cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မြွေရွှေခဲရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
မြွေရွှေခဲရွာ (Mwayshwekhe)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ မြွေရွှေခဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၁၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြွေရွှေခဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၉ ဦး၊ မ ၁၅၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း၊ လှေသူကြီးကို လှေသားထောင်း
လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း၊ လှေသူကြီးကို လှေသားထောင်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လှေသားတို့အဖို့ တောင်လေအလာကို ကြာကြာစောင့်လေ သက်သာလေဖြစ်သော်လည်း လှေသူကြီးအဖို့ ရက်ကြာကြာစောင့်ရေလေ လှေသားတို့အား ကျွေးမွေးရသည့်စရိတ် ပိုမို ဖိစီးလေ ဖြစ်ရသည်။
လောဘကြီးလျှင် ချွဲ၊ ဒေါသကြီးလျှင် ဆဲ
လောဘကြီးလျှင် ချွဲ၊ ဒေါသကြီးလျှင် ဆဲ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လောဘကြီးသူသည် နှုတ်ချိုသည်။ ဒေါသကြီးသူသည် နှုတ်ကြမ်းသည်။
ဘုတ်ကုန်းရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ဘုတ်ကုန်းရွာ (Bokekone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ဘုံသာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုံသာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၄၁ ဦး၊ မ ၂၀၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဲလောလရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
မဲလောလရွာ (Melawla)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ အထက်မဲဇောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၅၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အထက်မဲဇောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၉ ဦး၊ မ ၂၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေကျင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ကုန်းဆာရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ဝမ်ကုန်းဆာရွာ (Wankonehsar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၃၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျားရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ကျားရွာ (Kyar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၃၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သမထီးရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
သမထီးရွာ (Thamahtee)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အောင်ဇေယျာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၂၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်ဇေယျာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၀ ဦး၊ မ ၁၂၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကတုံးပေါ်ရွာ၊ မုဒုံမြို့နယ်
ကတုံးပေါ်ရွာ(Katonepaw)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ မုဒုံမြို့နယ်၊ ကတုံးပေါ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၃၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတုံးပေါ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၁ ဦး၊ မ ၇၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၆၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုဒုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်သာရွာ၊ တလင်းကုန်း
ညောင်ပင်သာရွာ (Nyaungpinthar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ တလင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၁၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တလင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၅၈ ဦး၊ မ ၁၂၀၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားစုရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ဘုရားစုရွာ (Hpayarsu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ဘုရားစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၆၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုရားစုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၅ ဦး၊ မ ၃၆၅၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
K2-18b
K2-18b သည် ကြယ်ပုနီ K2-18 အနီး လှည့်ပတ်လျက်ရှိသော နေစကြဝဠာပြင်ပဂြိုဟ် တစ်စင်းဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ကမ္ဘာမြေမှ 38 pc အကွာတွင်တည်ရှိပြီး ကပ်ပလာ အာကာသ တယ်လီစကုပ်မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကာ ကမ္ဘာမြေထက် ၈ ဆပိုမိုကြီးမားသဖြင့် ဆူပါကမ္ဘာမြေဟုခါ်ဆိုသည်။ ယင်းသည် မိခင်ကြယ်အား သက်ရှိများရှင်သန်နိုင်သောဇုန်အတွင်းမှ ၃၃ ရက်လျင်တစ်ကြိမ်နှုန်းဖြင့် လှည့်ပတ်သည်။
၂၀၀၁၉ ခုနှစ်တွင် သီးခြားသုတေသနလေ့လာချက်နှစ်ခုမှ ကပ်ပလာ အာကာသ တယ်လီစကုပ်၊ ဟာဘယ် အာကာသ တယ်လီစကုပ်နှင့် စပစ်တာဇာ အာကာသတယ်လီစကုပ်တို့၏ ဒေတါများကို ပေါင်းစပ်ကာ လေ့လာမှုပြုရာ သက်ရှိများရှင်သန်နိုင်သောဇုန်အတွင်းရှိဂြိုဟ်များထဲတွင် လေထုထဲရှိ ရေငွေ့တည်ရှိသော ပထမဆုံး နေစကြဝဠာပြင်ပဂြိုဟ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နေစကြဝဠာပြင်ပဂြိုဟ်များ
အကတညုဇာတ်
ဧကကနိပါတ် - ၉။ အပါယိမှဝဂ် -၉၀-အကညူတဇာတ် သူတပါးသောကျေးဇူးကို ခံလင့်၍ မိမိကတဖန် ကျေးဇူးမသော ပစ္စန္တရာဇ် သူဌေးအကြောင်း။
ကုန်သွယ်လာမှု ဆက်သွယ်ပြု
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် အနာထပိဏ်သူဌေးအား မမြင်ဘူးဘဲ အဆွေခင်ပွန်းဖြစ်နေသော ပစ္စန္တရာဇ် သူဌေးတဦးရှိလေ၏။
တရံသောအခါ ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးသည် မိမိ အလုပ်အကျွေးတို့ကို လှည်းငါးရာဖြင့် ဘဏ္ဍာအပြည့်တင်လျက် အနာထပိဏ်သူဌေးထံ လွှတ်လိုက်၏၊ သူဌေးထံ ရောက်လျှင် လက်ဆောင်တို့ကို ဆက်သ၍ ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးထံမှ လွှတ်လိုက်ကြောင်း ပြောကြားကုန်၏။
အနာထပိဏ် သူဌေးလည်း ပစ္စန္တရာဇ် သူဌေး၏ အကြောင်းကိုမေးမြန်းကာ နှုတ်ခွန်းဆက်သပြီးလျှင် နေရာထိုင်ခင်း စားနပ်ရိက္ခာအပြည့်အစုံပေး၍ တည်းခိုစေလျက် ပါသမျှဘဏ္ဍာတို့ကို အမြတ်အစွန်းရအောင် စီမံရောင်းချ ပေးစေ၏၊ ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေး အလုပ်အကျွေးတို့လည်း အနာထပိဏ်သူဌေး၏ အကူအညီဖြင့် ပါသမျှ ဘဏ္ဍာတို့ကို ရောင်းချပြီးလျှင် ပစ္စန္တရာဇ်သို့ပြန်၍ မိမိတို့ သူဌေးအားပြောကြားကုန်၏။
ကျေးဇူးတဖန် မပြုပြန်
နောက်အခါ အနာထပိဏ်သူဌေးလည်း မိမိ အလုပ်အကျွေးတို့ကို လှည်းငါးရာဖြင့် ဘဏ္ဍာအပြည့်တင်စေလျက် ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးထံ လွှတ်လိုက်ပြန်၏၊ အလုပ်အကျွေးတို့လည်း ရောက်လျှင် ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးထံ လက်ဆောင်တို့ကို ဆက်သလေ၏၊ ထိုအခါ ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးသည် “အမောင်တို့... အဘယ်က လာကြသနည်း”ဟု မေး၏၊ “သူဌေးမင်း... အဆွေခင်ပွန်းဖြစ်သော အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးထံမှ လာခဲ့ကြပါသည်”ဟု ပြောကြားကြကုန်၏၊ ထိုအခါ ကျေးဇူးမသိတတ်သော ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးသည် “အမောင်တို့ အနာထပိဏ်သူဌေးဆိုသည်မှာ သာမန်လူတယောက်အမည် ဖြစ်လိမ့်မည်”ဟု ပြက်ရယ်ပြုကာ လက်ဆောင်တို့ကို ယူပြီးလျှင် လွှတ်လိုက်၏၊ နေရာထိုင်ခင်း စားနပ်ရိက္ခာပေးခြင်း၊ ကုန်တို့ကို စီမံရောင်းချပေးခြင်း မရှိလေ။
အနာထပိဏ်သူဌေး အလုပ်အကျွေးတို့လည်း ပစ္စန္တရာဇ် သူဌေးထံမှ တစုံတရာ အကူအညီမရဘဲ မိမိတို့ အလိုအတိုင်း ရောင်းချပြီးလျှင် အနာထပိဏ်သူဌေးထံသို့ ပြန်ကာအနာထပိဏ်သူဌေးအား ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးအကြောင်းကို အလုံးစုံပြောကြားလေ၏။
လုယက်ယူကြ ပြန်ပြေးရ
ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးလည်း နောက်တဖန် လှည်းငါးရာတို့ဖြင့် အနာထပိဏ်သူဌေးထံ လွှတ်လိုက်ပြန်၏၊ ရောက်လျှင် ပစ္စန္တရာဇ်သားတို့သည် သူဌေးထံ လက်ဆောင်ဆက်သကြပြန်၏၊ ထိုအခါ အနာထပိဏ်သူဌေး အမှုလုပ်တို့သည် သူဌေးကြီးအား ကျွန်ုပ်တို့နေရာထိုင်ခင်း ရိက္ခာစီမံပါမည်ဟု ဆိုကာ ပစ္စန္တရာဇ်သားတို့ကိုခေါ်၍ မြို့ပြင်သင့်တော်ရာ၌ နေရာချထားပြီးလျှင် ငါတို့ ယာဂုထမင်းသွား၍ စီမံမည်ဟု ဆို၍ အိမ်ရောက်လျှင် ကျွန်အမှုလုပ်တို့ကို စည်းဝေးစေပြီးလျှင် ညဥ့်သန်းခေါင်အခါ လှည်းငါးရာတို့ကို လုယက် ဖျက်ဆီးလျက် ယူငင်သွားကြကုန်၏၊ ပစ္စန္တရာဇ်သားတို့လည်း ကြောက်ရွံ့၍ အမြန်ပြေးကြကုန်၏။
အနာထပိဏ်သူဌေး အမှုလုပ်တို့လည်း ထိုအကြောင်းကို သူဌေးကြီးအား ပြောကြားကြကုန်၏၊ သူဌေးကြီးလည်း မြတ်စွာဘုရားထံ ဆည်းကပ်ပြီးလျှင် ဖြစ်သမျှကြောင်း အလုံးစုံကို လျှောက်ထားသောအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “သူဌေးကြီး····ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးကား ယခုအခါ၌သာ ဤသို့အလေ့အကျင့်ဆိုးရှိသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း ရှိခဲ့ဘူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကိုဆောင်တော်မူသတည်း။
မိမိထံရောက်လာ စောင့်ရှောက်ကာ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော်ဘုရားအလောင်းသည် ဗာရာသီပြည်ဝယ် စည်းစိမ်ဥစ္စာ ကြွယ်ဝသော သူဌေးကြီးတဦးဖြစ်လေ၏၊ ထိုသူဌေးကြီးအား မတွေ့မမြင်ဘူးဘဲ အဆွေခင်ပွန်း ဖြစ်နေသော ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးတဦး ရှိလေ၏။
[စကားအသွားအလာ ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထုနှင့်တူ၏၊ အကျဉ်းမျှသာရေးမည်။]
တရံရောအခါ ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးသည် လှည်းငါးရာတို့ဖြင့် ဗာရာဏသီသူဌေးကြီးထံ စေလွှတ်လိုက်ရာ ဗာရာဏသီသူဌေးကြီးက နေရာထိုင်ခင်း စားနပ်ရိက္ခာပေး၍ ကုန်တို့ကို ရောင်းချစီမံပေးပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်၏။
နောက်အခါ ဗာရာဏသီသူဌေးကြီးက လှည်းငါးရာဖြင့်ပင် ပစ္စန္တရာဇ်သူဌေးထံ လွှတ်လိုက်ပြန်ရာ ပစ္စန္တရာဇ် သူဌေးက တစုံတရာ မကူညီဘဲ ထားလေ၏။
ကျေးဇူးတုံ့မရှိ ဆုတ်ယုတ်ဘိ
နောက်တကြိမ် ပစ္စန္တရာဇ် သူဌေးက လှည်းငါးရာဖြင့်ပင် ဗာရာဏသီသူဌေးကြီးထံ လွှတ်လိုက်ပြန်ရာ သူဌေးကြီး၏ ကျွန်အမှုလုပ်တို့သည် အကုန်လုယက်ဖျက်ဆီးပြီးလျှင် ဗာရာဏသီသူဌေးကြီးအား အကြောင်းစုံ ပြောကြားကြကုန်၏၊ ထိုအခါ ဗာရာဏသီသူဌေးကြီးသည် မိမိကျွန် အမှုလုပ်တို့အား–
“အမောင်တို့...မိမိအား ရှေးအခါသူတပါးတို့ ပြုလုပ်ထားသော ကျေးဇူးရှိပါလျက် ကျေးဇူးရှင်တို့အား ကျေးဇူးတုံကိုလည်းမဆပ်၊ ဆပ်ရမှန်းလည်း မသိသောသူကား နောက်အခါ အမှုကိစ္စ တွေ့ကြုံလာလျှင် အကူညီ ရှာမရဘဲ ရှိတတ်၏”–
ဟု ပြောဆိုဆုံးမလေ၏၊ ထိုသူဌေးကြီးသည် နောင်အခါ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို အားထုတ်၍ သေလွန်သောအခါ ကံအားလျော်စွာ လားလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်, ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက်–
ရဟန်းတို့...
