cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ထုတ်ပယ်ရခြင်းအကြောင်းရင်း
သူတို့ထုတ်ပစ်တာ မစောဘူးလား။ ဦးစီးအဖွဲ့အစည်း ထိအောင် မစောင့်နိုင်ဘူးလား ပြောကြတယ်။ ကျုပ်တို့ အရင်တုန်းက စောင့်ခဲ့တော့ ကျုပ်တို့ပဲ ခံရတာပဲ။
သူတို့က အင်မတန် အငြင်းသန်တဲ့လူတွေ။ အခုတော့ ကျုပ်တို့ အရင်ဦးအောင် ချတာပဲ။ ဒီလို မချရင် ဒီလူ  တွေနဲ့ မဖြစ်ဘူး။ အတိုချုပ်ရရင်  ကျုပ် ဘယ်လိုလူလဲ။
မိန်းမရေးမှာ ရှုပ်ထွေးသလား။ တခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တွေကို ချောက်တွန်းခဲ့သလား အစရှိတဲ့ ဒီလိုကိစ္စတွေ ကို လူထုရှေ့မှာ ဘယ်အချိန်အခါမဆို အစစ်ဆေးခံရန်
အသင့်ရှိတယ်။ ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင်တွေကော တခြား ဖဆပလ အပြင်ဘက်က ခေါင်းဆောင်တွေ ကော အစစ်ခံဝံ့ရဲ့လားလို့ ကျုပ် နောက်ဆုံးစကား ဆိုလိုက်တယ်။
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် ကွန်မြူနစ်တို့၏ လုပ်ရပ်အတော်များများကို မိန့်ခွန်းထဲတွင် ထည့်သွင်း ဖွင့်ချသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ပါတီ
အရေးကိုသာ ရှေ့တန်းတင်လာခြင်း၊ ဖဆပလ သဘော မတူသော သပိတ်တိုက်ပွဲများကို ဆင်နွှဲခြင်း၊ ဖဆပလ နှင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို ပုတ်ခတ်ခြင်း စသည်တို့ ကို
ကြိမ်ဖန်များစွာ ကျူးလွန်လာရာ လွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှု၏ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာသည်။ ကွန်မြူနစ် တို့ကလည်း လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှုတည်းဟူသော
အမျိုးသားရေးထက် လူတန်းစားတိုက်ပွဲတည်းဟူသော အယူဝါဒရေးရာ၊ ပါတီရေးရာကို ပိုမိုဦးစားပေးလာ ကြတော့သည်။ သို့နှင့် ဖဆပလသည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ ကို
အရေးယူ ထုတ်ပယ်ပြီး လက်တွဲဖြုတ်လိုက်ရ တော့သည်။
ဖဆပလနှင့် ကွန်မြူနစ်တို့၏ပဋိပက္ခဂယက်ရိုက်မှု
၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်မှ ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ထုတ်ပယ်ပစ်လိုက် သည်နှင့် ယင်းပဋိပက္ခ၏ဂယက်သည် မြန်မာ့နိုင်ငံရေး
အင်အားစုများအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားရသည်။ ဖဆပလမှဦးဆောင်ဖွဲ့စည်းထားသည့် ပြည်သူ့ရဲဘော် အဖွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားသည်။
ပြည်သူ့ရဲဘော်အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး ကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြသော တော်လှန်ရေးရဲဘော်ဟောင်းများ ဖြစ်သည်။ ကန္ဒီစာချုပ်အရ တပ်မတော်ကို ပြန်လည်
ဖွဲ့စည်းရာတွင် တပ်မတော်သို့ဝင်ခွင့်မရသော ရဲဘော် များနှင့် မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်များကို စုစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးနှင့် မပတ်သက်သော အရေးကိစ္စများကိုသာ
ဆောင်ရွက်ရန်လည်း ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ နိုင်ငံရေး နှင့်ပတ်သက်၍ ဦးစီးဦးကိုင်မှာ ဖဆပလပင် ဖြစ်သည်။ ပြည်သူ့ရဲဘော်များသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြောင့်
တိမ်ကောခဲ့ရသည့် လယ်မြေများ ပြန်လည်ဖော်ထုတ် ရေးတွင် ပါဝင်လုပ်အားပေးခဲ့ကြသည်။
ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ပြည်သူ့ရဲဘော်အဖွဲ့ချုပ် အတွင်းသို့လည်း ထိုးဖောက်စည်းရုံး၍ မိမိပါတီဘက် ပါဝင်လာစေရန် ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပြည်သူ့
ရဲဘော်အချို့သည် ကွန်မြူနစ်ပါတီလိုလားသူများ ဖြစ် လာသည်။ ပြည်သူ့ရဲဘော်အဖွဲ့ချုပ်သည် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း၏ ခေါင်းဆောင်မှုအောက်တွင် တိုက်ရိုက်
ရှိနေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် ပြည်သူ့ရဲဘော် စစ်သေနာပတိဖြစ်သည်။ ဦးစီးအဖွဲ့တွင် ဗိုလ်မှူး အောင်၊ ဗိုလ်လရောင်၊ ဗိုလ်ထွန်းလင်း၊ ဗိုလ်သိန်းတန်၊
ဗိုလ်တိုက်စိုး၊ ဗိုလ်အောင်မင်း၊ ဗိုလ်မင်းဆွေတို့ ပါဝင် ကြသည်။ တစ်ပြည်လုံးအတိုင်းအတာအရ အင်အား တစ်သိန်းကျော်ခန့် ရှိသည်။ သို့သော် နိုင်ငံရေးပါတီ များက
သူ့လူကိုယ့်လူ ထိုးဖောက်စည်းရုံးမှုကြောင့် ပါတီကွဲများရှိနေကြသည်။ ကွန်မြူနစ်၊ ဆိုရှယ်လစ် ကွဲ နေသည်။ ထိုအချိန်က သက်တမ်းနုနယ်လှသေးသော
တပ်မတော်အတွင်းမှာပင် ဆိုရှယ်လစ်၊ ကွန်မြူနစ် စသည်ဖြင့် ကွဲပြားနေချိန် ဖြစ်သည်။
ဖဆပလမှ ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ထုတ်ပယ်လိုက် သောအခါ ပြည်သူ့ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့မှ ဗိုလ်သိန်းတန်က လည်း တပ်နီကို ခွဲထွက်ထူထောင်သည်။ တပ်နီမှာ
ပြည်သူ့ရဲဘော်အဖွဲ့ထဲမှ စည်းရုံးထားသည့် ကွန်မြူနစ် များဖြစ်သည်။ ဗိုလ်သိန်းတန်က တပ်နီ၏ သေနာပတိ အဖြစ်ဆောင်ရွက်ပြီး ဗိုလ်အောင်မင်း(တောခို၊ အလင်း
ဝင်၊ သေဆုံး)က ဦးစီးအဖြစ် တာဝန်ယူသည်။ ဗိုလ် အောင်မင်းကို တပ်နီဗိုလ်ချုပ်ဟု ကွန်မြူနစ်ပါတီက နာမည်တပ်ပေးသည်။ တပ်နီသည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်
ပါတီ၏ ခါးပိုက်ဆောင်တပ်ဖြစ်လာသည်။ တပ်မတော် အတွင်းတွင်လည်း ဖဆပလနှင့် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ပဋိပက္ခဂယက်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဂယက်ရိုက်လာသည်။
လက်နက်ကိုင်တိုက်ခိုက်မှုများပါ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ပဲခူးနှင့် ဝေါတွင် ဆန္ဒပြပွဲများ ပြင်းထန်ပြီး ဖျာပုံနှင့် ပျဉ်းမနားတွင် လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခများ
ဗုံပေါက်သာကျော်သည် လက်နက်ကိုင် ထကြွမှုများပြုလုပ်လာသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း သည် ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၈ ရက်တွင်
ပြည်သူ့ရဲဘော်များအား အောက်ပါအတိုင်း မိန့်ခွန်း မြွက်ကြားခဲ့သည်။
တိုင်းပြည်နှင့် လွတ်လပ်ရေးကို အလျင်လုပ်ရမယ်
ငါတို့ ပြည်သူ့ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့အစည်းအဝေးကို အခုလို ရုတ်တရက်ချက်ချင်းခေါ်ရခြင်းဟာ ကွန်မြူနစ် ပါတီ သံယောဇဉ်မကင်းတဲ့ ရဲဘော်များတပ်ဖွဲ့မှ
ထွက်ခွာသွားခြင်းကို ရဲဘော်အပေါင်း ရှင်းလင်းသိရှိ ဖို့ကို ခေါ်ရခြင်းဖြစ်တယ်။ ကွန်မြူနစ်ပါတီ သံယောဇဉ် မကင်းဘဲ တပ်ဖွဲ့ကထွက်သွားတဲ့ ရဲဘော်များအတွက် အချို့
