cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ချောင်းဝရွာ၊ ပိန်းချောင်
ချောင်းဝရွာ၊ ပိန်းချောင်
ညောင်ဝိုင်းရွာ၊ ရေသိုး
ညောင်ဝိုင်းရွာ၊ ရေသိုး
လျှပ်စစ်လိပ်ကျောက်
လျှပ်စစ်လိပ်ကျောက်သည် မြေထဲပင်လယ်နှင့် မြောက်အမေရိကတိုက် ကမ်းခြေတဝိုက်တွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော ငါးတမျိုးဖြစ်သည်။ ထိုငါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြား၍ အမြီးဖက်သို့ ရှုးသွားသည်။ ပါးစပ်သည်ကိုယ်၏အောက်ဘက်တွင် ရှိ၏ ကိုယ်၏အပေါ်မှာ မည်း၍အောက်ပိုင်းမှာ ဖြူသည်။ ထိုငါးမျိုးသည် လေးပေအထိ ရှည်လေသည်။
ထိုငါးသည် ရေကူးနှေးသည့်အပြင် ပါးစပ်နှင့်သွားများမှာလည်း အစာဖြစ်သော အခြားငါးများကို ဖမ်းယူနိုင်စွမ်းမရှိကြချေ။ ထိုကြောင့် လျှပ်စစ်လိပ်ကျောက်သည် ပင်လယ်အောက်ခြေတွင် ငြိမ်သက်စွာ နေလေ့ရှိပြီးလျှင် မိမိ၏လျှပ်စစ်ဓာတ်အား သက်ရောက်နိုင်သောနေရာသို့ အစာဖြစ်မည့်ငါးတကောင် ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်လေသည်။ ထိုအခါ ငါးသည် လျှက်စစ်ဓာတ်ကြောင့် မေ့သွားသဖြင့် လွယ်ကူစွာပင် လျှက်စစ်လိပ်ကျောက်၏အစာ ဖြစ်သွားရလေသည်။ ကြီးမားသန်စွမ်းသော လျှပ်စစ်လိပ်ကျောက် တကောင်သည် လူတယောက်ကို တခဏမျှမေ့သွားအောင် လျှပ်စစ်ဓာတ်ထုတ်လွှတ်နိုင်လေသည်။ ထိုသို့မေ့သွားရာမှ ရေနစ်၍ သေဆုံးသွားနိုင်လေသည်။ လျှပ်စစ်လိပ်ကျောက်တွင် လျှပ်စစ်ဓာတ် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်မှာ ငါး၏ ဦးခေါင်းအနီးတွင် ပရစ်ဇင် (သုံးမြှောင့်တုံး)ပုံသာဏ္ဌန်ဖြစ်သော ထောင်လိုက်တည်ရှိသည့် ကြွက်မျှင်ခန်းများအစုလိုက်တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ငါး၏အပေါ်ပိုင်းသည်လျှပ်စစ်ဓာတ် ဖြစ်ပေါ်သည့် နေရာ၏ အဖိုစွန်းဖြစ်၍ အောက်ပိုင်းသည် အောက်ပိုင်းသည် အမစွန်းဖြစ်သည်။ လျှက်စစ်လိပ်ကျောက်သာ ကုန်းပေါ်တွင်ရှိလျှင် လျှပ်စစ်ဓာတ် ဖြစ်ပေါ်စေရန် နှစ်နေရာတွင် ထိပေးရလေသည်။ ရေထဲတွင်မူ တနေရာတွင်သာ ထိပေးရန်လိုသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရသည်မှာ ရေသည်အကောင်းမွန်ဆုံး လျှပ်စစ်ကူးပစ္စည်းတမျိုးဖြစ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်လိပ်ကျောက်သည် ရေးမျိုးရင်းတွင်ပါဝင်၍ ယင်းကို ပါဏဗေဒ အလိုအရ တော်ပီဒို မာမိုရေတာဟုခေါ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ငါးလိပ်ကျောက်များ
ခိုင်ရွှေဝါရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ခိုင်ရွှေဝါရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်
ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ (Bantbwaykone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ လယ်မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၇၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လယ်မကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၀ ဦး၊ မ ၆၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဇီးကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သပြေဆိက္ကေရွာ၊ ဇရပ်ပြင်
သပြေဆိက္ကေရွာ၊ ဇရပ်ပြင်
နမ့်အေးရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
နမ့်အေးရွာ (Namaye)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၂၁၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၂၁ ဦး၊ မ ၁၂၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စမ်းရိုးရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
စမ်းရိုးရွာ (Sanyoe)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ သပြေစမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၇၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သပြေစမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၁၆ ဦး၊ မ ၁၁၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ဝါကထောင်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
တောင်ဝါကထောင်ရွာ(Taungwakahtaung)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဆွမ်ဒွါဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၈၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ပန်းရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
နမ့်ပန်းရွာ (Nampang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ နမ့်ပန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၉၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ပန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၈၇ ဦး၊ မ ၁၂၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုံးကျွန်းရွာ
အုံးကျွန်းရွာ
ကျောင်းကုန်းရွာ၊ သုံးခွမြို့နယ်
ကျောင်းကုန်းရွာသည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ သုံးခွမြို့နယ်၊ လက်ပန်ကျိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ပါဝင်သော ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ရောင်းရင်းဝရွာ၊ လောင်းရှည်
ရောင်းရင်းဝရွာ၊ လောင်းရှည်
ဂျွန် အာဒမ်းဇ်
ဂျွန် အာဒမ်းဇ် (John Adams; ၃၀၊ အောက်တိုဘာ၊ ၁၇၃၅ - ၄၊ ဇူလိုင်၊ ၁၈၂၆) သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဒုတိယမြောက် သမ္မတ (၁၇၉၇–၁၈၀၁)၊ ပထမမြောက် ဒုတိယ သမ္မတ (၁၇၈၉–၁၇၉၇) ဖြစ်သည်။
ဘဝအစ
အမေရိကန် လွတ်လပ်ရေးအတွက် ဦးဆောင်ရေးသားလှုံ့ဆော်သူ နှင့် အခြေခံဥပဒေရေးဆွဲရေးအဖွဲ့၏ အကြီးအကဲ၊ ဒုတိယမြောက် အမေရိကန်သမ္မတဖြစ်လာမည့် ဂျွန်အဒမ်ကို ၁၇၃၅၊ အောက်တိုဘာ၊ ၃၀တွင် မက်ဆာချူးဆက်ပြည်နယ်၊ ကွင်ဆီအရပ်တွင် ဖွားမြင်သည်။ လယ်သမားမျိုးရိုးမှဆင်းသက်လာပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက စာပေထူးချွန်သည့် လူဂုဏ်တန်ဖြစ်သည်။ ဟားဗက် တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရပြီးနောက် ကျောင်းဆရာအဖြစ် အသက်မွေးရင်း တစ်ဖက်မှ ရှေ့နေစာမေးပွဲဖြေဆို အောင်မြင်သည်။ ထို့နောက် ဘော်စတွန်တွင်ရှေ့နေအဖြစ် အေးအေးလူလူနေထိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သမိုင်း၊ အခြေခံဥပဒေ၊ လူ့အခွင့်အရေးနှင့် အခြား ဥပဒေပြုရေးဆိုင်ရာများကို စိတ်ဝင်စားမိရာမှ အမြစ်တွယ်စပြုနေသည့် အင်္ဂလိပ်ဆန့်ကျင်ရေး၊ ကိုလိုနီဘဝမှ လွတ်မြောက်ရေးကို တစိုက်မက်မက် လုပ်ရှားလာသည်။
နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှာမှုများ
အင်္ဂလန်သို့ သံအမတ်အဖြစ်ရောက်သွားသေးသော်လည်း အင်္ဂလိပ်တို့၏ အလေးပေးဆက်ဆံခြင်းမခံရပေ။ သို့သော် သူစိတ်ဝင်စားသည့် ဥပဒေပညာရပ်နှင့် သမိုင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်စာပေများကို ဥရောပမြေတွင် အလျှံပယ်လေ့လာခွင့်ရခဲ့သည်။ ထိုမှ အမေရိကန်လွတ်လပ်ရေးကြေညာစာတမ်းဖက်မှ ခုခံကာကွယ်ခြင်း အမည်ရှိကျမ်းကိုရေးသားခဲ့သည်။
သမ္မတဘဝ
ရွေးကောက်ပွဲတွင် ထောမတ်စ် ဂျက်ဖာဆင်အား မဲအပြတ်အသတ်ဖြင့် အနိုင်မရခဲ့သည့် ဂျွန် အာဒမ်းဇ်၏ သမ္မတဘဝသည် ချောမွေ့ခြင်းမရှိလှပေ။ ထိုစဉ်က ဖွဲ့စည်းပုံအရ အနိုင်ရသူ ဂျွန် အာဒမ်းဇ်က သမ္မတ၊ ရှုံးနှိမ့်သူ ဂျက်ဖာဆင်က ဒုတိယ သမ္မတဖြစ်လာသည်။ ထူးခြားချက်မှာ မြို့တော်ကို နယူးယော့ခ်မှ ဖီလာဒဲဖီးယားသို့ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။(ထိုစဉ်က ဝါရှင်တန် ဒီစီမှာ တည်ဆောက်ဆဲဖြစ်သည်။)အဒမ်၏ပုံသဏ္ဍန်မှာ ပုပျက်ပျက်ဖြစ်ပြီး ဟိတ်ဟန်လည်းမကောင်းလှသဖြင့် ခန့်ခန့်ညားညားမရှိသည့် အပြင် စကားပြောကောင်းသူလည်း မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် ဂျော့ချ် ဝါရှင်တန်၏ ဝန်ကြီးအဖွဲ့ကိုသာ ဆက်လက်ခန့်ထားသဖြင့် အတိုက်အခံများနှင့် ကြုံလာရသည်။ ဒု သမ္မတ သောမက် ဂျက်ဖာဆန်သည် ပြိုင်ဖက် ဒီမိုကရက်တစ်-ရီပက်ပလစ်ပါတီ၏ အသိအမှတ်ပြုခံခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေပြီး မိမိပါတီမှ ဝန်ကြီးများမှာလည်း ပါတီတွင်းပြိုင်ဖက်ဖြစ်သည့် အလက်ဇန္ဒား ဟာမီတန် ၏ဩဇာကို လိုလိုလားလားခံယူကြသူများဖြစ်သည့်အတွက် များစွာပင် ခက်ခဲခဲ့သည်။ ဂျော့ချ် ဝါရှင်တန်ကဲ့သို့ သမ္မတမျိုးအနေဖြင့် ဂျက်ဖာဆင်၊ ဟာလ်မီတန် တို့လူတစ်စုအား ကောင်းစွာဩဇာလွှမ်းမိုးနိုင်သည်ဖြစ်သော်လည်း ဂျွန်အဒမ်မှာမူ ထိုသူများနှင့် တန်းတူဘဝမှ လာသူဖြစ်၍ ဩဇာမလွှမ်းနိုင်သည်ကလည်း တစ်ကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။
