cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
အရှိုချင်း သမိုင်း
မစ္ဆဂီရိနှင့်တောင်စဉ်ခုနှစ်ခရိုင်
ရခိုင်ပြည်နယ်၊ အမ်းမြို့နယ်မြောက်ဘက်တွင် ဒလက်ချောင်းအမည်ရှိသော ချောင်းတစ်ချောင်းရှိပေသည်။ ၎င်းချောင်း၏အထက်ပိုင်းတွင် ချောင်းလက်တက်ငယ်တခုရှိပေရာ "သက်ချောင်း"ဟုအမည်ရှိသည်။ ထိုချောင်း၏အနောက်ဘက်တွင် တောင်တန်းငယ်နခုရှိသည်ဟုဆိုပေသည်။ ထိုတောင်တန်းအနီးတွင် ပေ၈၀ခန့်ရှိသော ကုန်းမြင့်ငယ်တစ်ခုရှိပေသည်။ ထိုအရပ်သည် သက်မြို့စားနန်းစိုက်ရာ အရပ်ဟုဆိုပေသည်။ ယခင်က ဤနေရာတွင် ရပ်စု/ရွာစုများနှင့် သက်လူမျိုးများနေခဲ့သော သက်မြို့တော်နေရာဟုဆိုပေသည်။ ထို့အပြင်ယနေ့ စစ်တကောင်းတောင်တန်းဒေသတွင် "ရှို"ဟုခေါ်သောသူများရှိပေသည်။ ၎င်းတို့ကိုခရမ်းများဟုလည်းခေါ်သည်။ ယနေ့ အရှိုချင်းများနှင့် ရင်းမြစ်တူဟန်ရှိပေသည်။ ယင်းတို့၏သမိုင်းတွင် မူလကရခိုင်ရိုးမတောင်တန်းပေါ်တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး စစ်ဘေးဒဏ်ကြောင့်ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြကြောင်းဆိုသည်။ ထို့ကြောင့်မူလနေထိုင်ခဲ့သောအရပ်မှာ ထိုသက်မြို့ပေလော (သို့မဟုတ်) သရက်မြို့ပေလောစဉ်းစားစရာပေ။ ပုဂံခေတ်ဦးက ဓညဝတီနှင့်တောင်စဉ်ခုနှစ်ခရိုင် ကျန်စစ်သား၏သားတော် မင်းသီရိခေတ္တ(ရာဇကုမာရမင်းသား)က စာကြောင်းဆိုပေသည်။ ထိုသို့ဆိုသော် ယနေ့ စေတုတ္တရာတောင်စဉ်ခုနှစ်ခရိုင်အပါဖြစ်ပေသည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ်မတိုင်မီကတည်းကပင် အုပ်ချူပ်ရေးအရ မင်းတုန်းတောင်စဉ်ခရိုင်ကို ဖွဲ့စည်းပြီးသားဖြစ်လေသည်။ ထိုမင်းတုန်းတောင်စဉ်ခရိုင်တွင် မင်းတုန်း၊ မင်းတပ်၊ တိုင်းသား၊ မြို့သစ်၊ ပန်းတိမ်း၊ ငဖဲ၊ နန်းသောတို့ ပါဝင်ပေသည်။ သရေခေတ္တရာပျက်ချိန်တွင် ကွဲသွားသူများအနက်အချို့ကို ကျပင်းသူယူ၏ဟုဆိုပေရာ ထိုအချိန်က ကျပင်းအရပ်တွင် နေထိုင်သောသူများမှာ ယော၊ ချင်းစသည့် လူမျိုးများသာဖြစ်ကြောင်း ကျောက်စာဝန်ဦးဖိုးလပ်ကဆိုပေသည်။ အရှိုချင်းများ စေတုတ္တရာချင်းများ ရခိုင်ဘက်မှချင်းလူမျိုးများ၏ဆင်းသက်ရာလမ်းကိုကြည့်လျှင်လည်း ပုပ္ပါးဒေသမှတစ်ဆင့် ဆိပ်ဖြူ၊ မင်းဘူး၊ စလင်းဒေသများသို့ ပြေင်းရွှေ့လာပြီးမှ အခြားနေရာများသို့ ပြောင်းရွှေ့ကြောင်းတွေ့ရပေသည်။ ထိုကြောင့် ရာဇဝင်သမိုင်းလာ ကျပင်းသူဆိုသူများမှ ရှေးဟောင်းချင်းအနွယ်ဝင်များသာ ဖြစ်ပေမည်ကား အမှန်ပေတည်းရှေး။ သရေခေတ္တရာအပျက်မှ ပြောင်းရွှေ့လာသောသူများသည် အရှိုချင်းများ စေတုတ္တရာ ချင်းများအတွင်းသို့ရောနှောမည် ဟုယူဆဖွယ်ရှိပေသည်။ "ချင်းလင်းအပြိုင် ရခိုင် သံတွဲ၊ သက်ခပဲး"ဟူသော ကျောက်စာပါစကားလုံးများအရ လင်းဆိုသော ရှေးဟောင်းလူးမျိုးတစ်မျိုးမှာ ချင်းတို့နှင့်နီးစပ်သောသူများဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ပုပ္ပါးတောင်မှ အနောက်တောင်ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာသောချင်းလူမျိုးများသည် ကျောက်ပန်းနောင်းမြို့နယ်တွင် ခြေထောက်ကိုထောက်လျှက် မိမိတို့နေရင်း ပုပ္ပါးတောင်ဘက်သို့လှည့်ကြည့်လေသည်။ ခိုနေရာကိုချင်းခြေထောက် သို့မဟုတ်လင်းခြေထောက်ဟု ခေါ်လေသည်။ ဦးကံမင်းက လင်းဆိုသောစကားလုံးသည် တူညီကြောင်းတွေ့ပေသည်။
ယနေ့ချင်းလူမျိုးများသည် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းသို့ ရှေးဦးစွာဝင်ရောက်ခဲ့သော လူမျိုးများဖြစ်သည်ဟု ပညာရှင်များကယူဆပါသည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ချင်းလူမျိုးများနှင့် ရှေးဟောင်းလူမျိုးဆက်စပ်မှု အထောက်အထားရှိကြောင်း တွေ့ရလျှင် ဤလူမျိုးများတွင် အတိတ်ကာလတခု၌ ပတ်သက်မှုရှိမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းဆက်စပ်မှုများကို သမိုင်း၊ စာပေ၊ ဘာသာစကား၊ ယဉ်ကျေးမှုအစရှိသည်တို့ဖြင့် ချိန်ထိုးလေ့လာကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။ အနော်ရထာမင်းကြီး ပုပ္ပါးဘက်၌တောကစားထွက်ရာတွင် လမ်းမှားကာ "ချင်းငမောက်၏တဲသို့ရောက်ကာ ၎င်း၏ သမီးများ ညအခါပတ္တမြားလုံးကိုအလယ်၌ထား၍ ဗိုင်းငင်ကြောင်းအနော်ရထာမင်းကြီးတည်ခိုရင်း ဆုလာဒ်နှင့် ဝယ်ယူကာ သယ်ဆောင်လာကြောင်း အနော်ရထာမင်း နန်းတက်သောအခါ ချင်းငမောက်မှလွမ်းဆွတ်၍ လာရောက်လည်ပတ်ရာ တံခါးစောင့်မှမောင်းထုတ်ကြောင်း ၎င်းကို အနော်ရထာမင်းမှသိရှိပြီး ပြန်လည်ခေါ်ယူ နားခိုစေရာ ကျေးဇူးဆပ်ခဲ့ကြောင်း ချင်းငမောက်ထံမှရသောပတ္တမြားဖြစ်၍ ပတ္တမြားငမောက်ဖြစ်လာကြောင်း နှုတ်ရာဇဝင်ရှိခဲ့သည်။ အနော်ရမင်းကြီး ပုပ္ပါးသို့ လာရောက်မီခိုသောအခါ ပုပ္ပါးတောင်အရှေ့စောင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ခဲ့ကြသည်ဟု သိရသည်။ ချင်းများနေထိုင်ဖူးသော နေရာများကိုလည်း ယနေ့တိုင်တွေ့ရသည်။ ပုဂံသူရဲကောင်းဗျတ္တသည် နန်းတော်သို့ပန်းတက်ရန် ပုပ္ပါးနှင့်ပုဂံကူးလမ်းအတက်တွင် ပန်းစားဘီလူးမ မယ်ဝဏ္ဏနှင့် ချစ်ကြိုက်သည်ဟုဆိုသည်။ ထိုသို့ဘီလူးမဟုဆိုသော်လည်း သမိုင်းသသောအရလူသားပင်ဟုယူဆနိုင်ပေသည်။ ပါးရဲထိုးသောထုံးစံနှင့် ပန်းပွင့်ကို ဟင်းလျှာပြုလုပ်စားသောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် ယနေ့တုရင်တောင်ဟု ခေါ်သောတောင်သည် ယခင်ကသက်စိုးတောင်ဟုခေါ်သည်။ သက်လူမျိုးများ နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း အထောက်အထားလည်း တွေ့ရှိရသည်။ ထိုကြောင့်၎င်းသက်နှင့် ပုပ္ပါးရှိချင်းတို့ဆက်စပ်မှုရှိမည်ဖြစ်သည်။ မြေပြန့်အရှိုချင်းများကလည်း ၎င်းတို့ကို သက်လူမျိုးများမှ ဆင်းသက်လာကြောင်း နှုတ်ရာဇဝင်ရှိခဲ့သည်။ သရေခေတ္တရာမြို့ ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အရှိုချင်းများကို ထူးဆန်းစွာတွေ့ရပေသည်။ ၎င်းတို့အကြားရှိဆက်စပ်မှုကို မသိနိုင်သောပေ။ ရှေးက တောင်စဉ်ခုနှစ်ခရိုင်ဟုခေါ်သော မစ္ဆဂီရိ၊ မင်းဘူး၊ သရက် အလယ်ပိုင်းဒေသများသည် ရှေးကပျူများ အနွယ်တူလူမျိုးများနေထိုင်ပြီး ၎င်းတို့နှင့်သက်ဆိုင်သော မြို့ဟောင်းမြို့ပျက်များ၊ ဘုရားပုထိုးများနှင့် အခြားဝတ်ပြုကိုးကွယ်သော အဆောက်အဦးပစ္စည်းများ ဆောက်ထွင်းရုပ်စုများ ကျောက်စာ၊ ရွှေပေလွှာ၊ ရွှေဒင်္ဂါးနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို တွေ့ရှိရသည်ဟုဆိုသည်။ ၎င်းမစ္ဆဂီရိသည် သမိုင်းအရ ဧရာဝတီအနောက်ဘက်ရှမ်းမှအရှိုများနေထိုင်သော သရက်ဒေသဖြစ်သောကြောင့် ရှေးယခင်က ဆက်နွယ်မှုများလည်းရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထွန်းရွှေခိုင်၏ အဆိုအရအရှိုများ သက်ဟုလည်းကောင်း၊ ဗူးသီတောင် မောတောဒေသရှိ သက်လူမျိုးများကို အနောက်သက်ဟုလည်းကောင်း ခေါ်ဆိုသည်။ အချို့သော အထောက်အထားတွေ့ရှိချက်များအရ ပထမဝင်ရောက်သော တိဘက်-မြန်မာအနွယ်ဝင်များသည် ခရစ်သက္ကရောဇ်မတိုင်မီကပင် ရောက်ရှိနေပြီးဖြစ်ကြေင်း တွေ့ရသည်။ ယနေ့ ချင်းအနွယ်ဝင်တို့၏ ဘိုးဘေးတို့သည် မတူညီသာအချိန်နှစ်ခုတွင် အနည်းဆုံးလမ်းကြောင်း (၂)ကြောင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။ ပထမပြောင်းရွှေ့မှုသည် စီစီလူးဝစ်၏ယူဆချက်အရ ဧရာဝတီနှင့် ဗြဟ္မပုတြမြစ်ဝှမ်အကြားတွင် ခရဇ်သက္ကရာဇ်မတိုင်မီ အနည်းငယ်တွင် စတင်နေထိုင်ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းအစုကို ရှေးကူးကီးချင်းအစုများ(old kuki chon)ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ဘုရင်ကို ရှို(shou)ဟုခေါ်ပေသည်။ ဒုတိယအုပ်စုမှ ခရစ်သက္ကရာဇ် ရာစုနှစ်အစောပိုင်းလောက်က ဝင်ရောက်ပေသည်။ အထက်ပါအချက်များအရ ပထမအုပ်စုတွင်အရှေးတောင်ပိုင်းအုပ်စုများ(အရှို) အနောက်ဘက်အုပ်စုများ(သက်-မြို)နှင့် ၎င်းအုပ်စုနှစ်၏ နောက်မှလိုက်လာသော ရှေးကူးကီးချင်းအစုများ(old kuki) ကသည်းများဖြစ်ကြပေသည်။
ဇရပ်ဆိပ်ရွာ၊ ဇရပ်ဆိပ်
ဇရပ်ဆိပ်ရွာ၊ ဇရပ်ဆိပ်
ကွင်းကောက် (တောင်)ရွာ၊ ကွင်းကောက် (မြောက်)
ကွင်းကောက် (တောင်)ရွာ၊ ကွင်းကောက် (မြောက်)
တရုတ် ပြည်တွင်းစစ်ပွဲ
တရုတ်ပြည်တွင်းစစ်ပွဲ (國共內戰) သည် ထိုစဉ်က တရုတ်နိုင်ငံရေး ပါတီနှစ်ခု ဖြစ်သည့် အာဏာရ ကွန်မင်တန်ပါတီနှင့် အတိုက်အခံ ကွန်မြူနစ်ပါတီတို့အကြား ဖြစ်ပွားသည့် စစ်ပွဲဖြစ်သည်။ ယင်းစစ်ပွဲသည် ၁၉၂၇ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် စတင်ခဲ့သည်။ ယင်းစစ်ပွဲသည်လည်း အနောက်တိုင်းမှ ထောက်ခံသည့် ကွန်မင်တန်နှင့် ဆိုဗီယက်တို့က အားပေးသည့် ကွန်မြူနစ်တို့အကြား ခံယူချက် သဘောတရား၊ အယူအဆနှင့် နိုင်ငံရေးမူဝါဒ ရည်မှန်းချက် ကွဲပြားလျက်ရှိကြောင်း ထင်ဟပ်ပြနေသည်။ ကွန်မြူနစ်၏ သမိုင်းတွင် ယင်းစစ်ပွဲကို (အရင်းရှင်စနစ်၊ မြေရှင်စနစ် လက်အောက်မှ) လွတ်မြောက်ရေး စစ်ပွဲ (解放戰爭) ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
