၆၁ ခုနှစ်တွင် စေတီတော်ကြီး ပြီးစီးခဲ့သည်။ စေတီတော် တည်ဆောက်မှုမှာ ၁၉ နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ စေတီပုထိုးများ
ပုံးလောရွာ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်
ပုံးလောရွာ (Ponglaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်၊ ပါလောပါကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၂၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပါလောပါကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၇၇၀ ဦး၊ မ ၁၂၈၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၆၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆီဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားဝီးရွာ၊ ဟိုပန်မြို့နယ်
နားဝီးရွာ (Narwee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ဟိုပန်မြို့နယ်၊ နားဝီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၃၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဝီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၉၂ ဦး၊ မ ၁၇၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လယ်တီရွာ၊ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်
လယ်တီရွာ (Lelti)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်၊ တောင်လည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၄၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်လည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၂၃ ဦး၊ မ ၂၆၂၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၂၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထူးပေါက်ရွာ၊ စလင်းမြို့နယ်
ထူးပေါက်ရွာ (Htupauk)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ စလင်းမြို့နယ်၊ ထူးပေါက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၄၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထူးပေါက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၆ ဦး၊ မ ၂၀၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခေါင်းတစ်ရာသားစား
ခေါင်းတစ်ရာသားစား သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
ခရေမြိုင်ရွာ၊ ကလေးဝမြို့နယ်
ခရေမြိုင်ရွာ (Khayaemyaing)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ ကလေးဝမြို့နယ်၊ သစ်ချောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၁၀၆ ဖြစ်သည်။
ခေတ်ကျပ်လျှင် သဘင်သည် အရင်ငတ်သည်
ခေတ်ကျပ်လျှင် သဘင်သည် အရင်ငတ်သည် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
စီးပွားရေးချို့တဲ့သော ခေတ်ကာလ၌ သဘင်သည်များ ဦးစွာ ငတ်တတ်သည်။
လောင်ဟုံအိုင်ရွာ၊ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်
လောင်ဟုံအိုင်ရွာ (Lawnghuongaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်၊ ဟုံအိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၈၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟုံအိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၀၃ ဦး၊ မ ၂၉၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလွန်ထိရောက်စွမ်းဆောင်နိုင်သူများ၏ အလေ့အကျင့်ကောင်း ၇-ခု
အလွန်ထိရောက်စွမ်းဆောင်နိုင်သူများ၏ အလေ့အကျင့်ကောင်း ၇-ခု(The 7 Habits of Highly Effective People)ကို ၁၉၈၉-ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံး ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ စတီဗဲ(န်)ကားဗွီး(Steven Covey)က ရေးသားသော စီးပွားလုပ်ငန်းလမ်းပြနှင့် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးတိုးတက်အောင်လုပ်ဆောင်မှုကို ပံ့ပိုးသော စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ကားဗွီးက ဤစာအုပ်တွင် ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်များသို့ရောက်ရှိရန် ထိရောက်သော လုပ်နည်းကိုင်နည်းများကို တင်ပြသည်။ အဆိုပါ လုပ်နည်းကိုင်နည်းများသည် စရိုက်တွင်အခြေခံသောကိုယ်ကျင့်သိက္ခာရှိမှု(character ethic) အပေါ်မူတည်သည့် ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသောနိယာမများနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကိုချိန်ညှိလုပ်ကိုင်ခြင်းများဟု ဆိုခဲ့သည်။ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မည်သည့်ကာလတွင်မဆို အသုံးဝင်သော ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသောနိယာမများဖြစ်သည်ဟုလည်း ရေးသားခဲ့သည်။
ထိရောက်စွာစွမ်းဆောင်မှုဆိုသည်မှာ မိမိပိုင်ဆိုင်လိုသော အကျိုးရလဒ်များကို ရရှိအောင် ကြိုးစားခြင်းနှင့် ထိုရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည့်အရာများကို ဂရုတစိုက်ရှိခြင်းနှစ်ခုကို အညီအမျှ အလေးထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ကားဗွီးက အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်သည်။ သူက အဆိုပါအချက်ကို ရွှေဥဥသောငန်းပုံပြင်နှင့် ဥပမာပေး သရုပ်ဖော်ယှဉ်ပြသည်။ သူကထပ်လောင်းပြောကြားသည်မှာ ထိရောက်စွာစွမ်းဆောင်မှုကို ပီ/ပီစီ အချိုး (P/PC ratio)ဖြစ် ဖော်ပြနိုင်သည်။ ဤသို့ ဖော်ပြရာတွင် ပီ ဆိုသည်မှာ မိမိပိုင်ဆိုင်လိုသော အကျိုးရလဒ်များကို ရရှိအောင် ကြိုးစားခြင်း (အင်္ဂလိပ် - Production စာလုံးမှ ဦးဆုံးအက္ခရာ P)ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပီစီ ဆိုသည်မှာ ထိုရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည့်အရာများကို ဂရုတစိုက်ရှိခြင်း (အင်္ဂလိပ် - Production Capability စကားစုမှ P နှင့် C)ကို ဆိုလိုသည်။
ဒဟတ္တန်း (မြောက်)ရွာ၊ မလှိုင်မြို့နယ်
ဒဟတ္တန်း (မြောက်)ရွာ (Dahattan/Hattan(North))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မလှိုင်မြို့နယ်၊ ဒဟတ္တန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၂၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒဟတ္တန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၅ ဦး၊ မ ၇၁၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
အလွန်ထိရောက်စွမ်းဆောင်နိုင်သူများ၏ အလေ့အကျင့်ကောင်း ၇-ခု
ကားဗွီး၏ လူသိအများဆုံး ဤစာအုပ်ကို စတင်ထုတ်ဝေချိန်မှ စပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် အုပ်ရေ ၂၅-သန်းထက်မနည်း ရောင်းခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ဤစာအုပ်၏ အသံထွက်စာအုပ်(audiobook) အမျိုးအစားသည် အမေရိကန်ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်း ရာဇဝင်၌ ပထမဆုံး အုပ်ရေတစ်သန်းကျော် ရောင်းရသော သုတစာပေအမျိုးအစား အသံထွက်စာအုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဒဟတ္တန်း (မြောက်)ရွာ၊ မလှိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မလှိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလွန်ထိရောက်စွမ်းဆောင်နိုင်သူများ၏ အလေ့အကျင့်ကောင်း ၇-ခု
ကားဗွီးက လက်ရှိခေတ်ပေါ် တက်ကျမ်းများစွာတို့တွင် "ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကိုအခြေခံသောကိုယ်ကျင့်သိက္ခာရှိမှု" (personality ethic)ဟု သူခေါ်သော အပေါ်ရံပြောင်းလဲမှုများကို လုပ်ငန်းနှင့်ဘဝတိုးတက်မှုအတွက် အခြေခံအဖြစ် သာသာထိုးထိုးတင်ပြနေခြင်းကို ကန့်ကွက်ပြောဆိုသည်။ သူတွန်းပို့သည့် ဝါဒမှာ "စရိုက်တွင်အခြေခံသော ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာရှိမှု" (character ethic)ဟု သူခေါ်သော မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မည်သည့်ကာလတွင်မဆို အသုံးဝင်သော ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသောနိယာမများကို မိမိ၏ တန်ဖိုးထားသည့် စံနှုန်းများဖြင့် ချိန်ညှိလုပ်ကိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ တွန်းပို့ရာတွင် သူက နိယာမများနှင့် တန်ဖိုးစံနှုန်းများကို တမင်တကာနှင့် မှတ်မှတ်ရရ ခွဲခြားရှင်းပြသည်။ နိယာမများသည် ပြင်ပတွင်ရှိသော သဘာဝဥပဒေသများဖြစ်ပြီး၊ တန်ဖိုးစံနှုန်းများသည် အတွင်းမှဖြစ်သော ခံစားချက်ပေါ်မူတည်သည်ဟု သူက အမြင်ရှိသည်။ ကျနော်တို့၏ တန်ဖိုးစံနှုန်းများသည် ကျနော်တို့၏ အမူအကျင့်တို့ ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲမှုအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုရှိသော်လည်း၊ ပြင်ပနိယာမများကသာ နောက်ဆုံး အကျိုးရလဒ်များ မည်သို့ဖြစ်ပေါ်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်ဟု သူကဆိုသည်။ ကားဗွီးက သူ၏ဝါဒကို အလေ့အကျင့်အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလဲတိုးတက်သွားမှုအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ မှီခိုခြင်း (dependence)မှသည် အမှီအခိုကင်းခြင်း (independence)သို့ အရင်တိုးတက်ပြောင်းလဲပြီးမှ၊ နောက်ဆုံး အညမညအထောက်အကူပြုခြင်း (interdependence) အဆင့်သို့ အလေ့အကျင့်တို့ကို မြှင့်တင်သွားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
