cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
အကောက်ခွန်နှင့် ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်ရာ အထွေထွေ သဘောတူညီမှုစာချုပ်အဖွဲ့
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကုန်သွယ်ရေးဗဟိုဌာန ဂတ်အဖွဲ့ကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဦးတည်ချက်များကို ဖော်ဆောင်ရာ၌ အထောက်အကူဖြစ်စေရန် ဂတ်အဖွဲ့ကြီးက ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကုန်သွယ် ရေးဗဟိုဌာန (အိုင်တီစီ) ကိုဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် ယင်းဗဟိုဌာနကို ဂတ်အဖွဲ့နှင့် ကုလသမဂ္ဂတို့က ပူးတွဲလုပ် ဆောင်ခဲ့သည် (ကုလသမဂ္ဂအနေဖြင့် ကုလသမဂ္ဂကုန်သွယ်ရေး နှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှု ကွန်ဖရင့်-အန့်ခ်တက်မှ တစ်ဆင့်လုပ်ဆောင်သည်)။ ဤဌာနသည် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများအား ကုန်သွယ်မှုမြှင့် တင်ရေးအစီ အစဉ်များရေးဆွဲဖော်ဆောင်ရာ၌ ကူညီပံ့ပိုးသည့်အပြင် ပြည်ပပို့ ကုန်ဈေးကွက်များနှင့် ပတ်သက် ၍လည်းကောင်း၊ ကုန်ရောင်းချ မှုနည်းလမ်းများနှင့် ပတ်သက်၍လည်းကောင်း သတင်းအချက် အလက်နှင့် အကြံဉာာဏ်များပေးသည်။ ထိုမှတစ်ပါး ပြည်ပပို့ ကုန် မြှင့်တင်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍လည်းကောင်း၊ ကုန်တင်ပို့ ဖြန့်ချိရောင်းချရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ လည်းကောင်း ကူညီ ၍ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများမှ နိုင်ငံသားများအား လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးမှု များကို ပြုလုပ် ဆောင်ရွက်သည်။ ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် အိုင်တီစီ သည် ကုလသမဂ္ဂဖွံ့ဖြိုးမှု အစီအစဉ် (ယူအင်ဒီပီ) ၏အမှုဆောင် ကိုယ်စားလှယ် (အေဂျင်စီ) ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယင်းအေဂျင်စီ အနေဖြင့်ကုန်သွယ်မှုမြှင့်တင်ရေး နှင့် ပတ်သက်၍ ယူအင်ဒီပီမှ ငွေကြေးထောက်ပံ့သည့် စီမံချက်များဖော်ဆောင်လုပ်ကိုင်ခြင်း တို့ကို တိုက်ရိုက် တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်ရပေသည်။
ဂတ်အဖွဲ့ကြီး၏ ဥရုဂွေးရောင်း (က္ကမ္မက္ကွက္ကဗ၌မ္မဥက္ကန္ဒီ) ခေါ် ဥရုဂွေးဝိုင်း ဆွေးနွေးစေ့စပ်မှုများမှစောစောပိုင်းတွင် ချမှတ်ခဲ့သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ရပ်အရကုန်သွယ်ရေးမူဝါဒသုံးသပ်ရေးနည်းစနစ် တစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ဖန်တီးခဲ့ရာ ယင်းနည်းစနစ်အရ ဆောင်ရွက်ရသည့် လုပ်ငန်းမှာကိုယ်စားလှယ်များ ကောင်စီ၏ လုပ်ငန်းတာဝန်ဖြစ်လာခဲ့ပေ သည်။ ယင်းလုပ်ငန်းတာဝန်မှာ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီ၏ကုန်သွယ်ရေး မူဝါဒနှင့် လုပ်နည်းလုပ်ဟန်များသည် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကုန်သွယ်ရေးစနစ်အပေါ်၌ မည်သို့အကျိုးသက် ရောက်မှုရှိသည် ကို အခါအားလျော်စွာ ကျင်းပသော အစည်းအဝေးများ၌ လေ့လာစိစစ်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းတာဝန်အရ ကိုယ်စား လှယ်များကောင်စီသည် ၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင် အာဂျင်တီးနား၊ 0x100သစ တြီးယား၊ ဘဂ‡လားဒေရှ်၊ ဘရာဇီး၊ ကနေဒါ၊ အီဂျစ်၊ ဖင်လန်၊ ဂါနာ၊ ဂျပန်၊ ရိုမေးနီးယား၊ စင်ကာပူ၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ဥရုဂွေးနှင့် ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံတို့အား သုံးသပ်စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးပြဿနာများ
မကြာလှသေးသော အတိတ်ကာလအတွင်း ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေး အခြေအနေများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ပါလျှင်၊ ၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ်များ၏ အစောပိုင်း၌ ကာကွယ်ရေး ဖိအားပေးမှု လုပ်ရပ်များအား ထပ်လောင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်ကို ရှုမြင်ရပေ မည်။ ထိုစဉ်က ကမ္ဘာ့ကုန် သွယ်ရေးအတွက် အခြားပြဿနာ များလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရာ ထိုပြဿနာများမှာ ဒေသအလိုက် အုပ်စု ဖွဲ့ခြင်းများ၊ အခွင့်အရေး ပေးမှု၌ခွဲခွဲခြားခြားပြုလုပ်သော သဘောတူညီချက်များ၊ ငွေကြေးမတည်ငြိမ်မှုများ၊ ပြည်ပငွေပေး ငွေယူ ရှင်းတမ်း လက်ကျန်မညီမျှမှုများနှင့် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး အတွက် ပံ့ပိုးငွေများပေးမှုကို အနှံ့အပြား ပြုလုပ် လာကြခြင်း စသော ဖြစ်ရပ်များဖြစ်သည်။ ဤတွင် ဂတ်အဖွဲ့သည် အငြင်း ပွားမှုများကို ဆွေးနွေးဖြေရှင်းရန် စင်မြင့်တစ်ခုအဖြစ်လည်း ကောင်း၊ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးကို ပိုမိုလွတ်လပ်စေရန် အဆက် မပြတ်ဖိအား ပေးခြင်းဖြင့် ယင်းသို့အသစ်အသစ်ဖြစ်ပွားသော ဖြစ်ရပ်များ၏ မလိုလားအပ်သော အကျိုးတရားများကိုဆန့် ကျင်ချေဖျက်ရန် လက်နက်ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် လည်းကောင်း ဂတ်အဖွဲ့၏ အခန်းကဏ္ဍသည်ထင်ရှား ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်
ဂတ်အဖွဲ့၏ဆောင်ရွက်လှုပ်ရှားမှုများ
ပထမဆုံးဂတ်ဝိုင်းကို ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် ဂျီနီဗာမြို့၌ ကျင်းပခဲ့ရာ ဤဆွေးနွေးပွဲက နိုင်ငံတကာဈေးကွက်များသို့ ထိုအချိန်၌ဝင်ရောက်လျက်ရှိသော ကုန်စည်အားလုံး၏ ၄၄ ရာခိုင်နှုန်းအပေါ်၌ အကောက်ခွန်များကို လျှော့ကျစေခဲ့သည်။ ဒုတိယဂတ်ဝိုင်းကို ၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်နိုင်ငံအန္နီစီမြို့၌ ကျင်းပခဲ့ရာ ကုန်စည်အားလုံး၏ ၃ ရာခိုင်နှုန်းပေါ်တွင် အကောက်ခွန်နှုန်းများ လျှော့ကျစေခဲ့သည်။ တတိယဂတ်ဝိုင်းကို ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် အဂ‡လန်ပြည်၊ တော်ကေးမြို့၌ ကျင်းပခဲ့ရာ အကောက်ခွန်နှုန်း များကို ၉ ရာခိုင်နှုန်းပေါ်၌ကျဆင်းစေခဲ့သည်။ စတုတ္ထဂတ်ဝိုင်းကို ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် ဂျီနီဗာမြို့၌ ကျင်းပ ခဲ့ရာ ၁၁ ရာခိုင်နှုန်းအပေါ်တွင် ကျဆင်းစေခဲ့သည်။ ပဉ္ဇမ ဂတ်ဝိုင်းကို ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် ဂျီနီဗာမြို့၌ကျင်းပခဲ့ရာ အကောက် ခွန်နှုန်းများကို ၁၅ရာခိုင်နှုန်း ပေါ်၌ လျှော့ကျသွားစေခဲ့သည်။ (ဤဆွေးနွေးစေ့စပ်ပွဲကို ဒီလီယံဝိုင်း ဟူ၍လည်း ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ ကြသည်။)
ဆဋ္ဌမ ဂတ်ဝိုင်းကို ၁၉၆၄ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၇ ခုနှစ်အထိ ဂျီနီဗာမြို့၌ ကျင်းပခဲ့ရာ၊ ယင်းဆွေးနွေးပွဲကို ကင်နေဒီဝိုင်း ဟူ၍ခေါ်တွင်ခဲ့ကြသည်။ သတ္တမဂတ်ဝိုင်းကို ၁၉၇၃ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၉ ခုနှစ်အထိကျင်းပခဲ့ကြရာ ဦးစွာပထမဂျီနီဗာမြို့၌ကျင်းပပြီး ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင်ဂျပန်နိုင်ငံတိုကျိုမြို့သို့ ပြောင်းရွေ့ကျင်းပခဲ့ကြ သည်။ (ဤဆွေးနွေးစေ့စပ်မှုများကို တိုကျိုဝိုင်း ဟူ၍ရည် ညွန်းခဲ့ကြသည်။)
တိုကျိုဝိုင်း
ဂတ်အဖွဲ့၏ သတ္တမမြောက် ဆွေးနွေးစေ့စပ်ပွဲဖြစ်သည (အထက်-သတ္တမဂတ်ဝိုင်း) ။ ဤဝိုင်းကို ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်သမ္မတ အာရ်နစ်ဆင်၏ ဦးဆောင်နှိုးဆောင်မှုဖြင့် ကျင်းပခဲ့သော ကြောင့် ကနဦးတွင် နစ်ဆင်ဝိုင်း ဟု ကင်ပွန်း တပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ 0x100သဂုတ်လ ၉ ရက် နေ့တွင် သမ္မတနစ်ဆင်ရာထူးမှ နုတ်ထွက်သောအခါ တိုကျိုမြို့တွင် ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ ဤဆွေးနွေးစေ့စပ် မှုများတွင် ဂတ်အဖွဲ့ဝင် ၈၁ နိုင်ငံမှ ကျွမ်းကျင်သူများက ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၂ မှ ၁၄ ရက်နေ့အထိ တိုကျိုမြို့၌ ကျင်းပခဲ့သော အစည်းအဝေးတွင် တိုကျိုကြေညာချက် ဟု ဆိုသော စာတမ်း တစ်စောင်ကို ချမှတ်ကာ နစ်ဆင်ဝိုင်းအတွင်း စေ့စပ်မှုများတွင် လိုက်နာကျင့်သုံးကြရန် စည်မျဉ်းများကို သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ တိုကျိုဝိုင်းစေ့စပ်မှုများသည် ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ကွန်ဂရက်က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကုန်သွယ်ရေးအက်ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခြင်းနှင့် စွမ်းအင်အကျပ်အ တည်းပြဿနာ တို့ကြောင့် နှောင့်နှေးခဲ့ရပြီး ၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင်မှ ပြန်လည်ကျင်းပခဲ့ကြရာ ၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင် ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဒီဇင်ဘာ ၁၃ ရက်နေ့တွင် တိုကျိုမြို့၌ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ ကြသော သဘောတူညီချက်များသည် ၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဇန်နဝါရီ ၁ ရက်နေ့တွင် အတည်ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
