cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
သာမညဖလသုတ်
နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ ၏ အယူဝါဒ
ထိုသူများသည် မိမိသိမြင်အပ်ပြီးသောအတတ်ပညာများတို့ အား အသုံးချပြီး မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် မိမိအသက်အားရှည်စေကုန်၏။ မိမိ၏ကိုယ်ခန္ဓာအား ချမ်းသာစေကုန်၏။ မိမိ၏ ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အား တိုးတက်စေကုန်၏။ မိဘတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး မိဘတို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။  သားသမီးတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး သားသမီးတို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။ မိတ်ဆွေတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး မိတ်ဆွေ တို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။ အထက်ဘုံနှင့်နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေတတ်သောအကျိုးအားဖြစ်စေတတ်သော  မွန်မြတ်အကျိုးအားလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သော အလှူကိုလည်း သမဏဗြာဟ္မဏတို့အားလည်းပေးလှူနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများအား ရရှိ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့  နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း/ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ် အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော အရှင်အဂ္ဂိဝေသာန”။
အဇာတသတ်မင်း- “အရှင်ဘုရား။ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းသိမြင်ရသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးအား မေးနေပါလျက် နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ ဆရာသည်  သရက်ပင်သည် အဘယ်အရပ်မှာ ရှိပါသနည်း ဟုမေးပါလျက် တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေ၍လမ်းညွှန်းနေသကဲ့သို့၊ တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာမေးနေပါလျက်နှင့် သရက်ပင်၏နေရာကိုသာဖြေကြားသကဲ့သို့ သူ၏စောင့်ထိန်းခြင်းအယူဝါဒကို သာဖြေကြားပါ၏။
ထိုအခါတပည့်တော်သည်”ငါကဲ့သို့သောမာဂဓပြည့်ရှင် သည် ငါ့နိုင်ငံအတွင်း၌ နေသော ဤသမဏဗြာဟ္မဏအား  အဘယ်ကြောင့် ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းသင့်သည်ဟု တွေးမိသနည်း ဟု အကြံဖြစ်မိပါ၏။
အရှင်ဘုရား။ အကျွန်ုပ်သည် နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ ပြောသောစကားအား သဘောလည်းမကျ ပယ်လည်းမပယ်ခဲ့ပါ။ ဝေဖန်ဆုံးဖြတ်ရခက်သော နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ စကားကြောင့် နှလုံးမသာယာဖြစ်ခဲ့ပါသော်လည်း နှလုံးမသာမယာဖြစ်စေသော စကားဆိုးအား လည်း မပြောခဲ့သည့်အပြင် နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ၏စကားကိုလည်း မိမိအယူအဖြစ် လက်ခံကာ နာယူမှတ်သားခြင်းမပြုဘဲ ထပြီး ပြန်ခဲ့ပါ၏။
သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ ၏ အယူဝါဒ
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား။  အခါတစ်ပါး၌ အကျွန်ုပ်သည် သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ ထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး  သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် စကားစမြည်းများ ပြောဆိုပါ၏။ ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ခုသောနေရာ၌ အတူထိုင်၍ သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ အား ဤမေးခွန်းကို ဤသို့မေးဖူးပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း--“ အရှင် သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ။ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်, မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ ,လေးအတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ, အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ, တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို  အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသောမင်းများ၏အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ပြေးနှုန်အမြန်ဖြင့်စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊  ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လွန်စွာ ရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများအတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စဖိုသည်များအတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်။ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမကများလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသူများသည် မိမိသိမြင်အပ်ပြီးသောအတတ်ပညာများတို့ အား အသုံးချပြီး မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် မိမိအသက်အားရှည်စေကုန်၏။ မိမိ၏ကိုယ်ခန္ဓာအား ချမ်းသာစေကုန်၏။ မိမိ၏ ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အား တိုးတက်စေကုန်၏။ မိဘတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး မိဘတို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။  သားသမီးတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး သားသမီးတို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။ မိတ်ဆွေတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး မိတ်ဆွေ တို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။ အထက်ဘုံနှင့်နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေတတ်သောအကျိုးအားဖြစ်စေတတ်သော  မွန်မြတ်အကျိုးအားလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သော အလှူကိုလည်း သမဏဗြာဟ္မဏတို့အားလည်းပေးလှူနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများအား ရရှိ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့  နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း/ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ် အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော အရှင် သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ”။
ဤသို့မေးသော် သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ ဆရာသည် အကျွန်ုပ်အား- “အခြားတစ်ပါးသော လောကထပ်ရှိသေးလောဟု သင် သည် ငါ့ကို မေးသော် တစ်ပါးသော လောကရှိ၏ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် တစ်ပါးသော လောကရှိ၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
အခြားတစ်ပါးသောလောကများမရှိပါလော ဟုမေးလျှင်လည်း တစ်ပါးသော လောကမရှိဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် တစ်ပါးသောလောကများမရှိဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
အခြားတစ်ပါးသောလောကများသည်ရှိလည်းရှိမရှိလည်းမရှိပါလော ဟုမေးလျှင်လည်း တစ်ပါးသော လောကများရှိလည်းရှိ၏၊မရှိလည်းမရှိ၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် တစ်ပါးသောလောကများရှိလည်းရှိ၏ မရှိလည်းမရှိ၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