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ရှေးကပြုဘူး၊ သူ့ကျေးဇူး၊ အထူးသိကြလေ။
(၂) မသိပြန်မူ၊ ကိစ္စဟူ၊ အကူမရလေ။
အကတညူဇာတ်ပြီး၏။
သံဘိုကြီးရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
သံဘိုကြီးရွာ (Thanbogyi)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ သံဘိုကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သံဘိုကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၈၆ ဦး၊ မ ၁၉၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လောဘကြီးသူ စကားချို၊ ဒေါသကြီးသူ စကားတို၊ မောဟကြီးသူ စကားယို
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လောဘကြီးသူသည် စကားကို ချိုချိုသာသာ ပြောတတ်သည်။ ဒေါသကြီးသူသည် စကားကို တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောတတ်သည်။ မောဟကြီးသူသည် စကားကို မှားမှားယွင်းယွင်း ပြောတတ်သည်။
လောဘကြီး အီးလောက်ရ၊ လောဘငယ် လယ်လောက်ရ
လောဘကြီး အီးလောက်ရ၊ လောဘငယ် လယ်လောက်ရ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လောဘကြီးလွန်းလျှင် ဘာမျှ မည်မည်ရရ မရချေ။ လောဘနည်းလျှင် များများရသည်။
သခွပ်ပင်လယ်ရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
သခွပ်ပင်လယ်ရွာ (Thakhutpinlel)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ သခွပ်ပင်လယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၃၄၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လိုတာမရ ရတာမလို
လိုတာမရ ရတာမလို သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လူတို့သဘောသည် ရနိုင်သောအရာကို မလိုချင်၊ မရနိုင်သော အရာကိုမှ လိုချင်တတ်သည်။
ဝမ်ကူရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားပေါ်ဘုရား
ဘုရားပေါ်ဘုရား နန်းရာကုန်းမှ အနောက်ဘက်စူးစူး တစ်မိုင်ခန့်အကွာ၊ လောကမာရ်အောင်စေတီတော်မှ အနောက်ဘက်ကိုက် ၄၀၀ခန့် အကွာ ဘုရားပေါ်ချောင်းနံဘေးတွင် တည်ရှိသည်။ ဆင်းတုတော်ကြီးမှာ ရေထဲတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့် ကိန်းဝပ်တော်မူပြီး ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားပေါ်ဘုရား ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဉာဏ်တော် ၁၂ပေ ၃လက်မရှိသည်။ မဟာမုနိရုပ်ရှင်တော်မြတ်နှင့် လက်ရာများစွာတူလေသည်။ ဘုရားပေါ်ဘုရားဆင်းတုတော်ကြီးရှိရာ ဂူတော်အပေါ်ထက်တွင် တည်ထားသောစေတီဖြစ်သောကြောင့် ဘုရားပေါ်စေတီဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ အောက်ခြေမှာ စတုရန်းလေးထောင့်ပုံဖြစ်၍ ပေ ၂၀မြင့်သော နံရံရှိသည်။ ၎င်းမှ ပစ္စယံလေးဆင့်တင်ထားသည်။ ပစ္စယံလေးဆင့်ပြီးနောက် စက်ဝိုင်းပုံသို့ပြောင်းကာ ခေါင်းလောင်းမှောက်၊ ဖောင်း ရစ်၊ ငှက်ပေျာဖူး၊ ထီးတော် အဆင့်ဆင့် တင့်တယ်စွာရှိသည်။ ဖောင်းရစ် ၁၂ခု ရှိသည်။ စေတီတော်တစ်ခုလုံးဉာဏ်တော်မှာ (၁၂၀)ပေရှိသည်။ အောက်ခြေဖိနပ်တော်ထောင့်လေးထောင့်တွင် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်စီရှိသည်။ အရှေ့ဘက်၊ တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တို့တွင် ဝင်လမ်းဂူတို့ရှိသည်။ ၎င်းဂူလမ်းမှ ဂန္ဓကုဋီတိုက်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ အနောက်ဘက်နံရံကို ကျောပြု၍ ကြီးမားသောကျောက်တုံးတစ်တုံးတည်းကို ထုလုပ်ထားသော ရုပ်တုတော်မြတ်ကို ဖူးတွေ့နိုင်သည်။
နောက်လွယ်-ပန်ဟုံးရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားပေါ်ဘုရား
ကိုးကား
ရခိုင်မဟာရာဇဝင်ကြီး [ထွန်းရွှေခိုင်(မဟာဝိဇ္ဇာ)]
သာယာကုန်းရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
သာယာကုန်းရွာ (Tharyarkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ အထက်မဲဇောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၅၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အထက်မဲဇောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၉ ဦး၊ မ ၂၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေကျင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တာလောခင်းရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လိုလျှင်ကြံဆ နည်းလမ်းရ
လိုလျှင်ကြံဆ နည်းလမ်းရ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
တစ်စုံတစ်ခုကို ရလိုလျှင် ရနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ကြံဆနိုင်ပေလိမ့်မည်။
နမ့်ပတ်တိုင်းရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
နမ့်ပတ်တိုင်းရွာ (Nampattaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ကောင်းကော်စခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၁၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းကော်စခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၀ ဦး၊ မ ၃၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စနေကြယ်နေကွယ် မိုက်ပါလိမ့်
အကြောင်းအရာ
၁၂၆၉ ခုနှစ် ဂြိုဟ်အသွားအလာတို၏ အကျိုးအပြစ်တို့ကို စိစစ်၍၊ စနေကြယ် နေကွယ်မည့်အကြောင်း ဖွဲ့ဆိုအပ်သော ဆေးတံတို ၆၉ တဘောင်သံချို ဖြစ်သည်။
စနေကြယ်နေကွယ် မိုက်ပါလိမ့်
မန္တလာဇေယျဘုံနှိုက်၊ နေနှစ်စုံ ရောင်ဟုန်ပခဲ့လျှင်၊ မှောင်ကျလာ လကွက်ရက်ကဲ့သို့၊ နွယ်ဆက်မှန် မြန်မာမျိုးတို့ကို၊ အရိုးကို အရွက်ဖုံးသော်ကြောင့်၊ ဆုံးရလျက် လွန်နစ်နာ။
နန်းတည်ရာ မန်းပြည်သားတွေဘို့၊ စကားအလွန်ကြွယ်၍၊ အလွဲရယ် အချော်ချော်နှင့်၊ သူမလျော် လူပေါ်မိုးခိုက်မို့၊ ညှိုးလိုက်လှပါ။
နတ်စက်ရောင်ဆရာတော်နှင့်၊ ပုဏ္ဏားကျော် ဇာဂရုတို့၊ ၉ − ခုသွယ် −ခြောက်ဆယ်သက္ကရာဇ်မှာတော့၊ အသစ်သာသနာမို့၊ ဒါယကာ နရာ့ဖျားကိုလ၊ သိကြားပါကူညီ၍၊ မြို့တည်မည် တဘောင်သိုက်ရယ်နှင့်၊ တွက်လိုက်လျှင် တယ်မလိုဘု၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဘာပ၊ ကိုယ့်တာကိုယ်သာချုပ်ကြတော့၊ ကိန်းဗုဒ္ဓလောင်းရာဇာ၊ ပေါ်လာလိမ့်မလွဲ။
ချမ်းသာရန် မြတ်လောင်းတော်အခြေမှန်တဲ့၊ မင်းဝေဿန်အခေါင်စစ်မှာဖြင့်၊ နှစ်နှစ်ကျော်ကျော်လိုတော့၊ တရားကိုယ်ကျင့်သီလရယ်နှင့်၊ ဒါနလက်ကိုင်ထားကြမှ၊ ဘုရားရှင်သာသနာ၌၊ ဒါယကာ ကြာကြာဖြင့် မဝေးပြီဘု၊ ဆေးတံတို (၆၉)၊ တေးရိုးတဘောင်သံနှင့်၊ နှစ်စောင်မှန် − ၂ − ဘန်သိုက်ရယ်က၊ သောနဝါ ကောဇာဆိုက်လျှင်ဖြင့်၊ စနေကြယ် နေကွယ်လို့ မိုက်ပါလိမ့်၊ ကိန်းဆိုက်မဲ့ပွဲ။
မူကွဲ
မန္တလာ ဇေယျဘုံက၊ နေနှစ်စုံ အရောင်ပခဲ့လျှင်၊ မှောင်ကျကာ လကွယ်ရက်ကဲ့သို့၊ ကွယ်ပျက်ပြန် မြန်လူမျိုးတို့၊ အရိုးကို အရွက်ဖုံးသော်ကြောင့်၊ ရှုံးရချက်အမှုနာ။ တပြည်လာ တရပ်သားတို့၊ တရားနာ အသိနဲသော်ကြောင့်၊ အမှားကို ဖိ၍ဖိ၍ကဲခဲ့၊ အလွဲချော်ချော်နှင့်၊ မသူတော် လူပေါ်ပေါင်းတာကြောင့်၊ စောင်းခဲ့ပေါ့ စာရိတ္တာ။
နတ်စက်ရောင် ဆရာတော်နှင့်၊ ပုဏ္ဏားကျော်ဇာဂရုတို့က၊ ကိုး ခု ရောက် ခြောက်ဆယ်မှာ၊ သာသနာမြတ်ထီး။
တရာဇာ ဒါယကာနရဖျားကိုလ၊ သိကြားပါကူညီ၍၊ မြို့တည်မည်တဘောင်သိုက်ကယ်နှင့်၊ တွက်လိုက်လျှင်တယ်မကွာဘု၊ နယ်နဂရာ၊ မြန်မာအေးစေဘို့၊ ဆေးတံကို ခြောက်ဆယ်ကိုး၊ တေးရိုးကတဘောင်သံနှင့်၊ နှစ်စောင်မှန် ယခင်သိုက်ကယ်က၊ သောနုဝါ ကောဇာဆိုက်ခဲ့လျှင်၊ စနေကြယ်ကို နေကွယ်လို့ မိုက်ပါလိမ့်မကွယ်၊ ကိန်းကြုံဆိုက်နိုး။
မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မိုင်းထန်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
