cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေ
အနုဋီကာ
ထိုတွင် အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ်၏ ခေတ်ကိုဆုံးဖြတ်ရာ၌ ၎င်းပါမောက္ခ၏ တစ်ခုတည်းသောအားကိုးမှာ တရုတ်ရဟန်းတော် ဟူယင်ဆင်၏ မှတ်တမ်းပင် ဖြစ်သည်၊ ဟူယင်ဆင်သည် ခရစ်နှစ် ၇ ရာစုအတွင်း၌ ဣန္ဒြိယ နိုင်ငံသို့ ဘုရားဖူးကြွလာသည်ဖြစ်၍ အရှင်ဓမ္မပါလ၏ အကြောင်းကို ယင်း၏မှတ်ဘမ်း၌ တွေ့ရလျှင် အရှင်ဓမ္မပါလသည် ၇ ရာစုမတိုင်မီ ပေါ်ထွန်းခဲ့သူဖြစ်ရမည်ဟူသော ကြံဆချက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်းကောင်း, ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မခိုင်လုံပေ။ ဟူယင်ဆင်၏ မတ်တမ်း၌ပါသော ဓမ္မပါလသည် အာစရိယဓမ္မပါလပင် ဖြစ်သည် ဟု ဧကန် မဆိုနိုင်ရုံသာမက အာစရိယဓမ္မပါလ မဟုတ်သည့်ဖက်သို့ ညွှန်ပြနေသော အကြောင်းများကိုပင် ၎င်းမှတ်တမ်း၌ တွေ့ရှိနေရသည်။ ၎င်းမှတ်တမ်း၌ ဗောဓိသတ္တဓမ္မပါလ-ဟု ဆိုထားသည်ကိုလည်းကောင်း, ဓမ္မပါလပြုသည်ဟု ပြဆိုထားသော ကျမ်းတို့မှာ မဟာယာနကျမ်းများသာ ဖြစ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း, ထောက်လျှင် ယင်းမှတ်တမ်းပါ ဓမ္မပါလသည် ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ-စသည်ကိုပြုသော အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ် မဟုတ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ထို့ပြင်လည်း စူဠဝံသကျမ်းတွင် ခရစ်နှစ် ၉၅၃-မှ ၉၅၆-ခုနှစ် အထိ နန်းစံသော သေနမင်းသည် မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သိတ္ထဂါမမည်သောရွာကို ပရိဝေဏအဖြစ် ပြုလုပ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း, ခရစ်နှစ် ၉၅၆-မှ ၉၇၂-ခုနှစ် အထိ နန်းစံသော မဟိန္ဒမင်းသည် သိတ္ထဂါမပရိဝေဏ၌ နေထိုင်သော အရှင်ဓမ္မမိတ္တကို အဘိဓမ္မာ၏ အဖွင့်ကျမ်း ပြုစုစေ၍ အရညဝါသီဖြစ်သော ဒါဌာနာဂမည်သောမထေရ်အား အဘိဓမ္မာတရား ဟောစေပုံကိုလည်းကောင်း, ပြဆိုထားသည်ကို တွေ့ရ၏။ (စူဠဝံ၊ ၅၄-ပရိစ္ဆေဒ၊၆၊၃၅၊ ၃၆-ဂါထာများ)။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ နိဂုံးစကားရပ်တွင်လည်း သိဒ္ဓ(သိတ္ထ?)ဂါမပရိဝေဏ၌ သီတင်းသုံး နေထိုင်လေ့ရှိသော ဒါဌာနာဂမထေရ် တောင်းပန်၍ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ ကျမ်းကို ပြုစုကြောင်း အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ်ကိုယ်တိုင် မိန့်ဆိုထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ အထက်ပါ စူဠဝံသ နှင့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာလာစကားတို့ကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လျှင် ဒါဌာနာဂမထေရ်သည် ရံခါ သိတ္တဂါမပရိဝေဏ၌ နေ၍ ရံခါ တောကျောင်းမှာ နေသည်၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာကို ပြုစုရန် တောင်းပန်စဉ်က သိတ္ထဂါမပရိဝေဏ၌ နေလျက်ရှိ သည်ဟူသော အချက်မှာ ပေါ်လွင်လျက်ရှိသည်။ ယင်း ၂-ကျမ်းလာ ဒါဌာနာဂမထေရ်တို့သည် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဟု ဆိုဘိဦး အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ်သည် သိတ္ထဂါမဌာ ပရိဝေဏဖြစ်ပြီးသည့်နောက်မှ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ဋီကာကို ရေးသားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားရကား အာစရိယဓမ္မပါလ မထေရ်သည် သေနမင်း, မဟိန္ဒမင်းတို့ လက်ထက် ဖြစ်သည့် ခရစ်နှစ် ၁၀-ရာစု အတွင်းမှာ ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီ ထင်ရှားပေပြီ။
လာဇီယို
သမိုင်း
20 စက်တင်ဘာလ 1870 တွင် ရောမမြို့၏ဖမ်းယူခြင်း, ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ နန်းစံစဉ်ကာလအတွင်း Pius IX, မှ ာပြင်သစ်ရဲ့ရှုံးနိမ့် Sedan, ပြီးစီးခဲ့ အီတလီပေါင်းစည်းရေး နှင့်လာဇီယိုဟာ သို့ထည့်သွင်းခဲ့သည် အီတလီ၏ဒမ်း ။
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေ
အနုဋီကာ
ယင်း အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ်ထက် မူလဋီကာဆရာ အရှင်အာနန္ဒာက ရှေးကျကြောင်းသည်လည်း ဥဒါန်း အဋ္ဌကထာ, ဝိသုဒ္ဓိမဂ် မဟာဋီကာတို့၌ ပြဆိုထားသော စကားတို့ဖြင့်ပင် ထင်ရှားသည်။ (ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာ(၈၄)၌ “အန္တရာဘဝကထာဝိစာရော ကထာဝတ္ထုပကရဏဿ ဋီကာယံ ဂဟေတဗ္ဗော” ဟု မူလဋီကာကို ညွှန်းထားချက်, ဝိသုဒ္ဓိမဂ်မဟာဋီကာ ဒုတိယအုပ်၌ “ကြိယာဇောနောင် တဒါရုံ မကျ”ဟူသော မူလဋီကာ (၁။ ၁၃၄)လာ ဝါဒကို ပယ်ထားချက် (မဟာဋီ။ ၁၃၄), “ဇီဝိတဆက္က, စက္ခုသတ္တကကလာပ်”ဟု ယူသော မူလဋီကာ(၂။ ၁၀၈)လာ ဝါဒကိုပင် ပယ်ထားချက်(မဟာဋီ၊၂၊၃၀၄-၇)တို့ကို ကြည့်ပါ။)
အနုဋီကာကို စူဠဓမ္မပါလမထေရ် ပြုစုသည်ဟု ဆိုထားချက်မှာလည်း ခိုင်လုံသော အထောက်အထားမရှိပဲ အတ္တနောမတိမျှဖြင့်သာ ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ်ကို ခရစ်နှစ် ၇-ရာစုမတိုင် မီ ပေါ်ထွန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ယူဆထားမိရာ ၎င်းပုဂ္ဂိုလ်သည် ၈-ရာစု သို့မဟုတ် ၉-ရာစုမှ ပေါ်သော အရှင်အာနန္ဒာ ပြုစုသည့် မူလဋီကာ၏ အနုဋီကာကို ရေးသားသူ မဖြစ်နိုင်၊ အာစရိယဓမ္မပါလနှင့် အမည်တူ စူဠဓမ္မပါလသာ ဖြစ်ရမည်ဟု ကြံဆမိ၍ ယင်းသို့ ရေးသားမိခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ် ရေးသားအပ်သည့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ, သုတ္တန်ဋီကာများနှင့် အနုဋီကာကို တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုလျှင် အနုဋီကာသည် အာစရိယ-ဓမ္မပါလမထေရ်၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း၎င်းကျမ်းပါ စာသားတို့ကပင် သက်သေခံပေလိမ့်မည်၊ ခရစ်နှစ် ၁၂-ရာစု အတွင်း ပြုစုခဲ့သော အရှင်သုမင်္ဂလသာမိ၏ အဘိဓမ္မာဝတာရဋီကာသစ်နှင့် ဋီကာကျော်ကျမ်းတို့ကို လေ့လာကြည့်ရှုလျင်လည်း အနုဋီကာကို အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ် ရေးသားခဲ့ကြောင်း အလွန်ပင် ထင်ရှားပေသည်။
လာဇီယို
သမိုင်း
၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် Umbria နှင့် Abruzzo ပိုင် Rieti နယ်မြေသည် လာဇီယိုနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။
၂၀၁၆ ဩဂုတ်လ ၂၄ ရက်နေ့တွင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော 2016  ၂၀၁၆ အလယ်ပိုင်း အီတလီအလယ်ပိုင်းငလျင်ကြောင့် လာဇီယို ရှိမြို့များ ပျက်စီးခဲ့သည်။
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေ
အနုဋီကာ
အဘိဓမ္မာဝတာရဋီကာသစ် (ဒု၊ ၄၁-၄၅)၌ အဋ္ဌကထာလာ ဒုတိယမောဃဝါရနှင့် စပ်၍ မူလဋီကာဆရာ၏ စိစစ်ချက်စကားရပ်တို့ကို ထုတ်ပြပြီး “ဤနေရာ၌ အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ်က ဤသို့မိန့်သည်”ဟု အနုဋီကာ (၁။ ၁၃၈)လာ စကားရပ်ကို ထုတ်နုတ်ပြဆိုထားသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထို့အတူပင်၎င်းဋီကာသစ် ဒုတိယအုပ် စာမျက်နှာ ၅၆, ၁၇၅-၇, ၁၈၅-တို့၌လည်းကောင်း, ဋီကာကျော် စာမျက်နှာ ၅၃-၌လည်းကောင်း, အနုဋီကာကို အာစရိယဓမ္မပါလ ရေးသားကြောင်း ထင်ရှားစေသော စကားရပ်များကို တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် အနုဋီကာကို ရေးသား သူမှာ ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာစသည်ကို ပြုစုသော ဗဒရတိတ္ထကျောင်းနေ အာစရိယဓမ္မပါလမထေရ်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်စွာ မှတ်အပ်ပေသည်။
လာဇီယို
စီးပွားရေး
စိုက်ပျိုးရေး၊ လက်မှုပညာ၊ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးနှင့်ရေလုပ်ငန်းသည် အဓိက ဝင်ငွေရလမ်းဖြစ်သည်။ စိုက်ပျိုးရေးကို စပျစ်သီးဝိုင်၊ သစ်သီး၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သံလွင်သီးများ စိုက်ပျိုးခြင်းဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာရှိသည်။
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေ
အနုဋီကာ
မူလဋီကာကို ရေးသားရန် တောင်းပန်သူမှာ အရှင်ဓမ္မမိတ္တဖြစ်ကြောင်း အဋ္ဌသာလိနီ မူလဋီကာ နိဂုံးလာ စကားအရ သိရှိရ၏၊ ၎င်းအရှင်ဓမ္မမိတ္တသည် စူဠဝံသ (၅၄၊ ၃၅)၌ ပါသော အရှင်ဓမ္မမိတ္တ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ် ပေမည်။ အကယ်၍ ဖြစ်ခဲ့လျှင် အရှင်အာနန္ဒာနှင့် အာစရိယမ္မပါလတို့ တစ်ပါးနှင့်တစ်ပါး ကာလအားဖြင့် အလွန် ကွာခြားကြမည် မဟုတ်ဟု မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။ ဂန္ထဝံသ (၆၉၊ ဣ-မူ)၌ကား မူလဋီကာကို အရှင်ဗုဒ္ဓမိတ္တ တောင်းပန်၍ အရှင်အာနန္ဒာ ပြုစုသည်ဟု တွေ့ရသည်။
။ မူလဋီကာ၏ အဖွင့်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ အနုဋီကာသည်လည်း စကားကျစ်လစ်၍ အတွေးအခေါ် ပြောင်မြောက်သည်ပင် ဖြစ်ပေသည်၊ မူလဋီကာဆရာက အဋ္ဌကထာဆရာ၏ စကားအချို့ကို ဝေဖန်ပြစ်တင်ခဲ့သည့်နည်းတူ အနုဋီကာဆရာကလည်း အဋ္ဌကထာဖက်မှလိုက်၍ မူလဋီကာ၏အဆို အမိန့်များကို စစ်ဆေးဝေဖန်ခဲ့ပေသည်။
ကမ္ဘာသုံးစကား