အခြားတစ်ပါးသောလောကများရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ပါလော ဟုမေးလျှင်လည်း အခြားတစ်ပါးသောလောကများရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်သည် ကို မှန်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် အခြားတစ်ပါးသောလောကများရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်သည် ကိုမှန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိကုန်လောဟု သင် သည် ငါ့ကို မေးသော် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိ၏ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိ၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိကုန်သလောဟု သင် သည် ငါ့ကို မေးသော် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိ၏ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိ၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ မရှိကုန်လောဟု သင် သည် ငါ့ကို မေးသော် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ မရှိပါဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ မရှိပါဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိလည်းရှိ မရှိလည်းမရှိ ကုန်လောဟု သင် သည် ငါ့ကို မေးသော် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိလည်းရှိ မရှိလည်းမရှိ ကုန်၏ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိလည်းရှိ မရှိလည်းမရှိ ကုန်၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ သည် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ပါလော ဟုမေးလျှင်လည်း သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ သည် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ကို မှန်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ သည် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ကို မှန်၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိပါသလော ဟုမေးလျှင်လည်း ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိပါ၏ကို မှန်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိပါ၏ကို မှန်၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် မရှိပါသလော ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် မရှိပါကို မှန်၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိလည်းရှိ မရှိလည်းမရှိပါသလော ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင်  ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိလည်းရှိ မရှိလည်းမရှိကို မှန်၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ပါသလော ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင်  ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ကို မှန်၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိကုန်လောဟု သင် သည် ငါ့ကို မေးသော် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသေး၏ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသေး၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ မရှိကုန်လောဟု သင် သည် ငါ့ကို မေးသော် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ မရှိ၏ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ မရှိ၏ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည် ဟုတ်သည် ဟုလည်း ငါမယူ။
”ဟူ၍ ဖြေဆိုပြောပါ၏။
အကျွန်ုပ်သည် ထိုသူပြောသောစကားကို မနှစ်သက်သလိုပယ်ခဲ့ခြင်းလည်းမရှိ။ တစ်စုံတစ်ရာသောစကားမှမဆိုဘဲ နေရာမှထကာပြန်ခဲ့ပါ၏။
မြတ်စွာဘုရားအား မေးလျှောက်ခြင်း
အဇာတသတ်မင်း--“ အရှင်ဘုရား။ ယခု အခါ၌ အရှင်ဘုရားအား အကျွန်ုပ် သိလိုသဖြင့် ဤမေးခွန်းအား မေးမြန်းပါ၏။။ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်, မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ ,လေးအတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ, အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ, တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို  အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသောမင်းများ၏အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ပြေးနှုန်အမြန်ဖြင့်စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊  ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လွန်စွာ ရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏အတတ်ပညာအားကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများအတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စဖိုသည်များအတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်။ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမကများလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသူများသည် မိမိသိမြင်အပ်ပြီးသောအတတ်ပညာများတို့ အား အသုံးချပြီး မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် မိမိအသက်အားရှည်စေကုန်၏။ မိမိ၏ကိုယ်ခန္ဓာအား ချမ်းသာစေကုန်၏။ မိမိ၏ ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အား တိုးတက်စေကုန်၏။ မိဘတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး မိဘတို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။  သားသမီးတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး သားသမီးတို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။ မိတ်ဆွေတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး မိတ်ဆွေ တို့၏ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။ အထက်ဘုံနှင့်နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေတတ်သောအကျိုးအားဖြစ်စေတတ်သော  မွန်မြတ်အကျိုးအားလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သော အလှူကိုလည်း သမဏဗြာဟ္မဏတို့အားလည်းပေးလှူနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများအား ရရှိ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့  နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း/ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ် အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော အရှင်ဘုရား”။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား- မင်းကြီး ငါ တတ်နိုင်ပါပေ၏။ မင်းကြီး၏ မေးခွန်းအား ငါသည် အမေးအဖြေသဘောဖြင့် ဖြေဆိုမည်ဖြစ်ပါသဖြင့်၊ ငါသည် သင့်အား သင်ချက်ချင်းနားလည်သဘောပေါက်စေမည့်အမေးကိုမေးလတ္တံ့၊ သင်သည် ထိုအမေးကို နှစ်သက်သလို ဖြေလော့ ဟု မိန့်တော်မူပြီး ဤသို့ ဟောတော်မူလေသတည်း။
ယခုဘဝ၌ချက်ချင်းလက်ငင်းရရှိသော ပထမမြောက်ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုး
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား- ‘မင်းကြီး။( ဥပမာ) ဤမာဂဓတိုင်းသားဖြစ်ပြီး မိမိသခင်အိပ်ရာမှမထခင် ရှေးဦးစွာနိုးထလေ့ရှိပြီး မိမိသခင်အိပ်ရာဝင်ပြီးအိပ်မှ အိပ်လေ့ရှိသော၊ သခင်၏အမိန့်အား အမြဲနာခံတတ်သော၊  သခင်၏အကြိုက်ကိုလည်း ပြုတတ်သော၊ သဘောကျဖွယ်စကားကိုလည်း အမြဲဆိုလေ့ရှိသော၊ သခင်၏မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အမြဲ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သော သင့်၏အမှုလုပ် ကျွန်ယောက်ျားသည်-  “ကောင်းသောဘဝအားရောက်စေသော ကောင်းသောကုသိုလ်ကိစ္စများ၏ကံအကျိုးပေးသည် အံ့ဖွယ်စရာကောင်း၍အံ့အားသင့်စရာလည်း ကောင်းလှပေ၏။ ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သားတော် အဇာတသတ်မင်းသည်လူသား ဖြစ်သလို ငါသည်လည်း လူသားဖြစ်၏။
လူဖြစ်ပုံချင်းအတူတူ အဇာတသတ်မင်းသည်ကား အမြင်ကောင်း၊အကြားကောင်း၊အနံ့ကောင်း၊အရသာကောင်းအထိအတွေ့ကောင်း၊အတွေးကောင်းတည်းဟူသော ကာမဂုဏ်တရားကောင်းများသာ ကြုံတွေ့ရပြီး နတ်တို့ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မင်းစည်းစိမ်စံစားရ၏။
