cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
လူဇင်ဘတ်နိုင်ငံ
တိုင်းပြည်၏ အဓိကဖြစ်သော စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းများမှာ သိုး မွေးထည်၊ လက်အိတ်၊ စက္ကူ၊ အိုးခွက်၊ သားရေ၊ သကြား၊ အရက်ပျံ စသည်ထုတ်လုပ်သည့် လုပ်ငန်းများဖြစ်ကြ၏။ မြို့တော်မှာ လပ်ဇင်ဗူး (လပ်ဇင်ဗတ်)မြို့ဖြစ်၍ လူဦးရေ ၇၇၇၂၁ ယောက်ရှိပြီးလျှင် ဥရောပတိုက်တွင် အလှပဆုံးသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်၏။ မြို့မှာ နှစ်ထပ်ဆောက်ထားဘိသကဲ့သို့ အဆင့်နှစ်ဆင့်ရှိရာ ပထမအထပ်ကိုပေ ၂ဝဝ မြင့်သည့်တောင်စွန်းပေါ်၌ တည်ထား၍ အောက်ဒုတိယအဆင့်သို့ လှေကားထစ်များ၊ ဝင်္ကပါလမ်းများ၊ တံတားကြီးများဖြင့် ဆက်သွယ်ထား လေသည်။
လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် (တရားဝင် အမည် = လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် မဟာစော်ဘွား နိုင်ငံ (Grand Duchy of Luxembourg) ) သည် ဥရောပတိုက် အနောက်ပိုင်းရှိ ကုန်းတွင်းပိတ် နိုင်ငံငယ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အနောက်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တွင် ဘယ်လ်ဂျီယံ၊ အရှေ့ဘက်တွင် ဂျာမနီ၊ တောင်ဘက်တွင် ပြင်သစ် နိုင်ငံ တို့နှင့် ထိစပ်လျက် ရှိသည်။ ၎င်းမြို့တော် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် မြို့သည် ဘရပ်ဆဲလ် မြို့နှင့် စထရပ်စ်ဘာ့ဂ် (Strasbourg) မြို့တို့နှင့် အပြိုင် ဥရောပ သမဂ္ဂ၏ မြို့တော် တစ်ခုဖြစ်သည်။ EU ၏ အမြင့်ဆုံး တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် ရှိသော ဥရောပ တရားရေး ရုံး၏ ရုံးစိုက်ရာ မြို့လည်း ဖြစ်သည်။ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နိုင်ငံ၏ လူမျိုး၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ဘာသာ စကားတို့သည် အိမ်နီးချင်း ပြင်သစ်၊ ဂျာမန် ယဉ်ကျေးမှု များနှင့် ရောနှောလျက် ရှိပြီး၊ ၎င်းအချက်ကို နိုင်ငံတော် ရုံးသုံး ဘာသာစကား ၃ခု ပြဋ္ဌာန်း ထားခြင်းဖြင့် တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ပြင်သစ်၊ ဂျာမန် နှင့် အမျိုးသား ဘာသာစကား အဖြစ် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂစ်ရှ် (Luxembourgish) တို့ဖြစ်သည်။ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂစ်ရှ် ကို တစ်ခါတစ်ရံ ဂျာမန် ဘာသာစကား၏ ဒေသိယ စကားတစ်ခု အနေဖြင့်လည်း သတ်မှတ်ကြသည်။ ဂျာမနီ၏ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျူးကျော်ခံရခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် အတွင်း အဖြစ်အပျက်များက လက်ဇမ်ဘာ့ဂ် နိုင်ငံသားများ အတွက် ပြင်သစ်နှင့် ဂျာမနီကြား မည်သည့် ဘက်မှ မပါလိုပဲ သီးခြား လွပ်လပ်သည့် နိုင်ငံ ထူထောင်လိုစိတ်ကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကပင် ဥရောပသမဂ္ဂ ထူထောင်ခြင်း၏ အချက်တစ်ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထရိုင်ယာ (Trier) မှ သူတော်ဇင် မတ်ဇီမင် ဧကရာဇ် ကျောင်းတိုက် (Imperial Abbey of St. Maximin) ဆီကနေ လူစီလင်ဘာဟပ် (Lucilinburhuc) (ရဲတိုက်ငယ်) လို့ ခေါ်တဲ့ ဒေသတစ်ဝိုက်ကို နယ်စား ပထမမြောက် စစ်ဖရိဒ် (Count Siegfried I) အပိုင်စား ရခဲ့သည့် ၉၆၃ ခုနှစ် ကနေပြီးတော့ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် သမိုင်း စတင်ခဲ့သည်။ နောက်မျိုးဆက်များသည် လက်ထပ်ခြင်း၊ စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲခြင်၊ သိမ်းပိုက်ခြင်း တို့ဖြင့် နယ်ပယ် ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ ၁၃ ရာစု အဆုံးမှာတော့ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နယ်စားများသည် နယ်ပယ် အတော်များများကို အုပ်စိုးနေခဲ့ပြီ။ ၁၃၀၈ ခုနှစ်တွင် လက်ဇမ်ဘာ့ဂ် နယ်စား သတ္တမမြောက် ဟန္နရီ (Henri VII, Count of Luxembourg) သည် ဂျာမန်တို့၏ ဘုရင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ရောမ သာသနာ နိုင်ငံတော်၏ ဧကရာဇ် (Holy Roman Emperor) တစ်ပါး အဖြစ် ရွေးကောက် တင်မြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် အိမ်တော်မှ အလယ်ခေတ်တွင် ရောမ သာသနာ နိုင်ငံတော် အတွက် ဧကရာဇ် လေးပါး ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ ၁၃၅၄ တွင် စတုတ္ထ မြောက် ချားလ်စ် (Charles IV) ဧကရာဇ်သည် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ်ကို ခရိုင် (count) အဖြစ်မှ စော်ဘွားနယ်မြေ (duke) အဖြစ် အဆင့် တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။ စစ်ဂျစ်မွန် (Sigismund) တွင် သားယောက်ျားလေး ဆက်ခံသူ မရှိသောကြောင့် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နယ် သည် ဘာဂန်ဒီယန် စက်ဝန်း (Burgundian Circles) ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်တော့ ဟတ်ဘ်စ်ဘာ့ဂ် နယ်သာလန် (Habsburg Netherlands) ၏ ပြည်နယ် ၁၇ခု အနက် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်ကြာလာတာနဲ့ အမျှ၊ ပြင်သစ် ဘုရင့် နိုင်ငံတော်နဲ့ ဟတ်ဘ်စ်ဘာ့ဂ် နယ်မြေတွေကြားထဲမှာ မဟာဗျူဟာမြောက် တည်ရှိတဲ့ လက်ဇမ်ဘာ့ဂ် မြို့နဲ့ ခံတပ်ဟာ ဥရောပတိုက်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ကျော်စော်သည့် ခံတပ် အဆောက်အအုံများ အနက် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပြင်သစ်ရဲ့ ဆယ့်လေးဆက်မြောက် လူးဝစ် ဘုရင် (Louis XIV of France) လက်အောက်ရော၊ ဩစတြီးယားရဲ့ မာရီယာ သယ်ရရှာ (Maria Theresia of Austria) လက်အောက်မှာပါ ကျရောက်ခဲ့ရသည့် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ်ဟာ တစ်ဖန် ပထမ ပြင်သစ် သမ္မတ နိုင်ငံတော် (First French Republic) လက်အောက်နဲ့ နပိုလီယံ လက်ထက်မှာ ပြင်သစ် ဧကရာဇ် နိုင်ငံတော် လက်အောက်လည်း ကျရောက်ခဲ့ရသည်။
ယနေ့ခေတ် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နိုင်ငံသည် ၁၈၁၅ ခုနှစ် ဗီယင်နာ ညီလာခံ (Congress of Vienna) မှ အစပြု ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ မဟာစော်ဘွား နယ်မြေ (Grand Duchy) ကို နယ်သာလန် ၏ ပထမမြောက် ဝီလီယံ (Willaim I of the Netherlands) ဘုရင် ပိုင်ဆိုင်သော နိုင်ငံ တစ်ခု အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြပြီး၊ ၎င်း နယ်မြေတွင် ပြင်သစ်တို့၏ နောက်ထပ် ကျူးကျော်ခြင်း မခံရအောင် ပရပ်ရှား (Prussia) နိုင်ငံ၏ စစ်စခန်း တစ်ခုကို အခြေစိုက် ထားရှိခဲ့ကြသည်။ ၁၈၃၉ ဘယ်လ်ဂျီယံ တော်လှန်ရေး တွင်တော့ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နိုင်ငံ၏ Oïl စကားပြော ဒေသများသည် ဘယ်လ်ဂျီယံ နိုင်ငံထဲသို့ ဖဲ့ပါသွားပြီး၊ (အာရ်လွန် (Arlon) မြို့ ပတ်ချာလည် ဒေသများ အာရ်လာလန်းဒ် (Arelerland) ဧရိယာ မှ လွဲ၍) ကျန် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂစ်ရှ် စကားပြော ဒေသများသည် ယနေ့ခေတ် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နိုင်ငံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၂၀ ရာစု အစတွင် သံရိုင်းများ ပေါကြွယ်ဝသည့် မြေနီ (Red Land) ဒေသမှ သံမဏိ လုပ်ငန်းများသည် နိုင်ငံ၏ စက်မှုတော်လှန်ရေးကို တွန်းအား ဖြစ်စေခဲ့သည်။ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် မြို့တော်တွင် အခြေစိုက်သော ကမ္ဘာ့ အကြီးဆုံး သံမဏိ ထုတ်လုပ်သူ အာ့စလာ မစ်တယ် (ArcelorMittal) သည် ထိုခေတ် အခြေအနေများ၏ ပြယုဂ်အဖြစ် ယနေ့တိုင် တွေ့မြင်နိုင်သေးသည်။ ၁၉၇၀ နောက်ပိုင်း သံမဏိ လုပ်ငန်းများ ဆုတ်ယုတ်ပြီးနောက်တွင် ကမ်ဘာ့ ဘဏ္ဍာရေး ဗဟိုအဖြစ် အာရုံစိုက် ထူထောင်ခဲ့ပြီး၊ ဘဏ်လုပ်ငန်း တို့၏ ဆုံချက်အဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် လာခဲ့သည်။ ၂၁ ရာစု အစမှ စပြီး၊ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် တက္ကသိုလ် ကို ထူထောင်ခြင်း နှင့် အာကာသ အစီအစဉ် တစ်ခုကို စတင်ခြင်းတို့ ဖြင့် ဗဟုသုတ စီးပွားရေး (Knowledge Economy) ကို အာရုံစိုက်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ခဲ့သည်။ အာကာသ အစီအစဉ်သည် ၂၀၂၀ တွငိ လကမ္ဘာ ပေါ်သို့ လေ့လာရေး စက်ရုပ် လွှတ်တင်နိုင်ရန် မျှော်မှန်းထားသည်။
လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် သည် ဥရောပ သမဂ္ဂ၊ OECD၊ ကုလ သမဂ္ဂ၊ NATO နှင့် ဘယ်နယ်လပ်စ် (Benelux) အဖွဲ့များ၏ ထူထောင်သူ နိုင်ငံများ အနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံ၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံး မြို့ဖြစ်သော လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် မြို့သည် ဥရောပ သမဂ္ဂ၏ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်းများ နှင့် ကိုယ်စားလှယ် အဖွဲ့များ၏ ရုံးစိုက်ရာ ဖြစ်သည်။ လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နိုင်ငံ့ သမိုင်းတွင် ပထမဆုံး အဖြစ် ၂၀၁၃ နှင့် ၂၀၁၄ တွင် ကုလသမဂ္ဂ လုံခြုံရေး ကောင်စီ ၌ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၆ တွင် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နိုင်ငံသားများသည် နိုင်ငံ ၁၇၂ နိုင်ငံနှင့် ဗီဇာ ကင်းလွတ်ခွင့် သို့မဟုတ် ဆိုက်ရောက် ဗီဇာ ထုတ်ယူပိုင်ခွင့် များ ရရှိထားသည်။ ထို အခြေအနေကြောင့် လပ်ဇမ်ဘာ့ဂ် နိုင်ငံကူး လက်မှတ် (ပတ်စပို့) သည် ကနေဒါ နှင့် ဆွစ်ဇာလန် နိုင်ငံများ နှင့် အတူ ကမ္ဘာ့ အဆင့် ၁၅ ၌ ရပ်တည်နေသည်။
ခရုဂဟမဘူတာ
ခရုဂဟမဘူတာ  (かるが浜駅 ခရုဂဟမ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟီရိုရှီးမားခရိုင်၊ ခုရဲမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဗြန့်ကြီးမြစ်ကျိုးရွာ၊ ဗြန့်ကြီးမြစ်ကျိုး
ဗြန့်ကြီးမြစ်ကျိုးရွာ၊ ဗြန့်ကြီးမြစ်ကျိုး
ကြွေချိုင့်ရွာ၊ ကြွေချိုင် (ကူးတို့လေး)
ကြွေချိုင့်ရွာ၊ ကြွေချိုင် (ကူးတို့လေး)
ဂိုးလ်ကို့စ်မြို့
ဂိုးလ်ကို့စ်မြို့သည် ဩစတြေးလျနိုင်ငံ အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်းရှိ ကွင်းစလန်ပြည်နယ် အရှေ့တောင်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော ကမ်းရိုးတန်းမြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ကွင်းစလန်ပြည်နယ်တွင် ဒုတိယမြောက် လူဦးရေ အများဆုံး ဖြစ်ပြီး ဩစတြေးလျနိုင်ငံတွင် ဆဌမမြောက် လူဦးရေ အများဆုံး မြို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပြည်နယ်မြို့တော် မဟုတ်သောမြို့များတွင် လူဦးရေ အများဆုံး မြို့ဖြစ်ပြီး ပြည်နယ်နှစ်ခု ဆက်စပ်တည်ရှိသော မြို့ကြီးဒေသ ရှိသည့် မြို့လည်း ဖြစ်သည်။ မြို့ကြီးဒေသ၏ မြောက်ဘက် အကျဆုံး နေရာဖြစ်သော အော်မျူးသည် ဘရစ်စဘိန်း မြိုလယ် စီးပွားရေး ရပ်ကွက်၏ အရှေ့တောင်ပိုင်း ၄၂ ကီလိုမီတာ အကွာတွင် တည်ရှိပြီး မြို့ကြီးဒေသသည် ကမ်းရိုးတန်းတလျှောက် ဆက်လက် တည်ရှိရာ နယူးဆောက်ဝေးပြည်နယ် တွိဟက် အထိ တိုင်အောင် ဖြစ်သည်။
အင်းလေးကန်
အင်းလေးကန်သည် မြန်မာနိုင်ငံ ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ တောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ညောင်ရွှေမြို့အနီးတွင် တည်ရှိသည်။ မိုးညှင်းခရိုင်ရှိ အင်းတော်ကြီးမှလွဲလျှင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံးကန်ဖြစ်သည်။ တောင်နှင့်မြောက်တန်းလျက်ရှိသော တောင်တန်းကြီး(၂)ခုကြားတွင် ခွက်ဝင်နေသော ညောင်ရွှေချိုင့်ဝှမ်းကြီး၏ အလယ် အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်း၌ တည်ရှိသည်။
လောပိတတွင် ရှိသော (တစ်ချိန်က အရှေ့တောင်အာရှတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့်) ရေအားလျှပ်စစ်ဓာတ် ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံ အတွက် အဓိကကျသော ရေအရင်းအမြစ် သဘာဝလှောင်ကန်လည်းဖြစ်သည်။ အင်းလေးရေပြင်ပေါ်တွင် ရွာကြီး၊ ရွာငယ်များ တည်ဆောက်ထားသည်။ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လှေများ၊ စက်လှေများဖြင့် သွားလာကြသည်။ လှေကို ခြေဖြင့်လှော်ခတ်သည်။ အင်းလေးဒေသ နန်ဟူးရွာရှိ ဖောင်တော်ဦးဘုရားသည် တန်ခိုးကြီးဘုရားအဖြစ် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။
ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာအခြင်းအရာ
အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းခြေ ၄၄.၉ စတုရန်းမိုင် (၁၁၆ စတုရန်း ကီလိုမီတာ) ခန့်ရှိပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် ၂၉၀၀ ပေ (၈၈၀မီတာ) တွင်တည်ရှိသည်။ ခြောက်သွေ့သော နွေရာသီတွင် အနက် ၇ ပေ (၂.၁မီတာ) ခန့်ရှိပြီး ရေနက်သောနေရာတွင် ၁၂ ပေ (၃.၇မီတာ) ခန့်ရှိသည်။　မိုးရာသီတွင် ၅ ပေ (၁.၅) မီတာ ရေမျက်နှာ မြင့်တက်သည်။ အင်းလေးကန်သည် တောင်ပေါ်ရေအိုင် တစ်ခုဖြစ်ပြီး တောင်နှင့်မြောက် အလျား ကိုးမိုင်ခန့်ရှည်သည်။ အကျယ်ဆုံးနေရာ၌ အရှေ့နှင့်အနောက် သုံးမိုင်ခွဲခန့် ရှိသည်။ ကန်သည် နမ်ပီလူးခေါ် ဘီလူးချောင်းတွင်းမှဖြတ်၍ တောင်ဘက်စွန်မှ စီးထွက်သွားသည်။
သမိုင်းကြောင်း
အေဒီ ၁၀၄၄ က ပုဂံတွင် မြန်မာ့နန်းရိုးစခဲ့သော ပထမမြို့တည်နန်းတည်ဘုရင် အနော်ရထာ၏ မြစ်တော်ကြီး ဘုရင်အလောင်းစည်သူသည် တိုင်းပြည်တနံတလျား ခရီးသွားခဲ့သည်တွင် ထားဝယ် သားတို့လည်း နောက်တော်ပါးကပါကြဆို၏။ ထားဝယ်ဆိုသည်က အောက်မြန်မာနိုင်ငံကမ်းရိုးတန်းဒေသသား တိုင်းရင်းသားတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ အင်းလေးကန်အရောက် ထားဝယ်သားတို့အား ထိုအရပ်၌ အခြေချနေထိုင်ကြဖို့ အရပ်တစ်ခု သတ်မှတ်ပြုပေးတော်မူခဲ့သည်။ အနေအထားက ထားဝယ်သားတို့ ယခင်သူတို့နေထိုင်ကြီးပြင်းခဲ့ရာ (တနင်္သာရီ) ကမ်းရိုးတန်းအရပ်နှင့် ရေမြေအနေအထားများစွာတူသည်ဟု ထင်ဖွယ်ရာရှိသည်။
ဘုရင်အလောင်းစည်သူ ဖောင်တော်ကျောက်ချရာ အင်းလေးကန်မဟာတွင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွား ၅ ဆူနှင့် ဖောင်တော်ဦးစေတီတည်တော်မူခဲ့သည်။ ယင်းဆင်းထုတော်တို့မှာ မာလာယုကျွန်းစွယ်သို့ ဘုရင်မင်းမြတ် ဖောင်စင်္ကြာအရောက်တွင် ရရှိယူဆောင်ခဲ့ရာမှ ယင်းနယ်သစ်ဖွင့်ထားဝယ်သားတို့ ကိုးကွယ်ဖို့ပေးသနားခဲ့သည်ဆို၏။
ယနေ့ယခုတိုင်အောင်ပင် အင်းရေပြင်မြေပြင်အနက်၌ ကျွန်းတုံးကျွန်းသားအထပ်ထပ် မြင်နိုင်သေးသောနေရာကား ဘုရင်မင်းမြတ်၏ နန်းတော်စိုက်ရာ ဖြစ်ပုံရသည်ဟု ယနေ့ယခုတိုင် နေထိုင်လျက် ရှိနေကြသည့် ထားဝယ်သား သို့မဟုတ် အင်းသားတို့က ယုံကြည်ကြသည်။
နန်းပန်မြို့မှ တစ်မိုင်ခန့်အဝေး၌လည်း ခွဲခြမ်း မွေတော် သည်တော်နှင့် မွေတော်တဆူ အခြားအခြေစိုက်နေထိုင်ကြသူများ ကိုးကွယ်ကြဖို့ စိုက်ထူ လှူတော်မူခဲ့သေးသည်။ အင်းသားတို့ကိုယ်၌က သူတို့အချင်းချင်း ဘုံပြောပုံဆိုပုံအသံအမူမှအစ တူကြ၍ အင်းသားတို့က သူတို့မှာ ထားဝယ်သားတို့၏ ဘိုးဘွားဘီဘင်ဟု ဆိုချင်ကြသည်။ နောက်ထပ် အငြင်းပွားသည့် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုက အင်းသားတို့ကိုယ်၌ ယုံကြည်ကြသည်မှာ ရှေးခေတ်မြန်မာနိုင်ငံ ပုဂံအစမှ သူတို့ဘိုးဘွားဘီဘင်အစဉ်လိုက် အင်းလေးဖက်သို့ ဆင်းသက်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်မှာ ဘုရင်အလောင်းစည်သူ မရောက်မှီကတည်းကဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။ ဘုရင်ရောက်အလာ အင်းသားတို့ကိုယ်၌က ဖောင်စင်္ကြာအတွက် ရေတပ်မတော်သားအဖြစ် အမှုထမ်းလိုပါကြောင်း ဆန္ဒအလျောက်တင်လျှောက်ရာမှ သူတို့ကိုမြန်မာတံခွန် တောင်စွန်ရောက်အောင် လိုက်ပါလာပြီး ဘုရင်ကသနား၍ အခြေကျနေကြဖို့ ဒေသတစ်ရပ် ဖွင့်ခဲ့ရာ၊ ထိုမှနောင် ယခုတိုင်အောင် ထားဝယ်အမည်နှင့် တည်စဲရှိ၏။ ယနေ့တိုင်အောင် ဖော်ပြပါအသိရခက်သည့် ဒဏ္ဍာရီ ၂ ပုဒ်ကြောင့် ထားဝယ်နှင့် အင်းသားမည်သည်ကစကြောင်း မည်သူမှ ဆင်ခြေပေး မှတ်ချက်ပြု စောဒနာခြင်း မပြုကြတော့ချေ။
လူမျိုး
အင်းလေးကန်ကိုခြံ၍ တည်သည့်နယ်ချင်းစပ် ၄ မြို့နယ် ကန်ရေပြင်အပါအဝင် ကျေးရွာတို့၌နေကြသူပေါင်းမှာ ၇ သောင်းဟု ခန့်မှန်းသည်။ အင်းသားလူမျိုး၊ ရှမ်း၊ ပအိုဝ်(တောင်သူ)၊ ဓနု စသည့် လူမျိုးများ နေထိုင်ကြသည်။ မြေပြင်စိုက်ပျိုးအလှစိုက်ခင်းနှင့် အပင်အလှဆင်ခြင်း အင်းလေးရေပြင်အထက် ကျွန်းမျောပြု၍ ဥယျာဉ်ဈေးကွက် ထူထောင်ခြင်းနှင့် မျိုးရိုးစဉ်လာ တံငါ ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း လုပ်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးကြသည်။
ထင်ရှားသော ဘုရားပွဲများ
ဖောင်တော်ဦးစံကျောင်းတော်၌ သီတင်းကျွတ်လဆန်း(၁)ရက်၊ နံနက် (၀၄:၀၀) နာရီခန့်တွင် ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားပြုလုပ်ပြီး နံနက် (၀၇:၀၀) နာရီ မှာစတင်က စံကျောင်းတော်ရှိ ဘုရားငါးဆူအနက် လေးဆူအား ဟင်္သာဖောင်ဖြင့် ကျေးပေါခုံရွာသို့ ရာပေါင်းများစွာသော လှေလှော်သမားများက ခြေထောက်တစ်ဖက်တည်းဖြစ် လှော်ခတ်ကာ (အင်းသားလူမျိုး ရိုးရာလှေလှော်ခတ်နည်း) ချိတ်ယူပင့်ဆောင်လာခဲ့သည်။ အင်းတိန်ရွာတွင် သီတင်းကျွတ်လဆန်း (၂)ရက် မှ (၃)ရက် နေ့အထိ ဗုဒ္ဓပူဇနိယပွဲများ ကျင်းပကြသည်။ သီတင်းကျွတ်လဆန်း (၄)ရက်တွင် ရွာမရွာ၊ သီတင်းကျွတ်လဆန်း(၅)ရက်တွင် ငါးဖယ်ချောင်းရွာ၊ သီတင်းကျွတ်လဆန်း (၆)ရက် တွင် ကြေးစားကုန်းရွာ နှင့် ပွဲစားကုန်းရွာ စသဖြင့် အင်းလေးကန်အနီးရှိရွာအသီးသီးတွင် ဗုဒ္ဓပူဇနိယကျင်းပကြသည်။ ညောင်ရွှေမြို့သို့ကြွချီလာပြီးနောက် သီတင်းကျွတ်လဆန်း (၇)ရက်မှ (၉)ရက်​နေ့အထိ စံကျောင်းတော်တွင် ကိန်းဝပ်က ဗုဒ္ဓပူဇနိယပွဲကျင်းပကြသည်။
