cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ဒွန်မောင်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်
ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခြင်း
၂၀၁၂ ခုနှစ် မတ်လ ၁၆ ရက်နေ့တွင် ထိုင်းနိုင်ငံဝန်ကြီးချုပ် ယင်လတ် သည် တန်ဖိုးနည်းလေကြောင်းလိုင်းများနှင့် ချိတ်ဆက်ပျံသန်းမှု မရှိသည့်  လေယာဉ်များကို ဒွန်မောင်းသို့ရွေ့ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ အဆိုပါ ညွှန်ကြားမှုနှင့်အတူ လေဆိပ်တစ်ခုထဲ မူဝါဒမှာ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ထိုင်းလေကြောင်းအာဏာပိုင်အဖွဲ့ကလည်း သုဝဏ္ဏဘူမိ လေဆိပ်တွင် ခရီးသည်များပြားလာမှုကို လျော့ချရန် တန်ဖိုးနည်း လေကြောင်းလိုင်းများကို ဒွန်မောင်းသို့ရွေ့ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ သုဝဏ္ဏဘူမိလေဆိပ်သည် တစ်နှစ်ကို ခရီးသည် ၄၅ သန်း ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် တည်ဆောက်ထားသော်လည်း ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ခရီးသည် ၄၈ သန်းအထိ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် ခရီးသည် ၅၃ သန်းထိ ရောက်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လေကြောင်းလိုင်း ၁၀ခု ခန့် ဒွန်မောင်းလေဆိပ်သို့ ရွေ့ခဲ့သည်။ တန်ဖိုးနည်း လေကြောင်းလိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည့် နော့ လေကြောင်းလိုင်းမှာ ဒွန်မောင်းသို့ ပြောင်းရွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ နော့လေကြောင်းလိုင်းမှာ ၁ နှစ်လျှင် ခရီးသည် ၁၀ သန်းခန့် ရှိသည်။ ထို့နောက် အောရီးရန် ထိုင်း လေကြောင်းလိုင်းနှင့် အဲအေးရှား လေကြောင်းလိုင်းတို့သည်လည်း ဒွန်မောင်းသို့ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
ယခုအခါ လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၁) မှာ နှစ်စဉ် ခရီးသည် ၁၈.၅ သန်းခန့် ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်သည်။ ၂၀၁၃ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၇ ရက်နေ့တွင် ထိုင်လေဆိပ်အာဏာပိုင်က လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၂) ကို ပြင်ဆင်ရန် ထိုင်းဘတ်ငွေ သန်း ၃၀၀၀ ကို အသုံးပြုပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် မေလတွင် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်မည်ဟု ကြော်ငြာခဲ့သည်။၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ဒွန်မောင်းလေဆိပ်တွင် ခရီးသည် ၁၆ သန်းခန့် ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ခဲ့ပြီး လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၂) ပြီးစီးပါက နှစ်စဉ် ခရီးသည် သန်း ၃၀ ခန့် ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ခရီးသည်အရေအတွက်
၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် ဒွန်မောင်းလေဆိပ်၏ ခရီးသည်အရေအတွက်မှာ ၄၀.၇ ရာခိုင်နှုန်း မြင့်တက်ခဲ့ပြီး ၃၀.၃ သန်းအထိ ရောက်ခဲ့သည်။ ပြည်ပခရီးသည် ၉.၁၇ သန်း နှင့် ပြည်တွင်းခရီးသည် ၂၁.၁ သန်း ရှိခဲ့သည်။ လေယာဉ်စုစုပေါင်း ၂၉.၈ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်ခဲ့ပြီး ပြည်ပလေယာဉ် ၆၅၂၇၀ စီး နှင့် ပြည်တွင်းလေယာဉ် ၁၅၈၈၀၄ စီး စုစုပေါင်း ၂၂၄၀၇၄ စီး ရှိခဲ့သည်။
နေဝသညာနာသညာယတနပဉှာသုတ်
အရှင်မောဂ္ဂလာန်ထေရ် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်က နေဝသညာနာ သညာယတနသမာပတ်နှင့် ဆက်စပ်၍ အကြံဖြစ်ပုံ၊ နေဝသညာနာသညာယတန ဈာန်ရရှိပုံ၊ အာကိဉ္စညာယတနနှင့်တကွဖြစ်သော သညာမနသိကာရတို့ဖြစ်လာပုံ၊ ဘုရားရှင်တန်ခိုးတော်ဖြင့် ကြွတော်မူလာပြီး မိန့်ကြားပုံ၊ အလုံးစုံသော အခြင်းအရာအားဖြင့် အာကိဉ္စညာယတနဈာန်ကို လွန်မြောက်၍ နေဝသညာနာသညာယတန သမာပတ်ဖြင့် နေနိုင်ပုံ မြတ်စွာဘုရားရှင် ချီးမြှောက်တော်မူခြင်းကြောင့် သာဝကသည် မဟာဘိညာတာအဖြစ်သို့ ရောက်လေပြီဟု ပြောဆိုလျှင် မှန်ကန်စွာ ပြောဆိုသည် မည်ပုံကို ရဟန်းတို့အား မိန့်ကြားတော်မူသည့်သုတ်။
မင်္ဂလာကြီးရွာ
မင်္ဂလာကြီးရွာ
ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(ကလေး)
ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(ကလေး) (အတိုကောက် ဒကစ(ကလေး)) သည် အနောက်မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်၏ ကွပ်ကဲအောက်တွင်ရှိသော ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးမြို့တွင် အခြေစိုက်သည်။ ဒကစ(ကလေး)၏ အဓိကတာဝန်မှာ နမခ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ ဝေးလံသောဒေသများ၏ ကာကွယ်ရေး၊ လုံခြုံရေး၊ စစ်ဆင်ရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များအား တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်ကိုယ်စား တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန်၊ အိမ်နီးချင်း အိန္ဒိယနိုင်ငံ နှင့်ထိစပ်နေသော နယ်နိမိတ်မျဉ်းရှိသဖြင့် မဟာဗျူဟာအရ အရေးပါသည့်ဒေသကို ထိန်းချုပ်ရန်၊ နယ်မြေအတွင်းရှိ လက်အောက်ခံတပ်များနှင့် အခြားလက်ရုံး/ဝန်ထမ်းတပ်များ၏ (စစ်ဦးစီး/ စစ်ရေး/ စစ်ထောက်)ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ပေးရန်နှင့် စစ်ရုံးမှ အထက်ဌာနများ၏ အမိန့်နှင့် ညွှန်ကြားချက်များအား တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်ကိုယ်စား ထပ်ဆင့်ညွှန်ကြားပေးခြင်းနှင့် ကြီးကြပ်ခြင်းတို့ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ဒကစ(ကလေး)၏ ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်မှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူမှာ ဗိုလ်မှူးချုပ်သန့်စင်ဦး ဖြစ်သည်။
သမိုင်း
အနောက်မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ ဝေးလံသောဒေသများကို ကွပ်ကဲနိုင်ရန် နှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ နှင့် ထိစပ်နေသဖြင့် မဟာဗျူဟာအရ အရေးပါသည့်ဒေသကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အလို့ငှာ ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(ကလေး)ကို စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(ကလေး)၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် လက်အောက်ခံ တပ်ရင်း (၄) ရင်းသာရှိသော်လည်း ကွပ်ကဲမှု နယ်မြေအတွင်းရှိ လက်ရုံး/ဝန်ထမ်းတပ်ရင်း/တပ်ဖွဲ့များ၊ နမခ လက်အောက်ခံ အခြေချ စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့(ခန္တီး) နှင့် လက်အောက်ခံတပ်များ၊ စကခ(၁၀) နှင့် လက်အောက်ခံတပ်များကိုပါ အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲရသည်။
ကွပ်ကဲမှုအောက် ခြေလျင်/ခြေမြန်တပ်ရင်းများ
ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(ကလေး)၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲလက်အောက်ခံ တပ်ရင်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
နောက်ထပ်ကြည့်ရန်
ကလေး
ကိုင်းချောင်းရွာ၊ ကိုင်းချောင်း
ကိုင်းချောင်းရွာ၊ ကိုင်းချောင်း
ဆယ်ပီးရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
ဆယ်ပီးရွာ(Seipi)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ ဖလမ်းမြို့နယ်၊ ဆယ်ပီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၄၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆယ်ပီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၀ ဦး၊ မ ၁၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖလမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒိုင်ကြီးကွင်းရွာ၊ တလုပ်ကုန်း
