cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Gifted (ထိုင်း ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ)
The Gifted (The Gifted – นักเรียนพลังกิฟต์,, lit. 'the gifted: students with special powers') သည် Korapat Kirdpan (Nanon)၊ Wachirawit Ruangwiwat (Chimon)၊ Apichaya Thongkham (Lily)၊ Harit Cheewagaroon (Sing)၊ Ramida Jiranorraphat (Jane)၊ Atthaphan Phunsawat (Gun)၊ Pattadon Janngeon (Fiat)၊ Napasorn Weerayuttvilai (Puimek)၊ Chatchawit Techarukpong (Victor)၊ Chayakorn Jutamat (JJ) နှင့် Chayapol Jutamat (AJ) တို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည့် ၂၀၁၈ ထိုင်းဇာတ်လမ်းတွဲတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ Dhammarong Sermrittirong (SandOtnim) ၏ ၂၀၁၅ ဝတ္ထု၊ ဇာတ်လမ်းတို The Gifted ကို အခြေခံ ရိုက်ကူးထားသည်။
GMMTV နှင့် Parbdee Taweesuk တို့ ပူးပေါင်းထုတ်လုပ်သည့် ဤ ဇာတ်လမ်းတွဲကို One31 နှင့် Line TV တို့က ၂၀၁၈ ဩဂုတ်လ ၅ရက်မှ နိုဝင်ဘာ ၄ရက်ထိ ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့ရာ အဆိုပါနှစ်၏ ဆယ်ကျော်သက် ဇာတ်လမ်းတွဲများအနက် ကြည့်ရှုနှုန်း အမြင့်ဆုံး ရရှိခဲ့သည်။ ၂၀၂၀ စက်တင်ဘာတွင် နောက်ဆက်တွဲဇာတ်လမ်းအဖြစ် The Gifted: Graduation ကို ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။
ဖြန့်ချိရေး
The Gifted ကို One31 မှ အပတ်စဉ် တနင်္ဂနွေနေ့ ၂၂:၀၀ နာရီတွင် ထုတ်လွှင့်ပြီး၊ Line TV မှ ၂၃:၀၀ နာရီတွင် ပြန်လည်ပြသသည်။ ၂၀၂၀ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၅မှစ၍ GMM 25 က အပတ်စဉ် တနင်္လာ အင်္ဂါ ၂၂:၄၅ နာရီတွင် ပြန်လည်ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။
ဇာတ်ဝင်တေးနှစ်ပုဒ်မှာ Q (Suveera Boonrod) ၏ "Lutphon" (หลุดพ้น) နှင့် Chart (Suchart Saeheng) ၏ "Mai Mi Khamsanya" (ไม่มีคำสัญญา) တို့ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆက်တွဲဇာတ်လမ်းအဖြစ် The Gifted: Graduation ကို ထုတ်လွှင့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ၂၀၁၉ အောက်တိုဘာ ၁၅တွင် ကြေညာပြီး၊ ၂၀၂၀ စက်တင်ဘာ ၆တွင် ထုတ်လွှင့်သည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:GMMTV ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများ
ညောင်ပင်ရွာ၊ မြင်းခြံမြို့နယ်
ညောင်ပင်ရွာ (Nyaungpin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ မြင်းခြံမြို့နယ်၊ ဒေါင့်သစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၃၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒေါင့်သစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၂၇ ဦး၊ မ ၂၅၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၆၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြင်းခြံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းခေါင်းဆေးရွာ၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်
မင်းခေါင်းဆေးရွာ(Minkhaungsay)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ တောပြားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,615 ဖြစ်သည်။
သဲဖြူရွာ၊ သာယာဝတီမြို့နယ်
သဲဖြူရွာ (Theahpyu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ သဲဖြူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၈၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဲဖြူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၇၀ ဦး၊ မ ၁၁၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာယာဝတီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပဲန်မြန်မာ
ပဲန်မြန်မာ ဆိုသည်မှာ ကဗျာဆရာများ၊ စာရေးဆရာများ၊ အယ်ဒီတာများနှင့် ထုတ်ဝေသူများ စုစည်းဖွဲ့စည်းထားသော စာပေအနုပညာနှင့်လွတ်လပ်စွာရေးသားထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်ကို အကာအကွယ်ပေးသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပဲန်အင်တာနေရှင်နယ် ၏ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံလည်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
ပဲန်မြန်မာကို ၂၀၁၃ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၇ ရက်(အမျိုးသားနေ့)တွင် ပထမအကြိမ် ညီလာခံကျင်းပ၍ သတင်းထုတ်ပြန်ချက်(၅/၂၀၁၃)ထုတ်ပြန်၍ တရားဝင်စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ပဲန်မြန်မာ၏ နှစ်ပတ်လည် ညီလာခံများကို နှစ်စဉ်ကျင်းပခဲ့ပါသည်။ ပဲန်မြန်မာ၏ ပထမအကြိမ် ညီလာခံတွင် ပဲန်မြန်မာ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် စာရေးဆရာမ မသီတာ(စမ်းချောင်း)က ရွေးကောက်တင်မြောက်ခံခဲ့ရပြီး အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် စာရေးဆရာ နေဘုန်းလတ်က ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရပါသည်။ ပဲန်မြန်မာ၏ ၂၀၁၃-၂၀၁၆ ဒါရိုက်တာအဖွဲ့သက်တမ်းတွင် ဥက္ကဋ္ဌနှင့်အတွင်းရေးမှူး အပါအဝင် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ဝင် ၉ ဦးပါဝင်ခဲ့ပါသည်။ ၂၀၁၃-၂၀၁၆ ဒါရိုက်တာအဖွဲ့သက်တမ်းအတွင်းတွင် အတွင်းရေးမှူး၊ နေဘုန်းလတ်သည် ၂၀၁၅ ခုနှစ် မြန်မာ့အထွေထွေရွေး​ကောက်ပွဲတွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်၏ တိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဝင်ရောက်ရွေးချယ်ခံခဲ့သောကြောင့် ပဲန်မြန်မာ၏ ဒါရိုက်တာအဖွဲ့အဖြစ်မှလည်းကောင်း၊ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ်မှလည်းကောင်း အနားယူခဲ့ပါသည်။ ထိုကာလအတွင်း ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ဝင် ကဗျာဆရာ စောဝေက ယာယီအတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန် ယူခဲ့ပါသည်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင်ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ပဲန်မြန်မာ၏ နှစ်ပတ်လည်ညီလာခံတွင် ၂၀၁၆ - ၂၀၁၉ ဒါရိုက်တာအဖွဲ့သက်တမ်းတွင် ပြန်လည်ရွေးကောက်ခဲ့ရာတွင် ပဲန်မြန်မာ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် အယ်ဒီတာ မျိုးမြင့်ညိမ်းက ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရပြီး အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် စာရေးဆရာ၊ အယ်ဒီတာ ဟန်ဇော်/ဟန်ဆန်းက ရွေးကာက်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရပါသည်။ ၂၀၁၆-၂၀၁၉ ဒါရိုက်တာအဖွဲ့သက်တမ်းတွင် ဥက္ကဋ္ဌနှင့်အတွင်းရေးမှူးအပါအဝင် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ဝင် ၉ ဦး ပါဝင်ပါသည်။
၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ၊ (၂၈) ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော ပဲန်မြန်မာ ဆဋ္ဌမအကြိမ် နှစ်ပတ်လည် အထွေထွေညီလာခံတွင် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ရွေးကောက်ပွဲကို ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ရာ စာရေးဆရာ ညီပုလေး က ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ စာရေးဆရာ မြေမှုန်လွင်က အတွင်းရေးမှူးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ စာရေးဆရာ ဟန်ဇော်/ဟန်ဆန်းက ဘဏ္ဍာရေးမှူးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ စာရေးဆရာမ မိချမ်းဝေ၊ ဆရာ စောဝေ၊ ဆရာမ ချောအိမာန် (မန္တလေး)၊ ဆရာ သီဟသွေး၊ ဆရာမ နန်းကြာဖြူ (ဘားအံ)၊ ဆရာ သူရဿဝါ တို့က ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ကိုးကား
| ပဲန်မြန်မာ၏ တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုဒ် | ပဲန်အင်တာနေရှင်နယ်၏ တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုဒ် | မြန်မာတိုင်းသတင်းစာ
ကွမ်ပဲ့ရွာ၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သော်ခူရွာ၊ ဖရူဆိုမြို့နယ်
သော်ခူရွာ(Thawkhu)သည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်ခရိုင်၊ ဖရူဆိုမြို့နယ်၊ တော်ခူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၆၆၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖရူဆိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပွေးလှရွှေကုန်းရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ပွေးလှရွှေကုန်းရွာ (Pwayhlashwekone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ နောင်ရဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၅၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ရဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၅၃ ဦး၊ မ ၂၁၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်သာရွာ၊ လောင်းမင်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်မောက် (ရှေ့)ရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
