cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
ကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံးညီလာခံကျင်းပခြင်း
(၄)	ကေအင်န်ယူလုပ်ငန်းအဝဝကို တပ်ပေါင်းစု လုပ်ငန်းနှင့် စနစ်တကျ ဆက်စပ်ပေးရမည်။ (တပ်ပေါင်းစု လုပ်ဆောင်ခဲ့ရာတွင် မိမိတို့ အဖွဲ့လုပ်ငန်းကိုပင်
အလေးမထားဘဲ ပေါ့လျော့ခဲ့သည်ဟု ဝေဖန်ခံခဲ့ရသည်ကို သင်ခန်းစာယူခြင်းဖြစ်သည်။
(၅)	တပ်ပေါင်းစု လုပ်ငန်းစဉ်များသည်  ကေအင်န်ယူကို  ဆန့်ကျင်သောလုပ်ငန်း မဟုတ်ခြင်းကြောင့် တိုက်ပွဲလုပ်ငန်းစဉ်များ၊ စည်းရုံးရေးဝါဒဖြန့်မှုများတွင်
ကေအင်န်ယူ မူနှင့် ပဋိပက္ခမဖြစ်ရန်  သတိပြုရမည်၊ ကေအင်န်ယူ မူကိုဆန့်ကျင်ထိခိုက်လာပါက လိုအပ်သလို ဝေဖန်ထောက်ပြခြင်းနှင့် သတိပေးခြင်းများ
(၆)	 တပ်ပေါင်းစုမပြိုကွဲရေးအတွက် ဝိုင်းဝန်း လုပ်ဆောင်ကြရမည်။
(၇)	တပ်ပေါင်းစုကိစ္စ (ဥပမာ-ပြည်သူ့ပြည်ချစ် ပါတီ(ပီဒီပီ)သို့ သွားလိုသူ မည်သည့် လူပုဂ္ဂိုလ်၊ လူတစ်စုနှင့်တပ်ဖွဲ့များ မိမိဒေသ သို့ ရောက်လာပါက)
စနစ်တကျဆန်းစစ် ပြီး ဗဟိုသို့အကြောင်းကြားရမည်။ လက်နက် မှန်သမျှကို သိမ်းဆည်းရယူရမည်။
(၈)	တပ်ပေါင်းစုပြဿနာတစ်ခုခုကြောင့် ခရိုင် အတွင်း မည်သည့် အခက်အခဲရှိလာသည်ကို ဗဟိုသို့ လိုအပ်သလို တင်ပြရမည်။
(၉)	တပ်ပေါင်းစုဖွဲ့စည်းခြင်းသည် အကျိုးရှိသည့် အတွက် ဖွဲ့စည်းလုပ်ဆောင်သလို အကျိုးမရှိ တော့ပါက ကေအင်န်ယူသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့်
အခွင့်အရေးကို အသုံးပြု သွားမည်ဖြစ်သည်။
ဖော်ပြပါအချက်များကား တပ်ပေါင်းစုနှင့် ပြည်ပြေးများအပေါ် ကေအင်န်ယူတပ်ဦး၏ သဘော ထားပင်ဖြစ်သည်။ စင်စစ်သုံးပါတီအဖွဲ့ဝင်များသည် မြွေမြွေချင်း
ခြေမြင်ကြသည်ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖွဲ့နှင့် တစ်ဖွဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချခြင်း မရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့် မန်းဘဇံနှင့် ဗိုလ်မြတို့သည် ပြည်ပြေးများနှင့်ပတ်သက် ၍
မျက်နှာသာမပေးဘဲ မိမိတို့က အပေါ်စီးရနေစေရန် သဘောတူညီချက်များ၊ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများပြုလုပ် ကြခြင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေးနှင့်
ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကေအင်န်ယူပါတီသည် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် လုံးဝပူးပေါင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ကေအင်န်ယူ ညီလာခံကျင်းပနေစဉ် ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်
ဇန်နဝါရီလ ၌ပင် ကေအင်န်ယူပါတီမှ ဗိုလ်ချုပ်ကျင်ဖေ နှင့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုတို့သည် ကြို့ပင် ကောက်မြို့နယ်၊ ဝိုင်းရွာ(ကြူအေ-၁၉၁၇)၊
ချောင်း စောက် (ကြူအေ-၂ဝ၁၈) ဒေသများတွင် တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ တပ်မဟာအဆင့်တွင်လည်း ကျော်မြသန်းနှင့်မန်းဘဇံ သည် တစ်ဖက်နှင့်
ပဲခူးရိုးမသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့်ဆက်သွယ် ပြီး ကရင်နီ၊ ကယန်းတို့နှင့် ညီညွတ်ရေးကိုလည်း ကြိုးစားခဲ့သည်။
ကျောက်ကြီးနယ်လုပွဲနှင့်ပတ်သက်၍ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် နော်ပဲဒိုး(ကြူ-၃၈၂၂)၌ ကေအင်န်ယူပါတီမှ ဗိုလ်ချုပ်မြမောင်နှင့် ကေအင်န်ယူတပ်ဦးမှ
ဗိုလ်မြ၊ ဒေဝတို့က ဦးဆောင် ကျင်းပခဲ့ရာ ကေအင်န်ယူပါတီမှ အနိုင်ရခဲ့သည်။ သို့သော် ကေအင်န်ယူပါတီသည် ဗိုလ်မြအုပ်စုက အင်အားသုံးလာမည်ကို
စိုးရိမ်သဖြင့် ပဲခူးရိုးမသို့ ရွှေ့ပြောင်းကာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် ပူးပေါင်း လိုက်သည်။
ဦးနုသည် ကေအင်န်ယူ တပ်ဦးအား လိုလားချက် များကို လိုက်လျော၍ ချဉ်းကပ်ခဲ့ရသည့်အပြင် မွန်ပြည်သစ်ပါတီကိုလည်း ငွေသိန်း ၃ဝ ကျော်
လာဘ် ထိုးခဲ့ရသည်။ ပြည်ပြေးများသည် ကေအင်န်ယူနှင့် မွန် ပြည်သစ်ပါတီတို့၏နယ်မြေများကိုအခြေခံ၍ ပြည်တွင်း သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ရန်
ကြိုးစားနေကြချိန်တွင် မဟုတ်မမှန် လုပ်ကြံ ဝါဒဖြန့်မှုများကိုလည်း ကျယ်ကျယ် ပြန့်ပြန့်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပေသည်။
=မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် သောင်းကျန်းသူများ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း=
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသမှ သောင်းကျန်းသူများ
အဖွဲ့အစည်းများ၏ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များမှာ အဆိုးရွားဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသသည် ဆန်ရေစပါးပေါများပြီး
ရေလုပ်ငန်းကောင်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးသည့်အလျောက် သောင်းကျန်းသူတို့အတွက် လက်မလွတ်နိုင်သော ဒေသကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၊
ကေအင်န်ယူပါတီနှင့် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ ညီညွတ် ရေးတပ်ပေါင်းစု(မဒညတ)တို့သည် နယ်မြေအသီးသီး သတ်မှတ်၍ လှုပ်ရှားစိုးမိုးနေကြသည်။ ကေအင်န်ယူ
ပါတီသည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့်ပူးပေါင်း၍ မဒညတအသွင်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ သီးခြား အစီအစဉ် ဖြင့်လည်းကောင်း လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင်
ပဲခူးရိုးမရှိ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟို၌ ဖြုတ်၊ ထုတ် သတ်လမ်းစဉ် (ခေါ်)လူသတ်ဝါဒ ထွန်းကားလာပြီ ဖြစ်ရာ ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ်သည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်
သို့လည်း ကူးစက်လာသည်။ သို့သော် မြစ်ဝကျွန်းပေါ် သို့ ကူးစက်လာသော လူသတ်ဝါဒမှာ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြသည်ထက် အပြစ်မဲ့ပြည်သူလူထုကို
