cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ခြံကြီးအထက်စုရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ခြံကြီးအထက်စုရွာ (Changyiahhtetsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဆီဆုံကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆီဆုံကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၅၆ ဦး၊ မ ၃၄၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၇၈၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂစ္စကတ်-ဒက်စတိုင်း ဗလာရီ
ပြင်သစ်သမ္မတများအနက် အသက်အငယ်ဆုံး တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ အနောက်ဂျာမနီနိုင်ငံ ကိုဗလင်မြို့၌ ၁၉၂၆ ခု ဖေဖော်ဝါရီလ ၂ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဖခင်သည် အစိုးရအရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဒုတိယက မ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း အထက်တန်းကျောင်းသား ဘဝက ပြင်သစ်နိုင်ငံအား ဖက်ဆစ်ဂျာမန်တို့ စိုးမိုးမှုမှ လွတ် မြောက်ရန် တော်လှန်ရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ပြင်သစ် တပ်မတော် ပြန်ဖွဲ့ပြီးသောအခါ တပ်မတော်ထဲဝင်၍ ဗာဂန်ဒီနှင့် အယ်လဆေး တိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် တပ်မှ ထွက်သောအခါ စက်မှုလက်မှု ကျောင်းနှင့် အမျိုးသားအုပ်ချုပ်ရေး ပညာကျောင်းတို့တွင် တက်ရောက် ပညာသင်ကြားသည်။ ယင်းကျောင်းတို့မှ အောင်မြင်ပြီးသောအခါ ပြင်သစ်နိုင်ငံ အစိုးရ၏ ဘဏ္ဍာရေး ဌာနတွင် ဝင်ရောက် အမှုထမ်းသည်။ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် အစိုးရအဖွဲ့ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးဝန် ဖြစ်လာသည်။
၁၉၅၆-၅၈ ခုနှစ် ပါလီမန် ရွေးကောက်ပွဲများတွင် ယှဉ်ပြိုင် အရွေးခံ၍ အမတ်ဖြစ်လာသည်။ သမ္မတ ဒီဂိုးလက်ထက် ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် လက်ထောက် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးအဖြစ်၎င်း တာဝန် ထမ်းဆောင်ရလေသည်။
ဂစ္စကတ်-ဒင်စတိုင်းသည် ၁၉၅၆၊ ၁၉၅၇၊ ၁၉၅၈ ခုနှစ်များတွင် ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေညီလာခံသို့ ပြင်သစ် အစိုးရအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့ရလေသည်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် သမ္မတဒီဂိုးက အစိုးရသစ် ပြန်၍ ဖွဲစည်းသောအခါ ဂစ္စကတ်သည် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်လိုက် သည်။ ထိုနှစ် ဇွန်လတွင် လွတ်လပ်သော အမျိုးသား ရီပတ်ဗလစ်ကန် ပါတီကို တည်ထောင်သည်။
၁၉၆၉ ခုနှစ်တွင် သမ္မတဒီဂိုး ပြည်သူ့ဆန္ဒ ခံယူပွဲ၌ အရေးနိမ့်၍ သမ္မတရာထူးမှ နုတ်ထွက်လိုက်သည်။ သို့ဖြင့် ကြားဖြတ် ရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပရာ ၁၉၆၂-၆၈ ခုအထိ ဒီဂိုး၏ ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်ခဲ့သူ ပွန်ပီဒိုသည် သမ္မတအဖြစ် ရွေးကောက် တင်မြှောက်ခံရသည်။ သမ္မတပွန်ပီဒို၏ လက်ထက်တွင်လည်း ဂစ္စကတ်သည် စီပွားရေးရာနှင့် ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။ သမ္မတကြီး ပွန်ပီဒိုသည် သက်တမ်းမစေ့မီ ၁၉၇၄ ခု ဧပြီလ ၂ ရက်နေ့ တွင် ကွယ်လွန်သွားသည်။ ထိုအခါ သမ္မတရာထူးအတွက် ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဖရန်ဆွာ မစတာရင်းနှင့် ဂစ္စကတ်သည် ယှဉ်ပြိုင် အရွေးခံသည်။
ဂစ္စကတ်သည် ဒီဂိုး၏ ဘက်တော်သားများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့၍ ရွေးကောက်ပွဲ ဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ မစ်တာရင်းအား မဲအနည်းငယ် ဖြင့် ကပ်၍ အနိုင်ရရှိပြီး ၁၉၇၄ ခု မေလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် သမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
ဂစ္စဂတ်သည် နိုင်ငံတကာနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးကို လက်ခံသည်။ သမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့သည့် သက်တမ်းအတွင်း ဝန်ကြီးချုပ် နှစ်ဦး ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သမ္မတဖြစ်စဉ်က ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သော ချီရက်အား ၁၉၇၆ ခု ဩဂုတ်လတွင် နုတ်ထွက်စေခဲ့ပြီး ရေမွန်ဗားအား ဝန်ကြီးချုပ် အဖြစ် ခန့်အပ် ဆောင်ရွက်စေသည်။ ၁၉၇၇ ခု မတ်လတွင် ရေမွန်ဗားအား အစိုးရအဖွဲ့သစ် ဖွဲ့စည်းစေခဲ့သည်။ ဂစ္စကတ်- ဒက်စတိုင်းသည် အင်အားမသေးသော အတိုက်အခံများကို ရင်ဆိုင်လျက် သမ္မတအဖြစ် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
သူသည် ၂၀၂၀ ဒီဇင်ဘာ ၂ ရက်တွင် COVID-19 ေနာက်ဆက်တွဲရောဂါများကြောင့် အသက် ၉၄ တွင် သေဆုံးခဲ့သည်။
ဆေးသမရွာ၊ သိန်တောင်ပြင်
ဆေးသမရွာ၊ သိန်တောင်ပြင်
ကုံးယုံးရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ကုံးယုံးရွာ (Koneyone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဝမ်ဟွေလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၄၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဟွေလုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅၆ ဦး၊ မ ၁၅၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဥပါဟနဇာတ်
ဒုကနိပါတ် - ၉။ ဥပါဟနဝဂ် -(၂၃၁) ဥပါဟနဇာတ်။ ။ မိမိနှင့် ဂုဏ်ပြိုင်သော တပည့်ရှုံး၍ မင်းကြီးအား ဖိနပ်ဥပမာဖြင့် အကြောင်းပြ လျှောက်ထားသော ဆင်ဆရာအကြောင်း။
ဆရာအံတု ပျက်စီးမှု
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရဟန်းတို့သည် တရားသဘင်ဝယ် “ငါ့ရှင်တို့ ... ဒေဝဒတ်သည် ဆရာဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားကို စွန့်ပယ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရား၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ရန်သူဖြစ်၍ ကြီးစွာသော ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်ရသည်” ဟု စကားစပ်မိ၍ ပြောဆိုကာ နေကြကုန်၏။
ထိုအခါမြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ ထိုအကြောင်းကို သိတော်မူလျှင် “ရဟန်းတို့ ... ယခုအခါ၌သာ ဒေဝဒတ်သည် ဆရာဖြစ်သော ငါဘုရားကို စွန့်ပယ်ပြီးလျှင် ဆန့်ကျင်ဘက်ရန်သူဖြစ်၍ ကြီးစွာသော ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း ကြီးစွာသော ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ဖြူစင်စိတ်ဓာတ် ဆရာမြတ်
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္နဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ဆင်ဆရာမျိုး၌ ဖြစ်၍ အရွယ်ရောက်လတ်သော် ဆင်အတတ်ဝယ် အပြီးတိုင်အောင် တတ်မြောက်လေ၏။
ထိုအခါ ကာသိကရွာငယ်တစ်ရွာတွင်နေသော လုလင်ငယ်တစ်ယောက်သည် လာလတ်၍ ဆင်ဆရာထံ၌ အတတ်ပညာကို သင်ယူလေ၏။ အလောင်းတော်တို့ မည်သည်ကား အတတ်ပညာကို သင်ကြားပေးသည်ရှိသော် ဆရာစား အကြွင်ချန်ထားလေ့မရှိကုန်၊ မိမိတို့ တတ်သမျှသော အတတ်ပညာ အလုံးစုံကို အကုန်အစင် သင်ကြားပေးလေ့ရှိကုန်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုလုလင်ငယ်သည် ဆင်ဆရာ တတ်သမျှ အတတ်ပညာကို အကုန်အစင် တတ်မြောက်လေ၏။
ဆရာ့ဂုဏ်ကို တုပလို
လုလင်ငယ်သည် ဆင်ဆရာအား - “ဆရာ .. အကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီးထံ ခစားလိုပါသည်” ဟု ပြောလျှင် “အမောင် ... ကောင်းပြီ” ဟု ဝန်ခံကာ မင်းကြီးထံ သွားပြီးလျှင် “အရှင် မင်းကြီး ... အကျွန်ုပ်၏ တပည့်သည့် အရှင်မင်းကြီးတို့ထံ၌ ခစားလိုပါသတဲ့” ဟု လျှောက်၏။ “ဆရာ ... ကောင်းပြီ ခစားစေလော” ဟု ပြော၏။ “အရှင်မင်းကြီး ... ထိုလုလင်အား လခရိက္ခာကို သိတော်မူပါ” ဟု မေးလျှောက်၏။ “ဆရာ ထိုလုလင်ကား သင်၏တပည့်ဖြစ်သည်၊ သင်နှင့်တူမျှသော လခရိက္ခာကို ရမည်မဟုတ်၊ သင်တစ်ရာရလျှင် သင့်တပည့်ငါးဆယ်သာ ရလတ္တံ့၊ သင်နှစ်ခုရလျှင် သင့်တပည့် တစ်ခုသာ ရလတ္တံ့” ဟု ပြောလေ၏။
ဆရာသည် အိမ်သို့ပြန်ပြီးလျှင် ထိုအကြောင်းကို တပည့်လုလင်အား ပြောကြားလေ၏။ တပည့်လုလင်သည် ... “ဆရာ ... အကျွန်ုပ်သည် ဆရာတို့နှင့် အတူအမျှ အတတ်ပညာကို တတ်ပါ၏။ တူမျှသော လခရိက္ခာကို အကယ်၍ရပါမူ ခစားပါအံ့၊ မရပါမူ မခစားလိုပါ” ဟု ပြောကြားလေ၏။
ဆရာဥပါယ် နည်းယူဖွယ်
ဆရာသည် မင်းကြီးအား ထိုအကြောင်းကို ကြားလျှောက်ပြန်၏။ မင်းကြီးသည် “ဆရာ ... သင်တို့နှင့်တူမျှသော လခရိက္ခာကို ယူလိုလျှင် သင်တို့နှင့်တူမျှသော အတတ်ပညာကို ပြခြင်းငှာ အကယ်၍စွမ်းနိုင်ပါမူ တူမျှသော လခရိက္ခာကို ရမည်” ဟု ပြန်ကြားလိုက်၏။ ဆရာသည် မင်းကြီး ပြောလိုက်သော အကြောင်းကို တပည့်အား ပြောကြားပြန်လျှင် တပည့်လည်း အတတ်ပညာကို ပြမည်ဟု မင်းကြီးအား လျှောက်ထားစေ၏။ မင်းကြီးလည်း “ကောင်းပြီ နက်ဖြန်ပြကြလော” ဟု အမိန့်ပေးကာ စည်လည်စေ၏။
ထိုအခါ ဆရာသည် “ငါ၏ တပည့်ကား ငါဥပါယ်တံမျဉ်၌ နားလည်သည်ကို မသိလေ” ဟု နှလုံးသွင်းကာ ဆင်တစ်စီးကို ယူပြီးလျှင် တစ်ညဉ့်ချင်းလျှင် ဖောက်ပြန်သော အတတ်ပညာကို သင်ကြားလေ၏။