တိုကျိုဝိုင်းတွင် ၉၉ နိုင်ငံပါဝင် ဆွေးနွေးစေ့စပ်ခဲ့ကြပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော စက်မှုနှင့် လယ်ယာထွက်ကုန်များ အပေါ်တွင် အကောက်ခွန်များလျှော့ချရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။ တိုကျိုသဘော တူညီချက် များပြုလုပ်ပြီးသည့်နောက်တွင် ကမ္ဘာ့ စက်မှုဈေးကွက်နိုင်ငံကြီး ကိုးနိုင်ငံ၏ စက်မှုကုန်ပစ္စည်းများအပေါ် ကောက်ခံသည့်သွင်းကုန်အကောက်ခွန်နှုန်းသည် ပျမ်းမျှခုနှစ် ရာခိုင်နှုန်းမှ ၄ ဒသမ ၇ ရာခိုင်နှုန်း အထိ လျှော့ချနိုင်ခဲ့ကြောင်း၊ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဂတ်အဖွဲ့မတည်ထောင်မီက ရှိခဲ့သည့် အကောက်ခွန်နှုန်းများ ၏ ပျမ်းမျှ ၃၅ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိကြောင်း တွေ့ရှိရပေသည်။ ဤတိုကျိုဝိုင်း သဘောတူညီချက်များတွင် ဖွံ့ဖြိုးဆဲ နိုင်ငံများအတွက် အကျိုးရှိသည့် အကောက်ခွန်နှုန်း များနှင့် အကောက်ခွန်ကင်းလွတ်ခွင့် ရရှိရေးအပြင် ဖွံ့ဖြိုးဆဲ နိုင်ငံများစပ်ကြား၌လည်း ယင်းကဲ့သို့အကောက်ခွန်နှုန်းများနှင့် ကင်းလွတ်ခွင့်များထားရှိရေး ကို အသိအမှတ်ပြုသည့် ပြဋ္ဌာန်း ချက်များလည်းပါရှိသည်။ ထိုမှတစ်ပါး ၁၉၆၇ ခုနှစ်ဂတ်အဖွဲ့၏ ကုန်စည် များထိုးသွင်းစုပုံချထားမှုဆန့်ကျင်ရေး (ဗန္ဒဤ၍ြ ီက္ကန္တစ္စ၍န္ဒွ) ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို ပြင်ဆင်သည့်သဘော တူညီ ချက် တစ်ရပ်လည်းပါဝင်သည်။ နွားသား၊ နွားနို့ထွက်ကုန် ပစ္စည်းများ၊ အပူပိုင်းဇုံဒေသထွက်-ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက် သော သဘောတူညီချက် များလည်းပါဝင်သည်။ အရပ်သုံး လေယာဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍ လွတ်လပ်စွာ ကုန်သွယ်ရေး အတွက် သဘောတူညီချက်တစ်ရပ်လည်းပါဝင်သည်။
ဥရုဂွေးဝိုင်း (ဥရုဂွေးရောင်း)
ကုန်သွယ်ရေးဆိုင် ရာနိုင်ငံတကာ ဆွေးနွေးစေ့စပ်ပွဲများတွင် အဋ္ဌမမြောက်ဖြစ်သည် (အထက်-အဋ္ဌမဂတ်ဝိုင်း)။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း တိုကျိုဝိုင်းပြီးဆုံးသည့်နောက် ၁၉၈ဝ ပြည့် နှစ်များ၌ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးတွင် ပြဿနာ များပေါ်ပေါက်လာ ရာ၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကုန်သွယ်မှုလွတ်လပ်စေရန်အတွက် လည်းကောင်း၊ ဂတ်အဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းပြဋ္ဌာန်းချက် များကို ခိုင်မာတောင့်တင်းစေရန်အတွက်လည်းကောင်း၊ ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးစေ့စပ်ပွဲအသစ်တစ်ရပ်ကို စတင် ပြုလုပ်ရေးအတွက် ၁၉၈၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလတွင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ဤဝိုင်းမှ စထွက်ကတည်းကပင် အထစ်အငေါ့များနှင့် ကြုံခဲ့ရသည်။ ဤဝိုင်း၏ ဆွေးနွေးစေ့စပ်ရေး အစီအစဉ်၌ ဝန်ဆောင်မှုများနှင့်ပတ်သက်သော ကုန်သွယ်မှုကို လွတ်လပ်စွာ ပြုလုပ်ရေးကိစ္စကိုထည့်သွင်းရန် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက အဆိုပြုခဲ့သည်။ ဝန်ဆောင်မှုဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွား လုပ်ငန်း၊ ဘဏ် လုပ်ငန်းနှင့် အာမခံလုပ်ငန်းစသည်တို့ပါဝင်၍ ယခင်က ဂတ်အဖွဲ့က မကိုင်တွယ်ခဲ့ဘူးသော နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်၏ အဆိုပြုချက်ကို ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံ အများအပြားတို့က ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အချင်းချင်းည|ိနှိုင်းလိုက်လျောမှုဖြင့် ဤကိစ္စကို ဂတ်အဖွဲ့က ကြီး ကြပ်မည့်သီးခြား ကော်မတီတစ်ရပ် ဖြင့်ဆွေးနွေးစေ့စပ်ကြရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
ဥရုဂွေးဝိုင်း ဆွေးနွေးစေ့စပ်မှုမျာကို ၁၉၈၆ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် စတင်ကျင်းပခဲ့ကြရာ လေးနှစ်အတွင်း (၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်တွင်) အလုံးစုံပြီးစီးမည်ဟု မျှော်မှန်းခဲ့ကြသည်။ စေ့စပ်ဆွေးနွေးမှုများကို အစုအဖွဲ့ ၁၅ ဖွဲ့တို့က ပြုလုပ်ခဲ့ကြရာ ကုန်သွယ်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အကောက်ခွန်များ ကောက်ခံရေးနှင့် မကောက်ခံ ရေး၊ ဂတ်အဖွဲ့၏ ပြဋ္ဌာန်းချက်များ ပြန်လည်သုံးသပ် ရေး၊ အပူပိုင်းဇုံဒေသထွက်ကုန်များ၊ အဝတ်အထည်နှင့် အထည် အလိပ်များ၊ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းစသည့်အကြောင်းအရာ အမြောက်အမြားပါဝင်ခဲ့သည်။ ယင်း တို့အနက် ထူးခြားသော ကြောင်းအရာအချို့မှာ သဘာဝသယံဇာတအခြေ ပြုထွက်ကုန်များ (အထူးသဖြင့် ငါး၊ သစ်တောထွက် ပစ္စည်းများ၊ သံမပါသော သတ္တုများနှင့် တွင်းထွက်ပစ္စည်းများ) ကိစ္စ၊ ထောက်ပံ့ကြေး ပေးမှု များနှင့် နှစ်ဘက်ချိန်မျှရေး အလေးတင်းမှုစီမံဆောင်ရွက် ချက်များ (ဂ္ဂဥက္ကန္ဒဤနမ္မဉ္စဗ၍ူ၍န္ဒွ န္တနဗှက္ကမ္မနှ) ကိစ္စ၊ အငြင်းပွား မှုများဖြေရှင်းရေးကိစ္စ၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ဆက်နွှယ် သော ပစ္စည်တုများရောင်းဝယ်မှု အပါ အဝင် အသိပညာဆိုင်ရာ ပစ္စည်းဝတ္တုများကာကွယ်ရေးကိစ္စ၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ဆက်နွှယ် သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ မှုများကိစ္စ၊ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ဆောင်မှုကိစ္စ စသည်တို့ဖြစ်သည်။
အောင်မြင်မှုအချို့
၁၉၈၉ ခုနှစ် နှစ်လယ်ပိုင်းဥရုဂွေးဝိုင်းမှ အောက်ပါ ရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ -အပူပိုင်းဒေသထွက်ကုန်များနျင့်ပတ်သက်သည့် ကုန်သွယ်မှုကို လွတ်လပ်စွာပြုလုပ်စေရန် သဘော တူညီချက် (ဤကုန်သွယ်မှုမှာ နှစ်စဉ်တန်ဖိုးအားဖြင့် အမေရိကန် ဒေါ်လာ သန်း ၂၀,၀၀၀ ခန့်ရှိ၍ ဤသဘောတူညီချက်မှ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံ များအတွက် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုဖြစ်သည်)။ -အငြင်းပွားမှုဖြေရှင်းရေး နည်းလမ်းများတွင် တိုးတက် ပြုပြင်မှုများ၊-ဂတ်အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများအား အချိန်မှန်စစ်ဆေးရန် အတွက် ကုန်သွယ်ရေးမူဝါဒ သုံးသပ်ရေးအဖွဲ့ အစည်းတစ်ရပ် ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခြင်း။
အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာ နှစ်ဖက်ရှိနိုင်ငံများ ကုန်သွယ်ရေး စစ်ဖြစ်လုမတတ်အခြေအနေ
၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် ဥရုဂွေးဝိုင်း စေ့စပ်မှုများ၌ နိုင်ငံပေါင်း ၁ဝ၇ နိုင်ငံပါဝင်လျက်ရှိခဲ့သည်။ ဤနှစ် အတောအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော သဘောကွဲလွဲမှုများ ပေါ်ပေါက်လာကာ ဆွေးနွေးစေ့စပ် မှုများအတွက် အနှောက်အ ယှက်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ပြဿနာတစ်ရပ်မှာ ဂတ်အဖွဲ့အစည်းမျဉ်း များနှင့် ဆန့်ကျင်၍ ကုန်ပစ္စည်းများ ထိုးသွင်းစုပုံချထားမှု ဆန့်ကျင်ရေးစီမံချက်များအား အလွဲသုံးစားပြုလုပ်ကြောင်း စွပ်စွဲ ခြင်း ဖြစ်သည်။ (ဤသည်မှာ ကုန်တင်ပို့သည့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံက မိမိထွက် ကုန်ပစ္စည်းများကို မိမိနိုင်ငံတွင်ရောင်း ချသောဈေးနှုန်း များ အောက်လျော့ချကာ တင်ပို့ခြင်းကိုတားမြစ် ပိတ်ပင်ရေး စီမံချက်များဖြစ်သည်။ ယင်းတို့ မှာ ကုန်တင်သွင်းသော နိုင်ငံများ ၏ပြည်တွင်းစက်မှုလုပ်ငန်းများကို အကာအကွယ်ပေးရန်ဖြစ် သည်) အခြား ပြဿနာတစ်ရပ်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက လယ်ယာထွက်ကုန်များ ကုန်သွယ်မှုကို လွတ်လပ်စွာပြုလုပ်စေရန် လုပ်ဆောင်ရေးနှင့် ကိန်း(စ်)အဖွဲ့ ဟုခေါ်ဝေါ်သည့် လယ်ယာ ထွက်ကုန်များ တင်ပို့သော နိုင်ငံများ အစု (၁၃ နိုင်ငံ) ကအီးစီ ခေါ် ဥရောပအဖွဲ့အား လယ်ယာထွက်ကုန်တင်ပို့သူများသို့ ငွေ ကြေးပံ့ပိုးမှုများပေး နေခြင်းကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရန်နှင့် လယ်ယာ ထွက်ကုန်များ တင်သွင်းမှုအပေါ်ကန့် သတ်ချုပ်ချယ်ထားမှုများ ကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံပေါင်း ၄ဝ တို့ပါဝင်လက် မှတ်ရေးထိုးပြီး ၁၉၇၄ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် အတည်ဖြစ်ခဲ့သော အမ်အက်ဖ်အေ (န္တက္ကူဤ၍ ွှ၍မ္ဘမ္မန ဗမ္မမ္မဗန္ဒွနန္တနန္ဒဤ) ခေါ် ''အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အထည်အ လိပ်များ ကုန်သွယ်ရေးနှင့်ပတ်သက်သော အစီအစဉ်'' ကို တစ်စတစ်စ တိုးတက်ဖျက်သိမ်းရေးအတွက် တောင်းဆိုမှုမှာ လည်း ပြဿနာတစ်ရပ်အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။
၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီး များက ဥရုဂွေးဝိုင်းကို အပြီးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အစည်း အဝေးတစ်ရပ် ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ ဤတွင် ငါးနှစ်အတွင်း အကောက်ခွန်နှုန်းများလျှော့ ချသွားရေးအပါအဝင် ရေးရာကိစ္စ အများအပြားတွင် တိုးတက်မှုရရှိခဲ့ကြသော်လည်း လယ်ယာ စိုက်ပျိုးရေးဆိုင် ရာငွေကြေးပံ့ပိုးမှုများကိစ္စတွင် သဘောတူညီမှု မရသဖြင့် အပြီးမသတ်နိုင်ဘဲ တစ်ဆို့မှုဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဤအချိန် တွင် စိုက်ပျိုးရေးပံ့ပိုးငွေပေးသည့် စနစ်ကျင့်သုံးကြသည့်အပြင် ဆီထွက်သီးနှံများ အမြောက်အမြားထုတ်လုပ် တင်ပို့ ရောင်းချ ခြင်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ အမေရိကန်နှင့်အီးစီအဖွဲ့ ဥရောပနိုင်ငံများ စပ်ကြား ကုန်သွယ်မှုအခြေ အနေများ ပေါက်ကွဲမည့်စိုးရိမ်ဖွယ် အခြေအနေသို့ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အမေရိကန်တို့၏ တောင်းဆို ချက်အရ ၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၃ ရက်နေ့တွင် အီးစီ ကော်မရှင်အဖွဲ့က လယ်ယာလုပ်သားများအားပေးသော ပံ့ပိုးကြေး များကို ၃ဝ ရာခိုင်နှုန်းလျှော့ချရန်ကြေညာခဲ့ရာ၊ ဒိန်းမတ်၊ နယ်သာလန်နှင့် ဗြိတိန်နိုင်ငံတို့ကလိုက် နာရန်ငြင်းဆန်ခဲ့ကြ သည်။ ထို့နောက် ၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၅ ရက် နေ့တွင်အမေရိကန်နိုင်ငံ က အီးစီနိုင်ငံများအနေဖြင့် ၁ဝ နှစ် အတွင်းပြည်တွင်း လယ်ယာထောက်ပံ့ကြေးများကို ရ၅ ရာခိုင် နှုန်းလျော့ချ ပြီးကုန်တင်ပို့မူ ပံ့ပိုးကြေးများကို၉ဝ ရာခိုင်နှုန်း ဖြတ်တောက်ရန်တရားဝင် အဆိုပြုခဲ့သည်။
ဥရုဂွေးဝိုင်းသည် မူလရည်မှန်းချက်အတိုင်း ၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ် အကုန်တွင် ပြည်ဖုံးကားမချနိုင်ဘဲ ၁၉၉၁ ခုနှစ် တွင်းသို့ချဉ်းနင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး အထက်ပါမကျေလည်မှုများ ဆက်လက်တည်ရှိနေရာမှ ၁၉၉၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာနှင့် အောက်တိုဘာလများအတွင်း၌ အမေရိကန်နိုင်ငံက အောက်ပါ တောင်းဆို ချက်အသစ်များ ထပ်ဆောင်းပြုလုပ်လာခဲ့သည်။ (က) အီးစီအဖွဲ့ဝင် ဥရောပနိုင်ငံများက ဆီထွက်သီးနှံ ထုတ်လုပ်မှုကို တန်ချိန် ၁၃ သန်းမှ ၉ သန်းသို့လျှော့ချပြီး၊ နောက်ထပ်ခြောက်နှစ်အတွင်း တန်ချိန် ခုနှစ်သန်းသို့လျှော့ချရန်။ (ခ) အထပ်ပါ အီးစီနိုင်ငံများက ၎င်းတို့၏ နှံစားသီးနှံ တင်ပို့မှုများကို ခြောက်နှစ်အတွင်း ၂၄ ရာခိုင်နှုန်းသို့လျှော့ချရန်။ ဤတွင် အပြန်အလှန်အားဖြင့် အီးစီနိုင်ငံများက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအား အီးစီအဖွဲ့၏ လိုက်လျောမှုများနှင့် ပြန်လည်ချိမျှပေး ရန်၎င်း(အမေရိကန်) ၏အချို့ ကုန်များ တင်ပို့မှုအပေါ် ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်မှုများ ပြန်လုပ်ရန် တောင်းဆို ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် နိုဝင်ဘာလကုန်ခါနီးတွင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုက အီးစီအပေါ် ဆီထွက်သီးနှံများနှင့် ပတ်သက်၍ ခေါင်းမာနေခြင်းကို လက်စားချေသည့်အနေဖြင့် အမေရိကန် ဒေါ်လာသန်း ၁ဝဝဝ တန်ဖိုးရှိအီးစီ ကုန်ပစ္စည်းများအပေါ် ဒဏ်ခတ်သည့် သဘောကောက်ခွန် နှုန်းများ ကောက်ခံမည်ဖြစ် ကြောင်း အချက်ပေးပြောကြားခဲ့သဖြင့် အခြေအနေမှာ အထူး တင်းမာလာခဲ့ရာ ဂတ်အဖွဲ့ဝင် ၁ဝ၈ နိုင်ငံတို့က ဂတ်အဖွဲ့၏ ညွန်ကြားရေးမှူးချုပ် အာသာဒန်ကယ်အား အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာ နှစ်ဖက်ရှိ နိုင်ငံများစပ်ကြား ကုန်သွယ်ရေးစစ်ပွဲတစ်ရပ် ဖြစ်ပွား မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ရေးအတွက် လွန်းပြန် သွားလာစေ့စပ်ည|ိနှိုင်း ပေးရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။
ဤသို့ဖြင့် ခေါင်ခိုက်လာသော မီးတောက်ကို ငြိမ်းသတ် နိုင်ရန်အီးစီအဖွဲ့နှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့ ဆွေးနွေးစေ့စပ်ခဲ့ ကြရာ၊ ၁၉၉၂ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂ဝ ရက်နေ့တွင် ကာလရှည် ကြာစွာဖြစ်ပွားနေသည့် လယ်ယာစိုက်ပျိုးမှု ပံ့ပိုးကြေးများဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုနှင့် ပတ်သက်၍ သဘောတူညီချက်ရရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အီးစီအဖွဲ့အတွင်း၌ ပြင်သစ်နိုင်ငံက သဘောတူညီချက် ကိုရှုတ်ချပြောဆိုခဲ့ပြီး ပြင်သစ်နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးတွင် မကျေမနပ် ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြမှုများ အနှံအပြားဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ဥရုဂွေးဝိုင်းစခန်းသိမ်း
မည်သို့ပင်ဆိုစေ အထက်ပါသဘောတူညီချက်သည် ခြောက်နှစ်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ် သော ဥရုဂွေးဝိုင်းဆွေးနွေးစေ့စပ်ပွဲကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နိုင်ရန် လမ်းပွင့်သွားစေသည်။ လမ်းပွင့်လာ သော အခွင့်အရေးအရ ဂတ်အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများက ဥရုဂွေးဝိုင်း ဆွေးနွေးစေစပ်မှုများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့ကြရာ၊ ၁၉၉၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် လက်စသတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ၁၉၉၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် မော်ရိုကိုနိုင်ငံ မာရာကက်ရှ်မြို့တော်၌ ဥရုဂွေးဝိုင်း၏ စာမျက်နှာ ၂ဝယဝဝဝ ပါဝင်သော အပြီးသတ် သဘောတူညီစာချုပ်ကို ဥရုဂွေးဝိုင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော နိုင်ငံပေါင်း ၁၂၅ နိုင်ငံအနက် ၁၁၁ နိုင်ငံမှ ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီးများက လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။ ဤတွင် ဂတ်အဖွဲ့၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ပီတာဆပ်သာလင်က ဤစာချုပ်မှာ ''သမိုင်းတွင် အကြီး ဆုံးကုန်သွယ်ရေးသဘောတူ စာချုပ်ဖြစ်ကြောင်း'' ဖော်ပြခဲ့သည်။
အထက်ပါသဘောတူစာချုပ်တွင် စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အကောက်ခွန်နှုန်းများကို ၄ဝ ရာခိုင်နှုန်း အထိလျှော့ချရန်၊ လယ်ယာထွက်ကုန်ပစ္စည်းတင်ပို့မှု ထောက်ပံကြေးများကို ဖြတ်ချ ရန်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုနှင့် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ ကုန်သွယ်မှု တို့တွင် စံသစ်များချမှတ်ရန် ပြဋ္ဌာန်းချက်များပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် ဂတ်အဖွဲ့အား ဒဗလျူတီအို- ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ (တ္တဥမ္မီူ ဤမ္မဗီန ဥမ္မွဗန္ဒ၍ဇဗဤ၍ဥန္ဒ) အဖြစ် ပြောင်းလဲ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ရန် သဘောတူညီချက်လည်း ပါဝင်သည်။ ဤသဘောတူညီစာချုပ်သည် ၁ဝ နှစ်အတွင်း ကမ္ဘာ့ဝင်ငွေကို တစ်နှစ်လျှင် ဒေါ်လာသန်း ၃၂၅ယဝဝဝ ပိုမိုလာစေမည်ဖြစ် ကြောင်း၊ ထို့ပြင် အခွန်အကောက်ဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို လျော့ချပေးပြီး လယ်ယာကဏ္ဍနှင့် ဝန်ဆောင်မှုကဏ္ဍဆိုင်ရာ ကုန်သွယ်ရေး စည်းမျဉ်းများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ချမှတ်ပေးမည် ဖြစ်၍ နိုင်ငံအားလုံးအား အကျိုးဖြစ်ထွန်း စေမည်ဖြစ်ကြောင်း ဂတ်အဖွဲ့ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ပီတာဆပ်သာလင်က ပြောကြားခဲ့ သည်။ ဤသဘောတူညီ ချက်ကြောင့် ကုန်သွယ်ရေးလွတ်လပ် ခွင့်ရလာသည့်အတွက် လာမည့်ဆယ်စုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့ထွက်ကုန် သည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၆ ထရီလီယံရှိလာမည်ဟု လည်း ကောင်း၊ နှေးကွေးလျက်ရှိသော ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးကို တစ်နှစ်လျှင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၂ဝဝ ခန့်တိုးလာစေမည်ဟု လည်းကောင်း၊ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများ၏ ဂျီဒီပီကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၈ဝ ဘီလီယံခန့် တိုးတက်စေမည်ဖြစ်ရာ၊ လယ်ယာထွက်ကုန် ပစ္စည်းများ ကုန်သွယ်ရေး သဘောတူညီချက်တစ်ခုတည်းအတွက် ပင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂ဝ ဘီလီယံမှ ၆ဝ ဘီလီယံ အထိ တိုးတက်လာစေမည်ဟု လည်းကောင်း ခန့်မှန်းယုံကြည်ကြသည်။
ဒဗလျူတီအို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခြင်း
ဥရုဂွေးဝိုင်း သဘောတူညီချက်စာချုပ်သည် ဂတ်အဖွဲ့ အားကုန်သွယ်ရေးကို အမြဲတမ်းအကဲခတ်စောင့်ကြည့်မည့် ဒဗလျူတီအိုခေါ် ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲ တည်ထောင်ပေးလိုက်သည်။ ဒဗလျူတီအိုသည် အိုင်အမ်အက်ဖ် ခေါ် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငွေကြေး အဖွဲ့နှင့် ကမ္ဘာ့ဘဏ်တို့နှင့် အဆင့်တူညီသော ဘရီတန်ဝုဒ်ငွေကြေးစနစ်၏ တတိယမဏ္ဍိုင် အဖြစ်တည်ရှိ မည်ဖြစ် သည်။ ဤအဖွဲ့ကို ၂ နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် ကျင်းပမည့်ဝန်ကြီးအဆင့် မျက်နှာစုံညီအစည်းအဝေးက ဦးဆောင်၍ အထွေထွေကောင်စီတစ်ခုက ကြီးကြပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဒဗလျူတီအိုအဖွဲ့သို့ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဝင်ရောက်လို လျှင် ဥရုဂွေးဝိုင်းရလဒ်များကို အကြွင်းမဲ့လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအဖွဲ့သစ်သည် ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင်စတင် လုပ်ငန်းဆောင်ရွက် မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ ဥရုဂွေးဝိုင်းဆိုင်ရာ သဘောတူစာချုပ် ကို မာရာကက်ရှ့်မြို့၌ လက်မှတ်ရေးထိုးသည့် အချိန်တွင် ယင်းစာချုပ်အရ ဖွဲ့စည်းသည့် ဒဗလျူတီအိုတွင်ပါဝင်ရန် ၉၇နိုင်ငံမှ ဝန်ကြီးများက လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
