cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
၁၈၁၅
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောက်တိုဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ကော်ပါဖျက်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ကော်ပါဖျက်ရွာ (Kawparhpyet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ပါဟုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၁၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ပါဟုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄ ဦး၊ မ ၂၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ပွဲတိုင်းကျော်ရွာ၊ ဝက်ခဲ
ပွဲတိုင်းကျော်ရွာ (Pwetaingkyaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ဝက်ခဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၀၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝက်ခဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၅၅ ဦး၊ မ ၆၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
အာရုံခံ ကိရိယာ
အာရုံခံကိရိယာ (Sensor) ဆိုသည်ကို ကျယ်ပြန့်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရမည် ဆိုလျှင် အဖြစ်အပျက်များကို သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင် အပြောင်းအလဲကို ထောက်လှမ်းသိရှိပြီး အခြားသော အီလက်ထရွန်းနစ် ကိရိယာ (အများအားဖြင့် ကွန်ပျူတာ ပရိုဆက်ဆာ) သို့ သတင်းအချက်အလက်ကို ပေးပို့ပေးသော   ကိရိယာ၊ အစိတ်အပိုင်း၊ စက် သို့မဟုတ် စနစ်ခွဲ တစ်ခု ကို အာရုံခံကိရိယာဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
အာရုံခံကိရိယာများကို နေ့စဉ်သုံး အရာဝတ္ထုများတွင် အသုံးပြုကြပြီး နှိပ်လိုက်သည်ကို သိရှိသော ဓာတ်လှေကား ခလုပ် နှင့် ထိလိုက်သည်နှင့် မီးမှိန်သွား ခြင်း သို့မဟုတ် လင်းသွားခြင်း ဖြစ်သော မီးလုံးများ အပြင် လူအများစု သတိမမူမိသည့် မရေမတွက်နိုင်သော အသုံးပြုမှုများ အမြောက်အမြားပင် ရှိသည်။ မိုက်ခရိုစက်များ တိုးတက်လာခြင်း နှင့် အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်သော မိုက်ခရို ကွန်ထရိုလာ ပလက်ဖောင်းများ တိုးတက်လာခြင်းတို့ကြောင့် အာရုံခံ ကိရိယာကို အသုံးပြုခြင်းသည် သမာရိုးကျ တိုင်းတာခြင်း ဖြစ်သော အပူချိန်၊ ဖိအား နှင့် စီးဆင်းမှုအားကို တိုင်းတာခြင်းတို့ထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။
ဗြိတိသျှတော်ဝင်မိသားစု
ဗြိတိသျှတော်ဝင်မိသားစုတွင် အကြီးအကဲမှာ တတိယမြောက်ချားစ်ဘုရင်ဖြစ်သည်။မျိုးရိုးနာမည်(last name)မှာ Windsor (ဝင်ဆာ)ဖြစ်သည်။ဒုတိယအဲလစ်ဇဘက်ဘုရင်မကြီးနန်းတက်ပြီး‌ေနာက်ပိုင်းတွင် ကြင်ယာတော်ဖိလစ်မင်းသားကြီး၏မျိုးရိုးနာမည်‌ေမာင့်ဘက်တန် (Mountbatten)ကိုပါပေါင်းထည့်ခဲ့သဖြင့်ဗြိတိသျှမင်းမျိုးတို့၏Last Nameမှာ မောင့်ဘက်တန်-ဝင်ဆာ(Mountbatten-Windsor )ဖြစ်လာခဲ့သည်။ဗြိတိန်တွင်သားအကြီးဆုံးဖြစ်သူနန်းလျာမင်းသားအား ဝေလမင်းသားဟုခေါ်ဆိုလေ့ရှိကြသည်။၎င်းဝေလမင်းသားနှင့်ဝေလမင်းသမီးတို့သည်ဘုရင်နှင့်ဘုရင်မပြီးလျှင်ရာထူးအကြီးဆုံးဖြစ်ကြသည်။ဗြိတိန်မင်းသမီးတို့တွင် ဘုရင်၊ဘုရင်မ၏သမီးတော်အကြီးဆုံးဖြစ်သူမှာ တော်ဝင်မင်းသမီး(Princess Royal)ဘွဲ့ခံယူရ၍ဝေလမင်းသမီးပြီးလျှင်ရာထူးအကြီးဆုံးဟုဆိုနိုင်သည်။ဗြိတိန်တော်ဝင်မိသားစုဝင်များသည်မြို့စား၊နယ်စားအနေဖြင့်ချီးမြှင့်ခံရလေ့ရှိသည်။ထို့ကြောင့်မြို့စား၊နယ်စားအများစုသည်တော်ဝင်မိသားစုဝင်များဖြစ်ကြသည်ကိုတွေ့နိုင်သည်။ဗြိတိန်တော်ဝင်အစဉ်အလာအရ ဒုတိယမြောက်သားအား ယော့ခ်မြို့စား(Duke of York)အရာပေးလေ့ရှိသည်။သားအကြီးဆုံးမှာဝေလမင်းသားအပြင် Cornwallနှင့် Rothesay မြို့တို့၏မြို့စားအရာပါချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည်။ ဗြိတိန်တော်ဝင်အဆင့်အတန်းများ-
လက်ရှိမိသားစုဝင်များ
တော်ဝင်မိသားစုဝင်များမှာ :
ကျွတ်ကန် (မြောက်)ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကျွတ်ကန် (မြောက်)ရွာ (Kyutkan(North))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ သနပ်ခါးတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သနပ်ခါးတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၇၁ ဦး၊ မ ၂၁၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ဗြိတိသျှတော်ဝင်မိသားစု
လက်ရှိမိသားစုဝင်များ
နှင့် ဒုတိယကြင်ယာတော် တင်မ်မသီလောရင့်စ် နှင့် မြို့ စားကတော်ဆိုဖီ
ကျွတ်ကန် (မြောက်)ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗြိတိသျှတော်ဝင်မိသားစု
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗြိတိသျှ ယဉ်ကျေးမှု
မြတ်လေးကုန်းရွာ၊ မြို့သစ်မြို့နယ်
မြတ်လေးကုန်းရွာ (Myatlaykone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မြို့သစ်မြို့နယ်၊ မြတ်လေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၇၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြတ်လေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၁ ဦး၊ မ ၃၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြို့သစ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန်သာရွာ၊ ဝါးတောမ
ကန်သာရွာ (Kanthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ ဝါးတောမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၃၆၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သပြေသာ (အလယ်)ရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးဖယ်အင်းရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
ငါးဖယ်အင်းရွာ (Ngarhpeiinn)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ ပဒဲကောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၅၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဒဲကောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၂၄ ဦး၊ မ ၂၆၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ဝမ်နန်းရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပွဲတိုင်းကျော်ရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
ပွဲတိုင်းကျော်ရွာ (Pwetaingkyaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ သဲကောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဲကောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၃၈ ဦး၊ မ ၇၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မွတ်ကန်ရွာ၊ နမ်ခမ်းဝူးမြို့နယ်
မွတ်ကန်ရွာ (Mutkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ နမ်ခမ်းဝူးမြို့နယ်၊ ညက် တဲ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၆၃၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ်ခမ်းဝူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပျဉ်တောင်ကုန်းရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
ပျဉ်တောင်ကုန်းရွာ (Pyinhtaungkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ လက်ပံပင်စုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၁၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက်ပံပင်စုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၈၅ ဦး၊ မ ၈၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၈၁၆
၁၈၁၆
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
မတ်လ
(၁) ရက်။
ဧပြီလ
(၁) ရက်။
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁) ရက်။
အောက်တိုဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ကော်ပိုချိုရွာဟောင်းရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ကော်ပိုချိုရွာဟောင်းရွာ (Kawpohkioywarhaung)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ပါဟုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၁၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ပါဟုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄ ဦး၊ မ ၂၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်ရေတွင်းရွာ၊ ပေါင်မြို့နယ်