ပန်မောက် (ရှေ့)ရွာ (Pangmauk (East))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ နမ့်ဟူးတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၁၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ဟူးတောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၉၃ ဦး၊ မ ၁၉၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
မကျီးစင်ရွာ၊ ပေါက်မြို့နယ်
မကျီးစင်ရွာ (Magyisin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပေါက်မြို့နယ်၊ ဆယ်ပင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၉၄၈ ဖြစ်သည်။  ၎င်းရွာသည် သမားတော်ကျေးရွာအုပ်စုမှ ခွဲထွက်လာသည်။
ဝိန်းလုံရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
ဝိန်းလုံရွာ (Weinlong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မိုင်းယန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၈၃၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးရံ့ပနော်
ငါးရံ့ပနော်သည် ငါးရံ့မျိုးစိတ်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ဒေသအသီးသီးအလိုက် ငါးပနော်၊ ငါးရံ့သင်းအုံ၊ ငါးရံ့လုံး ဟူ၍လည်း ခေါ်ဆိုလေ့ရှိကြသည်။ ပါဏဗေဒအလိုအရ Channa punctata ဟု အမည်ရသည်။ အာဖဂန်နစ္စတန်၊ ပါကစ္စတန်၊ အိန္ဒိယ၊ သီရိလင်္ကာ၊ နီပေါ၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၊ မြန်မာ နှင့် တိဗက်တို့အပါအဝင် အိန္ဒိယကျွန်းဆွယ် အနီးအနားဒေသများတွင် တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်း၏သဘာဝအလျောက် နေထိုင်ကျက်စားရာ နေရာများမှာ စိမ့်ကန်များ၊ ရေကန်များနှင့် စီးဆင်းနေသော ရေစနစ်များဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အစားအစာအရ တန်ဖိုးမြင့်မားသော ငါးမျိုးဖြစ်သော်လည်း အလှမွေးမြူမှုတွင်မူ တန်ဖိုးနည်းပါးသော ငါးမျိုးဖြစ်သည်။
သူရဲဈေးဘူတာ
သူရဲဈေးဘူတာသည် မန္တလေးမြို့ပတ်ရထားလမ်းတွင် ပါဝင်သော ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထိန်ရုံကျွန်းတောစုရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
ထိန်ရုံကျွန်းတောစုရွာ (Hteinyonkyuntawsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပြည်မြို့နယ်၊ ပနီပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၁၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပနီပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၄ ဦး၊ မ ၆၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
အိုးဘိုဘူတာ
အိုးဘိုဘူတာသည် မန္တလေးမြို့ပတ်ရထားလမ်းတွင် ပါဝင်သော ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထိန်ရုံကျွန်းတောစုရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂွေးချောင်းရွာ၊ သာယာဝတီမြို့နယ်
ဂွေးချောင်းရွာ (Gwaychaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ သင်တောရိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၇၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သင်တောရိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၂၇ ဦး၊ မ ၁၀၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၄၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာယာဝတီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေထွက်ရွာ၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်
ရေထွက်ရွာ (Yaehtwet)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်၊ ချောင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၁၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ချောင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၉၉ ဦး၊ မ ၈၀၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၉၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်မောက်နောက်ရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
ပန်မောက်နောက်ရွာ (Pangmauknauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ နမ့်ဟူးတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၁၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ဟူးတောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၉၃ ဦး၊ မ ၁၉၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွိုင်ညင်းရွာ၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်
လွိုင်ညင်းရွာ (Loinyin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်၊ မန် ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၄၇၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းဂုတ်ရွာ၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်
မင်းဂုတ်ရွာ(Mingoke)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ မင်းဂုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,683 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းစုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယန်းခိုက်ရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
ယန်းခိုက်ရွာ (Yanghkaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မိုင်းယန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၈၅၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆောင်ဝမ်း (ရှေ့)ရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ဆောင်ဝမ်း (ရှေ့)ရွာ (Hsawngwan (East))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၆၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၈၄ ဦး၊ မ ၂၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားရခေါင်ရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
နားရခေါင်ရွာ (Naryakhaung)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ နဘားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၃၉၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သုဒိန်
အရှင်သုဒိန်သည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် လူသိများ ထင်ရှားသည့် ရဟန်းတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရား၏ ပထမဆုံးသော သိက္ခာပုဒ်ပညတ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း အရှင်သုဒိန်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အရှင်သုဒိန်သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ပထမဆုံးသော ပါရာဇိကအာပတ်ကို ကျူးလွန်သည့် ရဟန်းတော် ဖြစ်သည်။
တရားနာကြားခြင်း
မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီမြို့တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေခိုက် ဖြစ်၏။ သုဒိန်သည် ဝေသာလီမြို့၏ အနီးရှိ “ကလန္ဒ” အမည်ရသည့် ရွာရှိ သူဌေးသား ဖြစ်၏။ သုဒိန်သည် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူတို့နှင့်အတူ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရှိရာ ဝေသာလီမြို့သို့ ပြုဖွယ်ကိစ္စရှိသဖြင့် ရောက်လာ၏။ ထိုအချိန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ပရိသတ်တို့အား တရားဟောကြားလျက် ရှိ၏။ ထိုအခါ သုဒိန်သူဌေးသားသည် တရားနာလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ တစ်နေရာတွင် ထိုင်၍ တရားတော်တို့ကို နာကြား၏။
ရဟန်းဝတ်ခြင်း
မြတ်စွာဘုရား၏ တရားတော်တို့ကို နာကြားပြီးနောက် သူဌေးသား သုဒိန်သည် သာသနာ့ဘောင်တွင် ရဟန်းပြုကာ မြတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်လိုစိတ် ဖြစ်တော်မူ၏။ ပရိသတ်တို့သည် နေရာမှ ဖယ်ခွာသောအချိန်တွင် သုဒိန်သည် မြတ်စွာဘုရားထံ ချည်းကပ်၍ ရှိခိုး၏။ ထို့နောက် ရဟန်းပြုပေးပါရန် တောင်းဆို၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းပြုရန် မိဘတို့က ခွင့်ပြုပြီး ဖြစ်ပါသလောဟု မေး၏။ သုဒိန်သူဌေးသားလည်း ခွင့်မပြုသေးပါဟု ပြောကြား၏။ ထို့နောက် သူဌေးသားသည် မိဘတို့ထံမှ ခွင့်တောင်းမည့်အကြောင်း ပြောကြားကာ ဝေသာလီသို့ ပြန်လာ၏။ ဝေသာလီသို့ ရောက်သော် သူဌေးသားသည် အကြောင်းစုံပြောပြကာ မိဘတို့အား အခွင့်ပေးရန် တောင်းဆို၏။
