cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပါကယ်ဒယ်
ပါဝင်သောအမယ်များ
မချေမှီ အာလူးပြားများကို မပြုတ်ပါက ၎င်းသည် ပါကယ်ဒယ်အား အလွန်စေးပိုင်စေသည်။ သို့ပေမယ့်လည်း အကျတ်ကြော်နှင့် ဖုတ်ခြင်းဖြင့်လည်း အစားထိုးနိုင်သည်။ ချေထားသော အားလူကြော်ကို ၁:၁ အချိုးဖြင့် ကြိတ်ထားသော အသား သို့မဟုတ် corned beef ဖြင့် ရောရမည်။ သို့ပေမယ့်လည်း အချို့သောအခါများ၌ များသောအားဖြင့် အသားနည်းနည်း သို့မဟုတ် လုံးဝမပါသည့်အခါလည်းရှိသည်။ ထို့နောက် ထိုနှယ်ထားသော အရောကို ဖြတ်ထားသော ကြက်သွန်မြိတ်တို့ဖြင့် ရော၍ ငရုတ်ကောင်းမှုန်ဖြူးကာ ဝိုင်းသောအပြားများအဖြင့် ပုံဖော်ပြီး ကြက်ဥအနှစ် သို့မဟုတ် မွှေထားသော ကြက်ဥထဲသို့နှစ်ပြီး အကျတ်ကြော်ရမည်။
ကော့ခ်မိသားစု
ဟောင်ကောင်တွင် ဖြစ်ခဲ့သော ပုဂ္ဂလိ ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုင်ရာ ဈေးနှုန်းများ ထိုးကျသွားချိန် မတိုင်မီတွင် အိမ်ရာခြံမြေလုပ်ငန်းများ၏ ဈေးကွက် ဝရုန်းသုန်းကား ပျက်သွားခဲ့သည်။ ထိုသို့ ပြောစမှတ်ပြု ဝရုန်းသုန်းကား ဈေးကွက် ပျက်သွားသော လုပ်ငန်းမိသားစုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် မေ လတွင် အငယ်နှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် Thomas နှင့် Raymond တို့၏ သဘောထားကွဲလွဲမှုများ အပြီးတွင် အကြီးဆုံး အကိုဖြစ်သူ Walter မှာ ၁၈နှစ်ကြာ လုပ်ခဲ့သော Sun Hung Kai လုပ်ငန်းစု၏ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးမှပြုတ်သွားခဲ့ သည်။ မိခင်ဖြစ်သူ Kwong Siu-hing က ဥက်ကဌ ရာထူးကို လွှဲပြောင်းရယူခဲ့သည်။ ဇန်နဝါရီလတွင် ဟောင်ကောင်၌ “W” ဟိုတယ်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ကော့ခ် မိသားစု သည် ဆက်သွယ်ရေးနှင့် နည်းပညာ လုပ်ငန်းများဖြစ်သော SmarTone-Vodafone နှင့် စီးတီး ဘက်စ်ကား ကုမ္ပဏီ တစ်ခုဖြစ်သော KMB တို့၌လည်း ရင်းနှီးမြုပ်နှံဖို့ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိကြသည်။
ပါကယ်ဒယ်
ပါဝင်သောအမယ်များ
ချေထားသော အာလူးအပြင် Bird's eye chili၊ spring onion၊ ငါးပိ၊ ပြောင်းဖူး သို့မဟုတ် ချေထားသော တို့ဟူးအကြော်တို့သည်လည်း ပါကယ်ဒယ်အမယ်များဖြစ်ကြသည်။
တည့်ခင်းခြင်း
ပါကယ်ဒယ်သည် လူသိများသော ဟင်းလျာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အရံဟင်းအဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်စေ သရေစာအဖြစ်ဖြစ်စေ သုံးဆောင်သည်။ ၎င်းကို အများအားဖြင့် နာဆီ ကူနင်းတွင် တန်ပေးနှင့် ဆိုတို အာယမ် ကြက်သားစွပ်ပြုတ်တို့ဖြင့် တည့်ခင်းသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှား အစားအစာ
လွိုင်ပေါက်ရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
လွိုင်ပေါက်ရွာ (Loipauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ နောင်ရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၆၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃ ဦး၊ မ ၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၃
၃ (အသံထွက်-သုံး)သည် မြန်မာဘာသာတွင် သင်္ချာဘာသာသင်ကြားရာတွင် အသုံးပြုပြီး သင်္ချာဂဏန်းအက္ခရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ တတိယဟုလည်း ခေါ်သည်။
ချင်းစုရွာ၊ ကြခတ်ကွင်း
ချင်းစုရွာ၊ ကြခတ်ကွင်း
ဆယ်မကြီးရွာ၊ သဲအိမ်တမန်
ဆယ်မကြီးရွာ၊ သဲအိမ်တမန်
မန့်ကောင်းရွာ၊ မန့်နွေ
မန့်ကောင်းရွာ (Mankawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ မန့်နွေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၁၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန့်နွေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁ ဦး၊ မ ၅၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျိုင်းရှဲန်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကျိုင်းရှဲန်ရွာ (Kengshen)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ကတ်ဖကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၃၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတ်ဖကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄၉ ဦး၊ မ ၃၅၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၁၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။
တုံရင်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
တုံရင်ရွာ (Tonyin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ နောင်ဒေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၉၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဒေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၄ ဦး၊ မ ၉၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပနန်းရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
ပနန်းရွာ (Panan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ ပနန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၁၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပနန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၃၈ ဦး၊ မ ၁၀၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နတ်တလင်းရွာ
နတ်တလင်းရွာ
​ရေတွင်းချောင်ရွာ၊ ရေတွင်းချောင်
ရေတွင်းချောင်ရွာ၊ ရေတွင်းချောင်
ဆယ်မျူရယ် ကရွမ်တန်
ဆမ်မျူယယ်ကရွမ်တန်သည် ၁၇၅၃ ခု ဒီဇင်ဘာလ ၃ ရက်နေ့တွင် လန်ကရှိုင်ယာနယ် ဖားဝုရွာကလေးတွင် ဖွားမြင်သည်။ မိဘနှစ်ပါး ဆင်းရဲနွမ်းပါးသဖြင့် ကရွမ်တန်သည် ကလေးဘဝကပင် ခြည်ငင်စက်ရုံတစ်ရုံ၌ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ရသည်။ အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူ ကွယ်လွန်သွားရာ၊ မိသားစု၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရရှာသည်။
ကရွန်တန်သည် ဤမျှကြီးလေးသော အိမ်ထောင်မှု တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နေစဉ်၊ ငွေဝင်လမ်းရှိစေရန် ဗိုင်းငင့်စက်ရုံတွင် နေ့စဉ် အလုပ်ဆင်းရလေသည်။ အလုပ်လုပ်ရာတွင် စိတ်အာရုံ စွဲမြဲစူးစိုက်သူ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဟားဂရီးနှင့် အတ်ကရိုက်တို့ ထွင်ခဲ့သော ဗိုင်းငင့်စက်တို့၏ ချွတ်ယွင်းချက်များကို တွေ့မြင်သည်။ သို့အတွက် ပို၍ကောင်းသောအထည်ချောများ ရက်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် ချည်ငင်စက်သစ်တစ်ခုကို ကြံစည်လေသည်။
နေ့ခင်းအချိန်တွင် အလုပ်လုပ်ရသော လုပ်ခသည် သူ၏ အိမ်ထောင်အတွက် မလုံလောက်သဖြင့်၊ ကျန်အချိန်တွင် ကပွဲရုံတစ်ရုံ၌ တရောထိုးကာ အပိုဝင်ငွေကို ရှာခဲ့ရ၍ အားလပ်ချိန် တွင် ချည်ငင်စက်အသစ် ပြုလုပ်ရေးကို ကြံစည်လေသည်။ ကရွမ်တန်သည် ၆ နှစ်မျှ မနားမနေ ကြိုးပမ်းအားထုတ်ပြုလုပ်ခဲ့ရာ ၁၇၇၉ ခုနှစ်လောက်တွင် ချည်ငင်စက်သစ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီးစီးလေသည်။ ကရွမ်တန်၏ စက်သစ်ဖြင့် ငင်သောချည်မျှင်များသည် ယခုခေတ်တွင် ပေါ်ထွက်နေသော ပိတ်ချောများပင် ရက်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ အမှန်အားဖြင့်ဆိုသော် ကရွမ်တန်၏စက်သည် ဟားဂရီး၏စက်နှင့် အတ်ကရိုက်၏စက်နှစ်ခုကို ပူးပေါင်းပြုပြင်၍ လုပ်ကိုင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ကရွမ်တန်သည် သူ၏စက်ကို 'စပင်နင်းမျူး' ဟု အမည်ပေးလေသည်။
ဗိုင်းငင့်စက်သစ် စပင်းနင်းမျူးကို ၁၈ ရာစုနှစ်က ထွင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ၂ဝရာစုနှစ်အထိပင်လျှင် ဤစက်မျိုးကို အသုံးပြုနေကြသေးသည်။ တိုးတက်ပြုပြင်ချက်များကို အနည်းငယ်မျှသာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ဤမျှ အရေးပါ အသုံးဝင်၍ အဖိုးတန်သောစက်ကို ဖန်တီးခဲ့သူ ကရွမ်တန်ကား အကျိုးပေး နုံချာလှ၏။ ငွေကြေးကျပ်တည်းလှသဖြင့် သူ့စက်၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရောင်းချရာတွင် ပေါင် ၆ဝ မျှသာ ရရှိသည်။ ၁၈ဝဝ ပြည့်နှစ်တွင် ကရွမ်တန်အတွက် ရန်ပုံငွေ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ရာ ပေါင် ၅ဝဝ ခန့်ရရှိ၏။ သို့သော် ကရွမ်တန်ကား ငွေကျပ်တည်းမြဲ ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ့အတွက် ရှေ့လုပ်ငန်း များတွင် နှောင့်နှေးခဲ့လေသည်။
၁၈၁၂ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှပါလီမန်က ကရွမ်တန်အား ပေါင် ၅ဝဝဝ ထုတ်ပေးပြီးလျှင် ဗိုင်းငင့်စက်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် ကြံဆောင် လုပ်ကိုင်စေသည်။ ထိုငွေမှာလည်း အလုပ်တွင် ဝင်သွားသဖြင့် ဆုံးပါးသွားလေသည်။ ၁၈၂၄ ခုနှစ်မှစ၍ သူ၏မိတ်ဆွေများက နှစ်စဉ် ၆၃ ပေါင်ကျ ထောက်ပံ့ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုထောက်ပံ့ကြေးများကို ကြာမြင့်စွာ မခံစားရဘဲ၊ ၁၈၂၇ ခုဇွန်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင်ဗိုလတန်မြို့၌ သေဆုံးသွားလေသည်။
