cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
အလံနီပါတီတွင် ပဋိပက္ခများပိုမိုပြင်းထန်လာခြင်း
အလံနီဘဝတွင် တိုက်ပွဲပေါင်း ၇ဝဝ ကျော်ကိုတိုက်ခိုက်ဆင်နွှဲပြီး စစ်ရေး အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်လေရာ အလံနီပါတီတွင် နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင်မှုပဋိပက္ခ
ပြင်းထန်နေစဉ် စစ်ရေး ခေါင်းဆောင်မှုပါချို့တဲ့လာသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
သခင်စိုး၏ခေါင်းဆောင်မှုချွတ်ယွင်းလာသော ကြောင့် အလံနီပါတီတွင်းခွဲထွက်သူများ၊ အစုလိုက် အပြုံလိုက်လက်နက်ချသူများပိုမိုများပြား၍လာသည်။
၁၉၆၇ ခု၊ ၁၉၆၈ ခုနှစ်များတွင် အလယ်ပိုင်းဗျူရိုသည် အလံနီပါတီဌာနချုပ်အား သပိတ်မှောက်နေခဲ့သည်။ သခင်စိုးနှင့် မခင်စုသည် ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင်
လက်ထပ် ခဲ့ကြရာ ဗဟိုကော်မတီက မတတ်သာသဖြင့် သဘော တူခဲ့ကြရသည်။ အလယ်ပိုင်းဗျူရိုမှ သပိတ်မှောက်သည့် အင်အားမှာလည်း ၁၅ဝ ခန့်
ဖြစ်လာသည်။ ဗဟိုကော်မတီဝင် မြကျော်နှင့် လူ ၃ဝ ကလည်း ဌာနချုပ်မှ ခွဲထွက်သွားပြီး ၁၉၆၈ ခုနှစ်က လက်နက်ချခဲ့သည်။ ဗဟိုကော်မတီဝင်မြကျော်သည်
သခင်စိုးနှင့် အနီးကပ် နေထိုင်ခဲ့ရသူ လူရင်းဖြစ်ပြီး အလံနီပါတီက သတ်ဖြတ်ခဲ့သူများတွင် မြကျော်၏ ဆွေမျိုးသားချင်း ၁၅ဝ ခန့်၊ သိကျွမ်းသူ ၂ဝဝ ခန့်
ပါဝင်ခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။
ဒိန်ဆာရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
ဒိန်ဆာရွာ(Dingsa)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ ခနားပါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၃၅၅ ဖြစ်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
အလံနီပါတီတွင် ပဋိပက္ခများပိုမိုပြင်းထန်လာခြင်း
၁၉၆၈-၆၉ ခုနှစ်တွင်ကား အလံနီပါတီ၏အခြေ အနေမှာ ဆိုးသည်ထက်ဆိုး၍လာသည်။ သခင်စိုးသည် အိမ်ထောင်ရေး၊ လူမှုရေး စည်းကမ်းများနှင့်
ပတ်သက် ၍ ချစ်ရေးဆိုရန် စာပေးပါက ပါတီခေါင်းဆောင်မှ တစ်ဆင့်သာပေးရမည်ဟု ကန့်သတ်ပြန်ရာ မကျေနပ် မှုများ ပိုမိုပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။
မိန်းမများ၏ဘဝ လွတ်မြောက်ရေး စာတမ်းဆွေးနွေးပွဲမှာလည်း ၁၉၆၃ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှစ၍ ရက်ပေါင်း ၃၇ဝ ကြာသည့် အထိ ကျင်းပခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဗဟိုကော်မတီဝင် တပ်မှူး ဟောင်း ဦးစောနောင် သည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်တွင် လက်နက်ချသွားပြန်သည်။ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် သပိတ်မှောက်နေကြသော
ရဲနီသိုက်စိုးတို့လူစုအား ပြည်သူ့စစ်များက ထမင်းဖိတ်ကျွေးပြီးလက်နက်သိမ်း လိုက်ကြသည်။ အလံနီပါတီဗဟိုဌာနချုပ်တွင် စည်းရုံးရေး၊ စည်းကမ်းနာခံရေး၊
ဒိန်ဆာရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
အလံနီပါတီတွင် ပဋိပက္ခများပိုမိုပြင်းထန်လာခြင်း
ထိုးစစ်ဝင်လာသောကြောင့် ပျက်ပြား သွားရသည်။ ဗိုလ်စိုးအောင်သည် ရဲနီလှသန်း၏မိန်းမ နှင့် ဖောက်ပြန်လျက်ရှိသောကြောင့် ရဲနီလှသန်းက ဓားဖြင့်ထိုး
သဖြင့် သေဆုံးသွားရသည်။ ရဲနီလှသန်းမှာ မူ လက်နက်ချသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် တောင်ပိုင်းတိုင်း ဗျူရိုတည်ရှိရာ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင်လည်း အခြေအနေများစွာ ဆိုးနေပြီဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းတိုင်းဗျူရိုသည် ၁၉၅၂
ခုနှစ်တွင် အလံနီဌာနချုပ် အထက်မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရွှေ့ပြောင်းစဉ် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော အင်အားစုများဖြစ်သည်။ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်တွင်
တောင်ပိုင်းတိုင်းဗျူရိုမှ ကိုမောင်မောင်(ခေါ်) ကိုညွန့်ဝင်း ပါတီတွင်း လုပ်ကြံခံရပြီး သေဆုံးသွားရာ ကိုအောင်သူက ဆက်လက်တာဝန်ယူခဲ့ရသည်။
ကိုအောင်သူကျဆုံးသောအခါ ဗိုလ်စောနောင် ရောက်လာသည်။ နောက်ပိုင်းတွင်ခိုင်ထွန်းမယ်သည် တောင်ပိုင်းတိုင်းဗျူရို၏ အတွင်းရေးမှူးဖြစ်လာသည်။
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင် ခိုင်ထွန်းမယ်နှင့်အလံနီများ အစုလိုက်အပြုံလိုက်လက်နက်ချပြီးသောအခါ လက်နက် မချဘဲ ကျန်ရစ်သော အလံနီလေးယောက်သည်
ကြရပြန်သည်။ သခင်စိုးသည် အလံနီပါတီ၏ အဖတ်ဆယ်၍မရတော့သည့် အခြေအနေကြောင့် လက်ရွေးစင်ကွန်ဖရင့်ကို ကျင်းပတော့သည်။ လက်ရွေးစင်
ကွန်ဖရင့်ကို တက်ရောက်သူများမှာ သခင်စိုး၊ ကိုသော်တာ၊ ကိုသန်းလှ၊ ကိုစိုးလှ၊  ကိုလှမောင်၊   ကိုလှထွန်း၊   ကိုအုံးမောင် (ရှမ်းအုံးမောင်) နှင့်ကိုကြည်လွင်
တို့ဖြစ်ကြသည်။ သခင်စိုးက ဒုတိယအကြိမ်ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေး ရန်ဆုံးဖြတ်သည်။  ငြိမ်းချမ်းရေးတမန်အဖြစ် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို သခင်စိုးကိုယ်တိုင်
ခေါင်းဆောင် ရန် ငါးရက်စဉ်းစားပြီးမှ သဘောတူညီကြသည်။ ထို့နောက် ဗဟိုကော်မတီဝင် ကိုကြည်လွင်သည် လူအင်အား ၂ဝနှင့်အတူ သခင်စိုးမိသားစုအား
ကျွန်းချောင်းကျေးရွာ ပြည်သူ့စစ်များထံ လိုက်ပို့လိုက် သည်။ ဘရင်းနှစ်လက်၊ စတင်းလေးလက်၊ ကာဘိုင် ငါးလက်နှင့်ရိုင်ဖယ်များကိုလည်း ပြည်သူ့စစ်များထံ
အပ်နှံလိုက်ကြသည်။ သခင်စိုး၊ ဇနီးမခင်စုနှင့်သမီး သီတာအေး တို့အား ကျွန်းချောင်း ပြည်သူ့စစ်များက ဆိပ်ဖြူမြို့နယ်ရှိ ခလရ(၈၇)မှ တပ်စခန်းသို့
၁၉၇၁ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၁ ရက်တွင် အပ်နှံလိုက်ကြသည်။ ကိုကြည်လွင်နှင့်အင်အားစုများသည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီးနောက်
၁၉၇၁ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၃၁ ရက်တွင် အင်အား(၁၃)ယောက် ဖြင့် ခလရ(၉၈)သို့ လက်နက်ချလိုက်ကြသည်။
