cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မကွေးခရိုင်
​ရေဆင်း
မ​ကွေးခရိုင်တွင်း ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသော မြစ်ချောင်းတို့အနက် အနောက်ဘက်တွင် နယ်နိမိတ်အဖြစ် တည်ရှိသော ဧရာဝတီမြစ်သည် အရေးပါအရာရောက်ဆုံး မြစ်ကြောင်းဖြစ်၏။ သင်္ဘောကြီးငယ် စုန်ဆန်ခုတ်မောင်းနိုင်သည်။ ပင်းချောင်းသည် ​ညောင်ဦးခရိုင်တွင်းရှိ ပုပ္ပါးတောင်မှ အဦးအစ စီးဆင်းပြီးသော် မ​ကွေးခရိုင်၏ မြောက်ဘက်နယ်စပ် တစ်လျှောက် အနောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းပြီးလျှင် ရေနံချောင်းမြို့၏ အထက်နားဆီတွင် ဧရာဝတီမြစ်တွင်းသို့စီးဝင်သည်။ ယင်းချောင်းသည် ရမည်းသင်းခရိုင် ယင်းတော်အနီးမှ စတင်စီးဆင်းကာ ပဲခူးရိုးမကို ဖြတ်ကျော်ပြီးလျှင် မကွေးခရိုင်တွင်းသို့ အရှေ့မြောက်ဘက်မှ စီးဝင်လာသည်။ တောင်ကုန်းများကို လွန်သောအခါ တောင်အရပ်သို့လှည့်၍ စီးဆင်းသည်။ အောက်ဘက်မိုင် ၆ဝ ခန့်အကွာတွင် စတုန်၊ ရန်ပယ်နှင့် တောင်ကူချောင်းတို့သည် ယင်းချောင်းတွင်းသို့စီးဝင်သည်။ ထို့ပြင် အခြားချောင်းများလည်း စီးဝင်သေးသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော အလယ်ပိုင်း မြေပြန့်သည်ကား ဤချောင်းများ ဆုံစည်းရာ တစ်ဝိုက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ မြေဩဇာ အထူးကောင်းမွန်သည်။ ထို့နောက် ယင်းချောင်းသည် အနောက်ဘက်သို့လှည့်၍ စီးဆင်းပြီးလျှင် မကွေးမြို့အထက် ၈ မိုင်ကွာ မြင်ကွန်းရွာ အနီးတွင် ဧရာဝတီမြစ်တွင်းသို့ စီးဝင်သည်။ ပင်းချောင်းနှင့် ယင်းချောင်းတို့သည် ရုတ်ခြည်း ရေလွှမ်းတတ်သည်။ ချောင်းငယ်များမူကား နွေအခါတွင် ခန်းခြောက်တတ်သည်။ ခရိုင်တွင်း အင်းကြီးအိုင်ကြီး ဟူ၍ကား မရှိပေ။
ရာသီဥတု
မကွေးခရိုင်သည် မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း မိုးပါးရေရှား ရပ်ဝန်းတွင် တည်ရှိသောကြောင့် ရာသီဥတုမှာ အပူအအေး မမျှဘဲရှိ၏။ နွေရာသီတွင် ပျမ်းမျှအပူချိန် ဖာရင်ဟိုက် ၈၅ ဒီဂရီအထက်ဖြစ်၍ ဆောင်းရာသီတွင် ဒီဂရီ ၆ဝ မျှအထိ ကျဆင်းသည်။ သို့သော် ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ကျန်းမာရေးဖြင့် ညီညွတ်သည်။ မိုးရေချိန်မှာ တစ်နှစ်လျှင် ၂၇ လက်မခန့်ဖြစ်သည်။
လူဦးရေ
၁၉၅၆ခုနှစ်တွင် မကွေးခရိုင်၏ လူဦးရေမှာ ၆၅၃,၂၇၄ဦးဖြစ်သည်။၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကွေးခရိုင်၏ လူဦးရေမှာ ၁,၂၃၅,၀၃၀ဦးဖြစ်ကာ အမျိုးသား ၅၆၇,၂၃၅ဦး၊ အမျိုးသမီး ၆၆၇,၇၉၅ဦးဖြစ်သည်။ မကွေးတိုင်းအတွင်းရှိ ခရိုင်(၅)ခုတွင် လူဦးရေအများဆုံး ခရိုင်ဖြစ်သည်။ မြို့ပြတွင်နေထိုင်သူ ၂၅၃,၀၇၄ဦးရှိကာ မြို့ပြနေရာခိုင်နှုန်းမှာ ၂၀.၅ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်သည်။ ဗမာလူမျိုးများ အများဆုံးနေထိုင်ကြပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာကို အများဆုံး ကိုးကွယ်ကြသည်။
စီးပွားရေး
မ​ကွေးခရိုင်သည် မ​ကွေးတိုင်းအတွင်း စီးပွား​ရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုရှိ​သော ​​ဒေသဖြစ်သည်။ မကွေးခရိုင်အတွင်း၌ စိုက်ပျိုးရေး ဖြစ်ထွန်းသည်။ ဆန်စပါးကို အဓိက စိုက်ပျိုးသည်။ အထူးသဖြင့် ပင်းချောင်းနှင့် ယင်းချောင်းတစ်လျှောက်၊ တောင်တွင်းကြီးနယ် တစ်ဝိုက်တွင် အများဆုံး စိုက်ပျိုးသည်။ ဆန်စပါး အပြင်ကြက်သွန်ခင်းများကိုလည်း စိုက်ပျိုးသည်။ မြေအနိမ့်အမြင့် မညီသောကြောင့် ဆန်စပါး မစိုက်ပျိုးနိုင်သော အရပ်များ၌ နှမ်းနှင့်ပြောင်းတို့ကို စိုက်ပျိုးသည်။ မကွေးနှမ်းသည် ကောင်းမွန်သဖြင့်နာမည်ကျော်ပေသည်။ ရေနံ ချောင်း၊ နတ်မောက်နှင့် မကွေးမြို့နယ်များတွင် ပြောင်း၊ နှမ်း၊ မြေပဲနှင့် အာလူးတို့မှာ အဓိက ထွက်ကုန်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဧရာဝတီမြစ်ကမ်း တစ်လျှောက်နှင့် မြစ်အတွင်း ပေါ်ထွန်းသော ကျွန်းငယ်များပေါ်တွင် ငရုတ်၊ ပြောင်းဖူး၊ ဆေးရွက်ကြီးနှင့် ပဲအမျိုးမျိုးကို စိုက်ပျိုးသည်။
မကွေးခရိုင်သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရေနံအများဆုံး ထွက်သော ခရိုင်ဖြစ်သည်။ ရေနံချောင်းနှင့် ချောက်မြို့အနီးတွင် ရေနံတွင်းကြီး အမြောက်အမြားရှိသည်။ ခရိုင်တွင်းရှိ ပင်းချောင်းကမ်းပေါ်တွင် ဆားတွင်းအနည်းငယ် ရှိ၍၊ ယင်းချောင်းကမ်းတွင် ထုံးကျောက် အနည်းငယ်ရှိသည်။ ဤသည်တို့အပြင် မကွေးခရိုင် အရှေ့ဘက်တွင် ကြိုးဝိုင်းသစ်တောများရှိ၍ ကျွန်းပင် အများအပြား ပေါက်ရောက်သည်။ နာမည်ကျော် စလေဆီးသီးထွက်သော စလေမြို့သည် မကွေးခရိုင်တွင်း၌ ပါရှိသည်။ မကွေးဖန်ခါးသည်လည်း ထင်ရှားပေသည်။ မကွေးမှ ကွမ်းညှပ်၊ ဓားများလည်း ထွက်သည်။ ထို့ကြောင့် မကွေးခရိုင်မှ ထွက်သော ပစ္စည်းတို့မှာ ရေနံ၊ နှမ်းဆီ၊ ပဲဆီ၊ ဆန်စပါး၊ နှမ်း၊ ထန်းလျက်၊ မြေပဲ စသည်တို့ဖြစ်သည်။
ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး
မကွေးခရိုင်သည် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးကောင်းမွန်သော ခရိုင်ဖြစ်သည်။ ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီးများနှင့် ဆက်သွယ်သော လမ်းမကြီးများစွာ ခရိုင်အတွင်း ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ခရိုင်အတွင်းရှိမြို့များနှင့် အခြားတိုင်းနှင့်ပြည်နယ်များကို ဆက်သွယ်သည့်လမ်းများသည် ကွန်ယက်သဖွယ်ရှိနေသည်။ဧရာဝတီမြစ်သည် အနောက်ဘက် တစ်လျှောက်မှ စီးဆင်းသည်နှင့် အညီ သင်္ဘောကြီးငယ်တို့သည် မကွေး၊ ရေနံချောင်း၊ မြင်ကွန်း၊ မိကျောင်းရဲ၊ မင်းရွာ စသည်တွင် ဆိုက်ကပ်ရပ်နားသည်။ ချောက်မြို့တွင် အနော်ရထာတံတားနှင့် မကွေးမြို့တွင် ဧရာဝတီတံတား (မကွေး)တို့ တည်ရှိကာ မကွေးတိုင်း၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ ဒေသများသို့ ဆက်သွယ်ပေးသည်။
ပညာရေး
၂၀၁၄သန်းခေါင်စာရင်းအရ အသက်(၁၅)နှစ်နှင့်အထက် စာတတ်မြောက်နှုန်းမှာ ၉၁.၂ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်ပညာကဏ္ဍတွင် ဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ်များ၊ နည်းပညာတက္ကသိုလ်၊ ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်များအပြင် ဆေးတက္ကသိုလ်နှင့် အခြေခံကျန်းမာရေးတက္ကသိုလ်များပါရှိသည်။
ကျန်းမာရေး
မကွေးမြို့နယ်တွင် ကုတင်(၂၀၀)ဆံ့ တိုင်းဒေသကြီးဆေးရုံ၊ ကုတင်(၂၀၀)ဆံ့ သင်ကြားရေးဆေးရုံ၊ ကုတင်(၁၀၀)ဆေးရုံ၊ ချောက်မြို့နယ်တွင် ကုတင်(၁၅၀)ဆံ့ ရေနံဆေးရုံ၊ ကုတင်(၅၀)ဆံ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၃)ရုံ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်တွင် ကုတင်(၅၀)ဆံ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၂)ရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုင်းရင်းဆေးရုံ (၁)ရုံ၊ နတ်မောက်မြို့နယ်တွင် ကုတင်(၅၀)ဆံ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၃)ရုံ၊ မြို့သစ်မြို့နယ်တွင် (၂၅)ကုတင်ဆံ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၃)ရုံ၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်တွင် ကုတင်(၅၀)ဆံ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၂)ရုံ တို့တည်ရှိသည်။
ထင်ရှားသည့်နေရာများ
မကွေးခရိုင်တွင်းရှိ တန်ခိုးကြီး ဘုရားများမှာ မကွေးမြို့တွင် မြသလွန်ဘုရား၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့ရှိ ရွှေရောင်တော်နှင့် ရွှေအင်းတော်တို့ဖြစ်၏။ ရှေးအခါက ရွှေရောင်တော် ဘုရားတွင် နှစ်စဉ်ဘုရားပွဲ ကျင်းပသော်လည်း ယခုအခါ မကွေး မြသလွန်ဘုရားတွင်သာ သီတင်းကျွတ်လတွင် နှစ်စဉ် ဘုရားပွဲကျင်းပလျက် စည်ကားလှပေသည်။ မကွေးခရိုင် တောင်တွင်းကြီးနယ် အတွင်းရှိ ဆတ်သွားမြို့အနီးတွင် မြို့တော်ဟောင်း တစ်ခုဖြစ်သော ဗိဿနိုးမြို့ပျက်၏ အစအန အကြွင်းအကျန်များကို တွေ့နိုင်ပေသေးသည်။
ဗီးဂ
