cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ညောင်ကျိုးရွာ၊ ညောင်ကျိုး
ရွာအများစုမှာ ဧရာဝတီမြစ် အနောက်ဖက်ကမ်းတွင်တည်ရှိပြီး တစ်ချို့ရွာများမှာ ဧရာဝတီမြစ်အတွင်းရှိ နူန်းတင်မြေနုကျွန်းများပေါ်တွင်တည်ရှိသည်။
ညောင်ကျိုးဒေသ၏ ထင်ရှားသောရွာများမှာ
(၁)       ညောင်ကျိုး
(၂)        ညောင်ပင်သာ
(၃)       ညောင်တုံးလဲ
(၄)       ညောင်ပင်ရွာ
(၅)       စစ်ကျွန်း
(၆)       လူတော်စု
(၇)       ပျိုးကုန်း
(၈)       အိုးကွဲ
(၉)       ပတုပ်
(၁၁)     နံကပ်ကြီး
(၁၂)      ဓမ္မင်းကျွန်း
(၁၃)     သဓမ္မကျွန်း
(၁၄)     အင်းကောက်
(၁၅)     ချင်းကုန်း
(၁၆)     ဘုရားကျွန်း
(၁၇)     လကျာ်းကုန်း
(၁၈)     အမြိုင်း
(၁၉)     ဂျမ်းပြင်
(၂၀)      ဂျို့ကုန်း
(၂၁)     ပန်းထိုး
(၂၂)      ဓနော်
(၂၃)      ရှမ်းရွာ
ထင်ရှားသောနေရာများ
သာသနိက အဆောက်အအုံများအနက် ပုသိမ်ဘုရင် သမုဒ္ဒဃောသ၏မိဘုရား ဥမ္မာဒန္တီ တည်ထားခဲ့သော ကျိုက်သာသပြောင်စေတီသည် ညောင်ကျိုး နိ‌‌‌‌ဂြောဓရုံကျောင်းတိုက် သံသရာအေးစေတီဝင်းအတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။
စီးပွားရေး
လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး
ဧရာဝတီနှင့်ငဝန်မြစ်ကြောင်းအားဖြင့် အရှေ့ဖက်ခြမ်းရှိ ရွာများနှင့် ဟင်္သာတမြို့သို့ မြစ်ရိုးတစ်လျှောက် စုန်ဆန်သွားလာနိုင်သည်။ အနောက်ဖက်ရှိ အင်္ဂပူမြို့သို့ ကားလမ်းပေါက်သော်လည်း မိုးရာသီ၌ လမ်းချော်ခြင်း၊ မြစ်ရေတိုက်စားမှုကြောင့် ကမ်းပါးပြိုသည့်အထဲ ကားလမ်းများပါသွားခြင်းကြောင့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးမှာ အထူးပင်ခက်ခဲလှပါသည်။
လမ်းပန်းကိစ္စ ခက်ခဲလှလည်း
အလှညောင်ကျိုး သူ့တန်ဖိုးကို
ရှေ့တိုးကြည့်မှ သိနိူင်မည်......
စိန်သုံ၊ ဒေါ်
စိန်သုံ၊ ဒေါ်(မြန်မာ ၁၂၄၅-၁၂၉၉)
ဒေါ်စိန်သုံသည် မြန်မာ သဘင်လောကတွင် ထင်ရှားသည့် မင်းသမီးကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်၏။ ဒေါ်စိန်သုံ၏ မိဘတို့မှာ ဆရာဖြိုးနှင့် ဒေါ်အုပ်တို့ဖြစ်သည်။ ဒေါ်စိန်သုံ၏ ဖခင်သည် အပြောအဆို သိမ်မွေ့နူးညံ့သူဖြစ်ခြင်းကြောင့် အများကဆရာဟု ခေါ်ကြသည်။ ဒေါ်စိန်သုံကို မန္တလေးမြို့၊ နီပတန်းရပ်၌ သက္ကရာဇ် ၁၂၄၅ ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်၏။ ငယ်စဉ်ကပင် အက ပညာကို ဒေါ်ထွေးလေးထံတွင် ဆည်းပူးခဲ့သည်။ အသက် ၁၆ နှစ် အရွယ်တွင် အငြိမ့်မင်းသမီးအဖြစ်ဖြင့် မန္တလေးမြို့၊ ရွှေလန် ရပ် ဘာဂျာဆရာရွှေထံတွင်လည်း ပညာဆည်းပူးခဲ့သည်။ မြန်မာ သီချင်းကြီး အဆိုပညာကို အဆိုကျော်ဦးလူကြီး၊ ဆရာမှန်း စသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထံတွင်လည်း သင်ယူလေ့လာခဲ့ လေ သည်။ ထို့ကြောင့် အဆိုအကပညာနှစ်ရပ်စလုံးကို နိုင်နင်းစွာ တတ်ကျွမ်းခဲ့ပေသည်။
ညောင်ကျိုးရွာ၊ ညောင်ကျိုး
(အထက-ညောင်ကျိုး အငြိမ်းစားဆရာကြီး)
စိန်သုံ၊ ဒေါ်
စိန်သုံ၊ ဒေါ်(မြန်မာ ၁၂၄၅-၁၂၉၉)
ဒေါ်စိန်သုံသည် အသက် ၂ဝ အရွယ်တွင် အိမ်ထောင်ကျခဲ့၏။ ခင်ပွန်းသည်မှာ နာမည်ကျော်လူရွှင်တော်ဦးချစ်ဖွယ်ပင်ဖြစ်သည်။
လူရွှင်တော် ဦးချစ်ဖွယ်နှင့်အတူ တွဲဖက်ကပြယင်း အကြောင်းပါခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။ဦးချစ်ဖွယ်နှင့် ဒေါ်စိန်သုံတို့တွင် သားသမီး ၁၁ ယောက်ထွန်းကားသည်။ သားသမီးများအားလုံးလိုပင် တူရိယာ ဂီတပညာကို တတ်ကျွမ်းနားလည်ကြသော်လည်း၊ မိဘများက တားမြစ်ပိတ် ပင်ထားသဖြင့် သဘင်လောကပြင်ဖက်သို့ ရောက်နေကြ၏။ ဒေါ်စိန်သုံသည် ခင်ပွန်းသည်နှင့်အတူ မြန်မာသီချင်းကြီး များကို အဝေးရောက်မင်း၊ ဝက်မစွတ်ဝန်ထောက် မင်းတို့ထံ တွင် အမြဲပင်လေ့လာခဲ့၏။ အသက် ၅ဝ အရွယ်လောက်တွင် ထိုင်ဆိုအငြိမ့်ကြီးဖွဲ့ကာ မြန်မာပြည်တစ်ဝန်းလုံး လှည့်လည်ခဲ့ လေသည်။
ဒေါ်စိန်သုံ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်မှာ ခပ်ဝဝ ဖိုင့်ဖိုင့်ဖြစ် သည်။ သို့သော် ကရာ၌ အလွန်ပျော့ပျောင်း ညက်ညောလှ သည်ဟုဆို၏။ သီချင်းသံမှာလည်း သာယာငြိမ့်ညောင်းသည်။ ထိုသို့ အဆိုအက ယဉ်ကျေး သိမ်မွေ့ပြီးလျှင် ဣန္ဒြေရသော ကြောင့်လည်း လူကြိုက်များခဲ့လေသည်။ ဒေါ်စိန်သုံဆိုခဲ့သော သီချင်းတစ်ပုဒ်တွင်၊
'ခေတ်ပြောင်းခေတ်လွဲ၊ ဟိုရှေးကတဲက ပဝေသဏီ၊ ရေနံ ဆီပေါ်ကတည်းက ကြုံလို့နွှဲခဲ့ရပြန်သည်။ သုံတို့ ပွဲကလာခဲ့ပြီ၊ ဒေါ်စိန်သုံ အနုအစစ်ကလေးမို့၊ သူ့နှစ်ကြေးငွေသုံးထောင်၊ ဩ- ကျမဆရာမရှိပေါင်၊ ကဒါကိုကြည့်မောင်။ ဒေါ်သုံ မြက်ငေါက် မြစ်၊ တဆယ့်ခြောက်နှ်စ် မကျော်သေးပေါင်။ ကျမဆရာမရှိ ပေါင်၊ ကဒါကို ကြည့်မောင်'ဟူ၍ သီဆိုခဲ့လေသည်။ ထို သီချင်းကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဒေါ်စိန်သုံသည် ရေနံဆီပေါ်စကပင် စတင်ကပြခဲ့ကြောင်း၊ သူ၏ဝင်ငွေမှာ တစ်နှစ်လျှင် သုံးထောင် မျှ ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် အသက်အရွယ်ကြီးရင့် နေစေကာမူ အငြိမ့်စင်တွင်ကပြစဉ်၌ ငယ်မူငယ်သွေးနှင့် ငယ်စိတ်မွေးကာ ကပြလေ့ရှိကြောင်းတို့ကို သိရှိနိုင်ပေသည်။ ဒေါ်စိန်သုံ သီဆို သော သီချင်းများကို ဦးချစ်ဖွယ် ရေးသည်ကများသည်။ ဒေါ်စိန်သုံသည် ၁၂၉၉ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြို့မှ ရန်ကုန် မြို့သို့ ဆင်းကာ အငြိမ့်ကစဉ် ရန်ကုန်မြို့၌ပင် ကွယ်လွန်အနိစ္စ ရောက်ရှာလေသည်။
ဒေါ်စိန်သုံတွင် မွေးချင်းငါးယောက်ရှိ၏။ ထိုငါးယောက် ထဲမှ မောင်တစ်ယောက်ဖြစ်သော ဦးထွန်းမှာ အငြိမ့်ပြွေဆရာ နာမည်ကျော်တစ်ဦးဖြစ်လေသည်။
ညောင်ပင်ရွာ၊ လူတော်စု
ညောင်ပင်ရွာ၊ လူတော်စု
ဖိုးစွာရွာ၊ သလိပ်ကြီး
ဖိုးစွာရွာ၊ သလိပ်ကြီး
ဖရီးကထောင်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ဖရီးကထောင်ရွာ(Hparikahtaung)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်မန်ခဂျန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၆၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
​ဒေါင့်ကြီးရွာ၊ အသုတ်
ဒေါင့်ကြီးရွာ၊ အသုတ်
NGC 181
NGC 181 သည် ကြယ်စုတန်း အင်ဒရိုမီဒါမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်သည်။ ယင်းအား Édouard Stephan ဆိုသူမှ အောက်တိုဘာ ၆၊ ၁၈၈၃ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မြင်သာသောအရွယ်အစားမှာ ၁၅.၄၀ ဖြစ်သည်။
ထိန်ကုန်းရွာ၊ လူတော်စု
ထိန်ကုန်းရွာ၊ လူတော်စု
ချာနီသီဗုဒ္ဓစေတီတော်
ချာနီသီဗုဒ္ဓစေတီတော် သည် ဘီစီ သုံးရာစုက တည်ရှိခဲ့သည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်ကာ အိန္ဒိယနိုင်ငံအစိုးရမှ ထိန်းသိမ်းထားရှိသည်။ စေတီတော်သည် Haryana ခရိုင်ရှိ Yamunanagar မြို့ တွင် တည်ရှိသည်။Jagadhri ၏ အရှေ့ဘက် သုံးကီလိုမီတာ၊ Sugh ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေ၏ အနောက်မြောက်ဘက် သုံးကီလိုမီတာအကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ခရီးသွား Hiuen Tsang က စေတီတော်ကို ထုတ်ဖော်ပြောခဲ့သည်။
ဗိသုကာ
စေတီတော်သည် စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ကာ ဖုတ်ထားသည့် အုတ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ အုတ်များအကြားကို ကွန်ကရစ်ဖြင့် ထည့်သွင်းကာ တည်ဆောက်ထားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ စေတီပုထိုးများ
မယ်ညိုရွာ၊ သလိပ်ကြီး
မယ်ညိုရွာ၊ သလိပ်ကြီး
နားလိုင်ရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
နားလိုင်ရွာ (Narlai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ နောင်မိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၄၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်မိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၈ ဦး၊ မ ၁၀၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အမြိတ်ပန်းထည်
အမြိတ်ပန်းထည်
မြန်မာ့အနုပညာရပ်တွင် အမြိတ်ပန်းထည် ရက်လုပ်ခြင်း အတတ်သည် သီးခြား ထင်ရှားခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း မြန်မာ ရက်ကန်းအတတ်တွင် အမြိတ်ဆင်အချိတ်ဆင်များ၊ ရွှေချည်ထိုး ငွေချည်ထိုး အထည်များသည် အထူးထင်ရှားခဲ့ပေသည်။ မြန်မာ ရက်ကန်းအတတ်တွင် အမြိတ်ကောက်ခြင်း၊ အချိတ်ကောက် ခြင်းတို့သည်လည်း အမြိတ်ပန်းထည်ရက်လုပ်ခြင်းနှင့် များစွာ နီးစပ်ပေသည်။
