cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကောင်းကင်
ကောင်းကင် သည် ကမ္ဘာမြေ၏ မျက်နှာပြင်အထက် ကမ္ဘာ့လေထုနှင့် အပြင်ဘက် အာကာသတို့ပါဝင်သောအရာမှန်သမျှကို ဆိုလိုသည်။ ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်မှ ကြည့်ပါက ကြယ်၊ ဂြိုဟ်နှင့် လတို့ လှည့်ပတ်သွားလာနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ရာသီဥတုကဲ့သို့သော အချို့နေရာများတွင် လေထု၏ အောက်ပိုင်းနေရာများကိုသာ ရည်ညွန်းသည်။ နေ့ခင်းဘက်တွင် ကောင်းကင်သည် အပြာရောင်သန်းသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လေသည် နေရောင်ခြည်မှ အပြာရောင်အလင်းများကို အနီရောင်ထက် ပိုမို့ပြန့်ကျဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။  ညဘက်၌မူ ကောင်းကင်သည် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ကြယ်၊ လ၊ နက္ခတ်တာရာများကို မြင်တွေ့ရသည်။ တိမ်တိုက်များ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိပါက ကောင်းကင်ရှိ နေအား မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ သဘာဝအတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်သောအရာများမှာ တိမ်တိုက်များ၊ ငှက်နှင့် သက်တံတို့ဖြစ်ကြသည်။ မုန်တိုင်းဖြစ်နေစဉ် လျှပ်စီးများကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။ တခါတရံ ငှက်များ၊ အင်းဆက်များနှင့် လေယာဉ်ပျံများ ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ လူသားတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် မြို့များပေါ်၌ မီးခိုးများဖြင့် အလင်းညစ်ညမ်းမှု ဖြစ်ပွားတတ်ပေသည်။
အိုက်မရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
အိုက်မရွာ (Aikma)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ ညောင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၄၃၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရာကျော်ရွာ၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်
ရာကျော်ရွာ(Yarkyaw)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ စခန်းသစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,633 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းစုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချောင်းကျိုးရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
ချောင်းကျိုးရွာ (Chaungkyoe)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပြည်မြို့နယ်၊ တလုပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၁၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တလုပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၆၈ ဦး၊ မ ၇၁၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အေးသာယာရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
အေးသာယာရွာ (Ayetharyar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ နောင်ကွမ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၄၁၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ကွမ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၈ ဦး၊ မ ၉၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြစ်တဲရွာ၊ ပေါက်မြို့နယ်
ပြစ်တဲရွာ (Pyitte)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပေါက်မြို့နယ်၊ တဲတော်ယာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၈၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တဲတော်ယာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၉၂ ဦး၊ မ ၁၄၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၀၂ ဦးနေထိုင်သည်။
တို့တိုင်းပြည် (ကဗျာ)
တို့တိုင်းပြည်ကဗျာကို အမျိုးသားစာဆို ဆရာ ဇော်ဂျီ ရေးသားပြီး၊ ၁၉၃၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လထုတ် ကြီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်း အတွဲ (၃) အမှတ် (၁၀) တွင် ပုံနှိပ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ မြန်မာတို့အား မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် နိုးကြားတက်ကြွေစေလိုသည့် စေတနာဖြင့် ရေးဖွဲ့ထားကြောင်း ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ရသည်။
ဂုတ်ထိပ်ဘူတာ
ဂုတ်ထိပ်ဘူတာသည် မန္တလေး - လားရှိုးလမ်းပိုင်းတွင် ပါဝင်သော ဘူတာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှမ်းပြည်နယ်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ဂုတ်ထိပ်ရွာတွင် တည်ရှိသည်။
ကြာကန်ရွာ၊ မြင်းခြံမြို့နယ်
ကြာကန်ရွာ (Kyarkan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ မြင်းခြံမြို့နယ်၊ ပင်လယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၁၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပင်လယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၇၆ ဦး၊ မ ၁၈၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြင်းခြံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တော်ကျီးရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
တော်ကျီးရွာ (Tawkyee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မွန်ခမ်းဟိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၀၄၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇင်းကျိုက်ဆံတော်ရှင်စေတီတော်မြတ်ကြီး
ဇင်းကျိုက်ဆံတော်ရှင်စေတီတော်မြတ်ကြီး (ဓာတ်သော်ဂမၠိုၚ် ဇိုၚ်ကျာ်) သည် မွန်ပြည်နယ်၊ ဇင်းကျိုက်တောင်ပေါ်ရှိ ဗုဒ္ဓဆံတော်ကိန်းဝပ်တည်ရှိရာ စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
ပထဝီသွင်ပြင်
ဇင်းကျိုက်တောင်သည် တနင်္သာရီကမ်းရိုးတန်း၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် ပါရှိပြီး မွန်ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသည်။ ကျိုက်ထီးဆောင်းဆရာတော်က တောင်တက်လမ်းကို ဖောက်လုပ်၍ ပြီးစီးခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် တောင်တက်ကားဖြင့် တက်ရောက်နိုင်သည်။ စေတီတော်တည်ရှိရာတောင်သည် ရခိုင်ရိုးမ၏ အရှေ့ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ စေတီတော်သည် ရန်ကုန်မြို့မှ ၂၆၆ ကီလိုမီတာ (၁၆၅ မိုင်) အကွာ၊ မော်လမြိုင်မြို့မှ မြောက်ဘက် ၄၅ ကီလိုမီတာတွင် တည်ရှိသည်။ တောင်ထိပ်သည် ပေပေါင်း ၃၀၀၀ ကျော် ရှိသည်။ တောင်ခြေ၏ အနီးတွင် ကားလမ်းမကြီးနှင့် ရန်ကုန်-ထားဝယ်ရထားလမ်းများ ဖြတ်သန်းလျက်တည်ရှိသည်။ ထို့ပြင် တောင်ခြေ၏ အနီးတွင် ဇင်းကျိုက်ရွာ ရှိကာ ဇင်းကျိုက်ရေတံခွန် လည်း တည်ရှိသည်။ ရေတံခွန်သို့ ပြည်တွင်းမှ ခရီးသွားများသည် မိုးရာသီနှင့် ဝါဆိုလပြည့်နေ့များတွင် လာရောက်လေ့ ရှိကြသည်။ နွေရာသီတွင် ရေတံခွန်တွင် ရေများခန်းခြောက်လျက်ရှိသည်။
တိဿနှင့် သီဟ
ထိုမင်းသားညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး အလွန်ချစ်ခင်ကြင်နာကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ကောင်းမွန်သည့် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများဖြင့် ပျော်မွေ့စွာပင် ကြီးပြင်းခဲ့ကြသည်။ ဘုရင်နှင့် မိဖုရားတို့သည် ကလေးငယ်များအား ခြင်များ၊ အင်းဆက်များနှင့် ယင်များမှ ကာကွယ်ပေးရန် စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ သားတော်နှစ်ပါးသည် အသက် ၂၃ နှင့် ၂၁ နှစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သားတော်ကြီးသည် ၂၃ နှစ်ဖြစ်ပြီး သားတော်ငယ်သည် ၂၁ နှစ် ဖြစ်သည်။ သားတော်ကြီး တိဿကုမာရသည် ဖြောင့်မတ်ခိုင်ခံသည့်ကိုယ်ကျင့်တရားရှိသူဖြစ်ပြီး တရားအားထုတ်ခြင်းကို အထူးလေ့လာလိုက်စားခဲ့သည်။ သူသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း စသည့် ဘေးဆိုးများမှ မလွတ်ကင်းနိုင်သည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူသည် တောထဲသို့သွားရောက်ကာ ရသေ့ဝတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ညီတော်ဖြစ်သူနှင့် တွေ့ဆုံ၍ ထီးနန်းပလ္လင်ကို စွန့်ခွာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အကြံအစည်များကိုလည်း ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ သူသည် ညီငယ်အား ဘုရင့်နေရာရာထူးကို ညီဖြစ်သူအား ဆက်ခံပြီး မိဘနှစ်ပါးကို စောင့်ရှောက်ရန် ပြောကြားခဲ့သည်။ ညီငယ်ဖြစ်သူသည်လည်း အစ်ကိုဖြစ်သူကဲ့သို့ပင် တောထဲသို့ လိုက်သွားကာ ရသေ့အဖြစ် အသက်ဆက်ရှင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တောထဲတွင် သွားရောက်ကာနေရန်အတွက် သင့်တော်သည့်အချိန်ကို စောင့်ခဲ့ကြသည်။
ဘုရင်တိဿဓမ္မရာနှင့် မိဖုရား Thiyi Kappar Dawi အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသည့်အခါ သူတို့နှစ်ဦးသည် သားကြီးအား နန်းပလ္လင်ကို ပေးကာ သားငယ်အား အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ရာထူးပေး၍ အနားယူ တရားအားထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည့် တရားသူကြီးများ စသည်များ၊ သားများအား ရာထူးများပေးရန်အတွက် တရားဥပဒေနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မင်းသားများသည် ထိုရာထူးများကို ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်သူတို့နှစ်ဦးသည် ရသေ့များအဖြစ် တောထဲတွင် နေထိုင်ကာ တရားအားထုတ်မည်ဖြစ်သည်ကို ခွင့်ပြုပေးရန် မိဘတိုထံ ခွင့်တောင်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိဘနှစ်ပါးထံ အကြိမ်များစွာ တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ဘုရင်နှင့် မိဖုရားတို့လည်း သားဖြစ်သူနှစ်ဦးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက နန်းတော်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး တောတောင်ထဲတွင် နေထိုင်ရန် မသင့်တော်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါတွင် သားဖြစ်သူနှစ်ဦးလည်း စိတ်ဓာတ်ကျ၍ အစားပင် မစားတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် အလွန်ပိန်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရင်နှင့် မိဖုရားသ်ည သားတော်နှစ်ဦးအား သနားတော်မူလာကာ သားတော်တို့အား တောထဲသို့ သွားရောက်ရန် ခွင့်ပြသဘောတူခဲ့သည်။
နောင်ပိန်ဘူတာ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ ဘူတာများ
ဇင်းကျိုက်ဆံတော်ရှင်စေတီတော်မြတ်ကြီး
တိဿနှင့် သီဟ