အိမ်ဖြူတော်၏ နောက်ဆုံးနှစ်များတွင် ပြင်သစ်တို့နှင့် ကွင်စိစစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားသည်။ စစ်ပွဲအတွက် အကြီးအကျယ်အင်အားဖြည့်တင်းပြီးမှ စစ်ပြေငြိမ်းရန် သဘောတူလိုက်သဖြင့် နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်တွင် အဖတ်ဆယ်မရလောက်အောင်ပင် သိက္ခာကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ ဂျွန် အဒမ် အနေဖြင့် ဂျော့ချ် ဝါရှင်တန် ချမှတ်ခဲ့သည့် လမ်းစဉ်အတိုင်း နိုင်ငံသစ်ကလေးကို စစ်ပွဲများမှ ဝေးရာဆွဲခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အများ၏ ရှုံ့ချခြင်းခံရပြီး သက်တမ်းတစ်ဆက်သာခံကာ နောက်တစ်ကြိမ်ရွေးကောက်ပွဲတွင် ဂျက်ဖာဆင် နှင့် ကြားလူ အာရွန်ဘားအား ရှုံးနှိမ့်ကာ ရာထူးလက်လွတ် လိုက်ရသည်။ ဂျက်ဖာဆင် နှင့် အာရွန်ဘားတို့ မဲအရေအတွက် တူညီနေသဖြင့် လွှတ်တော်တွင်း မဲအကြိမ်ကြိမ်(၃၆ကြိမ်) ပေးဆုံးဖြတ်ပြီးမှ ဂျက်ဖာဆင် အနိုင်ရသဖြင့် ဂျက်ဖာဆန်က သမ္မတ၊ အာရွန်ဘားက ဒုသမ္မတဖြစ်သွားကြသည်။
ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး
ပင်ကိုအားဖြင့် လွတ်လပ်မှုကို တန်ဖိုးထားသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်နှင့်အညီ ကိုယ်ထင်ရာမြင်ရာ အတွေးအမြင်တို့ကို အတားအဆီးမဲ့ ပြောဆိုရေးသားတတ်သူ အဖြစ်နာမည်ကြီးသည်။ ဆူပူဆန္ဒပြမှုများကို စစ်တပ်က ပစ်ခတ်ဖြိုခွင်းခဲ့သည့် ဘော်စတွန်လူသတ်ပွဲတွင် ပြစ်ခတ်ခဲ့သည့် စစ်သားများဖက်မှ ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသည်။ ဒုသမ္မတရာထူးရပြီးနောက်တွင်လည်း “ဒုသမ္မတရာထူးဆိုသည်မှာ လူတို့တီထွင်ကြံဆသမျှထဲတွင် အသုံးမဝင်ဆုံးရာထူးဖြစ်သည်”ဟု ဝေဖန်ခဲ့သည် (သို့သော် ဒုသမ္မတအဖြစ်နှင့် လွှတ်တော် သဘာပတိရာထူးအရ နိုင်ငံရေးရာများကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် မဲပေးအများဆုံး ဒုသမ္မတအဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်သည်)။ ပြင်သစ်ရောက် ကျမ်းပြုသူ အကျော်အမော် တွမ်ပိန်း (သောမက်စ် ပိန်း)ကို “လင်းလက်တောက်ပသော်လည်း အဖျက်အားကြီးသည့် ဥက္ကာပျံ”ဟု ကဲ့ရဲ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ပြင် သားစဉ်မြေးဆက် ထီးနန်းဆက်ခံခြင်းက မကြာခဏ ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပရသည့် ဒုက္ခကိုဝေးစေသည် ဟုဆိုရာ ဂျက်ဖာဆန်က“နိုင်ငံရေးဓာတ်ကြောင်သည်”ဟုပင် ကဲ့ရဲ့ခြင်းခံရပြန်သည်။
မိတ်ဆွေကြီးနှစ်ဦး
အာဒမ်းဇ်၏ ဘဝတွင် အဓိကကျသည့် မိတ်ဆွေကြီးနှစ်ဦးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပထမတစ်ဦးမှာ ဇနီးဖြစ်သူ အဘီဂေးလ် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန်ပေးစာများတွင် ကြည်နူးဆွတ်ပျံ့ဖွယ်များကို ဝေဝေဆာဆာတွေ့နိုင်သည်။ ထိုစာများထဲတွင် အာဒမ်းဇ်က အဘီဂေးလ်ကို ဒိုင်ယာနာ (ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ အလှနတ်သမီးအမည်) ဟုခေါ်တွင်ပြီး အဘီဂေးလ်ကလည်း အာဒမ်းဇ်အား လိုင်စင်ဒါ (ဂရိ စစ်သူကြီးအမည်) ဟုပြန်လည်ခေါ်ခဲ့သည်။
နောက်တစ်ဦးမှာ ထောမတ်စ် ဂျက်ဖာဆင် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးလှိုင်းတံပိုးများကြောင့် ရန်သူသဖွယ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ၁၈၀၀ပြည့်နှစ်ရွေးကောက်ပွဲအပြီးတွင် အခေါ်အပြောမရှိတော့သည် အထိဖြစ်သွားခဲ့သေးသော်လည်း နောက်ပိုင်းမကြာမီ ဂျွန်ရှက် ဆိုသူ၏ မနေမနား စေ့စပ်ပေးမှုကြောင့် ပြေလည်သွားပြီး စာများအပြန်အလှန်ရေးသားပေးပို့ကြရာ ထိုစာများသည် အမေရိကန်တို့၏ ယဉ်ကျေးမှု၊ဘာသာရေး၊ နိုင်ငံရေး နှင့် စာပေရေးရာများအထိ ကျယ်ပြန့်စွာပါဝင်သည့်အတွက် အလွန်ပင်အဖိုးတန်လှသည်။ “ဒို့နှစ်ယောက်ဟာ ပြောစရာတွေ မကုန်သေးပဲနဲ့ သေမသွားသင့်ဘူး။” ဟုဂျွန်အာဒမ်းဇ်ကပင်ရေးခဲ့သည်။ ထူးခြားတိုက်ဆိုင်စွာပင် အမေရိကန်လွတ်လပ်ရေး၏ ရွှေရတုနှစ်ပတ်လည်ဖြစ်သည့် ၄၊ ဇူလိုင်၊ ၁၈၂၆တွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး တစ်နေ့ထဲ ကွယ်လွန်သွားကြသည်။
ကျွဲတဲရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ကျွဲတဲရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ကျွန်းဦးတောရွာ၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်
ကျွန်းဦးတောရွာ (Kyunutaw)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ စမွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၀၉၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နီလာ
နီလာ သည် ပတ္တမြားနည်းတူ ကိုရမ်ဒမ် ဒြပ်ပေါင်း (AL2O3) ပင်ဖြစ်ပြီး တိုက်တေနီယံ ဒြပ်စင်အနည်းငယ် ပါဝင်သောကြောင့် အရောင် နှင့် ဖွဲ့စည်းမှုပုံသဏ္ဍန် ကွဲပြားသွားရခြင်းဖြစ်သည်။ ပုံဆောင်စနစ်မှာ ပတ္တမြား ကဲ့သို့ပင် တြိဂုဏ်စနစ် ဖြစ်ပြီး ပတ္တမြားနှင့် အပြင်ပန်းပုံသဏ္ဌာန်မတူညီရခြင်းမှာ ပါဝင်သော ဒြပ်စင်များ၏ အမျိုးအစားခြားနားခြင်းကြောင့်သာဖြစ်သည်။ ရောင်လက်မှာ ဖန်ရောင်လက်ဖြစ်ပြီး မာဆင့် ၉ ရှိသည်။
ထွက်ရှိရာ ဒေသများ
နီလာကို သီရိလင်္ကာ၊ ဩစတြေးလျ၊ ကတ်ရှ်မီးယား၊ မြန်မာ၊ ထိုင်း၊ ကမ္ဘောဒီးယား နှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တို့တွင်အဓိကထွက်ရှိပြီး သီရိလင်္ကာ နီလာမှာ အရည်အသွေး အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး မြန်မာ့နီလာမှာ ၎င်း၏နောက်တွင် ရပ်တည်သည်။ ကိုရိုဒမ် အုပ်စုဝင်ဖြစ်သော အခြားကျောက် ရောင်စုံများကို အရောင်အလိုက် ရှေ့တွင် နီလာတပ်ကာ နီလာဝါ၊ နီလာဖြူ (အရောင်မဲ့နီလာ)၊ နီလာပန်းရောင် အစရှိသဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
မဏိသျှတ္တရကျမ်းလာ နီလာလေးမျိုး
မဏိသျှတ္တရကျမ်းတွင် နီလာနှင့်စပ်လျဉ်း၍ လင်္ကာ ဖော်ပြချက်ပါရှိသည်။ နီလာလေးမျိုးတို့၏ တန်ဖိုးကိုပါ တွက်ချက်ပေးထားသေးသည်။ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည် -
ဒါနကုန်းရွာ၊ လိပ်ပုတ်
ဒါနကုန်းရွာ၊ လိပ်ပုတ်
နီလာ
မဏိသျှတ္တရကျမ်းလာ နီလာလေးမျိုး
လေးသွယ်နီလာ၊ ပြားကြရာတွင်၊
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သဘာဝတွင်းထွက် ကျောက်မျက်များ
ပေါက်လေဝတောင်ရွာ
ပေါက်လေဝတောင်ရွာ
ရမ်းဗြဲမြို့နယ်
ရမ်းဗြဲမြို့နယ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ကျောက်ဖြူခရိုင်ရှိ မြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ရမ်းဗြဲမြို့ ဖြစ်သည်။
အရှေ့စုရွာ၊ ရေသိုး
အရှေ့စုရွာ၊ ရေသိုး
ကျုံဒရယ်ရွာ၊ ကျုံဒရယ်
ကျုံဒရယ်ရွာ၊ ကျုံဒရယ်
ကျောင်းကုန်းရွာ၊ ရွှေပြည်သာမြို့နယ်
ကျောင်းကုန်းရွာ သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေပြည်သာမြို့နယ်၊ ကျောင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ပါဝင်သော ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ခေါက်နွဲ့ရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ခေါက်နွဲ့ရွာ (Hkauknwet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ နောင်ဆွမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၂၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဆွမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၈၈ ဦး၊ မ ၁၃၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ခေါင်းနွဲ့ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခေါင်းကြီးကျွန်း (အပြင်)ရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ခေါင်းကြီးကျွန်း (အပြင်)ရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ရေသိုးရွာ၊ ရေသိုး
ရေသိုးရွာ၊ ရေသိုး
နောင်ဟီးရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
နောင်ဟီးရွာ (Nawnghee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၄၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၇၅ ဦး၊ မ ၄၈၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၄၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကွမ်းခြံကုန်းရွာ၊ ကျုံဒရယ်
ကွမ်းခြံကုန်းရွာ၊ ကျုံဒရယ်
ဆွမ်ဒွါဂါးရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ဆွမ်ဒွါဂါးရွာ(Tsumdwargar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဆွမ်ဒွါဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၈၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောင်းကုန်းရွာ၊ ထန်းတပင်မြို့နယ်
ကျောင်းကုန်းရွာ သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ထန်းတပင်မြို့နယ်၊ ဓနဲရိကျေးရွာအုပ်စုတွင် ပါဝင်သော ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
အလှမဒီရွာ
အလှမဒီရွာ
အမ်းမြို့နယ်
အမ်းမြို့နယ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ အမ်းခရိုင်ရှိ မြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပါဝင်သော မြို့များမှာ အမ်းမြို့နှင့် တပ်တောင်မြို့တို့ ဖြစ်ပြီး မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ အမ်းမြို့ ဖြစ်သည်။
ငှကေ်ရွှေခေါင်းရွာ၊ ဇရပ်ပြင်
ငှကေ်ရွှေခေါင်းရွာ၊ ဇရပ်ပြင်