မိုင်းထန်ရွာ (Monghtan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၂၆ ဖြစ်သည်။
ဇီးဖြူစကောင်းရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လိုလျှင်ရစေ ကြိုးနှယ်ခွေ
လိုလျှင်ရစေ ကြိုးနှယ်ခွေ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ကြိုးကို အလိုရှိသည့်အခါ အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်ရန် ရစ်ခွေသိမ်းဆည်းထားသကဲ့သို့ နောင်တွင် အသုံးကျမည့် အရာကို အလိုရှိသည့်အခါ ရအောင် သိမ်းဆည်းထားသင့်သည်။
လက်ပန်သာရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
လက်ပန်သာရွာ (Letpanthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ သလဲဘာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၂၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သမထီး (အရှေ့စု)ရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
သမထီး (အရှေ့စု)ရွာ (Thamahtee(Ahsheysu))သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အောင်ဇေယျာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၂၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်ဇေယျာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၀ ဦး၊ မ ၁၂၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ကွရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လပ်မိုင်းရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
လပ်မိုင်းရွာ (Latmong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ နမ့်ဟင့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၇၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စပါးလင်ဆီမွှေး
စပါးလင်ဆီမွှေး (Cymbopogon nardus)သည်  ယူဂန်းဒါး၊ တန်ဇေးနီးယား၊ ကင်ညာ၊ အာဖရိကတိုက် တောင်ပိုင်းနှင့် အရှေ့မြောက်ပိုင်း အပူပိုင်းဒေသတစ်လျှောက်တွင် သဘာဝအတိုင်းပေါက်သော ပိုအေ့စီအီး (Poaceae) မျိုးရင်းဝင် နှစ်ရှည်ခံ ( perennial plant) မွှေးကြိုင်သောအပင်ဖြစ်သည်။ စစ်တျယ်နဲလာမြက် (citronella grass) ဟု အရပ်သုံး ခေါ်ကြသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြက်ပင်များ
ကတောင်စိန်ရွာ၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်
ကတောင်စိန်ရွာ(Kataungsein)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်၊ ကညှော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၁၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကညှော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၄၃ ဦး၊ မ ၃၇၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၁၁၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောင်းဆုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘားအံပညာရေးဒီဂရီကောလိပ်
ဘားအံပညာရေးဒီဂရီကောလိပ် (Hpa-an Education Degree College; HEC)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံမြို့၊ လှာကဒေါင်ကျေးရွာအုပ်စု၊ ဘားအံ-အိန္ဒုကားလမ်းမကြီး ၌ တည်ရှိကာ၊ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန အဆင့်မြင့်ပညာဦးစီးဌာန လက်အောက်ခံ ပညာရေးကောလိပ်ကျောင်း ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ရှိသည်။
၂၀၁၉ ဒီဇင်ဘာမှ စပြီး၊ နိုင်ငံတဝန်း ပညာရေးကောလိပ် ၂၅ ကျောင်းကို ပညာရေးဒီဂရီကောလိပ်အဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ရာ ဘားအံပညာရေးကောလိပ်လည်း ပါဝင်သည်။ ယခင် ၂ နှစ်တက် ဒီပလိုမာရသော သင်တန်းမှ ၄ နှစ်သင်တန်းသို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
အုပ်ချုပ်ရေး
ကျောင်းအုပ်မှာ ဒေါ်ခင်မူမြင့် ဖြစ်သည်။ ၂၁ ကြိမ်မြောက် ဆရာအတတ်ပညာဒီပလိုမာလက်မှတ် အပ်နှင်းပွဲအခမ်းအနား၌ လုပ်ငန်းခွင်အကြို ဆရာအတတ်ပညာဒီပလိုမာ သင်တန်း သိပ္ပံကျောင်းသား ၂၁၀ ဦး၊ ဝိဇ္ဇာကျောင်းသား ၁၄၆ ဦး ၊ စုစုပေါင်း ၃၅၆ ဦး ဘွဲ့ရသည်။ January 27, 2020 တွင် ဆေးလိပ်ငွေ့ကင်းစင် ကောလိပ်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကရင်ပြည်နယ်ရှိ ကောလိပ်နှင့် တက္ကသိုလ်များ
တခရက်ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
တခရက်ရွာ (Tahkayet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ မန်နောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်နောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၁၁ ဦး၊ မ ၁၁၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သုခဲခိုရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
သုခဲခိုရွာ (Thukhekho)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ အထက်မဲဇောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၅၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အထက်မဲဇောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၉ ဦး၊ မ ၂၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေကျင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုးခေါင်ကျော်စွာ
မိုးခေါင်ကျော်စွာသည် မြန်မာ့မိရိုးဖလာကိုးကွယ်ယုံကြည်ကြသည့် နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ရာဇဝင်ပုံပြင်ဇာတ်လမ်း
မိုးခေါင်ကျော်စွာသည် ပုဂံမင်း နရသူလက်ထက်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မိုးခေါင်ကျော်စွာ၏ လူ့ဘဝအမည်မှာ "ကျော်စွာ" ဖြစ်သည်။
ရှင်အဇ္ဇဂေါဏနှင့် ကျော်စွာ၊ သော်တာ
နရသူမင်းလက်ထက်တွင် ရှင်အဇ္ဇဂေါဏဟု ထင်ရှားလာမည့် ရှင်မထီးဟု ဘွဲ့ရှိသည့် ဆရာတော်သည် အဂ္ဂိရိတ်ပညာကို လေ့လာလိုက်စား၏။ ထိုအခါ ဘုရင်ဖြစ်သူ နရသူသည် အကျိုးကို မျှော်မှန်း၍ ရက်ရှည်လများ လှူဒါန်းပါသော်လည်း ဆရာတော်၏ ပြဒါးမှာ မအောင်မြင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။ တစ်ခုသောအချိန်တွင် မင်းကြီးသည် အမျက်တော်ဖြစ်၍ ရှင်မထီး၏ မျက်လုံးတို့ကို ဖောက်ပစ်ခဲ့လေသည်။
ဆရာတော်၏ ထွက်ရပ်ပေါက်ကိစ္စသည် ပျက်ဖန်များလာသဖြင့် ဒါယကာ၊ ဒါယကာမတို့၏ စည်းစိမ်တို့လည်း ယုတ်လျော့လာ၏။ ထိုအထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ မောင်ကျော်စွာနှင့် မယ်သော်တာတို့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် ဆရာတော်အား ရှိသမျှ ပစ္စည်းများ လှူဒါန်းရာ သူကြွယ်ဘဝမှ သူရင်းငှားဘဝသို့ ရောက်သွားလေသည်။
နရသူ၏ အငြိုး
ဆရာတော်သည် ဖိုဝင်ရန် အချိန်ရောက်လာသည့်အခါ ကျော်စွာအား တပည့်အဖြစ်နှင့် စောင့်ရှောက်ရန် ခေါ်လေသည်။ ထိုအခါ ကျော်စွာသည် ဇနီးဖြစ်သူ မယ်သော်တာနှင့် သားဖြစ်သူ ဝံသာကို စိတ်မချသဖြင့် မလိုက်နိုင်ကြောင်း ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဆရာတော်သည် ဘာမျှ မပြောဘဲ သော်တာရှိသည့် ယာခင်းသို့ လိုက်သွားကာ သော်တာကို တပည့်အဖြစ် ခေါ်လေသည်။
ထိုအခါ သော်တာသည် ဝမ်းပန်းတသာ ဆရာတော်၏ တပည့်အဖြစ် လိုက်သွားခဲ့သည်။ နဂိုကတည်းကပင် ဆရာတော်အပေါ် အငြိုးထားသည့် နရသူသည် ကျော်စွာနှင့် သားဖြစ်သူတို့ကို ခေါ်ယူစစ်ဆေးလေသည်။ ထိုအခါ လက်လွန်ခြေလွန်ဖြစ်ပြီး သားအဖနှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးခဲ့သည်။
သော်တာသည် မိမိ၏ ခင်ပွန်းနှင့်သား ဖြစ်သူ သေဆုံးသည်ကို ကြားသိရသည့်အခါတွင် သောကပရိဒေဝတောက်လောင်ကာ ပုပ္ပါးတောင်တွင် ရသေ့မပြုခဲ့သည်။ သော်တာသည် ဆရာတော်ဖိုဝင်သည်ကို စောင့်ရှောက်တော်မူပြီး ဝိဇ္ဇာဖြစ်သွားသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။
