cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကုန်းကလေးရွာ၊ ဝင်းကျန်
ကုန်းကလေးရွာ(Konekalay)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ ဝင်းကျန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၃၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝင်းကျန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၄၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၆၁၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုယ်ရံတော်နှင့် လူသတ်သမား (ရုပ်ရှင်)
ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း
ဆွန်ယက်ဆင် ရောက်လာမည့်ရက် နီးကပ်လာသည့်အလျောက် ဟောင်ကောင်တွင် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်လာသည်။ ချန်ရှောက်ပိုင်၏ အသိမိတ်ဆွေများ အသတ်ခံရပြီး ချန်ရှောက်ပိုင်ကလည်း ဝင်ရောက်စီးနင်းမှု တစ်ရပ်တွင် အဖမ်းခံရသည်။ ဟောင်ကောင် ဗြိတိသျှ အစိုးရက သတင်းစာတိုက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် လီယွိထန်က တော်လှန်ရေးကို ထောက်ခံကြောင်း အတိအလင်းကြေညာရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ ထိုနောက်တွင် လီယွိထန်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိသူ လန်ချားဆွဲသမား၊ အထည်ကြီးပျက် သူတောင်းစား၊ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရသည့် ကျပန်းဈေးသည်ကအစ လူစုစည်းပြီး ဆွန်ယက်ဆင် ဟောင်ကောင်တွင် နေထိုင်စဉ် အကာအကွယ်ပေးရန် စီစဉ်သည်။
ကုန်းကလေးရွာ၊ ဝင်းကျန်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စပ်စားရွာ၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်
စပ်စားရွာ (Satsar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်၊ မောင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၆၂၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးချိုင့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြာကံရွာ၊ သရက်မြို့နယ်
ကြာကံရွာ (Kyarkan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ သရက်မြို့နယ်၊ ကြာကံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၉၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြာကံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၂ ဦး၊ မ ၁၁၂၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သရက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းဖျားရွာ၊ သာယာကုန်း
အင်းဖျားရွာ၊ သာယာကုန်း
ဗျင်ဝိုင်ရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
ဗျင်ဝိုင်ရွာ(Byinwaing)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ ကလဲချက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၁၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကလဲချက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈ ဦး၊ မ ၂၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၈၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၂၉ ဩဂုတ်
ဩဂုတ်လ၊ (၂၉)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၂၄၁)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ် ဖြစ်လျှင် (၂၄၂)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၂၄) ရက် ကျန်သေးသည်။
ကြာညိုရွာ၊ ကြာညို
ကြာညိုရွာ၊ ကြာညို
ရွာတန်းရှည်ရွာ၊ မှော်ဘီစု
ရွာတန်းရှည်ရွာ၊ မှော်ဘီစု
၃၀ ဩဂုတ်
ဩဂုတ်လ၊ (၃၀)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၂၄၂)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ် ဖြစ်လျှင် (၂၄၃)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၂၃) ရက် ကျန်သေးသည်။
အူကျွန်း (အရှေ့စု)ရွာ၊ အူကျွန်း
အူကျွန်း (အရှေ့စု)ရွာ၊ အူကျွန်း
ဉာဏ်ပင်ရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ဉာဏ်ပင်ရွာ (Nyanpin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၅၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၆ ဦး၊ မ ၃၃၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပါဏသုတ်
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။
အပါယ်မှလွတ်ပြီးသော အရိယာမဂ်ဉာဏ်နှင့်ပြည့်စုံသော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်သည် သစ္စာလေးတန်ကို အမှန်အတိုင်းသိပေ၏။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် သစ္စာသိမြင် ကျွတ်တမ်းဝင်အောင် ကျင့်ကြရမည်ဟု ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ လူငယ်များအသင်း
ပေါ်ပေါက်လာပုံ
၁၉၃၀ ပြည့် စက်တင်ဘာလမှာ တို့ဗမာအစည်းအရုံးဝင် သခင်တစုရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုနဲ့ ပေါ်ထွန်း လာခဲ့သည်။ တက္ကသိုလ် က တိုးတက်တဲ့ လူငယ် ကျောင်းသားများ၊ အထက်တန်းကျောင်းက လူငယ် ကျောင်းသားများ၊ လူငယ်များ ကြီးပွားရေး အသင်း၊ စာဖတ်အသင်း၊ မီးသတ်အသင်း၊ ဆွမ်းလောင်းသင်း က နိုင်ငံရေး နဲ့ မပတ်သက်တဲ့ လူငယ်များပါ ပါဝင်နိုင်အောင် နည်းလမ်းရှာပြီး အမျိုးသားရေးကို ဦးတည် လှုပ်ရှားနိုင်မယ့် လူငယ်အသင်း တခု တည်ထောင် ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရွှေတိဂုံ အလယ်ပစ္စယံ ရှိ နိုင်ငံရေး ဆရာတော်  ဦးနာဂိန္ဒ ရဲ့ မဏ္ဍပ်မှာ လူငယ်ပေါင်းစုံ ကျောင်းပေါင်းစုံ အစည်းအဝေးကြီး တခု ခေါ်ဆိုပြီး လူငယ် ၅၀၀၀ ခန့် တက်ရောက်တဲ့ အစည်းအဝေးကြီးကနေ အမျိုးသားရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးတွေ ဆောင်ရွက်ရန်ဆိုပြီး မြန်မာ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ လူငယ်များ အသင်း ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
အလုပ်အမှုဆောင်အဖွဲ့မှာ−
စသူများဖြစ်ကြသည်။
မြို့နယ်များစွာအထိ အသင်းခွဲတွေ ထူထောင်နိုင်လာခဲ့ပြီး ပြည်တွင်းဖြစ် အားပေးရေး၊ နိုင်ငံခြားပစ္စည်း သပိတ်မှောက်ရေး တွေကို တက်တက်ကြွကြွ ဆောင်ရွက်ရင်း နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး လုပ်ငန်းတွေထဲ တိုးမြှင့်ပါဝင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။
မိုးနဲကုန်းရွာ၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်
မိုးနဲကုန်းရွာ (Moenekone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်၊ လယ်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၂၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လယ်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၁၅ ဦး၊ မ ၁၂၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်္ဂဘိုရာဘာ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးနှင့် အသက်မွေးမှုအတတ်သင်စခန်း
စခန်း၏ နောက်ခံသမိုင်းအကျဉ်း
၁။	ယခင် သတ္တုတွင်းဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်ရှိ ကျောက်မိုင်းကော်ပိုရေးရှင်း ကို   ၁-၄-၁၉၇၉ ရက်နေ့တွင်    အကျဉ်းဦးစီးဌာနသို့   လွှဲပြောင်းပေးအပ်သည့်အခါ မွန်ပြည်နယ်၊   ကျိုက်ထိုမြို့နယ်၊    မရမ်းချောင်ကျေးရွာအနီးရှိ    ကျောက်မိုင်းအား မုပ္ပလင်ကျောက်ထုတ်အလုပ်စခန်း(၁/၂)ဟူ၍ သတ်မှတ်ကာ ကျောက်ထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းကို အကျဉ်းဦးစီးဌာနမှ စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၂။	၃၁-၁-၁၉၈၁ ရက်နေ့တွင် ပြည်ထဲရေးနှင့်သာဿနာရေးဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီး ဗိုလ်ချုပ် စိန်လွင်နှင့်အဖွဲ့     ကျောက်ထုတ်အလုပ်စခန်းသို့    လာရောက်စစ်ဆေးစဉ် ကျောက်မိုင်းအနီးရှိ ပလပ်မြေနေရာများတွင်  ရာဘာပင်များစိုက်ပျိုးရန် လမ်းညွှန်မှု ပြုခဲ့သဖြင့် ကျောက်ထုတ်အလုပ်စခန်းအမှတ်(၁)ကို ဖျက်သိမ်းကာ ၁-၄-၁၉၈၁ ရက် နေ့မှစ၍  နှစ်ရှည်ပင်ဖြစ်သည့်   ရာဘာပင်စိုက်ပျိုးခြင်းလုပ်ငန်းအား   စတင်ဆောင် ရွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ကျိုက်ထိုမြို့နယ်၊ မရမ်းချောင်ကျေးရွာအုပ်စု၊
ရန်ကုန်-မုတ္တမကားလမ်း မိုင်တိုင်အမှတ် (၉၇/၅)တွင် တည်ရှိသည်။
ခန့်မှန်းမြေပုံအညွှန်း	−	 ဂျီ-၄၄၅၁၂၂
စခန်း၏ အရှေ့ဘက်	−	 သစ်ဆိမ့်ပင်ကျေးရွာ
စခန်း၏ အနောက်ဘက်	−	 မုပ္ပလင်(အမျိုးသား)ကုန်ထုတ်စခန်း
စခန်း၏ တောင်ဘက်	−	 ခလွန်ကျေးရွာ
အကျယ်အဝန်း		−	 ၁၅၃၇.၈၉ ဧက
အင်းတမွတ်ရွာ၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်
အင်းတမွတ်ရွာ (Inntamut)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်၊ မဲဟင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၅၆၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးချိုင့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံပေါက်ရွာ၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်
