cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
စိတ်ပညာ
သင်ယူခြင်း
လူများမှာ တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့မဟုတ်၊ အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ် သောအခါ သင်ယူရသောအကြောင်းကို သဘောပေါက်၍၊ ပိုမို လျင်မြန်စွာ သင်ယူနိုင်သည်။ ဝင်္ဂပါထဲတွင် ထည့်သွင်းထား သော ကြွက်သည် အထက်နည်းအတိုင်းပြုလုပ်တတ်သော်လည်း လူတစ်ဦးသည် ဝင်္ဂပါထဲတွင် ရောက်နေလျှင်၊ ထိုသူသည် စိတ်ထဲ၌ စကားလုံးများကိုဖွဲ့၍ ဆင်ခြင်စဉ်းစားလျက် ထွက် ပေါက်ကိုရှာကာ ထွက်မြောက်ရန် သင်ယူတတ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များ၌လည်း သဘောပေါက်သင်ယူခြင်းမျိုးဖြစ် နိုင်သည်။ ဤသဘောပေါက်သင်ယူမှုကို စိတ်ပညာရှင်ကားလား သည် စုံစမ်းခဲ့ဖူး၏။ ထိုစုံစမ်းချက်မှာ ဤသို့တည်း။ မျောက်ဝံ များကို လှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် ထည့်သွင်းပြီးလျှင်၊ ငှက် ပျောသီးကို မျောက်ဝံမမှီနိုင်သော အမိုးတွင် ချိတ်ဆွဲသည်။ လှောင်အိမ်ကြီး၏ တစ်နေရာတွင် သေတ္တာတစ်ခုကို ချထား၏။ မျောက်ဝံများသည် ငှက်ပျောသီးကို ရရန် ခုန်ပေါက်၍ အမျိုး မျိုးကြိုးစားကြ၏။ သို့သော် အထမမြောက်ချေ။ ထိုအခါ အချို့ မျောက်ဝံများသည် သေတ္တာကို ငှက်ပျောသီးအောက်သို့ ရွေ့ပြီး လျှင်၊ ငှက်ပျောသီးကို ခုန်ပေါက်ဆွဲငင်၍ ယူလေသည်။ ဤ အခြင်းအရာအရ၊ ထိုမျောက်ဝံများသည် သေတ္တာနှင့် ငှက်ပျော သီးတို့ တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ဆက်သွယ်ခြင်းကို သဘောပေါက် ကြောင်း ထင်ရှား၏။ သဘောပေါက်သောအခါ ရုတ်ခြည်းသင် ယူခြင်း တိုးတက်လေသည်။ အကြောင်းဆက် သင်ယူခြင်းနှင့် အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်သင်ယူခြင်းများမှာ တစ်ဖြည်းဖြည်းသာ တိုးတက်စေလေသည်။
မှတ်မိခြင်းနှင့် မမှတ်မိခြင်း
သင်ယူခြင်း၌ မှတ်မိခြင်းပါဝင်၏။ မှတ်မိခြင်း၌ အပိုင်း ၄ ပိုင်းရှိသည်။ မှတ်မိရန်အစ၌ (၁) သင်ယူရ၏။ သင်ယူ သောအရာကို မပျောက်ပျက်စေရန်၊ (၂) လက်ခံထားရ၏။ လက်ခံထားသည်ကို (၃) သတိရ၍၊ (၄) မှတ်မိရသည်။ သတိ ရခြင်းနှင့် မှတ်မိခြင်း ခွဲခြားရန်ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သတိရ သော်လည်း၊ မှတ်မိခြင်းမရှိတတ်ချေ။ လင်္ကာပုဒ်ကို သတိရ၍ ရွတ်ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ မည်သည့်လင်္ကာ၊ မည်သူရေးသည်တို့ကို မမှတ်မိတတ်ချေ။ မှတ်မိခြင်းသည် သတိရခြင်းထက်လွယ်ကူ ပေသည်။ လူတစ်ယောက်ကို မှတ်မိငြားလည်း၊ ထိုသူ၏နာမည် ကို သတိမရတတ်ချေ။
မမှတ်မိခြင်းသည် ပဓာနအကြောင်း ၂ ခုကြောင့်ဖြစ် သည်။ (၁) အချိန်ကြာရှည်၍ မမှတ်မိခြင်းနှင့် (၂) တားဆီး ခြင်း တစ်ခုခုကြောင့် မမှတ်မိခြင်းဖြစ်တတ်သည်။ လေ့ကျင့်မှု များနှင့် တွေ့ဆုံကြုံခဲ့ခြင်းများကို သာမန်အားဖြင့် သတိမရနိုင် သော်လည်း၊ စိတ်ညိ|ု့ခြင်းဖြင့် ပြန်လည်သတိရနိုင်သည်။ ( စိတ်ညိ|ု့ပညာ။)
လေ့ကျင့်ခြင်းတစ်ခုခုကို ပြုပြီးနောက် အခြား တစ်ခုကိုဆက်၍ လေ့ကျင့်လျှင်၊ ပထမလေ့ကျင့်ခြင်းကို ပိုမို မမှတ်မိနိုင်တော့ချေ။ လေ့ကျင့်ခြင်းကိုပြုပြီးနောက် နားနေလျှင်၊ ပိုမို သတိရတတ်သည်။ စိတ်ပညာရှင် ဖရွိုက်က မမှတ်မိခြင်း သည် မမှတ်မိချင်သော စိတ်ကြောင့်ဟုဆို၏။ လူတစ်ဦးတစ် ယောက်၏နာမည်ကို မမှတ်မိခြင်းသည် ထိုသူကို မလိုလား သောစိတ်က သိစိတ်မှပယ်ခြင်းကြောင့်ဟုဆို၏။ အချို့မမှတ်မိ ခြင်းများမှာ ဤနည်းအတိုင်းဖြစ်သည်ကို မငြင်းဆိုနိုင်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ ကြောက်ခြင်း၊ စိုးရိမ်ခြင်း၊ စိတ်မငြိမ်သက်ခြင်း စသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် မမှတ်မိခြင်းဖြစ်တတ်သည်။
ကောင်းစွာမှတ်မိစေရန် စာကျက်နည်း
မှတ်ဉာဏ်ကောင်းရန်နည်းလမ်းမှာ သင်ယူရာတွင် နည်း လမ်းကောင်းကို လိုက်နာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းကောင်း မှာ စာကိုကျက်သောအခါ (၁) သင်ယူလိုစိတ်ရှိရမည်။ သို့မှ သာ စိတ်မပျံ့လွင့်ဘဲ၊ ကျက်မှတ်ရန်စာကို စူးစိုက်အာရုံပြု၍ လေ့လာပေမည်။ (၂) စာကျက်သောအခါ တစ်ချိန်တည်းမှတ်မိ ရန်ကြိုးစားမည့်အစား တစ်ချိန်စီ ခွဲ၍သင်ယူလေ့ကျင့်ရမည်။ စာကျက်သောအခါ တစ်နေ့လျှင် နာရီဝက်မျှ၊ ခြောက်ရက်ခွဲ၍ ကျက်မှတ်ခြင်းသည် တစ်နေ့တည်းတွင် တစ်ထိုင်တည်း သုံး နာရီကျက်မှတ်ခြင်းထက် ပိုမို မှတ်မိနိုင်သည်။ (၃) သင်ယူရာ တွင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထုတ်ဖော်ရွတ်ဆိုရန် ကြိုးစားရမည်၊ ဘာသာစကားတစ်ခုကို ကျက်မှတ်ရာတွင် ထိုဘာသာစကားကို ပြောဆိုခြင်းသည် ကျက်မှတ်သောစကားများကို မှတ်မိစေသည်။ (၄) ကျက်မှတ်ရသောစာကို တစ်ခုလုံးဖတ်၍ သဘောပေါက် အောင်ပြုလုပ်ပြီးလျှင်၊ တစ်ခုလုံးကို ခြုံ၍လေ့လာခြင်းသည် စာကိုပိုင်း၍ လေ့လာခြင်းထက်ပိုမိုမှတ်မိစေသည်။ ဤအချက် များကို လိုက်နာလျှင် ကောင်းစွာမှတ်မိစေနိုင်သည်။
စဉ်းစားခြင်း
ထွေရာစိတ်ကူးခြင်း၊ စိတ်ကွန့်မြူးခြင်း၊ ဆင်ခြင်ခြင်းတို့ မှာ စဉ်းစားခြင်းအမျိုးမျိုးဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များသည် ဆင်ခြင် နိုင်သော သတ္တဝါများဖြစ်လေသလောဟု စစ်ဆေးကြည့်ကြပါစို့။ စိတ်ပညာစုံစမ်းချက်အရ မျောက်ဝံများသည် ဆက်သွယ်ခြင်းကို သိမြင်ခြင်းဖြင့် အခက်အခဲများကို ဖြေရှင်းတတ်ကြောင်း ဖော်ပြ ခဲ့ပြီ။ အချို့တိရစ္ဆာန်တို့သည် အမှတ်အသားကို စဉ်းစားနိုင်ကြ သည်။ ဤအချက်နှစ်ရပ်ကို ထောက်ရှုခြင်းဖြင့်၊ တိရစ္ဆာန်တို့၏ ဆင်ခြင်မှုသည် လူတို့၏ ဆင်ခြင်ပုံနှင့်ထပ်တူ ထပ်မျှဖြစ်၏ဟု ဆိုရန်ခဲယဉ်း သော်လည်း၊ သူတို့၏ သဘာဝနှင့် လျော်စွာ ဆင်ခြင်တတ်သော သဘောရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ဆင်ခြင်ခြင်းသည် အခက်အခဲတစ်ခုကို ဖြေရှင်းရန်ရည် ရွယ်ချက်ရှိသော စဉ်းစားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ ဖြေရှင်းရန် စဉ်းစားခြင်း၌ အစီအစဉ်ရှိခြင်း၊ ပြဿနာနှင့် သက်ဆိုင်သော ပညတ်များ ရွေးချယ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ စိတ်ပညာရှင်ဒျူးဝီး က ဆင်ခြင်ခြင်း၌ အဆင့် ၅ ဆင့်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
အာရုံသိခြင်း
စဉ်းစားခြင်းသည် အာရုံသိခြင်းပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရှု၍ အခက်အခဲတွေ့သော အခါ ဆင်ခြင်ခြင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးအဖြေ မှန်မမှန် စိစစ်ရာ၌လည်း ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ရသည်။ အာရုံသိခြင်း မှာ အာရုံခံစားမှုနှင့် ခြားနားသည်။ အာရုံသိခြင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့ အာရုံများကို အသုံးပြုရသည်မှန်သော်လည်း၊ အတိတ်ကာလ အတွေ့အကြုံများ၊ စိတ်ကူးရုပ်များနှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကာလ စိတ်သဘော ထားများပါဝင်ပေသည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုသော် အာရုံသိခြင်းသည် အာရုံခံစားမှုကို အဓိပ္ပာယ်ဖော် ယူခြင်းဖြစ် သည်။ ဥဒါဟရုဏ်အားဖြင့် သရက်သီးဟူသော ဝတ္ထုပစ္စည်း တစ်ခုကို အာရုံဖြင့် မြင်ရာတွင်၊ သရက်သီးဟု သိခြင်းသည် အရောင်၊ အနံ့၊ အရသာ စသည့်အာရုံများ စုပေါင်းထားခြင်း ထက် ပိုမိုကြီးကျယ်လေသည်။
အမြင်မှားခြင်း
အကယ်စင်စစ် မလှုပ်ရှားသော်လည်း လှုပ်ရှားသည် ကိုမြင်ခြင်း၊ အရှည်တူညီသောမျဉ်းများကို မတူညီဟု မြင်ခြင်း၊ မျဉ်းဖြောင့်ကို မျဉ်းကောက်ဟုမြင်ခြင်း စသည်တို့မှာ အမြင်မှား ခြင်းများဖြစ်သည်။ ဤအခြင်းအရာများကို လူတိုင်းအမြင်မှား တတ်ရကား၊ ယင်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွေ့အကြုံပေါ်၌ မတည်ကြောင်း ယူဆရသည်။ အချို့မှာ အတိတ်ကာလ အတွေ့ အကြုံကြောင့်ဖြစ်သည်။ စစ်အတွင်းတွင် ငှက်သတ္တဝါကို လေယာဉ်ပျံဟု အမြင်မှားခြင်းသည် အတွေ့အကြုံကိုမှီ၍ စိတ် စောနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ အမြင်မှားမှုကို ဆင်ခြင်သော်၊ အာရုံအားဖြင့်သိခြင်းသည် အာရုံများပေါ်တွင်သာမက အခြား အကြောင်းများပေါ်တွင်လည်း တည်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။
လူတစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးခြားနားခြင်း
