cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မိုင်းခန်ရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
မိုင်းခန်ရွာ (Monghkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်၊ ဟိုက်ပါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၉၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုက်ပါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၀၈ ဦး၊ မ ၁၈၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြောင်းစုရွာ၊ ကံကွင်း
မြောင်းစုရွာ၊ ကံကွင်း
စတော့ခ်
Stock (အစုရှယ်ယာ) ဆိုတာ ကုမ္ပဏီတစ်ခု (သို့) ကော်ပိုရေးရှင်းတစ်ခုကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပိုင်ဆိုင်ခြင်းလို့ စီးပွားရေး၊ ငွေရေးကြေးရေး တို့နှင့်သက်ဆိုင်သော အဖွဲ့အစည်းများက အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပါတယ်။
ဆရာ ဘိုဘိုကျော်ငြိမ်း ကတော့ “အမေရိကန်ဆပ်ပရိုင်း၊ ဒေါ်လာဒုက္ခ နှင့် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးပြဿနာ” ဆိုတဲ့ဆောင်းပါးမှာ Stock ဆိုတာကို အောက်ပါအတိုင်းရှင်းလင်းထားပါတယ်။ ““ကျနော်က စီးပွားရေး လုပ်ချင်တယ် ဆိုပါစို့။ လွယ်လွယ်ကူကူ ပလပ်စတစ်အိတ်တွေ ထုတ်တဲ့ လုပ်ငန်းလုပ်ချင်တယ် ဆိုပါစို့။ လွယ်လွယ် တွေးနိုင်အောင် ချမ်းသာတဲ့မိတ်ဆွေ သော်လည်းကောင်း ဘဏ်ကသော် လည်းကောင်း ငွေ ၅ သိန်းကို သုံးရစ်ထုတ် ချေးပြီး စက်ရုံတည်တယ် ဆိုပါစို့။ တနှစ်၊ တနှစ်ခွဲ အကြာမှာ ကျနော့်ဆီက ဝယ်မယ့်သူ အယောက် ၂ဝ လောက် ဖြစ်လာလို့ နောက်ထပ် Customer ၁ဝ ယောက်လောက် အလားအလာ ရှိနေပြီ။ ပြိုင်ဘက်တွေထက် သာဖို့ စက်အသစ်တွေ ဝယ်ရမယ်။ ပစ်စည်းသစ်တွေ ထုတ်ရမယ်၊ အရောင်းသမားတွေ ထပ်ငှားရမယ်၊ စက်လည်မယ့်သူ အင်ဂျင်နီယာ အသစ်တွေ ထပ်ငှားရမယ်၊ အလားအလာလည်း ကောင်းနေပြီ၊ ငွေတသန်းခွဲ ထပ်လိုတယ် ဆိုပါတော့။ ဘဏ်က အတိုးများတယ်၊ သူငယ်ချင်းကလည်း ငွေ မပိုတော့ဘူး၊ ဘာလုပ်မလဲ။ အရင်းရှင်စနစ်မှာ ဆိုရင် မိမိရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မျှဝေပြီး ငွေဖော်နိုင်၊ ရောင်းနိုင်ပါတယ်။ မိမိရဲ့ လုပ်ငန်း ငွေ အဝင်အထွက်၊ အင်အား၊ အလားအလာကို ကြည့်ပြီး Investment Banker တွေက ဈေးကွက်ကိုကြည့်ပြီး ဈေးသတ်မှတ် ပေးလိမ့်မယ်။ လွယ်လွယ်နဲ့ နားလည်အောင် ပြောရရင် ဒီ Investment Bank ကပဲ ဦးစီးပြီး Stock တွေကို ဖော်ထုတ် ရောင်းပေးပါလိမ့်မယ်။ ဒါကို Stock offering လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ပထမဆုံး Stock စရောင်းတာကို IPO (Initial Public offering) လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဈေးသိပ်ကြီးရင် လူမဝယ်ဘူး။ ဈေးသိပ်နိမ့်ရင်လည်း ကိုယ်နာတယ်။ ဒါကြောင့် ဒါတွေဟာ ပညာသား ပါလှတယ်။ တကယ်လို့ မိမိရဲ့ စတော့ (Stock) တခုကို ၁၅ ဒေါ်လာနဲ့ ရောင်းမယ်။ Stock ပေါင်း တသိန်း ထုတ်မယ်ဆိုရင် လိုတဲ့ ငွေ တသန်းခွဲ ရပြီမို့ လုပ်ငန်း ပိုမို တိုးချဲ့နိုင်ပြီပေါ့။ Stock ဝယ်တဲ့ သူကတော့ စွန့်စားမှု ရှိတယ်ပေါ့။ ဒီကုမ္ပဏီ အောင်မြင်ရင် မိမိဝယ်ရင်းလိုက်တဲ့ စတော့တွေက ဈေးတက်ရင် မြတ်ပြီ၊ မအောင်မြင်ရင် ရှုံးပြီပေါ့။ Stock ဝယ်ရင်ကုမ္ပဏီရဲ့ တစိတ်တဒေသကို ဝယ်ယူတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။””
ရွာရှည်ရွာ၊ တောဝေး
ရွာရှည်ရွာ (Ywarshey)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ ဘုတလင်မြို့နယ်၊ တောဝေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၁၃၇ ဖြစ်သည်။
သင်ချောင်းအနောက်ရွာ၊ ကျုံစလူ
သင်ချောင်းအနောက်ရွာ၊ ကျုံစလူ
ကံစုရွာ၊ ကံမမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကံမမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံ
ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံ (သို့) ပိုလာဝက်ဝံ (Ursus maritimus) သည် အာတိတ်သမုဒ္ဒရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင် ပင်လယ်များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ကုန်းမြေများ ပါဝင်သော အာတိတ်စက်ဝိုင်းတွင် နေထိုင် ကျက်စားလေ့ရှိသော ဝက်ဝံမျိုးဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကုန်းနေ အသားစား သတ္တဝါများတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ဝက်ဝံများထဲတွင်လည်း အကြီးဆုံး ဝက်ဝံမျိုး ဖြစ်သည်။ အခြားအစုံစား သတ္တဝါဖြစ်သည် ကိုဒီယပ်ဝက်ဝံမျိုးမှာလည်း ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံများနှင့် အရွယ်အစား အတူတူ ခန့်မျှ ရှိသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသော ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံထီး တစ်ကောင်သည် ၃၅၀ မှ ၆၈၀ ကီလိုဂရမ် (၇⁠၇၀ မှ ၁၅၀၀ ပေါင်) အထိ ရှိတတ်ပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသော ဝင်ရိုးစွန်း ဝက်ဝံအမ မှ အရွယ်အစား တဝက်ခန့်မျှ ရှိတတ်သည်။ ဝက်ဝံညိုများနှင့် အမျိုး အလွန်နီးစပ်သော်လည်း ၎င်းတို့နှင့် ပတ်သက် ယှက်နွယ်နေသော ဂေဟစနစ်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲ ဖြစ်ပေါပြီး ဖြစ်သည်။ ဝင်ရိုးစွန်း ဝက်ဝံများ၏ ခန္ဓာကိုယ် သွင်ပြင်မှာ အလွန်အေးသော အပူချိန်ကို ခံနိုင်ရန်၊ နှင်း၊ ရေခဲနှင့် ရေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်ရန်၊ သူတို့၏ အစားအစာဖြစ်သော ဖျံတို့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် စသည်တို့နှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါပြီး ဖြစ်သည်။ ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံ အများစုမှာ ကုန်းပေါ်တွင် မွေးဖွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အချိန်များစွာကို ရေထဲတွင် ကုန်ဆုံးလေ့ရှိကြသည်။ သိပ္ပံအမည်မှာ ပင်လယ်ဝက်ဝံဟု အမည်ရပြီး ဤအချက်ပေါ်တွင် အခြေခံ၍ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။. ဝင်ရိုးစွန်း ဝက်ဝံများသည် ဖျံများကို ပင်လယ်အတွင်းရှိ ရေခဲတုံးပေါ်မှ ဖမ်းဆီးလေ့ရှိသည်။ မကြာခဏ ဆိုသလိုပင် ရေခဲများ မရှိသော အခါ၌ သိုမှီးထားသော အဆီပြင်များပေါ်တွင် မှီ၍ အသက်ရှင် နေထိုင်လေ့ ရှိကြသည်။
မိတ်လိုက်ခြင်း
ပိုလာဝက်ဝံများသည် ဧပြီလ သို့မဟုတ် မေလအတွင်းတွင် မိတ်ဖက်မျိုးပွားခြင်းကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ထို့နောက် ဒီဇင်ဘာလတွင် ဝက်ဝံမများ ဆောင်းခိုချိန်၌ သားဖွားကြသည်။ သားပေါက်ကလေးများသည်၎င်းမိခင်နှင့်အတူ မတ်လတိုင်သည်အထိ နေထိုင်ပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်ကြသည်။ ၎င်းသားပေါက်ကလေးများသည် ဆောင်းခိုပြီးနောက် အစားအစာများကို ချက်ခြင်းစားသောက်ရန်လိုအပ်သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာ့ကြီးပူနွေးလာမှုသည် ယင်းသားပေါက်လေးများအား စားသောက်ခွင့်မရအောင် ပြုလုပ်နေပြီး အသက်ရှင်ရန်အခွင့်အရေးမတိုင်မီကပင် သေဆုံးနေကြရသည်။ သားပေါက်ကလေးများသည် မိခင်နှင့်အတူ ၂ နှစ်သားမှ ၃ နှစ်သားအထိ အတူနေထိုင်ကြပြီးနောက် ခွဲခွာသွားတတ်ကြသည်။
အသည်း
ပိုလာဝက်ဝံ၏ အသည်းတွင် ဗီတာမင် အေ ဓာတ် မြောက်မြားစွာပါဝင်သဖြင့် ယင်းအသည်းကို အလွန့်အကျွံစားသုံးမိသူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် သေရလေသည်။ ၎င်းအသည်းသည် အဆိပ်နှင့်တူလေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဥရောပတိုက်တွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:အာရှတိုက်တွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ထိပ်တန်းသားရဲတိရစ္ဆာန်များ ကဏ္ဍ:ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံများ
အုတ်စီကုန်းရွာ၊ ပေါက်ကုန်း
အုတ်စီကုန်းရွာ၊ ပေါက်ကုန်း