ဗီးဂ သည် ကြယ်စုတန်း လိုင်ရာတွင် အတောက်ပဆုံး၊ ညဘက်ကောင်းကင်ယံတွင် ပဉ္စမမြောက် အတောက်ပဆုံး ကြယ်ဖြစ်ပြီး မြောက်ကမ္ဘာခြမ်းတွင်မူ အာကျူးရပ်ပြီးလျင် ဒုတိယအတောက်ပဆုံး ကြယ်ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် အာကျူးရပ်၊ ဆိုင်ရပ်စ်တို့နှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေနှင့် နီးကပ်သောကြယ်ဖြစ်ပြီး အလင်းနှစ် ၂၅ သာဝေးကွာသည်။ နေ၏ အိမ်နီးချင်းမှ အတောက်ပဆုံးသောကြယ်များထဲတွင် ပါဝင်လေသည်။ ဗီးဂအား နက္ခတ္တပညာရှင်များ အထူးဂရုပြုလေ့လာခဲ့ကြပြီး နေပြီးလျင် အတောက်ပဆုံးကြယ်ဟု အငြင်းပွားသည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခရစ်မပေါ်မီ နှစ်ပေါင်း ၁၂၀၀၀ ခန့်ကမူ ဗီးဂသည် ဓူဝံကြယ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောင်နှစ်ပေါင်း ၁၃၇၂၇ ကြာပါက ထပ်မံဖြစ်လာပေမည်။ ကြယ်၏ ရောင်စဉ်အား မှတ်တမ်းတင်ရာတွင် ဗီးဂသည် ပထမဆုံး မှတ်တမ်းတင်ခံရသည့်ကြယ်ဖြစ်ခဲ့သည်။  ယင်းသည် ကြယ်အကွာအဝေးအား တိုင်းတာရာတွင် အသုံးပြုသည့်  parallax နည်းဖြင့် ပထမဆုံး တိုင်းတာသည့် ကြယ်လည်းဖြစ်သည်။ ဗီးဂသည် မိမိတို့နေသက်တမ်း၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာလျင် ရှိသေးသည်။ သို့သော် ယင်း၏ နှစ်ဆခန့်ကြီးမားသော အရွယ်အစားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရသော် ကြယ်နှစ်စင်းလုံးသည် သူတို့၏ သက်တမ်းထက်ဝက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဗီးဂတွင် ဟီလီယမ်ထက် အမ်တမ်နံပါတ်ပိုမြင့်သည့် ဒြပ်စင်များ ရှိသည်။ ဗီးဂအား မတည်မြဲသော ကြယ်ဟုလည်း သံသယထားခံရသည်။ ယင်း၏ စတီလာ လည်ပတ်မှုသည် အီကွေတာတွင် ၂၇၄ km/s ဖြင့် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။ ထိုကဲ့သို့ဖြစ်ရပ်သည် ဗဟိုခွာအားကြောင့် အီကွေတာအား အပြင်ဘက်သို့ ဖောင်းကားလာစေပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် ကြယ်၏ ဖိုတိုစဖီးယားမှ အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုအား အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေသည်။ ကမ္ဘာမြေမှဆိုသော် ယင်း၏ ဝင်ရိုးစွန်းများမှတဆင့် လေ့လာရသည်။ အနီအောက်ရောင်ခြည် ထုတ်လွှတ်မှုအား အခြေခံကာ လေလာချက်များအရ ဗီးဂတွင် ကျူးပါး ခါးပတ်ကဲ့သို့ အချပ်ပြားတစ်ခု ရှိသည်။
ပြင်ပလင့်
ကဏ္ဍ:ကြယ်များ
မရမ်းကွေ့ရွာ၊ ခနောင်ထော်
မရမ်းကွေ့ရွာ၊ ခနောင်ထော်
I love Trouble (ရုပ်ရှင်)
ပီတာဘရတ်ကတ်သည် ခရိုနစ်ကယ်သတင်းစာတိုက်မှ ပင်တိုင်ဆောင်းပါးရှင် ဖြစ်ပြီး ဆာဘရီးနားပီတာဆင်သည် ဂလုတ်ဘ်သတင်းစာတိုက်၏ ပင်တိုင်ဆောင်းပါးရှင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်သည် ရထားအမှတ် ၄၁၇ မှောက်သော သတင်းကို အပြိုင်အဆိုင်လိုက်ကြရာမှ မမျှော်လင့်ဘဲ ရထားမှောက်မှုမှ မတော်တဆမဟုတ်ဘဲ ချက်စ်ဓာတုလုပ်ငန်းကြီး၏အကြီးအကဲ ဝီလီချက်စ်၏ လက်ချက်မှန်းသိခဲ့ရသည်။ ချက်စ်ကလည်း နည်းမျိုးစုံဖြင့် သူတို့စုံတွဲကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပုံကို ရိုက်ကူးထားသော သတင်းထောက်ဇာတ်ကားကောင်းတစ်ကောင်းဖြစ်သည်။
အင်းကွက် (တောင်)ရွာ၊ အင်းတရော်
အင်းကွက်   (တောင်)ရွာ၊ အင်းတရော်
မဏိမေခလာ
မဏိမေခလာ သည် ဟိန္ဒူနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာတို့ရှိ စာပေများ၌ပါသော ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်သမီး ဖြစ်သည်။ သမုဒ္ဒရာစောင့်နတ်သမီးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြရာ အချို့က အိန္ဒိယပင်လယ်တဝိုက်ကို စောင့်ရှောက်သည်ဟု ယူဆပြီး အချို့မှာ တောင်တရုပ်ပင်လယ်ကို ကြည့်ရှူကြောင်း ယုံကြည်သည်။ နတ်မင်းကြီး ၄ ပါးမှ ရွေးချယ်ခန့်အပ်သည့် နတ်သမီးဖြစ်ပြီး သင်္ဘောပျက်ပါက ကယ်ဆယ်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ ဗုဒ္ဓဝင်တို့၌ ပါဝင်ပြီး မဟာနိပါတ်ရှိ မဟာဇနကဇာတ်ကြောင့် ထင်ရှားသည်။ ယင်းတွင် သင်္ဘောပျက်ရာတွင်ပါသော မဟာဇနကသတို့သားကို ကယ်၏။
စာဟောင်း
မြခါးရန်းကြိုး၊ သို့မဟုတ် စိမ်းလဲ့သော အဆင်းရှိသည့် မြရတနာတို့ဖြင့် စီခြယ်ထားသော ခါးကြိုးတန်ဆာရှိသည့် သမုဒ္ဒရာစောင့် နတ်သမီးဖြစ်သည်။ မဏိမေခလာ နတ်သမီးသည် ကျွန်းကြီး လေးကျွန်း ပြင်ဘက်၊ သမုဒ္ဒရာရေအယဉ်၌၊ အတွင်းကားငွေ၊ အပကား ရွှေအတိပြီးသော၊ ယူဇနာ ၁၅ဝ အပြောအကျယ် ပဉ္စင်တူရိယာ ကချေသဘင်နှင့် ပျော်ရွှင်၍ နတ်သားနတ်သမီး ရှစ်သောင်းခြံရံလျက် စံစားကာနေ၏။ မိဘကို ရိုအသေလုပ်ကျွေးခြင်း၊ သူတစ်ပါးတို့အား ချစ်ခင်သနားခြင်း၊ အလှူပေးခြင်း၊ သီလဆောက်တည်ခြင်း စသော ဂုဏ်တို့နှင့် ပြည့်စုံသော ယောက်ျားမြတ်တို့ကို မဟာသမုဒ္ဒရာ၌ နစ်မွန်း ခဲ့သည်ရှိသော် ဆယ်တင်စိမ့်သောငှါ စတုလောက ပါလနတ်ကြီးလေးယောက်တို့က မဏိမေခလာ နတ်သမီးအား သမုဒ္ဒရာ၌ အသီးအသီး အစောင့်ထားကြသည်။
မြန်မာပညာရှိ အမတ်ကြီး မဟာစည်သူ ရေးသားဖွဲ့ဆိုအပ်သော မဟာဇနကပျိုးတွင် -
--- နတ်ပြည် ပထမ၊ အစိုးရသား၊ လောကပါလော်၊ နတ်လေးဖော်တို့၊ ထိုရော်အခါ၊ မဟာသမုဒ္ဒ၊ ပင်လယ်ဝ၌၊ မိဖလုပ်ကျွေး၊ မွေးပေသသူ၊ လူဖြင်အရှိ၊ ဘေးမထိအောင်၊ စောင်စောင်မ္မ နေ့ညမြင်သိ၊ ကြည့်ရှုဘိဟု၊ မဏိမေခလာ၊ နတ်လိမ္မာကို၊ အရာကိုယ်စား၊ အစောင့်ထား၏။ --- ဟု မဏိမေခလာအကြောင်း ဖော်ပြပါရှိလေသည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား အလောင်းဖြစ်သော မဟာဇနကမင်းသည် ခုနစ်ရာသော သင်္ဘောသားတို့နှင့်တကွ သမုဒ္ဒရာအတွင်း သင်္ဘောလွှင့်သွားရာ လေအဟုန် ပြင်းထန်သဖြင့် မခံနိုင်သောကြောင့် သင်္ဘောနစ်မြုပ်ခဲ့၏။ ခုနစ် ရက်မြောက်သောနေ့မှ မဏိမေခလာ နတ်သမီးလာ၍ ဘုရားလောင်းအား ကယ်တင်သည်။ နတ်သမီးသည် ဘုရား လောင်းအား သမုဒ္ဒရာထဲမှ ချီပိုက်၍ မိထိလာပြည်၊ သရက်ဥယျာဉ် မင်္ဂလာ ကျောက်ဖျာအပြင်၌ သိပ်ထားကြောင်း မဟာဇနက ဇာတ်တော်တွင် ဆိုသည်။
လက္ကဗြားရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
လက္ကဗြားရွာ (Letkabyar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ လက္ကဗြားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၆၀၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘိုဘာရွာ၊ ဒုံးပိုက် (အောင်ဆိပ်ပြင်)
ဘိုဘာရွာ၊ ဒုံးပိုက် (အောင်ဆိပ်ပြင်)
ဂျိုးစုရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
ဂျိုးစုရွာ (Gyoesu)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ မုံရွာမြို့နယ်၊ နတ်ကြီးကျွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၀၁၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုံရွာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျားအိုင်ရွာ၊ အင်းတရော်
ကျားအိုင်ရွာ၊ အင်းတရော်
ရွာကန့်လန့်
ရွာကန့်လန့်
ကိုးကား
ရွာကန့်လန့်
ခနောင်ထော်ရွာ၊ ခနောင်ထော်
ခနောင်ထော်ရွာ၊ ခနောင်ထော်
ပေါက်တောရွာ၊ တံတားဦးမြို့နယ်
ပေါက်တောရွာ (Pauktaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ တံတားဦးမြို့နယ်၊ ပေါက်မြိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၁၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါက်မြိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၈၁ ဦး၊ မ ၉၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၀၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တံတားဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခုနှစ်အိမ်တန်းရွာ၊ ကျုံစုတ်
ခုနှစ်အိမ်တန်းရွာ၊ ကျုံစုတ်
အကြီးယားရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
အကြီးယားရွာ(Ahkyeeyar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ ခင်ဒေါင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၇၉၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝီကီ
ဝီကီ သည် ဝဘ်ဆိုဒ်ဖြစ်ပြီး အကြောင်းအရာများကို web browser များမှတဆင့် တည်းဖြတ်နိုင်သော အွန်လိုင်း စွယ်စုံကျမ်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ဟာဝေယံ ဘာသာစကားအရ Wiki ဟူသည်မှာ "မြန်သည်" ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။
NGC 4639
NGC 4639 သည် ဗာဂိုး ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၇၀ မီလီယံ ဝေးကွာပြီး ကြီးမားသည့် တွင်းနက် ပါဝင်သည်။
ဝီကီပီးဒီးယား သုည
သမိုင်းကြောင်း
အောက်ပါတို့သည် ဝီကီပီးဒီးယား သုည စတင်အသုံးပြုနိုင်သည့် သမိုင်းကြောင်း အချို့ ဖြစ်သည်။ ပူးပေါင်းပါဝင်သည့် မိုဘိုင်းကွန်ယက်များနှင့် စတင်သည့်နေ့ရက်များအတွက် Wikimedia Foundation: mobile network partners ကို ကြည့်ပါ။
ပူးပေါင်းပါဝင်သည့် မိုဘိုင်းကွန်ယက်များ
Wikimedia Foundation: mobile network partners ကို ကြည့်ရှုပါ။
ဖြုံဘူးရွာ၊ ရေစကြိုမြို့နယ်
ဖြုံဘူးရွာ (Hpyonbu)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ရေစကြိုမြို့နယ်၊ သာဂေါင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၃၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာဂေါင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၅၇ ဦး၊ မ ၁၃၆၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေစကြိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
​ညောင်ကုန်းရွာ၊ ကွင်းဘော
ညောင်ကုန်းရွာ၊ ကွင်းဘော
တူဖေရွာ၊ မတူပီမြို့နယ်
တူဖေရွာ(Tuphei)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ မတူပီမြို့နယ်၊ လုံဒေါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၁၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံဒေါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၇ ဦး၊ မ ၂၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတူပီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စစ်ကုန်းရွာ၊ အင်းတရော်