ကံပေါက်ရွာ (Kanpauk)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကန့်ဘလူခရိုင်၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်၊ လယ်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၁၅၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၃၁ ဩဂုတ်
ဩဂုတ်လ၊ (၃၁)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၂၄၃)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ် ဖြစ်လျှင် (၂၄၄)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၂၂) ရက် ကျန်သေးသည်။
ကလဲချက်ရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
ကလဲချက်ရွာ(Kalechet)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ ကလဲချက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၁၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကလဲချက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈ ဦး၊ မ ၂၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၈၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝန်းခိုရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ဝန်းခိုရွာ (Wunhko)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ဝိန်းနောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၂၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝိန်းနောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉၃ ဦး၊ မ ၁၂၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တာရပင်ဆီ
တာပင်တိုင်ခေါ် တာရပင်ဆီကို ထင်ရှူးပင်မျိုးအပါအဝင် ဖြစ်သော ကတော့ပုံ အသီးသီးသည့် အပင်အမျိုးမျိုးမှ ရနိုင် သည်။ တာရပင်ဆီ အမျိုးမျိုးရှိရာ၊ ထွက်သော တိုင်းပြည်ကို လိုက်၍ ပြင်သစ်တာရပင်ဆီ၊ ရုရှတာရပင်ဆီ၊ ပါလက်စတိုင်း တာရပင်ဆီ၊ ဗင်းနစ်တာရပင်ဆီစသည်ဖြင့် အမည်အမျိုးမျိုး ကွဲပြားကြလေသည်။
ထိုအပင်အမျိုးမျိုးမှ ထုတ်ယူရရှိသောအဆီမှာ အဝါရောင် တာရပင်ဆီအရိုင်းဖြစ်၍ ထိုအဆီကို ပေါင်းခံခြင်းဖြင့် တာရပင် ဆီကိုရနိုင်သည်။ ထိုအပင်တို့၏ သစ်သားကို ပြုတ်၍ပေါင်းခံ ခြင်းဖြင့်လည်း တာရပင်ဆီကို ရနိုင်သည်။ တာရပင်ဆီသည် အရောင်ကင်း၍ မီးလောင်လွယ်သည်။ ပူသောအရသာရှိလျက် အနံ့မှာသင်းသည် ကန့်၊ ဖေါ့စဖေါရပ်၊ ထင်းရှူးဆီကဲ့သို့သော သစ်အဆီ၊ ကြက်ပေါင်စေးကဲ့သို့သော သစ်အစေးတို့သည် တာရပင်ဆီတွင် ပျော်ဝင်နိုင်သည်။ တာရပင်ဆီသည် ခြောက် လွယ်သည့်အတွက် ထွက်သမျှ တာရပင်ဆီ၏ ၈၅ ရာခိုင်နှုန်း ကို ခြယ်ဆေးနှင့်အရောင်တင်ဆီများတွင် သုံးကြသည်။
ခြယ်ဆေးများပြစ်နေလျှင် တာရပင်ဆီနှင့် အရည်သွက်လာအောင် လုပ်ယူနိုင်သည်။ အဝတ်ပေါ်၌ ခြယ်ဆေးများပေကျံနေလျှင်လည်း ချွတ်ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထိုပြင် ဘယဆေးနှင့် ပိုးသတ်ဆေးများတွင် ထည့်၍လည်း အသုံးပြုကြသေးသည်။
ကိုးကား
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၄)
ထနိပါတ်ရွာ၊ ကုလားကုန်းတန်း
ထနိပါတ်ရွာ၊ ကုလားကုန်းတန်း
​ပေါက်လွှတ်ရွာ၊ သရက်ကုန်း
ပေါက်လွှတ်ရွာ၊ သရက်ကုန်း
ညောင်ပင်ကွင်းရွာ၊ ကြာညို
ညောင်ပင်ကွင်းရွာ၊ ကြာညို
ညောင်လေးပင်ခရိုင်
ညောင်လေးပင်ခရိုင် (Nyaunglaybin District) သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးရှိ ခရိုင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခရိုင်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ညောင်လေးပင်မြို့ဖြစ်သည်။
ပါဝင်သောမြို့နယ်များ
ညောင်လေးပင်ခရိုင်တွင် ပါဝင်သည့် မြို့နယ်များနှင့် မြို့များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
၂၀၂၂ခုနှစ် ဧပြီလ (၃၀) ရက်နေ့တွင် နိုင်ငံအနှံ့ ခရိုင်အသစ်များ တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ပဲခူးခရိုင်မှ ညောင်လေးပင်၊ ကျောက်တံခါး၊ ဒိုက်ဦး၊ ရွှေကျင်မြို့နယ်များ၊ တောင်ငူခရိုင်မှ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်တို့ကို ခွဲထုတ်ကာညောင်လေးပင်ခရိုင်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ကော့ကရက်ထော်ရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်
ကော့ကရက်ထော်ရွာ(Kawtkarethtaw)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ ဝင်းကျန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၃၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝင်းကျန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၄၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၆၁၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘွလ်ဟရဲရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
ဘွလ်ဟရဲရွာ(Bualhrei)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ ဖလမ်းမြို့နယ်၊ တလန်ဇောလ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၄၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တလန်ဇောလ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၀ ဦး၊ မ ၂၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖလမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁ စက်တင်ဘာ
စက်တင်ဘာလ၊ (၁)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၂၄၄)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ် ဖြစ်လျှင် (၂၄၅)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၂၁) ရက် ကျန်သေးသည်။
ငါ သူတစ်ပါး ယောက်ျား မိန်းမ
ငါ သူတစ်ပါး ယောက်ျား မိန်းမ သည် ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် ရိုက်ကူးခဲ့သည့် မြန်မာ့ရုပ်ရှင် ရုံတင်ဇာတ်ကား ဖြစ်သည်။ ငြိမ်းမင်း၏ ဇာတ်လမ်းကို နှစ်သက်သဖြင့် ပန်းချီ စိုးမိုးက ရေးလက်စကိုပင် ဝယ်ယူထားသည်။ ခင်ဇာခြည်ကျော်၏ ကြယ်တံခွန်ရုပ်ရှင်မှ ဇာတ်ညွှန်းအား သဘောကျသဖြင့် ပန်းချီ စိုးမိုးကို ရိုက်ကူးစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ခင်ဇာခြည်ကျော် အဓိကဇာတ်ဆောင် ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၂ ခု၊ ဒီဇင်ဘာတွင် စိစစ်ရေးတင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ၂၀၀၂ ခုထွက် ရုပ်ရှင်စာရင်းတွင် ပါဝင်သွားသော်လည်း ၂၀၀၃ ခုရောက်မှသာ ရုံတင်နိုင်သည်။ ဤဇာတ်ကားမှ အကောင်းဆုံးဇာတ်ကားဆု ရသည့်အပြင် ခင်ဇာခြည်ကျော်က အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆု၊ ငြိမ်းမင်း က ရုပ်ရှင်ဇာတ်ညွှန်းဆု၊ ပန်းချီ စိုးမိုးက ဒါရိုက်တာဆု၊ ဇော်မင်း (ဟံသာမြေ) က တည်းဖြတ်မှု အကောင်းဆုံးဆုနှင့် ခင်မောင်ကြီးက ရုပ်ရှင်တေးဂီတဆု ရသည်။
အုတ်
ရှေးခေတ်က အဆောက်အအုံဆောက်လုပ်ရာ၌ အသုံးပြုခဲ့သော အုတ်များကို ယခုခေတ်မှာ ကဲ့သို့ပင် မြေစေးမှ ဖုတ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုခေတ်က အုတ်များမှာ ရှည်၍ ပါးပြီးလျှင် မျက်နှာပြင်မညီညာသည့်အပြင် များသောအားဖြင့် ကောင်းစွာလည်း မကျက်ချေ။ ယခုခေတ်တွင် ကျွနု်ပ်တို့ အသုံးပြုလျက်ရှိသော အုတ်များမှာမူ အမျိုးမျိုး အစားစားရှိကြ သော်လည်း ဖုတ်ရာ၌ ကောင်းစွာကျက်ရုံမက သတ္တိအားဖြင့် လည်းကောင်း ခိုင်ခံ့သည်။ အရွယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း တညီ တည်းဖြစ်ကြလေသည်။
အုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုသည့်မြေစေးမှာ မြေစေးချည်း သက်သက်မဟုတ်ချေ။ မြေစေးသက်သက်တွင် မီးနှင့်တွေ့က အရည်ပျော်သောပစ္စည်းမျိုးအလုံအလောက်မပါသဖြင့် အုတ်ဖုတ် သောအခါ အုတ်ကောင်းကို မရနိုင်ပေ။ မြေစေး၊ သဲနှင့် အခြားတွင်းထွက်ပစ္စည်းများ ရောနှောပါရှိသော အုတ်မြေမျိုးမှ သာလျှင် အုတ်ကောင်းကိုရနိုင်သည်။ အုတ်မြေတွင် ထုံး ကျောက်ပါရှိလျှင် အုတ်ဖြစ်ပြီးသောအခါ ကြွေလွယ်တတ်၏။ မြေဖြူပါရှိပါမူကား မြေဖြူသည် မီးဖုတ်စဉ် အရည်ပျော်ပြီး နောက် မြေစေးနှင့်ပေါင်းစပ်သွားသည့်အတွက် အလွန်ခိုင်မာ သော အုတ်မျိုးကို ရရှိနိုင်သည်။ အုတ်မြေသည် တစ်ခါတစ်ရံ သာမန်မြေကြီးနှင့်ဆင်တူ၍၊ တစ်ခါတစ်ရံ ရွှံ့ကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်း စေးကပ်နေတတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း ကျောက်နှင့် မခြား မာကျော၍နေတတ်ပေသည်။ သို့ရာတွင် သင့်တော်သော အုတ်မြေကို ကမ္ဘာပေါ်၌ နေရာအနှံ့အပြားမှာ တွေ့ရှိရသည့် အတိုင်း အနိုင်နိုင်ငံမှာပင် ကုမ္ပဏီပေါင်းမြောက်မြားစွာ တည် ထောင်ပြီးနောက် အုတ်လုပ်ငန်းကို အကြီးအကျယ်လုပ်ကိုင် လျက် ရှိကြပေသည်။