သခင်စိုးအဖမ်းခံပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အလံနီများ သည် တဖွဲဖွဲနှင့်လက်နက်ချအလင်းဝင်လာကြသည်။ သခင်စိုးနှင့်မိသားစု အဖမ်းခံရပြီး မကြာခင်
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊နိုဝင်ဘာလ ၃၁ ရက်တွင် အလံနီပါတီဌာန ချုပ်မှ လက်ကျန်အင်အားစုများသည်လည်း လက်နက် ချအလင်းဝင်လာကြသည်။ ၁၉၇၁
ခုနှစ် တွင်ကား လက်ကျန်အလံနီများမှာ တစ်ဦးချင်းသော်လည်းကောင်း၊ အဖွဲ့လိုက်သော်လည်းကောင်းလက်နက်ချခဲ့ကြရာ ကြွင်းကျန်ရစ်သော အင်အား
အနည်းငယ်သည် ရခိုင်ရိုးမ ဘက်သို့ ခိုအောင်းသွားကြရသည်။ သခင်စိုးအဖမ်းခံ စဉ် ကျန်ရစ်သော အလံနီအင်အားမှာ ၂၅ဝ ခန့်သာ ရှိလေရာ တဖြည်းဖြည်း
လုံးပါးပါးလာသောကြောင့် စစ်ရေးအရ တစ်စုံတစ်ရာမျှဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
သခင်စိုးအားရုံးတင်စစ်ဆေးခြင်း
ကွန်မြူနစ်ပါတီ(ဗမာပြည်)(ခေါ်)အလံနီပါတီ၏ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် သခင်စိုးအပေါ်တွင် နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုရာဇသတ်ကြီးပုဒ်မ ၁၂၂ (ခ)အရ
အရေးယူထားမှုကို အငြိမ်းစားအကျဉ်းထောင်မင်းကြီး ဦးသန်းနွဲ့က နာယကအဖြစ် ဆောင်ရွက်သော အထူး ရာဇဝတ်ရုံးအမှတ် ၆ဝ-၁၉၇၂ ဖြင့် ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊
ဇန်နဝါရီလ ၁၅ ရက်တွင် အင်းစိန်အကျဉ်းစခန်း၌ စတင်စစ်ဆေးသည်။ တရားလိုအကျိုးဆောင်ရှေ့နေ အဖြစ် ဦးမြင့်အောင်က ဆောင်ရွက်ပြီး တရားခံ အကျိုး
ဆောင်ရှေ့နေအဖြစ် ဦးကိုယုက ဆောင်ရွက်သည်။ အမှုစတင်စစ်ဆေးသည့်နေ့တွင် တရားလိုဘက် သက်သေ ရဲနီဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းဦးမြင့်အောင်ကို စစ်ဆေးရာ
အထက်မြန်မာနိုင်ငံသို့ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြပုံများကို ထွက်ဆို ခဲ့သည်။ ဇန်နဝါရီလ ၁၈ ရက်တွင် ရဲနီကျော်ဝင်းကို စစ်ဆေးရာ အလံနီပါတီ၏သမိုင်းကြောင်းနှင့်
သခင်စိုး က အထိန်းသိမ်းခံငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲကိုယ်စား လှယ်အဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့ပုံများကိုထွက်ဆိုခဲ့သည်။
၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၂)ရက်တွင် ရဲနီ မခိုင်ထွန်း(ခေါ်)ခိုင်ထွန်းမယ်ကို စစ်ဆေးရာခိုင်ထွန်းမယ်က အလံနီပါတီထဲရောက်သည်မှ လက်နက်ချ သည်
အထိ ကြုံတွေ့ရသမျှကို ထွက်ဆိုသွားခဲ့သည်။ ဇန်နဝါရီလ (၂၄)ရက်တွင် မုံရွာခရိုင်အလံနီခေါင်းဆောင် ဦးစိုးလင်း ကို စစ်ဆေးရာ အလံနီပါတီသည်
မြေယာအမှားအယွင်း၊ တပ်ပေါင်းစု အမှားအယွင်း၊ လက်ဝဲလက်ယာ တိမ်းစောင်းမှုများကြောင့် ပျက်စီးပြို ကွဲခဲ့ရကြောင်း ထွက်ဆိုခဲ့ပြီး
ဗဟိုကော်မတီဝင် ကိုထွန်း ကြည်၊ အရန်ဗဟိုကော်မတီဝင် ဦးထွန်းငြိမ်း၊ ဗဟို ကော်မတီစည်းရုံးရေးမှူး ဦးဘမူ တို့ကလည်း တပ်မတော်နှင့်
တိုက်ခိုက်ကြပုံ၊ အလံနီပါတီပြိုကွဲပုံတို့ကို ထွက်ဆို သွားသည်။
ပြည်သူ့ရဲဒုတိယလုံခြုံရေးမှူး ဦးဘိုမောင်က လည်း ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁ဝ) ရက်တွင် ဗကပဗိုလ်သက်ထွန်းနှင့် အလံနီတင့်လွင်တို့ ပူးပေါင်း၍
မြေပုံမြို့နယ် သန်းတောင်းကြီးရဲစခန်းကို တိုက်ခိုက် ကြပုံ၊ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၆)ရက်တွင် အမ်းမြို့ရှိ ရဲစခန်းနှင့် ခလရ (၃၃)ကို တိုက်ခိုက်ကြပုံများ
ကို ထွက်ဆိုသွားသည်။ ကိုအံကြူ(ခေါ်)မင်းနွယ် (ဗဟို ကော်မတီစည်းရုံးရေးမှူး)ကလည်း အလံနီပါတီ ပြိုကွဲပုံကို ထွက်ဆိုခဲ့သည်။
၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၆ ရက်တွင် ဗဟို ကော်မတီ ဦးကြည်လွင်ကို စစ်ဆေးရာ အလံနီပါတီတွင်း ပြဿနာများ၊ သခင်စိုးကို ကျွန်းချောင်းသို့ပို့ပေးရပုံ၊
လက်နက်ချပုံ၊ ၃၃ ဦးကော်မတီဖွဲ့စည်းစဉ်က သခင်စိုး ပါဝင်လိုသဖြင့် အစိုးရထံ စာရေးခဲ့ပုံများကို ထွက်ဆို သွားသည်။ ဗဟိုကော်မတီဝင် တပ်မှူးဟောင်း
ဦးစော နောင်ကလည်း သခင်စိုး နှင့် မခင်စု အတွင်းရေး ပြဿနာများကို အစစ်ခံခဲ့သည်။ ဗဟိုကော်မတီစည်းရုံး ရေးမှူး ဝကြီး(ခေါ်)ကျော်ညွန့်၊ ဖိုးညို၊
ဗဟို ကော်မတီ သန်းလှ(ခေါ်)သောင်းစိန်၊ ဗိုလ်ချုပ် လေးမျိုးဆွေ၊ မြကျော် တို့ကလည်း ဆင်စွယ်ရွာ လူသတ်မှုများနှင့် သခင်စိုး၊ မခင်စုတို့၏အတွင်းရေး
ပြဿနာများကိုထွက်ဆိုခဲ့ကြသည်။ တရားလိုပြ သက်သေ ၃၆ ဦးကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ဦးကိုယုနှင့် သခင်စိုးကိုယ်တိုင်က ပြန်လှန်မေးခွန်းများ မေးမြန်း ခဲ့သည်။
သခင်စိုးက ပြည်တွင်းစစ်၏တရားခံမှာ သူပင်ဖြစ်ကြောင်း၊ စတာလင်လမ်းလိုက်မိ၍မှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ အမြင်မှန်ရ၍ လက်နက်ချအလင်းဝင် လာခြင်း
ဖြစ်ကြောင်းဝန်ခံပြီး လွတ်ငြိမ်းခွင့်ပေးရန် ပန်ကြားခဲ့သည်။ တရားရုံးကသခင်စိုးအား အပြစ်ရှိ ကြောင်းဆုံးဖြတ်ပြီး သေဒဏ်ချမှတ်ခဲ့သည်။ သခင်စိုး သည်
သခင်စိုးသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏မျက်မှောက်ခေတ် နိုင်ငံရေးသမိုင်းတွင် ထင်ရှားကျော်စောခဲ့သူ၊ အစဉ် အလာကြီးမားခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သခင်စိုး၏ဖခင်မှာ
ဦးစံဒွန်းဆိုသူဖြစ်ပြီး မော်လမြိုင်ကျောက်တန်းရပ်တွင် သခင်စိုးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ သခင်စိုး၏ ပထမဇနီးမှာ လှလေးစိန်ဖြစ်ပြီး လှလေးစိန်၏ညီမဖြစ်သူ
မြလေးစိန် ကိုလည်း ယူထားခဲ့သည်။ သန်လျင်ရေနံချက်စက်ရုံတွင် အလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သဖြင့် အလုပ်သမားလူတန်း စားနှင့်ပတ်သက်၍ အထူး
ကျွမ်းကျင်သူ အဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။ နိုင်ငံရေးလောကသို့ ခြေစုံပစ်ဝင်သောအခါ ဇနီးနှစ်ယောက်ကို ငွေ ၅ဝဝ ကျပ်ပေး၍ ကွာရှင်းခဲ့ ကြောင်း၊
သခင်တင်မြက ဘုံဘဝမှာဖြင့် စာအုပ်တွင် ထည့်သွင်းရေးသားခဲ့ဖူးသည်။