ထိုအခါ မိဘတို့သည် “ချစ်သား သုဒိန်၊ သင်သည် ငါတို့၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်၍ ချစ်ခင်အပ်၏။ နှစ်သက်အပ်၏။ ချမ်းသာစွာ ကြီးပွားစေအပ်၏။ ချမ်းသာစွာ မွေးမြူလာရသူဖြစ်၏။ ချစ်သား သုဒိန်၊ သင်သည် မည်သည့် ဆင်းရဲကိုမျှ မသိ၊ သင်သေသဖြင့်လည်း ငါတို့သည် အလိုမရှိကုန်ပဲလျက် သင်နှင့် ခွဲခွါကြကုန်အံ့။ အသက်ရှင်နေသေးသော သင်ကိုကား ငါတို့သည် ဤလူ့ဘောင်မှ ရဟန်းဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အလို့ငှါ အဘယ်မှာလျှင် ခွင့်ပြုနိုင်ပါကုန်အံ့နည်း” ဟု ငြင်းပယ်၏။ ထိုအခါ သုဒိန်သည် နှစ်ကြိမ်မြောက် မိဘတို့ထံ ထပ်မံခွင့်တောင်း၏။ ထိုအခါလည်း မိဘတို့သည် ငြင်းပယ်ပြန်၏။ သုံးကြိမ်မြောက် မိဘတို့ထံ ခွင့်တောင်းပြန်၏။ မိဘတို့သည်လည်း သုံးကြိမ်မြောက်သည့်တိုင်အောင်ပင် ငြင်းပယ်ပြန်၏။ ထိုအခါ ရဟန်းအဖြစ် ပြုလိုစိတ်ပြင်းပြသော သုဒိန်သည် မိဘတို့ထံ ခွင့်တောင်း၍ မရသည့်အခါ ထိုနေရာ မြေကြီးပေါ်၌ပင် အိပ်၏၊ ထမင်းလည်း မစားဘဲ နေ၏။ ထိုအခါ မိဘတို့သည် သားဖြစ်သူကို “ထပါလော့၊ စားပါလော့၊ သောက်ပါလော့၊ ကာမဂုဏ်ကို ခံစားပါလော့”ဟု ဆိုကာ ခွင့်မပြုဘဲ ငြင်းပယ်နေပြန်၏။ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း “ထပါလော့၊ စားပါလော့၊ သောက်ပါလော့၊ ကာမဂုဏ်ကို ခံစားပါလော့” ဟု ဆိုကာ ခွင့်မပြုဘဲ ငြင်းပယ်နေပြန်၏။
ထို့နောက်တွင်မူ သုဒိန်၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူတို့သည် မိဘတို့အား အရှင်သုဒိန်သည် ရဟန်းဖြစ်ပါမူ ရန်းအဖြစ်ဖြင့် အသက်ရှင်လျက် မြင်ကြရမည်၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အသက်မျှပင် မရှင်နိုင် သုဒိန်သည် သေခြင်းသို့ ရောက်ရပေလိမ့်မည်။ သုဒိန်သည် ရဟန်းဝတ်ြဖင့် မပျော်ပိုက်ပါမူ မိဘတို့အိမ်မှတစ်ပါး သူ့တွင် သွားလာစရာမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအိမ်သိုပင် ပြန်လာပါလိမ့်မည်ဟု ပြောဆိုကာ ရဟန်းဝတ်ခွင့်ပေလိုက်ပါရန် ပြောဆို၏။ ထိုအခါ သုဒိန်၏ မိဘတို့လည်း ခွင့်ပြု၏။ ထို့နောက် သုဒိန်သည် တစ်ရက် နှစ်ရက် အားယူ၍ မြတ်စွာဘုရားဆီသို့ သွားကာ ရဟန်းပြု၏။
ဘုန်းကံရွာ၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်
ဘုန်းကံရွာ (Hponekan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ ကံရပ်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၉၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကံရပ်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၁၇ ဦး၊ မ ၁၃၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆွတ်ကွန် (လွယ်လ/လီရှော)ရွာ၊ ဟိုပန်မြို့နယ်
ဆွတ်ကွန် (လွယ်လ/လီရှော)ရွာ (Hsutkun (Loila/Lishaw))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ဟိုပန်မြို့နယ်၊ ဟာဖြတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၂၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟာဖြတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၇ ဦး၊ မ ၂၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားမွန်းရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထိန်ရုံရွာမရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
ထိန်ရုံရွာမရွာ (Hteinyonywarma)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပြည်မြို့နယ်၊ ပနီပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၁၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပနီပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၄ ဦး၊ မ ၆၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ဖိုင်ရွာ၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်
မန်ဖိုင်ရွာ (Manhpai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်၊ မန် ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၆၉၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လဲ့လဲ့မော်
ဒေါက်တာလဲ့လဲ့မော် သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးထင်ကျော်က ခန့်အပ်သော အမျိုးသမီး ဝန်ကြီးချုပ်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၉ ခုနှစ်အတွင်းတွင် အဂတိလိုက်စားမှုဖြင့် အရေးယူခံရသည်။၂၀၂၀ ခုနှစ် မေလ ၂၂ရက်တွင် တနင်္သာရီတိုင်းတရားလွှတ်တော်က ထောင်နှစ် ၃၀ ကျခံစေရန် အမိန့်ချမှတ်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ လက်ထက် ၂၀၂၂ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၁၇ရက်  (အမျိုးသားနေ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ်) တွင် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ဖြင့် ပြန်လွတ်လာသည်။
အစောပိုင်းဘဝ
ဒေါ်လဲ့လဲ့မော်သည် ကရင်-ဗမာ လူမျိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျေးရွာများတွင် အခမဲ့ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုများကို ၂၅ နှစ်ကျော် လုပ်ကိုင်ခဲ့သော ဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အရေးယူခံရခြင်း
သူမ၏ ပြဿနာများအစသည် ၂၀၁၈ ခုနှစ်က ထားဝယ်လေဆိပ် ခြုံနွယ်များရှင်းလင်းရန် ကျပ်သိန်း ၄၀၀၀ ကျော်အသုံးပြုမှုမှ စတင်ခဲ့သည်။
သူ့အား အဂတိလိုက်စားမှုများကျူးလွန်ကြောင်း တိုင်ကြားမှုများရှိခဲ့၍ ကော်မရှင်က စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်း၍ ၂၀၁၉ ဖေဖော်ဝါရီ ၄ ရက်မှ မတ်လ ၆ ရက်နေ့ထိ နေပြည်တော်၊ ရန်ကုန်နှင့် ထားဝယ်မြို့များ၌ စုံစမ်းဆေးစစ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ စုံစမ်းစစ်ရေး အဖွဲ့၏ စစ်ဆေး ဖော်ထုတ်ချက်များတွင် ဝန်ကြီးချုပ် ဒေါက်တာ လဲ့လဲ့မော်သည် ရာထူးတာဝန်ကို အလွဲသုံး စားပြုခြင်း၊ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများ၊ ပြည်ထောင်စု အစိုးရအဖွဲ့၏ ညွှန်ကြားချက်များနှင့်အညီ ဆောင်ရွက်မှု မရှိခြင်း၊ တံစိုးလက်ဆောင် အဖြစ် ရယူကာ GGS ကုမ္ပဏီကို လုပ်ပိုင်ခွင့်များစွာ ချပေးခဲ့ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ၂၀၁၇ ဇူလိုင် ၁ ရက်မှ စ၍ စစ်ဆေးသည့် အချိန်အထိ သဘာဝဓာတ်ငွေ့ဖိုး ကျပ်သန်း (၈၀၀၀) ကျော် GGS ကုမ္ပဏီဘက်မှ ပေးချေရန် ပျက်ကွက်နေခြင်း၊ လျှပ်စစ်နှင့် စွမ်းအင် ဝန်ကြီးဌာနမှ စိုက်ထုတ် ကျခံခဲ့ရသဖြင့် နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာငွေများ ထိခိုက်နစ်နာ ဆုံးရှုံးမှု ရှိကြောင်း ပေါ်ပေါက်မှုအပေါ် ယင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် တိုင်းဝန်ကြီးချုပ်နှင့် GGS ကုမ္ပဏီ မှ ဦးသိန်းထွေးနှင့် ဦးအောင်မြတ် တို့သည် အဂတိလိုက်စားမှုဖြင့် ငြိစွန်းကြောင်း တွေ့ရှိရသည်ဟု လည်းပါရှိခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့၏ စစ်ဆေး တွေ့ရှိချက်များအရ တနင်္သာရီတိုင်း ဝန်ကြီးချုပ် ဒေါက်တာ လဲ့လဲ့မော်အား အဂတိလိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေး ဥပဒေ ပုဒ်မ ၅၅ အရ လည်းကောင်း၊ GGS ကုမ္ပဏီမှ MD ဦးသိန်းထွေး၊ ဒါရိုက်တာ ဦးအောင်မြတ် နှင့် ဦးသူရအုံတို့အား အဂတိ လိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေး ဥပဒေ ပုဒ်မ ၅၅/၆၃ အရ လည်းကောင်း သီးခြား ပြစ်မှုများအတွက် သီးခြားစွဲချက်များဖြင့် အမှု(၄)မှုခွဲ၍ အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် ထားဝယ်မြို့၊ မြို့မရဲစခန်း၌ ၂၀၁၉ မတ်လ ၁၀ ရက်တွင် ပထမ သတင်းပေးတိုင်ကြားချက် ဖွင့်လှစ်ပြီး တရားစွဲဆို အရေးယူနိုင်ရေး ဆောင်ရွက်လျက်ရှိကြောင်း ထုတ်ပြန်ချက်တွင် ဖော်ပြထားသည်။
သူနှင့် ပတ်သက်သည့် တိုင်ကြားစာကို မြိတ်နှင့် ထားဝယ် ဒေသခံ ၁၀၀ ကျော် လက်မှတ် ရေးထိုးကာ ဇန်နဝါရီ နောက်ဆုံးပတ် အတွင်းက သီခြားစီ တိုင်ကြားခဲ့ကြပြီး တိုင်းလွှတ်တော်၏ စိစစ်တွေ့ရှိမှုများ ပါရှိသော အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်ကိုလည်း တိုင်းလွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌနှင့် ကိုယ်စားလှယ် ၁၄ ဦးက လက်မှတ်ရေးထိုး၍ နိုင်ငံတော် သမ္မတ အပါအဝင် နိုင်ငံတော်၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်နှင့် NLD ဗဟို အလုပ်မှုဆောင် အဖွဲ့ထံ ပေးပို့ခဲ့သည်။
၂၀၁၉ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ အတွင်းက နိုင်ငံတော်၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ ၃ ရက်ကြာ သွားရောက် ခဲ့သော တနင်္သာရီခရီးစဉ် အတွင်း မြိတ်၊ ကော့သောင်း၊ ထားဝယ်တို့မှ ဒေသခံ လူထုများနှင့် တွေဆုံပွဲများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ယင်း ခရီးစဉ်တွင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကို ကြိုဆိုမှုများနှင့် အတူ ဒေသခံ တချို့က တိုင်း အစိုးရ အဖွဲ့၏ အားနည်းချက်များအား ဆန္ဒထုတ်ဖော်မှုများလည်း ရှိခဲ့သည်။