သတ်ဖြတ်နှိပ်စက်သည်က ပိုမိုများပြားကြောင်း တွေ့ ရသည်။
အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ တပ်ပေါင်းစု(ခေါ်) မဒညတကို ၁၉၅၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၂၅ ရက်တွင် စတင် ဖွဲ့စည်းခဲ့ရာ အဓိက အင်အားစုများမှာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ
နှင့် ကေအင်န်ယူပါတီပင် ဖြစ်သည်။
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသသည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ် ပါတီနှင့် ကေအင်န်ယူပါတီနှစ်ရပ်လုံးအတွက် စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ စည်းရုံးရေး၊ ဘဏ္ဍာရေးတို့အတွက် အခြေစိုက်ရာ
အချက်အချာဒေသပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပါတီနှစ်ရပ်စလုံးသည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းမဒညတ အား အထူးအာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။
မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဒေသတွင် ကေအင်န်ယူပါတီဗဟိုသည် မြစ်ဝကျွန်း ပေါ်တိုင်း ကေအင်န်ယူပါတီနှင့် ပူးတွဲနေသကဲ့သို့ မဒညတဗဟိုသည်လည်း
ကေအင်န်ယူပါတီမှတစ်ဆင့် ဦးဆောင် လမ်းညွန်မှုများပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဒေသတွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ခေါင်းဆောင်မှု အောက်မှ
ကေအင်န်ယူပါတီမှတစ်ဆင့် ကေအင်န်ယူပါတီ (ဗဟို)အား မဟာမော်စီတုန်းအတွေးအခေါ်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးစေရန် တွန်းအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်တွင် ကေအင်န်ယူပါတီ(ဗဟို) သည် ဗဟိုကော်မတီ အစည်အဝေးတစ်ရပ်ကိုကျင်းပ ပြီး ''ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ကေအင်န်ယူပါတီ
ဝိုးလုံရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
ဝိုးလုံရွာ (Woelong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ ငါးတိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငါးတိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၄ ဦး၊ မ ၁၅၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသမှ သောင်းကျန်းသူများ
ကွန်ဂရက်အပြီး ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် ကျင်းပ သည့် (၆)ကြိမ်မြောက် ကေအင်န်ယူပါတီ ဗဟို ကော်မတီ အစည်းအဝေးတွင်
တင်သွင်းသော ပါတီဗဟိုကော်မတီ၏ အစီရင်ခံစာ''ဟု ခေါ်တွင် သည့်လမ်းစဉ် ပေါ်လစီအသစ်တစ်ရပ်ကို ချမှတ် လိုက်သည်။ ယင်းလမ်းစဉ်သည်
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ် ပါတီ၏ ၆၄ လမ်းစဉ်နှင့် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ နိုင်ငံရေးဦးဆောင်အဖွဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အခြေခံ ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊
အောက်တိုဘာလ ၂ဝ ရက်တွင်လည်း မဒညတသဘာပတိအဖွဲ့(ဗဟို) က အထွေထွေနိုင်ငံရေးသဘောထားနှင့် လမ်းညွန် ကို ချမှတ်ပြန်သည်။
ထို့နောက် မဒညတမြစ်ဝကျွန်းပေါ်စစ်နယ်မြေ စစ်ဦးစီးကော်မတီသည် အောင်ပွဲသံစစ်ဆင်ရေး စီမံကိန်းကို ချမှတ်ခဲ့ကြသည်။ အောင်ပွဲသံ စစ်ဆင်ရေး
ဝိုးလုံရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသမှ သောင်းကျန်းသူများ
မဒညတအဖွဲ့ဝင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ် ပါတီနှင့် ကေအင်န်ယူပါတီတို့က အကောင်အထည် ဖော်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ကရင်တော်လှန်ရေး ကောင်စီ
(ကေအာရ်စီ)မှ စောစိန်မှုန်နှင့် ကိုလမ် ဘတ်(စ်)တို့ လူစုလည်း မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင် သီးခြား လှုပ်ရှားနေသည်။ ဖျာပုံခရိုင်အတွင်း အလံနီအင်အား
အနည်းငယ်လည်းရှိသည်။ စင်စစ်မဒညတမှာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏တိုက်ရိုက် ဦးဆောင်မှု အောက်တွင်သာ တည်ရှိနေသည်။
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်း ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ တွင် တိုင်းကော်မတီ(၆)ဦးရှိရာ အတွင်းရေးမှူးမှာ ရဲဘော်စိုးသန်းဖြစ်ပြီး ရဲဘော်ဝင်းမောင်၊ ဗိုလ်သော်၊
ဗိုလ်အောင်ဖေ၊ ရဲဘော်ဗိုလ်ဦး(မြောင်းမြ)နှင့် ရဲဘော်အောင်ခင်(ဖျာပုံခရိုင်)တို့ပါဝင်ကြသည်။ ခရိုင်အားဖြင့် ဖျာပုံခရိုင်တို့ ပါဝင်ကြသည်။ ခရိုင် အားဖြင့်
ဖျာပုံခရိုင်၊ မအူပင်ခရိုင်၊ မြောင်းမြခရိုင်၊ ပုသိမ်ခရိုင်၊ ဟင်္သာတခရိုင်ဟူ၍ ငါးခရိုင်သတ်မှတ် ပြီး ဟံသာဝတီခရိုင် အနောက်ခြမ်းကိုလည်း
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းအတွင်းတွင် ထည့်သွင်းဖွဲ့စည်း ထားသည်။ ပဲခူးရိုးမတွင် ဖြုတ်၊ ထုတ်၊ သတ်လမ်းစဉ် ထွန်းကားပြီးနောက် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီသည်
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းအား အစားထိုးဖွဲ့စည်းရန်နှင့် ရဲဘော်စိုးသန်းအား သုတ်သင်ပစ်ရန် စီစဉ်လျက် ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း အပိုင်း(၃)
တွင် အကျယ်တဝင့်တင်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်ပေသည်။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုသည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ် တိုင်းတည်ဆောက်ရေးစီမံကိန်းအတွက် တိုင်း၊ ခရိုင်၊
မြို့နယ်အသီးသီးမှ ကေဒါ ၁၅ဝ ရွေးချယ်ပြီး ဖြစ်သည်။
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ် ပါတီ၏ အဓိကအားထားရာနှင့် မဒညတ၏ မဏ္ဍိုင် ဒေသမှာ မြောင်းမြခရိုင်ဖြစ်သည်။ မြောင်းမြခရိုင် ဗမာ
ပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီခေါင်းဆောင်မှာ သခင်ဗိုလ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် သခင်ဗိုလ်ဦး အား မြှောက်စား၍တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ခြင်းဖြင့်
တိုင်း ကော်မတီကိုပင်လျှင် သခင်ဗိုလ်ဦးက ညွှန်ကြားကွပ်ကဲ လာသည်။ သခင်ဗိုလ်ဦးသည်တော်လှန်သော ဗဟိုကော် မတီဝင်တစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။
ရဲဘော်စိုးသန်းအား ချေမှုန်းသုတ်သင်ရန် စီစဉ်နေသည့်အချိန်တွင် သခင် ဗိုလ်ဦးသည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားတော့သည်။
ခရီးသည်တင်သင်္ဘောများဖြစ် သော ရွှေပြည်သာ၊ ရေတမာ၊ ဒဂုံမေ၊ ဒဂုံလွင်၊ တိုးကြွယ်၊ မင်းကြီး၊ မင်းလှ၊ ချမ်းသာကြီးတို့ကို အတင်းအဓမ္မဖမ်းဆီး၍
ခရီးသည်များကို လုယက်ကြ သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၂၉ ရက်တွင်လည်း လပွတ္တာမြို့နယ်မှ အိမ်ခြေ ၈ဝဝ ကျော်ရှိသော ရွှေပြည်သာရွာကြီးကို
မီးရှို့ခဲ့ကြသည်။ ပုသိမ်ခရိုင် ခေါင်းဆောင် ရဲဘော်မြင့်အောင်နှင့် ဗိုလ်ထွန်းဦး တို့ကလည်း ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင်
သာပေါင်းမြို့နယ် ကြက်သွန်ခင်းကျေးရွာနှင့် ကြို့ကုန်းကျေးရွာတို့ကို မီးရှို့ပစ်ခဲ့ကြသည်။
စာသင်ကျောင်းများ၊ ဆေးပေးခန်းများမှာလည်း အမြောက်အမြားမီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဗမာ ပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုမှ အာဏာနီကို ချက်ချင်း
တည်ဆောက်ရန်နှင့် အဖျက်လုပ်ငန်းများဆောင်ရွက် ရန် ညွှန်ကြားချက်များကို  မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်း ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် ကေအင်န်ယူပါတီ
တို့သည် အကြွင်းမဲ့ပင် လိုက်နာကြသည်။
ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့က်စ်လီနင်ဝါဒ ကျောင်းဆင်း ဖြစ်သော ရဲဘော်ဘအောင် သည် လပွတ္တာမြို့နယ် အတွင်းတွင် အလယ်အလတ်တန်းစားလယ်သမားနှင့်
ချမ်းသာသော လယ်သမားများ၏ ကျွဲနွားပစ္စည်းများကို ဝမ်းစာစပါးပင်မချန်ဘဲ အဓမ္မလိုက်လံသိမ်းဆည်းခဲ့ သည်။ ရဲဘော်ဘအောင်အား ဆန့်ကျင်မိသူများမှာ
အသတ်ခံကြရသောကြောင့် လယ်သမားမိသားစု အမြောက်အမြားပင် မြို့သို့ပြေးခဲ့ကြရသည်။
ရဲဘော်ဘအောင်သည် မြောင်းမြခရိုင်၊ လပွတ္တာ မြို့နယ်တွင် မဟာအတွေးအခေါ်ရှင်ကြီးအဖြစ်များစွာ တန်ခိုးအာဏာထက်မြက်ခဲ့သည်။ ရဲဘော်ဘအောင်
သည် မြောင်းမြခရိုင်ကော်မတီအတွင်းတွင် ခရိုင် မြေယာတာဝန်ခံ ရဲဘော်စောအေးနှင့် ခရိုင်စစ်ရေး တာဝန်ခံ ဗိုလ်စိုးတင့်တို့ကိုပင် ကျောရိုးအဖြစ်
အသုံးချ နေသည်။ ခရိုင်အတွင်းရေးမှူး သခင်ဗိုလ်ဦးပင်လျှင် ကျောရိုးတစ်ပိုင်းဖြစ်လာသည်။ သို့နှင့် မြောင်းမြ ခရိုင်ကော်မတီသည် ရဲဘော်ဘအောင်၏
အာဏာစက် အောက်သို့ ရောက်သွားသည်။ ရဲဘော်ဘအောင်သည် သခင်သန်းထွန်းတို့ လူစု၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် ဖျာပုံခရိုင်ကော်မတီကိုလည်း
လှမ်း၍ချုပ်ကိုင်ညွှန် ကြားခဲ့သည်။ ဖျာပုံခရိုင်ခေါင်းဆောင်ရဲဘော်အောင်ခင် က မနာခံသောအခါ ရဲဘော်ဘအောင်သည် ရဲဘော် အောင်ခင်အား ၅၅
ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးသမားဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ရဲဘော်ဘအောင်သည် ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြောင်းမြခရိုင်အာဏာနီတည်ဆောက်ရေးပြင်ဆင်မှု ကော်မတီကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ လပွတ္တာမြို့နယ်၊
မောင်းဒီးဒိုင်နယ်ကိုလည်း စံပြအဖြစ်ရွေးချယ်လိုက် သည်။ အမျိုးသမီးများအား အပျိုအအိုမရွေးစော်ကား နေသူများ၊ အကျင့်ပျက်နေသူများကိုလည်း
ကျောရိုး အဖြစ် စုစည်းလိုက်သည်။ ရဲဘော်ဘအောင်နှင့် ကျောရိုး ကိုအောင်တို့သည် မောင်းဒီးဒိုင်နယ်မှ အမျိုးသမီး များစွာကို ခြေတော်တင်၍
မထုံးရ။ ဂေါတမဆိုတာ ပဒေ သရာဇ်ကြီး သုဒ္ဓေါဒနရဲ့သားဖြစ်တယ်။ အဲဒီ ဆံထုံးဟာ အရင်းရှင်နှင့်ပဒေသရာဇ်တို့ စပ်ကျပြီးမှ ပေါ်လာတာဖြစ်တယ်။
အလွန်ဖောက်ပြန်တယ်'' ဟုဆိုကာ ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ လကုန်တွင်ကား ရဲဘော်ဘအောင်နှင့် ကိုအောင် တို့သည် ယင်းတို့၏
လုပ်ရပ်များအား ဖော်ကောင်လုပ် နိုင်သည့် စံပြကျောရိုး ကိုဟန်ရှိန်အား သင်တောရွာ အနီးတွင် ဓားဖြင့်ခုတ်သတ်လိုက်ကြသည်။ ရဲဘော် ဘအောင်တို့သည်
၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် မြောင်းမြမြို့နယ်တောင်ပိုင်း ကျောက်ဖြူရွာမှ ကိုချစ်လှိုင်ကိုလည်း သတ်ပစ်ခဲ့သည်။
မြောင်းမြခရိုင်တွင် ရဲဘော်ဘအောင်တို့လူစု အကြောင်းမဲ့သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူပေါင်းမှာ စာရင်း အတိအကျပင်မရှိပေ။ ထို့ပြင် တိတ်တိတ်ပုန်းတစ်မျိုး၊
အတိအလင်းတစ်မျိုး ခြေတော်တင်ဖျက်ဆီးခြင်းခံခဲ့ရ သည့် အမျိုးကောင်းသားသမီးများ၏အရေအတွက်မှာ လည်း မနည်းလှပေ။ စင်စစ် မြောင်းမြခရိုင်၏
အာဏာနီတည်ဆောက်ရေးမှာ ပြည်သူလူထုနစ်မွန်းဖို့ဖြစ်လာ ခဲ့သည်။ မြောင်းမြခရိုင် မဒညတကလည်း အောက်ပါ အရေးပေါ်ညွှန်ကြားချက်နှင့်ကြေညာချက်
ကို ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ မေလမှစ၍ ထုတ်ပြန်ထားခဲ့သည်။
(က) ကျေးရွာများအတွင်း၌ရှိသော စပါးများကို မည်သည့်အကြောင်းပြချက်များနှင့်မှ အပြင် သို့ မထုတ်ရ၊ မထွက်စေရ။
(ခ) ကျေးရွာများအတွင်း၌ရှိသော ဆန်နှင့်စပါး များကို မဒညတ၏စီမံခန့်ခွဲမှုအရသာဖြစ်စေ ရမည်။
(ဂ) မဒညတ၏တားမြစ်ချက်များကို ဖောက်ဖျက်သူများသည် ကြီးလေးသောအပြစ်ပေးခြင်းကို ခံကြရမည်။
မဒညတ ကေအင်န်ယူပါတီ ကရင်ပြည်သူ့ ပြောက်ကျားတပ်ရင်း (ကေဂျီအက်ဖ်)တပ်ရင်း(၆)တပ် ခွဲ(၁)ခွဲမှူး ဗိုလ်အောင်သန်းတို့လူစုသည် ဝမ်းစာကြိတ်
ခွဲရန်သွားသော ရွာသားများထံမှ စပါးများကိုပါ ဖြတ်၍ လုယက်ကြသည်။ ကေအင်န်ယူပါတီ အမှတ်(၂) ခရိုင်ဥက္ကဋ္ဌ နှင့် မဒညတသဘာပတိအဖွဲ့ဝင်
စောဘီဖိုး၏တပည့် လှမင်းနှင့် ဝိုက်စမိုးတို့ကလည်း စပါးသိမ်းခြင်း၊ ဆက်ကြေးကောက်ခြင်းတို့ကို အတင်းအဓမ္မ ပြုလုပ်ပြီး၊ ဆန့်ကျင်သောရွာသားများအား