ခဲ့သည်။ သခင်စိုးသည် နိုင်ငံရေးလုပ်ရာတွင် အလွန်ပင်စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်ပြီး ဇွဲနပဲကြီးလှသူဖြစ် သည်။ ဖက်ဆစ်ဂျပန်တပ်များ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းသို့
မဝင်ရောက်ခင်ကပင် ဖက်ဆစ်ကို တော်လှန်ရမည်ဆို ပြီး ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ကာ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေတ်တစ်လျှောက်လုံး တော်လှန်ရေးအတွက်
မြေအောက်တွင်ခိုအောင်းရင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့ပုံများကို သခင်တင်မြက ဘုံဘဝမှာဖြင့် စာအုပ်တွင် အသေးစိတ် ရေးသားခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့်
ဆာဝီလျံ စလင်းတို့တွေ့ဆုံကြစဉ် ဆာဝီလျံစလင်းက ဖဆပလ ၏ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်မည်သူနည်းဟုမေး၍ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက သခင်စိုးဟု
ဖြေခဲ့သဖြင့် ကျန်တပ်မတော်ခေါင်းဆောင်နှင့်ဆိုရှယ်လစ်များက မချင့်မရဲဖြစ်ခဲ့ကြကြောင်း၊ ဒေါက်တာမောင်မောင်၏
မြန်မာ့နိုင်ငံရေးခရီးနှင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်း စာအုပ်တွင် ရေးသားခဲ့သည်။
သခင်စိုးသည် လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှု၊ ဖက်ဆစ် တော်လှန်ရေးတို့တွင် နယ်ချဲ့နှင့်ဖက်ဆစ်တို့၏ဖိနှိပ်မှု အမျိုးမျိုးကြားမှ ထောင်အကြိမ်ကြိမ်အကျခံကာ
စွန့်စွန့်စားစားလုပ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ဦးဆောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ကွန်မြူနစ်ပါတီနှစ်ခြမ်းကွဲသောအခါ အလံနီပါတီကို ဦးဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
အလံနီ ပါတီသည် လမ်းစဉ်နှင့်လုပ်ရပ်များ မှားယွင်းခဲ့ပြီး ပြည်သူလူထုကဆန့်ကျင်ခြင်း၊ တပ်မတော်က တိုက်ခိုက် ခြင်းတို့ကြောင့် ပြိုကွဲပျက်စီးခဲ့ရသည်။
သခင်စိုးသည် မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးသမိုင်းတွင် အဓိကပါဝင်ခဲ့သူ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည် (ပထမအဆင့်) ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရ
လေသည်။ သခင်စိုးသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၄ ရက်တွင် ရန်ကုန်မြို့ ဦးဝိစာရအိမ်ရာ တိုက် ၂၉၊ အခန်း(၈) တွင် နေထိုင်နေစဉ် ၉၆ ပါးသောရောဂါဝေဒနာ
ဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီးဒေါ်ခင်စုနှင့် သားသမီးခြောက်ယောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
သခင်စိုးသည် အယူအဆပြင်းထန်သောမာ့က်စ် ဝါဒီတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ သခင်စိုး၏ခေါင်းဆောင်မှုဖြင့် အလံနီပါတီသည် ဆူပူသောင်းကျန်းခဲ့လေရာ မြန်မာ့
နိုင်ငံရေးသမိုင်းတွင် အလံနီများသည် ထရော့စကီး ဂိုဏ်းသားများအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။ သို့သော် အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များ၊ လက်ဝဲအလွန်အကျွံအယူ
အဆများ ကြောင့် အလံနီကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ပြည်သူလူထုနှင့် တစ်စတစ်စကင်းကွာ၍ လာသည်။ ဆင်စွယ်ရွာလူသတ်မှုမှစ၍ နှစ်ရှည်လများထောက်ခံ
ကူညီလာ သော ဒေသခံပြည်သူလူထုကပင် ဆန့်ကျင်လာလေရာ အလံနီပါတီသည် တစ်စတစ်စကျဆုံးလာရတော့သည်။ ၁၉၆၃ ခုနှစ် ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေး
ဆွေးနွေးပွဲ ပျက်ပြားပြီးနောက်တွင်ကား အလံနီတို့သည် ပြည်သူ လူထုနှင့် အတွေ့မခံရဲသည့် အခြေအနေအထိ ရောက် ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် အလံနီပါတီသည်
တိမ်မြုပ်မှေး မှိန်ခဲ့ရသည်။
၁၉၆၃ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် ပါတီတွင်း ပြဿနာများကိုသာ လူမသိသူမသိ ဖြေရှင်းနေရတော့ သည်။ သခင်စိုး၏အမှုကို စစ်ဆေးသောအခါ အလံနီ ပါတီ၏
ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သခင်စိုး၏အမှုကို ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ(၁၅)ရက်တွင် အငြိမ်းစား အကျဉ်းထောင်မင်းကြီးဦးသန်းနွဲ့ နာယကအဖြစ် ဆောင်ရွက်သော
အထူးရာဇဝတ်ရုံးအမှတ် ၆ဝ-၁၉၇၂ ဖြင့် စတင်စစ်ဆေးခဲ့ရာ ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၁၁)ရက်ထုတ်ကြေးမုံသတင်းစာတွင် အောက်ပါအတိုင်း
အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။
အလံနီသခင်စိုးကြီးအမှု စတင်စစ်ဆေးပြီး တိုင်းပြည်အကျိုးရှိမည်ယုံ၍ လက်နက်ချခဲ့ပုံ သက်သေ ရဲနီ ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း မြင့်အောင် အစစ်ခံ
ရန်ကုန် ဇန်နဝါရီလ ၁၅
အလံနီကွန်မြူနစ်ပါတီ(ဗမာပြည်)အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် သခင်စိုးအပေါ်နို်င်ငံ တော်ပုန်ကန်မှု ရာဇသတ်ကြီးပုဒ်မ ၁၂၂ (၁)အရ အရေးယူထားမှုကို
အငြိမ်းစားထောင်မင်းကြီး ဦးသန်းနွဲ့ နာယကအဖြစ် ဆောင်ရွက်သော အထူးရာဇဝတ်ရုံးအမှတ် ၆ဝ-၁၉၇၂ တွင် စစ်ဆေးသည်။
အဖွဲ့ဝင်
အထူးရာဇဝတ်ရုံး၏အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် အရန် နာယက ဦးခင်မောင်ကြီးနှင့်အဖွဲ့ဝင် ဦးဘသိန်းတို့က ဆောင်ရွက်ကြသည်။ အမှုကို အင်းစိန်အကျဉ်းထောင်
သင်တန်းခန်းမ ၌ စစ်ဆေးသည်။
ရုံးထုတ်
ယနေ့ သခင်စိုးကြီးကို ရုံးထုတ်လာရာ သခင်စိုး သည် လွယ်အိတ်ကြီးတစ်လုံးကိုလွယ်လျက် ဂျပန်ဖိနပ်အဖြူရောင်ကိုစီး၍ အားကစားသမားများ
ဝတ်သောစပို့ရှပ်အဖြူရောင်လက်တို ကို အတွင်းမှခံပြီး  ဘေဘီရှပ်စကင်း   မရန်းနုရောင်အပေါ်အင်္ကျီနှင့်လုံချည် အနက်စင်းအဝါခံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
နှုတ်ဆက်
တရားခွင်အတွင်းသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ခုံရုံး နာယကနှင့်အဖွဲ့ဝင်များကို ဦးညွှတ်အရို အသေပေးပြီး ခုံရုံး၏လက်ယာဘက်၌ ထိုင်နေသည့်တရားလို