အမြိတ်ပန်းမှာ အထည်တွင် ရက်ရိုးတိုင်ချည်၊ ဖောက်ချည် များဖြင့် ရိုးရိုးရက်လုပ်သကဲ့သို့ မဟုတ်ပဲ တိုင်ချည်တွင် အဆင်စုံအသွေးစုံချည်များဖြင့် လိုရာပုံစံကို ကောက်၍ ယူခြင်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။ မြန်မာတို့၏ အမြိတ်ထည် အချိတ်ထည် များမှာ များသောအားဖြင့် မင်းသုံးပိုးသားပုဆိုးများ၊ ထဘီများ သာဖြစ်၍ အနောက်တိုင်း အမြိတ်ပန်းထည်များမှာ ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။ နန်းတော်အိမ်တော်စသည့် ခန့်ညားသော အဆောက်အအုံကြီးများ၏ အတွင်းခန်းနံရံတို့တွင် အလှအပ ချိတ်ဆွဲထားသော ကန့်လန့်ကာကြီးများ ဖြစ်၏။ သဘောချင်း တူသော်လည်း အနောက်တိုင်းအမြိတ်ပန်းထည်ကြီးများသည် မြန်မာ့အသုံးအဆောင်တို့တွင် ပန်းချီကားကြီး များ၊သို့မဟုတ် အခင်းကော်ဇောကြီးများသဖွယ်သာ ဖြစ်ပေလိမ်မည်။ အဘယ် ကြောင့်ဆိုသော် မြန်မာတို့တွင် နံရံကို အမြိတ်ပန်းကန့်လန့်ကာ ဖြင့် အုပ်သော အလေ့အထ များစွာ မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အနောက်တိုင်း ရှေးအခါက ဆောက်လုပ်ခဲ့သော ရဲတိုက် နန်းတော်စသည့် အဆောက်အအုံကြီးများတွင် နံရံများသည် ချောမွေ့ညီညာခြင်း မရှိခဲ့သေး၍ ထိုသို့ မညီညာသော နံရံ များကို ဖုံးကွယ်ထားရန် နံရံပြည့် ပန်းချီကားကြီးများ၊ အဆိုပါ အမြိတ်ပန်းထည်ကြီးများကို သုံးကြသည်။ ထိုကြောင့် အနောက် တိုင်း အမြိတ်ပန်းထည်ကြီးများသည် အနုပညာရပ်တွင် ပန်းချီ၊ ပန်းပု၊ ဗိသုကာပညာရပ်များကဲ့သို့ပင် အရေးပါအရာရောက်ခဲ့ ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မြန်မာ့ရက်ကန်းအတတ်တွင် အမြိတ်ကောက်အတတ်ကို အလွန်ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်သော ရက်ကန်းသည်များသာ လျှင် ရက်လုပ်တတ်ကြသကဲ့သို့ အနောက်တိုင်း အမြိတ် ပန်းထည်များကိုလည်း ပန်းချီနှင့် ရက်ကန်းအတတ်၌ အထူး လက်ရာမြောက်သူများသာလျှင် ရက်လုပ်နိုင်ပေသည်။ အမြိတ် ပန်းထည်ရက်လုပ်ခြင်းမှာ သီးခြားပညာရပ်တစ်ခုအဖြစ် သင် ယူမှ တတ်မြောက်နိုင်၏။
အမြိတ်ပန်းထည်ရက်လုပ်ခြင်း၏ သမိုင်းအစသည် လူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုသမိုင်းအစလောက်ကပင် စတင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေ မည်။ အမြိတ်ပန်းထည်များတွင် ရှေးအကျဆုံးပစ္စည်းမှာ ခရစ် မပေါ်မီ ၄ဝဝ ပြည့်နှစ်ခန့်က ရက်လုပ်သည်ဟု ခန့်မှန်းရသော ကန့်လန့်ကာကြီးများဖြစ်၍ ကရိုင်းမီးယားကျွန်းဆွယ်တွင် တွေ့ ရှိခဲ့ကြ၏။ ထိုမှတစ်ပါး ရှေးအကျဆုံးရုပ်စုံကန့်လန့်ကာမှာ ပြင်သစ်နိုင်ငံ ဗေယူပြတိုက်ရှိ ဗေယူအမြိတ်ပန်းထည်ကြီးဖြစ်၍ ၁ဝ၆၆ ခုနှစ်၌ အင်္ဂလန်ပြည်ကို ဝီလျံဘုရင် တိုက်ခိုက် အောင်မြင်ခဲ့စဉ်က စစ်ပွဲများအကြောင်း ကမ္ဗည်းနှင့် ရုပ်ပုံများ ရက်လုပ်ထားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဗေယူအမြိတ်ပန်းထည်မှာ အမြိတ်ပန်းထိုးပန်းချုပ်အတတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော ရုပ်စုံ ကန့်လန့်ကာကြီးမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြလေသည်။
ဥရောပတိုက်တွင် ၁၁ရာစုနှစ်များအထိ အမြိတ်ပန်းထည်များ ခေတ်စားခဲ့၍ ရဲတိုက်ကြီးများ၊ နန်းတော်ကြီးများနှင့် ဘုရားရှိခိုး ကျောင်းကြီးများတွင် အများအပြား သုံးခဲ့လေသည်။ ထိုခေတ် များက အဆိုပါ အဆောက်အအုံတစ်ခုခု၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပုံ ကို ဖော်ပြရာတွင် အမြိတ်ပန်း ကန့်လန့်ကာကြီးများ မပါလျှင် မစုံလင်နိုင်ချေ။
အမြိတ်ပန်းထည်ရက်လုပ်ရာတွင် အတိုင်ချည်ကို အလျား လိုက်၊ သို့မဟုတ် ထောင်လိုက် ရက်ကန်းရှယ်သကဲ့သို့ ထား၍ ရက်လေ့ရှိကြ၏။ ယင်းအတိုင်ချည်တွင် ရိုးရိုးရက်ကန်းရက် သကဲ့သို့ လွန်းဖြင့် ထိုး၍ မရက်ပဲ အရောင်စုံချည်ရက်ဖောက် များဖြင့် လိုရာအရောင်တစ်ခုချင်းကို သွင်း၍ ဘီးသွားဖြင့် ဖိ ပေးရသည်။ အတိုင်ချည်များ အောက်ဘက်၊ သို့မဟုတ် ရက် လုပ်သူ၏အခြားဘက်၌ ရက်လုပ်ရန် ပုံစံပန်းချီကားကိုထား၍ ထိုကားအတိုင်း အတိုင်ချည်များ အကြားမှ ကြည့်၍ ချည်သွင်း ရသည်။ တစ်နည်းမှာ ပုံစံကားကို ရက်သူ၏ နောက်မှထား၍ ရှေ့ဘက်တွင် မှန်တစ်ချပ်ထောင်ထားကာ ထိုမှန်ထဲတွင် မြင်ရ သည့်အတိုင်း ချည်သွင်းသည်။ ရက်လုပ်သူသည် အမြိတ်ထည် ၏အလှဘက်ကိုလည်း မှန်ထဲတွင်သာကြည့်ရ၏။ အဘယ် ကြောင့်ဆိုသော် အမြိတ်ပန်းထည်၏ အလှဘက်မှာ ရက်လုပ်သူ ၏အခြားဘက်၌သာရှိသောကြောင့်တည်း။
ဤသို့ရက်လုပ်ရာတွင် များသောအားဖြင့် သိုးမွေးချည်ကို သုံး၏။ ရက်လုပ်ရာတွင် ခက်ခဲလက်ဝင်လှရုံမက စေ့စပ်သေချာ ရန်လည်း များစွာလိုသောကြောင့် ရက်သတ္တတစ်ပတ်လျှင် တစ် ပေပတ်လည်မျှသာ ပြီးစီးတတ်၏။ ခက်ခဲမှုမှာ ရက်လုပ်ရသည့် ပုံစံနှင့် ချည်ရောင်အလိုက်ဖြစ်၍ အချို့မှာ ထိုထက်ပိုမို၍ ကြာ နိုင်ပေသည်။ တစ်စတစ်စ တိုးတက်လာခဲ့သော အမြိတ်ပန်း ထည် ရက်လုပ်ခြင်းအတတ်သည် ၁၇ နှင့် ၁၈ ရာစု လများ တွင် ရှေးကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပဲ ပန်းချီကျော်ကြီးများ ရေးဆွဲ ပေးသည့် ပန်းချီကားကြီးများအတိုင်း တသဝေမတိမ်းတူအောင် ရက်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြ၍ ပန်းချီကားကြီးများနည်းတူ ထင်ရှား ကျော်ကြားခဲ့ပေသည်။
အမြိတ်ပန်းထည်များ ခေတ်စားခဲ့သော ၁၇ ရာစုနှစ် အတွင်းက ပြင်သစ်နိုင်ငံ ၁၄ ဆက်မြောက် လူဝီ ဘုရင်သည် ဥရောပအနှံ့အပြားရှိ အမြိတ်ပန်းထည် ရက်လုပ်သူများအား စုဆောင်းခေါ်ယူ၍ ဂိုဗီလင်မြို့တွင် အလုပ်ရုံကြီးတစ်ခု ဖွင့်လှစ် ကာ အမြိတ်ပန်းထည်များ ရက်လုပ်စေလေသည်။ ထိုအနုပညာ သည်များ၏ လက်ရာတို့သည် ယခုတိုင် ထင်ရှားသော ပြင်သစ် နိုင်ငံ၏ရတနာများအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။ ဂိုဗီလင် အလုပ်ရုံ မှ ထွက်သော လက်ရာများအနက် ၁၄ ဆက်မြောက် လူဝီ ဘုရင်၏ နန်းတက်ပွဲပုံ၊ လက်ထပ်ပွဲပုံ၊ စစ်ပွဲပုံစသည်တို့ဖြင့် ဝေဝေဆာဆာ ရှိလှသော အမြိတ်ပန်းထည်များနှင့် ၁၅ ဆက် မြောက် လူဝီဘုရင်၏ တောအမဲလိုက်ခန်းကိုပြသည့် ရုပ်စုံ ကန့်လန့်ကာကြီးများမှာ ပန်းချီအကျော်အမော်တို့၏ လက်ရာ များကဲ့သို့ပင် သေသပ်၍ သဘာဝရှုခင်းကို အထူးပေါ်လွင်စေ လေသည်။ ဤကား အမြိတ်ပန်းထည်ဖြစ်၏ဟု သိမထားသူတို့ အဖို့ ပန်းချီကားဟုပင် ထင်မြင်မိမှားလောက်အောင် ကောင်းမွန် ၏။
ယခုခေတ်တွင် အမြိတ်ပန်းထည်များကို သုံးစွဲလျက်ပင် ရှိသေးသော်လည်း စက်မှုပညာထွန်းကားလာသော ကြောင့် စက်ရက်အမြိတ်ပန်းထည်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ စက်ရက် အမြိတ်ပန်းထည်များသည် လက်ရက် ထည်များကဲ့သို့ မကောင်း မွန်လှသော်လည်း တွင်ကျယ်စွာ ရက်လုပ်နိုင်သဖြင့် လက်ရက် အမြိတ်ပန်းထည်များသည် တစ်စတစ်စ တိမ်ကောလာခဲ့ရလေ သည်။ သို့ရာတွင် လုံးဝပျောက်သွားသည်မဟုတ်ပဲ အရေ အတွက် မများလှသော်လည်း အဖိုးများစွာ ထိုက်တန်သော လက်ရက်အမြိတ်ပန်းထည်များကို ရက်လုပ်လျက်ပင် ရှိပေ သည်။
အီဘိုင်းရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
အီဘိုင်းရွာ(Eibaing)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ အီဘိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အီဘိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၄၁၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၈၇ ဦး နေထိုင်သည်။ ကော့ကရိတ်မြို့နယ် မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်း ၃၉ ရွာတွင် ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နေပြည်တော်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်
နေပြည်တော်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် (အတိုကောက် နပတ) သည် ပျဉ်းမနားမြို့အခြေစိုက် တပ်မတော်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အဓိက တာဝန်မှာ နေပြည်တော် ပြည်ထောင်စုနယ်မြေနှင့် ၎င်းနှင့်ထိစပ်နေသော နေရာဒေသများ၏ ကာကွယ်ရေး၊ လုံခြုံရေးနှင့် စစ်ဆင်ရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များအား အဓိကတာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရသည်။ ထို့ပြင် တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေအတွင်းရှိ ၎င်း၏လက်အောက်ခံတပ်များနှင့် အခြားလက်ရုံး/ဝန်ထမ်းတပ်များ၏ စစ်ဦးစီး/ စစ်ရေး/ စစ်ထောက်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကိုပါ ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ပေးခြင်းနှင့် အထက်ဌာနများမှ အမိန့်နှင့် ညွှန်ကြားချက်များအား ထပ်ဆင့် ညွှန်ကြားပေးခြင်းနှင့် ကြီးကြပ်ခြင်းတို့ကိုပါ ဆောင်ရွက်ရသည်။ လက်ရှိ နေပြည်တော်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူမှာ ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝေလင်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်း