ငါ့မှာမူ မိမိသခင်အိပ်ရာမှမထခင် ရှေးဦးစွာနိုးထလေ့ရှိပြီး မိမိသခင်အိပ်ရာဝင်ပြီးအိပ်မှ အိပ်လေ့ရှိသော၊ သခင်၏အမိန့်အား အမြဲနာခံတတ်သော၊  သခင်၏အကြိုက်ကိုလည်း ပြုတတ်သော၊ သဘောကျဖွယ်စကားကိုလည်း အမြဲဆိုလေ့ရှိသော၊ သခင်၏မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အမြဲ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သော ကျွန်အဖြစ် မိမိသခင်၏တာဝန်မှန်သမျှအား လုပ်ဆောင်ရ၏။
ငါသည် ဆံပင်၊မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပယ်ရှင်းပြီး ဖန်ရည်ဆိုးသော ဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ပြီး လူ့ဘောင်ကို ပယ်ခွာကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ပြောင်းပြီး ကောင်းမှုတို့ကို ပြုလုပ်လေလျှင် ထိုမင်းကဲ့သို့ စည်းစိမ်ချမ်းသာများအား ခံစားနိုင်သောသူဖြစ်ရာ၏” ဟု  အကြံဖြစ်၏။
ထိုကျွန်ယောက်ျားတစ်ဖြစ်လည်း ထိုရဟန်း၏နေထိုင်စားသောက်ပုံနှင့်တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာဖြင့် တရားဓမ္မများကျင့်ကြံနေမှုများကို သင်၏ မင်းချင်းယောက်ျား၊မင်းအမှုထမ်းအမတ်များသည် သင့်အား “မြတ်သောမင်းကြီး သိတော်မူစေရန်အလို့ငှာ ဤသတင်းစကားအား လျှောက်တင်ပါ၏။ သခင်အိပ်ရာမှမထခင် ရှေးဦးစွာနိုးထလေ့ရှိပြီး သခင်အိပ်ရာဝင်ပြီးအိပ်မှ အိပ်လေ့ရှိသော၊ သခင်၏အမိန့်အား အမြဲနာခံတတ်သော၊  သခင်၏အကြိုက်ကိုလည်း ပြုတတ်သော၊ သဘောကျဖွယ်စကားကိုလည်း အမြဲဆိုလေ့ရှိသော၊ သခင်၏မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အမြဲ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သော ကျွန်အဖြစ် သခင်၏တာဝန်မှန်သမျှအား လုပ်ဆောင်ရသော သင်၏ ကျွန်ယောက်ျားသည် ဆံပင်၊မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပယ်ရှင်းပြီး ဖန်ရည်ဆိုးသော ဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ပြီး လူ့ဘောင်ကို ပယ်ခွာကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ပြောင်း ပြီး  ရဟန်း၏ အခြေခံစည်းကမ်းဖြစ်သည့် ကိုယ်၊နှုတ်၊စိတ်တို့အားစောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ရသလောက်သော အစာရေစာအဝတ်တို့ဖြင့် ခြိုးခြံချွေတာစွာရောင့်ရဲကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သောနေရာ၌ တရားဓမ္မဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေပါ၏ ဘုရား” ဟု လျှောက်တင်ကြလတ္တံ့။
ထိုသို့လျှောက်တင်လေလျှင် အသင်မင်းကြီးသည် “ အသင်တို့။ ထိုယောက်ျားအား ငါ့ထံ့သို့ ပြန်လာစေလော့။ ငါအိပ်ရာမှမထခင် ရှေးဦးစွာနိုးထလေ့ရှိပြီး ငါအိပ်ရာဝင်ပြီးအိပ်မှ အိပ်လေ့ရှိသော၊ ငါ၏အမိန့်အား အမြဲနာခံတတ်သော၊  ငါ၏အကြိုက်ကိုလည်း ပြုတတ်သော၊ သဘောကျဖွယ်စကားကိုလည်း အမြဲဆိုလေ့ရှိသော၊ ငါ၏မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အမြဲ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သော ကျွန်အဖြစ် ငါ၏တာဝန်မှန်သမျှအား ပြန်လည်လာရောက်ထမ်းဆောင်စေ ဟု အမိန့်တော်ချမှတ်မည်လော” ‘ဟု မေးတော်မူ၏။
ထိုသို့လျှောက်သော် မြတ်စွာဘုရားသည်- “မင်းကြီး သင်ဆိုခဲ့သောစကားကို အဘယ်သို့ထင်မြင်သနည်း။ ဤသို့သဘောရှိသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၏ အကျိုးသည် အကျိုးရှိသလော၊ အကျိုးမရှိသလော” ဟုပြန်မေးမိန့်၏။
အဇာတသတ်မင်း-“ဤသို့ဖြစ်လျှင် ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၏အကျိုးသည် ဧကန်အမှန်တကယ် အကျိုးရှိသည့်အပြင် တပည့်တော်သည်လည်း ချက်ချင်းနားလည်သဘောပေါက်ပါ၏ဘုရား။”ဟု လျှောက်တင်၏။
ထိုအခါမြတ်စွာဘုရားက- “မင်းကြီး။ ဤသည်ကား ငါ သင့်အား ရှေးဦးစွာ ဟောပြသော မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် ကိုယ်တိုင် သိမြင်နိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးဖြစ်ပါပေသတည်း” ဟူ၍ မိန့်တော်မူ၏။
မျက်မှောက်ဘဝ၌ရအပ်သော ဒုတိယမြောက် ရဟန်းဖြစ်ကျိုး
ထိုအခါ အဇာတသတ်မင်းက-“အရှင်ဘုရား။ ဤအကျိုးအပြင် နောက်ထပ် မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် ကိုယ်တိုင် မြင်သိနိုင်သည့် ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးသည်လည်း ရှိပါသေး၏လော။ ရှိပါသေးရင် အကျွန်ုပ်အား ဟောပြရန် တတ်နိုင်ပါသေး၏လော ”ဟုမေးတော်မူ၏။
မြတ်စွာဘုရား- မင်းကြီး အကျွန်ုပ် ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသေး၏။ ဤအကျိုးကိုလည်း အမေးအဖြေသဘောဖြင့် ရှင်းပြ ဟောကြားမည်ဖြစ်ပါသဖြင့် ငါသည် သင့်အား မေးခွန်း မေးလျှင် သင်သည် ငါ၏မေးခွန်းအား သင်နှစ်သက်သလို ဖြေဆိုလေလော့ ဟု မိန့်တော်မူပြီး
လူဖြစ်ပုံချင်းအတူတူ အဇာတသတ်မင်းသည်ကား အမြင်ကောင်း၊အကြားကောင်း၊အနံ့ကောင်း၊အရသာကောင်းအထိအတွေ့ကောင်း၊အတွေးကောင်းတည်းဟူသော ကာမဂုဏ်တရားကောင်းများသာ ကြုံတွေ့ရပြီး နတ်တို့ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မင်းစည်းစိမ်စံစားရ၏။
ငါ့မှာမူ ဤတိုင်းပြည်၏အခွန်ကိုလည်း အမြဲပေးဆောင်တတ်သော တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာနှင့် မိမိ၏စီးပွားဥစ္စာတို့ကို တိုးတက်ပွားများစေတတ်သော အိမ်ပိုင်ရာပိုင်ရှိသည့် လယ်သမားယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် မင်း၏ဘဏ္ဍာအား အမြဲအခွန်ဆောင်ရသော ဘဝသာဖြစ်ရ၏။
ငါသည် ဆံပင်၊မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပယ်ရှင်းပြီး ဖန်ရည်ဆိုးသော ဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ပြီး လူ့ဘောင်ကို ပယ်ခွာကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ပြောင်းပြီး ကောင်းမှုတို့ကို ပြုလုပ်လေလျှင် ထိုမင်းကဲ့သို့ စည်းစိမ်ချမ်းသာများအား ခံစားနိုင်သောသူဖြစ်ရာ၏” ဟု  အကြံဖြစ်၏။
ထိုအကြံဖြစ်သောသင်၏လက်အောက်ရှိ လယ်သမားယောက်ျားသည် နောင်အချိန်၌ ဆံပင်နှင့်မုတ်ဆိတ်တို့အားပယ်ပြီး မိမိ၏ပစ္စည်းဥစ္စာများနှင့် ဆွေမျိုးအနည်းအများအား စွန့်၍ ဖန်ရည်ဆိုးအဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းလေသည်။ ထို့နောက် ထိုသူသည် ရဟန်း၏ အခြေခံစည်းကမ်းဖြစ်သည့် ကိုယ်၊နှုတ်၊စိတ်တို့အားစောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ရသလောက်သော အစာရေစာအဝတ်တို့ဖြင့် ခြိုးခြံချွေတာစွာရောင့်ရဲကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သောနေရာ၌ တရားဓမ္မဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်လတ္တံ့။
ထိုလယ်သမား ယောက်ျားတစ်ဖြစ်လည်း ထိုရဟန်း၏နေထိုင်စားသောက်ပုံနှင့်တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာဖြင့် တရားဓမ္မများကျင့်ကြံနေမှုများကို သင်၏ မင်းချင်းယောက်ျား၊မင်းအမှုထမ်းအမတ်များသည် သင့်အား “မြတ်သောမင်းကြီး သိတော်မူစေရန်အလို့ငှာ ဤသတင်းစကားအား လျှောက်တင်ပါ၏။ ဤတိုင်းပြည်၏အခွန်ကိုလည်း အမြဲပေးဆောင်တတ်သော တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာနှင့် မိမိ၏စီးပွားဥစ္စာတို့ကို တိုးတက်ပွားများစေတတ်သော အိမ်ပိုင်ရာပိုင်ရှိသည့် အရှင့်၏လက်အောက်ရှိ လယ်သမားယောက်ျားတစ်ယောက်သည် ဆံပင်၊မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပယ်ရှင်းပြီး ဖန်ရည်ဆိုးသော ဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ပြီး လူ့ဘောင်ကို ပယ်ခွာကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ပြောင်း ပြီး  ရဟန်း၏ အခြေခံစည်းကမ်းဖြစ်သည့် ကိုယ်၊နှုတ်၊စိတ်တို့အားစောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ရသလောက်သော အစာရေစာအဝတ်တို့ဖြင့် ခြိုးခြံချွေတာစွာရောင့်ရဲကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သောနေရာ၌ တရားဓမ္မဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေပါ၏ ဘုရား” ဟု လျှောက်တင်ကြလတ္တံ့။
