cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ငွေထည်လုပ်ငန်း
ငွေထည်လုပ်ငန်း
ငွေထည်ပစ္စည်းများ လုပ်ကိုင်သည့် ငွေထည်လုပ်ငန်းကို မြန်မာနိုင်ငံတွင် မည့်သည့် အချိန်ကာလက စတင်ပြုလုပ်လာ သည်၊ ငွေထည်လုပ်ငန်း နည်းစနစ်များကို မည်သို့ရရှိလာသည် တို့ကိုမူ အတိအကျ မသိရပေ။ သို့သော် မှန်နန်းရာဇဝင်၌ အနော်ရထာမင်းလက်ထက်တွင် သထုံပြည်မှ မွေတော်မြတ်နှင့် ပိဋကတ်တော်တို့ကို ပင့်ဆောင်လာခဲ့ရာတွင် ပန်းပု၊ ပန်းပွတ်၊ ပန်းချီ၊ ပန်းရန်၊ ပန်းတော့၊ ပန်းတိမ် စသည်တို့ကိုလည်း ဆောင် ယူတော်မူခဲ့သည်ဟု တွေ့ရသည်။ ယင်းသို့ မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၅၈၅ ခုနှစ်ထိုး၊ ပုဂံမြို့လေးထောင့်ကန်အရပ်၊ လေးမျက်နှာ ဘုရားကျောက်စာနှင့် ၆ဝ၃ ခုနှစ်ထိုး၊ ပုဂံမြို့ အရှေ့တောင် ယွန်းမြောက် ကူနီဘုရားကျောက်စာတို့က ပိုမို ထင်ရှားစေသည်။ လေးမျက်နှာဘုရားကျောက်စာတွင် 'ရှုယ်စမခန်၊ ငုယ် စမခန်၊ ရှုယ်ပေါက် ၂၊ ငုယ်ပေါက် ၂၊ ရှုယ်တန်ဆောင်၊ ငုယ် တန်ဆောင်'ဟူ၍လည်းကောင်း၊ 'ရှုယ် ၃ဝ သွန်သော ရှုယ်ပုရှာ ၁ ခု၊ ငုယ် ၅ဝ သွန်သော ငုယ်ပုရှာ ၁ ခု'ဟူ၍လည်းကောင်း၊ 'ရှုယ်ထီ ငုယ်ထီအိုဝ်လေဆောင်းဧအ်'ဟူ၍လည်းကောင်း တွေ့ရပြီး ဂူနီဘုရား ကျောက်စာတွင် မိဖုရားဖွားစော၏ အလှူ စာရင်း၌ 'ရှုယ်သပိတ် ငုယ်သပိတ်'ဟု တွေ့ရသည်။ ယင်းတို့ ပုဂံခေတ်အခါက ပန်းထိမ်များရှိခြင်း၊ လှူဖွယ်ပစ္စည်းများတွင် ငွေစမခန်၊ ငွေပေါက်ပေါက်၊ ငွေတန်ဆောင်း၊ ငွေဘုရား၊ငွေထီး၊ ငွေသပိတ် စသည်တို့ကို ပြုလုပ်လှူဒါန်းခြင်း စသော အမှတ် အသားများကို ထောက်ရှုခြင်းဖြင့် ပုဂံခေတ်ကပင် ငွေထည် လုပ်ငန်းမှာ တိုးတက်ထွန်းကားနေပြီဟု ယူဆရသည်။ ထိုထက်စောသော အချိန်ကာလမှ အထောက်အထားကို ရှာဖွေရာ၌ သရေခေတ္တရာခေတ်၏ ငွေထည်လုပ်ငန်းကို တွေ့ရ ၏။ ၁၉၂၆ ခုနှစ်၌ မြန်မာနိုင်ငံ ကမ္ပည်းကျောက်စာဌာနမှ သရေခေတ္တရာမြို့ဟောင်း(မှော်ဇာ) ခင်ဘားကုန်းတွင် တူးဖော် တွေ့ရှိသည့် ပစ္စည်းများထဲ၌ ငွေထည်ပစ္စည်းများလည်း ပါဝင် လေသည်။ ထိုပစ္စည်းများမှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း တစ် ထောင့် နှစ်ရာက ဌာပနာထားဟန်တူသည်။ ယင်းငွေထည် ပစ္စည်းများကား ဘေးပတ်လည်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေဘုရား ရုပ် ပွားလေးဆူကို ရုပ်ကြွထုလုပ်ထား၍ အလယ်တည့်တည့်မှ ဗောဓိပင် ပေါက်ဟန်ပြုလုပ်လျက် ဘုရားလေးဆူကြားတွင် မတ်ရပ်ရဟန္တာများကို ထည့်သွင်းရုပ်လုံးဖော်ထားသည့် ခေါင်း ပွငွေကြုတ်၊ လေးဖက်တွင် ဘုရားရုပ်ပွားလေးဆူပုံကို ရုပ်လုံး ဖော်ထားသည့် လေးထောင့်ငွေကြုတ်၊ ဒွာရပါလက(တံခါး စောင့်) ရုပ်တုလုပ်ထားသော ငွေထည်ပစ္စည်းတို့ ဖြစ်သည်။ ဤငွေထည်ပစ္စည်းများသည် ထိုခေတ်၏ ငွေထည်လုပ်ငန်း၌ ကျွမ်းကျင်မှုကို ဖော်ပြလျက် ရှိသည်။ ထိုကြောင့် ငွေထည် လုပ်ငန်းသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၁၂ဝဝ ကျော် သရေခေတ္တ ရာခေတ်လောက်ကပင် ပေါ်ပေါက်ရှိနှင့်နေလျက် ငွေထည် ပစ္စည်းများကိုလည်း ကျနကောင်းမွန်သေသပ်စွာ သရုပ်ဖော် နိုင်ပြီဟု မှန်းဆရ၏။
သို့သော် ငွေထည်ပစ္စည်းများကို ရှေး မြန်မာမင်းများ ရှိစဉ်အခါက လူတိုင်း အသုံးပြုခွင့် မရချေ။ ရွှေထည်၊ ငွေထည် အဆောင်အယောင်များကို ဘုရင့်ဆွေတော် မျိုးတော်နှင့် ဂုဏ်ထူး ရာထူးအလိုက် ဘုရင်၏ ခွင့်ပြုချက် ရရှိသူများသာ လျှင် အသုံးပြုကြရလေသည်။ နှောင်းခေတ်၌ကား ပစ္စည်းဥစ္စာ ကြွယ်ဝသူတို့က ငွေဖလား၊ ငွေကွမ်းအစ်၊ ငွေထုံး ဗူးစသည့် ငွေထည်အသုံးအဆောင်များကို ဝယ်ယူထားလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ထိုငွေထည်ပစ္စည်းများကို နေ့စဉ် အသုံးမပြုဘဲ ပွဲလမ်းသဘင်၊ အလှူ၊ မင်္ဂလာအခမ်းအနားများ၌သာ အသုံးချ တတ်ကြသည်။ ယင်းသို့ အများသုံး ပစ္စည်းများဖြစ်လာသည့် အတွက် ထိုလုပ်ငန်းမှာ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့၏။ ငွေထည်လုပ်ငန်းတွင် ငွေထည်ပစ္စည်းများကို အရုပ်များ၊ ပန်းခက်ပန်းနွယ်များဖြင့် ရုပ်လုံးဖော်ကာ ထွင်းလုပ်ထားခြင်း သည် ငွေထည်လုပ်ငန်း၏ အသက်ဟု ဆိုရပေမည်။ ငွေထည် ပစ္စည်းတွင် ပန်းခက်ပန်းနွယ်၊ ဇာတ်နိပါတ်ရုပ်ပုံများကို ပစ္စည်း အလိုက် ထုလုပ်ထားတတ်၏။ အများအားဖြင့် ငွေဖလားကြီး များ၌ ဇာတ်ကြီးဆယ်ဖွဲ့မှ အခန်းများ၊ ငါးရာ့ငါးဆယ် နိပါတ် တော်လာ ရုပ်ပုံများ၊ ၁၂ ရာသီစက် အမှတ်အသားများ၊ ပန်းပုံ များကို သရုပ်ဖော်ကာ ရုပ်ကြွများအဖြစ် ထုလုပ်ထားတတ် သည်။ ငွေထည်လုပ်ငန်းတွင် ပညာရှင်၏ ပညာစွမ်း၊ လက်ရာ စွမ်းကို ဆုံးဖြတ်ရာ၌ ငွေထည်ပစ္စည်း၏ ပုံပန်းသရုပ်ဖော်ထား သော ပန်းခက်ပန်းနွယ် ရုပ်ပုံများကို အနုစိတ်နိုင်နင်းခြင်း၊ သရုပ်ပေါ်အောင် ဖော်နိုင်ခြင်းနှင့် ရုပ်လုံးဖော်နိုင်ခြင်းတို့ကို ကြည့်ရှု ဆုံးဖြတ်တတ်ကြသည်။ ထိုကြောင့် ရှေးအခါက ငွေ ဖလားကြီးတွင် ပတ်လည်အပြည့်မျှ ပန်းခက် ပန်းနွယ်၊ ခြူး ကနုတ်၊ ယိုးဒယားပန်းများ၊ ရုပ်လုံးများဖြင့် လက်စွမ်းပြ ထားတတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ငွေဖလားကြီး၏အပေါ်ပိုင်းတွင် သဇင်ခွေ၊ ကုလားပန်း၊ ခြူးတက်များကို ပေါင်းစပ်လျက် အလယ်ပိုင်း၌ ဇာတ်နိပါတ်လာ ရုပ်ပုံများကို သရုပ်ဖော်၍ ဖလား၏ အောက်ခြေတွင် မှော်ရွက်များဖြင့် လက်စွမ်းပြ တတ်၏။ ယင်းသို့ သရုပ်ဖော်ရာတွင် ပညာရှင်၏ ဉာာဏ်စွမ်း လက်စွမ်းအလိုက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူ၊ ထူးခြားချက်များ ရှိတတ်သည်။
ထိုငွေထည်လုပ်ငန်းမှာ များစွာ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်း လှ၏။ ငွေထည်ပစ္စည်းများလုပ်ရာတွင် လုပ်မည့်ပစ္စည်းအတန်း အစားအလိုက် ဘော်ခေါ်မည့် အကောင်းဆုံးငွေ ၉၉ ဒသမ ၅၊ ၉၄ ဒသမ ၅၊ ၈၉ ဒသမ ၅ စသည့် ရာခိုင်နှုန်းပါရှိသည့် ငွေများတွင် ကြေးနီအကောင်းစား အနည်းငယ်ထည့်၍ လုပ်ကိုင် တတ်ကြသည်။ ဘော်ချည်းသက်သက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ငွေ ထည်များမှာ အလွန်ပျော့ပျောင်းသဖြင့် သုံးစွဲရာတွင် အထိ အခိုက်မခံတတ်ချေ။ ထိုကြောင့် သုံးစွဲရာ၌ ခိုင်ခံ့ရန် ကြေးနီ ထည့်ရခြင်း ဖြစ်၏။ ဘော်ငွေကို ကြေးနီနှင့်အတူ မြန်မာဖြစ် မြေလုံ သို့မဟုတ် နိုင်ငံခြားဖြစ် ချော်လုံတို့တွင်ထည့်၍ မီးသွေး ဖုံးကာ၊ အသားမာမီးသွေး နှစ်အုပ်၊ သုံးအုပ်မျှဖြင့် ဖို၌ မီးပြင်း ထိုးပေးရသည်။ မီးသွေးတစ်အုပ်လျှင် ၁၅ မိနစ်ခန့်ကြာရာ မိနစ် ၃ဝ မှ ၄၅ မိနစ်အတွင်းတွင် လုံတွင်းရှိငွေမှာ အရည် ပျော်လာလေသည်။ ထိုငွေရည် ကြည်လင်စေရန် ဇာဝက်သာ အနည်းငယ် ထည့်ပေးရ၏။ ငွေရည်ကြည်လင်လာသောအခါ ပူအောင်မီးကင်၍ ရေနံဆီ၊ ဖယောင်း၊ တစ်ခုခုဖြင့် အနည်းငယ် သုတ်ထားသောအဝ ၈ လက်မမှ ၁ဝ လက်မအတွင်းရှိ သံဒယ် ပက်ထဲသို့ ငွေရည်ကိုလောင်းထည့်လိုက်လျှင် ငွေခဲ၊ ငွေခွက် ဖြစ်လာသည်။ ထိုငွေခဲငွေခွက်ကို ည|ပ်ဖြင့်ယူ၍ သံပေတုံး ပေါ်တွင်တင်ကာ အလိုရှိရာ ပုံသဏ္ဌာန် အရွယ်အစားရရှိအောင် တူအမျိုးမျိုးဖြင့် ခတ်ခြင်း၊ မီးဖုတ်ခြင်းတို့ကို အကြိမ်ပေါင်းများ စွာ ပြုရ၏။ ထိုသို့ တူခတ်ခြင်းဖြင့် အလိုရှိရာပစ္စည်းဖြစ်အောင် လုပ်ရလေသည်။ ယင်းသို့ လုပ်ပြီးသည့်ပစ္စည်းကို အဖြူထည်ဟု ခေါ်၏။
အဖြူထည်လုပ်သည့် ငွေပန်းတိမ်ထည်ကို အဖြူထည် ဆရာဟု ခေါ်သည်။ အဖြူထည်ကို ကျင်လည်စွာ လုပ်နိုင်ရန် ၂ နှစ်မှ ၃ နှစ်အထိ သင်ကြားရသည်။ ထိုအဖြူထည်ပစ္စည်းကို ပန်း၊ အရုပ်များထုလုပ်ရန် ပန်းထု ဆရာလက်သို့ အပ်ရ၏။ ပန်းထုဆရာမှာ အနုပညာဖြစ်၍ ကျင် လည်စွာ တတ်မြောက်ရန် ၃ နှစ်မှ ၅ နှစ်အထိ ဝီရိယကောင်း စွာ အားထုတ်သင်ကြားရသည်။ အဖြူထည်ကို ပန်းထုရန် အင်တွဲ တစ်ပိဿာလျှင် ရေနံ ၂၅ ကျပ်သား၊ မြေနီ ၁၂ကျပ် သားတို့ဖြင့် ရောစပ်ကျိုချက်သည့် ချိပ်ရည်ဖြင့် အဖြူထည် ထဲသို့ လောင်း ထည့်လျက် လက်ကိုင်ရန် သစ်သားတစ်ခုကို စိုက်ထားရ၏။ လောင်းပြီး ၁ဝ နာရီခန့်အကြာတွင် ချိပ်ရည် အေးသွားလေသည်။ ထိုအခါ အလိုရှိသော ပန်းရွက်ပန်းကွက်၊ ဇာတ်ထုပ် ဇာတ်ကွက်များကို ခဲတံဖြင့် ရေးဆွဲရ၏။ စိတ်ကြိုက် ပုံများ ရေးဆွဲပြီးသောအခါ ပုံများ ပျက်မသွားစေရန် ကောက် ဆောင် ခေါ်သော အသေးဆုံး ဆောက်ကလေးများဖြင့် ဆောက် ကြောင်း ကောက်ရသည်။ ဆောက်ကြောင်းကောက်ပြီးလျှင် အတွင်းရှိ ချိပ်များကို မီးမြိုက်ကာ ထုတ်ပစ်ရ၏။ ထိုနောက် အထည် ပစ္စည်းအတွင်းဘက်မှ ကျည်ပွေ့ခေါ် ဆောက်များဖြင့် ဖောင်းကြွစေလိုသော ပန်းများ၊ အရုပ်များကို ထုရိုက်၍ ဖော် ပေးရသည်။ ယင်းသို့ပုံများကို ဖော်ပြီးသောအခါ အထည် ပစ္စည်းအတွင်းသို့ ချိပ်ရည်ကို တစ်ဖန် ထည့်ရပြန်သည်။ ချိပ်အေးသွားလျှင် ဆောက်အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် အရုပ်များ ပန်းများ ကို သဘာဝ ပေါ်အောင် အကြမ်းထုလုပ်ရ၏။ ပုံကြမ်းများ ဖော်ပြီးလျှင် ချိပ်ကို တစ်ဖန် ထုတ်ပစ်ရပြန်သည်။ ချိပ်ထုတ် ပြီးနောက် ငွေထည်ကို သံကောက်ပေါ်တင်လျက် တွန့်လိမ်နေ သော နေရာများကို ပြေပြစ်အောင် နင်းပြားခေါ် ဆောက်များ ဖြင့် ထုလုပ်ပေးရ၏။ ဤလုပ်ငန်းပြီးလျှင် နောက်ဆုံးအကြိမ် ချိပ်ရည်လောင်း၍ ထည့်ရပြန်သည်။ ဤအကြိမ်တွင် ပန်းထု ဆရာသည် စိတ်ကိုကြည်လင်စွာထားလျက် အာရုံစိုက်ကာ ပန်းများ၊ အရုပ်များကို အနုစိတ် ထုလုပ်ရသည်။ ယင်းသို့ နောက်ဆုံးအပြီးသတ် အနုစိတ်လျက် ပန်းကွက်ပန်းနွယ်၊ အရုပ် များကို သပ်ရပ် သေချာစွာ ဖော်ပြီးနောက် ချိပ်ကို ချွတ်လိုက် ရသည်။ ထိုသို့ ပန်းထုပြီးသော ပစ္စည်းကို အဖြူထည်ဆရာလက်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေးအပ်လိုက်ရ၏။ အဖြူထည်ဆရာက ငွေ ထည်ပစ္စည်းကို နောက်ဆုံးအရောင်တင်ပြီးအထိ လုပ်ကိုင်ရ သည်။ အဖြူထည်ဆရာသည် ပန်းထုပြီး ပစ္စည်းကို ပုံပန်း အချိုးအစား ကျနစေရန် ပြုပြင်ပေးခြင်း၊ ပန်းထုစဉ်ကဖြစ်သော အပေါက်အပြဲများကို ဖာထေးဂဟေဆော်ခြင်း၊ ချောမွှတ်အောင် တံစင်း၊ ကော်ဖတ်များဖြင့် တိုက်စားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ရသည်။ ထိုသို့ အပြီးသတ်ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ပစ္စည်းကို အရောင်တင် ရလေသည်။ အရောင်တင်ရာ၌ ရှေးဦးစွာ ပစ္စည်းကို မီးဖုတ်၍ ကြေးသွားပွတ်တံနှင့်တိုက်လျက် ကျန်ရှိနေသော ချိပ်များကို စင်အောင်ဆေးရသည်။ ထိုနောက် တစ်ဖန် မီးနပ်အောင်ဖုတ်ပြီး လျှင် ကြေးနီအိုးဖြင့်ကျိုထားသော ကျောက်ချည် ရည်ထဲသို့ ထည့်ကာ ၁၅ မိနစ်၊ မိနစ် ၂ဝ မျှကြာအောင်ပြုတ်ရ၏။ ဤသို့ ပြုတ်ခြင်းအားဖြင့် အညစ်အကြေးများ ကင်းစင်လျက် ဖြူဖွေးသော နဂိုငွေရောင်သို့ ပြောင်းလာသည်။ အကယ်၍ အရောင်ညစ်နေသေးလျှင် နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်မျှ ရှေးနည်းအတိုင်း မီးဖုတ်၍ ကျောက်ချဉ်ရည်ဖြင့် ပြုတ်ခြင်းဖြင့် လိုရာအရောင်အထိ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ကျောက်ချဉ်ရည်ကို အသုံးမပြုလိုသူများမှာမူ ကန့်စားငရဲမီးတစ်ဆကို ရေ ၁၅ ဆမှ အဆ ၂ဝ ထိရော၍ ကြွေသို့မဟုတ် စဉ့်သုတ်ခွက်ကြီးတစ်ခု တွင်ထည့်ကာ မီးဖုတ်ပြီး အထည်ကို ထိုအရည်တွင် တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီမျှ စိမ်ထားရ၏။ ယင်းသို့ စိမ်ခြင်းဖြင့် ကျောက်ချဉ် ရည်တွင် စိမ်သည့်နည်းတူ ငွေရောင်ကို ရရှိနိုင်သည်။ ကြိုက် ရောင်ရရှိလာသည့်အခါတွင် ကုလားကင်ပွန်းသီး ပြုတ်ရေနှင့် စပ်ထားသော ရေဖြင့် အထည်ကို ဆွတ်လျက် ကြေးသွား ပွတ်တံနှင့် တိုက်၍ပေးရသည်။ ထိုအခါ ငွေထည်မှာ တောက် ပြောင်၍ လာလေသည်။
ရေဖူးပြင်ရွာ
ရေဖူးပြင်ရွာ
ကွန်းဘူးတောရွာ၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်
ကွန်းဘူးတောရွာ (Kunbutaw)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်၊ ကွမ်းဘောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၅၂၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွမ်းဘောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅၀ ဦး၊ မ ၁၃၄၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးချိုင့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မျက်ပြဲရေကျော်ရွာ၊ ဘိုးတုပ်
မျက်ပြဲရေကျော်ရွာ၊ ဘိုးတုပ်
မှင်ထောက်ရွာ၊ ဇင်ရင်မော်
မှင်ထောက်ရွာ၊ ဇင်ရင်မော်
၁၈ ဇွန်
ဇွန်လ၊ (၁၈)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၁၆၉)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၁၇၀)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၉၆) ရက် ကျန်သေးသည်။
သကလိကသုတ်
ဂိဇ္ဈကုဋ် တောင်ပေါ်မှ ဒေဝဒတ်ရဟန်းက ကျောက်ခဲ့လှိမ့်ချမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒုက္ခဝေဒနာကို သည်းခံနိုင်မှုကြောင့် ဘုရားရှင်အား နတ်များက ချီးကျူးကြပုံ။ ။ ဘုရားရှင် တခဏမျှ ကျိန်းစက်ရာ၌ မာရ်နတ် လာ၍ နှောက်ယှက်ပုံ။ ܀ ܀
ကမ္ဘာ့ကဗျာနေ့
ကမ္ဘာ့ကဗျာနေ့သည် မတ်လ ၂၁ရက်နေ့ ဖြစ်ကြောင်း  UNESCO (the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization) က ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် ကြေညာ ခဲ့သည်။ 'နိုင်ငံတကာ ဆိုင်ရာ၊ ဒေသန္တရ ဆိုင်ရာ၊ နိုင်ငံဆိုင်ရာ ကဗျာ လှုပ်ရှားမှုများကို တွန်းအားဖြစ်စေရန် နှင့် အသိမှတ်ပြုစေရန် ' ဖြစ်ကြောင်း UNESCO ရဲ့ ကြေညာချက်အရ  အဆိုပါနေ့တွင်  ကဗျာဖတ်ခြင်း၊ ကဗျာရေးသားခြင်း၊ ကဗျာ သင်ကြားခြင်း တို့ကို ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ပြုလုပ်ကြသည်။
ယခင်က အောက်တိုဘာ (တစ်ခါတရံ အောက်တိုဘာ ၅ရက်) နေ့တွင် အများအားဖြင့် ကျင်းပလေ့ရှိသော်လည်း ၂၀ ရာစုနှစ် နောက်ပိုင်း နှစ်များတွင်တော့ ဩဂတ်စတပ် ၏ လက်အောက်တွင် အမှုတော်ထမ်းခဲ့သော ရောမ ကဗျာရှည်ရေးသားသူ ကဗျာစာဆိုတော် ဗာဂီလ်၏ မွေးနေ့ ကို ဂုဏ်ပြုခြင်း အားဖြင့် ကမ္ဘာ့အဖွဲ့အစည်းများက အောက်တိုဘာ ၁၅ရက်နေ့တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။  နိုင်ငံတကာရှိ နိုင်ငံအများစုမှာတော့ အောက်တိုဘာ တွင် အစဉ်အလာ မပျက် ကမ္ဘာ့ကဗျာနေ့ကို ကျင်းပလျှက်ပင် ရှိကြသည်။ အောက်တိုဘာ သို့မဟုတ် နိုဝင်ဘာလ ၏ ရက်တစ်ရက်တွင် တစ်လှည့်စီ ကျင်းပကြသည် လည်းရှိသည်။
ဝမ်လွိုင်ကုန်ရွာ၊ နမ့်စန်မြို့နယ်
ဝမ်လွိုင်ကုန်ရွာ (Wanloikon)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ နမ့်စန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၄၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်စန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၃၂ ဦး၊ မ ၁၉၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ခေါ်ဘွာရ်ရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
ခေါ်ဘွာရ်ရွာ(Khuabuar)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ ဖလမ်းမြို့နယ်၊ ထုံးထုလ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၃၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထုံးထုလ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၀ ဦး၊ မ ၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၅ ဦး နေထိုင်သည်။
နယ်လှည့်​ဓမ္မကထိက
နယ်လှည့်ဓမ္မကထိကဆိုသည် နယ်လှည့်ပြီး တရားဟောပွဲများ ပြုလုပ်သော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ တတ်ကျွမ်းသည့်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ခေါ်ဆိုသည်။ ဓမ္မကထိက တပါးဖြစ်ရန် စာပေ၊ ပရိယတ္တိကျမ်းဂန်များကို ကျွမ်းကျင်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှသာ ဓမ္မကထိက ဆရာဖြစ်သည်။ ရိုးရိုး စာသင်၊ စာချပြီး အောင်လက်မှတ် ရရုံ  မဖြစ်ပါ။ ဓမ္မစရိယ  အောင်မှဖြစ်သည်။
ခေါ်ဘွာရ်ရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖလမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖာကယ်ရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
ဖာကယ်ရွာ(Hparkei)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ ဖာကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၂၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖာကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၀၀ ဦး၊ မ ၁၅၀၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၁၀၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သာခရမ်းရွာ၊ ဘုန်းကြီးကုန်း
သာခရမ်းရွာ၊ ဘုန်းကြီးကုန်း
နိုင်ငံတကာ အာကာသ စခန်း
နိုင်ငံတကာ အာကာသ စခန်း (International Space Station, ISS) သည် ကမ္ဘာ့မျက်နှာပြင်အထက် ကီလိုမီတာ ၂၀၀၀ အထက် ပတ်လမ်းနိမ့်ပေါ် လွှတ်တင် တပ်ဆင်ထားသည့် နိုင်ငံတကာ သုတေသန အဆောက်အအုံ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယင်းအား သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည်။ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် စတင် တပ်ဆင်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်မည်ဟု လျာထားပြီး ၂၀၁၅ ခုနှစ် အထိ လည်ပတ် စေနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
လက်ရှိ အာကာသ စခန်းသည် ယခင်စခန်းများထက် ကန့်လန့်ဖြတ်အလျား ပိုမိုရှည်လျားပြီး လက်ရှိ ကမ္ဘာကို လည်ပတ်နေသည့် ဂြိုဟ်တုဖြစ်ကာ သာမန်မျက်လုံးဖြင့် မြင်နိုင်သည်။ သိပ္ပံပညာရှင်များသည် နိုင်ငံတကာ အာကာသ စခန်းကို ဆွဲငင်အား လွန်စွာ နည်းပါးသည့် မိုက်ခရို ဂရဗ်ဗီတီ (microgravity) ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချကာ ဇီဝဗေဒ၊ ဇီဝကမ္မဗေဒ၊ ဓာတုဗေဒ၊ ရူပဗေဒနှင့် ဆေးဝါးဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။ အာကာသနှင့် မိုးလေဝသကို စောင့်ကြည့် လေ့လာကြသည်။
ဘိလပ်မြေစက်နယ်မြေများရွာ၊ သရက်မြို့နယ်
