cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ဇော်ဂျီ (စာရေးဆရာ)
ပုဂံ ဈေး
ကျန်ခဲ့သော စာပိုဒ်မှာ 'ဈေးသို့ ရောက်သဖြင့် ပုဂံဈေး လုလင်သည် မိမိ လှည်း ရှိရာ ဘက်သို့ မျှော်ကြည့် လိုက်၏၊ လှည်းပေါ်တွင် တယောက်ထဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ငိုယို လျက် နေသော မိမိ၏ ဇနီး သည်ကို မြင်လေရာ စိုးရိမ် ကြီးစွာဖြင့် ဇနီးသည် ထံသို့ ပြေးဝင်လေ သတည်း။'
ဒီ 'ပုဂံဈေး ဝတ္ထု' ကို ရေးရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ကတော့ ပညာ ဆိုတာ စာအုပ်ထဲ မှာသာ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ လောက ပတ်ဝန်းကျင် ထဲမှာလည်း ရှိတယ် ဆိုတာ သိစေ ချင်တယ်။ ဘဝ အတွေ့အကြုံ နဲ့သာ လောက ပုစ္ဆာ တွေကို အဖြေ ရှာလို့ ရတယ်။ စာအုပ်ကြီး ထဲက အတိုင်း လုပ်လို့ မရဘူး ဆိုတဲ့ သဘောကို နားလည် စေချင်လို့ ရေးတယ်။ တွေ့မိ သတိထား မိလား။ လူ့ ဘဝကို ဘာနဲ့ ပြထား သလဲ၊။ ပုဂံဈေး မို့လား၊ ဟုတ်တာပေါ့။ ပုဂံ ဈေးဟာ လူ့ ဘဝပဲ။ ဒါကို လေးနက် စေချင်လို့ 'ပုဂံဈေးသည် လူ အမျိုးမျိုး၊ လူ အစားစားတို့ ကျက်စားရာ နေရာ ပေတည်း။ ရယ်သံ၊ ငိုသံ၊ ရန်ဖြစ်သံ ညည်းညူ သံတို့ အုတ်အုတ် ကျက်ကျက် မြည်ဟည်းသော နေရာ ပေတည်း။ အသွား အလာ အပြေး အလွား တို့ဖြင့် လှုပ်ရှား နေသော နေရာ ပေတည်း' ဆိုတာကို (၂) နေရာမှာ ထည့်ထားတာ သတိ ထားမိကြ မှာပေါ့။"
ခရီးသည်
"ဘိလပ်က ပြန်လာတော့ သူရိယ သတင်းစာ (၁၉၄၁) ခုမှာ 'လန်ဒန် ဆောင်းပါး' ဆိုပြီး ဗုဒ္ဓဟူးနဲ့ စနေ နေ့တိုင်း ရေးတယ်။ ဆောင်းပါး တွေတော့ အများကြီးပဲ။ စစ်အတွင်း တုန်းက ပျောက်ပျက် ကုန်တာ တွေလည်း ရှိတယ်၊ အခု ကိုဝန် (မင်းသုဝဏ်) နဲ့ တွဲထုတ်တဲ့ 'ခရီးသည်' မှာ ဆောင်းပါး (၁၅) ပုဒ်ပဲ ပါတယ်။ (၆) ပုဒ် ကျန်ခဲ့ သေးတယ်။ တိုက်က လာတောင်း တုန်းက လက်လှမ်း မှီသလောက် ရှာပေး လိုက်တာ။ ဆရာ အနေနဲ့ ခရီးသွား ဆောင်းပါး ရေးတဲ့ အခါ တချို့ သူတွေလို တနေရာမှာ တွေ့တာကို မှတ်ပြီး ရေးတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ အကြိမ်ကြိမ် သွား အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်တယ်။ လေ့လာတယ်။ အဲဒီ အတွက် ခေါင်းစဉ် တခု ရွေးတယ်။ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ညီညွတ်အောင် စီကာ စဉ်ကာ ရေးတယ်။ အကောင်းအဆိုး ကိုလည်း ကိုယ့် တိုင်းပြည်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး အမှန်အတိုင်း တင်ပြတယ်။ ဆရာ့ ခရီးသွား ဆောင်းပါး တိုင်းမှာ ကောက်ချက် တခုခုကို ချပေးပြီး စာဖတ် သူတွေ အကျိုး ရှိအောင် ရေးတယ်။"
မဟာ ဆန်ချင်သူ ပြဇာတ်
"'မဟာ ဆန်ချင်သူ ပြဇာတ်' ကို ပုံနှိပ်တာ (၁၉၃၄) ရေးပြီးတဲ့ နှစ်ကတော့ (၁၉၃ဝ) ပြည့်နှစ်ပါ။ ဒီပြဇာတ် ရေးဖြစ် တာကလည်း ဆရာ့ရဲ့ အဘိုးကြောင့် ရေးဖြစ်တာ။ ဘီအေ အောင်တော့ ဆရာက ဘွဲ့လက်မှတ် ကလေး ကိုင်ပြီး ဆရာ့ အဘိုးကို သွားကြွား တာကိုး။ အဘိုးက အောင်လက်မှတ်လေး ကြည့်ပြီး 'အင်္ဂလိပ် မင်းက ပေးတဲ့ ဘွဲ့ဆို တော့လည်း ကောင်းတော့ ကောင်းမှာပေါ့။ ငါ့မြေး ဘီအေ ဘွဲ့ရတာ ကတော့ ဟုတ်ပါရဲ့ ။ အဲဒီ ရတဲ့ ဘွဲ့က အင်္ဂလိပ် ပညာ ဘာ ကောင်းလည်းလို့ အဘိုး သိလာအောင် လုပ် မပေး နိုင်ဘူးလား' လို့ ပြောတော့ တာပါပဲ။ အဘိုးက မြန်မာစာ နိုင်ပေမယ့် အင်္ဂလိပ်စာ မတတ်ဘူး။ အထင်လည်း မကြီးဘူး။
အဲဒီလို အဘိုးက ပြောလိုက်မှ ဆရာလည်း 'ဟုတ်ပါရဲ့၊ ငါတတ်တဲ့ ပညာနဲ့ အဘိုးကို သိအောင် ငါ ဘာလုပ် ပေးနိုင်မလဲ' လို့ နေ့နေ့ညည စဉ်းစား မိလာတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ဆရာက ပြင်သစ် ဆရာကြီး မိုးလျဲရဲ့ 'The Woud Be Gentleman' (မဟာ ဆန်ချင်သူ) ကို ဖတ်နေ တာကိုး။ ဖတ်ရင်း ကနေ သိပ်သဘောကျလာတယ်။ ဇာတ်လိုက်ကြီး Jourdain (ဦးရွှေနှောင်း) ကဖြင့် ဆရာတို့ အရပ် ထဲက ဘယ်သူနဲ့ တူလိုက်တာ၊ အရပ်ထဲက ဘယ်သူကြီး ကဖြင့် ဒီ ဇာတ်လမ်း ထဲက ဇာတ်လိုက်ကြီးနဲ့ တူလိုက် တာရယ်လို့ နှိုင်းယှဉ် ကြည့်ရင်း သဘော ကျလာတယ်။ ဒီတင်ပဲ 'ဒီ စာအုပ်ကို ငါ့အဘိုး အတွက် ဘာသာ ပြန်မယ်' ဆိုပြီး ဘာသာ ပြန်တယ်။ (၇)ရက်ပဲ ကြာတယ်။ 'မဟာ ဆန်ချင်သူ' ကို ရေးပြီး အဘိုး နေတဲ့ လယ်ထဲကို သွားပို့တယ်။ အဘိုး မရှိလို့ အဘွားဆီ ပြဇာတ် စာအုပ်ကို ထားခဲ့တယ်။
နောက် (၇) ရက်လောက် ကြာတော့ တခါ သွားမေး ပြန်တယ်။ အဘိုး မရှိ ပြန်ဘူး။ ဒါနဲ့ အဘွားကို 'အဘွား ကျွန်တော် ပေးတဲ့ စာအုပ် အဘိုး ဖတ်တာ တွေ့ရဲ့ လားဗျ' လို့ မေးတယ်။ အဘွားက ဖတ် မဖတ်တော့ မသိဘူး နင့်အဘိုး အိပ်ခန်း ထဲမှာ နင့် စာဖတ်ပြီး တခွိခွိနဲ့ ပါပဲ။ ပြီးတော့ ပြောသေးတယ် နင့်မြေး ရေးထားတာ ရယ်စရာ တော်တော် ပါတယ်လို့ အဘွားက ပြန်ပြော ပြတယ်။ ဟာ ဒါလည်း စာမေးပွဲ တခု အောင်တာပဲ ဆိုပြီး ဆရာလည်း ဝမ်းအသာကြီး သာသွားတယ်။
ဆရာ့ရဲ့ မဟာ ဆန်ချင်သူ ပြဇာတ်ကို (၁၉၃၃-၃၄) မှာ ပြန်စိစစ်ပြီး ညီဖြစ်တဲ့ သူ့ရဲ့ ပုံနှိပ် စက်မှာ အပ်တယ်။ ဒါကြောင့် (၁၉၃၄) မှာ စာအုပ် ဖြစ်လာ တာပေါ့။"
'ခရီးသည်' နှင့် 'မဟာ ဆန်ချင်သူ' ပြဇာတ်မှာ ပြဋ္ဌာန်းချက် စာအုပ်တွင် မပါ ဝင်ပါ။ ဆရာ ပြောပြ၍ မှတ်သား တင်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆရာ ဇော်ဂျီနှင့် စာဖတ်ဝိုင်း
"ဆရာ့ အဘိုးတို့ အမေတို့ ခေတ်က ဖျော်ဖြေ စရာ ဆိုလို့ စာအုပ်နဲ့ ရုပ်သေးပဲ ရှိတယ်။ အဘိုးက တပတ်ကို တခါ စာဖတ် ဝိုင်းလေး စီစဉ်တယ်။ ကလေးတွေ စုပြီး စားကောင်း သောက်ကောင်း ကျွေး 'မင်းက ဒါဖတ်၊ မင်းက ဒါရွတ်' ဆိုပြီး သခင် ကိုယ်တော်မှိုင်းရဲ့ လေးချိုးတွေ ဖတ်ခိုင်း တာပဲ။ ဖတ်ပြ နေတုန်းကို ကောင်းကောင်း နားထောင် ရတယ်။ ဆရာတို့ အမေဆို 'ကိုးခန်းပျို့' ကို အလွတ် ရတယ်။ စုံနံ့သာမြိုင် ဦးကြော့ရဲ့ စာတွေ၊ ပြဇာတ် တွေကို များများ ဖတ်ရတယ်။ ဒီအလေ့ အကျင့်က ဆရာတို့ အိမ် တအိမ် ထဲတင် မဟုတ်ဘူး။ တခြား အိမ်တွေ မှာလဲ ဒီလို စာဖတ် ဝိုင်းတွေ ရှိတာပဲ။ ပေါ်လာတဲ့ ပြဇာတ် စာအုပ် မှန်သမျှ အကုန် ဖတ်ကြ တာပဲ။ ပြဇာတ် ထဲမှာ ပါတဲ့ ဇာတ်ဆောင် ဦးရေ အလိုက် တယောက် တမျိုး တာဝန် ယူပြီး၊ ပြဇာတ် ခင်းကြ တာပဲ။ နားထောင်တဲ့ သူတွေ ကလဲ နားထောင် လို့ပေါ့။ ဆရာနဲ့ စာ၊ ကဗျာဟာ အမြဲလိုလို လက်ပွန်း တတီး ရှိခဲ့တယ်။"
ဆရာ ဇော်ဂျီနှင့် ဆရာကြီး ဦးဖေမောင်တင်
"ခေတ်စမ်း မတိုင်ခင်က ဆရာတို့ ရေးတဲ့ စာတွေ၊ ကဗျာ တွေကို ဘယ်မဂ္ဂဇင်း တိုက်ကမှ လက်မခံ ပါဘူး။ အဲဒီ ခေတ်တုန်းက ရှေးရိုး ကဗျာ တွေပဲ တွင်ကျယ် နေတာ ဆိုတော့ ဆရာ့ ကဗျာကို စာနယ်ဇင်း တွေက နားမလည် ကြဘူး။ ဒါနဲ့ ဂန္ထလောက မဂ္ဂဇင်း ထူထောင် ဖြစ်တယ်။ ငွေ ၁ဝဝဝိ- လောက်နဲ့ စထူ ထောင်တယ်။ ဆရာတို့ ရေးကြ သားကြ ပေမယ့် ပိုက်ဆံ မရပါဘူး။ ငွေကြေးကို ဂရု မစိုက်ဘူး။ နောက် ဆရာကြီး ဦးဖေမောင်တင်ရဲ့ လုံ့လကြောင့် ခေတ်စမ်း ကဗျာ၊ ခေတ်စမ်း ဝတ္ထုတွေ ပေါ်လာတယ်။ ခေတ်စမ်း စာပေဟာ ဆရာကြီး ကျေးဇူးကြောင့် ပေါ်ပေါက် လာတာပါ။ ခုထိ ခေတ်စမ်းရဲ့ အရှိန် အဝါဟာ မကုန် သေးပါဘူး။ ခေတ်စမ်းရဲ့ အငွေ့အသက် တွေက ကနေ့ထိ လွှမ်းမိုး နေတုန်းပါ။ တွေ့နေ ရတုန်းပါ။ ခေတ်စမ်း စာပေကို ဆရာ တို့က ထွင်မယ် ဆိုပြီး စာရေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဆရာ တို့ရဲ့ စာတွေကို 'ခေတ်စမ်း' လို့ အမည် ပေးလိုက်မှ ခေတ်စမ်း စာပေ ဖြစ်လာ တာပါ။ ခေတ်စမ်း စာပေနဲ့ ပတ်သက်လို့ ဝေဖန်ကြ၊ တိုက်ခိုက်ကြ၊ ကလော်ကြ၊ ဆဲကြတော့ ဆရာတို့ သိပ်ဝမ်းသာ တာပေါ့။
ဆရာ တို့က မဟုတ် တာတွေ လုပ်နေ တာမှ မဟုတ်ဘဲ။ သူတို့ တတွေက အသစ် ထွင်တာကို အပြစ် တင်တာ၊ ရှုတ်ချ တာတွေကြောင့် စာဖတ် သူတွေ ပိုပြီးတော့ စိတ်ဝင်စား လာတာကိုး။ ဆရာဖြင့် အဲဒီ တုန်းက သိပ်ဝမ်းသာ တာပဲ။ သိပ္ပံ မောင်ဝရယ်၊ ဆရာရယ်၊ ကိုဝန်ရယ်၊ စာနယ်ဇင်း တွေကနေ 'မောင်ကကြီး'၊ 'မောင်ဏကြီး'၊ 'မောင်တဝမ်းပူ' ဆိုတဲ့ ကလောင် နာမည် တွေနဲ့ တပျော် တပါးကြီး၊ ပြန်ရေး ခဲ့တယ်။ ရှေးရိုး နှစ်ခြိုက် သူတွေကို 'ခင်ဗျားတို့ ဥဩလေး သာတယ် သာတယ်လို့ ပြောမနေ ကြနဲ့ ကြက်ဖ ကြီးလည်း သာတာပဲ' စသဖြင့် ပေါ့ကွာ တဖက်က ထိုးနှက် သမျှကို အမျိုးမျိုး ချေပ ခဲ့ကြတယ်။"
ချက်နိုင်ငံမှ အမျိုးသမီး စာပေသုတေသနပညာရှင် ဒဂ္ဂမာဘက်ကိုဗာ(မြန်မာအမည်-မြသီတာ)
“ဆရာဇော်ဂျီ၏ စာပေ အမြင်နှင့် ဆရာ ဇော်ဂျီ၏ စာပေ အမြင်များတွင် မြန်မာ့ ရှေးဟောင်း စာပေ ကျမ်းဂန် များကို အလေးအနက် သုံးသပ်မှုကို တွေ့ရသည်။ အင်္ဂလိပ် စာပေနှင့် ကမ္ဘာ့ စာပေကို ကျယ်ကျယ် ပြန့်ပြန့် လေ့လာ သုံးသပ်ချက် တို့လည်း တွေ့ရသည်။ တက္ကသိုလ် ဝန်းကျင်၏ အငွေ့ အသက်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ဆရာ ဇော်ဂျီ၏ ပိတောက်ပန်း ကဗျာသည် ဆရာ ဇော်ဂျီ၏ စာပေကို လည်းကောင်း၊ ၂၀ ရာစု မြန်မာ ကဗျာ လောက တခုလုံးကို လည်းကောင်း အပြောင်းလဲကြီး ပြောင်းလဲ စေသည့် ကဗျာ ဖြစ်သည်။ ဆရာ ဇော်ဂျီ၏ ကဗျာများ၊ ဝတ္ထု တိုများ၊ ပြဇာတ် များသည် လူ့ သဘော သဘာဝကို လေးနက်စွာ ထင်ဟပ် ဖော်ပြလျက် ရှိသည်။ လေးနက်စွာ ဆင်ခြင်မှု များနှင့် ဒဿနိက ဗေဒဆိုင်ရာ ပြဿနာ များကို သူ့ စာများတွင် ထည့်သွင်း ဖော်ပြ ခဲ့သည်”။