မင်းသားနှစ်ပါးလည်း မိဘတို့အား ကျေးဇူးတင်ခဲ့ကြပြီး အစားများလည်း ပြန်လည်စားခဲ့သည်။ တစ်ပတ်ကြာပြီးနောက် မင်းသားနှစ်ပါးအား  တောထဲသို့ သွားရောက်ခြင်းကို  ခမ်းနားစွာဖြင့် ဘုရင်၊ မိဖုရားနှင့် တိုင်းသူပြည်သားများသည် လိုက်ပါပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးအတွက် သန့်ရှင်းသည့်ရေနှင့် လတ်ဆတ်သည့် သစ်သီးသစ်ဥများ ရနိုင်သည့်နေရာတွင် ကျောင်းတစ်ခုကို ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ထိုကျောင်းတော်ကို ဇင်းကျိုက်တောင်ခြေတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးတို့သည် ထိုကျောင်းတော်တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး တိဿရသေ့နှင့် သီဟရသေ့ ဟု တွင်ခဲ့သည်။ တိဿနှင့် သီဟတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားပြောခြင့် တရားအားထုတ်မည့်အချိန်များ ကုန်ဆုံးစေသဖြင့်အတူတကွ နေထိုင်ခြင်းကို သဘောမကျ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် တိဿရသေ့သည် ဇင်းကျိုက်တောင်တွင် နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး သီဟမှာမူ ဇွဲကပင်တောင်တွင် နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဇင်းကျိုက်တောင်မှတစ်ဆင့် ဇွဲကပင်တောင်ကို မြင်နိုင်သည်။
အမြွှာညီနောင်
ဒေသဒဏ္ဍာရီများအရ အမွှာညီနောင်နှစ်ဦး ရှိကြသည်။ Himalayas တောင်မှ ဝိဇ္ဇာနှင့်နှင့် နဂါးမင်းသမီးတို့၏ ကလေးငယ်များဖြစ်သည်။ ကလေးငယ်နှစ်ဦးအား ဇင်းကျိုက်တောင်ခြေတွင် ဥများအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့ကာ စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။ ထိုတောင်ခြေနေရာသည် ကမ်းခြေနှင့် သိပ်မဝေးပေ။ တိဿသည် စင်္ကြန်လျှောက်စဉ် ဥများကို တွေ့ရှိခဲပြီး ဇင်းကျိုက်တောင်ရှိ ကျောင်းသို့ ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုညတွင်ပင် တိဿသည် အစ်ကိုဖြစ်သူ သီဟရှိရာ ဇွဲကပင်တောင်မှအလင်းတန်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ သီဟသည် တိဿနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး တိဿသည် ဥတစ်လုံးကို အစ်ကိုဖြစ်သူအား ပေးခဲ့သည်။ သီဟလည်း ဥတစ်လုံးကို ဇွဲကပင်တောင်သို့ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်လုံးမှာမူ တိဿနှင့်ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ဇင်းကျိုက်တောင်ထိပ်ရှိ တိဿ၏ ဥသည် ပထမဆုံး ပေါက်ဖွားခဲ့ပြီး ထို့နောက်တွင်မှ သီဟ၏ ဥသည်လည်း ဇွဲကပင်တောင်တွင် ပေါက်ဖွားခဲ့သည်။ တိဿသည် သူ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာသည့် ကလေးငယ်ကို နေထွက်ချိန်တွင် မွေးဖွားလာသည့်အတွက် သူရိယကုမရ ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ အငယ်ဖြစ်သူမှာမူ အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်တွင် ကျောက်ကြီးရောဂါဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ သီဟသည် သူရိယကုမာရအား တိဿနှင့်အတူ စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် ဇင်းကျိုက်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရသေ့များသည်လည်းလူသိများထင်ရှားလာခဲ့ကြပြီး ထိုတောင်တည်ရှိရာနေရာပတ်လည်သည်လည်း လူနေထူထပ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တိဿရေသ့သည် ဇင်းကျိုက်တောင်မှ ကျိုက်ထီးရိုးတောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ သူရိယကုမရလည်း တိဿ၏ သင်ကြားပြသပေးမှုဖြင့် တရားအားထုတ်မှုများကို လေ့လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူရိယကုမရာသည် သထုံပြည်၏ ပထမဆုံးသော ဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓဆံတော်
Chakesadhatuvamsa သည် မြန်မာဘာသာဖြင့် ဗုဒ္ဓ၏ ဆံတော်ခြောက်ဆူဟု သမိုင်းများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားကြသည်။ သမိုင်းများအရ ဗုဒ္ဓသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၊ Venuvana တွင် ဆံတော်ခြောက်ဆူကို တပည့်သာဝကများအား ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဆံတော်ခြောက်ဆူကိုလည်း ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား မရောက်ရှိခဲ့ဖူးသည့် အိမ်နီးချင်းတိုင်းပြည်များသို့ ပေးခဲ့သည်။ ဒဏ္ဍာရီများတွင်မူ ဗုဒ္ဓသည် မွန်ပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိ၍ တရားဟောကြားခဲ့ပြီး ဆံတော်ခြောက်ဆူကို ကျိုက်ထီးရိုး၊ ဇင်းကျိုက် (တိဿရသေ့)၊ ဇွဲကပင်တောင် (သီဟရသေ့)၊ ကေလာသတောင်၊ Kuthaerayone, မဲလံ စသည့် တောင်များတွင် နေကြသည့် ရသေ့များကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ကျိုက်ထီးဆောင်းတောင်ရှိ ဘီလူးညီအစ်ကိုသည်လည်း ဆံတော်တစ်ဆူ ရရှိခဲ့သည်။ ရသေ့များနှင့် ဘီလူးများ အားလုံးတို့သည် ဆံတော်များကို ဆံတော်များကို ကျောက်တုံးကြီးများတွင် ဌာပနာခဲ့သည်။ တိဿသည်သူရရှိသည့် ဆံတော်ကို ဇင်းကျိုက်တောင်ထိပ်သို့ ယူဆောင်ခဲ့ပြီး စေတီတည်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မွန်ပြည်နယ်ရှိ စေတီပုထိုးများ
ဖောင်းသင်ရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ဖောင်းသင်ရွာ (Hpawngthin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ပဲရင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၆၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဲရင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၀ ဦး၊ မ ၁၂၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရာကျော်သဲတန်းရွာ၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်
ရာကျော်သဲတန်းရွာ(Yarkyawtheatan)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ စခန်းသစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,630 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းစုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗုဓလက်ရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
ဗုဓလက်ရွာ (Budalet)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ ညောင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၄၃၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သာယာကုန်းရွာ၊ တောင်ပန်းဆွဲ
သာယာကုန်းရွာ (Tharyarkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ တောင်ပန်းဆွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၈၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ပန်းဆွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၂ ဦး၊ မ ၉၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာယာဝတီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Fabulous 30: The Series
Fabulous 30: The Series (30 กำลังแจ๋ว The Series; ) သည် ၂၀၁၁ ရုပ်ရှင် Fabulous 30 ကို ဇာတ်လမ်းတွဲအဖြစ် ပြန်လည်ပုံဖော်ပြီး Preechaya Pongthananikorn (Ice) နှင့် Tanutchai Wijitwongthong (Mond) တို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည့် ၂၀၁၇–၂၀၁၈ ထိုင်းဇာတ်လမ်းတွဲတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။
GMMTV က ထုတ်လုပ်သော ဤ ဇာတ်လမ်းတွဲကို One31 နှင့် LINE TV တို့က ၂၀၁၇ နိုဝင်ဘာ ၂၀မှစ၍ အပတ်စဉ် တနင်္လာနေ့ ၂၂၀၀ နာရီနှင့် ၂၃၀၀ နာရီတို့တွင် အသီးသီး ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့ရာ ၂၀၁၈ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၂တွင် ဇာတ်သိမ်းသည်။ ၂၀၁၉ နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် GMM 25 က ပြန်လည်ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။
သရုပ်ဆောင်များနှင့် ဇာတ်ကောင်များ
ဤ ဇာတ်လမ်းတွဲတွင် ပါဝင်သည့် သရုပ်ဆောင်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:GMMTV ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများ ကဏ္ဍ:ထိုင်း ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံရှိ ဖျော်ဖြေရေး
စီးဂျီရွာ၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်
စီးဂျီရွာ (Seegyi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်၊ စီ ဂျီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၀၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စီ ဂျီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၈၅ ဦး၊ မ ၁၃၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၈၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယောင်လင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခေါက်ဝိုးလံရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
ခေါက်ဝိုးလံရွာ (Hkaukwoelan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ နောင်ကွမ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၄၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ကွမ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၈ ဦး၊ မ ၉၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သီလာနန္ဒ
အရှင် သီလာနန္ဒာဘိဝံသ (The Ven. Sīlānandabivamsa) သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ရဟန်းတော်တစ်ပါးဖြစ်၍ မြန်မာပြည်မှ ထင်ရှားသော သာသနာပြုပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်မြို့၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာပြု တက္ကသိုလ်၏ ပထမဆုံး ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဖြစ်ကာ အမေရိက ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာအသင်း၏ ဩဝါဒစရိယ ဆရာတော်လည်းဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ် မြန်မာနှစ်ဘာသာဖြင့် စာအုပ်စာတမ်းများစွာပြုစုခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်ဘဝ
ဆရာတော် အလောင်းလျာကို ဦးဆိုင်နှင့် ဒေါ်မုန်းတို့က မန္တလေးမြို့တွင် ၁၉၂၇၊ ဒီဇင်ဘာ ၁၆၌ ဖွားမြင်သည်။ ဖခင်သည် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဗိသုကာပညာရှင်ဖြစ်၍ ဝဏ္ဏကျော်ထင်ဘွဲ့ ပေးအပ်ခြင်းခံရသော သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်အရွယ်တွင် မန္တလေးမြို့ရှိ အမေရိကန် နှစ်ချင်း သာသနာပြုကျောင်း (အမျိုးသား) ဖြစ်သော ကက်လီ အထက်တန်းကျောင်းတွင် ပညာဆည်းပူးသည်။ အသက် (၁၆)နှစ်အရွယ် ၁၉၄၄ ဧပြီ ၁၄တွင် စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး မဟာဝိဇ္ဇောဒယချောင်တွင် ဆရာတော် ဦးပညာဝန္တကို ဥပဇ္ဈယ်ပြု၍ ရှင်သာမဏေဖြစ်သည်။ သီလာနန္ဒ ဘွဲ့အမည်ရရှိသည်။ ၁၉၄၆၊ ၁၉၄၇၊ ၁၉၄၈ ခုနှစ်တို့၌ ပထမငယ်၊ လတ်၊ ကြီး စသည်တို့ကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ရဟန်းဖြစ်ခြင်း