နက်ဖြန်နေ့ဝယ် လူတို့သည် ဆရာတပည့်နှစ်ယောက် အတတ်ပညာပြသည်ကို ကြည့်ရှုရန် မင်းရင်ပြင်၌ စည်းဝေးကြကုန်၏။ ဆရာသည် မိမိသင်ပြထားသော ဆင်ကိုစီးကာ မင်းရင်ပြင်သို့ သွား၏။ တပည့်လည်း နှစ်သက်ဖွယ်သော ဆင်ကိုစီးကာ မင်းရင်ပြင်သို့ သွား၏။ ထိုအခါ ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်တို့သည် အတတ်ပညာကို ပြကြကုန်၏။ ဆရာသည် မိမိဆင်ကို တပည့်အား ပေး၍ ပြစေ၏။
ဆရာတုလေ တပည့်သေ
ထိုဆင်သည် သွားလော့ဆိုသည်ရှိသော် နောက်သို့ဆုတ်၏။ နောက်သို့ဆုတ်လော့ ဆိုသည်ရှိသော် ရှေ့သို့ပြေး၏။ ရပ်လော့ ဆိုသည်ရှိသော် ဝပ်၏။ ဝပ်လော့ ဆိုသည်ရှိသော် ရပ်၏။ ယူလော့ ဆိုသည်ရှိသော် ချလိုက်၏။ ချလော့ဆိုသည်ရှိသော် ယူ၏။
ထိုအခါ လူတို့သည် တပည့်အား “ဟယ် - ပြစ်မှားသော တပည့်ယုတ် ... သင်သည် ဆရာနှင့် တတ်ပညာကို ပြိုင်ခြင်းကို ပြုဘိ၏။ မိမိ၏ပမာဏကိုမသိ၊ ဆရာနှင့် အတတ်ပညာတူသည် မှတ်ထင်သလော” ဟု ငေါက်ငမ်း ဆဲဆိုရေရွတ်ကာ ခဲတုတ် လှံတံ စသည်တို့ဖြင့် ပစ်ခတ်ရိုက်ပုတ်ကြသောကြောင့် ပွဲအလယ်မှာပင် အသက်ကုန်ခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။
ဆရာဂုဏ်တက် ချီးမြှောက်လျက်
ဆရာသည် ဆင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ပြီးလျှင် မင်းကြီးထံသို့ ကပ်၍ -
“မြတ်သောမင်းကြီး ... မကောင်းသဖြင့် ချုပ်လုပ်အပ်သော ဖိနပ်သည် ခြေမပူဘဲ ချမ်းသာရန် ဝယ်၍ စိးအပ်သော်လည်း ဝယ်ယူ၍စီးသူ ခြေထောက်ကို ခဲစားကာ ဆင်းရဲကိုပွားစေသကဲ့သို့ မကောင်းသဖြင့် သင်ကြားအပ်သော အတတ်ပညာသည် သင်ကြားထားသူ လူယုတ်မာကို ခံစားကာ ဆင်းရဲကိုပွားစေ” – ဟု ဥပမာ၊ ဥပမေယျဖြင့် အကြောင်းပြကာ လျှောက်ထားလေ၏။ မင်းကြီးလည်း အလွန်နှစ်သက်တော်မူသဖြင့် ဆင်ဆရာအား များစွာသော စည်းစိမ်ကိုပေး၍ ချီးမြှောက်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ထိုအခါ တပည့်သည် - ယခုအခါ ဒေဝဒတ်။
ဆင်ဆရာသည် - ယခုအခါ ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ယုတ်မာသူလျှင်၊ ပညာသင်၊ ချမ်းပင်ဆင်းရဲပွား။
(၂) သူတော်ကောင်းလျှင်၊ ပညာသင် ချင်းပင်ချမ်းသာပွား။
(၃) မကောင်းချုပ်မူ၊ ဖိနပ်ဟူ၊ စီးသူခြေကိုစား။
ဥပါဟနဇာတ် ပြီး၏။
နန်းပန်ရွာ၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်
နန်းပန်ရွာ (Nanpan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်၊ နန်းပန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၂၃၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖောင်းပြင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခတ်ကွင်း ပြင်တာနှင့် ရွာသစ်ကြီးရောက်
ခတ်ကွင်း ပြင်တာနှင့် ရွာသစ်ကြီးရောက် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
စစ်ကိုင်းဆိပ်မှ ဆန်တက်သည့် လှေသည် ခတ်ကွင်းကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားသဖြင့် မလှော်ခတ်နိုင်ဘဲ ခတ်ကွင်းပြင်ရင်း ရေစီးနှင့် မျောပါသွားရာ ရွာသစ်ကြီးတိုင် ရောက်သွားသကဲ့သို့ လုပ်ငန်းကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားသဖြင့် လုပ်ငန်းစရတော့မည့်အချိန်တွင်မှ ပြင်ဆင်မှုလုပ်ရင်း ခရီးမတွင် ဖြစ်ရသည်။
မြန်မာ့ငန်းတော်ကျား
မြန်မာ့ငန်းတော်ကျား (Bungarus magnimaculatus) သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒေသရင်း မြွေမျိုးစိတ်ဖြစ်ပြီး ငန်းမြွေ မျိုးစု၏ အဆိပ်ရှိသော မြွေမျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။
တွေ့ရှိရသော ဒေသများနှင့် ကျက်စားရာ ဒေသရင်း နယ်မြေများ
လက်ရှိတွင် ယင်း မျိုးစိတ်သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒေသရင်း မျိုးစိတ်အဖြစ် ယူဆကြသည်။ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး နှင့် မကွေးတိုင်းဒေသကြီးတို့တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။ တရုတ်၊ ထိုင်း၊ လာအို၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် နှင့်/သို့မဟုတ် အိန္ဒိယနိုင်ငံ အရှေ့မြောက်ပိုင်းဒေသများတွင် တွေ့ရှိရနိုင်သော်လည်း ယနေ့ထက်တိုင် မတွေ့ရှိထားသေးပေ။
ဤမျိုးစိတ်အား ယေဘူယျတွေ့ရှိရသော ဒေသမှာ ရာသီအလိုက် သစ်တောများ တည်ရှိရာ မြန်မာနိုင်ငံ အထက်ပိုင်း၊ မိတ္ထီလာမြို့ဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ခြောက်သွေ့ဇုန်တွင်လည်း တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ခြောက်သွေ့သော အပူပိုင်းဒေသ မြေနိမ့်တောများတွင်လည်း တွေ့ရှိရနိုင်ချေရှိသည်။ ဤမျိုးစိတ်များကို ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အနီးမှ ၎င်း၏အထက် အမြင့်ပေ 1,000 m အထိ တွေ့ရှိနိုင်သည်။
နေထိုင်ပြုမူပုံ
၎င်းသည် ကုန်းနေ မြွေမျိုးစိတ်ဖြစ်ပြီး ညဘက်တွင် လှုပ်ရှားသော သဘာဝရှိသည်။ ဤမျိုးစိတ်များ၏ စိတ်နေသဘောထားသည် တည်ငြိမ်ပြီး ရှက်တတ်ကာ မကြာခဏ အနှောက်အယှက်ဖြစ်နေချိန် သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်ခံရသည့်အချိန်တွင် ၎င်း၏ဦးခေါင်းအား ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေတတ်သည်။ အဆက်မပြတ် နှိုးဆော်ခြင်းမရှိပါက ပြန်လည်ရန်မူခြင်း ပြုနိုင်ချေနည်းပါးသည်။
အဆိပ်
ဤမျိုးစိတ်၏အဆိပ်နှင့် ပတ်သက်၍ လေ့လာသိရှိထားသော အချက်အလက်အနည်းငယ်သာရှိသည်။ အခြားသော ငန်းတော်ကျား မျိုးစိတ်များကဲ့သို့ပင်၊ အဆိပ်သည် အစွမ်းထက်ပြီး အပေါက်ခံရချိန် နှင့် အပေါက်ခံရပြီးနောက်ပိုင်း လက္ခဏာပြတတ်သော neurotoxins အဆိပ် နှစ်မျိုးလုံးပါရှိသည်။ ဤမျိုးစိတ်၏ မြွေဆိပ်ဖြေဆေးအား သိရှိသူ နည်းပါးသည်။ ဤမျိုးစိတ်များမှ လူများကို အကိုက်ခံရခြင်းမှာ အထူးရှားပါးသောကြောင့် ဤမျိုးစိတ်ကြောင့် သေဆုံးရသည့်အကြောင်းအရင်းကို ကောင်းစွာမှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမျိုးမရှိပေ။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အဆိပ်ရှိ မြွေများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ငန်းမြွေ မျိုးစုဝင်များ
ကမ္ဘာလှည့် ခရီးသွား လုပ်ငန်း
ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားလုပ်ငန်း (Tourism) ဆိုသည်မှာ အပန်းဖြေရန် ဖြစ်စေ၊ အပျော်သက်သက်ဖြစ်စေ၊ စီးပွားရေး ကိစ္စများ အတွက် ဖြစ်စေ ခရီးသွားခြင်းကို ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားအဖွဲ့၏ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက် အရ တိုးရစ် သို့ ကမ္ဘာလှည့် ခရီးသည် ဆိုသည်မှာ မိမိတို့ အမြဲနေထိုင်ရာ ဒေသ အပြင်ဘက်တွင် စီးပွားရေး ကိစ္စအလို့ငှာ သို့မဟုတ် တခြားသော အခကြေးငွေ မရသော အကြောင်း တစ်ခုခု အတွက် ၂၄ နာရီ နှင့် ၁ နှစ် အကြား နေထိုင်သူများကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ကွမ်းခြံကုန်းရွာ၊ အင်ပင်ကုန်း
ကွမ်းခြံကုန်းရွာ၊ အင်ပင်ကုန်း
ဂျိမ်းစ် အေဘရမ် ဂါဖီးလ်ဒ်
မုတ်ဆိတ်မွေး၊ နှုတ်ခမ်းမွေး၊ ပါးသိုင်းမွေး ထူထူများဖြင့် ဥပဓိကောင်းသည့် ဂါဖီးလ်ဒ်အား အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရွေးကောက်ပွဲများသမိုင်းတွင် မဲပေးသူအများဆုံးဖြစ်သည့် ၁၈၈၀ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အနိုင်ရပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၂၀ဦးမြောက် သမ္မတဖြစ်လာသည်။
ငယ်ဘဝ
သစ်လုံးအိမ်လေးထဲတွင် ဆင်းဆင်းရဲရဲကြီးပြင်းလာရသည့် မုဆိုးမသား၊ အလုပ်ကြမ်းသမားဆင်းရဲသားအဖြစ်မှ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ပါမောက္ခဘွဲ့ရလာသူ၊ နောင်တွင် တက္ကသိုလ်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သူ၊ ပြည်တွင်းစစ်အတွင်း စစ်ဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ငယ်ငယ်ဖြင့် ရာထူးတက်သူ(ထိုစဉ်က အသက်အငယ်ဆုံးဗိုလ်ချုပ်) စသည့် ထူးခြားချက်များ ဖြင့်ထူးခြားနေသူဖြစ်သည်။ အောက်လွှတ်တော်အမတ်အဖြစ် ၁၇နှစ်တိုင် တစ်ဆက်တည်း ရွေးကောက်ခံခဲ့ရပြီး အောက်လွှတ်တော်တွင် တာဝန်ထမ်းနေသူအဖြစ်မှ ရှားရှားပါးပါး သမ္မတဖြစ်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပြန်သည်။ ဘဏ္ဍရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များနှင့် ပက်သက်၍ ဥပဒေပြုသည့် အပိုင်းများတွင် ကျွမ်းကျင်သည်ဟုလည်း နာမည်ကြီးသည်။
သမ္မတ သက်တမ်းတို