တရုတ်ပြည်တွင်းစစ်ပွဲမှာ ဒုတိယ တရုတ် ဂျပန် စစ်ပွဲ (ဂျပန်တော်လှန်ရေးစစ်ပွဲ) ဖြစ်ပွားချိန်အထိ ကြိုးကြားကြိုးကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဂျပန်တော်လှန်ရေး စစ်ပွဲတွင် ကော်မင်တန်နှင့် ကွန်မြူနစ်တို့ ဒုတိယအကြိမ် လက်တွဲကာ ကျူးကျော်ရေးသမားများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ တရုတ်ပြည်တွင်း ဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေသည် ဂျပန်တို့အဖို့ တရုတ်ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ကာ တရုတ်အရှေ့ပိုင်း ဒေသများအား သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် အခွင့်ကောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အပြီး ဂျပန်တို့စစ်ရှုံးခဲ့သည့်အလျောက် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်မှုများ အဆုံးသတ်သွားသည်။ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် တရုတ်၌ စကေးပြည့် ပြည်တွင်းစစ်ပွဲ ထပ်မံဖြစ်ပွားပြန်သည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် ကော်မင်တန် အမျိုးသားတပ်များ ထိုင်ဝမ်သို့ တိမ်းရှောင်ခဲ့ပြီး ကွန်မြူနစ်တို့က တရုတ်ပြည်မကြီးကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ကာ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံကို ထူထောင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ နှစ်ဖက်အကြား ကြီးမားသည့် တိုက်ပွဲများ ရပ်နားခဲ့သည်မှာ ယနေ့အထိ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်အကြား အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းရေး သဘောတူညီချက်များ ရေးထိုးခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် တရုတ်ပြည်တွင်းစစ် တရားဝင် အဆုံးသတ်သွားပြီလားဆိုသည်ကို အငြင်းပွားမှုများ ရှိနေသေးသည်။ ယနေ့တွင် ထိုင်ဝမ်ရေလက်ကြား နှစ်ဖက်ကမ်းအကြား စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး၊ ပညာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု အပိုင်းမှ နီးနီးကပ်ကပ် ကူးလူးဆက်ဆံမှုများ တနေ့တခြား များပြားလာပြီ ဖြစ်သည်။
အထက်လုံဘန်ရွာ၊ ချီဖွေမြို့နယ်
အထက်လုံဘန်ရွာ(Ahhtetlongbang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ချီဖွေမြို့နယ်၊ ဂမ်ခွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၃၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂမ်ခွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၈၅ ဦး၊ မ ၂၂၂ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇၀၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချီဖွေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘီလူးစီးခြင်း
အမျိုးအစား
စိတ်ပညာအရ Sleep Paralysis ကိုနှစ်မျိုးခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။
အလွယ်ပြောရရင် ISP ဆိုတာက လူတိုင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့် RISP ဆိုတာကတော့ အိပ်စက်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်တဲ့ မူမမှန်ရောဂါတစ်မျိုးမျိုး ရှိနေသူတွေမှာသာ ပိုဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ISP ကလူတစ်ယောက်တစ်သက်မှာ တစ်ခါလောက်ပဲ ကြုံတတ်ကြပြီး RISP ကတော့ခဏခဏ ပြန်ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ မြန်မာလိုပြောရလျင် ဘီလူးစီးတယ် ပြောကြပြီး သာမန်လူမှာဆိုရင် တစ်သက်မှာတစ်ခါလောက်ပဲကြုံတွေ့နိုင်ပေမယ့် အိပ်စက်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်တဲ့ရောဂါရှိသူတွေမှာဆိုရင်
ခဏခဏဖြစ်နိုင်ပြီး တစ်ညတည်းကိုပဲ နှစ်ခါ သုံးခါပြန်ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါတယ်။
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
စတုက္ကနိပါတ် - ၂။ ပုစိမန္ဒဝဂ် -(၃၁၄) လောဟကုမ္ဘိဇာတ်။ ။ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရကံကြောင့် လောဟကုမ္ဘီ ငရဲတွင် ဒု-သ-န-သော မျှသာ ဆိုနိုင်သည့် သူဌေးသား ၄ဦး အကြောင်း။
သူဌေးသားတွေ ကာမ၊ ပွေ
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကောသလမင်းကြီသည် ညဉ့်အဖို့၌ ငရဲသားလေးယောက်တို့၏ အသံကိုကြားသတတ်၊ တစ်ယောက်ကား “ဒု” အက္ခရာကို၊ တစ်ယောက်ကား “သ” အက္ခရာကို၊ တစ်ယောက်ကား “န” အက္ခရာကို၊ တစ်ယောက်ကား “သော” အက္ခရာကိုဆို၏။
ထိုငရဲသားတို့သည် ရှေးအခါ သာဝတ္ထိပြည်ဝယ် သူဌေးသား လေးယောက်တို့ဖြစ်ကုန်၍ သူတစ်ပါးတို့ ထိးန်သိမ်းစောင့်ရှောက်အပ်သောမိန်းတို့၌ ပြစ်မှားကျူးလွန်သော ကာမေသုမိစ္ဆာစာရ မကောင်းမှုကံကြောင့် သေလွန်သောအခါ လောဟကုမ္ဘီငရဲ၌ အနှစ်ခြောက်သောင်းတို့ပတ်လုံး ကျရောက်ကုန်လျက် အထက်သို့တက်၍ ငရဲအိုးမျက်နှာဝကိုမြင်လျှင် ကျယ်လောင်စွာသောအသံဖြင့် ဟစ်အော်ကြွေးကြော်ကြကုန်၏။ မင်းကြီးလည်း ငရဲသားတို့ အသံကိုကြားလျှင် သေဘေးမှ ကြောက်လန့်သဖြင့် မအိပ်ဝံ့နိုင်တော့ဘဲ ထိုင်လျက်သာ မိုးလင်းလေ၏။
အသံကုစား ပုဏ္ဏားများ
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားတို့အား “ဆရာတို့ ... ကုစား၍ရကောင်းသော အသံတို့လော၊ သို့မဟုတ် မရကောင်းသောအသံတို့လော” ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းကြီး ... စင်စစ်ကုစား၍မရကောင်းသော အသံတို့ဖြစ်သည်၊ သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ်တို့သည် ဗေဒင်ကျမ်းတို့ကို ကောင်းစွာတတ်မြောက်ကုန်၏” ဟု လျှောက်လေ၏။ “ဆရာတို့ ... ဘယ်လိုကုစားကြမည်နည်း” ဟု မေးလေ၏။ “အရှင်မင်းကြီး ... ကုစားနည်းအမျိုးမျိုးရှိရာ ‘သဗ္ဗစတုက္က’ ယစ်ပူဇော်ရသောနည်းဖြင့် ကုစားပါမည်။ သို့အတွက် ဆင် လေးကောင်၊ မြင်း လေးကောင်၊ နွားလေးကောင်၊ လူလေးယောက်၊ နှံစုတ်ငှက် လေးကောင် စသည်ဖြင့် လေးကောင်စီ၊ လေးကောင်စီ ဖြစ်သောသတ္တဝါတို့ အသား၊ အသွေးကိုယူ၍ ယဇ်ပူဇော်ကာ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာအောင် ပြုလုပ်မည်” ဟု လျှောက်လေ၏။ “ဆရာတို့ ...ကောင်းပြီ၊ ရအောင်ရှာပေးမည် ယဇ်ပူဇော်ကြကုန်လော့ လိုရာကို တောင်းကြကုန်လော့” ဟု အမိန့်ပေးလေ၏။
တွံ့တီးရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
ပုဏ္ဏားဝမ်းမြောက် မင်းကြီးကြောက်
ပုဏ္ဏားတို့လည်း မင်းကြီးထံမှ ခွင့်ရလျှင် ယဇ်တွင်းတူးခြင်း၊ ယဇ်တိုင်စိုက်ခြင်း၊ လေးကောင်၊ လေးကောင်သော သတ္တဝါတိုပကို ယူဆောင်ကာ ယဇ်တိုင်၌ချည်ခြင်း စသော အစီအရင်တို့ုကို ပြုလုပ်ကြကုန်၏။ မင်းကြီး ကြောက်ရွံ့သဖြင့် စိတ်ညစ်သလောက် ပုဏ္ဏားတို့မှာ အမဲသား ငါးတို့ကို စားရမည်၊ ပစ္စည်းဥစ္စာရမည် ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်းမြောက်ကြကုန်၏။ ဘယ်ပစ္စည်းကိုလိုသည်၊ ဘယ်ဝတ္ထုကိုလိုသည်ဟု မင်းကြီးထံ အခေါက်ခေါက် သွားကြကုန်၏။
မလ္လိကာမိဖုရားကြီးသည် ပုဏ္ဏားတို့ ပြုံးရယ်ကြလျက် မင်းကြီးထံ အခေါက်ခေါက်လာကြသည်ကို မြင်လျှင် မင်းကြီးထံကပ်၍ မေးလျှောက်ရာ “မိဖုရား ... ဤအမှုဖြင့် သင့်မှာ အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း သင်တို့မည်မျှ ငါဆင်းရဲနေသည်ကို မသိ စည်းစိမ်ယစ်၍သာ နေသည်” ဟု ပြောလေ၏။ “မြတ်သောမင်းကြီး ... မင်းကြီးနှင့် အကျွန်ုပ်မှာ ဆင်းရဲချမ်းသာ အတူအမျှ ဖြစ်ပါသည်၊ ပြောပါ” ဟု အဖန်ဖန် လျှောက်လေလျှင် ဖြစ်ပျက်သမျှ အကြောင်းစုံကို ပြောကြားလေ၏။
ကြောက်ခြင်းပျောက်အောင် အတိတ်ဆောင်
ထိုအခါ မိဖုရားကြီးသည် မင်းကြီးအား လောကသုံးပါးတွင် အမြတ်ဆုံးပုဏ္ဏားဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားထံ လျှောက်ထားရမည်ဟု ခေါ်ဆောင်ကာ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးအား မေးတော်မူ၍ အကြောင်းစုံ လျှောက်ထားလေလျှင် “မြတ်သောမင်းကြီး ... ဤအသံကြီးတို့ကို ကြားရခြင်းကြောင့် တစ်စုံတစ်ခုသော ဘေးအန္တရာယ်မဖြစ်နိုင်၊ ဤအသံကြီးတို့ကား ဆင်းရဲကိုခံရသော ငရဲသူသတ္တဝါတို့ ဟစ်ကြွေးသော အသံကြီးများဖြစ်သည်။ သင်မင်းကြီးသာ ဤအသံကြီးတို့ကို ကြားသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ မင်းတို့လည်း ကြားဖူကုန်ပြီ။ သတ္တဝါတို့ကိုသတ်၍ ယဇ်ပူဇော်မည့်ဆဲဆဲတွင် ပညာရှိတို့သည် အသံအကြောင်းကို ပြောကြားကာ သတ္တဝါတို့ကို လွှတ်စေ၍ ချမ်းသာခြင်းကို ပြုဖူးကုန်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ပုဏ္ဏားဉာဏ်ချော် ယစ်ပူဇော်
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် မထင်ရှားသော ကာသိကရွာဝယ် ပုဏ္ဏားမျိုး၌ဖြစ်၍ အရွယ်သို့ရောက်လတ်သော် ကာမဂုဏ်တို့၏ အပြစ်ကိုမြင်၍ စွန့်လွှတ်ကာ ရသေ့ရဟန်းပြုလျက် ဟိမဝန္တာအရပ်ဝယ် မွေ့လျော်ဖွယ်ရှိသော တောအုပ်၌နေ၍ အဘိညာဉ် သမာပတ်ကို ဖြစ်စေလျက် ဈာန်ကစားကာနေ၏။
