cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ရွှေဘိုသနပ်ခါး (သီချင်း)
ရွှေဘိုသနပ်ခါး သီချင်းကို မန္တလာမြင့်၏ အကျော်ကြားဆုံးတေးဟု ဆိုကြသည်။ `အစကတော့ဖြူဖြူ ညိုသွားပြီ၊ အခုတော့ ညိုသွားပြီ၊ ပျိုမှားပါပီရှင် ခေါ်လာမိတယ်´ အစချီ ၎င်းသီချင်းကို နန်းတော်ရှေ့ ဆရာတင်က ရေးဖွဲ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆရာတင်က သူ၏ထုံးစံအတိုင်း `ကြံကြံဖန်ဖန်ရန်ကုန်သူ၊ မန္တလာမြင့်တို့ ရန်ကုန်သူ၊ မန္တလေးရောက်မှ အသားမည်း ပြန်သတဲ့ဆူ´ စသည်ဖြင့် တေးဆိုသူ မန္တလာမြင့်၏ အမည်ကို တေးသီချင်းတွင် ထည့်သွင်းစပ်ဆိုခဲ့သည်။ ဤသီချင်းကို ၁၉၃၈-ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် ဓာတ်ပြားသွင်းခဲ့၏။ နောင် အဆိုတော် ကိုအံ့ကြီးက ရန်ကုန်သူ အမည်ဖြင့် ပြန်လည်သီဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် `အသားရယ်ဖြူ လူပေမို့လား´အစချီစာပိုဒ် တစ်ပိုဒ် မပါဝင်ခဲ့ပေ။
ဆိတ်တဲရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ဆိတ်တဲရွာ (Seikte)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ မကြီးထုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၆၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကြီးထုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၂၉ ဦး၊ မ ၁၉၁၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကာမာဂါယဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်
ကာမာဂါယဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် (Kamagaya Great Buddha (鎌ヶ谷大仏)) သည် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အသေးဆုံး Daibutsu ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ဖြစ်သည်။ ချီဘာနယ် (Chiba)၊ ကာမာဂါယ ( Kamagaya) တွင် တည်ရှိသည်။ တည်ဆောက်မှုသည် ၁၇၆၆ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
ရှမ်းကုန်းဆာရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
ရှမ်းကုန်းဆာရွာ (Shankonesar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၁၁၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၇၀ ဦး၊ မ ၂၆၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Eclipse (ဆော့ဖ်ဝဲ)
Eclipse သည် ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ်များ ရေးသားရာတွင် အသုံးပြုသော IDE တစ်ခု ဖြစ်သည်။ Java ပရိုဂရမ်းမင်း ဘာသာစကားကို ရေးသားရန်အတွက်မူ ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုကြသည်။ ၎င်းတွင် workspace တစ်ခုနှင့် ထပ်မံတိုးချဲ့နိုင်သော plug-in တစ်ခုပါဝင်သည်။ Java ဘာသာစကားအဓိက ရေးသားကြသော်လည်း အခြားဘာသာစကားများကိုလည်း plug-in အသုံးပြုကာ ၎င်းတွင် ရေးသားနိုင်ပေသည်။ ၎င်းဘာသာစကားတို့မှာ Ada, ABAP, C, C++, COBOL, D, Fortran, Haskell, JavaScript, Julia, Lasso, Lua, NATURAL, Perl, PHP, Prolog, Python, R, Ruby (including Ruby on Rails framework), Rust, Scala, Clojure, Groovy, Scheme, and Erlang တို့ ဖြစ်ကြသည်။
Eclipse ၏ SDK သည် အခမဲ့နှင့် open-source ဆော့ဖ်ဝဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထုတ်ဝေမှုများ
၂၀၀၆ ခုနှစ်ကတည်းက ဖောင်ဒေးရှင်းသည် ဆက်တိုက်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ထုတ်ဝေမှုတစ်ခုစီတိုင်းတွင် Eclipse Platform နှင့် အခြားအမျိုးမျိုးသော Eclipse projects များ ပါဝင်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်ကတည်းက ထုတ်ဝေမှုတစ်ခုချင်းကို အောက်ပါဇယားတွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဇွန်လ ၂၈၊ ၂၀၁၇ခုနှစ်အထိ ထုတ်ဝေထားမှု ဖြစ်သည်။
မှတ်စု
<references group="Notes" />
လွယ်မလျှံရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုသိုလ် နှင့် အကုသိုလ်
ကုသိုလ် နှင့် အကုသိုလ် သည် ဦးရွှေအောင်၏ ထင်ရှားသည့် စာအုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ စာအုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာ
ဤစာအုပ်တွင် ဦးရွှေအောင်သည် ကုသိုလ်ကြောင့် ကောင်းကျိုးခံစားရပုံနှင့် အကုသိုလ်ကြောင့် မကောင်းကျိုးခံစားရပုံတို့ကို ကျမ်းဂန်အထောက်အထားများဖြင့် ရေးသားဖော်ပြထားသည်။
မိုင်းပေါက်ဈေးသစ်ရွာ၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်
မိုင်းပေါက်ဈေးသစ်ရွာ (Mongpawkmarekt (New))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်၊ မိုင်းပေါက်ဈေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၀၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်စွန်းရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်
တောင်စွန်းရွာ(Taungsun)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ တောင်စွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၉၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်စွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၂၀ ဦး၊ မ ၇၀၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၀၃၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တာပဒေါင်းရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
တာပဒေါင်းရွာ (Tarpadaung)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ခေါင်ခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၃၉၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပိန္နဲတောရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
ပိန္နဲတောရွာ(Peinhnetaw)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်၊ အောက်ရေဖြူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,155 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောင်းလုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်လင်ဆောင်း (လားဟူ)ရွာ၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်
နန်လင်ဆောင်း (လားဟူ)ရွာ (Namlinhsawng (Larhu))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်၊ နမ့် ဖတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၄၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့် ဖတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၂၃ ဦး၊ မ ၂၈၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ခမ့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခိုတောင်းရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
ခိုတောင်းရွာ (Khotaung)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ခိုတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၄၁၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ယရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
နမ့်ယရွာ (Namya)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ မုတ်ပြင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၂၈၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်လင်ဆောင်းရွာ၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်
နန်လင်ဆောင်းရွာ (Nanlinhsawng (Wa))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်၊ နမ့် ဖတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၅၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့် ဖတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၂၃ ဦး၊ မ ၂၈၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ခမ့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသစ်ကုန်းရွာ၊ တော်ကလပ်
ရွာသစ်ကုန်းရွာ (Ywarthitkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ တော်ကလပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၂၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တော်ကလပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၂ ဦး၊ မ ၁၄၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွန်ကောက်ရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ကွန်ကောက်ရွာ (Kunkauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ကွန်ကောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၃၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွန်ကောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၉၃ ဦး၊ မ ၁၀၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တန့်လားရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တန်နာ ပတ်ထရစ်