ဘိလပ်မြေစက်နယ်မြေများရွာ (Bilatmyaysetneimyaymyar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ သရက်မြို့နယ်၊ ထုံးတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၀၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထုံးတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၁၀ ဦး၊ မ ၂၆၈၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၉၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
၁၉ ဇွန်
ဇွန်လ၊ (၁၉)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၁၇၀)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၁၇၁)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၉၅) ရက် ကျန်သေးသည်။
သာဓုသုတ်
ဒါနနှင့်စပ်၍ မှတ်သားဖွယ်။ ܀ ܀
ခေါင်းတကာရွာ
ခေါင်းတကာရွာ
အုတ်တွင်းမြို့
အုတ်တွင်းမြို့သည် ရန်ကုန်-မန္တလေး မီးရထားလမ်းမဖောက်မီက မထင်ရှားလှသော ကျေးရွာတစ်ရွာမျှသာဖြစ်သည်။ ထိုမီးရထားလမ်းဖောက်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် စစ်တောင်းမြစ်ကမ်း ပေါ်ရှိ အုန်းပင်ရွာကိုအကြောင်းပြု၍ မြို့တစ်မြို့အဖြစ်သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်။ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး ဖြစ်ထွန်းသော ဒေသ အတွင်း၌ တည်ရှိသဖြင့် ကျောထောက်နောက်ခံဒေသမှ လယ် ယာထွက်ပစ္စည်းများကို စစ်တောင်းမြစ် တစ်ဘက်ကမ်းမှပင် လှည်းတစ်တန်၊ လှေတစ်တန်ဖြင့် အုတ်တွင်းသို့ပို့၍ အုတ်တွင်း မှတစ်ဆင့် ရန်ကုန်သို့ မီးရထားဖြင့်တင်ပို့ရာ အရောင်းအဝယ် ဖွံ့ဖြိုးသော မြို့ကလေးတစ်မြို့ ဖြစ်လာလေသည်။ ရန်ကုန်- မန္တလေး မော်တော်ကားလမ်းသည်လည်း အုတ်တွင်းမြို့ကို ဖြတ် ကျော်သွားလေသည်။ ယင်းမြို့သည် ထိုမော်တော်ကားလမ်းအား ဖြင့် ရန်ကုန်နှင့် ၁၆၆ မိုင် ဝေးကွာသည်။
အုတ်တွင်းမြို့ပေါ်တွင် မြို့နယ်အထွေထွေအုပ်ချုပ်ရေး ဦးစီးဌာနရုံး၊ မြို့နယ်တရားစီရင်ရေးဆိုင်ရာရုံးများ၊ ပြည်သူ့ရဲ တပ်ဖွဲ့စခန်း၊ မီးသတ်ဦးစီးမှူး ရုံး၊ စာတိုက်နှင့် ကြေးနန်းရုံး၊ ဆောက်လုပ်ရေးဌာန ရုံး၊ ဈေးရုံ၊ အစိုးရ အထက်တန်းကျောင်း စသည်တို့ရှိသည်။ သစ်တောဦးစီးဌာန အကောက်ရုံးလည်းရှိ၍ မြို့ပေါ်နှင့် မြို့၏ ဆင်ခြေဖုံးတွင် သစ်စက်နှင့် ဆန်စက်တို့ရှိသည်။
အုတ်တွင်းမြို့နယ်သည် ယခင်တောင်ငူခရိုင်၏အလယ် ပိုင်းမြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုမြို့နယ်သည် ဖြူးနယ်တွင်ပါဝင် ခဲ့၍ ၁၉၇၃ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ လူဦးရေမှာ ၈၇ယ၆၃၃ ယောက်ဖြစ်လေသည်။ မြို့နယ်၏ အနောက်ဘက်နယ်နိမိတ် သည် ပဲခူးရိုးမဖြစ်၍ မြောက်ဘက်နယ်နိမိတ်သည် တောင်ငူ မြို့နယ်ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဘက်တွင် စစ်တောင်းမြစ်သည် အုတ်တွင်းမြို့နယ်နှင့် ထန်းတစ်ပင်မြို့နယ်ကို ပိုင်းခြားထား သည်။
ခရစ်နှစ် ၁၉ဝ၅ ခုနှစ်မတိုင်မီက ယခုအုတ်တွင်း မြို့နယ်သည် ဖြူးမြို့နယ်တွင်ပါဝင်သော နယ်မြေတစ်စိတ် တစ် ဒေသမျှသာဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဖြူးမြို့နယ်၏ နယ်မြေသည် အတော်အတန်ကျယ်ဝန်းပေရာ အုပ်ချုပ်ရေးလွယ်ကူစေရန် ဖြူးမြို့နယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကိုခွဲထုတ်၍ မြို့နယ်သတ်သတ် တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီးလျှင် အုတ်တွင်းမြို့ကို မြို့နယ်၏ ရုံးစိုက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး
ရန်ကုန်-မန္တလေး မီးရထား လမ်းသည် မြို့နယ်၏ အရှေ့ပိုင်းကိုဖြတ်ကျော်သွား၍ မြို့နယ် အတွင်း၌ အုတ်တွင်းအပါအဝင် ဘူတာရုံပေါင်း ငါးရုံရှိသည်။ ရန်ကုန်-မန္တလေး မော်တော်ကားလမ်းသည်လည်း မြို့နယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားရာ မီးရထားလမ်း၏ အနောက်ဘက်ကျသည်။ မြို့နယ်တွင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် ကူးသန်းသွားလာ ရေးအတွက် မီးရထားလမ်းကို အဓိကထားသည်။ အုတ်တွင်း မြို့နယ်အပါအဝင် တောင်ငူခရိုင်တစ်ခုလုံးသည် မီးရထားလမ်း ဖောက်လုပ်ပြီးသည့် နောက်ပိုင်းမှစ၍ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။ မီးရထားလမ်း ဖောက်ပြီးနောက်တွင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးကို ချဲ့ထွင်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြ၍ အုတ်တွင်းသည် ဆန်စပါးအထွက်များ သော မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်-မန္တလေး မော်တော်ကား လမ်းကိုလည်း အသုံးများသည်။ မြို့နယ်ကို တောက်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသော မီးရထားလမ်းနှင့် မော်တော်ကားလမ်းတို့ အပြင် အုတ်တွင်းမြို့၏အနောက်ဘက် သုံးမိုင်အကွာရှိ ရေသိုး ရွာသို့လည်းကောင်း၊ အုန်းပင်ရွာသို့လည်းကောင်း ကုန်းလမ်း ခရီးပေါက်လေသည်။
မြို့နယ်အတွင်းထင်ရှားသော စေတီတစ်ဆူမှာ တစ်ဖက် ကွေ့အနီးရှိသော ရှင်ပင်ကျောက်ဆောက်စေတီဖြစ်သည်။ စေတီ သမိုင်းအရ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသခင်နုတော်မူစဉ် ကြက်မင်း ဘဝက နေထိုင်ကျက်စားခဲ့သော အရပ်ဒေသတစ်ခုဖြစ်သည့် ကျောက်ဆောက်အရပ်တွင် သီရိဓမ္မာသောကမင်းကြီးတည်ထား ခဲ့သော စေတီတစ်ဆူဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြလေသည်။ အုတ်တွင်းမြို့မှ လေးမိုင်အကွာတွင် အနန်းတောင် တောရဟုခေါ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းရိပ်သာတစ်ခုရှိသည်။ ဝိပဿနာ အားထုတ်ကြသူများဖြင့် စည်ကား၍သာယာချမ်းမြေ့သောရိပ်သာ တစ်ခုဖြစ်လေသည်။
သမိုင်းကြောင်း
မဟာသီရိ ဇေယျသူရဘွဲ့ခံမင်းကြီးညို သည် ကောဇာသက္ကရာဇ် (၈၇၂)ခုနှစ်တွင် ဒွါရဝတီမြို့ဟောင်းမှ ကေတုမတီမြို့သစ်ကို တည်ထောင်စိုးစံခဲ့ သည်။ မြို့လုံခြုံရေးအတွက် ကုန်းတွင်းပိုင်း ကင်းတပ်စခန်းများ တည်ဆောက်ခဲ့ရာတွင် အုတ်တွင်းမြို့ ယခုလက်ရှိ မြို့လယ်ဓမ္မရက္ခိတကျောင်း ယခင်ဂါတ်တဲကျောင်း အနီးသည်လည်း ကင်းတပ်စခန်းဖြင့် ပါဝင်ခဲ့သည်။ အဆိုပါမြေနေရာသည် ချင်းပြည်နယ်ဘက်မှ နွားကုန်သည်များနှင့် သစ်ကုန်သည်များ စခန်းချရာ နေရာလည်းဖြစ်ခဲ့သည်။ သစ်ပင်များ၏ အမြင့်ထက်မှ ငှက်ကလေးများ ဩတင်တွင်းဟု သာယာစွာမြည်သော အသံကို အစွဲပြု၍ အောတတွင်းစခန်းဟု မြန်မာများခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြပြီး ရှမ်းတို့မှ ငှက် အော်စခန်းဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုမှကာလရွေ့ လျားကာအောတတွင်းမှ အုတ်တွင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုကြသည်။
အခြားသော မူကွဲတစ်ခုမှာ အထက်အညာဒေသမှ ကုန်သည်များ အောက်အရပ်သို့ ကုန်ကူး သန်းသွားလာရာတွင် ဦးစွာကြက်သွန်ခင်းဟု အမည်ရှိသောအရပ်တွင် စခန်းချရာမှ ထိုထက် ကောင်းမွန်သောနေရာကို ရှာဖွေကြရာ ယခုမဲကုန်းရပ် ဦးမင်းစိန်ဆီစက်ခြံလောက်တွင် အုတ်ရေတွင်း တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ အုတ်ရေတွင်းကို အစွဲပြု၍ အုတ်တွင်းဟုခေါ်ကြောင်း သိရှိရသည်။ ကထိကဦးစိန်လွင်လေး ကေတုမတီတောင်ငူ ရာဇဝင်အရ တောင်ငူဘုရင် မင်းကြီးညိုလက်ထက်တော် ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၅၁၁ ခုနှစ်တွင် တီကိုးတီ၊ ကုန်းကိုးကုန်းဟူ၍ တည်ရှိခဲ့ကြောင်း၊ တီကိုးတီတို့ကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သဖြင့် အုတ်တွင်းမြို့ ကင်းတပ်စခန်းရှိသည့် အချိန်တွင် ကျွဲပွဲမြို့၏ အရှေ့ဘက် စစ်တောင်းမြစ်ကမ်းဘေးရှိ  မြို့စိုးအရပ်သည် မြို့အဖြစ်တည်ရှိ စည်ကားခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။ အောက်မြန်မာနိုင်ငံ ဗြိတိသျှတို့ မသိမ်းပိုက်မီက (၁၈၈၅) ခုနှစ်မတိုင်မီ ရေဆင်းမကောင်းသော ညွှန်တောကြီးအဖြစ်တည်ရှိခဲ့သည်။ ရန်ကုန်-မန္တလေးရထားလမ်းကားလမ်းမဖြစ်မီ အခြေအနေအရ လက်ရှိအုတ်တွင်းမြို့၊ မဲကုန်းရပ်တွင်သာ လူနေထိုင်လျက်ရှိပြီး မဲပင်များပေါက်ရာဒေသဖြစ် သဖြင့် မဲကုန်းဟုတွင်သည် ကျန်နေရာများမှာ လယ်စောင့်တဲများအဖြစ်သာရှိပြီး ကသစ်ပင်များ ပေါက်ရာ အရပ်ကို ကသစ်တန်းဟုလည်းကောင်း၊ တရုတ်လူမျိုးများကြက်သွန်စိုက်ရာအရပ်ကို ကြက်သွန်ခင်း ဟုလည်းကောင်း၊ ယခုမဲကုန်းရပ်ကွက်တွင် တူးသူမဲ့အုတ်ရေတွင်းတစ်ခုရှိသည်ကို အစွဲပြု၍ အုတ်ရေ တွင်းဟုခေါ်ရာမှ အုတ်တွင်းဖြစ်လာကြောင်းသိရှိရသည်။
အုတ်တွင်းမြို့တွင် ပါဝင်သည့် ညောင်ခြေထောက်၊ အုတ်တွင်း၊ ကျွဲပွဲမြို့များသည် (၁၈၉၈)ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံတော်အောက်ပိုင်း မြို့ရွာရှိ မြေယာအက်ဥပဒေ(The Lawyer Burma Town and Village Lands Act 1898)အရ မြို့အဖြစ်ကြေညာရာတွင်ပါဝင်သည်။ (၁၉၀၈)ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ(၂၉)ရက်နေ့တွင် အခွန်တော်ဌာနမှ အမိန့်ကြော်ငြာစာနံပါတ် (၁၀၀)ဖြင့်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