ထိုသို့လျှောက်တင်လေလျှင် အသင်မင်းကြီးသည် “ အသင်တို့။ ထိုယောက်ျားအား ငါ့ထံ့သို့ ပြန်လာစေလော့။ ဤတိုင်းပြည်၏အခွန်ကိုလည်း အမြဲပေးဆောင်တတ်သော တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာနှင့် မိမိ၏စီးပွားဥစ္စာတို့ကို တိုးတက်ပွားများစေတတ်သော အိမ်ပိုင်ရာပိုင်ရှိသည့် လယ်သမားယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် ငါ၏အခွန်များအား တစ်ဖန်ပြန်၍ ထမ်းဆောင်စေလော့ ဟု အမိန့်တော်ချမှတ်မည်လော” ‘ဟု မေးတော်မူ၏။
ထိုအခါ အဇာတသတ်က-“ဤသို့ မမိန့်သင့်ပါ အရှင်ဘုရား။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့ကပင် ထိုသူ့အား ရှိခိုးလည်းရှိခိုးရမည်။ နန်းတော်သို့ကြွလာပါကလည်း ခရီးဦးကြို ပြုပြီး ထိုင်ရန်နေရာကိုလည်း ပြင်ပေးရမည်။ ထို့အပြင် ထိုသူအား သင်္ကန်း၊ဆွမ်း၊ကျောင်းတို့နှင့် မနာမကျန်းဖြစ်ပါကလည်း ဆေးအသုံးအဆောင်များ အလိုရှိပါက လည်း အကျွန်ုပ်တို့အား အလှူခံပါရန်လည်း ဖိတ်ရမည့်အပြင် ထိုသူအား တရားဥပဒေနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုပေးပြီး ထိုသူ၏ လုံခြုံရေးကိုလည်းစီမံပေးရမည် ဖြစ်ပါ၏”ဟု လျှောက်တင်၏။
ထိုသို့လျှောက်သော် မြတ်စွာဘုရားသည်- “မင်းကြီး သင်ဆိုခဲ့သောစကားကို အဘယ်သို့ထင်မြင်သနည်း။ ဤသို့သဘောရှိသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၏ အကျိုးသည် အကျိုးရှိသလော၊ အကျိုးမရှိသလော” ဟုပြန်မေးမိန့်၏။
အဇာတသတ်မင်း-“ဤသို့ဖြစ်လျှင် ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၏အကျိုးသည် ဧကန်အမှန်တကယ် အကျိုးရှိသည့်အပြင် တပည့်တော်သည်လည်း ချက်ချင်းနားလည်သဘောပေါက်ပါ၏ဘုရား။”ဟု လျှောက်တင်၏။
ထိုအခါမြတ်စွာဘုရားက- “မင်းကြီး။ ဤသည်ကား ငါ သင့်အား နှစ်ကြိမ်မြောက် ဟောပြသော မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် ကိုယ်တိုင် သိမြင်နိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးဖြစ်ပါပေသတည်း” ဟူ၍ မိန့်တော်မူ၏။
သာလွန်မြင့်မြတ်သောရဟန်းဖြစ်ခြင်း၏အကျိုး(သီလကဏ္ဍ+သမာဓိကဏ္ဍ+ပညာကဏ္ဍ)
ထို့နောက် အဇာတသတ်မင်းက-“အရှင်ဘုရား။ ဆိုအပ်ခဲ့သော ကိုယ်တိုင်သိမြင်ရသော ဤရဟန်းဖြစ်ကျိုးနှစ်ပါးထက် သာ၍နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်း၍မွန်မြတ်သည့်ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၏အကျိုး ရှိပါသေးလျှင်လည်း အကျွန်ုပ်အား ထပ်မံ၍ဟောပြရန် တတ်နိုင်ပါသေးသလာ”ဟုမေးလေ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားက- “မင်းကြီး။ အကျွန်ုပ်တတ်နိုင်ပါ၏။ ဤသို့ဆိုလျှင် ကောင်းစွာနှလုံးသွင်း၍ နာကြားပါလေ။ အကျွန်ုပ် ဟောကြားပါအံ့”ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သားတော် မဂဓတိုင်းအရှင် အဇာတသတ်မင်းသည်လည်း- “ကောင်းပါပေ၏။ အရှင်ဘုရား” ဟု လက်ခံလေ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည်- “မင်းကြီး။ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော၊ အလုံးစုံသောတရားအပေါင်းတို့ကို သိမြင်တော်မူသော၊ ကောင်းမွန်သော အသိဉာဏ်နှင့် ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံခြင်းတို့ နှင့်ပြည့်စုံတော်မူသော၊ ကောင်းသောစကားအား အမြဲဆိုတော်မူသော၊ လောကသုံးပါး၏တည်နေရာ၏အသီးသီးတို့အား သိတော်မူသော၊ ဆုံးမထိုက်သူကို ဆုံးမရာ၌လည်း အတော်ဆုံးလည်းဖြစ်တော်မူသော၊ နတ်လူတို့၏ဆရာဖြစ်တော်မူသော၊ သစ္စာလေးပါးမြတ်တရားတို့ကို သတ္တဝါအများသိစေရန်အတွက် ဟောပြတော်မူသော၊ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးတော်မူသော ဟူသော ဂုဏ်အရည်အချင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဤလောက၌ ပွင့်တော်မူလေပြီ။
ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် ဗြဟ္မာ၊မာရ်နတ်နှင့်နတ်နှင့်တကွသောလောကတို့နှင့် သမဏဗြာဟ္မဏ၊မင်းနှင့်လူတို့အမှူးပြုသောသတ္တဝါတို့အား ကိုယ်တိုင်ရရှိသောဉာဏ်အထူးဖြင့် သိတော်မူသော တရားတော်များဖြင့် တရားထူးရစေ၍ ဘဝဩဃသံသရာမှ လွတ်မြောက်စေ၏။ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် ကောင်းမွန်သောအစ၊အလယ်၊အဆုံးတို့ဖြင့်ပြီးပြည့်စုံသော၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ရှိ၍ ယုံကြည်အားရစရာသည်လည်းကောင်းမွန်သည့် အဆုံးအမတရားအားလည်း ဟောတော်မူခဲ့သလို အလုံးစုံသောပြီးပြည့်စုံမှုတို့နှင့်ပြည့်စုံသော စင်ကြယ်ကောင်းမွန်သည့်အကျင့်မြတ်ထူးကိုလည်း သင်ပြတော်မူ၏။
ထိုမြတ်စွာဘုရားရှင် အဆုံးအမနှင့်အကျင့်မြတ်တရားတော်တို့ကို သူကြွယ်သည်လည်းကောင်း၊ သူကြွယ်သားသည်လည်းကောင်း၊ အခြားသောအဆင့်အတန်းဇာတ်အသီးသီးမှ သူတို့သည်လည်းကောင်း ကြားနာပေလတ္တံ့။ ထိုသူသည် တရားတော်တို့ကို ကြားနာသောအခါ မြတ်စွာဘုရား ကို အလွန်လေးစားကြည်ညိုကာ မြတ်စွာဘုရားအားလည်း ယုံကြည်သက်ဝင်မှုရှိလေကာ-
အိပ်၊စား၊ကာမနှင့်အလုပ်လုပ်ရခြင်းတို့ဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော လူတို့၏ဘောင်နှင့်လူတို့နေထိုင်မှုပုံစံတို့သည် ကျဉ်းမြောင်းကျဉ်းကျပ်လှ၏။ ကိလေသာမြူများဆိုင်းနေသဖြင့်တရားထူးအားမရနိုင်သောနေရာလည်းဖြစ်၏။
လူ့ဘောင်၌နေသူသည် ခရုသင်းကဲ့သို့ စင်ကြယ်ဖြူဖွေးသည့် မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမအကျင့်မြတ်တို့အားကျင့်ကြံရန်မလွယ်ကူပေ။
ထို့ကြောင့် ငါသည် ဆံပင်၊မုတ်ဆိတ်တို့အားပယ်ပြီးလျှင် ဖန်ရည်ဆိုးအဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ကာ လူ့ဘောင်မှ ရဟန်းဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ရမူကောင်းလေစွ’
ဟု ဆင်ခြင်ပြီး  ထိုသူသည် ဆံပင်၊မုတ်ဆိတ်တို့အားပယ်ပြီးလျှင် ဖန်ရည်ဆိုးအဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ကာ ပစ္စည်းဥစ္စာနှင့်ဆွေမျိုးအနည်းအများတို့အား ပယ်စွန့်၍ လူ့ဘောင်မှ ရဟန်းဘောင်သို့ ဝတ်ကာ ပါတိမောက္ခသံဝရမည် သော ဖြူစင်သန့်ရှင်းသောရဟန်းတို့၏အကျင့်သီလကို စောင့်ထိန်းပြီး ကောင်းမြတ်သောအကျင့် နှင့် ကောင်းသောနေရာတို့ အားလည်း ပိုင်ဆိုင်ပြည့်စုံတော်မူ၏။ အနည်းငယ်မျှသောအပြစ်ကိုလည်း ဘေးအန္တရာယ်အဖြစ်ရှုမြင်ပြီးရှောင်ကြဉ်ကာ သိက္ခာပုဒ်သီလတို့အား ဆောက်တည်ကျင့်ကြံ ၏။ ကောင်းသော အလုပ်နှင့်ကောင်းမွန်သည့် အပြောနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် ကောင်းမွန်စင်ကြယ်သော အသက်မွေးမှုအားလည်း ကျင့်ကြံပြီးသားဖြစ်၏။ ကောင်းမွန်သော သီလနှင့်ပြည့်စုံ၏။ စေ့ပိတ်ထားသော တံခါးကဲ့သို့ ကိုယ်၊နှုတ်၊စိတ်တို့အားလည်း အမြဲဆင်ခြင်၍ထိန်းသိမ်း၏။ အစားအသောက် စားသောက်ရာ၌လည်း အတိုင်းအတာနှင့်သာ စားသောက်၏။ ရသမျှ အစားအဝတ်နှင့်သာ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်၏။ တရားအား အမြဲအောက်မေ့ကာသတိတရားထား၍ အမြဲဆင်ခြင်လေ၏။  ”ဟုမိန့်တော်မူ၏။
ထိုဥပမာပြုသောရဟန်း၏ အခြေခံအဆင့်သီလ(စူဠသီလ)
မြတ်စွာဘုရားရှင်-“မင်းကြီး။ ထိုရဟန်းသည် ရဟန်းတို့၏ အခြေခံသီလနှင့်လည်းပြည့်စုံ၏။ အခြေခံသီလဟူသည် အဘယ်သီလတို့နည်းဟူဆိုလျှင် ဤလောက၌ရဟန်းတို့သည် အသက်သတ်ခြင်းကို ပယ်ခွာရှောင်ကြဉ်၍ တုတ်ဓားလက်နက်တို့ကို ကိုင်ဆောင်ရန် ရှက်ကြောက်ရွံ့ပြီးသနား သောကြောင့် မကိုင်ဆောင်ဘဲ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့၏ အစီးအပွားအား အလိုရှိခြင်းသည် လည်း ရဟန်းတို့၏အခြေခံသီလဖြစ်၏။
ဤလောက၌ရဟန်းတို့သည် မပေးသော ပစ္စည်းအား ယူခြင်းအကျင့်ကို ပယ်ခွာရှောင်ကြဉ်၍ ပေးသောပစ္စည်းကိုသာ ယူ ၍ ပေးလှူသောပစ္စည်းကိုသာ အလိုရှိ၏။ မိမိကိုယ်အား မခိုးမဝှက်၊စင်ကြယ်သောသီလဖြင့်ပြည့်စုံ၏။ ၎င်းလည်း ရဟန်းတို့၏အခြေခံသီလဖြစ်၏။
ဤလောက၌ရဟန်းတို့သည် အသက်သတ်ခြင်းကို ပယ်ခွာရှောင်ကြဉ်၍ တုတ်ဓားလက်နက်တို့ကို ကိုင်ဆောင်ရန် ရှက်ကြောက်ရွံ့ပြီးသနား သောကြောင့် မကိုင်ဆောင်ဘဲ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့၏ အစီးအပွားအား အလိုရှိခြင်းသည် လည်း ရဟန်းတို့၏အခြေခံသီလဖြစ်၏။
မမြတ်သောအကျင့်အား မကျင့်ဘဲ မြတ်သော အကျင့်အားကျင့်၏။ ယုတ်၍မကောင်းသော မေထုန်အကျင့်အား ရှောင်ကြဉ်ခြင်း သည် လည်း ရဟန်းတို့၏အခြေခံသီလဖြစ်၏။
