cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ဘလွင်
မြို့မကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးဦးဘလွင်
နိုင်ငံခြားမှ ပြန်ရောက်ပြီး မြို့မ အမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်းအုပ် အဖြစ် ပြန်လည် ဆောင်ရွက်ရာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ဖြစ်ပွားလာသည့်တိုင် ဖြစ်သည်။ ဂျပန်ခေတ်တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာ သင်ကြားမှု ကျောင်းအုပ် အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ စစ်ပြီးခေတ်တွင် ၁၉၄၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၅၃ ခုနှစ်တိုင် မြို့မ အမျိုးသား ကျောင်းဆရာကြီး အဖြစ် ဆက်လက် ဆောင်ရွက်သည်။ ၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော် အစိုးရက သီဟိုဠ် (သီရိလင်္ကာ) နိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီး အဖြစ် တာဝန်ပေး၍ ၆ နှစ်တိုင်တိုင် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သံအမတ်ကြီး ဘဝမှ အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်မှ ကွယ်လွန်သည့်တိုင် မြို့မ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးကျောင်း အကျိုးဆောင် ညွှန်ကြားရေးမှူး အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဦးဘလွင် ငယ်စဉ်ကပင် လူချစ်လူခင်များ၍ စည်းရုံးရေး ထူးချွန်လှရာ 'ငွေဖလားဘလွင်' ဟု အမည်တွင်သည်။ မြိုမ အမျိုးသားကျောင်းကြီးသည် ကျောင်းအဆောက်အအုံ ထည်ဝါရုံမျှမက ပညာရေး၊ စည်းကမ်း၊ စိတ်ဓာတ် တို့တွင်ပါ အလွန်ထင်ရှား အောင်မြင်ခဲ့ရာ 'မြို့မဖခင် ဦးဘလွင်' ဟု ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။
ဦးဘလွင်သည် ပညာရေး လောကတွင် အလွန်အရေးပါ၍ ကိုလိုနီခေတ် ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် ပညာမင်းကြီး အေ၊ ကင်းဘဲလ် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့် မြန်မာနိုင်ငံ ကျောင်းသုံးစာအုပ် စုံစမ်းရေး ကော်မတီ အဖွဲ့ဝင်၊ ဂျပန်ခေတ် ဂျပန်ပြည် လေ့လာရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ စစ်ပြီးခေတ် ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ပညာရေးဝန်ကြီးဟောင်း ဦးဘရင် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆောင်ရွက်သော ပညာရေး ပေါ်လစီ စုံစမ်းရေး ကော်မတီ အဖွဲ့ဝင်၊ ၁၉၄၈ ခုနှစ်၊ ပြင်သစ်ပြည် ပါရီမြို့တွင် ကျင်းပသော ယူနက်စကို ညီလာခံ အဖွဲ့ဝင်၊ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ပညာရေးဝန်ကြီး ဦးသန်းအောင် သဘာပတိ အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့် ပြည်တော်သာ ဘဝသစ် ဖန်တီးမှု ပညာရေး စီမံကိန်း ရေးဆွဲရေး ကော်မတီ အဖွဲ့ဝင်၊ ၁၉၆၁-၆၂ တွင် အနောက်နိုင်ငံများသို့ ပညာရေး လေ့လာရေး အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
စာပေရေးသားခြင်း
ဦးဘလွင်သည် အိုင်အေအောင်ပြီးနောက် သူရိယ သတင်းစာနှင့် သူရိယတိုက်မှ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ထုတ်ဝေသည့် သည်ဘားမား အော့ဗဇားဘား သတင်းစာတို့တွင် လက်ထောက်အယ်ဒီတာ၊ သူရိယ မဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ စစ်ပြီးနောက် ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ဂိုးလ်ဒင်းလင့်ခ် ဟူသော အင်္ဂလိပ် မဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဦးဘလွင်သည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် အရေးများ၍ မြန်မာဘာသာဖြင့် ပညာရေး၏ အခြေခံ သဘောတရားများ (၁၉၆၁) နှင့် အင်္ဂလိပ် မြန်မာ နှစ်ဘာသာဖြင့် ထုတ်ဝေသော ကုလသမဂ္ဂ အကြောင်း (၁၉၆ဝ) စာအုပ်များ ပြုစုခဲ့သည်။
ဦးဘလွင်သည် ငယ်စဉ်ကပင် ပညာရေးနှင့် လူမှုရေး အသင်းအဖွဲ့များတွင် စိတ်ဝင်စား၍ တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင် ဆောင်ရွက်လေ့ရှိသည်။ ငယ်စဉ်က အသင်းအဖွဲ့ပေါင်း ၃၂ ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ပါဝင်ခဲ့သော အသင်းအဖွဲ့ အချို့မှာ အမျိုးသား ပညာရေး ကောင်စီ၊ မြန်မာပြည်လုံးဆိုင်ရာ အမျိုးသား ကျောင်းဆရာများ အသင်း၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ဆီးနိတ်၊ မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသန အသင်း၊ ရန်ကုန်မြို့တော် ပညာရေး ဘုတ်အဖွဲ့၊ ရာမခရစ်ရှန် မစ်ရှင်အသင်း၊ ဝိုင်အမ်ဘီအေ အသင်း၊ လူငယ်များ ကြီးပွားရေးအသင်း၊ သုစရိတယုဝ အသင်း (ခေါ်) သေရည်သေရက် ရှောင်ကြဉ်ရေးအသင်း၊ စကောက်အဖွဲ့တို့ ဖြစ်သည်။ စကောက်အသင်း မင်းကြီးအဖြစ် စကောက် လုပ်ငန်းများကို ဦးဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ် ဘုရင်ခံက ကေအိုင်အိပ်ချ်ဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးလုပ်ဆောင်ခြင်း
ထို့ပြင် အစိုးရခန့် အထက်လွှတ်တော် အမတ်အဖြစ် လည်းကောင်း၊ အထက်လွှတ်တော် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် လည်းကောင်း ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ ဆောင်ရွက်နေစဉ် ၁၉၃၈ ခုနှစ်၊ ကျောင်းသားသပိတ်တွင် ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် ကိုအောင်ကျော် သွေးမြေကျခဲ့ရသည့် အစိုးရ၏ အပြုအမူကို ကန့်ကွက်သည့် အနေဖြင့် လွှတ်တော်အမတ် အဖြစ်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရက သူ့အားချီးမြှင့်ခဲ့သော K.I.H (Kaisar-i-Hind) ကေအိုင်အိချ်ဘွဲ့ကိုလည်း ဗြိတိသျှအစိုးရထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
၁၉၃၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၂ ရက်တွင် တရုတ်ပြည် မိတ်ဆက်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ တရုတ်ပြည်သို့ ချစ်ကြည်ရေးသွားခဲ့သည်။ ဦးဘလွင်နှင့်အတူ ဒီးဒုတ်ဦးဘချို၊ သခင်နု၊ ဒေါ်မြစိန် (ဒိုင်အာခီခေတ် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး ဦးမေအောင်၏သမီး) စသော ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။ ဦးဘလွင်က မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းရေးအတွက် မြန်မာလူငယ်များအား တရုတ်တပ်မတော်မှ စစ်ပညာသင်ကြားပေးရန်အတွက် တရုတ်စစ်သေနာပတိချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ချန်ကေရှိတ် နှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ချန်ကေရှိတ်ကလည်း သဘောတူလက်ခံခဲ့သည်။
မြန်မာလူငယ်များစစ်သင်တန်း  တက်ရောက်ရေးကိစ္စအတွက်သခင်အောင်ဆန်း  နှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့သည်။ သခင်အောင်ဆန်းသည် လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲဆင်နွှဲရန် လိုအပ်ကောင်းလိုအပ်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်မှာ ကာ လအတန်ကြာကပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က မြန်မာ့တပ်မတော် နှင့်ရဲဘော်သုံးကျိပ် မပေါ်ပေါက်သေးပါ။
၁၉၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် သခင်အောင်ဆန်းနှင့် သခင်လှမြိင် (နောင်အခါ ဗိုလ်ရန်အောင်ဟုထင်ရှားသူ)တို့ မြန်မာပြည်မှ ဟိုင်လီအမည်ရှိ သင်္ဘောနှင့် ထွက်ခွာခဲ့ရာ တရုတ်နိုင်ငံ အမွိုင်မြို့ရှိ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဒေသ ဖြစ်သော ကူလန်စုသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့နှစ်ဦး လအနည်းငယ်မျှ သောင်တင်နေပြီး တ ရုတ်ကွန်မြူနစ်များနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားချက်များလည်း အောင်မြင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ တရုတ်ကွန်မြူနစ်များနှင့် အဆက်အသွယ် မလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဂျပန်ကိုယ်စားလှယ်တဦး သူတို့အား ချဉ်းကပ်ပြီး ဂျပန်တပ်မတော် အရာရှိတဦးဖြစ်သူ ဗိုလ်မှူးကြီးစူဇူကီကေအီဂျီနှင့်တွေ့ရန် တိုကျိုသို့ လေယာဉ်နှင့်ပို့လိုက်သည်။ ထိုဗိုလ်မှူးကြီး သည် နောင်အခါ၌ မြန်မာပြည်လွတ်လပ်ရေးကို ကူညီရန်နှင့် တရုတ်မြန်မာလမ်းမကြီးကို ပိတ်ဆို့ရန် ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် တည်ထောင်သော မီနာမီကီကန် လျှို့ဝှက်အသင်း၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထင်ရှားမည့်သူဖြစ်သည်။
၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံတော် အစိုးရက မဟာသရေစည်သူဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
နိဂုံး
ဆရာကြီး ဦးဘလွင်သည် ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၇ ရက် နံနက် ၅:၁၅ နာရီတွင် မြို့မကျောင်းဝင်းအတွင်း နေအိမ်၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်၌ ဇနီး ဒေါ်သန်းညွန့်နှင့် သား ၇ ယောက်၊ သမီး ၁ ယောက် ကျန်ရစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
၆ မိုင်ရွာ၊ ဖားကန့်မြို့နယ်
၆ မိုင်ရွာ(Chaukmaing)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ ဖားကန့်မြို့နယ်၊ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၅၂၀ ဦး၊ မ ၂၃၄၃၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၆၃၉၅၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖားကန့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသာရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပေါဆယ်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
ပေါဆယ်ရွာ(Pawsei)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆန်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ဆန်ယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀ ဦး၊ မ ၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြထွန်းဦး
အစောပိုင်းဘဝနှင့် ပညာရေး
၁၉၆၁ ခုနှစ် မေလ ၅ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၁၉၈၀ ခုနှစ်တွင် စစ်တက္ကသိုလ် အပတ်စဉ်(၂၅) ဗိုလ်လောင်းသင်တန်းဆင်း အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်း
တပ်မတော်ထောက်လှမ်းရေးမှူးချုပ်ရုံးနှင့် အမျိုးသားထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့များ ဖျက်သိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း စစ်ဘက်ရေးရာလုံခြုံရေး အရာရှိချုပ်ရုံးနှင့် စစ်ဘက်ရေးရာလုံခြုံရေးကွန်ယက် ပြန်လည်ထူထောင်ချိန်တွင် စစ်ဘက်ရေးရာ လုံခြုံရေးအရာရှိချုပ်ရုံးတွင် စစ်ဦးစီးမှူး(ပထမတန်း)တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ဘူးသည်။ အမှတ်(၁၀၁)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် တပ်မမှူး၊ စစ်တက္ကသိုလ် ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ အရှေ့အလယ်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူး တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ရုံး(ကြည်း)တွင် စစ်ဦးစီးအရာရှိချုပ်(ကြည်း)တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး စစ်ဘက်ရေးရာလုံခြုံရေးအရာရှိချုပ် နှင့် အမှတ် (၅) စစ်ဆင်ရေးအထူးအဖွဲ့မှူး၊ ကြည်း​ရေ​လေ ညှိနှိုင်းကွပ်ကဲ​ရေးမှူး(ကြည်း/ ရေ / လေ) အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီ ၁ ရက်နေ့တွင် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် အနောက်နိုင်ငံအစိုးရများနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်စေရန် အစ္စရေးထောက်လှမ်းရေးဟောင်း လော်ဘီကုမ္ပဏီကို ငှားရမ်းရာ၌ ဦးဆောင်ခဲ့သူဟု ဆိုကြသည်။
၂၀၂၃ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ (၁)ရက်နေ့တွင် ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ကို ပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းရာ ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသည်။ အစိုးရအဖွဲ့တွင် ၎င်းအပါအဝင် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ် (၅)ဦးရှိလာခဲ့သည်။ယင်းနောက် ၂၀၂၃ ဩဂုတ် ၃ရက်နေ့တွင် ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းရာ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး အဖြစ်မှ ပို့ဆောင်ရေးနှင့်ဆက်သွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဖြစ်လာသည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝ
သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ အမည်မှာ ဒေါ်သက်သက်အောင် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ ဝန်ကြီးများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီးများ ကဏ္ဍ:၁၉၆၁ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဝင်များ
ငါးခုံးမ
ငါးခုံးမမြီးနီ၊ ငါးခုံးမမြီးကွက်၊ ငါးခုံးမမြီးဖြူ၊ ငါးရစ်၊ ငါးတောင်နွယ်တို့သည် ငါးသိုင်းမျိုးတွင် ပါဝင်ကြသည်။ ငါးခုံးမ၏ ဆူးတောင်များမှာ ကြက်သွေးရောင် ရှိသည်။ သို့သော် အမြီးဆူးတောင် အပြင်ဘက်ပိုင်းမှာ မည်းနက်သည်။ အထက်မေးရိုးတွင် နှုတ်မွေး ၂ ချောင်းရှိသည်။ အမြီးဆူးတောင် အနားသည် ခွေးသွားစိတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဦးခေါင်းမှလွဲ၍ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ငွေရောင်အကြေးများ ဖုံးနေသည်။ ဝမ်းပိုင်းမှာ လုံးသည်။ ငါးခုံးမကို ငါးပိလုပ်ရာတွင် သုံးလေ့ရှိသည်။ ထိုငါးမျိုးကို ဟင်းလျာအဖြစ် လူကြိုက်မများချေ။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသောငါး
ကျွန်းတောကုန်းရွာ၊ သက္ကယ်ပြင်
ကျွန်းတောကုန်းရွာ၊ သက္ကယ်ပြင်
ကံပြင်ရွာ၊ ဖိုးခေါင်ချောင်း(ခ)ကံပြင်
ကံပြင်ရွာ၊ ဖိုးခေါင်ချောင်း(ခ)ကံပြင်
လှဌေးဝင်း (ဗိုလ်ချုပ်ကြီး)
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး လှဌေးဝင်းသည် စစ်တက္ကသိုလ်၏ ဗိုလ်လောင်းသင်တန်းအမှတ်စဉ်(၂၀) ကျောင်းဆင်းအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် နိုင်ငံတော် အေးချမ်းသာယာရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီ၊ အတွင်းရေးမှူး(၂)/ စစ်ဆင်ရေးအထူးအဖွဲ့မှူးနှင့် စစ်ဦးစီးအရာရှိချုပ်(ကြည်း)- ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး တင်ဦး၊ အရှေ့တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်တိုင်းမှူး- ဗိုလ်ချုပ် သူရ သီဟသူရစစ်မောင်၊ ဝန်ကြီးချုပ်ရုံးဝန်ကြီး ဗိုလ်မှူးချုပ်လွန်းမောင်တို့ ကရင်ပြည်နယ် ဘားအံမြို့အနီး ရဟတ်ယာဉ်ပျက်ကျကွယ်လွန်ခဲ့ရာ ၎င်းခရီးစဉ်တွင် သူသည် စစ်ဦးစီးမှူး(ဗိုလ်မှူးကြီး)အဖြစ် လိုက်ပါခဲ့သည်။ အမှတ်(၁၁)ခြေမြန်တပ်မ ဌာနချုပ် တပ်မမှူး၊ ရန်ကုန်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူး၊ တပ်မတော်လေ့ကျင့်ရေးအရာရှိချုပ် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ တပ်မတော်(ကြည်း၊ရေ၊လေ)ညှိနှိုင်းကွပ်ကဲရေးမှူး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်လျက်ရှိသည်။ နိုင်ငံတော်သမ္မတမှ သရေစည်သူ ဘွဲ့ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ကြီးပွားတိုးတက်ကြောင်းတရား ၇-ပါး
ကြီးပွားတိုးတက်ကြောင်းတရား ၇-ပါး။ ကြီးပွားကျော်ကြားစေလိုသူတိုင်း လိုက်နာကျင့်သုံးရမည့်တရား ၇- ပါး။ သမ္ပဒါပုဒ်အဖွင့်မှ။
အောက်ဆိပ်
အောက်ဆိပ်
ဘရင်ဂိုကန်
ဘရင်ဂိုကန် သည် တာကနာကန်ပြီးနောက် ကင်ညာမြေနိမ့်ချိုင့်ဝှမ်းဒေသ၏ မြောက်ဘက်ဆုံးနေရာတွင် တည်ရှိသည့် ကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကန်၏ မျက်နှာပြင်ဧရိယာသည် ၁၃၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ (၅၀ စတုရန်းမိုင်)ရှိပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ၉၇၀ မီတာ (၃၁၈၀ ပေ) တွင် တည်ရှိသည်။ ကန်အတွင်းသို့ မိုလို၊ ပါပါရာ၊ အိုအယ်အရာယ် စသည့် မြစ်များမှ ရေများသည် စီးဝင်သည်။ ဤကန်သည် ကင်ညာမြေနိမ့်လွင်ပြင်ဒေသတွင် တည်ရှိသည့် သန့်ရှင်းကြည်လင်သည့်ရေကန်နှစ်ခုရှိသည့်အနက် တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ အခြားကန်တစ်ခုမှာ နိုင်းဗရှာကန် ဖြစ်သည်။
