cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကရင်နီပြည်နယ်များ
၁၈၇၅ တွင် မင်းတုန်းမင်းနှင့် ချုပ်ဆိုသောစာချုပ်အရ ကယားပြည်ကို မြန်မာပြည်နှင့် ဗြိတိသျှ မည်သူမှမပိုင်ဆိုင်ကာ ဗြိတိသျှအစိုးရမှ ကရင်နီပြည်၏လွတ်လပ်ရေးကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် ကရင်နီဒေသကို ဗြိတိသျှဘားမားအောက်သို့ ထည့်သွင်းခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ လွတ်လပ်ရေးရအပြီး ၁၉၅၉ တွင်မူ ရှမ်းနှင့် ကယားစော်ဘွားများ၏ အာဏာများကို နိုင်ငံတော်မှ သိမ်းယူခဲ့သည်။
သမိုင်းကြောင်း
၁၉ ရာစုမတိုင်ခင်က သမိုင်းအချက်အလက်များ မရှိပေ။ ဒေသခံများ၏စကားများအရ ယခင်က ရှမ်းစော်ဘွားများ၏သစ္စာခံ စော်ဘွားများ အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ၁၈ ရာစုတွင် လွတ်လပ်လာပြီး ၁၉ ရာစုတွင် ကရင်နီဒေသ၌ ဒေသကြီး ၅ ခု ရှိခဲ့သည်။
ဗြိတိသျှဘားမား
၁၈၉၂ တွင် ကရင်နီပြည်နယ်များကို ဗြိတိသျှ၏ လက်ဝေခံနယ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်များမှ ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ အထောက်အပံ့များကို ရယူရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့၍ ဖြစ်သည်။ ရှမ်းပြည်နယ်မှ လက်ထောက်ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှ လွိုင်ကော်တွင် အခြေစိုက်ကာ ဗြတိသျှအစိုးရ၏ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရုံးထိုင်သည်။ တောင်ကြီးတွင် ရုံးစိုက်သည့် ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏လက်အောက်မှတစ်ဆင့် လွိုင်ကော်ရှိ လက်ထောက်မှ ကရင်နီအုပ်ချုပ်သူများအပေါ်မှ လွှမ်းမိုးထားသည်။ ၁၉၂၂ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ရှမ်းပြည်နယ်နှင့် ကရင်နီပြည်နယ်များကို စုပေါင်း၍ ရှမ်းဖက်ဒရယ်ပြည်နယ်အဖြစ် ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။ ထိုပြည်နယ်ကို ဝပြည်နယ်ကို ပါအုပ်ချုပ်သော ကော်မရှင်နာမင်းကြီးမှ အုပ်ချုပ်သည်။ ၁၉၃၀ တွင် ဘော်လခဲမှ မော်ချီးသတ္တုတွင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် တန်စတင်၏ ကုန်ကြမ်းထွက်ရာအကြီးဆုံးဒေသ ဖြစ်လာသည်။
၁၉၄၂ ခုနှစ် မေလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ကျိုင်းတုံဒေသနှင့် မြို့တော်ကို ထိုင်း ဖရတ်စစ်တပ်က သိမ်းယူလိုက်သည်။ ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ်နှင့် ဂျပန်အင်ပါယာတို့၏သဘောတူညီချက်အရ ထိုနှစ်ဒီဇင်ဘာတွင် ကျိုင်းတုံနှင့် မိုင်းပန်ဒေသများကို ထိုင်းအုပ်ချုပ်ရေးအောက် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ထိုဒေသကို Saharat Thai Doem အဖြစ် ၁၉၄၃ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၁ ရက်နေ့တွင် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုခံခဲ့ရသည်။ မြို့တော်မှာ ကျိုင်းတုံဖြစ်သည်။
ဒေသများ
ဒေသကြီး ၅ ခုရှိပြီး အပိုင်း ၂ ပိုင်းခွဲနိုင်သည်။
ပုက္ကုသာတိ
ပုက္ကုသာတိ သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက တက္ကသိုလ်ပြည့်ရှင်မင်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပုက္ကုသာတိသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည့်ရှင် ဗိမ္ဗိသာရမင်းနှင့် ရင်းနှီးသည့် မိတ်ဆွေများလည်း ဖြစ်ကြသည်။
ကရင်နီပြည်နယ်များ
အနောက် ကရင်နီ
အနောက်ကရင်နီဒေသမှာ သံလွင်မြစ်အနောက်ပိုင်းတွင်ရှိပြီး ဒေသ ၄ ခုပါဝင်သည်။
ပုက္ကုသာတိ
ပုက္ကုသာတိနှင့် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးတို့သည် အပြင်တွင် တစ်ခါမျှမမြင်ဖူးကြသောလည်း ကုန်သည်များမှတဆင့် လက်ဆောင်ပဏ္ဍာများ ပေးကြပြီး မိတ်ဆွေများ ဖြစ်နေကြသည်။ တစ်နေ့သောအခါတွင် ပုက္ကုသာတိမင်းသည် ဗိမ္ဗိသာရမင်းအား ကောင်းမွန်သည့် ကမ္ဗလာရှစ်ထည်ကို လက်ဆောင်ပို့သလိုက်လေ၏။ ထိုအခါ ဗိမ္ဗသာရမင်းကြီးသည် ပုက္ကုသာတိမင်း၏ ကမ္ဗလာရှစ်ထည်ထက်ပိုကောင်းသည့် လက်ဆောင်ကို ပြန်လည်ပေးလို၏။ ထို့အတွက် စဉ်းစားပါသော်လည်း အကြံမရဘဲ ဖြစ်နေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုကမ္ဗလာတို့ထက်သာလွန်သည့် ရတနာသုံးပါးတို့၏ ဂုဏ်တော်များကို ရွှေပေပြားတွင် ရေးသာားကာ လက်ဆောင်ပို့လိုက်လေသည်။ ထို့အပြင် အာနာပါန အစီအရင်ကို စတုတ္ထစတုက္ကအထိ ၁၆ မျိးအပြည့်အစုံအား အစီအစဉ်တကျ အကျယ်တဝင့် ရေးသားကာ ပေးပို့ခဲ့သည်။
လက်ဆောင်ကို ရရှိသည့်အခါတွင် ပုက္ကုသာတိမင်းသည် တစ်ယောက်တည်း နန်းတော်အပေါ်ဆုံးအထပ်တွင် အားထုတ်ရာ စတုတ္ထဈာန်ကို ရခဲ့လေသည်။
ရေအကျိုးဆယ်ပါး မတောင်းဘဲပြည့်
ရေအကျိုးဆယ်ပါး မတောင်းဘဲပြည့် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ရေလှူရခြင်းသည် ဆုမတောင်းရဘဲ အကျိုးဆယ်ပါး ပြည့်သည်။
ရွာသာယာရွာ၊ ကဲလင်းဆိပ်
ရွာသာယာရွာ (Ywartharyar)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ကဲလင်းဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၉၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကဲလင်းဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၉ ဦး၊ မ ၁၀၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေအဆုံး ကုန်းတစ်ဝက်
ရေအဆုံး ကုန်းတစ်ဝက် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ပျောက်ဆုံးပစ္စည်းကို ရေမှ ပြန်တွေ့သူအား ပိုင်ရှင်က အပြီးအပိုင် ပေးရ၏။ ကုန်းမှ ပြန်တွေ့သူအားမူ ပိုင်ရှင်က ထက်ဝက် ပေးရ၏။
မွတ်စုရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
မွတ်စုရွာ (Mutsu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မွတ်ဟိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၉၉၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဟာတိဿထေရ် (စေတိယတောင်)
မဟာတိဿထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသာနာတော်တွင် အာသဝေါကင်းကွာ၍ ရဟန္တာဖြစ်သွားခဲ့သည့် ဗုဒ္ဓဝင်ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ခိုဂနဲဇဝရှောဂျိ
ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝ
မိဘဖြစ်သူများသည် ရာမန်(ラーメン)ခေါက်ဆွဲဆိုင် ဖွင့်ထားသည်။ ရှောဂျိသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ကရာတေးကို သင်ယူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ထိုကာလများတွင် ရှောဂျိသည် အလျင်အမြန် ရန်ဖြစ်ပွားမှုများ ရှိခဲ့သည်။
တောင်ကိုင်းရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
တောင်ကိုင်းရွာ (Taungkaing)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ တောင်ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၅၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈၄ ဦး၊ မ ၆၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
မဟာတိဿထေရ် (စေတိယတောင်)
သမိုင်းကြောင်း