ဆရာဇော်ဂျီ၏ ကဗျာများ၊ စာပေ လက်ရာများ၊ သုတေသန စာတမ်းများကို စာပေ ပညာရှင်များ၊ သုတေသီ များ၊ ဝေဖန်ရေး ဆရာများ၊ ကဗျာ ဆရာများက တလေးတစား ချီးကျူး ဂုဏ်ပြု ခဲ့ရသည်။ စာပေပေါ်တွင် ထားရှိသော ဆရာ ဇော်ဂျီ၏ စေတနာ၊ မေတ္တာ တရားတို့သည် နှောင်းခေတ် လူငယ် စာပေသမားများ အဖို့ အတုယူဖွယ်ရာပင်။
ဆရာဇော်ဂျီနှင့် စာပေအမြင်
"ဆရာ စာစ ရေးတာ ကတော့ (၁၄-၁၅) နှစ် တည်းကပါပဲ။ ရေးတယ် ဆိုတာ ကလည်း မဂ္ဂဇင်းတွေ ပို့မယ် ဆိုပြီး ရည်ရွယ် ရေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဆရာတို့ ငယ်ငယ်က နေရတဲ့ အမျိုးသားကျောင်း ဆိုတာ ကလည်း ကဗျာတွေ၊ လင်္ကာတွေ သင်ပေး နေတော့ စာပေ ဆိုတာ ဝါသနာ မပါလို့ မရတော့ ဘူးပေါ့။ ဆရာ တို့ကို ကဗျာ သင်တဲ့ ပင်စင် ဆရာဟောင်းက သံပေါက် တခုကို (၃)လလောက် သင်တယ်။ သံပေါက် အမျိုးမျိုး အကြောင်းကို သင်ပေးတယ်။ ဆရာတို့ ကလည်း သံပေါက်တွေ အမျိုးမျိုး ရေးရတယ်။ တနင်္ဂနွေ တပတ်ကို သံပေါက် တပုဒ် ရေးပြီး ပြရတယ်။ အတန်း ထဲမှာလည်း ထဖတ်ပြ ရတယ်။ မှားနေရင် ပြင်ပေးတယ်။ ဒါကြောင့် ကဗျာရေးရင် လက်က ယောင်လို့တောင် မမှားဘူး။ ဆရာတို့ စာရေး တာက နားနဲ့ စာရေးတာ၊ နားက သေချာ သိနေတော့ မမှား တော့ဘူးပေါ့။ ဖျာပုံမှာ နေရင်း ရေးတဲ့ လေးဆစ်တွေ၊ သဖြန်တွေ၊ ဘောလယ်တွေ ဆိုတာက ကာရန် အထူး စဉ်းစားဖို့ မလိုဘူး။ အလိုလို ထွက်လာ တာပဲ။ ရန်ကုန် ရောက်မှ မဂ္ဂဇင်း တွေမှာ ရေးတယ်။ ရေးနည်းကား အတိုင်း ရေးတဲ့ ကဗျာတွေ ဆိုတော့ စိတ်ထဲမှာ မရှိဘဲနဲ့ (မခံ စားရဘဲ) လည်း ရေးလို့ ရတယ်။ ဒီလို ကဗျာတွေ စုစုပေါင်း (၃ဝဝ) ကျော် ရှိတယ်။ ပျောက်ပျက် ကုန်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းမနည်း ပါဘူး။ ဒီလို ကဗျာမျိုး တွေကတော့ ခုရေး ခုရ တယ်လေ။ ကဗျာ ပေါင်းချုပ်သစ်မှာ 'ရှေ့ပြေး ကဗျာစု' ဆိုပြီး အပုဒ် (၂ဝ) လောက် ပါသွားတယ်။
စရေးစဉ်က မဂ္ဂဇင်း တိုက်တွေ ပို့ရင် လက်မခံ ခဲ့ဘူး။ မကောင်းလို့ နေမှာပဲ ဆိုပြီး ဆက်ရေးမြဲ ရေးတယ်။ ပိုကြိုးစား ရေးတယ်။ ကဗျာ တွေကို ဆရာ တို့က ဝါသနာ ပါလို့ ရေးခဲ့တာ။ ထင်ပေါ် ကျော်ကြား ချင်တဲ့ စိတ်မရှိဘူး။ ဝါသနာ အရင်းခံပြီး ရေးတဲ့ သူသာ တည်တံ့ ခိုင်မြဲတယ်။ ကျော်ကြား ချင်လို့ ရေးတယ် ဆိုရင် မလွယ်ဘူး။
ခုခေတ်တော့ ကဗျာတွေ စာတွေ ရေးကြတယ်။ မဂ္ဂဇင်းတိုက် ပို့လို အပယ် ခံရရင် မကျေနပ် ကြဘူး။ ဆရာ့ ဆီလည်း စာတွေ အများကြီး လာပါတယ်။ ကိုယ့်မှာမှ ဘာမှ မရှိသေးဘူး၊ သူများ ပေးချင် တာက အရင်ပဲကိုး။ ကိုယ့်မှာ အရင် ရှိအောင် လုပ်ကြ စေချင်တယ်။ ကိုယ့်မှာ ရှိပြီးမှ သူများ ပေးရတာ ကောင်းတယ်။ စာ များများ ဖတ်ကြ စေချင်တယ်။"
ဆရာဇော်ဂျီ လေးစားသော စာဆိုနှင့် စာပေ
"ဆရာကြီး သခင် ကိုယ်တော်မှိုင်းရဲ့ စာတွေက မျိုးချစ်စိတ် ရစေပါတယ်။ (၁၉) ရာစု နောက်ပိုင်းမှာ ကျော်ကြားတဲ့ ရှယ်လေး၊ ကိ၊ ဘိုင်ရွန်တို့ရဲ့ ကဗျာတွေ၊ တဂိုးရဲ့စာ၊ ကဗျာ တွေဟာ ဆရာ့ အပေါ် စာပေ ဩဇာ သက်ရောက် တယ်လို့ ဆိုရ ပါမယ်။ အလေးစားဆုံး စာဆိုနဲ့ စာပေ ကတော့ အရွယ် အလိုက် ပြောင်းလဲ ခဲ့တာပေါ့။ ခု ဒီအရွယ် မှာတော့ နိုင်ငံခြား စာဆိုတွေ ထဲက 'ပလေတို' ကို လေးစားတယ်။ အခု ရွယ်ထိ ဖတ်လို့ ရသေးတဲ့ လက်ခံ သေးတဲ့ စာတွေ ကတော့ ကိုးခန်းပျို့၊ နတ်သျှင်နောင် ရတုတွေ၊ ဝန်ကြီး ပဒေသရာဇာနဲ့ ဦးပုညရဲ့ စာတွေ ပါပဲ။ အသက်ကြီးလို့ ဘာသာရေးကို စိတ်ဝင် စားတယ်။ ပဋိစ္စ သမုပ္ပါဒ်နဲ့ ဓမ္မ စကြာတွေ ကတော့ အယူ အဆကော ကျင့်စဉ်ပါ ပါလို့ လေးစား ပါတယ်။"
ဆရာဇော်ဂျီနှင့် စာပေအယူအဆ
"ဆရာ ကတော့ ကျောင်းဆရာ ဘဝကို နှစ်သက်တယ်။ စာရေး နေပေမယ့် 'စာရေး ဆရာကြီး' လို့ ခေါ်လိုက်ရင် ကျော စိမ့်စိမ့် သွားတယ်။ စာရေး ဆရာ မဖြစ်သေး ပါဘူး။ ကိုယ်ရေးတာ တွေပဲ အကုန်လုံး နှစ်သက်တာပေါ့။ သဘော ကျတာပေါ့။ ကိုယ့်စာ ကိုယ် သဘော မကျ ဘယ်ရှိ မလဲ။ အနှစ် သက်ဆုံး အကျေနပ်ဆုံး ကတော့ 'ဗေဒါလမ်း ကဗျာစု' ပဲပေါ့။ အသက်ကြီးမှ ရေးတော့ ကိုယ့်အမြင်လို့ သတ်သတ်မှတ်မှတ် ရှိလာပြီ။ ဒီအပြင်က ရေးတဲ့ ကဗျာတွေ မှာလည်း အမြင် ရှိပေမယ့် ဝိုးတဝါးပဲ။ 'ပဲ့နင်း' လို ဟိုလိုလို သည်လိုလို ဖြစ်နေ သေးတာ ပေါ့လေ။ ကြီးမှ ရေးတာက နှလုံး ကျနေပြီ၊ တည်ငြိမ်မှု ရှိလာ ပြီပေါ့။
ကာရန်မဲ့ ကဗျာနဲ့ ပတ်သက် လို့တော့ ရေးတတ်ရင် ကောင်းပါတယ်။ ကြိုက်ပါတယ်။ မရေးတတ်ဘဲ ရေးနေတော့ ကာရန်မဲ့ ကဗျာ မဖြစ်တော့ ဘူးပေါ့။ ဆရာ ကတော့ ကာရန်မဲ့ ကဗျာ ဆိုတဲ့ အခေါ်ကို မကြိုက်ဘူး။ ကာရန် မဲ့တဲ့နောက် ကဗျာ ဘယ်ဖြစ်တော့ မလဲ။ 'နှောင်ကြိုးမဲ့ ကဗျာ' ဆိုရင် ပိုပြီး ထိမိမယ်။ ကာရန်မဲ့ ကဗျာကို ရေးတဲ့ အခါ နိမိတ်ပုံလေး တခုကို အထူးပြုပြီး တိုတိုလေးရေး၊ တိုတိုလေးနဲ့ ထိမိအောင်ရေး၊ ရေးတတ်ရင် လက်ခံမယ်။ ကဗျာ တပုဒ် ကောင်းရင် ချက်ချင်း အလွတ် ရတယ်။ ဒီတော့ ထိမိအောင် ရေးပါ။ လက်ခံ ပါတယ်။
ဆရာ့စာပေ အယူအဆ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ ထုံးစံ တွေကို ဖော်ထုတ် ချင်တယ်။ ဆင်းရဲသားတွေ ဘက်က ရပ်တည် ချင်တယ်။ ဘဝ ဆန်သူကို ချီးကျူး ချင်တယ်။ ဘယ်သူ ကမှ စံမတင် တာကို စံတင် ချင်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဗေဒါလမ်း ကဗျာတွေကို တအုံ တမကြီး ရေးဖြစ် တာပေါ့။ အသက်ကြီး လာတော့ ဘာသာရေး ဆန်လာတယ်။ တည်ငြိမ်မှု ရှိလာ တာပေါ့။"
ရေးသား ထုတ်ဝေခဲ့သည် စာအုပ်များ
• 2
ပြင်ပစာမျက်နှာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ ကဗျာဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခများ ကဏ္ဍ:အမျိုးသားစာပေဆုရှင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ဝမ်ကန်ရွာ၊ နောင်စံဖူး
ဝမ်ကန်ရွာ (Wankan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ နောင်စံဖူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၆၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်စံဖူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၃၈ ဦး၊ မ ၁၁၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လှိုင်သာရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျနားယန်ရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
ကျနားယန်ရွာ(Kyanaryang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ ထွမ်ရှင်ကော့နန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၈၈၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မျှောအိုင်ရွာ၊ ကျုံတနော် (မြောက်)
မျှောအိုင်ရွာ၊ ကျုံတနော် (မြောက်)
မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်
မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော် (Mandalay Region Hluttaw) သည် မြန်မာနိုင်ငံ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၏ ဥပဒေပြုလွှတ်တော် တစ်ခုဖြစ်သည်။ လွှတ်တော်တစ်ရပ်တည်းရှိသော လွှတ်တော်အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး အမတ်ဦးရေ ၇၆ ဦး (ရွေးကောက်ခံ ၅၇ ဦးနှင့် တပ်မတော်သား ကိုယ်စားလှယ် ၁၉ ဦး) ရှိသည်။
၂၀၁၅ အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် အနေဖြင့် လွှတ်တော်၏ မဲဆန္ဒနယ်အများစုကို အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
လွှတ်တော်အကြောင်း
ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်သည် ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအရ နိုင်ငံတော်၏အချုပ်အခြာအာဏာကို ဥပဒေပြုရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ တရားစီရင်ရေး ဟူ၍ ပိုင်းခြားကျင့်သုံးလျက်ရှိပြီး ဥပဒေပြုရေး အာဏာကို ကျင့်သုံးရာ၌ ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်၊ တိုင်းဒေသကြီး သို့မဟုတ် ပြည်နယ်လွှတ်တော်များအား ခွဲဝေအပ်နှင်း ထားသည်။ ပထမအကြိမ် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်ကို (၃၁.၁.၂၀၁၁) တွင် စတင်ကျင်းပခဲ့ပြီး ဒုတိယအကြိမ် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်ကို (၈.၂.၂၀၁၆) တွင် စတင်ကျင်းပခဲ့သည်။
တည်နေရာအကျယ်အဝန်း
မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော်သည် အကျယ်အဝန်းအနေဖြင့် ၅.၀၀ ဧက ဖြစ်ပြီး မန္တလေးမြို့၊ အောင်မြေသာစံမြို့နယ်၊ ဥပုသ်တော်ရပ်ကွက်၊ ၉ လမ်း၊ ၇၀-၇၃လမ်းကြားတွင် တည်ရှိသည်။ ပထမအကြိမ်လွှတ်တော်ကို ၂၄လမ်းနှင့် ၆၅လမ်းထောင့်ရှိ တိုင်းဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့ရုံးတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ယခုလက်ရှိ လွှတ်တော်ရုံးအသစ်ကို ဒုတိယအကြိမ်သက်တမ်းမှ စတင်အသုံးပြုလျက်ရှိသည်။
တိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော်ရုံး
မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော်ရုံးကို ၂၀၁၁ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၃ရက်နေ့မှစ၍ တိုင်းဒေသကြီး အထွေထွေအုပ်ချုပ်ရေးဦးစီးဌာနလက်အောက်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။၂၀၁၇ခုနှစ် ဧပြီလ ၁ရက်နေ့တွင် တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ်လွှတ်တော်ရုံးများပါဝင်သည့် ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်ရုံးပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး အထွေထွေအုပ်ချုပ်ရေးဦးစီးဌာနလက်အောက်မှ လွှတ်တော်ရုံးဝန်ထမ်းများအား လွှဲပြောင်းဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
အမ်မာ ဝက်ဆင်
အမ်မာ ရှားလတ် ဒျူရဲ ဝေါ့ဆန် (Emma Charlotte Duerre Watson) (၁၅ ဧပြီ ၁၉၉၀ မွေးဖွား) သည် ဗြိတိန် သရုပ်ဆောင်၊ မော်ဒယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပဲရစ်မြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး အောက်စဖို့ဒ်ရှီးယားမြို့တွင် ကြီးပြင်းခဲ့သည်။ Oxford Dragon ကျောင်းတွင် ငယ်စဉ်က ကျောင်းတွင် တတ်ခဲ့ပြီး အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်ခွဲဖြစ်သော Stagecoach Theatre Arts တွင် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ပညာများကို သင်ယူခဲ့သည်။ ကျောင်းတွင် အနုပညာပွဲများတွင်သာ ဆင်နွဲနေသော ဝက်ဆင်သည် တရားဝင် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်အလုပ်ကို ဟာမီရုန်း ဇာတ်ရုပ်ဖြင့် ဟယ်ရီပေါ်တာ ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတွဲများ များတွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၁ မှ ၂၀၁၁ အထိ ဟယ်ရီပေါ်တာရုပ်ရှင် ရှစ်ကားစလုံးတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဟယ်ရီပေါ်တာ ဇာတ်လမ်းများသာမက The Tale of Despereaux ကားတွင် အသံသရုပ်ဆောင်အဖြစ် ပါဝင်ခြင်းနှင့် Ballet Shoes ဝတ္တုကို ရုပ်ရှင်ပြန်ရိုက်ရာတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းဆောင်မင်းသမီးနေရာမှ The Perks of Being a Wallflower နှင့် The Bling Ring တို့တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ This is the End ကားထဲတွင် ပုံကြီးချဲ့ပြောတတ်သော ကောင်မလေးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ Noah ကားထဲတွင် မွေးစားသမီးနေရာမှလည်းကောင်း ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၁ မှ ၂၀၁၄ အထိ အမ်မာသည် သူမ၏ သရုပ်ဆောင်အလုပ်များမှ ခဏတာ အနားယူခဲ့ပြီး ကျောင်းစာများအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ Brown တက္ကသိုလ်နှင့် အောက်စ်ဖို့ဒ်တက္ကသိုလ် အခွဲWorcester ကောလိပ် တို့တွင် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အင်္ဂလိပ်စာအထူးပြုဖြင့် Brown တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရခဲ့သည်။ အမ်မာသည် Burberry နှင့် Lancôme မှပြုလုပ်သော ပွဲများတွင် သူမသည် မော်ဒယ်အဖြစ် ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ အမ်မာသည်  British Academy of Film and Television Arts မှပေးအပ်သော တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံး ဗြိတိန်အနုပညာရှင်ဆုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ကုလသမဂ္ဂ အမျိုးသမီးများ၏ အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသည်။ HeForShe အမည်ရသော ကုလသမဂ္ဂ အမျိုးသမီးများ၏ အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ လုပ်ရှားမှုကို ဦးဆောင်စေသည်။ ထိုလုပ်ရှားမှုသည် ကျားမတန်းတူအခွင့်အရေးရရှိရေးအတွက် ဆောင်ရွက်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်္ဂလိပ် အမျိုးသမီး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ
မနောပွဲ
ကချင်တို့သည် ရိုးရာအားဖြင့် နတ်ကိုးကွယ်သူများ ဖြစ်၏။ နတ်များမှာလည်း အရေအတွက်အားဖြင့် များပြားပေ သည်။ ရေ၊ မြေ၊ တော၊ တောင်၊ ကမ္ဘာမြေကြီး၊ မိုး၊ လေ၊ နေ၊ အာကာသတို့ကို အစိုးရသော ဆိုင်ရာ နတ်အသီးအသီး ရှိပေ၏။ ထို့အပြင် ကွယ်လွန်သူ မိဘဘိုးဘွားတို့ကိုလည်း နတ်များအဖြစ် ရည်မှန်းပူဇော်ကြ၏။ နတ်များသည် သက်ရှိ သက်မဲ့ ဝတ္ထုပစ္စည်းများ အားလုံးကို ဖန်တီးပြုပြင်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်၏။ နတ်များတွင် ကောင်းကျိုးပေးသော နတ်များ ရှိသကဲ့သို့ဆိုးကျိုးပေးသော နတ်များလည်း ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
နတ်များအနက် ဆွမ် နှင့် ဂျထုန် ခေါ်နတ် တို့ကား ကောင်းကျိုးထက် ဆိုးကျိုးကို ပိုမိုပေးစွမ်း နိုင်သည် ဟု ကချင်လူမျိုးတို့ယုံကြည်ကြသည်။ တစ်ဖန် အာကာသ စိုးနတ် ဖြစ်သော မဒိုင် နတ်မင်းကြီးသည်ကား ကချင် နတ်တို့တွင် လူအပေါင်းတို့၏ အသက်ကို စောင့်ရှောက်၍ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို အများဆုံး အကျိုး ပြုနိုင်သည်ဟူ၍ ယုံကြည်ကြသည်။ ဤသို့နတ်ပေါင်း မြောက်မြားစွာရှိရာ၌ ကချင်အမျိုးအနွယ်တို့သည် အဆင့်အတန်းနှင့် အမျိုးအနွယ် ကိုလိုက်၍ နတ်ကိုးကွယ်ခွင့်များ ခြားနား၍ သွားပေသည်။
မဒိုင် နတ်မင်းကြီးကို ရှေးထုံးစဉ်လာအရ ဒူးဝါးကြီး များသာလျှင် မနောပွဲကို ကျင်းပနိုင်ခွင့် ရှိပြီးလျှင် ရှေးအစဉ် အဆက် ဒူးဝါးများကပင် ဦးဆောင်၍ မနောပွဲများ ပြုလုပ်ရာ၌ ရပ်ရွာအုပ်ချုပ်သူ အကြီးအကဲ တစ်ဦးဦးက တာဝန်ယူရရိုး ထုံစံရှိ၏။ ထိုကြောင့် ဒူးဝါးများသည် မဒိုင်နတ်ကိုးကွယ် သူများ အနေဖြင့်သာမက အုပ်ချုပ်သူ အကြီးအကဲအနေ ဖြင့်လည်း တာဝန်ယူ၍ မနောပွဲ ကျင်းပလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု တွေးဆဖွယ်ရာရှိ၏။ ထိုခေတ်ကာလ အခြေအနေအရ ဒူးဝါး ကြီးများကပင် ဦးဆောင်၍ မနောပွဲများ ကျင်းပပေးခဲ့ရာ ယခု တိုင်ပင်ဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင် မနောသည် ကချင်ပြည်နယ် ၏ အောင်ပွဲ သဘင်အဖြစ်သို့အသွင်ပြောင်းလာပေပြီ။
ပဟန်းမနောမှာ အောင်ပွဲခံဖြစ်၍ ဘိသိက်ခံပွဲ တစ်မျိုးဖြစ်၏။ ထို့အပြင် နွမ်ရှလိုင်း မနောဟူ ၍လည်း မနောတစ်မျိုး ရှိသေး သည်။ ထိုမနောမှာ ဒူးဝါးကြီးများ လက်ထပ် ထိမ်းမြားသည့် အခါ ပြုလုပ်၍ ထိမ်းမြားမင်္ဂလာ မနော ဟုလည်း ခေါ်သည်။ ကချင်ပြည်နယ်တွင် ကြီးကျယ်သော မနောပွဲ ၃ ကြိမ်ကျင်းပခဲ့ဖူးပေသည်။ ၁၉၃၇ ခုနှစ်တွင် ဆဋ္ဌမဂျော့ ဘုရင် နန်းတက်သည်ကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် တစ်ကြိမ်ကျင်းပ ခဲ့သည်။ ၁၉၄၅ ခုနှစ်တွင် ဖက်ဆစ်တို့ကို အောင်မြင်သည့် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ပဒန်းမနောပွဲ တစ်ကြိမ်၊ ၁၉၄၈ ခုနှစ် တွင် ကချင်ပြည်နယ် သီးခြား ပေါ်လာသည်ကို အောင်ပွဲခံ သည့် အနေဖြင့် ပဒန်းမနောပွဲ တစ်ကြိမ် ကျင်းပခဲ့သည်။
ပြည်နယ်ရပြီးသည့် နောက်ပိုင်းတွင် ၄ နှစ်တစ်ကြိမ် ပြည်နယ်အစိုးရက ဦးဆောင်၍ ဆွတ်မနောမျိုးဝင် မနောများ ကျင်းပခဲ့ပေသည်။ ရှေးခေတ်မှစ၍ ယခုတိုင် ကချင်ပြည်နယ် တွင် ဒေသအလိုက် အနည်းဆုံး တစ်နှစ် တစ်ကြိမ် ကျင်းပ လေ့ရှိသည်။ တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပရမည်ဟူ၍ကား သီးခြား သတ်မှတ်ချက် မရှိပေ။ ဒူးဝါးကြီး များအနေနှင့် မနောပွဲ ပြုလုပ်ရန် အကြောင်းကိစ္စပေါ်လျှင် ကျင်းပ၏။
ဤသို့သော ရိုးရာနတ်တို့ကို ပသသော ယဇ်ပူဇော်ပွဲ တွင် ရွာလုံးကျွတ်၊ နတ်လုံးကျွတ်မျှ ပါဝင်ဆင်နွဲသည် ဖြစ်ပေရာ၊ ရပ်နီးရပ်ဝေး ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟ အပေါင်းတို့နှင့် တွေ့ဆုံကြရပေသည်။ ပူဇော်အပ်သူတို့ကို ပူဇော်ခြင်း၊ ချီးမြှင့် အပ်သူကို ချီးမြှင့်ခြင်း၊ မိတ်သင်္ဂဟတို့ကို ကျွေးမွေးပေးကမ်း ခြင်းတို့မှာ မနောပွဲ၏ ရည်ရွယ် ချက်များဖြစ်၏။
မနောပွဲ ကျင်းပရာ၌ ငွေကုန်ကြေးကျ များသော ကြောင့် လပေါင်းများစွာကပင် ကြိုတင်စီမံရလေသည်။ ကျင်းပရန် နေ့ကောင်းရက်ကောင်းကို နတ်ဆရာက ရွေးပေး ၏။ နတ်ဆရာကြီး ၆ မျိုးရှိသည့်အနက် ဂျေးဝါးခေါ် နတ် ဆရာက အခါရွေး နတ်များအား ပူဇော်ပသမေးမြန်း၍ ထိုနတ်ဆရာ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ စီစဉ်ဆောင်ရွက်ရသည်။