၁၉၆၁ ခုနှစ် မတိုင်မီတွင် မြန်မာနိုင်ငံ၌ တောင်ပိုင်းတိုင်း နှင့် မြောက်ပိုင်းတိုင်းဟူ၍ တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နှစ်ခုသာရှိခဲ့ရာမှ ၁၉၆၁ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် အနောက်မြောက်၊ အလယ်ပိုင်း၊ အရှေ့တောင်၊ အနောက်တောင်၊ အရှေ့ပိုင်းဟူ၍ (၅)ခုအထိ တိုးချဲ့ပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၁၉၈၈ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းတွင် မန္တလေးအခြေစိုက် အနောက်မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်အား ခွဲခြားကာ မုံရွာမြို့သို့ ပြောင်း၍ အခြေစိုက်သည်။ တောင်ငူအခြေစိုက် အလယ်ပိုင်းတိုင်းအား မန္တလေးသို့ ပြောင်း၍ အခြေစိုက်သည်။ တောင်ငူတွင် တောင်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်ဟူ၍ အသစ်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။၂၀၀၆ ခုနှစ်၌ မြို့တော်ကို ရန်ကုန်မှ နေပြည်တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အလယ်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်မှ ပျဉ်းမနားဒေသအား နေပြည်တော်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်ဟူ၍ ခွဲထုတ်ခဲ့သည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
နေပြည်တော်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် စစ်ဗျူဟာမှူး(၃)ဦး ဦးစီးသည့် စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့ (၃)ဖွဲ့နှင့် ၎င်း စဗဟများ ကွပ်ကဲအောက်ရှိ ခြေလျင်/ ခြေမြန်တပ်ရင်း (၁၀)ရင်းရှိသည်။
အမှတ်(၁)စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့
အမှတ်(၁)စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့ အား အမှတ်(၁)စစ်ဗျူဟာမှူးမှ ဦးစီးပြီး ၎င်း၏ လက်အောက်တွင် ခြေလျင်/ ခြေမြန်တပ်ရင်း (၄)ရင်းရှိသည်။
အမှတ်(၂)စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့
အမှတ်(၂)စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့ အား အမှတ်(၂)စစ်ဗျူဟာမှူးမှ ဦးစီးပြီး ၎င်း၏ လက်အောက်တွင် ခြေလျင်/ ခြေမြန်တပ်ရင်း (၃)ရင်းရှိသည်။
အမှတ်(၃)စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့
အမှတ်(၃)စစ်ဗျူဟာအဖွဲ့ အား အမှတ်(၃)စစ်ဗျူဟာမှူးမှ ဦးစီးပြီး ၎င်း၏ လက်အောက်တွင် ခြေလျင်/ ခြေမြန်တပ်ရင်း (၃)ရင်းရှိသည်။
နေပြည်တော်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူများ
ဗိုလ်ချုပ် ​မောင်​မောင်​အေး (ယခု ဗိုလ်ချုပ်ကြီး -(ညှိ /ကွပ်) ဗိုလ်ချုပ် မြင့်​မော်(ယခု ဒု ဗိုလ်ချုပ်ကြီး-ငြိမ်း) ဗိုလ်ချုပ် ​သောင်းထိုက်​ရွှေ (ယခု - မသိ)
နောက်ထပ်ကြည့်ရန်
ကဏ္ဍ:တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်များ
နောင်စီးရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
နောင်စီးရွာ (Nawngsee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၇၅ ဦး၊ မ ၂၅၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပနဲမြောင်ရွာ၊ ကျောက်ပြင်ဆိပ်
ပနဲမြောင်ရွာ၊ ကျောက်ပြင်ဆိပ်
ရှဉ်းရှည်ရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
ရှဉ်းရှည်ရွာ (Shinshey)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၂၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၂၃ ဦး၊ မ ၂၅၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၀၀၂ ဦးနေထိုင်သည်။
လူတော်စုရွာ၊ လူတော်စု
လူတော်စုရွာ၊ လူတော်စု
စိန်အုပ်၊ ဦး
စိန်အုပ်၊ ဦး
ဦးစိန်အုပ်သည် မြန်မာသဘင်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ငယ်မည်မှာ မောင်အိုဖြစ်၏။ ၁၂၃၂ ခုနှစ်တွင် ဟံသာဝတီ ခရိုင်၌၊ အဖ ရုပ်သေးမင်းသား ဦးထွေးနှင့် အမိ ဒေါ်မှတ်တို့မှ မွေးဖွားခဲ့၏။ ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရုပ်စုံစင်တွင် ပါဝင်ကပြခဲ့သည်။ သီပေါဘုရင်လက်ထက် မန္တလေးရွှေ မြို့ တော်တွင် ထီတော်များဖွင့်လှစ်ကာ၊ ပွဲတခြိမ့်ခြိမ့် ခံနေသံကို ကြားနေရသဖြင့်၊ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရုပ်စုံစင် မန္တလေးသို့ တက် ရောက်ကပြခဲ့ရာ၊ အောက်အရပ်စင်ဟု နာမည်ရခဲ့လေသည်။ တစ်ခါသော် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်ဖြင့် ရှေ့တော်တွင် ဝေဿန္တရာဇာတ်ကို ကပြရာ၊ မောင်အိုသည် ဇာလီလုပ်၍ ကပြ သည်ကို ဘုရင်နှင့် မိဘုရားနှစ်ပါးတို့ နှစ်ခြိုက်သဘောကျ သည်ဟု ဆိုလေသည်။
မောင်အိုသည် ဖခင်နှင့်အတူ သုံးနှစ်မျှ အထက်မြန်မာ ပြည်တွင် ရုပ်စုံမင်းသားလုပ်၍ ကပြခဲ့ပြီးနောက်၊ ရန်ကုန်သို့ စုံဆင်းလာသည်။ ထို့နောက် မော်လမြိုင်မြို့ မရမ်းကုန်းရပ်၊ ဇာတ်ဆရာဦးရွှေလုံးက ဇာတ်ထောင်ခဲ့ရာတွင်၊ ရန်ကုန်မှ ကိုဘကျော်ခေါ် ကိုကျော်ဇံကို ပတ်တီးဘဝမှ ဇာတ်မင်းသား အလုပ်ခိုင်း၍ မင်းသမီး မစိန်ဖော့နှင့် တွဲဖက်စေသည်။ မောင်အိုကိုလည်း ရုပ်စုံစင်မှဆင်းစေ၍၊ ဇာတ်မင်းသား မောင်စိန်အုပ်ဟု နာမည်ပေးပြီးလျှင်၊ မင်းသားအလုပ်ခိုင်း လေသည်။ နောက်တစ်နှစ်တွင် ဇာတ်ဆရာ ဦးရွှေလုံးကပင် မောင်စိန်အုပ်ကို မစိန်အုပ်အမည်တပ်ကာ၊ ယောက်ျားမင်းသမီး အလုပ်ခိုင်း၍ ဇာတ်ထောင်ခဲ့ပြန်သဖြင့် ယောက်ျားမင်းသမီး အဖြစ် ကပြခဲ့ဘူးလေသည်။ သို့သော် နောက်တစ်နှစ်မှာ ပုသိမ် မြို့မှ နိုင်ငံချဲ့ခေါ် ဇာတ် မင်းသမီးနှင့်တွဲဖက်၍ ဇာတ်မင်းသား အဖြစ် ပြန်လည်ကပြခဲ့ရပြန်လေရာ၊ နာမည်ကျော်ကြားလူကြိုက် များခဲ့လေသည်။ ထို့နောက်တွင်ကား ဇာတ်မင်းသားအဖြစ်ဖြင့် သာ ကပြခဲ့ရသော်လည်း သဘင်ပညာမပြည့်ဝသေးဟုထင်သဖြင့် ဦးဖိုးကွန်း၊ ဒေါ်ထွေးလေးတို့၏ ဇာတ်အဖွဲ့တွင် ပညာသင်ယင်း၊ တစ်နှစ်မျှ ပါဝင်ကပြခဲ့သေး ၏။
ထို့နောက် မန္တလေးသို့တက်၍ အီနောင် ဦးစံတုတ်၊ လူ ကြမ်း ဦးကြွင်း၊ ဆိုင်းဆရာ စိန်ဗေဒါစသော ပညာသည်ကြီများ နှင့် ဇာတ်ကြီးတည်ထောင်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန်မြို့ လျှော်တန်းဇာတ်ရုံကြီးတွင် အီနောင် ဇာတ်တော်ကြီးကို ၄၅ ရက်တိတိ ခင်းကျင်းကပြခဲ့လေသည်။ ဤသို့သဘင် ပညာတွင် စံတင်ရသူများနှင့် တွဲဖက်ကပြခဲ့ ယင်း၊ ဦးစိန်အုပ်သည် သဘင်ပညာပြည့်ဝခဲ့ရ၏။ ဦးစိန်အုပ် သည် ဦးစံတုတ်၏ ယိုးဒယားဇာတ်ကြီး၊ အတီးအက အဆို တို့ကို အတော်ရမိလိုက်သည်ဟုဆိုသည်။ အထူးသဖြင့် အီနောင် ဦးစံတုတ် ကပြပုံမျိုးကို၊ ဦးစံတုတ်နောက်၌ ဦးစိန်အုပ်တစ်ဦး သာ ကပြနိုင်ကြောင်း ပြောကြလေသည်။
တူးမြောင်းရွာ၊ သလိပ်ကြီး
တူးမြောင်းရွာ၊ သလိပ်ကြီး
မိုက်ညရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
မိုက်ညရွာ (Maiknyu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ နမ့်တိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၅၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်တိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၄ ဦး၊ မ ၆၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်မန်ခဂျန်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
အင်မန်ခဂျန်ရွာ(Inmanhkajang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်မန်ခဂျန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၆၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နာရီကန်ရွာ
နာရီကန်ရွာ
မိုဟာမက် အူမာ
thumb မိုဟာမက် အူမာ ( ၊ ၁၉၆၀ - ၂၀၁၃ ဧပြီ ၂၃) သည် အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံသားဖြစ်ပြီး မူလာ ခေါ် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တယောက် ဖြစ်သည်။ တာလီဘန်အဖွဲ့ကို ခေါင်းဆောင်သော မူဟာဂျစ် စစ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကာ ၁၉၉၆ ခုတွင် အာဖဂန်နစ္စတန်အစ္စလာမ္မစ်နိုင်ငံကို ထူထောင်သည်။