စစ်ကုန်းရွာ၊ အင်းတရော်
ကူးရိုးရွာ
ကူးရိုး ရွာသည် ပိုလန်နိုင်ငံတောင်ပိုင်း၌ တည်ရှိပြီး လူဦးရေအားဖြင့် ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် ၂၈၁၇ ရှိသည်။
ဟက်ကွီရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
ဟက်ကွီရွာ (Hetkwi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ မိုးဗြဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၇၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုးဗြဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၅၈၇ ဦး၊ မ ၁၃၆၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၂၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အထက်ငါးနန်းရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
အထက်ငါးနန်းရွာ (Ahhtetngarnan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ မောက်လုပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၇၀၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နတ်ကြီးကျွန်းရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
နတ်ကြီးကျွန်းရွာ (Natgyikyun)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ မုံရွာမြို့နယ်၊ နတ်ကြီးကျွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၀၁၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုံရွာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အီးကောမတ်စ်နှင့် ဂျီအမ်အက်စ်
E-commerce သည် ရောင်းသူ ဝယ်သူ နှစ်ဦးသဘောတူ အရောင်းအဝယ်လုပ်ငန်းများလုပ်ဆောင်ရာတွင် ကုန်ကျစရိတ် အသက်သာဆုံးဖြစ်စေရန်ရည်ရွယ်ပါသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၊ တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့၊ တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ အရောင်းအဝယ် အပေးအယူ လုပ်ငန်းများလုပ်ဆောင်ကြရာတွင်း အတားအဆီး၊ အဟန့်အတားများကို နည်းသည်ထက်နည်းစေပြီး အပြိုင်အဆိုင်စီးပွားရေးလောကအတွင်း ဈေးကွက်ခိုင်မာစွာနှင့် အချိန်တိုအတွင်း ထိရောက်နိုင်စေရန်လည်းဖြစ်သည်။
စီးပွားရေးလောကတွင် ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ဖြန့်ချိခြင်း၊ စီမံခန့်ခွဲ ခြင်းတို့သည်အရေးကြီးသည်။ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများနှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှုနည်း သည့်နိုင်ငံများတွင် အီးကောမတ်စ်သည် ပြည်တွင်းစီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်နိုင်စေရန် များစွာအထောက်အကူပြုသည်။ ပြည်တွင်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအနေဖြင့် နိုင်ငံတကာဈေးကွက်သို့ မိမိတို့ ထုတ်ကုန်များကို အမြန်ဆုံး၊ အလွယ်ကူဆုံး၊ အထိရောက်ဆုံး၊ စရိတ်အသက်သာဆုံးဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည့် သို့မဟုတ် ဝယ်ယူနိုင် သည့်နည်းလမ်းသည် အီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းသာဖြစ်သည်။
အီးကောမတ်စ်သည်မည်မျှအရေးပါသည်ဆိုစေ ဖွံ့ဖြိုးမှုနည်းသည့်ဒေသများနှင့် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသည့် မဟာမဲခေါင်ဒေသ (GMS) အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများအနေဖြင့် အကောင် အထည်ဖော်နိုင်မှုနည်းပါသေးကြောင်းတွေ့ရသည်။
အီးကောမတ်စ်အောင်မြင်ဖွံ့ဖြိုးရေးဆိုသည်မှာ ထို GMS အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများအနေဖြင့် မည်မျှသောအတိုင်းအတာအထိ အဆင်သင့် (readiness) ဖြစ်နေပြီနည်း၊ အခြေခံအဆောက်အအုံ (infrastructure) မည်မျှအထိပြည့်စုံနေပြီနည်းဆိုသည်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ Infrastructure ကိုပြန်လည်သုံးသပ်ရာ တွင် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသည် နည်းပညာ၊ မူဝါဒနှင့် လူ့စွမ်းအားရင်းမြစ် အသုံးချနိုင်မှုတို့သည် အရေးကြီးသည့်အခန်းကဏ္ဍတွင်ထားကာ ပြန်လည်သုံးသပ်နိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
GMS နိုင်ငံများအတွင်း အီးကောမတ်စ်နောက်ခံ
အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်သည့် ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ၂၀၀၃ ခုနှစ် အီးကောမတ်စ်အတွက် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁.၃၅ ဘီလီယံ အသုံးပြုနေပြီး၊ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် ၂.၃ ဘီလီယံအသုံးပြုကာ စီမံချက်လုပ်ငန်းများကို အကောင်အထည်ဖော်နေကြောင်းသိရသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံအီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းများ သည် အစသာရှိသေးသော်လည်း အာရှတွင် အင်နှင့်အားနှင့် အဟုန်ဖြင့် ချီတက်နေသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။
ဗီယက်နမ်တွင် အလယ်အလတ်ကုမ္ပဏီလုပ်ငန်းပေါင်း ၄၀၀၀၀ တွင် ၆၀၀ သည် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်အလွန်လောက်က တည်းက သူတို့ကိုယ်ပိုင် web site များဖြင့် လုပ်ငန်းများစတင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ ကြသည်။ Web site များသည် ကြော်ငြာရန်နှင့် သတင်းအချက်အလက်များပေးရန်စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အွန်လိုင်းဖြင့် စာအုပ်နှင့် မဂ္ဂဇင်းများရောင်းချခြင်းလုပ်ငန်းတို့စတင် ခေတ်စား လာသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဈေးဝယ်ခြင်း၊ အွန်လိုင်းပညာ ရေး၊ အွန်လိုင်းသင်တန်းများသည် အစောပိုင်းကတည်းက အီးကောမတ်စ်အတွက် အခြေခံလမ်းကြောင်းများဖြစ်ခဲ့သည်။ အွန်လိုင်း ငွေပေးလုပ်ငန်း (online payment) သည် မဖြစ်မနေ ပါဝင်လာရသဖြင့် ဘဏ်များစတင်ပြီး အတွေ့အကြုံသစ်များကို ထူထောင်ကြရတော့သည်။ အင်တာနက်ကို အတိုင်းအတာအကန့် အသတ်နှင့် အသုံးပြုစေရာမှ အတိုင်းအဆမရှိအသုံးပြုနိုင်ရေးကို လမ်းဖွင့်ပေးလာကြရသည်။ ဗီယက်နမ်သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အချင်းချင်း business-to-business လုပ်ဆောင်နေရာမှ business-to-consumer လိုင်းသို့ကူးပြောင်းလာခဲ့သည်။ အစိုးရ သည် အင်တာနက်ကိုအသုံးပြုပြီး ပရောဂျက်များကိုစတင်လုပ် ဆောင်လာသည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလိုင်စင်များကို အွန်လိုင်းမှချပေးခြင်း မျိုးဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် အီးကောမတ်စ် web site များဖြစ်သည့် com.mm ကိုထူထောင်လာနိုင်ခြင်းသည် business-to-business ကိုစတင်လုပ်ဆောင်ခြင်းဟုဆိုနိုင်သည်။ ထို web site များမှတစ်ဆင့် ကျောက်မျက်ရတနာများ၊ လက်မှုအနုပညာများ၊ ခရီးသွားဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်ကြသည်။ အွန်လိုင်းဈေးဝယ် သည့်စနစ် အနည်းငယ်သာရှိပြီး business-to-business ကို သတ်မှတ် ထားသည့် web site အချို့တွင်သာတွေ့ရသည်။ ပြည်တွင်းလယ်ယာထွက်ကုန်များ၊ သစ်တောထွက် ပစ္စည်းများနှင့် အချို့သောထုတ်ကုန်များကိုသာမှာယူနိုင်ပြီး အွန်လိုင်းငွေပေးချေမှု (online payment) ကို ခရက်ဒစ်ကတ် (credit card) များဖြင့် ပေးချေနိုင်မှု မရှိသလောက်ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံနှင့် လာအိုနိုင်ငံများတွင် အင်တာနက် web site များဖြင့် စီးပွားရေးလုပ်ဆောင်ရန်အတွက် အတော်လေး ခေတ်စားလာကြောင်းတွေ့ရသည်။ သို့သော် ထို web site များ သည် ကုမ္ပဏီအကြောင်းစုံစမ်းရန်သက်သက်လောက်သာများသည်။ Web site အများစုမှာ ခရီးသွားလုပ်ငန်း၊ လက်မှုအနုပညာလုပ်ငန်း၊ အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းများအတွက်သာဖြစ်သည်။ အချို့သော web site များတွင်သာ အီးကောမတ်စ်သဘောမျိုးဖြစ်သည့် ထုတ်ကုန်ပစ္စည်းများ၊ ဈေးနှုန်းများ၊ ဆက်သွယ်ရန်လိပ်စာများကိုဖော်ပြထားကြောင်းတွေ့ရသည်။ အွန်လိုင်းဆိုင်ရာငွေပေးချေမှုလုပ်ငန်းစဉ် လုံးဝ မရှိပေ။
GMS အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများဖြစ်သည့် ဗီယက်နမ်၊ မြန်မာ၊ ကမ္ဘောဒီးယားနှင့် လာအိုနိုင်ငံများရှိ အီးကောမတ်စ် web site များတွင် အွန်လိုင်းလုပ်ငန်းများအတွက် နိုင်ငံကိုယ်စားပြု domain name များသည် .com နှင့် .net များသာဖြစ်ကြသည်။ ထို web site များသည် ထုတ်ကုန်များကို အခြားနိုင်ငံများသို့ ရောင်းချ ရာတွင် နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်များကို ကြားခံအဖြစ်အသုံးပြုကြကြောင်း တွေ့ရ သည်။ ထိုနိုင်ငံများရှိ web site များသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် သည့်နိုင်ငံများတွင် မိမိတို့ web site များကို host အနေဖြင့် ထားကြသည်ကများသည်။ သဘောမှာ အီးကောမတ်စ်ကို လုပ်ဆောင်နေကြ သည်မှန်သော်လည်း အပြည့်အဝအီးကော်မတ်စ် အသွင်မဆောင်နိုင်သေးဟု ဆိုရမည်။