ထိုနောက် ညောင်ရွှေမြို့စံကျောင်းတော်မှ နံနက်(၀၇:၀၀)နာရီခန့်တွင် နန်းသဲရွာသို့ဆက်လက်ကြွချီကာ သီတင်းကျွတ်လဆန်း(၁၁)ရက်တွင် သလဲဦးရွာ၊ သီတင်းကျွတ်လဆန်း(၁၂)ရက်တွင် ဓကလာရွာ နှင့် ဇရပ်ကြီးရွာ၊ သီတင်းကျွတ်လဆန်း(၁၃)ရက်တွင် အလိုတော်ပေါက်နှင့် နန်းပန်ရွာ၊ ထိုနောက် မကျီးဆိပ်ရွာသို့လည်းကောင်း ကျိင်းခမ်းရွာသို့လည်းကောင်း သီတင်းကျွတ်လဆန်း(၁၄)ရက်နေ့တွင် ကြွချီကာ ဗုဒ္ဓပူဇနိယပွဲများကျင်းပကြသည်။ သီတင်းကျွတ်လပြည်နေ့ ရောက်သော်အခါ မိုင်းပျိုးရွာ၊ သီတင်းကျွတ်လဆုတ်(၁)ရက်နေ့တွင် နောင်တောရွာ၊ သီတင်းကျွတ်လဆုတ်(၂)ရက်နေ့တွင် အင်းပေါခုံရွာ နှင့် ရေးသာရွာသို့ ကြွချီကာဗုဒ္ဓပူဇနိယပွဲများ ကျင်းပကြသည်။ သီတင်းကျွတ်လဆုတ်(၃)ရက်၊ နံနက်(၈)နာရီတွင် ဖောင်တော်ဦး စံကျောင်းတော်ကြီးသို့ရောက်ရှိလာသည် နှင့်အတူ ကျောင်းတော်ဝင်ပွဲအား စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာကျင်းပလေ့ရှိသည်။ ကျေးပေါခုန်ကျေးရွာအုပ်စု သမိုင်းဝင် အင်းတိန်ဘုရား ပွဲတော်သည် အစည်ကားဆုံးသော ပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။
စီးပွားရေး
အင်းလေးနယ်တဝိုက် ကုန်သွယ်ထိုက်သည့်အရာတို့က လက်လုပ်ကုန်စည်အဖြစ်များ၍ လက်နက်တန်ဆာ၊ ကိရိယာပစ္စည်း ထွင်းထုထားသည့် အလှဆင်ဝတ္တုအဝတ်အထည်နှင့် ဖက်လိပ်ခေါ် ဆေးလိပ်တို့မှာ ဒေသသုံးသက်သက်လည်းရှိ ဒေသအပနှင့်လည်း ကူးလူးဖို့ပါရှိသည်။ ယင်းတို့အနက် အတော်များများ အလားတူတို့ကို မြန်မာပြည်အရပ်ရပ်၌လည်း ဝယ်၍ရနိုင်သည်။ နေ့စဉ် အရောင်းအဝယ်မှာ ဒေသဈေးတွင် တွင်ကျယ်စွာလုပ်နိုင်၏။ သို့သော် ပျံကျဈေးဖြစ်၍ ဈေးနေရာပြောင်းသည်ကို အစဉ်အလာသမားတို့အတွက် အခက်အခဲရှိသိကြပါ၏။ ထို့ကြောင့် ပဉ္စမဈေးနေ့တိုင်း နောက်တဈေး မည်သည့်နေရာမှာဆိုသည်ကို လှည့်လည်စဉ်ထားကာ ရေးဆွဲလိုက်နာကြပါ၏။ ဈေးနေ့ကျလျှင်ဖြင့် လှေငယ်ကိုယ်စီဖြင့် ရေပေါ်ဈေးအဖြစ် ကျန် ၄ ရက်ထက်ပိုမိုများပြားသည့် ပမာဏကို ခရီးသွားဧည့်သည်တို့အတွက် ရောင်းကြဝယ်ကြသည်။ အင်းလေးကန်သည် ရှေးရိုးစဉ်လာယက္ကန်းလုပ်ငန်းအတွက်လည်း ကျော်ကြားပါသည်။ ရှမ်းလွယ်အိတ်ခေါ် ပခုံးလွယ်အိတ်မှာ မြန်မာအများနေ့စဉ်သုံး၍ ဤဒေသတွင်အထွက်များပါသည်။ ပိုးထည်ယက်ခြင်းကလည်း အများကြိုက် အရေးပါလက်မှုစက်မှုပညာလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်၍ အင်းလေးနယ်အတွင်းသာမက နိုင်ငံတနံတလျား လူသိများကြသည်။ ယင်းအရပ်ကုန်ထွက်တို့က လက်ရာကသန့် အဆင့်ကမြင့် လက်နှင့်ယက်လျှင်ပိုလှသည့်အဆင်၊ အင်းလေးဆင်ဟုလည်း ခေါ်ကြ။ ကျားမ မဟူသူသူငါငါတိုင်း ရင်တန်ဆာအဖြစ် ဆင်မြန်းကြသည်။ ယခုဆိုလျှင် ပြည်တွင်းဧည့်သည်နှင့် နိုင်ငံခြားဧည့်သည်တို့က အလှပစ္စည်း ပဏ္ဏာပစ္စည်းလို အသီးသီးဝယ်သွားလေ့ရှိကြသည်။
မာခက်ရှ် အမ်ဘန်နီ
Mukesh Dhirubhai Ambani ( ၁၉၅၇ ဧပြီ ၁၉ တွင်မွေးဖွားသူ ) သည် အလွန် ချမ်းသာကြွယ်ဝ၍ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော အိန္ဒိယ အမျိုးသားစီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်	တစ်ဦးဖြစ်သည်။	သူသည် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂလိကပိုင်လုပ်ငန်းစုကြီးများ (Fortune 500 အုပ်စု) တွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ပြီး၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂလိက လုပ်ငန်းစုဖြစ်သော Reliance Industries ၏ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် မန်နေးဂျင်းဒါရိုက်တာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ်ဦးတည်းပိုင် အစုရှယ်ယာမှာ Industries တစ်ခုလုံး၏ ၄၈ % ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၀ ဇူလိုင်တွင် သူသည် ပိုင်ဆိုင်မှု အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၉ ဘီလီယံ ဖြင့် အာရှမှာ အချမ်းသာဆုံး နှင့် ကမ္ဘာ့စတုတ္ထမြောက် အချမ်းသာဆုံး နေရာတွင် ရပ်တည် နေသည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် အပြင်းအထန် ပြန်လည်ထူမတ်လာသော အစုရှယ်ယာ ဈေးကွက်နှင့် အိန္ဒိယ ရူပီးငွေ တန်ဖိုး သိသာထင်ရှားစွာ မြင့်တက်လာမှုတို့ကြောင့် Reliance Industries အုပ်စုကြီး၏ ဈေးကွက် အခွင့်အလမ်းများ မြင့်တက်လာပြီး၊ Mukesh အား အသားတင်ပိုင်ဆိုင်မှု ၆၃.၂ ဘီလီယံဖြင့် ဘီလ်ဂိတ် ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ၅၆ ဘီလီယံ ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ချက်ချင်းလက်ငင်းပင် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးနေရာ သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ Forbes မဂ္ဂဇင်း ၏ ခန့်မှန်းချက်များအရ ၂၀၁၄ တွင် Mukesh သည် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးနေရာကို ပြန်လည် ရယူနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။
မိသားစုနှင့် အစောပိုင်းဘဝ
Mukesh သည် Reliance Industries ကို ဆက်ခံသူ Dhirubhai Ambani ၏ အကြီးဆုံးသားဖြစ်ပြီး ညီဖြစ်သူ Anil နှင့် ညီမနှစ်ယောက်ရှိသည်။ Ambani မိသားစုသည် မွန်ဘိုင်း မြို့၊ Bhuleshwar ရှိ အိပ်ခန်း နှစ်ခန်းပါသော တိုက်ခန်းတွင် ၁၉၇၀ ခုနှစ်များအထိ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ Dhirubhai Ambani သည် Colaba ရပ်ကွက်ရှိ Sea wind အမည်ရှိ ၁၄ ထပ်အဆောင်အအုံကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် Anil နှင့် သူ၏ မိသားစု၊ Mukesh နှင့် သူ၏ မိသားစု တို့မှာ တစ်ထပ်စီ သီးသန့်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အထ္ထုပ္ပတ္တိ
Mukesh သည် Nita Ambani နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး၊ Akash, Anant နှင့် Isha အမည်ရှိ ကလေးသုံးယောက် ရခဲ့သည်။ သူသည် Mumbai Indians အမည်ရှိ အိန္ဒိယ ပရီမီးယား လိဂ် ဘောလုံး အသင်းအား ပိုင်ဆိုင်သည်။ သူတို့ မိသားစုသည် မွန်ဘိုင်း၌ Antilia အမည်ရှိ ၂၇ ထပ် ပါသော ကိုယ်ပိုင် အဆောက်အအုံတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ထို အဆောက်အအုံအတွက် အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၅၀၀ မှ ရ၀၀ မီလီယံ အထိ ကုန်ကျမည်ဟု ခန့်မှန်းကြသော်လည်း မြေဈေးတက်မှုကြောင့် အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံ ကျော် အထိ တန်ဖိုးတက်သွားခဲ့သည်။ အိန္ဒိယ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဈေးအကြီးဆုံးအိမ်အဖြစ် ကြေညာခြင်း ခံရသည်။
အလုပ်အကိုင်
Mukesh သည် ၁၉၈၁ ခုနှစ်တွင် Reliance Industries သို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ Reliance's ၏ ခေတ်နောက်ဆွဲ နေသော အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းများအား polyester ချည်မျှင်များ နှင့် တွဲဖက် ၍လည်းကောင်း၊ တစ်ဆင့်တက်၍ ရေနံ ဓာတုထွက်ကုန်များ အပြင် လမ်းသစ်ဖောက်၍ ရေနံ ချက်လုပ်ခြင်း၊ ရေနံ နှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ များရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်း စသည့် လုပ်ငန်းများကိုပါ ပေါင်းစည်း၍ ခရီးသစ် စတင်ခဲ့သည်။
Ambani သည် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးနှင့်ဆက်သွယ်မှုနည်းပညာအစုံလင်ဆုံး ကုပ္မဏီကြီးများတွင် တစ်ခု အပါအဝင်ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာကြီးအား ဆက်သွယ်မှုနည်းပညာများနှင့် စတင်မိတ်ဆက် ပေးနိုင်ခဲ့သော Reliance Infocomm Limited ကို လည်းတည်ထောင်ခဲ့သည်။ (ယခုအခါ Reliance Communications Limited ဟု ပြောင်းလဲပြီး)
Ambani သည် ရေနံဓာတုပစ္စည်းများ၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ထုတ်လုပ်မှုများ၊ ဆိပ်ကမ်းနှင့် အခြား အခြေခံ အဆောက်အအုံများ ပါဝင်သော ကမ္ဘာ့ အကြီးဆုံး အောက်ခြေ လူတန်းစားများ ဦးဆောင်သည့် ရေနံသန့်စင်စက်ရုံ ကို အန္ဒိယနိုင်ငံ Jamnagar မြို့တွင် ဦးဆောင် တည်ထောင် ပေးခဲ့ပြီး ထိုစက်ရုံမှ ယခုအချိန်တွင် တစ်နေ့လျှင် ရေနံ စည်ပေါင်း ၆၆၀,၀၀၀ (တစ်နှစ်လျှင် တန်ပေါင်း ၃၃ မီလီယံ) ထုတ်လုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကနန်းလူမျိုး
ကနန်းလူမျိုးဟူသည် မြန်မာအနွယ်ဝင် လူမျိုးစု တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကနန်းလူမျိုးတို့သည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည်၊ ခင်မင်ရင်းနှီးတတ်သည်၊ စားဝတ်နေရေး တို့တွင် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်ဆိုရသော် စားရေးတွင် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးကြသောတောင်ယာတော ထွက်ဆန်ရေစပါးနှင့်သီးနှံများဖြင့်သာ စားသောက်ကြ၏။ ဝတ်ရေးတွင်လည်း မိမိတို့ဘာသာယက် လုပ်သော ပုဆိုး၊ ထမီ၊ အင်္ကျီ၊ ခေါင်းပေါင်း၊ စောင်စသည့် အဝတ်အထည်များကိုသာ ဝတ်စားဆင် ယင်ကြပါ၏။ နေထိုင်မှုတွင်လည်း လက်ဖြစ် သစ်၊ ဝါး၊ သက်ကယ်များဖြင့်သာ ဆောက်လုပ်နေ ထိုင်ကြလေသည်။