စက်တင်ဘာ ၁၁ တိုက်ခိုက်မှုကို လုပ်ဆောင်သည့် အိုစမာဘင်လာဒင်နှင့် အခြား အယ်ကိုင်ဒါလက်နက်ကိုင်တို့ကို လက်ထောက်ချသူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာအမေရိကန်နိုင်ငံ၏ အလိုရှိစာရင်းတွင် ပါဝင်လာသည်။ အမေရိကန်တို့ အာဖဂန်နစ္စတန်သို့ ဝင်လာသည်နောက် ကန္ဒမာရှိနေအိမ်မှ တိတ်တဆိတ်ပြေးကာ တာလီဘန်တော်လှန်ရေးအဖွဲ့အား ညွှန်ကြားပြီး နေတိုးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို၎င်း၊ အမေရိကန်နောက်ခံ အာဖဂန်နစ္စတန်အစိုးရကို၎င်း ပြောက်ကျားတိုက်ခိုက်သည်။ သတင်းရင်းမြစ်အချို့က မကွယ်လွန်မီအထိ ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ၊ ကရာချီမြို့တွင် နေထိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် သတင်းထောက် ဘတ္တီဒမ်ကမူ အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံ၊ ဇာဘူမြို့ရှိ အမေရိကန်အခြေစိုက်စခန်းအနီးတွင် ရုပ်ဖျက်နေထိုင်သည် ဆို၏။
အူမာသည် ၂၀၁၃ ခု၊ ဧပြီလ ၂၃ ရက်တွင် အဆုတ်ရောဂါဖြင့် လွန်သည်။ သေဆုံးကြောင်းကို တာလီဘန်အဖွဲ့က ၂ နှစ်ကြာ သတင်းမဖော်ဘဲ နေသည်။ နောက် အာဖဂန်နစ္စတန်၏ အမျိုးသားလုံခြုံရေးညွှန်ကြားရေးမှူးရုံးမှ ဖော်ထုတ်နိုင်မှသာ လူထုက သိရသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တာလီဘန် ခေါင်းဆောင်များ ကဏ္ဍ:အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံသားများ
NGC 182
NGC 182 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်သည်။ ယင်းအား ဝီလီယံ ဟာရှယ် ဆိုသူမှ ဒီဇင်ဘာ ၂၅၊ ၁၈၈၃ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မြင်သာသောအရွယ်အစားမှာ ၁၃.၂၇ ဖြစ်သည်။
ပြင်ပလင့်
ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ
ပန်းခူးရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ပန်းခူးရွာ (Pankhu)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ဟဲသတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၃၆၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မကြီးတန်းရွာ၊ အသုတ်
မကြီးတန်းရွာ၊ အသုတ်
ဖက်ချေ
ဖက်ချေ (Leaf Deer or Leaf Muntjac) ကို ဖက်ဂျီဟုလည်းကောင်း၊ ပူတာအိုချေဟုလည်းကောင်း ခေါ်တွင်သည်။ ချေမျိုးစိတ်အငယ်စား ဖြစ်လေသည်။ သိပ္ပံအမည်မှာ မန်တီးယားကပ်စ် ပူတာအိုအင်းဆစ် ဖြစ်သည်။ ဖက်ချေကို ၁၉၉၇ခုနှစ်ကမှ ဇီဝဗေဒပညာရှင် အလန် ရာဘင်နိုဝဇ့်က မြန်မာနိုင်ငံမြောက် ပိုင်းရှိ ဝေးလံသီခေါင်သော နောင်မွန်းမြို့နယ်အတွင်း ကွင်းဆင်းလေ့လာမှုတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရာဘင်နိုဝဇ့်သည် ဖက်ချေကို ချေအသေကောင်တစ်ကောင်မှတဆင့် သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကနဦးက ယင်းချေအသေကောင်သည် အခြား သောချေမျိုးစိတ်တစ်မျိုး၏ အကောင်ပေါက်ကလေး၏ အသေကောင်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယင်းအသေ ကောင်မှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသော အမတစ်ကောင်မှန်း သိသွားလေသည်။ သူသည် နမူနာများကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး မျိုးဗီဇစစ် ဆေးမှုမှတဆင့် သမင်မျိုးစိတ်သစ်တစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့လေသည်။ ဒေသခံမုဆိုးများက ဤမျိုးစိတ်ကို ကောင်းစွာသိ ကြပြီး ဖက်ချေဟုခေါ်တွင်ကြလေသည်။ အကြောင်းမှာ သစ်ရွက်ကြီးတစ်ရွက်တည်းဖြင့်ပင် လုံးဝထုပ်ပိုးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖက်ချေကို မြန်မာနိုင်ငံ၏ သိပ်သည်းသောသစ်တောများတွင်သာ တွေ့ရလေသည်။ ယင်းတို့ကို မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပူတာအိုမြို့ ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိ ဟူကောင်းတောင်ကြားတွင် တွေ့ရလေသည်။ မေခမြစ်၏ နမ့်တမိုင်မြစ်လက်တက်တွင် တွေ့ရ လေသည်။ ယင်းတို့ကို အမြင့် မီတာ ၄၅၀မှ ၆၀ဝ အကြားတွင် တွေ့ရလေသည်။ ယင်းမှာ အပူပိုင်းသစ်တော များနှင့် သမပိုင်းသစ်တောများအကြား ကြားခံနယ်မြေ ဖြစ်လေသည်။ ၂၀ဝ၂ခုနှစ်တွင် ယင်းတို့ကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ အာရုနာချယ် ပရာဒတ်ရှ်ပြည်နယ်အရှေ့ပိုင်းရှိ နမ်ဒါဖ ကျားဘေးမဲ့တောတွင်လည်း တွေ့ရလေသည်။ ယင်းအပြင် နာဂလန်းပြည်နယ်၏ လိုဟစ် နှင့် ချန်လန်းနယ်မြေများတွင်လည်းကောင်း၊ နောခ့်လခ့်ဒေသအနီးတွင်လည်းကောင်း တွေ့ရလေသည်။ ယင်းတို့ကို ပတ်ကွိုင်နှင့် ကူမွန်တောင်တန်းများဆုံရာနေရာတွင်လည်း တွေ့ရမည်ဟု ယူဆထားသည်။
အရွယ်ရောက်ပြီးသော ဖက်ချေတစ်ကောင်သည် ပခုံးအမြင့် ၂၀ လက်မ (၅၀ စင်တီမီတာ) သာ ရှိလေသည်။ ကိုယ်အလေးချိန်မှာ ၂၅ပေါင် (၁၁ကီလိုဂရမ်) ထက်ပင် လျော့နည်းသည်။ အညိုနုရောင် ရှိသည်။ အဖိုများတွင် ဦးချိုတက်မပါ သော ဦးချိုများ ရှိပြီး ယင်းမှာ ၁လက်မ (၂.၅ စင်တီမီတာ) ရှည်သည်။ ယင်းမှလွဲလျှင် အဖိုနှင့်အမသည် တူညီသည်။ ဤမျိုးစိတ်သည် သမင်မျိုးစိတ်များအကြားတွင် တမူထူးခြားလေသည်။ ဖက်ချေအကောင်ပေါက်ကလေးများတွင် အစက် အပြောက် မပါပေ။ အခြားသောချေမျိုးစိတ်များနှင့်လည်း ကွာခြားသည်။ အကြောင်းမှာ ဖက်ချေအဖိုရော အမပါ အပြင် သို့ထိုးထွက်နေသောသွားစွယ် ရှိလေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချေ၊ (ဂျီ)
အမြိုင်းရွာ၊ လူတော်စု
အမြိုင်းရွာ၊ လူတော်စု
သလိပ်ကလေးရွာ၊ သလိပ်ကြီး
သလိပ်ကလေးရွာ၊ သလိပ်ကြီး
စိန်းမြစ်
စိန်းမြစ်သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံရှိ မြစ်ကြီးလေးသွယ်တွင် အထင်ရှားဆုံးသော မြစ်ဖြစ်သည်။ ပါရစ်မြို့တော်ကြီးမှာ ထိုမြစ် ကမ်းပါးပေါ်တွင် တည်ရှိလေသည်။ နွေအခါများတွင် ဤမြစ်၏ မြစ်ဖျားသည် ခန်းခြောက်လု မတတ်ရှိသော သာမန်ချောင်းငယ်မျှသာဖြစ်သော်လည်းအို့ဗမြစ်၊ ယွန်းမြစ်၊ ဝမြစ်နှင့် မန်းမြစ်တို့စီးဝင်ကြသဖြင့် ရေအားကောင်း သော မြစ်ကြီး ဖြစ်လာပြီးလျှင် စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းများ အတွက် လိုသောရေအားကိုပင် ရရှိနိုင်စေ၏။ သင်္ဘောကလေး များမှာ ပါရစ်မြို့တော်အထက် အတော်ဝေးသော နေရာအထိ ဆန်တက်နိုင်လေသည်။
စိန်းမြစ်သည် ပြင်သစ်ပြည်နယ်ဟောင်းတစ်ခုဖြစ်သော ဗာဂန်ဒီနယ် ကုန်းမြေမြင့်များတွင် မြစ်ဖျားခံ၍ အနောက် မြောက်သို့ ၄၈၂ မိုင် စီးဝင်လေသည်။ မြစ်ဝ၏ တစ်ဖက် တစ်ချက်တွင် အွန်းဖလားနှင့် လာအားဗားဆိပ်ကမ်းမြို့များရှိ၏။ ထိုမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ အခြားထင်ရှားသောမြို့များမှာ ထရွား၊ မယ် လွန်၊ ဖောင်တိန်ဗလိုး၊ စန်ဒနီး၊ စန်ဂျာမိန်းနှင့် မွန်းစသော မြို့ များဖြစ်လေသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း ခရစ် ၁၉၄ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဂျာမန်တို့သည် စိန်းမြစ်ကိုဖြတ်၍ ပါရစ်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြ၏။ ၁၉၄၄ ခုနှစ်၌မူ အမေရိကန်တို့သည် စိန်း မြစ်ကိုဖြတ်၍ ပါရစ်မြို့ကို ဂျာမန်လက်မှ လွတ်မြောက်အောင် သိမ်းယူခဲ့ကြပြန် သည်။ ဤအချက်နှစ်ချက်ကြောင့် စိန်းမြစ် သည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက နာမည်ထင်ရှားခဲ့သည်။
ကံဘူးရွာ၊ ကံဗူး
ကံဘူးရွာ၊ ကံဗူး
သိမ်ဆိပ်ရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည့်ဖြိုးအောင် (ဂိုးသမား)
ပြည့်ဖြိုးအောင်(၈ ဇူလိုင် ၁၉၉၁ ခုနှစ်)သည် မြန်မာလက်ရွေးစင် ဂိုးသမား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် မြန်မာ နေရှင်နယ် လိဂ်ပြိုင်ပွဲဝင် ဆောက်သန်းမြန်မာ အသင်းတွင် ကစားလျက်ရှိသည်။
ဆစ်ဂနယ်သခြင်း
ဆစ်ဂနယ်သခြင်း၏ နည်းစဉ်ခွဲများ နှင့် အသုံးပြုပုံများ
ဆစ်ဂနယ်သခြင်းတွင် အောက်ပါ နည်းစဉ်များ နှင့် အယ်လ်ဂေါ်ရစ်သမ်များ ပါဝင်ပြီး ယင်းတို့ကို အသုံးပြုပုံ ဥပမာများနှင့်တကွ ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။
ရွာတန်းရှည်ရွာ၊ အီဘိုင်း
ရွာတန်းရှည်ရွာ(Ywartanshey)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ အီဘိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အီဘိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၄၁၃ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၈၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ဆစ်ဂနယ်သခြင်း
ဆစ်ဂနယ်သခြင်း၏ နည်းစဉ်ခွဲများ နှင့် အသုံးပြုပုံများ
ဆက်သွယ်ရေးစနစ်များတွင် ဆစ်ဂနယ်သခြင်းသည် အိုအက်စ်အိုင်အလွှာ(၁) (OSI layer 1) ဖြစ်သော ရုပ်အလွှာ (Physical Layer) တွင် လှိုင်းသခြင်း (modulation)၊ လှိုင်းညှိခြင်း (equalization) နှင့် လှိုင်းစပ်ခြင်း (multiplexing) စသည့်အသွင်များအားဖြင့် ရှိနေပြီး၊ အိုအက်စ်အိုင်အလွှာ(၆) (OSI layer 6) ဖြစ်သော ဖော်ပြလွှာ (Presentation Layer) တွင် အင်နာလော့မှဒစ်ဂျစ်တယ်ပြောင်းခြင်း (analog-to-digital conversion) နှင့် အချက်အလက်ဖိသိပ်ခြင်း (data compression) စသည့် ကုဒ်သွင်းခြင်း (source coding) စသည်တို့သည်လည်း ဆစ်ဂနယ်သခြင်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။