အချောင်သမား စားဖားသတင်းစာတစ်စောင် ကဖြစ်စေ၊ နောင် ကွန်မြူနစ်ပါတီဝင်အချို့နဲ့ မကင်း တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ချင်း ခင်လို့ မင်လို့ အားနာတဲ့ သတင်းစာ တစ်စောင်
နှစ်စောင်က ပြည်သူ့ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့ နှစ်ခြမ်း ကွဲပြီလို့ ရေးသားကြတယ်။
ငါတို့ဆီမှာ စာတွေ
ကြောင်းလောက်နဲ့ လူသုံးယောက် လက်မှတ်ထိုးထား တယ်။ သို့သော်လည်း သူတို့ သတင်းစာထဲထည့်တဲ့ ကြေညာချက်မှာ အကျယ်တဝင့် ဘာကြောင့်ထွက်ရ တယ်လို့
ရေးထားတယ်။ အဲဒီလိုရေးတဲ့အကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ပိုဒ်စီ ရှင်းပြမယ်။ ရရှိထားတဲ့ အတွင်း စာတစ်စောင်ကိုတော့ ငါ မပြောတော့ဘူး။ ရှည်လည်း ရှည်၊
ပါဠိလေနဲ့ရေးထားတော့ နားလည်းလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။
အိန္ဒိယနောက် လိုက်နေတယ်
တိုင်းပြည်ကြေညာချက်နဲ့ ပတ်သက်လို့ ရှင်းရ မယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ သူတို့ရေးနေကြတာ ကို ကြည့်ရတာ အိန္ဒိယပြည်က ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင်
ကြီးများရဲ့ ညွန်ကြားချက်အရနဲ့ တူတယ်။ အိန္ဒိယပြည် ကွန်မြူနစ်တွေလုပ်တဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ပြောရရင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံကတောင် မကြိုက်ဘူးဆိုသေးတယ်
အိန္ဒိယလက်ယာသမားများ
အိန္ဒိယပြည်မှာ လက်ယာသမား  ကြီးစိုးတဲ့ ကွန်ဂရက်အဖွဲ့ကြီးကို  တစ်တိုင်းလုံးတစ်ပြည်လုံး ယုံကြည်အားကိုးတယ်ဆိုတာ ဘယ်မှာ ထင်ရှားသလဲ ဆိုရင်
ရွေးကောက်ပွဲမှာ ထင်ရှားတယ်။ ကွန်ဂရက်မှ နေပြီး နောက်လိုက်လူထုရှိနေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှား တယ်။ ယနေ့အထိ ဒီလူထုကို ထိန်းသိမ်းထားရလို့ ရတာဟာ
လူမျိုးရေးတရားနဲ့ကြည့်ရင် လူမျိုးရေးအဖွဲ့ အစည်းဖြစ်တယ်။ သို့သော်လည်း လက်ယာသမားများ လွှမ်းမိုးတဲ့ အဖွဲ့ဖြစ်တာမှန်တယ်။ အဲဒီကွန်ဂရက်အဖွဲ့ ကြီးမှာ
လူထုနောက်လိုက် ရှိတယ်ဆိုတာ ဘာကြောင့် လဲဆိုရင် ကွန်ဂရက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တဲ့ ဂန္ဒီ၊ နေရူး တို့ဟာ လူထုလုပ်ငန်းကို သစ္စာမဖောက်ဘဲ လုပ်တယ်။
သူတို့မှာလည်း အယူအဆသဘောကွဲလွဲမှု ရှိကြတယ်။ သို့သော် ဒီကွန်ဂရက်အဖွဲ့ကြီးကို တစ်မျိုးပေါင်းပြီး အမျိုးသားတပ်ပေါင်းစုအဖြစ် ဝင်လုပ်နေကြခြင်းပဲ။
အိန္ဒိယမှာ ထုတ်ပစ်တယ်
ဒီစစ်ကြီးအတွင်း အင်္ဂလိပ် အစိုးရနဲ့ ပူးပေါင်းရေး ကိစ္စဆို၍ နယ်ချဲ့စစ်ကြီးမှ ပြည်သူ့စစ်ကြီးအထိ ပြောင်းလဲသည်ဆိုပြီး စွပ်စွဲကြတယ်။ အဲဒါ ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး။
နောက်ဆုံး ကွန်ဂရက်အဖွဲ့ကြီးမှာ ဆူပူ သောင်းကျန်းလာတော့ ကွန်မြူနစ်တွေ အကုန်ထုတ် ခံရတာပဲ။ ငါတို့ဆီမှာလည်း စတင်လုပ်ကိုင်တုန်းက ကွန်မြူနစ်၊
ဆိုရှယ်လစ်၊ ဗမာ့တပ်မတော်တို့ ပူးပေါင်း ခဲ့ကြတယ်။ နောက်မှပါဝင်လာတဲ့ လူကြီးတွေက သိပ် များတာမဟုတ်ဘူး။ အင်အားလည်း မတောင့်ဘူး။
သစ္စာဖောက်နေကြတယ်
အခု ကွန်မြူနစ်လက်ယာသမားများက လက်ဝဲ သမားတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ လုပ်နေကြတယ်။ အဲဒီလို အခါမှာ အိန္ဒိယပြည်အခြေအနေမျိုးကို သူတို့က ပြော ဆိုတယ်။
သူတို့က အိန္ဒိယပြည်လို မထူးတဲ့အခြေအနေ ကို ဗမာပြည်ကယူပြီး အိန္ဒိယပြည်ကွန်မြူနစ် ပီစီဂျိုရှီ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နေတယ်။ မရှိတဲ့အားကို ရှိလေ ဟန်
ပြောရရင် အိန္ဒိယအခြေအနေကို ဗမာပြည်ယူလာပြီးလုပ်နေတဲ့ဟာ ဗမာပြည်မှာရှိတဲ့ ဘဝနဲ့ ကင်းကွာပြီး  ဗမာပြည်ဘဝ  အသိဉာဏ်နဲ့ မလုပ်ကြတဲ့သဘောပဲ။ အဲဒါ
သူတို့ ကွန်မြူနစ်တွေ စကားနဲ့ အပြောပဲ။
ဖဆပလအကြောင်း
ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်ကြီးဟာ နယ်ချဲ့သမားကို အပြုတ်တိုက်ရေးမှာ စေ့စပ်ရေးလမ်း လိုက်တယ်ဆိုပြီး ပြောနေတယ်။ သို့သော်လည်း ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ်ကြီး ဟာ
မိမိမူလရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း  မဖျက်ဘဲ ဆောင်ရွက်နေတဲ့အတွက် လူထု ယခုတိုင်ရှိသေးတယ်  ဆိုတာ အထင်အရှားပဲ။ နယ်ချဲ့သမားကို ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်က
မတိုက်ဘူးဆိုတာ မဟုတ်ဘူး။ စေ့စပ်ရေး လမ်းကိုလိုက်ရင် ကွန်မြူနစ်တွေက ဘာကြောင့် မတိုက် သလဲ။ ဒီစေ့စပ်ရေးနည်းလမ်းကို ဖဆပလက လိုက် သလား။
သို့မဟုတ် စီတန်းလမ်းလျှောက်တာကို အစိုးရ ထံ အမိန့်တောင်းခံရန်အတွက် ကွန်မြူနစ်ရဲ့ အကြံ ပေးချက်ပဲ။ ဒီစီတန်းလမ်းလျှောက်ရုံနဲ့ နယ်ချဲ့  တိုက်ဖျက်ရေးလို့
မယူဆနိုင်ဘူး။ အဖွဲ့ချုပ်ကြီးသည် အစိုးရအဖွဲ့ထဲ ပါဝင်ခြင်းသည် စေ့စပ်ရန်ခေါ်မလား။ ကွန်မြူနစ်ပါတီ အထုတ်ခံရခြင်းကို  ဘာကြောင့် မကန့်ကွက်သလဲ။
အဘယ့်ကြောင့် ရာထူးနှစ်နေရာ တောင်းသလဲမေးရင် ဘယ်လိုဖြေမလဲ။ ဘုရင်ခံ ထွက် ခိုင်းလို့ ထွက်ရတာကို ကျုပ်ထွက်လို၍ ထွက်တယ် ဆိုခြင်းဟာ ဘာသဘောလဲ။
အပြစ်တစ်ခုဖော်ခြင်း
မိမိတို့ လိုလားချက်များကို ဆောင်ရွက်သွားရာ၌ ရည်ရွယ်ချက်အားဖြင့် လမ်းလွဲလုပ်ခြင်းသည် လုပ် နည်းတစ်မျိုးသာ ဖြစ်တယ်။  တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး
အေးချမ်းသာယာစွာ လုပ်ကိုင်ခြင်းသာ စေ့စပ်ရေး ဖြစ်တယ်။ ၎င်းလမ်းကို ကွန်မြူနစ်တို့သာ လိုက်နေခြင်း ဖြစ်တယ်။ တစ်ရံရောအခါက ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေး
အဖွဲ့ချုပ်ကြီးကို  ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင်များက ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေးကို မတော်ဟုဆို၍ အဖြုတ်ခိုင်း ခြင်း မဟုတ်ပါလော။
သခင်စိုး ဘယ်လမ်းလဲ
ကျုပ်တို့ဘက်မှာ တစ်ယောက်မှမရှိဘူး။ သူတို့ပဲလမ်းလွဲတွေလိုက်နေတယ်။ အေးချမ်းသာယာစွာ လွတ်လပ်ရေးရယူဖို့ကို မမှိတ်မသုန်ဆိုတာလည်း သူတို့ ပဲ။ ဖဆပလ
လက်ကိုင်တုတ် မလုပ်နဲ့
ငါတို့ ပြည်သူ့ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့သည် ဖဆပလ အဖွဲ့ ကြီးအား လမ်းမှန်လိုက်၍ ယုံကြည်စွာ အားပေး ထောက်ခံခြင်း ဖြစ်တယ်။ ကွန်မြူနစ်ပါတီကောင်းစား ရေးအတွက်
လက်ကိုင်တုတ်လုပ်ခြင်းကို ငါတို့ မထောက်ခံနိုင်။ ငါတို့သည် လူထုတိုက်ပွဲများ၌ ပါဝင် ခဲ့တယ်။ ရှေ့တွင် ဆက်လက်ပါဝင်ရန် ဖြစ်တယ်။ ပါတီ တစ်ခုနာမည်ရဖို့ ငါတို့
အားမပေး။ ယခုလည်း အားမပေး။ နောက်လည်း အားမပေး။
အာဏာရှင် စွပ်စွဲ
ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို လာပြတာပဲ ရှိတယ်။ ထုတ်တဲ့ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်ဟာ အမှုဆောင် နဲ့ ဗိုလ်မှူးအောင်ပဲ ရှိတယ်။ ထုတ်တဲ့အခါမယ် ကွန်မြူ