ပြည်ထောင်စုဆိုရှယ်လစ်မြန်မာနိုင်ငံတော် ပြည်ထဲရေးနှင့် သာသနာရေးဝန်ကြီးဌာန၏(၂၄-၆-၁၉၇၂)ခုရက်စွဲပါစာအမှတ်၁၀၃၇၂၅ စိတ်(၁) ဖြင့် အုတ်တွင်းအား မြို့နယ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ (၂၅-၅-၁၉၇၃)ခုနှစ် နေ့စွဲပါစာအမှတ်၊၃/၁၆၇/အထ(၂) ကျေးရွာအုပ်စု(၄၇)အုပ်စုအား ကျေးရွာအုပ်စု အဖြစ် လည်းကောင်း ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ပိန္နဲတောရွာ၊ လှာကမြင်
ပိန္နဲတောရွာ(Peinhnetaw)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ လှာကမြင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၂၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လှာကမြင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၁၀၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၉၃၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နုတ်ခမ်းအရောင်တင်ဆီ
မိန်းကလေးများ အသုံးပြုကြတဲ့ lip gloss တွေကို အလှကုန်ပစ္စည်း ကြော်ငြာတွေမှာ စွဲမက်ဖွယ် အရောင်အသွေးတွေနဲ့ လိုချင်မက်မောဖွယ် တွေ့နေရပါတယ်။
သုတေသန လေ့လာချက်များအရ နှုတ်ခမ်းသားကို တောက်ပစေတဲ့ lip balm တွေနဲ့ lip gloss တွေဟာ နှုတ်ခမ်းသားကို ကင်ဆာရောဂါဖြစ်ပွား စေဖို့ အားပေး အားမြှောက်ပြုပါတယ် လို့ သိရပါတယ်။ နေရောင်ခြည်မှ ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်ကို ပိုမို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်စေနိုင်တဲ့အတွက် ကင်ဆာရောဂါဖြစ်စေနိုင်တာဖြစ်ပါတယ်။ တောက်ပအောင်၊ အလင်းပြန်အောင် ပြုလုပ်ထားတဲ့အတွက် lip gloss တွေဟာ နေရောင် အပူကိုစုပ်ယူပါတယ်။
နှုတ်ခမ်းကင်ဆာရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေမှာ နှုတ်ခမ်းကွဲပြီး ဖြူခြင်း ၊ ကုသလို့မရတဲ့ အဖတ် အဖတ်များ ထွက်လာခြင်း ၊ နှုတ်ခမ်းသား ထူလာခြင်း ၊ သွေးထွက်ပြီး နာကျင်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပါတယ်။
နံနက်ခင်းမှာ SPF 15 (Sun Protection Factor 15) နဲ့ အထက် ရှိတဲ့ နေရောင် ကာကွယ်တဲ့ lip gloss များကို သုံးသင့်ပါတယ်လို့ အရေပြားအထူးကုဆရာဝန်များက အကြံပြုပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းဆိုးဆေး သုံးသောအခါတွင်လည်း နေရောင် ကာကွယ်တဲ့ နှုတ်ခမ်းဆိုးဆေးများကို ရွေးချယ် သုံးစွဲသင့်တယ်လို့လည်း ဆိုပါတယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း များသောအားဖြင့် နေရောင်ကာကွယ်မှု ပါတဲ့ အလှကုန်တွေမှာ ဓာတုဆေးများပါဝင်ပြီး ဟိုမုန်း ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် တိုင်တေနီယမ်အောက်ဆိုက် (titanium oxide) နဲ့ ဇင့်အောက်ဆိုက် (zinc oxide) တို့ ပါဝင်သော ထုတ်ကုန်များမှာ ပါဝင်တဲ့ nanoparticles များကိုဖြစ်စေပါတယ်။ ထိုမှ ဒီအန်အေ (DNA) ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်တဲ့အတွက် nanoparticles နဲ့ ဓာတုပစ္စည်းများ မပါဝင်တဲ့ နေရောင်ကာကွယ်တဲ့ SPF lip balm များကိုသာ အသုံးပြု သင့်ပါတယ်။
ငှက်ကြီးဝံပို
ငှက်ကြီးဝန်ပို သည် ကိုယ်ပုံပန်း အချိုးအစား မကျသောငှက် ဖြစ်သည်။ နှုတ်သီးမှာ သာမန်ငှက်၏ နှုတ်သီးနှင့် မတူဘဲ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်နှင့် မလိုက်အောင်ပင် ရှည်လျား၏။ အဖျား၌ အတန်ငယ်ကောက်နေ၏။ ခြေထောက်များမှာ တိုသော်လည်း ဘဲခြေကဲ့သို့ ခြေဖဝါးများ ပါရှိသည်။ ဤငှက်မျိုးကို သမပိုင်းဒေသများတွင်၎င်း၊ အပူပိုင်းဒေသ များတွင်၎င်း တွေ့ရသည်။ ငှက်ကြီးဝံပိုမျိုးစိတ်ပေါင်း ၁ဝ မျိုး ခန့် ရှိ၏။ ငှက်ကြီးဝံပို အကြီးစားမှာ အရပ်အမြင့် ၅ ပေ ကျော်ကျော် ၆ ပေခန့်ရှိပြီး အတောင်ဖြန့်လိုက်သောအခါ အလျား ၁ဝ ပေမျှ ရှိသည်။ သာမန်ငှက်ကြီးဝံပိုမျိုးကို ဥရောပတိုက်တောင်ဘက်ပိုင်းနှင့် အာရှတိုက်၊ အာဖရိကတိုက် များ တွင်လည်း တွေ့ရသည်။ ယင်း၏ ပါဏဗေဒ အမည်မှာ 'ပယ်လီကင်နပ် အိုနိုကရိုတဲလပ်' ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ဖိလစ်ပိုင်ကျွန်းစုများတွင် တွေ့ရသော ဝံပိုမျိုးမှာ 'ပယ်လီ ကင်နပ် ဖိလစ်ပင်ဆစ်'မျိုး ဖြစ်သည်။
ကုက္ကိုကုန်းရွာ၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်
ကုက္ကိုကုန်းရွာ (Kokekokone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကန့်ဘလူခရိုင်၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်၊ ကုက္ကိုကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၁၅၃ ဖြစ်သည်။
ငှက်ကြီးဝံပို
ငှက်ကြီးဝံပိုတို့သည် မြစ်နှင့် ရေအိုင်ကမ်းပါး အနီးအနား တွင် အစုလိုက် အအုပ်လိုက်နေတတ်ကြသည်။ အပေါင်း အသင်းနှင့် အစုအအုပ်ဖွဲ့၍ နေတတ်ရုံသာမကသေးဘဲ အစာရှာ ရာတွင်လည်း အတူတူစုရုံး၍ တပျော်တပါးကြီး အစာရှာ ထွက် လေ့ရှိသည်။ ဥသည့်အခါတွင် တစ်ခါဥလျှင် ၂ ဥမှ ၃ ဥ အထိသာ အုတတ်သည်။ ဥများမှာ အများအားဖြင့် အဖြူရောင် ဖြစ်သည်။ဩစတြေလျတိုက်တွင် ငှက်ကြီးဝံပိုမျိုး တစ်မျိုး တည်းသာ ရှိသော်လည်း အမေရိကတိုက်တွင်ကား ဤငှက်မျိုး ပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိသည်။
ကုက္ကိုကုန်းရွာ၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လယ်ဒီချောင်ရွာ၊ ရှမ်းကွင်း
လယ်ဒီချောင်ရွာ၊ ရှမ်းကွင်း
ကွမ်းခြံကုန်းရွာ၊ ကုလားခတ်
ကွမ်းခြံကုန်းရွာ၊ ကုလားခတ်
ကျောက်ပေါက်ချောင်းရွာ၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်
ကျောက်ပေါက်ချောင်းရွာ (Kyaukpaukchaung)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်၊ ကွမ်းဘောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၅၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွမ်းဘောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅၀ ဦး၊ မ ၁၃၄၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
တာဟောင်ရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
တာဟောင်ရွာ (Tarhawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ဝမ်စလောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၂၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်စလောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၂၃ ဦး၊ မ ၂၁၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။
မြန်မာသတင်းအချက်အလက်နည်းပညာတက္ကသိုလ်
တက္ကသိုလ်ဖွင့်လှစ်စတွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ သင်ကြားသူဆရာ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ ဝန်ကြီးဌာနမှ ဆရာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံမှ ဆရာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးချဲ့ရန် ရည်ရွယ်သည်။
သင်တန်းများ
တက္ကသိုလ်အနေဖြင့် ဘွဲ့ကြို၊ ဘွဲ့လွန်နှင့် မာစတာဘွဲ့သင်တန်းများ ဖွင့်လှစ်ပို့ချမည် ဖြစ်သည်။ ၅ နှစ်ကြာမြင့်မည့် ဘွဲ့ကြိုသင်တန်းအတွက် သင်တန်းသား တစ်ထောင် ခေါ်ယူမည် ဖြစ်သည်။
စင်းကပ်ရွာ၊ ပင်းတယမြို့နယ်
စင်းကပ်ရွာ (Hsinkat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်းတယမြို့နယ်၊ တောင်ရှည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၇၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ရှည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၅၃ ဦး၊ မ ၁၀၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၁၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်းတယမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်မင်း၊ သခင်
သခင်အောင်မင်း (၁၉၁၈-၁၉၈၂)
နိုင်ငံဂုဏ်ရည်ဘွဲ့ (ပထမဆင့်)ရ သခင်အောင်မင်း (ခေါ် )ဦးဟာကီးဖေလိန်းကို ၁၉၁၈ ခုနှစ် ၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၅)ရက်နေ့တွင် ချင်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း ၊ မင်းတပ်မြို့နယ် ၊ တောင်ကုန်းကျေးရွာ၌ အဖ မောတိုက်အုပ် (တောင်ပိုင်) ဦးကီးဖေ ၊ အမိ ဒေါ်ငိုင်းငြိမ်းတို့မှ မွေးဖွားသည်။ ငယ်စဉ်က ဝမ်မသူရွာ အမျိုးသားမူလတန်းကျောင်းနှင့် ထီးလင်းမြို့ အစိုးရအလယ်တန်းကျောင်းများတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ကျောင်းသားဘဝမှစတင်၍ အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ချင်းတောင် ညီညွတ်ရေးအဖွဲ့တွင် အတွင်းရေးမှူးဖြစ်၍ သခင် အစည်းအရုံးဝင် ဖြစ်သည်။ သခင်အောင်မင်းသည် ခြွင်းချန်ထားသော တောင်တန်းဒေသများကို ၉၁ ဌာနအုပ်ချုပ်ရေးအတွင်း ထည့်သွင်းပေးရန်နှင့် မြန်မာပြည်ဘုရင်ခံ၏ ပါလီမန်တွင် တောင်တန်းဒေသများမှ ကိုယ်စားလှယ်များအား ထည့်သွင်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သော တိုင်းရင်းသား ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။