ရွာတန်းရှည်ရွာ၊ အီဘိုင်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆစ်ဂနယ်သခြင်း
သမိုင်းကြောင်း
အလန် ဗွီ အိုပင်ဟိုင်း (Alan V. Oppenheim) နှင့် ရော်နယ် ဒဗလျူ ရှာဖာ (Ronald W. Schafer) တို့၏ အဆိုအရ ဆစ်ဂနယ်သခြင်း သဘောတရားကို ၁၇-ရာစု ကတည်းက ဂန္ထဝင် သင်္ချာစိပ်ဖြာပညာ (numerical analysis) နည်းလမ်းများ တွင် စတင် အသုံးပြုထားကြောင်း သိရှိရသည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ်ပြုလုပ်ခြင်း (digitalization) ကိုမူ ၁၉၄၀-၁၉၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်များကျမှသာ ဒစ်ဂျစ်တယ်ထိန်းချုပ်စနစ် (digital control system) များတွင် စတင် အသုံးချလာကြကြောင်း သူတို့က ဆိုထားသည်။
အင်နာလော့ဆစ်ဂနယ်သခြင်း
အင်နာလော့ဆစ်ဂနယ်သခြင်းဟူသည် ဒစ်ဂျစ်တယ်ဆစ်ဂနယ်အဖြစ် မပြောင်းလဲရသေးသော ဆစ်ဂနယ်များကို အသုံးပြုထားသည့် ရှေးဦးအစောပိုင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ရေဒီယို၊ တယ်လီဖုန်း၊ ရေဒါ နှင့် တယ်လီဗွီးရှင်း စနစ်များတွင် အသုံးပြုထားသော ဆစ်ဂနယ်သခြင်း ဖြစ်သည်။ လီနီယာအီလက်ထရွန်းနစ်ပါတ်လမ်း (linear electronic circuit) များ ဖြစ်ကြသော  (passive filters)၊   (active filters)၊   (additive mixers)၊  (integrators) နှင့် ဖင့်နှေးလိုင်း(delay lines) များအပြင် (non-linear circuit) များ ဖြစ်ကြသော  (compandors)၊ (multiplicators) များဖြစ်ကြသော ( (frequency mixers) နှင့် (voltage-controlled amplifiers)များ၊   (voltage-controlled filters) များ  (voltage-controlled oscillators) များနှင့်  (phase-locked loops) များသည် အင်နာလော့ဆစ်ဂနယ်သခြင်း ကို အသုံးပြုထားကြသည်။
အချိန်ပြတ်ဆစ်ဂနယ်သခြင်း
အချိန်ပြတ် ဆစ်ဂနယ်သခြင်း ဟူသည်မှာ အချိန်တစ်လျှောက်ရှိ အဆက်ပြတ်နေသော အမှတ်နေရာများအလိုက်ရှိနေသည့် ဆစ်ဂနယ်များကို ပြုပြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်နာလော့ အချိန်ပြတ် ဆစ်ဂနယ်သခြင်း ကို sample and hold circuits, analog time-division multiplexers, analog delay lines and analog feedback shift registers တွင် အသုံးပြုထားသည်။ ယင်းသည် ဒစ်ဂျစ်တယ်ဆစ်ဂနယ်သခြင်း မတိုင်မီ ပေါ်ပေါက် အသုံးပြုခဲ့သော ဆစ်ဂနယ်သခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ်ဆစ်ဂနယ်သခြင်း
ဒစ်ဂျစ်တယ်ဆစ်ဂနယ်သခြင်း ဟူသည် ဒဏ်ဂျစ်တယ် ပြုလုပ်ပြီးသော ဆစ်ဂနယ်များကို ပြုပြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသို့ပြုလုပ်ခြင်းကို ကွန်ပျူတာများ၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်ပတ်လမ်းများ ဖြစ်ကြသော ASICs, field-programmable gate arrays or specialized digital signal processors (DSP chips) စသည်တို့ဖြင့် လုပ်ဆောင်သည်။ သင်္ချာသဘောအရ fixed-point and floating-point, real-valued and complex-valued ပေါင်းခြင်း နှင့် မြှောက်ခြင်း တို့ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် circular buffers and look-up tables စသည်တို့လည်း ပါဝင်သည်။ ယင်းနည်းစနစ်တွင် အသုံးများသော အယ်လ်ဂေါ်ရစ်သမ်များမှာ Fast Fourier transform (FFT), finite impulse response (FIR) filter, Infinite impulse response (IIR) filter, and adaptive filters such as the Wiener and Kalman filters တို့ ဖြစ်ကြသည်။
အမ်ဘိဗာလီဂူများ
အမ်ဘိဗာလီဂူများ သို့မဟုတ် အမ်ဘိဗာလီ လီနိ သည် Maharashtra ပြည်နယ်၊ Raigad ခရိုင်၊ Neral အနီးတွင် တည်ရှိသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာဂူအများပါဝင်သည့် အစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။  ဂူအများကို မြစ်တစ်ခု၏ မျက်နှာပြင်ခွက်ဝင်နေသည့်အပိုင်းဖြစ်သည့် တောင်ကုန်း၏ အနိမ့်ပိုင်းတွင် ပြုလုပ်ထားသည်။ ဂူများတွင် ဝရန်တာနှင့် ရေလှောင်ကန်ပါဝင်သည့် ဝိဟာရအခန်း ၁၂ ခန်းပါဝင်သည်။ ဝရန်တာရှိတိုင်တစ်ခုတွင် ဗြဟ္မဏီဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသည့် ကျောက်စာတစ်ခုကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။
အလယ်အပိတ်အဝိုင်းသရ
{{Infobox IPA }}
အလယ်အပိတ်အဝိုင်းသရ (close central rounded vowel) သည် အပြောဘာသာစကားအချို့တို့တွင် အသုံးပြုသည့် သရသံအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်ဖြစ်၍ နိုင်ငံတကာသဒ္ဒဗေဒအက္ခရာတွင် ဤသရသံကို ဟူ၍ဖော်ပြသည်။ ဤသရသံရော သင်္ကေတကိုပါ "ဘားယူ" (barred u-မျဉ်းတိုတားယူ) ဟုပုံမှန်ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိကြသည်။
ဤအလယ်အပိတ်အဝိုင်းသရသည် ရှားပါးသော "နှုတ်ခမ်း(ဝိုင်း) အာခေါင်(မာ)လွန် သရရွေ့" (labialized post-palatal approximant) နှင့် အသံပိုင်းအရတူညီမှုရှိသည်။
ဘာသာစကားအများစု၌ ဤအဝိုင်းသရကို ထွက်ရှိရာတွင် နှုတ်ခမ်းကိုဆူဝိုင်း၍ အသံထုတ်ကြသည်။ သို့သော် အနည်းငယ်သော ဘာသာစကားများတွင် နှုတ်ခမ်းချပ်၍ ထွက်ရှိကြသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အပိတ်သရများ ကဏ္ဍ:အလယ်သရများ ကဏ္ဍ:အဝိုင်းသရများ
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းမှတ်ပုံတင်ဥပဒေ
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းမှတ်ပုံတင်ဥပဒေ(၂၀၁၁ ခုနှစ် ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ဥပဒေအမှတ် ၁၄) ကို ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၄ ရက်နေ့ထုတ် နိုင်ငံပိုင်သတင်းစာများတွင် ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့ ရက်စွဲဖြင့် နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် မှ လက်မှတ်ရေးထိုး၍ ထုတ်ပြန် ကြေညာခဲ့သည်။ အောက်ပါ ဆောင်းပါးသည် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းမှတ်ပုံတင်ဥပဒေပါ အချက်အလက်များမှ ကောက်နုတ်ချက်များသာ ဖြစ်သည်။ ကွဲလွဲချက်များ ရှိပါက သို့မဟုတ် ဆိုလိုရင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဒွိဟဖြစ်ပါက မူရင်း ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းမှတ်ပုံတင်ဥပဒေတွင်သာ ပြန်လည်ဖတ်ရှုရန် ဖြစ်သည်။
ပါဝင်သောအခန်းများ
အဆိုပါ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းမှတ်ပုံတင်ဥပဒေတွင် အခန်း(၈)ခန်း ပါဝင်ပြီး အမည်နှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြချက်၊ လုပ်ငန်းတာဝန်များ၊ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း မှတ်ပုံတင်လတ်မှတ်ထုတ်ပေးခြင်း၊ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းဆရာ မှတ်ပုံတင် လက်မှတ်ထုတ်ပေးခြင်း၊ စီမံခန့်ခွဲရေးနည်းလမ်းအရ အရေးယူ ခြင်းနှင့် အယူခံခြင်း၊ တားမြစ်ချက်များ၊ ပြစ်မှုနှင့်ပြစ်ဒဏ်များ၊ အထွေထွေဟူ၍ ပါရှိသည်။
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းတည်ထောင်ခြင်း
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း တည်ထောင်ဖွင့်လှစ်ရာတွင် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း ဖွင့်လှစ်လိုသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းအတွက်လိုအပ်ချက်များ
ထို့အပြင် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းတည် ထောင်ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန်
ကဆုန်လပြည့် ဗုဒ္ဓနေ့
ကဆုန်လပြည့်နေ့ သည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့၏ နေ့ထူးနေ့မြတ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းမှတ်ပုံတင်ဥပဒေ
ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၏တာဝန်များ
ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန သည် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းများကို ကြီးကြပ်ရန်အတွက် အောက်ပါပညာရေးအရာရှိ အဆင့်ဆင့်ကို တာဝန်ပေးထားရမည်ဖြစ်သည်။
ကဆုန်လပြည့် ဗုဒ္ဓနေ့