ကျောက်ရေတွင်းရွာ(Kyaukyaetwin)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ပေါင်မြို့နယ်၊ ကျောက်ရေတွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၇၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်ရေတွင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၈၄ ဦး၊ မ ၁၁၃၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၁၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပေါင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 1265
NGC 1265 သည် ပါဆီးယပ် ကြယ်စုတန်းရှိ ရေဒီယို ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး Perseus Cluster ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အလက်ဇန္ဒား မက္ကင်ဇီ
ဆာ အလက်ဇန္ဒား မက္ကင်ဇီ (၁၈၄၂ ဇွန် ၂၈ - ၁၉၀၂ နိုဝင်ဘာ ၁၀) သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီ အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၁၈၉၀ မှ ၁၈၉၅ အထိ မြန်မာနိုင်ငံ၏ မဟာဝန်ရှင်တော်မင်းကြီး အဖြစ်လည်းကောင်း ဘင်္ဂလားပြည်နယ်၏ ဒုတိယဘုရင်ခံ အဖြစ် ၁၈၉၅ မှ ၁၈၉၈ အထိ လည်းကောင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
ဆာ အလက်ဇန္ဒား မက္ကင်ဇီ အား စကော့တလန်နိုင်ငံ ဒမ်ဖရိုင်းတွင် ၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန် ၂၈ တွင် မွေးဖွားသည်။ ပရက်စ်ဘီတေးရီးယန်းဂိုဏ်း ခရစ်ယာန် တရားဟောဆရာ ဂျွန် ရောဘတ်ဆန် မက္ကင်ဇီ နှင့် ဟန်တလီမှ ဒေါက်တာဂျိမ်းစ် ခရစ်စတီး ၏ စတုတ္ထမြောက်သမီး အလက်ဇန္ဒရီးနား တို့၏ သားသမီး ၁၁ ယောက်တွင် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၇ ခုနှစ်တွင် မိသားစုသည် ဘာမင်ဟမ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး မက္ကင်ဇီသည် ထိုအရပ်ရှိ ဆဋ္ဌမမြောက် ဂျော့ဘုရင် ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီးနောက် ကိန်းဘရစ်ချ်ရှိ ထရီနီတီ ကောလိပ်တွင် ဆက်လက် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ သူသည် ကောလိပ်ကျောင်း စာမေးပွဲတွင် ကောင်းမွန်စွာ အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ဂန္ထဝင် ထရိုင်ပို့စ် ဘာသာတွဲကို မယူခဲ့သဖြင့် အင်္ဂလိကန် စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ၁၈၆၁ ခုနှစ် ဇူလိုင်တွင် အိန္ဒိယ ဝန်ထမ်းစာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုခဲ့ပြီး ဒုတိယ ရရှိခဲ့သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ဝန်ထမ်းအဖြစ် ရောက်ရှိခြင်း
မက္ကင်ဇီသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ၁၈၆၂ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ နောက်တစ်နှစ်တွင် သူသည် မဒရပ်စ် စစ်တပ်မှ ကာနယ် ဒဗလျူ ဘရမ်နာ၏ သမီးထွေး ဂျော်ဂျီနာ လူဝစ်ဆာ နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘင်္ဂလားတွင် လက်ထောက်တရားသူကြီး နှင့် အခွန်ကောက် အရာရှိ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် ၁၈၆၆ တွင် ဒေသအစိုးရ၌ အလုပ်သင် အတွင်းဝန် နှင့် အငယ်တန်း အတွင်းဝန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပြည်နယ်တွင်း နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စများအတွက် တာဝန်ရှိသူဖြစ်ပြီး ထိုစဉ်က ဘင်္ဂလားပြည်နယ် အတွင်း၌ အာသံပြည်နယ်ပါ ပါဝင်သည်။ ဆာဝီလီယမ် ဂရေး၏ တာဝန်ပေးချက်အရ သူသည် ဘင်္ဂလား အရှေ့မြောက်နယ်စပ်အတွက် မှတ်တမ်း (၁၈၆၉)​ အမည်ရှိသည့် အစီရင်ခံစာကို ရေးသားခဲ့ပြီး ၁၈၈၄ တွင် အစိုးရနှင့် ဘင်္ဂလား အရှေ့မြောက်နယ်စပ်ရှိ တောင်ကုန်းနေ လူမျိုးစုများ ဆက်ဆံရေး သမိုင်း(၁၈၈၄) အဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံ ရေးသားခဲ့သည်။ ပွင့်လင်းစွာ ရေးသားထားသော မှတ်တမ်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် စံအဖြစ် အသုံးဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အခွန်ဘုတ်အဖွဲ့၏ အတွင်းဝင် (၁၈၇၅-၁၈၇၆) ၊ မာရှီဒါဘတ်ဒ်၏ တရားသူကြီးနှင့် အခွန်ကောက် အရာရှိ (၁၈၇၆-၁၈၇၇)၊ အခွန်ဘုတ်အဖွဲ့၏ အတွင်းဝန် (၁၈၇၇) နှင့် ဘင်္ဂလားအစိုးရ၏ ဘဏ္ဍာရေး အတွင်းဝန် (၁၈၇၇-၁၈၈၂) အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ရာထူးနှင့် အတူ သူသည် ၁၈၇၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီတွင် ပြည်နယ် ဥပဒေပြု လွှတ်တော်၏ အမတ် ဖြစ်လာသည်။ ၁၈၈၂ တွင် အုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ၏ ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး အဖြစ် ၁၈၈၂ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။ သူငယ် နယ်စား လော့ဒ် ရီပွန်၏ စီမံကိန်းနှင့် နီးစပ်ကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး ဒေသတွင်း ကိုယ်ပိုင်အစိုးရ နှင့် ငွေကြေးရင်းနှီးမှုရှိသော ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းများကို အားပေးခြင်းတို့ အတွက် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်သူသည် ၁၈၈၅ ခုနှစ် ဘင်္ဂလား အိမ်ငှားဥပဒေ နှင့် ငှားရမ်းခ ဥပဒေတို့ကို ဖော်ဆောင်ရာတွင် များစွာ ပံ့ပိုးခဲ့သည်။ ၁၈၈၆ တွင် စီအက်စ်အိုင် အဖြစ် သူကောင်းပြုခြင်း ခံရသည်။ မက္ကင်ဇီသည် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်များသို့ မဟာဝန်ရှင်တော်မင်းကြီးအဖြစ် ၁၈၈၇ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။​သို့သော် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး အတွက် သူ၏ အစီအစဉ်များမှာ ပြည်နယ် ကော်မရှင်၏ စစ်သားအဖွဲ့ဝင်များနှင့် သဘောတူညီချက် မရသဖြင့် နှောင့်နှေးခဲ့ရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ မဟာဝန်ရှင်တော်မင်းကြီး
၁၈၉၀ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် မက္ကင်ဇီအား မြန်မာနိုင်ငံသို့ မဟာဝန်ရှင်တော်မင်းကြီး အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး နောက်တစ်လတွင် သူ့အား ကေစီအက်စ်အိုင် အဖြစ် သူကောင်း ပြုခဲ့သည်။ သူသည် တောင်တန်းဒေသနေ လူမျိုးစုများ၏ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရန် စစ်ရဲတပ်ရင်း ၁၇ ခု သို့ ၁၈ ခုမျှ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ၁၈၉၂ ခုနှစ်သို့ ရောက်သော အခါတွင် အခြေအနေအားလုံးအား တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဟု အစီရင်ခံခဲ့ပြီး စစ်ရဲအရေအတွက်ကို လျှော့ချခဲ့သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ​သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း
၁၈၉၂ တွင် သူ၏ ဇနီး ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး ထိုမှစ၍ ၂ နှစ်တိုင်အောင် သူသည် ဗြိတိန်တွင် ခွင့် ဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း ၁၈၉၃ ဩဂုတ် ၁၅ တွင် အင်ဂျင်နီယာ ရပ်ဖ် အဲလီယော့၏ သမီး မေဘယ် အဲလိဇဘက် နှင့် ထပ်မံ လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သားတစ်ယောက် သမီးတစ်ယောက် ထွန်းကားခဲ့သည်။ ၁၈၉၅ တွင် သူသည် အိန္ဒိယအစိုးရ၏ ယာယီအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပြန်သွားခဲ့ပြီး ဒီဇင်ဘာလတွင် ဘင်္ဂလား၏ ဒုတိယ ဘုရင်ခံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မက္ကင်ဇီ၏ လော့ဒ်ရီပွန်နှင့် နီးစပ်မှုကြောင့် အိန္ဒိယသတင်းစာများမှ သူ့အား ကြိုဆိုခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကလကတ္တား စည်ပင်သာယာ ဥပဒေ ကို ပြင်ဆင်ရန် စတင်လုပ်ဆောင်သည့် အခါတွင် အိန္ဒိယတို့၏ အမျိုးသားရေး စိတ်ဓာတ်များကြောင့် သူနှင့် စိတ်ဝမ်းကွဲခဲ့သည်။ သူ၏ အစိုးရမှ မြို့၏ အရေးကိစ္စများတွင် ဥရောပသားများမှ အရေးပါသော လွှမ်းမိုးမှု ရှိသင့်သည်ဟု ယူဆပြီး လက်ရှိဥပဒေတွင် အလယ်အလတ်တန်းစား ဟိန္ဒူများ၏ လက်တွင် စည်ပင်သာယာ အာဏာများ ရှိနေခဲ့သည်။ လော့ဒ် ခရူဇုန်မှ ပြင်ဆင်လိုက်သော ဥပဒေတွင် အရာရှိများနှင့် ဥရောပ ကုန်သည်များ၏ ကိုယ်စားပြုမှုကို ပိုမို၍ အားပေးခဲ့ပြီး ထိုဥပဒေအား မက္ကင်ဇီ အငြိမ်းစားယူပြီး ၁၈၉၉ တွင် အတည်ပြုခဲ့သော အခါ ရွေးကောက်ခံရသော အိန္ဒိယ ဝန်ရှင်တော်မင်းကြီးသည် ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသည့် သပိတ်မှောက်ခြင်း အနေနှင့် အမျိုးသားရေး သမားများနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ကြောင်းပြသရန် အတွက် စည်ပင်သာယာမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်၌ပင် မက္ကင်ဇီသည် ဘင်္ဂလားပြည်နယ်အား