ကျော်စွာမှာမူ နတ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ကိုးကွယ်ယုံကြည်ခြင်း
နတ်ဖြစ်သွားသည့်အခါ ကျော်စွာသည် မင်းနှင့်တကွ မှူးမတ်တို့ကို နာကြည်း၏။ ထိုအတွက်ကြောင့် ပုပ္ပါးတောင်စွန်းမှနေကာ ပယ်လယ်မှ တက်လာသည့် တိမ်လိပ်မိုးသားတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်လေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ပုဂံပြည်တွင် မိုးခေါင်လေသည်။ ထိုအခါ မင်းနှင့်တကွ ပြည်သူပြည်သားတို့သည် နကန္နားပွဲကျင်းပကာ ၃၇ မင်းနတ်တို့အား မေးမြန်းသည့်အခါတွင် မိမိတို့ထက် တန်ခိုးကြီးသော ကျော်စွာပြုလုပ်သဖြင့် မိုးခေါင်ကြောင်း ပြောလေသည်။ ထိုအခါမှ နရသူသည် မိမိမှားယွင်းကြောင်း ဝန်ချတောင်းပန်လေသည်။ ကျော်စွာသည် နရသူ လွန်သည့်အကြောင်းကို ပြည်သူတို့သိစေရန် လွန်ကြိုးကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ဆွဲကြ၍ မိမိမှာမူ လွန်ခေါင်းပေါ်၌ ထိုင်ရမှ ကျေနပ်နိုင်မည်ဟု ပြောလေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ယခုတိုင် လွန်ဆွဲသည့်အခါတွင် လွန်ခေါင်းအပ်ပွဲ ပေးပြီးမှ လွန်ဆွဲကြသည်။
မိုးခေါင်လျှင် လွန်ဆွဲရသည်ကို အကြောင်းပြုကာ "မိုးခေါင်ကျော်စွာ" ဟု ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ မိုးခေါင်ကျော်စွာနတ်သည် ၃၇ မင်းနတ်များထက် တန်ခိုးပိုကြီးလေသည်။
လက် ခွတ် ထိမ် ပြေ၊ ကုတ် သစ် ဒေ၊ တွက်ရေခုနစ်ရပ်
လက် ခွတ် ထိမ် ပြေ၊ ကုတ် သစ် ဒေ၊ တွက်ရေခုနစ်ရပ် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ဂဠုန်ပြည်၌ လက်ပံပင်၊ အသူရာပြည်၌ သခွတ်ပင်၊ အနောက်ကျွန်း၌ ထိမ်ပင်၊ တောင်ကျွန်း၌ ဇမ္ဗူသပြေပင်၊ အရှေ့ကျွန်း၌ ကုက္ကိုပင်၊ တာဝတိံသာ၌ ပင်လယ်ကသစ်ပင်၊ မြောက်ကျွန်း၌ ပဒေသာပင်တို့ ပေါက်ရောက်သည်။
မြစ်တဘက်ရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
မြစ်တဘက်ရွာ (Myittabet)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ မြွေဟင်္သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြွေဟင်္သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၅ ဦး၊ မ ၁၀၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်ပံဖူးချိန် ခွေးရူးချိန်
လက်ပံဖူးချိန် ခွေးရူးချိန် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အခြားအသုံးအနှုန်း
လက်ပံလည်းဖူး ခွေးလည်းရူး ဟူ၍လည်း အဆိုရှိသည်။
စပါးတွင်းရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
စပါးတွင်းရွာ (Sapartwin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ သလဲဘာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၁၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ကျန်းရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ဝမ်ကျန်းရွာ (Wankyan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၂၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကူဋဝါဏိဇဇာတ်
ဧကကနိပါတ် - ၁၀။ လိတ္တဝဂ် -၉၈-ကူဋဝါဏိဇဇာတ် ကုန်သည်နှစ်ယောက် ကုန်သွယ်ကြသဖြင့် အရင်း အမြတ်ကို အညီအမျှမပေးလို၍ ကောက်ကျစ်သော အတိပဏ္ဍိတအကြောင်း။
ကုန်သည်စဉ်းလဲ အမြတ်မခွဲ
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သာဝတ္ထိမြို့ဝယ် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ကုန်သည်နှင့် ဖြောင့်မတ်သော ကုန်သည်နှစ်ဦးတို့သည်နေကြကုန်၏။
တနေ့သ၌ ထိုကုန်သည်နှစ်ဦးတို့သည် အမြတ်အစွန်း အညီအမျှ ခံစားရန် တိုင်ပင်ညီညွတ်ကာ ဇနပုဒ်သို့ ကုန်သွယ်သွား၍ ပြန်လာကြကုန်၏။
ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ကုန်သည်လည်း ငါ၏အဖော်သည်ကား ဇနပုဒ်မှာ အစားအသောက်ဆင်းရဲသည်၊ ယခုအခါ ကောင်းသောဘောဇဉ်ကို စားရသဖြင့် အစာမကျေ၍ သေလတ္တံ၊ သေလျှင် ငါများများရမည်ဟု ကြံစည်ကာ ရုတ်တရက် ဥစ္စာကိုမဝေခြမ်းသေးဘဲ နက်ဖြန်ခါဝေမည်, သံဘက်ခါ ဝေမည်ဟုပြောကာ မဝေလိုသေးသဖြင့် ဟိုနေ့, သည်နေ့, ရွှေ့ဆိုင်း၍နေလေ၏။
ဖြောင့်မတ်သော ကုန်သည်လည်း မဝေလိုသေးသော ကုန်သည်စဉ်းလဲကို နှိပ်စက်ကာ အတင်းဝေစေပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားထံ ဆည်းကပ်လျက် အကြောင်းစုံလျှောက်ထားလေ၏၊ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “သီတင်းသည်... ဤကုန်သည်စဉ်းလဲကား ယခုအခါ၌သာ စဉ်းလဲသော ကုန်သည်ဖြစ်သည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း ဖြစ်ဘူးပြီ၊ ယခုအခါ၌သာ သင့်ကိုလှည့်စားလိုသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း ပညာရှိတို့ကို လှည့်စားရန်အားထုတ်ခဲ့ဘူးပြီ”ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ဖေါက်ပြန်လောဘ အတိပဏ္ဍိတ
ရသော အမြတ်အစွန်းကို ဝေကြသောအခါ အတိပဏ္ဍိတမည်သော ကုန်သည်က ငါနှစ်စုရထိုက်သည်၊ ထိုအခါ ပဏ္ဍိတမည်သော ကုန်သည်က အဘယ့်ကြောင့်နှစ် စုရထိုက်သနည်း၊ ငါကား အတိပဏ္ဍိတ ဖြစ်၍နှစ်စုရထိုက်သည်၊ သင့်မှာကား ပဏ္ဍိတသာဖြစ်၍ တစုသာရထိုက်သည်၊ “အဆွေ သင်နှင့်ငါ အရင်းအနှီးလည်း အညီအမျှ စိုက်ထုတ်ကြရသည်၊ အလုပ်လည်း အညီအမျှပင် လုပ်ခဲ့ကြရသည် သို့ပါလျက် အဘယ့်ကြောင့် နှစ်စု ရထိုက်သနည်း”ဟုဆိုလေ၏။
အဘကိုပင် ရုက္ခစိုးသွင်
ဤသို့ နှစ်ဦးသား အငြင်း ဖြစ်ပွားလတ်သော် အတိပဏ္ဍိတသည် ဥပါယ်တခု ရှိ၏ဟု ကြံစည်ပြီးလျှင် မိမိအဘကို
ရောက်လျှင် ပဏ္ဍိတအား “အဆွေ ငါနှစ်စုရထိုက် သည်ကို၎င်း, မရထိုက်သည်ကို၎င်း, ရုက္ခစိုးနတ်ကို သွား၍ မေးမည်” ဟု ပြောဆိုပြီးလျှင် မိမိစီစဉ်ထားသော သစ်ပင်သို့ နှစ်ယောက်အတူသွား၍ အတိပဏ္ဍိတက “အရှင်ရုက္ခစိုးမင်း... ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ယောက် အငြင်းအခုံဖြစ်နေပါသည်၊ အဆုံးအဖြတ်ပေးတော်မူပါ” ဟု တောင်းပန်လေ၏၊ ထိုအခါ အတိပဏ္ဍိတအဘက သစ်ခေါင်းတွင်း၌ အောင်း၍ ရုက္ခစိုးလုပ်ကာ ... အသံဖျက်၍ “ဆိုကြစမ်း ဘယ်လိုဖြစ်ကြတာလဲ”ဟု မေးလေ၏၊ ထိုအခါ အတိပဏ္ဍိက “မှန်လှပါ ဤသူက ပဏ္ဍိတ အကျွန်ုပ်က အတိပဏ္ဍိတ ဟုခေါ်ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦး သဘောတူ ကုန်ကိုစပ် ဘက်၍ ကူးကြပါသည်၊ အဘယ်သူက များများရထိုက် ပါသနည်း”ဟု မေးလေ၏၊ ထိုအခါ ရုက္ခစိုးလုပ်သူက “ကောင်းပြီ ပဏ္ဍိတက တစုသာရထိုက်သည်၊ အတိပဏ္ဍိတက နှစ်စုရထိုက်သည်”ဟု အဆုံးအဖြတ်ပေးလေ၏။
သစ်ပင်မီးတိုက် လိမ်သူမြိုက်
ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်သံကိုကြားလျှင် ပဏ္ဍိတသည် ယခုဆုံးဖြတ်သူကား ရုက္ခစိုး ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်ကို သိရမည်ဆိုကာ ကောက်ရိုးတို့ကိုယူကာ သစ်ခေါင်းကို အပြည့်ထည့်ပြီးလျှင် မီးတိုက်လေ၏၊ ရုက္ခစိုးလုပ်သူ အတိပဏ္ဍိတ၏ အဘလည်း မီးတောက် ထလာသောအခါ ကိုယ်တပိုင်းကို မီးလောင်သည်ဖြစ်၍ သစ်ပင်ထက်သို့ တက်ကာ သစ်ကိုင်းဖျားကို ကိုင်လျက် တွဲလျားဆွဲပြီးလျှင် မြေသို့ဆင်း၍– “အချင်းတို့ လောက၌ ပဏ္ဍိတ အမည်ခံ ပညာရှိသူကား ကောင်းမြတ်လှ၏၊ အတိပဏ္ဍိတ အမည်ခံ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူကား မကောင်းပါ။ အတိပဏ္ဍိတ အမည်ခံ သားမိုက်သည် ဥစ္စာကို မတရားလိုချင်မှုကြောင့် ငါ့ကိုယ်မှာ မီးလောင် ခံရသည်”
ဟု ရောက်လာသူအပေါင်းအား အတိအလင်း ပြောကြားလေ၏။
ထို့နောက် ကုန်သည်နှစ်ဦးတို့သည် ရသမျှဥစ္စာကို အညီ အမျှ ခွဲဝေယူကြရကုန်၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်, ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သောဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက်-
ရဟန်းတို့...
