cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
လက်နက်ကိုင်ဆူပူသောင်းကျန်းမှုများ
ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင် ကိုသိန်းဖေ၊ ဗြိတိသျှအလိုတော်ရိ အစိုးရအဖွဲ့ဝင်ဟောင်း ဦးဘဘေ၊ ကရင်ခေါင်းဆောင် မန်းဘခိုင်၊ ရခိုင်ခေါင်းဆောင် ဦးအောင်ဇံဝေ၊
ဗြိတိသျှအလိုတော်ရိ ဆာဂျေအေမောင်ကြီးနှင့် အငြိမ်း စား အိုင်စီအက်စ် ဦးတင်ထွဋ်တို့ ပါဝင်သည်။ ဗြိတိသျှ တို့က သခင်ဗစိန်ကိုလည်း ထည့်သွင်းခန့်အပ်သည်။
နိုဝင်ဘာလတွင် ဂဠုန်ဦးစော၊ ပျော်ဘွယ်ဦးမြနှင့် စောဘဦးကြီးတို့ကိုလည်း ထပ်မံ၍ ဘုရင်ခံကောင်စီ လာအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြန်သည်။ ကြားဖြတ်အစိုးရ အဖွဲ့မှာ
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းခေါင်းဆောင်သည် မှန် သော်လည်း နယ်ချဲ့အလိုတော်ရိများလည်း ပါဝင် သည်။ ကွန်မြူနစ်များလည်း ပါဝင်သည်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေ
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏အစိုးရအဖွဲ့သည် မြန်မာ များသာ ပါဝင်သည်။ ဘုရင်ခံက ကောင်စီလာ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သော်လည်း ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်
ဆောင်ရွက်ရသည်။ ဘုရင်ခံသည် ပါးနပ်စွာ ဖြင့် ဆူပူမှုများကို ဖြေရှင်းရန် ဗိုလ်ချုပ်အစိုးရအပေါ် သို့သာ လွှဲချလိုက်တော့၏။
ဗိုလ်ချုပ်အစိုးရသည် သပိတ်များကို လှန်နိုင်ရန် ကြိုးစားရတော့သည်။ ဆူပူမှုများကို  ဖြေရှင်းပြီး လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲသို့ ဦးတည်နိုင်ရန်လည်း ကြိုးစား ရသည်။
ဆူပူမှုများကို ဖြေရှင်းရသော ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းအစိုးရသည် ဆူပူမှုများကို ဖန်တီးသော ကွန်မြူနစ်များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့လာသည်။ ထိုအချိန် တွင်
ရခိုင် နိုင်ငံရေးအခြေအနေ (ဦးစိန္တာနှင့် မူဂျာဟစ်လက်နက်ကိုင်များ)
ဖဆပလ၊ ကွန်မြူနစ်ပါတီ၊ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီတို့   ၏ ပဋိပက္ခများသည် ရခိုင်တိုင်းသို့လည်း ဂယက်ရိုက် ခဲ့သည်။ ရခိုင်ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သော ဦးပညာသီဟ၊
ဦးစိန္တာ၊ ဦးညိုထွန်း၊ ဦးနာရဒ၊ ဗုံပေါက်သာကျော် စသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များသည် အင်္ဂလိပ် တပ်များ ပြန်ရောက်  လာသောအခါ လက်နက်ခဲယမ်းများကို သိုဝှက်ထားခဲ့
ကြသည်။ စစ်ကျန်စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများကိုလည်း ဝယ်ယူစုဆောင်းကြသည်။ ရခိုင်ခေါင်းဆောင်များ၏ ဆန္ဒမှာ အင်္ဂလိပ် ကို လိုအပ်လျှင် တော်လှန်နိုင်ရန်
ပြင်ဆင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်ကြီးပြီးဆုံး သွားချိန်တွင် ရခိုင်ခေါင်းဆောင်များသိုဝှက်ထားသည့် လက်နက်များမှာ   လက်နက်ပုန်းများဖြစ်လာပြီး
ထိန်းသိမ်းရန်လည်း ခက်ခဲလာသည်။ ထို့အပြင် ဖဆပလနှင့် ကွန်မြူနစ်ပဋိပက္ခသည် ရခိုင်သို့ ဂယက် ရိုက်လာသည်။ ဦးပညာသီဟက ရခိုင်တိုင်း ဖဆပလ
ကိုခေါင်းဆောင်ခဲ့ရာ ဦးစိန္တာ၊ ဗုံပေါက်သာကျော်တို့နှင့် အယူအဆကွဲပြားလာသည်။ ဗုံပေါက်သာကျော်သည်  မာ့ခ်စ်ဝါဒီတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး ကွန်မြူနစ်ပါတီဝင် ဖြစ်
လာသည်။ ထို့နောက် ဆိုရှယ်လစ်ပါတီသို့ ပြောင်းပြန် သည်။
ဆာပေါ်ထွန်းနှင့် ဆာထွန်းအောင်ကျော်တို့မှာ ရခိုင်အမျိုးသားများဖြစ်သည်။ သို့သော် ရခိုင်အခြေ အနေကို ဆာပေါ်ထွန်းသည်လည်း ငြိမ်သက်အောင်
မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် သခင်မြ သည် ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၆ ရက်တွင် တောင်ကုတ် သို့ရောက်ရှိလာပြီး အစည်းအဝေးပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကျောက်တော်၊ မြောက်ဦး၊ မင်းပြား၊ ကျောက်ဖြူ၊ ရမ်းဗြဲနှင့် သံတွဲမြို့များတွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေး၊
လွတ်လပ်ရေးတို့ ကို လှည့်လည်ဟောပြောခဲ့သည်။ ရခိုင်တိုင်း ဖဆပလ ညီလာခံကို ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၆ ရက် စစ်တွေအနီး တောကံတွင်ကျင်းပရာ လူ ၄ဝဝဝဝ
တက်ရောက်ပြီး ဦးပညာသီဟက သဘာပတိအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဦးစိန္တာနှင့် ဗုံပေါက်သာကျော်တို့၏ လက်နက် ကိုင်တပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အင်အားကောင်း၍လာ သည်။ ဦးပညာသီဟ၏ ဖဆပလနှင့်လည်း တဖြည်း ဖြည်း ပဋိပက္ခ
ပိုမိုကြီးထွား၍လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် မူဂျာဟစ်များကလည်း ဆူပူသောင်းကျန်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် စစ်တကောင်း
ခေါ်တောကုလားများသည် အင်္ဂလိပ် တပ်များနှင့်အတူ ရခိုင်ဒေသသို့ အမြောက်အမြား လိုက်ပါလာကြသည်။  ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တောဒေသမှာ မွတ်စလင်တို့
ကြီးစိုးရာဒေသဖြစ်လာပြီး ရခိုင်များကို တိုက်ခိုက် မောင်းနှင်ထုတ်ခြင်းများ လုပ်လာပြန်သည်။ ရခိုင် ဒုက္ခသည်များအား စစ်တပ်အကူအညီဖြင့် ပြန်ပို့သေး သော်လည်း
ခေါ်တောများက လက်မခံဘဲ အနုနည်း၊ အကြမ်းနည်းများဖြင့် ပြန်လည်မောင်းထုတ်ကြသည်။
ခေါ်တောမွတ်စလင်များက ယင်းတို့၏လူမျိုး အမည်ကို ရိုဟင်ဂျာဟုခေါ်ပြီး ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တောဒေသအား  သီးခြားမွတ်စလင်နယ်မြေ ဖြစ်ထိုက်သည်ဟု
တောင်းဆိုလာသည်။ ရိုဟင်ဂျာလူမျိုး သည် မြန်မာမင်းများလက်ထက်ကတည်းက နေထိုင် ခဲ့သော လူမျိုးဖြစ်သည်ဟု  ဝါဒဖြန့်ပြီး  ဒေသခံ
