cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ဝမ်အွမ်အမ်ရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ဝမ်အွမ်အမ်ရွာ (Wanaumam)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ ဆိုင်းလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၀၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆိုင်းလင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၂ ဦး၊ မ ၁၁၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဝမ်အွမ်ဝမ် ဖြစ်သည်။
ငမန်းချောင်းရွာ၊ ဟေမန်
ငမန်းချောင်းရွာ၊ ဟေမန်
ဝမ်အွမ်အမ်ရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချောင်းပေါက်ရွာ၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်
ချောင်းပေါက်ရွာ (Chaungpauk)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ ချောင်းပေါက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၉၉၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပိတ်ချော
ပိတ်ချော
ပိတ်ချောသည် ပြောင်ချောနူးညံ့သည်။ အညစ်အကြေး မတင်လွယ်ရုံမျှမက၊ လျှော်ဖွပ်၍လည်း ဖြူ လွယ်သည်။ ထို့ပြင်အခိုးအငွေ့ကို စုတ်ယူတတ်သော သတ္တိရှိသဖြင့် ပူသည့်အခါဝတ်ရန်အလွန်သင့် လျော်သည်။ ဘီသွာလျှော် ချည်မျှင်ဖြင့်ရက်လုပ်သော မျက်နှာသုတ်ပုဝါ၊ ကိုယ်သုတ်ပုဝါ၊ သင်္ဘောရွက်၊ဇာ၊ စားပွဲခင်း၊ အဝတ်အထည် စသည်တို့ကို ဝါချည်ဖြင့်ရက်သော ပစ္စည်းများထက် လူကြိုက်များသည်။
သို့ရာတွင် ဝါချည်ဖြင့်ရက်သော ပစ္စည်းများထက် ဈေးကြီး သဖြင့် လူတိုင်း အသုံးမပြုနိုင်ချေ။
ကွမ်းခြံဖျားရွာ၊ ကညင်ကုန်း
ကွမ်းခြံဖျားရွာ၊ ကညင်ကုန်း
ကုန်ဘောင် (ရွာဟောင်း)ရွာ
ကုန်ဘောင် (ရွာဟောင်း)ရွာ
လူ-နာရီ
လူ-နာရီ သို့မဟုတ် မဲန်-အာဝါ (man-hour) ဆိုသည်မှာ ပုံမှန် အလုပ်သမားတစ်ယောက် တစ်နာရီ အလုပ်လုပ်လျှင် ပြီးမြောက်သည့် အလုပ်ပမာဏကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ အလုပ်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ရန် လိုအပ်သည့် အပြတ်အတောက်မရှိသော လုပ်အားစုစုပေါင်းကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် အတိုင်းအတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကောလိပ် သုတေသနစာစောင်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် သုတေသနပြုခြင်းနှင့် ရေးသားခြင်းတို့ အပါအဝင် စုစုပေါင်း လုပ်အား ၈၀ လူ-နာရီ (man-hour) လိုအပ်သည်ဟု ခန့်မှန်းခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ မိသားစုစုံညီ စားသောက်ပွဲတစ်ခုအတွက် အစမှအဆုံး ပြင်ဆင်မှုကို ပြီးမြောက်ရန် ၁၀ လူ-နာရီ လိုအပ်သည်ဟု မှန်းဆခြင်းမျိုးတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
လူ-နာရီစုစုပေါင်း တွက်ချက်ရာ၌ အနားယူမှုအတိုများ၊ စားသောက်ချိန်များ၊ အပေါ့အလေးသွားခြင်းများစသည့် အလုပ်သမားများ လိုအပ်သော အလုပ်ခေတ္တရပ်ချိန်တိုများကို ထည့်သွင်းခြင်း ပြုလေ့မရှိပေ။ မန်နေဂျာများက လူ-နာရီများကို အရင်တွက်ချက်၍၊ အလုပ်ခေတ္တရပ်ချိန်တိုများ စုစုပေါင်းကို ပေါင်းထည့်ခြင်းဖြင့် အလုပ်တစ်ခုကို လုံးဝပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် အမှန်တကယ်လိုအပ်သော အချိန်ကို ခန့်မှန်းလေ့ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ကောလိပ် သုတေသနစာစောင်တစ်ခုကို ၂၀ လူ-နာရီ ကြာမည်ဟု ခန့်မှန်းရာတွင်၊ စတင်ချိန်မှ ဆက်တိုက် နာရီ ၂၀ အကြာတွင် ပြီးစီးမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ပြီးစီးမှုနှုန်းမှာ အခြားဘာသာရပ်များ အတွက် အသုံးချရသည့် အချိန်များ၊ စားသောက်ခြင်း အိပ်စက်ခြင်းစသော လူတို့၏ နေ့တဓူဝလုပ်ငန်းစဉ်များက ကြားဖြတ်ဝင်ရောက်မှုအပေါ် မူတည်သေးပေသည်။
ဆင်တူသော အတိုင်းအတာယူနစ်များ
လူ-ရက် သို့မဟုတ် မဲန်-ဒေး (man-day)၊ လူ-ပတ် သို့မဟုတ် မဲန်-ဝိ(ခ်) (man-week)၊ လူ-လ သို့မဟုတ် မဲန်-မန်းသ် (man-month)၊ လူ-နှစ် သို့မဟုတ် မဲန်-ရီးယား (man-year) တို့ကိုလည်း ကြီးမားသော စီမံကိန်း ပရောဂျက်တို့တွင် သုံးလေ့ရှိသည်။  လူ-နာရီ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် အလားတူပင် ပုံမှန် အလုပ်သမားတစ်ယောက် တစ်ရက် အလုပ်လုပ်လျှင် ပြီးမြောက်သည့် အလုပ်ပမာဏကို လူ-ရက် (man-day) ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ တစ်ပတ်ဆိုလျှင် လူ-ပတ် (man-week) ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ တစ်လဆိုလျှင် လူ-လ (man-month) ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ တစ်နှစ်ဆိုလျှင် လူ-နှစ် (man-year) ဟူ၍ လည်းကောင်း ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ရက်၊ တစ်ပတ်၊ တစ်လ၊ တစ်နှစ်တွင် အလုပ်သမားတစ်ဦး မည်မျှနာရီ အလုပ်လုပ်သည်မှာ နိုင်ငံ၏ အလုပ်ခွင် ယဉ်ကျေးမှုစံအပေါ်တွင် လည်းကောင်း၊ စီးပွားရေးအပေါ်တွင် လည်းကောင်း မှီတည်ပြီး ပြောင်းလဲတတ်ပေသသည်။ ၂၀၀၇-ခုနှစ် အိုအီးစီဒီ (OECD) နိုင်ငံများမှ စာရင်းအရ အလုပ်သမားတစ်ဦး ယေဘုယျ တစ်နှစ်အတွင်း အလုပ်လုပ်သော နာရီပေါင်းမှာ အနိမ့်ဆုံး ၁၃၈၉ နာရီ (နယ်သာလန်နိုင်ငံ)နှင့် အများဆုံး ၂၃၁၆ နာရီ (တောင်ကိုရီးယား)အတွင်း ကွာခြားမှုရှိပေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အလုပ်
ဒုက္ကရသုတ်
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။
ကာမဝိတက်အစရှိသော မိစ္ဆာဝိတက်သုံးပါးတို့ အလိုသို့ လိုက်နေသော ရဟန်းသည်အာရုံတိုင်း အာရုံတိုင်း၌ ကိလေသာဖြင့် စိတ်ဆုတ်နစ်နေပုံ၊ ထိုဆုတ်နစ်နေသောစိတ်ကို မတားမြစ်ပါက သမဏဓမ္မကို အနည်းငယ်မျှသော နေ့ရက်မျှ ကျင့်နိုင် ရာအံ့နည်း။ လိပ်သည် မိမိ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို အခွံတွင်းသို့ သွင်းထားသသို့ ရဟန်းတော်သည် စိတ်အကြံအစည်တို့ကို ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံ၌ထားလျက် တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုသော အာရုံသို့မကပ်ပဲ၊ အခြားသူများကို မညှင်းဆဲပဲ၊ တစ်စုံ တစ်ယောက်ကိုမျှ မစွပ်စွဲပဲ ငြိမ်းအေးနိုင်ကြောင်းကို ဘုရားရှင်က ဟောကြားတော်မူပါသည်။ ဤသုတ်၌ သမဏဓမ္မတို့ကို ပြုကျင့်ပုံ အကျဉ်းချုပ်ကို ဟောတော်မူပါသည်။
-- အရှင်သာရိပုတ္တရာ ဝဇ္ဇီနိုင်ငံ ဥက္ကစေလမြို့ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းဝယ် သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် သာမဏ္ဍကပရိဗိုဇ်၏ မေးလျှောက်ချက်အရ ပဗ္ဗဇ္ဇဒုက္ကရ၊ အဘိရတိ ဒုက္ကရ၊ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပတ္တိဒုက္ကရ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပန္နပုဂ္ဂိုလ်၏ ရဟန္တာဖြစ်ချိန်တို့ကို ဖြေဆို ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။
မီးလောင်တောင်ရွာ၊ မီးလောင်တောင်
မီးလောင်တောင်ရွာ၊ မီးလောင်တောင်
နားတောင်ရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝဲချောင်းရွာ၊ ကျွန်းဦး
ဝဲချောင်းရွာ၊ ကျွန်းဦး
ကျွဲခြံဝရွာ၊ ကညင်ကုန်း
ကျွဲခြံဝရွာ၊ ကညင်ကုန်း
ရှားစီးဘိုရွာ၊ ကျခတ္တန်း
ရှားစီးဘိုရွာ (Sharseebo)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ ကျခတ္တန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၅၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျခတ္တန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၆ ဦး၊ မ ၁၃၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြို့ပင်အင်းရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
ကြို့ပင်အင်းရွာ (Kyoetpininn)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ ကြာကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၉၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြာကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၇၁ ဦး၊ မ ၃၉၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြငြိမ်း