ကမ္ဘာသုံးစကား သည်နိုင်ငံတကာတွင်ဘာသာစကား မြောက်မြားစွာက ပြောဆိုလျက်ကြပြီး ဒုတိယဘာသာစကားအဖြစ် သုံးကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဘာသာစကားကိုပြောသူစုစုပေါင်းအရေအတွက် (မိခင်နှင့်ဒုတိယဘာသာစကားပြောသူ) သာမကပထဝီ အနေအထားအရအသုံးပြုကြခြင်းနှင့် နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများ နှင့် သံတမန်ဆက်ဆံရေး များတွင်အသုံးပြုကြခြင်းအထိ အရေးပါသည့်ရှိ လက္ခဏာရပ်ရှိသည်။
လာဇီယို
စီးပွားရေး
အလုပ်လုပ်သော လူဦးရေ၏ ၇၃ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သည်ဝန်ဆောင်မှု ကဏ္ဍတွင် အလုပ်လုပ်ကြသည်။ ၎င်းသည်အတော်အတန် အချိုးအစားရှိသော်လည်း အများပြည်သူအုပ်ချုပ်မှု၊ ဘဏ်လုပ်ငန်း၊ ခရီးသွားလုပ်ငန်း၊ အာမခံလုပ်ငန်းနှင့်အခြားကဏ္ဍများ၏ အဓိကကျသော ရောမရှိခြင်းကြောင့် တရားမျှတသည်။ အများပြည်သူနှင့် ပုဂ္ဂလိကပိုင်နိုင်ငံပိုင်နှင့် နိုင်ငံစုံကော်ပိုရေးရှင်း အမြောက်အမြားသည် သူတို့၏ရုံးချုပ်ကို ရောမမြို့ ( ENI, Enel, Leonardo, Alitalia, RAI ) ရှိကြသည်။
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေ
အနုဋီကာ
ဋီကာ အနုဋီကာကျမ်းတို့နှင့် တပြိုင်နက်လည်းကောင်း, မရှေးမနှောင်းလည်းကောင်း, ယင်းတို့နောက် အတော် ကြာနှောင်းသောကာလမှလည်းကောင်း, ပေါ်ခဲ့သော သာသနာဆိုင်ရာ ပါဠိကျမ်းစာတို့လည်း ရှိပေသည်။ ထိုကျမ်းတို့ကား ဂဏ္ဌိကျမ်းများ, လက်သန်းကျမ်းများ, သဒ္ဒါ, အလင်္ကာ, ဆန်း, အဘိဓာန် ကျမ်းများ စသည်ဖြင့် များစွာပင်ရှိသည်။
ကမ္ဘာသုံးစကား
ယနေ့တွင်အသုံးအပြုရဆုံးနှင့်အလျင်မြန်ဆုံးပျံ့နှံ့မှုနှုန်းမှာအများဆုံးသောဘာသာစကားမှာ အင်္ဂလိပ် ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ မိခင်ဘာသာစကားနှင့် ဒုတိယဘာသာစကားအဖြစ် အသုံးပြုသူ ၁.၁ ဘီလီယံကျော်ရှိသည်။ အလားတူပင် ပြင်သစ် နှင့် စပိန် များကိုလည်း ကမ္ဘာသုံးစကားများအဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်လေ့ရှိသည်။ အခြားကမ္ဘာ့ဘာသာစကားများမှာ အာရဗစ်၊ တရုတ်၊ ရုရှား နှင့် ပေါ်တူဂီဘာသာစကား တို့ဖြစ်သည်။
လာဇီယို
စီးပွားရေး
လာဇီယို၏ အကန့်အသတ်ရှိသော စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့် အဆင့်မြင့်သော ဝန်ဆောင်မှု လုပ်ငန်းများသည် ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင်ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး အကျပ်အတည်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်အီတလီဒေသ၏ စီးပွားရေးကို ကောင်းစွာ ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့သည်။
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေ
အနုဋီကာ
၎င်းတို့တွင် ဝိနည်းအဋ္ဌကထာ၏ ဂဏ္ဌိဖြစ်သော ကျမ်းများကား ဂဏ္ဌိပဒ, မဟာဂဏ္ဌိပဒ, မဇ္ဈိမဂဏ္ဌိပဒနှင့် စူဠဂဏ္ဌိပဒတို့ ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့တွင် ဂဏ္ဌိပဒကျမ်းမှာ မာဂဓဘာသာရေး ဖြစ်၍ကြွင်း ၃-ကျမ်းမှာ သီဟိုဠ်ဘာသာရေးကျမ်းများ ဖြစ်ကြသည် ။ ၎င်းကျမ်းတို့သည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရောက်လာဟန် မတူပေ။ သီဟိုဠ်နိုင်ငံမှာလည်း ယခုအခါတွင် မတွေ့ရတော့ပေ။ ဝဇိရဗုဒ္ဓိဋီကာ, သာရတ္ထဒီပနီဋီကာလာ စကားတို့အရသာ ၎င်းတို့ ရှေးကရှိခဲ့ကြောင်း သိရလေသည်။ ၎င်းတို့တွင် မဟာ မဇ္ဈိမနှင့် စူဠဂဏ္ဌိပဒ ၃-စောင်ကို သီဟိုဠ်ကျွန်း အရှင်ဇောတိပါလပြုသည်ဟု ပိဋကတ်တော်သမိုင်း ၌ ဆိုသည်။
ဂဏ္ဌိကျမ်းများ
ဂဏ္ဌိဟူသောအမည်ဖြင့် ယနေ့ တွေ့မြင်အပ်သော အခြားကျမ်း ၂-ကျမ်းလည်း ရှိသည်၊ ၎င်းတို့ကား ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂဂဏ္ဌိပဒနှင့် ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂဂဏ္ဌိပဒတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၂-ကျမ်းလုံးပင် ဘာသာရေး ကျမ်းများ ဖြစ်လေသည်။ ထိုတွင် ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂဂဏ္ဌိပဒမှာ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် စူဠဋီကာဟုလည်း ထင်ရှားသည်၊ ထို့အတူပင် ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂဂဏ္ဌိပဒသည် ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂဋီကာ ဟူသော အခြားအမည်ဖြင့်လည်း ထင်ရှားပြန်သည်။ ၎င်း ၂-ကျမ်းတို့တွင် ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂဂဏ္ဌိပဒကို သိရိပရက္ကမဗာဟုမင်းလက်ထက် မဟာထူပဝင်ကျမ်းကို ပြုစုသည့်မထေရ် ပြုစုသည်ဟု ပိဋကတ်တော်သမိုင်း ၌ ဆိုသဖြင့်၎င်းကျမ်းသည် သီဟိုဠ်ဖြစ်ကျမ်း ဖြစ်သည်၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂဂဏ္ဌိပဒမှာကား ပုဂံမြို့ အရှင်သဒ္ဓမ္မဇောတိပါလ ပြုစုသည်ဟု ၎င်းသမိုင်း ၌ပင် ဆိုသဖြင့် မြန်မာပြည်ဖြစ်ကျမ်း ဖြစ်ပေသည်။
လာဇီယို
စီးပွားရေး
၂၀၁၈. ခုနှစ်တွင် အလုပ်လက်မဲ့နှုန် ၁၁.၁% တွင် ရှိသည်။
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေ
လက်သန်းကျမ်း
လက်သန်းကျမ်းများကား ဝိနည်းလက်သန်းကျမ်း, အဘိဓမ္မာလက်သန်းကျမ်းဟူ၍ ၂-မျိုးရှိရာ ပိဋကတ်တော်သမိုင်း အဆိုအရ ဝိနည်းလက်သန်း အဋ္ဌကထာမှာ ကျမ်းအရေအတွက်အားဖြင့် ၂၀-ရှိသည်၊ ၎င်းတို့တွင် ထင်ရှားသော ကျမ်းအချို့မှာ သာရတ္ထဒီပနီဋီကာဆရာ အရှင်သာရိပုတြာ ပြုစုသည့် ဝိနယသင်္ဂဟအဋ္ဌကထာ, အရှင်ဗုဒ္ဓဒတ္တပြုစုသည့် ဝိနယဝိနိစ္ဆယနှင့် ဥတ္တရဝိနိစ္ဆယ, အရှင်သဒ္ဓမ္မသိရီပြုစုသည့် ခုဒ္ဒသိက္ခာ, အရှင်မဟာသာမိပြုစုသည့် မူလသိက္ခာ စသည်တို့ ဖြစ်ပေသည်။
အဘိဓမ္မာလက်သန်း အဋ္ဌကထာများမှာလည်း ပိဋကတ်တော်သမိုင်း အဆိုအရ ၁၀-ကျမ်း ရှိလေသည်၊ ထိုတွင် အရှင်အနုရုဒ္ဓါ၏ အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟကျမ်း, ပရမတ္ထဝိနိစ္ဆယကျမ်း, နာမရူပပရိစ္ဆေဒကျမ်း, အရှင်ဗုဒ္ဓဒတ္တ၏ အဘိဓမ္မာဝတာရကျမ်း, အရှင်ကဿပ၏ မောဟဝိစ္ဆေဒနီကျမ်း, အရှင်ဓမ္မပါလ၏ သစ္စသံခိပ်ကျမ်း တို့မှာ ထင်ရှားသောကျမ်းများဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာသုံးစကား
သမိုင်းကြောင်းအရ, အီဂျစ်, ရှေးဟောင်းဂရိ, လက်တင်၊ ရှေးဟောင်းတရုတ်၊ ပါရှား၊ သင်္သကရိုက် နှင့် ရှေးဟောင်းအာရဗီ အဘိဓာန် များကြောင့် ၎င်းတို့သည် ရှေးယခင်ကပင် ကမ္ဘာ့သုံးစကားများအဖြစ် အသုံးပြုလျက်ရှိသည်ဟု Lingua Franca ကမ္ဘာ၏ကြီးမားသောအစိတ်အပိုင်းများအရ သိရသည်။
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေ
လက်သန်းဋီကာ
နောင်အခါတွင် ယင်းကျမ်းများ၏ အဖွင့်ဋီကာကျမ်းများလည်း ထွက်ပေါ်လာကြပြန်သည်၊ ၎င်းကျမ်းတို့ကိုလည်း လက်သန်းအဋ္ဌကထာတို့၏ ဋီကာများဖြစ်၍ လက်သန်းဋီကာဟု ခေါ်ဝေါ် ကြသည်။
ကစ္စာယနသဒ္ဒါကျမ်း
ဗုဒ္ဓသာသနာရေးနှင့်သက်ဆိုင်သော ပါဠိကျမ်းဂန်များ ပေါများလာသည့်နည်းတူ ပါဠိဘာသာကို ထိန်းကွပ်စောင့်ရှောက်သည့် ဘာသာစောင့် သဒ္ဒါကျမ်းများလည်း ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။ ယင်း သဒ္ဒါကျမ်းတို့တွင် အထင်ရှားဆုံးမှာ ကစ္စည်းမထေရ်၏ သဒ္ဒါကြီးခေါ် ကစ္စာယနဗျာကရုဏ်းကျမ်းပင်ဖြစ်ပေသည်၊ ဤကျမ်းကို ခရစ်နှစ် ၁၀၀-ကျော် ၂၀၀-အတွင်း သို့မဟုတ် နောက်အကျဆုံးအားဖြင့် ၄၀၀-အတွင်း (သာသနာနှစ် ၆၀၀, ၇၀၀, ၉၀၀ အတွင်း)လောက်တွင် ပြုစုခဲ့သည်ဟု ယခုခေတ် ပညာရှင်တို့ ယူဆကြသည်”။ သို့ဖြစ်လျှင် ဤကျမ်းသည် ဣန္ဒြိယပြည်ဖြစ်ကျမ်း ဖြစ်ရပေမည်။ ဤကျမ်း၏ အခြံအရံဖြစ်သော ကျမ်းတို့လည်း ပေါများလှပေသည်။ ၎င်းတို့တွင် အရှင်ဝဇိရဗုဒ္ဓိ ပြုစုသည့် နျာသကျမ်း, အရှင်ဗုဒ္ဓပ္ပိယပြုစုသည့် ရူပသိဒ္ဓိကျမ်း စာကိုယ်နှင့်ဋီကာ, သီဟိုဠ်ကျွန်း အရှင်ဓမ္မကိတ္တိပြုစုသည့် ဗာလာဝတာရကျမ်းတို့ကား ထင်ရှားသော ကျမ်းတို့ဖြစ်ပေသည်။
မောဂ္ဂလ္လာန်သဒ္ဒါကျမ်း
ကစ္စာယနသဒ္ဒါကျမ်း၏ အခြံအရံမဟုတ်ပဲ မိမိ၏သီးခြား သုတ်ဝုတ္တိ ဥဒါဟရုဏ်တို့ဖြင့် ရေးသားအပ်သော သဒ္ဒါကျမ်းလည်း သီဟိုဠ်ကျွန်းတွင် ပေါ်ထွက်ခဲ့ပေသည်၊ ၎င်းကား အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန် ပြုစုသည့် မောဂ္ဂလ္လာနဗျာကရဏခေါ် မောဂ္ဂလ္လာန်သဒ္ဒါကျမ်းပင် ဖြစ်ပေသည်၊ ၎င်းသည်လည်း အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်ပင်ပြုစုသည့် မောဂ္ဂလ္လာနပဉ္စိကာကျမ်း, အရှင်သံဃရက္ခိတပြုစုသည့် သုသဒ္ဒသိဒ္ဓိ ကျမ်းနှင့် ယောဂနိစ္ဆယခေါ် သမ္ဗန္ဓစိန္တာကျမ်း, ရာဟုလသံဃရာဇာပြုစုသည့် ပဉ္စိကာပဒီပကျမ်း အရှင်ပိယဒဿီပြုစုသည့် ပဒသာဓနကျမ်း, အရှင်မေဓင်္ကရပြုစုသည့် ပယောဂသိဒ္ဓိကျမ်းစသည်တို့ဖြင့် ခြံရံအပ်၍ သာသနာတော်တွင် ထင်ရှားသောကျမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။
အလင်္ကာကျမ်းနှင့် ဆန်းကျမ်း
သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေခေတ်မှာပင် ပါဠိစာပေအရေးအသားကိုပြသည့် အလင်္ကာကျမ်း, ဂါထာ စီကုံးနှုံးဖွဲ့နည်းကိုပြသည့် ဆန်းကျမ်း, အနက်တူပါဠိပရိယာယ်ပုဒ်တို့နှင့် အနေကတ္ထပုဒ်တို့ကိုပြသည့် အဘိဓာန်ကျမ်းများ ပေါ်ထွက်ခဲ့ပေသည်။ ထိုတွင် အလင်္ကာကျမ်းနှင့် ဆန်းကျမ်း ၂-မျိုးလုံးကိုပင် အရှင်သံဃရက္ခိတမထေရ် ရေးသားပြုစုခဲ့ရာ အလင်္ကာကျမ်းမှာ “သုဗောဓာလင်္ကာရ” ဟူသော အမည်ဖြင့်လည်းကောင်း, ဆန်းကျမ်းမှာ “ဝုတ္တောဒယ”ဟူသော အမည်ဖြင့်လည်းကောင်း, ထင်ရှားလေသည်။ အဘိဓာန် ကျမ်းကိုကား အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်မထေရ်ပြုစုသည်၊ ယင်းသည်လည်း “အဘိဓာနပ္ပဒီပိကာ”ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသည်။
ဝံသကျမ်းများ
