cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပန်ယောင်ရွာ၊ မိုးနဲမြို့နယ်
ပန်ယောင်ရွာ (Pangyawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုးနဲမြို့နယ်၊ နောင်လိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၂၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်လိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၂ ဦး၊ မ ၉၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးနဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စို့ပြားရွာ၊ ထီးလင်းမြို့နယ်
စို့ပြားရွာ (Soetpyar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ထီးလင်းမြို့နယ်၊ စို့ပြားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၂၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စို့ပြားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၃၈ ဦး၊ မ ၆၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခိုတူရွာ၊ လေရှီးမြို့နယ်
ခိုတူရွာ (Khotu)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ လေရှီးမြို့နယ်၊ ဖွေလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၇၆၃ ဖြစ်သည်။
ခွဲရေးတွဲရေး
ခွဲရေးတွဲရေးပြဿနာသည် ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ နည်းပရိယာယ် ကြွယ်ဝသည့် နိုင်ငံရေးလှည့်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် မြန်မာတိုင်းရင်းသားတို့၏ ဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်မှုများကို တိုက်ရိုက်ချိုးနှိမ်ဖျက်စီးခြင်းမပြုပဲ သွယ်ဝိုက်၍ တိုင်းရင်းသားအချင်းချင်း သွေးခွဲဖျက်စီးသည့် နိုင်ငံရေးပရိယာယ်ကို ကျင့်သုံးလေ့ရှိသည်။ ယင်းသို့ကျင့်သုံးခဲ့သည်မှာ ခွဲရေးတွဲရေးကိစ်စတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ပေ။ ဂျီစီဘီအေအသင်းကြီး၏ဦးဆောင်မှုဖြင့် မြန်မာတိုင်းရင်းသားတို့ ဝံသာနုစိတ်ဓာတ်အမြင့်မား အတက်ကြွဆုံးအချိန်ကလည်း အလားတူနည်းစနစ်ကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြောင်း တွေ့ရသည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ၁၉၂၁ခု၊အောက်တိုဘာလ မန္တလေးမြို့၌ကျင်းပခဲ့သည့် ဂျီစီဘီအေကွန်ဖရင့်ကြီး၏ ဟုမ်မရူးခေါ် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေး အမြန်ပေးရမည်ဟူသော တောင်းဆိုချက်ကိုပြောင်ပြောင်ငြင်းဆိုခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ မြန်မာတိုင်းရင်းသားများ လိုလားတောင်းဆိုသည့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးအစား ၁၉၂၃ ခု၊ဇန်နဝါရီလ(၂)ရက်နေ့တွင် ဒိုင်အာခီအုပ်ချုပ်ရေးပေးခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဗြိတိသျှအစိုးရသည် မြန်မာတိုင်းရင်းသားများအား ဒိုင်အာခီအုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ဖြင့် ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခဲ့သည်။ ဝံသာနုအချင်းချင်း စိတ်ဝမ်းကွဲအောင် ရာထူးကြီးများဖြင့် မျှားကာ ကိုလိုနီစိုးမိုးမှုအဓွန့် ရှည်ရေးအတွက် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။
ဗြိတိသျှအစိုးရမျှော်လင့်ကြိုးပမ်းခဲ့သည့်အတိုင်း ဂျီစီဘီအေအဖွဲ့ချုပ်ကြီးတွင် ခေါင်းဆောင်များ နှစ်ခြမ်းကွဲခဲ့ကြသည်။ ဦးဖဖေခေါင်းဆောင်သည့်( ၂၁) ဦးအဖွဲ့က ဒိုင်အာခီအုပ်ချုပ်ရေးကိုလက်ခံခဲ့သည်။ ဦးချစ်လှိုင်၊ သာယာဝတီဦးပုနှင့်ဦးထွန်းအောင်ကျော်ဦးစီးသည့် လှိုင်ပုကျော် ဂျီစီဘီအေက ယင်းအုပ်ချုပ်ရေးများကို ရှုတ်ချသပိတ်မှောက်ခဲ့ကြသည်။ ဂျီစီဘီအေအသင်းကြီးအတွင်း နိုင်ငံရေးခံယူချက်များကွဲပြားခဲ့သည်နှင့်အမျှ အရင်းရှင် နယ်ချဲ့သမားများကို မျက်ခြည်ဖြတ်ပြီး အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးစတင်ပြက်ပြားခဲ့တော့သည်။ ဒိုင်အာခီခေတ်အတွင်း မြန်မာတိုင်းရင်းသားများသည် ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့အရင်းရှင်များနှင့် လက်ဝေခံတရုတ်ကုလားဓနရှင်များ၏ စီးပွားရေးသွေးစုပ်မှုနှင့် ဗြူရိုကရက်အရာရှိကြီးငယ်များ၏ ဖိစီးနှိပ်စက်မှုစသည်များကို အပြင်းအထန်ခံခဲ့ကြသည်။ ယင်းအချိန်တွင် ဝံသာနုခေါင်းဆောင်ကြီးများနှင့် ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ၊ ဆရာတော်ဦးဝိစာရစသည့်ရဟန်းတော်များက နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေးတရားဟောကာ မြန်မာလူထုကို တပ်လန့်ဆော်ဩခဲ့ကြသည်။ ဝံသာနုစိတ်ဓာတ်များတစ်နေ့တခြား ရှင့်သန်ထက်မြက်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ၁၉၂၉-၃၀ ပြည့်နှစ်များတွင် မျိုးချစ်ဝံသာနုများ အထူးအုံကြွဆန့်ကျင်လှုပ်ရှားခဲ့တော့သည်။
ဗြိတိသျှအစိုးရသည် မြန်မာတိုင်းရင်းသားတို့၏ စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းများနှင့် နိုင်ငံရေးနိုးကြားမှုများကို တရားဟောနည်းလမ်းဖြင့် ဖြေရှင်းမပေးနိုင်ခဲ့ချေ။ နိုင်ငံရေးလှည့်ကွက်ဆင်က ထွက်ပေါက်ရှာ လမ်းလွဲပစ်ရန် ထပ်မံကြိုးစားခဲ့ပြန်သည်။ ၁၉၃၀ ပြည်နှစ်၊ မေလ၊(၂၅) ရက်နေ့တွင် ကုလားဗမာ အဓိကရုဏ်းကြီးကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ ယင်းသို့ဖန်တီးပေးခြင်းဖြင့် နယ်ချဲ့ဗြိတိသျှ မုန်းတီးရေးစိတ်ဓာတ် မျက်ခြည်ပြတ်ကာ အမျိုးသားလှုပ်ရှားမှုမြှားဦးကို ကုလားအမျိုးသားများဘက်သို့ လှည့်ပေးခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြန်မာလူထု၏ နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေးစိတ်ဓာတ်မှာ လျော့နည်းမသွားခဲ့ချေ။ ကုလားဗမာအဓိကရုဏ်းဖြစ်ပွားပြီး တစ်လခန့်အကြာ ဇွန်လ(၂၄) ရကနေ့တွင် ရန်ကုန်ထောင်ကြီးအတွင်းမှ အကျဉ်းသားများ၏ ထကြွမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။ ရန်ကုန်ထောင်ထကြွမှု ဖြစ်ပွားပြီးသည့်နောက်များမကြာမီ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် မျိုးချစ်သခင်များ၏ တို့ဗမာအစည်းအရုံးကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယင်းနှစ်ဒီဇင်ဘာလ (၂၂) ရက်နေ့တွင် ဗြိတိသျှအစိုးရကို လက်နက်ကိုင်တော်လှန်သည့် တောင်သူလယ်သမားအရေးတော်ပုံကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြန်သည်။ အရေးတော်ပုံအတွင်း နိုင်ငံခြားကုန်ပစ်စည်းများ သပိတ်မှောက်ရေး၊ အမျိုးသားအချင်းချင်း ရိုင်းပင်းကူညီစောင့်ရှောက်ရေး၊တိုင်းရင်းဖြစ်အဝတ်အထည် နှင့် ကုန်ပစ်စည်းများကိုသာ ဝတ်ဆင်သုံးစွဲရေးစသည့်လှုပ်ရှားမှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ တို့ဗမာသခင်များ၏ ' ဗမာပြည်သည် တို့ပြည်၊ ဗမာစာသည်တို့စာ' စသည့်ဆောင်ပုဒ်များကလည်း မြန်မာလူထုတစ်ရပ်လုံးနှင့်ဝံသာနုများအား ပြန်လည်နိုးကြားလာရန် တပ်လှန့်လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြန်သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ယင်းအခြေအနေအရပ်ရပ်ကို တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်နိုင်ရေးအတွက် ခွဲရေးတွဲရေးပြဿနာဖြင့် အာရုံပြောင်းကာ လမ်းလွှဲပေးခဲ့သည်။ အစိုးရ၏လှည့်ကွက်ဆင်မှုကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံရေးလောကတွင် ၁၉၃၀-၃၁ လောက်မှစပြီး ခွဲရေးတွဲရေးပြဿနာသည်ထင်ရှားခဲ့သည်။ ယင်းပြဿနာသည် ယခုမှစတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည် မဟုတ်ချေ။ နိုင်ငံရေးသမားအချို့က ၁၉၁၁ခန့်ကပင်မြန်မာကိုအိန္ဒိယခွဲခွာသင့်ကြောင်း၊ တွဲနေခြင်းအားဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် လူမျိုးအတွက် နစ်နာနေခဲ့ကြောင်း စသဖြင့် သတင်းစာများ၌ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင်ခွဲခွာရေးကိစ်စသည် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရရန်အတွက် ပဏမခြေလှမ်းဖြစ်သဖြင့် ခွဲခွာရန် လိုလားခဲ့ကြသည်။
တစ်ဖန် ၁၉၁၇ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် ပျဉ်းမနားမြို့ ၌ ကျင်းပသည့် ဗုဒ္ဓကလျာဏယုဝအသင်း၏ ပဉ္စမအကြိမ် နှစ်ပတ်လည်အစည်းအဝေးပွဲကြီး ၌လည်း မြန်မာကိုအိန္ဒိယမှခွဲခွာသင့်ကြောင်း အဆိုတင်သွင်းခဲ့သည်။ ယင်းနှစ်ထဲမှာပင် ခွဲရေးနှင့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးတောင်းဆိုရန်အတွက် မြန်မာကိုယ်စားလှယ်လေးဦးကိုကာလကတ်တားသို့ စေလွတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၁၉၂၁ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ ဥပဒေပြုအဖွဲ့ဝင် ဝတ်တော်ရဦးအသင်းက ခွဲခွာရေးအဆိုကို ၁၉၂၁ ၌ တစ်ကြိမ်၊ ၁၉၂၂ ၌ တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်တင်သွင်းခဲ့ရာ အစိုးရကကန့်ကွက်သောကြောင့် ရုပ်သိမ်းခဲ့ရသည်။ မြန်မာနိုင်ငံဘုရင်ခံ ဆာရယ်ဂျီနယ်ကရက်ဒေါက် ကိုယ်တိုင်ကလည်း မြန်မာနိုင်ငံတွင်စစ်သား၊ ပုလိပ်၊ အလုပ်သမားမှစ၍ ကုလားများကို မှီခိုနေရသောကြောင့် အိန္ဒိယမှ မခွဲခွာသင့်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ခွဲရေးကိစ္စမှာ ၁၉၁၁ ခုနှစ်ခန့်ကပင် အစပျိုးတောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ဗြိတိသျှအစိုးရကိုယ်တိုင် ခွဲခွာရေးကို သဘောမတူခဲ့ချေ။