ဒိုင်ကြီးကွင်းရွာ၊ တလုပ်ကုန်း
ပုဂံချောင်းရွာ၊ ဓဓဓနုံးချောင်းဓ
ပုဂံချောင်းရွာ၊ ဓဓဓနုံးချောင်းဓ
တော်ဝင် ဘရူနိုင်း လေကြောင်းလိုင်း
တော်ဝင် ဘရူနိုင်း လေကြောင်းလိုင်း (Penerbangan DiRaja Brunei, ဂျာဝီ: ) [[ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ]]၏ အလံတင်လေကြောင်းလိုင်းဖြစ်ပြီး ဘန်ဒါဆရီဘဂါဝမ်မြို့ရှိ RB Campus တွင် ရုံးချုပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ အစိုးရက ပိုင်ပြီး ၎င်း၏ဗဟိုချက်မှာ ဘရူနိုင်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်ဖြစ်၍ ၎င်းသ ည်ဘရူနိုင်းဒါရုစလမ်၏မြို့တော် ဘန်ဒါဆရီဘဂါဝမ်မြို့ ၏မြောက်ဘက် Berakas တွင် တည်ရှိသည်။
အာကိဉ္စညာယတနပဉှာသုတ်
အာကိဉ္စညာယတနဈာန်ရရှိရန် စိတ်အကြံအစည်ဖြစ်ခဲ့ပုံ၊ မိမိကိုယ်တိုင် ရရှိပြီးပုံ၊ ဘုရားရှင်ကတန်ခိုးတော်ဖြင့် မေးတော်မူလျှင် မိမိမှာရရှိပြီးပုံ၊ မိမိသည် ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် ချီးမြှောက်တော်မူအပ်သော ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သောအဘိညာဉ်သို့ ရောက်သော သာဝကဖြစ်ပုံကို အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်က ရဟန်းတို့အား ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
သပြုကွင်းရွာ၊ မင်းဘူးစု
သပြုကွင်းရွာ၊ မင်းဘူးစု
ဝမ်ဖင်းရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ဝမ်ဖင်းရွာ (Wanhpin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ဖင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၃၂၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခရိန်းမူးဒန်ရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
ခရိန်းမူးဒန်ရွာ(Hkareinmudan)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ ခရိန်းမူးဒန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၁၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခရိန်းမူးဒန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆ ဦး၊ မ ၉ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Vivendi
Vivendi SA သည် ပြင်သစ်မီဒီယာကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ Vivendi သည် ဖျော်ဖြေရေး၊သတင်းအချက်အလက်၊ရုပ်ရှင်ထုတ်‌လုပ်ရေးလုပ်များကို လုပ်ဆောင်သည်။၎င်းသည် နာမည်ကြီး ကုမ္ပဏီများ ဖြစ်သော Gameloft Se, CANAL+ Group, Universel Music Group, Studio CANAL, Dailymotion စသည်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်အုပ်ချုပ်သည်။
သမိုင်း
Universal Music Group
အထက်လွှတ်တော်
အထက်လွှတ်တော်သည် လွှတ်တော်နှစ်ရပ်စနစ်တွင် ရှိသည့် လွှတ်တော်နှစ်ရပ်အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ခုမှာ အောက်လွှတ်တော်ဖြစ်သည်။ အထက်လွှတ်တော်ဟူ၍ တရားဝင်သတ်မှတ်ထားသော လွှတ်တော်သည် များသောအားဖြင့် အောက်လွှတ်တော်ထက်သေးငယ်ပြီး အာဏာကန့်သတ်ခြင်း ပိုရှိသည်။
အနောက်ရေပြားတောရွာ၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်
အနောက်ရေပြားတောရွာ (Ahnaukyaepyartaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်၊ ရဲဘော်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၂၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရဲဘော်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၆၃၇ ဦး၊ မ ၃၆၈၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၁၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ရေဗျား ( အနောက် ) ဖြစ်သည်။
အထက်လွှတ်တော်
ကဏ္ဍ:လွှတ်တော်များ
အာကာသာနဉ္စာယတနပဉှာသုတ်
အာကာသာနဉ္စာယတနဈာန်ရရှိရန် စိတ်အကြံဖြစ်ပုံ၊ အာကာသနဉ္စာယတန ဈာန်ကို ရရှိပြီးပုံ၊ ဘုရားရှင်က တန်ခိုးတော်ဖြင့် အာကာသာနဉ္စာယတနဈာန်နှင့် ဆက်စပ်၍ မိန့်တော်မူလျှင်၊ မိမိမှာရရှိပြီး ဖြစ်နေပုံ၊ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ချီးမြောက်တော်မူအပ်သော ကြီးမြတ်သောအဘိညာဉ်ရှိသူအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိပုံကို အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်က ရဟန်းတို့အား ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ဝါးလေးရုံရွာ၊ ဓဓဓနုံးချောင်းဓ
ဝါးလေးရုံရွာ၊ ဓဓဓနုံးချောင်းဓ
ကျွဲသောက်ရွာ၊ ကျွဲသောက်
ကျွဲသောက်ရွာ၊ ကျွဲသောက်
ချောင်းဖျားရွာ၊ ကေသလာချောင်းဝ
ချောင်းဖျားရွာ၊ ကေသလာချောင်းဝ
လန်ဒန်မျက်လုံး
လန်ဒန်မျက်လုံး (London Eye) သို့မဟုတ် ထောင်ပြည့်နှစ် ချားရဟတ် (Millennium Wheel) သည် ၁၃၅ မီတာ (၄၄၃ ပေ) မြင့်သည့် ချားရဟတ်ကြီးဖြစ်ပြီး လန်ဒန်မြို့ သိန်းမြစ်ကမ်းဘေးတွင် တည်ရှိသည်။ ယင်းချားရဟတ်သည် ဥရောပတွင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ယူကေတွင် လူသိအများဆုံး လည်ပတ်စရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်ကာ နှစ်စဉ် လူပေါင်း ၃.၅ သန်းခန့် သွားရောက် လည်ပတ်ကြသည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ချိန်က ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ၁၆၀ မီတာ (၅၂၅ ပေ) မြင့်သည့် တရုတ်ပြည်ရှိ နန်ချန်းစတား (Star of Nanchang) က လည်းကောင်း ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် စင်ကာပူနိုင်ငံမှ ၁၆၅ မီတာ (၅၄၁ ပေ) မြင့်သည့် စင်ကာပူ ဖလိုင်ယာ (Singapore Flyer) ကလည်းကောင်း ကျော်တက်ကာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်လာသည်။
နွားရုံတောင်ရွာ
နွားရုံတောင်ရွာ
ထန်းပင်ကုန်းရွာ၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်
ထန်းပင်ကုန်းရွာ (Htanpinkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကန့်ဘလူခရိုင်၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်၊ ထန်းပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၂၃၅ ဖြစ်သည်။
နွားရုံတောင်ရွာ
ကိုးကား
နွားရုံတောင်ရွာ
ထန်းပင်ကုန်းရွာ၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်ဖေ ၊​ သခင်
သခင်အောင်ဖေကို ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်၌ မြောင်းမြမြို့နယ်၊ ပကိတ်ကြီးကျေးရွာ၌ ဘုရားကျောင်း၊ တန်ဆောင်း၊ သိမ်၊ ဇရပ်ဒကာ၊ ဦးဘိုးဆိုင်၊ ဒေါ်လေးတို့ ဖွားမြင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သည်။
၁၉၃၆ ခုနှစ်အတွင်း တို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ဝင်၍ သခင်အမည်ခံယူပြီး ၁၉၃၇ ခုနှစ်စ၍ ကျရာတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၂ အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့ တော်လှန်ရေးတွင် မြို့နယ်အဆင့် ယူဂျီခေါင်းဆောင်တာဝန် ၊ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် (B.I.A)၌ ဗိုလ်အဆင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၄၅ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးကာလ၌ လက်နက်ကိုင် မြို့နယ်ရဲခေါင်ပြောက်ကျားတပ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေး အရပ်ရပ်ပြီးဆုံးသောအခါ ဖဆပလအဖွဲ့ ၊ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ၌ မြို့နယ်အဆင့် ခေါင်းဆောင်တာဝန်များ ယူခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ တွင် ဖဆပလအဖွဲ့ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ ခရိုင်အဆင့်တာဝန်များ ယူခဲ့သည်။