ကော့သောင်းမြို့သို့ ခရီးစဉ်သွားနေစဉ်အတွင်းတွင် အဂတိ လိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေး ကော်မရှင်က ထားဝယ်မြို့မရဲစခန်းတွင် အမှုဖွင့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ သူမကို မတ်လ ၁၀ ရက်နေ့က ကော့သောင်းမြို့နယ်၊ မြို့မရဲစခန်း၊ ရဲရိပ်သာတွင် အကျယ်ချုပ်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် မတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ကော့သောင်းမြို့မှ ထားဝယ်မြို့သို့ လေကြောင်းခရီးဖြင့် ပို့ဆောင်ကာ ထားဝယ်အကျဉ်းထောင်သို့ ဆက်လက်ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် မေလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ဒေါက်တာလဲ့လဲ့မော်အား စုစုပေါင်း အမှု လေးမှုအတွက် အမှုလေးခုအနက် တတိယနှင့် စတုတ္ထ အမှုတို့ကို တစ်ပေါင်းတည်းကျခံရန် အမိန့်ချလိုက်သဖြင့် အမှု လေးခုပေါင်း စုစုပေါင်း ထောင်ဒဏ် အနှစ် ၃၀ ချမှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ပထမ အမှု လမ်းဦးသို့ ဘဏ္ဍာငွေ တစ်လုံးတစ်ခဲတည်းချပေးမှုနှင့် ခြံစည်းရိုးကာရံမှု၊ ဒုတိယ အမှု လေယာဉ်ကွင်း ခြုံရှင်းသည့် အမှု နှင့် တတိယ အမှု GGS သဘာဝဓာတ်ငွေ့ အကြွေး ကိစ္စ နှင့် စတုတ္ထအမှု သရက်ချောင်း အိမ်ခြံနှင့် GGS တင်ဒါ ကိစ္စ တို့ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီး ဝန်ကြီးချုပ်များ
ကညင်ကောက်ရွာ၊ သာယာဝတီမြို့နယ်
ကညင်ကောက်ရွာ (Kanyinkauk)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ သင်တောရိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၇၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သင်တောရိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၂၇ ဦး၊ မ ၁၀၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၄၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာယာဝတီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆောင်ဝမ်း (နောက်)ရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝဲရိုက်ဝဲသွင်း
ဝဲရိုက်ဝဲသွင်း ဆိုသည်မှာ လှေသမားအခေါ်အဝေါ် ဖြစ်သည်။ လှေကို ဝဲထဲမှ ဖြတ်၍ လှော်ခတ်လျှင် ဝဲ၏ရေကြောကို ကြည့်လျက် လိုရာ ရေစုန်ရေဆန်ကို တက်ဖြင့် ယက်သွင်းပြီး မလိုသော ရေစုန်ရေဆန်ကို ရိုက်ထုတ်ဖယ်ရှားရလေသည်။ ၎င်းကို ဝဲရိုက်ဝဲသွင်းဟု ခေါ်သည်။
ဒေါကူးခုရွာ၊ ဖရူဆိုမြို့နယ်
ဒေါကူးခုရွာ(Dawkukhu)သည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်ခရိုင်၊ ဖရူဆိုမြို့နယ်၊ ထီးပေါ်ဆိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၅၆၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖရူဆိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ပေါင်းကြီး (ရှမ်း)ရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
ပန်ပေါင်းကြီး (ရှမ်း)ရွာ (Pangpawnggyi (Shan))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ နမ့်ဟူးတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၁၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ဟူးတောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၉၃ ဦး၊ မ ၁၉၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆယ်ပင်းရွာ၊ ပေါက်မြို့နယ်
ဆယ်ပင်းရွာ (Sepin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပေါက်မြို့နယ်၊ ဆယ်ပင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၉၄၆ ဖြစ်သည်။  ၎င်းရွာသည် သမားတော်ကျေးရွာအုပ်စုမှ ခွဲထွက်လာသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယဆုရေတံခွန်
ယဆုရေတံခွန် (安の滝) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အခိတစီရင်စု၊ ခိတအခိတခရိုင်၊ အနိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ရေတံခွန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရေတံခွန်သည် ယောနဲရှိရိုမြစ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဤရေတံခွန်သည် ၁၉၉၀ ခုနှစ် ဂျပန်နိုင်ငံ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဝန်ကြီးဌာနမှ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် “ဂျပန်နိုင်ငံရှိ အကောင်းဆုံး ရေတံခွန် ၁၀၀” တွင် ပါဝင်သည်။
ရေတံခွန်တွင် အဆင့်နှစ်ခု ပါဝင်ပြီး အဓိကရေလမ်းကြောင်းသည် အပေါ်အဆင့်တွင် တည်ရှိပြီး မီတာ ၆၀ ရှိကာ အသေးတစ်ခုသည် ၃၀ မီတာရှိကာ အောက်အဆင့်တွင် တည်ရှိသည်။ အပေါ်ဆင့်နှင့် အောက်ဆင့်အကြား၌ ရေချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု တည်ရှိကာ ကျယ်ဝန်း၍ ထိုမှ အေပေါ်ဆင့်သို့ လွယ်ကူစွာပင် တက်ရောက်နိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရေတံခွန်များ
မစမ်းပါးရွာ၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်
မစမ်းပါးရွာ(Masanpar)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ မအိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,693 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းစုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခေါဇာမြို့
ခေါဇာမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မွန်ပြည်နယ်၊ ရေးခရိုင်၊ ရေးမြို့နယ်တွင် ပါဝင်သော မြို့နယ်ခွဲအဆင့်ရှိ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
နတ်သံ
ဇာတ်သဘင်တို့၌ နတ် တို့နှင့် ပတ်သက်သော နေရာဌာနတို့တွင် သီဆိုအပ်သော သီချင်းသံဖြစ်သဖြင့် နတ်သံဟု ခေါ်သည်။
မန်ကောင်းမူးရွာ၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခုန်ကူးသူ (စာအုပ်)
ခုန်ကူးသူ စာအုပ်သည် Steven Gould ၏ ၁၉၉၂ခုနှစ် စိတ်ကူးယဉ် သိပ္ပံဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။ ထိုလုံးချင်းဝတ္ထုကို ၁၉၉၃ အောက်တိုဘာတွင် ဖြန့်ချိခဲ့ပြီး ၂၀၀၈ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ရုပ်ရှင်အဖြ စ်ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ David ၏ဇတ်လမ်းအကြောင်းဖြစ်ပြီး ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တွင် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏မိခင်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏စွမ်းအားကို လျှို့ဝှက်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရန်မူတိုက်ခိုက်ခြင်းများ ခံခဲ့ရသည်။
ယန်းဆီးလီးရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
ယန်းဆီးလီးရွာ (Yanghseelee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မိုင်းယန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၈၄၅ ဖြစ်သည်။
The Gifted: Graduation
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:GMMTV ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများ
ယန်းဆီးလီးရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပေသောင်ရွာ၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်
ပေသောင်ရွာ (Paysaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်၊ ဂွေးပင်မှော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၂၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂွေးပင်မှော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၃၁ ဦး၊ မ ၉၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သင်တောရိုးရွာ၊ သာယာဝတီမြို့နယ်
သင်တောရိုးရွာ (Thintawyoe)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ သင်တောရိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၇၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သင်တောရိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၂၇ ဦး၊ မ ၁၀၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၄၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာယာဝတီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နတ်သားလေးရဲ့ နောက်ဆုံးမစ်ရှင်: အချစ်
ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း
လီယွန်းဆို (ရှင်းဟေဆွန်း) သည် ဘဲလေးအကကရာ၌ အလွန်ပါရမီပါသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ မိသားစုသည် Fantasia အမည်ရှိ ဘဲလေးအက ကုမ္ပဏီကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ သို့သော် သူမသည် ဘဲလေးအကကနေစဉ် မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် မျက်လုံးကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဝန်ထမ်းများ၊ အတွင်းရေးမှူး၊ အိမ်တော်ထိန်းနှင့် မိသားစုဝင်များ အပါအဝင် လူအများအပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းစွာစကားပြောဆိုတတ်သည်။ ဂင်ဒန် (ဂင်မြောင်ဆူ) သည် အကောင်းမြင်တတ်၍ အပူအပင်ကင်းမဲ့သော နတ်သားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ အမြဲမပြတ် အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့နေရတတ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပြန်သွားနိုင်ရန်အတွက် မစ်ရှင်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုမစ်ရှင်မှာ ယွန်းဆိုအား အစစ်ချစ်တစ်ခု ရှာဖွေပေးရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းကိုယ်တိုင် သူမအား ချစ်ကျွမ်းဝင်လာခဲ့သည်။
ဇာတ်ဆောင်များ၊ ဇာတ်ပို့များ
တာဝန်ပြီးမြောက်မှ ကောင်းကင်သို့ ပြန်သွားနိုင်မည့် နတ်သားတစ်ပါးဖြစ်သည်။
