cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတ်
ခိုးသားနှိမ်ရန် လျှောက်ထားပြန်
ကောသလမင်းကြီးလည်း စစ်သည်ဗိုလ်ပါဖြင့် ထွက်ကာ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်အနီးတွင် ခေတ္တစခန်းချ၍ ငါသည် အခါမဟုတ်သော မိုးကာလဝယ် စစ်ထိုးရန် ထွက်ခဲ့၏။ မြစ်၊ ချောင်း၊ မြောင်း၊ ထုံးအိုင်တို့လည်း ရေပြည့်နေသဖြင့် အသွားအလာခက်၏။ မြတ်စွာဘုရားထံ ဆည်းကပ်၍ မေးတော်မူသောအခါ အကြောင်းကို လျှောက်ထားမည်။ မြတ်စွာဘုရားတို့မည်သည်မှာ တမလွန်ကျိုးဖြင့်သာ ချီးမြှောက်တော်မူသည်မဟုတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်ကျိုးဖြင့်လည်း ချီးမြှောက်တော်မူသည်။ အကျိုးစီးပွား မရှိလျှင် အခါမဟုတ်သေးဟု မိန့်တော်မူလတ္တံ့၊ ရှိလျှင်လည်း ဆိတ်ဆိတ် နေတော်မူလတ္တံ့ဟု ကြံစည်ကာ မြတ်စွာဘုရားထံ ဆည်းကပ်လေ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “မြတ်သောမင်းကြီး ... ဘယ်အရပ်သို့ သွားမည်နည်း” ဟု မေး၏။ “အရှင်ဘုရး ... ပစ္စန္တရာဇ်၌ သူခိုးရန်ကို ငြိမ်းစေရန် သွားပါမည်။ မသွားမီ မြတ်စွာဘုရားထံ ရှိခိုးမည်ဟု လာပါသည်” ဟု လျှောက်လေ၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် “မြင်သောမင်းကြီး ... ရှေးအခါ၌လည်း မင်းတို့သည် စစ်ထိုးထွက်သည်ရှိသော် ပညာရှိတို့စကားကို နားထောင်၍ စစ်မထိုးသင့်သေအခါ၌ မသွားကုန်” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ခိုးသားရန်ဖျက် မင်းကြီးထွက်
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ထိုဗြဟ္မဒတ်မင်း၏ အမှုကိစ္စအလုံးစုံကို ဆောင်ရွက်ကာ အကျိုးအကြောင်းကို ဆုံးမတတ်သော ပညာရှိအမတ်ကြီး ဖြစ်လေ၏။
မျောက်၏လောဘ မြင်တွေ့ရ
ထိုခဏ၌ မြင်းတို့စားရန် ပြောင်းတို့ကို ပြုတ်ကာ မြင်းစာခွက်တွင် ထည့်ကြကုန်၏။ ဥယျာဉ်တော်၌နေသော မျောက်တို့တွင် မျောက်တစ်ကောင်သည် သစ်ပင်မှ ဆင်းသက်ကာ မြင်းစာခွက်တွင် ထည့်ထားသော ပြောင်းတို့ကိုယူ၍ ခံတွင်း၌ ပြည့်စေပြီးလျှင် လက်ဖြင့်ယူလျက် ခုန်လွှားကာ သစ်ပင်ထက်တွင် ထိုင်၍စားရန် ပြင်ဆင်လေ၏။ ထိုအခိုက်တွင် မျောက်လက်မှ ပြောင်းတစ်စေ့သည် မြေသို့ကျလေ၏။ မျောက်သည် ခံတွင်း၌ရှိသော ပြောင်းစေ့နှင့် လက်တွင်ရှိသော ပြောင်းစေ့တို့ကို အလုံးစုံ စွန့်ပစ်ပြီးလျှင် သစ်ပင်မှ ဆင်းသက်ကာ အောက်သို့ကျသောပြောင်း ရှာဖွေလတ်သော် မတွေ့တော့သဖြင့် ကြံရာမရဘဲ သစ်ပင်သို့ ပြန်တက်ကာ မှိုင်၍ နေလေ၏။
ဥပမာပြ ဆိုဆုံးမ
မင်းကြီးသည် ထိုမျောက်၏ အမူအရာကိုမြင်လျှင် ပညာရှိအမတ်ကြီးကိုခေါ်၍ “အိုအမတ်ကြီး ... မျောက် ပြုအပ်သော အမူအရာကို မြင်ပါ၏လော၊ အဘယ်အမှုကို ပြုသနည်း” ဟု မေးလေ၏။ ပညာရှိအမတ်ကြီးသည် -
“မြတ်သော မင်းကြီး ... လောဘကြီးသော ဤမျောက်မိုက်သည် အနည်းငယ်မျှသော ပြောင်းတစ်စေ့ကို ရှာဖွေသဖြင့် များစွာသော ပြောင်းစေ့တို့ကို ပျက်စီးဆုံးရှုံးစေသကဲ့သို့ ထိုအတူ အလွန်လောဘကြီးသော သူတို့သည် အနည်းငယ်မျှသော အကျိုးစီးပွား ပျက်စီးဆုံးရှုံးတတ်၏” –
ဟု မျောက်မိုက်ကို ပမာပြု၍ မင်းကြီးကို သိစေသော်မူ၏။ မင်းကြီးလည်း ပညာရှိအမတ်ကြီး စကားကိုကြားလျှင် စစ်ထိုးမထွက်ဘဲ ဥယျာဉ်တော်မှာ မြို့သို့ ဝင်တော်မူ၏။
သူခိုးတို့လည်း မင်းကြီး စစ်သည်ဗိုလ်ပါနှင့် စစ်တိုက်ရန်လာသည်ဟု ကြားလျှင် ပစ္စန္တရာဇ်မှ ပြေးကြကုန်၏။
ကောသလမင်းကြီးလည်း မြတ်စွာဘုရား၏ ဒေသနာတော်ကို ကြားနာြ့ပီးလျှင် စစ်ထိုးမသွားတော့ဘဲ မြို့တော်သို့ ဝင်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ဗာရာဏသီမင်းသည် - ယခုအခါ အာနန္ဒာ။
ပညာရှိအမတ်ကြီးသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၂) ပြောင်းများစွန့်၍၊ ပြောင်းတစ်စေ့၊ ရှာလေ့ မျောက်ပမာ။
ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတ် ပြီး၏။
စလေရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
စလေရွာ (Salay)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ မကျီးကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၀၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကျီးကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၃၆ ဦး၊ မ ၃၇၅၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ၎င်းရွာသည် စလေမြို့ပေါ်ရှိ ရပ်ကွက်များ ဖြစ်သွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငှက်ပျောတော (မြောက်)ရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းဖျော့ရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
အင်းဖျော့ရွာ (Innhpyawt)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၁၆ ဦး၊ မ ၃၁၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအမည်မှာ အင်ဖျော့ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော့ဒေးချိန်ရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ကော့ဒေးချိန်ရွာ(Kawtdaychein)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ကျုံဘိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၄၆၃ ဖြစ်သည်။ အရပ်အခေါ်မှာ ကော့ဒိန်ချိန် ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျုံဘိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၇၃၂ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၄၄၄ ဦး နေထိုင်သည်။ ကော့ကရိတ်မြို့နယ် မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်း ၃၉ ရွာတွင် ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရန်းကင်းစံရာ (အရှေ့ကျွန်း)ရွာ၊ ရန်ကင်းစံရာ
ရန်းကင်းစံရာ (အရှေ့ကျွန်း)ရွာ၊ ရန်ကင်းစံရာ
ကင်းတက်ရွာ၊ ရွာငံမြို့နယ်
ကင်းတက်ရွာ (Kintet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ရွာငံမြို့နယ်၊ မြို့ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၈၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြို့ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၅၆ ဦး၊ မ ၂၁၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကာလုကုန်း / ဆယ်အိမ်စု
ကာလုကုန်း / ဆယ်အိမ်စု
နန့်လှိုင်ရွာ၊ ဗန်းမော်မြို့နယ်
နန့်လှိုင်ရွာ(Namhlaing)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ ဗန်းမော်မြို့နယ်၊ နန့်လှိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၈၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန့်လှိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၆ ဦး၊ မ ၅၉၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၁၇၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗန်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်မော်ပျဉ်ရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
နမ့်မော်ပျဉ်ရွာ (Nammawpyin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ စုံလောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၅၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စုံလောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၈၉ ဦး၊ မ ၃၀၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၅၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကောက်သော် မစားလောက်၊ ဖြောင့်သော် စားမနိုင်
ကောက်သော် မစားလောက်၊ ဖြောင့်သော် စားမနိုင် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
တံငါသည်သည် ကောက်သော ငါးမျှားချိတ်ဖြင့် တစ်နေကုန် ငါးမျှားသည့်တိုင်အောင် လှေတစ်စင်းစာ ငါးမရနိုင်၊ မုဆိုးသည် ဖြောင့်သော မြားမြင့် သားကောင်ကို ပစ်ခတ်လျှင် တစ်နေ့တည်း လှေတစ်စင်းစာမက ရနိုင်သကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်သော နည်းလမ်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုသော် ဝဝလင်လင် မစားရ၊ ဖြောင့်မှန်သော နည်းလမ်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုပါက စားမကုန်နိုင်အောင် ကြွယ်ဝမည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ထွက်ပလွတ်ရွာ၊ ထွတ်ပလွတ်
ထွက်ပလွတ်ရွာ၊ ထွတ်ပလွတ်
ဆုံလဲရွာ၊ ဆုံလဲ
ဆုံလဲရွာ၊ ဆုံလဲ
ကံပေါက် (အနောက်)ရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
ကံပေါက် (အနောက်)ရွာ (Kanpauk(West))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ ဖွားစောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၄၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖွားစောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၀၆ ဦး၊ မ ၁၅၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၂၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တလုပ်ထော်
တလုပ်ထော်
ရန်ကင်းစံရာရွာ၊ ရန်ကင်းစံရာ
ရန်ကင်းစံရာရွာ၊ ရန်ကင်းစံရာ
ကောက်သင်းကောက်က အနှံကြီးကြိုက်
ကောက်သင်းကောက်က အနှံကြီးကြိုက် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
ကောက်သင်းကောက်သူ ဖြစ်လျက် အနှံကြီးကို လိုချင်သကဲ့သို့ မိမိအခြေအနေနှင့် မမျှသော အရာကို မျှော်မှန်းသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