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) စဉ်းလဲကောက်ကျစ်၊ တရားလစ်၊ စင်စစ်ပျက်စီးမည်။
(၂) တိပဏ်ဘခင်၊ နတ်လုပ်ချင်၊ ကိုယ်တွင်မီးလောင်သည်။
ကူဋဝါဏိဇဇာတ်ပြီး၏။
ဘုရားကြီးရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ဘုရားကြီးရွာ (Hpayargyi)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ဘုရားကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၆၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုရားကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၃၃ ဦး၊ မ ၇၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်ဖက်တစ်ရိုး၊ ကွမ်းရိုးတစ်ညှာ
လက်ဖက်တစ်ရိုး၊ ကွမ်းရိုးတစ်ညှာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လက်ဖက်ကို အရသာခံ၍ အနည်းင်သာ စားရသကဲ့သို့ ကွမ်းကိုလည်း အရသာခံ၍ အနည်းငယ်သာ စားရသည်။
သံပုရာခုံရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
သံပရာခုံရွာ (Thanpayarkhon)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အောင်ဇေယျာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၂၂၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်ဇေယျာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၀ ဦး၊ မ ၁၂၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ငင်းရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
နောင်ငင်းရွာ (Nawngngin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၂၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချောင်းမရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ချောင်းမရွာ (Chaungma)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ သီးတုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သီးတုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၃၆ ဦး၊ မ ၂၁၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်သာရွာ၊ လျှော်ဖြူ
ညောင်ပင်သာရွာ (Nyaungpinthar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ လျှော်ဖြူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၆၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လျှော်ဖြူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၂၅ ဦး၊ မ ၁၁၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၃၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ကျင်းရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ဝမ်ကျင်းရွာ (Wankyin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၂၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုမ်း
အုမ်း (Ohm; သင်္ကေတ Ω) သည် လျှပ်စစ်ဓာတ်ခုခံအား ယူနစ်အတိုင်းအတာ ဖြစ်ပြီး ဂျာမန်ရူပဗေဒပညာရှင် ဂျော့ ဆိုင်မွန် အုမ်း ကို အစွဲပြုကာ အမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်ဦးဆရာ မည်ထိုက်စွာ၊ ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဖ
လက်ဦးဆရာ မည်ထိုက်စွာ၊ ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဖ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မိဘတို့သည် သားသမီးတို့၏ လက်ဦးဆရာပင် ဖြစ်သည်။
ရုံးတောရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လောက်လမ်းသဖွယ် ဝိညာဉ်တွယ်
လောက်လမ်းသဖွယ် ဝိညာဉ်တွယ် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ဘဝဟောင်းတစ်ခု၏ စုတိစိတ် ချုပ်ခြင်းအခြားမဲ့တွင် ဘဝသစ်တစ်ခု၏ ပဋိသန္ဓေဝိညာဉ်စိတ်သည် တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အနောက်ဘက်ရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
အနောက်ဘက်ရွာ (Ahnaukbet)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၄၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အနောက်ဘက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၄၂ ဦး၊ မ ၂၀၉၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေကျင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆိပ်ဖူးကြီးရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်လိုင်ရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
နောင်လိုင်ရွာ (Nawnglai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ကောင်းကော်စခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၁၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းကော်စခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၀ ဦး၊ မ ၃၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟူးနွဲ့ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
ဟူးနွဲ့ရွာ (Hunwet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ မြို့သစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၅၅၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြို့သစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၆၀ ဦး၊ မ ၂၇၉၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဟူးနွှဲ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကဒါရွာ၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်
ကဒါရွာ(Kadar)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်၊ ကွမ်ရိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၁၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွမ်ရိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၄၅ ဦး၊ မ ၃၁၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၇၈ ဦး နေထိုင်သည်။
အောက်လောက်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
အောက်လောက်ရွာ (Auklauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ နမ့်တောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၉၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်တောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၇၉ ဦး၊ မ ၁၃၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကဒါရွာ၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောင်းဆုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောက်လောက်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးမြောင်းရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ငါးမြောင်းရွာ (Ngarmyaung)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ သီးတုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သီးတုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၃၆ ဦး၊ မ ၂၁၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