တစ်နေ့သောအခါ တိဿထေရ်သည် အနုရာဓမြို့သို့ ဆွမ်းခံဝင်၏။ ထိုအချိန်တွင် တောရွာတစ်ရွာမှ ယောက်ျားဖြစ်သူနှင့် စကားများရန်ဖြစ်ကာ မိဘအိမ်သို့ ပြန်လာသည့် အမျိုးသမီးနှင့် တွေ့လေသည်။ ထိုအခါ အမျိုးသမီးသည် ရာဂစိတ်ဖြစ်ကာ ပြင်းစွာအော်၍ ရယ်လေသည်။ မထေရ်သည် မျက်လွှာချ၍ သွားနေရာမှ ရယ်သံကြောင့် ကြည့်လိုက်ရာ အမျိုးသမီး၏ သွားရိုးတို့ကို မြင်၍ ရှေးအခါက လေ့လာခဲ့သည့် အရိုးစုအမှတ်နှင့် အောက်မေ့ဆင်ခြင်ရာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရဟန္တာ ဖြစ်လေသည်။
တောင်ကိုင်းရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခိုဂနဲဇဝရှောဂျိ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျပန်လူမျိုး အဆိုတော်များ
ဖုန်းစိုးစုရွာ၊ အုတ်ဖိုစု
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော်ဟွေလုံရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကော်ဟွေလုံရွာ (Kawhwaylong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ ဝမ်နောင်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၅၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်နောင်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၈ ဦး၊ မ ၁၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေးခါမကျန် ဖတ်ခါချန်
ရေးခါမကျန် ဖတ်ခါချန် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မြန်မာဝေါဟာရများကို ရေးရာ၌ စာလုံးပေါင်း အမှန်အတိုင်း မကြွင်းမကျန်ရအောင် ရေးရသည်။ ဖတ်သည့်အခါတွင်မူ အချို့ကို ဗျည်းသံ၊ သရသံချန်၍ ဖတ်ရသည်လည်း ရှိသည်။
ယင်းမကန်ရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ယင်းမကန်ရွာ (Yinmakan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ မြေနက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၃၉၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇလင်းတောင်ရွာ၊ တယ်ပင်တဲ
ဇလင်းတောင်ရွာ (Zalintaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ တယ်ပင်တဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၀၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တယ်ပင်တဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၂၁ ဦး၊ မ ၂၁၉၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တုန်းချွမ်းခရိုင်
တုန်းချွမ်းခရိုင်((Dongchuan District)သည်တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ယူနန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ကူမင်းမြို့(Kunming) ၏ စီရင်စုအဆင့်ရှိခရိုင် (၇) ခုအနက်မှတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၁၉၉၈ ခုနှစ်ဒီဇင်ဘာ ၆ ရက်နေ့တွင် ပြည်နယ်ကောင်စီမှ တုန်းချွမ်မြို့(Dongchuan City)ကို ခရိုင်အဆင့်သို့ ပြောင်းရန်အတည်ပြုခဲ့သည်။
သမိုင်း
တုန်းချွမ်းကို ၁၉၅၈-ခုနှစ်တွင် စီရင်စုရုံးစိုက်ရာမြို့အဖြစ်သို့ အဆင့်မြှင့်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၈-ခုနှစ်တွင် ကူမင်းအုပ်ချုပ်ရေးဒေသ၏ ခရိုင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါင်းထည့်ခဲ့ပြီး၊ ခရိုင်အဆင့် ရုံးစိုက်ရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပထဝီအနေအထား
တုန်းချွမ်းသည် ကူမင်းအုပ်ချုပ်ရေးဒေသ၏ မြောက်ဘက်တွင်တည်ရှိပြီး မြောက်ဘက်တွင် စီချွမ်ပြည်နယ်(Sichuan )နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသည်။
ခရိုင်၏အမြင့်ဆုံးနေရာဖြစ်သော ကျောက်ကျီနှင်းတောင်(Jiaozi Snow Mountain)သည် ၄၃၄၄ မီတာ မြင့်ပြီး၊ အနိမ့်ဆုံးနေရာမှာ ၆၉၅ မီတာဖြစ်သည်။
ဝူးမုန်းတောင်တန်း(乌蒙山)ဒေသရှိ ဟွားကိုးရွာ(花沟村)အနီးတဝိုက်သည် ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များကစတင်ပြီး ထူးခြားလှပသည့်ဒေသရှုခင်းနှင့် ၎င်း၏ အနီရောင်မြေကြီးကြောင့် တရုတ်ဓာတ်ပုံဆရာများ အကြား အလွန်ကျော်ကြားသည်။
လူဦးရေ
၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် တုန်းချွမ်းတွင် လူဦးရေ ၂၇၅,၅၆၄ ရှိသည်။ ၂၀၀၆တွင် လူဦးရေမှာ ၃၀၂,၀၀၀ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
စီးပွားရေး
တုန်းချွမ်းခရိုင်သည် ဓာတ်သတ္တုရင်းမြစ် ကြွယ်ဝသောဒေသဖြစ်ပြီး၊ တရုတ်ပြည်ရှိ အကြီးမားဆုံး ကြေးနီသတ္တုသိုက် ၆-ခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကြေးနီ တန်ပေါင်း ၃.၃၅-သန်းရှိကြောင်း တွေ့ရှိထားပြီး၊ ယူနန်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးရှိ ကြေးနီရင်းမြစ်အားလုံး၏ သုံးပုံတစ်ပုံ တည်ရှိနေသောခရိုင် ဖြစ်သည်။
စာတိုက်လိပ်စာ
တုန်းချွမ်းခရိုင်၏ စာတိုက်သုံး နယ်မြေကုဒ်မှာ ၀၈၇၁ ဖြစ်ပြီး၊ စာပို့သင်္ကေတကုဒ်(postal code)မှာ ၆၅၄၁၀၀ ဖြစ်သည်။(၂၀၀၇)
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်
တော်မော်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
တော်မော်ရွာ (Tawmaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ နမ့်ငွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၇၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ငွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၆ ဦး၊ မ ၈၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆေးရိုးခင်ရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ဆေးရိုးခင်ရွာ (Sayyoekhin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဆေးရိုးခင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၁၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆေးရိုးခင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၂၃ ဦး၊ မ ၁၈၈၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟူးမွန်ရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
ဟူးမွန်ရွာ (Humun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ဟူးမွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၆၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟူးမွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၉၁ ဦး၊ မ ၃၄၃၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းတုံမြို့နယ်
မိုင်းတုံမြို့နယ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ မိုင်းတုံခရိုင်ရှိ မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရှမ်းပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သော တောင်ကြီး မြို့မှ မိုင်၂၂၀ ကျော်ကွာဝေးပြီး နမ်းခုံးခေါ် သံလွင်မြစ်၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းတွင် တည်ရှိသည်။ မိုင်းတုံမြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင်မိုင်းဆတ်မြို့၊မြောက်ဘက်တွင်မိုင်းပျဉ်းမြို့၊အနောက်တောင်ဘက်တွင်ပုံပါကျင်မြို့၊အနောက်ဘက်တွင်မိုင်းပန်မြို့တို့ရှိသည်။ မိုင်းတုံမြို့နယ် ပုံပါကျင်မြို့နယ်ခွဲ မုံးထမြို့နယ်ခွဲတို့ ပါဝင်သည်။
ရေးတော့အမှန် ဖတ်တော့အသံ
ရေးတော့အမှန် ဖတ်တော့အသံ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မြန်မာဝေါဟာရများကို ရေးရာ၌ မှန်ကန်သော စာလုံးပေါင်းအတိုင်း ရေးရသည်။ အချို့ဝေါဟာရများကို အသံပြောင်း၍ ဖတ်ရသည်။