ကန်သည် ဝေးလံက ပူပြင်း၍ ဖုန်ထူသည့်ဒေသတွင် တည်ရှိသည်။ ငှက်မျိုးစိတ်ပေါင်း ၄၇၀ ကျော်တို့သသည် ဤကန်တွင် နေထိုင်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် တွေ့ရသည်မှာ နေရာပြောင်းရွှေ့လာသည့် Flamingo ငှက်များ ဖြစ်သည်။ Goliath heronry ငှက်ကို ကျောက်သားထူထပ်သည့် ကျွန်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ဂီဘရယ်တာကျွန်းတွင် တွေ့ရသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကင်ညာနိုင်ငံရှိ ရေကန်များ
သီလရှင်
ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း
သီလရှင်သည် သံဃာ့အဖွဲ့အစည်းမှ အပြည့်အဝဖြစ်တည် ပေါ်ထွန်းလာသော အဖွဲ့မဟုတ်ပေ။ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာတွင် ဖြစ်တည်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် ဘိက္ခုနီသာသနာသည် ကွယ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဘုရားမပွင့်မီ ရှေးကာလက ပရိဗိုဇ်ဟူသည့် လူ့ဘောင်လူ့လောကကို ငြီးငွေ့ကာ တောတောင်သို့ ကပ်ရောက်ကာ နေကြသများ ရှိ၏။ ထိုပရိဗိုဇ်များသည် မြတ်စွာဘုရား၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ စသည်တို့နှင့် တွေ့သဖြင့် အမြင်မှန် ရခဲ့သည်များ များစွာရှိ၏။
ပရိဗိုဇ်အမျိုးအစားများထဲမှ ဂဏ္ဍရင်္ဂပရိဇ်နှင့် ပရိဗိုဇ်မတို့သည် မြတ်စွာဘုရား၏ ဗုဒ္ဓသာသနာနှင့် နီးစပ်ခဲ့ကြသည်။ သာသနာတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဘိက္ခု ဘိက္ခုနီများအဖြစ် ခံယူခဲ့ကြသည်။
မြတ်စွာဘုရား ခွင့်ပြုကာ တည်ထောင်တော်မူခဲ့သည့် ဘိက္ခုနီသာသနာတော်သည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ပျက်စီးခဲ့သည် ။ ထိုအချိန်ကာလတွင် လူ့ဘောင်လူ့လောကကို ငြီးငွေ့သည့် အမျိုးသမီးများသည် ဘုရားသာသနာကို ကျင့်သုံးလျက် ဗုဒ္ဓသာသနာဝင် ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်မကလေးများ ဖြစ်လာကြမည်မှ ယုံမှားဖွယ် မရှိပေ။
ထို့ကဲ့သို့ သာသနာဝင် ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်မများသည် ယခုခေတ် သီလရှင်များ၏ မူလရင်းမြစ် ဖြစ်ပေသည်။ ဤစာအုပ်ရေးသူမှာ - ရဝေထွန်း ဖြစ်သည်။
ရဲတပ်စခမ်းရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
ရဲတပ်စခမ်းရွာ (Yetatsakhan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ ရွာခိုင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၀၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွာခိုင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၇၇ ဦး၊ မ ၂၀၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြစ်သားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြောင်ခံတွင်းပျက်နှင့် ဆက်ရက်တောင်ပံကျိုး
ကြောင်ခံတွင်းပျက်နှင့် ဆက်ရက်တောင်ပံကျိုး ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
ခံတွင်းပျက်နေသောကြောင်သည် အလွယ်တကူဖမ်းယူနိုင်မည့် တောင်ပံကျိုးဆက်ရက်ကို အခန့်သားတွေ့သကဲ့သို့ အိမ်ထောင်ရေးတွင် လိုအင်ဆန္ဒမပြည့်ခိုက် မိမိဆန္ဒကို အလွယ်တစ်ကူဖြည့်မိသူနှင့် အခန့်သင့်တွေ့သည်။
မှော်ဆီဇာရွာ၊ ဖားကန့်မြို့နယ်
မှော်ဆီဇာရွာ(Hmawsizar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ ဖားကန့်မြို့နယ်၊ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၇၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၅၂၀ ဦး၊ မ ၂၃၄၃၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၆၃၉၅၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖားကန့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မောက်စောက်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျားခေါင်းရွာ၊ ကုန်းတန်း (တောင်)
ကျားခေါင်းရွာ၊ ကုန်းတန်း (တောင်)
စီပင်ရွာ၊ ဖက်သလက်
စီပင်ရွာ၊ ဖက်သလက်
သုသုမာရဇာတ်
ဒုကနိပါတ် - ၆။ ဒဠှဝဂ် -၂၀၈ - သုသုမာရဇာတ်။ ။ မျောက်မင်း၏ နှလုံးသားကို စားလိုသော မိကျောင်းမအတွက် မျောက်မင်းကို သတ်ရန် ကြံစည်အားထုတ်သော မိကျောင်းဖို အကြောင်း။
ဘုရားသတ်မှု ဒေဝဒတ်ပြု
ထိုအကြောင်းကို မြတ်စွာဘုရား ကြားတော်မူလျှင် “ရဟန်းတို့ ... ဒေဝဒတ်သည် ယခုအခ၌သာ သတ်ရန် လုံ့လပြုသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း လုံ့လပြုဖူးပြီ၊ လုံ့လပြုသော်လည်း ထိတ်လန့်အောင်ပင် မတတ်နိုင်လေ”ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
မျောက်လှလုံးစားရန် ပရိယာယ်ကြံ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ဟိမဝန္တာရပ်ဝယ် မျောက်မျိုး၌ဖြစ်၍ အရွယ်ရောက်လတ်သော် ဆင်ပြောင်အားကို ဆောင်နိုင်သည့်အစွမ်းနှင့် ပြည့်စုံသောကိုယ်ရှိ၏။ အလွန်လှပတင့်တယ်၏။ ဂင်္ဂါမြစ်ကွေ့ဖြစ်သော တော်တစ်ခုတွင် နေ၏။
ထိုဂင်္ဂါမြစ်၌ မိကျောင်းသည်နေ၏။ ထိုမိကျောင်း၏ မယားသည် မျောက်မင်းကိုမြင်လျှင် နှလုံးသားကို စားလိုသော ချင်ခြင်းဖြစ်၍ မိကျောင်းဖိုကို “အရှင် ... အကျွန်ုပ်သည် မျောက်မင်းနှလုံးသားကို စားလိုသည်” ဟု ပြော၏။ “ရှင်မ ... ငါတို့ကား ရေ၌ကျက်စားကြကုန်၏။ မျောက်မင်းကား ကုန်း၌ ကျက်စား၏။ သို့ကြောင့် ဘယ်လိုဖမ်းနိုင်မည်နည်း” ဟု ပြန်ပြော၏။ “အရှင် ... တစ်စုံတစ်ခုသော ဥပါယ်တံမျဉ်ဖြင့် ဖမ်းပါ၊ အကယ်၍မရလျှင် သေရမည်” ဟု ပြော၏။ “ရှင်မ ... မစိုးရိမ်လင့် တစ်ခုသော ဥပါယ်တံမျဉ်ရှိသည်၊ နှလုံးသားကို စားစေမည်” ဟု နှစ်သိမ့်ကျေနပ်စေ၏။
ထို့နောက် မျောက်မင်း မြစ်သို့ ရေသောက်အလာတွင် မိကျောင်းသည် မျောက်မင်းအား “မျောက်မင်း ... ဤအရပ်မှာ အဘယ်ကြောင့် ကျက်စားဘိသနည်းဟု ပြော၏။ ငှက်ပျောသီးသာရှိသည်။ ဂင်္ဂါတစ်ဖက်ကမ်းမှာ သရက်၊ ပိန္နဲစသော ချိုသော အသီးတွေရှိသည် မဟုတ်ပါလော” ဟု ပြော၏။ “မိကျောင်းမင်း ... မှန်ပါ၏။ သို့သော်လည်း ဂင်္ဂါမြစ်သည် ရေများလှ၏။ ကျယ်ဝန်းလှ၏။ အဘယ်သို့ တစ်ဖက်ကမ်း သွားနိုင်မည်နည်း”ဟု မေး၏။ “မျောက်မင်း ... အကယ်၍ သင်သွားလိုပါမူ ကျွန်ုပ်ကျော်ပေါ်၌ တင်၍ ပို့ပါမည်”ဟု ပြောလေ၏။ မျောက်မင်းလည်း သဘောရိုးထင်မှတ်ကာ ယုံကြည်သဖြင့် ကောင်းပြီဟု ဝန်ခံလေ၏။
မျောက်ဥပါယ်သုံး မိကျောင်းရှုံး
ထိုအခါ မိကျောင်းသည် မျောက်မင်းကို ကျောပေါ်သို့ တက်စေပြီးလျှင် သွားကြရာ အတန်ငယ်သွားမိလျှင် ရေတွင် နစ်လေ၏။ မျောက်မင်းသည် “အဆွေ ... ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ရေတွင်နစ်သနည်း အကြောင်းကိုပြောပါ” ဟု မေးလေ၏။ “မျောက်မင်း ... ငါသည် သင့်ကို သဘောရိုးဖြင့် ယူဆောင်လာသည်မဟုတ်၊ စင်စစ်ကား ငါ့မယားသည် သင့်နှလုံးသားကို စားလို၏။ သို့အတွက် ငါ့ မယားစားရန် သင့်ကို ယူဆောင်လာသည်” ဟု ပြော၏။ “အဆွေ ... သင်ကား ငါတို့အကြောင်းကို ကောင်းစွာမသိလေ၊ ငါတို့မှာ ရင်တွင်း၌ နှလုံးသားကို မထားပါ၊ အကယ်၍ထားပါမူ သစ်ပင်ဖျားတို့၌ နခုန်လွှားပြေးကူးသည်ရှိသော် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွကုန်ပေမည်” ဟု ပြောလေ၏။ “မျောက်မင်း ... သင်တို့နှလုံးသားကို အဘယ်မှာထားသနည်း” ဟု မေးလေ၏။ မျောက်မင်းသည် အနီး၌မြင်သော အသီးအပွင့်နှင့် ပြည့်စုံသော ရေသဖန်းပင်တစ်ပင်ကို လက်ညှိုးညွန်ကာ “အဆွေ ... ဟောဟိုမှာ ကြည့်ပါလော ရေသဖန်းပင်၌ ဆွဲထားသည်” ဟု ပြော၏။ “မျောက်မင်း ... ကောင်းပြီ ငါ့အား နှလုံးသားကို ပေးပါမူ သင့်ကို ငါမသတ်ပါ” ဟု ပြော၏။ “အဆွေ မသတ်လျှင် ငါ့ကို ထိုအရပ်ရောက်အောင် ပို့ပါ ရောက်သောအခါ နှလုံးသားကို ပေးပါမည်”ဟု လှည့်စားကာ ပြောလေ၏။
မျောက်အကြံပိုင် မိကျောင်းမှိုင်
မိကျောင်းသည် ယုံကြည်သဖြင့် ရေသဖန်းပင်သို့ ပို့လေ၏။ မျောက်ပင်းလည်း မိကျောင်း ကျောပေါ်မှ ရေသဖန်းပင်သို့ ခုန်ကာ ထိုင်ပြီးလျှင် -
“ဟယ်-မိကျောင်းမိုက် ... ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းတစ်ဖက်၌ သင်မြင်အပ်သော သရက်၊ ပိန္နဲ၊ သပြေစသော ချိုမြိန်သောအသီးတို့ဖြင့် င့ါအား အလိုမရှိ၊ ရေသဖန်းသီးသည်သာ မွန်မြတ်လှ၏။
