cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မြောင်ဇီးလူမျိုး
ဝင်ရောက်လာပုံ
ခေတ်ဟောင်းအချိန်က မြောင်ဇီးကလေးများသည် ၇-၈ နှစ်အရွယ်မှစပြီး မိဘများနှင့်တောင်ယာနှင့် အိမ်တွင်းလုပ်ငန်းများတွင် ကူညီကြရင်း ကြီးပြင်းသွားကြ၏။ စာရေး စာဖတ် လုံးဝမတတ်ကြချေ။ ယခု အခါ ကျေးရွာများတွင် တိုးချဲ့ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသော မူလတန်းကျောင်းများ၌ အသုံးလုံးပညာရေးကို ဆည်း ပူးကြရသဖြင့် မြောင်ဇီးလူငယ်များစွာတို့မှာ မြန်မာစကားနှင့်မြန်မာစာကို အတော်အတန် တတ်ကျွမ်းလျက် ရှိလပြေီ။ သို့သော် တောင်ယာလုပ်ချိန်တွင် မိဘများအား ကူညီရန် ကျောင်းမှအခွင့်ယူသွားတတ်ကြ၏။ အသက် ၁၅-၁၆ နှစ်တွင် အပျိုလူပျိုဖော်ဝင်ကြပြီး ပိုးပန်းကြလေသည်။ အပျိုမိဘများသည် သမီး ပျိုအုပ်ထိန်းရေးတွင် လွန်စွာစည်းကမ်းကြီးသဖြင့် လူပျိုတို့ ပိုးပန်းရာတွင် လွတ်လပ်မှုမရှိလှချေ။ တောင် ယာလုပ်ရင်းသော်လည်းကောင်း၊ တောတွင်း ထင်းခုတ်ရာတွင်၎င်း၊ ရိုးရာဓလေ့ပွဲများ၊ နတ်ပူဇော်ပွဲများအချိန်တွင်သော် ၎င်း၊ လူပျိုလှည့်ကြသည်။ လူပျိုသည် တူရိယာပစ္စည်းကို တီးမှုတ်ခြင်းဖြင့်၎င်း၊ စောင်းချိတ်သောစကားပါ သည့်အချစ်သီချင်းကို သီဆိုခြင်းဖြင့်၎င်း မိန်းမပိုးကြ၏။ မိန်းကလေးမိဘများထံသို့ လူကြီးစုံရာနှင့်သို့မဟုတ် အောင်သွယ်မှတစ်ဆင့် စကားကမ်း၍ တောင်း ရမ်းရသည်။ သဘောတူက နေ့ကောင်းရွေးပြီး သတို့သားက နွား ၂ကောင်၊ ငွေသား ၈ဝိနှင့်သတို့သမီးကို တင်တောင်းရသည်။ အပြည့်မပေးနိုင်သေးက လက်ထပ်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းပေးသွားနိုင်သည်။ တတ် နိုင်သူဆိုလျှင် ထို့ထက်ပို၍ တင်တောင်းတတ်သည်။ နွမ်းပါးသူဖြစ်လျှင် လူကြီး ၂ ဦးကို ဖိတ်ခေါ်ကျွေးမွေး ခြင်းဖြင့် အကြင်လင်မယားအရာ မြောက်သွားနိုင်သည်။ တတ်နိုင်သူများကား ရွာလုံးကျွတ် ဖိတ်ကျွေးပြီး အဝတ်အစားများကို လက်ဖွဲ့အဖြစ် ပေးကြသည်။ အိမ်ထောင်ကျပြီး သားယောက်ျားမွေးလျှင် လင်က နောက်မိန်းမယူခွင့်ရှိသည်။ နောက်မိန်းမကို မ ယားကြီးနှင့်အတူတူ ထားသည်။ သားယောက်ျားမွေးပေးသောမိန်းမသည် မိန်းမကြီးနေရာ ရ၏။ သားယော ကျာ်းသာ ဖခင်မျိုးရိုးကို ဆက်သူဖြစ်သည်ဟုယုံကြည်ကြ၏။ လင်မယားကွာရှင်းရာတွင် ကွာလိုသူသည် လက်လွတ်အိမ်မှဆင်းပေးရသည်။ သို့သော် အပြစ်ရှိသူ မဟုတ်ပါက ထိုက်သင့်သောပစ္စည်းများ ယူသွား နိုင်ခွင့် ရှိသည်။ သားသမီးများမှာ လင်သာပိုင်သဖြင့်၎င်းနှင့်ထားရစ်ရသည်။ လင်ကွာနှင့်မုဆိုးမများ နောက်အိမ်ထောင် ပြုခွင့်ရှိကြ၏။
ဂျိမ်းစ် ပရက်စကော့ ဂျိုး
ဂျူးလ ဂျေ၊ ပီ (ခရစ် ၁၈၁၈-၁၈၈၉) - ရူပဗေဒပညာရှင် ဂျိမ်းပရက်စကော့ဂျူးလသည် အင်္ဂလိပ် လူမျိုးဖြစ်သည်။ ခရစ် ၁၈၁၈ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၄ ရက်နေ့တွင် ဆာဖိုးမြို့၌ ဖွားမြင်၏။ ဂျူးလသည် သိပ္ပံပညာဆိုင်ရာ သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင် စိတ်ဝင်စားသည်။ ကောင့်ရမ်းဖိုနှင့် ဆာဟန်ဖရီဒေဗီတို့ကဲ့သို့ အပူဓာတ်အကြောင်းတွင် ပါရဂူ မြောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်၏။ ဂျူးလသည် အက်တမ်အဆိုကို ဖန်တီးသူ ရူပဗေဒကဝိကျော် ဂျွန်ဒေါလတန်ထံ၌ တပည့်ခံ၍ ရူပဗေဒပညာရပ်များကို လေ့လာဆည်းပူးခဲသည်။
အထူးသဖြင့် သံလိုက်ဓာတ်နှင့် လျှပ်စစ်ဓာတ် တို့၏ ဆန်းကြယ်မှုအကြောင်းကို စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့၏။ ၁၈၃၄ ခုနှစ်တွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို တိုင်းတာရန် နည်းစနစ်ရှာဖွေ စမ်းသပ်စဉ်အတွင်း အပူအလုပ်မျှကိန်းကို ပထမဆုံး ကြံစည်၍ သိရှိခဲ့လေသည်။ အပူစွမ်းအင်ကို အလုပ်အားဖွဲ့ပြနိုင်သည့်အချက်ကို ဂျူးလ သည် နှစ်ပေါင်း ၄ဝ မျှကြာအောင် စမ်းသပ်ရှာဖွေရသည်။ ဂျူးလကို အစွဲပြု၍ ထိုအချက်သည် ရူပဗေဒတွင် 'ဂျူးလ နိယမ'ဟူ၍ ခေါ်တွင်လေသည်။
မြောင်ဇီးလူမျိုး
ဝင်ရောက်လာပုံ
မြောင်ဇီးတို့သည် လူသေကို ကောင်းစွာ သင်္ဂြိုဟ်လေ့ရှိသည်။ မသာအိမ်တွင် နွား၊ ကျွဲတို့ကို သတ် ပြီး ဧည့်သည်များအား ဧည့်ခံကျွေးမွေးကြသည်။ အလောင်းကို လူရွယ်များက ထမ်းယူပြီး သေသူ၏မိသား စုသင်္ချိုင်းတွင် မြမြှေုပ်သင်္ဂြိုဟ်၏။ အိမ်ထောင်စုတိုင်းတွင် သီးခြားအိမ်ထောင်စုသင်္ချိုင်းပြုလုပ်ထားကြပြီး ၎င်းအစုမှ သေသူကို ယင်းသင်္ချိုင်း၌သာ စီတန်းမြှုပ်ရသည်။ သေသူများအား ပူဇော်ပသသော သင်္ချိုင်းရှိခိုး ပွဲများ နှစ်စဉ် ကျင်းပလေ့ရှိသည်။ မြောင်ဇီးတို့၏ယဉ်ကျေးမှုတွင် မူရင်းမွန်ဂိုလီယား ဩဇာစက်ရိပ်များ လွှမ်းနေ၏။ နှစ်ကူးပွဲ၊ လမင်း ပူဇော်ပွဲ၊ ကောက်ညှင်းထုပ်ပွဲ၊ သင်္ချိုင်းရှိခိုးပွဲများ ကျင်းပခြင်းနှင့်ဓလေ့ထုံးစံအကများတွင် မွန်ဂိုလီယန်ဆန် ဆန် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မြောင်ဇီးတို့သည် ပြည်နယ်ဖွံ့ဖြိုးမှုအစီအစဉ်အရ တည်ထောင်ပေးထားသော ရွာများတွင် အိုးအိမ်အတည်တကျ နေထိုင်ကာ စိုက်ပျိုးရေး၊ မွေးမြူရေးကို စနစ်တကျ လုပ်ကိုင်စ ပြုလာလပြေီ။ ကွမ်း လုံနယ်ခြားခရိုင် ဟိုပန်မြို့အနီး စံပြကျေးရွာများမှာ၎င်းတို့၏ရွာများဖြစ်၏။ ပြည်နယ်များ ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့် ပြည်ထောင်စုကြီး ကြီးပွားတိုးတက်ရေးတွင် တိုင်းရင်းသား မြောင်ဇီးတို့သည်လည်း တစ်ဖက်တစ်လမ်း ပါ ဝင်ဆင်နွှဲလျက် ရှိကြလေသည်။
ဂျိမ်းစ် ပရက်စကော့ ဂျိုး
ဂျူးလနိယာမအရ အလေးချိန်တစ်ပေါင်ရှိရေကို အပူချိန် ၁ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် တက်အောင် ပြုလုပ်သောအပူသည် ၇၇၈ ပေါင် အလေးချိန်ရှိဝန်ကို ၁ ပေမြင့်အောင် ပြုလုပ်သော အလုပ်အားနှင့် ညီမျှသည်။ လော့ကယ်လဗင်နှင့်အတူ ဂျူးလ သည် ဖိနှိပ်ထားသော ဓာတ်ငွေ့တွင် အပူပြောင်းလဲမှုရှိကြောင်းကို၎င်း၊ ဖိနှိပ်ထားသော အစိုင်အခဲနှင့် စန့်ထွက်သော အစိုင် အခဲတို့တွင် အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုရှိကြောင်းကို၎င်း လေ့လာစုံစမ်းခဲ့သည်။
မြောင်ဇီးလူမျိုး
ဝင်ရောက်လာပုံ
မြောင်ဇီးလူမျိုးတို့သည် အရပ်အမောင်း အသင့်အတင့်ရှိ၍ အသားလတ်သည် မြောင်ဇီးအမျိုးသမီးများသည် ကျိုင်းတုံနယ်၊ ကော အမျိုးသမီးများနည်းတူ ဂါဝန် ကဲ့သို့သော အဝတ်တိုတို ဝတ်ကြသည်။ သို့သော် အနက်သာမဟုတ်ဘဲ အဖြူရောင်လည်း ဝတ်ကြသည်။ ဦးခေါင်းတွင် ကြီးသော ဗောင်းထုပ်များ ပေါင်းထားကြသည်။ မြောင်ဇီးအမျိုးသားများကား ဘောင်းဘီအနက် ဝတ်၍ ဦးခေါင်းတွင် အဝတ်များဖြင့် ဗောင်းထုပ်ပေါင်း ထားလေသည်။
ဂျိမ်းစ် ပရက်စကော့ ဂျိုး
( ကယ်လဗင် ဒဗလျု၊တီ။)တော်ဝင်အသင်း က ဂျူးလအား ငွေကြေးထောက်ပံ့၍ သုတေသနလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်စေသဖြင့် ကွန်ဒင်ဆာကို တီထွင်နိုင်သည်။ ဂျူးလ တီထွင်သော ကွန်ဒင်ဆာများသည် ထိုအခါက သင်္ဘောများ တွင် အသုံးပြုသော ရေနွေးငွေ့ အင်ဂျင်စက်များကို ပိုမို၍ ကောင်းမွန်လာစေလေသည်။
ဂျူးလသည် ဂုဏ်ထူးဘွဲ့များစွာတို့ဖြင့် ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရ သည်။ ၁၈၅ဝ ပြည့်နှစ်တွင် တော်ဝင်အသင်းဝင်တစ်ဦး ဖြစ် လာသည်။ ၁၈၈၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်လေသည်။
နမ့်ပုံးရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
နမ့်ပုံးရွာ (Nampong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၈၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၇၅ ဦး၊ မ ၂၅၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သက္ကေပြင်ရွာမရွာ
သက္ကေပြင်ရွာမရွာ
မြောက်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်
သမိုင်း
၁၉၄၈ ခုနှစ် လွတ်လပ်ရေးရပြီးချိန်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၌ တောင်နှင့်မြောက်ဟူ၍ တပ်မတော်စစ်တိုင်း (၂)ခုသာရှိသေးသည်။ မြောက်ပိုင်းတိုင်းမှူးမှာ ဗိုလ်မှူးချုပ်နေဝင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၁၉၄၈ခုနှစ်ဩဂုတ်လတွင် ဗိုလ်မှူးချုပ်နေဝင်းမှာ ဒုစစ်သေနာပတိဖြစ်သွားပြီး ဗိုလ်မှူးချုပ်လဇွန်တန်မှ မြောက်ပိုင်းတိုင်းမှူးဖြစ်လာသည်။ ရောင်စုံသူပုန်များ ထကြွချိန်တွင် ဒုဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းမှာ စစ်ဦးစီးချုပ်ဖြစ်သွားပြီး ဗိုလ်မှူးချုပ် အေဒီဘလိတ်က မြောက်ပိုင်းတိုင်းမှူးဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
မြောက်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(တနိုင်း) နှင့် အခြေချ စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့များ၊ လှုပ်ရှား စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့များနှင့် ၎င်းတို့ ကွပ်ကဲအောက်ရှိ ခြေလျင်/ခြေမြန်တပ်ရင်း (၁၆)ရင်း ပါဝင်သည်။
တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်နယ်မြေအတွင်းရှိ စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်များ
မပခ နယ်မြေအတွင်း၌ အောက်ပါ စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာချုပ်များ အခြေစိုက်တည်ရှိသည် -
နောက်ထပ်ကြည့်ရန်
ကဏ္ဍ:တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်များ
အုန်းခုံရွာ၊ ကျွဲဇင်း
အုန်းခုံရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ကုလားဘာတောင်ရွာ၊ ဦးဂင်း
ကုလားဘာတောင်ရွာ၊ ဦးဂင်း
လဟာသလိပ်ရွာ၊ သဘောသပြု
လဟာသလိပ်ရွာ၊ သဘောသပြု
ရဟတ်တောင်ရွာ၊ ရဟတ်တောင်
ရဟတ်တောင်ရွာ၊ ရဟတ်တောင်
နမ့်ခိုက်ကောင်းဆာရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 315
NGC 315 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ဘဲဥပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်သည်။ ယင်းအား ဝီလီယံ ဟာရှယ် ဆိုသူမှ စက်တင်ဘာ ၁၁၊ ၁၇၈၄ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မြင်သာသောအရွယ်အစားမှာ ၁၂.၂ ဖြစ်သည်။
စိန့်ပေါလ်ကသီဒရယ်
ဤကသီဒရယ်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီးကား လန်ဒန်မြို့၏ မှတ်တိုင်သဖွယ် ဂုဏ်ယူရလောက်အောင် ခန့်ညားတင့်တယ် လှသော အဆောက်အအုံကြီးဖြစ်သည်။ အင်္ဂလန်ပြည် ပရိုတက် စတန့်ဂိုဏ်း၏ အကြီးဆုံးသော ဘုရားရှိခိုးကျောင်းလည်းဖြစ် ပေသည်။
ထိုအဆောက်အအုံနေရာတွင် ကင့်နယ်ဘုရင် အက်သယ် ဗတ်က ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြောင်း သိရ၏။ ၁၂၄ဝ ပြည့်နှစ်တွင် နော်မန်တို့က ထိုနေရာ၌ပင် ဘုရားရှိခိုး ကျောင်းတစ်ခုကို ထပ်မံ၍ ဆောက်လုပ်ပြန်ရာ ၁၆၆၆ ခုနှစ် လန်ဒန်မြို့ကို မီးအကြီးအကျယ်လောင်စဉ်က မီးလောင်ပျက်စီးသွားလေသည်။ ထိုအဆောက်အအုံမှာ ယခု ရှိသော အဆောက်အအုံထက် ပေ ၇ဝ မျှပိုမို ရှည်လျား၍ ၁၂၄ ပေမျှပိုမို မြင့်မားလေသည်။
ယခုလက်ရှိ အဆောက်အအုံကြီးကို ဗိသုကာကျော် ဆာ ခရစ္စတိုဖာရင်းက ၁၆၇၅ ခုနှစ်တွင် ပုံစံထုတ်၍ ဆောက်လုပ်ရာ ၁၇၁ဝ ပြည့်နှစ်မှာ ပြီးစီးသဖြင့် ၃၅ နှစ်မျှ ကြာလေသည်။
တောင်ဝင်ရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
တောင်ဝင်ရွာ (Taungwin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ နှမ်းခါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၂၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နှမ်းခါးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၀၁ ဦး၊ မ ၂၂၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။
စိန့်ပေါလ်ကသီဒရယ်
အလျား ၅၁၃ ပေရှိ၍၊ ၃၆၅ ပေမြင့် သည်။ ထိုအဆောက်အအုံကြီးတွင် ထူးခြားချက်ကား အပေါ် ပိုင်းတွင် ခုံးဝိုင်းပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအထက်တွင် မီး ပြအိမ်၊ ဘောလုံးနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်တို့ကို တပ်ဆင်ထား သည်။ ထိုခုံးဝိုင်း၏ အတွင်းဖက်၌ ပဲ့တင်သံ ခန်းမဆောင်ရှိ ၏။ ထိုခန်းမဆောင်၏ နံရံတွင်ကပ်၍ တိုးတိုးပြောသံကို ပေ တစ်ရာခန့်ဝေးသော မျက်နှာချင်းဆိုင် နံရံတွင် နားထောင်နေသူ က ပြတ်သားစွာ ကြားနိုင်သည်။
တောင်ဝင်ရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စိန့်ပေါလ်ကသီဒရယ်
ထိုအဆောက်အအုံကြီးသည်ကား ဥရောပတိုက် ရီနေဆွန်း ခေတ်မှ စံနမူနာတင်လောက်သည့် ဗိသုကာလက်ရာကို ဖော်ပြ ထားသည့် အဆောက်အအုံဖြစ်သည်။ ဆောက်လုပ်ပုံလက်ရာမှာ အခြားမှအတုယူထားခြင်း မဟုတ်ချေ။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ထိုဘုရားရှိခိုးကျောင်းရှိ ခန်းနားလှသော ဘုရားရှိခိုးပလ္လင်ဆောင်မှာ ဗုံးထိမှန်၍ ပျက်စီး ရလေသည်။ ထိုအဆောက်အအုံကြီးထဲတွင် ဝိတိုရိယဘုရင်မကြီး နှင့် ပဉ္စမဂျော့ဘုရင်တို့၏ နန်းတက်ပွဲအထိမ်းအမှတ်များကို ခန်းနားကြီးကျယ်စွာ ကျင်းပခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဆာခရစ္စတိုဖာ ရင်း၊ နယ်လဆင်၊ ဝယ်လင်တန်စသော ကွယ်လွန်သူပုဂ္ဂိုလ် ကျော်များကိုလည်း ထိုကသီဒရယ်အတွင်း၌ မြှုပ်နှံထားလေ သည်။
သစ်ဖြူပင်ရွာ၊ သစ်ဖြူပင်
သစ်ဖြူပင်ရွာ၊ သစ်ဖြူပင်
ကျွက်နွယ်ကုန်းရွာ၊ သဘောသပြု
ကျွက်နွယ်ကုန်းရွာ၊ သဘောသပြု
ညံ့တောရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ညံ့တောရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ဟွေမဖိန်းရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ဟွေမဖိန်းရွာ (Hwaymahpein)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ မိုင်းပန် (အရှေ့)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၅၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပန် (အရှေ့)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၃ ဦး၊ မ ၂၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သူတော်ကုန်းရွာ၊ ကမ်းနီ
သူတော်ကုန်းရွာ၊ ကမ်းနီ
ဥသျှစ်ပင်
မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း မိုးပါးသောအရပ်များ တွင် ဥသျှစ်ပင်ကိုအတွေ့ရများသော်လည်း မိုးများသောအရပ်ရှိ ခြံဥယျာဉ်များ၌လည်း တစ်ခါတစ်ရံထိုအပင်ကို စိုက်ပျိုးထား တတ်ကြသည်။ သို့သော် စီးပွားဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်၍ ဥသျှစ်ပင် များများကိုသော်လည်းကောင်း၊ စံနစ်တကျသော်လည်းကောင်း စိုက်ပျိုးလေ့မရှိကြချေ။
ဥသျှစ်ရွက်နုများကို တို့စရာအဖြစ် ရောင်းချလေ့ရှိ သည်။ ဥသျှစ်ပင်သည် မတ်လမှမေလအတွင်း၌ သီးလေ့ရှိ သည်။ ဥသျှစ်ပင်သည် သာမန်ကောင်းမွန်သည့် မြေဩဇာတွင် ဖြစ်ထွန်းနိုင်သည်။
ဥသျှစ်သီးအမှည့်များကို မန်ကျည်းဖျော်ရည်ကဲ့သို့ ဖျော် ရည်စိမ်၍ သောက်လေ့ရှိကြသည်။ ဥသျှစ်သီး အမှည့်သည် လူ ကိုအားရှိစေ၍ ဝမ်းလည်းကောင်းနိုင်သည်။
ဥသျှစ်သီးသည် အချင်းအားဖြင့် လေးလက်မမှခြောက် လက်မအထိရှိ၍ အခွံမှာချောမွတ်လျှက် မာသည်။ အသီးမှည့် အတွင်းတွင် လိမ္မော်ရောင်ရှိ အနံ့သင်းသော အသားနှစ်ရှိသည်။ ထိုအသားနှစ်ကို စေးကပ်သောအစေးက ဖုံးအုပ်ထား၍ အတွင်း ၌ အစေ့ပေါင်းများစွာရှိသည်။ အမျှင်လည်းထူသည်။ ဥသျှစ် သီးမှည့်၏ အနှစ်သားမှ အစေ့အမျှင်နှင့် အစေးတို့ကိုဖယ်ရှား၍ အသားသက်သက်ကိုသာ စားလေ့ရှိကြသည်။ အစေးနှင့်အမျှင် တို့ကိုစားမိလျှင် အစေး၏ပူစပ်သောသတ္တိကြောင့် နှုတ်ခမ်းနှင့် ပါးစပ်တို့တွင် အစေးလောင်တတ်သည်။ ဥသျှစ်သီးမှည့်သည် ဝမ်းကိုက်ရောဂါကဲ့သို့သော ဝမ်းဗိုက်တွင်ဖြစ်တတ်သော ရောဂါ များအတွက်ဆေးဖြစ်သည်။ ဥသျှစ်သီးစိမ်းကိုလည်း ဝမ်းဗိုက် ရောဂါများအတွက် ချက်ဆေးအဖြစ် ဖော်စပ်ကြသည်။ ဥသျှစ် သီးစိမ်း၏ အရသာမှာဖန်သည်။ ဥသျှစ်သီးမြစ်၏ အခေါက်ကို လည်း အဖျားဖြတ်ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဥသျှစ်ပင်မှ သစ်စေးတစ်မျိုးကိုရရှိသည်။
ဥသျှစ်ပင်သည် လိမ္မော်မျိုးရင်းတွင် ပါဝင်ပြီးလျှင် ယင်းကိုရုက္ခဗေဒ အလိုအားဖြင့် အီးဂဲမာမဲလို ဟုခေါ်သည်။ ဥသျှစ်သီးကို ရခိုင်လို ဝရာဇ်သီးဟု ခေါ်သည်။
အသုံးပြုပုံ- အရွက် ၁။ ဥသျှစ်ရွက် ပေါင်းတိုက်ရည်ကို ကြွေဇွန်းငယ် တစ်ဇွန်းခန့် တိုက်ပေးက ကလေးများ ဝမ်းပျက် ရောဂါနှင့် ချွဲသလိပ် ကျပ်ရောဂါ ပျောက်ကင်း၏။ ၂။ ဥသျှစ်ရွက်ကို ကြိတ်၍ မျက်စိ၌ ကွင်းပေး ပါက မျက်စိနာ ရောဂါ ပျောက်၏။ ၃။ ဥသျှစ်ရွက် ညှစ်ရည်ကို နံနက် ည သောက်ပေးပါက ဖျားခြင်း၊ မျက်ရည်ပူ ယိုခြင်း၊ ချောင်းဆိုး ခြင်းများ ပျောက်၏။ ၄။ အနာ၊ အဖု အပိမ့်များကို ၎င်းအရွက်စိမ်း ကြိတ်၍ အုံပေးပါက နုလျှင် ပိန်၍ ရင်းလျှင် ပြည်ပေါက်၏။ ၅။ ကလေးများ သန်ထလျှင် ဥသျှစ်ရွက် ညှစ်ရည်ကို အရွယ်အလိုက် ချင့်၍ တိုက်ပေးခြင်းဖြင့် ပျောက်ကင်း စေနိုင်၏။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ ကဏ္ဍ:သစ်သီးပင်များ ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများရှိ အပင်များ
သဘောသပြုရွာ၊ သဘောသပြု
သဘောသပြုရွာ၊ သဘောသပြု
ရေယွန်းပြစ်ရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ရေယွန်းပြစ်ရွာ (Yaeyunpyit)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ဘန့်ဘွေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၄၀၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 316
NGC 316 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ကြယ်တစ်စင်းဖြစ်သည်။ ယင်းအား Bindon Stoney ဆိုသူမှ နိုဝင်ဘာ ၂၉၊ ၁၈၅၀ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ
အင်ကွယ်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