မြန်မာပြည်အရပ်ရပ်ရှိ ကျောင်းသားများ၊ အလုပ်သမားများ သပိတ်မှောက်ခဲ့သည့် ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် သခင်အောင်မင်းသည် သပိတ်မှောက်ခဲ့သည့် ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် သခင်အောင်မင်းသည် သပိတ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ကန်ပက်လက်မြို့တွင် နယ်လူထု ၅၀ဝ၀ ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ စစ်ပုလိပ်များနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်၍ ၁၉၃၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၂၀)ရက်နေ့တွင် အဖမ်းခံရပြီး ၊ ကန်ပက်လက်၊ ဟားခါး ၊ ဖလမ်း ၊ မြင်းခြံ ၊ မန္တလေးနှင့် ကသာထောင်များတွင် ရွှေ့ပြောင်းချုပ်နှောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ၁၉၄၂ ခုနှစ် ၊ မတ်လတွင် ကသာထောင်မှ လွတ်မြောက်ပြီး အမရပူရရှိ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် (ဘီအိုင်အေ)နှင့် ဆက်သွယ်ပူးပေါင်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ သခင်အောင်မင်းသည် ချင်းတောင်ငြိမ်းချမ်းရေး နှင့် ယာယီအုပ်ချုပ်ရေး ၊စစ်ရေး ၊ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းအပြင် ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၅ ခုနှစ်တွင် ချင်းတောင် ဖဆပလအဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် မြန်မာပြည် လုံးဝလွတ်လပ်ရေး ရရှိရေးအတွက် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လအထိ ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး လွတ်လပ်ရေးအတွက် နယ်ချဲ့ကိုတိုက်ရန် ချင်းအမျိုးသား လူငယ်များအား စည်းရုံးခဲ့သည်။
၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် ကျန်းမာရေးချို့တဲ့လာသဖြင့် နိုင်ငံရေးမှ အနားယူခဲ့ပြီး ၁၉၄၈ ခုနှစ် မတ်လမှစတင်၍ လက်ထောက်ငွေတိုက်အရာရှိ (မြို့ပိုင်) ရာထူးတွင် ဆယ်နှစ်ကျော် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် အစိုးရအလုပ်မှ နုတ်ထွက်ပြီး ၁၉၆၂ ခုနှစ်အထိ တောင်ယာဥယျာဉ်ခြံလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်သည်။ ၁၉၆၂ ခုနှစ် ကွယ်လွန်ချိန်အထိ မင်းတပ်မြို့နယ် ပြည်သူ့ကောင်စီ အတိုင်ပင်ခံအဖွဲ့ဝင်၊ ချင်းပြည်နယ် လုံခြုံရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးကော်မတီအဖွဲ့ဝင်၊ နိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ ရေးဆွဲရေးကော်မရရှင်အဖွဲ့ဝင်၊ အခြေခံဥပဒေပြည်လုံးကျွတ် ဆန္ဒခံယူပွဲကော်မရှင်အဖွဲ့ဝင်၊ ပထမအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်နှင့် ပြည်သူ့ကောင်စီ အဆင့်ဆင့် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပွဲကော်မရှင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် အသီးသီး ပါဝင်ဆောင်ခဲ့သည်။
ပထမအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်တွင် မင်းတပ်မြို့နယ် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်း ခံရပြီး၊ နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင် ဖြစ်လာသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်တွင်လည်း မတူပီမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်အမှတ် (၁)မှ ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရပြီး နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်အဖြစ် ဆက်လက်ရွေးချယ်ခံရသည်။ တတိယအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်တွင် မတူပီမြို့ အမှတ် (၁) ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ထပ်မံရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရပြီး နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်အဖြစ်လည်း ဆက်လက် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရသည်။ နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည် ပထမအဆင့်ရ နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင် သခင်အောင်မင်းသည် ၁၉၈၂ ဇွန်လ (၃)ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်ရီအေးနှင့် သားသမီး (၁၁)ယောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အော်စတင်မြို့
အော်စတင်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ တက္ကဆပ်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သလို ထရဲဗစ်ကောင်တီ၏ အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး အပိုင်းများကို Hays နှင့် Williamson ခရိုင်များသို့ ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ ဒီဇင်ဘာ ၂၇ ရက် 1839 ခုနှစ်တွင် ပေါင်းစည်းခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် 11 ခုမြောက် လူဦးရေအများဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး၊ [7] ဒုတိယလူဦးရေအများဆုံးပြည်နယ်မြို့တော်ဖြစ်သော Texas ရှိ စတုတ္ထမြောက်လူဦးရေအများဆုံးမြို့၊ လူဦးရေ တစ်သန်းကျော်၊ ဖီးနစ်မြို့၊ အရီဇိုးနားပြည်နယ် နှင့် ၎င်း၏ပြည်နယ်တွင် လူဦးရေအများဆုံးမြို့မဟုတ်သော လူဦးရေအများဆုံးပြည်နယ်မြို့တော်။ ၎င်းသည် 2010 ခုနှစ်မှစ၍ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် အလျင်မြန်ဆုံး ကြီးထွားလာနေသော မြို့ကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။[11][12][13] အော်စတင်မြို့လယ်နှင့် ဆန်အန်တိုနီယိုမြို့လယ်သည် မိုင် 80 ခန့် (129 ကီလိုမီတာ) ကွာဝေးပြီး နှစ်ခုစလုံးသည် Interstate 35 စင်္ကြံတစ်လျှောက်တွင် ကျရောက်နေသည်။ ဒေသနှစ်ခုသည် Dallas နှင့် Fort Worth တို့ကဲ့သို့ "မက်ထရိုပလပ်x" အသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ဟု လေ့လာသူအချို့က ယုံကြည်ကြသည်။[14][15] အော်စတင်သည် တောင်ဘက်အကျဆုံးပြည်နယ်မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ဂလိုဘယ်လိုက်ဇေးရှင်းနှင့် ကမ္ဘာ့မြို့များသုတေသနကွန်ရက်မှ အမျိုးအစားခွဲထားသည့် "Beta −" ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာမြို့အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။
ညီနောင်ရွာ၊ ရေပူဝ
ညီနောင်ရွာ၊ ရေပူဝ
၂၀ ဇွန်
ဇွန်လ၊ (၂၀)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၁၇၁)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၁၇၂)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၉၄) ရက် ကျန်သေးသည်။
(ဒု) ညောင်ပင်ကြီးရွာ
(ဒု) ညောင်ပင်ကြီးရွာ
လွှဇင်ကုန်းရွာ၊ ဘုန်းကြီးကုန်း
လွှဇင်ကုန်းရွာ၊ ဘုန်းကြီးကုန်း
သရသုတ်
သံသရာညွှန်အိုင်ကို ခမ်းခြောက်စေပုံ ဖြေထားသော ဂါထာ။ ܀ ܀
ရွှေမင်းသား (ကာတွန်း)
မြန်မာကာတွန်းဆရာကြီး ဦးရွှေမင်းသားကို ၁၉၄၂ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ၂၇ရက်နေ့ တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ အဖ ဦးလူရင်၊ အမိ ဒေါ်အေးတင် ဖြစ်သည်။ ဆင်ဖြူကျွန်း ဇာတိ ဖြစ်သည်။ ကာတွန်းပညာကို ကာတွန်းဦးဖေသိန်း၊ ကာတွန်းဦးအောင်ရှိန်တို့ထံတွင် လေ့ လာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ခုနှစ်၊ ကာတွန်းပဒေသာစာစောင်တွင် ကာတွန်း စတင်ရေးဆွဲခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ရုပ်ပြကာတွန်းဇာတ်လမ်းများ ရေးဆွဲခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် စာနယ်ဇင်းကာတွန်းကိုသာ အစဉ်တစိုက် ရေးဆွဲခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသော ကာတွန်းဇာတ်ကောင်များမှာ ဘကြီးကဲနှင့် ဂြိုဟ်သားကလေး မစ်ကီဝေးတို့ ဖြစ်သည်။ ယနေ့အချိန်ထိ စာနယ်ဇင်းများတွင် ကာတွန်းများ၊ သရုပ်ဖော်ကာတွန်းများကို ရေးဆွဲလျက် ရှိသည်။ အကန်တော့ခံ ကာတွန်းဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဓမ္မပီယ
သာသနဓဇ ဓမ္မာစရိယ ဆရာတော် ဒေါက်တာ ဓမ္မပီယ သည် နိုင်ငံတော် အစိုးရမှ ဆက်ကပ်သော သာသနဓဇ ဓမ္မာစရိယ ဘွဲ့ နှင့် Ph.D ဘွဲ့တို့ကို ရရှိခဲ့သော မြန်မာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ဆရာတော် ဒေါက်တာ ဓမ္မပီယ သည် မြန်မာနိုင်ငံ တိုင်းဒေသကြီးများနှင့် ပြည်နယ်များမှ ရဟန်းသံဃာများ နှင့် မစိုးရိမ်တိုက်သစ် နာယက ပရိယတ္တိသာသနာဟိတ (သကျသီဟ) ဓမ္မာစရိယ ဆရာတော် အရှင်ဝီရသူရေးဆွဲတင်ပြခဲ့သော မြန်မာအမျိုးစောင့်ဥပဒေ ကို မဟာဓမ္မကထိက ဗဟုဇနဟိတဓရ- အဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ- အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ သပိတ်အိုင်ဆရာတော် (သဲကုန်းဆရာတော်) ဒေါက်တာ အရှင်ဉာဏိဿရ   ၊ သာဓုပရိယတ္တိ စာသင်တိုက် ကျောင်းထိုင် နာယက ရွှေညဝါ ဆရာတော် ၊ ဓမ္မဒူတ ပါမောက္ခ ဒေါက်တာ ဆရာတော် အရှင် ဆေကိန္ဒ   စသော မြန်မာနိုင်ငံ တိုင်းဒေသကြီးများနှင့် ပြည်နယ်များမှ  ရဟန်းသံဃာများ၊ မြန်မာပြည်သူများနှင့် အတူ တက်ကြွစွာ ထောက်ခံအားပေးခဲ့သည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာပြု တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခ ဆရာတော် ဒေါက်တာ ဓမ္မပီယအရှင်မြတ်သည် ကျမ်းစာရေးသားခြင်း၊ စာပေပို့ချခြင်း၊ တရားဟောပြောခြင်း၊ တရားပြသခြင်း၊ စသည်တို့ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:၂၀၂၀ ကွယ်လွန်သူများ