တိုင်းရင်းသားအဆင့်မျိုးရအောင် တောင်းဆိုလာကြ သည်။ တောင်းဆိုချက်များကို ဂျမီးရာတူဦးလိမာ အမည်ရှိ ဘာသာရေးအဖွဲ့ကဲ့သို့သော အဖွဲ့များက
တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး ရခိုင်-မြန်မာ အရာရှိများကို လည်း နှောင့်ယှက်လာကြသည်။ ထို့နောက် ဂျမီးရာတူ ဦးလိမာအဖွဲ့သည် မူဂျာဟစ်အမည်ရှိ လျှို့ဝှက်
လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ မူဂျာဟစ် အဖွဲ့ကို အဗ္ဗဒူ(လ်)ကာဆင်ဆိုသူက ခေါင်းဆောင်ပြီး ရခိုင်မြောက်ပိုင်းတွင် ကြီးစိုးလာသည်။ ရခိုင်တောင်
ပိုင်းတွင်ကား ဦးစိန္တာ၏ ပြောက်ကျားအဖွဲ့များ ကြီးစိုး နေသည်။ ဤသို့ဖြင့် လွတ်လပ်ရေးမရမီကပင် ရခိုင် ဒေသတွင် လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များသည် ဆူပူ
လှုပ်ရှားနေကြလေပြီ။
=ကွန်မြူနစ်ပါတီအား ဖဆပလမှ ထုတ်ပယ်ခြင်း=
အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်တို့ ဩဇာလွှမ်းမိုးပုံ
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် အိန္ဒိယ ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှုဖြင့် စတင်ဖွဲ့စည်း ခဲ့သော ကွန်မြူနစ်ပါတီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်
အိန္ဒိယ ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အတန်အသင့် ရှိခဲ့သည်။ အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီ ကိုယ်တိုင်မှာလည်း မော်စကိုရှိ
ကမ္ဘာ့တတိယကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ချုပ်၏ဩဇာ ကို နာခံခဲ့ရသော ပါတီဖြစ်သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ကာလတွင် ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ
ကိုသိန်းဖေသည် အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်များနှင့် တစ်လျှောက် လုံးပင် ဆက်ဆံခဲ့ရသည်။ အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ လမ်းညွှန်ချက်များသည် ကိုသိန်းဖေနှင့်
မြန်မာကွန်မြူနစ်များအကြားတွင် အကြီးအကျယ် ဂယက်ထခဲ့ရသော ဘရောက်ဒါဝါဒသည်ပင်လျှင် အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီမှတစ်ဆင့်
ရောက်ရှိလာရခြင်း ဖြစ်သည်။
စစ်ပြီးခေတ်တွင် ကိုသိန်းဖေသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သခင်စိုးသည် ဂျိုရှီထံ သွားရောက်တွေ့ဆုံ၍ ဂျိုရှီ၏အဆိုအမိန့်များကို ယူ
ဆောင်လာရာမှ ကွန်မြူနစ်ပါတီ နှစ်ခြမ်းကွဲခဲ့ရသည်။ သခင်စိုးသည် ဘရောက်ဒါဝါဒကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ဂျိုရှီပြောသကဲ့သို့အကြမ်းဖက်နည်းကို
သုံးတော့သည်။
သခင်သန်းထွန်းသည်လည်း အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ အရိပ်အကဲကိုကြည့်၍ အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီ(ပီပီအိုင်) က လုပ်သမျှ လိုက်လုပ်နေသည်။
အိန္ဒိယကွန်မြူနစ် ပါတီက လမ်းစဉ်ပြောင်းလျှင် လိုက်ပြောင်းသည်။ ဤသို့ဖြင့် မြန်မာကွန်မြူနစ်များသည် အိန္ဒိယကွန်မြူ နစ်ပါတီ၏ ဩဇာခံများအဖြစ်
လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိနေခဲ့ရလေသည်။
ဖဆပလကို ပုတ်ခတ်ခြင်း
ကိုသိန်းဖေသည် လယ်ယာနှင့် သစ်တော ဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူနေသည်။ သို့သော် မကြာခင် မှာပင် ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း အစိုးရ ရာထူးယူ၍
ဆောင်ရွက်ခြင်းကို အချောင် သမားဟု ဝေဖန်တော့သည်။ စင်စစ် အိန္ဒိယကွန်မြူနစ် ပါတီ၏ခေါင်းဆောင် ဂျိုရှီက ကြားဖြတ်အစိုးရထဲဝင် ခြင်းမှာ
စက်တင်ဘာလအရေးတော်ပုံ  ကို  သစ္စာ ဖောက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် သခင်သန်းထွန်းထံ ကြေးနန်းရိုက်လိုက်သောကြောင့် သခင်သန်းထွန်းက
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို ဝေဖန် ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကြားဖြတ်အစိုးရထဲပါဝင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကိုသိန်းဖေ(မြင့်)က အောက်ပါအတိုင်း ရေးသားခဲ့သည်။
'စက်တင်ဘာအရေးတော်ပုံ ဒီရေကိုစီးကာ ကျွန်တော်တို့သည် ဘုရင်ခံ၏ကောင်စီ ကြားဖြတ် အစိုးရထဲ ဝင်ကြလေသည်။ ကျွန်တော်တို့ ကွန်မြူ နစ်ပါတီက
ကွန်မြူနစ်နှစ်ယောက်၊ ဆိုရှယ်လစ် နှစ်ယောက်၊ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် အခြား ကြားတစ်ယောက် ပါရမည်ဟု တောင်းသည်။ ကျော်ငြိမ်းတို့က
ကွန်မြူနစ်တစ်ယောက်၊ ဆိုရှယ် လစ်တစ်ယောက်ဟု လုပ်လိုက်သည်။ အကြောင်း မှာမူကား ကြားပုဂ္ဂိုလ်ထဲတွင် ဆိုရှယ်လစ်နှင့်နီးသူ သာ ပါနိုင်၍ ကွန်မြူနစ်နှင့်နီးသူ
မပါနိုင်ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်၏။ တစ်ယောက်စီဖြစ်သွားသည်ကို ကျွန်တော်တို့က သဘောတူလိုက်သည်။ ဖဆပလ ကြားဖြတ်အစိုးရဖွဲ့ရေးသာ အဓိကဖြစ်သွား သည်။
ကွန်မြူနစ်တို့သည် ကြားဖြတ်အစိုးရဖွဲ့စည်းရေး တွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့ကြပြီးမှ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ သဘောထား ပြောင်းသွားကြခြင်းဖြစ်သည်။ ချက်ချင်း ပင်
ရှေ့ကစကားတွေကို မေ့ပစ်လိုက်ကြပြီး ကြားဖြတ် အစိုးရထဲဝင်သည့် ဖဆပလကို ပုတ်ခတ်တော့သည်။ ကွန်မြူနစ်တို့ သဘောထားပြောင်းရခြင်းကို ကိုသိန်းဖေ က
ကျော်ငြိမ်းစာအုပ်တွင် အောက်ပါအတိုင်း ဆက်လက်ရေးသားထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
'အရက် ၂ဝ ကျော်သာ ကြာသည်။ အကြောင်း မှာ ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် လမ်းစဉ်ပြောင်းသွားသော ကြောင့် ဖြစ်သည်။ လမ်းစဉ်ပြောင်းရသည်မှာ အိန္ဒိယ ပြည်
'ဘုရင်ခံ ကောင်စီထဲဝင်ခြင်းမှာ စက်တင်ဘာလ အရေးတော်ပုံကို အဆုံးသတ် အာဏာသိမ်းပွဲအထိ မဆင်နွှဲဘဲ လမ်းခုလတ်တွင် ရပ်စဲကာ နယ်ချဲ့အဂင်္လိပ် ထံမှ