အလေ့အကျင့်ကောင်း ၇-ခု
ကားဗွီးက အမြင်ရှုထောင့်ပြောင်းလဲခြင်း(paradigm shift) သဘောတရားကို မိတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် စာအုပ်ကို စတင်ခဲ့သည်။ လူနှစ်ယောက်အား တူညီသောအရာတစ်ခုကို တစ်ပြိုင်တည်းပြသသော်လည်း ထိုလူနှစ်ယောက်၏ ဤအရာအပေါ် အမြင်ရှုထောင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေနိုင်သည်ကို စာဖတ်သူအား ရှင်းပြခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို ကားဗွီးက အမေရိကန် ကာတွန်းဆရာ ဝီလီယံ အယ်လီ ဟစ်လ်၏ "My Wife and My Mother-in-Law"ဟုခေါ်သော ကာတွန်းပုံကို သုံး၍ရှင်းပြခဲ့သည်။
ကားဗွီးက ရင့်ကျက်လာမှုအစဉ်အဆက်(Maturity Continuum)ကို လည်း ထပ်ပြီးမိတ်ဆက်ရှင်းပြသည်။ မှီခိုခြင်း (dependence)၊ အမှီအခိုကင်းခြင်း (independence)၊ အညမညအထောက်အကူပြုခြင်း (interdependence)ဟူ၍ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပိုမိုရင့်ကျက်လာမှုကို သုံးဆင့်ခွဲနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ကားဗွီးက ဤအဆင့်သုံးဆင့်ကို သူ၏ စာအုပ်အတွင်း၌ ဤသို့ ရှင်းပြသည်။ "မှီခိုခြင်း"သည် သင်(you)ကို ဦးတည်သော အမြင်ရှုထောင့်ဖြစ်သည်။ --"သင် က ငါ့ ကို ဂရုစိုက်ရမည်။ သင် က ငါ့ ကို ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေတွေမှာ ထောက်ပံ့ရမည်။ သင် ငါ လိုအပ်သော အရာများကို မလုပ်ပေး။ ငါ ဒီလို မကောင်းကျိုးရတာတွေဟာ သင့် ကြောင့် ဖြစ်တယ်။"
"အမှီအခိုကင်းခြင်း"သည် ငါ(I)ကို ဦးတည်သော အမြင်ရှုထောင့်ဖြစ်သည်။ --"ငါလုပ်နိုင်တယ်။ ငါ့မှာ တာဝန်ရှိတယ်။ ငါကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးနိုင်တယ်။ ငါကြိုက်တာရွေးနိုင်တယ်။"
"အညမညအထောက်အကူပြုခြင်း"သည် ငါတို့(we)ကို ဦးတည်သော အမြင်ရှုထောင့်ဖြစ်သည်။ --"ငါတို့လုပ်နိုင်တယ်။ ငါတို့ပူပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ ပင်ကိုစွမ်းရည်နဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပေါင်းပြီး ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ ရလဒ်ကို ငါတို့ဖန်တီးနိုင်တယ်။"
ပထမ အလေ့အကျင့် ၃-ခုသည် အမှီအခိုကင်းခြင်း (independence)ကို ရရှိစေရန် ရည်ရွယ်သည်။ နောက်ထပ် အလေ့အကျင့် ၃-ခုမှာ အညမညအထောက်အကူပြုခြင်း(interdependence) ရရှိစေရန်ရည်ရွယ်သည်။ နောက်ဆုံး ခုနစ်ခုမြောက် အလေ့အကျင့်မှာ ထိုသို့ရရှိထားသော အောင်မြင်မှုများကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ အလေ့အကျင့်တစ်ခုစီကို စာအုပ်အတွင်း၌ တစ်ခန်းစီပေး၍ ရှင်းပြထားသည်။
အမှီအခိုကင်းခြင်း
ပထမ အလေ့အကျင့် ၃-ခုသည် မှီခိုခြင်း (dependence)မှသည် အမှီအခိုကင်းခြင်း (independence)သို့ တိုးတက်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။
၁။ ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ်တာဝန်ယူလုပ်ကိုင်မှု(proactivity) ရှိပါစေ။
၂။ အလုပ်တစ်ခုကို မစခင်ကတည်းက မည်သည့်အကျိုးရလဒ်ကို ဦးတည်မည်ဟု သေချာစွာဆုံးဖြတ်ပါ။
ဤအလေ့အကျင့်သည် အရာအားလုံးသည် နှစ်ကြိမ်ဖန်တီးပြီးမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော နိယာမကို အခြေခံသည်။ စိတ်ကူးအတွင်း ပထမအကြိမ် ဖန်တီးပြီးမှ၊ လက်တွေ့အပြင်ဘက်တွင် ဒုတိယအကြိမ် ဖန်တီးဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ "သင်အနာဂတ်တွင် လိုချင်သော ဖြစ်ချင်သောအရာကို စိတ်တွင် ပုံဖော်ကြည့်ပါ၊ ပြီးမှ ထိုအရာဆီသို့ ရောက်ရှိရရှိအောင် မည်သို့သွားမည်ကို စနစ်တကျအကွက်ချစီမံပြီး လုပ်ကိုင်သွားပါ"ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
၃။ ပထမလုပ်ရမည့်အရာကို ပထမလုပ်ပါ။
အညမညအထောက်အကူပြုခြင်း
နောက်ထပ် အလေ့အကျင့် ၃-ခုမှာ အညမညအထောက်အကူပြုခြင်း (interdependence)နှင့် သက်ဆိုင်သည်။
၄။ ဆွေးနွေးမှုတိုင်းမှာ နှစ်ဖက်စလုံး အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေတဲ့ ရလဒ်မျိုးကို ဦးတည်စဉ်းစားပါ။
ဆက်ဆံဆွေးနွေးလုပ်ကိုင်မှုတို့တွင် နှစ်ဖက်စလုံး အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသော ဖြေရှင်းချက်များ သဘောတူညီမှုများကို ဦးတည်သော စစ်မှန်သော ခံစားချက်များဖြင့် စတင်ပါ။ ပြဿနာဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားသော ဆွေးနွေးပွဲများတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်ထဲက သူလိုချင်သည့်အတိုင်း တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ရသွားခြင်းမျိုးထက် ဆွေးနွေးလုပ်ကိုင်မှုတွင် ပါဝင်သူများအားလုံးက အားလုံးအတွက် အဆင်အပြေဆုံးရလဒ်ရှိခြင်းကို ပြည့်ဝစွာ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး လေးစားတန်ဖိုးထား ဆွေးနွေးလုပ်ကိုင်မှုသည် ရေရှည်အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက် ဖြစ်သည်။ "နှစ်ဖက်စလုံး အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေတဲ့ ရလဒ်မျိုးကို ဦးတည်တွေးခေါ်ခြင်း"သည် သူများကောင်းကျိုးအတွက် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချပြီး ဆက်ဆံချင်း မဟုတ်သလို၊ ဖြေရှင်းချက် မြန်မြန်ရအောင်သုံးသော ဆေးမြည်းတိုလည်း မဟုတ်ပါချေ။ ၎င်းသည် လူသားအချင်းချင်း ဆက်ဆံလုပ်ကိုင်ရေးနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်ရေးတို့ အောင်မြင်စွာ ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် အသုံးပြုရသော ကိုယ်ကျင့်တရားကို အခြေခံသည့် အလေ့အကျင့် ဖြစ်သည်။
၅။ အရင်သူ့ကို နားလည်အောင် ကြိုးစားပါ၊ ပြီးမှ ကိုယ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူနားလည်ပါစေ။
ကိုယ်ချင်းစာတရားဖြင့် နားထောင်ခြင်း(empathic listening)ကို အသုံးပြုကာ လူတစ်ယောက်ကို အစစ်အမှန်တိုင်း နားလည်အောင်ကြိုးစားပါ။ ဤသို့ လေးလေးစားစား စိတ်ပါဝင်စားစွာဖြင့် အရင်စလို ကောက်ချက်ချခြင်းများ ကင်းစင်သော(non-judgmental) နားထောင်မှုမျိုးကို အသုံးပြု၍ သူများ၏ အခြေအနေ အယူအဆကို တကယ်တန်း နားလည်အောင် ကြိုးစားနေသည်ကို ခံစားသိမြင်လိုက်ရသည့် အခါ၌ သူ့ဘက်ကလည်း ပွင့်လင်းသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် အပြန်အလှန် သင်၏ ရပ်တည်ချက် အယူအဆတို့ကို မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားလာလိမ့်မည်။ ဤသို့သော ဆွေးနွေးဆက်ဆံရေးမျိုးက ဂရုဏာတရားနှင့် ပြည့်စုံသော လောကရပ်ဝန်းတစ်ခုကို ဖန်တီး၍ အပြုသဘောဆောင်သော ပြဿနာဖြေရှင်းမှုကို အကျိုးပြုပေလိမ့်မည်။
၆။ အင်အားကောင်းများကို ပေါင်းစုပြီး ပန်းတိုင်သို့ရောက်အောင် စုပေါင်းလုပ်ဆောင်ပါ။
လူတစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက်တွင် မတူညီသော အားသာချက်များ အရည်အချင်းများရှိကြရာ၊ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြသည့် အခါ၌ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အားသာချက်များကို အသုံးပြုနိုင်ရန် လမ်းကြောင်းပေး ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်လုပ်ကိုင်ရမည်။ ဤသို့ ပြုခြင်းဖြင့် တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းလုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် ရောက်ရှိရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သော ရလဒ်ပန်းတိုင်များကို ရရှိပေလိမ့်မည်။
စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးတက်မြှင့်တင်ခြင်း
နောက်ဆုံး အလေ့အကျင့်မှာ တစ်ကိုယ်ရေတိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးမှု၊ လူလူချင်းဆက်ဆံရေး ဩဇာနယ်ပယ်တွင် တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးမှုရှိရန် စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့လာကြိုးစားမှုကို ဆိုလိုသည်။
၇။ လွှကိုထက်နေအောင် အမြဲသွေးပါ။
လွှသွေးခြင်းသည်လည်း အချိန်ပေးရသော လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ သို့သော် လွှအတုံးဖြင့် သစ်ပင်ဖြတ်လျှင် ထိုထက်မက အချိန်ပိုကုန်လိမ့်မည်။