၁၉၅၄ တွင် မြောင်းမြမှ ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ၊ ၁၉၅၇ တွင် ဗဟိုအဆင့်ရှိ နိုင်ငံရေးတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ ၌ အိုးဝေသတင်းစာတွင် အုပ်ချုပ်မှု အယ်ဒီတာအဖြစ် ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၀ တွင် အိုးဝေမောင်အမည်နှင့် အိုးဝေမောင် ဆောင်းပါးပေါင်းချုပ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၁၉၄၆ တွင် အိုးဝေမောင်အမည်နှင့် 'ထွက်ရပ်လမ်း' လောကုတ်တရာ ကျမ်းတစ်စောက် ထုတ်ဝေပြီး ကြေးမုံ သတင်းစာ၌ စတင် ဆောင်းပါးများရေးသည်။ မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာ ၊ ဟံသာဝတီ သတင်းစာတို့၌လည်း ဆောင်းပါးများ ရေးသားသည်။ ၁၉၈၆ တွင် 'ကြုံရဆုံရကျွန်တော့ဘဝ' စာအုပ်ထုတ်ဝေသည်။ ၁၉၉၁ ဖေဖော်ဝါရီလမှစ၍ မိုးဂျာနယ်ကို တည်ထောင်သည်။ လစဉ်မပျက်မကွက် ဆောင်းပါးများ ရေးသားသည်။
သခင်အောင်ဖေသည် မြို့နယ်အဆင့်ရှိ မြန်မာပြည် လွတ်လပ်ရေး အမျိုးသမီးအစည်းအရုံး ခေါင်းဆောင် ဒေါ်တင်တင်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သားသမီး ၊ မြေးများနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့၌ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ၁၉၈၉ နိုဝင်ဘာ ၂၉ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့လေသည်။ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ရုပ်ကလာပ်ကို ထိန်ပင်သုဿန်၌ သဂြိုဟ်ခဲ့လေ သည်။ သခင်အောင်ဖေသည် နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ ချီးမြှင့်သော လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် ပထမဆင့် ရရှိခဲ့သည်။
ကျမ်းကိုးစာရင်း
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:တို့ဗမာ အစည်းအရုံးဝင်များ ကဏ္ဍ:လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ခနိမ်းဒိုရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်
ခနိမ်းဒိုရွာ(Khaneindoe)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ လွန်းညကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၃၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွန်းညကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၂၂ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၅၁၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Cory Booker
Cory Anthony Booker, နယူးဂျာစီပြည်နယ် များအတွက်အထက်လွှတ်တော်အမတ်တစ်ဦး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နိုင်ငံရေးသမားဖြစ်ပါတယ်။ သူကဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု) ၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။
တုံငယ်ရွာ၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်
တုံငယ်ရွာ (Tonnge)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်၊ ချွန်းတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၆၀၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးချိုင့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်
ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ် (Carbohydrate) သည် ကာဗွန်(Carbon)နှင့် ရေ(Water)ဓာတ် အဓိကပါဝင်သည့် ဒြပ်ပေါင်းတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး လူတို့ လှုပ်ရှားသွားလာမှုအတွက် လိုအပ်သော စွမ်းအင်များကို ပံ့ပိုးပေးသည့် သကြားဓာတ်များဖြစ်သည်။ ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်သည် ခန္ဓာကိုယ် ပူနွေးနေစေရန်လည်း အပူဓာတ်ကို ပေးလေရာ အေးသော တိုင်းပြည်တွင် နေထိုင်သူများသည် အပူဓာတ်ပေးနိုင်သည့် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်ပါသော အစာများနှင့် အဆီများသော အစာများကို များစွာ စားသောက်ပေးရန် လိုအပ်သည်။ ဇီဝကလပ်ပြု ဒြပ်ပေါင်းများဖြစ်၍ သစ်ပင်များသည် ရေနှင့်ကာဗွန်မှ ချက်လုပ်၍ အာဟာရအဖြစ် မှီဝဲကြရသည်။ ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း လောင်စာ အဟာရဖြစ်သည်။ သကြား၊ ကစီကော်များသည် ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်များပင် ဖြစ်သည်။ အာလူး၊ ဂျုံ၊ ဆန်တို့တွင်လည်း ပါရှိသည်။
အဆီနှင့် နှိုင်းစာလျှင် ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်မှာ အဆီ၏ တဝက်ခန့်မျှသာ ခန္ဓာကိုယ်အား အပူဓာတ်ပေးနိုင်စွမ်းသည်။ ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ် တစ်ပေါင်လျှင် အပူဓာတ် ကယ်လိုရီ ၁၈၂၀ ပါရှိ၍ အဆီတစ်ပေါင်လျှင် ကယ်လိုရီ ၄၀၈၀ မျှ အပူဓာတ်ပါရှိသည်။
ကယ်လိုရီ (အပူဧကမူ) ဆိုသည်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပူနွေးစေသည့် အပူဓာတ်၏ အတိုင်းအဆ ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် သွားလာနေထိုင် လှုပ်ရှားမှုအတွက် အင်အားလည်းဖြစ်စေ၍ အပူငွေ့လည်းပေးသည့် ဓာတ်ကို အရွယ်အလိုက် တစ်နေ့လျှင် မည်မျှလိုအပ်သည်ဟု ကယ်လိုရီဖြင့် တိုင်းဆ၍ ပြောဆိုကြသည်။ ၁၂ - ၁၃ နှစ်အရွယ် ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်သည် ကယ်လိုရီ ၂၃၀၀ - ၂၇၀၀ မျှ နေ့စဉ်လိုအပ်၍ မိန်းကလေးမှာ ကယ်လိုရီ ၁၈၀၀ - ၂၁၅၀ ခန့် လိုသည်။ ထိုထက် တစ်နှစ်မျှကြီးသော ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်သည် ကယ်လိုရီ ၂၅၀၀ မှ ၂၉၀၀ အထိ လိုအပ်၍ မိန်းကလေးမှာ ကယ်လိုရီ ၁၉၅၀ မှ ၂၂၅၀ အထိ လိုလေသည်။ ယောက်ျားကြီးများမှာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှု အနည်းအများအလိုက် ကယ်လိုရီ ၂၅၀၀ မှ ၄၅၀၀ အထိ လို၍ အမျိုးသမီးများမှာ ကယ်လိုရီ ၂၁၀၀ မှ ၃၀၀၀ အထိ နေ့စဉ် လိုအပ်သည်။
ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ် ပါသော အစားအစာများတွင် အာလူး၊ ပေါင်မုန့်၊ ပြောင်းဖူး၊ ဆန်၊ သကြား၊ ငှက်ပျောသီး၊ လိမ္မော်သီး၊ ပန်းသီး၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ ဆီးသီး၊ မုန်လာဥဝါ၊ ပဲနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ပါဝင်သည်။ အစားအစာများကို စားသောက်သောအခါ အစာအိမ်အတွင်းသို့ ရောက်သွားလျှင် အစာကြေချက်ခြင်းဖြင့် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ် စသည့် ဓာတ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာစေသည်။ ထိုသို့ ဓာတ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာသောအခါ ကိုယ်ခန္ဓာအားရှိလာစေရန် ဆောင်ရွက်ပေးကြသည်။
အသက်နှင့်ခန္ဓာကိုယ် တည်မြဲနေသမျှ လှုပ်ရှားသွားလာမှုရှိရာ၊ ထိုလှုပ်ရှားသွားလာမှုကို လူကိုယ်ခန္ဓာ၌ စွမ်းအင်မရှိဘဲနှင့် မပြုလုပ်နိုင်ချေ။ ထိုလှုပ်ရှားမှုအတွက် လိုအပ်သောစွမ်းအင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ နေ့စဉ် စားသောက်သော အစာအာဟာရများထဲ၌ ပါရှိသော ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်ဓာတ်က ပေးသည်။