NGC 99
NGC 99 သည် ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး မိန် နက္ခတ်တာရာ တွင်တည်ရှိသည်။ ယင်းအား ၁၈၈၈၃ အောက်တိုဘာ ၈ ၌ ပြင်သစ်လူမျိုး နက္ခတ္တပညာရှင် Édouard Stephan ဆိုသူမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကျမ်းကိုး
ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ
တောရှည်ရွာ၊ ကြခတ်ကွင်း
တောရှည်ရွာ၊ ကြခတ်ကွင်း
လှေတုံးရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြေနီရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
မြေနီရွာ (Myayni)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ ပန်းထိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၂၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်းထိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၀၅ ဦး၊ မ ၆၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Miss Grand International 2023
Miss Grand International 2023 (အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေး အလှမယ် ၂၀၂၃) ပြိုင်ပွဲသည် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၊ ဟိုချီမင်းမြို့၌ ၂၀၂၃ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၅ရက်နေ့တွင် ကျင်းပမည့် (၁)မြောက် Miss Grand Internationalပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။ ယခုပြိုင်ပွဲကို ဗီယက်နမ်နိုင်ငံမှ အိမ်ရှင်အဖြစ် ဒုတိယအကြိမ် ကျင်းပခြင်းဖြစ်ြပီး ပထမအြကိမ်ပြိုင်ပွဲကို ၂၀၁၇ခုနှစ်တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် Miss Grand International 2023 အြဖစ်အနိုင်ရရှိသူအား ဘရာဇီးနိုင်ငံမှ Miss Grand International 2022 ဆုရှင် Isabella Menin မှသရဖူလွှဲပြောင်းပေးအပ်မည်။
အချိန် နှင့် နေရာ
၂၀၂၂ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၅ရက်နေ့တွင် Miss Grand Internationalအဖွဲအစည်းမှ ၂၀၂၃ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၅ရက်နေ့တွင် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ ဟိုချီမင်းမြို့၌ (၁၁)ကြိမ်မြောက် Miss Grand Internationalအလှမယ်ပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပရန်စီစဉ်ခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲဝင်များ
Miss Grand International 2023 ကို ဇန်န၀ါရီလ ၂၁ ရက်နေ့အထိ ပြိုင်ပွဲဝင် ၅ဦးယှဉ်ပြိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အလှမယ်ပြိုင်ပွဲများ
သကန်ဂွကြီးရွာ၊ ကိုးအိမ်တန်း
သကန်ဂွကြီးရွာ၊ ကိုးအိမ်တန်း
ကင်းပန်းရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ကင်းပန်းရွာ (Kinpan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ကင်းပန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၄၁၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လောင်းပုတ်ရွာ
လောင်းပုတ်ရွာ
ကြခတ်ကွင်းရွာ၊ ကြခတ်ကွင်း
ကြခတ်ကွင်းရွာ၊ ကြခတ်ကွင်း
ဆားငံကန်ရွာ၊ ဆားငံကန်
ဆားငံကန်ရွာ၊ ဆားငံကန်
မြင့်မောင် (စောင်း)
အင်းလေးမြင့်မောင် (၃ ဇူလိုင် ၁၉၃၇-၅ စက်တင်ဘာ ၂၀၀၁) သည် မြန်မာ စောင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဦးမြင့်အောင်ကို ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ အင်းလေး ဟဲယာရွာမတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ လေးဖြူ၊ အငဲတို့၏ ဦးလေးအရင်းတော်စပ်သူဖြစ်သည်။ မိဘများမှ ကုန်သည်ကြီး ဦးချိန်နှင့် ဒေါ်ဇင်တို့ဖြစ်ပြီး ဦးမြင့်အောင်အား ၁၉၃၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၃ ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်ကပင် ဂီတကို ဝါသနာထုံခဲ့ပြီး ဆရာအဖေက ပတ္တားတီး၊ တယောထိုးတတ်ကြီး အဒေါ်များက သီချင်းဆိုကြသူများဖြစ်သလို အဘိုး၊ အဘွားများကလည်း အားပေးခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဦးမြင့်အောင်ငယ်စဉ်ကပင် ရင်ခွင်ထဲမှာထားပြီး ခုနှစ်လုံးမောင်း အတီးသင်ပေးခဲ့သည်။ အင်းလေး ဘုန်းကြီးကျောင်း၌ပင် ပညာကို စတင်သင်ကြားခဲ့သည်။ ခုနှစ်လုံးမောင်းအတီးပြီးလျှင် ပတ္တလားအတီးသင်ပြန်သည်။ စန္ဒရားမတောက်တခေါက် တီးပြီး မယ်ဒလင်ကို ကြိုးငါးကြိုးရှိစဉ်ကတည်းက တီးခဲ့ပြီးလျှင် ဂစ်တာအတီးလည်း သင်ပြန်သေးသည်။ ဒုံမင်းတီးသည်။
ကျိုင်းဝင်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကျိုင်းဝင်ရွာ (Kengwin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ကတ်ဖကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၃၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတ်ဖကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄၉ ဦး၊ မ ၃၅၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၁၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ကျိင်းတန် ဖြစ်သည်။
လုံတောင်းရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
လုံတောင်းရွာ (Longtawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ နောင်ရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၆၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃ ဦး၊ မ ၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကျိုင်းဝင်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လုံတောင်းရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြင့်မောင် (စောင်း)
အတန်းပညာများကို အင်းလေး၊ တောင်ကြီး၊ ညောင်ရွှေမြို့များ၌ သင်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် ညောင်ရွှေ အ-ထ-က မှ အဋ္ဌမတန်းအောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၆ ဇွန်လမှာပင် မန္တလေးပန်တျာကျောင်း၌ စောင်းပညာသင်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် သင်တန်းဆင်းခဲ့သည်။ ၁၅၇၉ မှ ၁၉၆၂ ထိ တောင်ကြီးမြို့တွင် "ဂီတပန်တျာ" ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း ဖွင့်ခဲ့ပြီး ၁၉၆၂-၆၃ မှာ တောင်ဥက္ကလာပမြို့၌ အလင်္ကာကျော်စွာ ဦးဘသန်းတည်ထောင်ခဲ့သည် ဂီတအမြန်သင်တန်းကျောင်းတွင် လက်ထောက်ဆရာလုပ်ခဲ့သည်။ သင်တန်းသားများကို အနောက်တိုင်း ဂီတသင်္ကေတများ ပို့ချပေးခဲ့သည်။ ၁၉၆၄ မန္တလေးမြို့  ဆရာအအတတ်သင်ဂီတ ကထိက အငြိမ်းစားဆရာကြီး ဦးဘသင်၏ မဟာဂီတတက္ကသိုလ်တွင် ဆရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၅ ခုနှစ်တောင်ကြီးမြို့တွင် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း တည်ထောင်ကာ အနောက်တိုင်း သင်္ကေတပို့ချခဲ့ပြီးနောက် မန္တလေးပန်တျာကျောင်းတွင် စောင်းနည်းပြအဖြစ် သင်နေခဲ့သည်။ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၂၀ တပို့တွဲလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ဆရာမ ဒေါ်ခင်မေ(စောင်း)နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သားတစ်ဦး၊ သမီးလေးဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။ ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ဆရာသည်  မဟာဂီတ သီချင်းကြီး အပုဒ်သုံးရာကျော်ကို ကမ္ဘာ့သုံး ဂီတသင်္ကေတ (အင်တာနေရှင်နယ်နုတ်) ထုတ်ပြီး အားလုံးကို နိုင်ငံတော်သို့ လှူဒါန်းခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။
ဆရာ ထိုသို့ကျွမ်းကျင်နိုင်နင်းစွာ ရေးသားနိုင်ရန် သင်ကြားပေးခဲ့ကြသော ဆရာများ ဒေဝဣမောင်မောင်ကြီး၏ တပည့် စောင်းဆရာမကြီး ဒေါ်ခင်မေ၊ အလင်္ကာကျော်စွာ စောင်းဦးဘသန်း၊ ဆရာထူး၊ ဆရာဦးအုန်းမောင်၊ ဒေါ်လှကလေးစိန်န၊ ဆရာဦးကျော်ဒင်(သင်္ကေတ)၊ ဆရာဦးချစ်ထွေး(ကြိုးတပ်)၊ အလင်္ကာကျော်စွာ ဦးဘကလေး၊ ဦးစိန်လှမောင် တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဆရာ၏ အောင်မြင်သော နိုင်ငံခြားခရီးစဉ်အချို့မှာ ၁၉၇၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် ဂျပန်အစိုးရ ယဉ်ကျေးမှု အေဂျင်စီနှင့် NHK ဂျပန်အသံလွှင့်ကော်ပိုရေးရှင်းတို့ ပူးတွဲကျင်းပသည့် ဂျပန်အစိုးရ အနုပညာပွဲတော် အထိမ်းအမှတ်နှင့် NHK အသံလွှင့် လုပ်ငန်း အနှစ် ၅၀ ရွှေရတုသဘင်ပွဲသို့ ယဉ်ကျေးမှု ကဇာတ်ဌာနနှင့် လိုက်ပါပြီး စောင်းတီးဖြေဖျော်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၈ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၂၃ မှ ဒီဇင်ဘာ ၁၀ ရက်ထိ ဂျပန်နှင့် ကျင်းပသော ဒုတိယအကြိမ် အာရှရိုးရာဂီတ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲ ATPA သို့ တတ်ရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၂ ခုနှစ် ဩဂုတ်လမှ စက်တင်ဘာလအထိ တရုတ်ပြည့်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကိုရီးယား ဒီမိုကရက်တစ်နိုင်ငံများသို့ ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့နှင့် လိုက်ပါဖျော်ဖြေခဲ့သည်။ ၁၉၈၇ ဇူလိုင် ၁၄ ရက်က အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ လန်ဒန်မြို့၊ ဘီဘီစီ အသံလွှင့်ဌာနမှာ စောင်းလက်သံ မိနစ် ၃၀ စာတဂွင်နှင့် တီဗွီ ရိုက်ကူးရန် Music of Royal အဖွဲ့မှ ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:၁၉၃၇ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၂၀၀၁ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဂီတပညာရှင်များ