ထို့အတူပင် ကျနော်တို့၏ လူမှုဘဝတွင်လည်း မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်သော အရာများ၊ အရည်အချင်းများ ကို ထိန်းသိမ်းစောက်ရှောက်ခြင်း၊ တိုးပွားလာစေခြင်း၊ မိမိ၏ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းစောက်ရှောက်ခြင်းတို့သည် အချိန်ပေးရသောလုပ်ငန်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း အဆိုပါလုပ်ငန်းများကို အချိန်မပေးခဲ့လျှင် ရေရှည်တွင် မည်သူမှ ထိရောက်စွာ စွမ်းဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထိုကြောင့်လည်း ကားဗွီးက အားကစား၊ အပန်းဖြေမှု၊ ဘုရားရှိခိုးဆုတောင်းခြင်းများ၊ တရားထိုင်ခြင်းများ၊ အတတ်ပညာသစ် နည်းစနစ်သစ် ရှာဖွေမှုကို အမြဲပြုခြင်း၊ စာပေအနုပညာ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများ၊ လူမှုဝန်ထမ်းလုပ်ကိုင်မှုများတွင် ပါဝင်လုပ်ဆောင်ခြင်းများ ပြုရန် အကြံပေးသည်။
ပေါများခြင်းခံယူချက်
ကားဗွီးက "ပေါများခြင်းခံယူချက်"(abundance mentality)ဟူသော စကားလုံးကို အလေ့အကျင့်-၄၏ "နှစ်ဖက်စလုံး အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေတဲ့ ရလဒ်မျိုးကို ဦးတည်တွေးခေါ်ခြင်း"(Win/Win Approach)နှင့် ဆက်စပ်ပြီး ရှင်းပြခဲ့သည်။ ဆိုလိုရင်းမှာ ကမ္ဘာလောကကြီး၌ လူတကာနှင့် မျှဝေသုံးစွဲရန် ရင်းမြစ်ပစ္စည်းများနှင့် အောင်မြင်မှုများ အလုံအလောက်ရှိသည်ဟူသော ခံယူချက်ဖြစ်သည်။ သူက ထိုအယူအဆကို "ရှားပါးခြင်းခံယူချက်"(scarcity mindset)နှင့် ယှဉ်ပြသည်။ "ရှားပါးခြင်းခံယူချက်"သည် ဇီးရိုးဆမ်းဂိမ်း(zero-sum game)ဟု အမည်တွင်သော "လူတစ်ယောက်က အောင်မြင်မှု အနိုင်ရမှုရရှိရန်အတွက် သူ၏ပြိုင်ဖက် ရှုံးနိမ့်မှဖြစ်မည်"ဟူသော တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အဖျက်သဘောဆောင်သော မလိုလားအပ်သော ယှဉ်ပြိုင်မှုကို ဖြစ်စေသော ခံယူချက်မျိုးဖြစ်သည်။ ထိုခံယူချက်ရှိသူများသည် ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုတွင် ပါဝင်သူအားလုံး တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်း "အနိုင်ရရှိနိုင်သည့်"(အားလုံးအကျိုးရှိနိုင်သည့်) ဖြေရှင်းချက်ရလဒ်များ ဖြစ်နိုင်ချေကို လုံးဝထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိတတ်ပေ။ "ပေါများခြင်းခံယူချက်"ရှိသူများသည် ဇီးရိုးဆမ်းဂိမ်း အယူအဆကို လက်မခံကြပေ။ သူတို့သည် သူတပါးတို့၏ အောင်မြင်မှုများကြောင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုမရှိပဲ မုဒိတာပွားနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မိမိကို မိမိတန်ဖိုးထားခြင်း၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းများအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိခြင်းတို့က အဆိုပါ "ပေါများခြင်းခံယူချက်" ထားရှိသူတစ်ယောက် အဖြစ်ကို ရောက်ရှိစေနိုင်သည်ဟု ကားဗွီးက အခိုင်အမာဆိုခဲ့သည်။ ဤခံယူချက်၏ အကျိုးဆက်အားဖြင့် အကျိုးအမြတ်၊ အသိအမှတ်ပြုခြင်းခံရမှုနှင့် တာဝန်ယူမှုတို့ကို မောင်ပိုင်မစီးပဲ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ ပြိုင်ဖက်များနှင့် မျှဝေနိုင်စွမ်းရှိမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ထို့အတူပင် အဖွဲ့အစည်းများအနေနှင့်လည်း စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်ရာတွင် ဤခံယူချက်ကို လက်တွေ့အသုံးချခြင်းဖြင့် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားတိုးပွားမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု ဆိုထားသည်။
စာအုပ်ကျော်ကြားမှု
ဤစာအုပ်ကို ဘာသာစကားပေါင်း ၄၀-ခုထိ ပြန်ဆိုခဲ့ပြီး စုစုပေါင်းအုပ်ရေ ၂၅-သန်းထက်မနည်း ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး၌ ရောင်းခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ အသံထွက်စာအုပ် အမျိုးအစားတွင်လည်း ၁.၅-သန်းထက်မနည်း ရောင်းခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ အခုချိန်အထိ သမိုင်းတစ်လျောက်လုံးတွင် ရောင်းအကောင်းဆုံး စီးပွားရေးဆိုင်ရာ သုတစာပေစာအုပ်များစာရင်းဝင် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ၂၀၁၁-ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်းက ဤစာအုပ်ကို "ဩဇာအကြီးဆုံး စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ စာအုပ် ၂၅-အုပ်"စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြခဲ့သည်။
အမေရိကန်သမ္မတ ဘီလ် ကလင်တန်(Bill Clinton)က ကားဗွီးကို ကဲန်ပ်ဒေးဗစ်(Camp David)သို့ ဖိတ်ခေါ်ကာ သူ၏ သမ္မတဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်မှုများတွင် ဤစာအုပ်အတွင်းရှိ အကြံပေးချက်များကို ရယူပေါင်းစပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများကို စုံစမ်းတောင်းဆိုခဲ့သဖြင့် ကားဗွီးက အကြံပြုလမ်းညွှန်ပေးခဲ့ဖူးသည်။
တိဿမဟာရာမရာဇမဟာဝိဟာရ
တိဿမဟာရာမရာဇမဟာဝိဟာရ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ တောင်ပိုင်းစီရင်စု၊ တိဿမဟာရာမ (Tissamaharama) တွင် တည်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဘာသာစေတီပုထိုးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံသို့ ရဟန္တာ မဟိန္ဒထေရ် (Mahinda Thera) ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် နိုင်ငံအတွင်း၌ တည်ခဲ့သည့် အဓိကကျသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာအဆောက်အဦးလေးခုထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ စေတီတော်တည်ရှိရာသည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားကိုယ်တော်တိုင် အလေးအမြတ်ထားခဲ့သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တတိယအကြိမ်မြောက် ထိုကျွန်းသို့ ဒေသစာရီလှည့်လည်စဉ်က ထိုနေရာတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန္တာငါး အပါး ၅၀၀ နှင့်အတူ တရားထိုင်ကာ အချိန်အချို့ကို ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ တိဿမဟာရာမကျောင်းတော်သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတောင်ပိုင်း၏ အလယ်ဒေသဗုဒ္ဓဘာသာပညာရေးသင်ကြားရေးစင်တာများတွင် ဘီစီ ၃ ရာစုမှ အေဒီ ၁၁ ရာစုအထိ အလွန်ထင်ရှားခဲ့သည်။ တိဿမဟာရာမဒဂိုဘ (Tissamaharama Dagoba) သည် ကျောင်းဝင်းဥပစာအတွင်းတည်ရှိပြီး သီရိလင်္ကာရှိ အကြီးမားဆုံးသော စေတီများထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအချိန်၌ တိဿမဟာရာမရာဇမဟာဝိဟာရ၏ တာဝန်ရှိအကြီးအကဲမှာ ရဟန်းတော် Devalegama Dhammasena Nayaka Thera ဖြစ်သည်။
သမိုင်း
အသောကမင်း (304-232 BCE) လက်ထက်တွင် ဗုဒ္ဓသာသနာထွန်းကားပြန့်ပွားစေရန် အနီးအနားရှိ နိုင်ငံများသို့ သာသနာပြုရဟန်းတော်များ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုသာသနာပြု လုပ်ငန်း၏ တစိတ်တဒေသအနေဖြင့် ရဟန္တာ မဟိန္ဒထေရ် (အသောမင်း၏ သားတော်စပ်သူ) သည် ဘီစီ ၃ ရာစု အနုရာဓပုရတွင် ဘုရင် Devanampiya Tissa အုပ်စိုးနေစဉ် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၌ ဗုဒ္ဓသာသာနာသည် စတင်ကာ ထွန်းလင်းလာပြီးနောက်တွင် အဓိကအရေးပါးသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်များ ဖြစ်ကြသည့် အနုရာဓပုရမဟာဝိဟာရနှင့် Mihintale ရာဇမဟာဝိဟာရ စသည့် ကျောင်းတော်များကို နိုင်ငံ၏ မြောက်အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုတစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် တိဿမဟာရာမ ရာဇမဟာဝိဟာရနှင့် စိသုဝါဥဝ ရာဇမဟာဝိဟာရ ကျောင်းတော်နှစ်ခုကို တောင်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ မဟာဝံသကျမ်းစာများ (Mahawamsa )အရ ထိုကျောင်းတော်ကို ဘီစီ ၂ ရာစုတွင် ဘုရင် Ilanaga (38-44 A.D.) က Silapassa Pirivena အဖြစ် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ကျောင်းတော်ကို တိုးချဲ့မှုများ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သေးသည်။ အချို့သော သမိုင်းပညာရှင်များက ကျောင်းတော်ကို ဘုရင် Mahanaga က ဘီစီ ၃ ရာစုတွင် ပထမဆုံး တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရင် Kavan Tissa က ကျောင်းတော်ကို အဓိကကျောင်းတော်တစ်ခုအဖြစ် ဘီစီ ၂ ရာစုတွင် တိုးချဲ့မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းကြီးကျောင်းများ
ခုံကျူး ခုံတာ၊ ရှေ့နေကျူး ရှေ့နေတာ
ခုံကျူး ခုံတာ၊ ရှေ့နေကျူး ရှေ့နေတာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
တရားစီရင်ဆုံးဖြတ်ရာ၌ ခုံမင်းကလွန်သော် ခုံမင်း၏ တာဝန်ဖြစ်၍ ရှေ့နေလွန်သော် ရှေ့နေ၏ တာဝန် ဖြစ်သည်။