ဦးမြငြိမ်း သည် ပထမအကြိမ် အမျိုးသားလွှတ်တော်၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ၃၁ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၁ မှ ၂၉ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၆ အထိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ပြည်ထောင်စု လွှတ်တော် ဒုတိယနာယကအဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်စဉ် ပြည်ထောင်စု လွှတ်တော် ဥပဒေကြမ်း ပူးပေါင်းကော်မတီ၊ ပြည်သူ့ ငွေစာရင်းကော်မတီ၊ လွှတ်တော်များ၏ အုပ်ချုပ်မှုဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းကော်မတီနှင့် အလုပ်သမားအလုပ်ရှင် အခွင့်အရေး၊ လေ့လာရေး ပူးပေါင်း ကော်မရှင်၊ အမျိုးသားလွှတ်တော် အခွင့်အရေး ကော်မတီတို့၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်လည်းကောင်း တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဦးမြငြိမ်းအား ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ယခု ရွှေပြည်သာမြို့နယ် (မှော်ဘီမြို့နယ်) သံဒင်း ကျေးရွာ၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်ဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ်မှ ဝိဇ္ဇာ(ဥပဒေ)၊ ဥပဒေဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဦးမြငြိမ်းသည် ပြည်ထောင်စု ရှေ့နေချုပ်ရုံး (စီမံရေးရာ) ဌာနတွင် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်မှ ၂၀၁၂ ခုနှစ်ထိ ညွှန်ကြားရေးမှူး အဆင့်ဖြင့် လည်းကောင်း ၂၀၀၂ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၇ ခုနှစ်ထိ ညွှန်ကြားရေးမှူး အဆင့်ဖြင့် လည်းကောင်း တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး (၁၈.၁.၂၀၀၇) တွင် ပြည်ထောင်စုရှေ့နေချုပ်ရုံးတွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် အဆင့်ဖြင့် အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။
ရရှိခဲ့သည့် ဆုတံဆိပ်များ
ရှေ့နေချုပ်ရုံးတွင် တာဝန် ထမ်းဆောင်စဉ် ကာလအတွင်း ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော် အေးချမ်း သာယာရေးတံဆိပ်၊ ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးနှင့် တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေး တံဆိပ်နှင့် ရှေ့နေချုပ်ဆု(ဒုတိယအဆင့်)၊ ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ပြည်သူ့ ဝန်ထမ်းတံဆိပ်၊ ၂၀၀၀ပြည့်နှစ်တွင် ပြည်‌သူ့ ဝန်ထမ်းကောင်း တံဆိပ်၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ရှေ့နေချုပ်ဆု (ပထမအဆင့်)၊ ၂၀၀၃ ခုနှစ် တွင် စီမံထူးချွန်ဆု (ဒုတိယအဆင့်) နှင့် ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် စီမံထူးချွန်ဆု (ပထမအဆင့်) စသည့် ဘွဲ့တံဆိပ်ပေါင်း (၈) ခုကို နိုင်ငံတော်မှ ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
ကျောက်ငနွားရွာ၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်
ကျောက်ငနွားရွာ (Kyauknganwar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်၊ ရွှေဂုံတိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၂၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေဂုံတိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၀၁ ဦး၊ မ ၁၇၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
နိဒ္ဒါတန္ဒီသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် နိဒ္ဒါ၊ တန္ဒီ၊ ဝိဇမ္ဗိတာ၊ အရတီ၊ ဘတ္တသမ္မဒဟူသော သတ္တဝါတို့အား အရိယမဂ် မဖြစ်နိုင်သောတရား (၅) ပါးကို အညတရနတ်သားက ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားရာ ဘုရားရှင်က ယင်းတရား (၅) ပါးတို့ကို အရိယမဂ်နှင့်ယှဉ်သော ဝီရိယဖြင့် ထုတ်ပယ်လိုက်ခြင်းကြောင့် အရိယမဂ်၏ဝိသုဒ္ဓိဖြစ်ပုံကို အညတရနတ်သားအား ဟောတော်မူသည့်သုတ်၊
ကျောက်ငနွားရွာ၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိုင်ဒါ ဟာရီကိန်း
အိုင်ဒါ ဟာရီကိန်းသည် အားပျော့သော အပူပိုင်းလေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်သည့် လူဝီစီယားနားပြည်နယ်တွင် တိုက်ခတ်ခဲ့သော ဟာရီကိန်းများတွင် ကတ်ထရီနာ ဟာရီကိန်းပြီးပါက ဒုတိယမြောက် အပြင်းဆုံး ဟာရီကိန်းမုန်းတိုင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ကိုးခုမြောက် အမည်ပေးထားသော မုန်တိုင်းနှင့် စတုတ္ထမြောက်ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းဖြစ်ပြီး ၂၀၂၁ အတ္တလန္တိတ် ဟာရီကိန်းရာသီတွင် ဒုတိယမြောက် အားကောင်းသော ဟာရီကိန်းဖြစ်သည့် အိုင်ဒါသည် အပူလှိုင်းများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဩဂုတ်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် အမျိုးသားဟာရီကိန်းဗဟိုဌာနမှ ထောက်လှမ်းမိပြီး ကာရစ်ဘီယံပင်လယ်အတွင်းသို့ ရွေ့လျားသွားသည်ဟု ဆိုသည်။ အနောက်မြောက်အရပ်သို့ ရွေ့လျားပြီး ဂျာမေကာနှင့် ကျူးဘားကမ်းခြေသို့ ဦးတည်သွားသောအခါ အားကောင်းသော အခြေအနေများသည် လှိုင်းများအား ဩဂုတ်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ၉ ခုမြောက် အပူပိုင်းလေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းအဖြစ်သို့ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ ဂျာမေကာအနောက်ပိုင်းအား ဖြတ်သန်းသွားနေစဉ် လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းသည် အပူပိုင်းမုန်တိုင်းအိုင်ဒါအဖြစ် အားကောင်းလာခဲ့သည်။ မြောက်-အနောက်မြောက်သို့ ဖြတ်သန်းနေစဉ် အားပျော့သွားကာ Light wind shear များ ရှိနေပြီး ကျူးဘားနိုင်ငံ၏ အနောက်ဘက်ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ဩဂုတ် ၂၇ ရက် 18:00 UTC တွင် အိုင်ဒါသည် အားကောင်းသော ဟာရီကိန်းအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားသည်။
ဩဂုတ်လ ၂၈ ရက်နေ့တွင် မက္ကဆီကိုပင်လယ်ကွေ့အတွင်းသို့ ရွေ့လျားနေစဉ်အတွင်း အိုင်ဒါသည် Light wind shear နှင့် အလွန်ပူနွေးသော ပင်လယ်မျက်နှာပြင်အပူချိန်များကြောင့် အလျင်အမြန်အားကောင်းလာခြင်း (rapid intensification) ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နောက်တနေ့ အစောပိုင်းတွင် အလွန်အားကောင်းသော မုန်တိုင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မုန်တိုင်းသည် လူဝီစီယားနားကမ်းရိုးတန်းသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး ကုန်းတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ချိန်တွင် အိုင်ဒါသည် အမြင့်ဆုံးတိုက်ခတ်သော လေပြင်းအား 130 knနှင့် အနိမ့်ဆုံး လေဖိအား 929 mbar တွင်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံးသောပြင်းအားအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။
အိုင်ဒါသည် ကုန်တွင်းပိုင်းသို့ ကနဦးဝင်ရောက်ချိန်တွင် ၎င်း၏ ပြင်းအားကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး လူဝီစီးယားနားကုန်းတွင်းပိုင်းတွင်းသို့ ရောက်ချိန် ဩဂုတ် ၃၀ ရက်တွင် အပူပိုင်းမုန်းတိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားသည်။ အိုင်ဒါသည် အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ရွေးလျားပြီး အမေရိကန် အရှေ့တောင်ပိုင်းအား ဖြတ်သန်းစဉ် အားလျော့သည်လက္ခဏာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုနေ့၏ 21:00 UTC တွင် အပူပိုင်းလေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းဖြစ်၍လာခဲ့သည်။
ပြင်ပလင့်များ
ကဏ္ဍ:အဆင့် ၄ အတ္တလန္တိတ်ဟာရီကိန်းများ
ခိုတောင်ရွာ၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်
ခိုတောင်ရွာ (Khotaung)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ ချောင်းပေါက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၉၉၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ကျင် (ထက်)ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
နမ့်ကျင် (ထက်)ရွာ (Namkyin (Upper))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းဒခွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၁၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဒခွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၈၇ ဦး၊ မ ၃၀၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၄၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ နမ့်ကျင်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝက်လှရွာ
ဝက်လှရွာ
နှာခေါင်းချောင်းကြီးရွာ၊ ဟေမန်
နှာခေါင်းချောင်းကြီးရွာ၊ ဟေမန်
ဦးထုပ်ကွင်းရွာ၊ ကညင်ကုန်း
ဦးထုပ်ကွင်းရွာ၊ ကညင်ကုန်း
စမ္ပာနဂိုရ်
စမ္ပာနဂိုရ်
စမ္ပာနဂိုရ် ခေါ်သော စမ္ပာနဂရ အစစ်သည်ကား မြန်မာနိုင်ငံ၌ မဟုတ်ပါ။ မဇ္ဈိမတိုက်၌ ပါဝင်သော တိုင်းကြီး ၁၆ တိုင်းတို့တွင် အင်္ဂတိုင်း ပါဝင်သည်။ ထိုအင်္ဂတိုင်း၏ မြို့တော်သည်ကား စမ္ပာနဂရ ဖြစ်သည်။ ထို ‘စမ္ပာနဂရ’ သည် ယခုအခါ အန္ဒိယ နိုင်ငံ ဘာဂလ္ပုဒ်မြို့မှ အနောက်ဘက် ၂၄ မိုင်အကွာ ပတ္ထရ်ဃားဋ် အရပ်၏ အနောက်မျက်နှာအနီးတွင် ချမ္ပာနဂါ ( Cham Pa Na Gar ) ရွာအဖြစ် တည်ရှိနေသေးကြောင်း ‘အန္ဒိယ ကြေးမုံကျမ်းကြီး’ စာမျက်နှာ ( ၃၂၈ ) ၌ ဖော်ပြထားသည်။