ထိုအခါ ဗာရာဏသီမင်းသည် ညဉ့်အခါ ငရဲသား လေးယောက်တို့ ဟစ်အော်သော “ဒု-သ-န-သော” ဟူသော အသံကြီးလေးခွန်းကြား၍ ကြောက်လန့်ရကား ပုဏ္ဏားတို့ကို မေးရာ သုံးပါးသောအန္တရာယ်တို့တွင် တစ်ပါးပါးသော အန္တရာယ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဟောသဖြင့် ထိုအန္တရာယ်တို့ ပပျော်ရန် “သဗ္ဗစတုက္က” ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ပူဇော်မည်ဟု ယဇ်တွင်းတူးခြင်း၊ ယစ်တိုင်စိုက်ခြင်း စသည်တို့ကို စီရင်ကာ လေးကောင်၊ လေးကောင်သော သတ္တဝါတို့ကို ဆောင်ယူပြီးလျှင် ယဇ်တိုင်တွင် ချည်ကာ အသင့်စီမံ၍ ထားကြကုန်၏။
မေတ္တာရှေ့ထား ရသေ့သွား
ဟိမဝန္တာအရပ်၌နေသော ရသေ့သည် မေတ္တာဘာဝနာကို ရှေ့ထား၍ ဒိဗ္ဗစက္ခု အသိဉာဏ်ဖြင့် လောကကို ကြည့်ရှုလတ်သော် ယဇ်ပူဇော်ရန် စိရင်နေကြသည်ကို မြင်လျှင် ငါသွားခြင်းငှာ သင့်၏။ ငါသွားလျှင် များစွာသောသတ္တဝါတို့ ချမ်းသာရာရလိ်မ့်မည်ဟု ကြံစည်ကာ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့်သွား၍ ဗာရာဏသီပြည် ဥယျာဉ်တော်အတွင်း မင်္ဂလာကျောက်ဖျာထက်၌ ရွှေဆင်းတုကဲ့သို့နေ၏။
ထအခါ ပုရောဟိတ်၏ တပည့်ကြီးဖြစ်သော ပုဏ္ဏားသည် ဆရာပုရောဟိတ်သို့ကပ်၍ “ဆရာ ... အကျွန်ုပ်တို့ ဗေဒင်ကျမ်းတို့၌ သူ့အသက်ကိုသတ်၍ ချမ်းသာကိုပြုလုပ်ခြင်းမည်သည် မရှိသည် မဟုတ်ပါလော” ဟု မေးလျှောက်ရာ “တပည့် ... သင်ားမင်၏ဥစ္စာကို စောင့်၏။ များစွာသော ငါး အမဲတို့ကို စားရလတ္တံ့၊ ဥစ္စာကိုလည်း ရလတ္တံ့၊ ဆိတ်ဆိတ်သာနေလော့” ဟု တားမြစ်၏။ တပည့်လည်း ဤယဇ်ပူဇော်သောအမှု၌ အဖော်မလိုဟု ကြံစည်ကာ ဥယျာဉ်တော်သို့ သွားလတ်သော် ရသေ့ကိုမြင်လျှင် ဆည်းကပ်ကာ ရှိခိုးလျက် ပဋိသန္တာရစကား ပြောကြားကနေ၏။
ရသေ့လည်း တပည့်လုလင်အား “လုလင် ... မင်းကြီးသည် တရားသဖြင့် မင်းပြုပါ၏လော” ဟု မေး၏။ “အရှင်ဘုရား ... တရားသဖြင့် မင်းပြုပါ၏။ သို့ရာတွင် ညဉ့်အခါ ဟစ်အော်သော အသံကြီးလေးခွန်းကိုကြား၍ ကြောက်လန့်ရကား ပုဏ္ဏားတို့ကိုမေးရာ ‘သဗ္ဗစတုက္က’ ယဇ်ပူဇော်ကာ ချမ်းသာအောင် ပြုလုပ်မည်ဆို၍ မင်းကြီးသည် မိမိကိုယ်ကို ချမ်းသာရန် များစွာသော သတ္တဝါတို့ကို ယဇ်တိုင်သို့ဆောင်ယူ၍ ထားပါကုန်၏။ အရှင်ဘုရားတို့သည် ထိုအသံကြီးလေးခွန်းတို့၏ ဖြစ်ရာအကြောင်းကို မြင်တော်မူလျှင် မင်းကြီးအား ပြောကြားဆုံးမ၍ သတ္တဝါတို့ကို သေဘေးမှ လွတ်အောင် ပြုရန်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။ “လုလင် ... မင်းသည် ငါ့ကိုမသိ၊ ငါလည်းမင်းကိုမသိ၊ ဤအသံကြီးလေးခွန်းဖြစ်ခြင်း အကြောင်းကိုကား ငါသိ၏။ အကယ်၍ မင်းကြီးလာ၍ မေးလျှင် ယုံမှားမရှိရအောင် ဖြေကြားဆုံးမမည်” ဟု ပြော၏။ “အရှင်ဘုရား ... ကောင်းပြီ၊ မင်းကြီးကို ခေါ်လာသည်တိုင်အောင် ခဏမျှဆိုင်းငံ့တော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
လုလင်လည်း ရသေ့ကိုတောင်းပန်ပြီးလျှင် မင်းကြီးထံသွားကာ အကြောင်းစုံလျှောက်ကြား၍ မင်းကြီးကိုခေါ်ဆောင်လျက် ရသေ့ထံသို့ သွားလေ၏။ ရောက်လျှင် မင်းကြီးသည် “အရှင်ဘုရား ... အကျွန်ုပ်ကြားရသော အသံကြီးလေးခွန်းတို့၏ ဖြစ်ရာအကြောင်းကို သိကုန်၏ဟူသည် မှန်ပါသလော” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။ “မြတ်သောမင်းကြီး ... မှန်ပါ၏” ဟု ပြော၏။ “အရှင်ဘုရား ... အမိန့်ရှိတော်မူပါ” ဟု တောင်းပန်လေ၏။
မေထုန်မှားပြု ကာမေသု
ထိုအခါ ရသေ့သည် “မြတ်သောမင်းကြီး ... မင်းကြီးကြားရသော အသံကြီးလေးခွန်းတို့မှာ ငရဲသားတို့ ဟစ်အော်သော အသံကြီးများဖြစ်သည်။ ထိုငရဲသားတို့သည် ရှေးဘဝ၌ သူတစ်ပါးတို့ စောင့်ရှောက် ထိန်းသိမ်းအပ်သော မိန်းမတို့၌ ပြစ်မှားကျူးလွန်ခြင်း ကာမေသုမိစ္ဆာစာရ အကုသိုလ်ကံကြောင့် သေလွန်သောအခါ ဗာရာဏသီပြည်အနီး လေးလုံးသော လောဟကုမ္လီငရဲအိုးကြီးတို့၌ ဖြစ်ကြကုန်၏။ ကျိုက်ကျိုက်ဆူသော ဆားငန်ရေဖြင့် အမြှုပ်ထကာ ကျက်လျက် အနှစ်ခြောင်းသောင်းတို့ပတ်လုံး အောက်သို့ ဆင်းသွားပြီးလျှင် အနှစ်ခြောက်သောင်းတို့ ပတ်လုံးပင် အထက်သို့တက်ကာ ငရဲအိုး၏မျက်နှာကို မြင်သောအခါ တစ်ယောက်တစ်ဂါထာစီ လေးဂါထာ အပြည့်အစုံ ဆိုလိုကြလျက် မဆိုနိုင်ကြဘဲ အစတစ်လုံးစီဖြစ်သော “ဒု-သ-န-သော”ဟူသော အက္ခရာလေးလုံးကိုသာ ဆိုနိုင်ကြ၍ တစ်ဖန် နစ်မြှုပ်ကြပြန်၏။
ဒု၊ သ၊ န၊ သော၊ ဝေဖန်ပြော
ထိုလေးလုံးသောအက္ခရာတို့တွင် “ဒု” အက္ခရာအစ၌ပါသော ဂါထာ၏ အဓိပ္ပါယ်ကား အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်၏။
“အချင်းတို့ ... ငါတို့ကား ယုတ်မာသော အသက်မွေးခြင်းဖြင့် အသက်မွေးမိခဲ့ကြကုန်ပြီ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့ ရှိပါကုန်လျက် မလှူမဒါန်းမိခဲ့ကြကုန်၊ မိမိတို့ မှီခိုအားထားရာကို မပြုမိခဲ့ကြကုန်။”
“သ” အက္ခရာအစ၌ပါသော ဂါထာ၏အဓိပ္ပါယ်ကား အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်၏။
“အချင်းတို့ ... ငရဲ၌ခံရကုန်သော ငါတို့အား အလုံးစုံအခြင်းအရာဖြင့် အနှစ်ခြောက်သောင်းတို့ ပြည့်ခဲ့ပြီ၊ ဘယ်အခါ ငရဲ၏အဆုံးသည် ဖြစ်ပါအံ့နည်း”။
“န”အက္ခရာအစ၌ပါသော ဂါထာ၏အဓိပ္ပါယ်ကား အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်၏။
“အချင်းတို့ ... ငါသည် လည်းကောင်း၊ သင်တို့သည် လည်းကောင်း ရှေးအခါ၌ များစွာသော မကောင်းမှုတို့ကို ပြုအပ်ကုန်ပြီ၊ ငရဲ၏အဆုံးသည်မရှိ အဆုံးသည်မထင်၊ အဘယ်မှာ အဆုံးရှိမည်နည်း”။
“သော” အက္ခရာအဉ်ပါသော ဂါထာ၏အဓိပ္ပါယ်ကား အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်၏။
တရုတ်လူမျိုး
တရုတ်လူမျိုးများသည် တရုတ်နှင့် မျိုးရိုးအရ၊ လူမျိုးအရ၊ နိုင်ငံသားအရ၊ သို့မဟုတ် အခြားသော နှီးနွယ်မှုများ ရှိသော လူမျိုးစုများဖြစ်သည်။
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
ဒု၊ သ၊ န၊ သော၊ ဝေဖန်ပြော
“အချင်းတို့... ငါသည် ဤငရဲမှ လွတ်မြောက်ကာ လူအဖြစ်ကိုရရှိပြန်လျှင် သူတောင်ကောင်းတို့ အဆုံးအမ၌တည်၍ အကျင့်သီလနှင့် ပြည့်စုံလျက် စင်စစ်များစွာသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ပြုလုပ်တော့မည်”
တရုတ်လူမျိုး
ဟန်တရုတ်လူမျိုးသည် တရုတ်တွင် အကြီးဆုံးသော လူမျိုးစုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တရုတ်ပြည်မကြီး စုစုပေါင်းလူဦးရေ၏ ၉၂% ခန့် ရှိသည်။ ဟန်တရုတ်လူမျိုးများသည် ထိုင်ဝမ်၊ ဟောင်ကောင်၊ မကာအိုနှင့် စင်ကာပူတို့တွင် စုစုပေါင်း လူဦးရေ၏ ၉၅%၊ ၉၂%၊ ၈၉% နှင့် ၇၄% အသီးသီးရှိသည်။
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
ဒု၊ သ၊ န၊ သော၊ ဝေဖန်ပြော
ဤသို့ ရသေ့သည် မင်းကြီးအား ငရဲသားလေးယောက်တို့ ဟစ်အော်သော အက္ခရာလေးလုံးကို ခွဲခြားကာ အပြည့်အစုံ လေးဂါထာတို့ဖြင့် ဝေဖန်၍ ဟောကြားတော်မူပြီးလျှင် “အရှင်မင်းကြီး ... ငရဲသားလေးယောက်တို့မှာ အကိုသိုလ်ကံအလျောက် ငရဲ၌ခံကြရကုန်၏။ ထိုသူတို့အသံကို ကြားခြင်းကြောင့် သင်မင်းကြီးတို့အား တစ်စုံတစ်ရာ အန္တရာယ်မဖြစ်နိုင်၊ မကြောက်ပါလင့်” ဟု မိန့်ဆိုကာ အသံကြီးလေးခွန်း ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ဖြေကြားဆုံးမတော်မူသည်။
ထိုအခါမင်းကြီးသည် များစွာသော သတ္တဝါတို့ကို လွှတ်စေလျက် တစ်မြို့လုံး စည်လည်စေ၍ ယဇ်တွင်း ယဇ်တိုင်တို့ကို ဖျက်စေ၏။ ရသေ့လည်း များစွာသော သတ္တဝါတို့အား အသက်ကိုပေး၍ ချမ်းသာခြင်းကို ပြုပြီးလျှင် ဥယျာဉ်တော်၌ပင် နှစ်ရက်၊ သုံးရက်နေ၍ ဟိမဝန္တာအရပ်သို့ သွးကာ မယုတ်လျော့သော ဈာန်ရှိသည်ဖြစ်၍ သေလွန်သောအခါ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ လားလေ၏။
တရုတ်လူမျိုး
ဟန်တရုတ်လူမျိုးသည် တရုတ်နိုင်ငံတွင် အင်အားကြီး လူမျိုးစု ဖြစ်သည့်အတွက် တရုတ်နိုင်ငံပြင်ပတွင် ဟန်တရုတ်လူမျိုး နှင့် တရုတ်လူမျိုးဟူသော ဝေါဟာရတို့ကို ရောနှောအသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ တရုတ်နိုင်ငံတွင် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုထားသော လူမျိုးစု ၅၅ ခု ရှိပြီး ယင်းတို့ကို "တရုတ်လူမျိုး"ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
တရုတ်လူမျိုး
ဟောင်ကောင်နှင့် မကာအိုတို့သည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသော်လည်း အဆိုပါဒေသနှစ်ခုလုံးသည် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသများ ဖြစ်သည်။ ဟောင်ကောင်နှင့် မကာအိုတို့ကို "တရုတ်-ဗြိတိသျှ ပူးတွဲကြေညာချက်" နှင့် "တရုတ်-ပေါ်တူဂီ ပူးတွဲကြေညာချက်" ကဲ့သို့သော နိုင်ငံတကာစာချုပ်များအရ အသီးသီး အုပ်ချုပ်သည်။ အဆိုပါ ဒေသနှစ်ခုတွင် နေထိုင်သူများအနေဖြင့် အမျိုးမျိုးသော နိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့် ရရှိနိုင်သည်။