ဂျေးဝါးနတ်ဆရာ အဆင်မသင့်ပါက ဒုမ်းဆခေါ် နတ်ဆရာများ နှင့် တိုင်ပင်ဆောင်ရွက်လေ့ရှိသည်။ မနောပွဲမှာ အစဉ်အလာ အားဖြင့် နတ်ပသပူဇော်ပွဲ ၄ ရက်၊ ကပွဲ ၄ ရက်၊ ပေါင်း ၈ ရက်မျှ ကြာသည်။ မနောပွဲ များကို အထူးသဖြင့် မိုးတိမ်များ ကင်းစင်သည့် ဆောင်းရာသီနှင့် နွေရာသီတို့တွင် ကျင်းပလေ့ ရှိပေသည်။
မနောအဆောင်တော်မှာ မနောပွဲဆိုင်ရာ နတ်ကွန်းကို ထားရှိပူဇော်သည့် အဆောက်အအုံဖြစ်သောကြောင့် မရှိမဖြစ် အရေးကြီးပေသည်။ ၁၉၅၈ ခုနှစ် မတိုင်မီက မနောနတ်ကွန်း အတွက် မနောအဆောင်တော်ဟူ၍ သီးခြားဆောက်လုပ် သတ်မှတ်ခြင်း မရှိသောကြောင့် မနောအဆောင်တော်ကို သစ်၊ ဝါး၊ သက်ငယ်တို့ဖြင့်သာ မြေစိုက် တထပ်တဲရှည်ကြီးထိုး၍ ကျင်းပလေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုတဲကြီး၏ အတွင်းတွင်မှ နတ်ကွန်း ထားရှိသည်။ မြစ်ကြီးနားမြို့အတွင်းရှိ အတွင်းဝန်ရုံးဟောင်း ကွင်းပြင်ကြီးတွင် အလျဉ်းသင့်သလို ကျင်းပခဲ့သည်။ ယခုအခါ မနောအဆောင်တော်ကို မြစ်ကြီးနားမြို့ထိပ် စီတာပူရပ်ကွက်ရှိ ကွင်းပြင်ကြီး အလယ်တွင် အခိုင်အခံ့ ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ကာ ယင်းမှာ စီတာပူမနောကွင်းဟု တွင်သည်။ မနောအဆောင် တော်ကို ရှေးထုံးစဉ်လာ ပုံစံအတိုင်း ဆောက်လုပ်၍ အဆောင် ဦးကင်းတွင် ရှေးထုံးစဉ်လာအတိုင်း ကျွဲချိုကြီးတင်၍ တန်ဆာ ဆင်ထားလေသည်။
ထိုအဆောင်တော်အတွင်း၌ နတ်ကွန်း ၂ ခုရှိ၏။ နတ်ကွန်းနှင့်တွဲ၍ ဖီးဖိုကြီး ၂ ခုရှိသည်။ မီးဖိုတွင် ဒယ်အိုး ကြီး ၂ ခုရှိ၍၊ ယင်း၌ ရေအမြဲဆူနေရပေသည်။ တစ်လုံးမှာ အသားချက်ရန် ဖြစ်ပြီးလျှင် ကျန်တစ်လုံးမှာ ကြက်ဥပြုတ်ရန် ဖြစ်၏။ ဆင်ယင်ပူဇော်ရန် ကျွဲ နွား ဝက်ကြက်များကို သတ်ပြီး သည့်အခါ ကျွဲချိုကို နတ်ကွန်းတွင် ဆင်ယင်ပူဇော်သည်။
တောင်စဉ်ဖက်များဖြင့် ကတော့များ၊ ခွက်များထိုးကာ အသား အချို့ကိုထည့်လျက် နတ်တင် ပြီးလျှင် အသားအချို့ကို မီးဖို ပေါ်ရှိ ဒယ်တွင် ပြုတ်၍ နတ်ဆရာကြီးများနှင့် အနီးအနားမှ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့က ခေါင်ရည်နှင့် မြည်းကြယင်း ရပ်ရွာကောင်း မွန် တိုးပွား၍ အန္တရာယ်အပေါင်း ကင်းစေကြောင်း ဆုတောင်း ကြပေသည်။
ထို့နောက် မနောအဆောင်တော်နှင့် အလှမ်းဝေးရာ၌ စိုက်ထူထားသော မနောတိုင်ကြီးများကို ပတ်ချာလှည့်၍ ယောက်ျားများရော မိန်းမများပါ ပျော်မြူးရွှင်ပြစွာ ကကြ ပေသည်။
မနောပွဲကခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဝိဒါဒကွဲလျက်ရှိသည်။ မနောပွဲကို ရှေးဦးစွာ နတ်များက စတင်ခင်းကျင်း ကပြသည်။ ယင်းကပွဲကို တက်ရောက်ခွင့်ရသော ငှက်များသည် မနော အကအကြောင်း သိလာ၏။ နေနတ်ပွဲမှအပြန် ငှက်များသည် ညောင်ပင်တစ်ပင်တွေ့၏။ ညောင်သီးများကို တစ်ညီတစ်ညွတ် တည်း ဝိုင်းအုံ ထိုးဆိတ် စားသောက်ပြီးသော် ပျော်ရွှင်အားရစွာ ထိုအပင်ကို ပတ်ချာဝိုင်းကာ ကကြ၊ ခုန်ကြ၏။ ယင်းအက ကား နေနတ်မင်းတိုင်းပြည်မှ တတ်မြောက်လာသော မနော အကတည်း။ ယင်းကို ကမ္ဘာမြေအလယ်ဗဟိုရှိ လူသား ဇနီး မောင်နှံတို့တွေ့ရှိပြီးလျှင် တစ်ဆင့်သင်ယူ၏။ ထိုမှ တစ်ဆင့် တစ်ဆင့် ပြန့်ပွားခဲ့သည်မှာ ယခုတိုင် ဖြစ်သည်ဟူ၍ ဝါဒ တစ်မျိုးရှိသည်။
မယူမြစ်
မယူမြစ်သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ စစ်တွေခရိုင်တွင်း စီးဆင်းသော မြစ်တသွယ် ဖြစ်၍ ကုလားတန်မြစ်၊ လေးမြို့မြစ်တို့၏နောက် တတိယစွဲသည်။ မြောက်ဘက်ရှိ တောင်များ၌ မြစ်ဖျားခံသည်။ ကုလား တန်မြစ်၏ အနောက်ဘက်ကျ၍ နတ်မြစ်၏ အရှေ့ဘက် ဖြစ်သည်။
မယူမြစ်သည် အထက်ပိုင်းတွင် ကုလားပန်းဇင် ချောင်းဟု တွင်သည်။ အရှေ့ဘက်တွင် စိုင်တင်ချောင်းနှင့် ရီချောင်းတို့ပေါင်းဆုံလာသောချောင်းသည် ကုလားပန်းဇင် ချောင်းနှင့် ဘုံညိုလိပ်အနီးတွင် ပေါင်းဆုံသည်။ ထို့နောက်တွင် မြစ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာပြီးလျှင် စစ်တွေမြို့ အထက်ဘက်တွင် ဘင်္ဂလားအော်တွင်းသို့စီးဝင်သည်။ မယူမြစ် သည် ၉၆ မိုင်မျှ ရှည်လျားသည်။ စစ်တွေမြို့မှ ၇၅ မိုင်ခန့် ကွာဝေးသော ဘူးသီးတောင်မြို့အထိ မယူမြစ်စဉ်တစ်လျှောက် လှေသဘော်ငယ်များ သွားလာနိုင်သည်။ မယူမြစ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသော ထင်ရှား သည့် မြို့များမှာ ဘူးသီးတောင်မြို့နှင့် ရသေ့တောင်မြို့များဖြစ်သည်။ ဘူးသီးတောင်မြို့သည် မယူမြစ်၏ အထက် ပိုင်းဖြစ်သော ကုလားပန်းဇင်ချောင်း၏ အနောက်ဘက် လက်ယာဘက်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ရသေ့တောင် မြို့မှာမူကား အရှေ့ဘက်ဖြစ်သော လက်ဝဲဘက် ကမ်း အထက်ဘက် ၁ဝ မိုင်ကျော်လောက်တွင် တည်ရှိသည်။ မယူ မြစ်ဝှမ်းမှ ဆန်စပါးများ ထွက်သည်။ မယူမြစ်၏ အနောက်ဘက်ရှိ နတ်မြစ်နှင့် မယူမြစ်တို့ အကြားတွင် မယူမြစ်ဝအထိ မယူတောင်တန်းကြီး တည်ရှိ၏။ မယူတောင်တန်းအဆုံး၊ မယူမြစ်နှင့် ဘင်္ဂလားအော် အကြားရှိ မယူကျွန်းဆွယ်သည် ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်းက စစ်တလင်း ဖြစ်ခဲ့လေသည်။
ငှက်ညို
ငှက်ညို (Oriolus traillii) သည် အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသောငှက်မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ထိုင်ဝမ်တွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်တွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
ညောင်ပင်ကြီးစု (အနောက်)ရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
ညောင်ပင်ကြီးစု (အနောက်)ရွာ (Nyaungpingyisu(West))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ ညောင်ပင်ကြီးစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၈၃၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရိုးခွကရင်စု (အရှေ့)
ရိုးခွကရင်စု (အရှေ့)
နေအိမ် အကျယ်ချုပ်
နေအိမ် အကျယ်ချုပ် ဆိုသည်မှာ အိမ်တွင် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း၊ ထောင်ဒဏ်ချမှတ်ထားခြင်း၊ နည်းပညာများဖြင့် ကြည့်ရှုကာ ထိုအိမ်မှ အဝေးသို့ မသွားရောက်နိုင်အောင် အာဏာပိုင်များက နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် အကန့်အသတ် ပြုလုပ်ထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အာဏာပိုင်များ၏ သတ်မှတ်ချက်များအပေါ်မူတည်၍ ပြင်ပနှင့် ဆက်သွယ်ခွင့်၊ အကျဉ်းကျနေသူဆီသို့ ပြင်ပမှ လာရောက်လည်ပတ်ခွင့်မျိုးလည်း မရှိတတ်ပေ။ သို့သော် နေအိမ်အကျယ်ချုပ်သည် ပုံမှန်ထောင်များတွင် ထောင်ဒဏ်ကျခံရသည်ထက် သက်သာသော ထောင်ဒဏ်အပြစ်ပေးခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။
ပေါက္ကူရွာ၊ ရေစကြိုမြို့နယ်
ပေါက္ကူရွာ (Paukku)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ရေစကြိုမြို့နယ်၊ ရွာသစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၃၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွာသစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၆ ဦး၊ မ ၁၁၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေစကြိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆဘ်ခါမီလာ့
ဆဘ်ခါမီလာ့ သည် အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံအနောက်တောင်ပိုင်း၊ Béchar စီရင်စုနယ်တွင် တည်ရှိသည့် endorheic ဆားကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။   ဤကန်သည် Kerzaz မြို့အနီး၊  Béni Abbès မြို့၏ အရှေ့တောင်ဘက် ၁၂၀ ကီလိုမီတာခန့် (၇၅ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ပထဝီသွင်ပြင်
ဤကန်သည် အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံ၊ Béchar စီရင်စုတွင် တည်ရှိသည့် ဆားကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အက်တလက်တောင်တန်းများ၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ အနောက်ဘက်တွင် ကျောက်တောင်များထူထဲသည့် Qugarta တောင်တန်း တည်ရှိသည်။ အရှေ့ဘက်တွင် သဲသောင်လွင်ပြင်များ ဖြစ်သည့် Grand Erg Occidental တည်ရှိသည်။ ဤကန်တွင် နှစ်ပတ်လည် မိုးရွာသွန်းမှုသည် ၂၀ မီလီမီတာ(၀.၈ လက်မ) ရှိသည်။ ဤအရေအတွက်သည် မြောက်ဘက်ရှိ Saharan Atlas ၏ မိုးရေချိန်ဖြစ်သည့် ၁၅၀ မီလီမီတာ (၆ လက်မ) ထက် နည်းနေသည့် အရေအတွက် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံရှိ ရေကန်များ
ကုန်းဘလိပ်ရွာ၊ အင်းတရော်
ကုန်းဘလိပ်ရွာ၊ အင်းတရော်
ခုနှစ်အိမ်တန်းရွာ၊ ငါးဖယ်အို
ခုနှစ်အိမ်တန်းရွာ၊ ငါးဖယ်အို
ရမ်တိန်းရွာ၊ မတူပီမြို့နယ်