အီးကော်မတ်စ်ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များ
အီးကောမတ်စ် infrastructure ကိုပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်လျှင် GMS နိုင်ငံများအတွင်း ကန့်သတ်ချက်လေးချက်ကိုတွေ့ရသည်။
၁။ နည်းပညာဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံ
၂။ လူမှုရေးနှင့်ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာအခြေခံဆောက်အအုံ
၃။ ကုန်သွယ်မှုဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံ
၄။ မူဝါဒနှင့်ဥပဒေဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံတို့ဖြစ်သည်။
နည်းပညာဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံ
နည်းပညာသည် အီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းတွင် အရေးကြီးသည့် အခန်းကဏ္ဍတွင်ပါဝင်နေပေသည်။ network နှင့် ကွန်ပျူတာကို အီးကောမတ်စ်တွင် မည်မျှအထိဆက်သွယ်သုံးနိုင်မှုနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသေးသည်။ Network ကိုဆက်သွယ်ရာတွင်လည်း ကြိုးတပ်တယ်လီဖုန်းလိုင်း၊ မိုဘိုင်းလ်တယ်လီဖုန်းလိုင်း၊ အငှားလိုင်း နှင့် ADSL လိုင်းစသည်ဖြင့်လည်း ကွာခြားသေးသည်။ Network host အနေဖြင့် ISP (Internet service provider) များ၊ ပြည်တွင်း ပြည်ပနိုင်ငံတကာဆက်သွယ်ရေးအနေအထား (ပြည်တွင်း ဆက်သွယ်ရေး backbone )၊ အင်တာနက် exchange များ၊ နိုင်ငံတကာ gateway နှင့်သူတို့၏ bandwidth တို့သည့် အီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အရေးကြီးသည့်အခန်းကဏ္ဍများ အနေဖြင့် ထည့်သွင်းတွက်ချက်ရမည်ဖြစ်သည်။
ရေကန်ကုန်း
ရေကန်ကုန်း
အီးကောမတ်စ်နှင့် ဂျီအမ်အက်စ်
နည်းပညာဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံ
GMS နိုင်ငံများအတွင်း ထိုင်းနိုင်ငံမှလွဲပြီး ကွန်ပျူတာအသုံးပြုမှုနှုန်း လွန်စွာနည်းသေးကြောင်းတွေ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် အာရှ-ပစိဖိတ်ဒေသများတွင် အနည်းဆုံးဖြစ်နေသည်။ ကွန်ပျူတာ အသုံးပြုနှုန်းမှာ မြန်မာနိုင်ငံတွင် လူ ၁၀၀၀ လျှင် တစ်ဦးမှ သုံးဦးသာအသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ ကွန်ပျူတာအသုံးပြုနိုင်မှုနှုန်း နည်းသည်နှင့်အမျှ GMS နိုင်ငံများအတွင်း အီးကောမတ်စ် အကောင် အထည်ဖော်နိုင်မှု ကွာခြားသွားနိုင်သည်။
မြန်မာ၊ ကမ္ဗောဒီးယား၊ လာအိုနှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံများတွင် ကြိုးလိုင်း သို့မဟုတ် မိုဘိုင်းလ်တယ်လီဖုန်းလိုင်းအသုံးပြုမှုနှုန်း မြင့်မားသည်ဟုမဆိုနိုင်သေးပေ။ ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံတွင် အင်တာနက် အသုံးပြုနိုင်ရန် တယ်လီဖုန်းလိုင်းနှင့်ပင် အခက်အခဲရှိ နေသေးသည်။ ယခုတိုင် အင်တာနက်အသုံးပြုမှုကို တယ်လီဖုန်းလိုင်း dial-up စနစ်ဖြင့်အသုံးပြုနေသေးသည့် နိုင်ငံများရှိနေသေးသည်။ ကမ္ဗောဒီးယား၊ မြန်မာနှင့် လာအိုနိုင်ငံများတွင် အိမ်ခြေ ၄၀၀ တွင် တယ်လီဖုန်း တစ်လုံးမှ လေးလုံးအထိသာသုံးစွဲနိုင်သေးသည်။ ကြိုးတပ်တယ်လီဖုန်းလိုင်းများကို မြို့ပြများတွင်သာ အဓိက ထားပြီးသုံးစွဲကြသည်။ လူနေများသည့် ကျေးလက်ဒေသများဖြစ် သော လူဦးရေ ၆၉ ရာခိုင်နှုန်းကျော်နေထိုင်သည့်ဒေသများတွင် ယခုတိုင် ကြိုးလိုင်းတယ်လီဖုန်းသုံးစွဲနိုင်မှုနည်းသေးသည်။ လာအို နိုင်ငံတွင် အင်တာနက်ဆက်သွယ်မှုနှုန်း အလွန်းနှေးပြီး၊ ကမ္ဗောဒီး ယားတွင် လိုင်းတယ်လီဖုန်းတပ်ဆင်ခနှုန်း လွန်စွာမြင့်မားသေး သည်။ တယ်လီဖုန်းတစ်နှစ်သုံးစွဲခနှုန်း လူတစ်ဦးတစ်နှစ်ဝင်ငွေ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ဖြစ်နေသေးသည်။ ယခုအခါ မိုဘိုင်းလ်တယ်လီဖုန်း များကို လိုင်းတယ်လီဖုန်းများနေရာတွင် အစားထိုးသုံးစွဲနိုင်ရန် ဆောင်ရွက်နေကြသော်လည်း အတော်လေးနည်းပါးသေးသည်။ ကမ္ဗောဒီးယားနှင့် လာအိုနိုင်ငံများတွင် လိုင်းဖုန်းထက် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း သုံးစွဲမှုနှုန်းက သာလွန်သွားပြီဟုသိရသည်။
ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံများတွင် GPRS service ကိုရနိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း အခြားနိုင်ငံများတွင် SMS လောက်သာရ ပြီး၊ အချို့နိုင်ငံများတွင် လုံးဝမသုံးနိုင်သည့်အနေအထားဖြစ်နေသေး သည်။ မိုဘိုင်းလ်တယ်လီဖုန်းသုံးပြီး အီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နိုင်မှုမှာ ဒေသအတော်များများတွင် စတင်နေပြီဟုဆိုနိုင် သော်လည်း မိုဘိုင်းလ်သုံး ဒေသဘာသာစကား ကွဲပြားခြားနား နေမှု၊ စံသတ်မှတ်ချက်မရှိမှုတို့ကြောင့်လည်း နှောင့်နှေးနေရကြောင်းတွေ့ရသည်။
WLL (wireless local loop) နည်းပညာကို ကမ္ဗောဒီးယား နှင့် လာအိုနိုင်ငံများတွင် လိုင်းတယ်လီဖုန်းများရှားပါးမှု၊ သုံးစွဲနိုင်ရန် ခက်ခဲမှုတို့ကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အသုံးပြုနေပြီဖြစ်သော်လည်း မြို့တော် ဟုသတ်မှတ်သည့် ဒေသဝန်းကျင်များတွင်သာ အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ Broadband ကိုသုံးစွဲနိုင်ပြီဆိုသော်လည်း လာအိုနိုင်ငံတွင် အကန့်အသတ်နှင့်သာ ဖြစ်နေသေးသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံမှလွဲပြီး ADSL နှင့် cable modem ဝန်ဆောင်မှုကို ယခုတိုင် တွင်ကျယ်ကောင်း မွန်စွာ မခံစားနိုင်ကြသေးပေ။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် အငှားလိုင်းများအသုံး ပြုမှုတွင်ကျယ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဗီယက်နမ်တွင် အနည်းငယ်သာ ရရှိနိုင်သေးသည်။
အာရှ-ပစိဖိတ်ဒေသများတွင် အင်တာနက် host အရေ အတွက်လွန်စွာနည်းသေးသည်။ အင်တာနက်ရရှိမှုဆိုရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည့်ဈေးနှုန်းနှင့် ISP ကလည်းအရေးကြီးသေးသည်။ အပြိုင်အဆိုင် ISP ကိုလုပ်နိုင်သည့်နိုင်ငံများတွင် ပြိုင်ဆိုင်နေရခြင်း ကြောင့်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ကြသည်။ လက်ရှိအနေအထားတွင် GMS နိုင်ငံများအတွင်း၌ ISP ဈေးကွက် ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည့်အနေအထားတွင်ရှိနေသေးသည်။
အင်တာနက်သုံးစွဲခနှုန်းထားကို ပြန်သုံးသပ်ကြည့်လျှင် ကမ္ဗောဒီးယား နိုင်ငံအတွင်း တစ်လ နာရီ ၃၀ အင်တာနက်အသုံးပြုနှုန်းသည် ထိုသူ တစ်နှစ်ဝင်ငွေ၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ဖြစ်နေသေးသည်။ ထို့ပြင် ISP နှုန်းကလည်း အတော်လေးမြင့်မားနေသေးသည်ဟုဆိုရမည်။
တယ်လီဖုန်းအသုံးပြုခသည် ဈေးနှုန်းအနည်းငယ်သက်သာ သယောင်ရှိသည်။ လာအိုနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့တွင် တယ်လီဖုန်းသုံးစွဲခ နှင့် အင်တာနက်သုံးစွဲခတို့မှာ သိပ်ကွာခြားမှုမရှိဟုဆိုရမည်။ လာအို နှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတို့တွင် အင်တာနက်သုံးစွဲခသည် ကမ္ဗောဒီးယား ထက်တော့နည်းသည်ဟုဆိုရမည်။ သို့သော် လူတစ်ဦးချင်း တစ်နှစ် ဝင်ငွေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များနေသေးသည်။
GMS နိုင်ငံများအတွင်း အင်တာနက်ဖြင့် အီးကောမတ်စ်လုပ် ဆောင်နိုင်မှုသည် အတော်လေးချုပ်ကိုင်ထားမှုများသေးသည်ဟုဆို နိုင်သည်။ ITU အဖွဲ့ကြီး၏ဆန်းစစ်ချက်အရ မြန်မာ၊ ကမ္ဗောဒီး ယားနှင့် လာအိုနိုင်ငံများတွင် အင်တာနက်အသုံးပြုမှုနှုန်းသည် ပျမ်းမျှသိန်းဂဏန်းခန့်သာရှိမည်ဟု ဆိုထားသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင်သာ ကွန်ပျူတာသုံးစွဲသူလည်းများ၊ အင်တာနက်ကို လုပ်ငန်းခွင် သာမက အိမ်တွင်းသုံးပါ အတော်လေးကျယ်ပြန့်ကြောင်းတွေ့ရသည်။ GMS နိုင်ငံများအတွင်း အင်တာနက်ကဖေးဆိုင်များသည် အတော်လေး ခေတ်စားသည့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအသွင် ဆောင်လာသည်။ နိုင်ငံခြားသားတိုးရစ်များလည်းသုံး၊ ပြည်တွင်းနိုင်ငံသားတွေကလည်း ကိုယ်ပိုင်မသုံးနိုင်ကြသဖြင့် အငှားသုံးရသည့်ကဖေးဆိုင်များ ခေတ်စားလာရခြင်းဖြစ်သည်။
ကမ္ဗောဒီးယားနှင့် လာအိုနိုင်ငံများတွင် အင်တာနက် exchange များမရှိပေ။ ပြည်တွင်းအင်တာနက် site များအနေဖြင့် တတိယနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံတကာ bandwidth ကိုရယူ သုံးစွဲနေရသည့်သဘောဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ဈေးနှုန်းသက်သာစွာဖြင့် အင်တာနက်မသုံးစွဲနိုင်ခြင်းတွင် အင်တာနက် exchange ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။