အင်ကွယ်ရွာ(Inkwei)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်ကွယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၁၉၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်းဟူးရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
နန်းဟူးရွာ (Nanghu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၇၅ ဦး၊ မ ၂၅၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငှက်ပျောတောရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ငှက်ပျောတောရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ရွာသစ်ကုန်းရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ရွာသစ်ကုန်းရွာ (Ywarthitkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ အနန်းဘော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၀၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အနန်းဘော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၃၄ ဦး၊ မ ၂၃၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အဲရစ် လူဒင်ဒေါ့
ဂျာမနီနိုင်ငံ၏ သမိုင်းတွင်စစ်မက်ရေး၌သာမက နိုင်ငံရေး၌လည်း ထင်ရှားခဲ့သူစစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အဲရစ်ဖွန်လူဒင်ဒေါ့သည် ပရပ်ရှားပြည် ပိုဇန်နယ် ကရုဇီဝီနားအရပ်၌ ၁၈၆၅ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၉ ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်လေသည်။ ဖခင် ဖြစ်သူမှာ ပရပ်ရှာအရာရှိကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ လူဒင်ဒေါ့သည် ငယ်စဉ်ကပင် စစ်စိတ်စစ်သွေးပါခဲ့သူဖြစ်၍ အသက် ၁၇နှစ်အရွယ်မှ အစပြုကာ စစ်ထဲ၌ ဝင်ရောက်အမှုထမ်းခဲ့လေသည်။၁၈၉၈ခုနှစ် (အသက် ၃၃ နှစ်အရွယ်)တွင် စစ်ဦးစီးအဖွဲ့ရုံးသို့ ဝင်ရောက်အမှုထမ်းနေစဉ် ၁၉၁၄ ခုနှစ် ပထမကမ္ဘာစစ် ဖြစ်ပွားသောအခါလူဒင်ဒေါ့သည် အမှတ် ၂ တပ်မတော်၏ တပ်ထောက်ချုပ်ရာထူးဖြင့် စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်ရလေသည်။ စစ်ပွဲတွင် ထူးချွန်သော ရဲစွမ်းသတ္တိရှိရုံမက အစီအမံလည်းကောင်းသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် များမကြာမီ သူ၏စွန့်စားမှုများကိုယုံကြည်သော စစ်အာဏာပိုင်တို့သည် လူဒင်ဒေါ့အား တပ်မှူးကြီး ဟင်ဒင်ဗတ်၏ လက်အောက်တွင် ဦးစီးမှူးအဖြစ် ရုရားစစ်မျက်နှာဘက်သို့ စေလွှတ်လိုက် ၏။ ထိုစစ်မျက်နှာ၌ တန်နင်ဗတ်တွင် အောင်ပွဲရခဲ့လေသည်။ ၁၉၁၆ခုနှစ်တွင်တပ်မှူးကြီးဟင်ဒင်ဗတ်သည် စစ်သေနာပတိဖြစ်လာသောအခါ လူဒင် ဒေါ့သည် ပထမ ဦးစီးချုပ်ဖြစ်လာလေသည်။ လူဒင်ဒေါ့ကား စစ်အတတ်၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၍ တိုက်နည်းခိုက် နည်းအမျိုးမျိုး၊ လက်နက်အမျိုးမျိုးကိုကြံစည်တီထွင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲ များတွင် အဆိပ်ငွေ့ဗုံးများကို အများအပြား သုံးခဲ့သဖြင့် မဟာမိတ်များ ဘက်၌ အပျက်အစီး အဆုံးအရှုံးများခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ၁၉၁၈ ခုနှစ်လောက် ရောက်သောအခါ ဂျာမန်တို့ တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့်လာလေရာ တိုင်းပြည် လူထုနှင့်တကွ ခေါင်းဆောင်ကြီးများက ရသမျှအခွင့်အရေးနှင့်ပင် စစ်ပြေငြိမ်းလိုကြသည်။ လူဒင်ဒေါ့ကမူ ဂုဏ်ယူလောက်သော စစ်ပြေငြိမ်းမှုကိုသာ လိုချင်သည်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုခေါင်းဆောင်တို့နှင့် မညီမညွတ်ဖြစ်ကာ ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခြင်းခံရလေသည်။
စစ်ပြေငြိမ်းပြီးသောအခါ လူဒင်ဒေါ့ သည် ဆွီဒင်နိုင်ငံသို့ တိမ်းရှောင်နေပြီးနောက် ငါးလခန့်ကြာသောအခါ ဂျာမနီသို့ပြန်လာကာ နိုင်ငံရေးတွင် အပါဝင်ဆောင်ရွက်သည်။ ဟစ်တလာ တို့ဦးစီးသည့် ၁၉၂၃ ခုနှစ် ဗီယာအဆောင် ပုန်ကန်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သဖြင့် ထောင်နန်းစံရမည့် အရေးမှ စစ်မှုထမ်းသက်ကြောင့် လွတ်ခဲ့ရ၏။ သို့ရာ တွင် မကြာမြင့်မီ ဟစ်တလာ၏ဝါဒများကို မနှစ်သက်သဖြင့် ဂိုဏ်းခွဲ လိုက်၏။ အယူဝါဒဆိုင်ရာတွင် စိတ်ဝင်စားကာ ဂျာမန်လူထုအား အယူဝါဒ ဆိုင်ရာတွင်စိတ်ဝင်စားကာ ဂျာမန်လူထုအား အယူဝါဒဖြင့်မျှား၍ ကမ္ဘာ ပေါ်တွင်တစ်ဖန်ခေါင်းထောင်လာနိုင်ရန် အားထုတ်လေသည်။ သူဦးစီးထုတ်ဝေသော သတင်းစာကို နာဇီတို့က မကြာခဏ ပိတ်ပင်ချုပ်ချယ်သော်လည်း နာဇီခေါင်းဆောင် ဟစ်တလာမူကား လူဒင်ဒေါ့အား သူနှင့် ဂိုဏ်းကွဲသည့်တိုင်အောင်ပင် ကြည်ညိုမြဲ ကြည်ညိုနေသည့်အလျောက် ဖီး လော့ဘွဲ့ပေးရုံမက သူ၏ အနှစ် ၇ဝ မြောက် မွေးနေ့ကိုပင် ကျင်းပပြီး ချီးကျူးခဲ့ဖူးလေသည်။ လူဒင်ဒေါ့သည် ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်မဖြစ်မီ ၁၉၃၇ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ၂ဝရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်လေသည်။
ကျုံတုံး(အနောက်)ရွာ၊ သဘောသပြု
ကျုံတုံး(အနောက်)ရွာ၊ သဘောသပြု
ကျေးတောရွာ
ကျေးတောရွာ
ကိုးကား
ကျေးတောရွာ
ကြက်စင်တလင်းရွာ၊ ကြက်စင်တလင်း
ကြက်စင်တလင်းရွာ၊ ကြက်စင်တလင်း
ကွင်းကောက်ဝရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ကွင်းကောက်ဝရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ရာပြည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကျော်များ (၁၉၁၀ - ၂၀၁၀)
မြန်မာနိုင်ငံ၌ ၁၉၁၀ ခုနှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့ ထင်ရှားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်တွင် ရာပြည့်စရင်းဝင်ခဲ့ကြသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကျော်များဖြစ်သည်။ ယင်းတို့သည် သက်ဆိုင်ရာပညာရပ် သို့မဟုတ် နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သည်။ ယင်းသို့ ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်တွင် ရာပြည့်စရင်းဝင်ခဲ့သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကျော်တို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ကောင်းမှူးရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ကောင်းမှူးရွာ (Kawnghmu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ နမ့်တိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၅၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်တိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၄ ဦး၊ မ ၆၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
နမ့်ခံရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
နမ့်ခံရွာ (Namhkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ နောင်အက် (ပန်ကောင်းမူး)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၆၁၈ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖက်ဝန်းရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
ဖက်ဝန်းရွာ (Hpetwun)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ ဖက်ဝန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၁၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖက်ဝန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၃ ဦး၊ မ ၁၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အူလုယန်ဂါးရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
အူလုယန်ဂါးရွာ(Auluyanggar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်လောအူမားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၁၁၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွင်းပေါက်ရွာ၊ သစ်ဖြူပင်
ကွင်းပေါက်ရွာ၊ သစ်ဖြူပင်
NGC 317
NGC 317 သည် ကြယ်စုတန်း အင်ဒရိုမီဒါမှ interacting ဂယ်လက်ဆီဖြစ်သည်။ ယင်းအား Lewis A. Swift ဆိုသူမှ အောက်တိုဘာ ၁၊ ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မြင်သာသောအရွယ်အစားမှာ ၁၃.၈ ဖြစ်သည်။
စိန်ပန်းပင်
ရုက္ခဗေဒ အလိုအားဖြင့် စိန်ပန်းပင်ကို 'ပွိုင်စီအားနား ရီဂျီယား'ဟု ခေါ်၏။ ထိုအပင်သည် 'လီဂူမီနိုစီး' မျိုးရင်းတွင် ပါဝင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၌ သဘာဝအလျောက် ပေါက်သော အပင်မျိုး မဟုတ်ပေ။ မူလပေါက်ရောက်ရာအရပ်မှာ အာဖရိက တိုက်အနီးရှိ မက်ဒါဂက်စကာကျွန်းဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၌ ရှေးအခါမှစ၍ စိန်ပန်းပင်ကို စိုက်ပျိုးခဲ့ကြသည်။
ကျုံတုံးရွာ၊ သဘောသပြု
ကျုံတုံးရွာ၊ သဘောသပြု
လျိုပေ့
ငယ်ဘဝ (၁၆၁-၁၈၄)