ရက်ရက်စက်စက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ တံခွန်တိုင်ရွာမှ ဦးစမြဲနှင့် မောင်ထွန်းတို့အား လှမင်းနှင့် ဝိုက်စမိုးက ဖမ်းဆီးပြီး ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
ဦးစမြဲနှင့်မောင်ထွန်းသည် ပြန်လည်ခုခံပြီး ဝိုက်စမိုးကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။ လှမင်းကား ဓားဒဏ်ရာဖြင့် ထွက် ပြေးရသည်။ ဤကား မခံမရပ်နိုင်သော
ပြည်သူလူထု ၏ တုံ့ပြန်မှု တစ်စွန်းတစ်စပင်ဖြစ်သည်။ လမ်းသမိုင် ရွာ သည် ၁၉၆၅ ခုနှစ်မှစ၍ သောင်းကျန်းသူဆန့်ကျင် ရေးအတွက် စတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
လမ်းသမိုင်ရွာ သားများသည် ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် ဆန်လုသော မဒညတ စံလှနှင့် မောင်မောင်တို့ ခိုအောင်းရာစခန်းကို ရှိသည့်အင်အားဖြင့်
တိုက်ခိုက် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။
၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၄ ရက်ညတွင် မဒညတ၏ကေအင်န်ယူပါတီမှ ဗိုလ်အောင်သန်းနှင့် အင်အား ၅ဝ ကျော်သည် လက်နက်မျိုးစုံကိုင်၍
လမ်းသမိုင်ရွာအား အငြိုးကြီးစွာ လာရောက်တိုက်ခိုက် ကြသည်။ သို့သော် လမ်းသမိုင်ရွာမှ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ကလေးမကျန် ရွာသားများဖြင့် အပြင်းအထန်
ခုခံတိုက် ခိုက်ကြရာ ဗိုလ်အောင်သန်းတို့လူစု ဆုတ်ခွာထွက်ပြေး ကြရတော့သည်။ ဤကား ကျေးရွာများတွင် ပေါ်ပေါက် လာသော ပြည်သူ့စစ် အသွင်သဏ္ဌာန်ပင်
ဖြစ်သည်။ လမ်းသမိုင်ရွာသည် တပ်မတော်နှင့်ပူးပေါင်း၍ ရန်သူ ကိုဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ တပ်မတော် က လမ်းသမိုင်ရွာကို
လက်နက်တပ်ဆင်ပေးလိုက်ရာ မဒညတများအနေနှင့် များစွာအထိနာခဲ့ရသည်။
မြောင်းမြခရိုင်၊ ဝါးခယ်မမြို့နယ်ရှိ ဘာဘူချောင်း ကျေးရွာ သည်လည်း ကေအင်န်ဒီအို၊  သုံးပါတီ၊ ကေအင်န်ယူပါတီ၊ ကရင်ပြည်သူ့ပြောက်ကျားတပ်ရင်း
အမှတ်(၆)စသည်ဖြင့် အမည်နာမအမျိုးမျိုးတပ်ဆင် ထားသည့် သောင်းကျန်းသူများ၏နှိပ်စက်ကလူပြုမှုကို အနှစ် ၂ဝ ခန့် ခေါင်းငုံ့ခံခဲ့ရသောရွာပင်ဖြစ်သည်။
အသတ်ခံရသူများ၊ အနိုင်ကျင့်ခံရသူများမှာလည်း မနည်းလှပေ။ ထို့ကြောင့် အနောက်တောင်တိုင်း စစ်ဌာနချုပ်နှင့် ပါတီယူနစ်သို့တင်ပြကာ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊
ဧပြီလခန့်တွင် အင်အား(၈ဝ)ခန့်ရှိသော ပြည်သူ့ စစ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၇ရက်တွင်ကား
ကရင်ပြည်သူ့ပြောက်ကျား တပ်ရင်း(၆) တပ်ခွဲ(၁)မှ တပ်ခွဲမှူးအောင်သန်းနှင့် အင်အား ၆ဝ သည် တပ်မတော်စစ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ပြီး
တပ်မတော်အယောင်ဆောင်၍ ဘာဘူ ချောင်းကျေးရွာကို ဝင်စီးလိုက်ကြသည်။ ပြည်သူ့စစ် ၃ဝ ကျော်ကိုဖမ်းဆီး၍ တစ်ရွာလုံးကို လုယက်ကာ မီးတင်
ရှို့လိုက်သည်။ မဒညတဆက်ကြေးတာဝန်ခံ စောလေးက ဖမ်းဆီးလာသည့် ပြည်သူ့စစ်တပ်ဖွဲ့ဝင် များကို စတင်းဂန်းဖြင့်  ရက်စက်စွာရိုက်နှက်၍ နှိပ်စက်သည်။
ဗိုလ်အောင်သန်းတို့လူစုသည် ပြည်သူ့စစ်ခေါင်း ဆောင်ဟုယူဆရသူခြောက်ဦးကို ဘာဘူချောင်းကျေးရွာ နှင့် ကိုက် ၅ဝဝ ခန့်အကွာတွင်ရှိသော ဝင်းချောင်း
ကမ်းပါးသို့ တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်သွားကာ အင်္ကျီ လုံချည် များချွတ်၍ ရက်ရက်စက်စက်ပင် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြ သည်။ အသတ်ခံရသူများမှာ အောက်ပါအတိုင်း
ဖြစ် သည်-
(၁)	ဦးဟန်တိန်။ အသက်(၄၅)နှစ်ကျော်ရှိပြီး ဇနီးဒေါ်ဂျမ်းပုံနှင့် သားသမီးကိုးဦးကျန်ရစ် ခဲ့သည်။
(၂) ဦးမောင်အေး။ အသက်(၅ဝ)ကျော်ရှိပြီး ဇနီး ဒေါ်ပိုက်မိနှင့် လူမမယ်သားသမီး(၃)ဦး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
(၄) ဦးသောင်းကျော်။ အသက်(၆၇)နှစ်ရှိပြီး ဇနီး ဒေါ်အေးသိန်းနှင့် သားသမီး(၂)ဦး ကျန် ရစ်သည်။
(၅) ဦးစိုးတင့်။ အသက်(၂ဝ)။
(၆) ဦးဟန်သိန်း။ အသက်(၅ဝ)ရှိပြိး ဝါးခယ်မ မြို့မှ ခေတ္တရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။
အောင်သန်းနှင့် စောစေးတို့သည် ဖော်ပြပါရွာ သားများအား လူမဆန်စွာပင်နှိပ်စက်၍ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးဟန်တိန်နှင့် ဦးမောင်အေးတို့ကို ဝါးရင်း
တုတ်များဖြင့် ရိုက်၊ ဓားဖြင့် ထိုးပြီတော့မှ မသေမရှင် ဖြစ်နေချိန်တွင် မီးပုံတွင်းသို့ အရှင်လတ်လတ်မီးရှို့သတ် ခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးခွေးသည်လည်း
မချိမဆံ့နှိပ်စက်ခြင်း ခံရပြီးမှ အသက်ဆုံးရှူံးရသည်။ ဦးသောင်းကျော်သည် လည်လှီး၍ အသတ်ခံရသူဖြစ်သည်။ မသေခင်ဝှေးစေ့ ကိုပါ အဖြတ်ခံရသည်။
ကိုစိုးတင့်ကိုကား အကြိုင်၊အခြင်း၊ စောစေးနှင့် ဗိုလ်မောင်နီတို့လူစုက အရှင် လတ်လတ်ရင်ခွဲပြီးမှ အသည်းကိုထုတ်ယူကာ ကြော်၍ အရက်နှင့်မြည်းခဲ့ကြသည်။
အောင်သန်းတို့လူစု၏ ကမ်းကုန်အောင်ရက်စက်မှုကြီးကို ဝင်းချောင်းအနီး လယ်တဲမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ကိုလှရွှေဆိုသူမှာ စိတ် နောက်၍ ရူးသွပ်သွားခဲ့ရသည်။
ကျန်ရစ်သူမိသားစုများ မှာလည်း ရူးသူရူးသွားခဲ့ရသည်။ ထိုနေ့က ကိုလှငွေ ဆိုသူလည်း သေနတ်နှင့် ပစ်သတ်ခံရသည်။
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသရှိ သောင်းကျန်းသူများမှာ ပြည်သူလူထုအား ထင်သလိုနှိပ်စက်၍ ထင်သလိုပင် အနိုင်ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ ကရင်ပြည်သူ့ပြောက်ကျား
တပ်ရင်း (၇)မှ ဒုတပ်ရင်းမှူးဖလော့မယ်ခလှီးနှင့် စံထွန်းမောင်တို့ သည် ဝဲဒေါင့်၊ ပတ္ကော်၊ စစ္စလီကုန်း၊ တောင်ပို့ကြီး၊ ဘုရားတောင်၊ ကျိုက်ပိရွာ
များ ပါဝင် သည့် ဘုံတောင်စုကွင်း တွင် ရမ်းကားချင်တိုင်း ရမ်းကားခဲ့ကြရာ ကျိုက်လတ်မြို့နယ် အလမ်းချောင်း ရွာမှ ကိုယ်ဝန်(၈)လရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို
ပင် အဓမ္မ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်။ ဖလော့မယ်ခလှီးသည် တစ်အိမ် တည်းရှိမိန်းမပျိုသုံးဦးစလုံးကိုပင် မတရားကျင့်ကြံခဲ့ ကြသည်။ ဘုံတောင်စုချောင်းကမ်းပါးရှိ
တဲစုမှ ဦးဟန်စိန် ၏သမီးနှစ်ယောက်နှင့် တူမတစ်ဦးမှာ တပ်ရင်း(၇)၊ ဒုတပ်ရင်းမှူး၏ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရသည်သာမက ဦးဟန်စိန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သေနတ်ဖြင့်
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသကြီးရှိ သောင်းကျန်းသူများ မှာ ပဲခူးရိုးမရှိဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ လွှမ်းမိုးချုပ် ကိုင်မှုအောက်သို့ လုံးဝရောက်ရှိနေပြီး၊ မဟာမော်စီတုံး
အတွေးအခေါ်၊ အာဏာနီတည်ဆောက်ရေးစသည် တို့ကို ကြွေးကြော်လျက်ရှိကြသည်။ သို့သော် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီဖြစ်စေ၊ ကေအင်န်ယူပါတီဖြစ်စေ၊
မဒညတအသွင်ဖြင့် ဖြစ်စေ၊ သောင်းကျန်းသူများ၏ လုပ်ရပ်မှာ ပြည်သူလူထုအား ထင်သလိုအနိုင်ကျင့်ရေး သာဖြစ်နေသည်။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသမှ
ပြည်သူလူထု သည် ဆန်ရေစပါး၊ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို မတရားအသိမ်း ခံခဲ့ကြရသည်။ ဆက်ကြေးငွေကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ပေးခဲ့ရသည်။
ထင်သလိုအသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ သားပျိုသမီးပျိုများ စော်ကားခံခဲ့ရသည်။ ရွာလုံးကျွတ် မီးရှို့ခံခဲ့ကြရသည်။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် သောင်းကျန်းသူများ
ထင်သလိုစိုးမိုးခြယ်လှယ်ခဲ့ကြ သည်မှာ လွတ်လပ်ရေးရသည့် ၁၉၄၈ ခုနှစ်မှ စတင် သော် ၁၉၆၈ -၆၉ ခုနှစ်အထိ နှစ်ပေါင်း(၂ဝ)ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ရသည်။
၁၉၆၈-၆၉ ခုနှစ်တွင်ကား သောင်းကျန်းသူတို့၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများ အမြင့်မား ဆုံးသို့ရောက်လာသည်။ ထို့အတူ ပြည်သူလူထု၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း
နွေဦးစစ်ဆင်ရေး
ချေမှုန်းခဲ့သည်။ ဒေသခံတပ်များဖြင့် နယ်မြေထိန်းသိမ်း စိုးမိုးရေးသာမကဘဲ စစ်ဆင်ရေးတပ်ဖွဲ့များဖြင့်လည်း ထိုးစစ်ဆင်နွှဲခဲ့သည်။ ထို့အပြင်
သောင်းကျန်းသူများ၏ လျှို့ဝှက်အမာခံများ အဆက်အသွယ်များကို ဖော်ထုတ် သည့်စစ်ဆင်ရေးတစ်ရပ်ကိုလည်း ဆင်နွှဲခဲ့သည်။ ယင်း စစ်ဆင်ရေးမှာ
ရန်ကုန်မြေအောက်ကလာပ်စည်းများ ကို ဖော်ထုတ်သည့် နွေဦးစစ်ဆင်ရေးပင် ဖြစ်သည်။
အရေးအခင်းနောက်ပိုင်းတွင် တောခိုတရုတ်အမျိုးသားများ၊ ပြည်ပမှပို့ပေးသည့် တရုတ်ကေဒါများသည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်မှတစ်ဆင့် ပဲခူးရိုးမသို့ရောက်ရှိသွားသည်။
ရှေ့တန်းအမှတ်(၇၇)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်၊ အမှတ်(၇၇၁) နည်းဗျူဟာ  ကွပ်ကဲမှုအဖွဲ့ လက်အောက်ခံ  အမှတ်(၆)ခြေလျင်တပ်ရင်းမှ အမှတ်(၁)တပ်ခွဲ
သည် တာဝန်သိလုပ်သားပြည်သူ များ၏သတင်းပေးချက်အရ ညောင်လေးပင်မြို့နယ် လေးအိမ်စုကျေးရွာသို့ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၅ ရက်
တွင် သွားရောက်ရှင်းလင်းရာ ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီမှ ရဲဘော်ချစ်မောင်(ခေါ်) သာမြ အောင်နှင့် ရဲဘော်မောင်ဆန်းတို့ကို အရေးကြီးသော
ရဲဘော်ချစ်မောင်(ခေါ်)သာမြအောင်သည် ဗမာ ပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏မြေအောက်ရန်ကုန်အဖွဲ့အစည်း မှခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရဲဘော်ချစ်မောင် သည်
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီဌာနချုပ်နှင့် ရခိုင်တိုင်း၊ မအူပင်ခရိုင်၊ ဖျာပုံခရိုင်တို့နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ရ သူဖြစ်သည်။ ရဲဘော်ချစ်မောင်သည် ရန်ကုန်မြို့ပေါ်
ထမ်းရာမှ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် တောခိုခဲ့သူဖြစ်သည်။ တောခိုသည်ဆိုသော်လည်း ရန်ကုန်တွင်ပင် မြေအောက် လုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်
ပါတီ၏ အရေးကြီးသောဆက်သားတစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။ မောင်ဆန်းမှာ ဂုန်လျှော်စက်ရုံမှဖြစ်သည်။
ရဲဘော်ချစ်မောင်တို့ထံမှ ဖမ်းဆီးရမိသည့် စာရွက် စာတမ်းများအရ နွေဦးစစ်ဆင်ရေးကို ဆင်နွှဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ ရက်တွင် ရန်ကုန်မြို့
ဂွတ္တလစ်၌ ခင်အောင်မြင့်နှင့်ဇနီး မမြင့်မြင့်သန်း (ခေါ်)ဝါဝါတို့အား ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီမြစ်ဝကျွန်း ပေါ်တိုင်းမှ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုဌာနချုပ်သို့
ပေးပို့သော အစီရင်ခံစာများနှင့်အတူ ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ သည်။ ခင်အောင်မြင့်တို့အိမ်မှာပင် မြောင်းမြခရိုင်မှ သခင်ဗိုလ်ဦး၏ ဆက်သားဖြစ်သူ မောင်ပိန်(ခေါ်)
ခင်အောင်မြင့် သည် စာရူးကဗျာရူးများကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းခဲ့သည်။ ယင်းလူငယ်များအား ဗဟိုဌာနချုပ်မှ သခင်ဇင်နှင့် သခင်ချစ်တို့က တောတွင်းသို့
ခေါ်ယူလေ့ကျင့်ကာ လျှို့ဝှက်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးအစီအစဉ်များ ချမှတ် ပေးခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးကို မြောင်းမြ ခရိုင်အတွင်းရေးမှူး
သခင်ဗိုလ်ဦးနှင့် မအူပင်ခရိုင် အတွင်းရေးမှူးရဲဘော်တုတ်တို့က အကောင်အထည် ဖော်ရန် အသေးစိတ်စီစဉ်နေကြသည်။ လျှို့ဝှက်လုပ်ကြံ ရေးတွင် ရန်ကုန်နှင့်
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်မြို့ကြီးများတွင် နေထိုင်ကြသော နိုင်ငံခြားသားမှတ်ပုံတင်ကိုင် တရုတ် အမျိုးသားများလည်း ပါဝင်ကြသည်။
