cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကွေ့ချောင်းရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အေဆာ အင်ကော်ပိုရေးတစ်
အေဆာ အင်ကော်ပိုရေးတစ် (တရုတ် - 宏碁股份有限公司) (တရုတ်အသံထွက် - ဟုန်ကြီး) သည် ထိုင်ဝမ်အခြေစိုက် နိုင်ငံစုံ ကွန်ပျူတာ နည်းပညာနှင့် အီလက်ထရွန်းနစ် ကော်ပိုရေးရှင်း ဖြစ်ပြီး စားပွဲတင် ကွန်ပျူတာများ (PC)၊ အိပ်ဆောင် ကွန်ပျူတာများ (Notebook or laptop)၊ PDA (personal digital assistants) များ၊ ဆာဗာများ၊ သိုသွင်းပစ္စည်းများ၊ ကွန်ပျူတာ စကရင်များနှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်သည်။ အေဆာမှလည်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၊ အစိုးရအဖွဲ့အစည်းများ၊ ပညာရေးနယ်ပယ်နှင့် တစ်ဦးချင်း အသုံးပြုသူများအတွက် အီး-စီးပွားရေး ဝန်ဆောင်မှုများကို ပံ့ပိုးပေးသည်။ အေဆာ၏ ဗဟိုဌာနချုပ်မှာ ရှင်းပေမြို့ (新北市) (ယခင် ထိုင်ပေခရိုင်) ရှိကျီ (汐止) တွင် တည်ရှိသည်။
ဘောလည်
ဘောလည်
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(ဟင်္သာတ)
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(ဟင်္သာတ) သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ ဟင်္သာတခရိုင်၊ ဟင်္သာတမြို့၏ တောင်ဘက် နတ်မော်ကျေးရွာအနီး ဟင်္သာတ-ပုသိမ် ကားလမ်းဘေးတွင် တည်ရှိသည်။ အကျယ်အဝန်းမှာ ၆၄.၆၄ ဧက ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(ဟင်္သာတ)ကို နည်းပညာအထက်တန်းကျောင်းအဖြစ် ၁၉၇၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၂ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၂၀ ရက်နေ့တွင် အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ အဖြစ် တိုးမြှင့်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၉ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၁၂ ရက်နေ့တွင် အစိုးရနည်းပညာကောလိပ်အဖြစ် တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဧပြီ ၂၀ ရက်နေ့တွင် နည်းပညာတက္ကသိုလ်အဖြစ် ထပ်မံအဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။
သင်တန်းများ
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(ဟင်္သာတ)တွင် သင်ကြားပို့ချလျက်ရှိသော အင်ဂျင်နီယာဘာသာရပ်များမှာ-
လယ်တီစုရွာ၊ သုံးဆက်
လယ်တီစုရွာ၊ သုံးဆက်
မန်ကတ်ရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
မန်ကတ်ရွာ (Mankat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ ထပ်ထိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၇၉၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြိုးခိုဒိုးရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ကြိုးခိုဒိုးရွာ(Kyoekhodoe)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ ခေါပုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၇၇၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကဒေါ့ထွမ်ရှင်ရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
ကဒေါ့ထွမ်ရှင်ရွာ(Kadawthtumshin)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ အင်ခိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၇၈၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလက်ဇန်းဒါး ပုရှ်ကင်
အလက်ဇန်းဒါး ဆာဂျီရေဗစ် ပုရှ်ကင် (Alexander Sergeyevich Pushkin) ( ဇွန်လ ၆ရက်၊ ၁၇၉၉ - ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၀ရက်၊ ၁၈၃၇) သည် ရိုမန်တစ် ခေတ်ကာလ က ရုရှားစာရေးဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အလွန်တော်သော ရုရှားကဗျာဆရာတစ်ဦး နှင့် ခေတ်သစ် ရုရှားစာပေကို တည်ထောင်သူ တစ်ဦး အဖြစ်လည်း အများက မှတ်ယူကြသည်။
မော်စကိုမြို့ရှိ ရုရှား သူကောင်းမျိုးအတွင်း မွေးဖွားခဲ့ပြီး ၁၅ နှစ်သားတွင် ပထမဆုံး ကဗျာကို ရေးသားဖြန့်ချိခဲ့သည်။ အထက်တန်းစား လူငယ်တို့ တက်ရောက်သင်ကြားလေ့ ရှိသော ဇာကိုရီ ဆီလို အင်ပီရီယယ် လိုင်ဆီယမ် ကျောင်းမှ ဘွဲ့ရပြီးချိန်တွင် စာပေနယ်ပယ်တွင် ကောင်းမွန်စွာ နေရာရရှိပြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဇာဘုရင်၏ နိုင်ငံရေး ပုလိပ်များ တင်းကြပ်စွာ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေမှုကြောင့် ထုတ်ဝေဖြန့်ချိမှု မပြုနိုင်သော အချိန်တွင် ပုရှ်ကင်သည် သူ၏ အထင်ရှားဆုံး ပြဇာတ်ဖြစ်သော ဘောရစ် ဂိုဒိုနော့ကို ရေးသားခဲ့သည်။ ကဗျာစာသားနှင့် ရေးသားထားသော ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည် ယူဂျင်း အိုနီဂျင်ကို ၁၈၂၅ နှင့် ၁၈၃၂ ကြားတွင် ရေးသားခဲ့သည်။
သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပတ်သက်လျှင် ဆတ်ဆတ်ထိမခံသူ အဖြစ် နာမည်ဆိုး ထွက်ခဲ့ပြီး ပုရှ်ကင်သည် တစ်ဦးချင်း စိန်ခေါ်ပွဲ ၂၉ ခုတွင် ပါဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ဂျော့ရှ် ချားလ် ဒီ ဟက်ကရင်း ဒီ အန်သေး ဆိုသူသူ နှင့် တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်သော ပွဲတွင် သေလုမျောပါး ဒဏ်ရာ ရခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ ကဗျာဆရာ၏ ဇနီးဖြစ်သူ နာတာလျာ ပုရှ်ကီနာကို မြူဆွယ်ရန် ကြံစည်နေသော ပြင်သစ် စစ်တပ်မှ အရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပုရှ်ကင် အသက် ၃၇ နှစ် အရွယ်တွင် စောစီးစွာ ကွယ်လွန်သွားခြင်းကို ရုရှားစာပေ၏ ကပ်ဆိုက်သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု အဖြစ် မှတ်ယူကြဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သီဟဟနု
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂေါတမဗုဒ္ဓ မိသားစု
တဲသာရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
တဲသာရွာ (Tethar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ မုံရွာမြို့နယ်၊ ဇီးကျွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၉၈၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုံရွာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရိုင်းမင်း
အရိုင်းမင်း (၆၃ နှစ်) သည် မြန်မာ့ရုပ်ရှင် လူကြမ်းသရုပ်ဆောင် ဖြစ်သည်။ သရုပ်ဆောင်လောကဝယ် နှစ် ၄၀ ကျင်လည်ခဲ့သော အရိုင်းမင်းသည် သရုပ်ဆောင်မဖြစ်ခင် ၁၉၇၉ တွင် မြဝတီ-မဲဆောက်၌ လက်ဝှေ့သမားအဖြစ် အသက်မွေးခဲ့သည်။
နိဂုံး
၂၀၂၁ ဇူလိုင် ၂၃ နံနက် ၇ နာရီ ဝါအဝင်တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ သန်လျင်ဘုရားကုန်းရှိ နေအိမ်တွင် အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လပ်မှုကြောင့် အသက် ၆၃ နှစ်ဝယ် အနိစ္စရောက်သည်။ မကွယ်လွန်မီက နှလုံးရောဂါအခံ ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:၂၀၂၁ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:မွေးဖွားခုနှစ် မသိရှိရသူများ
အာဝါသိကဝတ်
မိမိတိုနေမြဲကျောင်း၌ အတော်ကြာကြာနေသော ရဟန်း, သာမဏေကို အာဝါသိက ကျောင်းနေပုဂ္ဂိုလ်ဟု ခေါ်သည်။ ထို အာဝါသိကတို့ ပြုကျင့်အပ်သောဝတ်ကို အာဝါသိကဝတ်ဟု ဆိုသည်။
အာဝါသိကတို့ ပြုကျင့်ရမည့်ဝတ်များ
ကျောင်းနေ အာဝါသိကတို့သည် မိမိထက်ကြီးသော အာဂန္တုက ပုဂ္ဂိုလ်ကြွလာသည်ကို မြင်လျှင်မြင်ခြင်း၊ နေရာခင်းရခြင်း၊ ခြေဆေးရေ, ခြေဆေးအင်းပျဉ်, ခြေပွတ်အိုးခြမ်းတို့ကို အနီးအနား ထားခြင်း၊ ကြွလာသော အာဂန္တမထေရ်ကြီးထံသို့ အထူးလေးစား ရိုသေသောအားဖြင့် မရောက်မီ သွားကြိုဆို၍ ပါလာသော သပိတ် သင်္ကန်းစသော ပစ္စည်းတို့ကို လှမ်းယူရခြင်း၊ ဤ၌ မထေရ်ကြီး မအားလပ်စဉ် ရောက်လာခဲ့အံ့၊ သင်္ကန်းအမှု, နဝကမ္မအမှုတို့ကို ချထားလိုက်ရမည်၊ စေတီယင်ပြင် တံမြက်စည်း လှည်းနေခဲ့လျှင် တံမြက်စည်းချထား၍ ဝတ်ပြု ရမည်၊ ပညာရှိတဲ့ အာဂန္တုကဖြစ်လျှင် စေတီယင်ပြင် တံမြက်စည်း ပြီးအောင် လှည်းပါဦးဟု ဆိုလတ္တံ့၊ ဂိလာနဆေးကို စီစဉ်နေစဉ် ရောက်လာပါက ရောဂါ ပြင်းထန်သော ဂိလာနမဟုတ်မူ ဆေးချထား၍ ဝတ်ကို ဦးပြုလိုက်ရမည်၊ ရောဂါ ပြင်းထန်သော မဟာဂိလာန ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဝတ်-ထမပြုနိုင်သေးပဲ ဆေးတိုက်ခြင်း စသည် ပြုပြီးမှ ဝတ်ပြုရမည်။ ပညာရှိတဲ့အာဂန္တုကဖြစ်ခဲ့လျှင် ဆေးသာပြီးအောင် တိုက်ပါဟုဆိုလတ္တံ့၊ သောက်ရေ အလိုရှိပါသလားဟု မေးမြန်းရခြင်း၊ (ရေဆာနိုင်သော ပင်ပန်းလာမှုစာ အခါကို ကြည့်၍ သောက်ရေများ ဆက်ကပ်လျှင် မေးမြန်းဖွယ်မလို) သောက်ရေ အလိုရှိလျှင် ကိုယ်တိုင်သော်လည်း သောက်ရေကပ်ရသည်၊ သို့မဟုတ် တယောက် ယောက်ကိုသော်လည်း အကပ်ခိုင်းရသည်၊ တကြိမ်ကပ်သောရေကို အကုန် သောက်လိုက်လျှင် ထပ်၍ အလိုရှိပါသေးသလားဟု မေးလျှောက်ရမည်၊ ယပ်လေခပ်ပေးရခြင်း၊ (ယပ်ခပ်ပုံကား ခြေဖမိုး တကြိမ် အလယ်ကိုယ်ပိုင်း တကြိမ် ဦးခေါင်းတကြိမ်ရွေ့၍ ရွေ့၍ ခပ်ရသည်၊ တော်ပါပြီဟု ဆိုခဲ့လျှင် ထိုထက် ဖြည်းဖြည်းသာသာ ခပ်ပေးရသည်။ ဤနည်းဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင် တားမြစ်မှ ယပ်ချထားလိုက်ရမည်။)
အာဂန္တုက မထေရ်ကြီး၏ ခြေတို့ကို ဆေးပေးရခြင်း၊ ဆေးပြီးလျှင် သုတ်ပေးရခြင်း၊ သုတ်ပြီးသောအခါ မိမိဆီရှိက မိမိဆီဖြင့် သုက်လိမ်း ပေးရခြင်း၊ မိမိထံ ဆီမရှိက အာဂန္တုက၏ ဆီဖြင့် သုတ်လိမ်းပေးရခြင်း၊ မိမိ၏ အလိုအစွမ်းဖြင့် ဖိနပ်ကို ဖုံပြောင်အောင် သုတ်လိုက သုတ်ရခြင်း၊ (သုတ်မပေး၍ အပြစ်မရှိ) သုတ်လျှင် ပုဆိုးကြမ်းဖြင့် သုတ်ရခြင်း၊ရှေ့ဦး အခြောက်နှင့်သုတ်၍ နောက်အစိုနှင့် သုတ်ရသည် သုတ်ပြီး ပုဆိုးကြမ်းကို ဖွပ်၍ သင့်တော်ရာ၌ ဖြန့်လှန်းထားရခြင်း၊ အာဂန္ထကမထေရ်ကြီးကို ရှိခိုးရခြင်း၊ ထို ကျောင်းအိပ်ရာ နေရာ၌ သီတင်းသုံးတော်မူပါဟု လျှောက်ထား ညွှန်ပြ ခင်းပေးရခြင်း၊ ထိုကျောင်း ရှေး၌ လူနေဘူး မနေဘူးကိုလည်းကောင်း၊ ဆွမ်းခံထွက်ချိန်ကိုလည်းကေင်း၊ ဆွမ်းမခံ သင့်သော ရပ်ရွာကိုလည်းကောင်း၊ သေက္ခဟုသမုတ်ထားသော အမျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ကျင်ကြီးအိမ် ကျင်ငယ်အိမ် တို့ကိုလည်းကောင်း၊ သောက်သုံးရေကိုလည်းကောင်း၊ လက်ကသုံး တောင်ဝှေးကိုလည်း ကောင်း၊ သံဃာတို့ ကတိကဝတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ထွက်ရာကာလများကိုလည်းကောင်း လျှောက်ကြား ပြောကြားရခြင်း၊ အာဂန္တုကသည် သီတင်းငယ်ဖြစ်အံ့၊ ထိုင်လျက်သာ ဤနေရာ၌ သပိတ်ထား, ဤနေရာထိုင်စသည်ဖြင့် မထေရ်ကြီးအား ပြောသည့်အတိုင်း ပြောကြားရမည်၊ သီတင်းငယ်၍ ရှိမခိုးပဲ ငါ့သျှင် ဝါ-ဘယ်မျှရှိပြီနည်းဟု မေးလျှင် သူ့ဘာသာ ရှိခိုးလတံ့ဖြစ်သောအားဖြင့် ရှိခိုးစေခြင်း ဤမျှထူး၏၊ ဤ ပြောကြားရေး၌ မရောက်ပေါက်ဘူး၍ မသိသူတို့ကိုသာ ပြောကြားရေး ကိစ္စ လို၏။ သိပြီးက ပြုဖွယ် မလို၊ ကျောင်းပေါင်း များစွာ ရှိသော တိုက်ကြီး၌ မိမိတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက်မရောက်လာသော အာဂန္တုကိုကား ဝတ်မပြုပဲ နေခွင့်မရှိ၊ အခြားကျောင်းရောက်လျှင်ကား မပြုပဲ နေလိုက နေနိုင်ဖွယ်ရာရှိသည်။
ကျောင်းဝိုင်းလမ်းကျ၍ ဖြတ်သွားသော တပါးကျောင်းပုဂ္ဂိုလ်အား ခရီးဦး ကြိုဆိုခြင်းစသော အာဝါသိကဝတ် ပြုသင့်သေးသလား?