အေဒီ ၁၇၅ခု၌ လျူပေး၏ အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်ရှိပါပြီ ။ ကျူကျန်းတပ်၏ထင်ရှားသောအုပ်ချုပ်ရေးမှူးဟောင်းဖြစ်သူ လုက နှင့်အတူလေ့လာရန်သူ့အမေကသူ့အားစေလွှတ်ခဲ့သည်။ Lu Zhi သည် Zhuo Commandery မှ Liu Bei နှင့်အတူတူဖြစ်သည်။ Gongsun Zan အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သော Liu Bei သည်သူ၏ အတန်း ဖော်များထဲမှတစ် ဦး မှာ Liaodong မှ Gongsun Zan ဖြစ်သည်။ သူသည်အစ်ကိုဖြစ်သူနှင့်ဆက်ဆံခဲ့သည်။ အခြားကျောင်းသားချင်းမှာသူ၏ဆွေမျိုး Liu Deran (劉德然 ) ။ Liu Deran ၏ဖခင် Yuanqi 元起မကြာခဏ Liu Bei ကိုသူနှင့်သူ့အမေကိုကူညီပံ့ပိုးပေးခဲ့ပြီးသားဖြစ်သူ Liu Deran ကဲ့သို့ဆက်ဆံခဲ့သည်။ Yuanqi ၏ဇနီးသည်ဒါကိုမနှစ်သက်ပါ၊ သူ့ကို“ သူ့မှာကိုယ်ပိုင်မိသားစုရှိတယ်။ မင်းဒါကိုဘယ်လိုမှန်မှန်လုပ်နိုင်မှာလဲ” Yuanqi က“ ဒီကောင်လေးကငါတို့မျိုးနွယ်ထဲဝင်ပြီးသူကထူးခြားတဲ့လူတစ်ယောက်ပါ။ ” ။
ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လျူပေးသည်လေ့လာမှုကိုစိတ်မဝင်စားပေ။ သို့သော်ခွေးများနှင့်မြင်းများကိုကြိုက်ပြီး အမဲလိုက်ခြင်းတို့ကိုပြုလုပ်တတ်သည်။ သူသည် ရဲရင့်ခြင်း ( ဟောင်ရှာ)ကို နှစ်သက်ခဲ့ပြီး ငယ်စဉ်က သူသည် အခ​ြားသူတို့အားတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတစ်ပါးရှေ့တွင်သူ၏အမျက်ဒေါသ သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှုကိုထုတ်ဖော်ပြတတ်ခြင်းမရှိပါ။ အပြောအဆို၌လည်း အတိုချုပ်ပြောရမည်ဆိုလျှင် အေးအေးဆေးဆေးနေတတ်သူဖြစ်ပြီး လျူပေးကို သူ့ခေတ်အခါက လူကြိုက်များနှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။
Gongsun Zan's service (၁၈၉-၁၉၄) တွင်
right|thumb| [[ချင်းဒူမြို့|Chengdu ရှိ Zhuge Liang ဗိမာန်တော်ရှိ Liu Bei ၏ရုပ်တု]]
လူဘူနှင့်ပဋိပက္ခ (၁၉၅-၁၉၈)
thumb|453x453px| Liu Bei ၏အဓိကဖြစ်ရပ်များကိုပြသသည့်မြေပုံ။
Cao-Yuan ပconflictိပက္ခ၏အခန်းကဏ္ ((၁၉၉-၂၀၁၁)
thumb|300x300px| Henan ပြည်နယ်၊ [[ကျင့်ကျိုးမြို့|Zhengzhou တွင်တည်ရှိပြီး အရှေ့ဟန်ရှိမင်းဆက် (အေဒီ ၂၅-၂၂၀) ၏ Dahuting သင်္ချိုင်းမှ ရထားများနှင့်မြင်းစီးသူရဲများကို ပြသည့်နံရံဆေးရေးပန်းချီကားတစ်ချပ်။]] thumb| Liu Bei ၏မြင်းသည် Tan Stream ကို ဖြတ်၍ ခုန်သည် thumb| Kongming Leaving the Mountains (အသေးစိတ်၊ Ming မင်းဆက်)၊ [[ကျူးကော့လျံ|Zhuge Liang (ဘယ်ဘက်၊ မြင်းပေါ်တွင်) ကိုပုံဖော်ထားသော Liu Bei (လက်ျာ၊ မြင်းပေါ်တွင်) ၏ ၀ န်ဆောင်မှုသို့ ၀ င်ရန်သူ၏တောဆုတ်ဆုတ်ခွာမှုမှပန်းချီကားကိုရေးဆွဲထားသော Kongming Leaving the Mountains]]
ကဏ္ဍ:ရိုးရာတရုတ်ဘာသာစကား စာသားပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ ကဏ္ဍ:ရိုးရှင်းသော တရုတ်ဘာသာစကား စာသားပါဝင်သည့် ဆောင်းပါးများ ကဏ္ဍ:ပြန်လည်မဆန်းစစ်ရသေးသော ဘာသာပြန်များပါဝင်သည့် စာမျက်နှာများ
ကျွဲဇင်းရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ကျွဲဇင်းရွာ၊ ကျွဲဇင်း
ငှက်ပျောတောရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ငှက်ပျောတောရွာ(Hngetpyawtaw)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ဖားဘုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၅၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖားဘုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၅၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၅၈၅ ဦး နေထိုင်သည်။ ကော့ကရိတ်မြို့နယ် မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်း ၃၉ ရွာတွင် ပါဝင်သည်။
ကမ်းနီရွာ၊ ကမ်းနီ
ကမ်းနီရွာ၊ ကမ်းနီ
ငှက်ပျောတောရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တော်သာရွာ
ပြည်တော်သာရွာ
ဂရုဓမ္မဇာတ်
thumb တိကနိပါတ် - ၃။ ဥဒပါနဝဂ် -(၂၇၆ ) - ဂရုဓမ္မဇာတ်။ ။ ဣန္ဒပတ္ထနဂိုရ်ပြည် ဓနဉ္စယကောရဗျမင်း အမှူးရှိသော ဆယ်ဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဂရုဓမ္မသီလကို တောင်းစေ၍ ကလိင်္ဂမင်းကိုယ်တိုင် ဆောက်တည်ရာ သီလတန်ခိုးကြောင့် မိုးကောင်းစွာ ရွာခြင်းအကြောင်း
ခဲပစ်အတတ် တစ်ဖက်ကမ်းခပ်
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သာဝတ္ထိပြည်၌ နေသော အဆွေခင်ပွန်းတို့သည် သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြုကြကုန်ပြီးလျှင် များသောအားဖြင့် တပေါင်းတည်းသာ သွားလေ့ရှိကြကုန်၏။
ခဲပစ်အစွမ်း မျက်စိကန်း
ထိုအခါ ကျောက်စရစ်ခဲ ကောက်ထားသော ရဟန်းငယ်သည် တခြားရဟန်းငယ်အား ရှုကြည့်လော့ဟု - ဆိုပြီးလျှင် ဟင်္သာတို့နောက်မှ ကျောက်စရစ်ခဲဖြင့် ပစ်လေ၏။ ဟင်္သာငယ်တစ်ကောင်သည် ကျောက်စရစ်ခဲသံ ကြားလျှင် နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ထပ် ကျောက်စရစ်ခဲတစ်လုံးဖြင့် ပစ်ပြန်လေ၏။ ကျောက်စရစ်ခဲသည် ဟိုဘက်မျက်စိမှ ဤဘက်မျက်စိသို့ ဖောက်၍သွားလေ၏။ ဟင်္သာငယ်လည်း မြည်လျက် ရဟန်းတို့ခြေက်ရင်း၌ ကျလေ၏။
ရဟန်းတို့မြင်လျှင် လာလတ်ကုန်၍ ထိုရဟန်းအား “ငါ့ရှင် ... သင်သည် ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ရာဖြစ်သော သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြုပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ပါဏာတိပါတကံ ပြုဘိသနည်း” ဟု ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ဆောင်ယူကာ ပြကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်း ... သင်သည် ပါဏာတိပါတကံကိုပြု၏ဟူသည် မှန်သလော” ဟု - မေးတော်မူလျှင် မှန်ပါကြောင်း လျှောက်ထားလတ်သော် “ရဟန်း အဘယ်ကြောင့် ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ရာဖြစ်သော သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြုပါလျက် ပါဏာတိပါတကံကို ပြုဘိသနည်း၊ ငါဘုရားမပွင့်မီ ရှေးပညာရှိတို့သည် လူ့ဘောင်၌နေလျက်ပင် အနည်းငယ်သော အရာတို့၌လည်း ကုက္ကုစ္စ ရှိကြကုန်သေး၏။ သင်သည် ရဟန်းဖြစ်ပါလျက် ကုက္ကုစ္စလည်းမရှိ၊ ရဟန်းမည်သည် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ရသည် မဟုတ်ကုန်လော” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ဂရုဓမ္မသီလ စောင့်ထိန်းကြ
မင်းကြီးသည် ငါးပါးသီလကို စင်ကြယ်စွာ စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ မယ်တော်မိဖုရားကြီး ညီတော် အိမ်ရှေ့မင်း၊ ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏား၊ ကြိုးဆွဲအမတ်*၊ ရထားထိန်း၊ သူဌေး၊ ပြည်စိုးအမတ်ကြီး**၊ တံခါးစောင့်၊ ပြည့်တန်ဆာမတို့လည်း စင်ကြယ်စွာ စောင့်ရှောက်ကြကုန်၏။ မင်းကြီးသည် မြိုတံခါး လေးမျက်နှာ မြို့လယ် နန်းတော်တံခါး ဤခြောက်ဌာနတို့၌ အလှူတင်းကုပ်ကို ဆောက်လုပ်စေကုန်၏။ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း ခြောက်သိန်းသော ဥစ္စာတို့ကိုစွန့်၍ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းအလုံးကို လယ်ယာထွန်းခြင်းကို ပြတ်စေလျက် အလှူပေးတော်မူ၏။
မိုးခေါင်းရေရှား မင်းသို့ကြား
ထိုအခါ ကာသိကတိုင်း ဒန္တပုရပြည်ဝယ် ကာလိင်္ဂမင်းသည် နန်းပြိုင်မင်း ပြုလျက်ရှိ၏။ ထိုမင်း၏ တိုင်းပြည်၌ မိုးမရွာ၊ ငတ်မွတ်ခြင်းဘေးသည် ဖြစ်၏။ အစာအာဟာရ ဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် လူတို့အား အနာရောဂါဘေးလည်း ဖြစ်၏။ လူတို့သည် သည်းမခံနိုင်ကြသဖြင့် သားသမီးတို့ကို လက်ဆွဲကာ ထိုထိုအရပ်သို့ သွားကြကုန်၏။ တိုင်းပြည်အလုံး၌ နေကုန်သောသူတို့သည် တိုင်ပင်ညီညွတ်ကာ မင်းအိမ်တံခါးသို့သွား၍ ကြွေးကြော်ကြကုန်၏။
မင်းကြီသည် လေသွန်တံခါး၌ ရပ်တည်လျက် ကြွေးကြော်သံကိုကြားလျှင် “အမောင်တို့ ... အဘယ်ကြောင့် ကြွေးကြော်ကြသနည်း” ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းကြီး ... တိုင်းပြည်အလုံးစုံ၌ အစာမရှိသောဘေး၊ ငတ်မွတ်သောဘေး၊ အနာရောဂါဘေး ဤဘေးကြီးသုံးပါး ဆိုက်ရောက်နေပါသည်။ မိုးလည်းမရွာ၊ ကောက်ပဲသီးနှံတို့လည်း မပြည့်စုံ မကောင်းသော အစာဟာအာရကို စားသောက်ရခြင်းကြောင့် အနာရောဂါ နှိပ်စက်ကြပါသည်။ လူတို့သည် သားသမီးတို့ကို လက်ဆွဲကာ တိုင်းပြည်မှထွက်၍ ထိုထိုအရပ်သို့ သွားကြရပါကုန်ပြီ၊ မိုးကိုရွာပါစေလော့” ဟု လျှောက်ထားကြကုန်၏။
မိုးရွာစေကြောင်း ဆင်ဖြူတော်တောင်း
ပုဏ္ဏားရှစ်ယောက်တို့သည် ဣန္ဒပတ္ထနဂိုရ်ပြည်သို့ ရောက်လျှင် မင်္ဂလာဆင်တော်ကိုစီးလျက် အလှူတင်းကုပ်သို့လာသော မင်းကြီးကို စောင့်ဆိုင်းကာ မြို့တော်တောင်တံခါး မနီးမဝေးသောအရပ်တွင် နေနှင့်ကြကုန်၏။ မင်းကြီး ရောက်လာလျှင် ပုဏ္ဏားတို့သည် “မြတ်သောမင်းကြီး ... အရှင်မင်းကြီးသည် အောင်စေသတည်း” ဟု လက်တို့ကို မြှောက်ကာ အောင်ဆုကို ပေးကြကုန်၏။