အုတ်သည် သာမန်အဆောက်အအုံသုံး ပစ္စည်းမျှသာ ဖြစ်သည်ဟုဆိုရသော်လည်း သမိုင်းအရလည်းကောင်း၊ အတတ် ပညာအရလည်းကောင်း၊ သုခုမပညာအရလည်းကောင်း အလွန် မှတ်သားဖွယ်ကောင်းသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်၏။ ကမ္ဘာ့သမိုင်းကို နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လျှင် အုတ်ကို လူတို့သည် ယဉ်ကျေးမှု အစပျိုးသည့် အချိန်က စတင်သုံးစွဲခဲ့ ကြောင်းတွေ့ရ၍ ရှေးက အဆောက်အအုံတည်ဆောက်ခဲ့သော အုတ်များပေါ်၌ စာများကိုပင် ထွင်းထုရေးမှတ်ထားခဲ့ကြသဖြင့် အလွန်အဖိုးတန်လေသည်။ ဘက်ဘီလုံးနီးယားနိုင်ငံမှ တူးဖော် ရရှိသော အုတ်ချပ်များပေါ်၌ ရှေးနှစ်ပေါင်း ၆ဝဝဝ ကျော်က နေထိုင်ခဲ့ကြသည့် ဘက်ဘီလုံးလူမျိုးတို့၏ မှတ်တမ်းများကိုတွေ့ ရ၏။ ရှေးက ဆူးမားနိုင်ငံနှင့်တကွ အဆီးရီးယား၊ အီဂျစ် နိုင်ငံတို့မှလည်းရှေးနှစ်ပေါင်း ၅ယဝဝဝ ကျော် ၆ယဝဝဝ နီးပါးက ပြုလုပ်တည်ဆောက်ခဲ့ကြသော အုတ်များကို တွေ့ရသည်။
ထိုအုတ်များနှင့်စာသော် ခရစ်နှစ်အစနားလောက်တွင် ရောမလူမျိုးတို့ တည်ဆောက်ရာ၌ အသုံးပြုခဲ့သော အုတ်များ နှင့် တရုတ်နိုင်ငံရှိ တံတိုင်းကြီးအတွက် တရုတ်လူမျိုးတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော အုတ်များမှာ အတော်ပင် ခေတ်နောက်ကျ၍ နေပေသေးသည်။ ထိုကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးမှုစချိန်မှ ရောမခေတ် အထိ အလွန်တိုးတက်ခဲ့သော အုတ်လုပ်ငန်းမှာ ရောမခေတ် ပျက်သုဉ်းသွားသောအခါ ဥရောပတိုက်မှ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ လေသည်။
ရှေးက အုတ်များကို အမျိုးမျိုးပြုလုပ်အသုံးချခဲ့ကြ သော်လည်း အုတ်များကို မီးနှင့်မဖုတ်ဘဲ နေတွင် အခြောက် လှမ်းနည်းဖြင့် သာလျှင် ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။ ပြုလုပ်ရာတွင် မြေစေးကို ရှေးဦးစွာ သင့်တော်အောင် ပြုပြင်ပြီးနောက် အုတ်ပုံ သွင်း၍ ပထမလေသလပ်ခံပေးသည်။ အနည်းငယ် ခြောက်သွား သောအခါကျမှသာ နေတွင် အခြောက်လှမ်းပေးရသည်။ ဤသို့ နေလှမ်းသောအခါ ကျုံ့ဝင်သည့်အတွက် များသောအားဖြင့် အက်သွားလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤသို့အက် မသွားစေရန် အီဂျစ်လူမျိုးတို့က မြေစေးတွင် ကျူ၊ သို့မဟုတ် ကောက်ရိုးများ ကိုစင်း၍ ရောပေးလေ့ရှိကြ၏။ နေလှမ်းအုတ်များတွင် မြေစေး မှုန့်တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခိုင်ခန့်စွာဖွဲ့စည်း နေခြင်းမရှိ သဖြင့် စိုထိုင်းသောရာသီဥတုဒဏ်ကို တာရှည်မခံနိုင်ဘဲ ကြေမွ ၍သွားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် အီဂျစ်နိုင်ငံ နိုင်းမြစ်ကမ်းပေါ်၌ ဆောက်လုပ်ထားခဲ့သော အဆောက်အအုံများသည် ယနေ့အထိ တည်တံ့ခိုင်မြဲခြင်းမရှိပဲ ပြိုလဲပျက်စီးခဲ့ကြရလေသည်။ ဘက်ဘီ လုံး တံတိုင်းကြီးနှင့်တကွ အခြားအဆောက် အအုံများတွင်မူ မီးဖုတ်အုတ်ရော၊ နေလှမ်းအုတ်များကိုပါ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘက်ဘီလုံးမြို့တော်ကြီး ပျက်စီး သွားသည့်တိုင် အောင် အကောင်းပကတိ ကျန်နေခဲ့သော မီးဖုတ်အုတ်များကို ထုတ်ယူ၍ ခေတ်မီမြို့ပြများကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ လေသည်။ ရှေးက အုတ်တစ်ချပ်စီကို သစ်သားပုံစံခွက်တွင် လက်ဖြင့် ပုံသွင်းပြုလုပ်ခဲ့ကြရာမှ ၁၉ ရာစုနှစ် အလယ်လောက်သို့ ရောက်သောအခါ စက်ဖြင့် လျင်မြန်စွာပြုလုပ်နိုင်သော ခေတ်မီ နည်းများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အထူးသဖြင့် အင်္ဂလန်ပြည်တွင် အဆောက်အအုံများဆောက်လုပ်ရန် သစ်ဝါးလည်းမလုံလောက်၊ ကျောက်များလည်း ရှားပါးသည့်အတွက် အုတ်လုပ်ငန်းမှာ အကြီးအကျယ် တိုးတက်ခဲ့လေသည်။
အုတ်လုပ်နိုင်သည့် အုတ်မြေမျိုးကို ကမ္ဘာအနှံ့အပြား မှာပင် တွေ့နိုင်သော်လည်း ထိုမြေကို အစိမ်းအတိုင်း အုတ်လုပ် ၍မရသေး။ သင့်တော်အောင် ပထမပြုပင်ပေးရန် လိုပေသည်။ ယခုခေတ် ကြီးကျယ်သော အုတ်လုပ်ငန်းများတွင် အုတ်မြေများ ကို ရှေးဦးစွာ ကျင်းများမှ မြေတူးစက်ကြီးများဖြင့် တူးဖော်ယူ သည်။ ထို့နောက် အုတ်မြေတွင် ရေနှင့်သဲကို လိုသမျှရောထည့် ၍ ရွှံ့နယ်စက်များဖြင့် သမအောင်နယ်ပေးရ၏။ တစ်ခါ တစ်ရံတွင်မူ အုတ်မြေမှာ စေးကပ်လွန်းသည့်အတွက် ရွှံ့နယ် စက်ဖြင့် လွယ်ကူစွာနယ်၍မရအောင် ရှိတတ်ရာ ထိုအခါမျိုး တွင် အုတ်မြေကို ကြိတ်စက်များဖြင့် ပထမကြိတ်ပေးရလေ သည်။ မြေစေးသမလာသောအခါ ရွှံ့နယ်စက်တွင် အုတ်ချပ်၏ အနံနှင့် ပြက်အရွယ်အတိုင်း ဖောက်ထားသောအပေါက်မှ မြေစေးတုံးအတောင့်ရှည်ကြီးများကို စက်ဖြင့်ည|စ်ထုတ်ပေးသည်။ ထိုမြေစေးတောင့်ကို တစ်ဖန် နန်းကြိုးများတပ်ဆင်ထားသော ဖြတ်စက်ဖြင့် အရွယ်တော်အုတ်ချပ်များရအောင် ဖြတ်တောက် ပေးရပြန်သည်။
အခြားသောအုတ်လုပ်နည်း တစ်နည်းတွင်မူ မြေစေးတွင် ရေကိုစိုစွတ်ရုံလောက် အနည်းငယ်သာရောပေးရ၍ အထက်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း သမအောင်နယ်ပြီးသောအခါ သံမဏိ ပုံစံခွက်များတွင် ကြီးမားသောဖိအားဖြင့် ပုံသွင်း ပြုလုပ်ယူ လေသည်။ အချို့စက်မှာအလွန်လျင်မြန်၍ တစ်နေ့ အတွင်း အုတ်ချပ်ရေ သုံးသိန်းအထိပင် ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု သိရလေ သည်။
အဆိုပါအုတ်စိမ်းများကို မီးဖုတ်၍မရသေးချေ။ အစိမ်းလိုက် မီးဖုတ်က အက်ကွဲသွားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် မီးမဖုတ်မီ အနေတော်ခြောက်သွေ့အောင် အခြောက်ခံပေးရသေး၏။ ထို့အတွက် အချို့က ရေနွေးငွေ့နှင့်ဖြစ်စေ အပူတိုက်ပေး ထားသော အခြောက်ခံရုံကြီးများတွင်ဖြစ်စေ ရက်အနည်းငယ်မျှ အခြောက်ခံပေးသည်။ အချို့က အုတ်စိမ်းများကို အုတ်တင်ခုံ အရှင်ပေါ်တွင်တင်၍ အပူတိုက်ပေးထားသော ဥမင်အတွင်း ဖြတ်သွားစေသည်။ ဒုတိယနည်းမှာ ပထမနည်းထက်မြန်၍ ၂၄ နာရီမှ နာရီ ၄ဝ အတွင်း ပြီးစီးနိုင်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အကာအရံမရှိသော ကွင်းပြင်တွင် လေသလပ်ခံ၊ နေပူခံ၍ အခြောက်ခံပေးသည့် အခါမျိုးလည်းရှိ၏။ ထို့နောက်တွင်ကား အုတ်ဖုတ်သည့်ဖိုကြီးများ၌ အုတ်များကို အစီအရီထပ်ဆင့်၍ ဖုတ်ပေးရန်သာ ကျန်တော့သည်။
အုတ်ဖုတ်သည့်ဖိုများမှာ အမျိုးမျိုးရှိ၍ အုတ်ဖုတ်ရာ၌ ဖာရင်ဟိုက်ဒီဂရီ အပူချိန် ၂ဝဝဝ ခန့်လောက်အထိ ပူလာ အောင် တဖြည်းဖြည်း အပူတိုက်ပေးရသည်။ ဖုတ်ပြီးလျှင်လည်း တဖြည်းဖြည်းအေးစေရသည်။ သာမန်အုတ်မျိုးဖြစ်က နီရဲလာ သည်အထိ အပူတိုက်ပေးရ၍ မီးခံအုတ်မျိုးဖြစ်က အဖြူရောင် ထွက်လာသည်အထိ အပူတိုက်ပေးရလေသည်။ အုတ်တို့၏အရောင်မှာ အုတ်မြေတွင်ပါဝင်သောပစ္စည်း များကိုလိုက်၍ ကွဲပြားတတ်လေသည်။ မြေဖြူပါရှိသောအုတ် ဖြစ်က ဖြူနေတတ်၍ သံဓာတ်ပါရှိသောအုတ်ဖြစ်က တစ်ခါ တစ်ရံ အနီရောင်သော်လည်းကောင်း၊ နက်ပြာရောင်သော်လည်း ကောင်း ဖြစ်နေတတ်သည်။ ကျောက်မီးသွေးကြောမှ တူးဖော် ရရှိသော မြေစေးဖြင့် ပြုလုပ်သည့် အုတ်တစ်မျိုးမှာမူ အဝါ ရောင်ဖြစ်လေသည်။
အုတ်များတွင် သာမန်အဆောက်အအုံသုံး ရိုးရိုးအုတ် မျိုးအပြင် မီးခံအုတ်၊ လမ်းခင်းအုတ်၊ ကြွေရောင်တင်အုတ်၊ မျက်နှာစာအုတ်စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးရှိသေး၏။ မီးခံအုတ်သည် ပြင်းထန်သောဒဏ်ကိုခံနိုင်၍ ယင်းတို့ကို လေပြင်းဖိုကဲ့သို့သော မီးဖိုများဆောက်လုပ်ရာ၌ အသုံးပြုသည်။ လမ်းခင်းအုတ်များ သည် အလွန်ခိုင်ခံ့မာကျော၍ ကြီးမားသောဖိအားကို ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။ မျက်နှာစာအုတ်သည် ရိုးရိုးအုတ်မျိုးထက် အရွယ် လည်းညီညာ၊ အရောင်လည်းသာလွန်ကောင်းမွန်၍ ယင်းတို့ကို များသောအားဖြင့် အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်မျက်နှာစာတွင် စီခင်းရန် အသုံးပြုရသည်။ ကြွေရောင်တင်အုတ်တွင် ကြွေ ရောင်တင်လိုသည့် မျက်နှာပေါ်၌ ကြွေဆေးမှုန့်တစ်မျိုးကို ဖြူးပေးပြီးမှ ဖုတ်ယူသည်။ မီးနှင့်တွေ့သောအခါ ကြွေဆေးမှုန့် အရည်ပျော်၍ အုတ်ချပ်၏မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ကြွေရောင်စွဲထင် သွားလေသည်။
အင်တောရွာသစ်ရွာ၊ သမှုန်းပင်
အင်တောရွာသစ်ရွာ (Intawywarthit)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ နတ်မောက်မြို့နယ်၊ သမှုန်းပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၇၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သမှုန်းပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၄ ဦး၊ မ ၁၄၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၃၆ ဦးနေထိုင်သည်။
မြင်းလွှတ်မြို့
မြင်းလွှတ်မြို့ သည် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ မောင်တောခရိုင်၊ မောင်တောမြို့နယ်တွင် ပါဝင်သည့် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂ ရက်နေ့တွင် မောင်တောမြို့နယ်အတွင်းရှိ ဂြင်းတော၊ ဖွေရာ၊ ကမ်းနားရွာဟောင်း၊ မြောချောင်း၊ မြင်းလွှတ် (အရှေ့)၊ မြင်းလွှတ် (အလယ်)၊ မြင်းလွှတ် (တောင်)၊ မြင်းလွှတ် (အနောက်)၊ မြင်းလွှတ်ရွာသစ်၊ ရှီးဒါး နှင့် ဇုံကုလား/ဇုံကရ ရွာများကို စုပေါင်း၍ မြို့ပေါ် ၈ ရပ်ကွက်ဖြင့် မြင်းလွှတ်မြို့အဖြစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ထူးအိမ်သင်
ထူးအိမ်သင်သည် ၁၉၈၀ ခုနှစ်လယ်များတွင် မြန်မာ့ဂီတလောက၌ ပေါ့ဂီတကို အသွင်တမျိုးဖြင့် ယူဆောင်ပေးသည့် ကျော်ကြားသော အဆိုတော် တေးရေးဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အနုပညာသက်တမ်း ၁၈ နှစ်တာကာလအတွင်း တကိုယ်တော် အယ်လ်ဘမ် ၁၄ ခုထိ ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အနုပညာလက်ရာများသည် မြန်မာပရိသတ်များကြားတွင် ယနေ့တိုင် လွှမ်းမိုးနေဆဲဖြစ်သည်။
ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ
အဘဦးထွန်းမြင့်နှင့် အမိဒေါ်မြရင်တို့မှ ၁၉၆၃ခုနှစ် ဇူလိုင်လ(၁)ရက်နေ့တွင် ပုသိမ်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ အဖေ ဗမာ၊ အမေ မွန်ဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ ကျော်မြင့်လွင်ဖြစ်ပြီး သျှပ်၊ ဘဲဥ၊ ငှက်ကြီးစသည်ဖြင့် ချစ်စနိုးခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ထူးအိမ်သင်၏ဇနီးမှာ မသွယ်⁠သွယ်ထွေးဖြစ်ပြီး သူ၏တစ်ဦးတည်းသော သမီးအမည်မှာ မိကွန်ထော ဖြစ်သည်။
ပညာရေး
အ.မ.က (၂၀) ပုသိမ်တွင် မူလတန်းပညာကို သင်ကြားခဲ့ပြီး အ.ထ.က (၃) ပုသိမ်မှ အထက်တန်းအောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၉-၈၀ တွင် ဧရာဝတီတိုင်း ရှိ ပုသိမ်ဒေသကောလိပ် သို့တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၁ ခုနှစ်တွင် မိသားစုနှင့်အတူ မော်လမြိုင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီးနောက် မော်လမြိုင်တက္ကသိုလ် မှ ရုက္ခဗေဒ အထူးပြုဖြင့် သိပ္ပံဘွဲ့ရရှိခဲ့သည်။
အနုပညာလှုပ်ရှားမှု
မော်လမြိုင်မြို့တွင် ဂီတဆရာ ဦးအောင်စိုး (KC Francis) ထံမှ ဂီတ သင်္ကေတနှင့် ဂီတပညာ သင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် နာရီပေါ်မှမျက်ရည်စက်များ စီးရီးဖြင့် ဂီတလောကသို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထူးအိမ်သင်သည် ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်သီချင်းအများစုကို ရေးသားသီကုံးခဲ့ပြီး ဂီတပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သည်။ ထူးအိမ်သင်၏ အခြားတစ်ကိုယ်တော် တေးစီးရီးများမှာ မှော်ဆရာအိပ်မက်၊ သက်ငြိမ်၊ အတ္တပုံဆောင်ခဲများ၊ အရင်အတိုင်း၊ စကားလုံးမရှိတဲ့ကောင်းကင်၊ မြို့ပြလရောင်တမ်းချင်း၊ ဝင်ရိုးစွန်းမီး၊ အမေ (သို့မဟုတ်) မေတ္တာတော်ဘွဲ့၊ အစိမ်းရောင်ရက်စွဲများ၊ တစ်နေ့စာအလွဲများ၊ ချစ်ခြင်းအားဖြင့် စသည်တို့ဖြစ်သည်။ ထူးအိမ်သင်သည် ကဗျာများကိုလည်း ရေးသားခဲ့သည်။
၁၉⁠၉၁ခုနှစ်တွင်ထွက်ရှိခဲ့သည့် ရာဇဝင်များရဲ့ သတို့သမီးသီချင်းကြောင့် ပရိတ်သက်များမျက်ခုံးလှုပ်ခဲ့ရသည်။ သီချင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဓိက ရေစီးကြောင်းဖြစ်သည့် ဧရာဝတီမြစ်ကို ဖော်ကျူးထားသော်လည်း ဒီမိုကရေစီခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ရည်စူး၍ ရေးသားထားသည်ဟု အများက ထင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်ရေးပွဲများကို စစ်အစိုးရမှ ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး
နောက်ဆုံး သီချင်းခွေအတွက် Oasis တေးသံသွင်းတွင် အသံသွင်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကာ ၁၄-၈-၂၀⁠၀၄ နံနက် ၁၁:၄၀ အသက်‌ ၄၂ နှစ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ သူ့ကိုချစ်ခင်လေးစားသော ပရိသတ်များက သူ့အတွက်အမှတ်တရအဖြစ် ဝက်ဆိုဒ်တစ်ခု ထောင်ပေးထားကြသည်။
မျိုးသုဉ်းခြင်း
ဇီဝဗေဒတွင် မျိုးသုဉ်းခြင်း (extinction) သည် မျိုးစိတ်တစ်ခု တည်ရှိခြင်းမှ ပြတ်ဆဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမျိုးသုဉ်းခြင်း အချိန်ကို များသောအားဖြင့် နောက်ဆုံး ၎င်းမျိုးစိတ်အကောင် သေသော အခိုက်အဖြစ်ယူကြသည်။ သို့သော် ၎င်းမျိုးဆက်တည်ရေးမှာမှု ၎င်း နောက်ဆုံး ၎င်းမျိုးစိတ်အကောင် မသေမှီကပင် ဆက်လက်ပြန့်ပွားရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် မျိုးသုဉ်းခြင်း အခိုက်မှာ ထိုထက်ပင် စောနိုင်သည်။ မျိုးစိတ်တစ်ခု၏ သန်စွမ်းနိုင်မှု အချိန်မှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြန့်သဖြင့် တိုင်းတာရန် ခက်ခဲ့သောကြောင့် ပြီးမှသာ နောက်ပြန် တွက်ချက်ယူရတတ်သည်။ ထိုအခက်အခဲသည် Lazarus taxon ခေါ် မျိုးသုဉ်းပြီးမှ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း တို့လည်းရှိသည်။
လူသားများ ကမ္ဘာအနှံ မပြန့်နှံမှီက မျိုးသုဉ်းခြင်းမှာ ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်သာဖြစ်ပြီး အမြောက်အမြား မျိုးသုဉ်းခြင်း (mass extinctions) မှာ ရှားသည်။ သာမန်မျိုးစိတ်တစ်ခုသည် ယင်းမျိုးစိတ် ပထမဆုံးပေါ်ပေါက်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၁၀ မီလီယံကြာသော် မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်လေ့ရှိသည်။ လူသားများ စတင်ပေါ်ပေါက်ချိန်နှင့် အချိန်ကိုက်ဖြစ်သော လွင်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ၀၀၀ ခန့် ကမှသာ Cretaceous ပြီးနောက် ၎င်း အမြောက်အမြား မျိုးသုဉ်းခြင်း အဆမတန် များပြားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်ကို Holocene extinction event ဟု ခေါပြီး ၎င်းကဲ့သို့ အခိုက်မျိုး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ခြောက်ခါ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်သွားသော မျိုးစိတ်အများစုကို သိပ္ပံနည်းကျ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အချို့သောသိပ္ပံပညာရှင်များက ၂၁၀၀ ခုနှစ်ရောက်လျင် လက်ရှိ အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ် ထက်ဝက်ခန့် မျိုးသုဉ်းမည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ်ပေါင်း ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းသည် မျိုးသုဉ်းမည့်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်ခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သစ်တောများ ခုတ်လှဲပြီး စိုက်ပျိုးရေးအတွက်အသုံးချသော လူသားတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး
အဿဇိထေရ်
အဿဇိထေရ်
အဿဇိထေရ်သည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသခင်၏ အသီတိသာဝက ရှစ်ကျိပ်အနက် လက်ျာတော်ရံ သာဝကလေးကျိပ်တွင် တပါးအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ထိုပြင်ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးအနက် တဦးအပါအဝင်ဖြစ်သည်။
ဂေါတမဘုရားအလောင်းတော် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားကို ဖွားမြင်တော်မူ ပြီးနောက် ဤမင်းသားသည် စကြဝတေးမင်းသော်လည်းဖြစ်လတ္တံ့၊ ဘုရားသော်လည်း ဖြစ်လတ္တံ့ဟူ၍လျှောက်တင်ကြသည့် ပုဏ္ဏား ခုနစ်ဦးအနက် တဦးသော ပုဏ္ဏား၏ သားဖြစ်သည်။ ဖခင်ပုဏ္ဏားကြီးသည် ကွယ်လွန်ခါနီး၌ မိမိသား အဿဇိအား သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား ဘုရားဖြစ်တော်မူသောအခါ သူ၏ အဆုံးအမကို ခံယူ၍ သူ၏ထံပါး၌ ရဟန်းပြုလော့ဟု မှာကြားခဲ့လေသည်။ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားသည် ဘုရားဧကန်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု နိမိတ်ဖတ်သော ကောဏ္ဍညအနွယ် သုဒတ္တပုဏ္ဏားငယ် ရဟန်းပြုသောအခါ အဿဇိ သည် အခြားပုဏ္ဏားသုံးဦး၏ သားငယ်များဖြစ်ကြသော ဝပ္ပ၊ ဘဒ္ဒိယ၊မဟာနာမိတို့နှင့်အတူ ကောဏ္ဍညပုဏ္ဏားနောက်လိုက်၍ တောထွက်ရဟန်းပြုလေသည်။
ဥရုဝေလတော၌နေစဉ် အခြားရဟန်းများနှင့်အတူ ဘုရားလောင်း အားလုပ်ကျွေးပြုစုလေသည်။ သို့ရာတွင် ဘုရားလောင်းသည် သစ္စာလေးပါးမတွေ့မြင်မီ၊ ကောဏ္ဍည၊ ဝပ္ပ၊ ဘဒ္ဒိယ၊ မဟာနာမ်၊ အဿဇိ စသောပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးတို့သည် ဘုရားလောင်းအား စွန့်ခွာ၍ တဆဲ့ရှစ်ယူဇနာကွာဝေးသော ဣသိပတန မိဂဒါဝုန်တော်သို့ သွားကြလေသည်။
ဘုရားလောင်း သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားသည် ခြောက်နှစ်ပတ်လုံး ဒုက္ကရစရိယာကျင့်တော်မူ၍ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ကာ ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိတော်မူပြီးနောက် ဥရုဝေလတောမှခွာ၍ အစဉ်အတိုင်း ကြွတော်မူရာဗာရာဏသီပြည် အနီးဖြစ်သော မိဂဝုန်တောသို့ ရောက်တော်မူလျှင် ရှင်အဿဇိအစရှိသော ပဉ္စဝဂ္ဂီ ငါးဦးတို့နှင့်တွေ့ရှိ၍ များစွာသောပရိယာယ်စကားတို့ဖြင့် ဘုရား ဖြစ်ကြောင်း သိစေတော်မူလျက် သက္ကရာဇ်၁ဝ၃ ခုနှစ် ဝါဆိုလပြည့် စနေနေ့ညဉ့်နေဝင်စအချိန်တွင် ''ဒွေမေ ဘိက္ခဝေ အန္တာ ပဗ္ဗဇိတေန နသေဝိတဗ္ဗာ'' အစချီသော ဓမ္မစကြာကို ဟောတော်မူသည်။
တရားတော်အဆုံး၌ ရှင်ကောဏ္ဍည သောတာပန်တည်သည်။ ဝါဆိုလပြည့်ကျော်တရက်နေ့မှစ၍ မြတ်စွာဘုရားသည် ရွာတွင်းသို့ ကိုယ်တော်တိုင်လည်း ဆွမ်းခံ ကြွတော်မမူ၊ ပဉ္စဝဂ္ဂီတို့အားလည်း ကြွသွားစေတော်မမူပဲ၊ ကျောင်း၌သာ နေတော်မူလျက်ကောဏ္ဍည မှကြွင်းသော လေးယောက်တို့ကို ကမ္မဋ္ဌာန်း စီဖြန်းခြင်းတို့၌ ဖြစ်သော အညစ်အကြေးကို သုတ်သင်အံ့သောငှာ အဆုံးအမကို ပေးတော်မူ သည်။ လပြည့်ကျော် လေးရက်နေ့တွင် အဿဇိ သောတာပန် ဖြစ် သည်ဟု အဋ္ဌကထာ၌ဆို၍ ပါဠိတော်နည်းအရမူ လပြည့်ကျော် နှစ်ရက်နေ့၌ ရှင်မဟာနာမ်နှင့်အတူ အရိယာပဌမစခန်း သောတာပတ္တိ မြနန်းသို့ ကြွတော်တော်မူသည်ဟု ဆိုသည်။ မဟာသက္ကရာဇ် ၁ဝ၃ ခုနှစ် ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ၅ ရက် ကြာသပတေးနေ့တွင် သျှင်အဿဇိ သည် သျှင်ကောဏ္ဍည၊ သျှင်ဝပ္ပ၊ သျှင်ဘဒ္ဒိယ၊ သျှင်မဟာနာမ်တို့နှင့် အတူ မြတ်စွာဘုရားသခင်၏ အနတ္တလက္ခဏာသုတ်ကို နာယူပြီးသည် ၏ အဆုံး၌အရဟတ္တဖိုလ်ကိုရ၍ ဧဟိဘိက္ခု ရဟန္တာအဖြစ်သို့ရောက် လေသည်။