စန်း၊ ဒေါ် အင်ဒီပင်းဒင့်
မြန်မာ နိုင်ငံရှိ မြန်မာ အမျိုးသမီး များတွင် ပထမဆုံး သတင်းစာ ဆရာမ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သူ ဒေါ်စန်းယုံ (ခေါ်) ဒေါ်စန်း ဖြစ်သည်။ ဒေါ်စန်းသည် မန္တလေးမြို့သူ ဖြစ်သည်။ ဒေါ်စန်းကို ၁၈၈၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ( ၁၂၄၈ ခုနှစ်၊ တပို့တွဲလ) တွင် မန္တလေးမြို့ ရွှေခြည်ထိုးရပ်၊ အဘ ဦးဖိန်း၊ အမိ ဒေါ်ရှု တို့မှ ဖွားမြင်သော သမီးဦး ဖြစ်သည်။ ငယ်နာမည် မှာ မစန်းယုံဖြစ်သည်။ မစန်းယုံ၌ အသက်ကြီးစဉ်ငယ်လိုက် အားဖြင့် မစန်းယုံ၊ မစန်းမြ၊ မစန်းရှင်နှင့် မောင်ကိုကိုဟူ သော မွေးချင်းပေါက်ဖော် လေးယောက်ရှိသည်။ ဒေါ်စန်းသည် မိခင် ဒေါ်ရှု၏ အားပေးမှုဖြင့် ငယ်ရွယ်စဉ် ကပင် မြန်မာစာပေတွင် ထူးချွန်ခဲ့သူ အမျိုးသမီးတဦး ဖြစ်သည်။
ဒေါ်စန်းသည် မော်လမြိုင် မော်တင်လိန်း ကျောင်းမှ မူလတန်း ဆရာဖြစ် စာမေးပွဲကို အောင်ခဲ့သည်။ ယင်းနောက် တောင်ငူမြို့ နော်မန်ကျောင်းတွင် ဆရာမအဖြစ် အမှုထမ်းသည်။ နော်မန် ကျောင်းတွင် မူလတန်းပြ ဆရာမ အဖြစ် အမှု ထမ်းခဲ့စဉ် လုပ်ဖော် ကိုင်ဖက် အလယ်တန်းပြ ဆရာကြွက်နှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် မကြာမီ ကွယ်လွန် သွားခဲ့၍ မစန်းယုံမှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မုဆိုးမ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ဒေါ်စန်းသည် ဆရာမ အဖြစ် အမှုထမ်းချိန်မှ စ၍ သတင်းစာ မဂ္ဂဇင်းများ၌ ဝတ္ထု၊ ဆောင်းပါးများ ရေးသားမှုဖြင့် စတင် ဝင်ရောက် လာခဲ့သည်။ ဒေါ်စန်းသည် သူရိယမဂ္ဂဇင်း ဝတ္ထုတို ပြိုင်ပွဲတွင် "မစန်းကြည့်" ဝတ္ထုဖြင့် ပထမဆု ဆွတ်ခူးခဲ့ရသည်။ သူရိယမဂ္ဂဇင်း ဝတ္ထုတို ပြိုင်ပွဲတွင် ပထမဆု ရခဲ့သော အမျိုးသမီး စာရေးဆရာမ ဒေါ်စန်းကို ဆရာကြီး သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းက "စာဆိုတော် ဒေါ်စန်း" ဘွဲ့ လေးချိုးကြီး ကိုပင် ရေးစပ်ခဲ့သည်။
ဒေါ်စန်းသည် "ပုဏ္ဏမီ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာမ" ဟူသော ကလောင် အမည်များဖြင့် ဝတ္ထုတိုများ၊ ပညာ့ အလင်း မဂ္ဂဇင်းတွင် မာတလိနှင့် ဝိသကြုံ စကားပြောခန်း၊ နိုင်ငံရေး ဆောင်းပါးများ အများအပြား ရေးသား ခဲ့သည်။ ယင်းသို့ ကျောင်းဆရာမ အဖြစ်နှင့် သတင်းစာ နယ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက် လာသည်။ အတော်အသင့် ထင်ရှား လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းဆရာ များသည် သတင်းစာ များ၌ ဆောင်းပါး ဝတ္ထုများ ရေးသားမှု မပြုရ၊ ရေးသားလိုလျှင် ပညာရေး မင်းကြီး ခွင့်ပြုချက် ရယူ ရမည်ဟု နယ်ချဲ့ ဗြိတိသျှတို့၏ စည်းကမ်း သတ်မှတ်ချက် ထွက်ပေါ် လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် သတင်းစာ နယ်ပယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်တဦး ဖြစ်သည့် သူရိယ အယ်ဒီတာ ဦးဘသန်းနှင့် ခင်မင် ရင်းနှီး လာခဲ့ကာ နောက်အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်။ ဦးဘသန်းနှင့် အိမ်ထောင် ပြုပြီးနောက် ကျောင်းဆရာမ အလုပ်မှ နုတ်ထွက်ကာ "ရောင်နောက် ဆံထုံးပါ" ဆိုသလို ၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်။ ဒေါ်စန်း၏ ဒုတိယ ခင်ပွန်း ဦးဘသန်းသည် ပထမ အိမ်ထောင် ဆရာကြွက်ကို အစွဲပြု၍ "ကြွက်စုတ်ကြီး အခန်း" ဟူ၍ ပင်တိုင် ကဏ္ဍတခု ဖွင့်ကာ ရေးသားခဲ့ရာ ထင်ရှား လူကြိုက်များခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကိုလိုနီ နယ်ချဲ့ ဗြိတိသျှနှင့် မဆက်ဆံရေး ခေါင်းတည်ကာ စာအုပ်များ ရေးသားခဲ့ရာ လူကြိုက် များခံ၍ ဝင်ငွေ ကောင်းလာခဲ့သည်။ သို့သော် ဝင်ငွေ ကောင်းလာခဲ့ခြင်း ကပင် ဦးဘသန်းကို အရက် စွဲသွား စေခဲ့ပြီး ဒေါ်စန်းတို့ အိမ်ထောင်ရေး နှစ်နှစ်ခန့် အကြာတွင် ပြိုကွဲ သွားခဲ့ရသည်။
ဒေါ်စန်း ထုတ်ဝေသော "အင်ဒီပင်းဒင့်" သတင်းစာသည် အထူး အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည်။ လူထု ပရိသတ် ကလည်း လက်ခံ ခဲ့သည်။ ဦးကွာစီ ဟူသော ကလောင် အမည်ဖြင့် နယ်ချဲ့ အစိုးရ၏ အုပ်ချုပ်ရေး စနစ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန် ရေးသား ခဲ့သည်။ မြန်မာ လူထု ပရိသတ်နှင့် အထူး ဟပ်မိသည်။ သို့သော် နယ်ချဲ့ အစိုးရ၏ အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးမှုကို မကြာခဏ ခံရ ရှာသည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ကုလား - မြန်မာ အဓိကရုဏ်း ဖြစ်ပွားသော အခါ နယ်ချဲ့ အင်္ဂလိပ် တို့၏ သွေးထိုး ပေးမှုကြောင့် သတင်းစာတိုက် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရ ရှာပြန်သည်။ အင်ဒီပင်းဒင့် သတင်းစာတိုက်ကို လုံးဝ ပိတ်လိုက် သော်လည်း ဒေါ်စန်းသည် နိုင်ငံရေး လောကတွင် "အင်ဒီပင်းဒင့် ဒေါ်စန်း" ဟူ၍ ပိုမို ထင်ရှား လူသိ များလာသည်။ အင်ဒီပင်းဒင့် သတင်းစာကို ၁၉၂၅ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၇ ရက်နေ့မှ စတင် ထုတ်ဝေ လာခဲ့ရာ ရပ်ဆိုင်းချိန်၊ ၁၉၃၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၉ ရက် အထိ ဆိုလျှင် သတင်းစာ၏ သက်တမ်းမှာ ၁၄ နှစ်နှင့် ၇ လကျော် ရှိခဲ့သည်။
မြန်မာ ဘာသာ အားဖြင့် အင်ဒီးပင်းဒင့် သတင်းစာ ဆိုသော်လည်း ယခုခေတ် သတင်း ဂျာနယ်များ ကဲ့သို့ တပတ် တကြိမ် ထုတ်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် မြန်မာ ဘာသာဖြင့် ဂျာနယ်ဟု အမည် မတပ်ဘဲ သတင်းစာဟု ခေါ်ဝေါ်ပြီး အင်္ဂလိပ် ဘာသာဖြင့် Independent Weekly ဟု ရေးသားခဲ့ရာ တပတ် တကြိမ်ထုတ် ဖြစ်ကြောင်း အင်္ဂလိပ် ဘာသာဖြင့် ရေးသားချက်က သာသာ ထင်ရှား စေသည်။ အင်ဒီပင်းဒင့် သတင်းစာကို တပတ်လျှင် တကြိမ် စနေ နေ့တိုင်း ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး အရွယ်အစားမှာ ၁၀" x ၉" ဖြစ်သည်။ စာပေဗိမာန်မှ ထုတ်ဝေသည့် စာနယ်ဇင်း သမိုင်း စာတန်းများပါ ဆရာမကြီး ဒေါ်ကြန်၏ "အမျိုးသမီး များနှင့် စာနယ်ဇင်း လောက" စာတန်းတွင်မူ အင်ဒီပင်းဒင့် သတင်းစာ၏ အရွယ်အစားမှာ အလျား ၁၀" x အနံ ၁၂" ဟု ဆိုသည်။ ရောင်းဈေးမှာ တစောင်လျှင် လေးပဲ သတ်မှတ်ကာ စာမျက်နှာ ၂၅ မျက်နှာခန့် ပါသည်။
သတင်းစာ မျက်နှာ အဖုံးတွင်လည်း သတင်းစာ အမည်၊ စတင် ထုတ်ဝေသည့် နှစ်၊ အတွဲ၊ အမှတ်၊ ထုတ်ဝေသည့် ရက်စွဲနှင့် အယ်ဒီတာ အမည် တို့ကို အင်္ဂလိပ် မြန်မာ နှစ်ဘာသာဖြင့် ရေးသား ထားသည်။ သတင်းစာ အမည်ကို မြန်မာလို အယ်ဒီပင်းဒင့် သတင်းစာ၊ အင်္ဂလိပ်လို Independent Weekly ဟု ဖော်ပြသည်။ မြန်မာလို အယ်ဒီတာ မစန်းဟု ဖော်ပြပြီး အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် Lady Editor Ma Sanဟု ရေးသား ထားသည်။
စမ်းစုရွာမရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
စမ်းစုရွာမရွာ (Sansuywarma)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ မကျီးကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၂၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကျီးကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၅ ဦး၊ မ ၁၀၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
စန်း၊ ဒေါ် အင်ဒီပင်းဒင့်
ဒေါ်စန်းသည် ၁၉၃၁ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်း ခဲ့သော (The National council of Burmese Women) ခေါ် "မြန်မာ အမျိုးသမီး နေရှင်နယ် ကောင်စီ" အသင်းကြီး တွင်လည်း အဓိက အသင်းသူ တဦး အဖြစ် ပါဝင် ခဲ့သည်။ မြန်မာ အမျိုးသမီးများ အကြောင်းကို နိုင်ငံခြား သတင်းစာ များ၌ ပုတ်ခတ် ရေးသားလျှင် ကန့်ကွက်၍ ရေးသား ဖော်ပြသည်။ အမျိုသမီး အခွင့်ရေး ရရှိရေး အတွက်လည်း တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။ ဒေါ်စန်းသည် ဝံသာနု စိတ်ဓာတ်၊ မျိုးချစ် စိတ်ဓာတ် အပြည့်အဝ ရှိသူ အမျိုးသမီး ဖြစ်၍ ဘီးဆံပတ် အမြဲ ထုံးလေ့ ရှိသည်။ ဆံပင်ကို ဖိုးရိုးဖားလျား ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ထားလေ့ မရှိ။ သူ့ဆံပင်မှာ သပ်သပ်ယပ်ယပ် အမြဲ ရှိသည်။ ယောလုံချည် ဝတ်သည်၊ ပင်နီ အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်သည်။ ယောဂီရောင် ပဝါ အမြဲ ခြုံလေ့ ရှိသည်။
စမ်းစုရွာမရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စန်း၊ ဒေါ် အင်ဒီပင်းဒင့်
နယ်ချဲ့ အစိုးရသည် ၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် ခွဲရေး တွဲရေး ပြုလုပ်ရာ၌ ယင်း အစည်းအဝေးသို့ သတင်းစာ ဆရာများ လုံးဝ ဝင်ခွင့် မပြုခဲ့၊ ဒေါ်စန်းသည် ယင်း တားမြစ် ပိတ်ပင်ချက်ကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ သတင်းစာ ဆရာ တို့၏ အခွင့်များ အပြည့်အဝ ရရှိရန် နယ်ချဲ့ အစိုးရကို အတိအလင်း တိုက်ပွဲ ဝင်ခဲ့သည်။