အာဏာ ဝေစုယူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သစ္စာဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ဆိုကြလေသည်။ သခင်သန်းထွန်းတို့က ဝေဖန်ရေးကို လက်ခံကြသည်။ ချက်ချင်း
လမ်းစဉ်ပြောင်းကာ ပြည်သူ့အာဏာမှ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းအား ဘုရင်ခံ၏ ကောင်စီထဲ ဝင်ခြင်းမှာ သစ္စာဖောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ အထွေထွေ သပိတ်ကြီးဖျက်ပြီး
ကိုယ့်တပ်ကိုယ်ပြန်နင်းခြင်းဖြစ် ကြောင်း ဝေဖန်ရေးသားလိုက်လေသည်။
ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ပါတီအာဘော်ဂျာနယ်ဖြစ် သော  ပြည်သူ့အာဏာဂျာနယ်တွင်   နယ်ချဲ့ ထောင်ချောက်ထဲဝင်သွားသော   ဖဆပလအမည်ရှိ ဆောင်းပါးနှင့်
အတိအလင်း ပုတ်ခတ်တိုက်ခိုက်တော့ သည်။ ကိုသိန်းဖေကိုယ်တိုင် ပါဝင်နေသည့် အစိုးရကို လည်း သစ္စာဖောက်အစိုးရဟု စွပ်စွဲဝေဖန်လာသည်။ ဂိုရှယ်သည်
ပြည်သူ့အာဏာဂျာနယ်တွင် အောင်ဆန်း ဘယ်လဲဟူသောဆောင်းပါးကိုရေး၍ ကြမ်းတမ်းစွာ ဝေဖန်ခဲ့သည်။'
သိန်းဖေမြင့်ရေးသားသည့် တော်လှန်ရေးကာလ နိုင်ငံရေးအတွေ့အကြုံများစာအုပ်တွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူ နစ်ပါတီ၏အယူအဆနှင့်ပတ်သက်၍  အောက်ပါ အတိုင်း
ရေးသားထားသည်။
'မကြာမီပင် ကြားဖြတ်အစိုးရထဲဝင်ခြင်းသည် မှန်မှမှန်ပါ၏လောဟု သံသယ ဖြစ်လာလေသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ကြားဖြတ်အစိုးရထဲဝင်ခြင်းမှာ မှားသည်ဟု
ယူဆလာလေသည်။
ထိုသို့ ယူဆရခြင်းမှာ အကြောင်းသုံးချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
(၁)	ဈေးဆစ်၍ ကြားဖြတ်အစိုးရထဲသို့ဝင်ရာ၌ အခြေအနေ အလားအလာ ကောင်းသည် ထက် လျော့၍ အခွင့်အရေးရခြင်း။
(၂)	အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီ အထွေထွေအတွင်း ရေးမှူး ဂျိုရှီက  သခင်သန်းထွန်းနှင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့ထံသို့ ကြားဖြတ် အစိုးရအဖွဲ့ထဲဝင်ခြင်းအားဖြင့်
စက်တင်ဘာ လအရေးတော်ပုံကြီးကို သစ္စာဖောက်သည် ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပါသည့် ကြေးနန်းရိုက် ခြင်း။
(၃)	ပါတီဝင်အချို့တွင် အယူအဆ ရှုပ်ထွေး  ကာ  ရာထူးယူရေးဝါဒကို မကြိုက်နိုင်ခြင်း။  (သခင်စိုးကား သူ၏ စက္ကူနီစာတမ်းပါ အယူအဆများကိုမေ့ပျောက်ကာ
ကြားဖြတ် အစိုးရထဲသို့ဝင်ခြင်းပင်လျှင်  အချောင် သမား သစ္စာဖောက်လုပ်ငန်းဖြစ်လေဟန် ဝေဖန်နေလေပြီ။ သခင်စိုး၏ ဝေဖန်ရေး များကား ပါတီတွင်းမှာ  အမြဲ
ဂယက် ရိုက်၏။)
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် ဖဆပလခေါင်းဆောင် များ ကြားဖြတ်အစိုးရထဲဝင်ခြင်းမှာ မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏  အကြံပေး
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် ဖဆပလအား ရန်သူသဖွယ်ဆက်ဆံပြီး ကြမ်းတမ်းစွာ ပုတ်ခတ်မြဲ ပုတ်ခတ်နေသည်။
ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ဖဆပလ တပ်ပေါင်းစုကြီး ထဲတွင် ပါဝင်နေသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် မေ့လျော့ကာ မိမိပါတီ သီးခြားလှုပ်ရှားခြင်း၊ မိမိ
ပါဝင်သောအဖွဲ့ချုပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှုတ်ချခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်လာရာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် ဖဆပလ ခေါင်းဆောင်များသည် သည်းခံနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်မှ ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ထုတ်ပစ်ရန် ဆွေးနွေးကြရတော့သည်။ ကွန်မြူနစ်ပါတီ ကလည်း ပါတီက မှားကြောင်း ဝန်မခံရန် ကိုသိန်းဖေ ကို
မှာထားသည်။ ပါတီသည် လွတ်လပ်စွာ ဝေဖန်ခွင့်၊ သီးခြားရပ်တည်ခွင့်ရှိရမည်။ ဖဆပလ၏ လက်အောက် ခံအဖြစ် လက်မခံနိုင် စသဖြင့် သဘောထားကို တင်းမာစွာ
ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ဖဆပလမှ ထုတ်ပစ်ရေးအဆို ကို ဖဆပလ အမှုဆောင်အဖွဲ့တွင် မဲခွဲဆုံးဖြတ်ရာ ထုတ်ပစ်ရေးဘက်က အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိသွား တော့သည်။
၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ဝ ရက် တွင် ဖဆပလဦးစီးအဖွဲ့က အမှုဆောင်အဖွဲ့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စဉ်းစားသောအခါ ကွန်မြူနစ်ပါတီ သည် အယူခံဝင်ခြင်း၊
ကန့်ကွက်ခြင်း မပြုလုပ်ဘဲ လမ်းခွဲလိုက်သည်။ ကိုသိန်းဖေက ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း အား မင်းဆိုး၊ မင်းညစ် တလိုင်းတို့လက်တွင် နေရစ် ပေတော့ဟု ပြောခဲ့သည်။
သခင်နုက ကွန်မြူနစ်ဝါဒ အောင်မြင်ပါစေ၊ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ကျဆုံး ပါစေဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ကိုသိန်းဖေသည် ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ
၂၂ ရက်တွင် ဘုရင်ခံကောင်စီမှ နုတ်ထွက်လိုက်သည်။ သို့သော် ကိုသိန်းဖေသည် ပါတီ၏ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံလာ ရပြန်သည်။ သခင်သန်းထွန်းသည်
ကိုသိန်းဖေအား ရက်အကန့်အသတ်မရှိခွင့်ပေး၍ ပါတီခေါင်းဆောင်မှု မှ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ ကိုသိန်းဖေက အယူခံဝင် သောအခါ ခြောက်လအထိ ခွင့်ကာလကို
သတ်မှတ် လိုက်သည်။
ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ထုတ်ပယ်ရခြင်းအကြောင်းရင်း
၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂ဝ ရက် နံနက် ၈ နာရီခွဲတွင် ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ်သည် ရွှေတိဂုံစေတီ တော် အနောက်ဘက်ခြေတော်ရင်း၌ လူထုအစည်း