အိန္ဒိယအစိုးရထံမှ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ တောင်းဆိုမှုများမှ အကာအကွယ် ပေးခဲ့သည်။ ၁၈၉၆ တွင်သူသည် မြို့တော်ပြင်ပ ဒေသများ၌ စည်ပင်သာယာ၏ အာဏာကို တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမတိုင်မီ တာဝန်ယူခဲ့သူ ဆာ ချားလ် အဲလိယော့ မှ ဘီဟာ နှင့် ဩရိသ တို့တွင်စတင်ခဲ့သော အရေးပါသည့် မြေယာ နေရာချထားရေး စီမံကိန်းကို အရှိန်အဟုန်မြှင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ မက္ကင်ဇီသည် ကျန်းမာရေး အခြေအနေကြောင့် ၁၈၉၆-၁၈၉၇ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုဘေး အတွင်းတွင် ကိုယ်တိုင် ကွင်းဆင်းကြီးကြပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ပေါ်လစီများကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သဖြင့် ရလာသော စီးပွားရေး ရလဒ်များမှာ သူ့ကြောင့်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ပလိပ်ရောဂါကြောင့် ဖြစ်သော ပြဿနာမှာ ပိုမိုဆိုးရွာပြီး သူ၏ အစီအမံများကြောင့် ၁၈၉၈ ဧပြီလ ဘုံဘေတွင် စတင်ဖြစ်ပွားပြီး နှစ်နှစ်ကြာသည် အထိ ဘင်္ဂလားအား ရောဂါဘေးမှ ကာကွယ်ပေးထားနိုင်ခဲ့သည်။ ရောဂါအမျိုးမျိုးကြောင့် မက္ကင်ဇီ၏ ကျန်းမာရေး အခြေအနေ ဆိုးရွားလာခဲ့ပြီး ၁၈၉၈ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် သူသည် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ မက္ကင်ဇီ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ပြည်နယ် ၃ ခုတွင် တစ်ခုမျှ သူ၏ ပေးထားသော ကတိကဝတ် အကြီးကြီးများကို မဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ရုံးကိစ္စနှင့် စာရွက်စာတမ်းကိစ္စများအား အုပ်ချုပ်ရေး ကိစ္စများထက် ပိုမို စွမ်းဆောင်နိုင်သည်။ အင်္ဂလို အင်ဒီးယန်းများကြားတွင် သူ့အား ထိုအချိန်က အစွမ်းဆောင်နိုင်ဆုံး လူဟု သတ်မှတ်ကြသော်လည်း ဘင်္ဂလား အမျိုးသားရေး ဝါဒီများ အတွက်မူ သူ၏ အုပ်ချုပ်ရေး ကာလသည် အမှတ်ရစရာ မရှိခဲ့သော ကာလဖြစ်သည်။
အင်္ဂလန်သို့ ပြန်သွားခြင်း
မက္ကင်ဇီသည် အင်္ဂလန်သို့ ပြန်သွားပြီးနောက် ကုမ္ပဏီအချို့တွင် ဒါရိုက်တာ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး သာသနာပြုစင်မြင့်များပေါ်တွင် ဟောပြောခဲ့ကာ မေရီလဘုန်း ပရက်စ်ဘီတေးရီးယန်း ဘုရားကျောင်း၏ အလုပ်များတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၀၁ တွင် ပလိုင်းမောက်အတွက် လစ်ဘရယ် အမတ်လောင်း အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသော်လည်း ကျန်းမာရေး မကောင်းသဖြင့် ပြန်လည် နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ၁၉၀၂ နိုဝင်ဘာ ၁၀ ရက်တွင် ဆာရေးရှိ ဒေါ်ကင်အနီး တည်ရှိသော ဟုမ်းဘူရီ စိန့်မေရီရှိ သူ၏ အိမ်ဖြစ်သော ရက်ဒနာတွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး အူးဟတ်စ်ဘုရားကျောင်းတွင် မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဒုတိယ ဇနီးသည် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဇနီးမှာ ပထမ ဘာရွန် ဖာရာ၏ ဒုတိယသား နိုယယ် ဖာရာနှင့် မကြာမီ ထပ်မံ လက်ထပ်ခဲ့သည်။
ဆင်ကျိုင်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ဆင်ကျိုင်ရွာ (Hsinkeng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ နိမ်လွမ်ဝလိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၈၀၁ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယောင်ပလုံရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
ယောင်ပလုံရွာ (Yawngpalong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ နောင်ချိတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၀၁၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လဠိတဂိရိ
လဠိတဂိရိ (လလစ်ဂိရိ) သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဩရိသပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဓိကစေတီတော်များ၊ နက်နဲသည့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များနှင့် ကျောင်းတော်များ (ဝိဟာရများ) စသည်တို့ဖြင့် ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထိုဒေသတွင် တည်ရှိသည့် ရှေးအကျဆုံးသော နေရာတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှ ဗုဒ္ဓ၏ ဓာတ်တော်များကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ Tantric ဗုဒ္ဓဘာသာကို ဤနေရာတွင် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။
ရတနာဂိရိ (Ratnagiri) နှင့် ဥဒယဂိရိ (Udayagiri) များသည်လည်း ထိုနေရာနှင့် သိပ်မဝေးသည့်နေရာတွင် အတူတကွ တည်ရှိကြပြီး လလစ်ဂိရိနှင့် သုံးမြှောင့်တြိဂံပုံ တည်ရှိသည်။ ရှေးခေတ်မှတ်တမ်းများမှ ၎င်းတို့အားလုံး သို့မဟုတ် တစ်ခုသည် ကြီမားသည့် ပွတ်ပဂီရိဝိဟာရ (Pushpagiri Vihara) ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် ၎င်းသည် မတူညီသည့်နေရာတွင် တည်ရှိနေသည်။
တည်နေရာ
လလစ်ဂိရိသည် သီးခြားရှိနေသည့် Assian တောင်တန်းရှိ Parabhadi နှင့် Landa သဲကျောက်တောင်ကုန်းများ၏ စပ်ဆက်လျက်ရှိသည့်နေရာတွင်တည်ရှိသည့် အဓိကအရေးပါသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် Cuttack ခရိုင်၊ Mahanga Tahsil တွင် တည်ရှိသည်။ ဩရိသပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည့် Bhubaneswar မှ ၉၀ ကီလိုမီတာ (၅၆ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ယခင်မြို့တော်ဖြစ်သည် Cuttack သည် ၆၀ ကီလိုမီတာ (၃၇ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ဥဒယဂိရိ (Udaigiri) သည် လလိတဂိရိမှ ၈ ကီလိုမီတာ (၅ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ရတနာဂိရိ (Ratnagiri) သည် ၁၂ ကီလိုမီတာ (၇.၅ မိုင်) အကွာတွင်တည်ရှိသည်။ Cuttack မှဆိုပါက လမ်းသည် ကောင်းမွန်ပြီး နိုင်ငံ၏ ကျန်သည့်နေရာဒေသများသို့ ရထားလမ်း၊ ကားလမ်းနှင့် လေကြောင်းလမ်းများဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။
ရွှေညောင်ပင်ရွာ၊ မြို့သစ်မြို့နယ်
ရွှေညောင်ပင်ရွာ (Shwenyaungpin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မြို့သစ်မြို့နယ်၊ မြတ်လေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၇၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြတ်လေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၁ ဦး၊ မ ၃၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြို့သစ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နံပဲဖြူထွန်းတဲ့အချိန်
နံပဲဖြူထွန်းတဲ့အချိန် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။ သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာ
၆ ခု၊ ၇ ခု၊ ၈ ခုနှစ်များတွင် လိဂ်အော့နေးရှင်း ခေါ် လူအမျိုးမျိုး အသင်းကြီးပေါ်လာမည့်အကြောင်းနှင့် ပဲဖြူကလေးဈေးကောင်းမည့်အကြောင်းကို ဖွဲ့ဆိုထားသည်။
နံပဲဖြူထွန်းတဲ့အချိန်
လောကဓာတ်တွင်ဖြင့်၊ မသာသတ်ကယ်အဋ္ဌာကြုံ၍၊ နဗါကုန်နှစ်ကို ဆိုက်အောင်ပ၊ ဆူလှိုက်ကာ ကမ္ဘာကြေသည့်နှယ်၊ မြန်မာတွေ လူတသင်းမှာတော့၊ ပူပြင်းစွာ မနေသာဘု၊ ပြေရွာမှာ ကြေးငွေအမှုရယ်ကြောင့်၊ မြေပထဗျာဆွေးကြွေလုပါပေါ့၊ များဗိုလ်ထု မသက်သာ။
သက္ကရာဇ် ကူးပြန်တော့၊ နှစ်ဦးအတာပေါ်ခဲ့လျှင်၊ အလောင်းတော် မဟာသမ္မတရယ်လို့၊ ရာဇငယ် ရာဇိန္ဒာတို့၊ လာချိန်ခါ အမှန်နီးသော်ကြောင့်၊ ကြယ်ကြီးတွေဂြိုဟ်တာရာတို့၊ ဗဟိုအာကာမှာ စိုဖြာလင်းကြတယ်၊ ဝင်းတောက် ရောင်ဖြာ။
နိမိတ်ထူးပါဘိ၊ ဟိတ်ကူးကာ ရွှေနဘံအဇဋက၊ ငွေစန္ဒာ စန်းယုန်မင်းကိုဖြင့်၊ ကြယ်သောကြာ ဖောက်ကာထွင်းသည့်ပြင်၊ ကြွက်မင်းဘုံတူဆီသို့၊ ယုန်စန္ဒီ ဝင်ကာဖြတ်ပြန်တော့၊ တိုင်းရပ်မှာ ဘုရင်သမုတို့၊ ကမ္ဘာတွင် အနိုင်လုရှာကြ၊ ဘယ်သူ့အနေနှင့်၊ ဘယ်ပြေမှာ ဘယ်သူက အုပ်မယ်လို၊ သရုပ်အခြေခံပ၊ သွေမလှန် ဧကန်ပြရလျှင်၊ ဆန်း (စွန်း) ဒသဤအခါ၊ ပြည်ရွာပ ငြိမ်းအေး။
ဇမ္ဗူဒိပ်မှာဖြင့်၊ နိမိတ်အမှန်ယူကြတော့၊ နံပဲဖြူတခါထွန်းချိန်မို့၊ စနေဂြိုဟ် နေခိုတဲ့ကျွန်းမှာဖြင့်၊ နဂါးမြွေကို ဖားတွေက လွှမ်းပါလိမ့်မဗျာ၊ ပြွမ်းတသိုက်ထွေး။
ခက်ဆစ်
၁။ လောကဓာတ် = သဘာဝလောကကြီး။
၂။ သောသတ် = ၆ ခု၊ ၇ နှစ်။
၃။ အဋ္ဌာ = ရှစ်ခုနှစ်။
၄။ နဝါ = ကိုးခုနှစ်။
၅။ ဟိတ် = ရှေ့ဖြစ်မည့်အကြောင်းနိမိတ်။
၆။ ဘုရင်သမု = သမုတိဘုရင်။
မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
စွယ်တိန်ရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