ဒေါ်စန်းသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ပြီးသော အခါ ယုဝတီ ဂျာနယ်တွင် အယ်ဒီတာ အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။ "ဒေါ်ကွာစီ" ဟူသော ကလောင် အမည်ဖြင့် အမျိုးသမီး ရေးရာကို ဟာသ နှော၍ ရေးသား ခဲ့သည်။ မြန်မာ့ အသံ တွင်လည်း နိုင်ငံတော် ပြန်လည် ထူထောင်ရေး၊ အမျိုးသမီး ကဏ္ဍနှင့် ဆိုင်သော အသံလွှင့်ချက် များကို "ထွေရာ စိတ်ကူး" အခန်းဖြင့် ထုတ်လွှင့် ခဲ့သည်။ ဒေါ်စန်း၏ အသံလွှင့်မှု များကို ပရိသတ် စိတ်ဝင်စား နှစ်သက် ခဲ့သောကြောင့် ရန်ကုန်မြို့ လမ်း ၄ဝ ရှိ သုဓမ္မာ စာပုံနှိပ်တိုက်မှ "ထွေရာစိတ်ကူး" အမည်ဖြင့် စာအုပ် ထုတ်ဝေ ခဲ့သည်။ ဒေါ်စန်းသည် မြန်မာနိုင်ငံ သတင်းစာ ဆရာ အသင်း၏ အသင်းသား တဦး ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး အမျိုးသမီး သတင်းစာ ဆရာမ အဖြစ် လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံရေး၊ လွတ်လပ်ရေးနှင့် အမျိုးသမီး ရေးရာ များတွင် စွမ်းစွမ်းတမံ ဆောင်ရွက်ချက် များဖြင့် လည်းကောင်း ထင်ရှား လာခဲ့သော မြန်မာ အမျိုးသမီး တဦး ဖြစ်သည်။
ဒေါ်စန်းသည် ၁၉၅ဝ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၃ ရက်နေ့၊ နံနက် ၅ နာရီတွင် ရန်ကုန်မြို့ အရှေ့ပိုင်း ဂန္ဒီဆေးရုံကြီး၌ ကင်ဆာ ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန် သွားခဲ့သည်။ ဒေါ်စန်း ကွယ်လွန်သော အခါ အသက်မှာ ၆၄ နှစ်မျှ ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ သတင်းစာ ဆရာ အသင်း၏ အသင်းသား ဖြစ်၍ ဩဂုတ်လ ၄ ရက် နံနက် ၁ဝ နာရီတွင် ဒေါ်စန်း၏ ရုပ်ကလာပ်ကို အသင်းမှ ဦးဆောင်ကာ အသင်းတိုက် တည်ရာ ၂၂ - ၂၄၊ ပန်းဆိုးတန်း လမ်းသို့ သယ်ဆောင် ဂုဏ်ပြု ထားခဲ့သည်။ ယင်းလ ၅ ရက်နေ့၊ နေ့လယ် ၂ နာရီ အချိန်တွင် တာမွေ သုဿာန်သို့ စည်ကား သိုက်မြိုက်စွာ ပို့ဆောင် သင်္ဂြိုဟ်မှု ပြုခဲ့ကြသည်။
ငှက်ပျောတော (တောင်)ရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
ငှက်ပျောတော (တောင်)ရွာ (Hngetpyawtaw(South))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ ဆင်ရှင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၁၀၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မရူကထောင်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
မရူကထောင်ရွာ(Marukahtaung)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ဖုန်ကရော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၈၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖုန်ကရော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၀ ဦး၊ မ ၃၀၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၆၂၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုမ်မရွာ၊ ရွာငံမြို့နယ်
အုမ်မရွာ (Ongma)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ရွာငံမြို့နယ်၊ မြို့ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၈၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြို့ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၅၆ ဦး၊ မ ၂၁၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွာငံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရဲသေဉ်ရံ
ရဲသေဉ်ရံ (ရဲသင်ရံ လည်းခေါ်) သည် ပဲခူး၌ ဗညားဦး မင်းပြုစဉ်ကပင် အမှုထမ်းသော အမတ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မထင်ရှား။ ဒဂုံသို့ပြေးသော ဗညားနွဲ့က သမိန်မရူးကို နိုင်သည်နောက် သမိန်ဇိပ်ဗြဲကို ခေါင်းဆောင်တင်ကာ ဗညားနွဲ့ထံ သစ္စာခံသည်။ နောင် ဗညားနွဲ့က ရာဇာဓိရာဇ် နာမံတော်ခံကာ မွန် ၃ ရပ်ကို မင်းပြုသည်နောက် ဟံသာဝတီ-အင်းဝ တိုက်ပွဲများဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။ သမိန်ဘွဲ့လည်း ရသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မွန်လူမျိုးများ
သံပြာ၊ တီ၊ ဒေါက်တာ
ငယ်စဉ်ဘဝ
ဒေါက်တာ တီသံပြာ၏ နာမည်အပြည့်အစုံမှာ (Theodore Tha Bya)ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘုရားသခင် ပေးသော သံပြာ ဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာ တီသံပြာ ခေါ် စောတီသံပြာကို (၁၈၄၂)ခုနှစ် ပုသိမ်မြို့အပိုင် ကျုံလာရွာတွင် မွေးဖွားသည်။ (၆)နှစ်သားအရွယ်တွင် ဖခင်သေဆုံး၍ မိခင်၏ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်မူ့ဖြင့် ကြီးပြင်း လာခဲ့ရသည်။ စောတီသံပြာသည် ငယ်စဉ်က မိခင်၏ သွန်သင်မှုကို တသွေမတိမ်းနာခံတတ်သော သားလိမ္မာ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ် ကလေးအရွယ် ကပင် ကျွဲကျောင်းပြီး ဝမ်းစာရှာဖွေပြီး မိခင်၏ ဝန်ထုပ်ကို ကူညီ ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။ စောတီသံပြာ (၈)နှစ်သားအရွယ်တွင် ကျုံလာရွာကို ဓားပြများ ဝင်ရောက် မီးရှို့သဖြင့် တစ်ရွာလုံးပြာကျခဲ့လေသည်။ ထိုကြောင့် ကျုံလာ ရွာထက် ပိုမိုလုံခြုံသည့် ကျုံတာ ရွာသို့ တစ်ရွာလုံး ပြောင်းရွေ့ နေထိုင်ရလေသည်။ ငယ်စဉ်ကပင် ကြည့်တတ်၊ မှတ်တတ် လေ့လာ စူးစမ်းတတ်ခြင်းနှင့် နားလည် လွယ်ကူတတ်သော မွေးရာပါ ပင်ကို အရည်အချင်းများ ရှိသောကြောင့် ဦးလေးတော်သူ ဦးရွှေငုံက သူ၏ ဆေးပညာ အရိုက်အရာကို ခံယူစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ဦးလေး ဦးရွေငုံက ဆေးမြစ် များကို တူး၍ မှတ်သား စေလေသည်။ စောတီသံပြာ လည်း ဦးလေး ခိုင်းသမျှကို ဂရုတစိုက် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ကာ မှတ်သားစေလေသည်။ စောတီသံပြာ (၁၀)နှစ်သားအရွယ်တွင် ဒုတိယ စစ်ပွဲ ဖြစ်လာသဖြင့် သူတို့သားအမိမှာ ကျုံတာရွာတွင် ဆက်လက်မနေနိုင်တော့ပဲ ပုသိမ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ကြရလေသည်။
ပညာသင် ဘဝ နှင့် ပုသိမ်
ပုသိမ်တွင် အမေရိကန်နှစ်ခြင်း သာသနာပြုအဖွဲ့မှ ဖွင့်လှစ်သော သာသနာကြောင်း၌ သူပညာ သင်ကြားခွင့်ရခဲ့သည်။ ထိုသာသနာကျောင်း ကရင်စာကို အဓိက ထားသင်ကြားပြီး ပထဝီ၊ သင်္ချာ စသော ကျောင်းစာများအပြင် တောင်းပလုံးယက်ခြင်း၊ လက်သမားလုပ်ငန်းစသည့် လက်တွေ့အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာများကိုလည်း တွဲဘက် သင်ကြားပေးသည့် ကျောင်းလည်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုကျောင်းသည် နောင်တွင် ကိုးဆူ အကယ်ဒမီကျောင်း ဖြစ်လာ လေသည်။ ထိုစဉ်က သူသင်ကြားရသော ကရင်စာများမှာ အမေရိကန် နှစ်ခြင်း သာသနာပြု အဖွဲ့မှ ဒေါက်တာ ဂျော်နသန်ဝိတ် (၁၈၃၀)ခုနှစ်တွင် တီထွင်သောစကောကရင်စာ နှင့် (၁၈၄၀)ခုနှစ်က ဘုန်းတော်ကြီး ဘရေတန် တီထွင်သော ပိုးကရင်စာ တို့ဖြစ်သည်။ ပိုး၊ စကော စာနှစ်မျိုးလုံးမှာ မြန်မာ၊ မွန်ဗျည်းအက္ခရာအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ် မြန်မာ ဒုတိယစစ်ပွဲအပြီး မွန်နှင့် မြန်မာနယ်များကို အင်္ဂလိပ် စစ်တပ်က သိမ်းပိုက်လိုက်သည့် အခါတွင် မော်လမြိုင်၌ အခြေပြုနေသော အမေရိကန်နှစ်ခြင်း သာသနာပြုအဖွဲ့သည် ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွေ့ အခြေချ လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် အောက်မြန်မာပြည်ရှိ ပုသိမ်၊ ပြည်၊ ပဲခူးစသော ဒေသများ၌ သာသနာပြုလုပ်ငန်း စတင်ဆောင်ရွက်နေတော့သည်။ သာသနာပြု လုပ်ငန်း များ မှာ သာသနာပြု လုပ်ငန်း သက်သက် မဟုတ်ဘဲ စာပေသင်ကြားမှု နှင့် ဆေးဝါး ကုသမှုများကိုလည်း ပူးတွဲဆောင်ရွက်သဖြင့် ဒေသခံလူမျိုးများမှာ စာပေများ တတ်မြောက်လာကြပြီး သာသနာပြု လုပ်ငန်းအဖို့လည်း ပိုမို၍ အခြေခိုင် မြဲလာခဲ့သည်။ (၁၈၅၄) ခုနှစ်တွင် ပုသိမ်နှင့် ဟင်္သာတသို့ သာသနာပြုမှု စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
အမေရိကား သို့
ဓနုဖြူမြို့တွင် ဘုန်းတော်ကြီး ဒီအယ်လ်ဘရေတန် တည်ထောင်သော သာသနာပြု ကျောင်းဖွင့်ပွဲတွင် စောတီသံပြာတို့ သားအမိ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ စောတီသံပြာ တို့ သားအမိ နှင့် ရန်ကုန်မြို့မှ ရောက်ရှိလာသော သာသနာပြုဆရာ မစ္စတာဗင်တန် တို့ ဇနီးမောင်နှံ နှင့် ပထမဦးဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သာသနာပြုဆရာ မစ္စတာဗင်တန်တို့ ဇနီးမောင်နှံသည် စောတီသံပြာ ၏ ဖျတ်လတ်မှုကို သဘောကျသည်။ ထို့ကြောင့် ဓနုဖြူမှ အစည်းအဝေးပွဲ ပြီးသည့်အခါ စောတီသံပြာကို ရန်ကုန်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မှ တဆင့် အမေရိကန်သို့ ပညာသင် ခေါ်ဆောင် သွားရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မစ္စတာဗင်တန်သည် သာသနာ လုပ်ငန်းတွင် မနားမနေ လုပ်ဆောင်ရာမှ ပင်ပန်းမှု ဒါဏ်များကြောင့် (၁၈၅၈) ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန် သွားခဲ့ရာ စောတီသံပြာ၏ အမေရိကန်သို့ ပညာသင်သွားရန် အစီအစဉ်မှာ ယာယီရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ရှိစဉ် သာသနာပြု ဆရာ မစ္စတာအင်ဂေါင်၏ ဇနီး မစ္စအင်ဂေါင်၏ ကျေးဇူးဖြင့် တီသံပြာအ မေရိကန်သို့သွားရန် အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လာပြန်သည်။ မစ္စတာအင်ဂေါင်လ်တို့၏ ဇနီးမောင်နှံမှာ မော်လမြိုင် ရန်ကုန် နှင့်ရခိုင် တို့တွင် အတူတကွ သာသနာပြု ဆောင်ရွက်ခဲ့ သူများဖြစ်သည်။ သာသနာပြုနေစဉ်မှာပင် မစ္စတာအင်ဂေါင်လ် (၁၈၅၆)ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ (၁၈၆၅)ခုနှစ်တွင် မစ္စတာ အင်ဂေါင်လ် ၏ ဇနီး မစ္စက်အင်ဂေါင် အမေရိကန် သို့ ပြန်မည်ဖြစ်ရာ တီသံပြာလည်း လိုက်ပါခွင့်ရခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် တီသံပြာသည် (၂၃)နှစ် သာရှိသေးသည်။