မင်းခင်းပြင်ရွာ၊ တဲချောင်း
မင်းခင်းပြင်ရွာ၊ တဲချောင်း
ငွေတောင်ရွာ၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်
ငွေတောင်ရွာ (Ngwetaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်၊ ငွေတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၂၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငွေတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၄၄ ဦး၊ မ ၆၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ဆိုင်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဝမ်ဆိုင်ရွာ (Wanhseng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ကတ်ထိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၉၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတ်ထိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၆၅၅ ဦး၊ မ ၃၆၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဝမ်ဆောင် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အားလ်ပန်းဘရုတ်
အားလ်ပန်းဘရုတ်( Welsh  ) သည် အင်္ဂလန် ဘုရင် စတီဖင် မှ ၁၂ ရာစုတွင်ပထမဆုံးတည်ထောင်ခဲ့သော အင်္ဂလန် Peerage တွင်ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သည်။ အနောက်အာဖရိက ရှိ Pembrokeshire, Pembroke နှင့်ဆက်စပ်သည့်ခေါင်းစဉ်ကိုမူရင်းတီထွင်မှုမှဆယ်ဆထပ်မံဖန်တီးထားသည်။ တီထွင်မှုတစ်ခုစီသည် Earl အသစ်နှင့်စတင်ခဲ့သည်။ Pembroke Castle ၏မူလထိုင်ခုံသည်ခေါင်းစဉ်နှင့်တွဲမနေတော့ပါ။
ဒုတိယဖန်တီးမှု - မာရှယ် (၁၁၉၉)
right|thumb|360x360px| Pembroke ၏သင်္ချိုင်းဂူ၏ Herbert Railton ၏ပုံဥပမာ
ကဏ္ဍ:ပြန်လည်မဆန်းစစ်ရသေးသော ဘာသာပြန်များပါဝင်သည့် စာမျက်နှာများ
Java ပလက်ဖောင်း
Javaပလက်ဖောင်း (Java Platform)သည် Java ဖြင့် ရေးသားထားသော ပရိုဂရမ်များကို ရေးသားရာတွင်လည်းကောင်း၊ အလုပ်လုပ်စေရာတွင်လည်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်သော ဆော့ဖ်ဝဲအစုအဝေးကို ခေါ်ဆိုသော အမည်တစ်မျိုးဖြစ်၏။
အကျဉ်းချုပ်
Java ပလက်ဖောင်းတွင် ဗားရှင်းအမျိုးမျိုးရှိပြီး၊ အခြေခံအားဖြင့်Desktop Machine သုံး Java Standard Edition (Java SE)၊ Web ဆာဗာ များအတွက် Java Enterprise Edition (Java EE), Smart Phone များကဲ့သို့သော မိုဘိုင်းလျှပ်စစ်ပစ္စည်းသုံး Java Micro Edition (Java ME) တို့သည် ထင်ရှားကြ၏။ ၂၀၁၁ခု ၈လပိုင်း လက်ရှိအခြေအနေတွင်၊ Java ၏ ဗားရှင်းမှာ 1.7.0 ဖြစ်၏။ ဤဖော်ပြပုံမှာ Developing Version ၏ ဖော်ပြပုံဖြစ်ပြီး၊ ပြင်ပတွင်တော့ ဗားရှင်း 7 ဟု ဖော်ပြလေ့ရှိ၏။
Java ပလက်ဖောင်းသည် အမျိုးမျိုးသော ပရိုဂရမ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ထိုပရိုဂရမ်များမှ ဖန်ရှင်များအပေါ်တွင်မှုတည်၍ အသီးသီးသော အစိတ်အပိုင်း(ကွန်ပိုးနန့်)များအနေဖြင့် ပံ့ပိုးပေးလျက် ရှိ၏။ ဥပမာအားဖြင့်၊ JavaSrc ကုဒ် ကို JavaByte ကုဒ် အဖြစ်ပြောင်းလဲ‌ေပးနိုင်သည်မှာ Java ကွန်ပိုင်းလာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည်Java Development Kit (JDK) ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု အနေဖြင့် ပါဝင်သည်။ အလုပ်လုပ်ပတ်ဝင်းကျင် ဖြစ်သောJava Runtime Environment (JRE) သည် ပုံမှန်အားဖြင့်၊ အလုပ်လုပ်နေစဉ် Byte ကုဒ်များကို သဘာဝကုဒ်အဖြစ် ပြောင်းလည်းပေးနိုင်သောJust In Time ကွန်ပိုင်းလာအဖြစ် လုပ်ဆောင်လျက် ရှိ၏။ တဖန် Java Byte ကုဒ်များတွင် အသင့်ကွန်းပိုင်းလုပ်ပြီးသား အထောက်အကူပြု ပရိုဂရမ် (လိုင်ဘရီ) များလည်းပါဝင်ကြ၏။ အပလီကေးရှင်းကို ဖြန့်ဝေရာတွင်လည်း Java Applet အဖြစ် Web Page တွင် ထည့်သွင်းခြင်း အပြင် နည်းအမျိုးမျိုးရှိကြ၏။ ထို့အပြင် JDK 6 Documentation တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ နည်းအမျိုးမျိုးကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
ပလတ်ဖေါင်းများထဲတွင် အဓိကကြသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ Java ကွန်ပိုင်းလာ၊ အခြေခံလိုင်ဘရီများ နှင့် Java Byte ကုဒ်များကို အလုပ်လုပ်စေနိုင်သော Java ဒြပ်မဲ့စက် တို့ပဲ ဖြစ်ကြ၏။
Java Virtual Machine (JVM)
Java ပလက်ဖောင်: ၏ အဓိကနေရာကို တာဝန်ယူထားသည်မှာ Java ဘိုက်ကုဒ်များကို အလုပ်လုပ်စေနိုင်သော「ဒြပ်မဲ့စက်ပစ္စည်း(virtual machine)」ပင် ဖြစ်၏။ Java ဘိုက်ကုဒ်များသည် မည်သည့်ပလက်ဖောင်းမျိုးမှာမဆို တူညီစွာအလုပ်လုပ်နိုင်ပေသည်။ JIT ကွန်ပိုင်းလာသည် Java ဒြပ်မဲ့စက်( Java virtual machine ) ထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေပါသည်။ JIT ကွန်ပိုင်းလာသည် ပရိုဂရမ်ကို အလုပ်လုပ်စေရာတွင် Java ဘိုက်ကုဒ်များကို ပရိုဆက်ဆာအမိန့်ပေး သဘာဝ စာသားများအဖြစ် ဘာသာပြန်ပေးပြီး၊ ပရိုဂရမ် အလုပ်လုပ်နေစဉ် မံမိုရီအပေါ်တွင် သဘာဝကုဒ်များကို ထိမ်းသိမ်းပေးထားနိုင်သည်။
ကြားခံဘာသာရပ်တစ်ခုအနေဖြင့် ဘိုက်ကုဒ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည်၊ ဒြပ်မဲ့စက်ကို ပြင်ဆင်ထားသော မည်သည့်စက်မျိုးပေါ်မှာမဆို Java ပရိုဂရမ်များကို အလုပ်လုပ်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ JIT ကွန်ပိုင်းလာကို အသုံးပြုခြင်းသည်၊ စတင်အလုပ်လုပ်စေသည့်အခါတွင် အနည်းငယ်ကြံ့ကြာမှု့ကို ဖြစ်ပွားစေသော်လည်း၊ တစ်ကြိမ် အလုပ်လုပ်ပြီးပါက JIT ကွန်ပိုင်းလုပ်ပြီး ဖြစ်ပါသဖြင့်၊ Java အပလီကေးရှင်းများကို သဘာဝ ကုဒ်များကိုအသုံးပြုသော ဘာသာရပ်များကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
JREဗားရှင်း 1.1 နောက်ပိုင်း၊ Sun ၏ Java VM ဖွဲ့စည်းပုံသည်အင်တာပရက်တာ သက်သက်သာမဟုတ်ပဲ၊JIT ကွန်ပိုင်းလာ ကိုလည်း ထည့်သွင်းအသုံးပြုလာကြသည်။
ကလပ်စ်လိုင်ဘရီများ
ယနေ့ ခေတ်မှီ OS များတွင်၊ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သော ကုဒ်များကို စုဝေးပြင်ဆင်ထားခြင်းအားဖြင့် ပရိုဂရမ်များကို လွယ်ကူစွာရေးသားနိုင်ရန် ပံ့ပိုးထား၏။ ထိုကုဒ်များအား ပုံမှန်အားဖြင့် အပလီကေးရှင်းက အလုပ်လုပ်စဉ် ခေါ်ယူအသုံးချနိုင်သော လိုင်ဘရီများအနေဖြင့် ပံ့ပိုးထား၏။ Java ပလက်ဖောင်းသည် သီးခြား OS များအပေါ်တွင် မှီခိုခြင်းမရှိပါသဖြင့်၊ Java အပလီကေးရှင်းများသည် အထက်ပါ OS မှပံ့ပိုးထားသော လိုင်ဘရီများကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့အတွက် Java ပလက်ဖောင်းသည် ကိုယ်ပိုင် ကလပ်စ်လိုင်ဘရီများကို သီးသန့်ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ ယနေ့ ခေတ်မှီ OSများတွင် ပုံမှန် အသုံးပြုနိုင်သော ဖန်ရှင်မှာကို ထပ်တူအသုံးပြုနိုင်စေသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် JRE တွင်ပါဝင်သော အခြေခံ လိုင်ဘရီများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အခမဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲစစ်စစ်ကြီးများ မဟုတ်သေးပေ။ Free Software Foundation ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ကြိုးပမ်းမှု့များကို လည်းတွေ့နေရသည်။ ထိုပရိုဂျက်ကို GNU Classpath ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ၂၀၀၆ခု ၁၁လ ၁၃ရက်နေ့တွင်၊ Sun သည် Java ၏ မှုရင်းကုဒ်အားလုံးကို ၂၀၀၇ခု ၃လပိုင်းတွင်GNU General Public License အောက်တွင် ထုတ်ပြန်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့လေ၏။
ဘာသာစကား
