မြန်မာ့သနပ်ခါး
မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်သနပ်ခါး၏အရေးပါမှုတစ်ခုမှာ မိခင်က ရင်နှစ်သားသမီးကို ကျားမ မရွေး ရေချိုးသန့်စင်ပြီးလျှင် ကျောက်ပျဉ်ထက်မှ သနပ်ခါးရည် ပျစ်ပျစ်ကို လက်ကလေးဖြင့် သပ်ယူကာနဖူး ကိုလိမ်းကာဘုရားကို အာရုံပြုကာ ဘယ်ညာပါးပြင်ပေါ် လိမ်းခြယ်ပေးလေ့ ရှိသည်။ ကြွင်းကျန်သော ကျောက်ပျဉ်ထက်မှသနပ်ခါးကိုပါးစပ်ထဲထည့်ခွံ့ ပေးလေ့ရှိသည်။ ရင်သွေးငယ်ကိုသနပ်ခါးကျွေးခြင်း ဖြင့် ကလေးငယ်များဖြစ်တတ်သော ကျောက်ရောဂါ၊ ဝက်သက်ရောဂါတို့ကိုကာကွယ်သည်။ ထို့အပြင်သနပ်ခါး၏အေးမြမှု၊ မိခင်၏ချစ်ခြင်း မေတ္တာကြောင့် အေးမြမှု နှစ်မျိုးပေါင်းစပ်ပြီးသနပ်ခါး လိမ်းခံရသည့် ကလေးမှာ လုံခြုံနွေးထွေးမှုကိုရစေသည်။ ထို့အတူအကို၊အမ၊ဦးလေး၊အဒေါ်စသည့် မိသားစုဝင်များက လည်းလက်ဆင့်ကမ်းကာမိမိတို့၏တူ၊တူမ၊ညီ၊ညီမများကိုသနပ်ခါးလိမ်းပေးလေ့ရှိကြသည်မှာမြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်း၏သနပ်ခါးယဉ်ကျေးမှုဓလေ့တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယင်းကဲ့သို့သနပ်ခါးကိုလိမ်းပေးရင်းနှင့်ကလေးများကိုလူကြီးများကကောင်းမွန်သည့်အမူအကျင့်များရှိစေရန်နှင့်ဆုံးမစကားများကိုပြောကြားလေ့ရှိကြသည်။ စိတ်ပညာသဘောတရားအရလည်းစိတ်ကြည်လင်နေသည့်အချိန်တွင်အာရုံစူးစိုက်မှုအားကောင်းပြီးမှတ်ဉာဏ်တွေအားကောင်းသည်ဟုစိတ်ပညာရှင်များကဆိုသည်။ သနပ်ခါး၏မြန်မာ့ လူမှုရေးအစဉ် အလာ အလေ့အထ၊ရိုးရာ ဓလေ့နှင့်ပွဲတော်များတွင် အရေးပါသည့်နေရာမှပါဝင်နေသည်ကို ရိုးရာရာသီအလိုက် ပွဲတော်များတွင်တွေ့မြင်နိုင်သည်။ မြန်မာ့ယဉ်ကျေး မှုပွဲတော် တစ်ရပ်ကို ပုဂံခေတ် (၁၁ ရာစု အေဒီ) မှအစပျိုး ၍မြန်မာ မင်းများလက်ထက်က တစ်ခမ်းတစ်နား ကျင်းပ ခဲ့ကြသည်။ ”မီးဖုန်းလှူပွဲ၊တပို့တွဲ”ဟူသော ဆိုရိုးစကား အတိုင်း တပို့တွဲလတွင် ထိုပွဲတော်ကိုကျင်းပ၍ မီးဖုန်းပွဲတော်ဟုခေါ်သည်။ တပို့တွဲလသည် အအေးဓာတ်လွန်ကဲသဖြင့် ဘုရားရှင်ကိုယ် တော်မြတ်အားနွေးနွေးထွေးထွေး ရှိစေရန်ရည်စူး၍ သနပ်ခါးအတုံးများ၊အကိုင်းအလက်များ ကိုကရမက်၊နံ့သာဖြူနီ စသော အခြားအမွှေးနံ့သာတုံးများနှင့်ရောနှော ကာမီးရှို့ ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုတပို့တွဲလသည်အနောက်တိုင်းပြက္ခဒိန်အရ ဖေဖော်ဝါရီလ လယ်ဖြစ် သဖြင့် အလွန် အေးမြသည့် ကာလဖြစ်ရာ လူတိုင်းမီးလှုံနေကြရ သည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ ယင်းကာလတွင် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်အား ရည်စူး၍ မီးပုံပွဲကို တပို့တွဲလပြည့် နေ့တွင်ဗုဒ္ဓဘုရားရှင် ကို