ဆာလဖာဆေးများ
ဆာလဖာဆေးများဆိုသည်မှာ ဆာလဖာနီလာမိုက်၊၊ ဆာ လဖာပိုင်ရာဇင်း၊ ဆာလဖာသိုင်အာဇိုး စသည်တို့ဖြစ်သည်။ ခရစ် ၁၉ဝ၈ ခုနှစ်က ပေါဂဲမိုဆိုသူ ဂျာမန်လူမျိုး ဓာတုဗေဒ ပညာရှင်တစ်ဦးသည် အန်နလင်းဆိုးဆေးများကို စမ်းသပ်ပြု လုပ်နေစဉ် ဆာလဖာဆေးများ၏ အခြေခံဖြစ်သော ဓာတ်တို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုစဉ်အခါက ဆာလဖာဆေး၏တန်ခိုးထက်မြက် ပုံကို မည်သူမျှမသိရိခဲ့ပေ။ ၁၉၃၅ ခုနှစ်သို့ရောက်သောအခါ ဂျာမန်လူမျိုး ဓာတုဗေဒပညာရှင် ဂျာဟတ် ဒိုးမဂ်သည် ကြွက် များတွင် စတြတိုကောကပ်ခေါ် ဗက်တီးရီးယားများကြောင့် သွေးဆိပ်တက်သော ရောဂါပိုးကို ဆာလဖာဆေးဖြင့် ကုစားနိုင် ကြောင်း စမ်းသပ်တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ ထိုသို့တွေ့ရိ၍ များမကြာမီ ပင် ထိုပညာရှင်၏ သမီးငယ်၌ စတြက်တိုကောကပ် ကူးစက် ခြင်းကြောင့် အပြင်းအထန်ဖျားနာလာသည်တွင် မိမိတွေ့ရှိထား သော ဆာလဖာဆေးဖြင့် ကုသရာ၊ သမီး၏ရောဂါမှာ ပျောက် ကင်းလေသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားသိကြသောအခါ ပြင်သစ်၊ အင်္ဂလန်၊ အမေရိကန် စသောတိုင်းနိုင်ငံများမှ ဓာတုဗေဒပညာ ရှင်များသည် ဤဆေးမျိုးကို ထောင်ပေါင်းများစွာကို ပြုလုပ်၍ စမ်းသပ်ခဲ့ရာ၊ အလွန်ထက်မြက်သော ဆာလဖာဆေးအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြလေသည်။
ဆာလဖာဆေးများသည် ရောဂါကိုဖြစ်စေသည့် ဗက်တီးရီးယားပိုးများကို အစာငတ်၍ သေကြေပျက်စီးစေသည်။ ဤဆေး၏တန်ခိုးမှာ အလွန်အံ့ဩဖွယ် ကောင်းအောင်ထက်မြက်၏။ ဤဆေးကြောင့် ယနေ့အထိ မရေမတွက် နိုင်အောင် များပြားသည့်လူတို့သည် အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့ ကြသည်။ ဆာလဖာဆေး မပေါ်မီက အဆုတ်ရောင်နာရောဂါ ရသူများသည် အဆုတ်ရောင်နာဆေးရည်ကို အသုံးပြုလျက်နှင့် ပင် လူ ၁ဝဝ တွင် ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းမျှ ပျက်စီးခဲ့ကြရသည်။ ယခုအခါ၌မူကား အဆုတ်ရောင်နာကြောင့် အပျက်အစီးမှာ ၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိတော့သည်။ ဦးနှောက်အမြေ|းရောင်ရောဂါ တွင် ရှေးအခါက ၃၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သေကြေကြသည်။ ဆာလ ဖာဆေးများပေါ်ပေါက်လာသည့် အခါတွင် အပျက်အစီးမှာ ၅ ရာခိုင်နှုန်းမျှပင် မရှိတော့ချေ။
ဆာလဖာဆေးကို လိမ်းဆေးအဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သောက် ဆေးအဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ထိုးဆေး အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်စေ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ သို့သော် လိမ်းဆေးများသည် လူနာအား တစ်ခါတစ်ရံ ဥပဒ်ပေးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဆေးကို အမာအားဖြင့် သောက်ဆေးနှင့် ထိုးဆေးအဖြစ်ဖြင့် အသုံးများ သည်။ ဆရာဝန်သည် လူနာ၏ရောဂါကို စမ်းသပ်ပြီးမှရောဂါ ၏ အခြေအနေနှင့် ရောဂါကို ဖြစ်စေသော ဗက်တီးရီးယားမျိုး ကိုလိုက်၍ ဆေးကိုညွှန်ကြားလေ့ရှိသည်။
ဆာလဖာဆေများသည် ရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေသည် မဟုတ်ဘဲ အနာရောဂါဖြစ်စေသည့် သက်ရှိများကိုသာ သုတ် သင်ရှင်းလင်းပစ်သည်။ အဆုတ်ရောင်နာဖြစ်၍ ဆာလဖာဒိုင် ယာဇင်းကို သောက်သုံးလိုက်သောအခါ ထိုဆေးသည် အဆုတ် ရောင်နာဖြစ်စေသည့် ရောဂါပိုးများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် အဆုတ်ရောင်နာရောဂါ အမျိုးမျိုး ရှိသည်နှင့်အမျှ ရောဂါဖြစ်တတ်ပုံသည်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့်ဖြစ် သည်။ အဆုတ်ရောင်နာရောဂါဟူသမျှကို ဆာလဖာဆေးဖြင့် မကုစားနိုင်သောကြောင့် အဆုတ်ရောင်နာဖြစ်လျှင် ပထမ ဤဆေးကို အသုံးမပြုမီ မည်သည့်အဆုတ်ရောင်နာမျိုးဖြစ် ကြောင်းစိစစ်ရမည်။ အချို့ အဆုတ်ရောင်နာရောဂါမျိုးကို ဆာလဖာဆေးအစား နောက်ပေါ်ဆေးများဖြစ်သော ပင်နီဆလင် သို့မဟုတ် အော်ရီအိုမိုင်စင် စသည့်ဆေးများဖြင့် ပျောက်ကင်း အောင် ကုသနိုင်သည်။
အဆုတ်ရောင်နာအပြင် ဆာလဖာဆေးများကို ဝမ်းကိုက်ရောဂါ၊ ဦးနှောက်အမြေ|းရောင်ရောဂါ၊ သွေးအဆိပ်တက် တက်ရောဂါ၊ အရိုးနှင့် ခြင်ဆီရောင်နာ၊ အချို့ကာလသားရောဂါများတွင်သုံးသည်။ အနာအဆိပ်တက်ခြင်း၊ အယ်ရိစစ်ပလတ်ခေါ် အနာမီး၊ ဆဲလျူ လိုက်တစ်ခေါ် ဆဲဆက်ရောင်နာတို့ကိုလည်း ဆာလဖာဆေးဖြင့် ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်။
ပထမဆုံးပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် ဆာလဖာဆေးများမှာ ဆာလ ဖာနီလာမိုက်၊ ဆာလဖာပိုင်ရာဇင်းနှင့် ဆာလဖာသိုင်အာဇိုးများ ဖြစ်သည်။ ဤဆေးများပေါ်စက အလွန်အသုံးများသော်လည်း၊ ဆေး၏ဒဏ်ပြင်းမှုကြောင့် ယခုအခါ အသုံးအစွဲ ယခင် ကလောက်မများတော့ချေ။ ယခုခေတ်တွင် အမြောက်အမြား အသုံးပြု လျက်ရှိသော ဆာလဖာဆေးများမှာ ဆလဖာမီရဇင်း၊ ဆာလဖာဒိုင်ယာဇင်း၊ ဆာလဖာမက်သာဇင်း၊ ဆပ်ဆီနီဆာလဖာ သိုင်အာဇိုးနှင့် သယ်လီဆာလဖာသိုင်အာဇိုးခေါ် ဆေးများဖြစ် သည်။ ဤဆေးငါးမျိုးအနက် ပထမဆေးသုံးမျိုးသည် ကိုယ် ခန္ဓာ၏ အထွေထွေရောဂါဝေဒနာများကို ကုသရာ၌ အသုံးပြု သည့်ဆေးများဖြစ်၍၊ ကျန်ဆေးနှစ်မျိုးမှာကား၊ အူကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ရောဂါဝေဒနာများကို ကုသရာ၌ အသုံးပြုရန် ဆေးဖြစ်သည်။
လှိုင်မြစ်
လှိုင်မြစ် (ခေါ်) မြစ်မခမြစ်ကို တစ်နေရာ၌ ရန်ကုန်မြစ် ဟုခေါ်၍ တစ်နေရာ၌ လှိုင်မြစ်ဟု ခေါ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးမြို့တော်ဖြစ်သော ရန်ကုန်မြို့သည် ထိုမြစ်၏ လက်ဝဲဘက်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ မြစ်မခမြစ်သည် ရန်ကုန်မြို့ အနောက်မြောက်ဘက် မိုင် ၁၅ဝ ခန့်အကွာ ပြည်ခရိုင်အတွင်း အင်းမကန်နှင့် မဝေးလှသော နေရာတွင် မြစ်ဖျားခံသည်။ ထိုနောက် အရှေ့တောင်ဘက် ပြည်၊ သာယာဝတီ၊ အင်းစိန်ခရိုင်တို့၏ ကုန်းနိမ့်ပိုင်း အလယ်ဗဟိုကို ဖြတ်၍ စီးဆင်းသွားသည်။
NGC 2787
NGC 2787 သည် အာရှာမေဂျာ ကြယ်စုတန်းမှ အလင်းနှစ် ၂၄ မီလီယံနီးပါးခန့် ဝေးကွာသည့် ဂယ်လက်ဆီဖြစ်သည်။ ၁၉၉၉ ခနှစ်တွင် ဟာဘယ် အာကာသ တယ်လီစကုပ်မှ စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သည်။
LINER ထုတ်လွှတ်မှု
NGC 2787 တွင် low-ionization nuclear emission-line region (LINER) ဟုခေါ်သည့် ပျော့ပျောင်းသည့် အိုင်ယွန်နစ် အက်တမ်များကို ထုတ်လွှတ်သည်။ LINER များသည် lenticular ဂယ်လက်ဆီများတွင် တွေ့ရတတ်သည်။ အနည်းဆုံး ၅ ခုလျင် တစ်ခုနှုန်းဖြစ်သည်။
လှိုင်မြစ်
ရန်ကုန် - ပြည် မီးရထားလမ်းနှင့် ဧရာဝတီမြစ်တို့ကို ခွဲခြားထား၏။ ထိုမြစ်ကို မြောက်ဘက်၌ မြစ်မခဟုခေါ်သည်။ မြစ်မခမြစ်နှင့် ဧရာဝတီမြစ်တို့ကို ရေဝေကုန်းတန်း တစ်ခုက ပိုင်းခြားထားသည်။ မြစ်မခမြစ်သည် သာယာဝတီခရိုင်တွင် အရေးပါသော ရေလမ်းဖြစ်၏။ ထိုမြစ်အတွင်းသို့ အရှေ့ဘက်ရှိ ပဲခူးရိုးမမှ ချောင်းများ စီးဝင်ကြသည်။ ထိုနယ်အတွင်းရှိ သစ်တောများမှ သစ်များကို ထိုမြစ်မှပင် ထုတ်ယူကြသည်။ စံရွေးရွာသည် ထိုနယ်တွင် မြစ်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ အရေးအကြီးဆုံးရွာဖြစ်သည်။ ထိုရွာသည် သစ်တောအခွန် ဆိပ်လည်းဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်တွင် ထိုမြစ်ကိုပင် လှိုင်မြစ်ဟု ခေါ်သည်။ ထိုအပိုင်းရှိ မြစ်အတွင်းတွင် သင်္ဘောငယ်များ ခုတ်မောင်းနိုင်သည်။ ဧရာဝတီမြစ်နှင့် လှိုင်မြစ်တို့ကို ချောင်းအမြောက်အမြားက ဆက်သွယ်ပေးလျက် ရှိကြသည်။ နောက်ဆုံး ရန်ကုန်မြို့၏ အထက်ဖက်တွင် ပန်းလှိုင်မြစ်သည် ထိုမြစ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာ၏။ ထိုသို့ စီးဝင်လာသော နေရာသည် ကြည့်မြင်တိုင် အနောက်ပိုင်း ဆင်ခြေဖုံးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လောက်တွင် တည်ရှိသည်။ ထိုနောက်တွင် ထိုမြစ်ကို ရန်ကုန်မြစ်ဟု ခေါ်သည်။