Java ဟုအမည်ရသော စကားလုံးသိ ပုံမှန်အားဖြင့် Java ပလက်ဖောင်းအပေါ်တွင် ရေးသားထားသော Java ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာရပ်ကို ညွှန်းဆိုသည်။ ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာရပ်တွင် များသောအားဖြင့် ပလက်ဖောင်းဟုခေါ်သော စကားလုံးနှင့် သိပ်ပြီး မပတ်သက်တတ်ကြသော်လည်း၊ Java ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာရပ်သည် Java ပလက်ဖောင်းအား အဓိကအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်ကို တွေ့မြင်ရ၏။
ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်းအရင်းမှာ၊ Third Party များသည် Java ပလက်ဖောင်းကို အခြေပြုသောကွန်ပိုင်းလာနှင့်အင်တာပရက်တာများကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အချို့သည် ပုံစံသစ် ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာများအဖြစ်၎င်း၊ အချို့သည် Java ပုံစံပွားများအဖြစ်၎င်း ပြောင်းလည်း ခဲ့ကြ၏။
ပုံစံတူ ပလက်ဖောင်းများ
Java ၏ အောင်မြင်မှု့နှင့် ခံယူချက်ဖြစ်သော write once, run anywhereသည်၊ 2002ခုနှစ်တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ Microsoft .NET ပလက်ဖောင်း အစရှိသော ပုံစံတူ ပလတ်ဖေါင်းများကို ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး၊ ထိုပလက်ဖောင်းများသည်လည်း Java ကဲ့သို့ပင် အောင်မြင်မှု့များကို ရရှိခဲ့ကြ၏။ သို့ရာတွင်.NET အားအပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ရန်မှာMicrosoft Windows ကို အသုံးပြုမှရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ Java သည် အတော်များများသော ပလတ်ဖေါင်းများအပေါ်တွင် ပြည့်စုံစွာအလုပ်လုပ် နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် .NET သည် ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာရပ် အတော်များများကို ကြားခံဘာသာအဖြစ် ပြောင်းလည်းပေးနိုင်သော ဘာသာရပ်အပေါ်တွင် မှီခိုခြင်းမရှိသော အသုံးချ ပရိုဂရမ်အစုအဝေး အပေါ်တွင် အဓိကထား အားစိုက်ထားလေ၏။ .NET သည် ဘာသာရပ်အကြားတွင် အပြန်အလှန်အသုံးပြုနိုင်မှု့အပေါ်၌ Java ထက် အောင်မြင်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ သို့ရာတွင် Java တွင်လည်းJython、Groovy、JRuby အစရှိသော Java ဒြပ်မဲ့စက် ပေါ်တွင်အလုပ်လုပ်နိုင်သော ဘာသာရပ်များ များစွာထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်၏။
မသုဓမ္မစာရီ
မသုဓမ္မစာရီသည် ဆရာမ မိုးမိုး (အင်းလျား)၏ ဘဝသရုပ်ဖော် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ရုပ်ရှင်အဖြစ် ပြန်လည်ရိုက်ကူးခံရသည်။ ၁၉၈၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် အင်းလျားစာပေက ပထမဆုံး ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ဒုတိယအကြိမ် ထွက်ရှိခဲ့သည်။
Java ပလက်ဖောင်း
ပုံစံတူ ပလက်ဖောင်းများ
.NET တွင်လည်းVisual J#အစရှိသော Java ကို အသုံးပြုနိုင်သော ဘာသာရပ်များ ကိုပြင်ဆင်ထားသော်လည်း၊ ၎င်းအရာများသည် တရားဝင် Java နှင့် အပြည့်အဝ တူညီခြင်းမရှိပဲ၊ ပြင်ဆင်ထားသော လိုင်ဘရီများမှာလည်း၊ ဟောင်းနွမ်းပြီဖြစ်သော ဗားရှင်းJDK 1.1 အပေါ်တွင် အခြေခံထား၏။ အကြောင်းမှာ Visual J# သည် .NET အပေါ်တွင် အဓိကနေရာကျသော ဘာသာရပ်တစ်မျိုးမဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်၏။ Java မှတဆင့် .NET ပလက်ဖောင်းအပေါ် ပြောင်းရွှေ့ပြီး အသုံးပြုရန်သက်သက် ပြင်ဆင်ထားသော ဘာသာရပ်တစ်မျိုးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
မသုဓမ္မစာရီ
ရုပ်ရှင်
မသုဓမ္မစာရီဝတ္ထုကို အခြေခံကာ ဒါရိုက်တာ ကြည်စိုးထွန်း ရိုက်ကူးသည့် မသုဓမ္မစာရီ ရုပ်ရှင်သည် ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ရုံတင်ခဲ့သည်။ မို့မို့မြင့်အောင်က မသုဓမ္မစာရီအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခဲ့ရာ ၁၉၉၄ ခုနှစ်အတွက် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ထူးချွန်ဆု (အကောင်းဆုံး အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆု) ကို ဆွတ်ခူးခဲ့သည်။ အကောင်းဆုံး ရုပ်ရှင်ဓာတ်ပုံဆုကိုလည်း ထိုရုပ်ရှင်မှ ကိုကိုဌေး (ထိပ်တန်း) က ရရှိခဲ့သည်။
Java ပလက်ဖောင်း
ပုံစံတူ ပလက်ဖောင်းများ
အခြားတစ်ဘက်တွင် Open Source Community မှ ရေးသားထားသောIKVM.NETဟု အမည်ရသောကြားခံ ပတ်ဝင်းကျင်အပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်နိုင်သော Java ဒြပ်မဲ့စက် တစ်မျိုးက ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ အပြန်အလှန်အသုံးချနိုင်မှု့များဘက်တွင် လွန်စွာတိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
မသုဓမ္မစာရီ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာအုပ်များ
Java ပလက်ဖောင်း
ကိုးကား
<References />
လွတ်လပ်သောနိုင်ငံများ၏ ဓနသဟာယအဖွဲ့
ဆိုဗီယက်ယူနီယံဟောင်း ၁၅ နိုင်ငံပါဝင်ပြီး အာမေးနီယား၊ အဇာဘိုင်ဂျန်၊ ဘီလာရုစ်၊ ကာဇက်စတန်၊ ကာဂျစ်စတန်၊ မော်ဒိုဗာ၊ ရုရှား၊ တာဂျစ်ကစ္စတန်၊ တာ့ခ်မင်နစ္စတန်၊ ယူကရိန်း၊ ဥဇဘက်ကစ္စတန်၊ ဂျော်ဂျီယာ၊ အက်စ်တိုးနီးယား၊ လတ်ဗီယာ၊ လစ်သူယေးနီးယား တို့ဖြစ်သည်။ ၆ စက်တင်ဘာ ၁၉၉၁ တွင် ဆိုဗီယက် ယူနီယံ သည် အက်စတိုးနီးယား၊ လက်ဗေးရီးယား၊ လစ်သူရေးနီးယား တို့၏ လွတ်လပ်ရေး ကို အသိအမှတ် ပြုခဲ့သည်။ ကျန် ၁၂ နိုင်ငံ အနက် ဂျော်ဂျီယာ နိုင်ငံမှ အပ နိုင်ငံများအားလုံး လွတ်လပ်သောနိုင်ငံများ၏ ဓနသဟာယအဖွဲ့ သို့ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ထိုနိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်များ သည် ၂၁ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၉၁ တွင် ကာဇက်စတန် တွင် တွေ့ဆုံကြကာ အဖွဲ့၏မူလ သဘောတူညီမှု ကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ၁၉၉၃ တွင် ဂျော်ဂျီယာ နိုင်ငံသည်လည်း အဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သို့သော် ၂၆ ဩဂုတ် ၂၀၀၆ တွင် တခ်မနီစတန်နိုင်ငံ သည် အဖွဲ့မှ ရာသက်ပန် အဖွဲ့ဝင် အနေအထားမှ နုတ်ထွက်၍ တွဲဖက်အဖွဲ့ဝင် အဖြစ်သာ နေတော့သည်။၁၅ ဩဂုတ် ၂၀၀၈ တွင် ဂျော်ဂျီယာနိုင်ငံ သည် အဖွဲ့မှ ပြန်လည် နုတ်ထွက်၍ နောက်တစ်နှစ်အကြာ ၁၇ ဩဂုတ် ၂၀၀၉ တွင် တရားဝင်အနေဖြင့် ထွက်ခွင့်ရသည်။
အများက ရုရှားသည် လွတ်လပ်သောနိုင်ငံများ၏ ဓနသဟာယအဖွဲ့ ကို ဖွဲ့ပေးခြင်းအားဖြင့် ယခင်ဆိုဗီယက် နိုင်ငံဟောင်းများအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည် ဟု မြင်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းအဖွဲ့သည် ဥရောပသမဂ္ဂ ကဲ့သို့ ခပ်ဆင်ဆင် ပင်ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများသည် စီးပွားရေး၊ ကာကွယ်ရေး၊ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒများ နှင့် အခြားကိစ္စရပ်များစွာတို့တွင် သဘောတူညီချက်များ ရရှိထားသည်။
ရုံးချုပ် ကို ဘီလာရုစ် နိုင်ငံ မင့်ခ် တွင် ထားရှိပြီး အမှုဆောင် ညွန်ကြားရေးမှူးက ဦးဆောင်သည်။
ဝါနရဇာတ်
စတုက္ကနိပါတ် - ၅။ စူဠကုဏာလဝဂ် -(၃၄၂) ဝါနရဇာတ်။ ။ ဥပါယ်တံမျဉ်ကောင်းလှသဖြင့် မိကျောင်းလက်တွင်းမှ ဘေးကင်းစွာ သဖန်းပင်သို့ ပြန်လာသော မျောက်မင်း အကြောင်း။
အသက်သေမှု ရန်ငြိုးပြု
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဒေဝဒတ်သည် မြတ်စွာဘုရားကိုသတ်ရန် လုံ့လပြုနေသည်ကို အကြောင်းပြု၍ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
[ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု အကျယ်ကို အောက်၌ ပြဆိုခဲ့ပြီ။]
မျောက်မင်းသတ်လို ပရိယာယ်ဆို
ထိုအခါ ဂင်္ဂါမြစ်၌ မိကျောင်းမ တစ်ကောင်သည် မျောက်မင်းကိုမြင်လျှင် နှလုံးသားကို စားလိုသော ချင်ခြင်းဖြစ်၍ မိကျောင်းဖိုအား ပြောလေ၏။ မိကျောင်းဖိုသည် မျောက်မင်းကို ရေတွင်နှစ်၍ သတ်ပြီးလျှင် နှလုံးသားကိုယူ၍ မိကျောင်းမအား ပေးမည်ဟု ကြံစည်ကာ မျောက်မင်းအား “အဆွေ ... လာပါ၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏ အလယ်ကျွန်းမှာ သစ်သီးကြီးငယ်တို့ကို စားရန် သွားမည်” ဟု ပြော၏။ “အဆွေ ... ငါ အဘယ်လို သွားရအံ့နည်း”ဟု မေးလေ၏။ “အဆွေ ... ငါ့ကျော်ကုန်းပေါ်မှာ သင့်ကို စီးစေ၍ ဆောင်ယူပါမည်” ဟု ပြောဆိုလေ၏။