ရမ်တိန်းရွာ(Ramting)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ မတူပီမြို့နယ်၊ ရမ်တိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၀၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရမ်တိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၃ ဦး၊ မ ၂၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတူပီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောပု (တောင်)ရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
တောပု (တောင်)ရွာ (Tawpu(South))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ မုံရွာမြို့နယ်၊ တောပုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၉၆၀ ဖြစ်သည်။
နန်းစမုတ် (ပဒေါင်)ရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
နန်းစမုတ် (ပဒေါင်)ရွာ (Nangsamoke (Padaung))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၈၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၈ ဦး၊ မ ၁၂၁၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွင်းဒလရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ကွင်းဒလရွာ(Kwindala)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ ကွင်းဒလ(ရေပူ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၉၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွင်းဒလ(ရေပူ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၈၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၅၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လခရားယန်ရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
လခရားယန်ရွာ(Lahkayaryang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ ထွမ်ရှင်ကော့နန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၈၈၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငှက်မင်းသားလိမ္မော်
ငှက်မင်းသားလိမ္မော် (Pericrocotus flammeus) ကို သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ အနောက်ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် တွေ့ရှိရတတ်သည်။ ယခင်က ယင်းငှက်ကို ငှက်မင်းသား၏ မျိုးစိတ်ခွဲတစ်ခုဟု သတ်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
ရိုးခွကရင်စု (အနောက်)
ရိုးခွကရင်စု (အနောက်)
လှည်းဆိပ် (အထက်)ရွာ၊ ငါးဖယ်အို
လှည်းဆိပ် (အထက်)ရွာ၊ ငါးဖယ်အို
နိုဝင်ဘာ ၁၉၇၄
ကိုးကား
November 1974
တောင်လေးလုံးကျောင်းတိုက်
တောင်လေးလုံးကျောင်းတိုက်
အမရပူရမြို့၊ တောင်သမန်အင်းစပ်ရှိ ထင်ရှားသော ကျောင်းတိုက်တစ်ခု အမည်။ တောင်သမန်အင်း၏ အနောက်မြောက်အရပ်၊ ဦးပိန်တံတား၏ အနောက်ဘက်ထိပ်တွင် တည်ရှိသည်။ ကျောင်းတိုက်အတွင်း၌ ထင်ရှားသော သူဌေးဘုရား တည်ရှိပြီး နီမောင် အမှတ်တရသစ်ပင်၊ ညိုမြ အမှတ်တရသစ်ပင်၊ တက္ကသိုလ်မောင်စောလွင် အမှတ်တရသစ်ပင်များ တည်ရှိသည်။
အင်းတရော် (တောင်စု)ရွာ၊ အင်းတရော်
အင်းတရော် (တောင်စု)ရွာ၊ အင်းတရော်
ဆာရာ ဘန်းဟတ်ဒ်
ဆာရာ ဘန်းဟတ်ဒ် (Sarah Bernhardt; ; ၂၂/၂၃ အောက်တိုဘာ ၁၈၄၄ - ၂၆ မတ်လ ၁၉၂၃) သည် ပြင်သစ်လူမျိုး ပြဇာတ်မင်းသမီးနှင့် ရုပ်ရှင်ခေတ်ဦး သရုပ်ဆောင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်ခဲ့သော ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် တစ်ဦးဟု ပြောစမှတ် ပြုကြသည်။ ဘန်းဟတ်ဒ်သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ ဇာတ်ခုံပေါ်တွေင် ၁၈၇၀ ပြည့်နှစ်များအတွင်းက ကျော်ကြားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဥရောပနှင့် အမေရိကားတွင်ပါ ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သူမသည် သရုပ်ဆောင်ကောင်းသူ မင်းသမီးတစ်ဦး အဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့ပြီး "ဘုရားသခင်မ ဆာရာ" (The Divine Sarah) ဟူသော အမည်ကို ရရှိခဲ့သည် အထိ ဖြစ်သည်။
ကသစ်စုရွာ၊ ငါးဖားအိုင်
ကသစ်စုရွာ၊ ငါးဖားအိုင်
ကာတစ်တိုက်
ကာတစ်တိုက်
အင်္ဂလိပ်ခေတ် မန္တလေးတွင် ထင်ရှားသော ဘယဆေးတိုက်ကြီး ဖြစ်သည်။ ကာတစ်နှင့် ကုမ္ပဏီ(CURTICS & Co)မှ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ၂၆-ဘီလမ်း မြောက်ဘက်၊ ၈၃-လမ်း အနောက်ဘက်ထောင့်တွင် တည်ရှိသည်။ အင်္ဂလိပ်ဆေးများ၊ ဆေးပစ္စည်း နှင့် ဆေးခန်း ဖွင့် ပါသည်၊ ဆရာ ဝန် များ မှာ GR Chauhan နှင့် MM Chauhan တို့ ဖြစ် ပါ သည်။
NGC 1792
NGC 1792 သည် ကိုလမ်ဘာ ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ယင်းအား James Dunlop ဆိုသူမှ ၁၈၂၆ အောက်တိုဘာ ၄ ရက်နေ့တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
မျှော့အိုင်ရွာ၊ အိုးဘို
မျှော့အိုင်ရွာ၊ အိုးဘို
ယောင်ကလောက်ရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
ယောင်ကလောက်ရွာ (Yawngkalauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ ယောင်ပြန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၈၂၅ ဖြစ်သည်။
လွပ်လာဂါးရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
လွပ်လာဂါးရွာ(Lutlargar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ ထွမ်ရှင်ကော့နန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၈၈၇ ဖြစ်သည်။
ယင်းမာပင်စုရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
ယင်းမာပင်စုရွာ (Yinmarpinsu)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ ညောင်ပင်ကြီးစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၅၅၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေပေါ်သောင် (အနောက်စု)
ရေပေါ်သောင် (အနောက်စု)
စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်
စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော် (Sagaing Region Hluttaw) သည် မြန်မာနိုင်ငံ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၏ ဥပဒေပြုလွှတ်တော် တစ်ခုဖြစ်သည်။ လွှတ်တော်တစ်ရပ်တည်းရှိသော လွှတ်တော်အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး အမတ်ဦးရေ ၁၀၁ ဦး (ရွေးကောက်ခံ ၇၆ ဦးနှင့် တပ်မတော်သား ကိုယ်စားလှယ် ၂၅ ဦး) ရှိသည်။
၂၀၁၅ အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် အနေဖြင့် လွှတ်တော်၏ မဲဆန္ဒနယ်အများစုကို အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
တဲမအိုင်ရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
တဲမအိုင်ရွာ (Temaaing)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ မုံရွာမြို့နယ်၊ တောပုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၉၆၁ ဖြစ်သည်။
နန်းစမုတ် (ရှမ်း)ရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
နန်းစမုတ် (ရှမ်း)ရွာ (Nangsamoke (Shan))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၈၂၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၈ ဦး၊ မ ၁၂၁၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
တဲမအိုင်ရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုံရွာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန္ဒာမညာဂူဘုရား
နန္ဒာမညာဂူဘုရားသည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပုဂံရှိ မင်းနန်သူရွာ၊ သမ္ဘူလဘုရားအနီးတွင် တည်ရှိသည်။ စေတီပေါက်လိုဏ်တစ်ဆင့် ဂူဘုရားဖြစ်ပြီး အေဒီ ၁၃ ရာစုတွင် တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။
ဘွဲ့အမည်ခေါ်ဆိုပုံ
နန္ဒာမညာဟူသော စကားသည် အနန္တပညာ ဟူသော စကားမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်၏။ အနန္တပညာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မြတ်စွာဘုရားသခင်၏ အဆုံးအစမရှိသော ပညာဉာဏ်ဖြစ်သည်။ ပုဂံ အာနန္ဒာဂူဘုရား အမည်နှင့် ဆင်ဆင်ဖြစ်သည်။ ပုဂံနရသီဟပတေ့မင်းလက်ထက် သခင်အနန္တပညာဘွဲ့ရှိသော မဟာထေရ် သီတင်းသုံးရာ ဥမင်တစ်ခုလည်း ထိုအနီးတွင် ရှိသည်။ ထိုဥမင်အတွင်းမှ (၁၈) ဖေဖော်ဝါရီ (၁၂၆၀) ဟု ရေးထိုးထားသည့် ကျောက်စာတွင် "မြတ်ကြီးဥမင် သခင်အနန္တပညာ" ဟူသည့် အမည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို မထေရ်ကို အကြောင်းပြု၍ ဥမင်နှင့် ကပ်လျက်တည်ရှိသော ဂူဘုရားကိုလည်း အနန္တပညာဂူဘုရား ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြရာမှ ကာလကြာသောအခါ နန္ဒမညာ ဖြစ်လာသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဤဘုရားသည် အရှေ့ဘက်မုခ်လှည့် လိုဏ်ဂူငယ်ဖြစ်၍ အရှေ့ဂူဘုရားဟုလည်း ခေါ်ကြလေသည်။
ဗိသုကာလက်ရာများ