၁၉၄၇ ဇူလိုင် ၂ တွင် ဆရာတော် ဦးပညာဝန္တထံ၌ပင် ရဟန်းဖြစ်တော်မူသည်။ ၁၉၅၀တွင် သာသနဓဇ သိရိပုဗ္ဗာရ ဓမ္မာစရိယဘွဲ့၊ ၁၉၅၄တွင် ထိုစဉ် မြန်မာပြည်၌ အခက်ခဲဆုံးစာမေးပွဲဖြစ်သော မန္တလေးမြို့ ပရိယတ္တိသာသနဟိတအဖွဲ့ကြီး၏ ပရိယတ္တိသာသနဟိတ ဓမ္မာစရိယဘွဲ့ကို ရရှိသောကြောင့် သီလာနန္ဒာဘိဝံသ ဖြစ်လာသည်။ ၁၉၅၄တွင် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံသို့ သွားရောက်၍ ပညာဆက်လက်ဆည်းပူးရာ ထို၌ GCE အဆင့်မြင့်တန်းကို ပါဠိနှင့် သက္ကတဘာသာ ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ယင်းနောက် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ခေတ္တပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး မဟာစည်နည်းနာ ဝိပဿနာကျင့်ကြံသည်။
၁၉၆၀တွင် မဟာဝိဇ္ဇောဒယချောင်တွင် ကျောင်းထိုင်ဖြစ်လာကာ ၁၉၆၈တွင် မန္တလေးမြို့၊ အဘယာရာမ ရွှေဂူတိုက်တွင် ကျောင်းထိုင်သည်။
ပြည်တွင်း
စစ်ကိုင်းမြို့ရှိ အတိသုဒ္ဓါရုံ ပါဠိတက္ကသိုလ်၌ နည်းပြဆရာအဖြစ်၊ မန္တလေးရှိ အဘယာရာမ ရွှေကူတိုက်တွင် ဗုဒ္ဓကျမ်းစာ၊ ပါဠိ၊ သက္ကတ၊ ပရားခရစ် (Prakit) ဘာသာစကားများကို သင်ကြားပေးကာ မန္တလေးတက္ကသိုလ် (ယခင် : မန္တလေး ဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ်) အရှေ့တိုင်းဘာသာစကားဌာန၏ ပြင်ပစာစစ်သူအဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ရွှေကျင်နိကာယ၏ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ကာ ၁၉၉၃တွင် ရွှေကျင်ဂိုဏ်း၏ ဩဝါဒစရိယ ဆရာတော်တစ်ပါးအဖြစ် တင်မြှောက်ခြင်းခံရသည်။ မှော်ဘီ သာသနာတော် သန့်ရှင်းရေး အစည်းအဝေးကြီး၌လည်း ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၃တွင် မဟာစည်ဝိပဿနာရိပ်သာများ၏ ကမ္မဋ္ဌာန်းနည်းပြဆရာများအဖွဲ့၏ ဩဝါဒစရိယအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာသည်။ ရန်ကုန်မြို့ရှိ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာပြု တက္ကသိုလ်၏ ပါမောက္ခချုပ်ရာထူးကို ထမ်းဆောင်ရန် သီတဂူဆရာတော်ကြီး၏ တောင်းဆိုပင့်ဖိတ်ပေးမှုဖြင့် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ပြည်ပ
အာရှနှင့် ဥရောပနိုင်ငံအများအပြားသို့ ကြွရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၉၌ မဟာစည်ဆရာတော်ကြီး၊ အခြားဆရာတော်များနှင့်အတူ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကာလီဖိုးနီးယား ဆန်ဖရန်စ္စကိုသို့ ကြွရောက်၍ သာသနာပြုလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ယင်းနောက် အမေရိကရောက် မြန်မာ့လူမျိုးများ၏ မေတ္တာရပ်ခံချက်ဖြင့် အရှင် သီလာနန္ဒနှင့် အရှင် ကေလာသတို့သည် အမေရိက၌ မဟာစည်ဆရာတော်၏ သဘောတူညီမှုဖြင့် သီတင်းသုံး သာသနာပြုခဲ့သည်။
အမေရိက၌သီတင်းသုံးစဉ် အဘိဓမ္မာတရားအပါအဝင် စာပေများကို သင်ကြား၍ သမထ၊ ဝိပဿနာတို့ကို နည်းပြသင်ကြားသည်။ သင်ကြားရာတွင် သာမန်လူများကို ပါဠိစကားလုံးများ အသုံးပြုခြင်းမရှိဘဲ နေ့စဉ်သုံးဝေါဟာရများဖြင့်သာ သင်ကြားပေးသည်။
အမေရိက ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာအသင်း(the Theravada Buddhist Society of America) ၌ ဩဝါဒစရိယဆရာတော် အဖြစ်ဆောင်ရွက်၍ ထိုအဖွဲ့၏ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ဓမ္မနန္ဒ ဝိဟာကျောင်းတွင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ဖြစ်သည်။
ပျံလွန်တော်မူခြင်း
ဤသို့ဖြင့် သာသနာတာဝန်များ ထမ်းဆောင်နေစဉ် သက်တော် (၇၈)နှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်တွင် ပျံလွန်တော်မူသည်။
ယေဘုယျ ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်များ
လမ်းဆိုးများ
လမ်းဆိုးများ (Плохие дороги) သည် ဒါရိုက်တာ နတ်တယ်လီယာ ဗိုရိုဇာဘစ်တ် ရိုက်ကူးပြီး ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်က ထွက်ရှိခဲ့သည့် ရုရှားစကားပြော ယူကရိန်းရုပ်ရှင်တစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် စက်တင်ဘာလ ၃ ရက်နေ့၌ (၃၅) ကြိမ်မြောက် ဗင်းနစ် နိုင်ငံတကာ ရုပ်ရှင်ဝေဖန်ရေး ရက်သတ္တပတ်တွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ပြသခဲ့သည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် (၉၄) ကြိမ်မြောက် အကယ်ဒမီဆုချီးမြှင့်ပွဲ၌ အကောင်းဆုံး နိုင်ငံတကာရုပ်ရှင်ဆုအတွက် ယူကရိန်းကိုယ်စားပြုအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသည်။
ဇာတ်လမ်း
စစ်အတွင်းက ဒွန်ဘတ်စ်မြို့လမ်းတစ်လျှောက်ကို ဇာတ်အိမ်ပြုကာ ဇာတ်လမ်းတိုလေးပုဒ် ရိုက်ကူးထားခြင်းဖြစ်သည်။
သရုပ်ဆောင်များနှင့် ဇာတ်ကောင်များ
အဓိကဇာတ်ဆောင်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:ယူကရိန်း ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ ကဏ္ဍ:၂၀၂၀ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ ကဏ္ဍ:ရုရှားဘာသာစကား ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ
အားကစားနှင့်ကာယပညာဦးစီးဌာန
အားကစားနှင့်ကာယပညာဦးစီးဌာနသည် မြန်မာနိုင်ငံ အားကစားနှင့် လူငယ်ရေးရာ ဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်ရှိ ဦးစီးဌာနတစ်ခုဖြစ်သည်။ အားကစားနှင့် ကာယပညာသိပ္ပံကျောင်း ၆ ကျောင်းအပါအဝင် ဌာနခွဲ ၁၅ ခု ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း
၁၉၆၄ ခုနှစ် မေလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ အားကစားနှင့် ကာယပညာကော်မတီကို ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးက ဥက္ကဋ္ဌ၊ အားကစားနှင့်ကာယပညာ​ကော်မတီရုံး ညွှန်ကြား​ရေးမှူးချုပ်မှ အတွင်းရေးမှူးအနေဖြင့် တာဝန်ယူကာ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၁၉၇၂တွင် ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်တွင် "အားကစားနှင့်ကာယပညာဦးစီးဌာန"အနေဖြင့် ဖွဲ့စည်းကာ ၁၉၉၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁ ရက်နေ့တွင် ဝန်ကြီးချုပ်ရုံး ဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်သို့ ပြောင်းကာ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ အားကစား ဝန်ကြီးဌာန ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် အားကစားဝန်ကြီးဌာနအောက်သို့ ပြောင်း၍ ဖွဲ့စည်းကာ ၂၀၁၆ခုနှစ်တွင် ကျန်းမာရေးနှင့် အားကစားဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်တွင် ထားရှိသည်။
၂၀၂၁ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁ရက်နေ့တွင် အားကစားနှင့် လူငယ်ရေးရာဝန်ကြီးဌာနကို ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် ၎င်းအောက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ဧမာနွေလ ဘုရားကျောင်း
ဧမာနွေလ နှစ်ခြင်း ဘုရားကျောင်းသည် ရန်ကုန်မြို့လယ်၊ မဟာဗန္ဓုလလမ်းနှင့် မဟာဗန္ဓုလပန်းခြံလမ်းထောင့်၊ မြို့တော်ခန်းမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တည်ရှိသည်။ အဆိုပါဘုရားကျောင်းသည် ရန်ကုန်မြို့ရှိ ရှေးအကျဆုံးသော ခရစ်ယာန်နှစ်ခြင်းဘုရားကျောင်းများမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
ဧမာနွေလ ဘုရားကျောင်းကို အမေရိကန်သာသနာပြုအဖွဲ့မှ ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း ပျက်စီးခဲ့ရာ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၅ မတိုင်ခင်အထိ ဘုရားကျောင်း၏ သင်းအုပ်ဆရာကို အမေရိကန်နှစ်ခြင်းခရစ်ယာန် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သာသနာပြုအဖွဲ့( American Baptist International Ministries)မှ စေလွတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခင်က ထိုအသင်းကို အမေရိကန်နှစ်ခြင်းခရစ်ယာန် နိုင်ငံရပ်ခြား သာသနာပြုအသိုင်းအဝန်း(American Baptist Foreign Mission Society)ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုသာသနာပြုအဖွဲ့၏ ဦးဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သော အဒိုနီရမ် ယုဒသန်သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၁၈၁၃ ခုနှစ်မှ ကွယ်လွန်ချိန် ၁၈၅၀ ခုနှစ်အထိ နေထိုင်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဘုရားကျောင်းသည် ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင်သာယာရေးကော်မတီမှ သတ်မှတ်သော ရန်ကုန်မြို့ပြအမွေအနှစ်စာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၀ ခုနှစ်များဆီတွင် ဘုရားကျောင်းတွင် ဝတ်ပြုသူပရိသတ် ၉၀ ရာနှုန်းကျော်သည် မြန်မာလူမျိုးများဖြစ်ပြီး ထိုအထဲတွင် အင်္ဂလိပ်-မြန်မာနှင့် အင်္ဂလိပ်-အိန္ဒိယ လူမျိုးအချို့လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် အင်္ဂလိပ်/မြန်မာ/ကရင်/တေလဂူ/တရုတ်/လီဆူ/ရှမ်း ဘာသာ(၇) မျိုးဖြင့် ဝတ်ပြုလျက်ရှိသည်။
အထက်ပင်မဆောင် - ၆ခွဲ မှ ၇ခွဲ ( အရုဏ်ဦးဝတ်ပြုခြင်း)/ ၈ခွဲ မှ ၉ခွဲ အင်္ဂလိပ်အသင်းတော်/ ၁၀ နာရီမှ ၁၁ နာရီ ကရင်အသင်းတော်/ ၁၁ခွဲမှ ၁၂ခွဲ တေလဂူအသင်းတော်/ ၁နာရီမှ ၂နာရီ တရုတ်အသင်းတော်/၄နာရီ မှ ၆နာရီအထိ မြန်မာအသင်းတော်တို့ ဝတ်ပြုကြသည်။
အောက်ထပ်ဝတ်ပြုဆောင်တွင် ၉ခွဲမှ ၁၁ နာရီ လီဆူအသင်းတော်/ ၁၁ခွဲမှ ၁၂ခွဲ ရှမ်းအသင်းတော်/ ၁ခွဲမှ ၂ခွဲ လူငယ်ဝတ်ပြုခြင်း တို့ ရှိသည်။
နံနက်တိုင်း ၆ခွဲမှ ၇ခွဲအထိ အရုဏ်ဦး ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ပွဲတော်မင်္ဂလာ ရှိသည်။
မှတ်ချက်။ ။ လတ်တလော နိုင်ငံရေးအခြေအနေများနှင့် ကိုဗစ် (၁၉) ရောဂါသတ်မှတ်ချက်များကြောင့် ဝတ်ပြုခြင်းများကို ယာယီကန့်သတ်ထားပြီး ဗမာဝတ်ပြုခြင်းနှင့် English ဝတ်ပြုခြင်းများကိုသာ ခွင့်ပြုထားပါသည်။  အပတ်စဉ် စနေ့နေ့ နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့ မနက် ၇ နာရီ တွင် အရုဏ်ဦးဝတ်ပြုခြင်း အစီအစဉ် တနင်္ဂနွေနေ့ မနက် ၈ နာရီ ခွဲ အင်္ဂလိပ် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း အစီအစဉ်၊ ‌နေ့လယ် ၁ နာရီ ခွဲ တွင် လူငယ်မိဿဟာရ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအစီအစဉ်၊ ညနေ ၃ နာရီ တွင် ဗမာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း အစီအစဉ်များရှိပါသည်။ အခြားဘာသာစကားဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း အစီအစဉ်များရှိပါသည်။
ကြားရက်များတွင် အမျိုးသား မိတ်ဿဟာရ ၊ အမျိုးသမီး မိဿဟာရ နှင့် ဧ / သ တာဝန်ခံများ သင်တန်းလဲ ရှိပါသည်။
အပတ်စဉ် စနေ့ နေ့တိုင်း လူငယ်မိဿဟာရ အဖွဲ့မှ ဘုရားကျောင်းသန့်ရှင်းရေးများ ပြုလုပ်လျက်ရှိပါသည်။
ဘုရားအမှုတော် ထမ်းရွက်နေကြသော သင်းအုပ်ဆရာတော်များ နှင့် တာဝန်ခံများ အမျိုးသား တာဝန်ခံ - ဆရာဇော်မိုးဝင်း လူငယ်တာဝန်ခံ - ဆရာယောသပ်
မဟီတလ အတုလျေတေဇ
မဟီဒလ အတုလျတေဇ (Mahidol Adulyadej; Mahītala Atulyeteja) သည် သယာမ်တိုင်းပြည်၏ သိုင်ခလာပြည်နယ်ကို အပိုင်စားရသော မင်းသားဖြစ်သည်။ သူသည် ရာမမင်းဆက်မှ အာနန္ဒာ မဟီဒလ်ဘုရင်နှင့် ဘူမိဗလ် အဒုလျဒေ့က်ျတို့၏ ခမည်းတော်ဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးနှင့် ခေတ်သစ် ဆေးပညာလောက၏ ဖခင်ဟုလည်း သတ်မှတ်ကြသည်။ လက်ရှိ ထိုင်း တော်ဝင်မိသားစုကို တည်ထောင်သူလည်း ဖြစ်သည်။.