သို့သော် ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ၁၉၂၀ နောက်ပိုင်းမှစ၍ ခွဲရေးတွဲရေးပြဿနာနှင့် ပတ်သက်ပြီး အရင်းရှင်ကြီးများ၏ ဆန်ဒအရ သဘောထားပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အရင်းမြှုပ် အမြတ်ထုတ်နေကြသည့် ဘုံဘေဘားမား၊ စတီးဘရားသား၊ ဧရာဝတီ၊ ဘီအိုစီ စသည့် ဗြိတိသျှအရင်းရှင်ကြီးများက သူတို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည့် ကုလားအရင်းရှင်ကြီးမျးကို မြန်မာနိုင်ငံမှ ထုတ်ပယ်လိုကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် အိန္ဒိယလက်အောက်ခံ ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်နေသောကြောင့် ကုလားအမျိုးသားများအပေါ် ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှု မပြုနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် ဗြိတိသျှကုမ္ပဏီကြီးများသည် အစိုးရအား အမြတ်ခွန် သန်းနှင့်ချီ၍ ပေးဆောင်ရသော်လည်း အခွန်တော်ငွေမှ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်သုံးစွဲရေးအတွက် ဝင်ရောက် ပြောဆိုခွင့် မရှိခဲ့ချေ။ အိန္ဒိယဗဟိုအစိုးရက ငွေရေးကြေးရေးကိစ္စအားလုံးကို ချုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံဘုရင်ခံကိုယ်တိုင်ပင် ဗြိတိသျှအစိုးရနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ခွင့် မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဗြိတိသျှအရာရှိများနှင့် အရင်းရှင်ကြီးများက အိန္ဒိယလက်အောက်တွင် လက်ဝေခံတစ်ဆင့်ခံအဖြစ်မနေလိုတော့ချေ။
ထို့ပြင် အရင်းရှင်များအပါအဝင် အိန္ဒိယတိုင်းရင်းသား လူတန်းစားအသီးသီးသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့အမြောက်အမြားလာရောက်စီးပွားရှာခဲ့သည်။ မြန်မာ့စီးပွားရေးကဏ္ဍ အသီးသီးတွင် ကုလားအမျိုးသားများ ခြယ်လှယ်လွမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံသို့လာရောက်စီးပွားရှာသည့် နိုင်ငံခြားသားအရေအတွက်မှာ ၁၉၂၆-၂၇ တွင် ၃၃၈,၅၂၉ ယောက်ရှိပြီး အိန္ဒိယမှလာသည့် ကုလားများအရေအတွက်သည် ၃၀၉,၅၇၈ ယောက်ရှိသည်။ ၁၉၃၀-၃၁ တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့လာသည့် နိုင်ငံခြားသားအရေအတွက် ၂၈၃,၈၇၁ ဦးရှိသည်။ အိန္ဒိယမှလာသည့်ကုလားအများသည် ၂၆၁,၂၂၃ ဦးရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံသို့လာရောက်စီးပွားရှာသည့် နိုင်ငံခြားသား(၁၀ဝ) အနက် ကုလား(၉၀) ကျော်ဖြစ်ကြောင်းတွေ့ရသည်။ သို့ကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံသည် ကုလားအမျိုးသားများ၏ အကောင်းဆုံးစီးပွားရေး စားကျက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဤမျှလွှမ်းမိုးများပြားနေသော ကုလားအမျိုးသားများကို စတင်ခေါ်ဆောင်လာသည့် ဗြိတိသျှတို့ကိုယ်တိုင် မကြည်ဖြူခဲ့တော့ပေ။ ၎င်းင်းတို့ကိုယ်တိုင်ကမြန်မာနိုင်ငံကို အိန္ဒိယမှခွဲခွာရန်လိုလားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဒိုင်အာခီအုပ်ချုပ်ရေးသက်တမ်း (၁၀) နှစ်ပြည့်သောအခါတွင် မြန်မာနိုင်ငံကို အိန္ဒိယမှခွဲ၍ အုပ်ချုပ်ရေးသစ်သီးခြားပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် ယင်းရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဘိလပ်ပါလီမန်လွှတ်တော်ကြီးက ဆာဂျွန်ဆိုင်မွန် အမှူးပြုသောစုံစမ်းရေးကော်မရှင်လူကြီးတစ်စုကို မြန်မာနိုင်ငံသို့စေလွှတ်စေခဲ့သည်။ စုံစမ်းရေးကော်မရှင်မရောက်မီကပင် မြန်မာဝံသာနုအဖွဲ့ချုပ်ကြီးက မန်တလေးမြို့တွင် အစည်းအဝေးပွဲကျင်းပပြီး ကော်မရှင်အဖွဲ့ရောက်လာလျှင်တွေ့ဆုံအစစ်ဆေးခံခြင်းမပြုရန်ဆုံး ဖြတ် ခဲ့ကြသည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း ဆိုင်မွန်ကော်မရှင် ရောက်လာသောအခါ ဦးစိုးသိမ်း ဂျီစီဘီအေ စသည့် ဝံသာနုအများစုက အစစ်ဆေးမခံဘဲ သပိတ်မှောက်ခဲ့ကြသည်။ ဦးဘဖေကြီးမှူးသော (၂၁) ဦးအဖွဲ့က မြန်မာနိုင်ငံကို အိန္ဒိယမှ ခွဲခွာလိုကြောင်း တင်ပြခဲ့ကြသည်။
ဆိုင်မွန်ကော်မရှင်က မြန်မာကို အိန္ဒိယမှ ခွဲခွာမှ အကျိုးရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လတွင် အစီရင်ခံစာတင်သွင်းခဲ့သည်။ ဘုရင်ခံဆားချားလ်အင်းနက်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ခွဲခွာခြင်းဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံအတွက် မည်မျှ အကျိုးကျေးဇူးရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း တိုင်းသူပြည်သားများအား သွန်သင်ဟောပြောရန် မင်းတိုင်ပင်အမတ်များအား သွန်သင်ဟောပြောရန် မင်းတိုင်ပင်အမတ်များကို ပြောကြားခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံဥပဒေပြု မင်းတိုင်ပင်အစည်းအဝေးကလည်း ၁၉၂၉ ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလ၌ တစ်ကြိမ်၊ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လတွင်တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်တိုင် ခွဲခွာရေးအဆိုကို တင်သွင်းဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ်လ(၉) ရက်နေ့တွင် ကျင်းပခဲ့သော ဥပဒေပြု အစည်းအဝေးပွဲတွင် အင်္ဂလိပ်ကုန်သည်ကြီးများအသင်း ကိုယ်စားလှယ်က ခွဲရေးတွဲရေးနှင့်ပတ်သက်၍ မိမိတို့သဘောပြောင်းလဲကြောင်းနှင့် ခွဲခွာမှသာ မြန်မာနိုင်ငံအတွက် အကျိုးရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ခံပြောကြားခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် တစ်ချိန်က ခွဲခွာရေးကို ကန့်ကွက်ခဲ့သည့် ဗြိတိသျှတို့ကိုယ်တိုင် ယခုအခါ ခွဲခွာရေးကို နှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။ ခွဲရေးတွဲရေးကို ပြဿနာကြီးတစ်ရပ်အဖြစ်တင်ပြပြီး နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေးစိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည့် မြန်မာပြည်သူတို့၏ မြှားဦးကို လမ်းလွဲပေးခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်များအချင်းချင်း စည်းလုံးမှုပျက်ပြားပြီး အကွဲကွဲအပြားပြားဖြစ်အောင်ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရနှင့် အရင်းရှင်ကြီးများက မြန်မာနိုင်ငံကို အိန္ဒိယမှခွဲ၍ အုပ်ချုပ်ရေးသစ်ပေးရန် စီစဉ်ချိန်တွင် အိန္ဒိယအစိုးရနှင့် အရင်းရှင်ကြီးများက ခွဲခွာရေးကိုကန့် ကွက်ခဲ့ကြသည်။ အိန္ဒိယကွန်ကရက်ကြီး၏ နှစ်ပတ်လည်ကွန်ဖရင့်ကြီးကလည်း ခွဲခွာရေးကို အကြံပေးသည့် ဆိုင်မွန်ကော်မရှင်၏ အစီရင်ခံစာကို ကန့်ကွက်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အိန္ဒိယဥပဒေပြုလွှတ်တော်အစည်းအဝေးကလည်း ယင်းဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံအတည်ပြုခဲ့သည်။
အင်ပင်သာရွာ၊ မြေနီ
အင်ပင်သာရွာ (Inpinthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ကောလင်းမြို့နယ်၊ မြေနီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၉၇၇ ဖြစ်သည်။
ခွဲရေးတွဲရေး
ဤအချက်ကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် အိန္ဒိယအစိုးရကိုယ်တိုင်ခွဲရေးကို မလိုလားကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ အထူးသဖြင့် မြန်မာ့စီးပွားရေးလောကကို လက်ဝါးကြီးအုပ်နေသော ကုလားအရင်းရှင်ကြီးများနှင့် ချစ်တီးများက ၎င်းတို့၏ စီးပွားရေး ထိခိုက်နစ်နာမည့်ဘေးမှ ကာကွယ်ဟန့်တားရန် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြသည်။ မခွဲခွာရေးအတွက် ငွေအား၊ လူအား၊ အကြံဉာဏ်အားတို့ဖြင့် အဘက်ဘက်မှ ကူညီရန် စိုင်းပြင်းခဲ့ကြသည်။
အင်ပင်သာရွာ၊ မြေနီ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကောလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခွဲရေးတွဲရေး
ယင်းအချိန်တွင် ဗြိတိသျှအစိုးရမျှော်လင့်ခဲ့သည့် အတိုင်း တောင်သူလယ်သမား အရေးတော်ပုံကြီးကို အာရုံစူးစိုက်နေသော မြန်မာလူထုနှင့် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်ကြီးများမှာ ခွဲရေးတွဲရေးလမ်းနှစ်သွယ်ကြောင့် အချင်းချင်း ထပ်မံ စိတ်ဝမ်းကွဲခဲ့ပြန်သည်။ ခွဲရေးကို ကြိုက်နှစ်သက်သော နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များအား ဗြိတိသျှတို့က လည်းကောင်း၊ တွဲရေးကို ကြိုက်နှစ်သက်သော ခေါင်းဆောင်များဘက်မှ အိန္ဒိယအမျိုးသားတို့က လည်းကောင်း တစ်ဖက်စီပါဝင် မြှောက်ပင့် ကူညီခဲ့ကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ နိုင်ငံရေးလှည့်ကွက်ကြောင့် ခွဲရေးအဖွဲ့၊ တွဲရေးအဖွဲ့ဟူ၍ မြန်မာအမျိုးသားအချင်းချင်း တစ်ဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ တစ်သင်းနှင့်တစ်သင်း သွေးကွဲကာ ရန်ပွဲဖြစ်ခဲ့ကြတော့သည်။ ဦးဘဖေ၊ ဦးမောင်ကြီး စသည့်ပုဂ်ဂိုလ်များက ဦးဆောင်သော ပြည်သူပြည်သားအသင်းက ခွဲခွာရေးစာတမ်းထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ယင်းစာတမ်းတွင် မြန်မာပြည်သည် အိန္ဒိယနှင့်တွဲနေလျှင် မည်မျှနစ်နာကြောင်းနှင့် ခွဲနေပါက မည်မျှအကျိုးခံစားရမည်ဖြစ်ကြောင်းများဖော်ပြထားသည်။ တွဲနေခြင်းအားဖြင့် ဘဏ္ဍာရေးအရ နစ်နာပုံများကို စာရင်းဇယားဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင်အိန္ဒိယနှင့် တွဲနေသမျှကာလပတ်လုံး အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင့် လူမျိုးကိုသာ ကမ္ဘာအသိများပြီး မြန်မာနိုင်ငံနှင့်လူမျိုးတိမ်မြုပ်နေမည်ဖြစ်သည်။ ခွဲမှသာမြန်မာကို ကမ္ဘာကအသိများပြီး ထင်ရှားလာပေမည်။ ခွဲထွက်ပြီးသီးခြားအုပ်ချုပ်ပါက ဗြိတိသျှအစိုးရက မြန်မာကိုဖိစီးနှိပ်စက်လိမ့်မည်စသည့်ပြောစကားများမှာ ကိုယ်အားကိုယ်မကိုးဘဲ ယ များကိုသာ အားကိုးသူတချို့၏ လန့်လုံးများ ဖြစ်သည် စသည်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။