နစ်ကလူတွေနဲ့ပဲ တိုင်ပင်ပြီး ထုတ်တယ်။ တချို့ ညွှန် ကြားချက်တွေကို ကွန်မြူနစ်တွေက ဗဟိုကို အကြောင်း မကြားဘဲထုတ်လို့ နယ်ကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ စကားများ
ကြတယ်။ အဲဒီအတွက် နောက်ညွှန်ကြားချက်ထုတ်ရင် ငါ့ကို လာပြရမယ်ဆိုတာကို အာဏာရှင်လို့ စွပ်စွဲတာ။ မင်းတို့ပဲ စဉ်းစားကြ။
လောင်းရိပ်မိနေလို့
အခုထွက်သွားတဲ့ ရဲဘော်တွေဟာ ကွန်မြူနစ် ခေါင်းဆောင်တွေ လောင်းရိပ်မိနေတယ်။ ငါတို့က ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေးကို အဓိကထား ဆောင်ရွက်တာ မှာ
သူတို့ဆွဲခေါ်ရာ မပါလို့ ထွက်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ပါ တယ်။ ပြည်သူ့ရဲဘော် နှစ်ခြမ်းကွဲခြင်းမဟုတ်။ သူတို့ က ပြည်သူ့ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့ကို ဖောက်ထွင်းဖို့လုပ်နေတာ ငါ့ထက်
ရဲဘော်များ ပိုသိပါတယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်တာကို အချောင်သမား စားဖားကြီးသတင်းစာနဲ့ ကွန်မြူနစ် မကင်းတဲ့ သတင်းစာတွေကို ရဲဘော်များ ရှင်းရှင်း
လင်းလင်းနားလည်ဖို့ လိုတယ်။ အခု ခွဲထွက်သွားတဲ့ ရဲဘော်တွေထဲက တချို့ရဲဘော်တွေကို နှမြောပါတယ်။ သို့သော် မတတ်နိုင်ဘူး။ ရှေ့ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက် ဖို့
အနယ်နယ် အရပ်ရပ် တပ်ဖွဲ့များမှ ကွန်မြူနစ် သံယောဇဉ်မကင်းသူများကို ဖယ်ရှား၍ ငါလုပ်စရာ ရှိတာကို ဆက်လုပ်ကိုင်ရမယ်။ မကြာခင် ပြန်လည်
ညွှန်ကြားချက်တစ်ရပ်ထုတ်ဖို့ စီစဉ်မယ်။ ကွန်မြူနစ် ကြေညာချက်တွေလည်း အကုန်လုံးရှင်းပြီ။ ကွန်မြူနစ် တွေက တစ်မူးဖိုးလုပ်ပြီး သုံးမတ်ဖိုးလောက် အသား
ကွန်မြူနစ်ကို ငါလုပ်တယ်
ပြောစရာတွေကလည်း အများကြီး၊ ကုန်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ မှတ်ထားကြ။ ဒီကွန်မြူနစ်ပါတီ ကြီးပွား အောင် ငါလုပ်ပေးတာပါ။ နောက်ဆုံး သူတို့ကိုယ်သူတို့
သွေးနားထင်ရောက်ပြီး   ထင်ရာလုပ်နေတယ်။ တော်လှန်ရေးကိစ္စမှာလည်း စီစဉ်ချက်တွေကို ထိရောက် အောင်မလုပ်ဘဲ အနုပဋိလောမသဘောအရ၊ ဘာအရ နဲ့
ပြောနေတယ်။ ဟိုတုန်းကသာ ကျကျနန ထိထိ ရောက်ရောက် လုပ်ကိုင်ရင်  အခု  တို့ဗမာပြည်ဟာ အင်ဒိုနီးရှားထက် သာမယ်မှတ်ထား။
သူတို့နှောင့်ယှက်လို့
မကြည့်နိုင်ဘူး။ တိုင်းပြည်နဲ့ လွတ်လပ်ရေးကို အရင် လုပ်ရမယ်။ ဟိန်းဟောက်နေလို့လည်း အလကားပဲ။ စီတန်းလမ်းလျှောက်ရုံနဲ့ မပြီးဘူး။ လူထုသွေးစည်းမှု
လုပ်ငန်းများနဲ့တကွ ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ ကြေညာချက် အတိုင်း အစစအရာရာ စီစဉ်ဆောင်ရွက်ရမယ်။ မြန်မာ ပြည်ဖွား တိုင်းရင်းသားများ စုပေါင်းမိအောင် လုပ်ရ မယ်။
အဲဒီအတွက် ငါတို့ရဲ့ ပြည်သူ့ရဲဘော်ယာဉ်ရထား ကြီးကို ခရီးဆုံးတိုင်မောင်းနှင်ပြီး ဗမာပြည်လွတ်လပ် သည်အထိ ဆောင်ရွက်မယ်ဆိုတာ သစ္စာအဓိဌာန်ပြု ပြီး
ဆက်လက်ချီတက်ကြပါစို့။
အားထားရာဖြစ်မလာဘဲ လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှု၏ ဆူးငြောင့်ခလုတ်သဖွယ် ဖြစ်လာသောအခါ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းသည် ပြတ်ပြတ်သားသား အရေးယူခဲ့ရခြင်း
ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်သည် ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် ပတ်သက်၍ သဘောထားကြီးစွာထားခဲ့သည်။ အလံနီ ပါတီကို အလိုတော်ရိအစိုးရလက်ထက်က မတရား
အသင်းကြေညာထားခဲ့ရာ  ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကြိုးစားပေးသဖြင့်  အလံနီပါတီသည်  ပြန်လည်၍ တရားဝင်လာခဲ့သည်။
=ဖဆပလ၏ တစ်နှစ်အတွင်း လွတ်လပ်ရေးနှင့် ကွန်မြူနစ်တို့၏ အဆုံးသတ်အာဏာသိမ်းရေး=
ကိုသိန်းဖေ၏ခေါင်းဆောင်မှုကို ဖြုတ်ချခြင်း
ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ မြေအောက်ခေါင်းဆောင်မှု  ကို စတင်ခဲ့သူမှာ သခင်စိုးဖြစ်သည်။ တရားဝင်မြေပေါ် ပါတီဘဝတွင် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏
ခေါင်းဆောင်မှုမှာ သခင်စိုး၊ ကိုသိန်းဖေနှင့် သခင်သန်းထွန်းတို့လက်ထဲ တွင် ရှိခဲ့သည်။ သခင်စိုး အိမ်ထောင်ရေးပြဿနာ ရှုပ်ထွေးလာ
သောအခါ ပါတီဝင်အဖြစ်မှ ရပ်စဲခံရခြင်း ကြောင့် ခေါင်းဆောင်မှုကျဆင်းသွားသည်။ သခင်စိုး သည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ခေါင်းဆောင်မှုကို
ပြန်မရနိုင် တော့သောအခါ အလံနီပါတီကို ခွဲထွက်ထူထောင် လိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ခေါင်းဆောင်မှုမှာ သခင်သန်းထွန်းနှင့် ကိုသိန်းဖေ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေလေသည်။
ဖဆပလနှင့် ကွန်မြူနစ်ပါတီတို့ ကွဲခဲ့ကြပြီးနောက် တွင် ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ဘရောက်ဒါဝါဒကို လှည့် မကြည့်တော့ဘဲ
အဆုံးသတ်အာဏာသိမ်းရေးလမ်းစဉ် ကိုသာကြွေးကြော်တော့သည်။ လက်နက်ကိုင်ထကြွမှု ကိုသာ အဓိကထားလာသည်။ ပျဉ်းမနားနှင့်
ရခိုင် လက်နက်ကိုင်ထကြွမှုများသည် တစ်ပြည်လုံးကို ပျံ့နှံ့ သွားပြီး အဆုံးသတ်အာဏာသိမ်းနိုင်မည်ဟု ထင်လာ ကြသည်။ အိန္ဒိယ
ကွန်မြူနစ်ပါတီကလည်း တေလင်္ဂန လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲမှ ပြည်လုံးကျွတ် လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးသို့ တိုးချဲ့သွားရန် ချမှတ်
ထားလေရာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည်လည်း အိန္ဒိယပါတီ၏ လမ်းစဉ်ကို ကူးယူတော့သည်။ တရုတ်ပြည်တွင်လည်း  ယီနန်
အခြေခံစခန်းမှ ပြည်လုံးကျွတ်တော်လှန်ရေး ကြီးသို့ ကူးပြောင်းနိုင်ခဲ့လေရာ ကွန်မြူနစ်များကလည်း ပျဉ်းမနား အခြေခံစခန်းမှ
အပြီးသတ် အာဏာသိမ်း ရေးကို စိတ်ကူးယဉ်လာကြတော့သည်။
နိုင်ငံရေးအတွေ့အကြုံများ စာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၂ဝ၂ နှင့် ၂ဝ၃ တွင် အောက်ပါ အတိုင်း တွေ့ရလေသည်။
''ယင်းကဲ့သို့ ကာလ၊ ဒေသ၊ အခြေအနေ ခြားနား ခြင်းများကြောင့် တရုတ်ပုံတူကူးချပြီး ဗမာ့တော်လှန် ရေးကို မဆင်နွှဲအပ်ပေ။
ယီနန်ကို အခြေခံစခန်းလုပ် သလို
ပျဉ်းမနားကို အခြေခံစခန်းလုပ်ပြီး ပြည်လုံးကျွတ် လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေး တိုးချဲ့သွားရန်ဆိုသော လမ်းစဉ်မှာ မမှန်ချေ။''
''၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် ဖဆပလ ကွန်မြူနစ် ကွဲပြီးသည့်နောက်ပိုင်းမှာ  ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် စက္ကူနီ
ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။''