လီယွန်းဆို၏ နည်းပြဆရာနှင့် ဘဲလေးအကသင်တန်းနည်းပြတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ယခင်ကနတ်သားတစ်ပါးဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး၊ သူသည် လီယွန်းဆိုအ‌ပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုရှိသည်။
လီယွန်ဆို၏ ဝမ်းကွဲညီမတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘဲလေးကချေသည်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဂျီဂန်ဝူကို တစ်ဖက်သတ်စိတ်ဝင်စား‌ခဲ့သည်။
ဂန်နီနာ၏ အမေဖြစ်ပြီး Fantasia ဘဲလေးအက ကုမ္ပဏီ၏ ဒါရိုက်တာဖြစ်သည်။ သူမသည် လောဘစိတ်ကြီးသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ဒန်အား တာဝန်များပေးအပ်သည့် ကောင်းကင်တမန်မင်းဖြစ်သည်။
ထုတ်လုပ်ရေး
ဤဇာတ်လမ်းတွဲ၏ ပထမဆုံးဇာတ်ညွှန်းဖတ်ပွဲကို ဇန်နဝါရီ ၁၈၊ ၂၀၁၉ တွင် ယိုအီဒို၊ တောင်ကိုရီးယားရှိ KBS Annex Broadcasting Station ၌ ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ: တောင်ကိုရီးယား ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများ
ပင့်တင်ရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
ပင့်တင်ရွာ (Pinttin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ နဘားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၃၈၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပတ်ပျိုး
သီချင်းခံဖြင့် ပမာဏပြုပြီးနောက် ပတ်သာဗုံမောင်းတို့ဖြင့် အစပျိုး၍ သီဆိုရသော သီချင်းကိုခေါ်သည်။
ဂယောင်းဘို့ နန်းတော်
နန်းတော်မှာ အင်ဂျင်စစ်ပွဲ (၁၅၉၂-၁၅၉၈)အတွင်း မီးလောင်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားမှုမတိုင်မီအထိ ဂျိုဆွန်းတို့၏ အဓိက နန်းတော်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရာစုနှစ် ၂ခုအကြာ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ၁၉ရာစုအတွင်း ဂိုဂျွန်ဘုရင်လက်ထက်အတွင်းကိုယ်စားလှယ် ဒယ်ဝန်ဂွန် က နန်းတော်၏ အခန်းပေါင်း ၇၇၀၀ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ အချို့သော အဆောင်၅၀၀ကျော်ကို ၄၀ဟက်တာ ကျယ်ဝန်းသော မြေပေါ်တွင် ပြန်ဆောက်ခဲ့သည်။ ရှေးဂျိုဆွန်းတို့၏ ဗိသုကာများ အခြေခံထားသည်။
၂၀ရာစုအစောပိုင်းတွင် နန်းတော်၏နေရာ အများစုမှာ ဂျပန်တို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။
ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်
ဂျိုဆွန်းနန်းဆက် စတင်တည်ထောင်ပြီး ၃နှစ်အကြာတွင် နန်းတော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံ၏ အဓိက နန်းတော်ဖြစ်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်နေရာဖြစ်၍ ၂၀ရာစုအစောပိုင်း ဂျပန်လက်အောက်ရောက်ခဲ့စဉ်က ဖျက်ဆီးခြင်းခံခဲ့ရသည်။၁၉၁၁တွင် နန်းတော်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဂျပန်ကိုယ်စားလှယ်လက်အောက် ပြောင်းခဲ့သည်။၁၉၁၅ခုနှစ်တွင် ဂျပန်တို့၏ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ အဆောက်အဦးများ တည်ဆောက်ခဲ့ပြန်သည်။
ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း လမ်းစဉ်များကို ၁၉၉၀ကပင် စတင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်စားလှယ် အုပ်ချုပ်ရေးရုံးကို ၁၉၉၆ခုနှစ်တွင် ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး ဟောင်ယီမန်တံခါးကို ၂၀၀၁ခုနှစ် ဂွမ်ဟာမန်တံခါးကို ၂၀၀၆မ ၂၀၁၀ခုနှစ်အထိ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။၎င်းတို့ကို မူလနေရာတွင် ရှေးမူမပျက် ပြန်လည် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
၁၄ - ၁၆ ရာစု
ဂ‌ယောင်းဘို့နန်းတော်ကို ၁၃၉၄ခုနှစ်တွင် ဂျိုဆွန်းနိုင်ငံ တည်ထောင်သူ ထယ်ဂျိုဘုရင်က တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ နန်းတော်၏ အမည်ကို ဩဇာရှိလှသော အမတ်ကြီး ဂျောင်းဒိုဂျောန်းထံမှ ရယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထယ်ဂျွန်ဘုရင် နှင့် ဆဲဂျွန်ဘုရင်တို့လက်ထက်များလက်ထက်တွင် နန်းတော်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးချဲ့ခဲ့သည်။၁၅၅၃ခုနှစ်တွင် မီးလောင်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးခဲ့သည်။၎င်းကို  မြောင်ဂျုံးဘုရင်က ကုန်ကျမှုများစွာဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ခဲ့ကာ နောက်တစ်နှစတ်တွင်ပင် ပြီးစီးခဲ့သည်။ သို့သော် ဆယ်စုနှစ်လေးခုအကြာတွင် ဂျပန်ကျူးကျော်စစ်အတွင်း မီးလောင်ခဲ့ရပြန်သည်။ တော်ဝင်ရုံးတော်ကို ချန်ဒကောင် နန်းတော်သို့ ပြောင်းခဲ့ရသည်။ ဂျောင်းဘွတ်ကန် နန်းတော်ကို နောက်ထပ် နှစ်သုံးရာအထိ အပျက်အစီးများအကြား ပစ်ထားခဲ့သည်။
၁၉ရာစု
၁၈၆၇ခုနှစ်တွင် ဒယ်ဝန်းဂွန်းက နန်းတော်ကို အဆောင်ပေါင်း ၃၃၀နှင့် အခန်းပေါင်း ၅၇၉၂ဖြင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။၄၃၂၇၀၃ စတုရန်းမီတာ ကျယ်ဝန်းသော မြေပေါ်တွင် ပြန်လည် တည်ရှိလာသော နန်းတော်မှာ ကိုရီးယားနိုင်ငံနှင့် တော်ဝင်မိသားစု၏ အထင်ကရနေရာ ဖြစ်လာသည်။၁၈၉၅ခုနှစ်တွင် မင်ဘုရင်မ ကို ဂျပန်တို့က လုပ်ကြံပြီးနောက် သူ၏ အမျိုးသား ဂိုဂျုံးဘုရင်မှာ နန်းတော်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘုရင့်မိသားစုများသည် နန်းတော်သို့ ပြန်မလာခဲ့ကြတော့ပေ။
၂၀ - ၂၁ ရာစုနှစ်များ
၁၉၁၅ခုနှစ်တွင် ပြပွဲအဆောက်အအုံ အသစ်တည်ဆောက်ကာ ဂျိုဆွန် စက်မှုပြပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။
၁၉၁၁ခုနှစ်မှစ၍ ဂျပန် ကိုလိုနီအစိုးရမှ နန်းတော်ကို စနစ်တကျ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။၁၉၂၆ခုနှစ်တွင် ဂျိုဆွန်းနိုင်ငံ၏ လက္ခဏာနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများ ပပျောက်ရန် ပုလ္လင်ခန်းမ အရှေ့တွင် ဂျပန် ကိုယ်စားလှယ်ရုံး တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ နန်းတော်၏ အဓိကတံခါးဖြစ်သော တောင်ဘက်ဂွမ်ဟွမ်မို တံခါးကို ဂျပန်တို့က အရှေ့ဘက်သို့ ပြောင်းခဲ့သည်။
နန်းတော်၏ ၁၉ရာစုနှစ်မူလအဆောက်အဦးများကို ဂျပန်ကိုလိုနီ အုပ်ချုပ်ရေးသာမက ကိုရီးယားစစ်ပွဲ အတွက်ပါ သုံးခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင်
ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး
၁၉၈၉ခုနှစ်တွင် တောင်ကိုရီးယားအစိုးရသည် ဂျပန် ကိုလိုနီခေတ်က ပျက်စီးခဲ့သော နန်းတော် ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ စတင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၅ခုနှစ်တွင် ဂျပန်အစိုးရ ကိုယ်စားလှယ်ရုံးကို ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုများစွာဖြင့် ဖြိုချဖျက်သိမ်းလိုက်သည်။ နန်းတော်မြေနေရာပေါ်ရှိ ကိုရီးယား အမျိုးသားပြတိုက်ကို ၂၀၀၅ခုနှစ်တွင် ယုန်ဆန်ဂူသို့ ပြောင်းခဲ့သည်။ ၂၀၀၉အကုန်တွင် ဂျပန်ခေတ်မတိုင်မီက နန်းတော်အဆောက်အဦးများ၏ ၄၀ရာခိုင်နှုန်းကို တည်ဆောက်မှု ပြီးစီးခဲ့သည်။ ဂျောင်းဘွတ်ကန်နန်းတော် ပြန်လာ်တည်ဆောက်ရေး၏ ပဏာမခြေလှမ်းအတွင်း အဓိကတံခါးဖြစ်သော ဂွံဟွာမွန်တံခါးကို မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သည်။ ဂျောင်းဘွတ်ကန်နန်းတော်ကို မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် ထားရှိနိုင်ရန်အတွက် အခြားသော နှစ်၂၀စီမံကိန်းများကို တောင်ကိုရီးယား အစိုးရအနေဖြင့် ရေးဆွဲထားသည်။
တံတားများ
ပင်မတံခါးနှင့် ဒုတိယတံခါးကို ဖြတ်သန်းလာလျှင် ဧည့်သည်များအနေဖြင့် တံတားငယ် တစ်ခုကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ထိုတံတားမှာ မူလက မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိကာ ဂျိုဆွန်းခေတ်၏ အရှည်ဆုံး သစ်သားတံတားဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုရီးယားစစ်ပွဲအတွင်းက ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ယခုခေတ်တွင် တွေ့မြင်ရသော တောင်ဘက်အပိုင်းရှိ တံတားကို ၁၉၅၃ခုနှစ်တွင် ပြန်လည် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
Bihyeongak
Bihyeongak ဆိုသည်မှာ အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် သူ၏ဆရာတို့ စာသင်ပြီးရာနေရာဖြစ်သည်။
ဂန်ယောင်းဂျွန်း (Gangnyeongjeon)
ဂန်ယောင်းဂျွန်း အဆောင်သည် ဘုရင်မင်းမြတ် စံတော်မူရာ အဆောင်ဖြစ်သည်။ ၁၃၉၅ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံး တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ထိုအဆောင်တွင် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ စက်တော်ခေါ်ရာအခန်း ပါဝင်သည်။ ၁၅၉၂ခုနှစ် ဂျပန်တို့၏ ကျူးကျော်မှုအတွင်း ဖျက်စီးခံခဲ့ရပြီး ၁၈၆၇ခုနှစ် ဂယောင်းဘို့နန်းတော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ဤအဆောင်ကိုပါ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၁၈၇၆ နိုဝင်ဘာလတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မီးလောင်မှုတွင် ပြန်လည် ပျက်စီးသွားသည်။ ၁၈၈၈တွင် ထပ်မံ၍ တည်ဆောက်ခဲ့ပြန်သည်။