စွယ်တိန်ရွာ (Sweitein)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ ပဒဲကောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၅၀၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဒဲကောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၂၄ ဦး၊ မ ၂၆၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေကျင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော်အပ်ခေရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဲမြွေ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ
သောင်းကြီးရွာ၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်
သောင်းကြီးရွာ (Thaunggyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်၊ အင်းပေါက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၆၉၀ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗန်းမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ကျုပ်ရွာ၊ နမ်ခမ်းဝူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ်ခမ်းဝူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော်ပုံချိုတိုက်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ကော်ပုံချိုတိုက်ရွာ (Kawponghkiotaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ပါဟုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၁၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ပါဟုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄ ဦး၊ မ ၂၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
လွယ်စပ် (တရုပ်)ရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
လွယ်စပ် (တရုပ်)ရွာ (Loisat (Tayoke))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ လွယ်စပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၀၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်စပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၂၀ ဦး၊ မ ၁၀၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဥယျာဉ်စုရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
ဥယျာဉ်စုရွာ (Uyinsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ လက်ပံပင်စုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၁၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက်ပံပင်စုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၈၅ ဦး၊ မ ၈၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွတ်ကန်ကွက်သစ်ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကျွတ်ကန်ကွက်သစ်ရွာ (Kyutkankwetthit)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ သနပ်ခါးတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သနပ်ခါးတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၇၁ ဦး၊ မ ၂၁၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခေါင်းကိုက်ရွာ၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်
ခေါင်းကိုက်ရွာ (Gaungkaik)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်၊ ကိုင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၆၇၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗန်းမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော်ဖုပရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကော်ဖုပရွာ (Kawhpupa)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ဝမ်မိုင်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၅၂၃ ဖြစ်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဟော်ဖုပ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၃၆၀ ဝက်ဘ် ဘရောက်ဆာ
ဤဘရောက်ဆာတွင် ဒေါင်းလုတ်ဆွဲခြင်၊ ရှာဖွေကြည့်ရှုခြင်း၊ Firefox အကောင့်နှင့် ဒေတာအချက်လက် တစ်သားတည်းဖြစ်စေခြင်း၊ ဘရောက်ဆာပုံစံများ၊ ဖိုင်မန်နေဂျာ နှင့် ဖိုင်များကို ချုံ့ခြင်း၊ ချဲ့ခြင်း (unrar, unzip) များပြုလုပ်နိုင်သည် ။
ဤဘရောက်ဆာ၏ အဓိကပြိုင်ဘက်များမှာ ဆာဖာရီ (ဘရောက်ဆာ), ဂူဂယ် ခရုမ်း, Atomic နှင့် Mercury တို့ဖြစ်သည်။
တောင်သူစုရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
တောင်သူစုရွာ (Taungthusu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ ပဒဲကောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၅၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဒဲကောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၂၄ ဦး၊ မ ၂၆၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေကျင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငွေခွဲပုံနိုင်ငံရေး
ငွေခွဲပုံနိုင်ငံရေး ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။ သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာ
၁၂၈၉ ခုနှစ်လောက်က အင်္ဂလိပ်အစိုရသည် ဘဏ္ဍာတော်ငွေနည်းပါးသဖြင့် အခွန်တော်တိုးကောက်ခြင်း၊ တိုင်းပြည်ဆူပူမှုများ ဖြစ်ခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ဦးကျော်လှက များမကြာမီ တိုင်းပြည်အေးသွားမည်၊ မိုးလေဝသကောင်း၍ ကောက်ပဲသီးနှံ ဖွံ့ဖြိုးမည်၊ အခွန်တော်များလည်း လျော့ပါးသွားမည်ဟု နိမိတ်ဖတ်ကာ ရေးဖွဲ့ထားသည်။
ငွေခွဲပုံနိုင်ငံရေး
သက္ကရာဇ်မှာ ရှစ်အလာကတိုးလျှင်ဖြင့်၊ နှစ်ကိုးအနေမတော့၊ ဖြိုးဝေစွာ မိုးရေမရှားပေဘု၊ ကြိုးစားကာ လယ်မှာထွန်ကြ၊ မျိုးစပါးအမွန် တိုးပွားအခွန်တက်စေဘို့၊ မိုးသုံးချက်ညီမျှရန်။
ခိုက်ရန်တွေအဖြာဖြာနှင့်၊ ဘဏ်တိုက်မှာ သွင်းကာထားလေသည့်၊ ဒင်္ဂါးတွေသီသီနဲသော်ကြောင့်၊ ငွေခွဲပုံနိုင်ငံရေးရယ်နှင့်၊ ချေးနှင့်ပါဆင့်ကာ တောင်းချေပေါ့၊ ရွာပေါင်းစုံ ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့၊ ခေါင်းကုတ်ကြပြန်။
မြန်မာတွေဝလို့၊ စန်းဇာတာ ချမ်းသာကြပါလိမ့်၊ မိဿခွင်ခိုဝင်ရောက်သည့်၊ ဂြိုဟ်သောကြာ ဂဠုန်ငှက်ကယ်နှင့်၊ စုန်သက်ကာ ကြွက်ကြာသပတေးငဲ့ပြင်၊ ဆင်မှာပြောင် အင်္ဂါထွေးရက်ကယ်မို့၊ အဝေးကသူပုန်ရန်၊ ငုံပြန်လိမ့်သုံ့ပန်း။
ယခုအခါ စုကာထားလေတော့၊ ဂြိုဟ်ငါးထွေ ဂဟေကွဲသော်ကြောင့်၊ ငွေခွဲပုံနိုင်ငံရေးကိုဖြင့်၊ ချေးနှင့်ပါဆင့်ကာ မတောင်းပေဘု၊ ဂြိုဟ်ပဉ္ဇင်ထိုခွင်က ပြောင်းကြပါရော့မယ်ဗျာ၊ ကောင်းကင့်စခန်း။
NGC 1267
NGC 1267 သည် ပါဆီးယပ် ကြယ်စုတန်းရှိ အလင်းနှစ် ၂၂၀ မီလီယံ ကွာဝေးသော ဘဲဥပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၆၃ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၁၄ တွင် Heinrich d'Arrest ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယင်းသည် Perseus Cluster ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကျောက်ရေတွင်းခြံရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်
ကျောက်ရေတွင်းခြံရွာ(Kyaukyaetwinchan)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ ကျောက်ရေတွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၉၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်ရေတွင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၃၉ ဦး၊ မ ၁၉၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၅၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ကုန်းရွာ၊ စလင်းမြို့နယ်
ညောင်ကုန်းရွာ (Nyaungkone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ စလင်းမြို့နယ်၊ ပန်းတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၅၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်းတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၆၆ ဦး၊ မ ၉၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချိုချို (သမ္မတကတော်)
ဒေါ်ချိုချို သည် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်၏ ဒသမမြောက် သမ္မတဖြစ်သူဦးဝင်းမြင့်၏ ဇနီးဖြစ်သည်။ ၂၀၂၁ခုနှစ် အာဏာသိမ်းမှုဖြစ်ပွားပြီးနောက် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့်အတူ ထိန်းသိမ်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
၁၈၁၇
၁၈၁၇
ချိုချို (သမ္မတကတော်)
အစောပိုင်းဘဝနှင့်မိသားစု