အဆီနှင့်နှိုင်းစာလျှင် ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်မှာ အဆီ၏တဝက်ခန့်မျှ လောက်သာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အပူဓာတ် ပေးနိုင်စွမ်းသည်။ ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ် တစ်ပေါင်လျှင် အပူဓာတ် ကယ်လိုရီ ၁၈၂ဝ ပါရှိ၍ အဆီတစ်ပေါင် လျှင် ကယ်လိုရီ ၄ဝ၈ဝ မျှအပူဓာတ် ပါရှိသည်။
ကယ်လိုရီ (အပူဧကမူ)ဆိုသည်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပူနွေး စေသည့်အပူဓာတ်၏ အတိုင်းအဆဖြစ်သည်။ လူတို့သည် သွားလာနေထိုင် လှုပ်ရှားမှုအတွက် အင်အားလည်း ဖြစ်စေ၍ အပူငွေ့လည်းပေးသည့် ဓာတ်ကို အရွယ်အလိုက် တစ်နေ့လျှင် မည်မျှလိုအပ်သည်ဟု ကယ်လိုရီဖြင့် တိုင်းဆ၍ ပြောဆိုကြရသည်။ ၁၂-၁၃ နှစ်ရွယ် ယောက်ျားကလေး တစ်ယောက် သည် ကယ်လိုရီ ၂၃ဝဝ-၂၇ဝဝ မျှနေ့စဉ် လိုအပ်၍ မိန်းကလေးမှာ ကယ်လိုရီ ၁၈ဝဝ မှ ၂၁၅ဝ အထိ လိုသည်။ ထိုထက် တစ်နှစ်မျှကြီးသော ယောက်ျားကလေး တစ်ယောက်သည် ကယ်လိုရီ ၂၅ဝဝ မှ ၂၉ဝဝ အထိ လိုအပ်၍ မိန်းကလေးမှာ ကယ်လိုရီ ၁၉၅ဝ မှ ၂၂၅ဝ အထိ လိုလေသည်။ ယောက်ျားကြီးများမှာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှု အနည်းအများကို လိုက်၍ ကယ်လိုရီ ၂၅ဝဝ မျ ၄၅ဝဝ ထိ လိုက်၍ မိန်းမများမှာ ကယ်လိုရီ ၂၁ဝဝ မှ ၃ဝဝဝ အထိ နေ့စဉ်လိုအပ်သည်။
ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်ပါသော အစားအစာများတွင် အာလူး၊ ပေါင်မုန့်၊ ပြောင်းဖူး၊ ဆန်၊ သကြား၊ ငှက်ပျောသီး၊ လိမ်မော်သီး၊ ပန်းသီး၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ ဆီးသီး၊ မုန်လာဥဝါ၊ ပဲနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်မျာ ပါဝင်သည်။ အစားအစာများကို ကျွန်ုပ်တို့ စားသောက်လိုက်သောအခါ အစာအိမ်အတွင်းသို့ ရောက်သွားလျှင် အစာကြေ ချက်ခြင်းဖြင့် ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ် စသည့်ဓာတ်များ ဖြစ်လာစေသည်။ ထိုသို့ ဓာတ်များ ဖြစ်လာ သောအခါ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးပွား အားရှိလာရန် ဆောင်ရွက်ပေးကြသည်။ ဖော်ပြခဲ့သော အစားအစာများထဲတွင် သကြားသည် ကြွက်သားများ သန်စွမ်းရေးအတွက် အထူးအားပေးသည်။
စင်ကာပူ ဖလိုင်ယာ
စင်ကာပူ ဖလိုင်ယာ (Singapore Flyer) သည် လက်ရှိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်မားဆုံးသော ရှုခင်းသာ ချားရဟတ်ကြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၄၂ ထပ်တိုက် နီးပါးခန့်မြင့်ပြီး အမြင့်မှာ ၁၆၅ မီတာ (၅၄၁ ပေ) ရှိကာ တရုတ်ပြည်ရှိ နန်ချန်းစတားထက် ၅ မီတာ (၁၆ ပေ)၊ ယူကေရှိ လန်ဒန်မျက်လုံးထက် ၃၀ မီတာ (၉၈ ပေ) ပိုမြင့်သည်။
ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဓာတုဗေဒ ကဏ္ဍ:အာဟာရ
ကျောင်းစုရွာ၊ မင်းဘူးစု
ကျောင်းစုရွာ၊ မင်းဘူးစု
ပြည်ထောင်စု တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ
ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော်၌နေထိုင်ကြသော တိုင်းရင်းလူမျိုး အပြားကို ဆိုလိုသည်။ ဤ၌ ရှေးဟောင်းရာဇဝင်လာ ဆိတ်သုဉ်းလေပြီးသော လူမျိုးများနှင့် နောက်ပေါ် စာအုပ်စာတမ်း မှတ်သားချက်တို့တွင် ပါဝင်တွေ့ရှိရသော လက်ရှိပြည်ထောင်စုသား လူမျိုးများကိုပါ ရေတွက်ဖော်ပြလိုက်သော်လည်း များစွာ ကျန်ရှိပေသေး၏။
ကချင်လူမျိုး ၁၂ မျိုး
(၁) ကချင်လူမျိုး အထက်မြန်မာပြည်နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ဘက် အကျဆုံးသော အရပ်တို့၌ နေကြသည်၊
(၂) ထရုံလူမျိုး Taron
(၃) ဒလောင် Dalaung
(၅) ဂေါ်ရစ် Guari
(၇) ဒူးလင်း Duleng
(၈) လော်ဝေါ်(သို့)မရူ Maru (Lawgore)
(9) ရဝမ်(နုံ)Rawang နန်းလူမျိုး- ကချင်ပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း၌ နေထိုင်ကြသည်၊
(၁၀) လရှီ(လချိတ်)Lashi (La Chit)
(၁၁) အဇီး(ဇိုင်ဝါး) Atsi မြန်မာပြည်နှင့် ရှမ်းပြည်မြောက်ဘက်စွန်း မြစ်ကြီးနားခရိုင်နှင့် အခြားခရိုင် များ၌နေကြသည်၊
(၁၂) လီဆူးLisu လီရှော သို့မဟုတ် လိဆော လူမျိုး- သံလွင်တောင်ခြား, ရွှေလီနှင့် ဧရာဝတီအတွင်းရှိ တောင်များ, အထက်မြန်မာပြည်နှင့် ရှမ်းပြည် အရှေ့မြောက်ဘက်စွန်း၌ နေကြ၏၊
ကယားလူမျိုး ၉ မျိုး
ကယားတွင် လူမျိုးစု စုစုပေါင်း ၉ မျိုး ရှိသည်။
(၁၃) ကယား(သို့)ကရင်နီ Kayah
(၁၄) လထာ(သို့)ဇယိန် Kayăn (Zayein) Lahta
(၁၅) ကယန်း(သို့)ပဒေါင် Kayăn Lahwi
(၁၆) ဂေခို(ကဲ့ခို) Kayăn Gheko
(၁၇) ဂေဘား Kebar
(၁၈) ပရဲ(ကယော) Bre (Ka-Yaw)
(၁၉) မနူမနော Manu Manaw
(၂၀) ယင်းတလဲ Yin Talai
(၂၁) ယင်းဘော်လူမျိုးKayăn(Yin Baw) Kangan
ကရင်လူမျိုး ၁၁ မျိုး
ကရင်တွင် လူမျိုးစု စုစုပေါင်း ၁၁ မျိုး ရှိသည်။
(၂၂) ကရင် Kayin
(၂၃)ကရင်ဖြူ Kayinpyu
(၂၄) ပလေကီး (ပလေချီ) Pa-Le-Chi
(၂၅) မွန်ကရင်(စာဖြူ) Mon Kayin (Sarpyu)
(၂၇) တလှေပွာ Ta-Lay-Pwa
(၂၈) ပကူး Paku
(၂၉) ဘွဲ Bwe
(၃၀) မောနေပွား Monnepwa
(၃၁) မိုးပွMonpwa
(၃၂) ပိုးကရင်(ရှို) Shu (Pwo)
ချင်းလူမျိုး ၅၃ မျိုး
(၃၃) [[ချင်း] Chin မြောက်ပိုင်းချင်းများကား ချင်းတောင်နှင့် အထက်ချင်းတွင်းခရိုင်၌ နေကြ၍ အလယ်ပိုင်းချင်းနှင့် တောင်ပိုင်းချင်းတို့ကား ပခုက္ကူ, စစ်တွေခရိုင်, ချင်းတောင် နှင့် တောင်ဘက်ရှိ တောင်တန်းတခို၌ နေထိုင်ကြ၏၊ ချင်းမျိုးကွဲ များစွာရှိကြောင်းကိုလည်း သိရသေးသည်၊ မိမိတို့ကိုကိုယ် Zomi,Laimi,Khumi, Kuki,Mizo,Asho ဟုလည်းခေါ်ပြီး ချင်းလူမျိုးအားလုံးကိုလည်းထိုအတိုင်းပင် မိမိတို့ဘာသာခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ယခင်စာရေးဆရာအချို့မှလစည်းလုံးရေးအတွက် Zo ဆိုသောအမည်ကို သုံးစွဲသည်။ လက်ရှိတွင် စုပေါင်းအမည် Chin-Kuki-Mizo အားသုံးသောသူလည်းရှိသည်။
(၃၄) မေ့ထေး (ကသည်း) Meithei (Kathe)
(၃၅) ဆလိုင်း Salai
(၃၆) ကလင်ကော (လူရှေ) Ka-Lin-Kaw (Lushay)
(၃၇) ခူမီး Khumi
(၃၈) အဝခမီ Awa Khami
(၄၀) ခေါင်စို Khongso
(၄၁) ခေါင်စိုင်ချင်း Khongsai Chin
ဘော် (မြောက်)ရွာ၊ သရက်မြို့နယ်
ဘော် (မြောက်)ရွာ (Baw(North))သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ သရက်မြို့နယ်၊ ဘော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၉၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၆ ဦး၊ မ ၄၃၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ပြည်ထောင်စု တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ
ချင်းလူမျိုး ၅၃ မျိုး
(၄၂) ခွာဆင်းမ် Khualsim
ဘော် (မြောက်)ရွာ၊ သရက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သရက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်ထောင်စု တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ
ချင်းလူမျိုး ၅၃ မျိုး
(၄၄) ဂန်တဲ့ Gangte
(၄၅) ဂွေးတဲ Guite
(၄၆) ငွန်း Ngawn
(၄၇) ဆီစာန် Sizang
(၄၈) ဆင်တန် Senthang
(၄၉) ဆိုင်းဇန် Saizang
(၅၀) ဇာဟောင် Zahau
(၅၂) ဇိုဖေ Zophei
(၅၃) ဇို Zo
(၅၄) ဇန်ညှပ် (Zanniet)
(၅၅) တပေါင်Tapong
(၅၆) တီးတိန် Tiddim (Hai-Dim)
(၅၇) တေဇန် Teizang
(၅၉) သဒို Thado
(၆၀) တောရ် Thawr
(၆၁) ဒမ် Dim
(၆၂) ဒိုင် (ယင်ဒူး) Dai (Yindu)
(၆၃) နာဂ Naga
(၆၄) တန်ခူးလ်Tanghkul
(၆၆) ပနမ်း Panan
(၆၇) ကာန်း Kaang
(၆၈) မတူ Matu
(၆၉) မရာ Miram (Mara)
(၇၁) မွန်း Mün
(၇၂) လူရှိုင်း (လူရှေ) Lushai (Lushay)
(၇၃) လေးမြို့ Laymyo
(၇၅) လောက်တူ Lautu
(၇၆) လိုင် Lai
(၇၇) လိုင်ဇို Laizo
(၇၈) ဝါကင်းမ် Wakuem (Mro)
(၇၉) ဟွာလ်ငိုး Hualngo
(၈၀) အနူး Anu
(၈၁) အနန် Anal
(၈၂) ဥုပူး Oo-Pu
(၈၃) လင်းဘု Limbu
(၈၄) အရှိုAsho (Plain)
(၈၅) ရောင်တူး Rongtu