တန်နာ ပတ်ထရစ် ဟောင်း (မေ ၂၄, ၁၉၉၁ တွင် လော့စ်အိန်ဂျလိစ် မွေး)သည် အမေရိကန် အဆိုတော်၊ သီချင်းရေးစပ်သူ၊ တူရိယာမျိုးစုံ တီးခတ်သူ ဖြစ်ကာ၊ တက္ကဆပ်ပြည်နယ်၊ ဒဲလပ်မြို့မှ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၁ ဩဂုတ်တွင် ပတ်ထရစ်သည် သူပိုင် ယူတုချန်နယ်ပေါ်သို့ ဗွီဒီယိုများ စတင် တင်သည်။ "TannerPatrick"ဟု အမည်ရ ၎င်းချန်နယ်သည် ယခုအခါ စာရင်းသွင်းသူ တသန်းေကျာ်၊ ကြည့်ရှုသူပေါင်း ၁၁၀ သန်းကျော် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ၂၀၁၂ တွင် E! ၏ Opening Act တွင် ပါဝင်ရန်၊ နိုင်ဂျဲ လစ်ဂိုး ထုတ်လုပ်ရေးက သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်ရာ စင်ပေါ်ဝယ် ကန်းထရီးဂီတ စူပါစတား ဘရက် ဖာယိစလီနှင့် စင် တခုံတည်း ဖျော်ဖြေရသည်။ ၂၀၁၄ ဧပြီ ၂၂ တွင် သူ့ တကိုယ်တော်ခွေ "Satellites" နှင့် သူ့ ပွဲဦးထွက် အယ်လဘမ် စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ မိသားစုအိမ် (The Waiting Home" အတွက် ဂီတဗွီဒီယိုကို ဖြန့်ချိသည်။ ၂၀၁၄ နွေရာသီတွင် ဗိုင်း(ဗွီဒီယိုများ မျှဝေသော ဆိုက်)ပေါ်သို့ သူ့သီချင်းများကို စတင် တင်ရာ၊ ယခုအခါ ဖော်လိုဝါ ၇ သောင်း နှင့် နားဆင်ပြီးသူ သန်း ၁၅၀ ရှိသည်။ ပတ်ထရစ် တီးခတ်သော တူရိယာများမှာ အကော့စတစ် ဂီတာ၊ ဘေ့စ် ဂီတာ၊ ပီယာနိုနှင့် အခြား တူရိယာများ ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
တန်နာ ပတ်ထရစ်ကို လော့စ်အိန်ဂျလိစ်၌ မွေးပြီးနောက် သူ ၄ နှစ်သားအရွယ်တွင် မိသားစု နှင့်အတူ တက္ကဆပ်ပြည်နယ်၊ ဒဲလပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာသည်။ ပြောင်းလာ၍ ၁နှစ်အကြာ၊ သူ့မိဘက တန်နာကို ပီယာနို သင်ယူရန် တိုက်တွန်းသည်။ တန်နာ ၁၀ နှစ်သားတွင်၊ ပထမဦးဆုံး ဂီတာ တစ်လက်ကို ခရစ္စမတ်လက်ဆောင်အနေဖြင့် ရရှိပြီး၊ တော့ခ်ဘွိုင်း (Talkboy) ဟု သိကြသော အသံဖမ်းကက်ဆက်ကလေးဖြင့် သီချင်းရေး အသံစသွင်းတော့သည်။
ဗင်ကားဖျော်ဖြေပွဲ အဆုံးသတ်တွင် ဒစ္စကို ကာ့တစ် ၏ အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည် ကော့လိပ်တက်ရမည် ဖြစ်၍ အဖွဲ့က ထွက်သွားကြောင်း ၂၀၁၀ စက်တင်ဘာ ၁၀ တွင် တန်နာက ကြေညာသည်။ ၂၀၁၀ စက်တင်ဘာ နောက်ပိုင်း နှစ်လက်ကျန်ချိန်ကိုမူ တန်နာသည် လော့စ်အိန်ဂျလိစ်သို့ ပြောင်းသွားပြီး၊ တဦးတည်း အနုပညာရှင်အနေဖြင့် သီချင်း စပ်ခြင်း၊ သီချင်းသစ်များ အစမ်း ထုတ်ခြင်းတို့ကို ပြုသည်။
မန်စန်ရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
မန်စန်ရွာ (Manhsan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ မန်ကောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၈၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ကောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၈ ဦး၊ မ ၆၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပိန်းရှောင်ရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
ပိန်းရှောင်ရွာ(Peinshaung)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်၊ စစ်ပြဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,143 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောင်းလုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထောက်ရှာပင်ရွာ၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်
ထောက်ရှာပင်ရွာ (Htauksharpin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ မယ်ဇလီပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၁၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မယ်ဇလီပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၁၈ ဦး၊ မ ၁၁၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွာပြီ။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၉၅၈ အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ
၁၉၅၈ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ (1958 Asian Games) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုမြို့ ၌ ၁၉၅၈ခုနှစ် မေလ ၂၄ရက်နေ့မှ ဇွန်လ ၁ရက်နေ့အထိ ကျင်းပခဲ့သော တတိယအကြိမ်မြောက် အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံသည် အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် လက်ခံကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ် ဟီရိုဟီတို မှ အားကစားပွဲတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
နိုင်ငံ (၂၀)နိုင်ငံမှ အားကစားသမား (၁,၈၂၀)ဦးတို့သည် အားကစားနည်း (၁၃)မျိုးတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဖွင့်ပွဲ၊ ပိတ်ပွဲကို အမျိုးသားအားကစားကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၊ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ တို့က နိုင်ငံအလိုက် ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယ ရရှိခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲကျင်းပနေစဉ်အတွင်း ထိုင်းနိုင်ငံသည် မြန်မာ၊ မလာယာနှင့် လာအိုနိုင်ငံမှ ကိုယ်စားလှယ်များကို ဖိတ်ကြားကာ မိမိတို့နိုင်ငံများ၏ ဒေသတွင်း အားကစားပြိုင်ပွဲတစ်ခုကို ပုံမှန်ကျင်းပနိုင်ရန်အတွက် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ထိုမှနေ၍ အရှေ့တောင်အာရှကျွန်းဆွယ်အားကစားပြိုင်ပွဲ (နောင်တွင် အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ) ကို ၁၉၅၉ခုနှစ်မှစ၍ (၂) နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ကျင်းပလာခဲ့ကြသည်။
မီးထွန်းညှိတိုင်လက်ဆင့်ကမ်းသယ်ဆောင်ခြင်း
အိုလံပစ်အားကစားပြိုင်ပွဲများမှ စတင်ခဲ့သော မီးထွန်းညှိတိုင် လက်ဆင့်ကမ်းသယ်ဆောင်ခြင်းကို တတိယအကြိမ် အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ၌ စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မီးထွန်းညှိတိုင်ကို ၁၉၅၄ပွဲတော်၏ အဓိကအားကစားကွင်းဖြစ်သော ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ ရီဇယ်အထိမ်းအမှတ်အားကစားကွင်းရှေ့တွင် စတင်ထွန်းညှိခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံတွင်မူ အိုကီနာဝါကျွန်းမှ ကျူရှူးကျွန်းသို့ သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။ အိုကီနာဝါမှာ ထိုစဉ်က အမေရိကန်တို့လက်အောက်တွင်ရှိသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးအိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲ ရွှေတံဆိပ်ဆုရှင် Mikio Oda က ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားတွင် ပင်မမီးရှူးတိုင်အား ထွန်းညှိပေးခဲ့သည်။
ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား
၁၉၅၈ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို ၁၉၅၈ခုနှစ် မေလ ၂၄ရက်နေ့တွင် တိုကျိုမြို့ အမျိုးသားအိုလံပစ်အားကစားကွင်း ၌ ကျင်းပခဲ့သည်။ ဂျပန် ဧကရာဇ် ဟီရိုဟီတို က အားကစားပွဲတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ အခမ်းအနားသို့ ဂျပန်နိုင်ငံ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အာကီဟီတို၊ အီရန်အင်ပါယာ ဘုရင် မိုဟာမက် ရယ်ဇာ ပယ်လယ်ဗီ အပါအဝင် ပရိသတ် (၇၀,၀၀၀) တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
ပါဝင်​သော အားကစားနည်းများ
အားကစားနည်းများအနက် ဂျူဒို၊ တင်းနစ်၊ စားပွဲတင်တင်းနစ်၊ ဘော်လီဘောအားကစားနည်းများသည် ထိုစဉ်က အိုလံပစ်အားကစားနည်းများ မဟုတ်ပေ။ ကြက်တောင်ရိုက်အားကစားနည်းကို သရုပ်ပြအားကစားနည်းအဖြစ် ထည့်သွင်းခဲ့ကာ ၁၉၆၂ပွဲတော် မှစ၍ ပုံမှန် ထည့်သွင်းကျင်းပခဲ့သည်။ ဂျူဒိုအားကစားနည်းကိုလည်း သရုပ်ပြခဲ့ကြသည်။
ဆုတံဆိပ်ဇယား
အိမ်ရှင်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အာရှအားကစားပွဲ
တောင်စွန်းရွာ၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်
တောင်စွန်းရွာ(Taungsun)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်၊ တောင်စွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၁၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်စွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၈ ဦး၊ မ ၁၄၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၂၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောင်းဆုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒုတိယ အပါသာဒိကသုတ်