သို့သော် ၁၉၁၇တွင် ချန်ဒကောင်နန်းတော်ရှိ ဘုရင်မင်းမြတ်စံရာ ဟူဂျင်ဒန်းအဆောင်မှာ မီးလောင်ခဲ့သည်။၁၉၂]တွင် ဟူဂျင်ဒန်းနန်းဆောင်အား အစားထိုးရန် ဂျောင့်ဘွတ်ကန်ရှိ ဤနန်းဆောင်ကို ဂျပန်အစိုးရက ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ လက်ရှိ ဂန်ယောင်းဂျွန်းအဆောင်ကို ၁၉၉၄ခုနှစ်တွင် မူလပုံစံများအတိုင်း ပြန်လည် တည်ဆောက်ထားသည်။
ဂန်ယောင်းဂျွန်းတွင် စကြ်ံများနှင့် ထောင့်မှန်စတုဂံ အခန်း၁၄ခန်းပါသည်။၇ခန်းချင်းစီမှာ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင် အသီးသီးတည်ရှိသည်။ ကျားကွက်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မှာ အလယ်အခန်းကို အသုံးပြုသည်။ အခြားအခန်းများကို ရုံးလုပ်ငန်းများအတွက် အသုံးပြုသည်။ အဆောင်မှာ ကျောက်အုတ်ခုံပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ဂျန်ဂျောင်းဂျွန် (Geunjeongjeon)
ထိုနေရာမှာ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ပုလ္လင်တော်ရှိရာ ခန်းမဖြစ်သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ထိုနေရာတွင် ညီလာခံကျင်းပလေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် တိုင်းတစ်ပါးမှ သံတမန်များကိုလည်း လက်ခံတွေ့ဆုံသည်။ ၁၉၈၅ ဇန်နဝါရီ ၈ရက်နေ့တွင် ထိုအဆောင်ကို ကိုရီးယားအမျိုးသားရတနာ အမှတ် ၂၂၃အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ထိုအဆောင်ကို ၁၉၃၅ခုနှစ်တွင် ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ဂျပန်ကျူးကျော်မှုဖြစ်ပွားရာ ၁၅၉၂တွင် မီးလောင်ခဲ့သည်။ လက်ရှိ အဆောက်အဦးမှာ ၁၈၆၇ခုနှစ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော အဆောင်ဖြစ်သည်။
အဓိကအားဖြင့် သစ်သားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဤအဆောင်မှာ ကြီးမားသော ထောင့်မှန်စတုဂံ မြေနေရာအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။
ခရီးသွားများ
ယနေ့ခေတ်တွင် ဂယောင်းဘို့နန်းတော်ကို အများပြည်သူအတွက် ဖွင့်လှစ်ထားပြီး ကိုရီးယား အမျိုးသားပြတိုက်၊ကိုရီးယား အမျိုးသားနန်းတော်ပြတိုက်နှင့် ကိုရီးယားရိုးရာပြတိုက်များ၏ နေရာလည်းဖြစ်သည်။
ပို့ဆောက်ဆက်သွယ်ရေး
ဂယောင်းဘို့နန်းတော်၏ ဝင်ပေါက်သည် is located 22 Sajik-no, Jongno-guတွင် တည်ရှိသည်။ နန်းတော်နှင့် အနီးဆုံး ရထားဘူတာမှာ
ဝင်ကြေးများ
နိုင်ငံခြားသား တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံသို့ ကမ္ဘာလှည့် ခရီးသည် ဝင်ရောက်မှုမှာ များပြားလာခဲ့သည်။၂၀၁၄ခုနှစ်က တောင်ကိုရီးယားသို့ တရုတ်ခရီးသွား တစ်ခုတည်းပင် ၆သန်းရှိခဲ့သည်။ ဂယောင်းဘို့နန်းတော်၏ ညပိုင်းဝင်ရောက်ခွင့်ကို ဝက်ဆိုဒ်မှ သီးသန့် လက်မှတ်လျှောက်၍ ဝယ်ယူသူများအတွက် ခွင့်ပြုသည်။ ည၇နာရီမှ နံနက် ၁၀နာရီအထိဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆိုးလ်မြို့ရှိ အဆောက်အဦးများ
ကမာကူရ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်
ကမာကူရ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်(ကိုးတိုကုအိန် (高徳院)) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကမာကူရမြို့၌ တည်ရှိပြီး၊ ဂျပန် ရောက်သူတိုင်း သွားဖူးသော ဗုဒ္ဓ ရုပ်ပွားတော် ဖြစ်သည်။ ကမာကူရမြို့သည် ကျေးလက်မြို့ ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ဖွံ့ဖြိုးပြီး၊ တိုက်တာများ ခေတ်မီလှပကာ ပေ ၂၀ အကျယ်သာ ရှိသော လမ်းများက ညီညာ ပြန့်ပြူး၍ သန့်ရှင်းသည်။ အများဆုံး ၁၀ ပေခန့်သာ ရှိသော ပလက်ဖောင်းများကို ကျောက်ပြား စီစီရီရီ ခင်းထား၍ သပ်ရပ်သည်။ ထို ကမာကူရမြို့သို့ တိုကျိုမှ ရထားစီးရပြီး၊ ဘူတာရုံမှ ဘုရားကြီးသို့ လမ်းလျှောက်ပါက နာရီဝက်၊ ဘတ်စ် စီးပါက ၁၀ မိနစ် ကြာသည်။
ဘုရားသမိုင်း
ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၂၄၃ တွင် သစ်သားဖြင့် စတင် ထုဆစ်ကိုးကွယ်သော ကမာကူရဘုရားကြီးသည် ၁၂၄၈ တွင် လေမုန်တိုင်းကြောင့် တန်ဆောင်းတော်နှင့် ရုပ်ပွားတော် ပျက်စီးသွား၍ ၁၂၅၂ တွင် ယခု ကြေးသွန်း ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးကို တည်ထား ကိုးကွယ်ရာ၊ ၁၂၁ တန် (ပေါင် ၂,၇၄,၄၂၈) လေးသည်။ အမြင့် ၁၃.၃၅ မီတာ (၄၃.၈ ပေ)၊ မျက်နှာတော် အရှည် ၂.၃၅ မီတာ (၇.၇ ပေ)၊ မျက်စိတော် အရှည် ၁ မီတာ၊ ပါးစပ်တော်အရှည် ၀.၈၂ မီတာ (၂.၇ ပေ)၊ နားရွက်တော်အရှည် ၁.၉ မီတာ (၆.၂ ပေ)၊ ဒူးနှစ်ဖက်ထိပ် ၉.၁ မီတာ (၂၉.၉ ပေ)၊ လက်မတော် လုံးပတ် ၀.၈၅ မီတာ (၂.၈ ပေ) ရှိသည်။
ကြေးကိုသွန်းသော ဤဆင်းတုတော်ကြီးကို ရုပ်တုဆရာ အိုနိုဂိုရိုအေမှန်နှင့် ထန်ဂျီဟိစမိုတို့က အမျိုးသမီး ဣဓနိုနိက္ခုနေနှင့် ရဟန်းတော် ဂျီကိုတို့၏ စေခိုင်းချက်အရ သွန်းလုပ်သည်။ ဆရာတော်သည် ရုပ်တုတော်ကြီး သွန်းလုပ်ရန် မူလကြံစည်သူဖြစ်သည့်ပြင် အထက်မှ အမိုးကာရန် တန်ဆောင်းဆောက်ခြင်းနှင့် လူအများ ကုသိုလ်ပါဝင်ရန် အလှူငွေ ကောက်ခံခြင်းကို ပြုခဲ့သည်။ ခရစ်နှစ်-၁၄၉၅ ဒီလှိုင်းကြီးရေအဟုန်ဖြင့် တန်ဆောင်းကြီး ပျက်စီးမျောပါသွားသော်လည်း ပလ္လင်ပေါ်၌ ကျန်ရစ်သော ရုပ်ပွားတော်ကြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ လုံးဝမရှိပါ။
ခရစ်နှစ် ၁၉၂၃ စက်တင်ဘာလတွင် ငလျင်ကြီး လှုပ်စဉ်က ပလ္လင်တော် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးသော်လည်း ကိုယ်တော်၌ တစ်စုံတစ်ရာ ပျက်စီးခြင်း မရှိပါ။ ပလ္လင်ပျက်ကို ခရစ်နှစ် ၁၉၂၆တွင် ပြင်ဆင်သည်။
ရာသီဥတုဒဏ် ကာကွယ်နိုင်ရန် တန်ဆောင်ကြီးကိုလည်း ဆောက်လုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၁၃၃၄ တွင် မုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် တန်ဆောင်းကြီး မြေခပြန်ရာ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ အားမလျှော့ဘဲ အသစ် ပြန်ဆောက်လှူသည်။ ၁၃၆၉ တွင် လေမုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့်ပင် ထပ် ပြိုပျက်ရာ၊ ဂျပန်ပြည်သူများ ထပ်မံ ဆောက်လုပ် လှူဒါန်းကြပြန်သည်။ ၁၄၉၈ တွင် ငလျင်နှင့် ဆူနာမီကြောင့် တန်ဆောင်းကြီး ပျက်စီးသော်၊ ကြေးသွန်းရုပ်ပွားတော်ကြီးသည် ယနေ့အထိ လေဟာပြင်၌ ထီးထီး တည်ကျန်ရစ်တော့သည်။
ခရစ်နှစ် ၁၉၆၀-၆၁၌ ပြင်ဆင်ကြသောအခါ ဥက္ခောင်းတော်ကြီး အလေးကို ခံနိုင်ရန် လည်တိုင်တော်ကို များစွာ ခိုင်မာစေခြင်း နှင့် ငလျင်လှုပ်ချိန်ဝယ် ပလ္လင်တော် ပေါ်၌ ကိုယ်လုံးတော်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ခွင့်ရပါမှ ဆောင်းဒဏ်ကို ခံနိုင်မည် ဖြစ်၍ ထိုသို့ လှုပ်နိုင်အောင် စီမံခြင်းတို့ ပြုလုပ်ထားသည်။
ထူးခြားချက်
ဝိပဿနာ ကမ္မဋ္ဌာန်း ဈာန်ဝင်စားနေသည့် ပုံစံ ကမာကူရ ရုပ်ပွားတော်၏ ထူးခြားချက်မှာ မြန်မာနိုင်ငံမှ ကမ္မဋ္ဌာန်းထိုင်ရုပ်ပွားတော်များကဲ့သို့ လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်ကို ထပ်မထားဘဲ လက်ချောင်းများကို 'ထ'ပုံစံ ကွေးထား၍ လက်မထိပ်ချင်း ထိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားကြီးသည် ငလျင်ဒဏ်၊ ဆူနာမီဒဏ်များကို ကြံ့ကြံ့ခံလာရာ၊ ၁၉၂၃ ကန်တိုငလျင်ကြီးတွင် ဘုရားကြီး ပလ္လင်တော် ပျက်စီး၍ ၁၉၂၅ တွင် ပြန်လည် ပြုပြင်ရသည်။
ဘုရားဝင်းအတွင်း ဝင်ရောက်ရန် တဦးလျှင် ယန်း ၃၀၀ ပေးရ၍ ပြည်တွင်း ပြည်ပ ဘုရားဖူးများ အားလုံး လက်မှတ် ဝယ်ရသည်။ ပြတိုက် ဝင်ရောက်လေ့လာလိုလျှင် ယန်း ၂၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားကြီး ပုံတူ ရုပ်ပွားတော်များ၊ ဓာတ်ပုံများ၊ ပန်းချီကားများ ရောင်းချပေးသော အမှတ်တရ အရောင်းဆိုင်တန်း၌ သုံးလက်မ သတ္တုရုပ်ပွားတော် တဆူကို ယန်း ၁၂၀၀ (မြန်မာငွေ ၁၀,၀၀၀ ကျော်) ဖြစ်ကာ ကိုးကွယ်ပါက ဘေးဥပဒ်ကင်းသည်ဟု နိုင်ငံခြား ဘုရားဖူးတိုင်းက ယုံကြည်ကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရွှေတိဂုံစေတီတော်၊ မဟာမြတ်မုနိဘုရားကြီး၊ ပုဂံယဉ်ကျေးမှုနယ်မြေ စသည့် နေရာအနည်းငယ်၌သာ ဝင်ကြေး ကောက်ခံပြီး ပြည်တွင်း ဘုရားဖူးများ အခမဲ့ ဖူးမြော်နိုင်သော်လည်း ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ကမာကူရ၊ နာရာ၊ အူရှိကု စသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဆိုင်ရာ ရုပ်ပွားတော်များ၊ ဂျပန်ရိုးရာ ဘာသာရေး ကျောင်းတော်များ၊ ပြတိုက်များ၊ အပန်းဖြေစခန်းများသို့ အခမဲ့ လုံးဝ ဝင်ခွင့် မရဘဲ၊ ပြည်တွင်းပြည်ပ ဘုရားဖူးများကို ဝင်ကြေးကောက်ခံပြီး နေ့စဉ် ဘုရားဖူးများဖြင့် စည်ကားသည်။
ဘုန်းကံရွာ၊ ပန်းတိုင်းခြုံ
ဘုန်းကံရွာ (Hponekan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ ပန်းတိုင်းခြုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၀၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်းတိုင်းခြုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၉၄ ဦး၊ မ ၃၀၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၂၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကြိုးသီချင်း
ကြိုးဟူသော အမည်မှာ ဖောင်တော်လှေတော်များကို ကြိုးဖြင့် ဆွဲငင်ရသဖြင့် ရှေးမင်းခမ်းမင်းနားတို့တွင် ကရဝိတ်ဖောင်တော် စသည်တို့ကို ကြိုးဖြင့် ဆွဲငင်ရာဝယ် သီဆိုရသော သီချင်းမျိုးဖြစ်သောကြောင့် ကြိုးသီချင်းဟု ခေါ်သည်။
