cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
သုခ (ပန်းချီဆရာ)
၁၉၃ဝ မှ ၁၉၄၁ ထိ ဘားမားအတ်ကလပ် အသင်းဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၉ ခုနှစ်မှ စတင်၍ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ထုတ်ဝေသော သတင်းစာများတွင် ပုံနှိပ် ပန်းချီဆရာ အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့ပြီး ရုပ်ပြ ဇာတ်လမ်းတိုများလည်း ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ၁၉၆၃ မှ ၁၉၈၁ ထိ ရန်ကုန် ပန်းချီ ပန်းပုကျောင်း နည်းပြဆရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၇၂ ခုနှစ်၊ ဂျာမနီနိုင်ငံနှင့် အီဂျစ်နိုင်ငံများသို့ ပန်းချီပညာ လေ့လာရေး သွားရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၁ မှ ၁၉၈၃ ထိ ရန်ကုန် ပန်းချီ ပန်းပုကျောင်း၊ ကျောင်းအုပ်ကြီး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် တာဝန်များမှ အငြိမ်းစားယူခဲ့ပြီး၊ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံသို့ အာဆီယံ ပန်းချီပြပွဲ၏ မြန်မာနိုင်ငံအတွက် ကွပ်ကဲစီမံသူ (Country Organizer) အဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် မလေးရှားနိုင်ငံ၊ ကွာလာလမ်ပူသို့ အာဆီယံ ပန်းချီပြပွဲ၏ မြန်မာနိုင်ငံအတွက် ကွပ်ကဲစီမံသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁ဝ ရက်နေ့တွင် တကိုယ်တော် ပန်းချီပြပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။
ဦးသုခသည် ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၉ ရက်၊ ညနေ ၅ နာရီခန့်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
သင်္ကန်း
thumb|သင်္ကန်း ရဟန်းတို့ ဝတ်ရုံသုံးဆောင်ခြင်းငှာ အပ်သောသင်္ကန်းသည် အမျိုးအစားအားဖြင့် ခြောက်မျိုးရှိသည်။
ယင်းတို့မှာ (၁)ခေါမခြည်ဖြင့်ရက်သောသင်္ကန်း၊ (၂)ဝါခြည်ဖြင့် ရက်သော သင်္ကန်း၊ (၃)ပိုးခြည်ဖြင့်ရက်သော သင်္ကန်း၊ (၄)လူမွေး၊သားရဲမွေးတို့မှတစ်ပါးကြွင်းသော သားမွေးတို့ဖြင့်ရက်သော သက္ကလတ်သင်္ကန်း၊ (၅)ပိုက်ဆန်လျှော်ဖြင့် ရက်သောသင်္ကန်း၊ (၆)ခေါမစသောခြည် ငါး မျိုးဖြင့် ရက်သောသင်္ကန်းတို့ဖြစ်သည်။
ဖော်ပြခဲ့ပြီးသောသင်္ကန်း ၁၂ထည်အနက် ပထမ ခြောက်ထည်ကိုဇာတိ (အမျိုးအစား)သင်္ကန်း၊ ဒုတိယ ခြောက်ထည်ကို အနုလောမ (အလျော်)သင်္ကန်းဟုခေါ်ဆိုကြ သည်။
အနုလောမသင်္ကန်းခြောက်ထည်တွင် ဘွဲ့ဖြူသင်္ကန်းသည် ပိုက်ဆန်လျော်သင်္ကန်းအားလျော်သည်။ ပဓုဏ္ဏ၊သောမာရ၊စိန ဤသုံးထည်သောသင်္ကန်းသည် ပိုးခြည်သင်္ကန်းအားလျော်သည်။ တန်ခိုးဖြင့်ဖြစ်သောသင်္ကန်း၊ နတ်လှူသောသင်္ကန်း၊ ဤသင်္ကန်း နှစ်ထည်သည် ခေါမစသောသင်္ကန်း ခြောက်မျိုးအားလျော်သည်။
စီဝရ(သင်္ကန်း)ဟူသောအမည်သည် သင်းပိုင်၊ ဧကသီ၊ နှစ်ထပ်သင်္ကန်းကြီး ဤသုံးထည်၏ အမည်သာမဟုတ်၊ ရဟန်းအသုံးအဆောင်အဝတ်အထည်မှန်သမျှ စီဝရမည်သည်သာ ဖြစ်၏။
အဓိဋ္ဌာန် (မြဲစွဲစွာဆောက်တည်ခြင်း) ဟုဆိုအပ်သော ဝိနည်းမှု၊ သို့မဟုတ်ဝိကပ္ပနာ (မိမိဥစ္စာ အဖြစ်မှ ကင်းအောင်ပြုခြင်း)ဟုဆိုအပ်သော ဝိနည်းမှုတစ်ခုခုပြုလုပ်၍ သုံးဆောင်ဝတ်ရုံရသော သင်္ကန်းသည် အရွယ်ပမာဏအားဖြင့် ကိုးထည်ရှိသည်။
သင်္ကန်းကိုးထည်အနက် (၁)အိပ်ယာခင်း၊ (၂)မျက်နှာ သုတ်ပုဝါ၊ (၃)ပရိက္ခာစောဠ၊ဤသုံးထည်တို့၌ အကြီးဆုံး အရွယ်ပမာဏသည်မည်မျှရှိရမည်ဟု သတ်မှတ်ချက်မရှိ။ အသေးဆုံးမူကားလက်သမားတောင် (ကိုက်တောင်) အားဖြင့် အလျားတစ်တောင်၊ အနံတစ်ထွာရှိရသည်။ သို့မှသာအဓိဋ္ဌာန်၊ ဝိကပ္ပနာလောက်သည်။ အရေအတွက်အားဖြင့် အိပ်ယာခင်းသည်တစ်တည်သာအပ်သည်။ မျက်နှာသုတ် ပုဝါသည် နှစ်ထည်အပ်သည်။ အပရေဝါဒအားဖြင့် အထည်များစွာအပ်သည်ဟုဆိုသည်။ ပရိက္ခရာ စောဠသည် အရေအတွက်အကန့်အသတ်မရှိ၊အပ်သည်။
(၄)နိသီဒိုင်၊ ရဟန်းတို့သည် မွန်မြတ်သော ဘောဇဉ်အာဟာရတို့ကို သုံးဆောင်ကြပြီးနောက် သတိသမ္ပဇဉ်ကင်းလျက်အိပ်ပျော်ကြ သည့်အခါ အိပ်မက်မက်၍ သုက်လွှတ်သဖြင့်ကိုယ်ခန္ဓာ၊ သင်္ကန်း၊ကျောင်း၊ အိပ်ရာနေရာတို့ကို သုက်အညစ်အကြေးများ ဖြင့်လူးပေလိမ်းကျံမိကြသည်။ ယင်းကိုမြတ်စွာဘုရားမြင်တော်မူ၍ ကိုယ်ကိုစောင့်ရှောက်စေခြင်း၊ သင်္ကန်းကိုစောင့်ရှောက်စေခြင်း၊ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကိုစောင့်ရှောက်စေခြင်းငှာ နိသီဒိုင်ကို ခွင့်ပြုတော် မူသည်။
နိသီဒိုင်ကိုအိပ်ရာခင်း၊ အိပ်ရာလွှမ်းကဲ့သို့လည်း ခင်း၍လည်းထိုင်နိုင်၊အိပ်နိုင်သည်။ ဆွမ်းစား သည့်အခါ ဆွမ်းဟင်းစက်များမပေမကျံစေရန် တစ်ပိုင်းကိုခင်း၍ အမြိတ်အဆာတို့ကို တင်ပလ္လင်ပေါ်၌ တင်ကာအသုံးပြုကြသည်။
အထူးအားဖြင့်သင်းပိုင်အတွင်း ရှေ့တည့်တည့်ကခံ၍ ဝတ်ဖို့ရန်ဖြစ်သည်။ ဝတ်သည့်အခါ ရှေ့ဘက်ကခံဝတ်လျှင် အလယ်က အမြိတ်စကိုနောက်သို့ ခါးတောင်းကျိုက်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ နောက်ဘက်ကခံ ဝတ်လျှင်ယင်းအလယ်မြိတ်စကိုပေါင်ကြားမှရှေ့သို့ယူ၍ကြိုး ငယ်ဖြင့်ချည်ကာဝတ်ရသည်။
နိသီဒိုင်၏အကြီးဆုံးအရွယ်ပမာဏမှာ မြတ်စွာဘုရား၏ အထွာတော်ဖြင့်အလျားနှစ်ထွာ၊ အနံ တစ်ထွာခွဲ၊ အမြိတ် အဆာတစ်ထွာရှိရမည်ဟုသတ်မှတ်ချက်ရှိသည်။ မြတ်စွာဘုရား၏အထွာသည် ရှင်စောတစ်ထွာ၊ မဇ်သုံးထွာဟုဆိုသည့်အတိုင်း မဇ္ဈိမပုရိသလူ လတ်တန်းစား၏ သုံးထွာနှင့်ညီမျှသည်။ မဇ္ဈိမပုရိသ၏အထွာ တစ်တောင်သည် လက်သမားတို့၏ အထွာ၊ အတောင် (ကိုက်ထွာ၊ ကိုက်တောင်)နှင့်တူညီသည်။
နိသီဒိုင်သင်္ကန်းသည် ဆရာတော်ဦးဗုဓ်ခေတ်ကပင် သုံးစွဲရိုးအစဉ်အလာကင်းပြတ်ဟန်ရှိသည်။ ဆရာတော်သည် ခုဒ္ဒသိက္ခာနိဿယတွင် ဤနိသီဒိုင်နကားယခုပြုလုပ်ရိုး သုံးဆောင်ရိုး ပြတ်လေပြီဟု မှာတော်မူသည်။
(၅)အမာလွှမ်းသင်္ကန်း၊ ခါးနှင့်ဒူးဆစ်အကြား၌ယားနာ၊ ဝဲနာ၊ သွေးစုနာစသောအရည်ထွက်သည့် အနာများပေါက်လျှင် သင်းပိုင်ကိုပေကျံမည်စိုးသောကြောင့် ထိုအနာများကိုဖုံးလွှမ်း ကာကွယ်ဖို့ ရန်သုံးဆောင်ခွင့်ပြုသောသင်္ကန်းမျိုးဖြစ်သည်။ အမာလွှမ်းသင်္ကန်း၏ အကြီးဆုံးအရွယ်ပမာဏမှာ မြတ်စွာဘုရား အထွာတော်ဖြင့်အလျားလေးထွာ၊ အနံနှစ်ထွာရှိရသည်။
(၆)မိုးရေခံသင်္ကန်း၊ မိုးအခါ၌ ဝဿိကာသာဋိကာ ဟူသောအမည်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်တင်၍အခြားကာ လ၌ဝိကပ္ပနာ ပြု၍ဖြစ်စေ၊ ပရိက္ခာစောဠ(အသုံးအဆောင်အဝတ်) အဓိဋ္ဌာန် တင်၍ဖြစ်စေ ဆောင်အပ် သောသင်္ကန်းကို မိုးရေခံသင်္ကန်းဟုခေါ်သည်။ ယင်းကိုမိုးရွာသည့်အခါဝတ်၍ (ရေသနုပ်ကဲ့သို့အသုံးချ၍) မိုးရေကိုခံခြင်း၊ ချိုးခြင်းဖြင့် အသုံးပြုရသည်။
ကသာပေါင်းရွာ၊ ကျွန်းချောင်း
ကသာပေါင်းရွာ၊ ကျွန်းချောင်း
သင်္ကန်း
(၇)သင်းပိုင်၊(၈)ဧကသီ၊(၉)နှစ်ထပ်သင်္ကန်းကြီး၊ ဤသင်္ကန်းသုံးထည်ကိုတိစီဝရိက်သင်္ကန်း ဟုခေါ်သည်။ တိစီဝရိက်သင်္ကန်းကို ရဟန်းတို့ဝတ်ရုံ သုံးဆောင်ရန် ဘုရားသခင်ခွင့်မပြုမီရှေးအခါကရဟန်းတို့သည် ပံသုကူ သင်္ကန်းများကိုသာဝတ်ရုံသုံးဆောင်ကြသည်။ ရဟန်းတိုအား လူဒါယကာတို့လှူဒါန်းသည့် သင်္ကန်းကိုဝတ်ရုံ သုံးဆောင်ခွင့်ပြုရန် ဆရာဇီဝက ကလျှောက်ထားေ တာင်းပန်ရသည်။ ထိုအခါမှ ရဟန်းတို့သည် ပံသုကူ သင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း၊ လူဒါယကာတို့လှူဒါန်းသော သင်္ကန်းကိုလည်းကောင်းဝတ်ရုံသုံးဆောင်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုစဉ်က စံနစ်တကျဖြတ်ချုပ်၍ ဝတ်ရုံသုံးဆောင်ကြ သည်မဟုတ်သေးပေ။
စံနစ်တကျချုပ်ခြင်း
အခါတစ်ပါးတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်မြို့မှ ဒက္ခိဏဂိရိဇနပုဒ်သို့ ဒေသစာရီကြွချီတော်မူသည်။ လမ်းခရီးအကြားတွင် လေးထောင့် လယ်ကန်သင်းဖွဲ့သောအလျားမှလည်းကောင်း၊ အနံမှ လည်းကောင်း ရှည်စွာလယ်ကန်သင်းထုတ်ချင်းထွင်း၍ ခရီးလေးဆုံကဲ့သို့ လယ်ကန်သင်းဖွဲ့သောမဂဓ တိုင်းသားတို့၏ လယ်ကွင်းကိုမြင်တော်မူသည်။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားက အရှင်အာနန္ဒာအား လယ်ကွင်းပုံစံနည်းပေး ၍ချုပ်လုပ်စီရင် စေတော်မူသည်။
အရှင်အာနန္ဒာသည် မြတ်စွာဘုရား ခိုင်းစေတော်မူ ချက်အရ ရဟန်းများဝတ်ရုံ သုံးဆောင်ရန်အတွက်မြောင်းရှည်၊ မြောင်းတို၊ အိမ်ဝန်းကြီး၊ အိမ်ဝန်းငယ်၊ အလယ်ခေါင်၊ ခေါင်ရံ၊အနားပတ်တို့ကို ဖြတ်သင့်သည်ကိုဖြတ်၊ စပ်သင့်သည်ကို စပ်၍ စံနစ်တကျချုပ်လုပ်စီရင်လေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မြောင်း၊ အိမ်စသည်ဖြင့် ဖွဲ့ချုပ်သောသင်္ကန်းကို ရဟန်းတို့ဝတ်ရုံ သုံးဆောင်ကြသည်။