ပညာသင်ကြားရေး အခက်အခဲ
ဖြစ်သည့်နည်းနှင့် အမေရိကန်သို့ လိုက်လာခဲ့ရသဖြင့် ပထမဦးဆုံး ရင်ဆိုင်ရသော အခက်အခဲမှာ စားရေး သောက်ရေးပင် ဖြစ်လေသည်။ ဒုတိယ အခက်အခဲမှာ ပညာ သင်ကြားခွင့် ရရေးပင် ဖြစ်လေသည်။ တီသံပြာ အမေရိကန်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ပထမဦးဆုံး နယူးယောက်တွင် အခြေချဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘော့စတွန်သို့ ရောက်လာသည်။ သူ ပထမ ဦးဆုံး လုပ်ရသော အလုပ်မှာ သတင်းစာရောင်းသော လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ ကျောင်းနေရန် အတွက် သတင်းစာ ရောင်းရင်း ငွေကြေး စုဆောင်းသည်။ ထို့နောက် မီးရထား ကုမ္ပဏီ တခု၌ မီးရထားလမ်း ဖောက်လုပ် သည့် လုပ်ငန်းတွင် မြေတိုင်းစာရေးအဖြစ် အလုပ်ရသည်။ မီးရထားလမ်း ပြီးသောအခါ ဇလီဖားတုံးများကို ဦးချိုဖြင့် ကော်သွားတတ်သော ကျွဲရိုင်းများကို ပစ်ခတ် ရသော အလုပ် ရပြန်သည်။
ပထမဆုံး မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့
ဤနည်းဖြင့် စောတီသံပြာ မိမိ ကျောင်းစရိတ် ကို မိမိရှာကာ ပညာသင်ကြားခဲ့ရာမှ မန်ချက်စတာ တက္ကသိုလ်၌ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့လေသည်။ အလုပ် လုပ်ရင်းမှ ပညာကို ဆက်လက် သင်ကြားခဲ့ရာ (၆)နှစ်အကြာ (၁၈၇၁)ခုနှစ်တွင် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကိုဆွတ်ခူး ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ထပ်နှစ် နှစ်ဆက်လက်သင်ကြားခဲ့ပြီး မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို ဆက်လက် ရရှိပြန်သည်။ ထိုခေတ် က အမေရိကန်လို နိုင်ငံမျိုးတွင် မြန်မာ နိုင်ငံသားများ အနက် ပထမဆုံး မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို ဆွတ်ခူးရရှိသူမှာလည်း သူပဲဖြစ်သည်။ အရပ်အမောင်း ၆ပေလောက်ရှိသည်။ မျက်နှာမှာ (၄)ထောင့် ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။ အလွန် တည်ကြည် ခန့်ညားသည်။ ဘွဲ့ရပြီးသောအခါ သူ့အား အလုပ်ခန့်ရန် လိုသူများ အများအပြားရှိသော်လည်း မိမိအမျိုးသားကို ပြန်လည်အလုပ်အကျွေးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသော တီသံပြာသည် မည်သည့် နိုင်ငံသား၏ အလုပ်ကိုမှ လက်ခံခြင်း မပြုခဲ့တော့ ဘာသာရေး ဆိုင်ရာ စာပေများကို လေ့လာဆည်းပူးခဲ့သည်။
မြန်မာပြည် ပြန်ရောက်ခြင်း
အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု မှ မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ဖြင့် ပြန်လာသူဖြစ်၍ ထိုစဉ်က ဗြတိသျှ အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရားက ဌာနဆိုင်ရာ ရာထူးဖြင့် ဆွဲဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် အလုံရပ် ပဲခူး ကရင်ကျောင်း ၏ ကျောင်းဆရာ အဖြစ်နှင့် မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ နှစ်ခြင်း အသင်းတော်ကြီး၏ အကျိုးဆောင် အတွင်းရေးမူး အဖြစ်သာ အမှုတော်ကိုထမ်းခဲ့သည်။  ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဦးစွာပထမ ပဲခူးကရင် အထက်တန်းကျောင်း ယခု အထက (၁)အလုံတွင် ကျောင်းဆရာ ဝင်လုပ်သည်။ ထို့နောက် မိမိအမျိုးသား အတွက် စာအုပ်များကို ပြုစုရေးသားခဲ့ရာ စုစုပေါင်း (၂၅)အုပ် ပြုစုနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသို့ မိမိ အမျိုးသားများ အတွက် ပြန်လည် အကျိုးပြုနိုင်ခဲ့သော အကျိုးထူးကြီးမှာ သူ့အား ပညာရေး လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ပထမဆုံး တက်ပို့ပေးခဲ့သော သာသနာပြုဆရာ ဗင်တန်၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း တီသံပြာ မမေ့ခဲ့ချေ။ ထိုကြောင့် ကျေးဇူးရှင်အတွက် သူ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး ဗင်တန် ခန်းမဆောင်ကို ဆောက်လုပ်ခဲ့လေသည်။ သူသည် တဘက်တွင် ကျောင်းဆရာဖြစ်၍ တဘက်တွင် သာသနာအကျိုးဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဒေါက်တာဖြစ်ပြီ
ယင်းသို့ ကျောင်းအုပ်အဖြစ်အမှု့ထမ်းရင်း တဘက်မှာလည်း ခရစ်ယာန်အကျိုးကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် ဆရာကြီးသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာစာပေကို ပြုစုခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန် သာသနာ ပြန့်ပွားရေး နှင့် စာပေပို့ချမှု လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော တီသံပြာ အား ဂိုချက်စလား တက္ကသိုလ်မှ ဘာသာတရား နှင့် ဆိုင်သော ဂုဏ်ထူးပါရဂူ (D-D)ဘွဲ့ကို ထပ်မံချီးမြင့်ခဲ့လေသည်။ သူသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ စာပေပြုစုမှု အတွက် ခရစ်ယာန် စာပေ ဒေါက်တာဘွဲ့ ကို ဆွတ်ခူးရရှိသည် ဆရာကြီး၏ ဘွဲ့အပြည့်အစုံမှာ (MADD) ဖြစ်သည်။
ဒေါကလူ ဖွဲ့စည်းခြင်း
ဒေါက်တာ တီသံပြာ သည် ပညာရေးနှင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာရေးအကျိုးကို ထမ်းဆောင်နေရာမှာ အမျိုးသားရေး ကိုလည်းမမေ့မလျှော့ (၁၈၈၁)ခုနှစ်၌ သူ ဦးဆောင်ဦးရွက် ပြုလျှက် ဒေါကလူ ခေါ် ကရင်အမျိုးသား အစည်းအရုံး ကို ပထမဆုံး တည်ထောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဒေါကလု ဟူသည့် ကရင်ဘာသာ၏ စကားအသံထွက်မှာ တစ်ပေါင်း တစ်စည်းတည်း တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကရင့်အမျိုးသား အစည်းအရုံး ၏ အတိုကောက် အခေါ်မှာ ကေအဲန်အေ ဖြစ်သည်။ ကေအဲန်အေကို ကရင်လူမျိုးတို့က ဒေါကလု ဟုခေါ်သည်။ ကေအဲန်အေ ကို (၁၈၈၁)ခုနှစ်တွင် ဖွဲစည်းခဲ့သည်။ ပထမဆုံး ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဒေါက်တာ တီသံပြာဖြစ်သည်။ ယင်းဒေါကလု ကရင် အမျိုးသား အစည်းအရုံးသည် အိန္ဒိယပြည် ကွန်ဂရက် ဖွဲ့စည်းခြင်း ထက်ပင် (၂)နှစ်စောသည်။ အိန္ဒိယပြည် အမျိုးသား ကွန်ဂရက် ကို (၁၈၈၃)ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
ဆောင်ရွက်ချက်များ နှင့် ရေးသားခဲ့သည့်စာအုပ်များ
၁၈၇၅ခုမှ ၁၈၈၁ခုထိရန်ကုန်တွင်သင်းအုပ်ဆရာ အဖြစ်လည်ကောင်း၊ ၁၈၈၅ခုတွင်မြူနီစီပယ်မင်းကြီးအဖြစ်လည်ကောင်း ၊အမေရိကန်သာသနာပြုနှစ်ခြင်းအဖွဲ့တွင်၁၈၇၅ခုမှ ၁၈၉၆ခုထိဆရာအဖြစ်လည်ကောင်း ၊ ရန်ကုန်တွင်ခိုကိုးရာမဲ့ကရင်များစောင့်ရှောက်ရေးအဖွဲ့တွင် ၁၈၉၁ခု မှ​ ၁၉၂ဝထိလည်ကောင်း၊ ကရင်အမျိုးသားအဖွဲ့(National Karen Association)တွင် ၁၈၈၁ခု မှ ၁၉၀၃ထိလည်ကောင်းတာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင်စာအုပ်ပေါင်းများစွာကိုလည်းအင်္ဂလိပ်ဘာသာသိုလည်ကောင်း ကရင်ဘာသာဖြစ်လည်းကောင်း ရေးသားခဲ့သည်။ ထင်ရှားသည့်စာအုပ်များမှာ Sormons in Karen; A Karen Arithmetic; A Kern Mensuration of Plane Surfaces With Land Surveying; Karen Customs Ceremonies and Poetry; The Karens; Their Persecutions and Hardsips, 1824-1854; The Karens and Their Progress 1854-1914; Karen Folk-lore Tales နှင့် ရော်ဘင်ဆင်ကရူဆိုးစာအုပ် ကရင်ဘာသာတို့မှာထင်ရှားခဲ့သည်။ ရိုချက်စတာတက္ကသိုလ်က၁၉၁၈ခုနှစ်တွင်ဘာသာရေး ဂုဏ်ထူးဆောင်ဒေါက်တာဘွဲ့ကိုချီးမြင့်ခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း
၁၉၂၀ ခုနှစ်အောက်တိုဘာ၂၉ရက်နေ့တွင် ဒေါက်တာတီသံပြာ သည်ကွန်လွန်သွားခဲ့သည်။
သာယာကုန်း (ခ) ထိန်တောရွာ၊ ကျောက်ဖြူတောင်
သာယာကုန်း (ခ) ထိန်တောရွာ၊ ကျောက်ဖြူတောင်
အမွေဆက်ခံသူ
အမွေဆက်ခံသူ သည် အစဉ်အဆက်အရ ပထမဦးဆုံး ဖြစ်သည်။ မိဖုရားတစ်ပါးသည် သားဦး သို့မဟုတ် သမီးဦးကို အမွေဆက်ခံသူယူဆ သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အသုံးပြုပုံခေါင်းစဉ်ကိုအမွေခံရဖို့လိုင်းအတွက်ပထမဦးဆုံးဖြစ်ပါတယ်ပေမယ့်သူတစ်ဦးထက်ပိုသောအရည်အချင်းပြည့်မီသူသည်အမွေခံ၏မွေးဖွားကြောင့်ရွှေ့ပြောင်းရနိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။
မည်သည့်ရာထူးအာဏာကိုမဆိုဆက်ခံမည့်သူကိုညွှန်ပြရန်ဥပမာအားဖြင့်နိုင်ငံရေးသို့မဟုတ်ကော်ပိုရေးရှင်းခေါင်းဆောင်တစ် ဦး ဟုသုံးနှုန်းသည်။
primogeniture ပုံစံအချို့ဖြင့်အုပ်ချုပ်သောမျိုးရိုးလိုက်စနစ်တစ်ခု တွင်အနာဂတ်မွေးဖွားမှုနှင့်မသက်ဆိုင်ဘဲရာထူးသို့မဟုတ်ရာထူး ဆက်ခံ မှုတွင် လုံခြုံစိတ်ချရ သူအဖြစ်အလွယ်တကူသက်သေခံနိုင်သည် ။ တစ်ခုက အမွေဆက်ခံသူယူဆ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်, အစဉ်မပြတ်လက်ရှိခေါင်းစဉ်-ကိုင်ဆောင်သူမှ (primogeniture ၏ပုံစံအရ) ကိုပိုမိုနီးကပ်စွာတရားဝင်သဘောအရ related တစ်စုံတစ်ယောက်၏မွေးဖွားခြင်းအားဖြင့်ဆက်ခံမှာ "ချနေခဲ့ပါတယ်" ဖြစ်နိုင်သည်။
လူတစ် ဦး တည်းမှသာအမွေဆက်ခံနိုင် သည့် မျိုးရိုးအမည်ကို သားမယားကိုင်ဆောင်သူတစ် ဦး ၏ကိစ္စတွင်အရှင်းလင်းဆုံးဥပမာမှာ တွေ့ရှိရသည်။ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆိုခေါင်းစဉ်တပ်သူသည်ကလေးများကိုမွေးထုတ်ပေးမည်ဆိုလျှင်ထိုကလေးများသည်ယခင်ကအမွေခံအမွေဆက်ခံဖူးသောမည်သူထက်မဆို ဦး စားပေးလိမ့်မည်။