၄၊ မတ်၊ ၁၈၈၁တွင် ဂါဖီးလ်ဒ် ကျမ်းကျိန်ပြီး သမ္မတဖြစ်လာသည်။ မည်သည့်တာဝန်မျှ ပြောပလောက်အောင် မထမ်းဆောင်ရသေးမီ ၂၊ ဇူလိုင်၊ ၁၈၈၁ တွင် စိတ်မမှန်သူ အစွန်းရောက် ဘာသာရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဂီတူး(Guiteou) ဆိုသူက သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်လုပ်ကြံခြင်း ခံရသည်။ ထိုဒဏ်ရာဖြင့် ရက်ပေါင်း ၈၀ခန့် ဝေဒနာပြင်းထန်စွာခံစားရပြီး၊ ၁၉၊ စက်တင်ဘာ၊ ၁၈၈၁ တွင် ကွယ်လွန်သည်။ ထိုတိုတောင်းသော ရာထူးသက်တမ်းအတွင်းတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ထင်ရှားသော ကိစ္စအနေဖြင့် နယူးယောက်အခွန်ရုံးအတွက် ရာထူးခန့်ထားခြင်းသာလျှင် ပြောစမှတ်တွင်သည်။ အကြောင်းမှာ ပါတီနှစ်ခြမ်းကွဲမတတ်ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မကွယ်လွန်မီကပင် လူထုကြီးတစ်ရပ်လုံးက ကရုဏာသက်ဝင်သောကြောင့် ကွယ်လွန်သောအခါ များစွာဝမ်းနည်းကြသည်ဟု ဆိုသည်။ သမ္မတအိပ်ရာထဲ လဲနေစဉ်ကတည်းက ပြည်သူများအနေဖြင့် သမ္မတ၏အခြေအနေကို သိလိုသဖြင့် ကြေးနန်းရုံးများနှင့် သတင်းစာတိုက်များ ရှေ့တွင် နေ့ညစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ ကွယ်လွန်ပြီး ကျန်ရှိသော ရုပ်ကလာပ်ကို လွှတ်တော်အတွင်း ပြင်ဆင်ထားသည်ကိုလည်း ပြည်သူအများက ကြိတ်ကြိတ်တိုး ကြည့်ရှုကြသည်။ ဝါရှင်တန်မြို့တော်မှ သင်္ဂြိုဟ်ရာ အိုဟိုင်းယိုးသို့ သယ်ဆောင်သွားသည့် ရထားလမ်းခရီး တစ်လျှောက်တွင်လည်း စောင့်ဆိုင်းအလေးပြုကြသည်။ မြေချအခမ်းအနားသို့လည်း သွားကြသည်။ အမှတ်တရပစ္စည်းများလည်း ထုတ်ဝေကြသည်။ ဘာမှ စွမ်းဆောင်သွားနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ရိုးသားကြိုးစားသောသူတစ်ဦး၊ တိုင်းပြည်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လေးစားသမှုဖြင့် ဂါရဝပြုကြခြင်းဖြစ်သည်။
​ဒေါင့်ကြီးရိုးတောင်စုရွာ၊ ညောင်ငူလက်ခုတ်
ဒေါင့်ကြီးရိုးတောင်စုရွာ၊ ညောင်ငူလက်ခုတ်
အင်းကွက်ရွာ
အင်းကွက်
လှသမရွာ၊ သိန်တောင်ပြင်
လှသမရွာ၊ သိန်တောင်ပြင်
အနီအောက်ရောင်ခြည်
အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည် (သို့) အနီအောက်ရောင်ခြည် ဆိုသည်မှာ အနီရောင်အပြင်ဘက်ရှိ ရောင်ခြည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၍ ထိုရောင် ခြည်မျိုးသည် ပူနေသည့်ပစ္စည်းများမှ ထွက်ပေါ်လာမြဲဖြစ်သည်။ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လောက်အောင် တောက်လောင်နေသော ပစ္စည်းတစ်ခုခုမှ အလင်းရောင်ကို၊ ပုံပမာ· နေရောင်ကို သုံးမြှောင့်ဖန်တုံးခေါ် ပရစ်ဇမ်ဖြင့် ခံကြည့်သောအခါ သက်တံ့ မှာကဲ့သို့ ပြာ၊ စိမ်း၊ ဝါ၊ နီ စသော အရောင်ခုနစ်မျိုးပါသည့် ရောင်စုံသက်တံ့စင်းကိုရသည်။ ထိုရောင်စုံသက်တံ့စင်းကို စပက် ထရမ်ဟုခေါ်၏။ သက်တံ့စင်းသည် တစ်ဖက်တွင် အနီရောင် ဖြင့် အဆုံးသတ်၍ အနီရောင်အပြင်ဘက်၌ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင် သော အရောင်မရှိချေ။ သို့ရာတွင် အပူတိုင်းကရိယာဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လျှင်ကား ရောင်ခြည်တစ်မျိုးရှိကြောင်းကို သိရ၍ ထိုရောင်ခြည်များမှာ အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည်များပင် ဖြစ်ကြ ပေသည်။ အပူကိုဆောင်သော ရောင်ခြည်ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ထိုရောင်ခြည်များကို တစ်ခါတစ်ရံ အပူရောင်ခြည်များဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ဥပမာပြရသော် မီးစွဲနေသည့် မီးသွေး တစ်ခဲကို မီးဖိုမှထုတ်ယူလိုက်လျှင် နီရဲသောအလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် အလင်းရောင် ပျောက်သွားပြီးသည့်တိုင်အောင် မီးခဲအနီး၌ လက်ကိုပြကြည့်ပါ က အပူရှိန်ရှိသေးကြောင်းကိုမူ ထင်ရှားစွာတွေ့ရလိမ့်ပေမည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းမှာ အင်ဖရာရက်ခေါ် အပူရောင်ခြည်များ ရှိခြင်း ကြောင့်ပင်ဖြစ်လေသည်။
အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည်သည် အလင်းရောင်ခြည်များ နည်းတူ လှိုင်းသဘောဖြင့် ရွေ့လျားပျံ့လွင့်ကြ၍ ဒြဗ်ဝတ္ထု တစ်ခုခုပေါ်သို့ ကျရောက်သောအခါ အပူကိုဖြစ်စေသည်။ အချို့ သော အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည်များ၏ လှိုင်းအလျားသည် အရှည် ဆုံးဖြစ်သော အလင်းလှိုင်းတို့ထက် အဆပေါင်း ၄ဝဝ ခန့် ပင် ပို၍ရှည်ကြသေးသည်။ ထိုသို့ လှိုင်းအလျား ရှည်ခြင်းကြောင့် သာမန်အလင်းရောင်ခြည်များ မဖြတ်သန်းနိုင်သော ပစ္စည်းများ ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ကြသည်။ လူသားတို့သည် ၁ဝ၅ဝ နာနိုမီတာရှည်သောလှိုင်းအလျားကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် ဖန်နှင့်ရေကဲ့သို့ သော အချို့ပစ္စည်းများမှာမူ သာမန်အလင်းရောင်ခြည်များကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်သန်းသွားလာစေသော်လည်း အင်ဖရာရက် ရောင်ခြည်များကိုကား ဖြတ်သန်းခွင့် မပြုကြချေ။ ယခုအခါ အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည်ဖြင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ယူ နိုင်သည့်ဖလင်များကို တီထွင်ထားပြီဖြစ်ရာ ထိုဖလင်မျိုးဖြင့် လုံးဝမှောင်နေသည့်အခန်းထဲမှာပင် ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို ဓာတ်ပုံ ရိုက်ယူနိုင်ပေသည်။
အင်ဖရာရက်ဓာတ်ပုံပညာ(အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည်ဖြင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းပညာ)သည် လေကြောင်းမှ ဓာတ်ပုံရိုက်ယူရေး တွင် အလွန်အရေးပါ၏။ ထိုဓာတ်ပုံရိုက်ကိရိယာမျိုးဖြင့် မိုးများ အုံမှိုင်းနေချိန်မှာပင် ဓာတ်ပုံရိုက်ယူနိုင်ရာ ထိုကဲ့သို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည်တို့သည် တိမ်တောင်တိမ်လိပ်များကို ဖောက်ထွင်းသွားလာနိုင်ကြသောကြောင့်ဖြစ်လေသည်။ အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည်၏ အသုံးကျမှုများမှာ မနည်း လှချေ။ ဤရောင်ခြည်များဖြင့် အကြော၊ အဆစ်ရောင်နာနှင့် အလားတူရောဂါများကို ကုသပျောက်ကင်းစေနိုင်၍ ထိုအတွက် အင်ဖရာရက်ရောင်ခြည်များကို အလိုရှိသည့်နေရာပေါ်သို့ လွှတ် ထုတ် ကျရောက်စေနိုင်သော အင်ဖရာရက်ဓာတ်မီးတစ်မျိုးကို တီထွင်ထားပေသည်။
Infrared (IR) ကိုတစ်ခါတစ်ရံတွင် infrared light ဟုခေါ်သည်ပြီး ပုံမှန်မြင်ရသောအလင်းများထက် လှိုင်းအလျားပိုရှည်သော လျှပ်စစ်သံလိုက်ဓာတ်ရောင်ခြည် (EMR) ဖြစ်သည်။ ယေဘူယျအားဖြင့် လူတို့၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်၊ သို့သော် Pulse လေဆာရောင်ခြည်မှ ၁၀၅၀ နာနိုမီတာ (nm) s အထိလှိုင်းအလျားများရှိ IR ကိုအချို့သောအခြေအနေများအောက်တွင်တွေ့မြင်နိုင်သည်။ IR လှိုင်းအလျားများသည်မြင်နိုင်သောရောင်စဉ်တန်း၏ အနီရောင်အစွန်းမှ ၁၀၀ မီလီမီတာ (၃၀၀ GHz) အထိနာနိုမီတာ ၇၀၀ (ကြိမ်နှုန်း 430 THz) အထိတိုးချဲ့သည်။ အခန်းအပူချိန်အနီးရှိအရာဝတ္ထုများမှထုတ်လွှတ်သောအပူဓာတ်ရောင်ခြည်အများစုသည်အနီအောက်ရောင်ခြည်ဖြစ်သည်။ EMR အားလုံးကဲ့သို့ IR သည်တောက်ပသောစွမ်းအင်ကိုသယ်ဆောင်ပြီးလှိုင်းကဲ့သို့၎င်းနှင့်၎င်း၏ကွမ်တန်အမှုန်ဖြစ်သည့်ဖိုတွန်ကဲ့သို့ပြုမူသည်။
အနီအောက်ရောင်ခြည်ဓာတ်ရောင်ခြည်ကို ၁၈၀၀ ခုနှစ်တွင် နက္ခတ္တဗေဒပညာရှင်ဆာဝီလျံဟတ်ရှယ်လ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုသူသည် အပူမီတာအပေါ်သက်ရောက်မှုရှိသည့်စွမ်းအင်တစ်မျိုးအား ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထိုစွမ်းအင်သည် အနီရောင်အလင်းထက်စွမ်းအင်ပိုမိုနိမ့်သောရောင်စဉ်တန်းအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး မမြင်နိုင်ချေ။ နေမှစွမ်းအင်စုစုပေါင်း၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် နောက်ဆုံး၌ [အဘယ်အချိန်၌] ကမ္ဘာကိုအနီအောက်ရောင်ခြည်ဖြင့်ရောက်ရှိလာသည်ကိုတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအနီရောင်အောက်ရောင်ခြင်းအား စုပ်ယူခြင်းနှင့် ထုတ်လွှတ်ခြင်း မျှချေသည် ကမ္ဘာ့ရာသီဥတုစက်ဝန်းအပေါ် များစွာအကျိုးသက်ရောက်သည်။
အနီအောက်ရောင်ခြည်များ ရေဒီယိုသဘောတရားအရ တုန်ခါမှုလှုပ်ရှားမှုများကိုပြောင်းလဲသောအခါ ၎င်းတို့အား မော်လီကျူးများက ထုတ်လွှတ်ခြင်း သို့မဟုတ်စုပ်ယူခြင်းပြုသည်။ ၎င်းသည် dipole moment ပြောင်းလဲခြင်းတခုအတွင်းတွင် မော်လီကျူးတစ်ခုအတွင်းရှိတုန်ခါမှုပုံစံများကိုနှိုးဆွပြီး သင့်လျော်သောအချိုးကျမော်လီကျူးများအတွက်ထိုစွမ်းအင်အခြေအနေများလေ့လာရန်အသုံးဝင်သောကြိမ်နှုန်းအတိုင်းအတာဖြစ်စေသည်။ Infrared spectroscopy သည်အနီအောက်ရောင်ခြည်တွင်ဖိုတွန်များ၏စုပ်ယူမှုနှင့်ထုတ်လွှင့်မှုကိုဆန်းစစ်သည်။
အနီအောက်ရောင်ခြည်ကိုစက်မှုလုပ်ငန်း၊ သိပ္ပံပညာ၊ စစ်ရေး၊ ဥပဒေစိုးမိုးရေးနှင့်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသုံးချမှုများတွင်အသုံးပြုသည်။ ညဘက်မြင်ရသောကိရိယာများတွင် တက်ကြွသောအနီအောက်ရောင်ခြည် သုံး၍ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်များအားသတိမထားမိစေဘဲ လေ့လာနိုင်အောင်ဖန်တီးထားသည်။ အနီအောက်ရောင်ခြည်နက္ခတ္တဗေဒကို ဖုန်ထူသောနေရာများဖြစ်သည့် မော်လီကျူးတိမ်များ၊ ဂြိုဟ်များကဲ့သို့အရာဝတ္ထုများကိုရှာဖွေရန်နှင့် စကြဝဠာ၏အစောပိုင်းကာလများက အနီရောင်ပြောင်းသွားသောအရာဝတ္ထုများကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် အာရုံခံကိရိယာတပ်ဆင်ထားသောအဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းများတွင် တတ်ဆင်အသုံးပြုအသုံးပြုသည်။ အနီအောက်ရောင်ခြင်သုံး အပူ-ပုံရိပ်ဖမ်းကင်မရာများသည် အပူထိန်းချုပ်စနစ်များတွင် အပူဆုံးရှုံးမှုအားသိရှိရန်အတွက်၊ အရေပြားအတွင်းရှိသွေးပြောင်းလဲစီးဆင်းမှုကိုလေ့လာရန်နှင့် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ၏အပူလွန်ကဲမှုကိုရှာဖွေရန်အသုံးပြုသည်။