ရဟန်းတို့သည် စံနစ်တကျဖွဲ့ချုပ်သော သင်္ကန်းကို ဝတ်ရုံခွင့်ရပြီးသည့်နောက်ပိုင်း၌ အထည်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်မရှိသေးသည်ဖြစ်ရကား ရရှိသမျှသင်္ကန်းများကို ဆောင်ကြ၊ ဝတ်ကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီပြည် ဂေါတမကမည်သောစေတီပညောင်ပင်၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူစဉ် ချမ်းအေးသော ဆောင်းဥတု အခါဖြစ်သည့် တပို့တွဲ၊ တပေါင်းနှစ်လတို့အကြားဖြစ်သော ရှစ်ညဉ့်တို့၌ ဆီးနှင်းကျသည့်ညဉ့်အခါဝယ် လွင်တီးခေါင်၌ ပထမအကြိမ် တစ်ထည်တည်း ခြုံရုံလျက် လည်းကောင်း၊ ဒုတိယအကြိမ်နှစ်ထည်ခြုံရုံလျက်လည်းကောင်း၊ တတိယအကြိမ် သုံးထည်ခြုံရုံလျက်လည်းကောင်း၊ စတုတ္ထအကြိမ် လေးထည် ခြုံရုံလျက်လည်းကောင်း ဆောင်းဥတုအအေးဒဏ်ကို ကိုယ်တော်တိုင်စမ်းသပ်တော်မူသည်။ ထိုနောက် ချမ်းတတ်သော ရဟန်းတို့အတွက် သင်္ကန်းသုံးထည် (လေးထပ်)ရှိလျှင် မျှတနိုင်ပြီဟုအကြံဖြစ်ကာ နှစ်ထပ်သောသင်္ကန်းကြီး၊ တစ်ထပ်သောဧကသီ၊ တစ်ထပ်သောသင်းပိုင် ဤသင်္ကန်း သုံးထည် (တိစီဝရိက်) တို့ကိုခွင့်ပြုတော်မူသည်။ သင်္ကန်းသုံးထည်အနက် သင်းပိုင်၏အရွယ်ပမာဏမှာ (အငယ်ဆုံး) အလျားငါးတောင်ဆုပ်၊ အနံနှစ်တောင်ထွာ၊ သို့မဟုတ် နှစ်တောင်၊ ဧကသီနှင့်သင်္ကန်းကြီး၏ အရွယ်ပမာဏမှာ အလျားငါး တောင်ဆုပ်၊ အနံသုံးတောင်ဆုပ် ရှိရသည်။
ဤသို့ပြဆိုခဲ့သော အတိုင်းအထွာများမှာ သင်္ကန်း ပိုင်ရှင်၏ အတိုင်းအထွာများဖြစ်သည်။ တောင်ဆုပ်ဟူရာ၌ လေးတောင်ကို အပြည့်တောင်၍ နောက်ဆုံးအတောင်ကိုသာ လက်သီးဆုပ်၍ တောင်ရသည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အတောင် အားလုံးကိုပင် လက်သီးဆုပ်၍ တောင်ရသည်ဟူ၍ လည်းကောင်း၊အယူအဆနှစ်မျိုးရှိသည်။ အကြီးဆုံးအရွယ်ပမာဏမှာ ဘုရားရှင်၏ သင်္ကန်းတော် ပမာဏအောက် လျော့စေရမည်။ ဘုရားရှင်၏ သင်္ကန်းတော်အရွယ်ပမာဏမှာ ဘုရား အတိုင်းအထွာတော်ဖြင့် အလျားလေး တောင်ထွာ၊ အနံသုံးတောင်ရှိသည်။
ဆိုးရည်
သင်္ကန်းဆိုးရာ၌ အပ်သော ဆိုးရည်တို့မှာ (၁) နနွင်းဥမှတစ်ပါး အမြစ်ဆိုးရည်အားလုံး၊ (၂)ထန်းကျင့်၊ ပိန်းနဲနွယ်တို့မှတစ်ပါး ပင်စည်ဆိုးရည်အားလုံး၊ (၃)မည်းရွက် ဒန်းရွက်တို့မှတစ်ပါး အရွက်ဆိုးရည်အားလုံး၊ (၄)တောက်ရပ်၊ ကြာပိုင်ခေါက်တို့မှတစ်ပါး အခေါက် ဆိုးရည်အားလုံး၊ (၅)ဝတ်ပန်းပွင့်၊ပေါက်ပွင့်တို့မှတစ်ပါး အပွင့်ဆိုးရည်အားလုံး၊ (၆) အသီးဆိုးရည်အားလုံး ဤဆိုးရည်များသည်အပ်သောဆိုးရည်များဖြစ်ကြသည်။
ခန်းဂျေား − ဒိုးရိ − ဟိဂရှိဘူတာ
ခန်းဂျေား − ဒိုးရိ − ဟိဂရှိဘူတာ  (環状通東駅 ခန်းဂျေား − ဒိုးရိ − ဟိဂရှိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟော့ကိုင်းဒိုးခရိုင်၊ ဆပ်ပိုရိုမြို့၊ ဟိဂရှိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၀၃
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
မတ်လ
(၁) ရက်။
ဧပြီလ
(၁) ရက်။
မေလ
(၃၀) ရက်။
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
အီကြာကွေး
အီကြာကွေး (油炸粿) သည် ဆီဖြင့် ကြွပ်ရွအောင် ကြော်ထားသည့် ခပ်ရှည်ရှည် ဂျုံချောင်းဖြစ်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံ၊ အရှေ့အာရှနှင့် အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများတွင် နံနက်စာအဖြစ် စားသုံးလေ့ရှိသည့် အစားအစာ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အီကြာကွေးကို လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ၊ မုန့်ဟင်းခါး၊ ဆန်ပြုတ်တို့ဖြင့် တွဲဖက် စားသုံးလေ့ရှိသည်။
၂၀၀၃
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၃၀) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောက်တိုဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ကဏ္ဍ:၂၀၀၃ ကဏ္ဍ:၂၀၀၀ ဆယ်စုနှစ်
သမ္ဘာန်တင်ရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
သမ္ဘာန်တင်ရွာ (Thanbantin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်၊ ဝက်လွတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၀၄၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝက်လွတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၉၁ ဦး၊ မ ၂၃၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေနံချောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေရောင်အဝိုင်း
ရွှေရောင်အဝိုင်း (Золотое кольцо;) ဆိုသည်မှာ ရုရှားနိုင်ငံ၏ မြို့တော် မော်စကိုမြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိ ရှေးဟောင်းမြို့များကို ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပ ခရီးသွားများ တဆက်တည်း သွားရောက်လည်ပတ်နိုင်စေရန် ရည်ရွယ်၍ထားသော ရှေးဟောင်းမြို့များကို ခရီးစဉ်တစ်ခုအဖြစ် ဆွဲထားသော အဝိုင်းဖြစ်သည်။  ဇာလျဲ့စကီးဟု ယခင်က ခေါ်ခဲ့သော ဒေသများကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ထိုရှေးဟောင်းမြို့များသည် ရုရှားအော့သိုဒေါ့ ဘုရားကျောင်းတော် တည်ထောင်သောနေရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ရုရှားနိုင်ငံ သမိုင်းအတွက် အရေးပါသော အဖြစ်အပျက်များနှင့် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာများကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားသော နေရာများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမြို့များတွင် ကရင်မလင်၊ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းများ၊ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများနှင့် ဘုရားကျောင်းများ အပါအဝင် ၁၂ ရာစုမှ ၁၈ ရာစုအထိ ရုရှားလူမျိုးတို့၏ တုနှိုင်းဖွယ်ရာ ဗိသုကာလက်ရာများ တည်ရှိရာ နေရာများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမြို့များသည် ရုရှားနိုင်ငံ၏ ကြည့်ရှုချင်စရာ ပန်းချီကားချပ်သဖွယ်ရှုမျော်ခင်းများနှင့် ရုရှားတို့၏ နာမည်ကြီးလှသော ကြက်သွန်ဥသဏ္ဌာန် အမိုးခုံးများကိုလည်း ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့မြင်နိုင်သော နေရာများလည်း ဖြစ်ကြသည်။
ပါဝင်သော မြို့များ
ယာရိုစလဗာလ်၊ ကာစတျာမာ၊ အီဗန်နိုဗာ၊ ဆူဇဒါး၊ ဗလာဒီမီယာ၊ ဆီဂီးယဲ့ဗ် ပါဆဒ်၊ ပီရီစလဗာလ်-ဇာလျဲ့စကီး၊ ရပ်စတော့ဗ် ဗျယ်လီကီး စသော အဓိကမြို့ ရှစ်မြို့မှလွဲ၍ မည်သည့်မြို့များသည် ဤရွှေရောင်အဝိုင်းအတွင်း ပါဝင်သည်ကို တရားဝင် သတ်မှတ်ထားခြင်းမရှိပေ။ အီဗန်နိုဗာ၊ ဗလာဒီမီယာနှင့် ယာရိုစလဗာလ်နယ်များရှိ အခြားသော ရှေးဟောင်းမြို့များ ဖြစ်ကြသော ပါလျဲ့ချ်၊ ပလျှို့စ်၊ ရှုရာ (အီဗန်နိုဗာ ဒေသကြီး)၊  ဂေါ်ရာဟာဗျဲ့စ်၊ ဂူ-ဟရုစတာလ်နီး၊ ယူရ်ယဲ့ဗ်-ပိုးလ်စကီး၊ မူရွန် (ဗလာဒီမီယာ ဒေသကြီး)၊   ရီးဘင်စ်က်၊ တူတာယဲ့ဗ်၊ အူဂလိချ် (ယာရိုစလဗာလ် ဒေသကြီး) တို့သည် ၎င်းမြို့များလည်း ရွှေရောင်အဝိုင်းအတွင်းပါဝင်သည်ဟု ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ယူဆကြသည်။ ထိုမြို့များထဲမှ အများစုကို M8 အဝေးပြေးလမ်းမကြီး၏ လမ်းတလျှောက်တွင် တွေ့နိုင်ပြီး မော်စကိုမြို့ရှိ ယာရိုစလဗ်စကီး ဘူတာရုံ မှတဆင့်လည်း သွားရောက်နိုင်သည်။
ကုန်းကြီးရွာ၊ ဓနိ
ကုန်းကြီးရွာ၊ ဓနိ
သင်္ကန်းပင်
သင်္ကန်းပင်နှင့်ဆင်တူယိုးမှားအပင်များစွာရှိရာ ရုက္ခဗေဒ အမည်အားဖြင့် ဟိုပီယာအော်ဒိုရေတာ(Hopea odorata)ခေါ် သင်္ကန်းပင်နှင့် ဟိုပီယာမိုင်နျူတီဖလော်ရာ(Hopea minutiflora; ယခုအခါတွင် Hopea sangal )ခေါ် သင်္ကန်းမ ကလေးပင်တို့သည် သင်္ကန်းပင် စစ်စစ်နှစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ယင်းတို့သည် ကညင်၊ ကောင်းမှု၊ သစ်ယာ၊ အင်၊ အင်ကြင်း၊ တို့နှင့်မျိုး ရင်းတူဖြစ်၍ ဒစ်ပတာရိုကာပေစီအီး မျိုးရင်းတွင်ပါဝင်သည်။ မြင့်မားစွာပေါက်ရောက်နိုင်သော တောသစ်ပင်ကြီးမျိုးဖြစ်သည်။ ပင်စည်၏အညိုရောင်သန်းသော အနက်ရောင်အပွေးတွင် အက်ကြောင်းငယ်များရှိသည်။ အဖျားသို့တဖြည်းဖြည်း ရှူးသွားသောအရွက်မျိုးရှိ၍ အရွက် ကြောများ၏ အရင်းထောင့်၌ မှဲ့ကလေးများ ရံဖန်ရံခါပါ ရှိတတ်သည်။ အပွင့်ဖြူဖြူကလေးများ တဖက်သတ်တည်း ထွက်သော ပန်းခက်မျိုးပွင့်သည်။ ပွင့်ဖတ်နှင့်ပွင့်ချပ် ငါးခုစီရှိသည်။ ပွင့်ဖတ်သည်အနားတဖက်လိပ်ဝင်နေသည်။ ပွင့်ချပ်တို့သည်ပူးတွဲအသီးသီးသောအခါ အသီးနှင့်အတူပူးတွဲ ထွားကြိုင်းလာသည်။ အသီးတွင်အတောင်ကဲ့သို့ အင်္ဂါနှစ်ခု ပါလေသည်။
သင်္ကန်းပင်၏အသားအရောင်သည်ညိုသည်။ သင်္ကန်း သားသည် ချောမွတ်ကျစ်လျစ်သည်။ တခါတရံ အပေါ်ယံ၌အက်ကွဲတတ်သော်လည်း အသားသေအောင် ပြုလုပ်ရန်လွယ်ကူသည်။ ကုဗပေ တစ်ပေါင်လျှင် ၄၇ ပေါင် အလေးချိန်စီး၍ အတော်အသင့်လေးလံပြီးလျှင် အတော်အသင့် မာကျော၍ ခြမစားနိုင်သဖြင့် ကျွန်းသစ်၏ အရည်အသွေးနှင့်ဆင်ဆင်တူသည်။ သို့သော် ကျွန်းသစ် ထက်ဈေးပေါပြီးလျှင် ပျဉ်းကတိုးလောက် ခွဲဖြတ်စိတ်ဖြာရန် မခဲယဉ်းသဖြင့် ခိုင်မာမှုလိုအပ်သောတံတားဆောက်ခြင်း၊ လှေဆောက်ခြင်း ဇလီဖားတုံးပြုလုပ်ခြင်း စသော လုပ်ငန်းများအတွက်အသုံးကျသည်။ ထို့ပြင်လှည်းများ၊ ရွက်တိုင်များ၊ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂ ပစ္စည်းများပြုလုပ်ရန် အသုံးများသောသစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သင်္ကန်းသားဖြင့် ဆောက်လုပ်သော လှေသည် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်အထိ ခိုင်ခန့်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။ သင်္ကန်းသားသည် အပြစ် အနာလည်းကင်းသဖြင့် ယခုခေတ်တွင် အထူးသဖြင့် ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ၌ မီးရထား ဇလီဖားတုံးများ အတွက် အများဆုံးအသုံးပြုလျက်ရှိသည်။