ထိုထိုသမိုင်းကို ပြဆိုသော ဝံသကျမ်းတို့လည်း သီဟိုဠ်ကျွန်းဖြစ်တို့သာ များလေသည်။ ထိုတွင် ဒီပဝံသနှင့် မဟာဝံသတို့အကြောင်းကို အထက်ကရေးသားခဲ့ပြီ။ အခြား ဝံသကျမ်းတို့ကား သီဟိုဠ်ကျွန်း အနုရာဓမြို့ရှိ ဗောဓိပင်၏ အကြောင်းကို ပြဆိုသော မဟာဗောဓိဝံသကျမ်း, ဘုရားရှင်စွယ်တော်၏ အတ္ထုပ္ပတ်ကို ပြဆိုသော ဒါဌာဓာတုဝံသကျမ်း, သီဟိုဠ်ကျွန်း မဟာစေတီ၏အကြောင်းကို ပြဆိုသော မဟာထူပဝံသကျမ်း, နဖူးသင်းကျစ်တော်၏ အတ္ထုပ္ပတ်ကို ပြဆိုသော နလာဋဓာတုဝံသ ကျမ်း, ဆံတော်ခြောက်ဆူ၏အဋ္ဌုပ္ပတ်ကို ပြဆိုသော ဆကေသဓာတုဝံသကျမ်း, နောင်ပွင့်တော်မူမည့် အရိမေတ္တေယျဘုရားရှင်၏ အကြောင်းကို ပြဆိုသော အနာဂတဝံသကျမ်းစသည်တို့ ဖြစ်ပေသည်။ ဤသို့လျှင် အရှင်မဟိန္ဒမထေရ် သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်ကို ဆောင်ယူခဲ့သည်မှစ၍ တဟုန်ထိုး ကြီးပွါးလာခဲ့သော သီဟိုဠ်ကျွန်း ပါဠိစာပေသည် သာသနာနှစ် ၂၀၀၀-ခန့် (အေဒီ ၁၅-ရာစု)တိုင်အောင်ပင် ရောက်ရှိခဲ့ပေသည်။ ဤခေတ်မှ နောက်တွင်ကား ပြောပလောက်အောင် ပါဠိစာပေဆိုင်ရာ ကျမ်းဂန်များ မပေါ်ထွက်တော့ချေ။
ဆက်လက်ဖတ်ရှုန်ရန်
ပါဠိစာပေ
ပါဠိတော်
ဗုဒ္ဓဃောသ
ကမ္ဘာသုံးစကား
ကိုးကား
ကဏ္ဍ: ဘာသာစကား
ဆုံကုန်းရွာ၊ နတ်မောက်မြို့နယ်
ဆုံကုန်းရွာ (Sonkone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ နတ်မောက်မြို့နယ်၊ တောင်ဘက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၈၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ဘက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၂ ဦး၊ မ ၁၀၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်မောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လာဇီယို
လူဦးရေ
လူ ဦး ရေ ၅.၈၈၇ သန်းရှိပြီးလာဇီယိုသည် ၂၀၁၄ ခုနှစ်အကုန်တွင် အီတလီ၏လူ ဦး ရေအထူထပ်ဆုံးဒေသဖြစ်သည်။ ဒေသတွင်း၌ အလုံးစုံလူဦးရေသိပ်သည်းမှုကီလိုမီတာ 2 နှုန်း 341 မြို့သားတို့ဖြစ်ပါတယ်။ သို့သော်လူဦးရေသိပ်သည်းမှုကျယ်ပြန့်အလွန် urbanized အတွက် ကီလိုမီတာ2 နှုန်းနီးပါး 800 မြို့သားတို့ကနေ လာနေကြပါတယ် ရောမပြည်နယ် တောင်တန်းနှင့်ကျေးလက်များတွင် ကီလိုမီတာ 2 နှုန်းထက်နည်း 60 မြို့သားတို့ Rieti ၏ခရိုင် ။ ၂၀၁၀ ခုနှစ်ဇန်နဝါရီလတွင် အီတလီအမျိုးသား ISTAT စာရင်းအင်းအဖွဲ့က ခန့်မှန်းတွက်ချက်မှုအရနိုင်ငံခြားဖွား ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူ ၄၉၇,၉၄၀ သည် လာဇီယိုတွင် နေထိုင်ပြီးစုစုပေါင်း ဒေသလူ ဦး ရေ၏ ၈.၈% နှင့်ညီမျှသည်။
အစိုးရနှင့်နိုင်ငံရေး
ရောမသည် အစဉ်အလာအားဖြင့် နိုင်ငံရေးအရအလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေပြီးကျန် လာဇီယို၏ ကျန်မှာအလယ်ဗဟိုမှ ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ်အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ တွင် လာဇီယိုသည် မဲများ၏ ၄၄.၂% ကို ဗဟိုညာဘက်ညွန့်ပေါင်းအဖွဲ့သို့ပေးခဲ့ပြီး ဗဟို - ဘယ်ဘက်ပိတ်ပင်တားဆီးမှုမှာ ၄၁.၄% ရရှိခဲ့သည်။ ၂၀၁၃ ခုနှစ်အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ တွင် လာဇီယိုသည်မဲအရေအတွက် ၄၀.၇% ကို အလယ် - လက်ဝဲဘက်ရှိ ညွန့်ပေါင်းအဖွဲ့များ၊ ၂၉.၃% ကို အလယ်ဗဟို - ညွန့်ပေါင်းအဖွဲ့နှင့် ၂၀.၂ - ကြယ်ငါးပွင့်လှုပ်ရှားမှု အဖွဲ့သို့ ပေးခဲ့သည်။
ပြင်ပလင့်များ
ကဏ္ဍ:အီတလီနိုင်ငံ
ဗနက်ရှာ ဂျိမ်း
မာရီ ဗနက်ရှာ ဂျိမ်း (née ကဗင်ဒစ် ဘင်းတင့် Cavendish-Bentinck; ၄ ဇွန် ၁၈၆၁ - ၂ မေ ၁၉၄၈) သည် လန်ဒန် လူမှုရေး ဧည့်ခံသူနှင့် ပြိုင်မြင်း မွေးမြူသူ တဦး ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
ဂျိမ်းကို ပရုဒင်းရှာ (née လက်စလီ)နှင့် ဂျော့ ကဗင်ဒစ် ဘင်းတင့် (၁၈၂၁ - ၁၈၉၁)တို့၏ ကဗင်ဒစ် ဘင်းတင့် မိသားစုမှ မွေးလာသည်။ သူမ၏ မောင်မှာ ဝီလျံ ဂျော့ ကဗင်ဒစ်-ဘင်းတင့် (၁၈၅၄ - ၁၉၀၉)(William George Cavendish-Bentinck) ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ တူများ ဖြစ်သည့် ဖာဒီနန်နှင့် ဗစ်တာ(Ferdinand; Victor)တို့အား မြို့စား အရိုက်အရာ လွှဲအပ်သော ပို့(တ်)လန် (Portland)မြို့စားကြီးနှင့် နှစ်ဦးစလုံး ဆွေမျိုးတော်သည်၊ နောင်တွင် ဗြိတိန်နိုင်ငံ၏ ကြင်ယာတော် မိဖုရား ဖြစ်လာမည့် လေဒီ အဲလိဇဘက် ဘိုးဝိစ်-လိုင်ယွန် (Lady Elizabeth Bowes-Lyon)၏ ဆွေမျိုးလည်းတော်၊ ခေါင်းကိုင်မိခင်လည်း ဖြစ်သည်။
၁၈၇၂ တွင် ၁၁ နှစ်အရွယ်ရောက် မာရီ ဗနက်ရှာ ကဗင်ဒစ်-ဘင်းတင့်သည် ထိုခေတ်က ကျော်ကြားသော အော်ပရာ အဆိုတော် ခရစ္စတီးနား နီးဆင်(Christina Nilsson)၏ မင်္ဂလာပွဲ၌ သတို့သမီးအရံ လုပ်သည်။ လက်ထပ်ပွဲသည် အထက်တန်းလွှာတို့ အရေးကိစ္စ ဖြစ်ပြီး၊ လန်ဒန်မြို့၊ ဝက်မင်စတာကျောင်း(Westminster Abbey)၌ ဗနက်ရှာ အဖေက ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ နီးဆင်က သူမ၏ ယောက်ျားလောင်း ပြင်သစ် ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင် ဩဂတ် ရိုဇော့(Auguste Rouzaud)နှင့် ကျမ်းကျိန်နေစဉ်၊ ဗနက်ရှာက သတို့သမီး၏ ပန်းစည်းကို ကိုင်ထားရသည်။
ဘဝ
ဗနက်ရှာနှင့် သူ့ယောက်ျားသည် လန်ဒန်၊ ဂရက်ဖ်တန်(Grafton) လမ်းတွင် နေထိုင်ကာ ကတန်အိမ်တော်(Coton House) ၌ မြင်းများ မွေးမြူသည်။
သန်းကြွယ်သူဌေး ဖြစ်သော်လည်း၊ အလွန်တရာ စေးခြုတ်မှုကြောင့် ကျော်ကြားသည်။ ဧည့်သည်များကို ကြောင်ပင် မသောက်သော နို့များ ဖြင့် ဧည့်ခံကာ သောကြာနေ့တွင် အသားများထက် ငါးများက ဈေးသက်သာ၍ ကက်သလစ်ဥပုသ်ဖြစ်သော သောကြာနေ့တွင် ဧည့်ခံကျွေးမွေးရန် ပိုသဘောကျသည်။  ၁၉၁၇ တွင် မုဆိုးမ ဖြစ်ပြီး၊ ဆေးရုံကို လှူဒါန်းခဲ့သော သူ့ယောက်ျားကို သတိရသောအားဖြင့် ရပ်ဂဘီ၊ စိန့်ခရော့ဆေးရုံ(Hospital of St Cross, Rugby)၏ အဆောက်အဦသစ် ဆောက်လုပ်ရာ၌ ငွေမတည်သည်။  မြင်းများ ဆက်လက်မွေးမြူ၍ ပြိုင်ပွဲများ ဝင်ပြိုင်ရာ ဗစ်တိုးရီးယား ဖလား(Victoria Cup)နှင့် ၁၉၃၂ ကော်ရိုနေရှင် ဖလား (1932 Coronation Cup) တို့ကို အနိုင်ရရှိသည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေး
ဒီဇင်ဘာ ၁၈၈၅ တွင် သူသည် ပြိုင်မြင်းပိုင်ရှင်နှင့် မွေးမြူသူ ဂျွန် အာသာ ဂျိမ်းနှင့် လန်ဒန်၊ စိန့်ဂျိမ်းရှိ ရွိုင်ရယ်ဘုရားကျောင်း၌ လက်ထပ်သည်။ ဗနက်ရှာနှင့် အာသာတို့နှစ်ယောက်လုံးသည် သတ္တမမြောက် အက်ဒွပ်ဘုရင်၏ မိတ်ဆွေ ဖြစ်ကာ၊ ဗနက်ရှာသည် အာသာ၏ မိန်းမ ဖြစ်၍ ကျော်ကြားသည်။ ဘုရင်ကြီး၏ သီးသန့် အတွင်းရေးမှူး ဖရက်ဒရစ် ပွန်းဆဘီက သူသည် "ဟာသဉာဏ်နှင့် စိတ်ဓာတ်ထက်သန်မှု အပြည့် ရှိပြီး၊ ဘုရင်ကြီးနှင့် လမ်းလျှောက်သောအခါ ရယ်မောစေသည်"ဟု ရေးသားသည်။
ဗနက်ရှာ ဂျိမ်းသည် ၁၉၄၈ ၌ သေဆုံးကာ၊ လက်ဝတ်ရတနာများနှင့် တစ်ရှန်၊ ဂျော့ရွှား ရေးနော့နှင့် သောမတ် ဂိမ်းဘာရားတို့၏ ပန်းချီကားများကို သူ၏ ခေါင်းကိုင်သမီး ဖြစ်သူ ဘုရင်မ အဲလိဇဘက် (ဆဋ္ဌမမြောက် ‌ဂျော့ဘုရင်၏ ကြင်ယာတော်ဖြစ်ပြီး၊ ယခု လက်ရှိ(၂၀၁၇) အုပ်စိုးနေသော ဘုရင်မ အဲလိဇဘက်[၂]မဟုတ်ပါ)အတွက် ချန်ရစ်သည်။
သာယာကုန်းရွာ၊ ဘုတလင်မြို့နယ်
သာယာကုန်းရွာ (Tharyarkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ ဘုတလင်မြို့နယ်၊ ရေဘုတလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၂၇၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘုတလင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တဲတန်းရွာ၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်
တဲတန်းရွာ (Tetan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်၊ ယင်းမူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၆၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယင်းမူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၀၃ ဦး၊ မ ၂၂၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေတောင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂိုနဂေါလဝိဟာရ
ဂိုနဂေါလဝိဟာရ သည် သီရိလင်ကာလနိုင်ငံ၊ အမ်ပါရာခရိုင် (Ampara)တွင် တည်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းဂူကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျောင်းတော်ကို ဒေသခံများက ပန်းချိသီးဂိရိယ (သိဂိရိယငယ်) ဟု သိကြသည်။ ကျောင်းတော်သည် သိဂိရိယ (Sigiriya)ရှိ ဆေးရေးပန်းချီများနှင့် ဆင်တူသည့် ဆေးရေးပန်းချီများ ရှိသည်။ ကျောင်းတော်သည် Ampara – Gonagolla လမ်းရှိ Kohombana လမ်းဆုံ၏ အရှေ့ဘက် ၄.၈ ကီလိုမီတာ (၃.၀ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ကျောင်းတော်ကို သီရိလင်္ကာနိုင်ငံအစိုးရက ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို ၂၀၁၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် အစိုးရဂေဇက်အမှတ် ၁၈၈၄ တွင် ကြေညာခဲ့သည်။
သမိုင်း
သို့သော်လည်း ကျောင်းတော်အတွင်း အချို့သော တည်ဆောက်မှုများသည် ဘီစီ ၃ ရာစုက တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းကန်နှစ်ခု၏ အကြွင်းအကျန်များနှင့် အနုရာဒပူရခေတ် စေတီ၊ အနီးအနားရှိ နံရံဆေးရေးပန်ချီရှိသည့် ဂူများသည် ဘီစီ ၃ ရာစုကာလက ဖြစ်သည်ကို ဖော်ပြနေသည်။ စေတီတော်တစ်ခု၏ အပျက်အစီးများမှ Chatra ကျောက်တုံးများ၊ ကြီးမားသည့် အဆောက်အဦတစ်ခု၏ အပျက်အစီးများနှင့် ကျောက်တိုင်များ၊ ကျောက်ခင်းထားသည့် စောင်းတန်းများကို ကျောင်းတော်၏ ပရဝုဏ်ပတ်ပတ်လည်တွင် မြင်တွေ့ရသည်။