ချောင်းခြားရွာ၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်
ချောင်းခြားရွာ (Chaungchar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်၊ နားလင်း (ပကင်း)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၈၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားလင်း (ပကင်း)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၇၄ ဦး၊ မ ၃၅၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွဲခြံရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်
ကျွဲခြံရွာ (Kywechan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ လယ်မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၇၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လယ်မကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၀ ဦး၊ မ ၆၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
နမ့်ကေရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
နမ့်ကေရွာ (Namkay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၄၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၂၁ ဦး၊ မ ၁၂၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ နမ့်ကုတ် ဖြစ်သည်။
အညတရဗြဟ္မဏသုတ်
(၃)သုတ် ရှိပါသည်။
နမ့်ကေရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အညတရဗြဟ္မဏသုတ်
“ပြုသူသည်ပင် ခံစားသူဖြစ်၏” ဟူသော အစွန်းတစ်ခု၊ “ပြုသူကတစ်ပါး ခံစားသူကတစ်ခြား” ဟူသောအစွန်းတစ်ခု၊ ဤအစွန်းနှစ်ခုဖြင့် ပြဿနာမေးလျှောက်သော အညတရပုဏ္ဏားအား ဘုရာရှင်က ယင်းအစွန်းနှစ်ပါးတို့၏ အလယ်အားဖြင့် ကြောင်းကျိုးဖြစ်ပုံ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အနုလုံ နှင့် ကြောင်းကျိုးချုပ်ငြိမ်းပုံ “ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ပဋိလုံ ဒေသနာတော်တို့ကို ဟောတော်မူရာ အညတရဗြာဟ္မဏက သဘောပေါက်နားလည် သွားပြီး ဘုရားရှင်ထံ၌ ဥပါသကာအဖြစ် ခံယူသွားပုံကို ဟောပြသည့်သုတ်။
ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးသည်ရှိသော် သတိပဋ္ဌာန်တရားလေးပါးကို ပွားများခြင်း၊ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုခြင်းကြောင့် သူတော်ကောင်းတရား ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနိုင်ပုံနှင့် သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးကို မပွားများခြင်း၊ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာမပြုခြင်းကြောင့် သူတော်ကောင်းတရား ကြာရှည်စွာ မတည်တံ့နိုင်ပုံကို ဟောပြသည့်သုတ်။ --- အညတရဗြာဟ္မဏက ဘုရားရှင်အား “တရားတော်သည် အဘယ်မျှလောက်သော အတိုင်းအတာအားဖြင့် သန္ဒိဋ္ဌိက၊ အကာလိက၊ ဧဟိပဿိက၊ ဩပနေက၊ ပစ္စတ္တံ ဝေဒိတဗ္ဗာ ဝိညူဟိ-ဖြစ်ပါသနည်း” ဟု မေးလျှောက်သဖြင့် ဘုရားရှင်က “ရာဂ, ဒေါသ, မောဟ-ရှိသူများသည် ယင်းရာဂ, ဒေါသ, မောဟတို့ ဖိစီးနှိပ်စက်အပ်, ယင်းရာဂ စသည်တို့ဖြင့် (စွဲမြဲစွာယူအပ်, မှားမှားယွင်းယွင်းသုံးသပ်) သိမ်းယူအပ်သော စိတ်ရှိကြသဖြင့် မိမိ သူတပါးနှစ်ဦးသားတို့ ဆင်းရဲရန် ကြံစည်အားထုတ်ကြပုံ၊ စိတ်ဆင်းရဲခြင်း နှလုံးမသာယာခြင်းကို ခံစားကြပုံ၊ ဒုစရိုက်ဆယ်ပါးကို ပြုလုပ်ကြပုံ၊ မိမိ သူတပါး နှစ်ဦးသားတို့၏ အကျိုးစီးပွားများကို အမှန်အတိုင်း မသိနိုင်ကြပုံ၊ ယင်းရာဂ စသည်တို့ကို ပယ်ပြီးသည်ရှိသော် ထိုကဲ့သို့ အားမထုတ်ကြ၊ မခံစားကြရတော့ပုံ၊ ဒုစရိုက်များကို မပြုလုပ်ကြတော့ပုံ၊ မိမိ သူတစ်ပါးနှစ်ဦးသားတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အမှန်အတိုင်း သိနိုင်ကြပုံတို့သည် တရားတော်၏ သန္ဒိဋ္ဌိက၊ အကာလိက၊ ဧဟိပဿိက၊ ဩပနေယိုက၊ ပစ္စတ္တံ ဝေဒိတဗော ဝိညူဟိ” ဖြစ်သည်ဟု ဟောပြသည့်သုတ်။
တောင်မင်းရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
တောင်မင်းရွာ (Taungmin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ သပြေစမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၇၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သပြေစမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၁၆ ဦး၊ မ ၁၁၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွမ်းဇွဲရွာ၊ လောင်းရှည်
ကွမ်းဇွဲရွာ၊ လောင်းရှည်
ရွှေညောင်ပင်ရွာ၊ ရေသိုး
ရွှေညောင်ပင်ရွာ၊ ရေသိုး
ဉာဏ်ကွင်းရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ဉာဏ်ကွင်းရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ဇာဏုဿောဏိသုတ်
(၃)သုတ် ရှိပါသည်။
ဇာဏုဿောဏိပုဏ္ဏား၏ မေးလျှောက်သော “သဗ္ဗံ အတ္ထိ၊ သဗ္ဗံ နတ္ထိ” ဟူသော အစွန်းနှစ်ဖက်လွတ် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ အနုလောမဒေသနာနှင့် ပဋိလောမ ဒေသနာတော် ဟောတော်မူသည့်အဆုံး၌ ဥပါသကာအဖြစ်ခံယူပုံကို ကောသလ နိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဇာဏုဿောဏိပုဏ္ဏားအား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ -- ဇာဏုဿောဏိပုဏ္ဏား၏ ဗြာဟ္မဏတို့၏ တေဝိဇ္ဇနှင့်ဆက်စပ်၍ လျှောက်ထားချက်အရ ဘုရားရှင်က အရိယတေဝိဇ္ဇကို အကျယ်ဟောပြတော်မူရာ ဇာဏုဿောဏိ ဗြာဟ္မဏကြီးက ဗြာဟ္မဏတို့၏ တေဝိဇ္ဇသည် အရိယတေဝိဇ္ဇကို လိုက်မမီနိုင်ပုံကို လျှောက်ထားပြီး ဥပါသကာအဖြစ် ခံယူသွားပုံကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ -- ပုဗ္ဗပေတဉာတိသာလောဟိတဒါနနှင့်ဆက်စပ်၍ ဇာဏုဿောဏိ ဗြာဟ္မဏကြီး လျှောက်ထားချက်ကို ဌာန, အဌာန ဖြစ်ပုံ အကျယ်ကို ဝေဖန်၍ ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဇာဏုဿောဏိ ဗြာဟ္မဏကြီးအား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ၌ နေရယိက, တိရစ္ဆာနယောနိ, မနုဿ, ဒေဝ, ပေတ္တိဝိသယ-တို့၏ အာဟာရအသီးသီးကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။
ရောင်ဇူရွာ
ရောင်ဇူရွာ
ခါကျန်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ခါကျန်ရွာ(Hkarkyang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဆွမ်ဖောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၀၄၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်မီရဲရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မောက်မယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောင်းကုန်းရွာ၊ သံတွဲမြို့နယ်
ကျောင်းကုန်းရွာသည် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ သံတွဲမြို့နယ်၊ အောက်နတ်မော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ပါဝင်သော ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ကွမ်းခြံကုန်း (ကွမ်းလယ်စု)ရွာ၊ လိပ်ပုတ်
ကွမ်းခြံကုန်း (ကွမ်းလယ်စု)ရွာ၊ လိပ်ပုတ်
တောင်လေးလုံးဆရာတော်
တောင်လေးလုံးဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တပညာကေတ (သိရိပဝ ရဓမ္မာစရိယ) သည် အမရပူရမြို့ တောင်သမန်အင်း တောင်လေးလုံး ကျောင်းတိုက်၏ ပဓာန နာယက ဆရာတော် ဖြစ်သည်။
ဆရာတော်ကို အဘ ဦးသိန်းဖေ၊ အမိ ဒေါ်အေးရွေတို့က အမရပူရမြို့ တောင်ကြီးရပ်ကွက် အရှေ့ဆင်တိုင်ရပ်တွင် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၉၄ ခုနှစ်၊ ပြာသိုလဆန်း (၁၀)ရက် (ခရစ်နှစ် ၁၉၃၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၅ ရက်) တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ခြောက်နှစ်သားအရွယ်တွင် တောင်သမန်အင်းစောင်း တောင်လေးလုံးကျောင်းသို့ ရောက်ရှိ၍ စာပေပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ကိုးနှစ်သားအရွယ်တွင် ရှင်သာမဏေ ပြုခဲ့သည်။ (၁၆) နှစ်သားအရွယ်တွင် အမရပူရမြို့၊ မဟာဂန္ဓာရုံ ဆရာတော်ကြီး အရှင်ဇနကာဘိဝံသ (အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ) ထံတွင် စာပေပရိယတ်များ သင်ကြား၍ ဓမ္မာစရိယ အောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ်ခန့်တွင် စုံထောက်ဝတ္ထုမဂ္ဂဇင်း၌ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်၊ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ရေးသား၍ စာပေလောကသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြဝတီမဂ္ဂဇင်း အမှတ် (၉၉) တွင် တောင်သမန်၏နံနက်ခင်း ကဗျာပါရှိခဲ့သည်။  ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် သွေးသောက်မဂ္ဂဇင်း၌ ဆောင်းပါးများ ဆက်လက်ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် ကိုပညာ (အမရပူရ) ကလောင်အမည် ခံယူ၍ ငွေတာရီမဂ္ဂဇင်းတွင် ရေးသားခဲ့သည်။  ၁၉၆၉ ခုနှစ်တွင် ဦးဝင်းတင်၏ မန္တလေးမြို့ ဟံသာဝတီသတင်းစာနှင့် အခြားမဂ္ဂဇင်းများတွင်ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။