မြန်မာ့အသင်းချုပ်ကြီးဥက္ကဋ္ဌ ဦးချစ်လှိုင်ကလည်း မြန်မာကို အိန္ဒိယနှင့် ခွဲခွာခြင်းအားဖြင့် စီးပွားရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှစ၍ အဘက်ဘက်မှ နစ်နာပြီးလျှင် ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ လက်ခုပ်တွင်းမှ ရေပမာဖြစ်မည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ မြန်မာ့ဆန်စပါးမှစ၍ ထွက်ကုန်ပစ်စည်း(၇၀) ရာခိုင်နှုန်းကို အိန္ဒိယက နှစ်စဉ်ဝယ်ယူနေသော ခွဲရေးကို လက်ခံလိုက်ပါက မြန်မာ့စီးပွားရေးထိခိုက်နှစ်နာပေမည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရှုထောင့်မှကြည့်ပြန်လျှင်လည်း ခွဲခွာလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် မြန်မာကို အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ ခွဲခွာအုပ်ချုပ်ရုံတင်မကဘဲနောင်အခါ ချွင်းချန်ထားသော ဒေသများဟု ခေါ်တွင်မည့် တောင်တန်းဒေသများကိုပါ ခွဲထုတ်မည်ဖြစ်သည်။ ယင်းနယ်များ၏ အကျယ်အဝန်းသည် (၄/၉) ရှိသည်။ ၎င်းဒေသများမှ ၁၉၃၀ စာရင်းအရ ရေနံ၊ ပယင်း၊ လမ်းခင်းကျောက်၊ ရွှေ၊ သံ၊ ကျောက်နီ၊ ကျောက်စိမ်း၊ ပတ်တမြား၊ နီလာ၊ သံဖြူ၊ သံရိုင်း၊ ခဲ၊ ငွေ၊ ခဲ၊ သွပ်၊ ကြေး၊ ဝူဖရန်နှင့် မြေဆီအမျိုးမျိုး တန်ဖိုးငွေ (၁၅) ကုဋေခန့် ထွက်ခဲ့သည်။ ခွဲခွာခဲ့သော်အထက်ဖော်ပြပါ အဖိုးတန်ဓာတ်သတ်တုများထွက်ရာနယ်များ လက်လွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဒိုင်အာခီအုပ်ချုပ်ရေးကို လက်ခံမိ၍ မြန်မာလူထုဒုက္ခအမျိုးမျိုး ခံစားရသကဲ့သို့ ခွဲခွာရေးလက်ခံမိပါက ဆိုးရွားသော အုပ်ချုပ်ရေးကို လက်ခံမိပြီး ဗြိတိသျှတို့ စိတ်တိုင်းကျခြယ်လှယ်ခံကြရသည်။ သို့ဖြစ်၍ နစ်နာမှုများမှ ကာကွယ်ဟန့်တားနိုင်ရန် မခွဲခွာရေးအတွက် ကြိုးစားကြကုန်လောဟု သမ္မတဦးချစ်လှိုင်က တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် တို့ဗမာအစည်းအရုံးတွင် သခင်လူငယ်များအနေဖြင့် ခွဲရေးကော၊ တွဲရေးပါ မည်သည့်ဘက်မှမထောက်ခံခဲ့ချေ။ သခင်လူငယ်များက မြန်မာနိုင်ငံသည် အိန္ဒိယမှခွဲသည်ဖြစ်စေ၊ မခွဲခွာပဲတွဲသည်ဖြစ်စေ နယ်ချဲ့ဗြိတိသျှတို့ လက်အောက်ခံပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သခင်များအနေဖြင့် တွဲရေးရော၊ ခွဲရေးပါ မထောက်ခံဘဲ ဗြိတိသျှ လက်အောက်မှ လုံးဝ လွတ်လပ်ရေးကိုသာ နှစ်သက်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။
ဤအချက်ကို ထောက်ရှုခြင်းဖြင့် သခင်လူငယ်တို့သည် ဗြိတိသျှတို့၏ နိုင်ငံရေးလှည့်ကွက်ကို ရိပ်စားမိဟန်တူသည်။ ၎င်းင်းတို့၏ နိုင်ငံရေးအတွေးအခေါ်မှာ ရင့်ကျပ်မှန်ကန်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သခင်လူငယ်များက ခွဲရေးကော တွဲရေးပါ မလိုလားကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သော်လည်း (၂၁) ဦးမှ ဦးဘဖေ စသောပုဂ္ဂိုလ်များက ခွဲရေးကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ ဦးချစ်လှိုင်၊ ဦးစိုးသိမ်းနှင့် ဦးစု ဂျီစီဘီအေမှ ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အများစုက တွဲရေးကို ထောက်ခံအားပေးခဲ့သည်။ ဆိုင်မွန်ကော်မရှင်အဖွဲ့ကြီးက ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြန်မာကို အိန္ဒိယမှခွဲခွာသင့်ကြောင်း အစီရင်ခံစာတင်သွင်းခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ယင်းအစီရင်ခံစာကို အခြေပြုပြီးလျှင် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာ (၂၇) တွင် လန်ဒန်မြို့၌အိန္ဒိယနိုင်ငံဆိုင်ရာ မျက်နှာစုံညီအစည်းအဝေးပွဲပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံသည် အိန္ဒိယပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်သည့်အလျောက် ယင်းအစည်းအဝေးသို့ ပါဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် (၂၁) ဦးမှ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ အစည်းအဝေးတွင် ဦးဘဖေက မြန်မာနိုင်ငံကို အိန္ဒိယမှခွဲပေးရန် တင်ပြတောင်းဆိုခဲ့သည်။ ယင်းသို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်မှာ ပထမအကြိမ်မဟုတ်ဘဲ ၁၉၁၇ အိန္ဒိယနိုင်ငံဆိုင်ရာ အတွင်းဝန်နှင့် ကာလကတ်တားမြို့တွင် တွေ့စဉ်ကပင် ခွဲခွာရေးအတွက် တောင်းဆိုခဲ့ဖူးကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။
ဦးဘဖေတင်ပြချက်ကို အကြောင်းပြု၍ ၁၉၃၁ ခု၊ နိုဝင်ဘာ(၂၇)ရက်နေ့တွင် လန်ဒန်မြို့၌ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ မျက်နှာစုံညီအစည်းအဝေးပွဲကျင်းပခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ ယင်းအစည်းအဝေးကြီးသို့ လှိုင်ပုကျော် ဂျီစီဘီအေမှ ဦးချစ်လှိုင်၊ သာယာဝတီဦးပုနှင့် ဦးထွန်းအောင်ကျော် (၂၁) ဦးဂျီစီဘီအေမှ ဦးဘဖေ၊ ဦးမောင်ကြီး၊ ဒေါက်တာသန်းမောင်၊ ဦးဘစီနှင့် ဦးမောင်မောင်အုန်းခိုင်၊ ဦးစိုးသိန်း၊ ဂျီစီဘီအေမှ သာယာဝတီဦးမောင်မောင်၊ ဦးစုဂျီစီဘီအေမှ ဦးစု၊ ရွှေတောင်ကြားအဖွဲ့မှ ညောင်ရွှေစော်ဘွားကြီး ဆာစောမောင်နှင့် သီပေါစော်ဘွားကြီး စောအုံကြာ ကရင်အမျိုးသားများမျ သရာရွှေဘနှင့် စစ်ဓနီလူနီ၊ အမျိုးသားပါလီမန်အဖွဲ့မှ ဦးနီ မြန်မာအမျိုးသမီးကောင်စီမှ ဒေါ်မြစိန်၊ အိန္ဒိယအမျိုးသား မစ်စတာကာဝပ်ဂျီနှင့်မစ္စတာဟာဂျီ၊ အင်္ဂလိပ်အမျိုးသားမစ္စတာဟားပါးနှင့် ကင်းပနက်တို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
သခင်ဘသောင်းကြီးမှူးသည့် တို့ဗမာသခင်တပ်စုက လန်ဒန်မျက်နှာစုံညီအစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်မည့်ကိုယ်စားလှယ်ကြီးများ သင်္ဘောဆိပ်အဆင်းတွင် ရုပ်ပြောင်ပိုစတာကြီးများကို ကိုင်လျက် ကန့်ကွက်လွှာစာတမ်းများကို လိုက်လံဝေငှခဲ့သည်။ ယင်းပိုစတာကြီးတွင် နန်းရင်းဝန် မစ္စတာမက်ဒေါ်နယ်က လှေဦးတွင်ထိုင်လျက် ထိပ်တွင်ကြိုးတပ်၍ အမဲရိုးဆွဲထားသော ဝါးလုံးရှည်ကြီးကို ကိုင်ထားသည်။ မျက်နှာစုံညီအစည်းအဝေးသို့တက်ရောက်မည့် ကိုယ်စားလှယ်ကြီးများကလည်း လည်ပင်းတွင်သံကြိုးတပ်လျက် တွဲလောင်းကျနေသော အမဲရိုးကိုရလိုဇောဖြင့် လိုက်ရင်း နန်းရင်းဝန်ညွှန်ပြရာသို့ ကူးခပ်ဆွဲဆောင်နေပုံဖြစ်သည်။
ရုပ်ပြောင်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ လူကြီးများသည် အမဲရိုးနှင့်တူသော ကျွန်သက်ရှည်မည့် အုပ်ချုပ်ရေးရာထူးကိုမက်မောသည့်အတွက် လှေကြီးနှင့်တူသော မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဗြိတိသျှအစိုးရဆွဲငင်ခြယ်လှယ်ရာ မျောပါရမည့်ပုံဖြစ်သည်။ ရုပ်ပြောင်ကိုလေ့လာခြင်းဖြင့် သခင်လူငယ်တို့သည် နယ်ချဲ့ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ လှည့်ကွက်မျိုးစုံကို အထက်ပါရုပ်ပြောင်ဖြင့် မြန်မာတို့သိရှိရန် ညွှန်ပြပေးခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးမျက်စိဖွင့်ပေးခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ၁၉၃၁ ခု၊ နိုဝင်ဘာလ (၂၇)ရက်နေ့တွင် လန်ဒန်မျက်နှာစုံညီအစည်းအဝေးပွဲကြီးကို ကျင်းပခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရဘက်မှ လော့ပီးလ်၊ လော့လိုသီဟန်၊ ဆာဆင်မြူယယ်လီဟိုး၊ မစ္စတာဖွယ်ရာ၊ လော့မာစီ၊ မေဂျာဂရေဟမ်ပို၊ မစ္စတာဂျီအိပ်ချ်ဟောလ်၊ မစ္စတာဝါဂျော့မင်းနှင့် လော့ဝယ်လင်တန်တို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ နန်းရင်းဝန် မက်ဒေါ်နယ်နှင့် သဘာပတိ လော့ဟီလ်တို့က အစည်းအဝေးတွင် ခွဲရေးကိုသာ ဦးတည်ဆွေးနွေးရန်၊ခွဲရေးအလိုလားပါက ကန့်ကွက်ရန်ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းင်းတို့၏ အဖွဲ့မိန့်ခွန်းတွင်ပင် ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ သဘောထားကိုထည့်သွင်းဖော်ပြထားကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။
မြန်မာကိုယ်စားလှယ်များဘက်မှ ဦးဘဖေ၊ဦးမောင်ကြီး၊ ဦးဘစီတို့က ခွဲရေးကိုတင်ပြဆွေးနွေးပြီး ဦးချစ်လှိုင်၊ သာယာဝတီ ဦးပုနှင့် ဦးထွန်းအောင်ကျော်တို့က ခွဲရေးကိုကန့်ကွက်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့်မျက်နှာစုံညီအစည်းအဝေးကြီးတွင် မြန်မာတိုင်းရင်းသားအချင်းချင်း တစ်သင်းနှင့်တစ်သင်း သဘောကွဲလွဲခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်းနန်းရင်းဝန်ကြီးက မြန်မာနိုင်ငံကို အိန္ဒိယမှခွဲမည် သို့မဟုတ် တွဲမည်ဟူသော သဘောတူညီချက်ကို မြန်မာပြည်သူအများစု၏ မဲဆန္ဒဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်လိုကြောင်းပြောကြားပြီး အစည်းအဝေးကို ရုပ်သိမ်းခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွဲရေးခွဲရေးပြဿနာသည် ဗြိတိသျှအစိုးရလိုလားသည့်အတိုင်း မြန်မာတိုင်းရင်းသားအချင်းချင်း တစ်သင်းနှင့်တစ်သင်း၊တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ သွေးကွဲခဲ့ကြသည်။ စာနယ်ဇင်းများကလည်း တွဲရေးဘက်၊ခွဲရေးဘက်စသည်ဖြင့် မိမိတို့လိုရာဘက်ကို ဝေဖန်ရေးသားခဲ့ကြသည်။ ရွေးကောက်ပွဲမကျင်းပမှီကပင် ဦးစိုးသိမ်းနှင့် သက်ပန်းဆရာတော် အမှူးပြုသော သံဃာတော်တို့သဘောကွဲလွဲခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ဦးစိုးသိမ်း ဂျီစီဘီအေမှ ၎င်းကိုယ်တိုင် ဥက္ကဠအဖြစ် ဆောင်ရွက်သောအဖွဲ့နှင့် သက်ပန်းဆရာတော်ကြီးမှူးပြီး ဦးချစ်ဖေဥက္ကဠအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့်ဂိုဏ်းဟူ၍ နှစ်ဂိုဏ်းကွဲခဲ့ကြသည်။ အလားတူပင် ဦးစုဂျီစီဘီအေမှလည်း ဦးစုနုတ်ထွက်သွားပြီးလျှင် နှစ်ဂိုဏ်းကွဲခဲ့ပြန်သည်။ ရေဦးဂိုဏ်းအဖွဲ့ဥက္ကဠ ရေဦးဆရာတော်က ဦးမြတ်သာဒွန်းကိုဥက္ကဠတင်မြှောက်၍ အဖွဲ့သစ်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းဆရာတော်နှင့် ရွှေဘိုအသင်းဆရာတော်တို့က လည်း ဦးထွန်းအောင်ကျော်ကို ဥက္ကဠတင်မြှောက်၍ အဖွဲ့သစ်တည်ထောင်ပြန်သည်။ ဤနည်းဖြင့်ဦးစုဂျီစီဘီအေ နှစ်ဂိုဏ်းကွဲသကဲ့သို့ ရေဦးဂိုဏ်းသားများမှာလည်း နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့ပြန်သည်။ ရွေးကောက်ပွဲကြီးသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရဟန်းရှင်လူ ပြည်သူတစ်ရပ်လုံးအတွင်း သဘောထားကွဲလွဲမှုများ၊ယှဉ်ပြိုင်မှုများ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဂျီစီဘီအေအဖွဲ့ကြီးအတွင်း၌ ဦးချစ်လှိုင်ဂျီစီဘီအေ၊ (၂၁)ဦး ဂျီစီဘီအေ၊ဦးစိုးသိမ်း ဂျီစီဘီအေ၊ ဦးချစ်ဖေ ဥက္ကဠအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့် ငါးဆူနှင့်ရွှေဘိုအသင်း ဂျီစီဘီအေဟူ၍ ခြောက်ဂိုဏ်းကွဲထွက်ခဲ့သည်။ အလားတူပင် သံဃသာမဂ်ဂီအဖွဲ့ကြီးမှာလည်း ဦးချစ်လှိုင်ကိုအားပေးသည့် အညမညသံဃသာမဂ်ဂီအဖွဲ့၊ သက်ပန်းဂိုဏ်းသံဃသာမဂ်ဂီအဖွဲ့၊ ရေဦးဂိုဏ်းသံဃသာမဂ်ဂီအဖွဲ့၊ငါးဆူဆရာတော်နှင့် ရွှေဘိုအသင်းဆရာတော်တို့ဂိုဏ်းသံဃတော်များနှင့် ဦးစိုးသိမ်း ဂျီစီဘီအေကို အားပေးသည့်သံဃတော်များဟူ၍ ခြောက်စုကွဲခဲ့သည်။