ဆေးရေးပန်းချီများ
၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနသည် အေစီ ၃ ရာစုအချိန်ကာလက ရေးဆွဲခဲ့ကြသည့် ဆေးရေးပန်းချီများကို ကျောင်းတော်ရှိ ဂူတစ်ခု၏ အမိုးခုံးမျက်နှာကြက်တွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ပန်းချီတွင် ငယ်ရွယ်သည့် အမျိုးသမီးကချေသည်တစ်ဦးနှင့် ဗောဓိသတ္တဟု ယူဆရသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံကို မြင်တွေ့ရသည်။ အမျိုးသမီး၏ ရုပ်ပုံသည် သိဂိရိယရှိ အပျိုစင်ရုပ်ပုံများ (၅ ရာစု) နှင့် ချွတ်စွပ်နီးပါး တူလျက်ရှိသည်။ ဤကျောင်းတော်နှင် သိဂိရိယရှိ ရုပ်ပုံနှစ်ခုစလုံးသည် အနီ၊ အဝါ၊ အစိမ်းနှင့် အဖြူရောင်များကို အသုံးပြုကာ မျဉ်းပါးများကို အသုံးပြုကာ ရေးဆွဲထားသည်။ ထိုပန်းချီများမှလွဲ၍ အခြားသောပန်းချီများသည် သမိုင်းမတိုင်မီက Vedda က ရေးဆွဲခဲ့ကြသည်များ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းလက်ရာများကို ကျောင်းတော်ရှိ ဂူအနည်းငယ်တွင် မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမှ စေတီပုထိုးနှင့် ဘုရားကျောင်းများ
ကော့လှိုင်းချောင်ရွာ၊ သထုံမြို့နယ်
ကော့လှိုင်းချောင်ရွာ(Kawthlaingchaung)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ သထုံမြို့နယ်၊ ကော့လှိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၄၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကော့လှိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၇၆ ဦး၊ မ ၁၀၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၅၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သထုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကူဖြူရွာ၊ သာစည်မြို့နယ်
ကူဖြူရွာ (Kuhpyu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ သာစည်မြို့နယ်၊ ဘူးရုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၃၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘူးရုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၇၁ ဦး၊ မ ၁၁၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာစည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဲတောရွာ၊ ခင်လူး
သဲတောရွာ (Theataw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မိတ္ထီလာမြို့နယ်၊ ခင်လူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၉၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခင်လူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၂၇ ဦး၊ မ ၁၆၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိတ္ထီလာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှန်ဖုန်းရွာ၊ တာချီလိတ်မြို့နယ်
ရှန်ဖုန်းရွာ (Shanhpone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ တာချီလိတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ခင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၇၄၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ခင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၄၂ ဦး၊ မ ၁၇၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တာချီလိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြောင်ကျိန်ရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
ကြောင်ကျိန်ရွာ (Kyawngkying)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ မိုင်းပုအွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၉၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပုအွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၉ ဦး၊ မ ၁၃၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နဠမာလိကာထေရီ
နဠမာလိကာထေရီ သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းမိန်းမတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
၁၄၀၇
၁၄၀၇
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဧပြီလ
(၁) ရက်။
မေလ
(၁) ရက်။
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောင်ကိုဝင်း
ဦးအောင်ကိုဝင်း(၁၁နိုဝင်ဘာ၁၉၆၁ဖွား) သည် မြန်မာ့ထိပ်သီးစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဆရာကျောင်းဟူ၍လည်း လူသိများကာ ကမ္ဘောဇဘဏ်  တည်ထောင်သူအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။ သူသည်  ဘဏ္ဍာရေး၊ စိုက်ပျိုးရေး၊စက်သုံးဆီ၊ လေကြောင်း၊ကျောက်စိမ်း၊ကျောက်မျက် ၊သတ္ထု၊ဆောက်လုပ်ရေး၊ဟိုတယ်၊ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ခရီးသွားကဏ္ဍများအထိ စီးပွားရေးနယ်ပယ်ကို ချဲ့ထွင်ထားသည်။
ငယ်ဘဝနှင့်ပညာရေး
မန္တလေးတက္ကသိုလ်မှနေ၍ ဓါတုဗေဒအထူးပြု ဘွဲ့ရရှိသည်။ သူသည် စီးပွားရေးလောကထဲသို့ မဝင်ရောက်မီအချိန်အထိ ရှမ်းပြည်နယ် တောင်ကြီးတွင် ကျောင်းဆရာတစ်ဦးအဖြစ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုသည်။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ခြင်း
၁၉၈၈ နောက်ပိုင်းကစပြီး ကုန်သွယ်ရေးနှင့်ကျောက်မျက်တူးဖော်ရေးလုပ်ငန်းဖြင့် စီးပွားရေးလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ယင်းနောက် သူသည် ကမ္ဘောဇဘဏ်လီမိတက်ကို ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ရှမ်းပြည်နယ်မြို့တော် တောင်ကြီးတွင် စတင်တည်ထောင်သည်။ထိုမှတဆင့် မိသားစုလိုက် ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့အခြေချကာ ဘဏ်လုပ်ငန်းကို တိုးချဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံရှိ ပုဂ္ဂလိကဘဏ်များထဲ ဘဏ်ခွဲအများဆုံးဖွင့်နိုင်သည့် ဘဏ်အဖြစ် ဆယ်စုနှစ်အချိန်တစ်ခုအတွင်း ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။  ထိုမျှမကသေး  ကမ္ဘောဇလုပ်ငန်းစုကိုပါ တည်ထောင်၍ လေကြောင်းလိုင်း၊ ဆောက်လုပ်ရေး နှင့် အိမ်ခြံမြေ၊ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်း၊ အာမခံလုပ်ငန်း၊ ဟိုတယ်နှင့်ခရီးသွားလုပ်ငန်း၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ စက်သုံးဆီလုပ်ငန်း အစရှိသော လုပ်ငန်းကဏ္ဍ အများအပြားကို ဒါဇင်နှင့် ချီသော ကုမ္ပဏီခွဲများဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစုအဖြစ် ရပ်တည်လာအောင် စွမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ထင်ရှားသော လုပ်ငန်းများမှာ  KBZ Bank၊ KBZ MS General Insurance၊ KBZ Life၊Myanmar Airways International MAI နှင့် Air KBZ တို့ဖြစ်သည်။သူသည် စစ်အစိုးရ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမောင်အေး နှင့် အထူးရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူဖြစ်ကာ ထိုသို့ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်းကတဆင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ တစ်ရှိန်ထိုးတိုးချဲ့လာနိုင်သည်ဟု ဧရာဝတီသတင်းဌာနကဖော်ပြသည်။ ယင်းအပြင် ဘာသာရေး ကိုင်းရှိုင်းပြီး အလှူအတန်း ရက်ရောသူ၊ စစ်အစိုးရအဆက်ဆက် စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများနှင့် ဆက်ဆံရေးအဆက်မပြတ်ရှိနေသူ    ၊  မြန်မာ့ခရိုနီကြီးများထဲ ဩဇာတိက္ကမ အကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၊ မြန်မာ့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်များ၏ မြီရှင် အကြီးစားစသည်ဖြင့်လည်း အမျိုးမျိုး ဖော်ညွှန်းခံရသည်။
အရေးယူပိတ်ဆို့ခံရမှု
စစ်အစိုးရနှင့်နီးကပ်မှုရှိ၍ သူ့အား ဥရောပသမဂ္ဂနှင့်ဗြိတိန်တို့က ၂၀၁၀ ခုနှစ်နှင့်၂၀၀၆ခုနှစ်တွင် ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုထဲ ထည့်သွင်းသည်။ သို့သော်နောက်ပိုင်းတွင် ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုမှ ဖယ်ရှားသည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝ
အောင်ကိုဝင်းသည် အိမ်ထောင်သည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဇနီးဖြစ်သူမှာ ကျောင်းဆရာမဟောင်း နန်းသန်းထွေးဖြစ်သည်။ နန်းလိုင်းခမ်း ၊နန်းခမ်းနောင့် ၊နန်းမိုဟွမ် ဆိုသည့် သမီး(၃)ဦးထွန်းကားကာ ၎င်းတို့သည် စီးပွားရေးနယ်ပယ်ထဲ ထင်ရှားသည်။
လှူဒါန်းမှုများ
သူသည် အလှူအတန်းအလွန်ရက်ရောသူဖြစ်သည်။၂၀၁၅ ခုနှစ်က ထုတ်ပြန်ခဲ့သော စာရင်းတစ်ခုထဲ သူသည် မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့ ရေဘေးသင့်ဒေသများတွင် ရေဘေးကယ်ဆယ်ရေးအတွက် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃.၆ သန်းကျော် လှူဒါန်းသည်။ သူ၏ သမီးများဖြစ်သည့် ကမ္ဘောဇဘဏ်၏ ဒုတိယအမှုဆောင်အရာရှိချုပ်များဖြစ်သော ဒေါ်နန်းလိုင်းခမ်းနှင့် ဒေါ်နန်းခမ်းနောင့်တို့ ဦးဆောင်လျက်ရှိသော ကမ္ဘောဇအနာဂတ် အလင်းတန်း မြန်မာဖောင်ဒေးရှင်းသည်ပင်လျှင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည့် ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၉ ဇန်နဝါရီအထိ  နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူအတွက် လှူဒါန်းငွေက ငွေကျပ် (၁၅၂) ဘီလီယံကျော်ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၇ရက်တွင်  မြန်မာပြည်သူများ ကာကွယ်ဆေး အခမဲ့ထိုးနှံနိုင်ရေးအတွက် COVID-19 ကာကွယ်ဆေး ဝယ်ယူရန် ငွေကျပ် သန်း ၃၀၀၀ ( ငွေကျပ် ၃ ဘီလီယံ) ကို  လှူသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကိုဗစ်-၁၉ ကမ္ဘာ့ကပ်ရောဂါ ကာကွယ်၊ ကုသ၊ ထိန်းချုပ်ရေးအတွက် ၂၀၂၀ ဖေဖော်ဝါရီလမှ စတင်ကာ ၂၀၂၁အထိ လှူဒါန်းငွေသည် ငွေကျပ် ၁၄.၂ ဘီလီယံကျော် ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:၁၉၆၁ မွေးဖွားသူများ