အဝေးကြီးတစ်ရပ် ကျင်းပရာ ပရိသတ် တစ်သိန်း ကျော် တက်ရောက်ကြသည်။ ဖဆပလ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သူ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်မှ ကွန်မြူ
နစ်ပါတီကို ထုတ်ပယ်ရခြင်း အကြောင်းအရာများကို အောက်ပါအတိုင်း ပြောကြားသွားသည်။
ဗိုလ်ချုပ်မိန့်ခွန်း
ယနေ့ အစည်းအဝေးကတော့  အများသိတဲ့ အတိုင်းပဲ၊ ဖဆပလက ကွန်မြူနစ်တွေကို ဘာပြုလို့ ထုတ်ပစ်ရတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း ရှင်းပြဖို့ပါပဲ။ ဒီ အကြောင်းတွေ
ပြောရမယ်ဆိုရင် အများကြီးပဲ။ ကျုပ် လည်း စီကာစဉ်ကာ ပြောနေဖို့ အချိန်မရဘူး။ ခင်ဗျား တို့လည်း နေပူမှာ သိပ်ကြာကြာ နေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။
နောက်ကြောင်းတွေကိုပဲ ပြန်ပြောသင့်သလောက် ပြောရမယ်။
ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်ဟာ အားလုံးသိပြီး ဖြစ်ကြမှာ ပဲ။ ဂျပန်ခေတ်မှာ တိတ်တိတ်ပုန်း ပေါ်လာတယ်။ ဒီ အဖွဲ့ချုပ်ကြီးရဲ့ ဝါဒလုပ်ငန်းစဉ်အရပ်ရပ်ကို ကျွန်တော် ပဲ
စတင်စီမံပြီး ကျွန်တော်နဲ့ တပ်မတော်ရဲ့ကောင်းမှု ကြောင့် ဂျပန်တွေပြန်ချဖို့ဆိုတဲ့လုပ်ငန်းဟာ အဲဒီကျ မှပဲ ကျကျနန ဖြစ်လာတော့တယ်။
လက်နက်ချဝါဒ
အစတုန်းကဆိုရင် ကွန်မြူနစ်တွေဆိုတာလည်း မပြောပလောက်ပါဘူး။ အလုပ်လည်းပဲ တကယ် မရှိ ပါဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ဝါဒကလည်း အင်္ဂလိပ် လာရင်
လက်နက်ချလိုက်ဆိုတဲ့ ဝါဒလောက်ပဲ ရှိတယ်။
ဗမာလူထုတွေ ဖွဲ့စည်းနိုင်သလောက် ဖွဲ့စည်း ပြီး လက်နက်ရနိုင်သလောက် လက်နက်စွဲကိုင်ခိုင်းပြီး လုပ်ထားမှ ဂျပန်ကို ချပြီးတဲ့နောက် လွတ်လပ်ရေး အင်အားစု
ဖြစ်လာနိုင်မယ်။ ဒီလိုမဟုတ်ရင် ပခုံး ပြောင်းတဲ့အလုပ်လောက်သာ ဖြစ်မယ်လို့ ကျုပ်တို့ ပြောခဲ့တယ်။
အဲဒီတော့ သူတို့လုပ်ငန်းစဉ် နည်းမှန်လာတယ်။ ဒါတောင် တကယ့်တကယ်လုပ်ကြစတမ်းဆိုတဲ့အရေး ကျတော့ ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်နဲ့ မလုပ်ရဲ၊ မကိုင်ရဲဖြစ်ပြီး လက်နက်နဲ့
ထကြွပုန်ကန်ဖို့ အပြင်းအထန်စီစဉ်ရမယ် လို့ ကျုပ်ပြောတာကို သခင်သန်းထွန်းနဲ့ ကွန်မြူနစ် ခေါင်းဆောင်တချို့က ဒီလိုလုပ်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ၊
အနုပဋိလောမဝါဒနည်းနဲ့က မကိုက်ဘူးလို့ ပြောကြ သေးတယ်။
ဒါနဲ့ ကျုပ်တို့က လုပ်ကြတော့မှ ကျုပ်တို့ရဲ့ လူ အင်အား၊ ငွေအင်အား၊ လက်နက်အင်အား၊ ဉာဏ်အား တွေနဲ့ ဂျပန်ချမယ့် လုပ်ငန်းအစီအစဉ်များ တွင်ကျယ် လာတယ်။
ဒီလို ဖြစ်လာတယ်ဆိုရင်ပဲ နားတောင်း ရောင်ကြောင့် ပါးပြောင်ဆိုတာလို ကွန်မြူနစ်တွေလည်း တက်လာတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ကွန်မြူနစ်ဝါဒ ကို
မပစ်ပယ်တော့ သူတို့ ဒီလိုတက်လာတာကိုလည်း ဘာမှ မနာလိုမရှိပါဘူး။ သူတို့ချည်း ဟိုဟာဒီဟာတွေ ကို လုပ်သလို အသားယူသွားတာတွေကိုလည်း ဘာမှ
မချေပပါဘူး။ သူတို့ညစ်တာတွေ ခြေထိုးတာတွေ ကလိမ်ကျတာတွေကို အများကြီး မကျေနပ်ပေမယ့် အချင်းချင်းသာ အတွင်းရေးလောက်ပဲ ပြောကြတယ်။
အပြင်ကို မထုတ်ပါဘူး။ သူတို့ကတော့ ဒီလို မဟုတ်ဘူး။ ပေးထားတဲ့ကတိတွေဖျက်၊ အတူတူဆုံးဖြတ် တော့တစ်မျိုး၊ လုပ်တော့တစ်မျိုး၊ ဒါတင်မကဘူး။
မဟာမိတ်တွေဆီကို လူလွှတ်လို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မဟာမိတ် တွေဆီကရတဲ့လက်နက်နဲ့  ရွှေငွေအကူအညီတွေကို သူတို့ချည်းပဲ ကျိတ်လုပ်ကြတယ်။ အဲဒါနဲ့ မပြီးသေးဘဲ နဲ့
ကျွန်တော်တို့ကိုပဲ မျက်ကန်းမျိုးချစ်တွေ၊ သွေဖည် ရေးသမားတွေ၊ ဖက်ဆစ်သမားတွေ အစရှိသဖြင့် တိုးတိုးတစ်မျိုး၊ ကျယ်ကျယ်တစ်ဖုံ ကျုပ်တို့ကွယ်ရာ လည်း
ဆဲသေးတယ်။
အထူးသဖြင့် အင်္ဂလိပ် စစ်တပ်တွေ ပြန်ဝင်လာ တဲ့အခါ ဆိုရှယ်လစ်တွေက  လက်နက်စုတယ်။ တပ်မတော်က ဘာတွေလုပ်နေတယ်။  အင်္ဂလိပ်ကို ပြန်ချဖို့
လုပ်နေတယ်လို့ စာရေးဝေလိုဝေ၊ စစ်အုပ်ချုပ် ရေးနဲ့ ပင်းလိုပင်း လုပ်ကြတယ်။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်မှာ ရှိတဲ့ ဗမာ့တပ်မတော်ဆိုလို့ရှိရင် ဖျက်ဖို့ တိုက်တွန်းကြ တယ်။
ကျုပ်ဆီမှာ သခင်စိုးကရေးပြီး သခင်သန်းထွန်း လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ စာတစ်စောင် ရှိသေးတယ်။ အဲဒါတွေလည်း ကျုပ်တို့ အင်မတန် သည်းခံရတယ်။
သူတို့အလိုလိုက်ပြီး လက်နက်ချရမယ်ဆိုလို့ လက်နက် တွေချလိုက်ရတယ်။
ကျုပ်တို့ ကန္ဒီသွားတုန်းကဆိုရင် ကိုသိန်းဖေက တပ်မတော်ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ လက်နက် အားကိုး မလုပ်စေချင်ဘူး၊ အေးအေးချမ်းချမ်း ပြုပြင်
ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလုပ်ငန်းတွေကို လုပ်ဖို့လိုတယ်။ လွတ်လပ်ရေးကို အေးချမ်းသာယာစွာပဲ အရယူဖို့  ပြောသေးတယ်။ အဲဒီလို သူတို့က ဗမာတိုင်းပြည်ကို
ကျုပ်သာ လက်နက်ကိုင်ပြီး သူပုန်ထချင်ရင် မခက်ခဲ ပါဘူးလို့ ဘုရင်ခံဟောင်း ဆာဒေါ်မန်စမစ်က လွန်ခဲ့ တဲ့ ၁ဝ ရက်လောက်က ဘိလပ်မှာ ပြောခဲ့တယ်။ ကျုပ်
ရဲ့အကြံအစည်တွေဟာလည်း ဒီတုန်းက ဘယ်လိုရှိ တယ်ဆိုတာဟာ စာရွက်စာတမ်းတွေ ရှိတန်သလောက် ရှိပါသေးတယ်။ အခု ဒေါ်မန်စမစ်ပြောသလို လက်နက်
နဲ့ထချဖို့ မခဲယဉ်းဘဲနဲ့ ကျုပ်တို့ ဘာလို့ မလုပ်သလဲ ဆိုတာကိုသာ ဒေါ်မန်စမစ် သိခဲ့ရင် သူ့မိန့်ခွန်းထဲမှာ ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီးက သခင်စိုး၊ သခင်သန်းထွန်း၊
ကိုသိန်းဖေတို့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း မှတ်တမ်းတင် ဦးမှာပဲ။
ဒီလို သစ္စာဖောက်လုပ်ငန်းတွေကတစ်ဖက်၊ ကျုပ် တို့အလုပ်လုပ်တဲ့ အချင်းချင်းတွေကို ခြေထိုးတာတွေ၊ ကလိမ်ကျတာတွေကတစ်ဖက်၊ အဲဒီဟာမျိုးတွေလုပ်ပြီး