မဟာသာရဇာတ်
ဧကကနိပါတ် - ၁၀။ လိတ္တဝဂ် -၉၂− မဟာသာရဇာတ် မင်းကြီး၏ မဟာသာရ တန်ဆာပျောက်သဖြင့် ဥယျာဉ်တော်က မျောက်မထံမှ ပြန်ရအောင် ကြံဆောင်နိုင်သော ပညာရှိအကြောင်း။
မင်းကြီးစေတနာ ကြည်ညိုစွာ
နတ်လူတို့ ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ပဿေနဒီ ကောသလမင်းကြီး၏ နန်းတွင်းသူ မင်းမိန်းမတို့သည် ကျောင်းတော်သို့ သွား၍ ဘုရားဖူးခွင့်, တရားနာခွင့်, မရကြသည့်အတွက် နန်းတော်သို့ တရားဟောပြော သင်ပြမည့် ရဟန်းတော်တပါးကို ပင့်ပေးပါဟု ပူဆာကြသောအခါ ကောသလမင်းကြီးလည်း ကောင်းပြီ ပင့်ပေးမည်ဟု ဝန်ခံလေ၏။ တနေ့သ၌ ကောသလမင်းကြီးသည် ဥယျာဉ်ကစား သွားရင်း မြတ်စွာဘုရား ဥယျာဉ်တော်သို့ ရောက်နေခိုက် ကြုံသဖြင့် ဖူးမျှော်ရာ မြတ်စွာဘုရားအထံတော်ဝယ် ဆည်းကပ်နေသည့် ဆတ္တပါဏိကို တွေ့လေ၏၊ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “မင်းကြီး ဤဆတ္တပါဏိ ဒါယကာကား အနာဂါမ်ဖြစ်၍ ပိဋကတ်သုံးပုံကို ဆောင်နိုင်သည်”ဟုတော်မူသဖြင့် မင်းကြီးလည်း ထိုဒါယကာကို အလွန်ကြည်ညိုလေ၏။
နန်းတွင်းပင့်ကာ တရားနာ
တနေ့သောအခါ ကောသလ မင်းကြီးသည် လေသာပြူတင်းကိုဖွင့်၍ကြည့်နေ စဉ် ထီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဇေတဝန်ကျောင်းသို့ သွားသော ဆတ္တပါဏိကို မြင်၍ ခေါ်စေပြီးလျှင် “အချင်းသီတင်းသည်... ကျွန်ုပ်နန်းတွင်းသူတို့ကို တရား ဟောပြော သင်ကြားပါ”ဟု တောင်းပန်လေ၏၊ “အရှင်မင်းကြီး... လူဝတ်ကြောင်နှင့် မလျော်ပါ၊ ရဟန်းများနှင့်သာ လျော်ပါသည်”ဟု လျှောက်ထားလေ၏၊ မင်းကြီးလည်း မှန်သောစကားကို ဆိုပေသည်ဟု နှလုံးသွင်းလျက် သီတင်းသည်အား လွှတ်လိုက်လေ၏။
ထို့နောက် ကောသလမင်းကြီးလည်း နန်းတွင်းသူတို့ကို ခေါ်၍ “ရှင်မတို့... သင်တို့အား တရားဟောပြော ပြသရန် မဟာသာဝကကြီး ရှစ်ကျိပ်တို့တွင် ဘယ်သာဝကကြီးကို အလိုရှိကြသနည်း”ဟုမေး၏၊ “အရှင်မင်းကြီးတရား ဘဏ္ဍာစိုးဖြစ်သော ရှင်အာနန္ဒာကို အလိုရှိပါသည်” ဟု လျှောက်ကြလျှင် မြတ်စွာဘုရားထံ ခွင့်ပန်ကာ ရှင်အာနန္ဒာကို နန်းတွင်းသို့ပင့်လျက် နန်းတွင်းသူတို့အား တရားတော်ကို နာယူသင်ကြားစေ၏။
နည်းလမ်းထွင်ရှာ အာနန္ဒာ
တနေ့သ၌ ကောသလမင်းကြီး၏ ပတ္တ မြားဥသျှောင်ကျင် ပျောက်သဖြင့် နန်းတော်နှင့် စပ်သူအားလုံးကို စစ်ဆေးရှာဖွေလျက် ရာဇဝတ်ဘေးမှ ကြောက်သဖြင့် တနန်းတော်လုံး ဆင်းရဲပင်ပန်းလျက် ရှိကြ၏၊ ရှင်အာနန္ဒာ ကြွလာသောအခါ နန်းတွင်းသူတို့ မရွှင်ပြသည်ကို မြင်၍ မေးလေလျှင် အကြောင်းစုံသိရသဖြင့် မင်းကြီးထံသွားကာ “အရှင်မင်းကြီး.. ပတ္တမြားဥသျှောင်ကျင် ပျောက်သလော”ဟု မေး၏၊ “အရှင်ဘုရား... ပျောက်ပါသည်”ဟု လျှောက်ထား၏၊ “အရှင်မင်းကြီး.. တွေ့အောင်မရှာနိုင်သလော”ဟု မေး၏၊ “အရှင်ဘုရား... မရှာနိုင်ပါ”ဟု လျှောက်ပြန်၏၊ “အရှင်မင်းကြီး.. လူအများ မပင်ပန်းစေဘဲ ပြန်လည်ရရှိဘို့ နည်းလမ်းရှိသည် ပြုလုပ်မည်လော့”ဟုမေး၏၊ “အရှင်ဘုရား... မှန်လှပါ ပြုလုပ်ပါမည် အမိန့်ရှိတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
ရှင်အာနန္ဒာလည်း “အရှင်မင်းကြီး... ဖွဲ့ဆုပ်မြေဆုပ်တို့ကို ပုံစေသောနည်းလမ်းရှိသည်၊ ယုံမှားသူတို့ကိုခေါ်၍ ဖွဲ့ တဆုပ်စီ သို့မဟုတ် မြေတဆုပ်စီပေး၍ ဤဖွဲ့ဆုပ် မြေဆုပ်တို့ကို မိုးသောက်သောအခါ မည်သည့်နေရာတွင် လာ၍ ထားပါဟု စေခိုင်းရမည်၊ ထိုအခါ ယူမိသော သူတို့သည် ဤဖွဲ့ဆုပ်မြေဆုပ်တွင် ထည့်၍ထားကြလိမ့်မည်၊ ၎င်းတို့ ပြန်သောအခါ ဖွဲ့ဆုပ် မြေဆုပ်တို့ကို ဖြည်၍ရှာလျှင် တွေ့လိမ့်မည်”ဟု စီမံပေးလေ၏။
ဥစ္စာပြန်ရ ချီးကျူးကြ
မင်းကြီးလည်း ရှင်အာနန္ဒာ စီမံပေးသော နည်းလမ်းအတိုင်း သုံးရက်တိုင်အောင် လုပ်သော်လည်း ပတ္တမြား ဥသျှောင်ကျင်ကို မဆောင်ခဲ့ကြချေ၊ ထိုအခါ ရှင်အာနန္ဒာအား လျှောက်ပြန်လျှင် ရှင်အာနန္ဒာသည် နောက်တနည်း စီမံပြန်၏၊ “မင်းကြီး နန်းရင်ပြင်ဝယ် အိုးစရည်းကြီး တခုဝယ် ရေအပြည့် ထည့်စေလျက် တင်းတိမ်ကန့်လန့်ကာ လုံအောင် ကာစေပြီးလျှင် မိန်းမယောက်ျားအားလုံး အပေါ်ရုံဝတ်ရုံလျက် တယောက်စီ တင်းတိမ် ကန့်လန့်ကာတွင်းသို့ ဝင်၍ လက်ဖြန့်ကာ တင်းတိမ်ကန့်လန့်ကာတွင်းမှ ထွက်ကြရ မည်ဟု အမိန့်ပေးပါ၊ ယူသူသည်အိုးစရည်းကြီး၌ ထားခဲ့လိမ့်မည်”ဟု နည်းပေးပြန်၏။
မင်းကြီးလည်း ရှင်အာနန္ဒာ နည်းပေးသော အတိုင်း အိုးစရည်းကြီးဖြင့် လုပ်ပြန်လျှင် ပတ္တမြားဥသျှောင်ကျင်ကို ခိုးယူထားသူသည်၊ ဤအဓိကရုဏ်းမှာ ရှင်အာနန္ဒာလက်သို့ ရောက်နေသည်၊ မရလျှင် လွှတ်မည်မဟုတ်၊ ယခုအခါပြန် ထားမှတော်မည်ဟု စဉ်းစားကာ တင်းတိမ် ကန့်လန့်ကာ အိုးစရည်းကြီးထဲတွင် ထားခဲ့လေ၏၊ လူရှင်း၍ရှာသောအခါ ဥသျှောင်ကျင်ကို တွေ့သဖြင့်တနန်းတော်လုံး ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ရှင်အာနန္ဒာအား ချီးကျူးကြကာ ကျေးဇူးတင်ကြလေ၏။
ထိုအခါ ပတ္တမြား ဥသျှောင်ကျင်အတွက် ရှင်အာနန္ဒာ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးမှာ တမြို့လုံး ပျံ့ နှံ့ ထင်ရှားလေ၏၊ ရဟန်းတို့လည်း တရားသဘင်ဝယ် စကားစပ်မိ၍ ရှင်အာနန္ဒာ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ “ရဟန်းတို့...ယခုအခါ အာနန္ဒာသည်သာလျှင် သူတပါးလက်သို့ ရောက်ပြီးသော ဘဏ္ဍာကို ပြန်ရအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည် မဟုတ်၊ ရှေးပညာရှိတို့လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်”ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
အတိတ်ဝတ္ထု
ဥယျာဉ်ပျော်ပါး ရေကစား လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည် ရှိသော် ထိုမင်းထံဝယ် အတတ်ပညာ အလုံးစုံကို အပြီးတိုင်ရောက် တတ်မြောက်သော ပညာရှိ အမတ်ကြီးတယောက် ရှိလေ၏။
တနေ့သ၌ မင်းကြီးသည် အခြံအရံများစွာဖြင့်ဥယျာဉ်တော်၌ လှည့်လည်သည်ရှိသော် မင်္ဂလာရေကန်တော်ဝယ် ရေကစားလိုသဖြင့် သက်ဆင်းကာ မောင်းမအပေါင်းကို ခေါ် စေ၏၊ မောင်းမတို့လည်း ရေကစားကြရန် လည်ရွဲ တန်ဆာ, ဦးခေါင်းတန်ဆာ စသည်တို့ ချွတ်၍ စုလျားတဘက်၌ထည့်ကာ သေတ္တာအပြင်၌ ထားပြီးလျှင် ကျွန်မတို့ကို စောင့်စေ၍ မင်းကြီးနှင့်အတူ ရေကစားရန် ဆင်းသက်ကြကုန်၏။
လည်ရွဲရတနာ ပျောက်လေရာ
ထိုအခါ ဥယျာဉ်တော်ရှိ သစ်ပင် သစ်ခက်ကြား၌ နေသောမျောက်မတကောင်သည် မိဖုရား၏ ထိုလည်ရွဲတန်ဆာကို