ရွာသာယာရွာ၊ ငါးကြီးကွေ့
ရွာသာယာရွာ (Ywartharyar)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ငါးကြီးကွေ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၉၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငါးကြီးကွေ့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၁၅ ဦး၊ မ ၂၂၀၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၁၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကျိုင်းတုံမြို့နယ် (เมืองเชียงตุง) သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်ရှိ မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ကျိုင်းတုံမြို့ ဖြစ်သည်။ ရွှေလီမြစ်၏ အရှေ့ဖက်ကမ်းတွင် တည်ရှိပြီး 12000 sqmi ခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။
အနောက်စုရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
အနောက်စုရွာ (Ahnauksu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အနောက်စုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၀၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အနောက်စုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၄၂ ဦး၊ မ ၉၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စွပ်ပန်းရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
စွပ်ပန်းရွာ (Sutpang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၃ ဦး၊ မ ၁၆၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရဲသော် မသေ
ရဲသော် မသေ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
ဘောင့်ဘင်ရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ဘောင့်ဘင်ရွာ (Bauntbin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ တောင်စုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်စုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၄ ဦး၊ မ ၂၃၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ရဲသော် မသေ
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသောသူသည် အသက်သေသော်လည်း နာမည်မသေပါ။
ဘောင့်ဘင်ရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော်နောင်ယောင်းရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကော်နောင်ယောင်းရွာ (Kawnawngyawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ ဝမ်နောင်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်နောင်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၈ ဦး၊ မ ၁၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံကုန်းရွာ၊ တင်းဝါးချောင်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရဲသော် မသေ၊ သေသော် ငရဲမလား
ရဲသော် မသေ၊ သေသော် ငရဲမလား သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသောသူသည် အသက်သေသော်ငြားလည်း မြတ်သော သေခြင်းဖြင့်သာ သေရသည်။
ဖုရိဂန
ဖုရိဂန (振り仮名) သည် ဂျပန်ဘာသာစကားဖတ်ရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေရန် ရေးသားဖော်ပြကြသည့် ခနစကားလုံး အသေးလေးများ ဖြစ်သည်။ ခန်ဂျအက္ခရာ သို့မဟုတ် အခြားအက္ခရာတစ်ခု၏ အသံထွက်ကို ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖုရိဂနကို ယောမိဂန (読み仮名)　သို့မဟုတ် ရုဘိ (ルビ)ဟုလည်း သိကြသည်။ ယခုလက်ရှိ ဂျပန်စာရေးရာတွင် အသုံးနည်းသည့် ခန်ဂျိများကို ပေါ်လွင်အောင် ဖော်ပြရန်၊ စံနှုန်းမရှိသည့် သို့မဟုတ် ရောထွေးစေနိုင်သည့် ခန်ဂျိများကို ပေါ်လွင်အောင် ဖော်ပြရန်၊ ကလေးများ သို့မဟုတ် လေ့လာသူများ အထောက်အကူ ဖြစ်စေရန် ဖုရိဂနကို အသုံးပြုသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်လွန် မတိုင်မီက အက္ခရာများကို ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုကြသည်။
ဖုရိဂနကို ခတခနဖြင့် ရေးသော်လည်း ဟိရဂနဖြင့် အများဆုံး ရေးသားလေ့ ရှိကြသည်။ ဒေါင်လိုက်ရေးသားသည့်စနစ် (tategaki, တတဲဂခိ) တွင် ဖုရိဂနကို စာသား၏ ယာဘကါတွင်ထားကာ ရေးလေ့ရှိသည်။ အလျားလိုက်ရေးသားသည့်စနစ် (yokogaki, ယောခိုဂခိ) တွင် စာကြောင်း၏ အပေါ်ဘက်တွင် ထားကာ ရေးကြသည်။ အောက်ပါပုံအတိုင်း ဖြစ်သည်။
or
ဤဥပမာများသည် "ခန်ဂျိ" ဟူသည့် စကားလုံးကို စာလုံးပေါင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးတွင် ခန်ဂျိအက္ခရာ နှစ်ခု(漢ခန် နှင့်　字 ဂျိ) ပါဝင်သည်။
ဘယဘေရဝသုတ်
ဘယဘေရဝသုတ်ကို ဇာဏုဿာဏိပုဏ္ဏားကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားမြတ်စွာသည် ဟောကြားတော် မူခဲ့သည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းသည် မည်သို့သော အကြောင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း ဘုရားမြတ်စွာက ဤသုတ်၌ ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့သည်။ -
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဇာဏုဿောဏိ ပုဏ္ဏား၏ မေးလျှောက်ချက်အရ ဘုရားရှင်သို့အတုလိုက်၍ ရဟန်းပြုကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ အရညဝနပတ္ထ ပန္တသေနာသန၌ သီတင်းသုံးပုံ၊ တောရကျောင်းတို့၌ နေရန် မသင့်သောတရားနှင့် သင့်လျော်သော ၁၆-မျိုး၊ ဘယဘေရဝကို ပယ်ဖျောက်ပုံ၊ မိမိသည် ဗဟုဇနဟိတ၊ ဗဟုဇနသုခ၊ လောကာနုကမ္ပ၊ ဒေဝမနုဿာနံ အတ္ထ ဟိတ သုခ အကျိုးငှာ အသမ္မောဟဓမ္မဖြစ်ပုံ၊ ပဋိပတ်လုပ်ငန်း စတင်အားထုတ်ပုံ၊ ရူပစတုတ္ထဈာန် ရပုံ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးကို ရရှိတော်မူပုံ၊ အရညဝနပတ္ထ ပန္တသေနာသနတို့ကို မှီဝဲတော်မူခြင်း အကြောင်းနှစ်မျိုးတို့ကို အကျယ်တဝင့် အသီးအသီး ရှင်းလင်း၍ ဟောကြားတော်မူပါသည်။
ဇာဏုဿောဏိပုဏ္ဏားက မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ပစ္ဆိမဇနတာ အနုကမ္ပိကရူပ ဖြစ်ပါပေသည်ဟုလျှောက်ထားပြီး ဥပါသကာအဖြစ်ခံယူပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။
ဇရပ်ခင်ရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ဇရပ်ခင်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ: ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းခတ်မြို့နယ်
မိုင်းခတ်မြို့နယ်သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်ရှိ မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ မိုင်းခတ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ကန္ဒရဝတီနယ်
သမိုင်း​ကြောင်း
ဒေသခံများ၏စကားများအရ ယခင်က ရှမ်း​စော်ဘွားများ၏သစ္စာခံ ​စော်ဘွားများအုပ်ချုပ်ကြသည်။၁၈ရာစုတွင် လွတ်လပ်လာပြီး ၁၉ရာစုတွင် ကရင်နီ​ဒေသ၌ ​ဒေသကြီး၅ခုရှိခဲ့သည်။