သို့နှင့် ဆက်လက်လေ့လာသောအခါ...''အဒေါ်ကြီးလို့ခေါ်တာဟာ...လင်က မယားကိုခေါ်တဲ့စကားဗျ၊ လင်မယားသာ ခေါ်ဝေါ်သုံးနှုန်းရတဲ့စကား၊ အဲဒါ သူ့ကို အဒေါ်ကြီးခေါ်လို့ခင်ဗျား ကို စိတ်ဆိုးနေတာဘဲ''ဟု အမျိုးသမီး၏ခဲအိုက ပြန်ပြောပြမှပင် ကျွန်တော့်မှာ တအံ့တဩဖြစ်မိ ရင်း... ကျွန်တော်တို့အရပ်မှာ အဒေါ်တို့ အဒေါ်ကြီးတို့လို့ခေါ်တာဟာ ယဉ်ကျေးတဲ့အနေနဲ့ခေါ် တာပါဗျာ။ ခင်ဗျားတို့ဓလေ့ ဒီလိုမသိလို့ပါ၊ နောက် ဒီလို မသုံးနှုန်းပါဘူးဗျာ၊ တောင်းပန်ပါတယ် ဟု ဖြေရှင်းရင်း တောင်းပန်ခဲ့ရသည်။ ညယ်နှင့်မညယ်သည် စကားသံအားဖြင့် နီးစပ်လုနီးနီးဖြင့် ညယ်ထက်မညယ်က စကားတစ်လုံးသာ ပို၏။ ကဒူးကနန်းတို့၏ညယ်ဟူသောစကားလုံးသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အသုံးအနှုန်းပင် ဖြစ်သော်ငြားလည်း မညယ်ဟုသော ကချင်(ဂျင်းဖော)လူမျိုးတို့၏စကားလုံးမှာ ဆဲရေးတိုင်းထွာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နယ်မြေဓလေ့များနှင့်ညီအစ်ကို နောင်ဘွား သွေးရင်းသားရင်း တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများအကြောင်းကို လေ့လာသိရှိသင့်ကြကြောင်း တင်ပြအပ်ပေသတည်း။
လစ်ဗျားနိုင်ငံ
လစ်ဗျားနိုင်ငံ (တရားဝင် အမည်အားဖြင့် မဟာ ပြည်သူ့ ဆိုရှယ်လစ် လစ်ဗျား အာရပ်ဂျမာဟိရိယ နိုင်ငံ) သည် အာဖရိကမြောက်ပိုင်း မက်ရက်ဘ် ဒေသတွင် တည်ရှိသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ မြောက်ဘက်တွင် မြေထဲပင်လယ် ရှိပြီး အရှေ့ဘက်တွင် အီဂျစ်နိုင်ငံ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ဆူဒန်နိုင်ငံ၊ တောင်ဘက်တွင် ချဒ်သမ္မတနိုင်ငံ နှင့် နိုင်ဂါနိုင်ငံ၊ အနောက်ဘက်တွင် အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံ နှင့် တူနီးရှားနိုင်ငံ တို့က ဝန်းရံထားကြသည်။
ဒိုင်ကြီးရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
ဒိုင်ကြီးရွာ (Dainggyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ မင်းစားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၈၉၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တင်းဘုန်းရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
တင်းဘုန်းရွာ(Tinbone)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ တင်းဘုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၅၂၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တင်းဘုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၃ ဦး၊ မ ၂၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၂၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွယ်ဟင်ရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
လွယ်ဟင်ရွာ (Loihin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ လွယ်ဟင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၉၈၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဧပင့်
ဧပင့် သည် တောင်ကိုရီးယား အမျိုးသမီးတေးဆိုအဖွဲ့ဖြစ်ပြီး ပလေးမံဖျော်ဖြေရေး (ယခင်အမည် ဧကြုဖျော်ဖြေရေး၊ ၎င်းယခင်အမည် ပလန္နေဖျော်ဖြေရေး) မှ စင်တင်သည်။ ၂၀၁၁ ခု၊ ဧပြီလ ၁၉ ရက်တွင် အခွေတို ဧပင့်ရဲ့စပရိန် ၇ ခု ကို ဖြန့်ကာ ပွဲထွက်လာသည်။ အဖွဲ့ဝင် ၇ ယောက်ရှိသော်လည်း ၂၀၁၃ ခုတွင် ဟွန်းယူဂျောင်းက ကျောင်းဆက်တက်သဖြင့် အဖွဲ့မှထွက်သွားရာ ပတ်ချိုရောင်း၊ ယွန်းဘိုမိ၊ ဂျန်အွန်းဂျီ၊ ဆွန်းနာအွန်း၊ ကင်နမ်ဂျူးနှင့် အိုဟာရန်းတို့သာ ကျန်သည်။ ၂၀၂၁ ခု၊ ဧပြီလ ၂၉ ရက်တွင် ဆွန်းနာအွန်းသည် စာချုပ်ပြည့်သော်လည်း အေဂျင်စီနှင့် စာချုပ်ဆက်မချုပ်ကြောင်း ပလေးမံဖျော်ဖြေရေးမှ ကြေညာသည်။ သို့သော် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ်မူ ဆက်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်၏။
စတင်ပွဲထွက်ချိန်မှသည် ရွှေဓာတ်ပြားဆု၊ ဆိုးသီချင်းဆု၊ အမ္မနတ်အေးသျှန်းသီချင်းဆု စသော ဆုအမျိုးမျိုးကို ရဖူးသည်။ စတူဒီယိုခွေ ၃ ခွေ၊ အခွေတို ၉ ခွေ ထွက်သည်။ စတူဒီယိုခွေတို့ကို ဂျပန်ဘာသာဖြင့်ဆို၍လည်း ရောင်းလေ၏။
သဲတောင်ရွာ၊ ဖေါင်ဒိုး
သဲတောင်ရွာ၊ ဖေါင်ဒိုး
လန်နို (၁)ရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
လန်နို (၁)ရွာ(Langno(၁))သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ မူလာဟောင်း(မူလာဒီ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မူလာဟောင်း(မူလာဒီ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၄၄ ဦး၊ မ ၂၆၂၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၄၆၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းတန်းရွာ၊ ရေဦးမြို့နယ်
ကုန်းတန်းရွာ (Konetan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရေဦးမြို့နယ်၊ နှောကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၂၄၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထီပါလယ်ကျွန်းအနောက်ရွာ၊ ဗြန့်ကြီးမြစ်ကျိုး
ထီပါလယ်ကျွန်းအနောက်ရွာ၊ ဗြန့်ကြီးမြစ်ကျိုး
ခရစ်စတီ ဝေါလ်တန်
ခရစ်စတီ ရုသ် ဝေါလ်တန် သည် ဂျွန် တီ ဝေါလ်တန်၏ ဇနီးဖြစ်သည်။ ဇွန်လ ၂၀၀၅ တွင် ဂျွန် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူမသည် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး စာရင်းဝင်သည့် စည်းစိမ်ချမ်းသာများ (အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၁၅.၇ ဘီလီယံ) ကို အမွေဆက်ခံရရှိခဲ့သည်။
စက်တင်ဘာ ၂၀၁၀တွင် သူမသည် ခန့်မှန်းခြေ အမေရိကန် ဒေါ်လာ၂၄ ဘီလီယံ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ Forbes မှပြုစုထားသော စာရင်းများအရ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု တစ်ခုလုံး၏ အချမ်းသာဆုံးသူ ၄၀၀ အနက် နံပါတ် ၄ နေရာ နှင့် ကမ္ဘာ့ အချမ်းသာဆုံးစာရင်း တွင် နံပါတ် ၁၂နေရာ တို့၌ ရှိနေခဲ့သည်။ ( Wal-Mart နှင့် First Solar မှ သတင်းအချက်အလက်များ ရရှိ )
သူမသည် လက်ရှိတွင် lukas ဟုခေါ်သော သားတစ်ယောက် နှင့်အတူ Jackson, Wyoming အရပ်၌ နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အမေရိကန် ဘီလျံနာများ
အုပ်ရှစ်ပင်ရွာ၊ သမုတ်ဒရိုး
အုပ်ရှစ်ပင်ရွာ၊ သမုတ်ဒရိုး
မိုင်းလွန်အောက်ရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
မိုင်းလွန်(အောက်)ရွာ(Mainglun(Lower))သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ မိုင်းလွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၀၉၀ ဖြစ်သည်။ မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်း ၆၇ ရွာတွင် ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အီကွိလိယပ်စ်
အီကွိလိယပ်စ် (Equuleus) သည် ညဘက်ကောင်းကင်တွင် မြင်ရသည့် ကြယ်များ၏ ကြယ်စုတန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်တင်ဘာသာစကားအမည်မှာ မြင်းအသေး ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ၂ ရာစု နက္ခတ္တပညာရှင် တော်လမီက ၄၈ ကြယ်စုတန်းစာရင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ခေတ်သစ် ၈၈ ကြယ်စုတန်းစာရင်း၌လည်း ဆက်လက်ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ကြယ်စုတန်းသည် ခေတ်သစ်ကြယ်စုတန်းစာရင်းတွင် အင်မတန်မေးမှိန်ပြီး ကြက်ခြေခတ် ကြယ်စုတန်းပြီးလျင် ဒုတိယအသေးဆုံးတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အီကွိလိယပ်စ် ကဏ္ဍ:ကြယ်စုတန်းများ
ကုစုကိုင်းရွာ
ကုစုကိုင်းရွာ
ခရိယဆုခဘူတာ
ခရိယဆုခဘူတာ  (苅安賀駅 ခရိယဆုခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ အိချိနိုမိယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျောက်တင်ရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ကျောက်တင်ရွာ (Kyauktin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ ပေါ့အင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၅၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါ့အင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄၁၇ ဦး၊ မ ၄၆၈၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၀၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်မော်ဝမ်ရွာ၊ မိုးနဲမြို့နယ်