၁၉၅၈-၆၇ ခုနှစ်များတွင် ဗိုလ်မှူးဘသောင်း (မောင်သုတ) ၊ မန္တလေးမြို့ အနောက် ခင်မကန်ကျောက်ဆောက်ကျောင်းဆရာတော် အရှင်ဝါယမ၊ မန္တလေးတက္ကသိုလ်က ဆရာ ဦးမောင်မောင်တင် (မဟာဝိဇ္ဇာ)၊ သမိုင်းပညာရှင် ဒေါက်တာသန်းထွန်း စသည်တို့နှင့်အတူ တိမ်မြုပ်ရှားပါးနေသော မြန်မာစာပေနှင့် သမိုင်းစာပေများကို ဖော်ထုတ် လေ့လာခဲ့သည်။  စာတမ်းများ၊ ဆွေးနွေးပွဲများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
မန္တလေးတိုင်း၊ အမရပူရမြို့နယ်၊ တောင်သမန်အင်းစောင်းရှိ ဆရာတော် သီတင်းသုံးနေထိုင်ရာကျာင်းကို အစွဲပြုကာ တောင်လေးလုံးဆရာတော်ဟု ထင်ရှားသည်။ ၁၉၈၅ နိုဝင်ဘာ ၂၉၊ အသက် (၇ဝ) ပြည့် မွေးနေ့က စကာ အမရပူရ တောင်လေးလုံး ကျောင်း၌ မွေးနေ့ပွဲ နှစ်စဉ် ကျင်းပသည်။ တောင်လေးလုံး မွေးနေ့ပွဲများသည် ဆရာမကြီး၏ ခိုင်မာသော စာပေဩဝါဒများကို အစဉ်အဆက် ခံယူခဲ့သည့် မွေးနေ့အ ခမ်းအနားများအဖြစ် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သည်။ နဝတ/နအဖ စစ်အစိုးရခေတ်တလျှောက် တင်းကြပ်ထားသည့် ကြားမှ လူထုဒေါ်အမာမွေးနေ့များ၊ စာပေအခမ်းအနားများ လက်ခံကျင်းပခွင့်ပေးသဖြင့် စာရေးဆရာများ ဒီမိုကရေစီမြတ်နိုးသူများ စုစုစည်းစည်း ဆုံတွေ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဆရာတော်၏ ကျောင်းကို ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ များက စောင့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ဆရာတော်ကကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်ခဲ့သည့်အတွက် စာပေလောက သားများ၏ လေးစားကြည်ညိုမှုကိုရရှိခဲ့သည်။ ဦးဝင်းတင်သည် ၂၀၁၀ မန္တလေးသို့ ခရီးထွက်ရာတွင် ဆရာတော်ထံသို့ ဝင်ရောက်ဖူးမြော်ခဲ့သည်။ ဆရာတော်သည် ကျောင်းဝင်းထဲတွင် အမှတ်တရသစ်ပင်များ အမှတ်တရ ကျောက်တုံးများ စိုက်ထူခဲ့သည်။ ဆရာဦးဝင်းတင် ဆရာတင်မိုး၊ ဆရာမြသန်းတင့်၊ ဆရာမကြီး ခင်နှင်းယု၊ ဆရာငွေဥဒေါင်း၊ ဆရာကြီးမဟာဆွေ၊ ဆရာဒဂုံတာရာ စသောပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် အမှတ်တရကျောက်တုံးတွေ စိုက်ထူခြင်းဖြင့် အများအကျိုးကို ဦးစားပေးလုပ်သော ပြည်သူလူထုဘက်က ရပ်သော့ စာရေးဆရာ ကဗျာဆရာများကို အလေးအမြတ်ပြု အမှတ်တရပြုခဲ့သည်။
ပျံလွန်တော်မူခြင်း
ဈာပနအခမ်းအနား ကို ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ သူဌေးဘုရား ရင်ပြင်တွင် မေ ၂၄ မနက် ၉ နာရီကကျင်းပခဲ့သည်။ ကျွင်းကျန်ရစ်သော ရုပ်ကလာပ်ကို နေ့လယ် ၁၂ နာရီတွင် ကျောင်းနှင့် ကပ်လျက်ရှိ လင်းဇင်းကုန်းသုဿန်၌ မီးပူဇော်သင်္ဂြိုဟ်သည်။
ဈာပနတွင် သံဃာ ၈၅ ပါးက သရဏဂုံတင်ကြပြီး အခမ်းအနားကို မန္တလေးတိုင်းဝန်ကြီးချုပ် ဒေါက်တာဇော်မြင့်မောင်နှင့် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် အချို့တက်ရောက်ခဲ့သည်။ စာပေအနုပညာနယ်ပယ်က ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များတက်ရောက်သည်။ ပျံလွန်ချိန်တွင် သက်တော် (၈၄)၊ ဝါတော် (၆၄) ရှိပြီဖြစ်သည်။
စမွန်းရွာ၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်
စမွန်းရွာ (Samun)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ စမွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၀၉၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခိုဟောရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ခိုဟောရွာ (Hkohaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ နောင်ဆွမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၂၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဆွမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၈၈ ဦး၊ မ ၁၃၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘဒ္ဒန္တဇာဂရာဘိဝံသ
ဘဒ္ဒန္တဇာဂရာဘိဝံသ သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်၍ နိုင်ငံတော်ဩဝါဒါစရိယအဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ဆရာတော်တစ်ပါးလည်းဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
ဆရာတော်လောင်းလျာသည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကနီမြို့ နယ်၊ ကုန်းသာကျေးရွာ၊ ခမည်း တော် ဦးပေါ၊ မယ်တော် ဒေါ်အေးသန့် တို့မှ ၁၃၀၃ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့် ကျော် ၆ ရက်၊ အင်္ဂါနေ့ ည (၉)နာရီတွင် ဖွားမြင်တော်မူသော အဘိဇာတ တတိယသားရတနာ ဖြစ်သည်။
(၅)နှစ်သားအရွယ်တွင် ဦးလေးသိန်း၏ အကူအညီရယူ၍ ကုန်းသာရွာကျောင်းဆရာတော် ဦးစန္ဒိမာ၊ ဦးကုမုဒ၊ ဆရာတော်ဦးဉာဏဝံသ တို့ထံအပ်နှံ၍ ဘုန်းတော်ကြီးသင်ပညာရေး အခြေခံမှစ၍ သင်ယူခဲ့သည်။
သာမဏေဘဝ
(၁၀)နှစ်သားအရွယ်တွင် အဘိုးဦးတုပ်ရ+အဖွား‌‌ဒေါ်ဖွားအုံ၊ အဘိုးဦးဘိုးဆင်+အဖွားဒေါ်နန်းပါးတို့ကိုအမှူးထား၍ ခမည်းတော်+မယ်တော်တို့က ရှင့်ဒါယက-ဒါယိကာမများအဖြစ်ခံယူကာ ရှင်ပြုပွဲကို စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပခဲ့သည်။ ဆရာတော်ဦးကုမုဒကို ဥပဇ္ဈယ်ပြု၍ သာသနာ့အမွေရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရရှိခဲ့သည်။ ဘွဲ့တော်မှာ ရှင်ဇာဂရ ဖြစ်သည်။
စာပေသင်ယူခြင်း
ဆရာတော်လောင်းလျာသည် ကုန်းသာရွာကျောင်းတွင် (၂)ဝါဆိုခဲ့ပြီး (၁၂)နှစ်သားအရွယ်တွင် ဆရာတော်ဦးကုမုဒ ကိုတော်တိုင် ၁၃၁၅-ခုနှစ်၊ တပေါင်းလပြည့်ကျော်(၅)ရက် ကြာသပတေးနေ့တွင် မုံရွာမြို့ လယ်တီနိကာယ သပြေပင်တောရ ကျောင်းတိုက် ကျမ်းပြုအကျော် ဆရာတော်အရှင်ကေ၀လာဘိဝံသ ထံတော်သို့ အပ်နှံလျက် ပရိယတ္တိစာပေများကို သင်ကြားစေခဲ့သည်။ သပြေပင်ကျောင်းတိုက်တွင် ကျောင်းတိုက်တည် မဟာနာယက ပထမဆရာတော်ဘုရား ဘဒ္ဒန္တကေ၀လာ ဘိဝံသ၊ ဒုတိယဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တကုမုဒ နှင့် စာချဆရာ‌တော်များဖြစ်ကြသော အရှင်ဓမ္မိက (ယခု မုံရွာမြို့၊ ရှမ်းတော်ရပ်၊ ဓမ္မိကာရုံဆရာတော်)၊ အရှင်ဩဘာသ (ယခု ပဲခူး၊ အင်းကတော်၊ ဘုရားငုတ်တိုရေဝန်းကျောင်းဆရာတော်)၊ အရှင်ပညာသီရိ (ယခု ဟုမ္မလင်းမြို့၊ သဝန်ရွာဆရာတော်)၊ အရှင်မာနိတ (ချောင်းဦးမြို့၊ ကျီကုန်းရွာ၊ ဓမ္မရက္ခိတကျောင်းဆရာတော်)၊ အရှင်သုမန (တပ်ကုန်းမြို့၊ ငွေတောင်တောရကျောင်းတိုက်၊ နိုင်ငံတော်သံဃမဟာနာယကဆရာတော်)၊ အရှင်ပညာသီရိ (အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ၊ ပါဠိပါရဂူ၊ ငွေတောင်တောရကျောင်းတိုက် ပဓာနနာယကဆရာတော်)၊ ဘဒ္ဒန္တပရမ (သာသီဓ ဓမ္မာစရိယ၊ ငါန်းဇွန်ဆရာတော်)၊ ဘဒ္ဒန္တဉာဏိန္ဒ (မုံရွာမြို့ အရှေ့လယ်တီတိုက် ပဌာန်းဆရာတော်)၊ ဘဒ္ဒန္တမာလာသီရိ (နိုင်ငံတော်ဩဝါဒါစရိယ၊ လယ်တီတိုက်သစ်၊ မြင်းမူမြို့)၊ ဘဒ္ဒန္တကုဏ္ဍလ (အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ၊ အရှေ့လယ်တီတိုက် ပဓာနနာယကဆရာတော်) စသော ဆရာတော်များထံတွင် ပရိယတ်စာပေ အခြေခံများနှင့်တကွ ပါဠိ၊ အဌကထာ၊ ဋီကာ၊ ဂဏ္ဌိ၊ ကျမ်းကြီး၊ ကျမ်းငယ် အသွယ်သွယ်တို့ကို သင်ယူခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သပြေပင်တောရဆရာတော်ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပို့ချပေးသော ရူပသိဒ္ဓိကျမ်းကို သုံးနှစ်တိုင်တိုင် အစမှအဆုံး သင်ကြားခဲ့ရသည်။ စာချဆရာတော်ဘုရား စာချစဉ်နှင့် ညဉ့်စင်သုံးတော်မူသော ထွေးခံကြီးနှစ်လုံးကို ဆေး‌ကြော‌‌‌၍ ဝေယျာဝစ္စကြီးငယ်ကို ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ခဲ့သည်မှ (၁၅)နှစ်ခန့် ဖြစ်သည်။
ရဟန်းဘဝ
၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလဆန်း ၇ ရက်တွင် မုံရွာမြို့၊ သပြေပင်တောရကျောင်းတိုက်ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တ ကေဝလာဘိဝံသကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြုလျက် မုံရွာမြို့၊ တရုတ်တန်းရပ်နေ ဇေယျသုခဆန်စက်ပိုင်ရှင် ဦးဘရွှေ-ဒေါ်ရွှေချယ် တို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟကိုခံယူကာ မြင့်မြတ်သောရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိတော်မူခဲ့သည်။ ရန်ကုန်၊ မုံရွာ၊ ကနီ၊ တောင်ကြီး၊ မန္တလေး၊ မလေးရှားနိုင်ငံ၊ အမေရိကန်နိုင်ငံများက ပစ္စည်းလေးပါးဒါယကာ-ဒါယိကာမများအဖြစ် (၇၄)ကြိမ်တိုင်တိုင် သိက္ခာထပ်တင် ထောက်ပံ့ လှူဒါန်းခဲ့ကြသည်။ ရဟန်း(၁)ဝါအရတွင် ပထမဦးဆုံးရဟန်းဒါယကာက ဝိဇ္ဇာမဂ္ဂဒီပနီကျောင်းဆောင်ကို ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ပခုက္ကူစာသင်နည်း
ရဟန်း(၁)ဝါအရ ဓမ္မာစရိယအတန်း ပါဠိဘာသာဖြင့် အောင်မြင်ပြီးသောအခါ ပခုက္ကူအလယ်တိုက်ကြီး၊ မဟာဝိသုတာရာမတိုက် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ အဘိဓဇမဟာဌဂုရု ဘဒ္ဒန္တသုန္ဒရ မဟာထေရ်၏ ခြေတော်ရင်းကို ခုလှုံလျက် တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ဘဒ္ဒန္တနေမိန္ဒ သီတင်းသုံးတော်မူရာ သု၀ဏ္ဏတိုက်ကျောင်းတွင် နေထိုင်တော်မူပြီး တိုက်အုပ်ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တမာဃိန္ဒ၊ ဘဒ္ဒန္တနန္ဒိယ၊ ဘဒ္ဒန္တပညိန္ဒ(အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ) စသော ဂဏဝါစက ဆရာတော်များထံတော်တွင် နိကာယ်ငါးရပ်၊ ပိဋကတ်သုံးပုံ၊ အဌကထာ၊ ဋီကာများနှင့်တကွ သင်ယူခဲ့ပြီး တိပိဋကစာပြန်ပွဲ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရန် အဘိဓဇမဟာရဌဂုရု ဘဒ္ဒန္တသုန္ဒရ မဟာထေရ်၏ အားပေးချီးမြှောက်မှုကို ခံယူရရှိခဲ့သည်။