ညောင်စောက်ပင်ရွာ၊ သဲကုန်းမြို့နယ်
ညောင်စောက်ပင်ရွာ (Nyaungzaukpin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ သစ်နီတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၀၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သစ်နီတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၇ ဦး၊ မ ၉၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၈၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သဲကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချီးမွမ်း ခုနစ်ရက်၊ ကဲ့ရဲ့ ခုနစ်ရက်
ချီးမွမ်း ခုနစ်ရက်၊ ကဲ့ရဲ့ ခုနစ်ရက် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ ကဲ့ရဲ့ ခုနစ်ရက်၊ ချီးမွမ်း ခုနစ်ရက် နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ရွာသစ်ရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်
ရွာသစ်ရွာ(Ywarthit)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ ဘုရားဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၆၀၅၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုရားဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၄ ဦး၊ မ ၇၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၄၀ ဦး နေထိုင်သည်။ ၎င်းရွာသည် တိမ်ကောသွားခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျိုက်ကလွတ်ဒက်စေတီတော်
ကျိုက်ထီးဆောင်းစေတီတော် (ကျိုက်ကလွတ်ဒက်စေတီတော်) သည် မွန်ပြည်နယ်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ ဇုတ်သုတ်ရွာတွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
သာသနာနှစ် ၁၁၁ ခုနှစ်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် သုဝဏ္ဏဘုမ္မိသို့ ဒေသစာရီ ကြွတော်မူ၏။ ထိုအခါ ကော့ကလွတ်တကောနတ်ဘီလူးကျွန်းမှ ဘီလူးညီနောင်တို့သည် မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြင်၍ ဆံတော်တစ်ဆူ ရကြ၏။ ထို့နောက် နေရပ်တွင် ဂဝံအုတ်ကျောက်တို့ဖြင့် ၁၁၃ ခုနှစ်တွင် စေတီတော်တစ်ဆူ တည်ခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရားရုပ်တု၊ ဘီလူးညီနောင်ရုပ်တု၊ ရွှေငွေများအပြင်၊ နတ်သမီးဆံပင်တို့ကို ဖြတ်၍ ကျစ်ခွေကာ ပူဇော်ဌာပနာခဲ့သည်။
အတိုင်းအတာများ
စေတီတော်၏ အတိုင်းအတာများမှာ −
ဘွဲ့တော်
စေတီတော်၏ ဘွဲ့တော်မှာ ကျိုက်ကလွတ်ဒက် ဟု ခေါ်သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ "နတ်တည်သော ဘုရား" ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နတ်သမီးဆံပင်ကြိုး ဌာပနာထား၍ "ကျိုက်ဇုတ်သွတ်" ဟုလည်း ခေါ်သည်။ ကျိုက်ဇုတ်သုတ်၊ ထီးဆောင်းဘုရားဟု ထင်ရှား၍ တည်ရှိရာ ရွာကိုလည်း ဇုတ်သုတ်ရွာဟု ခေါ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ စေတီပုထိုးများ
ဟွမ်းထင်ရွာ၊ လောက်ကိုင်မြို့နယ်
ဟွမ်းထင်ရွာ (Humhtin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ လောက်ကိုင်မြို့နယ်၊ ကြာစီရှုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၆၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြာစီရှုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၅၅ ဦး၊ မ ၂၆၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောက်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွိုင်လင်လေးမြို့
လွိုင်လင်လေးမြို့သည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်မြို့နယ် ရှမ်း-ကယားနယ်စပ်တွင် တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် မြို့အဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။
သမိုင်းကြောင်း
လွိုင်လင်လေးဒေသကို ရှေးယခင် စော်ဘွားများလက်ထက်က လက်ထောက်မြို့ပိုင် ၁ ဦးအုပ်ချုပ်၍ ထီးစဲခါးတိုက်နယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ စိုက်ပျိုးသီးနှံများမှ အမျိုးအမည်အလိုက် ၁၀ ပုံ ၁ ပုံကို လွိုင်ကော်စော်ဘွားထံ အခွန်ပေးဆောင်ရသည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် အဆိုပါစနစ်ကို ဖျက်သိမ်းကာ လွိုင်လင်လေးကျေးရွာအုပ်စု၊ ထီးစဲခါးကျေးရွာအုပ်စုနှင့် တီးလုံကျေးရွာအုပ်စုများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် လွိုင်လင်လေးမြို့အဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။
ပထဝီဝင်အနေအထား
မြောက်လတ္တီတွဒ် ၁၉ ဒီဂရီ ၅၂ မိနစ် နှင့် အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၇ ဒီဂရီ ၁၃ မိနစ် တွင် တည်ရှိသည်။ အရှေ့မှ အနောက်သို့ ၄.၃၈ မိုင်၊ တောင်မှမြောက်သို့ ၂.၉၄ မိုင်ရှိပြီး ၅၉၈.၀၆ စတုရန်းမိုင် ကျယ်ဝန်းသည်။
နယ်နိမိတ်
လွိုင်လင်လေးမြို့၏ အရှေ့ဘက်တွင် လွိုင်ကော်မြို့နယ်မှ ထီးစဲခါးကျေးရွာအုပ်စုနှင့် တီးလုံကျေးရွာအုပ်စု၊ အနောက်ဘက်တွင် ပိန်းချစ်ကျေးရွာအုပ်စုနှင့် တောင်ဘက်တွင် လွိုင်ကော်မြို့နယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် ရှမ်းပြည်နယ် ဆီဆိုင်မြို့နယ်တို့ တည်ရှိသည်။
မြေမျက်နှာသွင်ပြင်
ပင်လယ်ရေမြေနှာပြင်အထက် ၂၅၅၅ ပေအထက်တွင် တည်ရှိကာ တောင်ကုန်းတောင်တန်းများကြားတွင် တည်ရှိသည်။
လူဦးရေ
လွိုင်လင်လေးမြို့တွင် ရှမ်းတိုင်းရင်းသားများ အများဆုံးနေထိုင်ကြသည်။ ထို့နောက် ကယားနှင့် ဗမာလူမျိုးများ အစဉ်လိုက် များပြားစွာနေကြသည်။ ကိုးကွယ်မှုအနေဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာကို အများဆုံး ကိုးကွယ်ကာ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ဒုတိယအများဆုံကိုးကွယ်သည်။
စီးပွားရေး
လွိုင်လင်လေးမြို့သည် ရှမ်းပြည်နယ် တောင်ကြီးမြို့နှင့် ကယားပြည်နယ် လွိုင်ကော်မြို့ကို ဆက်သွယ်သော လွိုင်ကော်-ဆီဆိုင်-ဟိုပုန်း-တောင်ကြီး လမ်းမပေါ်တွင် တည်ရှိကာ စီးပွားရေးကောင်းမွန်သည်။ ဒေသခံအများစုသည် စိုက်ပျိုးရေးကို အဓိကလုပ်ကိုင်ကြသည်။ မြို့၏အဓိကထွက်ကုန်မှာ ဆန်စပါးနှင့် ပြောင်းဖြစ်သည်။
ကျွဲနဖါးရွာ၊ ပုသိမ်ကြီးမြို့နယ်
ကျွဲနဖားရွာ (Kywenahpar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ အောင်မြေသာစံခရိုင်၊ ပုသိမ်ကြီးမြို့နယ်၊ ရွှေစာရံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၇၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေစာရံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၄၃၉ ဦး၊ မ ၅၈၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၂၃၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုသိမ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂုံညှင်းတောင်ရွာ၊ စလင်းမြို့နယ်
ဂုံညှင်းတောင်ရွာ (Gonhnyintaung)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ စလင်းမြို့နယ်၊ အင်ကျင်းပင်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၆၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်ကျင်းပင်လှကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၉ ဦး၊ မ ၁၉၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချီးမွမ်းတန်သည် လူရည်ကိုရှု
ချီးမွမ်းတန်သည် လူရည်ကိုရှု သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ချီးမွမ်းရန် ထိုက်တန်သူကို သူ့အရည်အချင်းနှင့် ထိုက်တန်သည့်အလျောက် ချီးမွမ်းရသည်။
စံကားရွာ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်
စံကားရွာ (Sankar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်၊ ပါလောပါကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၃၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပါလောပါကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၇၇၀ ဦး၊ မ ၁၂၈၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၆၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆီဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဘွတ်ရွာ၊ မြိတ်မြို့နယ်
သဘွတ်ရွာ(Thabut)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ မြိတ်မြို့နယ်၊ သဘွတ်ကျေးရွာအုပ်စု (Tha But)၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177556 ဖြစ်သည်။ အထက (သဘွတ်)သည် ဆရာ/မ ၄၀ ကျော်၊ ကျောင်းသား/သူ ၁၂၀၀ ကျော်ရှိကာ၊ မြေ ၂ ဧကပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ သဘွတ်ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာန ရှိသည်။ မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်း ၁၆ ရွာတွင် ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စေတနာ့ဝန်ထမ်း