အကျိုးဆောင်ရှေ့နေကြီး ဦးမြင့်အောင်နှင့် ရဲအရာရှိများကို ဂွတ်မောနင်း ဟု အင်္ဂလိပ် လိုနှုတ်ဆက်ကာ ၎င်းဘက်မှ လိုက်ပါဆောင်ရွက်မည့် အကျိုးဆောင်
ရှေ့နေကြီး ဦးကိုယုဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက် သည်။
ဖမ်းမိ သခင်စိုးကို လွန်ခဲ့သော ၁၉၇ဝပြည့်နှစ်၊ နိုဝင် ဘာလ (၁၁)ရက်က ပခုက္ကူမြို့နယ် ကျွန်းချောင်းကျေးရွာတွင် ပြည်သူ့စစ်အဖွဲ့ နှင့် တပ်မတော်တို့ပူးပေါင်းပြီး
ဖမ်းဆီးရမိ သဖြင့် တရားစွဲဆိုတင်ပို့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကြေးမုံသတင်းစာ တရားလိုပြသက်သေ ရဲနီဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းဦးမြင့်အောင်ကို ရုံးတော်က စစ်မေး ပုံများအား အသေးစိတ်ရေးသားသွားသည်။ ရဲနီ
ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း ဦးမြင့်အောင်က ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် သခင် မောင်မောင်၊ သခင်မြသွင်တို့နှင့်ဆက်သွယ်၍ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပုံ၊ ထိုစဉ်က
ကွန်မြူ နစ်ပါတီခေါင်းဆောင်မှာ သခင်စိုးဖြစ်ပြီး ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များမှာ ကိုမောင်မောင်၊ ကိုနေဒွန်း၊ သခင်တင်မြ၊ ကိုကျော်ဝင်း၊ ကိုထိန်လင်းတို့ဖြစ်ကြပုံ၊
နောက် ပိုင်းမှ သခင်သန်းထွန်းနှင့် ကိုဗဟိန်းတို့ ရောက်ရှိလာပုံ၊ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးတွင် တစ်ပြည်လုံးအတွက် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်မှာ သခင်စိုးဖြစ်ပြီး
စစ်ရေး ခေါင်းဆောင်မှာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဖြစ်ပုံတို့ကို ထွက်ဆိုခဲ့သည်။
ရဲနီဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း မြင့်အောင်က ကွန်မြူနစ် ပါတီတွင် ဒေးဒရဲနယ်၌ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူရကြောင်း၊ ကျိုက်လတ်မြို့နယ် ညောင်ချောင်း
ကျေးရွာတွင် ကျင်းပသော ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ပထမ အကြိမ်ကွန်ဂရက်တွင် သခင်စိုးကခေါင်းဆောင်ကြောင်း၊ ဒုတိယအကြိမ် ကွန်ဂရက်တွင် သခင်စိုး
နောက်အိမ်ထောင်ပြုမှုဖြင့် အရေးယူခံရပုံ၊ ကွန်မြူနစ်ပါတီက ဘရောက်ဒါဝါဒကိုလက်ခံခဲ့ပုံ၊ ပါတီနှစ်ခြမ်းကွဲရာမှ အလံနီပါတီပေါ်ပေါက်လာပုံ၊ အလံနီပါတီက
အတွင်း ဝန်ရုံးကိုဝိုင်းခြင်း၊ မင်းမနိုင်ကွက်သစ်တွင် ကျူးကျော် အိမ်ရာများဆောက်လုပ်နေထိုင်ခြင်းတို့ကို ခေါင်းဆောင် ၍ တိုက်ပွဲဝင်ပုံ စသည့်သမိုင်းရေးရာ
အချက်အလက် များစွာကိုလည်း ထွက်ဆိုခဲ့သည်။ အလံနီနှင့် ကေအင်န် ဒီအိုတို့ တိုက်ခိုက်ကြပုံ၊ အလံနီဌာနချုပ် အထက်မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရွှေ့ပြီးသုံးပါတီ
၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ(၁၈)ရက်တွင် တရားခံအကျိုးဆောင်ရှေ့နေကြီး ဦးကိုယုက ဦးမြင့်အောင်ကို ပြန်လှန်မေးခွန်းများထုတ်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့တွင်
ဦးမြင့်အောင်က ဦးကိုယု၏မေးခွန်းများကို ဖြေကြား သွားရာတွင် ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး၌ ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏အခန်းကဏ္ဍပိုင်းများ၊ ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီမှ
ကြေညာပုံများကို ထည့်သွင်းဖြေကြားသွားသည်။ အလံနီပါတီနှင့်ပတ်သက်၍လည်း တရားခံအကျိုး ဆောင်ရှေ့နေ ဦးကိုယုနှင့် ဦးမြင့်အောင်တို့ အောက်ပါ
အတိုင်း အမေးအဖြေ လုပ်ခဲ့ကြသည်။
ဆက်လက်၍ ဦးမြင့်အောင်ကထွက်ဆိုရာတွင် ခရုရှက်ဖ်ကို ဆန့်ကျင်သည်မှာလည်း ပါတီ၏ညွှန်ကြားချက်အရဖြစ်သည်။ အလံနီက ဆန့်ကျင် သည်မှာလည်း
ခြင်းဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်သည့်နေရာများတွင် အလံနီ အစိုးရဟု ခေါ်သည်ကို တိတိကျကျမပြောနိုင်ပါ။
တွေ့ဆုံဆွေးနွေးရန် အစိုးရက ဖိတ်ခေါ်ချက် အရ ဗမာပါတီအနေဖြင့် ပထမဆုံးတောတွင်းက လာသည်မှာ အလံနီပါတီဖြစ်သည်။ လက်နက်မချမီ
တော်လှန်ရေး ကောင်စီ၏ဝါဒသဘော တရားများကို တရားဝင် မည်သည့်စာရွက်စာတမ်းများကိုမျှ မလေ့လာခဲ့ရပါ။ ထို့ကြောင့် တော်လှန်ရေးအစိုးရကို
ဘာမှန်းမသိခဲ့ပါ။ လေ့လာပြီးမှ တော်လှန်ရေးအစိုးရအကြောင်း သိရသည်။
ဆက်လက်၍ တရားခံအကျိုးဆောင်ဦးကိုယု က မေးမြန်းရာတွင် တော်လှန်ရေးအစိုးရတက်လာတာ ကျွန်တော်တို့ဦးမြင့်အောင်တို့ကြိုက်တဲ့ တော်လှန်ရေးနည်း
နဲ့ တက်လာတာလား၊ ပါလီမန် ရွေးကောက်ပွဲနည်းနဲ့တက်လာတာလား၊ ဦးမြင့် အောင် ဘယ်လိုမြင်လဲဟု မေးလိုက်သည်။ဦးမြင့်အောင်သည် ထိုမေးခွန်းကို
အချိန် အနည်းငယ်ကြာစဉ်းစားနေပြီး ဒါကတော့ဗျာ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော်တို့ လူတိုင်းသိပြီးသားပဲဟု ရယ်ပြီးပြောသည်။ဦးကိုယုက အထက်ပါမေးခွန်းကိုပင်
ထပ်၍ မေးမြန်းရာ ဦးမြင့်အောင်က မဖြေဘဲနေသဖြင့် တရားခံအကျိုးဆောင်ဦးကိုယုက ၎င်းမေးခွန်းကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။
တရားလိုအကျိုးဆောင်ဦးမြင့်အောင်ကလည်း ရဲနီ ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းဦးမြင့်အောင်ကို ဆက်လက်မေးမြန်း သွားရာ အလံနီပါတီလက်နက်ကိုင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု
များ အစကတည်းကရှိပုံ၊ တပ်မတော်သို့ဝင်ခဲ့ဖူးသော် လည်း အလံနီပါတီ၏စီစဉ်မှုကြောင့် ထွက်ခဲ့ရပုံတို့ကို ဖြေကြားသွားသည်။
ထိုနေ့မှာပင် တရားလိုပြသက်သေ ရဲနီကျော်ဝင်း ကို ဆက်လက်စစ်ဆေးသည်။ ရဲနီကျော်ဝင်းက အသက် ၁၆ နှစ်သားအရွယ်တွင် တို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့
ဝင်ပြီး သခင်ကျော်စိန်မှတစ်ဆင့် သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း ဦးဆောင်သော တို့ဗမာအစည်းအရုံး သို့ ရောက်ရှိလာပုံ၊ သခင်အောင်ဆန်းဦးစီး၍ ကွန်မြူနစ်ပါတီ