မြင်ရုံကာမျှဖြင့် သင်္ကန်းပင်နှင့်ခွဲခြားရန် ခဲယဉ်းသောအခြားသစ်ပင်တို့မှာ သင်္ကဒူး (သင်္ကန်းတူ) နှင့် ပန်းသစ်ယာစသည်တို့ဖြစ်သည်။ သင်္ကန်းသားနှင့်အခြား ဆင်တူယိုးမှားသစ်များကို ခွဲခြားသိနိုင်ရန်မှာ သင်္ကန်းသား အစစ်ပေါ်တွင် မြေဖြူဖြင့်ရေးခြစ်လိုက်လျှင် မြေဖြူမှတ်သည် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အနီရောင်ပြောင်းသွားသည်။ သင်္ကဒူးစသော အခြားသစ်များပေါ်တွင်မြေဖြူမှတ်သည် အဖြူအတိုင်းပင် ရှိနေလေသည်။ သင်္ကန်းပင်မှ သစ်ဆီတစ်မျိုးကိုလည်း ထုတ်ယူရရှိနိုင်သည်။ ထိုသစ်ဆီကိုဆေးဝါးများ၌ထည့်ရန် လည်းကောင်း၊အရောင်တင်ဆီအဖြစ်အသုံးပြုကြသည်။ သစ်ဆီထုတ်ယူရရှိနိုင်သော အကောင်းဆုံးအချိန်မှာ နွေရာသီ ဖြစ်သည်။ တနင်္သာရီနယ်မှ ထုတ်ယူရရှိသော သစ်ဆီများကို မော်လမြိုင်သို့တင်ပို့ကြသည်။ သင်္ကန်းပင်ကို အချို့ကသစ်ဆင်ကန်းဟုလည်း ခေါ်ဆို ကြလေသည်။
သင်္ကန်းနက်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ သင်္ကန်းကျောက်ဟူ၍ လည်းကောင်းခေါ်ဆို၍ သင်္ကန်းပင်မျိုးရင်းတွင်ပါဝင်သော အပင်မျိုးရှိသေးသည်။ ရုက္ခဗေဒအမည်အားဖြင့် ဟိုပီယာ ဟယ်ဖာရီ(Hopea helferi)ဟုခေါ်သည်။ ပေ၈ဝ ကျော်ခန့် အထိမြင့်မား နိုင်ပြီးလျှင် လုံးပတ်ခုနစ်ပေရှိသည်။ အသားသည် အလွန်မာကျောသဖြင့် သင်္ကန်းကျောက် ဟုခေါ်ဆိုကြဟန် တူပေသည်။ ဒေါနတောင်တန်းနှင့်တနင်္သာရီရိုးမတို့၌ ပေါက်ရောက်သည်။ ထိုအပင်မျိုးမှ သစ်ဆီကြည်တစ်မျိုးကို ထုတ်ယူရရှိနိုင်လေသည်။
ကျွန်းကြားရွာ၊ ကျွန်းချောင်း
ကျွန်းကြားရွာ၊ ကျွန်းချောင်း
ဘိုင်ဒုံးရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ဘိုင်ဒုံးရွာ (Baingdone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ တပ်လွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၂၀၅ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စံတိုး
မြန်မာပန်းချီဆရာတစ်ဦးဖြစ်သူ ပန်းချီစံတိုး အား ၁၉၄၁ နိုဝင်ဘာလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် မွန်ပြည်နယ်၊ ဘီးလင်းမြို့ တောင်စွန်း ပေါက်တော ကျေးရွာ၌ အဖ ဦးဘိုးစီ၊ အမိ ဒေါ်စောရွှေတို့မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၂၀၀၂ အောက်တိုဘာလ ၂၁ ရက်နေ့၊ ညနေ ၃:၄၅ မှာ ရန်ကုန်မြို့ ပြည်သူ့ ဆေးရုံကြီးတွင် ကွယ်လွန် အနိစ္စ ရောက်ခဲ့သည်။ ဇနီး ဒေါ်ခင်လှမြင့်နှင့် သား နှစ်ဦး၊ သမီး တဦး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ရွှေလိုက်ဝရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ရွှေလိုက်ဝရွာ(Shwelaikwa)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၄၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၅ ဦး၊ မ ၄၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၇၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရာရီတောင်ရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ရာရီတောင်ရွာ(Rarritaung)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၄၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၅ ဦး၊ မ ၄၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၇၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အမည်ရင်းမြစ်။
မရာလို "Raritlâh", မီဇိုးလို (Ramritlang)အဓိပ္ပာယ်မှာ "နယ်စပ်တောင်" မှာ မရာလို တိုက်ရိုက်အသံထွက်ဖြင့် ရာရီတောင်ရွာနာမည်ဖြစ်လာသည်။ ရာရီတောင်ဆိုသည်မှာ မရာ ဘာသာစကား ဖြစ်ပြီး နယ်နိမိတ်ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင် မြန်မာနိုင်ငံနယ်နိမိတ်ကို တင်စားခေါ်ဝေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။
တည်နေရာ
ပထမရာရီတောင်ရွာသည် ခေခေါင်တောင်ပေါ်(21°59'19.37"N,  92°57'15.18"E)တွင်လ လည်းကောင်း၊ ဒုတိယရာရီတောင်ရွာသည် (21°56'56.05"N,  92°57'50.31"E)တွင်လည်းကောင်း၊ မြောက်လတ္တီကျူ  21°57'15.12"N,  အရှေ့ လောင်ဂျီကျူ 92°58'10.66"E ဒီဂရီ၊  မြောက်လတ္တီကျူ 21°58'4.63"N,  92°58'44.97"E အရှေ့လောင်ဂျီကျူးတွင် တည်ရှိသည်။ တတိယ ရာရီတောင်ရွာသည် ၁၉၉၉ခုနှစ်မှစ၍ ယနေ့နေချိန်ထိ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ ရာရီတောင်ရွာ၏ မြောက်ဘက်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသည် အရှေ့ဘက်တွင် ပထိန်တလန်တောင်တန်း၊ တောင်ဘက်တွင်  ရကန်လွင်ပြင်တို့က ဝန်းရံထားသည်။ အနောက်ဘက်တွင် ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာရှိသည်။
မြောက်လတ္တီကျူ 57'43.31"N,  အရှေ့ လောင်ဂျီကျူ 92°58'30.60"E တွင်တည်ရှိသော  ရာရီတောင်းကျေးရွာရှိ မရာဧဝံဂေလိအသင်းတော် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်   မြောက်လတ္တီကျူ 21°57'43.31"N,  93° 7'3.01"Eတွင် တည်ရှိသော လိုင်လင်းပီမြို့၊ အစိုးရာအထက်ကျောင်းနှင့် မြောက်လတ္တီကျူး 21°57'43.31"N ဒီကရီ မျဉ်းကြောင်းပေါ်တွင် တတန်းတည်းကျရောက်တည်ရှိနေပြီး  မြောက်လတ္တီကျူ 22°29'24.80"N,  အရှေ့လောင်ဂျီကျူတွင် 92°58'30.60"E တွင်တည်ရှိသော၊ မြို့မရပ်ကွက်၊ ဆိုင်ဟားမြို့၊ မရာကိုယ်ပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ မီဇိုးရမ်ပြည်၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ဧဝံဂေလိသာသနာ အသင်းတော်၊ မရာလဲန်၊ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းနှင့် အရှေ့လောင်ဂျီကျူတွင် 92°58'30.60"E မျဉ်းပေါ်တွင် တတန်းတည်းကျရောက်တည်ရှိနေသည်။
ရွာတည်ခြင်း
မီဇိုးလူမျိုးက ပထိန်တလန်သို့လည်းကောင်း၊ ဇေနှေးလူမျိုးများ မူလမိခင်ဇေနှေးရွာကို လည်းကောင်း ပြောင်းရွေးသွားပြီးနောက် ၁၉၆၈ခုနှစ်ထိ ရွာစတင်ချိန်က ပါဝင်ခဲ့သော ဆဘာင်းမျိုးနွယ်များကို အိမ်ခြေ(၂၀)ကျော်ဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။ ၁၉၆၈နှစ်မှစ၍ ဖဘောင်းရွာ, ပါရာရွာ(Para), ရှာအို(Hra-ao)မှ အိမ်ခြေ(20)ကျော် ကူးပြောင်းလာသဖြင့် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ မူလတန်းကျောင်းကိုလည်း ၁၉၇၀ပြည့်နှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်လာနိုင်ခဲ့သည်။
ပညာရေး
၁၉၇၀ ခုနှစ်တွင် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ မူလတန်းကျောင်းကို စတင်ဖွင့်လျစ်သော ကိုယ်ထူကိုယ်ထကျောင်းသည် ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် အစိုးရမူလတန်းကျောင်းဖြစ်လာသည်။ ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ အလယ်တန်းကျောင်းကို စတင်ဖွင့်လှစ်ပြီး၊ ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် မူလွန်ကျောင်းဖြစ်လာည်။ ၂၀၁၆ခုနှစ်တွင် အစိုးရ တွဲဖက်အလယ်တန်းကျောင်း ဖြစ်လာသည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် တွဲဖက်အလယ်တန်းကျောင်းမှ အစိုးရအလယ်တန်း ကျောင်းဖြစ်လာသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်မော်ရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်းဝေ၊ ဦး
ဆီဆေး ဆရာကြီး ဦးနန်းဝေကို ၁၂၉၅ ခု၊ နတ်တော်လဆန်း ၇ ရက်၊ မွန်းလွဲ ၁ နာရီခန့်မှာ ခရမ်းမြို့နယ် မြို့လှရွာမှာ အဖ ဦးသွင်၊ အမိ ဒေါ်သန်းတို့က မွေးဖွားခဲ့သည်။ မွေးချင်း ၄ ယောက်အနက် အကြီးဆုံးသား ဖြစ်၏။
အထက်တန်းကျောင်းသားဘဝ၌ နိုင်ငံတော်က ပြုလုပ်သည့် ပြိုင်ပွဲများတွင် ၃ နှစ် ဆက်တိုက်ဆုများ ရရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ကာလတဝိုက်တွင် ဆရာဦးဘဉာဏ်သည် မြင်ဆရာ ဖြစ်ခဲ့၏။ အခြား မြင်ဆရာများမှာ ဆရာ ဦးဘကြည်နှင့် ဆရာ ဦးဘရင်လေးတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဆရာသည် အောက်ဒိုးထွက်၍ ရေးဆွဲခြင်းကို နှစ်သက်သည်။ တက္ကသိုလ် မြန်မာစာ သုတေသနဌာနတွင် ဆရာဖြစ်ခဲ့သည်။ အင်းလျားကန်နှင့် တက္ကသိုလ်တဝိုက် မြင်ကွင်းများကို ပန်းချီကား ရေးဆွဲလေ့ ရှိရာမှ သူ့ကိုယ်သူ 'အင်းလျားနဲ့ ပန်းချီဆရာ ဖြစ်လာတာ' ဟု ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။
၁၉၅၂ တွင် ပထမဦးဆုံး တကိုယ်တော် ပြပွဲကို ရန်ကုန်မြို့၌ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အုပ်စုလိုက် ပြပွဲများအား ၂ နှစ် တကြိမ်ခန့် ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ ဆရာသည် ၁၉၆၅ ခု စက်တင်ဘာလ ၁၅ ရက်မှ စတင်ကာ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ဘာသာပြန်ဌာနနှင့် စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးတို့တွင် ပန်းချီဆရာအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ဆရာ၏ ပန်းချီကားများတွင် အနီရောင်ကဲသော အသွေးကို တွေ့ရလေ့ရှိပြီး မြန်မာမှုကောက်ကြောင်းပန်းချီကိုလည်း နိုင်နင်းသူ ဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်ပရဝုဏ်အတွင်း၌ ပန်းချီပြပွဲများ၊ ပန်းချီအင်အားစုများ ပေါ်ထွက်လာစေရန် များစွာဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်၊ တကသအဆောက်အဦ ဗုံးခွဲခံရစဉ်က ဆရာ့၏ ပန်းချီကားတွေ အများအပြား ပါဝင်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့် ဆရာသည် ပန်းချီရေးခြင်းကို ကာလတခုအထိ မဆောင်ရွက်ခဲ့ဘဲ စိတ်ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။