နွားစု
နွားစု
လွယ်ကျော်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
လွယ်ကျော်ရွာ(Loikyaw)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ဝါးရှောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၇၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝါးရှောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၇၇ ဦး၊ မ ၂၂၇၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၄၅၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားကုန်းရွာ၊ ပကွန်
ဘုရားကုန်းရွာ၊ ပကွန်
မြေပြင်အတတ်သင် လေတပ်စခန်းဌာနချုပ်
မြေပြင်အတတ်သင် လေတပ်စခန်း သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာမြို့၊ မိတ္ထီလာလေတပ်စခန်း ဌာနချုပ်တွင် တည်ရှိသည်။
ကဏ္ဍ:တပ်မတော်(လေ)၏ လေတပ်စခန်းဌာနချုပ်များ
ချိုခပ်ရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ချိုခပ်ရွာ (Hkiohkat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဝမ်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၄၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၅ ဦး၊ မ ၉၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၆၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇီးဖြူကုန်းရွာ၊ ပွတ်ကုန်း
ဇီးဖြူကုန်းရွာ၊ ပွတ်ကုန်း
ဆေးသမားကြီးရွာ၊ ဆေးသမား
ဆေးသမားကြီးရွာ၊ ဆေးသမား
ကကြီးငူရွာ၊ သရက်ကုန်း
ကကြီးငူရွာ၊ သရက်ကုန်း
NGC 474
NGC 474 သည် မိန် နက္ခတာရာ မှ အလင်းနှစ် ၁၀၀ မီလီယံကွာဝေးသည့် ဘဲဥပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစသည်။ ယင်း၏ အမြီးတန်းကြီးကြောင့် ဂလက်ဆီသည် လူသိများသည်။
ပြင်ပလင့်
ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ
နာရီကန်ရွာ၊ နာရီကန်
နာရီကန်ကျေးရွာသည် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ စစ်တွေခရိုင်၊ စစ်တွေမြို့နယ်တွင် ပါဝင်သော ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။ မင်းဘူး-အမ်း-စစ်တွေကားလမ်းနံဘေးတွင် တည်ရှိသည်။ ကျေးရွာတွင်းနေထိုင်သူအများစုမှာ ရခိုင်လူမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ အများစုမှာလယ်ယာလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ကြသည်။
ပင်သာရွာ၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖောင်းပြင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နာရီကန်ရွာ၊ နာရီကန်
နာရီကန်ကျေးရွာတွင် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း ၂ ကျောင်းရှိပြီး နာရီကန်ရွာမကျောင်းတိုက်နှင့် ဇေတဝန်ပရိယတ္တိတပ်ဦးကျောင်းတို့ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိနာရီကန်ရွာမကျောင်းတိုက်ဆရာတော်ဘုရားမှာ ဘန္ဒန္တပညာဝံသ(ဓမ္မာစရိယ၊ဝိနယဝိဒူ)ဖြစ်သည်။ ဘဝနတ်ထံပျံလွန်တော်မူသွားပြီးဖြစ်သော ယခင်နာရီကန်ရွာမကျောင်းတိုက်ဆရာတော်ဘုရား ဘန္ဒန္တက္ကဒစရိယ(ရခိုင်ပြည်နယ်သံဃမဟာနယကအဖွဲ့(ရွှေကျင်)(ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ရတ္တညူမဟာနယက၊ ရခိုင်ပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းအခြေခံဒေသ ရွှေကျင်နိကာယဩဝါဒစရိယ) ဦးဆောင်၍ နာရီကန်ကျေးရွာသူ/သားများ၏ကောင်းမှုဖြင့် သုနန္ဒသာသနာ့ကုန်းတော်၌ တည်ထားတော်မူသော ရတနာ့မဏ္ဍိုင်စေတီတော်မြတ်၏ ဗုဒ္ဓပူဇနိယပွဲတော်ကို နှစ်စဉ်ကျင်းပကြသည်။ ပြာသိုလဆန်း ၁၄ ရက်နေ့ညတွင် ဗုဒ္ဓပူဇနိယပွဲတော်သို့ ကြွရောက်တော်မူလာကြကုန်သော ဆရာတော်အရှင်သူမြတ်များမှ ပရိတ်တော်များဟောကြားခြင်း၊ ရွာ၏ထောင့်လေးထောင့်မှ ပဗ္ဗဇနိယကမ္မဝါရွတ်ဖတ်တော်မူ၍​ကျေးရွာအတွင်း အန္တရာယ်များကင်းဝေးစေရန် ဆောင်ရွက်တော်မူကြပြီး ပြာသိုလပြည့်နေ့တွင် စတုဒိသာအလှူများဖြင့် ကျင်းပရာ စစ်တွေမြို့နယ်တဝှန်းကျော်ကြားသော ပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။
စွမ်းအင် တည်မြဲမှု နိယာမ
စွမ်းအင်တည်မြဲမှု နိယာမ (Law of Conservation of Energy) အရ စွမ်းအင်ဆိုသည်မှာ ဖန်တီး၍မရ။ ဖျက်စီး၍မရ။ စွမ်းအင် အသွင်တစ်မျိုးမှ အခြားတစ်မျိုးသို့သာ ကူးပြောင်း၍ ရနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ပြင်ပစွမ်းအင်၏အထောက်အပံ့မပါဘဲ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ စွမ်းအင်များ မထုတ်ပေးနိုင်ပေ။
ဥပမာ
မော်တော်ကား တစ်စင်းကို မောင်းနှင်ရာတွင် ဓာတ်ဆီ ဒီဇယ်ဆီ ကဲ့သို့သော လောင်စာဆီများကို အသုံးပြု၍ မောင်းနှင်ရသည်။ ထိုသို့သော လောင်စာဆီများမှ ရရှိသော စွမ်းအင်မှာ ဓာတု စွမ်းအင် (Chemical Energy) ဖြစ်သည်။ မော်တော်ကား ရွေ့လျားသည့် အခါတွင် လောင်စာဆီမှ ဓာတုစွမ်းအင်များသည် အရွေ့စွမ်းအင် (kinetic energy) အဖြစ် ပြောင်းလဲ ပေးရသည်။ သို့သော်လည်း ဓာတု စွမ်းအင်များ အားလုံးမှာ အရွေ့စွမ်းအင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ လောင်စာဆီဖြင့် မော်တော်ကားကို ရွေ့လျားစေရာတွင် အချို့သော ဘေးထွက် စွမ်းအင်များဖြစ်သည့် အပူစွမ်းအင်၊ အသံစွမ်းအင် စသည်တို့လည်း ထွက်ရှိ လေ့ ရှိသည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် လောင်စာဆီများမှ စွမ်းအင်များသည် ပျက်စီးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြားစွမ်းအင် တစ်မျိုးသို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းသာလျှင် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့နိုင်သည်။
ကျမ်းကိုး
ကဏ္ဍ:သာမိုဒိုင်းနမစ် နိယာမများ
ကူဝိတ်နိုင်ငံ
ကူဝိတ်နိုင်ငံသည် အနောက်အာရှရှိ အာရေဗျကျွန်းဆွယ်၏ အရှေ့မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် အာရပ်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ တောင်ဘက်တွင် ဆော်ဒီအာရေဗျနိုင်ငံ၊ မြောက်ဘက်တွင် အီရတ်နိုင်ငံ တို့နှင့် ထိစပ်လျက် ရှိသည်။ ပါရှန်းပင်လယ်ကွေ့၏ အနောက်မြောက်ဘက် ကမ်းတွင် တည်ရှိသည်။ ကူဝိတ်ဆိုသော အဓိပ္ပာယ်မှာ အာရပ်ဘာသာစကားဖြင့် ရေအနီးတွင် ဆောက်ထားသော ခံတပ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကူဝိတ်နိုင်ငံသည် ၆,၈၈၀ စတုရန်းမိုင် (၁၇,၈၂၀ စတုရန်း ကီလိုမီတာ) ခန့်မျှ ရှိပြီး လူဦးရေ ၃.၆ သန်းခန့် ရှိသည်။
ပရိက္ခရာ ၈-ပါး
ပရိက္ခရာ ၈-ပါး
၁။ ပတ္တ= သပိတ်
ဗူးဘုရား
ဗူးဘုရားသည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပုဂံမြို့အနီး ဧရာဝတီမြစ် ကမ်းနဖူး၌ တည်ရှိပြီး မြစ်ကမ်းစပ်တွင် ခရုပတ်သဖွယ် စိန်တန်းနှစ်သွယ်နှင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ စေတီပုထိုးအမှတ်မှာ ၁၆၅၇/၉၆၁ ဖြစ်သည်။
ပရိက္ခရာ ၈-ပါး
ပရိက္ခရာ ၈-ပါး
၂။ သင်းပိုင်= အောက်ပိုင်းဝတ် သင်္ကန်း
၃။ ဧကသီ= အပေါ်ပိုင်းဝတ် သင်္ကန်း
ဗူးဘုရား
ဗူးဘုရားကို ပုဂံနန်းစံ တတိယမြောက်ဘုရင် ပျူစောထီး တည်ခဲ့သည်။ ဘုရင်ပျူစောထီးသည် ပြည်သူများကို ဒုက္ခပေးနေသော ရှူးပျံ၊ ဝက်၊ ဗူး၊ ကျားနှင့် ငှက်တို့ကို နှိမ်နင်းခဲ့ရသည်။ ဗူးပင် ဗူးနွယ် ဗူးချုံများကို ရှင်းလင်းသုတ်သင် အောင်မြင်သော နေရာတွင် တည်ထားကိုးကွယ်ထားခြင်းကြောင့် ဗူးဘုရားဟု ခေါ်တွင်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု အစဉ်အလာအားဖြင့် ယုံကြည်လျက်ရှိကြသည်။
အခြားရန်သူများကို နှိမ်နင်းရာဌာနများ၌လည်း အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ကျားသတ်ဘုရား၊ ရှူးပျံဘုရား၊ ဝက်သတ်ဘုရား၊ ငှက်ပစ်တောင်ဘုရား၊ လေးနှင်ဘုရား၊ မြားဘုရား၊ သမီးဝှက်ဘုရားများလည်း တည်ထားခဲ့သည်။ စေတီတော်ကိန်းဝတ်ရာ ကျောက်စိုင်မှာ ဗူးသီးပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ယခုအချိန်၌ ပျူစောထီးလက်ထက်က တည်ထားသော စေတီတော်အဖြစ်မတွေ့ရတော့ဘဲ ခေတ်အဆက်ဆက်နှောင်းလူတို့ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် မှန်စီရွှေချများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော စေတီအဖြစ်တည်ရှိနေသည်။
ပရိက္ခရာ ၈-ပါး
ပရိက္ခရာ ၈-ပါး
၆။ ဝါသိက= ပဲခွပ် ဓားငယ်
၇။ သူစိ= အပ် အပ်ချည်
၈။ ပရိသာဝန= ရေစစ်
လင်္ကာ
ပဲခွပ်၊ ရေစစ်၊ ခါးပန်းတစ်။
ခါးပန်းကြိုး
ကြိုးအများ ပေါင်း၍ ပြုအပ်သော ခါးပန်းကြိုး၊ ရေမြွေဦးခေါင်းသဏ္ဌာန် ပြုအပ်သော ခါးပန်းကြိုး၊ မုရိုးစည်သဏ္ဌာန်, ဆောက်လုံးသဏ္ဌာန် ခါးပန်းကြိုးတို့ကို ဆောင်လျှင် ဒုက္ကဋ်၊ အပြားရက်သော ခါးပန်းကြိုး၊ ဝက်အူသဏ္ဌာန် ပြုအပ်သော ခါးပန်းကြိုးတို့ကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊ မုရိုးစည်သဏ္ဌာန် ပြုအပ်သော အမြိတ်အဆာ, ဆောက်လုံးသဏ္ဌာန် ပြုအပ်သော အမြိတ်အဆာတို့ကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ခါးပန်းသီးကိုလည်း ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊
ဝါသိ (= ပဲခွပ်^ဓားမတို)