အထက်တွင် လူတိုင်းဖြစ်တတ်သော အခြင်းအရာများကို ဖော်ပြခဲ့ပြီ။ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြုအမူနှင့် သိခြင်းဟူသော အကြောင်းများရှိသော်လည်း၊ ခြားနားခြင်းလည်းရှိသည်။ အသိ ဉာာဏ်သည်၎င်း၊ စွမ်းရည်သည်၎င်း၊ ကိုယ်ရည် ကိုယ်သွေးသည် ၎င်း၊ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီကြပေ။ စိတ်ပညာဆရာတို့ သည် ဉာာဏ်စွမ်းရည်စစ်ဆေးလွှာများ ဖန်တီး၍ များစွာအသုံးပြု လျက်ရှိလေသည်။ စစ်ဆေးလွှာများကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် လူတစ်ယောက်၏ ဉာာဏ်ဖျတ်လတ်မှုနှင့် သင်ယူစွမ်းရည်ကို ပြသနိုင်ပေသည်။ စွမ်းရည်ထူးများကို စစ်ဆေးရာ၌ အတော် အတန်တိကျစွာ တိုင်းတာနိုင်ပေသည်။ လူငယ်တစ်ယောက်အား သင့်လျော်သောလုပ်ငန်းသို့ လမ်းညွှန်ခြင်း၊ အလုပ်သမားတစ် ယောက်အား သက်ဆိုင်ရာအလုပ်နှင့် သင့်လျော်သည်ကိုဖော် ပြခြင်း၊ တာဝန်ဝတ္တရားများတွင် ထူးချွန်စွာဆောင်ရွက်နိုင်သူ ကို ရွေးချယ်ခြင်း၊ စက်မှုလက်မှုနှင့် လက်နက်ကိုင်တပ်များ အတွက် သင့်လျော်သူတို့အား ရွေးချယ်ခြင်းများ၌ စစ်ဆေးလွှာ တို့ကို အသုံးချကြ၏။
ကိုယ်ရည်သွေးကိုလည်း စိတ်ပညာဆရာများက စုံစမ်းကြ သည်။ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး မေးခွန်းလွှာများဖြင့် ကိုယ်ရည် ကိုယ်သွေးအခြေအနေကို အသင့်အတင့် ဖော်ထုတ်စေနိုင်၏။ စိတ်အခြေအနေကို ပြင်ပအမူအရာ ဖြင့် စုံစမ်းနည်းများလည်း အသုံးပြုကြသည်။ အများသိကျွမ်းသော နည်းတစ်ခုမှာ ရိုရှပ် ဆိုသူ တည်ထွင်သော မင်စက်စစ်ဆေးနည်းဖြစ်သည်။ လူ တစ်ဦး တစ်ယောက်ကို အကဲဖြတ်ရာတွင် အသိဉာာဏ်စစ်ဆေး လွှာ၊ စွမ်းရည်စစ်ဆေးလွှာ၊ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် အကျင့် စာရိတ္တများကို အကဲဖြတ်ချက်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ လေ့လာရ ပေသည်။
လူ၏ ဆက်ဆံရေးအပြုအမူ
ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြုအမူသည် လူများနှင့် ဆက်ဆံပြုမူခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်က အစုအဝေးတွင်ပါဝင်သော အနေဖြင့် ပြုမူခြင်းသည် တစ်ဦးတည်းပြုမူခြင်းနှင့် ကွာခြား သည်။ အစုအဝေး၏ ညွှန်ခြင်းသည် လူ၏အပြုအမူကို ပြောင်း လဲစေသည်။ လူအုပ်တွင်ပါဝင်သော လူတစ်ယောက်သည် လူ အုပ်အလိုက်ပြုမူတတ်သဖြင့် ဆင်ခြင်ကင်းမဲ့သောအပြုအမူမျိုးကို ပြုလုပ်တတ်သည်။ တစ်ဦးကို တစ်ဦး အတုခိုးတတ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အများအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်ဆိုင်ရာ လူစု၏ အနေအထိုင်အတိုင်း တူညီအောင် နေတတ်ကြလေသည်။ လူတစ်မျိုးနှင့် တစ်မျိုး စိတ်အခြေအနေ ခြားနားခြင်းရှိ သလော၊ ရှိခဲ့လျှင် ဇာတိအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသလော၊ သို့မဟုတ် ယဉ်ကျေးမှုထုံစံများကြောင့်ပင်လော။ ယင်းအချက် တို့ကို စဉ်းစားလိုက်သော်၊ ပတ်ဝန်းကျင် ခြားနားခြင်းကြောင့် လူတစ်မျိုး နှင့်တစ်မျိုး ခြားနားကြသည်ဟု စိတ်ပညာရှင်တို့က သဘောရကြ၏။ လူမျိုးချင်း ခြားနားသည်ထက် လူမျိုးတစ်စု ထဲတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပိုမိုခြားနားတတ်သည်။
စိတ်ပညာလေ့လာချက်များဖြင့် လူ၏အကြောင်းကို ပိုမို နားလည်လာသည်ဖြစ်ရကား၊ လူသတ္တဝါတို့ ကြီးပွားတိုးတက် ငြိမ်းချမ်းသာယာရေးကို ရှေ့ရှုလျက် လူတို့၏ အပြုအမူများကို ပြုပြင်ရန် စိတ်ပညာကို အသုံးချနိုင်ပေသည်။
နောင်ဖိုင်ရွာ၊ မန့်ယန်
နောင်ဖိုင်ရွာ (Nawnghpai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ မန့်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၂၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန့်ယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၅၉ ဦး၊ မ ၇၁၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျုံဝါထလွန်ရွာ၊ ဂျုံဝါထလွန်
ဂျုံဝါထလွန်ရွာ၊ ဂျုံဝါထလွန်
မော်ဇာရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
မော်ဇာရွာ(Mawzar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ကရောင်ထိန်ရော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၉၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
​သောင်ရွာ၊ သရက်ချောင်း
သောင်ရွာ၊ သရက်ချောင်း
မိုးဝါရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
မိုးဝါရွာ(Moewar)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ခရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၉၅၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၂၀၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇမ္ဗုခါဒကဇာတ်
တိကနိပါတ် - ၄။ အဗ္ဘန္တရဝဂ် -(၂၉၄) ဇမ္ဗုခါဒကဇာတ်။ ။ သပြေသီးမှည့်ကို စားလိုသော မြေခွေးသည် သပြေပင်ပေါ်ရှိ ကျီးအား မဟုတ်မမှန် ဝါကြွား၍ ချီးကျူးရာ ကျီးကလည်း မြေခွေးအား မဟုတ်မမှန် ဝါကြွား၍ ပြန်လည် ချီးကျူးနေကြသည်ကို သပြေပင်စောင့်နတ် မနှစ်သက်၍ ပြေးစေခြင်းအကြောင်း။
ချင်းချင်းဂုဏ်ပြု ကြွားဝါမှု
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဒေဝဒတ်နှင့် ကောကာလိကတို့သည် လာဘသက္ကာရမှ ဆုတ်ယုတ်ကြကုန်၏။ ထိုအခါ ကောကာလိကသည် ဒါယကာတို့ထံကပ် “ဒါယကာတို့ ... အရှင်ဒေဝဒတ်သည် မဟာသမ္မတမင်း၏ အနွယ်ဖြစ်သော ဥက္ကာကရာဇ်မင်းမျိုး၌ ဖြစ်၏၊ ပိဋကတ်သုံးပုံကို ဆောင်၏၊ ဈာန်ကိုရ၏၊ သာယာစွာသောအသံဖြင့် တရားဟောတတ်၏၊ ဒေဝဒတ်အား လှူဒါန်းကြကုန်လော့” ဟု ဒေဝဒတ်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုလေ၏။ ဒေဝဒတ်သည်လည်း “အရှင်ကောကာလိကသည် ဥဒိစ္စ ပုဏ္ဏားမျိုးမှ တောထွက်၍ ရဟန်းပြုဋ္ဌ။ အကြားအမြင်ဗဟုသုတရှိ၏၊ တရားဟောတတ်၏၊ ကောကာလိကအား လှူဒါန်းကြကုန်လော့” ကောကာလိက၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုလေ၏။ ဤသို့လျှင် ဒေဝဒတ်နှင့် ကောကာလိကတို့သည် အချင်းချင်း ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးကျူးကာ ပြိုးပြွမ်းရောယှက်ကုန်လျက် ဒါယကာအိမ်တို့၌ စားကြကုန်လျက် လှည့်လည်ကာ နေကြကုန်၏။ တစ်နေ့သ၌ တရားသဘင်ဝယ် ရဟန်းတို့သည် ဒေဝဒတ်နှင့် ကောကလိကတို့သည် အချင်းချင်း မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ညာဝါး ပြောဆိုကုန်လျက် လှည့်လည်ကာ နေကြသည်ဟု စကားစပ်မိ၍ ပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ သိတော်မူလျှင် “ရဟန်းတို့ ... ဒေဝဒတ်နှင့် ကောကာလိကတို့သည် ယခုအခါ၌သာ အချင်းချင်း မဟုတ်မမှတ်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုကာ စားကြသည် မဟုတ်ကုန်၊ ရှေးအခါ၌လည်း စားကြဖူးကုန်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
မမှန်ချီးကျူး ကျီး ခွေး နှစ်ဦး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် မထင်ရှားသော သပြေပင် တောအုပ်၌ ရုက္ခစိုးနတ် ဖြစ်လေ၏။ ထိုတောအုပ်ဝယ် ကျီးတစ်ကောင်သည် သပြေခက်ပေါ်၌ နားကာ သပြေသီးမှည့်ကို စားလျက်နေ၏။ ထိုအခါ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် လာလတ်၍ သပြေပင်ထက်သို့ ကြည့်လတ်သော် ကျီးကိုမြင်လျှင် ငါသည် ကျီးအား မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုချီးကျူးရလျှင် သပြေသီးတို့ကို စားရအံ့ဟု ကြံစည်ကာ - “ဤငှက်ကား လုံးဝန်း သာယာသောအသံ ရှိ၏၊ အသံကောင်းသော ငှက်တကာတို့ထက် မြတ်၏၊ ရွေ့လျောခြင်းမရှိ သပြေခက်ပေါ်မှ ရွှေဥဒေါင်းငှက်ငယ်ကဲ့သို့ တွန်မြူးဘိ၏၊ အဘယ်ငှက် ဖြစ်ပါလိမ့်” ဟု ကျီးအား မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုကာ ချီးကျူးလေ၏။ ထိုအခါ ကျီးကလည်း မြေခွေးစကားကို ကြားလျှင် - “ကျားငယ်နှင့်သူသော ကိုယ်ရှိသော အမျိုးကောင်းသားသည် အမျိုးကောင်းသားဖြစ်သော ငါ့ကို ချီးကျူးရန် သိတတ်ပေ၏၊ အဆွေမြေခွေး ... သင့်အား သပြေသီးတို့ကို ငါ ပေးအံ့၊ စားပါလော့” –ဟု မြေခွေးအား တစ်ဖန်ပြန်၍ မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုချီးကျူးပြန်၍ သပြေခက်တို့ကို လှုပ်ကာ သပြေသီးတို့ကို အောက်သို့ကျစေ၏။ မြေခွေးလည်း သပြေသီးတို့ကို စားရလေ၏။ ထိုအခါ သပြေပင်စောင့် ရုက္ခစိုးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့ကို ပြောဆို ချီးကျူးကာ သပြေသီးတို့ကို စားနေကြသော ကျီးနှင့် မြေခွေးတို့ကို မြင်လျှင် - “မဟုတ်မမှန်သော စကားကို ပြောဆိုကာ အချင်းချင်း ဆိုင်မိကြသော “ဟယ် - အန်ဖတ်စား ကျီးနှင့် ဟယ် - အကောင်ပုပ်စား မြေခွေးတို့ ... အချင်းချင်း ချီးကျူးကြသော သတ္တဝါတို့ကို စင်စစ် ကြာမြင့်မှ ငါမြင်ရပေ၏” –ဟု ပြောဆို ခြိမ်းခြောက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်သော အဆင်းကို ပြပြီးလျှင် ကျီးနှင့် မြေခွေးတို့ကို သပြေပင်မှ ပြေးစေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် - ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ မြေခွေးသည် - ယခုအခါ ဒေဝတ်။