၁၉၃၂ ခု၊ ဧပြီလတွင် ရွေးကောက်ပွဲပြုလုပ်သောအခါ ဦးချစ်လှိုင် ဂျီစီဘီအေ၊ သက်ပန်းဂိုဏ်း ဂျီစီဘီအေ၊ရေဦးဂိုဏ်း ဂျီစီဘီအေ၊ငါးဆူနှင့် ရွှေဘိုအသင်းဂိုဏ်း ဂျီစီဘီအေနှင့် ဦးချစ်လှိုင်ကို အားပေးသည့် အညမညသံဃသာမဂ်ဂီအဖွဲ့၊ သက်ပန်းဂိုဏ်းသံဃသာမဂ်ဂီအဖွဲ့၊ရေးဦးဂိုဏ်းသံဃသာမဂ်ဂီအဖွဲ့၊ ငါးဆူဆရာတော်နှင့်ရွှေဘိုအသင်းဆရာတော်တို့၏ သံဃသာမဂ်ဂီအဖွဲ့များက တွဲရေးဘက်မှ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ယခင်ကနိုင်ငံရေးလာကတွင်မကျော်ကြားသေးသောဒေါက်တာဘမော်၊ ဒေါက်တာဘဟန်၊ ဦးဘချို၊ဦးကျော်မြင့်၊ ဦးဘခိုင်၊ ဦးကျော်ဒင်စသည့်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကလည်း တွဲရေးဘက်မှ တက်တက်ကြွကြွပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ (၂၁)ဦး ဂျီစီဘီအေ၊ရွှေတောင်ကြားအဖွဲ့နှင့်တသီးပုဂ္ဂလစသည်များကခွဲရေးဘက်မှ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ရွေးကောက်ပွဲပြီးသောအခါ တွဲရေးဘက်မှ မဲငါးသိန်းကျော်ဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် လွှတ်တော်အမတ်များက အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် အစည်းအဝေးကျင်းပခဲ့သည်။ ယင်းအစည်းအဝေးတွင် ဒေါက်တာဘမော်နှင့် ရမ်းဗြဲဦးမောင်မောင်တို့ကခွဲရေးကို ကန့်ကွက်သကဲ့သို့ အိန္ဒယနှင့် ရာသက်ပန်တွဲရေးကိုလည်း ကန့်ကွက်ကြောင်း အဆိုတင်သွင်းခဲ့ကြသည်။ လွှတ်တော်ဥက္ကဠဦးချစ်လှိုင်က ယင်းအဆိုသည်တွဲမည်သို့မဟုတ် ခွဲမည်ဟု တိကျပြတ်သားစွာ မဖော်ပြသည့်အတွက်ကြောင့် ပယ်ချခဲ့သည်။ ထိုသို့ ပယ်ချခဲ့သောကြောင့် ဦးဘဖေ၊ဒေါက်တာဘမော်နှင့် အင်္ဂလိပ်အမတ်များက များစွာ မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီးလျှင် ဦးချစ်လှိုင်အားဥက္ကဠ အဖြစ်မှ ဖြုတ်ချခဲ့သည်။ ထို့နောက် အင်္ဂလိပ်အမတ် ဒီဂလင်းဗီးကို တင်မြှောက်၍ ဒေါက်တာဘမော်တို့ တင်သွင်းချက်ကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ တစ်ဖန်မြန်မာနိုင်ငံဥပဒေကောင်စီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အင်္ဂလန်အစိုးရထံ တင်ပို့ခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရက မြန်မာနိုင်ငံကောင်စီသည် တိကျပြတ်သားစွာ မဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ ခွဲရေးကိုလိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟုမှတ်ချက်ချကာ မြန်မာနိုင်ငံကိုအိန္ဒယမှ ခွဲထုတ်မည်ဟု ထုတ်ပြန်ကြေညာလိုက်တော့သည်။
ဤနည်းဖြင့် ဗြိတိသျှအစိုးရသည် နိုင်ငံရေးစိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသော မြန်မာပြည်သူတို့အား နိုင်ငံရေးနည်းပရိယာယ်ဖြင့် တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်ကာ ကုလားဗမာမုန်းတီးရေး၊ ဗမာအချင်းချင်းစိတ်ဝမ်းကွဲရေး၊ အိန္ဒိယနှင့်မြန်မာ ခွဲရေးတွဲရေးစသည့် ပြဿနာများကိုဖော်ထုတ်ကာလမ်းလွှဲဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ နယ်ချဲ့ပယောဂကြောင့် ရဟန်းရှင်လူ ပြည်သူတစ်ရပ်အတွင်း အငြင်းပွားမှုများကို ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ တွဲရေးခွဲရေးပြဿနာကြောင့် တောင်သူလယ်သမားအရေးတော်ပုံကြီးကို အာရုံစူးစိုက်ကာ တက်ကြွနိုးကြားနေသော မြန်မာတိုင်းရင်းသားတို့၏ အမျိုးသားစိတ်ဓာတ်သည်လည်းမှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး၊တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ အငြင်းပွားကာ ရန်များခဲ့တော့သည်။ ထို့ပြင် အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ ခွဲထုတ်မည့် အစီအစဉ်ကို ပြင်ဆင်ရပြန်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးအသစ်အတွက် ဆွေးနွေးရန်ဒုတိယအကြိမ် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ မျက်နှာစုံညီအစည်းအဝေးကို ၁၉၃၃ ခုနှစ်၊အောက်တိုဘာလတွင် လန်ဒန်မြို့၌ ကျင်းပခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ ဦးချစ်လှိုင်၊ ဦးဘဖေ၊ ဦးသိမ်းမောင်၊ ဒေါက်တာ်ဘမော်၊ မစ္စတာယက်ဂျီ၊ ဒေါက်တာဒေါ်စောစု၊ သရာရွှေဘ၊ ဦးရွှေသာ၊ မစ္စတာကင်းပနက်၊ မစ္စတာဟားပါး၊ မစ္စတာ ဟာဂျီနှင့် မစ္စတာကာဝပ်ဂျီတို့ အစည်းအဝေးတက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းအစည်းအဝေးတွင်' (၉၁)ဌာနအုပ်ချုပ်ရေး' ပေးရန် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးအသစ်အတွက် ' ၁၉၃၅ ခုနှစ်၊ မြန်မာပြည်အုပ်ချုပ်ရေး အက်ဥပဒေ' ကိုလည်း ပြဋ္ဌာန်းကြေညာခဲ့သည်။ ယင်းဥပဒေရ ၁၉၃၆ခု၊နိုဝင်ဘာလတွင် ဥပဒေပြုကောင်စီရွေးကောက်ပွဲတွင် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များမှာ(၉၁)ဌာနရွေးကောက်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက် လုံးပမ်းခဲ့ရပြန်သည်။ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ယခင်ကဲ့သို့ ဂျီစီဘီအေအသင်းချုပ်ကြီး ဟူသောအသုံးအနှုန်းများကို မသုံးတော့ချေ။ လှိုင်မြစ်ပေါ်အဖွဲ့၊ ငါးပွင့်ဆိုင်အဖွဲ့၊ ဒေါက်တာဘမော်အဖွဲ့၊ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းအဖွဲ့၊ ဖေဘီယန်အဖွဲ့နှင့် ရွှေတောင်ကြားအဖွဲ့ဟူ၍ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်ဒေါက်တာဘမော်ညွှန့်ပေါင်းအစိုးရတက်ကာ ကျွန်သက်ရှည်စေမည့် (၉၁)ဌာနအုပ်ချုပ်ရေးသစ် စတင်လည်ပတ်ခဲ့တော့သည်။
ကျမ်းကိုးစာရင်း
၁။ တို့ဗမာအစည်းအရုံးသမိုင်း (ပတွဲ)၊ စာ-၉၄၊၉၇ ၂။ စစ်ကိုင်းဟန်တင်၊ မြန်မာနိုင်ငံမှတ်တမ်း (၂)၊စာ၂၉၁၊ ၂၉၂ ၃။Report on the Adminisration of Burma, for the years 1924-30 ,XI ၄။ တို့ဗမာအစည်းအရုံးသမိုင်း(ပတွဲ)၊စာ-၁၂၅ ၅။………..ယင်း………..စာ-၁၄၇။ ၆။(က) မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာ (အချပ်ပို)၁၉၃၂၊ မေ ၂၇ ။ (ခ) ပြည်သူပြည်သားအဖွဲ့မှ ထုတ်ဝေသောခွဲခွာရေးစာတမ်း၊စာ-၁၂၃ ၇။ ဗန်ဓုလဂျာနယ် ၁၉၂၉၊ဖေဖော်ဝါရီ ၁၃။ ၈။ မောင်အေး၊ ခွဲရေးမခွဲရေးအရေးတော်ပုံ၊ရန်ကုန်၊ မောင်ပုဘရားသားစာပုံနှိပ်တိုက်၊ ၁၉၃၂၊စာ-၄ ၉။ ယင်း။ စာ-၄၊၁၆။ ၁၀။ တို့ဗမာအစည်းအရုံးသမိုင်း(ပတွဲ) စာ-၁၅၁ ၁၁။ ယင်း၊စာ-၁၅၀ ၁၂။(က) သခင်ဘသောင်း၊ဝံသာနုအရေးတော်ပုံသမိုင်း ရန်ကုန်၊ တသက်တာစာပေ၊စာ-၁၅၀ (ခ) ဒေါ်မြင့်မြင့်သန်း' ခွဲရေးတွဲရေး' တက်ကသိုလ် ပညာပဒေသာစာစောင်၊
ကျုံမငေးမြို့
ကျုံမငေးမြို့ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြောင်းမြခရိုင်၊ ဝါးခယ်မမြို့နယ်တွင် ပါဝင်သည့် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ သီဟိုဠ်မှပင့်ဆောင်လာသောမြတ်စွယ်တော်ဘုရားရှိသည်။မြို့လမ်းများမှာကတ္တရာလမ်းများဖြစ်ပြီးလမ်းပန်းသင့်သည်။
ကမ္ဘားတဲ (တောင်)ရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကမ္ဘားတဲ (တောင်)ရွာ (Kanbarte(South))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ကမ္ဘားတဲ (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၈၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကမ္ဘားတဲ (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၆၀ ဦး၊ မ ၆၅၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စိုက်ပျိုးရေး သုတေသန ဦးစီးဌာန
သမိုင်း​ကြောင်း
စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနဌာနကို ၁၉၅၄ခုနှစ်၊ ဇွန်လ(၂၇)ရက်နေ့မှစတင်၍ စိုက်ပျိုးရေး သုတေသနဗိမ္မာန်အဖြစ် ဌာနခွဲ(၅)ခု-အုပ်ချုပ်ရေးဌာနခွဲ၊စိုက်ပျိုးရေးဌာနခွဲ၊စိုက်ပျိုးရေးဓာတုဗေဒဌာနခွဲ၊ပိုးမွှားဌာနခွဲနှင့် အပင်ရောဂါဌာနခွဲတို့ဖြင့် အရာထမ်း (၁၆)ဦး၊ အမှုထမ်း(၉၉)ဦးတို့ဖြင့်ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့သည်။ဆန်စပါးသုတေသနလုပ်ငန်းများကို သီးနှံဌာနစိတ်မှ ပြည်တွင်း ပြည်ပစပါးမျိုးများ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုများကိုလည်းကောင်း၊ ရုက္ခဗေဒဌာနစိတ်မှ စပါးမျိုးကူးစပ်မွေးမြူခြင်း လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါသည်။ ရာကျော်-၁၊ရာကျော်-၂ နှင့် စီ ၄-၆၃ စပါးမျိုးများသည် ထိုကာလ၏ သုတေသနရလဒ်များပင်ဖြစ်ပါသည်။ရန်ကုန်မြို့၊ အင်းစိန်မြို့နယ်၊ ကြို့ကုန်းတွင်စတင်တည်ထောင်ထားသဖြင့် စပါးတစ်မျိုး တည်းကိုသာ သုတေသနပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲများက စပါးအပြင်ယာသီးနှံများကိုပါသုတေသနပြုလုပ်သင့်ကြောင်းသဘောပေါက်ကြသဖြင့် အထက်မြန်မာနိုင်ငံတွင် သီးနှံစုံဖြင့် သင့်လျော်မည့်နေရာကိုရွေးချယ်ရာမှ ပထမတွင် ကျောက်ဆည် ခရိုင်အားရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း အပူပိုင်းဇုံတွင် ကျရောက်နေသဖြင့် အောက်မြန်မာနိုင်ငံနှင့် အထက်မြန်မာနိုင်ငံ ဆက်စပ်ရာဝန်းကျင် ဖြစ်သော မန္တ​လေးတိုင်း၊ ပျဉ်းမနားမြို့နယ်၊ ရေဆင်းနယ်မြေအား ရွေးချယ်လိုက်ပါသည်။ပထမဦးစွာ ၁၉၇၁ခုနှစ်တွင် ကြို့ကုန်းမှ ရေဆင်းသို့စတင်​ပြောင်းရွေ့ပြီး၊ စတင်ပြောင်းရွေ့သော ၂-၃ နှစ်အတွင်း တစ်ဧကလျှင် စပါး ၂၆-၃၀ တင်းမျှသာထွက်ရှိသည်။၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် ဆန်စပါးဌာနစိတ်ပြောင်းရွေ့လာပြီး စပါးစမ်းသပ်ကွက်များစတင်စိုက် ပျိုးစမ်းသပ်ခဲ့ပါသည်။ဆန်စပါးသုတေသနလုပ်ငန်းများမှာ မျိုးကူးစပ်ခြင်း၊ စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်များ စမ်း သပ်ခြင်း၊ ပြည်တွင်းစပါးမျိုးများစုဆောင်းခြင်းနှင့်အခြေခံမျိုးအဆင့်(၁)ပွားများခြင်းလုပ်ငန်းများပါဝင် သည်။ ကြို့ကုန်းတွင်မျိုးကူးစပ်၍ရရှိခဲ့သောသားဆက်လိုင်းများကိုဆက်လက်ရွေးချယ်မှုများပြုလုပ်ခဲ့ရာရွှေဝါထွန်းနှင့် စိန်တလေးစပါးမျိုးများ ရရှိခဲ့ပြီး စတင်ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင်FAO, UNDP အကူအညီဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနဌာန တိုးချဲ့ရေးလေးနှစ်စီမံကိန်း(Strengthening of ARI)ဖြင့် သုတေသနလုပ်ငန်းများတိုးချဲ့ရေးများဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ထိုစီမံကိန်းတွင် စပါး၊ ဝါ၊ ဂုန်လျှော်၊ ပဲမျိုးစုံမျိုးကောင်းမျိုးသန့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းများနှင့်မြေယာပြုပြင်ရေး၊  ဝန်ထမ်းအင်အားတိုးချဲ့ခြင်းများ၊ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များအားပြည်ပမှငှားရမ်းဆောင်ရွက်ခြင်းများ၊လယ်ယာသုံးစက်ကိရိယာနှင့် ဓာတ်ခွဲခန်းပစ္စည်းဝယ်ယူဖြည့်တွင်းရေး၊ ပြည်ပသို့ ပညာသင်များစေလွှတ်ခြင်းများဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
အသစ်ဖွင့်လှစ်သောဌာနစိတ်များမှာ တို့ဖြစ်သည်။၁၉၇၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၂ ခုနှစ်အထိ စီမံကိန်းကာလအား ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ်သီးနှံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးစီမံကိန်း (Crop Development Project) အဖြစ် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။၁၉၇၆ခုနှစ်တွင် ဓာတုဗေဒဌာနစိတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ၁၉၇၇-၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် ကိမိလနှင့်ရုက္ခဗေဒတို့အားလည်းကောင်းပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။၁၉၇၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၂ ခုနှစ်အထိ အီရီ-မြန်မာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး စီမံကိန်း (IRRI-Burma Cooperative Project) ဖြင့် စပါးမျိုးကောင်းမျိုးသန့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းကို အဓိကထား ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ၁၉၈၂ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၆ ခုနှစ်အထိ ဒုတိယအကြိမ်စီမံကိန်းအား မြန်မာ-အီရီ သီးနှံပုံစံ စိုက် ပျိုးစနစ်သုတေသနစီမံကိန်းအမည်ဖြင့် ဆန်စပါးသုတေသနလုပ်ငန်းအပြင် စပါးအခြေခံသောသီးနှံပုံစံသုတေသနနှင့် အသေးစားလယ်ယာသုံးကိရိယာထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများပါဝင်သည်။
၁၉၈၇ ခုနှစ်မှ ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်အထိ သီးနှံတိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးသုတေသနစီမံကိန်း(Crop-Livestock Farming System)ကိုတတိယ အဆင့်အနေဖြင့်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဝန်ထမ်းဖွဲ့စည်းပုံတိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး စိုက်ပျိုးရေးအင်ဂျင်နီယာဌာန စိတ်နှင့် စိုက်ပျိုးရေးဘောဂဗေဒဌာနစိတ်၊အထက်မြန်မာနိုင်ငံနှင့်အောက်မြန်မာနိုင်ငံတို့တွင်ရှိသော သုတေသနခြံများကိုအုပ်ချုပ်ရန် ဒေသသုတေသနရုံးတို့ကိုလည်းကောင်း စတင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၇)ရက်နေ့တွင် စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနဦးစီးဌာနအဖြစ် တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းခွင့်ရရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနဦးစီးဌာန၌ သီးနှံဌာနခွဲ (၆)ခုဖြင့် ၎င်းဌာနခွဲ (၆)ခုအောက်တွင် သီးနှံဌာနနှင့်အထောက်အကူပြုဌာန(၁၇)ဌာနနှင့် စီမံခန့်ခွဲ ရေးဌာန၊ ငွေစာရင်းဌာန များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပါသည်။ ယခုအခါ အပင်မျိုးသစ်များ အကာအကွယ်ပေးရေးလုပ်ငန်းစု၊ ​တောင် သူလယ်သမားရုပ်သံလွင့်လုပ်ငန်းစု၊ စိုက်ပျိုးရေးအဏုဇီဝဗေဒသုတေသနဌာနစု၊စပါးဇီဝဥယျာဉ် လုပ် ငန်းစု၊ ရိတ်သိမ်းချိန်လွန်နည်းပညာသုတေသနလုပ်ငန်းစုစသည့်လုပ်ငန်းစု၊ ဌာနစုအသစ်များဖွဲ့စည်းခဲ့ ပြီး ယခုအခါ  သီးနှံဌာနနှင့်အထောက်အကူပြုဌာန (၂၁)ဌာနဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနဦးစီးဌာန သည် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် ဆည်မြောင်းဝန်ကြီးဌာန၏ "စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှု တိုးတက်မြင့်မားရေး" ဦးတည်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင် ရန်အတွက် မြန်မာနိုင်ငံတွင် စိုက်ပျိုးသော အဓိက သီးနှံများအတွက် မျိုးနှင့်နည်းပညာများကို ဖော်ထုတ်ရန် စိုက်ပျိုးရေး သုတေသနလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ စိုက်ပျိုးရေး သုတေသနလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ရာတွင် မျှော်မှန်းချက်၊ တာဝန်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်များ သတ်မှတ်၍ ဆောင်ရွက်လျှက်ရှိသည်။
ရည်ရွယ်ချက်
စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနဦးစီးဌာန၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ကလက်ရှ် အော့ဖ် ကလန်
ဂိမ်းကစားမှုပုံစံ
Clash of Clans သည် အွန်လိုင်းပေါ်တွင် လူအမြောက်အမြားဖြင့် ကစားရသော ဂိမ်းဖြစ်သည်။ အုပ်စုဖွဲ့ခြင်း၊ စစ်သည်များ ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ အခြားကစားသူများကို တိုက်ခိုက်ကာ ရွှေနှင့် elixir များအား ရယူခြင်း၊ အခြားကစားသူများမှ လာရောက်တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ခံစစ်များ တည်ဆောက်ခြင်း စသည်တို့ ပါဝင်သည်။ ဂိမ်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်ဆော့ကစားနိုင်သည့် နတ်ဆိုးကလေးများ၏ရွာများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရသော တိုက်ပွဲစဉ်လည်း ပါဝင်သည်။
စစ်သည်များ
စစ်သည်များအား အဆင့် ၁၊ အဆင့် ၂၊ အဆင့် ၃၊ Dark Elixir စစ်သည်များနှင့် သူရဲကောင်းများ (Heroes) ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်သည်။
အဆောက်အအုံများ
ရွှေနှင့် elixir များရရှိနိုင်ရန်အတွက် ကစားသူသည် ရွှေသတ္တုတွင်းများ၊ ရွှေသိုလှောင်ရုံများ၊ elixir ထုတ်လုပ်သည့် အဆောက်အအုံ (elixir collectors) နှင့် elixir သိုလှောင်ရုံများကို ဆောက်လုပ်ရသည်။ Elixir ကို စစ်သည် ထုတ်လုပ်ရန်၊ ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် စစ်သည်များ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် သုတေသနများ ပြုလုပ်ရန်၊ အချို့အဆောက်အအုံများအား အဆင့်မြှင့်တင်ရန် စသည်တို့တွင် အသုံးပြုသည်။ ရွှေကို ခံစစ်အဆောက်အအုံများ ဆောက်လုပ်ရန်၊ မြို့တော်ခန်းမအား အဆင့်မြှင့်ရန် စသည်တို့တွင် အသုံးပြုသည်။ လယ်ဗယ်အဆင့်မြင့်လာပါက dark elixir ကို ရရှိလာသည်။ dark elixir ကို စုဆောင်းရန်အတွက် dark elixir drill နှင့် dark elixir သိုလှောင်ရုံတို့ကို ဆောက်လုပ်ရသည်။
ကစားသူ၏ ရွာကို ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် အမြောက်များ၊ စိန်ပြောင်းမော်တာများ၊ ဗုံးများ၊ ထောင်ခြောက်များ၊ မြားပစ်မျှော်စင်များ၊ မှော်ဆရာမျှော်စင်များ ကို ဆောက်လုပ်နိုင်သည်။ မြို့တော်ခန်းမ အဆင့်မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည့် တံတိုင်းများကိုလည်း ဆောက်လုပ်နိုင်သည်။
ဂိုဏ်းအဖွဲ့ စစ်ပွဲများ (Clan Wars)