မင်းသားမှာ စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်၏ ၆၉ယောက်မြောက် သားသမီးဖြစ်သည်။မိဖုရား သာဝန် ဝဟာန၏ ၇ယောက်မြောက် သားသမီးဖြစ်သည်။ သူ၏ မယ်တော်မှာ သေဆုံးသွားသော သာမန်မိဖုရားများ၏ သားတော်၄ပါးကိုလည်း မွေးစားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် ရန်ဆစ် ပရာရောဆစ်မင်းသား (နောင်တွင်ချိန်နတ်မင်းသား)မှာ မဟီဒလ်မင်းသား ကလေးဘဝက အရင်းနှီးဆုံး မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့သည်။ နောင်တွင် မင်းသား မဟိုင်ဒေါ၏ အလုပ်များ၌ အဓိက အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။
အစောပိုင်းဘဝ
စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်၏ အခြား သားတော်များနည်းတူ သူ၏ ပညာရေးကို တော်ဝင်နန်းတော် အတွင်းရှိ တော်ဝင် ကျောင်းတော်တွင် စတင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အသက်၁၃နှစ်တွင် နိုင်ငံတောင်ပိုင်းရှိ ဆုန်ခလာဒေသကို စားရသော ဆုန်ခလာမင်းသားဘွဲ့တော်ကို ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၀၅ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်မြို့သို့ သွားရောက်ပညာသင်ခဲ့သည်။ လန်ဒန်ရှိ ဟော်ရိုကျောင်းတွင် တစ်နှစ်ခွဲမျှ ပညာသင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခမည်းတော် ဆန္ဒအတိုင်း ဂျာမနီရှိ တော်ဝင် စစ်ပညာကောလိပ်တွင် ပညာသင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘာလင်မြို့ရှိ Groß–Lichterfelde တက္ကသိုလ်တွင် စစ်ပညာ ဆက်လက်သင်ကြားခဲ့သည်။ ခမည်းတော် နတ်ရွာစံပြီးနောက် အဖေတူ အမေကွဲ အစ်ကိုတော်ဘုရင် ဗာဂျီရာဗု (ရာမ၆)၏ ဆန္ဒအရ    ဂျာမန်အင်ပါယာ ရေတပ် တက္ကသိုလ် တွင် ဆက်လက်သင်ကြားခဲ့သည်။၁၉၁၂တွင် ဂျာမန်အင်ပါယာရေတပ်နှင့် ထိုင်းတော်ဝင်ရေတပ်ကပါ ဗိုလ်အဖြစ် ကြေညာခံခဲ့ရသည်။
ပထမကမ္ဘာစစ်ကြောင့် ၁၉၁၄ခုနှစ်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ထိုင်းတော်ဝင် ရေတပ်တွင် သင်ကြားရေးတာဝန် ပေးအပ်ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် သူစိတ်ဝင်စားခဲ့သော ရေငုပ်သင်္ဘောနှင့် တော်ပီဒိုသင်္ဘော အပါအဝင် သေးငယ်သော ရေယာဉ်များကို ဆက်လက် စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကြီးမားသော ရေယာဉ်များကို နှစ်သက်သည့် ဗြိတိသျှဘွဲ့ရ စီနီယာ အရာရှိများက လက်မခံဘဲ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မင်းသားမှာ တော်ဝင်ရေတပ်တွင် ၉လကြာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
ဆေးပညာလောက
ဤတွင် သူ၏ အဖေတူ အမေကွဲ ဖြစ်သော ရန်ဆစ် ပရာရောဆစ်မင်းသား ပါဝင်လာသည်။ ရန်ဆစ် ပရာရောဆစ်မင်းသားမှာ တော်ဝင် ဆေးပညာကောလိပ်၏ အကြီးအကဲဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဆေးပညာနှင့် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးဆေးပညာကို စိတ်ဝင်စားမှု သိပ်မရှိကြပေ။ ထိုစဉ်က ဆေးကောလိပ်နှင့် ၎င်း၏ ဆေးရုံဖြစ်သော ဆီရိရာဆေးရုံမှာ သေးငယ် ပြည့်ကျပ်နေခြင်း၊ ရန်ပုံငွေပြတ်တောက်ခြင်း၊ ဝန်ထမ်းပြတ်တောက်ခြင်းတို့ဖြင့်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ရန်ဆစ် ပရာရောဆစ်မင်းသားမှာ အနိမ့်တန်းမိဖုရားမိခင်မှ မွေးဖွားခဲ့၍ ကိုယ်တိုင် အနိမ့်တမ်း မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်နေသည်။ သူက တွေးသည်မှာ မင်းသားမဟီတလကဲ့သို့သော အမြင့်တန်း မင်းသားတစ်ပါးမှ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ဆေးပညာနှင့် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးကို ထောက်ပံ့ပေးပါက စိတ်ဝင်စားမှု ပိုများလာပြီး ရန်ပုံငွေပိုများလာနိုင်သည်ဟု တွေးသည်။ သူသည် မင်းသားမဟီတလကို ဘန်ကောက်ယိုင်နှင့် နွိုင် တူးမြောင်းများအတွင်း လှေခရီးစဉ်ကို ဗျူဟာကျကျ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် သူ၏ရုံးဖြစ်သော ဆီရိရာဆေးရုံ တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်၍ အနီးတဝိုက်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရန် မင်းသားမဟီတလကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ဆေးရုံ၏ ဆင်းရဲလှသော အနေအထားကို တွေ့အပြီး မင်းသားမဟီတလ၏ပုံစံကြောင့် ရန်ဆစ် ပရာရောဆစ်မင်းသားက အကူအညီတောင်းခံခဲ့သည်။ မင်းသားမဟီတလမှာ သိပ်၍ သဘောမတူခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဆေးပညာလောကကို လုံးဝနားမလည်၍ စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူက သဘောတူခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဆေးလောက အကြောင်းများကို လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် မက်ဆာချူးဆက်ရှိ ကမ်းဘရေ့ချ်သို့ သွားပြီး ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးပညာကို ဟားဗက်တက္ကသိုလ်၌ သင်ကြားခဲ့သည်။ သူသည် ရန်ဆစ် ပရာရောဆစ်မင်းသားကို အမေရိကန်သို့ စေလွှတ်ရန် ပညာတော်သင်၄ယောက်ကို ရွေးချယ်စေသည်။ ဆေးပညာသည် ပညာတော်သင်၂ယောက်ကို မင်းသားမဟီတလမှ ထောက်ပံ့မည်ဖြစ်ပြီး သူနာပြု၂ယောက်ကို မယ်တော် ဆာဗန် ဗဟာနာမိဖုရားကြီးမှ ထောက်ပံ့မည်ဖြစ်သည်။ မင်းသားသည် ထို၄ဦးကို ဘူတာရုံတွင် သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်သည် ၁၈နှစ်အရွယ် မစ္စဆန်ဝမ် တလပတ် ဖြစ်သည်။ သူသည် နောင်တွင် မဟီတလမင်းသား၏ ကြင်ယာတော်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး နောင်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ဘုရင်များဖြစ်သည့် အနန္ဒ မဟီတလနှင့် ဘူမိဗလ အဒူလျာဒတ်တို့၏ မယ်တော်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မင်းသားသည် သူ၏ကျောင်းသားများကို သေသေချာချာ ဂရုစိုက်သဖြင့် နောင်တွင် တလပတ်နှင့် ရင်းနှီးလာသည်။ ထို့နောက် သုံးနှစ်အကြာတွင် စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်၏ မိဖုရား၊ လက်ရှိဘုရင်၏ မယ်တော်ဖြစ်သော ဆဗာဘမိဖုရားကြီး၏ အသုဘတော်သို့ ပြန်ရာတွင် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်းကပင် သူ၏ အစ်ကိုတော်ဘုရင် ဗာဂျီရာဗု မှ စပသမ်နန်းတော်တွင် ထိမ်းမြားပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ဟားဗတ်သို့ပြန်ခဲ့ကြသည်။၁၉၂၁ခုနှစ်တွင် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အောင်လက်မှတ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။
သူ၏ သင်ကြားမှုအပြီးတွင် စကော့တလန်နိုင်ငံ အက်ဒင်ဗာရာမြို့သို့ ခေတ္တသွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သွားရခြင်းမှာလည်း ထိုင်းအစိုးရ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရော့ဖယ်လာဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရော့ဖယ်လာဖောင်ဒေးရှင်းမှာ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးပညာကဏ္ဍတွင် ငွေကြေးရော နည်းပညာပါ ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။ သူ၏ ပထမဆုံးကလေးဖြစ်သော ဂယ်လီယာနီ ဗာဒါနာမင်းသမီးကို ၁၉၂၃ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင်ပင် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ တက္ကသိုလ်များဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်များ အားချိန်တွင် တော်ဝင်ဆေးကောလိပ်၌ စာသင်ကြားလေ့ရှိသည်။
နောက်ပိုင်းဘဝ
ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်သို့ ပြန်မသွားမီ ၁၉၂၅ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီနိုင်ငံ ဟိုက်ဒါဘတ်မြို့သို့ ကျောက်ကပ်ကုသရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။ဤအကြိမ်တွင် ဆေးပညာကို သင်ကြားရန်ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်တွင်ပင် ပထမဆုံးသားတော်ဖြစ်သော အာနန္ဒာ မဟီတလ(နောင်တွင်ရာမ၈ဘုရင်)ကိုမွေးဖွားခဲ့သည်။M.D cum laudeဘွဲ့ရပြီး ၆လအကြာတွင် သူ၏ အငယ်ဆုံးသားဖြစ်သော ဘူမိဗလ (နောင်တွင် ရာမ၉ဘုရင်)ကို မက်ဆာချူးဆက်တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။၁၉၂၈ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ပထမဆုံးသူလုပ်ခဲ့သော အရာများတွင် ဆေးပညာ၊ သူနာပြုနှင့် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ပညာတော်သင်များ စေလွှတ်ခြင်းလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဆီရိရာဆေးရုံတွင် အလုပ်သင်လုပ်ကိုင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ မင်းသားဂုဏ်ပုဒ်မှာ အဟန့်အတားဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားဆေးရုံဖြစ်သော ချင်းမိုင်မြို့ရှိ မစ်ကောမစ်ဆေးရုံကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထိုဆေးရုံတွင် နေရောညပါ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူ့ကို လူနာများက "Mho Chao Fa" ('ဆရာဝန်မင်းသား')ဟု ချစ်စနိုး ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
မကြာမီတွင် သူ၏ ကျောက်ကပ်ပြဿနာများမှာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အလုပ်စလုပ်အပြီး ၃ပတ်အကြာတွင် သူသည် ဘန်ကောက်သို့ သူ၏ ဦးရီးတော် အသုဘသို့ တက်ရောက်ရန်ပြန်သွားခဲ့သည်။ဤသည်မှာ သူ့အနေဖြင့် ချင်းမိုင်မှ နောက်ဆုံးထွက်ခွာသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူ့အနေဖြင့် အသည်းကပါ ထပ်မံဝေဒနာခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကျန်းမာရေးမှာ ဆက်တိုက် ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းသား မဟီတလ အတုလျေတေဇမှာ ၁၉၂၉ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၂၄ရက်နေ့တွင် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များ မပြီးမြောက်မီ စပသမ်နန်းတော်တွင် နတ်ရွာစံခဲ့ရသည်။ သူသည် ကွယ်လွန်ပြီးချိန်မှ ဥပရာဇာနှင့်ညီမျှသော Prince Father (Somdej Phra Mahittalathibet Adulyadejvikrom Phra Borommarajachanok – สมเด็จพระมหิตลาธิเบศ อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก) ဘွဲ့တော် ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။
ကျန်ရှိခဲ့သော အထိမ်းအမှတ်များ
မဟီဒလ်မင်းသားမှာ စုဠာလင်္ကရဏတက္ကသိုလ်တွင် ပညာသင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူပိုင်ဆိုင်သော ငွေကြေးများကို သိပ္ပံနှင့် ဆေးပညာလောကအတွက် ပညာတော်သင်ရန် ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။ သူသည် ရော့ဖယ်လာဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် ညှိနှိုင်းကာ တက္ကသိုလ်၏ ညံ့ဖျင်းသော စာပေဆိုင်ရာအခြေခံများကို ကူညီခဲ့သည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက် အမွေအနှစ်များသည် ယွ့ထက်တိုင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူ၏ငွေများဖြင့် ပညာတော်သင် စေလွှတ်ခဲ့သည့် ကျောင်းသားများမှာ ထိုင်းနိုင်ငံ ခေတ်သစ်ဆေးပညာလောက၏ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်လာသည်။ အချို့မှာ ဆရာကောင်းများဖြစ်လာပြီး အချို့မှာ ဆေးပညာ ကောလိပ်နှင့် တက္ကသိုလ် အသစ်များ တည်ထောင်ရန် ကူညီခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် တော်ဝင်ဆေးပညာကောလိပ်မှာ Faculty of Medicine Siriraj Hospital, Chulalongkorn Universityဖြစ်လာခဲ့သည်။၁၉၄၃ခုနှစ် စတင်တည်ထောင်ခဲ့စဉ်က ဆေးတက္ကသိုလ်၏ အဓိကဖြစ်လာသည်။၁၉၆၉ခုနှစ်တွင် ဆေးတက္ကသိုလ်မှာ မဟီဒလ်တက္ကသိုလ်ဟု အမည်ပြောင်းခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ၁၉၉၂ခုနှစ်တွင် မဟီဒလ်မင်းသား ပညာတော်သင်ဆုကို စတင်ခဲ့ကာ ဆေးပညာ၊ ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးနှင့် လူမှုရေး ဝန်ဆောင်မှုများအတွက် နိုင်ငံတကာဆိုင်ရာ ပညာသင်ဆုဖြစ်သည်။ သူ၏ နတ်ရွာစံရာနေ့ဖြစ်သော စက်တင်ဘာ ၂၄ရက်နေ့ကို ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ပြန်တမ်းဝင် ရုံးပိတ်ရက်များတွင် မဟီတလနေ့ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
ဘုရားရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်
ဘုရားရွာ'(Hpayarywar)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ တညင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၆၀၂၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တညင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၁၆ ဦး၊ မ ၇၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၉၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မော်စီတုန်းရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
မော်စီတုန်းရွာ (Mawsitone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ နောင်ဖာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၆၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ဖာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၄၈ ဦး၊ မ ၂၆၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၀၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငိုက်လတ်တဲ့ရွာ၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်
ငိုက်လတ်တဲ့ရွာ (Ngaiklatteit)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်၊ ယောင် လင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၀၂၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယောင်လင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖာလင် (ချိုရွှေ)ရွာ၊ ဟိုပန်မြို့နယ်
ဖာလင် (ချိုရွှေ)ရွာ (Hparlen (Hkioshwe))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ဟိုပန်မြို့နယ်၊ ဖာလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၂၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖာလင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၅ ဦး၊ မ ၃၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်မဲဘူတာ
ကျောက်မဲဘူတာသည် မန္တလေး - လားရှိုးလမ်းပိုင်းတွင် ပါဝင်သော ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
တဲတော်ယာ (မြောက်စု)ရွာ၊ ပေါက်မြို့နယ်
တဲတော်ယာ (မြောက်စု)ရွာ (Tetawyar(Myauksu))သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပေါက်မြို့နယ်၊ တဲတော်ယာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၈၂၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တဲတော်ယာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၉၂ ဦး၊ မ ၁၄၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၀၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန်ထောင့်ရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ကန်ထောင့်ရွာ (Kanhtaunt)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ပဲရင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၇၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဲရင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၀ ဦး၊ မ ၁၂၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။
သမ္ဗူလဒေဝီ
သမ္ဗုလာဇာတ်တော်မှ သမ္ဗူလဒေဝီ