ကျီးသည် - ကောကာလိက။
ရုက္ခစိုးနတ်သည် - ယခုအခါ ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) မဟုတ်မှန်ဘူး၊ ဂုဏ်ကျေးဇူး၊ ချီးကျူးမစားရာ။
(၂) ပင်သပြေသီး၊ မြေခွေး, ကျီး၊ ချီးကျူးစားကြရာ။
(၃) ရုက္ခစိုးမင်း၊ နားကြားပြင်း၊ ချက်ချင်းနှင်ထုတ်ပါ။
ဇမ္ဗုခါဒကဇာတ် ပြီး၏။
ရုံးပင်ရိုးရွာ၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်
ရုံးပင်ရိုးရွာ (Yonepinyoe)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ ရုံးပင်ရိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၀၀၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နတ်သရွေးရွာ
နတ်သရွေးရွာ
မီးသတ်ခြင်း
မီးလောင်တိုင်း ရေနှင့်ငြိမ်းသတ်လို့မရပါ။ လောင်သောမီးအမျိုးအစားပေါ် မူတည်ပြီး ငြိမ်းသတ်ရပါတယ်။ ဆီကြောင့်လောင်သောမီးလား လောင်စာဆီကြောင့် လောင်သောမီးလား လျှပ်စစ်ကြောင့်လောင်သောမီးလား အမှိုက်ကြောင့် လောင်သောမီးလား အစရှိသဖြင့် အရင်ဆုံးသေချာအောင် စုံစမ်းပြီးတော့မှသာ မည်သည့် မီးသတ်စနစ်ဖြင့် ငြိမ်သတ်ရမည်ကို ရွေးချယ်ရမှာဖြစ်ပါသည်။ ဥပမာ …ချက်ပြုတ်ကြော်လှော်ရာမှ ဆီများဆူပွက်ပြီး ဒယ်အိုးအတွင်းသို့ မီးကူးစက်လောင် ကျွမ်းသည့်အခါ ဒယ်အိုးအဖုံးဖြင့် ဖုံး၍ အောက်ဆီဂျင်ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ အမြှုပ်(foam) ဖြင့် ငြိမ်းသတ်ခြင်း။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲသောအခါ သံဖြတ်ကတ်ကြေးဖြင့် သံတိုင်များအား ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ကွန်ကရစ်အုတ်နံရံများဖြတ်တောက်ခြင်း၊ မီးအပူဒါဏ် ခံနိုင်စေရန် ငွေရောင်မီးကာဝတ်စုံအား ဝတ်ဆင်ခြင်း၊ ရေမှုံရေမွှားသုံး၍ မီးငြိမ်းသတ်ခြင်း၊ ကြိုးသေနတ်ပစ်ခတ်သုံးစွဲခြင်း၊ အသက်ကယ်သိုင်းကြိုးသုံးစွဲခြင်း၊ အသက်ရှူကိရိယာသုံးစွဲခြင်း၊ မီးသတ်ယာဉ်သုံးစွဲ၍ မီးငြိမ်းသတ်ခြင်းတို့ကို စနစ်တကျ လေကျင့်ပြီး မီးငြိမ်းသတ်ခြင်း နည်းပညာများကို အသုံးပြုရပါသည်။
မီးလောင်ရန် အရာဝတ္တုသုံးမျိုးလိုသည်။ ၎င်းတို့မှာ -
ဤသုံးမျိုးပြည့်စုံမှ မီးလောင်နိုင်သည်။ သုံးမျိုးအနက် တစ်ခုခုမရှိပါက မီးမလောင်နိုင်။ သို့အတွက် မီးမလောင်နိုင်ရန်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် မီးသတ်ရန် ဤသုံးမျိုးထဲမှ တစ်ခုခုကို ထုတ်ပစ်ရမည်။ အပူ၊ အောက်ဆီဂျင်၊ လောင်စာ မည်သည်ကို နုတ်ပယ်မည်နည်း။ လောင်နေသောမီးကို လောင်စာနှုတ်ယူဘို့ ဆိုတာမလွယ်။ ထိုအခါ ထိုမီးအား အောက်ဆီဂျင် ဆက်လက် မရနိုင်စေရန် ကြိုးပမ်းရပေမည်။ သို့မဟုတ် ရေများပက်ခြင်းဖြင့် အပူကိုငြိမ်းစေရသည်။ ၎င်းကို မီးသတ်သည်ဟု ခေါ်၏။
ရေပက်ပြီး အပူကိုအေးစေခြင်းဖြင့် မီးငြိမ်းစေခြင်းသည် ကာဘွန်လောင်စာများ (ဥပမာ - သစ်သား၊ စက္ကူ၊ အမှိုက်သရိုက်၊ အဝတ်အထည် စသည်) အား ငြိမ်းသတ်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ မီးပြန့်နှံ့နှုန်းနှေးခြင်း၊ မြန်ခြင်း၊ မီးအနည်း၊ အများ ဆိုသည်တို့မှာ အချက်အလက်များစွာပေါ် မူတည်နေပါသည်။ ထိုအထဲတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ မီးလောင်နေသည့်နေရာ၌ လောင်စာမည်မှျ ရှိနေသနည်း၊ (အောက်ဆီဂျင်ပိုရအောင်) လေတိုက်နေသလား။ ပေါက်ကဲွစေတတ်သော ပစ္စည်းများရှိသလား စသည်တို့သည် အဓိက အချက်များဖြစ်ပေသည်။ အောက်ဆီဂျင်နည်းလှျင် မီးလောင်တာ နှေးသည်။ အောက်ဆီဂျင်များများရလေ မီးလောင်တာပိုမြန်လေ။ လေတိုက်လှျင် မီးကူးနံှုးမြန်တာ ဤသဘောတရားဖြစ်၏။ မီးလောင်စေတတ်သော ပစ္စည်းများ၊ ဥပမာ - စက္ကူ၊ သစ်သား၊ အဝတ်အထည် စသည်တို့ များများရှိလှျင် မီးလောင်တာများမည်။
သို့ဖြစ်၍ မီးသတ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည့်နည်းအားလုံးသုံးကာ အောက်ဆီဂျင်ကို အဆက်ဖြတ်ခြင်း၊ အပူကို လျော့ချခြင်း၊ လောင်စာများကို သယ်ထုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ မီးလောင်ရန် အောက်ဆီဂျင်၊ လောင်စာ၊ အပူတို့အပြင် ၎င်းတို့ကို ဆက်စပ်ပေးမည့် တစ်ခုလည်းရှိသေး၏။ ၎င်းကို Chain Reaction ဟု ခေါ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဓာတ်ဆီလည်းရှိသည်။ လေလည်းရှိသည်။ အပူလည်းရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို မီးရှို့ပေးမည့် မီးပွားမရှိလှျင် မီးမလောင်နိုင်။ ဤအချက်သည် မီးကာကွယ်ရေးတွင် အလွန်အရေးကြီးသည်။
မီးလောင်ခြင်းမှ အလွန်ပူသော ဓာတ်ငွေ့၊ လေပူများထွက်လာသည်။ ထိုအပူငွေ့များမှာ သာမန်လေထက် ပိုပေါ့သဖြင့် အပေါ် တက်သွားသည်။ ၎င်းတို့ထွက်သွားသည့်အတွက် အနီးပတ်ဝန်းကျင်မှ လေများ ထိုနေရာကို အစားထိုးရန် ဝင်လာသည်။ ထိုအခါ မီးလောင်လှျင် လေတိုက်သည်ဆိုတာ ဖြစ်လာသည်။ အခန်းတွင်း၌မီးလောင်သည် ဆိုပါက အထက်သို့တက်သွားသော လေပူများသည် မျက်နှာကျက်နှင့် တိုးမိသည်။ ထိုအခါ ၎င်းတို့ထွက်ပေါက်ရှာသည့်အနေနှင့် မျက်နှာကျက်တစ်လျှောက် ပျံ့နံှ့သွားသည်။ အချိန်မီထွက်ပေါက်မရလှျင် မျက်နှာကျက် သို့မဟုတ် ထိုအနားတဝိုက် ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပူကျက်လာကာ (autoignition) အလိုအလျောက် မီးလောင်နိုင်သည်။ ထိုအခါ လေထွက်ပေါက်မရှိသော အလုံပိတ်အခန်းအတွင်း မီးလောင်ပါက မီးကူးအလွန်မြန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့အတွက် အဆောက်အအုံများ စတင်ဆောက်စဉ်ကတည်းက ထိုအချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ လေပူထွက်ပေါက် (Mechanical Ventilation ducts) များ ထားပေးရန်လိုသည်။
သံထည်များနှင့်ဆောက်လုပ်ထားသော အဆောက်အဦများတွင် မီးလောင်ပါက မီးအပူသည် သံထုပ်ယောက် ဒိုင်းမြားသို့ ကူးသွားသည်။ ထိုမှတဆင့် ၎င်းတို့နှင့် ထိစပ်နေသော ပစ္စည်းများသို့ ကူးသွားသည်။ ထိုပစ္စည်းများ အပူလွန်ကဲလာပါက အလိုအလျောက် မီးလောင်နိုင်သည်။ မီးသတ်ရာတွင် ဤသို့သောနည်းဖြင့် အပူများစီးမသွားစေရန် သံဘောင်များကို ဖြိုဖျက်ချရသည်။ သံထည်ပစ္စည်းများနှင့် ထိနေသောပစ္စည်းများကို အဝေးသို့ ရွှေ့ထုတ်ရသည်။
မီးအမျိုးအစားခွဲခြားရာတွင်
ဥရောပစံနှုန်း Class A - သာမန်မီးလောင်နိုင်သော ပစ္စည်းများ၊ ဥပမာ - သစ်သား၊ စက္ကူ၊ အဝတ်အထည်၊ ပီဗီစီ၊ စက္ကူပုံး စသည်။ Class B - မီးလောင်နိုင်သော အရည်၊ အခဲများ၊ ဥပမာ - ဓာတ်ဆီ၊ ဆီ၊ ဗင်ဇင်း စသည်။ Class C - မီးလောင်နိုင်သော ဓာတ်ငွေ့များ၊ ဥပမာ - သဘာ၀ဓာတ်ငွေ့၊ ဗျူတိန်း၊ ပရိုပိန်း စသည်။ Class D - မီးလောင်နိုင်သော သတ္တုများ၊ ဥပမာ - သံ၊ ဒန်၊ ကြေး၊ မက်ဂနီဆီယမ် စသည်။ Class F - ချက်ပြုတ်ရာတွင်သုံးသော ပစ္စည်းများ၊ ဥပမာ - ဆီ၊ အဆီ စသည်။
Class A - သာမန်မီးလောင်နိုင်သော ပစ္စည်းများ၊ ဥပမာ - သစ်သား၊ စက္ကူ၊ အဝတ်အထည်၊ ကောက်ရိုး၊ စက္ကူပုံး စသည်။
Class B - မီးလောင်နိုင်သော အရည်နှင့် ဓာတ်ငွေ့ ရေဖြင့်မီးသတ်နိုင်သည်မှာ Class A မီးအမျိုးအစားသာဖြစ်၏။ အခြားမီးများကို ရေဖြင့်ငြိမ်းသတ်လို့မရ။ Class A မီးတွင် သစ်သား၊ စက္ကူ၊ အဝတ် တို့ပါကြောင်း ပြောခဲ့ပြီ။ ဆီ၊ ဓာတ်ဆီ၊ လှျပ်စစ်မီးတို့ကို ရေဖြင့်မသတ်ရ။ မီးငြိမ်းသတ်သောအခါ မီးတောက်ပေါ်တည့်တည့် ထိုးရမည်။ အောက်မှစငြိမ်းသတ်ရမည်။ ပြီးမှ အထက်ပိုင်းသို့ ရွှေ့သွားရမည်။ Foam Class A, Class B မီးအမျိုးအစားနှစ်မျိုးတွင် သုံးနိုင်သည်။ အခြားမီးများအတွက် သုံးလို့မရ။ မီးလောင် နေသော နေရာနှင့် အနီးတဝိုက်ကို အမြှုပ်များဖြင့် ဖုံးသွားသည်ထိ ဖြန်းပေးပါ။ ထိုအခါ မီးသည် ပြင်ပလေနှင့် အဆက်ပြတ် သွားသဖြင့် အောက်ဆီဂျင်မရသောကြောင့် ဆက်လက်မလောင်နိုင်တော့ပေ။
ပေါင်ဒါမှူန့်
ချက်ပြုတ်သည့်ပစ္စည်းများအား လောင်သောမီး Class F မှလဲွ၍ ကျန်မီးအားလုံးကို သတ်နိုင်သည်။ မီးလောင်သော နေရာနှင့် အနီးတဝိုက်ကို အမံှု့များဖြင့် ဖုံးသွားသည်ထိ ဖြန်းပေးပါ။ ထိုအခါ မီးသည် ပြင်ပလေနှင့် အဆက်ပြတ်သွားသဖြင့် အောက်ဆီဂျင်မရသောကြောင့် ဆက်မလောင်နိုင်တော့ပေ။
မီးသတ်သောအခါ ဧရိယာတစ်ခုလုံး ခြုံပြီး မဖြန်းပါနှင့်။ မိမိနှင့်အနီးဆုံးနေရာမှ စ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း မီးအားလုံးငြိမ်းသွားသည် ထိ ရှေ့တိုးပြီး ဖြန်းသွားပါ။ သတိပြုရန်မှာ ဤနည်းသည် အောက်ဆီဂျင်ကို အဆက်ဖြတ်ကာ မီးသတ်သောနည်း ဖြစ်သဖြင့် အမှုန်များပြယ်သွားပြီး အောက်ဆီဂျင်ပြန်ရသည်နှင့် အလွန်ပူနေသော မျက်နှာပြင်သည် Autoignition ဖြစ်ကာ မီးပြန်လောင် နိုင်သေးသည် ဆိုသည့်အချက်ဖြစ်၏။
ကာဘွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် (Carbon dioxide)
Class B, Class D မီးများကို ငြိမ်းသတ်ရန် သုံးနိုင်သည်။ ကာဘွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်သည် လေထက်လေး၏။ ထိုအခါ သူရောက်သွားသောနေရာမှ အောက်ဆီဂျင်အားလုံးကို မောင်းထုတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် မီးကိုငြိမ်းနိုင်သည်။ အထူးအားဖြင့် လှျပ်စစ် ကြောင့် လောင်သောမီးများအား ငြိမ်းသတ်ရန် အထူးသင့်တော်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော ၎ဓာတ်ငွေ့သည် လှျပ်စစ် မစီးနိုင်၊ ပစ္စည်းများကို မစားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်၏။သို့သော် ထမင်းဟင်းချက်သည့်နေရာတွင်လောင်လှျင် မသုံးသင့်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓာတ်ငွေ့လွှတ်ရန် မှုတ်ထုတ်လိုက် သော ဖိအားသည် ဆီများကိုလွင့်စဉ်စေကာ မီးကိုအလှျင်အမြန် ပြန့်စေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုမီးသတ်ဘူးကို သုံးရာ၌လည်း ပေါင်ဒါမှုံ့ဘူးကဲ့သို့ပင် မိမိအနီးမှစကာ မီးသတ်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးသွားရပါမည်။
ဓာတုဆေးရည်
Class A, Class F မီးများကို ငြိမ်းသတ်ရန် သုံးနိုင်သည်။ ထိုမီးသတ်ဘူးတွင် ရေ ၉၀ ရာခိုင်နံှုးနှင့် ဓာတုဆေးရည် ၁၀ ရာခိုင်နံှုး ပါသည်။ ထိုဆေးရည်များမှာ ဟင်းချက်ဆီနှင့်ထိလိုက်လှျင် ဆပ်ပြာအဖြစ်ပြောင်းသွားသည်။ ထိုအခါ ဆက်လက်မီးမလောင် နိုင်တော့။ မီးသတ်ဆေးရည်အတွင်း ပါလာသည့်ရေက အပူချိန်ကို လျော့ကျစေသည်။ ထိုအခါ မီးငြိမ်းသွားသည်။ ၎ကို Class B, Class C, Class D မီးအတွက်မသုံးသင့်။ ဓာတုဗေဒဓာတ်ပြုကာ အခြေအနေကို ပိုဆိုးသွားစေနိုင်သည်။ လှျပ်စစ် ပစ္စည်းမီးများတွင်လည်း ဓာတ်လိုက်တတ်သဖြင့် မသုံးသင့်ပါ။ မီးသတ်သောအခါ ဆီပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ထိုးမချပါနှင့်။ ဆီများစဉ်ကုန်ပြီး မီးပြန့်သွားနိုင်ပါသည်။ မီးတောက်ကို ဦးစွာငြိမ်းပါ။ ထိုဆေးရည်သည် အယ်လ်ကာလီခပ်ပြင်းပြင်းပါ၏။ ထို့ကြောင့် သတိထား၍ ကိုင်တွယ်ပါ။ အရေပြား၊ မျက်လုံးများနှင့် ထိခဲ့ သော် ရေများများဖြင့် ဆေးပါ။ ပါးစပ်အတွင်းဝင်ခဲ့သော် ရေများများဖြင့်ဆေး၊ ပလုတ်ကျင်း၊ ရေများများသောက်၊ ထို့နောက် ဆရာဝန်နှင့်ပြပါ။
ခြောက်ရွာ၊ ခြောက်
ခြောက်ရွာ၊ ခြောက်
ဝီဂါ ဘာသာစကား
ဝီဂါ ဘာသာစကား (ئۇيغۇر تىلى‎) သည် ယခင်က အရှေ့တာကီစကားဟု လူသိများသော တာကစ် ဘာသာစကားတမျိုး ဖြစ်သည်။ ဝီဂါ ပါဆို-အာရဘစ် အက္ခရာဖြင့် ရေးသည်။ သုံးစွဲသူ ၁၀-၁၅ သန်းမျှ ရှိပြီး တရုပ်အနောက်ဘက်ရှိ ရှင်းကျန်း-ဝီဂါကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသနေ ဝီဂါလူမျိုးတို့ အဓိကသုံးသည်။
အသုံးများသောအသိုင်းအဝိုင်းမှာ ကာဇက်စတန်၊ ကာဂျစ္စတန်နှင့် ဥဇဘက္ကစ္စတန်တို့တွင် ဖြစ်ပြီး ယင်းနိုင်ငံရှိ နယ်စပ်ဒေသတချို့တွင်လည်း ဤစကားကို သုံးသည်။ ရှင်းကျန်း-ဝီဂါကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၏ ရုံးသုံးစကားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ သတင်းစာ၊ ရုပ်သံနှင့် ရေဒီယိုအစီအစဉ်များတွင်လည်း သုံးသည်။
ထလွန်ရေကျော်ရွာ၊ ဂျုံဝါထလွန်
ထလွန်ရေကျော်ရွာ၊ ဂျုံဝါထလွန်
သဲတက်ရွာ၊ သဲတက်
သဲတက်ရွာ၊ သဲတက်
ဘီ-၂ ကိုယ်ပျောက်ဗုံးကြဲလေယာဉ်
ဘီ-၂ ကိုယ်ပျောက်ဗုံးကြဲလေယာဉ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ မဟာဗျူဟာမြောက် ဗုံးကြဲလေယာဉ်ဖြစ်သည်။ လေယာဉ်ပစ်လက်နက်များထူထပ်သည့်နေရာများသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် ရေဒါဖမ်းနိုင်စွမ်းနည်းပါးသည့် စတဲလ့်နည်းပညာဖြင့် ပုံစံထုတ်ထားသည်။ သမာရိုးကျလက်နက်များအပြင် နျူကလီးယားလက်နက်များကိုလည်း တင်ဆောင်နိုင်သည်။ ယာဉ်မောင်းနှစ်ဦးပါဝင်ပြီး ပေါင် ၅၀၀ (၂၃၀ကီလိုဂရမ်) လေးသည့်  JDAM GPS အမျိုးအစားပဲ့ထိန်းဗုံး အလုံး၈၀ သို့မဟုတ် ပေါင် ၂,၄၀၀ (၁,၁၀၀ကီလိုဂရမ်) လေးသည့် B83 နယူကလီးယားဗုံး ၁၆ လုံးတင်ဆောင်နိုင်သည်။ ဘီ-၂ လေယာဉ်သည် ကိုယ်ပျောက်လေယာဉ်အမျိုးအစားထဲတွင် ကြီးမားသော ဝေဟင်မှမြေပြင်ပစ် standoff weapon ဒုံးပျံသယ်ဆောင်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသောလေယာဉ်ဖြစ်သည်။ ဘီ-၂ လေယာဉ်တစ်စင်း၏ ပျှမ်းမျှကုန်ကျစရိတ်သည် ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၇၃၇ မီလီယံရှိပြီး ဆော့ဖ်ဝဲလ်ထောက်ပံ့မှု၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းစရိတ်တို့ကို တွက်ပါက စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်မှာ တစ်စီးလျင် $ ၉၂၉ မီလီယံ ကုန်ကျသည်။
ကုန်ကျစရိတ် များပြားလွန်းသောကြောင့် အမေရိကန် ကွန်ဂရက်တွင် အခြေတင်ဆွေးနွေးခဲ့ရသည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်အရ အမေရိကန်လေတပ်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ဘီ-၂ ကိုယ်ပျောက်ဗုံးကြဲလေယာဉ် အစင်း ၂၀ ရှိပြီး ၂၀၃၂ အထိ ဆက်လက်တာဝန်ထမ်းဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ ဘီ-၂ လေယာဉ်သည် အမြင့်ပေ ၅၀၀၀၀ မှ ဆီမဖြည့်ဘဲ မိုင် ၆၉၀၀ အတွင်း တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ လေထဲတွင် ဆီဖြည့်ပါက မိုင် ၁၂၀၀၀ အထိ ပျံသန်းနိုင်သည်။ မူလက နယူကလိယားဗုံးကြဲလေယာဉ်အဖြစ် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ရိုးရိုးတိုက်ခိုက်ရေးလေယာဉ်အဖြစ်,၁၉၉၉ ခုနှစ် ကိုဆိုဗိုစစ်ပွဲတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အာဖ္ဖကန်နစတန်၊ အီရတ်နှင့် လစ်ဗျားနိုင်ငံတို့တွင်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:ကိုယ်ပျောက် လေယာဉ် ကဏ္ဍ:ဗုံးကြဲလေယာဉ်
ရှင်းကျန်း
ရှင်းကျန်း-ဝီဂါ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ (新疆维吾尔自治区၊ شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى) သည် တရုပ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံရှိ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသတခု ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံ၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ရှိပြီး ဗဟိုအာရှနှင့် နီးသည်။ တရုပ်ရှိ ပြည်နယ်အဆင့် နယ်မြေအပိုင်းအခြားများအနက် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတကာနှင့်ယှဉ်လျှင် (၈) ခုမြောက် အကြီးဆုံးတည်း။ အကျယ်အဝန်း ၁၆၀၀၀၀၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ (၆၂၀၀၀၀ စတုရန်းမိုင်) ရှိပြီး လူဦးရေ ၂၅ သန်းခန့် နေထိုင်သည်။
ရှင်းကျန်းနှင့်ထိစပ်နေသော နိုင်ငံများမှာ မွန်ဂိုလီးယား၊ ရုရှား၊ ကာဇက်စတန်၊ ကာဂျစ္စတန်၊ တာဂျစ်ကစ္စတန်၊ အာဖဂန္နစ္စတန်၊ ပါကစ္စတန်နှင့် အိန္ဒိယတို့ ဖြစ်သည်။ ကာရာကိုရမ်၊ ကွန်လွန်နှင့် တီအန်ရှန်းတောင်တန်းများသည် ရှင်းကျန်း၏ အနောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်နယ်စပ်များကို ခြံရံထားသည်။ ရှင်းကျန်းနယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော အက်ဆိုင်ချင်နှင့် ကာရာကိုရမ်တိုးချဲ့မြေတို့ကို အိန္ဒိယမှလည်း ၎င်းပိုင်မြေအဖြစ် အထောက်အထားသွင်းလျက် ရှိသည်။ နိုင်ငံတွင်းပြည်နယ်များဖြစ်သော တိဘက်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဂန်ဆုနှင့် ကျင်းဟိုင်တို့သည်လည်း ရှင်းကျန်းနှင့် ထိစပ်နေသည်။ သမိုင်းဝင် နာမည်ကျော် ပိုးလမ်းမသည် ပြည်နယ်၏ အရှေ့မှအနောက်သို့ ဖြတ်သန်းသည်။
လူမျိုးစုအမျိုးမျိုးတို့ ဇာတိဖြစ်ပြီး တာကစ်၊ ဝီဂါ၊ ကာဇက်၊ ကာဂျစ်၊ ဟန်၊ တိဘက်၊ ဟွေ၊ တာဂျစ်၊ မွန်ဂို၊ ရုရှားနှင့် ဆိုင်ဘေ (တရုပ်တို့က ရှီဘို ခေါ်) လူမျိုးများ နေထိုင်သည်။ လူမျိုးစုအလိုက် တဒါဇင်မျှရှိသော ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရနယ်မြေများ သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ရေးသော သမိုင်းဟောင်းတို့တွင် ဤဒေသကို တရုပ်တာကက်စတန်၊ အရှေ့တာကက်စတန်၊ အရှေ့တာကီစတန် ဟူ၍ ရေးသည်။ နယ်မြေ၏ ၉.၇% မျှသာ လူနေနိုင်သော မြေများဖြစ်သည်။