ဤသို့ ထူးခြားချက် ၄-ရပ်နှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အပေါင်းတို့က ကဆုန်လပြည့်နေ့အား ဘုရားနေ့ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားရှင်သည် ဤနေ့ဤအခါ၌ သဗ္ဗညုတရွှေဉာဏ်တော်ကို ရတော်မူရန်အတွက် ဗောဓိပင်အား အမှီပြု၍ တရားအားထုတ်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့သည် ဗောဓိပင်အား ရေသွန်းလောင်းခြင်းစသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ရေသွန်းလောင်းကြသည်မှာ ကဆုန်လတွင် ရေရှားပြတ်လပ်၍ ညှိုးလျော်အံ့ဆဲဖြစ်သော ဗောဓိပင်ကို လန်းဆန်းစိုပြေစေရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအလေ့အထသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ယနေ့ထက်တိုင် ရှင်သန်ဆဲဖြစ်သည်။ နှစ်စဉ်အမြဲပင် ကဆုန်လပြည့်နေ့တွင် ညောင်ရေသွန်းပွဲများ ပြုလုပ်လျက်ရှိကြသည်။
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းမှတ်ပုံတင်ဥပဒေ
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းဆရာ မှတ်ပုံတင်လက်မှတ်ထုတ်ပေးခြင်း
ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းဆရာ မှတ်ပုံတင်လက်မှတ် ရရှိရန် ပြည်နယ်/တိုင်းဒေသကြီးပညာရေးမှူးရုံးသို့ လျှောက်ထားရမည်။ လျှောက်ထားနိုင်သူ၏ အရည်အချင်းများမှာ-
ကဆုန်လပြည့် ဗုဒ္ဓနေ့
ဗျာ၊ ဖွား၊ ပွင့်၊ စံ ဤလေးတန်မှတ်ရန် ဗုဒ္ဓနေ့
က‌ဆုန်လပြည့်နေ့တွင် မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ အဖြစ်တော်လေးမျိုးစလုံး တိုက်ဆိုင်စွာဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့် ထိုနေ့သည် ထူးမြတ်သောနေ့ ဖြစ်သည်။ ကဆုန်လပြည့်နေ့တွင် ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်ထံမှ ဘုရားစင်စစ်ဧကန်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူ၍ ဗျာဒိတ်တော် ရရှိခဲ့သည်။ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားလောင်း ဖြစ်တော်မူသော သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား ကို သက္ကတိုင်း ကပိလဝတ် (နီပေါနိုင်ငံ)တွင် ကပိလဝတ်ပြည့်ရှင် သာကီဝင်မင်းမျိုးဖြစ်သော သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးနှင့်မိဖုရားခေါင်ဖြစ်သော သိရီမဟာမာယာ မိဖုရားကြီးတို့မှ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း၂၆၀ဝ ခရစ်တော်မပေါ်မီ  (ဘီစီ ၆၂၃) မဟာသက္ကရာဇ် ၆၈ ခု ကဆုန်လပြည့်သောကြာနေ့ နံနက် ၁ ချက်တီးအချိန်ဝိသာ ခါနက္ခတ်နှင့်စန်းအယှဉ်တွင် ကပိလဝတ်ပြည်မှ ဒေဝဒဟပြည်သို့အသွား လုမ္ဗိနီအင်ကြင်းတော ၌ ဖွားမြင်တော်မူခဲ့သည်။ မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ဘုရားအဖြစ်နှင့် (၄၅)နှစ်နေပြီး မဟာသက္ကရာဇ် ၁၄၈ ခု ကဆုန်လပြည့် အင်္ဂါနေ့ ဘီစီ ၅၄၃ မှာ ပရိနိဗ္ဗာန် စံလွန်တော်မူသည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရုံးပိတ်ရက်
သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ကိုလံဘိုမြို့တော်တွင် ကျင်းပခဲ့သော အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကွန်ဖရင့်မှာ ကဆုန်လပြည့်နေ့ကို ကမ္ဘာ့ရုံးပိတ်ရက် အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ရန်အတွက် ၁၉၉၈ ခု၊ နိုဝင်ဘာလ ၅ ရက်မှ ၁၄ ရက်အထိ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးသည် ကမ္ဘာ့ရုံးပိတ်ရက်အဖြစ်သတ်မှတ်ရေး အဆိုကို ၁၉၉၉ ခု စက်တင်ဘာလမှာ ကုလသမဂ္ဂသို့ တင်သွင်းခဲ့သည်။ ၅၄ ကြိမ်မြောက် ကုသလသမဂ္ဂ အထွေထွေညီလာခံမှာ တင်သွင်းသော အဆိုကို မြန်မာနိုင်ငံ အပါအဝင် အခြားနိုင်ငံများ စုစုပေါင်း ၃၄ နိုင်ငံက ထောက်ခံကြသည်။ ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂမှ ကဆုန်လပြည့် ဗုဒ္ဓနေ့ကို အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရုံးပိတ်ရက် Vesak Universal Holiday အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ အားလပ်ရက်များ
ဆေးသမားကြီးရွာ
ဆေးသမားကြီးရွာ
ရှမ်းရွာ၊ လူတော်စု
ရှမ်းရွာ၊ လူတော်စု
ပန်ကိုးရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
ပန်ကိုးရွာ (Pangkoe)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ နောင်မိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၄၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်မိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၈ ဦး၊ မ ၁၀၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။
သတပတ္တဇာတ်
တိကနိပါတ် - ၃။ ဥဒပါနဝဂ် -(၂၇၉) သတပတ္တဇာတ်။ ။ ကြွေးတောင်းသွားသောသားကို စွဲလမ်းကာ သေပြီး မြေခွေးမဖြစ်၍ သားကို ခိုးသားဘေးမှ တားသော်လည်း သား မနာယူ၊ ရန်သူခေါက်ရှာငှက်အား မိတ်ဆွေပြုမှားသဖြင့် ခိုးသားများနှင့်တွေ့ရသော လုလင် မိုက်အကြောင်း။
ခိုက်ရန်စေမှု အကြောင်းပြု
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ပဏ္ဍုကရဟန်းနှင့် လောဟိတက ရဟန်းနှစ်ပါးတို့သည် သာဝတ္ထိပြည်ကို အမှီပြု၍ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ နေကြကုန်၏။ ထိုရဟန်းနှစ်ပါးတို့သည် တရားသဖြင့် ငြိမ်းလေပြီးသော အဓိကရုဏ်းကို တစ်ဖန် ကံပြုစိမ့်သောငှာ လှုံ့ဆော်ကြကုန်၏။ တစ်ပါးသောရဟန်းတို့အားလည်း အယူကို စွန့်စိမ့်သောငှာ မပေးကြကုန်၏။ ထိုကြောင့် ခိုက်ရန်ငြင်းခုန်ခြင်း အထူးထူး အပြားပြား ပြောဆိုခြင်းတို့သည် တစ်နေ့တစ်ခြား များပြား၍ လာကုန်၏။
ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ထိုအကြောင်းကို လျှောက်ထားကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရား သိတော်မူလျှင် ပဏ္ဍုကရဟန်းနှင့် လောဟိတက ရဟန်းနှစ်ပါးကို ခေါ်တော်မူ၍ မေးမြန်းတော်မူရာ ကြားတော်မူတိုင်း ဟုတ်မှန်ကြောင်းကို လျှောက်ထားကြလျှင် “ရဟန်းတို့ ...သင်တို့အမူအရာသည် ခေါက်ရှာငှက်နှင့် လုလင်၏ အမူအရာကဲ့သို့ ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသည်း။
ကြွေးမြေတောင်းချေ သားကိုစေ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် မထင်မရှားသော ကာသိကရွာငယ်တွင် တစ်ဦးတည်းသောအမျိုး၌ဖြစ်၍ အရွယ်သို့ရောက်လတ်သော် ကုန်သွယ်ခြင်း၊ လယ်လုပ်ခြင်း စသောအမှုဖြင့် အသက်မွေးခြင်းကိုမပြုဘဲ သူခိုးငါးရာတို့ အကြီးအမှူးဖြစ်၍ ခရီးသွားတို့ကို လုယက်ခြင်း၊ အိမ်ခြံစပ်ကို ဖောက်ထွင်း၍ခိုးခြင်း စသောအမှုကို ပြုလုပ်ကာ အသက်မွေးလေ၏။
ထိုအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် သူကြွယ်တစ်ယောက်သည် ဇနပုဒ်သား တစ်ယောက်အား အသပြာတစ်ထောင် ချေးငှားပြီးလျှင်ပြန်တောင်းမယူမီ သေလွန်ခဲ့၏။ ထိုသူကြွယ်၏ မယားလည်း နောက်အခါ သည်းထန်စွာ ရောဂါဝေဒနာဖြစ်၍ သေခါနီးလတ်သော် သားကိုခေါ်၍ “ချစ်သား ... သင့်အဘသည် ဇနပုဒ်သား မည်သူ့အား အသပြာ တစ်ထောင် ချေးငှားပြီးလျှင် ပြန်၍တောင်းမယူမီ သေလွန်ခဲ့၏၊ ငါလည်း အကယ်၍ သေခဲ့အံ့၊ ထိုသူသည် သင့်အား မပေးလတ္တံ့၊ ငါ အသက်ရှင်စဉ်ပင် သွား၍တောင်းချေ” ဟု စေခိုင်းလေ၏။
သားကိုလွန်ချစ် ခွေးမ - ဖြစ်
သားလည်း မိခင်စကားကို ကြားလျှင် ကောင်းပြီဟု ဝန်ခံကာ ထိုဇနပုဒ်သို့သွားပြီးလျှင် မြီစားထံတောင်းရာ ရခဲ့သဖြင့် ပြန်လာလေ၏။ မိခင်လည်း သားသွား၍ မကြာမြင့်မီ သေလွန်၍ သား၌ချစ်ခြင်းကြောင့် သားသွားရာလမ်းတွင် ဥပပတ်ပဋိသန္ဓေဖြင့် ခွေးမဖြစ်လေ၏။ ထိုအခါ သူခိုးကြီးလည်း ခရီးသွားတို့ကို လုယက်လျက် ထိုလမ်းခရီးတွင် ပရိသတ်နှင့်တကွ နေ၏။
မြေခွေးမသည် သားလုလင် တောအုပ်ဝသို့ ရောက်သည်ရှိသော် “အမောင် ... မသွားလေနှင့်၊ ဤတောအုပ်၌ သူခိုးတို့ နေကုန်၏၊ အမောင့်ကိုသတ်၍ အသပြာတစ်ထောင်ကို ယူကြကုန်လတ္တံ့” ဟု ပြောဆိုသောအနေဖြင့် အဖန်ဖန် ခရီးလမ်းကို ဖြတ်သန်းကာ တားမြစ်လေ၏။ လုလင်သည် အကြောင်းကို မသိသဖြင့် ယုတ်မာသောမြေခွေးမသည် ငါ၏ သွားရာလမ်းကို အဖန်ဖန် ဖြတ်သန်းတားမြစ်ဘိ၏ဟု အမျက်ထွက်ကာ လှံကန်ဖြင့် ပစ်ခတ်၍ ပြေးစေပြီးလျှင် တောအုပ်သို့သွားလေ၏။
ဆိုးသည်ကိုပင် အကောင်းထင်
ထိအခါ ခေါက်ရှာငှက်တစ်ကောင်သည် လုလင်၏လက်၌ အသပြာတစ်ထောင်ရှိသည်၊ ဤလုလင်ကိုသတ်၍ ယူကြကုန်ဟု မြည်လျက် သူခိုးတို့ထံသို့ ရှေးရှုပျံလေ၏။ လုလင်လည်း အကြောင်းကို မသိသဖြင့် ဤငှက်ကား မင်္ဂလာငှက်ဖြစ်သည်၊ ငါ့အား ကောင်းသောမင်္ဂလာ ဖြစ်လတ္တံ့ဟု အောက်မေ့ကာ “အရှင် မြည်ပါဦးလော့၊ အရှင် မြည်ပါဦးလော့” ဟု တောင်းပန်ကာ လက်အုပ်ချီလေ၏။