ဗမာလူမျိုး ၉ မျိုး
ဗမာတွင် လူမျိုးစု စုစုပေါင်း ၉ မျိုး ရှိသည်။
(၈၆) ဗမာBamar
(၈၇) ထားဝယ် Dawei
(၈၉) ယော Yaw
(၉၀) တောင်သား(ရဘိန်း) Yabein
(၉၁) ကဒူး Kadu ကသာနှင့်အထက် မြန်မာနိုင်ငံ(မြန်မာပြည်) အထက်ချင်းတွင်းခရိုင် တလျှောက်၌ နေကြသည်၊
(၉၂) ကနန်းGanan
(၉၃) ဆလုံ Salon
(၉၄) ဖွန်း (ဖုန်း)Hpon
မွန်လူမျိုး ၁ မျိုး
မွန်တွင် လူမျိုးစု စုစုပေါင်း ၁ မျိုး ရှိသည်။
(၉၅) မွန် Mon
ရခိုင်လူမျိုး ၇ မျိုး
ရခိုင်တွင် လူမျိုးစု စုစုပေါင်း ၇ မျိုး ရှိသည်။
(၉၆) ရခိုင် Rakhine
(၉၇) ကမန် Kamein
(၉၈) ခမီ KhaMee
(၉၉) ဒိုင်းနက် Daingnet
(၁၀၀) မရမာကြီး Maramagyi
(၁၀၂) သက် Thet
ရှမ်းလူမျိုး ၃၃ မျိုး
ရှမ်းတွင် လူမျိုးစု စုစုပေါင်း ၃၃ မျိုး ရှိသည်။
(၁၀၃) ရှမ်း Shan
(၁၀၄) ယွန်း (လော) Yun (Lao)
(၁၀၅) ကွီ Kwi
(၁၀၆) ဖျင် Pyin
(၁၀၇) ယောင် Yao
(၁၀၈) ဓနော Danaw
(၁၀၉) ပလေး Pale
(၁၁၀) အင် Eng
(၁၁၁) စုံ Son
(၁၁၂) ခမူ Khamu
(၁၁၃) အာခါ(​​အီကော) Kaw (Akha-E-Kaw)
(၁၁၄) ကိုးကန့် Kokant
(၁၁၅) ခန္တီးရှမ်း Khamti Shan(ကချင်ပြည်နယ်ပူတာအို၊စစ်ကိုင်းတိုင်းခန္တီးမြို့တွင်အများဆုံးနေထိုင်သည်။)
(၁၁၆) ဂုံရှမ်း Hkun
(၁၁၇) တောင်ရိုး Taungyo
(၁၁၈) ဓနု Danu
(၁၁၉) ပလောင် Palaung
(၁၂၀) မြောင်ဇီး Man Zi
(၁၂၁) ယင်းကျား Yin Kya
(၁၂၂) ယင်းနက် Yin Net
(၁၂၃) ရှမ်းကလေး Shan Gale
(၁၂၄) ရှမ်းကြီး Shan Gyi
(၁၂၅) လားဟူ Lahu
(၁၂၆) အင်းသား Intha
(၁၂၇) အိုက်ဆွယ် Eik-swair
(၁၂၈) ပအိုဝ်း Pa-O
(၁၂၉) တိုင်းလွယ် Tai-Loi
(၁၃၀) တိုင်းလျမ် Tai-Lem
(၁၃၁) တိုင်းလုံ Tai-Lon
(၁၃၄) မောရှမ်း Maw Shan
(၁၂) ကော သို့မဟုတ် အခ လူမျိုး- ကျိုင်းတုံနှင့်မဲခေါင်နယ် အရှေ့ဘက် နယ်တလျှောက်၌ နေကြသည်၊
(၁၃) ပလောင် လူမျိုး- ရှမ်းပြည်နှင့်မိုးကုတ်နယ်တလျှောက်၌နေကြသည်၊
(၁၄) ရီယန်း လူမျိုး- တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည်နယ်၏ အရှေ့မြောက်ဘက်၌နေကြသည်၊
ယမနေချောင်းရွာ၊ ဓဓဓနုံးချောင်းဓ
ယမနေချောင်းရွာ၊ ဓဓဓနုံးချောင်းဓ
ပြည်ထောင်စု တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ
ရှမ်းလူမျိုး ၃၃ မျိုး
(၁၅) ဝ လူမျိုး- ရှမ်းပြည်နယ်၏ အရှေ့ပိုင်း တရုပ်ပြည်နယ်ခြားအနီး၌နေထိုင်ကြသည်၊
(၁၇) ပအိုဝ်း သို့မဟုတ် တောင်သူ လူမျိုး- အောက်မြန်မာပြည်သထုံခရိုင်နှင့် တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည်နယ် အချို့တွင် နေထိုင်ကြသည်၊
(၁၈) ဆလုံ လူမျိုး- မြိတ်ကျွန်းစု၌နေကြသည်၊
(၁၉) ကယား သို့မဟုတ် ကရင်နီ လူမျိုး- ကယားပြည်နယ်၌နေကြသည်၊
(၂၂) ဒရယ် လူမျိုး၊
(၂၃) ရခိုင် လူမျိုး- ရခိုင်တိုင်းနယ်၌နေကြသည်၊
(၂၄) ဗမာ၊
(၂၅) ထားဝယ် လူမျိုး- တနင်္သာရီ ကမ်းရိုးတလျှောက်၌နေကြသည်၊
(၂၆) ယောလူမျိုး- ပခုက္ကူခရိုင် အနောက်မြောက်ရှိ ယောနယ် တလျှောက်၊
(၂၇) ဒနု လူမျိုး၊
(၂၈) ကွေ သို့မဟုတ် ယပိန်း, ဇပိန်း လူမျိုး၊
(၂၉) ဖုန် လူမျိုး၊
(၃၀) အင်းသား လူမျိုး၊
(၃၃) ပဒေါင်း လူမျိုး- မြန်မာဆက်များ၊ အများအားဖြင့် ရှမ်းပြည်တောင်တန်းတလျှောက်မှာ နေထိုင်ကြသည်၊
(၃၇) မိအို လူမျိုး၊
(၃၈) ဒနော လူမျိုး- မွန် ခမာဆက် လူမျိုးများ၊ ရှမ်းပြည်နယ် မြောက်ပိုင်း၌နေကြသည်၊
(၃၉) နာဂ လူမျိုး-နာဂတောင်တလျှောက်၊
(၄၀) ကုကီ လူမျိုး၊
(၄၁) ကသည်း လူမျိုး၊
(၄၂) ထမန် လူမျိုး- အထက်ချင်းတွင်းနယ် တောင်ရိုး တောင်ကြားတို့၌နေကြသည်၊
(၄၃) ဂျင်းဖေါ သို့မဟုတ် သိန်းဖော လူမျိုး၊
(၄၄) ခမင် လူမျိုး၊
(၄၅) ခနုန် လူမျိုး- ကချင်ပြည်နယ်၌နေကြသည်၊
(၄၆) ခေါင်းတို လူမျိုး- တောင်တန်းနယ်သားများ၊
(၄၇) ပျူလူမျိုး၊
(၄၈) ကမ်းယံ လူမျိုး၊
(၄၉) သက် လူမျိုး- ရှေးဟောင်း မြန်မာလူမျိုးများ။
(၅၀) ကမန်လူမျိုး၊ ရခို်င်လူမျိုး စုထဲတွင်ပါဝင်သည်။
ပြင်ပစာမျက်နှာ
Myanmar People and Races ၁၃၅
ကျီးပင်ရွာ၊ ဆပ်သွား
ကျီးပင်ရွာ၊ ဆပ်သွား
သိပ္ပံကွင်းရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
သိပ္ပံကွင်းရွာ (Theikpankwin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ မုံရွာမြို့နယ်၊ ကြေးမုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၉၆၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုံရွာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောက်ဆီဂျင်
အောက်ဆီဂျင်သည် လေထုထဲတွင် အဓိကပါဝင်ပြီး သက်ရှိသတ္တဝါများအတွက် အရေးပါသည့် ဓာတ်ငွေ့ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ အက်တမ် အမှတ်စဉ် မှာ ၈ ဖြစ်ပြီး အင်္ဂလိပ် အက္ခရာ ‘O’ ဆိုသော သင်္ကေတဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ ၎င်း၏ အမည်မှာ ဂရိဝေါဟာရ ὀξύς (oxys) (အက်ဆစ် - ဆူးရှသည်ဟု အဓိပ္ပာယ် ရသည်။ အက်ဆစ်များ၏ ချဉ်သော အရသာကို ညွှန်းဆိုသည်။) နှင့် -γενής (-genēs) (ထုတ်လုပ်သည်၊ ဖြစ်စေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။) မှ ဆင်းသက်လာသည်။ အက်ဆစ်ဖြစ်စေသည့် ပစ္စည်းဟု တိုက်ရိုက် ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ အောက်ဆီဂျင်အား အမည်ပေးသည့် ခေတ်ကာလတွင် အက်ဆစ်အားလုံး၌ အောက်ဆီဂျင်ပါဝင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သောကြောင့် ဤကဲ့သို့ အမည်တွင်လာခြင်းဖြစ်သည်။
အောက်ဆီဂျင်သည် ဒြပ်စင်အလှည့်ကျဇယားတွင် ချာကိုဂျင် (chalcogen) အုပ်စုဝင်ဖြစ်သည်။ ဓာတ်ပြုလွယ်သည့် သတ္တုမဟုတ်သည့် ဒြပ်စင်ဖြစ်ပြီး အခြားဒြပ်စင် အားလုံးနီးပါးနှင့် ဒြပ်ပေါင်းများ အဖြစ် (အထူးသဖြင့် အောက်ဆိုဒ် ဒြပ်ပေါင်းများအဖြစ်) ပေါင်းစပ်နေလေ့ရှိသည်။ သာမန် အပူချိန်နှင့် ဖိအားအောက်တွင် အောက်ဆီဂျင် အက်တမ် နှစ်ခုပူးတွဲကာ အနံ့အသက် အရသာနှင့် အရောင်အဆင်း ကင်းမဲ့သည့် ဒိုင်အောက်ဆီဂျင် (O2) ဓာတ်ငွေ့ အဖြစ်တည်ရှိသည်။ အောက်ဆီဂျင်သည် စကြဝဠာကြီးအတွင်း ဟိုက်ဒရိုဂျင် နှင့် ဟီလီယမ် ပြီးနောက် တတိယ အများဆုံးတွေ့ရသည့် ဒြပ်စင်လည်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အပေါ်ယံမြေလွှာတွင် အများဆုံး ပါဝင်သည်။ ကမ္ဘာ့လေထု၏ ၂၀.၈%  မှာ အောက်ဆီဂျင် ဓာတ်ငွေ့ဖြစ်သည်။
အသားဓာတ် (ပရိုတိန်း)၊ သကြားဓာတ် (ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်)၊ အဆီဓာတ် စသည့် သက်ရှိများ၏ အခြေခံ မော်လီကျူးများတွင် အောက်ဆီဂျင် ပါဝင်သကဲ့သို့ သတ္တဝါများ၏ အခွံ၊ သွားနှင့် အရိုးများကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် အင်ဩဂဲနစ် ဒြပ်ပေါင်းများတွင်လဲ အောက်ဆီဂျင်ကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ စိမ်းပြာရောင်ရေညှိ၊ ရေမှော်ပင်နှင့် ရွက်စိမ်းပင်များ အလင်းဖြင့် အစာချက်လုပ်ရာတွင် ရေမော်လီကျူးအား ဖြိုခွဲကာ အောက်ဆီဂျင်ကို O2 အသွင်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်ပေးသည်။ အောက်ဆီဂျင်သည် ရှုပ်ထွေးပွေလီသည့် (ဗဟုကလာပ်စည်းပါ) သက်ရှိအများစု အသက်ရှူရာတွင် အရေးပါသည့် ဓာတ်ငွေ့ဖြစ်သည်။
အောက်ဆီဂျင်သည် ၎င်း၏ allotrope တစ်မျိုးဖြစ်သည့် အိုဇုန်း (O3) အဖြစ်လည်း တည်ရှိသည်။ ကမ္ဘာ့လေထု အပြင်လွှာရှိ အိုဇုန်းလွှာသည် ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်များ နေမှ ကမ္ဘာပေါ်သို့ အမြားအပြား မရောက်လာအောင် ကာကွယ်ပေးသည်။ အိုဇုန်းသည် ကမ္ဘာ့မြေမျက်နှာပြင် အနီးတွင်မူ ညစ်ညမ်းမှု ဖြစ်စေသည်။ အက်တောမစ် (အက်တမ် တစ်ခုတည်းအဖြစ် တည်ရှိသည့်) အောက်ဆီဂျင်သည် မြင့်မားသည့် ကမ္ဘာပတ်လမ်းနိမ့်များတွင်ပင် သိသာထင်ရှားစွာ များပြားပြီး အာကာသယာဉ်များ ယိုယွင်းပျက်စီးစေသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။