Clan ဟူသည် ကစားသူများ ပူးပေါင်းထူထောင်နိုင်သည့် ဂိုဏ်းများ ဖြစ်သည်။ Clan Castle အဆောက်အအုံအား ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသည့် ကစားသူသည် ကလန်များသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ ကလန်များအတွင်း စစ်သည်များ လှူဒါန်းနိုင်ခြင်း၊ ကလန်တွင်းရှိ ကစားသူများ အချင်းချင်း စာဖြင့် စကားပြောဆိုနိုင်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ Clash of Clans ၏ အဓိကဂိမ်းကစားမှုပုံစံဖြစ်သည့် Clan War သည် ကလန်တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလန်ခေါင်းဆောင် (Clan leader) နှင့် တွဲဖက်ခေါင်းဆောင် (co-leader) တို့မှ စစ်ပွဲကို စတင်နိုင်သည်။ စစ်ပွဲကြေညာပြီးပါက "preparation day" ဟုခေါ်သည့် ပြင်ဆင်ချိန် တစ်ရက်နှင့် "war day" ဟုခေါ်သည့် တိုက်ပွဲရက် တစ်ရက် ရရှိသည်။ ကစားသူတစ်ယောက်သည် အခြားတစ်ဖက်ကလန်မှ ကစားသူတစ်ယောက်အား တိုက်ခိုက်ရာတွင် တစ်ဖက်ရွာအား ဖျက်ဆီးနိုင်မှု အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ကြယ်ပွင့်များ ရရှိသည်။ ကစားသူတစ်ယောက်သည် နှစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။ ကြယ်ပွင့်အများဆုံးရရှိသည့် ကလန်အား အောင်နိုင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ စစ်ပွဲအနိုင်ရရှိပါက တိုက်ခိုက်ကစားသူအတွက် အပိုဆု ရွှေ၊ elixir နှင့် dark elixir များရရှိသည်။
ကျောက်မျက်များ (Gems)
ရွှေနှင့် elixir တို့အပြင် ဂိမ်းထဲတွင် gems များကို ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သမိုင်းမှတ်တိုင်များ ရောက်ရှိခြင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော အောင်မြင်မှုများရရှိခြင်း၊ မိမိရွာနယ်နမိတ်အတွင်းရှိ အတားအဆီးများကို ရှင်းလင်းခြင်း စသည်တို့ဖြင့် Gems များကို ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် gems များကို ရရှိနိုင်မည့် အဓိကနည်းလမ်းမှာ ပြင်ပငွေကြေးဖြင့် ဝယ်ယူအသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ Gems များကို စစ်သည်များ အလျင်အမြန်ထုတ်လုပ်ရန်၊ အဆင့်မြှင့်ဆောက်လုပ်မှုများ အမြန်ပြီးစီးရန် စသည်တို့တွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:၂၀၁၂ ခုနှစ် ဗွီဒီယိုဂိမ်းများ ကဏ္ဍ:အန်းဒရွိုက်ဂိမ်းများ ကဏ္ဍ:အိုင်အိုအက်စ် ဂိမ်းများ ကဏ္ဍ:အခမဲ့ကစားနိုင်သော ဗွီဒီယိုဂိမ်းများ
ကျီးလေ (အထက်)ရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ကျီးလေ (အထက်)ရွာ(Kyeelay(Upper))သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ကျီးလေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၃၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျီးလေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၇၃ ဦး၊ မ ၅၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၁၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြာအင်းစု
ကြာအင်းစု
မကျီးကုန်းရွာ၊ ရွာသာကုန်း
မကျီးကုန်းရွာ၊ ရွာသာကုန်း
Post-grunge
Post-grunge သည် hard rock ၏ပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ၁၉၉၀ ခုနှစ်များ အလယ်ပိုင်းတွင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ သို့သော် grunge သည် သိပ်သည်းသော အမျိုးအစားများမှာ ဉာဏ်ကွန်မြူးများမှာ ထုတ်ယူထားသည်။ punkနှင့် metal ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ post-grunge သည် thick guitar sound များမှ ပြောင်းလဲသည်။ ဒဲ့ဒိုးဖြစ်သော စာသားများဖြင့် မကြာခဏ mainstream သုခမူဟန်ကို မတင်ကြသည်။ Post-grunge သီချင်းများသည် mid-tempo နံပါတ်များကို ဖြင့် ဂရုစိုက်ကြသည်။ spirit of ballad များနှင့် hard rock anthem များ၏ power-chord energy များနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။
ဆယ်ကျော်သက်များဆီသို့ post-grunge ရောက်ရှိခြင်း (၁၉၉၀ အလယ်)
၉၀ အစောပိုင်းတွင် အဓိက grunge အုပ်စုများဖြစ်သော Nirvana, Pearl Jam, Soundgarden, နှင့် Alice in Chains တို့သည် အခြား လူကြိုက်များသော rock အမျိုးအစားများကဲ့သို့ hair-metal ၏ အုပ်စိုးမှု အဆုံးသတ်ချိန်တွင် chart များတွင် မုန်တိုင်းထန်ခဲ့သည်။ ဦးတည်ရာသို့ အရင်းအနှီးရရန် နည်းလမ်းရှာသည်။ Nirvana ၏ smell Like Teen Spirit သည် record label တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးခံခဲ့ရသည်။ လူကြိုက်အများဆုံးတီးဝိုင်းသုံးခုမှာ Bush, Candlebox နှင့် Collective soul တို့ဖြစ်သည်။
Post-grunge ကျော်ကြားမှု ကြီးထွားလာခြင်း(၁၉၉၀ နောက်ပိုင်းနှင့် ၂၀၀၀အစောပိုင်း)
၉၀ ခုနှစ်များ အကုန်နီးပါးတွင် post-grunge၏ ပထမဆုံးမျိုးဆက်သစ်များ တီးဝိုင်းများသည် alt-metal နှင့် rap-rock တို့၏ ရုတ်တရက်ထိုးစိုက်စဉ်တွင် စီးပွားရေးအရ ဆုံးရှုံးလာခဲ့သည်။ သို့သော် post-grunge စွန့်ခွာသွားသည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။
Post-grunge ပထမမျိုးဆက်သစ်အုပ်စုများကို ဆန့်ကျင်သောအားဖြင့် Creed နှင့် Nickelback တို့သည် သမာရိုးကျကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ ဖြစ်ချင်တော့ ဤသဘောသည် original grunge တီးသိုင်းတို့၏ လောကကို စိတ်ပျက်မှုကို လုံးဝဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်သည်။ Creed နှင့် Nickelack ဦးဆောင်သောအားဖြင့် အခြား post-grunge တီးဝိုင်းများ ၂၁ရာစုအစတွင် ပို၍ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ 3 Door Down သည် chart များ ရက်သတ္တပတ်အတော်အကြာလွှမ်း မိုးခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်း Paddle Mudd ကဲ့သို့များ hit=single များအတွက် ပုံသေနည်းများ ထုတ်ခဲ့သည်။
Post-grunge သည် modern နှင့် mainstream radio နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။ နားထောင်သူတွေအတွက် alt-metal နှင့် rap rock တို့နှင့် ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်။
Original grunge တီးဝိုင်းများ၏ fan များသည် အထူးသဖြင့် အမျိုးအစား၏ဖန်တီးမှု စွမ်းရည်ရှိသော သီးသန့် အရည်အသွေး ကန့်သတ်ချက်နှင့် watered-down approach ကို မကြိုက်နှစ်သက်ကြပါဘူး။ Post-grunge သည် အမြတ်အစွန်း ထွက်သော musical style: post-grunge သည် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းအားဖြင့် ထောက်ခံမှုရရှိရန် ကြိုးပမ်းသည့် အစီအစဉ်ဖြင့် တည်ရှိသည်။ ဆက်လက်ပေါ်ထွက်လာသော post-grunge ဓလေ့အရ များပြားစွာသော အုပ်စု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ တောင်အာဖရိက၏ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ထွက်ရှိသော Finding Beauty inf Negative Space ဖြင့်အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့စဉ်တွင် Shinedown သည် သူတို့၏၂၀၀၈ album The Sound of Madness သည် mainstream သို့ တွန်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။
နန်းမွန်ထံဖေရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
နန်းမွန်ထံဖေရွာ (Nangmunhtanhpay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ ထီပေါင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၃၁၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထီပေါင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၁၈၆ ဦး၊ မ ၅၃၈၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၅၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Acid (ကွန်ပျူတာ ဗိုင်းရပ်စ်)
Acid ဗိုင်းရပ်စ်သည် .COM နှင့် .EXE ဖိုင်များကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်သည်။ ထိုဗိုင်းရပ်စ်ရှိရာနေရာရှိ ဖိုင်များကို ကူးစက်သည်။ ကူးစက်ခံဖိုင်များသည် ဗိုင်းရပ်စ်အချက်အလက်များကို ၇၉၂ ဘိုက် ရောက်သည်အထိ ပြောင်းလဲခံရသည်။ ထိုပမာဏထက်ကြီးသော ဖိုင်များတွင်မူ ဖိုင်ပမာဏကြီးလာခြင်းမရှိပေ။ ကူးစက်မှုမရှိ ဟုဆိုနိုင်သည်။ ကူးစက်ခံရသောဖိုင်များတွင် စာသားများတွေ့ရှိရသည်။
အင်တိုင်းကြီးရွာ
အင်တိုင်းကြီးရွာ
တုန်ဟုန်းယန်ရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
တုန်ဟုန်းယန်ရွာ(Tonhuongyang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ တုန်ဟုန်းယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၂၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တုန်ဟုန်းယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃ ဦး၊ မ ၁၄ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သန်းလှိုင်၊ ကို
ကိုသန်းလှိုင် (၁၉၃၃-၁၉၈၃) သည် မြန်မာ အဆိုတော်နှင့် စာရေးသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
ဧရာဝတီတိုင်း၊ ဒေးဒရဲမြို့နယ်တွင် ကုန်သည် ဦးရွှေလင်း၊ ဒေါ်စောဥ တို့မှ ၁၉၃၃ ခုတွင် မွေးသည်။ မွေးချင်း ၅ ယောက်အနက် အငယ်ဆုံးသား ဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်မြို့ မက်သဒစ်ကျောင်း (အထက (၁) ဒဂုံ) တွင် ပညာသင်ပြီး စိန့်ဂျွန်းကျောင်းမှ ဆယ်တန်း အောင်သည်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ ပညာဆက်သင်ရာ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ရသည်။
ဂီတ လှုပ်ရှားမှု
ငယ်စဉ်က ဒေးဒရဲမြို့ ဂီတဆရာ ဦးချမ်းအေးထံတွင် သင်ယူဖူးသည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက် အစ်ကို ခင်မောင်မြင့်ရှိရာ ပဲခူးသို့လိုက်ကာ ကျောင်းဆရာလုပ်ရင်း ပဲခူးမေတ္တာ ဂီတအဖွဲ့ကို ထောင်သည်။ ရွှေဒုံး ဂီတအဖွဲ့မှ မမေ့နိုင် သီချင်းဖြင့် ဂီတနယ်သို့ စရောက်သည်။
ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းလာပြီးနောက် အစိုးရဝန်ထမ်း ဝင်လုပ်ကာ သီတဂူ ဂီတအဖွဲ့ကို တည်သည်။