လာရောက်တောင်းသူ ဆင်ဖြူတော်လှူ
မင်းကြီးလည်း ဝရဇိန်ချွန်းဖြင့် ဆင်တော်ကို ရပ်စေ၍ ပုဏ္ဏားတို့ထံ သွားပြီးလျှင် “အို - ပုဏ္ဏားတို့ ... သင်တို့သည် အဘယ်ဝတ္ထုကို အလိုရှိကြကုန်သနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ ပုဏ္ဏားတို့သည် ဓနဉ္စယကောရဗျ မင်းကြီးအား -
မော်ကြီးရွာ၊ ငစိန့်ပြင်
မော်ကြီးရွာ၊ ငစိန့်ပြင်
ဂရုဓမ္မဇာတ်
လာရောက်တောင်းသူ ဆင်ဖြူတော်လှူ
“အရှင်မင်းကြီး ... အကျွန်ုပ်တို့သည် အရှင်းမင်းကြီး၏ သဒ္ဓါတရားနှင့် သီလတော်ကို သိပြီးဖြစ်၍ ကာလိင်္ဂမင်းကြီးထံသို့ အဉ္ဇနဝဏ္ဏ ဆင်တော်ဖြင့် အရှင်မင်းကြီး၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်ကို ချီးကျူးလိုပါကုန်၏” - ဟု လျှောက်ထားကြကုန်၏။ ပုဏ္ဏားတို့စကားကို ကြားလျှင် မင်းကြီးသည် အဉ္ဇနဝဏ္ဏ ဆင်တော်ကို အလိုရှိကြကုန်သည်ဟု သိတော်မူ၍ -
ဟု - ပုဏ္ဏားတို့အား မိန့်တော်မူပြီးလျှင် ဆင်ကျောက်ကုန်းမှ ဆင်းသက်ကာ ဆင်နှာမောင်းကို ပုဏ္ဏားတို့လက်၌ ထားပြီးလျှင် ရွှေကရားဖြင့် ရေစက်သွန်းချကာ လှူဒါန်းလေ၏။
ပုဏ္ဏားတို့လည်း ဆင်တော်ကိုရလျှင် ယူဆောင်ကာ ဒန္တပုရမြို့ ကာလိင်္ဂမင်းကြီးအား ဆက်သကြကုန်၏။ ထိုမင်္ဂလာဆင်တော် ရောက်လာသော်လည်း မိုးမရွာလေ။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် အမတ်တို့အား “အမတ်တို့ ... ဆင်တော်ရောက်လာသော်လည်း မိုးမရွာ၊ အကြောင်းဘယ်သို့ရှိသနည်း” ဟု မေးပြန်၏။ အမတ်တို့သည် အရှင်မင်းကြီး ... ဓနဉ္စယကောရဗျမင်းကား ဂရုဓမ္မသီလကို ကျင့်တော်မူ၏။ ထိုမင်းအာနုဘော်ကြောင့် တိုင်းနိုင်ငံ၌ ဆယ်ရက် တစ်ကြိမ်၊ လခွဲတစ်ကြိမ် မိုးရွာပေသည်။ ဤဆင်တိရစ္ဆာန်ကား ကျေးဇူးမရှိ” ဟု လျှောက်ထားကြပြန်၏။
ဂရုဓမ္မသီလ တောင်းပြန်ကြ
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် အမတ်တို့နှင့် ပုဏ္ဏားတို့ကို ခေါ်၍ “အမောင်တို့ ... ဤမင်္ဂလာဆင်တော်ကို အဆင်တန်ဆာ အခြံအရံနှင့်တကွ ယူဆောင်သွားပြီးလျှင် ထိုဓနဉ္စယကောရဗျမင်းအား ပြန်၍ပေးအပ်ကာ မင်းကြီးကျင့်သုံးအပ်သော ဂရုဓမ္မသီလကို ရွှေပေတွင်ရေး၍ ယူခဲ့ကြလော့” ဟု မှာထား၍ ဓနဉ္စယကောရဗျမင်းကြီးထံ စေလွှတ်လိုက်ပြန်၏။
အမတ်တို့နှင့် ပုဏ္ဏားတို့သည် မင်းကြီးထံ ရောက်ကြသောအခ ဆင်တော်ကို ပြန်အပ်ပြီးလျှင် “အရှင်မင်းမြတ် ... အကျွန်ုပ်တို့တိုင်းပြည်သို့ ဆင်တော် ရောက်သော်လည်း မိုးမရွာပါ၊ အရှင်မင်းကြီးတို့ ကျင့်သုံးတော်မူသော ဂရုဓမ္မသီလကို အကျွန်ုပ်တို့မင်းကြီး ကျင့်သုံးလိုသဖြင့် ရွှေပေတွင်ရေး၍ ယူဆောင်ရန် စေလွှတ်ပါသည်။ သို့အတွက် အကျွန်ုပ်တို့အား ဂရုဓမ္မသီလကို ပေးသနားတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားကုန်၏။
မင်းကြီးသီလ သံသယ
မင်းကြီးသည် “အမောင်တို့ ... ငါသည် ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သည်မှန်၏။ ထိုဂရုဓမ္မသီလ၌ ကုက္ကုစ္စသံသယရှိ၍ မနှစ်သက်၊ သို့အတွက် သင်တို့အား မပေးလို” ဟု အမိန့်ရှိလေလျှင်၊ “အရှင်းမင်းကြီး ... အဘယ်ကြောင့် မနှစ်သက်ပါသနည်း” ဟု မေးလျှောက်၏။ “အမောင်တို့ ... တန်ဆောင်မုန်းလ ပွဲသဘင်ဝယ် မင်းတို့သည် နတ်အသွင်ကိုယူပြီးလျှင် စိတ္တရာဇာနတ်အထံဝယ် တည်လျက်ပန်းတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော မြားတို့ကို အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပစ်လွှတ်ကြမြဲဖြစ်သည်။ ငါလည်း ထိုပွဲဘသင်ကစားလတ်သော် ရေကန်တစ်ခုဝယ် စိတ္တရာဇာနတ်အထံ၌ တည်လျက် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ မြားတို့ကို ပစ်လွှတ်ရာ မြားသုံးစင်းတို့ကို မြင်ရ၍ သံသယမရှိ၊ တစ်စင်းကား ရေအပြင်သို့ပစ်ရသဖြင့် မမြင်ရ၍ ငါးတို့ကိုယ်တွင် ကျလေသလောဟု ပါဏာတိပါတကံ၌ သံသယရှိသည်။ ငါ့မယ်တော် မိဖုရားကြီးကား ကောင်းစွာစောင့်အပ်၏။ ၎င်းထံ ယူကြပါ” ဟု ပြောဆိုလေ၏။ “အရှင်မင်းကြီး ... သတ်လိုသော စေတနာမရှိ၊ သတ်လိုသော စေတနာကိုကြဉ်၍ ပါဏာတိပါတကံ မဖြစ်နိုင်ပါ၊ အရှင်မင်းကြီး စောင့်အပ်သော ဂရုဓမ္မသီလကိုပင် ပေးသနားတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားကြပြန်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် “သို့ဖြစ်လျှင် ရေး၍ယူကြလော့” ဟု -
ဆို၍ -
(၁) သတ္တဝါကို မသတ်အပ်။
(၂) အရှင်မပေးသော ဥစ္စာကို မခိုးယူအပ်။
(၃) ကာမဂုဏ်တို့၌ မှားယွင်းသောအကျင့်ကို မကျင့်အပ်။
(၄) မဟုတ်မမှန် မပြောဆိုအပ်။
(၅) ယစ်မျိုးကို မသောက်အပ်-
ဟု ဂရုဓမ္မသီလကို အပြည့်အစုံ ပြောကြားလေ၏။
အမတ်တို့နှင့် ပုဏ္ဏားတို့သည် ရွှေပြားတွင် ရေးယူကြကုန်၏။
မယ်တော်သီလ သံသယ
တစ်ဖန် မယ်တော် မိဖုရားကြီးထံသွား၍ “အရှင်မိဖုရားကြီးတို့ စောင့်သုံးသော ဂရုဓမ္မသီလကို အကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားကြပြန်၏။ မယ်တော်မိဖုရားကြီးသည် “အမောင်တို့ ... ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သည်ကားမှန်၏။ သံသယရှိ၍ မနှစ်သက်။ သို့အတွက် သင်တို့အား မပေးလို၊ ငါ့မှာ သားကြီးပြည့်ရှင်မင်းနှင့် သားငယ် အိမ်ရှေ့မင်းဟု သားတော်နှစ်ယောက် ရှိကုန်၏။ တစ်နေ့သ၌ သားတော်ကြီးထံမှ အဖိုးတစ်ထောင်ထိုက်သော ရွှေပန်းကို ပူဇော်လာ၏။ ငါသည် နံ့သာလည်း မလိမ်း၊ ပန်းလည်းမပန်၊ ချွေးမတို့ကိုပေးမည်။ ချွေးမကြီးကို မိဖုရားကြီးဖြစ်၍ ရွှေပန်းကိုပေးမည်။ ချွေးမငယ်ကို ဆင်းရဲ၍ စန္ဒကူးနံ့သာကိုသာ ပေးမည်ဟု ကြံစည်ပြီးလျှင် ချွေးမကြီးအား ရွှေပန်း၊ ချွေးမငယ်အား စန္ဒကူးနံ့သာကို ပေးလေ၏။ ပေးပြီးလျှင် ငါကား ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သုံးသည်ဖြစ်လျက် အစိုးရခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်းကို ပမာဏပြုမိပေသည်။ အစိုးရခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်းကား ပမာဏ မဟုတ်၊ ကြီးခြင်း၊ ငယ်ခြင်းသည်သာ ပမာဏဖြစ်သည်။ ငါကား ပမာဏ မဟုတ်သည်၌ ပမာဏ ပြုမိ၍ ငါ့သီလပျက်သည်ဟု သံသယရှိသည်။ ငါ့ချွေးမကြီးကား ကောင်းစွာစောင့်ရှောက်အပ်၏။ ၎င်းထံယူကြပါ” ဟု ပြောလေ၏။ “အရှင်မိဖုရားကြီး ... မိမိပိုင်ဥစ္စာကို အလိုရှိတိုင်း ပေးနိုင်ပါသည်၊ ဤမျှဖြင့် သီလမပျက်နိုင်ပါ” ဟု လျှောက်ထားကာ မယ်တော်မိဖုရားကြီးထံမှလည်း ယူကြပြန်၏။
မိဖုရားသီလ သံသယ
တစ်ဖန် ချွေးမကြီးဖြစ်သော မိဖုရားကြီးထံ သွားကြပြန်၍ ရှေးနည်းအတိုင်း ဂရုဓမ္မသီလကို တောင်းကြပြန်၏။ မိဖုရားကြီးလည်း “အမောင်တို့ ... ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သည်ကားမှန်၏။ သံသယရှိ၍ မနှစ်သက်၊ သို့အတွက် သင်တို့အား မပေးလို။ တစ်နေ့သ၌ လေသာပြတင်း၌ ရပ်နေစဉ် မင်းကြီးနှင့် ဆင်စီး၍ မြို့တော်ကို လှည့်လာသော အိမ်ရှေ့မင်းကိုမြင်လျှင် လောဘဖြစ်၍ ငါသည် အကယ်၍ အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် အဆွေခင်ပွန်းဖွဲ့ထားလျှင် မင်းကြီး သေလွန်၍ အိမ်ရှေ့မင်း မင်းအဖြစ်သို့ရောက်သောအခါ ငါ့ကို သိမ်းပိုက်ရာ၏ဟု ကြံစည်ကာ ကိလေသာအစွမ်းဖြင့် တစ်ပါးသော ယောကျ်ားကို ကြည့်မိ၍ သိလပျက်၏” -ဟု သံသယရှိသည်။ အိမ်ရှေ့မင်းကား ကောင်းစွာစောင့်အပ်၏။ ၎င်းထံမှာ ယူကြပါ” ဟု ပြောလေ၏။ “အရှင်မိဖုရားကြီး ... စိတ်ဖြစ်ကာမျှဖြင့် ကျူးလွန်၍ ကျင့်ခြင်းမည်သည် မဖြစ်နိုင်ပါ၊ ဤမျှဖြင့် သီလမပျက်နိုင်ပါ” ဟု လျှောက်ထားကာ မိဖုရားကြီးထံမှလည်း ယူကြပြန်၏။
အိမ်ရှေ့သီလ သံသယ
တစ်ဖန် အိမ်ရှေ့မင်းထံသို့ သွားကြပြန်၍ ရှေးနည်းအတိုင်း ဂရုဓမ္မသီလကို တောင်းကြပြန်၏။ အိမ်ရှေ့မင်းလည်း “အမောင်တို့ ... ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သည်ကား မှန်၏။ သံသယရှိ၍ မနှစ်သက်သောကြောင့် သင်တို့အား မပေးလိုပါ။ တစ်နေ့သ၌ ငါသည် မင်းကြီးထံသို့ ရထားဖြင့် အခစားသွားရာ မင်းရင်ပြင်တွင် ရထားကိုရပ်၍ ကြိုးနှင့် နှင့်တံကို ရထားတွင်း၌သွင်းကာ မင်းကြီးထံသို့ဝင်၏။ ။ [မှတ်ချက် - ကြိုးနှင့် နှင့်တံကို ရထားဦးမှာထားခဲ့လျှင် မင်းကြီးထံ ညအိပ်မည့် အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သည်။ မစောင့်ဆိုင်းဘဲ နံနက်မှ ရထားဖြင့်လာ၍ ကြိုရသည်။ ကြိုးနှင့် နှင်တံကို ရထားအတွင်းမှာ ထားခဲ့လျှင် ယခုပင် ပြန်လာမည့် အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သည်။ အလာကို စောင့်ဆိုင်း၍ နေရသည်။] ဝင်ကာမျှဖြင့်လျှင် မိုးသည်ရွာလတ်၏။ ငါသည် မသွားနိုင်ဘဲ မင်းကြီးထံမှာပင် အိပ်ရ၏။ လူများလည်း ယခုပင် ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု တစ်ညဉ့်ပတ်လုံး မိုးစိုခံကာ စောင့်ဆိုင်းနေကြရ၏။ နက်ဖြန်နံနက်မှ ထွက်လာ၍ လူများ မိုးစိုနေသည်ကိုမြင်လျှင် ငါကား ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သည်ဖြစ်လျက် ဤမျှလောက် လူတို့ကိုပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစေမိ၍ ငါ့သီလပျက်သည်ဟု သံသယရှိသည်။ ၎င်းထံမှာ ယူကြပါ” ဟု ပြောလေ၏။ “အရှင်မင်းကြီး ... လူတို့ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေလိုသော စိတ်စေတနာ မရှိသော် ကံမမြောက်၍ သီလမပျက်နိုင်ပါ” ဟု လျှောက်ထားကာ အိမ်ရှေ့မင်းထံမှလည်း ယူကြပြန်ကုန်၏။