စစ်ရေးနှင့်အရပ်ဘက်အသုံးချမှုများအတွက် ပစ်မှတ်ရယူခြင်း၊ စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ ညဘက်မြင်ကွင်း၊ ပစ်ခတ်ခြင်း နှင့် နောက်လိုက်ခြင်းစသည်တို့တွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုသည်။ ပုံမှန်ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ရှိလူသားများတွင် အထူးသဖြင့် လှိုင်းအလျား ၁၀ မီလီမီတာ (မိုက်ခရိုမီတာ) တွင်ဖြာထွက်သည်။ စစ်ရေးမဟုတ်သောအသုံးပြုမှုများတွင် အပူထိရောက်မှုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာစောင့်ကြည့်လေ့လာခြင်း၊ စက်မှုစက်ရုံစစ်ဆေးခြင်း၊ မူယစ်ဆေးဝါးရှာဖွေခြင်း၊ ဝေးလံသောအပူချိန်အာရုံခံခြင်း၊ တာတိုကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေး၊ ရောင်စဉ်တန်းနှင့် ရာသီဥတုခန့်မှန်းခြင်းတို့ပါဝင်သည်။
ဆင်သေရွာ၊ အင်ပင်ကုန်း
ဆင်သေရွာ၊ အင်ပင်ကုန်း
သာယာကုန်းရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
သာယာကုန်းရွာ(Tharyarkone)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ဆနာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၃၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆနာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅၂ ဦး၊ မ ၁၂၁၂ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၄၆၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မက်လင်ချောင်ရွာ၊ ဖားကန့်မြို့နယ်
မက်လင်ချောင်ရွာ(Metlinchaung)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ ဖားကန့်မြို့နယ်၊ ဆိပ်မူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၄၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆိပ်မူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၁၈၈၄ ဦး၊ မ ၃၁၉၂၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၀၃၈၀၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖားကန့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရောလှရွာ၊ ငနီ (တောင်)
သရောလှရွာ၊ ငနီ (တောင်)
ကြူကြူလှ
ကြူကြူလှ သည် အငြိမ်းစား တက္ကသိုလ်ဆရာမ တစ်ဦးဖြစ်ကာ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်၏ ဇနီးဖြစ်သည်။ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် မြန်မာစာဌာနတွင် ကထိက ရာထူးဖြင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ရာထူးများအရ သူသည် တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်၏ ဇနီး၊ နိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးချုပ်၏ ဇနီးဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၂၀၂၁ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဝင် အချို့၏ ဇနီးများကိုပါ အမေရိကန်က ဒဏ်ခတ်အရေးယူရာ သူလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ သားသမီးများဖြစ်ကြသည့် ခင်သီရိသက်မွန်နှင့် အောင်ပြည့်စုံမှာလည်း အရေးယူခြင်း ခံထားရသူများဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မွေးဖွားခုနှစ် မသိရှိရသူများ (သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ)
ထီပြွန်းရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ထီပြွန်းရွာ (Htihpyun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ ကျောက်တန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၈၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်တန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၉၃ ဦး၊ မ ၂၃၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တပေါက်ရုံရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
တပေါက်ရုံရွာ (Tapaukyon)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ ဝါခင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၄၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝါခင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၅ ဦး၊ မ ၆၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်ပရွာ၊ ဘုရားပြင်အောင်ပ
အောင်ပရွာ၊ ဘုရားပြင်အောင်ပ
ကျိုက်ပါတ်
ကျိုက်ပါတ်
ကန်ရေကြီး (မြောက်)ရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
ကန်ရေကြီး (မြောက်)ရွာ (Kanyaegyi(North))သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ သံဘိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၁၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သံဘိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၇၀ ဦး၊ မ ၃၃၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖားလောင်း
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/RanaTemporariaLarva2.jpg/286px-RanaTemporariaLarva2.jpg|thumb|286x286px| ရိုးရိုးဖားပြုတ် (Rana temporaria) ဖားတစ်ပိုင်းငါးတပိုင်း တစ်ကောင်ပုံ
ဖားလောင်းသည် ကုန်းနေရေနေ သတ္တဝါ၏ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်မှ သားလောင်းအဆင့်ဖြစ်သည်။ ဖားလောင်းအများစုသည် ရေနေသတ္တဝါများဖြစ်သော်လည်း အချို့သော ကုန်းနေရေနေ သတ္တဝါများ၏ သားလောင်းဘဝသည် ကုန်းပေါ်တွင်သာ နေထိုင်ရှင်သန်သော မျိုးစိတ်များလည်ရှိသည်။ ဖားလောင်းများတွင် ငါးများကဲ့သို့ပင် ဘေးတိုက် အတန်း၊ ပါးဟက်နှင့် ရေကူးနိုင်သော အမြီးပြားများ စသော အရွယ်ရောက်ပြီး ကုန်းနေရေနေသတ္တဝါများတွင် မတွေ့ရနိုင်သော အင်္ဂါရပ်များရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အသွင်ပြောင်းသောအခါ လေကို ရှူရန်အတွက် အဆုတ်များ စတင်ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး ဖားလောင်း၏ အစာသည်လည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာသည်။
alt=|thumb| ဆယ်ရက်သား ဖားလောင်လေးများ။ ပြင်ပ ပါးဟပ်များကို အရေပြားအလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ alt=|thumb|444x444px| Bufo bufo မျိုးစိတ်၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှု alt=Anatomy of a Wood frog tadpole|thumb| သစ်ဖား ဖားလောင်း၏ ခန္ဓာဗေဒ (Lithobates sylvaticus )
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကုန်းနေရေနေ သတ္တဝါများ
နန်းရင်းဆိပ်ရွာ၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်
နန်းရင်းဆိပ်ရွာ (Nanyinseik)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်၊ နန်းပန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၂၃၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖောင်းပြင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပေါမောရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
ပေါမောရွာ (Pawmaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ လမ်းခွကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၉၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လမ်းခွကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၂၉ ဦး၊ မ ၂၄၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၂၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြစ်သားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အက်ဒွပ် ဂစ်ဗန်
ရောမနိုင်ငံကြီး ပျက်စီးယိုယွင်းပုံသမိုင်းကို ရေးသားပြုစုခဲ့သော နာမည်ကျော် စာရေးဆရာကြီး အက်ဒွပ်ဂစ်ဗန်သည် ခရစ် ၁၇၃၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် လန်ဒန်မြို့အနီးရှိ ပတ္တနီမြို့၌ ဖွားမြင်သည်။ မိဘတို့မှာ ငွေကြေးတတ်နိုင်သူများ ဖြစ်၏။ ဂစ်ဗန်သည် ငယ်စဉ်က ချူချာလှသဖြင့် ကျောင်းကို ပင် မှန်မှန်မတက်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့ရာတွင် စာများစွာဖတ်ခဲ့သူ ဖြစ်၍ ပညာဗဟုသုတပြည့်စုံပြီးလျှင် အသက် ၁၅ နှစ်တွင် အောက်စဖို့တက္ကသိုလ်၊ မောဒလင်ကောလိပ်ကျောင်းသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် မကြာမီ ဗရင်ဂျီဂိုဏ်းသို့ ကူးပြောင်းသွားသဖြင့် သူ၏ဖခင်က သူ့ကို အောက်စဖို့တက္ကသိုလ်မှ ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂစ်ဗန်ကို ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ လိုဇန်းမြို့ရှိ ပရိုတက်စတန့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးထံတွင် အပ်နှံ၍ ပညာသင်ကြားစေ၏။ ထိုမြို့တွင် ဂစ်ဗန်သည် ၅ နှစ်ကြာခဲ့၏။
ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၌ ပညာသင်ကြားရသည်မှာ ပြင်သစ်ဘာသာနှင့် ဖြစ်သဖြင့် ပထမသော် အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသားကလေး ဂစ်ဗန်အတွက် များစွာ ခက်ခဲနေလေသည်။ သို့သော်လည်း ဆရာ ဘုန်းကြီးက အစစအရာရာ သွန်သင်ဆုံးမသဖြင့် ဂစ်ဗန်မှာ မကြာမီ ပြင်သစ်ဘာသာကို လေ့လာဆည်းပူးနိုင်၏။ ဂစ်ဗန်သည် နဂိုကပင် စာဖတ်ဝါသနာပါသူဖြစ်၍ ယခုကဲ့သို့ ဝေးလံသောအရပ်၌ တစ်ယောက်တည်း လာနေရစဉ် စာအုပ်ကိုသာ အဖော်ပြု၍ မျက်နှာနှင့်စာ အမြဲကပ်လျက် ရှိခဲ့၏။ ထိုသို့ ပညာသင်ကြားရင်း ဆရာဘုန်းကြီးက အယူဝါဒတရားကို တစိမ့်စိမ့် နားဝင်အောင် ဟောပြလေရာ ဂစ်ဗန်မှာ ပရိုတက် စတန့်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး ပြန်ဖြစ်လာပြန်၏။ လိုဇန်း၌နေ၍ ၅ နှစ်မျှကြာသော် ပျင်းရိငြီးငွေ့လာသဖြင့် အင်္ဂလန်ပြည်သို့ တဖန် ပြန်ခဲ့၏။ ၁၇၅၈ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလန်ပြည်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ပြင်သစ်ဘာသာဖြင့် စာပေလေ့လာမှုအကြောင်း ကျမ်းတစ်ကျမ်း ပြုစုလေသည်။ ၁၇၇၄ ခုနှစ်တွင် အောက်လွှတ်တော်အမတ် ဖြစ်သည်။ ၁၇၇၆ ခုနှစ်တွင် 'ရောမ နိုင်ငံတော်ကြီး ပျက်စီးပုံ' ခေါ် နိုင်ငံသမိုင်းကျမ်းကြီးကို စတင်ထုတ်ဝေသည်။
နိုင်ငံသမိုင်းကျမ်းကြီးမှာ အင်္ဂလိပ်ဂန္ထဝင်တွင် မှတ်တမ်းတင် လောက်သော ကျမ်းကြီးတစ်စောင်ဖြစ်၍ အတွဲ ၆ တွဲ ရှိ၏။ ၁၇၇၆ ခုနှစ်မှ ၁၇၈၈ ခုနှစ်အတွင်း ၁၂ နှစ် ကာလပတ်လုံး ဂစ်ဗန်သည် ထိုကျမ်းကြီးထွက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ရ၏။ ကျမ်း ကြီးကို ပြုစုနိုင်အောင် ရောမနိုင်ငံနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အချက်အလက်တို့ကို ရှာဖွေရာ၌ ဂစ်ဗန်သည် စာတွေ့မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တွေ့ဖြစ်အောင် သူကိုယ်တိုင် အီတလီမြေကိုနင်းကာ ခရီးလှည့်လည်ခဲ့၏။ အကြောင်းအရာများကို သူ၏စိတ်၌ သေချာတိကျမှ ရေးသားလေ့ရှိ၏။ သူ၏ နိုင်ငံသမိုင်းတွင် နိုင်ငံရေး၊ ဘာသာရေးနှင့် စစ်မက်ရေးများကို အသားပေးထား၍ စီးပွားရေး၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးများကို မြှုပ်ထား၏။ သို့သော်လည်း ဂစ်ဗန်၏ ရောမနိုင်ငံတော်ကြီး ပျက်စီးပုံသမိုင်းကျမ်းကြီးကို သမိုင်းစာစောင်အဖြစ်၎င်း၊ ဗဟုသုတဖြစ်ဖွယ် စာပေတရပ်အဖြစ်၎င်း လူတိုင်းလက်ခံ နှစ်သက်ကြပေသည်။ သူ၏ စာအရေးအသားမှာ ပြေပြစ်ချောမောပြီးလျှင် ဖတ်ရှု၍ မငြီးနိုင်အောင် ခံ့ညားကောင်းမွန် လှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျမ်းကြီးကိုပြုစုရသော အက်ဒွပ်ဂစ်ဗန်ကို နာမည်ကျော် စာရေးဆရာတစ်ယောက်အဖြစ် အသိ အမှတ်ပြုလာကြသည်မှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ မဟုတ်ချေ။ သူ၏နိုင်ငံ သမိုင်းကျမ်းကြီးကို ၂ ပိုင်း ခွဲခြား၍ ဝေဖန်နိုင်သည်။ ပထမပိုင်းမှာ အတော်ပင်စေ့စပ် သေချာစွာ ရေးထားသည်။ ဒုတိယပိုင်းကား နှစ်ပေါင်း ၈ဝဝ အတွင်း ဖြစ်ပျက်သော အကြောင်းအရာဖြစ်၍ ပထမပိုင်းမှာလောက် အချက်အလက် ပြည့်စုံမှန်ကန်ခြင်း မရှိ။ သို့ရာတွင် သူရေးသားခဲ့သောကျမ်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ခြုံ၍ကြည့်လျှင် ထိုကျမ်းကြီးသည် အင်္ဂလိပ်စာပေတွင်လည်းကောင်း၊ ကမ္ဘာ့စာပေတွင်လည်းကောင်း ထင်ရှားသော သမိုင်းမှတ်တမ်းကြီး တစ်စောင်ဖြစ်ကြောင်းကို လူတိုင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်ပေသတည်း။
ဝီဏာဂုဏဇာတ်
ပညာနည်းပါး မိန်းမများ
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သာဝတ္ထိပြည်-ယ် သူဌေးသမီး တစ်ယောက်သည် နွားမင်း ဥသဘအး ချီးမြှောက်သည်ကို မြင်လျှင် မိခင်ကို “မိခင် ... ဤနွားကား အဘယ်ကြောင့် ချီးမြှောက်ခြင်းကိုရသနည်း” ဟု ေးမလျှင်၊ “ချစ်သမီး ... နွားမင်း ဥသဘဖြစ်၍ ရပေသည်” ဟု ပြောလေ၏။
နမ့်မှော်ရွာ၊ ဖားကန့်မြို့နယ်
နမ့်မှော်ရွာ(Namhmaw)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ ဖားကန့်မြို့နယ်၊ ဆိပ်မူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၇၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆိပ်မူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၁၈၈၄ ဦး၊ မ ၃၁၉၂၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၀၃၈၀၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ဝီဏာဂုဏဇာတ်
ပညာနည်းပါး မိန်းမများ
ရဟန်းတို့သည် တရားသဘင်ဝယ် ထိုအကြောင်းကို စကားစပ်မိ၍ ပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ သိတော်မူလျှင် “ရဟန်းတို့ .... ဤသူဌေးသမီးသည် ယခုအခါ၌သာ ငကုန်းကို တပ်စွန်းသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း တပ်စွန်းဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ငကုန်းကိုပင် ဥသဘထင်
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် နိဂုံးရွာတစ်ခုဝယ် သူဌေးမျိုး၌ဖြစ်၍ အရွယ်ရောက်လတ်သော် အိမ်ရာတည်ထောင်ကာ သားသမီးများ ပေါက်ဖွားလျက်ရှိလေ၏။
နမ့်မှော်ရွာ၊ ဖားကန့်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖားကန့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝီဏာဂုဏဇာတ်
ငကုန်းကိုပင် ဥသဘထင်
တစ်နေ့သ၌ အရွယ်ရောက်သောသားအတွက် သူဌေးသမီးတစ်ယောက်နှင့် ထမ်းမြားလက်ထပ်ရန် နေ့ရက်ချိန်းချက်ထားလေ၏။ ထိုသူဌေးသမီးသည် မိမိတို့အိမ်ဝယ် နွားမင်း ဥသဘအား ကောင်းစွာချီးမြှောက်ခြင်း၊ မြတ်နိုးခြင်းပြုသည်ကို မြင်လတ်သော် “အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြုသနည်း” ဟု စုံစမ်းမေးမြန်းရာ နွားမင်းဥသဘဖြစ်၍ ပြုကြောင်း သိလေ၏။
ထိုအခါ ခရီးလမ်းအလယ်ဖြင့်သွားနေသော ငကုန်းတစ်ယောက်ကိုမြင်လျှင် ငါတို့အိမ်က နွားမင်းဥသဘတွင် လဘို့ရှိသည်။ ဤသူလည်း ကျောကုန်းတွင် လဘို့ရှိ၍ ယောကျ်ားဥသဘ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု ကြံစည်ကာ ဥစ္စာကိုယူ၍ မထင်ရှားသောအသွင်ဖြင့် ငကုန်းနှင့်တကွ ပြေးလေ၏။ သားရှင်ဖြစ်သော နိဂုံူသူဌေးသည် သူဌေးသမီးကို ဆောင်ယူမည်ဟု အခြံအရံများစွာဖြင့် ဗာရာဏသီပြည်သို့ သွားသည်ရှိသော် ငကုန်းနှင့် ထိုသူဌေးသမီးကို ပြေးရာလမ်းဖြင့်ပင် သွားမိလေ၏။
ကျိုးကြောင်းပြောပြ ပြန်ခေါ်ရ
ငကုန်းနှင့် သူဌေးသမီးတို့သည် တစ်ညဉ့်လုံး သွားကြကုန်၏။ ငကုန်းသည် ခရီးပန်းကာ လေနာထ၍ သည်းထန်စွာသော ဆင်းရဲဝေဒနာသို့ရောက်လျက် အညှို့ပြတ်ပြီးသော စောင်းကဲ့သို့ ကွေးလျက်အိပ်၏။ သူဌေးသမီးလည်း ငကုန်း၏ ခြေက်ရင်း၌ နေလေ၏။
နိဂုံးသူဌေးသည် တဖြည်းဖြည်းလာ၍ ၎င်းနှစ်ယောက်တို့နှင့်ဆုံမိရာ ငကုန်း ခြေက်ရင်း၌နေသော သူဌေးသမီးကို မြင်လျှင် အနီးသို့ကပ်ကာ -
“ချစ်သမီး ... ဤငကုန်းနှင့် လိုက်လာသောအမှုကား သင်တစ်ယောက်တည်းသာ ကြံစည်အပ်သော အမှုဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤမိုက်သော ငကုန်းကား ယောကျ်ားဥသဘ မဟုတ်၊ ချစ်သမီး ... သင်ကား ပုကွသော ငကုန်းနှင့် ပေါင်းဖော်နေခြင်းငှာ မသင့်လျော်မထိုက်တန်ပေ” – ဟု သူဌေးသမီးကို ပြောလေ၏။
သူဌေးသမီးလည်း နိဂုံးသူဌေးကားကို ကြားလျှင် -
“အရှင် ... အကျွန်ုပ်တို့အိမ်မှာ နွားတို့၏ အကြီးအမှူးဖြစ်သော နွားမင်းဥသဘမှာ ကျောကုန်းတွင် လဘို့ရှိ၏။ ဤသူလည်း ကျောကုန်းတွင် လဘို့ ရှိသဖြင့် လူတို့၏ အကြီးအမှူး ယောကျ်ားဥသဘ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု မှတ်ထင်ကာ တပ်စွန်းမိပါ၏။ ထိုငကုန်းကား ယခုအခါ အညှို့ပြတ်ပြီးသော စောင်းကဲ့သို့ ခွေလျက်အိပ်ပါ၏” –
ဟု ပြန်၍ပြောလေ၏။ ထိုအခါ နိဂုံးသူဌေးသည် ဤသူဌေးသမီးကား မသိမလိမ္မာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အိမ်မှထွက်ကာ ငကုန်းနှင့် လိုက်လာသည်၏ အဖြစ်ကိုသိလေလျှင် သူဌေးသမီးကို ရေချိုးစေပြီးလျှင် တန်ဆာဆင်အပ်သော ရထား၌တင်ကာ အိမ်သို့သွားလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ထိုအခါ သူဌေးသမီးသည် - ယခုအခါ သူဌေးသမီး။
ဗာရာဏသီ နိဂုံးသူဌေးသည် - ယခုအခါ ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) မိန်းမဓမ္မတာ၊ မလိမ္မာ၊ ပညာနည်းလှအင်။
(၂) နွားဥသဘနှုန်း၊ ကျောဖုလုံး၊ ငကုန်းအမြတ်ထင်။
ဝီဏဂုဏဇာတ် ပြီး၏။
လောင်ဂျွမ်းရွာ၊ သိန်တောင်ပြင်
လောင်ဂျွမ်းရွာ၊ သိန်တောင်ပြင်
တာကာဆာကီ
အမွှာမြို့များ - ညီအစ်မမြို့ကြီးများ
Takasaki ဖြစ်ပါတယ် twinned : အတူ
ထင်ရှားသောလူများ
ကဏ္ဍ:ဂျပန်ဘာသာစကား ပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ ကဏ္ဍ:ဝီကီဒေတာနှင့် ဝီကီပီးဒီးယားတွင် တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ကွဲပြားမှုရှိသော စာမျက်နှာများ ကဏ္ဍ:ဝီကီဒေတာရှိ ကိုဩဒိနိတ်များ ကဏ္ဍ:ပြန်လည်မဆန်းစစ်ရသေးသော ဘာသာပြန်များပါဝင်သည့် စာမျက်နှာများ
ပန်းတဉ်း
ပန်းတဉ်းဟူသည် ကြေးထည် ပုံစံအမျိုးမျိုး သွန်းလုပ်သည့် ပညာဖြစ်သည်။ ဗဒင်းဟု ဆိုကြသော်လည်း ရေးရာတွင် ပန်းတဉ်းဟူ၍ ပန်းထည့်ပြီး တလေးတစား ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲကြသော ရှေးမြန်မာ လက်မှုပညာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် အစဦးတွင် ကျောက်လက်နက် ကိရိယာများကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ခဲ့ကြဟန် ရှိသည်။ ထိုခေတ်ကို ကျောက်ခေတ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ကြေးခေတ်၊ သံခေတ်ရောက်မှ ပန်းတဉ်းနှင့် ပန်းပဲပညာရှင် လူတန်းစားတစ်ရပ် ပေါ်ခဲ့မည်ဟု ယူဆရသည်။