သူမသည် ကြွယ်ဝသည့် မိသားစုမှ တတိယသမီးဖြစ်သည်။ သူမနှင့် ဦးဝင်းမြင့်သည် ကလေးဘဝကပင် တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သား ၁ ဦး၊ သမီး ၁ ဦးရှိကာ သားမှာ အသက် ၁၆ နှစ်၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ခင်ပွန်းမှာ အကျဉ်းချခံနေရသည်။
၁၈၁၇
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
ချိုချို (သမ္မတကတော်)
အစောပိုင်းဘဝနှင့်မိသားစု
ဦးဝင်းမြင့်သမ္မတဖြစ်လာပြီးနောက် မြန်မာပြည်၏ first lady ဖြစ်လာသည်။
၁၈၁၇
မတ်လ
(၁) ရက်။
ကွိဟိုဒွယ်ဝမ်ဖတ်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ကွိဟိုဒွယ်ဝမ်ဖတ်ရွာ (Kwihodweiwanhpat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ပါဟုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၁၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ပါဟုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄ ဦး၊ မ ၂၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၈၁၇
ဧပြီလ
(၁) ရက်။
မေလ
(၁) ရက်။
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
ဇူလိုင်လ
(၁) ရက်။
ဩဂုတ်လ
(၁) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောက်တိုဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဘုရားဖြူရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
ဘုရားဖြူရွာ (Hpayarhpyu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ဝက်ခဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၀၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝက်ခဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၅၅ ဦး၊ မ ၆၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘူသီးကျင်းရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ဘူသီးကျင်းရွာ (Butheekyin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ သမင်ဘေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၆၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သမင်ဘေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၂ ဦး၊ မ ၁၁၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ပွဲလုံးကျော်ရွာ၊ သီခေါင်
ပွဲလုံးကျော်ရွာ (Pwelonekyaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ သီခေါင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၉၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သီခေါင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၃ ဦး၊ မ ၁၀၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကော်မွန်တွန်ရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကော်မွန်တွန်ရွာ (Kawmuntun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ဝမ်မိုင်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၅၂၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သာသနာပြုမင်းကိုမျှော်
သာသနာပြုမင်းကိုမျှော် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။ သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာ
နတ်စက်ရောင်ဆရာတော်နှင့် ဇာဂရုပုဏ္ဏားတို့က သာသနာသက္ကရာဇ် ၂၄၀၀ ကျော်လျှင် သသနာ့ရာဇာပြုလိမ့်မည်ဟု ရေးခဲ့ကြောင်းကို ဖွဲ့ဆိုထားသည်။
သာသနာပြုမင်းကိုမျှော်
ဂဏန်းမှာ ပြွမ်းကာတွဲ၊ ဝမ်းဘဲပမာသို့၊ ထံရင်းမှာ ချဉ်းကာကပ်ပါလို့၊ သွင်းအပ်သည့် စာတဘောင်နှင့်၊ နတ်စက်ရောင် ဆရာမွန်ငဲ့ပြင်၊ မင်းသာလွန် ကျွန်ယုံထားခဲ့သည့်၊ ပုဏ္ဏားကျော်ဇာဂရုတို့က၊ ကိန်းပြုလို့ သင်ခဲ့ပေ။
ငှက်မောင်ရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
ငှက်မောင်ရွာ (Hngetmawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ နောင်ခမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၀၈၁ ဖြစ်သည်။
သာသနာပြုမင်းကိုမျှော်
သာသနာပြုမင်းကိုမျှော်
ဒွေးအဋ္ဌာငယ်နှင့်၊ ဧက ဧကာပ၊ နှစ်ထောင်မှာ လေးရာလွှမ်းပါလို့၊ အစွန်ဝယ် ငါးဆယ်ဖြစ်ချေပေါ့၊ သက္ကရာဇ်ကောဇာ ငါးဆယ် ဖျောက်လိုက်တော့၊ တထောင်ပြင် နှစ်ရာမောက်၊ သာခြောက်ဆယ်ရှစ်ခုစွန်း၊ ဖြစ်ထွန်းသာသနာပွားစေဘို့၊ သိကြားဗြဟ္မာမပါလို့၊ ကာလမှာ အလွန်ကောင်းလိမ့်မတဲ့၊ ကျွန်ပြောင်းကာ သခင်ရွှေ့ရလိမ့်၊ အောက်မေ့မိချေ။
ငှက်မောင်ရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သာသနာပြုမင်းကိုမျှော်
သာသနာပြုမင်းကိုမျှော်
မြတ်ရှင်ပင် သဗ္ဗညုကဲ့သို့၊ ယှဉ်တုကာ အာဏာမိုးပါလို့၊ တန်ခိုးရှိန်တေဇာနှင့်၊ ကျိတ်နှီးကာ အမှီရကာမှ၊ လောကရှိကျမ်းအလာမှာ၊ ရဟန်းရှင် လူတကာဟူသမျှတို့၊ သင်္ဃာပါဆွမ်းအဟာရကိုဖြင့်၊ နန်းကမှချီးမြှောက်ချေ၊ ဖောက်သွေလို့ မတိမ်း။
မြေဝသုန် ရွှေဘုံသာက၊ သာသနာမြစ်စဉ်သို့ လျှောက်လိမ့်မတဲ့၊ သစ်တောက်ကယ်ပလ္လင်နှင့်၊ နောက်အစဉ် ရွှေနှင့်ပန်းပါတဲ့၊ မြို့နန်းတည်ခဲ့ ဟောင်းပေဂ၊ တကောင်းပြည် မန်လည်မှာ ရပ်သတဲ့၊ သည်ဇာတ်သည်လိုနှင့် ပြီးမှာဖြင့်၊ တတ်သီပုံးအခေါင်မို့၊ နတ်စက်ရောင် ဇာဂရုတို့၊ သာသနာရာဇာပြုမတဲ့၊ အာနုဘော် ဂုဏ်ကျော်ဇောပါလိမ့်၊ ဘုရားအလျာ သိကြားဗြဟ္မာနှင့် နှောရက်ကယ်မို့၊ ဂုဏ်ကျော်ဇောပါလိမ့်၊ ဘုရားအလျာ သိကြားဗြဟ္မာနှင့် နှောရက်ကယ်မို့၊ နှစ်ပါးဆရာ အလကားဝါလို့ မဟောတန်ဘုကွယ်၊ လောကတွက်ကိန်း။
မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝါးရုံပင်စုရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
ဝါးရုံပင်စုရွာ (Wayonpinsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ လက်ပံပင်စုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၁၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက်ပံပင်စုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၈၅ ဦး၊ မ ၈၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွန်နမ်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ကွန်နမ်ရွာ (Kunnam)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ နိမ်လွမ်ဝလိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၈၀၀ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တုံးတံတားရွာ၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်
တုံးတံတားရွာ (Tonetadar)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်၊ ပဒဲကောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၅၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဒဲကောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၂၄ ဦး၊ မ ၂၆၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေကျင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံကြီးကံငယ်
ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီးအင်္ဂါငါးပါးတွင် ကံကြီးကံငယ်တို့ကို တတ်သိနားလည်ထားရမည်ဟု ပါရှိသည်။ ထိုကံကြီး ကံငယ်တို့ကို အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် သိသာရုံ ရေးပါမည်။
ကံလေးမျိုး
ကရီယတိ =ပြုအပ်၏၊ ဣတိ =ထို့ကြောင့်။ ကမ္မံ =ကံ မည်၏၊ထိုကံသည် သံဃာ အညီအညွတ် ပြုအပ်သော --
အပလောကနကံ
ထိုလေးပါးတို့တွင် သံဃာစည်းဝေးပြီးနောက် ညီညွတ်သော သံဃာတော်၏ အလိုအားဖြင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းစသော ဆိုင်ရာဝတ္ထုအကြောင်းကို ပြောပြ၍ သံဃာအား “နှစ်သက် သဘောတူပါ၏လော”ဟု မြန်မာလိုဖြစ်စေ၊ “ရုစ္စတိ သံဃဿ”ဟု ပါဠိလိုဖြစ်စေ၊ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပန်ကြားပြောကြား၍ ပြုအပ်သော ကံမျိုးကို အပလောကနကံဟု ခေါ်သည်။
ဉတ္တိစတုတ္တကံ
(ဆောင်) အပလောပန၊ ကမ္မဉတ္တိ၊ ဒုတိ, စတုတ်၊ ကံသမုတ်၊ မယုတ် မျိုးလေး တန်။
အပလောကနကံ ငါးမျိုး
ထိုလေးမျိုးသော ကံတို့တွင် အပလောကနကံသည် ၁။ ကဏ္ဋကသာမဏေကို ကောင်းစွာ ကျင့်သည်ကို မြင်၍ ပြန်သွင်းသောဩသာရဏကံ၊
၂။ ကဏ္ဋကသာမဏေကို ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့သော နှင်ထုတ်သော နိဿာရဏကံ၊
၃။ ရှင်လောင်းရဟန်းလောင်း၏ ဆံချခေါင်းရိပ်ဦးပြည်းခြင်းကို ပန်ကြားသောဘဏ္ဍုကံ၊
၄။ နှုတ်ကြမ်းသော ရဟန်းအား ဆိုချင်ရာ ဆိုပါစေ တစ်စုံတစ်ယောက်သော ရဟန်းမျှ ဆိုဆုံးမခြင်းကို မပြုရဟု ပန်ကြားပြောကြား၍ မြစ်ထားသော, ဒဏ်ပေးထားသော ဗြဟ္မဒဏ္ဍကံ၊