''သိန်းဖေသည် လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေး အခြေခံစခန်းများကို တိုးချဲ့သွားခြင်းဖြင့် ပြည်လုံးကျွတ် တော်လှန်ရေးကြီးသို့ ရောက်မည်ဟူသော
လမ်းစဉ်ကို မယုံကြည်ပေ။''
လူထုတိုက်ပွဲများနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပေးပြီး တကယ့် ယာယီအမျိုးသားအစိုးရ တည်ထောင်ရန်နှင့် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် တိုင်းပြု
ပြည်ပြုလွှတ်တော်ခေါ်ရန်ဟူသော လမ်းစဉ်ကို လက်ခံ ထားသည်။ ဗြိတိသျှတို့က အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းမှသာ လူထုက လက်နက်ဖြင့်ခုခံရင်း
အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးစစ်ပွဲ အသွင်ပြောင်းရမည်ဟု ဆိုသည်။ ဖဆပလ-ကွန်မြူနစ် ကွဲပြီးနောက် ပထမဆုံးပြုလုပ်သော ဗဟို
ကော်မတီအစည်းအဝေးတွင် ကိုသိန်းဖေနှင့် သခင် သန်းထွန်း သည် ဖဆပလ-ကွန်မြူနစ်ညီညွတ်ရေးကို
ဆွေးနွေးကြသေးသော်လည်း ဂိုဏ်းဂဏစွဲပြင်းထန် သည့် တောင်ငူ သခင်သိန်းဖေတို့လူစုက အပြင်း အထန်ကန့်ကွက်ကြသည်။
သခင်သန်းထွန်းသည် ဖဆပလနှင့် လမ်းခွဲ၍ လက်နက်ကိုင် ဆူပူအုံကြွရေးလမ်းစဉ်ကိုသာ လက်ခံ လိုက်သည်။ ကိုသိန်းဖေက
ဖဆပလ-ကွန်မြူနစ် ညီညွတ်ရေးဆောင်ပုဒ်ကို   အဆိုပြုသောအခါ ကိုသိန်းဖေကို မပြတ်သားသူဟု ဝေဖန်ကြတော့သည်။ ကိုသိန်းဖေ
ဝေဖန်သူများပင် ရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဗဟိုကော်မတီသည် ကို သိန်းဖေအား ပြီးခဲ့သောအမှားများတွင် တာဝန် အများဆုံးရှိသူ၊
ပြန်လည်တွေးတောရန်လိုသူ၊ ပြန်လည် လေ့လာရန်လိုသူအဖြစ် ဆုံးဖြတ်ကာ ရက်အကန့် အသတ်မရှိ ခွင့်ရက်ရှည်ယူရန်
စီရင်ချက်ချလိုက်တော့ သည်။ ကိုသိန်းဖေက အယူခံဝင်သောအခါ ခွင့်ခြောက် လယူရန် ပြင်ဆင်သတ်မှတ်သော်လည်း
ခွင့်စေ့လျှင် မည်သည့်တာဝန်ယူရန်ကိုကား နောက်မှ စဉ်းစားမည် ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုသိန်းဖေသည်
ခွင့်ရက်စေ့သွားလျှင်လည်း ပါတီ၏ခေါင်းဆောင်မှုတွင် ပါဝင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သခင်သန်းထွန်းသည် ကိုသိန်းဖေ၏
ခေါင်းဆောင်မှုအား ဖြုတ်ချလိုက်ပြီးသည့် အချိန်မှစ၍ တစ်ဦးတည်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် သေသည်အထိ ရပ်တည်သွားခဲ့သည်။
ကိုသိန်းဖေမှာလည်း ထိုအချိန်မှစ၍ ပါတီခေါင်းဆောင်မှုကို ပြန်လည် ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
ဂျိုရှီ၏စာ
၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၇ ရက် နေ့စွဲဖြင့် အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီမှ စာတမ်းရှည်ကြီးတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်ရာ ထိုစာတမ်းအမည်မှာ
ဗမာပြည် ရဲဘော်များသို့ ဗြောင်ပေးစာ ဖြစ်သည်။ ထိုစာတမ်း သည် သခင်စိုးနှင့် အလံနီများအပါအဝင် မြန်မာ ကွန်မြူနစ်များအားလုံးကို
ရည်ညွှန်းထားပြီး ပါတီချင်း ပြန်ပေါင်းရန် ဝေဖန်ထားသည်။ ဖဆပလနှင့် ကွန်မြူ နစ်များ ညီညွှတ်ကြရန်လည်း လမ်းညွှန်ထားသည်။
ထိုစာတမ်းတွင် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ အတိတ်ကအမှား များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ဆိုရှယ်လစ်(ပြည်သူ့ အရေးတော်ပုံပါတီ)နှင့်
ကွန်မြူနစ်ကွဲခြင်း၊ ဖဆပလ နှင့် ကွန်မြူနစ်ကွဲခြင်းတို့တွင် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ အမှား မကင်းကြောင်းလည်း ဝေဖန်ထားသည်။
ဗြိတိသျှ နယ်ချဲ့သည် ကြားဖြတ်အစိုးရအား အာဏာအချို့ ခွဲဝေပေးပြီး အခြေခံစခန်းနှင့် ဆူပူအုံကြွမှုများကို ထိန်းသိမ်းကာ လူထုကို
ဖိနှိပ်မည်ဟုလည်း သုံးသပ်ပြ ထားသည်။
ဂျိုရှီ၏ပေးစာတွင် သခင်စိုး၏ လူထုတိုက်ပွဲခေါ် ဆူပူအုံကြွမှုများကို များစွာ အထင်ကြီးနေသည်။ သခင်စိုး၏ ဂိုဏ်းဂဏဝါဒကိုလည်း
လျှော့၍တွက် သည်။
ခါလစ်ရိုအီ (ဂြိုဟ်ရံလံ)
ခါလစ်ရိုအီ (Callirrhoe) (Greek: Καλλιρρόη) သည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ သဘာဝ ဂြိုဟ်တုတစင်းဖြစ်ပြီး ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် Spacewatch လေ့လာရေးမျော််စင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ မူလက ဥက္ကာခဲဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ယင်းသည် အချင်းအားဖြင့် ၉.၆ ကီလိုမီတာခန့်ရှိပြီး ၇၄၇.၀၉ ရက်လျင် တပတ်နှုန်းဖြင့် ဂျူပီတာဂြိုဟ်အား ၂၄.၁ မီလီယံ ကီလိုမီတာအကွာမှလှည့်ပတ်လျက်ရှိသည်။ ယင်းအား ယာယီအမည် S/1999 J 1 ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
ဂျိုရှီ၏စာ
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုမူကား အလျှော့ပေး သမား၊ ဓနရှင်ခေါင်းဆောင်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည်
အိန္ဒိယပြည် ကွန်မြူနစ် ပါတီ၏ လမ်းညွှန်ချက်ကို ချက်ချင်းလက်ခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် ''အဆုံးသတ်အာဏာသိမ်းရေးအတွက်
ဖဆပလ၊ ကွန်မြူနစ်ညီညွတ်ကြ''ဟူသော ကြွေးကြော် သံကို ချမှတ်လိုက်ကြသည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ နှစ်ဆန်း တွင် ဖဆပလ၏  တစ်နှစ်အတွင်း
လွတ်လပ်ရေး ကြွေးကြော်သံ ထင်ရှားလာသောအခါ ကွန်မြူနစ်ပါတီ ကလည်း အားတက်သရော ထောက်ခံလိုက်သည်။
ဖဆပလ ကြားဖြတ်အစိုးရသည် သပိတ်အများ အပြားကို လှန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အခြေခံပြဿနာများကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ယင်းအခြေခံပြဿနာများ မှာလည်း လွတ်လပ်ရေးမရမချင်း ဖြေရှင်းရန် မလွယ် ကူပေ။ ထို့ကြောင့် ဖဆပလသည် တစ်နှစ်အတွင်း
လွတ်လပ်ရေး ရရမည်ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ် လိုက်သည်။
ခါလစ်ရိုအီ (ဂြိုဟ်ရံလံ)
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုံမှန်မဟုတ်သော ဂြိုဟ်ရံလများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
ဂျိုရှီ၏စာ
၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၃၁ ရက်မတိုင် မီ အဖြေမရပါက အစိုးရအဖွဲ့ နုတ်ထွက်မည်ဟူ၍ လည်း ဗြိတိသျှတို့ထံ ရာဇသံပေးလိုက်သည်။
အောင်ဆန်း-အက်တလီစာချုပ်
ဖဆပလ၏ တစ်နှစ်အတွင်း လွတ်လပ်ရေးပေးရန် ရာဇသံကြောင့် ဗြိတိသျှအစိုးရသည် မြန်မာ့လွတ်လပ် ရေးကို ဆွေးနွေးရန် ဖဆပလအား
ဖိတ်ခေါ်ရတော့ သည်။ မြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို   ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းကခေါင်းဆောင်ပြီး သခင်မြ၊ ဦးကျော်ငြိမ်း၊  ဦးဘဘေ၊ သခင်ဗစိန်နှင့်