ဖွဲ့စည်းရာ တွင်ပါဝင်ခဲ့ပုံ၊ သခင်ဗဟိန်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီမှ ကူဟန်း(ခေါ်)ကိုထင်ဟန်းနှင့် တွေ့ဆုံပုံ၊ ကူဟန်းက မော်စီတုံး၏
ပြောက်ကျားနည်း များကို အင်္ဂလိပ်လိုပို့ချပုံ၊ သခင်စိုးနှင့်တွေ့ဆုံပုံတို့ကို အကျယ်တဝင့်ထွက်ဆိုသည်။ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သခင်စိုးနှင့်
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း စတင်၍ သဘောထားကွဲပြားပုံကိုလည်း အောက်ပါ အတိုင်းထွက်ဆိုခဲ့သည်။
ထိုနောက်ပိုင်းတွင်(၁၉၄၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ကွန်မြူနစ်ပါတီ ပထမအကြိမ် ကွန်ဂရက်ကို ကျိုက်လတ်မြို့နယ်ညောင်ချောင်းကျေးရွာ၌ ကျင်းပပြီးနောက်တွင်)
ကျွန်တော်သည် ရန်ကုန်ရှိ သခင်တင်မြနှင့်တွဲ၍ လုပ်ရသည်။ ပုဇွန်တောင် ဈေးအတွင်း ကုန်ခြောက်ဆိုင်ဖွင့်ထားပြီး ဗဟိုပြု ကာ စည်းရုံးရေးလုပ်သည်။
ကျွန်တော်နှင့် သခင်တင်မြသည် တစ်လှည့်စီသွားပြီး တပ်တွင်း၌ နိုင်ငံရေးသင်တန်းပေးရသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းအိမ်ရှိ ကိုယ်ရံတော်တပ်ကိုလည်း
ကျွန်တော် က သင်တန်းပေးရသည်။ ထိုအိမ်မှာပင် ကျွန်တော်နေပါသည်။ ထိုစဉ်က ဗိုလ်ချုပ်အောင် ဆန်းသည် ကန်တော်ကြီးနှင့် ဦးထွန်းမြတ်လမ်းရှိ
အိမ်တွင်နေပါသည်။ (ယခု ဦးသာဝင်းနေ    သည်။)
သခင်ဘို က သခင်စိုးရေးသော လွတ်လပ် ရေးကြေညာစာတမ်းဖတ်ချင်ကြောင်းတောင်း၍ ကျွန်တော်ပေးဖတ်ပါသည်။ သခင်ဘိုမှ သခင် အောင်ဆန်း၊
ကြောင်မျိုးရင်း
ကျမ်းကိုး
* ကဏ္ဍ:နို့တိုက်သတ္တဝါ မျိုးရင်းများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
သခင်သန်းထွန်း၊ သခင်ဗဟိန်းတို့ ဖတ်ကြသည်။ ထိုစာအုပ်ဖတ်ပြီးသောအခါ သခင်အောင်ဆန်းက သခင်စိုးနှင့်တွေ့လိုကြောင်း ပြောသဖြင့် သခင်စိုးထံ
သွားရောက်သတင်းပို့ပါ သည်။ သခင်စိုးက ဘာကြောင့်တွေ့ချင်တာလဲဟု မေးခိုင်းသဖြင့် သခင်အောင်ဆန်းထံ သခင်ဘိုမှ တစ်ဆင့် အကြောင်းပြန်ရာ
သခင်အောင်ဆန်းက အင်္ဂလိပ်လိုရေးပေးလိုက်ပါသည်။
သခင်စိုးက သခင်အောင်ဆန်းနှင့်အတွေ့ မခံဘဲ ငါတို့သဘောထားဟုဆိုပြီး စာရေးပေး လိုက်ပါသည်။ ထို့နောက် သခင်အောင်ဆန်းနှင့်သခင်စိုးတွေ့ဆုံရေး
ထိုမှတစ်ဆင့် တွံတေးတူးမြောင်းအတိုင်းသွားပြီး မအူပင်ဘက် သွားသည့် ရွာတစ်ရွာတွင် သခင်သန်းထွန်းနှင့် သခင်စိုးတွေ့ဆုံကြသည်။
ရဲနီကျော်ဝင်း၏ထွက်ဆိုချက်များမှာ သခင်အောင်ဆန်းသည် ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ထူထောင်လာခဲ့သည့် ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့်ကွဲကွာသွားပုံ သခင်စိုးက ကွန်မြူနစ်
ပါတီကိုဦးဆောင်ပုံ၊ သခင်သန်းထွန်းနှင့် သခင်စိုး ဆက်သွယ်မိပြီး သခင်သန်းထွန်းကွန်မြူနစ်ပါတီသို့ ရောက်ရှိလာပုံ၊ သမိုင်းဆိုင်ရာအချက်အလက်များပင်
ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ရဲနီကျော်ဝင်းသည် ဖက်ဆစ် တော်လှန်ရေးဆောင်ရွက်ကြပုံ၊ ကွန်မြူနစ်ပါတီက ဘရောက်ဒါဝါဒလက်ခံပုံ၊ အိန္ဒိယရောက်နေသော သခင်စိုးထံမှ
ဘရောက်ဒါဝါဒမှားနေသဖြင့် ဆက်လက် ကျင့်သုံးခြင်းမပြုကြရန် သံကြိုးရိုက်၍တားမြစ်ပုံများကို ထွက်ဆိုသွားသည်။ သခင်စိုးအဖမ်းခံရပြီး လက်နက်ကိုင်
သောင်းကျန်းကြပုံကိုလည်း အောက်ပါအတိုင်း ထွက်ဆိုခဲ့သည်-
၂၃-၁-၄၇ နေ့တွင် အလံနီကွန်မြူနစ်ပါတီကို ဒုတိယအကြိမ်မတရားအသင်း ကြေညာပါသည်။ မတရားအသင်းကြေညာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ဗမာပြည်
ကွန်မြူနစ်ပါတီအနေဖြင့် အနာခံစည်းရုံးရေးကာလဟု သတ်မှတ်ပါသည်။ အနာခံဆိုသည်မှာ ရုံးရှေ့၌ တရား မဆိုင်ရ၊ လွှတ်ပေးလျှင်လွှတ်၊ မလွှတ်ပေးလျှင်
သေသည် အထိ အစာငတ်ခံနေရမည်ကိုဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်မှာပင် ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရခိုင်အမျိုးသား အလံနီကွန်မြူနစ်ပါတီဝင်များက
လက်နက်ကိုင်ပြီး ပုန်ကန်နေကြပြီဖြစ်သည်။ အခြားမည်သည့်နေရာတွင် မှ ထိုသို့မပြုလုပ်သေးပါ။
အခြေအနေအရပ်ရပ်များကို သုံးသပ်ပြီး ဗဟို ကော်မတီအစည်းအဝေးကျင်းပရန် သခင်စိုးရန်ကုန်သို့ တက်လာသည်။ လာခြင်းမှာ လက်နက်ကိုင်
တော်လှန်ရန် အချိန်ကျပြီ ဟု တပ်လှန့်နှိုးဆော်ရန် ဖြစ်သည်။ သခင်စိုးအနေနှင့် သေတမ်းစာတစ်စောင် ရေးပြီး တစ်ပြည်လုံးကို  ဖြန့်ခဲ့သည်။
စာတွင် ကျုပ်သေခဲ့လျှင် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးနေရာကို သခင်ဖေဌေးအား ပေးရန်ဖြစ်သည်။
ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးလာစဉ် ကြည့်မြင်တိုင်ဗားကရာဆိပ်ကမ်းအထက်၌ သခင်စိုးအဖမ်းခံရသည်။ ရန်ကုန်ထောင်တွင် သခင်စိုးကိုထားကြောင်း
သိရသဖြင့် ကျွန်တော်အဆက်အသွယ်လုပ်ရာရသည်။ သခင်ဖေဌေးမှာ ကွန်မြူနစ်ပါတီအစတွင်ပါခဲ့သော် လည်း သခင်ကျော်စိန်နောက်ပါသွားသည်။
နောက်မှ ပါလာပြန်ပါသည်။ သခင်စိုးနှင့် အဆက်အသွယ်ရသော အခါ သခင်စိုးက  တစ်ပြည်လုံးလက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရန် ညွှန်ကြားပါသည်။
ညွှန်ကြားချက်ကို သခင်ဖေဌေးအားပြောပြသောအခါ ၎င်းက ရွာတစ်ရွာ တည်းက ထလုပ်လျှင် အဝိုင်းခံရပြီး သေကုန်မည်။ မြို့မှာလုပ်လျှင် မကောင်းဘူးလား
ဟု သခင်စိုးထံ ပြန်မေးသည်။ ထိုအခါ သခင်စိုးက သခင်ဖေဌေးသည် တွေဝေ သည်ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကို အတွင်းရေးမှူးနေရာ ပေးပြီး တစ်ပြည်လုံးတွင်
လက်နက်ကိုင်တော်လှန် ရန် ညွှန်ကြားပါသည်။ ၎င်း၏ညွှန်ကြားချက်အရ တစ်ပြည်လုံးသို့ လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရန် နီးစပ်ရာ သို့တစ်ဆင့် လည်းကောင်း၊
ကိုယ်တိုင်လည်းကောင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပါသည်။ ထောင်နှင့်အပြင် အဆက်အသွယ်မပြတ်၍ သခင်စိုးထံ သတင်းမပြတ်ပို့ပေးနေ ရသည်။
တစ်နေ့တွင် တပ်ရင်း(၁)မှ အလံနီကလာပ်စည်း ဝင်များဖြစ်သော အရာခံဗိုလ် ရွှေဘော်၊ ကိုထွန်းငြိမ်း တို့ရောက်လာပြီး သခင်စိုးကို ရန်ကုန်ထောင်မှထုတ်ရန်