သာစည်လေးရွာ၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်
သာစည်လေးရွာ (Tharsilay)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်၊ ရွှေဒါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၄၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေဒါးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၄ ဦး၊ မ ၈၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ သာစည် ဖြစ်သည်။
ဌေးလှိုင်၊ ဦး (ဓမ္မာစရိယ)
ဓမ္မာစရိယ ဦးဌေးလှိုင် သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ စာအုပ်၊စာပေများ ပြုစု‌‌ရေးသားခဲ့သော စာရေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ ပဋိပတ္တိ သာသနာဝင်၊ ရဟန္တာနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ စသော ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများကိုရေးသား ပြုစုခဲ့သည်။
သာစည်လေးရွာ၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဌေးလှိုင်၊ ဦး (ဓမ္မာစရိယ)
ဘဝအကျဉ်း
ပါဠိစကားပြောအသင်း (ပါဠိဝေဒီအသင်း)ကို ကိုယ်တိုင် အကြီးအကဲလုပ်၍ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ (၁၈-၁၉)နှစ်တွင် ငယ်၊ လတ်တန်း အောင်သည်။ (၁၉) နှစ်ရွယ် မန္တလေးမြို့၊ မစိုးရိမ်ကျောင်းတိုက်သို့ ပြောင်းရွေ့စာသင်၍ (၂၁) နှစ်တွင် စစ်ကိုင်းလေးကျွန်းချမ်းသာ ကျောင်း၌နေလျက် ပထမကြီးတန်းကို ပါဠိဘာသာဖြင့် ဖြေဆို အောင်မြင်သည်။ အသက် (၂၀) မှစ၍ စာနယ်ဇင်းမျိုးစုံ၌ အမျိုးမျိုး ကလောင်အမည်ဖြင့် ကဗျာမျိုးစုံ၊ မြန်မာစာသမိုင်းနှင့် အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဆောင်းပါးများ ရေးသည်။ (၂၃) နှစ်တွင် အထက်မြန်မာပြည် နဂါးနီဂျာနယ်၌ အယ်ဒီတာ ချုပ်လုပ်သည်။ အထက်ဗမာပြည် သတင်းစာနှင့်စာရေးဆရာများ၏ စာဆိုတော်နေ့ စာပေပြိုင်ပွဲတွင် ကဗျာ ပထမဆု (ရွှေတံဆိပ်) နှင့် ဒုတိယဆု (ငွေတံဆိပ်) နှစ်ခုလုံး ရခဲ့သည်။   (၂၃) နှစ်တွင် ဓမ္မာစရိယအတန်း ပါဠိလိုဖြေဆို၍ မဇ္ဈိမနိကာယ် ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။  (၂၄) နှစ်တွင် မစိုးရိမ်ပါဠိတက္ကသိုလ်၌ ကထိက တင်မြှောက်ခြင်းခံရသည်။ မစိုးရိမ်တိုက်၌ “ပါဠိဝေဒဂူ သမိတိ" ပါဠိစကားပြော အသင်းကို တည်ဆောက်၍ စကားရည်လုပွဲ၊ ကျပန်းစကားပြောပြိုင်ပွဲများ ကျင်းပ၍ သတင်းစာများ၌ သတင်းထူးအဖြစ် ဖော်ပြရေးသားကြသည်။ (၂၅) နှစ်တွင် အဘိဓဇမစိုးရိမ်ဆရာတော်ကြီး အမိန့်အရ ငါးပါးသီလ အဓိပ္ပာယ်အကျယ်၊ ဂရုဓမ်အဖွင့်ကျမ်းကို ရေးသားပြုစုသည်။ မြို့မကျောင်းအုပ်ကြီးက အင်္ဂလိပ်လို ဘာသာပြန်သည်။ သမ္ဗန္ဒစိန္တာ (ဂဏ္ဌိ)၊ သီလက္ခန်အဋ္ဌကထာနိဿယ နိဒါန်းများ ရေးခဲ့သည်။
၁၃၁၉ ခု၊ အသက် (၂၆) အရွယ်မှစ၍ (၃၃) နှစ်ထိ မစိုးရိမ် ဆရာတော်ကြီးနှင့် အတူလိုက်ပါ၍ ဆဋ္ဌသံဂါယနာတွင် ကိုယ်စားမိန့်ခွန်း ပြောခြင်း၊ တရားဟောခြင်း၊ ပါဠိအဋ္ဌကထာ ဋီကာများ တည်းဖြတ်ခြင်း၊ အဘိဓမ္မာညဝါကျမ်းကြီး (၃) ကျမ်း တည်းဖြတ်၍ နိဒါန်းများရေးခြင်း၊ သံယုတ် (၅)ကျမ်း၊ မဇ္ဈိမနိကာယ်ပါဠိတော် (၃) ကျမ်းတို့ကို (ပင်တိုင်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ်) နိဿယ မြန်မာပြန်ဆိုပြီးစီး၍ မီးရထား၊ သင်္ဘောများကို တပည့်တစ်ယောက်နှင့်တကွ အထက်တန်း အခမဲ့ လက်မှတ်ရရှိခဲ့သည်။ မဟာစည်ဆရာတော်ကြီးနှင့်အတူ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် မဟာဋီကာကြီးကို တည်းဖြတ်ပြင်ဆင်ခဲ့ရသည်။
တောင်တွင်းဦးဥက္ကဋ္ဌကို ချေပသည့် “လူသေလူဖြစ် သလော” စာအုပ်ကို ပြုစုခဲ့သည်။ ဂျပန်ပြည် မိုဂျီ ကမ္ဘာအေး ဘုရားအတွက် “စေတီရုပ်ပွား သမိုင်းအကျဉ်း” ရေးပေးခဲ့ရသည်။ ငါးပါးသီလ လှုံ့ဆော်ရေးအတွက် မစိုးရိမ်ဆရာတော်ကြီး ကိုယ်တော်စား လိုဏ်ဂူတော်ကြီးအတွင်း၌ တစ်နာရီကြာမိန့်ခွန်းကို ကိုယ်တိုင်ရေး၊ ဖတ်ရသည်။ (ဝန်ကြီးချုပ်ဦးနုက ၂ နာရီကြာ မိန့်ခွန်းပြောသည်) သတင်းစာ ရေဒီယိုများမှ ထပ်ဆင့်ဖော်ပြ၊ အသံလွှင့်ကြသည်။ ပါဠိတော်၊ အဋ္ဌကထာ၊ ဋီကာ (၂-နှစ်စီ) သံဂါယနာတင် ပွဲကြီး၌ ပြီးဆုံးသည်အထိ (အသက်အငယ်ဆုံး ပါဠိပညာရှင်အဖြစ်) ပါဝင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ပဋ္ဌာန်းအရကောက်ကျမ်းကြီး၌ မောင်းထောင် အရှင်ကောလိနိယဘွဲ့အမည်ဖြင့် နိဒါန်းရေးသွယ်ခဲ့သည်။ အသက် (၃၃) နှစ် ၁၃ ဝါအရတွင် ၂ နှစ်နီးပါး လစဉ်ဖျား၍ လူ့ဘောင်သို့ပြောင်းခဲ့သည်။
အမှုထမ်းနှင့် စာရေးဆရာဘဝ
၁၉၆၅-၁၉၈၁ (၁၅) နှစ် ယခင်ဗုဒ္ဓသာသနာအဖွဲ့ (သာသနာ ရေးဦးစီး)မှာ (မစိုးရိမ်ဆရာတော်ကြီး၏ တစ်ချက်လွှတ် အမိန့်အရ မလုပ်လိုဘဲ) အမှုထမ်းရသည်။ ရဟန်း/လူ ပညာရှင် (၁ဝဝ) ခန့် ပါဝင်ရေးသားရသော "တိပိဋက ပါဠိမြန်မာ အဘိဓာန်ကြီး နှင့် ပါဠိပဒ ကျမ်းညွှန်းကျမ်းကြီး (၈ လက်မ-၁၀လက်မ) (၁၆) အုပ်၊ စာမျက်နှာ (၁၀၀၀၀) ကျော်ကို ရေးနည်းရေးပုံမှစ၍မူချ/သင်တန်းပေး/ အပြီးသတ် တည်းဖြတ်ရသော အယ်ဒီတာ အဖြစ် တာဝန်ရှိရှိ စေတနာပါပါ ဝါသနာကြီးကြီး လုပ်ခဲ့ရ၏။ အသက် (၄၂) “ရဟန္တာနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ” ရေးသား၍ လူအများ တရားအားထုတ်လာချင်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ‘‘ကမ္ဘာကိုချုပ်ကိုင်မည့်သူ”၊ “ရတနာသုံးပါးကျေးဇူး” စသောစာအုပ်များရေး၍ လူအများ ဘာသာရေးစာပေများ ဘက်သို့ မျက်နှာ မူလာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့။ ကျန်းမာရေးမကောင်းသည်ကို အကြောင်းပြု၍ အာယုဗ္ဗေဒ အရှင်နာဂသိန်နှင့် (၆) လခန့် တွဲမိကာ ဆေးဆရာ ဘဝ (၁၀) နှစ်ခန့် ကျင်လည်ခဲ့ရ။ တိုင်းရင်းဆေး ဘေသဇ္ဇဂုဏ်ထူးနှင့် ဆရာဖြစ်၊ သင်တန်းပေး၊ ဆေးတိုက်ဖွင့်၊ ဆေးရောင်းခဲ့။ ဆရာကြီး ဦးသိန်းအောင်၊ ဦးစံတင့်၊ ဆရာသိန်းကြီး၊ ဦးမြဝင်းတို့နှင့် ဆေးကောင်စီဖွဲ့စည်းစတွင် တွဲဖက် အတွင်းရေးမှူးလုပ်ခဲ့။ ခင်ကြီးဖျော် ဓာတ်ကျမ်း၊ ဦးပိုဓာတ်ကျမ်းစသည့် ဆေးစာအုပ် (၄) အုပ်ထုတ်ဝေခဲ့၊ 'မောင်းထောင်ဆရာလှိုင်' အမည်ခံ၍ ရှင်နာဂသိန် အတွက် ဆေးကျမ်းများ ကူညီရေးသားပြုစု၍ နိဒါန်းများရေးပေးခဲ့၊ အသက် (၅၀) ကျော် နိုင်ငံတော် ပရိယတ္တိသာသနာ့ တက္ကသိုလ်(ရန်ကုန်) တွဲဖက်ပါမောက္ခ (၂)နှစ် သာလုပ်ခဲ့၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကမ္ဘာ့သာသနာပြု မဟာသန္တိသုခ ကျောင်းတော်ကြီး၌ “ဗုဒ္ဓအင်္ဂလိပ်စာ” နည်းပြလုပ်ခဲ့၊
အသက် (၆ဝ) ကျော် သာသနာရေးဝန်ကြီးဌာန အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် (၉) နှစ် လုပ်စဉ် ဗုဒ္ဓဘာသာတရားတော် (အခြေခံ၊ အထက်တန်း၊ အဆင့်မြင့်) (၃) အုပ်ကို လက်ထောက်အယ်ဒီတာ ဓမ္မာစရိယ (၄) ဦး၏ အကူအညီ၊ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်ကြီး (၉) ဦးနှင့်တိုင်ပင်၍ တာဝန်ခံ ရေးသားခဲ့၊ ယင်းစာအုပ်များကို ဆရာဦးသောင်းလွင် (ရှင်သုမန B.A)၊ ဒေါက်တာမင်းတင်မွန်တို့နှင့်အတူ အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်ခဲ့၊ နိုင်ငံတစ်ဝန်းတစ်လျား ပြည်နယ်မြို့ကြီးများ၌ လှည့်လည်၍ သင်တန်းပေး၊ တရားဟော (၅ နှစ်၊ ခန့်)လုပ်ဆောင်ခဲ့။ နိုင်ငံတော်က (၁၉၉၁-ခုနှစ်) သဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ ဘွဲ့ပေးခဲ့၊ စစ်တကောင်း ဗုဒ္ဓဘာသာအဖွဲ့ နာယကအဖြစ် ဘင်္ဂလား ဒေ့ရှ်၌ ကုန်းလမ်းမှသွား၍ ရှင် (၁၀၀) ပြုပွဲ၊ တရားထိုင်ပွဲ (၂) ကြိမ်လုပ်ခဲ့၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဘုံဘေ (မွန်ဘိုင်း)သို့ (၂)ခေါက် သွားရောက် ၍ ဝိပဿနာ ဆွေးနွေးပွဲ တက်ခဲ့ ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ပဋိပတ္တိသာသနာထွန်းကားပုံသမိုင်းကို မြန်မာ၊ အင်္ဂလိပ်၊ ဟိန္ဒီ (၃) ဘာသာဖြင့် စာတမ်းများ တင်သွင်းခဲ့၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ပတ္တယားမြို့တွင် ရိုမင်ကက်သလစ် ခရစ်ယာန် နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဆွေးနွေးပွဲ တက်ရောက်ရင်း စင်္ကာပူ၊ အင်ဒိုနီးရှား နိုင်ငံများသို့ သွားရောက်လေ့လာခဲ့၊ အသက် (ရ၀) တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သဒ္ဓမ္မဇောတိက ဖောင်ဒေးရှင်းအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းရာတွင် ဥက္ကဋ္ဌတာဝန်ယူလျက် နိုင်ငံခြားသားများနှင့် အထူးသင့်လျော်သော ကန္နီကမ္မဋ္ဌာန်းနည်းကို ကျယ်ကျယ် ပြန့်ပြန့် ဖြန့်ချိရန် တရားစခန်းများဖွင့်ခဲ့။ ၂၀၀၂ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၄ ခုနှစ်အထိ ကန္နီနည်း ဥပနိဿယဖြင့် မောင်းထောင်မြေဇင်းတောရ ဆရာတော် ဘုရားကြီး၏ ဩဝါဒကို ခံယူကာ မှော်ဘီ-လှပဒါးတရားစခန်းနှင့် မန္တလေးတိုင်း၊ ရန်ကင်းတောင် ရန်ကင်းအေးငြိမ်းရိပ်သာ ရက်-၆၀ တရားစခန်းများကို ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်သူအဖြစ် တာဝန်ယူ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် သမထ ကမ္မဋ္ဌာန်းနည်းကို အထိရောက်ဆုံး စွမ်းဆောင်ပြသနိုင်ခဲ့သည့် တရားစခန်းအဖြစ် သမိုင်းတွင်ခဲ့သည်။ မန္တလေးတိုင်း၊ ပုသိမ်ကြီးမြို့နယ် ရန်ကင်းတောင် ရန်ကင်း အေးငြိမ်းရိပ်သာ ရက်-၆၀ တရားစခန်း ဒုတိယအကြိမ် ပြီးစီး အောင်မြင်၍ ရန်ကုန် ကမ္ဘာအေးရှိ မိမိနေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်၊ ရောဂါဝေဒနာ အသည်းအသန် ဖြစ်ပေါ်နေသည့်ကြားမှ တရားကို တွင်တွင်ရှုမှတ်နေခဲ့သည်။ မိသားစုများနှင့် ဆွေမျိုးဉာတိ မိတ်သင်္ဂဟ တပည့်များက ဆရာကြီးဦးဌေးလှိုင်၏ ရောဂါဝေဒနာ သက်သာပျောက်ကင်းရေးအတွက် အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ ဆေးမျိုးစုံ ဆရာမျိုးစုံတို့ဖြင့် ကုသကြပါသော်ပါသော်လည်း၊