ပဲခွပ်အရ သင်ဓုန်းဓားဟု ယူဆနေကြ၍ ပရိက္ခရာရှစ်ပါးတွင် သင်ဓုန်းဓားအစစ် မထည့်နိုင်သူတို့ သံဖြူဓား ပလတ်စတစ်ဓားကို ထည့်နေကြပါသည်။ သာမညဖလသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ ဒန်ပူသတ်သောအခါ, ညောင်စောင်းအင်းပျဉ် အပေါင်(ဘောင်)ပြုလုပ်သောအခါ, သင်္ကန်းဖြင့် တဲထိုးရန် သစ်ရွေသောအခါ, ကြံခွံ ခွာသောအခါ, အုန်းသီးစသည် ခွဲသောအခါ ပဲခွပ်ကို ရဟန်းတို့ အသုံးပြုကြောင်း ဆိုသည်။
ထို့ကြောင့် ဝါသိ-အရ ပဲခွပ်ဟူသည် သင်ဓုန်းဓား မဟုတ်ကြောင်း ဓားမတိုသာဖြစ်ကြောင်း ၌ ဖော်ပြထားသည်။
ဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်
ဒုတိယ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် (Deputy Commander in Chief of Defence Services)သည် မြန်မာ့တပ်မတော်၏ ဒုတိယအဆင့်အမြင့်ဆုံး ရာထူးဖြစ်သည်။တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ပြီးလျှင် ဒုတိယနေရာ၌ တည်ရှိသည်။အမျိုးသား ကာကွယ်ရေးနှင့် လုံခြုံရေးကောင်စီ တွင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်သည်။ ယခင်က ဒုတိယစစ်ဦးစီးချုပ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် ဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်သည် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် (ကြည်း) လည်းဖြစ်သည်။ ယခုလက်ရှိ ဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်မှာ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး စိုးဝင်းဖြစ်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ကာကွယ်ရေးဌာနကောင်စီ ညွှန်ကြားလွှာ ၁/၂၀၂၁အရ ဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်၏ သက်တမ်းကို ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိပေ။
ကိုးကား
တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်၊ ဒုတိယ
ပရိက္ခရာ ၈-ပါး
ရေစစ်
“ရဟန်းတို့ ..ခရီးရှည်သွားသော ရဟန်းသည် ရေစစ်ကို တောင်းလျှင် ပေးရမည်၊ မပေးသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်၊ ရဟန်းတို့ ..ရေစစ်မပါသော ရဟန်းသည် ခရီးရှည် မသွားအပ်၊ သွားသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်စေ”ဟု ပညတ်တော်မူ၏၊ ရေစစ်ပုဝါ, ဓမ္မကရိုဏ်, လေစုပ်, ရေစစ် စသည် မရှိမူ နှစ်ထပ်သင်္ကန်းစွန်းကိုလည်း “ဤနှစ်ထပ်သင်္ကန်းဖြင့် စစ်၍ ရေသောက်အံ့”ဟု ဆောက်တည်ရမည်။
ရဟန်းတို့ လေးတိုင်စင် စိုက်၍ အဝတ်ကြက်သော ရေစစ်, နှစ်၍ စစ်သော ရေစစ်တို့ကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊
အခြားပရိက္ခရာများ
ထီး, ဖိနပ်, ယပ်, တောင်ဝှေး, ခြင်ထောင်, ခေါင်းအုံး, နိသီဒိုန်အခင်းတို့ကိုလည်း ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊
ထီး
အဝတ်ထီး, ဖျာထီး, သစ်ရွက်ထီးတို့ကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ပိုးချည်တို့ဖြင့် လှပအောင် ရွှေချည်, ငွေချည် အလှဆင်ထားသော ထီးများ မအပ်၊ မနာမဖျားသော ရဟန်းသည် အာရာမ်အတွင်း၌လည်းကောင်း, အာရာမ်ဥပစာ၌လည်းကောင်း ထီးကိုဆောင်းခြင်းငှာ ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊ ကိုယ်ပူနာ, သည်းခြေပျက်နာ, မျက်စိအားနည်းခြင်း, ထီးနှင့်ကင်းလျှင် ဝေဒနာ တစ်ခုခုဖြစ်တတ်သော ရဟန်းလေးဦးတို့အား ရွာ၌လည်းကောင်း, တော၌လည်းကောင်း ထီးဆောင်းခြင်းငှာ အပ်၏၊ မိုးရွာလျှင်လည်း အပ်၏၊ သစ်ရွက်ထီး, ထန်းလက်စလူ နေရာအားလုံး အပ်၏၊
ဖိနပ်
ဤဖိနပ်အရာ၌ သားရေမှတစ်ပါး ရဟန်းတို့အား မအပ်၊ သားရေဖိနပ်သာ အပ်သည်ဟု သိ။ (ခြင်္သေ့သားရေ, ကျားသားရေ, ကျားသစ်ရေ, ကြောင်သားရေ စသ ည်တို့ကို ပယ်သည်။ မဟာဝါ စမ္မခဏ္ဍက စာမျက်နှာ (၂၇၄)တွင် ရှုပါ။
(မှတ်ချက်) ရာဘာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဖနောင့်ဖုံး ဖမိုးဖုံး မပါသော ဖိနပ် များလည်း အပ်၏ဟု မဟာပဒေသလေးပါးနှင့် ညှိ၍ ရှေးဆရာတော်ကြီးများ ယူကြသည်။
ယပ်
(၁) လေးထောင့်ယပ်၊ (၂) ထန်းရွက်ယပ်၊ (၃) လျှော်ဖြင့် ပြီးသော ယပ်၊ (၄) ပန်းရင်းဖြင့်ပြီးသော ယပ်၊ (၅) ဥဒေါင်းမြီးဖြင့်ပြီးသော ယပ်တို့ကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊ စာမရီသားမြီးယပ်ကို မဆောင်အပ်၊ ဆောင်သော ရဟန်း ဒုက္ကဋ်။
တောင်ဝှေး
ဂိလာန (= နာသောရဟန်း)က ဒဏ္ဍသမ္မုတိကို (၃)ကြိမ် တောင်းပန်ရ၏၊ သံဃာမှ ဉတ္တိဒုတိယကံဖြင့် ဒဏ္ဍသမ္မုတိ ပေးရ၏၊
(မှတ်ချက်) မဇ္ဈိမလေးတောင် ပကတိခြောက်တောင်ရှိသော တောင်ဝှေးကိုသာ သမုတ်၍ ပေးရသည်။ ထိုထက် ရှည်သော, တိုသော တောင်ဝှေးသည်ကား သမ္မုတိကင်းသော်လည်း ရဟန်းအားလုံး အပ်၏၊
ခြင်ထောင်
မကသကုဋိ, ကာတိစီဝရကုဋိ, ကာဝုစ္စတိဟု အဋ္ဌကထာဆိုသည် အဝတ်ကျောင်းငယ် ဖြစ်၏၊
ခေါင်းအုံး
ခေါင်းအုံးကား ဦးခေါင်းပမာဏရှိသော်သာ အပ်၏၊ ဦးခေါင်းပမာဏ ခေါင်းအုံးဟူသည် ထောင့်သုံးထောင့်တို့တွင် နှစ်ထောင့်တို့၏ အကြား အနံအားဖြင့် တစ်ထွာလေးသစ် အလယ်တောင်ဆုပ် အလျား တစ်တောင့်ထွာ နှစ်တောင်သာ အပ်သည်။ အနံ - တောင်ဆုပ်၊ အလျား - နှစ်တောင် ဟူ၏၊ ထိုထက်ကြီးမူ မအပ်၊ အငယ်ပမာဏ ကျမ်းဂန်၌ မပြ။
ကျမ်းဂန်၌ ဂိလာနမဟုတ်လျှင် ခေါင်းအုံးနှင့် ခြေအုံးနှစ်မျိုးသာ အပ်ကြောင်း လာ၏၊ ထိုကြောင့် ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်များကား ခေါင်းအုံးကို တံတောင်ဖြင့် ထောက်ခြင်း၊ ရင်ဘတ်အောက် ထားခြင်းများကို မပြုဘဲ ရှောင်ကြဉ်ကြ၏၊ အချို့ကား တံတောင်ဖြင့် ထောက်ခြင်း, လက်ဖြင့်ထောက်ခြင်းများကို သံသယမရှိကြ။
အခြားပရိက္ခရာများ
၁။ ထီး
၂။ ဖိနပ်
၃။ ယပ်တောင်
၅။ ခြုံထည်
၆။ ဆွမ်းဗူး
၇။ ကိုယ်ပတ်
ပရိက္ခရာ (၈) ပါးတွင်မပါဝင်ပါ။ အပူဒဏ်၊ အအေးဒဏ် စသော ရာသီဥတုနှင့် ကျန်းမာရေးအတွက်သုံးရသော အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။
ဘုရားကြီးကုန်းရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ဘုရားကြီးကုန်းရွာ (Hpayargyikone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ သမင်အင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၀၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သမင်အင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၁၀ ဦး၊ မ ၃၇၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်ဆဲကောင်းရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
မင်ဆဲကောင်းရွာ(Minsekawng)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဂွမ်လန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၁၆၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူရှိုင်းစူးစမ်းလေ့လာရေးခရီး
ဗြိတိသျှတို့ အတွက် လေ့လာရေးခရီးသည် အောင်မြင်ခဲ့သည်၊ အကျဉ်းသားများ လွတ်မြောက်ပြီး တောင်ပေါ်သားများက ငြိမ်းချမ်းရေး သဘောတူညီချက်များ ညှိနှိုင်းရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။ ကြီးမားသော စီးနင်းတိုက်ခိုက်မှုများ ပြန်လည်စတင်သောအခါတွင် နယ်စပ်ဒေသသည် ၁၈၈၈ ခုနှစ်အထိ ငြိမ်းချမ်းစွာ တည်ရှိနေခဲ့ပြီး အခြားသော ပြစ်ဒဏ်ခတ်မှုဆိုင်ရာ လေ့လာရေးခရီးများကိုလည်း စီစဉ်ခဲ့သည်။
ခရီးမတိုင်မီ
၁၈၂၄ ခုနှစ်တွင် ပထမအင်္ဂလိပ်-မြန်မာစစ်ပွဲအတွင်း အာသံမှ မြန်မာများကို ခွဲထုတ်ပြီးနောက်၊ အရှေ့အိန္ဒိယကုမ္ပဏီ၏ ဘင်္ဂလားအစိုးရ သည် ဇာတိမင်းသားပူရန္ဒသိင်္ဃမှတဆင့် နယ်နိမိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် လုံးဝမလိုအပ်သော အရာအားလုံးကို စီမံအုပ်ချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ဤအစီအစဉ် မအောင်မြင်သဖြင့် ၁၈၃၈ ခုနှစ်တွင် အာသံ ပြည်နယ်သည် စည်းမျဥ်စည်းကမ်းမရှိသော ပြည်နယ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏တောင်ဘက်နယ်နိမိတ်တွင် အာသံဟုသိကြသော အဓိက မျိုးနွယ်စုများမှာ သာဒို နှင့် ပွိုင်တူကူကီးများ ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်တို့ မသိမ်းပိုက်မီ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်စွာပင် တောင်ဘက်လွင်ပြင်တွင် နေထိုင်ကြသော ကူကီးလူမျိုးများသည် ရွာများကို ဖြိုခွင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း၊ မြို့သူမြို့သားများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ခေါင်းကိုရိုက်ခြင်း၊ လုယက် မီးရှို့ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဗြိတိသျှ အုပ်ချုပ်သော အာသံတွင် ပထမဆုံး ကူကီး သို့မဟုတ် လူရှိုင်း စီးနင်းမှုမှာ ၁၈၂၆ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်မှ ၁၈၅၀ ပြည်နှ့စ်အထိ ဒေသခံအရာရှိများသည် တောင်ဘက်ရှိ တောင်ပေါ်သားများ၏ ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်မှုများကို ထိန်းထားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ စီးနင်းမှုများနှင့် ဒေါသထွက်မှုများသည် နှစ်စဉ်ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး တွင် Sylhet တရားသူကြီးမှ "Kookies" မှ လူပေါင်း ၁၅၀ သေဆုံးခဲ့သည့် ဗြိတိသျှပိုင်နက်တွင် "Kookies" က အစုလိုက်အပြုံလိုက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အစီရင်ခံတင်ပြခဲ့ပါသည်။