ကိုကန်ထုတ်သလိုလုပ်၊ ဖဆပလတို့၊ ကျုပ်နာမည်တို့ကို ရောင်တော်ပြန်သုံးစွဲပြီး သူတို့အားစုတာနဲ့ လူထု အစည်းအရုံး စင်ပြိုင်တွေပေါ်၊ လူထုထဲမှာလည်း
ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေးဖြစ်၊ ပါတီတွေကလည်း ဟိုကပေါ်၊ ဒီကပေါ်၊ ဖဆပလ လုပ်ငန်းဆိုလည်းပဲ ဖဆပလထဲ မှာ သူတို့တစ်တွေ အများအပြား ရာထူးယူထားပေမယ့် ဘာမှ
မလုပ်ဘူး။ ပစ်ထားတယ်။ သူတို့ပါတီလုပ်ငန်း တွေကိုပဲ လုပ်ကြတယ်။
အဲဒါနဲ့ ဖဆပလလုပ်ငန်းတွေဟာ မတွင်ကျယ် ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သာ မှန်တယ်။ ဒီပြင်လူတွေက မမှန်ဘူးဆိုပြီး နေရာတကာမှာ တင်စီးတင်စားလုပ် တယ်။
အဲဒါနဲ့ ကျုပ် သူတို့ကို မေတ္တာနဲ့ပဲ အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ သတိပေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဒါမျိုးလုပ်ရင် ဖဆပလကြီးကွဲလို့ ခင်ဗျားတို့ တက်မယ် ထင်လို့လား။ ခင်ဗျားတို့ကို
အင်္ဂလိပ် က စစ်တိုက်တုန်း သုံးပေမယ့် စစ်ပြီးတဲ့အခါ ဆော်လိမ့်မယ်။ ကျုပ်တို့အချင်းချင်း မညီညွတ်မယ့်အလုပ်တွေ မလုပ်ပါနဲ့လို့ ကျုပ် အကြိမ် ကြိမ် ပြောခဲ့တယ်။
မရဘူး။ လုပ်မြဲလုပ်တာပဲ။ ဆိုရှယ်လစ်တွေကို ကြံဖန်အပြစ်ရှာ၊ ပြော၊ ရေး၊ လက်ဝဲ ညီညွတ်ရေးကို လုပ်ပြီးပြန်ဖျက်။ ဖဆပလကြီးကို ကွန်မြူနစ်ပါတီအတွက်
အလွဲသုံးစားလုပ်။ တရား သဖြင့် သူတို့ အလုပ်လုပ်လို့ ဖဆပလထဲမှာ ကွန်မြူနစ် တွေ တွင်ကျယ်လာတယ်ဆိုရင်လည်း ဟုတ်ပါရဲ့။ ကျုပ် တို့ကလည်း ကြည်ဖြူပါတယ်။
သည်းခံနိုင်သလောက် သည်းခံခဲ့တယ်
အခုတော့ ဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ ဖဆပလ ရာထူးတွေ ကိုတော့ လက်ခံထားတယ်။ ဖဆပလ အလုပ်ကိုတော့ ကောင်းကောင်းမလုပ်ဘူး။ နာမည်ရစရာရှိပြီဆိုရင်
ကွန်မြူနစ်ပါတီနာမည်နဲ့ ပါတယ်။ လုပ်လို့ မရဘူး ဆိုရင် ဖဆပလကိုသာ ထိုးအပ်ပြီ၊ အဲဒါမျိုးတွေချည်းပဲ။ ကျုပ်တို့ကလည်း ခံနိုင်သလောက် သည်းခံပြီး လုပ်ပေး
တာပဲ။ ပဲခူးဘက်မှာ အငတ်ပြဿနာတွေ ဖြေရှင်း ကြတယ်။ ပထမ သူတို့ အသာရမယ်ထင်တုန်းက သူတို့ ပါတီနာမည်နဲ့ လုပ်တယ်။ ကိုးရိုးကားရားဖြစ်တော့မှ
ဖဆပလကို လာအပ်တယ်။
မှားပြီးရင်း မှားရင်း
ဖဆပလ ဆုံးဖြတ်ပြီး အလုပ်တွေကို ဖဆပလ နာမည်နဲ့သာ လုပ်ရမယ်လို့ သူတို့ရော၊ ကျုပ်တို့ရော သဘောတူ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားတယ်။ ဒါတွေ ဖောက်ဖျက်ပြီး
သူတို့လုပ်တာပဲ။ ဒါနဲ့ သူတို့တစ်တွေ လုပ်ပုံတွေဟာကိုက မူမမှန်တော့ မှားပြီးရင်း မှားရင်း ဖြစ်လာတယ်။ သူတို့တစ်တွေ အမှားဖြစ်တာနဲ့ပဲ ကျုပ် တို့
ဖဆပလမှာလည်းပဲ ခဏခဏ ဂယက်ရိုက်တယ်။ သူတို့ဟာက ခုတစ်မျိုး ခုတစ်မျိုးပဲ။ ဘကြီးဘဘေဆို လည်း သူတို့ပဲ။  အင်္ဂလိပ်သူလျှို ဘဘေဆိုလည်း သူတို့ ပဲ။
ငြိမ်းချမ်းသာယာစွာ လွတ်လပ်ရေးရယူရန်ဆိုတာ လည်း သူတို့ပဲ။ လုပ်တော့ မလုပ်ပါဘူး။ လက်ဖဝါးလို မှောက်ချည်လှန်ချည် သိပ်နိုင်တဲ့သူတွေပဲ။ သူတို့ ဒီလို
ပြောင်းလဲတာဟာ ဘာမှ ခြေခြေမြစ်မြစ် မရှိပါဘူး။ တကယ်ချကြဖို့ဆိုလို့ စဉ်းစားတဲ့အခါ တော်ရိလျော်ရိ လုပ်သွားတယ်။
ပြီးတော့ ဘေးကျတော့ ကျုပ်တို့တစ်တွေကပဲ စေ့စပ်ရေးသမားတွေဖြစ်သလို သူတို့ကတော့ မဟုတ် သလို၊ အတူတူ သဘောတူဆုံးဖြတ်ပြီး လုပ်ကြပြီး လုပ် ကြတာကို
သူတို့ သဘောမတူလေဟန် သူတို့ပဲ သတ္တိ ရှိလေဟန် မဟုတ်မမှန် ပြောကြသေးတယ်။ ဥပမာ ပြည်သူ့ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စီတန်း
လမ်းလျှောက်ပွဲလုပ်တုန်းက အမိန့်ယူဖို့ ဘာယူဖို့ဆို တာတွေဟာ ကွန်မြူနစ်တွေကပဲ အဆိုသွင်းတာပဲ။ တခြားလူတွေက ထောက်ခံတယ်။
ကျုပ်တို့ကတော့ အတွင်းသိ အစဉ်းသိတွေဖြစ် တော့ သခင်စိုး ဘယ်လောက်သတ္တိရှိတယ်။ ကိုသိန်းဖေ ဘယ်လောက်သတ္တိရှိတယ်။  သခင်သန်းထွန်း
ဘယ်လောက်သတ္တိရှိတယ်။ ဒီပြင်လူတွေ ဘယ်လိုဆိုတာ တွေသိလို့ မလွမ်းပါဘူး။ ဗမာပြည်ရဲ့လွတ်လပ်ရေး လုပ်ငန်းတွေလည်း မပြီးသေးဘူး။ ဘယ်စခန်းအထိ
လုပ်ရမယ်ဆိုတာလည်းမသိသေးပါဘူး။ ဗမာ့လွတ်လပ် ရေးလုပ်ငန်းကို ဆက်လက်ပြီး အပြီးတိုင်လုပ်ကြတဲ့ နေရာမယ် ဘယ်သူ ဘယ်လို သတ္တိရှိလို့ ဘယ်သူက
တကယ်တမ်းဆိုရင် ထွက်ခဲ့
သတ္တိချင်း စမ်းမယ်ဆိုရင်တော့ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေး အတွက် တကယ်တမ်း လုပ်တမ်းဆိုရင် ထွက်ခဲ့ပါ။ မဟိန်းတမ်း၊ မဟောက်တမ်း၊ တကယ်တမ်း ပြိုင်ရဲပါ တယ်။
ကျုပ်အကြောင်းတွေလည်း ခင်ဗျားတို့ သိတန် သလောက် သိကြမှာပဲ။  ဒါပေမဲ့   အကုန်တော့ ဘယ်သူမှ သိကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်ကလည်း မကြွား ချင်ပါဘူး။ ကျုပ်
ဝန်ကြီးဖြစ်ပေမယ့် မထူးဘူး
အခု ဝန်ကြီးဖြစ်ရပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှ ထူးခြားခြင်းမရှိဘူး။ ဂျပန်ခေတ်တစ်ခေတ်တုန်းက လည်း စစ်ဝန်ကြီးဆိုပြီး ကျွန်တော့်မှာ အဝတ်နှစ်ထည်၊
သုံးထည်ကလွဲပြီး အပိုမရှိခဲ့ပါဘူး။ အခုခေတ်ရောက် ပြန်တော့ ဒါတွေကို ဝတ်နေတာပဲ။ အခု ဝတ်နေတဲ့ ဘောင်းဘီနဲ့ အင်္ကျီတောင် အခု ဝန်ကြီးရာထူးကို ဝင်ယူပြီးမှ
မိတ်ဆွေတွေက ကြည့်မကောင်းလို့ အတင်း အချုပ်ခိုင်းတာနဲ့ ကြံဖန်ပြီး ချုပ်လိုက်ရတယ်။ အခု ဝန်ကြီးအဖြစ်နဲ့ လခ ဘယ်လောက်ယူမယ်ဆိုတာ ဖဆပလက
ဆုံးဖြတ်မပေးသေးဘူး။ ဘယ်လောက်ပဲ ဆုံးဖြတ်ဆုံးဖြတ် ကျုပ်မှာ စားလောက်ရုံက ပိုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ခြေမှုန့်လောက် မှတ်တယ်
ပိုက်ဆံရလို့ ဂုဏ်ဆိုတာကတော့ ဝန်ကြီးဖြစ်ရတဲ့ အတွက် ဘယ်လောက် တက်သွားမလဲလို့ မေးကြစမ်း ပါ။ အခုလို မီးတောင်ကြီးပေါ်မှာ တက်ထိုင်နေရတာ နဲ့တူတဲ့
ဝန်ကြီးရာထူးဆိုတာ ခုနေအခါ ကျုပ်တို့ ယူ ချင်တာမဟုတ်ဘူး။ တိုင်းပြည်ရဲ့အကြောင်းတွေထောက် ပြီး မျက်စိမှိတ်ပြီး စွန့်ယူရတာပဲ။ လူထုကြီးက ကျုပ်ကိုပေးထားတဲ့