၁၉၉၀ ဝန်းကျင်မှ ၂၀၁၀ ကာလများထိ အရှေ့တာကက်စတန် လွတ်လပ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများ၊ ခွဲထွက်ရေးပဋိပက္ခများနှင့် အစွန်းရောက်အစ္စလာမ်ဝါဒများရှိကာ ဒေသတွင်း မငြိမ်မသက်။ ရံဖန်ရံခါဆိုသလို အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုများရှိပြီး ခွဲထွက်ရေးအုပ်စုများနှင့် အစိုးရတပ်များအကြား တိုက်ပွဲများလည်း ရှိခဲ့သည်။ ယင်းတို့ကို ပြေလည်ရန် တရုပ်အစိုးရသည် ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းများကို ဒေသတွင်း၌ တည်ဆောက်ကာ မူဆလင်လူထုအား ဘာသာရေးယုံကြည်မှုများစွန့်လွှတ်ရန် တွန်းအားပေးခြင်း၊ လူမျိုးရေးခံယူချက်တို့ကို ပျောက်ကွယ်အောင် ဖိအားသုံးခြင်းတို့ ပြုကာ နိုင်ငံချစ်စိတ်တခုသာရှိစေရန် အားထုတ်သည်။ ယင်းလုပ်ဆောင်ချက်တို့ကို စောင့်ကြည့်လေ့လာသူတို့က ဝီဂါလူမျိုးသုဉ်းသတ်ဖြတ်မှုဟု ပေါင်းစည်းခေါင်းစဉ်တပ်သည်။
မျိုးကိုထွန်း (ဘောလုံးသမား)
မျိုးကိုထွန်း(၉ မတ်လ ၁၉၉၅ ခုနှစ်)သည် ဘောလုံးသမား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြန်မာ ယူ-၁၉ အသင်းနှင့် ရတနာပုံ ဘောလုံးအသင်းတို့တွင် အလယ်တန်းနေရာတွင် ကစားလျက်ရှိသည်။ သူကို မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြို့တွင် ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသော မြန်မာ ဘောလုံး အကယ်ဒမီကို တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ရှင်းကျန်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရှင်းကျန်း ကဏ္ဍ:အနောက်ပိုင်း တရုတ်နိုင်ငံ ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံ၏ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသများ
မြင်းခွာပင်
မြင်းခွာပင်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် တွားသွားသော ပင်စည်ပျော့မျိုး ဖြစ်သည်။ ကွန်ဗောဗျူလေးစီအီး မျိုးရင်းတွင် ပါဝင်၍၊ ရုက္ခဗေဒ အမည်မှာ မာရီမီးယား အီမာဂျီနေတာ ဖြစ်သည်။ မြင်းခွာပင်သည် အခြားအပင်များကဲ့သို့ အထက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ်မပေါက်နိုင်ဘဲ မြေကြီးတစ်လျှောက်သာ လျှောက်၍ ပေါက်တတ်သည်။ မြင်းခွာ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသောကြောင့် မြင်းခွာရွက်ဟု ခေါ်သည်။ အဆစ်များမှ အမြစ်မျှင်များ ထွက်လာပြီးလျှင် မြေကြီးကိုကုတ်ထားသောကြောင့် ရေနှင့်ဓာတ်ဆားရည်များကို လိုသလောက်ရနိုင်လေသည်။ ထိုကြောင့် မြေဩဇာကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ နေရာမရွေးပေါက်နိုင်သဖြင့် အခြားအပင်များထက် မျိုးဆက် ပိုမိုပြန့်ပွားလေသည်။ ပင်မသည် အမြစ်မှ ပြတ်သွားစေကာမူ သေမသွားဘဲ အပင်သစ်တစ်ပင် ဖြစ်ထွန်းလာနိုင်သည်။ မြင်းခွာပင်သည် တစ်နှစ်ခံပင်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ကြာခံပင်မျိုး ဖြစ်၍ ယင်းကို မြန်မာနိုင်ငံ နေရာတိုင်း၌ လိုပင် အများအပြား တွေ့ရှိနိုင်သည်။
ပုံသဏ္ဌာန်
မြေလျှောက်နှစ်ရှည်ခံ တွားသွားပင်မျိုးဖြစ်သည်။ မြေတွင် တွားသွား ၍ ပေါက်တတ်သော အမြဲ စိမ်း ပင်ငယ် မျိုး ဖြစ်၏။
အပင်
ပင်စည် အလွန် သေးသွယ် ၍ လုံး၏။ အဆစ်မှ အမြစ်များ ထွက်၏။
အရွက်
မြင်းခွာ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသောကြောင့် မြင်းခွာရွက်ဟု ခေါ်သည်။ အဆစ် တစ်ဆစ်တွင် ၂ ရွက် မှ ၆ ရွက် အထိထွက်၏။ ရွက်ညှာ အလွန်ရှည်၍ စိမ်းဝါရောင် ဖြစ်၏။ ရွက်ညှာထိပ် မှ ရွက်ကြောများ ဖြာထွက်၏။ အရွက်တစ်ဝိုက်တွင် လှိုင်းတွန့်ကလေးများရှိသည်။ အရွက်သည် ရွက်လွှဲ သို့မဟုတ် အစုလိုက်ထွက်သည်။ ရင်းတူထိပ်ညီ ပန်းခိုင်မျိုး ဖြစ်သည်။ မိုးဥတုတွင် အရွက်များ ပိုကြီး၏။ အရောင်မှာစိမ်း၍ ချောမွတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သံချေးရောင် ရှိတတ်သည်။ ရိုးတံ ရှည်သည်။ အရွက်၏ တစ်ဖက်မှတစ်ဖက်သို့ ရာသီဥတုကို လိုက်၍ တစ်လက်မမှ နှစ်လက်မကျော် ကျော်ခန့် ရှိသည်။
အပွင့်
အဖြူရောင် သို့မဟုတ် အဝါရောင်ပန်းပွင့် ကလေးများ ပါရှိပြီး ဇွန်လမှ ဇန်နဝါရီလအထိ ပွင့်ကြသည်။ ပန်းခိုင် ရှည်၍ တစ်ခိုင်တွင် ပွင့်ညှာမဲ့ အပွင့် ကလေး သုံးပွင့် ပွင့် ၏။
တွေ့နိုင်သောနေရာများ
မြန်မာ နိုင်ငံ အနှံ့အပြား တွင် ပေါက်ရောက်သည်။ ရေအိုင် ရေစပ်များ တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး တွေ့ရ၏။ အထူး သဖြင့် အအေး ပိုင်း ဒေသတွင် ပိုမို၍ ပေါက်ရောက်သည်။
မြေပြုပြင်ခြင်း
စိုက်ခင်း မြေအား သဘာဝ မြေဩဇာ အပြည့်အဝ ချ၍ ထယ်တစ်စပ် ထွန် ၂ စပ်ခန့် မွှေပြီး အနံ ၄ ပေ အကျယ် ပေ ၂၀ ခန့် ဘောင်မြောင်း များ ပြုလုပ် ရသည်။ သို့ရာတွင် မိုးရာသီ ၌ လယ်ကွက်တွင် ထယ်ထွန်တို့ ဖြင့် မြေကို ပြုပြင်၍ စိုက်နိုင်သည်။
အန္တဇာတ်
တိကနိပါတ် - ၄။ အဗ္ဘန္တရဝဂ် -(၂၉၅) အန္တဇာတ်။ ။ သားတစ်ကို စားလိုသော မြေခွေးသည် ကြက်ဆူပင်ပေါ်ရှိ သားတစ် ချီလာသော ကျီးအား မဟုတ်မမှန် ချီးကျူးရာ ကျီးကလည်း မြေခွေးအား မဟုတ်မမှန် ပြန်လည် ချီးကျူးနေကြသည်ကို ကြက်ဆူပင်စောင့်နတ် မနှစ်သက်ခြင်းအကြောင်း။
မမှန်ချီးကျူးမှု အကြောင်းပြု
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဒေဝဒတ်နှင့် ကောကာလိကတို့ကို အကြောင်းပြု၍ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။ [ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထုသည် ဆိုခဲ့ပြီးသော ဇမ္ဗုခါဒကဇာတ်နှင့်တူပြီ။]
မြင်းခွာပင်
စိုက်ပျိုးခြင်း
သားတက်ကို ခွဲ၍ စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ သားတက် ကို စိုက်ပါက တစ်ပင် နှင့် တစ်ပင် ၆ -၈ လက်မခန့် ခြား ပြီး အဆစ်ကို မြေတွင် မြှုပ်ကာ စိုက်ရမည်။
အန္တဇာတ်
ချင်းချင်းမြှောက်ပေး ကျီးမြေခွေး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ရွာတစ်ခု၏ ဥပဇာ၌ ကြက်ဆူပင်စောင့်နတ် ဖြစ်လေ၏။ ထိုရွာဝယ် နွားအိုတစ်ကောင် သေလတ်သော် ရွာသားတို့သည် နွားသေကို ဆွဲငင်ထုတ်ယူကာ ရွာတံခါးမရှိ ကြက်ဆူပင်တော်၌ စွန့်ပစ်ကြကုန်၏။
မြင်းခွာပင်
ပြုစုဂရုစိုက်ခြင်း
နွေရာသီ တွင် အစိုဓာတ် မပြတ်အောင် ရေလောင်း ပေးရန် လိုသည်။ အပင် မလှီရန် အတွက် အပင် စိပ်လွန်းက နုတ်ပေး ရမည်။ ပြုပြင် တတ်ပါက တစ်နှစ် ပတ်လုံး အသက် ရှည်နိုင်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ
ကျန်းမာ၍ အသက်ရှည်ရေးတွင် မြင်းခွာရွက်သည် အလွန် အဖိုးတန်သည်။ အပင်တစ်ပင်လုံးတွင် အရွက်ထက် အရိုးကပို၍သတ္တိထူးရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ ယောမြို့စား အတွင်းဝန် ဦးဘိုးလှိုင် ရေးသားသော ဥတုဘောဇန သင်္ဂဟကျမ်း၌ မြင်းခွာ အယဉ်နှင့် အရိုင်း နှစ်မျိုးရှိကြောင်း၊ အယဉ်သည် အေး၍ ချို၏။ အစာကြေလွယ်၏။ အမွှေးမရှိ။ မြင်းခွာအရိုင်းကား အရွက်တွင် အမွှေးရှိ၏ဟူ၍ ရေးသားထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ ပါရဂူကြီးများသည် မြင်းခွာရွက်၏ အသုံးဝင်ပုံ၊ တန်ခိုးအာနိသင် ကြီးပုံများကို စာရွက်စာတမ်းများဖြင့် ရေးသားထားခဲ့ကြသည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၊ ပီကင်း တက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခ လီချင်ယွန်သည် အသက်ထက်ဆုံး မြင်းခွာရွက်ကို မှီဝဲသုံးဆောင်လာရာ ခရစ် ၁၉၃၃ ခုနှစ် ရောက်၍ အသက် ၂၅၆ နှစ်ရှိမှ ကွယ်လွန်သွားလေသည်။
အန္တဇာတ်
ချင်းချင်းမြှောက်ပေး ကျီးမြေခွေး
ထိုအခါ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် လာလတ်၍ ထိုနွားအိုသားကို စားလျက်နေ၏။ ကျီးတစ်ကောင်သည် လာလတ်၍ ကြက်ဆူပင်၌နားလျက် မြေခွေးကိုမြင်လျှင် ငါသည် မြေခွေးအား မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးကျူးပြောဆိုရသော် အမဲသားကို စားရရာ၏ဟု ကြံစည်ကာ -
“အို - သားမင်း ... သင်၏ပခုံးကား နွားလားဥသဘ၏ ပခုံးနှင့်တူ၏၊ ကိုယ်၏ တင့်တယ်ခြင်းကား ခြင်္သေ့မင်း၏ တင့်တယ်ခြင်းနှင့် တူ၏၊ သင့်အား အကျွန်ုပ် ရှိခိုးပါ၏၊ အကြွင်းအကျန်ဖြစ်သော အမဲသားကို ရလိုပါ၏” –
မြင်းခွာပင်
အာနိသင်
မြန်မာ ဆေးကျမ်းများ အလိုအရ မြင်းခွာရွက် သည် အရသာ ခါး သက်သက် ရှိ၏၊စပ်ရှားရှား ရှိ၏၊ချို၏၊ ထက်မြက်၏၊ သလိပ်ကို ပယ်တတ်၏၊ အရေပြား ရောဂါ ၊ ယားနာ အဖုအပိမ့် များ ၊ အနာပေါက် ရောဂါ ၊ နူနာ တို့ကို ပျောက်ကင်း စေ၏။
ပဉ္စငါးပါး
ထို့ကြောင့် အနောက်နိုင်ငံများ၌လည်း မြင်းခွာရွက်ကို အမှုန့် ပြုလုပ်ပြီးလျှင် အကြီးအကျယ် ရောင်းချသည်ကို တွေ့ရ၏။ အိန္ဒိယ ဘယဆေး ကျမ်းကြီး များ၌လည်းမြင်းခွာရွက်၏ အသုံးဝင်ပုံကို နည်းမျိုးစုံတို့ဖြင့် ရေးသားထားကြသည်။ ကုဋ္ဌနူနာနှင့် ကာလသားရောဂါများ၌ပင် မြင်းခွာရွက်ကို အမှုန့်ပြု၍ စားသုံးခြင်း၊ အမှုန့်ကို အနာတွင်ဖြူးပေးခြင်း၊ အရွက်ကို ကြိတ်၍ အုံပေးခြင်းဖြင့် ပျောက်ကင်းသည်ဟု ဆိုသည်။ မြန်မာနိုင်ငံကဲ့သို့ မြင်းခွာပင် ပေါများစွာ ပေါက်သော တိုင်းပြည်တွင် အမှုန့်တွင်မက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အရွက်များကို ဟင်းချိုချက်၍ လည်းကောင်း၊ သုတ်၍လည်းကောင်း၊ တို့စရာအဖြစ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ဖျော်ရည်အဖြစ်လည်းကောင်း နေ့စဉ် မှီဝဲ သုံးဆောင်နိုင်ကြသဖြင့် ကျန်းမာ၍ အသက်ရှည်လိုသူတိုင်း မှီဝဲသုံးဆောင်နိုင်ကြပေသည်။