ဟယ်-မိကျောင်းမိုက် ... သင့်မှာ စင်စစ် ခန္ဓာကိုယ်ကား ကြီးမားပေ၏။ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လိုက်လျောသော ပညာကားမရှိပေ၊ သင်ကား သစ်ပင်ဖျား၌ နှလုံးသားကို ထားသည်ဟု ငါလှည့်စားသည်ကို သင်ကား အဟုတ်မှတ်ထင်ဘိ၏။ မိုက်စွတကား ယခုအခါ သင်ချမ်းသာရာ သွားလေတော့”ဟု ပြောဆိုလေ၏။
မျောက်မင်းစကားကိုကြားလျှင် မိကျောင်းသည် ဥစ္စာတစ်ထောင်မှ ရှုံးသောသူကဲ့သို့ ယူကျုံးမရဖြစ်ကာ ဆင်းရဲပင်ပန်းလျက် နှလုံးမသာသဖြင့် မှိုင်လျက်လျှင်ပင် မိမိနေရာသို့ သွားလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ မိကျောင်းသည် - ယခုအခါ ဒေဝဒတ်။
မိကျောင်းမသည် - စိဉ္စမာနဝိကာ။
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ကိုယ်ပင်ကြီးခဲ့၊ ပညာမဲ့၊ တကယ့်စက်ဆုပ်ရာ။
သုသုမာရဇာတ် ပြီး၏။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ၆၂-ပါး
မိစိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ၆၂-ပါး ဤ၌ အကျဉ်းမျှသာပြလိုက်သည်၊ သုတ်သီလက္ခန်။ ပါ။ ၉၅။ ၎င်း။ ပါ။ ၂၈။ ဋ္ဌ။ ၁ဝ၉။ ၎င်း။ ပါ။ ၃၆။ ဋ္ဌ။ ၁၁၃။ ခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ်။ ပါ။ ၃၇။ ဋ္ဌ။ ၂၄၈။ ဥပရိပဏ္ဏာသ။ ပါ။ ၁၈။ ဋ္ဌ။ ၁ဝ-တို့၌ အကျယ်ရှုပါလေ။
မြကန်သာရွာ၊ လိတ္တူ
မြကန်သာရွာ (Myakanthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကန့်ဘလူခရိုင်၊ ကန့်ဘလူမြို့နယ်၊ လိတ္တူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၁၆၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကန့်ဘလူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂေါ်ပါဆိုတေးရွာ၊ သက္ကယ်ပြင်
ဂေါ်ပါဆိုတေးရွာ၊ သက္ကယ်ပြင်
ဦးကျော်ရွာ၊ ဦးကျော်(ခ)သာဇင်
ဦးကျော်ရွာ၊ ဦးကျော်(ခ)သာဇင်
ရွတ်ဂျတ်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
ရွတ်ဂျတ်ရွာ(Rutgyat)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆန်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ဆန်ယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀ ဦး၊ မ ၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခုနစ်နေ့ဘုရားရှိခိုး
ကျေးဇူးတော်ရှင် လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး၏
ခုနစ်နေ့ဘုရားရှိခိုး
သန္ဓေယူသောနေ့ ( မ - သန် )
၁။ သုံးလူ့ရှင်ပင်၊ ကျွန့်ထိပ်တင်၊ သောင်းခွင်စင်္ကြာဝဠာ၊ နတ်ဗြဟ္မာတို့၊ ညီညာရုံးစု၊ တောင်းပန်မှုကြောင့်၊ ရတုနဂို၊ ရွှန်းရွှန်းစိုသည်၊ ဝါဆိုလပြည့်၊ ကြွက်မင်းနေ့ဝယ်၊ ချမ်းမြေ့ကြည်ဖြူ၊ သန္ဓေယူသည် … နတ်လူငြိမ်းဖို့ ကိန်းပါကို၊
ဖွားမြင်တော်မူသောနေ့ ( သိ - ဖွား )
၂။ သန္ဓေယူကာ၊ ဆယ်လကြာသော်၊ မဟာသက္ကရာဇ်၊ ခြောက်ဆယ့်ရှစ်ကြုံ၊ ကဆုန်လပြည့်၊ သောကြာနေ့ဝယ်၊ ချမ်းမြေ့စုံစီ၊ လုမ္ဗိနီ၌၊ မဟီလှိုက်ဆူ၊ ဖွားတော်မူသည် … နတ်လူ အောင်မြို့ လမ်းပါကို၊
၃။ ဖွားမြင်မြောက်သော်၊ ဆယ့်ခြောက်နှစ်ရွယ်၊ ပျိုနုနယ်၌၊ သုံးသွယ်ရွှေနန်း၊ သိမ်းမြန်းပြီးလစ်၊ ဆယ့်သုံးနှစ်လျှင်၊ ဘုန်းသစ်လျှံလူ၊ စံတော်မူ၍၊ ရွယ်မူနုဖြိုး၊ နှစ်ဆယ့်ကိုးဝယ်၊ လေးမျိုးနိမိတ်၊ နတ်ပြဟိတ်ကြောင့်၊ ရွှေစိတ်ငြင်ငြို၊ သံဝေပိုက၊ ဝါဆိုလပြည့်၊ ကျားမင်းနေ့ဝယ်၊ ချမ်းမြေ့ရဂုံ၊ တောရပ်လှုံသည် … စုံမြိုင်ပင်ရိပ် ခန်းမှာကို။
ဘုရားဖြစ်တော်မူသောနေ့ ( လတ် - ပွင့် )
၄။ တောရပ်မြိုင်ပေါ်၊ ခြောက်နှစ်ပျော်၍၊ ခါတော်တစ်ပုံ၊ ပွင့်ချိန်ကြုံက၊ ကဆုန်လပြည့်၊ ဆင်မင်းနေ့ ဝယ်၊ မြေ့ပရမေ၊ ပလ္လင်ဗွေထက်၊ ရွှေညောင်တော်ကြီး၊ ဗိမာန်ထီးနှင့်၊ မငြီးကြည်ဖြူ၊ နေတော်မူလျက်၊ ရန်မြူခပင်း၊ အမိုက်သင်းကို၊ အရှင်းပယ်ဖျောက်၊ အလင်းပေါက်က၊ ထွန်းတောက်ဘုန်းတော်၊ သောင်းလုံး ကျော်သည် … သုံးဖော်လူတို့ ငြိမ်းပါကို၊
ဓမ္မစကြာဟောတော်မူသောနေ့ ( တွေး - စက် )
ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူသောနေ့ ( ဆ - စု )
၆။ တရားနတ်စည်၊ ဆော်ရွှမ်းလည်က၊ သုံးမည်ဘုံသိုက်၊ တစ်သောင်းတိုက်ဝယ်၊ ကျွတ်ထိုက်သသူ၊ နတ်, လူ, ဗြဟ္မာ၊ သတ္တဝါကို၊ ခေမာသောင်သို့၊ ဖောင်ကူးတို့ဖြင့်၊ ဆောင်ပို့ပြီးခါ၊ ဝါလေးဆယ့်ငါး၊ သက်ကားရှစ်ဆယ်၊ စုံပြည့်ကြွယ်က၊ ရာလေးဆယ့်ရှစ်၊ သက္ကရာဇ်ဝယ်၊ နယ်မလ္လာတိုင်း၊ စံနှိုင်းမယုတ်၊ ကုသိန္နာရုံ၊ အင်ကြင်းစုံ၌၊ ကဆုန်လပြည့်၊ အင်္ဂါနေ့ဝယ်၊ ချမ်းမြေ့နိဗ္ဗူ စံတော်မူသည် … ဝှန်းဆူသောင်းလုံး ကျော်တယ်ကို ၊
တေဇောဓာတ်လောင်တော်မူသောနေ့ ( အပ် - သင့်)
၇။ နိဗ္ဗူစံပြီ၊ ရှုမအီသား၊ သိင်္ဂီရွှေလှော်၊ အလောင်းတော်ကို၊ ထိုရော်ကဆုန်၊ လဆုတ်ကြုံ၍၊ ဂဠုန်နေ့ဝယ်၊ ခိုးငွေ့မနှော၊ ဓာတ်တေဇောလျှင်၊ ရှင်စောဉာဏ်စက်၊ ဓိဋ္ဌာန်ချက်ဖြင့်၊ လျှံတက်ကော်ရော်၊ မီးပူဇော်သည် … မွေတော်ရှစ်စိတ် ကြွင်းတယ်ကို၊
ဆုတောင်း
ထိုခုနစ်နေ့၊ သာချမ်းမြေ့ကို၊ ဆွေ့ဆွေ့ကြည်ဖြူ၊ အာရုံယူလျက်၊ သုံးလူတို့နတ်၊ မြတ်ထက်မြတ်သား၊ အထွဋ်ခေါင်ဖျား၊ ကိုယ်တော်ဘုရားကို၊ သုံးပါးမှန်စွာ၊ ဝန္ဒနာဖြင့်၊ သဒ္ဓါဖြိုးဖြိုး၊ ကျွန်ရှိခိုးသည် … ကောင်းကျိုးခပ်သိမ်း ကြွယ်စေသောဝ်။
နမ့်ဟူးမန်းပန်ရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
နမ့်ဟူးမန်းပန်ရွာ (Namhumanpang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ မန်ပုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၅၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ပုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၅ ဦး၊ မ ၁၁၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ နမ့်ဟူးမန်ပန် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆားလယ်ကျွန်းရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
ဆားလယ်ကျွန်းရွာ (Sarlelkyun)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ ဆားလယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၁၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆားလယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၄၄ ဦး၊ မ ၂၂၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘီပီအေ
ဘီပီအေ (Bisphenol A (BPA)) သည် သဘာဝဓာတ်များဖြင့်ရောနှောထားသည့် ဓာတုဗေဒဒြပ်(CH3)2C(C6H4OH)2ဖြစ်သည်။ ၎င်းအား ပလပ်စတစ်ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ၎င်းကို နေ့စဒူဝ အသုံးပြုနေကြသည့် ပလပ်စတစ်ဗူးများတွင် တွေ့ရှနိုင်ပြီး၊ အများအားဖြင့် ပလပ်စတစ်အမျိုးအစား အဆင့် ၇ တွင်လည်း တွေ့ရှိနိုင်သည်။ အဆင့် ၇ သည် သက်မှတ်မထားသည့် ပလပ်စတစ်အမျိုးအစားများအားလုံးကို ရောနှောထားသောကြောင့်၊ အဆင့် ၇ တွင်ပင် အခြား ဘီပီအေ ကင်းဆင်သည့် ပလပ်စတစ်အမျိုးအစားများကိုလည်း အဆင့်၇ အဖြစ် လက်ရှိတွင် ဖော်ပြကြရသည်။ အဆင့်၇ သည် ပြန်လည်အသုံးပြုရန်အတွက် သက်မှတ်ထားသည့် နံပါတ်ဖြစ်သော်လည်း ဘီပီအေ ဒြပ်ပါသည့် ပလပ်စတစ်ဟုတ်မဟုတ်ကို ကုမ္ပဏီများဖော်ပြမှသာလျင် အသုံးပြုသူမှ သိရှိနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အစားအသောက်များ သိုလှောင်သည့် ပလပ်စတစ်များမှ အစားအသောက်နှင့် ၎င်းဒြပ်သည် ထိတွေ့စိမ့်ဝင်ကာ အသုံးပြုသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လက်ဆင့်ကမ်း ကူးပြောင်းသည်။