နန္ဒာမညာဂူသည် အုတ်ခုံပေါ်တွင်ရှိ၍ ဂူသည် အရှေ့ဘက်သို့ မုခ်လှည့်လျက် ပေါင်းကူးအာရုံခံငယ် ရှိသည်။ ဂူအထက်ပစ္စယာများ အပေါ်တွင် စေတီတည်ထားသည်။ (၁၃) ရာစုနှစ်က လက်ရာများ ဖြစ်လေသည်။
လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ရုပ်ပွားဆင်းတုသည် ပျက်စီးလျက် ရှိသည်။ ဤဘုရား၌ ထူးခြားချက်မှာ ဂူအတွင်း နံရံပေါင်းကူးတံကဲ နောက်ခံများတွင် ပုဂံခေတ် ဆေးရေးပန်းချီ လက်ရာများ တွေ့ရသည်။ ကနုတ်ပန်း၊ ပန်းလိပ်ပန်းခွေအလှများ အရုပ်များကိုလည်း အဆန်းတကြယ် တွေ့ရသည်။ နန္ဒမညာ ဂူဘုရားအတွင်း ဘေးဆောင်အခန်းများနှင့် အာရုံခံခန်းမ၏ ပေါင်းကူးမျက်နှာကြက်တွင် ပန်းခက်ပန်းနွယ်များ၊ နံရံတွင် သစ်ရွက်ပုံ ပန်းတန်းများ၊ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားပုံများ၊ စေတီပုံများ၊ အလယ်ဗဟို ဂန္ဓကုဋီတိုက် ပေါင်းကူး မျက်နှာကြက်တွင် ကျက်တငိုအဝိုင်း လေးထောင့်ကွက်နှင့် စက်ဝိုင်းကွက်များအတွင်း ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားပုံများ၊ တောင်ဘက်နံရံ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားပုံအောက်တွင် အရည်းကြီးတို့ထံ ပန်းဦးလွှတ်ပူဇော်ပွဲပုံရှိသည်။
ဗုဒ္ဓဝင်မှ မယ်တော် မာယာ သားဖွားခန်း၊ သိဒ္ဓတ္တမင်းသား ဆံတော် ပယ်ခန်း၊ ယမကပြဋိကာပြခန်း စသည်တို့ကို တွေ့ရသည်။ မာရ်နတ်၏ သမီးများအရွယ် အမျိုးမျိုးကို ပုဂံခေတ်အမျိုးသမီးတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအတိုင်း ရေးဆွဲထားသည်။ ပုဂံခေတ် လက်ရာအမြောက်ဆုံး နံရံဆေးရေး ပန်းချီများကို တွေ့နိုင်လေသည်။ ဗြိတိသျှခေတ်က ကျောက်စာဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သော ချားဒူရွိုင်ဆဲလ်က ဘုရားသုံးဆူနှင့် နန္ဒမညာ ဂူဘုရားအတွင်းမှ ပန်းချီများသည် အရည်းကြီး ရဟန်းတို့နှင့်လည်း​ကောင်း၊ တန္တရအယူဝါဒနှင့်လည်း​ကောင်း သက်ဆိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ နန္ဒမညာ ဂူဘုရားအပြင်ဘက် မျက်နှာစာရှိ အင်္ဂတေပန်းတော့ လက်ရာ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။
သက္ကယ်ကျင်းရွာ၊ တံတားဦးမြို့နယ်
သက္ကယ်ကျင်းရွာ (Thetkeikyin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ တံတားဦးမြို့နယ်၊ မြိုင်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၁၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြိုင်သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၆၀ ဦး၊ မ ၇၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တံတားဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူဝင်စား
လူဝင်စားဟူ၍ လောက၌ ပြောရိုးဆိုရိုးရှိကြ၏။ ဝင်စားခြင်း အကြောင်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားတော်တွင် သက်ဝင်ခြင်း ရှိပါသလား -
ဖြေ။ လူဝင်စားဟူသည် အသီးအခြား တပါးတမျိုး မဟုတ်။ လူ့ဘဝသို့ ရောက်လာကြသူ အပေါင်းတို့တွင် ရှေးဘဝကို ပြန်၍သိနိုင်သူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိကြ၏။ ထိုသူတို့ကို လူဝင်စားဟူ၍ ခေါ်ကြ၏။ ထိုသူကို ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းဂန်တို့၌ ဇာတိဿရ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍ ခေါ်၏။ ရှေးဘဝကို ပြန်၍အောက်မေ့နိုင်သောသူ၊ သိနိုင်သောသူ ဟု ဆိုလိုသည်။
မေတ္တာအခါတော်နေ့
မေတ္တာအခါတော်နေ့
ဝါခေါင်လပြည့်နေ့သည် မေတ္တာအခါတော်နေ့ ဖြစ်လေသည်။ အခါတစ်ပါး၌ ရဟန်းငါးရာတို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ ကမ္မဌာန်းတောင်း၍ ဟိမဝန္တာနှင့် တစ်စပ်တည်း တည်ရှိသော တောအုပ်တစ်ခုတွင် တရား အားထုတ်၍ နေကြလေရာ ရဟန်းတော်တို့၏ သီလ သမာဓိ ပညာဂုဏ်တို့ကြောင့် နတ်တို့သည် သစ်ပင်များပေါ်တွင် မနေနိုင်ကြတော့ဘဲ မြေပြင်၌ ဆင်းသက်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေကြရသောကြောင့် သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် ညဉ့်အခါတွင် ရဟန်းတော်များအား အမျိုးမျိုး ခြောက်လှန့်ပြီး ရောဂါအန္တရာယ် ထူပြောအောင် သမာဓိမရအောင် အမျိုးမျိုး ဖန်တီးကြလေရာ ရဟန်းငါးရာတို့လည်း ဤအရပ်သည် ပဋိရူပဒေသ မဟုတ်ဟု တိုင်ပင်ကြပြီး မြတ်စွာဘုရားထံ သွားရောက်ကာ အကျိုးအကြောင်း လျှောက်ထားရာမှ မြတ်စွာဘုရားက ကိုယ်ခံအဖြစ် မေတ္တသုတ် ဒေသနာတော်ကို ချီးမြှင့်တော်မူလိုက်ရာ မေတ္တသုတ် တန်ခိုးကြောင့် နတ်များက မခြောက်လှန့်တော့သည့်အပြင် ချစ်ခင်မြတ်နိုး အကြည်ညိုတိုးပြီး ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်များဖြင့် စောင့်ရှောက် ကူညီကြသောကြောင့် ရဟန်းငါးရာတို့သည် တစ်ဝါတွင်းဖြင့် အားလုံး ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူခဲ့လေသည်။
လူဝင်စား
(၁) လူ့ဘဝ၌ နေ့ရက်ရှည်ကြာ အနာရောဂါ နှိပ်စက် ညှဉ်းပန်းစိတ်အား ကုန်ခန်း၍ သေရခြင်းတပါး။
မေတ္တာအခါတော်နေ့
မေတ္တာအခါတော်နေ့
ဤတွင် ရဟန်းတော်များ မြတ်စွာဘုရားထံ ပြန်ကြွသွားသည်မှာ ပထမဝါဆိုပြီး ဖြစ်သည့်အပြင် ရဟန်းတော်များ ဤတောအုပ်ပင် ဒုတိယဝါဆိုပြန်ကြကြောင်း ကျမ်းဂန်များတွင် ပြသဖြင့် မေတ္တသုတ် ဟောသောလသည် “ ဝါခေါင်လ “ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလေသည်။ ထို့ကြောင့် အထွတ်အမြတ်ထားသော လပြည့်နေ့ကိုယူ၍ “ ဝါခေါင်လပြည့် - မေတ္တာအခါတော်နေ့ “ ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြလေသည်။ ဤ မေတ္တသုတ်တော်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာရေး နယ်ပယ်တွင် အလွန် ခေတ်စား လူသိများသော သုတ်တော် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မေတ္တသုတ်၏ သရုပ်ကို ထုတ်နုတ်ပြီး လေ့လာသူ ကျင့်ကြံသူကား နည်းပါးသယောင်ရှိ၏ဟု ယူဆပေသည်။ အများအားဖြင့် မေတ္တာပို့ခြင်းကို မြတ်မြတ်နိုးနိုး ပြုကြသော်လည်း မေတ္တသုတ်ကို အနက် အဓိပ္ပာယ်နှင့် တကွ အသေးစိတ် ကြည့်ရှု သုံးသပ်ရန်ကား မေ့လျော့နေတတ်ကြလေရာ “ လယ်ထွန်သွား နွားမေ့ “ ဟူသကဲ့သို့ ဆိုဖွယ်ရာ ဖြစ်နေလေသည်။ မေတ္တာဘာဝနာကို ပွားများသူတို့သည် မေတ္တသုတ်ကို စနစ်တကျ လေ့လာ၍ ထို သုတ်တော်က ညွှန်ကြားချက်များကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစား ဖြည့်ဆည်းဖို့ လိုအပ်လှပေသည်။ မေတ္တသုတ်တော်တွင် မေတ္တာဘာဝနာ ပွားသူတို့ လိုက်နာရမည့် မေတ္တာမူ ၁၅-ချက်သည် အလွန်နှစ်သက် မြတ်နိုး ကျင့်ကြံဖွယ်ကောင်းသည့်အပြင် စနစ်တကျ မေတ္တာပို့သနည်းများ၊ မေတ္တာပို့သူ၏ စိတ်ထားပုံထားနည်း၊ မေတ္တာဘာဝနာ၏ အပိုင်းအခြား၊ မေတ္တာပွားသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်၊ မေတ္တာကြောင့် ဈာန်ရနိုင်ပုံ၊ ထိုဈာန်တွင် ယစ်မူးမနေဘဲ ထိုဈာန်ကို အခြေခံထား၍ ဝိပဿနာတရားဖြင့် မဂ်ပေါက်ဖိုလ်ဝင် ကျင့်စဉ်များကို အတိုဆုံး အကျဉ်းဆုံး အလွယ်ဆုံး နည်းများဖြင့် လမ်းညွှန်တော်မူထားလေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ထိုစဉ်က ရဟန်းတော် ငါးရာတို့သည် ဤမေတ္တာသုတ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း မေတ္တာကို အခြေခံ၍ ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို့ စံဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေရာ ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော သုတ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားနေကြပါသနည်း၊ ဗုဒ္ဓဘာသာရေးနယ်ပယ်တွင် “ ကရဏိယာ “ ဟူသော မေတ္တသုတ်သံသည် အစဉ်ထာဝရ ပဲ့တင်ဟည်းနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း သုံးစွဲသူတို့၏ စနစ်မကျမှုကြောင့် ယနေ့ “ ကရဏိယာ “ သည် တန်ဖိုးရှိသင့်သလောက် မရှိဖြစ်နေသည်မှာ မေတ္တသုတ်နှင့် မကင်းသော ရဟန်းရှင်လူတိ်ုင်း၏ တာဝန် ဖြစ်လေသည်။
လူဝင်စား
(၂) နောက်ဘဝ၌ ဂဗ္ဘသေယျကမျိုး ဖြစ်၍ အလွန်သေးငယ်လှသော ကာလလရေကြည် အစတည်လျက် နေ့ရှည်ရက်များ ဖြေးနှေးစွာ ကြီးပွားရသဖြင့် စိတ်အားသေးနုတ် မှေးတုတ် မိန်းမော၍ နေရခြင်းတပါး။
မေတ္တာအခါတော်နေ့
မေတ္တာအခါတော်နေ့
ထို့ကြောင့် “ တို့သားအဖတစ်စု ပြင်ထိုင်ကြဦးစို့ “ ဆိုသကဲ့သို့ အချိန်မနှောင်းသေးသော ယခုအချိန်၍ ဘာသာရေးနယ်ပယ်တွင် ယောင်ဝါးဝါးနှင့် စခန်းသွားနေသော ကိစ္စရပ်ဟူသမျှကို ရပ်တန်းက ရပ်ပြီး ဟောသူနာသူ ကျင့်သူ ကြံသူတို့သည် တိတိကျကျ မိမိရရလေး စခန်းသွားဖို့ ကောင်းကြပေပြီ၊ ဘုန်းတော်ကြီးများကလည်း လူဒကာများ သိလိမ့်နိုးနိုး၊ လူဒကာများကလည်း ဘုန်းတော်ကြီးများ တတ်လိမ့်နိုးနိုးဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး “ နိုးနိုး “ ဖြင့် စခန်းသွားနေကြသော်လည်း တချို့နေရာများတွင်မူ ဘုန်းကြီးကလည်း မတတ်၊ လူကလည်း မသိဘဲ အစဉ်အလာ အရသာ ဝါးချသွားတတ်သဖြင့် ယနေ့ သိပ္ပံခေတ်နှင့် ဘာသာရေးသည် ဝိရောဓိ ဖြစ်လာရပေရာ ဤအချက်ကို “ သာသနာတော်ကို မြတ်နိုးပါသည် “ ဆိုသူတိုင်း ကြီးမားစွာ သတိထားသင့်ပေပြီ။