မြန်မာ အခေါ်အဝေါ်
‘စမ္ပာ’ ဟု မြန်မာဘာသာအားဖြင့် ‘စံကားပင်’ ကို ခေါ်သည်။ ထိုမြို့၏ အနီး၌ ဂဂ္ဂရာ အမည်ရှိသော ရေကန်သည် တည်ရှိ၏။ ထိုရေကန် အနီး၌ စံကားတောကြီး ရှိသောကြောင့် စမ္ပာမြို့ခေါ်ဝေါ်ကြောင်း ဖွင့်ဆိုကြသည်။ ထိုမြို့နှင့် ထိုစံကားတောကို အကြောင်းပြု၍ ထိုမြို့အနီး စီးဆင်းနေသော မြစ်ကိုလည်း စမ္ပာမြစ်ဟူ၍ပင် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။ ဝိသတိနိပါတ်၌ လာသော စမ္ပေယျနဂါးဆိုသည်မှာ စမ္ပာမြစ်အောက်၌ နေသော နဂါးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစမ္ပာမြစ်သည် အင်္ဂတိုင်း နှင့် မဂဓတိုင်းတို့၏ နယ်ခြားမြစ်ဖြစ်သည့် ပြင် အင်္ဂတိုင်း၊ မာဂဓတိုင်းတို့၏ ဝမ်းရေးကို ဖြည့်တင်းပေးသော အင်္ဂလယ်၊ မာဂဓလယ်များ အတွင်းသို့ ရေပေးသွင်းရသော နဒီမာတိကာလည်း ဖြစ်သည်။ အင်္ဂတိုင်း၊ မာဂဓတိုင်းတို့သည် မိုးလေဝသ မှန်ကန်သော အခါ လယ်ရေအတွက် စစ်မက်ဖြစ်ပွားသည် အထိ စကားများကြရသည်။ ထိုကဲသို့ မိုးခေါင်ကိန်းကြုံ၍ အင်္ဂတိုင်းနှင့် မာဂဓတိုင်းတို့ စစ်ဖြစ်ကြရာ အင်္ဂတိုင်းမှ စစ်ရှုံးသဖြင့် အင်္ဂမင်းသည် နေပြည်တော် စမ္ပာမြို့ကို စွန့်၍ အလုံးအရင်းနှင့် ဆုတ်ခွာလာရင်း မြန်မာနိုင်ငံ ဗန်းမော်မြို့ အနီး တာပင်မြစ်ဝ၌ မြို့တည် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုမြို့ကိုလည်း စမ္ပာမင်း တည်သောကြောင့် စမ္ပာနဂရ ဟု မှည့်ခေါ်ရာမှ စမ္ပာနဂိုရ် ဟု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ စမ္ပာမြို့သည် အုတ်မြို့ဖြစ်၍ ယနေ့တိုင် အုတ်မြို့ရိုးများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဗန်းမော်မြို့၌ တန်ခိုး ကြီးမားတော်မူသော ရွှေကျီးနား စေတီတော်ကြီးသည် ထိုစမ္ပာနဂိုရ်မြို့၌ တည်ရှိသည်။ စမ္ပာနဂိုရ်မြို့သည် နှစ်ပိုင်းကွဲလျက်ရှိရာ အထက်ပိုင်းကို ‘စမ္ပာရပ်’ ဟုခေါ်၍ အောက်ပိုင်းကို ‘နောင်ခိုရပ်’ ဟု ခေါ်ဝေါ်လျက်ရှိကြသည်။ ယခုအခါ စမ္ပာနဂိုရ်နှင့် ဗန်းမော်မြို့သည် ဗန်းမော်၊ တောင်ကြီးမျှလောက်သာ ခြား၍ တစ်ဆက်တည်း တည်ရှိသည်။
ခင်ဂါဂါးရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ခင်ဂါဂါးရွာ(Hkingargar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ မထော်အူမားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၁၈၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နှာခေါင်းချောင်းလေးရွာ၊ ဟေမန်
နှာခေါင်းချောင်းလေးရွာ၊ ဟေမန်
ရှင်ကျော်ရွာ
ရှင်ကျော်ရွာ
ဝမ်ကန်ရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ဝမ်ကန်ရွာ (Wankan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ ဆိုင်းလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၀၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆိုင်းလင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၂ ဦး၊ မ ၁၁၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 5005
NGC 5005 သည် ကြယ်စုတန်း ကိန်း ဗီနိုက်တီစိုင်မှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး အလယ်ဗဟို၌ တောက်ပသောဝတ်ဆံရှိသည်။ ဂယ်လက်ဆီ၏ မြင့်မားသော မျက်နှာပြင်တောက်ပမှုသည် အပျော်တမ်း နက္ခတ္တပညာရှင်များအား အပျောတမ်း တယ်လီစကုပ်ကြီးများဖြင့် မြင်နိုင်စေသည်။ NGC 5005 ၏အကွာအဝေးသည် ၁၃.၇ megaparsecs (အလင်းနှစ် ၄၅ မီလီယံ) မှ ၃၄.၆ megaparsecs (အလင်းနှစ် ၁၁၃ မီလီယံ) ဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှအားဖြင့် ၂၀ megaparsecs (အလင်းနှစ် ၆၅ မီလီယံ) ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကိန်း ဗီနိုက်တီစိုင်
တောင်ပေါ်စုရွာ၊ ကညင်ကုန်း
တောင်ပေါ်စုရွာ၊ ကညင်ကုန်း
အင်းဝမင်းဆက်
အနော်ရထာလက်ထက်မှ စတင်ကာ အင်အားကြီးခဲ့သော ပုဂံသည် ၁၃ရာစုအလယ်မှစကာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အင်အားနည်းပါးလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြောက်ဘက်မှတရုတ်နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ပြီး တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်နယ်ချဲ့လာသည့် မွန်ဂိုတို့၏ တိုက်ခိုက်ဖျက်စီးမှုကြောင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်ရသည်။ မွန်ဂိုတို့ အပြန်တွင် ကျစွာမင်း ကိုပုဂံတွင် နန်းတင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် ဩဇာကြီးနေသည် မှာ ရှမ်းညီနောင် သုံးဦးဖြစ်သည်။ ပုဂံမင်းများ လုံးဝ ဩဇာမရှိတော့ချိန်တွင် ထိုရှမ်းညီနောင်သုံးဦးမှ ဆင်းသက်လာသည့် သတိုးမင်းဖျားက အင်းဝတွင် နန်းတည်ကာ အင်းဝမင်းဆက်(၁၃၆၄-၁၅၂၇/၁၅၅၅)ကို တည်ထောင်သည်။ တည်ထောင်စတွင် အထက်မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဒေသများကို သိမ်းသွင်းနိုင်ကာ အင်အားကြီး မင်းနေပြည်တော်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဒုတိယ နန်းတက်သည့် မင်းကြီးစွာစော်ကဲ လက်ထက်မှစကာ အောက်အရပ် ရာမညမှ မွန်ပဒေသရာဇ်များ မညီညွှတ်သည်ကို အခွင့်ကောင်းယူသည့် အနေဖြင့် စစ်ပြုခဲ့သည်။ ထိုမှအစပြုကာ အင်းဝ-ဟံသာဝတီ အနှစ်လေးဆယ်စစ် ဖြစ်ပွားသည်။ မင်းကြီးစွာစော်ကဲနောက် နန်းတက်သည့် ဆင်ဖြူရှင်၊ ဘုရင်မင်းခေါင် တို့လက်ထက်များအထိတိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့် စစ်ပွဲဖြစ်ပေသည်။ ထိုမင်းများနောက် နန်းတက်သည့် မင်းများလက်ထက်တွင်လည်း တိုင်းပြည်အေးချမ်းရေးကို လိုလားစွာ ဆောင်ရွက်ကြသည်မရှိသလောက် နည်းပါးသဖြင့် အချိန်ကြာသည် နှင့်အမျှ အင်အားဆုတ်ယုတ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်အောက်ခံ ပဒေသရာဇ်များဖြစ်သည့် ရှမ်းစော်ဘွားများအင်အားကြီးလာသည်။ နောက်ဆုံးမင်းဖြစ်သည့် ရွှေနန်းကျော့ရှင်နရပတိ လက်ထက်တွင် ပြည်မင်း သတိုးမင်းစော နှင့် ရှမ်းစော်ဘွား မိုးညှင်းစလုံ၊၎င်း၏သား သိုဟန်ဘွားတို့က အင်းဝကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်လိုက်ကြသည်။ ထိုနောက်သိုဟန်ဘွား နန်းတက်သည်။ သိုဟန်ဘွားလုပ်ကြံခံရပြီးနောက် နန်းတက်သည့် အုန်းဘောင်ခုံမှိုင်းနှင့် မိုးဗြဲနရပတိတို့ လက်ထက်များတွင် ဟံသာဝတီကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည့် တောင်ငူမှ တပင်ရွှေထီးနှင့် စစ်ပြိုင်ရန်ကြိုးပမ်းသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထိုနောက်နန်းတက်သည့် စစ်ကိုင်းနရပတိစည်သူ လက်ထက်တွင် ဘုရင့်နောင်၏ လက်သို့ ကျရောက်ရတော့သည်။
အင်းဝမင်းဆက်ကို လေ့လာလျှင် စတင်တည်ထောင်သူ သတိုးမင်းဖျားမှ ကလေးကျေးတောင်ညို ထိကို သတိုးဆက်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ မိုးညှင်းသတိုးမှ ရွှေနန်းကျော့ရှင်နရပတိ ထိကို မိုးညှင်းဆက်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ သိုဟန်ဘွား၊အုန်းဘောင်ခုံမှိုင်းနှင့် မိုးဗြဲနရပတိ သုံးဆက်ကို ရှမ်းဆက်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ စစ်ကိုင်းနရပတိစည်သူ(စည်သူကျော်ထင်)ထိ သတ်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် အချို့သမိုင်းပညာရှင်များက စစ်ကိုင်းနရပတိစည်သူ နှင့်အတူ ဘုရင့်နောင်၊နန္ဒဘုရင်တို့လက်ထက်များတွင် လက်အောက်ခံအဖြစ် နန်းတင်သည့် သတိုးမင်းစော၊ မင်းလက်ယာ နှင့် မင်းရဲကျော်စွာတို့ကို မြန်မာဆက်ဟူ၍လည်းကောင်း ခွဲခြားသတ်မှတ်သည်လည်း ရှိသည်။
နှင်းကျသည် အင်းဝတည် ဆိုရိုးစကားအရ (နှင်း = ၇၊ ကျ = ၂၊ သည် = ၆) ၇၂၆-ခုနှစ်၌ တည်ထောင်သည်။
ဘုရင်ခံများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း ကဏ္ဍ:အင်းဝခေတ်
ကျွန်ဦးရွာ၊ ကျွန်းဦး
ကျွန်ဦးရွာ၊ ကျွန်းဦး
၂၀၁၅ မြန်မာနိုင်ငံ ရေကြီးမှု
ထိုရေကြီးမှုမှာ မိုးရေသည်းထန်စွာရွာသွန်းခြင်းမှ စတင်ပြီး ဆည်၊ တာတမံများမှ ရေများလျှံကျကာ လူနေမြို့များအတွင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မြန်မာပြည် တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ် ၁၄ ခုအနက် ၁၂ ခုထိ ရေကြီးမှုကို ကြုံတွေနေရပြီး တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီးနှင့် ကယားပြည်နယ်သာ လွတ်သည်။ အဆိုးရွားဆုံးအနေဖြင့် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ချင်းပြည်နယ်နှင့် ရခိုင်ပြည်နယ် တို့ခံစားနေရသည်။