၎င်းကို အစားအသောက်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်များတွင် အသုံးပြုကြရာတွင် ဟော်မုန်းဒြပ်ပုံစုံမျိုး ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရှိနိုင်သော်လည်း ပါဝင်မှုနည်းပါးလွန်းခြင်းကြောင့်၊ လူကို ဒုက္ခမပေးနိုင် ပေးနိုင်ကို အငြင်းပွားလျက်ရှိသည်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် အစိုးရများမှ အန္တရာယ်ကင်းရှင်းမှုရှိမရှိကို စတင်မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြပြီးနောက်ပိုင်း ကုမ္ပဏီကြီးတချို့မှ ပီလီကာဘိုနိတ် အသုံးပြုခြင်းကို ရှောင်ရှားလာခဲ့ကြသည်။ ၂၀၁၀ တွင် အမေရိကန် အစားသောက် နှင့် ဆေးဝါး ကြီးကြပ်ရေး (အက်ဖ်ဒီအေ) မှ ၎င်းဒြပ်သည် သန္ဓေသား၊ မွေးကင်းစ ကလေးများနှင့် ကလေးငယ်များကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်မှု ကြီးထွားကြောင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၀ စက်တင်ဘာလမှစ၍၊ ကနေဒါနိုင်ငံမှ ဘီပီအေသည် အဆိပ်ဒြပ်ဖြစ်ကြောင်း ပထမဦးဆုံးနိုင်ငံအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ဥရောပသမဂ္ဂ၊ ကနေဒါ နှင့် လက်တလောတွင် အမေရိကန်နိုင်ငံတို့မှ ဘီပီအေအား ကလေးသုံး ပစ္စည်များနှင့် ရေဗူး များတွင် အသုံးပြုခွင့် ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဘီပီအေဒြပ်သည် ကလေးများစို့သည့် ချိန်လိန်(သို့) နို့သီးခေါင်းများတွင်လည်း အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံသည်လည်း ထိုနည်းတူ ဘီပီအေ အစား အခြားဒြပ်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး၊ ကျောင်းကန်တင်တွင် ကျောင်းသားများသုံးဆောင်ကြသည့် ဇွန်း၊ပန်းကန်များအားလုံးကို ဘီပီအေ ကင်းစင်သည့် ပလပ်စတစ်အမျိုးအစားများ အစားထိုးအသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း၊ ကျောင်းသားများ၏ သွေးစစ်ဆေးမှုတွင် ဘီပီအေ အဆိပ် ၅၀ရာနှုန်း လျှော့ကျသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကူးသန်းရောင်းဝယ်ခြင်း
ကူးသန်းရောင်းဝယ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ကုန်ပစ္စည်းများကို လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှတစ်ဦးသို့ ရောင်းဝယ်၊ ကုန်သွယ်၊ ဖလှယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ခြင်းအား လုပ်ဆောင်စေသည့်ကွန်ရက်ကိုမူ ဈေးကွက်ဟု ခေါ်သည်။ ကူးသန်းရောင်းဝယ်မှု၏ မူလမှာ ပစ္စည်းများကို တိုက်ရိုက်အလဲအလှယ် ပေးယူခြင်းဖြစ်သည်။
စက်စက်ယိုစေတီတော်
စက်စက်ယိုစေတီတော်သည် ပြည်ခရိုင် ၊ ရွှေတောင်မြို့နယ် ၊ ဝါးတောင်အုပ်စု၊ဖားအိုင့်ရွာ တွင်တည်ရှိပြီး​ရွှေတောင်မြို့နှင့် (၄)မိုင်ကွာဝေးပြီး သရေခေတ္တရာပြည့်ရှင် ဒွတ္တဘောင်မင်းကြီးသည်မဟာသက္ကရာဇ် (၂၅၀)ခုနှစ်အတွင်းမြတ်စွာဘုရားရှင်၏ဓာတ်တော်များဖြင့် တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သော တန်ခိုး​ကြီးစေတီပုထိုးများအနက်မှ တစ်ဆူအပါအဝင်ဖြစ်သည်။မြန်မာရာဇဝင်ချုပ်နှင့် ရွှေနတ်တောင်ဘုရားသမိုင်း
စက်စက်ယိုစေတီတော်ရင်ပြင်တော်ရှိ နတ်ရေစင်၏ထူ​ခြားချက်များ
စေတီတော်ရင်​ပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်စက်ရေသည် နွေ၊ မိုးဆောင်း ရာသီသုံးပါးစလုံးတစ်သွင်သွင် အဆက်မပြက် စီးဆင်းနေပြီး နွေရာသီ၊ April လများမှာ၂၄နာရီ တစ်ရက်လုံးကို ရေဂါလံပေါင်း (၇၀) ထွက်ရှိသည်ဟု စစ်တမ်းများအရသိရသည်။
စေတီတော်ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း
ဒွတ္တဘောင်မင်းကြီးယခင်က တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သော စေတီပုထိုးသည် (၂၀၀၈)ခုနှစ်တွင် နာဂစ်မုန်းတိုင်းဒဏ်ကြောင့် မြောက်ဘက် ၊ အနောက်ဘက်နှစ်ခြမ်းဖိနပ်တော်အထိပြိုကျပျက်စီးခဲ့ပြီး စေတီပုထိုးတော်ကြီးပါ မြေခခဲ့သည်။ မြန်မာသက္ကရာဇ် (၁၃၈၀)ခုနှစ်တွင် ဆရာတော်ဘုရားကြီးများ၏ကောင်းမှုတော်ကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသောဘုရားကြီးကို ရွှေအုပ် ငွေအုပ် ပတ္တမြား နီလာ ရတနာခုနစ်ပါး အုပ်မြစ်ချ၍ယခင်ကတည်ထားသော စေတီပုထိုးတော်ကြီးအား ခြုံငုံ၍ဉာဏ်တော်အမြင့်အတောင် (၃၀) ခန့်ရှိသောစေတီတော်ကြီးကို ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ပြီး သက္ကရာဇ် (၁၃၈၁) ခုနှစ် နယုန်လပြည့် တနင်္လာနေ့တွင် ရွှေထီးတော်တင်၍ ဗုဒ္ဓဘိသေကအနေကဇာတင်ကာရေစက်သွန်းချ အမျှဝေကာ ကိုးကွယ်ထားသည်။
စေတီတော်တည်ခြင်းသမိုင်းအစ
ပျူခေတ်နှောင်းဘီစီ (၅)ရာစုခန့်အတွင်းဒွတ္တပေါင်မင်းကြီးလက်ထက်တွင် မိဖုရားနှစ်ပါး ဖြစ်ကုန်သော ပိဿနိုး၊စန္ဒာဒေဝီမိဖုရားများနှင့်အတူ ကာသီတိုင်း သို့ လှည့်လည်တော်မူရာတွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဓာတ်တော်ပေါင်း( ၁၈၂ )ဆူကို ပင့်ဆောင်ကာ ပျက်စီး ယိုယွင်းနေသော ရွှေနတ်တောင်စေတီတော်မြတ်ကြီးကို ဘုရားရှင်း၏ ဓာတ်တော် တချို့ကို ရတနာကြုတ်ဖြင့်ထည့်ကာ ဌာပနာ၍ ရွှေစေတီတော်တစ်ထပ်၊ ငွေစေတီတစ်ထပ် မွမ်းမံ​ပြုပြင်ခဲ့ပြီး၊ထိုမှတဖန် ရွှေနတ်တောင်ဘုရား၏ တောင်ဘက်အရပ် ရှိတောင်တန်းပေါ်ရှိ​သင်္ခမ်းကြီးစေတီတော်မှာလဲဘုရားရှင်၏ဓာတ်တော်မွေတော်များတချို့ကိုထပ်မံဌာပနာတော်မှူခဲ့ပြီးကျန်ရစ်သော ဓာတ်တော် များကိုရွှေနတ်တောင်စေတီတော်၏အရှေ့ဘက်အရပ်ရှိ တောင်တန်းအထက်ရေစင်မြတ်၊တစ်စက်-စက်ယိုစီးရာ နေရာတွင်ဘုရားရှင်၏ဓာတ်တော်​မွေတော်များဖြင့် စက်စက်ယိုစေတီတော်မြတ်ကြီးကိုတည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့ပါသည်။ရွှေနတ်တောင်ဘုရားအရှေ့မုဒ်ဦးနှင့် စက်စက်ယိုဘုရားအနောက်မုဒ်ဦးက တစ်တန်းတည်းရှိပြီးဒွတ္တဘောင်မင်းကြီးက ရွှေနတ်တောင်ဘုရားနှင့်စက်စက်ယိုဘုရားအထိအုပ်လမ်း​မကြီးများဖြင့်လမ်းဖောက်လုပ်ခဲ့ပြီးအခုအခါတွင်အချို့နေရာများမှာ အုပ်လမ်းမကြီးကိုတွေရသေးပြီး တချို့မှာ မြေတွင်နစ်မြုပ်၍မြေနီလမ်းများ ထပ်ပိုး၍ပြုပြင်မှူများကြောင့်မတွေ့ရတော့ပါ။ ထိုအပြင် ဖားအိုင့် အရပ်တွင် ဒွတ္တဘောင်မင်းကြီးလက်ထက်တော်က တည်ထားခဲ့သော ဘုရားပုထိုးစေတီပေါင်း (၇) ဆူ ရှိပြီး၊ ထိုအပြင် တောင်တန်းတစ်လျောက်တွင်တည်ထားခဲ့သောရှေးဟောင်း စေတီ (၇)ဆူရှိပြီး စုစုပေါင်း (၁၄) ဆူ ရှိသည်ဟုသိရပါသည်။ပြသိန်းတန်သိဒ္ဓိစေတီတော်သည် ပန်ထွာဘုရင်မ နှင့်ဗိဿနိုးမိဖုရားတို့၏ဆွေတော်မျိုးတော်များ၏အရိုးအိုးများဖြင့်တည်ထားကိုးကွယ်ထားပြီး၊ထိုအတူ ယခုရန်ငြိမ်းအောင်စေတီတော်တွင်လည်းသီရိစန္ဒဒေဝီမိဘုရား မြေးတော် စန္ဒင်္ဒပ၊ စန္ဒရူပ ညီနောင်နှစ်ပါးနှင့်ရသေ့ကြီးတို့တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သောရှေးဟောင်းသမိုင်းဝင်များဘုရားများဖြစ်သည်ဟုသမိုင်းများအရသိရပါသည်။
စိတ်တစ်ခုယုတ်(၉ဝ)
စိတ်တစ်ခုယုတ် (၉ဝ)။ ဓမ္မသင်္ဂဏီ အဋ္ဌကထာ ၃၁၈နှင့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ဒုအုပ်။ ၈၂ တို့၌အကျယ်ရှု။ ကပ္ပါသူ ကပ္ပါသား သတ္တဝါရှိသမျှတို့၏သန္တာန်၌ ဆိုင်ရာဆိုင်ရာဖြစ်သော စိတ်အစုကို တစ်ခုမကျန်အကျဉ်းအားဖြင့် ရေတွက်သော် ၈၉-ပါး၊ ၉ဝ-ပြည့်ဖို့ရာတစ်ခုယုတ်နေ၍ (တစ်ခုယုတ်၉ဝ)ဟု ခေါ်ဆိုရလေသည်။
အင်းပက်လက်ရွာ၊ သက္ကယ်ပြင်
အင်းပက်လက်ရွာ၊ သက္ကယ်ပြင်
ကြောင်တစ်သက် ကြက်တစ်မြုံ
ကြောင်တစ်သက် ကြက်တစ်မြုံ ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကုက္ကုဋဇာတ်
ဒုကနိပါတ် - ၆။ ဒဠှဝဂ် -၂၀၉ - ကုက္ကုဋဇာတ်။ ။ ကျော့ကွင်း၌ လိမ္မာ၍ မိမိကိုယ်ကို ကျော့ကွင်း မမိအောင် စောင့်ရှောက်နိုင်သော ကြက်အကြောင်း။
ကြောင်တစ်သက် ကြက်တစ်မြုံ
ရှင်းလင်းချက်
ကြောင်တစ်ကောင်ကြောင့် ကြက်တစ်မြုံလုံး ပျက်စီးရသကဲ့သို့ အနိုင်အထက်ပြုသူတစ်ဦးကြောင့် အားမဲ့သူများ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသည်။
ကုက္ကုဋဇာတ်
ကိုယ်ကိုစောင့်ကြပ် ရဟန်းမြတ်
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ အတူနေတပည့်ဖြစ်သော ပဉ္စင်းငယ်သည် မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ရာ၌ လိမ္မာ၏။
ကြောင်တစ်သက် ကြက်တစ်မြုံ
ရှင်းလင်းချက်
"ရှေးအခါက သူကြွယ်မတစ်ဦးသည် အရွယ်ရောက်လာသော သားအား သင့်လျော်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားပေးရာ ကာလအတန်ကြာသည့်တိုင် သားသမီးမထွန်းကားသဖြင့် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ဆက်စေပြန်သည်။ ပထမဇနီးက ဒုတိယဇနီးအား သားသမီးမထွန်းကားစေလိုသဖြင့် ပဋိသန္ဓေပျက်စီးအောင် အကြိမ်ကြိမ် ပြုလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဒုတိယဇနီးသည် သေဆုံးရလေသည်။ မသေဆုံးမီ ဒုတိယဇနီးသည် ပထမဇနီးအား လက်စားချေနိုင်စေကြောင်း ဆုတောင်းခဲ့ရာ ကြောင်မ ဖြစ်သောဘဝ၌ ပထမဇနီးသည်က ကြက်မ ဖြစ်၍ ပေါက်သမျှ ကြက်ကလေးများကို ကြောင်က စားပစ်လေ၏။ ကြက်က တစ်ဖန် လက်စားချေနိုင်ကြောင်း ဆုတောင်းပြန်ရာ ကျားမဖြစ်လာ၍ ၎င်း၏ငြိုးဘက်သမင်မ မွေးသမျှ သမင်များကို စားပြန်လေ၏။ သမင်မက တစ်ဖန် လက်စားချေနိုင်ရန် ဆုတောင်းပြန်ရာ နောင်ဘဝတွင် ဘီလူးမဖြစ်၍ ငြိုးဘက်မိန်းမ မွေးလာသမျှ သားများကို လုယူစားပြန်လေသည်။"