မြင်ရာ ဝတ်ဆင်လိုသဖြင့် အစောင့်ကျွန်မ ငိုက်မျဉ်း မေ့လျော့သောအခါ သစ်ပင်မှဆင်းသက်၍ ပုလဲသွယ်ကို ခိုးယူပြီးလျှင် လျင်မြန်စွာ သစ်ပင်သို့ တက်ကာ အခြား မျောက်မများ မမြင်ရအောင် သစ်ခေါင်းတွင် ဝှက်၍ထားပြီး အသာ စောင့်နေလေ၏။
ကျွန်မလည်း နိုး၍ ပုလဲသွယ်ကို မမြင်လျှင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သဖြင့် မကြံတတ်တော့ဘဲ မိဖုရားပုလဲသွယ်ကို ယောက်ျားသူခိုးတယောက် ခိုးပြေးသည်ဟု ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လေ၏၊ အစောင့်အရှောက်တို့လည်း ကျွန်မ အော်သံကိုကြား၍ မင်းကြီးအားလျှောက်ထားရာ မင်းကြီးက သူခိုးကို ဖမ်းကြကုန်ဟု အမိန့်ပေးလေ၏။
သူခိုးထင်မှားဖမ်းဆီးထား
မင်းချင်းယောက်ျား တို့လည်း ဥယျာဉ်တော်မှထွက်၍ ဟိုဟိုသည်သည်ကြည့်ရှလတ်သော် ထိုအသံကိုကြား၍ ကြောက် လန့်တကြားပြေးသော ဇနပုဒ်နေ အိမ်ရှင်ယောက်ျား တယောက်ကို မြင်ကြ၍ ဤသူကား သူခိုးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကာ ရိုက်နှက်ပုတ်ခတ်လျက် “ဟယ်သူခိုးပျက်” နင် မဟာသာရတန်ဆာကို ခိုးသလော”ဟုမေးကြကုန်၏၊ ထိုယောက်ျားလည်း “မခိုးယူဘူး”ဟု ပြောလျှင် ယနေ့ ငါ့မှာ အသက်ရှင်တော့မည်မဟုတ် ရိုက်နှက် ပုတ်ခတ်၍ သတ်ကြတော့မည်၊ ငါခိုးသည်ဟု ပြောမှ သက်သာရာ ရတော့မည် ကြံစည်လျက် “အရှင်တို့...ကျွန်ုပ်ခိုးယူပါသည် မှန်ပါ၏”ဟု ပြောလေ၏၊ ထိုအခါ နှောင်ဖွဲ့၍ မင်းကြီးထံ ပို့ကြကုန်၏။
မင်းကြီးစစ်ကြော ဆင့်ဆင့်ပြော
မင်းကြီးလည်း ထိုယောက်ျားကို “သင် မဟာသာရတန်ဆာကိုခိုးယူသလော” ဟု မေးလေ၏၊ “အရှင်မင်းကြီး... ခိုးယူပါသည်”ဟု လျှောက်၏၊ “ယခု အဘယ်မှာနည်း” ဟု မေးသောအခါ “သူဌေးကြီးကို ပေးထားပါသည်” ပြောပြန်၏၊ ထိုအခါ သူဌေးကြီးကို ခေါ်စေ၍ “သူဌေးကြီး... ဤယောက်ျားလက်မှ မဟာသာရတန်ဆာကိုယူသလော” ဟု မေး၏၊ “ယူပါသည်”ဟု လျှောက်၏၊ “ယခုအဘယ်မှာနည်း”ဟု မေးသောအခါ “ပုရောဟိတ်ကို ပေးထားပါသည်”ဟု လျှောက်ပြန်၏၊ ထိုအခါ ပုရောဟိတ်ကို ခေါ်စေ၍ “ပုရောဟိတ်-သူဌေးကြီးလက်မှ မဟာသာရတန်ဆာကို ယူသလော”ဟု မေး၏ “ယူပါသည်” ဟု လျှောက်၏ “ယခုအဘယ်မှာနည်း”ဟုမေး၏၊ “စောင်းသမားကို ပေးထားပါသည်”ဟု လျှောက်ပြန်၏၊ ထိုအခါ စောင်းသမားကို ခေါ်စေ၍ “အမောင်... ပုရောဟိတ်လက်မှ မဟာသာရ တန်ဆာကို ယူသလော”ဟု မေး၏၊ “ယူပါသည်”ဟု လျှောက်၏၊ “ယခုအဘယ်မှာနည်း” ဟု မေးသောအခါ “ပြည့်တန်ဆာမကို ပေးထားပါသည်”ဟုလျှောက်ပြန်၏၊ ထိုအခါ ပြည့်တန်ဆာမကို ခေါ်စေ၍ မေးပြန်ရာ ပြည့်တန်ဆာမက “အရှင်မင်းကြီး ကျွန်ုပ် မယူပါ” ဟု လျှောက်ထားလေ၏၊ ထိုသူငါးယောက်တို့ကို မေးနေစဉ် နေဝင်သွား၍ နက်ဖြန်မှ သိရမည်ဟု ထိုသူငါးယောက်ကို အမတ်တို့အား အပ်နှင်း၍ နန်းတော်သို့ ဝင်လေ၏။
ပညာရှိကြံ ထိုးထွင်းဉာဏ်
ထိုအခါ ပညာရှိအမတ်သည် ဤ မဟာသာရ တန်ဆာမှာ အတွင်းလူလက်မှာ ပျောက်ခဲ့သည်၊ မြို့တံခါးဝယ် အစောင့်အကြပ် အားကြီး၍ အပြင်လူတို့ ဘယ်နည်းနှင့်မျှ မယူနိုင်၊ အတွင်းလူတို့လည်း ယူဝံ့ကြမည်မဟုတ်၊ သူဌေးကြီးကို ပေးသည်ဆိုသော ယောက်ျားလည်း မိမိ လွတ်အောင်သာ ပြောခြင်းဖြစ်သည်၊ ပုရောဟိတ်ကို ပေးသည်ဆိုသော သူဌေးကြီးလည်း ပုရောဟိတ်နှင့် ပေါင်းပြီး လွတ်ရန်သာ ပြောခြင်းဖြစ်မည်၊ စောင်းသမားကို ပေးသည် ဆိုသော ပုရောဟိတ်လည်း နှောင်အိမ်ဝယ် စောင်းသမားကို မှီ၍ ချမ်းသာရန် ပြောခြင်းသာ ဖြစ်မည်၊ ပြည့်တန်ဆာမ ပေးသည်ဆိုသော စောင်းသမားလည်း နှောင်အိမ်၌ မပျင်းရိရန် ပြောခြင်းသာ ဖြစ်မည်၊ ထိုသူငါးယောက်လုံး ခိုးယူသူများ မဟုတ်ကြကုန်၊ ဥယျာဉ်တော်ဝယ် မျောက်များစွာ ရှိသည်၊ စင်စစ် မျောက်မတကောင် လက်ထည်း၌ ရောက်နေပုံရသည်ဟု ကြံစည်ကာ မင်းကြီးထံသွား၍ “အရှင်မင်းကြီး.သူခိုးငါးယောက်ကို အကျွန်ုပ်အပ်ပါ၊ အကျွန်ုပ် ပေါ်အောင် စစ်ဆေးပါမည်” ဟု လျှောက်ထားလျှင် မင်းကြီးလည်း ပညာရှိအမတ်အား အပ်နှင်းလေ၏။
ငါးဦးပေါင်းကာ စုံစမ်းရာ
ပညာရှိအမတ်လည်း မိမိကြံစည်ထားသောအတိုင်း အစောင့်ရှောက်တို့ကို ခေါ်စေ၍ “အမောင်တို့... သူခိုးငါး ယောက်ကို တနေရာထည်း၌ ထားကြပါ၊ သူတို့အချင်းချင်း ပြောသောစကားကိုလည်း ချောင်းမြောင်းနားထောင်ပြီး ငါ့ကို ပြန်ပြောကြပါ”ဟု မှာထားကာ ပြန်ခဲ့လေ၏၊ အစောင့်အရှောက်တို့လည်း သူခိုးတို့ကို တနေရာထည်း၌ ထားကာ မယောင်မလည် နားထောင်နေကြကုန်၏။ သူခိုးငါးယောက်တို့ ဆုံမိကြသောအခါ–
သူဌေးကြီးကစ၍ ပြောလေ၏။
“ဟယ်နပုဒ်သားလူပျက်... သင်နှင့် ငါ တခါမျှ မတွေ့ဘူးဘဲလျက် ငါ့ကို မဟာသာရ တန်ဆာကို ပေးသည်ဟု အဘယ့်ကြောင့် ပြောရသနည်း”။
‘အရှင်သူဌေးကြီး.. ကျွန်ုပ်မဟာသာရ ညောင်စောင်းကိုပင် မမြင်ဘူးပါ၊ စင်စစ်ကား သူဌေးကြီးကို မှီ၍ လွတ်အောင် ပြောခြင်းသာဖြစ်ပါသည်”။
တဖန် ပုရောဟိတ်က-
တဖန် စောင်းသမားက-
“ပုရောဟိတ်...သင်ငါ့ကိုမဟာသာရ တန်ဆာ ပေးသည်ဟု အဘယ့်ကြောင့်ပြောရသနည်း”။
စောင်းသမား... ငါတို့ နှောင်အိမ်တွင်းဝယ် သင့်ကိုမှီ၍ ချမ်းသာစွာ နေထိုင်လိုသဖြင့် ပြောခြင်းသာဖြစ်ပါသည်”။
တဖန် ပြည့်တန်ဆာမက-
မျောက်တွေဖမ်းကာ ပရိယာယ်ရှာ
ချည်ထုံး တန်ဆာရသော မျောက်မတို့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဥယျာဉ်တော်တွင် လှည့်လည်ကြရာ မဟာသာရတန်ဆာ ခိုးထားသော မျောက်မထံရောက်၍ ငါတို့ တန်ဆာကို ကြည့်ပါကုန် ဟုပြောဆိုကြကုန်၏၊ သူခိုးမျောက်မသည် ကျေးဇူးချေဖျက်ခြင်းကို သည်းမခံနိုင်ဘဲ “သင်တို့ ချည်ထုံးတန်ဆာ ဘာအသုံးကျသနည်း”ဟု ပြောဆိုကာမိမိ ဝှက်ထားသော မဟာသာရတန်ဆာ ပုလဲသွယ်ကို ယူငင့် ဆင်မြန်းကာ ထွက်လာလေ၏။
လည်ရွဲပြန်ရ ချီးမွမ်းကြ
ထိုအခါ လူတို့မြင်လျှင် မျောက်မကို ခြောက်လှန့်၍ ပစ်ချစေပြီးလျှင် မဟာသာရတန်ဆာကို ကောက်ယူ၍ ပညာရှိအမတ်အား ပေးကြကုန်၏၊ ပညာရှိအမတ်လည်း မင်းကြီးကို ပြ၍ “အရှင်မင်းကြီး ဤတန်ဆာကား အရှင်မင်းကြီး တန်ဆာဖြစ်သည်၊ ဥယျာဉ်တော်အတွင်းရှိ မျောက်မထံမှ ရခဲ့သည်၊ ဖမ်းထားသူ ငါးဦးတို့မှာ သူခိုးမဟုတ်ကြကုန်” ဟု လျှောက်၏၊ မင်းကြီးလည်း “ပညာရှိသင်သည် အဘယ့်ကြောင့် မျောက်မလက်ရောက်နေမှန်း သိသနည်း” ဟု မေးလျှင် ပညာရှိအမတ်လည်း စစ်ဆေးရှာဖွေပုံ အကြောင်း အလုံးစုံကို လျှောက်ထားသောအခါ မင်းကြီးလည်း အလွန် အားရနှစ်သက်တော်မူလှသဖြင့်–
“အမောင်တို့... စစ်တိုက်ရာဝယ် ရဲရင့်သူ၊ တိုင်ပင်ရာဝယ် နှုတ်စောင့်သူ၊ ထမင်းကောင်း, အဖျော်ကောင်း စားသောက်ရာဝယ် ချစ်ခင်သူ၊ နက်နဲသော ပြဿနာဖြစ်ရာဝယ် ပညာရှိသူတို့ကို အလိုရှိစမြဲ ဖြစ်၏”
ဟု ပြောဆိုပြီးလျှင် ပညာရှိအမတ်အား ချီးကျူးထောမနာ ပြု၍ တခဲနက်သော မိုးကြီးကို ရွာသွန်းစေသည့် အလား ရတနာခုနစ်ပါးဖြင့် ပူဇော်လေ၏၊ အသက်ထက်ဆုံး ပညာရှိအမတ်၏ အဆုံးအမ၌ တည်၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို ပြုစုအားထုတ်လျက် တရားနှင့်အညီ မင်းပြုလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်, ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော် မူလျက်–
ရဟန်းတို့...