မိကျောင်းနိုင်ထုံး ဥပါယ်သုံး
မျောက်မင်းလည်း မိကျောင်း အကောက်ကြံထားသည်ကို မသိ၍ အဆွေ ကောင်းပြီဟု ပြောဆိုကာ မိကျောင်းကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်၍ စီးလေ၏။ မိကျောင်းလည်း အနည်းငယ် သွားပြီးလျှင် ရေ၌ ငုပ်လေ၏။ မျောက်မင်းသည် “အဆွေ ... ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ရေတွင် နှစ်ဘိသနည်း” ဟု မေး၏။ “ဟယ် မျောက် ... ငါသည် သင့်ကို သတ်၍ သင့်နှလုံးကို မိကျောင်းမအား ပေးမည်” ဟု ပြောဆိုပြန်လေ၏။ ထိုအခါ မျောက်မင်းသည် ပရိယာယ်ဖြင့် လွတ်စေမည်ဟု ကြံစည်လျက် “အဆွေ ... သင့်မှာ ပညာဉာဏ်နည်းပါး၍ ငါ၏ နှလုံးသားကို ရင်တွင်း၌ ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ဘိသည်” ဟု ပြောဆိုပြန်၏။ ထိုအခါ မိကျောင်းသည် အဟုတ်ထင်မှတ်၍ “အဆွေ ... ရင်တွင်း၌ မရှိလျှင် အဘယ်မှာ ထားနည်း” ဟု မေးပြန်၏။ “အဆွေ ... ရေသဖန်းပင်၌ ဆွဲထားသော နှလုံးသားတို့ကို သင်မမြင်သလော” ဟု ရေသဖန်းသီးတို့ကို ပြလေ၏။ “အဆွေ ... ငါ့အား ပေးမည်လော” ဟု မေး၏။ “အဆွေ ... ပေးပါမည်၊ ငါ့ကို လိုက်၍သာပို့ပါ” ဟု ပြောလေ၏။ ထိုအခါ မိကျောင်းသည်ပညာဉာဏ် နည်းပါးလှသဖြင့် အဟုတ်ထင်မှတ်ကာ မျောက်မင်းအား ရေသဖန်းပင် အနီးသို့ ပို့လေ၏။ မျောက်မင်းလည်း နီးလတ်သော် ရေသဖန်းပင်ရင်းသို့ ခုန်လွှား၍တက်ကာ -
“ဟယ် - မိကျောင်းမိုက် ... ငါသည် မိမိကိုယ်ကို ရေထဲမှ ကြည်းကုန်းသို့တက်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ပေပြီ၊ ယခုတစ်ဖန် ငါကား သင်၏အလိုသို့ မလိုက်တော့ပေ။
သမုဒ္ဒရာ၏ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးသွား၍ စားသောက်ရန်ဖြစ်သော သရက်သီး၊ ပိန္နဲသီး၊ သပြေသီးတို့ဖြင့် ငါ အလိုမရှိတော့ပြီ၊ ငါအား ရေသဖန်းသီးသည်သာ မွန်မြတ်လှ၏။
လတ်တလော ဖြစ်ပေါ်လာသော အမှုကိစ္စကို လျင်မြန်စွာ မသိသော သူတို့မှာ ရန်သူ၏အလိုသို့ လိုက်ရသဖြင့် နောက်အခါ ဆင်းရဲပူပန်ရတတ်၏။
လတ်တလော ဖြစ်ပေါ်လာသော အမှုကိစ္စကို လျင်မြန်စွာ သိသောသူတို့မှာကား ရန်သူ နှိပ်စက်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်၍ နောက်အခါ မဆင်းရဲ မပူပန်ရပေ”
ဟု မိကျောင်းအား လူတို့ အမှုကိစ္စ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းကို ရှင်းလင်းပြောဆိုပြီးလျှင် ချမ်းသာစွာ တောသို့ ဝင်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ သူဌေးကတော်သည် - ယခုအခါ ရာဟုလာမယ်တော်။
သူဌေးကြီးသည် - ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) အရိယများ၊ ဆင်းရဲငြား၊ လှူကားမစွန့်ပါ။
(၂) စည်းစိမ်ရနိုး၊ သဒ္ဓါမျိုး၊ စွန့်ရိုးမရှိပါ။
(၃) ရှေးသူတို့ငြမ်း၊ ကျင့်မြဲလမ်း၊ ဖြောင့်တန်းလိုက်အပ်စွာ။
(၄) သိကြားနတ်ညစ်၊ အလှူမြစ်၊ လှူလစ်ဝိသယှာ။
ဝိသယှဇာတ် ပြီး၏။
ကြို့ပင်စခမ်း (အနောက်စု)ရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
ကြို့ပင်စခမ်း (အနောက်စု)ရွာ (Kyoetpinsakhan(Ahnauksu))သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ ကြို့ပင်စခမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၆၀၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြို့ပင်စခမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၂၉ ဦး၊ မ ၁၃၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွန်းနှစ်ပင်ရွာ၊ ကျုံစလူ
ကျွန်းနှစ်ပင်ရွာ၊ ကျုံစလူ
လျှပ်သို
လျှပ်သို (capacitor) ဆိုသည်မှာ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို သိုလှောင်သော အီလက်ထရွန်းနစ် ကိရိယာ တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကွန်ဒင်ဆာဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ လျှပ်သိုသည် ဓာတ်ခဲတစ်ခုနှင့် အလားသဏ္ဌန်တူသော်လည်း ၎င်းသည် ပို၍ သေးငယ်ပေါ့ပါးပြီး အားဖြည့်ရာတွင် ဓာတ်ခဲထက်ပို၍ မြန်ဆန်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် အီလက်ထရွန်းနစ် ကိရိယာပေါင်းများစွာတွင် လျှပ်သိုကို အသုံးပြုနေကြသည်။
လျှပ်သိုများကို သတ္တုပြားနှစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိပြီး ထိုအပြားနှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်လျှပ်ရှိပြီး နီးကပ်စွာတည်ရှိသော်လည်း ထိစပ်ခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သတ္တုပြားများသည် လျှပ်သိုကိန်း (capacitance) အနည်းငယ်မျှကို ရရှိရန် အတွက်ပင် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာပမာဏကို လိုအပ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ မျဉ်းပြိုင်ကဲ့သို့ ယှဉ်လျှက်တည်ရှိသော သတ္တုပြားများကို အခြား ပုံသဏ္ဌန် (ဥပမာ ဆလင်ဒါ ပုံသဏ္ဌန်) လိပ်ထားလေ့ ရှိသည်။ တခါတရံတွင် အထူးရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လျှပ်သိုများကို အခြားသော ပုံသဏ္ဌန်များဖြင့် တည်ဆောက်လေ့ ရှိသည်။
အီလက်ထရိုလိုက်တစ်၊ ပိုလီယက်စတာ၊ MKT၊ ကြွေသား (Ceramic) ၊ ခေါင်းစိမ်း (Greencap ) နှင့် ဖလင်ဟူ၍ လျှပ်သို အမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။ လျှပ်သိုကိန်းသည် လျှပ်ကူးပစ္စည်း နှစ်ခု နီးကပ်စွာတည်ရှိခြင်းကြောင့်လည်း မလိုလားအပ်သည့် နေရာတွင် အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။
လျှပ်သိုအားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ သုံးမည် ဆိုပါက လျှပ်သိုအမျိုးအစားသည် အသုံးချမည့် လုပ်ငန်းဆောင်တာပေါ်တွင် မူတည်၍ ကွဲပြားခြားနား သွားတတ်သည်။ လျှပ်သိုများသည် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ဖြင့် ရှိတတ်သည်။ ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့ သေးငယ်သော လျှပ်သိုများမှာ အအေးဗူးကဲ့သို့ ကြီးမားသော လျှပ်သိုများအထိ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ရှိနိုင်သည်။ အချို့သော လျှပ်သိုများမှာ အမှိုက်ပုံးကဲ့သို့သော အရွယ်အစားပင် ရှိတတ်သည်။
လျှပ်သိုများတွင် ငုတ် သို့ ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ရှိတတ်သည်။ အများအားဖြင့် ငုတ်နှစ်ခုကို အလဲလဲ အလှယ်လှယ် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း အီလက်ထရိုလိုက်တစ် လျှပ်သို အမျိုးအစားတွင်မူ မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုရန် လိုသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲနိုင်သည်။
လျှပ်သိုများသည် ဓာတ်ခဲများနှင့် အလားသဏ္ဌန်တူသည်။ ၎င်းတို့သည် စွမ်းအင်ကို သိုလှောင်ခြင်း ထုတ်လွှတ်ခြင်း ပြုနိုင်သည်။ ဓာတ်ခဲနှင့် ကွဲပြားခြားနားသော အချက်မှာ လျှပ်သိုများသည် သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်များကို တစက္ကန့်၏ သေးငယ်သော အပိုင်းအခြား အတွင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။
အဋ္ဌကနာဂရသုတ်
အရှင်အာနန္ဒာမထေရ် ဝဇ္ဇီနိုင်ငံ ဝေသာလီမြို့တော်အနီး ဗေဠုဝရွာ၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အဋ္ဌကမြို့သား ဒသမသူကြွယ် မေးလျှောက်သဖြင့် ဟောကြားတော် မူသည့်သုတ်။
ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့် ရူပသမာပတ်လေးပါး, ဗြဟ္မဝိဟာရတရား လေးပါး, ရှေ့အရူပသမာပတ်သုံးပါးအားဖြင့် (၁၁)ပါးသောတရားတို့တွင် သမာပတ် တစ်ပါးပါးကို “ဤတရားသည် ပြုပြင် (ခံ)အပ်သော တရားဖြစ်၏၊ စေ့ဆော်အားထုတ် မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တရားအားလုံးသည် အမြဲမရှိ၊ ချုပ်ပျောက်ခြင်းသဘော ရှိ၏”ဟု သိမြင်သဖြင့် မမေ့မလျော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပင်ပန်းခံ၍ နိဗ္ဗာန်သို့ စိတ်ကို စေလွှတ်၍ ရှုမှတ်နေသော ရဟန်း၏ (ကိလေသာတို့မှ)မလွတ်မြောက်သေးသောစိတ် သည်(ကိလေသာတို့မှ)လွတ်မြောက်၏။ မကုန်ခမ်းသေးသော အာသဝေါတရားတို့သည် ကုန်ခမ်းခြင်းသို့ ရောက်နိုင်၏။ မရောက်အပ်သေးသော အတုမဲ့ယောဂကုန်ရာ (နိဗ္ဗာန်) သို့လည်း ရောက်နိုင်၏။ အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခမ်းခြင်းသို့ မရောက်နိုင် သေးသည် ဖြစ်အံ့၊ ထိုတရား၌ တပ်မက်ခြင်း, နှစ်သက်တွယ်တာခြင်းဖြင့် အောက်ကာမဘုံ၌ ပဋိသန္ဓေနေရခြင်း သဘောရှိသော သံယောဇဉ်တရားတို့ ကုန်ခြင်းကြောင့် ဗြဟ္မာဘုံ၌ ဥပပတ်ပဋိသန္ဓေနေရသူ, ထိုဗြဟ္မာဘုံ၌ ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံရသူဖြစ်၍ ထိုဗြဟ္မာဘုံမှ ပြန်လည်တတ်သော သဘောမရှိတော့သူဖြစ်၏-ဟု ဟောတော်မူသည်။
အဋ္ဌကမြို့သား ဒသမသူကြွယ်သည် ရွှေအိုး (၁၁)လုံးရသော ဥပမာ, တံခါး ပေါက် (၁၁)ပေါက်ရှိသော မီးလောင်နေသောအိမ် ဥပမာတို့ဖြင့် အမြိုက်နိဗ္ဗာန် တံခါး ပေါက် တစ်ပေါက်ပေါက်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ချမ်းသာအောင် ပြုခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်ပါလိမ့်မည်။ သာသနာပြင်ပ တိတ္ထိယတို့သည် ဆရာစား ဥစ္စာကို ရှာမှီးကြကုန်သကဲ့သို့ တပည့်တော်သည်လည်း အရှင်မြတ်အာနန္ဒာအား ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ပါသည်ဟု လျှောက်ထားပြီး ပါဋလိပုတ်မြို့နှင့် ဝေသာလီမြို့တော်ရှိ ရဟန်းတော်အားလုံးကို ပင့်ဖိတ်၍ ဆွမ်း ခဲဘွယ်ဘောဇဉ်များ လှူဒါန်းပြီး တစ်ပါးလျှင် သင်္ကန်တစ်စုံစီ လှူဒါန်းပါသည်။ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်အား တိစီဝရိက်သင်္ကန်းနှင့် ငါးရာတန်ကျောင်းတစ်ဆောင် ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းပါသည်။
အဋ္ဌကထာ၌ -ဗေလုဝရွာ တည်နေပုံ၊ ဓမ္မရာဂ, ဓမ္မနန္ဒီပုဒ်များအဖွင့်၊ သုတ်တော်များနှိုင်းယှဉ်ချက် မှတ်သားဖွယ် ထေရဝါဒများနှင့် အာစရိယ ဓနပရိယေသန အကြောင်းတို့ကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။
စန္ဒာကွင်းရွာ၊ ကံကွင်း
စန္ဒာကွင်းရွာ၊ ကံကွင်း
ချွတ်မော်ဇွပ်ရွာ၊ ချီဖွေမြို့နယ်
ချွတ်မော်ဇွပ်ရွာ(Chutmawzut)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ချီဖွေမြို့နယ်၊ လန်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၉၃၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လန်ယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၆ ဦး၊ မ ၂၈၉ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၈၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချီဖွေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သုတေသနသရုပ်ပြအဘိဓာန်
ကျေးဇူးတော်ရှင် ဖျာပုံတိုက်သစ်ဆရာတော်ကြီး အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ အရှင်ဩဘာသာဘိဝံသ မထေရ်မြတ်၏ သုတေသနသရုပ်ပြအဘိဓာန်ကို ၂၀ဝ၂-ခုနှစ်တွင် တတိယအကြိမ်အဖြစ် သာသနာရေးဦးစီးဌာနမှ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထည့်သွင်း သင့်သောပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ချက်များမပါဘဲ ၁၉၇၅-ခုနှစ် ဒုတိယအကြိမ် ထုတ်ဝေခဲ့သည့်အတိုင်းသာ ပြန်လည်စာစီပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပြုစုသော အကြောင်းရင်း
၂၀-ရာစု အထူးခြားဆုံးမြန်မာစာအုပ်များတွင် တစ်အုပ်အပါအဝင်ဖြစ်သည့် ဤသုတေသနသရုပ်ပြအဘိဓာန်ကျမ်းကြီးကို ကျောက်စာဝန် နှင့် ယဉ်ကျေးမှုဌာနအတွင်းဝန် ဦးဖိုးလတ်၊ ပြန်ကြားရေးနှင့်ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဟောင်း ဦးထွန်းဖေ(ထွန်းနေ့စဉ်)၊ အမိန့်တော်ရမင်း ဦးစိန်၊ ဆရာကြီးဦးဖိုးငွေ စသော ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်များ၏ လျှောက်ထားတောင်းပန်မှုကြောင့် ဖျာပုံတိုက်သစ်ဆရာတော်ကြီးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူ သုတေသနပြု ရေးသားခဲ့ကြောင်းသိရသည်။
ကိုးကားသောကျမ်းများ
ဆရာတော်ကြီးသည်-
စသည်တို့မှ အပတ်တကုတ် ရှာဖွေထုတ်နှုတ်ယူကာ ရသေ့ ရဟန်း၊ စာသင်သားသံဃာများမှအစ၊ မင်းမှူးမတ်၊ အစိုးရဝန်ထမ်း၊ ကုန်သည်ပွဲစား စာရေးဆရာများအလယ်၊ ဆရာဆရာမ ကျောင်းသားကျောင်းသူများ တံငါမုဆိုးတို့တိုင် မြန်မာပြည်သူပြည်သားအားလုံး သက်ဆိုင်ရာ သိမှတ်ဖွယ်တို့ကို လွယ်လင့်တကူ ညှိနှိုင်းကောက်ယူ အသုံးပြုနိုင်ကြစေရန် ရည်ရွယ်ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပထဝီ၊ သမိုင်း၊ မနုဿဗေဒ၊ ရူပဗေဒ၊ ဓာတုဗေဒ၊ ဘူမိဗေဒ၊ ရုက္ခဗေဒ၊ သတ္တဗေဒ၊ ဇီဝဗေဒ၊ ဝါဏိဇ္ဇဗေဒ၊ ဘောဂဗေဒ၊ သင်္ချာ၊ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ၊ စသော ပညာရပ်အသီးသီးမှ ကောက်နှုတ်ချက်များဖြင့်လည်း ပြည်စုံသော ကျမ်းကြီးဖြစ်သည်။
ဖြည့်စွက်မွမ်းမံ၍ e-Book လုပ်ခြင်း
အဘိဓာန်ဟောင်းတို့ကို နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ထပ်မံထုတ်ဝေကြရာတွင် ခေတ်နှင့်အညီ ပြင်ဆင်ချက်များ၊ ဖြည့်စွက်ချက်များ၊ မလွဲမသွေ ပါဝင်သင့်သည်ဖြစ်ရာ ဦးဖြူဝင်း (လန်ထောင်စပ်စုလေး) က ဓမ္မဒါနပြု၍ e-Book အဖြစ် ခေတ်မှီအောင် ၂၀ဝ၇ တွင် ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ပြုစုသည်။
၁၉၇၅-ခုနှစ်နောက်ပိုင်း သုတေသနသရုပ်ပြအဘိဓာန် တည်းဖြတ်ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခွင့်ကို ဆရာတော်ကြီးမှ မဆလ အစိုးရသို့ လှူဒါန်းခဲ့ဘူးသော်လည်း ယခုအခါ တရားဝင် မူပိုင်ဆက်ခံနိုင်သူ မရှိ, မထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဤသုတေသနသရုပ်ပြအဘိဓာန် (၂၀ဝ၇) e-Book နှင့် နောင် Update ပြုလုပ်ပြီး e-Book များအတွက် တရားဝင် ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ခွင့်၊ မူပိုင်ခွင့်နှင့် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေနိုင်ခွင့်များကိုမူ သံဃာ့ဥသျှောင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ မြန်မာရဟန်းတော်များ အဖွဲ့ချုပ်၏ ဩဝါဒကိုခံယူသွားရန်စီစဉ်ခဲ့ သည်။
ပုဇွန်ဖေရွာ၊ ပုဇွန်ဖေ
ပုဇွန်ဖေရွာ၊ ပုဇွန်ဖေ
ဝါဆို့ရွာ၊ ကျောက်တန်း
ဝါဆို့ရွာ (Warsoet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ ကျောက်တန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၈၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်တန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၉၃ ဦး၊ မ ၂၃၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
နေဝင်းမြင့်
နေဝင်းမြင့် (၆ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၅၂ မွေးဖွား) သည် မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ် အမျိုးသားစာပေဆု ၃ ကြိမ်ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။
၁၉၅၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ(၆)ရက်နေ့တွင် မကွေးတိုင်း ကုန်းဇောင်းရွာ၊ ပွင့်ဖြူမြို့နယ်တွင် အဖ-ဦးဘရွှေ၊ အမိ-ဒေါ်သိန်းတို့က မွေးဖွားသည်။ အမည်ရင်းမှာ ဝင်းမြင့်(ခ)ခင်မောင်ဝင်းဖြစ်သည်။ ဇနီး- စာရေးဆရာမ ခင်ခင်ထူးနှင့်အတူ မန္တလေးမြို့တွင်နေထိုင်ရင်း စာပေများ ရေးသားပြုစုနေသည်။ ကလောင်အမည်ကွဲများမှာ ဝင်းဖွေး၊ အောင်မောင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
ပညာရေး
၁၉၅၇ - ငယ်စဉ်က ကုန်းဇောင်းကျေးရွာ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် ပဉ္စမတန်းအထိ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် အင်းစိန်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ပြီး အင်းစိန်မြို့ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်း အမှတ်(၄)တွင် ဒဿမတန်းအထိ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