သျှင်အဿဇိသည် ထိုနှစ်တဝါလုံး မြတ်စွာဘုရားသခင်နှင့်တကွ ကျန် ရဟန္တာလေးပါးတို့နှင့်အတူ မိဂဒါဝုန်တော၌ ဝါဆိုတော်မူပြီးနောက် ဝါကျွတ်သောအခါ ဒေသစာရီလှည့်လည်တော်မူသည်။ ပြာသိုလကွယ် နေ့ညဉ့်တွင် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ ရောက်လာ၍ တပို့တွဲလဆန်း ၁ ရက်နေ့ နံနက် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်တွင်း ဆွမ်းခံသွားရာ၌ သာရိပုတ္တရာထေရ်လောင်း ဥပတိဿ ပရဗိုဇ်နှင့် တွေ့လေသည်။ ထိုအချိန်က ဥပတိဿသည် မသေသော တရားကိုရှာနေစဉ်ဖြစ်ရာ အဿဇိထေရ်အား ဖူးတွေ့ရလျှင် တွေ့ရခြင်း ဤသို့အကြံသည်ဖြစ်၏။ ''ဤအရှင်ကဲ့သို့ ယဉ်ကျေး တည် ငြိမ် ဣန္ဒြေအမူအရာနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းကို တခါမျှ မမြင်စဖူး၊ ထူးမြတ်တင့်တယ်လှပါပေသည်။ ဤလောကကြီးတွင် ဤအရှင်ကား အမြိုက်တရားတည်ရာ ရဟန္တာသော်လည်းဖြစ်ပေသည်။ ရဟန္တာ ဖြစ် ကြောင်း အကျင့်ကောင်းနှင့် ပြည့်စုံသော သူတော်သူမြတ် သော်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသူမြတ်ထံချဉ်းကပ်သော် သင့်လတ္တံ့'' ဟု ကြံကာ အဿဇိထေရ် ဆွမ်းခံသွားရာ အစဉ်အတိုင်း နောက်မှလိုက်၍ မထေရ် ဆွမ်းစားရာ၌လည်း ပြုထိုက်သမျှသော အာစရိယဝတ်ကို ပြုလေ၏။ အဿဇိထေရ် ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးသောအခါ သာရိပုတ္တရာထေရ်လောင်း က မထေရ်အား အဘယ်သူကိုရည်၍ ရဟန်းပြုသနည်း။ အဘယ်သူ သည် မထေရ်ဆရာဖြစ်သနည်း။ အဘယ်သူ၏ တရားကို အနှစ် ခြိုက်ဆုံးဖြစ်သနည်းဟု မေးမြန်းလျှောက်ထားလေသည်။ ထိုသို့ မေးသည်ရှိသော် အဿဇိထေရ်က ''ငါ့ရှင်. . . ငါသည် သကျ သာကီဝင်မင်း၏ သားဖြစ်သော သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးမှ ရဟန်း ပြုသော ရဟန်းကြီးသည်ရှိ၏။ ထိုရဟန်းကြီးသည် ငါ၏ ဆရာတည်း။ ထိုမြတ်စွာဘုရားကိုရည်၍ ငါသည်ရဟန်းပြု၏။ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တရားကို ငါသည် နှစ်သက်၏'' ဟုဆို၏။ ထိုအခါ သာရိပုတ္တရာထေရ် လောင်းက တရားဟောပြောဆုံးမရန် လျှောက်ကြားသောအခါ မထေရ်က ငါ့ရှင်. . . ငါသည်အငယ်သာတည်း ရဟန်းပြု၍ မကြာမြင့်သေး။ အကျယ်အားဖြင့် ဟောရန် မတတ်နိုင် အကျဉ်းမျှ ဟောမည်ဆိုကာ
''ယေဓမ္မာ ဟေတုတပ္ပဘဝါ တေသံ‌ဟေတုံ တထာဂတော အာဟ။ တေသဉ္စ ယော နိရောဓော၊ ဧဝံဝါဒီ မဟာသမဏော။ ။''
ဟူသော တဂါတာမျှသော တရားကို ဟော၏ အဓိပ္ပာယ်ကား- ''အကြင်တရားတို့သည် အကြောင်းလျှင် အမွန်ရှိကုန်၏။ ထို တရားတို့အကြောင်းကိုလည်း မြတ်စွာဘုရားသည် ဟောတော်မူ၏ ထိုအကြောင်းတရားတို့၏ အကြင်ချုပ်ခြင်းသည်ရှိ၏။ ထိုချုပ်ခြင်းကို လည်း မြတ်စွာဘုရားသည် ဟောတော်မူ၏ မြတ်သောရဟန်းတို့သည် ဤသို့အယူရှိသည်'' ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုဂါထာ၏ ပဌမနှစ်ပါဒကို နာရရုံမျှဖြင့် သာရိပုတ္တရာထေရ်လောင်းသည် သောတာပတ္တိမဂ်ကို ရတော်မူသည်။
ထိုကြောင့် အဿဇိထေရ်ကား ဓမ္မသေနာပတိ လက်ျာတော်ရံ သာရိ ပုတ္တရာထေရ်၏ ရှေးဦးဆရာဖြစ်သတည်း။
မဲဟင်းရွာ၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်
မဲဟင်းရွာ (Mehin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်၊ မဲဟင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၅၆၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးချိုင့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဉာဏ်ပင်ရွာ၊ ပင်မွန်း
ဉာဏ်ပင်ရွာ (Nyanpin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ ပင်မွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၄၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပင်မွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၉၂ ဦး၊ မ ၃၀၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုံးဆင့်ရွာ၊ နမ့်စန်မြို့နယ်
ကုံးဆင့်ရွာ (Konehsint)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ နားပွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၆၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားပွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၉၁ ဦး၊ မ ၁၃၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်စန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရန်ထိုင်ရွာ၊ ရန်ထိုင်
ရန်ထိုင်ရွာ၊ ရန်ထိုင်
ကမ်းနားရွာဟောင်းရွာ
ကမ်းနားရွာဟောင်းရွာ
တော်လှကုန်းတန်းရွာ၊ ကုလားကုန်းတန်း
တော်လှကုန်းတန်းရွာ၊ ကုလားကုန်းတန်း
ငါးကန်ရိုးရွာ၊ ချောင်းဖျား
ငါးကန်ရိုးရွာ၊ ချောင်းဖျား
ကုဏ္ဍလိယသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာကေတမြို့ အဉ္ဇနဘေးမဲ့တော၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ကုဏ္ဍလိယပရိဗိုဇ်၏ လျှောက်ထားချက်အရ မြတ်စွာဘုရားသည် ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိဖလာနိသံသရှိ၍သာ နေတော်မူပုံ၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနှစ်ပါးတို့ကို ပွားများ ကြိမ်ဖန်များစွာ ပွားများခြင်းကြောင့် “ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိပြည့်စုံပုံ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးတို့ကို ပွားများ, ကြိမ်ဖန် များစွာပွားများခြင်းကြောင့် “ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးပြည့်စုံပုံ” သုစရိုက်သုံးပါးတို့ကို ပွားများ ခြင်းကြောင့် “သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးပြည့်စုံလာပုံ”၊ ဣန္ဒြေတို့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းကြောင့် “သုစရိုက်သုံးပါးပြည့်စုံပုံ”၊ အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါးဟူသော ဣန္ဒြေ ၆-ပါး၌ထင်လာသော နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ် ဗာဟိရာယတနတို့၌ ရာဂမဖြစ်အောင် စိတ်ကို စောင့်ရှောက်ပုံ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်ပုံ၊ မနှစ်သက်ဖွယ် မမြတ်နိုးဖွယ် ဗာဟိရာယတနတို့၌ ဒေါသမဖြစ်အောင် စိတ်ကို စောင့်ရှောက်ပုံ၊ ကိလေသာမဖြစ်ပုံမှ စ၍ ဝိဇ္ဇာ ဝိမုတ္တိပြည့်စုံပုံကို အကျယ်ဟောပြတော်မူရာ ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ကုဏ္ဍလိယပရိဗိုဇ် ဥပါသကာအဖြစ်ခံယူပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။
ဂျာမန်-မြန်မာ မဟာမိတ်စာချုပ် (၁၈၈၅)
ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော ဂျာမန် အံပရောဖြစ်သော ပရွတ်ရှားမင်းမြတ်နှင့် ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော နေထွက်ဘုရင် မြန်မာမင်းမြတ်တို့ ဂျာမန်နိုင်ငံနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ ဆက်ဆံလျက်ရှိသည့် မိတ်အဖြစ် မြဲမြံခိုင်ခန့်သည်ထက် အထူးသဖြင့် မြဲမြံခိုင်ခန့်ခြင်း၊ နှစ်နိုင်ငံအတွင်း ကုန်အရောင်းအဝယ် ကြီးကျယ်တိုးတက်ခြင်း၊ နှစ်နိုင်ငံနေ ပြည်သူ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ရသင့်ရထိုက်သည့် အခွင့်များကို အထူးသဖြင့် အခွင့်ပေးပြီးသော နိုင်ငံခြားအမျိုးသားတို့နည်း ခွင့်ပေးရယူစေ၍ ကောင်းမွန်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် စောင်မကြည့်ရှု၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းများကို အလိုရှိတော်မူပြီးသည်နှင့်အညီ နှစ်နိုင်ငံ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံ ကုန်အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ရန် သဘောတူညီတော်မူကြသည် ဖြစ်၍ မဟာမိတ်တွဲဖက် ကုန်အရောင်းအဝယ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုနိုင်အောင် ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော် မူလှသော ဂျာမန်အံပရောဖြစ်သော ပရွတ်ရှားမင်းမြတ်က အရေးလွှဲအပ်သူ ဣတာလျှံမင်းထံ အထူးသီးခြားခန့်ထား အမြဲနေထိုင်ရသော အရေးပိုင် သံကြီးကိုယ်စားလှယ် ကော်မစ်ရှ်ရော်ပတ်မက်က စစ်ဖက်လစ်လီရောပေါ ရတဖွံကျိုဒက်လ ဘုန်းတော် အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော နေထွက်ဘုရင် မြန်မာမင်းမြတ်က အရေးလွှဲအပ်သူ ပြင်သစ်သမ္မတမင်းထံ အထူးသီးခြားခန့်ထားသော မင်းတိုင်ပင် အသင်းဝင် သံကြီးကိုယ်စားလှယ်တော် အရေးပိုင် အတွင်းဝန်မြို့သစ်မြို့စားမင်းကြီး မင်းမဟာ ဇေယျသင်္ကြံတို့ကို အရေးပိုင်အရာ လွှဲအပ်ခန့်ထားရှိသည့်အတိုင်း အရေးပိုင် မင်းနှစ်ဦးပါသော လွှဲအပ်ခန့်ထားရင်း အမိန့်တော်ပြန်တမ်းများကို အသီးသီးတင်ပြ ကြည့်ရှုကြမည့်ကာလ တိုင်းကြီးပြည်ကြီး ဓလေ့ထုံးစံနှင့်အညီ ကောင်းမွန်ခိုင်ခန့် သေချာသည့်အဖြစ်ကို ယုံကြည်ကြသည်ဖြစ်၍ အောက်တွင်ပါသည့် စာချုပ်အချက်များကို သဘောတူ ချုပ်ဆိုကြသည်။