လူထုခေါင်းဆောင်ဆိုတဲ့ဂုဏ်ကို ဝန်ကြီးဆိုတဲ့ဂုဏ်ထက် ကျုပ်ပိုမက်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ မှတ်ထားလိုက်ကြပါ။ ကျုပ်စိတ်ထဲမှာဆိုရင် ဝန်ကြီးဆိုတဲ့ဂုဏ်ဟာ
လူထုခေါင်းဆောင်ဆိုတဲ့ဂုဏ်ရဲ့ ခြေဖျားမှာကပ်တဲ့ ခြေမှုန့်လောက်ပဲလို့ ကျုပ် မှတ်ထားပါ တယ်။
ထွက်စာတင်ထားတယ်
ဒါကြောင့်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့ သပိတ်ကိစ္စကြီးတွေကို ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျန်အရေးကြီးတဲ့ အတွင်းလုပ်ငန်းတွေကို တခြားလူတွေနဲ့ လွှဲထားပြီး
လူထုလုပ်ငန်းကိုထွက်လုပ်ဖို့ ကျုပ် ဝန်ကြီးရာထူးက ထွက်စာတင်ထားတယ်။ ဖဆပလ အလုပ်အမှုဆောင် အဖွဲ့က ဆိုင်းထားသေးတဲ့အတွက် ကျုပ်မထွက်ခဲ့ရဘူး။
ဘယ်တုန်းကမှ တစ်ပတ်မရိုက်ခဲ့ဘူး
ကျုပ်တို့ အခု အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ ဝင်ပြီးသွားတာ နဲ့ လူထုလိုချင်တာတွေအကုန်လုံးကို ကျုပ်တို့လုပ်ပေး နိုင်မယ်လို့ ကျုပ်တို့ ဘယ်တုန်းကမှ လူထုကို တစ်ပတ်
မရိုက်ခဲ့ဘူး။ အကုန်လုံး လုပ်ပေးနိုင်ဖို့ဆိုတာလည်း လွတ်လပ်ရေးရအောင် ချက်ချင်း လုပ်ပေးနိုင်မယ် မဟုတ်ဘူး။ နေ့ချင်းညချင်းတော့ ပဒေသာပင် ပေါက်
မပြနိုင်ဘူး။ ကျုပ်တို့ ဖဆပလက အစိုးရအဖွဲ့ထဲဝင် တဲ့အခါ တိုင်းပြည်ကို ကြေညာချက်ကို သေသေချာချာ ပြန်ဖတ်ကြည့်ပါ။ ကျုပ်တို့ ဘာပြောထားတယ်ဆိုတာ
တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။
လွတ်လပ်ရေး သေချာပြီမဆိုနိုင်
ကျုပ်တို့ အစိုးရအဖွဲ့ထဲဝင်လာပေမယ့် ဒီအစိုးရ အဖွဲ့ဟာ အမျိုးသားအစိုးရရဲ့ အရည်အချင်း အခွင့် အရေး အလုံးစုံနဲ့ ညီညွတ်ကိုက်ညီပြီလို့ မယူဆသေး ဘူး။ ပြီးတော့
ဒီအစိုးရဟာ လွတ်လပ်တဲ့နိုင်ငံကို တစ်ဖြောင့်တည်းပို့ပေးမယ့် ယာယီအစိုးရလို့လည်း မဆိုနိုင်ဘူး။ ဗမာပြည် လွတ်လပ်ရေးဟာလည်း သေချာပြီ။
မကြာခင်ရတော့မယ်လို့ မဆိုနိုင်သေးဘူး။ လက်ငင်းအစိုးရအမှုထမ်းများနဲ့ အခြားလူတန်းစားရဲ့ လက်ငင်းပြဿနာများကို   ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့အတွက် တစ်ကြောင်း၊
ခြောက်လခန့်တွင် တရားသဖြင့် လွတ်လပ် စွာ ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပနိုင်ရန်တစ်ကြောင်း၊ အခြား လက်ငင်းပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ကောင်း ဖြေရှင်း နိုင်ပြီး
နေသူရိန်ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း အမျိုးသား အစိုးရ အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းနိုင်တဲ့ အခြေအနေသို့ တိုးတက်ပြီး လှမ်း သွားနိုင်ကောင်း လှမ်းသွားနိုင်မယ့် အခြေခံကောင်း များ
ရပြီထင်လို့သာ ဝင်လုပ်ကြည့်တာပဲ။ ဒီလို ကျုပ်တို့ တိတိလင်းလင်း ကြေညာခဲ့တယ်။ အဲဒီလို ရှင်းရှင်း ပြောထားရက်နဲ့ တချို့က နားဝေတိမ်တောင်စကားတွေ
ပြောကြသေးတယ်။ အဲဒါတွေတော့ အကျယ်ရှင်းလင်း နေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ တစ်ခုလောက်ပဲ ပြောပြမယ်။
အခုမသိနိုင်သေး
ကျုပ်တို့ရတာတွေဟာ အိန္ဒိယလို မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ ဘယ်လိုမဟုတ်တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကျကျနန သိသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဥပမာ လန်ဒန် တိုင်းလို
လက်တွေ့သဘောဖြစ်နေပြီလို့ ဆိုတယ်။ ကိုင်း - ဒီဟာကို ဘယ့်နှယ် ပြောမလဲ။ နေရူးအစိုးရလည်း တကယ်ပြောရမယ်ဆိုရင် ဘုရင်ခံချုပ်ရဲ့ အမှုဆောင် အဖွဲ့ပဲ။
လက်တွေ့တော့ ကြားဖြတ်အမျိုးသားအစိုးရ သဘောမျိုး လုပ်စေရမယ်လို့ ဆိုထားတာပဲ။ ဘယ် လောက်အထိ ဟုတ်တယ် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျုပ်တို့ အခု
လက်တွေ့ကိုကြည့်ပြီး ဝေဖန်ရမယ်
တချို့က ပြောကြတယ်။ ကာကွယ်ရေးနဲ့ နိုင်ငံ ခြားရေးဌာနကို ကျုပ်ကိုပေးပေမယ့် ဘုရင်ခံ အတိုင် ပင်ခံသာ ဖြစ်တယ်။ ဘာမှ သေသေချာချာမသိကြဘဲ
ရမ်းပြောနေကြတာပဲ။ အိန္ဒိယနဲ့ မတူဘူးလို့ပြောကြ တယ်။ အဲဒီဟာ သဘောရော၊ လက်တွေ့ရောတူအောင် အခု နိုဝင်ဘာလမှာ စတင်ကျင်းပမယ့် ဘိလပ်ပါလီမန်
နှိုင်းယှဉ်တဲ့အခါမယ် တူတဲ့အချက်တွေ၊ မတူတဲ့အချက် တွေ အဲဒါတွေကိုလည်း ကြည့်ဖို့လိုပါတယ်။ အိန္ဒိယ ပြည်က ကျုပ်တို့ထက် အဆပေါင်းများစွာနယ်ကျယ် တယ်။
လူများတယ်။ ပစ္စည်းပေါတယ်။ ကုလားလေတပ်၊ ကုန်းတပ် အစုံအလင်ရှိတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲတွေ လုပ်ပြီးပြီ။ ဒါတွေကိုလည်း ကြည့်ရမယ်။
ကျုပ်တို့ကလည်း ဘယ်ဟာမှ မဖုံးဘူး။ ကျုပ်တို့ရဲ့ မူလဝါဒ လုပ်ငန်းရည်ရွယ်ချက်တွေကိုလည်း ပစ်ပယ် ထားတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါတွေလည်း ဆက်လုပ်မယ်လို့
ဆိုထားတယ်။ အဲဒီလိုပြောဆိုပြီး ရာထူးယူခဲ့တယ်။ အတူတူချင်း ရာထူးယူတာပဲ။ ကွန်မြူနစ်တွေက ငပြူး ထက် တစ်မူးဖိုး ပိုရှူလိုက်ချင်ကြသေးတယ်။ ကျုပ်တို့
အတွင်းသိတဲ့ လူတွေကတော့ ဘာဖြစ်လို့ လုပ်တယ် ဆိုတာ ကျုပ်သိပါတယ်။ ကျုပ် ရှင်းရှင်းပြောမယ်။ ကွန်မြူနစ်တွေက ပထမ ရာထူးနှစ်နေရာ လိုချင်တယ်
ပြောတယ်။ သူတို့ အဲဒီတုန်းက ဘာတွေတောင်းပါ။ အဲဒါတွေရမှ ရာထူးလက်ခံပါ။ ဒီလိုပြောတာ မဟုတ် ဘူး။ နှစ်နေရာမရနိုင်တော့မှ ခြေထိုးတာပဲ။ ရာထူး ယူတော့
အဲဒီလိုသဘောမျိုးနဲ့ သူတို့နာမည်ကြီးမှု၊ သူတို့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်တည်တံ့မှု၊ နောက် ရွေး ကောက်ပွဲကျရင် သူတို့ အသားယူဖို့ ကျုပ်တို့ ဖဆပလ
ဘာဖြစ်သွားသွားဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ လုပ်ကြတာပဲ။
ကျုပ်ကတော့ ရယ်ချင်တယ်
ရွေးကောက်ပွဲနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလံနီကွန်မြူနစ် တွေနဲ့ သိန်းသန်းကွန်မြူနစ်တွေက ပြောင်ချော်ချော် ပြောနေကြတယ်။ အမှန်စင်စစ် ရွေးကောက်ပွဲဆိုတာ ကို