မန္တလေးစာသင်နည်း
မန္တလေးမြို့ ရွှေရေးဆောင်ကျောင်းတိုက် အထူးစာချအကျော် သံချောင်းဆရာတော် ဦးပဏ္ဏ၀၊ မန္တလေးမြို့ ရွှေရေးဆောင်တိုက် သူဌေးကျောင်းဆရာတော် ဦးစန္ဒိမာ၊ ဆီဘန်နီဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တအာစာရာဘိဝံသ(နိုင်ငံတော်သံဃမဟာနာယက)၊ ဘုရားကြီးတိုက် အမရပူရကျောင်းဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဥက္ကံသာဘိဝံသ(နိုင်ငံတော်သံဃမဟာနာယက)အရှင်မြတ်တို့ထံ မန္တလေးစာသင်နည်း ရွှေရေးဆောင်စာသင်နည်းတို့ကို သင်ယူခဲ့သည်။
၁၃၂၁ခုနှစ် ရှမ်းပြည်နယ်၊ လားရှိုးမြို့ မဟာဗောဓာရုံကျောင်းတိုက်၌ တိုက်အုပ်ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တကဝိန္ဒာစာရ(ယခု အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ နိုင်ငံတော်သံဃမဟာနာယကအဖွဲ့-ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ)မြို့လယ်ကျောင်းဆရာတော်၏ အာမိသဓမ္မ ထောက်ပံ့မှုကို ရယူနေထိုင်ခဲ့သည်။
စာမေးပွဲများ
(၁၄)နှစ်သားအရွယ်တွင် သာသနာတော် (၂၅၀၀)ပြည့် အထိမ်းအမှတ် ဝိနည်းစာပြန်ပွဲတွင် "ပထမ"ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။  (၁၆)နှစ်သားအရွယ်တွင် အစိုးရပါဠိပထမပြန်စာမေးပွဲတွင် "ပထမငယ်တန်း"ပါဠိဘာသာဖြင့် ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့သည်။ (၁၇)နှစ်သားအရွယ်တွင် အစိုးရပါဠိပထမပြန်စာမေးပွဲတွင် "ပထမလတ်တန်း"ပါဠိဘာသာဖြင့် ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့သည်။
(၁၈)နှစ်သားအရွယ်တွင် အစိုးရပါဠိပထမပြန်စာမေးပွဲတွင် "ပထမကြီးတန်း"ကို ဖြေဆိုအောင်မြင်ပြီး မုံရွာမြို့ သပြေပင်တောရကျောင်း ပါဠိပါမောက္ခသမိတိမှ ကြီးမှူးကျင်းပသော စာမေးပွဲ၌ ပထမအဆင့်ကို ပထမ၊ ဒုတိယအဆင့်ကို ဒုတိယ၊ တတိယအဆင့်ကို ပထမ တို့ဖြင့် အောင်မြင်တော်မူခဲ့သည်။ (၁၉)နှစ်သားအရွယ်တွင် အစိုးရ ဓမ္မာစရိယစာမေးပွဲ သီလက္ခန်နှင့် အဌသာလီနိ(၂)ကျမ်း ပါဠိဘာသာဖြင့် အောင်မြင်တော်မူခဲ့သည်။ (၂၀)နှစ် ရဟန်း(၁)ဝါအရတွင် "ပါရာဇိကဏ်"ကျမ်းကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ကျမ်းရင်းအစိုးရဓမ္မာစရိယတန်း "ပါဠိဘာသာ"ဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သာသနဓဇဓမ္မာစရိယဘွဲ့(ပါဠိဘာသာဖြင့်)ရခဲ့သည်။
ရဟန်း(၂)ဝါအရတွင် စာမျက်နှာ(၇၇၉)ရှိသော ဒီဃနိကာယ်သုတ္တန္တပိဋကကို အာဂုံပြန်ဆိုခဲ့သဖြင့် အရိုးနီထီးဖြူတော်တစ်လက် တံဆိပ်ပါရှိသော သာသနာ့အောင်လံတော်နှင့် "ဒီဃဘာဏက"ဘွဲ့ပုံလက်မှတ် ရရှိခဲ့သည်/ ရဟန်း(၄)ဝါအရတွင်  "မဟာဝဂ္ဂါဒိ"မြန်မာဂုဏ်ထူးကို အောင်မြင်တော်မူခဲ့သဖြင့် "သာသနဓဇသိရီပါဝရ ဓမ္မာစရိယ"ဘွဲ့ ရရှိတော်မူခဲ့သည်။
ဆရာတော်သည် ကနီမြို့နယ်၊ မုံရွာမြို့၊ တပ်ကုန်းမြို့၊ ပခုက္ကူမြို့၊ ရန်ကုန်မြို့၊ မန္တလေး မြို့များရှိ စာသင်တိုက်တို့၌ ပရိယတ္တိ၊ ပဋိပတ္တိစာပေများ သင်ကြားဆည်းပူးတော်မူခဲ့ပြီး သာသနဓဇ သိရီပဝရဓမ္မာစရိယဘွဲ့၊ ဒွိပိဋကကောဝိဒ၊ မူလအာဘိဓမ္မိကဘွဲ့တို့ကို ရရှိ အောင်မြင်တော်မူခဲ့သည်။
သာသနာရေး အားပေးဆောင်ရွက်ခြင်း
ဆရာတော်သည် ရဟန်း (၅)ဝါမှစ၍ ရဟန်း၊ သာမဏေကျောင်းသားများကို ပရိယတ္တိ စာပေများ သင်ကြားပို့ချပေးခြင်း၊ ဝေးလံခေါင်းပါးသော ဒေသများဖြစ်မှ တိုင်းရင်းသား ကလေးသူငယ်များကို မြန်မာစာပေ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာယဉ်ကျေးမှုစာပေများ သင်ကြားပေးခြင်း၊ သိက္ခာတော် (၄၀)မှစ၍ ပဋိပတ္တိရိပ်သာများဖွင့်ကာ လယ်တီဝိပဿနာများ ဟောပြောပြသ ပေးခြင်း၊ ပါဠိရေးနည်းပြောနည်းကျမ်းစာ၊ လယ်တီဝိပဿနာကျမ်းစာ အတွဲ (၁)မှ ကျမ်းစာ ပေါင်း (၃၃)ကျမ်းထိ ရေးသားပြုစုတော်မူခဲ့ခြင်း၊ ရွှေတိဂုံစေတီတော်၊ ကမ္ဘာအေးစေတီတော်၊ စွယ်တော်မြတ်စေတီတော်(ရန်ကုန်)၊ နာဂလိုဏ်ဂူအောင်ချမ်းသာစေတီတော် တို့၏ ‌ဂေါပကအဖွဲ့ ဩဝါဒါစရိယအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၃၅၃-ခုနှစ်မှ ၁၃၇၀-ပြည့်နှစ်အထိ နိုင်ငံတော်သံဃမဟာနာယကအဖွဲ့ တွဲဖက်အကျိုးတော်ဆောင်ဆရာတော်အဖြစ် ဆောင်ရွက် တော်မူခဲ့ပြီး ယနေ့အထိ နိုင်ငံတော်ဩဝါဒါစရိယတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်တော်မူခဲ့သည်။
ဘွဲ့တံဆိပ်တော်များ
ဤသို့လျှင် ဗုဒ္ဓသာသနာတော်အကျိုးကို ထက်သန်သော ဝီရိယတို့ဖြင့် သယ်ပိုး ဆောင်ရွက်တော်မူခြင်း၊ အများပြည်သူရဟန်း ရှင်လူတို့၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုကိုခံယူရရှိ တော်မူခြင်း၊ ပရိယတ္တိ ဝိသာရဒ ပဋိပတ္တိမာမကဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူခြင်း၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ (၃)ပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူခြင်းတို့ကြောင့် ၁၃၅၁- ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်အစိုးရက (*အဂ္ဂမဟာဂန္ထဝါစကပဏ္ဍိတ) ဘွဲ့၊ ၁၃၆၈-ခုနှစ်တွင် (*အဂ္ဂမဟာကမ္မဋ္ဌာနာစရိယ)ဘွဲ့၊ ၁၃၆၀-ပြည့်နှစ်တွင် (*အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ) ဘွဲ့တံဆိပ်တော်တို့ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်ကြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်အတွက် နယ်စပ်နှင့်တောင်တန်း‌ဒေသ လူစွမ်းအားအရင်းအမြစ်များ ဖော်ထုပ်ပေးနိုင်ခဲ့မှု၊ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ကမ္ဘာကသိအောင် စွမ်းဆောင်ပေးနိုင်မှု စသည်တို့အတွက် ၁၅-၅-၂၀၁၅ ရက် နေပြည်တော် တွင် နိုင်ငံတော်သမ္မတဦးသိန်းစိန် မှ နိုင်ငံ့စွမ်းဆောင်ရည်ဆု ဆက်ကပ်လှူဒါန်းခြင်းကို ခံယူတော်မူခဲ့သည်။
လယ်မရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်
လယ်မရွာ (Lelma)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ လယ်မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၇၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လယ်မကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၀ ဦး၊ မ ၆၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဇီးကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဆွမ်းရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
နမ့်ဆွမ်းရွာ (Namsum)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ နမ့်ပန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၀၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ပန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၈၇ ဦး၊ မ ၁၂၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ရှောက်စန်းမြို့
ရှောက်စန်းမြို့ သည် ဟူနန်ပြည်နယ်၊ ရှန်းထန်ခရိုင်ရှိ စီရင်စုအဆင့်ရှိမြို့ဖြစ်ပြီး တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံကိုတည်ထောင်သည့် မော်စီတုန်းမွေးဇာတိမြို့ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၉တရုတ်ကွန်မြူနစ်တော်လှန်ရေးကာလတွင် ရှောက်စန်းမြို့သည် အရေးပါသည့်စခန်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။
နမ့်ဆွမ်းရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှောက်စန်းမြို့
Shaoshan residents have capitalised on their most well-known resident such that the city is also the birthplace of Mao's Family Restaurant, a restaurant chain that has spread to many other cities. On the one hand, driven economy in many rural areas. On the other hand, spreading the Chinese nation's traditional culture and let people know more about Chinese nation's traditional culture.
Mao remains a popular figure in the area.
See: Early Pictures of Mao ZeDong in Shaoshan
ဖော်ပြချက်
လူဦးရေ - မြို့တွင် နေထိုင်သူ ၁၀၀,၀၀၀ ရှိပြီး ၁၆,၀၀၀ မှာ လယ်သမားမဟုတ်သူများဖြစ်ကြသည်။ စုစုပေါင်းမြေအကျယ်မှာ ၂၁၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ(၈၁ စတုရန်းမိုင်)ဖြစ်သည်။
ဘူမိအနေအထား - ဟူနန်ပြည်နယ်အရှေ့အလယ်ပိုင်းတောင်ကုန်းထူထပ်သောဒေသဖြစ်သည်။ တည်နေရာမှာ အရှေ့လောင်ဂျီကျုဒ် - 112 ° 23'52 "-112 ° 38'13"နှင့်မြောက်လတ္တီကျုဒ် 27 ° 51'40 "-28 ° 1'53" ဖြစ်သည်။
Topography: hilly areas. The city's development over the whole territory of the formation, geological structure is complicated. Hills, gurgling streams, red soil segment is connected.