ပြုဖွယ်မလိုပါ၊ အာဂန္တုကဝတ်ခန်း၌ တိပိဋက ဝိနိစ္ဆယ ကျမ်းမှ ထုတ်ပြသော စကားဖြင့် ထင်ရှားလှပါပြီ။
အာဝါသိက အာဂန္တုကအား ဆွမ်းကျွေးရမည်ဟု ကျမ်းဂန် ရှိပါသလား?
ဝိနည်းတော် ဝတ်အနေဖြင့် မတွေ့ရ၊ မရှိလို့ မကျွေးနိုင်လျှင် အပြစ် မရှိပါ၊ လောက၌ တခြားတရပ်မှ လာသော ဉာတိမိတ္တ ဧည့်သည်တို့ အကျိုးငှါ အထူးအစီစဉ်၍ ထားသော အာဟုနခေါ် အာဂန္တုကဒါနရှိပါသဖြင့် အာဝါသိကများက အာဂန္တုကတို့အား ကျွေးမွေးရေးသည် လောကဝတ် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရပါသည်။
ပါဟုနံ ဝုစ္စတိ ဒိသာ ဝိဒိသတော အာဂတာနံ ပိယမနာပါနံ ဉာတိမိတ္တာနမတ္ထာယ သက္ကာရေန ပဋိယတ္တံ အာဂန္တုကဒါနံ။ (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်-ထာ)
ရေနှင့်ဆီသာ ပေးရေးတွေ့ပါသည်။
ဂိလာန အာဝါသိကပုဂ္ဂိုလ်က ဝတ်မပြုနိုင်၍ မပြုခဲ့လျှင် အပြစ်ရောက်နိုင်သေးသလား?
န-အက္ခရာနှင့် မမြစ်သောဝတ် ၄-ပါးစလုံး၌ ဂိလာနပုဂ္ဂိုလ်အပြစ် မရောက်သည်ကို အောက်ပါ အဋ္ဌကထာထောက်၍ သိရပါသည်။
အဂိလာနေနဟိ သဒ္ဓိဝိဟာရိကေန သဋ္ဌိဝဿေနာပိ သဗ္ဗံ ဥပဇ္ဈာယဝတ္တံ ကာတဗ္ဗံ၊ အနာဒရေန အကရောန္တဿ ဝတ္တဘေဒေ ဒုက္ကဋံ၊ န-ကာရပဋိသံယုတ္တေသု ပန ပဒေသု ဂိလာနဿာပိ ပဋိက္ခိတ္တကိရိယံ ကရောန္တဿ ဒုက္ကဋမေဝ။ (ဟာ-ထာ)
ချစ်ညို (ခင်ဦးမြို့စား)
ဦးချစ်ညိုသည် ကုန်းဘောင်ခေတ် ခင်ဦးမြို့စားဖြစ်သည်။ အလောင်းဘုရားကဲ့သိုပင် လက်ရုံးရည်နှင့်ပြည့်စုံ၏။ ဦးချစ်ညိုသည် ဦးအောင်ဇေယျနှင့် သင့်မြတ်မူ မရှိသောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် မွန်များနှင့် ပူးပေါင်းသွားသော်လည်း အင်းဝပျက်စဉ်က သူသည် အညံ့မခံဘဲ မိမိ ဇာတိချက်ကြွေ ခင်ဦးနယ်သို့ ပြန်ကာ မင်းလောင်းတစ်ဦး အနေဖြင့် တပည့်နောက်လိုက်များ သိမ်းသွင်းနေ၏။
အင်းဝပျက်သောအခါ ဟံသာဝတီသို့ မပါသော မြန်မာအရာရှိ၊ အရာခံ စသည့်တို့သည် အရည်အချင်းရှိမည်ဟုထင်သော မင်းလောင်းတို့ထံတွင် ခိုလှုံကြသည်။ အင်းဝ ကောင်းစားစဉ်က ခင်ဦးစား ဦးလုံသည် နေပြည်တော်၌ မင်းကြီးကျော်စွာ ဟူသောဘွဲ့ နှင့် အမူတော်ထမ်းသည်။ ဇနီး ဒေါ်ဇံကုလားသည် နက္ခတ်ဗေဒင် တတ်မြောက်၏။ သူတို့၌ သား ၃ ယောက်ရှိရာ မောင်ချစ်ညို၊ မောင်ချစ်မြ၊ မောင်ချစ်ဝ၊ တို့ဖြစ်ကြပြီး သားအကြီး မောင်ချစ်ညိုကို အင်းဝဘုရင်ကပင် `လက်ယာပျံချီ´ဘွဲ့ ပေးကာ ခင်ဦးစား ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ဦးချစ်ညိုကား မြင်းစီး၊လှံထိုး၊ ကြိုးပစ် ဟူသော သူရဲကောင်း အတတ်တို့ ၌ ကျွမ်းကျင်၏။ သူ့မိခင် ဒေါ်ဇံကလားက `ငါ့သား၊ မင်းဖြစ်လိုလျှင် မုဆိုးဘိုသား အောင်ဇေယျကို ဦးစွာ သုတ်သင်ရမည်။ အောင်ဇေယျကား ကိန်းခန်းကြီးလှသည်။ အောင်ဇေယျကို စောစော ကပင် မသုတ်သင်နိုင်လျှင် သင့်အဖို့ခက် လိုက်မည်။´ ဟုဆို၏။ တစ်နေ့သော မိခင်မှ အခါကောင်းပေးပြီး ဦးအောင်ဇေယျကို အဖမ်းအယူ ထွက်ရန် သားအား တိုက်တွန်းလေ၏။
ဦးချစ်ညိုလည်း ညီမောင်ချစ်မြကို ခေါ်ပြီး မုဆိုးဘိုရွာဆီသို့ သွားလေ၏။ ထိုနေ့ပင် ဦးအောင်ဇေယျလည်း ဦးချစ်ညိုကို သိမ်းသွင်းရန် မြင်းစီးပြီး ခင်ဦးမြို့ဆီ သို့ ထွက်ခဲ့၏။ လမ်းတွင် သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်မိရာ ဦးချစ်ညိုက ကြိုးကွင်းပစ်ကာ ဦးအောင်ဇေယျ၏ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်လေသည်။ ထိုသို့ ရစ်ပတ် ဆွဲငင်ရာတွင် ဦးအောင်ဇေယျနှင့်တကွ မြင်းလည်းလဲလေသည်။ ဦးအောင်ဇေယျသည် လဲရာ မှထပြီး ကြိုးဓားနှင့် ဖြတ်နေခိုက် ဦးချစ်ညိုက လှံ နှင့် ပစ်သည်။ ထိုလှံကို ဦးအောင်ဇေယျ က ဓားနှင့် ကာသဖြင့် လွဲလေသည်။ ဦးချစ်ညို၏ ညီ ဦးချစ်မြက အစ်ကိုဘက်မှ ကူညီရန် လိုက်လာ၏။ သို့သော် ထန်းပင်ထက်မှ ထန်းသမားက "တစ်ဦးချင်း ရန်ဖြစ်နေသည်ကို ဘာလို့ ကူရမည်လဲ" ဆိုကာ ထန်းပင်မှဆင်း ပြီး ချစ်မြ၏ လည်ပင်းကို ညစ်၏။ ထိုအခါ ချစ်မြက "ကယ်ပါ"ဟုအော် သည်ကို သူ့အစ်ကို ချစ်ညိုက ညီကို ကယ်ရန် ထန်းသမားဆီသို့ ပြေးလာရာ ဦးအောင်ဇေယျလည်း တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် မြင်းစီးကာ အပြင်းဆုတ်ခွာလေသည်။ ခင်ဦးသို့ ချစ်ညိုတို့ပြန်ရောက်သော် မိခင်မှ အကြောင်းစုံ သိရသော် "အောင်ဇေယျကို ယနေ့တွင်မှ မအောင်လျှင် သူ့ကို တစ်ကိုယ်ချင်း မခုခံလေနှင့်"ဟုဆိုကာ မွန်တို့ထံ ခိုဝင်စေခဲ့သည်။
ဟံသာဝတီစစ်သူကြီးဒလပန်းထံ သစ္စာခံပြီး လက်ယာပျံချီဘွဲ့ခံကာ အလောင်းဘုရားနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အလောင်းဘုရား၏ စစ်ပရိယာယ် ကြောင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ အတန်ကြာမှ သားများနှင့်အတူ မွန်အိမ်ရှေ့မင်းထံတွင် ပြန်ခိုလှုံခဲ့သည်။ သို့သော် စစ်သူကြီးဒလပန်းက မယုံကြည်ပဲ အလောင်းဘုရားသစ္စာခံသွားပြီဟု ထင်မြင်ကာ အိမ်ရှေ့မင်းထံမှ တောင်းယူ၍ ကွပ်မျက်ခဲ့သည်
-ALBERT OBEISITION(1935)
ဆော်ရေး (အောက်)ရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
ဆော်ရေး (အောက်)ရွာ (Hsawyay (Lower))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ ရီလုံရီကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၈၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရီလုံရီကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၇၉ ဦး၊ မ ၂၈၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆိုနီယာဂန္ဒီ
ပုံပြင်တိုင်း နိခုံးကောင်းတတ်သည်။ မင်းသမီးလေးလိုလှသည့် မိန်ကလေးတစ်ဦးသည် မင်းသားလေးတစ်ပါးနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ဆုံရသည်။ အခက်အခဲတွေအမျိုးမျိုးကြားမှ လက်တွဲလိုက်ကြသည်။ သားသမီးနှစ်ယောက်ရသည်။ ဇာတ်လမ်းသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဇာတ်သိမ်းရန်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် ၁၉၆၈ ခုနှစ်ခန့်က ဆိုနီယာမာရီနိုဆိုသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်သည် ထက်ဝက်လောက်ပဲ မှန်ခဲ့သည်ဟုဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ အီတလီသူလေးဆိုနီယာသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံသား ထင်ရှားသည့်မျိုးနွယ်အသိုင်းအဝိုင်းမှ ရာဂျစ်ဂန္ဒီဆိုသူနှင့် လက်ထပ်လိုက်သည်။ သူ့နိုင်ငံ သူ့အသိုင်းအဝိုင်း၏ အရိပ်မည်းကြီးက သူမနောက်သို့ပါ လိုက်လံခြောက်လှန့်နေခဲ့သည်။ စိုးရိမ်စိတ်များ သောကများဖြင့် အိပ်မက်ဆိုးများမှ နိုးထရန်ကြိုးစားသော်လည်း ရုန်းထွက်၍မရတော့။
ရာဂျစ်ဂန္ဒီဆိုသူသည် ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်လောက်ကတည်းက အိန္ဒိယနိုင်ငံကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်ခဲ့သည့် မိသားစုကြီး၏ မျိုးနွယ်ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ့အဖိုးသည် ဂျဝါဟာလာနေရူးဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ပထမဦးဆုံးဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်ပြီး သူ့မိခင်ကလည်း ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်ပိုင်း လောက်တွင် နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို လွှဲပြောင်းဆက်ခံနိုင်ခဲ့သည့် အစဉ်အလာကောင်းသော မျိုးနွယ်စုတစ်စုဖြစ်ခဲ့သည်။ ရာဂျစ်ဂန္ဒီကိုယ်တိုင် ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်ပိုင်းတွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာပြီး ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် နောက်ထပ်အာဏာပြန်လည်ရရှိရေးကြိုးပမ်းနေစဉ် လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဆယ်စုတစ်စုခန့်ကြာသွားသည်။ ရာဂျစ်ဂန္ဒီ၏ ကွန်ဂရက်ပါတီက ရာဂျစ်၏ ကျန်ရစ်သူ မုဆိုးမလေး ဆိုနီယာကို နိုင်ငံရေးစင်တင်ရန် အမျိုးမျိုးကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ဆိုနီယာသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံရေးကို စိုးရွံ့သည်။ နောက်ပြီးတော့ သူက နိုင်ငံခြားသူတစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် ကွန်ဂရက်ပါတီသည် သူမကို ပါတီဥက္ကဋ္ဌရာထူးဖြင့်ထားလိုက်သည်။ ပါလီမန်တွင် ကွန်ဂရက်ပါတီနေရာရလာသောအခါ ဆိုနီယာကို ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးအတွက်လက်ခံရန် ဝိုင်းဝန်းတိုက်တွန်းကြသည်။ ဆိုနီယာသည် နိုင်ငံနှင့်လူမျိုးကိုစိုးရွံ့နေသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန်ပါ မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် မျိုးနွယ်၏အရှိန်အဝါအငွေ့အသက်တွေက သူမထံတွင် လွှမ်းမိုးနေဆဲဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူမသည် နိုင်ငံခြားသူတစ်ယောက်။ သူ့ကိုလက်ခံသည်ဆိုခြင်းက သူ့ကို အမှန်တကယ်ယုံကြည်၍ လက်ခံခြင်းဖြစ်ချင်မှဖြစ်မည်။ သို့ဖြစ်ရာ သူမသည် ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးကို ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ အတိုက်အခံတွေက ထိုသို့ငြင်းဆိုလိုက်သဖြင့် သက်ပြင်းတွေ ချလိုက်ကြသည်။ အချို့ကလည်း နေရူး-ဂန္ဒီခေတ်ကုန်တော့မည်လားဟု စိုးရိမ်သောကတွေပွားနေကြသည်။