အခြားဘယ်နည်းနဲ့မှမရှိနိုင်တဲ့ လမ်းမှန်ကြီးအနေနဲ့ မယူဆပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကွန်မြူနစ်တွေ ကြီးကြီး ကျယ်ကျယ်ပြောတာကို ကျုပ် ရယ်ချင်တယ်။ အိန္ဒိယ
ပြည်ကွန်မြူနစ် ဂျိုရှီဟာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်လလောက်က ဘာစာရေးလိုက်သလဲဆိုရင် မင်းတို့ရွေးကောက်ပွဲဝင် ကြ၊ ရွေးကောက်ပွဲပြီးလို့ရှိရင် (Major Political
Development ) နိုင်ငံရေးအခြေအနေ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲလာလိမ့်မယ်ဆိုပြီး စာရေးလိုက်တယ်။ ဒါတွေ ကျုပ်သိပြီးပါပြီ။ မပြောချင်လို့ နေတာပဲ။
တော်လှန်ရေးသမား ဘယ်လောက်စစ်သလဲ
ကျုပ်တို့ ရာထူးယူတာလည်း ဘာမှ မကြာသေးပါ ဘူး။ အရက် ၂ဝ လောက် ရှိပါသေးတယ်။ ဒီအရက် ၂ဝ လောက်ထဲက ပထမ ၅ ရက် ၆ ရက်လောက်က ဟိုတုန်းက
သပိတ်ကိစ္စတွေ ဖြေရှင်းရတယ်။ ကျုပ်တို့ သပိတ်သမား အများကျေနပ်အောင် ဖြေရှင်းခဲ့တယ်။  ဒါ ကျုပ်တို့ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ကွန်မြူနစ် ဝန်ကြီး လည်း
သဘောတူခဲ့တာပဲ။ အဲဒါကိုပဲ ကျုပ် ကို လူညာဆိုတဲ့သဘောမျိုး ပြောသေးတယ်။ အဲဒီ သပိတ်တွေနဲ့ပဲ ဗမာပြည်ကြီး တော်လှန်ရေးလုပ်ရမလို အခု အလံနီတို့၊
သိန်းသန်းတို့ဆိုတဲ့ ကွန်မြူနစ် အမည်ခံခေါင်းဆောင်တွေဟာ တော်လှန်ရေးသမား တွေ၊ ဘယ်လောက်စော်ကားတယ်ဆိုတာ တဖြည်းဖြည်း  တော့
ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် ပိုသိလာမှာပဲ။ ကျုပ်တော့ သိပ်ပြီး မပြောလိုဘူး။ သို့ပေမယ့် နည်းနည်းပါးပါး တော့ ပြောခဲ့မယ်။
အသံကောင်း ဟစ်နေကြတယ်
အခု သိန်းသန်းကွန်မြူနစ်တွေက အင်္ဂလိပ် စစ်တပ်တွေ ချက်ချင်းထွက်သွားရမယ်။ ဘာရမယ်၊ ညာရမယ်နဲ့ အသံကောင်းဟစ်ကြတယ်။  အော်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။
လုပ်မှ ရမှာ။ အဲဒီတော့ ကျုပ်က သူတို့ကို မေးချင်တယ်။ အင်္ဂလိပ် တပ်တွေ ချက်ချင်းထွက်သွား အောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ပြောပြစမ်းပါ။ ဖဆပလကို အခု
ဆဲနေကြတဲ့ အချောင်သမား၊ နိုင်ငံရေးသမားကြီး တွေနဲ့ သူတို့တစ်လေတည်းမှုတ် နေတာသာတွေ့ရတယ်။ ဒီဟာမျိုးကို သူတို့ကွန်မြူနစ်စကားမျိုးနဲ့ပြောရမယ်
ဆိုရင်( Revolutionary Phrase  Mongering ) တော်လှန်ရေး ဗန်းပြစကားလုံးတွေသုံးပြီး သူတို့ရဲ့ တကယ့်အချောင်သမားဝါဒဖုံး ဖိဖို့လုပ်တာပဲ။
သခင်ချစ် ဘယ်လိုပြောလဲ
သပိတ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျုပ်တို့အတွင်းမှာ တော့ ကွန်မြူနစ်တွေက သပိတ်သမား ကြာကြာမခံ နိုင်ဘူး။ ထမင်းထုပ်ပေးရတဲ့လူတွေလည်း ညည်းကုန် ပြီ။
အဲဒီလိုပြောတဲ့လူဟာ ကွန်မြူနစ်အမည်ခံတဲ့ သခင်ချစ်ပါပဲ။ အထဲမယ်တုန်းက ကျုပ်က မစ္စတာ ရာဇတ်ကို ဝန်ကြီးတစ်နေရာပေးရရင် ဘယ့်နှယ်လဲ  လို့ မေးတယ်။
သူတို့ကပဲ မလိုသေးပါဘူးလို့ ပြောတယ်။ ကရင်အမျိုးသားတွေအတွက် ကျုပ်တို့ သခင်နု လုပ် ပေးတယ်။ အဲဒါလည်း  တချို့လူတွေဆီသွားပြီး တစ်မျိုး
ပြောလိုက်သေးတယ်။ အဲသလောက် ဗလောင်းဗလဲနိုင် တဲ့လူတွေ။
ချုပ်ချယ်တာတွေ ဖျက်ဖို့လုပ်နေပြီ
အဲဒါနဲ့ ကျုပ်တို့ ပထမသပိတ်တွေမှာ ကောင်း ကောင်း မလှန်ကြသေးဘူး။ အောက်တိုဘာလ ၅ ရက် မှာ ကွန်မြူနစ်ကြီးစိုးနေတဲ့ အလုပ်သမားသမဂ္ဂက ၁၁ ရက်
ကျေနပ်အောင် အကြောင်းမပြန်နိုင်ရင် သပိတ် တွေမှောက်မယ်ဆိုပြီး နို့တစ်တွေ ပေးခဲ့တယ်။ ခင်ဗျား တို့ပဲ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ တစ်ဖက်ကလည်း ကျုပ်တို့
ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေးချုပ်ချယ်တဲ့ဥပဒေတွေဖျက်ဖို့ လုပ်နေတယ်။ အခု ၉ ရက်၊ ၁ဝ ရက်အတွင်းဆိုရင် ဗမာပြည်ကာကွယ်ရေးနည်းဥပဒေတွေ ပယ်ဖျက်နိုင် လိမ့်မယ်။
ခု ဖမ်းထားတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကိုလည်း အခုပဲ လွှတ်ဖို့လုပ်နေပြီး လတ်တလော ဥပဒေတွေ ကိစ္စ၊ တခြား  ဖဆပလက  ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်တဲ့  ပြည်သူ့
လွတ်လပ်ရေးနဲ့ဆိုင်တဲ့ကိစ္စအရပ်ရပ်တွေကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက် လုပ်နေရတယ်။ ဘဏ္ဍာရေးအာဏာ တင်းပြည့်ရဖို့လည်း တောင်းထားတယ်။
အခု ဘယ်လိုစီမံနေသလဲ
အခုလာမယ့် ပါလီမန်မှာ ဗမာပြည်တိုင်းပြုပြည် ပြုလွှတ်တော်ခေါ်နိုင်မယ့် ရွေးကောက်ပွဲဖြစ်အောင် လည်း စီစဉ်နေတယ်။ အခု အင်္ဂလိပ် တွေကို အစိုးရ
နေလျက်ပါပဲ။ နောက်ဗမာပြည်ကာကွယ်ရေးအတွက် လည်း အစီအစဉ်တွေဆွဲခိုင်းထားတုန်းပဲ။ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံ ပေါင်းချုပ်အသင်းကြီးဂ ကိုလည်း ကိုယ်စားလှယ်လွှတ်
နိုင်အောင် ကျုပ်တို့ ကြိုးစားမယ်။ အဲဒီလို ကျုပ်တို့ စီမံနေတယ်။ အလုပ်သမားတွေအတွက်ဆိုလည်း အလုပ်သမားတွေနဲ့ဆိုင်တဲ့အလုပ်  တွဲဖက်အဖွဲ့တွေ၊
အစိုးရအမှုထမ်း အရာထမ်းတွေလည်း အဲဒီလို အဖွဲ့ တွေနဲ့ သူတို့ တရားသဖြင့် လိုချင်တာတွေကို တတ်နိုင် သမျှရအောင် ကျုပ်တို့ လုပ်ပေးမှာပဲ။ လုပ်မပေးဘူးလို့
ထွက်ခဲ့ဆိုရင် အသင့်ပဲ
အဲဒါတွေကို ကျုပ်တို့ရအောင် ကြိုးစား ပေးရမှာပဲ။ ကြိုးလည်း ကြိုးစားပေးရမှာပဲ။ မရတဲ့အခါ ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်က မကျေနပ်ဘူး။ မင်းတို့ ထွက်ခဲ့ ဆိုရင်လည်း
ထွက်ဖို့ အဆင်သင့်ပဲ။ တစ်တိုင်း တစ်ပြည် လုံးရှိတဲ့ အမှုထမ်း အရာထမ်း အလုပ်သမား အစရှိ သည်အားဖြင့် လူထုရဲ့ အခြေခံလခတွေကိုလည်း သုံးလအတွင်း
ပြောင်းလဲစီစဉ်ပေးဖို့ ကျုပ်တို့ လုပ်နေ တယ်။ သို့သော် အခု ရမှဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ် တို့လည်း မတတ်နိုင်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ မကျေနပ်ဘူးဆို လည်း
ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ်ကိုသွားပြီးတော့ သေသေ ချာချာ ပြောပြပါ။ ကျုပ်တို့ ထွက်ပေးဖို့ အဆင်သင့် ရှိပါတယ်။