စာရေးဆရာအောင်ပြည့်ရဲ့ 'ပြိုမှာလေလား မိုးရဲ့' လုံးချင်း ဝတ္ထုသည် ဆရာ ဦးနန်းဝေ၏ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဘဝ ဖြတ်သန်းမှု တစိတ်တဒေသကို ရေးဖွဲ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။
ဆရာသည် ဆီဆေးဓားချက် ပိုင်နိုင်စွာနှင့် ရှုမျှော်ခင်းပန်းချီကားများကို ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့သလို ဆရာကြီး ဦးဖေမောင်တင်၊ ဆရာ မင်းသုဝဏ် စသည့် ဆရာများ၏ ပုံတူပန်းချီကားများကိုလည်း ပြောင်မြောက်စွာ ရေးဆွဲနိုင်သူ ဖြစ်သည်။
မြန်မာပန်းချီလောကမှာ ဆီဆေး ဓားချက်ရေးနည်းကို ပိုင်နိုင် ကျွမ်းကျင်စွာ ရေးဆွဲခဲ့သော ပန်းချီ ဆရာကြီး ဦးနန်းဝေ (အသက် ၈၃ နှစ်)သည် ၂၀၀၈ ခု၊ ဒီဇင်ဘာ ၁၈ ရက် ကြာသပတေးနေ့ ညနေ ၃:၂၅ က အမှတ် ၁၂၊ စံရိပ်ငြိမ် ၅ လမ်းရှိ ညီမဖြစ်သူ ဒေါက်တာ ဒေါ်မြင့်မြင့်ခင်ရဲ့ နေအိမ်၌ လူကြီးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ဆရာသည် ခရမ်းမြို့တွင် နေထိုင်ရာမှ ညီမဖြစ်သူထံ ဆေးလာကုရင်း ကွယ်လွန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်အထိ ဆရာသည် တကိုယ်ရည်ဘဝဖြင့် အနုပညာကို ဖက်တွယ်ရင်း နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဆရာ၏ ဈာပနအား ဒီဇင်ဘာ ၂၀၊ ၂၀၀၈ စနေနေ့ နံနက် ၁၁ နာရီအချိန်တွင် ထိန်ပင်သုဿန်၌ မီးသဂြိုဟ် ပြီးစီးခဲ့သည်။
စာဘူးတောင်းရွာ
စာဘူးတောင်း
လပ်ပံပြားရွာ၊ လက်ပံပြား
လပ်ပံပြားရွာ၊ လက်ပံပြား
ခမောင်းဆည်ရွာ
ခမောင်းဆည်ရွာ
မြင့်ကြိုင်
ဦးမြင့်ကြိုင်  (၁၇ ဧပြီ ၁၉၅၇) သည် မြန်မာနိုင်ငံ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန၏ လက်ရှိ ဝန်ကြီး ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၁ ရက်တွင်  နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ ကအလုပ်သမား၊လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဖြစ် စတင် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ယင်းနောက် ဦးမြင့်ကြိုင်သည်  အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ထိုမှတဆင့် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဖြစ်လည်းကောင်း ပြောင်းလဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သမ္မတဦးဝင်းမြင့် အစိုးရလက်ထက်တွင်လည်း အလုပ်သမား၊လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဒုတိယဝန်ကြီးအဖြစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သေးသည်။
အစိုးရဝန်ထမ်းဘဝ
ဦးမြင့်ကြိုင်သည် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန၊ပြည်သူ့အင်အားဦးစီးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီးနောက်  ၃၀ ဧပြီ ၂၀၁၅ တွင် ယင်းဝန်ကြီးဌာန၏ အမြဲတမ်း အတွင်းဝန်အဖြစ်တာဝန်တိုးမြှင့်ပေးအပ်ခြင်းခံရသည်။
တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည့် နိုင်ငံရေးရာထူးများ
ဦးမြင့်ကြိုင်သည် အလုပ်သမား၊လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန  အမြဲတမ်းအတွင်းဝန်အဖြစ်မှ အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် ၎င်းအား သမ္မတဦးဝင်းမြင့် က ၄ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၂၀ တွင် အလုပ်သမား၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ဒုတိယဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုတာဝန်ကို ၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၂၁ အထိ တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ယင်းနောက် ၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၂၁ တွင် စစ်ကောင်စီက ၎င်းအား အလုပ်သမား၊လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဖြစ်ခန့်အပ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်ဩဂုတ် ၁ရက်တွင် စစ်ကောင်စီက အလုပ်သမား၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာနအား အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန နှင့်  လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ဟူ၍ ခွဲလိုက်ရာတွင် ဦးမြင့်ကြိုင်သည် အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ နောက်ထပ် တစ်နှစ်ကျော်အကြာ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၁၉ ရက်တွင် ဦးမြင့်ကြိုင် သည်  လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့်ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဖြစ်လာပြန်သည်။
ပိတ်ဆို့ခံရမှုများ
၂၀၂၁ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၁ရက်နေ့တွင်  စစ်ကောင်စီက ဦးမြင့်ကြိုင်ကို အလုပ်သမား၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း ကြေညာခဲ့ရာ ယင်းနှင့်စပ်လျဉ်းပြီး ၂၀၂၁ခုနှစ် ဇူလိုင် ၂ရက်နေ့တွင် အမေရိကန်အစိုးရ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနက ထုတ်ပြန်ခဲ့သောအရေးယူမှု စာရင်းတွင် ဦးမြင့်ကြိုင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၂၀၂၃ ဇူလိုင် ၂၀ရက်တွင် ဥရောပသမဂ္ဂက လည်း ၎င်းကို ပိတ်ဆို့အရေးယူမှု စာရင်းထဲ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ကွမ်းသီးချောင်းရွာ၊ မဘေ
ကွမ်းသီးချောင်းရွာ၊ မဘေ
ခနိတဘူတာ
ခနိတဘူတာ  (蟹田駅 ခနိတ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိုမိုရိခရိုင်၊ ဆိုတိုဂဟမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၀၄
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
သာယာကုန်းရွာ၊ လိပ်ခုံး
သာယာကုန်းရွာ၊ လိပ်ခုံး
၂၀၀၄
မတ်လ
(၁) ရက်။
ကွန်ဆိုင်းယန်ရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
ကွန်ဆိုင်းယန်ရွာ(Kunhsengyang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ လုံယှာယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံယှာယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၅၉ ဦး၊ မ ၂၃၅၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၆၀၉ ဦး နေထိုင်သည်။
၂၀၀၄
မေလ
(၁၇) ရက်။
ကွန်ဆိုင်းယန်ရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မှော်ဘီရွာ၊ ကွမ်းခြံကုန်း
မှော်ဘီရွာ
၂၀၀၄
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁၄) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောက်တိုဘာလ
(၂၂) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ကဏ္ဍ:၂၀၀၄ ကဏ္ဍ:၂၀၀၀ ဆယ်စုနှစ်
ဒီဃဇာဏုသုတ်
အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိပါသည်။
အလံသုတ်
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။
ညောင်ထို (ရှေ့)ရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ညောင်ထို (ရှေ့)ရွာ (Nyaunghto(East))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ညောင်ထိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၀၈၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ထိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၂၈ ဦး၊ မ ၁၉၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၀၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလံသုတ်
၁။ ကုသိုလ်တရားတို့၌ လျင်မြန်စွာ သိနိုင်ခြင်း၊
၂။ကြားနာအပ်ပြီးသောဓမ္မတို့ကို ဆောင်ထားနိုင်ခြင်း၊
၄။အနက်အဓိပ္ပါယ်နှင့် ပါဠိကို သိ၍ ဓမ္မာနုဓမ္မကို ကျင့်ဆောင်ခြင်း၊
၅။ကောင်းသောစကားလည်းရှိ၊ ကောင်းသောမြွက်ဆိုသံလည်းရှိ၊ သန့်ရှင်းပြီး အပြစ်ကင်း၍ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို သိနိုင်သော သိမ်မွေ့နူးညံ့သော စကားရှိခြင်း၊
၆။ သီတင်းသုံးဖော်တို့ကို တရားစကားဖြင့် အကျိုးစီးပွားကို သိမြင်စေနိုင်, တရားကို ဆောက်တည်စေတတ်၊ တရားကျင့်သုံးရန် ထက်သန်ရွှင်လန်းစေနိုင်ခြင်း-ဟူသော တရား ၆-ပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းတော်သည် မိမိ, သူတပါး အကျိုးစီးပွားကို ပြုကျင့်စွမ်းနိုင်၏။
