cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ပါတီတွင်း သဘောတရားရေး တိုက်ပွဲများ ပိုမို ပြင်းထန်လာခြင်း
အခြေခံလုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် စည်းမျဉ်းဥပဒေ အစည်းအဝေးကိုကျင်းပသည်။ အစည်းအဝေးသို့ ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းမှ ကျောင်း ဆရာအဖွဲ့၊
ကျောင်းသားများ၊ တိုင်းကော်မတီများနှင့် ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်းပါတီ ကော်မတီများလာရောက် တက်ရောက်ကြရပြီး လူ ၅ဝ ခန့်တက်ရောက်သည်။ သဘာပတိမှာ
သခင်သန်းထွန်းဖြစ်ပြီး အခမ်းအနားမှူး မှာ ရဲဘော်ထွန်းရှိန်(ရဲဘော်ဖေငြိမ်း)ဖြစ်သည်။ သခင် သန်းထွန်းက ယခုအစည်းအဝေးသည် ပါတီကွန်ဂရက်
လက္ခဏာကိုဆောင်သည်ဟုဆိုသည်။ သို့သော် ပါတီ ကွန်ဂရက်မှာ လွတ်လပ်ရေးမရခင်က နှစ်ကြိမ်သာ ကျင်းပနိုင်ခဲ့ပြီး လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက်တွင်
ဆွေးနွေးသည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂ ရက်တွင် ရဲဘော်အောင်ကြီးတင်ပြသော ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ် ပါတီ၏အခြေခံလုပ်ငန်းစဉ်စည်းမျဉ်း ဥပဒေကြမ်း
(မူကြမ်း)ကို ကျောင်းဆရာအဖွဲ့နှင့် ကျောင်းသားများက ထောက်ခံဆွေးနွေးကြသည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၄ ရက်တွင် ရဲဘော်ဘခက် သည် ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်း ကော်မတီအတွင်းရေးမှူး ဖြစ်သော ရဲဘော်ထွန်းရှိန်(ဖေငြိမ်း)မှတစ်ဆင့်
ရဲဘော်အောင်ကြီးတင်ပြသော အခြေခံလုပ်ငန်းစဉ်  နှင့် စည်းမျဉ်းဥပဒေကို အခြေခံအားဖြင့် ဆန့်ကျင် ကန့်ကွက်ကြောင်း  တင်ပြလိုက်ရာ  ဗဟိုဌာနချုပ်
တစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ထိုနေ့ညတွင် တပ်နီလူငယ်များသည်-
၅၅ ပြန်ပြင်ရေးသမားတွေ ထုတ်ပစ်-ထုတ်ပစ်
ငြိမ်းချမ်းရေးသမားတွေ ထုတ်ပစ်-ထုတ်ပစ်
တော်လှန်ရေး စစ်တံခွန်ကို လွှင့်ထူကြ- လွှင့်ထူကြ
စသဖြင့် ဒေါသကြီးစွာ  ကြွေးကြော်ကြရာ    ရဲဘော်ဌေးသည်  သခင်သန်းထွန်းနှင့်  ရဲဘော် အောင်ကြီးတို့၏အစီအစဉ်ဖြင့်  လှုပ်ရှားဖန်တီးမှု  ကို
မကျေမနပ်ဖြစ်လာရသည်။ ငှက်ဖျားတက်နေသော ဗိုလ်ရန်အောင်သည်လည်း မခံမရပ်နိုင်အောင်ဖြစ် လာသည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၅ ရက် နံနက် ဝ၇၃ဝ
နာရီတွင် အစည်းအဝေးကို  ဆက်လက်ကျင်းပ ပြန်သည်။ ထိုနေ့တွင် ဗိုလ်ရန်အောင်သည် အစည်း အဝေးကိုပြင်းထန်စွာကန့်ကွက်ပြီး အစည်းအဝေးမှ
ဒေါသဖြစ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ ရဲဘော်ဘခက် ကလည်း ဆက်လက်ကန့်ကွက်ပြီး တော်လှန်ရေး ကောင်စီအပေါ် သဘောထားနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ဖက်
နိုင်ငံမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလာရောက်စဉ် ပြောကြား ခဲ့သော မိန့်ခွန်းကိုဖတ်ပြရာ  တပ်နီလူငယ်များက ဆူညံရင့်သီးစွာ ကန့်ကွက်ကြသည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၆ ရက်တွင် သခင်သန်းထွန်း နှင့်ရဲဘော်အောင်ကြီးသည် ဘခက်ဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားမှုကို စတင်တော့သည်။ တပ်နီလူငယ်များက
လမ်းစဉ်များကို ဗဟိုမှခေါင်းဆောင်ကြီးများက လက်ခံလာကြစေရန်အတွက် တပ်နီလူငယ်များ၊ အမျိုးသမီး များကို မြှောက်ပင့်သွေးထိုး၍ အကြမ်းဖက်ဖိအားပေး
ဆောင်ရွက်ခြင်းပင်တည်း။
ပါတီတွင်း လုပ်ကြံမှုကြီး
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၇ ရက် နံနက် ၇ နာရီ အချိန်တွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဌာနချုပ်စခန်း၌ ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့ အစည်းအဝေးကို အရေးတကြီး
ကျင်းပကြသည်။ အစည်းအဝေးတက်ရောက်သူများ  မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့မှ-
(၂)	သခင်ဇင်
(၃)	သခင်ချစ်
(၄)	ရဲဘော်ဘတင်(ဂိုရှယ်)
(၅)	ရဲဘော်ဌေး တို့ဖြစ်ကြပြီး
ဗဟိုကော်မတီအဖွဲ့ဝင်များမှ-
(၁)	ရဲဘော်အောင်ကြီး
(၃)	ဗိုလ်ရန်အောင် တို့ဖြစ်ကြသည်။
အစည်းအဝေးကျင်းပချိန်တွင် တပ်နီလူငယ်များ နှင့် ကင်းတပ်သားများသည် လက်နက်များကိုင်ဆောင် ပြီး အသင့်နေရာယူထားကြသည်။ အစည်းအဝေး စသည်
နှင့် သခင်သန်းထွန်းက ဧပြီလ ၂ ရက် ပေါ်လစ် ဗျူရိုအဖွဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာပြီး ဂိုရှယ်နှင့် ရဲဘော်ဌေးတို့က ဧပြီလ ၂ ရက် ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပတ်သက်သော
မိမိတို့၏ခံယူချက်နှင့် သဘောထား  များကို တင်ပြကြသည်။ ဂိုရှယ်က မိမိနှင့် ဗဟိုကျောင်း ကို မဆန့်ကျင်ကြောင်း၊ မိမိအား ခေါင်းမာသည့်
ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးသမားဟု စွပ်စွဲတာ မမှန်ကြောင်း၊ ဂိုဏ်းဖွဲ့ခြင်းလည်းမရှိကြောင်း  ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ ရဲဘော်ဌေးကလည်း မိမိသည် ၅၅ လမ်းစဉ်ကို
သည် ၆၅-၆၆ ခုနိုင်ငံခြားရေးကို ထောက်ခံသော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကန့်ကွက်ကြောင်း၊ ဂိုဏ်း မဖွဲ့ကြောင်း ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေးဆုံးဖြတ်ချက်
ကို ပြန်ရေးပြီးမှ အဖြေပေးလိုကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။
ယင်းအစည်းအဝေးသို့ ရဲဘော်ဘခက်ကိုလည်း တက်ရောက်စေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင်  ရဲဘော် ဉာဏ်ကျော်(ရဲဘော်ညိုအောင်)၏ တဲတွင် စခန်းပါတီ
ကော်မတီအစည်းအဝေး ကျင်းပကြရာ ရဲဘော်ထွန်းရှိန်၊ ရဲဘော်ဉာဏ်ကျော်၊ ဗိုလ်တင်မောင်တို့က ရဲဘော်ဘခက် ကို ပြန်ပြင်ရေးသမားဖြစ်သောကြောင့်