International gateway များသည် ပြည်တွင်းနှင့် နိုင်ငံတကာ network များကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်သည့် လမ်းကြောင်း များဖြစ်သည်။ ကမ္ဗောဒီးယားနှင့် လာအိုနိုင်ငံများအတွင်းရှိ ISP တိုင်းသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် နိုင်ငံတာကာ gateway များရှိကြသည်။ ထိုင်းနှင့် ဗီယက်နမ်တွင် နိုင်ငံတကာ gateway ကို ဗဟိုမှချုပ် ကိုင်ထားပြီး နိုင်ငံပိုင်အဖြစ်သတ်မှတ်ကာ ဆက်သွယ်ရေးအော်ပရေတာများ သီးခြားခန့်ထားသည်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် ကိုယ်ပိုင် gateway များကိုထူထောင်နိုင်ပြီး ISP များနှင့်လည်း အပြန်အလှန် နားလည်မှုရှိမှသာ အရည်အသွေးနှင့် ဝန်ဆောင်မှုကိုထိန်းချုပ်နိုင် ခြင်း၊ ဈေးနှုန်းသက်သာရေး၊ network ဖွံ့ဖြိုးရေးတို့ကို ဆောင်ရွက် နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတကာ gateway များကို တောင့်တင်း ခိုင်မာအောင်တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းသည် စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် နှင့် ကောင်းမွန်ကျွမ်းကျင်စွာ စီမံနိုင်ခွင့်များကိုပါရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဈေးကွက်တွင် ပြိုင်ဆိုင်ခွင့်မပေးဘဲနှင့်လည်း သုံးစွဲသူများအနေဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုကောင်းကောင်းနှင့် ဈေးနှုန်းသက်သာစွာ ရပိုင်ခွင့်များ ဆုံးရှုံးကြမည်သာဖြစ်သည်။
လူမှုရေးနှင့်ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံ
ကျေးလက်နေပြည်သူများအနေဖြင့် လူဦးရေထူထပ်မှုမရှိသော ကြောင့် ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် လုပ်ဆောင် ပေးရန်မှာ အတော်လေးအခက်တွေ့နေရသည်။ အင်တာနက်သုံးစွဲ ရန်ဆိုသည်မှာ ရသည်ဆိုစေ၊ ပညာတတ်မှု၊ စာတတ်မှုများနှင့်လည်း များစွာဆက်စပ်နေသေးသည်။ သက်ကြီးပိုင်းစာတတ်မြောက်မှုနှုန်း တွင် လာအိုနိုင်ငံသည် ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံထက် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့နည်းသည်။ ကမ္ဗောဒီးယားက စာတတ်မြောက်မှုနှုန်း ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းသာရှိသည်။ သို့သော် ထိုနိုင်ငံများတွင် အသက် ၁၅ နှစ်အောက် လူငယ်ဦးရေကများသဖြင့် အင်တာနက်သုံးစွဲမှုဖွံ့ဖြိုး သည်ဟုဆိုရမည်။ လူငယ်များသည် လူကြီးများထက် နည်းပညာ သစ်ကို အမြန်ဆုံးကြိုဆိုလက်ခံတတ်ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အင်တာနက်သုံးစွဲရာတွင် ဘာသာစကားအခက်အခဲကလည်း ပြဿနာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ GMS နိုင်ငံတို့တွင်အများဆုံးရင်ဆိုင်နေရ သည့်ပြဿနာမှာ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖွံ့ဖြိုးမှု အားနည်းနေသေး သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံတွင် ဒစ်ဂျစ်တယ်စီးပွား ရေးတည်ဆောက်ရန်မှာ ဘာသာစကားအခက်အခဲကို မကျော်လွှား နိုင်သေးသဖြင့် နှောင့်နှေးနေရသည်ဟုဆိုသည်။ သို့သော် GMS နိုင်ငံများအတွင်း အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့်စကားသည် အတော်လေး ရေပန်းစားကာ လူကြိုက်များနေသည်မှန်သော်လည်း ဖွံ့ဖြိုးသင့်သ လောက် မဖွံ့ဖြိုးသေးပေ။
ကွန်ပျူတာတွင် မိမိတို့နိုင်ငံအများသုံးဘာသာစကားများဖြင့် ထည့်သွင်းအသုံးမပြုနိုင်သေးခြင်းကလည်း GMS နိုင်ငံများတွင် ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ စံသတ်မှတ်ချက်များ ရှိသည်ဆိုစေ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် တောရောက်တောင်ရောက် ညီညွတ်မှု ကင်းစွာ လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်နေကြသဖြင့် ဒေသစံကို တိကျစွာ အကောင်အထည်မဖော်နိုင်ခြင်းကလည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို တားဆီးနေသလိုဖြစ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် လာအို၊ ကမ္ဗောဒီးယား နှင့် မြန်မာနိုင်ငံများတွင် ထိုပြဿနာများနှင့်ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့နေကြ ရသည်။ ဥပမာ ခမာ (ကမ္ဗောဒီးယားဘာသာ) စကားကို web page များတွင် image object အနေဖြင့်သာမြင်တွေ့နေကြရပြီး ကွန်ပျူတာအတွက် script တစ်ခုအနေဖြင့် မရနိုင်သေးခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
GMS နိုင်ငံများတွင် ICT ဆိုင်ရာ awareness နည်းသေးသဖြင့် အင်တာနက်နှင့် အီးကောမတ်စ်သည် ဖွံ့ဖြိုးမှုနည်းသေးကြောင်းသုံးသပ်ရသည်။ လာအိုနှင့် ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံများတွင် ဆက်သွယ်ရေးဆိုင်ရာလုပ်ငန်းများတွင် တက်ကြွမှုအားနည်းနေသေး သည်။ ပြည်သူတွေက သုံးစွဲရုံလောက်သာစိတ်ပါပြီး ပညာရပ်ဆိုင်ရာ လေ့လာလိုက်စားမှုအား နည်းပါးနေသေးသည်။ ထိုနိုင်ငံများတွင် အိုင်စီတီဆိုင်ရာ လူသားရင်းမြစ်များသည် အစိုးရဌာနများတွင်ရော ပုဂ္ဂလိကပိုင်းတွင်ပါ ရှားပါးမှုပြဿနာနှင့်ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။
နောက်ထပ်အရေးကြီးသည့်အချက်မှာ အီးကောမတ်စ်သည် credit ကတ်ခေါ်ကြွေးဝယ်ခွင့်ကတ်ကို တွင်ကျယ်စွာအသုံးချနိုင်မှ အောင်မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုငွေပေးချေမှုစနစ်သည် GMS နိုင်ငံ များအတွင်း ရေပန်းစားခြင်းမရှိနိုင်သေးသည်က အီးကောမတ်စ် အတွက် အခက်တွေ့စရာဖြစ်နေသည်။ ခရက်ဒစ်ကတ်သုံးလျှင် ဘဏ်စနစ်လည်းဖွံ့ဖြိုးလာမည်ဖြစ်သော်လည်း ဒေသသုံးငွေကိုသာ အသေကိုင်ပြီးသုံးစွဲချင်သည့် အရိုးစွဲစိတ်တွေမဖျောက်သမျှ၊ ခရက်ဒစ်ကတ်များကိုသုံးစွဲရန် အခွင့်အလမ်းတွေမရသမျှ အီးကောမတ်စ် ဖွံ့ဖြိုးရန်မှာမဖြစ်နိုင်သေးပေ။
ကုန်သွယ်မှုဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံ
GMS နိုင်ငံများအတွင်း ထိုင်းနိုင်ငံမှလွဲ၍ ခရက်ဒစ်ကတ်သုံးစွဲ နိုင်မှုအခြေအနေအခွင့်အလမ်း နည်းပါးသေးသည်ဟုဆိုရမည်။ လာအိုရှိ ဘဏ်များတွင် ခရက်ဒစ်ကတ်ကိုမသုံးနိုင်ပေ။ မြန်မာနိုင်ငံ တွင် ဘဏ်နှစ်ခုနှင့် ကမ္ဗောဒီးယားတွင် ဘဏ်တစ်ခုသာ ခရက်ဒစ် ကတ်ကိုလက်ခံသေးကြောင်းသိရသည်။ လက်ရှိ ဗီယက်နမ်နှင့် ကမ္ဗောဒီးယားတို့တွင် ခရက်ဒစ်ကတ်စနစ်သုံးစွဲနိုင်ရေးအတွက် ကြိုးပမ်း နေကြပြီဖြစ်သည်။ ထိုဒေသများတွင် ခရက်ဒစ်ကတ်များ မသုံးစွဲကြသေးခြင်းသည် လူတိုင်းမကိုင်နိုင်စေရန် ကန့်သတ်ချက် ကြောင့်ဖြစ်နိုင်သလို၊ လူတွေကိုင်တွယ်သုံးစွဲတတ်သည့်ဓလေ့မရှိခြင်း ကြောင့်လည်းဖြစ်နိုင်သည်။ မြို့ပြတွင်ဖွင့်လှစ်ထားသည့်ဟိုတယ် ကြီးများတွင် နိုင်ငံခြားသားများနှင့်ဆက်ဆံရာတွင် ခရက်ဒစ်ကတ် စနစ်မရှိလျှင် အဆင်မပြေနိုင်သလို ဖွံ့ဖြိုးနိုင်မည်လည်းမဟုတ်ပေ။
အွန်လိုင်းဘဏ်စနစ် (online banking) စနစ်သည် GMS နိုင်ငံအချို့တွင် စတင်နေပြီဆိုစေ လက်တွေ့အလုပ်မဖြစ်သေး သည်ကများသည်။ လာအိုနှင့် ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံတို့တွင် အွန်လိုင်း ဘဏ်စနစ်မရနိုင်သေးပေ။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံရှိဘဏ်များတွင်သာ အွန်လိုင်းဘဏ်စနစ်ကို စတင်အတွေ့အကြုံယူနေပြီဖြစ်သည်။ မြန်မာ နိုင်ငံတွင် အွန်လိုင်းဘဏ်စနစ်ကို ဘဏ်တစ်ခုကစတင်နေပြီဟုသိရ သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် အွန်လိုင်းဘဏ်စနစ် ဖွံ့ဖြိုးနေပြီး real-time online transaction clearing ကိုရရှိနိုင်ရန်ဝန်ဆောင်မှုများ ပေးနေပြီဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ATM (automatic teller machine) အလိုမလျောက်ငွေထုတ်စက်များကို သုံးနေပြီ။ ကမ္ဗော ဒီးယားနှင့် ဗီယက်နမ်တို့တွင် ယခုမှစတင်နေသည်။
စာတိုက်နှင့် စာပို့စာဖြန့်စနစ်များသည် GMS နိုင်ငံများအတွင်း နှေးကွေးပြီး ဝန်ဆောင်မှုကောင်းလှသည်ဟုမဆိုနိုင်သလို ပို့ခနှုန်း ထားများလည်း အလွန်ကြီးမြင့်နေသေးကြောင်းတွေ့ရသည်။ နိုင်ငံ တကာစာပို့ဝန်ဆောင်မှုဌာနများဖြစ်သည့် (DHL, Rederal Express, TNT, UPS) တို့သည်ယခုအခါ ထိုနိုင်ငံများအတွင်း စတင်ဝန်ဆောင်မှုပေးနေပြီဖြစ်သည်။ ပြည်တွင်းဝန်ဆောင်မှုအားနည်း ချက်သည် နိုင်ငံတကာဝန်ဆောင်မှုကြားဝင်လာစေရန် အကြောင်း ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်စေသည်။
GMS နိုင်ငံများအတွင်း ဝန်ဆောင်မှုကိုကောင်းစွာပေးနိုင်ခြင်း၊ လုံလောက်စွာဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ခြင်းဖြင့် ဒေသအလိုက် အီးကောမတ်စ် လုပ်ငန်းများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ဗျူရိုကရေစီ ယန္တရားအသွင်းဆောင်သည့် အစိုးရလုပ်ငန်းများ၊ ကိုးစားဖွယ်ရာ နှင့် ယုံကြည်စိတ်ချဖွယ်ရာဝန်ဆောင်မှုမျိုးကို မရနိုင်သည့်အခါတွင် စီးပွားရေးအသွင်ဆောင်သည့်လုပ်ငန်းများ ကျဆုံးလာရသည်သာဖြစ် သည်။ GMS နိုင်ငံများအတွင်း ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံများ သည်သာ အွန်လိုင်းဝန်ဆောင်မှုကိုပေးနိုင်ရန် အိုင်စီတီဘက်တွင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသေးကြောင်းတွေ့ရသည်။