အထက်ပါတရား ၆-ပါးတို့တွင် အမှတ် (၁)တရားမှတပါး တရားငါးပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းသည်လည်း မိမိ, သူတပါး အကျိုးစီးပွားကို ပြုကျင်စွမ်းနိုင်၏။ အမှတ် (၁၊၂၊၃၊၄)ဟူသော တရားလေးပါးနှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်း၊ အမှတ် (၂) ၃၊၄၊)ဟူသော တရားသုံးပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်း၊ အမှတ် (၃၊ ၄)ဟူသော တရားနှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်း၊ ဤရဟန်းသုံးပါးတို့သည်ကား မိမိ၏ အကျိုး စီးပွားကိုသာ ပြုစွမ်းနိုင်၏။ သူတပါး၏ အကျိုးစီးပွားကို မပြုကျင့်နိုင်။ အမှတ် (၁၊၂၊၄၊၅)ဟူသော တရားလေးပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်း၊ အမှတ် (၁၊၂၊၄၊၅)ဟူသော တရားလေးပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်း၊ အမှတ် (၂၊၄၊၅) ဟူသော တရားသုံးပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်း၊ အမှတ် (၄၊ ၅)ဟူသော တရား နှစ်ပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်း၊ ဤရဟန်းသုံးမျိုးတို့သည်ကား သူတစ်ပါး၏ အကျိုးစီးပွားများရန်သာ ပြုစွမ်းနိုင်၏။ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားများရန် မပြုစွမ်းနိုင် ဟု ဘုရားရှင်က အကျယ် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
မီးကျောက်တက်ရွာ
မီးကျောက်တက်ရွာ
ကူးတို့ဆိပ်ရွာ၊ ပြင်ခရိုင်
ကူးတို့ဆိပ်ရွာ၊ ပြင်ခရိုင်
အင်ကြင်းကွင်း
အင်ကြင်းကွင်း
ဇင်းတိုင်ကြီးအောက်ရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ဇင်းတိုင်ကြီး(အောက်)ရွာ(Zintainggyi(Lower))သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ဇင်းတိုင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၃၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇင်းတိုင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၄၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိချောင်းခေါင်းရွာ၊ မဘေ
မိချောင်းခေါင်းရွာ၊ မဘေ
ဝေလနိုင်ငံ
ဝေလနိုင်ငံသည် ယူနိုက်တက် ကင်းဒမ်း တွင် ပါဝင်သော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး ဂရိတ်ဗြိတိန်ကျွန်း၏ တစိတ်တဒေသလည်း ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဘက်တွင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ရှိပြီး အနောက်ဘက်တွင် အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာနှင့် အိုင်းရစ်ရှ် ပင်လယ်တို့ ရှိကြသည်။ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃ သန်းမျှ ရှိပြီး စုစုပေါင်း ဧရိယာ အကျယ်အဝန်းမှာ ၂၀ ၇၇၉ စတုရန်း ကီလိုမီတာ (၈၀၂၃ စတုရန်းမိုင်) ရှိသည်။ ဝေလနိုင်ငံသည် ကမ်းလွန်ကျွန်းမျာ အပါအဝင် ၁၂၀၀ ကီလိုမီတာ (၇၄၆မိုင်) ရှည်လျားသော ကမ်းရိုးတမ်းရှိသည်။ အကြီးဆုံးကျွန်းဖြစ်သော အိန်ဂျယ်လ်ဆေး ကျွန်းသည် အိုင်းရစ်ရှ် ပင်လယ်ထဲတွင် အကြီးဆုံး ကျွန်းလည်း ဖြစ်သည်။ ယေဘူယျအားဖြင့် တောင်ထူထပ်ပြီး အမြင့်ဆုံးသော တောင်များမှာ မြောက်ဘက်နှင့် အလယ်ပိုင်းတွင် ရှိကြသည်။
ဝေလနယ်သည် တောင်နှင့်မြောက် အလျား ၁၃၆ မိုင်ရှိ၍ အကျယ်ဆုံးအပိုင်းတွင် ၉၆ မိုင်ရှိသည်။ ဧရိယာအားဖြင့် ၇၄၆၆ စတုရန်း မိုင်ရှိသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်ပယ် ၁၂ နယ်ပါဝင်သည်။ အနောက်မြောက်စွန်းတွင် မင်နိုင်ရေလက်ကြားခြားထားသော အင်ဂဲဆီကျွန်းတည်ရှိသည်။ ကုန်းမနှင့် ထိုကျွန်းကို ကြိုးတန်တားဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ မြောက်ဘက်တွင်ရှိသော ကမ္ဗရီယန်တောင်တန်းများ၌ ပေပေါင်း ၃၅၆ဝ မြင့်သည့် စနိုးဒွန်တောင်သည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် အမြင့်ဆုံးတောင် ဖြစ်သည်။ အလယ်ပိုင်းတွင် ဖလင်းလီမွန် တောင်တန်းများရှိသည်။ မြစ်များသည် တို၍ ရေစီးသန်သည်။ မြောက်ဘက်တွင် ဒီးမြစ်သည် အိုင်ရစ်ပင်လယ်ထဲသို့စီးဝင်သည်။ တောင်ဘက်တွင် ဆဲဗန်းမြစ်နှင့် ဝိုင်းမြစ်တို့သည် ဝေလနယ်အလယ်ပိုင်း၌ မြစ်ဖျားခံပြီးလျှင် အရှေ့ဘက်သို့စီးဆင်း၍ ဗရစ္စတို ရေလက်ကြားထဲသို့ စီးဝင်သည်။ ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်တွင် ကားနာဗွန်ပင်လယ်ကွေ့၊ ကာဒီယန်ပင်လယ်ကွေ့နှင့် ကာမာသင် ပင်လယ်ကွေ့တို့ ရှိကြသည်။
ဝေလနယ်တွင် သစ်တောကြီးများမရှိချေ။ များသောအားဖြင့် မြက်ခင်းလွင်ပြင်နှင့် တောင်ပေါ်စားကျက်တို့ရှိခြင်းကြောင့် နွားနှင့်သိုးကို မွေးမြူကြသည်။ မြင်းစားဂျုံနှင့် မုယောကို စိုက်ပျိုးသည်။ တွင်းထွက်ပစ္စည်း ကြွယ်ဝသောနယ်ဖြစ်သောကြောင့် သတ္တုတူးဖော်ခြင်းသည် အဓိကလုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဝေလနယ်မှထွက်သော ကျောက်မီးသွေးသည် ထင်ရှားသည်။ ဗြိတိသျှကျွန်းစုမှထွက်သော ကျောက်မီးသွေး ငါးပုံတစ်ပုံကို ဝေလနယ်တောင်ပိုင်းမှ ရရှိလေသည်။ အခြားထင်ရှားသော တွင်းထွက်ပစ္စည်းများမှာ သံ၊ ကြေးနီ၊ သွပ်၊ သံဖြူ၊ ခဲတို့ဖြစ်၍ ရွှေအနည်းငယ်ကိုလည်း တူးဖော်ရရှိသည်။
ဝေလနယ်သည် ပင်လယ်ရေပူကြောင်း၌ ကျရောက်လျက်ရှိခြင်း ကြောင့် ရာသီဥတုသင့်တင့်သည်။ မိုးသည်းထန်သည်။ စနိုးဒန်ဒေသတွင် တစ်နှစ်လျှင် ပျမ်းမျှခြင်းအားဖြင့် မိုးရေချိန်လက်မ ၁၂ဝ ခန့်ရရှိသည်။ ဝေလနယ်တွင် လူဦးရေ ၂၇ဝ၇ဝဝဝ ရှိသည့်အနက် ထက်ဝက်ခန့်သည် ကျောက်မီးသွေးတွင်းနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများရှိရာ ဂလာမိုဂန်ခရိုင်၌ နေထိုင်ကြသည်။ ဝေလနယ်တွင် မူလနေထိုင်သူတို့သည် ကဲ့လူမျိုးတို့၏ အဆက်အနွယ်များဖြစ်ကြသည်။
အေဒီငါးရာစုနှင့် ခြောက်ရာစုနှစ်သို့ရောက်သော် အင်္ဂလိုဆက္ကဆွန် လူမျိုးတို့သည် ဗြိတိန်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်အောင်မြင်ကြလေသည်။ ထိုအခါ ဗရစ်တန်လူမျိုးတို့သည် ဝေလနယ်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ကြရသည်။ တစ်ဖန် အလယ်ခေတ်တွင် နော်မန်လူမျိုးတို့သည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင်းသို့ ဝင်ရောက်အခြေစိုက်ကြသည်။ ဝေလနယ်ကိုမူ လွယ်ကူစွာ သိမ်းသွင်းမရကြချေ။ ဝေလနယ်သား ခေါင်းဆောင်တို့သည် နော်မန်ဘုရင်ကို တော်လှန်ပုန်ကန်၍ မင်းသားဘွဲ့ခံယူကာ နယ်ကို အုပ်စိုးကြသည်။ လူဝဲလင်းဂရစ်ဖစ်ဆိုသူသည် ဝေလမင်းသားဘွဲ့ကိုခံ၍ မင်းမူလျက်ရှိစဉ် ပထမအက်ဒွပ်ဘုရင်သည် ဝေလနယ်ကို တိုက်ခိုက်အောင်မြင်သဖြင့် မိမိ၏သားတော်အား ဝေလမင်းသားဘွဲ့အပ်နှင်းခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဝေလနယ်သားတို့သည် အင်္ဂလိပ်တို့ကို အကြိမ်ကြမ် တော်လှန်ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည်။ ၁၄ဝ၂ ခုနှစ်တွင် အိုဝင်ဂလင်းဒူးဝါးဆိုသူသည် အင်္ဂလိပ်တို့ကို တိုက်ခိုက်၍ ဝေလနယ်ကို စည်းရုံးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ၁၄၈၅ ခုနှစ်တွင် ဝေလအမျိုးသား အဆက်အနွယ်ဖြစ်သူ ဟင်နရီတျူဒါသည် သတ္တမဟင်နရီဘုရင်အဖြစ် အင်္ဂလိပ်ထီးနန်းကို ဆက်ခံစိုးစံရလေသည်။ ဤဘုရင်နှင့် သူ၏သားတော် အဌမဟင်နရီတို့ လက်ထက်တွင် ဝေလနယ်သည် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရရှိခဲ့သည်။ ၁၅၃၆ ခုနှစ်တွင် အက်ဥပဒေ တစ်ရပ်ကိုပြဋ္ဌာန်း၍ ဝေလနယ်ကို အင်္ဂလန်နိုင်ငံနှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။ ဝေလနယ်မှ ရွေးကောက်တင်မြှောက်သော အမတ်များသည်လည်း ဗြိတိသျှ ပါလီမန်တွင် ပါဝင်ခွင့်ရကြလေသည်။ ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ဂရိတ်ဗြိတိန်နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ဒေးဗစ်လွိုက်ဂျော့သည် ဝေလနယ်သားပင်ဖြစ်လေသည်။
ထိုအခါမှ အစပြု၍ ဝေလနယ်၏ သမိုင်းသည် ပညာရေးနှင့် အယူဝါဒရေးဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုအကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၁၈ ရာစုနှစ်တွင် မက်သဒစ် ခရစ်ယာန်ဂိုဏ်းသည် ဝေလနယ်၌ အခြေစိုက်မိပြီးလျှင် ၁၉၂ဝ ပြည့်နှစ်သို့ရောက်သော် ဝေလသာသနာဂိုဏ်းကို အက်ဥပဒေဖြင့် ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ ဝေလဘာသာစကားဖြင့် စကားပြေအရေးအသား၊ ကဗျာ၊ လင်္ကာ အရေးအသားတို့လည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်။ ၁၉ ရာစုနှစ်နှင့် ၂ဝ ရာစုနှစ်တို့တွင် ဝေလနယ်သည် စက်မှုလုပ်ငန်း၊ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း၊ အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှု ထုတ်ဖော်ရေးလုပ်ငန်း စသည်တို့၌ ခေတ်မီတိုးတက်ခဲ့သည်။ အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုကို မပျောက် မပျက်ရအောင် ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ အက်စတက်သဗို့ခေါ် ကဗျာလင်္ကာနှင့် ဂီတပြိုင်ပွဲကို နှစ်စဉ်ကျင်းပသည်။
ကားဒစ်မြို့သည် ဗရစ္စတိုရေလက်ကြားတွင်တည်ရှိ၍ ဝေလနယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျောက်မီးသွေး အများဆုံးတင်ပို့သော ဆိပ်ကမ်းမြို့လည်းဖြစ်သည်။ ၁၉၂၇ ခုနှစ်က တည်ထောင်ခဲ့သော ဝေလအမျိုးသားပြတိုက်လည်းရှိသည်။
အက်ဗာရစ္စဝစ်မြို့သည် ဝေလနယ်၏ ပညာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဗဟိုဌာနဖြစ်၍ ၁၉၁၁ ခုနှစ်က ဖွင့်လှစ်တည်ထောင်ခဲ့သော ဝေလအမျိုးသားစာကြည့်တိုက်ရှိသည်။
အခြားထင်ရှားသောမြို့များမှာ မားသာတစ်ဖီးမြို့၊ ရွန်းဒါမြို့နှင့် စွမ်းဆီးမြို့တို့ဖြစ်ကြသည်။
တွီးပုန်းရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