တာအဲထိုက်ရွာ၊ ကွမ်းလုံမြို့နယ်
တာအဲထိုက်ရွာ (Taraehtaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ ကွမ်းလုံမြို့နယ်၊ တာရွှေထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၁၅၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာရွှေထန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၁၉ ဦး၊ မ ၁၀၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွမ်းလုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဗြေဇွန်းရွာ၊ ပုဂေါဇွန်း
သဗြေဇွန်းရွာ (Tha Byay Zun)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ ​ရေဖြူမြို့နယ်၊ ပုဂေါဇွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေဖြူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနေအိမ်ပြတိုက်
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနေအိမ်ပြတိုက်သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ နတ်မောက်မြို့၊ အောင်ဆန်းရပ်ကွက်၊ ဗိုလ်ချုပ်ပြတိုက်လမ်းတွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ မိဘများဖြစ်သော ဦးဖာနှင့် ဒေါ်စုတို့လက်ထက်ကတည်းက ဆောက်လုပ်နေထိုင်ခဲ့သော အိမ် ဖြစ်သည်။ အဆိုပါနေအိမ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် ၁၉၁၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၂၉ ခုနှစ်အထိ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ် ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးဖာ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ ဦးနေအောင်က မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်စုနှင့်အတူ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၀ပြည့်နှစ် တွင် ဦးနေအောင် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ၎င်း၏သားဖြစ်သူ ဦးအောင်မြင့်သိန်းက ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ကာ ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၆ ရက်တွင် နိုင်ငံတော်သို့ လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီးဌာနက လက်ခံပြီး ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်မှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် အဆိုပါဗိုလ်ချုပ်နေအိမ် ရှိသော အောင်ဆန်းရပ်ကွက် မီးလောင်မှုတွင် ဗိုလ်ချုပ်နေအိမ်လည်း မီးလောင်ခံလိုက်ရသည်။ ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနက ဗိုလ်ချုပ်နေအိမ်ကို မူရင်းပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနသို့ ပြန်လည်အပ်နှံခဲ့သည်။
သာသနာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီးဌာနက တာဝန်ယူထိန်းသိမ်းပြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနေအိမ်ပြတိုက်အဖြစ် ပြသထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖွင့်လှစ်ချိန်
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနေအိမ်ပြတိုက်ကို တနင်္လာနေ့နှင့် ပြန်တမ်းဝင်ရုံးပိတ် ရက်များမှအပ အခြားရက်များတွင် နေ့စဉ် နံနက် ၉ နာရီမှ ညနေ ၄ နာရီခွဲအထိ ဖွင့်လှစ်ပြသလျက် ရှိသည်။
ပြခန်းများ
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနေအိမ်ပြတိုက်တွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ငယ်စဉ်မှစကာ ကျောင်းသားဘဝ၊ နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုအဆင့်ဆင့်နှင့် ကျဆုံးခဲ့သည့် ဈာပနအခမ်းအနားအထိ မှတ်တမ်းဓာတ်ပုံများကို ပြသထားသည်။
၂၀၁၈ခုနှစ် အာဇာနည်နေ့ အခမ်းအနားပြပွဲ
(၂၀၁၈)ခုနှစ်၊ ၇၁ ကြိမ်မြောက် အာဇာနည်နေ့တွင် အာဇာနည်နေ့အခမ်းအနားပြပွဲအဖြစ် ဇူလိုင်လ ၁၉ ရက်မှ ၂၁ ရက်အထိ ဖွင့်လှစ်ပြသခဲ့သည်။ ပြခန်းပေါင်းရှစ်ခန်းဖြင့် နံနက် ၈ နာရီမှ ညနေ ၆ နာရီအထိ ဖွင့်လှစ်ပြသသည်။ ၇၁ကြိမ်မြောက် အာဇာနည်နေ့တွင် အထူးအစီအစဉ်အဖြစ် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ငယ်စဉ်ကျောင်းသားဘဝက သင် ကြားခဲ့သည့် ဗိုလ်ချုပ်၏လက်မှတ်ပါရှိ သည့် ကျောင်းသုံးဖတ်စာအုပ်ကို အထူးပြကွက်အဖြစ် ထည့်သွင်းပြသထားသည်။ ယင်းအပြင် တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်မှ မဇင်ဝင်းနွယ်၏ လက်ရာ ဖြစ်သော စပါးဖွဲဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ပန်းချီကားချပ်ပြခန်းလည်း ပြသ ထားသည်။ ယင်း စပါးဖွဲပန်းချီကားချပ်သည် ကျဆုံးလေပြီးသော ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့်တကွ အာဇာနည်ကြီးများအား ဂုဏ်ပြုပုံဖော်ထားသော ပန်းချီကားချပ်လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျောင်းသားကျောင်းသူများ၏ ဆုရ ကဗျာ၊ ပန်းချီ၊ ဆောင်းပါးများကိုလည်း ပြသထားသည်။
နားကွမ်းလုံရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
နားကွမ်းလုံရွာ (Narkunlong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ နားကွမ်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၇၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားကွမ်းလုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၄၆ ဦး၊ မ ၉၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၆၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သင်္ကမနတ္ထာထေရီ
သင်္ကမနတ္ထာထေရီ သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းမိန်းမတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ရှေးအတိတ်ဘဝ
ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင် ဖြစ်၏။ ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားသည် လမ်းခရီးကြွတော်မူ၏။ ထိုအခါ သင်္ကမနတ္ထာထေရီသည် မှောက်လျက်အိပ်ခဲ့သော် ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားသည် သင်္ကမနတ္ထာထေရီ၏ ဦးခေါင်းစွန်းဆံပင်ကို နင်းတော်မူ၏။ သင်္ကမနတ္ထာထေရီသည် ထိုသို့ ဆံပင်ကို နင်းသွားသည့်အခါ ကြည်ညိုသည့်စိတ်ဖြစ်ပေါ်၏။ ထို့နောက် တုသိတာဘုံသို့ ရောက်လေ၏။
ရသစ် (၁)ရွာ၊ ဘုတလင်မြို့နယ်
ရသစ် (၁)ရွာ (Yathit(1))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ ဘုတလင်မြို့နယ်၊ ရေဘုတလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၂၆၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘုတလင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒေါတမကြီးရွာ၊ ဒီးမော့ဆိုမြို့နယ်
ဒေါတမကြီးရွာ(Dawtamagyi)သည် ကယားပြည်နယ်၊ လွိုင်ကော်ခရိုင်၊ ဒီးမော့ဆိုမြို့နယ်၊ ဒေါတမကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၅၄၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒီးမော့ဆိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယောင်ကရက် (အထက်)ရွာ၊ ပန်ဝိုင်မြို့နယ်
ယောင်ကရက် (အထက်)ရွာ (Yawngkayat (Upper))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ပန်ဝိုင်မြို့နယ်၊ ကောင်လန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၆၇၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဝိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရက်ကုန်းရွာ၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်
သရက်ကုန်းရွာ (Thayetkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်၊ ကျွဲတလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၆၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွဲတလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၃၀ ဦး၊ မ ၂၁၂၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေတောင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ဘက်ကြီးရွာ၊ နတ်မောက်မြို့နယ်
တောင်ဘက်ကြီးရွာ (Taungbetgyi)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ နတ်မောက်မြို့နယ်၊ တောင်ဘက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၈၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ဘက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၂ ဦး၊ မ ၁၀၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်မောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒိုးပင်ရွာ၊ နောင်ချိုမြို့နယ်