လက်ရှိအိုင်တီကုမ္ပဏီများအနေဖြင့် အီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရေးအတွက် ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်ဖြင့် ကြိုးစား လုပ်ဆောင်မှုများရှိနေကြသည်။ လာအို၊ ကမ္ဗောဒီးယားနှင့် မြန်မာ နိုင်ငံများတွင် ပုဂ္ဂလိကကုမ္ပဏီများ၏အခန်းကဏ္ဍသည် နည်းပါး သေးသည်ဟုဆိုရမည်။ များသောအားဖြင့် ISP ကိုသာ service အနေဖြင့်လုပ်ဆောင်နိုင်သေးသည်။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် အိုင်တီလုပ် ငန်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး အကြံပေးလုပ်ငန်းများ၊ Web development အတွက်ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသည့် ကုမ္ပဏီများအတော်လေးထွန်းကား များပြားနေပြီဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် နိုင်ငံတကာ ကုမ္ပဏီများ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၊ လုပ်ကိုင်မှုအများဆုံးဖြစ်သည်။
မူဝါဒနှင့်ဥပဒေဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံ
GMS နိုင်ငံများအတွင်း မူဝါဒဆိုင်ရာအဆောက်အအုံမှာ မူလ အစိုးရလက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည့်အသွင်မှ ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် ဈေးကွက်စီးပွားရေးအသွင်ဖြင့် လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလာ ကြောင်းတွေ့ရသည်။ သို့သော်မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဆက်သွယ်ရေးဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို အစိုးရကသာဦးဆောင်လုပ်နေသေးသည်။ လာအို နိုင်ငံတွင် ၂၀၀၁ ခုနှစ်ကတည်းက ဆက်သွယ်ရေးကဏ္ဍတွင် ဥပဒေတစ်ရပ်ပြဋ္ဌာန်းကာ ပြိုင်ဆိုင်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ တွင်လည်း ဆက်သွယ်ရေးကဏ္ဍအား ပုဂ္ဂလိကရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအပိုင်း တွင်သာမက အစိုးရနှင့်ဖက်စပ်လုပ်ငန်းများ ကိုပါခွင့်ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ ဆက်သွယ်ရေးဆိုင်ရာအက်ဥပဒေသစ်သည် ပုဂ္ဂလိကလုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အပြည့်အဝပေးထားကြောင်းတွေ့ရသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ် အစောပိုင်းလောက်ကတည်းကပင် ဆက်သွယ်ရေးကဏ္ဍကို BTO (built-transfer-and-operate) ပရောဂျက်အောက်တွင် လိုင်စင်ထုတ်ပေးကာ ဆက်သွယ်ရေးဆိုင်ရာ network ကို ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်စေခဲ့သည်။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံ တို့သည် WTO (World Trade Organization) သို့ဝင်ခွင့်ရခဲ့သဖြင့် နိုင်ငံအတွင်း နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီများနှင့်အပြိုင် ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း များကို လုပ်ဆောင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။
GMS နိုင်ငံများအတွင်းရှိ အင်တာနက်ဈေးကွက်သည် အဆင့် အမျိုးမျိုး၊ အသွင်အမျိုးမျိုးဖြင့်ရှိနေသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ISP နှစ်ခုသာရှိပြီး အစိုးရ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိနေသည်။ ISP လိုင်စင်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ထုတ်ပေးခြင်းမရှိသေးပေ။ ဗီယက်နမ်နှင့် လာအိုနိုင်ငံများသည်လည်း ISဏ ဈေးကွက်အတွင်းသို့ဝင်လာနိုင်သည့် အဆင့်မရှိသေးပေ။ သို့သော် ထိုနိုင်ငံများ၏ပေါ်လစီများ မကြာမီ ပြောင်းလဲလာနိုင်သည်ဟု သုံးသပ်ကြသည်။
ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံတွင် အစိုးရသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်ကတည်းက အစိုးရနှင့်အပြိုင် ISP ဈေးကွက်ထူထောင်မှုကို ပိတ်ပင်ထားခဲ့သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ISP လိုင်စင်များကို ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်မည့်ကုမ္ပဏီများကိုသာ အကန့်အသတ်နှင့် ဆက်လက် ထုတ်ပေးနေကြောင်းသိရသည်။ ဗီယက်နမ်နှင့်ထိုင်းနိုင်ငံများတွင် ISP ကို ကုမ္ပဏီများအနေဖြင့် နိုင်ငံတကာနှင့်တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ခွင့်မပေးထားသေးပေ။ နိုင်ငံတော်မှတစ်ဆင့်ပြန်လည်ပြီး ISP ကိုယူကာလုပ်ဆောင်ကြရသည်။
အီးကောမတ်စ်ဖြင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများလုပ်ဆောင်ရန် အတွက် လက်ရှိထုတ်ပြန်ထားသည့်ဥပဒေများသည် လုံလောက် ခိုင်မာသည့်အနေအထားတွင် မရှိသေးဟုလေ့လာသုံးသပ်ရသည်။ ဥပမာ electronic signature (e-signature) ကိုလက်ခံရန် အတွက် ဥပဒေမျိုးမရှိသေးပေ။ အခြား အီလက်ထရောနစ် document ၊ အီလက်ထရောနစ် taxation ၊ copyright နှင့် IP (intellectual property rights) တို့နှင့်ပတ်သက်ပြီး တိကျသည့် ဥပဒထုတ်ပြန်ချက်များသည် အီးကောမတ်စ်ကို အထောက်အကူပြု ရန်များစွာလိုသေးသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတည်းတွင်သာ ဥပဒေကြောင်း နှင့်ပတ်သက်ပြီး တိကျစွာထုတ်ပြန်ထားသည်။ ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံတွင် NiDA (National Information Development Authority) သည် အီးကောမတ်စ်အတွက် ဥပဒေကြမ်းကိုရေးဆွဲ နေပြီဖြစ်သည်။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် e-Signature နှင့် certification authorities အဆင့်အထိ မူများချမှတ်ထားသည့် ဥပဒေကိုရေးဆွဲနေကြောင်းသိရသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် Electronic Transaction Act ကိုထုတ်ပြန်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ အီးကောမတ်စ်နှင့်ပတ်သက်၍ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် အခွန် ကောက်ခံရေး (taxation) အပိုင်းကိုလည်း GMS နိုင်ငံများအတွင်း ခိုင်မာအောင်လုပ်ဆောင်ရန်လိုပေသေးသည်။
GMS နိုင်ငံအချို့တွင် အဓိကရင်ဆိုင်နေရသည့် ပြဿနာ တစ်ရပ်မှာ မူပိုင်ခွင့် (copyright) နှင့် အသိဉာဏ်ပစ္စည်းဆိုင်ရာဥပဒေ (intellectual property law) များမရှိသေးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဥပဒေ များကို အတည်ပြုပြဋ္ဌာန်းရန်အားနည်းလျှင် ယုံကြည်စိတ်ချစွာဖြင့် စီးပွားရေးလုပ်ဆောင်နိုင်မှုအပေါ် ထိခိုက်စေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုင်း နိုင်ငံနှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံများတွင် မူပိုင်ခွင့်ဥပဒေများဖြင့် ကွန်ပျူတာ ဆော့ဖ်ဝဲတီထွင်မှုကို အကာအကွယ်ပြုထားသည်ဆိုစေ ခိုးကူးခြင်း ဖြင့် မူပိုင်ခွင့်ထိပါးမှု (paracy) နှုန်းမှာ မြင့်တက်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ် သည်။ လက်ရှိမူပိုင်ခွင့်ဥပဒေများသည် အီးကောမတ်စ် လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများအတွက် မည်သို့မျှ အထောက်အကူမပြုနိုင်တော့ပေ။ ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံသည် တိုးတက်လာသည့်နည်းပညာများနှင့်အညီ မူပိုင်ခွင့်နှင့်အခြားအိုင်စီတီ ဆိုင်ရာဥပဒေများကို ထုတ်ပြန်နိုင်ရေးအတွက် လုပ်ဆောင်နေပြီဖြစ် သည်။
GMS တိုင်းပြည်အများအတွင်း လူဦးအများစုသည် ကျေးလက်တွင်နေထိုင်ကြသူများဖြစ်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးစနစ်နှင့် အခြားအိုင်စီတီဆိုင်ရာ အခွင့်အလမ်းများရယူသုံးစွဲနိုင်မှု နည်းပါးကြ သည်။ နိုင်ငံတကာအဆင့်ဝင်ရန်ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတကာနှင့်ဆက်ဆံ နိုင်မှုကို လမ်းဖွင့်ပေးခြင်း၊ အခွင့်အလမ်းများဖန်တီးပေးခြင်းတို့လည်း များစွာလိုသည်။ အီးကောမတ်စ်ကိုအောင်မြင်စေချင်လျှင် အောင်မြင်နိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများဖန်တီးပေးနိုင်ရေးသည် အားလုံး တွင်တာဝန်ရှိသည်ဟု ရှုမြင်သုံးသပ်တတ်ရန်လည်းလိုသည်။ လာအိုနှင့် ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံများတွင် အက်တာနက် ဆိုင်ရာပေါ်လစီ များသည် သုံးသာသုံးနေကြသော်လည်း တရားဝင်နည်းလမ်းကျမှု ရှိ မရှိကိုပြန်လည်ဆန်းစစ်ရန်လိုသေးသည်။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် လုပ်ငန်းများကိုအင်တာနက်သုံးစွဲနိုင်မှုကို အဓိကထားပြီးလုပ်ဆောင် နေသည်ဆိုစေ ကျေးလက်နေပြည်သူတို့အတွက် သုံးစွဲနိုင်ရန်အခွင့် အလမ်းများနှင့်ပတ်သက်ပြီး တိကျသည့်ပေါ်လစီမရှိပေ။ ထိုင်းနိုင်ငံ တွင် အင်တာနက်သုံးစွဲနိုင်မှုကို တစ်နိုင်ငံလုံးပျံ့နှံ့နိုင်ရေးအတွက် အစီအစဉ်ပေါင်းများစွာချမှတ်ထားသည်။ ဥပမာ Tambon Net ဆိုသည့်ပရောဂျက်သည် ကျေးလက်နေပြည်သူများ အင်တာနက် သုံးစွဲနိုင်စေရေးအတွက် အစီအစဉ်ချာလုပ်ဆောင်နေသည့် လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုဖြစ်သည်။