ဒုတိယ အပါသာဒိကသုတ် သည် မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ကြည်ညိုဖွယ်မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အပြစ်ငါးမျိုးနှင့် ကြည်ညိုဖွယ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အကျိုးငါးမျိုးတို့ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
ဒုတိယ အပါသာဒိကသုတ်
ရဟန်းတို့ ကြည်ညိုဖွယ်မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၌ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးတို့နည်း ဟူမူ -
ရဟန်းတို့ ကြည်ညိုဖွယ်မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၌ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။
ရဟန်းတို့ ကြည်ညိုဖွယ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၌ အကျိုးတို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးတို့နည်း ဟူမူ -
ရွှေပန်းတောရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ရွှေပန်းတောရွာ (Shwepantaw)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ မကြီးထုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၆၀၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကြီးထုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၂၉ ဦး၊ မ ၁၉၁၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
မိုင်းပေါက်ဈေးဟောင်းရွာ၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်
မိုင်းပေါက်ဈေးဟောင်းရွာ (Mongpawkmarket (Haung))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်၊ မိုင်းပေါက်ဈေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၀၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလယ်ကုန်းရွာ၊ ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်
အလယ်ကုန်းရွာ (Ahlelkone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ရမည်းသင်းခရိုင်၊ ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်၊ ကြိုကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၇၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြိုကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၄ ဦး၊ မ ၁၀၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ဟယ်ရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
မန်ဟယ်ရွာ (Manhei)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ကွန်ကောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၃၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွန်ကောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၉၃ ဦး၊ မ ၁၀၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာကို ကုန်းညောင်ကျေးရွာအုပ်စုမှ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောင်းသုံးစာအုပ်
မည်သည့်အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် နိုင်ငံအစိုးရ ဌာန တစ်ခုခုက အတည်ပြု၍ ကျောင်းများတွင် အသုံးပြုရန် ပြဋ္ဌာန်း‌ ကြေညာလိုက်သောအခါ ထိုစာအုပ်သည် ကျောင်းသုံးစာအုပ် ဖြစ်လာသည်။ ကျောင်းသုံးစာအုပ်ဆိုသည်မှာ ကျောင်းများနှင့် ဆရာအတတ်သင်ကျောင်းများတွင် အသုံးပြုရန် ဥပဒေအရ ဖွဲ့စည်းထားသော အခြေခံပညာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ မာတိကာနှင့် ကျောင်းသုံးကော်မတီက ထုတ်သည့် သို့မဟုတ် အသိအမှတ် ပြုလျက် ပြဋ္ဌာန်းထားသည့် စာအုပ်ကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် နေ့စဉ်ထုတ်၊ အပတ်စဉ်ထုတ်၊ လစဉ်ထုတ် သတင်းစာ၊ စာစောင်၊ မဂ္ဂဇင်းများမှာကဲ့သို့ အချိန်မှန် ထုတ်ဝေရသော စာပေမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ထုတ်ဝေရေးတွင် အချိန်မှန် ထုတ်ဝေရန် ပြဿနာ မရှိဘဲ၊ ကျေင်းဖွင့်စတွင် အသင့်ဖြစ်ရန် အချိန်မီ ထုတ်ဝေရေး ပြဿနာသာ ရှိသည်။
ပြဋ္ဌာန်းစာ
ကျောင်းပြင်ပရှိ ပုဂ္ဂလိကပိုင် ထင်ရှားသော စာအုပ် တအုပ်ကို ကျောင်းသုံးစာအဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းနိုင်သည်။ ဥပမာ၊ ယခင်တခေတ်က သိပ္ပံမောင်ဝ၏ ဝတ္ထုဆောင်းပါးများ၊ သာဓု၏ တပ်ထဲက မြတ်ကိုကို၊ သခင်နု၏ လူပေါ်‌လူဇော်လုပ်နည်း (မိတ္တဗလဋီကာ) စသော စာအုပ်များသည် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ ဖြစ်ဖူးသည်။ ယခုအခါ ပြင်ပဈေးကွက်မှ စာအုပ်မျိုးကို ကျောင်းသုံးအဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း မရှိတော့ချေ။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်ဟု ဆိုရာ၌ တပည့်များ သုံးရန် ပြဋ္ဌာန်းပေးထားသည့် ဖတ်စာအုပ်နှင့် ယင်းအတွက် စာအုပ်များ သာမက၊ သင်ခန်းစာ လေ့ကျင့်ရန် လုပ်ငန်းစာအုပ် (work book)၊ အပိုဖတ်ရန် စာအုပ်၊ ဖြည့်ဖတ်ရန် စာအုပ်ဟူ၍လည်း ရှိနိုင်သည်။ ထို့ပြင်၊ ဆရာကိုင်၊ ဆရာလက်စွဲ၊ ဆရာလမ်းညွှန်ဟူ၍ အခြားကျောင်းသုံးစာအုပ်များလည်း ရှိတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်သည် ဘာသာရပ်များအလိုက်လည်းကောင်း၊ အသုံးချပုံနည်းများအလိုက် လည်းကောင်း၊ အမျိုးအစား ထွေပြားသော ပုံနှိပ်စာပေ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသုံးစာအုပ်သည် ရသဖြင့် မွမ်းမံပေးသည့် ဖြစ်စေ၊ မပေးသည် ဖြစ်စေ အခြေခံအားဖြင့် သုတကို အမြဲတစေ ပေးရန် ရည်သန်ရသည်။ ၁၉၈၀ မတိုင်မီအထိ အခြေခံပညာရေးနယ်ပယ်တွင် သင်ကြားသော ဘာသာရပ်မျို‌ပေါင်း ၂၀ အတွက် ပြဋ္ဌာန်းသည့် ကျောင်းသုံးစာအုပ် အမျိုးအစားမှာ ၈၇ မျိုးရှိ၍ သူငယ်တန်းမှ ဒသမတန်းအထိ တနှစ်တနှစ်လျှင် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသော စာအုပ်ပေါင်း သိန်း ၁၃၀ ခန့် ရှိသည်။
အမျိုးအစား
ပြဋ္ဌာန်းထားသော‌ ကျောင်းသုံးစာအုပ် အများအပြားကို ခြုံငုံ၍ အမျိုးအစားခွဲသော် အဓိကအားဖြင့် ဝိဇ္ဇာသုတပေး စာအုပ်များနှင့် သိပ္ပံသုတပေး စာအုပ်များ ဖြစ်သည်။ မြန်မာစာ၊ အင်္ဂလိပ်စာ၊ သမိုင်း၊ ပထဝီဝင်၊ ဘောဂဗေဒ၊ ပါဠိ စသည့် ဘာသာရပ်များအတွက် ပြဋ္ဌာန်းသော စာအုပ်သည် ဝိဇ္ဇာသုတပေး စာအုပ် ဖြစ်ပြီး၊ သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒ၊ ဓာတုဗေဒ၊ ဇီဝဗေဒ၊ ဘူမိဗေဒ စသည့် ဘာသာရပ်များအတွက် ပြဋ္ဌာန်းသော စာအုပ်သည် သိပ္ပံသုတပေး စာအုပ် ဖြစ်သည်။
အရေးပါမှု
လက်သမားအတွက် အဆောက်အဦတခု ဆောက်ရန် ကိရိယာ တန်ဆာပလာ လိုသလို ကျောင်းသားအတွက် အသိပညာ အဆောက်အဦ တခု ဆောက်ရန် ကျောင်းသုံးစာအုပ် လိုသည်။ မည်သည့်ကျောင်းသားမဆို ကျောင်းသုံးစာအုပ် မရှိလျှင် သက်ဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်ကို ကောင်းစွာ နားလည်မည် မဟုတ်။ ကျောင်းသုံးစာအုပ်သည် သင်ကြားသူ ဆရာ၊ ဆရာမများ အထူးတလည် အပင်ပန်းခံ ရှာဖွေ ကြံစည်မနေရဘဲ အဆင်သင့် အသုံးချနိုင်အောင် စီစဉ်ထားပြီး၊ ကကြီး၊ ခခွေး သင်ပုန်းကြီး ဖတ်စာအုပ်က အစ အလွန် ရှုပ်ထွေး ခက်ခဲ နက်နဲလှသော အတတ်ပညာဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်စာအုပ်များ၊ သိပ္ပံပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်များ၊ အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်များအဆုံး အားလုံးသော စာအုပ်များမှာ သင်ကြားရမည့် ဆရာများကို သင်ယူသူ ကျောင်းသားကျောင်းသူများ အခြေခံကျကျ ငုံမိအောင်၊ သဘောပေါက်အောင်၊ အဆင့်အဆင့် တတ်မြောက်လွယ်အောင်၊ တတ်မြောက်ပြီးသည့်နောက်တွင်လည်း သက်ဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်ကို ဆက်လက် လေ့လာလိုက်စား တိုးတက်အောင် အခြေခံပေးသည် အုတ်မြစ်သာ ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သင်ယူသူ၏ အသက်အရွယ်၊ အဆင့်အတန်း၊ အတွေ့အကြုံ စသည်တို့နှင့် ဆီလျော် မျှတအောင် အဆင့်ဆင့် ညီညီညာညာ တိုးတက်မှု ရှိစေရန် ပြုပြုပြင်ပြင် ချင့်ချင်ချိန်ချိန်နှင့် ကျစ်လျစ်သိပ်သည်းစွာ စီစဉ်ထားရသည်။
သင်ယူသိရှိရမည့် အကြောင်းအရာများ၏ အနှစ်သာရကို ယေဘုယျ ဖော်ပြထားပြီး၊ အထွေထွေသော ကျွမ်းကျင်မှုများကို တတ်သိစေရန် အခြေခံများ ပြည့်စုံသည်။
ကိုလိုနီခေတ်