အသက်အရွယ်နှင့်ကျန်းမာရေးမခွဲခြားဘဲ ကလေးမွေးဖွားခြင်းသည်အမြဲဖြစ်နိုင်သည်ဟု တရား ၀ င်စနစ်များစွာကယူဆသည် ။ ထိုသို့သောအခြေအနေများတွင်လူတစ် ဦး သည်လက်တွေ့ကျကျသဘောအရအမွေစားအမွေခံဖြစ်သော်လည်းဥပဒေအရပြောလျှင်အမွေစားအမွေခံဖြစ်နိုင်သည်။ အမှန်မှာ ဘုရင်မဗစ်တိုးရီးယား သည်သူမ၏ ဦး လေး ဘုရင်ဝီလျံ IV ကို ဆက်ခံ သောအခါ ကြေညာချက်၏အသုံးအနှုန်းသည် သတိပေးချက် တစ်ခုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည် ။
ာက်ျားများ-ဦး စားပေး primogeniture ၌သမီးများ
သမီးများ (နှင့်သူတို့၏မျိုးရိုးများ) သည်အမျိုးသားများ၏ ဦး စားပေးစံနှုန်းအတိုင်းပြုလုပ်သောဘွဲ့များ၊ သားများ (နှင့်သူတို့၏အမွေစားအမွေခံများ) တို့၌သာဆက်ခံနိုင်သောဘွဲ့များဆက်ခံနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာအမျိုးသမီးရောအမျိုးသားပါဆက်ခံရန်နေရာတစ်နေရာရပိုင်ခွင့်ရှိသည်၊ သို့သော်ထိုနေရာသို့ရောက်သောအခါအမျိုးသမီးတစ် ဦး သည်သူတို့၏အသက်အရွယ်၊ သူမ၏အသက်မခွဲခြားဘဲသူမ၏အစ်ကိုများနောက်တွင်ရှိနေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့်ပုံမှန်အားဖြင့်တစ် ဦး တည်းသောသမီးသည်အငယ်ဖြစ်သော်လည်းမည်သည့်အချိန်တွင်မဆိုထိုရာထူးကိုလက်ခံမည့်အစ်ကိုတစ်ယောက်မွေးဖွားလာနိုင်သည့်အတွက်အမွေဆက်ခံသူမဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်သူမသည်အမွေဆက်ခံသူဟုယူဆရသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ Queen Elizabeth II သည်သူမ၏ဖခင် George VI ဘုရင် ၏အုပ်ချုပ်မှုအတွင်းအမွေစားအမွေခံဖြစ်ခဲ့သည် ၊ အကြောင်းမှာမည်သည့်အဆင့်တွင်မဆို George သည်တရားဝင်သားတစ် ဦး ကိုမွေးဖွားနိုင်သည်။ {| class="wikitable" !
လက်ရှိအမွေခံများထင်ရှားသည်တည်းဖြတ်ပါ
! ! !
နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေး
နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးသည် ငွေကြေးအရင်းအနှီးများ၊ ကုန်ပစ္စည်းများ နှင့် ဝန်ဆောင်မှု များကို နိုင်ငံတကာနယ်နိမိတ်များ သို့မဟုတ် ပိုင်နက်များအား ဖြတ်သန်း၍ လဲလှယ်ဖလှယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ များစွာသော နိုင်ငံတို့တွင် ၎င်းသည် စုစုပေါင်း ပြည်တွင်းထုတ်လုပ်မှုတန်ဘိုး (GDP) ၏ ထူးခြားထင်ရှားသည့် ဝေစု ဟုဖော်ပြပါသည်။ နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးသည် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံး တည်ရှိနေစဉ်တွင် (ပိုးလမ်းမကြီး၊ ပယင်းလမ်း ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်း၏ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးနှင့် နိုင်ငံရေး အရေးပါမှုများသည် မကြာမီသော ရာစုနှစ်များတွင် မြင့်မားထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းတည်ထောင်ခြင်းများ၊ တိုးတက်လာသည့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်မှုများ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာကုန်သွယ်မှုများ၊ နိုင်ငံစုံကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများနှင့် ပြင်ပမှဝန်ဆောင်မှုပေးသူများနှင့် ဆောင်ရွက်ခြင်း တို့သည် နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးစနစ်အပေါ်တွင် အဓိကထိရောက်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်သည်။ တိုးမြှင့်လာသည့် နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကုန်သွယ်မှု ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်သွားရေးအတွက် အရေးပါလှသော လိုအပ်ချက် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတကာ ကုန်သွယ်ရေးမရှိပါက နိုင်ငံများသည် ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများကို ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်သည့် နယ်နိမိတ်များအတွင်းတွင်သာ ထုတ်လုပ်မှုပြုရန် ကန့်သတ်ထားလိမ့်မည်။
နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးသည် အခြေခံသဘောတရားအားဖြင့် ပြည်တွင်းကုန်သွယ်ရေး ဖြင့် ခြားနားခြင်းမရှိ ပါ။ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ကုန်သွယ်ရေးတွင် ပါဝင်သောအဖွဲ့အစည်းများ၏ အပြုအမှုများသည်၊ ကုန်သွယ်ခြင်းသည် နယ်နိမိတ် ဖြတ်ကျော်ခြင်း ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ အခြေခံအားဖြင့် ပြောင်းလဲမှု များမရှိပါ။ အဓိကခြားနားချက်မှာမူ နိုင်ငံတကာ ကုန်သွယ်ရေးသည် ပြည်တွင်းကုန်သွယ်ရေးထက် ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ကုန်ကျစရိတ် ပိုမိုများပြားပါသည်။ အကြောင်းမှာ နယ်စပ်တစ်ခုသည် အခွန်စည်းကြပ် ခြင်း ကဲ့သို့သော ထပ်ဆင့်ကုန်ကျစရိတ်များကို ထုံးစံအရ စည်းကြပ်ကောက်ခံပါသည်။ ယင်းတို့တွင် နယ်စပ် နှောင့်နှေးမှုများကြောင့် အချိန်နှင့်ကုန်ကျ စရိတ်များ၊ ဘာသာစကားများ၊ တရားဥပဒေ စနစ်များ သို့မဟုတ် ယဉ်ကျေးမှု စသော နိုင်ငံကွာခြားမှုများနှင့် ဆက်စပ်နှီးနွယ်သည့် ကုန်ကျစရိတ်များတို့ ပါဝင် ပါသည်။
ပြည်တွင်းကုန်သွယ်မှုနှင့် နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးတို့၏ အခြားသော ခြားနားချက်မှာ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အခြေခံအချက်များ ဖြစ်သော ငွေကြေးအရင်းအနှီးများနှင့် လုပ်သား တို့ကို အစဉ်အလာအားဖြင့် တိုင်းပြည် များအား ဖြတ်သန်းခြင်းထက် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်အတွင်းတွင် ပိုမိုရွှေ့ပြောင်းသယ်ယူနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် နိုင်ငံတကာ ကုန်သွယ်ရေးသည် ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများကိုသာ ကုန်သွယ်မှုပြုရန် များသောအားဖြင့် ကန့်သတ်ထား၍ ပိုမိုနည်းသော ပမာဏကိုသာ ငွေကြေးအရင်းအနှီးများ လုပ်သားများ သို့မဟုတ် အခြားသော ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အခြေခံများတွင်ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများတွင် ကုန်သွယ်ခြင်းများသည် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အခြေခံများကို ကုန်သွယ်ခြင်းအတွက် အစားထိုးမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးသည် စီးပွားရေးပညာ၏ အခက်အလက် တစ်ခုဖြစ်၍၊ နိုင်ငံတကာဘဏ္ဍာရေး နှင့် အတူ နိုင်ငံတကာ စီးပွားရေးပညာ၏ ပိုမိုကြီးမားသော အခက်အလက်အဖြစ် ပုံဖော်စေသည်။
နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေးသည် အမျိုးမျိုးသော ငွေကြေးစနစ်များကို အသုံးပြုပါသည်။ ၎င်းတို့၏ အဓိက အရေးကြီးသည်များကို နိုင်ငံခြားငွေ အရန်ငွေများအဖြစ် အစိုးရများနှင့် ဗဟိုဘဏ်များမှ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ဤနေရာတွင် ၁၉၉၅ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၅ ခုနှစ်အတွင်း ငွေကြေးစနစ်တစ်ခုခြင်းစီအတွက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင် ရာ တိုးပွားလာသည့်အရန်ငွေများ၏ ရာခိုင်နှုန်းများကို ဖော်ပြထားသည်။ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သည် အများဆုံးရှာဖွေယူကြသည့် ငွေကြေးဖြစ်၍၊ ယူရိုသည်လည်း အလားတူပင် ခိုင်မာသည့် တောင်းဆို ချက်များ ရှိသည်။
ထိပ်ဆုံးမှ ကုန်သွယ်မှုနိုင်ငံများ
ပို့ကုန်နိုင်ငံများစာရင်း နှင့် သွင်းကုန်နိုင်ငံများစာရင်း
နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်ရေး၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ
အစဉ်အလာအရ ကုန်သွယ်ရေးသည် နှစ်နိုင်ငံအတွင်း နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ပါဝင်သော သဘောတူစာချုပ်များ မှတစ်ဆင့် စည်းကမ်းချက်များ ချမှတ်ခဲ့သည်။ ရာစုနှစ်များစွာကပင် ကုန်သွယ်မှုဆိုင်ရာစနစ် ၏ ယုံကြည်ချက်အောက်တွင် များစွာသောနိုင်ငံတို့သည် မြင့်မားသည့်အခွန်စည်းကြပ်မှုများနှင့်၊ နိုင်ငတကာကုန်သွယ်ရေးအပေါ်တွင် များစွာသော ကန့်သတ်ချက်များ ထားရှိခဲ့ကြသည်။ ၁၉ ရာစုနှစ်တွင် အထူးအားဖြင့် ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း ၌၊ လွတ်လပ်သည့် ကုန်သွယ်ရေးစနစ်တွင် ယုံကြည်ချက်သည် ထိပ်တန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ယင်းယုံကြည်ချက်သည် အနောက်နိုင်ငံများအကြား လွှမ်းမိုးလာသည့် အတွေးအခေါ်အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ကတည်းက တစ်ကမ္ဘာလုံးနှင့်ဆိုင်သည့် စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များဖြင့် ကုန်သွယ်မှုအဆောက်အအုံ ကိုတီထွင်ဖန်တီးရန်ဆောင်ရွက်စဉ် အငြင်းပွားစရာဘက်ပေါင်းစုံပါဝင်သော အခွန်စည်းကြပ်ခြင်းနှင့် ကုန်သွယ်မှုအပေါ် အထွေထွေသဘောတူညီချက် (GATT) နှင့် ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းတို့က လွတ်လပ်သည့်ကုန်သွယ်မှုကို မြှင့်တင်ရန်ကြိုးပမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ယင်းကုန်သွယ်မှု သဘောတူညီချက်များသည် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများအား အကျိုး သက်ရောက်မှုမရှိသည့် မျှတမှုမရှိသော ကုန်သွယ်မှုများဟူသည့် စွဲချက်များဖြင့်မကျေနပ်ခြင်းများ၊ ကန့်ကွက်မှုများက မကြာခဏ အဖြေထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လွတ်လပ်သည့်ကုန်သွယ်မှု