ပုရောဟိတ်သီလ သံသယ
တစ်ဖန် ပုရောဟိတ်ထံသို့ သွားကြပြန်၍ ရှေးနည်းအတိုင်း ဂရုဓမ္မသီလကို တောင်းကြပြန်၏။ ပုရောဟိတ်လည်း “အမောင်တို့ ... ငါကား ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သော်လည်း သံသယရှိ၍ မပေးလိုပါ။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးထံ အခစားသွားသည်ရှိသော် မင်းတစ်ပါးထံမှ မင်းကြီးထံ ဆက်သမည်ဟု ယူလာသောရထားကိုမြင်ရာ၊ ငါသည် အိုမင်းပြီး၊ မင်းကြီးသည် ဤရထားကို ငါ့အားပေးပါမူ ရထားကိုစီးနင်းကာ ချမ်းချမ်းသာသာ သွားရပေမည်ဟု ကြံစည်လျက် မင်းကြီးထံရောက်၏။ ထိုအခါ ရထားကို ဆက်သကြသဖြင့် မင်းကြီးလည်း ငါ့အားသာပေး၏။ ငါလည်း အတင်းမြစ်ပယ်ကာ မယူဘဲနေ၏။ ငါသည် ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်ပါလျက် သူတစ်ပါးပစ္စည်း၌ တပ်စွန်းမိ၍ သီလပျက်၏ ဟု သံသယရှိသည်။ ကြိုးဆွဲအမတ်သည် ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်၏။ ၎င်းထံမှာ ယူကြပါ” ဟု ပြောလေ၏။ “အို - ပုရောဟိတ် ... သူတစ်ပါးပစ္စည်း၌ လောဘစိတ် ဖြစ်ကာမျှဖြင့် သီလမပျက်နိုင်ပါ” ဟု ပြောဆိုကာ ပုရောဟိတ်ထံမှလည်း ယူကြပြန်၏။
အမတ်သီလ သံသယ
တစ်ဖန် ကြိုးဆွဲအမတ်ထံသို့ သွားကြပြန်၍ ရှေးနည်းအတိုင်း ဂရုဓမ္မသီလကို တောင်းကြပြန်၏။ ကြိုးဆွဲအမတ်လည်း “အဆွေတို့ ... အကျွန်ုပ်သည် ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သော်လည်း သံသယရှိ၍ မပေးလိုပါ။ အကျွန်ုပ်သည် တစ်နေ့သ၌ ဇနပုဒ်ဝယ် လယ်မြေက်ို တိုင်းသည်ရှိသော် ကြိုးစွန်းတစ်ခုကို လယ်သမားကို ကိုင်စေ၍ လှံတံဖွဲ့သော ကြိုးစွန်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုင်၍ တိုင်းရာ လှံတံသည် ပုစွန်တွင်းတစ်ခု၌ ကျလေ၏။ ကျမြဲတိုင်း ပုစွန်တွင်း၌ စိုက်လျှင် ပုစွန်သေလတ္တံ့၊ ရွှေ့၍ တစ်ဖက်၌စိုက်လျှင် မင်းကြီးမြေ ပျက်စီးလတ္တံ့၊ အခြားတစ်ဘက်၌ စိုက်လျှင်လည်း သူကြွယ်မြေ ပျက်စီးလတ္တံ့၊ ဤပုစွန်တွင်း၌ ပုစွန်ရှိမည်မထင်၍ လှံတံကို တွင်းအလယ်တွင် စိုက်မိ၏။ ပုစွန်သည် “ကိရိကိရိ” ဟူသော အသံကိုပြု၏။ ထိုအခါ ငါသည် ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်ပါလျက် ပုစွန်ကို လှံတံစိုက်မိ၍ သီလပျက်၏ဟု သံသယရှိသည်။ ရထားထိန်းသည် ကောင်းစွာအောင့်အပ်၏။ ၎င်းထံ၌ယူကြပါ” ဟု ပြောလေ၏။ “အို - အမတ်ကြီး ... ပုစွန်ကို သေစေလိုသော စိတ်စေတနာမရှိသည့်အတွက် ကံမမြောက်၊ သီလမပျက်နိုင်ပါ ” ဟု ပြောဆိုကာ ကြိုးဆွဲအမတ်ထံမှလည်း ယူကြပြန်၏။
ရထားထိန်းသီလ သံသယ
တစ်ဖန် ရထားထိန်းထံသို့ သွားကြပြန်၍ ရှေးနည်းအတိုင်း ဂရုဓမ္မသီလကို တောင်းကြပြန်၏။ ရထားထိန်းသည် “အဆွေတို့ ... အကျွန်ုပ်သည် ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သော်လည်း သံသယရှိ၍ မပေးလိုပါ။ အကျွန်ုပ်သည် တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးကို ရထားဖြင့် ဥယျာဉ်တော်သို့ပို့ရာ အပြန်တွင် မြို့မရောက်မီ ခရီးအကြား၌ မိုးတွေတတ်လာသဖြင့် မင်းကြီးကို မိုးစိုမည်စိုးရိမ်၍ သိန္ဓောမြင်းတို့ကို ကြိမ်အမှတ်ပေးကာ အလျင်အမြန် သွားစေဖူး၏။ ထိုအခါမှစ၍ မြင်းတို့သည် ဥယျာဉ်တော်သို့အသွား၌ လည်းကောင်း၊ အပြန်၌လည်းကောင်း ထိုအမှတ်ပေးဖူးသော နေရာသို့ရောက်လျှင် အလျင်အမြန် သွားကြကုန်၏။ ထိုအခါ အကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီးမိုးစိုသော် လည်းကောင်း၊ မစိုသော် လည်းကောင်း ငါ့မှာ အပြစ်မရှိ၊ အရာမဟုတ်သည်၌ မြင်းတို့ကို အမှတ်ပေးမိ၏။ ထိုကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် အလျင်အမြန်သွားရသဖြင့် ပင်ပန်းကြ၏။ ငါလည်း ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်ထိန်းသူဖြစ်လျက် မြင်းတို့ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေမိ၍ ဂရုဓမ္မသီလပျက်၏ဟု သံသယရှိသည်။ သူဌေးကြီးသည် ကောင်းစွာစောင့်အပ်၏။ ၎င်းထံမှ ယူကြကုန်” ဟု ပြောလေ၏။ “အို - ရထားထိန်း သင်ကား မြင်းတို့ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေလိုသော စိတ်စေတနာဖြင့် အမှတ်ပေးသည်မဟုတ်၊ ဤမျှဖြင့် သီလမပျက်နိုင်ပါ” ဟု ပြောဆိုကာ ရထားထိန်းထံမှလည်း ယူကြပြန်၏။
သူဌေးကြီးသီလ သံသယ
တစ်ဖန် သူဌေးကြီးထံသို့ကပ်၍ ရှေးနည်းအတူ ဂရုဓမ္မသိလကို တောင်းပြန်၏။ သူဌးကြီးလည်း “အမောင်တို့ ... ငါ့ ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သော်လည်း သံသယရှိ၍ မပေးလို၊ ငါသည် တစ်နေ့သောအခါ သလေးလယ်ခင်းသို့သွား၍ အပြန် အမှတ်မဲ့ သလေးနှံတစ်ဆုပ်ကိုယူကာ ဦးခေါင်းတွင် ပန်မိ၏။ ဤလယ်ခင်းမှ မင်းကြီးအား အခွန်ဆောင်ရမည်အဖို့လည်းရှိ၏။ အခွန်မဆောင်မီ ယူမိသည်။ သို့အတွက် ငါ၏ဂရုဓမ္မသီလသည် ပျက်၏ဟု သံသယရှိသည်။ တင်းခြင် အမတ်ကား ကောင်းစွာစောင့်အပ်။ ၎င်းထံမှ ယူကြပါ” ဟု ပြောလေ၏။ “အရှင်မင်းကြီး ... ခိုးလိုသော စေတနာမရှိဘဲ ယူမိသည်မှာ အဒိန္နဒါန်မဖြစ်င သီလမပျက်နိုင်ပါ” ဟု ပြောဆိုကာ သူဌေးထံမှလည်းယူကြပြန်၏။
တင်းခြင်သီလ သံသယ
တစ်ဖန် တင်းခြင် အမတ်ထံသို့ကပ်၍ ရှေးနည်းအတိုင်း ဂရုဓမ္မသီလကု တောင်းကြပြန်၏။ အမတ်လည်း “အဆွေတို့ ... ငါသည် ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သော်လည်း သံသယရှိ၍ မပေးလိုပါ။ အကျွန်ုပ်သည် တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးအတွက် စပါးတို့ကို ခြင်လတ်သော် စပါးပုံကြီးမှ စပါးတို့ကို ယူကာ အပုံငယ်ကလေးတွေပြု၍ မှတ်စေ၏။ ခြင်ခိုက် မိုးသည်းစွာရွာခဲ့၏။ ထိုအခါ လျင်မြန်စွာသွားပြီးလျှင် တံခါးမုခ်၌ ရပ်တန့်ကာ ငါသည် အမှတ်မဲ့ အမှတ်ပြုသော စပါးတို့ကိုစုကာ ခြင်ပြီး စပါးပုံသို့ ထည့်ခဲ့မိ၏။ ထည့်ခဲ့မိသော စပါးပုံမှာ မင်းကြီးအပုံဖြစ်၍ မင်းကြီးမှာ တိုးပွား၍ သူကြွယ်မှာ ပျက်စီး၏။ သို့အတွက် ငါ့အား ဂရုဓမ္မသီလပျက်၏ဟု သံသယရှိသည်။ တံခါးစောင့်သည် ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်အပ်၏။ ၎င်းထံမှ ယူကြကုန်” ဟု ပြောလေ၏။ “အမတ်ကြီး ... ခိုးလိုသော စိတ်စေတနာမရှိဘဲ အမှတ်မဲ့ ထည့်ခဲ့မိသည့်အတွက် အဒိန္နဒါန်မဖြစ်၍ သီလမပျက်နိုင်ပါ” ဟု တင်းခြင် အမတ်ထံမှ ယူကြပြန်၏။
သီလအစွမ်း မိုးရွာသွန်း
ဤသို့လျှင် တစ်ကျိပ်သောသူတို့၏ ဂရုဓမ္မသီလကို ရွှေပြား၌ရေးပြီးလျှင် ဒန္တပုရမြို့တော်ပြန်ကာ ကာလိင်္ဂမင်းအား ရွှေပြားကို ဆက်သပြီးလျှင် မိမိတို့ ကြားသိခဲ့သမျှအကြောင်းစုံကို လျှောက်ထားကြကုန်၏။ ကလိင်္ဂမင်းသည် ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်ရှောက်လျှင် ခဏချင်းပင် အလုံးစုံသော ကလိင်္ဂတိုင်း၌ မိုးရွာ၍ ဘေးသုံးပါးတို့ ငြိမ်းအေးသဖြင့် လူတို့ချမ်းသာရာရကုန်၏။ ဓနဉ္စယကောရဗျမင်းကြီးလည်း အသက်ထက်ဆုံး ဂရုဓမ္မသီလကို စောင့်သုံး၍ ဒါန စသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို ပြုစုအားထုတ်ကာ သေသည်၏ အခြားမဲ့၌ ပရိသတ်နှင့်တကွ နတ်ပြည်သို့ လားလေ၏။
ဤဒေသနာတော်ကို ဆောင်တော်မူပြီးလျှင် သစ္စာကိုပြသည်၏အဆုံး၌ တချို့သော ရဟန်းတို့သည် သောတာပန်၊ တချို့ သကဒါဂါမ်၊ တချို့ အနာဂါမ်၊ တချို့ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ကြကုန်၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ပြည့်တန်ဆာမသည် - ယခုအခါ ဥပ္ပလဝဏ်။
တံခါးစောင့်သည် - ပုဏ္ဏား။
ကြိုးဆွဲအမတ်သည် - ပစ္စည်း။
တင်းခြင်အမတ်သည် - မောဂ္ဂလာန်။
သူဌေးကြီးသည် - သာရိပုတ္တရာ။
ရထားထိန်းသည် - အနုရုဒ္ဓါ။
ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏားသည် - ကဿပ။
အိမ်ရှေ့မင်းသည် - အာနန္ဒာ။
မိဖုရားကြီးသည် - ရာဟုလာမယ်တော်။
ဓနဉ္စာကောရဗျမင်းသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၂) မုသားမယှဉ်၊ ယစ်မျိုးကြဉ်၊ ငါးအင်ဂရုဓာ။
(၃) မယ်တော်, မင်းဖျား၊ မိဖုရား၊ ပုဏ္ဏားဥပရာ။
(၄) ကြိုးဆွဲတအင်၊ ရထားနှင်၊ တင်းခြင်, သူဌေးသား။
(၅) တံခါးစောင့်လျှင်၊ မိ်န်းမရွှင်၊ ဆယ်အင်စောင့်သုံးကာ။
ဂရုဓမ္မဇာတ် ပြီး၏။
ရောမကဇာတ်
တိကနိပါတ် - ၃။ ဥဒပါနဝဂ် -(၂၇၇) ရောမကဇာတ်။ ။ ခိုသားကို နှစ်သက်၍ ခိုအပေါင်းကို လှည့်စားဖြားယောင်းလျက် သတ်ပုတ်စားရန် ကြံရွယ်သဖြင့် ကဲ့ရဲ့ခံရသော ရသေ့ပျက်အကြောင်း။
ခိုးသားကိုမက် ရသေ့ပျက်