သီပေါမင်း ပါတော်မူပြီးသော အချိန် ၁၈၈၅ မှစ၍ ၁၉၄၈ လွတ်လပ်ရေး ရသည့် အချိန်ထိ ကာလတလျှောက်လုံးတွင် နယ်ချဲ့တို့ မြန်မာပြည်တွင် ချမှတ်ကျင့်သုံးသော ပညာရေးကို ကိုလိုနီပညာရေး (ခ) ကျွန်ပညာရေးဟု ခေါ်သည်။ လူတန်းစား ခွဲခြားရေး ဝါဒကြောင့် မြန်မာပြည် ပညာရေးတွင် ကျောင်း ၃ စား ခွဲခြား တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ယင်းတို့မှာ မြန်မာစာသင်ကျောင်းများသည် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းသော တိုင်းရင်းသားများအတွက် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၁၀၀ နှုန်းသော အစိုးရလုပ်ငန်းကိုမျှ ခံစားခွင့် မရချေ။ ကျွန်စိတ်မွေးသည့် သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ အောက်တန်းလွှာ သုတပေး ကျောင်းသုံးစာအုပ်များဖြင့်သာ ချို့ချို့ငဲ့ငဲ့ သင်ယူရသည့်အလျောက် တိုင်းရင်းသား ဘာသာ ကျောင်းထွက်သူများသည် မြေတိုင်းစာရေး၊ ကျောက်ထိုးဆရာ၊ အမြင့်ဆုံး မူလတန်းပြ ကျောင်းဆရာများသာ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံသည် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနိုင်ငံ ဖြစ်လင့်ကစား၊ လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်သော သင်ရိုးညွှန်းတမ်း ကျောင်းစာအုပ်များ ပြဋ္ဌာန်းခြင်း မရှိ၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာ မရချေ။
ဒုတိယအမျိုးအစား ဖြစ်သော အင်္ဂလိပ်၊ မြန်မာ နှစ်ဘာသာသင် ကျောင်းများ၌ မြန်မာစာမှအပ ကျန်ဘာသာရပ်အားလုံးကို အင်္ဂလိပ်စာ ကျောင်းစာအုပ်ဖြင့် သင်ကြား၍ မြန်မာစာမှာ ဒုတိယအရေးကြီးသော ဘာသာရပ်သာ ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်စာကို ၆၅% အသားပေး သင်ကြားသည်။ ထိုကျောင်းထွက်များ တက္ကသိုလ် ဆက်သင်နိုင်ရန် လိုအပ်သော သုတကို ကျောင်းစာအုပ်များက ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ ထိုကျောင်းမျိုးတွင် ပညာသင်နိုင်သူမှာ ဥစ္စာ အတော်အသင့် ကြွယ်ဝသည့် မြို့နေလူတန်းစားများသာ ဖြစ်၍ ကျောမွဲ တောနေလူတန်းစားများ လားလား မကပ်နိုင်သော ကျောင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
တတိယအမျိုးအစား ဖြစ်သော အင်္ဂလိပ်စာသက်သက် သင်ကျောင်းသည် အခွင့်ထူးခံ လူတန်းစား သားသမီးများအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ သုတပါ ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကောင်းများစွာဖြင့် အင်္ဂလိပ်အပါအဝင် ဥရောပတိုက်သား မျက်နှာဖြူသွေးပါသူများကိုသာ လက်ခံသင်ကြားသည်။ နောင်တွင် မျက်နှာကြီးအရာရှိ၊ သူဌေးသူကြွယ်သားသမီးများ၊ အနောက်တိုင်း ယဉ်ကျေးမှု ခံယူလိုသူများကိုလည်း တက်ရောက်ခွင့် ပေးသည်။ လူနည်းစု‌ အုပ်ချုပ်ရေးအထက်တန်းလွှာ သားသမီးများကို ထားရာကျောင်း ဖြစ်ပြီး၊ စရိတ်စက ကြီးမားလှရာ ဆင်းရဲသားများ အနားမသီနိုင်ချေ။ ထိုကျောင်းထွက်များသည် အမြင့်ဆုံး ရာထူးအထိ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ကိုလိုနီပညာရေးတွင် ကျောင်းအမျိုးအစားအလိုက် ကျောင်းသုံးစာအုပ်မှာ ဆီနှင့် ရေပမာ များစွာ ခြားနားသည်။ မြန်မာ သို့မဟုတ် အခြားတိုင်းရင်းသား ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသော စာအုပ်များ အထူး ရှားပါးခဲ့သည်။ အကြီးမားဆုံး ထိုးနှက်ချက် ၂ ခုမှာ တိုင်းရင်းသား ဘာသာသင် ကျောင်းများအတွက် အဆင့်မီ မြန်မာဖတ်စာ မရှိခြင်းနှင့် အူရဒူ၊ ဟင်ဒီ၊ တမီလ်၊ တလ်ဂူ၊ ဘင်္ဂလီ စာပေများကို မြန်မာစာနှင့် အပြိုင် အခြားတိုင်းရင်းသား ဘာသာများအဖြစ် အလေးပေးထားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
အမျိုးသားကျောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ကျောင်းသုံးစာအုပ်များကို အမျိုးသားပညာရေးကောင်စီက သတ်မှတ်ပေးပြီး၊ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို လွတ်လပ်စွာ ပြဋ္ဌာန်းနိုင်ခဲ့ကာ၊ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်ကို မနှစ်သက်လျှင် ပညာမင်းကြီးပင် ဝင်စွက်ခွင့် မရှိအောင် လွတ်လပ်သွားသည်။ အမျိုးသားပညာရေး၏ "အမျိုး၊ ဘာသာ၊ သာသနာ၊ ပညာ"ဟူသော ဦးတည်ချက်နှင့် အမျိုးသားကျောင်းများတွင် မြန်မာစာ၊ ဘာသာရေး၊ မြန်မာနိုင်ငံ ရာဇဝင်၊ မြန်မာနိုင်ငံ ပထဝီတို့ကို အရေးပေး သင်ကြားလာသည်။
ဖွားဘုတ်ပြင်ရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
ဖွားဘုတ်ပြင်ရွာ(Hpwarbokepyin)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်၊ စခန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,195 ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်
ဂျပန်ခေတ်
ကျောင်းသုံးစာအုပ် ဖြန့်ချိရာ၌ တနိုင်ငံလုံး တပြေးညီ ရှိသော ကာလမှာ ဂျပန်ခေတ် ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၁ ဇန်နဝါရီတွင် ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးကြောင့် ဆုတ်ခွာပြီးနောက် ဂျပန်စစ်တပ်များ ဝင်ရောက်လာသည်မှ စ၍ ဂျပန်ခေတ် စတင်ပြီး၊ ဤခေတ်တွင် ကျောင်းများ၌ စာပေသင်ကြားရေး ပြောင်းလဲလာသည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရ လက်ထက်အခါကကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ တမျိုးတစားတည်းသော ကျောင်းများအဖြစ် ဖွင့်လှစ်လာရာ၊ စာပို့ချရာ၌လည်း အင်္ဂလိပ် မြန်မာ နှစ်ဘာသာဖြင့် မသင်ကြားဘဲ မြန်မာဘာသာသက်သက် ဖြင့် သင်ကြားစေသည့်အတွက် အရှုံးထဲမှ အမြတ်ထွက်လာသော ပညာရေး ဖြစ်သည်။ အဆောက်အဦများ၊ ကျောင်းပရိဘောဂများ ဆုံးရှုံး၍ ပညာရေး နုံ့နဲ့ခဲ့သော်ငြား၊
ဖွားဘုတ်ပြင်ရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောင်းလုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောင်းသုံးစာအုပ်
စစ်ပြီးခေတ်
၁၉၄၅ ဇူလိုင်လတွင် ဗြိတိသျှ စစ်တပ်များ မြန်မာပြည်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။ ပညာရေးကို စစ်အုပ်ချုပ်ရေးအစိုးရက အုပ်ချုပ်ခဲ့၍ ပညာရေးအသုံးစရိတ်များအတွက် စစ်ရေး ရန်ပုံငွေမှ အကုန်အကျ ခံသည်။ ပညာရေးဝါဒနှင့် သဘောတရားမှာ ဆင်မလားမှ ရေးဆွဲသော ပညာရေးစီမံကိန်း အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၁၆ အောက်တိုဘာ ၁၉၄၅ တွင် စစ်အုပ်ချုပ်ရေးမှ သာမန်အုပ်ချုပ်ရေးသို့ ကူးပြောင်းသည်။ ထိုစစ်ပြီးခေတ်တွင် ယခင် ဗြိတိသျှအစိုးရခေတ်ကဲ့သို့ မဟုတ်၊ ဂျပန်ခေတ်ကအတိုင်း ကျောင်း တမျိုးစားတည်း ထားရှိပြီး၊ မြန်မာစာကို အဓိကဘာသာရပ်အဖြစ် ဆက်လက်သင်ကြား၍ ကျောင်းသုံးစာအုပ်များသည် တပြေးညီ ဖြစ်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးကာလအလွန်
မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ရပြီးသော် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ အနည်းနှင့်အများ တိုးတက်‌ ပြောင်းလဲပြီး၊ မူလတန်း၊ အလယ်တန်း၊ အထက်တန်းတို့၌ မြန်မာဘာသာဖြင့် သင်ကြားရမည်ဟူသော စည်းကမ်းချက် အကောင်အထည် ပေါ်လာသည်။ ကျောင်းများ တိုးချဲ့ဖွင့်လှစ်လာ၍ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ထုတ်‌လုပ်ခြင်းသည် ပိုတွင်ကျယ်လာသည်။ မြန်မာကျောင်းသုံးစာအုပ်သာမက အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကိုပါ မြန်မာပြည်တွင် ထုတ်လုပ်သည်။ ရှေးက အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသုံးစာအုပ်များသာ မဟုတ်၊ မြန်မာကျောင်းသုံးစာအုပ်များကိုပင် နိုင်ငံခြားမှ မှာယူ တင်သွင်းရသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ် ထုတ်လုပ်မှုသည် ပုဂ္ဂလိကအသွင်သာ ရှိသေးသည်။ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ ဝါရင့်ပြီး ဆရာ/မများ၊ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဝါရင့်အရာရှိများ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ဘာသာပြန် စာပေအသင်း၏ ကျောင်းသုံးစာအုပ် စာတည်းအဖွဲ့မှ ဆရာ/မ ဟောင်းများ စသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရွေးချယ်၍ ပညာရေးဆိုင်ရာ သင်ရိုးနှင့် မာတိကာတို့၏ လိုအင်အတိုင်း ကျောင်းသုံးစာအုပ်များကို ရေးသားပြု‌စုစေသည်။ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ဖြန့်ချိရေးနှင့် ငှားရမ်းရေး ဌာနခွဲကို ၁၉၅၂ က ပညာမင်းကြီးရုံးတွင် ဖွင့်ပြီး၊ အစိုးရကျောင်းရှိ ကျောင်းသား/သူများ လက်သို့ အရောက် ပို့ပေးသည်။ သို့သော် နိုင်ငံခြားမှ ကျောင်းသုံးစာအုပ် မှာယူတင်သွင်းမှုသည် လုံးဝဲ ရပ်စဲမသွားသေးချေ။ ဘာသာပြန် စာပေအသင်းမှ အပ ပြင်ပစာပေတိုက်နှင့် အိန္ဒိယစာအုပ်တိုက်များမှ ဝယ်ယူ အသုံးပြုသော ကျောင်းသုံးစာအုပ်များအတွက် ၄ ‌နှစ်အတွင်း နိုင်ငံတော်ငွေ သိန်း ၄၀ ကျော်မှ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ထုတ်လုပ်မှုတွင် ပုဂ္ဂလိက လွှမ်းမိုးမှု ကြီးမားသည့်အလျောက် ပြင်ပဈေးကွက်၌ ခေတ်စားသော ကာလပေါ် ဝတ္ထုစာအုပ် အမျိုးအစားများပင် ကျောင်းသုံးစာအုပ် အဖြစ်သို့ ပြဋ္ဌာန်းပေးရသည်။
တော်လှန်ရေးအစိုးရ