သူခိုးကြီးလည်း ပါရမီထူးသော ယောကျ်ားမြတ် ဖြစ်ရကား ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့၏မြည်သံကို သိ၏။ ထိုလင်လင်နှင့် ခေါက်ရှာငှက်တို့ အမူအရာမြင်လျှင် ဤမြေခွေးမကား လုလင်၏မိခင် ဖြစ်တန်ရာ၏။ ထို့ကြောင့် မြေခွေးမသည် လုလင်ကို သူခိုးတို့ သတ်မည့်ဘေးမှ ကာကွယ်လိုသဖြင့် တားမြစ်၏။ ဤခေါက်ရှာငှက်ကား လုလင်၏ ရန်သူ ဖြစ်တန်ရာ၏။ ထို့ကြောင့် ဤလုလင်ကိုသတ်၍ အသပြာတစ်ထောင်ကိုယူရန် ငါတို့အား ပြောကြား၏။ ဤလုလင်ကား အကြောင်းကို မသိသောကြောင့် အကျိုးစီးပွားကို လိုလားသော မိခင်အား ခြိမ်းခြောက်၍ ပြေးစေဘိ၏။ အကျိုးမဲ့ကို လိုလားသော ခေါက်ရှာငှက်အား တောင်းပန်ကာ လက်အုပ်ချီဘိ၏။ ဤလုလင်ကား ဩော် ... မိုက်လေစွာဟု ကြံစည်မိလေ၏။
သူခိုးဗိုလ်က ဆိုဆုံးမ
ထိုအခိုက်တွင် လုလင်သည် လာလတ်သော် သူခိုးတို့နေရာ အပိုင်းအခြားသို့ ရောက်လေ၏။ သူခိုးကြီးသည် ထိုလင်လင်ကို ခေါ်စေပြီးလျှင် “အမောင် ... အဘယ်မှာ နေသနည်း” ဟု မေး၏။ “အရှင် ... ဗာရာဏသီပြည်၌ နေပါသည်” ဟု ပြော၏။ “အဘယ်သို့ သွားသနည်း” ဟု မေး၏။ “ဇနပုဒ်သားတစ်ယောက်ထံ အကြွေး အသပြာတစ်ထောင်တောင်းရန် သွားပါသည်” ဟု ပြော၏။ “ရခဲ့သလား” ဟု မေး၏။ “ရခဲ့ပါသည်” ဟု ပြော၏။ “သင့်ကို ဘယ်သူ အတောင်းခိုင်းသနည်း” ဟု မေး၏။ “အနာရောဂါပြင်းထန်စွာ ရောက်နေသော မိခင်က အတောင်းခိုင်းပါသည်” ဟု ပြော၏။ “သင့်မိခင်၏ အကြောင်းကို သိသလား” ဟု မေး၏။ “မသိပါ” ဟု ပြော၏။ “သင့်မိခင် သင်သွား၍ မကြာမြင့်မီ သေလွန်ပြီးလျှင် သား၌ ချစ်ခြင်းကြောင့် ခရီးလမ်းကြားတွင် မြေခွေးမ ဖြစ်နေသည်၊ သင့်ကို သူခိုးတို့ သတ်မည့်ဘေးမှ ကာကွယ်လိုသဖြင့် တာမြစ်ဘိ၏၊ သင်ကား ခြိမ်းခြောက်၍ ပြေးစေခဲ့၏၊ ဤခေါက်ရှာငှက်ကား သင့်ရန်သူ ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် သင့်ကိုသတ်၍ အသပြာတစ်ထောင်ကို ယူရန် သခိုးတို့အား ပြောကြားသည်၊ သင်သည် မိုက်မဲသောကြောင့် အကျိုးစီးပွားကို လိုလားသော မိခင်အား ခြိမ်းခြောက်၍ ပြေးစေ၏၊ အကျိုးမဲ့ကို လိုလားသော ခေါက်ရှာငှက်အား တောင်းပန်ကာ လက်အုပ်ချီဘိ၏၊ ငါတို့အပေါ်၌ သင်ပြုအပ်သော ကျေးဇူးမရှိ၊ သင့်မိခင် ပြုအပ်သော ကျေးဇူးကား များလှ၏၊ သို့အတွက် သင့်မိခင်၏ကျေးဇူးကို ထောင်ထားကာ သင့်ကိုလွှတ်လိုက်မည်၊ အသပြာတစ်ထောင်ကိုယူ၍ ချမ်းသာစွာ သွားလေလော့” ဟု လွှတ်လိုက်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဤဒေသနာတော်ကို ဆောင်တော်မူပြီးလျှင် -
“ရဟန်းတို့ ... လမ်းခရီး၌ လုလင်သည် တော်၌ကျက်စားလျက် မိမိအကျိုးစီးပွားကို လိုလား၍ ပြောကြားလာသော မြေခွေးမကို အကျိုးစီးပွားမဲ့ကို လိုလားသည်ဟု အောက်မေ့မှတ်ထင်သကဲ့သို့ လည်းကောင်း၊ အကျိုးစီးပွားမဲ့ကို လိုလားသော ခေါက်ရှာငှက်ကို အကျိုးစီးပွားကို လိုလားသည်ဟု အောက်မေ့ မှတ်ထင်သကဲ့သို့ လည်းကောင်း ထိုအတူ လောကမှာ ဤလိုသဘောရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် ရှိ၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကား အကျိုးစီးပွားဖြင့် ဆိုဆုံးမသည်ရှိသော် အယုတ်အားဖြင့် ယူ၏။ မိမိကို ချီးမွမ်းသူ၊ ဘေးကို ပြ၍ ချီးမြှောက်သူကို လုလင်မိုက်သည် ခေါက်ရှာငှက်ကို မိတ်တွေဟု အောက်မေ့ မှတ်ထင်သကဲ့သို့ ဖြစ်တတ်၏” –
ဟု ပြောကြား ဆုံးမတော်မူ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ သူခိုးကြီးသည် - ယခုအခါ ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) အကျိုးလိုလား၊ ပြေပြုငြား၊ အမှားထင်တတ်သည်။
(၂) မလိုအကျိုး၊ ပြောပြုမျိုး၊ ဟုတ်နိုးထင်တတ်သည်။
(၃) ပညာမဲ့များ၊ အထင်မှား၊ လျင်လျားပျက်စီးသည်။
သတ္တပတ္တဇာတ် ပြီး၏။
လဂေါင်ကထောင်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
လဂေါင်ကထောင်ရွာ(Lagaungkahtaung)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်မန်ခဂျန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၆၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သလိပ်ကြီးရွာ၊ သလိပ်ကြီး
သလိပ်ကြီးရွာ၊ သလိပ်ကြီး
ရင်းဒါးရွာ၊ ကံဗူး
ရင်းဒါးရွာ၊ ကံဗူး
NGC 183
NGC 183 သည် ကြယ်စုတန်း အင်ဒရိုမီဒါမှ ဘဲဥပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်သည်။ ယင်းအား Truman Safford ဆိုသူမှ နိုဝင်ဘာ ၅၊ ၁၈၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မြင်သာသောအရွယ်အစားမှာ ၁၅.၄၀ ဖြစ်သည်။
ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(တနိုင်း)
ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(တနိုင်း) (အတိုကောက် ဒကစ(တနိုင်း)) သည် မြောက်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်၏ ကွပ်ကဲအောက်တွင်ရှိသော ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကချင်ပြည်နယ်၊ တနိုင်းမြို့တွင် အခြေစိုက်သည်။ ဒကစ(တနိုင်း)၏ အဓိကတာဝန်မှာ မပခ နှင့်အလှမ်းဝေးသော တနိုင်းမြို့နှင့် ၎င်း၏အနီးတဝိုက်ဒေသများ၏ ကာကွယ်ရေး၊ လုံခြုံရေး၊ စစ်ဆင်ရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များအား တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်ကိုယ်စား တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန်၊ ဟူးကောင်းချိုင့်ဝှမ်းဒေသ၏ လုံခြုံရေးနှင့် စစ်ဆင်ရေးကိစ္စရပ်များကို မပခ ကိုယ်စား ကွပ်ကဲအုပ်ချုပ်ရန်၊ ဒကစ(တနိုင်း)နယ်မြေအတွင်းရှိသော လက်အောက်ခံတပ်များ၊ အခြား လက်ရုံး/ ဝန်ထမ်းတပ်များ၏ (စစ်ဦးစီး/ စစ်ရေး/ စစ်ထောက်)ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ပေးရန်နှင့် စစ်ရုံးမှ အထက်ဌာနများ၏ အမိန့်နှင့် ညွှန်ကြားချက်များအား တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်ကိုယ်စား ထပ်ဆင့်ညွှန်ကြားပေးခြင်းနှင့် ကြီးကြပ်ခြင်းတို့ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ဒကစ(တနိုင်း)၏ ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်မှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူမှာ ဗိုလ်မှူးချုပ်        ဖြစ်သည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
ဒေသကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်(တနိုင်း)၏ လက်အောက်ခံ တပ်ရင်းများသည် ကချင်ပြည်နယ်၊ တနိုင်းမြို့နယ် နှင့် နာဂ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်တို့၏ အတွင်း၌ အခြေစိုက်ထားသည်။ ဒကစ(တနိုင်း) အား အောက်ပါအတိုင်း ဖွဲ့စည်းထားလေသည် -
နောက်ထပ်ကြည့်ရန်
တနိုင်း
လွတ်လပ်ရေးနေ့ (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု)
၄ရက်ဇူလိုင် ဟု အများသိကြသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ လွတ်လပ်ရေးနေ့သည် အစိုးရရုံးပိတ်ရက် ဖြစ်သကဲ့သို့ ဗြိတိန်နိုင်ငံလက်အောက်မှ လွတ်လပ်ရေးရယူခဲ့သည့် ၁၇၇၆ ဇူလိုင် ၄ ရက်နေ့ကို ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုသည့် အခမ်းအနားလည်းဖြစ်သည်။ ယင်းနေ့တွင် မီးရှူးမီးပန်းများလွှတ်တင်ခြင်း၊ အားကစားပွဲများ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများကျင်းပခြင်းတို့ကို နိုင်ငံနှင့်အဝန်း ပြုလုပ်ကြသည်။ လွတ်လပ်ရေးနေ့သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အမျိုးသားနေ့လယ်း ဖြစ်သည်။
သလိပ်ချောင်းရွာ၊ သလိပ်ကြီး
သလိပ်ချောင်းရွာ၊ သလိပ်ကြီး
ဆေးသမားငယ်ရွာ
ဆေးသမားငယ်ရွာ
ညောင်နီကုန်း / ရွှေပြည်သာရွာ၊ စစ်ကုန်း
ညောင်နီကုန်း / ရွှေပြည်သာရွာ၊ စစ်ကုန်း
အမှတ် (၂) စစ်ဆင်ရေး အထူးအဖွဲ့မှူး
အမှတ် (၂) စစ်ဆင်ရေး အထူးအဖွဲ့မှူး(ရပခ/တသခ/ရမခ/ရလခ)မှာ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး အောင်အောင် ဖြစ်သည်။ ကစထ (၂) လက်အောက်ခံ ပြည်နယ်များမှာ ရှမ်းပြည်နယ်(တောင်ပိုင်း)၊ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း)၊ ရှမ်းပြည်နယ်(အရှေ့ပိုင်း) နှင့် ကယားပြည်နယ်တို့ ဖြစ်သည်။
မှူး_၂ ကဏ္ဍ:တပ်မတော်၏ စစ်ဘက်ရာထူးတာဝန်ခန့်အပ်မှုများ
ကန်သာရွာ၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်
ကန်သာရွာ (Kanthar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါခရိုင်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ ကန်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၂၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကန်သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၁၂ ဦး၊ မ ၁၄၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂန့်ဂေါမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပင်တုံးရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ပင်တုံးရွာ (Pintone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ဟဲသတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၃၆၂ ဖြစ်သည်။