ကုက္ကုဋဇာတ်
ကိုယ်ကိုစောင့်ကြပ် ရဟန်းမြတ်
ထိုပဉ္စင်းငယ်သည် မိမိကိုယ်ကို မချမ်းသာမည်းစိုးရိမ်၍ အလွန်အေးသောအစား၊ အလွန်ပူသောအစာကို မစားလေ။ နေပူလျှင် ပင်ပန်းမည်စိုးရိမ်၍ ပြင်ပသို့မထွက်။ အစာမကြေမည်ကို စိုးရိမ်၍ အလွန်ပျော့သောဆွမ်း၊ မနပ်သောဆွမ်းတို့ကို မစားလေ။ ထိုပဉ္စင်းငယ်၏ ကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း၌ လိမ္မာသောအဖြစ်သည် သံဃာဘောင်တွင် ထင်ရှားလေ၏။
ရဟန်းတို့သည် တရားဘသင်ဝယ် ထိုပဉ္စင်းငယ်အကြောင်း စကားစပ်မိ၍ ပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွာဘုရားသည် ကြွလာတော်မူ၍ “ရဟန်းတို့ ... ဤပဉ္စင်းငယ်သည် ယခုအခါ၌သာ ကိုယ်ကိုစောင့်ရှောက်ရာ၌ လိမ္မာသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း လိမ္မာဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ဘေးရန်သိမြင် ကြက်တိန်ညင်
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ်ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် တော်တစ်ခု၌ သစ်ပင်စောင့် ရုက္ခစိုးနတ် ဖြစ်လေ၏။
ထိုအခါ ငှက်မုဆိုးတစ်ယောက်သည် တိန်ညင်[တည်ကြက်] တစ်ကောင်ကိုယူ၍ သားမြီးဖြင့် ကျစ်ထားသော ကျော့ကွင်းနှင့် ကျော့ကွင်းတံတို့ကို ယူဆောင်ကာ တောသို့ သွား၍ ကြက်တို့ကို ထောင်လေ၏။ တောထဲသို့ ပြေးဝင်သော ကြက်ဟောင်း တစ်ကောင်သည် သားမြီးကျော့ကွင်း၌ လိမ္မာသောကြောင့် မိမိကိုယ်ကို မမိစိမ့်သောငှာ ပျံ၍ပျံ၍ နားလေ၏။ မုဆိုးလည်း ကိုယ်ကို သစ်ခက်သစ်ရွက်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ကျော့ကွင်းကို အဖန်ဖန်ထောင်၏။ ကြက်သည် မုဆိုးကို အရှက်ကွဲစေလိုသောကြောင့် -
“အိုသစ်ပင် ... ဤတော၌ ငါမြင်ဖူးသော အင်ကြင်း၊ သစ်ဆိမ့်စသောအပင်တို့ကား သင်သစ်ပင်လို ဟိုဟိုသည်သည် ရွေ့လျားသွားလာခြင်း မရှိကြကုန်”- ဟု လူတို့ဘာသာစကားဖြင့် ပြောဆိုပြီးလျှင် ပြေး၍ တစ်ပါးသောအရပ်သို့ သွားလေ၏။ ထိုကြက် ပြေးသွားသောအခါ မုဆိုးသည် -
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ကြက်ဟောင်းသည် - ယခုအခါ ကိုယ်ကိုစောင့်ရှောက်ရာ၌ လိမ္မာသော ပဉ္စင်းငယ်။
မုဆိုးသည်-ဒေဝဒတ်။
ရုက္ခစိုးနတ်သည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဆောင်ပုဒ်
(၁) အပူ,အအေး၊ မြော်ချင့်တွေး၊ နေရေးစားသောက်မှု။
(၂) လျောက်ပတ်ရုံသာ၊ နေ,စားရာ၊ ကျန်းမာစောင့်ရှောက်ပြု။
ကုက္ကဋဇာတ် ပြီး၏။
ခြောက်တဲစုရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ခြောက်တဲစုရွာ (Chauktesu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ နံဇကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၁၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နံဇကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၁၇ ဦး၊ မ ၁၄၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၃၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သစ်ပုတ် (မြောက်)ရွာ၊ ဝါးရုံလဟာ
သစ်ပုတ် (မြောက်)ရွာ၊ ဝါးရုံလဟာ
ဆယ်အိမ်တန်း
ဆယ်အိမ်တန်း
ဆယ်အိမ်တန်းကျေးရွာကို ဖြတ်သန်းပြီး ဆယ်အိမ်တန်းကျေးရွာနှင့် အလယ်ရွာကျေးရွာကြားတွင် ဆယ်အိမ်တန်းကမ်းခြေတည်ရှိသည်။ ဆယ်အိမ်တန်းကမ်းခြေကို ရုံးပိတ်ရက်များတွင် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ လာရောက်အပန်းဖြေကြသည်။ ၂၀၁၇-ခုနှစ် နှစ်ဆန်းပိုင်းမှ လူသိပိုများလာသည်။ ဆယ်အိမ်တန်းကမ်းခြေမှာ ရေသေရက်ရောက်လျှင် ရေတက်နောက်ကျသဖြင့် သဲပြင်ပေါ် ရေတက်ချိန်တွင် လာရောက်အပန်းဖြေသူများပြားပြီး ကမ်းခြေသဲပြင်ပေါ် ရေမတက်ချိန်တွင်လည်း အပန်းဖြေကြသူများမှ နှုန်းပြင်ပေါ် အပေခံကာ ဆော့ကစားကြသည်။ စားသောက်ဆိုင်များလည်းရှိပြီး ထူးခြားသော အစားအသောက်မှာ ငါးသလောက်အိုးမှောက် အစားအစာ ဖြစ်သည်။
ဆိုင်းရာရွာသစ်ရွာ၊ ဖားကန့်မြို့နယ်
ဆိုင်းရာရွာသစ်ရွာ(Hsengyarywarthit)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ ဖားကန့်မြို့နယ်၊ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၅၂၀ ဦး၊ မ ၂၃၄၃၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၆၃၉၅၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖားကန့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြောင်မရှိ ကြွက်ထ
ကြောင်မရှိ ကြွက်ထိုက် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
ကြောင်မရှိခိုက် ကြွက်တို့ ထကြွမြူးထူးသကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ရမည့်သူ မရှိခိုက် ထင်သလို ပြောဆို ပြုမူနေထိုင်သည်။
ဝမ်ဖွီးရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ဝမ်ဖွီးရွာ (Wanhpwee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဝမ်ဖွီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၅၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဖွီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၈၃ ဦး၊ မ ၁၈၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြောင်ရုပ်ဖြစ်စေ ကြွက်သေတာလိုရင်း
ကြောက်ရုပ်ဖြစ်စေ ကြွက်သေတာလိုရင်း ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
ကြောင်ရုပ်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ကြွက်ငြိမ်ခြင်းသာ ပဓာနဖြစ်သကဲ့သို့ မည်သည်ကိုပင်သုံးသုံး ကိစ္စပြီးမြောက်ရေးသည် ပဓာနဖြစ်သည်။
စွန့်ခြင်းကြီးငါးပါး
စွန့်ခြင်းကြီး ၅-ပါး။ ဇာတ် အဋ္ဌကထာ။ သတ္တမအုပ်။ ၃၃၃-၌ အကျယ်ရှုပါ။ သမ္မာသမ္ဗောဓိဆုပန် အလောင်းတော်များ လိုက်နာကျင့်ကြံအားထုတ်ရသည့် ပါရမီဖြည့်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကြီးငါးချက်။
မှတ်ချက်။ ဤအရာနှင့်ပတ်သတ်၍ ထိုထိုအဋ္ဌကထာ ဋီကာစသောကျမ်းဂန်အစောင်စောင်တို့၌ ဝါဒအမျိုးမျိုး မတူကွဲပြားခြားနား စွာယူပုံကို ဓမ္မပဒ၊မဟာဋီကာ၌ ရှုပါ။
နန့်ပေါ်အုံးရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
နန့်ပေါ်အုံးရွာ (Nampawong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ ဘော်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၉၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘော်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၄၁ ဦး၊ မ ၂၅၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ဆိုယုဇ် (Сою́з, ), Union)အာကာသယာဉ်တွဲသည် အစဦးက ၁၉၆၀တွင် ကိုရိုယက်ဗ်ဒီဇိုင်းအဖွဲ့ က ဆိုဗီယက်အာကာသစီမံကိန်း အတွက် ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်ထိဆက်လက်သုံးစွဲလျက်ရှိသည်။ ဆိုယုဇ်သည် ဗော့စတော့အာကာသယာဉ်ကိုအမွေဆက်ခံပြီး မူလက  ဆိုဗီယက်လကမ္ဘာသို့လူလွှတ်ရေးစီမံကိန်း၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်ကို ရုရှားတို့၏အားအကိုးရဆုံးသော၊ မကြာခဏအသုံးပြုလေ့ရှိသောဆိုယုဇ်ဒုံးပျံဖြင့်ပစ်လွှတ်သည်။ The Soyuz rocket design is based on the Vostok launcher, which in turn was based on the 8K74 or R-7A Semyorka, a Soviet intercontinental ballistic missile. Soyuz spacecraft are launched from the Baikonur Cosmodrome in Kazakhstan.
The first unmanned Soyuz mission was launched November 28, 1966; the first Soyuz mission with a crew (Soyuz 1) was launched April 23, 1967, but the cosmonaut on board, Vladimir Komarov, died during the flight's crash-landing. Soyuz 2 was an unmanned mission, and Soyuz 3, launched on October 26, 1968, was the first successful Soyuz manned mission. The only other fatal mission, Soyuz 11, killed the crew of three also during re-entry due to premature cabin depressurization. Despite these early fatalities, Soyuz is presently widely considered the world's safest, most cost-effective human spaceflight system as demonstrated by its unparalleled length of operational history.