1849 တွင် ကူကီးတိုက်ခိုက်မှုများသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး များပြားသောကြောင့် ခါရှား တောင်တန်း အတွက် Sylhet Light ခြေလျင်တပ်ရင်း နှင့် Agent of the Commandant of the Sylhet Lighter နှင့် 1849-1850 တို့တွင် မျိုးနွယ်စုများကို အပြစ်ပေးရန် 1849-1850 တွင် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူ၏လေ့လာရေးခရီးသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ အောင်မြင်ခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တိုင်းပြည်ကို လက်တွေ့မဆန်သော တွေ့ရှိသောကြောင့် 100 mi Mulla ထက် ဝေးဝေးသွားခြင်းသည် ပညာမဲ့သည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်။  Mulla သည် အိမ် 800 ပါ၀င်ပြီး ဆန့်ကျင်မှုမရှိဘဲ အံ့အားသင့်ကာ ဖျက်ဆီးခဲ့သည့် ယောက်ျားများအားလုံးသည် လှည့်ဖျားသည့်ခရီးတွင် မရှိတော့ပါ။  လေ့လာရေးခရီးသည်လည်း သုံ့ပန်း ၄၀၀ ခန့်ကို လွတ်မြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လစ်စတာက "ဒီဓားပြအနွယ်သည် ၎င်းတို့ကို အဆိုးဆုံး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း မခံရမချင်း နယ်စပ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ ရပ်စဲမည်မဟုတ်" ဟု Lister က ယူဆခဲ့သည်။  သို့ရာတွင် ဤလေ့လာရေးခရီးသည် စီးနင်းမှုပြန်လည်စတင်သောအခါ ၁၈၆၂ ခုနှစ်အစအထိ ဗြိတိသျှတောင်ပိုင်းအာသံနယ်ကို အနှောင့်အယှက်မှ ကင်းဝေးစေရန် အကျိုးသက်ရောက်စေခဲ့သည်။
1868-1869 ၏အေးမြသောရာသီဥတုတွင် Lushais သည် Cachar ရှိလက်ဖက်ရည်ဥယျာဉ်ကိုမီးရှို့ပြီး Monierkhal ကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ စီးနင်းသူများနောက်သို့လိုက်ရန်၊ သက်ဆိုင်ရာမျိုးနွယ်စုများကိုအပြစ်ပေးရန်နှင့်သုံ့ပန်းများကိုပြန်လည်ရရှိရန်လေ့လာရေးခရီးတစ်ခုစီစဉ်ခဲ့သည်။ ဤလေ့လာရေးခရီးသည် Colonel James Nuttall ၏ကွပ်ကဲမှုဖြင့်ဖြစ်ပြီး ကော်လံ 3 ခုပါ၀င်သည် သို့သော် မုတ်သုံ မိုးရွာခြင်း၊ ရာသီ၏နောက်ကျခြင်းနှင့်စားနပ်ရိက္ခာများလိုချင်စိတ်တို့က၎င်း၏အဓိကအရာဝတ္ထုများတွင်လေ့လာရေးခရီးကိုပျက်ကွက်စေခဲ့သည်။ မည်သည့် မျိုးနွယ်စုမျှ အပြစ်ပေးခံရပြီး သုံ့ပန်းများကို ပြန်လည်ရရှိခြင်း မရှိပါ။
လာမည့်ရာသီတွင် Cachar ၏ လက်ထောက်ကော်မရှင်နာ Mr. Edgar သည် မြေတိုင်းဌာနမှ Major MacDonald နှင့် ရဲအစောင့်အရှောက်များနှင့်အတူ Lushais နှင့်ဆက်သွယ်ရန် အားသွန်ခွန်စိုက်ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ အစောင့်အကြပ်ငယ်များဖြင့် လိုက်ပါသွားသော နယ်စပ်ကိုဖြတ်၍ ၎င်းတို့နှင့် ပေါင်းစည်းရန် မိတ်ဖွဲ့ရန် ဘာမှမကျန်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဖော်ရွေသော သဘောထားသည် အောင်မြင်မှု အနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့ပြီး၊ 1870-1871 တွင် Lushai စီးနင်းမှု စီးရီးများကို ပိုမို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ယခင်ကျုးကျော်မှုမျိုးထက် ပိုမို ခိုင်မာသော စရိုက်လက္ခဏာကို တွေ့ခဲ့ရသည်။
ပထမအကြိမ် ဝင်ရောက်စီးနင်းမှုသည် ၁၈၇၀ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ ရက်နေ့တွင် စစ်တကောင်းတောင်တန်းဒေသတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ချီမစခန်းမှ တစ်ရက်ခရီး ထက် အနည်းငယ်ပိုပါသည်။ အင်အား ၂၀၀ ခန့် ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့သည်။ 1871 ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ 23 ရက်နေ့တွင် Cachar ခရိုင်၏အနောက်ဘက်စွန်းရှိ Ainerkhal ၏ရွာသည်မီးရှို့ခံခဲ့ရပြီးလူ 25 ဦး သေဆုံးပြီး 37 ဦး အကျဉ်းသားများကိုဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ ထိုနေ့တွင်ပင် အ လက်ဇန်းဒ ရာပရေး၏ လက်ဖက်ဥယျာဉ်ကို Sanpoong နှင့် Benkuia လက်အောက်ရှိ "မည်မျှကြာကြာ" မျိုးနွယ်စုမှ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး လက်ဖက်စိုက်သူ မစ္စတာ Winchester နှင့် ၎င်း၏ကလေး Mary ၊ ခြောက်နှစ်သမီးလေး, ယူသွားသည် ။ ဤပြန်ပေးဆွဲခံရသော ဗြိတိန်ကလေးမလေးကို ကယ်တင်ခြင်းသည် လိုက်နာရမည့် စူးစမ်းလေ့လာရေးတွင် အဓိကအချက်ဖြစ်လာသည်။
Winchester လက်ဖက်စိုက်ခင်း (စိုက်ခင်း) တိုက်ခိုက်ခံရပြီး နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင်၊ ကပ်လျက် Kutlicherra ဥယျာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသော်လည်း Lushais စီးနင်းသူများကို စိုက်ပျိုးသူနှစ်ဦးက မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။ နောက်တနေ့တွင် Lushais နှစ်ဦး ဒဏ်ရာရသွားသောအခါ Kutlicherra တွင် ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ဇန်နဝါရီ ၂၆ ရက်တွင် စီးနင်းသူများသည် Monierkhal ဥယျာဉ်ရှိ sepoy များနှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး ဆီပီယိုတစ်ဦး သေဆုံးကာ ဆီပီယိုနှင့် ရဲတစ်ဦး ဒဏ်ရာရရှိကာ စတော့ကွင်းနှင့် ကူလီလိုင်းများကို စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အငြိမ်းစားယူထားသည့် စစ်သည်များ ရောက်ရှိလာပြီး အမျိုးသား ၅၇ ဦး သေဆုံးကာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှတို့ ဆုံးရှုံးပြီး ခြောက်ဦးသေဆုံးကာ ခြောက်ဦးဒဏ်ရာရကာ ကူလီတစ်ဦး ပျောက်ဆုံးနေသည်။ Monierkhal တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တပြိုင်နက်တွင် ပါတီသည် ကပ်လျက် Dhurmikhal ဥယျာဉ်ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့သော်လည်း ထိခိုက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။
၎င်းတို့၏အောင်မြင်မှုများကြောင့် အားတက်သရော စီးနင်းသူများသည် Nundigram အထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဇန်နဝါရီ ၂၇ ရက်တွင် ၁၁ ဦး သေဆုံးကာ ၃ ဦးကို သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ၎င်းတို့သည် Nundigram မှထွက်ခွာပြီး မကြာမီတွင် လူရှစ်ဦးပါ နောက်တန်းစောင့်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးတည်းသာ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ ဤအခါသမယတွင် Lushais သည် 25 ယောက်ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ဖေဖေါ်ဝါရီ ၂၃ ရက်နေ့တွင် Jhalnacherra လက်ဖက်ရည်ဥယျာဉ်ကို ပါတီတစ်ခုက တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ကူလီခုနစ်ဦး သေဆုံးပြီး ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် တိပရ တောင်ကုန်း နှင့် စစ်တကောင်းတောင်တန်းများ သည် ပြင်းထန်စွာမဟုတ်သော်လည်း ဒုက္ခရောက်နေပါသည်။
လေ့လာရေးခရီး
ယခုအချိန်တွင် အိန္ဒိယအစိုးရသည် ရာသီဥတုအေးလာချိန်တွင် လူရှိုင်းသို့ စူးစမ်းလေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ တပ်ဖွဲ့တွင် စစ်တကောင်းမှ လက်ယာနှင့် ကချာမှ ဘယ်ဘက်သို့ စစ်ကြောင်းနှစ်ကြောင်း ပါ၀င်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ General Brownlow, CB မှ ယခင် စစ်တကောင်းတောင်တန်း ကျေးရွာအုပ်စု အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အဖြစ် Captain Lewin၊ အရပ်ဘက် အရာရှိ အဖြစ်၊ General Bourchier, CB မှ Mr. Edgar, Deputy Commissioner, Cachar, Civil Officer အဖြစ် လက်ဝဲ တာဝန်ခံ၊ သို့မဟုတ် Cachar ကော်လံ။
လေ့လာရေးခရီး၏ နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလုံးကို စစ်ဦးစီးချုပ်များ လက်ထဲတွင် ထားရှိထားပြီး လေ့လာရေးခရီး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လက်တုံ့ပြန်မှုသက်သက်မဟုတ်သော်လည်း သိမ်းထားခံထားရသော ဗြိတိသျှလက်အောက်ခံများကို လက်နက်ချရန် အခိုင်အမာ ညွှန်ကြားထားကြောင်း၊ နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျိုးနွယ်စုများနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ထူထောင်ရန်နှင့် ဗြိတိသျှအစိုးရအပေါ် ရန်လိုသည့် အနေအထားတွင် ထားခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့တွင် အမြတ်အစွန်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်းနှင့် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း ၎င်းတို့အား စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန် ကြိုးပမ်းသင့်သည်။
Sappers ကုမ္ပဏီမှ အမြောက်တပ်ခွဲ အမြောက်တပ်ခွဲ၏ အမြောက်တစ်ဝက်နှင့် ရိုင်ဖယ်သေနတ် ၅၀၀ ပါဝင်သော Cachar ကော်လံကို ၁၈၇၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သည်။ တော်ရုံတန်ရုံ ခုခံမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားပြီး အလွန်ခက်ခဲသော တိုင်းပြည်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ် Bourchier သည် စော်ကားသောမျိုးနွယ်စုများ၏ ရွာဦးရွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးအခြေအနေများကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ဓားစာခံများကို ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး လက်နက်နှင့် ကုန်ပစ္စည်းများကို ဒဏ်ငွေ ကောက်ခံခဲ့သည်။ ကော်လံသည် 10 မတ်လ 1872 တွင် Cachar သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။