နမ့်မော်ဝမ်ရွာ (Nammawwan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုးနဲမြို့နယ်၊ နားလွိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၂၂၃ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးနဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စကိုဒါ
စကိုဒါ သည် ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော ချက် ကားထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီသည် အရည်အသွေးမြင့် အတန်းစားကားများ ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် ကားအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် သမိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို ၁၉၉၁ ခုနှစ်ကတည်းက ဗော့စ်ဝဂ္ဂန် အုပ်စု မှပိုင်ဆိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကားကုမ္ပဏီများ
ငါးမြာလေးရွာ၊ ရေစကြိုမြို့နယ်
ငါးမြာလေးရွာ (Ngarmyarlay)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ရေစကြိုမြို့နယ်၊ နှောင်းဘကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၃၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နှောင်းဘကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၃ ဦး၊ မ ၁၄၁၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေစကြိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရပ်ဒိန်ရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ရပ်ဒိန်ရွာ(Yatdain)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ တင်းဘုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၅၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တင်းဘုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၃ ဦး၊ မ ၂၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၂၁ ဦး နေထိုင်သည်။
တောင်ပေါ် (မြောက်)ရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
တောင်ပေါ် (မြောက်)ရွာ (Taungpaw(North))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ တောင်ပေါ် (မြောက်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၈၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ပေါ် (မြောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၈ ဦး၊ မ ၅၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၃၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သင်းဂနက်ရွာ၊ သိန်တောင်
သင်းဂနက်ရွာ၊ သိန်တောင်
ခရိယရှိဘူတာ
ခရိယရှိဘူတာ  (刈谷市駅 ခရိယရှိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ ခရိယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ငှက်ပျောတော
ငှက်ပျောတော
ကိုးကား
ငှက်ပျောတော
ဟယ်ဒိုးအထက်ရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ဟယ်ဒိုး(အထက်)ရွာ(Heidoe(Upper))သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ မိုင်းလွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၀၉၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မူလာဟောင်းရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
မူလာဟောင်းရွာ(Mularhawng)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ မူလာဟောင်း(မူလာဒီ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၇၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မူလာဟောင်း(မူလာဒီ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၄၄ ဦး၊ မ ၂၆၂၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၄၆၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွင်းထုံးရွာမရွာ၊ ဗြန့်ကြီးမြစ်ကျိုး
ကွင်းထုံးရွာမရွာ၊ ဗြန့်ကြီးမြစ်ကျိုး
ကိုကို (စာရေးဆရာ)
ဧရာဝတီတိုင်း၊ မြောင်းမြမြို့၌ အဖ မြောင်းမြခရိုင် ထောက်ပံ့ရေး အရာရှိ ဦးထွန်းတင်၊ အမိ ဒေါ်ငြိမ်းရှင် တို့က ၁၉၂၂ ခု မေလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားသည်။ အကြီးဆုံးသား ဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ ဦးကိုကို ဖြစ်သည်။
၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် မြောင်းမြ ခရိုင် ကျောင်းသား သမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးနှင့် တို့ဗမာ အစည်းအရုံး ခေါင်းဆောင် တဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၄ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ရန်ကုန်သို့ ရောက်သည်။ ဆယ်သန်း သတင်းစာတွင် ညအယ်ဒီတာ အဖြစ် လုပ်ကိုင်သည်။ ၁၉၄ဝ - ၄၁ တွင် မြန်မာ နိုင်ငံလုံး ဆိုင်ရာ ကျောင်းသား သမဂ္ဂ ဗဟို အလုပ်အမှုဆောင်၊ ၁၉၄၁ - ၄၂ တွင် မြောင်းမြ ခရိုင် မြေအောက် တော်လှန်ရေး လုပ်ငန်း၌ နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေး၊ ထောက်လှမ်းရေး တာဝန် တို့ကိုပါ ပူးတွဲ ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။ ကွန်မြူနစ် ပါတီမှ ပထမဆုံး ထုတ်ဝေသော "အရေးတော်ပုံ" စာတမ်း များကို ဖြန့်ချိ ခဲ့သည်။ ၁၉၄၄ တွင် အထက် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ် ပါတီဝင်၊ ၁၉၄၅ တွင် မန္တလေး ခရိုင် ကွန်မြူနစ် ပါတီ ခရိုင် ကော်မတီ တာဝန် ယူခဲ့သည်။ ဖက်ဆစ် တော်လှန်ရေး ကာလတွင် ဗိုလ်မှူး ဗထူး တပ်၌ ဝါဒ ဖြန့်ချိရေးမှူး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။ တော်လှန်ရေး အပြီးတွင် မန္တလေး ခရိုင် ကွန်မြူနစ် ပါတီ ခရိုင် ကော်မတီဝင် ဖြစ်လာ ခဲ့သည်။ ၁၉၄၈ တွင် 'သတင်းလွှာ' ညနေ သတင်းစာ အယ်ဒီတာ တာဝန် ထမ်းဆောင် နေစဉ် အဖမ်း ခံခဲ့ ရသည်။ ထို့နောက် လူထု ပညာရေး ကောင်စီတွင် လူထု ပညာရေးမှူး (၁၉၅၂ - ၅၇)၊ သတင်း ဖြန့်ချိရေး အရာရှိ (၁၉၅၇ - ၅၉)၊ ၁၉၆၄ တွင် နိုင်ငံရပ်ခြား ရုပ်ရှင် တင်သွင်းရေး အေဂျင်စီ၌ ရုပ်ရှင် ဇာတ်ကား စီစဉ်ရေးမှူး၊ ၁၉၆၇ တွင် ကြီးကြပ်ရေးနှင့် နိုင်ငံခြား ဆက်သွယ်ရေးမှူး၊ ၁၉၆၉ တွင် ပြန်ကြားရေး ဝန်ကြီး ဌာန အတွင်းဝန် ကလေးနှင့် တွဲဖက် ညွှန်ကြားရေးမှူး၊ ၁၉၇ဝ ပြည့်တွင် ရုပ်ရှင် လုပ်ငန်း ကော်ပိုရေးရှင်း ရုံးချုပ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ ၁၉၇၃ တွင် ရုပ်ရှင် ကော်ပိုရေးရှင်း ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ဇာတ်လမ်း စိစစ်ရေး ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး၊ ထို့နောက် တွဲဖက် ညွှန်ကြားရေးမှူး အဖြစ် အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။ မြန်မာ နိုင်ငံ စာရေးဆရာ သမဂ္ဂကို ဦးစီး တည်ထောင် ခဲ့သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စာပေ လုပ်သား အဖွဲ့ ဖြစ်မြောက်ရေး ကော်မတီဝင် တဦး အဖြစ်လည်း တာဝန် ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။
ကျောင်းသား ဘဝ ကပင် မြန်မာ ဝတ္ထု၊ ဆောင်းပါး အရေး အသားတွင် စိတ်ပါ ဝင်စား ခဲ့သည်။ မြောင်းမြ အစိုးရ အထက်တန်းကျောင်း မဂ္ဂဇင်းတွင် အင်္ဂလိပ်စာ တွဲဖက် စာတည်း အဖြစ် ဆောင်ရွက် ခဲ့ပြီး အင်္ဂလိပ် ဘာသာ ဆောင်းပါးနှင့် မြန်မာ ဘာသာပြန် ဝတ္ထုများ စတင် ရေးသား ခဲ့သည်။ ၁၉၄၁ တွင် ထုတ်ဝေသော ဝတ္ထု ညွန့်ပေါင်း စာအုပ်ပါ 'ယောက်ျား ဆိုတာ' ဝတ္ထုသည် ပထမ ဆုံးသော လက်ရာ ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသော စာအုပ် အချို့မှာ ပိတောက်တွေ ပွင့်ပြန်ပေါ့ (၁၉၄၁)၊ လက်ရွှေးစင် ဝတ္ထုတိုများ၊ လင်းလုပါပြီ (၁၉၅၂)၊ မေ့သက်မှူး၊ အသည်း ကမ္ဘာဝယ်၊ ခရုအိမ် (၁၉၆၄ - ၆၆) တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ခေါင်းလောင်းသံ [For Whom The Bell Tolls by Ernest Hemingway] (၁၉၆၅) ကို ဘာသာ ပြန်ခဲ့သည်။ ဤသစ်ဆုံ (မောင်ကျော်သာနှင့် ပူးတွဲရေး) ဖြင့် ၁၉၆၃ ခုနှစ် အနုပညာ စာပေဆိုင်ရာ ဝတ္ထုရှည် တတိယဆု ရရှိ ခဲ့သည်။ မော်ကွန်းဝင် (ပထမဆင့်) ကိုလည်း ရရှိ ခဲ့၏။ ရုပ်ရှင် ဇာတ်ညွှန်း များစွာ ကိုလည်း ရေးသား ခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး
၁၉၉၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။
စာညွှန်း
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ခရိယဘူတာ
ခရိယဘူတာ  (刈谷駅 ခရိယ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ ခရိယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လက်သမားချောင်းရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
လက်သမားချောင်းရွာ (Letthamarchaung)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ မင်းစားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၈၉၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပါဝါ
လူတစ်ယောက်တည်း ရက်ပေါင်းများစွာ လုပ်ရသည့် အလုပ်တစ်ခုကို စက်ဖြင့် လုပ်စေပါက နာရီပိုင်းအတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်သည့်အတိုင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် နေရာတကာ၌ စက်ကိုတွင်တွင်ကြီး အစားထိုး၍ အသုံးပြုလာကြပြီ။ သို့သော် စက်သည် အဘယ်ကြောင့် လူထက်လျင်မြန်စွာ လုပ်ပြီးမြောက် နိုင်သနည်း။ အဖြေမှာ စက်ကလူထက် 'လုပ်အား' သာသော ကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို 'လုပ်အားကို သိပ္ပံဝေါဟာရ အားဖြင့် ပါဝါဟု ခေါ်သည်။ ပါဝါဟူသော ဝေါဟာရ၏အဓိပ္ပာယ်ကို မစဉ်းစားမီ ကျွန်ုပ်တို့သည် 'အလုပ်'ဆိုသည်မှာ မည်သည်ကိုခေါ်၍၊ 'စွမ်းအင်'ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ရှေးဦးစွာ နားလည်ဖို့လိုပေမည်။ 'အလုပ်' 'စွမ်းအင်'၊ 'ပါဝါ'ဟူသော ဝေါဟာရ ၃ မျိုးကို ကျွန်ုပ်တို့သည် များသောအားဖြင့် မရှင်းမလင်း သော အဓိပ္ပာယ် များနှင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောဆိုသုံးစွဲ လေ့ရှိကြသည်။ အမှန်မှာ ထိုစကားသုံးလုံး၌ သီးခြား အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးစီ အတိအကျ ရှိလေသည်။ 'အလုပ်'ဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် အတိုက်အခံပြုနေသော အားကို အောင်မြင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပုံပမာ၊ အရာဝတ္ထု တစ်ခုကို မတင်သည် ဆိုပါစို့။ ထိုအခါ အဆိုပါ အရာဝတ္ထု ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာမြေကြီးက ဆွဲထားရကား၊ ထိုအရာ ဝတ္ထုကို မတင်ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာမြေ၏ ဆွဲအား ထက်သာ သော အားကို စိုက်ထုတ်ပြီး မရ၍၊ ကျွန်ုပ်တို့ စိုက်ထုတ်သော အားသည် ကမ္ဘာမြေက အတိုက်အခံပြုနေ သော ဆွဲအားကို အောင်မြင်ကျော်နင်းမှသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်သည် ပြီးမြောက်လေသည်။ 'စွမ်းအင်'ဆိုသည် မှာမူ အချိန် မည်မျှ အတွင်း အလုပ်မည်မျှ လုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုအပ်သော အလုပ်လုပ်နိုင်သည့်နှုန်းပင် ဖြစ်လေသည်။ တူးမြောင်း ရေကန်စသော တူးဖောက်ရသည့် လုပ်ငန်း တစ်ခုကို လုပ်ကြသည်ဆိုပါစို့။ ထိုအလုပ်ကို လူချည်း သက်သက်ဖြင့် လပေါင်းများစွာ တူးဖောက်ရသည်ဖြစ်စေ၊ ရက်ပေါင်းအနည်းငယ်အတွင်း စက်ဖြင့် တူးဖောက်ရသည် ဖြစ်စေ အလုပ်၏ ပမာဏနှင့် အလုပ်လုပ်ရာတွင် စိုက်ထုတ် ရသည့် စွမ်းအင်ပမာဏတို့မှာ အတူတူပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် အလုပ်ပြီးမြောက်သည့် အချိန်ကို နှိုင်းရှည့်ကြည့် ပါက၊ စက် အလုပ်လုပ်သည့် နှုန်း (ဝါ) စက်၏ ပါဝါ သည် လူ၏ပါဝါ ထက် အဆပေါင်းများစွာသာကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
ထိုသို့ အလုပ်လုပ်ရန် လိုအပ်သည့် ပါဝါကို ရှေးဦးစွာ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိကြွက်သား များမှရရှိခဲ့ကြ သည်။ တစ်နည်း၊ မိမိတို့၏ခြေလက်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုနောက် ကျွဲ၊ နွား၊ မြင်းစသော တိရစ္ဆာန်တို့ကိုလည်း ခိုင်းစေ အကူအညီယူနိုင် ကြောင်း သိလာကြသောအခါ တိရစ္ဆာန်တို့၏ ပါဝါကို အသုံးပြုခဲ့ကြပြန်သည်။ ဤသို့ အသုံးပြုလာခဲ့သည်မှာ ယခုတိုင်အောင်ပင် ဖြစ်၏။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၂ဝဝ ကျော်ကာလာမှ စတင်၍ နျူတန်နှင့် နျူတန်၏လမ်းစဉ်ကို လိုက်ခဲ့ကြသော သိပ္ပံ ကဝိကြီး များ၏ ကျေးဇူးတို့ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သက်မဲ့ပစ္စည်းများမှ ပါဝါကို ထုတ်နုတ်အသုံးချနိုင် လာခဲ့ကြလေသည်။ ထိုကြောင့် ယခုအခါတွင် မြောက်မြား စွာသော လုပ်ငန်းတို့၌ စက်၏ ပါဝါကို အသုံးချ ခြင်းဖြင့် လူတို့၌ သက်သာမှုသည် ဖြစ်ထွန်း လာလေသည်။ ယခုခေတ် စက်များ ပေါ်ပေါက်မီက လူတို့သည် လှေများ တွင် ရွက်တပ်ပေးခြင်းဖြင့်၎င်း၊ အချို့စက်များတွင် လေရ ဟတ် တပ်ဆင်ပေးခြင်းဖြင့်၎င်း လေ၏ သဘာဝပါဝါကို စတင် အသုံးချခဲ့ကြလေသည်။ ထိုနောက် ရေအားဖြင့် လည်သော ဆန်စက်များကို ကြံစည်ကြသည်။ ယခုအခါ နိုင်ငံကြီးများစွာ၌ ဧရာမ ရေကာတာကြီးများကို ပြု လုပ်ကာ၊ စရိတ် အလွန် သက်သာစေသည့် လျှပ်စစ် ဓာတ်အားပေးစက်များတွင် ရေရဟတ်များကို တပ်ဆင် ပေးခြင်းဖြင့်၊ ရေ၏ပါဝါကို အသုံးချ နေလေပြီ။
ထိုမှ တစ်ဆင့် ရေနွေးငွေ့စက်အတွင်း၌ မီးပူရှိန်ကြောင့် ဖြစ်ထွန်းလာ သော ရေနွေးငွေ့၏ တွန်းကန် အားကို ပါဝါအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ခရီးသွားယာဉ်များနှင့် လုပ်ငန်းစက်ရုံ ကြီးများရှိ စက်များကို လည်စေနိုင်ခဲ့ကြပေသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်၏ ပါဝါကို ယေဘုယျအားဖြင့် 'ဝပ်'ဖြင့် တိုင်းတာ၍၊ 'ဝပ်'တစ်ထောင်ကို 'ကီလိုဝပ်'ဟု ခေါ်ရ သည်။ စက်၏ ပါဝါကိုမူ မြင်းကောင်ရေအားဖြင့် တိုင်းတာကြ၍၊ မြင်းတစ်ကောင်အားသည် ၇၄၆ ဝပ် နှင့် ညီမျှသည်။ သို့မဟုတ် ကီလိုဝပ်တစ်ခုသည် ၁ ့၃၄ မြင်းကောင်ရေအားဖြင့် ညီမျှသည်။
ကျွဲဖြူတွင်းရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ကျွဲဖြူတွင်းရွာ (Kywehpyutwin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ ပေါ့အင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၅၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါ့အင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄၁၇ ဦး၊ မ ၄၆၈၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၀၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗိန္ဓောပညာ
ဗိန္ဓောပညာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပင်တို့ကို အသုံးပြု၍ လူတို့၌ခံစားရသော ရောဂါကို ကုသသောပညာရပ် ဖြစ်သည်။ ဗိန္ဓောနည်းဖြင့်ကုသောဆရာကို ဗိန္ဓောဆရာ ခေါ်သည်။ ယခုအခါ တိုင်းရင်းဆေးဆရာဟူသောအမည်ကို ရုံးသုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသုံးစွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဝေါဟာရဖြစ်ပုံ
အပင်တို့ကို ဆေးအဖြစ်သုံးမည်ဆိုက ဗမာအခေါ် ဘယဆေး (ဟင်ဒီတို့က ပရဆေးဟု သုံး) ခေါ်သည်။ ထိုပရဆေးပင်ကိုပင် အမြစ် အခေါက် အရွက် အပွင့် အသီး စသော အပင်၏ ပဉ္စငါးပါးစလုံးကို အသုံးချရပါက ပဉ္စဘုတ်ဆေးဟု အမည်တပ်ရသည်။ တမျိုးထက်ပိုသော ဆေးပင်တို့ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုရပါက ဆေးပေါင်း သို့မဟုတ် ပိဏ္ဍောဆေး တွင်၏။ ထိုစကားလုံး ပိဏ္ဍောမှ ဝေါဟာရရွေ့ကာ ပိန္ဓောဟူ၍ ဖြစ်လာသည်။
ဆေးကုနည်းအကျဉ်း
ဓာတ်ကြီးလေးပါးဖြစ်သော တေဇော ပထဝီ အာပေါ ဝါယောတို့ကို ခန္ဓာအိမ်၌ တည်ကာ ဆီး ဝမ်း သွေး လေ ဟူ၍ ခွဲသည်။ ၎င်းနောက် ဆီးကြောင့်ဖြစ်သောရောဂါ၊ ဝမ်းကြောင့်ဖြစ်သောရောဂါ စသဖြင့် ထပ်ပြားသည်။ ၎င်းရောဂါလက္ခဏာတို့ကို သုံးသပ်ကာ ဆရာဖြစ်သူက အနာနှင့်ဆေး တည့်ရာပေးရသည်။ လူနာတဦးနှင့်တဦး သုံးရသည့်ဆေး မတူသလို ဆရာတဦးနှင့်တဦး သုံးသောနည်းလည်း ကွဲလေ၏။
အချို့ရောဂါတို့ကို ဝမ်းတွင်းပါဟု သတ်မှတ်ရသည်။ မွေးကပင်ပါလာ၍ ကုမရတော့ပေ။ ထို့ပြင် ရောဂါရင့်လွန်း၍ ကုမရက သက်သာရုံသာ ဆေးပေးသည်လည်း ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရိုးရာ ဆေးပညာ
မရဏာနုဿတိ
သေခြင်းကို အဖန်တလဲလဲ အောက်မေ့သောကမ္မဋ္ဌာန်းကို မရဏာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းဟု ခေါ်သည်။
မရဏဿတိ = မရဏာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း
ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာတို့ နှင့် အညီ မရဏာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းလိုသော ယောဂါဝစရပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိရရှိထားပြီးသော အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်းကိုပင် ပထမဈာန်သမာဓိသို့ ဆိုက်အောင် တစ်ဖန် ပြန်၍ သမာဓိကို ထူထောင်ပါ။ ယင်းဗဟိဒ္ဓအသုဘအလောင်းကောင်၌ ပထမဈာန်သမာဓိသို့ ဆိုက်အောင် ရှုနိုင်သောအခါ ဤ ငါ၏ ခန္ဓာကိုယ် သည်လည်း ဤကဲ့သို့သော သေခြင်းသဘော ရှိ၏၊ ဤကဲ့သို့သော သေခြင်းသဘောသည် မချွတ်ဧကန် ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ဤကဲ့သို့သော သေခြင်းသဘောတရားကို မလွန်မြောက်နိုင်ဟု မိမိ၏ သေခြင်းတရားအပေါ်သို့ ဉာဏ်ဖြင့် ရှေးရှု ကပ်ဆောင်၍ သတိကိုလည်းကောင်း, သံဝေဂကိုလည်းကောင်း, ဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း ဖြစ်စေလျက် ကြည့်ရှု လိုက်သောအခါ မိမိသေနေသည့် ရွံရှာစက်ဆုပ်ဖွယ် အသုဘအလောင်းကောင်ကို တွေ့ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ မိမိသေနေသောပုံဝယ် ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပျက်စဲမှုသဘောကို ဉာဏ်ဖြင့် မြင်အောင်ကြည့်၍ ထိုဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲမှုအာရုံ၌ ဘာဝနာစိတ်ကို ငြိမ်ဝပ်စွာ ကပ်ထားလျက် ..