၁၈၆၄တွင် ကရင်နီမင်းသားတစ်ပါးမှ ဗြိတိသျှ၏အ​စောင့်အ​ရှောက်ကို​တောင်းခံခဲ့သည်။ သို့​သော် ဗြိတိသျှအာဏာပိုင်များမှ စိတ်မဝင်စားခဲ့​ပေ။ ၁၈၆၉တွင် ထိုမင်းသား​သေသွားပြီးသူ၏သား၂​ယောက်မှ မြန်မာတို့၏သူတို့ပြည်နယ်အ​ပေါ်ထားသည့် ရည်မှန်းချက်ကို ​ကြောက်ရွံ့၍ ထပ်မံ​လျောက်ထားခဲ့သည်။ ဗြတိတိသျှတို့ကအစတွင် ထပ်မံငြင်းဆိုခဲ့​သော်လည်း ​နောက်ပိုင်းတွင် လက်ခံခဲ့သည်။ ကြယ်ဖိုးကြီး၊ နန့်မယ်ခုံ၊​ နောင်ပုလဲနှင့်​ဘော်လခဲ​ဒေသများမှာ ဗြိတိသျှ၏အ​​စောင့်​ရှောက်ခံဖြစ်လာပြီး ကန္ဒရဝတီမှမူ တရားဝင်မဟုတ်​သော်လည်းအ​စောင့်​ရှောက်ခံဖြစ်လာသည်။ ကန္ဒရဝတီဒေသမှာ ၁၈၈၈ခုနှစ်တွင် ကြီးမားစွာ ဒဏ်ရိုက်ခံရသည်။ အဘယ်​ကြောင့်ဆို​သော် မြို့စား​စောလ​ဖော်၏ နယ်ချဲ့တို့အ​​ပေါ်ဆန့်ကျင်ခြင်း​ကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ့ကိုဆက်ခံ​သော စဝ်လဝီသည် ဗြိတိသျှအစိုးရကို ရူပီး၅၀၀၀ဆက်သသဖြင့် ​စော်ဘွားဘွဲ့ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
၁၉၄၂တွင် ဂျပန်စစ်တပ်နှင့်အတူ ထိုင်းစစ်တပ်က ရှမ်းပြည်နယ်များကိုကျူး​ကျော်ခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှ၏အကူအညီ​တောင်းခံမှု​ကြောင့် တရုတ်တပ်များက ကျိုင်းတုံ​နေရာများကို​စောင့်​​ရှောက်ကြသည်။ တရုတ်အမှတ်၉၃တပ်မှ ကျိုင်းတုံကို ခုခံ​ပြီး ၂၄၉နှင့်၅၅တပ်တို့မှ ကျိုင်းတုံနှင့်ကရင်နီ​ဒေသများမှခုခံသည်။ ဂျပန်​လေတပ်​ကြောင့် ၁၉၄၂နိုဝင်ဘာတွင် တရုတ်တပ်များကို​ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။ ဂျပန်စစ်တပ်မှာ ဆိုင်ယန်စစ်တပ်ကို ကျိုင်းတုံ​ဒေသနှင့်ကရင်နီ​ဒေသအချို့ကိုခွဲ​​ဝေ​ပေးသည်။ ထိုင်းနှင့်ဂျပန်အကြားချုပ်ဆို​သော စာချုပ်များအရ ထိုင်းတပ်၏ကျိုင်းတုံ​ဒေသများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကို သ​ဘောတူခဲ့သည်။​မောက်မယ်​ဒေသမှ ၂ခရိုင်ကိုလည်း ထိုင်းမှလိုချင်ခဲ့သည်။ ထို့အတူ အ​​ရှေ့သံလွင်ရှိ ကန္ဒရဝတီ​ဒေသပါ ပါဝင်သည်။
ဂျပန်အင်ပါယာ၏ ကျရှုံးမှုနှင့်အတူ  ထိုင်းတို့ကပါ ကျိုင်းတုံနယ်များမှ ၁၉၄၅ တွင် စွန့်ခွာသွားသည်။ ကန္ဒရဝတီ​ဒေသကိုမူ ၁၉၄၆ တွင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။
အုပ်ချုပ်သူများ
၁၉၀၃ခုနှစ်မှစ၍ ​စော်ဘွားဘွဲ့ခံယူခဲ့ကြသည်။
ကကတဲရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်
ကကတဲရွာ(Kakate)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ ယွန်းဒလင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၉၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယွန်းဒလင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၃ ဦး၊ မ ၁၈၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၄၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်အိုက်ဆိုင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ဝမ်အိုက်ဆိုင်ရွာ (Wanaikhseng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ ဝမ်နောင်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်နောင်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၈ ဦး၊ မ ၁၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လီလုရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
လီလုရွာ (Lilu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ လီလုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လီလုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၄ ဦး၊ မ ၂၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသာယာရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ရွာသာယာရွာ (Ywartharyar)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၈၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရိုးရိုးကျင့် မြင့်မြင့်ကြံ
ရိုးရိုးကျင့် မြင့်မြင့်ကြံ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ကြီးပွားလိုသူတို့သည် ရိုးသားရမည်။ ရည်ရွယ်ချက် မြင့်မားရမည်။
ဝမ်ဟော့ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ဝမ်ဟော့ရွာ (Wanhawt)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၃ ဦး၊ မ ၁၆၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂမ္ဘီသာရပျို့ဋီကာ
ဂမ္ဘီသာရဆုံးမစာ (သို့မဟုတ်) ဂမ္ဘီသာရပျို့ စ,ဆုံး
၁။ အနုသာသန၊ ကျိုးကြောင်းပြပိမ့်၊ မိဘရှေ့ညွှန်၊ ဆရာမွန်တို့၊
ဝေဖန်ပဲ့ပြင်၊ ကြားသင်သမျှ၊ ဩဝါဒကို၊ နားဝဖန်လဲ၊ နားမရဲလျှင်၊
လွန်ကဲရိုညွှတ်၊ ဆည်းပူးတတ်သည်၊ ကောင်းမြတ်ဇာတ၊
သားမွေးဘ။ ။ ဆုံးမစကား၊ ဤကြောင်းလျား၊ မှတ်သားစိုက်စိုက်၊
လူသုံးပါးနှင့်၊ မခြားရောပြွှန်း၊ ပေါင်းဖက်ကျွမ်းလည်း၊
မဝှမ်းမကော၊ သူ့သဘောကို၊ လိုက်လျောညီထွေ။
၂။ မြွက်ဆိုမုသား၊ နှတ်သံပျားသို့၊ စီးပွားလိုယောင်၊
ရူပဆောင်လျက်၊ မှားအောင်ပြစ်ရှာ၊ ကြံတတ်စွာသား၊
မေတ္တာချည်းနှီး၊ လူ့ခွေးမြီးနှင့်၊ တသီးတခြား၊ တပါးပြည်ရွာ၊
မရှောင်သာ၍၊ မကွာပေါင်းဖော်၊ ပြုငြားသော်လည်း၊
ကာလအလိုက်၊ သူ့အကြိုက်ကို။ ။ စရိုက်ညီထွေ ကျင့်တတ်စေ။
၃။ မျက်မြင်လောက၊ နောင်ကာလဟု၊ ဘဝနှစ်ပါး၊
ဆုတ်ခွာပေါင်းဖော်၊ ရှဲလိုသော်လည်း၊ ရှုမြော်တိုင်းတွဲ့၊
ရှေ့နောက်ငဲ့၍၊ ပြစ်မဲ့ကြည်ဉ်ရှောင်၊ စွန့်ရအောင်လျှင်၊
တတ်ခေါင်ကြံစည်၊ ပညာဆည်၍။ ။ အရှည်ငံ့ထွေ လင့်တတ်စေ။
၄။ အရှည်လင့်လင့်၊ အသင့်မျှော်လျက်၊ ကြံခေါက်ရက်တည့်၊
နှောင့်ရှက်သောဖြစ်၊ ဆံတစ်ရစ်မျှ၊ အပြစ်မဲ့စွာ၊ လွတ်ခွင့်သာမူ၊
ကန္တာတောထဲ၊ ခရီးခဲဝယ်၊ ကျားရဲသစ်ရှူး၊ ဘီလူးသဘက်၊
ဘေးသူဖျက်အား၊ ရက်ရက်ဆောစွာ၊ စွန့်လိုက်ခွာသို့၊
မိစ္ဆာဖော်ပေါင်း၊ သူမကောင်းကို။ ။ စဉ်ကြောင်းဝေးမြေ လွှင့်တတ်စေ။
၅။ သူကြီးသခင်၊ အရှင်တို့ဝယ်၊ ခိုင်းပယ်သမှု၊ အားမပြု၍၊
ကြည့်ရှုဖန်ဆင်း၊ လူခပင်းအား၊ ဖြည့်တင်းသိမ်းမွေး၊
စားကျေးလယ်ယာ၊ ခန့်သောခါမူ၊ ပညာထောက်ထား၊
ရှည်သွားကြောင်းလမ်း၊ မေးစူးစမ်း၍၊ ပေးကမ်းဝေဖန်၊
မ,စ ဟန်လည်း။   ။ ယုတ်လွန်သိထွေ ချင့်တတ်စေ။
၆။ ဖြစ်ခေါင့်ဖြစ်ခဲ၊ နက်နဲဆင်ခြင်၊ မြော်မြင်ရှေ့နောက်၊
တစ်ခေါ်လောက်သား၊ စံမြောက်ကဝိ၊ ပညာရှိကို၊ နှမိနှမြော၊
မရောမပြွမ်း၊ စူးစမ်းမဲ့ဟန်၊ မေ့လျော့ကျန်မူ၊ ဖော်ညွန်ရည်သွား၊
မင်းစီးပွားကြောင့်၊ ထောက်ထားနှိုင်းရှည့်၊ မင်းရိပ်ကြည့်၍၊
ချီးပင့်မြှောက်ထွေ မြှင့်တတ်စေ။
၇။ မှည့်ခေါ်မည်ရည်၊ ဆိုခုံတည်၍၊ နှုတ်ခြည်ပေါ်လျှံ၊ ပွဲအထံဝယ်၊
အသံဖြစ်ကာ၊ ပြောပရှာသား၊ ဝါစာချိုပျား၊ သူ့စကားကို၊
အားကျမဆန်း၊ မျက်နှာပန်းဖြင့်၊ ရွှင်လန်းမြူးရယ်၊
အကယ်ကယ်သိ၊ လှယ်ဖယ်ပြောဖော်၊ ပြုငြားသော်လည်း၊
၈။ ဝါသနာထွတ်၊ ကောင်းရာညွတ်သား၊ သူမြတ်တို့နှင့်၊
အကြိမ်သင့်၍၊ ဆိုခွင့်ဆိုရာ၊ ရှိသောခါမူ၊ သုဘာသိတ၊ ပိယဓမ္မာ၊
သစ္စာဟုတ်မှန်၊ အင်လေးတန်နှင့်၊ ပြညွှန်ထုံးကောင်း၊
မကြားထောင်းကို၊ ကျိုးကြောင်းညီစွာ၊ ဉာဏ်ပညာဖြင့်။
။ စိတ်ဖြာခွဲဝေ ယှဉ်နိုင်စေ။
၉။ မနော်ဟရ၊ လူ့ဘုံကျသို့၊ မြင်ကတိမ်းညွှတ်၊ သည်းအူပြတ်မျှ၊
ဆွတ်ဆွတ်ကြင်ဖွယ်၊ ဆင်းနိကယ်ဖြင့်၊ တင့်တယ်ရုပ်သွင်၊
အထွတ်တင်သည်၊ ပြစ်ကျင်ကစား၊ ထွေပြားစွန်းငြိ၊ ပညာရှိတို့၊
ဘေးတိပြစ်တင်၊ ရောက်မည်ထင်မူ၊ ဆံမျှင်လေသံ့၊ မပျံ့စသာ၊
ဆိတ်ကွယ်ရာ၌၊ ရှောင်ခွာမအား၊ တွေ့မြင်ငြားလည်း၊
။ နိစ္စမြဲနေ ဖျဉ်နိုင်စေ။
၁၀။ ဟီရိဩတ္တပ်၊ စောင့်ကြပ်မကင်း၊ လူခပင်းအား၊
သတင်းညာကြေ၊ ကြားလေသဖြင့်၊ သင့်မသင့်ဟု၊ မတင့်မတယ်၊
ရှက်ကြောက်ဖွယ်တည့်၊ ငြိတွယ်ပြစ်တင်၊ ဆိုလိမ့်ထင်မူ၊
ပည်းဖြင်တွက်ရေ၊ အထွေထွေလျှင်၊ ရွှေငွေအတိ၊
တောင်ရှိဟူလောက်၊ ရှေ့ဝယ်ရောက်လည်း၊ ညှီဟောက်ချွေးခန်း၊