စေတနာ့ဝန်ထမ်း ဆိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ဦး သို့မဟုတ် အုပ်စုတစ်ခုခုက ငွေကြေးရယူခြင်း မရှိဘဲ အခြားလူပုဂ္ဂိုလ်၊ အုပ်စု သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုခုအား အကျိုးရှိစေရန် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ယူဆနိုင်သည်။
ပဒါညေးရွာ၊ လွိုင်ကော်မြို့နယ်
ပဒါညေးရွာ(Padarngay)သည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်ခရိုင်၊ လွိုင်ကော်မြို့နယ်၊ နွားလဝိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၃၃၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လွိုင်ကော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွိုင်ကော်ပညာရေးကောလိပ်
လွိုင်ကော်ပညာရေးကောလိပ်သည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်မြို့နယ်တွင်တည်ရှိသော ပညာရေးကောလိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လွိုင်ကော်မြို့ လေယာဉ်ကွင်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ စတင်ဖွင့်လှစ်စဉ်က ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ် (လွိုင်ကော်)၏ ပင်မစာသင်ဆောင်တွင် တွဲဖက်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ထိုတက္ကသိုလ်၏ မြောက်ဖက်တွင် သီးခြားဖွင့်လှစ်ထားရှိသည်။ ယခင်က ၂ နှစ်သင် ကောလိပ်အဆင့်မှ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၃၁ ရက်နေ့တွင် ၄ နှစ်သင် ဒီဂရီကောလိပ်အဖြစ် တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ ကဏ္ဍ:ကယားပြည်နယ်ရှိ ကောလိပ်နှင့် တက္ကသိုလ်များ
မန်ရင်ရွာ၊ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်
မန်ရင်ရွာ (Manyin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်၊ ဟုံအိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၀၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟုံအိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၀၃ ဦး၊ မ ၂၉၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
သုမင်္ဂလာလင်္ကာရ
တိပိဋကဓရ တိပိဋကကောဝိဒ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ခံ တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ဘဒ္ဒန္တဒေါက်တာသုမင်္ဂလာလင်္ကာရ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ လေးပါးမြောက် သာသနာ့အာဇာနည် ပိဋကတ်သုံးပုံ ‌အောင်သူ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်သည်။
၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ သက်တော် ၂၇ နှစ်အရွယ်တွင် ပိဋကတ်သုံးပုံကို ရေးဖြေ နှုတ်ဖြေ နှစ်မျိုးလုံး အောင်မြင်တော်မူသည့်အတွက် တိပိဋကဓရ၊ တိပိဋကကောဝိဒ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်နှစ်မျိုးရခဲ့သည့် ဆရာတော်ဖြစ်သည်။ အမရပူရ (တောင်မြို့) မဟာဂန္ဓာရုံကျောင်းတိုက်၊ ကျမ်းပြုအကျော် ဆရာတော် အရှင်ဇနကာဘိဝံသ၏ တပည့်ရင်းတစ်ပါးဖြစ်သည်။
၁၉၉၀ ခုနှစ်က ပတ္တနိကုဇ္ဇနသပိတ်မှောက်ကံဆောင်ပွဲ တွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသည့် သံဃာတော် အများအပြားမှာ နဝတစစ်အစိုးရ၏ မတရားဖမ်း ဆီးခြင်းခံခဲ့ရရာ ဆရာတော် ဦးသုမင်္ဂလ လည်း တစ်ပါး အပါအဝင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ နဝတ ကို သပိတ်မှောက်ကံဆောင်သင့် မဆောင်သင့် မန္တလေးသံဃာထုက ရန်ကုန်ရှိ ဆရာတော်ဦးသုမင်္ဂလထံသို့ စာရေး ဆက်သွယ်မေးမြန်းလျှောက်ထားခဲ့သည်။ ဆရာ‌တော်က ဝိနည်း နှင့် အညီ အဆုံးအဖြတ် စာတမ်းရေးပြီး ပြန်ကြားပေးခဲ့သည် ကို အကြောင်းပြု ဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမတွင် ဆရာတော်ကို အင်းစိန်ထောင်တွင် ထားရှိရာမှ ဒကာ ဒကာမ တပည့်သံဃာများ နှင့် အလှမ်းဝေးရာ မြစ်ကြီးနားထောင်သို့ ပြောင်း‌ရွှေ့ ထားရှိခဲ့သည်။ ၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင်မှ ထောင် မှ ပြန်လည် လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
ဆရာတော် နာမကျန်းဖြစ်ချိန်တွင် မြန်မာ စစ်အစိုးရက မည်သို့မျှ တာဝန်မယူသဖြင့် ထိုင်းဘုရင်မိသားစုက တာဝန်ယူ ကြိုးစားကုသ ပေးနေစဉ် ၂၀၀၆ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ (၂၄) ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့ (၀၇း၃၅) နာရီ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ဘန်ကောက်လေဆိပ်တွင် ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ရသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မွေးဖွားခုနှစ် မသိရှိရသူများ ကဏ္ဍ:၂၀၀၆ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ့နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်များ
ပန်းပင်ကုန်းရွာ၊ သဲကုန်းမြို့နယ်
ပန်းပင်ကုန်းရွာ (Panpinkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ သစ်နီတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၀၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သစ်နီတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၇ ဦး၊ မ ၉၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၈၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သဲကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်တီးရွာ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆီဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မျိုးမင်းစိုး
မျိုးမင်းစိုး (၁၂ ဇွန် ၁၉၇၆ မွေးဖွား) သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်နာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၁၉၇၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၁၂)ရက်နေ့၌ မန္တလေးမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
မျိုးမင်းစိုးသည် မြန်မာ့ဒီဇိုင်နာလောက တွင်အောင်မြင်သော ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ရွှေသား ဝတ်စုံများ၊ ရတနာဝတ်စုံများ ဖန်တီးချုပ်လုပ်ခြင်းဖြင့် ထင်ရှားသည်။
သက်မွေးဝမ်းကြောင်း
မျိုးမင်းစိုး သည် စက်ချုပ် လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သော မိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့သောကြောင့် ငယ်စင်ကတည်းကပင် စက်ချုပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး ရင်းနှီးခဲ့သည်။ စက်ချုပ်လုပ်ငန်းကို မိခင်ထံမှ ပညာအမွေ ဆက်ခံခဲ့သည်။ ၇ တန်း တက်ရောက်နေစဉ်ကတည်းကပင် နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်တိုင်း မိခင်ထံမှ စက်ချုပ် သင်ရသည်။ သူသည် ရတနာပုံတက္ကသိုလ် တွင် သင်္ချာမေဂျာဖြင့် အဝေးသင်တက်ရောက်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ဘွဲ့ရခဲ့သည်။ ဖက်ရှင်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဖက်ရှင်ပညာကို ဝါသနာပါခဲ့ပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းပြီးသောအခါ ဒီဇိုင်နာပညာကို စတင်လေ့လာခဲ့သည်။ သူသည် ၂၀၀၇ ခုနှစ်ကတည်းက ဒီဇိုင်နာလောက ကို ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဖက်ရှင်ဆိုင်ကိုလည်း ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ မန္တလေးမြို့တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
မျိုးမင်းစိုးသည် မန္တလေးမြို့ မှ ရန်ကုန်မြို့အထိ ခြေဆန့်နိုင်ခဲ့ပြီး ဒီဇိုင်နာလောကတွင် အောင်မြင်သော ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက် အဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။ ဟောင်ကောင်၊ ဘန်ကောက်၊ ချင်းမိုင် တို့တွင်လည်း သူဖန်တီးထားသော ဝတ်စုံပြပွဲနှင့်Show များပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မြန်မာပြည်တွင်း တွင် ဖက်ရှင်ပြပွဲ ၁၀ဝ ကျော်ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးရေးရာပွဲများ၊ Myanmar Fashion Week များ၊ နိုင်ငံတော်ပွဲများ နှင့် တခြားပွဲများတွင်လည်း မျိုးမင်းစိုးရဲ့ ဖက်ရှင်ဝတ်စုံများကိုဖော်ပြခဲ့သည်။ ဖက်ရှင်ပြိုင်ပွဲများတွက်လည်း ဒိုင်အဖြစ်လည်း လုပ်ကိုင်သည်။ ထို့အပြင် မြန်မာ့ရုပ်ရှင် အကယ်ဒမီ ထူးချွန်ဆုပေးပွဲများတွင် ရုပ်ရှင်အနုပညာရှင်များနှင့် အတတ်ပညာရှင်များကို အဝတ်စားဆင်ယင်မှုအတွက် စပွန်ဆာပေးခဲ့သည်မှာ ၁၀နှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။ မျိုးမင်းစိုးသည် ရွှေသားများ စိန်များ ရတနာများဖြင့် တန်ဖိုးကြီးဝတ်စုံများဖန်တီးသည်။ သိန်း ၃၀ဝ၀ ကျော်တန်ဖိုးရှိသော စိန်ပုဝါ ကိုလည်း ဖန်တီးခဲ့သည်။ မျိုးမင်းစိုးသည် သူ့၏ ဒီဇိုင်နာဘဝဖြတ်သန်းမှု အတွေ့ကြုံများကို စာအုပ်ထုတ်ရန် စီစဉ်လျက်ရှိသည်။