သဘောထားတင်ပြလာသည်။ ကျွန်တော်က သခင်စိုး ထံ အကြောင်းကြားရာ သခင်စိုးက လက်ခံသည့်အပြင် ထောင်အနေအထားရှိပုံကိုပါ အကျဉ်းချုပ်ရေးပြီး
ပေး လိုက်ပါသည်။ သခင်စိုးမှာ ထိုစဉ်က အစာငတ်ခံလျက် ရှိသည်။
သခင်စိုးထံ စာရေးအကြောင်းကြားလိုက်ရာ ထို စာကို ထောင်အာဏာပိုင်များမိသွား၍ တပ်ရင်း(၁) တစ်ခုလုံး လက်နက်အသိမ်းခံရပြီး ကျွန်တော့်ကိုလည်းဖမ်းမိ
သွားသည်။ ၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် အစာငတ်ခံ  ဆန္ဒပြကြရာ ထောင်ဆူသည့်အတွက် ကျွန်တော်နှင့် သခင်စိုးကို အတူထားရန်မဖြစ်ဆိုပြီး သခင်စိုးကို သာယာဝတီ
ထောင်သို့ ပို့လိုက်ပါသည်။
တိုက်ယူရသည့် မျက်ရည်တပေါက် (စာအုပ်)
မြန်မာ့တပ်မတော်မှ ဒု-ဗိုလ်မှူးကြီး မောင်မောင် အပါအဝင် အရာရှိခြောက်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးထားရာမှ လွတ်မြောက်အောင် စတင်ကြံဆောင်သည်မှ သွားရောက်ကယ်ဆယ်ခဲ့ပြီးသည်အထိ ဖြစ်ရပ်များကို ရေးသားထားသော စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မကယ်တင်နိုင်မီ ပထမဆုံး သွားရောက်ကယ်တင်ခဲ့ပြီး မအောင်မြင်ဘဲ ကျဆုံးခဲ့သော စောဘရီ၊ စောမြင့် တို့ အောင်ဆန်း သူရိယ ဘွဲ့ ရရှိခဲ့ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မည်မျှခက်ခဲသောအလုပ်ကို မည်သို့ကျော်လွှားကာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ဖတ်ရှုရမည်ဖြစ်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
နေစဉ် ကျွန်တော့်ကိုပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့ ဝင်အဖြစ် ခန့်ကြောင်းသိရသည်။ ၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် ထောင်မှလွှတ်လိုက်ပါသည်။ ထိုနှစ်ထဲမှာပင် တွံတေးမှ တစ်ဆင့်
ကျွန်တော်တောခိုသွားသည်။ ကျွန်တော်ရယ်၊ ကိုတင်မောင်ငြိမ်း၊ ကိုမင်းသူတို့ ရှိရာ တွံတေးတောကြီးတန်းမှနေ၍ သခင်စိုးရှိရာ အထက်ဗမာပြည်ဌာနချုပ်သို့
လိုက်သွားကြသည်။ ဆီမီးခုန်ရွာတွင် တွေ့ရသည်။ ဌာနချုပ်သို့ရောက် သောအခါ သခင်စိုးနှင့် ကိုမြင့်အောင်တို့ သဘောထားကွဲလွဲနေကြောင်း သိရသည်။
ကိုမြင့်အောင်မှာ ထိုစဉ် က ပေါ်လစ်ဗျူရိုတစ်ဦးဖြစ်သည့်အပြင် ရဲနီတပ်မတော် ၏ စစ်သေနာပတိလည်းဖြစ်သည်။
တိုက်ယူရသည့် မျက်ရည်တပေါက် (စာအုပ်)
ဤစာအုပ်ကို ရေးသားသူ စာရေးဆရာ ရန်ကုန်ဘဆွေ သည် အင်္ဂလိပ်အစိုးရ၏ စစ်မှတ်တမ်းများ၌ အင်္ဂလိပ်နှင့် ဖက်ဆစ်ဂျပန်များကို တော်လှန်ရန် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် ရန်ကုန်မြေအောက်တော်လှန်ရေး ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယခုဖော်ပြသော“တိုက်ယူရသည့် မျက်ရည်တပေါက်” ဝတ္ထုသည် ချီလေသော်လည်း ဝတ္ထု၏ အဆက်ဟု စာရေးဆရာက ဆိုထားသည်။ ဤဝတ္ထုအတွင်း၌ ပါရှိသည့် အကြောင်းအရာများသည် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း နီးပါးဖြစ်ရပ်မှန်များကို ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့နေရာများတွင် စစ်ရုံးချုပ်၏ ကန့်ကွက်မှုအရ နေရာလွှဲထားသည်။ ဒု-ဗိုလ်မှူးကြီးမောင်မောင် အပါအဝင် အရာရှိ ခြောက်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးထားရာ နေရာသည် ပဲခူးတိုင်း၊ တောင်ငူမြို့မှာ ကရင်ပြည်နယ်၊ သံတောင်မြို့သို့ သွားရာလမ်းရှိ ကြားနေရာတစ်ခု (ဥပမာ … ဘောဂလိရွာ)ဟု သိရသည်။ ယင်းကယ်ဆယ်ရေး စစ်ဆင်မှုသည် မြန်မာနိုင်ငံ ပြည်တွင်းစစ်သမိုင်းတွင် ရဟတ်ယာဉ်ကို စပြီး အသုံးပြုသော တိုက်ပွဲဟုသိရသည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
ဖြစ်ရသည့်အကြောင်းမှာ ကွန်မြူနစ်ပါတီကွဲတာ မှန်သည်ဟု သခင်စိုးက စာတမ်းတင်ရာ ကိုထူးနှင့် ထွန်းစိန်တို့က မှားသည်ဟု ဝေဖန်ကြသည်။ ထိုသို့ရှိ စဉ်
ကိုမြင့်အောင်က ကိုထူးတို့ပြောတာ မှန်မလားဟု တွေဝေနေသဖြင့် သဘောထားကွဲခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်ရောက်သွားသောအခါ ကိုမြင့်အောင်၏
စစ်သေနာပတိရာထူးကို ကျွန်တော့်အား ပေးပါသည်။
ထို့နောက် ရဲနီကျော်ဝင်းက ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ကျော ကြီးစခန်းတွင် သခင်စိုးက အထွေထွေစစ်တမ်းတစ်စောင် ကို ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေး၌ တင်သွင်းရာ မှ
ကိုမြင့်အောင်၊ ကိုထိန်လင်း၊ မစောမြ၊ ကိုထူးနှင့် ထွန်းစိန်တို့ကန့်ကွက်ကြပုံ၊ နောက်ပိုင်း ကိုမြင့်အောင်၊ ကိုထိန်လင်းနှင့် မစောမြတို့က လက်ခံပြီး ကိုထူးနှင့်
စစ်သေနာပတိရာထူးမှ အရန်ဗဟိုကော်မတီဝင်အဖြစ်သို့ ရာထူးလျှော့ချခံရပုံများကို ထွက်ဆိုသွားသည်။
သခင်စိုး၏ အမှုအား ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ဇန်နဝါရီလ (၂၂)ရက်တွင် ဆက်လက်စစ်ဆေးရာ ရဲနီဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းရဲနီကျော်ဝင်းကို တရားလိုအကျိုးဆောင် ဦးမြင့်အောင်
က မေးခွန်းများမေးမြန်းခဲ့သည်။ ရဲနီကျော်ဝင်း က ခရုရှက်ဖ်အား စွဲချက်တင် တိုက်ခိုက်ကြပုံ၊ အောင်မာဃစစ်ဆင်ရေးကြောင့် အလံနီပါတီဌာနချုပ် ရွှေ့ပြောင်း
နေရပုံ၊ ၁၉၅၆ ခုနှစ် ဗဟိုကော်မတီအစည်း အဝေးပွဲကျင်းပပြီး ပေါ်လစ်ဗျူရိုပြန်ဖွဲ့ပုံ၊ တပ်မှူးကြီး များ ညီလာခံကျင်းပကြပုံ၊ အစိုးရထိုးစစ်တွင် သခင်စိုး ၏
ဇနီးဟောင်းဒေါ်နှင်းမေကိုမိသွားပြီးနောက် ဗကပ၊ ပြည်သူ့ရဲဘော်တို့နှင့်အတူ သုံးပါတီအစည်းအဝေး ကျင်းပကြပုံ၊ ပြည်သူ့ရဲဘော်နှင့်  နယ်မြေလုကြပုံ၊
ရဲနီကျော်ဝင်းအား ရာထူးချထားပုံ၊ ကျောချောင်းဒေသခံ ပြည်သူလူထုက အလံနီများကိုဆန့်ကျင်ပြီး တပ်မတော်နှင့် ပူးပေါင်းကြပုံများကို ဖြေကြားသွားခဲ့သည်။
၁၉၆၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလကုန်ခါနီးတွင် သခင် စိုးခေါ်သဖြင့် ဘော်လီဘောစခန်းကိုရောက်သွားပြီး ရန်ကုန်မြို့ရှိ လူငယ်တပ်ဦးနှင့် ဆက်သွယ်ပုံကိုလည်း
အောက်ပါအတိုင်း ဖြေကြား သွားသည်။