ဇူလိုင်လ ၁၆ ရက်နေ့မှစတင် ရွာသွန်းခဲ့သောမိုးကြောင့် လယ်ယာများ၊ လမ်းများ၊ ရထားလမ်းများ၊ တံတားများ၊ လူနေ အိမ်၊ ရပ်ရွာ၊ မြို့များကို နစ်မြုပ်စေခဲ့သည်။ ရေဘေးကြောင့် တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ် ၁၂ ခုတွင် လူ ၁၀၀ ကျော်သေဆုံးပြီး အိမ်ထောင်စု လေးသောင်းကျော်နှင့် လူဦးရေ ၁၆ သိန်းကျော် ဘေးဒုက္ခကြုံခဲ့ရသည်။ နိုင်ငံတစ်ဝန်း လယ်မြေဧက ၁၄ သိန်းကျော် ရေနစ်မြုပ်ခဲ့ကာ လုံးဝပျက်စီးသွားသည့်လယ်ယာမြေမှာ ဧကခုနစ်သိန်းကျော်ရှိသည်။ ရေဘေးကြောင့် နိုင်ငံတစ်ဝန်းပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတန်ဖိုးမှာ ကျပ် ၁၆၅ ဘီလီယံထိ ရှိခဲ့သည်ဟု အစိုးရက သတင်းထုတ်ပြန်ထားသည်။
ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်ရေဘေးသည် လူဦးရေ တစ်သိန်းလေးသောင်းခန့် သေဆုံးခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးမှု တန်ဖိုးငွေ ကျပ် ၁၂ ထရီလီယံထိရှိသည့် ၂၀၀၈ နာဂစ်မုန်တိုင်းအပြီး မြန်မာ့သမိုင်းတွင် ဒုတိယအကြီးဆုံးကြုံတွေ့ရသည့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်သည်။ ရေဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့နေရသူများအား ကူညီပေးရန် အစိုးရကိုယ်တိုင် ပြည်တွင်း ပြည်ပအလှူရှင်များထံ အကူအညီတောင်းခံခဲ့ရသည်။
သမိုင်းကြောင်း
အချိန်အခါမဟုတ် သည်းထန်စွာရွာသွန်းသော မိုးကြောင့် ဇူလိုင်လ ၁၆ ရက်နေ့မှစ၍ မြစ်ရေလျှံမှုများစတင်ခဲ့ပြီး ဆည်ရေများမှတဆင့်မြို့ရွာများ ရေကြီးမှုများဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပွားခဲ့မှုသည် ဆယ်စုနှစ်အတွင်း အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်ခဲ့သည်။ မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းခြင်း၊ ဆည်မြောင်းစီမံကိန်းများ၏ အပြစ်ကျိုးဆက်များ နှင့် သစ်တောပြုန်းတီးမှုများကြောင့် ဤကဲ့သို့ ရေကြီးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြည်သူအချို့က စွပ်စွဲပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာအတွင်း တိုက်ခတ်လျက်ရှိသော "ကိုမန်" ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်းက အခြေအနေတွေကို ပိုမို၍ ဆိုးဝါးစေခဲ့သည်။
စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး
စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးတွင် လယ်မြေဧက ၁၉၀၀၀၀ မှာ ရေကြီးရေလွှမ်းမိုးခြင်းခံရပြီး ဧက ၁၈၀၀၀ ခန့် ပျက်စီးခဲ့သည်။ ကလေးမြို့သည် ယခုရေကြီးမှုတွင် ဆိုးရွားစွာခံရသော မြို့ဖြစ်သည်။ မြို့ဝင်ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုလုံး နစ်မြုတ်သွားသည် အထိရေလွှမ်းမိုးခံခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် ကလေးမြို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာရေပြန်မကျနိုင်ဘဲ ရှိနေလေသည်။
ဩဂုတ် ၃ ၂၀၁၅ တွင် ချင်းတွင်းမြစ်ရေသည် စိုးရိမ်ရေမှတ်အထက် ၄ ပေခွဲကျော်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ နှစ် ၅ဝ အတွင်းတွင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။  ချင်းတွင်းမြစ်ရေ စိုးရိမ်ရေမှတ်ကို ကျော်လာသဖြင့် ဒေသခံများ သဲအိတ်ဖို့၍  ကာကွယ်ခဲ့ကြရသည်။
ဇူလိုင် ၁၇ ရက်မှစ၍ ရွာသောမိုးသည် ၂၅ ရက်နေ့အထိ မရပ်သေးပေ။ ဇူလိုင် ၂၅ ရက်နေ့အထိ ၄ဦးသေဆုံးခဲ့သည်။ ရေ ၇ ပေခန့်အထိတက်ခဲ့ပြီး အိမ်လုံးကျွတ် ရေထဲပါသွားခြင်းမျိုးရှိခဲ့သည်။ မြို့ပတ်လည်ရှိ ရွာတိုင်းလိုလို ရေမြုပ်သဖြင့် စိုက်ပျိုးရေး အဓိကဖြစ်ထွန်းရာ ဒေသအားလုံးမြုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒေသခံများ စားသောက်ရေး အခက်အခဲရှိလာသဖြင့် စေတနာရှင်များက နေ့စဉ် အလှူငွေနှင့် ထမင်းထုပ် သောင်းချီ ဝေငှခဲ့ရကြောင်း ကယ်ဆယ်ရေးဆောင်ရွက်သူများက ဆိုသည်။
စစ်ကိုင်းတိုင်း ကလေးမြို့နဲ့ ၁၄ မိုင်အကွာ၊ ကလေး-ကလေးဝ ကားလမ်းပေါ်ရှိ ကျောက်ကာရွာတွင် ရေကြီးမှုကြောင့် အိမ်ခြေတရာကျော် မြစ်ထဲ မျောပါသွားသည်။ လူဦးရေသုံးရာကျော် အိုးအိမ်မဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မြစ်သာမြစ်ရေ တိုက်စားမှုကြောင့် ကလေး-ကလေးဝ ကားလမ်းသည်လည်း သွားလာလို့ မရတော့အောင် ပျက်စီးသွားသည်။
မကွေးတိုင်းဒေသကြီး
ရေဘေးကြောင့် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး တစ်ခုတည်းမှာပင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးမြေဧက စုစုပေါင်း ကိုးသောင်းကျော် ရေကြီးနစ်မြုပ်မှုခံစားခဲ့ရသည်ဟု လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် ဆည်မြောင်း ဝန်ကြီးဌာနက သတင်းထုတ်ပြန်သည်။ ရေမြုပ်လယ်ယာများတွင် ရိတ်သိမ်းခါနီး စပါးခင်းများနှင့် ပျိုးစိုက်ခင်းများအပါအဝင် ဧကခြောက်သောင်းကျော်မှာ လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ မကွေးတိုင်းဒေသကြီးအတွင်း စေတုတ္တရာ၊ ပွင့်ဖြူ၊ စလင်း၊ ငဖဲစသည့် မြို့နယ်များ ရေဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး စေတုတ္တရာနှင့် ပွင့်ဖြူမြို့နယ်များမှာ ရေဘေးဒုက္ခအဆိုးဆုံးကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် မြို့နယ်နှစ်ခုဖြစ်သည်။ မုန်းချောင်းနှင့် မန်းချောင်း ရေလျှံမှုများသည် ပွင့်ဖြူမြို့၊ စေတုတ္တရာမြို့ နှင့် ငဖဲမြို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျေးရွာပေါင်း ၃၀၀ ကျော်ကို ရေလွှမ်းစေခဲ့သည်။
ရေဘေးကြောင့် စေတုတ္တရာမြို့နယ်တွင် လယ်ယာမြေ ဧကနှစ်သောင်းကျော် ရေမြုပ်ခဲ့ပြီး လယ်ယာမြေဧက ၁၆,၀၀၀ ခန့်မှာ သီးနှံပြန်လည်စိုက်ပျိုး၍မရလောက်တော့သည့် အခြေအနေထိ လုံးဝပျက်စီးသွားသည်။ ရေကြီးနစ်မြုပ်မှုများကြောင့် မကွေးတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ သီးနှံစိုက်ခင်းနှင့် လယ်ယာမြေများ ပျက်စီးခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးမှုတန်ဖိုးကျပ်သိန်း ၁၃,၇၀၀ ကျော်ထိရှိသည်ဟု မကွေးတိုင်းဒေသကြီး စိုက်ပျိုးရေးဦးစီးဌာနမှ သတင်းရရှိသည်။
ရခိုင်ပြည်နယ်
ဘူးသီးတောင်၊ မောင်းတော၊ တောင်ဂုတ်၊ သံတွဲနဲ့ အမ်းမြို့နယ်များတွင် ရေကြီးမှုအကြီးအကျယ်ကြုံနေရသည်။ ဇွန် ၂၉အထိ အမ်းမြို့တွင် အနည်းဆုံး လူ ၅ ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။ ကျောက်တော်၊ မြောက်ဦး၊ မင်းပြား၊ အမ်း၊ မြေပုံ၊ ဘူးသီးတောင်မြို့နယ်များတွင် ကျေးရွာပေါင်း ရာချီရေမြုပ်ခဲ့သည်။ ဘေးလွတ်ရာသို့ ပြောင်းနေကြရသူပေါင်း သောင်းချီသည်။
မြောက်ဦး၊ မင်းပြား၊ ကျောက်တော်မြို့များတွင် ဩဂုတ် ၁ ၂၀၁၅ အထိ ရေကြီးဆဲဖြစ်သည်။ မြို့ပေါ်တွင် တပိုင်တနိုင် ကူညီထောက်ပခြင်းမျိုးရှိသော်လည်း ကျေးရွာများသို့ အကူအညီရောက်ရန် ခက်ခဲနေသည်။
ချင်းပြည်နယ်
လူမှုဝန်ထမ်း ကယ်ဆယ်ရေးနဲ့ ပြန်လည်နေရာချထားရေး ဦးစီးဌာန ချင်းပြည်နယ်ရေဘေးကြောင့် သေဆုံးသူ ၄ ဦးရှိပြီး လက်ရှိ ဒုက္ခသည် တစ်သောင်းကျော် ရှိကြောင်း ဩဂုတ် ၁၄တွင် ထုတ်ပြန်သည်။ မင်းတပ်မြို့ကနေ မတူပီမြို့သို့ သွားသော ကားလမ်းတွင် ၆နေရာခန့် မြေပြိုနေသည်။ မင်းတပ်မြို့ရောက် ၈၈ မျိုးဆက်ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ ပွင့်လင်းလူ့အဖွဲ့အစည်းဝင် ကိုဇော်ဝမ်းမောင် က မင်းတပ်ကနေ မတူပီသို့ ဆန်အိတ်များ ကားနှင့်တင်ပို့ရန် ခက်နေသည်ဟုဆိုသည်။ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ပြတ်တောက်မှုကြောင့် မတူပီမြို့တွင် စားနပ်ရိက္ခာ ရှားပါးနေသည်။ ရေဘေးကယ်ဆယ်ရေး စခန်းလည်း လည်းမရှိပေ။
ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး
ဧရာ၀တီတိုင်းဒေသကြီးတွင် နေ့စဉ် ရေတက်နေသဖြင့် ဒုက္ခသည်စခန်းများ တိုးလာသည်။ ပုသိမ်၊ ကျောင်းကုန်း၊ ကျုံပျော်၊ ရေကြည်၊ သာပေါင်း၊ ဟင်္သာတ တို့တွင် ဒုက္ခသည်စခန်းများကို ဘုန်းကြီးကျောင်းများ၌နေရာတောင်းကာ ဖွင့်ခဲ့ရသည်။ ပန်းတနော်၊ ကျောင်းကုန်း၊ ပုသိမ်၊ ငသိုင်းချောင်း၊ သာပေါင်းမြို့များမှ ရွာများသည် ရေဘေးဒဏ်ကြောင့် အခက်အခဲများစွာရှိနေသည်။ ဧရာဝတီတိုင်းတွင်းရှိ ရွာများသည် မြစ်ရေတိုက်စားမှုဒဏ်ကို မကြာခဏခံစားနေရသဖြင့် ရွာ များပျောက်ဆုံးမှုများရှိခဲ့သည်။ ဆက်လက်နေထိုင်နေသောအိမ်များမှာလည်း သုံးလတစ် ခါရွှေ့ပြောင်းပြီး နေထိုင်နိုင်ရုံ အဖြစ်မျှသာဆောက်ထားရသည်။ ထိုသို့နေထိုင်နေသောမြေ များသည် ရေတိုက်စားမှုဒဏ်ကင်းလွတ်နေသေးသော ဘေးကပ်ရပ်ရွာများမှ မြေများကို ဝယ်ယူ ပြီးနေထိုင်ရသည်။ ယခုလက်ရှိဖြစ်ပွားနေသော ရေကြီးရေလျှံရေဘေးဒဏ်ကြောင့် စားစရာနှင့် နေစရာအခက်ကြုံနေရသဖြင့် ဘုန်းကြီးကျောင်းများနှင့် စာသင်ကျောင်းများတွင် သွားရောက်နေထိုင်မှုများရှိနေသည်။ ရဘေးဒဏ်ခံနေရသူ လူပေါင်း ၄ သိန်းတို့အတွက် စားနပ်ရိက္ခာ အရေးပေါ်လိုအပ်နေသည်။ လယ်ဧက ၄ သိန်းနီးပါးရေမြုပ်ခဲ့ရာ ၇သောင်းကျော်မှာ လုံးဝပျက်စီးခဲ့ကြောင်း မြို့နယ်ပေါင်း ၁၇ မြို့နယ် ရေဘေးတွေ့နေပြီး ကယ်ဆယ်ရေးစခန်း ၂၅၀ ကျော် ဖွင့်လှစ် ကယ်ဆယ်ထားရဆဲဖြစ်ကြောင်း ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး အစိုးရ အဖွဲ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှူး ဦးအေးကျော်ကပြောသည်။  ရေပြန်ကျလာသော်လည်း့ တချို့ဒေသတွေမှာ စိုးရိမ်ရေမှတ်၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အဆိုးရွားဆုံးက ဟသာၤတ ခရိုင်ဖြစ်သည်။ ပုသိမ်မြို့မှာတော့ ဒုက္ခသည်စခန်း ၄ခုသာရှိသည်။ ပုသိမ်ရှိ အောင်ချမ်းသာ သမ္မတ မြကျွန်းသာ ရပ်ကွက်များအပါအဝင် ရပ်ကွက်အများအပြား ရေမြုပ်သွားသည်။
ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး
အစိုးရကြေညာချက်အရ နိုင်ငံတဝှမ်း ရေကြီးမှု အဆိုးဆုံးကြုံတွေ့ရသော တိုင်းဒေသကြီးနှင့်ပြည်နယ် လေးခုတွင် မပါခဲ့ပေ။ ပဲခူးမြို့အပါအဝင် သာယာဝတီ၊ သုံးဆယ်၊ ကြို့ပင်ကောက်၊ အုတ်ဖို၊ ဇီးကုန်း၊ နတ္တလင်း၊ ပေါင်းတည်၊ ရွှေတောင်နှင့် ပြည်မြို့များတွင် ရေဘေး ဒုက္ခသည်များသည် နေအိမ်များကို စွန့်ခွာကာ ယာယီဒုက္ခသည်စခန်းများတွင် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ပြည်ခရိုင်အတွင်းရှိ မြို့နယ် ၅ ခုတွင်ပင် ဒုက္ခသည် လေးသောင်းနီးပါး ရှိခဲ့သည်။
အကူအညီများ
မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံး ရေဘေးလွတ်ဒေသများမှ အားတတ်သရောလှူဒါန်းကြသည်။ ရန်ကုန်မှ ပရဟိတအဖွဲ့များ၊ ပရဟိတအဖွဲ့မဟုတ်သော သီးခြားအဖွဲ့များ အသင်းများ၊ ဖောင်ဒေးရှင်းများ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၊ အနုပညာရှင်များ၊ ရန်ပုံ​ငွေပွဲများမှ အစွမ်းကုန် ကူညီကြသည်။ နေ့စားဆိုက်ကားသမားများမှ အစ ကူညီကြသည်။ လူစည်သောနေရာတိုင်းတွင် ရေဘေးအတွက် အလှူခံပေးကြသည်။ တိုင်းပြည်ပြင်ပရောက်နေသူများလဲ အလှူခံပေးကြသည်။ လှူဒါန်းကြသည်။
ဥရောပသမဂ္ဂ
အီးယူသည် ရေဘေးသင့်လူထုအတွက် မြန်မာကျပ်ငွေ ၆ ဘီလီယံ(ယူရိုငွေ ၄ သန်းခွဲ)ကူညီမည်ဖြစ်ကြောင်း ရန်ကုန်မြို့အခြေစိုက် ဥရောပသမဂ္ဂနဲ့ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများဆိုင်ရာ သံရုံးများက ဩဂုတ်လ ၈ ရက်နေ့စွဲဖြင့် ထုတ်ပြန်သည်။ နှစ်စဉ်ပေးနေသော လူသားချင်းစာနာမှု ကူညီငွေ သန်း ၅၀ အပြင် ရေဘေးအတွက် ၄ သန်းထပ်တိုးပေးခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုင်း
ထိုင်းအဆိုတော် ထုံချိုင်းမှ ရေဘေးသင့်ပြည်သူများအတွက် သီတဂူဆရာတော် ဒေါက်တာ အရှင်ဉာဏိဿရထံသို့ ဘတ်ငွေ ၁ သိန်း ပေးပို့လှူဒါန်းခဲ့သည်။
တရုတ်
တရုတ်ပြည်မှ လူဆယ်ဦးလွှတ်ကာ ကူညီခဲ့သည်။ လွှတ်လိုက်သောလူဆယ်ဦးအဖွဲ့သည် ဩဂုတ် ၄ ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။
Facebook
အလှူ ရှင်များလှူဒါန်းသော ပမာဏအတိုင်း ထပ်တူလှူဒါန်းသွားမည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး Facebook အနေဖြင့် ဒေါ်လာ ၅ သိန်းအထိ လှူရန် ကတိပြုထားသည်။  အလှူငွေအားလုံးကို Save the Children အဖွဲ့က ပေးနေသော အကူအညီများအတွက် အသုံးပြုသွားမည်ဟု ကြေညာသည်။
နောင်နင်းရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇလပ်ပြင်ရွာ၊ မီးလောင်တောင်
ဇလပ်ပြင်ရွာ၊ မီးလောင်တောင်
ကျူချောင်းရွာမရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
ကျူချောင်းရွာမရွာ (Kyuchaungywarma)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ ကြာကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၉၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြာကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၇၁ ဦး၊ မ ၃၉၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လှည်းဆိပ်ရွာ၊ ကညင်ကုန်း
လှည်းဆိပ်ရွာ၊ ကညင်ကုန်း
​လေးဂွရွာ၊ ဟေမန်
လေးဂွရွာ၊ ဟေမန်
သမ္မာကျမ်းစာပြတိုက်
သမ္မာကျမ်းစာပြတိုက် (מוזיאון ארצות המקרא ירושלים, Muzeon Artzot HaMikra Bible Lands Museum) သည် အစ္စရေးနိုင်ငံ ဂျေရုဆလင်မြို့ရှိ ရှေးဟောင်းသုတေသနပြတိုက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပြတိုက် ဂျူးကျမ်းစာ  Tanakh   ထဲမှာရှေးဟောင်းနိုင်ငံများနှင့်ယဉ်ကျေးမှုမှဆက်ကပ်အပ်နှံသည်။ အဆိုပါပြတိုက်ဘေးတွင် အစ္စရေးပြတိုက် နှင့် ဣသရေလအမျိုး၏ရှေးဟောင်းသုတေသန များအတွက် အမျိုးသားကျောင်းပရဝုဏ် မှ ယေရုရှလင်မြို့ ထဲမှာတည်ရှိပါတယ်။
ရှားစီးဘိုရွာ၊ စေတီကုန်း
ရှားစီးဘိုရွာ (Sharseebo)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ စေတီကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၄၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စေတီကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၂၇ ဦး၊ မ ၁၃၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခတ္တိယသုတ်
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။
အခြေနှစ်ချောင်းရှိသူတို့တွင် “မင်း”၊ အခြေလေးချောင်းရှိ သတ္တဝါတို့တွင် “နွားလား ဥသဘ”၊ မယားတို့တွင် အပျိုစင်ဘဝက ယူထားသောမယား၊ သားတို့တွင် “သားကြီး” ဤလေးမျိုးတို့သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပါသည်-ဟု လျှောက်ထားလာသော အညတရနတ်သားအား ဘုရားရှင်က “အခြေနှစ်ချောင်းရှိသူတို့တွင် “ဘုရားရှင်၊ အခြေလေးချောင်းရှိ သုတ္တဝါတို့တွင် “အာဇာနည်သတ္တဝါ”၊ ဇနီးမယားတို့တွင် လင်၏ စကားကို ရိုသေစွာလိုက်နာသမှုပြုသော မယား၊ သားတို့တွင် မိဖတို့စကားကို လိုက်နာ သောသား-ဤလေးမျိုးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်-ဟု ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ/ဋီကာတို့၌-ရှင်းလင်းဖွင့်ပြချက်များ ရှိပါသည်။
-
ဇာဏုဿောဏိပုဏ္ဏား မေးလျှောက်သည့် (၁) မင်း၊ (၂) ပုဏ္ဏား (ဗြာဟ္မဏ)၊ (၃) ဂဟပတိ၊ (၄) ဣတ္ထီ၊ (၅) စောရ၊ (၆) သမဏတို့၏ အဓိပ္ပါယ, ဥပဝိစာရ, အဓိဋ္ဌာန, အဘိနိဝေသ, ပရိယောသာန-တို့ကို ဝေဖန်၍ ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ၌-ယင်းပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အဖွင့်နှင့် ထောက်ရာ တည်ရာရသူ ပုဂ္ဂိုလ် ၅-မျိုးကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။
နမ့်လင်လွယ်ရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
နမ့်လင်လွယ်ရွာ (Namlenloi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ မန့်မိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၀၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန့်မိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၇ ဦး၊ မ ၁၆၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက္ခဏာဗေဒ
မှတ်သားအပ်လို့ လက္ခဏာ ဟု ခေါ်သည်။ လက်မှာပါလျှင် လက္ခဏာ၊ ခြေမှာပါရင် ခြေခဏာ ဟူ၍မဟုတ်ပါ။ မည်သည့်နား ပါပါ၊ အမှတ်အသားကို လက္ခဏာဟု ခေါ်သည်။ လက္ခဏာ၏ အခြားနားလည်မှုတမျိုးမှာ လက်ဖဝါးကိုကြည့်၍ ဗေဒင်ဟောခြင်းဖြစ်သည်။
လက္ခီယတီတိ လက္ခဏံ လက္ခီယတေ ဧတေနာတိ လက္ခဏံ
သင်၏လက်ဖဝါးများကိုကြည့်က အရေးအကြောင်းများစွာတို့သည် ထက်အောက်ကန့်လန့်ဖြတ်သန်းလျက် ရှိသည်ကို တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ ဤအရေးအကြောင်းများကိုပင် လက်အမှတ်ဟု ရှေးအစဉ်အဆက်က ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။ လက်ဝဲ လက်ယာ နှစ်ဖက်စလုံးကို ကြည့်လျှင် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် မတူသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ သင့်မိတ်ဆွေများ၏ လက်အမှတ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်က လုံးဝပင်မတူ၊ ကွဲပြားနေကြောင်းတွေ့ရလိမ့်မည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ အလောင်တော် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားဖွားမြင် ၍ ကင်ပွန်းတပ်မင်္ဂလာပြုသောအခါ လက္ခဏာဖတ် ပုဏ္ဏားရှစ်ယောက်တွင် ခုနစ်ယောက်သော ပုဏ္ဏားတို့က လက်နှစ်ချောင်းကိုထောင်၍ ဤမင်းသား သည် လူထင်ရှား ဘုရားသော်လည်းကောင်းဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ဇမ္ဗူဒီပါ ကျွန်းအလုံးကိုအစိုးရသော စကြဝတေးမင်းသော်လည်းကောင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ဟောကြသည်။ ရှစ်ယောက်မြောက် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ကောဏ္ဍညနွယ်ဖွား သုဒတ္တပုဏ္ဏားကမူ လက်ည|ိုးတစ်ချောင်းကိုထောင်ကာ ဘုရားစင်စစ် မုချဖြစ်ရ မည်ဟု ဟောဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ဗုဒ္ဓဘုရားဖြစ်၍ လူနတ်ဗြဟ္မာ သတ္တဝါအများကို နိဗ္ဗာန်သို့ ပို့ဆောင်တော်မူခဲ့လေသည်။ လက်အမှတ်ပညာရှိ ဗုဒ္ဓဝါဒီတို့သာမဟုတ် အရှေ့တိုင်းယဉ်ကျေးမှု စတင်ခဲ့ရာ တရုတ်နိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ စသောအာရှတိုက်နိုင်ငံအားလုံးနှင့် အနောက်တိုင်းယဉ်ကျေးမှု စတင်ခဲ့ရာ အီဂျစ်၊ ဂရိ၊ ရောမ စသော နိုင်ငံ တို့တွင် အင်ပိုင်ယာကြီးများ ထွန်းကား၍ ယဉ်ကျေးမှုများစတင်ခဲ့သောအခါ ကလည်း ဤလက်အမှတ်ပညာကို လိုက်စားခဲ့ကြလေသည်။ အမှန်အားဖြင့် ရှေးကမ္ဘာဦး အစကပင် စတင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ယဉ်ကျေးသော နိုင်ငံအားလုံးတွင် လူ့ဘဝကို သုံးသပ် ဆင်ခြင်ခဲ့သည်မှစ၍ လက်အမှတ်ပညာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့လေသည်။ ခရစ် မပေါ်မီ အနှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကပင် တရုတ်လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားကျောင်းများ၌ လက်ဝါးပုံများတွင် လက်အမှတ်ကြောင်းများကို ထု လုပ်ထားခဲ့ကြလေသည်။ ထို့အတူပင် ဂျပန်၊ ပါးရှင်း၊ ဟိန္ဒူလူမျိုး တို့သည် လက်ပုံများကို ထုလုပ်ခဲ့ကြလေသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံရှိ အိုဆာကာ ရဲတိုက်ကြီး တွင် ဂျပန်သူရဲကောင်း ဗိုလ်မှူးကြီးများ၏ လက်အမှတ် ပုံများနှင့် ယင်းတို့၏ ဝတ်စားတန်ဆာများကို ယနေ့တိုင် တွေ့မြင်နိုင် ပေသည်၊ ဟိန္ဒူလူမျိုး ရှေးပညာရှိကြီးများသည် လူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြန် အင်လက္ခဏာ အချိုးအစားကိုကြည့်၍ အကျင့်စာရိတ္တ ဆင်းရဲချမ်းသာ စသည်တို့ကို ဟောပြောခဲ့ကြလေသည်၊ ဤပညာရပ်များကိုပြသော သာမု ဒြိကကျမ်းများရေးသား၍ ထားခဲ့ကြလေသည်။ ဤသို့ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ် အပိုင်းကို ခွဲခြားဟောဆိုရသော သာမုဒြိကကျမ်းများမှတစ်ဆင့် လက်ဝါးပြင် ကို ကြည့်ရသော ဟတ္ထရိကခေါ် လက်အမှတ်ပညာများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့လေ သည်။ ဗေဒင်ပညာအားဖြင့် အဆိုးအကောင်းစသည်တို့ကို တွက်ချက် ကြည့်ရှု ပြီးနောက်၊ လက်ဝါးပြင်တွင် လေ့လာမှတ်သားလာခဲ့ရာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသောအခါ လက်ဝါးပြင်ရှိ လက်အမှတ်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် အဆိုးအကောင်းကို နားလည်လာကြလေသည်။ ပုံပမာ ဇာတာပြင်တွင် ကြာသပတေးဂြိုဟ်သည် ဥစ်၊ ကသစ်၊ တြိဂုဏ်းရခြင်း သို့မဟုတ် ကိန်းအိမ်၊ ဥပ္ပစ္စည်းအိမ်တွင်နေခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဥစ်နဝင်း စီးလျက် တြိကောဏအိမ်နေခြင်း စသည်တွေ့ရက ကြာသပတေးဂြိုဟ် အားကောင်းသည့်အတိုင်း လက်ဝါးပြင်တွင်ရှိသော ကြာသပတေးကွက် သည် အထူးပင်မြင့်မောက်တက်ကြွနေ၍ နှိပ်ကြည့်လျှင် တင်းမာ၍ အားရှိကြောင်း ပြနေပေသည်။ ဤသို့လျှင် ဗေဒင်နည်းအတိုင်း တနင်္ဂနွေ၊ တနင်္လာ စသောဂြိုဟ်များ၊ မိဿ ပြိဿ စသော ရာသီကွက်များ၊ လဆန်း လဆုတ် စသော တိထီများကိုပါ လက်ဝါးပြင်တွင် ကန့်သတ် ခွဲခြားပြထားသဖြင့် ဟိန္ဒူလက်အမှတ်ပညာသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစုံ အလင်ဆုံးဖြတ်နေ၍ မှန်ကန်လှသည်။
အနောက်တိုင်း လက်အမှတ်ပညာမှာမူ မျက်မြင်လက်တွေ့ လေ့လာခဲ့ရာမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။ ပုံစံအားဖြင့် လူသတ်မှုကျူးလွန်သူတိုင်း၏ လက်အမှတ်ကို အနှစ် ၂ဝ ခန့် လေ့လာပြီးနောက် လူသတ်သူတိုင်းတွင် ထပ်တူ တူညီသော လက်အမှတ်များစွာကို တွေ့ရှိလာလေသည်။ နောင်အခါတွင် အခြားလူတစ်ဦး၌ ထိုလက်အမှတ်မျိုးပါလာလျှင် လူသတ်မှု ကျူးလွန်လိမ့်မည်ဟု ဟောဆိုခဲ့ရာ မုချမှန်ကန်ကြောင်း သိလာကြလေသည်။
ဤသို့ တစ်ဆင့်တစ်ဆင့် ရှာဖွေတိုးတက်လာပေသည်။ သီဗြူလူမျိုးတို့၏ မူလလက်ဟောင်း သမ္မာကျမ်းစာ ဂျိုဗ (ယောဘ)ဝတ္ထု၊ အခန်း ၃၇၊ လက‡ာပိုဒ် ၇ ၌ ဤသို့ရေးပြထားပေသည်။''ထာဝရဘုရားသခင်သည် လူအားလုံးတို့အား မိမိတို့၏ လုပ်ငန်းတာဝန်များကို သိနိုင်စေရန် သားသမီးများ၏ လက်ဝါးပြင်တွင် လက်အမှတ်များကို ထားပေးတော် မူသည်''ဤသို့ ရှေးခေတ်က စတင်ခဲ့သော လက်အမှတ်ပညာရပ်များသည် အီဂျစ်၊ ဂရိ၊ ရောမစသော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံကြီးများတွင် များစွာပင် ထွန်း ကားခဲ့လေသည်။
ရှေးဟောင်းသမိုင်းများကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သော် ဟစ္စပါနပ် သည် ဂရိလူမျိုးတို့ ဟားမီးနတ်သားအားရည်စူး၍ ဆောက်လုပ်ထားသော ပလ္လင်ပေါ်တွင် လက်အမှတ်ပညာကို ရွှေစာလုံးများဖြင့်ရေးထားသော ကျမ်း တစ်စောင်ကိုတွေ့ရရာ မြင့်မြတ်သောပညာရှင်တို့ ဂရုတစ်စိုက် ဖတ်ရှုသင့် သော ပညာရပ်တစ်ခုအဖြစ်ဖြင့် ဧကရာဇ်ဘုရင် အယ်လက်ဇန္ဒားအား ဆက်သခဲ့လေသည်။
ရောမစစ်သူကြီး ဂျူးလယပ်ဆီဇာသည် လက်အမှတ်ပညာကို ကောင်းစွာတတ်မြောက်ခဲ့လေသည်။ တစ်ရံရောအခါ နိုင်ငံခြားမှ မင်းသား တစ်ပါး လာရောက်ခစားစဉ် ထိုမင်းသား၏ လက်အမှတ်ကိုကြည့်၍ ''သင် ၏လက်အမှတ်တွင် မင်းသားအစစ်ဖြစ်သော အမှတ်မပါချေ။ လူလိမ်သာဖြစ်သည်'' ဟုဆိုကာ နှင်ထုတ်ခဲ့လေသည်။ ခရစ် ၁၅⁠၅၉ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် နန်းတက်ခဲ့ သော အဂ‡လန်ပြည့်ရှင် ဘုရင်မကြီး ပထမအယ်လစ်ဇဗက်သည် ၁၆၈ဝ ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၇ ရက်နေ့တွင် နန်းသုံးဗေဒလက္ခဏာဆရာကြီး ဒေါက်တာ ဂျွန်းဒီးအား လက်အမှတ်ကြည့်စေရာ စပိန်နိုင်ငံကရန်ပြု၍ ရေ တပ်ကြီးဖြင့် လာရောက်တိုက်ခိုက်မည့်အကြောင်း ဟောပြောခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဘုရင်မကြီးသည် ချက်ချင်း ရေကြောင်းဗိုလ် ရောလီအား ခေါ်ယူ၍ မီးဖောင် မီးတင် သဘေ‡ာများစွာကို ပို့စမတ်မြို့တွင် အဆင်သင့် လုပ်ထားစေလေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် စပိန်နိုင်ငံမှ အာမာဒါရေတပ်ကြီး ချီ တက်လာ၍ အင်္ဂလန်ကို တိုက်ခိုက်သောအခါ အင်္ဂလန်က နိုင်လိုက်လေ သည်။
လက်အမှတ်ပညာသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး ပျံ့နှံ့လျက်ရှိ၍ ယင်း ပညာကို ပညာရှိကြီးများစွာတို့ လေ့လာလျက်ရှိကြသည်။ လက်အမှတ်ဟော ရန် မဟုတ်သေးသော်လည်း ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ စုံထောက်နှင့် ရဲဌာနများသည် လူဆိုးများ၏ လက်ဗွေပုံစံကို ယူထားခြင်းဖြင့် နောင်အခါ အလွယ်တကူ ထိုလူဆိုး၏အကြောင်းကို ယခင်က လက်ဗွေပုံစံနှင့် တိုက်ကြည့်ခြင်းဖြင့် သိခဲ့ရာ ယခုအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးပင် အသုံးပြုလျက်ရှိကြသည်။ လူတိုးသန်း ပေါင်းများစွာရှိသော်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ လက်ဗွေများမှာ လုံးဝမတူ ကြချေ။
လက်မှတ်ဖတ်ရာတွင် လက်ဝါးပုံ၊ လက်ချောင်းကလေးများပုံကို ကြည့်၍ဖတ်ရသော လက်ပုံဖတ်ပညာနှင့် လက်အမှတ်အကြောင်းများကို ကြည့်၍ဖတ်ရသော လက်အမှတ်ကြောင်းဖတ်ပညာဟူ၍ နှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်။ လက်ချောင်း လက်ဝါးပုံသဏ္ဌာန်များသည် လူတစ်ယောက်၏ မျိုးရိုးစရိုက်နှင့် ထူးခြားသည့် အရည်အချင်းများကိုပြသည်။ မြင်းတစ်ကောင် ကို မြင်လျှင်မြင်ခြင်းပင် ပြိုင်မြင်းဖြစ်မည်၊ ရထားဆွဲရသောမြင်းဖြစ်မည် စသည်ဖြင့် မြင်း၏ခြေတံ လက်တံကို မြင်ခြင်းဖြင့် ထိုးမြင်းသည် မည် သည့်အလုပ်လုပ်၍ မည်သည့်အဆင့်အတန်းတွင် နေရမည်ကို သိနိုင်သကဲ့ သို့ပင် လူတို့တွင်လည်း လက်ချောင်းများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မည်သည့် အဆင့်အတန်း အလုပ်အကိုင်တွင် လုပ်ကိုင်ရမည်၊ အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရမည်၊ စိတ်အလုပ်ကိုလုပ်ရမည် စသည်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပေသည်။ ပုံပမာ တို တောင်းတုတ်ခိုင်သော လက်ချောင်းများရှိသူမှာ ရှည်လျားလှပသော လက် ချောင်းရှိသူနှင့် လုံးဝမတူနိုင်ချေ။
ပထမပိုင်း
လက်ပုံဖတ်နည်း။ ။ လက်ပုံကို ခုနစ်မျိုးခွဲခြားထားပေသည်။
(၁) အောက်တန်းစား လက်မျိုး
လက်ဝါးသည် ထူထဲ၍ လက်ချောင်းများ တုတ်တို⁠တိုရှိ၏။ အရုပ်ဆိုးပုံရသည်။ လက်သည်းများမှာလည်း အရုပ်ဆိုး လှသည်။ လက်မသည် အထူးပင်တုတ်တိုသည်။ ဤလက်မျိုးမှာ လူဖြစ်ရုံမျှသာရှိသည်။ စားသောက်အိပ်လျက် အလုပ်ကြမ်း လုပ်ကိုင်ခြင်းမှတစ်ပါး မည်သည့်ပညာကိုမျှ ဝါသနာမထုံချေ။ စဉ်းစားဉာာဏ်မရှိ၊ တိရစ္ဆာန်လောကနှင့် အနီးဆုံးပင်ဖြစ်သည်။ လက်အမှတ် ကြောင်း နှစ်ကြောင်း၊ သုံးကြောင်းပါရှိသည်။
(၂) လေးထောင့်ပုံလက် သို့မဟုတ် လက်တွေ့လုပ်ကိုင်တတ်သော လက်မျိုး