သင်္ဘောကျင်းများ တည်ရှိရာ ဒလမြို့သည် မြစ်၏ လက်ျာဘက်ကမ်း တွံတေးတူးမြောင်း၏ အဝ အနီးတွင် တည်ရှိသည်။ မြစ်သည် ရန်ကုန်မြစ်၏ အနေက်ဖက်စွန်းကိုထိ၍ အရှေ့ဘက်သို့ အနည်းငယ် စောင်းကာ စီးသွားသည်။ ထိုသို့ စီးသွားရာတွင် ပုဇွန်တောင်ချောင်းနှင့် ပဲခူးမြစ်တို့သည် ရန်ကုန်မြို့၏ အရှေ့ဘက် ဟေ့စတင်းခေါ် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောများ ကျောက်ချရာ သောင်တိမ်၏ အောက်နားတွင် စီးဝင်ကြသည်။ ထိုနောက်တွင် ရန်ကုန်မြစ်သည် အရှေ့တောင်ဘက်သို့ စီးသွားလေသည်။ ပင်လယ်ကူး သင်္ဘောများသည် ရန်ကုန်မြစ်အတွင်းသို့ ရန်ကုန်မြို့အထိသာ ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်ဖြစ်ရာ ၂၁ မိုင် မျှသော ထိုရေလမ်းခရီးကို သင်္ဘောများ ဘေးကင်းစွာ ခုတ်မောင်းနိုင်ရန် ကျွမ်းကျင်သည့် ရေကြောင်းပြများလိုလေသည်။
ဘဂျမ်း (ကာတွန်း)
ထို့နောက် ကျောင်းမှထွက်ကာ၊ စက်ရေနွေးအိုး စစ်ဆေးရေး အရာရှိချုပ်ရုံး ( ဘွိုင်လာ အင်စပက်တော် ချုပ်ရုံး ) တွင် တစ်နှစ်ကျော်ခန့်အလုပ်လုပ်သည်။ ယင်းကဲ့သို့အစိုးရဌာန တစ်ခု၌ ဝင်ရောက် အလုပ်လုပ်ကိုင် ရာ၊ မလွတ်လပ်မှု၊ ချုပ်ချယ်မှုများကို တွေ့ကြုံလာရသည်။ ထိုစဉ်အတွင်း ငယ်စဉ်က ဝါသနာပါခဲ့သော ကာတွန်း ပညာ ကို လေ့လာလိုက်စားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အစိုးရအလုပ်မှ နုတ်ထွက်လိုက်ကာ၊ ကာတွန်းများကို ရေးဆွဲပြီးလျှင် ထိုစဉ်က ရန်ကုန် ဂေဇက် သတင်းစာအယ်ဒီတာချုပ် မစ္စတာ စမိုင်းထံ တင်ပြသည်။ မစ္စတာ စမိုင်းသည် ကာတွန်း ၃ ပုံကို ငွေ ၆ဝ ပေး၍ ယူလိုက်သည်။ ထိုအခါမှစ၍ ကိုဘဂျမ်းသည် ပန်းချီ ဗလာ အနုပညာဖြင့် အသက် မွေးရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးသော် ကာတွန်းများ ရေးဆွဲခဲ့ရာ အချို့ကာတွန်းများကို ရန်ကုန် ဂေဇက်သတင်းစာက ထည့်သွင်းဖော်ပြခဲ့လေသည်။
တစ်နေ့တွင် မြန်မာကာတွန်းများကို ပထမဆုံး ရေးဆွဲခဲ့သူ မစ္စတာ မာတင်ဂျုန်းနှင့် တွေ့ဆုံရသည်။ မာတင်ဂျုန်းသည် မီးရထားဌာန လက်ထောက်မင်းကြီးဖြစ်၍ ပန်းချီအနုပညာ အလွန်ဝါသနာ ပါပြီးလျှင် မိမိ၏ ပညာ ကိုလည်း ဝေငှဖြန့်ဖြူးပေးသူ ဖြစ်သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် ရေဆေးနှင့် အကချင်းပန်းချီတို့ကို နိုင်နင်း၍ ကာတွန်းဘက် တွင် လက်ရာပြောင်မြောက်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဘားမား အတ်ကလပ်ခေါ် မြန်မာပြည် ပန်းချီ အသင်းတွင်လည်း ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်၍ အသင်းတိုက်တွင် ပန်းချီသင်တန်းများ ပေးနေသည်။ မာတင်ဂျုန်းက ကိုဘဂျမ်း၏ လက်စွမ်း လက်စကို တွေ့မြင်သဖြင့် ကိုဘဂျမ်းနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်အောင် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မာတင်ဂျုန်းသည် ကိုဘဂျမ်း၏ လက်စွမ်း လက်စကို တွေ့မြင်ပြီးဖြစ်၍ အလားအလာကို သိသဖြင့် မြေတောင်မြှောက်ပေးလိုသောကြောင့် မိမိ၏ သင်တန်းများသို့လာ၍ တက်ရန်ခေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုဘဂျမ်းသည် ပန်းချီ သင်တန်းများကို တက်ရောက်ခဲ့ရာ၊ ထိုစဉ်က ထိုသင်တန်းများတွင် နောင်အခါ ကျော်ကြားသော အနုပညာသည်ကြီးများ ဖြစ်လာကြမည့် ကိုဘဇော်၊ ကိုအုန်းလွင်၊ ဆရာမြ၊ ကိုဟိန်စွန်းတို့လည်း တက်ရောက် ပညာဆည်းပူးလျက် ရှိကြလေသည်။
ဦးဘဂျမ်းသည် အနုပညာကို မြတ်နိုးသူဖြစ်သည်။ အနုပညာဘက်တွင် ကာတွန်းတစ်မျိုးထဲတွင်သာ ဝါသနာ ထုံသည်မဟုတ်ချေ။ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း၊ စာရေးခြင်းတို့၌လည်း ဝါသနာပါသည်။ ဓာတ်ပုံပညာဘက်တွင် အတော်အတန် ခေါက်မိသည်။ သုည ဟူသော ကလောင်အမည်ဖြင့် လည်း ဝတ္ထုတို၊ ဆောင်းပါး စသည်တို့ကို ရေးသားခဲ့၍ ညီမလေး အမည်ဖြင့် လုံးချင်းဝတ္ထု ထုတ်ခဲ့ဖူးသည်။ နာမည်ကျော် ဟာသ·စာရေးဆရာ သော်တာဆွေက မိမိ၏ ဟာသဝတ္ထုအချို့တွင် ဦးဘဂျမ်း၏ စိတ်ကူး၊ အကြံဉာဏ် ပေးချက်များ ပါရှိကြောင်း ဖွင့်ဟဝန်ခံဖူးသည်။ ဦးဘဂျမ်းသည် ဘလောက်တိုက် တစ်ခုလည်း တည်ထောင်ဖူး၍ ကိုယ်ပိုင် ကာတွန်းစာ စောင်ကိုလည်း ထုတ်ဝေခဲ့ဖူးသည်။
ဟာသကာတွန်းများသာမက၊ ကြော်ငြာကာတွန်းများ၊ ပုံပြင်ကာတွန်း ရုပ်စုံ များ၏ကိုလည်း ရေးသားခဲ့သည်။ ပဲရော့ ရုပ်ရှင်တွင် ပထမဆုံး မြန်မာကာတွန်းရုပ်ရှင် အသူရာ နှင့် ကြက်တောင်ကွ ဇာတ်ကားများကို စီစဉ်ရေးသား ရိုက်ကူးခဲ့လေသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြိုခေတ်တွင် သုရိယသတင်းစာမှ ဦးဖျောက်ဆိပ် ကာတွန်းနှင့် စစ်ပြီးခေတ် ဟံသာဝတီ သတင်းစာမှ ချရာဏသီ ကာတွန်းများကို အလွန်လူ ကြိုက်များသည်။ မြန်မာလူမျိုးတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထား၊ မြန်မာနိုင်ငံရေး အခြေအနေတို့ကို အထေ့အငေါ့ ကလေး များဖြင့် သရော်ထားခြင်းဖြစ်ရာ၊ အဓိပ္ပာယ်ပေါ်လွင်၍ ထိလှမိလှပြီးလျှင် အကွက်ဆိုက် ခွင်ကျဝင်လှသော ကာတွန်း များ ဖြစ်ကြပေသည်။ သူ၏ ကာတွန်းရုပ်များကပင် အသက် ပါပါနှင့် ရယ်ရွှင်ဖွယ်ရာ ကောင်းသည်။ အထူးသဖြင့် ဦးဖျောက်ဆိပ် သည် သတင်းစာဖတ် ပရိသတ်၏ ပျော်တော်ဆက် အချစ်တော် ကာတွန်းဇာတ်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ စစ်ကြိုခေတ် ကြီးပွားရေး မဂ္ဂဇင်းမှ ကိုပြူးနှင့် မပြုံး၊ စစ်ပြီးခေတ် ယုဝတီဂျာနယ်မှ ဂွက်တော်၊ ရှုမဝမဂ္ဂဇင်းမှ လိပ် ကမ္ဘာမကြီး၊ နှမမုန့်ရောင်း မောင်မုန့်ထောင်း၊ နေကြဉာနန်းရှင် ရောင်စုံကာတွန်း ပုံပြင်တို့သည်လည်း ကလေးပရိသတ်များ၏ အသည်းစွဲများ ဖြစ်ကြသည်။
၁၉၄၈-၁၉၄၉ ခုနှစ်များတွင် ကရင်သောင်းကျန်းမှု များကြောင့် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်လုံး ညှိုးချုံးနေကာ၊ ကျီးလန့်စာစား ဖြစ်နေကြသည့် အချိန်တွင် နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ တောင်းပန် ချက်အရ၊ ပြည်သူလူထု စိတ်ဓာတ် မကျဆင်းရလေအောင် ဦးဘဂျမ်းသည် ကာတွန်းများ ရေးဆွဲ၍ တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ကူညီဆောင်ရွက်ပေးသည်။ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်တွင် အမြတ်တော် ခွန် ကောက်ယူပုံကို မကျေနပ်သဖြင့်၊ ၃ လခန့်ကာတွန်းများ မရေးဆွဲဘဲ ထိုင်သပိတ် မှောက်နေခဲ့ရာ၊ စာနယ်ဇင်းများနှင့် စာဖတ်ပရိသတ်များ၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် ကာတွန်းများ ပြန်လည် ရေးဆွဲကာ အများပြည်သူတို့အာ၊ ရွှင်ပြုံးစေခဲ့ ပြန်လေသည်။
မသေသော ဦးဘဂျမ်း
သူ၏ ပြောင်မြောက်သော အနုပညာ ဂုဏ်ကို တသက်သက် အောက်မေ့ နေကြရ ပေတော့မည်။
ကြီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်းနှင့် လူထုဂျာနယ်ပါ ကိုပြူး မပြုံးတို့၏ မွေးသဖခင်၊ ကြွက်ဖြူကလေး၏ ဘကြီး၊ ဂွတ်ထော်၏ ဦးလေး၊ ဦးဖျောက်ဆိပ်၊ နယ်လီဖျောက်ဆိပ်နှင့် မောင်မြေဇာ တို့ကို အသက်သွင်းခဲ့သူ အသက် (၄၈) နှစ် အရွယ်ရှိ ကာတွန်းဝိဇ္ဇာ ဦးဘဂျမ်းသည် (၁၃၁၄) ခုနှစ် တပေါင်းလဆန်း (၆) ရက် (၁၈၊ ၂၊ ၅၂) နေ့က ရန်ကုန် အနောက်ပိုင်း (၁၃) လမ်း အိမ်နံပါတ် (၃၇) ၌ ကွယ်လွန် အနိစ္စ ရောက်ရှာပြီ ဖြစ်၍ (၂ဝ) ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့ တာမွေသုသာန်၌ ဖုတ်ကြည်း သင်္ဂြီုဟ်ပါသည်။
ဤသို့ဖြင့် မြန်မာ့ အနုပညာသည် ကာတွန်း ရုပ်ပြောင် ဆရာကြီး တစ်ဦးသည် ဘဝဇာတ်ကို သိမ်းသွား ရှာလေပြီ။ ဦးဘဂျမ်း သည်သာ ကျွန်ုပ်တို့ မြန်မာနိုင်ငံတွင် မဟုတ်လေဘဲ ပညာကို တန်ခိုးကြီးကြီး ပေး၍ ပြည်သူ့ ကျန်းမာရေးကို အစိုးရက တကယ် တာဝန် ယူသော တိုင်းပြည် တပြည်ပြည်တွင် မွေးဖွားခဲ့သော် ဦးဘဂျမ်း ကဲ့သို့သော ပညာရှင် တဦး ဤမျှ အသက် တိုကောင်းမျှ တိုပေမည်။ အသက် ရှည်ခွင့် ရှည်ထိုက်သော အကြောင်းများ မဆုံးပါး သေးလျှင် ပြည်သူ့ အစိုးရက နည်းကုန် လမ်းကုန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ကုသ ပေးနေ လိမ့်မည်ပင် ထင်မိသည်။ ယခု ကဲ့သို့ ကိုယ့် ကျန်းမာရေးကို ကိုယ်လွတ်စွာ စောင့်ရှောက်ခွင့် ပြုမည် မထင်။ ဤကဲ့သို့ မကွယ်လွန်မီ မကျန်းမာစ အနေက အေးချမ်း ငြိမ်သက်စွာ အနားယူ ထိုက်သေးသည်။ သင့်လျော်သော နေ၊ ရေ၊ လေနှင့် တကွ ဆေးဝါး၊ အစာ အပြည့် အစုံနှင့် နားနေ ရဦးမည် ဆိုလျှင်လည်း အလုပ်သမား တို့၏ အနားယူ စခန်း ကြီးများတွင် ယူစေ ဦးမည်ပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ယခုကား ပြည်သူ တို့၏ စိတ်နှလုံးကို ရွှင်ပြုံး စေ၍ ချမ်းမြေ့ မှုကို ပေးရှာသော အနုပညာ သည်ကြီး တယောက်မှာ "ဘုရား ရဟန္တာတို့ သော်မှ မလွန် ဆန်နိုင်သည့် (၉၆) ပါးသော ရောဂါ ဝေဒနာ တို့ဖြင့် ဘဝ တပါးသို့ ပြောင်းသွား ကွယ်လွန် ရှာခဲ့လေပြီ" တကား။
ဦးဘဂျမ်းသည် သူ၏ ကိုယ်ရေး အတ္ထုပ္ပတ္တိအရ ကာတွန်းပညာကို သန္ဓေပါ၊ အထုံရှိသူ ပါရမီရှင်ပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုကိုယ်ရေး အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ဖတ်ရသည်မှာပင် ကြေကွဲစရာ ကောင်းလှပေသည်။ စီးကရက် (၂) လိပ် တပြား တန်သည့် ခေတ်က မြေဖြူ (၄) ချောင်းကို တပြားပေး၍ အိမ်နီးချင်းတို့၏ အိမ်ထရံကိုသော်မှ ချမ်းသာ မပေးဘဲ ပုံရေး ကျင့်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရှာ လေသည်။