မြင်မြင်ချင်းပဲချစ်မိတယ်
ဆိုနီယာမာရီနိုကို ၁၉၄၆ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၉ ရက်နေ့ တွင် အီတလီနိုင်ငံ၊ တူရိန်းမြို့ပြင်ရှိ အော်ဘာ့စ်ဆာနိုရွာလေးတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မိသားစုအစဉ်အလာ ရိုမင်ကက်သလစ် ဘာသာဝင်ဖြစ်ပြီး မိဘများဖြစ်ကြသည့် စတက်ဖနိုနှင့် ပေါ်လိုတို့သည် အလုပ်သမားလူတန်းစားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ စတက်ဖနိုသည် အဆောက်အအုံကန်ထရိုက်တာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းအလယ်အလတ်တန်းစားပိုင်ရှင်လေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ပေါ်လိုသည် သမီးသုံးယောက်ဖြင့် အိမ်မှုတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နေရသူဖြစ်သည်။
ဆိုနီယာ အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်တွင် ဖခင်က အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ကင်းဘရစ်ချ်သို့ အင်္ဂလိပ်စာလေ့လာရန် ပို့လိုက်သည်။ သူ့သမီးကြီးဘဝသည် ထိုအချိန်မှစပြီး အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲသွားမည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
၁၉၆၅ ခုနှစ် ဆိုနီယာ အင်္ဂလန်သို့ရောက်ပြီး တစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် အိန္ဒိယသား ရာဂျစ်ဂန္ဒီဆိုသူနှင့်တွေ့ကြသည်။ ရာဂျစ်သည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ကင်းဘရစ်ချ်တက္ကသိုလ်တွင် စက်မှုအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့အတွက် လာရောက်ပညာသင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုနီယာအပြောအရ သူတို့နှစ်ယောက် မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားကြသည်ဟုဆိုသည်။ သုံးနှစ်သုံးမိုးစောင့်စားပြီး ချစ်ရေးဆို လူပျိုလှည့်ပြီးချိန်မှ ရာဂျစ်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် ထင်ရှားပြီး လူသိများသည့်မိသားစုမှဖြစ်ကြောင်း သိလာခဲ့ရသည်။ ဆိုနီယာ၏မိဘများသည် ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့စရိုက်ချင်း မတူညီသဖြင့် သဘောတူရန် အင်တင်တင်ဖြစ်နေကြသည်။ ဆိုနီယာကိုယ်တိုင်ကပင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေသည့် ရာဂျစ်၏မိခင် အင်ဒီယာဂန္ဒီနှင့်တွေ့ရန် ရင်ဖိုထိတ်လန့် နေခဲ့ရသည်။ အင်ဒီယာဂန္ဒီ၏ဖခင် ဂျာဝါဟလာနေရူးသည် ၁၉၄၇ ခုနှစ် အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဗြိတိန်လက်အောက်မှ လွတ်မြောက်ပြီး ကာစတွင် ပထမဦးဆုံး ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အင်ဒီယာဂန္ဒီသည် ဖခင်နှင့်အနီးကပ်နေထိုင်ပြီး ဖခင်ကြီး ကွယ်လွန်ချိန်အထိ နိုင်ငံ့တာဝန်များကို ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် အင်ဒီယာဂန္ဒီသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အရိုက်အရာဖြစ်သော ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးကိုဆက်ခံခဲ့သည်။
အင်ဒီယာဂန္ဒီကိုတွေ့ဆုံရန်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည့် ဆိုနီယာသည် မကြာမီနဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ရင်ဆိုင်ရန် အကြောင်းဖန်လာသည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် ရာဂျစ်နှင့်ဆိုနီယာတို့သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ နယူးဒေလီတွင် အခမ်းအနားမပါ အကျဉ်းရုံးကာ လက်ထပ်လိုက်ကြသည်။ ဆိုနီယာသည် ထိုနေ့က ပန်းရောင်ဆာရီကို ယောက္ခမဖြစ်သူအင်ဒီယာကိုယ်တိုင် ဝတ်ပေးခြင်းခံလိုက်ရသည်။ လက်ထပ်ပြီးနောက် ရာဂျစ်နှင့် ဆိုနီယာတို့သည် ယောက္ခမဖြစ်သူအိမ်သို့ လိုက်သွားကြသည်။ ဆိုနီယာနှင့် အင်ဒီယာတို့၏ဆက်ဆံရေးကား နက်ရှိုင်းသည်ဟုဆိုရမည်။ မကြာမီ ဆိုနီယာသည် အင်ဒီယာ၏အယုံကြည်ရဆုံး ချွေးမဖြစ်လာရုံမျှမက အိမ်တွင်ဩဇာညောင်းသူဖြစ်လာသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ဆိုနီယာကိုယ်တိုင်က ဝတ်နေကျ မီနီစကတ်ကိုချွတ်လိုက်ပြီး ဆာရီကိုစွဲမြဲစွာဝတ်လိုက်ကာ အိန္ဒိယရိုးရာကို လိုက်နာသောကြောင့်ဖြစ်မည်ဟု ယူဆကြသည်။ ထို့ပြင် ဆိုနီယာသည် ဟင်ဒီဘာသာစကားကိုပါ လေ့လာသင်ယူနေသောကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။
နိုင်ငံရေးလောကသို့ဝင်ရန် စိတ်မပါသည့်ရာဂျစ်
ဆိုနီယာတစ်ယောက် ယောက္ခမဖြစ်သူ အင်ဒီယာနှင့် တစ်ပူးတွဲတွဲ ဧည့်ခံပွဲများတက်နေချိန်တွင် ရာဂျစ်သည်နိုင်ငံရေးကိုစိတ်မဝင်စားဘဲ သူထင်ရာလျှောက်လုပ်နေသူဖြစ်သည်။ ကင်းဘရစ်ချ်တက္ကသိုလ်မှထွက်လာပြီးနောက် အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းဆီသို့လည်းခြေဦးမလှည့်။ သူဝါသနာပါသည့် လေယာဉ်မောင်းလုပ်ငန်းကိုလုပ်ရင်း အိန္ဒိယန်းအဲယားလိုင်းတွင် လေယာဉ်မောင်းရာထူးကိုရလာသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ အင်ဒီယာထံမှ နိုင်ငံရေးအမွေကိုဆက်ခံမည့်သူအဖြစ် သတင်းပြေးနေသူမှာ ရာဂျစ်၏ညီဖြစ်သူ ဆန်ဂျေးဖြစ်သည်။
၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်များသည် အင်ဒီယာဂန္ဒီ၏ ဘုန်းမီးနေလတောက်ပနေချိန်ဟုဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ ဆန်ဂျေးသည် ထိုအချိန်တွင် အင်ဒီယာ၏ အဓိကကျသည့် ပေါ်လစီပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံပေးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည်။ ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်တွင် သူသည် ပါလီမန်အတွင်း တရားဝင်နေရာရစပြုလာသည်။ ဆန်ဂျေးတစ်ယောက် အင်ဒီယာနောက်ကိုဆက်ခံ မည့်သူဟူ၍ သတင်းပြေးနေချိန်မှာပင် လေယာဉ်ပျက်ကျပြီး အနိစ္စရောက်သွားရရှာသည်။ နိုင်ငံရေးတွင်အားထားရသည့် သားငယ်ကွယ်လွန်သွားသဖြင့် အင်ဒီယာတစ်ယောက် နိုင်ငံရေး မျိုးဆက်မပြတ်ရေး အတွက် သားကြီးဖြစ်သူ ရာဂျစ်ကိုတောင်းပန်ချဉ်းကပ်ရတော့သည်။ ခင်ပွန်းသည်နိုင်ငံရေးလောက အတွင်းသို့ဝင်ရန် ပထမဦးဆုံး အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်သူမှာ ဆိုနီယာဖြစ်သည်။ သူမစိတ်ထဲတွင် နိုင်ငံရေးဟုဆိုလိုက်သည်နှင့် ဒဏ်ရာအနာတရဖြစ်မည် သို့မဟုတ် အသတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု အလိုလိုကြိုမြင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံရေးသည် အစဉ်အမြဲပေါက်ကွဲလုဆဲဆဲဖြစ်နေသဖြင့် ထိုသို့ စိုးရိမ်ပူပန်နေမိခြင်းလည်းဖြစ်သည်။
လင်မယားနှစ်ယောက် အပြင်းအထန်ဆွေးနွေးငြင်းခုံကြပြီးနောက် ရာဂျစ်တစ်ယောက် လေကြောင်းလိုင်းမှ အလုပ်ထွက်လိုက်သည်။ သို့သော်ဆိုနီယာ့ရင်ထဲတွင် ဘဝင်မကျနိုင်အောင်ဖြစ်နေရသေးသည်။ ခင်ပွန်းသည်၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတတ်နိုင်ဆုံးလိုက်လျောပြီး ဇနီးကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ခံယူသွားမည်ဟုဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် နိုင်ငံရေးလောကအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည့် သူမခင်ပွန်းကို လက်ပိုက်ကာ လိုက်လျော လိုက်ရသည်။ ၁၉၈၁ ခုနှစ်တွင် ရာဂျစ်သည် ပါလီမန်တွင်အနိုင်ရပြီး သူ့ညီဖြစ်သူနေရာတွင် ဆက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဥတာပရာဒက်ရှ်ပြည်နယ်၊ အာမသီခရိုင်၏ကိုယ်စားပြု ပြည်သူ့လွှတ်တော်အမတ်ဖြစ်လာသည်။ ထိုပြည်နယ်သည် မြောက်ပိုင်းအိန္ဒိယတွင်နာမည်ကြီးဒေသတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူဦးရေ သန်း ၁၆၀ ခန့်နေထိုင်သည့် ဒေသကြီးဖြစ်သည်။
မုဆိုးမလေးဆိုနီယာ
၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယတစ်နိုင်ငံလုံးသာမက ဂန္ဒီမိသားစုကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်စရာဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ အင်ဒီယာဂန္ဒီအား သူမ၏ ကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်ကပြန်ပြီး လုပ်ကြံလိုက်သည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံအတွင်းရှိ မူဆလင်၊ ဟိန္ဒူနှင့် ဆစ်ခ်မျိုးနွယ်များကြားတွင် အတော်လေး တင်းမာမှုများ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုနှစ်အစောပိုင်းကပင် ဆစ်ခ်တို့သည် လက်နက်များကို သူတို့အထွတ်အမြတ်ထားရာ ရွှေကျောင်းတော်အတွင်း လျှို့ဝှက်ကာစုဆောင်းထားခဲ့ကြသည်။ အင်ဒီယာဂန္ဒီသည် ဆစ်ခ်တို့အထွတ်အမြတ်ထားရာ ရွှေကျောင်းတော်ကြီးကို ဝင်တိုက်ပြီး လက်နက်များ သိမ်းယူသဖြင့် စစ်သွေးကြွ အမြောက်အမြားကျဆုံးခဲ့ရသည်။ ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဆစ်ခ်တို့သည် အင်ဒီယာဂန္ဒီအပေါ် မကျေမချမ်း ဖြစ်နေကြသည်။ အင်ဒီယာ၏ကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်မှာလည်း ဆစ်ခ်လူမျိုးများဖြစ်ပြီး သူမနေအိမ်အတွင်းမှာပင် လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ် လိုက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အင်ဒီယာဂန္ဒီလုပ်ကြံခံရပြီး နာရီပိုင်းအတွင်းမှာပင် ရာဂျစ်ဂန္ဒီသည် သူ့မိခင်၏နေရာအတွက် ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုခဲ့သည်။