အန္တဇာတ်
ချင်းချင်းမြှောက်ပေး ကျီးမြေခွေး
ဟု မြေခွေးအား မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးဖြင့် ချီးကျူးကာ အမဲသားကို တောင်းလေ၏။ မြေခွေးလည်း ကျီးစကားကို ကြားလျှင် -
“ဥဒေါင်း၏ လည်ဆံနှင့်တူသော အဆင်းရှိသော အမျိုးကောင်းသားသည် အမျိုးကောင်းသား ဖြစ်သော ငါ့ကို ချီးကျူးရန် သိတတ်ပေ၏၊ အဆွေကျီးမင်း ... သင် ဤအရပ်သို့ လာခဲ့ပါ”
ဟု ကျီးအား ချီးကျူးကာ အမဲသားစားရန် ဖိတ်မန်လေ၏။ ထိုအခါ ကြက်ဆူပင်စောင့် ရုက္ခစိုးနတ်သည် ကျီးနှင့် မြေခွေးတို့ အမူအရာကိုမြင်လျှင် မနှစ်သက်သဖြင့် -
“သားတို့တွင် မြေခွေးသည် အယုတ်မာဆုံး ဖြစ်၏၊ ငှက်တို့တွင် ကျီးသည် အယုတ်မာဆုံး ဖြစ်၏၊ သစ်ပင်တို့တွင် ကြက်ဆူပင်သည် အယုတ်မာဆုံး ဖြစ်၏၊ ယခုအခါ အယုတ်မာဆုံး သုံးဦးတို့ ပေါင်းဆုံမိကြကုန်၏” -
ဟု ဟုတ်မှန်သောအတိုင်း ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကာ ပြောဆိုလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ မြေခွေးသည် - ယခုအခါ ဒေဝတ်။
ကျီးသည် - ကောကာလိက။
ကြက်ဆူပင်စောင့် ရုက္ခစိုးသည် - ယခုအခါ ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၂) မြေခွေးသာလျှင်၊ ကျီးငှကတွင်၊ ဂုဏ်အင်ယုတ်လှစွာ။
(၃) သစ်တွင်ကြက်ဆူ ယုတ်သုံးမူ၊ ရည်တူပေါင်းဖက်ရှာ။
အန္တဇာတ် ပြီး၏။
ရေမျက်ချောင်းရွာ၊ မင်းရပ်
ရေမျက်ချောင်းရွာ၊ မင်းရပ်
NGC 66
NGC 66 သည် စီတပ် ကြယ်စုတန်းမှ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၈၆ တွင် နက္ခတ္တပညာရှင် Frank Muller ဆိုသူမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကျုံပိုရွာ၊ ခြောက်
ကျုံပိုရွာ၊ ခြောက်
လက်ဝဲကုန်းရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
လက်ဝဲကုန်းရွာ (Letweakone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ မင်းရွာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၁၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မင်းရွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၉၉ ဦး၊ မ ၁၃၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုပ်ဖိုရွာ၊ လက်ပန်
အုပ်ဖိုရွာ၊ လက်ပန်
ဘွက်ရိုးရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
ဘွက်ရိုးရွာ (Bwetyoe)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ ဘွက်ရိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၆၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘွက်ရိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၄ ဦး၊ မ ၉၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံကြီးကုန်းရွာ၊ ဂျုံဝါထလွန်
ကံကြီးကုန်းရွာ၊ ဂျုံဝါထလွန်
​ပေါက်တောရွာ၊ သရက်ချောင်း
ပေါက်တောရွာ၊ သရက်ချောင်း
မြင်းစားဂျုံ
သမပိုင်းတွင် စိုက်ပျိုးကြသော ကောက်ပင်များအနက် မြင်းစားဂျုံပင်သည် မြေမရွေး၊ ရာသီဥတုမရွေးပေါက်နိုင်သော ကောက်ပင်မျိုးဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ရာသီဥတု အလွန်အေးသဖြင့် အခြား ကောက်ပင်များကို မစိုက်ပျိုးနိုင်သော စကော့တလန်ပြည်မြောက်ပိုင်း၊ အလာစကာပြည်၊ ရုရှနိုင်ငံနှင့် ဆိုက်ဗီးရီးယားပြည်တို့တွင် မြင်းစားဂျုံကို လူတို့ နေ့စဉ် စားသုံးရန်အတွက် စိုက်ပျိုး လုပ်ကိုင်ကြသည်။ အလွန်မာသော မြင်းစားဂျုံမျိုးကိုမူ မြောက်ဘက် အာတိတ် စက်ဝိုင်းအနီးအနား ဒေသများ၌ပင် စိုက်ပျိုးနိုင်ကြသည်။ အမေရိကန်၊ ရုရှ၊ ဂျာမနီ၊ ကနေဒါနှင့် ပြင်သစ်နိုင်ငံတို့သည် မြင်းစားဂျုံအများဆုံး စိုက်ပျိုးကြသော နိုင်ငံများ ဖြစ်ကြသည်။ နွေးသောရာသီရှိသည့် တိုင်းနိုင်ငံတို့သည် မြင်းစားဂျုံပင်များကို စိုက်ပျိုးလျှင် အဆန်မတည်ဘဲရှိတတ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော တိုင်းနိုင်ငံများ၌ တိရစ္ဆာန်အစာအတွက်နှင့် မြေဩဇာ ပြုပြင်ပေးရန်အတွက် စိုက်ပျိုးထားတတ်ကြသည်။ ကောက်ရိုးများကို စက္ကူပြုလုပ်ရာ၌ အသုံးချကြသည် ။ မြင်းစားဂျုံတွင် အခြား ကောက်ပင်များမှာထက် အာဟာရဓာတ်ပို၍ ပါရှိရာ၊ ယင်းကို နေ့စဉ် စားသုံးလျက်ရှိသည့် လူမျိုးတို့သည် ကျန်းမာသန်စွမ်း ကြသည်သာများ၏။ သို့ရာတွင် မြင်းစားဂျုံကို ညက်ညောသည့် အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်၍ မရနိုင်သဖြင့်ပေါင်မုန့် ပြုလုပ်ရန် ခဲယဉ်းသည်။ ထို့ကြောင့် လူတို့ နေ့စဉ်စားသုံးရန် မြင်းစားဂျုံကို အသုံးမပြုကြချေ။ တခါတရံ၌သာ မြင်းစားဂျုံကို ကျိုချက်၍ဖြစ်စေ၊ မုန့်ပြုလုပ်၍ဖြစ်စေ စားသုံးတတ်ကြသည်။ ရှေးခေတ် အီဂျစ်လူမျိုး၊ ဟီဗြူလူမျိုး၊ ဂရိလူမျိုးနှင့် ရောမ လူမျိုးတို့၏ သမိုင်းများတွင် မြင်းစားဂျုံနှင့် စပ်လျဉ်း၍ တည်ညွှန်း ဖော်ပြချက်များ မတွေ့ရှိရသဖြင့် မြင်းစားဂျုံပင်၏ ဇာတိအရပ်ကို တိတိကျကျ မသိရချေ။ သို့သော် ဥရောပတိုက် အလယ်ပိုင်းတွင် မြင်းစားဂျုံအရိုင်းပင်များ ပေါက်ရောက် လျက်ရှိရာ ထိုအရပ်ပင်လျှင် မြင်းစားဂျုံအရိုင်းကို ယဉ်အောင် ပြုလုပ်သည့် အရပ် ဖြစ်တန်ရာသည်ဟု ယူဆရသည်။ ရုရှနိုင်ငံ၊ သို့မဟုတ် အာရှတိုက်အနာက်ဖက်ပိုင်းဒေသများမှ မြင်းစားဂျုံပင်ကို ဥရောပတိုက်သို့ ယူခဲ့ဟန်တူသည် ဟူ၍ လည်း ထင်ရသည်။ မြင်းစားဂျုံပင်၏ ထူးခြားချက်တစ်ရပ်မှာ အခြားကောက်ပင်များကဲ့သို့ အနှံများ ပြွတ်သိပ်၍ မထွက်ဘဲ တစ်စေ့စီပါသော အနှံကလေးများ ဖြာထွက်လျက်ရှိသည်။ လူတို့ စိုက်ပျိုးကြသော မြင်းစားဂျုံပင် အမျိုးအစားပေါင်း မြောက်မြားစွာရှိသည်။ ထိုအမျိုးအစားအားလုံးတို့မှာ အလွန်အေးသော ရာသီဥတု ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသဖြင့် ကမ္ဘာ့မြောက်ဖျားအရပ်များတွင် မြင်းစားဂျုံပင်ကို အောင် မြင်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်လေသည်။
ဝန်တာမဲရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ဝန်တာမဲရွာ (Wuntarme)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ နားတစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားတစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၆ ဦး၊ မ ၄၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖက်ဝန်းချောင်းရွာ
ဖက်ဝန်းချောင်းရွာ
ကိုးကား
ဖက်ဝန်းချောင်းရွာ
နောင်ဖိုင်ရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
နောင်ဖိုင်ရွာ (Nawnghpai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ နောင်ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၃၂၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၀၅ ဦး၊ မ ၅၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ဝမ်မက်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဝမ်မက်ရွာ (Wanmet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ဟွေကွယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၁၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟွေကွယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၉၆ ဦး၊ မ ၁၄၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၆၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဝမ်မက်မွန် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ဖိုင်ရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခိုင်းဖတ်နမ်ရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ခိုင်းဖတ်နမ်ရွာ (Hkainghpatnum)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ နောင်လွမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၅၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်လွမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈ ဦး၊ မ ၅၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒေါင့်ကြီးရွာ၊ ခြောက်
ဒေါင့်ကြီးရွာ၊ ခြောက်