ဦးဘဂျမ်းသည် ကိုလိုနီ ပညာရေးမှ ပေါက်ဖွားခဲ့သည့် မြင်းကျိုးမ၏ သား အဿတိုရ် ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အရင်းရှင် စနစ်၊ နယ်ချဲ့ စနစ်အောက်ရှိ ပြည်သူတို့၏ ဘဝ သံသရာတွင် ကိုးရိုးကားရား၊ ကမောက်ကမများ ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်ပျက် နေကြသည်များကို ဆိတ်ငြိမ်သော ထောင့်တထောင့်မှ နေ၍ လှလှကြီး ဝအောင် သရော်၍ သွားနိုင်သူ ပြည်သူ့ သားကောင်း တယောက် ဖြစ်ပေသည်။ ဤတွင် ဦးဘဂျမ်းသည် သူနှင့်အတူ ပြည်သူတို့ ကျင်လည်ရသည့် ဘဝ သံသရာသည် ထိုစနစ်ဆိုးကြောင့် ဤမျှ ကမောက်ကမ နိုင်ရသည် ဟူ၍ကား မသိရှာ။ သူသင်ခဲ့ရသည့် ကျောင်းကလည်း ထိုအချက်ကို လုံးလုံးကြီး ဖုံးကွယ် ထားသော ကျောင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် တခါတရံ ဦးဘဂျမ်းသည် ပြည်သူတို့၏ ကမောက်ကမ လောက၏ တရားခံနှင့် ထိုလောကမှ ရုန်းကန်ရေး လမ်းစဉ်များကို မျက်ချည် ပြတ်၍ သွားရှာသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူငယ် အချို့က "ဆရာဟာ ကျွန်တော်တို့ကို သိပ်အုပ်ရာ ကျနေပါတယ် ဆရာ" ဟု သူ့အား ချစ်မေတ္တာနဲ့ပင် ဝေဖန် ခဲ့ကြဖူးသည်။ ထိုအခါ ဦးဘဂျမ်းက ရိုးသားပွင့်လင်း ရင်းနှီး ချစ်ခင်စွာပင် "ငါကတော့ ငါမြင်သလောက် ရေးတာပဲကွ၊ နို့ပေမဲ့ မင်းတို့ မြင်သလို ငါမြင်အောင်လည်း ပြောကြဦး" ဟု ပြန်ပြောသည်ကို ကြားဖူး ပေသည်။
မည်သို့ပင် ဆိုစေ ဦးဘဂျမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့က မျိုးချစ် ပုဂ္ဂိုလ် တဦး၊ တာဝန် ကျေပွန်သော ပြည်သူ့ သားကောင်း တယောက်၊ တည်ကြည် ရိုးသား၍ အညှဉ်းဆဲခံ ပြည်သူတွေ ကိုသာ ချစ်ခင်စွာနှင့် စေတနာ ကောင်းထားသော အနုပညာသည်ကြီး ဟူ၍ပင် မြင်နေပါသည်။
သူ့ပညာတွင် ဦးဘဂျမ်းသည် နှစ်ဦး မပေါ်သေးသော ပညာသည် ပါပေ။ တက်သက်စ စုတ်ချက်များ ရှိသော်လည်း ဦးဘဂျမ်း၏ အရည်အသွေးကို မီဖို့ မနည်း ကြိုးစားရ ဦးမည်ပင် ဖြစ်သည်။ ဦးဘဂျမ်း၏ စုတ်တံသည် "ကျွန်တော့် မျက်စိ အောက်မှာ မျက်စိ နောက်စရာ ကိုးရိုး ကားရားတော့ လာမလုပ်နဲ့၊ စုတ်ချက်ဖျားမှာ ကားခနဲ နေသွားရမယ်" ဟု မဆိုသော်လည်း ဆိုဘိ သကဲ့သို့ ထင်ရ ပေသည်။
ဦးဘဂျမ်းသည် ယခု ဖစပလ အစိုးရကို ဝေဖန်ရာ၌ အတိုက်အခံ အဖွဲ့များထက် ပိုမို သေးသည်။ သူမြင်သမျှကို တချက်မျှ ချမ်းသာပေးဘဲ ထောက်မညှာပင် ဝေဖန် သရော် ခဲ့သည်။ တခါက လာဘ်ပေး လာဘ်ယူ ပပျောက်ရေး အတွက် ကာတွန်းများ ဆွဲခိုင်းလို၍ ဝန်ကြီးချုပ် သခင်နုက ဦးဘဂျမ်းအား သူ့အိမ်သို့ လာပါရန် ခေါ်ယူသည်ဆို၏။ ထိုအခါ ဦးဘဂျမ်းက ရိုးသားစွာပင် မြင်းလှည်းကလေးဖြင့် ဝင်ဒါမီယာ ဝန်ကြီးများ ရိပ်သာသို့ သွားခဲ့လေသည်။ သံဆူးကြိုးနှင့် သေနတ်ကိုင် အစောင့်ကြီးတွေ ချထားသည့် အိမ်နှင့် ခပ်ဝေးဝေးရှိ တံခါးတွင် မြင်းလှည်းကို ရပ်ထားခဲ့ပြီး ဝန်ကြီးချုပ် အိမ်သို့ ခြေကျင် ဆင်း၍ လာခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးချုပ်က "ခင်ဗျား ဘာနဲ့ လာသလဲ" ဟု မေးရာ မြင်းလှည်းဖြင့် လာကြောင်း ဦးဘဂျမ်းက ဖြေသည်။ ဝန်ကြီးချုပ်က "ခင်ဗျား မြင်းလှည်းကလေး ပြန်လွှတ် လိုက်ပါဗျာ" ဟု ပြောသဖြင့် ဦးဘဂျမ်းက "ဘာလဲဗျ၊ အိပ်ရာလိပ် ပြန်ယူ ရတော့မှာလား" ဟု ရယ်မော၍ မေးသည်ဟု ကြားရသည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ပုဒ်မ (၅) များ ခေတ်စား လှချိန် ဖြစ်သဖြင့် ထောင်ထဲ သွင်းတော့မည် လောဟု သရော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဦးဘဂျမ်း ဆွဲပေးသည့် ကိုယ့်မုတ်ကိုယ် ထမ်း၍ တရကြမ်း ပြေးရသည့် ခေတ်သစ် ငရဲခန်းများကို ယနေ့တိုင် မြင်ယောင်၍ နေကြ သေးသည်။
ဦးဘဂျမ်း၏ ကာတွန်း ရုပ်ပြောင် များ အသက်ဝင်ပုံ ကိုမူ ပန်းချီပညာကို ဝေဖန် နိုင်သူ မဆိုထားဘိ၊ လမ်းပေါ်မှ မည်သူက မဆို ကောင်းကောင်းကြီး သိခဲ့သည်။ ဤမျှ ဘာကြောင့် အသက်ပါရ သနည်း။ ကိုပြုး မပြုံး သည်လည်းကောင်း၊ ဦးဖျောက်ဆိပ် သည်လည်းကောင်း၊ မောင်မြေဇာ သည်လည်းကောင်း မြန်မာ ပြည်သူတို့က မိမိတို့နှင့် အေးအတူ ပူအမျှ ခံစား စံစားနေရသည့် သက်ရှိ ပြည်သူ တယောက်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်လျက် ရှိရခြင်းသည် အဘယ့်ကြောင့် နည်းဟု တွေးမိ ကြပေလိမ့်မည်။ သူ့ အရုပ် ကလေးများကို သက်ရှိလူသား ပြည်သူတို့နှင့် ဘဝတူတူ ထင်မှတ် ရခြင်းသည် ဦးဘဂျမ်း၏ ပြည်သူ့ ဘဝကို ရိုးသားစွာ ကျင်နာမှု Sincere ဖြစ်မှုကြောင့်ဟု တထစ်ချ ဆိုဝံ့သည်။
ဦးဘဂျမ်းသည် ကာတွန်းဆရာ ဆိုသော်လည်း စာပေ အရေးအသားတွင် ညံ့သူ မဟုတ်ပေ။ ဆောင်းပါး၊ ကဗျာ၊ ဝတ္ထု တို့ကို မရေးသော်လည်း ရေးသမျှသည် ကောင်းသည်ချည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ ကာတွန်းများကို စာထည့်သည့် အခါ၌ စာကလေး ဆယ့်လေး ငါးလုံးနှင့် ထိရောက်အောင်၊ မိအောင် ဖော်ပြနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကာတွန်း မျက်နှာထား သရုပ်ဖော်ပုံကို အခြားသူများ အတုခိုး ခက်သည့် နည်းတူ သူ့စကားလုံး သုံးပုံကိုလည်း တူနိုင်သူ ပေါ်ပေါက်ဖို့ မလွယ်။
ချာလီ ချက်ပလင်သည် အထောင်းအထု အကန်အကျောက် များကို ခံရသည့် လူ့နင်းပြား ဘဝကို သရုပ်ဖော်ရာ၌ သူမတူအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည့် တယောက် တည်းသော ရုပ်ရှင် ပညာသည် ဖြစ်သကဲ့သို့ ဦးဘဂျမ်း ကလည်း လူနေမှု စနစ်ဆိုး၊ အုပ်ချုပ်ရေး စနစ်ဆိုးများ အောက်တွင် ဖြစ်ပျက် နေသော ပြည်သူ တို့၏ ဘဝ သံသရာ ပျက်ချော်ချော် ကရောကမည် များကို ထောက်၍ ပြနိုင်သည့် တယောက် တည်းသာ ရှိသော ကာတွန်း ဝိဇ္ဇာကြီး ဖြစ်သည်။
ဦးဘဂျမ်း၏ ပြည်သူ တို့၏ ဘဝ ရုပ်လုံးဖော် ကာတွန်းများမှာ ပြောင်းလဲ နေသော ခေတ် အမျိုးမျိုး၏ ကြေးမုံပြင်များ ဖြစ်သဖြင့် အရုပ်ဖြင့် ဖော်သည့် သမိုင်းကြောင်း အနေဖြင့် သိမ်းဆည်း မှတ်တမ်း တင်နိုင်စေရန်၊ မူပိုင် ရှိသူများက ရေးဆွဲ ထည့်သွင်းသည့် နေ့စွဲနှင့်တကွ စုပေါင်း၍ စာအုပ်များ အဖြစ် ရိုက်နှိပ် စေလိုပေသည်။
ဦးဘဂျမ်း သေသော်လည်း ကိုပြူး မပြုံး၊ ကြွက်ဖြူကလေး ဂွတ်ထော်နှင့် ဦးဖျောက်ဆိပ်၊ မောင်မြေဇာ တို့ကား မသေ။
ဦးဘဂျမ်းလမ်း မီးထွန်းပွဲ
တန်ဆောင်တိုင်ပွဲတော်တွင် မြန်မာပြည်အနှံ့အပြား၌မီးပုံးများချိတ်ဆွဲခြင်းစသည့် မီးပုံးအလှဆင်ခြင်းများပြုတတ်ကြရာ လမ်းမတော်မြို့နယ် ၁၃လမ်း၊ ပြည်သူတို့အခေါ်မှာ (ဦးဘဂျမ်းလမ်း) တစ်လျှောက်တွင်မူ မီးပုံးများအပြင် ဦဘဂျမ်း၏လက်ရာကာတွန်းများနှင့် သတိရအောင်းမေ့ဖွယ်ရာများကို ဖော်ပြခင်းကျင်းလေ့ရှိသည်။
မန့်စန့်ရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
မန့်စန့်ရွာ (Manthsant)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ မန့်ဟိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၀၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန့်ဟိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၄၄ ဦး၊ မ ၁၃၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အီးဂျီးယန်းယဉ်ကျေးမှု
မြေထဲပင်လယ် အရှေ့မြောက်ပိုင်း အီးဂျီးယန်းပင်လယ်အတွင်းရှိ ကျွန်းများသည် ဥရောပတိုက် ယဉ်ကျေးမှု စတင်ပေါက်ပွားရာ ဒေသဖြစ်၍ ထိုဒေသမှတစ်ဆင့် ပြန့်ပွားလာသောယဉ်ကျေးမှုကို အီးဂျီးယန်းယဉ်ကျေးမှုဟုခေါ်သည်။ ထိုကျွန်းများတွင် ကရိ ကျွန်းသည် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက အီးဂျီးယန်း ပင်လယ်အတွင်း၌ အီဂျစ်၊ ကရိ၊ ဖီနီရှန်၊ ရောမ၊ ဂေါ့သ၊ အာရပ်စသော လူမျိုးအသီးအသီးတို့၏ ရွက်သင်္ဘောများ ဖြတ်သန်း သွားလာခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ တူရကီ၊ ဂရိ၊ အီတာလျံ၊ ဂျာမန်၊ ဗြိတိသျှတို့၏ သင်္ဘောများ ဖြတ်သွား လာလျက် ရှိကြသည်။ နှစ်ပေါင်း ၅ဝဝဝ ကျော်မျှ အီးဂျီးယန်း ပင်လယ်သည် ဥရောပ တိုက်၊ အာရှတိုက်၊ အာဖရိကတိုက် တို့နှင့်ဆိုင်သော ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးနှင့်လည်းကောင်း၊ သမိုင်းနှင့် လည်းကောင်း ဆက်စပ်လျက် ရှိလေသည်။ အီးဂျီးယန်းပင်လယ်အတွင်းရှိ ကျွန်းကြီး ကျွန်းငယ်တို့သည် လည်း အာရှတိုက်နှင့်ဥရောပ တိုက်တို့အကြားတွင် သဘာဝ ပေါင်းကူးတန်တားသဖွယ် တည်ရှိကြသည်။