ရည်မှန်းကာ၊သနပ်ခါး အစရှိသော အမွှေးနံ့သာသားတို့ဖြင့် ဘုရားကိုမီးပူ ဇော်ကြသည်မှာ မြန်မာ တို့၏ယုံကြည်မှု၊ လူမှုရေးအစဉ်အလာ၊ဖော်ပြချက်များစသည်တို့တွင်သနပ်ခါး၏ နက်ရှိုင်းစွာပါဝင်နေမှုကိုဖော်ပြနေပါသည်။ သနပ်ခါး နံ့သာရည်များ နှင့်အထင်ကရပူဇော်မှု တစ်ခုကို သာဓကပြရမည်ဆိုလျင် မန္တလေးမဟာမြတ်မုနိ ရုပ်ပွားတော် ဘုရားကြီးနှင့် မန္တလေးနန်းတော်ရှေ့အောင်တော် မူဘုရားတို့ကိုနေ့စဉ်နံနက် အရုဏ်တက်မျက်နှာတော် သစ်ရာတွင်သနပ်ခါးနံသာရည် များဖြင့် ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်။ မဟာမြတ်မုနိ ဘုရားကြီးတွင်မျက်နှာ သစ်တော် ရေအတွက်သနပ်ခါးသွေးကာကုသိုလ်ယူကြပြီးနံနက်တိုင်း သနပ်ခါးနံသာရေဖြင့်ပူဇော်လေ့ရှိသည်မှာလည်းသနပ်ခါး၏မြန်မာလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းလူမှုရေးအစဉ်အလာအလေ့အထ တစ်ခုအဖြစ်ထင်ရှားပါသည်။ ထို့အပြင် လူငယ်များအကြား လွတ်လပ်ပျော်ရွှင် ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှုကိုဖော်ပြချက်အနေဖြင့် ယောနယ်ဘက်တွင်လည်း ယောဓလေ့သနပ်ခါးပါးတို့ ပွဲကိုတွေ့ရှိနိုင်သည်။ တစ်ရွာမှတစ်ရွာရှိ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း၊ ဘုရားပွဲတော်များသို့ သွားရောက်ပူဇော်ကန်တော့ကြရာတွင်ရွာခံရှိလူပျို၊အပျိုများမှဘုရား၊ ကျောင်းသို့လာရောက်ပူဇော်ကန်တော့သူတစ်ရွာသူ၊တစ်ရွာသားလူပျို၊အပျိုများအားဘုရား၊ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းအဝင်တွင်သနပ်ခါးလိမ်းပေးကြခြင်း၊မှန်ကြည့်ပြီး ရယ်မောပျော်ရွှင် ဖွယ်ကောင်းသည့် သနပ်ခါးကိုအခြေခံသည့် ရိုးရာဓလေ့ပွဲတော် တစ်ရပ်. ဖြစ်သည်။ သနပ်ခါးပါးတို့ပွဲကို နှစ်စဉ်မြန်မာပြက္ခဒိန်အရသီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် (အောက်တိုဘာလ ၃၁ ရက်)မှတန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော်(နိုဝင်ဘာလ ၂၉ရက်) အထိ ကျင်းပလေ့ရှိသည် ။ ထို့အတူ မန္တလေးတိုင်း စဉ့်ကူးမြို့အနောက်ဘက်ဧရာဝတီမြစ်ကမ်း ဘေး ခက်သင်ရွာရှိ ရွှေတောင်ဦးတောင်စေတီတက်လမ်းတစ်လျောက်သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့(အောက်တိုဘာ လ)တွင်ဘုရားဖူးလာသူနယ်စုံမှပရိသတ်အားရွာသူအပျိုချောများမှကြေးဖလားငယ်ထဲမှ သနပ်ခါးမှုန့်များဖြင့်မျက်နှာအားတို့ဖတ်ရိုက်ပေးကြသည့် ရိုးရာဓလေ့သနပ်ခါး ပါးတို့ပွဲ သည်လည်း မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း သနပ်ခါး၏ လူမှုရေး နှင့်ယဉ်ကျေးမှု ဆိုင်ရာဝိသေသလက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။