ဗဟိုရုံးအုပ် အဖြစ်က ထုတ်ပစ်ကြောင်း၊ စခန်းပါတီကော်မတီက ထုတ်ပစ်ကြောင်း၊ သေနတ်သိမ်းကြောင်း၊ စခန်းပါတီ ကော်မတီ၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာနေရမည်
ဖြစ် ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ရဲဘော်ဘခက်သည် လက်ရှိတာဝန်မှဖြုတ်ပစ်ခြင်းကို ခံရပြီး စခန်းပါတီ ကော်မတီမှ ထုတ်ပစ်ခြင်းကိုလည်းခံရသည်။ ထိုအချိန်
မှစ၍လည်း အကျယ်ချုပ်ဖြင့်သာ နေရတော့သည်။
သခင်သန်းထွန်းက စခန်းလုံးကျွတ်အစည်းအဝေး ကိုခေါ်ယူလိုက်ပြီး ကနေ့ ပါတီထဲမှာ သမိုင်းဝင် တော်လှန်ရေးကြီးကို ဆင်နွှဲလိုက်ပြီ ဟု ကြေညာ လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဦးပိန်(ခေါ်)ဘတင်(ခေါ်)ဂိုရှယ်၊ ဦးစိန်(ခေါ်)ရဲဘော်ဌေးနှင့်ရဲဘော်ဘခက်တို့နှင့် ပတ်သက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖတ်ပြသည်။ ယင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ကို
ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးသမား ထိပ်သီး များကို ဗဟိုကော်မတီအဖွဲ့မှ ထုတ်ပစ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟို ကော်မတီ၊
နိုင်ငံရေးဦးဆောင်အဖွဲ့၏ဆုံးဖြတ်ချက်ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသည်။
ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ဂိုရှယ်သည် ၆၄ လမ်းစဉ်က ၅၅ လမ်းစဉ်၏အဓိကသော့ချက်များကို ရိုက်ချိုးခြင်း အား ဆန့်ကျင်ကြောင်း၊ ၆၅ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ဆုံးဖြတ်ချက် ကို
ဆန့်ကျင်ကြောင်း၊ ၆၆ ခုနှစ်၊ မေလ ဆုံးဖြတ်ချက် ကို ဆန့်ကျင်ကြောင်း၊ အခြေခံလုပ်ငန်းနှင့်စည်းမျဉ်း ဥပဒေကိုဆန့်ကျင်ကြောင်း၊ ဗမာပြည်ပြန်လည်ပြင်ဆင်
ရေးဝါဒကို တိုက်ဖျက်ရန်ဖြစ်သော ၆၇- တစ်ဖက်နိုင်ငံ ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေးနှင့်ပတ်သက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ကြောင်း၊ ဗဟိုကျောင်းကို ဆန့်ကျင်
ကြောင်း၊ ၅၅ လမ်းစဉ်သည် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးဝါဒ ဖြစ်သည်ဟူသော အဆိုကို ဆန့်ကျင်ကြောင်း စသဖြင့် စွပ်စွဲထားသည်။ ထို့နောက် ဂိုရှယ်ကို ဗဟိုကော်မတီ မှ
သက်ဆိုင်ရာပါတီ အခြေခံအဖွဲ့အစည်း က ကြီးကြပ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ပြန်ပြင်ရေး ဝါဒကို ဆက်လက်စွဲကိုင်ထားပါက အပြီးအပိုင် ထုတ်ပစ်မည်ဟုလည်း
သတိပေးလိုက်သည်။
ရဲဘော်ဌေးကိုမူ ၆၄ လမ်းစဉ်ကို ထောက်ခံ သော်လည်း ၆၅ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အပြည့်အဝ သဘော မတူဘဲ ထောက်ခံမဲပေးခြင်း၊ ၆၆ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို
ထောက်ခံမဲမပေးခြင်း၊ ၆၇ တစ်ဖက်နိုင်ငံယဉ်ကျေးမှု တော်လှန်ရေးကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၊ ၅၅ လမ်းစဉ်သည် ပြန်ပြင်ရေးဝါဒတစ်ခုဖြစ်သည် ဟူသော အဆိုကို
ဆန့်ကျင်ခြင်း၊ ၆၅ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ၆၆ ဆုံးဖြတ်ချက် ကို ယခင်က ထောက်ခံခဲ့ပြီးမှ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း စသည်တို့ကို ကျူးလွန်သည်ဟု စွပ်စွဲလိုက်သည်။
ရဲဘော်ဌေးသည် ၅၅ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးဝါဒကို ခေါင်းမာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် ဗဟိုကော်မတီမှ ဖြုတ်ပစ်လိုက်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခံရသည်။  ဗဟို
ကြီးကြပ်ရန်တို့ဖြင့် အရေးယူခံခဲ့ရသည်။ ရဲဘော်ဌေး သည် ဆက်လက်အန်တုပါက ပါတီမှ အပြီးအပိုင် ထုတ်ပစ်မည်ဟုလည်း ဆိုသည်။
လက်နက်သိမ်းလိုက်သည်။ စခန်းပါတီ ကော်မတီမှလည်း ထုတ်ပစ်ကာ အကျယ်ချုပ်ထား လိုက်သည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်တို့၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုလည်း ဆိုသည်။ ''ဂိုရှယ်၊ ရဲဘော်ဌေးနှင့် ရဲဘော်ဘခက်တို့သည် ပြည်ပမှ ကွန်မြူနစ်ပြန်လည်
ပြင်ဆင်ရေးသမားများနှင့်တူသည်ဟုလည်း စွပ်စွဲထား သည်'' ဟု ပြည်ပပြန် ဗိုလ်ထွန်းငြိမ်းကလည်း ဂိုရှယ်၊ ရဲဘော်ဌေးနှင့်ရဲဘော်ဘခက်တို့အား ကူမင်တန်များက
လက်နက်ချခဲ့သည့် ပြည်ပလမ်းကို လိုက်မလား၊ ကူမင်တန်တပ်များ လက်နက်မချသဖြင့် တရုတ်ပြည်သူ့ တပ်မတော်က အပြီးအပိုင်ချေမှုန်းခဲ့သည့် တီယင်စင်
လမ်းကို လိုက်မလားဟု တင်းမာစွာ မေးခဲ့သည်။ တပ်ဦးလူငယ်များကလည်း ငပိန်ကြီးကို ထုတ်ပစ်၊ သတ်ပစ်၊ ကုလားကြီးငပိန်(ဂိုရှယ်)ကိုသတ်၊ ငစိန် (ရဲဘော်ဌေး)
ကိုသတ်၊ ဘခက်ကိုသတ်၊ ဥက္ကဋ္ဌ ကြီး သခင် သန်းထွန်းသက်တော်ရာကျော်ရှည်ပါစေ စသည်ဖြင့် ကြွေးကြော်ကြသည်။
ပဲခူးရိုးမတိုင်းကော်မတီဝင် ရဲဘော်သက်ကလည်း ဂိုရှယ်တို့ သုံးဦးအား အပြီးအပိုင်ချေမှုန်းရန် တာဝန် ယူသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ရဲဘော်မြမောင်၊ သရက်ခရိုင် မှ
ဗိုလ်နေဝင်း၊ တောင်ငူခရိုင်မှ ဗိုလ်မင်းမောင် စသော ပါတီခေါင်းဆောင်ငယ်များအပြင် ရဲဘော်ထွန်းကျော် (စိုးဝင်း၊ လူထုဦးလှ၊ ဒေါ်အမာသား)၊ မောင်ခင်ကျော်
(တက်တိုး)တို့ကလည်း သစ္စာဖောက်များကို သတ်ပစ် ဟု တောင်းဆိုကြသည်။
သခင်သန်းထွန်းနှင့် ပြည်ပပြန်များသည် တပ်နီ လူငယ်နှင့် အမျိုးသမီးများကို မြှောက်ပင့်သွေးထိုးပေး ၍ ဂိုရှယ်၊ ရဲဘော်ဌေးနှင့် ရဲဘော်ဘခက်တို့သုံးဦးအား
စွဲချက်အမျိုးမျိုးတင်ကာ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားလိုက် တော့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ ရက်တွင် ဗဟို ဌာနချုပ်၌   အလုပ်သမားနေ့အခမ်းအနားကို
ကျင်းပရာ ရဲဘော်ဌေး၏သားငယ်ဖြစ်သော မောင်နိုင် (ခေါ်)မောင်ချစ်(ခေါ်)ဖိုးထူးက  တော်လှန်သော  အဇာတသတ်ဘွဲ့ကိုပေးကြပါဟု ဆိုသည်။