အချုပ်ကို ဆိုပါမည်၊ ဝါခေါင် လပြည့်သည် မေတ္တာအခါတော်နေ့ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ထိုနေ့တွင် သာသနာတော်ကို များစွာ ကျေးဇူးပြုသည့် မေတ္တသုတ်တော်ကို ထုတ်ဖော် ပူဇော်သောအနေဖြင့် ကျောင်းတိုင်း ကျောင်းတိုင်း၊ ဓမ္မာရုံတိုင်း ဓမ္မာရုံတိုင်းတွင် “ မေတ္တာအခါတော်နေ့ “ ကို ကျင်းပပြီး မေတ္တသုတ်တော်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ် အနှစ်သာရတို့ကို ထုတ်ဖော်၍ လောဘမီး ဒေါသမီး မောဟမီးတွေ တောက်လောင်နေသည့် ယနေ့ကမ္ဘာကြီးကို မေတ္တာရေစင်ဖြင့် စုပေါင်း ပက်ဖျန်းနိုင်ကြပါစေဟု မေတ္တာဖြင့် ဆန္ဒပြုလိုက်ရပေသည်။
လူဝင်စား
ဤအကြောင်းနှစ်ပါးနှင့် တွေ့ကြုံ၍ လာကြကုန်သော သူတို့သည် ရှေးဘဝကို မေ့ကြကုန်၏။
ထိုမှတပါး -
(၁) အလွန်ငယ်ကလေးက သေခဲ့ကြသောသူ၊ အလွန်အိုမင်းထိုင်းမှိုင်းလှမှ သေခဲ့ကြသောသူ၊ ယစ်မျိုး ကြူးလှသော သူတို့သည် ၎င်း၊
(၂) နောက်ဘဝ၌ အမိသည် ရောဂါသည်မ ဖြစ်ခဲ့သော် ၎င်း၊
(၃) အလုပ်ကြမ်း၊ အကိုင်ကြမ်း လုပ်ကိုင်ရသူ ဖြစ်ခဲ့သော် ၎င်း၊
(၅) အစောင့်အစည်းမရှိသူ ဖြစ်ခဲ့သော် ၎င်း၊
အမိဝမ်းတွင်း၌ သူငယ်သည် အလွန်ထိတ်လန့်ချောက်ချားခြင်း များသဖြင့်လည်း ရှေးဘဝကို မေ့ကြကုန်၏။
(ဤကား ရှေးဘဝကို ပြန်၍ မသိနိုင်ခြင်း အကြောင်းတည်း။)
(၁) ဤလူ့ဘဝ၌ သေလွန်၍ ဥပပတ်နတ်ဘဝ၊ ဗြဟ္မာဘဝသို့ ရောက်ကြသောသူ၊ ငရဲဘဝ ပြိတ္တာဘဝသို့ ရောက်ကြသော သူတို့သည် ရှေးဘဝကို သိနိုင်ကြကုန်၏။
(၂) ဤလူ့ဘဝ၌ အားရှိတုန်းအခါမှာ လက်နက်ဘေး၊ ကပ်၊ ဥပါဒ်ဘေး နှင့် ရုတ်တရက် သေဆုံးကြကုန်၍ နောက်ဘဝ၌ အနာရောဂါကင်း၍ သန့်ရှင်းငြိမ်သက်သော အမိဝမ်း၌ ဖြစ်ရသော သူများသည် ရှေးဘဝကို သိတတ်ကြ၏။
(၃) ရှေးဘဝကို ပြန်၍ သိရလို၏ - ဟု ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြု၍ ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုခဲ့သော သူများသည်လည်း ရှေးဘဝကို ပြန်၍ သိတတ်ကြ၏။
(၄) ပုဗ္ဗေနိဝါသ အဘိညာဏ်ကို ရကြကုန်သော ရသေ့တို့သည် လည်းကောင်း၊ ဘုရား၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ ရဟန္တာတို့သည်လည်းကောင်း ရှေးဘဝကို သိတတ်ကြကုန်၏။
(ဤကား ရှေးဘဝကို ပြန်၍ သိနိုင်ခြင်း အကြောင်းတည်း။)
လူဝင်စားအကြောင်းကတော့ လယ်တီဆရာတော်ဘုရားရဲ့ ဒီအချက်တွေနဲ့တင်ပြည့်စုံလောက်ပါပြီ။ မဟာစည်ဆရာတော်ကြီးဖြေထားတာတွေရှိပါသေးတယ် အတူတူလိုပါပဲ။
ကိုထွဋ်ထိပ် ပြောတာ အဘိဓမ္မာနည်းအရ နာမ်၊ရုပ် ချုပ်ခြင်း ဘဝကူးပြောင်းခြင်း သဘောအရ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဥပါဒါန ပစ္စယာဥပါဒါန်(စွဲလမ်းခြင်း် ဟူသော အကြောင်းတရားကြောင့်- ဘဝေါ
၁။ ကာမုပါဒါန်- ကာမဂုဏ်၌စွဲလန်းခြင်း။ မျက်စိအကြိုက်၊နားအကြိုက်၊ ကိုယ်အကြိုက် ပြင်းစွာဆွဲယူတတ်သလို၊ ကိုယ်ကြိုက်တာကို ဖျက်ဆီးခံရရင်လဲ ပြင်းစွာနာကြည်းစွာ မှတ်ထားတတ်တာ ကာမုပါဒါန်ရဲ့ သဘောပါပဲ။
၂။ ဒိဋ္ဌုပါဒါန်- သီလဗ္ဗတုပါဒါန် နဲ့ အတ္တဝါဒုပါဒါန် ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ မှားယွင်းသော ဒိဌိ များကို ပြင်းစွာ စွဲလမ်းခြင်း။
၃။ သီလဗ္ဗတုပါဒါန်-ခွေး၊ နွားစသည်တို့၏ မှားယွင်းသော ဝတ အလေ့အကျင့်ဖြင့် ကိလေသာမှ၊ သံသရာမှ စင်ကြယ်၏ဟုစွဲလမ်းခြင်း
၄။ အတ္တဝါဒုပါဒါန် -( က) ဖန်ဆင်းရှင် ပရမအတ္တ၊ (ခ) အဖန်ဆင်းခံရသော ဇီဝအတ္တ စသဖြင့် အတ္တဝါဒကို လက်ခံယုံကြည်ပြီး၊ ခန္ဓငါးပါး၌ အတ္တဟု စွဲလမ်းခြင်း တို့ဖြစ်ကြပါတယ်။
ဒီဘဝ လက်မောင်းမှာ ဒဏ်ရာရှိရင် နောက်ဘဝ လက်မောင်းမှာ အမှတ်ပါတယ်လို့ ယူဆကြပါတယ်၊…..ဆိုတာကို လက်တွေ့အားဖြင့် ဖားအောက်တောရမှာ ကျင့်ကြံနေတဲ့ ယောဂီတွေကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ကပ်လျက်ဘဝမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်စဉ်နဲ့ လက်ရှိဘဝမှာ ရှိနေတဲ့ အမှတ်၊ အမာရွတ်၊ဒဏ်ရာ များကို တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးပြီး ယုံကြည်လက်ခံကြပါတယ်။ ဘာကြောင့် ဒီလို ဖြစ်ရသလဲဆိုရင် အပေါ်မှာ ပြထားတဲ့ ဥပဒါန်တွေ ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါ တယ်။ ဒီဖြစ်စဉ်တွေဟာ ဘယ် ဥပါဒါန်ကြောင့် ဖြစ်တာလဲဆိုတာကို ဖားအောက်ဆရာတော်ကြီးက ဝိပသနာ ဉာဏ်နဲ့ ရှာခိုင်းပါတယ်။ ဥပါဒါန်တစ်ပါးခြင်းကို ဝိပသနာ ဉာဏ်တင်ပြီး ရှုမှတ်စေတဲ့အခါ ဒီဖြစ်ရပ်တွေဟာ ကာမုပါဒါန်ကြောင့်လို့ သိသာထင်ရှားစေပါတယ်။ ကာမုပါဒါန်ဟာ တဏှာကြောင့်လို့ သိသာစေပြီး၊ အခြား (၃)ခုကတော့ မိစာဒိဌိ ကြောင့်လို့ ဆိုပါတယ်။
ဒီဥပါဒါန်တွေကြောင့်ပဲ လူသေရင် လူပဲဖြစ်နိုင်တယ် လို့ ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။
သေခါနီး နောက်ဆုံးအချိန်မှာ သူရသွားတဲ့ ဒဏ်ရာကို ပြင်းစွာစွဲလမ်းပြီး သေခဲ့ရင် နောက်လားရာဘဝမှာ ဒီဒဏ်ရာဟာ သင်္ကေတ တစ်ခုခု အနေနဲ့ ပါလာနိုင်ပါတယ်။ ကာမုပါဒါန်ကြောင့်ပါပဲ။ အဝိဇ္ဇာ၊ တဏှာ၊ ဥပါဒါန်၊ ကံ(သင်္ခါရ) ဆိုတဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ဘဝမှအကြောင်းတွေနဲ့ လက်ရှိဘဝ မိခင်ဆီမှ ရနေသော အာဟာရ ပေါင်းစပ်မိတဲ့အခါ နောက်ဘဝကို ရောက်လာတယ်။ နောက်တစ်ဖန်ဆက်စပ်ခြင်း ပဋိသန္ဓေ တည်လာပြီး၊ ဘဝအသစ်၊ ခန္ဓာအသစ်ရလာပေမယ့် ပြီးခဲ့တဲ့ သေခါနီးက စိတ်မှာဆွဲခဲ့တဲ့ အရာက နောက်ဘဝမှာ ဒီလို အမှတ်သင်္ကေတ တွေအဖြစ်ပါလာနိုင်တယ် ဆိုပါတယ်။
ဝါခင်းကုန်း ဆရာတော် ဦတိက္ခ ဟောတဲ့ ဘဝပြဿနာ ဆိုတဲ့ တရားမှာ ဆရာတော်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါးက အရင်ဘဝကိုမှတ်မိတယ်။ ဇာတိဿရ ဉာဏ်ရတယ် (လူဝင်စားဆိုပါတော့ ) ။ အရင်ဘဝက မိန်းကလေး (၂၂) နှစ်အရွယ် သေခါနီးမှာ သူ့ဆံပင်ကို ဖြတ်ပြီး သေပြီထင်လို့ သူ့ခြေမတွေကိုပူးပြီး ဆံပင်နဲ့ ခြည်နှောင်ကြတယ်။ ဆံပင်ကိုဖြတ်တဲ့အချိန်ရယ်၊ ချည်တဲ့ အချိန်တွေရယ်မှာ သူ့ ဝင်လေ၊ထွက်လေချုပ်နေပြီး၊ နာမ်တရားက လုံးလုံးကြီး မချုပ်သေးဘူး လို့ ဆိုပါတယ် ။ ဒါကြောင့် စုတိမတိုင်ခင် မနောဒွါရမှာ သူအရမ်းမြတ်နိုးတဲ့ဆံပင်ကို ဆွဲပြီး သေတယ်။ ဒီဘဝ ယောက်ျားလေး (ဆရာတော်လောင် မွေးလာတော့ ကလေးရဲ့ ခြေမ နှစ်ခုကို ပူးပြီး ဆံပင်တွေ ချည်လျှက်ပါလာတယ်။
တကယ်တော့ ဟိုရုပ်နာမ်အဟောင်းက မီးရှို့ သဂြိ င်ု္လ်ပြီးပြီ။ ဒီဆံပင်အဟောင်းလဲ ရုပ်နဲ့အတူ မီးထဲပါသွားပြီ။ ဒါပေမယ့် တဏှာ၊ ဥပါဒါန်၊ ကံ ရဲ့ စွမ်းအားကဖြစ်တဲ့ ကိုယ့်ခန္ဓာကို ဆွဲတဲ့ ကာမုပါဒါန်ကတော့ ဒီဘဝမှာ ဒီလိုပါလာတဲ့အထိဖြစ်နိုင်တဲ့ သတ္တိရှိတယ် လို့ ဆရာတော်ကရှင်းပြပါတယ်။
ကျွန်တော်မှာလဲဇာတိသရ ဉာဏ်ရတဲ့ ညီတစ်ဝမ်းကွဲ နှစ်ယောက်ရှိတယ် ။ အကြီးကောင်က အရင်ဘဝက သိုင်းဆရာ လို့ပြောတယ်။ ဓားမြတွေကို ခုခံရင်း ရွာမှာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာတယ်။ နောက်တော့ ဓားမြတွေက သူ့မိန်းမကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး သူနဲ့ ပြန်လဲခိုင်းတယ်။ သူ့ကိုလဲ ဖမ်းမိရော၊ ခြေ၊လက် အားလုံးကို ရိုက်ချိုးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကြိုးတုတ်၊ အိတ်ထဲထည့်ပြီး မြစ်ရေထဲမျှောလိုက်တယ်။ သူမြစ်မှာ အရိုက်ခံရတဲ့ နာကျင်မှု ဒဏ်တွေ၊ရေမွန်းမှုတွေ နဲ့ သေခဲ့တယ်။ ဒီဘဝ ညီလေးကိုယ်မှာ ကြိုးတုတ်ထားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ပါလာတယ် ။ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ၊ ခြေ၊လက်တွေ ကျိုးပြီးသား ဖြစ်နေတယ်။ အဆစ်တွေက ငေါထွက်နေတယ်။ မြစ်ရေ အရမ်းကြောက်တယ် ။ ရွာမှာ နေပြီး ရေမကူးတတ်ဘူး။ အိတ်နဲ့စွပ်တာမျိုးကို ကြောက်တယ်။ လက်တွေမသန်ပေမယ့် ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒါး၊ လှံတွေ နဲ့ပဲ ကစားချင်တယ်။
နောက်တစ်ယောက်က သူ့ညီ အရင်းပဲ ။ သူကတော့ ပုသိမ်နားက ကြိမ်နီဆိုတဲ့ ရွာက ကရင်တော်လှန်ရေးခေါင်းဆောင် ဗိုလ်မော်လင်း လို့ ဆိုတယ်။ သူ့အသက် ၂-နှစ်လောက်မှာ သူ့အကြောင်းကို အသေးစိတ်ပြန်ပြောပြတယ်။ အားလုံးအတိအကျရှိတယ်။ သူ့ရွာကို သွားကြည့်တော့ လဲ အကုန်မှန်နေတယ်။ သူက မြန်မာအစိုးရ တပ်ကပစ်လိုက်တဲ့ ကျည်ဆန် (၂) ချက်ထိပြီး တိုက်ပွဲမှာသေတယ်။ ကျည်ထိတဲ့ နေရာတွေမှာ အမှတ် (၂ )ခုရှိနေတုန်းပဲ။ ပိုပြီးထူးဆန်းတာရှိသေးတယ်။ အဲဒီကြိမ်နီရွာကို ရောက်တော့ နောက် ၄-နှစ်သားအရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က သူ့ကို ဗိုလ်ကြီးလို့ ခေါ်တယ်။ သူတို့ချင်း မှတ်မိနေကြတယ်။ ဗိုလ်မော်လင်းအိမ်က အကူရဲဘော်တဲ့ ။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်ရှင်းပြတယ်။ ဒီရဲဘော်နဲ့ အတူ ထွက်ပြေးတဲ့ သူ့မိန်းမ နဲ့ ကလေး ၂- ယောက်အကြောင်းကို ဗိုလ်မော်လင်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ညီက အဲဒီကလေးကို မှတ်မှတ်ရရပြန်မေးတယ်။ ရဲဘော်လေး (အဲဒီကလေ က သူလဲ ဒဏ်ရာရပြီး မသေခင် နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရတဲ့ ဘယ်ဘက်ကို ပြေးကြတယ်၊ ဘယ်နှစ်ယောက်ပါတယ် အထိတော့ပြောပြနိုင်တယ်။ အခုတော့ အဲဒီမိန်းမ ဘယ်မှာ ဆိုတာ မသိကြဘူး။ တစ်ရွာလုံးက တော့ ဗိုလ်မော်လင်းကို သိကြတယ်။ ညီလေးတွေပြောတာ စုံစမ်းကြည့်တော့လဲ တိုက်ပွဲဖြစ်တဲ့ ခုနှစ်၊ ဗိုလ်မော်လင်းသမိုင်း စသည် အကုန်မှန်နေတယ်။