(ဆောင်) သွင်း ထုတ် ဗြဟ္မဒဏ်၊ ဦးပြည်းကံ၊ ကမ္မံလက္ခဏံ၊ အပလောကန၊ ငါးဌာန၊ ရောက်ထ မြဲဧကန်။
ဉတ္တိကံ (၉) မျိုး
၁။ ရဟန်းလောင်းကို ခေါ်သွင်းသော ဩသာရဏဉတ္တိကံ၊
၂။ ဥဗ္ဘာဟိကအဆုံးအဖြတ်၌ ဓမ္မကထိကပုဂ္ဂိုလ်ကို နှင်ထုတ်သော နိဿာရဏဉတ္တိကံ၊
၃။ ဥပုသ်ဉတ်၏ အစွမ်းဖြင့် ထားအပ်သောဥပေါသထဉတ္တိကံ၊
၄။ ပဝါရဏာကံ၏ အစွမ်းဖြင့် ထားအပ်သော ပဝါရဏာဉတ္တိကံ၊
၅။ မိမိကိုလည်းကောင်း, သူတစ်ပါးကိုလည်းကောင်း သမုတ်ခြင်းငှာ ထားအပ်သော သမုတိဉတ္တိကံ၊
၆။ စွန့်အပ်သော သင်္ကန်း, သပိတ်စသည်တို့ကို ပြန်ပေးသော ဒါနဉတ္တိကံ၊
၇။ အာပတ်ကို ခံသော ပဋိဂ္ဂါဟကဉတ္တိကံ၊
၈။ ပြုအပ်သော ပဝါရဏာကိုငင်သော ပစ္စုက္ကဍ္ဎနဉတ္တိကံ၊
၉။ တိဏဝတ္ထာရကသမထ၌ သဗ္ဗသင်္ဂါဟိကဉတ် တစ်ခုခုသော အဖို့၌ တစ်ခုခုသောဉတ် ဤသုံးပါးသော ဉတ်ဟု ဆိုအပ်သော ကမ္မလက္ခဏကံအားဖြင့် ဉတ္တိကံ (၉)မျိုး ပြား၏၊
(ဆောင်) ဩ, နိ, ဥ, ပ၊ သမ္မုတ၊ ဒါန, ပဋိဂ္ဂံ။ ပစ္စုက္ကဍ္ဎန၊ ကံလက္ခ၊ နဝ ဉတ္တိကံ။
ဉတ္တိဒုတိယကံ (၇) မျိုး
၁။ သပိတ်လှန်သော ဩသာရဏကံ၊
၂။ သပိတ်မှောက်သော နိဿာရဏကံ၊
၃။ သိမ်သမုတ်ခြင်း စသော တစ်ဆယ့်ငါးပါးသော သမုတ်ခြင်းတို့၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သောသမ္မုတိကံ၊
၄။ ကထိန်သင်္ကန်းပေးခြင်း၊ မတကသင်္ကန်းပေးခြင်းတို့၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော ဒါနကံ၊
၅။ ကထိန်နုတ်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်ဖြစ်သော ဥဒ္ဓါရကံ၊
၆။ ကုဋိရာကျောင်းရာ ကြားသည်၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော ဒေသနာကံ၊
၇။ တိဏဝတ္ထာရကသမထ၌ တစ်ခုခုသောအဖို့၌ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစာ တစ်ခု၊ တစ်ခုသောအဖို့၌ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစာတစ်ခု၊ မောဟာရောပန စသည်တို့၌ ဟောအပ်သော ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစာတို့၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော ကမ္မလက္ခဏကံ - ဤသို့အားဖြင့် (၇)မျိုး ပြား၏၊
(ဆောင်) ဩ, နိ, သံ, ဒါ၊ ဥဒ္ဓါ ဒေသ၊ ကံလက္ခ၊ သတ္တ ဉတ်ဒုကံ။
ဉတ္တိစတုတ္ထကံ (၇) မျိုး
၁။ တဇ္ဇနီယ စသော ခုနစ်ပါးသော ကံတို့၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော ဩသာရဏကံ၊
၂။ ထိုကံတို့၏ ငြိမ်းသည်၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော နိဿာရဏကံ၊
၃။ ဘိက္ခုနောဝါဒက သမုတ်သည်၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော သမ္မုတိကံ၊
၄။ ပရိဝါသ်, မာနတ် ပေးသည်၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော ဒါနကံ၊
၇။ ဥပသမ္ပဒ, အဗ္ဘာနကံတို့၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော ကမ္မလက္ခဏကံ -ဤသို့အားဖြင့် (၇)မျိုး ပြား၏၊
(ဆောင်) ဩ, နိ, သမ်, ဒါ၊ နိဂ်, နု, ဘာ၊ ကမ္မာလက္ခဏံ။ ဉတ္တိစတုတ္ထ၊ ခွန် ဌာန၊ ရောက်ထ မြဲဧကန်။
ကံပြုပုံ သတ်မှတ်ချက်များ
ဤလေးပါးသော ကံတို့တွင် အပလောကနကံကို ပန်ကြား၍သာ ပြုရသည်။ ဉတ်ထားသည့် ဉတ္တိကံစသည် အစွမ်းဖြင့် မပြုရ။
ဉတ္တိကံကို ဉတ်တစ်ကြိမ် ထား၍သာ ပြုရသည်။ အပလောကနကံ စသည်ဖြင့် မပြုရ။
ဉတ္တိဒုတိယကံကိုကား ပန်ကြား၍လည်း ပြုကောင်းသည်။ ဉတ္တိဒုတိယကံဖြင့်လည်း ပြုကောင်းသည်။ သီမာသမုတိကံ, သီမာသမူဟနကံ, ကထိနစီဝရဒါနကံ, ကထိနုဒ္ဓါရကံ, ကုဋိဝတ္ထုဒေသနာကံ, ဝိဟာရဝတ္ထုဒေသနာကံ ဤ (၆)ပါးကား ဂရုကံများဖြစ်၍ ပန်ကြား၍ မပြုကောင်း၊ ဉတ္တိဒုတိယ ကံဖြင့်သာ ကံပြုရသည်။
ကြွင်းသော သမုတိကံ (၁၃)ပါးနှင့် သေနာသနဂ္ဂါဟကံ, မတကစီဝရဒါနသမ္မုတိကံတို့ကား လဟုကံဖြစ်၍ ပန်ကြား၍သာ ပြုကောင်းသည်။ ဉတ္တိကံစသည်ဖြင့် မပြုရ။
ဉတ္တိစတုတ္ထကံကိုကား မိမိလက္ခဏာဖြင့်သာ ကံပြုရသည်။ ကြွင်းသော ကံတို့ဖြင့် ကံမပြုရဟု သိပါ။
(ဆောင်) အပလောကန၊ ပန်ကြားရ၊ ပြုထဧကန်သာ။
ဉတ္တိကမ္မာ၊ ဉတ်ဖြင့်သာ၊ ပြုပါ ဧကန်သာ။
ဉတ္တိဒုတိယ၊ ပန်းကြားထ၊ ပြုက အပ်သည်သာ။
ပန်၍ မရ၊ ဆ, ကမ္မ၊ ဖော်ထ သိလေပါ။
ဉတ္တိစတုတ္ထ၊ ယင်းကမ္မ၊ ပြုကြ ယင်းဖြင့်သာ။
(တစ်နည်း) သမ္မုခကရဏီယကံ, အသမ္မုခကရဏီယကံဟု နှစ်မျိုး ပြားသင့်သေး၏၊
ထိုတွင် တမန်ဖြင့် ရဟန်းခံသော ကံ, သပိတ်မှောက်ကံ, သပိတ်လှန်ကံ, ဥမ္မတ္တကသမ္မုတိကံ, သေက္ခသမ္မုတိကံ, ဗြဟ္မဒဏ္ဍကံ, ပကာသနီယကကံ, အဝန္ဒိယကံ ဤ (၈)ပါးကား မျက်ကွယ်၌ ပြုရသော အသမ္မုခကရဏီယကံ မည်၏၊ ကြွင်းသော ကံများကား မျက်မှောက်၌သာ ပြုရသော သမ္မုခကရဏီယကံတို့ မည်၏၊
(ဆောင်) အသမ္မုခ၊ သမ္မုခ၊ နှစ်ဝ တစ်နည်းလှစ်။
တမန်-မှောက်-လှန်၊ ဥမ်, သောက်, ဗြမ်၊ ကာဝန်-မျက်ကွယ်ရှစ်။ အကြွင်းကံမှာ၊ မျက်မှောက်သာ၊ ပြုပါ သိဖို့ဖြစ်။
ဓမ္မိကကံ
ဓမ္မော ဧတေသု အတ္ထီတိ ဓမ္မိကာနိ ဟူသည်နှင့်အညီ ---
ဤ၌ ဓမ္မဟူသည် ဟုတ်မှန်တိုင်းသော ဝတ္ထုကို ဆိုသည်၊ ဝတ္ထု ဟုတ်မှန်ရမည်ဟူ၏၊ ဝိနယဟူသည် ဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း, အာပတ်ကိုလည်းကောင်း ပြ၍ စောဒနာခြင်း၊ အပြစ်ကို အောက်မေ့စေခြင်း နှစ်ပါးကို ဆိုသည်။ သတ္ထုသာသနဟူသည် မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမဖြစ်သော ဉတ်၏ ပြည့်စုံခြင်း ကမ္မဝါစာ၏ ပြည့်စုံခြင်း နှစ်ပါးကို ဆိုသည်။
အဓမ္မိကကံ
ဓမ္မဝိနယ သတ္ထုသာသနအားလျော်စွာ မပြုအပ်သောကြောင့် ဟုတ်မှန်တိုင်းသော သဘောမရှိသော ကံကို အဓမ္မိကကံဟု အပြန်အားဖြင့် သိသင့်သည်။
ဥပသမ္ပဒကံ၏ သမ္ပတ္တိငါးပါး
ဉတ္တိစတုတ္ထကံ၏ မပျက်ခြင်းသမ္ပတ္တိသည်---
၁။ ဝတ္ထုသမ္ပတ္တိ၊
၂။ ဉတ္တိသမ္ပတ္တိ၊
၄။ သီမာသမ္ပတ္တိ၊
၅။ ပရိသာသမ္ပတ္တိဟု ငါးမျိုး ရှိ၏၊
(ဆောင်) ဝတ်, ဉတ်, ကမ္မဝါ၊ သိမ်, ပရိသာ၊ ငါးဖြာ သမ္ပတ္တိ။ ပဉ္စင်းမြောက်ရန်၊ အင်ငါးတန်၊ ပြန်လေ ဝိပတ္တိ။ (ဝိနည်းဥပဒေတော်ကြီး၊၄၅၁။)
ဥပုသ်ပဝါရဏာကံဆောင်ပုံများ, ဥပသမ္ပဒကံဆောင်ပုံများ အကျယ်ကို ဆိုင်ရာအခန်းတို့၌ ဆက်လက်ကြည့်ရှုကြပါကုန်၊ ဤကား ကံလေးမျိုး သိသာရုံကိုသာ အကျဉ်းချုံး၍ တင်ပြထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
နားယောင်းရွာ၊ နမ်ခမ်းဝူးမြို့နယ်
နားယောင်းရွာ (Naryawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ နမ်ခမ်းဝူးမြို့နယ်၊ ညက် တဲ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၆၃၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ်ခမ်းဝူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလျား
အလျားကို အမြင့်(ထောင့်လိုက်ရှိသော အတိုင်းအတာပမာဏ)၊ အကျယ်၊ အနံ(အလျားနှင့် ထောင့်မှန်ကျစွာ အရာဝတ္တု၏ အစွန်းတဖက်မှ တဖက်သို့ တိုင်းတာသော အကွားအဝေး)တို့နှင့် ခွဲခြားသိမြင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ အလျားသည် dimension တစ်ခုကို တိုင်းတာပြီး ဧရိယာသည် dimensions နှစ်ခု (အလျား နှစ်ထပ်) နှင့် ထုထည်သည် dimension သုံးခု (အလျား သုံးထပ်) ကိုတိုင်းတာသည်။ အတိုင်းအတာစနစ်တွင် အလျား၏ ယူနစ်သည် အခြေခံယူနစ်ဖြစ်ပြီး ထိုမှအခြားယူနစ်များအား သတ်မှတ်ထားသည်။
ကိုင်းကြီးရွာ၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်
ကိုင်းကြီးရွာ (Kainggyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်၊ ကိုင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၆၇၃ ဖြစ်သည်။
အလျား
သမိုင်းကြောင်း
တိုင်းတာခြင်းသည် လူတို့ ရွေ့ပြောင်းနေထိုင်သော လူမှုပုံစံမှသည် အခြေချနေထိုင်မှုများ စတင်ပြုလုပ်လာကြသည့်အခါမှစ၍ အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာဖြစ်လာသည်။ တိုင်းတာမှုများကို ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများတွင်လည်းကောင်း၊ နယ်မြေများသိမ်းပိုက်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ အိမ်နီးချင်းတို့နှင့် ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်ရာတွင်လည်းကောင်း စတင်အသုံးပြုလာကြသည်။ လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွင် နည်းပညာဆိုင်ရာတို့ ပိုမိုတိုးတက်လာသောအခါ မိုက်ခရိုအီလက်ထရောနစ်မှသည် ဂြိုဟ်တစ်ခုနှင့် တစ်ခုအကွာအဝေးတိုင်အောင် အတိုင်းအတာတို့၌ ပိုမိုတိကျမှုသည် တိုး၍တိုး၍လာသော မတူကွဲပြား နယ်ပယ်တို့ ၌ လိုအပ်၍လာသည်။
ကိုင်းကြီးရွာ၊ ဗန်းမောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗန်းမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလျား
သမိုင်းကြောင်း