ဝန်ထမ်းဘဝ
၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် အင်းစိန် ဒညင်းကုန်းအုတ်စက်ရုံအမှတ်(၁)တွင် ဝန်ထမ်းအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ပညာသည်(ထုတ်လုပ်ရေး)အဆင့်ထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ရေးသားပြီးသော စာအုပ်အချို့
• 30em
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:အမျိုးသားစာပေဆုရှင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ဖြိုးသာရ
အဘ ဦးသိန်းလွင် စာရေးဆရာ မောင်သာရနှင့် အမိ ဒေါ်ခင်စန်းတို့၏ သမီးဦးဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ဝတ္တုတို များရေးသားသော စာရေးဆရာမတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကဗျာ/ပန်းချီ စသောအနုပညာ လုပ်ငန်းများနှင့်လည်း ဆက်စပ်မှုရှိသည်။
ကြယ်ပုနက်
ကြယ်ပုနက် ဆိုသည်မှာ သီအိုရီဆိုင်ရာ စတီလာအကြွင်းအကျန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့သည် ကြယ်ဖြူပုတို့မှ အပူနှင့်အလင်းများ ထုတ်မပေးနိုင်တော့သည့် အေးမြသော ကြယ်အမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြသည်။ ကြယ်ပုနက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သက်တမ်းမှာ ၁၃.၈ ဘီလီယံနှစ်ရှိသောကြောင့် (ယနေ့စကြဝဠာ၏သက်တမ်းထက် ကျော်သည်) ကြယ်ပုနက်များသည် စကြဝဠာတွင် မတည်ရှိနိုင်သေးပေ။ ကြယ်ဖြူပုဆိုသည်မှာ ပင်မ အစီအစဉ် အတွင်းရှိကြယ်တို့မှ ဆင့်ကဲ့ပြောင်းလဲလာသော ကြယ်ဖြစ်ရာ (ယင်းတို့ အချိန်ကြာလာသော် ကြယ်ပုနက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေမည် )  နေထုထည်ထက် ၉ မှ ၁ဝ အထိ လျော့နည်းသည်။  အအေးမြဆုံး ကြယ်ဖြူပုတို့၏အပူချိန်အား တိုင်းတာရာတွင် လေ့လာနိုင်သောစကြဝဠာအနားစွန်းမှ အကန့်အသတ်တစ်ခုပင်တည်း။ အကယ်၍ ကြယ်ပုနက်များ တည်ရှိခဲ့လျင်တောင်မှ ယင်းတို့အား ခြေရာခံမိရန် အင်မတန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းတို့၏ အပူချိန်နှင့်အလင်းတို့ ထုတ်ပေးမှုသည် အင်မတန် နည်းပါးလှသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းတို့၏ ဒြပ်ဆွဲအားကိုမူ ခြေရာခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မကြာသေးခင်ကမှ နက္ခတ္တပညာရှင်များ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ အပူချိန် ၃၉၀၀ ကေလ်ဗင်အောက်ရှိသော ကြယ်ဖြူပုအချို့အား ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။ ယင်းတို့သည် သက်တမ်းအားဖြင့် ၁၁ မှ ၁၂ ဘီလီယံကြားတွင် ရှိကြသည်။ အနာဂတ်တွင် ကြယ်တို့၏ ဆင့်ကဲ့ပြောင်းလဲမှုအား ရူပဗေဒဆိုင်ရာမေးခွန်းများထုတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသဖြင့် ကြယ်ဖြူပုတစ်စင်းသည် ကြယ်ပုနက်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အချိန်မည်မျှကြာမည်ဆိုသည်အား ခန့်မှန်းရန် မလွယ်ကူလှပေ။ ဘယ်ရိုးနှင့် တယ်ပလာဆိုသူတို့ ခန့်မှန်းသည်မှာ ကြယ်ဖြူပုတစ်စင်းသည် ၅ ကီလိုကေလ်ဗင်အောက်သို့ အပူချိန်ရောက်ရှိရန် နှစ်ပေါင်း ၁ဝ၁၅ ကြာမည်ဟုဆိုသည်။ ကြယ်ပုနက်များအား တွင်းနက်၊ နယူထရွန်ကြယ်များနှင့် မရောထွေးပါနှင့်။
ဖြိုးသာရ
ဘဝနိဂုံး
ဦးတည်ကြည် + ဒေါ်နှင်းနှင်းထွန်းတို့၏ အစ်မ၊ ဦးအောင်သင်း၏ ဇနီး၊ သမီး ဒေါက်တာချမ်းမြေ့သူ (USA)၊ သား အေးချမ်းမိုး၊ မောင်ပြေငြိမ်းချမ်း၊ သမီး ချမ်းစိမ့်စိမ့်ချမ်းတို့၏ မွေးသမိခင် ဒေါ်ဖြိုး (ခ) စာရေးဆရာမ ဖြိုးသာရ (၅၆) နှစ် သည် ၂၀၁၂ ခု ဖေဖော်ဝါရီလ ၅ ရက်နေ့ ည ထိုင်းစံတော်ချိန် ၁ဝ နာရီ ၂ဝ မိနစ်အချိန်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံ အုန်းပြန့် ဒုက္ခသည်စခန်းတွင် အစာအိမ်ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်သွားသည်။
ကြယ်ပုနက်
နေမင်း၏အနာဂတ်
နေသည် အချိန်ကြာလာသော် ကြယ်ဖြူပုမှတစ်ဆင့် ကြယ်ပုနက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေးမည်။ နေအား မိမိတို့မြင်ကွင်းမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဒြပ်ဆွဲအားကိုမူ တွေရှိရမည်ဖြစ်သည်။ နေသည် ကြယ်ပုနက်ဖြစ်ရန်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁ ကွာဒရေလီယံ (၁ဝ၁၅) ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြယ်များ
ဖြိုးသာရ
ဘဝနိဂုံး
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသမီး စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ဘုရားကြီးကုန်းရွာ၊ ရေနံ့သာ
ဘုရားကြီးကုန်းရွာ၊ ရေနံ့သာ
ထရိုဂျန် (ကွန်ပျူတာ)
ထရိုဂျန် ဆိုသည်မှာ ပြဿနာမရှိဟုထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ ဗိုင်းရပ်စ် နှင့် worm များအား ဝှက်ထားပေးတတ်သည်။
ထရိုဂျန် ကို ဟက်ကာ များမှ စတင်ရန် အမိန့် မပေးမချင်း ကွန်ပျူတာ ကို ဒုက္ခမပေးပဲ နေတတ်ကြသည်။
ရေကျော်ရွာ၊ ကျုံစလူ
ရေကျော်ရွာ၊ ကျုံစလူ
နမ့်ပါမုံးရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
နမ့်ပါမုံးရွာ (Namparmone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်၊ ဟိုက်ပါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၉၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုက်ပါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၀၈ ဦး၊ မ ၁၈၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျော်သက်
ဒေါက်တာ ကျော်သက် သည် ၁၉၂၁ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့ သော မွန်-ဗမာစပ် သမိုင်း ပါမောက္ခ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ လန်ဒန်တက္ကသိုလ်မှ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပါရဂူဘွဲ့ကိုရခဲ့သည်။ ပီအိပ်ချ်ဒီ ဘွဲ့အပြီး ကမ္ဘာကျော် ယေး(လ်) တက္ကသိုလ်ကြီး၏ ဘွဲ့လွန်တန်းများတွင် နှစ်နှစ်ကြာ စာသင်ကြားပို့ချခဲ့သေးသည်။ ထို့နောက် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် အေရှားတိုင်းသမိုင်း ပညာဌာနတွင် ပါမောက္ခအဖြစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်သွားခဲ့သည်။
ကံကွင်းရွာ၊ ကံကွင်း
ကံကွင်းရွာ၊ ကံကွင်း
​အောင်မင်္ဂလာရွာ၊ မြို့ချောင်း
အောင်မင်္ဂလာရွာ၊ မြို့ချောင်း
ချောင်းဝရွာ
ချောင်းဝရွာ
ကိုးကား
ချောင်းဝရွာ
လဲလူကုန်းရွာ၊ ကံမမြို့နယ်
လဲလူကုန်းရွာ (Lelukone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ကံမမြို့နယ်၊ ကညင်တိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၄၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကညင်တိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၅၉ ဦး၊ မ ၁၁၉၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကံမမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေတောင်တက်
သီရိ သီဟသူရ ရွှေတောင်တက် (စစ်ကိုင်းအနော်ရထာ၊ ၁၃၁၃–၁၃၃၉) သည် စစ်ကိုင်းမင်းဆက်၏ တတိယမြောက်မင်းဖြစ်ပြီး ၁၃၃၅/၃၆ မှ ၁၃၃၉ အထိ နန်းစံခဲ့သည်။ သူသည် ဖခမည်းတော် တရဖျား ၁ မင်းအား ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်၍ နန်းတက်လာခဲ့သည်။ ၃ နှစ်အကြာတွင် စောယွန်း၏ သားအလတ် ကျော်စွာကို နန်းတင်လိုသည့် ဝန်ကြီးဖြစ်သူ နန္ဒပန်းကြံ ၏ လုပ်ကြံခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ရွှေတောင်တက် သေဆုံးပြီးနောက် ဖမ်းဆီးခံထားရသည့် ဖခမည်းတော်ကိုလည်း နန္ဒပန်းကြံက သတ်ပစ်ခဲ့လေသည်။
ရာဇဝင်ကျမ်းများ၏ ကွဲလွဲမှုများ
မြန်မာရာဇဝင်ကျမ်းများတွင် ရွှေတောင်တက်၏ မွေးဖွားရက်၊ ကွယ်လွန်ရက်နှင့် ထီးနန်းသက်တမ်းများ ကွဲလွဲလျက်ရှိသည်။
မြန်မာ ဟာသစာပေ