Cachar မှ စတင်ပြီး Lyloos နှင့် Howlongs တို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် Demagiri မှ တက်လာသော Cachar မှ အင်အားနှင့် တူညီသော စစ်တကောင်းစစ်ကြောင်း ၊ ဤလူမျိုးစုများအပေါ် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခဲ့ပြီး သင့်လျော်သောစည်းကမ်းချက်များအပေါ် ၎င်းတို့၏တင်ပြချက်အပြည့်အစုံကို အာမခံခဲ့သည်။ သုံ့ပန်းများအားလုံးကို ပြန်လည်ထူထောင်ရေးနှင့် အနာဂတ်ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေးတို့သည် မျိုးနွယ်စုများ၏ တင်ပြမှုကို လက်ခံခဲ့သည့် အခြေအနေများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ စူးစမ်းလေ့လာရေးဂိတ်များပိတ်ချိန်တွင် နယ်စပ်ကိုကာကွယ်ရန် နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးစခန်းများကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး လူရှိုင်းများကို ကုန်သွယ်မှုအားပေးရန်အတွက် ဈေးဆိုင်များကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
နောက်ဆက်တွဲ
စစ်တကောင်းတောင်သားများ စီးနင်းဝင်ရောက်လာသောအခါ 1888-1889 ခုနှစ်အထိ အာသံသည် နှိုင်းယှဥ်ငြိမ်းချမ်းသာမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး အာသံသည် General Tregear ၏ စစ်ကြောင်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ရဲအင်အား 400 ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ကာချာမှ တောင်ကုန်းများအတွင်းသို့ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် စစ်တကောင်းစစ်ကြောင်းမှ ခွဲထွက်သော တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ ၁၈၈၈ ခုနှစ်တွင် စစ်တကောင်းမြို့သို့ ဝင်ရောက်စီးနင်းမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သော ရွာအများအပြားကို တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ စစ်ဆင်ရေးအပြီးတွင် တပ်ဖွဲ့ဝင်များ အငြိမ်းစားယူပြီးသောအခါ မြောက်လူရှိုင်းတောင်ကုန်းတွင် စခန်းနှစ်ခုကို ထားခဲ့ပြီး တစ်ခုမှာ Aijal တွင်၊ ကျန်တစ်ခုမှာ Changsil တွင်ဖြစ်ပြီး Aijal တွင် ဌာနချုပ်အဖြစ် နိုင်ငံရေးအရာရှိတစ်ဦးကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ 1891 ခုနှစ်တွင် အခြားသော ဗြိတိသျှ စစ်ကြောင်းတစ်ခု သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး ၁၈၈၉-၉၀ ခုနှစ် ချင်း-လူရှိုင်းစူးစမ်းလေ့လာရေးခရီး သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အာသံပြည်နယ်၏ သမိုင်း
လေးတိုင်ရွာသစ်ရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
လေးတိုင်ရွာသစ်ရွာ(Laytaingywarthit)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ရေပူကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၅၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေပူကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၂၈၉ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၈၄၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းရွာဆိပ်ကြီး
မင်းရွာဆိပ်ကြီး
မန္တလေးမြို့
မန္တလေးမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယအကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၏မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ် စာရင်းအရ လူဦးရေ ၁ ၂၂၅ ၅၅၃ ယောက် ရှိသည်။ စီးပွားရေးမြို့တော် ရန်ကုန်မြို့ မှ ၃၈၅မိုင် ကွာဝေး၍ ဧရာဝတီမြစ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ ကုန်းဘောင်မင်းဆက် မြန်မာနိုင်ငံ၏ နောက်ဆုံးမင်းနေပြည်တော် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ မြန်မာနိုင်ငံအထက်ပိုင်း မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မန္တလေးခရိုင်တို့၏ ရုံးစိုက်မြို့ဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်မြို့ပြီးနောက် ဒုတိယအကြီးဆုံးသောမြို့ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသကဲ့သို့ပင် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုတို့ စုဝေးရာ ဒေသလည်း ဖြစ်ပေသည်။ မန္တလေးမြို့သည် ခေတ် ၃ ခေတ်ပြောင်းခဲ့သော်လည်း ထင်ရှားလျက်ပင် ရှိပေသေးသည်။ နှစ် ၁ဝဝ အတောအတွင်းဝယ် မန္တလေးမြို့တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ဒဏ်၊ မီးဘေးအန္တရာယ်များကို ခံရသောကြောင့် အပျက်အစီးရှိခဲ့သော်လည်း အသစ် ပြန်လည်ပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့သည်။
မန္တလေးမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ နောက်ဆုံးမင်းနေပြည်တော် ဖြစ်ခဲ့သည့်အလျောက် ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များ အများအပြား ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
လက်ဦးသမိုင်း (၁၈၅၇ မှ ၁၈၈၅)
မန္တလေးမြို့ကို ခရစ်နှစ် ၁၈၅၇ ခုနှစ်တွင် ကုန်းဘောင်မင်းဆက် (၁၁) ဆက်တွင် ဒဿမ​မြောက် ဖြစ်သော မြန်မာဘုရင် မင်းတုန်းမင်း မှ ရဟန်းရှင်လူအများ ကန့်ကွက်သည့်ကြားမှ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မန္တလေးသည် ၁၈၈၅ ခုနှစ် သီပေါမင်းလက်ထက် တတိယအင်္ဂလိပ်မြန်မာစစ်ပွဲ မတိုင်မီ (၁၈၆၀-၁၈၈၅)တွင် နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သည့် လွတ်လပ်သော မြန်မာ့မင်းနေပြည်တော်လည်းဖြစ်သည်။
ကိုလိုနီခေတ် မန္တလေး (၁၈၈၅ မှ ၁၉၄၈)
၁၈၈၅ ခုနှစ် တတိယ အင်္ဂလိပ် - မြန်မာ စစ်ပွဲအပြီး မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ဆုံးရှုံး၍ အင်္ဂလိပ် တို့၏ လက်အောက်သို့ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။ မီးရထားပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေးစနစ်ကို ၁၈၈၉ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည်။ ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးကောလိပ် ကို တည်ဆောက်ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ကိုလိုနီခေတ်တွင် မန္တလေးမြို့သည် ဗုဒ္ဓယဉ်ကျေးမှုနဲ့ အနုပညာတို့ သင်ကြားရာဗဟိုချက်အဖြစ် တည်ရှိခဲ့သည်။
မန္တလေးမြို့သည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း စစ်ဒဏ်ကို အပြင်းအထန် ခံစားခဲ့ရသည်။ ဧပြီလ ၃ ရက်၊ ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်တို့ လေကြောင်းမှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သဖြင့် မြို့၏ ၅ ပုံ ၃ ပုံ ခန့် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး လူပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော် သေဆုံးခဲ့သည်။
လက်ရှိ မန္တလေး (၁၉၄၈ မှ ယခု)
၁၉၄၈ ခုနှစ် အင်္ဂလိပ်တို့ထံမှ လွတ်လပ်ရေး ရရှိခဲ့ပြီးနောက် မန္တလေးမြို့သည့် ယဉ်ကျေးမှု၊ ပညာရေး နှင့် စီးပွားရေးတို့၏ အဓိက ဗဟိုချက်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။
၁၉၄၉ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၁ရက်တွင် ကေအင်န်ဒီအို ကရင်တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်များနှင့် ကွန်မြူနစ်တပ်များက မန္တလေးမြို့တွင်းသို့ပစ်ခတ် တိုက်ခိုက်ပြီး ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ သောင်းကျန်းသူများကို တပ်မတော်၊ စစ်ရဲနှင့် မန္တလေးတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများက ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ မန္တလေးမြို့ကြီးသည် တိုက်ပွဲများကြောင့် များစွာ ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ကေအင်န်ဒီအိုများသည် ကွန်မြူနစ်တပ်များနှင့် အတူ ၁၉၄၉ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၁ရက်မှ ၁၉၄၉ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၆ရက်အထိ မန္တလေးမြို့ကြီးအား သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုသော်လည်း လုယက်ခြင်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်းစသည့် အဖျက်လုပ်ငန်းများကိုသာ ဆောင်ရွက်သွားခဲ့ကြသည်။
၁၉၅၉ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် မန္တလေး နှစ်တစ်ရာပြည့် ရာပြည့်ပွဲတော်ကို မန္တလေးတောင်ခြေတွင် ကျင်းပခဲ့ပြီး မန္တလေးရာပြည့်ပွဲတော် အမှတ်တရ တံဆိပ်ခေါင်းကိုလည်း ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ တပါတီ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ (မဆလ) အစိုးရ လက်ထက် (၁၉၆၂ - ၁၉၈၈) အတွင်း မန္တလေးမြို့၏ အသွင်အပြင်မှာ ကျဆင်းခဲ့ရသည်။ ၁၉၈၀ အစောပိုင်းတွင် အထပ်နှိမ့် အဆောက်အအုံအသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ လမ်းမများပေါ်တွင် စက်ဘီးများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိပြီး စက်ဘီးမြို့တော်ဟု နာမည်တွင်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၁ ခုနှစ် မေလ တွင် လောင်ကျွမ်းခဲ့သောမီးကြောင့် အိမ် ၆၀၀၀ ခန့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး လူဦးရေ ၃၆၀၀၀ ကျော် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ၁၉၈၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၄ ရက်နေ့တွင် လောင်ကျွမ်းခဲ့သော ဦးကျားကြီးဝင်း မီးလောင်မှုကြောင့် အိမ် ၂၇၀၀ ခန့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး လူပေါင်း ၂၃၀၀၀ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ မီးလောင်မှုများသည် မန္တလေးမြို့၏ တိုးတက်မှုကို တုံ့နှေးစေခဲ့သည်။