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ရဟန်းတို့ -
တရုတ်လူမျိုး
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံဟု တရားဝင်အမည်တွင်သော ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံသားများကိုလည်း ရံဖန်ရံခါတွင် "ထိုင်ဝမ်လူမျိုး"ဟု ခေါ်ဆိုလေ့ရှိသော်လည်း ယင်းတို့ကို "တရုတ်လူမျိုး"ဟုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ထိုင်ဝမ်၏ နယ်မြေပိုင်ဆိုင်မှုသည် အငြင်းပွားဖွယ်ရာများ ရှိနေသလို တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံအားလည်း အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်နိုင်ငံအဖြစ် အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ထိုအခါ ပုရောဟိတ်တပည့်ကြီးသည် - ယခုအခါသာရိပုတ္တရာ။
တရုတ်လူမျိုး
ထို့အပြင် ပင်လယ်ရပ်ခြား တရုတ်လူမျိုးများဟု ခေါ်ဆိုသော အခြားနိုင်ငံများတွင် အခြေချနေထိုင်သော တရုတ်လူမျိုးလည်း ရှိသေးသည်။
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ရသေ့သည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
တရုတ်လူမျိုး
ကိုးကား
*
လောဟကုမ္ဘီဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) သူဌေးသားများ၊ မေထုန်မှား၊ ကျငြားငရဲမှာ။
(၂) ပေါ်လာခဏ၊ ဟစ်အော်ကြ၊ “ဒု-သ-နသော”သာ။
(၃) မင်းကြီးကြားလတ်သော်၊ ယဇ်ပူဇော်၊ မလျော်ပြုမိရာ။
(၄) ရသေ့သူမြတ်၊ ဆုံးမလတ်၊ ဘေးလွတ်သတ္တဝါ။
လောဟကုမ္ဘီဇာတ် ပြီး၏။
တလိုင်းချောင်းရွာ၊ မြို့ကုန်း
တလိုင်းချောင်းရွာ၊ မြို့ကုန်း
အသံထက်မြန်သောအလျင်
ဆူပါဆွန်းနစ်
ဆူပါဆွန်းနစ်ဆိုသည်မှာ အသံထက်မြန်သော အလျင်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ လေ့လာသော ပညာကို ဆိုလိုသည်။ ထိုဝေါဟာရ သည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်းက အလွန်လျင်မြန်သော လေယာဉ်များ၊ ဒုံးပျံများပေါ်ပေါက်လာသောအခါ အထူးခေတ် စားလာသော ဝေါဟာရဖြစ်၏။
အသံ၏ အလျင်သည် သာမန်အခြေ၌ ပင်လယ်ပြင်တွင် တစ်စက္ကန့်လျှင် ပေ ၁၁ဝဝ (ဝါ) တစ်နာရီလျှင် မိုင် ၇၆ဝ နီးပါးမျှရှိသည်။ ကျည်ဆန်နှင့် ဒုံးပျံတို့သည် ထိုအလျင်ထက် ပို၍ မြန်ကြသည်။ သို့သော် မည်သည့်လေယာဉ်မှ ထိုအလျင် ဖြင့် မပျံစွမ်းနိုင်ချေ။ တစ်နာရီမိုင် ၇၆ဝ နှုန်းသို့မရောက်မီပင် လေယာဉ်၏အရှေ့၌ လေသည် ပြင်းထန်စွာလှုပ်ရှားလာသည်။ ထိုလေ၏ လှုပ်ရှားခြင်းသည် သာမန်လေယာဉ်ပျံကို ဖျက်ဆီး နိုင်လောက်အောင်ပင် ပြင်းထန်သည်။
သိပ္ပံပညာရှင်တို့သည် ထိုအခက်အခဲကို ကျော်လွန်နိုင် အောင် သုတေသနများပြားစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ လေ လှုပ်ရှားပုံ ပြဿနာကို လုံးဝမဖြေရှင်းနိုင်ကြသေးပေ။ သိပ္ပံပညာ ရှင်တို့က ထိုလေလှုပ်ရှားသော ကိစ္စသည် အသံ၏အလျင်သို့ မရောက်မီကလေးနှင့် အသံ၏အလျင်ကို ကျော်ရုံကလေး၌ သာလျှင် ဖြစ်ပျက်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ အဆိုရှိသည်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လေယာဉ်ပျံသည် လေလှုပ်ရှားသော ဒဏ် ကို ခံနိုင်လျှင် တစ်နာရီမိုင် ၇၆ဝ နှုန်းကျော်လွန်သောအခါ၊ လေလှုပ်ရှားသော အနှောင့်အရှက်မှာ နည်းပါးသွား၍၊ သာမန် အတိုင်း တစ်ဖန်ပျံသန်းနိုင်သည်။ လေယာဉ်ပျံသည် ကမ္ဘာမြေ သို့ပြန်လာရန် အလျင်ကို လျှော့လိုက်သောအခါ၌ တစ်ဖန် လေလှုပ်ရှားသော အနှောင့်အရှက်ပေါ်လာပြန်သည်ဟု ဆိုလေ သည်။
ထိုအဆိုကို မူတည်ကာ သိပ္ပံပညာရှင်တို့သည် အလွန့် အလွန်မြင့်သော နေရာတို့၌ အသံထက်မြန်သော အလျင်နှင့် ပျံသန်းနိုင်သည့် ဒုံးပျံ၊ လေယာဉ်များကို ကြံစည်၍ဆောက် လုပ်ကြသည်။ ထိုဒုံးပျံ၊ လေယာဉ်တို့သည် မြေဆွဲအားထက် ၁၈ ဆပို၍ကြီးသော ဒဏ်အားကို ခံနိုင်အောင်ပင် ခိုင်ခံ့ကြ သည်ဟုဆိုလေသည်။
ဖေါင်ဆိပ်ရွာ
ဖေါင်ဆိပ်ရွာ
ကိုးကား
ဖေါင်ဆိပ်ရွာ
အောင်ချမ်းသာရွာ၊ ကွင်းကောက် (မြောက်)
အောင်ချမ်းသာရွာ၊ ကွင်းကောက် (မြောက်)
ကွမ်းသီးကုန်းရွာ၊ ကက္ကူကြီး
ကွမ်းသီးကုန်းရွာ၊ ကက္ကူကြီး
မိုးတိမ်ပြင်ရွာ၊ မိုးတိမ်ပြင်
မိုးတိမ်ပြင်ရွာ၊ မိုးတိမ်ပြင်
အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်း
"အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်း" (သို့) "အာနာဖရန့်၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်း" (The Diary of a Young Girl or The Diary of Anne Frank) သည် အာနာ ဖရန့် ဒတ်ချ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားခဲ့သော နေ့စဉ်မှတ်တမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ်သည်။ နာဇီများ နယ်သာလန်နိုင်ငံကို ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်စဉ် မိသားစုနှင့်အတူ ပုန်းခိုနေရစဉ်၌ ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အာနာတို့၏ မိသားစု ၁၉၄၄ ၌ နာဇီများက ဖမ်းမိသွားခဲ့၍ ဘယ်ရာဂန် ဘယ်လ်ဆန် စစ်အကျဉ်းစခန်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရာ အာနာသည် အူရောင်ငန်းဖျား (ယူဆသည့်ရောဂါ) ဖြင့် ၁၉၄၅ တွင် တိမ်းပါးခဲ့သည်။ သူမ၏နေ့စဉ်မှတ်တမ်းကို မစ်ပ် ဂစ်က ထိမ်းသိမ်းထားရှိပြီးနောက် အာနာ၏ ဖခင် အော်တိုထံသို့ စစ်ကြီးပြီးသည့်နောက်၌ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်ကို ယနေ့အချိန်ထိ ဘာသာစကားပေါင်း (၇၀) ကျော်ဖြင့် ပြန်ဆိုထုတ်ဝေခဲ့ကြ၏ ပထမဆုံးမူမှာ ဒတ်ချ်ဘာသာဖြင့် Het Achterhuis. Dagboekbrieven 14 Juni 1942 – 1 Augustus 1944' ဖြစ်၍ ၁၉၄၇ တွင် ကောန်တက်ထုတ်ဝေရေးက ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ ဤနေ့စဉ်မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို Anne Frank: The Diary of a Young Girl အမည်ဖြင့် အမေရိက၌ Doubleday & Company ကလည်းကောင်း ယူကေ၌ Vallentine Mitchell ကလည်းကောင်း ၁၉၅၂ တွင် အသီးသီးထုတ်ဝေခဲ့ကြ၏ ။ အင်္ဂလိက်ဘာသာပြန်စာအုပ်ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဝေဖန်အကဲဖြတ်မှုနှင့် လူကြိုက်များမှု အများအပြားရရှိခဲ့သော စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ၁၉၅၅ တွင် The Diary of Anne Frank အမည်ဖြင့် ပြဇာတ်၊ ထိုပြဇာတ်ကိုပင် မှီငြမ်းပုံဖော်၍ The Diary of Anne Frank အမည်ဖြင့်ပင် ၁၉၅၉ ၌ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားအဖြစ် တင်ဆက်မှုများသည် စာအုပ်၏ စေ့ဆော်မှုများပင်ဖြစ်သည်။၂၀ ရာစု၏ ထိပ်တန်းစာအုပ်စာရင်း၌လည်း ပါဝင်ခဲ့လေသည်။
၁၉၄၇ တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော ဒတ်ချ်ဘာသာဖြင့် မူပိုင်ခွင့်သည် ၂၀၁၆ ဇန်နဝါရီ ၁ တွင် ဥရောပသမ္မဂမူပိုင်ခွင့် ဥပဒေအရ ကုန်ဆုံးခဲ့သောကြောင့် ထိုဒတ်ချ်မူရင်းစာအုပ်ကို အွန်လိုင်းတွင် ဖတ်ရှုနိုင်စေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့မှုများလည်း ရှိကြသည်။
ရေးသားခြင်း
ထိုနှစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်းတွင် သူနေ့စဉ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းများကို မှတ်တမ်းအဖြစ် ပြုစုခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် နာဇီအစိုးရက ဂျာမနီမှာတွင်မက ဥရောပအတွင်းတွင်ရှိသော အိမ်နီးနာချင်းနိုင်ငံများကို သိမ်းပိုက်ကာ၊ ထိုနိုင်ငံများရှိ ဂျူးလူမျိုးတွေကိုပါမကျန် လိုက်လံဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်နေသောအချိန် ဖြစ်သည်။ အာနယ်က ၁၄ နှစ်အရွယ်သာရှိသေးသည်။ သူ့မိသားစုနှင့်အတူ အခြား ဂျူးလူမျိုးမိတ်ဆွေအချို့လည်း သူတို့ နှင့်အတူ ပုန်းအောင်းနေသည့်အထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။
ပါဝင်သည့်အကြောင်းအရာ
အသက် တစ်ဆယ့်သုံးနှစ် ပြည့်သော အာနယ်ရဲ့မွေးနေ့ (၁၉၄၂ခု ဇူလိုင်လ ၁၂ရက်နေ့) တွင် သူသိပ်ချစ်သော သူ့ကိုလည်း သိပ်ချစ်သော သူ့ဖခင်က အာနယ့်ကို "မှတ်စုစာအုပ်" ကလေးတစ်အုပ် လက်ဆောင်ပေးလာသည်။ ထိုစာအုပ်ကလေးကို စတိုးဆိုင်၏ ရှိုးကေ့စ်ထဲတွင် ပြသထားစဉ်ကတည်းက အာနယ်က တွေ့ဖူးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
အဖြူအနီ အကွက်ကြားစ ကလေးနှင့်ဖုန်းထားပြီး သော့လည်းခတ်လို့ရသော ထိုစာအုပ်ကလေးသည် ဒိုင်ယာရီစာအုပ်ကလေးတစ်အုပ်တော့ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ အမှတ်တရများ၊ မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်းများအကြောင်း၊ ဓာတ်ပုံများ ကဗျာများ ရေးမှတ်ကြရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ချုပ်ထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစာအုပ်ကို အာနယ်က နေ့စဉ်မှတ်တမ်း ရေးရန်စာအုပ်အဖြစ် သုံးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့သည်။