လူတွင် အကြောပေါင်းတစ်ထောင် ရှိသည်။ မြန်မာတို့၏ အသုံးအနှုန်းတွင် ဂွမ်းဆီထိ ပီတိသောမနဿ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ ယင်းအကြောပေါင်း တစ်ထောင်လုံး စိမ့်သွားသည့် ခံစားမှုမျိုး ဖြစ်ပါမည်။ ပုဂံရာဇဝင်တွင် အနော်ရထာမင်းစောသည် ရှင်အရဟံ၏ တရားထူး တရားမြတ်ကို ကြားနာရ၍ အကြိမ်တရာ စစ်သောဆီတွင် အဖန်တရာဖတ်သော ဝါဂွမ်းကို ချဘိသကဲ့သို့ ဩက္ကမ သဒ္ဓါဖြင့် မတုန်မလှုပ်သော ပီတိ၌တည်၏ ဟု ဆိုသည်။
အနောက်တိုင်းအယူ
လူတဦးတယောက် ပြုံးရယ်သည့်အခါ မျက်နှာတွင်ရှိသော အကြောပေါင်း ၁၅ခုမှာ ကျုံ့သွားပြီး အသက်ရှူဟန်လည်း အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ယခုခေတ် အနောက်တိုင်းသိပ္ပံဆရာများက ဆိုသည်။ လူတဦး ပြုံးရယ်ဟန်ကို အသေးစိတ် လေ့လာကြည့်လျှင် -
အရှေ့တိုင်းအဆို
အရှေ့တိုင်းသားများကိုယ်တိုင် ဟာသရသကို အသေးစိတ် လေ့လာချက်များလည်း ရှိသည်။ ဟာသစာပေများ စုဆောင်းလေ့လာခဲ့သူ မြောင်းမြသခင်တင်၏ ကိုးကားဖော်ပြချက်တွင် အောက်ပါအတိုင်း ပါရှိသည်။
ဟာသရသသည် ရယ်မောခြင်း၊ ပြုံးရွှင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ (ဝါ) ကြည်နူးစရာ၊ ပီတိဖြစ်စရာတည်းဟူသော ပျော်မွေ့နှစ်သက်သည့် စေတသိက် အဆင့်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်းဖြင့် တမုဟုတ်အတွင်း ဆိုက်ရောက်စေ၏။
ရယ်မောခြင်းခြောက်မျိုးရှိရာ -
ယင်းရယ်မောခြင်း ခြောက်ပါးကို မြောင်းမြသခင်တင်က ဘယ်ကျမ်းက ကောက်နုတ်ထားကြောင်း မဖော်ပြပါ။ သို့သော် အာရှပညာရှိကြီးများ၏ သုံးသပ်ချက်မှာ အနောက်သိပ္ပံရှင်ကြီးများထက်ပင် အသေးစိတ်ကျနေသည်။
ထို့ပြင် အလင်္ကာကျမ်းများတွင် ရသကိုးမျိုးဆိုသည် ရှိသည်။ စာပေရေးသားသီကုံးဖွဲ့နွဲ့ရာတွင် သဒ္ဒါလင်္ကာရပိုင်း ဆိုသည့် အသံဖြင့် တန်ဆာဆင်ခြင်းနှင့် အတ္ထာလင်္ကာရပိုင်း ဆိုသည့် အနက်အဓိပ္ပာယ်နှင့် တန်ဆာဆင်ခြင်းဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။ အတ္ထာလင်္ကာရပိုင်းတွင် အကျုံးဝင်သည့် ရသကိုးမျိုးတွင် ဟာသရသလည်း ပါဝင်နေသည်။
အရှေ့တိုင်းသားများ ပြုစုသော အလင်္ကာကျမ်းတွင် ယင်းသို့ တွေ့ရပြီးသည့်နောက် အနောက်တိုင်းသား ကောစလား (Frank Coslar) ၏ လေ့လာချက်အရ ဆိုလျှင် သူတို့ဆီတွင် ဟာသရသကိုးမျိုး ခွဲခြားထားပုံ တွေ့ရသည်။
နောက်ဆက်တွဲ ခြောက်မျိုး
နာမည်ကျော် ဥရောပ စာရေးဆရာ ကောစလားက ယင်းသို့ ဟာသကိုးမျိုး ဖော်ပြထားသော်လည်း အမှန်မှာ အခြားအမျိုးအစား အများအပြား ကျန်ရှိနေပါသည်။ လက်လှမ်းမှီသလောက် ဖော်ပြရလျှင် -
မြတ်စွာဘုရားက ဘယ်သူပြောတာကိုမှ မယုံကြည်ဘဲ ကိုယ့်အသိဉာဏ်နှင့် အခါခပ်သိမ်း ယှဉ်ကြည့်ရန် ကာလာမသုတ်တွင် ဟောတော်မူခဲ့၍ ကျွန်တော်လည်း ကောစလား ပြောသည့်အတိုင်း အတည်မပြုသေးဘဲ ကိုယ့်ဟာကိုယ် လိုက်ရှာခဲ့ရာ ယင်းစာပိုခြောက်မျိုး တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဟာသာရသမှာ သူပြောသလို ကိုးမျိုး မကတော့။ ၁၅မျိုး ရှိသွားလေပြီ။ က၊ွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်တွင် ၁၅ မျိုးစလုံးရှိသည်။ ရှေးကတည်းကစပြီး ရှိခဲ့သည်။
ဟာသနှင့်ပတ်သက်၍ ဟံသာဝတီဦးဘရင်က သတ္တဝါမှန်သမျှတို့သည် ပျော်ရွှင်မှုတည်းဟူသော ဟာသရသကို ခံစားမှုရှိကြမှ စိတ်ဓာတ်ပွင့်လင်းခြင်း၊ပျော်ရွှင်ခြင်းသဘောသို့ ဆိုက်ရောက်နိုင်၏။ သို့မှသာ မိမိတို့၏ စီးပွားရေး ကြီးပွားရေးတို့ကို တက်လှမ်းကြစဉ် လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်ရှိကြ၏ဟု ရေးသားခဲ့ဘူးသည်။
မြန်မာလောကတွင် ကြားသိရသည့်ဟာသ ၁၅ မျိုး၏ နမူနာများကို ကောက်နုတ် ဖော်ပြလိုသည်။ ယင်းသို့ ဖော်ပြရာတွင် ခေတ်အမျိုးမျိုးပါဝင်နေ၍ သမိုင်းအနေနှင့်လည်း အတော်ရုပ်လုံး ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။
၁။ မြတ်ရာမှ နိမ့်ရာသို့ လျှောကျခြင်း
ပလ္လင်ပေါ်က မျောက်ကလေး ခုန်ဆင်းပြေးသလို ကျဆင်းသွားသည့် ဟာသရသကို ပထမဆုံး ဖော်ပြလိုသည်။ အင်္ဂလိပ်အားဖြင့် From the Sublime to Ridiculous ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဦးပုညက စိပ်ပုတီးနှင့် ရိပ်ကြီးခိုချင်ဟန် အောက်ပါ ဒွေးချိုးကို ရေးခဲ့သည်။
တောခိုချင် စိတ်ကယ်နှင့်
သားရေနွယ်ကွဲ့ရှာတုန်း။
ချောင်အနီးမှာလ
မောင်ကြီးကို တစ္ဆေကိုက်လိမ့်မယ်
မင်းလိုက်ခဲ့အုံး။
တောထွက်မည့် ဆရာကြီးက ဟန်တွေ ပန်တွေသားရေနွယ်တွေ ဘာတွေ ရှာခိုင်းပြီးမှ တောထဲတွင် တစ္ဆေကြောက်၍ သူ့မိန်းမလည်း လိုက်ခဲ့ပါအုံးဟု ဆို၏။
ဗာရာဏသီပြည်၏ ဗကမင်းသည် ပဉ္စပါပီနှင့် အဆက်ဖြစ်နေသည်။ သူ့မြာဆီသို့ သွားလိုသောစိတ် ပြင်းထန်စဉ် နေကဝင်ခဲ၍ သူရိယနေမင်းကို ကျိတ်ပြီး စိတ်ဆိုးကျိန်ဆဲ နေပုံကိုလည်း စာရေးဆရာကြီး ဦးရွှေနီက အောက်ပါအတိုင်း ဖွဲ့နွဲ့ထားသည်။
သူလည်းနေ ငါလည်းနေ
နေမင်းဆွေပါဘဲ၊ နေနတ်မျိုးချင်း
နေရင်းဇာတိ၊ သာကီယဘုန်း
နေကြတုန်း၊ နေတလုံးစီရသူပါ
နေမိနေရာ၊ နေစကြာဟု
နေအာဒိစ္စ၊ သူ့ပါဋ္ဌ်ကမှာ
ဘာတာတာနှင့်၊ အာဒိစ္စငဲ့
အာခေါင်ကိုဖဲ့ချင်လှ၊
နငယ်အနေ၊ သဝေကလေး
ခွေခွေလေးနှင့်၊ နေရေးမမြင်
နှေးမလျှင်သည်၊ နေဝင်ခဲသောကြောင့်
နေနဲအောင်နေ၊ နေတဲ့
နေကိုသာစိတ်ဆိုး၍၊
တတိုးတိုးမြည်မိရှာခဲ့။
ယင်းကဗျာတွင် သူရိယ နေနတ်မင်းနှင့် ဗာရာဏသီက နေမျိုးနွယ် လူမင်းတို့မှာ အာဒိစ္စဝံသ အချင်းချင်း ဖြစ်စေကာမူ သိက္ခာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တဦး၏ အာခေါင်ကို တဦးက ဖဲ့ပစ်ချင်အောင် စိတ်ဆိုးပုံများ ပေါ်လွင်ပါသည်။
၂။ သရုပ်ပျက်
ကာတွန်းဆရာများက သူတို့မုန်းသည့်လူများကို သရုပ်ဖော်ရာတွင် အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်အောင် လုပ်ပစ်တတ်ကြ သကဲ့သို့ စာရေးဆရာများကလည်း အလားတူ စာလုံးဖြင့် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် လုပ်တတ်ကြသည်။ ဇူစကာပုဏ္ဏား ဝင်္ကပါတောင်ကို အလှူခံထွက်စဉ် ဦးပုညက သူ့ကို အောက်ပါအတိုင်း မြင်ခဲ့သည်။
မောင်လွန့်ကာလူး။
ခါးငယ်ကိုလိမ်၊ ဖင်ပိန်ကို အကုန်နှဲ့ပါလို့
အိပ်ပဲ့ အနိုင်ချီရတော့ဗွတ်ဖင်နီ ပျံသင်စလို၊
လမ်းတွင်လှဘူး။
လမ်းမတွင်
မြိုင်ခွင်မှာ ခန္ဓာရွေ့ချည်ငဲ့၊
တာတော့မောင်ထွေး။
ရိက္ခာငယ်ကုန်၊ မသာပုံအတန်ပေါက်ချင်ပေါ့၊
သက်ပျောက်ရင် မောင်တကိုယ်မို့၊
လင်းတအို ဖင်ကိုနှိုက်မှာ စိုးလိုက်လှလေး။
၃။ ဥပမာမြောက်
ဟာသမြောက်သည့် ဥပမာနှိုင်းယှဉ်ချက်များကို အောက်ပါအတိုင်း စာဆိုတော် ဦးမင်း၏ သစ္စာတိုင်တေးထပ် တွင်ပါရှိသည်။
လယ်ပုဇွန် ခေါင်းထွက်တော့
ပြောင်းကွက်လို့ မသွေ
ဒီရေက ချိုအုံး။
ပင်လက်ပံ ကသစ်ကျူမှာ
ရုံးနက်တော့ မုန်းကွက်ဉာဏ်ကို
ဘုန်းသက်ရန်မသုံး။
ရေမြွေမှာ ခြေတွေ့အုံးစေတော့
ရွှေပေပင် နှစ်ခါသီးခါမှ
ရေခဲတော့ ပွေနဲကူပေါင်
သွေလွှဲသူ ဝင်္ဂမို့
တင်သမျှ မောင်သစ္စာ
မြဲငဲ့သေချာ။
ဘဒ္ဒဤကမ္ဘာမှာ
သံပရာ ချိုအုံးတော့လေး။
၄။ ပကာသနကို ဖောက်ထွင်းပစ်ခြင်း
လူ့လောကတွင် ဟန်ဆောင်မှု ပကာသနများ ရှိသည်။ ယင်းတို့မှာ အနှစ်မရှိသည့် အကာအဖြုန်းများသာ ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့ကို မလိုလားအပ်မှန်း သိလျက်နှင့် မြှောက်ပင့်ပေးသူ (ဝါ) ဖော်လံဖားတတ်သူများ ရှိတတ်သည်။ ယင်းတို့ကို မြင်ပြင်းကတ်၍ အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ချရေးသားချက်များလည်း ရှိတတ်သည်။
အောက်ပါ ထုတ်နုတ်ချက်မှာ ဘုရားလောင်း လုပ်ချင်သည့် ရှင်ဘုရင်ဘိုးတော်ဘုရားကို အမတ်ကြီး ဦးပေါ်ဦးက ပုံတိုပတ်စနှင့် စိတ်ပျက်အောင် မြှူဆွယ်ခန်းပင်။
တကြိမ်က ဘုရင်ဘိုးတော်ဘုရားသည် အမတ်ကြီး ဦးပေါ်ဦးသို့ မိန့်တော်မူသည်မှာ
ဘုရင်။ ။ ပေါ်ဦးရေ၊ ငါက ဘိုးလောင်းတော် ဘေးလောင်းတော်များထက် ပိုမိုထူးကဲတယ်ကွ။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ငါက ဘုရားဆု ပန်တာကိုး။ ဒါကြောင့် ငါဟာ ဘုရားလောင်းနှင့် တူရဲ့လား။ မင်းကတော့ ပညာရှိမို့ ငါဘုရားဆုပန်သူ ပြီသစွာ ပါရမီ တော်တော်ရင့်သန်နေပလားဆိုတာ အကဲခတ်စမ်းပါကွယ်။