လွတ်လပ်သည့်ကုန်သွယ်မှုကို အများဆုံးစီးပွားရေးအရ တန်ခိုးအာဏာရှိသည့်နိုင်ငံများမှ ထုံးတမ်းစဉ်လာ အရ အများဆုံးခိုင်မာစွာပံ့ပိုးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် နည်းဗျူဟာကျစွာ အရေးကြီးသောကာကွယ်ထားသည့် အခွန်စည်းကြပ်ခြင်းများအသုံးပြုသည့်ယူနိုက်တက်စတိတ်(စ်)နှင့် ဥရောပမှစိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများကဲ့သို့သောလုပ်ငန်းအတွက် နိုင်ငံခြားမှသွင်းကုန်များအပေါ် အခွန်နှင့်ပစ္စည်းများတန်ဖိုးစာရင်းကောက်ခံခြင်းဖြင့် ပြည်တွင်းလုပ်ငန်းကိုနိုင်ငံခြားယှဉ်ပြိုင်မှုမှ ကာကွယ်ထားသောဝါဒများတွင်မကြာခဏပါဝင်ပတ်သက်သည်။နယ်သာလန်နှင့် ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း တို့သည် လွတ်လပ်သည့် ကုန်သွယ်မှုကို စီးပွားရေးအားဖြင့် ဩဇာလွှမ်းမိုးချိန်များတွင် နှစ်ဦးစလုံး ခိုင်မာစွာ ထောက်ခံသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ယနေ့အခါတွင် ယူနိုက်တက်စတိတ်(စ်)၊ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း၊ ဩစတြေးလျနှင့် ဂျပန်တို့သည် အကြီးမားဆုံးသော ထောက်ခံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သို့ဆိုစေ၊ အခြားသောနိုင်ငံများ (တရုတ်နိုင်ငံနှင့် ရုရှားနိုင်ငံ ကဲ့သို့သော) သည်လည်း လွတ်လပ်သည့် ကုန်သွယ်ရေးကို ထပ်မံထောက်ခံသူများ ဖြစ်လာကြသည်မှာ၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် စီးပွားရေးအားဖြင့်တန်ခိုးအာဏာကြီးမားသူများ ဖြစ်လာကြ၍ ဖြစ်သည်။ အခွန်စည်းကြပ်မှုအဆင့်များ လျှော့ချချိန် တွင်၊ အခွန်မစည်းကြပ်ရန် အတိုင်းအတာများကို ညှိနှိုင်းရန် လိုလားချက်များထပ်မံ ရှိလာခဲ့သည်။ နိုင်ငံခြားတိုက်ရိုက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၊ ဝယ်ယူခြင်းနှင့် ကုန်သွယ်မှု လွယ်ကူချောမွေ့စေခြင်းများ အပါ အဝင် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယသည်လုပ်ငန်းကိစ္စ ကုန်ကျစရိတ်များ ဆက်နွယ်နေသည့် တွေ့ဆုံကုန်သွယ်ရေးနှင့် အကောက်ခွန် လုပ်ထုံး လုပ်နည်းများ ကို ကြည့်ရှုပါသည်။
နိုင်ငံခြားမှသွင်းကုန်များအပေါ် အခွန်နှင့်ပစ္စည်းများတန်ဖိုးစာရင်းကောက်ခံ ခြင်းဖြင့်ပြည်တွင်းလုပ်ငန်းကိုနိုင်ငံခြားယှဉ်ပြိုင်မှုမှ ကာကွယ်ထားသောဝါဒကို ထောက်ခံချိန်အထိ ထုံးတမ်းစဉ်လာအားဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ စိတ်ပါဝင်စားမှုများသည် ထုံးစံအတိုင်းလွတ်လပ်သည့်ကုန်သွယ်မှုကို သဘောကျစေသည်။[ကိုးကားရန်လိုအပ်သည်] ယင်းသည် နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် အတော်အတန် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ မည်သို့ဆိုစေ အမှန်အားဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ စည်းရုံးထောက်ခံသူများသည် အထူးအားဖြင့် ယူနိုက်တက်စတိတ်(စ်)၊ ဥရောပနှင့် ဂျပန်တို့တွင် အခြားသော ကုန်ပစ္စည်းများနှင့်ဝန်ဆောင်မှု များထက် စိုက်ပျိုးရေးတွင် ပိုမိုကာကွယ်ခြင်း အတိုင်းအတာများအား ခွင့်ပြုသည့် သီးသန့်ဖြစ်သော စည်းမျဉ်း များကို အဓိက တာဝန်ရှိသည်။
စီးပွားရေးကျဆင်းချိန်များတွင် ပြည်တွင်းလုပ်ငန်းများ ကာကွယ်ရန် အခွန်စည်းကြပ်ခြင်းများ တိုးမြှင့် ရန် မကြာခဏခိုင်မာသည့် ပြည်တွင်းဖိအားပေးမှုများ ရှိခဲ့သည်။ ယင်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် ကြီးမားသည့် စီးပွားရေးကပ်ဆိုက်ရောက်ချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ များစွာသော စီးပွားရေးပညာရှင်များက အခွန်စည်းကြပ်ခြင်းများသည် ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးပြိုလဲသည့် နောက်ကွယ်မှ လေးနက်သည့် အကြောင်းပြချက်များဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ အများက ယုံကြည်ကြသည်မှာ ၎င်းသည် စီးပွားရေးကပ်ကို ပြင်းထန်စွာ နက်ရှိုင်းစေသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံတကာ စီးပွားရေး၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းမှ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အဆင့်တွင် ဆောင်ရွက်ပြီး ၎င်းသည် များပြားသည့် အခြားသော ဒေသဆိုင်ရာ အစီအစဉ်များဖြစ်၍ တောင်အမေရိကရှိ မာကိုဆာ (MERCOSUR), မြောက် အမေရိက လွတ်လပ်သည့် ကုန်သွယ်ရေး သဘောတူညီချက် (NAFTA) နှင့် ယူနိုက်တက်စတိတ်(စ်)၊ ကနေဒါ နှင့် မက်ဆီကိုတို့အကြားနှင့် ဥရောပ သမဂ္ဂ နှင့် လွတ်လပ်သည့် ပြည်နယ် ၂၇ခု တို့မှတစ်ဆင့်ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၅ခုနှစ်တွင် ဘိုးရိုးစ်အဲစ်သည် အမေရိကား၏ လွတ်လပ်သည့် ကုန်သွယ်မှုဧရိယာ(FTAA) ၏ စီမံချက်ချထားပြီး အကောင်အထည်ဖော်မှု ၏အကြီးအကျယ်ကျဆုံးခဲ့မှုကို ပြောဆိုသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် လက်တင်အမေရိကန်လူမျိုးများက ကန့်ကွက်ကြခြင်းများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရင်းနှီးမြှပ်နှံမှုအပေါ်တွင် ဘက်ပေါင်းစုံသဘောတူညီချက်များ (MAI) ကဲ့သို့သော အလားတူသဘောတူညီချက်များသည်လည်း နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ကျဆုံးခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာ ကုန်သွယ်ရေးတွင် စွန့်စားမှုများ
နိုင်ငံတကာ နယ်နိမိတ်များကို ဖြတ်ကျော်၍ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်နေသည့် ကုမ္ပဏီများသည် တင်းကျပ်သည့် ပြည်တွင်းလုပ်ဆောင်ချက်များတွင်သာမန်ပေါ်လွင်မြင်သာသည်များကဲ့သို့ များစွာသော စွန့်စားမှုများ ရင်ဆိုင်တွေ့ကြုံကြရမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်-
ကင်းခြေများ ခြေတစ်ချောင်းကျိုး၍ အသွားမပျက်
ကင်းခြေများ ခြေတစ်ချောင်းကျိုး၍ အသွားမပျက် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
ကင်းခြေများသည် ခြေတစ်ချောင်း ကျိုးရုံမျှဖြင့် အသွားမပျက်သကဲ့သို့ ပြည့်စုံသူအဖို့ အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးယုတ်လျော့ရုံမျှဖြင့် အခြေအနေမပျက်ချေဟု ဆိုလိုသည်။
ရှမ်းစုရွာ၊ ဆုံလဲ
ရှမ်းစုရွာ၊ ဆုံလဲ
ဘုရားစုရွာ၊ ဦးပိတ္ထုတ်ရွာမ
ဘုရားစုရွာ၊ ဦးပိတ္ထုတ်ရွာမ
နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး
မြန်မာနိုင်ငံတွင် နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးကို အမှန်တကယ် အာရုံစူးစိုက် စတင်တော့မည်ဟုဆိုလျှင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးဆိုင်ရာ မူဝါဒများကို ဝိုင်းဝန်း စဉ်းစားပေးသူ နိုင်ငံသားများ စီးပွားရေး အသင်းအဖွဲ့များ၊ မူဝါဒ အဆုံးအဖြတ်ပေးရသူ အချုပ်အခြာ အာဏာများတွင် ပေါ်ထွန်းလာသည့် Institutions များရှိ ဥပဒေပြု လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာရှိ အစိုးရအဖွဲ့ဝင် များသည် အောက်ပါအချက်များကိုမူ အသေအချာ သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
(၁) နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး၏ အဓိပ္ပာယ်
(၂) ဈေးကွက်စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံတော်များ၏ အခန်းကဏ္ဍ
(၄) ခေတ်မီနိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး၏ အဓိပ္ပာယ်
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးဆိုသည်မှာ နိုင်ငံ၏စီးပွားရေးကို တည်ဆောက်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံစီးပွားရေး တည်ဆောက်ပေးရခြင်းဆိုသည်မှာ နိုင်ငံသားတိုင်းကို အလုပ်လုပ်ခွင့်ပေးပြီး နိုင်ငံသားတိုင်းကို ချမ်းသာကြွယ်ဝစေကာ နိုင်ငံကိုလည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝအောင် လုပ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် နိုင်ငံ၏ GDP ကို မြင့်တက်လာအောင် အစိုးရက ပြုလုပ်လိုက်သည့်အခါ လူတစ်ဦးချင်းဝင်ငွေ ( GDP ကို လူဦးရေနှင့် စားထားခြင်းဖြစ်သည်) တက်လာသည့် သဘောလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပေါ်စေရန် နိုင်ငံတော်ထံတွင် နိုင်ငံသားတိုင်းကို 'ပေး...စား'" မည်ဟူသော သဘောထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် နိုင်ငံသားတိုင်းကို စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများ တန်းတူရည်တူ ပေးပါမည်ဟု သဘောထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။
နိုင်ငံသားများကို စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများ တန်းတူရည်တူ ပေးအပ်မည်ဟုဆိုလျှင် စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများကို 'မူဝါဒ' အားဖြင့် ဆုံးဖြတ်၍ ခွင့်ပြုထားရန် လိုအပ်ပြီး ကုန်သွယ်မှု/ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးက Case by Case ဆုံးဖြတ်သည့် 'လူ'ဆုံးဖြတ်သော နည်းလမ်းကို အသုံးမပြုမိရန် လိုအပ်ပါသည် (လူဆုံးဖြတ်လျှင် အဂတိနှင့် ဘက်လိုက်မှု ရှိတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်)။ နိုင်ငံသားတိုင်း အလုပ်လုပ်ခွင့်ရလာ၍ နိုင်ငံသားတိုင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝလာစေရေးအတွက် နိုင်ငံသားတိုင်း အေးချမ်းသာယာစွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ရန် လိုအပ်သည်ဖြစ်ရာ ထိုကိစ္စများအတွက် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးနှင့် လုံခြုံရေးအဖွဲ့အစည်းများ လိုအပ်လာသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးတွင် စီးပွားရေးတည်ဆောက်မှုသည် ပဓာနကိစ္စဖြစ်ပြီး လုံခြုံရေးသည် ထိုပဓာနကိစ္စကို အထောက်အပံ့ပြုပေးသည့် ကိစ္စသာဖြစ်သည်ဟု အခြေခံကျကျ သဘောပေါက်ရေးဖြစ်သည်။