ဌာနချုပ်၌ တဲပေါင်း ၃ဝ ကျော်ရှိပြီး ထိုစခန်းကို ဘော်လီဘောစခန်းဟုခေါ်ပါသည်။ (တရားရုံး နာယက ဦးသန်းနွဲ့က ဘော်လီဘောစခန်းလို့ ဘာလို့ခေါ်သလဲ
ဟုမေးရာ ရဲနီကျော်ဝင်းက စခန်းအလယ်မှာ ဘော်လီ ဘောကွင်းကြီးရှိပြီး ဘော်လီဘောကစားကြသောကြောင့် ဘော်လီဘောစခန်းဟု ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု
ဖြေ ကြားသွားသည်။)
ထိုစခန်းတွင် ကိုနေဒွန်း၊ ကိုမြကျော်၊ ဗိုလ်မျိုးဆွေ၊ မငွေစံ စသည်တို့ကို တွေ့ရသည်။ ထိုစခန်းတွင်ရှိနေစဉ် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီအပေါ် ဝေဖန်ချက်ပြုစုပြီး
သို့ပင် ပို့ပေးရသည်။ တပ်ဦး ကမှ ကော်ပီပွားပြီးဖြန့်ပါသည်။
(တရားရုံးနာယကဦးသန်းနွဲ့က ရန်ကုန်မှာ ရှိတဲ့ တပ်ဦးဆီ ပို့တယ်ဆိုတော့ ဘယ်သူ့ဆီပို့ရတာလဲ)ဟု မေးပါသည်။
ရဲနီကျော်ဝင်းက ကိုယုဆီပို့ရတာပါဟု ဖြေလိုက် သည့်အခါ တရားရုံး၌ရှိနေသူများက ဝိုင်းရယ်ကြသည်။
ခမ်းယုံးရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
ခမ်းယုံးရွာ (Hkamyone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၈၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၃၂ ဦး၊ မ ၂၀၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
ထို့နောက် ရဲနီကျော်ဝင်းက ဦးမြင့်အောင်တို့ခွဲထွက်ပြီး အလင်းဝင်ကြကြောင်း၊ ကျော်ဇံရှီးတို့နှင့် သဘောကွဲကြောင်း၊ ဗကပသခင်ချစ်နှင့် ဗိုလ်သက်ထွန်း တို့
အလံနီဌာနချုပ်သို့ရောက်ရှိလာကြောင်း၊ ၁၉၆၃ ခု ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲတွင် ကင်းထောက်အဖွဲ့ (ပဏာမငြိမ်းချမ်းရေး ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့)ကို ခေါင်းဆောင်၍
သွားရကြောင်း၊ ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးသောအခါ သခင်စိုးခေါင်းဆောင်၍ သွားကြပြီးနောက် ဆွေးနွေးပွဲပျက်ပြားသွားကြောင်းကို ဆက်လက်ထွက်ဆိုပြီး
ခမ်းယုံးရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
သခင်စိုး၏အမှုတွဲမှကောက်နုတ်ချက်များ
အထိန်းသိမ်းခံငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးမည့်အဖွဲ့အား သခင်စိုးက စေလွှတ်ပုံကို အောက်ပါအတိုင်း ပြောကြား သွားသည်-
သခင်စိုး ရန်ကုန်သို့သွားပြီး(၁ဝ)ရက်အကြာတွင် အလံနီနှင့်ဆွေးနွေးပွဲပျက်သွားကြောင်း ရေဒီယိုမှကြားရသည်။ မကြာမီ သခင်စိုးတို့ပြန်ရောက်လာကြ သည်။
သူရောက်ပြီး နှစ်ရက်အကြာတွင် ဗဟိုကော်မတီ အစည်းအဝေးကျင်းပပါသည်။ ထိုစည်းဝေးပွဲမှ အထိန်းသိမ်းခံ ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးရန်ဆုံးဖြတ်ပြီး ကျွန်တော်၊
မငွေစံ၊ နီနီစိုး၊ မညွန့်ကြည်၊ ဦးဘညွန့်တို့ကို လွှတ်ပါ သည်။ ကျွန်တော်တို့သွားပြီး ကိုတင့်လွင်ဦးစီးသောအဖွဲ့ ကို လွှတ်မည့်အကြောင်းလည်း သခင်စိုးက
ပြောလိုက် ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့သည် သခင်စိုးခိုင်းစေချက်အရ ကျောက်ငနွားစခန်းသို့ သွားကြသည်။ ကျောက်ငနွား မှစစ်တပ်က ပြန်ရန်ပြောသည်။
ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေး နွေးရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ဟု ပြောသည်။ သို့သော် ကျွန်တော်တို့က အဖမ်းခံပြီးငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးရန် လာကြောင်း ပြောရာစစ်တပ်က
ဖမ်းရန်လည်း အမိန့် မရှိကြောင်း ပြောသည်။
ထို့နောက် အထက်ကိုအမိန့်ခံရာ ရွာလူကြီးများကို သက်သေထားပြီး ခေါ်ထားရန်ဆိုသဖြင့် ကျွန်တော် တို့ကို ကျောက်ငနွားတောင်တွင် ၁၅ ရက်ခန့် ခေါ်ထား
ပါသည်။ ထို့နောက် မောင်တောသို့ပို့ပါသည်။ ထိုမှ တစ်ဆင့် စစ်တွေသို့ပို့ပါသည်။ စစ်တွေအကျဉ်းစခန်းမှ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၅ ရက်တွင်
ကျွန်တော်လွတ်လာသည်။ စက်တင်ဘာလ ၁၉ ရက် တွင် အစိုးရစရိတ်ဖြင့် ရန်ကုန်သို့ ပို့ပေးပါသည်။ ကျွန်တော့်အမေအိမ်တွင် နေပါသည်။ ထို့နောက်
အဖြစ် ခန့်ထားခြင်းခံရသည်။ ၁၉၇၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလအထိ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်ပါတီဝင် လျှောက်ထားပြီးပါပြီ စသည်ဖြင့် ထွက်ဆိုသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရဲနီကျော်ဝင်းကို တရားခံအကျိုးဆောင် ရှေ့နေ ဦးကိုယုက ပြန်လှန်မေးခွန်းထုတ်သည်။ ရဲနီ ကျော်ဝင်းက အလံနီပါတီသည် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်
လမ်းစဉ်ကဲ့သို့ပင် မည်သည့်ပြည်ပဩဇာမျှမခံခဲ့ကြောင်း၊ သခင်စိုးက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးထံ တောင်းပန်စာရေးခဲ့သည် မှာ ပဏာမ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့်ပေးသည့်
စာတွင် ရာဇသံသဘောမျိုးပါ၍ဖြစ်ကြောင်း စသည်ဖြင့် ဖြေ ကြားသွားသည်။ ထို့နောက် တရားလိုပြသက်သေ ဒေါ်သင်(ခေါ်)ခိုင်ထွန်းမယ်အား စစ်ဆေးသည်။
ခိုင်ထွန်းမယ်က ကိုမောင်မောင်(ခေါ်)ကိုညွန့်ဝင်းနှင့် ဦးမြင့်အောင်တို့က ၁၉၄၄ ခုနှစ်တွင် ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရန် စည်းရုံးကြ၍ နိုင်ငံရေးထဲရောက်လာသည်မှ
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင် လက်နက်ချအလင်းဝင်သည်အထိ ထွက်ဆိုထားသည်။ ခိုင်ထွန်းမယ်သည် ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ ကွန်မြူနစ်ပါတီ နှစ်ခြမ်းကွဲသောအခါ
ဒုတိယအတွင်းရေးမှူး ဖြစ်လာသည်။ ခိုင်ထွန်းမယ်က မြစ်ဝကျွန်းပေါ် အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ အောက်ပါအတိုင်းထွက်ဆို ခဲ့သည်-
၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် အထက်ဗမာပြည်၌ကျင်းပသော အလံနီပါတီဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးသို့ လေ့လာသူအဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။။ အထက်အောက်