မှတ်ထင်ပန်း၍။ ။ တပ်စွန်းမဲ့ထွေ  ကြဉ်နိုင်စေ။
၁၁။ ငါးမည်သီတင်း၊ အရင်းမှန်လှ၊ မြတ်စာရဖြင့်၊ လောဘကြီးစွာ၊ အဘိဇ္ဈာကြောင့်၊
မောင်းမဲခြိမ်းခြောက်၊ သူငါးယောက်လျှင်၊ ယွင်းဖောက်ကြည့်ငဲ့၊ စောင့်သကဲ့သို့၊
တုန်လဲ့လန့်ထိတ်၊ ကြောက်သည့်စိတ်ဖြင့်၊ ပရိစ္စယ၊ ကိုယ်ကိုမ၍၊ သီလကျင့်ထုံး၊
ဆောက်တည်သုံး၍ ။ ။ နှလုံးမြဲနေ ယှဉ်နိုင်စေ။
၁၂။ ဆိုဖွယ်တရား၊ နှစ်ဖက်သားတို့၊ ပိုင်းခြားစိမ့်ငှာ၊
ကပ်ပေလှာမူ၊ ဖြောင့်စွာရိုးရိုး၊ သဘောကိုးလျက်၊ တံစိုးဥစ္စာ၊
မျက်နှာကြီးငယ်၊ မရွယ်မထောက်၊ ရွံ့ကြောက်မဲ့ထွန်၊
မေ့ကျန်မောဟ၊ ဒေါသမရှု၊ ဆုံးဖြတ်မှုလည်း၊ မနုလမ်းဟောင်း၊
တစ်မျဉ်းကြောင်းဝယ်၊ တိမ်းစောင်းမရှိ၊ သမာဓိဖြင့်။
။ ဂတိမယွင်း တည်စေမင်း။
၁၃။ အတိဂမ္ဘီ၊ အင်ညီမြောက်မြား၊ သူ့ရည်သွားကို၊
မှတ်သားရှုမြော်၊ လူသူတော်သို့၊ ရွှင်ပျော်ဖန်လဲ၊ တွေ့မရဲလျှင်၊
ဆကဲလွန်ကျူး၊ သူ့ထက်ထူးသား၊ ကျေးဇူးအနှစ်၊
စုံသည်ဖြစ်လျက်၊ ပွဲလယ်ချက်ဝယ်၊ ဖိုးနဂ်ကုန်ကောင်း၊
လွန်ငြိုငြင်လည်း၊ ပန်းပင်ပူဆာ၊ ဗျာပါဝိတက်၊ နှောင့်ယှက်မကြံ၊ လောကဓံ၌၊
နိယံမကွေ၊ ဖြစ်မြဲပေဟု၊ သံဝေတရား၊
ဝမ်းဝယ်ထား၍ ၊ တက်အားသမျှ၊ လှူဒါနနှင့်၊ သီလကြည်ညို၊
ချမ်းရိပ်ခို၍ ။ ။ ကုသိုလ်နှီးရင်း စည်စေမင်း ။
၁၄။ ဒါနသီလ၊ နိစ္စမချန်​၊ ဓိဋ္ဌာန်​ရွှင်​ဖြိုး၊​ စောင်​့​သောကျိုးတည်​့၊
မစိုးမရိမ်​၊ စည်​းစိမ်​ခိုင်​ဖြီး၊ ရွယ်​တိုင်​းပြီးမူ၊​ ဆွေနီးမျိုးစပ်​၊
ထက်​ကြပ်​မကင်​း၊​ ကျေးရင်​းကျွန်​ချာ၊​ မေတ္တာစိတ်​ဝင်​၊
တိုင်​ပင်​နှိုင်းချက်​၊​ ပေါင်​းဖက်​တူ​နေ၊ အ​ဆွေခင်​ပွန်​း၊
လူရဟန်းအား၊ သိမ်းမြန်းကြည့်ရှု၊ သင်္ဂြိုဟ်မှုလည်း၊ တစ်​ခုမကျန်​၊
သ​ဘောမှန်​လျက်​၊ သူမွန်​တကာ၊ စဉ်​လာ​ရှေးလမ်​း၊
ကျင့်မြဲတမ်းဖြင့်။ ။ စိတ်​ဝမ်း​ဖြောင့်စင်း ကြည်​​စေမင်း။
၁၅။ မဏိဇောတ၊ ပြည်တန်မြနှင့်၊ သိင်္ဂရွှေညှာ၊ ရတနာလည်း၊
အဝါလျှံတက်၊ ရောင်ခြည်ထွက်မူ၊ စုံမက်ဝှဲခြီး၊ အဖိုးကြီး၏၊
တသီးဆိုဖွယ်၊ လူတို့ဝယ်ကား၊ ကြီးငယ်အမျက်၊
စောင်မာန်တက်မူ၊ ပေါင်းဖက်နှောနှီး၊ အများငြီး၏၊
အတီးလက်သုံး၊ ဤကျင့်ထုံးကို၊ ယူကျုံးပိုက်သွင်း၊
သားမောင်မင်းလည်း၊ မုန်ပြင်းဒေါသ၊ စိတ်နာဂကို။
။ ဉာဏချွန်းကွင်း မြဲစေမင်း။
၁၆။ ရှေးကမကျွမ်း၊ သူစိမ်းရွမ်းကို၊ စူးစမ်းစာနာ၊ လိမ္မာနားဝင်၊
အကောင်းထင်လျက်၊ ဆင်ခြင်မရှိ၊ သတိလွတ်ထွေ၊
ပြောမိလေသား၊ မချေသူ့နား၊ ကွယ်စကားကို၊ အများထင်အောင်၊
ပြယ်သည့်ယောင်သို့၊ ပွဲဘောင်ဆိုတုံ့၊ တဖန်လှုံ့မူ၊ နှုတ်တုံ့မလှဲ၊ မျက်နှာလွှဲ၍ ၊
ဝမ်းထဲထွေငေါ်၊ မပွက်ဖော်တည့်၊ သည်သော်တမူ၊ အပြစ်ဟူ၍ ။
။ မှတ်ယူစိတ်သွင်း မိစေမင်း။
၁၇။ ဆိုင်ပြိုင်အားအန်၊ လက်မတန်မူ၊ ချစ်ဟန်ဖော်ကောင်း၊
အထဲချောင်းလျက်၊ စည်းပေါင်းညီညွတ်၊ တသမတ်ဖြင့်၊
ရန်ဘက်ထိုသူ၊ သဘောတူနှင့်၊ အယူဖောက်လှဲ၊ နှလုံးကွဲမူ၊
မခဲတို့ဝယ်၊ ဖျက်သော်လွယ်ဟု၊ ဥပါယ်တမျဉ်၊
နက်စွာယှဉ်၍ ၊ စိတ်ယဉ်ကွေ့လည်၊ သူ့ကြံရည်ကို။
။ ရိပ်ခြည်ဖမ်းခြင်း မိစေမင်း ။
၁၈။ ထဲပကွယ်မြင်၊ မထင်နှစ်ထွေ၊ နိတုံရွှေသို့၊ မြဲနေတံတစ်၊
ပေါင်းဖော်သော့အား၊ သူနှစ်ပါး၏၊ စီးပွားတက်ဟန်၊
မြင်လထွန်သော်၊ မမှန်ယွင်းဖေါက်၊ နှလုံးကောက်တို့၊
တဖျောက်ဆိတ်ဆိတ်၊ ထဲစိတ်ဝန်တို၊ မရှုလို၍ ၊
နှုတ်ချိုခွန်းသာ၊ ပျက်ကြောင်းရှာ၍ ၊ မှာမှာမွှေချောက်၊
တယောက်တပါး၊ အယူမှားအောင်၊ စကားပေးငင်၊
ဆန်ကန်နှုတ်ထား၊ စကားသွယ်ဝိုက်၊ ချင့်အကြိုက်ဖြင့်၊
ကုန်းတိုက်ပြုသည်၊ သူဖျက်ရည်ကို၊ ရိပ်ခြည်ဩဇ၊
တခွန်း ဟ,က။  ။ ခဏချက်ချင်း သိစေမင်း ။
၁၉။ မိုက်ရန်ဝိုးဝါး၊ သူတစ်ပါး၏၊ ဝှက်ထားမြဲကျိတ်၊ ထဲကြံစိတ်ကို၊
တုံဆိတ်ကွယ်ရာ၊ ကြားပေလှာမူ၊ ဝမ်းသာအားရ၊ နောက်ကာလလည်း၊
သိကသည့်တူ၊ ဆိုပါဟူ၍၊ ပျူပျူငှါငှါ၊ ချစ်မူရာနှင့်၊
နောင်ခါမရှောင်၊ ဆိုချင်အောင်လျှင်၊ သွေးဆောင်နှစ်ထောင်း၊
၂၀။ လွယ်လင့်တကူ၊ မယူအပြစ်၊ မုန်းချစ်ဝိုးဝါး၊
ထိုသူအားလည်း၊ ဆံဖျားလေသန့်၊ မပျံ့ရအောင်၊
ကွယ်ရှောင်ခဲခက်၊ ရိပ်ခြည်ဝှက်၍ ၊ ပြန်ပွက်မဆို၊
ဝမ်းထဲသိုမှ၊ သူလျှိုတမန်၊ ရောက်ဟန်ကွေ့လည်၊
နက်ကြံစည်ဖြင့်၊ ကြားသည့်သူ့နှုတ်၊ ဟုတ် မဟုတ်ကို။
။ အားထုတ်စိုင်းပြင်း နာစေမင်း။
၂၁။ သင်္ကာမကျေ၊ အနေမကျ၊ ဒွိဟဝိုးဝါး၊ နှစ်ပါးတွေးယူ၊
မှတ်သောသူ၏၊ အမူအရာ၊ ကြောင်းချာစေ့ရေ၊ လုပ်ကြံထွေကို၊
အနေကျကျ၊ သိပြီးမှတည့်၊ တစမရှောက်၊
ရွယ်တိုင်းထောက်၍ ၊ စွန့်မြောက်မဲ့ထွန်၊ အရေးပွန်လျက်၊
ဘေးရန်ပျောက်လွင့်၊ အကြည်ဖြင့်လျှင်၊ အသင့်ကြံနိုင်၊
အပြေးတိုင်အံ့၊ ကြံ့ခိုင်နှလုံး၊ ဤကျင့်ထုံးလည်း၊ လက်သုံးအမြဲ၊
ဆောင်ယူစွဲ၍ ။ ။ ဝမ်းထဲပိုက်သွင်း ပါစေမင်း။
၂၂။ အဋ္ဌာရသ၊ သိပ္ပကျေးဇူး၊ အထူးထူးကို၊ ဆည်းပူးဖွေရှာ၊
သင်သောခါလျှင်၊ ဆရာကောင်းထံ၊ ကျိုးနွံတရှည့်၊
ကုန်အောင်ပြု၍၊ အာယုဆုံးစွန်၊ ပြောင်းချိန်တန်မှ၊ ပြညွှန်ရိပ်ခြေ၊
ဆိုအံ့သည်ဟု၊ ဆောက်တည်လျှို့ဝှက်၊ ပြင်မထွက်သား၊
။ ဆည်းကပ်ခ၍။ ။ နေ့ညမကင်း တွေ့စေမင်း။
၂၃။ ထံရင်းထက်ကြပ်၊ မြဲဆည်းကပ်သား၊ သုံးထပ်ဗာဟီ၊
ကျမ်းရိုးမှီ၍၊ ရာသီအင်္သာ၊ လိတ္တဖမ်းထွေ၊ အချေအတင်၊
အလျင်အလျား၊ အစားအမြှောက်၊ အလှောက်အနှော၊
အရောအကူ၊ အယူအနုတ်၊ အကုတ်အကြည်း၊
ရေသွန်းလှည်းသို့၊ တွက်နည်းသွင်သွင်၊ သင်ပုန်းပြင်၌၊
မထင်အရေး၊ အက်ဒွေးမမြှော်၊ မူးမော်ဘနန်း၊ ကိန်းခန်းအညီ၊
တီထိနက္ခတ်၊ ကျင့်ဆုံးဖြတ်၍၊ ပါဒ်ဗီဇနာ၊ ပြန်ခရာဝယ်၊
မှန်စွာကြည်လင်၊ အပြီးစင်သည်၊ ဗေဒင်အမှတ်၊
ဤအတတ်လည်း။ ။ မပြတ်စင်းလျင်း လေ့စေမင်း။
၂၄။ အလိုက်လိုက်၊ လူတို့၌ဝယ်၊ ကြက်တိုက်အန်ခတ်၊
ဇယ်လွတ်ပြေးချီ၊ ဗလီပြေးဖမ်း၊ လက်ပန်းလက်ပွေ့၊
ကျင့်လေ့ကျင်လည်၊ ဆိုစသည်တုံ၊ အရည်အစွမ်း၊
အတတ်သွမ်းဟု၊ မကျွမ်းမကျင်၊ နားမဝင်မူ၊ သဘင်ပွဲထံ၊
ရောမပြွံသေ၊ ရှက်ရွံဆုတ်ဆိုင်း၊ ရိုင်းစိုင်းမတ်လတ်၊
ဖြစ်တို့တတ်စွ၊ မလွတ်မချန်၊ ဤရေးဟန်လည်း။
။ မကျန်မကြွင်း စေ့စေမင်း။
၂၅။ နေ့ခင်းဌါန ၊ ကာလမြှော်ရှု၊ ရွေးချယ်ပြုလျက်၊
လွယ်မှုမလျင်၊ ဆင်ခြင်ကြံစည်၊ တိုရှည်ထောက်ထား၊
စီးပွားတိန်နက်၊ ယုတ်တတ်ဖွေရှာ၊ တွေးစာနာလျက်၊
ဥစ္စာပစ္စည်း၊ ပညာဆည်းလည်း။
။ ထန်သည်းမပြင်း မွေ့စေမင်း ။
ရိုးလွန်းတော့ အ
ရိုးလွန်းတော့ အ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ရိုးအေးလွန်းပါက အနုံအအ ဖြစ်တတ်သည်။
ဂမ္ဘီသာရပျို့ဋီကာ
၂၆။ ရမ္မက်ဒေါသ၊ မောဟမြှေးယှဉ်၊ ပုထုဇဉ်တို့၊
အကြံမရှိ၊ မှားယွင်းမိလည်း၊ သတိလည်းပြု၊ မကောင်းမှု၌၊
အဏုမြူညက်၊ ဆံတစ်ရွက်မျှ။ ။ လေ့ကျင့်မဲ့လျှင်း မေ့စေမင်း။
၂၇။ ထိုမှတစ်တန်၊ အရှင့်ဝန်၌၊ မကျန်ညဥ့်နေ့၊
ကြံအောက်မေ့လော့၊ အရှေ့အနောက်၊ တောင်မြောက်ခန်းဝါ၊
လက်ယာလက်ဝဲ၊ အုံတဲဝင်းတပ်၊ နေရပ်ရုံးစု၊ စီရင်မှုတုံ၊
မေရုဓိပ္ပ၊ မြတ်ဒေသဟု၊ ပဥ္စအာလိန်၊ တာဝတိံဝယ်၊
စောင့်ချိန်ရန်တား၊ ငါးတန်ခြားလျက်၊ သိကြားနေရာ၊
ပြည်အောင်ချာကို၊ မိစ္ဆာဘုန်းမဲ့၊ ကြံသကဲ့သို့၊ နှိုင်းရှဲ့ပုံယူ၊
ထို့အတူလျှင်၊ ရန်သူမိုက်မှား၊ ကြံလှည့်ငြားလည်း၊
။ လုပ်ဆောင်ဖန်ဆင်း ကုံစေမင်း။
၂၈။ ရာဇဝံသာ၊ မှန်စွာလက်သုံး၊ နည်းထုံးရှေးတီး၊
လွန်လေပြီးသား၊ သူကြီးမင်းစိုး၊ ကျင့်ရိုးကျင့်စဉ်၊ ကျင့်ထုံးယှဉ်၍၊
ကျင့်လျဉ်ကျင့်တမ်း၊ ကျင့်မြဲလမ်းကို၊ စူးစမ်းနက်တံ၊
ဝေးရှည်လံသား၊ ပုံစံမှတ်မိ၊ ပညာရှိကို၊ သတိကြည်မော၊
ကျမ်းသဘောဖြင့်၊ နှီးနှောတစ်ကိုယ်၊ ပြောဆိုဖူးတွေ့၊