၁၉၉၁ ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် ရာဂျစ်သည် မိသားစု အမည်နှင့် အရှိန်အဝါကိုသုံးပြီး ရွေးကောက်ပွဲအတွက် လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် လူထုစည်းရုံးရေးအတွက် အမြဲလှုပ်ရှားသွားလာရာတွင် အစောင့်အရှောက်များကိုလည်း သိပ်ခေါ်လေ့မရှိပေ။ မိခင်ဖြစ်သူ လုပ်ကြံခံရပြီးကတည်းက ကျည်ကာအင်္ကျီဝတ်ပြီး၊ သက်တော်စောင့်များဖြင့်သွားလာလေ့ရှိသည်။ သူသွားလာသည့်ခရီးတိုင်းတွင် ပြည်သူနှင့်တစ် သားတည်းဖြစ်ရန်နှင့် စည်းရုံးရေးအတွက်ဦးတည်ပြီး သွားလေ့ရှိသည်။ သူသတိတစ်ချက်လစ်ဟင်းသွားမှုသည် သူ့အသက် ပါသွားရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ၁၉၉၁ ခုနှစ်၊ မေလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် အိန္ဒိယတောင်ပိုင်း တမီလ်နာဒူးမြို့၌ လှည့်လည်သွားလာနေရင်း အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် တမီးလ်ကျားအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သီရိလင်္ကာ မြောက်ပိုင်းခွဲထွက်ရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေကြသူများဖြစ်သည်။
ခင်ပွန်းဖြစ်သူ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် ဆိုနီယာ၏ဘဝသည် တစ်စစီကြေလုမတတ်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကွယ်လွန်ပြီး ၆ နှစ်ခန့်တစ်ကိုယ်တည်းဧကစာကျင့်ကာ အထီးကျန်နေထိုင်ခဲ့သည်။ အိမ်ထဲမှအိမ်ပြင်သို့မထွက်၊ သားသမီးများနှင့်သာ အချိန်ကုန်နေခဲ့သည်။ ပြင်ပလောကနှင့် မဆက်ဆံတော့ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးချိန်မှ နှစ်ကြိမ်သာချိုးဖောက်ပြီး လူထုထဲရောက်ခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ်မှာ ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် Rajiv ဆိုသည့်စာအုပ်ထုတ်ဝေသည့်အထိန်းအမှတ်အဖြစ် လူထုထဲရောက်လာသည်။ သူမခင်ပွန်းဖြစ်သူရာဂျစ်၏ လျှပ်တစ်ပြက် ရုပ်ပုံလွှာများဟုဆိုရမည့် မမျှော်လင့်ပဲ သူမနှင့်ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည့်ဇာတ်လမ်းများကို ပြန်လည်ရေးသား တင်ပြထားသည့်စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ရာဂျစ်နှင့် သူမအကြောင်းအပြည့်စုံဆုံးဟုဆိုရမည့် Rajiv's World ဆိုသည့်စာအုပ်ထပ်ထွက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကမ္ဘာအနှံ့ခြေဆန့်ကာ ထူထောင်သွားခဲ့သည့် ရန်ပုံငွေလုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းလုပ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ကွန်ဂရက်ပါတီကိုကယ်တင်ခြင်း
လူတွေကိုရှောင်ဖယ်ကာ ဧကစာကျင့်သုံးနေသည့် ဆိုနီယာအား ကွန်ဂရက်ပါတီမှ သူတို့ပါတီ၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံကြသည်။ ကွန်ဂရက်ပါတီသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် အင်အားကြီးသည့်ပါတီကြီးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အင်ဒီယာဂန္ဒီ ကွယ်လွန်ပြီးသွားကတည်းက အခြေအနေယိမ်းယိုင်စပြုလာသည်။ ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်တွင် ပါတီ၏အရှိန်အဝါနှင့်ဩဇာ အတော်လေး ကျဆင်း လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကွန်ဂရက်ပါတီ၏ အတိုက်အခံပါတီဖြစ်သည့် ဘာရာတီယဂျနတပါတီ (BJP) သည် ရှေ့တန်းသို့ရောက်လာ သည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် ဂန္ဒီဆိုသည့်အမည်က ပြည်သူများစိတ်ထဲတွင် စွဲနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ကွန်ဂရက်ပါတီ ကိုယ်စားလှယ်တို့ကလည်း ဆိုနီရာဂန္ဒီဟူ၍အမည်ခံယူထားသည့် တိုင်းတစ်ပါးသူကို ပွဲထုတ်ပြီး ပါတီကိုပြန်လည် အသက်သွင်းချင်နေကြသည်။ သို့သော်ဆိုနီယာက ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းဆိုလိုက်ပြန်သည်။ ၁၉၉၇ ခုနှစ်သည် ကွန်ဂရက်ပါတီအတွက် သေရေးရှင်ရေးတမျှ အရေးကြီးသည့်ကာလဖြစ်လာ သည်။ သို့ဖြင့် ခင်ပွန်းသည်နှင့် ယောက္ခမဖြစ်သူတို့မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး ပါတီတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားပေးရန် သဘောတူလိုက်လေ သည်။
ဆိုနီယာသည် နိုင်ငံရေးလောကအတွင်းသို့ဝင်သာဝင်လိုက်ရသည် နိုင်ငံရေးနှင့်ပတ်သက်ပြီး အတွေ့အကြုံမရှိ။ ၁၉၉၈ ခုနှစ် ဥပဒေပြုရေးတွင် စတင်လှုပ်ရှားပါဝင်လိုက်သည်။ နိုင်ငံအတွင်း နေရာပေါင်း ၁၄၀ ခန့်၌ ပရိသတ်များကို စည်းရုံးရေးအတွက် မိန့်ခွန်းများပြောကြားပေးရသည်။ ဟိန္ဒီလေသံနှင့် အီတလီသံဝဲဝဲဖြင့် အိန္ဒိယသားတွေကို ဖြည်းဖြည်း မှန်မှန်ပြောကြားကာ စည်းရုံးရရှာသည်။ ပြည်သူတွေ၏အမြင်တွင် ပူဆွေးလွမ်းမောဖွယ်မျက်နှာထားနှင့် မုဆိုးမလေးကိုကြည့်ပြီး သနားနေကြရော့သလားမသိ။ မဲဆန္ဒရှင်တွေကလည်း ကွန်ဂရက်ပါတီ၏ အနာဂတ်အတွက် ဆိုနီယာကိုမဲပေးလျှင်ကောင်းမလား၊ နိုင်ငံ၏အနာဂတ်အတွက် တိုင်းတစ်ပါးသူလက်ထဲ နိုင်ငံကို၀ကွက်အပ် လိုက်လျှင် ကောင်းမလား ဝေဝါးစွာသံသယဖြစ်နေကြဆဲ။ သို့သော် ဆိုနီယာကြောင့် ကွန်ဂရက်ပါတီအနာဂတ်ရောင်နီကတော့ ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။
အတိုက်အခံပါတီများကြားတွင် ဆိုနီယာသည်ပိုပြီးထင်ရှားလာသည်။ အထူးသဖြင့် ဘီဂျေပီပါတီက သူမကိုထိတ်လန့်စရာကောင်းသည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအနေဖြင့် မြင်လာသည်။ အတိုက်အခံတို့က ဆိုနီယာကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏နိုင်ငံရေးနှင့်ပတ်သက်ရန်အကြောင်းမရှိဟု ထောက်ပြ လာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် အီတလီနိုင်ငံတွင်မွေးဖွားပြီး နိုင်ငံခြားသားဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဆိုနီယာသည် ၁၉၈၄ ခုနှစ်ကတည်းက အိန္ဒိယနိုင်ငံသားအဖြစ် ခံယူပြီးဖြစ်သည်ဟုဆိုကြသည်။ ပြည်သူတွေအမြင်က ဆိုနီယာကို ရာဂျစ်နှင့်တွဲပြီး နိုင်ငံသား တစ်ယောက်ကဲ့သို့ရှုမြင်နေကြသော်လည်း အတိုက်အခံများနှင့် ပညာတတ်များက နိုင်ငံခြားသူတစ် ယောက်အနေဖြင့်သာ ရှုမြင်သုံးသပ်ကြသည်။ ရာဂျစ်နှင့်လက်ထပ်ပြီး၊ အိန္ဒိယတွင်နေကာ၊ အိန္ဒိယစာသင်ပြီး၊ အိန္ဒိယသားတွေလိုဝတ်ဆင်နေထိုင်ပြရုံဖြင့် အိန္ဒိယအမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် လက်ခံသူတွေရှိသကဲ့သို့ လက်မခံသူများရှိနေခြင်းကပင် ဆိုနီယာအတွက် စိုးရိမ်စရာအနေအထားဖြစ်သည်။
သို့သော် ၁၉၉၈ ခုနှစ်ရွေးကောက်ပွဲတွင် ကွန်ဂရက်ပါတီသည် ပါလီမန်၌အမတ်နေရာ ၂၈ နေရာရလိုက်သည်။ BJP ပါတီက မဲအပြတ်အသတ်နိုင်သော်လည်း အခြားရှုံးနိမ့်သည့် ပါတီ ၁၇ ပါတီနှင့် ညွန့်ပေါင်းအစိုးရဖွဲ့လိုက်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ၁၉၉၈ ခုနှစ် မတ်လတွင် BJP ပါတီခေါင်းဆောင် Atal Behari Vajpayee သည် ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် အမည်စာရင်း တင်သွင်းခြင်းခံရသည်။ သို့သော်အောင်မြင်မှုသည် ခေတ္တသာ ဖြစ်သည်ဟုဆိုရမည်။ ဗက်ပရီး အစိုးရသည် ၁၉၉၉ ခုနှစ် ဧပြီလအထိ တိုင်းပြည်၏အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ နောက်တစ်နှစ်တွင် ရွေးကောက်ပွဲကိုပြန်လည်ကျင်းပပေးရသည့်အခြေအနေသို့ရောက်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဆိုနီယာသည် ကွန်ဂရက်ပါတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်နေသည်။ လူတွေကလည်းနောက်ထပ်အင်ဒီယာဂန္ဒီဖြစ်လာလေမလား စောင့်ကြည့်အကဲခပ်နေကြသည်။ ထိုအချိန် တွင်နောက်ထပ်လေသံတွေထွက်လာပြန်သည်။ ဆိုနီယာသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံရေးတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခွင့်ရှိ မရှိအငြင်း အခုန်ဖြစ်လာကြသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်ထိုသို့အော်သူများထဲတွင် သူမပါတီ၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်ပိုင်းမှပင် သံသယဖြင့် မေးခွန်းထုတ် သည့်အထဲတွင်ပါလာသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ပါတီကိုမပြိုကွဲစေလိုသဖြင့်ဟုအကြောင်းပြပြီး ဆိုနီယာသည် ပါတီမှ နုတ်ထွက်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ကွန်ဂရက်ပါတီက သူမနုတ်ထွက်လွှာကိုလက်မခံဘဲ၊ သူမကိုတိုက်ခိုက်သည့်ပါတီဝင် များအား ပါတီဝင်အဖြစ်မှထုတ်ပယ်လိုက်သည်။