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုသည် သခင် သန်းထွန်း   လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံရခြင်းကြောင့် တပ်မတော်အရာရှိကြီး ၁ဝ ဦးကို လုပ်ကြံရန်စီစဉ် ခြင်းဖြစ်သည်။
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ မြေအောက် အဆက်အသွယ်များကို ဖော်ထုတ်ဖမ်းဆီးလိုက်သော အခါ လျှို့ဝှက်လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်ရေးအစီအစဉ်များ သည်
ထင်ရှားစွာပေါ်လာတော့သည်။ ထို့ကြောင့် သက်ဆိုင်ရာတာဝန်ရှိသော တပ်မတော်အရာရှိကြီး များသည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၆) ရက်တွင်
အနောက်တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်တည်ရှိရာ ပုသိမ်မြို့ သို့ရောက်ရှိလာပြီး တိုင်းမှူး ဗိုလ်မှူးကြီးစန်ကြည်၊ အမှတ်(၈၈) ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်တပ်မမှူး
နွေဦးစစ်ဆင်ရေးသည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးအစီအစဉ်များကို တားဆီးနိုင်ရုံသာမကဘဲ၊ ပဲခူရိုးမနှင့် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသရှိ
ဗမာ ပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် ကေအင်န်ယူပါတီတို့၏ အခြေ အနေကိုလည်း အထိုက်အလျောက်သိရှိလာစေခဲ့သည်။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်နှင့် ပဲခူးရိုးမမှ
လုပ်သားပြည်သူများ သာမကဘဲ ရန်ကုန်မြို့ပေါ်ရှိ လုပ်သားပြည်သူများကပါ ရန်သူ့အမာခံများ မြေအောက်ကလာပ်စည်းများကို ဖော်ထုတ်ပေးခြင်း၊
များလည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။
မဒညတ စစ်ဦးစီးကော်မတီသည် အမိန့်များ၊ ညွှန်ကြားချက်များကို မကြာခဏထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထွက်လာသမျှသော အမိန့်နှင့်ညွှန်ကြားချက် များမှာ
အကောင်အထည်ဖော်လိုက်သောအခါ ပြည်သူလူထု ထိခိုက်နစ်နာဖို့သာ ဖြစ်ပေါ်လာလေ့ရှိသည်။ သောင်းကျန်းသူများ၏နှိပ်စက်မှုများ ပိုမိုတိုးပွားဆိုးရွားလာလေ၊
ကြောင်ကတိုး ကော်ဖီ
ကြောင်ကတိုးခေါ် ကြောင်နံ့သာ တိရစ္ဆာန်သည် နို့တိုက်သတ္တဝါများဖြစ်ကြသည်။ ကြောင်ကတိုးများကို အာဖရိကနှင့် အာရှဒေသများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိပြီး ကမ္ဘာ့ဈေးအကြီးဆုံးကော်ဖီကို ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။ ကြောင်ကတိုးမှ ပြုလုပ်ပေးသော ကော်ဖီသည် အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၆၀၀ တန်သည်။ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ အရှေ့ဂျာဗားမှ လယ်သမားတစ်ဦးသည် အရင်ဆုံး ကော်ဖီသီးလေးများကို ရွေးထုတ်ကာ ကြောင်ကတိုးများကို ကော်ဖီသီးများ ချကျွေးပါသည်။ ကြောင်ကတိုးများသည် ကော်ဖီသီးလေးများကို စားသုံးကြသည်။ ကြောင်ကတိုး၏ အင်ဇိုင်းစနစ် အတွင်းမှာ အစာခြေမှု ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း ကော်ဖီအစေ့လေးများ ရောနှောသွားသည်။ ကြောင်ကတိုးမစင်များကို လက်အိတ်နှင့် လိုက်ကောက်ရသည်။ ဤစားသောက်ဖွယ်ရာ ကော်ဖီ၏ အရသာ ရလဒ်ကို ပျက်မှာစိုးသည့်အတွက် လက်အိတ်ကို အသုံးပြုရသည်။ မစင်စွန့်ထုတ်၍ ရရှိလာသော ကော်ဖီစေ့များကို စင်ကြယ်စွာ ဆေးကြော ပြုလုပ်ရသည်။ ထို့နောက် ကော်ဖီစေ့များကို လှော်၍ အမှုန့်ကြိတ်ကာ ကြောင်ကတိုးကော်ဖီ ရရှိလာသည်။ ကြောင်ကတိုး ကော်ဖီသည် အလွန်ကောင်းမွန်၍ ခါးသက်သော အရသာရှိသည့် ကော်ဖီဖြစ်ပြီး သောက်ဘူးသူတိုင်း စွဲလန်းနှစ်သက်ကြပေသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ကြောင်ကတိုး ကော်ဖီအပြင် ဆင်၏ချေးမှရရှိသော ကော်ဖီလည်း ရှိပါသေးသည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
နွေဦးစစ်ဆင်ရေး
သောင်းကျန်းသူဆန့်ကျင်ရေးအဖွဲ့အစည်းများမှာလည်း တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ပေါ်ပေါက်လာလေပင် ဖြစ် သည်။
မြောင်းမြခရိုင်သောင်းကျန်းသူဆန့်ကျင်ရေးအဖွဲ့ များသည် တပ်မတော်နှင့်ပူးပေါင်း၍ တိုက်ပွဲဝင်ကြရာ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ နွေဦးကာလမှာပင် တိုက်ပွဲကြီး ၁၁ ပွဲ
ဆင်နွှဲအောင်မြင်ခဲ့သည်။ သောင်းကျန်းသူများထဲတွင် လည်း လက်နက်ချသူများ တစ်စတစ်စ များပြားလာ သည်။
သဲဖြူရွာ၊ ဓဆင်မသေ (ဓဓမ္ဘီ)ဓ
သဲဖြူရွာ၊ ဓဆင်မသေ (ဓဓမ္ဘီ)ဓ
သပြေကုန်းရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
ရွှေလင်းယုန်နှင့်မိုးဟိန်းစစ်ဆင်ရေးကြီးများ
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးတွင် သောင်းကျန်းသူများ၏ ကမ်းကုန်အောင်ရက်စက်ရမ်းကားမှု များ ပေါ်ပေါက်လျက်ရှိရာ တပ်မတော်နှင့်ပြည်သူများ သည်
စစ်ဆင်ရေးကြီးများ အဆင့်ဆင့်ဆင်နွှဲ၍တိုက် ခိုက်ချေမှုန်းခဲ့ရသည်။ အနောက်တောင်တိုင်း စစ်ဌာနချုပ်နယ်မြေအတွင်း အနောက်တောင်တိုင်း စစ်ဌာနချုပ်
၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိတပ်များဖြင့် ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၆)ရက်မှ ၁၉၇၁ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ(၁၂)ရက်အထိ နှစ်နှစ်ကျော်ကာလ အတွင်း
ရွှေလင်းယုန်စစ်ဆင်ရေးအဆင့်(၁)မှ အဆင့် (၁ဝ)အထိ ဆင်နွှဲခဲ့သည်။ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ်လ (၂၄)ရက်မှ ၁၉၇၁ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ လ(၂၁)ရက်အထိ
ရွှေလဝင်းစစ်ဆင်ရေးအဆင့်(၁)မှ အဆင့်(၅)အထိ ဆင်နွှဲခဲ့သည်။ ရှေ့တန်းအမှတ်(၈၈) ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်လက်အောက်ခံတပ်များသည် လည်း
၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၁) ရက်မှ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လ (၂၇)ရက်အထိ မိုးဟိန်းစစ်ဆင်ရေး အဆင့်(၁)မှ အဆင့် (၅) အထိ ဆင်နွှဲ၍ တိုက်ခိုက် ခဲ့သည်။