ဟုဇာတ်ကိုပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) စစ်တိုက်ရာမူ၊ ရဲရင့်သူ၊ ကြည်ဖြူလိုရှိမြဲ။
(၂) တိုင်ပင်ရာမူ၊ နှုတ်စောင့်သူ၊ ကြည်ဖြူလိုရှိမြဲ။
(၃) အစားစားရာ၊ ချစ်သူသာ၊ မှန်စွာလိုရှိမြဲ။
(၄) နက်နဲပြဿနာ၊ ပညဝါ၊ မှန်စွာလိုရှိမြဲ။
လင်ကွာမိန်းမ တသသ၊ လင်သေမိန်းမ တတတ
လင်ကွာမိန်းမ တသသ၊ လင်သေမိန်းမ တတတ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လင်နှင့်ကွာရှင်းပြီးသော မိန်းမသည် အိမ်ထောင်သစ်ထူရန် မိမိကိုယ်ကို ခြယ်သနေတတ်သော်လည်း မုဆိုးမသည်ကား ကွယ်လွန်သူယောက်ျားကို တမ်းတမ်းတတ ရှိနေတတ်သည်။
ဝမ်လောင်နေရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ဝမ်လောင်နေရွာ (Wanlawngnay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၁၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လင်စံရွေး လင်ခွေးနှင့်ညား
လင်စံရွေး လင်ခွေးနှင့်ညား သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ရွေးလွန်းလျှင် အသုံးမကျသော လင်မျိုးနှင့် ညားရတတ်သည်။
အခြားအသုံးအနှုန်း
(၁) လင်စံရွေးခါမှ လင်ခွေးနှင့်ညား၊ (၂) လင်စံရွေးတော့ လင်ခွေးရ ဟူ၍လည်း အဆိုများ ရှိသည်။
အမ်ပီယာ
အမ်ပီယာ (Ampere) ဆိုသည်မှာ လျှပ်စီးအားဆိုင်ရာ ရူပဗေဒဘာသာရပ်တွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား စီးဆင်းနှုန်း တိုင်းတာဖော်ပြသည့် ယူနစ်အသုံးအနှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး လျှပ်စီးလမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်ရှိ ကန့်လန့်ဖြတ် ဧရိယာသတ်မှတ်ချက် တစ်နေရာအား တစ်စက္ကန့်အချိန်အတောအတွင်း ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားခဲ့သော အီလက်ထရွန် အရေအတွက် (အငယ်ဆုံး လျှပ်စစ်ဓာတ်သတ္တိ ယူနစ်ကလေးများ အရေအတွက်) ကို ဖော်ပြခြင်းဟုလည်း နားလည်နိုင်သည်။ မျက်မှောက်ခေတ် ရူပဗေဒဆိုင်ရာပညာရပ်များနှင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားနှင့်သက်ဆိုင်သော ပညာရပ်များအကြားတွင်သာမက အများပြည်သူအချို့ပင် သိနားလည် သုံးစွဲလျက် ရှိသော လျှပ်စီးကြောင်း အမ်ပီယာ ဟူသည့် ဝေါဟာရသည် အင်ဒရီး မယ်ရီ အမ်ပီယာအား ဂုဏ်ပြု မှည့်ခေါ်ထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
1820 တွင် ဒိန်းမတ်ပြည်မှ တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခကြီး ဟန်ဩစတက် ( Hans Oersted ) သည် အီတလီနိုင်ငံသား တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခကြီး ဖြစ်သည့် အလက်ဇန္ဒရို ဗိုလ်လတာ ( Alexandero Volta ) ၏ ဓာတုဗေဒ Battery အိုးအကြောင်းကို ရှင်းပြနေစဉ် မမျှော်လင့်သည့် ထူးခြားသော အဖြစ်တခုကို အံဩစွာ တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ် ။ ယင်းမှာ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ငယ်တခုသည် မထင်မှတ်ပဲ လျှပ်စစ်စီးနေသော ဝါယာကြိုးအောက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပါတယ် ထူးခြားမှမှာ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ငယ်သည် ကမ္ဘာ့ မြောက်နှင့် တောင် ဝင်ရိုးစွန်းများ ဘက်သို့လှည့်နေရမယ့် အစား ဝါယာကြိုးငယ်နှင့် မျဉ်းပြိုင် တန်းနေသည်ကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ် ။ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ပေါ်ရှိ ဝါယာကြိုးသည် ဗိုလ်လတာ၏ လျှပ်စစ် Battery နှင့် ဆက်သွယ်ထားသည့်အတွတ် ဓာတ်အားစီးဆင်းလျက်ရှိနေပါတယ် ဓာတ်အားစီးဆင်းနေသည့်ဝါယာကြိုးတလျှောက်တွင် သံလိုက်စက်ကွင်းဖြစ်ပေါ်နေ၍ ယင်းသံလိုက်စက်ကွင်း၏ လွှမ်းမိုးမှု့ကြောင့် သံလိုက်အိမ်မြှောင်သည်လည်း ဝါယာကြိုးငယ်နှင့် မျဉ်းပြိုင်ဖြစ်နေခြင်းပါ။ သို့သော် ဟတ်ဩစတတ်သည် မိမိတွေ့ရှိမှု့အပေါ် မည်သို့ အဓိပ္ပာယ်ဆောင်သည်၊ မည်သည့် အတွတ်ကြောင့်ဖြစ်သည်ကို တွေးခေါ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သော်လည်း သိပ္ပံလောက တခုလုံးကို အသိပေးခဲ့ပါတယ် ။
နောင် ၁၁ နှစ် ကြာပြီးနောက် ပြင်သစ် ရူပဗေဒပညာရှင် ( 1777 - 1838 ) Andre Ampere သည် ဟန်ဩစတတ်၏ တွေ့ရှိချက်ကို သုတေသနလုပ်၍ ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး ဝါယာကြိုး တပင်ကို ခွေပြီး ဝါယာခွေ၏ အလယ်တွင် အပ်တချောင်းကို သွင်းထားပါတယ် ဝါယာကြိုးကို လျှပ်စစ်ဓာတ်လွှတ်ပေးသည့်အခါတွင် မကြုံဖူးသော အင်အားကောင်းသည့် သံလိုက်ကိုရရှိကြောင်းတွေ့ခဲ့ရပါတယ် Andre Ampere သည် လျှပ်စစ်သံလိုက်ကို ပထမဆုံး ဖန်တီးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ် ဝါယာကြိုး၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိသော သံလိုက်စက်ကွင်းနယ်ပယ်သည် ဝါယာကြိုးကို ဝိုင်းထားသည့် စက်ကွင်းဖြစ်သည့်အကြောင်းကို ပထမဆုံး စတင်တွေ့ရှိသူပင် ဖြစ်ပါတယ် သူ့ကို ဂုဏ်ပြူသောအားဖြင့် လျှပ်စီးကြောင်း Electron ဖြတ်သန်းစီးဆင်းမှု့ ကို Ampere ( အမ်ပီယာ ) ဟုခေါ်ဆိုထားခြင်းပင်ဖြစ်ပါတယ် ။
1 Ampere = အမှတ်တခုအတွင်း Electron အလုံးရေစီးဆင်းမှု့ 6.24 x 10^ 18
လျှပ်စစ်သင်္ကေတ
အမ်ပီယာကို (I) သို့မဟုတ် (Anp) ဟုသတ်မှတ်သည်။
နမ့်ဟင့်ရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
နမ့်ဟင့်ရွာ (Namhint)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ နမ့်ဟင့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၇၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဒေါက်ကလေးရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
မဒေါက်ကလေးရွာ (Madaukkalay)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၄၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အနောက်ဘက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၄၂ ဦး၊ မ ၂၀၉၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေကျင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်နောင်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ဝမ်နောင်ရွာ (Wannawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၂၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သလဲဘာရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
သလဲဘာရွာ (Thalebar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ သလဲဘာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၁၆ ဖြစ်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ Tha Le Bar north and south ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လင်ဆိုးမယား တဖားဖား
လင်ဆိုးမယား တဖားဖား သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လင်ဆိုးလျှင် မယားသည် ဖတ်ဖတ်မောအောင် ဒုက္ခအမျိုးမျိုးနှင့် ကြုံရသည်။
နေးရာ၏ သက်သေခံထွက်ဆိုချက်
နေးရာ၏ ထွက်ဆိုချက်သည်   အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်ရှိ နေးရာဟူသည့် အမည်တစ်ခုတည်းကိုသာသိရသော မိန်းကလေး တစ်ဦးက ၁၉၉၀  အောက်တိုဘာ ၁၀ တွင် ကွန်ဂရက်ရှင်နယ် လူ့အခွင့်အရေးကွန်ဖရင့် ရှေ့မှောက်၌ လိမ်လည်သက်သေခံချက် ဖြစ်သည်။ ယင်းသက်သေခံထွက်ဆိုချက်မှာ အများပြည်သူထံ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရောက်ခဲ့ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အထက်လွှတ်တော်အမတ်များ နှင့် သမ္မတ ဂျော့ဂျ် အိတ်ချ် ဒဘယ်လ်ယူ ဘုရှ်တို့က ပင်လယ်ကွေ့စစ်ပွဲအတွင်း ၎င်းတို့၏ ကူဝိတ်ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးမှုအား အကြောင်းပြရာတွင် အဖန်တလဲလဲ ကိုးကားအသုံးပြုခဲ့သည်။ နေးရာ၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ အာလ်-ဆဘာရ် (al-Ṣabaḥ; نيرة الصباح) ဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဆိုင်ရာကူဝိတ်သံအမတ်ကြီး Saud Al-Sabah ၏ သမီးဖြစ်ကြောင်း ၁၉၉၂ တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့ပြင် အမေရိကန်လူထုဆက်ဆံရေးအကျိုးတော်ဆောင် Hill & Knowlton က ကူဝိတ်အစိုးရအတွက် ဆောင်ရွက်ပေးနေသည့် လွတ်လပ်သောကူဝိတ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံသားများ လူထုဆက်ဆံရေး ကမ်ပိန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတခုအနေဖြင့်  သူမ၏ သက်သေခံထွက်ဆိုချက်အား စီစဉ်ထားခြင်းလည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤသို့ဖြင့် al-Sabah ၏ ထွက်ဆိုချက်သည် ခေတ်သစ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုပုံဖော်ဝါဒဖြန့်ခြင်း (atrocity propaganda) ၏ နမူနာပြစရာတခုဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဘွတ်တောရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
ဘွတ်တောရွာ (Buttaw)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ ဘွတ်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၁၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘွတ်တောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၇ ဦး၊ မ ၁၁၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။