Soyuz spacecraft were used to carry astronauts to and from Salyut and later Mir Soviet space stations, and are now used for transport to and from the International Space Station (ISS). At least one Soyuz spacecraft is docked to ISS at all times for use as an escape craft in the event of an emergency.
The Soyuz spacecraft is intended to be replaced by the six-person Prospective Piloted Transport System.
ဒီဇိုင်း
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်တွင်အပိုင်းသုံးပိုင်းပါဝင်သည်။ ယင်းတို့မှာ
ဂြိုဟ်ပတ်မော်ဂျူးနှင့်အထိန်းမော်ဂျူးတို့မှာတစ်ခါသုံးဖြစ်ပြီး လေထုထဲပြန်လည်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင်ပျက်စီးသွားသည်။ The orbital and reentry portions are habitable living space. By moving as much equipment as possible into the orbital module, which does not have to be shielded or decelerated during atmospheric re-entry, the Soyuz is both larger and lighter than the contemporary Apollo spacecraft's command module. The Apollo command module had more than six cubic meters (6.2 m³) of living space and a mass of 5000 kg; the three-part Soyuz (command, orbital and service modules) provides the same crew (since the Soyuz T in 1980) with more than seven cubic meters of living space (5 m³ in OM, plus 2.5 m³ in RM), an airlock, and a service module for the mass of the Apollo capsule alone (mass of empty Soyuz was 5600 kg). On the other hand Apollo was operating with three astronauts in spacesuits and was able to land with five astronauts in spacesuits in 1973 (prepared rescue mission for second Skylab crew), Soyuz was for two cosmonauts in spacesuits in the 1960s and 1970s, and for three since 1980 (Soyuz T). On nine Apollo missions (9 through 17) the astronauts also had access to the Lunar Module, which added 6.7 cubic meters of volume but also another 2200 kg of mass (if counting just the empty ascent stage as being somewhat equivalent to the Soyuz orbital module, although including empty fuel tanks, engine and RCS system — 14700 kg when including the descent stage and fuel).
ဆိုယုဇ်ယာဉ်သည် လူသုံးဦးတင်ဆောင်နိုင်ပြီး လူတစ်ယောက်အတွက်ရက်ပေါင်း၃၀စာ ရိက္ခာသယ်ဆောင်နိုင်သည်။ The life support system provides a nitrogen/oxygen atmosphere at sea level partial pressures. The atmosphere is regenerated through KO2 cylinders, which absorb most of the CO2 and water produced by the crew and regenerates the oxygen, and LiOH cylinders which absorb leftover CO2.
The vehicle is protected during launch by a nose fairing, which is jettisoned after passing through the atmosphere. It has an automatic docking system. The ship can be operated automatically, or by a pilot independently of ground control.
ဂြိုဟ်ပတ်မော်ဂျူး
The forepart of the spacecraft is the orbital module (Russian: бытовой отсек (БО); Bytovoi otsek (BO)), also known as Habitation section. It houses all the equipment that will not be needed for reentry, such as experiments, cameras or cargo. The module also contains a toilet, docking avionics and communications gear. Internal volume is 6 m³, living space 5 m³. On the latest Soyuz versions (since Soyuz TM), a small window was introduced, providing the crew with a forward view.
A hatch between it and the descent module can be closed so as to isolate it to act as an airlock if needed, crew members exiting through its side port (near the descent module). On the launch pad, the crew enter the spacecraft through this port.
ဇာတက
( ဇာတက-) ဇာတ်-ဟူသောစကားမှာ ဇာတက-ဟူသောပါဠိမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အဖြစ်တော်ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ပါဠိလို ဇာတက-မှာ မြန်မာလိုအားဖြင့် ဗုဒ္ဓ၏ ဘုရားလောင်းဘဝ အဖြစ်တော်စဉ်များကို ဖော်ပြဟောကြားထားရာ ကျမ်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်-
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ဂြိုဟ်ပတ်မော်ဂျူး
This separation also lets the orbital module be customized to the mission with less risk to the life-critical descent module. The convention of orientation in zero gravity differs from that of the descent module, as crew members stand or sit with their heads to the docking port.
ဇာတက
၁။ တေမိယဇာတကသည် ဘုရားအလောင်းတော် တေမိမင်းသား၏ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ဂြိုဟ်ပတ်မော်ဂျူး
Separation of the Orbital Module is critical for a safe landing. Without separation of the OM it is not possible for the crew to survive landing – that’s why the orbital module was separated before the ignition of the return engine. After the issue with the landing of Soyuz TM-5 in September 1988 this procedure was changed and the OM is separated after the return maneuver, which is more dangerous. Also the rescue of the crew whilst on the launch pad or with SAS system is complicated because of the orbital module.
အဆင်းမော်ဂျူး
အဆင်းမော်ဂျူး (ရုရှဘာသာအားဖြင့်: спускаемый аппарат (СА); Spuskaemyi apparat (SA)) is used for launch and the journey back to Earth. Half of the reentry module is covered by a heat-resistant covering to protect it during re-entry; this half faces the Earth during re-entry. It is slowed initially by the atmosphere, then by a braking parachute, followed by the main parachute which slows the craft for landing. At one meter above the ground, solid-fuel braking engines mounted behind the heat shield are fired to give a soft landing. One of the design requirements for the reentry module was for it to have the highest possible volumetric efficiency (internal volume divided by hull area). The best shape for this is a sphere, but such a shape can provide no lift, which results in a purely ballistic reentry. Ballistic reentries are hard on the occupants due to high deceleration and cannot be steered beyond their initial deorbit burn. That is why it was decided to go with the "headlight" shape that the Soyuz uses—a hemispherical forward area joined by a barely angled conical section (seven degrees) to a classic spherical section heat shield. This shape allows a small amount of lift to be generated due to the unequal weight distribution. The nickname was thought up at a time when nearly every headlight was circular. Small dimensions of the reentry module led to it having only two-man crews after the death of the Soyuz 11 crew. The later Soyuz T spacecraft solved this issue. Internal volume of Soyuz SA is 4 m³; 2.5 m³ is usable for crew (living space).