တပ်နီအမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင် မခင်ပုကလည်း ဂိုရှယ် ကို အောက်ပါအတိုင်းစွပ်စွဲပြန်သည်။
''ဟေ့ ငပိန် နင်က ငါတို့သာယာဝတီခရိုင် အမျိုးသမီးတွေ ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုမှာ ရန်သူကို နာကြည်းကြလွန်းလို့ ပေါက်ကွဲတာ ကို
နင်ကလင်တရူးတွေ တဏှာကြောထသူ တွေလို့ ပြောတယ်မဟုတ်လား၊ နင့်ကို ငါတို့ ကိုယ်တိုင်သတ်မယ် မကျေဘူး၊ နင့်ကို သေနတ် နဲ့လည်း မပစ်ဘူး၊ ဓားနဲ့လည်း
မခုတ်ဘူး၊ ငါတို့  စီးတဲ့ဖိနပ်တွေနဲ့ကို  အသေရိုက် သတ်မယ်''
စင်စစ် ဂိုရှယ်သည် ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုအား စိတ္တဇရောဂါတစ်မျိုးဖြစ်သည့် ဟစ်စတီးရီးယား (HYSTERIA) ဟုသာ ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သခင်
သန်းထွန်းက ဟစ်စတီးရီးယားဟု ဂိုရှယ်ပြောခြင်းမှာ လင်တရူးတွေ၊ တဏှာကြောထိသူတွေဟုဆိုလိုကြောင်း တပ်နီအမျိုးသမီးများကို ဘာသာပြန်ပေးခဲ့သည်။
ကော်မတီနိုင်ငံရေး ဦးဆောင်အဖွဲ့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်' ကို ထုတ်ပြန်ကြပြန်သည်။ ယင်းဆုံးဖြတ်ချက်တွင် မော်စီတုံး အတွေးအခေါ်ဆန့်ကျင်သူများကို ပြတ်ပြတ်
သားသား တိုက်ခိုက်ရမည်ဟု လမ်းညွှန်ထားသည်။
ဂိုရှယ်၊ ရဲဘော်ဌေးနှင့် ရဲဘော်ဘခက်တို့အား နေပူထဲတွင် ကြိုးတုပ်၍ ချုပ်နှောင်ထားရာ တပ်နီ လူငယ်များသည် အချို့က တံတွေးနှင့်ထွေးပြီး၊ အချို့ က
မကြာခဏလာရောက်ဆဲဆိုနေကြသည်။ ရဲဘော် ဌေးက အပြင်းဖျားသဖြင့် သားငယ်ဖိုးထူးကို တွေ့ခွင့် တောင်းရာ ဖိုးထူးကသစ္စာဖောက်ကို မတွေ့ချင်ဟု ဆိုပြီး
အစာငတ်၊ ရေငတ်ထားရန်ပင် ပြောခဲ့သည်။ ဂိုရှယ်က ကျန်းမာရေးအခြေအနေဆိုးရွားသဖြင့် ဆေးဝါးကုသခွင့် တောင်းသော်လည်း သခင်သန်းထွန်း က
ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ ဂိုရှယ်တို့သုံးဦးမှာ အစာငတ်၊ ရေငတ် ချုပ်နှောင်ထားခြင်းခံရသဖြင့် ပို၍ပင် အခြေအနေ ဆိုးရွားလာသည်။ သခင်သန်းထွန်းဂိုဏ်းမှာမူ ဂိုရှယ် တို့
သုံးဦးအား အခမ်းအနားဖြင့် မကြာခဏ စွဲချက် တင်နေကြသည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၆ ရက်တွင် ရဲဘော်ဘခက် သည် လွတ်မြောက်ထွက်ပြေးပြီး တပ်မတော်ထံသို့ အလင်းဝင်သွားတော့သည်။ ရဲဘော်ဘခက်က ဗမာ
ပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ယိုယွင်းနေသော အခြေအနေ များကို ပြည်သူသို့ အသံလွှင့်၍တင်ပြရာ ပြည်သူ တစ်ရပ်လုံးမှာ တအံ့တဩဖြစ်နေကြတော့သည်။
သခင်သန်းထွန်းတို့ လူစုကား  ရဲဘော်ဘခက် လွတ်မြောက်ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် ဗဟိုဌာနချုပ်ကို တောင်ညိုဒေသ ဆင်သေချောင်းဖျားသို့ အမြန်ပြောင်း ရွှေ့ပြီး
ရဲဘော်ဌေးနှင့် ဂိုရှယ်ကို အမြန်သတ်ရန် စီစဉ်ကြရတော့သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ဝ ရက်တွင် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏တော်လှန်သော နိုင်ငံရေးဦးဆောင် အဖွဲ့သည် စိန်ပိန်ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရေးဂိုဏ်း ဆန့်ကျင်ရေးတိုက်ပွဲ
သဘာပတိအဖွဲ့နှင့် ဦးစီးအဖွဲ့ကို အောက်ပါ အတိုင်း ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
သဘာပတိအဖွဲ့
၁။	သခင်ဇင်	ဥက္ကဋ္ဌ
၂။	သခင်ချစ်	အဖွဲ့ဝင်
၃။	သခင်ပု	အဖွဲ့ဝင်
တိုက်ပွဲဦးစီးအဖွဲ့
၁။	ရဲဘော်ထွန်းရှိန်(ဖေငြိမ်း)	အတွင်းရေးမှူး
၂။	ရဲဘော်ဉာဏ်ကျော်(ညိုအေး)
၃။	ဗိုလ်တင်မောင်(သိန်းထွန်း)
၄။	ရဲဘော်ညို
၅။	ရဲဘော်ရှိန်
၆။	ရဲဘော်ဌေးညွန့်(အေးလွင်)
၇။	ရဲဘော်ထွန်းရီ(ထွန်းသာ)
၈။	ရဲဘော်ထွန်းမြင့်(တင်ထွန်း)
၉။	ရဲဘော်မြမောင်(တင်ထွန်း)
မှတ်တမ်းကော်မတီ
၂။	ရဲဘော်ထွန်းကျော် (စိုးဝင်း၊ လူထုဦးလှ ဒေါ်အမာသား) ၃။	ရဲဘော်တင်ဟန်(အောင်သိန်းနိုင်)
ရဲဘော်ထွန်းရှိန်(ခေါ်)ဖေငြိမ်းက အသင့်ရေးယူ လာသည့် တိုက်ပွဲဦးစီးအဖွဲ့၏ သဘောထားနှင့်စွဲချက် ကို တင်ပြသည်။ ရဲဘော်ထွန်းရှိန်၏တင်ပြချက်မှာ
ရဲဘော်ဌေးနှင့်ဂိုရှယ်ကို သတ်သင့်ကြောင်း၊ ရဲဘော် ဘခက်ကို ရာဇဝတ်သားအဖြစ်သတ်မှတ်၍ တွေ့ရာ သင်္ချိုင်းဓားမဆိုင်း သုတ်သင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း စသည်
တို့သာ ဖြစ်သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ဝ ရက်မှ ၁၅ ရက်အထိ ကာလသည် စိန်ပိန်ပြန်လည်ပြင်ဆင် ရေးဂိုဏ်း ဆန့်ကျင်ရေးတိုက်ပွဲ၏ ပြင်ဆင်ရေးလှုံ့ဆော်
မှုကာလဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲဦးစီးအဖွဲ့နှင့် မှတ်တမ်း ကော်မတီသည် ပြည်ပရေဒီယိုမှ အသံလွှင့်ပေးလျက် ရှိသော တပ်နီလူငယ်များ၏ လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း
ဦးဆောင်စီစဉ်လှုပ်ရှားကြရသည်။ ရဲဘော်ထွန်းရီ၊ ရဲဘော်မြမောင်၊ ရဲဘော်တင်အေး၊ ရဲဘော်သက်လွင်၊ ရဲဘော်ထွန်းကျော် (စိုးဝင်း၊ လူထုဦးလှ၊ ဒေါ်အမာသား)၊
ဖိုးထူး (ရဲဘော်ဌေး၏သား)၊ ရဲဘော်ဉာဏ်ကျော် (ပြည်ပပြန်)တို့က ရဲဘော်ဌေးနှင့် ဂိုရှယ်အား အဓိက စွဲချက်တင်ကြသည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်၊ ရဲဘော်အောင်ကြီး၊ သခင်ချစ်၊ သခင်ဇင်၊ သခင်ပုနှင့် သခင်သန်းထွန်းကလည်း စွဲချက် တင်ကြသည်။ ထို့အပြင် ဗဟိုကင်းတပ်၊ တပ်နီလူငယ်၊
ဂိုရှယ်အား သတ်ပစ်ရန် ကြွေးကြော်ကြသည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်သည် သခင်သန်းထွန်းနှင့် ပြည်ပ ပြန်တို့၏ အလိုကျ အောက်ပါအတိုင်း စွဲချက်တင်ခဲ့ သည်။
''စိန်ပိန်တို့က နေဝင်းကို မိတ်ဆွေလို့ပြော တယ်၊ တိုင်း ၃ မှ ခရိုင်ကော်မတီ ၂ဝ ကျော်၊ ရဲဘော် ၃ဝဝ ကျော် ခေါင်းဖြတ်ခဲ့ရတယ်၊ တပ်အင်အား ၁ဝဝဝ