မရရင် အထွက်ပဲ
သုံးလအတွင်းလည်း အမျိုးသားအစိုးရ အခြေ အနေအမျိုးမျိုးကို ဥပဒေသဘောရော၊ ကျပ်ပြည့် တင်းပြည့်ဖြစ်နိုင်သမျှရော ဖြစ်အောင်  ကျုပ်တို့ ကြိုးစားမယ်။
ကျေကျေနပ်နပ် မရဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့ ထွက်မှာပဲ။ အဲဒီကိစ္စတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျုပ်တို့ဝန်ကြီး အဖွဲ့က မကြာမီ ကြေညာချက်တစ်ရပ် ထုတ်ပြန်နိုင် လိမ့်မယ်လို့
မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကိုင်း...အဲဒီလို ကျုပ်တို့ ရှင်းရှင်းပြောထားပြီး ကျုပ်တို့ အဲဒီလို ပြော ထားတဲ့အတိုင်း လုပ်သလား၊ မလုပ်ဘူးလားဆိုတာ လည်း နည်းနည်းပါးပါး
ပြောရဦးမယ်။ ဒလဖူးကား သစ်စက် အစရှိတဲ့ သပိတ်တွေမှာ ကျုပ်တို့ ဖဆပလ ဝင်ကူခဲ့လို့ သူတို့ဇာတ်မျောနေရာက အတော်အတန် ဟန်ကျသွားရတယ်
မဟုတ်လား။ အလုပ်သမား တာဝန်ခံလုပ်နေကြတဲ့ သမဂ္ဂအစည်းအရုံးက အတွင်း ရေးမှူးနှစ်ဦးကိုလည်း ကျုပ် ရာထူးမယူခင်ဘဲ ကျုပ်ကို အစစအရာရာ
အကြံဉာဏ်ပေးပါ။ ခင်ဗျားတို့ပေးတဲ့ အကြံဉာဏ်ကို အခြေပြုပြီး အလုပ်သမားတွေအတွက် ကြိုးစားလုပ်ပေးမယ်။ အဲဒီလို ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့
ကွန်မြူနစ်တွေဘက်က မတိုင်ပင်ဘူး။
ဘာသဘောလဲ စဉ်းစားကြည့်
ဖဆပလ အလုပ်သမား တွဲဖက်ကော်မတီမှာ လည်း သူတို့ပါတယ်။ ဒါကိုလည်း မတိုင်ပင်ဘူး၊ ဗြုန်း ဆို သပိတ်မှောက်ပစ်မယ် လုပ်တာပဲ။ အဲဒါ ခင်ဗျား တို့ပဲ
ဘာသဘောလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ကြပေတော့။ ပြီးတော့ သူတို့က ပရောဂျက်တွေဖျက်ဖို့ သပိတ်မှောက် ရတာပါ ပြောတယ်။  ပရောဂျက်တွေပဲ  ပျက်မလား၊
အလုပ်သမားတွေပဲ နာမလား၊ အဲဒါ စောင့်ကြည့်ကြ ပေတော့။ ကျုပ်တို့မြင်တာကတော့ ပရောဂျက်မပျက်တဲ့ အပြင် အလုပ်သမားတွေ ပိုနာမယ်၊ တိုင်းပြည်လည်း
ထိမယ်။ အခုပဲ ထိနေပြီ။ အညစ်အကြေးကူလီတွေ အလုပ်မဆင်းရအောင် တားနေကြတာဟာ ရန်ကုန် မြို့ကြီးရဲ့ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်မှာ စိုးရတယ်။
ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်
ဓနိတောဓာတ်ဆီဆိုင်ကို တားလို့ ဓာတ်ဆီမရရင် ဘတ်စကားတွေ မသွားနိုင်ဘူး၊ မသွားနိုင်ရင် ကုန် ပစ္စည်းတွေ ရှားကုန်မယ်။ ရှားကုန်ရင် ခင်ဗျားတို့ကို ပဲ ထိမှာပဲ။
ပရောဂျက်တွေ ဘယ်မှာထိလို့လဲ၊ မသိ နားမလည်တဲ့ နောက်လိုက်တွေကို ဟိုဟာမြေ§ာက်ပေး၊ ဒီဟာမြေ§ာက်ပေးတော့ လုပ်မယ်။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က တော့
အနစ်နာခံကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုဖြစ်ရက်နဲ့ ဒီကွန်မြူနစ်တွေ ခွတုတ်နေတာကို ခံကြမယ်ဆိုရင် လည်း  ဒါ ဆိုင်ရာလူတွေရဲ့သဘောပဲ။ ကျုပ်တို့က  တော့
အလုပ်သမားနဲ့ တိုင်းပြည်နာမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီတိုင်း အရေးယူရလိမ့်မယ်။ အဲဒါ တိတိလင်းလင်းပဲ ကျုပ် ပြောတယ်။ (ပုလိပ်တို့ ဘာတို့ မသုံးချင်ပေမယ့်
သုံးလာရလိမ့်မယ်။)
နိုင်ငံရေးနဲ့ စီးပွားရေးမရှာဘူး
ကျုပ်တို့ အလုပ်သမားတွေရဲ့ တရားတဲ့ တောင်း ဆိုချက်တွေ မပေးဘူးလို့ မဆိုဘူး၊ ပေးရအောင် ချက်ချင်း စီစဉ်ကြစို့။ အဲဒါကို ပြောတယ်။ ဒါကို
အတင်းအကျပ်ကိုင်တာဟာ ဒီဟာကို ချက်ချင်းပေးမှ ဖြစ်မယ်ဆိုပြီး သပိတ်မှောက်တာပဲ။ အဲဒါ ခင်ဗျားတို့ သိအောင် ကျုပ် ပြောပြတာပဲ။ ကျုပ်ကတော့ ခင်ဗျား တို့ကို
မလိမ်ဘူး။ ရှေးကလည်း မလိမ်ဘူး၊ အခုလည်း မလိမ်ဘူး၊ နောင်လည်း မလိမ်ဘူး။  သခင်စိုးတို့လို  ဘုရားငဆောင်ကျင့်နည်း၊ သူများ သားပျိုသမီးပျိုတွေ လည်း
မဖျက်ဆီးဘူး၊ ရွှေငွေစိန်ကျောက်တွေလည်း ကျုပ်တို့ ရအောင်မလုပ်ဘူး။ နိုင်ငံရေးနဲ့ စီးပွားရှာဖို့ မလုပ်ဘူး။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အချင်းချင်းကိုလည်း ရန်သူ့လက်
ထုတ်ပစ်ဖို့မှတစ်ပါး တခြားလမ်းမရှိ
အဲဒါတွေကို ကွန်မြူနစ်တွေက  လုပ်တယ်။ ကွန်မြူနစ်တွေဟာ တိုင်းပြည်အပေါ်၊ အလုပ်လုပ်တဲ့လူ အချင်းချင်းအပေါ် ညီညွတ်ရေး ပျက်ပြားရာပျက်ပြား ကြောင်း၊
လွတ်လပ်ရေး ကြန့်ကြာရာကြန့်ကြာကြောင်း သစ္စာဖောက် လုပ်ခဲ့တယ်။ သဘောတူဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ အချက်တွေ ဖောက်ဖျက်ပြီး အတွင်းဆွေးနွေးတာတွေ
ကျုပ်တို့က ဖဆပလဟာ ညီညွတ်ရေးအင်အားစု ကြီး၊ ဒီအင်အားစုကြီးတည်တံ့မှ၊ တိုးတက်မှ ဗမာပြည် လွတ်လပ်ရေး မြန်မြန်ရမယ်။ ကောင်းကောင်းရမယ်။ အဲဒီလို
ကျုပ်တို့ ယူဆတယ်။ သူတို့ အကြိမ်ကြိမ် အဖန် ဖန် သူတို့ရဲ့အယူအဆတွေကို မလျှော့ဘူး။ ဘာ ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိတယ်လို့ပဲ  သူတို့ သဘောထားထား၊ သူတို့
လုပ်ချင်ရာလုပ်တယ်။ အဲဒီတော့ ကျုပ်တို့က သူတို့ကို ထုတ်ပစ်ရုံကလွဲလို့ တခြား ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိတော့ဘူး။
ဒီလောက်ကြာကြာထားရတာ ဘာကြောင့်လဲ
တိုက်ဖျက်ရေးအင်အားများ နည်းသွားမလား လို့ ချိန်ဆနေတာကတစ်ကြောင်း၊ သူတို့အထဲမှာ တချို့လူတော်တွေကို အားနာနေတာကတစ်ကြောင်း၊ မုဆိုးတို့မည်သည်
လက်နက်လေးမြားကောင်းကို ချစ် မြတ်နိုးရမယ်ဆိုတဲ့အတိုင်း လူကောင်းများကို ငဲ့ညှာ သောအားဖြင့် သူတို့ပါတီကို ပြုပြင်ရင် တဖြည်းဖြည်း ရလိမ့်အုံးမယ်လို့
ငုံးကလေးများလို တစ်နေ့သော်လည်း အမြီးပေါက်နိုးနိုးနဲ့ စောင့်ဆိုင်းမျှော်လင့်နေခဲ့တာပဲ။ အဲဒီအကြောင်းတွေကြောင့် ဒီလောက်ကြာအောင် သည်းခံလာတာပဲ။
ကျေနပ်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။
အစစ်ဆေးခံရန်အသင့်
အခုတော့ သူတို့လုပ်တာတွေဟာ လွန်နေရုံမက ဘူး။ သူတို့နဲ့လုပ်ရင်မတိုး နောက်ပြန်ဆုတ်မှာ စိုးရိမ် ရတဲ့အတွက် သူတို့ကို ထုတ်ပစ်ရတာပဲ။ တချို့က