ဒိုးပင်ရွာ (Doepin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ဒိုးပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၇၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒိုးပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၂၁ ဦး၊ မ ၂၁၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဓနသေဋ္ဌိ
ကာဠဝဠိယ သည် ဆင်းရဲသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နောင်အခါတွင် ဓနသေဋ္ဌိ အမည်ဖြင့် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၏ သူဌေးကြီးအဖြစ် မြှောက်စားခံရသည်။
ယာဂုလှူဒါန်းခြင်း
ရှင်မဟာကဿပသည် နိရောဓ သမာပတ်မှ ထ၏။ ထိုနောက် ချီးမြှောက်ရမည့်သူကို ကြည့်ရာ ကာဠဝဠိယ ဆင်းရဲသားကို မြင်၏။ ထို့နောက် ကာဠဝဠိယ၏ အိမ်တံခါးဝသို့ ကြွကာ ဆွမ်းခံရပ်တော်မူ၏။ ကာဠဝဠိယ၏ ဇနီးသည် မထေရ်အား ယာဂုချဉ်အားလုံးကို လှူဒါန်းလေသည်။
နား၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်း၊ ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်း ခွဲစိတ်အထူးကု ဆေးရုံကြီး (ရန်ကုန်)
နား၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်း၊ ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်း ခွဲစိတ်အထူးကု ဆေးရုံကြီး (Otorhinolaryngology - Head & Neck Surgery Specialist Hospital; ယခင် နား၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်း ဆေးရုံကြီး) သည် ရန်ကုန်မြို့၊ မြန်မာနိုင်ငံ တွင် တည်ရှိသည်။ အများပြည်သူနှင့်ဆိုင်သည့် အထူကုးဆေးရုံ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဗညားဒလလမ်းနှင့် ဗျိုင်းရေအိုးစင်လမ်းထောင့်၊ တာမွေမြို့နယ်တွင် တည်ရှိပြီး ကုတင် (၁၅၀)ဆေးရုံဖြစ်သည်။
ကြိန်းတောင်းရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
ကြိန်းတောင်းရွာ (Kyeintawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ မိုင်းပုအွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၉၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပုအွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၉ ဦး၊ မ ၁၃၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ကျိုင်းတောင်း ဖြစ်သည်။
တာရွှေထန်ရွာ၊ ကွမ်းလုံမြို့နယ်
တာရွှေထန်ရွာ (Tarshwehtan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ ကွမ်းလုံမြို့နယ်၊ တာရွှေထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၁၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာရွှေထန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၁၉ ဦး၊ မ ၁၀၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဓနသေဋ္ဌိ
ယာဂုလှူဒါန်းခြင်း
မထေရ်လည်း ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လာကာ ယာဂုကို မြတ်စွာဘုရားအား ကပ်၏။ မြတ်စွာဘုရားလည်း မျှတရုံ ဘုဉ်းပေး၍ ကျန်ရစ်သော ယာဂုတို့သည် ရဟန်းငါးရာတို့ကို လောက်ငလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကာဠဝဠိယသည် ဆွမ်းကြွင်းဆွမ်းကျန်တောင်းရန် ရောက်လာရာ ယာဂုအနည်းငယ်ရ၏။ ရှင်မဟာကဿပက ယာဂုလှူဒါန်းသူ ရမည့် အကျိုးကို မြတ်စွာဘုရားအား မေးမြန်း၏။ မြတ်စွာဘုရားက လှူဒါန်းသူသည် ခုနစ်ရက်အတွင်း သူဌေးဖြစ်မည်ဟု မိန့်သည်ကို ကာဠဝဠိယ ကြား၏။ ထို့နောက် မိမိ၏ ဇနီးဖြစ်သူကို ပြောပြလေ၏။
ဧကပိဏ္ဍပါတဒါယိကာထေရီ
ဧကပိဏ္ဍပါတဒါယိကာထေရီ သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းမိန်းမတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
တာရွှေထန်ရွာ၊ ကွမ်းလုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွမ်းလုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဧကပိဏ္ဍပါတဒါယိကာထေရီ
ဘဝဇာတ်ကြောင်း
တစ်ခုသောဘဝတွင် ဧကပိဏ္ဍပါတဒါယိကာထေရီသည် ဗန္ဓုမတီမြို့ရှိ ဗန္ဓုမာအမည်ရှိသည့် မင်း၏ မိဖုရား ဖြစ်၏။ ထိုမင်းသည်လည်း တရားကို ကြည်ညိုရိုသေ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုမင်းနှင့်အတူ မိဖုရားသည် တရားကျင့်ကြံ၏။
ထို့နောက် မိဖုရားသည် မင်းအား ရဟန်းတစ်ပါးအား ဆွမ်းလုပ်ကျွေးရန် တောင်းဆို၏။ မိဖုရားသည် ရဟန်းအား ဆွမ်းလုပ်ကျွေးခဲ့သည်ကို တစ်သက်ပတ်လုံး အောက်မေ့ကာ နေခဲ့၏။ သေဆုံးလတ်သော် တာဝတိံသာသို့ ရောက်၏။ သုံးဆယ်သော နတ်မင်းတို့၏ မိဖုရား ဖြစ်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဧကပိဏ္ဍပါတဒါယိကာထေရီသည် အလိုရှိ၍ တောင့်တသော အရာတိုင်းသည် ပြည့်စုံလေ၏။
ရသစ် (၂)ရွာ၊ ဘုတလင်မြို့နယ်
ရသစ် (၂)ရွာ (Yathit(2))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ ဘုတလင်မြို့နယ်၊ ရေဘုတလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၀၇၃ ဖြစ်သည်။
ရှန်ဆုပန်းရွာ၊ တာချီလိတ်မြို့နယ်
ရှန်ဆုပန်းရွာ (Shansupang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ တာချီလိတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ခင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၇၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ခင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၄၂ ဦး၊ မ ၁၇၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တာချီလိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဓနသေဋ္ဌိ
သူဌေးဖြစ်ခြင်း
တခါသော် ဗိမ္ဗိသာရမင်းတွင် မြို့ပြင်ရှိ ရာဇဝတ်သားကို ပွဲတော်စာ ထမင်းကို ပို့ရန် အကြောင်းပေါ်၏။ မြို့အပြင်သည် ဘီလူးများလှည့်လည်သောင်းကျန်းလျက် ရှိပြီး ပို့ရမည်မှာ ညအချိန်ဖြစ်နေသောကြောင့် အခက်တွေ့နေ၏။ ထို့ကြောင့် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သူကို အသပြာတစ်ထောင်ပေးမည်ဟု ပြော၏။ ပထမအကြိမ်၊ ဒုတိယအကြိမ် ကြေညာသောအခါ ယူဝံ့သူမရှိဘဲ ဖြစ်နေ၏။ တတိအကြိမ်ကြေညာသောအခါ ကာဠဝဠိယ၏ ဇနီးသည် အသပြာတစ်ထောင်ကို ယူလိုက်၏။ ထို့နောက် ယောက်ျားအသွင်ယူကာ မြို့ပြင်ရှိ ရာဇဝတ်သားထံသို့ ထမင်းသွားပို့လေ၏။
မြို့အပြင်သို့ ရောက်သော် ဒီဃတာလဘီလူးသည် မြင်လေ၏။ ထို့နော် ဘီလူးသည် သူမအား "မိမိ၏ အစာ ဖြစ်ပြီ" ဟု ခြိမ်းခြောက်စကားကိုဆို၏။ ထို့အခါ သူမက မိမိသည် မင်းကြီး၏ တမန်တော် ဖြစ်သည်ဟု ပြော၏။ ဘီလူးသည် အဘယ်သို့ သွားမည်ကို မေးလေ၏။ သူမလည်း ရာဇဝတ်သားထံသို့ သွားမည့်အကြောင်း ပြော၏။ ဘီလူးလည်း သူမအား " သုမနနတ်မင်း၏ သမီး ဒီဃတာလနတ်ဘီလူး၏ ဇနီး ကာဠီသည် သားဖွားလေပြီ" ဟု အော်ကာ ပြောကြားသွားပေးရန် ပြော၏။ ထိုသတင်းစကားပါးခ အဖြစ် ပြောကြားခအဖြစ် ထန်းပင်အောက်ရှိ ရွှေအိုးခုနစ်လုံးကို ပေး၏။ ထို့နောက် ကာဠဝဠိယ၏ ဇနီးသည် ထိုစကားကို လမ်းတစ်လျှောက် အော်ကာ သွား၏။ သုမနနတ်မင်းကြီးကြားသော် ဤလူသားသည် ငါ့အတွက် ကောင်းသောသတင်းစကားကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုကာ အပင်ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှေအိုးများရှိကြောင်း၊ ထိုရွှေအိုးများကိုလည်း ပေး၏ ဟု ပြောကာပေးလေ၏။ ထို့နောက်တွင်မူ ကားစင်ရှိ ရာဇဝတ်သားရှိရာသို့ ရောက်လေ၏။
ရာဇဝတ်သားကို ထမင်းခွံ့ကျွေး၏။ ကျွေးပြီးသောအခါ ပါးစပ်ကို သုတ်ပေးလေ၏။ ထိုအခါ ရာဇဝတ်သားသည် အတွေ့အထိကြောင့် မိန်းမသားမှန်း သိလေ၏။ ထို့နောက် သူမ၏ ဆံပင်ကို တအားကိုက်လေ၏။ သတိကောင်းသော သူမသည် သံလျက်ဖြင့် ဆံပင်ကို ဖြတ်ကာ ပြန်လာခဲ့၏။ ပြန်ရောက်သောအခါ မင်းကြီးသည် ကိစ္စပြီးစီးကြောင်း အဘယ်သို့ သက်သေပြမည်နည်း ဟု မေး၏။ ထိုအခါ မိမိ၏ ဆံထုံးအမှတ်အသားကို ကြည့်ကာ သိနိုင်သည်ဟု ပြော၏။ သူမလည်း ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် လျှောက်တင်၏။ ထို့နောက်မင်းကြီးသည် သူမ၏ ခင်ပွန်း ကာဠဝဠိယ ကို ဓနသေဋ္ဌိ ဘွဲ့ဖြင့် သူဌေးချီးမြှောက်၏။
နား၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်း၊ ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်း ခွဲစိတ်အထူးကု ဆေးရုံကြီး (ရန်ကုန်)
ပြင်ပလူနာဌာန
ပြင်ပလူနာ ဌာနကို နိုင်ငံတော်အစိုးရရုံးပိတ်ရက်များမှ အပ တနင်္လာနေ့မှ သောကြာနေ့အထိဖွင့်လှစ်ထားပြီး ယူနစ် (၅)ခုမှ တစ်ရက်စီတာဝန်ယူကုသပေးသည်။ ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ (၁)ရက်မှ ဒီဇင်ဘာလ (၃၁) ရက်နေ့အထိ လာရောက်ကုသသူ လူနာ (၅၈၇၃၈) ဦးရှိပြီး နေ့စဉ်ပျှမ်းမျှလူနာ (၂၃၉) ဦးခန့်ကုသမှု ခံယူခဲ့သည်။
အရေးပေါ်လူနာဌာန
၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ (၁)ရက်မှ ဒီဇင်ဘာလ (၃၁) ရက်နေ့အထိ (၈၅၅၇)ယောက် ကုသမှုခံယူခဲ့သည်။
အော့စမီယမ်
အော့စမီယမ် (Osmium) ဒြပ်စင်သည် Platinum ဒြပ်စင်အုပ်စုဝင် တစ်ခုဖြစ်ပြီး စိုထိုင်းသော၊ ငွေရောင်ရှိသော ဒြပ်စင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သိပ်သည်းမှု အကောင်းဆုံးဒြပ်စင်အဖြစ် သိရှိထားသော်လည်း လက်ခံနိုင်ယုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ Osmium ဒြပ်စင်သည်ရေ နှင့် အက်ဆစ် အတွင်း သက်ရောက်မှုလုံးဝမရှိသော်လည်း အယ်ကာလီ ဆားပျော်ရည်ပူ (molten alkalis) အတွင်း၌မူ ကောင်းမွန်စွာ ပျော်ဝင်နိုင်သည်။ အော့စမီယမ် အမှုန့်များသည် လေထဲရှိ အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ငွေ့များနှင့် အလွန်နှေးကွေးစွာ ထိတွေ့ဓာတ်ပြုပြီး Osmium tetroxide အငွေ့အဖြစ် ပြန်လည် ထုတ်လွှတ် ပေးပါသည်။