အုပ်ချုပ်ရေး
Shaoshan City administers two towns (镇/鎮) and six rural towns (乡/鄉) including:
Administrative history
Names and administrative levels of Shaoshan:
စံကားတောင်ရွာ၊ လောင်းရှည်
စံကားတောင်ရွာ၊ လောင်းရှည်
လေးအိမ်တန်းရွာ၊ ပါရမီဒေါင့်
လေးအိမ်တန်းရွာ၊ ပါရမီဒေါင့်
မြတ်ငြိမ်း
ပညာရွှေတောင် စာအုပ်တိုက် ကနေ ၂ဝဝ၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလမှာ ပထမ အကြိမ် အဖြစ် ထုတ်ဝေ ခဲ့တဲ့ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီး ဌာန (ရုံးချုပ်) စာတည်း အဖွဲ့က စုဆောင်း ပြုစုတဲ့ ‘နှစ်ဆယ် ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာ များနှင့် စာစု စာရင်း’ စာအုပ်က ” မြတ်ငြိမ်း (၁၉၃၉)” အကြောင်းကို ပြန်လည် ကူးယူ ဖော်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ပွတ်လုံးတိုင်ရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ပွတ်လုံးတိုင်ရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
သပြေစမ်း (မြောက်)ရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
သပြေစမ်း (မြောက်)ရွာ (Thapyaysan(North))သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ သပြေစမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၇၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သပြေစမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၁၆ ဦး၊ မ ၁၁၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။
မြတ်ငြိမ်း
ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ်
မြတ်ငြိမ်းကို မကွေးတိုင်း ရေနံချောင်း မြို့တွင် အဖ ဦးထွန်းငြိမ်း၊ အမိ ဒေါ်မမ တို့က ၁၉၃၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ ၃ ရက်တွင် မွေးဖွားသည်။ မွေးချင်း ငါးယောက်တွင် အငယ်ဆုံး ဖြစ်၍ အမည်ရင်းမှာ ဦးမြင့်ဆွေ ဖြစ်သည်။ ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် စိန်ဂျွန်းဆန်း ယောက်ျားလေး ကျောင်းမှ ဆယ်တန်း အောင်သည်။ ၁၉၇၆ ခုနှစ်တွင် လုပ်သားများ ကောလိပ်မှ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ရသည်။
သပြေစမ်း (မြောက်)ရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြတ်ငြိမ်း
ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ်
ယခင် ဘီအိုစီ၊ နောင် မြန်မာ့ရေနံ၊ ရေနံ ဓာတု ဗေဒနှင့် သဘာဝ ဓာတ်ငွေ့ လုပ်ငန်း ဘဏ္ဍာရေး ဌာနတွင် တာဝန် ထမ်းခဲ့သည်။ ၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် ဌာနခွဲမှူး အဆင့်ဖြင့် အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။ ၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ် ဝန်းကျင်တွင် ငြိမ်းအေး စာပေ ထူထောင်ပြီး စာအုပ် ထုတ်ဝေရေး လုပ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၁ ခုနှစ်က “နှလုံးသားထဲမှာအဖြေရှာ (Susama Tomaro's Follow Your Heart) ” ဖြင့် အမျိုးသားဘာသာပြန်ရသဆု ရှိခဲ့သည်။ ဘာသာပြန်စာအုပ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်ရေးသားခဲ့ရာ ဒေါက်တာရီဇော် ( ဖိလစ်ပိုင်လွတ်လပ်ရေးအာဇာနည် အမျိုးသားခေါင်းဆောင် )၊ ဘဝကိုကြက်ခြေခတ်ခဲ့ရပေမယ့်၊ ဒိန်ခဲပေါင်းချုပ်၊ ဒီဘိုးနိုး ဦးထုပ်ခြောက်လုံး ဖိနပ်ခြောက်ရံ တွေးခေါ်နည်းနှင့် လုပ်ဆောင်နည်း၊ ချမ်းသာဖေဖေ ဆင်းရဲဖေဖေ ချမ်းသာလူငယ် စမတ်လူငယ်၊ အောင်မြေနင်းသူများအကြောင်း၊ မူးပဲစမှထူးကဲဘဝသို့၊ လှမ်းကြည့်မှ၊ အနှစ်ပြည့်၊ အနာဂတ်လက်ဆောင်မွန် စသည့် စာအုပ်များမှာ ဦးမြတ်ငြိမ်း၏ ထင်းရှားသော လက်ရာများဖြစ်သည်။
မိသားစု
ဇနီးဒေါ်သန်းသန်းအေး၊ သမီး မွန်မွန်ရည်ဆွေ၊ သင်းသင်းအေးဆွေ၊ ချိုချိုလွင်ဆွေ တို့နှင့် အတူ ဒဂုံ မြို့သစ် (မြောက်ပိုင်း)၊ (၄ဝ) ရပ်ကွက်တွင် နေထိုင်ကာ ဘာသာပြန် စာအုပ်များ ရေးသားခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး
(၂၀၁၆-ခုနှစ် ဇူလိုင် ၃ ရက်) နံနက် ၁ နာရီ ၅ မိနစ်တွင် ပင်လုံဆေးရုံကြီး၌ လူကြီးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး ကွယ်လွန်ချိန်တွင် အသက် ၇၇-နှစ် ရှိပြီဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:အမျိုးသားစာပေဆုရှင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ကျောင်းကုန်းရွာ (သံတူကြောင်းကွဲ)
ကျောင်းကုန်းရွာ အမည်ရှိသည့် ရွာများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ဝါးရုံစုရွာ၊ ကျုံဒရယ်
ဝါးရုံစုရွာ၊ ကျုံဒရယ်
အရိယသာဝကသုတ်
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။
အကြားအမြင်နှင့် ပြည့်စုံသော အရိယာသာဝကအား ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အနုလုံပဋိလုံဖြစ်ပုံနှင့် ဆက်စပ်၍ သံသယမရှိ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ အနုလောမဒေသနာ, ပဋိလောမ ဒေသနာ အတိုင်း လောကဖြစ်ပုံနှင့် ချုပ်ပုံကို ဉာဏ်ပညာဖြင့် သိမြင်၏။ လောကဖြစ်ပုံ ချုပ်ပုံကို အမှန်အတိုင်းသိသော အရိယာသာဝကကို မှန်ကန်သောအယူနှင့် ပြည့်စုံသူ၊ မှန်ကန်သောဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံသူ၊ ဤသူတော်ကောင်းတရားသို့ ရောက်သူ၊ ဤသူတော်ကောင်းတရားကို မြင်သူ၊ ကျင့်ဆဲ “သေက္ခ”ဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသူ၊ ကျင့်ဆဲ သေက္ခဝိဇ္ဇာနှင့် ပြည့်စုံသူ၊ တရားအယဉ်သို့ ကောင်းစွာရောက်သူ၊ ကိလေသာတို့ကို ဖောက်ခွဲနိုင်သော အရိယာပညာရှိသူ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်တံခါးဝသို့ ရောက်၍ တည်နေသူ-ဟု ဆိုအပ်၏ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ -- အထက်သုတ်အတိုင်းပင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
နဝမသုတ်၌ ဝိညာဏ်က စ၍ ဟောတော်မူသည်။ ဒသမသုတ်၌ အဝိဇ္ဇာက စ၍ ဟောတော်မူသည်-ဟု သုတ် နှစ်သုတ် ထူးခြားကြောင်း အဋ္ဌကထာ/ဋီကာ-တို့၌ ပြဆိုထားပါသည်။
ထရအင်ဂျုံရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ထရအင်ဂျုံရွာ(Htarainjon)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဆွမ်ဖောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၀၄၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်လားရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
နမ့်လားရွာ (Namlar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၄၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၂၁ ဦး၊ မ ၁၂၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ပါရှဲ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ပိုရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
နောင်ပိုရွာ (Nawngpo)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၄၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၇၅ ဦး၊ မ ၄၈၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၄၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။
တရုပ်ပိုင်းရွာ၊ ပါရမီဒေါင့်
တရုပ်ပိုင်းရွာ၊ ပါရမီဒေါင့်
ငတက်ပြား
မြန်မာသက္ကရာဇ် ၇၂၆-ခုတွင် အင်းဝမြို့ကို စတင်တည်ထောင်သူ သတိုးမင်းဖျားလက်ထက်တွင် စစ်ကိုင်း ရေဝန်းရပ်၌ ကျော်စောသော သူခိုးကြီးငတက်ပြားဟူ၍ ရှိ၏။ ၎င်းသူခိုးကြီးသည် အလွန်စွမ်း၍ ညဉ့်အခါ၌ စစ်ကိုင်းဘက်မှနေ၍ လှေဖြင့်ကူးကာ အင်းဝမြို့ မီးသွေးတိုက်တံခါးမှ ဝင်ပြီးသော် ဆင်းရဲသားအိမ်များ မဟုတ်ဘဲ မှူးမတ်၊ သူဌေးသူကြွယ်အိမ်များကိုသာ တက်ပြီးမှ ပစ္စည်းများကို သင့်တန် ရုံခိုး၍ စားသောက်နေထိုင်လေ့ ရှိသည်။ မှူးမတ်စသည်တို့ သိ၍ ဖမ်းဆီးကြသော်လည်း မမိနိုင်ချေ။
တစ်နေ့သော် သူခိုးကြီးငတက်ပြားသည် ဤသို့ ကြုံးဝါး၏။ `ငါ့ကို သတိုးမင်းဖျားရလျှင်သာ သတ်ရအံ့။ မရသော်ကား အဘယ်သူဝံ့အံ့နည်း´ဟုဆို၏။ ထိုစကားကို သတိုးမင်းဖျား ကြားသော် ဥပါယ်တမျဉ်ဖြင့် ဖမ်းအံ့ဟု ညဉ့်အခါ နန်းတော်ကဆင်းခဲ့၍ သူခိုးယောင်ဆောင်ပြီးလျှင် မီးသွေးတိုက်တံခါးမှ ထွက်လျက် ဧရာဝတီမြစ်ဆိပ်က သူခိုးငတက်ပြား အလာကို စောင့်နေလေသည်။ ငတက်ပြားလည်း လာနေကြလမ်းအတိုင်း လာ၍ မီးသွေးတိုက်ဆိပ်နားသို့ ရောက်သော် လှေပေါ်ကနေလျက် `ဟေ့ ကုန်းပေါ်က ဘယ်သူလဲ´ဟုမေးရာ၊ `ငါ ညဉ့်လူဟေ့´ဟု သတိုးမင်းဖျားက ပြန်ပြော၏။
နံနက်တွင် မှူးမတ်တို့ ပစ္စည်းပျောက်သည်ဟု အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်ကြကုန်၏။ သတိုးမင်းဖျားလည်း မှူးမတ်တို့၏ လက်စွပ်စသည်တို့ကို ဝတ်၍ ညီလာခံဝင်လေသည်။ မှူးမတ်တို့လည်း မိမိတို့လက်စွပ်ဟု သိသော်လည်း ဘုရင်ဖြစ်၍ မရိုးမစွပ်ဝံ့၊ တူသည်ဟူ၍သာ လျှောက်ကြကုန်၏။ သတိုးမင်းဖျားက `နင်တို့ သူခိုးငတက်ပြားကို ရအောင်မဖမ်းနိုင်၊ ညဉ့်က ငါဖမ်းမိပြီ၊ မီးသွေးတိုက်တွင် ယူချေ´ဟု စေလိုက်သည်။ ရှေ့တော်သို့ ငတက်ပြားရောက်သော် မင်းကြီးလည်း `နင့်ကို ငါမိပြီ၊ ရဲတင်း၊ ပုဆိန်၊ ဓားလှံ၊ တံကျင် စသည်တို့တွင် အဘယ်ကို အလိုရှိသနည်း´ဟု မေးတော်မူ၏။ ငတက်ပြားလည်း `အရှင်မင်းကြီး ကျွန်ုပ်ကို မိပြီဖြစ်သည်။ အလိုရှိသလို သတ်တော်မူတော့၊ အကျွန်ုပ် အလိုကို လျှောက်ရမည်ဆိုသော် မင်းကြီး မိဖုရား စောဥမ္မာကို အလိုရှိ၏´ဟု ရဲဝံ့ရွှင်ကြည်စွာ လျှောက်ပေသည်။
သတ္တိရှိသူကို နှစ်သက်သော သတိုးမင်းဖျားသည် အမျက်ရှိတော်မမူဘဲ ငတက်ပြား၏ သတ္တိရှိမှုကို ကြိုက်နှစ်သက်သည်က တစ်ကြောင်း၊ ညဉ့်အခါက တစ်ဦးအသက်ကို တစ်ဦး ကယ်ဆယ်တမ်းဟု ကတိရှိသည်ကတစ်ကြောင်း စသည်တို့ကြောင့် မသတ်ဘဲ ကျွေးမွေးထားလေသည်။