မေးမြန်းလေ့လျက်၊ ရက်နေ့မပြတ်၊ ညီညွတ်တိုင်ပင်၊
နှိုင်းဆင်ခြင်၍ ။ ။ သိမြင်ကျယ်ဝန်း စုံစေမင်း။
၂၉။ ပွင့်လင်းချမ်းသာ၊ ကြီးမြင့်ရာဟု၊ မှန်စွာသမှု၊ လေးဖို့စုသား၊
စတုစက္က၊ ဓမ္မ တရား၊ အကြောင်းများဝယ်၊ ကြိုးကြာမျက်မြော်၊
အကြိုက်တော်လျက်၊ မပေါ်မလွင်၊ ဂုဏ်အင်ငုပ်တိမ်၊
မမေ့မှားလင့်၊ ကုန်သွားယာလယ်၊ လုပ်ဖွယ်ဆောင်ခင်း၊
မပျင်းလုံ့လ၊ ဝါယာမဖြင့်၊ ဒုက္ခဖျင်းသိမ်၊ ကြောင့်ကြငြိမ်၍။
။ စိုးရိမ်ကင်းပျောက် ယုံစေမင်း။
၃၀။ စတုမဓူ၊ ဟူသားရသာ၊ သကာတစ်ခြား၊ ပျားလည်းမလွတ်၊
ထောပတ်ဦးဆီ၊ အညီဖော်မြှောက်၊ တောမြွေဟောက်ကို၊
ဆိပ်တောက်ပွားဆေး၊ ဝအောင်ကျွေးသော်၊ အရေးထူးပြား၊
ဖြစ်သည်များကို၊ ထောက်ထားနှိုင်းတု၊ ထုံးစံရှု၍၊ ပြုစုသ၍၊
အဓလေ့လည်း။ ။ အောက်မေ့ကြံခြင်း ပုံစေမင်း။
၃၁။ ဘုံနန်းထွတ်ခေါင်၊ လုပ်ဆောင်ပြီးလွယ်၊ ငြမ်းသဖွယ်လျှင်၊
မပယ်ဦးဘဲ၊ ကြဉ်ဖဲရှောင်ခွါ၊ မတတ်သာ၍၊ ခြင်းရာသိလျက်၊
မြွေဆိပ်တက်သို့၊ ပေါင်းဖက်ခဲလှော်၊ လူမတော်ကို၊
အကုအကင်း ပါးစေမင်း။
၃၂။ အရင်းအနှစ်၊ နွယ်မြစ်ပင်ခြုံ၊ လုံးစုံမြေးသား၊ မျိုးဆွေဝါး၌၊
ထွေပြားမကြံ၊ သက်နှံ့စိုက်စိုက်၊ အရှင်၌လည်း၊ ထဲပိုက်ဧကန်၊
အချစ်လွန်လျက်၊ တော်မှန်ရဲရင့်၊ မူကျင့်ခြင်းရာ၊ ပြည့်စုံစွာသား၊
ပညာကြီးထူ၊ ထိုသသူကို၊ မှတ်ယူတွေးထောက်၊
ရွေးချယ်ကောက်၍၊ ထပ်လှောက်ဆင့်ပြန်၊ မ,စ ဟန်လည်း။
။ အားအန်လုံးရင်း များစေမင်း။
၃၃။ အာဒိဝယ၊ ငယ်ရွယ်ကပင်၊ နိစ္စမမေ့၊ ဆုံးမလေ့သား၊
နောက်ရှေ့မြင်သိ၊ ပညာရှိနှင့် ၊ ပေါင်းမိချစ်ခင်၊ ကျွမ်းကျင်လျင်က၊
ဖူးမြင်တင်မေး၊ လွန်မြတ်လေးလျက်၊ ဝေးလည်းမမေ့၊
မြေစွန်းရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
မြေစွန်းရွာ (Myaysun)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ မြေစွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြေစွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၂၆ ဦး၊ မ ၁၁၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ဂမ္ဘီသာရပျို့ဋီကာ
ကြည်တပ်မောသည်၊ သဘောဖြောင့်စင်း၊ သားမောင်မင်းလည်း၊
နှောင်းကြွင်းဆင်ခြင်၊ စီးပွးမြင်၍၊ ဂုဏ်အင်မချို့၊ ကောင်းရာပို့သား၊
လူတို့ကျင့်တမ်း၊ ဤကြောင်းလမ်းကို၊ စုံစမ်းမပြတ်၊
သက်ဆုံးမှတ်လော့၊ မချွတ်မလွဲ၊ လူခပဲ၌၊ ဖြစ်မြဲနိယံ၊
လောကဓံကြောင့်၊ တရံတကြိမ်၊ စိုးရိမ်နှောင့်နှေး၊ ကြံ့ရေးခဲစွာ၊
ဖြစ်သောခါတုံ၊ ချမ်းသာဆောင်ဖူး၊ သူ့ကျေးဇူးကို၊ ထိမ်မြူးမရှိ၊
မိမိပစ္စည်း၊ သိမ်းဆည်းကျိတ်နှက်၊ ရေတစက်မျှ၊ မထွက်ရသာ၊
သူ့မှာရကြောင်း၊ ချောင်းမြှောင်းနှီးနွယ်၊ အကယ်ကယ်သို့၊
ပျက်ရယ်ချိုးချိုး၊ နှုတ်သာဖြိုးလျက်၊ အကျိုးကားပျောက်၊
အပြစ်ရောက်အောင်၊ ကွေ့ကောက်လိမ်လည်၊ ကြံစည်ရှို့ကတ်၊
လှည့်ပတ်တတ်သည်၊ ယွင်းချွတ်ဖေါက်လဲ၊ လူ့စဉ်းလဲကို။
။ ကြဉ်ဖဲရှောင်ကွင်း ဝေးစေမင်း။
၃၄။ ပစ္စုပ္ပန္န၊ ဘဝနောင်ခါ၊ ချမ်းသာရတန်၊ တော်မှန်အကျင့်၊
ဖြူဆွစိတ်ကြံ၊ နက်စံမြော်သိ၊ ပညာရှိကို၊ ဇာတိတစ်ပါး၊
ဝေးမြေခြားလည်း၊ စီးပွားမြတ်နိုး၊ တွေ့အောင်ကြိုးလျက်၊
ကြည်ဖြိုးရွှင်ပျ၊ တူနေရအောင်၊ နိစ္စအမြဲ၊ ပေါင်းယှဉ်တွဲ၍။
။ ဝမ်းထဲ ချစ်ခြင်း လေးစေမင်း။
၃၅။ သက်ကြီးဘေးဘိုး၊ ကျင့်ရိုးအညီ၊ ထုံးစံမှီ၍၊ အစီအလျဉ်၊
အစဉ်အသင့်၊ နိမ့်မြင့်ဆင်ခြင်၊ ဂုဏ်အင်များနည်း၊
ပစ္စည်းလျော့တင်း၊ အရင်းအပွား၊ ရည်သွားရှိမဲ့၊ ပြိုင်နှိုင်းရှဲ့၍၊
လေးတွဲ့စာနာ၊ ပေးကမ်းပါလည်း။ ။ ပညာမြော်တင်း ရွေးစေမင်း။
လူတွင်ငြားလှ၊ ဖြစ်တော်စွဟု၊ ဒိဗ္ဗဩဇာ၊ နတ်သုဒ္ဓါနှင့်၊
ဇီဝှါဝိညာဉ်၊ နှစ်ပါးယှဉ်သို့၊ တွေ့စဉ်ခဏ၊ နှစ်သာရကို၊
ဆံမျှမကွယ်၊ သိမြင်လွယ်သား၊ နှံ့ကျယ်ပညာ၊ မြတ်ဆရာ၌၊
မေတ္တာဆုကြီး၊ ကျေးဇူးမှီး၍။ ။ ကောင်းချီးဆောင်နှင်း ပေးစေမင်း။
၃၇။ ဗဟုသုတ၊ သိပ္ပပညာ၊ ဆည်းပူးရှာ၍၊ ဆရာကောင်းထံ၊
ထုံးစံလေ့ကျက်၊ မှတ်ခေါက်ရက်တည့်၊ အနက်အနဲ၊ အရဲအရင့်၊
အကျင့်အဟန်၊ အမှန်အတော်၊ အမြော်အမြင်၊ ဂုဏ်အင်ထူးခြား၊
သူ့ရည်သွားကို၊ ထောက်ထားခွဲခြမ်း၊ သိနိုင်စွမ်းဟု၊
ချီးမွမ်းဗိုလ်လူ၊ အ့ံမူရာသား၊ မဥ္ဇူပန်းဦး၊ မွှေးကြိုင်မြူးသို့။
ကျေးဇူးသတင်း မွှေးစေမင်း။
၃၈။ ကဝိလေးမည်၊ ပြည့်စုံတည်သား၊ ဇာနည်အထွတ်၊
ဆရာမြတ်ဝယ်၊ မပြတ်နိယံ၊ နည်းနာခံ၍၊ သာစံရိပ်ငြိမ်၊
စည်းစိမ်တန်ခိုး၊ ရှေးကျိုးကောင်းညွန့်၊ ပွားပြန့်နောင်လာ၊
တိုးတက်ရာသည်၊ အင်္ဂါခုနစ်၊ ကျေးဇူးနှစ်နှင့်၊ ရန်စစ်အောင်နေ၊
လေးထွေအကျင့်၊ လေးဆင့်သင်္ဂြိုဟ်၊ ယွင်းယိုမရှိ၊
ဂတိလေးသွယ်၊ မှတ်ဖွယ်ဖွယ်၌၊ ဓိပ္ပါယ်အနက်၊
စင်အောင်မေး၍၊ ကျင့်ရေးကျင့်သုံး၊ ကျင့်မြဲထုံးကို။
။ နှလုံးပိုက်သွင်း ထွေးစေမင်း။
၃၉။ ထိုမှတစ်ထွေ၊ တိုင်းခြေရပ်စည်၊ ပြည်၏ကိစ္စ၊
သတ္တရဇ္ဇင်၊ ခုနှစ်အင်လည်း၊ သိမြင်မကျန်၊ ယဉ်ထန်သမုဒ်၊
ဖြည်းသုတ်လေသာ၊ ရာဇာယမ၊ နေလပဇ္ဇုန်၊ ဝသုန္ဓရာ၊
ဒေဝါသိကြား၊ ရှစ်ပါးဤသို့၊ မင်းတို့မှတ်ဖွယ်၊ ပုံသွယ်တသီး၊
မှတ်သားနာ၍။ ။ သင်္ကာပျောက်ကင်း စင်စေမင်း။
၄၀။ ထိုမှတစ်ပါး၊ ယောက်ျားတကာ၊ ဖွေရှာနိစ္စ၊
တတ်အပ်လှသား၊ သိပ္ပရတနာ၊ ဆင်မြင်းမှာတုံ၊ သမ္ဘာရင့်ညောင်း၊
တုမဲ့တောင်းသား၊ စောလောင်းရန်နင်း၊ ဥတိန်မင်းဟု၊
ဝှန်ပြင်းကျော်ထိတ်၊ ခေါင်ပဏ္ဍိတ်၏၊ ကျိတ်လိတ်သင်ထွေ၊
စီးနင်းဖွယ်လည်း၊ တင့်တယ်ပြသ၊ ဓာရဏဖြင့်။
။ လေ့လာမကင်း ကျင့်စေမင်း။
၄၁။ သံသရာစက်၊ အဆက်ဆက်က၊ လေ့ကျက်ဖူးစွာ၊
ဘုံလက်ခတ်ရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ဘုံလက်ခတ်ရွာ (Bonletkhat)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ နောင်ကြီးအိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၃၅၁ ဖြစ်သည်။
ဂမ္ဘီသာရပျို့ဋီကာ
ဝါသနာကြောင့်၊ ပညာရင့်ညောင်း၊ သူတော်ကောင်းတို့၊
ဘုံလက်ခတ်ရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂမ္ဘီသာရပျို့ဋီကာ
ကြားကြားသရွေ့၊ ရွှင်ပျော်မွေ့လျက်၊ နေ့လယ်းအစဥ့်၊
ညဥ့်လည်းမကွာ၊ ဖွေရှာစူးစမ်း၊ ပြောဆိုကျွမ်းလည်း၊
လက်ပံပင်ရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
လက်ပံပင်ရွာ (Letpanpin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အနောက်စုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၀၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အနောက်စုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၄၂ ဦး၊ မ ၉၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ဂမ္ဘီသာရပျို့ဋီကာ
စိတ်ဝမ်းကြည်လင်၊ သားရွှေစင်ကို၊ တိုင်ပင်လျှို့ဝှက်၊
ထဲနက်ရေးခြား၊ ပြင်တစ်ပါးသို့၊ မကြားစေချင်၊
မမြင်စေလို၊ မဆိုစေမှု၊ တစ်ခုခု၌၊ မျှော်ရှုသတိ၊ မင်းရိပ်သိလျက်၊
မျက်စိမမြင်၊ ခေါ်လျှင်မကြား၊ လျှာမဲ့ငါးသို့၊ ဆွေဝါးခင်ပွန်း၊
ဖွေမေးမြန်းလည်း၊ တစ်ခွန်းမပွား၊ မင်းစကားကို။
၄၂။ ရန်သူညှိုးဖက်၊ နှောင့်ယှက်ငြိတွယ်၊ အန္တရာယ်တည့်၊
အကယ်မျက်မြင်၊ စိုးစဉ်းထင်မူ၊ သေရှင်အရေး၊ နှစ်တွေးမရည်၊
စွန့်အံ့သည်ဟု၊ ဆောက်တည်သောလျောက်၊ စွန့်ခွင့်ရောက်မူ၊
ရွံ့ကြောက်မဲ့တွန်၊ အရှင့်ဝန်၌၊ကုမ္ဘဏ်ယက္ခ၊ နာဂခြင်္သေ့၊
ရင်ဆိုင်တွေ့လည်း၊ ခွာ၍မတွန့်၊ အသက်စွန့်လော့၊
။ မော်ကွန်းဖြစ်လျှင်း လေစေမင်း။
၄၃။ အနီးအဝေး၊ အနှေးအလျင်၊ စီရင်မစ၊ အငှအဝေ၊ အစေအပါ၊