နီပါးဆေးရွာ၊ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်
နီပါးဆေးရွာ (Niparsay)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်၊ တောင်လည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၄၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်လည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၂၃ ဦး၊ မ ၂၆၂၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၂၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျေးခွန်ရွာ၊ နမ့်ခမ်းမြို့နယ်
ကျေးခွန်ရွာ (Kyayhkun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ နမ့်ခမ်းမြို့နယ်၊ ဟတ်ဟင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၃၅၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟတ်ဟင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၉၂ ဦး၊ မ ၈၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၇၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ခမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆားဘီးယား အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း
ဆားဘီးယား အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း(Фудбалска репрезентација Србије)သည် ဆားဘီးယားနိုင်ငံအား ကိုယ်စားပြုသော ဘောလုံးအသင်းဖြစ်ပြီး ဆားဘီးယားနိုင်ငံ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်မှ အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲသည်။
ဂွင့်ကျင်းရွာ၊ စလင်းမြို့နယ်
ဂွင့်ကျင်းရွာ (Gwintkyin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ စလင်းမြို့နယ်၊ အင်ကျင်းပင်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၆၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်ကျင်းပင်လှကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၉ ဦး၊ မ ၁၉၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျပန်ရေတွင်းကျေးရွာ၊ ဘုရားသုံးဆူမြို့နယ်ခွဲ
ဂျပန်ရေတွင်းကျေးရွာ(ပလိုၚ်ဂျပါန်)(Palai Japan)(บ่อญี่ปุ่น)(日本の池)သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ဘုရားသုံးဆူမြို့နယ်ခွဲတွင်ရှိ နှစ်နိုင်ငံမှတ်တိုင်သတ်မှတ်နိုင်ခြင်းမရှိသေးသော ထိုင်းမြန်မာနယ်နိမိတ် စိတ်မှတ်မျဉ်းကြောင်းအနီးတွင် တည်ရှိသည်။ ဘုရားသုံးဆူမြို့နှင့်ဂျပန်ရေတွင်းရွာ ၃မိုင်ခန့်မျှသာ ကွာဝေးသည်။ ဂျပန်ခေတ်ကာလတွင် ဂျပန်တပ်စခန်းနေရာဟု ကန်ချနဘူရီစစ်သမိုင်းတွင်လေ့လာသိရှိရသည်။ ယခုအချိန်တွင်မွန်ပြည်သစ်ပါတီ၏ဗဟိုဌာနတပ်စခန်းနေရာဖြစ်သည်။
ဝှေစီးကျားရှမ်းရွာ၊ လောက်ကိုင်မြို့နယ်
ဝှေစီးကျားရှမ်းရွာ (Hwayseekyarshan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ လောက်ကိုင်မြို့နယ်၊ ကြာစီရှုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၆၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြာစီရှုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၅၅ ဦး၊ မ ၂၆၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောက်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟာဖှီဇ်
ဟာဖှီဇ် (Hafiz, حافظ, حُفَّاظ, حافظة) ဆိုသည်မှာ ထိန်းသိန်းစောင့်ရှောက်သူ (စာပေနှင့်ပတ်သက်လျှင်အာဂုံဆောင်သူ) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မွတ်စ္စလာမ်များအကြား ကုရ်အာန်ကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးကို အလွတ်ကျက်မှတ် အာဂုံဆောင်ထားသူအား ဟာဖှီဇေကွရ်အာန် ဟု ခေါ်သည်။
အစ္စလာမ့်တမန်တော်မြတ်ကြီး မိုဟမ္မဒ် (ဆွ) သည် ခရစ်သက္ကရာဇ် ၆ရာစုလောက်က လူအနည်းငယ်သာ ပညာတတ်သော အရဗ်များအကြား ဘဝလုပ်ခဲ့သည်။ အရဗ်တို့သည် သမိုင်း၊ ကဗျာစာပေနှင့် မျိုးနွယ်များကို အလွတ်ကျက်မှတ်အာ ဂုံဆောင်ခြင်းများဖြင့်သာ ထိန်းသိမ်းတတ်ကြသည်။ ဤဓလေ့ကြောင့် တမန်တော်မြတ်ကြီး (ဆွ) သည် ကျမ်းမြတ်၏ စူရာ မုက္ခပါဌ်တော်များကို စုစည်းကြေညာသည့်အခါ သက်ဝင်ယုံကြည်သူ နောက်လိုက်များသည် ထိုအာဂုံဆောင်သည့်နည်းဖြင့် ကျက်မှတ်စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။
ကျောက်အုံရွာ၊ ကလေးဝမြို့နယ်
ကျောက်အုံရွာ (Kyaukohn)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ ကလေးဝမြို့နယ်၊ သစ်ချောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၃၂၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလေးဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ကွဲရွာ၊ ဟိုပန်မြို့နယ်
ပန်ကွဲရွာ (Pangkwe)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ဟိုပန်မြို့နယ်၊ နားဝီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၃၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဝီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၉၂ ဦး၊ မ ၁၇၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သပြုရွာ၊ ကဝမြို့နယ်
သပြုရွာ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်ပြီး ပဲခူးမြစ်ဘေးတွင် တည်ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလောင်းဘုရားရွာ၊ မြိတ်မြို့နယ်
အလောင်းဘုရားရွာ(Ahlaunghpayar)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ မြိတ်မြို့နယ်၊ သမုတ်ကျေးရွာအုပ်စု (Tha Moke)၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177564 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရတနာပုံသင်္ဘောကျင်း
ရတနာပုံသင်္ဘောကျင်းသည် ပြည်တွင်းရေကြောင်း ပို့ဆောင်ရေးလက်အောက်ရှိ သင်္ဘောကျင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
ရတနာပုံသင်္ဘောကျင်းသည် မန္တလေးမြို့ မဟာအောင်မြေမြို့နယ် ကမ်းနားလမ်းနှင့် ၄၁ လမ်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၁၈၅၃ခုနှစ်တွင် ရတနာပုံသင်္ဘောကျင်းအမည်ဖြင့် စတင်တည်ရှိခဲ့သည်။ ၁၈၆၄ တွင် အိမ်ရှေ့စံ ကနောင်မင်းသားကြီးမှ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး မင်းတုန်းမင်း၏ ရေယာဉ်များကို ပြင်ဆင်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၈၈၅ ခုနှစ်မှစပြီး ဧရာဝတီ ဖလော်တီလာ ကုမ္ပဏီမှ လွှဲပြောင်းရယူခဲ့ကာ ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် မြန်မာအစိုးရမှ ပြန်လည်ရယူခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့တွင် ပြည်တွင်းရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးသည် အစိုးရပိုင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်လာပြီး ရတနာပုံသင်္ဘောကျင်းသည် ထိုအောက်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ရေယာဉ်များအနေဖြင့် ပြပြင်ရာတွင် ရန်ကုန်မြို့ အလုံနှင့် ဒလသင်္ဘောကျင်းများသို့ ပို့ဆောင်ရသဖြင့် ငွေကုန်ကြေးကျများသဖြင့် ရတနာပုံသင်္ဘောကျင်းအား အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈ ရက်နေ့တွင် တန် ၃၀၀ တင်နိုင်သည့် တစ်ကြိမ်လျှင် ရေယာဉ် ၅ စင်း ပြုပြင်နိုင်သည့် သင်္ဘောကျင်းဖြစ်လာသည်။ ယခုအခါတွင် ဧရာဝတီဌာနခွဲရှိ စက်ရှိ/စက်မဲ့ယာဉ်များအားလုံးကို ပြုပြင်ပေးလျက်ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေး ကဏ္ဍ:မန္တလေး
၇၈ လမ်း
၇၈ လမ်းသည် မန္တလေးမြို့ရှိ အဓိကလမ်းမကြီးများအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၇၈ လမ်း၏ မြောက်ဘက်သည် မြောက်ပြင် မန္တလေးဘီယာစက်ရုံအနီးမှ အစပြုသည်။ သို့သော် အဓိကလမ်းမကြီးအဖြစ် တောင်ပြင် ၂၆ လမ်းနှင့် လမ်းဆုံမှအစပြုသည်။ တောင်ဘက်တွင် ရန်ကုန်-မန္တလေးလမ်းနှင့် စစ်ကိုင်း-မန္တလေးလမ်းကို ဆက်သွယ်သော စစ်ကိုင်းလမ်းခွဲအထိ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မန္တလေး
နမ့်ကြားရွာ၊ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်
နမ့်ကြားရွာ (Namkyar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်၊ ဟုံအိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၀၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟုံအိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၀၃ ဦး၊ မ ၂၉၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သီးပင်ရွာ၊ မလှိုင်မြို့နယ်