တွီးပုန်းရွာ(Tweepone)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၄၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေလိုက်ဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၅ ဦး၊ မ ၄၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၇၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှမ်းကန် (တောင်)ရွာ၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်
ရှမ်းကန် (တောင်)ရွာ (Shankan(South))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊ ရှမ်းကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၇၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှမ်းကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၂၆ ဦး၊ မ ၁၅၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၀၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထီရီး (အရှေ့)ရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ထီရီး (အရှေ့)ရွာ (Htiri (East))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၅၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၆ ဦး၊ မ ၃၃၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်တောရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ကျောက်တောရွာ (Kyauktaw)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ တပ်လွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၂၀၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခနိအဲဘူတာ
ခနိအဲဘူတာ  (蟹江駅 ခနိအဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ အမမတိုင်း၊ ခနိအဲမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၀၅
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
မတ်လ
(၁) ရက်။
ဧပြီလ
(၁) ရက်။
မေလ
(၇) ရက်။
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
မှဲ့ချောင်းရွာ
မှဲ့ချောင်းရွာ
၂၀၀၅
အောက်တိုဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၇) ရက်။
ကဏ္ဍ:၂၀၀၅ ကဏ္ဍ:၂၀၀၀ ဆယ်စုနှစ်
ရွာသာညွန့် (၂)ရွာ၊ မဘေ
ရွာသာညွန့် (၂)ရွာ၊ မဘေ
တလိုင်းချောင်းရွာ၊ လက်ပံပြား
တလိုင်းချောင်းရွာ၊ လက်ပံပြား
Harley Quinn
Harley Quinn ဟာလီ ကွင်း(န်) သည် DC Comics မှ ထုတ်ဝေသော အမေရိကန် စိတ်ကူးယဉ် ကာတွန်း ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရူးကြောင်ကြောင် လူဆိုး စရိုက်နှင့် မိန်းမ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ Harley Quinn သည် လူဆိုး မဖြစ်မီက Dr. Harleen Frances Quinzel, M.D. အမည်ရှိ စိတ်ပညာဆရာဝန်မလေး တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ Arkham တွင် Joker ဆေးရုံတက်နေစဉ်၌ တွေ့ဆုံကြုံကြိုက်သွားပြီး Joker ၏ ဖြားယောင်းမှုကြောင့် စိတ်ပညာဆရာဝန် အဖြစ်မှ စိတ္တဇဆန်ဆန် လူဆိုး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။ Harley သည်လည်း Joker ၏ ချစ်သူအဖြစ်ဖြင့် နာမည်ကြီးကာ လူအများမှ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။
လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရည်များ
Harley ဟာ အဆိပ်ပြီးသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။Harley အဆိပ်မိပြီး သေမလိုဖြစ်ရာတွင် Poison Ivy မှ သူမကိုကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆိပ်လူးမြှားတွေ အဆိပ်ငွေ့တွေနဲ့ Harley ကို သွားတိုက်ခိုက်၍မရနိုင်ပါ။ ထို့အပြင် Harley သည် Olympic ကျွမ်းဘားကစားသမားတစ်ယောက်ထက်ပင် ကျွမ်းဘားတို့ အမြင့်ခုန်တို့ ကျွမ်းကျင်သည်။ အန္တရာယ်များလွန်းသော အမြင့်တွေအား Harley ကသည် အလွယ်တကူ ခုန်တက် ခုန်ချလို့ရသည်။ ထိုစွမ်းရည်များကြောင့် ရန်သူသည် သူမလက်က ပြေးထွက်ဖို့မလွယ်နိုင်ပါ။ သူမနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းတွေ ဉာဏ်ပညာယှဉ်ခြင်း ပြုလုပ်လာသော ရန်သူများ (လင်းနို့လူသားအပါအဝင်) ဒုက္ခရောက်သွားကြသည်။ Aman Waller (Suicide Squad Team Leader) ကပင် တစ်ခါတစ်လေမှာ Harley ကို Genius ဟုတင်စားတတ်သည်။ လက်နက်ကြီး လက်နက်ငယ်တွေသာမက Batman ၏ လက်နက်တွေကိုပါ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးချနိုင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အဆိပ်တွေကိုလဲ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ Harley ဟာ ရန်သူနဲ့ ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက်လဲ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားနဲ့ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှူတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမျိုးသမီး လူကြမ်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ပေါက်နက်ကျင်းရွာ၊ ဓနိ
ပေါက်နက်ကျင်းရွာ၊ ဓနိ
နိုဖတော
နိုဖတော
ဆိပ်သာရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
ဆိပ်သာရွာ (Seikthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ ကုန်းမော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၈၄၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သူဌေးကုန်းရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
သူဌေးကုန်းရွာ (Thuhtaykone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်၊ ဝက်လွတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၀၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝက်လွတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၉၁ ဦး၊ မ ၂၃၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
၂၀၀၆
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
မတ်လ
(၁) ရက်။
ဧပြီလ
(၂၆) ရက်။
မေလ
(၁) ရက်။
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောက်တိုဘာလ
(၂) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ကတ်ဟီရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
ကတ်ဟီရွာ (Kathi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ ကတ်ဟီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၇၅၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွော်ယံမြို့
လွော်ယံမြို့သည် ဟဲနန်ပြည်နယ် အနောက်ဘက်ရှိ လွော်မြစ်နှင့် ဝင်းမြစ်တို့ ဆုံရာတွင် တည်ရှိသောမြို့ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့များ
လုံယှာယန်ရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
လုံယှာယန်ရွာ(Longshayang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ လုံယှာယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံယှာယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၅၉ ဦး၊ မ ၂၃၅၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၆၀၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေကရားပင်
ရေကရားပင် (Pitcher plant) သည် မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် အာရှတိုက်အပူပိုင်းဒေသများအပြင် ဖိလစ်ပိုင်ကျွန်းစု၊ ဩစတြေးလီးယားတိုက် မြောက်ပိုင်းနှင့် မက်ဒါဂက်စကားကျွန်းတို့တွင် ပေါက်သည်။ အထူးသဖြင့် ဗော်နီယိုကျွန်းတွင် ပေါများသည်။ ရေကရားပင်သည် နီပင်သေးစီအီး မျိုးရင်းတွင် နီပင်သီးမျိုးစု၌ ပါဝင်၍ မျိုးစိတ်ပေါင်း ၆ဝ ခန့်ရှိသည်။ ရေကရားပင်သည် နွယ်ပင်မျိုးဖြစ်၍ ချုံဖုတ်များကို နွယ်ပတ်၍ ပေါက်သည်။ ရေကရားပင်ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ အရွက်ဖျား၌ ရေကရားပုံရှိသော ထူးဆန်းသည့် အရွက်အိတ်ကလေးများ တွဲလျားကျနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရေကရားပုံ ရွက်အိတ်ကလေးများသည် အပင်မျိုးစိတ်ကို လိုက်၍ ပုံအမျိုးမျိုးနှင့် အရွယ်အမျိုးမျိုးရှိသည်။ အချို့သည် လက်ညှိုးလောက်သာရှိ၍ အချို့သည် အစိတ်ဝင် ပုလင်းလောက်အထိ ကြီးမားသည်။ အရောင်မှာလည်း အဝါမှ အစိမ်းပုပ်အထိ အမျိုးမျိုးကွဲလွဲ၍ အချို့တွင် အနီစင်းများပင် ပါတတ်သေးသည်။ ရွက်အိတ်တွင် အဖုံးများလည်း ပါရှိ၍ ယင်းတို့သည် ရွက်အိတ် နုနယ်စဉ်အချိန်တွင် ပိတ်နေလျက် ကြီးရင့်လာသောအခါကျမှ ပွင့်သွားလေသည်။
ရွက်အိတ်ပိုင်းသည် အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ပိုးကောင်ထောင်ချောက် ဖြစ်၏။ ထိုထောင်ချောက်အတွင်း၌ ပိုးကောင်များကို သွေးဆောင်နိုင်သော ဝတ်ရည်ရှိသည်။ ပိုးကောင်များသည် ထိုဝတ်ရည်ကို စားသောက်ရန် အပေါက်ဝမှ အထဲသို့ ဝင်ကြသည်။ ထိုအခါ ဝင်လမ်းသာရှိ၍ ထွက်လမ်းမရှိသော ရွက်အိတ်ထဲတွင် ပိုးကောင်တို့သည် ဝတ်ရည်များနှင့် ရောသွားပြီးလျှင် သေကြေ ပျက်စီးသွားကြလေသည်။ တစ်နည်းဆိုလျှင် အပင်က ပိုးကောင်များကို ဝါးမျို ချေဖျက်လိုက်လေသည်။ ထိုသို့ ချေဖျက်လိုက်ခြင်းဖြင့် အပင်၏ အသက်ရှင်ရေးအတွက် လိုအပ်သော နိုက်တြိုဂျင်ဓာတ်ကို ရရှိသွားလေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အသားစား အပင်များ