မှားသောစကားအားရှောင်ကြဉ်၍ မှန်သောစကားကိုသာ အမြဲဆို၏။ တည်ကြည်၍ယုံကြည်ထိုက်သော စကားကိုသာ ဆို၏။ လောကကိုလှည့်စားမှုမပြုခြင်းသည်လည်း ရဟန်းတို့၏ အခြေခံသီလဖြစ်၏။
ကုန်းတိုက်သောစကားကို ရှောင်ကြဉ်၍ သူခပ်သိမ်းတို့အား စိတ်ဝမ်းကွဲပြားစေခြင်းမပြုဘဲ ညီညွတ်ရေးစကားကို သာအမြဲဆိုပြီး စိတ်ဝမ်းကွဲသူတို့အားလည်း ပြန်လည်ညီညွတ်စေ့စပ်တတ်ခြင်းသည်လည်း ရဟန်းတို့၏ အခြေခံ သီလဖြစ်၏။
ကြမ်းတမ်းသောစကားကို ရှောင်ကြဉ်၍ အပြစ်ကင်း၍နားချမ်းသာကာနှစ်သက်ဖွယ်၊ယဉ်ကျေးဖွယ်၊အများက လည်း နှစ်သက်သည့် စကားကိုသာဆိုခြင်းသည်လည်း ရဟန်းတို့၏ အခြေခံသီလဖြစ်၏။
အကျိုးမရှိသည့်စကားကို ရှောင်ကြဉ်၍ သင့်တော်သောအခါ၌ အကျိုးရှိပြီး ဟုတ်မှန်၍ တရားနှင့်အဆုံးအမ တို့နှင့် သက်ဆိုင်သောစကားကိုသာ ဆိုခြင်းသည်လည်း ရဟန်းတို့၏ အခြေခံသီလဖြစ်၏။
မျိုးစေ့အပေါင်း၊အပင်အပေါင်း ချိုးယူဖျက်ဆီးခြင်းအား ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည်လည်း ရဟန်းတို့၏ အခြေခံသီလဖြစ်၏။
ဆွမ်းတစ်နပ်သာ စားလေ့ရှိပြီး ညစာစားခြင်းအားရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည်လည်း ရဟန်းတို့၏ အခြေခံသီလဖြစ်၏။
ကခြင်း၊သီဆိုခြင်း၊တီးမှုတ်ခြင်း၊ သူတော်ကောင်းတရား၏ ဆူးငြောင့်ဖြစ်သော ပွဲကြည့်ခြင်း၊ပန်းပန်ခြင်း၊နံ့သာခြယ်ခြင်း၊ နံ့သာအရည်လိမ်းခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည်လည်း ရဟန်းတို့၏ အခြေခံသီလဖြစ်၏။
ရွှေငွေကို ခံယူခြင်း၊ ပြင်ဆင်ဖြတ်တောက်ခြင်းမပြုရသေးသော အစေ့အဆန် ကို ခံယူခြင်း၊ ခုတ်ထစ်ချက်ပြုတ်ထားခြင်းမရှိသည့် အသားစိမ်းကို ခံယူခြင်း၊ မိန်းမအို မိန်းမပျိုကို အလှူခံခြင်း၊ကျွန်မိန်းမကျွန်ယောက်ျားကို ခံယူခြင်း၊ ဆိတ်နှင့် သိုးကို ခံယူခြင်း၊ ကြက် ဝက်ကိုခံယူခြင်း၊ ဆင် နွား မြင်း မြည်းကို ခံယူခြင်း၊ လယ်နှင့်ယာကိုခံယူခြင်း တို့အား မပြုလုပ်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတို့သည်လည်း ရဟန်းတို့၏အခြေခံသီလများဖြစ်၏။
ထိုရဟန်း၏ အလယ်တန်းအဆင့်သီလ(မဇ္ဈိမသီလ)
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး။ ထိုရဟန်းသည် ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလတို့ဖြင့်ပြည့်စုံတော်မူ၏။ အလယ်တန်းအဆင့်သီလဟူသည်
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍ လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် အမြစ်မျိုးစေ့ ပင်စည်မျိုးစေ့ အဆစ်မျိုးစေ့ အညွန့်မျိုးစေ့ ငါးခုမြောက် အစေ့မျိုးစေ့တို့တည်းဟူသော မျိုးစေ့အပေါင်း နှင့် အပင်အပေါင်းကို ဖျက်ဆီးကြ၏။ ရဟန်းတို့သည်ကား ထို အမြစ်မျိုးစေ့ ပင်စည်မျိုးစေ့ အဆစ်မျိုးစေ့ အညွန့်မျိုးစေ့ ငါးခုမြောက် အစေ့မျိုးစေ့တို့တည်းဟူသော မျိုးစေ့အပေါင်း နှင့် အပင်အပေါင်းတို့အား ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။ ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် ဆွမ်းကို သိုမှီးခြင်း အဖျော်ကို သိုမှီးခြင်း အဝတ်ကို သိုမှီးခြင်း ယာဉ်ကို သိုမှီးခြင်းအိပ်ရာကို သိုမှီးခြင်း နံ့သာကို သိုမှီးခြင်း (အခြား) စားသုံးဖွယ်ကို သိုမှီးခြင်းတို့အား ပြုလုပ်ကြ၏။ ရဟန်းတို့သည်ကား ဆွမ်း၊အဖျော်၊အဝတ်၊ယာဉ်၊အိပ်ရာ၊နံ့သာနှင့် အခြားသရေစာတို့ကို သိုမှီး သုံးဆောင်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။ ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် သူတော်ကောင်းတရား၏ ဆူးငြောင့်အဟန့်အတား ဖြစ်သော ကခြင်း၊ သီဆိုခြင်းနှင့် တီးမှုတ်ခြင်းသဘင်ပွဲ၊ စာပေဟောပြောပွဲ၊  လက်ဝါးတီးပွဲ၊ ကြေးနင်း ခွက်ခွင်းစသည့် တူရိယာများ တီးပွဲ၊ စည်တီးပွဲ၊ ပန်းချီပြပွဲ၊ သံလုံးပစ်အားကစားပွဲ၊ ဝါးထောင်၍ကစားရသော ကစားပွဲ၊  အရိုးဆေးပွဲ၊  ဆင်တိုက်ပွဲ၊  မြင်းတိုက်ပွဲ၊  ကျွဲတိုက်ပွဲ နွားတိုက်ပွဲ၊ ဆိတ်တိုက်ပွဲ၊ သိုးတိုက်ပွဲ၊  ကြက်တိုက်ပွဲ၊  ငုံးတိုက်ပွဲ၊ တုတ်သိုင်းပွဲ၊ လက်ဝှေ့ထိုးပွဲ ၊ လက်ပမ်းလုံးပွဲ၊  စီးချင်းထိုးပွဲ၊ စစ်သည်များအား စစ်ဆေးပွဲ၊ စစ်တိုက်ပွဲ၊  စစ်အခမ်းအနားများပွဲသဘင် စသော ပွဲအမျိုးမျိုးတို့အား ကြည့်ရှု၍ အချိန်ကုန်ကြ၏။  ရဟန်းတို့သည် သူတော်ကောင်းတရား၏ ဆူးငြောင့် အဟန့်အတား ဖြစ်သော ပွဲ အမျိုးမျိုးတို့အား ကြည့်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။ ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် သူတော်ကောင်းတရားများအား မေ့လျော့ကြောင်းဖြစ်သော ရှစ်ကွက်ကျားကစားနည်း၊ ဆယ်ကွက်ကျားကစားနည်း၊ ကောင်းကင်ကျားကစားနည်း၊  ဖိုးလမင်းကျားကစားနည်း၊ ဇယ်တောက်ကစားနည်း၊ ကြွေအန်ကစားနည်း၊ ကျည်းသားရိုက်ကစားနည်း၊ စုတ်ခတ်ရေးကစားနည်း၊ ဂေါ်လီကစားနည်း၊ ပီပီမှုတ်ကစားနည်း၊  ထွန်ငယ်ဖြင့်ကစားနည်း၊ ကျွမ်းထိုးကစားနည်း၊  စကြာဖြင့်ကစားနည်း၊ ခြင်ခွက်ငယ်ဖြင့် ကစားနည်း၊ ရထားငယ်ဖြင့်ကစားနည်း၊  လေးငယ်ဖြင့်ကစားနည်း၊  အက္ခရာဝှက်ကစားနည်း၊ စိတ်အကြံဖော်တမ်းကစားနည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း တစ်ခုခု ကျိုးယောင် ကန်းယောင်ပြု၍ ကစားနည်း အစရှိသော လောင်းကစားခြင်းနည်းအမျိုးမျိုးအား ကစားခြင်း၊ လောင်းခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကြ၏။  ရဟန်းတို့သည် သူတော်ကောင်းတရား၏ ဆူးငြောင့် အဟန့်အတား ဖြစ်သော အလောင်းကစား အမျိုးမျိုးတို့အားကစားခြင်းမပြုဘဲ ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။ ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် နံ့သာဖြင့် လိမ်းကျံပွတ်သပ်ခြင်း၊  ဆီဖြင့် နှိပ်နယ်၍ဆုပ်နယ်ခြင်း၊ နံ့သာရေဖြင့် ရေချိုးခြင်း၊  လက်ရုံးကြီးထွားရန် ကစားထုရိုက်ခြင်း၊ မှန်ကြည့်ခြင်း၊ မျက်လုံးလှရန် မျက်စဉ်းဆေးခြယ်ခြင်း၊ ပန်းပန်ခြင်း၊ နံ့သာခြယ်ခြင်း၊ နံ့သာပျောင်းလိမ်းကျံခြင်း၊ မျက်နှာကို ခြယ်ခြင်း၊ မျက်နှာကို လိမ်းကျံခြင်း၊ လက်ဝတ်တန်ဆာဆင်ခြင်း၊ သျှောင်ထုံးခြင်း၊ လက်ကိုင်တုတ် ဆောင်ခြင်း၊ ကျည်တောက်လွယ်ခြင်း၊ သန်လျက်ဆောင်ခြင်း၊  ဆန်းကြယ်လှပသော ထီးကို ဆောင်းခြင်း၊  ဆန်း ကြယ်လှပသော ဖိနပ်ကိုစီးခြင်း၊  ဦးခေါင်း၌ အဆင်တန်ဆာ သင်းကျစ်ဖွဲ့ခြင်း၊  ပတ္တမြားဆံကျင်ထိုးခြင်း၊ သားမြီးယပ် ကိုင်ဆောင်ခြင်း၊ အစအမြိတ်ရှည်သည့် အဝတ်ဖြူ တို့ကို ဝတ်ခြင်းအစရှိသည့် မိမိခန္ဓာကိုယ်အား လှပစေကြောင်း အရာများဖြင့် ပြုလုပ်ပြင်ဆင်ကြ၏။  ရဟန်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို လှပအောင် ပြုလုပ်ပြင်ဆင်ခြင်းအား ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။ ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် မင်းနှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ ခိုးသူနှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ အမတ်ကြီးနှင့် သက်ဆိုင်သောစကား၊ စစ်သည်နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ ကြောက်စရာကောင်းသောစကား၊ စစ်ထိုးခြင်းနှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ စားသောက်ဖွယ်တို့နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊  အဝတ်အထည်နှင့်သက်ဆိုင်သော စကား၊  အိပ်ရာအခင်းအကျင်းနှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ ပန်းနှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ နံ့သာ နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေ နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ ယာဉ် နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ ရွာ နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ နိဂုံး နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ မြို့ နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ နယ် နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ မိန်းမတို့ နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊  ယောက်ျား နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ သူရဲကောင်း နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ လမ်း နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ ရေခပ်ဆိပ် နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ သေလွန်သူ နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ အထွေထွေ နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ လောကအကြောင်းနှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ သမုဒ္ဒရာအကြောင်း နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား၊ ကြီးပွားခြင်း ဆုတ်ယုတ်ခြင်း နှင့်သက်ဆိုင်သောစကား တို့တည်းဟူသော တရားနှင့်မသက်မဆိုင်ဆန့်ကျင်သောစကားကို ပြော၏။  ရဟန်းတို့သည် တရားနှင့်မသက်ဆိုင်ဘဲ တရားအားလည်းဆန့်ကျင်သော စကားအား မပြောမဆိုဘဲ ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။ ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် အချင်းချင်း သင်သည် ဤဓမ္မဝိနယကို မသိ၊ ငါသည် ဤဓမ္မဝိနယကို သိ၏၊ သင်သည် ဤဓမ္မနှင့် ဝိနယ တို့ကို အဘယ်သို့ သိနိုင်မည်နည်း၊ သင်သည် မှားသောအကျင့်အားကျင့်သူ ဖြစ်၏၊ ငါသည် မှန်သောအကျင့်ကျင့် သူဖြစ်၏၊ ငါ၏ စကားသည် စေ့စပ်မှန်ကန်၏၊ သင်၏ စကားသည် မစေ့စပ်မှန်ကန်ခြင်းမရှိ၊ သင်သည် အရင်ပြောသင့်သည်ကိုနောက်မှ ပြော၏၊  နောက်မှ ပြောသင့်သည်ကို နောက်မှပြော၏၊ သင်၏ ကြာမြင့်စွာ လေ့လာထားသော စကားသည် သင့်အား ပြန်လည်ပတ်ရှုပ်နေလေပြီ၊ သင့်အယူ၌ ရှိသော အပြစ်ကို ငါ တင်ပြပြီ၊ သင်အရေးနိမ့်ပြီ၊ ငါ တင်ပြသော အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ရန် ရှာကြံချေဦးလော့၊ အကယ်၍စွမ်းနိုင်လျှင်လည်း ယခုပင်ချက်ချင်း ဖြေရှင်းလော့၊ ဟူ၍ အတိုက်အခံအငြင်းစကားအားဆိုကြ၏။  ရဟန်းတို့သည် အတိုက်အခံအငြင်းစကားကို ပြောခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်၏။ ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် ဘုရင်၊ ဘုရင့်အမျိုး၊ အမတ်၊ ပုဏ္ဏား၊ သူကြွယ် အမျိုးများ နှင့် တိုင်းပြည်၏သံတမန်အလုပ်၊ သူတစ်ပါးအခိုင်းအစေအလုပ်အားထမ်းဆောင်ပြီး ထိုသူတို့၏ ဤအရပ်မှ (ထိုအရပ်သို့) သွားလော့၊ ထိုအရပ်မှ ဤအရပ်သို့  လာလော့၊ ဤပစ္စည်းကို ဤအရပ်မှ ဆောင်သွားလော့၊ ဤပစ္စည်းကို ထိုအရပ်မှ ဆောင်ခဲ့လော့ဟူသော အမှုတို့အားလုပ်ဆောင်၍ဝန်ဆောင်မှုပေးကြ၏။ ရဟန်းတို့သည် ဤသို့ သံတမန်အခိုင်းအစေအား မလုပ်မကိုင်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်ကြကုန်၏။  ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် မိမိ၏လာဘ်လာဘချမ်းသာအတွက် အံ့ဖွယ်သောအရာအား ပြုလုပ်ဖန်ဆင်းကုန်ကြ၏။ မိမိ၏ လာဘ်လာဘချမ်းသာအတွက် မြှောက်ပင့်၍လည်း ပြောကုန်၏၊ မိမိ၏ လာဘ်လာဘချမ်းသာအတွက် အရိပ်အခြည်လည်း ပြကုန်၏၊ မိမိ၏ လာဘ်ချမ်းသာအတွက် အနိုင်ကျင့်၍ အတင်းအကျပ်လည်း ပြုကုန်၏၊ အရောင်းအဝယ်ဖြင့်လည်း မိမိ၏လာဘ်ကိုလည်း ရှာမှီးကုန်၏၊ ဟူ၍ မိမိ လာဘ်လာဘရရှိစေရန် ဤသို့ကြံရွယ်ကာ ပြုလုပ်ကြ၏။  ရဟန်းတို့သည် မိမိ၏လာဘ်လာဘအတွက် နည်းလမ်းမျိုးစုံအား မသုံးဘဲ ကြည်ညိုသောကြောင့် လှူသည့်ပစ္စည်းကိုသာ လက်ခံခြင်းဖြင့်  ရှောင်ကြဉ်၏။ ဤသည်ကား ရဟန်းတို့၏ အလယ်တန်းအဆင့်ရှိသော သီလပေတည်း။” ဟူ၍ မိန့်တော်မူလေ၏။
အလယ်တန်းအဆင့်ရဟန်းသီလသည်ပြီး၏။
ရဟန်းတို့၏အထက်တန်းအဆင့်သီလ(မဟာသီလ)
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး။ ထိုရဟန်းသည် ရဟန်းတို့၏မြင့်မြတ်ဆုံးသောအဆင့်ရှိသည့်သီလတို့ဖြင့်လည်း ပြည့်စုံတော်မူ၏။
အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အများက ယုံကြည်၍လှူသော သုံးဆောင်ဖွယ်တို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် သုံးဆောင်ကြပြီးလျှင် တရားအားထုတ်ခြင်းနှင့်မသက်ဆိုင်သည့် မှားသော အသက်မွေးမှုများ ဖြစ်သည့် ရုပ်အဆင်းအား နိမိတ်ခြင်းအတတ်၊ နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ သဘာဝဘေးများအားနိမိတ်ဖတ်ဟောကြားသည့်ဥပ္ပါတအတတ်၊ အိပ်မက်နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လက္ခဏာနိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ကြွက်ကိုက်နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ မီးပူဇော်ခြင်းအတတ်၊ ယောက်မဖြင့်ပူဇော်ခြင်းအတတ်၊ အင်္ဂဝိဇ္ဇာအတတ်၊ မြေနိမိတ်ဖတ်အတတ်၊ နိုင်ငံရေးအတတ်၊
ဘေးငြိမ်းအောင်ပြုလုပ်သောအတတ်၊ ဖုတ်တစ္ဆေအတတ်၊ မြေအိမ်၌သင်ယူရသောအတတ်၊ မြွေအတတ်၊ အဆိပ်ရှိသောကင်းမြီးကောက်အတတ်၊  ကြွက်အဆိပ်အားကုသောအတတ်၊ ငှက်သံစကားအတတ်၊ ကျီးသံစကားအတတ်၊ အသက်အတိုင်းအတာအားဟောရန်အတတ်၊   မြားပစ်သောအခါ လွဲစေသောအတတ်၊ သားမြည်သံနိမိတ်အတတ်၊ ကျောက်မျက်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ အဝတ်အထည်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ တုတ်တောင်ဝှေးလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဓားလက္ခဏာ ဖတ်ခြင်းအတတ်၊
သန်လျက်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊  မြားလက္ခဏာလေးလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ အခြားသော လက်နက် ဖတ်ခြင်းလက္ခဏာ၊ မိန်းမလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ယောက်ျားလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လက်ထပ်မည့်သတို့သားလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊  လက်ထပ်မည့်သတို့သမီးလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊  ကျွန် ယောက်ျားလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ကျွန်မိန်းမလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဆင်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ မြင်းလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ကျွဲလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ နွားလား လက္ခဏာ ဖတ်ခြင်းအတတ်၊
နွားလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဆိတ်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊  သိုးလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ကြက်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ငုံးလက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဖွတ်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ သမင်(သို့မဟုတ်)ဒရယ်(သို့မဟုတ်)ကြံ့ တို့၏ လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လိပ်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ သားကောင်လက္ခဏာဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဘုရင်မင်းတို့ စစ်ထွက်လတ္တံ့ဟုနိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဘုရင်မင်းတို့ စစ် ပြန်လာလတ္တံ့ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ပြည်တွင်းမင်းတို့  စစ် ချီတက်လေလတ္တံ့ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊၊ ပြည်ပမင်းတို့ စစ် ဆုတ်လတ္တံ့ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ပြည်ပမင်းတို့  စစ် ချီတက်လတ္တံ့ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ပြည်တွင်းမင်းတို့ စစ် ဆုတ်လတ္တံ့ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊
ပြည်တွင်းမင်းတို့ စစ် အောင်လတ္တံ့ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ပြည်ပမင်းတို့ စစ် ရှုံးလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊  ပြည်ပမင်းတို့ စစ် အောင်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ပြည်တွင်းမင်းတို့ စစ် ရှုံးလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဤသို့ ဤမင်း စစ်နိုင်လတ္တံ့နှင့် ဤမင်း စစ်ရှုံးလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လကြတ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ နေကြတ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ နက္ခတ်ကြတ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လနေတို့ လမ်းမှန်သွားလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လနေတို့ လမ်းလွဲသွားလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ နက္ခတ်တို့ လမ်းမှန် သွားလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ နက္ခတ်တို့ လမ်းလွဲသွားလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဥက္ကာကျလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ကြိတ်ထွက်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ငလျင်လှုပ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ မိုးထစ်ကြိုးလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လ နေ နက္ခတ်တို့ တက်ခြင်း ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊  လ နေ နက္ခတ်သက်ခြင်း မှေးမှိန်ခြင်း တောက်ပခြင်းဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လကြတ်ခြင်းကြောင့်ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊
နေကြတ်ခြင်းကြောင့် ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ နက္ခတ်ကြတ်ခြင်းကြောင့်ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လနေတို့ လမ်းမှန် သွားခြင်းကြောင့် ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လ နေ တို့လမ်းလွဲ သွားခြင်းကြောင့် နက္ခတ်တို့ လမ်းမှန်သွားခြင်းကြောင့်ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ နက္ခတ်တို့ လမ်းလွဲသွားခြင်းကြောင့် ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဥက္ကာကျခြင်းကြောင့် ဤသို့ အကျိုးဖြစ် လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊
ကြိတ်ထွက်ခြင်းကြောင့် ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ငလျင် လှုပ်ခြင်းကြောင့် ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ မိုးထစ် ကြိုးခြင်းကြောင့် ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လ နေ နက္ခတ်တို့ တက်ခြင်းသက်ခြင်း မှေးမှိန်ခြင်း တောက်ပခြင်းကြောင့် ဤသို့ အကျိုးဖြစ်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ မိုးကောင်းလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ မိုးခေါင်လတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဝပြောလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ခေါင်းပါးလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ငြိမ်းချမ်းလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ဘေးများလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ရောဂါများလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ ရောဂါကင်းလတ္တံ့ ဟု နိမိတ်ဖတ်ခြင်းအတတ်၊ လက်ချိုးရေခြင်းအတတ်
ဂဏန်းအတတ်၊ သင်္ချာအတတ်၊ ကဗျာအတတ်၊ လောကာယတကျမ်းပညာအတတ်၊ သတို့သမီးဆောင်ယူ၍ ထိမ်းမြားခြင်း ပညာအတတ်၊ သတို့သမီးပေး၍ထိမ်းမြားခြင်း ပညာအတတ်၊ စေ့စပ်ပေးခြင်း ပညာအတတ်၊ ကွာရှင်းပေးခြင်း ပညာအတတ်၊ ဥစ္စာသိမ်းဆည်းစေခြင်း ပညာအတတ်၊ ဥစ္စာဖြန့်ဖြူးစေခြင်း ပညာအတတ်၊ ကျက်သရေတိုးစေခြင်း ပညာအတတ်၊ ကျက်သရေယုတ်စေခြင်း ပညာအတတ်၊ ကိုယ်ဝန်မတည်မြဲသည်ကို တည်မြဲစေခြင်း ပညာအတတ်၊ လျှာခိုင်စေခြင်း ပညာအတတ်၊ မေးခိုင်စေခြင်း ပညာအတတ်၊ လက်ဟန့်မန္တန်စုတ်ခြင်း ပညာအတတ်၊ နားပင်းမန္တန်စုတ်ခြင်း ပညာအတတ်၊ မှန်၌ နတ်သွင်း၍ မေးခြင်း ပညာအတတ်၊ သတို့သမီး၌ နတ်သွင်း၍ မေးခြင်း ပညာအတတ်၊  နတ်မေးခြင်း ပညာအတတ်၊ နေကို လုပ်ကျွေးခြင်း ပညာအတတ်၊ ဗြဟ္မာကို လုပ်ကျွေးခြင်း ပညာအတတ်၊ ခံတွင်းမှ မီးတောက်စေခြင်း ပညာအတတ်၊ သိရိနတ်သမီးကို ပင့်ခေါ်စေခြင်း ပညာအတတ်၊ နတ်ကိုးခြင်း ပညာအတတ်၊ တောင်းဆုပြည့်၍ နတ်ပူဇော်ခြင် ပညာအတတ်၊ ဖုတ်တစ္ဆေ ပညာအတတ်၊ မြေအိမ်၌နေ၍ သင်အပ်သော ပညာအတတ်၊ ပဏ္ဍုက်ကို ယောက်ျား ဖြစ်စေခြင်း ပညာအတတ်၊ ယောက်ျားကို ပဏ္ဍုက်ဖြစ်စေခြင်း ပညာအတတ်၊ မြေကြန်အတတ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်း ပညာအတတ်၊ ဆောက်လုပ်မည့် မြေရာ၌ အစီအရင်ပြုခြင်း ပညာအတတ်၊ ခံတွင်းဆေးခြင်း ပညာအတတ်၊
တိမ်သလာကို ဆေးကုခြင်း ပညာအတတ်၊ ခွဲစိတ်ကုသခြင်း ပညာအတတ်၊ သူငယ်နာ ဆေးကုခြင်း ပညာအတတ်၊ ဆေးပေးခြင်း ပညာအတတ်၊ အနာ အား ဆေးတို့ဖြင့် ကပ်ခြင်းနှင့် ခွာခြင်း ပညာအတတ်အစရှိသော ပညာအတတ်အလုံးစုံတို့အား ပြုလုပ်၍ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း၏။ ရဟန်းတို့သည် ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောအတတ်ပညာတို့ဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုခြင်းမရှိဘဲ ရှောင်ကြဉ်ကြကုန်၏။ ဤသည်မှာ ရဟန်းတို့၏ အထက်တန်းအဆင့်သီလပင်ဖြစ်၏။”ဟူ၍ မိန့်တော်မူပြီးနောက်
သီလအဆင့်သုံးဆင့်အားကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီးသော ရဟန်းရရှိအပ်သော အကျိုးကျေးဇူး
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး။ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော သီလအဆင့်သုံးဆင့်အား စောင့်ထိန်းအောင်မြင်ပြီးသော ရဟန်းသည် ရန်သူများအားနှိမ်နင်းအောင်မြင်ပြီးသည့် အထိမ်းအမှတ်အနေဖြင့် ဘိသိက်ရေအစုံသွန်းလောင်းအပူဇော်ခံရသော မင်းအား မည်သို့သော ရန်သူများက မရင်ဆိုင်ရဲသကဲ့သို့ သီလစောင့်ထိန်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍လည်း ထိုရဟန်းသည် မည်သို့သော ဘေးအန္တရာယ်မှ မကျရောက်မမြင်မတွေ့နိုင်သည့်အပြင် မိမိစိတ်နှလုံးသန္တာန်၌လည်း အပြစ်ကင်းနေသောမိမိ၏ဖြစ်အင်အား ကျေနပ်အားရ၍ဝမ်းသာခြင်းတည်းဟူသော ပီတီချမ်းသာအားလည်းခံစားရ၏။ မင်းကြီး ထိုရဟန်းသည် ဤသို့သော အဆင့်သုံးဆင့်ရှိသောသီလတို့အား ကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီးပြည့်စုံနေ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ရဟန်းတို့၏အထက်တန်းအဆင့်သီလကဏ္ဍပြီးဆုံး၏။
ဣန္ဒြေကို စောင့်စည်းခြင်း
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး ထိုရဟန်းသည် ပိတ်ထားသော တံခါးသကဲ့သို့  ကိုယ်စိတ်နှလုံးတည်းဟူသော ဣန္ဒြေတို့ကို စောင့်စည်းသနည်း ဟုဆိုလျှင် ဤလောက၌ ရဟန်းတို့သည် မျက်စိဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်စုံတစ်ရာ၏ ရုပ်အဆင်း 'ရူပါရုံ' ကိုမြင်လျှင် မိန်းမ ယောက်ျားစသော သဏ္ဌာန်နိမိတ်ကို သေချာကြည့်ရှု၍တွေးခြင်းမရှိ၊ လက်ခြေစသော အစိတ်အပိုင်းတို့ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုကိုယ်ခန္ဓာ၏ ပြုံးဟန်ရယ်ဟန်စသော အမူအရာ အမှတ်လက္ခဏာကို သေချာကြည့်ရှုကာဆန်းစစ်ခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ အမြင်အာရုံကို မစောင့်စည်းဘဲသေချာကြည့်ရှုမိလေ လျှင် မက်မောလိုချင်ခြင်း၊ လွန်စွာလိုချင်သဖြင့် နှလုံး မသာခြင်း ဟူသော ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့သည် ထိုမစောင့်စည်းသူ၏ စိတ်နှလုံးကိုလိုက်၍ ပင်ပန်းအောင် နှိပ်စက် ကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် မိမိတို့၏အမြင်အာရုံကို စောင့်စည်းရန်အတွက် ကြိုးစား၏။ စောင့်စည်းလည်းစောင့်စည်းနိုင်၏။ စောင့်စည်းခြင်းအားလည်း ပြည့်စုံခိုင်မြဲနိုင်အောင်လည်း စောင့်စည်း၏။
နားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်စုံတစ်ရာ၏ အသံ ကို ကြားလျှင် မိန်းမ ယောက်ျားစသော အသံနိမိတ်ကို သေချာတွေးခြင်းမရှိ၊ ထိုကိုယ်ခန္ဓာ၏ ပြုံးသံရယ်သံစသော အသံ အမှတ်လက္ခဏာကို သေချာကြည့်ရှုကာဆန်းစစ်ခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ အသံအာရုံကို မစောင့်စည်းဘဲသေချာဆန်းစစ်မိလေ လျှင် မက်မောလိုချင်ခြင်း၊ လွန်စွာလိုချင်သဖြင့် နှလုံး မသာခြင်း ဟူသော ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့သည် ထိုမစောင့်စည်းသူ၏ စိတ်နှလုံးကိုလိုက်၍ ပင်ပန်းအောင် နှိပ်စက် ကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် မိမိတို့၏အသံအာရုံကို စောင့်စည်းရန်အတွက် ကြိုးစား၏။ စောင့်စည်းလည်းစောင့်စည်းနိုင်၏။ စောင့်စည်းခြင်းအားလည်း ပြည့်စုံခိုင်မြဲနိုင်အောင်လည်း စောင့်စည်း၏။
နှာခေါင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်စုံတစ်ရာ၏အနံ့ ကို ရှုမိလျှင် မိန်းမ ယောက်ျားစသော အနံ့နိမိတ်ကို သေချာတွေးခြင်းမရှိ၊ ထိုကိုယ်ခန္ဓာ၏ အနံ့ အမှတ်လက္ခဏာကို သေချာကြည့်ရှုကာဆန်းစစ်ခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ အနံ့အာရုံကို မစောင့်စည်းဘဲသေချာဆန်းစစ်မိလေ လျှင် မက်မောလိုချင်ခြင်း၊ လွန်စွာလိုချင်သဖြင့် နှလုံး မသာခြင်း ဟူသော ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့သည် ထိုမစောင့်စည်းသူ၏ စိတ်နှလုံးကိုလိုက်၍ ပင်ပန်းအောင် နှိပ်စက် ကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် မိမိတို့၏အနံ့အာရုံကို စောင့်စည်းရန်အတွက် ကြိုးစား၏။ စောင့်စည်းလည်းစောင့်စည်းနိုင်၏။ စောင့်စည်းခြင်းအားလည်း ပြည့်စုံခိုင်မြဲနိုင်အောင်လည်း စောင့်စည်း၏။
လျှာဖြင့် အစားအစာ၏ အရသာ ကို လျက်မိလျှင် ထိုအစားအစာ၏ အရသာနိမိတ်ကို သေချာတွေးခြင်းမရှိ၊ ထိုအစားအစာ၏ အရသာအမှတ်လက္ခဏာ အမှတ်လက္ခဏာကို သေချာကြည့်ရှုကာဆန်းစစ်ခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ အရသာအာရုံကို မစောင့်စည်းဘဲသေချာဆန်းစစ်မိလေ လျှင် မက်မောလိုချင်ခြင်း၊ လွန်စွာလိုချင်သဖြင့် နှလုံး မသာခြင်း ဟူသော ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့သည် ထိုမစောင့်စည်းသူ၏ စိတ်နှလုံးကိုလိုက်၍ ပင်ပန်းအောင် နှိပ်စက် ကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် မိမိတို့၏အရသာအာရုံကို စောင့်စည်းရန်အတွက် ကြိုးစား၏။ စောင့်စည်းလည်းစောင့်စည်းနိုင်၏။ စောင့်စည်းခြင်းအားလည်း ပြည့်စုံခိုင်မြဲနိုင်အောင်လည်း စောင့်စည်း၏။
ကိုယ်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်စုံတစ်ရာ၏ အတွေ့အထိကို ထိမိလျှင် မိန်းမ ယောက်ျားစသော အတွေ့အထိနိမိတ်ကို သေချာတွေးခြင်းမရှိ၊ ထိုကိုယ်ခန္ဓာ၏ အတွေ့အထိ အမှတ်လက္ခဏာကို သေချာကြည့်ရှုကာဆန်းစစ်ခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ အတွေ့အထိအာရုံကို မစောင့်စည်းဘဲသေချာဆန်းစစ်မိလေ လျှင် မက်မောလိုချင်ခြင်း၊ လွန်စွာလိုချင်သဖြင့် နှလုံး မသာခြင်း ဟူသော ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့သည် ထိုမစောင့်စည်းသူ၏ စိတ်နှလုံးကိုလိုက်၍ ပင်ပန်းအောင် နှိပ်စက် ကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် မိမိတို့၏အတွေအထိအာရုံကို စောင့်စည်းရန်အတွက် ကြိုးစား၏။ စောင့်စည်းလည်းစောင့်စည်းနိုင်၏။ စောင့်စည်းခြင်းအားလည်း ပြည့်စုံခိုင်မြဲနိုင်အောင်လည်း စောင့်စည်း၏။
စိတ်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်စုံတစ်ရာ၏ သဘောထား ကို သိသော် မိန်းမ ယောက်ျားစသော ပုံသဏ္ဌာန်နိမိတ်ကို သေချာတွေးခြင်းမရှိ၊ ထိုကိုယ်ခန္ဓာ၏ စိတ်သဘောအမှတ်လက္ခဏာကို သေချာကြည့်ရှုကာဆန်းစစ်ခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ စိတ်အာရုံကို မစောင့်စည်းဘဲသေချာတွေးမိလေ လျှင် မက်မောလိုချင်ခြင်း၊ လွန်စွာလိုချင်သဖြင့် နှလုံး မသာခြင်း ဟူသော ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့သည် ထိုမစောင့်စည်းသူ၏ စိတ်နှလုံးကိုလိုက်၍ ပင်ပန်းအောင် နှိပ်စက် ကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် မိမိတို့၏စိတ်အာရုံကို စောင့်စည်းရန်အတွက် ကြိုးစား၏။ စောင့်စည်းလည်းစောင့်စည်းနိုင်၏။ စောင့်စည်းခြင်းအားလည်း ပြည့်စုံခိုင်မြဲနိုင်အောင်လည်း စောင့်စည်း၏။”ဟုမိန့်တော်မူ၏။
ထိုရဟန်း၏ကိုယ်၊စိတ်နှလုံးတို့အားတည်ငြိမ်စွာစောင့်ထိန်းခြင်းရရှိသောအကျိုးကျေးဇူး
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး။ ထိုရဟန်းသည် ဤဆိုခဲ့ပြီးသော အလွန်မြင့်မြတ်သည့် အမြင်၊အကြား၊အနံ့အရသာ၊အတွေ့အထိနှင့်စိတ်တို့အား စောင့်ထိန်းခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ မိမိ၏စိတ်နှလုံးသဘောထားအတွင်း၌ ကိလေသာတရားမနှောင့်ယှက်မပါဝင်မရောနှောသော ပျော်ရွှင်ချမ်းသာမှုအားခံစားရ၏။ ထိုရဟန်း၌ ပိတ်ထားသောတံခါးတို့ကဲ့သို့ လုံခြုံတည်ငြိမ်၍ ပြည့်စုံသော ကိုယ်စိတ်နှလုံးအား စောင့်ထိန်းမှုကို စောင့်ထိန်းနေလျက်ရှိပေ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
အောက်မေ့ခြင်းနှင့် ဆင်ခြင်ခြင်း(သတိနှင့်သမ္ဗဇဉ်)
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး။ ထိုရဟန်းသည် တရားအား အောက်မေ့ဆင်ခြင်မှုနှင့်ပြည့်စုံစွာရှုမှတ်၏။ အဘယ်သို့ရှုမှတ်လေသနည်းဟုဆိုလေလျှင် ဤသာသနာ၌ ရဟန်းတို့သည် ခြေဖြင့် ရှေ့သို့လှမ်းရာတွင်လည်းကောင်း၊ နောက်သို့ဆုတ်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ ရှေ့သို့တည့်တည့်ကြည့်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ ဘေးသို့ကြည့်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အကွေ့အဆန့်ပြုရာတွင်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ သင်းပိုင် သပိတ် သင်္ကန်းတို့ကို  ဆောင်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ စားသောက်ခြင်းပြုရာတွင်လည်းကောင်း၊ အစားအစာအား ဝါးရာတွင်လည်းကောင်း၊ အစားအစာအား လျက်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ ကျင်ကြီးကျင်ငယ်စွန့်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ သွားလေရာအရပ်၊ ရပ်သောနေရာ၊ ထိုင်သောနေရာ၊ အိပ်သောနေရာ၊ နိုးသောနေရာ၊ ပြောဆိုသောနေရာ၊ တိတ်ဆိတ်သောနေရာတို့တွင်လည်းကောင်း မည်သည့်နေရာ၌မဆိုတရားအား နှလုံးသွင်း၍ အောက်မေ့ဆင်ခြင်မှုနှင့်ပြည့်စုံစွာရှုမှတ်ခြင်းပင်ဖြစ်ပေ၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။
ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်း
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး။ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းတို့သည် ကိုယ်ကို မျှတစေနိုင်ရုံသာရှိသည့် သင်္ကန်း၊ ဝမ်းကိုမျှတစေနိုင်ရုံသာရှိသည့် ဆွမ်းတို့ဖြင့် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်နိုင်ကြ၏။ ရဟန်းတို့သည် သွားလေရာရာသို့ သွားရာ၌ သယ်စရာ ပရိက္ခရာမျှသာ ရှိသဖြင့်တစ်ပါတည်း အတူယူပြီးဖြစ်၍ ပေါ့ပါးစွာသွားရုံပင်ဖြစ်၏၊ အတောင်ရှိသော ငှက်သည် ပျံလေရာရာသို့ မိမိအတောင်သာဝန်ရှိသည်ဖြစ်၍ ပေါ့ပါးစွာပျံနိုင်သကဲ့သို့ ဤအတူ ထို ရဟန်းသည်လည်း ကိုယ်ကို မျှတစေနိုင်ရုံသော သင်္ကန်းဖြင့် ဝမ်းကို မျှတစေနိုင်ရုံသော ဆွမ်းဖြင့် ရောင့်ရဲ၏၊ ထိုရဟန်းသည် သွားလေရာရာသို့ သွားရာ၌ သယ်စရာ ပရိက္ခရာမျှသာ ရှိသဖြင့်တစ်ပါတည်း အတူယူပြီးဖြစ်၍ ပေါ့ပါးစွာသွားရုံပင်ဖြစ်၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သမာဓိကဏ္ဍပြီး၏။
နီဝရဏတရားများကင်းစင်ခြင်း
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး။ ထိုရဟန်းသည် ဆိုအပ်ပြီးသော မြင့်မြတ်သည့် သီလများ၊ ဣန္ဒြေများ၊ သတိသမ္ဗဇဉ်၊ ရောင့်ရဲခြင်း တို့နှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍  ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်း၊အိပ်ရာ၊ တော၊သစ်ပင်ရင်း၊ တောင်၊ ချောက်၊ တောင်ခေါင်း၊  သချိုင်း၊  တောအုပ်၊ လွင်ပြင် နှင့် ကောက်ရိုးပုံ တို့ကို မှီဝဲ၍နေထိုင်၏။