ဂဠုန်ဦးစော အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ပါဝင်ကြသည်။ မြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ သည် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလတွင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ လန်ဒန်မြို့သို့
ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မြန်မာကိုယ်စား လှယ်အဖွဲ့ လွတ်လပ်ရေး အရေးဆို၍ကောင်းစေရန် အတွက် ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်က အလုပ်သမားများ၏
ဆိုရှယ်လစ်နှင့် ပြည်သူ့ရဲဘော်တို့က ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း၏ 'ရရင်ရ မရရင်ချ'ဟူသော ဆောင်ပုဒ် ကို ထောက်ခံပြီး လိုအပ်လျှင်
လက်နက်ကိုင်တော်လှန် ရေးဆင်နွှဲနိုင်ရန် အသင့်ပြင်ကြသည်။ ကွန်မြူနစ်တို့ ကလည်း လိုက်လံထောက်ခံပြီး ပြင်ဆင်ကြသည်။ သခင်စိုးကမူ
လွတ်လပ်ရေးကို ဘိလပ်သွားတောင်း ခြင်းသည် အချောင်သမားလုပ်ငန်းဖြစ်သည်ဟု ဝေဖန်လိုက်သည်။ ဖေ-ပု-ရှိန်တို့၏ ဒိုင်အာခီ လွတ်လပ်
ရေးမျိုးသာ ရမည်ဟုလည်း ပြက်ရယ်ပြုသည်။
မြန်မာကိုယ်စားလှယ်များသည် ဗြိတိသျှကိုယ်စား လှယ်များနှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၇ ရက်တွင်
အောင်ဆန်း-အက်တလီ စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုလိုက်ကြသည်။ ယင်းစာချုပ်အရ မြန်မာနိုင်ငံသည် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် နောက်ဆုံး ထား၍
တိုင်းပြုပြည်ပြုလွှတ်တော်ရွေးကောက်ပွဲကို ကျင်းပခွင့်ရလာသည်။ လုံးဝလွတ်လပ်ရေးမရရှိသေး သော်လည်း တိုင်းပြုပြည်ပြုလွှတ်တော်ရွေးကောက်ပွဲ
ကျင်းပပြီးသည်နှင့် ဥပဒေပြုကောင်စီကို ခန့်အပ်ပေး မည်ဖြစ်သည်။ ကြားဖြတ်အစိုးရသည်လည်း အိန္ဒိယ ပြည်၏ ကြားဖြတ်အစိုးရနှင့်တန်းတူရည်တူ
အခွင့် အရေးရလာသည်။ နိုင်ငံခြားရေးရာတွင် လန်ဒန်၌ ကိုယ်စားလှယ်ခန့်ထား၍ တစ်ဆင့်ခံဆက်သွယ်ရန်သာ အခွင့်အရေးရှိသေးသော်လည်း
ကမ္ဘာ့အသင်းအဖွဲ့ ဝင်ခွင့်ကိုမူ လွှတ်တော်ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း အင်္ဂလန် ဘုရင်က သဘောတူမည်ဟု ဆိုသည်။ ကာကွယ်ရေး တွင်လည်း
ဗမာ့တပ်မတော်ကို ကြားဖြတ်အစိုးရ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ သွင်းပေးခဲ့သည်။ သို့သော် မြန်မာစစ်သေနာပတိမှာ အခြေအနေအရ မဟာမိတ်
တို့၏ အရှေ့တောင်အာရှစစ်ဌာနချုပ်၏လက်အောက် တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။
အတွက် ကြိုတင်၍ ခိုင်မာစွာ ပြင်ဆင်ခြင်းပင် ဖြစ် သည်။ အောင်ဆန်း-အက်တလီစာချုပ်ကို လန်ဒန်မြို့ အမှတ် ၁ဝ၊ ဒေါင်းနင်းလမ်း၊
နန်းရင်းဝန်(ဝန်ကြီးချုပ်) ၏အိမ်တော်တွင် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၇ ရက် တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးကြသည်။ သို့သော် သခင်ဗစိန် နှင့်
ဂဠုန်ဦးစောတို့သည် စာချုပ်ကို လက်မှတ်မထိုး ခဲ့ကြပေ။
စောဘဦးကြီးကလည်း စာချုပ်ကို လက်မခံ ခဲ့ပေ။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည်လည်း နိုင်ငံခြား စစ်တပ်များ ထွက်ခွာပေးရေးနှင့် တိုင်းပြုပြည်ပြု
လွှတ်တော်သို့ အချုပ်အခြာအာဏာလွှဲပြောင်းပေးရေး တို့ကို ကြွေးကြော်ကာ အောင်ဆန်း-အက်တလီစာချုပ် ကို ဝေဖန်လာပြန်သည်။
ဆွေးနွေးစဉ်က ရှမ်းစော်ဘွားအချို့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကို ရှမ်းကိုယ်စားလှယ်မဟုတ်ဟု ကန့်ကွက်ခဲ့သဖြင့် ဦးတင်အေး၊ ဦးဖေခင်၊
ဦးထွန်းမြင့်တို့ဦးစီး၍ လူထု အစည်းအဝေးခေါ်ကာ  ရှမ်းပြည်ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ကြောင်း ကြေးနန်း ပြန်ရိုက်ခဲ့ရသည်။ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းသည်
ယင်းအချက်ကြောင့် တိုင်းရင်းသား စည်းလုံးညီညွတ်ရေး အရေးကြီးပုံကို သတိပြုမိကာ တောင်ပေါ်ဒေသ စည်းရုံးရေးအဖြစ် လှည့်လည်၍
ဆောင်ရွက်ခဲ့ရသည်။
ပင်လုံစာချုပ်
မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှုတွင် တိုင်းရင်း သားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးသည် အရေးကြီးကြောင်း ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် ကောင်းစွာသဘောပေါက် ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်လည်း ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးကို အထူးဦးစားပေး ၍ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့တို့သည် တိုင်းရင်း
သားချင်းသွေးကွဲစေရန်အတွက် (Divide and  Rule)ဟု ခေါ်သော သွေးခွဲစနစ်ဖြင့် အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ မြန်မာ ပြည်မနှင့် တောင်ပေါ်ဒေသများ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှာ
မတူညီပေ။ အထူးသဖြင့် ရှမ်းပြည်နယ်တွင် ပဒေသရာဇ် စနစ်ကို ဆက်လက်ခွင့်ပြုထားလေရာ ရှမ်းစော်ဘွား များသည် အခွင့်ထူးခံအုပ်ချုပ်သူလူတန်းစားများဖြစ်
လာပြီး ရှမ်းတိုင်းရင်းသားများမှာမူ ပြည်မနှင့်မတူဘဲ အသွင်သဏ္ဌာန် ကွာခြားနေရသည်။
နေခြည်ဦး
နေခြည်ဦး (၁၉၉၂−) သည် မြန်မာလူမျိုး အလှအပ ဘလော့ဂါ၊ မိတ်ကပ်ပညာရှင်၊ ဖက်ရှင်မယ်၊ သရုပ်ဆောင်နှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် ဖြစ်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
ပင်လုံစာချုပ်
တောင်တန်းဒေသများသည် ဘုရင်ခံ၏အုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင် တိုက်ရိုက်တည်ရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာ စစ်ကြီးအပြီးတွင် ဗြိတိသျှအစိုးရကကျင့်သုံးသည့်
ဆင်းမလားစီမံကိန်း (ခေါ်) စက္ကူဖြူစာတမ်းအပိုင်း(၂) တွင် မြန်မာပြည်ကို နောက်ဆုံးအဆင့်အဖြစ် ဒိုမီနီယံ အုပ်ချုပ်ရေးပေးအပ်သောအခါ သီးသန့်ဒေသများဖြစ်
သည့် ရှမ်းပြည်နယ်များနှင့် လူနည်းစုများ နေထိုင်ရာ ဒေသများကို ဘုရင်ခံ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဆက်လက်ထားရှိရန် ရေးဆွဲထားသည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရ သည်
နယ်ခြားဒေသအုပ်ချုပ်ရေးစည်းမျဉ်းဥပဒေဟု ခေါ်သော စီမံကိန်းတစ်ခုကိုလည်း ရေးဆွဲဖြန့်ချိခဲ့ သည်။ ယင်းစီမံကိန်းမှာ တောင်တန်းဒေသအတွက် သီးခြား
စက္ကူဖြူစာတမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ၂
နေခြည်ဦး
မိတ်ကပ်ပြင် ဗီဒီယိုများကြောင့် လူသိများပြီး ဖေ့ဘွတ်တွင် နေခြည်ပြတဲ့အလှအပ (BeautyByNayChi) အမည်ဖြင့် စာမျက်နှာ ဖွင့်ထားသည်။
ငယ်ဘဝနှင့် ပညာရေး