နီးပါးပြုတ်ခဲ့ရတယ်၊ ရွာတွေဟာဆိုလည်း ရွာလုံးကျွတ် အကြိမ်ကြိမ် ပဲ မီးရှို့သတ်ဖြတ်၊ မုဒိမ်းကျင့်ခံခဲ့ရတယ်၊ ဒီ ရာဇဝင် ကြွေးကို ဆပ်ရမယ်၊ ဒါအတွက် စိန်ပိန်ဟာ
သွေးစာရင်းရှင်းရမယ်၊ စိန်ပိန် ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လမ်းလိုက်မလဲ၊ ကျွန်တော့် အနေနဲ့ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးတိုက်ပွဲ ဦးစီး ကော်မတီရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လုံးဝ
သဘော တူတယ်၊ ဘယ်လမ်းလဲဆိုတာကတော့ မြေကြီး ထဲပို့လိုက်ဖို့ပဲ''
ရဲဘော်ဌေး၏သားငယ် ဖိုးထူးကလည်း ရှည်လျား စွာ စွဲချက်တင်ပြီး ဂိုရှယ်နှင့် ရဲဘော်ဌေးအား သေဒဏ် ပေးရန် အောက်ပါအတိုင်း တောင်းဆိုလိုက်သည်-
''သူတို့ကို သေဒဏ်ပေးတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးဂိုဏ်းကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်
ခေါင်းဆောင်နေတဲ့ ဦးစိန်(ရဲဘော်ဌေး)ကို သတ်တဲ့အခါမှာ ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါ တယ်''
ဖိုးထူးသည် ဖခင်ဖြစ်သူ ရဲဘော်ဌေး၏ မျက်နှာကို လက်ညှိုးငေါက်ငေါက်ထိုး၍ ခင်ဗျားကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင် လည်လှီးသတ်မယ် ဟု ဒေါနှင့်မောနှင့် အော်ဟစ်
ကြုံးဝါးခဲ့သည်။
စတင်ကြတော့သည်။ ဂိုရှယ်နှင့် ရဲဘော်ဌေးမှာ လက်ပြန်ကြိုးများအတုပ်ခံထားရပြီး တပ်နီလူငယ်များ က ဆဲဆိုရိုက်နှက်ကြသောကြောင့် ဦးခေါင်းများ
ပေါက်ကွဲနေသည်။ သဘာပတိအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ သခင်ဇင်က စွဲချက်တင်နေစဉ် ရဲဘော်ဌေးက ''ကျုပ်တို့ကတော့ ဘယ်အကောင်တွေကိုမှ အားမကိုးဘူး၊ ပြည်ပဆရာကြီး
တွေကိုလည်း အားမကိုးဘူး၊ ကျုပ်တို့ ယုံကြည်ချက်နဲ့ ကျုပ်တို့ပဲ'' ဟု ပြောလိုက်ရာ ရဲဘော်ဌေး၏သားဖြစ်သူ ဖိုးထူးအပါအဝင် တပ်နီလူငယ်များက ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်
ကြတော့သည်။ ဖိုးထူးသည် ရဲဘော်ဌေးအား ဝါးရင်း တုတ်ဖြင့် လွှဲရိုက်ခဲ့သည်။ ဂိုရှယ်လည်း အရိုက်ခံရ သည်။ ဂိုရှယ်က ''ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်တို့ကို တစ်ခါတည်း သာ
သတ်ပစ်လိုက်ကြပါ၊ ဒီလိုတော့ ညှဉ်းဆဲမနေကြပါ နဲ့'' ဟု တောင်းဆိုခဲ့သည်။
သို့သော် သဘာပတိသခင်ဇင်က ဆက်လက်၍ စွဲချက်တင်ရဦးမည်ဟု ပြန်ကြားခဲ့သည်။ တပ်နီလူငယ် များက ဂိုရှယ်နှင့်ရဲဘော်ဌေးအား ဝိုင်းဝန်းနှိပ်စက်
ရိုက်နှက်နေကြစဉ် သခင်သန်းထွန်းက စီရင်ချက်မချ ခင် မသေစေနှင့်ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲကြသည်မှာ ကောင်းသည်ဟုလည်း မှတ်ချက်
ချခဲ့သည်။ သခင်ဇင်က ဂိုရှယ်နှင့်ရဲဘော်ဌေးတို့အား ပါတီက အပြီးအပိုင်ထုတ်ပစ်ပြီး ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၈ ရက် နေ့လယ် ၂ နာရီအတွင်းတွင် သုတ်သင်ပစ်ရန်
စီရင်ချက် ချမှတ်လိုက်သည်။ ထွက်ပြေးသွားသည့် ရဲဘော်ဘခက်နှင့်သာလှတို့နှစ်ဦးကိုလည်း မဖြစ်မနေ သတ်ဖြတ်ရမည့် ရာဇဝတ်ကောင်များအဖြစ် သတ်မှတ်
ဝိုင်းဝန်းနှိပ်စက် ညှဉ်းပန်းခြင်းခံထားရသဖြင့် ဒဏ်ရာများ ပြင်းထန်စွာရရှိနေသော  ဂိုရှယ်နှင့် ရဲဘော်ဌေးတို့အား ဗိုလ်တင်မောင်(ခေါ်)ဗိုလ်သိန်းထွန်း
ခေါင်းဆောင်သည့် စိန်ပိန်သုတ်သင်ရေးအဖွဲ့က အသင့်တူးထားသော ကျင်းများရှိရာသို့ ဆွဲခေါ်သွား သည်။ ဂိုရှယ်(ခေါ်)ရဲဘော်ဘတင်(ခေါ်)ဦးပိန်သည်
နောက်ဆုံးအချိန်တွင် 'နိုင်ငံတကာလူမျိုးစုံ ချစ်ကြည် ရေး' (အင်တာနေရှင်နယ်)သီချင်းကို သီဆိုလိုက် သည်။ ရဲဘော်ဌေးကလည်း  'ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်
ပါတီအဓွန့်ရှည်ပါစေ'ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ ဗိုလ်တင်မောင်နှင့်အဖွဲ့သည် နိုင်ငံရေးအစဉ်အလာ ကြီးမားခဲ့ပြီး၊ ကွန်မြူနစ်ပါတီ စတင်ထူထောင်စဉ်ကပင်
ပါဝင်ခဲ့သော ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင်အိုကြီးနှစ်ဦးအား ဓားမြှောင်များဖြင့် ရက်စက်စွာ ထိုးသတ်လိုက်ကြတော့ သည်။
စင်စစ် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် တောခို ခါစကာလ ပြည်သူ့ရဲဘော်(ရဲဘော်ဖြူ)များနှင့် တွဲစဉ် ကပင် လူသတ်ဝါဒကို ကျင့်သုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အပြစ်မဲ့
ပြည်သူလူထုကိုလည်း အကြိမ်များစွာပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ ကြသည်။ ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲအပြီး ပေါ်ပေါက်လာသော လူသတ်ဝါဒမှာမူ ပြည်ပပုံတူ
ကူးချခြင်း၏ ကွင်းဆက်ဖြစ်ပြီး ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ် မှာမူ ပြည်ပကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန် ရေးနှင့် ပါတီအပုပ်ချပွဲများ၏ ပြင်းထန်စွာ ဂယက်
ရိုက်ခတ်ခြင်းများပင်တည်း။
စိန်၊ ပိန် အငုတ် အတက် သုတ်သင်ရေးလှုပ်ရှားမှု
သခင်သန်းထွန်းနှင့် ပြည်ပပြန်များသည် ဂိုရှယ် နှင့်ရဲဘော်ဌေးကို သတ်ဖြတ်သုတ်သင်ပြီးနောက် ဗဟို ဌာနချုပ်စခန်းတည်ရာ နတ်တလင်းမြို့နယ် တောင်ညိုဒေသ၊
ဝါးနက်ချောင်းဖျားရောက်ရှိလာသော ပဲခူးရိုးမ တိုင်း အတွင်းရေးမှူး ရဲဘော်မြ(ခေါ်)ရဲဘော်တင်ဦး၊ အနောက်မြောက်တိုင်း အတွင်းရေးမှူး ဒေါက်တာနတ်
(ခ)ရဲဘော်ထွန်းမောင်နှင့် ဗိုလ်ဇေယျတို့အား ရဲဘော် ဌေးတို့ကို လုံခြုံစိတ်ချရသောနေရာသို့ ပို့ထားကြောင်း လိမ်ညာခဲ့ကြသည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁ဝ ရက်
တွင် ဗဟိုကော်မတီများသာတက်ရောက်ရသည့် အစည်းအဝေး ကျင်းပတော့မှအဖြစ်မှန်ကို ရှင်းပြကြ သည်။ ဒေါက်တာနတ်(ခေါ်)ရဲဘော်ထွန်းမောင်(ခေါ်) ဦးလှက