မြေစငူရွာ၊ မဘေ
မြေစငူရွာ၊ မဘေ
ဇင်းဘုံရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ဇင်းဘုံရွာ(Zinbon)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ဇင်းတိုင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၃၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇင်းတိုင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၄၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝါးတွေရွာ
ဝါးတွေရွာ
ကိုးနဝင်းကွက်သစ်ရွာ၊ ပြင်ခရိုင်
ကိုးနဝင်းကွက်သစ်ရွာ၊ ပြင်ခရိုင်
အွီစီးရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
အွီစီးရွာ(Awisee)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ စင်ကီတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၅၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စင်ကီတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၆ ဦး၊ မ ၄၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၈၉ ဦး နေထိုင်သည်။
လိပ်ထူရွာ၊ လိပ်ခုံး
လိပ်ထူရွာ၊ လိပ်ခုံး
လုဒဝစ် ဂတ္တမန်း
ဆာ လုဒဝစ် ဂတ္တမန်း စီဘီအီး အက်ဖာအက် (၁၈၉၉ ဇူလိုင် ၃ - ၁၉၈၀ မတ် ၁၈) သည် ဂျမန်-ဗြိတိသျှ အာရုံကြောဗေဒပညာရှင်ဖြစ်ပြီး မသန်စွမ်းသူတို့အတွက် စတုတ် မန္ဒဗေလီ အားကစားပြိုင်ပွဲကို စတင်ခဲ့သည်။ ဂျူးဘာသာဝင်ဖြစ်၍ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း နာဇီတို့လက်မှလွတ်ရန် ပိုလန်မှ အင်္ဂလန်သို့ ပြေးလာသူဖြစ်သည်။ မသန်စွမ်းတို့အတွက် ကာယလှုပ်ရှားပြိုင်ပွဲတို့ကို ကနဦး ကမကထပြုသူတို့အနက် တဦးအဝင်အပါအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။
ဆင်ကုန်းရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ဆင်ကုန်းရွာ (Sinkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ တပ်လွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၂၀၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခနိဘူတာ
ခနိဘူတာ  (可児駅 ခနိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဂိဖုခရိုင်၊ ခနိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တောင်လုံးပြောင်
တောင်လုံးပြောင်
စိုင်းထီးဆိုင်
စိုင်းထီးဆိုင်သည် မြန်မာပြည်တွင် ကျော်ကြားသော ရှမ်းလူမျိုး တေးရေးဆရာ၊ အဆိုတော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ ဂီတခရီးတစ်လျောက်လုံးတွင် ရှမ်းဘာသာဖြင့် သီဆိုသော တေးစု ၃ - ၄ ခု ခန့် နှင့် ဗမာဘာသာဖြင့်သီဆိုသော တေးစု ကိုးဆယ်ခန့် ထွက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ကန်ထရီးဂီတကိုသာ အထူးအသားပေး ရေးသားခဲ့လေသည်။ စိုင်းထီးဆိုင်နှင့်အတူ တေးရေးဆရာ ဒေါက်တာ စိုင်းခမ်းလိတ်နှင့် သဘာဝရင်သွေးငယ် The Wild Ones တေးဂီတအဖွဲ့သည်လည်း မန္တလေးအခြေပြုပြီး နိုင်ငံကျော်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ
စိုင်းထီးဆိုင်ကို အဖဦးနန္ဒာ၊ အမိ နန်းအိန်တို့မှ (၁၉၅၀) ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလ (၂၃) ရက်၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် (၁၃၁၂) ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလဆန်း (၁၂) ရက်၊ စနေနေ့တွင် ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ လင်းခေးမြို့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မောင်နှမသားချင်းငါးဦးအနက် စိုင်းထီးဆိုင်မှာ သားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ညီမ နန်းဝင်းထိန်၊ နန်းမြင့်အုန်း၊ နန်းသိန်းထွေး (ခ) ယိင်းနှင့် ညီစိုင်းအောင်ထီးခမ်းတို့ ဖြစ်သည်။ စိုင်းထီးဆိုင် မွေးစက ပြာနှမ်းနှမ်း မည်းတူးတူးလေးဖြစ်၍ နာမည်ကို အိုက်တူးဟု အလွယ်တကူ မှည့်ခေါ်ခဲ့ကြပြီး လသား အရွယ် အမည်မှည့်ချိန်တွင် စိုင်းတင်ဦး ဟုမှည့်ခဲ့ကြသည်။ ကိုရင်ကြီး ဝတ်ချိန်တွင် ရှင်ဓမ္မရက ဘွဲ့အမည်ဖြင့် သင်္ကန်းစည်းခဲ့သည်။
ပညာရေး နှင့် ဂီတဘဝ အစ
အသက် ၅ နှစ်ကျော်အရွယ်၌ လင်ခေးရှိ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် တက်သော်လည်း စာသင်နှစ်မပြီးခင် အချိန်မှာပဲ လင်းခေး ကျောင်းမှ ထွက်ပြီး လွယ်လင်ရှိ Sacred Heart Convent High School တွင် ကျောင်းအိပ်ကျောင်းစား သွားနေရသည်။ စိုင်းတင်ဦး အမည်မှသည် ရစ်ချတ်နန္ဒာဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။ ယင်းကျောင်းတွင် စစ္စတာပီးယား လက်ဆောင်ပေးသော နိုင်လွန်ကြိုး လေးချောင်းတပ်၊ ယူကလီးလီး တူရိယာကို တီးခွင့်ရခဲ့ပြီး အဆို၊ အတီးပညာနှင့် စတင်ရင်းနှီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စတုတ္ထတန်းအောင်၍ ပဉ္စမတန်းသို့ ရောက်သောအခါ တောင်ကြီး Christian High School တွင် ပြောင်းတက်ခဲ့သည်။ ယင်း ကျောင်းတွင် ဂစ်တာ သေသေချာချာ တီးတတ်အောင် သင်ပြပေးခဲ့သော သူငယ်ချင်း မောင်မောင်နှင့်တွေ့ဆုံပြီး တောင်ကြီး ယဉ်ကျေးမှုတီးဝိုင်းတွင် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကိုးတန်းနှစ်တွင် စာမေးပွဲကျသဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူက တောင်ကြီးတွင် မထားတော့ဘဲ လွယ်လင်တွင် ကျောင်းပြန်နေစေသည်။ ကိုးတန်းအောင်မှ တောင်ကြီးတွင် ပြန်နေခွင့်ပေးမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ လွယ်လင် ပြန်ရောက်တော့ သွားလာ လည်ပတ်စရာသိပ်မရှိ၊ အပေါင်းအသင်းလည်း နည်းသွားသည့်အတွက် သီချင်းလေးတွေ ပိုစပ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နွေရာသီ လူတိုင်းစာတတ်မြောက်ရေး လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရာ ရှမ်းစာပေသင်ကြား တတ်မြောက်ရေးသည်လည်း အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍ တစ်ရပ်ဖြစ်လာသည်။ ယင်းသို့ သင်ကြားရာတွင် ရှမ်းစာရေးထုံး မူသစ်မူဟောင်းရှိရာ ဘယ်မူနှင့် သင်ကြားမလဲဆိုသည်ကို အတည်ပြုရန် ညီလာခံတစ်ခုအား တောင်ကြီးတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုညီလာခံ၌ စိုင်းခမ်းလိတ် နှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ တွေ့ဆုံမှုမှာ မြန်မာနိုင်ငံတလွှား ကိုယ်ပိုင်သံစဉ် တေးလောကတွင် ခေတ်တစ်ခေတ်ဖြစ်စေမည့် အင်အားကြီးမားသည့် ရှေးရေစက် တစ်ခုပင်ဖြစ်ပါတော့သည်။
အမည်ပြောင်းခြင်း
ကျောင်းများ ပြည်သူပိုင်သိမ်းသည့်အခါ ရစ်ချတ် နန္ဒဆိုသည့် အမည်ကို ပြောင်းရန် စိတ်ကူးရလာသည်။ တောင်ကြီးမြို့တွင် နေထိုင်သော ရှမ်းစာဆိုတော်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဦးခွန်မဟာကား နက္ခတ္တဗေဒ၊ မဟာဘုတ်နှင့် ဗေဒင်ကိန်းခန်း တတ်ကျွမ်းသူဖြစ်၍ သွားရောက်တွက်ချက်ပြီး အမည်မှည့်ခိုင်းရာမှ “ စိုင်းထီးဆိုင် ” ဖြစ်လာသည်။ ထီးဆိုသည်မှာ ထိပ်ဖျား၊ ဆိုင်ကစိန်ဖြစ်၍ ထိပ်တက်ဖျားက စိန်ကျောက်မျက်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
စတင် အသံသွင်းခြင်း
လွယ်လင်မှာ ကိုးတန်းအောင်တော့ တောင်ကြီးသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်နိုင်ငံ ချင်းမိုင်မြို့သို့ ရှမ်းဘာသာဖြင့် အသံလွှင့်နိုင်ဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့ရာမှ စာမေးပွဲဖြေဖို့ ဖောင်တင်ရက် နောက်ကျသွားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူကလည်း လင်ခေးမှာပဲ ဆယ်တန်းဖြေဖို့ ပြောခဲ့ရာ လင်းခေး ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ စာမေးပွဲဖြေဆိုပြီးသောနေ့မှာ စိုင်းထီးဆိုင်အပါအဝင်ဖြစ်သော လင်ခေးဘောလုံးအဖွဲ့သားတွေ အရှေ့တောင်အာရှကျွန်းဆွယ် အားကစားပွဲကြည့်ဖို့ ရန်ကုန်သွားကြသည်။ အားကစားပွဲကြည့်ရင်း သူငယ်ချင်း စိုးစိုးမြင့်နှင့် တွေ့ရသည်။ စိုးစိုးမြင့်မှ မြန်မာ့အသံ ရှမ်းအစီအစဉ်မှာ သီချင်းတွေအသံသွင်းဖို့ရှိတယ်။ ဒီရက်အတွင်း အသံသွင်းမယ်ဆိုရင် ဖြစ်မလားလို့ မေးလာခဲ့သည်။ စိုင်းထီးဆိုင်အတွက် ရေငတ်တုန်း ရေတွင်းထဲ ကျသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ယင်းတွင်မှ “အဝေးကချစ်သူ”၊ “လှေငယ်ရှင်ဆုတောင်း”၊ “အကျည်းတန်ချစ်သူ”၊ “ကိုယ်သဘော ကျသူလေး”၊ “ပန်းချယ်ရီ” စသည့် ကိုယ်တိုင်ရေး ကိုယ်ပိုင်သံစဉ် ရှမ်းသီချင်းငါးပုဒ် အသံသွင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ယင်းသီချင်းများသည်လည်း လူကြိုက်များပြီး ဓာတ်ပြားရကာ အမြဲတမ်း အသံလွှင့်ပေးဖို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မန်းတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားစိုင်းထီးဆိုင်