ကရိကျွန်းတွင် ရှေးဦးနေထိုင်သော တိုင်းရင်းသားတို့သည် အရပ်ပု၍ အသားညိုသည်။ ပင်လယ်တွင်း၌ လှေ၊ သင်္ဘော များဖြင့် လှည့်လည် သွားလာလေ့ ရှိကြသည်။ ထိုကြောင့် ကရိကျွန်းသားတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုင်းပြည်များနှင့် ကူးလူးဆက်ဆံမှု ရှိခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် အီဂျစ်ပြည်နှင့် ကုန်သွယ် ဆက်ဆံမှု များစွာရှိခဲ့ရာ အီဂျစ်ယဉ်ကျေးမှု သည်လည်း ကရိကျွန်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဘီစီ ၃ဝဝဝ ပြည့်နှစ် ခန့်ကစ၍ ကရိကျွန်းသားတို့သည် တိုးတက်လျက် ရှိသော အီဂျစ်တို့ထံမှ ယဉ်ကျေးမှုကို လက်ခံရရှိသဖြင့် တိုးတက်သော လူမျိုးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိကြသည်။ ဘီစီ ၂ဝဝဝ ပြည့်နှစ်သို့ ရောက်သောအခါ ကရိကျွန်းသားတို့သည် ယဉ်ကျေးမှုအရာ၌ အဆင့်အတန်း မြင့်လျက် ရှိကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကရိကျွန်းသားတို့သည် ဘီစီ ၃၅ဝဝ ပြည့်နှစ်ခန့်ကတည်းက ကြေးနီနှင့် ကြေးညိုသတ္တုများကို အသုံးချ တတ်ကြသည်။ အနီးအနားရှိ စိုက်ပရပ်ကျွန်းမှ ကြေးနီကို ရရှိကြသည်။ ကြေးသတ္တုခေတ်သို့ ရောက်သော အခါ ကရိကျွန်းသားတို့သည် ကြေးညိုအတွက် လိုအပ်သော သံဖြူကို ဥရောပတိုက်ဘက်မှ ရရှိကြသည်။ ထိုကြောင့် ကရိကျွန်းသည် သတ္တုကုန်သွယ်ရေး အတွက် ဗဟိုဌာန ဖြစ်လာသည်။ လှော်တက်နှင့် ရွက်နှစ်မျိုး စလုံးကို အသုံးပြုသည့် ဂယ်လီခေါ် သင်္ဘောများကိုလည်း တီထွင် ခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ ကုန်သွယ်မှုလုပ်ငန်းကို ကာကွယ်ပေးရန် သင်္ဘောတပ်များကိုလည်း တည်ဆောက်ကြ သည်။
ရှေးနှစ်ပေါင်း ၅ဝဝဝ ကျော်က ဥရောပတိုက်ရှိ လူမျိုးများ သည် လူနေမှုတွင် အောက်ကျနောက်ကျ ရှိနေစဉ် ကရိကျွန်း သားတို့သည် နေလှန်း အုတ်တိုက်၌ နေထိုင်လျက် ရှိကြသည်။ အိမ်တိုင်းတွင် ပြတင်း ပေါက်များ ရှိသည်။ ကြီးကျယ်သော အဆောက်အအုံများကို ထုံးကျောက်၊ သို့မဟုတ် ဂျစ်ပဆမ် ကျောက်ဖြင့် ဆောက်လုပ်သည်။ နန်းတော်များတွင် ရေပိုက်များ တပ်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ မြေထဲပင်လယ်အရှေ့ပိုင်းတွင် ပြန့်နှံ့လျက် ရှိရာ၊ အီးဂျီးယန်းပင်လယ်အတွင်းရှိ ကျွန်းများနှင့် အခြား လက်အောက်ခံနယ်များက ထိုဘုရင်များထံ အခွန်ဘဏ္ဍာ ဆက်သရသည်။ အထူးသဖြင့် မီနိုဘုရင်များ ခေတ်တွင် ကရိယဉ်ကျေးမှုသည် အီးဂျီးယန်း ပင်လယ်သေတစ်ခုလုံး၌ ပြန့်နှံ့လျက် ရှိခဲ့ပေသည်။
ဘီစီ ၁၆ဝဝ ပြည့်နှစ်တွင် အီးဂျီးယန်းယဉ်ကျေးမှုသည် ဂရိကျွန်းဆွယ်ပေါ်သို့ စတင်ရောက်ရှိလာ လေသည်။ ထိုယဉ်ကျေးမှုကို ပထမဦးဆုံး ဆက်ဆံရသောဒေသမှာ ကရိကျွန်းမှ နှစ်ရက်ခရီးမျှသာ ဝေးကွာသည့် အားဂေါ့ ပင်လယ်ကွေ့တွင် နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ အားဂေါ့၊ မိုင်စီးနီး၊ တိုင်းရင်းစသော ဂရိမြို့ များသည် အစအဦး၌ ကရိကုန်သည်များထံမှ လှပစွာ ပြုလုပ်ထားသော ကုန်ပစ္စည်း များကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ နောင်အခါ၌ ဂရိတို့သည် ကရိတို့ထံမှရသော ကုန်ပစ္စည်းများကို အတုယူကာ မိမိတို့၏ အိုးခွက်မှစ၍ နေအိမ်အဆောက်အအုံ အဆင်အပြင်တို့ကို တိုးတက်အောင် တီထွင်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။ မိုင်စီးနီးနှင့် တိုင်ရင်းမြို့တည်နေရာတွင် အနုပညာ လက်ရာမြောက်သော ရွှေခွက်၊ ရုပ်လုံးရုပ်တုနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို တူးဖော်ရရှိခဲ့ကြ သဖြင့် ထိုမြို့နှစ်မြို့ ကြီးပွားစည်ကားခဲ့သော ဘီစီ ၁၅ဝဝ- ၁၂ဝဝ အချိန်ကာလကို မိုင်စီနီး ယန်းခေတ်ဟူ၍ ခေါ်ဆိုကြ သည်။ ထိုမြို့ နှစ်မြို့တွင် ကရိဘုရင်တို့၏ နန်းတော်ကြီး များကဲ့သို့ နန်းတော်ကြီး များကိုလည်း တည်ဆောက်ခဲ့ကြ သည်။ အီးဂျီးယန်းယဉ်ကျေးမှုသည် ထိုမှတစ်ဆင့် ဂရိကျွန်း ဆွယ်ရှိ အခြား မြို့များသို့လည်းကောင်း၊ အနောက်ဘက် စစ္စလီကျွန်း၊ အီတလီနှင့် စပိန်နိုင်ငံများသို့လည်းကောင်း ရောက်ရှိလေသည်။
အာရှမိုင်းနားဘက်တွင်လည်း အလားတူ ယဉ်ကျေးမှုမျိုး သည် မိုင်းစီးနီးနှင့် တိုင်ရင်းမြို့များ၌ နန်းတော်ကြီးများ မဆောက်လုပ်မီ နှစ်ပေါင်း ၁၅ဝဝ အထက်က ထွန်းကားခဲ့ သည်။ အာရှမိုင်းနား အနောက်မြောက် ထောင့်တွင် တည်ရှိ သော ထရွိုင်းမြို့ကြီးသည် အာရှတိုက်၌ အီးဂျီးယန်းယဉ်ကျေးမှု ထွန်းကားရာ အချက်အချာဌာန ဖြစ်ပေသည်။ ထရွိုင်းမြို့သည် မူလကရွာသိမ်ရွာငယ်မျှလောက်သာဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဘီစီ ၂၅ဝဝ ပြည့်နှစ်သို့ ရောက်သောအခါ ကရိကျွန်း၏မြို့တော် ဖြစ်သော နော့ဆပ်မြို့နှင့်အပြိုင် စည်ကားသည့်မြို့ကြီး အဖြစ် ထင်ရှားလေသည်။ နောင်နှစ်ပေါင်း ၁ဝဝဝ အတွင်း ထရွိုင်းမြို့ သည် ကျယ်ပြန့်သောနိုင်ငံကို ကြီးစိုးရသောမြို့တော် ဖြစ်လာ လေသည်။
အီးဂျီးယန်းပင်လယ်ဒေသတွင် သံကို အသုံးချတတ်သည့် ဘီစီ ၁ဝဝဝ ခန့်၌ မြောက်ဘက်မှ ရှေးဂရိ လူမျိုးများ တစ် သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ဂရိကျွန်းဆွယ်နှင့် အီးဂျီးယန်းကျွန်းများသို့ ဆင်းလာကြသည်။ ထိုသူတို့ သည် အရိုင်းအစိုင်းဘဝတွင် ရှိကြသေးရာ ယင်းတို့၏လက်ချက်ကြောင့် အီးဂျီးယန်း ယဉ်ကျေးမှုသည်လည်း ပျက်သုန်းရလေသည်။ မိုင်စီးနီးနိုင်ငံ၊ ထရွိုင်းနိုင်ငံ၊ နော့ဆပ်နိုင်ငံတို့ ကြီးကျယ်ခန်းနားပုံ အကြောင်း အရာ တို့သည်လည်း မထင်မရှားသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ် ၁ဝဝ အတွင်းသို့ ရောက်ခါမှ အီးဂျီးယန်း ယဉ်ကျေးမှုကို စတင်ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အေဒီ ၁၈၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဂျာမန်အမျိုးသား ဟိုင်းနရစ် ရှလီးမန်းဆိုသူသည် ထရွိုင်းမြို့ဟောင်း နေရာ၌ တူးဖော်သည်တွင် အီးဂျီးယန်း ယဉ်ကျေးမှုလက်ရာများကို ဖော်ထုတ်နိုင်လေသည်။ ထိုနောက် ဂရိကျွန်းဆွယ်ရှိ မိုင်စီနီးမြို့၊ တိုင်ရင်းမြို့နှင့် အခြားနေရာ တို့တွင်လည်း တူးဖော်ခဲ့သည်။ တစ်ဖန် ၁၉ဝဝ ပြည့်နှစ်တွင် အင်္ဂလိပ်အမျိုးသား ဆာာသာ အက်ဗင်ဆိုသူကလည်း ကရိ ကျွန်းတွင် နော့ဆပ်မြို့တော်နှင့် အခြားနေရာများ၌ တူးဖော်ခဲ့ လေသည်။ နော့ဆပ်မြို့၊ ဖီးစတပ်မြို့နှင့်အခြား ကရိမြို့များကို တူးဖော်ရာ၌ ရုပ်တုများ၊ လက်နက်များ၊ ကိရိယာတန်ဆာ ပလာများ၊ အိုးခွက်များနှင့် ရွှံ့ပြားပေါ်တွင် ရေးထားသောစာ တို့ကို တွေ့ရသည်။ ယခုတိုင် ထိုစာတို့ကို မဖတ်နိုင်သေးချေ။ လူနှင့်နွား ယှဉ်ပြိုင်ကစားပုံ၊ ပွဲလမ်းသဘင် ချီတက်ဆင်ယင်ပုံ၊ ဘားဂျွန်းကစားပုံ အစရှိသော ပန်းချီကားများကိုလည်း တူးဖော် ရရှိခဲ့သည်။ ကရိကျွန်း၌လည်းကောင်း၊ ထရွိုင်းမြို့နှင့် ကရိ ကျွန်းဆွယ်ပေါ်၌လည်းကောင်း ကျောက်လမ်းခင်းမြို့ကြီးများကို တွေ့ရှိရသည်။ ထိုမြို့ကြီး များတွင် ခံတပ်များဖြင့် ဆောက်လုပ် ၍ နံရံများတွင် ပန်းချီကား၊ ရုပ်လုံး ရုပ်တုများဖြင့် ဆင်ပြင် မွမ်းမံထားသည်။ ရေပိုက်၊ ရေဆင်းမြောင်း၊ ရေချိုးခန်းများ လည်း တပ်ဆင်ထားသည်။ သတ္တုအိုးနှင့် အခြား အသုံး အဆောင်များတွင် ထုလုပ်ထားသော ပန်းပုလက်ရာတို့သည် လည်း ထိုခေတ်အနုပညာ လက်စွမ်းထက် ပုံကို အထင်အရှား ဖော်ပြလျက်ရှိပေသည်။
သရက်ကုန်းရွာ၊ ကြခတ်ကွင်း
သရက်ကုန်းရွာ၊ ကြခတ်ကွင်း
မြင်းကကွင်းရွာ၊ တောင်တန်းကုန်း
မြင်းကကွင်းရွာ၊ တောင်တန်းကုန်း
အောင်မကျော်ရွာ
အောင်မကျော်ရွာ
စုပေါင်းခေါင်းဆောင်မှုစနစ်
စုပေါင်းခေါင်းဆောင်မှု ဆိုသည်မှာ အဖွဲ့အစည်းအနေဖြင့် စုပေါင်းကာ အာဏာခွဲဝေခြင်း ဖြစ်သည်။
တရုတ်
တရုတ် နှင့် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ (CCP) ၏ စုပေါင်းခေါင်းဆောင်မှုမှာ ၁၉၇၀ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် တိန့်ရှောင်ဖိန် နှင့် စတင်ခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ တိန့်ရှောင်ဖိန်မှာ ထိုစဉ်က တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ဥက္ကဋ္ဌ မော်စီတုန်း ၏ CCP ပေါ်လစ်ဗျူရိုအမြဲတမ်းကော်မတီ တွင် အာဏာရှင်ဆန်ဆန် အာဏာပိုင်စိုးနေမှုအား ရပ်တန့်စေရန် ပါတီကို တွန်းအားပေး ကြိုးစားခဲ့သည်။ စုပေါင်းခေါင်းဆောင်မှု၏ဤခေတ်သည် ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ရှီကျင့်ဖျင်က သူ၏ရာထူးသက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် တရုတ်ပြည်မ၏ စုပေါင်းခေါင်းဆောင်ခြင်းခေတ်မှာ ရှီကျင့်ဖင့်နှင့်သာ အဆုံးသတ်တော့မည်ဟု ထင်ကြေးပေးလာကြသည်။
ဗီယက်နမ်
ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၌ ဗီယက်နမ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး လဲဒွမ် အုပ်ချုပ်သောစဉ်က နိုင်ငံအား စုပေါင်းခေါင်းဆောင်မှု အာဏာကို ကွန်မြူနစ်ပါတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးရုံးမှ ပေါ်လစ်ဗျူရိုအမြဲတမ်းကော်မတီသို့ မျှဝေစေခဲ့သည်။ သို့သော် အာဏာစက်ပိုင်ရှင်အဖြစ် တစ်ဦးတည်းကိုသာ တည်ရှိနေစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့ခေတ်တွင်မူ တစ်ဦးတည်းအား ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် မထားတော့ဘဲ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး၊ နိုင်ငံတော်သမ္မတ၊ ဝန်ကြီးချုပ် တို့အပြင် ပေါ်လစ်ဗြူရို၊ အတွင်းရေးမှူးချုပ်နှင့် ဗဟိုကော်မတီ စသည်တို့အသီးသီးထံ အစိုးရအာဏာကို မျှဝေထားသည်။
ဆိုဗီယက်ယူနီယံ