သီးပင်ရွာ (Theepin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မလှိုင်မြို့နယ်၊ ဒဟတ္တန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၂၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒဟတ္တန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၅ ဦး၊ မ ၇၁၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မလှိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချိုတည်လူး၊ အိမ်ဦးမှာချည်၊ ဥစ္စာတည်
ချိုတည်လူး၊ အိမ်ဦးမှာချည်၊ ဥစ္စာတည် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ချိုတစ်ချောင်းထောင်၊ တစ်ချောင်းကုတ်နေသော တည်လူးနွားကို အိမ်ဦးတိုင်၌ ချီ၍ မွေးထားလျှင် ဥစ္စာပစ္စည်း ခိုင်မြဲတတ်သည်။
သိမ်းသောင်းရွာ၊ သဲကုန်းမြို့နယ်
သိမ်းသောင်းရွာ (Theinthaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ သစ်နီတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၀၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သစ်နီတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၇ ဦး၊ မ ၉၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၈၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သဲကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချိုးကူလျှင် ယာ၊ ခွေးအူလျှင် ရွာ
ချိုးကူလျှင် ယာ၊ ခွေးအူလျှင် ရွာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ချိုးငှက်ကူသံကြားလျှင် ထိုအရပ်၌ ယာခင်းရှိကြောင်း သိရသည်။ ခွေးအူသံကြားလျှင် ထိုအရပ်၌ ရွာရှိကြောင်း သိရသည်။
တောင်းပန်းတင်ရွာ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်
တောင်းပန်းတင်ရွာ (Tawngpangtin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဆီဆိုင်မြို့နယ်၊ ပါလောပါကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၃၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပါလောပါကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၇၇၀ ဦး၊ မ ၁၂၈၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၆၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆီဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒေါက်တာ
ဒေါက်တာသည် (Doctor) ကို မြန်မာဘာသာသို့ အသံဖလှယ်ပြီး မွေးစားထားခြင်း ဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဆေးပညာဘွဲ့ (MBBS) ရ ဆရာဝန် ၊ သွားဖက်ဆိုင်ရာဆေးပညာဘွဲ့ (BDS) ရ သွားနှင့်ခံတွင်းဆိုင်ရာဆရာဝန်၊ တိရစ္ဆာန်ဆေးပညာဘွဲ့ (BVS) ရ တိရစ္ဆာန်ဆေးကုဆရာဝန် သို့မဟုတ် ပါရဂူဘွဲ့ (PhD) ရ ပညာရှင်များ၏ အမည်ရှေ့တွင် ဂုဏ်ပုဒ်စကားလုံးဖြင့် ထည့်သွင်းအသုံးပြုသော စကားလုံးဖြစ်သည်။
အီရန် ယဉ်ကျေးမှု
အီရန်၏ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုများကို အင်ပရာသူရီးယေဖာရ်စီယားန်၊စာစာနီ များမင်းမူခဲ့စဉ် အရဗ်များအီရန်ကို သိမ်းပိုက်စဉ်ကာလ၊မဂိုလ်များတိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်စဉ်ကာလနှင့်ဆဖှဝီ တို့၏ခေတ်ကာလများ၌လေ့လာနိုင်သည်။ အီရန်၏ယဉ်ကျေးမှုကိုလေ့လာသိရှိလိုသော် အီရန်နှင့်ဆက်နွယ်လျက် ရှိသည့်  ယနေ့နိုင်ငံအသီသီးအနေနှင့်  ရပ်တည်နေသော နိုင်ငံများကိုလည်းလေ့လာရပေမည်။ အဖှ်ဂါန်နစ်္စသာန်၊သာဂျီကစ်္စသာန်၊အွဇ်ဘပ်္စကစ်္စသာန်၊ သွရ်ကမနစ်္စသာန်၊ဂျူမ်ဟူရီယေအာဇဲရ်ဘိုင်ဂျန်၊အရ်မနစ်္စသာန်၊ဂွရ်ဂျစ်စသာန်၊သူရ်ကီ နှင့်ပါကစ်္စသာန် တို့သည်အ နည်းအကျဉ်းတော့ အီရန်၏ယဉ်ကျေးမှုများကိုအမွေဆက်ခံထားကြသည်။ မည်မျှအထိဆိုသော် ပါကစ်္စသာန်၏ နိုင်ငံတော်သီချင်းသည် ဖှာရစီစကားနှင့်ဖြစ်သည်။
ခြုံငုံ၍အီရန်၏ယဉ်ကျေးမှုများကိုလေ့လာသော် ဆက်နွယ်လျက် ရှိသောအိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများအပြင်ဖော်ပြပါနယ် ပယ်တို့တွင်လည်းလေ့လာသုံးသပ်နိုင်သည်၊၁-ဖာရစီနှင့်အီရန်နီဘာသာစကားများ ၂-ရိုးရာပွဲလမ်းသဘင်များ ဖြစ်သည့်  နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်၊ရှဗ်ဘေယလ်ဒါ    (နှစ်၏ရှည်လျှားဆုံးသောဆောင်းဦးလ၏ညတစ်ညပွဲတော်) နေ သက္ကရာဇ်နှင့်သက်ဆိုင်သောပွဲတော် ၃-အစ္စလာမ်သာသနာနှင့်အထူးသဖြင့်ရှီအာမဇ်ဟဗ်ဆိုင်ရာ ၄-ဖှလော်စော်ဖီ ၅-ဇဲရ်ဒွရှ်သီကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ၆-အီရန်အနုပညာများ(ကဗျာ စာပေ ဗိသုကာ အစားအသောက်)  ၇-ဒေသအ လိုက်အီရန်မျိုးနွယ်စုတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုများ….စသည်တို့ဖြစ်သည်။
ပျားကနဲရွာ၊ လွိုင်ကော်မြို့နယ်
ပျားခနဲရွာ(Pyarkane)သည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်ခရိုင်၊ လွိုင်ကော်မြို့နယ်၊ နွားလဝိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၇၈၀ ဖြစ်သည်။
အီရန် ယဉ်ကျေးမှု
အီရန်မူလရိုးရာယဉ်ကျေးမှုဓလေ့
ဖာရစီဘာသာစကား(ဒရ်ရီ၊သာဂျီးက်) ဖာရစီ သို့မဟုတ် ဖှာရစီ (အချို့သောရှေးဟောင်းစာပေများတွင်ဖာရစီ ယေဒရ်ရီ)ဟုပြောကြသည်၊အီရန်၊သာဂျီကစ်္စသာန် နှင့် အာဖှဂါန်နစ်္စသာန် နိုင်ငံတို့၏စကားမှာ ဖှာရစီစကားဖြစ် သည်။ အီရန်တွင်သန်း ၇၀၊အာဖှဂါန်နစ်္စသာန်တွင်သန်း ၆၀၊သာဂျီကစ်္စသာန်တွင် ၅ သန်း၊အွဇ်ဘကစ်္စသာန်တွင် ၇ သန်းလောက်ပြည်သူလူထုမှာ ဖှာရစီ စကားသာပြောကြသည်။ ဖှာရစီ သည်ပါကစ်္စသာန် နှင့် ဟိန္ဒူစသာန်တွင် စိမ့်ဝင်စီးမျောလျက် ရှိသည်။ ကမ္ဘာနှင့်အဝှမ်းဖှာရစီ စကားကိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူသန်း ၁၁၀ ခန့်ရှိသည်။ သို့ပါသော် လည်းယနေ့လက်ရှိ ပါကစ်္စသာန် တွင်အသုံးပြုနေသောစကားမှာ ဖှာရစီ မဟုတ်ပါ၊ အင်္ဂလိပ်မအုပ်စိုးခင်ကာလ ဂူရ်ကာနီယားန် နှင့် မဂိုလ် တို့အုပ်စိုးစဉ်ခေတ်ကာလ၌ ဖှာရစီ စကားကိုအသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ လက်ရှိပါကစ်္စသာန် တွင်အသုံးပြုသောစကားမှာ အွရ်ဒူ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ဟင်ဒီ နှင့် အွရ်ဒူ စကားတွင်ဖှာရစီဝေါဟာရ များအမြောက်အမြားပါဝင်သည်။ ယခုလည်းဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ် ဘာသာစကားတစ်ခုအနေနှင့် ဂီတ တူရိယာတို့ ၌အထူးသဖြင့် ကဝါလီ တေးဂီတတို့တွင်အသုံးပြုလျက် ရှိသည်။ ပါကစ်္စသာန် တွင်ဖှာရစီစကားအသုံးပြုမှုများခြင်း ကြောင့် ပါကစ်္စသာန် နိုင်ငံတော်ကိုတည်ထောင်သူများကနိုင်ငံတော်သီချင်းကို ဖှာရစီ နှင့်သာဖြစ်ရမည်ဟုသတ် မှတ်သီကုံးခဲ့ကြသည်။ ဖှာရစီ ဘာသာစကားတွင်စုစုပေါင်းအက္ခရာ ၃၂ လုံးရှိသည်။
ပျားကနဲရွာ၊ လွိုင်ကော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လွိုင်ကော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အီရန် ယဉ်ကျေးမှု
အီရန်မူလရိုးရာယဉ်ကျေးမှုဓလေ့
အီရန်တွင် အစ္စလာမ်သာသနာနှင့် ရှီအာမဇ်ဟဘ် သည် အာရဗ်များဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ပြန့်ပွားလက်ခံလာကြခြင်းဖြစ်သည်။ အလ္လာဟိုအရှင်မြတ်သည်တမန်တော်ပေါင်းမြောက်မြားစွာကိုတိုက်ရိုက် ဝဟီ ဗျာဒိတ်တော်များ၊ပညတ်တော်များချပေးသနားတော်မူခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီးနောက်ဆုံးပွင့်တော်မူခဲ့သောတ မန်တော်မှာ မိုဟမ္မဒ်(ဆွ) သခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးဖြစ်သည်။ အီရန်တွင် ၈၈% သည်ရှီအာများဖြစ်ကြသည်၊၁၀% သည်အဲဟ်လေစွန်နသ်(စွန်နီ)ဖြစ်ပြီးကျန် ၂% မှာအခြားဘာသာဝင်များဖြစ်ကြသည်။ ရှီအာများသည်အခြေခံယုံ ကြည်ချက်သုံးခုဖြစ်သော သောင်ဟီးဒ်=တစ်ပါးတည်းအရှင်၊နဗူဝသ်=တမန်တော်များစေလွှတ်ခြင်း၊မအားဒ်=ပြန် လည်ရှင်သန်ထကြွအစစ်ဆေးခံရမည့်နေ့ အပြင် အဒ်လ်=အရှင်၏တရားမျှတခြင်းနှင့် အေမာမ်မသ်=အရှင်မြတ် ဘက်မှစေလွှတ်သော ၁၂ ပါးအေမာမ်ကိုလည်းယုံကြည်ကြသည်။ ဟစ်ဂျရီသက္ကရာဇ် ၂ ရာစုလောက်အထိရှီအာ မဇ်သည်အနည်းအကျဉ်းသာရှိခဲ့သော်လည်း ခြောက်ပါးမြောက်အေမာမ်(အစ)၏ခေတ်တွင်တိုးပွားလာခဲ့သည်။ သို့သော်ကျယ်ပြန့်တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ဆဖှဝီ များမင်းမူခဲ့စဉ်အချိန်အခါမှစ၍ယခုအချိန်ထိ အီရန်နိုင်ငံ၏ တရားဝင်မဇ်ဟဘ်သည် ရှီအာအပ်္စနာအရှရီ(၁၂ ပါးအေမာမ်ကိုယုံကြည်သောရှီအာ)မဇ်ဟဘ်ဖြစ်ကြောင်းသတ် မှတ်ကြေညာထားသည်။ ရှီအာတို့၏အင်အားစုနိုင်ငံလည်းဖြစ်သည်။ အီရန်တို့ရှီအာယဉ်ကျေးမှုနှင့်ရင်းနှီးလာခြင်း သည်အလွန်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိပြီးရှီအာမဇ်ဟဘ်ပြန့်ပွားလာရခြင်း၏အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်၊ဆဖွဝီ မင်းဆက် တို့၏ခေတ်နှင့်အီရန်တို့၏ကြိုးပမ်းမှုကြောင့်လည်းဖြစ်ပြီး ရှီအာမဇ်ဟဘ်နှင့်အီရန်ယဉ်ကျေးမှုတို့မှာလည်းအများ အားဖြင့်တူညီမှုရှိသည်။