၁၉၉၁ ခုနှစ် မတိုင်ခင်ကာလအထိ မန္တလေးတက္ကသိုလ်၊ မန္တလေးဆေးတက္ကသိုလ် နှင့် စစ်တက္ကသိုလ်တို့သာ အထက်မြန်မာနိုင်ငံတွင် တည်ရှိခဲ့သည်။ တခြားမြို့များရှိ ဒီဂရီကောလိပ်တို့ကသာ ဘာသာအနည်းငယ်ကို မန္တလေးတက္ကသိုလ်နှင့်ချိတ်ဆက်သင်ကြားခဲ့သည်။၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် လောင်ခဲ့သောမီးကြောင့် မန္တလေးမြို့၏ ဒုတိယအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် ရတနာပုံဈေး တစ်ခုလုံးပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ နောက်ထပ် အကြီးအကျယ်လောင်ကျွမ်းခဲ့သောမီးမှာ ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီတွင် လောင်ကျွမ်းခဲ့သောမီးဖြစ်သည်။ အိမ် ၃၂၀ ကို လောင်ကျွမ်းခဲ့ပြီး လူဦးရေ ၁၆၀၀ ကျော် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အမည်နာမ
မန္တလေးမြို့ စတင်တည်ကာစအချိန်တွင် မန္တလေးအရပ်ကို ထီးပေါင်းကားဟု ခေါ်ဆိုနေကြသည်။ မြို့တော်၏ တရားဝင်အမည်မှာ ရတနာပုံဖြစ်သည်။ ဘုရင်ခေတ်က မန္တလေးအား ရွှေမြို့တော်၊ ရတနာပုံရွှေမြို့တော် စသည်ဖြင့် သုံးခဲ့ကြသည်။ မန္တလေးဟု ခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် ပက်သက်၍ တိကျသော အထောက်အထားမတွေ့ရပေ။ ပညာရှင်များကမူ အမျိုးမျိုးဆိုခဲ့ကြသည်။
အချို့က မန္တလေးတောင်အား အစွဲပြု၍ တောင်ခြေရှိမြို့အား မန္တလေးဟုခေါ်ကြောင်း ဆိုကြသည်။ မန္တလေးဆိုသည့် စကားလုံးမှာ မဏ္ဍလဟူသော စကားမှ ဆင်းသက်လာကာ ညီညာပြန့်ပြူးသောလွင်ပြင်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မဏ္ဍလဟူသော စကားသည် ခေတ်ကာလ ကြာလာသောအခါ မဏ္ဍလေး၊ မန္တလေး စသည်ဖြင့် ပြောင်းလာခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
အချို့က မဏ္ဍလဟူသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောင်ကိုးလုံးခြံရံလျက်ရှိသည့်တောင်ဖြစ်သဖြင့် မဏ္ဍလတောင်ဟုခေါ်တွင်ခဲ့ကြောင်း ဆိုကြသည်။ မဏ္ဍလေးဖုရားသခင်ဟူသော အရေးအသားကို (၁၅)ရာစုက ရေးထိုးခဲ့သော အင်းဝခေတ်ကျောက်စာတွင် တွေ့ရှိရသေးသည်။
ပထဝီဝင်အနေအထား
မန္တလေးမြို့သည် ဧရာဝတီမြစ်၏ လက်ဝဲဘက်ဖြစ်သော အရှေ့ဘက် ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိ၍ ဧရာဝတီမြစ်နှင့် ရှမ်းကုန်းပြင်မြင့်၏ အကြား အနံ ၈ မိုင် ရှိသော မြေပြန့်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ မြောက်လတ္တီကျု ၂၁ ဒီဂရီ ၉၈ မိနစ် နှင့် အရှေ့လောင်ဂျီကျု  ၉၆ ဒီဂရီ ဝ၈ မိနစ် ကြားတွင် တည်ရှိသည်။
မန္တလေးမြို့သည် အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် ၂၅ စတုရန်းမိုင် ရှိ၍ လူဦးရေမှာ ၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ခန့်မှန်းခြေ ၂၁၅၄၂၆ ယောက်ခန့်ရှိသည်။ ရပ်ကွက် ၃၈ ၊ အိမ်ခြေပေါင်း ၃၅ဝဝဝ ခန့် ရှိ၏။ ရန်ကုန်မြို့ကဲ့သို့ပင် လူမျိုးပေါင်းစုံသော မြို့ဖြစ်၏။ ရာသီဥတုမှာ ပူအိုက်ခြောက်သွေ့၍ ဖုံထူသည်။
၁၉၆၅ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ (၁)ရက်နေ့တွင် မန္တလေးမြို့ကို (၄)မြို့နယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံတော်ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုတည်ဆောက်ရေးအဖွဲ့ လက်ထက် ၁၉၉၂ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၂ရက်နေ့တွင် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ကြေညာစာအမှတ်(၈၄)အရ မန္တလေးမြို့ကို (၄)မြို့နယ်မှ (၅)မြို့နယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
မန္တလေးမြို့သည် ကန်ကိုးကန် ၊ ကုန်းကိုးကုန်း ၊ တောင်ကိုးလုံး ဝန်းရံထားသည်ဟု ဆိုပါသည်။
ကန်ကိုးကန်မှာ -
ကုန်းကိုးကုန်းမှာ-
တောင်ကိုးလုံးမှာ-
မဟာမုနိ
မဟာမုနိဘုရား ရုပ်ပွားတော်ကြီးသည် မန္တလေးမြို့၏ အထင်ကရ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရားက ရင်ငွေ့တော် (၇)ကြိမ် ပေးခဲ့သဖြင့် သက်တော် ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဘိုးတော်ဘုရား(ဗဒုံမင်း)လက်ထက် ၁၇၈၄ ခုနှစ်တွင် သားတော်အိမ်ရှေ့မင်းသား သတိုးမင်းစောက ရခိုင် မှပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။
မန္တလေးတောင်
မန္တလေးတောင်သည် မန္တလေးမြို့၏ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှ ၂၃၀ မီတာ မြင့်သည်။ စေတီပုထိုးပေါင်း များစွာ တည်ထားသည်။ မန္တလေးတောင်သည် မန္တလေးမြို့ကိုအပေါ်မှ စီးပိုးအုပ်မိုးထားသကဲ့သို့ ရှိပေရာ၊ မန္တလေးတောင်ပေါ်မှနေ၍ ကြည့်သော်နန်းမြို့ရိုး၊ ကျုံးနှင့်တကွ မန္တလေးမြို့၏ ရှုခင်းကို ကောင်းမွန်စွာမြင်တွေ့ရပေသည်။ အရှေ့ဘက်သို့ မျှော်ကြည့်လိုက်လျှင် ရှမ်းရိုးမတောင်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်လျှင် ဧရာဝတီ မြစ်ကမ်းများကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ မန္တလေးဟူသော အမည်သည် 'မဏ္ဍလ' ဟူသော ပုဒ်မှ'မဏ္ဍလေး'၊ ထိုမှ 'မန္တလေး'ဖြစ်လာသည်ဟု ယူဆဖွယ်ရှိ၏။ အဓိပ္ပာယ်မှာ 'ပျံပျူးသာယာသော နယ်မြေ' ဟု ယူဆသော်ရ၏။ အချို့က 'မန္ဓရေး' မှ ပြောင်းလာဟန်ရှိသည် ဟုဆိုကြသည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ 'ကျက်သရေတို့ကို ဆောင်အရပ်' ဖြစ်၏။ အချို့ကလည်း ရှေးပုံဂံခေတ်က မင်းရှင်စော မင်းကလေး မှီခိုနေသွားသော တောင်ဖြစ်ခြင်းကြောင့် မင်းကလေးတောင်ဟု တွင်ရာမှ မန္တလေးတောင်ဟူ၍ ဖြစ်လာပြီးလျှင်၊ နောင်သော် ထိုတောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မန္တလေးအရပ်တွင် မြို့တည်သဖြင့် မန္တလေးမြို့ဟု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟုဆိုကြသည်။
မန္တလေး နန်းတော်
ကျုံးနှင့် မြို့ရိုး ကာရံထားသော မန္တလေး နန်းတော်ကြီးသည် ကုန်းဘောင်မင်းဆက်၏ ဘုရင်များ စိုးစံခဲ့သော နေရာဖြစ်သည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် အတွင်းက ဗုံးကြဲခြင်း အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရပြီး ပျက်စီးခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ပြုပြင်၍ မြနန်းစံကျော် ရွှေနန်းတော် ကြီးကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ thumb|မန္တလေးကျုံးအ‌ရှေ့ဖက်ခြမ်း လျှောက်လမ်း
အခြား
ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးစာအုပ်၊ သုဓမ္မာဇရပ်များ၊ ပယ်ပုံတော်ဝင်း၊ တဝဂူဘုရား၊ မဟာသကျသီဟ ရုပ်ပွားတော်၊
ေအာင္ေတာ္မူဘုရား၊
မဟာအတုလဝေယန်ကျောင်းတော်ကြီး၊ အိမ်တော်ရာဘုရား၊ ကျောက်တော်ကြီးဘုရား(မန္တလေး)၊ ကုသိုလ်တော်၊ စန္ဒာမုနိ၊ ရန်ကင်းတောင်၊ ရေတံခွန်တောင်၊ ရွှေစာရံဘုရား၊ မန္တလေးယဉ်ကျေးမှုပြတိုက်၊ အိမ်ရှေ့မင်းထန်းတော၊ ရတနာပုံ တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်၊ မန်းသီတာ ဥယျာဉ် နှင့် အောင်ပင်လယ်ကန် တို့ရှိသည်။
မန္တလေးမြို့တော် စည်ပင်သာယာနယ်နိမိတ် အတွင်းရှိ အမရပူရမြို့ဟောင်း တွင် အမရပူရနန်းတော်၊ သပြေတန်း ခံတပ်၊ တောင်သမန်အင်း၊ ဦးပိန်တံတား၊ မယ်ဇယ်တန်း၊ တောင်လေးလုံးကျောင်းတိုက်၊ ဗားကရာဘုန်းကြီးကျောင်း၊ ဆောင်းဒါး ရက်ကန်းကျောင်း၊ ကျောက်တော်ကြီးဘုရား(အမရပူရ) နှင့် ရတနာ့ဂူ တို့အဓိကနေရာအဖြစ် တည်ရှိနေသေးသည်။
ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး
မန္တလေးမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အလယ်ဗဟိုချက်တွင် တည်ရှိပြီး အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများနှင့် ကူးသန်းသွားလာရေးနှင့် ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးတို့အတွက် အချက်အချာကျသည်။ မြို့တွင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်တွင် ဘတ်စ်ကားများရှိသော်လည်း တွင်ကျယ်စွာ အသုံးမပြုကြပေ။ စက်ဘီး၊ ဆိုင်ကယ်များကိုသာ အများဆုံးအသုံးပြုကြသည်။ ယခင်က စက်ဘီးမြို့တော်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသောလည်း ယခုအခါ ဆိုင်ကယ်မြို့တော်ဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
အစိုးရအသစ်လက်ထက် မော်တော်ကားများကို တရားဝင်သွင်းခွင့်ပြုပြီးနောက် မော်တော်ကားအသုံးပြုသူ ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။
လေကြောင်း
ယခင်က ချမ်းမြသာစည်လေဆိပ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၂၀၀၀ ခုနှစ်တွင် တံတားဦးမြို့နယ်တွင် မန္တလေးအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ် ကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းပေါင်း ၁၅၀ အကုန်အကျခံ တည်ဆောက်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ မန္တလေးမြို့မှ ၂၈မိုင်ခန့် အကွာမှာတည်ရှိသည်။ အဓိက အနေဖြင့် ပြည်တွင်းလေကြောင်းလိုင်းများ ဆင်းသက်လျက်ရှိပြီး ပြည်ပလေကြောင်းလိုင်းများမှ တရုတ်နိုင်ငံ ကူမင်းမြို့၊ ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်မြို့၊ ယူအေအီးနိုင်ငံ ဒူဘိုင်းမြို့ တို့နှင့် ချိတ်ဆက် ဆင်းသက်လျက်ရှိသည်။
ရေကြောင်း
မီးရထားလမ်း နှင့် ကားလမ်းများ အဆင်ပြေလာသော်လည်းမြန်မာ့ဂုဏ်ဆောင် ဧရာဝတီမြစ်မှာ ဆန်၊ ဆီ၊ ဆား၊ ငရုတ်၊ ဝါး နှင့် အခြားကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရန် အဓိကနေရာအဖြစ် တည်ရှိနေသေးသည်။