ထိုအတောအတွင်း ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်းသည် တပ်မတော်၏ထိုးစစ်ကို ရှောင်ကွင်းသောအနေဖြင့် မကြာခဏ ပြောင်းရွှေ့နေရသည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၈
ရက်တွင် စိန်၊ ပိန် အငုတ် အတက် သုတ်သင်ရေးလှုပ်ရှားမှု စတင်တော့သည်။ ယင်း လှုပ်ရှားမှုတွင် တပ်နီလူငယ်များနှင့် တပ်နီအမျိုးသမီး လူငယ်အဖွဲ့က
တပ်နီများ၏ဝေဖန်ခြင်းကိုခံရသည်။ ထိုအချိန် တွင် သခင်သန်းထွန်းနှင့်တော်လှန်သော နိုင်ငံရေး ဦးဆောင်အဖွဲ့သည် ပဲခူးရိုးမတိုင်းအား တိုင်းကော်မတီ
များကိုကျော်၍ တိုက်ရိုက်ပင်အုပ်ချုပ်တော့သည်။ စိန်၊ ပိန် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းပြီးကြောင်း လည်း ခရိုင်နှင့်မြို့နယ်များသို့ တိုက်ရိုက်အကြောင်း
ကြားခဲ့သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂ဝ ရက်တွင် သခင် သန်းထွန်းသည် ဘတင်၊ ငဌေးသုတ်သင်ရေးတိုက်ပွဲနှင့် ပတ်သက်သော နိဂုံးချုပ်မိန့်ခွန်းကို ပြောကြားခဲ့ရာ
စိန်၊ ပိန်ရဲ့ အငုတ်ကြီးကတော့ ငပိုင်ကြီးပဲဖြစ်တယ်၊ ဟု ပြောကြားလိုက်တော့သည်။ ငပိုင်ဆိုသည်မှာ ဗိုလ်ရန်အောင်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်ရန်အောင် သည်
ထိုနေ့မှာပင် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရတော့ သည်။ ထို့နောက် တပ်နီလူငယ်များသည် ဂိုရှယ်နှင့် ရဲဘော်ဌေးတို့ကို သုတ်သင်စဉ်ကကဲ့သို့ပင် တံတွေးဖြင့်
စွပ်စွဲခံရသည်။ စိန်၊ ပိန်ဂိုဏ်းဝင်ဖြစ်ပြီး စိန်၊ ပိန်ထက် ပင် ဆိုးရွားသူဟု ဆိုကြသည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်သည် ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၃ ရက်နေ့ ပေါ်လစ်ဗျူရို အစည်းအဝေးတွင် အာဏာနှင့် ပတ်သက်၍ တင်ပြခဲ့သည်။ ထိုသို့ တင်ပြရာတွင် -
ပြန်ပြင်ရေးဝါဒ မုချကျဆုံးရမယ်
ဒါဟာ သမိုင်းရဲ့ မုချတရားပဲ
ကမ္ဘာ့ပြန်ပြင်ရေးသမားတွေ ကျဆုံးပါစေ
ဗမာပုံစံ ပြန်ပြင်ရေးဖြစ်တဲ့ ပူးတွဲ အာဏာ ရှင်ဝါဒနဲ့ တတိယကြားလမ်းဝါဒသမားတွေ ကျဆုံးပါစေ
မာ့ခ်စ်လီနင်စတာလင် မော်စီတုံး ဝါဒ အဓွန့်ရှည်ပါစေ
ဟူ၍ ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ အာဏာနှစ်ရပ်၊ အာဏာသုံးရပ် ပြဿနာတွင် အာဏာနှစ်ရပ်ဘက်က ရပ်တည်ခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သခင်သန်းထွန်း သည်
ဗိုလ်ရန်အောင်၏ နိုင်ငံရေးအယူအဆ ရပ်တည် မှုကို ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်အဖြစ် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ 'ဗိုလ်ရန်အောင်သည် ၅၅ ခုနှစ် နိုင်ငံတော်အာဏာ
နှင့်ပတ်သက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပေါ်လစ်ဗျူရိုမှ အမြန်ဆုံးနှင့် ချက်ချင်းပယ်ဖျက်ရန် ဗဟိုကော်မတီ ဥက္ကဋ္ဌ သခင်သန်းထွန်း၏ အဆိုပြုချက်' ကို အကြွင်းမဲ့
ထောက်ခံခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဗိုလ်ရန်အောင်သည် အာဏာသုံးရပ်သမားအဖြစ် အစွပ်စွဲခံခဲ့ရသည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်သည် ကိုလိုနီခေတ်အတွင်းက သန်လျင်ရေနံမြေမှ အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်သခင် လှမြိုင်ဖြစ်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့်အတူ ဟိုင်နန် ကျွန်းသို့
သွားခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးနှင့် လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲတို့တွင်ပါဝင်ခဲ့ပြီး ရဲဘော်သုံးကျိပ် ဝင်လည်းဖြစ်သည်။ ၁၉၄၉ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလမှစ၍
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ဗဟိုကော်မတီဝင်ဖြစ်လာ ပြီး ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် ဗဟိုကော်မတီအဖြစ်မှ နုတ်ထွက် ပေးခဲ့ရသည်။ ၁၉၅၅  ခုနှစ်တွင်  အရန်  ဗဟို
ကော်မတီဝင် ပြန်ဖြစ်လာပြီး ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ဗဟို ကော်မတီဝင်(အပြည့်)ပြန်ဖြစ်လာသည်။ ထိုကဲ့သို့ နိုင်ငံရေးအစဉ်အလာကြီးမားသော ဗိုလ်ရန်အောင် သည်
ပြည်ခရိုင်ပေါင်းတည်မြို့နယ် ရွှေလေးဒေသ ငရှဉ့်ကွင်းရွာ  အရှေ့ဘက်တစ်မိုင်ကွာ  လေးဆယ်ချောင်း လက်တက် သစ်လမြောင်ဖျားရှိ ဗဟိုဌာနချုပ်၌
ခြေလက်များကို ကျွဲ၊ နွားများကဲ့သို့ အတုပ်အနှောင်ခံ ထားရသည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်သည် တပ်နီလူငယ်များ၏ နည်း မျိုးစုံဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို မခံ နိုင်တော့သဖြင့် ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက်တွင်
အက်စ်ပရင် ချွေးထုတ်ဆေး ၃၃ လုံးသောက်၍ သေကြောင်းကြံစည်သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ဗိုလ်ရန်အောင် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန်ကြံခြင်းမှာ ပါတီကို
ဆိုကာ အောက်ပါအချက်သုံးချက်ကို တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ရန်အောင်သည်
(၁)	ငဌေး၊ ဘတင်ဂိုဏ်း၏ပါတီဖျက်ဆီးရေး၊ တော်လှန်ရေး၊ ဖျက်ဆီးရေး အကြံအစည် များကို လုံးဝဥဿုံ ဖော်ကောင်လုပ်ရမည်။
(၂)	ငဌေး၊ ဘတင်ဂိုဏ်း၏ပါတီဖျက်ဆီးရေး၊ တော်လှန်ရေး၊ ဖျက်ဆီးရေးများကို မိမိက ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့ပြီး ဘယ်လိုမိမိက ကြံစည်ခဲ့ သည်ကို ဖြောင့်ချက်ပေးရမည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်သည် အချိန်ယူ၍ စစ်ဆေးခံနေရ သည်။ အချိန်ယူ၍လည်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရ သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁ဝ ရက်တွင်
ဗဟိုဌာနချုပ်သည် လူထုအစည်းအဝေးအဖြစ် ကျင်းပပြီး တော်လှန်သော နိုင်ငံရေးဦးဆောင်အဖွဲ့ဝင်နှင့် ဗဟို စခန်းပါတီ ကော်မတီအတွင်းရေးမှူး ရဲဘော်ညိုအောင်