အောက်တိုဘာလ ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပွဲထပ်မံကျင်းပရာတွင် ဆိုနီယာအား ကွန်ဂရက်ပါတီ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ပါတီက ခွင့်ပြုမည် မပြုမည်ကလည်းမရှင်းလင်းသေးပေ။ ကွန်ဂရက်ပါတီသည် အမတ်နေရာ ၁၁၂ နေရာသာရသဖြင့် အခြေအနေမကောင်းပေ။ BJP ပါတီသည် အမတ် နေရာ ၁၈၂ နေရာရရှိထားသည်။ ဗက်ပရီးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ညွန့်ပေါင်းအစိုးရ ထပ်မံဖွဲ့ရပြန်သည်။ အမျိုးသား ဒီမိုကရက်တစ်တပ်ပေါင်းစုအမည်ဖြင့် BJP ဦးဆောင်သည့် အစိုးရသည် ပါလီမန်အမတ်နေရာ ၅၄၅ နေရာတွင် အမတ် နေရာ ၃၀၀ ကျော်ဖြင့် အစိုးရအဖွဲ့ကိုဦးဆောင်ခွင့်ရသွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဗက်ပရီးသည် အားလုံးနှင့်သင့်မြတ် အောင် စီမံဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် BJP ပါတီကနောက်သက်တမ်း ငါးနှစ်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရရှိသွားခဲ့သည်။
ပါလီမန်တွင် ခင်ပွန်းသည်၏နေရာကိုဆက်ခံခြင်း
ထိုရွေးကောက်ပွဲတွင် ဆိုနီယာသည် ပါလီမန်၌နေရာနှစ် နေရာရခဲ့သည်။ သူမခင်ပွန်း ရာဂျစ်တက်လာခဲ့သည့် အူတာပရာဒက်ရှ်ပြည်နယ် သည်လည်း တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ရွေးကောက်ပွဲဝင်သည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ယောက်သည် အမတ်နေရာနှစ်နေရာအတွက် ပြည်နယ်နှစ်ခုတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရှိပြီး နှစ်နေရာစလုံးတွင် အနိုင်ရရှိပါက ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်းခံရလေသည်။ ဆိုနီယာသည် ထိုအမတ်နေရာ နှစ်နေရာစလုံးတွင် အနိုင်ရရှိခဲ့သဖြင့် သူမခင်ပွန်းသည်ဆက်ခံခဲ့သည့်နေရာကို တိုက်ရိုက်ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
BJP ပါတီအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နိုင်ငံစီးပွားရေးအောင်မြင်တိုးတက်ခဲ့သည်ဟုဆိုရမည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် ဗက်ပရီးသည် စီးပွားရေး ကိုဘက်စုံတိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ပြီး အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် စီးပွားရေးသာမက သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာကဏ္ဍတွင်ပါ တိုးတက်လာသည်။ သို့ရာတွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ သန်းပေါင်းများစွာသော ကျေးလက်ပြည်သူများသည် BJP ပါတီ၏ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအောက်တွင် တိုးတက်သင့်သလောက် တိုးတက်သည်ဟု မဆိုနိုင်သေးပေ။ ၂၀၀၄ ခုနှစ်စာရင်းအင်းများအရ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ လူဦးရေထက်ဝက်ခန့်သည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်ဒေါ်လာ ဝင်ငွေဖြင့်သာ ရပ်တည်နေကြရသေးသည် ဟုဆိုသည်။ သို့သော် ဗက်ပရီးက မဲဆန္ဒရှင်များသည် သူ့နောက်တွင်ရှိနေဆဲဟုယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် နိုင်ငံတော်ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပွဲအတွက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအမည်စာရင်းများတင်သွင်းရန် ကြေညာခဲ့သည်။ သူ့အနေဖြင့် ဆန္ဒခံယူပွဲကို ၆ လခန့်စောပြီး ကျင်းပရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဆိုနီယာသည် ရွေးကောက်ပွဲသို့ ဝင်နွှဲရန်ပြင်ဆင်ရပြန်သည်။ မိုင်ပေါင်း ၄ သောင်းခန့်အားလပေါင်းများစွာခရီးထွက်ကာ ရွေးကောက်ပွဲ အတွက်စည်းရုံးရေးဆင်းခဲ့သည်။ အပူချိန် ၁၀၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်ထဲတွင် ချွေးပြိုက်ပြိုက်ကျကာ အချိန်ကုန်ခံပြီး စည်းရုံးခဲ့ရသည်။ စည်းရုံးရေး ဆင်းစဉ်ကာလအတွင်း ဆိုနီယာသည် ဆာရီအဖြူကိုသာဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ မုဆိုးမများဝတ်ဆင်ရသည့် အထိမ်းအမှတ် ကိုဝတ်ဆင်ပြီး လှည့်လည်ဟောပြောနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံအတွင်းရှိဆင်းရဲသားများနှင့် ဆင်းရဲရခြင်းအကြောင်းများကို ရိုးရိုးနှင့်ရှင်းရှင်း ပြောပြပြီး လိုက်လံ စည်းရုံးခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဗက်ပရီးကို အတိုက်အခံပြုကာ စိန်ခေါ်စည်းရုံးလိုက်ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ ဗက်ပရီးသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးကို မြှင့်တင်နိုင်ရေးအတွက် စွမ်းဆောင်ကြိုးပမ်းခဲ့သည်ဆိုစေ အိန္ဒိယနိုင်ငံအတွင်းရှိ အောက်ခြေဆင်းရဲသားလူများစုမှာ ဆင်းရဲမွဲတေ နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို ဆိုနီယာကအခွင့်ကောင်းယူပြီး တိုက်ကွက်ဆင်လိုက်ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ ဆိုနီယာစည်းရုံးရေးဆင်းရာတွင် စည်းလုံးကြရန်၊ စိတ်ရှည်သည်းခံကြရန်နှင့် အချင်းချင်းချစ်ခင်ကြရန် စည်းရုံးလှုပ်ရှားခဲ့ကြောင်းလည်းတွေ့ရသည်။ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ အတွင်းရှိ အောက်ခြေလူတန်းစား အများစုကို လေပြေလေးထိုးပြီး ဆွဲဆောင်နိုင်သဖြင့် သူမကို လူတိုင်းကချွေးမလေးဟု ချစ်စနိုးခေါ်သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ဧပြီလတွင် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပွဲစတင်ခဲ့သည်။ လူပေါင်းသန်း ၄၀၀ ခန့် မဲရုံများဆီသို့သွားပြီး မဲပေးခဲ့ကြသည်။ မေလတွင် မဲများ ရေတွက်ပြီးစီးခဲ့ရာ အံ့အားသင့်စရာအဖြေတစ်ခုရရှိခဲ့သည်။ ကွန်ဂရက်ပါတီသည် ညွန့်ပေါင်းအဖွဲ့နှင့်အတူ အမတ်နေရာ ၂၇၉ နေရာ ရရှိသည်အထိ အောင်ပွဲဆင်နိုင်ခဲ့သည်။ မဲအရေအတွက် အများစုဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သဖြင့် ကွန်ဂရက်ပါတီသည် ဝန်ကြီးချုပ်အသစ်ကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ရန် အခွင့်အရေးရရှိခဲ့သည်။ အများစုရှေ့ကပြေးနေသူမှာ ဆိုနီယာကလွဲပြီး မည်သူများဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ သို့သော် ကာယကံရှင် ကိုယ်တိုင်က နှုတ်ဆိတ်နေသည်။ ကွန်ဂရက်ပါတီကလည်း သူမကိုသာ ဝန်ကြီးချုပ်တာဝန်ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။ ဆိုနီယာသည် ကွန်ဂရက် ပါတီ၏ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမဟုတ်ပါလော။
စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်၏နိဂုံး
ထိုနှစ် မေလ ၁၇ ရက်နေ့ အင်္ဂါနေ့တွင် ကွန်ဂရက်ပါတီက အစည်းအဝေးထိုင်သည်။ ဆိုနီယာက သူမသည် ကွန်ဂရက်ပါတီမှ နုတ်ထွက်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ရာ အိန္ဒိယ တစ်နိုင်ငံလုံးသာမက တစ်ကမ္ဘာလုံးကပါ ကြက်သေ သေသွားကြသည်။ သူမကိုယ်တိုင်က သူမသည် ဤရာထူးနှင့်မထိုက်တန်ပါဟု ရိုးသားစွာဝန်ခံပြီး နုတ်ထွက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမကို နီးစပ်သူများနှင့် ဩဇာကြီးမားသူများက ပြန်လည်စဉ်း စားပါရန် ပန်ကြားကြသော်လည်း စိတ်ဓာတ်ခိုင်မြဲစွာဖြင့် စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သဖြင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ခေါင်းဆောင်ဘဝကို မခံယူဝံ့ပါဟု ပြန်ကြားလိုက်လေသည်။ အချို့ကလည်း BJP ပါတီ၏တွန်းအားကြောင့် သူမသည် ဤရာထူးကို ငြင်းပယ်ရခြင်းဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲကြသည်။ အတိုက်အခံတွေအားလုံးကလည်း ထိုအချိန်တွင် သူမကို နိုင်ငံခြားသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် တောက်လျှောက်ဖိအားပေး နေသည် ကတော့ အမှန်ဖြစ်သည်။ အချို့ကလည်း သူမနှင့် သားသမီးနှစ်ယောက် အသက်အန္တရာယ်ကိုစိုးရိမ်သောကြောင့် ဤရာထူးကို ငြင်းပယ်ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းကြသည်။ ကျိန်စာသင့်သလိုဖြစ်နေသော ဂန္ဒီမိသားစုအတွက် ဤအချက်သည်လည်း ထည့်သွင်းစဉ်း စားရမည့် အချက်တစ်ချက် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဆိုနီယာကတော့ သူမသည် ပါတီ၏ဘေးသို့ထွက်ထိုင်လိုက်ခြင်းသာလျှင် အိန္ဒိယပြည်သူများနှင့် သူမပါတီအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
ဆိုနီယာသည် ပါတီမှနုတ်ထွက်ကြောင်း ကြေညာပြီးသည်နှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်သူ မန်မိုဟန်ဆင်းကို ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် အမည်စာရင်းတင်သွင်းပြီး အဆိုပြုခဲ့သည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ် မေလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် မန်မိုဟန်ဆင်းသည် ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးကို လက်ခံလိုက်သည်။ ဆိုနီယာသည် နိုင်ငံတော်အကြီး အကဲရာထူးကို လက်မခံသော်လည်း ကွန်ဂရက်ပါတီ၏နောက် ကွယ်တွင် ကြိုးကိုင်သူများတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အများစုကတော့ ဆိုနီယာအား ထိုသို့ရှေ့တန်းထွက်မလာခြင်းကို နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်ကြသည်။