ဆယ်တန်း အောင်သောအခါ စိတ်ပညာမေဂျာဖြင့် မန္တလေးတက္ကသိုလ်သို့ တက်ခွင့်ရခဲ့သည်။ ဤတွင် စိုင်းခမ်းလိတ်နှင့် ပြန်တွေ့ဖြစ်သည်။ စိုင်းခမ်းလိတ်မှ စိုင်းထီးဆိုင်ကို သီချင်းဝါသနာပါသောကြောင့်သာမက ညီဖြစ်သူစိုင်းခမ်းသီ၏ သူငယ်ချင်းအဖြစ်လည်း သံယောဇဉ်ရှိသူဖြစ်သည်။ မန္တလေး ရောက်တော့ ဂီတမိတ်ဆွေများ တိုးပွားလာခဲ့ရာ တေးရေးဆရာကိုနေဝင်း အပါအဝင်ဖြစ်ပေသည်။ ကိုနေဝင်း၏ “မောင့်လပြည့်ဝန်း”သီချင်းမှာလည်း မကြာခဏကြားကြားနေ၍ရနေခဲ့ရာ ညဘက်အရှေ့ဆောင်မှာအမြဲလိုလိုသီချင်းဆိုဖြစ်ခဲ့သည်။
ပထမ တေးစု
ယင်းနောက်(၁၉၇၃)ခုနှစ်ခန့်တွင် စိုင်းခမ်းလိတ်၊ စိုင်းထီးဆိုင်၊ ခွန်မျိုးလွင်နှင့် စောသိမ်းဝင်းတို့ ပါဝင်သော The Out-siders တီးဝိုင်းဖွဲ့ခဲ့သည်။ မန္တလေးတက္ကသိုလ်နယ်မြေတွင် The Outsiders အဖွဲ့၏သီဆိုတီးခတ်မှုများ လူသိများလာခဲ့သည်။ ၎င်းအချိန်တွင် မန္တလေးစင်ထရယ် (ဗဟို) တေးသံသွင်းမှ ငွေကြေးအကုန်အကျခံပြီး အသံဖမ်း ကြည့်ကြသည်။ ပထမဆုံးရလဒ်ကတော့ စတီရီယို ဟိုင်ဖိုင်သံမထွက်၊ အတီးပိုင်းမသပ်ရပ်၊ အသံဖမ်း ကွာလတီလိုအပ်၊ အဆိုပိုင်းစကားသံများ ပီပီသသမရှိဘဲ သိပ်ဝဲနေသည့် အတွက် မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ရန်ကုန်မှာ အသံဖမ်းစနစ်ကောင်းကောင်း၊ စတူဒီယိုကောင်းကောင်းနှင့် အသံသွင်းမည်ဆိုပြီး ဦးဘသိန်းစတူဒီယိုတွင် အသံသွင်းခဲ့ကြသည်။ ပွဲဦးထွက် သဘာဝ တေးစု မာစတာခွေထွက်တော့ ရန်ကုန်ရှိတေးသံသွင်းတွေ လိုက်ပြရာဘယ်သူမှမယူသဖြင့် တစ်ဆိုင်ဝင်တစ်ဆိုင်ထွက် တစ်ပုဒ်နှစ်ကျပ်နှုန်းနှင့် ဖြန့်ရသည်။ တချို့ဆို ပစ်ပစ်ခါခါငြင်းဆိုသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျကြရသည်။ တောင်ကြီးမှ “မောတေးသံသွင်း” တစ်ဆိုင်ပဲ လိုလိုလားလားရှိခဲ့သည်။ ဈေးမဖြတ်ဘဲ အတော်တော်များများ ယူထားလိုက်သည်။ ထိုအချိန် တွင်သူငယ်ချင်း အောင်ခိုင်မြင့် (ဂျေမောင်မောင်)နှင့် တွေ့သည်။ သူကရန်ကုန်မှာ လိုက်ဖြန့်ပေးမည်ဆိုပြီး အခွေကို သေသေချာချာလိုက်ဖြန့်ပေးရာ လူကြားထဲ အတော်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ဒုတိယ နှင့် တတိယ တေးစု
(၁၉၇၃)ခုနှစ်မှာ The Outsiders နှင့် The Highlanders (စိုင်းခမ်းသီ၊ စောဂျက်ဆင်၊ စောဂျော်နီတို့ စုစည်းထားသောအဖွဲ့) ဝိုင်းတော်သား များပူးပေါင်းပြီး The Wild Ones  (သဘာဝရဲ့ရင်သွေးငယ်များ) တေးဂီတအဖွဲ့စတင်ဖွဲ့ခဲ့သည်။ ပြီး ရန်ကုန်ရုပ်ရှင်ခြံမှာ ဒုတိယတေးစု နွေရာသီ ကို သွင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ “နွေရာသီ”၊ “ချစ်တာတစ်ခုတည်းသိတယ်”၊ “စိုင်းပြန်ရဦးမယ်”၊ “ရွှေဟင်္သာနားခိုက်” တေးများ အပါအဝင်သီချင်း (၁၀) ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ထိုတေးစုမှာ တေးသံသွင်းများမှ စီးရီးရောင်းရငွေ သိမ်းရတာ ညည အိပ်ရေးပင်ပျက်သည်ဟု ဆိုစမှတ်ပြုရအောင် ဝက်ဝက်ကွဲ အောင်မြင်ခဲ့လေသည်။ ထိုအခွေအား ညည်းညည်းညူညူ တဖျစ်တောက်တောက်နှင့် အသံသွင်း ပေးခဲ့သော ရွက်ဝါမောင်မောင် ပင်အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်အထိဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် တတိယ တေးစု ကို “ပန်းသာရုပ်ရှင်ခြံ” တွင် သွင်းဖြစ်ပြီး စီးရီးခေါင်းစဉ်မှာ “မန္တလေးရောက်ရှမ်းတစ်ယောက်” ဖြစ်သည်။ တတိယ တေးစု မှာ လည်း အောင်မြင် ခဲ့ပြီး တေးသံသွင်းများမှ လက်မလည်အောင် ကူးယူ ရောင်းချခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးတေးစု
စိုင်းထီးဆိုင်မဆုံးပါးခင် ဆုန်သင်းပါရ်၊ ရတနာဦးတို့နှင့် အတူသီဆိုထားသော “ ဝတ်မှုန်ခရီး” တေးစုများ ထွက်ခဲ့ပြီးမကြာခင် စိုင်းခမ်းလိတ်၏သမီး “နန်းခမ်းနွဲ့လိတ်”နှင့် တွဲဖက်သီဆိုထားသော “တွဲဖက်ကောင်း” စီးရီးထွက်ဖို့ရှိသည်။ စိုင်းထီးဆိုင်၏ နောက်ဆုံးတေးစီးရီး ဖြစ်သည်။ ယင်းသို့အခက်အခဲများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဘဝကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်ဆိုင်၍ တေးလောကသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ရသော စိုင်းထီးဆိုင်သည် ယနေ့ဆိုလျှင် မြန်မာပြည်တနံတလျားတွင် မသိသူမရှိသလောက်အောင် ပရိတ်များထုနှင့် ထည်နှင့် အခိုင်အမာရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ မြန်မာပြည်တွင်သာမက ပြည်ပနိုင်ငံ အသီးသီးမှလည်း လေးစားစွာ ဖိတ်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရသော တေးသံရှင်တစ်ဦး လည်းဖြစ်သည်။
သရုပ်ဆောင်ဘဝ
စိုင်းထီးဆိုင်မှာ တေးစီးရီး များသီဆိုရုံမက ဒါရိုက်တာ မောင်ငြိမ်းချမ်းစီစဉ်ပြီး ဗီဒီယိုဇာတ်ကား များဖြစ်သည့် “အချစ်အတွက် တစ်ဖန်မွေးဖွားခြင်း” (မင်းသမီးမေသန်းနုနှင့်) “မစ္ဆရိယ” (မင်းသမီးမေသန်းနုနှင့်) “မန္တလေးရောက် ရှမ်းတစ်ယောက်” (မင်းသမီး မေသဉ္ဇာဦးနှင့်) ကားများ ရိုက်ကူးခဲ့ပါသေးသည်။
ထွက်ရှိခဲ့သော တေးစုများ
• 30em
ဘဝနိဂုံး
စိုင်းထီးဆိုင်သည် မကျန်းမမာဖြစ်လာသဖြင့် ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းဌာနတွင် တက်ရောက်ကုသခဲ့ရာမှ (၁၀၊၃၊၂၀၀၈) ရက်နေ့ နံနက် (၅:၄၅)နာရီတွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီးဒေါ်ခင်သန်းစိုး၊ သားစိုင်းခိုင်ခမ်း၊ သမီးနန်းစံဟွမ်နှင့် နန်းယုခေါင်တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဆီဆုံရွာ၊ မိုးနဲမြို့နယ်
ဆီဆုံရွာ (Hsihson)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုးနဲမြို့နယ်၊ နမ့်မော်ဆွမ့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၁၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်မော်ဆွမ့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၉၃ ဦး၊ မ ၇၆၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးနဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခန်းဂဲဆွတ်ခယေားဘူတာ
ခန်းဂဲဆွတ်ခယေားဘူတာ  (観月橋駅 ခန်းဂဲဆွတ်ခယေား - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုခရိုင်၊ ကျိုတိုမြို့၊ ဖုရှိမိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ညောင်ထို (အနောက်)ရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ညောင်ထို (အနောက်)ရွာ (Nyaunghto(West))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ညောင်ထိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၀၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ထိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၂၈ ဦး၊ မ ၁၉၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၀၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထီရီးကေအိုရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မာရုသာမုန်တိုင်း
မာရုသာမုန်တိုင်း သည်၂၀၁၇ ခုနှစ် မြောက်အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာဆိုင်ကလုန်းရာသီတွင် ပထမဆုံးဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အပူပိုင်းဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤမုန်တိုင်းသည် သက်တမ်းအားဖြင့် ကြာမြင့်မှု မရှိဘဲ အားနည်းသည့် မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမုန်တိုင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ဧပြီလတွင် ပထမဆုံးအဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အားနည်းပင် နည်းသော်လည်း ၎င်းသည် မြန်မာ၌ သတိထားလောက်သည့် ပျက်စီးမှုများကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ မာရုသာသည် ဧပြီလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းတစ်ခုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နောက်နေ့မနက်တွင် RSMC နယူးဒေလီသည် လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းဧရိယာကို လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းတစ်ခုအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ကာ BOB 01 အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
မိုးလေဝသဆိုင်ရာ သမိုင်းများ
ဧပြီလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ကပ္ပလီပင်လယ်အထက်တွင် လေထုလှည့်လည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ေပါ်ခဲ့သည်။ ၎င်းလေထုသည် မြောက် - အရှေ့ဘက်သို့ ရွေ့လျားပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် လေထုဖိအားနည်းမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ တိုင်းဖွန်းမုန်တိုင်းသတိပေးစင်တာ Joint Typhoon Warning Center (JTWC) က ဧပြီလ ၁၃ ရက်နေ့တွင် စောင့်ကြည်သည့်စနစ်များကို စတင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရန်ကုန်မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် ၈၈၀ မိုင် (၁၄၁၅ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ၎င်းလေဖိအားနည်းဧရိယာကို India Meteorological Department (IMD) က ဧပြီလ ၁၅ ရက်နေ့ အစောပိုင်းတွင် လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်း BOB 01 အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။