အမျိုးသမီးအစည်းအဝေးလည်းပါပါသည်။ ဌာနချုပ် ရောက်သောအခါ ဌာနချုပ်ရုံးအဖွဲ့တွင် မငွေစံ၊ မတင် ငွေတို့နှင့်အတူ နေရသည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်ရောက်သောအခါ အောက်ဗမာပြည် သို့ဌာနချုပ်မှ ပြန်ခဲ့ရသည်။ တွံတေးတောကြီးတန်းတွင် အောင်းနေကြသည်။ ထိုသို့ရှိစဉ် အလံနီပါတီ မှ
မြှင့်ပေးပါသည်။
၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် ဘိုကလေးမြို့နယ်တွင် ငွေသောင်ယံကွန်ဖရင့်တစ်ရပ် ကျင်းပပါသည်။ ကျွန်မ သည် တာဝန်ကျရာ အင်းစိန်ခရိုင် လှည်းကူးမြို့နယ်မှ
ငွေသောင်ယံသို့ သွားရခြင်းဖြစ်သည်။ ငွေသောင်ယံ ကွန်ဖရင့်မှာ စစ်ရေးကိုအဓိကထားပြီး ခရုရှက်ဖ်ကို ရှုတ်ချသည့်အဆိုများ ပြုကြသည်။ ထိုငွေသောင်ယံ
ကွန်ဖရင့်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆရာကြီး သခင်စိုးက ဝေဖန်ရာတွင် စစ်ရေးကို အဓိက ထားနေသည်။ ထိုအချက်သည် မှားသည်။ နိုင်ငံရေးသာ အဓိကဖြစ်ရမည်။
၁၉၅၈ ခုနှစ်အတွင်းမှာ ကျွန်မကိုတောင်ပိုင်းဌာနချုပ်က ငွေသောင်ယံသို့ပြန်ခေါ်သဖြင့် သွားရသည်။ ငွေသောင်ယံတွင် သုံးပါတီအဖွဲ့ဖွဲ့ရာ အလံနီ၊ ဗကပနှင့်
ကော်သူးလေတို့ပါဝင်ကြသည်။ သုံးပါတီ ပူးတွဲနယ်မြေတွင် အလံနီပါတီ၏ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရသည်။
၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ကိုမောင်မောင်(ခေါ်)ကိုညွန့်ဝင်းမှာ ပါတီတွင်းလုပ်ကြံခံရပြီး သေသွားသည်။ ထိုသို့လုပ်ကြံခံရ၍ ကျွန်မ၏တာဝန်များကို လျှော့ချ
လိုက်ပါသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုမောင်မောင် သေခြင်းသည် ကျွန်မတာဝန်မကင်းဟု စွပ်စွဲပြီးဖြုတ်ချ ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ကိုမောင်မောင်မှာ
ကိုမောင်မောင် ကျဆုံးပြီးနောက် ဌာနချုပ်မှနေ၍ ကိုမောင်မောင်နေရာတွင် ကိုအောင်သူရောက်လာပါ သည်။ ၁၉၆၃ ခုနှစ်အတွင်းမှာပင် ကိုအောင်သူကျသွား
ပြန်ပါသည်။ ထိုသို့ကျပြီးနောက် သုံးပါတီထိန်းသိမ်းရေး ဖွဲ့သောအခါ ကျွန်မဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာပြီး ကိုကြည်လွင်က အတွင်းရေးမှူးဖြစ်သည်။
ကိုအောင်သူကျပြီးနောက် ၎င်းနေရာသို့ဌာနချုပ် မှ ကိုစောနောင်ရောက်ပါသည်။ ကျွန်မကိုလည်း တောင်ပိုင်းဗျူရိုအတွင်းရေးမှူးခန့်၍ ကိုကြည်လွင်ကို
အောက်ဗမာပြည်နိုင်ငံရေးမှူးအဖြစ် ဌာနချုပ်မှခန့် လိုက်ပါသည်။
ထမ်းဆောင်စဉ်ဌာနချုပ်မှ ဖြန့်ဝေသော အထူးသဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ပတ်သက်သောစာစောင်များကို ညွှန်ကြားချက်အရ ဖြန့်ဝေရသည်။ လုပ်ဆောင်ချက်များ
ကိုလည်း ဌာနချုပ်သို့ အစီရင်ခံရသည်။ အခွန်အကောက်များကောက်ပြီး ဌာနချုပ်သို့ ပို့ရပါသေးသည်။ အခွန်ကောက်သည်ဆိုရာတွင် လယ်ခွန်၊ အင်းခွန်
တို့ဖြစ်သည်။ အခွန်ကောက်ရာတွင် ဗကပနှင့် ကော်သူးလေ ပါတီက ကျပ် ၁ဝဝဝ ဟု သတ်မှတ်လျှင် ကျပ် ၁ဝဝဝ ဟု သတ်မှတ်ပြီး မိမိတို့က လုပ်ကိုင်သူ
၏စီးပွားရေး အပေါ်ကြည့်ပြီး နိမ့်လျှင်နိမ့်သလိုကောက်ပါသည်။ အဓမ္မပေးရမည်ဟု မကောက်ခံရပါ။ ယနေ့သက်သေပါ လာသော ဦးရဲထွတ်မှာ ကျွန်မခင်ပွန်း
ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၉ ခုနှစ်ကစ၍ အိမ်ထောင်ကျခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံအတူတာဝန်ကျ၍ တစ်ခါတစ်ရံတကွဲတပြားစီ ကျပါသည်။ များသောအားဖြင့် အတူကျ
ကျွန်မကလည်း ကျွန်မအမည်ကို တောတွင်း၌ မခိုင်ထွန်းဟု မှည့်လိုက်ပါသည်။ ရဲနီမယ်ခိုင်ထွန်း ဟု ခေါ်ကြရာမှ နောင်သောအခါ ခိုင်ထွန်းမယ်
ဟုခေါ်လာသည်။
ခိုင်ထွန်းမယ်ကို ဦးကိုယုက ပြန်လှန်မေးခွန်းထုတ် သည်။ ခိုင်ထွန်းမယ်သည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင် နာမည် ကြီးခဲ့သော ရဲနီမယ်အလံနီခေါင်းဆောင်တစ်ဦး
သခင်စိုးသည် သူ့အမှားကို မြင်လာလျှင် ရိုးသားရဲဝံ့ ပွင့်လင်းတည်ကြည်စွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဝေဖန်ခံနိုင်သူ ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်မသိပါသည်''ဟု ထွက်ဆိုခဲ့သည်။
သခင်စိုး၏အမှုကို ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၃ ရက်တွင် ဆက်လက်စစ်ဆေးသည်။ သတင်းစာများက အကျယ်တဝင့်ရေးသားဖော်ပြနေသဖြင့် သခင်စိုး၏
အမှုမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်နေ သည်။ တရားရုံးတွင်လည်း စိတ်ပါဝင်စားသူများ၊ ဥပဒေလိုက်စားသူများ၊ ဥပဒေကျောင်းသားများ၊ သမိုင်း
ဆိုင်ရာလေ့လာသူများ၊ အလံနီဟောင်းများ နေ့စဉ်လို ပင် လာရောက်နားထောင်ကြသည်။ တရားလိုပြ သက်သေဖြစ်သူ ဒုတိယလုံခြုံရေးမှူး ဦးဘိုမောင်က
၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ(၂ဝ)ရက်တွင် မြေပုံမြို့နယ် သန်းတောင်းကြီးရဲစခန်းကို ဗကပ ဗိုလ်သက်ထွန်းနှင့် အလံနီတင့်လွင်တို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြပုံကို
ထွက်ဆို သည်။ ရဲတပ်ကြပ်ကြီး ဦးမောင်ကိုကလည်း ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မတ်လ(၆)ရက်တွင် ဗိုလ်သက်ထွန်းနှင့် ရဲနီ တင့်လွင်တို့ပူးပေါင်း၍ အမ်းရဲစခန်းနှင့် ခလရ(၃၃)
အား တိုက်ခိုက်ကြပုံများကို ထွက်ဆိုခဲ့သည်။ ကိုအံ့ကြူ (ခေါ်)ကိုမင်းနွယ်ကလည်း အလံနီထဲရောက်သည်မှ ခလရ (၂၆)တွင် လက်နက်ချသည်အထိ ကြုံရသမျှကို
ချအလင်းဝင်၍ လည်းကောင်း၊ ဖမ်းဆီးရမိ၍လည်း ကောင်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် မြေပေါ်သို့ရောက် နေကြပြီဖြစ်သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်များမှာ သခင်စိုး၏အမှု တွင်
တရားလိုပြသက်သေများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဦးစောနောင်၊ ဦးကြည်လွင်စသော အလံနီခေါင်းဆောင် ဟောင်းများသည် သခင်စိုးနှင့်အလံနီပါတီခေါင်းဆောင် တို့၏
အတွင်းရေးများကို ထွက်ဆိုခဲ့သည်။ အလံနီ ဟောင်း ဦးမိုးညို(ခေါ်)ဦးဖူးညိုကလည်း အလံနီပါတီ တွင်းဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် သေဒဏ်ပေးမှုများကို ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