မောင်နှမ (ငယ်)ရွာ၊ မောင်နှမ
မောင်နှမ (ငယ်)ရွာ၊ မောင်နှမ
ရေဆင်းသစ်တောတက္ကသိုလ်
ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးနှင့် သစ်တောရေးရာ ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာန၊ သစ်တော တက္ကသိုလ်သည် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကိုဦးတည်လျက် သစ်တောပညာ သင်ကြားရေးဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တက္ကသိုလ်အဆင့် သစ်တောပညာရပ်များကို (၁၉၂၃)ခုနှစ်မှ စတင်၍ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင် သစ်တောပညာဌာနမှ တာဝန်ယူ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် လက်အောက်ရှိ သစ်တောပညာဌာနမှ မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည့် သစ်တော(သိပ္ပံ) ဘွဲ့ရသူ ဦးရေမှာ (၁၀၀၁) ဦးဖြစ်သည်။ (၁၉၈၅) ခုနှစ်တွင် သစ်တောပညာဌာနကို ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်မှ ရေဆင်းစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ရေဆင်းစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ် လက်အောက်ရှိ သစ်တောပညာဌာနမှ မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည့် သစ်တော(သိပ္ပံ)ဘွဲ့ရသူ ဦးရေမှာ (၁၄၁)ဦး ဖြစ်သည်။ (၁၉၉၂) ခုနှစ်တွင် သစ်တောတက္ကသိုလ်အား သီးခြားတက္ကသိုလ်အဖြစ် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး သစ်တောရေးရာဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာန လက်အောက်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။ (၁၉၉၅) ခုနှစ်တွင် ကျောင်းသူများ စတင်ခေါ်ယူ သင်ကြားခဲ့သည်။ ခေါ်ယူသူ အရေအတွက်၏ (၂၅ %) ဖြင့် ကျောင်းသူ (၁၂)ဦးအား စတင်လက်ခံ သင်ကြားခဲ့သည်။ (၁၉၉၆) ခုနှစ်တွင် ဘွဲ့လွန်သင်တန်းများကို စတင်ဖွင့်လှစ် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ (၂၀၁၂-၂၀၁၃) ပညာသင်နှစ်အထိ သစ်တောတက္ကသိုလ်မှ မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည့် သစ်တော(သိပ္ပံ)ဘွဲ့ရ လူဦးရေမှာ (၉၈၆) ဦးရှိပြီဖြစ်သည်။
တည်နေရာနှင့် အကျယ်အဝန်း
သစ်တောတက္ကသိုလ်သည် နေပြည်တော်၊ ဇေယျာသီရိမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်-မန္တလေး ကားလမ်းမ နှင့် ရေဆင်းစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်တို့၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်ရှိသည်။ အကျယ်အဝန်းမှာ (၁၃၇) ဧက ရှိသည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
သစ်တောတက္ကသိုလ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
စမ်းစမ်းအေး (ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်)
alt=ရှုမ၀ စမ်းစမ်းအေး|thumb|San San Aye အကယ်ဒမီ ရှုမဝ စမ်းစမ်းအေးကို အဖ ဦးအေးနှင့် အမိဒေါ်လှမြင့်တို့က ၁၉၄၅-ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၂၀)ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ ရေကျော်မြို့နယ်၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ မွေးချင်းမောင်နှမ ခြောက်ယောက်ရှိသည့်အနက် ဒုတိယမြောက် သမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
ငယ်စဉ်က တာမွေ အ.ထ.က(၁)ကျောင်းတွင် ဒသမတန်းအထိ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။
ရှုမဝ
ရှုမဝ စမ်းစမ်းအေးသည် ရုပ်ရှင်လောကသို့ မဝင်ရောက်မီ ရဲဆန်းသစ် တီးဝိုင်းတွင် အပျော်တမ်း သီချင်းဆိုသည်။ မြန်မာ့အသံမှ ထုတ်ဝေသော သောတရှင် မဂ္ဂဇင်းတွင် မျက်နှာဖုံးရှင်အဖြစ် ပါဝင်ဖော်ပြခြင်း ခံရသည်။ ယင်းမျက်နှာဖုံး ဓာတ်ပုံကို ဒါရိုက်တာ ရှုမဝဦးကျော်က တွေ့ရှိပြီးနောက် စမ်းစမ်းအေးကို ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရန် ကမ်းလှမ်းသည်။ ၁၉၆၀-ပြည့်နှစ်တွင် ရုပ်ရှင်လောကသို့ စတင်ရောက်ရှိပြီး ဒါရိုက်တာ ရှုမဝဦးကျော် ရိုက်ကူးသော ''ရွှေရင်သိမ်းသစ်"ဇာတ်ကားတွင် ပထမဆုံး သရုပ်ဆောင်ခွင့် ရရှိသည်။ သူမ၏ လက်ဦးဆရာမှာ ဒါရိုက်တာ ရှုမဝဦးကျော်ဖြစ်သည်။
ရွှေရင်သိမ်းသစ် ဇာတ်ကားကို စတင်ရိုက်ကူးပြီးနောက် ချစ်တဲ့သူရဲ့ရင်ခွင်၊ ရင်ဝယ်တသိမ့်သိမ့်၊ လုလင်ငယ်သွေး၊ လေချိုတသွေးသွေး၊ ချွေးကလေးစိုစို ဇာတ်ကားများကို ရုပ်ရှင်မင်းသား မောင်ယဉ်ထွေးနှင့် ရိုက်ကူးရင်း ဖူးစာဆုံကာ အိမ်ထောင်ပြုသည်။ သားတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက် ထွန်းကားသည်။
ရှုမဝစမ်းစမ်းအေး မကွယ်လွန်မီအချိန်အထိ ကားကြီးပေါင်း ၁၀၀ ကျော်နှင့် ဗီဒီယို ဇာတ်ကား ၄၀၀ ကျော်ခန့် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။ အကယ်ဒမီ ရှုမဝ စမ်းစမ်းအေးသည် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများကို ရိုက်ကူးရင်း ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါဖြင့် ၂၀၀၇-ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် အသက် (၆၂)နှစ် ရှိပြီဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ့ ရုပ်ရှင် ထူးချွန်ဆုရှင်များ
ပြုံးချို၊ ဦး
ဦးပြုံးချို(မြန်မာသက္ကရာဇ်၁၂၄ဝ-၁၂၈၉)သည် ဂီတသုတေသီ၊ ဂီတပညာသည်အပေါင်းတို့၏ အားကိုးအားထားရာဖြစ်သော မဟာဂီတပေါင်းချုပ်ကြီးကို ရေးသား စီရင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ မဟာဂီတ ပညာရှင်ကြီးပြုံးချိုသည် အဘဆရာစီ၊ အမိဒေါ်ထွေးတို့၏ သားကြီး ဩရသ ဖြစ်ပါ၏။
မဟာဂီတဦးပြုံးချိုသည် ဂီတလောက၊ ဇာတ်သဘင်လောက တွင်သာမက စာပေလောကတွင်မှာပါ ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။ ဆရာကြီးသည် ဂီတပါရမီ ရင့်သန်သူ ဖြစ်သဖြင့် ၁၁နှစ်သားအရွယ်မှစကာ ဂီတပါရမီ ပြသနိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဆရာကြီး၏ထူးခြားချက်မှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ် ပေါင်းစုံကို စွယ်စုံတတ်မြောက်သူ ဖြစ်သည်။ ပန်းချီ၊ ပန်းပု၊ ပန်းပဲ၊ ဗိသုကာပညာရပ် များသာမက ငွေဒင်္ဂါးအတု သွန်းလုပ်နည်းများကိုပင် လေ့လာသင်ယူတတ်မြောက် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။
ဘဝဖြစ်စဉ်
ဦးပြုံးချိုသည် ငယ်စဉ် ကပင်လျှင် ဂီတ ဘက်တွင် ပါရမီ ရင့်သန်လာခဲ့သည် အလျောက် ၁၁ နှစ်သား အရွယ်တွင် 'စာရေးဆရာ' ကလေး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖြစ်ဟန်ကား သက္ကရာဇ် ၁၂၅၁ ခုနှစ် ဖြစ်သော ထိုအချိန် အခါက မေးရိုက် မေးဝဲ သီချင်း သံများ အလွန် ခေတ်စား၍ နေခိုက် မေးရိုက် မေးဝဲ သီချင်းများ ရေးရာတွင် လူကြီးများ ကပင် လက်ဖျား ခါရ လောက်အောင် ရေးစွမ်း နိုင်သော ကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့်လည်း ၁၆ နှစ်သား ပြည့်မြောက်သော အခါ၌ မူကား ဦးပြုံးချိုသည် သီချင်း အရာနှင့် စောင်းပညာ တို့ကို မင်းပွဲ သဘင်တွင် ထင်ပေါ် ကျော်ကြား လောက်အောင်ပင် တတ်မြောက် ကျွမ်းကျင်၍ နေလေပြီ။
သို့နှင့် ကျိုက်လတ်နယ်၊ ဖျာပုံနယ် တို့သို့ ရောက်ရှိ လာသမျှသော စာရေး ဆရာများ၊ သဘင်သည် များနှင့် ပြုံးချို ကလေး တို့သည် မကြာခဏ ပညာ ပြိုင်ဆိုင် တိုက်ခိုက် ကြရသည်။ အပိုလုံး မပါ စကားလုံး တိုင်းတွင် အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ပြည့်စုံစုံနှင့် ထိမိစွာ ရေးနိုင်သော ပြုံးချို ကလေး ကသာ သာသည်ချည်း များလေသည်။
ဦးပြုံးချိုသည် စာပေ ဘက်တွင်သာ ထူးချွန်သည် မဟုတ်သေး။ အသက်မွေးရာ၊ ဝမ်းကျောင်းရာ ဖြစ်သော ပညာ အရပ်ရပ် တို့၌လည်း သူ မတူအောင် ထူးချွန် တတ်မြောက် ပေသေးသည်။ သို့ ထူးချွန်တတ်မြောက် လာနိုင်ရန် အတွက်လည်း ဆရာကြီး ဦးပြုံးချိုသည် ၁၃ နှစ်သား အရွယ် လောက်မှ စ၍ မိဘတို့နှင့် အတူ မနေဘဲ 'ကိုယ့်ထူး ကိုယ်ချွန်' သဘောမျိုးဖြင့် ကွမ်းခြံကုန်းမြို့နှင့် အခြား မြို့များသို့ သွားရောက် နေထိုင်ကာ၊ ထိုထို ပညာ များကို မနေမနား ကြိုးစား ရှာမှီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဦးပြုံးချိုသည် ပန်းချီကိုလည်း ကောင်းစွာ ရေးတတ်၏။ သူကိုယ်တိုင် ဦးစီး တည်ထောင်သော ဇာတ်ပွဲ များတွင် နန်းတော်ကား၊ မြို့ရိုးကား၊ တောကား၊ တောင်ကား မှန်သမျှ သူကိုယ်တိုင် ပန်းချီဆရာ လုပ်၌ ရေးဆွဲ တပ်ဆင်သော ကားများ ဖြစ်ချေသည်။