ဝင်းဒဝယ်ရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ဝင်းဒဝယ်ရွာ(Windawei)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ခရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၉၅၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၂၀၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်မဆိပ်ရွာ၊ သဲတက်
လက်မဆိပ်ရွာ၊ သဲတက်
ကိုင်းကြီးရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ကိုင်းကြီးရွာ (Kainggyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ကပ္ပန္တာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၂၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကပ္ပန္တာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၇၆ ဦး၊ မ ၉၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျုံသင်ရွာ၊ ဂျုံဝါထလွန်
ကျုံသင်ရွာ၊ ဂျုံဝါထလွန်
ကျောက်ရိုးရွာ၊ မင်းရပ်
ကျောက်ရိုးရွာ၊ မင်းရပ်
လေတူရိယာ
လေတူရိယာ
လေတူရိယာစုတွင် ရှေးဦးစွာပေါ်ပေါက်ခဲ့သော တူရိယာမှာ ရိုးရိုးပြွေပင်ဖြစ်လေသည်။ ပြွေသည် အခေါင်းပါသောဝါးနှင့် အလားတူပစ္စည်းများမှ ပြုလုပ်ထားသည့်တူရိယာဖြစ်၍ အခေါင်းကို လေဖြင့် မှုတ်ကာ အသံဖြစ်စေရသည်။ နောက်တွင် ထိုတူရိယာဖြင့် အသံနိမ့် အသံမြင့်များဖြစ်စေရန် ဘေးတစ်လျှောက် အပေါက်ငယ်များ ဖောက်၍ လက်ဖြင့်လိုသလို အဖွင့်အပိတ် ပြုပြင်ယူခဲ့ကြ၏။ ဤသို့ တစ်ဆင့် ထက် တစ်ဆင့် တိုးတက်တီထွင်လာကြသောအခါ ပြွေမှာတစ်မျိုးတည်း မဟုတ်တော့ ဘဲ အမျိုးမျိုးဖြစ်လာတော့၏။ အချို့က ဝါးဖြင့်ပြုလုပ်ကြ၍ အချို့က သစ်သားများကိုထွင်း၍ ပြုလုပ်ကြသည်။ အချို့က သားရိုး ငါးရိုး ဆင်စွယ်များဖြင့်လုပ်ကြ၏။ မှုတ်ပုံ မှုတ်နည်း၊ အပေါက်ဖောက်ပုံ စသည်တို့တွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူကြသော်လည်း ဤတူရိယာစု၏သဘောမှာ ပြွေသဘော ပင်ဖြစ်လေသည်။
အနောက်တိုင်း ခေတ်မီသံစုံတူရိယာဝိုင်းကြီးများတွင် လေတူရိယာစုသည် များစွာအရေးပါအရာရောက်ခဲ့ရုံမျှမက အရေအတွက်လည်း များ ပေသည်။ အချို့လေတူရိယာစုကို သစ်သားဖြင့်ပြုလုပ်၍ အချို့ကို ကြေးဖြင့် ပြုလုပ်ထား၏။ အမျိုးအစားခွဲခြားရာတွင် သစ်သားလေတူရိယာများကို တစ်စုထား၍ ကြေးလေတူရိယာများကိုလည်း တစ်စုထားလေသည်။ သစ်သားလေတူရိယာစုတွင် ပြွေစုဟုခေါ်သော ပစ်ကိုလို၊ ဖိုက်၊ ဖလဂျော်လက်၊ အိုးဗို၊ အင်္ဂလိပ်နှဲ (ကော်အန်ဂလေ)၊ ဗတ်ဆွန်း၊ ကလဲရီ နက်နှင့် ဆက်ဆိုဖုန်းတို့ပါဝင်သည်။ ယင်းတို့တွင် ပြွေစုတူရိယာ များမှတစ် ပါး ကျန်တူရိယာများတွင် အသံဖြစ်စေရန် အခင်တပ်၍မှုတ်ရသည်။ ပါးစပ်ဖြင့် မှုတ်ရာတွင် ပြွေစုတူရိယာများကို ကန့်လန့်ကိုင်၍ မှုတ်ရသည်။ ပြွေခေါင်းများမှာ အရင်းအဖျားညီရ၏။ အိုးဗို၊ အင်္ဂလိပ်နှဲ၊ ဗတ်ဆွန်းတို့တွင် အခင်နှစ်ခုတပ်သည်။ ကျန်တူရိယာများတွင် အခင်တစ်ခု သာတပ်တည်။ အခေါင်းထွင်းရာတွင် ဆက်ဆိုဖုန်းမှတစ်ပါး အရင်းအဖျား အညီထားလေ့ရှိ၍ အိုးဗို၊ ကလဲရီနက်တို့တွင် အဖျား၌ ခပ်လန်လန်ထားလေ့ ရှိသည်။ ဆက်ဆိုဖုန်းတွင် အခင်တပ်သည့်နေရာ၌ သေး၍ အဖျားသို့ တဖြည်းဖြည်း ကား၍ထွင်းထားပြီးလျှင် အဝတွင် ကတော့မျက်နှာ ဝကဲ့သို့ အနည်းငယ်လှန်ထားသည်။ အားလုံးသော သစ်သားလေတူရိယာ များတွင် လေအပိတ်အဖွင့်အတွက် ခလုတ်များ တပ်ဆင်ထားသည်။ ကြေးလေတူရိယာများတွင် ထရမ်းပက်၊ ကောနက်၊ ထရွမ်ဗုန်း၊ ကျူဗာ၊ ပြင်သစ်ခရာစသည်တို့ပါဝင်၏။
ထြို့ပင် ဘာဂျာ၊ လက်ဆွဲဘာဂျာ၊ အကော်ဒီယန်၊ အော်ဂန် (ပြွန် စန္ဒရား)၊ အိတ်ပြွေတို့သည်လည်း လေတူရိယာများတွင် အကျုံးဝင်လေသည်။
သံစုံတီးဝိုင်းကြီးများတွင် အရေးပါအရာရောက်ဆုံးမှာ ကြိုးတပ်တူရိယာများပင်ဖြစ်သော်လည်း လေတူရိယာများမပါလျှင် မပြည့်မစုံနိုင်ရုံမက ဂီတသံမှာလည်း မြိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ လေတူရိယာစုတွင်လည်း ဆိုခဲ့သော သစ်သားလေတူရိယာစုသည် အသံအသာဆုံးနှင့် အမြိုင်ဆုံးဖြစ် လေသည်။ မြန်မာတူရိယာစုတွင် နှဲနှင့် ပြွေတို့သည် မည်သည့်တူရိယာမျိုးထဲတွင် မပါလျှင်မမြိုင်သော တူရိယာများဖြစ်သည်။ တူရိယာအလွန်နည်းစွာ ပါဝင်သည့် စည်တော်၊ ဗျောစည် စသည်တို့၌ပင် နှဲပါရ၍ ဒိုးပတ်၊ အိုးစည်တို့တွင်လည်း နှဲ သို့မဟုတ် ပြွေ တစ်ခုခုပါရလေသည်။
နျူးကလီးယား ဓာတ်ပေါင်းဖို
နျူးကလီးယား ဓာတ်ပေါင်းဖို
နျူးကလီးယား ဓာတ်ပေါင်းဖို ဆိုသည်မှာ နျူကလီးယားထုတ်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ပေါင်းဖိုကို ခေါ်သည်။ ဓာတ်ပေါင်းဖို အလုပ်လုပ်ပုံမှာ နျူကလီးယားပြိုကွဲခြင်း က ထွက်လာသည့် အပူနှင့် ရေနွေးငွေ့ ဖြစ်ပြီး၊ တာဘိုင်ကို မောင်းစေခြင်းဖြစ်သည်။ အတွေ့ရများသော ဓာတ်ပေါင်းဖိုများတွင် ပြည့်ဝယူရေနီယမ်လောင်စာတုံး များကိုသုံးသည်။ ဒင်္ဂါးပြားအရွယ် တစ်လက်မအရှည် အချောင်းလေးကို စုစည်းထားသည်။ လုံခြုံစွာ ကာရံထားသော ဖိအားမြင့်အခန်းအတွင်းတွင် ထည့်ထားသည်။ အအေးပေးရန် အတွက် ရေထဲတွင် မြှုပ်ထားရသည်။ အခြားအမျိုးအစားများတွင် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် သို့မဟုတ် သတ္တု အရည်ကို သုံးပါသည်။
အလယ်ကျွန်းရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
အလယ်ကျွန်းရွာ(Ahlelkyun)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ခရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၅၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၉၅၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၂၀၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျရယ်လ် ဂရော့စ်ဗန်နာ
အိမ်ရာမြေအသုံးချလုပ်ငန်းတခုဖြစ်သော Grosvenor Group ကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်ပြီး Sunday Times ၏ ၂၀၁၀ အချမ်းသာဆုံးသူများစာရင်းအရ မြို့စားကြီး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ပေါင် ၆.၇၅ ဘီလီယံ ( ဒေါ်လာ ၁၂ ဘီလီယံ ) ပိုင်ဆိုင်ပြီး Lakshmi Mittal နှင့် Roman Abramovich တို့နောက်တွင်ကပ်လျက် တတိယမြောက် ဗြိတိန်တွင် အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ Harrow School နှင့် Sandhurst တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိန် ရှိ Chester တက္ကသိုလ် တွင် အဓိပတိတယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဂရိတ်ဗြိတိန်တွင် အချမ်းသာဆုံး အိမ်ရာမြေအသုံးချလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်သူဖြစ်ပြီး Lancashire, Cheshire, Scotland နှင့် Central London ရှိ Mayfair, Belgravia တို့တွင် ကျယ်ပြန့်သော အိမ်ရာမြေ အများအပြားပိုင်ဆိုင်ပြီး နိုင်ငံတွင်း အများဆုံးအိမ်ရာ မြေပိုင်ဆိုင်သူတယောက်ဖြစ်သည်။ မြို့စားကြီးသည် Canada နှင့် Spain တို့ ရှိ အိမ်ရာမြေများကိုလဲ ပိုင်ဆိုင်သည်။
စစ်တပ်တွင်း ဘဝ
Harrow School မှ ရိုးရိုး O-Level ဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက် Sandhurst ရှိ Royal Military Acadamy သို့ဝင်ခွင့်ဖြေဆိုရာတွင်မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ၁၉၇၀ တွင် ဗြိတိန်ပြည်စောင့်တပ်ဖွဲ့သို့ တပ်သားအနေဖြင့် ဝင်ရောက်ခဲ့ သည်။ ထိုနောက် ၁၉၇၃ တွင် မြို့စားကြီးသည် Sandhurst တွင် တက်ရောက်သင်ကြားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မြောက်အိုင်ယာလန် မြင်းတပ်၊ သူ၏ ရှေ့ပြေးတပ်ကို အခြေခံတည်ထောင်ထား သော Cheshire သက်တော်စောင့် တပ်ရင်း၊ ဘုရင်မကြီး၏ သက်တော်စောင့်တပ် တို့ကို ဦးစီးကွပ်ကဲ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
သူသည် အမှတ် ရ တပ်မတော်လေတပ်၊ The Royal Mercian and Lancastrian သက်တော်စောင့်တပ်၊ ဘုရင်မကြီး၏ သက်တော်စောင့်တပ်၊ Nothumbria တက္ကသိုလ် အရာရှိ လေ့ကျင့်ရေးတပ်မကြီး၊ အပါအဝင် တပ်ရင်းပေါင်းများစွာတွင် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဗိုလ်မှူးကြီး၊ ကနေဒီယံတော်ဝင် westminister ဗဟို တပ်ရင်း၊ မြောက်အိုင်ယာလန် မြင်းတပ်တို့တွင် ဗိုလ်မှူးကြီး၊ သက်တော်စောင့်တပ် ၏ တပ်ချုပ်မှူးကြီး အဖြစ်တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံခဲ့ရ သည်။
The Duke of Westminster ဟူသည် Military and Hospitaller Order of St. Lazarus of Jerusalem ၏ ထိပ်ဆုံးဦးစားပေး အဆင့်ရာထူး ဖြစ်သည် 2004 တွင် မြို့စားကြီးအား ကာကွယ်ရေးဝန်ထမ်း ( အရံတပ်သားများနှင့် ဗိုလ်လောင်းများ ) ဌာန ၏ လက်ထောက် အကြီးအကဲရာထူးမှ ဗိုလ်ချုပ်ရာထူးသို့တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။
ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် ၄ နှစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့နောက် ၂၀၀၇ မတ် တွင် ဗိုလ်ချုပ် Simon Lalor သို့အရန်တပ်ဖွဲ့ဝင် ၅၀,၀၀၀၊ ဗိုလ်လောင်း ၁၃၈,၀၀၀ နှင့် အတူတာဝန် လွဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ Grovenor သည် ယခုအခါ ထိုရာထူးဖြင့်ပင်ပြန်လည်ခန့်အပ်ရန် သုံးသပ်သည့် အရန်စာရင်းတွင် ပါဝင်နေသည်။ ၂၀၀၈ မွေးနေ့ဂုဏ်ပြုပွဲတွင် သူ့၏ စစ်မှုရေးရာ စွမ်းဆောင်မှုများ အတွက် Campanion of the Order of te Bath ( CB ) ဆုပေးအပ်ခြင်းခံရသည်။ သူသည် နာမည်ကြီး စစ်တက္ကသိုလ် Royal United Services Institute ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ လဲဖြစ်သည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဘဝ
မြို့စားကြီးသည် ငယ်စဉ်က Lough Erne အလယ်ရှိ ကျွန်းတကျွန်းတွင်နေထိုင်ခဲ့ပြီး Sunningdale School နှင့် Harrow School တို့တွင် မတက်ရောက်မီက အိုင်ယာလန်မြောက်ပိုင်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ မြို့စားကြီးသည် ၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် ဒုတိယ ဗိုလ်မှူးကြီး Harold Pedro Joseph Phillips နှင့် Georgina Wernher တို့၏ သမီးဖြစ်သူ Natalia Ayesh Phillips နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သူ့ ဇနီးဖြစ်သူမှာ ရှရှားကဗျာဆရာ Alexander S. Pushkin ၏ မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူတယောက်ဖြစ်ပြီး ( ထို့ကြောင့် သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူ အာဖရိကန် လူမျိုး Ibrahim Hannibal ( သို့ ) Kin George II က သူမအား ဗြိတိန် ထီးနန်းအရိုက်အရာ ဆက်ခံရမည့်အလားအလာမှ အလှမ်းဝေးအောင် ပြုလုပ်ထားသည် ) သူတို့၏ သားသမီးများမှာ
ကျောင်းကုန်းရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
ကျောင်းကုန်းရွာ (Kyaungkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ ဘွက်ရိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၆၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘွက်ရိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၄ ဦး၊ မ ၉၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေချောင်းအိုင်ရွာ၊ ခြောက်
ရွှေချောင်းအိုင်ရွာ၊ ခြောက်
မိုးဇော်ဝင်း
မိုးဇော်ဝင်း(Moe Z. Win)'သည် မြန်မာ-အမေရိကန် သင်္ချာပညာရှင်နှင့် လျှပ်စစ်အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေးစနစ်နယ်ပယ်တွင် ထင်ရှားသည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် မက်ဆာချူးဆက် စက်မှုတက္ကသိုလ်မှ ပရော်ဖက်ဆာ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
​တောင်ဝှေးထောက်ရွာ၊ သရက်ချောင်း
တောင်ဝှေးထောက်ရွာ၊ သရက်ချောင်း
ထိန်တန်းရွာ၊ လက်ပန်
ထိန်တန်းရွာ၊ လက်ပန်
ကျုံကျိုက်ရွာ၊ ကျုံကြိုက်
ကျုံကျိုက်ရွာ၊ ကျုံကြိုက်
ဘန်ယုနိဘို
ဘန်ယုနိဘို သည် ကိုးရာစုက တည်ခဲ့သည့် ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၊ Yogyakarta, Sleman Regency, Prambanan, ဘိုကိုဟာဂျိုရွာ, Cepit ရွာငယ်လေးတွင် တည်ရှိသည်။ Medang ဘုရင်နိုင်ငံခေတ်ကာလက တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ကျဉ်းမြောင်းသည့် လွင်ပြင်ငယ်လေးတစ်ခုတွင် တည်ရှိကာ ဘေးပတ်လည်၌ လယ်ကွင်းများ ဝန်းရံကာ တည်ရှိသည်။Yogyakarta မြို့၏ အရှေ့ဘက်ရှိ Ratu Boko ရှေးဟောင်းသုတေသနဥယျာဉ်၏ အရှေ့တောင်ဘက် ၂ ကီလိုမီတာအကွာ တွင် တည်ရှိသည်။ မြောက်ဘက်တွင် Prambanan  ကျောင်းတော်တည်ရှိပြီး တောင်ဘက်တွင် Gunung Sewu တောင်ကုန်းများ တည်ရှိသည်။ Gunung Sewu တောင်ကုန်းများသည် Gunung Kidul  တောင်ကုန်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် တောင်ကုန်းများ ဖြစ်ကြသည်။
တည်နေရာ
wikimapia
မင်းရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
မင်းရွာ (Minywar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ မင်းရွာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၁၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မင်းရွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၉၉ ဦး၊ မ ၁၃၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျက်အင်ဂျင်
ကောင်းသောအချက်များ
ဂျက်လေယာဉ်ပျံသည် ပစ်စတန်အင်ဂျင်တပ် သာမန် လေယာဉ်ပျံတို့ထက် မြန်သည်။ အသံလှိုင်းထက်ပင် မြန်သေး ၏။ အလွန်မြင့်သောအရပ်၌ ပျံသန်းနိုင်သည်။ မီးလောင်လွယ် သော ဓာတ်ဆီအစား ပယ်ရဖင်ဆီကို အသုံးပြုနိုင်၏။ ဂျက်လေယာဉ်ပျံသည် ပျံသန်းနေစဉ် သာမန်လေယာဉ်ပျံ တို့လောက် အသံမကျယ်ချေ။ သာမန်လေယာဉ်ပျံတို့ထက် ပို၍ မတ်စောက်စွာ ပျံတက်နိုင်သည်။
မကောင်းသောအချက်များ
ဂျက်လေယာဉ်ပျံသည် နိမ့်သောအရပ်တွင် ပျံသန်းရာ၌လည်းကောင်း၊ အမြန်နှုန်းကိုလျှော့၍ ပျံသန်းရာ၌လည်းကောင်း၊အမြန်နှုန်းကို လျှော့၍ ပျံသန်းရာ၌လည်းကောင်း သာမန်လူမျိုးတို့က ဗွီဝမ်းဟုခေါ် တွင်သော ဗုံးပျံလက်နက်ဆန်း၌ ပထမဦးစွာ အသုံးပြုခဲ့ကြ သည်။ ထိုအင်ဂျင်မျိုးကို တစ်ခါတစ်ရံ ပါလဆိုဂျက်ဟု လည်း ခေါ်လေသည်။ ထိုအင်ဂျင်ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်ပေးရသည်။ အင်ဂျင်ရှေ့၌ လျင်မြန်စွာ ပိတ်နိုင် ဖွင့်နိုင်သော တံခါးအရှင်ပါသည်။ ရှေးဦးစွာ တံခါးပွင့်သော အခါ စက်ထဲသို့ လေဝင်လာသည်။ ထိုနောက် တံခါးပိတ်သွား သည်။ ထိုအချိန်၌ အတွင်းသို့ ရောက်သွားသောလေသည် လောင်စာတစ်ခုခုနှင့် ရောကာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဤသို့ ပေါက်ကွဲပြီးသောအခါ တံခါးသည် တစ်ဖန်ပွင့်လာပြန်သည်။ လေလည်းဝင်၍ ပေါက်ကွဲပြန်သည်။ ဤနည်းဖြင့် တံခါးသည် တစ်စက္ကန့်တွင် အကြိမ်ပေါင်း ၄ဝ ခန့်ပွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် ဖြစ်သည်။ လောင်ကျွမ်းပြီး ဓာတ်ငွေ့များသည် နောက်ပိုင်းရှိ နှုတ်သီးခေါင်းမှ ပန်းထွက်လေသည်။ တတိယအမျိုးမှာ ရမ်းဂျက်ခေါ် တစ်ဆက်တည်း ပေါက်ကွဲ သည့် အင်ဂျင်မျိုး ဖြစ်သည်။ ရမ်းဂျက်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာ ချိန်တွင် လေကိုစက်အိုးထဲသို့ ဆောင့်ဝင်စေသည်။ လေသည် စက်အိုးထဲဲ၌ ပျံ့ထွက်လာပြီးလျှင် လောင်စာတစ်ခုခုဖြင့်ရော၍ ပေါက်ကွဲသည်။ ထိုနောက် ဓာတ်ငွေ့သည် နောက်ပိုင်းရှိ နှုတ်သီးခေါင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားသည်။ ရမ်းဂျက်အင်ဂျင် ကို အသံလှိုင်းတစ်မျှ လျင်မြန်သောယာဉ်များတွင်သာ တပ်ဆင် အသုံးပြုရန် သင့်တော်သည်ဟု ယူဆကြလေသည်။
ဘန့်ဘိုင်းရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟူကျင်ထောင်း
ငယ်စဉ်ဘဝ
ဟူကျင်ထောင်းကို ကျန်းစူးပြည်နယ်၊ ထိုက်ကျိုးခရိုင်၊ ကျန်းယန်မြို့တွင် ၁၉၄၂ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ (၂၁)ရက်နေ့က မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူသည် လက်ဖက်ခြောက် ရောင်းဝယ်ရေး လုပ်ငန်းတစ်ခု လုပ်ကိုင်သော်လည်း မိသားစုမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည်။ မိခင်ဖြစ်သူမှာ ဟူအသက် (၇)နှစ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ အဒေါ်ဖြစ်သူမှ ဟူအား ကြီးပြင်းအောင် စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေး ကာလအတွင်းက ဟူ၏ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ယင်းအဖြစ်သည် ဟူအား နိုင်ငံရေးခံယူချက် ရှိလာစေခဲ့သည်။ ဟူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စာကြိုးစားသူဖြစ်ပြီး စာအလွန်တော်သည်။ ပါရမီထူးသူလည်းဖြစ်သည်။ ကျောင်းကပွဲများ၊ သီချင်းဆိုပွဲများတွင် အလွန်ထူးချွန်စွာ သီဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
ချပ်သင်း တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် ဘေးမဲ့တော
ချပ်သင်း တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် ဘေးမဲ့တော (Chatthin Wildlife Sanctuary) သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး ကန့်ဘလူမြို့နယ်နှင့် ကောလင်းမြို့နယ် အတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။ အကျယ်အဝန်း ၁၀၃.၅၅ စတုရန်းမိုင် (၂၆၈.၂ စတုရန်ကီလိုမီတာ) ရှိပြီး ၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။