ဆရာကြီးငယ်၊ ပြုဖွယ်ဖွယ်၌၊ လိုမယ်ကိစ္စ၊ ဟူသမျှကို၊
အားရအောင်အောင်၊ ရည်စောင်ထဲလာ၊ ကြိုးသောခါလည်း၊
ညီညာအားထုတ်၊ သဘောဟုတ်ဖြင့်၊ မယုတ်မလွန်၊
တော်မှန်ဖြောင့်စင်း၊ မှားယွင်းမရှိ၊ သမာဓိနှင့်၊ သတိငံ့ဆည်၊
စောင့်အပ်သည်တွင်၊ ဆံခြည်တစ်တန်း၊ တပ်စွန်းမချစ်၊
လောဘမြစ်၍ ။ ။ တင်ပြစ်လွတ်ကင်း ကွေစေမင်း။
၄၄။ လျှို့ဝှက်ထဲကြံ၊ နက်စံရည်ကောင်း၊ သူ့အကြောင်းကို၊
ချောင်းနှောင်းနှီးနွယ်၊ သိအောင်ရွယ်မူ၊ ပွဲကျယ်အရပ်၊
မတင့်အပ်ဝယ်၊ ထက်ကြပ်မကွာ၊ နေကာမတွေ့၊ ကြည့်၍မမြော်၊
နာသော်မကြား၊ လူမှုများကို၊ ဝှက်ထားမြဲကြိတ်၊ ထဲကြံစိတ်ဖြင့်။
။ တိတ်တိတ်ဝှက်ခြင်း မြဲစေမင်း။
ညဥ့်နေ့မဟူ၊ သတိမူ၍၊ မေးမြူကြောင်းလမ်း၊ စူးစမ်းစာနာ၊
နက်ပညာဖြင့်၊ ရှေ့လာနောက်နစ်၊ ကြံစိစစ်လော့၊
အပြစ်ကိုယ်ဝယ်၊ ဆိုဖွယ်ရိပ်ထင်၊ မရောက်ခင်က၊ အမြင်မရှိ၊
တွေးမသိသည်၊ မျက်စိမပွင့်၊ ဉာဏ်မရင့်တို့။
။ အကျင့်အချင်း တွေးစေမင်း။
စင်ကြယ်ချောမြေ့၊ ဤဝယ်ရွေ့လျှင်။
။ စေ့စေ့ သန့်စင်ပြီး အောင်မြင်၏။
၄၇။ ရွှေနန်းသခင်၊ ဘုရင်ခေါင်ထွတ်၊ မင်းမြတ်ဆရာ၊ ရဋ္ဌသာဟု၊
ပညာထင်ပေါ်၊ ထေရ်မြတ်ကျော်လျှင်၊ လေးဖော်ထင်ရှား၊
အမျိုးသားအား၊ သနားမေတ္တာ၊ ကရုဏာ တိုက်တွန်း၊
ချီးပင့်ညွန်း၍၊ ထူးဆန်းမြားမြောင်၊ ကျမ်းကုန်အောင်မှ၊
ယူဆောင်ဓိပ္ပယ်၊ ကျင့်ဖွယ်ဖွယ်ကို၊ ရွေးချယ်သီရုံး၊
ပန်းနှယ်ကုံး၍၊ နှလုံးတန်ဆာ၊ ဖြစ်စိမ့်ငှါဟု၊ လင်္ကာချိုမြ၊
မည်ထူးသညီ၊ ဂမ္ဘီသာရ၊ နာမကြိုင်ရွှမ်း၊ ဆုံးမကျမ်း၌၊
အကျွမ်းတဝင်၊ နားမတင်သား၊ ခဲအင်ဆစ်မျက်၊ အနက်ဓိပ္ပာယ်၊
အသွယ်သွယ်ကို၊ သိလွယ်စိမ့်ငှါ၊ ပညာစိန်ကျောက်၊
ထိုးထွင်းဖောက်၍၊ ခွဲကောက်ယူငင်၊ ဓိပ္ပယ်ထင်သား၊
မြန်ခွင်တံခွန်၊ ဤစာမွန်ကို၊ လေးတန်မျိုးဖော်၊ မြတ်သူတော်တို့၊
ရွှင်ပျော်ဆက်၊ အမြဲနှုတ်ဝယ်၊ သရဇ္ဈာယ်၍၊ မှတ်ဖွယ်နည်းနာ၊
အဖြာဖြာကို၊ ပညာယူဆ၊ ကျက်လေ့ကမူ၊ ဘဝဤတွင်၊
ခုမျက်မြင်၌၊ ဂုဏ်အင်များပုံ၊ လူစွယ်စုံဟု၊ လူ့ဘုံရပ်သူ၊
အံ့ရာမူလိမ့်၊ မဥ္ဇူပန်းသွင်၊ ပတ်လွှံ့ထင်သား၊ လူရှင်မှတ်ရာ၊
ဤသည့်စာသည်။ ။ ကမ္ဘာပေါ်စ၊ ပထမက၊ နေ,လ,ထင်ရှား
နှစ်ပါးထွန်းသည် သဖွယ်တည်း။ ။
မှန်ရင်းရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
မှန်ရင်းရွာ (Hmanyin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ တောင်စုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၀၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်စုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၄ ဦး၊ မ ၂၃၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သင်းတပေါ့ (မြောက်)ရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
သင်းတပေါ့ (မြောက်)ရွာ (Thintapawt(North))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ပြရာချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၆၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပြရာချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၇၉ ဦး၊ မ ၁၃၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ပိန်းရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
မန်ပိန်းရွာ (Manping)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ လီလုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လီလုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၄ ဦး၊ မ ၂၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွဲတပ်ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကျွဲတပ်ရွာ (Kywetat)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ဗြင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဗြင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၀၆ ဦး၊ မ ၁၁၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရက်စက်မှ ကြေကွဲ
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ရက်ရက်စက်စက် ပြောဆိုပြုမူလိုက်မှသာ တစ်ဖက်သားမှာ စိတ်နှလုံး ထိခိုက်ကြေကွဲနာကြည်း၍ နောင်ကြဉ်သွားသည်။
ဝမ်ထန်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ဝမ်ထန်ရွာ (Wanhtan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ ဝမ်နောင်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်နောင်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၈ ဦး၊ မ ၁၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ချောင်းဆုံရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ချောင်းဆုံရွာ (Chaungson)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ နောင်ကြီးအိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၃၅၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြောင်းပြားရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
မြောင်းပြားရွာ (Myaungpyar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ တောင်စုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်စုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၄ ဦး၊ မ ၂၃၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တူမောင်ရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြန်သွားစုံတွဲ
ဖြောင့်ချက်စုံတွဲ ဝါ ပြန်သွားစုံတွဲ သည် ၂၀၁၇ တောင်ကိုရီးယား ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ ဖြစ်ကာ၊ ဆွန်းဟိုဂျွန်းနှင့် ဂျန်နာရာတို့ သရုပ်ဆောင်သည်။ ၂၀၁၇ အောက်တိုဘာ ၁၃ တွင် စတင်ပြသပြီး၊ ကေဘီအက်စ်၂ လိုင်းမှ ကိုရီးယားစံတော်ချိန် သောကြာနှင့် စနေနေ့တိုင်း ၂၃း၀၀ နာရီတွင် ထုတ်လွှင့်သည်။  လက်ထပ်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းဖြင့် အချိန်ခရီးသွားသည့် ဇာတ်လမ်းသွား ဖြစ်သည်။
ထိုစီးရီးသည် မီတီ တဖြစ်လဲ ဟုန်းဆောင်းဖြိုနှင့် ဂူဂူ တဖြစ်လဲ ဂင်ဟဲယွန်းတို့ ၂၀၁၆ တွင် အွန်လိုင်းပေါ် ပထမဆုံး ထုတ်ဝေသည့် ဝဘ်တွန်းစီးရီး နောက်တကြိမ်ပြန်လုပ်စို့ Do it one more time ကို မှီငြမ်းရိုက်ကူးထားသည်။
ကံကြီးပိုင်းရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်
ကံကြီးပိုင်းရွာ(Kangyipaing)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ မရမ်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၉၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မရမ်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၈၅ ဦး၊ မ ၃၁၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၀၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သင်ဘန်းကုန်းရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
သင်ဘန်းကုန်းရွာ (Thinbankone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အနောက်စုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၀၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အနောက်စုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၄၂ ဦး၊ မ ၉၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရင်သွေးဟူက ချစ်မဝ