အီးကောမတ်စ် အနာဂတ်အလားအလာ
တိုင်းပြည်တစ်ပြည်တွင် အိုင်စီတီနှင့် အီးကောမတ်စ်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို လက်ခံကျင့်သုံးရန်အတွက် အစိုးရသည်အဓိက ရှေ့တန်းမှ တွန်းအားပေးသူများဖြစ်ရသည်။ ထင်သာမြင်သာသည့် သဘောထား၊ နည်းဗျူဟာ၊ စီမံချက်၊ လုပ်ဆောင်မှုများကို ထုတ်ပြန် ခြင်း၊ လိုက်နာစေခြင်း၊ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းတို့ကို အစိုးရ ပိုင်းမှဦးစီးဦးဆောင်မှုပြုခြင်းဖြင့်သာ အောင်မြင်သည်ကများသည်။ GMS နိုင်ငံများရှိအစိုးရများသည် ကတိတွေအပေးများပြီး လုပ်ငန်း အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ကား နည်းပါးလှသေးသည်။ အိုင်စီတီဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် ကတိများသည်လိုအပ်သည်မှန်သော် လည်း master plan အမျိုးမျိုးချမှတ်ထားရုံဖြင့် အလုပ်မဖြစ်နိုင် ကြောင်းသဘောပေါက်ထားကြရမည်ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံတော်အတွင်း အိုင်စီတီဆိုင်ရာချမှတ်ထားသည့်မူဝါဒများ တွင် အီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းစဉ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက်ပါ master plan များချမှတ်ထားရန်လိုသည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်များ အောင်မြင်ရေးအတွက် ဌာနအသီးသီး၊ ကော်မတီအမျိုးမျိုးဖွဲ့စည်း လုပ်ဆောင်ရန်လိုသကဲ့သို့ အလုပ်မလုပ်သည့် အခွင့်အရေးသမား များဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့မျိုး၊ အကျိုးမျှော်ညောင်ရေလောင်း တစ်ကိုယ်ကောင်းသမားများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထား သည့်အဖွဲ့မျိုးမဖြစ်ရန် လည်းလိုသည်။ တိုင်းပြည်နှင့်လူမျိုးအပေါ် စေတနာမှန်နှင့်ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်စေရန်သဘောထားကြီးသူများ လိုအပ်လှသည်။
ထိုင်းနိုင်ငံသည် သူ့ master plan ကို ၂၀၁၀ တွင်အကောင် အထည်ဖော်နိုင်မည်ဟုကြေညာထားသည်။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံကလည်း master plan ကို နိုင်ငံတော်အဆင့်အနေဖြင့် ရေးဆွဲနေပြီဖြစ်သည်။ လာအိုနိုင်ငံသည် master plan ကို နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် စတင်ရေးဆွဲနေသည်။ ကမ္ဗောဒီးယားနှင့် မြန်မာ နိုင်ငံတို့တွင် master plan များချမှတ်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း အိုင်စီတီနှင့် အီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းစဉ်များဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတွင် တိကျသည့် ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှုများ အားနည်းနေသေးကြောင်းတွေ့ရသည်။
အစိုးရပိုင်းအနေဖြင့် တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်၍ဖြစ်စေ အီးကောမတ်စ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အထောက်အကူပြုပေးရန် လိုသည်။ ပေးထားသည့်ကတိများအတိုင်းဆောင်ရွက်အကောင် အထည်ဖော်ပြီး အသိပညာကိုအခြေခံသည့်စီးပွားရေးတစ်ခုကိုမိမိတို့ နိုင်ငံတွင်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်မှသာလျှင် e-ASEAN အတွက်အဆင်သင့်ဖြစ်လိမ့်မည်။
နည်းပညာဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံသည် မြန်မာ၊ လာအိုနှင့် ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံများတွင် အာရှ-ပစိဖိတ်နိုင်ငံအတွင်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက အတော်လေးအားနည်းနေသေးကြောင်းတွေ့ရ သည်။ နိုင်ငံအတွင်း အီးကောမတ်စ်ဖွံ့ဖြိုးရေးမှာ တွန်းအားပေးရ မည့်အနေအထားတွင်ဖြစ်နေသေးသည်။ နည်းပညာပိုင်းတွင် အားနည်းနေသေးသည်ဆိုစေ အာရှ-ပစိဖိတ်ဒေသအတွင်း ထိုဒေသများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နှုန်းမှာ အရှိန်အားကောင်းသည်ဟုဆိုရမည်။ အထူးသဖြင့် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းသုံးစွဲမှုမြင့်တက်လာခြင်းအပေါ် သုံးသပ်ရ မည်ဖြစ်သည်။
ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံတွင် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းသုံးစွဲမှုနှုန်းသည် လိုင်းဖုန်း သုံးစွဲမှုနှုန်းကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် နိုင်ငံအတွင်း နည်းပညာဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံမှာ ထင်သလောက်ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်မှုမရှိသေးပေ။ သို့ဖြစ်ရာ GMS နိုင်ငံများအတွင်း ထင်သလောက် ခုန်ပျံကျော်လွှား ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သွားလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ GMS နိုင်ငံများအတွင်း စီးပွားရေး၊ ဒေသ ဆိုင်ရာအရေး၊ ပထဝီဝင်အနေအထားနှင့် လူဦးရေအနည်း အများအလိုက် ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေးသည်သာလျှင် လက်ရှိအနေ အထားကို အမြန်ဆုံးခုန်ပျံကျော်လွှားပြီး တိုးတက်စေနိုင်မည့်နည်းလမ်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကမ္ဗောဒီးယားနှင့် လာအိုနိုင်ငံများတွင် ကြိုးမဲ့ ဆက်သွယ်ရေးစနစ်သည် အကန့်အသတ်ဖြင့်သာရနိုင်သေးသည်။ ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံတွင် မြို့တော်ဖနုန်ပင်၌ dial-up စနစ်ဖြင့်ပင် အကန့်အသတ်ဖြင့်သာသုံးနိုင်သည်။ မိုဘိုင်းလ်သုံးစွဲရန်ဆိုသည်မှာ ISP ဈေးကွက်အတွင်းသို့ဝင်ပြီး broadband ဖြင့် ကြိုးမဲ့စနစ်ကို တွင်ကျယ်စွာအသုံးပြုနိုင်ရန်လိုပေလိမ့်မည်။ လာအိုနိုင်ငံတွင်လည်း အလားတူလုပ်ဆောင်မှုမျိုးလိုအပ်နေပေသေးသည်။
နည်းပညာဆိုင်ရာသုံးစွဲနိုင်မှုအခွင့်အလမ်းကွာခြားချက်သည် စီးပွားရေးအနေအထားကိုလည်း ကွာဟချက်များစွာဖြစ်စေသည်။ နည်းပညာဆိုင်ရာ အခြေခံအဆောက်အအုံသည် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်၏ GDP နှင့်လည်းဆက်စပ်နေသည်။ မြန်မာ၊ ကမ္ဗောဒီးယား၊ လာအို နှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတို့သည် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက် အအုံ နိမ့်ကျသေးသည်ဆိုသော်လည်း ဒေသတွင်း၌ ထိုနိုင်ငံများ ထက် ဆင်းရဲတွင်းနက်သည့်နိုင်ငံများရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အင်တာနက်၊ ကွန်ပျူတာ၊ ဆက်သွယ်ရေးစနစ်တို့အနေဖြင့် အီးကောမတ်စ်ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေးအတွက် အဟန့်အတားဖြစ်နေသည်ဆိုစေ အဆိုးကြီး မဟုတ်ဟုဆိုနိုင်သည်။ ပုဂ္ဂလိကအခန်းကဏ္ဍနှင့် အစိုးရပိုင်းတို့၏ နည်းပညာဆိုင်ရာကြီးမားသည့်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတို့တွင် အားနည်းနေ သေးသောကြောင့်သာ ထိုသို့သတ်မှတ်နေရခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာ ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံတွင် လိုင်းဖုန်းဖြင့် network ဆက်သွယ်နိုင်မှု သည် အလှူရှင်နိုင်ငံများကမကထပြုပေးသောကြောင့်သာတိုးတက် လာရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အစိုးရအနေဖြင့်စိုက်ထုတ်မြှုပ်နှံနိုင်သောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ထို့အတူ ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေးစနစ်ပိုင်းတွင်လည်း နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်များကို ဝင်ရောက်လုပ်ပိုင်ခွင့်ပေးလိုက်သော ကြောင့်သာလျှင် ဤမျှတိုးတက်လာရခြင်းဖြစ်သည်။ ဆက်သွယ်ရေး စနစ်တွင် ဈေးကွက်စီးပွားရေးကိုအကြောင်းပြုပြီး လွတ်လပ်စွာ လုပ်ပိုင်ခွင့်များပေးလိုက်သဖြင့် ဒေသဆိုင်ရာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် နေ့ချင်းညချင်းရလာပြီး အခြားနိုင်ငံများနှင့်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့်အနေ အထားသို့ရောက်ရှိလာခဲ့ရသည်။
GMS နိုင်ငံများအတွင်း အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားသည် ခေတ် အစားဆုံးနှင့် အများဆုံးအသုံးပြုကြသည့် ဆက်သွယ်ရေးဆိုင်ရာ ဘာသာစကားဖြစ်နေသည်။ ဥပမာ ထိုင်းနှင့် ဗီယက်နမ်တို့တွင် နိုင်ငံအချင်းချင်းဆက်သွယ်ရာ၌ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို အဓိက ထားပြီးသုံးစွဲကြသည်။ သို့ဖြစ်ရာ အင်္ဂလိပ်စာသင်ကြားရေးနိုင်ငံ အချင်းချင်းအတားအဆီးများကို ကျော်လွှားနိုင်စရာကိစ္စတစ်ခုဖြစ် နိုင်သည်။