ခြုံ၍ပြောရလျှင် နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးသည် နိုင်ငံစီးပွားရေး တည်ဆောက်ပေးရခြင်းဖြစ်၍ သက်ဆိုင်ရာအစိုးရထံတွင် နိုင်ငံသားတိုင်း အလုပ်လုပ်ခွင့်ရရှိစေရန် မူများ မြင်သာထင်သာ ပြဋ္ဌာန်းထားပြီး စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများ ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ နိုင်ငံသားတိုင်း စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများ အလွယ်တကူရရှိရန် အစိုးရ၏ အတွင်းစိတ်သဘောထား အခရာကျသည်ကို တွေ့ရသည်။ အစိုးရ၏ သဘောထားသည် နိုင်ငံသားတိုင်းကို အလွယ်တကူ အလုပ်လုပ်ခွင့် ပေးချင်သော သဘောထားရှိမှသာလျှင် နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး၏ အလုံးစုံသဘောကို စတင်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးသည် နိုင်ငံစီးပွားရေး တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟုဆိုလျှင် ဒုတိယအရေးကြီးသည်မှာ ဈေးကွက်စီးပွားရေးစနစ်ဖြင့် နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးတွင် နိုင်ငံတော် (အစိုးရ) များ၏ အခန်းကဏ္ဍ ဖြစ်ပေသည်။
ဈေးကွက်စီးပွားရေးစနစ်ဖြင့် နိုင်ငံကိုတည်ဆောက်ရာတွင် နိုင်ငံတော်များ၏အခန်းကဏ္ဍသည် နိုင်ငံသားတိုင်း စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများ ရရှိစေရန်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံသားတိုင်း အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများ ရရှိစေရန် ဥပဒေ၊ နည်းဥပဒေများ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ၊ အဖွဲ့အစည်းများ (Institutions) မြင်သာထင်သာ ထူထောင်ပေးရခြင်း၊ ထူထောင်ခွင့်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ လူမဆုံးဖြတ်တော့ဘဲ မူက ဆုံးဖြတ်သည့်သဘော ဖြစ်စေရန် မြင်သာထင်သာ စည်းမျဉ်းများ ပြဋ္ဌာန်း၍ နိုင်ငံသားတိုင်း စီးပွားရှာခွင့် လွယ်ကူအောင် စီမံပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး သို့မဟုတ် နိုင်ငံစီးပွားရေး တည်ဆောက်ရေးတွင် နိုင်ငံတော်များ၏ တာဝန်မှာ နိုင်ငံသားအားလုံးကို မြင်သာထင်သာရှိပြီး တန်းတူရည်တူဖြစ်သည့်
(က) ကုန်လုပ်စွမ်းအားစုများ ရယူသုံးစွဲခွင့် သို့မဟုတ် 'ပိုင်ခွင့်' အမျိုးမျိုး ပေးအပ်ခြင်း၊
(ခ) ဥပဒေအရ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများ ပေးအပ်ခြင်း၊ ကြီးကြပ်ခြင်း၊ အခွန်ကောက်ယူခြင်းများ ပြုလုပ်ရာတွင် မလိုအပ်သည့် စရိတ်ပိုများ လျှော့ချပေးခြင်း စသည်များကို ထောက်ပံ့ရန်တာဝန်ရှိသည်။
(က) ကုန်လုပ်စွမ်းအားစုများ ဆိုသည်မှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခွင့်အတွက် လိုအပ်သော လုပ်ငန်းလိုင်စင်၊ သွင်းကုန်ထုတ်ကုန်လိုင်စင်၊ အခြေခံစီးပွားရေး အဆောက်အဦ၊ တယ်လီဖုန်း၊ လျှပ်စစ်မီး၊ ယာဉ်တင်သွင်းခွင့် စသည်တို့ကို စရိတ်မကြီးဘဲ အလွယ်တကူ ရရှိအောင် စီစဉ်ပေးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် နိုင်ငံသားတိုင်း အလုပ်လုပ်နိုင်အောင် မက်လုံးပေးပြီး အလုပ်လုပ်စေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် အရေးကြီးသည်မှာ Supply Chain သဘောတရား ဖြစ်သည်။ Supply Chain ဆိုသည်မှာ ကုန်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုခုကို စတင်ထုတ်လုပ်ချိန်မှစ၍ end user ခေါ် စားသုံးသူများ လက်ဝယ်ရောက်ရှိသည်အထိ အဆင့်ဆင့် လက်လွှဲပို့ဆောင်ခြင်း ကွင်းဆက်ကို ဆိုလိုသည်။ ပြည်သူ့ရေးရာ ဝန်ဆောင်မှုများတွင်လည်း Supply Chain သဘောတရား အမြဲတစေ ရှိနေပါသည်။ မူဝါဒတစ်ခုကို စတင်စဉ်းစားချိန်မှ ပြည်သူ့ထံရောက်ရှိချိန်အထိ လုပ်ငန်းအဆင့်ဆင့်သည် Supply Chain ဖြစ်သည်။
ဆန်စပါးကို စတင်စိုက်ပျိုးချိန်မှ စားသုံးသူပြည်သူ၏ ပါးစပ်ပေါက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိချိန်အထိ လွှဲပြောင်းမှု အဆင့်ဆင့်ကို Supply Chain ဟုခေါ်ပါသည်။ ထိုလွှဲပြောင်းမှုအဆင့်ဆင့်တွင် ရှိသင့်ရှိထိုက်သော အဆင့်များ၊ ထိုရှိသင့်ရှိထိုက်သော အဆင့်တွင် ထုတ်ယူသွားသော အမြတ်အစွန်းများ ရှိနေသည်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်သော်လည်း၊ အစိုးရက အဆင့်ပိုတစ်ရပ် ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ထိုအဆင့်ပိုတစ်ရပ်ကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခု ရှိသွားခဲ့လျှင် အဆုံးသတ် end user ခေါ် စားသုံးသူထံတွင် ဈေးကြီးသွားသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည် (Transaction Cost)။ ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်တစ်ဦး၏အမိန့်အရ ဆန်စပါးကို နယ်ကျော်ခွင့် မရှိသောအခါ နယ်ကျော်သယ်ရန် လာဘ်ပေးရသောကြောင့် စရိတ်ပိုဖြစ်သွားပြီး အဆုံး end user ထံတွင် ဈေးကြီးသွားခြင်းမျိုးကို ဆိုလိုသည်။
မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်တွင် ပြည်ပမှ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှု အားလုံးသည် သွင်းကုန်ဖြစ်သည့် ဒီဇယ်၊ ဓာတ်မြေဩဇာ၊ ပိုးသတ်ဆေးများတွင် စရိတ်ပိုကုန်ကျမှု ဖြစ်စေသောကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုဘက်တွင် စရိတ်စက များစွာ ဖြစ်စေသည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုစရိတ်ပိုအားလုံးသည် အဆုံးသတ် end user စားသုံးသူထံတွင် စရိတ်စကကြီးမြင့်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ထိုသို့မဖြစ်စေရန် အစိုးရက ဆန်ဈေးကို ကန့်သတ်ခဲ့လျှင် back fire ဖြစ်ပြီး ထုတ်လုပ်မှု၊ တောင်သူလယ်သမားများထံတွင် ဈေးနှိမ်၍ ဝယ်ယူမှုမျိုးကို ဖြစ်စေပြန်သည်။
ခြုံငုံ၍ပြောရလျှင် ဈေးကွက်စီးပွားရေးတွင် နိုင်ငံတော်များ၏ အဓိကတာဝန်မှာ နိုင်ငံသားများကို စရိတ်စက မကြီးမြင့်စေဘဲ စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများ ရှောရှောရှူရှူ ရရှိစေခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ဤစရိတ်စက ကိစ္စကို အစိုးရများက သဘောမပေါက်လျှင် Supply Chain တွင် ကန့်သတ်မှုအမျိုးမျိုး အစိုးရက ပြုလုပ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး စရိတ်ပိုများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေကာ စားသုံးသူ သို့မဟုတ် ထုတ်လုပ်သူတွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ပေးကာပေး၏ မရ ဆိုသော အခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုများ (Sanctions) ရှိနေသောကြောင့် အစိုးရလျှော့ချပေးရန် မဖြစ်နိုင်သော စရိတ်ပိုများ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရှိနေပြီးဖြစ်ရာ အစိုးရကြောင့် နောက်ထပ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်ရေးသည် များစွာ အရေးကြီးသည်။
(၃) မက်ခရိုစီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှု
နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးကို အစိုးရက စီမံခန့်ခွဲရာတွင် မက်ခရိုစီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှုသည်လည်း အရေးကြီးသည်။ မက်ခရို စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှုသည် နားလည်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း မူဝါဒချမှတ်သူများ နားလည်သဘောပေါက်ရန် အရေးကြီးသည်။
အခြေခံကျကျပြောရလျှင် မက်ခရိုစီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှုသည် နိုင်ငံတွင်း ရောင်းစရာပစ္စည်း (GDP) နှင့် ဝယ်စရာငွေ (money in circulation) ကို ဈေးနှုန်း'အငြိမ်' မျှခြေဖမ်းပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ (GDP) တက်လျှင် ဝယ်စရာငွေတိုးပေးခြင်း၊ GDP ကျလျှင် ဝယ်စရာ ငွေလျော့ပေးခြင်းဖြင့် ဈေးငြိမ်အောင် လုပ်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။
GDP = C + I + G + NX
GDP သည် (C) နိုင်ငံသားတို့၏ သုံးစွဲမှု Consumption၊ (I) ခေါ် နိုင်ငံတွင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု Investment၊ (G) အစိုးရ၏သုံးစွဲမှု Government Spending နှင့် (NX) ခေါ် ကုန်သွယ်မှုပိုငွေ Net Export တို့၏ အစုအဝေးဖြစ်ရာ အစိုးရမှ နိုင်ငံသားများ ဝင်ငွေတိုး၍ သုံးစွဲမှု တိုးတက်စေရန်၊ ပြည်တွင်းပြည်ပ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ တိုးတက်စေရန်၊ အစိုးရ၏အခွန်ဝင်ငွေတိုးပြီး သုံးစွဲမှု မြင့်တက်စေရန်၊ ကုန်သွယ်မှု ပိုငွေတိုးတက်စေရန် နိုင်ငံရေးအဆုံးအဖြတ်များ ပြုရခြင်းဖြစ်သည်။