သူခိုးကြီးငတက်ပြား၏ ဇနီးသည် အမေဂျမ်း ဖြစ်သည်။
ကုသိုလ်
သူခိုးကြီးငတက်ပြားသည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းမြို့၊ နန်းဦးမြို့သစ်ရပ်ကွက်၊ မင်းဝံတောင်ညွန့် ကုန်းမြင့်အထက်တွင် မရှိခဏစေတီတော် ကို တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းဝမင်းဆက် ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း
ရုံးပင်ကန်ရွာ၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်
ရုံးပင်ကန်ရွာ (Yonepinkan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ စမွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၀၉၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာထက်ရွာ၊ သရက်ချို
ရွာထက်ရွာ၊ သရက်ချို
ဒုတိယအရိယသာဝကသုတ်
အထက်သုတ်အတိုင်းပင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
နဝမသုတ်၌ ဝိညာဏ်က စ၍ ဟောတော်မူသည်။ ဒသမသုတ်၌ အဝိဇ္ဇာက စ၍ ဟောတော်မူသည်-ဟု သုတ် နှစ်သုတ် ထူးခြားကြောင်း အဋ္ဌကထာ/ဋီကာ-တို့၌ ပြဆိုထားပါသည်။
စလူကြီးရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
စလူကြီးရွာ၊ ကျွန်းသာယာ
ကျောင်းကုန်းရွာ၊ ဘိန္ဒော
ကျောင်းကုန်းရွာသည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ တိုက်ကြီးမြို့နယ်၊ ဘိန္ဒောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ပါဝင်သော ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ညောင်ဝိုင်းရွာ၊ ပါရမီဒေါင့်
ညောင်ဝိုင်းရွာ၊ ပါရမီဒေါင့်
ပကင်း (နားလင်း)ရွာ၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်
ပကင်း (နားလင်း)ရွာ (Pakin(Narlin))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်၊ နားလင်း (ပကင်း)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၈၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားလင်း (ပကင်း)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၇၄ ဦး၊ မ ၃၅၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖိုင်မုန်ရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ဖိုင်မုန်ရွာ (Hpaimon)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ နောင်ဆွမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၂၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဆွမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၈၈ ဦး၊ မ ၁၃၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အယ်လ်ပ်တောင်တန်း
အဲ့လပတောင်တန်းသည် ဥရောပတိုက်ရှိ ထင်ရှားသောတောင်တန်းများဖြစ်သည်။ ထိုတောင်တန်း ၏ ဗဟိုချက်တောင်မကြီးသည် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံတွင် တည်ရှိ၍ တောင်စွယ် တောင်တန်းများသည် ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံ၊ အီတလီနိုင်ငံ၊ ဩစတြီးယားနိုင်ငံများ အတွင်းသို့ ထိုးဝင်လျက် ရှိသည်။
အဲ့လပတောင်တန်းများသည် မိုင် ၆၈ဝ ခန့် အလျားရှည်၍၊ အကျယ် ၇၅ မိုင် မှ မိုင် ၁၆ဝ ခန့်အထိ ရှိပြီးလျှင်၊ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံကဲ့သို့ ခပ်ကွေးကွေးတည်ရှိသည်။ အနောက်ဘက် တောင်စွန်းသည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ နီးစမြို့အနီးတွင်တည်ရှိ၍၊ အရှေ့ဘက်တောင်စွန်းသည် အီတလီနိုင်ငံထရိယက်စမြို့အနီးတွင် တည်ရှိသည်။ နီးစမြို့အနီးရှိတောင်တန်းကို မယ်ရီတိုင်း အဲ့လပတောင်ဟူ၍လည်းကောင်း ထရီယက်စမြို့ အနီးရှိ တောင်တန်းကို ဂျူလီယန် အဲ့လပတောင်တန်းဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်သည်။
အနောက်ပိုင်းရှိ အဲ့လပတောင်တန်းများတွင် ပေပေါင်း ၁၅၇၈၄ မြင့်၍ ဥရောတိုက်၌ အမြင့်ဆုံး တောင်ထိပ်ဖြစ်သော မောင့်ဗလန့်တောင်ထိပ်ရှိသည်။ ၄၈၀၈ မီတာ (၁၅၇၇၄ ပေ) မြင့်၍ အီတလီနိုင်ငံ နှင့် ပြင်သစ်နိုင်ငံ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိသည်။ အခြားထင်ရှားသောတောင်ထိပ်များမှာ မင်နင်း တောင်တန်းရှိ မွန်တီရိုစာတောင်ထိပ် (၁၅၂၁၇ ပေ)နှင့် မက်တာဟွန်းတောင်ထိပ် (၁၄၇၈၂ ပေ) တို့ဖြစ် သည်။ ပေ ၁ဝဝဝဝ ကျော်မြင့်သော အခြားတောင်ထိပ်များလည်းရှိသည်။ အင်္ဂလိပ်စာလုံး အဲ့လပ (Alps) သည် လက်တင်စာ ပြင်သစ်စာတို့မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး လက်တင်ဘာသာ အဖြူရောင် (albus) မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ယူဆရသည်။
အဲ့လပတောင်ထိပ်တို့သည် အမြဲလိုပင် ဆီးနှင်းဖုံးလွှမ်း လျက် ရှိကြရာ၊ ရေခဲမြစ်စီးဆင်းသည့် တောင်ထိပ်ပေါင်း ၁၅ဝဝ ခန့်ရှိသည်။ ဥရောပတိုက်ရှိ ထင်ရှားသည့်မြစ်များဖြစ်သော ရိုင်းမြစ်၊ ရုန်းမြစ်၊ ဒန်းညုမြစ်နှင့် ပိုးမြစ်တို့သည် အဲ့လပ တောင်တန်းများ၌ မြစ်ဖျားခံကြသည်။ တောင်ကျရေခဲမြစ်များတွင် မောင့်ဗလန့်တောင်၏ မြောက်ဘက်တောင်စောင်းမှ စီးဆင်းသော မားဒီးဂလေ့ ရေခဲမြစ်သည် အကြီးဆုံးနှင့် အလှပဆုံးရေခဲမြစ်ဖြစ်သည်ဟုဆိုသည်။ အဲ့လပတောင်များပေါ်မှ အရည်ပျော်ကျလာသော ဆီးနှင်းများကြောင့် ရေတံခွန်များစွာရှိရာ၊ ထိုရေတံခွန်များမှ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကိုရရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံရှိ မီးရထားတို့သည် ရေတံခွန်များမှရသော လျှပ်စစ်ဓာတ်ဖြင့် ခုတ်မောင်းသွားလာလျက် ရှိကြသည်။
ဆွစ်အဲ့လပတောင်များတွင်ရှိသော လူဂါနိုအိုင်၊ လူစန်းအိုင်၊ ဂျီနီးဗားအိုင်၊ ဇူးရစ်အိုင်တို့သည် နွေရာသီအပန်းဖြေစခန်းများ တည်ရှိရာ ရေအိုင်ကြီးများဖြစ်ကြသည်။ အီတလီနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၌ရှိသော ကော်မိုအိုင်၊ ဂါဒါအိုင်၊ မက်ဂျိုရီအိုင်တို့သည်လည်း ထင်ရှားသော အပန်းဖြေစခန်းများဖြစ်သည်။
အဲ့လပတောင်တန်းများတွင် နေထိုင်သူတို့သည် များသောအားဖြင့် နွား၊ သိုး၊ ဆိတ်တို့ကို မွေးမြူကြသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းများတွင် လယ်ယာစိုက်ပျိုး၍၊ တောင်စောင်းများတွင် စပျစ်ဥယျာဉ် စိုက်ပျိုးကြသည်။ သို့သော် အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ဧည့်ကြိုလုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ အဲ့လပတောင်တန်းများသည် ရှုခင်း ထူးခြားသာယာလှသောကြောင့် နှစ်စဉ် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ ဧည့်သည်ပေါင်းမြောက်မြားစွာ လာရောက် လည်ပတ်လေ့ ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့်ဧည့်သည်များအတွက် ဟိုတယ်များ၊ တည်းခိုရာအိမ်ဂေဟာများကို ဖွင့်လှစ်ထားကြသည်။ ဧည့်သည်တို့သည် နွေရာသီတွင် တောင်တက်ခြင်း၊ ရေကူးခြင်း၊ လှေလှော်ခြင်း၊ ခြေလျင်ခရီးသွားခြင်း စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဆောင်းရာသီတွင် ရေခဲလျောစီးခြင်း၊ စကိတ်စီးခြင်း၊ ရေခဲပြင် ကစားနည်းများကိုကစားခြင်း တို့ကိုလည်းကောင်း ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။ ထိုတောင်တန်းများတွင် အလယ်ခေတ်က ဆောက်လုပ်ခဲ့သော ရဲတိုက်ဟောင်းများနှင့် ဘုန်းကြီးကျောင်းများကိုလည်း တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ဂရိတ်စိန်ဗားနတ်တောင်ကြားရှိ ဘုန်းကြီးကျောင်းသည် အထူးထင်ရှား၏။ ထိုဘုန်းကြီးကျောင်းကို ၁ဝ ရာစုနှစ်က ဆောက်လုပ်ခဲ့၍ တောင်ပေါ်ဆီးနှင်းထဲတွင် မျက်စိလည်လမ်းမှားသူခရီးသည်တို့ကို ကယ်ဆယ်ရန်အတွက် နာမည်ကျော် စိန်ဗားနတ် ခွေးလိမ်မာများကို ကျောင်း၌မွေးမြူထားကြသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားတောင်တန်းများနှင့် နှိုင်းစာလျှင် အဲ့လပတောင်တန်းများ၌ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး အထူးပင် ကောင်းမွန်သည်။ ထင်ရှားသော တောင်ကြားလမ်းများမှာ ကောလဒါဇာနေးဝါ တောင်ကြားလမ်း၊ ဆင်ပလုန်တောင်ကြားလမ်း၊ မွန့်စနီးတောင်ကြားလမ်း၊ လစ်တဲစိန်ဗားနတ်တောင်ကြားလမ်း၊ ဂရိတ်စိန်ဗားနတ်တောင်ကြားလမ်း၊ စိန်ဂေါ့တတ်တောင် ကြားလမ်း၊ဗရင်းနားတောင်ကြားလမ်းတို့ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက ဂေါ့သစစ်သည်များသည်လည်းကောင်း၊ ဟန္နီဗောနှင့် နပိုလီယန်စသော စစ်ခေါင်းဆောင်တို့သည်လည်းကောင်း ထိုတောင်ကြား လမ်းများကို ဖြတ်ကျော်၍ ရောမနိုင်ငံတွင်းသို့စစ်ချီခဲ့ကြသည်။
ယခုအခါ စိန်ဂေါ့တတ်၊ ဆင်ပလုန်၊ မွန့်စနီး အစရှိသော တောင်ကြားလမ်းများတွင် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများ ဖောက်၍ မီးရထားဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာလျက် ရှိကြသည်။ တောင်စောင်းများတွင် မော်တော်ကားလမ်း၊ လျှပ်စစ်မီးရထားလမ်းများကိုလည်း ဖောက်လုပ်ထားသည်။ အချို့သော တောင်ထိပ်များပေါ်သို့ ကာဗယ်ကြိုးရထားဖြင့်လည်း တက်ရောက်နိုင်ကြသည်။
၁၇၈၆ ခုနှစ်တွင် ဒေါက်တာပက်ကတ်နှင့် လမ်းပြဂျက်ဗားလမတ်ဆိုသူတို့ နှစ်ဦးသည် မောင့်ဗလန့်တောင်ထိပ်သို့ အောင်မြင်စွာတက်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၁၈၁၁ ခုနှစ်တွင် ယန်းဖရောင်း တောင်ထိပ်သို့လည်းကောင်း၊ ၁၈၆၅ ခုနှစ်တွင် မက်တာဟွန်း တောင်ထိပ်သို့လည်းကောင်း တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ အဲ့လပတောင်များပေါ်သို့ စနစ်တကျ တက်ရောက်နိုင်ကြရန် ဆွစ်အယ်လပိုင်း ကလပ်၊ အီတာလျံ အယ်လပိုင်းကလပ်၊ ပြင်သစ်အယ်လပိုင်းကလပ် ဟူ၍တောင်တက်အဖွဲ့များကို ဖွဲ့စည်း တည်ထောင်ထားကြသည်။ တောင်တက်ကျွမ်းကျင်သောလမ်းပြတို့က အဖွဲ့ဝင်များကို ဦးစီးခေါင်းဆောင် ကြရလေသည်။