အောက်ဆီဂျင်ကို ငွေ့ရည်ဖွဲ့ထားသည့် လေထဲမှ ခွဲထုတ် ငွေ့ရည်ဖွဲ့နည်း၊ ရေမော်လီကျူးအား လျှပ်စစ်ဓာတ်ဖြင့် ဖြိုခွဲနည်း သို့မဟုတ် အခြားနည်းများဖြင့် အမြားအပြား ထုတ်လုပ်သည်။ အောက်ဆီဂျင်ကို သံမဏိ၊ ပလတ်စတစ်၊ အထည်အလိပ် ထုတ်လုပ်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ အာကာသယာဉ်များအတွက် လောင်စာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ လေယာဉ်များ၊ ရေငုပ်သင်္ဘောများတွင် ခရီးသည်များ အသက်ရှူရန်လည်းကောင်း အသုံးပြုကြသည်။
အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့သည် အလွန်အသုံး ဝင်၍ စိတ်ဝင်စားဖွယ်လည်းအလွန်ကောင်းသည်။ ထိုဓာတ်ငွေ့ ကို ၁၇၇၄ ခုနှစ်တွင် ဂျိုးဇက် ပရီးဆလီအမည်ရှိ အင်္ဂလိပ် ဓာတုဗေဒပညာရှင်ကြီးက ဒြဗ်စင်တစ်ခုအဖြစ်ဖြင့် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုဓာတ်ငွေ့သည် မာကျူရစ်အောက်ဆိုက်ဟုခေါ်သော ပြဒါးဓာတ်ဆား အမှုန့်တစ်မျိုးကို မီးပြင်းပြင်းလှော်ပေးရာမှ ထွက်ပေါ်လာသောဓာတ်ငွေ့ဖြစ်၏။ ဆွီဒင် ပြည်သား ကားလ် ဗီဟိမ်း ရှေးလာဆိုသူသည်လည်း ယမ်းစိမ်းကိုမီးရှို့ခြင်းဖြင့် အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့ကို ပရီးဆလီထက် တစ်နှစ်စော၍ ၁၇၇၃ ခုနှစ်က တွေ့ရှိခဲ့၏။ သို့သော် ရှေးလာသည် သူ၏တွေ့ရှိမှုကို ၁၇၇၅ ခုနှစ်ကျမှ ကမ္ဘာအား ထုတ်ဖော်ပြောပြရာ၊ ထိုအချိန်၌ ပရီဆလီမှာ သူ၏တွေ့ရှိချက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီးဖြစ်လေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးလိုပင် အောက်ဆီဂျင်ကို ပထမ ဦးဆုံးရှာဖွေတွေ့ရှိသူများအဖြစ် ကမ္ဘာကအသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။
ပရီဆလီနှင့်တစ်ခေတ်တည်းထွန်းပေါက်သော ပြင်သစ်လူမျိုး ဓာတုဗေဒပညာကျော် အန်းတွိုင်း လဗွာ စီယေသည် ပရီဆလီ၏နည်းအတိုင်း ဆက်လက်စမ်းသပ်ကြည့်ရာ လေထဲတွင် မီးလောင်ခြင်းမှာ အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့နှင့်သာ လုံးဝ သက်ဆိုင်ကြောင်းကို သိရှိသည်သာမက အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့ မပါရှိသော လေထဲတွင်လောင်ကျွမ်းမှု မဖြစ်မြောက်နိုင်ပုံကိုလည်း အထူးတလည်သိရှိခဲ့လေသည်။ ဤဓာတ်ငွေ့ကို အောက်ဆီဂျင်ဟုအမည်ပေးသူမှာ လဗွာစီယေ ပင်ဖြစ်သည်။ အောက်ဆီဂျင်ဆိုသည်မှာ ဂရိဘာသာဝေါဟာရဖြစ်၍ အဓိပ္ပာယ်မှာ အချဉ်ဓာတ်ကိုဖြစ်စေတတ်သောပစ္စည်းဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် လဗွာစီယေ၏ယူဆချက်မှာ လုံးဝမမှန်ချေ။ အောက်ဆီဂျင် ဒြဗ်ပေါင်းတို့သည် ရေထဲတွင်ပျော်ဝင်သွားသောအခါ အချဉ်ဓာတ်မဖြစ်ကြောင်းကို နောင်အခါ၌တွေ့ရှိရလေသည်။ ( လဗွာစီ ယေ အေအယ်။)
အောက်လွှတ်တော်
အောက်လွှတ်တော်သည် လွှတ်တော်နှစ်ရပ်စနစ်တွင် ရှိသည့် လွှတ်တော်နှစ်ရပ်အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အခြားလွှတ်တော်မှာ အထက်လွှတ်တော်ဖြစ်သည်။ အထက်လွှတ်တော်အောက်တွင် ၎င်း၏တရားဝင်ရာထူးဖြစ်သော်လည်း၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လွှတ်တော်အများအပြားတွင် အောက်လွှတ်တော်သည် ပိုမိုအာဏာကို ကိုင်စွဲထားနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အခြားနည်းဖြင့် သိသာထင်ရှားသော နိုင်ငံရေးဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ကျင့်သုံးလာသည်။ အောက်လွှတ်တော်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အထက်လွှတ်တော်များထက် ပိုကြီးသောကြောင့် ၎င်း၏အမတ်ကိုယ်စားလှယ်များ ပိုမိုများပြားသည်။
အောက်ဆီဂျင်
အောက်ဆီဂျင်ကို ဓာတ်ငွေ့သန့်သန့် အဖြစ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အခြားဒြပ်စင်များနှင့် ပေါင်းစပ်၍သော်လည်းကောင်း သဘာဝတွင် အများအပြားတွေ့ရှိနိုင်သည်။ လေ၏ ငါးပုံတစ်ပုံမျှသည် အောက်ဆီဂျင်ဖြစ်၍ ရေထဲတွင်လည်း အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်သည် ဟိုက်ဒြိုဂျင်ဓာတ်နှင့် ပေါင်းစပ်နေ ကြောင်းတွေ့ရ၏။ ရေတွင်ဓာတ်ဖက်စပ်နေသော အောက်ဆီဂျင်၏အလေးချိန်သည် ရေအလေးချိန်၏ ကိုးပိုင်းရှစ်ပိုင်းနှင့်ညီမျှသည်။ ဤမျှမကသေး အောက်ဆီဂျင်သည် ရေထဲတွင်အနည်းငယ်လည်းပျော်ဝင်လျက်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် ငါးများသည် ရေထဲမှ အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ကိုရ၍ အသက်ရှင် နေနိုင်ကြလေသည်။ တွင်းထွက်သတ္တုများ သစ်ပင်နှင့် သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းတို့တွင်လည်း ဤဓာတ်သည်ပေါင်းစပ်၍ အမြောက်အမြားပါဝင်လျက်ရှိသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤလောကကြီးတွင် အောက်ဆီဂျင်လောက်ပေါများသော ဒြဗ်စင်ကိုမတွေ့ရသေးချေ။ အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့ကို ထုတ်ယူသောနည်းအမျိုးမျိုး ရှိရာတွင် အလွယ်ကူဆုံးနည်းမှာ မာကျူရစ်အောက်ဆိုက်ခေါ်  ပြဒါးဓာတ်ဆားအနည်းငယ်ကို ဖန်ပြွန်ထဲတွင်ထည့်၍မီးပြင်းပြင်း တိုက်ပေးသောနည်းဖြစ်သည်။ မာကျူရစ်အောက်ဆိုက်မှာ ပြဒါးနှင့် အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်တွဲ၍ ထွက်လာပုံမှာ ဤသို့ဖြစ်၏။
အောက်လွှတ်တော်
အထက်လွှတ်တော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အောက်လွှတ်တော်များသည် အချို့သော လက္ခဏာများ (တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အလိုက် ကွဲပြားသော်လည်း) မကြာခဏ ပြသလေ့ရှိသည်။
အာဏာများ
ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီစနစ်တွင် အောက်လွှတ်တော်သည်
ကဏ္ဍ:လွှတ်တော်များ
အောက်ဆီဂျင်
အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့သည် များစွာအသုံးဝင်၏။ အောက်ဆီဂျင်မရှိက လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့သာမက သစ်ပင်များပင် အသက်ရှင်နိုင်စရာအကြောင်းမရှိချေ။ ကျွန်တော်တို့သည် အောက်ဆီဂျင်ကို လေထဲမှ အဆုတ်ထဲသို့ရောက်အောင် ရှူသွင်းကြ၏။ ထိုနေရာမှ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားအောင် သွေးတွင်ပါသည့် ဟီမိုဂလိုဗင်က သယ်ယူသွား၏။ ဟီမိုဂလိုဗင်သည် သွေးနီဥများကို အရောင်ပေးသော ဓာတ်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ငါးအပေါင်းတို့သည် ရေထဲ၌ပျော်ဝင်နေသော အောက်ဆီဂျင်ကိုရှူ၍ အသက်ရှင်ကြရ၏။ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့်သာ ရေတွင်အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်သည် မပျော်ဝင်ဘဲရှိခဲ့ပါမူ ငါးတို့သည် အသက်ရှင်၍မနေနိုင်ကြပေ။ အဆုတ်ရောင်ရောဂါ စွဲကပ်နေသူများအား အသက်ရှူလွယ်ကူစေရန်အတွက် လေအစား အောက်ဆီဂျင်ကိုပေးရ၏။ ထို့ကြောင့်အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့ကို ခိုင်ခန့်သော သံမဏိစည်များ၌ ဖိ၍ထည့်ပြီးလျှင် ရောဂါသည်များအတွက် တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်ရလေသည်။ ရေငုပ်သမား၊ တောင်မြင့်တက်သမားနှင့် လေယာဉ်ပျံသူရဲတို့သည် အသက်ရှူလွယ်ကူရန် အတွက် အောက်ဆီဂျင်ကို ယူဆောင်သွားကြရ၏။ သတ္တုဆက် အလုပ်ရုံများတွင် သတ္တုဆက်သမားတို့သည် မီးအပူချိန်ဒီဂရီ အလွန်များများ လိုသောအခါ အဆက်တီလင်းဓာတ်ငွေ့ကို ရိုးရိုးလေနှင့်မီးမရှို့ပဲ အောက်ဆီဂျင်နှင့်ရှို့ပြီးလျှင် အလိုရှိသော အပူချိန်ဒီဂရီကိုရယူကြရ၏။ ထိုဓာတ်ငွေ့ကို အောက်ဆီအဆက်တီလင်းဟု ခေါ်လေသည်။
အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့ သန့်သန့်သည် အက်တမ်နှစ်ခုစီပါရှိသော မော်လီကျူးများအဖြစ်ဖြင့် တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် သာမန်အောက်ဆီဂျင်ကို ဓာတုသင်္ကေတဖြင့် အို၂ ဟူ၍ ရေးလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် အောက်ဆီဂျင်အက်တမ် သုံးခုပါရှိသော မော်လီကျူးများလည်းရှိသေးရာ ထိုဓာတ်ကို အိုဇုန်း ဟုခေါ်၍ အို၃ ဟူသောသင်္ကေတဖြင့် ရေးရသည်။ အိုဇုန်းသည် လေထဲ၌လျှပ်စစ်ပြတ်သည့်အတွက် ဖြစ်ပေါပြီးလျှင် လေထု၏ မြင့်မားသောအထက်ပိုင်းတွင် သဘာဝအလျှောက်တွေ့ရလေသည်။
သာမန်အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့ထဲသို့ ဓာတ်အားအလွန်ကြီးသော လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို လွှတ်ပေးခြင်းဖြင့်လည်း အိုဇုန်းဓာတ်ကို ရရှိနိုင်သည်။ အိုဇုန်း၏အရောင်အဆင်းသည် အပြာနုရောင်ဖြစ်၍ ထူးခြားသောအနံ့တစ်မျိုးရှိ၏။ အိုဇုန်းသည် အောက်ဆီဂျင်ထက် တစ်ဆခွဲမျှလေးပြီးလျှင် ရေတွင်လည်း အောက်ဆီဂျင်ထက် ပိုမို၍ပျော်ဝင်နိုင်သည်။ ရာဘာ၊ ဖော့ စသောပစ္စည်းတို့ကို အလွယ်တကူစားနိုင်သည်။ အထည်အလိပ်၊ ပန်းပွင့် အစရှိသော ပစ္စည်းတို့တွင်ရှိသော အရောင်တို့ကို ချွတ်ပစ်နိုင်သည်သာမက ရောဂါပိုးမွှားများကို သေစေတတ်သော သတ္တိလည်းရှိသည်။ မြို့ကြီးပြကြီးများ၌ သောက်ရေများကို ရောဂါပိုးတို့၏အန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်း၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်အောင် အိုဇုန်းဖြင့် စီမံပြုလုပ်ကြလေသည်။
အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့၏ ဓာတုသင်္ကေတမှာ အင်္ဂလိပ် အက္ခရာ "အို" ဖြစ် ၍ ယင်း၏အက်တမ်အလေးဆမှာ ၁၆၊ အက်တမ်အမှတ်စဉ်မှာ ၈ ဖြစ်လေသည်။
လေးလက်ရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
လေးလက်ရွာ(Leilet)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ ဖလမ်းမြို့နယ်၊ ဆယ်လောန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၄၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆယ်လောန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၉ ဦး၊ မ ၂၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၉၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖလမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မှူးသမိန်
မှူးသမိန် (၁၉၂၂-၂၀၁၂) သည် လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် အငြိမ်းစား ဗိုလ်မှူးကြီး နှင့် အငြိမ်းစား ဝန်ကြီး ဖြစ်သည့်အပြင်၊ စာရေးဆရာ တစ်ဦး လည်း ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်ဘဝ
၁၉၂၂ - ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ(၁၅)ရက်နေ့တွင် စစ်ကိုင်းမြို့ (ဗညားရပ်) ၌ အဖ-(မွန်အမတ်ကြီး ဗညားကျန်းတော၏ အဆက်အနွယ်) တိုက်သူကြီး ဦးသာဝင်း၊ အမိ ဒေါ်ဒေါ်မှီ တို့က ဖွားမြင်သည်။ အမည်ရင်းမှာ မောင်အောင်ကြည် ဖြစ်သည်။ တပ်မတော်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ မောင်စောမြင့် အမည်သို့ ပြောင်းလဲ။ ငယ်စဉ်က စစ်ကိုင်းမြို့ ဆရာစိုးကျောင်း၊ ဘီဘီအမ်ကျောင်းတို့တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
၁၉၃၁ - ၄၁ - စစ်ကိုင်းမြို့ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းတွင် ပညာသင်ခဲ့။
နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားမှု
၁၉၃၉ - ၄၀ - စစ်ကိုင်းကျောင်းသား သမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူပြီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂ၌ ကျင်းပသည့် မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂညီလာခံ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း ကျောင်းသားသံမဏိတပ်ဗိုလ် အဖြစ် အရွေးချယ်ခံခဲ့။ စစ်ကိုင်းတွင် သံမဏိတပ် ကို ထူထောင်ခဲ့။
၁၉၄၁ - စစ်ကြိုခေတ်-အင်္ဂလိပ် မြန်မာ(၁၀)တန်းအောင်ခဲ့ပြီး တက္ကသိုလ်ပညာ တစ်ပိုင်းတစ်စဖြင့် ကျောင်းထွက်ကာ မီးရထားဌာန၊ စစ်ကိုင်းတံတား၌ ဂိတ်အခွန်ကောက်စာရေးအဖြစ် အလုပ်ဝင်။ စစ်ကိုင်း မြေအောက်တော်လှန်ရေးဝင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့။
ဘီအိုင်အေသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
၁၉၄၂ - ၄၅ - မင်္ဂလာဒုံ၊ ဂျပန်စစ်ဖက်-ပထမအပတ် ဗိုလ်သင်တန်းတက်ခဲ့ပြီး၊ ဂျပန်ပြည် ပထမအပတ် စစ် ပညာတော်သင် အရွေးခံရသည်။
၁၉၄၃ - ၄၅ - ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုမြို့၊ ဧကရာဇ် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ စစ်တက္ကသိုလ် အပတ်စဉ်(၅၇)သို့ တက်ရောက် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဒု-ဗိုလ်ဖြစ်ခဲ့။
၁၉၄၅ - ဒီဇင်ဘာ(၁၅) ရက်ကစ၍ ကန္နီစာချုပ် အရ ဗြိတိသျှတို့က အသစ်ပြန်ဖွဲ့သည့် တပ်မတော်တွင် ဒုတိယဗိုလ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်း။
၁၉၄၆ − ဗမာ့တပ်မတော်တွင် ဗိုလ်ကြီ:အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခန့်အပ်ခံရ။
၁၉၄၇ − စက်တင်ဘာ (၁) ရက်တွင် ဗိုလ်မှူး၊ ဒီဇင်ဘာ (၁) ရက်တွင် ဒုတပ်ရင်းမှူး၊ ဗိုလ်မှူးအဆင့်သို့ ထပ်မံတိုးမြှင့်ပေးခြင်း ခံရ။
လွတ်လပ်ရေး ရပြီးခေတ် ကြိုးပမ်းမှု(၁၉၄၈- )
၁၉၄၉ − တပ်ရင်းမှူး ဒု−ဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်ကို ရရှိ။
၁၉၅၁ − တပ်မဟာ (၂) တပ်မင်း ဗိုလ်မှူးကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းစဉ် တောင်ငူနယ်မြေအား သောင်းကျန်းမှု ငြိမ်းအေးအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ရုံသာမက ရန်သူ့လက်သို့ ကျရောက်နေသည့် ဗိုလ်မှူးကြီ: မောင်မောင် နှင့် အရာရှိ (၆) ဦးကိုလည်း ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့။
၁၉၅၁ − U.K နိုင်ငံ အထက်တန်းအရာရှိကျောင်းS.O.S သို့ တက်ရောက်ခဲ့။ ယူဂိုဆလပ်နိုင်ငံသို့ ချစ်ကြည်ရေးခရီး သွားရောက်။
၁၉၅၂ − KNDO လက်နက်ကိုင်များထံမှ အဖမ်းဆီးခံ အရာရှိများအား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စည်သူတံဆိပ် ချီးမြှင့်ခံရ။
၁၉၅၂ − မေလ (၂၆) ရက်တွင် ဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်သို့ ခန့်အပ်ခံရ။
၁၉၅၄ − တပ်မဟာ (၄) ကို ကွပ်ကဲကာ ဘုရင့်နောင် စစ်ဆင်ရေး၊ ယုဇန စစ်ဆင်ရေးတို့ဖြင့် တရုတ်ဖြူကျူးကျော်မှုကို တိုက်ထုတ်ခဲ့။
၁၉၅၄ − ၅၆ − နယ်မြေသတ်မှတ်နိုင်ရန် တရုတ်−မြန်မာ နယ်ခြားစစ်တံခွန် ချီတက်ခဲ့ရာ ယိမ်းနွဲ့ပါး စစ်တံခွန် အမည်ဖြင့် မိုင်တစ်ထောင်ကျော်အား အသေးစိတ်မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့ပြီး အတွဲ (၂) တွဲဖြင့် နိုင်ငံတော်သို့ တင်ပြခဲ့။
၁၉၅၅ − ဇန်နဝါရီ (၄) ရက်တွင် သီရိပျံချီ ဘွဲ့ ချီးမြင့်ခံရ။ တရုတ်နိုင်ငံသို့ စစ်နယ်နိမိတ်မစ်ရှင်လေ့လာရေးအဖွဲ့နှင့် လိုက်ပါခွင့်ရ။
၁၉၅၇ - ကိုကျောက်လုံးသိတဲ့ ဒီမိုကရေစီတော်လှန်ရေး ဆောင်းပါးကို ဗိုလ်မှူးသမိန် အမည်ဖြင့် မြဝတီမဂ္ဂဇင်း အတွဲ ၁၊ အမှတ် ၁ (နိုဝင်ဘာလ ၁၉၅၂) တွင် ဖော်ပြခြင်းခံခဲ့ရာမှ စာပေနယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့။ ထိုအချိန်မှစ၍ မြဝတီ၊ ငွေတာရီ၊ သွေးသောက်၊ ပေဖူးလွှာ၊ စစ်ပြန် မဂ္ဂဇင်းများတွင် ဒေသန္တရ ခရီးသွားစာပေ၊ ယဉ်ကျေးမှုရေးရာ၊ တိုင်းရင်းသားနှင့်နယ်ခြားဒေသအကြောင်းများ၊ တပ်မတော်သားဘဝ အတွေ့အကြုံများကို ပုံမှန်ရေးသားခဲ့သည်။ စာနယ်ဇင်းများတွင် မှူးသမိန် အပြင် ယိမ်းနွဲ့ပါး ကလောင်အမည်ဖြင့်လည်း ဆောင်းပါးများ ရေးခဲ့။ လုံးချင်းစာအုပ်အချို့လည်း ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၁၉၆၁ − တရုတ်−မြန်မာ နယ်ခြားကျောက်တိုင် စိုက်ထူနိုင်ရန် ဘဘ စစ်ဆင်ရေး ဦးစီးချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ကာ နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်ပေါင်း (၄၀၂) တိုင် စိုက်ထူနိုင်ခဲ့။