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ခိုမျိုး၌ဖြစ်၍ ခိုးများစွာခြံရံလျက် တောအရပ် လိုက်ဂူတစ်ခုတွင် နေလေ၏။ မထင်ရှားသော သီလရှိသော ရသေ့သည် ထိုခိုတို့နေရာနှင့် မနီမဝေးသောအရပ်၌ ပစ္စန္တရာဇ်ရွာတစ်ခုတွင် အမှီပြုပြီးလျှင် ကျောင်းဆောက်ကာ လိုက်ဂူတစ်ခုတွင် နေ၏။
ခိုမင်းသည် ရံခါရံခါ ရသေ့ထံသွား၍ ဖူးမြော်ကာ တရားနာလေ့ရှိ၏။ ထိုရသေ့သည် ထိုအရပ်တွင် ကြာမြင့်စွာနေ၍ အရပ်တစ်ပါးသို့ ဖဲသွားလေ၏။ ထိုအခါ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ရသေ့တစ်ပါးသည် လာလတ်၍ ထိုလိုဏ်ဂူတွင် နေပြန်၏။ ခိုမင်းသည် ခိုအပေါင်းခြံရံကာ ထိုရသေ့နှင့် ပဋိသန္ဓာရပြု၍ ကျောင်းတွင်း၌ ကျက်စားလျက် တောင်ချောက်ကြား၌ အစာယူပြီးလျှင် မိမိနေရာသို့ ပြန်၏။ ထိုကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ရသေ့လည်း ထိုလိုဏ်ဂူတွင် နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကျော် နေ၏။
တစ်နေ့သ၌ ပစ္စန္တရာဇ် ရွာသားတို့သည် ခိုသားကို ကောင်းမွန်စွာ စီရင်ချက်ပြုတ်၍ ရသေ့အား လှူဒါန်းကြကုန်၏။ ရသေ့လည်း ခိုသား၌ ရသာတဏှာ တပ်စွန်းသဖြင့် “ဒါယကာတို့ ... အဘယ် အသားနည်း” ဟု မေးရာ “အရှင်ဘုရား ... ခိုသား ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်ထားကြကုန်၏။ ထိုအခါ ရသေ့သည် ငါ့ကျောင်း၌ ခိုတို့သည် ကျက်စားကြသည်၊ ထိုခို်တို့ကို သတ်ကာ အသားကိုစားရမူ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု ကြံစည်လျက် ဆန်၊ ထောပတ်၊ နို့ဓမ်း၊ နို့ရည်စသည်တို့ကို ဆောင်ယူခဲ့၍ လျောက်ပတ်သောအရပ်၌ ထားပြီးလျှင် လက်ရိုက်ကို သင်္ကန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ခိုတို့အလာကို စောင့်ဆိုင်းလျက် ကျောင်းတံခါးဝ၌နေ၏။
ရသေ့ပျက်အပါး ခိုရှောင်ရှား
ခိုမင်းသည် ခိုအပေါင်း ခြံရံလျက် ကျောင်းသို့သွားလေလျှင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ရသေ့ပျက်၏ အမူအရာ ကိုမြင်၍ ဤရသေ့၏ အမူအရာသည် ပျက်၏၊ ငါ့ဆွေမျိုးတို့အသားကို စားလိုသလော စုံစမ်းမည်ဟု ကြံစည်ကာ လေအောက်၌ရပ်လျက် ရသေ့၏ကိုယ်မှ ခိုသားနံ့နံလျှင် ငါတို့အသားကို စားလိုသည်၊ ရသေ့အထံသို့ သွားရန်မသင့်ဟု ခိုအပေါင်းကို ခေါ်ယူကာ ဖဲသွားလေ၏။
ရသေ့ပျက်လည်း ခိုတို့မလာသည်ကိုမြင်လျှင် ခိုတို့နှင့် စကားပြောပြီးလျှင် အကျွမ်းဝင်သဖြင့် ကပ်လာသောအခါ သတ်၍သားမည်ဟု ကြံစည်ကာ -
“သန္တာအဆင်းနှင့်တူသော မျက်စိရှိသော ခိုအပေါင်းတို့ ... ငါသည် နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကျော်အောင် တောင်လိုဏ်ဂူမှာ နေခဲ့ပြီ၊ ရှေးအခါ ခိုတို့သည် ယုံမှားမရှိ ငြိမ်သက်စွာ ငါ့လက် မီလောက်ရာ အရပ်သို့ လာကြကုန်၏။ ယခုအခါ ခိုတို့သည် ဘယ်အကြောင်းကိုမြင်၍ လုံ့လပြုကုန်လျက် တစ်ပါးသော တောင်ချောက်ကြားသို့ ပျံကြကုန်ဘိသနည်း၊ ဤခိုတို့သည် ငါ့ကို ရှေးကကဲ့သို့ မအောက်မေ့ကြဟု ထင်၏၊ ငါနှင့်ကြာမြင့်စွာ နေပြီးသော ခိုတို့သည် ငါ့ကိုပင် မသိကြယောင်တကား၊ သို့တည်းမဟုတ် ငါနှင့် ကြာမြင့်စွာနေသော ခိုတို့ မဟုတ်ကုန်သလော” ဟု မိမိအထံသို့လာရန် ပဋိသန္ဓာရစကား ပြောကြားလေ၏။ ရသေ့၏ စကားကိုကြားလျှင် ခိုမင်းသည် နောက်သို့ဆုတ်လျက် -
“အသက်မွေးလို၍ပြုသော အို ရသေ့ပျက် ... ငါတို့သည် သင်ရသေ့၏အကြောင်းကို သိကြကုန်၏၊ မမိုက်မဲ မတွေဝေကြကုန်၊ သင်သာ မိုက်မဲတွေဝေခဲ့၏။ ငါတို့သည် သင်နှင့် ကြာမြင့်စွာနေပြီးသော ခိုတို့ ဖြစ်ကုန်၏၊ တခြားခိုတို့ မဟုတ်ကုန်၊ ဤခိုအပေါင်း၌ သင်၏စိတ်သည် ပြစ်မှားခဲ့၏၊ သို့အတွက် သင့်ကို ငါတို့ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်ကုန်၏” –
ဟု ရသေ့ကောက်အား ပြန်ကြားပြောဆိုလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့ကောက်သည် ငါ၏အကြောင်းကို ခိုတို့ သိကုန်ပြီဟု လက်ရိုက်ဖြင့်ပစ်လိုက်၍ အချင်းခို သွားလေလော့ လွဲလေပြီဟု ဆိုလိုက်၏။ ထိုအခါ ခိုမင်းသည် ရသေ့ပျက်အား “ဟယ် ရသေ့ပျက် ... ရှေးဦးစွာ ငါ့ကိုလွဲသည်ကား မှန်၏၊ သင့်မှာ အပါယ်ငရဲနှင့် လွဲမည်မဟုတ်၊ အကယ်၍သင် ဤကျောင်း၌နေပါမူ ရွာသားတို့ကို ဤရသေ့ကား သူခိုးဖြစ်သည်ဟု အကြောင်းကြားကာ သင့်ကို သတ်စေမည်” ဟု ခြိမ်းခြောက်လေ၏။
ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ရသေ့လည်း ခိုမင်း၏စကား ကိုကြားလျှင် ကြောက်သဖြင့် မနေဝံ့တော့ဘဲ အရပ်တစ်ပါးသို့ ဖဲသွားလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
သီလရှိသော ရသေ့သည် - သာရိပုတ္တရာ။
ကြာလေးအိုင်ရွာ၊ အင်းဂလာ
ကြာလေးအိုင်ရွာ၊ အင်းဂလာ
ရောမကဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ခိုမင်းသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဟေလီယိုစဖီးယား
ဟေလီယိုစဖီးယား ဟူသည် နေ၏ မဂ္ဂနက်တိုစဖီးယားအလွှာ၊ အာစထရိုစဖီးယားအလွှာနှင့် အပြင်ဘက်အကျဆုံးအလွှာဖြစ်သည်။ ဟေလီယိုစဖီးယားအလွှာ၏ နေ၏ သံလိုက်စက်ကွင်းများသဖွယ်ပြုမူပြီး နဂါးငွေ့တန်း ဂယ်လက်ဆီမှ ရောက်လာသော ကော့မစ်ရောင်ခြည်များ၊ ဂါမာရောင်ခြည်ကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့်ရောင်ခြည်များကို ကာကွယ်ပေးသည်။ ဟေလီယိုစဖီးယားဟူသောအမည်ကို Alexander J. Dessler ဆိုသူက ၁၉၆၇ ခုနှစ် သိပ္ပံစာပေတွင် ပထမဆုံးအသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ခေါ်ဆိုသည့်အမည်ဖြစ်သည်။ ဟေလီယိုစဖီးယားကိုလေ့လာသည့် သိပ္ပံလေ့လာမှုကို ဟေလီယိုရူပဗေဒဟုခေါ်ဆိုပြီး အာကာသရာသီဥတုတို့ ပါဝင်သည်။
ရောမကဇာတ်
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ရသေ့လူသွမ်း၊ ခိုသတ်မှန်း၊ ဖုံးလွှမ်းလက်ရိုက်ကိုင်။
ဟေလီယိုစဖီးယား
ဗွိုင်ယေဂျာအာကာသယာဉ် ၂ စင်းသည် termination shock နှင့် heliosheath ကိုကျော်ဖြတ်ကာ ဟေလီယိုစဖီးယားအပြင်ဘက်သို့ စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။ ဗွိုင်ယေဂျာ ၁ သည် ၂၀၁၂ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၅ ရက်တွင် heliopause သို့ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ပလာဆမာ သိပ်သည်းဆ ရုတ်တရက် ၄၄ ဆ များလာသည်ကို ခြေရာခံမိသည်။ ဗွိုင်ယေဂျာ ၂ သည် ၂၀၁၈ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၅ ရက်တွင် heliopause ကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ heliopause သည် နေစကြဝဠာနှင့် အခြားဂယ်လက်ဆီများ၏ နယ်နိမိတ်ဖြစ်သောကြောင့် ဟေလီယိုစဖီးယားမှထွက်ခွာသွားသည့် ယင်းအာကာသယာဉ် ၂ စင်းသည် ကြယ်တာကြားခံ အာကာသယာဉ်များအဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်ကြသည်။
ကမ်းရိုးတန်းဒေသတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်
ကမ်းရိုးတန်းဒေသတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် (အတိုကောက် ကရခ) သည် မြိတ်မြို့ အခြေစိုက် တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဓိက တာဝန်မှာ တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ၎င်း၏ကမ်းရိုးတန်းဒေသနှင့် ၎င်းနှင့်ထိစပ်နေသော နေရာဒေသများ၏ ကာကွယ်ရေး၊ လုံခြုံရေးနှင့် စစ်ဆင်ရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များအား အဓိကတာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရသည်။ ထို့ပြင် တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေအတွင်းရှိ ၎င်း၏လက်အောက်ခံတပ်များနှင့် အခြားလက်ရုံး/ဝန်ထမ်းတပ်များ၏ စစ်ဦးစီး/ စစ်ရေး/ စစ်ထောက်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကိုပါ ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ပေးခြင်းနှင့် အထက်ဌာနများမှ အမိန့်နှင့် ညွှန်ကြားချက်များအား ထပ်ဆင့် ညွှန်ကြားပေးခြင်းနှင့် ကြီးကြပ်ခြင်းတို့ကိုပါ ဆောင်ရွက်ရသည်။လက်ရှိ ကမ်းရိုးတန်းဒေသတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူမှာ ဗိုလ်ချုပ် စောသန်းလှိုင် ဖြစ်သည်။
ဟေလီယိုစဖီးယား
အပြင်ဘက်ဖွဲ့စည်းပုံ
Heliosphere (နေနယ်မြေ)၏ အပြင်ဘက်တည်ဆောက်ပုံအား နေမုန်တိုင်းများနှင့် ကြယ်ကြားအာကာသတွင် တိုက်ခတ်နေသော ကြယ်မုန်တိုင်းတို့၏ အပြန်အလှန်သက်ရောက်နေမှုက အဆုံးအဖြတ်ပေးသည်။ နေမုန်တိုင်းများသည် နေမှအဘက်ဘက်သို့ တစ်စက္ကန့်လျှင် ကီလိုမီတာရာပေါင်းများစွာမြန်နှုန်းဖြင့် တိုက်ခတ်နေကြသည်။ အကွာအဝေးတစ်ခုအရောက်တွင်၊ နက်ပကျွန်းဂြိုဟ်အား အတော်ဝေးဝေး ကျော်ပြီးနောက်တွင် ကြယ်ကြားနယ်မြေမှ ဓာတ်ငွေ့များနှင့်တွေ့ပြီး နေမုန်တိုင်းအားနည်းလာသည်။ အောက်ပါအဆင့်များအတိုင်းဖြစ်ပွားသည်။
ရောမကဇာတ်
ဆောင်ပုဒ်
(၂) ခိုပညာရှိ၊ အကြောင်းသိ၊ ထိအောင်မပစ်နိုင်။