တော်လှန်ရေးအစိုးရလက်ထက် ၁၉၆၆ ခုနှစ် အခြေခံပညာရေး ဥပဒေကို ထုတ်ပြန်လျက် သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ သင်ရိုးမာတိကာနှင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ် ကော်မတီကို ဖွဲ့စည်းသည်။ တည်ဆဲ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို ပြန်လည် စိစစ် မွမ်းမံကာ၊ အသစ်ဖြစ်လာသော သင်ရိုးနှင့် အညီ ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ ပြုစုထုတ်ဝေသည်။ စာအုပ်ပြုစုရန် အဆိုပါ ကော်မတီ၏ လကအောက်၌ ဘာသာရပ်အလိုက် သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ သင်ရိုးမာတိကာနှင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်အဖွဲ့ အသီးသီး ဖွဲ့စည်းကာ ထိုအဖွဲ့တို့က ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကို ညှိနှိုင်း ဆွေးနွေး ပြုစုသည်။
ဆိုရှယ်လစ် ခေတ်ပြောင်းတော်လှန်ရေး ကာလ၌မှ ပုဂ္ဂလိက စာအုပ်ရေးသား ပြုစုမှု ပပျောက်သွားကာ၊ အဖွဲ့အစည်းဖြင့် ပြုစုမှု ထွန်းကားလာသည်။ ထိုအဖွဲ့အစည်းများတွင် တက္ကသိုလ် ဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်၊ ဆရာအတတ်သင် ကိုယ်စားလှယ်၊ ပညာရေး သုတေသနဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်၊ ပညာရေး စီမံအုပ်ချုပ်မှုပိုင်း ဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်၊ ပညာရေး စိတ်ပညာ တတ်ကျွမ်းမှု ကိုယ်စားလှယ်၊ ဘာသာရပ် တတ်ကျွမ်းသူ ပြင်ပပုဂ္ဂိုလ်များ အပြင် ကျောင်းများ၌ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပို့ချနေသော ဆရာများ ပါဝင်သည်။ ခေတ်အဆက်ဆက် အနည်းနှင့် အများ လွှမ်းမိုးခဲ့သော Blackie and Son, Longman's Green and Co., Collinn, Oxford University Press စသည့် နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီထုတ် စာအုပ်၊ တသီးပုဂ္ဂလ ဖြစ်သော M. West, Chapman, H. G. Wells, Westway, Dulley Stamp စသည်တို့၏ စာအုပ်များကို ကျောင်းသုံးအဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း မရှိတော့။ ဘာသာပြန်ဆိုထားသော ကျောင်းသုံးစာအုပ်ဟူ၍လည်း မရှိတော့။ ထိုစာအုပ်များ နေရာ၌ "ပြည်ထောင်စု ဆိုရှယ်လစ် သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ကော်မတီမှ ထုတ်ဝေသည်"ဟူသော စာတန်းဖြင့် ပြည်တွင်းဖြစ် စာအုပ်များက နေရာယူသည်။ သို့ဖြစ်၍ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ပြုစုလိုက်၍ တိုက်ဆောက်၊ ကားစီးနိုင်သွားသည်ဟူသော ပြောစမှတ် စကားသည် ချုပ်ငြိမ်းသွားသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်နှင့် သုတစာပေ
ကျောင်းသားလူငယ်များ ဘက်စုံ ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်လာအောင် ရေရှည် အကျိုးမျှော်၍ ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကို ပြုစုသည်။ သင်ယူရမည့် ကျောင်းသားများ၏ အသက်၊ လေ့လာနိုင်စွမ်း၊ စိတ်အခြေအနေ၊ နားလည်နိုင်မည့် အသုံးအနှုန်း စသည့် အချက်များကို သတိပြု၍ ပြုစုရသည့်အပြင် အချက်အလက်များကို ဆီလျော် မျှတစေရန် အဆင့်ဆင့် ပြုစုရသေးသည်။ လွယ်ကူစွာ မှတ်မိနိုင်အောင် လိုအပ်သော နေရာ၌ ရုပ်ပုံ၊ မြေပုံများ စနစ်တကျ ထည့်ပေးရသည့်အပြင် မင်ကျမင်န စာလုံးအရွယ်၊ စာအုပ်အရွယ်၊ စာအုပ်ချုပ်ပုံ စသော အချက်များလည်း ပါသည်။ စာအုပ်ပါ သုတကို ဆည်းပူး မှတ်ရခြင်းဖြင့် ကျောင်းသားသူငယ်တို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းအောင် ကျင့်ကြံနိုင်လာမည်။
သင်္ချာဘာသာ၌ အတွက်အချက် သုတ၊ လူမှုသိပ္ပံဘာသာကျောင်းစာအုပ်၌ ဆိုရှယ်လစ် စီးပွားရေးစနစ်၏ ဥပေဒသ၊ မြန်မာ့စီးပွားရေး သမဝါယမ လုပ်ငန်း၊ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများ သုတ၊ ပထဝီဝင်ကျောင်းစာအုပ်၌ ရေမြေ တောတောင် မြစ်ချောင်း အင်းအိုင်တို့၏ အတိမ်အနက်၊ အမြင့်၊ တည်နေရာတို့အပြင် ဒေသဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်း၊ ပထဝီအနေအထား အရ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း သုတ၊ သမိုင်းကျောင်းစာအုပ်၌ သမိုင်းဖြစ်စဉ်၊ မျိုးချစ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာရေး၊ လူလူချင်း ခေါင်းပုံမဖြတ်ရေး၊ သမိုင်းပေး တာဝန် ထမ်းဆောင်ရေး သုတ၊ သိပ္ပံကျောင်းစာအုပ်၌ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စူးစမ်းချင်လာမည့် သုတများကို ထည့်သွင်းရသည်။
ဆင်ခြင်ပြဋ္ဌာန်းသင့်သော ကျောင်းသုံးစာအုပ်
သိပ္ပံမောင်ဝ၏ ဝတ္ထုဆောင်းပါးများ ကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့စဉ်၊ အလိုအလျောက်ပင် ကျောင်းသားလူမမယ်များသည် သိပ္ပံမောင်ဝကို လိုက်တု ရေးကြသည်။ ထိုအခါ၊ မြန်မာစာဝါကျ တိုနှံ့နှံ့များသည် မြန်မာစာတွင် လည်းကောင်း၊ သမိုင်း၊ ပထဝီဝင်၊ သင်္ချာဘာသာရပ်၌ပင် ဝင်၍ မှိုလိုပေါက်အောင် ရေးလာကြ၍ ဆရာများက "မင်းတို့ဟာ သိပ္ပံမောင်ဝမဟုတ်ဘူး၊ သိပ္ပံမောင်ဝဟာ စာပေသက်ရင့်သူ တယောက်၊ သူရေးရင် ရေးသလို ဖြစ်တာ၊ မင်းတို့က ခုမှ စာသင်ဆဲ အရွယ်တွေ၊ နေရာတကာ အတုလိုက်မခိုးနဲ့" ဟု တဖွဖွ သတိပေးခဲ့ရသည်။
တဖန်၊ တခေတ်က ကျောင်းသုံး ဖြစ်ခဲ့သော "မိတ္တဗလဋီကာ"သည်လည်း ကျောင်းလောကတွင် မွှေနှောက်ခဲ့သည်။ လူပေါ်‌လူဇော်လုပ်နည်း အတိုင်းပင် ကျောင်းသားအချင်းချင်း လူပေါ်လူဇော်လုပ်လာ၍ ဆရာများ စိတ်ရှုပ်ခံကာ ဖြေရှင်းကြရသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်ဟူသည် မူလကပင် ကျောင်းသုံးစာအုပ် ဖြစ်ရန် ရည်စူး၍ သက်သက် စီမံ ပြုစုရသော စာအုပ်မျိုး ဖြစ်ရာ ပြင်ပဈေးကွက်မှ အရောင်းသွက် ထင်ပေါ်၍ စင်တော် ကောက်ခံရသော စာအုပ်ကို ကျောင်းသုံး ပြဋ္ဌာန်းသော် အနည်းနှင့် အများ ကမောက်ကမ ဖြစ်တတ်သည်။
မူလတန်းအဆင့်
အသက် ၅-၁၀ နှစ် မူလတန်းဆင့် ကလေးများသည် သင်သမျှကို သံသယ မထားဘဲ ခံယူတတ်သည်။ မြင်လျှင် မြင်သည့်အတိုင်း မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပြောတတ် လုပ်တတ်ကာ မသိ မတတ်လျှင် အမေးအမြန်း ထူတတ်ပြီး ဖိုးပြောချင်ကလေးများ ဖြစ်ကြရာ ကျောင်းစာအုပ်တွင် မပါဝင်သည့် မေးခွန်းများကို မေးမြန်းသည့်အခါ ဂွတီးဂွကျ အဖြေမျိုး ပေါ်လာတတ်သည်။ တခါက မူလတန်းပြ ဆရာမတဦးသည် စကားပုံများကို မြန်မာစာ မေးခွန်း၌ ထည့်မေးရာ မသင်ပြခဲ့ဖူးသော ဘုရားပြီးငြမ်းဖျက်ဟူသည့် စကားပုံကို ထည့်မေးမိသည်။ မေးပုံမှာ "ဘုရားပြီး" နောက်တွင် ကွက်လပ်ချန်ပေးကာ အဖြေကို ရေးရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဖြီးဖြန်း ဖြေကြပုံမှာ ကလေးအချို့က "ဘုရားပြီး ရှိခိုး"ဟူ၍ တဖုံ၊ "ဘုရားပြီး ထုံးသုတ်"ဟူ၍ တမျိုး၊ "ဘုရားပြီး မီးထွန်း"ဟူ၍ တလီ ဖြေကြသည့် အပြင် အချို့တလေက စကားလိမ်ထင်ကာ "ဘုရားပြီး ဖယီးပြား"ဟု ရမ်းတုတ်ဖြေသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်သည် ကျစ်လျစ်တိကျရသည် ဖြစ်၍ အမှားအယွင်း ပါရှိလျှင် ပြန်ပြင်ရသည်။ ဥပမာ မူလတန်း ဖတ်စာအုပ်တွင် "မယ်ငွေ မီးဖွား၏"ဟု ပါရှိဖူးရာ၊ ကလေးများနှင့် မီးဖွားခြင်း မဆိုင်၊ ကလေးများ နားလည်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထောက်ပြကြ၍ ထို‌စာကြောင်းကို ဖြုတ်ပယ်‌ပေးရသည်။ အလားတူပင် အချက်အလက် မှားယွင်းမှု သာမက၊ အတွက်အချက် အမှားအယွင်း၊ ရုပ်ပုံအမှားအယွင်းများကိုလည်း ဝိုင်းဝန်း ဝေဖန် အကြံပြုကြရသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကလေးများကျောင်း၊ ရန်ကုန်မြို့
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကလေးများကျောင်း (International School Yangon; အတိုကောက် ISY) သည် မူကြိုအဆင့်မှ အထက်တန်းအဆင့် အထိ သင်ကြားပေးသော ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျား − မ အတူသင်ကြားသော ကျောင်းဖြစ်သည်။ ကျောင်းကို ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ကျောင်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဩဂုတ်လတွင် ဒုတိယပတ်တွင် စတင်ပြီး ဇွန်လလ ပထမပတ်တွင် ပြီးဆုံးသည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် သွားရောက်ပညာသင်ကြားလိုသော နိုင်ငံအတွင်းရှိ ကျောင်းသားများအတွက် ပညာရေးအစီအစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤကျောင်းသည် အမေရိကန်သံရုံး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းတစ်ခုအနေဖြင့် လည်ပတ်သည်။ အမေရိကန်သံရုံးမှ အထေက်အပံ့ပေးထားပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနမှတဆင့် နိုင်ငံရပ်ခြားကျောင်းများရုံးမှ ရန်ပုံငွေ အနည်းငယ်ကို လက်ခံရရှိသည်။
ရတ်နို မာဆုဒီ
ရတ်နို မာဆုဒီသည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ ၁၇ဦးမြောက် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဖြစ်ကာ ပထမဦးဆုံးသော အမျိုးသမီးနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဖြစ်သည်။ ယခင်က နယ်သာလန်၊အိုင်ယာလန်၊နော်ဝေ စသည့်နိုင်ငံများအတွက် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ သံအမတ်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။