၁၉၆၂ − ၈၄ − ဇန်နဝါရီ (၄) ရက်တွင် သရေစည်သူ ဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခံရ။ တော်လှန်ရေးကောင်စီဝင်၊ ပြန်ကြားရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဌာန ဝန်ကြီ:၊ လူမှုဝန်ထမ်းကယ်ဆယ်ရေးနှင့် ပြန်လည်နေရာချထားရေး ဝန်ကြီ:ဌာန ဝန်ကြီး၊ လမ်းစဉ်ပါတီ၏ ပထမဆုံး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး၊ ဗဟိုနိုင်ငံရေးသိပ္ပံ ကျောင်းအုပ်ကြီး စသည့်တာဝန်များ ထမ်းဆောင်။ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ် လုပ်သားနေ့စဉ် အင်္ဂလိပ်မြန်မာ သတင်းစာနှစ်စောင်ကို တာဝန်ယူထုတ်ဝေခဲ့။ သတင်းစာခေါင်းကြီးအာဘော် ဆောင်းပါးနှင့် အရေးကြီးသည့် သတင်းများရေးခဲ့။ ရှေ့သို့ဂျာနယ်တွင်လည်း ဓာတ်ပုံဆောင်းပါးများ အပုဒ်(၅၀၀)ခန့်ရေးသားခဲ့။ ဟံသာဝတီသတင်းစာနှင့် ဗိုလ်တစ်ထောင်သတင်းစာ တို့တွင်လည်း ပင်တိုင်ဆောင်းပါးများရေးခဲ့။
၁၉၆၃ − ဆိုဗီယက်နိုင်ငံ ပါတီအတွင်းရေးမှူး မစ္စတာ ခရူးရိုတ်၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ ပါတီအတွင်းရေးမှူးအနေဖြင့် ချစ်ကြည်ရေးခရီး သွားရောက်။ ထိုင်းနိုင်ငံ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲနှင့်အတူ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ချစ်ကြည်ရေးခရီး သွားရောက်။
၁၉၆၉ − လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် သစ်တောရေးရာဝန်ကြီ:ဌာန၏ အထူးအရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်။
၁၉၇၀ - တော်လှန်ရေးခေတ်တောလား စာအုပ်ထွက်ခဲ့။
၁၉၇၅ - ကျွန်တော့်အမြင် စာအုပ်ထွက်ခဲ့။ နိုင်ငံတော်က ချီးမြှင့်သော လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင် (ပထမဆင့်) ရရှိခဲ့။ နိုင်ငံခြားဘွဲ့အနေဖြင့် မာရှယ်တီးတိုး ချီးမြှင့်သော ယူဂိုဆလပ် တံခွန်ဘွဲ့ကိုလည်း ရရှိခဲ့။
၁၉၈၄ - သက်ပြည့်အငြိမ်းစားယူ၍ မဟေသီမဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေသူနှင့် အယ်ဒီတာချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့။
၁၉၈၆ − နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည် (ပထမအဆင့်) ချီးမြင့်ခံရ။
၁၉၉၈ − ရွှေရတု လွတ်လပ်ရေးနေ့တွင် မဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ ဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခံရ။
၂၀၀၂ − မြန်မာနိုင်ငံ စာပေနှင့် စာနယ်ဇင်းအဖွဲ့မှ ကန်တော့ခံသက်ကြီးစာပေပညာရှင်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခြင်းခံရ။
၂၀၀၄ − ပြည်တွင်း ပြည်ပ သာသနာပြုလုပ်ငန်းများအား ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ရာ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ ဘွဲ့တံဆိပ်ဖြစ်သော အဂ္ဂမဟာသီရိသုဓမ္မမဏိဇောတဓရ ဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခံရ။
၂၀၀၆ - ဘုံဘဝ ကြုံတွေ့ရဇာတ်လမ်းများစာအုပ်ထွက်။ (ယင်းစာအုပ်ဖြင့် ၂၀၀၆-ခုနှစ်အတွက် အမျိုးသား စာပေဆု (နိုင်ငံရေးစာပေ) ရရှိခဲ့။ အမှတ်(၁၅) ဇီဇဝါလမ်း၊ ပါရမီရိပ်သာ၊ ရန်ကင်းမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်တိုင်းတွင် မိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မွန်လူမျိုးများ ကဏ္ဍ:လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ လူပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ ဝန်ကြီးများ ကဏ္ဍ:အမျိုးသားစာပေဆုရှင်များ ကဏ္ဍ:တော်လှန်ရေးကောင်စီဝင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ကာဗိုက်
ကာဗိုက် (Carbides) သည် ကာဘွန်နှင့် အခြားဒြပ်စဉ်တို့ ပေါင်းစပ်သော ဒြပ်ပေါင်းဖြစ်သည်။ ကဲလ်စီယံကာဘိုက်သည် ရေနှင့်ပြုပြင်က အက်စီတလင်းကို ရရှိစေ၍ တန်တလမ်ကာဗိုက်နှင့် တန်စတင်ကာဗိုက်တို့မှာ အလွန်မာသော သတ္တုများကို ရရှိစေလေသည်။ ဘိုရန်ကာဗိုက်ဟူ၍လည်း ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဓာတုဗေဒ
မဲဇလီညွန့်ရွာ၊ ကိုင်းချောင်း
မဲဇလီညွန့်ရွာ၊ ကိုင်းချောင်း
ဝမ်ဟန်နောင်ရွာ၊ နမ့်စန်မြို့နယ်
ဝမ်ဟန်နောင်ရွာ (Wanhannawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ နမ့်စန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၄၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်စန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၃၂ ဦး၊ မ ၁၉၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်စန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဈာနပဉှာသုတ်
(၄)သုတ် ရှိပါသည်။
ပဌမဈာန်ကိုကြံစည်ခဲ့ပုံ၊ ပထမဈာန်ရခဲ့ပုံ၊ ကာမသဟဂတာသညာ မနသိ ကာရတို့ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ ဘုရားရှင်တန်ခိုးတော်ဖြင့် စီစဉ်ညွှန်ကြားပုံ၊ “သတ္ထာရာ နုဂ္ဂဟိတ မဟာဘိညပတ္တသာဝက”ဟု ပြောဆိုသူသည် မိမိကိုပြောဆိုလျှင် မှန်ကန်စွာ ပြောဆိုရာရောက်ပုံကို အရှင်မောဂ္ဂလာန်က ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ရဟန်းတို့အား ဟောကြားသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ကာမသဟဂတာအဖွင့်နှင့် သိမှတ်ဖွယ်ရာများကို ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။ --- ဒုတိယဈာန်နှင့် ဆက်စပ်၍ အထက်ပါသုတ်အတိုင်း အရှင်မောဂ္ဂလာန်ထေရ် ရဟန်းတို့အား ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ -- တတိယဈာန်နှင့်ဆက်စပ်၍ ပထမဈာန်အတိုင်း အရှင်မောဂ္ဂလာန်ထေရ် ရဟန်းတို့အား ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ -- တတိယဈာန် ဖြစ်ပေါ်ရရှိပုံနှင့်ဆက်စပ်၍ ပဌမဈာန်အတိုင်း အရှင်မောဂ္ဂလာန်ထေရ်က ရဟန်းတို့အား ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ - စတုတ္ထဈာန်နှင့်ဆက်စပ်၍ ရရှိပုံ၊ ဘုရားရှင် ချီးမြှောက်တော်မူပုံ၊ မဟာဘိညပတ္တဖြစ်ပုံကို ရဟန်းတို့အား အရှင်မောဂ္ဂလာန် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အွန်တောင် (လားဟူ)ရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
အွန်တောင် (လားဟူ)ရွာ (Auntawng (Larhu))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ဝမ်စလောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၂၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်စလောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၂၃ ဦး၊ မ ၂၁၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျန်မိုင်ရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
ဂျန်မိုင်ရွာ(Jangmai)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ ခရိန်းမူးဒန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၁၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခရိန်းမူးဒန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆ ဦး၊ မ ၉ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၅ ဦး နေထိုင်သည်။