အနောက်နိုင်ငံများတွင် ကြေး၊ သံ စသော သတ္တုပစ္စည်းများကို တိုက်စစ်၊ ခံစစ်သုံး လက်နက်များအဖြစ် ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း မြန်မာအပါအဝင် အရှေ့တိုင်းနိုင်ငံများတွင် ဘာသာရေးနှင့် သာသနိက ပစ္စည်းများကို ပိုမိုထုတ်လုပ်ခဲ့ကြဟန် ရှိသည်ဟု သုတေသီတို့က ဆိုကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကြေးသွန်းလုပ်ငန်းကို ပန်းတဉ်း (ဗဒင်း) ဟု ရှေ့မှ ‘ပန်း’ တပ်၍ တလေးတစား ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ရှေးဟောင်း သုတေသနဌာနမှ တူးဖော်ရရှိသော ပစ္စည်းများမှာ လက်ဝတ်ရတနာ၊ ဘာသာ သာသနာနှင့် ဆိုင်သော ပစ္စည်း၊ အိုးခွက်၊ ငွေကြေး၊ ခေါင်းလောင်း၊ ဆည်းလည်း (ဆွဲလဲ)၊ နတ်ရုပ်စသည်တို့ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပုဂံခေတ်အထိ တွေ့ရသည်ဟုဆိုသည်။ ပြည့်ရှင်မင်းတို့က ပန်းတဉ်းပညာရှင်တို့ကို သူကောင်းပြုသည့် အထောက်အထားများ ပုဂံကျောက်စာများတွင် တွေ့ရသည်။
မြန်မာတို့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်အောင်တီးနိုင်သည့် အကြီးဆုံးခေါင်းလောင်းကြီးကို သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အင်္ဂလိပ် အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိတို့၏ အဆိုအရ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီးသည် ၈၇ တန်လေး၍ ခေါင်းလောင်းနားအချင်းမှာ ၁၆ ပေ ၃ လက်မရှိပြီး အမြင့်မှာ ၁၂ ပေ ၆ လက်မရှိသည်။ ၁၈၃၉ ခုနှစ် ငလျင်ဒဏ်ကြောင့် အောက်သို့ပြုတ်ကျခဲ့ရာ ၁၈၉၆ ခုနှစ်တွင် သံတိုင်သံပေါင်များဖြင့် ပြန်တင်ခဲ့ရကြောင်း သိရသည်။ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းထက်ကြီးသော ခေါင်းလောင်းရှိသော်လည်း အုတ်ခုံပေါ်တွင် တည်ထားသည်ဖြစ်ပြီး အသံမည်အောင်တီးခတ်၍ မရပေ။
မြန်မာတို့အတွက် ခေါင်းလောင်းကြီးငယ် ကြေးစည်သံတို့မှာ ကြည်နူးစရာဖြစ်သည်။ ကျေးရွာများတွင် နံနက်ခင်း ကြေးစည်သံကြားလျှင် ရွာဦးကျောင်းမှ ကိုရင်များနှင့် ကျောင်းသားများဆွမ်းခံထွက်လာကြပြီကိုသိ၍ အိမ်ရှင်မတို့ ကြည်နူးဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်ရသည်။ မွန်းတည့်ခေါင်းလောင်းသံ ကြားရသောအခါ မိမိတို့လှုလိုက်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တို့ကို ရဟန်းမြတ်တို့ ဘုန်းပေးပြီးကြောင်းသိရပြီး ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ကြရသည်။ ညည့်ဦးယံ ကြေးစည်သံကြားရသူတိုင်း ဘုရားဝတ်ပြုပြီးကြောင်း သိကြပြီး သာဓုသုံးကြိမ် ခေါ်ပြီး အမျှဝေကြသည်။
လေပြေလေညှင်းကလေးတိုက်ခတ်၍ ရွာဦးစေတီတော်မှ ဆည်းလည်းများ တချွင်ချွင်မည်သံကို ကြားလိုက်ရသူတိုင်း မိမိမျက်မှောက်ဘဝမှာ မည်မျှပင် ရှုပ်ထွေးပွေလီ ဖြစ်နေစေကာမူ ဘုရားသို့ အာရုံရောက်ပြီး တခဏတာမျှ ငြိမ်းချမ်းသွားကြသည်သာဖြစ်သည်။ ကြေးစည်၊ ခေါင်းလောင်း၊ ဆည်းလည်းသံတို့သည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့အတွက် အလွန်မှသာယာလှပါသည်။ သို့ဖြစ်သောကြောင့် ပန်းတဉ်းပညာရှင်များကို ပန်းနှင့် တင်စားခြင်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာမဟုတ်တော့ပါ။
ပန်းတဉ်းလုပ်ငန်းမှာ ၂ ပိုင်းရှိသည်။ ပထမတစ်မျိုးမှာ ကြေးသွန်းလုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ ကြေးနီ၊ သံစသော သတ္တုများနှင့် ရောကြိုပြီး ပုံသွန်းခြင်းဖြင့် ခေါင်းလောင်း၊ ဘုရားရှင် ရုပ်တုစသည်တို့ကို သွန်းလုပ်ကြရသည်။ ထိုသို့ သွန်းလုပ်ရာမှ ရလာသော အကြမ်းထည်ကို အချောသတ်လုပ်ကိုင်ကြရသည်။ ဒုတိယတစ်မျိုးမှာ ကြေးခတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းတွင် ကြေးနီကို အခတ်ခံနိုင်သော အဆင့်ရောက်အောင် သံ၊ သံဖြူစသော အခြားသတ္တုတို့နှင့် ရောစပ်ရသည်။ ထိုသို့ ရောစပ်ရရှိသော ကြေးကို အပူပေး၍ လိုသလို ပုံစံရအောင် အကြိမ်ကြိမ် ထုကြရသည်။ ထိုသို့ထုသည်ကို ခတ်သည်ဟု ခေါ်သည်။ ကြေးစည်၊ ဇွန်း၊ မောင်း၊ လင်းကွင်း၊ အိုး၊ ခွက် စသည်တို့ကို ခတ်ယူမှသာ ရသည်။ မြန်မာတီးဝိုင်းမှ ကြေးဝိုင်းရှိ ကြေးနောင်များ၊ မောင်းဆိုင်းမှ မောင်းများကို ဤ နည်းဖြင့် ခတ်ရင်း ခတ်ရင်းဖြင့် အသံညှိယူရသည်။
ကိုးကား
ပန်းတဉ်း
မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဂျူးလူမျိုးများ
မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဂျူးလူမျိုးများသည် ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ်အတွင်း ရာနှင့်ချီသော ဂျူးလူမျိုးများ အီရတ်နိုင်ငံမှ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လာချိန် ၁၉ ရာစုအလယ်ပိုင်းတွင် စတင်ခဲ့သည်။ ကိုချင်ဂျူးလူမျိုးများသည် အိန္ဒိယမှ ဆင်းသက်လာပြီး ၎င်းတို့အုပ်စု နှစ်ခုလုံးသည် ဗြိတိသျှဧကရာဇ်နိုင်ငံတော်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဗြိတိသျှတို့နှင့် မဟာမိတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၄၀ ခုနှစ်တွင် ၎င်း၏ အမြင့်တွင်တိုင်းပြည်ရှိ ဂျူးအသိုင်းအဝိုင်းတွင်အဖွဲ့ဝင် ၂,၅၀၀ ရှိသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းနှင့် အပြီးတွင် ဂျူးအများအပြားသည် မြန်မာနိုင်ငံမှ ဂျပန်တို့ သိမ်းပိုက်မှု၏ ဖိအားများအောက်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လွတ်လပ်သော အမျိုးသားရေးဝါဒီ မြန်မာအစိုးရသစ် လက်ထက်တွင် ဖိနှိပ်မှုများကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ မြို့တော် ရန်ကုန်တွင် တရားဟောရုံတစ်ခု ရှင်သန်နေပြီး ၂၁ ရာစုတွင် ခရီးသွားဦးရေ တိုးများလာစေရန် ဆွဲဆောင်လျက်ရှိသည်။
သမိုင်း
၁၈ ရာစုတွင် အလောင်းဘုရား၏ တပ်တွင် စစ်သူကြီးအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သော ဆော်လမွန်ဂါဘီရိုသည် တိုင်းပြည်တွင် ပထမဆုံးမှတ်တမ်းတင်ထားသော ဂျူးလူမျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ် ၁၉ ရာစု အလယ်ပိုင်းတွင် အီရတ်နှင့် အိန္ဒိယမှ ဂျူးကုန်သည်များသည် ရန်ကုန်နှင့် မန္တလေးမြို့တို့တွင် ကြီးမားသော လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ ဘဂ္ဂဒက်နွယ် ဂျူးတို့၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုမှ လွတ်ကင်းရန် နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ၏ လက်အောက်ခံအဖြစ် အီရတ်မှ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူ အများစုပါဝင်သည်။ Cochin Jews နှင့် Bene Israel တို့သည် အိန္ဒိယမှလာသည်။ ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်၊ ကုန်သည်များသည် အသေးစားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို တီထွင်ကြသဖြင့် ကုန်သည်များသည် ချည်နှင့်ဆန်ဖြင့် လုပ်ကိုင်ကြသောကြောင့် ဒေသခံ ဂျူးအသိုင်းအဝိုင်းကြီးပွားတိုးတက်ခဲ့သည်။
ဘဂ္ဂဒက်နွယ် ဂျူးများသည် ရန်ကုန်မြို့ Musmeah Yeshua (မွတ်စ်မယ်ယာ ယေရှုယ) ဘုရားရှိခိုးကျောင်း (ဆီးနီးဂေါ့) တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မြို့သော်လည်းကောင်း၊ မြန်မာပြည်တွင် တည်ရှိလျက်သော တစ်ခုတည်းသော ဆီးနီးဂေါ့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ၁၈၅၀ ခုနှစ်များတွင် ပထမဆုံး သစ်သားပုံစံဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ သင်္ချိုင်း ၇၀၀ ပါဝင်သော ဂျူးသင်္ချိုင်းသည် ခြောက်မိုင်ခန့်အကွာတွင်ရှိသည်။ အလယ်တန်းကျောင်းအထိ ကလေးများအတွက် ဂျူးကျောင်းတစ်ခုသည် ၁၉၁၀ ခုနှစ်တွင် အထွတ်အထိပ်၌ ကျောင်းသား ၂၀၀ ရှိသည်။ ထို့နောက်တွင် အချို့သောမိဘများသည် သားသမီးများကို လောကီကျောင်းများသို့ ပို့လိုက်ကြပြီး အထူးသဖြင့် ဂျူးအမျိုးသားအများစုသည် ဗမာ သို့မဟုတ် အခြားတိုင်းရင်းသားအမျိုးသမီးများနှင့် လက်ထပ်ကြသည်။ အချို့ကိစ္စများတွင် ကလေးများကို အဆင့်မြင့်ပညာရေးအတွက် အိန္ဒိယ သို့မဟုတ် ဗြိတိန်သို့ ပို့လိုက်ကြသည်။
ဂျူးလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏အဓိကအသိုက်အဝန်းတွင် တည်ရှိလာသောကြောင့် ၂၀ ရာစုအစောပိုင်းတွင် ရန်ကုန်နှင့် ပုသိမ်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဂျူးမြို့တော်ဝန်များကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ဤအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ယောက်ျားအတော်များများသည် မြန်မာအမျိုးသမီးများကို “လက်ထပ်” ကြသည်။ ဂျူးအသိုက်အဝန်းသည် ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီခေတ် အရာရှိများနှင့် စီးပွားရေးသမားများနှင့်လည်း အဆက်အသွယ် ထူထောင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယ ဆီးနီးဂေါ့ဖြစ်သည့် Beth El (ဘက်သ် အဲလ်) ကို ၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး လူဦးရေတိုးပွားမှုကို ရောင်ပြန်ဟပ်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၀ ခုနှစ်တွင် လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် လူပေါင်း ၂၅၀၀ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ “တချို့က ရေခဲစက်ရုံတွေနဲ့ ပုလင်းစက်ရုံတွေ ပိုင်တယ်၊ တချို့က အထည်အလိပ်နဲ့ သစ်လုပ်ငန်းနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေမှာ အများစု ပါဝင်ကြတယ်။ ကျန်သူများသည် အဓိကအားဖြင့် အကောက်ခွန်အရာရှိများနှင့် ကုန်သည်များဖြစ်သည်။"