၂၀၂၃ခုနှစ်တွင် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံက အာဆီယံအလှည့်ကျ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာခဲ့ပြီးနောက် ရတ်နို မာဆုဒီသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၂၀၂၁ စစ်အာဏာသိမ်းခဲ့သည့်ကိစ္စနှင့်ပက်သက်၍ အာဆီယံအထူးကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၂၀၂၁ခုနှစ်နှင့် ၂၀၂၂ခုနှစ်တွင် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံနှင့် ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံတို့က ထိရောက်စွာမဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် မြန်မာ့အရေးအတွက် ၎င်းအနေဖြင့် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းကာ ၎င်းကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်မည်ဟု ၂၀၂၃ခုနှစ် နှစ်ဦးပိုင်းတွင် ပြောကြားခဲ့သည်။
ဘဝအစနှင့် ပညာရေး
ဆီမာရန်းမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။၁၉၈၅ခုနှစ်တွင် ဂါဒတ်ချ်မဒါ တက္ကသိုလ်မှ နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေးပညာဖြင့် ဘွဲ့ရရှိခဲ့သည်။ထို့နောက် ဟိတ်မြို့ရှိ တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့လွန်ဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
သံတမန်ဘဝ
၁၉၉၇မှ ၂၀၀၁ခုနှစ်အတွင်း နယ်သာလန်နိုင်ငံ ဟိတ်မြို့ရှိ အင်ဒိုနီးရှား သံရုံးတွင် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ပထမအတွင်းဝန်အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။၂၀၀၅ခုနှစ်တွင် နော်ဝေနှင့် အိုင်ယာလန်နိုင်ငံဆိုင်ရာ အင်ဒိုနီးရှား သံအမတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။၂၀၁၂တွင် နယ်ယာလန်နိုင်ငံဆိုင်ရာ အင်ဒိုနီးရှား သံအမတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှု
၂၀၁၄ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၇ရက်နေ့တွင် သမ္မတ ဂျိုကို ဝီဒိုဒိုက သူ၏ အစိုးရအဖွဲ့တွင် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးများ ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ကဏ္ဍ:၁၉၆၂ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ
ဂွေးချိုရွာ၊ တောင်တလုံး
ဂွေးချိုရွာ (Gwaycho)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ တောင်တလုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၄၄၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသစ်ရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်
ရွာသစ်ရွာ (Ywarthit)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ ခမုံဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၁၀၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခမုံဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၉၅ ဦး၊ မ ၄၉၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၅၈၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငှက်ါရွာ၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်
ငှက်ါရွာ (Ngekwar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်၊ နမ့် ဖတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၄၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့် ဖတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၂၃ ဦး၊ မ ၂၈၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ခမ့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ်ခမ်း (ရှမ်း)ရွာ၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်
နမ်ခမ်း (ရှမ်း)ရွာ (Naunghkam (Shan))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်၊ မိုင်းပေါက်ဈေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၀၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရောင်အော်ရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ရောင်အော်ရွာ (Yawngauh)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ မုတ်ပြင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၂၈၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တာကော် (၂)မိုင်ရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
တာကော် (၂)မိုင်ရွာ (Tarkawhnitmaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၇၀ ဦး၊ မ ၂၆၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်တွန်ရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
နမ့်တွန်ရွာ (Namtun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ မန်ကောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၆၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ကောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၈ ဦး၊ မ ၆၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပဌမ အက္ခန္တိသုတ်
ပဌမ အက္ခန္တိသုတ် သည် မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် သည်းမခံခြင်း၏ အပြစ်ငါးမျိုးနှင့် သည်းခံခြင်း၏ အကျိုးငါးမျိုးတို့ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
ပဌမ အက္ခန္တိသုတ်
ရဟန်းတို့ သည်းမခံခြင်း၏ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးတို့နည်း ဟူမူ -
ရဟန်းတို့ သည်းမခံခြင်း၏ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။
ရဟန်းတို့ သည်းခံခြင်း၏ အကျိုးတို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးတို့နည်း ဟူမူ -
ရဟန်းတို့ သည်းခံခြင်း၏ အကျိုးတို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်
ဥဂ္ဂသုတ်
ဥဂ္ဂဟသုတ်သည် ဂေါတမြတ်စွာဘုရားသည် သူတော်ကောင်းဥစ္စာ ခုနစ်မျိုးနှင့်ပတ်သက်၍ ကသေနဒိကောသလမင်းကြီး၏ အမတ်ကြီးဖြစ်သူ ဥဂ္ဂအမတ်အား ဟောကြားတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တရားဟောကြားတော်မူခြင်း
တစ်ခုသောအခါတွင် ကောသလမင်းကြီး၏ အမတ်ကြီးဖြစ်သူသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ရောဟဏသူဌေး၏ မြေးဖြစ်သူ မိဂါရသူဌေးသည် များစွာသော ဥစ္စာ၊ အသုံးအဆောင်တို့သည် ရှိသည်ဟု လျှောက်ထား၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အမတ်ကြီးအား ထိုသူဌေးသည် အဘယ်မျှ ကြွယ်ဝကြောင်းကို မေးမြန်း၏။ အမတ်ကြီးက ထိုသူဌေးတွင် ရွှေတို့သည်ပင် သိန်းပေါင်းတစ်ရာ ရှိပါ၏၊ ငွေအရေအတွက်အားဖြင့်ကား ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိပါဟု ဖြေကြား၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အမတ်ကြီးအား ထိုရွှေငွေစသည့် ဥစ္စာသည် လောကတွင် ရှိ၏၊ ထိုဥစ္စာတို့သည် မရှိဟု ငါမဆို၊ ထိုဥစ္စာတို့သည် မီး၊ ရေ၊ မင်း၊ သူခိုး၊ မချစ်မနှစ်သက်သော အမွေခံတို့နှင့် ဆက်ဆံကုန်၏။ ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် အမတ်ကြီးအား ဤဥစ္စာ ခုနစ်မျိုးသည် မီး၊ ရေ၊ မင်း၊ သူခိုး၊ မချစ်မနှစ်သက်သော အမွေခံတို့နှင့် မဆက်ဆံကြကုန်။ ထိုခုနစ်မျိုးတို့သည် ယုံကြည်မှု ‘သဒ္ဓါ’ ဥစ္စာ၊ စောင့်ထိန်းမှု ‘သီလ’ ဥစ္စာ၊ ရှက်မှု ‘ဟိရီ’ ဥစ္စာ၊ ကြောက်လန့်မှု ‘ဩတ္တပ္ပ’ ဥစ္စာ၊ အကြားအမြင် ‘သုတ’ ဥစ္စာ၊ စွန့်ကြဲမှု ‘စာဂ’ ဥစ္စာ၊ သိမှု ‘ပညာ’ ဥစ္စာ စသည်တို့ ဖြစ်သည်ဟု ဟောကြားတော်မူ၏။
ထို့နောက်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုသူတော်ကောင်းဦစ္စာခုနစ်ပါး ရှိသည့် မိန်းမ၊ ယောက်ျားအား မဆင်းရဲသောသူဟု ပညာရှိတို့သည် ဆိုကုန်၏။ ထိုသူတို့၏ အသက်ရှင်ခြင်းသည်လည်း အချည်းနှီး မဟုတ်ဟု ဆိုကြကုန်၏။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် ဘုရားသျှင်၏ အဆုံးအမတော်ကို အောက်မေ့လျက် ကြည်လင်စေတတ်သော သဒ္ဓါတရားကိုလည်းကောင်း၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို မြင်ကြောင်းဖြစ်သော သီလကိုလည်းကောင်း အဖန်ဖန်အားထုတ်ရာ၏။
ဆင်ကူးရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ဆင်ကူးရွာ (Sinku)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ မကြီးထုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၆၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကြီးထုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၂၉ ဦး၊ မ ၁၉၁၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရှေ့မဟာဘုရားကျောင်း