မှာ လက်ဝါးသည် လေးထောင့်ပုံဖြစ်၍ လက်ချောင်းကလေးများ၏ အရင်း နှင့် ထိပ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ လက်သည်းများသည်လည်းကောင်း လေး ထောင့်ပုံရှိသည်။ သတိ ဝီရိယရှိ၍ လက်တွေ့လုပ်ကိုင်တတ်သူဖြစ်သည်။ စည်းကမ်းစနစ်ကြီး၍ တရားဥပဒေကို ရိုသေသူဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် စီးပွားရေး အလုပ်အကိုင်တွင် လုပ်ကိုင်သူများဖြစ်သည်။
(၃) ငြုတ်ကျည်ပွေ့လက်ပုံ
မှာ လက်ချောင်းကလေးများသည် အဖျားတွင် ငြုတ်ကျည်ပွေ့ကဲ့သို့ ကား၍ထုတ်နေသည်။ လက်ဝါးသည် အရင်းဖက်ကဖြစ် စေ၊ အဖျားဖက်ကဖြစ်စေ ပို၍ကျယ်ပြန့်ကာ ကားနေသည်။ အမြဲတစေ လှုပ် ရှားထကြွခြင်း၊ အသစ်အဆန်း တီထွင်လိုခြင်း၊ ခွန်အားဗလကြီးခြင်း၊ လွတ် လပ်မှုကို ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်းကိုပြသည်။ အင်ဂျင်နီယာကြီးများ၊ ကမ္ဘာလှည့် သူများ၊ အသစ်အဆန်း ပညာရပ်များကို တီထွင်သူများပင်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အလုပ်လုပ်စေကာမူ ရှေးစနစ်များကို ချိုးဖျက်၍ အသစ်အဆန်း စတင်တီထွင်သူဖြစ်လာသည်။
(၄) ပညာရှာဖွေသူ၏ လက်ပုံ
မှာ လက်ဝါးသည်ရှည်လျား၏။ လက်ချောင်း များသည် ရှည်လျား၍ အဆစ်များတွင် အရိုးများကြီးကား ထွက်နေသည့်ပြင် လက်သည်းများမှာ ရှည်လျားသည်။ လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာထက် ပညာရပ်များ ကိုသာ နက်နဲစွာ ရှာဖွေလိုက်စားသူဖြစ်သည်။ စီးပွားရေးသမား မဟုတ်ချေ။ ရှေးဟောင်းကမ္ပည်းကျောက်စာ ရှာဖွေသူများ၊ သဘာဝတ္ထဗေဒ (ဒဿနိက ဗေဒ) ပါမောက္ခများ၊ တက္ကသိုလ်ရှိ ပါမောက္ခကြီးများ၊ ဓာတုဗေဒ၊ ရုက္ခ ဗေဒ စသည်တွင် ထူးချွန်သူများ၊ စာကြီးပေကြီးများကို ရေးသားသူများတွင် တွေ့ရသည်။ သူတော်ကောင်း ရဟန်းတို့၏ လက်ပုံမျိုးပင်ဖြစ်သည်။
(၅) အရင်းတုတ်၍ အဖျားဖက်ချွန်သွားသော လက်ပုံမျိုး
မှာ လက်ချောင်း ကလေးများသည် အရင်းပိုင်းတွင် ပြည့်ဖြိုးတုတ်ဝလျက် လက်ဖျားအထိ သေးသွယ်သွားသည်။ လက်ဝါးသည် ပြည့်ဖြိုး၍နူးညံ့သည်။ အပေါင်း အသင်းများသည်၊ စိတ်မြန်သည်၊ ကြေလွယ်သည်။ စိတ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်သလို ပြုမူတတ်သည်။ စားသောက်ပွဲ၊ ကပွဲများကိုနှစ်သက်သည်။ ပန်းချီ၊ တူရိယာ စသောပညာများကို အထူးပင် ကြိုက်နှစ်သက်သည်။ သို့ ရာတွင် ဇွဲမရှိတတ်ချေ။ အပြောကောင်းသည်။ လူချစ်လူခင်ပေါသည်။ အများနှင့် သက်ဆိုင်သည့် နာမည်ကျော် အလုပ်အကိုင်များတွင် လုပ်ကိုင် ရသူဖြစ်သည်။
(၆) စိတ်ကူးယဉ်သူ၏ လက်ပုံမှာ လက်ချောင်းကလေးများ
သည် သေးသွယ် ရှည်လျားချောမွတ်နေ၏။ လက်ဖျားကလေးများချွန်၍ လက်သည်းမှာလည်း ရှည်လျားလျက် အရင်းအဖျားဖက်တွင် ဝိုင်းချွန်နေသည်။ အလွန်လှပသည့် လက်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် လောကီအလုပ်များနှင့်မသင့်တော်။ စိတ်ကူးယဉ်နေ သူများသာဖြစ်သည်။ စိတ်သဘော နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ သည်းခံတတ်သည်။ သူ တစ်ပါးကို ယုံလွယ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတစ်ပါး၏ အလိမ်ကိုခံရ၍ ပျက် စီးတတ်လေသည်။ အယူဝါဒတွင် အထူးယုံကြည်၍ ကံကို ယိုးမယ်ဖွဲ့လျက် စိတ်ကူးယဉ်တတ်သဖြင့် လောကီကြီးပွားရေးတွင် တိုးတက်ပြိုင်ဆိုင် လုပ် ကိုင်လိုစိတ်မရှိချေ။ မှော်အတတ်၊ နတ်ဝင်သည်၊ မျက်လှည့် စသောပညာ များကို စွဲလမ်းတတ်သူဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် မိန်းမများတွင် တွေ့ရ သည်။ လူ့ဘောင်ကို ပယ်ခွာကာ သူတော်သူမြတ်လုပ်၍ဖြစ်စေ၊ လူ့ကိစ္စကို ပယ်ခွာ၍ဖြစ်စေ လူ့ဘဝကို စွန့်ခွာတတ်သူများဖြစ်သည်။ ယခုခေတ်တွင် ဤလက်မျိုး ရှားပါးလှပေသည်။ အနီးစပ်ဆုံးတူသည့် လက်များသာ တွေ့ရ သည်။
(၇) ရောနှောနေသောလက်
မှာ အထက်ပါ လက်မျိုးအားလုံးရောစပ်နေသည့် လက်ပုံပင်ဖြစ်သည်။ လက်တစ်ချောင်းသည် အဖျားချွန်၍ တစ်ချောင်းမှာ အဖျားတုတ်လျက် ငြုတ်ကျည်ပွေ့ပုံ စသည်ဖြင့် ကွဲပြားနေသည့် လက် ပင်ဖြစ်သည်။ အစစအရာရာ တတ်မြောက်သူဖြစ်သော်လည်း အလုပ်အကိုင် မကြာခဏ ပြောင်းလွဲတတ်သဖြင့် ပျက်စီးတတ်သည်။ လူ့ဘဝ၏ ဆင်းရဲ ချမ်းသာကို ဂရုမစိုက်တတ်ချေ။ ဖြစ်သလိုနေတတ်သော သူမျိုးပင်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အလုပ် မည်သည့်အခြေတွင် လုပ်ကိုင်နေထိုင်ရစေကာမူ အလွယ် တကူပင် နေနိုင်သူပင်ဖြစ်သည်။ ဤသို့လျှင် လက်ခုနစ်မျိုး ခွဲခြားထားစေကာမူ လက်ဝါးသည် လေးထောင့်ဖြစ်၍ လက်ချောင်းသည် ပညာရှာသူလက်ချောင်း သို့မဟုတ် လှပသည့် လက်ချောင်းများဖြစ်နေမူ အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုး ပြောင်းသွားလေ သည်။ ထို့ပြင် လက်ဝါးတွင်ရှိသည့် လက်အမှတ်ကြောင်းများနှင့် ပေါင်းစပ် ယူမှသာ အမှန်ကိုရနိုင်ပေသည်။
လက်အမှတ်ကြောင်းဖတ်နည်း
လက်ဝါးပြင်ရှိ လက်အမှတ်ကြောင်း များမှာ လက်ပုံစံအနေအထားထက်ပင် နက်နဲကျယ်ဝန်းလှသည်။ လက် အမှတ်ကြောင်းတိုင်း၏ စပုံ၊ ဆုံးပုံ၊ ကွေ့ကောက်ပုံ၊ လမ်းကြောင်းခွဲသွားပုံ စသည်ဖြင့် အထူးပင် အဓိပ္ပာယ်ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ အရေးအကြီးဆုံး လက်အမှတ်ကြောင်းများမှာ -
လေခ၊ ဖြစ်သည်။
(၁) အာယုလေခသည် လက်ညှိုး၏ အောက်နားမှလက်မရင်းကို ပတ်ဝိုင်း၍ လက်ဝါးအောက်ပိုင်းဆီသို့ ဆင်းသွားသောလမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။ လူ့ ဘဝ၏ အခြေအနေသဘောထားနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏သန်စွမ်းခြင်း၊ အားနည်း ခြင်း၊ အသက်တိုခြင်း ရှည်ခြင်းကိုပြသည်။ သာမန်အားဖြင့် လူ၏ သက် တမ်းကိုပြသည်။ သို့ရာတွင် အခြားလမ်းကြောင်းများကြောင့်လည်း သေ တတ်ပေသေးသည်။
(၂) ဉာဏလေခမှာ လက်ည|ိုးနှင့် လက်ခလယ်ကြားမှ လက်ဝါးကို ကန့် လန့်ဖြတ်၍ လက်ဖဝါး၏အလယ်တွင် ဘေးဘက်ဆီသို့သွားသော လမ်း ကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦး၏ ပညာ၊ စိတ်ကူးဉာာဏ်၊ စိတ်နေသဘော ထား၊ အကျင့်စာရိတ္တ၊ လူ့ဘဝ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပြသည်။ အရေးအကြီးဆုံး လက်အမှတ်ကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသူ့ဦးနှောက်၏ အသုံးချမည့် လုပ်ငန်း နှင့် အဆင့်အတန်းကို သေချာစွာပြလျက်ရှိသည်။ ဦးနှောက်နှင့်ဆိုင်သည့် တိုးတက်မှု ထိခိုက်မှုကိုပြသည်။
(၃) ဟဒယလေခမှာ လက်ည|ိုးနှင့် လက်ခလယ်ကြားမှ လက်ချောင်းများ အနီးဆုံးနေရာတွင် လက်ဝါး၏ ဘေးဘက်သို့သွားသော လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုလမ်းကြောင်းသည် ကာမဂုဏ် တဏှာရာဂနှင့် မစပ်လျဉ်း သည့် သန့်ရှင်းသော ချစ်မေတ္တာစိတ်ထား၏ အနည်းအများ၊ သစ္စာရှိ မရှိ၊ လူချစ်လူခင် ပေါ မပေါ ကိုပြသည်။ နှလုံးနှင့်ဆိုင်သော ရောဂါအကြောင်း ကိုလည်းပြသည်။
(၄) ကမ္မလေခမှာ လက်ကောက်ဝတ်ဆီမှ လက်ဝါးအလယ်တွင် စတင်၍ အထက်ဘက် လက်ခလယ်ဆီသို့ တက်သွားသော လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ် သည်။ လူတစ်ယောက်၏ စီးပွားရေး၊ စစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်မှု၊ ဆုံရှုံးမှု၊ ကံကောင်းမှု၊ ကံဆိုးမှုများနှင့် ငါးတည်းဟူသောစိတ်ဖြင့် ကြိုးစားလုပ်ကိုင် လျက်အရာရာ တိုးတက်မှုကို ကြိုးစားလေ့ရှိသော လက်အမှတ်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအမှတ် ပါရုံမျှဖြင့်ကား ချမ်းသာသူ တစ်ထစ်ချ မဖြစ်နိုင်ချေ။
(၅) ဗေယျလေခမှာ လက်သူကြွယ်ဆီသို့ လက်ဝါးပြင်မှတက်သွားသော လမ်းကြောင်းပငြ်ဖစ်သည်။ တချို့မှာ လက်ဝါးအရင်းကစ၍တက်သည်။ တချို့မှာ လက်ဝါးအလယ်လောက်မှပေါ်လာ၍ လက်သူကြွယ်ဆီသို့ တက် သွားသည်။ တချို့မှာ ကမ္မလေခ၊ ဟဒယလေခမှ ပေါ်ထွက်လာလျက် လက် သူကြွယ်ဆီသို့ တက်သွားသည်။ ထင်ပေါ်ကျော်စောခြင်း၊ ငွေကြေးချမ်းသာ ခြင်း၊ ရာထူးဂုဏ်ထူးနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကိုပြသည်။ အချုပ်အားဖြင့် မိမိရည် ရွယ်သည့်ဆန္ဒအတိုင်း အကျိုးပေးခြင်းကိုပြသည်။ ဤဇေယျလေခပါခဲ့လျှင် အောက်တန်းစားတောသားပင်ဖြစ်စေ တစ်နေ့တွင် ကြီးပွားထွန်းကားလာရ မည် မုချပင်ဖြစ်သည်။
(၆) ရောဂလေခမှာ လက်ဝါးအရင်းဘက်သို့ လက်သန်းဆီမှ ဆင်းသက်သွား သော လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။ အနာရောဂါမျိုး အကြောင်းကိုပြ၍ စိတ် တွင်ခံစားတွေ့ကြုံရသော အာရုံကြောများအကြောင်းကိုပါပြသည်။ လူတစ် ယောက်၏ ကျန်းမာရေးနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း တိုးတက်ထင်ရှားလာ ခြင်း၊ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း စသည်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလွဲတတ် ဆုံးသော လက်အမှတ်ကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။
သပြေကန်ရွာ
သပြေကန်ရွာ
လက္ခဏာဗေဒ
လက်အမှတ်ကြောင်းဖတ်နည်း