နတ်နှင့်တကွ​သော ​လောကကို ဆုံးမ​တော်မူတတ်​သော သ​ဗ္ဗညုမြတ် စွာဘုရားသည် "ကာ ​ဝေဓမနာ" အစရှိ​သော ဂါထာပုဒ်ဖြင့် တန်ဆာဆင် အပ်​သော ဤသမ္ဗုလာဇာတ်ကို ​ဇေတဝန်​ကျောင်း​တော်၌ သီတင်းသုံး​နေ​ တော်မူစဉ် မလ္လိကာမိဖုရားကို အ​ကြောင်းပြု၍ ​ဟော​တော်မူ၏။ အထူးကား ထိုမလ္လိကာမိဖုရားသည် မြတ်စွာဘုရားအား သုံးဆုပ် ​​သော မု​ယောစိုင်အလှူ၏ အာနု​ဘော်​ကြောင့် ထို​နေ့၌ပင်လျှင် ​ကောသ လမင်းကြီး၏ မိဖုရားအဖြစ်သို့​ရောက်၍ လင်၏ ​ရှေးဦးစွာထခြင်း အစရှိ​သော ငါးပါးကုန်​သော ​ကောင်း​သောအကျင့် ​ကျေးဇူးနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ ဘုရားသခင်အား လုပ်​ကျွေး သည်၊ လင်ကို နတ်ကဲ့သို့ ရို​သေသည် ဖြစ်၏။ ထိုမလ္လိကာမိဖုရား၏ လင်ကို နတ်ကဲ့သို့ ရို​သေ​သော အဖြစ်သည် အလုံးစုံ​သော သာဝတ္ထိ ပြည်၌ ​ကျော်​စောထင်ရှား၏။ ထိုအခါ တ​နေ့သ၌ တရားသဘင်ဝယ် ရဟန်း တို့သည် ငါသျှင်တို့ မလ္လိကာမိဖုရားသည် ကျင့်ဝတ်နှင့်ပြည့် စုံ၏၊ လင်ကို နတ်ကဲ့သို့ ရို​သေသည်ဟု ​ပြောဆိုကြကုန်၏။ သ​ဗ္ဗညု မြတ်စွာဘုရားသည် လာ​တော်မူ​သောအခါ ရဟန်းတို့ ယခုအခါ အဘယ် ​​သောစကားဖြင့် စည်း​ဝေးကြကုန်သနည်းဟု ​မေး​တော်မူ၍ ဤမည်​သော စကားဖြင့် စည်း​ဝေးပါကုန်၏ဟု နား​တော် ​လျှောက်ကြကုန်​သော အခါ ရဟန်းတို့ ဤမလ္လိကာသည် ယခုအခါ၌သာလျှင် ကျင့်ဝတ်နှင့် ပြည့်စုံသည်၊ လင်ကို နတ်ကဲ့သို့ ရို​သေသည် မဟုတ်​သေး။ ​ရှေးအခါ က လင်ကို နတ်ကဲ့သို့ ရို​သေဖူးသည်သာတည်းဟု မိန့်​တော်မူ၍ အတိတ်ကို ​ဆောင်​တော်မူ၏။
သမ္ဗူလမိဖုရားလည်း ငါ၏အရှင်ဖြစ်​သောမင်းသားကို ​တော၌ လုပ်​ကျွေးမည်ဟု မင်းသားနှင့်အတူလိုက်​လေသည်။ မင်းသားသည် အ​ကြောင်းအမျိုးမျိုးပြ၍ ပြန်​စေ​သော်လည်း မပြန်​ပေ။ ​သောတ္ထိ​သေနမင်းသားသည် ​တောသို့ဝင်၍ သစ်သီးကြီးငယ် ရလွယ်လျက် အရိပ် ​​ရေနှင့် ပြည့်စုံ​သောအရပ်၌ ​ကျောင်း​ဆောက်၍​နေ၏။
သမ္ဗူလလည်း နံနက်​စော​စော အိပ်ရာမှ ထပြီးလျှင် တံမြက် ​လှည်း၏။ ​သောက်​ရေ သုံး​ရေ တည်ထား၏။ မင်းသားအား မျက်နှာသစ်​ရေ ဒန်ပူတို့ကို ဆက်ကပ်၏။ ထို​နောက် အထူးထူး​သော​ ​ဆေးတို့ကို​ သွေး၍ နူနာတို့ကိုလိမ်းကျံ၏။ ချိုနိုးရာရာ သစ်သီးကြီးငယ် ​တို့ကို ​ပေး၏။ ​ကျောင်း၌ ပြုဖွယ်ကိစ္စပြီးလျှင် အရှင်မင်းသား မ​မေ့မ​လျော့​နေရစ်ပါဟု မှာထား၍ ရှိခိုးပြီးလျှင် ​တောင်း တူရွင်း ချိတ် တံချူတို့ကိုယူလျက် ​တောသို့ သစ်သီးရှာသွား၏။
သမ္ဗူလမင်းသမီးသည် ​တောမှ ပြန်လာလျှင် ​သောတ္ထိ​သေန မင်းသားကို ​ရေချိုး​စေပြီးလျှင် သစ်သီးကြီးငယ်တို့ကို ဆက် ကပ်ပြန်၏။ မိမိလည်းစား၏။ ညအခါမင်းသားကို အင်းပျဉ်တစ်ခုတွင် အိပ်​စေ၍ ​​ခြေလက်တို့ကို ဆုပ်နယ်ပြီးလျှင် မိမိလည်း အနီးတွင် ​ကပ်၍ အိပ်၏။ ဤနည်းဖြင့် ​နေ့စဉ်ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်ကိုပြု၏။
တ​နေ့​သောအခါ သစ်သီးရှာသွားသည်ရှိ​သော် ​ချောင်းငယ်တစ်ခု တွင်ဆင်း၍ ​ရေချိုးပြီးလျှင် ​လျော်​တေသင်္ကန်းကို ဝတ်ရုံ၍ ​ချောင်းကမ်းနားတွင် ခဏနား​နေ၏။ ထိုအခိုက် ကိုယ်​ရောင်ဖြင့် တ​တောလုံးလင်း၏။
ထိုအခါ ဒါ​နောဘီလူးသည် အစာရှာလှည့်လည်သည်ရှိ​သော် သမ္ဗူလမင်းသမီးကို မြင်လျှင် "မြတ်​သောဥရူလက္ခဏာရှိ​သော အိုမိန်းမ ​တောင်​ချောက်ကြား၌ တုန်လှုပ်သည်ကား အဘယ်သူနည်း။ အို ခါး​သေး​သောမိန်းမ ငါ​မေးပါ၏၊ အမည်နှင့်တကွ အမျိုးကို ​ပြောကြားပါ​လော့"
"​ကောင်းခြင်းငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံ​သော အို မိန်းမ ကျား ခြ​င်္သေ့တို့​နေရာ ​မွေ့​လျော်ဘွယ်ရှိ​သော ​တောအလုံးကို ကိုယ်​ ရောင်ဖြင့်ထွန်းပဘိ၏။ သင်ကားအဘယ်သူနည်း၊ အဘယ်သူ၏သမီးနည်း၊ သင့်အားရှိခိုးပါ၏၊ ရှိခိုးခြင်းဖြစ်ပါ​စေ" ဟု ဒါ​နောဘီလူးသည် ​ရှေးဦးစွာ ​မေးမြန်း၏။
သမ္ဗူလမင်းသမီးလည်း ဘီလူး၏စကားကိုကြားလျှင် "အိုဘီလူး အကျွနု်ပ်ကား သမ္ဗူလ အမည်ရှိပါ၏။ ကာသိကမင်း၏ သား​တော်​သောတ္ထိ​သေနဟူ၍ ရှိပါ၏။ ထို​သောတ္ထိ​သေနမင်းသား၏ မယားဖြစ်ပါ၏"
"အိုဘီလူး အကျွနု်ပ်သည် သင်ဘီလူးအား ရှိခိုးပါ၏၊ ရှိခိုး ခြင်းဖြစ်ပါ​စေ။ ​သောတ္ထိ​သေနမင်းသားသည် နူနာ​ရောဂါစွဲကပ် လျက် ​တော၌​နေရသည်။
ထို​ရောဂါနှိပ်စက်​နေ​သော တစ်​ယောက်တည်း​သော မင်းသားကို လုပ်​ကျွေးပြုစု၍​နေရသည်။ ​တောထဲ၌ ကျားခြ​င်္သေ့စသည်တို့ စား ကြွင်းဖြစ်​သော အသားတို့ကို​ဆောင်ယူကာ ​ကျွေး​မွေးစား​ သောက်ရသည်။ ယ​နေ့အဖို့ မင်းသားသည် ဆာ​လောင်၍ ​နေလိမ့်မည် တကား"ဟု အမျိုးအမည်နှင့်တကွ အ​ကြောင်းစုံကို ​ပြောကြား​လေ၏။
ထိုအခါ ဒါ​နောဘီလူးသည် တဏှာအစွမ်းဖြင့် တပ်မက်လျက် သမ္ဗူလမင်းသမီးအား "အိုသမ္ဗူလမင်းသမီး နူနာ​ရောဂါကြီးကို အမြဲခံစား​နေရ​သော ​သောတ္ထိ​သေနမင်းသားဖြင့် ​တောကြီထဲ၌ အသို့ ပြုရအံ့နည်း။ ငါသည် သင်၏လင် ဖြစ်ရလို၏"ဟု မိမိကို ကြိုက်နှစ် ​သက်ရန် ​သွေး​ဆောင်ဖြား​ယောင်း​လေ၏။ ဒါ​နောဘီလူး၏ စကားကို ကြားလျှင် သမ္ဗူလမင်းသမီးသည် "အိုအရှင်ဒါ​နောဘီလူး ဆင်းရဲခြင်း စိုးရိမ်ခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်၍ အထီးကျန်​သော အကျွနု်ပ်အား အ​ရောင်အဆင်း အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။ အကျွနု်ပ်ထက် လှပတင့်တယ်​သော အခြားမိန်းမကို ရှာ၍ယူပါ"ဟု ဒါ​နောဘီလူး အား မိမိကိုချမ်းသာ​ပေး၍ အခြားမိန်းမကိုယူရန် ​တောင်းပန်​လေ၏။
ထိုအခါ ဒါ​နောဘီလူးသည် ကိ​လေသာဖြင့် ဖြား​ယောင်းကာ သမ္ဗူလ မင်းသမီးအား "အိုသမ္ဗူလမင်းသမီး လာပါ ဤ​တောင်သို့ တက်ပါ။ ငါ့မှာ မယား​လေးရာရှိပါ၏၊ ထို​လေးရာတို့အ​ပေါ်၌ သင့်ကို အကြီးအမှူးထားပါမည်၊ လိုရာ ပြည့်စုံပါ​စေမည်"
"အိုသမ္ဗူလမင်းသမီး ငါ့မှာ အသုံးအ​ဆောင်​တွေ များပြားလှ ပါ၏။ သင်အလိုရှိရာကို ရနိုင်ပါ၏။ ယ​နေ့ ငါနှင့် အတူ​မွေ့​လျော်ပါ"
"အိုသမ္ဗူလမင်းသမီး သင်သည် ငါ၏မိဖုရားကြီး အကယ်၍ မပြု လုပ်လိုအံ့။ နက်ဖြန် နံနက်စာစား​လောက်၏၊ နံနက်စာဖြစ်ဖြစ်ရ လိမ့်မည်"ဟု ဖြား​ယောင်းခြိမ်း​ခြောက်ပြီးလျှင် သမ္ဗုလာ မင်းသမီး၏လက်ကို အတင်းကိုင်ဆွဲ​လေ၏။
ထိုအခါ သမ္ဗူလမင်းသမီးသည် ​တောကြီးအလယ်တွင် ကိုးကွယ်ရာ မဲ့ဖြစ်၍ ငို​ကြွေးမြည်တမ်းလျက်
"အို သမ္မာ​ဒေဝ နတ်အများတို့. အကျွနု်ပ်အား ဒါ​နောဘီလူး အစား ခံရခြင်းကား ဆင်းရဲခြင်းမဟုတ်ပါ။ အကျွနု်ပ်လင် ​သောတ္ထိ​သေန မင်းသား တမျိုးတမည် စိတ်အထင်လွဲ ခံခြင်းသာ အလွန်ဆင်းရဲပါ၏"
"အို သမ္မာ​ဒေဝ နတ်အများတို့ သင်တို့မရှိကြကုန်​ယောင်တကား။ အရပ်တပါးသို့ သွား​နေကြကုန်​ယောင်တကား။ ဤ​လောက၌ လူကို​စောင့်​ ရှောက်ကြကုန်​သော ​လောကပါလနတ်တို့ မရှိကြကုန်​ယောင်တကား။ ကိုယ်နှုတ်နှလုံးကို မ​စောင့်စည်းဘဲ နိုင်ထက်ကလူ ပြုမူသူ တို့ကို တားမြစ်နိုင်​သော နတ်တို့ မရှိကြကုန်​ယောင်တကား"ဟု သမ္မာ​ဒေဝနတ်တို့ကို တိုင်ကြားပသ​လေ၏။
မင်းသမီးလည်း ​နေဝင်လတ်​သော် လ​ရောင်ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း​ လျှောက်၍လာရာ ​ကျောင်းသို့​ရောက်​လေ၏။
သမ္ဗူလမင်းသမီးသည် မင်းသားကို မ​တွေ့မြင်​သော် အမိယစ်မသည် သားငယ်မရှိ​သော အသိုက်သို့ ​ရောက်သကဲ့သို့လည်း​ကောင်း၊ အမိနွားမကြီးသည် နွားငယ်မရှိ​သော နွားခြံသို့ ​ရောက်သကဲ့သို့ လည်း​ကောင်း ချစ်လင် ​သောတ္ထိ​သေနမင်းသားကို မမြင်ရလျှင် အရှင် ​သား ဘယ်သွားပါလိမ့်၊ ဘာဖြစ်ပါလိမ့်ဟု အလွန်စိုးရိမ် ​သောက ​ရောက်လျက် "အိုအရှင်သား အရှင်သားကို မမြင်ရ​သော အကျွနု်ပ် ​သည် ရဟန်း ပုဏ္ဏား သီလရှိ​သောရ​သေ့တို့ကို ရှိခိုးပါ၏၊ ကိုး ကွယ် ဆည်းကပ်ပါ၏"
"အို အရှင်ဘုရား အရှင်သားကို မမြင်ရ​သော အကျွနု်ပ်သည် ခြ​င်္သေ့ ကျား တပါး​သောသားရဲတို့ကို ရှိခိုးပါ၏၊ ကိုးကွယ် ဆည်းကပ်ပါ၏"
"အိုအရှင်သား အရှင်သားကို မမြင်ရ​သော အကျွနု်ပ်သည် မြက်ပင်​စောင့်နတ် နွယ်ပင်​စောင့်နတ် ​ဆေးပင်​စောင့်နတ် ​တောင်​စောင့်နတ် ​တော​စောင့်နတ်တို့ကို ရှိခိုးပါ၏၊ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ပါ၏"
"အိုအရှင်သား အရှင်သားကို မမြင်ရ​သော အကျွနု်ပ်သည် ကြာညိုပန်းနှင့် တူ​သော နက္ခတ်ပန်းတို့ဖြင့် ဆန်းကြယ်​သောညဉ့်ကို ရှိခိုးပါ၏၊ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ပါ၏"
"အို အရှင်သား အရှင်သားကို မမြင်ရ​သော အကျွနု်ပ်သည် လှည့်လည်​နေ​သော မြစ်အ​ပေါင်းတို့​ရေကိုခံယူ​သော ဂင်္ဂါ​မြစ်​စောင့်နတ်ကို ရှိခိုးပါ၏၊ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ပါ၏"
"အို အရှင်သား အရှင်သားကို မမြင်ရ​သော အကျွနု်ပ်သည် ​တောင်တကာတို့ထက် မြတ်၍​ကျောက်အတိဖြစ်​သော ဟိမဝန္တာ ​တောင်​စောင့်နတ်ကို ရှိခိုးပါ၏၊ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ပါ၏"ဟု ငို​ကြွေးမြည်တမ်းလျက် ပူ​ဇော်ပသ​လေ၏။