အသုံးပြုခြင်း
၎င်းဒြပ်စင်ကို အခြားဒြပ်စင်များနှင့် ရောစပ်၍ သတ္တုစပ်(alloys) အဖြစ်အနည်းငယ် အသုံးပြုကြပြီး စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင်မူ ဓာတ်ကူပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။ အော့စမီယမ် ဒြပ်စင်ကိုတစ်ချိန်က ဘောပင် ဖောင်တိန်များ၏ ထိပ်ရှိ အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော ဘောစေ့များ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ သံလိုက်အမြှောင် ညွှန်တံများအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ရှေ့ကအသုံးပြုခဲ့သော အသံချဲ့စက်များတွင် ဓာတ်ပြားလှည့်အပ်များ နှင့် နှိုးစက်နာရီများတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြရာ အလွန်အရည်အသွေး ကောင်းမွန်ပြီး တိုက်စားမှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းကောင်းမွန်စွာ အသုံးဝင်ခဲ့သည်။
သဘာဝမှာတွေ့ရှိမှုအခြေအနေ
၎င်းဒြပ်စင်ကို စီပွားရေးလောကတွင် အဓိကအားဖြင့် platinum ဒြပ်စင်နှင့်ရောစပ်ပြီး သတ္တုစပ်အဖြစ် ရောစပ်၍ အလွန်အရေးပါစွာတွေ့ရှိရပြီး သတ္တုတွင်းများတွင် သဘာဝအားဖြင့် iridosmine နှင့် osmiridium သတ္တုရိုင်းများ အဖြစ် အဓိကတွေ့ရသည်။ iridosmine ရှားပါးသတ္တုကို ရုရှား နှင့် တောင်နှင့်မြောက် အမေရိက နိုင်ငံတို့တွင ်ရှာပါးစွာ တွေ့ရှိရပြီး တစ်နှစ်လျှင် ပျမ်းမျှ ၁၀ဝ ကီလိုဂရမ်အောက် ထုတ်လုပ်လျက် ရှိသည်။ ၎င်းဒြပ်စင်သည် အလွန်ခက်ခဲစွာ ထုတ်လုပ်ရသောကြောင့် လိုအပ်ချက်ကို ပြည့်မှီအောင် ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပဲ အနည်းငယ်မျှ သာထုတ်လုပ်နိုင်သည်။
ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာသက်ရောက်မှုများ
Osmium tetroxide(OsO4) သည် အလွန်မြင့်မားစွာ အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေသည်။ လေထဲသို့ ၎င်းဒြပ်စင် ပြင်းအား 10-7 gm-3 အောက်နည်းသော ပမာဏလောက် ရောက်ရှိပါက အဆုပ်ကို မွန်းကြပ်စေခြင်း၊ အရည်ပြားကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေခြင်း၊ မျက်စိကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးစေ ခြင်း တို့ကိုဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်အခါ၌မဆို ၎င်းကို ကိုင်တွယ် အသုံးပြုရာတွင် သင့်တင့်သော ဓာတုဗေဒ ဆိုင်ရာ အကူပစ္စည်းများဖြင့် ကိုင်တွယ်အသုံးပြု သင့်ပါသည်။
Osmium tetroxide(OsO4) အခိုးအငွေ့ ကိုရှူရှိက်ခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း၊ အေရိုဇော(လေဖိအားဖြင့် မှုတ်ပေးနိုင်ရန် စီမံထားသောဗူး) မှတစ်ဆင့် Osmium tetroxide (OsO4) ကိုရှူရှိုက်ခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း၊ မျိုချခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။
ရှူရှိုက်ခြင်း နှင့်ဆိုင်သောအန္တရာယ် ။ ။ အပူချိန် 20 ˚C တွင် ၎င်းဒြပ်စင်သည် အငွေ့ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိ ပြီး လေထုထဲသို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လွယ်သောကြောင့် အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှပါသည်။
ရှူရှိုက်မိခြင်း။ ။ ထိတွေ့သော နေရာများကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း၊ ချောင်းဆိုးခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ချွဲသလိပ်ကပ်ခြင်း၊ အသက်ရှူကြပ်ခြင်း၊ မျက်စိအာရုံကြောများကို ပျက်စီးစေခြင်း၊ အသိဉာဏ်များကို နှောက်နှေးစေခြင်း။
အရည်ပြား။ ။ အရည်ပြားကို နီမြန်းစေခြင်း၊ လောင်ကျွမ်းစေခြင်း၊ နာကျင်စေခြင်း၊ အရည်ပြားအရောင် ပျက်စီးစေခြင်း၊ မီးလောင်ဖု၊ အရည်ကြည်ဖုများ ပေါက်စေခြင်း။
မျက်စိ။ ။ မျက်စိနီမြန်းစေခြင်း၊ နာကျင်စေခြင်း၊ အမြင်ပျက်ယွင်းစေခြင်း၊ အမြင်ပျောက်ဆုံးစေခြင်း၊ မျက်စိအတွင်းပိုင်ထဲအထိ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေခြင်း။
ဓာတုဗေဒနှင့်ဆိုင်သောအန္တရာယ်များ။ ။ Osmium ဒြပ်စင်သည် အပူပေးခြင်းဖြစ် Osmium အငွေ့အဖြစ် ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းဒြပ်စင်သည်ဓာတ်တိုးခြင်း၊ ဓာတ်လျှော့ခြင်း နှင့် မီးလောင်လွယ်ခြင်း အားကောင်းသော ဒြပ်စင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟိုက်ဒရိုကလိုရစ် အက်စစ်နှင့် ဓာတ်ပြုပြီး chlorine အဆိပ်ငွေ့ကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။ အယ်ကာလီများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မတည်မြဲသော ကွန်ပေါင်းများ အဖြစ် ပေါ်ပေါက်စေသည်။
အချိန်တိုအတွင်းထိတွေ့ခြင်း၌အကျိုးသက်ရောက်မှု။ ။ မျက်ရည်ကျခြင်း၊ ၎င်းဒြပ်စင်သည် မျက်စိ၊ အရည်ပြားနှင့် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းတို့ကို တဖြေးဖြေး တိုက်စားပျက်စီးစေသည်။ လွန်မြင့်မား သောပြင်းအားရှိသည့် ပမာဏနှင့် ထိတွေမိပါက သေစေနိုင်သည်။ အချိန်တိုအတွင်း ထိတွေ့ခြင်းမှ ၎င်းအကျိုး သက်ရောက်မှုများသည် တဖြေးဖြေး နှေးကွေးစွာပေါက်လာစေသည်။
အချိန်ကြာမြင့်စွာထိတွေ့ခြင်း(သို့)အကြိမ်ကြိမ်အခါခါထိတွေ့ခြင်း၌အကျိုးသက်ရောက်မှု။ ။ အချိန်ကြာမြင့်စွာထိတွေ့ခြင်း (သို့) အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် အရည်ပြား နီလာပြီး ရောင်အမ်း နာကျင်ခြင်းများ ကိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းဒြပ်စင်သည် ကျောက်ကပ်များအပေါ်သို့ လည်းအကျိုး သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်သို့သက်ရောက်မှုများ
၎င်းဒြပ်စင်သည် အလွန်အားကောင်းသည့် ဒြပ်တိုးနိုင်သော ဒြပ်စင်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် အခက်ခဲမရှိ အခြားဒြပ်စင် တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာပြောင်းလည်း ပေါ်ပေါက်နိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဓာတုဗေဒ ဒြပ်စင်များ
ကော့လှိုင်းရွာကြီးရွာ၊ သထုံမြို့နယ်
ကော့လှိုင်းရွာကြီး'(Kawthlaingywargyi)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ သထုံမြို့နယ်၊ ကော့လှိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၄၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကော့လှိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၇၆ ဦး၊ မ ၁၀၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၅၇ ဦး နေထိုင်သည်။
နောင်လှိုင်ရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
နောင်လှိုင်ရွာ (Nawnghlaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ နားကွမ်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၇၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားကွမ်းလုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၄၆ ဦး၊ မ ၉၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၆၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ရင်းမူကုန်းရွာ၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်
ရင်းမူကုန်းရွာ (Yinmukone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ရွှေတောင်မြို့နယ်၊ ယင်းမူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၆၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယင်းမူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၀၃ ဦး၊ မ ၂၂၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေတောင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၄၀၈
၁၄၀၈
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
မတ်လ
(၁) ရက်။
တုံကော်လင့် (အောက်)ရွာ၊ ကွမ်းလုံမြို့နယ်
တုံကော်လင့် (အောက်)ရွာ (Tonkawlint (Lower))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ ကွမ်းလုံမြို့နယ်၊ တာရွှေထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၁၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာရွှေထန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၁၉ ဦး၊ မ ၁၀၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
၁၄၀၈
ဧပြီလ
(၁) ရက်။
မေလ
(၁) ရက်။
တုံကော်လင့် (အောက်)ရွာ၊ ကွမ်းလုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွမ်းလုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၄၀၈
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
သဲတောရွာ၊ တပျော်
သဲတောရွာ (Theataw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မိတ္ထီလာမြို့နယ်၊ တပျော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၇၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တပျော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၁၁ ဦး၊ မ ၁၇၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိတ္ထီလာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွယ်ခေ့ရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