၁။ မရဏံ မေ ဓုဝံ၊ ဇီဝိတံ မေ အဓုဝံ = ငါ၏ သေခြင်းတရားသည် မြဲ၏၊ အသက်ရှင်ခြင်းသည် မမြဲ။
၂။ မရဏံ မေ ဘဝိဿတိ = ငါ၏ သေခြင်းတရားသည် မချွတ်ဧကန် ဖြစ်လိမ့်မည်။
၃။ မရဏပရိယောသာနံ မေ ဇီဝိတံ = ငါ၏ အသက်ရှင်ခြင်းသည် သေခြင်းလျှင် အဆုံးအပိုင်းအခြား ရှိ၏၊
၄။ မရဏံ မရဏံ = သေခြင်းတရား သေခြင်းတရား ––
ဥပစာရသမာဓိ
ဤသို့စသော နှလုံးသွင်းနည်းတို့တွင် မိမိကြိုက်နှစ်သက်ရာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပါဠိလိုဖြစ်စေ, မြန်မာလိုဖြစ်စေ ရှုနေပါ။ မိမိ သေနေသည့်ပုံဝယ် ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲသွားမှု သဘောတရားအာရုံ၌ မရဏဿတိ ဘာဝနာစိတ်ကို တစ်နာရီ နှစ်နာရီ စသည်ဖြင့် ငြိမ်ဝပ်စွာကပ်၍ တည်နေအောင် ကြိုးစားပါ။ ယင်းသို့ ငြိမ်ဝပ်စွာ ကပ်၍ တည်နေသော် ဈာန်အင်္ဂါ (၅)ပါးတို့သည်လည်း ထင်ရှားလာကြမည် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ဥပစာရဈာန်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ယက်ကန်းသည်မလေးအား သင်ကြားပုံ
တစ်ဖန် ဘုရားရှင်သည် ပေသကာရဓီတာဟု ခေါ်ဆိုအပ်သည့် ယက်ကန်းသည်မလေးအား မရဏဿတိ ကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းပွားများပုံကို ယင်းပေသကာရဓီတာဝတ္ထု ၌ ဤသို့လည်း ဟောကြားထားတော်မူခဲ့၏ ..။
၁။ အဒ္ဓုဝံ မေ ဇီဝိတံ = ငါ၏ အသက်ရှင်ခြင်းသည် မမြဲ။
၂။ ဓုဝံ မေ မရဏံ = ငါ၏ သေခြင်းတရားသည် မြဲ၏၊
၃။ အဝဿံ မယာ မရိတဗ္ဗမေဝ = ငါသည် မချွတ်ဧကန် သေရလိမ့်မည်၊
၄။ မရဏပရိယောသာနံ မေ ဇီဝိတံ = ငါ၏ အသက်ရှင်ခြင်းသည် သေခြင်းလျှင် အဆုံးအပိုင်းအခြား ရှိ၏၊
၅။ ဇီဝိတမေဝ အနိယတံ = ငါ၏ အသက်ဇီဝိတိန္ဒြေသည်ကား မမြဲခြင်းသဘောတရားသာလျှင် ရှိ၏၊
၆။ မရဏံ နိယတံ = ငါ၏ သေခြင်းတရားသည်ကား မြဲ၏၊
ဤသို့လည်း မရဏဿတိ ဘာဝနာကို ပွားများနိုင်ပေသည်။
နောက်ဆုံးအချိန်
တစ်ခုသောဘဝ၌ တစ်ခုသော သေခြင်းတရားသည်ကား မြဲသည်သာ ဖြစ်၏၊ နောက်ဆုံး သေခါနီးအချိန် ကာလဝယ် မရဏဿတိ ဘာဝနာကို မပွားများထားသူတို့အဖို့ သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်ဘေးကို ကြည့်ကာ အဆိပ်ပြင်းထန်သည့်မြွေကို တွေ့မြင်ရသည့်အလား ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေတတ်၏၊ မိမိလားရောက်ရတော့မည့် ဂတိကို တွေ့မြင်နေရသည့်အတွက် စိတ်မချမ်းသာမှု ပူပန်မှု ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှု ဟူသည့် ဆုတ်နစ်သည့် ဒေါသနှင့် ယှဉ်တွဲနေသည့် အကုသိုလ်ဇောတို့က မရဏာသန္နဇော၏ နေရာကို အရယူနေကြပေသည်။ မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ဘဝကို အဆုံးသတ်သွားကြ၏၊ သို့သော် မရဏဿတိဘာဝနာကို ပွားများထားပြီးသူ မပြတ်လေ့ကျင့်နေသူတို့ကား.. အဆိပ်ပြင်းထန်သည့် မြွေကို တွေ့ရှိသည့်အခါ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှု မရှိဘဲ ယင်းမြွေကို တုတ်ဖြင့် ကော်ယူကာ ဝေးရာတစ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ..သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှု မရှိဘဲ မိမိပွားများထားသည့် မရဏဿတိဘာဝနာကဲ့သို့သော ဘာဝနာကုသိုလ်တို့ကြောင့် ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာကြရသော မိမိသွားရမည့် ကောင်းသော လားရာဂတိကို ရည်မျှော်ကာ ချမ်းမြေ့စွာဖြင့် ဘဝကို အဆုံးသတ်ရပေသည်။ ထိုကြောင့် ဘုရားရှင်က မရဏဿတိဘာဝနာကို ပွားများအားထုတ်ရန် ယင်း'ပေသကာရဓီတာဝတ္ထု'တွင်လည်း တိုက်တွန်းထားတော်မူခဲ့လေသည်။
ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲမှု
ဤရှုကွက်ကား ပရမတ်တရား - ဇီဝိတိန္ဒြေ–နှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် လွယ်မယောင်နှင့် ခက်သော ရှုကွက်တစ်ခု ဖြစ်နေ၏၊ ဇီဝိတိန္ဒြေယုပစ္ဆေဒသင်္ခါတဿ မရဏဿ သရဏံ မရဏဿတိ –– ဟူသော ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂအဋ္ဌကထာ တွင် ဖွင့်ဆိုထားသည့်အတိုင်း မိမိ၏ ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲမှုကို မြင်အောင် ကြည့်၍ ရှုရမည့် ရှုကွက်ဖြစ်နေပေသည်။ မိမိ သေနေသည့် အလောင်းကောင်ကို ဉာဏ်နှင့် ကပ်ဆောင်ကာ ကြည့်နိုင်ရုံမျှဖြင့်ကား လိုရင်းကိစ္စ မပြီးနိုင် ရှိနေသေး၏၊ ထို့ကြောင့် ယောဂါဝစရပုဂ္ဂိုလ်က ဗဟိဒ္ဓအလောင်းကောင်အာရုံ၌ ပထမဈာန်သမာဓိသို့ ဆိုက်သည်တိုင်အောင် ရှုပြီးသောအခါ .. မိမိသေနေသည့် ပုံကိုလည်း ဉာဏ်ဖြင့် ကပ်ဆောင်ကာ ကြည့်ရှုနိုင်သဖြင့် မိမိသေနေသည့် အလောင်းကောင်ကိုလည်း တွေ့မြင်သောအခါ ..ယင်းအလောင်းကောင်၏ နှလုံးအိမ်အတွင်းဘက်သို့ ထိုးစိုက်ကာ ရှုကြည့်ပါ။ ထိုသို့ ရှုရာ၌ ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲမှုကိုကား လွယ်လွယ်ကူကူ တွေ့ချင်မှတွေ့မည် ဖြစ်၏၊ အကြောင်းကား ယင်းသေနေသော အလောင်းကောင်၌ ဇီဝိတိန္ဒြေကား ပြတ်စဲပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏၊ သို့အတွက် ယင်း အလောင်းကောင်၏ နှလုံးအိမ်အတွင်းဘက်သို့ ဉာဏ်ကို စေလွှတ်ကာ ရှုကြည့်နိုင်သောအခါ မသေမီ အချိန်ကာလ ဘက်သို့ အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ကာ ရှုကြည့်ပါ။ ထိုအခါ .. သေခါနီး ဘဝင်မနောအကြည်ဓာတ်ကို သို့မဟုတ် စိတ်အစဉ်ကို တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။ ဤအရာဝယ် ပြောလိုရင်းမှာ ဘဝင်မနောအကြည်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဈာန်အင်္ဂါများကို သိမ်းဆည်းခဲ့စဉ်က ယင်းဘဝင်မနောအကြည်ဓာတ်ကို သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် ဤအချိန်တွင်လည်း ယင်း ဘဝင်မနောအကြည်ဓာတ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ သိမ်းဆည်းနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ယင်းဘဝင် မနောအကြည်ဓာတ်ကို ဉာဏ်ဖြင့် တွေ့မြင်သောအခါ သေမည့်ဘက်သို့ တစ်ဖန် တိုး၍ ရှုကြည့်ပါ။ ထိုအခါ ယင်းဘဝင် မနောအကြည်ဓာတ်၏ ရပ်စဲမှုသဘောကိုကား တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။ ထိုအခါတွင် အထက်က ရှင်းပြခဲ့သည့်အတိုင်း ယင်းဘဝင်မနောအကြည်ဓာတ်ကို ဖြစ်စေသည့် အကြောင်းရင်း ဘဝင်စိတ်ကို ထိုးစိုက်ကာ ရှုကြည့်ပါ။ ယင်းဘဝင်စိတ်ကို တွေ့သည့်အခါ ယင်းဘဝင်စိတ်နှင့်အတူ ယှဉ်ဖက် ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲမှုသဘောကို မြင်အောင် တစ်ဆင့် ရှုကြည့်ပါ။ တွေ့မြင်ပါက ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲမှုကို သဘောပေါက်မည် ဖြစ်ပေသည်။ thumb|မရဏာနုဿတိ ဇယား
ဆက်လက်၍ နာမ်တရားသိမ်းဆည်းပုံ
မရဏာနုဿတိ ကမ္မဋ္ဌာန်းမှာလည်း ဥပစာရသမာဓိကိုသာ ရွက်ဆောင်ပေးနိုင်သည့် ဥပစာရကမ္မဋ္ဌာန်း ဖြစ်သဖြင့် မရဏာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းနေသော ဘာဝနာဇောမှာ ကာမာဝစရ ဥပစာရ သမာဓိဇောသာ ဖြစ်သဖြင့် (၇)ကြိမ်သာ စောနိုင်၏၊ ဇောနောင်၌ တဒါရုံကျသော်လည်း ရှိရာ၏၊ မကျသော်လည်း ရှိရာ၏၊ မိမိ၏ ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲမှုသဘောကို အာရုံယူနိုင်ပါက ယင်းဇီဝိတိန္ဒြေမှာ ရုပ်ဇီဝိတနှင့် စုတိနှင့်ယှဉ်တွဲနေသော နာမ်ဇီဝိတ ဖြစ်သဖြင့် ကာမအာရုံဖြစ်ရကား ယင်းအာရုံမှာ ဝိဘူတာရုံဖြစ်ပါက တဒါရုံ ကျခွင့်ရှိ၏၊ အဝိဘူတာရုံဖြစ်က တဒါရုံ မကျနိုင်။ တစ်ဖန် ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်စဲမှုကို အာရုံမယူနိုင်ဘဲ မိမိ၏ သေနေသည့်ပုံဟူသော ပညတ်အာရုံပေါ်မှာသာ သောင်တင်နေပါက ယင်းမရဏာနုဿတိဇော၏ နောင်၌ တဒါရုံ မကျနိုင်။ သို့သော် ရုပ်နာမ်ကို ပရမတ်သို့ ဆိုက်အောင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်သော သူတော်ကောင်းတို့သည်သာလျှင် ရုပ်ဇီဝိတ နာမ်ဇီဝိတ၏ ပြတ်စဲမှုကို ပရမတ်သို့ ဆိုက်အောင် အာရုံယူနိုင်ဖွယ် ရှိ၏၊ ပရမတ်သို့ ဆိုက်အောင် နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်ကို မရရှိသေးသော သူတော်ကောင်းတို့၏ မရဏာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းမှာ မိမိ၏ သေနေသည့်ပုံဟူသော ပညတ်အာရုံပေါ်၌သာ ဘာဝနာစိတ် အရောက်များဖွယ်ရာ ရှိပေသည်။
ဇဝရွာ၊ ရေဦးမြို့နယ်
ဇဝရွာ (Zawa)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရေဦးမြို့နယ်၊ နှောကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၂၃၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အဒေါင်ဝရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
အဒေါင်ဝရွာ(Ahdaungwa)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ တုတ်ကြေးဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၃၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တုတ်ကြေးဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၃ ဦး၊ မ ၄၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၉၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ချောင်းဝရွာ၊ ငပုတော
ချောင်းဝရွာ၊ ချောင်းဝ
ခရိဝနိုဘူတာ
ခရိဝနိုဘူတာ  (刈和野駅 ခရိဝနို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အခိတခရိုင်၊ ဒိုင်းဆင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
နားလွိုင်ရွာ၊ မိုးနဲမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးနဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
င/သမုတ်ရွာ
င/သမုတ်ရွာ
ခရစ်ယာန်မိန်းကလေးများအသင်း
ခရစ်ယာန်လူငယ်များအသင်း (ဝိုင်အမ်စီအေ) နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ချင်း တူညီ သောအသင်းတစ်ခုမှာ ဝိုင်၊ ဒဗျူ၊ စီ၊ အေ၊ ခေါ် ခရစ်ယာန် မိန်းကလေးများအသင်း ဖြစ်၏။ ထိုအသင်းကို အင်္ဂလန်ပြည် တွင် ၁၈၅၅ ခုနှစ်၌ စတင်တည်ထောင် ခဲ့သည်။ ခရစ်ယန် လူငယ်များအသင်းသည် အမျိုးသားများအတွက် အကျိုးဆောင် သကဲ့သို့ ဝိုင်၊ ဒဗျူ၊ စီ၊ အေ သည် အမျိုးသမီးများအတွက် အကျိုးဆောင်လေသည်။ အသင်း၏ အထိမ်းအမှတ်မှာ အပြာရောင် တြိဂံဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နိုင်ငံပေါင်း ၆၈ နိုင်ငံ တွင် ခရစ်ယာန် မိန်းကလေးအသင်းဝင်ပေါင်း ၅ဝဝဝဝဝ ကျော် မျှ ရှိလေသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရန်ကုန်မြို့၊ မန္တလေးမြို့၊ မေမြို့၊ တောင်ကြီးမြို့နှင့် မော်လမြိုင်မြို့များ၌ ဝိုင်၊ ဒဗျူ၊ စီ၊ အေ အသင်းများ ဖွင့်လှစ်ပြီး ဖြစ်သည်။
ခရိအုဘူတာ
ခရိအုဘူတာ  (狩生駅 ခရိအု - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုအိတခရိုင်၊ ဆအိခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
စွယ်တော်ကန်
စွယ်တော်ကန်
မန်ပြိုင်းရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
မန်ပြိုင်းရွာ (Manpyaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ လွယ်ဟင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၉၈၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖုပန်ဒါ