၁၉၉၂ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၅ ရက်တွင် ဗိုလ်မှူးဟောင်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် ဦးမျိုးမြင့်စိန်နှင့် ရုက္ခဗေဒပညာရှင် ဒေါ်သန်းသန်းဆွေတို့မှ ရန်ကုန်မြို့၌ မွေးဖွားသည်။ မွေးချင်းများမှာ စိမ်းလဲ့ရတနာနှင့် ရဲဝေရန်အောင်တို့ ဖြစ်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
ပင်လုံစာချုပ်
ဗြိတိသျှတို့၏ 'နယ်ခြားဒေသ အုပ်ချုပ်ရေး စည်းမျဉ်းဥပဒေ (၁၉၄၆)'သည် မြန်မာနိုင်ငံ ပြည်မ နှင့် တောင်ပေါ်ဒေသများအား ခွဲခြားထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုဥပဒေတွင် အကျုံးဝင်သော နယ်ပယ် ချင်းပင်လျှင် အခွင့်အရေးချင်းမတူဘဲ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြား၍ သတ်မှတ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
နေခြည်ဦး
ငယ်ဘဝနှင့် ပညာရေး
ရန်ကုန်ပညာရေးတက္ကသိုလ် လေ့ကျင့်ရေးကျောင်း၌ ပညာသင်ကာ ၂၀၁၃-ခုတွင် အဆင့်မြင့်ဂျီစီအီးနှင့် ကိန်းဘရစ်နည်းပြကောလိပ်မှ အောင်မြင်သည်။ ဘရက်ဖို့တက္ကသိုလ်မှ မှုခင်းဆေးပညာသိပ္ပံ ဘာသာကိုလည်းကောင်း၊ ထိုင်းနိုင်ငံရှိ စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်မှ စီးပွားစီမံ မဟာဘွဲ့ကိုလည်းကောင်း ရရှိခဲ့သည်။
စီးပွားရေး လှုပ်ရှားမှု
နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး အပန်းဖြေဥယျာဉ် စိမ်းလဲ့တင် ကို ကျိုက်ထို၌ ဖွင့်သည်။
၂၀၁၈ ခု၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက်တွင် ၂၀၁၉ ခုအတွက် အစီအစဉ်ချစာအုပ် သင့်ဆိုရှယ်မီဒီယာသူငယ်ချင်း (Your Social Media BFF) ကို ထုတ်သည်။
နိုင်ငံရေး ဝေဖန်ခံရခြင်း
၂၀၂၁ ခုနှစ် စစ်အာဏာသိမ်းအပြီး အစောပိုင်းကာလများတွင် နေခြည်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့ပြီး အာဏာသိမ်းခြင်းအား ဆန့်ကျင်ရန် သူမ၏ ပရိသတ်များက တိုက်တွန်းတောင်းဆိုခဲ့ရာ ကိုယ်ရံတော်များ ခြံရံ၍ ဆန္ဒထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ သူမသည် လူမှုရေးသပိတ်မှောက်ခြင်းနှင့် လူမှုရေးပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း လှုပ်ရှားမှုများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ နေခြည်ဦးသည် အာဏာဖီဆန်ရေး ပြည်သူ့လှုပ်ရှားမှုအတွက် လှူဒါန်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ငွေကြေးအား ရယူလိုခြင်းမရှိဟု ဆိုကာ အလှူငွေပြန်အမ်းခြင်းခံရသည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
ပင်လုံစာချုပ်
အပိုင်း(၁)တွင် ပါဝင်သောနယ်မြေများ
(၁)	ပူးပေါင်းထားသော ရှမ်းပြည်နယ်စု။
(၂)	ပူးပေါင်းထားသော ရှမ်းပြည်နယ်စုမှအပ ဖြစ်သော ရှမ်းနယ်ပယ်များ။
(၃)	ရခိုင်တောင်တန်းနယ်များ။
အလင်းစက္ကန့်
အလင်းစက္ကန့်ဆိုသည်မှာ နက္ခတ္တဗေဒ၊ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် နှိုင်းရ ရူပဗေဒတို့တွင် အသုံးဝင်သည့် အလျား၏ ယူနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အလင်းသည် အာကာသ၌ တစ်စက္ကန့်အတွင်း ရွေ့လျားသည့် အကွာအဝေးဖြစ်ပြီး 299792458 m နှင့် ညီမျှသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ပင် အလင်းမိနစ်၊ အလင်းနာရီ၊ အလင်းနေ့ရက် စသည်ဖြင့် သိပ္ပံနယ်ပယ်တွင် တခါတရံ အသုံးပြုကြသည်။ ပို၍အသုံးကျယ်သော အလင်းနှစ်သည် ၃၁၅၅၇၆၀၀ အလင်းစက္ကန့်နှင့် ညီမျှသည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
ပင်လုံစာချုပ်
(၄)	ချင်းတောင်ခရိုင်။
(၅)	မြစ်ကြီးနား၊ ဗန်းမော်၊ ကသာခရိုင်များရှိ ကချင်တောင်တန်းနယ်များ။
(၆)	ဆွန်ဓရနယ်မြေ။
(၇)	တြိဂံနယ်မြေ။
(၈)	အထက်ချင်းတွင်းခရိုင်  မြောက်ပိုင်းရှိ ဟူးကောင်းတောင်ကြားနယ်။
အလင်းစက္ကန့်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အလျား၏ ယူနစ်များ ကဏ္ဍ:နက္ခတ္တဗေဒ အတိုင်းအတာ ယူနစ်များ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း
ပင်လုံစာချုပ်
(၉)	သံလွင်ခရိုင်။
(၃)	တောင်ငူခရိုင် အရှေ့ဘက်ခြမ်းနှင့် သထုံ ခရိုင် အပိုင်း(၂)နယ်ဟုခေါ်သော ကရင် တောင်တန်းနယ်များ၊ ကြာအင်းမြို့နယ်နှင့် ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊
မြဝတီတိုက်နယ်။
ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့တို့သည် ဖော်ပြပါနယ်မြေများ အား စော်ဘွား၊ နယ်စားပယ်စား စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး ပေး၍ ခန့်ထားကာ   ယင်းဒေသခံ   အုပ်ချုပ်သူ
လူတန်းစားများမှတစ်ဆင့် မျက်နှာဖြူ နယ်ခြားဒေသ အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိများက အုပ်ချုပ်သောစနစ်ကို ကျင့်သုံးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှမ်းစော်ဘွား၊ မြို့စား၊  ငွေခွန်မှူး၊
ကရင်နီစောဖျာ၊ ကချင်ဒူဝါ၊ ချင်းတောင် အုပ်ချောင်းအုပ်များက နယ်လူထုကို လူရိုင်းများအဖြစ် သဘောထားကာ 'ထုံးဓလေ့စည်းကမ်း' အမည်တပ်၍ လိုသလို
အုပ်ချုပ်ခြင်းကိုလည်း ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ မြန်မာ ပြည်မတွင် အုပ်ချုပ်ရေးပုံစံမှာ နယ်ချဲ့လက်အောက် ကျရောက်ခါစနှင့်စာလျှင် နိုင်ငံရေးတိုက်ပွဲများ၏ အခြေအနေအရ
တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲ လာခဲ့သော်လည်း တောင်တန်းဒေသများမှာမူ မည်သို့ မျှ ထူးခြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး  အတွင်းတွင်  တောင်တန်းဒေသများသည် နိုင်ငံရေး နိုးကြားလာကြ သည်။ ဘုရင်ခံသည် ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ နယ်ခြားဒေသ
အုပ်ချုပ်ရေးစည်းမျဉ်းဥပဒေကို  ရှမ်းပြည်နယ်  စော်ဘွားများက လက်ခံစေရန် ပင်လုံ၌ အစည်း အဝေးတစ်ရပ် ကျင်းပစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယင်း အစည်းအဝေးသို့
ဘုရင်ခံ မတက်ရောက်နိုင်သကဲ့သို့ နယ်ရှင်စော်ဘွားများကလည်း လက်ခံရန် ရက်ရွှေ့ဆိုင်း ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် 'တောင်တန်းသားများ စည်းလုံး
ညီညွတ်ရေးဦးစီးအဖွဲ့' (SCOUHP) ပေါ်ပေါက်လာ ပြီး ပြည်မအစိုးရနှင့် စင်ပြိုင်အစိုးရများသဖွယ် ဖြစ် လာသည်။ မည်သို့ပင် အခေါ်အဝေါ်ပြောင်းလဲစေ ကာမူ
တောင်တန်းဒေသများနှင့် မြန်မာပြည်မမှာ ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့တို့၏ စနစ်တကျ ခွဲခြားအုပ်ချုပ်ခြင်း ကို ခံနေရသည်သာ ဖြစ်သည်။
ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းတို့တွင်လည်း  ပြည်သူ့ရဲဘော်အဖွဲ့တွေ အလျှိုအလျှို ပေါ်လာသည်။  ဗိုလ်ဘရီက ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရ
ကြိုးစားစည်းရုံးသဖြင့် ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂ဝ ရက်တွင် ရှမ်းပြည်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ ပေါ်ပေါက် လာတော့သည်။
ရှမ်းပြည်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့၏ အမှုဆောင်များ မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည် - (၁)	ဒေါက်တာ ခွန်သာအေး (ကွယ်လွန်)	ဥက္ကဋ္ဌ
(၃)	ဦးဘအေး	ဘဏ္ဍာရေးမှူး
(၄)	ဦးစံဖေ (ကွယ်လွန်)	ပြန်ကြားရေး
(၅)	ဦးထွန်းဖေ	စည်းရုံးရေး
(၆)	ကိုအုန်းဖေ (လွိုင်လင်)	အမှုဆောင်
(၇)	ဗိုလ်ဘရီ	။
(၈)	ကိုစံတင့် (စာရေးဆရာ စံတင့်၊ ရှမ်းပြည်)	။
(၉)	ကိုလှမင်း (မိုးနဲ)	။
(၁ဝ)	ကိုအေးမောင် (မိုးမိတ်) (ကွယ်လွန်)	။
(၁၁)	ကိုသန်းဖေ (မိုးမိတ်) (ကွယ်လွန်)	။
(၁၂)	ကိုထွန်းဦး (သီပေါ) (ကွယ်လွန်)	။
ရှမ်းပြည်နယ်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသော ပြည်သူ့ ရဲဘော်များနှင့် ရှမ်းပြည်လွတ်မြောက်ရေး အဖွဲ့ဝင်များ သည် များစွာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ကြရသည်။ ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့တို့ သည်
ပဒေသရာဇ်များမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံရေးအမြင် တိုးတက်သော မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်များကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှမ်းပဒေသရာဇ်များ သည်လည်း
မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်မည် စိုးသဖြင့် ရှမ်းမျိုးချစ်များအပေါ် ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ် အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြရသည်။ ပဒေသရာဇ်တို့သည် ၁၉၄၆ ခုနှစ်
ပင်လုံကွန်ဖရင့်တွင် 'စဝ်ဖကောင်စီ' ကို ဖွဲ့စည်းပြီး ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့စနစ်၏ လက်ဝေခံပဒေသရာဇ်စနစ်ကို ကျားကန်ထားကြသည်။ ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိ
များနှင့် စော်ဘွားများသည်  အစည်းအဝေးများ၊ ကွန်ဖရင့်များကို လျှို့ဝှက်၍တစ်မျိုး၊ ဗြောင်ကျကျ တစ်မျိုး ကျင်းပကာ ရှမ်းပြည်နယ်အား ကြိုးကိုင်ရန်
ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်လာကြရသည်။
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် လွတ်လပ်ရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးဖို့ လန်ဒန်သို့မသွားမီတွင် အရေးအကြီးဆုံး နှင့် အဓိကကျသော တောင်တန်းဒေသဖြစ်သည့်
စော်ဘွားများနှင့်ပင် ညှိနှိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၃ ရက်တွင် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း တောင်ကြီးသို့ရောက်လာသည်။ ဗိုလ်ချုပ်
အောင်ဆန်းနှင့်အတူ ဇနီး ဒေါ်ခင်ကြည်၊ အပါးတော် မြဲ ဗိုလ်ထွန်းလှ(တက္ကသိုလ်နေဝင်း)၊ သတင်းစာဆရာ ဦးပုကလေးနှင့် ဗိုလ်မင်းလွင်တို့လည်း ပါလာကြသည်။
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့်အဖွဲ့အား တောင်ကြီးမြို့တွင် ရှမ်းပြည်သူများက ဝက်ဝက်ကွဲကြိုဆိုကြသည်။ ဗိုလ်ချုပ် သည် ကရင်နီနယ်သို့ ချက်ချင်းခရီးဆက်ပြီး လွိုင်ကော်
သို့သွားသည်။ လွိုင်ကော်ဓမ္မာရုံတွင် တရားပွဲကျင်းပရာ ဗိုလ်ချုပ်က နယ်ခြားဝန်ထောက် စတီဗင်ဆင်ကို မြန်မာ နှင့်တောင်တန်းဒေသလူမျိုးများအား   သွေးခွဲပုံကို
ဟောပြောပြီး   လွတ်လပ်ရေးအတွက်     ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း လွိုင်ကော်သို့ ရောက်နေ ချိန်တွင် သတ္တုတွင်းဌာန ဝန်ကြီးဖြစ်သူ စောဘဦးကြီး သည်လည်း တောင်ငူလမ်းအတိုင်း လွိုင်ကော်သို့ ရောက်လာပြီး
တရားပွဲကို တက်လာသည်။ မော်ချီး သတ္တုတွင်းအလုပ်သမားတစ်ဦးက ကရင်နှင့် ဂေါ်ရခါး တို့ သွေးခွဲကြပုံကို တိုင်ကြားရာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း က စောဘဦးကြီးကို
ရှင်းလင်းခိုင်းခဲ့သည်။ သို့သော် စောဘဦးကြီးမှာ ကရင်များ အင်္ဂလန်တွင် ပညာသင် ကြပုံကိုသာ ဟောပြောသွားပြီး ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် ဖြေကြားခဲ့သည်။
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် တောင်ကြီးမြို့သို့  စုဝေး  ရောက်ရှိနေကြသော စော်ဘွားများနှင့် ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၅ ရက် တွင် ညောင်ရွှေဟော် ၌
စည်းဝေးပွဲကျင်းပသည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်သော ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းသည် ညောင်ရွှေစော်ဘွားကြီး စဝ်ရွှေသိုက် နှင့်အတူ ညောင်ရွှေမြို့သို့သွားရန်
စော်ဘွားများနှင့် ဆွေးနွေးရပြန်သည်။ ညောင်ရွှေမြို့မှာ နယ်ရှင်များ အစည်းအရုံး (ခေါ်) စဝ်ဖကောင်စီ ရုံးစိုက်ရာလည်း ဖြစ်သည်။
၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၆ ရက်တွင် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းသည် ညောင်ရွှေလူထုကို တရားဟော ပြီးနောက် စဝ်ရွှေသိုက်ထံမှ တစ်စုံတစ်ရာအဖြေမရဘဲ
ပြန်သွားခဲ့ရသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းပြန်သွားပြီး နောက် စဝ်ရွှေသိုက်သည် တောင်ကြီးမြို့ရှိ ညောင်ရွှေ ဟော်ကြီးတွင် ပြည်သူ့ရဲဘော်နှင့် ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ်   ဝင်
ရှမ်းပြည်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ကိုပါ ဖိတ်ခေါ်ရှင်းလင်း ပွဲလုပ်သည်။ ရှင်းလင်းပွဲ၏ အဓိကအချက်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
(၁)	ရှမ်းပြည်သည် အင်္ဂလိပ်လက်အောက်တွင် ဒိုမီနီယံအဖြစ် သီးခြားနေရေး။
(၂)	စော်ဘွားနှင့် လူထု အညီအမျှ ကောင်စီ ဖွဲ့စည်း၍ ထိုကောင်စီက ရှမ်းပြည်အစိုးရ ကို ဖွဲ့စည်းရေး။
(၃)	တရုတ်နိုင်ငံ၊ ယိုးဒယားနိုင်ငံများနှင့် မဟာ မိတ်ဖွဲ့ရေး။
ထို့နောက်  စဝ်ရွှေသိုက်သည်   ကြေညာချက် စာတမ်းတစ်စောင်ကို ရိုက်နှိပ်ထုတ်ပြန်ရာ အောက်ပါ အချက်များ ပါဝင်သည်။
(၁)	ရှမ်းပြည်ကို မြန်မာပြည်နှင့်  တန်းတူ တစ်ချိန်တည်း လွတ်လပ်ရေးပေးရန်။
(၂)	ရှမ်းပြည်ကို ဗြိတိသျှအင်ပါယာအတွင်း သီးခြားဒိုမီနီယံအဆင့်အတန်းပေးရန်။
(၄)	ကုလသမဂ္ဂဝင်ရန်၊ ရှမ်းတပ်မတော်ဖွဲ့ရန်။
အမှန်စင်စစ် ရှမ်းစော်ဘွားများသည် ရှမ်းပြည် လူထု၏ ကိုယ်စားလှယ်များ မဟုတ်ကြပေ။  ရှမ်း စော်ဘွားများမှာ ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့တို့၏ လက်ပါးစေ