၂ စက်တင်ဘာ
စက်တင်ဘာလ၊ (၂)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၂၄၅)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ် ဖြစ်လျှင် (၂၄၆)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၂၀) ရက် ကျန်သေးသည်။
ဂျာမန်-မြန်မာ မဟာမိတ်စာချုပ် (၁၈၈၅)
အပိုဒ် ၁။
ဘုန်းတော် အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသောဂျာမန်အံပရောဖြစ်သော ပရွတ်ရှားမင်းမြတ်နှင့် ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော နေထွက်ဘုရင် မြန်မာမင်းမြတ်တို့ ခိုက်ရန်မဖြစ် စစ်မက်မပြု သားတော် အစည် မြေးတော်အဆက် မြတ်တော်အညွန့် အဓွန့်ရှည်စွာ ရာဇမဟာမိတ် ဖြစ်စေရမည်။ နှစ်နိုင်ငံတွင်နေ ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် နိုင်ငံရှင် အသျှင်ဧကရာဇ်မင်း မြတ်နှစ်ပါးကို ရာဇမဟာမိတ်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ မျိုးတူမျိုးခြား ကွဲပြားခြင်းမရှိ၊ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး မိတ်လက္ခဏာ မပျက်မယွင်း ဆက်ဆံပေါင်းသင်း နေထိုင်ကြစေရမည်။
အပိုဒ် ၂။
ဂျာမန်နိုင်ငံနှင့် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း တစ်နိုင်ငံမှ တစ်နိုင်ငံသို့ လာရောက်နေထိုင်သည့် တိုင်းရေးပြည်မှုနှင့် စပ်ဆိုသည့် ဒီဗလာမတ်ဖြစ်သော အရေးပိုင်အရာရှိ၊ ကုန်မှုနှင့် စပ်ဆိုင်သည့် ကောင်စစ်အရာရှိ၊ သင်္ဘောကိုယ်စားလှယ်အရာရှိတို့ကို လက်ခံနေထိုင်စေရန်အမှု၊ ပြည်သူ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ပိုင်ထိုက်သည့် ဥစ္စာပစ္စည်းရပ်များနှင့်တကွ စောင့်ရှောက် စောင်မကြည့်ရှုရန် အရပ်ရပ် ကုန်မျိုးအရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ရန် သင်္ဘောဝင်ထွက် ဆိုက်ရန် အမှုအရပ်ရပ် ဝင်ကုန် ထွက်ကုန် နိုင်ငံဖြတ်ကုန်များကို ကောက်ခံရန် အမှုမှစ၍ မည်သည့် အမှုအရေး အခွင့် အချီးအမြှင့် အစောင့် အရှောက်မဆို နိုင်ငံထုံးစံ တရားဥပဒေနှင့် အညီ အခြားနိုင်ငံများနှင့် ချုပ်ဆိုသည့် စာချုပ်တွင် ပါဝင်ခွင့်ပေး ပြုလုပ်သည့်အတိုင်း အထူးသဖြင့် အခွင်းပေးပြီး ပေးလတန့်သော နိုင်ငံခြား အမျိုးသားတို့နည်း အစိုးရမင်း နှစ်ဦးနှစ်ဖက်မှ အပြန်အလှန် ခွင့်ပေးပြုလုပ်ရမည်။
အပိုဒ် ၃။
ယခုချုပ်ဆိုသည့် မဟာမိတ်စာချုပ်ကို မင်းနှစ်ဦး လက်မှတ်တော်တင်ပြီးနောက် ထုံးစံရှိရာ စာချုပ်ခြင်း လဲလှယ်ရန်မှာ လရက်မကြာ ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဂျာမန်ကောင်စစ်ထံသို့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပို့သလဲလှယ်ကြရမည်။ စာချုပ်ပါ သဘောထား အဓိပ္ပာယ်များကို အခိုင်အခန့် တည်စေရန်မှာ မင်းလက်မှတ်တင်ပြီး စာချုပ်လဲလှယ်သည့် နေ့ကစ၍ အစဉ်ထာဝရ မြဲမြံခိုင်ခန့် အတည်အငြိမ် ဖြစ်စေရမည်။ စာချုပ်ရေးသားရန်မှာ ဂျာရမံဘာသာ၊ မြန်မာဘာသာ၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ သုံးမျိုး အဓိပ္ပာယ် မကွဲမပြား ရေးသားရမည်။ နောင်တစ်စုံတစ်ရာ စာချုပ်ပါ သဘောအဓိပ္ပာယ် အယူအဆ ကွဲပြားစကား ငြင်းပွားရှိလျှင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် ပါသည့် အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ ပဓာနထား၍ အခိုင်အမာပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘုန်းတော်အလွန် ကြီးမြတ်တော်မူလှသော ဂျာမန်အံပရောဖြစ်သော ပရွတ်ရှားမင်းမြတ်က အရေးလွဲအပ်သူ အီတာလျှံမင်းထံ အထူးသီးသန့်ထား အမြဲနေထိုင်ရသော အရေးပိုင်သံကြီး ကိုယ်စားလှယ်တော် မစ်ရှိရော်ပတ်မတ်က စစ်ဖယ်လစ်လီရေား ပါရတဖွံကျိုဒက်လ် ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော နေထွက်ဘုရင် မြန်မာမင်းမြတ်အား လွှဲအပ်သူ ပြင်သစ်သမ္မတ မင်းထံ အထူးသီးခြားခန့်ထားသော မင်းတိုင်ပင်အတွင်းဝန် သံကြီးကိုယ်စားလှယ်တော် အရေးပိုင်အတွင်းဝန် မြို့သစ်မြို့စား မဟာဇေယျသင်္ကြံတို့ သဘောတူလက်မှတ်ရေးထိုးကြသည်။
စုံညီဖြည့်ဆက်သွယ်သည့် စကားချက်
ယခုချုပ်ဆိုသည့် မဟာမိတ်စာချုပ်အပိုဒ် ၂ အချက်တွင် သင်္ဘော ဝင်ထွက် ဆိုက်ရပ် အခွင့်ပေးရန် အမှုမှာ နှစ်နိုင်ငံနေ ကျွန်တော်မျိုးတို့ပိုင် ကုန်သင်္ဘော ဝင်ထွက် ဆိုက်ရပ်ရန်ကိုဆိုသော စကားဖြစ်၍ တိုက်သင်္ဘော ဝင်ထွက်ရန် နှစ်နိုင်ငံမင်းနှစ်ပါးတို့၏ ကိုယ်စား အောက်၌ လက်မှတ်ရေးထိုးသော အရေးပိုင်မင်းနှစ်ဦးတို့ အတည်အလင်း ပြောဆိုသက်သေခံ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဆက်သွယ်သည့်စကားချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုး တံဆိပ်ခပ်နှိပ်ကြသည်။ မြန်မာသာသနာတော် ၂၄၂၈၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၈၈၅ ခု၊ ဧပြီလ (၂)ရက်နေ့ အီတာလျှံမင်းနေသော ယောမမြို့တွင် စာချုပ်နှစ်စောင် ရေးသား၍ အရေးပိုင်မင်းနှစ်ဦးတို့ လက်မှတ်ရေးထိုး တံဆိပ်ခပ်နှိပ်ကြသည်။
အတွင်းဝန်မြို့သစ်မြို့စား မဟာဇေယျသင်္ကြံ
ထိုစာချုပ်သည် နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးတွင် အထူးအခွင့်အရေးရ နိုင်ငံအဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ရန်သာ ဖြစ်သော်လည်း တမူထူးခြားသည့် စာချုပ်ဖြစ်သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်ဆံမှုကို ငြင်းဆိုခဲ့၍ ၎င်းင်းတို့၏ သံတမန်ဆက်သွယ်ရေးကို အိန္ဒိယအစိုးရမှတဆင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသည် ဥရောပနိုင်ငံကြီးများမှ သံတမန်အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရရှိရန် ကြိုးစားခဲ့စဉ်ဖြစ်သည်။ အီတလီနိုင်ငံနှင့် ၁၈၇၁ ခု၊ မတ်လ (၃)ရက်နေ့တွင် စီးပွားရေး မဟာမိတ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီး ၁၈၇၂ ခု၊ ဒီဇင်ဘာတွင် အတည်ပြု ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။ ၁၈၇၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၄)ရက်နေ့တွင် ၎င်းင်းကို အတည်ပြုသတ်မှတ်ရန် အခက်အခဲရှိသည့်အတွက် ၁၈၈၅ခု၊ ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့၌သာ အတည်ပြုခဲ့သည်။
မြို့သစ်မြို့စား အတွင်းဝန်မင်းကြီး မင်းမဟာဇေယျသင်္ကြံသည် ပါရီမြို့တွင် ၁၈ ရာစု၌ အတည်ပြု ပြဋ်ဌာန်းချက်များကို အောင်မြင်စွာ လဲလှယ်ခဲ့ပြီးနောက် ၁၈၈၅ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ (၁၅)ရက်နေ့တွင် စီးပွားရေးစာချုပ်နောက်ဆက်တွဲကို ထပ်မံရေးဆွဲချုပ်ဆိုရာ မြန်မာနိုင်ငံကို အီတလီနိုင်ငံမှတဆင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ၁၈၈၅ ခု၊ မတ်လ (၃)ရက်နေ့တွင် ရောမမြို့သို့ရောက်ရာ အီတလီနိုင်ငံနှင့် နောက်ဆက်တွဲစာချုပ် ချုပ်ဆိုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အဆင်မပြေခဲ့ချေ။ သို့ရာတွင် ဂျာမန်သံအမတ်ကြီး ဘာရွန်ဖွန်ကွိုင်ဒယ်နှင့် ဆွေးနွေးပွဲမှာ အဆင်ပြေခဲ့ရာ ၁၈၈၅ ခု၊ ဧပြီလ (၂)ရက်နေ့တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးရန် သတ်မှတ်သော်လည်း ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့တွင်သာ လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး ဧပြီလ (၆)ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံအဖွဲ့သည် ရောမမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ အင်္ဂလိပ်နှင့်ဂျာမန်စာချုပ်များတွင် လက်မှတ်ရေးထိုးသည့် နေ့စွဲမှာ ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့သို့ ရွှေ့ပြောင်းထားသော်လည်း မြန်မာမူရင်းတွင် ဧပြီလ (၂)ရက်နေ့ဟုသာ ရေးသားထားသည်။
မြန်မာလွတ်လပ်ရေး ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သော ဗြိတိသျှတို့၏ ရာဇသံဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပြင်သစ်နိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ် သံချက်ဝန်ထောက် မင်းကြီးမင်းလှမဟာစည်သူကျော်သည် ၁၈၈၅ ခု၊ ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့တွင် ချုပ်ဆိုသောစာချုပ်ကို ပြန်လည်၍ ရည်ညွှန်းထောက်ဆိုသည်။ ၁၈၈၅ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ (၁၀)ရက်နေ့တွင် ဂျာမန်သံအမတ်အား ပေးပို့သည့်စာ (ပြင်သစ်ဘာသာဖြင့်) အောက်ပါအတိုင်း တင်ပြထားသည်။
ဘုန်းတော်ရှင်မင်းမြတ်ကြီး သီပေါဘုရင်၏ အစိုးရနှင့် မိမိ၏ တိုင်းသူပြည်သားအပေါ်ကျေပြွန်ရမည့် တာဝန်နှင် ဝတ္တရားကို ထိန်းသိမ်းသည့်အလျောက် မြန်မာနိုင်ငံမှ အထူးအာဏာကုန် လွှဲအပ်ခြင်း ခံရသော သံအမတ်ကြီးသည် အရှင်သံအမတ်ကြီးအား ဤ ကန့်ကွက်ခြင်း သဝဏ်လွှာနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဘာလင်မြို့တွင် အချိန်မီ ဆောင်ရွက်ပေးပါရန် လေးနက်စွာ တောင်းဆိုအပ်သည်။'