ဇာတက
၃။ သုဝဏ္ဏသာမဇာတကမှာ ဘုရားအလောင်းတော် သုဝဏ္ဏသာမ၏ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
အထိန်းမော်ဂျူး
At the back of the vehicle is the service module (Russian: приборно-агрегатный отсек (ПАО); Priborno-Agregatnyi Otsek (PAO)). It has a pressurized container shaped like a bulging can (Instrumentation compartment, PO (Priborniy Otsek) that contains systems for temperature control, electric power supply, long-range radio communications, radio telemetry, and instruments for orientation and control. A non-pressurized part of the service module (Propulsion compartment, AO (Agregatniy Otsek)) contains the main engine and a liquid-fuelled propulsion system for maneuvering in orbit and initiating the descent back to Earth. The ship also has a system of low-thrust engines for orientation, attached to the Intermediate compartment (PkhO or Perekhodnoi Otsek). Outside the service module are the sensors for the orientation system and the solar array, which is oriented towards the sun by rotating the ship. An incomplete separation between the Service and Reentry modules led to emergency situations during Soyuz 5, Soyuz TMA-10 and Soyuz TMA-11, which led to an incorrect reentry orientation (crew ingress hatch first). The failure of several explosive bolts did not cut the connection between the Service/Reentry modules on the latter two flights.
ဇာတက
၄။ နေမိယဇာတကမှာ ဘုရားအလောင်းတော် နေမိမင်း၏ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ပြန်ဝင် လုပ်ငန်းများ
The Soyuz uses a method similar to the Apollo Command/Service modules to de-orbit itself. The spacecraft is turned engine-forward and the main engine is fired for de-orbiting fully 180° ahead of its planned landing site. This requires the least propellant for re-entry, the spacecraft traveling on an elliptical Hohmann orbit to a point where it will be low enough in the atmosphere to re-enter.
ဇာတက
၅။ မဟောသဓဇာတကမှာ ဘုရားအလောင်းတော် မဟောသဓာ၏ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ပြန်ဝင် လုပ်ငန်းများ
Early Soyuz spacecraft would then have the service and orbital modules detach simultaneously from the reentry module. As they are connected by tubing and electrical cables to the reentry module, this would aid in their separation and avoid having the descent module alter its orientation. Later Soyuz spacecraft detached the orbital module before firing the main engine, which saved propellant. Since the Soyuz TM-5 landing issue, the orbital module is once again detached only after the re-enter firing, which led to (but not caused) emergency situations of Soyuz TMA-10 and TMA-11. The orbital module cannot remain in orbit as an addition to a space station, as the airlock hatch between the orbital and reentry modules is a part of reentry module, and the orbital module therefore depressurizes after separation.
Re-entry firing is usually done on the "dawn" side of the earth, so that the spacecraft can be seen by recovery helicopters as it descends in the evening twilight, illuminated by the sun when it is above the shadow of the Earth. The Soyuz craft is designed to come down on land, usually somewhere in the deserts of Kazakhstan in central Asia. This is in contrast to early US manned missions which "splashed down" in the ocean.
ဇာတက
၇။ စန္ဒကုမာရဇာတကမှာ ဘုရားအလောင်းတော် စန္ဒကုမာရမင်းသား၏ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်။
မြင့်စိုး (ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး)
ကြည်း ၁၆၃၉၁ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးမြင့်စိုး[ B.Sc.(Geology), M.A( Defence Studies)]သည် တပ်မတော် (ကြည်း)ဗိုလ်သင်တန်းကျောင်း အမှတ်စဉ်(၆၁) ဗိုလ်လောင်းသင်တန်းမှ သင်တန်းဆင်းအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အမှတ်(၅) စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ် စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲရေးမှူး၊ အနောက်မြောက်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူး တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အမှတ်(၁) စစ်ဆင်ရေးအထူးအဖွဲ့ စစ်ဆင်ရေးအထူးအဖွဲ့မှူး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲသည်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
Soyuz 7K (part of the 7K-9K-11K circumlunar complex) (1963)
Korolyov initially promoted the Soyuz A-B-V circumlunar complex (7K-9K-11K) concept (also known as L1) in which a two-man craft Soyuz 7K would rendezvous with other components (9K and 11K) in Earth orbit to assemble a lunar excursion vehicle, the components being delivered by the proven R-7 rocket.
ဇာတက
၈။ နာရဒဇာတကမှာ ဘုရားအလောင်းတော် နာရဒ၏ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ပထမမျိုးဆက်
The manned Soyuz spacecraft can be classified into design generations. Soyuz 1 through Soyuz 11 (1967–1971) were first-generation vehicles, carrying a crew of up to three without spacesuits and distinguished from those following by their bent solar panels and their use of the Igla automatic docking navigation system, which required special radar antennas. This first generation encompassed the original Soyuz 7K-OK and the Soyuz 7K-OKS for docking with the Salyut 1 space station. The probe and drogue docking system permitted internal transfer of cosmonauts from the Soyuz to the station.
ဇာတက
၉။ ဝိဓူရဇာတကမှာ ဘုရားအလောင်းတော် ဝိဓူရသုခမိန်၏ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ပထမမျိုးဆက်
The Soyuz 7K-L1 was designed to launch a crew from the Earth to circle the moon, and was the primary hope for a Soviet circumlunar flight. It had several test flights in the Zond program from 1967–1970 (Zond 4 to Zond 8), which produced multiple failures in the 7K-L1's re-entry systems. The remaining 7K-L1s were scrapped. The Soyuz 7K-L3 was designed and developed in parallel to the Soyuz 7K-L1, but was also scrapped. Soyuz 1 was plagued with technical issues, and cosmonaut Vladimir Komarov was killed when the spacecraft crashed during its return to Earth. This was the first in-flight fatality in the history of spaceflight.
ဇာတက
၁၀။ ဝေဿန္တရဇာတကမှာ ဘုရားအလောင်းတော် ဝေဿန္တရာမင်းကြီး၏ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်တို့ပင် ဖြစ်သည်။
နုမှာငါးရာ ရင့်မှာတစ်ကျိပ်
ဗုဒ္ဓဘာသာတို့တွင် နုမှာငါးရာ ရင့်မာတကျိပ်-ဟု ဆိုရိုးစကားတခုရှိသည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘုရားအလောင်းတော်၏ ပါရမီတော်များ၊ ဖြည့်ကျင့်တော်မူနေစဉ် ပါရမီတော်နုစဉ်ဘဝ အဖြစ်တော်စဉ်များနှင့် ဘုရားဖြစ်ခါနီး ပါရမီတော်များ ရင့်ကျက်ချိန် အဖြစ်တော်စဉ်ဘဝများကို မှတ်သားသိရှိကြစေရန် ဆိုရိုးစကားပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်သည် ပါရမီတော်များ ပြည့်ကာ သဗ္ဗညုတရွှေဉာဏ်တော်ရပြီး ဗုဒ္ဓအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူသောအခါ ဘုရားအလောင်းတော် ဘဝတုန်းက အဖြစ်တော်စဉ်များကို အကြောင်းအားလျော်စွာ တပည့်သာဝက စသည်တို့အား ပြန်လည်၍ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားရှင် ပြန်လည်ဟောဖော်ခဲ့သော အတိတ်အလောင်းလျာ ဘဝအဖြစ်တော်စဉ်များကို ဇာတက အမည်ဖြင့် ပိဋကတော်တွင် ကျမ်းတစောင်ရှိသည်။
ဇာတ်တော် အရေအတွက်
ဇာတကကျမ်း၌ ဝတ္ထုပေါင်း ၅၄၇-ပုဒ၊ ကဏ္ဍပေါင်း ၁၁-ခုရှိသည်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ဒုတိယမျိုးဆက်
The second generation, called Soyuz Ferry or Soyuz 7K-T, comprised Soyuz 12 through Soyuz 40 (1973–1981).
It was developed out of the military Soyuz concepts studied in previous years and was capable of carrying 2 cosmonauts with Sokol space suits (after the Soyuz 11 accident). Several models were planned, but none actually flew in space. These versions were named Soyuz 7K-P, Soyuz 7K-PPK, Soyuz R, Soyuz 7K-VI, and Soyuz OIS (Orbital Research Station).
The Soyuz 7K-T/A9 version was used for the flights to the military Almaz space station.
ဇာတက
ဇာတ်တော် အရေအတွက်
ဂါထာနှစ်ပုဒါပါသည်ကို ဒုကနိပါတ်၊ သုံးပုဒ်ပါသည်ကို တိကနိပါတ်၊ လေးပုဒ်ပါသည်ကို စတုက္ကနိပါတ်၊ ငါးပုဒ်ပါသည်ကို ပဉ္စကနိပါတ်၊ ခြောက်ပုဒ်ပါသည်ကို ဆက္ကနိပါတ်၊ စသည်ဖြင့် ဂါထာအရေအတွက်အလိုက် အမည်ပေးထားသည်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
ဒုတိယမျိုးဆက်
Soyuz 7K-TM was the spacecraft used in the Apollo-Soyuz Test Project in 1975, which saw the first and only docking of a Soyuz spacecraft with an Apollo spacecraft. It was also flown in 1976 for the earth-science mission, Soyuz 22. Soyuz 7K-TM served as a technological bridge to the third generation.
ဇာတက
အရေအတွက်အားဖြင့်
ဧကနိပါတ်တွင် ဇာတက (ဝတ္ထု) ၁၅၀-ပါရှိသည်။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
တတိယမျိုးဆက်
The third generation Soyuz-T (T: транспортный, Transportnyi meaning transport) spacecraft (1976–1986) featured solar panels allowing longer missions, a revised Igla rendezvous system and new translation/attitude thruster system on the Service module. It could carry a crew of three, now wearing spacesuits.
ဇာတက
အရေအတွက်အားဖြင့်
ဒုကနိပါတ်၌ ၁၀ဝ။
ဆိုယုဇ်အာကာသယာဉ်
Soyuz-TM (1986-2003)
The Soyuz-TM crew transports (M: модифицированный, Modifitsirovannyi meaning modified) were fourth generation Soyuz spacecraft, and were used from 1986 to 2003 for ferry flights to Mir and the International Space Station.
ဇာတက
အရေအတွက်အားဖြင့်
တိကနိပါတ်၌ ၅၀။