ဖုပန်ဒါ  (foodpanda)သည် အွန်လိုင်း အစားအသောက်နှင့်တိုလီထွာလီ အိမ်တိုင်ရာရောက်ပို့စင်္ကြန်ဖြစ်ပြီး ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ ဘာလင်မြို့၌ ရုံးချုပ်ထားသော ဒလီဗာရီဟီးရိုး လုပ်ငန်းကြီးမှ ပိုင်သည်။ ဤအမည်ဖြင့် အာရှ၊ ဘူဂေးရီးယားနှင့် ရိုမေးနီးယားတို့တွင် လုပ်ကိုင်ပြီး နိုင်ငံ ၅၀ ကျော်တွင် တံဆိပ် ၂၀ ဖြင့် လည်ပတ်နေခြင်းဖြစ်၏။ ဖုပန္ဒကို ဒလီဗာရီဟီးရိုးက ၂၀၁၆ ခု၊ ဒီဇင်ဘာတွင် ဝယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟယ်ဒိုးအလယ်ရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ဟယ်ဒိုး(အလယ်)ရွာ(Heidoe(Middle))သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ မိုင်းလွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၀၉၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုပ်ရှစ်ကုန်း (အနောက်)ရွာ၊ သမုတ်ဒရိုး
အုပ်ရှစ်ကုန်း (အနောက်)ရွာ၊ သမုတ်ဒရိုး
အော်ဖီယူကပ်
အော်ဖီယူကပ် (Ophiuchus) သည် ကြီးမားသော ကြယ်စုတန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂရိဘာသာစကားအားဖြင့် Ὀφιοῦχος လူတစ်ယောက်မြွေကိုဖမ်းထားသည့်ပုံ (သင်္ကေတ ⛎, Unicode U+26CE) ဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ၂ ရာစု နက္ခတ္တပညာရှင် တော်လမီက ၄၈ ကြယ်စုတန်းစာရင်းတွင် မှတ်သားခဲ့ပြီး ခေတ်သစ် ၈၈ ကြယ်စုတန်းစာရင်း၌လည်း ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ယခင်နာမည်ဟောင်း ကြယ်စုတန်းအမည်မှာ Serpentarius  ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အော်ဖီယူကပ် (ကြယ်စုတန်း) ကဏ္ဍ:ကြယ်စုတန်းများ
ခရိဝဘူတာ
ခရိဝဘူတာ  (刈羽駅 ခရိဝ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နီးဂတခရိုင်၊ ခရိဝမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မူလာရှီဒီးရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
မူလာရှီဒီးရွာ(Mularsheedee)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ မူလာဟောင်း(မူလာဒီ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မူလာဟောင်း(မူလာဒီ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၄၄ ဦး၊ မ ၂၆၂၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၄၆၉ ဦး နေထိုင်သည်။ ၎င်းရွာသည် ပူတာအိုမြို့ပေါ်ရှိ ရပ်ကွက် ဖြစ်သွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တာဇောရွာ၊ သိန်တောင်
တာဇောရွာ၊ သိန်တောင်
ခရိခဝဘူတာ
ခရိခဝဘူတာ  (狩川駅 ခရိခဝ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ယာမဂတခရိုင်၊ ရှေားနိုင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လွယ်တက်ရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
UGC 5692
UGC 5692 သည် ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး အာရှာ မေဂျာ ကြယ်စုတန်းမှ အလင်းနှစ် ၁၃ မီလီယံအကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ဂယ်လက်ဆီအား ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် Sidney van den Bergh ဆိုသူမှ DDO ဟူသော ဂလက်ဆီကတ်သလောက်စာရင်း၌ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
ပိန်းနှဲချောင်းရွာ
ပိန်းနှဲချောင်းရွာ
စောင်ဝီးဝရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
စောင်ဝီးဝရွာ(Saungweewa)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ တုတ်ကြေးဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၃၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တုတ်ကြေးဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၃ ဦး၊ မ ၄၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၉၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်သူ (ဘောလုံးသမား)
အောင်သူ သည် မြန်မာနိုင်ငံမှ ဘောလုံးသမားတစ်ဦးဖြစ်ကာ လက်ရှိတွင် မြန်မာလက်ရွေးစင်ဘောလုံးအသင်းနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံ ဘူရီယန်ယူနိုက်တက် တို့၏ ရှေ့တန်းတိုက်စစ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ယခင်က ရတနာပုံဘောလုံးအသင်းတွင် ကစားခဲ့သည်။ ၂၀၁၈ခုနှစ်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံအသင်းများ ဖြစ်ကြသည့် ပူးလစ်တီရို၊ မြောင်​တောင်ယူနိုက်တက်တို့တွင် အငှားစာချုပ်ဖြင့် သွားရောက်ကစားခဲ့သည်။ ၂၀၂၀ပြည့်နှစ်တွင် ရတနာပုံဘောလုံးအသင်းမှ အပြီးပိုင်ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံ ဘူရီယန်ယူနိုက်တက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ အောင်သူသည် မြန်မာ ယူ - ၁၇၊ ယူ - ၂၀၊ ယူ - ၂၃ ဘောလုံးအသင်းများနှင့် လက်ရွေးစင်အသင်းကြီးတို့တွင် ကစားသော လက်ရွေးစင်ကစားသမားလည်းဖြစ်သည်။
အသက် ၁၆နှစ်အောက် မြန်မာဘောလုံးအသင်းတွင် အရွေးချယ်ခံခဲ့ရပြီး အေအက်(ဖ်)အက်(ဖ်) ယူ - ၁၆ ချန်ပီယံရှစ်ပြိုင်ပွဲတွင် ပထမဆုံး နိုင်ငံတကာပြိုင်ပွဲအဖြစ် ကစားခဲ့သည်။ ၂၀၁၄ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ လက်ခံကျင်းပသော အာရှ ယူ-၁၉ ဘောလုံးပြိုင်ပွဲတွင် အောင်သူမှာ ခြေစွမ်းပြကစားခဲ့သူဖြစ်သည်။ ၂၀၁၅ခုနှစ်တွင် မြန်မာ ယူ - ၁၉ ဘောလုံးအသင်းသည် ဖီဖာ ယူ - ၂၀ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်လှမ်းနိုက်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မြန်မာ့လက်ရွေးစင်အသင်းတစ်သင်းအနေဖြင့် ၁၉၇၂ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကမ္ဘာ့အဆင့် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုမြန်မာ့လက်ရွေးစင်အသင်းတွင် အောင်သူသည်လည်း ပါဝင်ခဲ့ပြီး မြန်မာဘောလုံးပရိသတ်များအကြား လူသိပိုများလာခဲ့သည်။ ​နောက်ပိုင်းတွင် မြန်မာအသင်း၏ ပြည်တွင်းပြည်ပ ပွဲစဉ်များ၌ ​​ခြေစွမ်းပြကစားခဲ့ရာ နိုင်ငံတကာပရိသတ်များကပါ သတိထားမိလာခဲ့သည်။
ဘောလုံးအကယ်ဒမီ
အောင်သူ့ကို မန္တလေးမြို့ရှိ ဘောလုံးအကယ်ဒမီက ရွေးချယ်ခဲ့ကာ အောင်သူသည် ဘောလုံးပညာအား စနစ်တကျ သင်ကြားခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် မိသားစုမှ ငွေထောက်ပံ့ပေးနိုင်မှု အားနည်းခဲ့၍ အခက်အခဲများလည်း ရှိခဲ့သည်။
အစောပိုင်းကာလ
၂၀၀၉ခုနှစ်တွင် တိုင်းဘောလုံးပြိုင်ပွဲ၌ ပျဉ်းမနားကိုယ်စားပြုအသင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကာ (၃)ဂိုးသွင်းယူခဲ့သည်။
ရတနာပုံဘောလုံးအသင်း
မန္တလေးဘောလုံးအကယ်ဒမီမှ အောင်သူအား ၂၀၁၃ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြို့အခြေစိုက် ရတနာပုံဘောလုံးအသင်းမှ ခေါ်ယူခဲ့သည်။ အောင်သူသည် ရတနာပုံဘောလုံးအသင်းတွင် ခြေစွမ်းပြကစားနိုင်ခဲ့ပြီး အသင်း၏ အဓိကကစားသမားနေရာမှ ပါဝင်ကစားခဲ့သည်။
မြောင်တောင်ယူနိုက်တက်
၂၀၁၉ရာသီတွင်မူ မြောင်တောင်ယူနိုက်တက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကာ ကျောနံပတ် (၉)ကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအသင်းတွင် ခြေစွမ်းပြနိုင်ရန်ပင် ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး ပုံမှန်ပွဲထွက်ခွင့် မရခဲ့ကာ နောက်ပိုင်းတွင် အရန်လူစာရင်း၌ပင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။ ထိုအသင်းတွင် (၁၃)ပွဲကစားပြီး (၃)ဂိုး သွင်းယူခဲ့သည်။
ရတနာပုံ​ဘောလုံးအသင်း (၂၀၂၀)
မြောင်တောင်ယူနိုက်တက်နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ၂၀၂၀ပြည့်နှစ်တွင် မိခင်အသင်းဖြစ်သော ရတနာပုံအသင်းတွင် ပြန်လည် ကစားခဲ့ပြီး ကျောနံပတ် (၉၉) ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ၂၀၂၀ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် စေ့စပ်ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အောင်သူအား အမေရိကန်ဒေါ်လာ (၅၀,၀၀၀) ဖြင့် ထိုင်းနိုင်ငံ ဘူရီယန်ယူနိုက်တက်သို့ အပြီးသတ်ရောင်းချခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အောင်သူသည် ရတနာပုံအသင်းနှင့် စာချုပ် တစ်ရာသီ ကျန်ရှိသေးသည်။
ဘူရီယန်ယူနိုက်တက်
၂၀၂၀ပြည့်နှစ် ဒီဇင်ဘာ ၂၆ရက်နေ့တွင် ဘူရီယန်ယူနိုက်တက်၌ ပထမဆုံးပွဲဦးထွက် ကစားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထိုဘောလုံးရာသီ၏ ဒုတိယရာသီဝက်တွင် ဒဏ်ရာပြဿနာကြောင့် ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး (၂)ဂိုးသာ သွင်းယူနိုက်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ်ရာသီတွင်လည်း ပုံမှန်ပွဲထွက်ခွင့်ရရန် ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းဘဝ
အောင်သူသည် ယူ - ၁၆ လက်ရွေးစင်အသင်း၌ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရပြီး ၂၀၁၁ အေအက်(ဖ်)အက်(ဖ်) လူငယ်ချန်ပီယံရှစ်ပြိုင်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အောင်သူ၏ ပထမဆုံးသော နိုင်ငံတကာပွဲဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ခုနှစ်တွင် ဘရူနိုင်းဘုရင့်ဖလားပြိုင်ပွဲ၌ မြန်မာ ယူ - ၁၉ အသင်းသည် ဗိုလ်စွဲခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးပွဲ၌ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံအသင်းအား (၄)ဂိုး (၃)ဂိုးဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သည်။ ထိုပွဲစဉ်တွင် မြန်မာအသင်းအတွက် အနိုင်ဂိုးအား ပွဲချိန် (၈၂)မိနစ်၌ အောင်သူမှ သွင်းယူပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အောင်သူသည် မြန်မာဘောလုံးပရိသတ်များအကြား ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။ ထိုအသင်းသည်လည်း ရန်ကုန်သို့ပြန်လာချိန်တွင် သောင်းသောင်းဖြဖြ ကြိုဆိုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကျင်းပခဲ့သော အာရှ ယူ -၁၉ ချန်ပီယံရှစ်ပြိုင်ပွဲ၌ အကြိုဗိုလ်လုပွဲအထိ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ၂၀၁၅ခုနှစ် ဖီဖာ ယူ - ၂၀ ကမ္ဘာ့ဖလားသို့ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ၁၉၇၂ နွေရာသီ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲ ပြီးနောက် ကမ္ဘာ့အဆင့်ပြိုင်ပွဲတစ်ခုသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မြန်မာအသင်းသည် ထိုပြိုင်ပွဲ၌ သွင်းဂိုး (၂) ဂိုး သွင်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး (၁)ဂိုးအား အောင်သူမှ သွင်းယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လက်ရွေးစင်အသင်းကြီး
အောင်သူသည် ၂၀၁၅ ဩဂုတ် ၂၈ရက်နေ့တွင် ယူအေအီးနိုင်ငံနှင့် ခြေစမ်းပွဲ၌ ပထမဆုံးအကြိမ် ကစားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပထမဆုံးသွင်းဂိုးအနေဖြင့် ၂၀၁၈ ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလားခြေစစ်ပွဲတွင် လာအိုနှင့်ပွဲစဉ်၌ သွင်းယူခဲ့သည်။