သောတ္ထိ​သေနမင်းသားသည် ငို​ကြွေးမြည်တမ်း​နေ​သော သမ္ဗူလ မင်းသမီးကိုမြင်လျှင် ဤသမ္ဗုလာကား အလွန်ငို​ကြွေးမြည်တမ်း ဘိ၏။ စင်စစ်ကား သူ့စိတ်သ​ဘောကို ငါမသိ၊ အကယ်၍ ငါ၌ချစ်မြတ်နိုး သဖြင့် ငိုယိုမြည်တမ်း​နေအံ့ နှလုံးကွဲရာ၏။ ငါစုံစမ်းအံ့ဟု သွား၍​ကျောင်းတံခါး၌​နေ၏။ ထိုအခါ သမ္ဗူလလည်း ငို​ကြွေးလျက် ​ကျောင်းတံခါးသို့သွားရာ ​သောတ္ထိ​သေနမင်းသားကို မြင်လျှင် ​ခြေတို့ကို ရှိခိုး၍ "အရှင်သား အဘယ်သို့သွားသနည်း"ဟု ​မေး​လေ၏။
ထိုအခါ သမ္ဗူလမင်းသမီးသည် "အရှင့်သား အကျွနု်ပ်သည် သစ်သီးတို့ကို ရှာ​ဖွေ၍ပြန်လာရာ ဒါ​နောဘီလူးသည် အကျွနု်ပ်၌ တက်စွန်း​သောစိတ်ဖြင့် လက်ကိုဆွဲကိုင်ကာ အကယ်၍ ငါ့စကား ကိုမလိုက်နာလျှင် သင့်ကိုငါစားမည်ဟု ​ပြောပါ၏။ ထိုအခါ အကျွနု်ပ်သည်(ဤဒါ​နောဘီလူး အစားခံရခြင်းကား ဆင်းရဲခြင်း မဟုတ်ပါ။ အကျွနု်ပ်လင်ဖြစ်​သော ​သောတ္ထိ​သေနမင်းသားသည် တမျိုး တမည် စိတ်အထင်လွဲခံရခြင်းသာ အလွန်ဆင်းရဲလှပါ၏)ဟု ​ပြောဆိုကာ အရှင့်သားအတွက်သာ အဖန်ဖန် ငို​ကြွေးမည်တမ်းမိပါ၏။ ဘီလူးထံမှ လွတ်​မြောက်​ရန် မတတ်နိုင်သဖြင့် သမ္မာ​ဒေဝနတ်များကို တိုင်တည်၍ ပူ​ဇော်ပသ​သောအခါမှ ဝရဇိန်လက်နက်ကိုစွဲကိုင်လျက် သိကြားမင်း ကိုယ်တိုင်လာ၍ ခြိမ်း​ခြောက်ကာ လွှတ်​စေပြီးလျှင် ဒါ​နော ဘီလူးကို သံ​ခြေကျင်းခတ်၍ သုံးခု​မြောက်​တောင်ကြား၌ ပစ်ချကာ သွားသည်"ဟု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အ​ကြောင်းစုံကို အကုန်အစင် ​ပြောကြား ​လျှောက်ထား​လေ၏။
ထိုအခါ ​သောတ္ထိ​သေနမင်းသားသည် မိန်းမတို့သည် မယုံကြည် ​အပ်​သောအ​ကြောင်းကို သမ္ဗူလမင်းသမီးအား ​ပြောကြားလို သဖြင့် "အဘယ် ခိုးကျင့်ခိုးကြံ ပြုတတ်၍ မာယာများ​သော မိန်းမတို့၌ မှန်​သော စကားမဖြစ်နိုင် မှန်​သောစကားကို ရနိုင် ခဲ့၏။ မိန်းမတို့အလိုကို သိနိုင်ခဲ၏။ ​ရေ၌ ငါးသွားရာကို မသိ နိုင်သကဲ့သို့တည်း"ဟု ​ပြောသမျှစကားကို ယုံကြည်ဖို့ခဲယဉ်း​ ကြောင်းကို ​ပြော​လေ၏။
ထိုအခါ မင်းသားမင်းသမီးတို့သည် ​တော၌ နှစ်ရက်သုံးရက် ​နေပြီးလျှင် မြို့​တော်သို့ပြန်၍ ဥယျာဉ်​တော်၌ ​နေကုန်၏။ ခမည်း​တော်ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး သိ​တော်မူလျှင် ဥယျာဉ်​တော်သို့ လာ၍ ​သောတ္ထိ​သေနမင်းသားကို မင်းအဖြစ် သမ္ဗုလာမင်းသမီးကို မိဖုရားကြီးအဖြစ် အဘိသိက်သွန်းပြီးလျှင် ထီးနန်းကို အပ် ​နှင်း​လေ၏။ မိမိမူကား​ ကာမဂုဏ်တို့ကို စွန့်၍ ရ​သေ့ပြုပြီးလျှင် ဥယျာဉ်​တော်၌​နေ၍ သား​တော်မင်းကြီး၏နန်း​တော်၌ အမြဲဆွမ်း ဘုဉ်း​ပေး​တော်မူ၏။
သောတ္ထိ​သေနမင်းကြီးလည်း သမ္ဗူလမင်းသမီးကို မိဖုရားကြီး အရာကိုသာ​ပေး၍ တစုံတရာ ချီး​မြှောက်​ထောက်ပံ့ခြင်းမရှိ၊ တပါး​ သောမိန်းမတို့နှင့်သာ ​မွေ့​လျော်​ပျော်ပါးကာ ​နေ၏။ သမ္ဗူလ မိဖုရားကြီးသည် ချစ်လင်မင်းကြီးပြုမူပုံကို မ​ကြေနပ်သဖြင့် စိုးရိမ်​သောက​ရောက်လျက် အအိပ်အစားပျက်၍ အ​ကြောပြိုင်းထကာ ကြုံလှီလျက် ​ဖြော့​တော့​သော အဆင်းရှိ၏။ တ​နေ့သ၌ စိုးရိမ်​သောက ကို ​ဖျောက်မည်ဟု ကြံစည်လျက် ဆွမ်းဘုဉ်း​ပေးကြွလာ​သော​ယောက္ခမ ရှင်ရ​သေ့ထံသွား၍ ရှိခိုးလျက်​နေ၏။
ရှင်ရ​သေ့လည်း ညှိုးနွမ်း​သော သမ္ဗူလမိဖုရားကြီးကိုမြင် လျှင် "ချစ်သမီးသမ္ဗုလာ လက်နက်စွဲကိုင်လျက် သူရဲ​ကောင်းတို့ စီးနင်းကုန်​သော မြတ်​သော ဆင်ခုနစ်ရာတို့ရှိကုန်၏။ ​လေးသမား တ​ထောင့်​ခြောက်ရာတို့လည်း ရှိကုန်၏။ ​နေ့ညမပြတ် ​ဗာရာဏသီ ပြည်ကြီးကို ​စောင့်ကုန်၏။ ဘယ်ရန်သူကို ချစ်သမီး မြင်သနည်း" ဟု ​ရှေးဦးစွာ ​မေး​လေ၏။
သမ္ဗူလမိဖုရားကြီးသည် ​ယောက္ခမရှင်ရ​သေ့ကို "ဘခင်မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီး၏ သား​တော်သည် တန်ဆာဆင်ကုန်လျက် ပဒုမာပွင့် ချပ်ကဲ့သို့​သော အ​ရေအဆင်း ဟင်္သာကဲ့သို့ သာယာ​သော အသံရှိ ကုန်​သော မိန်းမတို့ကိုသာ ကြည့်ရှုဘိ၏။ သီချင်းသံ တီးသံ မှုတ်သံတို့ကို နား​ထောင်ကာ အကျွနု်ပ်အား ​ရှေးအခါကဲ့သို့ မကျင့်ပါ"
"ဘခင်မင်းကြီး လည်တွင် ​ရွှေတဘက် ဝတ်ဆင်ကာ ကာမဂုဏ်ဖြင့် အဖမ်းအဆွဲ အလွန်​ကောင်းကြ၍ တန်ဆာခပ်သိမ်းကို ဆင်မြန်းလျက် လူမိန်းမဖြစ်လင့်ကစား နတ်သမီးနှင့် တူကုန်​သော မင်းသမီးတို့ သည် ဘခင်၏သား​တော်ကို ဖျား​ယောင်းကြကုန်၏"
"ဘခင်မင်းကြီး အကျွနု်ပ်ကို မ​ထေမဲ့မြင်မပြုဘဲ အကယ်၍ မြတ်နိုးတနာပြုပါအံ့။ ​ရှေးအခါကဲ့သို့ ကျင်ပါအံ့။ ဤသို့ကျင့်ခဲ့​သော် အကျွနု်ပ်သည် တဖန် ​တော၌ သစ်သီးရှာမှီးကာ ​ကျွေး​မွေးပါအံ့။ အကျွနု်ပ်အား ဤ​ဗာရာဏသီ ပြည်ကြီးထက်လည်း ​တောအရပ်သည် မြတ်ပါ၏"
"ဘခင်မင်းကြီး အကြင်မိန်းမသည် စီရင်အပ် များမြတ်​သောထမင်း အ​ဖျော်ရှိ​သော အိမ်ကြီး၌ ​ပြေပြစ်​သော တန်ဆာကိုဆင်လျက် ​နေရ၏။ ထိုမိန်းမတို့သည် လင်ကို​နေ့ညမပြတ်
၁။ လင်၏ ​ရှေးဦးစွာထ​လေ့ရှိခြင်း
၂။ လင်၏ ​နောက်မှ အိပ်​လေ့ရှိခြင်း
၃။ လင်အလို လိုက်၍ပြု​လေ့ရှိခြင်း
၄။ ချစ်နှစ်သက်ဖွယ် ကျင့်​လေ့ရှိခြင်း
၅။ ချစ်နှစ်သက်ဖွယ် ​ပြောဆို​လေ့ရှိခြင်း
ဤအင်္ဂါငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုမိန်းမကို လင်သည်မချစ်အပ်။ မချစ်​သောမိန်းမအား လင်အိမ်​နေရခြင်းထက် ​သေရခြင်းသည် မြတ်လှ​ သေး၏"
"ဘခင်မင်းကြီး စင်စစ်အကြင်မိန်းမသည်ဆင်းရဲ၏၊ အထီးကျန်၏၊ ကိုးကွယ်ရာမရှိ၊ ဖျာတချပ်သာအ​ဖော်ရှိ၏။ ထိုမိန်းမကို လင်သည် ချစ်မြတ်နိုး၏၊ ဤလင်ချစ်​သော မိန်းမသာ မြတ်၏။ မချစ်​သောမိန်းမ မှာ အလုံးစုံအင်္ဂါ ပြည့်စုံ​သော်လည်း မမြတ်ပါ"ဟု ဘခင်ရ​သေ့ ကြီးအား အ​ကြောင်းစုံ ​လျှောက်ထား​လေ၏။
သောတ္ထိ​သေနမင်းကြီးလည်း ခမည်း​တော်ရ​သေ့ကြီး ကြွ​တော်မူ လျှင် သမ္ဗုလာမိဖုရားကြီးကို ​ခေါ်စေ၍ "အရှင်မိဖုရား ဤမျှ ​လောက်​သောကာလ ငါပြုမိ​သောအပြစ်ကို သည်းခံပါ။ အလုံးစုံ​သော စည်းစိမ်ကို ရှင်မိဖုရားအား ငါ​ပေးပါ၏"ဟု ​ပြောဆို ​တောင်းပန် ​ပြီးလျှင် အပ်နှင်း၍ "အရှင်မိဖုရားကြီး အရှင်မိဖုရားကြီး သည် အကယ်၍ များမြတ်​သော စည်းစိမ်တို့ကို ရ​သော်လည်း ငြူစူ​ စောင်း​မြောင်းလျက် ​သေခြင်းသို့ ​ရောက်ရလတံ့။ ငါနှင့်အလုံး စုံ​သော မင်းသမီးအ​ပေါင်းတို့လည်း သင်၏စကားကို လိုက်နာ ပါကုန်အံ့"ဟု အလုံးစုံ​သောစည်းစိမ်ကို အပ်နှင်းပြီးလျှင် မိမိနှင့်တကွ မင်းသမီးအလုံးစုံလည်း အပ်နှင်း​လေ၏။
ထိုအခါမှစ၍ မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့သည် သင့်တင့်ညီညွတ် ​စွာ​နေကြကုန်လျက် ဒါနစ​သောကုသိုလ်​ကောင်းမှုတို့ကို ပြုလုပ်၍ ​သေလွန်​သောအခါ ကံအား​လျော်စွာ လားကြကုန်၏။ ခမည်း​တော် ​ရှင်ရ​သေ့လည်း ဈာန်အဘိညာဉ်ကို ဖြစ်​စေ၍ ဗြဟ္မာပြည်သို့ လား​လေ၏။
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ် ပစ္စုပ္ပန်နှစ်တန်​သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသ​န္ဓေဆက်စပ်​တော်မူလျက် ရဟန်းတို့ ထိုအခါ
ဟု ဇာတ်ကို ​ပေါင်း​တော်မူသတည်း။
ကိုးကားချက်များ
၁။ ပဌမ​ကျော်ဦးကြီး​ဖေ၏ ၅၅၀နိပါတ်​တော်စကား​ပြေ အမှတ်၈
၂။ မင်္ဂလာဘုံ​ကျော်​ညောင်ကန်ဆရာ​တော်၏ ပုံ​တော်စုံ၅၅၀ဇာတ် ​ဝတ္ထု စတုတ္တတွဲ
၃။ သမ္ဗုလာဇာတ် တိံသနိပါတ်
ဆီဆုံကုန်းရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
ဆီဆုံကုန်းရွာ (Sisonkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပြည်မြို့နယ်၊ တလုပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၁၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တလုပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၆၈ ဦး၊ မ ၇၁၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွယ်ကော်ဘူတာ
လွယ်ကော်ဘူတာသည် မန္တလေး - လားရှိုးလမ်းပိုင်းတွင် ပါဝင်သော ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ခါဝါဆာခိမြို့၊ ဖူကူအိုကာ
ခါဝါဆာခိမြို့  (川崎町 ခါဝါဆာခိ − မချိ  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖူကူအိုကာစီရင်စု၊ တာဂါဝါခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
ဂန္ဓာရီ
ဂန္ဓာရရသေ့ စီရင်အပ်သော မန္တန်အတတ်၊ ဂန္ဓာရတိုင်း၌ ဖြစ်သော မန္တန်အတတ်။ (စူဠဂန္ဓာရီ အတတ်, မဟာဂန္ဓာရီအတတ် ၂-မျိုးလုံးနှင့် သက်ဆိုင်၏။ သုံးနှစ်ကျော်က သေခဲ့ပြီးသော သတ္တဝါ၏ ဖြစ်ရာဘုံဌာနကို သိသောအတတ် ပညာသည် စူဠဂန္ဓာရီအတတ်ပညာ မည်၏၊ မဟာဂန္ဓာရီ အတတ်ပညာကား သေခဲ့ပြီးသော သတ္တဝါ၏ဖြစ်ရာ ဘုံဌာနကိုလည်း၏၊ ထိုထက် အလွန်လည်း သိ၏