ဗိုလ်ရန်အောင်က အစည်းအဝေးကို သပိတ်မှောက်၍ ထွက်သွားပုံတို့အား အသေးစိတ်ပင် မေးမြန်းစစ်ဆေး ခဲ့သည်။ ဗိုလ်ရန်အောင်က စွပ်စွဲချက်များကို ငြင်းပယ်
ခဲ့သည်။
ဖြောင့်ချက်ပေးမည်၊ ဟုဆိုလိုက်ရတော့သည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်သည် စိန်ပိန်တို့၏ ရန်သူနှင့် ဆက်သွယ်နေမှုနှင့် တိကျသော အာဏာသိမ်းလုပ်ကြံ ရေး အစီအစဉ် ကို ယခင်က မသိရှိခဲ့ကြောင်း၊ တိုက်ရိုး တိုက်စဉ်
ပါတီတွင်းတိုက်ပွဲဟုသာ ထင်ခဲ့ကြောင်း၊ စိန်ပိန် အရေးယူပြီး၊ ၄-၅ ရက်ကြာမှ သခင်သန်းထွန်း က ပြန်ပြင်ရေးသမားများလက်ထဲမှ အာဏာလုယူ လိုက်ရသည်ဟု
ပြောမှသာ ရိပ်မိကြောင်း စသည်ဖြင့် ဖြောင့်ချက်ပေးခဲ့သည်။
သဘောထားမရှိပါ၊ ရှိရင်၊ သိရင် အကုန်အန်ချ၊ ပါတီကို ပုံအပ်မှာပါပဲ၊ ဒါက ကျွန်တော်မသေမီနောက်ဆုံးသဘောထားပါ   ပဲ။''
''ဒါပေမဲ့ ရဲဘော်တွေက မယုံဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပါ။ နောင် ပေါ်ပေါက်လာမယ့် သမိုင်းအတွက် လက်တွေ့ ကပဲ
အခိုင်အမာသက်သေထူပါမယ်၊ ဒီလို တင်ပြ ခဲ့တာဟာ ကျွန်တော့်အပြစ်ကို ပေါ့စေလိုလို့ မဟုတ်ပါ။''
''စိန်ပိန်ဂိုဏ်းဝင်ဖြစ်တယ်ဆိုရုံနဲ့ သေဒဏ် ထိုက်တန်နေပြီ။ နောက်ပိုင်း စိန်ပိန်ရဲ့ မျိုးဆက် တွေ ဆက်ခံရင်း ဂိုဏ်းထပ်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြ တာကြောင့်
နှစ်ထပ်ကွမ်း သေဒဏ်ပင် ထိုက်တန် နေပြီ။ စိန်ပိန်ထက် အပြစ်ပိုကြီးသူ၊ အန္တရာယ် ပိုကြီးသူသစ္စာဖောက်အဖြစ် မြင်ခဲ့ပါပြီ။''
ဒါကြောင့်လည်း အယူခံထိုက်တဲ့အကောင် မဟုတ်ဘူးလို့ ပိုင်းဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။
ဟူ၍လည်း ဖြောင့်ချက်တွင် နောက်ဆုံးတင်ပြခဲ့ သည်။ ဗိုလ်ရန်အောင်သည် မတတ်သာတော့သဖြင့် ဖြောင့်ချက်ပေးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သခင်သန်းထွန်းကမူ
ဗိုလ်ရန်အောင်၏ဖြောင့်ချက်သည် စိန်ပိန်ဂိုဏ်းကို ဆက်လက်ကာကွယ်နေကြောင်း၊ သေဒဏ်ပေးရန် တောင်းဆိုခြင်းမှာ ပါတီက အပြစ် မရှိသူတစ်ဦးကို
လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ပစ်ရာရောက်အောင် လူသတ်ပါတီဖြစ်အောင် စွပ်စွဲခြင်းဖြစ်ကြောင်း စသဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။ တပ်နီလူငယ်များကလည်း ဗိုလ် ရန်အောင်ကို
သတ်ပစ်ရန်သာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်ကြိမ်းမောင်းတောင်းဆိုနေကြသည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့ တော် လှန်သော နိုင်ငံရေးဦးဆောင်အဖွဲ့သည် ဗဟိုဌာနချုပ် စခန်း၌ လူထုအစည်းအဝေး ကျင်းပပြန်လေသည်။
ယင်းအစည်းအဝေးတွင် သခင်သန်းထွန်းက 'ပါတီ ဖျက်ဆီးရေး၊ တော်လှန်ရေးဖျက်ဆီးရေး၊ ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရေးဂိုဏ်း စိန်ပိန်ဂိုဏ်းဝင် ရန်အောင်နှင့်
ပတ်သက်သည့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၊  ဗဟို ကော်မတီ နိုင်ငံရေးဦးဆောင်အဖွဲ့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်' ကို ဖတ်ကြားခဲ့သည်။ ယင်းဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ဗိုလ်ရန်အောင်
အား ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးသမားအဖြစ် အမျိုး မျိုး စွဲချက်တင်ပြီး အောက်ပါအတိုင်း ဆုံးဖြတ်ထား သည်။
(က)	ဗဟိုကော်မတီအဖွဲ့ဝင်အဖြစ်မှ ဖြုတ်ပစ် လိုက်သည်။
(ခ)	ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် မှ ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဗိုလ်ရန်အောင်အား စွဲချက်တင်၍ သုတ်သင်သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သောအဖွဲ့များကို အောက်ပါအတိုင်း ဖွဲ့စည်းကြပြန်သည်-
(၁)	စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ကော်မရှင်အဖွဲ့
(၁)	ရဲဘော်သခင်ချစ် (အဖွဲ့ဥက္ကဋ္ဌ)
(၂)	ရဲဘော်ဗိုလ်ဇေယျ
(၃)	ရဲဘော်သက်
(၄)	ရဲဘော်ထွန်းရီ
(၅)	ရဲဘော်စိုးဝင်း
(၆)	ရဲဘော်ထွန်းမြင့်
(၇)	ရဲဘော် ခင်ကျော်
ဤအဖွဲ့၏တာဝန်မှာ ဗိုလ်ရန်အောင်၏ပါတီ ဖျက်ဆီးရေး၊ တော်လှန်ရေးဖျက်ဆီးရေး၊ ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရေး အလုပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ အချက်အလက် များကို
(၂)	စွဲချက်တင်လူထုတိုက်ပွဲ ဦးစီးကော်မတီ
(၁)	ရဲဘော်ညိုအောင်(အတွင်းရေးမှူး)
(၂)	ရဲဘော်ဗိုလ်တင်မောင်
(၄)	ရဲဘော်ညို
(၅)	ရဲဘော်ချစ်ဝေ
(၆)	ရဲဘော်ထွန်းရီ
(၇)	ရဲဘော်သောင်းရွှေ
(၃)	စွဲချက်တင်လူထုတိုက်ပွဲသဘာပတိအဖွဲ့
(၁)	ရဲဘော်သခင်ဇင် (သဘာပတိ)
(၂)	ရဲဘော်ချစ်
ထို့နောက် ဗိုလ်ရန်အောင်အား ဗိုလ်ရန်အောင်၏ ယောက်ဖဖြစ်သူ ဗိုလ်တင့်ဆန်း(ခေါ်)အောင်သိန်းလွင် က စတင်စွဲချက်တင်ကာ သေဒဏ်ပေးရန် တောင်းဆို
လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဗိုလ်ရန်အောင်၏တူဖြစ်သူ ရဲဘော်တင်ဟန်(ခေါ်)အောင်သိန်းနိုင်(ခေါ်)သာမောင် က စွဲချက်တင်ပြန်သည်။ ဗဟိုကော်မတီဝင် သခင်ပု (ခေါ်)
ဦးထွန်းဝေကလည်း စွဲချက်တင်ပြန်သည်။ ဗိုလ် ဇေယျ၊ သခင်ဇင်နှင့် သခင်သန်းထွန်းတို့ကလည်း ဖက်ဆစ်စစ်ဗိုလ်၊ စိန်ပိန်ဂိုဏ်းဝင်၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင် ရေးသမား၊
ကျုပ်ကိုယ်တိုင် လာနိုင်ရင် လာတောင် သတ်ချင်တယ်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဗိုလ်ရန်အောင်သည် ဝါးရုံတွင် ကျောဖြင့် ကပ်၍ ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး တပ်နီလူငယ်များ၏ တံတွေးဖြင့် ထွေးခြင်း၊ ကြိမ်းမောင်းဆဲဆိုခြင်းတို့ကို တောက်လျှောက်