၁၈၈၅ ခု၊ မတ်လ (၄) ရက်နေ့တွင် ချုပ်ဆိုသော စာချုပ်မှာ မြန်မာနိုင်ငံ အတွက် လွတ်လပ်ရေးကို ထိန်းသိမ်းမပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း မြန်မာ-ဂျာမန် မဟာမိတ် အစဉ်အလာကို အစပျိုး၍ ၁၉၄၈ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ (၄) ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရသည့် အခါ၌ ဆက်လက်၍ ထိန်းသိမ်းသွားပါမည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ စာချုပ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း
ကညာစစ်သည်
ကညာစစ်သည် ( ဘန်းစကား) ဆိုသည်မှာ အပျိုစင်မိန်းကလေးများသည် ရဲတင်းဖျတ်လတ်ခြင်း နည်းပါး၍ မရဲတရဲ၊ မဝံ့တဝံ့နှင့် ရှက်စနိုးအမူအရာဖြင့် နှေးကွေးဇာချဲ့ ၍ပြုမူလှုပ်ရှားတတ်ကြသည် ဖြစ်ရာ၊ တစ်စုံတစ်ရာကို နှေးကွေး လေးလံစွာ ကနွဲ့ ကလျ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်နေသူအား အပျိုစင်ကလေးကဲ့သို့ ပြုလုပ်နေလေရော့သလားဟု အပြစ်တင်သောအားဖြင့် အပျိုစစ်ကျနေသည်၊ ကညာစစ်နေသည် စသည်ဖြင့် တင်စားပြောဆိုကြသည်။
မြန်မာကုမ္မာရီအသင်း
ဗမာပြည် ဝံသာနု လှုပ်ရှားမှု ခေတ်အတွင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တဲ့ ကုမ္မာရီအသင်း များမှာ အမျိုးသမီးတွေ အားလုံးနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးအသင်း တွေ မှန်သမျှကို ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည် ဝံသာနု လှုပ်ရှားမှုခေတ် အတွင်းမှာ အမျိုးသမီး အသင်းတွေဖြစ်တဲ့ ကုမ္မာရီအသင်းတွေ အထိုက်အလျောက် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ပထမဦးဆုံး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်မှာ မြန်မာကုမ္မာရီ အသင်း ဖြစ်သည်။ မြန်မာကုမ္မာရီ အသင်း ကို ၁၉၁၉ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာ၊ ၁၆ ရက်နေ့မှာ ရန်ကုန်မြို့ တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
တည်ထောင်သူများဖြစ်သော −
ဘာသာရေးနဲ့ လူမှုရေး လုပ်ငန်းတွေမှာ အမျိုးသမီးတွေလဲ ပါဝင် ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှုတွေ ပြင်းထန်လာတဲ့အခါ နိုင်ငံရေး လုပ်ငန်းတွေကိုပါ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင် လာခဲ့ကြသည်။ ဝိုင်အမ်ဘီအေ နဲ့တွဲဖက်ပြီး ဝံသာနု လုပ်ငန်းတွေအတွင်း တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင် လှုပ်ရှားခဲ့ကြကာ နယ်ဆန့်ကျင်ရေး တိုက်ပွဲတွေအတွင်း တတပ်တအား ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ကုမ္မာရီ အသင်းသူတွေဟာ ပင်နီချော အင်္ကျီနဲ့ယောထမီကို ဝတ်ဆင်ကြပြီး တိုင်းရင်းဖြစ်ထည်များ ဝတ်ဆင်ရေး၊ နိုင်ငံခြားအဝတ်အထည်များ သပိတ်မှောက်ရေးတွေမှာ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် အရင်းခံဖြင့် ပါဝင် လှုပ်ရှား ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ထင်ရှားတဲ့ နိုင်ငံရေး ဆောင်ရွက်ချက် တခုမှာ ပလောပီနံရှိ ဆေးလိပ်ခုံမှာ ဒုက္ခရောက်နေကြတဲ့ မြန်မာအမျိုးသမီးတွေ ကို ပြန်လည် ခေါ်ယူပေးဖို့ တောင်းဆို တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတာကြောင့် အစိုးရက အစိုးရစရိတ်နဲ့ တာဝန်ယူပြန်ခေါ် ပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဝိုင်အမ်ဘီအေ ကနေ ဂျီစီဘီအေ အဖြစ် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းပြီးနောက်တွင်လည်း ဂျီစီဘီအေနဲ့ အတူ ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ပါတယ်။ ဂျီစီဘီအေ အဖွဲ့ချုပ်ကြီး အစိပ်စိပ် အမြွှာမြွှာ ကွဲသွားရချိန်မှာတော့ မြန်မာကုမ္မာရီ အသင်းဟာလဲ တစတစ အားနည်းမှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံအခြေစိုက် အဖွဲ့အစည်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ နိုင်ငံရေးပါတီဟောင်းများ
ပန်လျှန်ရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
ပန်လျှန်ရွာ(Panghlyan)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ ကလဲချက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၁၂၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကလဲချက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈ ဦး၊ မ ၂၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၈၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မာလီနိုင်ငံ
မာလီနိုင်ငံ၏ တရားဝင်အမည်မှာ မာလီသမ္မတနိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး အနောက်အာဖရိကတွင် ရှိသော ကုန်းတွင်းပိတ်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ မြောက်ဘက်တွင် အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံ၊ အရှေ့ဘက်တွင် နိုင်ဂျာနိုင်ငံ၊ တောင်ဘက်တွင် ဘာကီးနားဖားဆိုနိုင်ငံ နှင့် ကိုယ့်ဒီဗွားနိုင်ငံ၊ အနောက်တောင်ဘက်တွင် ဂီနီနိုင်ငံ၊ အနောက်ဘက်တွင် ဆီနီဂေါနိုင်ငံ နှင့် မော်ရီတေးနီးယားနိုင်ငံ တို့က ဝန်းရံထားသည်။ ဧရိယာ စတုရန်း ကီလိုမီတာပေါင်း ၁,၂၄၀,၀၀၀ ကီလိုမီတာ ရှိပြီး လူဦးရေ ၁၄.၅ သန်း ရှိသည်။ မြို့တော်မှာ ဘာမာကိုမြို့ ဖြစ်သည်။ မာလီတွင် ဒေသရှစ်ခု ပါဝင်ပြီး မြောက်ဘက်ပိုင်း နယ်စပ်မှာ ဆဟာရ သဲကန္တာရ အတွင်းကျကျ တွင် ရှိသည်။ နိုင်ငံ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင်သာ လူအများ နေထိုင်ကြသည်။ နိုင်ဂျာမြစ်နှင့် ဆီနီဂေါမြစ်တို့ ရှိသည်။ နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးမှာ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေး နှင့် ငါးဖမ်းခြင်း ပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ မာလီနိုင်ငံမှ ရွှေ၊ ယူရေနီယမ် နှင့် ဆား စသော သဘာဝ အရင်းအမြစ်များ ထွက်ရှိသည်။
စိုင်းစိုင်းဟု ခေါ်သည်
စိုင်းစိုင်းဟု ခေါ်သည် သည် ၂၀၀၆ ခုထုတ် မြန်မာအဆိုတော် စိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုင်၏ တေးစီးရီး ဖြစ်သည်။ Excellent Creation မှစီဒီနှင့် ဗွီစီဒီ နှစ်မျိုးလုံးကို တပြိုက်နက် ဖြန့်ချိသည်။
မြန်မာပြဇာတ်
ပြဇာတ်သည် စာပေ အရေးအသား၏ တစ်စိတ်တစ်ဒေသဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် ဖျော်ဖြေမှုအနုပညာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပြဇာတ်သည် ဟာသ ပျက်လုံးများလည်းမကျ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလွန်းသော ပုံစံမျိုးလည်းမဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ကူးဖြင့် ဆန်းသစ်တီထွင်ထားသော အနုပညာပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်း ဟာသ၊ အလွမ်းဇာတ်ကွက်တို့၏ တစ်စိတ်တစ်ဒေသသည် ပြဇာတ်၌ ပါဝင်လေသည်။ မြန်မာပြဇာတ်များ၌ စကားအသုံးအနှုံးများသည် အထွတ်အညွန့်၊ အတွန့်အတက်များလှ၍ ယိုးဒယားပန်းခက်များနှင့်ပင် တူလှပေသည်ဟု ခိုင်းနှိုင်း ပြောဆိုကြသည်။ တာဝတိံသာ၊ ဝေဇယန္တာနတ်နန်းတွေ၊ မြင်းမိုရ်တောင်၊ သီတာခုနှစ်တန်၊ သတ္တရတန်တောင်၊ ဗာရဏသီပြည်၊ သိကြား၊နတ်၊ မြင်းပျံ၊ ဘီလူး၊ ဇော်ဂျီ(ဝိဇ္ဇာ)တွေ စသည်ဖြင့် စကားပြောများသည် ပျော့ပြောင်းရှည်လျားလှသည်။ ပြဇာတ်ကရန်အတွက် မင်းသားချော သတ္တိရှိရှိများ၊ မင်သမီး လှလှ သေးသေး သွယ်သွယ်လေးများ၊ စကားတတ်အောင်သွယ်အပျိုတော်မကလေးများ နှင့် လူရွှင်တော် ဟာသကျော်များပါဝင်လေသည်။
မြန်မာပြဇာတ်များသည် ရှေးရှေးကတည်းက ရပ်ရွာဘုရားပွဲများ၌ ဗုဒ္ဓဝင်အကြောင်းရင်းများကိုလည်း ကောင်း၊ နိပါတ်ဇာတ်များကိုလည်းကောင်း ခင်းကျင်းကပြသည်မှ စ၍ဖြစ်ပေါ်လာဟန် ရှိသည်ဟု အချို့က ယူဆကြလေသည်။ တွေ့ရှိသမျှသော ပြဇာတ်တို့တွင် ရှေးအကျဆုံးဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သော မဏိကက်ပြဇာတ်ကို ဒုတိယ အင်းဝခေတ် ညောင်ရမ်းခေတ်၊ ဟံသာဝတီရောက် မင်းတရားကြီးလက်ထက်တွင် ဝန်ကြီးပဒေသရာဇာရေးသား ခဲ့သည်။
ထိုနောက် ကုန်းဘောင်ခေတ်ဒုတိယပိုင်း ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်တွင် ပြဇာတ်များနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အမိန့်တော်တရပ်ကို တွေ့ရလေသည်။ ထိုအမိန့်တော်သည် ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင် ဘဝရှင်မင်းတရားကြီး၏ တူတော် သတိုးမင်းရဲဒိဘွဲ့ခံ လင်းပင်မင်းသား၏ အမှတ်အသားတော်မှ ဖြစ်သည်။ ထိုအမိန့်တော်သည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။ '' သက္ကရာဇ် ၁၁၅ဝ ခု နတ်တော်လပြည့်ကျော် တစ်ရက်နေ့ ဘုန်းတော်ကြီးလှသော အိမ်ရှေ့ဘုရား အမိန့်တော်နှင့် အယုဒ္ဓယတိုင်း ဂျွမ်းပြည်၊ ဟရိဘုဉ္ဇတိုင်း ယွန်းသံခံတို့နှင့် ညှိနှိုင်း၍ မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆိုစေရာ လုံးဝဥဿုံ ပြီးစီးသည်များကို နန်းတော်အိမ်တော်များနှင့် သင့်လျော်မည် ဖြစ်သောဇာတ်လမ်း ဇာတ်ကွက်များ အလိုက် ကဗျာလင်္ကာဇာတ်ချင်းများ အပြည့်အစုံဖြစ်အောင် ရေးလိုသူတို့ တာဝန်ယူကြသည့် ဇာတ်ခဏ်းဝေပုံကျစာရင်းဘုရား၊ တီးကွက်နှင့် ဇာတ်ချင်းရေးသူများ ဘုရား။ (က) ငစဉ့်ကူးမင်း မိဖုယားဟောင်း ပဘာဝတီဘွဲ့ခံ သခင် မင်းမိ။ ၎င်းမှာ အမရပူရ ပထမမြို့တည် မင်းတရား၏ သားတော် ကာမမြို့စား မင်းသားနှင့် ခမည်းတော်မင်းတရားကြီး လက်ထက် ထိမ်းမြားသည်။