သဖန်းကုန်းရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်
သဖန်းကုန်းရွာ (Thahpankone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ လယ်မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၇၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လယ်မကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၀ ဦး၊ မ ၆၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဇီးကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျွန်အူဒီရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ဂျွန်အူဒီရွာ(Junaudi)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဆွမ်ဖောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၀၄၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျော်ငြိမ်း
မြန်မာနိုင်ငံရေး နယ်ပယ်၌ ထင်ရှားသည်။ ကိုလိုနီခေတ် မြန်မာနိုင်ငံရေး ကြိုးပမ်းမှုတွင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား သမဂ္ဂခေါင်းဆောင်၊ ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီ ခေါင်းဆောင်၊ ဖဆပလ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး၊ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ လွတ်လပ်ရေးခေတ်ဦး ဖဆပလအစိုးရအဖွဲ့တွင် ပြည်ထဲရေး၊ နိုင်ငံခြားရေး၊ သမဝါယမ၊ စက်မှုလက်မှုဌာနဝန်ကြီး၊ ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ်တာဝန်များကိုလည်း ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ဘဝမှ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်ဘဝတိုင် နိုင်ငံတကာ ဗဟုသုတနှင့် နိုင်ငံရေးစာပေ လေ့လာလိုက်စားရာတွင် ထင်ရှားသည်။ စာအလွန်ဖတ်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။ ကမ္ဘာ့ဗဟုသုတ ဆိုင်ရာ အင်္ဂလိပ်စာအုပ်ပေါင်း ၅၀၀၀ ကျော် ဖတ်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေးလောက၌ ထူးချွန်ထက်မြက်သော အာရှဆိုရှယ်လစ် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားသည်။
အရေးပါ ထင်ရှားသော လုပ်ဆောင်မှုများမှာအကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် (Anti-colonial and Burma Independence Struggle) နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေးနှင့်လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှုများတွင် ဗကသ (ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂ)၊ ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီ (Peoples Revolutionary Party)၊ ဖက်ဆစ်တိုက်ဖျက်ရေး ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေး အဖွဲ့ချုပ် (ဖတပလ)(နောင် ဖတပလ)တို့ကို ခေါင်းဆောင်ပိုင်းမှ ပါဝင်တည်ထောင်ခဲ့သည် လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် (Decolonization) အာရှနှင့် အာဖရိကနိုင်ငံများတွင် ကိုလိုနီစနစ်ဖျက်သိမ်းရေးအတွက် ဘန်ကောက်တွင် ဖွဲ့စည်းသော အရှေ့တောင်အာရှအဖွဲ့ချုပ် (Southeast Asia League)၊ ရန်ကုန်တွင် ဖွဲ့စည်းသော အာရှ ဆိုရှယ်လစ်ညီလာခံ (Asian Socialist Conference)နှင့် ကိုလိုနီဆန့်ကျင်ရေးဗျူရို (Anti-colonial Bureau) တို့ကို ဦးဆောင်ပါဝင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ (State-Building and Nation-Building) အဖြစ် ၁၉၄၇ခု ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ် အခြေခံဥပဒေရေးဆွဲရာတွင်လည်းကောင်း၊ တက်ကြွသောဘက်မလိုက် နိုင်ငံခြားရေးဝါဒ( Active Non-Aligned Foreign Policy)တည်ထောင်ထိန်းသိမ်းရာတွင်လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံတော်စီးပွားရေးမူဝါဒများ(Economic Vision and Policies)၊ စက်မှုနိုင်ငံထူထောင်ရေးဝါဒ(Industrialization Policies)ချမှတ်ခြင်း နှင့် မှန်းသည်ထက်ပိုသောဂျပန်စစ်လျော်ကြေးရရှိရေးကိစ္စများတွင် ဦးဆောင်ပါဝင် ချမှတ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ
၁၉၁၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ၁၉ ရက်နေ့တွင် ပျဉ်းမနားမြို့၌ အဖ ရှေ့နေဦးဖိုးတုတ်၊ အမိ ဒေါ်ဒေါ်သုန်တို့မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။ဒိုက်ဦးမြို့ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်း၊ ၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေး ဥပစာကောလိပ်နှင့် ၁၉၃၃ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် အင်္ဂလိပ်စာ ဂုဏ်ထူးတန်းတွင် တက်ရောက်ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
ကျောင်းသားသမဂ္ဂ နိုင်ငံရေး
၁၉၃၃-၃၄ခုတွင် ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေကြောင့် မန္တလေးကောလိပ်ကို ပိတ်ရန် အာဏာပိုင်များကစီစဉ်ကြသည်။ ထိုအခါ ကိုကျော်ငြိမ်း၊ ကိုသိန်းဖေ(မြင့်)၊ ကိုထွန်းအုံ(နောင်မြူမင်းကြီး)၊ ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေး(နောင်ဝန်ကြီး)၊ ကိုလှမောင်(နောင်သံအမတ်)တို့ ဦးဆောင်ပြီးကျောင်းသားအစည်းအဝေးပွဲများကျင်းပ၍လည်းကောင်း၊ မန္တလေးမြို့လုံးကျွတ်မြို့မိမြို့ဖအစည်းအဝေးများ ကျင်းပ၍လည်းကောင်း ကန့်ကွက်ပွဲများကျင်းပမှုကြောင့် မန္တလေးကောလိပ်ပိတ်ရန် အစီအစဉ်ကိုအာဏာပိုင်များဖက်မှ ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။
သို့နှင့် ကိုကျော်ငြိမ်း၊ ကိုသိန်းဖေ၊ဘကိုခင်မောင်ကလေး၊ ကိုထွန်းအုံ နှင့် ကိုလှမောင်တို့တသိုက်ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံခဲ့ကြရသည်။ ၁၉၃၄ - ၃၅ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အလုပ်အမှုဆောင် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခြင်း ခံရသည်။ ၁၉၃၆ ခုနှစ်၊ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားသပိတ် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂ တည်ထောင်ရာတွင် ဦးဆောင် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၇ တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဘီအေဂုဏ်ထူးတန်း အောင်ခဲ့ပြီး၊ ၁၉၄၁ ခုတွင် ၁၉၃၉ ခုနှစ် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဘီအယ်လ်ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက် အင်္ဂလိပ်လက်အောက်တွင် အကောက်ခွန်ဌာန ရာဖြတ်အဖြစ် အလုပ်ဝင်လုပ်ရင်း၊ နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး၊ လွတ်လပ်ရေး မြေအောက် လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ မြေအောက် တော်လှန်ရေးပါတီဖြစ်သည့် ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီ (Peoples Revolutionary Party) (နောက် ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ)၏ အလုပ်အမှုဆောင်တဦး ဖြစ်သည်။ ပီအာပီ ခေါ် ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီ (Peoples Revolutionary Party) သည် ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ရဲဘော်သုံးကျိပ် စေလွှတ်ရေးအတွက် အဓိကတာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့သောအဖွဲ့ ဖြစ်သည်။
ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး
ဂျပန်ခေတ် ၁၉၄၂ - ၄၃ ခု၊ ဒေါက်တာဘမော်၏ အစိုးရ အဖွဲ့တွင် ဝန်ကြီးအဖွဲ့ (ကက်ဘီနက်) အတွင်းဝန်၊ ရှမ်းပြည်နယ်အတွင်းဝန်နှင့် နိုင်ငံခြားရေး ဌာန ဒု-ဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးကို ဦးဆောင်ရန် ဗမာ့တပ်မတော်၊ ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံနှင့် ကွန်မြူနစ်ပါတီတို့က ဦးဆောင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် ဖက်ဆစ်တိုက်ဖျက်ရေး ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေး အဖွဲ့ချုပ် (ဖတပလ) ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင် ၉ ဦးတွင် တဦးဖြစ်ပြီး၊ ဖတပလ ဗဟိုစစ်ကောင်စီ အဖွဲ့ဝင်တဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး အောင်ပွဲခံပြီးနောက် နိုင်ငံရေးအင်အားစုအသီးသီးကို စုစည်းကာ ဖတပလကို ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်အဖြစ် အမည်ပြောင်းလဲကာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသည့်အခါတွင် တွဲဖက်အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး၊ ဖဆပလမှ ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ထုတ်ပယ်ပြီးနောက် ဖဆပလ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ၁၉၅၆ နှစ်အထိ တာဝန်ယူခဲ့သည်။
၁၉၄၅ ခု၊ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးကာလတွင် ပျဉ်းမနားနယ် နိုင်ငံရေးမှူးနှင့် ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
သပြေစမ်း (တောင်)ရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
သပြေစမ်း (တောင်)ရွာ (Thapyaysan(South))သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ သပြေစမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၇၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သပြေစမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၁၆ ဦး၊ မ ၁၁၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။