စာအုပ်ကလေး လက်ဆောင်ရခဲ့သော ဇွန် ၂ရက်နေ့တွင် တော့သူက တစ်ကြောင်းစနှစ်ကြောင်းစ အစပျိုးခဲ့ပြီး သူ့မွေးနေ့ပြီး၍ နှစ်ရက်မြောက်သောနေ့မှာတော့ စာအုပ်ထဲမှာ သူ့အကြောင်း၊ သူ့မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းတွေအကြောင်း၊ ကျောင်းစာသင်ခန်းကြီးနဲ့အိမ်နီးနားချင်းတွေအကြောင်း စ၍ရေးပါတော့ သည်။
ထိုမှတ်စုစာအုပ်ကလေး၏ အရေးအပါဆုံး အပိုင်းတစ်ခုကတော့ သူတို့မိသားစု ၁၉၄၂ခု ဇူလိုင်လ ၆ရက်နေ့ ပရင်ဆန်ဂရတ်ခ်ဒ် ၂၆၃ (Prinsengracht 263) မှာရှိသော အိမ်နောက်ခြမ်းမှာ စတင်ပြီး ပုန်းခိုရဖို့ဖြစ်လာသည့် အချိန်မှစတင်ခဲ့သည်။ ပုန်းခိုနေကြရသော ရက်တွေကြာလာလေလေ၊ ပုန်းနေရသူတွေ၏ အသက်ရှုတွေဟာလည်း ကြပ်လာလေလေပဲဖြစ်သည်။ ပုန်းနေရင်း ဘာကိုမှ ဟုတ်တိပတ်တိ လုပ်စရာ မရှိသည့်အပြင် မလှုပ်သာ မလှည့်သာ အခြေအနေတွေသည် ပုန်းနေသူတွေ၏ကြားတွင် ပြဿနာများကို စတင်စေခဲ့သည်။
စက်တင်ဘာလကုန်ပိုင်းကတည်းကစ၍ အာနယ်သည် သူ့စာတွေကို "ပို့စာ" အသွင်နဲ့ရေးခဲ့တာကို တွေ့ကြရသည်။ သူ့စာများကို လိပ်မူသောအခါ သူဖတ်ဖူးသော ဝတ္တုထဲမှ "ကစ်တီ၊ ကော်နီ၊ အယ်မီ၊ ပေါ့ပ် နဲ့ မာရီယာ" စသော မိန်းကလေး နာမည်များကို သုံးခဲ့ကြောင်းတွေ့ရသည်။ စာရေးသောအခါတွင်လည်း သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေမှုများနှင့် ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုများကြောင်းကို သူ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူများထံ တိုင်တည်ပြီးရေးဟန်မျိုးနှင့် ရေးလေ့ရှိသည်။
ပထမပိုင်းတွင်တော့ အာနယ်က သူတို့၏သာမန်မဟုတ်သော ဘဝအကြောင်း - ပုန်းအောင်းနေရခြင်း၏ ကျဉ်းကြပ်မှုများ အကြောင်း၊ ပွဲတော်ရက်မျိုးမှာ သူထင်မထားသော အံ့ဩဝမ်းသာစရာအကြောင်းတချို့၊ အခန်းဖော်တို့ အတူနေသူတို့နှင့် ကြုံတွေ့ရတဲ့ ပြဿနာအမျိုးမျိုး စတာတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
သူ့အဆိုအရ သူ့မှာ သူငယ်ချင်းဆိုသူ၊ သူ့အတွက် လေးစာလောက်သော မိတ်ဆွေဆိုသူတွေ များစွာရှိကြောင်း၊ သို့သော် သူတို့သည် "မိတ်တွေစစ်" တွေတော့မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ "ဂျက်ကလင်း" တို့ဟာ သူ့ရဲ့မိတ်ဆွေစစ် ဂုဏ်ပုဒ်ကို အထိုက်အလျောက်တော့ ပိုင်ဆိုင်ကြကြောင်း၊ "ဟဲလ်မွတ်" ကလည်း သူ့အတွက် သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ခဲ့ကြောင်းလည်း သူက ဖြည့်စွက်ထားသည်။ ဤသို့ဆိုသောအခါ သူ့အတွက် သူ ၏ "မှတ်တမ်းစာအုပ်" လောက် စိတ်ချအပ်သောလူ မရှိဘူးဆိုသည်မှာ သေခြာပါသည်။
သူ့အရေးအသားတွေကိုကြည့်လျှင် သူ ၏ အပျိုဖော်ဝင်စ စိတ်ကစားတတ်မှုအကြောင်းနှင့် သူထက် နှစ်နှစ်သုံးနှစ်လောက်ကြီးသော "ပီတာ" (Peter van Pels) ကို စိတ်ဝင်စားနေခဲ့တဲ့အကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ၂၅လ ကြာမြင့်စွာ ပုန်းခိုနေခဲ့ရသော ဘဝမှာ အာနာ၏ မှတ်တမ်းစာအုပ်သည် သူ့အတွက် အကြောက်တရားများကို တိုင်တည်ရာ၊ ယုံကြည်မျှော်လင့်မှုတွေအတွက် အားထားရာ မိတ်ဆွေစစ် မိတ်ဆွေမှန် တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤစာအုပ်ကပဲ မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ ဖွံ့ဖြိုးရှင်သန်လာသော နှလုံးသည်းပွတ် နှင့် တစ်ခါတစ်ခါမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်အိပ်မက်အတွေးတွေထဲမှာ သူကိုယ်သူနစ်မျောနေခဲ့သည့် အကြောင်းများကို သက်သေထူနေ ခဲ့ပါတော့သည်။
အာနာဟာ စာရေးစာဖတ်ခြင်းကို သူ့အဖေဆီမှ အမွေရကြောင်းနဲ့ သူဟာ ဒီအလုပ်တွေလုပ်နေရရင် မအိပ်နိုင် မစားနိုင် ဖြစ်ရကြောင်း ပြောပြပါသည်။ အိမ်နောက်ခြမ်းမှာ ပုန်းခိုနေရစဉ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မြောက်မြားစွာသော စာအုပ်တွေကို ဖတ်ခွင့်ရခဲ့ပြီး အဲဒီစာအုပ်တွေကပဲ သူ ၏ဂန္ထဝင်မြောက်သော အရေးအသားများနှင့် စကားလုံးအသုံးအနှုန်းတွေကို တစနဲ့တစ တိုးတက်ခိုင်မြဲစေခဲ့သည်။
အချိန်နှင့်အမျှ သူ၏ မှတ်တမ်းများသည်လည်း အဆင့်မြင့်သထက်မြင့်လာပြီး အကြောင်းအရာတွေသည်လည်း နက်နဲသထက် နက်နဲလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဥပမာ ဘုရားသခင်နဲ့ ယုံကြည်မှု ဆိုသည့်အကြောင်းမျိုး။ သူ၏ ဘဝရည်မှန်းချက်အကြောင်းကိုရေးသောအခါ သူသည် တစ်နေ့တစ်ချိန်တွင် စာရေးဆရာတစ်ယောက်အနေနှင့် နာမည်ရလိုကြောင်းပါရှိသည်။ သူရေးနေကျ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းအပြင် သူသည် တခြား စာပေများကိုလည်း စတင်ရေးသားခဲ့ပါတော့သည်။ သူ ၏ အရေးအသား အရည်အသွေးကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အာနယ်သည် အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင်ပင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူကလေးဖြစ်သည်ဟု ပညာရှင်များက သတ်မှတ်ကြသည်။
အာနယ်သည် သူ၏ ဒိုင်ယာရီကို စတင်ပြုစုကတည်းက သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အတွေးများ၊ စိတ်ကူးများကို ရေးမှတ်ဖို့ဖြစ်ပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှလည်း ပေးဖတ်ခွင့် မပြုခဲ့ပါ။ ထိုအကြောင်းကိုလည်း သူက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို ထပ်ကာထပ်ကာ သတိပေးနေခဲ့သည်။
၁၉၄၄ခု မတ်လ ၂၉ ရက်နေ့တွင်တော့ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ပါသည်။ နိုင်ငံခြားကို ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်နေရသော နယ်သာလန်နိုင်ငံ ပညာရေးဝန်ကြီးဟောင်းက ရေဒီယိုမှတဆင့် ပြည်သူများကို ဟောကြားသည်မှာ စစ်ကြီးအပြီးမှာ နာဇီလက်အောက်ခံ ပြည်သူတို့၏ အတိဒုက္ခများကို မှတ်တမ်းမှတ်ရာနှင့် ပြုစုချင်သည့်အတွက်ကြောင့် တိုင်းသူပြည်သားတို့သည် ဖြစ်နိုင်သလောက် နေ့ စဉ်ဖြစ်ပျက်သမျှကို မှတ်တမ်းရေးသင့်သည် ဆိုသည့်အကြောင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍အာနယ်က သူမ၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းကို တစ်နေ့တွင် စာအုပ်တစ်အုပ်အဖြစ် ထုတ်ဝေရန်စိတ် ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပါသည်။ ဒီရည်ရွယ်ချက်နှင့် သူသည် မေလမှ စ၍သူရေးခဲ့ပြီးသမျှ စာပိုဒ်များကို ပြန်လည် အချောသတ်ခဲ့သည်ဟု သူ့နေ့စဉ်မှတ်တမ်းမှာ သူကိုယ်တိုင်ပဲ ရေးသားခဲ့သည်။ သူသည် စာဖတ်သူတွေ စိတ်မဝင်စားလောက်ဘူးထင်သည့် စာသားများ၊ စာဖတ်သူတွေအတွက် မဆီလျော်ဘူးထင်သော စာပိုဒ်များကို သူ့ဖာသာသူပင် ပြန်လည် ပြုပြင် တည်းဖြတ်ခဲ့ပါသေးသည်။ ထို့အပြင် သူရေးထားပြီးသမျှ ပို့စာများအားလုံးကို လိပ်မူသောအခါ သူ၏မှတ်တမ်းစာအုပ် ဒုတိယပိုင်း မှာကဲ့သို့"ကစ်တီ" တစ်ဦးတည်းကိုသာ ပြင်ဆင် လိပ်မူပါတော့သည်။
ကြိုင်ကြိုင်၊ ဒေါ်
ဒေါ်ကြိုင်ကြိုင် သည် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ ၏ ဇနီး ဖြစ်သည်။ သားသမီးရှစ်ဦး ရှိသည်။
ရင်းမြစ်ကုဒ်
ကွန်ပျူတာသိပ္ပံပညာတွင် ရင်းမြစ်ကုဒ် (source code) သည် ပရိုဂရမ်းမင်းဘာသာစကား တစ်ခုတွင် အသုံးပြုသော စာကြောင်း (statement) သို့မဟုတ် ဂုဏ်သတ္တိအဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက် (declaration) အစဉ်များဖြစ်ပြီး လူဖတ်နိုင်သော ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ်းမင်းဘာသာစကား တစ်ခုခုဖြင့်ရေးသားထားသည်။ ပရိုဂရမ်းမင်းဘာသာစကား တစ်ခုတွင် သုံးသော ရင်းမြစ်ကုဒ်ကို အဓိပ္ပာယ်ကွဲလွဲခြင်းမရှိစေရန် ရှင်းလင်းထားသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ဖြင့်ရေးလေ့ရှိသည်။ ရင်းမြစ်ကုဒ်သည် ဆော့ဖ်ဝဲတည်ဆောက်သူများကို ကွန်ပျူတာနှင့် ဆက်သွယ်ပေးသော ညွှန်ကြားချက်များဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။ အဓိကအားဖြင့် သဘာဝဘာသာစကား(natural language)တွင် အသုံးပြုသော စကားလုံးအချို့ကိုသုံးထားသော ဘာသာစကားဖြင့် ကွန်ပျူတာအပေါ် ညွှန်ကြားချက်၏ ပထမအဆင့် ဖြစ်သည်။
ပရိုဂရမ်တစ်ခုတွင် ပါဝင်သော ရင်းမြစ်ကုဒ်ကို တစ်ခု သို့ တစ်ခု ပိုမိုသော text file များတွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ database များတွင် stored procedure အဖြစ်လည်းကောင်း၊ စာအုပ် သို့ အခြား နေရာများတွင် code snippet အဖြစ်လည်းကောင်း တွေ့နိုင်သည်။ ရင်းမြစ်ကုဒ် များကို directory tree အဖြစ် သိမ်းဆည်းလေ့ရှိပြီး ၎င်းကို source tree ဟု ခေါ်လေ့ရှိသည်။
ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ် များ၏ ရင်းမြစ်ကုဒ် များသည် ဖိုင် အစုအဝေး ဖြစ်ပြီး လူဖတ်နိုင်သော ပုံစံမှ ကွန်ပျူတာ အသုံးပြုနိုင်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းပေးနိုင်သည်။ ရင်းမြစ်ကုဒ် များကို executable ဖိုင်လ် အဖြစ်သို့ compiler များဖြင့် ပြောင်းလည်း၍၎င်း သို့မဟုတ် interpreter ဖြင့် on the fly execute လုပ်နိုင်သည်။
programming လုပ်ငန်း တစ်ခု၏ code base သည် အားလုံးသော ပရိုဂရမ် များ၏ အလွန်များပြားသော ရင်းမြစ်ကုဒ် အစုအဝေးပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းလုပ်ငန်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဒရူစ်လူမျိုးစု
ဒရူစ်လူမျိုးစုတွေဟာကမ္ဘာလုံးအနှံ့အပြားမှာတစ်မီလီယံလောက်ရှိနေပါတယ်။ ဒရူစ်လူမျိုးစုတွေဟာအထူးသဖြင့်ဆီးရီးယား၊ဂျော်ဒန်၊လက်ဘနွန်နဲ့ အစ္စရေးနိုင်ငံတွေမှာပြန့်နှံ့နေထိုင်လျက် ရှိပါတယ်။
NGC 112
NGC 112 သည် အင်ဒရိုမီဒါ ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး Lewis Swift ဆိုသူမှ ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေနွေ့ရှိခဲ့သည်။
ရင်းမြစ်ကုဒ်
အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်
လိုင်းနက်စ်အင်ဖော်မေးရှင်းပရောဂျက်(Linux Information Project) မှ ရင်းမြစ်ကုဒ်ကို အောက်ပါအတိုင်း အဓိပ္ပာယ် သတ်မှတ်သည်။
(အရင်းအမြစ် (source) (သို့) ကုဒ် (code) ဟုလည်းခေါ်ကြသော) ရင်းမြစ်ကုဒ် ဆိုသည်မှာ လူသားတစ်ဦးက (ကွန်ပျူတာထဲသို့ စာလုံးအယ်ဒီတာ (text editor သို့မဟုတ် IDE editor)ကို အသုံးပြု၍) ရေးသားခဲ့သည့် (လူသားများ ဖတ်နိုင်သည့် အက္ခရာနှင့် နံပါတ်စာလုံးများ)ဖြစ်သော သင်္ကေတစာလုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဆော့ဖ်ဝဲ ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ (ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ ၎င်းကို ကွန်ပျူတာနားလည်သော ကုဒ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီးမှသာ ၎င်းကွန်ပျူတာအပေါ်တွင် ပရိုဂရမ်တစ်ခုအဖြစ် သုံးစွဲနိုင်သည်။ ကွန်ပျူတာနားလည်သောကုဒ်များကို ဘိုင်နရီ(binary) သို့မဟုတ် အော့ဘဂျက်ကုဒ်(object code)ဟုခေါ်ပြီး လူသားတစ်ဦးမှ တိုက်ရိုက်ဖတ်ရှုပါက သဘာဝဘာသာစကား(natural language)အနေဖြင့် နားမလည်နိုင်ပေ။)
ဒရူစ်လူမျိုးစု
ဒရူစ်လူမျိုးစုတွေဟာအာရပ်လူမျိုးနွယ်ထဲကလူနည်းစုဖြစ်ပြီးဒရူစ်လူမျိုးစုတွေကိုးကွယ်တဲ့ ဒရူစ်ဘာသာတရားရဲ့အခြေခံဟာအစ္စလမ်ဘာသာကနေကွဲထွက်လာတဲ့ဘာသာတရားဖြစ်ပါတယ်။ ဒရူစ်ဘာသာတရားဟာ၁၁ရာစုလောက်ကပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီးမိမိတို့လူမျိုးစုကျင့်ထုံးကျင့်ဝတ် နဲ့သာရှင်သန်နေထိုင်ကြတာမို့သီးခြားကွဲထွက်နေတဲ့ထူးထူးခြားခြားလူမျိုးစုနွယ်အဖြစ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှပါတယ်။ ဒရူစ်ဘာသာတရားမှာဘုရားတဆူထဲသာရှိပြီးမေရှိယ(ကယ်တင်ရှင်) ပြန်ကြွလာမှာကိုယုံကြည်သက်ဝင်ကြပါတယ်။
ဒရူစ်ဘာသာတရားကိုစတင်မှူဟာလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း၁၀၀၀လောက်ကတည်းကလျှို့ဝှက်စွာ တည်ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ဒရူစ်တွေရဲ့ယုံကြည်မှူဟာအဓိကအားဖြင့်Al-Hakim (အယ်လ်ဟာကင်)ကိုဗဟိုပြုပါတယ်။ သပြေီးနောက်မှာပြန်ပြီးလူအဖြစ်အသက်ရှင်တာကိုလဲသက်ဝင် ယုံကြည်မှူရှိပါတယ်။
ဒရူစ်တွေရဲ့ယုံကြည်မှူအရခရစ်တော်နဲ့သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဟာတူတူပဲလို့ယူဆမှူ ရှိပါတယ်။ ဒရူစ်တွေဟာမိမိတို့ဟာအစ္စရေးလူမျိုးစုတွေထဲကဆင်းသက်လာပြီးပျောက်ဆုံး သွားတဲ့လူမျိုးနွယ်စုတစုဖြစ်တယ်လို့ခံယူကြသူတွေလဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ့အပြင်ဆိုကရေးတီး၊ပလေတိုတို့ဟာလဲပရောဖက်တွဖြေစ်တယ်လို့လဲယူဆမှူတွေရှိနေပါတယ်။
ဒရူစ်လူမျိုးစုတွေဟာလက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းမှာတဦးတယောက်ကိုသာလက်ထပ်ခွင့်ရှိပြီး မိမိလူမျိုးစုအတွင်းကသာအပြန်အလှန်လက်ထပ်မှူကိုလက်ခံကျင့်သုံးကြပါတယ်။ မိမိတို့ရဲ့ဓလေ့ထုံးစံကွယ်ပျောက်မှာကိုစိုးရွံလို့ဖြစ်ပါတယ်။ ယောက်ျားနဲ့မိန်းမ တန်းတူအခွင့်အရေးရရှိပြီးနှစ်ဖက်လုံးကွာရှင်းခွင့်ရှိပါတယ် ဒရူစ်လူမျိုးစုတွေဟာတောင်တန်းဒေသတွေမှာသီးခြားမိမိလူမျိုးစုတွေ စုပေါင်းပြီးနေထိုင်ကြပါတယ်။
ဒရူစ်လူမျိုးစုတွေဟာအသီးအနှံကိုအဓိကစားသုံးပြီးဝက်သားစားခြင်းကို တရားဝင်ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပေမဲ့စားသုံးမှူနည်းပါးပါတယ်။ ဒရူစ်လူမျိုးစုအများစုဟာစိုက်ပျိုးရေးနဲ့အသက်ရှင်သန်နေထိုင်လေ့ရှိကြပါတယ်။
ဒရူစ်လူမျိုးစုတွေရဲ့ထူးခြားတဲ့အချက်ကတော့မိမိတို့ရဲ့အသက်လုံခြုံစိတ်ချမှူအတွက် ဒရူစ်လူမျိုးဖြစ်ခြင်းနဲ့ဒရူစ်ဘာသာကိုကိုးကွယ်တယ်ဆိုတာကိုဖုံးကွယ်ရင်လဲအပြစ်မရှိဘူး လို့ယုံကြည်တဲ့အတွက်ဒရူစ်ဘာသာတရားနဲ့ကျင့်ဝတ်ထုံးစံတွေကိုလျှို့ဝှက်စွာကျင့်သုံးခွင့် ရှိပါတယ်။
ဒါကြောင့်အချို့သောနေရာဒေသတွေမှာဒရူစ်လူမျိုးတွေကိုဆူနီမွတ်စလင်(သို့)ဆီးရီးယား ခရစ်ယာန်တွေအဖြစ်ရောထွေးထင်မှတ်လေ့ရှိပါတယ်။ ယခုအခါမှာ တရုတ်ပြည်မှာဒရူစ်လူမျိုးစုအသိုင်းအဝိုင်းဟာလျှို့ဝှက်စွာတည်ရှိနပြေီလို့ လဲဆိုပါတယ်။
မြို့ရွာ
မြို့ရွာ
ဝပြေရွာ၊ ဝပြေ
ဝပြေရွာ၊ ဝပြေ
ဖာဖိတ်ရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
ဖာဖိတ်ရွာ (Hparhpeik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ ဖာဖိတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၁၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖာဖိတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၀ ဦး၊ မ ၅၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၁၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝက်ချီပါရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
ဝက်ချီပါရွာ (Wetchipar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ ဝက်ချီပါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၁၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝက်ချီပါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၅ ဦး၊ မ ၂၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဥယျာဉ်ကုန်းရွာ၊ ဘွက် (အရှေ့)
ဥယျာဉ်ကုန်းရွာ၊ ဘွက် (အရှေ့)
ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်
ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော် သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကွန်မျူနစ်ပါတီ၏ စစ်တပ်ဖြစ်သည်။
ဘုရားကြီးကုန်းရွာ၊ မြို့ကုန်း
ဘုရားကြီးကုန်းရွာ၊ မြို့ကုန်း
ငါးဖယ်ငိုရွာ၊ ဇရပ်ဆိပ်
ငါးဖယ်ငိုရွာ၊ ဇရပ်ဆိပ်
သုံးတဲစုရွာ၊ ဘွက် (အရှေ့)
သုံးတဲစုရွာ၊ ဘွက် (အရှေ့)
ဝမ်လျန်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဝမ်လျန်ရွာ (Wanhlan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ကတ်ဖကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၃၃၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတ်ဖကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄၉ ဦး၊ မ ၃၅၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၁၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်ကျော်နိုင် (ဘောလုံးသမား)
အောင်ကျော်နိုင်(၂၀ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၉၄ ခုနှစ်)သည် ဘောလုံးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဧရာဝတီယူနိုက်တက်အသင်းတွင် အလယ်တန်းနေရာတွင် ကစားခဲ့သည်။ မြန်မာ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းနှင့်အတူ ချစ်ကြည်ရေးပွဲ ၂ ပွဲပါဝင်ကစားခဲ့သည်။ သူသည် 2013 MFF Young Player of the Year ဆုကို လက်ခံရရှိထားသူ တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။
ဘဲငါးရာရွာ
ဘဲငါးရာရွာ
ဝမ့်အွန့်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ဝမ့်အွန့်ရွာ (Wantaun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ ပေါင်လင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၈၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါင်လင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၂၀ ဦး၊ မ ၄၉၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၈၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုပ်တွင်းကုန်းရွာ၊ ဘွက် (အရှေ့)
အုပ်တွင်းကုန်းရွာ၊ ဘွက် (အရှေ့)
အာရှနိုင်ငံများ
အာရှတိုက် တိုင်းပြည်နိုင်ငံများ (၁၃၆၉-ခု၊ ၂၀၀၇-ခုနှစ် စာရင်း)