အိုင်းစတိုင်း၏ အထူးနှိုင်းရသီအိုရီ ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် အလျားကို reference frame အားလုံး၌ တသမတ်တည်း စဉ်းစားဖို့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ပေတံတစ်ခုသည် reference frame တစ်ခု၌ တစ်မီတာရှည်သော်လည်း နောက် reference frame တွင် ထို ဒုတိယ reference frame သည် ပထမ reference frame နှင့်ဆက်နွယ်သော အလျင်အတိုင်းရွေ့လျားသွားမည်ဆိုပါက ထို ဒုတိယ reference frame တွင် ပေတံအရှည်သည် တစ်မီတာမဟုတ်နိုင်တော့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ အရာဝတ္ထုတို့၏ အလျားသည် လေ့လာစောင်ကြည့်သူပေါ်မူတည်၍ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
ယူနစ်များ
ရုပ်ဝတ္ထုသိပ္ပံ (physical sciences) နှင့် အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်တို့တွင်  "အလျား၏ ယူနစ်"ကို ရည်ညွှန်းလိုသောအခါ "အလျား" သည် "အကွာအဝေး"နှင့် အနက်တူနေသည်။ အလျားအား တိုင်းတာရန်အတွက် များလှစွာသော အတိုင်းအတာ ယူနစ်များစွာ ရှိကြသည်။ သမိုင်းအရ အလျား၏ ယူနစ်များသည် လူခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတို့၏ အရှည်၊ သွားခဲ့သော အကွာအဝေးကို ခြေလှမ်းဖြင့်၊ ကမ္ဘာကြီး၏ တနေရာ တနေရာသို့ အကွားအဝေး (သို့) တိကျသော အချို့သော အရာဝတ္ထုတို့၏ အရှည်တို့မှ ဆင်းသက်လာနိုင်သည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာယူနစ်စနစ် (SI) တွင် အလျား၏ အခြေခံယူနစ်မှာ မီတာ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် အလင်းအလျင်အရ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်လာကြသည်။ စင်တီမီတာနှင့် ကီလိုမီတာတို့သည် မီတာမှ ဆင်းသက်လာကြခြင်းဖြစ်ပြီး ယူနစ်များအဖြစ် များသောအားဖြင့် အသုံးပြုကြသည်။  U.S. customary unitsနှင့် Imperial system of units တို့တွင် အသုံးပြုကြသော အလျား၏ ယူနစ်များမှာ လက်မ၊ ပေ၊ ကိုက်နှင့် မိုင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
နက္ခတ္တဗေကဲ့သို့သော ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အသုံးပြုသည်ထက် ပိုမိုရှည်လျားသည့် ကျယ်ပြောသော အာကသဟင်းလင်းပြင်၏ အကွားအဝေးများအား တိုင်းတာရန်အတွက်တွင်မူ ယူနစ်များကို သီးခြားအသုံးပြုသည်။ ထိုယူနစ်များထဲတွင် astronomical unit၊ အလင်းနှစ်နှင့် parsec တို့ပါဝင်သည်။
၁၈၁၈
၁၈၁၈
ဇန်နဝါရီလ
(၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ
(၁) ရက်။
မတ်လ
(၁) ရက်။
ဧပြီလ
(၁) ရက်။
မေလ
(၁) ရက်။
ဇွန်လ
(၁) ရက်။
စက်တင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောက်တိုဘာလ
(၁) ရက်။
နိုဝင်ဘာလ
(၁) ရက်။
ဒီဇင်ဘာလ
(၁) ရက်။
အောင်သပြေရွာ၊ မြို့သစ်မြို့နယ်
အောင်သပြေရွာ (Aungthapyay)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မြို့သစ်မြို့နယ်၊ မြေပြင်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၀၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြေပြင်သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၂၅ ဦး၊ မ ၃၅၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၈၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ဟီရိုရှီးမားငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရပန်းခြံ
ဟီရိုရှီးမားငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရပန်းခြံ သည် (広島平和記念公園) သည် ဟီရိုရှီးမားခရိုင်၊ ဟီရိုရှီးမားမြို့၊ နခရှိမမြို့၊ နခရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသော အခမဲ့ပြည်သူ့ပန်းခြံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရပန်းခြံ သို့မဟုတ် ရိုးရှင်းစွာ ငြိမ်းချမ်းရေးပန်းခြံဟု ခေါ်ကြသည်။
အကြောင်းအရာ
၁၉၄၅ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၆ ရက်တွင် အမေရိကန်စစ်တပ်သည် ဟီရိုရှီးမားမြို့အား အနုမြူဗုံး ကြဲချခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၁၉၄၆ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၁ ရက်တွင် ကျရောက်ပေါက်ကွဲသည့် ဗဟိုချက် (爆心地) ၏ အနီး နခရှိမမြို့အတွင်းတွင် ၁၀.၇၂ ဟက်တာအကျယ်ရှိသည့် မြို့တော်ပန်းခြံကို ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့သည်။
ပန်းခြံသည် ဟီရိုရှီးမားမြို့၏ လူနေရပ်ကွက်နှင့် စီးပွားရေးအချက်အချာကျသည့် စည်ကားသည့် မြို့ထဲတွင် တည်ရှိသည်။ ပန်းခြံသည် ယခုအခါတွင် အမှတ်တရ ရုပ်တုများ၊ ပြတိုက်များ၊ နှစ်ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်သူ တစ်သန်းအထက် ရှိသည့် သင်ကြားရေးခန်းမများ ရှိသည်။ နှစ်စဉ် ဩဂုတ်လ ၆ ရက်တွင် ပန်းခြံ၌ ငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရ အခမ်းအနားကို ဟီရိုရှီးမားမြို့တော်၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် ကျင်းပသည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရ အခမ်းအနားသည် နစ်နာခဲ့ကြရသူများကို အမှတ်ရစေရန်သာမကပဲ နျူကလီးယား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို အမှတ်ရစေရန်နှင့် ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရှေးရှုကာ ကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။
ကလေးငြိမ်းချမ်းရေးရုပ်တု
ကလေးငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရရုပ်တုသည် ဗုံးပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သေဆုံးသွားသည့် ကလေးငယ်များကို အမှတ်တရ ဖြစ်စေရန် ဆောက်လုပ်ထားသည့် ရုပ်တု ဖြစ်သည်။ ရုပ်တုသည် မိန်းကလေးတစ်ဦး လက်မောင်းကို ဖြန့်ကားထားပြီး သူမ၏ အပေါ်တွင် ခေါက်ထားသည့် ကြိုးကြာငှက်ရုပ် တည်ရှိနေသည့် ပုံစံ ဖြစ်သည်။ ရုပ်တုသည် ဆဒခိုဆဆခိ (佐々木禎子, Sasaki Sadako) ၏ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ ဆဒခိုဆဆခိ ကလေးငယ်မသည် ဗုံး၏ ရောင်ခြည်ဖြာထွက်မှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့သည်။ သူမသည် ဂျပန်ပုံပြင်တစ်ခုကို တုံ့ပြန်ရန်အတွက် စက္ကူကြိုးကြာရုပ် ၁၀၀၀ ကျော်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အတွက် လူအများ သိကြသည်။ ယခုအချိန်ကာလတွင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လူများ (အထူးသဖြင့် ကလေးများ) သည် ကြိုးကြာရုပ်များကို ပြုလုပ်ကာ ရုပ်တုအနီးတွင် ထားရှိရန်အတွက် ဟီရိုရှီးမားသို့ ပေးပို့ကြသည်။ ရုပ်တု၏ အနီးတွင် ခေါက်ထားသည့် ကြိုးကြာငှက်ရုပ်များကို စုစည်းထားရှိသည်။
ကျန်ရှိနေခဲ့သည့် အိမ်
ဗုံးဒဏ်ခံခဲ့ရ၍ ကျန်ရှိနေခဲ့သည့် အခြားသော အဆောက်အဦးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤအဆောက်အဦးကို Taishoya ကီမိုနိုဆိုင်အဖြစ် ၁၉၂၉ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ လောင်စာဆီပြတ်တောက်ချိန် လောင်စာဆီဖြန့်ဝေရာ ဌာနအဖြစ် ၁၉၄၄ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် စတင်၍ ထိုအဆောက်အဦးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့ ဗုံးပေါက်ကွဲခြင်း ခံရသည့်အခါတွင် အမိုးပျက်စီးပေါက်ပြဲခြင်း၊ အတွင်းပိုင်း ပျက်စီးခြင်း၊ မြေအောက်ခန်းရှိ ပစ္စည်းများမှ လွဲ၍ အဆောက်အဦးရှိ အသုံးပြု၍ ရသည့် ပစ္စည်းအားလုံး လောင်ကျွမ်းခဲ့သည်။ ဗုံးပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အဆောက်အဦးထဲရှိ လူ ၃၆ ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။ အသက် ၄၆ နှစ် အရွယ်ရှိသည့် အဲအိဇိုနိုမုရ Eizo Nomura တစ်ဦးထဲသည် မြေအောက်ခန်းထဲတွင် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ မြေအောက်ခန်းသည် ကွန်ကရစ်ဖြင့် အမိုးပြုလုပ်ထားသဖြင့် ရောင်ခြည်သည် အမိုးအား ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ သူသည် အသက် ၈၀ အရွယ်အထိ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သည်။
ရှေးအခါက နခဂျိမခရိုင် (ယခုအခါ ငြိမ်ချမ်းရေးအမှတ်တရပန်းခြံ) သည် ရှောဝခေတ် (၁၉၂၆ - ၈၉) ကာလအစောပိုင်းအတွင်းတွင် မြို့တော်၏ ထင်ရှားသည့် စီးပွားရေးအချက်အချာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သစ်သားနှစ်ထပ်ပုံစံအိမ်များ များစွာတည်ရှိခဲ့သည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် သုံးထပ်ရှိသည့် တအိရှောယကီမိုနို Taishoya Kimono ဆိုင်ကို တည်ဆောက်ကာ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရုပ်ရှင်ရုံများနှင့် ဈေးဆိုင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ ထိုအဆောက်အဦးပေါ်သို့ တက်သွားပါက မြို့တော်အား မြင်ကွင်းကျယ်ပုံစံဖြင့် မြင်ရသည်။ ၁၉၄၃ ခုနှစ်တွင် ကီမိုနိုဆိုင်ကို ပိတ်သိမ်းခဲ့ပြီး ၁၉၄၄ ခုနှစ် ဇွန်လတွင်ဒုတိယကမ္ဘာစစ်သည် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ စီးပွားရေးထိန်းချုပ်မှုများသည်လည်း တင်းကျပ်ပြင်းထန်လာကာ အဆောက်အဦးကို စီရင်စုလောင်စာဆီရိက္ခာအဖွဲ့အစည်းက ဝယ်ယူခဲ့သည်။
၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့ နံနက် ၈ နာရီ ၁၅ မိနစ်တွင် ဟိုက်ပိုစင်တာ Hypocenter အထက် မီတာ ၆၀၀ ခန့်တွင် အက်တမ်ဗုံးသည် ပေါက်ကွဲခဲ့ကာ အဆောက်အဦး၏ ကွန်ကရစ်အမိုးသည် ပျက်စီးခဲ့သည်။ အဆောက်အဦး၏ အတွင်းပိုင်းမှာမူ ဆိုးဆိုးရွားရွား ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ မီးများလောင်ကျွမ်း၍ အတွင်းပိုင်း ပျက်စီးခဲ့သည်။ အဆောက်အဦးအတွင်းပိုင်းရှိ နိုမုရ Nomura မှလွဲ၍ အခြားသူအားလုံး သေဆုံးခဲ့သည်။ နိုမုရမှာမူ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့သည်။ စစ်ပြီးနောက် မကြာမီပင် အဆောက်အဦးကို ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး လောင်စာခန်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၉၅၇ခုနှစ်တွင် ဟီရိုရှီးမားအရှေ့မွမ်းမံပြင်ဆင်ရေးရုံးခန်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မြို့တော်၏ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုဆိုင်ရာ အစီအစဉ်များ၏ အချက်အချာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဗုံးပေါက်ကွဲချိန်တွင် လူ ၃၇ ဦးသည် အလုပ်လုပ်နေကြသည်။ အဲအိဇို နိုမုရ Eizo Nomura မှတပါး အခြားသူများအားလုံး သေဆုံးခဲ့သည်။ နိုမုရသည် ထိုအချိန်တွင် မြေအောက်ခန်းသို့ သွားရောက်နေချိန်ဖြစ်သည့်အတွက် ဗုံးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ နိုမုရသည် အသက် ၄၇ ရှိခဲ့ပြီး ဟီရိုရှီးမားစီရင်စုလောင်စာဆီရိက္ခာထောက်ပံ့ရေးအဖွဲ့၏ အလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နိုမုရသည် မြင့်တက်လောင်ကျွမ်းနေသည့် မီးများနှင့် မီးခိုးများမှတစ်ဆင့် လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင် သူသည် ဖျားခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်း၊ သွေးစေးများထွက်ခြင်းနှင့် အခြားသော ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်သည့် လက္ခဏာများကို ခံစားခဲ့ရသည်။
အဆောက်အဦးသည် ကြီးမားစွာ ပျက်စီးခဲ့သော်လည်း မတ်လျက်ပင် ရှိနေခဲ့ပြီး စစ်ပြီးသည့် အခါတွင် သစ်သားခေါင်မိုးအသစ်ပါဝင်ပြီး ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ စစ်ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဟီရိုရှီးမားမြူနီစီပယ်အစိုးရသည် အဆောက်အဦးကို ဝယ်ယူခဲ့ကာ စစ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးရုံးခန်းအဖြစ် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ထိုအဆောက်အဦးကို ကျန်ရှိခဲ့သည့် အိမ် Rest House အဖြစ် ငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရ ပန်းခြံတွင် ဖွင့်လှစ်ထားရှိသည်။ ဤအဆောက်အဦးအား မပျက်မစီး ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုများ ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် မြို့တော်သည် အဆောက်အဦးအား ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအစီအစဉ်မှာ အထမမြောက်ခဲ့ဘဲ သွေဖည်သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအဆောက်အဦးအား ကမ္ဘာ့ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်အဖြစ် ကြေညာခဲ့သည့်အတွက် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ပထမထပ်အား နိုင်ငံခြားဧည့်သည်များ သတင်းအချက်အလက် ရုံးခန်းနှင့် အမှတ်တရပစ္စည်းဆိုင်အဖြစ် ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ ဒုတိယထပ်နှင့် တတိယထပ်ကိုမူ ရုံးခန်းများအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ မြေအောက်ခန်းကိုမူ ဗုံးကြဲခဲ့သည့် အချိန်ကအတိုင်းနီးပါး မယိုမယွင်းစေပဲ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားသည်။
ဟီရိုရှီးမားငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရပွဲ
နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဩဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့တွင် “A-Bomb Day” ကို ဟီရိုရှီးမားမြို့တော်သည် ဟီရိုရှီးမားငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရပန်းခြံ တွင် ကျင်းပကြသည်။ ဗုံးဒဏ်ခံစားခဲ့ရသည့် ဒုက္ခသည်များကို နှစ်သိမ့်ပေးခြင်းနှင့် ကမ္ဘာ့မြေကြီးငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဆုတောင်းမှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ အခမ်းအနားကို မနက် ၈ နာရီတွင် အမှတ်တရကျောက်တိုင်အရှေ့၌ သေဆုံးသွားသူများ၏ မိသားစုများအပါအဝင် နိုင်ငံသားများစွာတို့သည် ပါဝင်ဆင်နွဲကြသည်။ အခမ်းအနား၌ ဗုံးပေါက်ကွဲချိန်ဖြစ်သည့် ၈ နာရီ ၁၅ မိနစ်တွင် တစ်မိနစ်ငြိမ်သက်ကာ သေဆုံးခဲ့သူများကို ဆုတောင်းပေးကြသည်။
မီးအိမ်ထွန်းပွဲ
ထိုနေ့ ညနေပိုင်းတွင် မီးအိမ်ပွဲတော်ကို ကျင်းပကြသည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးစာသားများပါဝင်သည့် မီးအိမ်များတွင် မိုတိုယဆုမြစ်ရေတွင် မျှောကြပြီး သေဆုံးခဲ့ကြရသူများ၏ ဝိဉာဉ်များအား ဆုတောင်းပေးကြသည်။
ဟီရိုရှီးမားငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရပြတိုက်
ဟီရိုရှီးမားငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရပြတိုက်သည် ဗုံးပေါက်ကွဲမှုအား လေ့လာလိုသူများအတွက် ပန်းခြံအတွင်းပြုလုပ်ထားသည့် မူလပြတိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြတိုက်တွင် စစ်ကာလအချက်အလက်များ၊ ဟီရိုရှီးမားမြို့၏ စစ်ပွဲကာလမှ ဗုံးပေါက်ကွဲမှုဖြစ်စဉ်များ၊ ထို့အပြင် ဗုံးပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အချက်အလက်များနှင့် ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုများ၊ အမှတ်တရပစ္စည်းများနှင့် ဗုံးပေါက်ကွဲမှုရုပ်ပုံကားချပ်များကို ပြသထားသည်။ အဆောက်အဦးမှ အမှတတရကျောက်တိုင်၊ ငြိမ်းချမ်းရေးမီးတိုင်၊ A-Bomb အဆောက်အဦး သည်တို့၏ မြင်ကွင်းများကိုလည်း ကြည့်ရှုနိုင်သည်။
ဟီရိုရှီးမားအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုစင်တာ
ဟီရိုရှီးမားအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကွန့်ဖရင့်စင်တာသည် ငြိမ်းချမ်းရေးပန်းခြံတွင် တည်ရှိပြီး အဓိကအဆောက်အဦး၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဟီရိုရှီးမားအမျိုးသားငြိမ်းချမ်းအရေးအမှတ်တရခန်းမ
သေဆုံးခဲ့သူများအတွက် ဟီရိုရှီးမားအမျိုးသားငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်တရအဆောက်အဦး ဖြစ်သည်။ ဤအဆောက်အဦးကို ဂျပန်နိုင်ငံတော်အစိုးရသည် ဗုံးကြောင့်သေဆုံးခဲ့ရသူများအား လွမ်းဆွတ်တသသတိရစေရန် ရည်ရွယ်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည်ပင် ဂျပန်တို့၏ စစ်မှန်သည့် ဆန္ဒနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးလိုလားမှုကို ဖော်ပြချက် ဖြစ်သည်။ ခန်းမတွင် ပြခန်းများ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ပြတိုက်တွင် ဆွေးနွေးခန်းမ၊ စာကြည့်တိုက်၊ ယာယီပြခန်းနေရာ၊ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသူများ၏ အချက်အလက်နေရာတို့ ပါဝင်သည်။ အမှတ်တရခန်းမတွင် အုပ်ကြွပ်ပြား ၁၄၀၀၀၀ ကို အသုံးပြုကာ ပြန်လည်ဖန်တီးထားသည့် ၃၆၀ ဒီဂရီမြင်ကွင်းကျယ် ပျက်စီးခဲ့ရသည့် ဟီရိုရှိးမားမြို့ပုံစံကိုလည်း ပါဝင်ပြသထားသည်။ ၁၄၀၀၀၀ သည် ၁၉၄၅ ခုနှစ်အဆုံးပိုင်းတွင် ဗုံးဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသည့် ခန့်မှန်းအရေအတွက် ဖြစ်သည်။
အမှတ်တရကျောက်တိုင်
န်းခြံ၏ အလယ်အနီးတွင် ကုန်းနှီးပုံစံရှိသည့် ကွန်ကရစ်အထိမ်းအမှတ်တစ်ခု ရှိပြီး ကျောက်တိုင်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ ၎င်းတွင် ဗုံးဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသူတို့၏ အမည်များကို ရေးသားထားသည်။ ဤအထိမ်းအမှတ်နေရာကို ငြိမ်းချမ်းရေးမီးတိုင်နှင့် A-Bomb အဆောက်အဦးတို့နှင့် ချိန်ညှိကာ တည်ဆောက်ထားသည်။ ဤအမှတ်တရာနေရာသည် ၁၉၅၂ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် ပထမဆုံးသော အမှတ်တရအထိမ်းအမှတ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ခုံးပုံစံသည် သေဆုံးခဲ့ရသူတို့၏ ဝိဉာဉ်များအတွက် အရိပ်အာဝါသအဖြစ် ရည်ရွယ်သည်။