“နေရောင်ခြည်အောက် ဆီးနှင်းပေါက်တို့ ကြွေပျောက်ရသည့်ပမာ”
ခန္ဓအိမ် အရှုပ်အထွေးကို ညစ်ကြေးအသွင် မစင်အလား သဘောထားလျက် နှစ်ပါးရုပ်နာမ် ဖြစ်ပျက်ဟန်ကို ဉာဏ်မှာတင်စား ရှုမှတ်ပွား၍ တရားအမှတ်မပျက် သတိပဋ္ဌာန်ရှုကွက်ဖြင့် ဉာဏ်သက်ဝင်နေချိန် ၂၀၀၄-ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၁ ရက် (၁၃၆၆ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလပြည့်ကျော် ၆ ရက်) ကြာသပတေးနေ့၊ နံနက် ၁ နာရီ မိနစ် ၂၀ တွင် တစ်ဘဝခန္ဓာ ချုပ်ငြိမ်း ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
"ဓမ္မာစရိယ ဦးဌေးလှိုင်၏ စာအုပ်များ စုစည်းမှု"
၁။ ။ ရဟန္တာနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ
မာမာအေး
မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၁၃ဝ၄ ခုနှစ် ဒုတိယ ဝါဆိုလတွင် မြောင်းမြမြို့ ရှမ်းကုန်းပိုင်း၌ ဖွားမြင်သည်။ ဖခင် နှဲဆရာ ဦးအေး၊ မိခင် ဒေါ်သန်းနှစ် (အဆိုတော် မြောင်းမြသန်း) တို့ ဖြစ်ပြီး အမည်ရင်း မအေးမြင့် ဖြစ်သည်။
အနုပညာဘဝ နှင့် အမည်မျိုးစုံ
အသက် ၃ နှစ်ကျော်မှ စ၍ "ခေတ်သစ် ရာဇဝင် ပြဇာတ်အဖွဲ့" တွင် သီချင်းဆို၊ ပြဇာတ် ကခဲ့သည်။ အသက် ၈ နှစ်တွင် စတင် အသံလွှင့်ခဲ့သည်။
ဌေးလှိုင်၊ ဦး (ဓမ္မာစရိယ)
အမှုထမ်းနှင့် စာရေးဆရာဘဝ
၂။ ။ အိုဘယ့် ခရီးသည်
စမ်းဘရာရွာ၊ ဇင်ရင်မော်
စမ်းဘရာရွာ၊ ဇင်ရင်မော်
မာမာအေး
အနုပညာဘဝ နှင့် အမည်မျိုးစုံ
သန်းသန်းမြင့် အမည်ဖြင့် "စန္ဒရား မြမြအေး အပျော်တမ်း တူရိယာ အဖွဲ့"၊ မြင့်မြင့်အေး အမည် ဖြင့် "ပွင့်ဦး တေးသံ အပျော်တမ်း တူရိယာ အဖွဲ့"၊ "မြင့်သီရိ အပျော်ထမ်း တူရိယာ အဖွဲ့"၊ "ချိုတေးရှင် တူရိယာ အဖွဲ့"၊ မာမာအေး အမည်ဖြင့် "ရဲသီဟ အပျော်တမ်း တူရိယာ အဖွဲ့"၊ "စစ်ရဲ ဂီတ တူရိယာ အဖွဲ့"၊ "ကေသီပန် တူရိယာ အဖွဲ့"၊ "ဂီတ မာလာ သီချင်းကြီး တူရိယာ အဖွဲ့"၊ "စောင်း ဦးခင်မြင့် သီချင်းကြီး တူရိယာ အဖွဲ့"၊ "မန္တလေး စန္ဒရား ဦးအုန်းမောင် သီချင်းကြီး တူရိယာ အဖွဲ့" တို့တွင် ပါဝင် ဖျော်ဖြေ ခဲ့သည်။
ရေကျော်ရွာ၊ ရေပူဝ
ရေကျော်ရွာ၊ ရေပူဝ
မာမာအေး
အနုပညာဘဝ နှင့် အမည်မျိုးစုံ
၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် "သက်တန့်ပေါ်မှာ ကစားမယ်" သီချင်းဖြင့် နိုင်ငံသိ အဆိုတော် ဖြစ်လာသည်။ ၁၉၅၆၊ ၅၇၊ ၅၈ ခုနှစ်များတွင် ကျောင်းပေါင်းစုံ ကဗျာရွတ် ပြိုင်ပွဲ၌ အလယ်တန်း ပထမဆု ၃ နှစ် ဆက်တိုက် ရရှိ၍ တံခွန်စိုက်ဆု အပ်နှင်းခြင်း ခံရသည်။
ထိုကာလများအတွင်း "လေးမာ" ကလောင်အမည်ဖြင့် ကဗျာစာညွန့်၊ သီချင်းများလည်း ရေးခဲ့သည်။
ဌေးလှိုင်၊ ဦး (ဓမ္မာစရိယ)
အမှုထမ်းနှင့် စာရေးဆရာဘဝ
၄။ ။ နောက်တိုး ပါဠိတော်ဝတ္ထု (၅)ပုဒ်
မာမာအေး
အနုပညာဘဝ နှင့် အမည်မျိုးစုံ
၁၉၆၁ မှစတင်၍ မြန်မာ့အသံ၌ အစီအစဉ် လက်ထောက်ထုတ်လွှင့်ရေးမှူး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ခေတ်ပေါ်တေးဂီတကောင်စီ အမှုဆောင်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ပြီး ဂီတပဒေသာမဂ္ဂဇင်း ကော်မတီဝင်လည်း ဖြစ်သည်။
“မြခြူသံ”၊ “သူ့ကိုမှ ချစ်သည်”၊ “မန်ဒါလီ” စသည့် ရုပ်ရှင်ကား၏ သရုပ်ဆောင်လည်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းများ
၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် “တေးသံရှင်ဓာတ်ပြားထုတ်လုပ်ရေး” ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ “သိုးကလေးမေမေ” လုံးချင်းဝတ္ထု ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၇၆ တွင် “အေး အဆိုလေ့ကျင့်‌ရေးကျောင်း” တည်ထောင်ခဲ့သည်။ “မာမာအေး တေးဂီတလုပ်ငန်း”၊ စတူဒီယို - အေ အသံသွင်းခန်း စသည့် လုပ်ငန်းများကိုလည်း လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
အသင်းအဖွဲ့တာဝန်များ
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ခေတ်ပေါ်တေးဂီတကောင်စီ အမှုဆောင်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ပြီး ဂီတပဒေသာမဂ္ဂဇင်း ကော်မတီဝင်လည်း ဖြစ်သည်။ ၁၈၈၉ ခုနှစ်တွင် အမျိုးသားဂီတပညာရှင်များအဖွဲ့ချုပ် အတွင်းရေးမှူး (၁)၊ ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန၏ မဟာဂီတ သီချင်းကြီးများ စိစစ်ရေးနှင့် ဂီတသင်္ကေတ မှတ်တမ်းပြုရေး ကော်မတီအဖွဲ့ဝင်၊ စည်းဝါးသံကျ စိစစ်ရေးအဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူး စသည့် တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၅ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၉၇ ခုနှစ်များအတွင်း ပြုလုပ်သော ဆိုကရေးတီး ပြိုင်ပွဲများတွင် အဆိုအဖွဲ့ (မဟာဂီတ) အတွင်းရေးမှူး ဖြစ်သည်။
၁၉၉၈ ခုနှစ်မှ စ၍ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် ခေတ္တ နေထိုင်လျက် ဂီတ မှတ်တမ်းများ ရေးသား ပြုစုရင်း၊ ဆေးပညာ သင်တန်းများ တက်ရောက် သင်ကြားရင်း အမေရိကန် ပြည်နယ် များနှင့် အင်္ဂလန်၊ဩစတြေးလျ၊ ဂျပန် နိုင်ငံများရောက် မြန်မာ့ ဂီတ ချစ်သူများကို သွားရောက် ဖျော်ဖြေ လည်ပတ်ရင်း လန်ဒန်မြို့ အခြေစိုက် ဘီဘီစီ မြန်မာပိုင်း အစီအစဉ်မှ တဆင့် သောတရှင် ပြည်သူများ အတွက် "ပြောပြစရာ တွေလည်း တပုံကြီး ရှိသေးတယ်" ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ရေးသား ပေးပို့ အသံလွှင့်လျက် ရှိသည်။
မိုးမခ Radio and Multimedia ၏ အကြံပေး ဖြစ်သည်။
ထုတ်လွှင့် ထွက်ရှိခဲ့သော ရေဒီယိုတေး ဓာတ်ပြား တေးစု နှင့် ရုပ်ရှင်တေးများ
• 30em
ဌေးလှိုင်၊ ဦး (ဓမ္မာစရိယ)
အမှုထမ်းနှင့် စာရေးဆရာဘဝ
၆။ ။ အီတာလျံဘုန်းတော်ကြီး ဦးလောကနာထ၏ ကမ္ဘာလှည့်တရား
၇။ ။ သီဟိုဠ်ခေတ် စံတော်ဝင်အရိယာများ
၈။ ။ အကာလိကတရားတော်များ
၉။ ။ ခရီးဖော်
၁၀။ ။ ချမ်းမြေ့စွာ ဘဝနေနည်း
၁၁။ ။ ဇာတ်တော် (၅၅၀)မှ ပျောက်နေသော ဇာတ်များနှင့် စာရင်း မဝင်သောဇာတ်များ
၁၂။ ။ ဒဿနပါရဂူကျမ်း
(ဒု) ချီးယားတန်း (အရှေ့)ရွာ
(ဒု) ချီးယားတန်း (အရှေ့)ရွာ
ဌေးလှိုင်၊ ဦး (ဓမ္မာစရိယ)
အမှုထမ်းနှင့် စာရေးဆရာဘဝ
၁၃။ ။ ဓမ္မဒူတ - အတွဲ (၁)
ဂရင်းကင်ညွန်
ဂရင်းကင်ညွန်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အရီဇိုးနားပြည်နယ်ရှိ ချောက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကော်လိုရာဒိုမြစ် ဖြတ်သန်း စီးဆင်းရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂရင်းကင်ညွန်ချောက်၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၏ ၁၅ ခုမြောက် အမျိုးသားဥယျာဉ် ဖြစ်သော ဂရင်းကင်ညွန် အမျိုးသားဥယျာဉ်အတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။ အမေရိကန်သမ္မတ သီအိုဒိုး ရုစဗဲ့ ဂရင်းကင်ညွန်ဒေသကို ထိန်းသိမ်းရန် အတွက် အဓိက တိုက်တွန်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ထိုဒေသသို့ အမဲလိုက်ရန်နှင့် ရှုခင်းကြည့်ရန် အတွက် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ခဲ့သည်။ ဂရင်းကင်ညွန် ဒေသသည် သဘာဝလောက၏ အံ့ဖွယ်တစ်ခု အဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။
ဌေးလှိုင်၊ ဦး (ဓမ္မာစရိယ)
အမှုထမ်းနှင့် စာရေးဆရာဘဝ
၁၄။ ။ ဓမ္မဒူတ - အတွဲ (၂)
၁၅။ ။ ဓမ္မဒူတ - အတွဲ (၃)
၁၆။ ။ ပဓာနပါရဂူကမြွး
၁၇။ ။ ပရိတ်တော်အကြောင်း
၁၉။ ။ ရတနာ (၃)ပါးကျေးဇူး - အတွဲ (၂)
၂၀။ ။ သီဟိုဠ်ခေတ် စံတော်ဝင်အရိယာများ (၁)
၂၁။ ။ သီဟိုဠ်ခေတ် စံတော်ဝင်အရိယာများ (၂)
၂၂။ ။ ထေရဝါဒ'ဒဿန
၂၃။ ။ သန္ဒိဋ္ဌိကတရားတော်များ
၂၄။ ။ အနာဂါမ် ဆရာသက်ကြီး
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ငပန်ရွာသစ်ရွာ၊ ပိန်းတောကြီး
ငပန်ရွာသစ်ရွာ၊ ပိန်းတောကြီး
ထုံးထုလ်ရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