ပဒေသရာဇ်များသာ ဖြစ်နေသည်။ ယင်းတို့၏ ဖိနှိပ်မှု ကြောင့် ရှမ်းပြည်တွင်  လူထုကိုယ်စားလှယ်များ ပေါ်ပေါက်ရန်လည်း   အခွင့်အလမ်းနည်းပါးလျက် ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလအတွင်း လန်ဒန်မြို့၌ နန်းရင်းဝန် အက်တလီနှင့်  လွတ်လပ်ရေးဆွေးနွေးသောအခါ
ဒေသများပါ  တစ်ပြည်လုံး  လွတ်လပ်ရေးကိုသာ အကြိတ်အနယ်တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ပဒေသရာဇ်ရှမ်းပြည်နယ် စဝ်ဖ များကောင်စီအမှုဆောင်အဖွဲ့၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သူ ခွန်ပန်းစိန် လက်မှတ်ရေးထိုးထားသည့် ကြေးနန်းနှစ်စောင်
ရောက်လာခဲ့သည်။ ပထမကြေးနန်းတွင် ရှမ်းပြည်နယ် ၏နောက်ခံသမိုင်းနှင့် စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးအခြေအနေ စသည်တို့ကို ဖော်ပြ၍ ရှမ်းပြည်နယ်များသည် မြန်မာ
ပြည်မနှင့် ပူးပေါင်းရန် အချိန်မကျသေးကြောင်း၊ ဆက်စပ်လျက်ရှိသော လွတ်လပ်သော မြန်မာပြည်မ နှင့် ဆက်ဆံရန် နေသားတကျ မရှိသေးကြောင်း စသည် တို့ကို
ရေးသားထားသည်။ ထို့နောက် ပဒေသရာဇ် ကောင်စီကို အာဏာတိုးမြှင့်ပေးရန်၊ ဘဏ္ဍာရေးကို ပဒေသရာဇ်ကောင်စီ (စဝ်ဖကောင်စီ) သို့ လွှဲပေးရန်၊
ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးပေးရန်၊ ဓနသဟာယနိုင်ငံ အခွင့် အရေးမျိုးပေးရန် အချက်များကို တောင်းဆိုထားသည်။ မြန်မာပြည်မှ အချိန်မရွေး ခွဲထွက်ခွင့်ကိုလည်းပေးရန်
ဒုတိယစာတွင် မြန်မာပြည်မနှင့် ပေါင်းစည်းရေး ကို ကန့်ကွက်ပြီး 'ရှမ်းနယ်ပယ်များပြည်ထောင်စု' ထူထောင်ရန် ထပ်မံ၍ အရေးဆိုထားသည်။ လက်ရှိ
ပဒေသရာဇ်စနစ် အုပ်ချုပ်ရေးကိုလည်း အောက်ပါ အတိုင်း ဖော်ပြ၍ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း အရေး ဆိုထားသည် -
''ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့် အစဉ်အလာရှိခဲ့သော ကျွနု်ပ်တို့ နယ်ပယ်အများ ဖွဲ့စည်းပုံစနစ်သည် အချိန်ကာလ၏ အစမ်းအသပ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး
ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ကျွနု်ပ်တို့ တိုင်းပြည်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု   ယူဆဆဲပင်ဖြစ်   သည်။''
ဇန်နဝါရီလ ၂၁ ရက် ရက်စွဲဖြင့် ဘုရင့် အစိုးရထံပေးပို့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းစာနှစ်စောင်သည် အောင်ဆန်း-အက်တလီစာချုပ် ချုပ်ဆိုရေးကို ပိတ်ပင်
တားဆီးခြင်းဖြစ်ကြောင်း များစွာထင်ရှားသည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၅ ရက်တွင် မျက်နှာဖြူ အရေးပိုင် မစ္စတာဘရစ်ကီ (Brickey, ICS) ဦးဆောင်သော
စစ်ပုလိပ်များသည် တောင်ကြီးမြို့  လမ်းမတော်ရှိ ရှမ်းပြည်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ဌာနချုပ်ကို ဝိုင်းဝန်း၍ ကိုအုန်းဖေ(လွယ်လင်)နှင့် ဗိုလ်ဘရီတို့ကို ဖမ်းတော့ သည်။
ခရိုင်ရဲဝန်ကိုယ်တိုင်ဦးစီးသည့် ပုလိပ်များက လည်း ပြည်သူ့ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့ရုံးကို ဝိုင်း၍ ကိုဘဌေး၊ ကိုအုန်းဖေ(တောင်ကြီး)၊ ကိုညွန့်မောင်နှင့် ကိုဘအောင် တို့ကို
ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ ကိုစံဝင်းနှင့် ကိုသောင်းဖေ ကိုလည်း ဖမ်း၍ တောင်ကြီးအချုပ်တွင် ထည့်သည်။ ကလောတွင်လည်း ပြည်သူ့ရဲဘော်မှ ကိုတောက်ထွန်း နှင့်
ကိုအောင်မြဒင်တို့ကို ဖမ်း၍ အချုပ်တွင် ထည့် သည်။ ကိုစံတင့်မှာမူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်။
ထိုသို့ တိုးတက်သောခေါင်းဆောင်များ အဖမ်းခံ ရသည်နှင့် လူဦးရေခြောက်ထောင်ရှိသော တောင်ကြီး မြို့တွင် လူနှစ်ထောင်ခန့်မှာ နာရီပိုင်းအတွင်း စုဝေး၍
ကြီး)က ရန်ကုန်ရှိ ဖဆပလ ရုံးချုပ်နှင့် နန်းရင်းဝန် အက်တလီထံသို့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုသာ ထောက်ခံ တယ်ဟု ကြေးနန်းပို့လိုက်သည်။ စော်ဘွားများ၏
နှောင့်ယှက်စာနှစ်စောင်ကြောင့် အကြံအိုက်နေသော ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် ရှမ်းလူထုတစ်ရပ်လုံး မိမိ ဘက်တွင်ရှိကြောင်း သိသဖြင့် အတန်ငယ် စိတ်အေး
သွားရသည်။ အဖမ်းခံရသော ခေါင်းဆောင်များမှာ ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်ဝင် ရှမ်းပြည်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ နှင့် ပြည်သူ့ရဲဘော် ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည်။ ထို
ခေါင်းဆောင်များသည် ပင်လုံစာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး နှစ်ရက် အကြာတွင်မှ ပြန်လည်လွှတ်ပေးသဖြင့် လွတ်မြောက် ကြရလေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အောင်ဆန်း-အက်တလီစာချုပ် သည် ရှမ်းစော်ဘွားများ၏ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးမှုများ ကြားမှ အောင်မြင်စွာ ချုပ်ဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ စာချုပ်တွင်
နယ်ခြားဒေသများနှင့် ပတ်သက်၍ ပင်လုံကွန်ဖရင့် ကျင်းပပြီး နယ်ခြားဒေသ လူထု၏ ဆန္ဒအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရန် နှစ်ဖက်သဘောတူထားသည်။ စင်စစ်
ဗြိတိသျှဘုရင်ခံများနှင့် စော်ဘွားများသည် ပင်လုံ ကွန်ဖရင့်ကို ကျင်းပ၍ နယ်ခြားဒေသအုပ်ချုပ်ရေး ဥပဒေ အတည်ပြုရေး ဆောင်ရွက်ရန် စီစဉ်ပြီးသား
ဖြစ်နေသည်။
ပင်လုံကွန်ဖရင့်တွင် ဗြိတိသျှနှင့် ရှမ်း ပဒေသရာဇ်များသည် မြန်မာတစ်ပြည်လုံး လွတ်လပ် ရေးကို ပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း ဆောင်ရွက်ရန်
ညှိနှိုင်းပြီးဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အောင်ဆန်း- အက်တလီစာချုပ်တွင် ပင်လုံကွန်ဖရင့်၏ သဘော အတိုင်း ဖြစ်စေရမည်ဟု အတိအလင်း ထည့်သွင်း
ချုပ်ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁ ရက် ရှမ်းပြည် မြောက်ပိုင်း ကွတ်ခိုင်မြို့အနီးနှင့် နမ့်ဖတ်ကာ အလယ် တန်းကျောင်းတွင် ကချင်ခေါင်းဆောင်များ ဆွေးနွေး ကြသည်။
ကချင်ခေါင်းဆောင်များသည် သိန္နီစော်ဘွား နှင့်လည်း ဆွေးနွေးကြသည်။ အင်္ဂလိပ် အရာရှိများနှင့် လည်း ဆွေးနွေးကြသည်။ ထို့နောက် လွတ်လပ်သော သီးခြား
ကချင်ပြည်နယ်ရရှိရေး၊ ခွဲထွက်လိုက ခွဲထွက် ပိုင်ခွင့်ရှိရေး စသည့်အချက်များပါသော ဆုံးဖြတ်ချက် များကိုချကာ ပင်လုံသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဗိုလ်ချုပ်
အောင်ဆန်းသည် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂ ရက်တွင် လန်ဒန် မှ ရန်ကုန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ဖေဖော် ဝါရီလ ၃ ရက်တွင် ရှမ်းကိုယ်စားလှယ်အချို့၏ ပဏာမ