အရှေ့မဟာဘုရားကျောင်း သို့မဟုတ် တိုးဒအိ ဘုရားကျောင်း (東大寺) သည် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် ဖြစ်သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နာရာမြို့ (Nara) တွင် ရှိသည့် ခမ်းနားသည့် ကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ Daibutsu(大仏) ဟု သိကြသည့် ကြေးညိုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် တည်ရှိရာနေရာလည်း ဖြစ်သည်။ ကျောင်းတော်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ Kegon ကျောင်း၏ ဂျပန်နိုင်ငံဌာနချုပ်လည်း ဖြစ်သည်။ "ရှေးခေတ်နာရာ၏ အဆောက်အအုံများမှ တစ်ခု" အဖြစ် ယူနက်စကို ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်များစာရင်းတွင် ပါဝင်သည်။
ရုပ်ပွားတော်၏ အတိုင်းအတာများ
ရုပ်ပွားတော်၏ အတိုင်းအတာများသည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ရုပ်ပွားတော်၏ ပခုံးသည် ၂၈ မီတာ ရှိသည်။ ဦးခေါင်းထက်တွင် ၉၆၀ six curls ရှိသည်။ ရုပ်ပွားတော်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် တစ်ခုလျှင် ၂.၄ မီတာ (၈ ပေ) အမြင့်ရှိသည့် ရုပ်ပုံလွှာ ၁၆ ခုပါသည့် ရွှေရောင်လျှံစက်ဝန်းသည် အချင်း ၂၇ မီတာ (၈၇ ပေ) ရှိသည်။
မကြာသေးခင်က x-rays ကိုအသုံးပြုကာ လူ့သွားများ၊ ရုပ်ပွားတော်၏ ဒူးတွင် ကျောက်မျက်ရတနာများ၊ ဓားများ၊ mirrors၊ ပုလဲများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရှိုမုဧကရာဇ် (Shomu) ၏ ရုပ်ကြွင်းများရှိနေသည်ဟုလည်း ယုံကြည်ကြသည်။
ဟီရိဂါရဝသုတ်
ဟီရိဂါရဝသုတ်သည် ရဟန်းတို့အား မဆုတ်ယုတ်စေသည့် တရားခုနစ်မျိုးတို့ကို မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ်ဖြစ်သည်။
တရားဟောကြားတော်မူခြင်း
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား ညဉ့်ဦးယံလွန်ပြီးသော (သန်းခေါင်ယံ) အချိန်တွင် နတ်သားတစ်ပါးသည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်ကို ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါဖြင့် တောက်ပစေလျက် မိမိထံသို့ ချည်းကပ်လာ၏။ ထိုနတ်သားသည် တစ်ခုသော နေရာ၌ ရပ်တည်ကာ ငါ့အား “အသျှင်ဘုရာ ဤတရားခုနစ်မျိုးတို့သည် ရဟန်းအား မဆုတ်ယုတ်ရန် ဖြစ်ပါကုန်၏။ အဘယ်တရားခုနစ်မျိုးတို့နည်းဟူမူ - မြတ်စွာဘုရား၌ ရိုသေမှု၊ တရား၌ ရိုသေမှု၊ သံဃာ၌ ရိုသေမှု၊ အကျင့်သိက္ခာ၌ ရိုသေမှု သမာဓိ၌ ရိုသေမှု၊ (မကောင်းမှုမှ) ရှက်ခြင်းမှ ရိုသေမှု၊ (မကောင်းမှုမှ) ကြောက်ခြင်း၌ ရိုသေမှုတို့ ဖြစ်ပါကုန်၏” ဟု လျှောက်ထားကာ ငါ့ကို ရှိခိုးလျက် အရိုအသေပြုပြီးနောက် ထိုအရပ်၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ထို့နောက်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် လုံ့လရှိသော ရဟန်းသည် မြတ်စွာဘုရား၌ ရိုသေ၏၊ တရား၌ ရိုသေ၏၊ သံဃာ၌လည်း ထက်သန်သော ရိုသေမှု ရှိ၏၊ သမာဓိ၌လည်း ရိုသေ၏၊ သိက္ခာ၌လည်း ထက်သန်သော ရိုသေမှု ရှိ၏၊ ဟိရီဩတ္တပ္ပနှင် ပြည့်စုံ၏၊ တုပ်ဝပ်မှု အလေးအမြတ် ပြုမှုရှိ၏။ (ထိုရဟန်းသည်) ဆုတ်ယုတ်ရန် မထိုက်၊ နိဗ္ဗာန်နှင့် နီးသည်သာလျှင် ဖြစ်၏ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ
တောင်စွန်းရွာ၊ သထုံမြို့နယ်
တောင်စွန်းရွာ(Taungsun)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ သထုံမြို့နယ်၊ တောင်စွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၆၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်စွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၇ ဦး၊ မ ၉၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သထုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုရှိခုဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး
အသေးစိတ်အချက်အလက်များ
ရုပ်ပွားတော်၏ အတွင်းတွင် ပြခန်းလေးခု ပါဝင်ကာ ပြတိုက်သဖွယ် ပြုလုပ်ထားသည်။
မကျွန်းမော်ရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
မကျွန်းမော်ရွာ(Makyunmaw)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်၊ အင်းဇောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,132 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောင်းလုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန်ကျော်ရရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
ကန်ကျော်ရရွာ (Kankyawya)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ခုန်တမ်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၅၇၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်မလန်ရွာ၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ခမ့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လဲချောင်းပေါက်ရွာ၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်
လဲချောင်းပေါက်ရွာ (Lechaungpauk)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ မယ်ဇလီပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၁၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မယ်ဇလီပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၁၈ ဦး၊ မ ၁၁၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တာလုံရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
တာလုံရွာ (Tarlong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၅၀၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၇၀ ဦး၊ မ ၂၆၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခေါင်ချိုင်ရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
ခေါင်ချိုင်ရွာ (Hkawngchaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ မန်ကောင်းမူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၉၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ကောင်းမူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၂၅ ဦး၊ မ ၄၅၅၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၅၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသစ်ရွာ၊ စိန်တုံး
ရွာသစ်ရွာ (Ywarthit)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ စိန်တုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၁၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စိန်တုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၅၈ ဦး၊ မ ၂၆၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၉၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၉၅၄ အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ
၁၉၅၄ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ (1954 Asian Games) သည် ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၊ မနီလာမြို့ ၌ ၁၉၅၄ခုနှစ် မေလ ၁ရက်နေ့မှ ၉ရက်နေ့အထိ ကျင်းပခဲ့သော ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံသည် အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် လက်ခံကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၏ သမ္မတ ရာမွန် မက်ဆေးဆေး မှ အားကစားပွဲတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
နိုင်ငံ (၁၈)နိုင်ငံမှ အားကစားသမား (၉၇၀)ဦးတို့သည် အားကစားနည်း (၈)မျိုးတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဖွင့်ပွဲ၊ ပိတ်ပွဲကို ရီဇယ်အထိမ်းအမှတ်အားကစားကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၊ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ တို့က နိုင်ငံအလိုက် ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယ ရရှိခဲ့သည်။
ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား
၁၉၅၄ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို ၁၉၅၄ခုနှစ် မေလ ၁ရက်နေ့တွင် မနီလာမြို့ရှိ ရီဇယ်အထိမ်းအမှတ်အားကစားကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ပရိသတ် (၂၀,၀၀၀) တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၏ သမ္မတ မက်ဆေးဆေးက အားကစားပွဲတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အာရှအားကစားပွဲ
ဒုတိယ အက္ခန္တိသုတ်
ဒုတိယ အက္ခန္တိသုတ် သည် မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် သည်းမခံခြင်း၏ အပြစ်ငါးမျိုးနှင့် သည်းခံခြင်း၏ အကျိုးငါးမျိုးတို့ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
ဒုတိယ အက္ခန္တိသုတ်
ရဟန်းတို့ သည်းမခံခြင်း၏ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးတို့နည်း ဟူမူ -
ရဟန်းတို့ သည်းမခံခြင်း၏ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။