ပန်းချီ ပညာ တွင်သာ မဟုတ်သေး။ ပန်းပု၊ ပန်းပဲ အတတ် ကိုလည်း တတ်ကျွမ်းပေသေး၏။ သံထည်များ ပန်းဖောက်သော လုပ်ငန်း ကိုလည်း တတ်စွမ်း ပေသေး၏။ 'အင်ဂျင်နီယာ' ခေါ် ဗိသုကာ အတတ် ကိုလည်း တတ်ကျွမ်း ပေသေး၏။ ဤတွင် ဦးပြုံးချို အသက် အစိတ်ခန့်က နိုင်ငံခြားမှ ရောင်းချသော စလင်ဒါ - တလုံးထိုး မီးသင်္ဘော ကလေးများ၊ သံပတ် သင်္ဘော ကလေးများ မြန်မာပြည်တွင် မပေါ်သေး။ သို့ရာတွင် ဤကဲ့သို့ နမူနာ အဖြစ် ကြည့်ရန် ပစ္စည်း မရှိ ပါဘဲလျက် အလျား လေးပေ၊ ငါးပေ ခန့်ရှိ မီးသင်္ဘော ကလေး တစင်းကို ဦးပြုံးချို တည်ဆောက်ရာ တနေ့သော အခါတွင် ကျိုက်လတ် မြို့သို့ ရောက်ရှိ လာသော အရေးပိုင် မေဂျာ မက္ကဆွဲကို ဦးပြုံးချိုက လက်မှတ် မရကြောင်း၊ သို့ရာတွင် ဧရာဝတီ မီးသင်္ဘောကို မောင်းသော သင်္ဘောကြီး စက်ဝင်း ထဲသို့ ဝင်၍ ကြည့်ခွင့် ပြုသဖြင့် သုံးကြိမ်ခန့် ဝင်ရောက် ကြည့်ရှု ခဲ့ရဖူး သောကြောင့် ယခု ကဲ့သို့သော မီးသင်္ဘော ကလေးကို လုပ်တတ် လာကြောင်းနှင့် ဖြေလျှင် အရေးပိုင် လုပ်သူက နောက်နောင် မလုပ်ရန် အကြောင်း၊ အစိုးရက ဖမ်းနိုင်ကြောင်း ရယ်မော ပြောဆိုကာ ဦးပြုံးချို၏ သင်္ဘောကို ငွေ ၅ဝိ ပေး၍ ဝယ်ယူ သွားဖူးသည်။
ဤမျှသာ မကသေး။ 'ပညာရှာ၊ ပမာ သူဖုန်းစား' ဟူသော ဩဝါဒကို လက်ကိုင် ထားပေသော ဦးပြုံးချိုသည် ကမ်းနားတွင် ငါးသလောက် ပိုက်ထိုး နေသော ခေါ်တော ကုလားထံ ချဉ်းကပ်၍ ပိုက်ကွန် ထိုးတတ် အောင်လည်း သင်ယူသည်။ ယုတ်စွအဆုံး နိုင်ငံတော်အစိုးရက ခွင့်မပြုသည့် ငွေဒင်္ဂါးတု သွန်းလုပ်နည်းကိုပင် လေ့လာ တတ်မြောက် ကျွမ်းကျင်သည်။
ပထမ ကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးခါနီး အင်္ဂလိပ် သက္ကရာဇ် ၁၉၁၇ ခုနှစ်ခန့်တွင် စပါးယိုရွာမှ ဦးဘရှင် ထောင်သော ဇာတ်အဖွဲ့တွင် ဦးပြုံးချိုသည် အုပ်ချုပ်သူ ဇာတ်ဆရာကြီး အဖြစ် လိုက်ပါ ဦးစီး ခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ပညာ့ အလင်း သတင်းစာမှာ အထူး ထင်ပေါ် ကျော်ကြားလျက် ရှိလေသည်။ အယ်ဒီတာဌာနတွင် လယ်တီပဏ္ဍိတ ဦးမောင်ကြီး က ကြီးမှူးလျက်၊ ခေတ်ကာလ စာပေဘက်တွင် ဆရာ ပီမိုးနင်း၊ ဆရာရွှေ၊ လန်ဒန်အတ်ရုပ်ရှင် ဒါရိုက်တာ ဦးပုကြီး၊ သူရိယ ဦးပုကလေး၊ အမ် - ဖိုးချိန် စသည်တို့က တာဝန် ယူလျက် ရှိကြ၏။ တိုက်ရှင်သူဌေး ဖြစ်သော ဦးတင်နှင့် သူဌေးကတော် ဒေါ်ဆင့်တို့မှာ ထိုဆရာများ၏ သစ္စာ၊ သမာဓိ၊ ပညာ စသည်တို့ကြောင့် စီးပွား အလွန်တိုးတက် နေသော အချိန်အခါ ဖြစ်ပေသည်။
သူဌေးကတော် ဒေါ်ဆင့်မှာ ဘာသာရေးကို အထူးတလည်ပင် ကြည်ညို ကိုင်းရှိုင်းသူ ဖြစ်သည့်အလျောက် လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဩဝါဒအရ လိုက်နာ ကျင့်သုံး ပြီးလျှင် သံခိပ်၊ ကုမ္မာရီ အသင်းများ တည်ထောင် ပြုစုသော အသင်း ခေါင်းဆောင် တဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင်လျှင်လည်း ပညာ့အလင်း သတင်းစာတိုက်ပေါ်တွင် နေ့စဉ်လိုလိုပင် ရဟန်း ပညာတတ်၊ လူပညာတတ်များ အမြဲမပြတ် စုဝေးဆွေးနွေးလေ့ ရှိကြသည်။ တနေ့သော် ဆရာတော် ဘုရားကြီးများ စုံညီခိုက် အဘိဓမ္မာ တရား စကားသို့ ရောက်ရှိ သွားလေရာ အယ်ဒီတာ တဦးက ဓမ္မ ဂီတချိုး 'တေးဘုမ္မာ' သီချင်းကို ဆို၍ ပြမိ သဖြင့် ဆရာတော် ဘုရားက "ဟဲ့ - ဒီသီချင်း ဘယ်သူ ရေးတာလဲဟ" ဟု မေးမြန်းတော် မူသည်။ "ကျိုက်လတ်မြို့က ဆရာ ဦးပြုံးချိုပါ ဘုရား" ဟု ပြန်လည် လျှောက်တားလျှင် "ဟဲ့ - ဒီလူကို ရအောင် ခေါ်ပြီး မင်းတို့ သတင်းစာတိုက်မှာ အသုံးပြုကြ။ ဒီလို စွယ်စုံ တတ်တဲ့ လူမျိုး တသောင်းမှာ တယောက် မရှိဘူးဟ" ဟု မိန့်တော် မူလေသည်။
ဤသို့ အားဖြင့် ဦးပြုံးချိုမှာ ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်၍ ပညာ့အလင်း သတင်းစာတိုက်တွင် အယ်ဒီတာ ဖြစ်ရ လေတော့သည်။
ပညာ့အလင်းသတင်းစာတွင် "စိန္တာသက္က" ဟူသော ကလောင်အမည်ဖြင့် အထူး ကျော်ကြား၏။ ထို့နောက် မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာတိုက်သို့ ကူးပြောင်း လုပ်ပြန်သော အခါ ၌လည်း မြန်မာ့ အလင်း သတင်းစာတွင် 'ဖိုးမင်းကျော်'၊ 'အရူးတော် နေဒွန်း' စသော ကလောင် အမည်များဖြင့် အထူး လူကြိုက် များပြန်လေတော့သည်။ ထိုစဉ်အတွင်း 'အောင်ဇေယျတု' ဆေးတိုက်ရှင် ဦးဖိုးဘနှင့် အတူ ကျိုက်ထီးရိုးဘုရားသို့ ဘုရားဖူး သွားခိုက် အပြန်တွင် 'ကျိုက်ထီးရိုး နတ်လမ်းညွှန်' စာအုပ်ငယ်ကို သိမှတ်စရာ အကြောင်းအရာများ အပြင် သောလုံး၊ သောကွက်များ ကိုပါ ဖြည့်စွက် ညှပ်သွင်း ရေးသားရာ ဆရာ ဦးပြုံးချိုတွင် ပို၍ပင် စာဖတ် ပရိသတ် တိုး၍ လာခဲ့သည်။
မြန်မာ့ အလင်းမှ တဖန် သမဝါယမ ဝန်ထောက် ဦးငြိမ်း၏ 'မောရဝတီ သတင်းစာ' တိုက်သို့ ရောက်ရှိ လုပ်ကိုင် ပြန်လေသည်။ ထိုအခါ ထိုပုံနှိပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေသော 'မြန်မာ့ရီဗျူး ဂျာနယ်' ၌လည်း အယ်ဒီတာ တဦးအဖြစ် ကူညီရေးသားပေးရ၏။
ထိုမှ တဖန် 'ဝါဏိဇ္ဇ' ခေါ် သတင်းစာတွင် အယ်ဒီတာ အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခွင့် ရပြန်သည်။ ထို ဝါဏိဇ္ဇသတင်းစာတွင် လုပ်ကိုင်နေဆဲ ရန်ကုန်မြို့အရှေ့ပိုင်း ၅၁ လမ်းတွင် ဖွင့်လှစ် ထားသော အမျိုးသား ပုံနှိပ်တိုက် ပိုင်ရှင် 'နေရှင်နယ်' ဦးမြင့်၏ တိုက်တွန်းချက် အရ 'မဟာ ဂီတ ပေါင်းချုပ်ကြီး' ပြုစု စီရင်၍ ပထမ ဦးဆုံး အကြိမ် ထိုပုံနှိပ်တိုက် မှာပင် အုပ်ရေ ၃,ဝဝဝ စက်တင် ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေသည်။
ပညာ့အလင်းသတင်းစာတွင် “စိန္တာသက္က” ကလောင်အမည် ဖြင့်ရေးသားခဲ့သည်။ ထို.နောက် မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာတိုက် တွင် “မိုးမင်းကျော်” ၊ “အရူးဘော်နေဒွန်း” စသော ကလောင်အမည်များ နှင့်လူကြိုက် များခဲ့သည်။
ဤအတော အတွင်း ရန်ကုန် ယူနီဗာစီတီ တက္ကသိုလ်မှ မြန်မာ ဆရာကြီး ဦးပွား၏ တိုက်တွန်းချက် အရလည်း ဒေဝကုမ္ဘန် ပြဇာတ်ကို သွားရောက် သင်ကြား ပို့ချ ပေးပေ သေးသည်။
ထို့နောက် သူရိယသတင်းစာတိုက်တွင် မြန်မာဘက် ဆိုင်ရာ ပညာရှိ ဦးလွန်း ခေါ် 'သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း' နုတ်ထွက်သွားသည့် နေရာ၌ ဦးပြုံးချို ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်ရပြန်သည်။
ဘဝနိဂုံး
သူရိယ သတင်း စာတိုက်တွင် လုပ်ကိုင် နေစဉ် အတွင်း 'ကစားနည်း အမျိုးမျိုးကျမ်း' နှင့် 'နေဧ၏ လိမ်နည်း အမျိုးမျိုး' ကို ရေးသား ပြီးစီးသည်။ နောက် 'မဟာဂီတတ္ထ ဒီပနီကျမ်း' ကို ကြိုးပမ်း ပြုစု နေခိုက် သက္ကရာဇ် ၁၂၈၉ ခုနှစ် တပို့တွဲလဆန်း ၄ ရက် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ညဉ့် အချိန် ဗိုလ်တထောင် ၆၁ လမ်း အိမ်အမှတ် ၂၅ တွင် အသက်အားဖြင့် ငါးဆယ်ခန့် အရွယ်၌ ဆရာကြီး ဦးပြုံးချို အနိစ္စ ရောက်ရ ရှာလေ သတည်း။ ကွယ်လွန်ချိန်၌ ဇနီးဒေါ်သော်နှင့် သားသမီး (၁၀) ဦး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ရုပ်ကလာပ်ကို ကျိုက်လတ်မြို့သို့ ယူဆောင်၍ ဂူသွင်းသင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။
ကျမ်းကိုး
ကဏ္ဍ:မြန်မာ တေးရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဂီတပညာရှင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ပိုက်တန်းရွာ၊ ရွှေလှေသောင်
ပိုက်တန်းရွာ၊ ရွှေလှေသောင်
အနုပညာ ဦးစီးဌာန
အနုပညာဦးစီးဌာန (Department of Fine Arts) သည် သာသနာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီးဌာနလက်အောက်ရှိ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာဌာနတစ်ခုဖြစ်သည်။
မင်းရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
မင်းရွာ (Min)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ စုန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၅၈၈ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သခွတ်ချောင်းရွာ၊ သခွတ်ချောင်း
သခွတ်ချောင်းရွာ၊ သခွတ်ချောင်း
Asus
ASUSTeK Computer Incorporated (တရုတ် - 華碩電腦股份有限公司) (တရုတ်အသံထွက် - ဟွာဆော့) သည် ထိုင်ဝမ်အခြေစိုက် ကွန်ပျူတာပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်သည့် နိုင်ငံစုံ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထုတ်လုပ်သည့် ပစ္စည်းများမှာ မားသားဘုတ်၊ လက်ပ်တော့ပ်၊ ဆာဗာနှင့် မိုဘိုင်းဖုန်းများ ပါဝင်သည်။ ယင်းကုမ္ပဏီသည် အခြားကုမ္ပဏီများဖြစ်သည့် Apple Inc., Dell, Falcon Northwest နှင့် Hewlett-Packard တို့အတွက် ကွန်ပျူတာ အတွင်းပိုင်း ပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်ပေးသည်။ ၂၀၁၄ စစ်တမ်းအရ Asus သည် ငါးခုမြောက် အကြီးမားဆုံး PC ထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လဗရော့ကထောင်ရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
လဗရော့ကထောင်ရွာ(Labayawtkahtaung)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ အင်ခိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၇၈၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုန်းကုန်းရွာ၊ သိန်ကုန်း
အုန်းကုန်းရွာ၊ သိန်ကုန်း
သံဘိုရွာသစ်ရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