နှစ်ဆယ်ရာစု အစောပိုင်းတွင်၊ တိုင်းရင်းသား ကရင်လူမျိုးများ အပါအဝင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ထူထောင်ရန် လူနည်းစု အသီးသီးမှ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ မြန်မာတို့မူ အမျိုးသားရေးဝါဒကို ဦးတည်လုပ်ဆောင်နေပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေးခေတ်နှောင်းပိုင်းတွင် တရုတ်နိုင်ငံမှ ရွှေ့ပြောင်းလာသူများဖြစ်သည်။
၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်ကျူးကျော်မှု နှင့်အတူ ဂျူးအများအပြား အိန္ဒိယ သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြကာ ၎င်းတို့၏ ဗြိတိသျှမဟာမိတ်များက ဂျပန်ကို ရန်လိုမှုဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဂျပန်တို့သည် နာဇီတို့၏ မဟာမိတ်များဖြစ်သော်လည်း၊ ဂျူးများအပေါ် ထူးခြားသော အာဃာတများ မရှိချေ။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းတို့သည် ဒေသခံဂျူးများကို ဗြိတိန်လိုလားသူနှင့် ဥရောပအဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် သံသယဖြင့် ရှုမြင်ကြသည်။
လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှုတွင် ဗမာအများစုသည် လူနည်းစုအုပ်စုများကို ချေမှုန်းရန်နှင့် အစိုးရသစ်တွင် ၎င်းတို့၏အခွင့်အရေးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကန့်သတ်ရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံသည် ဣသရေလနိုင်ငံကို အသိအမှတ်ပြုသည့် ပထမဆုံး အာရှနိုင်ငံဖြစ်ပြီး၊ ဂျူးနိုင်ငံနှင့် သံတမန်ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဣသရေလသည် ၎င်း၏ ပထမဆုံး သံတမန်မစ်ရှင်ကို ၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် သံရုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်နိုင်ငံစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အစောပိုင်းနှစ်များတွင် ဆိုရှယ်လစ်အမြင်ကို မျှဝေခဲ့ကြပြီး သက်ဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်များကြားတွင် ကျယ်ပြန့်သော အဆက်အသွယ်များ ရှိခဲ့သည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို ပြည်သူပိုင်သိမ်းပြီးနောက် ကျန်ရှိသော ဂျူးအသိုက်အဝန်းသည် ပိုမိုကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ဘက်သ် အဲလ်သည်လည်း ပိတ်သည်။ အဖွဲ့ဝင်အများစုသည် အခြားနိုင်ငံများသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ နိုင်ငံ၏နောက်ဆုံးရဗ္ဗိသည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်တွင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
၂၁ ရာစု ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဂျူးအသိုင်းအဝိုင်း
thumb| ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဆီးနီးဂေါ့ ၂၀၀၂ ခုနှစ်အထိ ဂျူးလူမျိုး အယောက် (၂၀) သည် မြို့တော်ဖြစ်သည့် ရန်ကုန်တွင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အိန္ဒိယလွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် နှစ်များအတွင်း ဗမာဂျူးအများအပြားသည် အစ္စရေးသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ကြသည် ။ ဒေသခံဂျူးများသည် Musmeah Yeshua ဘုရားရှိခိုးကျောင်း ကို အသုံးပြုသော်လည်း ဘာသာရေးအပြည့်အ၀ဆောင်ရွက်ရန် လူများ လိုအပ်သော အထမြောက် မှုကို ဆွဲယူခဲပါသည်။ မကြာခဏဆိုသလို၊ အစ္စရေးသံရုံးမှ ဝန်ထမ်းများသည် ပုံမှန်ဝန်ဆောင်မှုများကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ကူညီပေးပါသည်။ အီရတ်မှ ဂျူးလူမျိုး ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ၏ ဇာတိဖွား မောရှေဆမွေလသည် ၎င်း၏ ဖခင်၏ အုတ်ဂူနှင့်အတူ တရားဇရပ်၏ ဂေါပကအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ သူ၏သား Sammy Samuels သည်လည်း တရားဇရပ်၏အနာဂတ်အတွက် ကတိပြုခဲ့သည်။ Senior Samuels သည် ဧည့်သည်များကို ခရီးစဉ်များစွာ ပေးခဲ့သည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် အသင်းတော်တွင် ဂျူး ၄၅ ယောက်ရှိသည်။
2007 ခုနှစ်တွင် US-ASEAN Council for Business and Technology, US-ASEAN Business Council 's 501(c)(3) အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်အဖွဲ့အစည်းသည် United States Department of Treasury's Office of Foreign Assets Control (OFAC) ထံမှ လိုင်စင်ရရှိခဲ့သည်။ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ ပရောဂျက်တစ်ခုအတွက် ရန်ပုံငွေရှာဖွေခြင်း- ရန်ကုန်မြို့ရှိ Musmeah Yeshua ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး။ (လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်မှုများကြောင့် မြန်မာအစိုးရအပေါ် အမေရိကန်၏ စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့အရေးယူမှု ပြင်ပတွင် လုပ်ကိုင်ရန် လိုင်စင် လိုအပ်ပြီး၊ ၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုများကို ရုတ်သိမ်းခဲ့သည်။ ) ကောင်စီသည် တရားဇရပ်၏လစဉ်အသုံးစရိတ်များကို ထောက်ပံ့ပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။ တရားဇရပ်ကို အပြီးအစီး ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ သင်္ချိုင်းအသစ်ကို ဝယ်ယူ၍ တည်ထောင်ရန် တရားဇရပ်ကို ကူညီပေးရန် စီစဉ်သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၈ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ သမ္မတဆိုင်ရာ ဝန်ကြီး ဦးအောင်မင်း၊ အမေရိကန် သံအမတ်ကြီး ဒဲရစ် မစ်ချယ်၊ အစ္စရေး သံအမတ်ကြီး Hagay Moshe Behar၊ ရန်ကုန်သာသနာရေး ကောင်စီနှင့် အခြားဧည့်သည်တော်များ တက်ရောက်ကြပြီး ဘာသာပေါင်းစုံ ပွဲတော်ကို ပြန်လည်မွမ်းမံ ဆောက်လုပ်ပြီးစီးကြောင်း အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ - ထောက်ခံခြင်း။ ရန်ကုန်ရှိ ဂျူးအသိုက်အဝန်းသမိုင်းကို ရေးသားခဲ့သော မနုဿဗေဒပညာရှင် Ruth Cernea အား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ကောင်စီမှ Laura Hudson နှင့် Stuart Spencer တို့သည် ဤပရောဂျက်၏ ခေါင်းဆောင် သုံးဦးအဖြစ် တရားဇရပ်၏ လူစုလူဝေးအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ Yangon Heritage Trust သည် ၎င်း၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ အရေးပါမှုကို အမှတ်အသားပြု၍ အပြာရောင်ကမ္ပည်းပြား တပ်ဆင်ခဲ့သည်။
၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင် MICCI Myanmar - Israel Chamber of Commerce, Industry and Innovation အား UMFCCI ၏ ဥက္ကဋ္ဌ Sammy Samuels နှင့် UMFCCI ဥက္ကဋ္ဌ Ronen Gilor တို့မှ ရန်ကုန်မြို့ရှိ Musmea Yeshua ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၌ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပါသည်။ မြန်မာနှင့် အစ္စရေး စီးပွားရေးခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ၊ MICCI ကို ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် နိုင်ငံခြားဆက်ဆံရေး ဝန်ကြီးဌာန DICA မှ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဂျူးလူမျိုးများနှင့် ဂျူးဘာသာ
မာတင် လူသာကင်း ဂျူနီယာ
မာတင်လူသာကင်း ဂျူနီယာ (Martin Luther King Jr) ( January 15,1929-April 4,1968) သည် အာဖရိကန်-အမေရိကန် သင်းအုပ်ဆရာ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အမေရိကန် လူ့အခွင့်ရေး လှုပ်ရှားသူများထဲတွင် တက်ကြွထင်ရှားသော သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထင်ရှားခဲ့သော ဂုဏ်ရည်မှာ အမေရိကန် လူ့အခွင့်အရေးကို ပိုမိုထိရောက်သော အဆင့်အဖြစ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင် ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မာတင်လူသာကင်းအား ယနေ့တိုင်ပင် လူ့အခွင့်အရေး သင်္ကေတ တစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ ရည်ညွှန်း ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည်။
ကင်းသည် သင်းအုပ်ဆရာတော် ဖြစ်လာပြီးနောက် လူ့အခွင့်အရေး လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက် လာလေသည်။ သူသည် မောင်ဂိုမာရီ ဘတ်(စ)ကားလိုင်းအား သပိတ်မှောက်မူ့တွင် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး၊ တောင်ပိုင်း ခရစ်ယာန် ခေါင်းဆောင်မှု ညီလာခံနှင့် သားဖွားဆရာမ သင်တန်းသူများ၏ အကြမ်းမဖက်ရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ကော်မတီ စသည်တို့ကို ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့သည်။
၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ကင်းသည် အယ်လဘားမားပြည်နယ် ဘာမင်ဟန်မြို့သို့ချီတက်ကာ I Have a Dream (ကျွန်တော် အိပ်မက်မက်တယ်) ဟူသော မိန့်ခွန်းကို ဟောပြောခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် လူထု၏ လူ့အခွင့်အရေး အမြင်များအား နိုးကြားစေခဲ့ကာ သူကိုယ်တိုင်သည်လည်း အမေရိကန် သမိုင်းတွင် စည်းရုံးဟောပြောခြင်း အကောင်းဆုံးသူများထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်။ သူ၏ အကြမ်းမဖက်ရေး လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ငြိမ်းချမ်းရေး နိုဘယ်ဆုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူသေမည့် ၁၉၆၈ ခုနှစ်ထဲတွင် သူ၏ ဆင်းရဲမွဲတေမှု လျော့ချခြင်းနှင့် ဗီယက်နမ် စစ်ပွဲအား ဆန့်ကျင်သည့် အချက်အား ဘာသာရေး ရှုထောင့် မှနေ၍ ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သည်။
ကင်းသည် ၁၉၆၈ ခုနှစ် ဧပြီ ၄ ရက်နေ့တွင် တန်နက်စီပြည်နယ်၊ မင်းဖစ်မြို့တွင် လုပ်ကြံခံခဲ့ရသည်။ သူသေဆုံးပြီးနောက်လည်း သူ့အားဂုဏ်ပြုကာ ဆုတံဆိပ်များစွာ ချီးမြှင့်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၇၇ တွင် Presidential Medal of Freedom ဆုကိုလည်းကောင်း၊ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် Congressional Gold Medal ဆုတံဆိပ်ကိုလည်းကောင်း ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် မာတင်လူသာကင်းနေ့ ဟူ၍ အမေရိကန်တစ်နိုင်ငံလုံး အားလပ်ရက်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုသတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
ငယ်စဉ်ဘဝ
မာတင်လူသာကင်းအား ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ်၊ အတ္တလန်တာမြို့တွင် ၁၉၂၉၊ ဇန်နဝါရီ ၁၅ ရက်နေ့တွင်မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူ၏ မိဘများမှာ မာတင်လူသာကင်း စီနီယာနှင့် အယ်လဘာတာဝီလျံကင်းတို့ဖြစ်ကြသည်။ သူ၏ ဖခင်မှာ သားနှစ်ယောက်အား မိုက်ကယ်ကင်းနှင့် မိုက်ကယ်ကင်း ဂျူနီယာဟု အမည်ပေးခဲ့သော်လည်း ၁၉၃၄ ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီသို့သွားရောက် လည်ပတ်ပြီးသည်တွင် ခရစ်ယာန်ဝါဒပြုပြင်ရေး လုပ်ခဲ့သူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအားဂုဏ်ပြုသည့် အနေဖြင့် သားနှစ်ယောက်လုံးအား မာတင်ဟု နာမည်ပြောင်းခဲ့သည်။ မာတင်ဆိုသည့်နာမည်မှာ ထိုခရစ်ယာန်ဝါဒပြုပြင်ရေး လုပ်ခဲ့သူ ဂျာမနီပရိုတက်စတင့် ဂိုဏ်းဝင် မာတင်လူသာ ၏ အမည်ဖြစ်သည်။
အတ္တလန်တာ မြို့တွင် ကြီးပြင်းခဲ့စဉ်ကာလအတွင်း မာတင်လူသာကင်းသည် ဘွတ်ကာတီဝါရှင်တန် အထက်တန်းကျောင်း တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ သူသည် ကိုးတန်း နှင့် ဆယ့်နှစ် တန်းအဆင့်များအား အဆင့်ကျော်အောင်မြင်နိုင်ခဲ့ပြီး ၁၅ နှစ်သားအရွယ်တွင် အတ္တလန်တာရှိ မိုးဟောက်စ် လူမည်းကောလိပ်တွင် ပညာဆက်လက်သင်ကြားခဲ့သည်။ မိုးဟောက်စ် ကျောင်းမှ လူမှုရေးဒဿန (sociology) ဘာသာဖြင့် ဘွဲ့ရခဲ့ပြီးနောက် ပင်ဆယ်လ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်၊ ချက်စတာမြို့ရှိ ခရိုဇာ သီအိုလိုဂျီကယ် ဆီမင်နရီ ကျောင်းတွင် ပညာဆက်သင်ခဲ့သည်။ ထိုကျောင်းမှ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဘွဲ့ကိုရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် ဘာသာရေးအတွေးအခေါ် ဖြင့် ဒေါက်တာဘွဲ့ကို ရယူခဲ့သည်။
ကင်းသည် ကော်ရက်တာစကော့ဆိုသူအမျိုးသမီးနှင့် ၁၉၅၃ ဂျွန်၊ ၁၈ ရက်နေ့တွင်လက်ထပ်ခဲ့သည်။ ကင်းနှင့် စကော့တို့သည် သားသမီး လေးယောက်ထွန်းကားခဲ့သည်။ ၁၉၅၄ ခုနှစ် ကင်း အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ်တွင် အယ်လဘားမား ပြည်နယ်၊ မောင့်ဂိုမာရီမြို့တွင် သင်းအုပ်ဆရာတော်အဖြစ် စတင်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့လေသည်။
မောင့်ဂိုမာရီ ဘတ်စ်လိုင်းအား သပိတ်မှောက်မှု
၁၉၅၅ ခုနှစ် မတ်လတွင် အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်ကျောင်းသူလေး တစ်ယောက်သည် သူ၏ အနီးရှိ လူဖြူအမျိုးသား တစ်ယောက်အား ထိုင်ခုံပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သောကြောင့် ဥပဒေအရ အရေးယူခံခဲ့ရလေသည်။ ဘာမင်ဂမ် အာဖရိကန်-အမေရိကန် ကော်မတီဝင်ဖြစ်သော ကင်းက ထိုကိစ္စကို အရေးယူဖြေရှင်းချင်သော်လည်း၊ အက်ဂါနစ်ဆန်(Edgar Nixon) နှင့် ကလစ်ဖို့ဂျား Clifford Durr တို့က ပိုမိုကောင်းမွန်သော အချက်ကြုံမှဖြေရှင်းရန် တားမြစ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၅၅ ဒီဇင်ဘာ ၁ ရက်နေ့တွင် လူမည်းအမျိုးသမီး တစ်ယောက်ဖြစ်သော ရိုဆာပတ်(Rosa Parks) သည် လူဖြူအမျိုးသားတစ်ယောက်အား ထိုင်ခုံပေးရန်ငြင်းဆန်မှုဖြင့် အဖမ်းခံခဲ့ရလေသည်။
တောင်ပိုင်း ခရစ်ယာန် ခေါင်းဆောင်မှု ညီလာခံ
ကင်း၊ Ralph Abernathy နှင့် အခြား လူမှုအခွင့်အရေး လှုပ်ရှားသူများသည် ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် တောင်ပိုင်း ခရစ်ယာန် ခေါင်းဆောင်မှု ညီလာခံ(Southern Christian Leadership Conference,SCLC) ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထိုအုပ်စုသည် လူမည်းဘုရားကျောင်း များ၏ သာသနာရေးအာဏာကို စုစည်းအသုံးပြုကာ မြို့ပြလူမှုအခွင့်အရေး လှုပ်ရှားဆန္ဒပြသူများအတွက် အကြမ်းမဖက်ရေး လမ်းစဉ်ကို အသုံးပြုရန် ဖန်တီးလှုံ့ဆော်ခဲ့ကြသည်။ ကင်းသည် သူသေဆုံးသည်အထိ SCLC အဖွဲ့အား ဦးဆောင်မှုပေးခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် သူ၏ စာအုပ်ဖြစ်သော Strive Toward Freedom အား Harlem ကုန်တိုက်စတိုးတွင် လက်မှတ်ရေးထိုးပေးခိုက် စိတ်မနှံ့သူ လူမည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှ ဓားဖြင့်ထိုးခဲ့ရာ နှလုံးနှင့် အနီးဆုံးနေရာကို ထိသွားခဲ့ဖူးသည်။ အလွန်ကံကောင်း သောကြောင့် ကင်းသည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
ဂန္ဒီ၏ အကြမ်းမဖက်ရေး လှုပ်ရှားမူ့များသည် ကင်းအပေါ်တွင် များစွာလွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး၊ ထိုနည်းလမ်းများသည် အယ်လဘားမား ပြည်နယ်ရှိ လူ့အခွင့်အရေး လှုပ်ရှားမှုများအား မှန်ကန်သောလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ SCLC မှ စုစည်းပေးသော ဆန္ဒပြသူများအား ကင်းသည် အကြမ်းမဖက်ရေးဝါဒများကို ဟောပြောပို့ချပေးခဲ့သည်။ ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် သူသည် The Measure of A Man ဆိုသည့်စာအုပ်ကို ရေးသားခဲ့ပြီး ထိုစာအုပ်အား What is Man ဟူသော စာအုပ်မှ ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းစာအုပ် The Measure of A Man တွင်လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး အဆောက်အဦးများ၏ အခက်အခဲရုန်းကန်ရမှုများကို ခြယ်မှုန်းရေးသားခဲ့သည်။
ပြည်ထောင်စု ထောက်လှမ်းရေး ဗျူရို(FBI) မှလည်း ကင်းအား ၁၉၆၃ ခုနှစ်မှစတင်ကာ တယ်လီဖုန်းကြားဖြတ် နားထောင်ကာ စုံစမ်းခဲ့သည်။ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဂျေအဂ္ဂါဟူးဗားသည် လူ့အခွင့်အရေး လှုပ်ရှားမှုများတွင် ကွန်မြူနစ်များက စိမ့်ဝင်ထိုးဖေါက်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စုံစမ်းမှုများလုပ်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အထောက်အထားမှ မရှိခဲ့သဖြင့် တယ်လီဖုန်းလိုင်းတစ်ခုမှ မတော်တဆဖမ်းယူခဲ့သော ကင်း၏ ပုဂ္ဂလိက အကြောင်းအား တိပ်ဖြင့်ဖမ်းကာ ကင်းအား ထင်ရှားသော ခေါင်းဆောင်အဖြစ်မှ နုတ်ထွက်ရန် ဖိအားပေး ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။
ကင်းသည် လူမည်းများအား စုစည်းကာ ဦးဆောင်မှုပေးနိုင်ခဲ့ပြီး လူမည်းများမဲပေးခွင့်၊ လူဖြူလူမည်း တန်းတူအခွင့်အရေး ရရှိမှု၊ အလုပ်သမား အခွင့်အရေးနှင့် အခြားအခြေခံ လူ့အခွင့်အရေးများအား တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုတောင်းဆိုချက်များထဲမှ အများအပြားမှာ အောင်မြင်မှုများရရှိခဲ့ပြီး အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု ဥပဒေများထဲတွင် ၁၉၆၄ လူမှုအခွင့်အရေး ဥပဒေနှင့် ၁၉၆၅ မဲပေးခွင့်ဥပဒေများအဖြစ် ထည့်သွင်းအသက်ဝင်စေခဲ့သည်။
ကင်းနှင့် SCLC တို့သည် အကြမ်းမဖက်ရေး ဆန္ဒပြမှု စည်းမျဉ်းများအား ချမှတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများလည်း ရရှိခဲ့သည်။ အောင်မြင်ရသော အကြောင်းရင်းများတွင် ဆန္ဒပြမှု နည်းလမ်းများနှင့် ဆန္ဒပြရမည့် နေရာများအား မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။ အာဏာပိုင်များမှ မကြာခဏဆိုသလိုပင် ပုံမှန်နှိပ်ကွပ်မှုများနှင့်လည်း ဆန္ဒပြသူများ ကြုံခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုနှိမ်နင်းမှုများသည် အကြမ်းဖက်ပွဲများဆီသို့ ဦးတည်သွားတတ်လေသည်။