အရှေ့တောင်အာရှ
မှတ်ချက်။ တီမောမှလွဲ၍ ကျန် ၁၀-နိုင်ငံ မှာ အာဆီယံ (ASEAN) အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်သည်။
၁၉၂၉ ပါလက်စတိုင်း အုံကြွမှု
၁၉၂၉ ပါလက်စတိုင်း အုံကြွမှု ခေါ် ဗျူးရတ်အရေးအခင်း (ثورة البراق) သည် ဂျူးတို့က ၁၉၂၉ ဖြစ်စဉ်များ (מאורעות תרפ"ט) ဟု ခေါ်ပြီး ဂျေရုဆလင်ရှိ အနောက်ဘက်နံရံကို ရပိုင်ခွင့်နှင့်ပတ်သက်၍ ဂျူးနှင့် မူဆလင်တို့ အခြင်းများကာ ဆန္ဒပြမှုများ ဆူပူအုံကြွမှုများ ဖြစ်ပေါ်သော ကိစ္စရပ်တည်း။
ဖြစ်စဉ်အများစုတွင် ဂျူးတို့နှင့် ၎င်းတို့ပိုင်ပစ္စည်းများအား အာရပ်များက ဖျက်ဆီးသည်။ အုံကြွမှုဖြစ်သည့်ကာလ ဩဂုတ်လ ၂၃ မှ ၂၉ ရက်အတွင်း ဂျူး ၁၃၃ ယောက် အသတ်ခံရပြီး ၃၃၉ ယောက် ဒဏ်ရာရသည်။ အများစုမှာ လက်နက်မဲ့ပြည်သူများ ဖြစ်သည်။ အာရပ်တို့ဘက်မှလည်း ၁၁၆ ယောက် အသတ်ခံရပြီး ၂၃၂ ယောက် ဒဏ်ရာရ၏။ အများစုကို တာဝန်ပေးခံရသော အဓိကရုဏ်းနှိပ်နင်းရေးရဲများက လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အသတ်ခံရသူများအနက် အာရပ် အယောက် ၂၀ မှာ အရပ်သားဂျူးများနှင့် လူမျိုးရေးခွဲခြားသော ဗြိတိသျှသားတို့ လက်ချက်တည်း။ အုံကြွမှုပြေငြိမ်သည်နောက် အာရပ် ၁၇၄ ယောက်၊ ဂျူး ၁၀၉ ယောက်ကို သတ်ဖြတ်မှု၊ သတ်ဖြတ်ရန်အားထုတ်မှုတို့ဖြင့် ဖမ်းဆီးကာ ယင်းတို့အနက် အာရပ် ၄၀% မျှ၊ ဂျူး ၃% မျှကို အပြစ်ထင်ရှားကြောင်း ဖော်ပြ၍ ဘက်လိုက်စွာအရေးယူခဲ့သည်။ အရေးအခင်းအတွင်း ပါလတ်စတိုင်းအသိုင်းအဝိုင်းငယ် ၁၇ ခုမျှ ပျက်စီးသည်။
နားဋောင်းကျရွာ၊ မိုးတိမ်ပြင်
နားဋောင်းကျရွာ၊ မိုးတိမ်ပြင်
မအူပြိန်ရွာ၊ ဝပြေ
မအူပြိန်ရွာ၊ ဝပြေ
ခရုချောင်းရွာ၊ မြို့ကုန်း
ခရုချောင်းရွာ၊ မြို့ကုန်း
NGC 103
NGC 103 သည် ကြယ်များအချို့ကို အပျော်တမ်း တယ်လီစကုပ်ဖြင့် မြင်နိုင်သည့်သေးငယ်သော open cluster ကြယ်အစုအဝေးဖြစ်သည်။ ယင်းသည် နေမှ အလင်းနှစ် ၄၆၀၀ ကွာဝေးသည်။
ခုဒ္ဒကပါဌ
သရဏဂုံသုံးပါး
မြတ်စွာဘုရားကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။
တရားတော်ကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။
သံဃာတော်ကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။
ပုတ်မချိလုံးရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ပုတ်မချိလုံးရွာ (Pokemachilong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ ဝိုးလိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၆၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝိုးလိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၄၄ ဦး၊ မ ၉၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ခုဒ္ဒကပါဌ
သရဏဂုံသုံးပါး
နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း မြတ်စွာဘုရားကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။
ပုတ်မချိလုံးရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသာရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တရားစီရင်ထုံး၊ ဖြတ်ထုံးများ
အမြင့်ဆုံးတရားစီရင်ခွင့်အာဏာရှိသည့်တရားရုံး၊ (ဥပမာ-တရားရုံးချုပ်၊ ဗဟိုတရားရုံး)၏ စီရင်ချက်နှင့်အမိန့် များကို စီရင်ထုံးဟူ၍သတ်မှတ်ကြသည်။ လက်အောက်ခံတရားရုံး အဆင့်ဆင့်သည် အမြင့်ဆုံးတရားရုံး၏ လမ်းညွှန်မှုကို ထာဝရခံယူကြရမည်ဖြစ်၍ သက်ဆိုင်ရာဥပဒေသဘောတရား၊ အမှုမှန်ဖြစ်ရပ်တို့ကို စုပေါင်း ဆင်ခြင်သုံးသပ်၍ တရားမျှတမှုရရှိရန် စီရင်ထုံးကို လမ်းညွှန်အဖြစ် လိုက်နာကျင့်သုံးရမည်ဖြစ်သည်။ စီရင်ထုံးဟူသည် အထက်တရားရုံးမှဆုံးဖြတ်ချက်များကို အောက်ရုံးအဆင့်ဆင့်ကလိုက်နာခြင်းအားဖြင့် ဥပဒေ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်ရိုးရာဥပဒေ Common Law သည် စာဖြင့်ရေးသားထားခြင်းမရှိသော ဥပဒေဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စီရင်ထုံး များတွင်သာတွေ့ရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်အင်္ဂလိပ်ရိုးရာဥပဒေကို စီရင်ထုံးဥပဒေဟုခေါ်ကြ သည်။ စီရင်ထုံးများကို တရားသူကြီးများကပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အင်္ဂလိပ်ရိုးရာဥပဒေကို တရားသူကြီးကပြုလုပ်သည့်ဥပဒေဟု လည်း ဆိုကြသည်။ အင်္ဂလိပ်ရိုးရာဥပဒေသည် ဓလေ့ထုံးစံများအပေါ်တွင် တည်မှီဆုံးဖြတ်ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြစ် သည်။ စီရင်ထုံးဥပဒေဆိုသည်မှာလည်း ဓလေ့ထုံးစံ များအပေါ်မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အဆိုပါ တရားရေးဆိုင်ရာဆုံးဖြတ်ချက် (သို့) စီရင်ချက်သည် အမှန်အားဖြင့် ထိုမှုခင်းတွင်ပါဝင်ကြသူများအပေါ်၌သာ တာဝန်ရှိသည်။ သို့ရာတွင် အဆိုပါတရားသူကြီး၏ မှုခင်းစီရင်ချက်သည် ထိုအမှုနောက်မှဖြစ်ပွားလာသော အမှု တူအမျိုးအစါး များအားလုံးအတွက် ဥပဒေရေးရာမူများအပေါ် အခြေခံဆောင်ရွက်ပြီသည်ဖြစ်၍ အဆိုပါ စီရင် ချက်တခုကို တရားရေးတာဝန်ခံဆောင်ရွက်ကြရသော တရားသူကြီးများက ယခင်စီရင်ချက်ကို အနည်းနှင့် အများဆိုသကဲ့သို့လိုက်နာဆောင်ရွက်ကြရသည်။ အင်္ဂလိပ်ဥပဒေစနစ်တွင်“အမြင့်ဆုံးတရားရုံး ၏ ဆုံးဖြတ် စီရင်ချက်များကို အောက်တရားရုံးများက ဥပဒေကဲ့သို့လေးစားလိုက်နာရသည်” ဟူသော မူကိုကျင့်သုံးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပဒေနှင့် ဥပဒေသဘောသက်ရောက်သောပြဋ္ဌာန်းချက်များတွင် စီရင်ထုံးပါဝင်သည်ဟု ဆိုရာတွင် သေချာကျန စွာ ဆန်းစစ်ရန်လိုအပ်သည်၊ အချို့ပညာရှင်တို့က စီရင်ထုံးအား ဥပဒေမဟုတ်၊ ဥပဒေသဘောမသက်ဝင်ဟု ဆိုကြသည်။ လက်အောက်ခံတရားရုံးအတွက် လမ်းညွန်မျှသာဖြစ်၍ ဥပဒေများမဟုတ်ဟုဆိုကြသည်။ ဥပဒေ (သို့) ဥပဒေ၏သဘောသဘာဝသည် မလိုက်နာ၍မရ- ဟူ၍ဖြစ်ပြီး စီရင်ထုံးတို့အား မလိုက်နာလျှင်လည်း (အတိ်ုင်းအတာတခုတွင်) နေလို့ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်၊ အမှုတခုအတွက် အမြင့်ဆုံးတရားရုံးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်တရပ်သည် ယေဘူယျသုံးစွဲရန်စီရင်ထုံး တရပ်ပေါ်ပေါက် လာနိုင်သော်လည်း ထိုစီရင်ထုံးကို အမှုတခု၏အဖြစ်အပျက်နှင့်ယှဉ်၍သာ သုံးစွဲရန်ဖြစ်သည်။ အမှုတွင်ထင်ရှား သည့် အဖြစ်အပျက်များနောက်သို့ စီရင်ထုံးကလိုက်ရသည်။ စီရင်ထုံးနောက်သို့ အဖြစ်အပျက်တို့က လိုက်ရ သည် မဟုတ်ချေ။ ဥပဒေကိုအဓိပ္ပာယ်ကေါက်ယူရာတွင် လမ်းညွန်မှုလိုမှသာလျှင် သင့်လျှော်ရာစီရင်ထုံးတို့ကို သုံးသပ်ကိုးကား ရသည်။ အမှုတခုနှင့်တခုသည် အကြောင်းအခြင်းအရာ၊ မှုခင်းဖြစ်ရပ်၊ အခြေအနေ ထပ်တူညီမျှမှု ရှိချင်မရှိ မည်ဖြစ်၍ စီရင်ထုံး၏လမ်းညွန်မှုကို ကောင်းစွာသတိဖြင့်သာ ခံယူကျင့်သုံးရမည်။ အချက်အလက်စုံလင် ပိုင်နိုင်ခြင်းမရှိသည့်အခြေအနေ၌ ယခင်စီရင်ထုံးအတိုင်းလိုက်နာ ဆောင်ရွက်လျှင် မှန်ကန်မျှတမှုရှိသည့် အဖြေကိုရနိုင်မည်မဟုတ်ဟု အချို့ပညာရှင်များက ဝေဘန်ထောက်ပြကြသည်။ ထို့ကြောင့် တရားမျှတမှုဟူသည် စီရင်ထုံးအပေါ်၌တည်သည်ဟု တထစ်ချယူဆရန် မသင့်လျှော်ချေ။ သို့ရာတွင် စီရင်ထုံးကိုပယ်ပြီး လူကျင့်ဝတ်လူ့သဘောအရ ဖြစ်တတ်သည့်သဘောနှင့် ကျိုးကြောင်းဆက်စပ်မှု ဆင်ခြင်တုံ တရားကို အခြေခံပြီး ဆုံးဖြတ်နိုင်လျှင်လည်း တရားမျှတမှုရှိသည်ဟု ဆို၍လည်းမရချေ။ အချုပ်အားဖြင့် စီရင်ထုံးတို့မည်သည် တရားရုံးတို့မှ အမှုစီရင်ဆုံးဖြတ်မှုတွင် လမ်းညွန်မျှသာဖြစ်ပြီး အတိအကျ လိုက်နာဆောင်ရွက်ရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ဥပဒေသဘောသက်ဝင်သည် ဟုယူဆလျှင် မှားယွင်းသော ယူဆချက်တခုမဟုတ်သည့်တိုင် လွဲချော်မှုအနည်းငယ်ရှိနိုင်ပေသည်၊
ခုဒ္ဒကပါဌ
သရဏဂုံသုံးပါး
နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်းတရားတော်ကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။
နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း သံဃာတော်ကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။
သုံးကြိမ်မြောက်လည်းတရားတော်ကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။
သုံးကြိမ်မြောက်လည်း သံဃာတော်ကို ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ပါ၏။
သရဏဂုံကဏ္ဍပြီး၏။
အခြေခံသိက္ခာပုဒ်ဆယ်ပါး
သိက္ခာပုဒ်ဆယ်ပါးပြီး၏။
ရတနသုတ်