ဒီဇင်ဘာလ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ဗဟိုကင်းတပ်မှူး ဗိုလ် သန်းထွန်း(ခေါ်) ဗိုလ်တင်မောင်သည် ဗိုလ်ရန်အောင် ချက်ချင်း မသေဆုံးနိုင်အောင် ဒေါက်တာနတ်အား
အမြန်ဆုံး ဆေးဝါးကုသစေသည်။ ထို့ကြောင့် မူလ အစီအစဉ်အတိုင်း စွဲချက်တင်ပြီးမှ စီရင်ချက်ချမည့် အစား အမြန်ဆုံး စီရင်ချက်ချမှတ်ရန် တောင်းဆို
လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သခင်ဇင်သည် ဗိုလ်ရန်အောင်အတွက် စီရင်ချက်ကို အမြန်ဆုံး ဖတ်ကြားရသည်။
''စိန်ပိန်ဂိုဏ်းဝင် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးသမား တန်ပြန်တော်လှန်ရေးသမား နေဝင်းရဲ့ သူလျှို သစ္စာဖောက် အာဏာရူး၊ တဏှာရူး ဦးပိုင်(ခေါ်) ရန်အောင်အား
သဘာပတိအဖွဲ့က သေဒဏ်ပေး လိုက်သည်''
ထိုအချိန်တွင် ဗိုလ်ရန်အောင်သည် အဖျားဒဏ် ကြောင့် သတိလစ်ပြီး သေအံ့မူးမူးဖြစ်၍နေသည်။ ထို့နောက် ပဲခူးရိုးမတိုင်း ကော်မတီ ရဲဘော်သက်နှင့်
(မဝင်းမြင့်)၊ အမြင့်(မစန်းဝင်း)၊ မခင်ပု(မလှကြည်) တို့က သတိလစ်၍ အသက်ငင်နေသော ဗိုလ်ရန်အောင် အား ပလတ်စတစ်အိပ်ရာခင်းဖြင့် ရစ်ပတ်တုပ်နှောင် ၍
စခန်းအပြင်ကို ထုတ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဗိုလ် ရန်အောင်အား တံတွေးဖြင့် ဝိုင်းထွေးကြသည်။ တပ်နီ အမျိုးသမီး အမြင့်(မစန်းဝင်း)က ဗိုလ်ရန်အောင်၏
လည်မျိုကို ခြေထောက်ဖြင့်စုံနင်း၍ တက်ခုန်သည်။ ထို့နောက် ဝါးရင်းတုတ်များဖြင့် ဝိုင်းဝန်း၍ ရိုက်သတ် လိုက်ကြတော့သည်။
ဖြုတ်၊ ထုတ်၊ သတ် လမ်းစဉ်တွင် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်များအဖြစ်မှ ပထမဆုံး စတေးခံရသူများမှာ ဂိုရှယ်၊ ရဲဘော်ဌေးနှင့်
ဗိုလ်ရန်အောင်တို့ဖြစ်သည်။ သခင်သန်းထွန်းသည် ပြည်ပဩဝါဒကို နာခံရာတွင် ပြည်တွင်းရှိ အစဉ်အလာ ရှိသော ခေါင်းဆောင်များကို အပြီးအပိုင် သုတ်သင်
ချေမှုန်း၍ ပြည်ပပြန်များကို များစွာမြှောက်စားနေရာ ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပါတီတွင်း ပါတီပတွင် လူသတ် ဝါဒနှင့် ဖြုတ်၊ ထုတ်၊ သတ်လမ်းစဉ်ကို တွင်ကျယ်စွာ
ကျင့်သုံးလာသဖြင့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ပြည်သူလူထုနှင့် အလှမ်းဝေးသည်ထက် ဝေးလာသည်။ ဒေသခံပြည်သူများကလည်း တပ်မတော်အား ဝိုင်းဝန်း
ကူညီကြလေရာ ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုဌာနချုပ် စခန်းသည် တပ်မတော်၏ ထိုးစစ်နှင့် ဝေးရာသို့ ပြေးလွှားတိမ်းရှောင်နေရသည်။ ပဲခူးရိုးမ တောင်တန်း
ပေါ်တွင် နေရာအတည်တကျမရှိဘဲ ပြေးလွှားနေရ သည့် ကြားမှပင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ဖြုတ်၊ ထုတ်၊ သတ် လမ်းစဉ်ကို အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့
ခြင်းဖြစ်လေသည်။
=သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့များ ထပ်မံကွဲပြားလာခြင်း=
ပအိုဝ်းသောင်းကျန်းသူများ
ပအိုဝ်းအမျိုးသားတို့သည် ကိုလိုနီခေတ် ရှမ်း ပဒေသရာဇ်များ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ် ပြီး ၁၉၃ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ထကြွပုန်ကန်ခဲ့ဖူးကြသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးပြီးစတွင် ပအိုဝ်းတိုင်းရင်းသားများ သည် နိုင်ငံရေး နိုးကြားလာပြီး 'ပအိုဝ်းညီညွတ်ရေးအဖွဲ့' (ပအိုဝ်းလှိုင်ဗူ)ကို ဖွဲ့စည်း၍ ပဒေသရာဇ်တိုက်ဖျက်ရေး နှင့် အခွန်မပေးရေးကို တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် ကေအင်န်ဒီအိုများက သထုံခရိုင်ကို သိမ်းပိုက် ခဲ့ရာ ပအိုဝ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ သထုံလှဖေ လည်း ကေအင်န်ဒီအိုများနှင့် ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့သည်။ ကေအင်န်ဒီအိုများ ၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် တောင်ကြီးမြို့ကို သိမ်းပိုက်သောအခါ သထုံလှဖေသည် ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ ပအိုဝ်းများကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းပြီး 'ပအိုဝ်းအမျိုးသား လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့'အဖြစ် ပုန်ကန်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ စစ်ရေးတာဝန်ခံ ဗိုလ်ချန်ဇုံသည် ၁၉၅ဝ ပြည့် နှစ်တွင် လက်နက်ချသော်လည်း ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်တောခိုခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် သထုံလှဖေ နှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့သည် ပအိုဝ်းအမျိုးသားအဖွဲ့ကို အလင်းဝင်များနှင့် အားဖြည့်ဖွဲ့စည်းကာ တောင်တန်း သားများ စည်းလုံးညီညွတ်ရေးအဖွဲ့ (တစညဖ) နှင့် ပူးပေါင်းရေးကိစ္စကို ရှမ်းပြည်နယ်အစိုးရနှင့် ညှိနှိုင်း ဆွေးနွေးခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှု မရခဲ့ကြပေ။
ဦးလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့သည် အလင်းဝင်ခဲ့ သော်လည်း ဗိုလ်စပါယ်ရှယ်(ခေါ်)တာတီးကလိုနှင့် ဗိုလ်စံသိန်းတို့မှာမူ တောတွင်းမှာပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ အလင်းဝင်အဖွဲ့အချို့မှာလည်း လက်နက် အများအပြားကို တောတွင်းမှာပင် သိုဝှက်ထားခဲ့ကြ သည်။ မြေပေါ်တွင်လည်း နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများ၊ စည်းရုံးရေးလုပ်ငန်းများကို ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။