ရဟန်းတို့ သည်းခံခြင်း၏ အကျိုးတို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးတို့နည်း ဟူမူ -
ရဟန်းတို့ သည်းခံခြင်း၏ အကျိုးတို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်
ကပလောညီ (ဟောင်း)ရွာ၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်
ကပလောညီ (ဟောင်း)ရွာ (Kapalawnyi (Haung))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်၊ နမ့်အူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၂၀၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်အူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၈၁ ဦး၊ မ ၈၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇာခရိအနာဂတ္တိကျမ်း
၁။ စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ
ကမ္ဘာဦးကျမ်း၊ ဆာလံသီချင်းနှင့် ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်းတို့သည် ပါဝင်သောအကြောင်းအရာကျယ်ပြန့်ခြင်း၊ အရေးပါခြင်းတို့ကြောင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် မကြာခဏပြန်လည်ကိုးကားရသည်မှာ အံဩ စရာမရှိပါ။ သို့သော် အခန်း ၁၄ ခန်းမျှသာပါရှိသော ဇာခရိအနာဂတ္တိကျမ်းကို ဓမ္မသစ်ကျမ်း၌ အကြိမ် ၄၀ တိတိ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းကိုးကားသည်မှာ ထူးခြားလှပါသည်။ ပရောဖက်ငယ်ကျမ်းများစွာရှိသည့်အနက် ဤကျမ်းတွင် ခရစ်တော်အား အတိအကျဗဟိုပြုထားသောကြောင့် ဤသို့ဝိသေသဂုဏ်ဆောင်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပါ။
စွဲမက်ဖွယ် ပုပ္ပနိမိတ်လက္ခဏာ ရူပါရုံများဖြင့် ဗျာဒိတ်ပြုသောသတင်းစကားများနှင့် ရောပြွမ်းသင်းထုံထားသော ဤဇာခရိကျမ်းသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ပြည်တော်ပြန်ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။
၂။ ကျမ်းရေးသူ
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းထဲတွင် ဇေခရိ Zechariasတူသော နာမည်တူ လူ(၃၀)ရှိသည်။ (ယေဟောဝါဘုရားကို အောက်မေ့ခြင်းဟု အနက်ရသည်။) ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်လည်း ဇာခရိ Zacharias (ဂရိ)နှင့် Zachary (အင်္ဂလိပ်)ဟူ ၍ ပါရှိသည်။
ပရောဖက်လည်းဖြစ် ယဇ်ပုရောဟိတ်လည်းဖြစ်သော ဇာခရိကို ဗာဗုလုန်မြေတွင် ဖမ်းဆီးကျွန်ပြုခံရစဉ် မွေးဖွားခဲ့ဟန်ရှိသည်။ ယေရုရှလင်သို့ ရောက်ရှိပုံကို နေဟမိက (၁၂:၄-၁၆)တွင်၎င်း၊ ဧဇရက အမှုတော်ဆောင် ပုံကို (၅:၁၊ ၆:၁၄)တွင်၎င်း၊ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဇာခရိသည် ဟဂ္ဂဲ၏တိုတောင်းသောအမှုတော်ဆောင်ခြင်း ကို ဆက်ခံလျက်၊ ပြည်တော်ပြန် ကျန်ကြွင်းသော ဣသရေလလူတို့အား ခွန်အားမြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။
ဇာခရိသည် ကာလရှည်ကြာ အမှုတော်ထမ်းဆောင်သည်။ အခန်း ၉-၁၄ကို ၎င်းတွင်ဖော်ပြထားသော ကာလနောက်ပိုင်းမှ ရေးဟန်ရှိသည်။
၃။ အချိန်ကာလ
ဟဂ္ဂဲအမှုတော်ဆောင်သည့် ဘီစီ- ၅၂၀ခုနှစ်တွင် ဇာခရိသည်လည်း ပရောဖက်ပြုသည်။ သို့သော် ဟဂ္ဂဲထက် (၃)ခန့် ပို၍အမှုဆောင်ခဲ့သည်။
၄။ နောက်ခံသမိုင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်
ဇာခရိသည် ဗာရခိ (Berechiah)သားဖြစ်၏။ ဗာဗုလုန်သို့ တမျိုးသားလုံး ဖမ်းဆီးသွားခြင်းခံရပြီး နောက် နေရင်းဒေသပြန်လာခွင့်ရသော ယုဒလူမျိုးများကြား၌ ဟဂ္ဂဲနည်းတူ ပရောဖက်တစ်ပါး ဖြစ်လာသည်။ ဟဂ္ဂဲ၏ဗိမာန်တော်ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး အမှုတော်၌ အတူပါဝင်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်ဟဂ္ဂဲ၏ဒုတိယနှင့် တတိယ ဗျာဒိတ်စကားအကြားတွင် ဇာခရိသည် ပရောဖက်တစ်ပါးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ (၈)ခု၌ သင်္ကေတဘာသာစကား အဆင့်မြင့်မြင့်ကို အသုံးပြုလျက် တပါးအမျိုးသားတို့၏ လောကီတန်ခိုးအာဏာကို မှောက်လှန်ဖျက်ဆီးပစ်မည့်အကြောင်းနှင့် ခရစ်တော်အား ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော ဖောက်ပြန်သည့် ယုဒလူတို့ကို တရားစီရင်အပြစ်ပေးမည့်အကြောင်း သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပေးမည့်အကြောင်း ပြန်လည်စုစည်းရမည့်အကြောင်း ကျန်ကြွင်းသူများ ဘုန်းဝင်စားကြရမည့်အကြောင်း၊ အနာဂတ်ယေရုရှလင် ကြွယ်ဝချမ်းသာမည့်အကြောင်း ပရောဖက်ပြုထား၏။ ပထမ(၅)ချက်သည် ကျေးဇူးတော်အကြောင်း ဖြစ်၍ နောက်ဆုံး(၃)ချက်မှာ တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်းဖြစ်သည်။
ဇာခရိကျမ်း၏ ထင်ရှားသောမှတ်သားဖွယ်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်မှာ မေရှိယသခင်ယေရုရှလင်သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်မည် (၉:၉)၊ ငွေဒင်္ဂါးသုံးဆယ်ဖြင့် သစ္စာဖောက်ခံရမည် (၁၁:၁၂)၊ သိုးထိန်းကောင်းအဖြစ် အသေခံရမည် (၁၃:၇)၊ သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် တဖန်ပေါ်ထွန်းလာမည့်အကြောင်း (၁၄:၄)နှင့် ယဇ်ပရောဟိတ် မင်းကြီးနှင့် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် အုပ်စိုးမည့်အကြောင်း (၁၄:၉)များဖြစ်သည်။
ဇာခရိပရောဖက်ပြုချက်များသည် သူ့ခေတ်၌ တစိတ်တပိုင်း၎င်း၊ အပြည့်သော်လည်းကောင်း၊ ပြည့်စုံခဲ့သလို ပြည့်စုံ ဆဲ၊ ပြည့်စုံလတံ့သော ပရောဖက်ပြုချက်များစွာ ရှိနေသေးသည်။
ပါဝင်သည့်အချက်များ
၁။ နောင်တရ၍ နာခံခြင်းရှိဖို့ တိုက်တွန်းခြင်း၊ ဘိုးဘွားများ၏အမှားများကို သင်ခန်းစာယူတတ်ဖို့ သတိပေးခြင်း(၁:၁–၆)
(က)     မြင်းနီစီးသူ (၁:၇-၁၇)
(ခ)       ဦးချိုလေးချောင်းနှင့် လက်သမားလေးဦး (၁:၁၈-၂၁)
(ဂ)       ပေကြိုးကိုင်ဆောင်သူတဦး (အခန်း ၂)
(ဃ)     ယဇ်ပရောဟိတ်ကြီး (အခန်း ၃)
(င)       ရွှေဆီမီးခုံနှင့် သံလွင်နှစ်ပင် (အခန်း ၄)
(စ)       စာစောင်ပျံ (၅:၁-၄)
(ဆ)     ခြင်းတောင်းထဲကအမျိုးသမီး (၅:၅-၁၁)
(ဇ)       ရထားလေးစီး (၆:၁-၈)
၄။ ဗေသလ ယုဒများ၏ အစာရှောင်ခြင်းမေးခွန်း (အခန်း ၇–၈)
(က)     အစာရှောင်ခြင်းအကြောင်းမေးခွန်း (၇:၁-၃)
(ခ)       ပထမနှုတ်ကပတ်တော် (၇:၄-၇)
(ဃ)     တတိယနှုတ်ကပတ်တော် (၈:၁-၁၇)
(င)       စတုတ္ထနှုတ်ကပတ်တော် (၈:၁၈-၂၃)
၅။ ပထမဗျာဒိတ်တော်၊ မေရှိယသခင် ပထမအကြိမ်ကြွလာခြင်း (အခန်း ၉:၁၁)
(က)     တပါးအမျိုးသားများ တရားစီရင်ခြင်းခံရမည် (၉:၁-၈)
(ခ)       ဇိအုန်တောင်ပေါ်သို့ မေရှိယ ပထမအကြိမ်ကြွလာမည် (၉:၉)
(ဃ)     အရပ်ရပ်ကွဲလွင့်သူများ ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း (၉:၁၁-၁၂)
(င)       ဣသရေလများ ဂရိတို့အပေါ် အောင်ပွဲခံခြင်း (၉:၁၃)
(စ)       ယေဟောဝါဘုရားကိုယ်တိုင် လူမျိုးတော်အား ကွယ်ကာစောင့်ရှောက်ခြင်း (၉:၁၄-၁၇)
(ဆ)     မိုးရွာသွန်းစေရန် ဘုရားရှင်ထံ ဆုတောင်းကြခြင်း (၁၀:၁-၂)
(ဇ)       ယုဒခေါင်းဆောင်များကို အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း၊ မေရှိယရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် လူသားများကို လောကအောင်မြင်ခွင့်ပေးခြင်း (၁၀:၃-၅)
ခုန်တမ်းကြီးရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
ခုန်တမ်းကြီးရွာ (Khontangyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ခုန်တမ်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၅၇၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇာခရိအနာဂတ္တိကျမ်း
(ဈ)      ဣသရေလနှင့် ယုဒလူများ ပြန်လည်သင့်မြတ် ပေါင်းစည်းမိကြမည် (၁၀:၆-၁၂)
(ည)     မယုံကြည်သူအစိုးရများ အပြစ်ဒဏ်ခံရမည် (၁၁:၁-၃)
(ဋ)       သိုးထိန်းစစ် မေရှိယသခင်ပေါ်ထွန်းလာခြင်း (၁၁:၄-၈)
(ဍ)       အငှားသိုးထိန်းထံမှ ကယ်နှုတ်မည် (၁၁:၁၅-၁၇)
၆။ ဒုတိယဗျာဒိတ်၊ မေရှိယသခင် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း (အခန်း ၁၂–၁၄)
(က)     တိုင်းနိုင်ငံသားများအဖို့ ယေရုရှလင်သည် ပြဿနာအရင်းအမြစ် (၁၂:၁-၃)
(ခ)       ယုဒတို့၏ရန်သူများကို မေရှိယသခင်က သုတ်သင်မည် (၁၂:၄)
(ဂ)       ယုဒတို့က ဘုရားရှင်အား မိမိတို့ခွန်အားဖြစ်ကြောင်း သိကျွမ်းလာကြမည် (၁၂:၅)
(ဃ)     ယုဒလူမျိုးဆန့်ကျင်သော ရန်သူများအား ဖျက်ဆီးမည့်အကြောင်းနှင့် ပထမဆုံးအောင်ပွဲ ခံကြရမည့်အကြောင်း (၁၂:၆-၉)
(င)       မေရှိယသခင်အား ငြင်းပယ်မိသည့်အတွက် တိုင်းနိုင်ငံလူမျိုးများ သံဝေဂရကြမည် (၁၂:၁၀-၁၄)
(စ)       အပြစ်ဒုစရိုက်အညစ်အကြေးမှ ဆေးကြော စင်ကြယ်ခြင်းခံရကြမည် (၁၃:၁)
(ဆ)     ရုပ်တုများနှင့် မိစ္ဆာများကို ဖယ်ရှားနှင်ထုတ်ပစ်မည် (၁၃:၂-၆)
(ဇ)       မေရှိယအသတ်ခံရခြင်းနှင့် ဣသရေလတို့ ကွဲလွင့်ကြခြင်း (၁၃:၇)
(ဈ)      ရွေးကောက်ထားသော ကျန်ကြွင်းသူများ ဘုရားရှင်ထံ ပြန်လည်စုစည်းကြမည် (၁၃:၈-၉)