ဦးပေါ်ဦး။ ။ မှန်ပါ၊ ပုဂ္ဂိုလ် တဦးတယောက်ဟာ ဘုရားဆုပန်ဝံ့ သည်ဆိုကာမျှနှင့် အင်မတန် ချီးကျူး ဂုဏ်ပြုထိုက်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လေးသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတသိန်း ကာလပတ်လုံး ပါရမီဆယ်ပါးကို အားထုတ် ဖြည့်ဆည်းရမည့် သူမို့ပါ။ ဒါကြောင့် ဘုရားဆုပန်သူများဟာ တောင်တွင်းကြီးက ခင်ကြီးပေါက်လို ဖြစ်မသွားရန် လိုအပ်ပါတယ်။
ဘုရင်။ ။ ခင်ကြီးပေါက်ကလဲ ငါလို ဘုရားဆုပန်သလားကွ။ ဘယ်လိုလဲ။
ဦးပေါ်ဦး။ ။ တောင်တွင်းကြီးမြို့မှာ ခင်ကြီးပေါက်ဆိုတဲ့ တောထွက်ရဟန်းကြီး ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူ့ကို ဆွမ်းပင့်ကျွေးရင် သက်သတ်လွတ်မှ ဘုန်းပေးတယ်။ ဒါကြောင့် လူအများ အလွန်သဒ္ဓါ ကြည်ညိုပြီး ဘယ်တရား အားထုတ်ပြီး ဘယ်ဆုမျိုး ပန်သလဲလို့ မေးတတ်ကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ တောထွက်ရဟန်းကြီးက တကာတို့ ဘုန်းကြီးဟာ သဗ္ဗညုတဘုရား ဆုပန်တယ် လို့ မိန့်ကြားသတဲ့။ အဲဒီသတင်းပေါက်ကြားတော့ ခင်ကြီးပေါက်ကို လာရောက်ဖူးမြှော်လှူဒါန်းတဲ့ ပရိသတ်ဟာ စဲတယ်လို့ မရှိဘူး။ ပညာရှိကြီးတဦးက ခင်ကြီးပေါက်ဟာ ဘုရားလောင်း ဟုတ်မဟုတ် စမ်းသပ်ချင်စိတ် ပေါ်လာသတဲ့။
ဦးပေါ်ဦး ။ ။ စမ်းသပ်ပုံကတော့ အဲဒီပညာရှိကြီးက သူ့တပည့် နှစ်ယောက်ကို အရက်မူးအောင်တိုက်ပြီး ခင်ကြီးပေါက် ကျောင်းအနီးမှာ သံချပ်ထိုးခိုင်းတယ်။
ပထမလူ ။ ။ ရင့်မာတကျိပ် အနုငါးရာဗျ။
ဒုတိယလူ ။ ။ နောင်လာရှစ်သောင်း ဘုရားလောင်းဟေ့။
ပထမလူ ။ ။ ဘုရားလောင်းနောက် ဒို့နှစ်ယောက် လကွယ်။
ဒုတိယလူ ။ ။ ဒို့နှစ်ယောက်နောက်မှ ခင်ကြီးပေါက်ဟေ့။
သံပြိုင် ။ ။ ဟေး လား မောင်ရို့ ဝါး။ အဲဒီလို အကြိမ်ကြိမ် ကျောင်းရှေ့မှာ ခေါက်တုံ့ ခေါက်ပြန် သံချပ်ထိုးတော့ တောထွက်ရဟန်းကြီးက ထွက်လာပြီး သေသေချာချာကြည့်သတဲ့။ သံချပ်ကို နားထောင်ပြီး ခင်ကြီးပေါက် ဆုံးဖြတ်ပုံကတော့…
ဘုရင်။ ။ အေး အလောင်းတော်ကြီးက ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်သလဲ။
ဘရင်။ ။ ဟဲ ဟဲ ပေါ်ဦးက ငါ့ကို လှောင်နေပြန်ပါပြီ။
၅။ သဏ္ဍန်လုပ် သရုပ်ဖော်
မေရုရာဇာ
မေရုရယ်မှ ရာဇာလေ။ မှိုင်းညို့ညို့နှင့် ဒို့နေရာမှာ သီတာငယ်မှ တရစ်၊ လေးက၊ွန်း လယ်ခေါင် မြတန်ဆောင်မှာ တောင်တဆစ်နှင့် ကသစ်ကယ်မှ နီလွင်၊ ပင်လယ်ပန်းနှင့် နန်းကြီးရှင်ကို နှင်နှင်မမှတ်ကြပါနှင့်။
ပါဏာတိပါတ် မသတ်သူ့သက် ခိုးဝှက်မယူ တရားစောင့်လို့ ဖြောင့်သသူကို ငါမူဆုတောင်း မေတ္တာလောင်းလို့ တောင်းခဲ့မယ်။
မတော်မတရား လျှပ်စာစားလို့ စော်ကားတမူ ကျင့်သသူကို ပူအောင်ချောင်းသို့ ငါစောင်းမည်။
ရှစ်သောင်း လေးထောင် နှစ်ပြန်ဆင့်သည် မြင့်သည့်တောင်က နတ်ခေါင်ဒေဝါ ခရုသင်းနှင့် ငါဆင်းလာသည် သူဇာသက်နှင်း ကိုယ်ရောင်လင်းသည့် တောင်ကြီးမင်းကို မတင်းနှင့်နော် မြေးတဖော်တို့။
သင်္ကြန်ကျချိန်တွင် သိကြားမင်းသည် နွားများ၊ ကျွဲများ၊ ဝက်များကို အလှည့်ကျစီးပြီး လူ့ပြည်ကိုဆင်းရာတွင် ကတောကမျောဖြင့် ဟိုဟာမေ့ကျန်ရစ် ဒီဟာမေ့ရစ်မို့ သုဇိတာတို့ သုမာလာတို့က အဆူ ခံရပုံများမှာလည်း မြန်မာကာတွန်းဆရာများအတွက် အကွက်ကောင်းများပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းသို့ အကွက်ကောင်း၊ ချက်ကောင်းများကို ဦးပုညတို့ခေတ်ကလည်း လက်မလွှတ်ခဲ့ကြပေ။
သိကြားပြောင်တေးထပ်
နန်းမေရုပြာသာဒ်
ကမ်းသတ်လို့ နှိမ်ရှာတယ်
ထောက်လှမ်းချက် သုဓမ္မာဝယ်
ခုအခါ လစ်ကြသလား။
ဘုရားက သိကြားကိုမှာတယ်
ဋ္ဌကထာရှိသား
သာသနာ ငါထားငဲ့
မမှားအောင် စေ့ဆော်
မကောင်းသူ ကောင်းသူတို့ကို
ကြောင်းယူလို့ ဆန်းစစ်ကာမျှော်
ဝိမလ နန်းသစ်ပေါ်မှာ
သန်းရှစ်ဖော် ရွေများနှင့်
ဘုရားကို နှစ်ရစ်လိန်
ညစ်တဲ့မာဃိန်
ပစ်ရှာမည့် ဝရဇိန်ငယ်
ပန်းထိမ်မှာ ပြင်တုန်းထင့်လေး။
၆။ အသံထွက် ဆင်တူ
အသံထွက်ချင်းဆင်တူသည့် စကားလုံးများကို အမှီပြုပြီး ကလိခြင်းမှာလည်း ပေါများလှပါသည်။ တကြိမ်ကလည်း နာမည်ကျော် ဗန်းမော် ဆရာတော်က ထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်ကြီး၏ သီလတရားကို မယ်သီလနှင့် ထင်မှားစရာ ဖြစ်အောင် ရေးခဲ့ဘူးသည်။
စိပ်ပုတီးနှင့်
ရိပ်မှီးတဲ့ ထွဋ်ခေါင်။
ဦးရွှေညိုသီလချောရယ်နှင့်
တောခိုသည့်ချောင်။
ရုပ်ဆောင်တဲ့ ရှင်ထွဋ်။
သီလဆို ဖြူဖြူဆွကို
အားရအောင်ချွတ်။
ထွဋ်ခေါင်။ ။ ဘယ့်နှယ်လဲ ကိုဗန်းမော်၊ ကျုပ်ကို သီလရင်တွေ ဘာတွေနှင့် လှောင်သပေါ့လေ။
ဗန်းမော်။ ။ အရှင်ဘုရား၏ သီလတော် သမာဓိတော် စင်ကြယ်ချောမွေ့တဲ့သဘောကို ဂုဏ်တင်ပြီး ချီးမြှင့်တဲ့ ကဗျာသာ ဖြစ်ပါကြောင်း ဘုရား။
စာဆိုတဦးရေးသည့် ထန်းခေါက်ဖာဘွဲ့နှင့် ဤကဏ္ဍကို ဖုံးအုပ်ချင်ပါသည်။
ထန်းခေါက်ဖာဘွဲ့
ပြုံးစိစိအသွင် အပြောက်ဟန်လှလိုက်တာက
သုံးမိလျှင် နောက်တဖန်တရပါလိမ့်
မှောက်လှန်၍ ပြဝံ့ပါရဲ့ ရှုစမ်းပါ။
အောက်ခံအမရယ်က နုဆန်းစွာ။
ဆရာသုံးစေဘို့
ဖာဖုံးမှာ အနက်ကြောင်းတွေနဲ့
အရက်ကောင်းသနော် ရွှေမိန်ရွာက
ရေစိမ်ကာ ကောင်းစွာထိုးလိုက်တာမို့
ငွေချိန်တာတောင် ၎င်းဖာမကျိုးပါဘု
အဖိုးတန် ငွေနှစ်ကျပ်ကယ်နှင့်
ကျေနပ်အောင် ပြုပြင်လို့ ရောင်းလိုက်ပါရဲ့
သောင်းထိုက်တဲ့ နဂရာမှာ
ပေါင်းကြိုက်တဲ့ဖာ။
ထေရ်အရှင် ရဟန်းတော်မက်စေဘို့
အညီပင် ဆန်းသနော် အကွက်တွေနှင့်
ထန်းလျှော်အရွက်ကိုတော့ သပ်နှီးဖြာ
အရပ်ကြီးဖာနှင့် မတူပါတကား
အကြောင်းရဲ့သာ
၎င်းဖာ အထင်မြင်တွေးတာက
ဆောင်းအခါဝင်လျှင် နွေးမှာမို့
ကောင်းလောက်အောင်
တဖုန်းသာမဏေကို ကပ်လိုက်ချင်လှ
ဖာအကျော်ဇမ္ဗူမှာ ရှားလောက်အောင်
တလုံးတခါထပ်၍ မှာတော်မူပါဘုရား။
၇။ ဇဝနဉာဏ်
အောက်ပါ ရဟန်းပုဂ္ဂိုလ်, လူပုဂ္ဂိုလ်များ အချီအချ ပြောကြပုံများမှာ မှတ်သားလောက်ပါသည်။
ရွှေတောင်။ ။ ရတနာရွှေတောင်၊ ထွန်းလင်း ပြောင်၊ ရောင်ဝါ ဘာ့ကြောင့် ညှိုးအံ့နည်း။ ညောင်ကန်။ ။ ရွှေတောင်ထိပ်တက်၊ ညောင်မြစ်ရှက်၊ ကိုင်းခက် လွှမ်းအုပ်တော့မည်တည်း။
ရွှေတောင်။ ။ ရွှေတောင်ခေါ်လှစ်၊ ဇမ္ဗူရစ်၊ ညွံနစ်ရောင်ဝါ မညှိုးတည်း။ ညောင်ကန်။ ။ ညောင်ကန်ဟုခေါ်၊ ဉာဏ်ခေါင်ဇော်၊ ရွှေလှော် ပြာချတော့မည်တည်း။
ဦးမင်းနှင့် ဖိုးသူတော်
လူဦးမင်း။ ။ ပဲဖြူက ဆိမ့်လိုက်တာ၊ ရသာက လွန်ထူး။ ဖိုးသူတော်။ ။ ညအခါ၊ လသာသာ ကိုယ်တော်သုံးတယ်၊ လေပုန်းကမြူး။
၈။ ခေတ်ပြောင် (Satire)
ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ သို့မဟုတ် ခေတ်ကာလကို ပြောင်လှောင်သည့် စာပေမျိုးကို အချုပ်တန်းဆရာဖေ၏ ဆုတ်ခေတ်ကဗျာ၌ တွေ့ရသည်။ ပါတော်မူပြီးမကြာခင် မန္တလေးမြို့အခြေအနေကို စိတ်နာနာဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ဟန်တူသည်။
မျက်နှာပေး မမာကြပါနှင့်
ထာဝရပြုံးပါ
ကာလကို နှလုံးနာသည်
မုန်းစရာ ကရို့။
လေးပြင်က အုတ်ဆက်ကွာအောင်
ဒုတ်စကြာ လွှတ်သည့်ခါမို့။
ဇာတ်တူချင်း ယခုအခါမှာ
ကရုဏာ ကွာလို့
အမှုသာ ရှာဖို့ပ
မြန်မာတို့စိတ်မှာ။
ဥပုသ်သည် ဓားပြရိုးပါလို့
တရာ့ကိုး ဖမ်းတဲ့အခါ။
ဂွတမျိုး မချမ်းသာတယ်
လမ်းတကာ ဉာဏ်ကုတ်လို့
သံဒုတ်နှင့် ဇီဝိန်ချွေ
တိုင်းပြည်သိပေ။
လိမ္မာမှ အသက်ရှည်မည်
အခက်တွေ ပွေလွန်းလို့လေး။
ထိုအချိန်လောက်ကပင် မောင်းထောင်ဦးကျော်လှ ရေးသော သံချို၌ “ခေတ်မကောင်းဘူးဆိုပြီး ဟိုမျှော် ဒီမျှော် မလုပ်ကြနှင့်။ နောက်လာတဲ့ မောင်ပုလဲ ဒိုင်းဝန်ထက်ကဲ” ဆိုသလို ဖြစ်နေမည်။ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ထိပ်ခေါက်ခံရသည့် မျောက်လို မဖြစ်ပါစေနှင့်ဟု အဓိပ္ပာယ်ပါသည့် သံချိုကို စပ်ခဲ့သည်။
ကာလတကြိမ်ပျက်စဉ်က
တိမ်တက်ခါ နီညိုညိုမို့
အရင်လို ပျက်လိမ့်ဦးမယ်ထင့်
ပြည်လုံးကို ပြောရှာကြ
ကောလာဟလ ဝစနံ။
ယိုးဒယားငယ်နှင့်
မျိုးခြားလူ ဘုရင်ဖြစ်လိမ့်မတဲ့
ပြင်သစ်မျှော်ကာ တမ်းသူနှင့်
ဟော်နန်းစံ ဦးဒည်ဘွားငဲ့ပြင်
ရုရှားတွေ လာပြီငယ်လို့
လူ့လောကာ ဝေါဟာရ
ပြောရှာကြပြန်။
နွယ်မတူ ဘယ်လူမျိုးသော်မှ