တော်လှန်ရေးကောင်စီအစိုးရတက်လာပြီးနောက် ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချန်းဇုံသည် ပအိုဝ်းအစည်းအဝေး တစ်ရပ်ကို ကျင်းပပြီး တော်လှန်ရေးကောင်စီကို စောင့် ကြည့်ရန်နှင့် ပဒေါင်သောင်းကျန်းသူများနှင့် ဆက်သွယ် ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၊ ရှမ်းပြည်နယ် တာဝန်ခံ ဗိုလ်ပု (တိုက်ပွဲတွင် အသေမိခဲ့)နှင့် အဖွဲ့က ပအိုဝ်းများကို စိမ့်ဝင်စည်းရုံးလျက်ရှိရာ ဗိုလ်ချန်းဇုံတို့နှင့် ပတ်သက် လာသည်။ ထို့ကြောင့် ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် တော်လှန်ရေး ကောင်စီသည် ဗိုလ်ချန်းဇုံအား ထိန်းသိမ်းလိုက်ရတော့ ၏။
ဗိုလ်ချန်းဇုံကို ထိန်းသိမ်းသည့်ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ တော်လှန်ရေးကောင်စီအစိုးရက ပအိုဝ်းများကို ရှင်း လင်းပြောကြားခဲ့သော်လည်း ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ဆရာ သိန်းနှင့်အဖွဲ့ ၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် ဘန်းယဉ်၊ ဟိုပုံးဒေသမှ လှသောင်းနှင့်အဖွဲ့၊ ဆီဆိုင်ပင်လောင်းဒေသမှ ဆရာလှ နှင့်အဖွဲ့တို့ တောခိုသွားခဲ့ကြသည်။ ဆရာလှနှင့် စံသိန်း တို့အဖွဲ့သည် ကရင်အမျိုးသားများဖြစ်သော ဆရာ ဘော်ဘီ၊ ဆရာစောလှ၊ တာကလယ်(ဗိုလ်စပါယ်ရှယ်၏ ညီ)တို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ တောင်ကြီး တောင်ဘက်ခြမ်း ဒေသတွင် တဖြည်းဖြည်း ဩဇာလွှမ်းမိုး၍လာသည်။
ပအို့ဝ်တိုင်းရင်းသား နိုင်ငံရေးအင်အားစုများ သည် နယ်ချဲ့စနစ်နှင့် ပဒေသရာဇ်စနစ်ကို ဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာမှ ကေအင်န်ယူများ၏ သွေးထိုးပေးမှု ကြောင့် လက်နက်ကိုင်သောင်းကျန်းသူများ ဘဝကို ရောက်ခဲ့ရသည်။ ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် အဖွဲ့အစည်း အလိုက် လက်နက်ချခဲ့သော်လည်း ပအိုဝ်းအမျိုးသား ခေါင်းဆောင်များအတွင်း မယုံသင်္ကာစိတ်များ ပြင်းထန် လျက်ရှိနေသေးသည်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်တောခိုပြီးနောက် ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် ရလလဖဟူ၍ စုစည်းဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ပအိုဝ်း သောင်းကျန်းသူများမှာ ခေါင်းဆောင်အချင်းချင်း အစု လိုက်ကွဲပြီး ညီညွတ်မှုမရခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် ဗမာ ပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီကလည်း ထိုးဖောက်စည်းရုံး၍ လာသောကြောင့် ပအိုဝ်းသောင်းကျန်းသူများအကြား တွင် ကွန်မြူနစ်လိုလားသူနှင့် မလိုလားသူဟူ၍ အုပ်စု များ ကွဲပြား၍ လာလေတော့၏။
ကေအိုင်အေများ တစ်ဖက်နိုင်ငံနှင့်ဆက်သွယ်ခြင်း
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၂၆ ရက်တွင် ကျောင်းသား အရေးအခင်းဖြစ်ပွားပြီးနောက် ကေအိုင်အေခေါင်းဆောင် ဇော်တူးသည် တစ်ဖက်နိုင်ငံဘက်မှ ပြတ်သားစွာ
ထောက်ခံကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကေအိုင်အေသောင်းကျန်းသူများသည် တပ်မတော် ထိုးစစ်ကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားလုမတတ် အထိနာခဲ့ ရာမှ
ခေါင်းဆောင်များသည် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ် နိုင်ရန်အတွက် ပြည်ပအကူအညီ ရရှိရေးကို အပြင်း အထန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လအတွင်းမှာပင် ကေအိုင် အေ တပ်မဟာ(၂)မှ နိုင်ငံရေးတာဝန်ခံ မရန်ဘရန် ဆိုင်းနှင့် အင်အား ၃၄ ယောက်အဖွဲ့သည် တစ်ဖက် နိုင်ငံသို့
ထွက်ခွာ၍ စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးသင်တန်းများ တက်ရောက်ရန်နှင့် လက်နက်ခဲယမ်းအကူအညီများ ရရှိရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ဘရန်ဆိုင်းတို့လူစုသည်
လက်နက်ငယ်မျိုးစုံ ၄၂ လက်၊ လက်ပစ်ဗုံး ၃၆ လုံးနှင့် ကျည်မျိုးစုံ နှစ်သေတ္တာကို ရရှိလာပြီးနောက် ထိုနှစ် စက်တင်ဘာလအတွင်းတွင် ပြည်တွင်းသို့ ပြန်လည်
ရောက်ရှိလာကြသည်။
မရန်ဘရန်ဆိုင်းတို့လူစု လက်နက်ခဲယမ်းများ ရရှိ လာသောအခါ ကေအိုင်အေ တပ်မဟာ(၂)မှူး ဇော်တူး ခေါင်းဆောင်သည့်အဖွဲ့သည် ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊
အောက်တိုဘာလ (၂)ရက်နေ့တွင် ပြည်ပသို့ ခရီးထွက်ခွာကြပြန် သည်။ ထိုအဖွဲ့တွင် တပ်မဟာ(၂)မှူး ဇော်တူးက ခေါင်း ဆောင်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး
ပုံရွှေဇော်ဆိုင်း၊ နိုင်ငံခြားရေးတာဝန်ခံ ဘရန်ဆိုင်းတို့လည်း လိုက်ပါကြ သည်။ စုစုပေါင်းအင်အား ၄၂၅ ယောက် ပါဝင်သည်။ ထိုအဖွဲ့သည် လက်နက်ခဲယမ်း
အကူအညီရရှိရေး၊ နိုင်ငံ ရေး၊ စစ်ရေးသင်တန်းများ တက်ရောက်ရေးတို့ကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားကြသည်။
ဇော်တူးတို့အဖွဲ့သည် လိုအပ်ပါက ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့်ပူးပေါင်း၍ ဘုံရန်သူဖြစ်သော ဗမာ အစိုးရကို တိုက်ခိုက်ရန် သဘောတူညီကြသည်။ ဇော်တူး
တို့လူစုသည် လက်နက်ငယ်မျိုးစုံ ၈ဝဝ၊ ကျည်မျိုးစုံ ၁၇ဝဝဝဝ နှင့် စစ်ဝတ်ပစ္စည်းများ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ကေအိုင်အေများသည် လက်နက်ခဲယမ်း ရရှိရေး အတွက်
၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ဇော်တူးခေါင်းဆောင်သော ကေအိုင်အေ အင်အား ၃ဝဝ ခန့်သည် မောင်းပြန်ရိုင်ဖယ်များအပါအဝင်
ပြည်ပမှ လက်နက်ခဲယမ်းများ ရရှိလာ ကြသောကြောင့် တပ်မတော်ကို ပစ်အားသုံး၍ တိုက်ခိုက်လာနိုင်ကြသည်။
ဇော်တူးသည် တစ်ဖက်နိုင်ငံမှ ပြန်လာပြီးနောက် ကွန်မြူနစ်ဝါဒနှင့် မော်စီတုံးအတွေးအခေါ်ကို သဘောတရားလက်နက်အဖြစ် တပ်ဆင်၍ စည်းရုံးလာ ရာ
နယ်မြေလူထုက လက်မခံသဖြင့် အောင်မြင်မှု မရ ရှိခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ကေအိုင်အေ ငယ်သားများအတွင်း တွင်လည်း ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို လက်မခံလိုသူများ ပေါ်