သံဘိုရွာသစ်ရွာ (Thanboywarthit)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ သံဘိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၉၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သံဘိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၆၂ ဦး၊ မ ၅၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော်နာပါဒိုးရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ကော်နာပါဒိုးရွာ(Kawnarpardoe)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ ခေါပုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၇၆၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှင်တောက်ထိန်ဘုရား
ရှင်တောက်ထိန်ဘုရား သည် ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံမြို့နယ်၊ ကမြောကင်းရွာတွင် တည်ရှိသည်။ ယခုလက်ရှိကာလတွင် ရှင်တောက်ထိန်ဘုရားသည် စေတီဖြစ်၏။ သို့သော် စင်စစ်အားဖြင့် ထိုစေတီ၏ အရှေဘက်သိမ်အတွင်းရှိ တစ်ဝဂူရှိ ရုပ်ပွားတော်သည်သာ "ရှင်တောက်ထိန်ဘုရား" ဖြစ်သည်။
အုပ်ဖို
အုပ်ဖို
ကိုးကား
အုပ်ဖို
ချမ်းသာရဘုရား(မန္တလေး)
မန္တလေးမြို့တွင် တန်ခိုးကြီးဘုရား အများအပြားရှိသည့်အထဲတွင် ဆုတောင်းပြည့် ချမ်းသာရဘုရားလည်း တစ်ဆူအပါအဝင် ဖြစ်သည်။
ဂျီပြောက်
ဂျီပြောက်(G spot)ဆိုသည်မှာ ယောနိအတွင်းဖက်သုံးလက်မခန့်တွင် အပေါ်ဖက်နံရံရှိ နေရာတစ်ခုကိုဆိုလိုသည်။ လိင်ဆက်ဆံရန်နှုးနှပ်စဉ် ယင်းနေရာအား လက်ဖြင့်အသာဖိပေးပါက အမျိုးသမီးအဖို့ မလိင်စေ့ကိုဆွပေးသည်နှင့်မတူသော ထူးကဲသောအရသာကိုခံစားရသည်ဟုဆိုကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံရှာဖွေရခက်ခဲတတ်သည်။ ဂျီပြောက်ကိုရှာဖွေရန်မှာ ယောနိအတွင်းအားလက်ညှိုးသို့မဟုတ်လက်ခလယ်သွင်းပြီးနောက်အပေါ်ဖက်နံရံအားစမ်းကြည့်ရမည်။ ရေစိုနေသည့် အမွေးပွအရုပ်ကိုစမ်းမိသကဲ့သို့ခံစားရချိန်တွင် ဂျီပြောက်ကိုစမ်းသပ်မိပြီဖြစ်သည်။
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မိတ္ထီလာ)
သင်ကြားရေးဌာနများ
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မိတ္ထီလာ)တွင် အောက်ပါသင်ကြားရေးဌာနများ ပါရှိသည်။
အာနန္ဒာဘုရား(မန္တလေး)
မန္တလေးမြို့ တောင်ပြင်၊ မဟာမုနိဘုရား အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ထူးခြားသော ပုံစံတော်ဖြင့် အာနန္ဒာဘုရား တည်ရှိတော်လမူသည်။ ဘုရား၏ အတွင်း လေးမျက်နှာတို့၌ တစ်ဆယ့်ရှစ်တောင် ပမာဏရှိ မြတ်စွာဘုရား ရပ်တော်မူ လေးဆူတို့ကို တမျက်နှာလျှင် တစ်ဆူကျစီ ပူဇော်ထားသည်။ ဘုရား၏ အရှေ့မျက်နှာ လိုဏ်ပေါက်မှ စ၍ ကကုသန်ဘုရား၊ ကောဏဂုံဘုရား၊ ကဿပဘုရား၊ ဂေါတမဘုရား စသော ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ပွင့်တော်မူပြီး ဘုရားလေးဆူကို အများပြည်သူတို့ ဖူးမြော်နိုင်ရန် ရည်သန်၍ တည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သိမ်နီကြီးဘုရား
အာနန္ဒာဘုရားသည် တည်တော်မူစက သိမ်သမုတ်ထားသော သိမ်ဘုရားကြီး ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်ကာလက အင်္ဂတေအချောမကိုင်ဘဲ အုတ်ရိုးအနီအတိုင်း ကာလရှည်ကြာစွာ ထားသောကြောင့် သိမ်နီကြီးဘုရားဟူ၍ တွင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သိမ်နီကြီးပျောက်ပြီး အာနန္ဒာဘုရားဘွဲ့တော်ဖြင့် ပြည်သူအများ ကိုးကွယ်လျက် ရှိသည်။ အာနန္ဒာဘုရားအတွင်း လိုဏ်၌ရှိသော ရပ်တော်မူ ရုပ်ပွားတော် လေးဆူကို အုတ်အင်္ဂတေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အမရပူရ​ခေတ် လက်ရာဖြစ်သည်။
မိဖုရားကြီးကောင်းမှု
အာနန္ဒာဘုရားသည် အမရပူရ ပထမမြို့တည် နန်းတည် ဘိုးတော်ဗဒုံမင်းတရားကြီး၏ ယင်းတော်မြို့စားမိဖုရား တည်ထားပူဇော်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အမရပူရ စတုတ္ထနန်းစံ ပုဂံမင်း၏ နှမတော် ဖြူးမြို့စားက ထပ်မံပြုပြင်ခဲ့သည်။
ဦးခန္တီ ပြုပြင်
မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၇၉-ခုနှစ်မှစ၍ မန္တလေးတောင် ရသေ့ကြီးဦးခန္တီ ကြီူမှူး၍ တိုင်းသူပြည်သား ရှင်လူအများတို့ စုပေါင်းပြုပြင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှ စ၍ သိမ်နီကြီးဘုရားမဟုတ်တော့ဘဲ အင်္ဂတေကိုင်ပြီး ထုံးသင်္ကန်းကပ်ခဲ့ရာ ယခုတွေ့မြင် ဖူးတွေ့ရသော အခြေအနေသို့ ရောက်လာသည်။ ထို့အပြင် ပြာဿဒ်တန်ဆောင်းနှင့် အာရုံခံများလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ လွတ်လပ်ရေးခေတ်တွင် ဘုရားကြီးတိုက် သံဃာတော်များကရသေ့ကြီး ဦးခန္တီလက်မှ လွှဲပြောင်းယူ၍ ယနေ့အချိန်ထိ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်တော်မူခဲ့ကြသည်။ အာနန္ဒာဘုရားဆောင်းတန်းသည် ဘုရားကြီးအရှေ့စောင်းတန်းအရောက် ဆက်သွယ်ထားပြီး စောင်းတန်းအတွင်း နိဗ္ဗာန်ကုန်လုပ်ကိုင်ရောင်းချသူများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။ ဆိုင်ခန်းများမှ ရရှိသော ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို ဘုရားအတွက် အသုံးပြုသည်။
ဂမိကဝတ်
ခရီးသွားမည့် ရဟန်း, သာမဏေတို့ကို ဂမိက-ပုဂ္ဂိုလ်တို့ဟုခေါ်သည်။ ထိုဂမိက-ပုဂ္ဂိုလ်တို့ ပြုရာသောဝတ်ကို ဂမိကဝတ်ဟု ဆိုရသည်။
ဂမိကပုဂ္ဂိုလ်တို့ ပြုရမည့် ဝတ်များ
ခရီးသွားမည့်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် သစ်ဘဏ္ဍာ, မြေဘဏ္ဍာတို့ကို မီးတင်းကုပ်၌ဖြစ်စေ၊ လုံခြုံရာတခုခု၌ဖြစ်စေ၊ သိုမှီးထားခဲ့ရခြင်း၊ တံခါးမ, လေသာ တံခါးတို့ကိုပိတ်ရခြင်း၊ ကျောင်းကိုကြည့်ရှုလိုက်ပါ၊ တပည့်တော်ဘယ်ကို သွားဦးမည်ဟု ပန်ကြား၍ ဖဲသွားရခြင်း၊ ပန်ကြားရာ၌ ရဟန်းမရှိလျှင် သာမဏေ၊ သာမဏေ မရှိလျှင် အာရာမ်စောင့်တို့ကို ပန်ကြားရမည်၊ ပန်ကြားစရာ မရှိခဲ့လျှင် ကျောင်းတိုက် လေးခု၌ ညောင်စောင်းထား၍ အပေါ်၌ထပ်ပြီးညောင်စောင်းအင်းပျဉ် အဆင့်ဆင့်တင်၍ ကျောင်းအိပ်ရာများ စုပုံထားလျက် သစ်ဘဏ္ဍာ, မြေဘဏ္ဍာတို့ကို သိမ်းဆည်းခြင်းကို ပြု၍ တံခါးမလေသာတံခါးတို့ကို ပိတ်ပြီး ဖဲသွားခြင်း၊ ကျောင်း မိုး မလုံခဲ့သော် စွမ်းနိုင်လျှင် မိုးရခြင်း၊ မိုးစရာ သက်ကယ် စသည်ရှိခဲ့လျှင် ဝိနည်းနှင့် လျော်အောင် ကြောင့်ကြပြုရခြင်း၊ မိမိ ကြောင့်ကြကြောင့် မိုးလုံလျှင် ကောင်း၏၊ မလုံလျှင် ကျောက်ဂူလိုဏ်စသည်တို့၌ ကျောက် တုံးခံပြီး ရှေးနည်းအတူ သိုမှီး၍ တံခါးများပိတ်၍ ဖဲသွားရခြင်း၊ ကျောင်း၌ ဘယ်နည်းနှင့်မျှ မိုးမစိုအောင် မထားနိုင်လျှင် ရွာသို့ ဆောင်နိုင်ပါက ဆောင်ထားရခြင်း၊ မဆောင်နိုင်လျှင် ဆောင်ထားဖို့ ကြောင့်ကြပြု, ကြောင့်ကြပြုသော်လည်း မစွမ်းနိုင်ခဲ့အံ့၊ မိုးမလုံသော ကျောင်း၌ထားခဲ့လျှင် အပေါ်မှဆွေး၍ကျသော ပစ္စည်းတို့ကြောင့်အင်္ဂါတို့ ပျက်စီးမည်ဖြစ်၍ လွင်တီးခေါင်၌ ကျောက်တုံးလေးခုခံ၍ ရှေးနည်း အတိုင်း သိုမှီးသိမ်းဆည်း၍ မြက်သစ်ပင်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းပြီး ဖဲသွား ရာသည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှု ဥပဒေ
မကြာခဏဆိုသလို စစ်ပွဲ၏ဥပဒေသများဟု ရည်ညွှန်းခဲ့လေ့ရှိသည့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှု ဆိုင်ရာဥပဒေ (IHL)၊ စစ်ပွဲ၏ဥပဒေသများနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၊ သို့မဟုတ် လက်နက်ကိုင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်း ပဋိပက္ခများဆိုင်ရာ ဥပဒေသများ၊ “ဂျီနီဗာသဘောတူညီချက်များနှင့် ဟိတ်ဂ်သဘောတူညီချက်များ၊ နောက်ဆက်တွဲ သဘောတူစာချုပ်များ၊ အမှုဆိုင်ရာ ဥပဒေနှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဓလေ့ထုံးတမ်းဥပဒေ”တို့ စုပေါင်းပါဝင်သည့် ဥပဒေစာစုဖြစ်သည်။ စစ်မက်ပြိုင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်သည့်နိုင်ငံများ၊ ကြားနေနိုင်ငံများနှင့် စစ်တိုက်ခြင်းတို့တွင် ပါဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည့် လူတစ်ဦးချင်းစီတို့ ၎င်းတို့အချင်းချင်းနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ ထုံးစံအားဖြင့် အရပ်သားများဟု ဆိုလိုသည့် အကာအကွယ်ပေးထားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့်သော်လည်းကောင်း သက်ဆိုင်သော ကျင့်ထုံးနှင့် တာဝန်များကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။
ဥပဒေမှာ လျော်ကန်သော သဘောတူစာချုပ်များဖြင့် စည်းကမ်းကန့်သတ်ထားသည့် နိုင်ငံများအတွက် အမိန့်အာဏာဖြင့် ထုတ်ဆင့်ပြဋ္ဌာန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသော စာဖြင့်ရေးသားထားခြင်းမရှိသည့် စစ်ပွဲ၏ဓလေ့ထုံးတမ်း စည်းကမ်းများလည်းရှိသည်။ ယင်းတို့အနက်အများအပြားကို နျူရင်ဘတ်ဂ် စစ်ခုံရုံး၌ စူးစမ်းရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယင်းတို့ကို တိုးချဲ့ခြင်းအားဖြင့်၊ အမြဲတမ်းမဟုတ်သော တပ်ဖွဲ့များနှင့် လက်မှတ်ထိုး သဘောတူခြင်း မပြုထားသော နိုင်ငံများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ထုံးအပေါ် ခွင့်ပြုထားသော အခွင့်အရေးများနှင့် တားမြစ်ခြင်းများကိုပါ ဤအမိန့်အာဏာများက အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုထားသည်။