ပြည်ပမှတင်သွင်းလျှင် ကျပ်သိန်း ၂ဝ ခန့်သာကျသင့်မည့် သာမန် ဆလွန်းကားတစီးကို ကျပ်သိန်း ၅ဝဝ ပေးဝယ်ရအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းသည် GDP တက်စေမည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု Potential ကျပ်သိန်း ၄၈ဝ ဆုံးရှုံးအောင် နိုင်ငံရေးအဆုံးအဖြတ် ပြုလုပ်ထားရာ ကျပေသည်။
ပြည်ပရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ စိတ်ချမ်းသာစွာ ဝင်ရောက်လာအောင် မူဝါဒများ ချမှတ်ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပါလျှင် ထိုသို့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုသူများက စီးပွားရေးပိတ်ဆို့မှုများ (Sanctions) ကို တွန်းဖွင့်သွားပါလိမ့်မည်။
နိုင်ငံတစ်ခု၏အသက်သည် Rule of Law ခေါ် ဥပဒေစိုးမိုးရေး ဖြစ်သည်ဟုဆိုလျှင် ခေတ်မီနိုင်ငံတစ်ခု၏ အသက်သည် စိုးမိုးမည့်ဥပဒေများကို မျှတ၍ ခေတ်မီအောင် စီရင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ခေတ်မီသောဥပဒေ၊ နည်းဥပဒေ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ တည်ဆောက်ခြင်းသည် ယနေ့နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး၏ အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ပြီးဘာသာရပ်အခေါ် Institutional capacity building ဟုခေါ်သည်။
State ဟု အများခေါ်ကြသည့် နိုင်ငံတော်ဆိုသည်မှာ အစိုးရ၊ ပြည်သူနှင့် အချုပ်အခြာ အာဏာပိုင်နယ်နိမိတ်တို့ကို ပေါင်းစုခေါ်ဝေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစိုးရဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတော်ဆိုသော ယာဉ်ကြီးကို ပန်းတိုင်သို့ရောက်အောင် မောင်းပို့ပေးရသော ယာဉ်မောင်းနှင့် တူပေသည်။ အစိုးရများသည် နိုင်ငံသား တစ်ဦးချင်းစီ ပန်းတိုင်ရောက်အောင်၊ နိုင်ငံသားတစ်ဦးချင်း အလုပ်လုပ်နိုင်အောင် ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း၊ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းနှင့် ကုန်လုပ်စွမ်းအားစုများ ထောက်ပံ့ပေးပြီး နိုင်ငံသားတိုင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံ၏ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို တည်ဆောက်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင် အထက်ပါကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ဥပဒေ၊ နည်းဥပဒေ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အမျိုးမျိုး ပြဋ္ဌာန်းပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံသားတိုင်း အလုပ်လုပ်ခွင့်ကို အစိုးရများက စီရင်ပေးရခြင်းသည် နိုင်ငံတော်များ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ ထိုအလုပ်လုပ်ခွင့်ကို လူဆုံးဖြတ်သည့်စနစ်သည် မျှတခြင်းမရှိနိုင်၍ မူဆုံးဖြတ်သည့်စနစ်ကို ကျင့်သုံးရခြင်း ဖြစ်သည်။ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း၊ စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ဥပဒေများ ပြဋ္ဌာန်းပေးရခြင်းကို မူဆုံးဖြတ်သည့် စနစ်အဖြစ် နားလည်လွယ်အောင် ရှင်းပြခြင်းဖြစ်သည်။ ခေတ်မီနိုင်ငံ၊ ခေတ်မီ Institutions များ တည်ဆောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ ထို Institutions များ ခေတ်မီအောင် ပြုပြင်စီရင်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ခေတ်မီသည့် မူများကိုအခြေခံ၍ ဥပဒေအဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းပေးရခြင်းသဘော ဖြစ်သည်။
၁၉၈၈ မတိုင်မီက မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကျင့်သုံးသည့် စီးပွားရေးစနစ်သည် ဆိုရှယ်လစ်စီးပွားရေးစနစ် ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ပုဂ္ဂလိကကဏ္ဍ၏ တည်ရှိခွင့်သည် တရားမဝင်ချေ။ ပြည်သူလူထုကြီးတစ်ရပ်လုံး၏ လိုအပ်ချက်အားလုံးကို နိုင်ငံတော်ကိုယ်စား အစစအရာရာ အစိုးရက ထောက်ပံ့သောစနစ် ဖြစ်သည်။ ပြည်သူလူထုသည် end user သက်သက်သာဖြစ်ပြီး အစိုးရက အရာရာထောက်ပံ့သည့် စနစ်သည် လူဦးရေ သိသိသာသာ များပြားလာချိန်တွင် လိုအပ်ချက်များ ကွာဟဖြစ်ပေါ်သွားပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ခေတ်မီနိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးကို သဘောမပေါက်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် မိမိ၏ဟာကွက်ကို ကွက်လပ်ဖြည့်ပေးသူများအား နိုင်ငံတော်က မလိုလားသော ကိစ္စအဖြစ် ရှုမြင်နေခြင်းကို အချိန်မီမပြင်နိုင်ခဲ့၍ State တစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားရသော ၁၉၈၈ အရေးအခင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ ပုဂ္ဂလိကကဏ္ဍကြီး တရားဝင် တည်ရှိခွင့် ရှိလာသောကြောင့် ပုဂ္ဂလိက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများစွာ တရားဝင် တည်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင် အဆိုပါ ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်း အားလုံးလိုလို၏ လုပ်နည်းလုပ်ဟန် အားလုံးသည် Rule of Law ခေါ် ဥပဒေနှင့် ညီညွတ်ကြသည် မဟုတ်ပါ။ ပုဂ္ဂလိကကဏ္ဍသည် နိုင်ငံအသီးသီးတွင် ရေစီးကြောင်းဖြစ်သည်။ ထိုရေစီးကြောင်းအတွက် လိုအပ်သော ဥပဒေ၊ နည်းဥပဒေ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်များ၊ အဖွဲ့အစည်းများ စသည့် Institutions များခေတ်မီအောင် စီရင်မပေးနိုင်လျှင် ထိုရေစီးကြောင်းသည် စီးချင်သလို စီးလိမ့်မည်။ ထိုရေစီးကြောင်းကို ၁၉၈၈ မတိုင်မီ ကာလကကဲ့သို့ ရပ်တန့်ခိုင်းရန်မှာလည်း သဘာဝမကျချေ။ ဆိုလိုသည်မှာ နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးတွင် အဓိကအင်ဂျင်ဖြစ်သည့် ပုဂ္ဂလိကကဏ္ဍ ရေစီးကြောင်းအတွက် ခေတ်မီဥပဒေ၊ နည်းဥပဒေ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ၊ အဖွဲ့အစည်းများ စီရင်ပေးရခြင်းသည် ခေတ်မီနိုင်ငံ တည်ဆောက်ရေး ဖြစ်သည်ဆိုသော အချက်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအား ဖြင့် ပြောရလျှင် ခေတ်မီနိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးသည် ထိုရေစီးကြောင်း ကို အလိုက်သင့် စီးနိုင်အောင် စီစဉ်ပေးရခြင်းဖြစ်ပြီး ခေတ်မီနိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်ပေသည်။ (စင်ကာပူနိုင်ငံမှ ပြည်သူ့ရေးရာမူဝါဒ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦး ပြောခဲ့သော ဥပမာတစ်ခုကို ဤနေရာတွင် ရှင်းပြလိုသည်။
စင်ကာပူအစိုးရသည် လူသွားလမ်းတစ်ခုကို စီစဉ်ပေးထားသည် ဆိုပါစို့။ ပြည်သူလူထုသည် ထိုလမ်းလေးအတိုင်း မသွားဘဲ ဖြတ်လမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားရာတွင် အစိုးရက ထိုဖြတ်လမ်းကို လမ်းဖြစ်အောင် ဖောက်ပေးလိုက်သည်ဆိုသော ဥပမာ ဖြစ်သည်။)
ခေတ်မီနိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးသည် ယနေ့နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး ထို Rationalization of modern state building ကို Stakeholders အားလုံး သဘောပေါက်မှသာလျှင် ခေတ်မီနိုင်ငံ တည်ဆောက်ရေးသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေလိမ့်မည်။
ကွမ်းကိုင်းရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာမုန်းကုန်းရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
ရွာမုန်းကုန်းရွာ (Ywarmonekone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ မသဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၂၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မသဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၂၂ ဦး၊ မ ၂၀၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ရခိုင်ပြည်နယ်အမျိုးသားအင်အားစုပါတီ
ရခိုင်ပြည်နယ် အမျိုးသားအင်အားစုပါတီ (Rakhine State National United Party) သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ နိုင်ငံရေးပါတီ တစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
၂၀၁၀ ခုနှစ် မေလတွင် ပါတီကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ရခိုင်ပြည်နယ် မဲဆန္ဒနယ် ခြောက်ခုမှ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
နောင်းဖောင်ရွာ၊ ဗန်းမော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗန်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောင်းကင်တက် လက်ဝှေ့သတ်
ကောင်းကင်တက် လက်ဝှေ့သတ် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
ကောင်းကင်ကို လက်ဝှေ့သတ်သည်ဆိုသကဲ့သို့ ထိရောက်မှုမရှိဘဲ အကျိုးမဲ့ ပြုလုပ်သည်ကို ဆိုလိုသည်။
ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန
မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဝန်ကြီးဌာနများတွင် ပြည်သူ့ပြန်ကြား​ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ပြန်ကြား​ရေးဝန်ကြီးဌာနထားရှိပါသည်။ လက်ရှိဝန်ကြီးမှာ ​ဦးမောင်မောင်အုန်းဖြစ်သည်။
ကလိန်ချုံရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကလိန်ချုံရွာ (Kaleinchon)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၁၆ ဦး၊ မ ၃၁၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။