GMS နိုင်ငံများအတွင်း အီးကောမတ်စ်အခြေခံအဆောက်အအုံ နှင့်ပတ်သက်၍ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ထိုင်းနိုင်ငံမှလွဲပြီး ကျန် ဗီယက်နမ်၊ ကမ္ဗောဒီးယား၊ လာအိုနှင့် မြန်မာနိုင်ငံများတွင် ကွာဟချက်ကြီးမားလွန်းသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။ ကွာဟချက်ဆိုသည်မှာ နည်းပညာဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံတစ်ခုတည်းကိုကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ခြင်မဟုတ်ပေ။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံချင်း အလိုက်ဝင်ငွေပမာဏ၊ စီးပွားရေးအနေအထား၊ ဥပဒေချမှတ်ခြင်းနှင့် ဥပဒေသက်ရောက်မှု၊ လူမှုရေးနှင့်ယဉ်ကျေးမှုပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေခံအဆောက်အအုံများကို ကြည့်ပြီး သုံးသပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုင်းနိုင်ငံသည် အီးကောမတ်စ်ဆိုင်ရာလုပ်ငန်းများတွင် အခြား GMS နိုင်ငံများထက်စိတ်ပါဝင်စားမှုပိုများသလို အစိုးရပိုင်းမှထောက် ခံအားပေးမှု၊ ပုဂ္ဂလိကရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများတွင် အခြားနိုင်ငံများထက် အားပိုမိုကောင်းသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။ နောက်တစ်ချက်မှာ နည်းပညာ ဆိုင်ရာအခြေခံအဆောက်အအုံကွာဟချက်ဖြစ်သည်။ အီးကောမတ်စ် လုပ်ကြရာတွင် ထိုင်းနိုင်ငံ အတွင်းအိုင်စီတီဆိုင်ရာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက အခြားနိုင်ငံများထက်သာလွန်နေသည်။ ခရက်ဒစ်ကတ်အသုံးပြုနိုင်မှု နှင့် အွန်လိုင်းမှငွေပေးငွေယူပြုလုပ်နိုင်သည့်စနစ်သည် ထိုင်းနိုင်ငံ အတွင်း၌အခြားနိုင်ငံများထက်စောစီးစွာ အခြေတည်နေသဖြင့်ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သွားရခြင်းဖြစ်သည်ဟုလည်းဆိုနိုင်သည်။
အီးကောမတ်စ်လုပ်ငန်းကို အထောက်အကူပြုစေနိုင်သည့် အခြားအချက်မှာ ထောက်ပံ့ရေးနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတို့ဖြစ်သည်။ အွန်လိုင်းမှ မှာလိုက်သည့်ပစ္စည်းကိုဝန်ဆောင်မှုအကောင်းဆုံးပေးကာ အရောက်ပို့နိုင်သည့်စနစ်များသည် ထိုင်းနိုင်ငံတွင်ထွန်းကားနေပြီးဖြစ် သည်။
နိုင်ငံများတွင် နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများအဖြစ်သတ်မှတ်ထားချက် များကို ယုတ်သိမ်းခြင်း၊ လျှော့ပေါ့ခြင်းတို့သည်လည်း စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အရေးကြီးသည်။ အစိုးရသည် ဆက်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းများကို တစ်ဦးတည်းမချုပ်ကိုင်ထားပြီး ဈေးကွက်စီးပွားရေးစနစ်အတိုင်း လမ်းဖွင့်ကာကုမ္ပဏီများကို အပြိုင် အဆိုင်လုပ်စေခြင်း၏ရလဒ်မှာ ပြည်သူများ ဈေးနှုန်းသက်သာစွာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း၊ အရည်အသွေးကောင်းစွာအသုံးပြုနိုင်ခြင်း၊ နိုင်ငံ တကာအဆင့်မီနည်းပညာများကိုအသုံးပြုနိုင်ခြင်းစသည့် ရလဒ် ကောင်းများကိုပေါ်ထွက်စေသည်။
နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို မျှော်လင့် ထားလျှင် နိုင်ငံခြားမှလာရောက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလာစေမည့် မက်လုံး များပေးနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်များသည် ဥပဒေကြောင်းအရ ပြည်တွင်းဒေသတစ်ခုတွင် မည်မျှအထိသက် ရောက်မှုရှိသည်၊ ခိုင်မာသည်၊ မည်မျှအကာအကွယ်ပေးထားနိုင်သည် တို့အပေါ် သုံးသပ်လေ့ရှိသည်။ ခိုင်မာသော ဥပဒေများ ပြဋ္ဌာန်းထားပြီးမှသာလျှင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ လုပ်ချင်ကိုင်ချင် ပူးပေါင်းပါဝင်ချင်စိတ် များလာပေလိမ့်မည်။
အခြားအချက်တစ်ချက်မှာ အရေးမကြီးဟုဆိုသော်လည်း အရေးအပါဆုံးဖြစ်နိုင်သည်။ ဘာသာစကားဆိုင်ရာအခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်ရေးဖြစ်သည်။ နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်များနှင့်ဆက်ဆံရာ တွင် အများဆုံးအသုံးပြုနေကြသည့်ဘာသာစကားမှာ အင်္ဂလိပ် ဘာသာစကားဖြစ်သည်။ အီးကောမတ်စ်နှင့် အိုင်စီတီလုပ်ငန်းများ ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ချင်လျှင် ဘာသာစကားအခက်အခဲကျော်လွှားနိုင်ရေး အတွက် အလေးပေးဆောင်ရွက်မှုများပြုလုပ်သင့်ပြီဖြစ်သည်။
ကိုးကား
Ref : E-commerce Infrastructure in Thailand and Its Neighboring Countries, by Veerasak Jinarat, Ph.D
ဝက်ချုပ်ကုန်း (မြောက်)ရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ဝက်ချုပ်ကုန်း (မြောက်)ရွာ (Wetchokekone(North))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ လက်ပံပြားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၁၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက်ပံပြားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၃၂ ဦး၊ မ ၂၃၉၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၂၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘိုးတော်ဂနိတ်ရွာ၊ ကျုံစုတ်
ဘိုးတော်ဂနိတ်ရွာ၊ ကျုံစုတ်
ပတူငှက်ရင်နီ
ပတူငှက်ရင်နီ (Nyctyornis amictus) ကို အရှေ့တောင်အာရှဒေသတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မလေးရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
သာသနဝံသ
သာသနဝံသကျောင်းတိုက်သည် ရတနာသီရိလမ်း၊ ပင်လုံလမ်း၊ စံပြလမ်းတို့၏ အကြားတွင်၎င်း၊ မြို့သစ်ရပ်ကွပ် နှင့် ကြည်စုရပ်ကွပ်တို့၏ အကြားတွင်၎င်း တည်ရှိ၍ ဒေါပုံမြို့နယ် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးတွင် တည်ရှိသည်။ ကျောင်းထိုင် ဆရာတော်မှာ ဘဒ္ဒန္တ မာနိတာဘိဝံသ (မဟာဂန္ထဝါစက ပဏ္ဍိတ၊ စေတီယင်္ဂဏ ဓမ္မာစရိယ၊ အစိုးရ ဓမ္မာစရိယ၊ ကမ္ဘာအေး န ပ သ ကထိက-အဘိဓမ္မာဌာန) ဖြစ်သည်။ ကျောင်းတိုက်တွင် ဝါဆိုသံဃာမှာ နှစ်စဉ် ၇၀/၈၀ခန့် ရှိသည်။
NGC 4452
NGC 4452 သည် Virgo Cluster ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး အလင်းနှစ် ၆၀ မီလီယံကွာဝေးကာ အကျယ်အားဖြင့် အလင်းနှစ် ၃၅၀၀၀ ရှိသည်။ ယင်းအား ၂၇၈၄ တွင် ဝီလီယံ ဟာရှယ်မှ ပထမဆုံး တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ခင်ဒေါင်ရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
ခင်ဒေါင်ရွာ(Hkindawng)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ ခင်ဒေါင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၇၉၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြန်ဆာရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ပြန်ဆာရွာ (Pyanhsar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဟိုခဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၆၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုခဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၆၄ ဦး၊ မ ၂၂၈၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခေါင်းမိုင်းထက်ရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စကောကရင်လူမျိုး
စကောကရင်သည် ကရင်လူမျိုးစုဝင် ဖြစ်သည်။ ကိုလိုနီခေတ်တွင် ကရင်နီနှင့် ပအိုဝ်း (ကရင်မည်း)နှင့် ခွဲခြားခေါ်ဆိုရန် ကရင်ဖြူ ဟု သုံးနှုန်းခဲ့ကြသည်။
စကောကရင်လူမျိုးများသည် မြန်မာနိုင်ငံ အရှေ့ပိုင်း ကရင်ပြည်နယ်၊ မွန်ပြည်နယ်၊ ကယားပြည်နယ်တို့တွင် နေထိုင်ကြသည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကရင်ပြည် ပဋိပက္ခများကြောင့် အများစုမှာ ထိုင်း-မြန်မာ နယ်စပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ ဒုက္ခသည်များအဖြစ် နေထိုင်ကြသည်။ စကောကရင်လူမျိုးများသည် ကရင် အမျိုးသား အစည်းအရုံး (ကေအင်ယူ) ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသူများလည်း ဖြစ်သည်။
အခေါ်အဝေါ်ရင်းမြစ်
စကောဟူသော စကားလုံး၏ မူလအသံထွက်မှာ ရှောင် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ကို ဗမာလို ရေးသည့်အခါ အဆင်မပြေ၍သော်လည်းကောင်း မူလပြောဆိုသူက ရှောင်ဟူသော စကားလုံး၏ အသံထွက်ကို ပီပြင်စွာ မပြောနိုင်သောကြောင့်သော်လည်းကောင်း စကောဟူသော စကားလုံးက ဗမာစာပေတွင် တွင်ကျယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ စကောဟူသော စကားလုံး၏ ကရင်အသံထွက်အမှန်မှာ "ရှောင်" ဖြစ်ပါကြောင်း ဖြည့်စွက်ရေးသားလိုက်ရပေသတည်း။
ဘိုဂိုတာမြို့
ဘိုဂိုတာမြို့သည် ကိုလံဘီယာနိုင်ငံ ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ၁၉၉၁ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၀ ခုနှစ်အထိ မြို့၏ အမည်မှာ စန်တာ ဖီး ဘိုဂိုတာ ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံအတွင်း လူဦးရေ အများဆုံးဖြစ်ပြီး ၂၀၀၉ ခုနှစ် ခန့်မှန်းခြေ အရေ လူဦးရေ ၇ သန်း ၃ သိန်းခန့် ရှိသည်။
ဇရပ်ကုန်းရွာ၊ ကျုံစုတ်
ဇရပ်ကုန်းရွာ၊ ကျုံစုတ်