ဆိုဗီယက်၏ စုပေါင်းခေါင်းဆောင်မှု ( коллективное руководство  ၊ kollektivnoye rukovodstvo ) သို့မဟုတ်ခေါင်းဆောင်ခြင်းစုစည်းမှု ( коллективность руководства  , kollektivnost rukovodstva) ကို ဆိုဗီယက်ဆိုရှယ်လစ်သမ္မတနိုင်ငံ (ပြည်ထောင်စုဆိုဗီယက်) ၏ စံပြအုပ်ချုပ်မှုပုံစံတစ်ခုဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ၎င်း၏အဓိကတာဝန်မှာ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပေါ်လစ်ဗြူရို၊ ဗဟိုကော်မတီ, နှင့် ဝန်ကြီးများကောင်စီတို့ထံ မျှဝေကာ ဆိုဗီယက်နိုင်ငံရေးစနစ်တွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတည်းကသာ ကြီးစိုးမှု (အော်တိုကရေစီ) ဖြစ်မလာစေရန် ကြိုးပမ်းတားဆီးထားသည်။ လီနင်ကို ဆိုဗီယက်စာပေများအရ စုပေါင်းခေါင်းဆောင်ရာ၌ ပြီးပြည့်စုံသောဥပမာဟု ဆိုကြသည်။
အခြားပါတီ ဥပမာများ
အစိမ်းရောင် ပါတီများနှင့် ဆိုရှယ်လစ်ပါတီများသည် အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးပူးတွဲခေါင်းဆောင်များ (သို့) ပူးတွဲပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူများမှတစ်ဆင့် စုပေါင်းခေါင်းဆောင်မှုကို ကျင့်သုံးကြသည်။
ကိုးကားချက်
ကဏ္ဍ:ကွန်မြူနစ်ဝါဒ
ဘန့်ကင်းရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ဘန့်ကင်းရွာ (Bantkin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ နောင်လိုင်မူဖိတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၁၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်လိုင်မူဖိတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၅၇ ဦး၊ မ ၁၈၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်ဂ်ဗာ ကမ်ပရက်ဒ်
၁၉၆၂ မတ် ၃၀ တွင် မွေးဖွားသူ Ingvar Feodor ကမ်ပရက်ဒ် သည် ဆွီဒင်နိုင်ငံရှိ ကုန်စည်များကို လက်လီ ရောင်းချ သည့် ကုမ္ပဏီကြီးတခုဖြစ်သော IKEA ကိုတည်ထောင်ခဲ့သူ ဩဇာအာဏာရှိသည့် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကျော် Forbes Magazine ၏ စာရင်းအရ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၃ ဘီလီယံခန့် ပိုင်ဆိုင်ပြီး ကမ္ဘာ့နံပါတ် ၁၁ အဆင့်ရှိ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် တယောက်ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
အင်ဂ်ဗာ ကမ်ပရက်ဒ် ကို Almhult Municipality ရှိ Pjatteryd တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး Sweden နိုင်ငံ၊ Smaland ဒေသ၊ Ljungby အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့လက်အောက်ရှိ Agunnaryd ရွာအနီးမှ Elmataryd ( ယခု Almtaryd ဟုပြောင်း ) မွေးမြူရေးခြံတခုတွင် ကြီးပြင်းခဲ့သည်။ သူသည် ဆွီဒင်နိုင်ငံရှိ ဒုတိယ ဂျာမန်မျိုးဆက် ဖြစ်သည်။ သူ့အဘိုးဖြစ်သူမှာ သူ၏ ဂျာမန် မိသားစုကို ပထမဆုံး ဆွီဒင်နိုင်ငံ သို့ပြောင်းရွေ့ လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
အလုပ်အကိုင်
ကလေးဘဝကပင် အိမ်နီးနားခြင်းများကို စက်ဘီးတစ်စီးဖြင့် မီးခြစ်များ လိုက်လံရောင်းချခြင်းဖြင့် စီးပွားရှာခဲ့ သည်။ သူသည် Stockholm မှ မီးခြစ်များကို အမြောက်အမြားဝယ်ယူပြီး တခုချင်း ဈေးသက်သက်သာသာဖြင့် ရောင်းချခြင်းဖြင့်ပင် အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိနိုင်သည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် မီးခြစ်သာမက ငါး၊ ခရစ်စမတ် သစ်ပင်အလှဆင်သည့် ပစ္စည်းများ၊ မျိုးစေ့များ၊ စာရေးသည့် ဘောပင် နှင့် ခဲတံများ ကိုပါဝယ် ယူရောင်းချခဲ့သည်။ ကမ်ပရက်ဒ် အသက် ၁၇ နှစ်တွင် စာမေးပွဲအောင်မြင် သည့် အထိမ်းအမှတ်ဖြင့် မုန့်ဖိုးပိုက်ဆံများ ဆုချခဲ့သည်။ ထိုပိုက်ဆံများကို IKEA ဖြစ်မြောက်လာရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။
IKEA ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သူ့နာမည် ( Ingvar Kamprad ) ၏ အရှေ့စာလုံးများ၊ သူမွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့သည့် စိုက်ပျိုး မွေးမြူရေးခြံ ၏ အမည် Elmtaryd နှင့် ထို စိုက်ပျိုးရေးခြံတည်ရှိရာ ရွာနာမည် Agunnaryd တို့ကို ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ်ပရက်ဒ် သည် Switzerland နိုင်ငံ Epalinges တွင် ၁၉၇၆ ခုနှစ်ကတည်းက နေထိုင်ခဲ့သည်။
ပြင်သစ်ဘာသာဖြင့် ပြောသော ဆွစ်ဇာလန် ရုပ်မြင်သံကြား တွေ့ဆုံမေးမြန်းခန်း တခုတွင် ကမ်ပရက်ဒ် သည် ၁၅ နှစ်ခန့်သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်သော Volvo 240 ကားကိုစီးသည်၊ လေယာဉ်ပျံကို Economy Class က စီးသည်။ IKEA မှ အလုပ်သမားများကို စာရွက်၏ စာမျက်နှာ ၂ မျက်နှာလုံးတွင်ရေးရန် အမြဲတိုက်တွန်းသည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
ထိုမျှသာမက ဈေးသက်သာသည့် အစားအသောက်များ အတွက် IKEA သို့သွားရန် ပြောစမှတ် ပြုကြသည်။ သူသည် ခရစ်စမတ် စက္ကူများနှင့် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို ခရစ်စမတ် လွန်ကာလ၌ ရောင်းချသည့် ဈေးရောင်းပွဲများမှသာ ဝယ်ယူသည်ဟုလဲ နာမည်ကြီးသည်။ ကမ်ပရက်ဒ် ၏ ခြိုးခြံချွေတာမှုသည် မှတ်တမ်းတင်ထိုက်ပြီး IKEA အလုပ်သမားများနှင့် အများပြည်သူ များအတွက် စီမံခန့်ခွဲမှု၏ အရေးကြီးသည့်ပုံရိပ်တခု အဖြစ် ပြသခဲ့သည်။
ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ ၏ အဆင့်မြင့်နေရာ တစ်ခုတွင် ဥယျာဉ်နှင့် ကျယ်ဝန်းသည့် အိမ်တလုံး၊ ဆွီဒင်တွင် ကျယ်ပြန့်သည့် ကိုယ်ပိုင် အိမ်ရာမြေကွက်တခု၊ France, Provence တွင် စပျစ်ခြံ တခြံ၊ (သို့မဟုတ် ) နှစ်ပေါင်းများစွာ သူစီးခဲ့သော ပိုရှေး ကား စသည်တို့သည် သူပိုင်ဆိုင်သည်ဟု မကြာမကြာ ထုတ်ဖော်ပြောလေ့ရှိသည့် အရာများဖြစ်ကြသည်။
အသားတင်ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု
ဆွီဒင်စီးပွားရေး မဂ္ဂဇင်းတစောင်ဖြစ်သော Veckans Affarer ဖော်ပြချက်အရ ကမ်ပရက်ဒ် သည် ကမ္ဘာ့ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် တယောက် ဖြစ်သည်။ ထိုဖော်ပြချက်သည် ကမ်ပရက်ဒ် သည် IKEA ကုမ္ပဏီ တခုလုံးကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဟူသော ယူဆချက်မှ အခြေခံထားပြီး ထိုယူဆချက်ကို IKEA နှင့် ကမ်ပရက်ဒ် ၏ မိသားစု က ငြင်းဆို ထားသည်။
အခြားသတင်းတစ်ခုတွင် ၂၀၀၅ အမေရိကန် ဒေါ်လာတန်ဖိုးအပြောင်းအလဲကြောင့် ကမ်ပရက်ဒ် အား ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် အဖြစ် ဦးဆောင်ဖော်ပြထားသည်။ ၂၀၁၀ မတ်လ Forbes Magazine တွင် သူ ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၂၃ ဘီလီယံဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့နံပါတ် ၁၁ အဆင့်ရှိ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
Stichting INGKA Foundation
ဒတ်(ခ်ျ) နိုင်ငံတွင် မှတ်ပုံတင်ထားသော Stichting INGKA Foundation ကို ကမ်ပရက်ဒ် ကနောက် ပိုင်းတွင် အမည်ပေးခဲ့ပြီး IKEA စတိုးဆိုင်များအားလုံး ၏ မိခင်ကုမ္ပဏီ ဖြစ်သော INGKA Holding က ပိုင်ဆိုင်သည်။ စီးပွားရေး သတင်းစာတစောင်ဖြစ်သော The Economist မှ” ကမ်ပရက်ဒ် ၏ ကုသိုလ်ဖြစ် ပရဟိတပြု လုပ်သည့် အဖွဲ့အစည်းသည် ခန့်မှန်းတန်ဖိုး အနည်းဆုံး အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃၆ ဘီလီယံ ( Bill & Melinda Gates Foundation ထက်ပိုများသည်) လှူဒါန်းခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး အလှူဒါနတစ်ခု ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာ ခဲ့သည်။ သို့သော် အချို့က ထိုသို့လှူဒါန်းရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ လုပ်ငန်းအားလုံး၏ အခွန် ရှောင်ရန်နှင့် IKEA ၏ ခေါင်းဆောင်နေရာကို လွှဲပြောင်းရယူခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အတွက် ဖြစ်သည် ဟုယုံကြည်ကြသည်။ ကမ်ပရက်ဒ် သည် ထိုအဖွဲ့အစည်း ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သည်။
အလုပ်များ
များသောအားဖြင့် သိုသိုသိပ်သိပ်နေတက်သော ကမ်ပရက်ဒ် သည် ထင်ရှားသော အလုပ်တချို့ ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ A Testament of a Furniture Dealer ဟု အမည်ပေးထားသော ကြေညာစာတမ်း တွင် IKEA ၏ အယူအဆ သဘောထား ဖြစ်သည့် စိတ်ပါဝင်စားမှုနှင့် ခြိုးခြံ ချွေတာမှု အကြောင်း ကို သူကအသေးစိတ် ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ သူသည် IKEA ပရိဘောဂလက်လီရောင်းချသည့်အယူအဆ အခြေခံသဘောတရား အကြောင်းကို ၁၉၇၆ ကတည်းက စဉ်းစားရေးသားထားခဲ့သည်။ သူသည် Leading by Design: The IKEA Story စာအုပ်ကို ဆွီဒင်သတင်းထောက် Bertil Torekull နှင့် အတူ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်တိုင်ရေး အထ္တုပ္ပတ္တိဆန် သော ဖော်ပြချက်တခုတွင် သူ၏ ခံယူချက် သဘောတရားများ၊ သူ၏ IKEA ကို စမ်းသပ် တည်ထောင်ခဲ့မှုများနှင့် အောင်မြင်ခဲ့သည့် အကြောင်းများကို ထည့်သွင်းဖော်ပြခဲ့သည်။