ထုံးထုလ်ရွာ(Thungthul)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ ဖလမ်းမြို့နယ်၊ ထုံးထုလ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၃၂၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထုံးထုလ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၀ ဦး၊ မ ၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖလမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွှတ်တော်နှစ်ရပ်စနစ်
လွှတ်တော်နှစ်ရပ်စနစ်သည် ဥပဒေပြုလွှတ်တော် အမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ခုကို သီးခြားစည်းဝေးပွဲများ၊ အခန်းများ သို့မဟုတ် လွှတ်တော်နှစ်ရပ်အဖြစ် လူသိများသည်။ လွှတ်တော်နှစ်ရပ်စနစ်သည် တစ်ဖွဲ့တည်းအဖြစ် အဖွဲ့ဝင်အားလုံး ဆန္ဒမဲပေးသည့် လွှတ်တော်တစ်ရပ်စနစ် နှင့် ကွဲပြားသည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ်စာရင်းအရ ကမ္ဘာ့အမျိုးသားလွှတ်တော်များ၏ 40% ခန့်သည် လွှတ်တော်နှစ်ရပ်စနစ် ဖြစ်ကြပြီး 60% ခန့်မှာ လွှတ်တော်တစ်ရပ်စနစ်များဖြစ်သည်။
နမ့်ဝေရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
နမ့်ဝေရွာ(Namwai)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ ဖာကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၂၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖာကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၀၀ ဦး၊ မ ၁၅၀၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၁၀၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေဝင်ကလေးရွာ၊ ဘုန်းကြီးကုန်း
ရေဝင်ကလေးရွာ၊ ဘုန်းကြီးကုန်း
ဧပရယ်လ်ဖူးလ်နေ့
ဧပရယ်လ်ဖူးလ်နေ့ (April Fools' Day) ကို ကမ္ဘာတဝှမ်းတွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပလေ့ ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အောလ်ဖူးလ်နေ့ (All Fools' Day) ဟု ခေါ်လေ့ ရှိသည်။ ဧပြီလ ၁ရက်နေ့သည် အစိုးရ ရုံးပိတ်ရက် သို့ အထိမ်းအမှတ်ရက် မဟုတ်သော်လည်း ထိုနေ့တွင် လူတိုင်းလိုလိုသည် ဟာသများ ရယ်စရာများကို ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြသည်။ ထိုနေ့တွင် ရယ်စရာ အပြုအမူများ၊ မဟုတ်တမ်းတရား ကောလဟာလများ နှင့် အခြား တကယ်ဟု ထင်ရလောက်သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ပုံသဏ္ဌန် အမျိုးမျိုးဖြင့် သူငယ်ချင်းများ၊ မိသားစုဝင်များ၊ ဆရာများ၊ အိမ်နီးချင်းများနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို နောက်ပြောင်လေ့ ရှိကြသည်။
ထုံးစံအားဖြင့် နယူးဇီလန်နိုင်ငံ၊ အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ၊ ယူကေ၊ ဩစတေးလျနိုင်ငံ နှင့် တောင်အာဖရိကနိုင်ငံတို့တွင် နေ့လယ်မွန်းတည့်ချိန်ထိသာ နောက်ပြောင်လေ့ ရှိကြပြီး နေမွန်းတည့်ကျော်သွားပြီးမှ နောက်ပြောင်သူကို ဧပရယ်လ်ဖူးလ် ဟု ခေါ်ကြသည်။
အခြားနေရာများ ဖြစ်ကြသော တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၊ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရုရှားနိုင်ငံ၊ နယ်သာလန်နိုင်ငံ၊ ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ ဘရာဇီးနိုင်ငံ၊ ကနေဒါနိုင်ငံ နှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့တွင်မူ တနေကုန် ဟာသ လုပ်လေ့ ရှိကြသည်။ ဧပြီလ ၁ရက် နေ့နှင့် ရူးသွပ်ခြင်းကို တွဲဖက်တွေ့ရသော ပထမဆုံး မှတ်တမ်းမှာ ချော်လ်စာ (Chaucer) ၏ ကန်တာဘူရီဇာတ်လမ်းများ (Canterbury Tales) (၁၃၉၂) တွင် ဖြစ်သည်။
Lech Wałęsa
လိခ်ျ ဝယ်လီဆာ  (Lech Wałęsa) ကို ၁၉၄၃ စက်တင်ဘာ ၂၉ တွင် ဖွားမြင်သည်။ ပိုလန်သား နိုင်ငံရေးသမားနှင့် ယခင် ထရိတ်ယူနီယံနှင့် လူ့အခွင့်အရေး လှုပ်ရှားသူဖြစ်သည်။ ဆိုဗီယက် ဘလော့ Soviet bloc's ၏ လွတ်လပ်သော ပထမဆုံး Solidarity (Solidarność) ၏ တွဲဖက် တည်ထောင်သူလည်း ဖြစ်သည်။ ၁၉၈၃ တွင် နိုဗယ်ဆု ရရှိသည်။ ၁၉၉၀ မှ ၁၉၉၅ အထိ ပိုလန်သမ္မတ အဖြစ်ဆောင်ရွက်သည်။
၂၁ ဇွန်
ဇွန်လ၊ (၂၁)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၁၇၂)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၁၇၃)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၉၃) ရက် ကျန်သေးသည်။
သတ္တိသုတ်
(သတ္တိယာ ဝိယ ဩမဋ္ဌော စသော ဂါထာ)၊ ဗြဟ္မာတို့အလိုက ကာမရာဂကိုပယ်နိုင်ရန်၊ ဘုရားရှင်အလိုတော်က သက္ကာယဒိဋ္ဌိကို ပယ်နိုင်ရန် ကျင့်ရမည်ဟု ဟောသော ဂါထာ။ ܀ ܀
ထက်လှစွာသော သံလျက်သွားကို လက်ဖြင့်မစမ်းဝန့်သကဲ့သို့ မေတ္တာပွါးသူကို ဘီလူးတို့က မနှိပ်စက်ဝန့်ကြောင်း ဟောထား၏။ ܀ ܀
သမင်၊ ဒရယ်၊ ချေငယ်၊ စိုင်၊ ဆတ် စသည်ကို သတ်သူတို့ ဖြစ်ရသော ပြိတ္တာ၊ လှံပျံတို့ဖြင့် ထိုးဆွ ခံနေကြရ၏။ ܀ ܀
မိန်းမရှာရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်
မိန်းမရှာရွာ(Meinmashar)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ လှာကမြင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၂၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လှာကမြင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၁၀၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၉၃၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြဘုံသာရွာ၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်
မြဘုံသာရွာ (Myabonthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကန့်ဘလူခရိုင်၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်၊ ကုက္ကိုကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၁၅၅ ဖြစ်သည်။  ယခင်အမည်မှာ ငှက်ကြီးသိုက် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒါနီယယ် ဇဲနတ်
ဒါနီယယ် ဇဲနတ် (Daniel Sennert) သည် ဂျာမန် သမားတော်၊ အဂ္ဂိရတ်၊ ဓာတုဗေဒကဲ့သို့သော ပညာရပ်ဆိုင်ရာစာပေအများအပြားရေးသားသူတစ်ဦးဖြစ်၍ ဗစ်တန်ဘာ့ဂ် တက္ကသိုလ် (Wittenberg) တွင် ဆေးပညာ ပါမောက္ခတစ်ဦးအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထမ်းရွက်ခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ကိုယ်ရေးအချက်အလက်
ဒါနီယယ် ဇဲနတ်ကို ၁၅၇၂ တွင် ဘရဲဆလောင် (Breslau; ယခု ပိုလန်ရှိ ဗရော့စဝ(ဖ်)မြို့ (Wrocław)) တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ မြို့သည် ထိုအချိန်က ဟဘ်စဘာ့ဂ် မင်းဆက်အောက်တွင်ဖြစ်၏ ။ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ဖိနပ်ချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဗစ်တန်ဘာ့ဂ် တက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်ပညာသင်ကြားခဲ့ကာ ၁၅၉၈ တွင် မဟာဘွဲ့၊ ၁၆၀၁ တွင် ဆေးပညာဘွဲ့တို့ ရရှိခဲ့သည်။ အစောပိုင်းလက်ရာအဖြစ် အဂ္ဂိရတ်သီအိုရီ ရှောင်ရှားခြင်းနှင့် အရစ္စတိုယ်ဝါဒ လက်ခံခြင်း တို့ကို ဖော်ထုတ်သရုပ်ပြခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဆေးပညာဘွဲ့ရရှိပြီး ဆယ်နှစ်အတွင်း၌ သတ္တုများတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ စမ်းသပ်ခြင်း အယူအဆကို လက်ခံခဲ့လေသည်။ အဂ္ဂိရတ်နှင့် ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ ကျမ်းအများအပြား ထုတ်ဝေခဲ့၍ အချို့ကို ပြန်လည်ထုတ်ဝေခြင်းများ၊ ဘာသာပြန်ခြင်းများ ရှိခဲ့သည်။ ဗစ်တန်ဘာ့ဂ် တက္ကသိုလ် ဆေးပညာမဟာဌာနတွင် ဌာနမှူးအဖြစ် ခြောက်ကြိမ်တိုင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အထက်တန်းလွှာ၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ၏ သမားတော်အဖြစ်လည်း တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ဗစ်တန်ဘာ့ဂ်မြို့၌ပင် ၁၆၃၇ ၌ ပလိပ်ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျာမန် ဓာတုဗေဒပညာရှင်များ ကဏ္ဍ:ဂျာမန် စာရေးဆရာများ
လယ်မီးရွာ၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်
လယ်မီးရွာ (Lelmee)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်၊ ကွမ်းဘောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၅၂၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွမ်းဘောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅၀ ဦး၊ မ ၁၃၄၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးချိုင့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Single (music)
Single သို့မဟုတ် record single ဆိုသည်မှာ ဂီတနယ်ပယ်တွင် အသုံးပြုသည့် သီချင်းဖြန့်ချိသည့် စနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အယ်လ်ဘမ်လိုက် မဟုတ်ဘဲ သီချင်းတစ်ပုဒ်တည်း ဖြစ်လေ့ရှိကာ အများပြည်သူထံသို့ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ရောင်းချလေ့ရှိသည်။ များသောအားဖြင့် အယ်လ်ဘမ်မထွက်မီ ထိုအယ်လ်ဘမ်ထဲမှ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီးခြားကြိုတင် ဖြန့်ချိရောင်းချခြင်းဖြစ်သည်။