အာဇဲရ်ယဉ်ကျေးမှု-အီရန် ကန္တာရဘက်များသို့ အာရ်ယာယီးမျိုးနွယ်စုများရောက်ရှိလာပြီးအာဇဲရ်ဘိုင်ဂျန်ဒေ သခံမျိုးနွယ်စုများနှင့်ရောထွေးစုပေါင်းကာ မါဒ် ဘုရင်စနစ်ကိုထူထောင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနောက်ပိုင်းမှစ၍ အာဇဲရ် ဘိုင်ဂျန်သည် အီရန်၏တစ်စိတ်တစ်ဒေသဖြစ်လာခဲ့သည်။ အာရဗ်များဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်အစ္စလာမ် ရောက်ရှိလာချိန်အီရန်တို့သည် အာရဗ်များအားလှုံ့ဆော်မှုများကြံ့ကြံ့ခံကာကွယ်မှုများပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဟစ်ဂျရီ ၅ ရာစုနောက်ပိုင်းဆက်တိုက်အာဇဲရ်ဘိုင်ဂျန်တွင်တိုက်ပွဲများဖြစ်ခဲ့သည်။ စလ်ဂျူကီယားန် တို့နောက်ပိုင်း တူရကီ အာသာဘာန် သို့မဟုတ် အာသာဘေကာန် တို့၏လှုပ်ရှားလာသည့်ခေတ်ကာလတွင်အစပြု၍ ၎င်းမျိုးနွယ်စုများ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ တူရကီစကားသည်လည်းကျယ်ပြန့်လာသည်။ အာဇရီစကားမှာ မါဒ် တို့၏ကြွင်းကျန် ပြောင်းလဲလာသောစကားတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ တစ်ခေတ်ပြီးတစ်ခေတ်ပြောင်းလဲလာရင်း တူရကီ တို့သည်လည်း လူများစုဖြစ်လာကာကြီးစိုးလာချိန်တွင်ထိုဘာသာစကားမှာ  မှေးမှိန်သွားပြီး တူရကီ စကားသာကျယ်ပြန့်လာခဲ့ သည်။ မဂိုလ် များလက်ထက်၎င်းတို့၏စစ်သားအတော်များများသည် တူရကီ  များဖြစ်ပြီး အာဇဲရ်ဘိုင်ဂျန်သည် ၎င်းတို့နန်းစိုက်ရာမြို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်း တူရကီ တို့ပို၍များပြားလာခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဆဖွဝီမင်းဆက်များခေတ်မှစ၍ မဂိုလ် များတစ်ခေတ်ထပြီး ကဇ်လေဘာရှ်(ပထမရှားဟ်အစ္စမာ အီလ် ဘုရင်နှင့် အတူ ရှီအာမဇ်ဟဘ်ပြန့်ပွားရေးအတွက်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသောတူရကီမျိုးနွယ်စု) နှင့်အခြားသောမျိုး နွယ်စုများဝင်ရောက်လာသည့်အတွက်ပို၍တောင့်တင်းခိုင်မာလာခဲ့သည်။ အာဇဲရ်ဘိုင်ဂျန်၏ယဉ်ကျေးမှုအသစ်မှာ ၎င်းတို့၏သမိုင်းတစ်လျှောက်ပြောင်းလဲလာခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသာဖြစ်ပြီး  အီရန်၏သမိုင်းတွင်လှပ သောယဉ်ကျေးမှုကိုပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
ကွရ်ဒ် တို့၏ဘာသာစကားနှင့်ယဉ်ကျေးမှု---သမိုင်းသုတေသီအတော်များများ၏တင်ပြချက်အရ ကွရ်ဒ် တို့ သည် မါးဒ် တို့၏မြေးမြစ်များဖြစ်ကြသည်။ ကွရ်ဒ်တို့၏စကားသည် မါးဒ် တို့၏အမွေဖြစ်ပြီး၎င်းတို့၏အချို့သော အရေးပါသည့်အမူအကျင့်တို့သည်လည်း မါးဒ် တို့ထံမှစီးဆင်းလာသောအရာများသာဖြစ်သည်။ မါးဒ် တို့၏ဘာ သာစကားသည်လည်းထင်သလောက်သိသာထင်ရှားသည့် စကားမဟုတ်ပေ။ အီရန်တို့၏ကိုးကွယ်ယုံကြည်ရာ ဘာသာများမှာ-ဥပမာ နောင်ရူးဇ်၊မဲဟ်ရ်ဂါးန် နှင့် စစ်ဒဲဟ် တို့သည် ကွရ်ဒ် တို့အကြားတိမ်ကောပျောက်ကွယ်သွား မည်လားဟူသည့်စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့်သာရှိနေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ယနေ့ထိတိုင် ကွရ်ဒ် အုပ်စုများအကြားထိုဒေသ များ၌ရှေးဟောင်းယုံကြည်မှုများအနေနှင့်ရှိနေသည်။ ခိုင်လုံမှုမရှိသော ယုံကြည်ချက်များဖြစ်သည့် မဂါနီ၊မွဇ်ဒကီ၊ ဇဲရ်ဝါနီ နှင့်  မာနဝီ  တို့သည်၎င်းတို့၏ရှေးဟောင်းယုံကြည်မှုများဖြစ်ပြီး အီရန်လူထုနှင့်တူညီသောကိုးကွယ်ယုံ ကြည်ရာများအဖြစ်ရှိခဲ့သည်။ အီရန်၏တေးဂီတမှာ ကွရ်ဒ် တို့၏တေးဂီတဖြစ်ပြီး အီရန်၏ရိုးရာဓလေ့အဆိုတော် အကျော်အမော်တို့သည်လည်း ကွရ်ဒ် များသာဖြစ်သည်။
မီသ်ရာယီစင်္မသို့မဟုတ် မေ့ဟ်ရ်ပရပ်္စသီး သာသနာ မေ့ဟ်ရ်ပရပ်္စသီး သည်အီရန်တို့၏ကိုးကွယ်ခံထိုက်သူ အပေါ်အခြေပြု၍ မေ့ဟ်ရ်(မီသ်ရာ)သည်အမြစ်တွယ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ နေမင်းကြီး၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုအပေါ် ရစ်မူး၍ကိုးကွယ်ကြသောဤသာသနာကိုအချို့ကနေ(မီး)ကိုးကွယ်သောသာသနာဟုဆိုကြသည်။ ရှေးနှစ်ပေါင်း များစွာသမိုင်းတစ်လျှောက် အီရန်တို့သည် မေ့ဟ်ရ် သို့မဟုတ် ကီးရှ်ရှေဘဂါနီး သာသနာကိုကိုးကွယ်ခဲ့ကြသူ များဖြစ်သည်။ မေ့ဟ်ရ် သည်တကယ်တော့သာသနာတစ်ခုအနေနှင့်မဟုတ် ကနဦးကတည်းကအမှောင်ထဲမှရိုး ရာဓလေ့ထုံးတမ်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အီရန်သို့စတင်ဝင်ရောက်လာသော အာရ်ယာယီ  တို့သည်၎င်းတို့၏စာ ချုပ်စာတန်းများတွင် မီသ်ရာ ကိုကြိမ်ဆိုရေးသားလေ့ရှိကြသည်။ အီရန်တို့၏များစွာသောပွဲလမ်းသဘင်များ၌ မီသ်ရာယီစင်္မ ကိုအခြေခံသည်၊ပမာအားဖြင့် ရှဗ်ဘေယလ်ဒါ ဆိုလျှင် မီသ်ရာ ၏မွေးနေ့ဟုအီရန်တို့ကယုံကြည် ကြသည်။ဤပွဲတော်သည် ဖာရစီ(ဒိန်း)လတွင်ဖြစ်ပြီး  ဇဲရ်ဒွရှ်သီ  များမတိုင်မီက(ထိုဒိန်းသည်)ဖန်ဆင်းရှင်၏အ မည်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်၎င်းသည် ရောင်ခြည်ကိုဖန်ဆင်းသော ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်ကျော်ကြားခဲ့သည်။
ဒေသအလိုက်အစားအစာများ---
ဟလာလ်ဟင်းလျာများဖြစ်သော(ဒေသအလိုက်နာမည်ကျော်သည့်)ကီရ်မါန်ရှား တွင် နားဇ်ခါသူးန်၊ဂီလားန်တွင် မွရ်ဂေသွရ်ရှ်၊မါဇင်ဒရာန် တွင် ရှလဲ၊မရှ်ဟဒ်တွင် စမ်ဘူစဲ နှင့် ဖှလာဖီလ်၊ဂျိုနူးဘ် ဘက်တွင်ကူဖှ်သဲယေသဘ်ရီဇီး သဘ်ရီးဇ် တွင်အာရှေသဲရ်ခီးနဲ တို့ဖြစ်သည်။
အားနည်းချက်
လက်ရှိ
ပြည်ပနှင့်ပတ်သက်သည့်ကိစ္စရပ်အချို့တွင်အားနည်းချက်ရှိသည့်အပြင် အီရန်ပြည်သူ ပြည်သားအတော်များများ၏အတွင်းစိတ်၌ ဖှာရစီစကားမှလွဲ၍အခြားဘာသာစကားများကိုစိတ်ဝင်စားမှုနည်းပါး ပြီးရောယှက်လိုစိတ်မရှိကြချေ၊၎င်းမှာတသီးတခြားရပ်တည်လိုမှုကိုပို၍ပုံပေါ်စေသည်။ အလွယ်ကူဆုံးနမူနာအနေနှင့်ပြောရမည်ဆိုလျှင် ပြည်ပတွင်နေထိုင်ကြသောအီရန်တို့သည် အခြားလူမျိုးများနှင့်ရောယှက်ဆက်ဆံမှုမ လိုအပ်သည့်ပုံစံဖြင့်နေထိုင်ခြင်းကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်သိရှိနိုင်သည်။
နောက်တစ်ချက်မှာအများနှင့်အတူစုပေါင်းရ မည့်ကိစ္စရပ်တို့ကိုထင်သလောက်စိတ်ဝင်စားမှုမရှိကြချေ။
သမိုင်းတစ်ခု
သမိုင်းတစ်လျှောက်အီရန်နိုင်ငံအပေါ်ထိုးစစ်ဆင်လာသည့်တိုက်ပွဲများ၊  ပင်းထန်ပြီးခြောက်သွေ့သောရာသီဥ တုများကြောင့် ယဉ်ကျေးမှုပိုင်းဆိုင်ရာတွင်များစွာအခက်တွေ့ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲများဟုဆိုရာတွင် အခြားနိုင်ငံများ မှအမြတ်ထုတ်လိုသည့်ရည်ရွယ်ချက်မျိုးစုံဖြင့်ထိုးစစ်ဆင်လာခြင်း ကာလရှည်ကြာစွာ၎င်းတို့ပုံဖော်လိုသည့်အနေ အထားများဖြင့်အဆုံးသတ်သွားခြင်း(အစ်္စကန်ဒဲရ်ရေမက်ဒူနီး၊အရဗ်များနှင့်မဂိုလ် တို့၏ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာ မှုသည်ယဉ်ကျေးမှုတိုက်စားခြင်း နှင့်အတူ  အီရန်၏သမိုင်းတွင်ကြီးမားသောစစ်ပွဲကြီးသုံးခုဖြစ်သည်။)   တိုင်း တစ်ပါးကနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအပေါ်စိုးမိုးလာခြင်းသည်ထိုနိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုအပေါ်များစွာပြောင်းလဲသွားစေသည့်အ ကျိုးသက်ရောက်မှုများသာရှိမည်ဖြစ်ပြီး  ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းခြင်းနှင့် ၊အကြမ်းဖက်ခြင်း၊ အခြားသောဘာသာစကားများလွှမ်းမိုးလာခြင်းစသည်တို့သည် ကြီးမားသောစစ်ပွဲတို့၏ရလဒ်ပင်ဖြစ်သည်။
အီရန်နိုင်ငံတော်ဗဟိုဘဏ်၏စစ်တန်းအရ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာဘတ်ဂျက်သည် ၁၃၈၃ ရှမ်စီး တွင် ၄-၃% ၁၃၉၂ တွင် ၅-၆% အထိရှိသည်၊ ထိုအနေအထားသည်မိသားစုများကုန်ကျစရိတ်၏  ၆၀ ပုံ ၁ ပုံဖြစ်သည်။ ထို ကဲ့သို့သောရသုံးမှန်းခြေငွေစာရင်းနှင့်ပတ်သက်၍   ဥရောပတွင် ၁၅ ပုံ ၁ ပုံ၊အမေရိကားတွင် ၁၄ ပုံ ၁ ပုံ၊အရှေ့ အာရှဘက်တွင် ၂၀ ပုံ ၁ပုံ လောက်သာရှိသည်။
ကြာစီရှုးရွာ၊ လောက်ကိုင်မြို့နယ်
ကြာစီရှုးရွာ (Kyarzishu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ လောက်ကိုင်မြို့နယ်၊ ကြာစီရှုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၉၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြာစီရှုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၅၅ ဦး၊ မ ၂၆၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောက်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်ကျင်းပင်လှ (အရှေ့)ရွာ၊ စလင်းမြို့နယ်
အင်ကျင်းပင်လှ (အရှေ့)ရွာ (Inkyinpinhla(East))သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ စလင်းမြို့နယ်၊ အင်ကျင်းပင်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၆၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်ကျင်းပင်လှကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၉ ဦး၊ မ ၁၉၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