ရင်သွေးဟူက ချစ်မဝ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မိဘတို့သည် သားသမီးကို ချစ်ရာ၌ အားရတင်းတိမ်သည် မရှိပေ။
ဇီးကုန်းရွာ၊ မြစိမ်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟရိတစဇာတ်
'''နဝကနိပါတ် - (၄၃၁) - ဟရိတစဇာတ် မိဖုရား၏ ကိုယ်တွင်းသားကိုမြင်ရ၍ ဈာန်လျှောပြီးလျှင် ကာမဂုဏ် လွန်ကျူးမိသော ဟရိတစ ရသေ့အကြောင်း။
မိန်းမကြောင်းပြု စွဲလမ်းမှု
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် တန်ဆာဆင်သော မိန်းမကိုမြင်၍ တပ်စွန်းကာ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့သော ရဟန်းတစ်ပါးကို အကြောင်းပြု၍ အောက်ပါ အတိတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
မင်းပင့်ထားလေ ဥယျာဉ်နေ
တစ်နေ့သ၌ ချဉ်ဆား မှီဝဲအံ့သောငှာ ဟိမဝန္တာမှ ထွက်၍ ဒေသစာရီ ကြွချီလတ်သော် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ရောက်လေ၏။ နံနက် မြို့တွင်းသို့ ဆွမ်းခံဝင်လတ်သော် မင်းအိမ်တံခါးသို့ရောက်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးမြင်၍ ဣန္ဒြေ၌ အလွန်ကြည်ညိုသဖြင့် ပြာသာဒ်ထက်သို့ ပင့်ဆောင်ကာ ဆွမ်းကပ်လှူ ပူဇော်ပြီးလျှင် ဥယျဉ်တော်၌ သီတင်းသုံးလျက် နေ့စဉ် နန်းတော်သို့ကြွ၍ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးရန် လျှောက်ထား တောင်းပန်လေ၏။ ရသေ့လည်း ခွင့်ပြု၏။ မင်းကြီးလည်း ဥယျာဉ်တော်၌ ကျောင်းသင်္ခမ်း ဆောက်လုပ်၍ ကိုးကွယ်လေ၏။ ရသေ့လည်း မင်းကြီး၏နန်းတော်၌ ဆွမ်းဘုဉ်းပေး၍ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်အောင် ဥယျာဉ်တော်၌ ပင် သီတင်းသုံးလေ၏။
ခိုးသားနှိမ်သွား မင်းမှာကြား
ထိုအခါ ပစ္စန္တရာဇ်ကို ခိုးသူတို့သည် ဖျက်ဆီးကုန်၏။ မင်းကြီးလည်း ဆရာရသေ့ကို ကိုယ်တိုင် ပြုစုလုပ်ကျွေးရစ်ရန် မိဖုရားကြီးကို အပ်နှင်းမှာထား၍ စစ်သည်ဗိုလ်ပါနှင့်တကွ ပစ္စန္တရာဇ်သို့ သွားလေ၏။ မိဖုရားကြီးလည်း မင်းကြီးမှာထားခဲ့သောအတိုင်း ဆရာရသေ့အား မိမိလက်ဖြင့် နေ့စဉ် လုပ်ကျွေးလေ၏။
မိဖုရားနေရာထ ကိုယ်ဝတ်ကျွတ်ကျ
တစ်နေ့သ၌ မိဖုရားကြီးသည် ဆွမ်းဘောဇဉ်တို့ကို ပြည့်စုံစွာ စီမံပြီးလျှင် နံ့သာရေချိုး၍ ပြေပြစ်ချောမွေ့သော အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ လေသာပြတင်းကိုဖွင့်လျက် ညောင်စောင်းငယ်၌ လျောင်းစက်ကာ ဆရာရသေ့ ကြွလာအံ့သည်ကို မျှော်လင့်ကြည့်ရှု၍ နေ၏။ ထိုအခိုက် ရသေ့သည် ဆွမ်းဘုဉ်းပေးရန် ကောင်းကင်ခရီးဖြင့် ကြွလာ၏။ မိဖုရားကြီးလည်း လျှောက်တေသင်္ကန်းသံကိုကြား၍ ဆရာရသေ့ ကြွလာမှန်း သိသဖြင့် အိပ်ရာမှထလတ်သော် နူးညံ့ပြေပြစ်သော ကိုယ်ဝတ်သည် ကျွတ်၍ ကျလေ၏။
တဏှာဆီးမရ ဝီတိက္ကမ
ကြွလာသော ဆရာရသေ့သည် ပြတင်းပေါက်မှလှမ်း၍ မြတ်လတ်သော် ဝိသဘာဂရူပါရုံနှင့် စက္ခုပသာဒ ပေါင်းဆုံမိကြသဖြင့် နှစ်ကုဋေ အသိန်း ကာလများစွာက ငြိမ်ဝပ်၍ နေသော အနုသယကိလေသာတို့သည် ကြုတ်၌ ထည့်၍ ထားသော မြွေဟောက်ကဲ့သို့ ထကြွ သောင်းကျန်းလာသဖြင့် ပရိယုဋ္ဌာန ကိလေသာအဖြစ်သို့ ရောက်လျက် ဈာန်အဘိညာဉ်ကို ကွယ်ပျောက်စေ၏။ ရသေ့သည် သတိကို ဖြစ်စေခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ရကား မိဖုရားကြီးလက်ကို ဆွဲလေ၏။ ထိုခဏ၌ တင်းတိမ် ဝန်းရံကုန်၏။ ရှေ့သို့တစ်ဆင့်တက်ကာ ဝီတိက္ကမ ကိလေသာ အဖြစ်သို့ ရောက်ပြန်သဖြင့် မိဖုရားကြီးနှင့်တကွ မေထုန်အကျင့်ကို ကျင့်လေ၏။ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးလျှင် ဥယျာဉ်တော်သို့ ပြန်၏။
မင်းကိုလျှောက်ထား ပြည်သူများ
ဟရိတစ ရသေ့နှင့် မိဖုရားကြီးတို့ ပြုကျင့်သော အမှုသည် တစ်မြို့လုံး ထင်ရှားလေ၏။ အမတ်တို့လည်း ထိုအကြောင်းကို မင်းကြီးထံ လျှောက်လွှာ ဆက်ကုန်၏။ မင်းကြီးလည်း ဟရိတစ ရသေ့ကို ဖျက်ဆီးလို၍ ကုန်းတိုက်ကြသည်ဟု ထင်မှတ်လျက် ယုံကြည်ခြင်း မရှိလေ။
ထိုနောက် မင်းကြီးသည် ပစ္စန္တရာဇ်ကို ငြိမ်းအေးစေပြီးလျှင် မြို့တော်သို့ပြန်၍ မြို့တော်ကို လက်ယာရစ်လှည့်ပြီးလျှင် နန်းတော်သို့ဝင်ကာ မိဖုရားကြီးထံသို့သွား၍ ထိုအကြောင်းကို မေးလေ၏။
မင်းကြီး မယုံစား ရသေ့မေးငြား
မိဖုရားကြီးလည်း ဟုတ်မှန်ကြောင်းကို လျှောက်ထားလျှင် ယုံကြည်လျက် ဥယျာဉ်တော်သို့သွား၍ ရသေ့ထံသို့ ရောက်လျှင် လျောက်ပတ်သောနေရာ၌ နေပြီးလျှင် -
“ဗြဟ္မာကြီးသဖွယ်ဖြစ်သော အရှင်ဘုရား … သင် ဟရိတစ ရသေ့သည် စင်ကြယ်စွာ နေပါ၏လော၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို ခံစား၏ ဟူသောစကားကို အကျွန်ုပ် ကြားအပ်ပါ၏၊ ထိုစကားသည် မှန်သလော၊ အသို့နည်း အရှင်ဘုရားသည် စင်ကြယ်စွာ နေပါ၏လော” –
ဟု ရသေ့အား တိုက်ရိုက် လျှောက်ထား မေးမြန်းလေ၏။
မှန်ကန်မှုသစ္စာ ရသေ့ဖြေကာ
ဟရိတစ ရသေ့သည် မင်းကြီး၏ စကားကိုကြားလျှင် ငါသည် ကာမဂုဏ်ကို မုချယုံကြည်မည် ဖြစ်၏၊ သို့သော်လည်း ဤလောက၌ သစ္စာနှင့်တူသော ကိုးကွယ်ရာမည်သည် မရှိ၊ သစ္စာကို စွန့်သောသူတို့သည် ဗောဓိပင်ရင်း၌ နေသော်လည်း ဘုရားမဖြစ်နိုင်၊ ငါသည် မှန်သောစကားကို ပြောဆိုခြင်းငှာ သင့်၏ဟု ကြံစည်ပြီးလျှင် -
တဏှာယုတ်ကြမ်း ဉာဏ်မစွမ်း
မင်းကြီးလည်း မှန်ကန်စွာ ပြောဆိုသော ရသေ့၏ စကားကို ကြားလျှင် -
“အရှင်ဘုရား … ဖြစ်ပေါ်လာသော ရာဂစိတ်ကို ပညာဖြင့် အဘယ်ကြောင့် မဖျောက်နိုင်သနည်း၊ ဤသို့ မဖျောက်နိုင်ခဲ့သော် သိမ်မွေ့သော ကောင်းသော အကျိုးစီးပွားကို ကြံတတ်သော ပညာကား အဘယ် အကျိုးရှိမည်နည်း” –
ဟု ရသေ့အား လျှောက်ပြန်၏။ ထိုအခါ ရသေ့သည် -
“မြတ်သော မင်းကြီး … လောက၌ ရာဂ - ဒေါသ - မဒ - မောဟ ဤလေးပါးသော တရားတို့သည် အလွန် အားကြီးကုန်၏၊ ပြင်းထန်ကုန်၏၊ ထို လေးပါးသော တရားတို့၌ ပညာဉာဏ်သည် ထောက်တည်ရာ မရနိုင်” –
ဟု ပညာဉာဏ် မဖြစ်နိုင်ခြင်း အကြောင်းကို ပြောကြားလေ၏။
မကောင်းမှုအာရုံ နှိပ်စက်ပုံ
တစ်ဖန် မင်းကြီးသည် ဆရာရသေ့၏ ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ဉာဏ်ပညာကို မေးလို၍ -
“အရှင်ဘုရား … အရှင်ဘုရားသည် ပစ္စည်း လေးပါးကို ခံထိုက်၏၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ စင်ကြယ်စွာ ကျင့်၏၊ ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ပညာရှိ၏၊ အကျိုးအကြောင်းကိုသိသော ပညာလည်းရှိ၏ဟု ငါတို့သည် အရှင်ဘုရားကို သမုတ်အပ်ပါ၏” =
ဟု ရသေ့၏ဂုဏ်ကို ချီးကျူး၍ လျှောက်ထားပြန်၏။
တစ်ဖန် ရသေ့သည် -
“မြတ်သော မင်းကြီး … ယုတ်မာသဖြင့် တင့်တယ်သော အာရုံဟု ယူ၍ ဖြစ်ကုန်သော ရာဂနှင့် စပ်ကုန်သော ဝိတက်တို့သည် ရသေ့၏ တရားကျေးဇူး၌ မွေ့လျော်သော ပညာရှိတို့အား ညှဉ်းဆဲကုန်၏” –
ဟု ပညာရှိတို့အား ညှဉ်းဆဲတတ်သော တရားတို့ကို ညွန်ပြပြန်၏။
ပညာဉာဏ်စက် ရာဂဖျက်
တစ်ဖန် မင်းကြီးသည် ဆရာရသေ့၏ ရာဂ စသော အယုတ်တရားတို့ကို ပယ်သော ပညာဉာဏ်ကို ချီးမွမ်းလို၍ -
“အရှင်ဘုရား … အရှင်ဘုရားအား ကိုယ်မှဖြစ်သော အဆင်းကျေးဇူးကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ဤရာဂတရားသည် ဖြစ်ပေါ်လာ၏၊ ထိုရာဂတရားကို အရှင်ဘုရားသည် ပယ်ပါလော့၊ အရှင်ဘုရားအား ကောင်းခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ၊ အရှင်ဘုရားကို များစွာသော လူအပေါင်းသည်လည်း ပညာရှိဟု သမုတ်အပ်ပါ၏” –
ဟု ရာဂကို စွန့်ပယ်ရန် သတိပေး လျှောက်ထားပြန်၏။ တစ်ဖန် ရသေ့သည် -