ရွှေလင်းယုန် စစ်ဆင်ရေး၊ မိုးဟိန်းစစ်ဆင်ရေးနှင့် ရွှေလဝင်းစစ်ဆင်ရေးများ၏ထူးခြားချက်မှာ ပြည်သူ များကပါ အင်တိုက်အားတိုက်ပူးပေါင်းပါဝင်တိုက်ခိုက်
ဖြေရှင်းနေရ သည်။ အချင်းချင်းပဋိပက္ခများပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရဲဘော်ကျော်အေးသည် မခံမရပ်နိုင်တော့သဖြင့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ
မြောင်းမြခရိုင်ဌာနချုပ် အထွေထွေတာဝန်ခံ ရဲဘော်သန်းကြွယ်အား နားထင် ကို ရိုင်ဖယ်နှင့်ပစ်သတ်၍ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ မေလ (၄) ရက်တွင်
တပ်မတော်သို့လက်နက်ချလာသည်။
၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၁၁) ရက် တွင် လင်းယုန် အဆင့်(၃) စစ်ဆင်ရေး စတင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ မြောင်းမြခရိုင်အဖွဲ့သည်
လမုအုပ်စခန်းမှ အရန်စခန်းများဖြစ်သော တယ်ချောင်းစခန်း၊ ဦးတိုစခန်း၊ မာလာကွင်းစခန်း၊ မာလာကွဲစခန်းအပြင် လေးခွစခန်း၊ ပျဉ်းမချောင်း စခန်း
စသည့်စခန်းများသို့ အဆင့်ဆင့် တိမ်းရှောင် နေကြရသည်။ မေလ (၁၂)ရက်တွင် အမှတ် (၁) စစ်ဗျူဟာမှူး ဗိုလ်မှူးကြီးကျော်ခိုင်၏ ကွပ်ကဲမှု အောက်၌ရှိသော
အမှတ်(၂၇)ခြေလျင်တပ်ရင်းသည် လုပ်သားပြည်သူ ၈ဝဝ ကျော်နှင့်အတူ ကကရံမြစ် နှင့် ဧရာဝတီမြစ်အကြား ကကရံထင်းတောကို ကွက်ပြည့်နင်း၍
စတင်ရှင်းလင်းကြသည်။ မေလ (၁၇) ရက်တွင် လင်းယုန်(၁၃)စစ်ကြောင်းသည် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီမြောင်းမြခရိုင်ဌာနချုပ်မှ
ရဲဘော် လှကြိုင်(ခေါ်)မန်းလျူး နှင့် ခရိုင်သစ်တောတာဝန်ခံ ရဲဘော်မောင်သန်းတို့အား ဖမ်းဆီးရမိလိုက်သည်။ ရဲဘော်လှကြိုင်၏သတင်းပေးမှုအရ
တပ်မတော်နှင့် လုပ်သားပြည်သူများသည် အလျားသုံးမိုင်၊ အနံနှစ်မိုင်ခွဲ ရှိသော ဓနုံးကျွန်းကြီးကိုထွက်ပေါက်မရှိအောင် ပိတ်ဆို့ဝန်းရံထားလိုက်သည်။
မေလ(၁၈)ရက်တွင် တပ်မတော်က အသံချဲ့စက်ဖြင့် လက်နက်ချကြရန် လှည့်လည်ဖိတ်ခေါ်သည်။ မေလ (၂ဝ) ရက်တွင် လင်းယုန်(၁၃)စစ်ကြောင်း
သည် နိုင်ငံခြားမှလျှို့ဝှက် ဝင်ရောက်လာသော တရုတ်အမျိုးသားဝေါင်နီမွန်း (ခေါ်)အောင်ကျော်အား အသေဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။
ခုခံနေသည်။ ၁၉၆၉ ခု၊ မေလ (၂၃)ရက်တွင် တိယွန် ချောင်ယီး(ခေါ်) ချန်ဂျိပိန်(ခေါ်)မစ္စတာချောင် (ခေါ်)အောင်မြင့် အမည်ရှိ တရုတ်အမျိုးသားကို
အသေရရှိပြန်သည်။ ထို့နောက် မြောင်းမြခရိုင် အတွင်းရေးမှူး သခင်ဗိုလ်ဦးသည် သားငယ်ဇော်ဦး၊ မော်ဦးတို့နှင့်အတူ ပြည်သူတို့၏ဒဏ်ခတ်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်
မိုက်ဇာတ်သိမ်းသွားရတော့သည်။ ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီမြောင်းမြခရိုင်သည် လင်းယုန်အဆင့် (၃)၏ချေမှုန်းခြင်းကိုခံလိုက်ရတော့သည်။ သေသူသေ၊
ဒဏ်ရာရသူရ၊ လက်နက်ချသူချဖြင့် ပြိုကွဲသွားတော့ သည်။
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီမြောင်းမြခရိုင်အဖွဲ့ အထိနာနေခြင်း၊ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသကြီး တစ်ခုလုံးမှ လုပ်သားပြည်သူများက တပ်မတော်နှင့်အတူ ရွှေလင်းယုန်နှင့်
အောင်ဖြစ်လာကြသည်။ မြောင်းမြခရိုင်အတွင်းမှ မဒညတများသည် ၅၅ စတုရန်းမိုင်ကျယ်ဝန်းပြီး မြစ်ချောင်းတောတောင်ထူထပ်သည့် သိလ္လာကျော ထဲတွင်
ခိုအောင်းနေရသည်။ သိလ္လာကျောသည် သဘာဝအတားအဆီးများသောကြောင့် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၊ ကေအင်န်ယူပါတီနှင့် မဒညတတို့သည်
သေနင်္ဂဗျူဟာပြောက်ကျားအခြေခံဒေသအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဌာနချုပ်၊ ဌာနခွဲများ စခန်းချနေခဲ့ ကြသည်။ တပ်မတော်၏စစ်ဆင်ရေးများကို ရင်ဆိုင် ရတိုင်း
သိလ္လာကျောအတွင်းသို့ပင် ပြေးလွှားဝင်ရောက် ပုန်းအောင်းလေ့ရှိသည်။
၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ မေလ (၁၅)ရက်တွင်ကား ဒုဗိုလ်မှူးကြီးကွက်ကော့သည် မဒညတခေါင်းဆောင် များအား စုစည်းလိုက်သည်။ ကွက်ကော့ ကား
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တစ်ခုလုံး ဟိုးဟိုးကျော်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ငါးသုံးလုံးစီးကရက်ကိုသာ အမြဲသောက်ပြီး နိုင်ငံခြားဖြစ် အရက်၊ ပစ္စည်းတို့ဖြင့် ဇိမ်ခံလေ့ရှိသည်။
ကွက်ကော့ခေါ်ယူသည့် အစည်းအဝေးသို့ ကေအင်န်ယူ ပါတီအမှတ်(၂)ခရိုင် ဥက္ကဋ္ဌ နှင့် မဒညတ သဘာပတိ အဖွဲ့ဝင် စောဘီဖိုး(ခေါ်) စောအယ်မူဖိုး၊
ကရင် ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်(ကေပီအယ်လ် အေ) အမှတ် (၂)တပ်ရင်း၊ တပ်ရင်းမှူး ဒုဗိုလ်မှူးကြီး သောင်းညွန့်၊ အမှတ်(၂)ခရိုင် ကေအင်န်ယူပါတီ
ဗိုလ်မှူးစိုးတင့်လည်း မြောင်းမြခရိုင်ကိုယ်စား တက် ရောက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သိလ္လာကျော၌ ဒုဗိုလ်မှူးကြီးကွက် ကော့နှင့် တပ်စုနှစ်စု၊ ဒုဗိုလ်မှူးကြီး သောင်းညွန့်နှင့် တပ်စုနှစ်စု၊ ကေအင်န်ယူပါတီ ကျောင်းကုန်းမြို့နယ် ဥက္ကဋ္ဌ
နှင့် အမှတ် (၃) ကရင်ပြည်သူ့ပြောက်ကျား တပ်မတော်၏ဒုတပ်ရင်းမှူး ဗိုလ်သန်းရှိန် နှင့် တပ်စု တစ်စု၊ ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ မြောင်းမြမြို့နယ် တပ်နှင့်
ပါတီဝင်အား ၁ဝဝ ခန့်အပြင် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ မြောင်းမြခရိုင်ကော်မတီ၏ အရန် ဥက္ကဋ္ဌ နှင့် မဒညတ သဘာပတိအဖွဲ့ဝင် ရဲဘော်စောအေး(ခေါ်)
တင်ကြွယ် တို့လည်း စုဝေးရောက်ရှိ နေကြသည်။ စုစုပေါင်း သောင်းကျန်းသူအင်အားမှာ ၂၅ဝ ကျော်ခန့်ရှိသည်။ စင်စစ် ကွက်ကော့တို့လူစုသည်
ဓနုံးကျွန်းတွင် သခင်ဗိုလ်ဦးတို့လူစု ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ သိလ္လာကျောအတွင်းချောင်ပိတ်မိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကွက်ကော့တို့လူစုသည် အသက်ရှူချောင်
လို ချောင်ငြား ၁၉၆၉ ခု၊ မေလ (၂၅)ရက်တွင် မြောင်းမြ မြို့နှင့် အမှတ်(၉၃)ခြေလျင်တပ်ရင်းကို ဝင်စီးရန် ကြံစည်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ယင်းအကြံအစည်မှာ
မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။
၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ(၂)ရက်တွင် အနောက် တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်နှင့် အမှတ်(၈၈)ခြေမြန်တပ်မ ဌာနချုပ်တို့သည် ရွှေလင်းယုန်အဆင့်(၄)နှင့်
မိုးဟိန်းအဆင့်(၂)စစ်ဆင်ရေးများကို စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စစ်ဆင်ရေးကြီးတစ်ရပ်လုံးကို တိုင်းမှူး ဗိုလ်မှူးကြီး စန်ကြည်က ကွပ်ကဲသည်။
အမှတ် (၁) စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့ကိုလည်း စစ်ဗျူဟာမှူး အဖြစ် ဗိုလ်မှူးကြီးစန်ကြည်ကိုယ်တိုင်ကွပ်ကဲပြီး အောက်ပါတပ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်-
(၁)	အမှတ်	(၂) ချင်းသေနတ်ကိုင်တပ်ရင်း
(၂)	အမှတ်	(၂၇) ခြေလျင်တပ်ရင်း
(၃)	အမှတ်	(၃၈) ခြေလျင်တပ်ရင်း
(၄)	အမှတ်	(၉၃) ခြေလျင်တပ်ရင်း
(၅)	အမှတ်	(၉၈) ခြေလျင်တပ်ရင်း
(၆)	အမှတ်	(၅) တိုင်း ဗဟိုလေ့ကျင့်ရေးစခန်း
(၇)	ဧရာဝတီတိုင်းပြည်သူ့ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ
တပ်မတော်(ရေ)မှလည်း နဝရတ်၊ အင်းမ၊ အမှတ်(၃ဝ၂)တိုက်ရေယာဉ်  အမှတ်(၃ဝ၆)တိုက် ရေယာဉ်များကို ဗိုလ်မှူးမောင်ဆွေက ကွပ်ကဲ၍ တိုက်ခိုက်ရန်
စီစဉ်ခဲ့သည်။ အမှတ်(၈၈၁) နည်းဗျူဟာ ကွပ်ကဲမှုအဖွဲ့ ကို ဗိုလ်မှူးကြီးအေးကို က ကွပ်ကဲပြီး အောက်ပါတပ်များ ပါဝင်သည်-
(၁)	အမှတ်	(၂) ဗမာ့သေနတ်ကိုင်တပ်ရင်း
(၂)	အမှတ်	(၁ဝ၈) ခြေမြန်တပ်ရင်း
(၃)	အမှတ်	(၁၁) ခြေလျင်တပ်ရင်း
ထို့အပြင် ရန်မနိုင်၊ ကြာကန်၊ ပုလ၊ ငါးရာဘို၊ ကွမ်းခြံစသည့်ကျေးရွာပေါင်းများစွာမှ သောင်းကျန်းသူ ဆန့်ကျင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များ၊ ပြည်သူ့စစ်အဖွဲ့ဝင်များနှင့်
လုပ်သားပြည်သူများကလည်း စစ်ဆင်ရေးကြီးတွင် တစ်ခဲနက်ပါဝင်ဆင်နွှဲကြသည်။ သိလ္လာကျောကြီးအား တပ်မတော်နှင့်ပြည်သူများက ပိတ်ဆို့ဝန်းရံထားကြချိန်
မှာ စပါးစိုက်ပျိုးချိန်ဖြစ်လေရာ စပါးစိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းများ မထိခိုက်စေရန်အတွက်လည်း တပ်မတော် က ကုန်ထုတ်ရင်းတိုက်၊ တိုက်ရင်းကုန်ထုတ်
ဆောင်ပုဒ်အရ အစီအစဉ်များချမှတ်ဆောင်ရွက်ခဲ့ သည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၇)ရက်တွင် စစ်ဆင်ရေး စစ်ကြောင်းများသည် ရန်သူနှင့် စတင်
ထိတွေ့တော့ သည်။ ကွက်ကော့တို့လူစုသည်  တပ်မတော် ဆက်သွယ်ရေးစက်များကို ကြားဖြတ်ဖမ်းခြင်း (INTERCEPT)ဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်မြဲဖြစ်သော်လည်း
သိလ္လာကျောအတွင်း၌ကား ကြားဖြတ်ဖမ်း၍မရတော့ ချေ။
ရွှေလင်းယုန်အဆင့်(၄)နှင့် မိုးဟိန်းအဆင့်(၂) စစ်ဆင်ရေးများသည် တိုက်ခိုက်ရေးစစ်ကြောင်းကြီး လေးကြောင်းခွဲ၍ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ပိတ်ဆို့ကြသည်။
တပ်မတော်(ရေ)မှ မြစ်တွင်းတိုက်ရေယာဉ်များနှင့် လုပ်သားပြည်သူများက သိလ္လာကျောကို ထွက်ပေါက် မရှိအောင် ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ ကေအင်န်ယူပါတီ
ကျောင်းကုန်းမြို့နယ် ဥက္ကဋ္ဌ နှင့် ကရင်ပြည်သူ့ပြောက် ကျားတပ်ရင်း (၃) ဒုတပ်ရင်းမှူး ဗိုလ်သန်းရှိန် တို့ လူစု သည် အထူးလျှို့ဝှက်၍ ကျောင်းကုန်းမြို့နယ်သို့
ထွက် ပြေးရသည်။ ကွက်ကော့လည်း အမှတ်(၁၁)ခြေလျင် တပ်ရင်း၏တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ခြေလွတ်လက်လွတ် ထွက်ပြေးရသည်။ ကွက်ကော့သည် ကစဉ့်ကလျား
မဒညတများသည် တပ်မတော်နှင့် ပြည်သူများ၏ စစ်ကြောင်းများနှင့် ဝေးမည်ထင်ရာသို့ ခြေဦးတည့်ရာ ဆုတ်ခွာထွက်ပြေးနေကြရသည်။ ထိုအချိန်တွင်
ကွက် ကော့သည် လူ ၂ဝဝ ကျော်နှင့်အတူ ထွက်ပြေးလျှင် လုံခြုံမှုရှိမည် မဟုတ်သဖြင့်  ကိုယ်လွတ်ရုန်းရန်  စောအယ်ကော်(ခေါ်)ဦးတာ အား တိုင်ပင်ခဲ့သည်။
စစ်ဆင်ရေးစစ်ကြောင်းများကလည်း နေ့ရောညပါ မနားတမ်း ထက်ကြပ်လိုက်၍ စစ်ဆင်တိုက်ခိုက်နေ သည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၅ ရက် နံနက် ၉ နာရီ တွင်
ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော မဒညတစစ်ကြောင်းများ အား တပ်မတော်နှင့်ပြည်သူတို့က ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရာ မဒညတများမှာ နှစ်စုကွဲ၍ ထွက်ပြေး ကြရပြန်သည်။
ပထမတစ်စုတွင်ကွက်ကော့၊ ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီမြောင်းမြမြို့နယ် စစ်ရေးတာဝန်ခံ ဗိုလ်တင်ဖေ၊ ရဲဘော်ဘအောင် (ဒုတိယပတ် ဗဟို
မာ့က်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းဆင်း)တို့ပါဝင်ပြီး ကစဉ့်ကလျား အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာပြိုကွဲ၍ ခြေဦးတည့်ရာ ပြေးကြသည်။ စောအယ်ကော်နှင့် ဗိုလ်သာမင်း
၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၈ ရက်တွင် စောအယ် ကော်နှင့် ဗိုလ်သာမင်းတို့ခေါင်းဆောင်သော မဒညတ အင်အား ၅၈ ယောက်သည် စကားမြားစခန်း
ရှိ တပ်မတော်(ရေ)တပ်ဖွဲ့ရှိရာသို့ ရဲဘော်ဉာဏ်စိန် ကို စေလွှတ်ပြီး လက်နက်ချရေးအတွက် ကမ်းလှမ်းခဲ့ သည်။ တပ်မတော်(ရေ)မှ ဗိုလ်ကြီးအောင်သန့်ဇင်
လက်နက်ကြီး/လက်နက်ငယ်မျိုးစုံ ၃၆ လက်ဖြင့် လက်နက်ချအလင်းဝင်လိုက်ကြသည်။ လက်နက်ချ အပ်သူများအား တပ်မတော်နှင့် လုပ်သားပြည်သူများ က
လှိုက်လှဲပျူငှာစွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။  နောင်တွင်ဘဝအာမခံချက်ရရှိရေးအတွက်လည်း ဆိုင်ရာမှ စီစဉ် ပေးခဲ့ကြသည်။
ကွက်ကော့သည် မဒညတ အဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ ဆုတ်ခွာနေရာမှ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၁၇)ရက်တွင် ဆေးမှူးဖိုးဆီ၊ ကြားဖြတ်ကြိုးမဲ့ကြေးနန်းဖမ်းယူသူ
လောအယ်၊ ဒေသကျွမ်းကျင်သူ အခွာ တို့အားခေါ်ကာ ကိုယ်လွတ် ရုန်းကာ ခွဲခွာသွားခဲ့သည်။