ဒါကြောင့် ကိုထွဋ်ထိပ် ပြောတဲ့ ဒီအချက်ဟာ ဥပါဒါန် (ကာမုပါဒါန်) ကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်ချုပ်မီးရှို့ သဂြိုဟ်ပြီးပေမယ့် နောက်ဘဝအထိ အမှတ်အသားတွေ ပါလာ ကူးစက်တတ်ကြောင်း ကျွန်တော် မှတ်သားမိပါတယ်။
ဒီမေးခွန်း ပုံစံအတိုင်းအတိအကျ တရားနာယူချင်ရင်တော့ ဝါခင်းကုန်း ဆရာတော် ဦတိက္ခ ဟောတဲ့ ဘဝပြဿနာ ဆိုတဲ့ တရား (http://www.dhammadownload.com/Bhaddanta%20Tate%20Kha%20Video.htm) မှာ နာယူနိုင်ပါတယ် ။
စာအုပ်ကတော့ ဖားအောက်ဆရာတော် နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း ကျင့်စဉ်များ အတွဲ ၃-၄ ရဲ့ ဥပါဒါန ပစ္စယာ ဘဝေါ အပိုင်းနဲ့ ဥပါဒါန် (၄)မျိုး အကျယ်ရှင်းတမ်းတွေမှာ ဖတ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ပိဋကတ်တော်မှာ ဒီဘဝကူးခြင်းဆိုင်ရာ သုတ်တော်တွေ (ဥပမာ- သုတ္တန် ပိဋက၊ မဇ္ဈိမ နိကယ်၊ မဇ္ဈိမ ပဏ္ဏာသ ပါဠိတော်၊ တေဝိဇ္ဇ ဝစ္ဆသုတ် စသည် ) တော်တော် များများ ရှာလို့ တွေ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆရာတော်တွေ ဟောပြော၊ရေးသားထားတာတွေကတော့ အဲဒီသုတ်တွေရဲ့ အကျယ် အဋ္ဌကထာတွေပဲ ဖြစ်နေပါတယ်
ချီလွန်းဂိုမြစ်
ချီလွန်းဂိုမြစ် (Rio Chiluango၊ကာကွန်ဂိုမြစ်(Kakongo River), လော့အန်းဂို(Louango)၊ ရှီလွန်ဂို(Shiloango) နှင့် ဟိုင်းမြစ်(Rio Hi) )သည် ဗဟိုအာဖရိကဒေသအနောက်ပိုင်းတွင်ရှိသော မြစ်တစ်စင်းဖြစ်သည်။ ထိုမြစ်သည် ကွန်ဂိုဒီမိုကရက်တစ်သမ္မတနိုင်ငံနှင့် ကွန်ဂိုသမ္မတနိုင်ငံတို့ကြား နှစ်နိုင်ငံနယ်ခြားမျဉ်း၏ အနောက်ဘက်စွန်းအစိတ်အပိုင်းအဖြစ်တည်ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ကွန်ဂိုဒီမိုကရက်တစ်သမ္မတနိုင်ငံနှင့် အင်ဂိုလာနိုင်ငံ၊ ကာဘင်ဒါပြည်နယ်အကြား နယ်ခြားမျဉ်းလည်းဖြစ်ပြီး နဲကူတိုမြို့တောင်ဘက်မှဖြတ်သန်းစီးဆင်းသည်။ မြစ်သည် ကာဘင်ဒါပြည်နယ်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲသွားပြီး ထိုပြည်နယ်၏ အရေးပါသော မြစ်တစင်းဖြစ်လာစေသည်။ ထို့နောက် ကာကွန်ဂိုမြို့မြောက်ဘက်နားမှနေ၍ အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာအတွင်းသို့ စီးဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဂိုသမ္မတနိုင်ငံရှိ မြစ်များ ကဏ္ဍ:ကွန်ဂိုဒီမိုကရက်တစ်သမ္မတနိုင်ငံရှိ မြစ်များ ကဏ္ဍ:အင်ဂိုလာနိုင်ငံရှိ မြစ်များ
ဦးယျာဉ်စုရွာ၊ စလင်းမြို့နယ်
ဦးယျာဉ်စုရွာ (Uyinsu)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ စလင်းမြို့နယ်၊ ကျွန်းရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၆၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွန်းရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၆၆ ဦး၊ မ ၁၁၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၆၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခြံပြင်ရွာ၊ ခြံပြင်
ခြံပြင်ရွာ၊ ခြံပြင်
ဒေါက်တာနိုး (ရုပ်ရှင်)
ဒေါက်တာနိုး (Dr. No) သည် ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် ရုံတင်ခဲ့သည့် သူလျှိုဇာတ်ကား ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကျော် ရုပ်ရှင်မင်းသားကြီး ရှောင်ကွန်နရီမှ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည့် ပထမဦးဆုံးသော ဂျိမ်းစ်ဘွန်း ဇာတ်ကားဖြစ်သည်။
မောင်းထောင်စုရွာ၊ ငါးဖားအိုင်
မောင်းထောင်စုရွာ၊ ငါးဖားအိုင်
ဘီနင်နိုင်ငံရှိ ရေကန်များစာရင်း
အောက်ပါစာရင်းသည် ဘီနင်နိုင်ငံရှိ ရေကန်များစာရင်း ဖြစ်သည်။ ဤကန်များသည် တစ်စိတ်တပိုင်းအနေဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အလုံးစုံအနေဖြင့်သော်လည်းကောင်း ဘီနင်နိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်တွင် ပါဝင်နေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘီနင်နိုင်ငံရှိ ရေကန်များ
NGC 4121
NGC 4121 သည် Draco ကြယ်စုတန်းမှ ဘဲဥပုံစံ ဂလက်ဆီပု ဖြစ်သည်။
ရေပေါ်သောင် (အလယ်စု)
ရေပေါ်သောင် (အလယ်စု)
ငပန်းရွာ၊ မတူပီမြို့နယ်
ငပန်းရွာ(Ngapang)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ မတူပီမြို့နယ်၊ ရောက်ထန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၀၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရောက်ထန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၃ ဦး၊ မ ၁၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတူပီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နော်ကထောင်ရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
နော်ကထောင်ရွာ(Nawkahtaung)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ ထွမ်ရှင်ကော့နန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၈၉၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားဟီးရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
နားဟီးရွာ (Narhee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၈၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၈ ဦး၊ မ ၁၂၁၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ရွာတန်းရှည်ရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
ရွာတန်းရှည်ရွာ (Ywartanshey)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ ညောင်ပင်ကြီးစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၅၅၈ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းတန်းကြီးရွာ၊ ငါးဖားအိုင်
ကုန်းတန်းကြီးရွာ၊ ငါးဖားအိုင်
တံခွန်တိုင်ရွာ၊ အိုးဘို
တံခွန်တိုင်ရွာ၊ အိုးဘို
ဦးသာထွန်း၊ ဦး
ရခိုင် ပြည်လုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားနှင့် လူငယ်များ အစည်းအရုံး (ရကလစ) ရဲ့ (၁၈) နှစ်မြောက် ခိုင့် ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်၊ ရခိုင့်သမိုင်း၊ ရခိုင်စာပေ၊ ရခိုင့်ရိုးရာ ထုံးထမ်း စဉ်လာများကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သော ဖခင်ကြီး ဦးဦးသာထွန်း၊ ရခိုင် ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် (နာယက) ကျဆုံးခြင်း ဝမ်းနည်း အောက်မေ့ဖွယ် အထိမ်းအမှတ်၊ ၂ဝဝ၈ ဩဂုတ်လ ၁၄ ရက် လက်ကမ်း စာစောင်ကနေ “ဦးဦးသာထွန်း အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျဉ်း” ကို ပြန်လည် ကူးယူ ဖော်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဦးဦးသာထွန်း အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျဉ်း
ဆရာကြီး ဦးဦးသာထွန်းကို ရခိုင်ပြည်နယ်၊ မြောက်ဦးမြို့ ညောင်ပင်ဈေးရွာ အနီး အဖ ဦးကောင်းစံရွှီ၊ အမိ ဒေါ်အောင်ွ့ွကဇံတို့မှ ၁၉၁၇ ခု၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၃ ရက်၊ သောကြာနေ့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ တဦးတည်းသောသား ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်မှ စ၍ အဘိုးဖြစ်သူ ရာဇဝင် ဆရာကြီး ဦးသာထွန်းအောင်က ရခိုင် ရာဇဝင်၊ ဆေးကျမ်း၊ နက္ခတ်ကျမ်း၊ ပူရာဏ်ကျမ်းများအား နုတ်တိုက်အာဂုံ သင်ကြား ပေးခဲ့သည်။ နဝမတန်းတွင် ပညာသင် ကြားနေစဉ် ဖခင် ကွယ်လွန်သောကြောင့် ကျောင်းထွက်လိုက်ရပြီး ရဟန်း ပုဂ္ဂိုလ်တို့ထံတွင် သက္ကဋ ပါဠိ၊ သမိုင်း၊ အင်း၊ ဗေဒင်နှင့် အခြား လောကီ ပညာရပ်များကို သင်ကြား လေ့လာ ဆည်းပူးခဲ့သည်။
၁၉၅ဝ ခုနှစ်မှ ၁၉၅၅ ခုနှစ်ထိ မူလတန်း ကျောင်းဆရာ အဖြစ် ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး၊ ၁၉၅၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၇ ခုနှစ်ထိ မြောက်ဦးမြို့ ရှေးဟောင်း သုတေသန ဌာနခွဲတွင် ရခိုင် မြန်မာ ပဏ္ဍိတ် အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ယခုလက်ရှိ မြောက်ဦး ရှေးဟောင်း သုတေသန ပြတိုက်ကြီးသည် ဆရာကြီး စုဆောင်း တည်ဆောက်ခဲ့သော ပြတိုက်ကြီး ဖြစ်သည်။