လွယ်ခေ့ရွာ (Loihkayt)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ မိုင်းပုအွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၉၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပုအွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၉ ဦး၊ မ ၁၃၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကုန်းဇောင်းရွာ၊ နတ်မောက်မြို့နယ်
ကုန်းဇောင်းရွာ (Konezaung)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ နတ်မောက်မြို့နယ်၊ တောင်ထောင့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၈၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ထောင့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၆၁ ဦး၊ မ ၁၄၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်မောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၄၀၉
၁၄၀၉
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
မတ်လ
(၁) ရက်။
မေလ
(၁) ရက်။
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောက်တိုဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ရှဲန်မိုင် (ကျပါ)ရွာ၊ တာချီလိတ်မြို့နယ်
ရှဲန်မိုင် (ကျပါ)ရွာ (Shenmai (Kyapa))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ တာချီလိတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ခင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၇၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ခင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၄၂ ဦး၊ မ ၁၇၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တာချီလိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေဘုတလင်ရွာ၊ ဘုတလင်မြို့နယ်
ရေဘုတလင်ရွာ (Yaebutalin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ ဘုတလင်မြို့နယ်၊ ရေဘုတလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၂၆၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘုတလင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချောက်ခွဲရွာ၊ သာစည်မြို့နယ်
ချောက်ခွဲရွာ (Chaukkhwe)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ သာစည်မြို့နယ်၊ ဘူးရုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၃၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘူးရုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၇၁ ဦး၊ မ ၁၁၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာစည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့
ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ (honorary degree) သည် ပညာရေးဆိုင်ရာဘွဲ့တစ်ခုဖြစ်၍ ထိုဘွဲ့အတွက် တက္ကသိုလ် (သို့) ဆုချီးမြှင့်သည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုသည် ပုံမှန်လိုအပ်ချက်များကို လျှော့ပေါ့စဉ်းစားပေးရာ နမူနာအနေဖြင့် ပါဝင်နိုင်သော လိုအပ်ချက်များမှာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်၊ (ကျောင်း)တက်ရောက်မှု၊ သင်ရိုးဆိုင်ရာ အပိုချိန်သင်ယူမှု (course credit) ၊ အဆင့်မြင့်ဘွဲ့အတွက် ပြုစုကျမ်း (dissertation) ၊ ကျယ်ပြန့်သော စာမေးပွဲအောင်မြင်မှု စသည်တို့ဖြစ်ကာ ထိုလိုအပ်ချက်များကို လျှော့ပေါ့စဉ်းစားပေးကြသည်။
ဤဘွဲ့အား အနက်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပုံများမှာ တက္ကသိုလ် (သို့) အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွဲပြားနိုင်သည်။ မဲရီယန်-ဝက်ဘ်စတာ အဘိဓာန်က "ကျောင်းသူ/သား မဟုတ်ဘဲ အရေးပါသော အရာတစ်ခုခုကို ဆောင်ရွက်သူအား တက္ကသိုလ်/ကောလိပ်က ချီးမြှင့်သောဘွဲ့" ဟူ၍ ဖွင့်ဆိုကာ အောက်စဖို့ဒ်အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်က "ပုံမှန်လိုအပ်ချက်၊ လုပ်ဆောင်ချက်မရှိဘဲ ဂုဏ်ပြုမှုအရ ပေးသောဘွဲ့" ၊ ကိမ်းဘရစ်ချစ်တက္ကသိုလ်၏ ဖွင့်ဆိုချက်တွင် "ပညာရေးသင်ယူလေ့လာမှုမလုပ်သောသူတစ်ဦးဦးကို ဂုဏ်ပြုမှုအဖြစ်ချီးမြင့်သောဘွဲ့" ဟူ၍
ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့သည် လူမှုအဖွဲ့အစည်း၏ ကောင်းကျိုး၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စသဖြင့်တစ်ခုခုကို နက်နက်နဲနဲ၊ မလျှော့သောဇွဲဖြင့် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်သူများကို ပေးလေ့ရှိရာ ဘွဲ့ပေးရန် စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ကြရာတွင် နိုင်ငံတွင်း (သို့) နိုင်ငံတကာအဆင့် အရေးပါသောအောင်မြင်မှုများကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြ၍ ဆုလက်ခံယူမည့်သူသည် တည်ကြည်သော၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသောသူဖြစ်ရန်လည်း လိုအပ်သည်ဟု အချို့တက္ကသိုလ်များ၏ စည်းကမ်းများတွင်တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ရံခါတွင် သက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ် (သို့) လူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်ကို အကျိုးပြုသော ထင်ရှားသည်သူလည်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့အများဆုံးရရှိသူသည် ခရစ်ယာန်ဘုန်တော်ကြီး၊ လူမှုအကျိုးဆောင်သူ သီယိုဒေါ ဟဲ့စ်ဘာ့ဂ် (Theodore Hesburgh) ဖြစ်၍ ၎င်း၏ ဘဝတစ်လျှောက် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ပေါင်း (၁၅၀) ရရှိခဲ့သည်။
ဝေါဟာရ
အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် "honorary degree" ဟုသုံးသော စကားလုံးသည်honoris causa (သို့) ad honorem ဟူသော လက်တင်စကားစုအနေဖြင့်လည်း လူသိများကြသည်။
အမျိုးအစား၊ ပုံစံနှင့် သတ်မှတ်ချက်
ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့သည် ပုံစံအရ သုံးမျိုးဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ : သို့သော် ပုံမှန်အားဖြင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ပါရဂူဘွဲ့ ကိုချီးမြှင့်လေ့များကြကာ ဆုလက်ခံယူသူသည် ချီးမြှင့်သည့်ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းနှင့် ယခင်ပတ်သက်ဆက်နွယ်ခြင်းမရှိသူများ ဖြစ်နိုင်၏ ။
ဤသို့သောဘွဲ့များကို တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ပညာရည်မှတ်တမ်းတွင် ဆု(ဂုဏ်ပြုမှု)အဖြစ်ထည့်သွင်းနိုင်ကာ ပညာရေးရာဘွဲ့အနေဖြင့် မထည့်သွင်းရန် လမ်းညွှန်ချက်များရှိသည်။ "ဂုဏ်ထူးဆောင်" နှင့်စပ်လျဉ်း၍ အဆင့်မြင့်ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းများက ဆုလက်ခံယူသူကို အထင်မြင်လွဲမှားစေနိုင်သော ခေါင်းစဉ်များသုံးစွဲခြင်းကို ရှောင်ကျဉ် န်လည်း တောင်းဆိုကြသည်။
အမည်
တက္ကသိုလ်/ကောလိပ်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုရချီးမြင့်လေ့ရှိသော ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့အမည်များသည် တူညီနိုင်မှုမရှိပေ။
မြန်မာနိုင်ငံ
ပထမဆုံးဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ရရှိသောသူမှာ လယ်တီဆရာတော်နှင့် ချားလ်စ်ဒူရိုင်ဇယ်လ်(Chas Duroiselle) တို့ဖြစ်ကြ၍ ၁၉၂၁ တွင် ဆပ်ကပ်ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ ဆရာတာ်အား စာပေပါရဂူဘွဲ့ချီးမြှင့်၍ ဒူရွိုင်ဇယ်လ်အား ဂုဏ်ထူးဆောင် မဟာဝိဇ္ဇာ(M.A)ဘွဲ့ကို အပ်နှင်းခဲ့ကြသည်။ လယ်တီဆရာတော်ပြီးနောက် တောင်ခွင် သာသနာပိုင်ဆရာတော် (၁၉၃၂)၊ ဒုတိယ အဓိပတိ ဦးဆက်၊ ဒုတိယ အဓိပတိ ဦးဧမောင် ၊လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ ပျော်ဘွယ် ဦးမြ၊ သမ္မတဟောင်း ဆာဘဦး၊ ဦးဖေမောင်တင်၊ ဥပဒေ ပါမောက္ခဟောင်း ဦးကျော်မြင့် စသော မြန်မာနိုင်ငံမှ ထင်ရှားသူများကို ဂုဏ်ထူးဆောင်ပါရဂူဘွဲ့များ ချီးမြှင့်ခဲ့ကြသည်။
ပြည်ပ ခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် ကမ္ဗောဒီယားနိုင်ငံဘုရင် သီဟာနု၊ ဟိုချီမင်း၊ တီးတိုး၊ ဘန်ဂူရီယန် စသည့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် စာရေးဆရာ လယ်တီ ပဏ္ဍိတ ဦးမောင်ကြီး၊ မဟာဂီတ ပညာရှင် ဒေါ်စောမြအေးကြည်၊ အငြိမ့်မင်းသမီး အမာစိန်၊ ကာယဗလ ဦးဇော်ဝိတ် တို့ကို ဂုဏ်ထူးဆောင် မဟာဝိဇ္ဇာနှင့် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့များ အပ်နှင်းခဲ့ဖူးသည်။
၁၉၆၂ နောက်ပိုင်း ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကို အစိုးရက သိမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် ပါရဂူဘွဲ့ပေးခြင်း ရပ်စဲခဲ့သည်။ ၂ဝဝ၀ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၆ ၌အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာပြု တက္ကသိုလ် ပထမဆုံးပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဦးသီလာနန္ဒာဘိဝံသ၊ ဒါရိုက်တာ ဦးသုခ ၊ ၂၀၀၃ တွင် ဗန်းမော်ဆရာတော်၊ သီတဂူဆရာတော် စသည့်ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဂုဏ်ထူးဆောင်စာပေပါရဂူဘွဲ့များ ပေးခဲ့ကြသည်။ ယင်းနောက် အခြား တက္ကသိုလ်များ၌လည်း ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ပေးခြင်းများ ရှိလာခဲ့ကြသည်။