ဇောတိကုန်းရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
ဇောတိကုန်းရွာ (Zawtikone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ နမ့်ဟူးတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၁၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ဟူးတောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၉၃ ဦး၊ မ ၁၉၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထယ်သွန်ရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ထယ်သွန်ရွာ (Hteithun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၆၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၈၄ ဦး၊ မ ၂၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ငြိမ့်ရွာ၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်
မန်ငြိမ့်ရွာ (Manngeint)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မန်မန်ဆိုင်မြို့နယ်၊ မန် ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၆၉၈ ဖြစ်သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ သမိုင်း
အိန္ဒိယသည် သမိုင်းခေတ်မတိုင်မီ အနှစ်ထောင်ပေါင်း များစွာကပင် လူနေအဆက်မပြတ်ခဲ့၍ အလွန်ရှေးကျလှသည့် ကာလက ပေါ်ထွန်းခဲ့သော တိုင်းပြည်ကြီးတစ်ပြည်ဖြစ်သည်။ ယခု ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ၌ပါဝင်သော အိန္ဒုမြစ်ဝှမ်း၌ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၅ဝဝဝ ခန့်က ထွန်းကားခဲ့သော အိန္ဒိယရှေးခေတ် ယဉ်ကျေးမှုများထက်ပင် ပိုမိုအဆင့်အတန်းမြင့်၍ ပိုမိုကြွယ်ဝသည်ဟုဆိုနိုင်သော အထောက်အထားများတွေ့ရသည်။
ဘီစီ ၁၅ဝဝခန့်တွင် အာရိယန်လူမျိုးများသည် ခိုက်ဗာ တောင်ကြားလမ်းမှ ဒလကြမ်းဝင်ရောက်လာ၍ လုယက်တိုက် ခိုက် ဖျက်ဆီးမှုများကြောင့် အိန္ဒုမြစ်ဝှမ်းယဉ်ကျေးမှုကြီး ပျက်သုဉ်းခဲ့ရသည်ဟု အချို့ကယူဆကြသည်။ အိန္ဒုမြစ်ဝှမ်းတွင်ရှိနေ ကြသော တိုင်းရင်းသား ဒြာဗီးဒီးယန်းတို့သည် ထိုဒေသမှ ထွက်ပြေးခဲ့ကြ၍ အိန္ဒိယအလယ်ပိုင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းသို့ အနှံ့ အပြားရောက်သွားကြသည်။ ထို့နောက်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်နှင့် ချီသော ကာလအပိုင်းအခြားအတွင်း၌ အာရိယန်တို့သည် ယင်း တို့၏ဘုန်းလက်ရုံးကို တဖြည်းဖြည်းချဲ့ခဲ့ရာ တစ်စတစ်စ နယ် ကျယ်ပြန့်လာ၍ ဂင်္ဂါမြစ်ဝှမ်းအထိ ရောက်လာကြပြီးလျှင် အိန္ဒိယမြောက်ပိုင်း တစ်ခွင်တစ်ပြင်လုံးကို လွှမ်းမိုးကြီးစိုးခဲ့ကြ လေသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ သမိုင်းခေတ်သည် ဘီစီခြောက်ရာစုက စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အာရိယန်တို့သည် အိန္ဒုမြစ်ဝှမ်း နှင့် ဂင်္ဂါမြစ်ဝှမ်းတို့၌ တိုင်းကြီး ၁၆ တိုင်းတည်ထောင်ကာ ဘုန်းမီးနေလ ထွန်းပနေကြသည်။ ဘီစီငါးရာစုမှ လေးရာစု အတွင်း အီရန်ဘုရင် ဒရိယတ်သည် အိန္ဒုမြစ်ဝှမ်းဒေသသို့ မိမိ၏တပ်များကို ချီတက်တိုက်ခိုက်စေခဲ့သော်လည်း ထိုဒေသကို ကြာရှည်တည်တံ့စွာ သိမ်းပိုက်မထားနိုင်ခဲ့ချေ။အိန္ဒိယနိုင်ငံ သမိုင်းတင်ခေတ်ဦးဖြစ်သော ခြောက်ရာစု အလယ်ခန့်တွင် ဂေါတမဘုရားသခင်သည် ဂင်္ဂါမြစ်ဝှမ်းရှိ မဇ္ဈိမ ဒေသ၌ ပွင့်တော်မူ၍ ဗုဒ္ဓသာသနာ စတင်ပွင့်လင်းခဲ့သည်။ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသခင် လက်ထက်၌ပင် ဂျိန်းအယူဝါဒ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓသာသနာ ရောင်ဝါထွန်းလင်းခဲ့သော်လည်း အရိုးစွဲ၍ အမြစ်တွယ်နေပြီဖြစ်သော ဗြဟ္မဏအယူဝါဒသည် လုံးဝပပျောက်သွားခြင်းမရှိပေ။ နောင်အခါ ဗြဟ္မဏအယူဝါဒီ မင်းများ တန်ခိုးကြီးလာ၍ ဗုဒ္ဓသာသနာ မှေးမှိန်ခဲ့ရလေသည်။ဘီစီ ၃၂၆ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒုမြစ်ဝှမ်းသို့ ဂရိဧကရာဇ် မဟာ အလက်ဇန္ဒား၏တပ်များ ချီတက် တိုက်ခိုက်သိမ်း ပိုက်ခဲ့သည်။ ဂရိတို့ ထိုဒေသ စိုးမိုးနေစဉ်ကာလအတွင်း ဂရိ ယဉ်ကျေးမှုသည် တိုင်းရင်းသား ယဉ်ကျေးမှုအပေါ် အကျိုး များစွာ သက်ရောက်ခဲ့လေသည်။
ထို့နောက်တွင် မဂဓတိုင်းမှ ဗြဟ္မဏဝါဒီ ဂုတ္တမင်းများ ထင်ရှားလာသည်။ ထိုမင်းတို့သည် မိမိတို့နိုင်ငံတော်ကို ကျယ် ပြန့်အောင် စစ်မက်ရေးရာဖြင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ အိန္ဒိယမြောက် ပိုင်းတစ်ခွင်ကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်သာမက အာဖဂနိ စတန် တစ်စိတ်တစ်ဒေသနှင့် တောင်ဘက်ဝိန္ဒိယတောင်တန်း အထိ နယ်ချဲ့နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။ ဂုတ္တမင်းများခေတ်တွင် နိုင်ငံ အတွင်း လွန်စွာသာယာဝပြောခဲ့သည်။ စာပေစသောယဉ်ကျေးမှု အနုပညာများ အလွန်ဖွံ့ဖြိုး၍ လှပခန့်ညားသောအဆောက်အအုံ များ၊ စည်ကားသော မြို့ပြကြီးငယ်များ ပေါ်ထွက်ခဲ့လေသည်။မြောက်ပိုင်းတွင် ဂုတ္တမင်းများ၏ နိုင်ငံတော်သည် ကျက်သရေအမျိုးမျိုးဖြင့် တင့်တယ်သာယာနေစဉ် တောင်ပိုင်း၌ လည်း အန္ဓရ၊ ပလ္လဝါနှင့် အခြားဟိန္ဒူမင်းဆက်များ စိုးစံသော ပြည်ထောင်များသည်လည်း သာယာတိုးတက်လျက် ရှိနေကြ သည်။ ဗြဟ္မဏအယူဝါဒီမင်းများစိုးစံသော ပြည်ထောင်များသည် အိန္ဒိယတောင်ပိုင်း၌ ရှေးမဆွကပင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ငါးရာစု နောက်ပိုင်းတွင်မှ ထင်ရှားထွန်းကားလာသည်။ အိန္ဒိယတောင် ပိုင်းသားများသည် ရေကြောင်းကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြ၍ ရေခြားမြေခြား၌ နယ်သစ် ပြည်သစ်ထူထောင်နိုင်ခဲ့ကြပြီးလျှင် မလ္လာယုကျွန်းဆွယ်၊ ထိုင်း (ယိုးဒယား)၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ မြန်မာ စသည့် အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများတွင် အိန္ဒိယယဉ်ကျေးမှုကို ပြန့်ပွားကြီးထွားစေခဲ့လေသည်။
ဟိန္ဒူရာဇပုတ္တ မင်းညီမင်းသားတို့သည် အေဒီ ၈ဝဝ မှ ၁ဝဝဝ ခန့်အထိ တန်ခိုးကြီးမားနေခဲ့ကြ သည်။ ယင်းတို့၏ အဆက်အနွယ်အချို့သည် ဗြိတိသျှအစိုးရ လက်ထက်တိုင်အောင် တန်ခိုးအရှိန်အဝါ ရှိနေကြသေးသည်။
အိန္ဒိယမြောက်ပိုင်းတွင် အေဒီခုနစ်ရာစုမှ ၁၃ ရာစုနှစ် အထိ ဟိန္ဒူမင်းများသည် အညီအညွတ် အစည်းအလုံးမရှိဖြစ် နေသည်။ စန္ဒဂုတ္တမင်း၊ အသောကမင်းတို့ကဲ့သို့ နိုင်ငံကို တစ်လုံးတစ်စည်း သိမ်းရုံးအုပ်ချုပ်နိုင်သော အာဇာနည်မင်းများ လည်း မပေါ်ထွက်ခဲ့ချေ။ ထိုအခါ မျိုးခြား၊ အယူဝါဒခြားဖြစ် သော အာရပ်၊ အာဖဂန်နှင့် မွန်ဂိုတို့သည် နိုင်ငံအတွင်းသို့ ဝင် ရောက်စိုးမိုးကြသည်။ ပထမတွင် အာရပ်တို့သည် စီးပွား ကုန်သွယ်ရေးနှင့် အစ္စလာမ်အယူဝါဒ ပြန့်ပွားရေးအတွက် ဝင် ရောက်စိုးမိုးကြသည်။ တိုင်းရင်းသားတို့က ပုန်ကန်သည့်အခါ ပြန်ထွက်သွားကြသည်။ သို့သော် ဇာတ်စနစ်မရှိသော အစ္စလာမ် အယူဝါဒသည် အိန္ဒိယမြေ၌ အမြစ်တွယ်စပြုလေသည်။အာရပ်တို့ထွက်သွားပြီးနောက် အာဖဂန်တို့သည် အိန္ဒိ ယမြောက်ပိုင်းကို ကြိမ်ဖန်များစွာဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်ကြ သော်လည်း ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိမ်းပိုက်ခြင်းမပြုချေ။ ၁၁ ရာစုနှစ် တွင် အာဖဂန်ဘုရင်မာမွတ်သည် အိန္ဒိယမြောက်ပိုင်းကို တစ် စိတ်တစ်ဒေသ အုပ်စိုးသည်။ ထိုမင်းသည် စစ်အတတ် ကျွမ်း ကျင်၍ အစ္စလာမ်အယူဝါဒ ပြန့်ပွားရေးကိုလည်း ဆောင်ရွက် သည်။ ထိုမင်းလွန်သော် အိန္ဒိယမြောက်ပိုင်းသည် အခြေအနေ ကစင့်ကလျား ဖြစ်ပြန်လေသည်။ သို့သော် ယခုပန်ဂျပ်နှင့် သိန္ဒုပြည်နယ်တို့တွင် အစ္စလာမ်အယူဝါဒသည် ခြေကုတ်ရခဲ့လေသည်။
အာရှအလယ်ပိုင်းသား မဂို(မွန်ဂို) တို့သည် ၁၃ ရာစု နှစ် ဂျင်ဂစ်ခန်မင်း လက်ထက်မှစ၍ အိန္ဒိယကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကြာရှည်အုပ်စိုးရန် မရည်ရွယ် သဖြင့် လုယက်ဖျက်ဆီးရုံမျှသာ ပြုခဲ့ကြသည်။ ၁၄ ရာစုနှစ် တွင် ဒေလီမြို့အထိဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မဂိုမင်း တမာလိန်သည်လည်း ထိုနည်းအတူပင် လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်း သာပြုခဲ့သည်။ ၁၆ ရာစုနှစ်တွင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသော မဂိုမင်း ဗေဗာမှာမူ သိမ်းပိုက်မိသမျှသော ပြည်ထောင်ကြီးငယ် များကို စုစည်းပြီးလျှင် အိန္ဒိယ၌ မဂိုနိုင်ငံတော်ကို ထူထောင်၍ စိုးစံလေသည်။
အိန္ဒိယ၌စိုးစံသော မဂိုမင်းဆက်များအနက် ဗေဗာမင်း ၏မြေးတော် အက္ကဗာသည် အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်သည်။ မဂိုမင်း ဆက်များသည်လည်း အစ္စလာမ်ဝါဒီများဖြစ်ကြ၍ ထိုအယူဝါဒ ပြန့်ပွားရေးကို အားပေးခဲ့ကြသဖြင့် မွတ်စလင်ယဉ်ကျေးမှုများ ထွန်းကားခဲ့လေသည်။