ကမ်းရိုးတန်းဒေသတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်
ကမ်းရိုးတန်းဒေသတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူများ
ကမ်းရိုးတန်းဒေသတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်၏တိုင်းမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သူများမှာအောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည် -
NGC 318
NGC 318 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ဂယ်လက်ဆီ ဖြစ်သည်။ ယင်းအား Bindon Stoney ဆိုသူမှ နိုဝင်ဘာ ၂၉၊ ၁၈၅၀ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ
ဂျူးနီးယပ်ရစ်ချတ် ဂျေယျဝါဒိနီ
ဂျေယျဝါဒိနီ ဂျူးနီးယပ်ရစ်ချတ် (ခရစ် ၁၉ဝ၆ ဖွား) ။ ။ မစ္စတာ ဂေယျဝါဒိနီသည် ၁၉ဝ၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ လ ၁၇ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဖခင်မှာ တရားဝန်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ၁၉၇၇ ခုနှစ်ဇူလိုင်လ ၂၃ ရက် နေ့တွင် သီရိလင်္ကာ သမ္မတနိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာ၍ ကာကွယ်ရေးစီမံကိန်းနှင့် စီးပွားရေးစီမံကိန်း အကောင် အထည်ဖော်ရေး ဝန်ကြီးဌာနများကိုပါ တာဝန်ယူသည်။ မစ္စတာဂျေယျဝါဒိနီသည် ကိုလံဗိုမြို့ရှိ တော်ဝင်ကောလိပ်၊ သီဟိုဠ်ယူနီဗာစီတီနှင့် သီဟိုဠ်ဥပဒေ ကောလိပ်တို့တွင် ပညာဆည်းပူးခဲ့ပြီး ၁၉၃၂ ခုနှစ်၌ သီဟိုဠ် တရားလွှတ်တော် ချုပ် ရှေ့နေဖြစ်လာသည်။
၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် ကိုလံဗို မြူနီစီပါယ် ကောင်စီဝင် တစ်ဦးအဖြစ်ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ဂျေယျဝါဒိနီသည် ၁၉၄၃ ခုနှစ်၌ နိုင်ငံတော် ကောင်စီဝင်တစ်ဦးဖြစ်လာသည်။ သီဟိုဠ် အမျိုးသားကွန်ဂရက်၏ အကျိုးဆောင် အတွင်းရေးမှူးတာဝန်ကို ၁၉၄ဝ-၄၇ ခုနှစ်အထိ၎င်း၊ ၁၉၄၇-၄၈ ခုနှစ်တွင် အမျိုးသား ညီညွတ်ရေးပါတီ၏ ဘဏ္ဍာရေးမှူးအဖြစ်၎င်း၊ ၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် ဒုတိယဥကဋ္ဌ အဖြစ်၎င်း ဆောင်ရွက်ရသည်။
သီဟိုဠ်နိုင်ငံ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရရှိပြီး ပထမ ပါလီမန် ရွေးကောက်ပွဲတွင် အမတ်အဖြစ် အရွေးခံရ၍ အစိုးရအဖွဲ့တွင် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးအဖြစ် ၁၉၄၇-၅၃ ခုနှစ် အထိ ဆောင်ရွက်သည်။ ဒုတိယပါလီမန်ရွေး ကောက်ပွဲ တွင်လည်း ပြန်လည်အရွေးခံရ၍ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် စားနပ်ရိက္ခာဝန်ကြီး ဖြစ်လာသည်။ တတိယအကြိမ်နှင့် စတုတ္ထအကြိမ် ပါလီမန် ရွေးကောက်ပွဲများတွင် ထပ်မံအရွေး ခံရ၍ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ် မတ်လမှ ဇူ လိုင်လအထိ ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးအဖြစ်၎င်း၊ ပြန်ကြားရေးနှင့် အသံလွှင့်ဌာန ဝန်ကြီး အဖြစ်၎င်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြန်သည်။ မစ္စတာဂျေယျဝါဒိနီသည် ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်မှစ၍ ယနေ့တိုင် ကိုလံဗိုတောင်ပိုင်းမှ ပါလီမန်အမတ် အဖြစ်အရွေးခံရသည်။ သို့သော် ၁၉၆၁ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၅ ခုနှစ်အထိ အတိုက်အခံ နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။ ၁၉၆၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ် များအတွင်းတွင်မူ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး၊ ဝန်ကြီးချုပ်၏ အတွင်းဝန်၊ ကာကွယ်ရေးနှင့် ပြည်ပရေးရာဝန်ကြီး၊ အောက်လွှတ်တော် အမတ်များ ခေါင်းဆောင်ဟူ၍ ရာထူးအမျိုးမျိုး၊ တာဝန်အသီးသီး ပြောင်းလဲထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။ ထိုအတွင်း အယ်လဂျီးရီးယား၊ ဗြိတိန် စသော နိုင်ငံများတွင် ကျင်းပသော ၇၇ နိုင်ငံအုပ်စု အစည်းအဝေး များကို ဦးဆောင်၍ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်မှ စ၍ ၁၉၇၇ ခုနှစ် ပထမခြောက်လ ဂျေယျဝါဒိနီသည် လွှတ်တော်အတွင်း အတိုက်အခံများ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ၁၉၇၇ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၁ ရက်နေ့တွင် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲကြီး ကျင်းပသောအခါ အမျိုးသား ညီညွတ်ရေးပါတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌမစ္စတာ ဂျေယျဝါဒိနီသည် အရွေး ခံရာ၌ ဝန်ကြီးချုပ်မစ္စစ် သီရိမာဗိုဗန္ဒရာနိုက်ကေး၏ နေရာတွင် ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် တင်မြေ|ာက်ခြင်းခံရသည်။ မိမိ ဝန်ကြီးချုပ် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ရာ၌ သီရိလင်္ကာ နိုင်ငံကို ဆိုရှယ်လစ်နိုင်ငံ အဖြစ် ထူထောင်မည်။ နိုင်ငံခြားရေး၌ ဘက်မလိုက်ဝါဒကိုပင် ဆက်လက်ကျင့်သုံးမည်ဟု မစ္စတာဂျေယျဝါဒိနီက ထုတ်ဖော် ပြောဆိုခဲ့သည်။
ရွာသစ်ကုန်းရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ရွာသစ်ကုန်းရွာ (Ywarthitkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ဘန့်ဘွေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၃၉၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းကတ်ရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ကုန်းကတ်ရွာ (Konekat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ နမ့်တိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၅၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်တိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၄ ဦး၊ မ ၆၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ (သင်္သကရိုက်- ဘာရတီယ သံဝိဓာန) သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အဓိပတိဥပဒေဖြစ်သည် ။ စာတမ်းတွင် အခြေခံနိုင်ငံရေး ကုဒ်များ၊ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်များနှင့် အစိုးရအဖွဲ့အစည်းများ၏ တာဝန်များကို အကွက်ချကာ အခြေခံအခွင့်အရေးများ၊ ညွှန်ကြားချက်များနှင့် နိုင်ငံသားများ၏ တာဝန်များကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှည်ကြာဆုံး ရေးသားထားသော ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ ဖြစ်သည်။
ပန်းဒိုးရွာ၊ ညောင်ကျိုး
ပန်းဒိုးရွာ၊ ညောင်ကျိုး
နန်းပုံးနောင်းရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
နန်းပုံးနောင်းရွာ (Nangpongnawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၇၅ ဦး၊ မ ၂၅၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျေးတောပိုက်ဆိပ်ရွာ
ကျေးတောပိုက်ဆိပ်ရွာ
ကျွန်းတောရွာ၊ အသုတ်
ကျွန်းတောရွာ၊ အသုတ်
ဂွမ်ဇာဂါးရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ဂွမ်ဇာဂါးရွာ(Gumzargar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်လောအူမားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၁၁၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သန်းနုရွှေ
ပါမောက္ခဒေါက်တာသန်းနုရွှေသည် မြန်မာ ကလေးအထူးကုဆရာဝန်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဖ ဦးစောစံရွှေ၊ အမိ ဒေါ်မြမြတင်တို့က ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် မုဒုံမြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ပါမောက္ခချုပ်၊ ဆေးတက္ကသိုလ် (၂) ရန်ကုန် အဖြစ် ၂၀၀၄ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၇ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် မြန်မာနိုင်ငံဆရာဝန်အသင်း၊ ကလေးကျန်းမာပညာအဖွဲ့၏ နာယက ဖြစ်သည်။
ပညာရေး
၁၉၆၀ ခုနှစ်တွင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအောင်မြင်ခဲ့ပြီး ၁၉၆၀ တွင် ဆေးပညာဘွဲ့ MBBS ၊ ၁၉၇၂ တွင် University of London မှ DCH ဘွဲ့၊ ၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင် ဆေးတက္ကသိုလ် (၁) ရန်ကုန်မှ ဆေးပညာမဟာသိပ္ပံဘွဲ့ (ကလေးကျန်းမာပညာ)၊ ၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် London School of Hygiene and Tropical Medicine မှ Certificate in Epidemiology and Statistics နှင့် ၁၉၉၃ တွင် Royal College of Physicians, Edinburgh မှ FRCP (Edin.) ဘွဲ့များ ရရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ ကလေးအထူးကုဆရာဝန်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခများ ကဏ္ဍ:၁၉၄၅ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဆရာဝန်များ