တက္ကသိုလ်အနုပညာအသင်းတွင် အဆိုနည်းပြ တာဝန်ယူသည်။ စကားပြောကောင်းတဲ့ မသဲအူ သီချင်းမှာ ဓာတ်ပြားရခဲ့သည်။
ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီးဌာန၌ ဂီတသုတေသနမှူး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းစဉ် ဂီတပဒေသာ မဂ္ဂဇင်းကို ဦးစီးထုတ်ဝေသည်။ ထိုဌာနတွင် လက်ထောက်ညွန်ကြားရေးမှူး အဆင့်အထိ ရောက်ခဲ့သည်။
စာပေ ရေးသားခြင်း
ဂီတနှင့် ပတ်သက်သော ဆောင်းပါးများကို သပြေ တေးမဂ္ဂဇင်းတွင် ရေးသည်။
မိသားစု ဘဝ
၁၉၆၀ ပြည့်၊ ဇွန်လ ၆ ရက်တွင် ပဲခူးသူ မူမူမြင့်နှင့် အိမ်ထောင်ကျသည်။ ဝင်းဦးလှိုင်နှင့် ဝင်းမြင့်လှိုင် ဟူသော သားနှစ်ယောက် ရသည်။
ဘဝနိဂုံး
၁၉၈၃ ခု၊ ဇွန်လ ၁၇ ရက်တွင် အစာအိမ်ကင်ဆာ ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်၌ ဇနီးနှင့် သားနှစ်ယောက် ကျန်ရစ်သည်။
မျက်တိုဝဲကြီးရွာ၊ စမ်းချောင်းစဉ်းအိုးဘို
မျက်တိုဝဲကြီးရွာ၊ စမ်းချောင်းစဉ်းအိုးဘို
Class(ကွန်ပျူတာ)
ကလပ်စ် (class) သည်၊ ကလပ်စ်ကိုအခြေခံသော Object Orientedဘာသာရပ် တွင်ရှိသော Object များ၏ မြေပုံကြမ်း(Blue Print) တစ်ခုဖြစ်၏။ တဖန် Object ဆိုသည်မှာ ကွန်ပျူတာပရိုဂရမ်ထဲတွင် အချက်အလက်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို စုစည်း၍ လက်တွေ့လောကထဲတွင် တည်ရှိသော ရုပ်ဝတ္တုတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုထားသော စိတ်ကူးယဉ် အချက်အလက် ပုံစံ တစ်မျိုးဖြစ်၏။ Object တွင် ပိုင်ဆိုင်သင့်သော အချက်အလက်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို သက်မှတ်ထားသည်မှာ ကလပ်စ်ဖြစ်၏။ ကလပ်စ်၏သက်မှတ်ချက်များ ဖြည့်စည်းပြီး ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ်ထဲတွင် ပြုလုပ်ထားသော Object အား အင်းစတန့်စ်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုသည်။
Beach punk
Beach punk သည် garage rock, punk-pop, indie rock, surf နှင့် grunge ကို hardcore တို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဂီတအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည်
Class(ကွန်ပျူတာ)
ကလပ်စ်သည် Object Oriented ၏အခြေခံ အတွေးအခေါ်များ ဖြစ်ကြသော ထုပ်ပိုးထားနိုင်ခြင်း (Encapsulation)၊ အမွေဆက်ခံခြင်း (Inheritance) နှင့် အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း (Polymorphism) အစရှိသည့် အတွေးအခေါ်များကို ပုံဖော်နိုင်သော နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုဖြစ်၏။
ထုပ်ပိုးထားနိုင်ခြင်း (Encapsulation)
အထက်ဖော်ပြပါအတိုင်း ကလပ်စ်တစ်ခုတွင် အင်းစတန်စ်က ပိုင်ဆိုင်သင့်သော၊ တနည်း လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသော အချက်အလက်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရေးသားသက်မှတ်ထား၏။ ဤကဲ့သို့ အချက်အလက်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို တနေရာစီတွင်ရေးသားထားခြင်းမဟုတ်ပဲ ကလပ်စ်တစ်ခုအနေဖြင့် စုစည်းရေးသားထားခြင်း အားဖြင့် အချက်အလက်များ၏ ပတ်သက်မှု့နှင့် အင်းစတန်စ်၏ တာဝန်ကို ပြတ်သားစွာသတ်မှတ်ပေးနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့ စုစည်းထားခြင်းကို ထုပ်ပိုးထားနိုင်ခြင်း (Encapsulation)ဟုခေါ်ဆိုသည်။
ကလပ်စ်ကို အခြေခံသော ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာရပ် အတော်များများတွင် ကလပ်စ်၏ အချက်အလက်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ၏ အသုံးပြုနိုင်ခွင့်များကို ခွဲခြား သက်မှတ် ထားလေ့ရှိ၏။ ဤသို့ပြုလုပ်ထားခြင်းအားဖြင့် ကလပ်စ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု့များကို ပြင်ပဖက်မှ ဆက်သွယ်အသုံးပြုခြင်းမရှိစေရန်၊ ပြုပြင်ပြောင်းလည်းပစ်ခြင်း မရှိစေရန် တားမြစ်ပေးနိုင်၏။ တဖန် ပြင်ပမှအသုံးပြုနိုင်ခွင့်ကို ပိတ်ပင်ထားသော အချက်အလက်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ၏ အတွင်းပိုင်းကို ပြင်ပမှနေ၍ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိပါ။  ထို့ကြောင့် အတွင်းပိုင်းတွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု့များကို ပြုလုပ်သော်လည်း ပြင်ပဆီသို့ အကျိုးသက်ရောက်မှု့ မရှိနိုင်ပါ။ ဤကဲ့သို့ပြုလုပ်ခြင်းကို ဖုံးကွယ်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။
ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာရပ် အတော်များများတွင် အချက်အလက်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ၏ သက်မှတ်ချက်တွင်၊ အသုံးပြုနိုင်ခွင့်ကိုပါ တပြိုင်နက်တည်း ရေးသားလေ့ရှိပါသဖြင့် ထုပ်ပိုးထားနိုင်ခြင်း နှင့် ဖုန်းကွယ်ခြင်းကို အတူတူဟု အထင်မှားလေ့ရှိကြ၏။
အမွေဆက်ခံခြင်း(Inheritance)
ကလက်စ်တစ်ခုအား အခြေခံ၍ အခြားသောကလပ်စ်တစ်ခုအား ပြုလုပ်ခြင်းကို အမွေဆက်ခံခြင်းဟုခေါ်ဆို၏။ အမွေဆက်ခံခြင်းကို ဆင့်ပွားပြုပြင်(Extension)ခြင်းဟုလည်း ခေါ်ဆိုလေ့ရှိပြီး၊ UML ဘာသာရပ်တွင် အခြေခံပြုခြင်း (generalization) ဟုလည်း ခေါ်ဆိုသည်။ အမွေဆက်ခံရာတွင် အခြေခံပြုခဲ့သော ကလပ်စ်အား မိဘကလပ်စ်၊ အခြေခံကလပ်စ်၊ စူပါကလပ်စ် ဟုခေါ်ဆိုလေ့ရှိပြီး၊ အမွေဆက်ခံသော ကလပ်စ်အား သားသမီးကလက်စ်၊ ဆင့်ပွားကလပ်စ် ဒါမှမဟုတ် Sub ကလပ်စ်ဟု ခေါ်ဆိုလေ့ရှိကြ၏။
တဖန် Object Oriented ၏ အတွေးအမြင်များကို ထိရောက်စွာအသုံးပြုနိုင်စေရန် အမွေဆက်ခံခြင်းအပြင်၊ အမျိုးဖွဲ့ခြင်း(aggregation)၊ ကိုယ်စားပြုဆောင်ရွက်စေခြင်း(delegation) များကိုပါ နားလည်ထားရန်လိုအပ်သည်။
အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း(Polymorphism)
အမွေဆက်ခံခြင်းကို အသုံးပြုရာတွင် အမွေဆက်ခံသည့် ကလပ်စ်တွင် စူပါကလပ်စ်နှင့် အမည်တူ၍ လုပ်ဆောင်မှု့မတူညီသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြန်လည်ရေးသားခြင်းကို အိုဗာရိုက်ဟုခေါ်ဆိုသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် အခြေခံအားဖြင့်တူညီသော်လည်း မတူညီသည့်လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပေးနိုင်သည့် အင်းစတန့်စ်များကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသဘောတရားကို Object Orientedတွင် အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။
ကုန်းကြီးရွာ၊ ကျုံမငေး
ကုန်းကြီးရွာ၊ ကျုံမငေး
ရှမ္မတွင်းရွာ၊ ထားဝယ်မြို့နယ်
ရှမ္မတွင်းရွာ(Shanmatwin)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ ထားဝယ်မြို့နယ်၊ ရှမ္မတွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,079 ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၉ခုနစ်၊ စက်တင်ဘာလ၏ ထားဝယ်မြို့နယ်ဒေသဆိုင်ရာအချက်အလက်များအရ ၀.၈၀ဧက ရှိသော အလကကျောင်း ၌ ဆရာ/ဆရာမ ၁၀ဦး၊ ကျောင်းသား/သူ ၂၇၀ဦး ရှိကာ ဆရာ/ဆရာမ တစ်ဦးလျှင် ကျောင်းသား/သူ ၂၇ယောက် နှုန်းအချိုးကျသည်။ အထကမူကြိုကျောင်း ၌ ဆရာ/ဆရာမ ၂ဦး၊ ကျောင်းသား/သူ ၂၆ဦး ရှိကာ ဆရာ/ဆရာမ တစ်ဦးလျှင် ကျောင်းသား/သူ ၁၃ယောက် နှုန်းအချိုးကျသည်။ ရှမ္မတွင်းကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာနခွဲရှိသည်။ မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်းလုပ်ငန်း၌ အိမ်ခြေ ၃၇၀၊ အိမ်ထောင်စု ၃၂၆ စုအား ငွေကျပ်သိန်း ၃၀ ခွင့်ပြုထားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထားဝယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဒွန်ရွာ၊ သဒွန်
သဒွန်ရွာ၊ သဒွန်
ဆင်ဖြူရှင်အရေးတော်ပုံ
ဆင်ဖြူရှင်အရေးတော်ပုံ
မြန်မာသမိုင်း အမှတ်အသားတို့တွင် ဓညဝတီအရေးတော်ပုံ၊ ရာဇာဓိရာဇ်အရေးတော်ပုံ၊ ဟံသာဝတီဆင်ဖြူရှင်အရေးတော်ပုံ၊ အလောင်းမင်းတရားကြီးအရေးတော်ပုံ၊ ညောင်ရမ်းမင်းတရားအရေးတော်ပုံဟူ၍၊ အရေးတော်ပုံ ငါးစောင် ထင်ရှားခဲ့လေသည်။ ထိုအရေးတော်ပုံတို့မှာ ရခိုင်၊ မွန်၊ မြန်မာ ရှေးမင်းတို့သည် မိမိတို့၏ နိုင်ငံတော်ကို စည်းလုံးညီညွှတ် အောင် ကြိုးပမ်းသည့်အရေးတော်ပုံများ ဖြစ်သည်။
ဟံသာဝတီဆင်ဖြူရှင်သည် မြန်မာ့သမိုင်းတွင် ဘုရင့်နောင် ဟူ၍လည်း ကျော်ကြားသည်။ ပုဂံခေတ် ကျန်စစ်မင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံတော် စည်းလုံးခိုင်မြဲရေးကို လုပ်ဆောင်ဘိသကဲ့သို့ တောင်ငူခေတ်တွင် ဆင်ဖြူရှင်မင်းတရားသည် တစ်မျိုးသားလုံး ကို စည်းလုံးစေ၍၊ မြန်မာနိုင်ငံတော်ကို ညီညွှတ်သော အင်အား တစ်ရပ်ဖြစ်စေအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၉၁၁ ခုနှစ်တွင် တစ်ပင်ရွှေထီး နတ်ရွာစံသောအခါ၊ ကျန်စစ်သားမင်းတည်ထောင်ခဲ့သော မွန်မြန်မာစည်းလုံးမှုသည် ထီးပြိုင် နန်းပြိုင်တို့ကြောင့် ပြိုကွဲအံ့သကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဆင် ဖြူရှင်သည် ရာမညတိုင်း ဒလမြို့ကို ကိုယ်တော်တိုင်ချီတက်၍၊ မွန်မြန်မာတို့ကို လိုက်လိုသ၍ခေါ်ငင်ပြီးလျှင်၊ တောင်ငူမြို့ကို လက်ရသိမ်းပိုက်၍၊ တစ်ပင်ရွှေထီး ထီးနန်းကို ဆက်ခံသည်။
ထို့နောက် ပြည်ကိုအောင်မြင်ပြီးသော်၊ မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ဒေသတို့ကို စည်းရုံးတော်မူလေသည်။ ထို့နောက် ဟံသာဝတီ ပဲခူးကို ချီတက်၍၊ သမိန်ထောရာမကို အောင်မြင်လေသည်။ ထို့နောက်၌ကား ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေသော အင်းဝကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးသော်၊ ရှမ်းပြည်တစ်ခုလုံးကို သိမ်းသွင်း၍၊ ဇင်းမယ်ပြည်၊ ကသည်းပြည်၊ လင်းဇင်း၊ ယိုးဒယား၊ ငသည် ဝီပြည်၊ ခန္တီပြည်စသည်တို့ကို အောင်မြင်တော်မူလေသည်။ ဤသို့ တိုင်းပြည်နိုင်ငံကို တစ်လုံးတစ်စည်းတည်းဖြစ်အောင် လွန်ကဲသော ဥဿဟဖြင့် ဆင်ဖြူရှင်မင်းတရား ကြိုးပမ်းခဲ့ သည်တို့ကို ဆင်ဖြူရှင်အရေးတော်ပုံသည် မှတ်တမ်းတင်လေ သည်။
နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကြာသောအခါ၊ စာအုပ်
နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကြာသောအခါ စာအုပ်ကို လေထီးဦးအုန်းမောင် မကွယ်လွန်မီ မိုးဂျာနယ်တွင် ၁၉၉၅ ခုနှစ် ဇွန်လ မှ ၁၉၉၇ စက်တင်ဘာလ အထိ ရေးသားခဲ့သော ဆောင်းပါးများအား ကွယ်လွန်ခြင်း ဆယ့်တစ်နှစ်ပြည့် အဖြစ် စာအုပ်ဈေး စာအုပ်တိုက်မှ စုစည်း၍ ထုတ်ဝေခြင်း ဖြစ်သည်။
လေထီးဦးအုန်းမောင် သည် ဝံသာနုစိတ် နိုးကြား ဖြစ်တည်လာသည့် ခေတ်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့သူ၊ တို့ဗမာအစည်းအရုံးဝင်၊ ရေနံမြေသပိတ်တပ်သား၊ ကွန်မြူနစ်ပါတီ လျှို့ဝှက်ကလပ်စည်း ခေါင်းဆောင်၊ ဖက်ဆစ်ဂျပန် အား တော်လှန်ရန် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ တွင် စစ်ပညာသင်ကြားခဲ့သူ၊ ကာလကတ္တား လေထီးခုန်သင်တန်း တက်၍ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး၌ ပါဝင်ခဲ့သူ၊ ဖဆပလကိုယ်စားလှယ်၊ မြန်မာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ မြစ်ဝကျွန်းပေါ် တာဝန်ခံ၊ ကိုကိုးကျွန်း အပို့ခံရသူ၊ ယင်းမှ ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာပြီး ပြည်တွင်း ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ အပျက်တွင် ဒုတိယအကြိမ် အဖမ်းခံရပြီး ကိုကိုးကျွန်း ထပ်မံပို့ခြင်း ခံရသူ၊ ဆိုရှယ်လစ်ခေတ် တွင် နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည် ဒုတိယအဆင့် အပ်နှင်းခံရသူ စသည်ဖြင့် အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး၊ ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေး၊ ပြည်တွင်း ငြိမ်းချမ်းရေး တပ်ဦးများတွင် အဓိကလှုပ်ရှား ကျင်လည်ခဲ့သူ ဖြစ်သည့် အလျောက် ယခုစာအုပ်တွင် ထိုသို့ ခေတ်၏နောက်ခံကားချပ် နှင့်အတူ ၎င်း၏ တစ်ပိုင်းတစ်စ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ကို သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သမိုင်းတန်ဖိုး ကြီးမားသည့် စာအုပ်ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံရေးကို စိတ်ပါဝင်စားသူများ သာမက တစ်ခေတ်တစ်ခါက လေထီးဦးအုန်းမောင် နှင့် ခေတ်ပြိုင် မြန်မာလူငယ် မျိုးချစ်များ မည်သို့မည်ပုံ ရုန်းကန်လှုပ်ရှား ကိုယ်ကျိုး စွန့်ခဲ့သည်များကို ဖတ်ရှုရပါမည်။
၁၉၉၆ နွေရာသီ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲဝင် မြန်မာနိုင်ငံအသင်း
မြန်မာနိုင်ငံအသင်းသည် ၁၉၉၆ နွေရာသီ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ ထိုပွဲသည် ၁၉၉၆ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၉ရက်နေ့မှ ဩဂုတ်လ ၄ရက်နေ့အထိ အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ အတ္တလန္တာမြို့တွင် ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။မြန်မာနိုင်ငံအိုလံပစ်ကော်မတီအနေဖြင့် အမျိုးသား ၂ဦးနှင့် အမျိုးသမီး ၁ဦးပါဝင်သော မြန်မာအားကစားအဖွဲ့ကိုစေလွှတ်ကာ အားကစားနည်း ၂မျိုးတွင် ယှဉ်ပြိုင်စေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဆုတံဆိပ် ဆွတ်ခူးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားတွင် အလံကိုင်ဆောင်သူမှာ သေနတ်ပစ်ကစားနည်းမှ စိုးမြင့်ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံအသင်း၏ နွေရာသီအိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မှုများ
ဆွဲလွဲရွာ၊ ထီးလင်းမြို့နယ်
ဆွဲလွဲရွာ (Swealwe)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ထီးလင်းမြို့နယ်၊ ဆွဲလွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၃၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွဲလွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၇၅ ဦး၊ မ ၃၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြူးချိုင်ရွာ
ပြူးချိုင်ရွာ
နွိုင်ဘိုင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်
နွိုင်ဘိုင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ် ( IATA : HAN, ICAO : VVNB ) (Sân bay Quốc tế Nội Bài) သည် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော် 	ဟနွိုင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည်။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ အကျယ်ဆုံး လေဆိပ်ဖြစ်ပြီး တန်ဆွန်းညက် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်ပြီးလျှင် ဒုတိယအလုပ်အများဆုံး လေဆိပ်ဖြစ်သည်။ လေဆိပ် အဆောက်အဦး (၂) ခု တည်ဆောက်ထားပြီး လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၁) သည် ပြည်တွင်းခရီးစဉ်များအတွက် ဖြစ်ပြီး လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၂) သည် ပြည်ပ ခရီးစဉ်များအတွက် ဖြစ်သည်။  ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော် အလံတင် လေကြောင်းလိုင်းဖြစ်သော ဗီယက်နမ် လေကြောင်းလိုင်း ၏ အဓိကအခြေစိုက်ရာ လေဆိပ်ဖြစ်သည်။ တန်ဖိုးနည်း လေကြောင်းလိုင်းများဖြစ်သော ဗီယက်ဂျက် လေကြောင်းလိုင်း နှင့် ဂျက်စတား ပစိဖိတ် လေကြောင်းလိုင်းတို့၏ အခြေစိုက်ကွင်း ဖြစ်သည်။
လေဆိပ်သည် 	ဟနွိုင်းမြို့လည်မှ အရှေ့မြောက်ဘက် ၃၅ ကီလိုမီတာ (၂၁ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်သော ခရီးသည် ၉ သန်းသာ ရှိသော်လည်း ကျော်လွန်၍ ခရီးသည် ၁၃ သန်း ဝန်ဆောင်မှု ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ လေဆိပ်အဆောက်အဦးအသစ် ကို တည်ဆောက်ပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ခရီးသည် လေယာဉ်စတင်ဆင်းသက်ခဲ့သည်။  ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ ရက်နေ့တွင် အပြည့်အဝ လည်ပတ်ခဲ့ကာ တစ်နှစ်လျှင်ခရီးသည် ၁၉ သန်းအထိ ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ချီးမွမ်းသီချင်း
ချီးမွမ်းသီချင်း ဆိုသည်မှာ ခရစ်ယာန် ဘုရားသခင်ကို ချီးကျူးပူဇော်သော သီချင်းကဗျာမျိုး ဖြစ်သည်။ ဟီဘရူဆာလမ်ကျမ်းတွင် ချီးမွမ်းသီချင်းများပါရှိသည်။ ဂရိစာပေတွင် ဟိုမာ၏ ချီးမွမ်းသီချင်းများ ပါရှိသည်။ အလယ်ခေတ် လက်တင် သီချင်းများသည် ဥရောပကဗျာများကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။ အင်္ဂလိပ် ဓမ္မသီချင်းဆရာ ချာလ်ဝက်စလေ (၁၇၀၇ - ၁၇၈၈)သည် သီချင်းပုဒ်ရေ ၆၅၀၀ ခန့် ရေးခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။
နွိုင်ဘိုင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်
သမိုင်း
၂၀၀၅ ခုနှစ် အတွင်းတွင် တိုက်ဂါး လေကြောင်းလိုင်းသည် စင်ကာပူ နှင့် 	ဟနွိုင်း အကြား တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ် ပျံသန်းမည့်ခရီးစဉ်ကို ကြေညာခဲ့သည်။ အဆိုပါ တိုက်ဂါး လေကြောင်းလိုင်းသည် ဗီယက်နမ် နိုင်ငံတွင် ပထမဦးဆုံး စတင်ပျံသန်းသည့် တန်ဖိုးနည်း လေကြောင်းလိုင်း ဖြစ်လာသည်။ အဲအေးရှား လေကြောင်းလိုင်းက  	ဟနွိုင်း - ဘန်ကောက် - ကွာလာလမ်ပူ အကြား ပျံသန်းကာ ဒုတိယမြောက် တန်ဖိုးနည်း လေကြောင်းလိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒုတိယ လေယာဉ်ပြေးလမ်း (1B – 11R/29L) ကို ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ဗီယက်နမ် လေကြောင်းလိုင်း သည် Sky Team သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လေဆိပ်သည်လည်း Sky Team ၏ အခြေစိုက်လေဆိပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လေဆိပ်အဆောက်ဦး
လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၁) ကို ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ပြီးစီးကာ ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ လေဆိပ်အဆောက်အဦးကို ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် တိုးချဲ့ခဲ့ကာ ပြည်တွင်း ပြည်ပ ခရီးစဉ်များအားလုံးကို ဝန်ဆောင်မှုပေးခဲ့သည်။ တစ်နှစ်လျှင် ခရီးသည် ၉ သန်း ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်သည်။ သို့သော် တိုးတက်လာသော ခရီးသည် အရေအတွက်မျာအရ လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၂) ကို ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၂) ကို ပြည်ပ ခရီးစဉ်များအတွက် အသုံးပြုပြီး လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၁) တွင် ပြည်တွင်းခရီးစဉ်များ အတွက်သာ အသုံးပြုတော့သည်။ တစ်နှစ်လျှင် ခရီးသည် ၁၀ သန်း ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်မည့် လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၂) ကုန်ကျစရိတ်သည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၆၄၅.၃၅ သန်း ရှိခဲ့ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံက ဒေါ်လာ ၅၀၄.၂၇ သန်း ကူညီခဲ့သည်။
ယော်ရမ်းရွာ၊ လေရှီးမြို့နယ်
ယော်ရမ်းရွာ (Yawyan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ လေရှီးမြို့နယ်၊ ဖွေလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၇၆၄ ဖြစ်သည်။