(ကာ) ပဉ္စီမြို့စား မြင်းမှူးမင်းသား (ကိ) မလဲးသာရွာစား ငယ်တိုးအတွင်းဝန် မဟာနန္ဒယော်ဓာ ဦးကျီစိုး (ကီ) ဗြဲတိုက်သံဆင့် ဇေယသင်္ခယာ။ ၎င်းမှာ နောက်မြဝတီမြို့စား ဝန်ကြီး ဦးစ ဇာတ် အဖွယ်အရာစကားနှင့် ကဗျာလင်္ကာရေးသူများ ဘုရား။ (ခ) မလွန်မြို့စား မင်းသား မင်းရဲနန္ဒမိတ်။ နောက်မက္ခရာမြို့စားသူ (ခါ) မိုးတာမြို့စား ဝန်ထောက်တော် နေမျိုးကျော်စွာ။ စမ္ပေယျပျို့ ရေးသူ (ခိ) အိမ်ရှေ့သံဆင့် ရွှေတိုက်စိုး နေမျိုးရာဇသူ။ ရာမရကန်ရေးသူ ဦးတိုး (ခီ) တောင်ငူမြို့စား မင်းသား သတိုးဓမ္မရာဇာ။ ပထမ ကာမမြို့စားစဉ် သခင်မင်းမိနှင့် ထိမ်းမြားသူ ဇာတ်ကွက်ဇာတ်လမ်း ရေး၍ ပြီးစီးသော ပြဇာတ်များမှာ အီနောင်၊ ရာမ၊ သင်္ခပတ္တ ပြဇာတ်မှာ တောင်ငူမြို့စား မင်းသား သတိုးဓမ္မရာဇာ တစ်ပါးတည်းရေးသည် ဘုရား။ ယင်းသည့်လေးဇာတ် အနက် သင်္ခပတ္တပြဇာတ်မှာ တောင်ငူမြို့စား မင်းသား သတိုးဓမ္မရာဇာ တပါး တည်းရေးသည်ဘုရား။ ကေသာသီရိပြဇာတ်မှာ ပဘာဝတီဘွဲ့ခံ သခင်မင်းမိတပါးတည်း ရေးသည်ဘုရား။ သက္ကရာဇ် ၁၂၂၅ ခု တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၁၄ ရက်နေ့ သညာသည် စာရေးငသာထွန်းသွင်း၊ ရွှေတိုက်ကြပ်တိုက်စိုးတို့သို့ အပ်စာရင်းဘုရား။ '' အထက်ပါအမိန့်တော်ကို ထောက်ရှုခြင်းဖြင့် ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်မှစ၍ အီနောင်၊ ရာမ၊ သင်္ခပတ္တ၊ ကေသာသီရိနန်းတွင်းဇာတ်များ ပေါ်ပေါက်လာကြောင်း ထင်ရှားသည်။
၁၈၁၉ ခုနှစ် လွန်သောအခါ၊ ထူးခြားသော ပြဇာတ်များ ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။ ထိုအချိန် အထိပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီးသော ပြဇာတ်များသည် ရှည်လျားလွန်းသဖြင့် ခင်းကျင်းကပြလျှင် တစ်ညဉ့်နှင့် ပြီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ တညဉ့်အတွင်း၌ ဇာတ်ကွက်လည်၍ ဇာတ်ခန်းဆုံးအောင် ကပြနိုင်ရန်၊ ဒဏ္ဍာရီပြဇာတ်တိုများကို ကြံစည်တီထွင်သူကား ဘကြီးတော်လက်ထက်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ပြဇာတ်ဆရာကြီး ဦးကြင်ဥဖြစ်၏။ ဦးကြင်ဥ သည် ပြဇာတ်၊ ဇာတ်လမ်းတို့ကို များသောအားဖြင့် ဆန်းပြားအောင် ကြံဆရေးသားလေ့ရှိရုံမက၊ စကားအဆန်း လက်တန်းထွင်ရာ၌လည်း များစွာကျွမ်းကျင်သည်။
ဘုရားဟောဝတ္ထုကို နောက်ခံပြု၍ရေးသား သော ဝေဿန္တရာနှင့် မဟောသဓာပြဇာတ်တို့အပြင်၊ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်မှ ပေါက်ဖွားလာသော ဒေဝကုမ္ဘဏ်၊ ဝင်္ကန္တ၊ ပါပဟိန်နှင့် ကာလကဏ္ဏီပြဇာတ်တို့ကို ဦးကြင်ဥရေးသားခဲ့လေသည်။ ညတွင်းချင်း အပြီးကပြနိုင် သောပြဇာတ်တို့တွင် ဦးကြင်ဥ၏ ပြဇာတ်တို့မှာ ရှေးအကျဆုံးပင် ဖြစ်တော့သည်။
ဦးပုညသည် ဘုရားဟောဝတ္ထုများကို မှီငြမ်းပြု၍ ပြဇာတ်ရေးသား၏။ ဦးပုည၏ ပြဇာတ်များသည် ဦးကြင်ဥ၏ ပြဇာတ်များမှာကဲ့သို့ ဇာတ်ကွက်ဇာတ်လမ်း သဘောတူသည်ဟု ယူဆကြလေသည်။ ဦးပုည၏ ထူးကဲချက်တို့မှာ စကားလုံး ကြွယ်ဝမှု၊ စိတ်ကို ထိခိုက်စွဲငြိအောင် ဖွဲ့ဆိုမှု၊ ရယ်ရွှင်ဖွယ်ဖြစ်အောင် ရေးသားမှု တို့ပင် ဖြစ်ကြလေသည်။ ဦးပုည အနိစ္စရောက်ပြီးသည်၏ နောက်ပိုင်းတွင် ပြဇာတ်ခေတ်သည် ဆက်လက်၍ ထွန်းကားလာ သည်ဟု ဆိုအပ်လေသည်။ ထိုခေတ်သည် ဗြိတိသျှခေတ်သို့ပင် ကူးရောက်၍ ထွန်းကားလာသည်။ သဘင် ဖက်သို့လည်းပို၍ ယိုင်လာလေသည်။ ထိုခေတ်တွင် လူသိများကြသော ဇာတ်ရေးဆရာများသည် ဆရာယော၊ ဆရာကူး၊ ဓားပိန် ဦးမောင်ကြီး၊ ပုဇွန်တောင် ဆရာခ၊ ဆင်ဖြူကျွန်း ဆရာသင်၊ ဆရာဆုသာ ဆရာလွန်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။ ၁၈၇၇ ခုနှစ်တွင် ဆရာယော၏ နောက်ပိုင်းတွင် ပြဇာတ်ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုပြဇာတ်မှာ ဆရာယော၏ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြဇာတ်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်အိမ် ဇာတ်ကွက်ဖက်၌ ချို့ယွင်းချက် များရှိသော်လည်း၊ သီချင်းနှင့် ကကွက်များကို မြိုင်ဆိုင်အောင် ထည့်သွင်းထားသဖြင့် လူကြိုက်အလွန်များခဲ့သည်။ သထုံရာဇဝင် ပြဇာတ်ပေါ်ထွက်ပြီး၍ မကြာမီအတွင်း၌ပင် ဆတိုင်မွှတ် ဆရာကူး၏ လူဝံ မောင်နှမ ပြဇာတ်မှာ ဦးကူးကိုယ်တိုင် ဉာဏ်ဖြင့် ထွင်ယူသော ပြဇာတ်ဖြစ်သည်။ ဦးကူးသည် ဘုရားဟော ဝတ္ထုတို့ကို မှီးလျှက် ဝေဿန္တရာပြဇာတ်၊ ဘူရိဒတ်ပြဇာတ်နှင့် ကာကဝလ္လိယ ပြဇာတ်တို့ကို ၁၈၇၈ ခုနှင့် ၁၈၈၁ ခုနှစ် တို့တွင် ရေးသားခဲ့သေးသည်။ ထို့ပြင် ဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ်ကိုလည်း သီချင်းများ ဖြည့်စွက်ပေးကာ ဇာတ်ကပြရန် စီမံခဲ့သေးသည်။ ထိုနောက် ဆရာဆုသာ၏ စောဖေနှင့် စောမေပြဇာတ်၊ တင်တင်နှင့် ခင်ခင် ပြဇာတ်များ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။
ဦးပုညခေတ်နောက်ဖက်တွင် ပေါ်ထွက်လာကြသော ပြဇာတ်ဆရာတို့သည် အဆိုနှင့်အကကို အဓိက ထား၍ ခေတ်အကြိုက်လိုက်၍ ရေးသားကြလာသဖြင့်၊ ဇာတ် ကြောင်းဆင်ရာနှင့် ဇာတ်ဆောင်တို့ကို သရုပ်ဖော် ရာတွင် ညံ့ဖျင်းသွားကြသည်။ သို့ရာတွင် သီချင်းအစပ်အဟပ်ဖက်တွင် တိုးတက်ကာ အထက်တန်းကျလာကြသည်။
၃ စက်တင်ဘာ
စက်တင်ဘာလ၊ (၃)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၂၄၆)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ် ဖြစ်လျှင် (၂၄၇)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၁၉) ရက် ကျန်သေးသည်။
မြန်မာပြဇာတ်
မြန်မာနိုင်ငံကို အင်္ဂလိပ်အစိုးရတို့ နောက်ဆုံးသိမ်းပိုက်လိုက်သည့် ၁၈၈၆ ခုနှစ်မှ ကျော်လွန် လာသောခေတ်တွင် ပြဇာတ်လောကသည် ဇာတ်သမား သဘင်သည်တို့၏ ကြီးစိုးခြယ်လှယ်မှုကို ခံလာရ လေသည်။ ဇာတ်သဘင်တို့တွင် အဆို၊ အကနှင့် ဇာတ်ခုံအခမ်းအနားတို့သာလျှင် အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆ လာကြကာ ရှေးပြဇာတ်များကို သဘင်သည်တို့သည် အလျင်းဂရုမပြုကြတော့ချေ။ ရှေးပြဇာတ်များကို စာပေလိုက်စားသူများသာလျှင် စာပေအရသာ ပေါ်မှုအတွက် လေ့လာဖတ်ရှုကြလေသည်။
မိုက်ခရိုဆော့ဖ် ဝင်းဒိုးများ
ဤစာမျက်နှာသည် မိုက်ခရိုဆော့ဖ်မှထုတ်လုပ်သော မိုက်ခရိုဆော့ဖ် ဝင်းဒိုး (Microsoft Windows) ၏ သတင်းအချက်များကို အစီအစဉ်လိုက်ပြုလုပ်ထားသည်။
တံတားဦး(ခ)ကရင်ဖာလင်ရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုလားကုန်းတန်းရွာ၊ ကုလားကုန်းတန်း
ကုလားကုန်းတန်းရွာ၊ ကုလားကုန်းတန်း
ကူဋာဂါရသုတ်
အထွတ်တပ်သောအိမ်၌ အလုံးစုံသောအခြင်ယနယ်တို့သည် အထွတ်သို့သာ ညွတ်ကိုင်းရှိုင်း (ပေါင်းဆုံ)ကုန်သကဲ့သို့ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးကို ပွားများသည်ရှိသော် နိဗ္ဗာန် သို့သာ ညွတ်ကိုင်းရှိုင်းကုန်၏-ဟု ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါး ပွားများပုံအကျယ်ကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ --- သစ္စာလေးပါးအမှန်တရားကို အမှန်အတိုင်း မသိပဲ ဆင်းရဲ၏အဆုံးကို ကောင်းစွာပြုအံ့-ဟု ပြောဆိုနိုင်သောအကြောင်းမရှိပုံနှင့် ရှိပုံကို အထွတ်တပ်သော အိမ်ဆောက်ပုံ ဥပမာဖြင့် မိန့်တော်မူပြီး သစ္စာလေးပါးအမှန်တရားကို အမှန်အတိုင်း သိရန် အားထုတ်ကြရမည်-ဟု ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
၄ စက်တင်ဘာ
စက်တင်ဘာလ၊ (၄)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၂၄၇)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ် ဖြစ်လျှင် (၂၄၈)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၁၈) ရက် ကျန်သေးသည်။
ရောင်အူကြီးရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ရောင်အူကြီးရွာ (Yawngaugyi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ဝိန်းနောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၂၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝိန်းနောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉၃ ဦး၊ မ ၁၂၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နတ်အင်းရွာ၊ ထီးချိုင့်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထီးချိုင့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လယ်လှရွာ၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်
လယ်လှရွာ (Lelhla)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကန့်ဘလူခရိုင်၊ ကျွန်းလှမြို့နယ်၊ လယ်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၁၅၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငှက်
ငှက် (မျိုးပေါင်း Aves) သည် အမွှေးအတောင်ရှိ၍ အတောင်ပံ နှစ်ဖက်ရှိသော သွေးနွေးသတ္တဝါအမျိုးအစားတွင်ပါဝင်သည်။ သို့သော် အားလုံး ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ အချို့ငှက်များသည် အလွန်အပြေးသန်သူများဖြစ်ကြပြီး အချို့ကတော့ အလွန်ရေကူး ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ငှက်သည် ကျောရိုးရှိသတ္တဝါဖြစ်ပြီး ဥ,ဥတတ်သော သတ္တဝါအမျိုးအစားလည်း ဖြစ်သည်။ ဥက ပေါက်ဖွားလာသော ကလေးငယ်များကို စောင့်ရှောက်လေ့ ရှိကြသည်။