ပိလိန္ဒဝစ္ဆသည်လည်း မဟာဂန္ဓာရီ အတတ်ကိုသင်ယူလို၍ ဘုရားရှင်ထံ ရဟန်းပြုသူ ဖြစ်သည်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ
တံတားဦးရွာ၊ ဝက်လက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝက်လက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရာဟုတန်းရွာ၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်
ရာဟုတန်းရွာ(Yarhutan)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ ဝါရစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,626 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းစုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တုံလဲရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
တုံလဲရွာ (Tonle)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မွန်ခမ်းဟိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၀၃၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခဝရမြို့၊ ဖူကူအိုကာ
ခဝရမြို့  (香春町 ခဝရ − မချိ  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖူကူအိုကာစီရင်စု၊ တဂဝခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၀၆၅၇ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၄၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၄၄.၅၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
သာယာအေးရွာ၊ ဆင်စခန်းကြီး
သာယာအေးရွာ (Tharyaraye)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ ဆင်စခန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၈၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်စခန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၅၉ ဦး၊ မ ၈၂၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၈၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ပြန်ယုံးရွာ၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်
ပြန်ယုံးရွာ (Pyanyone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်၊ ယောင် လင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၀၂၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယောင်လင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘော်ကြိုဘူတာ
ဘော်ကြိုဘူတာသည် မန္တလေး - လားရှိုးလမ်းပိုင်းတွင် ပါဝင်သော ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
သမထ
သမထ ဆိုသည်မှာ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အေးချမ်းစေသော သမ္မာသမာဓိအလုပ် ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူသော သမထကမ္မဋ္ဌာန်း လေးဆယ်(၄၀) ရှိသည်။ ဝိပဿနာအလုပ်ဆိုသည်မှာ ပညာစခန်း ပညာအလုပ်ဖြစ်သည်။ ထိုပညာကို ကောင်းစွာပိုင်ပိုင်သိဖို့ရန်မှာ သမထအလုပ်ဟူသော သမာဓိတည်ကြည်အောင် ရှုမှတ်မှုမှာ အရေးပါလှပါသည်။ မြတ်ဗုဒ္ဓသာသနာမှာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဟူ၍ သိက္ခာ ကျင့်စရာ ၃ မျိုးရှိရာ ထိုသုံးမျိုးကို အစဉ်တိုင်းဖြည့်ကျင့်ကြရပါမည်။ သီလရှိမှ သမာဓိတည်နိုင်သလို သမာဓိတည်မှ ပညာ ဝိပဿနာဖြစ်နိုင်သောကြောင့် သမထအလုပ် သမာဓိအလုပ်ကို အနည်းနှင့်အများတော့ လုပ်ကို လုပ်ကြရပါမည်။ သမာဓိအဆင့် သမထအဆင့်များမှာလည်း များစွာရှိသည်။ အကျယ်ကို ဝိသုဒ္ဓ်မဂ်အဋ္ဌကထာတို့၌ ရှုမြင်နိုင်သည်။
ချိခုဇန်းမြို့၊ ဖူကူအိုကာ
ချိခုဇန်းမြို့  (筑前町 ချိခုဇန်း −မချိ  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖူကူအိုကာစီရင်စု၊ အဆာခူရာခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၃၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၉၆၁၇ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၄၃၇ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည်  ၆၇.၁၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
တဲကြီးရွာ၊ မြင်းခြံမြို့နယ်
တဲကြီးရွာ (Tegyi)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ မြင်းခြံမြို့နယ်၊ ပင်လယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၂၀၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပင်လယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၇၆ ဦး၊ မ ၁၈၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၈၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြင်းခြံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထီးဒူးလယ်ရွာ၊ ဖရူဆိုမြို့နယ်
ထီးဒူးလယ်ရွာ(Hteedulel)သည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်ခရိုင်၊ ဖရူဆိုမြို့နယ်၊ ဒိုးပရယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၆၁၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖရူဆိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွန်းပေါင်းရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပေါက်တပင်ရွာ၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်
ပေါက်တပင်ရွာ (Pauktapin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်၊ ပေါက်တပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၄၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါက်တပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၁၉ ဦး၊ မ ၂၂၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။
မိဇုမခိမြို့၊ ဖူကူအိုကာ
မိဇုမခိမြို့  (水巻町 မိဇုမခိ − မချိ  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖူကူအိုကာစီရင်စု၊ အွန်ဂခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
ပေါက်တပင်ရွာ၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်ဆောင်ဘီလူးရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ကျောက်ဆောင်ဘီလူးရွာ (Kyauksaungbilu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ပဲရင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၆၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဲရင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၀ ဦး၊ မ ၁၂၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တံတားဦးရွာ၊ ပင်းဇင်း
တံတားဦးရွာ (Tadaru)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ဝက်လက်မြို့နယ်၊ ပင်းဇင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၆၃၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝက်လက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သီပေါဘူတာ
သီပေါဘူတာသည် မန္တလေး - လားရှိုးလမ်းပိုင်းတွင် ပါဝင်သော ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ ဘူတာရုံများ
သာယာအေးရွာ၊ တောင်ပန်းဆွဲ
သာယာအေးရွာ (Tharyaraye)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ တောင်ပန်းဆွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၈၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ပန်းဆွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၂ ဦး၊ မ ၉၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာယာဝတီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်တိုင်လွယ်ရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
ဝမ်တိုင်လွယ်ရွာ (Wantaingloi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မွန်ခမ်းဟိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၀၄၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