ရတနသုတ်၏ စွမ်းရည်သတ္တိ - ဘုရားရှင် လက်ထက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစည်ပင် ပြန့်ပြောခဲ့သော ဝေသာလီပြည်ကြီးဝယ် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသောဘေး ဘီလူးဘေး ရောဂါအန္တရာယ်ဘေး-ဟူသော ဘေးကြီး ၃-ပါးဖြစ်ပေါ်လာမှုကြောင့် လူပေါင်းမြောက်မြားစွာ သေကျေပျက်စီးဆုံးရှူံးခဲ့ကြသည်၊ ထို့နောက် ဘုရားရှင်ကြွရောက်တော်မူလာပြီး ရတနသုတ် ပရိတ်တော်ကို အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်ကို သင်ပေး၍အရွတ်ဆိုခိုင်း, မိမိကိုယ်တိုင်လည်းဟောကြားတော်မူရာ ဘေးဥပါဒ်အားလုံးကင်းငြိမ်းပပျောက်ပြီး ရှစ်သောင်းလေးထောင် (၈၄၀၀၀)သော သတ္တဝါတို့သစ္စာသိမြင် ကျွတ်တမ်း ဝင်ခဲ့ကြလေသည်။ ရတနသုတ်၏ စွမ်းရည်သတ္တိသည် စကြဝဠာ ကုဋေတစ်သိန်းဟုဆိုအပ်သော အာဏာခေတ်အတွင်း၌ ပျံ့နှံ့လေသည်။ ယင်းရတနသုတ်၌ အားလုံး(၁၈) ဂါထာပါရှိရာ ရတနာသုံးပါး၏ ဂုဏ်ရည်များဖြင့် သစ္စာပြုပုံများ ဖြစ်လေသည်။
တိရောကုဋ္ဋသုတ်
(၁) သာဓုခေါ်ဆိုနိုင်ရန် နေအိမ်အနီးအနားသို့ ရောက်လာတတ်ပုံ။
(၂) ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြုကြသော်လည်း ထိုသူတို့၏ အကုသိုလ်ကံကြောင့် အမှတ်မရကြပုံ။
(၆) ပြိတ္တာဘုံ၌ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း တစ်ခုမျှမရှိ။
(၅/၈) ဤဘဝက ကုသိုလ်စေတနာ တမလွန်ဘဝရှိ ဆွေမျိုးများထံ ရောက်ရှိပုံ ဥပမာ။
(၁၀) ငိုကြွေးမှု စိုးရိမ်ပူပန်မှု ပြောဆိုမြည်တမ်းငိုယိုမှုများသည် ကွယ်လွန်ပြီးသူများအတွက် ဘာအကျိုးမျှမဖြစ်။
(၁၁) သံဃာအားလှူဒါန်းသော ကောင်းမှုစေတနာသည်သာ ချက်ချင်းအကျိုးခံစားရပုံ၊
(၁၂) အမျှဝေခြင်းကုသိုလ်သည် ဉာတိဓမ္မ၊ ဉာတိပူဇာ အလှူခံတို့အား ဗလဒါန၊ အလှူရှင်တို့ ကောင်းမှုဆည်းပူး စုဆောင်းခြင်းဖြစ်ပုံတို့ကို ဘုရားရှင်က ဗိမ္မိသာရ မင်းအား ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ၌ (၉၂)ကမ္ဘာထက် ဖုဿဘုရားရှင်လက်ထက်တော်က ဖြစ်စဉ်နှင့် ဂေါတမဘုရားရှင်လက်ထက်ဖြစ်စဉ်များနှင့် ဂါထာဆိုင်ရာ ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိပါသည်။
နိဓိကဏ္ဍသုတ်
ဂါထာ (၁၊၂)တို့ဖြင့် ရွှေအိုးမြှုပ်နှံပုံနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်းကောင်း (၃)ဂါထာဖြင့် မြှုပ်ထားသော ရွှေအိုး၏ အစိုးမရပုံကိုလည်းကောင်း၊ (၄၊၅)ဂါထာတို့ဖြင့် မြှုပ်ထားသောရွှေအိုး ပျောက်ဆုံးနိုင်ပုံကိုလည်းကောင်း၊ (၆)ဂါထာဖြင့် အနုဂါမိက ရွှေအိုး (၃)မျိုး မြှုပ်နှံပုံကိုလည်းကောင်း (၇)ဂါထာဖြင့် ရွှေအိုးမြှုပ်နှံရာဌာနတို့ကိုလည်းကောင်း (၈၊၉)ဂါထာတို့ဖြင့် ရတနနိဓိနှင့်ပုညနိမိတို့၏ ခြားနားပုံကိုလည်းကောင်း (၁၀၊ ၁၁၊ ၁၂၊ ၁၃၊ ၁၄၊ ၁၅) ဂါထာတို့ဖြင့် ပုညနိမိ၏ အကျိုးကျေးဇူးအမျိုးမျိုး ရရှိခံစားနိုင် ပုံကိုလည်းကောင်း (၁၆)ဂါထာဖြင့် ပုညနိဓိမြှုပ်နှံဖို့ရန် တိုက်တွန်းပုံကို လည်းကောင်း ဟောကြားတော်မူပါသည်။
အဋ္ဌကထာ၌ သုတ်တော်၏နိဒါန်းနှင့် ဂါထာအလိုက်သိသင့်သမျှ သာဓက ပါဠိများဖြင့် ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။
အထက်ထူးကံရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
အထက်ထူးကံရွာ (Ahhtethtukan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ ထူးကံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၆၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထူးကံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၂ ဦး၊ မ ၄၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောက်လုံဘန်ရွာ၊ ချီဖွေမြို့နယ်
အောက်လုံဘန်ရွာ(Auklongbang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ချီဖွေမြို့နယ်၊ ဂမ်ခွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၃၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂမ်ခွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၈၅ ဦး၊ မ ၂၂၂ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇၀၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချီဖွေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖာယင်းရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
ဖာယင်းရွာ (Hparyin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ ဖာဖိတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၁၅၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖာဖိတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၀ ဦး၊ မ ၅၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၁၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒုံလိကောင်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ဒုံလိကောင်ရွာ (Donlekawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ စငေါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၈၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စငေါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၁၁၂ ဦး၊ မ ၃၄၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၃၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထုံးဘူးရွာ
ထုံးဘူးရွာ
အောင်ချမ်းမိုး (ဘောလုံးသမား)
အောင်ချမ်းမိုးသည် ဘောလုံးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြန်မာ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းနှင့် ရတနာပုံ ဘောလုံးအသင်းတို့တွင် အလယ်တန်းနေရာတွင် ကစားသော ကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဘဲ့ပြားကုန်းရွာ၊ ဘွက် (အရှေ့)
ဘဲ့ပြားကုန်းရွာ၊ ဘွက် (အရှေ့)
မိုင်းတုံးတာကြီးရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
မိုင်းတုံးတာကြီးရွာ (Maingtonetargyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ မိုင်းတုံးတာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၄၉၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဥပတ္ထမ္ဘကကံ
အကျိုးပေးခြင်းငှါ ရအပ်သော အခွင့် မရှိသော (အကျိုးပေးခွင့်မရသော) ကုသိုလ် အကုသိုလ်စေတနာသည်လည်းကောင်း, ရင့်ကျက်ပြီးသောအကျိုးရှိသော ကုသိုလ် အကုသိုလ်စေတနာသည်လည်းကောင်း ဥပတ္ထမ္ဘကကံမည်၏။ ဥပတ္ထမ္ဘကကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံစေတနာသည် ပဋိသန္ဓေကို ဖြစ်စေတတ် ပါသော်လည်း မိမိ၏ အကျိုးပေးသောအလှည့် အကြိမ်မှ ရှေ့၌လည်းကောင်း, နောက်၌ လည်းကောင်း, သဘောတူသော ကံတပါးကို သော်လည်းကောင်း, ကံကြောင့်ဖြစ်သော ခန္ဓာအစဉ်ကိုသော်လည်းကောင်းထောက်ပံ့လျက် (ထောက်ပံ့ခိုင်စေလျက်) ဖြစ်၏။ ကျမ်းဂန် ရေးသားပြုစုရာ၌ ပဏာမ (ဥပတ္ထမ္ဘက) စေတနာသည် အန္တရာယ်ပျောက်ကင်းခြင်း ကျမ်းပြီးခြင်းအကျိုးကို ထောက်ပံ့ကူညီ ပေးသည်။ (ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၂၃၆) ၌ ဥပတ္ထမ္ဘကကံသည် အကျိုးကို ဖြစ်စေခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင် (အကျိုးမပေးနိုင်)ဟု ဆိုထားခြင်းမှာ မရအပ်သော အကျိုးပေးခြင်းအလှည့် အကြိမ်ရှိသော ကံကို ရည်ရွယ်၍ ဆိုသည်ဟု မှတ်ရာ၏။ ထိုစကားမှန်၏၊ အကြောင်း ညီညွတ်ခဲ့သော် အကျိုးမပေးသော ကံမည်သည်မရှိ။ အယုတ်ဆုံး ပဝတ္တိအကျိုးမျှကိုကား ပေးသည်သာ။ ကံတပါးကို ထောက်ပံ့ခြင်းမည် သည်ကား အကျိုးပေးခွင့်မရသော အခြား ဇနကကံကို အကျိုးပေးခွင့်ရအောင် အကျိုးပေးဖို့ အခွင့်သာအောင် ထောက်ပံ့ခြင်းတည်း။ ထင်ရှားစေအံ့၊ မရဏသန္န ကုသိုလ်ဇော (ဥပတ္ထမ္ဘကကံ)သည် ပဋိသန္ဓေကျိုးပေးနိုင် သော ကုသိုလ်ဇနကကံကို အကျိုးပေးခွင့်သာအောင် ထောက်ပံ့၏။ မရဏာသန္န အကုသိုလ်ဇော(ဥပတ္ထမ္ဘကကံ)သည် ပဋိသန္ဓေကျိုးပေး နိုင်သော အကုသိုလ် ဇနကကံကို မကောင်းသော ပဋိသန္ဓေအကျိုးပေးခွင့်သာအောင် ထောက်ပံ့၏။ ဣတိဝုတ်၊၂၀၅။ ပရမတ္ထဒီပနီ၊၂၀၈) ပဝတ္တိအခါ၌လည်း ဥပတ္ထမ္ဘကကံ အထောက်အပံ့ များစွာရနိုင်၏။
ရအပ်သောအခွင့်ရှိသော ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံသည်ဖြစ်စေအပ်သော ခန္ဓာအစဉ်၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ပယ်ရှားပေးခြင်း အသက်ရှည်အောင်ကူညီပေးခြင်းသည် ဥပတ္ထမ္ဘကကံက ခန္ဓာအစဉ်ကိုထောက်ပံ့ပေးခြင်း မည်၏။ ဤ၌ကုသိုလ်ဥပတ္ထမ္ဘကကံကလည်း အကုသိုလ်ကံကြောင့်ဖြစ်သော ခန္ဓာအစဉ်ကို ထောက်ပံ့နိုင်၏။ အကုသိုလ်ဥပတ္ထမ္ဘကကံ ကလည်း ကုသိုလ်ကံကြောင့်ဖြစ်သော ခန္ဓာ အစဉ်ကို ထောက်ပံ့နိုင်၏။ မှန်၏၊ အကုသိုလ်ကံကြောင့်ဖြစ်သော တန်ခိုးကြီးမားသော နဂါးဂဠုန်စသည်တို့၏ ခန္ဓာအစဉ်သည် ရှေးက ပြုခဲ့ဘူးသော ကုသိုလ် ဥပတ္ထမ္ဘကကံ၏ အထောက်အပံ့ကို ရရှိကြသဖြင့် ပဝတ္ထိအခါ၌ ကြီးမားသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို ခံစားကြရသည်။ ထို့အတူ ကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်သော အချို့သောဝိနိပါတိက အသူရာတို့၏ ခန္ဓာအစဉ်သည် ရှေးကပြုခဲ့ဘူးသော အကုသိုလ် ဥပတ္ထမ္ဘကကံ၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် အသူရကာယ်ဘုံ၌ ကြာမြင့်စွာ ဒုက္ခခံရလေသည်။