ပန်းဒုတ်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ပန်းဒုတ်ရွာ (Pangdoke)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၇၅ ဦး၊ မ ၂၅၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ပုန်းဒုတ် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွန်းချောင်ရွာ၊ ဆင်ဘုတ်
ကျွန်းချောင်ရွာ၊ ဆင်ဘုတ်
လဇ္ဇီ
လဇ္ဇီ ဆိုသည်မှာ ပညတ်တော်ကို သိသောစိတ်နှင့် စေ့ဆော်၍ အာပတ်ကို မလွန်ကျူး၊ ပုထုဇဉ်ဂတိဖြင့် စွန်းညိသော အာပတ်ကို မဖုံးလွှမ်း၊ အဂတိလေးပါးသို့ မလိုက်စားသော သဘောရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို "လဇ္ဇီပုဂ္ဂိုလ်" ဟု ဆိုသည်။
လဇ္ဇီရဟန်း၏ လက္ခဏာ
အောက်ပါ သုံးပါးသော လက္ခဏာတို့နှင့် ပြည့်စုံသည့်ရဟန်းကို "လဇ္ဇီရဟန်း" ဟု ဆိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ -
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ရဟန်းဝိနည်းများ ကဏ္ဍ:ရဟန်းမိန်းမဝိနည်းများ
ဒိုးတန်း (သစ်)ရွာ၊ ဒိုးတန်း
ဒိုးတန်း (သစ်)ရွာ၊ ဒိုးတန်း
စေတန် ၅
Saturn V သည် ၁၉၆၇ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၃ ခုနှစ်အတွင်း NASA မှအသုံးပြုခဲ့သော အမေရိကန်လူသားအဆင့်သတ်မှတ်ချက် super heavy-lift လွှတ်တင်ယာဉ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်အဆင့်သုံးဆင့်ပါဝင်သည်။ Apollo ပရိုဂရမ်ကို လပေါ်လူသားများစူးစမ်းလေ့လာရေးအတွက် ပံ့ပိုးရန်တီထွင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပထမဆုံးအမေရိကန်အာကာသစခန်းဖြစ်သော Skylab ကိုလွှတ်တင်ရန်အသုံးပြုခဲ့သည်။ Saturn V ကို Kennedy အာကာသစခန်းမှ ၁၃ ကြိမ်လွှတ်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီးလေယာဉ်အမှုထမ်းများနှင့်ဝန်ပိမှုမရှိပါ။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်မှစ၍ Saturn V သည်အမြင့်ဆုံး၊ အလေးဆုံး၊ အားအပြင်းဆုံး (အမြင့်ဆုံးစွမ်းအား) ဒုံးပျံကိုစစ်ဆင်ရေးအဆင့်သို့ရောက်အောင်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး၎င်းသည်အမြင့်ဆုံးလွှတ်တင်ခဲ့သည့်အမြင့်ဆုံးနှင့်ကမ္ဘာအ ၀ န်းဆုံးပတ် ၀ န်းကျင် (LEO) မှ ၃၁၀,၀၀၀ အထိအမြင့်ဆုံး၊ တတိယအဆင့်နှင့် Apollo command နှင့် service module နှင့် Lunar Module ကို Moon သို့လွှတ်ရန်တတိယအဆင့်နှင့်မလောင်ကျွမ်းနိုင်သော propellant အပါအ ၀ င် lb (၁၄၀၀၀၀ ကီလိုဂရမ်) ပါဝင်သည်။ Saturn V ဒုံးပျံများ၏အကြီးဆုံးထုတ်လုပ်မှုပုံစံအဖြစ် Saturn V ကို Wernher von Braun ၏ Huntingville, Alabama ရှိ Marshall Space Flight Center ၌ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခဲ့ပြီး Boeing၊ မြောက်အမေရိကလေကြောင်း၊ Douglas လေယာဉ်ကုမ္ပဏီနှင့် IBM ကဲ့သို့ ဦး ဆောင်ကန်ထရိုက်များ။
ယနေ့အချိန်ထိ Saturn V သည်ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းအနိမ့်ထက်ကျော်လွန်သောလူသားများကိုသယ်ဆောင်ရန်တစ်ခုတည်းသောလွှတ်တင်ယာဉ်ဖြစ်သည်။ ပျံသန်းနိုင်သောယာဉ်စုစုပေါင်း ၁၅ စီးကိုတည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း ၁၃ စီးသာပျံသန်းနိုင်ခဲ့သည်။ မြေပြင်စမ်းသပ်မှုများအတွက်နောက်ထပ်မော်တော်ယာဉ်သုံးစီးကိုတည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ ဒီဇင်ဘာမှ ၁၉၇၂ ဒီဇင်ဘာအထိလေးနှစ်တာကာလအတွင်းအာကာသယာဉ်မှူး ၂၄ ဦး ကိုလပေါ်သို့လွှတ်တင်ခဲ့သည်။
ရာဇဝင်
၁၉၄၅ ခုနှစ်စက်တင်ဘာလတွင်အမေရိကန်အစိုးရသည် ဂျာမန်ဒုံးပျံနည်းပညာရှင် Wernher von Braun နှင့်သမ္မတ Truman တို့၏ခွင့်ပြုချက်အစီအစဉ်ဖြစ်သော Operation Paperclip အတွက် အမေရိကန်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ Von Braun သည် V-2 ဒုံးပျံဖန်တီးခြင်းအတွက် သူ၏တိုက်ရိုက်ပါဝင်ပတ်သက်မှုကြောင့် တပ်မတော်၏ ဒုံးပျံဒီဇိုင်းဌာနခွဲတွင်တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရသည်။ ၁၉၄၅ နှင့် ၁၉၅၈ ကြားတွင်သူ၏လက်ရာများသည် V-2 ၏နောက်ကွယ်မှ စိတ်ကူးများနှင့်နည်းလမ်းများကို အမေရိကန်အင်ဂျင်နီယာများသို့တင်ပြရန် ကန့်သတ်ထားသည်။ von Braun ၏ အာကာသဒုံးပျံ အနာဂတ်အကြောင်းဆောင်းပါးများစွာ ရှိသော်လည်း အမေရိကန်အစိုးရသည် ၎င်းတို့၏ Vanguard ဒုံးကျည်များကို ငွေကုန်ကြေးကျများစွာရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း စမ်းသပ်ရန် လေတပ်နှင့် ရေတပ်ဒုံးပျံအစီအစဉ်များကို ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ခဲ့သည်။ အမေရိကန်စစ်တပ်နှင့်အစိုးရတို့သည် ၁၉၅၇ တွင်အမေရိကန်များ အာကာသသို့စေလွှတ်ရန်အလေးအနက်ထားသောခြေလှမ်းများကို ဆိုဗီယက်တို့က Sputnik 1 ကိုပစ်လွှတ်ခဲ့ပြီး R-7 ICBM ကို US သို့သယ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် Jupiter ဒုံးပျံများကိုဖန်တီးပြီးစမ်းသပ်ခဲ့ကြသော von Braun အဖွဲ့ကိုလှည့်ကြည့်ကြသည်။ Juno I ဒုံးပျံသည် ၁၉၅၈ ခုနှစ်ဇန်နဝါရီလတွင်ပထမဆုံး အမေရိကန်ဂြိုဟ်တုကို လွှတ်တင်ခဲ့ပြီး NACA (NASA ၏ရှေ့က) အာကာသပြိုင်ပွဲ၌ပါဝင်ရန်နောက်ဆုံးအစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ Von Braun က ဂျူပီတာစီးရီးများကို ရှေ့ပြေးပုံစံအဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး ၎င်းကို“ မွေးကင်းစကလေးစေတန်” ဟုရည်ညွှန်းသည်။
လဆင်းယာဉ်အဖြစ်အပိုလိုယာဉ်အားရွေးချယ်ခြင်း
စီမံကိန်းအစောပိုင်းကာလများတွင် နာဆာသည် လသွားခရီးအတွက် ကမ္ဘာပတ်လမ်းမှချိန်၍ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်ခြင်းနှင့် လပတ်လမ်းမှချိန်၍ပစ်လွှတ်ခြင်းဟူ၍ အစီအစဉ်သုံးမျိုးစဉ်းစားခဲ့သည်။ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်ခြင်းအတွက်မူ လမျက်နှာပြင်ပေါ်တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်မည့် ဒုံးပျံကြီးကြီးတစ်ခုလိုသည်။ ကမ္ဘာပတ်လမ်းမှပစ်လွှတ်ရန်အတွက်မူ သေးငယ်သောအာကာသယာဉ်နှစ်စင်းပစ်လွှတ်ပြီး ကမ္ဘာပတ်လမ်းတွင်ချိတ်ဆက်စေနိုင်သည်။ လပတ်လမ်းမှပစ်လွှတ်ခြင်းအတွက်မူ အာကာသယာဉ်တစ်ခုနှင့်ယင်းအားတွန်းအားပေးမည့်ဒုံးပျံတစ်ခုသာလိုပြီး အာကာသယာဉ်၏အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုကသာလျှင်လပေါ်ဆင်းသက်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုလဆင်းယာဉ်က ပင်မယာဉ်နှင့်ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ပြီး အာကာသသူရဲများကမ္ဘာသို့ပြန်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
LOR သည်အန္တရာယ်ပိုများသောရွေးချယ်စရာတစ်ခုအဖြစ် NASA ကပယ်ချခဲ့ပြီး၎င်းသည်ကမ္ဘာပတ်လမ်းတွင်တွေ့ဆုံမှုမပြုလုပ်ရသေးပါ၊ ၎င်းသည်လကမ္ဘာပတ်လမ်းတွင်အလွန်နည်းပါးသည်။ Langley Research Center မှအင်ဂျင်နီယာ John Houbolt နှင့် NASA အုပ်ချုပ်ရေးမှူး George Low တို့အပါအ ၀ င် NASA အရာရှိများသည် Lunar Orbit Rendezvous သည်လပေါ်သို့အရိုးရှင်းဆုံးဆင်းသက်မှု၊ ကုန်ကျစရိတ်အသက်သာဆုံးလွှတ်တင်ယာဉ်နှင့်ပြီးမြောက်ရန်အရေးအပါဆုံးဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဆယ်စုနှစ်အတွင်းလပေါ်သို့ဆင်းသက်သည်။ အခြားနာဆာအရာရှိများကယုံကြည်ပြီး LOR ကို ၁၉၆၂ ခုနှစ်နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် Apollo အစီအစဉ်အတွက်မစ်ရှင်ပုံစံအဖြစ်တရားဝင်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
နည်းပညာ
ဆေတန် ၅ ၏အရွယ်အစားနှင့်တင်ဆောင်နိုင်သည့်ဝန်တို့သည် ထိုအချိန်ကပျံသန်းနေသည့်ဒုံးပျံများထက်များစွာကြီးမားသည်။ အပိုလိုအာကာသယာဉ်ကိုထိပ်ဖူးတွင်ထည့်သွင်းထားပြီးနောက် ဒုံးပျံကိုထောင်ထားချိန်တွင် 363 ft မြင့်ပြီး အမေရိကန်လွတ်လပ်ရေးရုပ်တုထက် ၅၈ပေပိုမြင့်သည်။ တောင်ပံများမပါဘဲနှင့်အချင်း33 ftရှိသည်။ လောင်စာဖြည့်တင်းပြီးချိန်တွင် အလေးချိန် in diameter. Fully fueled it had a total mass of 6.5 million pounds (3,000 metric tons) ရှိသည်။ တင်ဆောင်နိုင်သည့်ဝန်မှာ ကမ္ဘာပတ်လမ်းနိမ့် သို့260000 lbs ပို့နိုင်သည်။