ငါးရာကျော်ရွာ၊ ကွင်းလျှား
ငါးရာကျော်ရွာ၊ ကွင်းလျှား
အင်ဂ်ဗာ ကမ်ပရက်ဒ်
နာဇီပါဝင်ပတ်သက်မှု
ကမ်ပရက်ဒ် သည် နောက်ဆုံး ၁၉၄၅ စက်တင်ဘာလလောက်အထိ အဆိုပါအဖွဲ့အစည်းအတွက် ထောက်ပံ့ငွေ ကို တိုးမြှင့်ထောက်ပံ့ခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင်အသစ်များကို စည်းရုံးစုဆောင်းပေးခဲ့သည်။ မည်သူမျှမသိအောင် ထိုအဖွဲ့မှနုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၁၉၅၀ အစပိုင်းနှစ်များတိုင်အောင် ကမ်ပရက်ဒ် နှင့် Engdahl သူငယ်ချင်းများအဖြစ် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ် သည်။
သူ၏ Leading By Design: The IKEA Story စာအုပ်တွင် Nysvenska Rorelsen တွင် ရှိစဉ်က အကြောင်း ကို အခန်းနှစ်ခန်း ထည့်သွင်းရေးသား ထားခဲ့သည်။ ၁၉၉၄ IKEA အလုပ်သမားများသို့ ပေးစာတွင် အဖွဲ့အစည်းနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းကို “သူ့ဘဝ၏ အကြီးဆုံးအမှား” ဟုရေးသားခဲ့ သည်။
မြန်အောင်စု (တောတဲစု)ရွာ၊ ကွင်းကောက် (တောင်)
မြန်အောင်စု (တောတဲစု)ရွာ၊ ကွင်းကောက် (တောင်)
ဆာရက်ရေကန်
ဆာရက်အင်း (Сарезское озеро Сарез) သည် တာဂျစ်ကစ္စတန်နိုင်ငံ၊ ဂေါ်နို-ဘဒက်ရှန်ပြည်နယ်၊ ရူရွှန်ဒိစတြိတ်ရှိ အင်းတခု ဖြစ်သည်။ အလျား ၇၅.၈ ကီလိုမီတာ (၄၇.၁ မိုင်)၊ အနက် မီတာ ၁၀၀ ခန့်နှင့် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှ ၃၂၆၃ မီတာ (၁၀၇၀၅ ပေ) အမြင့်တွင် ရှိသည်။ ရေထုမှာ ၁၆ ကုဗကီလိုမီတာ (၃.၈ ကုဗမိုင်) ဖြစ်သည်။ အင်းပတ်လည်ရှိ တောင်များမှာ အင်းရေပြင်အထက် ၂၃၀၀ မီတာ (၇၅၀၀ ပေ) မြင့်သည်။
ရှဒေါင်အင်းသည် အူဆိုင်ဆည်၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင်ရှိသော အင်းငယ်တခုဖြစ်ပြီး ဆာရက်အင်း၏ အနောက်ဘက်တွင် ရှိသည်။
ကျေးပင်ရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ကျေးပင်ရွာ (Kyaypin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ကင်းပန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၄၁၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒါပ္ပရွာ
ဒါပ္ပရွာ
ကိုးအိမ်တန်းရွာ၊ ကိုးအိမ်တန်း
ကိုးအိမ်တန်းရွာ၊ ကိုးအိမ်တန်း
တောက်ဆုံရွာ၊ တောက်ဆုံ
တောက်ဆုံရွာ၊ တောက်ဆုံ
မန့်စန့်ရွာ၊ နောင်ဆိုင်
မန့်စန့်ရွာ (Manthsant)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ နောင်ဆိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၀၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဆိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၅၀ ဦး၊ မ ၅၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်းထိပ်ရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
ပန်းထိပ်ရွာ (Panhteik)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ ပန်းထိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၁၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်းထိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၀၅ ဦး၊ မ ၆၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားကုန်းရွာ၊ ကွင်းလျှား
ဘုရားကုန်းရွာ၊ ကွင်းလျှား
ညောင်ညင်ပင်ရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
ညောင်ညင်ပင်ရွာ (Nyaungnyinpin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ လှေတုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၆၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လှေတုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၄၀ ဦး၊ မ ၁၂၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗောဓိကုန်းရွာ၊ ကွင်းကောက် (တောင်)
ဗောဓိကုန်းရွာ၊ ကွင်းကောက် (တောင်)
NGC 100
NGC 100 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ဂယ်လက်ဆီတစ်ခုဖြစ်ပြီး နေအဖွဲ့အစည်းမှ အလင်းနှစ် ၆၀ မီလီယံနီးပါးခန့် ကွာဝေးသည်။ ယင်းအား အမေရိကန်လူမျိုး နက္ခတ္တပညာရှင် Lewis Swift ဆိုသူမှ ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ
ညှင်း
ညှင်း(သို့မဟုတ်)စပါးညှင်း ဆိုသည်မှာအရေပြား မှိုစွဲသည့် ရောဂါတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ညှင်းသည်ပူနွေးစိုစွတ်တဲ့ ရာသီဥတုတွင်အဖြစ်များသည်။ညှင်း အရေပြားမှိုရောဂါသည် ကျား၊ မ မရွေး၊ အသက်အရွယ်မရွေး ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသောအရေပြားမှိုရောဂါဖြစ်ပြီး လူငယ်များ၊လူလက်ပိုင်းများတွင်အဖြစ်များ၍အသက် ငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်အရွယ် နောက်ပိုင်းမှာ ညှင်းပေါက်တာခြင်းနည်းပါးသွားသည်။ညှင်း ဖြစ်စေတဲ့ မှိုပိုးက အရေပြားပေါ်မှာ သဘာဝအတိုင်း ပေါက်ဖွားတတ်တာကြောင့် တစ်ဦးကနေတစ်ဦးကို မကူးစက်နိုင်ပါ။ ညှင်းက ဘယ်အသားအရောင်မျိုးမှာ မဆိုဖြစ်နိုင်ပြီး ဆယ်ကျော်သက်တွေနဲ့ လူငယ်တွေမှာ အဖြစ်များပါသည်။ညှင်း ပေါက်ဖွားသူများသည်အများအားဖြင့်အဆီပြန်တဲ့ အသားအရေပိုင်ရှင်များ၊ရာသီဥတု ပူပြင်းမှုဒဏ်ခံသူများ၊ချွေးထွက်များတဲ့သူများ၊ ပူ၍စိုစွတ်သော ရာသီဥတု၊ အဆီထွက်များသော အရေပြား ၊ဟောမုန်းဓာတ် ပြောင်းလဲခြင်း ၊ကိုယ်ခံအား လျော့နည်းနေသည့်အချိန်များစသည့်အချိန်တွင်ညှင်းများပို၍ပေါက်ဖွားသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
ညှင်းဖြစ်ပါက တွေ့ရှိရသည့် ရောဂါလက္ခဏာများမှာ ယားယံခြင်း ၊ အရေခွံကွာခြင်း ဖြစ်သည်။ညှင်းသည်ပုံမှန်အရေပြားအရောင်ထက်ဖျော့တဲ့/ရင့်တဲ့ အစက်တွေ၊အကွက်တွေအနေနဲ့ တွေ့ပြီး အများအားဖြင့် ညှင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းနှင့် ပုခုံးများတွင် အဖြစ်များလေ့ရှိပြီး ရင်ဘတ်၊ ပခုံးနဲ့ ကိုယ်လုံးတွေမှာပေါက်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မျက်နှာတွင်တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ညှင်းသည် အသားညိုသောသူများတွင် ညှင်းသည်အဖြူရောင်ရှိပြီး၊အသားဖြူသောသူများသည် အညိုရောင်၊ အနီရောင်များတွေ့ရသည်။
ကာကွယ်ခြင်း
တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုက အထူးအရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေး ဆိုရာမှာ ဆပ်ပြာနဲ့ အသေအချာပွတ်တိုက် ပုံမှန် ရေချိုးပြီမှိုသတ်ဆေးပါဝင်တဲ့ခေါင်းလျှော်ရည်တွေကို တစ်ပတ်လျှင် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်လျှော်ပေးခြင်း၊ အေးမြခြောက်သွေ့သွာနေရာတွင်နေခြင်း၊ချွေးထွက်များတဲ့ရင်ဘတ်၊ ချိုင်း၊ ပေါင်ခြံစတဲ့ နေရာတွေကိုကလိုထရိုင်မာဇိုးပါတဲ့ မှိုသတ်ဆေးပေါင်ဒါမှုန့်များ ထည့်ခြင်းဖြင့်ကာကွယ်နိုင်ပါသည်။
ဝဏ္ဏကျော်ထင်ဘွဲ့
ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်သည် ၁၉၄၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၄ ရက်နေ့တွင် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် လွတ်လပ်သောနိုင်ငံအဖြစ်သို့ရောက်ရှိကာ ပြည်ထောင်စုနိုင်ငံကို တည်ထောင်သည့်အချိန်မှစ၍ နိုင်ငံတော်အစိုးရက ဂုဏ်ထူး၊ ဘွဲ့ထူးများ ပေးအပ်ခြင်း နည်းစနစ်သစ် တီထွင်၍ နိုင်ငံတော်သမ္မတက နှစ်စဉ် လွတ်လပ်ရေးနေ့အထိမ်းအမှတ်အဖြစ်ဖြင့် ချီးမြှင့်သည်။
နောင်ပိုရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
နောင်ပိုရွာ (Nawngpo)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ နောင်ရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၆၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃ ဦး၊ မ ၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဝဏ္ဏကျော်ထင်ဘွဲ့
ဂုဏ်ထူးဘွဲ့ထူးများကို သင်္ဂဟ၊ ဘွဲ့၊ တံဆိပ်၊ ဟူ၍ ၃ မျိုးခွဲခြားရာ၌ သင်္ဂဟပြီးလျှင် ဘွဲ့၊ ဘွဲ့၏အောက် တံဆိပ်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဘွဲ့များတွင် သီရိပျံချီ၊ ဝဏ္ဏကျော်ထင်၊ အလင်္ကာကျော်စွာ၊ သိပ္ပံကျော်စွာ၊ ဇေယျကျော်ထင်ဟူ၍ ၅ မျိုးရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စွမ်းဆောင်မှုဆိုင်ရာ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များ
လေလောရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒုံလီတန်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ဒုံလီတန်ရွာ (Donlitan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ နောင်လိုင်မူဖိတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်လိုင်မူဖိတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၅၇ ဦး၊ မ ၁၈၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