မဂိုနိုင်ငံတော်ကြီးသည် အက္ကဗာ၏ အဆက်အနွယ်ဖြစ် သော အော်ရမ်ဇစ်လက်ထက်၌ အကျယ်ပြန့်ဆုံးဖြစ်ခဲ့၍ ထိုမင်း လက်ထက်မှစတင်ပြီးလျှင် နိုင်ငံတော်ကြီး ယိုယွင်းလာခဲ့သည်။ ထိုမင်းသည် အစ္စလာမ်အယူဝါဒီ မဟုတ်သူတို့အား အလွန် နှိပ်ကွပ်သဖြင့် ပန်ဂျပ်မှဆစ်လူမျိုးများ ပုန်ကန်ကြသည်။ အိန္ဒိယအလယ်ပိုင်းမှ မာရတ္ထလူမျိုးများလည်း ထကြွကြသည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်ကြီး အင်အားဆုတ်ယုတ်လာရာ အော်ရမ် ဇစ်၏နောက် စိုးစံကြသော မဂိုမင်းများသည် ဒေလီမြို့တော် တစ်ဝိုက်၌သာ တန်ခိုးအာဏာရှိကြလေတော့သည်။ ထိုအချိန် တွင် အီရန်နိုင်ငံသည် အင်အားတောင့်တင်းလာ၍ အီရန်ဘုရင် နာဒါရှားသည် အိန္ဒိယမြောက်ပိုင်းကို တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးသည် ကစင့်ကလျားရှိနေ၍ ပြည်ထောင် အများ အပြားသည် ထီးပြိုင် နန်းပြိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ ထိုကာလ၌ အိန္ဒိယကမ်းရိုးတန်း နေရာကောင်းများ၌ ခြေကုတ်ရနေခဲ့သော အင်္ဂလိပ်၊ ပြင်သစ်၊ ပေါ်တူဂီတို့သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံကို တဖြည်း ဖြည်း ဝါးမျိုစပြုလေပြီ။
ဗက်စကိုဒါဂါးမသည် ဗာလဗာကမ်းရိုးတန်းရှိ ကလီ ကတ်၌ ခြေချသည်မှစ၍ နှစ်ပေါင်း ၂ဝဝ အတွင်း ဥရောပ နိုင်ငံကြီးများသည် ကြွယ်ဝသောအိန္ဒိယအား ကုန်သွယ်ရေး အကြောင်းပြုပြီးလျှင် သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် အပြိုင်ကြိုးပမ်းလာကြ သည်။ ယင်းတို့အနက် ဗြိတိသျှသည် စားကျက်လုဘက် အခြား ဥရောပနိုင်ငံသားများအား ကတုံးပေါ်ထိပ်ကွက်နိုင်ကာ မဂို၊ မာရတ္ထစသော အခြားအိန္ဒိယတိုင်းရင်းသား မင်းညီမင်းသားများ ကို နှိမ်နင်းသိမ်းသွင်းခဲ့သည်။ ၁၉ ရာစုနှစ်အလယ်ပိုင်းတွင် ဗြိတိသျှတို့သည် ကြွယ်ဝသော မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီးများနှင့် ကမ်း ရိုးတန်းလွင်ပြင်ဒေသများကို အပိုင်စီးမိထားလေပြီ။ ကျန်အစိတ် အပိုင်းတို့သည် မဟာရာဇာစော်ဘွားများနှင့် ပဒေသရာဇ်မင်းညီ မင်းသားများ၏ လက်အောက်ခံများဖြစ်ကြသော်လည်း စင်စစ် ဗြိတိသျှတို့၏ သွယ်ဝိုက်သော ဩဇာခံများ ဖြစ်ကြလေသည်။ဗြိတိသျှတို့လက်အောက်သို့ ရောက်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ အိန္ဒိယမျိုးချစ်တစ်စုသည် နိုင်ငံခြားသား စိုးမိုးမှုအောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် အင်အားစုခဲ့ကြသည်။ ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယနေရှင်နယ်ကွန်ဂရက်ခေါ် အိန္ဒိယအမျိုးသားအစည်းအရုံး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ မဟတ္တမဂန္ဓီသည် အမျိုးသားလှုပ်ရှားမှု များ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာသည်။ လက်နက်မစွဲကိုင်ဘဲ အနု နည်းဖြင့် ဗြိတိသျှအစိုးရအား ဆန့်ကျင်ရေးလမ်းစဉ်ကိုသာ ဂန္ဓီမဟတ္တမ ကျင့်သုံးခဲ့သည်။
အနုနည်းလမ်းစဉ်ကို ကျင့်သုံးလင့်ကစားအမျိုးသားလှုပ်ရှားမှုများ ပို၍ပို၍ပြင်းထန်လာ သည်။ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးတောင်းဆိုသံများ ပိုမိုကျယ်လောင် လာသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက အိန္ဒိယအမျိုးသားတို့ သည် မဟာမိတ်တပ်များနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးတောင်းဆိုမှုများ ပို၍ပြင်းပြလာလေသည်။ကို်ယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေး၊ လွတ်လပ်ရေးအတွက် လှုပ်ရှား တောင်းဆိုမှုများ ပြင်းထန်လာသဖြင့် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ တွင် ဗြိတိသျှအစိုးရသည် အိန္ဒိယကိုလက်လွှတ်ရလေတော့ သည်။ မဟာမက်အလီဂျင်းနား ခေါင်းဆောင်သော မွတ်စလင် အမျိုးသားများ၏ ဆူပူတောင်းဆိုမှုကြောင့် ဗြိတိသျှအစိုးရက အိန္ဒိယနှင့် ပါကစ္စတန်ဟူ၍ နှစ်နိုင်ငံခွဲခြား ဖွဲ့စည်းပေးလိုက်ပြီး သည့်နောက်တွင် ဟိန္ဒူ-မွတ်စလင်အဓိကရုဏ်းများ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေခဲ့သေးသည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရအုပ်ချုပ်ရေး ရုပ်သိမ်း သွားပြီးနောက်တွင် အိန္ဒိယသည် ဒိုမီနီယံအုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ကို အခိုက်အတန့်အားဖြင့် လက်ခံထား၍ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် ရေးဆွဲ ပြီးစီးသောအခါ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၆ ရက်နေ့၌ အိန္ဒိယသည် ဗြိတိသျှဓနသဟာရအဖွဲ့ဝင် အချုပ်အချာအာဏာ ပိုင် ပြည်ထောင်စုသမ္မတနိုင်ငံအဖြစ် ကြေညာခဲ့လေသည်။
ဒေါက်တာ ရာဂျင်ဒြာပရာဆတ်သည် အိန္ဒိယသမ္မတနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးသမ္မတဖြစ်ပြီးလျှင် ရှရီနေရူးသည် လွတ်လပ်သည့် အိန္ဒိယနိုင်ငံဖြစ်လာသည့် အချိန်မှစ၍၁၉၄၆ ခုနှစ် မေလ၂၇ ရက်နေ့၌ ကွယ်လွန်သည်အထိ အိန္ဒိယအစိုးရ၏ဝန်ကြီးချုပ် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂ဝ ရက်နေ့တွင် ပဉ္စမမြောက်သမ္မတအဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခြင်းခံခဲ့ရသူမှာ ဖာခရူဒင် အလီအာမက် ဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ၁၉၆၆ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလမှ အစပြု၍ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် လူဦးရေသန်းပေါင်း ငါးရာကျော် ရှိသော နိုင်ငံကြီးကိုထိန်းမတ် ပဲ့ကိုင်လျက်ရှိသည့် (ရှရီနေရူး၏ သမီး) မစ္စက်အင်ဒီရာဂန္ဓီဖြစ်သည်။
ကိုးကား
*
ဘီစိုင်ရွာ၊ ရေးမြို့နယ်
ဘီစိုင်ရွာ(Bisaing)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ရေးမြို့နယ်၊ နှင်းစုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၄၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နှင်းစုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၁ ဦး၊ မ ၁၈၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၆၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန္တလေးမြို့ပတ်ရထား
မန္တလေးမြို့ပတ်ရထား သည် ပို့ဆောင်ရေးနှင့်ဆက်သွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန ၊ မြန်မာ့မီးရထားမှ မန္တလေး-သူရဲဈေးလမ်းပိုင်းတွင် ပြေးဆွဲနေသော မန္တလေးမြို့ရထားကွန်ယက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၁၉.၃၂ မိုင်ရှည်လျားပြီး အရှေ့မြို့ပတ်ရထားလမ်းအဖြစ် ရှမ်းစုဘူတာ၊ မြို့ဟောင်းဘူတာ၊ သိုးခြံဘူတာ၊ ကန်သာယာဘူတာ၊ အောင်ပင်လယ်ဘူတာ၊ ယာဉ်ပျံဘူတာ၊ အိုးဘိုဘူတာ နှင့် သူရဲဈေးဘူတာတို့တွင် ပြေးဆွဲနေသည်။
ထိုသို့ပြေးဆွဲရာတွင် အမှတ်(မ-၄၁)အဆန် RBE ရထားသည် မန္တလေးဘူတာမှ နံနက် ၇ နာရီတွင် ထွက်ခွာ၍ သူရဲဈေးဘူတာသို့ နံနက် ၉ နာရီတွင်လည်းကောင်း ၊ အမှတ်(မ-၄၂)အစုန် RBE ရထားသည် သူရဲဈေးဘူတာမှ နေ့လယ် ၂ နာရီတွင် ထွက် ခွာ၍ မန္တလေးဘူတာသို့ ညနေ ၄ နာရီတွင်လည်းကောင်း အသီးသီးရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အသွား/အပြန် ပြေးဆွဲပေးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရှမ်းစုဘူတာ၊ မြို့ဟောင်းဘူတာ၊ သိုးခြံဘူတာ၊ ကန်သာယာဘူတာ၊ အောင်ပင်လယ်ဘူတာ၊ ယာဉ်ပျံဘူတာ၊ အိုးဘိုဘူတာ နှင့် သူရဲဈေးဘူတာတို့၌ ရပ်တန့်ပေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး စီးနင်းလိုက်ပါမည့်ခရီးသည် တစ်ဦးလျှင် ၂၀၀ ကျပ် နှုန်းဖြင့် အသွား/အပြန် ၄၀၀ကျပ်နှုန်း ကျသင့်မည်ဖြစ်သည်။
မြို့ပတ်ရထားလမ်းသမိုင်း
မြို့ပတ်ရထားလမ်းကို ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ် ဇန်နဝါရီ ၄ ရက်နေ့က အနောက်မြို့ပတ် ရထားလမ်းအဖြစ် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ မန္တလေးဘူတာကြီးမှ အနောက်ဘက် ၃၅ အေလမ်းအတိုင်း အနောက် မြစ်ဆိပ်သို့ မူလ သစ်တင် ဆီတင် ရထားလမ်းအတိုင်း ဆင်းပြီး ကမ်းနားလမ်းအရောက် မြောက်ဘက်သို့ အသစ်ဆက်ဖောက်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၂၆ ဘီလမ်းအနောက်ထိပ် ပိုက်ကျုံးတွင် ၂၆ ဘီလမ်းမကြီး လမ်းလယ်အတိုင်း အရှေ့ ၈၆ လမ်း ရွှေတချောင်း၊ ထိုမှ မြောက် ၈၆ လမ်းအတိုင်း ရွှေတချောင်းမြောင်းဘောင်အတိုင်း မြောက်သို့ ရေကြည်ဘူတာ၊ မဲအိုးတန်းဘူတာ၊ ညောင်ပင်ဈေးဘူတာ၊ ကြံခင်းဘူတာ နှင့် ဗြစ်စက်မှ အိုးဘိုဘူတာသို့ဝင်သည်။ အရှေ့မြို့ပတ်ရထားလမ်းကို ၁၉၉၁ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂ ရက်နေ့တွင် ထပ်မံဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ခရီးသည်စီးနင်းမှု နည်းပါခြင်းကြောင့် အနောက်မြို့ပတ်ရထားရပ်နားခဲ့ရပြီး အရှေ့မြို့ပတ်ရထား အဖြစ်သာ ပြေးဆွဲနေသည်။
ဘူတာရုံများ
မြို့ပတ်ရထားပတ်လမ်း အစသည် မန္တလေးဘူတာကြီးမှ တောင်ဘက်သို့ ရှမ်းစုဘူတာ မြို့ဟောင်းဘူတာအထိ မူလလမ်းအတိုင်းလည်းကောင်း၊ ထိုမှတစ်ဆင့် အရှေ့ဘက် မန္တလေး-လာရှိုးရထားလမ်းအတိုင်း အရှေ့ဘက် သိုးခြံဘူတာ၊ ကန်သာယာဘူတာ၊ ယဉ်ပျံဘူတာ၊ နန်းရှေ့ နွယ်နီ မန္တလေးတောင်မှတဆင့် သူရဲဈေးဘူတာအထိ မောင်းနှင်သည်။
ညောင်ပင်လှရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
ညောင်ပင်လှရွာ (Nyaungpinhla)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပြည်မြို့နယ်၊ ပနီပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၁၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပနီပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၄ ဦး၊ မ ၆၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