(၇) ဝိဝါဟလေခမှာ လက်သန်းရင်းနှင့် ဟဒယလေခစပ်ကြားတွင် လက် ဖနောင့်ဘက်၌ ထင်နေသည့် လမ်းကြောင်းတိုများဖြစ်သည်။ ထိုလမ်း ကြောင်းများရှိသည့် အချိန်ကာလတွင် လက်မထပ်စေကာမူ လက်ထပ် လောက်အောင် အချစ်ကိစ္စ၊ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စများ ပေါ်ပေါက်ခြင်းကိုပြ သည်။ အထင်ရှားဆုံး၊ အရှည်လျားဆုံး လမ်းကြောင်းသာလျှင် အိမ်ထောင် ပြုသည့်လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ရေးတွင် ဤလမ်းကြောင်းအပြင် အခြားများစွာသော လမ်းကြောင်းများကိုပါ ထည့်သွင်းတွက်ချက်ယူရသည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးလှသော လမ်းကြောင်းကြီးများအပြင် ဒုတိယ အရေးကြီးသော လမ်းကြောင်းများမှာ သော စနေကွင်းလမ်းကြောင်း၊ ကြောင်း၊ လမ်းကြောင်း၊ သိမြင်တတ်၍ နတ်မျက်စိ၊ နတ်နားရဘိသကဲ့သို့ အမှန်ကို ကြိုတင်ထင်မြင် တတ်သော နိမိတ်ပြလမ်းကြောင်း၊ လက္ခဏာဗေဒင်၊ မှော်အတတ်၊ အဘိဓမ္မာစသည့် စိန္တာမယပညာများကို လေ့လာလိုက်စားလိုစိတ်ကိုပြသော စိန္တာမယကြက်ခြေ၊ သော စိတ်ပညာ၊ မှော်အတတ်၊ လက္ခဏာဗေဒင် စသည်များကို တကယ်ပင် လေ့လာပြီးနောက် ထူးခြားစွာ တတ်မြောက်နိုင်သည့် စိန္တာမယဂုရုလမ်း ကြောင်းများပင်ဖြစ်ပေသည်။
ဤသည်တို့အပြင် သေးငယ်သော်လည်း အဆိုးအကောင်းကို ပေး နိုင်သော လက်အမှတ်အသားများရှိသေးသည်။ ယင်းတို့မှာ သားသမီးနှင့် ဆိုင်သော လက်အမှတ်၊ ကြယ်သဏ္ဌာန်၊ လေးထောင့်သဏ္ဌာန်၊ ကျွန်း သဏ္ဌာန်၊ စက်ဝိုင်းသဏ္ဌာန်၊ မှိန်းသဏ္ဌာန်၊ သံဆန်ကာအကွက်သဏ္ဌာန်၊ ကြက်ခြေသဏ္ဌာန်၊ နိုင်ငံခြားခရီးသွားရတတ်သည့် လက်အမှတ်၊ ထိခိုက် ရှနာတတ်သည့် လက်အမှတ် စသည်ဖြင့် များစွာပင်ရှိသေးသည်။ အထက်ပါ လက်အမှတ်များကဲ့သို့ပင် အရေးပါသော အခြားလက် အမှတ်များရှိသေးသည်။ ယင်းတို့မှာ လက်ဝါးပြင်ရှိ ဂြိုဟ်ခုံများဖြစ်သည်။ လက်ဝါးပြင်ကိုကြည့်က အချို့နေရာများ ဖောင်းကြွတက်နေသော မို့မောက် သည့် နေရာများကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ လက်အမှတ်ပညာသည် ဗေဒင်ပညာမှ ပေါက်ဖွားလာသည့်အတိုင်း ဤမို့မောက်နေသည့်နေရာများကို တနဂ‡နွေမှ စနေအထိ ဂြိုဟ်တို့အုပ်စိုးရာနေရာဟု အသိအမှတ်ပြု၍ ထိုဂြိုဟ်တို့အစိုးရရာ ဂြိုဟ်ခုံများဟု ခေါ်ဆိုပိုင်းခြားထားလေသည်။
သပြေကန်ရွာ
ကိုးကား
သပြေကန်ရွာ
နားဘိုရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
နားဘိုရွာ (Narbo)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းဒခွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၁၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဒခွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၈၇ ဦး၊ မ ၃၀၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၄၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။
လက္ခဏာဗေဒ
လက်အမှတ်ကြောင်းဖတ်နည်း
နေသောနေရာပင်ဖြစ်သည်။ ထိုဂြိုဟ်ခုံအားရှိလျှင် လှပသောအရာဟူသမျှကို ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်း၊ ပန်းချီ၊ ပန်းပု၊ အနုပညာစာပေ စသည်တို့ကို မြတ်နိုး ခြင်း၊ စိတ်သဘောထားကြီး၍ ပျော်ပျော်နေတတ်ခြင်း၊ ချစ်ခင်သူ မိတ်ဆွေ ပေါများ၍ ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်းကိုပြသည်။ အားမရှိ၍ခွက်နေလျှင် ဆန့်ကျင် ဘက် အဓိပ္ပာယ်ယူရသည်။
နားဘိုရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက္ခဏာဗေဒ
လက်အမှတ်ကြောင်းဖတ်နည်း
သော နေရာပင်ဖြစ်သည်။ ထိုဂြိုဟ်ခုံအားရှိလျှင် ဖြတ်ထိုးဉာာဏ်ကောင်းခြင်း၊ စကားပြောကောင်းခြင်း၊ သိပ္ပံပညာ၊ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး စသည်တွင် အောင်မြင်ထွန်းကားနိုင်ခြင်း စသည်ကိုပြသည်။ ထိုဂြိုဟ်ခုံအားရှိသော်လည်း အခြားလက္ခဏာများက အကျင့်စာရိတ္တမကောင်းကြောင်းပြလျှင် လူလိမ်၊ သူခိုး၊ ခါးပိုက်နှိုက် ဖြစ်တတ်သည်။
သည်။ အလွန်အမင်း မြင့်မောက်ခြင်းမရှိဘဲ သင့်တင့်ရုံမြင့်မောက်ပါက ချစ် ခင်တတ်ခြင်း၊ ကိုယ်ချင်းစာနာတတ်ခြင်း၊ စိတ်ထားကောင်းမြတ်ခြင်း၊ အလှ အပနှင့် တူရိယာကို နှစ်သက်မြတ်နိုးခြင်း၊ ချစ်ခင်သူပေါခြင်းကိုပြသည်။ အလွန်အမင်း အားကြီးမြင့်မောက်နေက တဏှာစိတ်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ စွဲလမ်းချစ်ခင်ခြင်းကိုပြသည်။ ထိုဂြိုဟ်ခုံအားနည်းက ဆန့်ကျင်ဘက် အဓိပ္ပာယ်ယူရသည်။
ဆုံရာ လက်ဝါးထောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ လက်ဖဝါးအောက်ပိုင်းတွင် သောကြာ ဂြိုဟ်ခုံနှင့် ယှဉ်လျက်ရှိသည်။ ထိုဂြိုဟ်ခုံမြင့်မောက်အားရှိလျှင် ယဉ်ကျေး သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ရှုမျှော်ခင်းများကိုနှစ်သက်ခြင်း၊ စိတ်ကူးနှင့် လွမ်းတတ်ခြင်း၊ စိတ်ကူးကောင်းခြင်း၊ စိတ်ကူးဖြင့်ရေးထားသော ပုံပြင် ကဗျာ လက‡ာများကို နှစ်သက်ခြင်း၊ ခရီးသွားလိုခြင်းများကိုပြသည်။ ထိုဂြိုဟ်ခုံအားမရှိလျှင် ဆန့် ကျင်ဘက်အဓိပ္ပာယ်ယူရသည်။
ယာ အဂ‡ါဂြိုဟ်ခုံသည် လက်ည|ိုးနှင့်လက်မကြားတွင် ကြာသပတေးဂြိုဟ်ခုံ အောက်၌ရှိသည်။ ထိုဂြိုဟ်ခုံအားရှိလျှင် သတ္တိကောင်းခြင်း၊ တိုက်ခိုက်လို သောစိတ်ရှိခြင်း၊ အစစအရာရာ ခပ်ကြမ်း⁠ကြမ်းဖြင့် အောင်မြင်အောင်ပြုလုပ် လေ့ရှိသည်။ အလွန်မြင့်မောက်၍ မာနေက ရန်လိုခြင်း၊ ဒေါသကြီးခြင်းကိုပြ သည်။ အားမရှိပါက ဆန့်ကျင်ဘက်အဓိပ္ပာယ်ယူရသည်။ (ခ) လက်ဝဲအဂ‡ါ ဂြိုဟ်ခုံမှာ လက်ဖနောင့်ဘက် အလယ်တွင် ဗုဒ္ဓဟူးနှင့် တနလ‡ာဂြိုဟ်ခုံတို့ စပ်ကြား၌ရှိသည်။ မြင့်မောက်အားရှိလျှင် စိတ်ကိုနိုင်နင်းခြင်း၊ သမာဓိရှိ ခြင်း၊ ခံနိုင်ရည်ဇွဲကောင်းခြင်း၊ မတရားမှုများ သွေးဆောင်ခြင်းကို တားဆီး နေနိုင်ခြင်း စသည်တို့ကိုပြသည်။ အကယ်၍ အားမရှိက ဆန့်ကျင်ဘက် အဓိပ္ပာယ်ယူရသည်။
ထိုဂြိုဟ်ခုံများမှာ နိမ့်လျက်အားရှိပုံမရသော်လည်း ဂြိုဟ်ခုံများကို ဖြတ်၍ အထက်သို့တက်သော လမ်းကြောင်းများရှိပါက အားရှိသည်ဟု ယူဆရသည်။ လက်အမှတ်ဖတ်ရာတွင် လက်အမှတ် လမ်းကြောင်းများ၊ လက် ဝါး၏ အပျော့အမာ၊ အရောင်အဆင်း၊ လက်ဝါးပုံ၊ လက်ချောင်းပုံ၊ ဂြိုဟ်ခုံ၊ လက်သည်းများ စသည်ကိုပေါင်းစပ်ယူမှသာ မှန်ကန်နိုင်ပေသည်။ တစ်ခု တည်းကြည့်၍ မည်သည့်အခါမျှ မဆုံးဖြတ်ရ။ အစစနှိုင်းဆပြီးမှသာ အမှန် ကို ရနိုင်သည်ဟုဆိုလေသည်။
ဥတ္တမကျော်၊ သျှင်
တဘောင်ပေါ်ထွန်းခြင်း
မိုးညှင်းမင်းတရားကြီးလက်ထက် စကြိုသူမြတ်နှင့် မင်းကျောင်းသူမြတ်တို့က ဗသျှုဆိုးမုနိကိန်းနှင့် ကြိုက်ကြုံသဖြင့် သက္ကရာဇ်ဖြိုတော်မူပါ၊ ဟု မိန့်ဆိုတော်မူ ကြသောကြောင့် မင်းတရားကြီးသည် သက္ကရာဇ် ၈ဝဝ-ပြည့်နှစ်တွင် ဖြိုတော်မူ၏။ ထိုနှစ်အတွင်းဝယ် တောင်တွင်းကြီးမြို့၌ ထူးခြားစွာ တဘောင်ပေါ်လာသည်။ ထိုတဘောင်ကား-
ဘုရားရှစ်သောင်း၊ လေးထောင်ဆောင်း၍၊ ကိန်းအောင်းစံရန်၊ စမ္မခဏ်သည်၊ သန်တောင်ဖြိုးမြင့် စွင့်စွင့်လေ။။ အကိုက်လေးဖော်၊ မြေမှပေါ်သည်၊ သျှင်ကျော်လေးဦး ခူးလိမ့်လေ။။ ခူးလည်း ခူးလတ္တံ့။ ကူးလည်း ကူးလတ္တံ့။ စူးလည်း စူးလတ္တံ့။ မြူးလည်း မြူးလတ္တံ့။။ ရနံ့ငယ်ကြိုင်လှိုင်၊ မွှေးပျံ့ဆိုင်၊ နှစ်ခိုင်ပွင့်လန်း၊ ပြည်သူ့ပန်း။ ဟူသတည်း။
ထိုတဘောင်သီချင်းသည် မြို့တွင်းမြို့ပြင် ထက်ဝန်းကျင်တို့၌ သီဆိုသူပေါ၍ အကျော်တစောဖြစ်နေလေသည်။ ထိုအခါ သက်ကြီးရွယ်ရင့် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် တောင်တွင်းကြီးမြို့မြောက် ငှက်ပစ်တောင်၏အရှေ့၊ ထူပါရုံအရာမ်၏အနီး သီဟပတေ့ကြီး ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းသော ရတနာဗိမာန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးသော ငှက်ပစ်တောင်ဆရာတော်ဟုလည်းကောင်း ထူပါရုံဆရာတော်ဟုလည်းကောင်း ထင်ရှားသော ဆရာတော် သျှင်သီလာစာရာဘိဓဇထံသို့ သွားရောက်၍ လျှောက်ထားကြလေသည်။
ထိုအခါ ဆရာတော်ဘုရားက  ပေဟူသည်ကား စာဖြစ်သည်၊ ပေပင်မည်သောကြောင့် စာပေကျမ်းဂန်တွင် အထူးသိမြင်နှံ့စက်သော ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ယူရမည်၊ ယခုမူ ပေတစ်ပင် လည်း မဟုတ်၊ ပေလေးပင် ဖြစ်သောကြောင့် ပိဋကတ်တော် ချောက်ချားနိုင်သော သျှင်ကျော်လေးပါးတို့ ပေါ်လိမ့်မည်၊  ဟု မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ထိုအခါမှစ၍ တောင်တွင်းကြီး တစ်မြို့လုံး၌  ပေလေးပင် သျှင်လေးပါး  ပေါ်လိမ့်မည်ဟူသော စကားသည် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်နေလေသည်။
သျှင်လေးပါး ဖွားမြင်တော်မူခြင်း
ထိုတပေါင်ပေါ်ပြီး၍ ၁၅-နှစ်မျှ ရှိသောအခါ သက္ကရာဇ် ၈၁၅-ခုနှစ်တွင် တောင်တွင်းကြီးမြို့ မြောက်ဘက်ရှိ မြို့လုလင်ရွာ၊ သတိုးထမ်းရွာနှင့် မန်ကျည်းယောင်ရွာတို့၌ နိမိတ်အဖြစ်ဖြင့် မြေမှ ပေစို့ကြီး လေးခု ပေါ်ထွက်လာရာ မြို့သူ မြို့သားတို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ကြကုန်၏။ ထိုသက္ကရာဇ်မှာပင် မြို့လုလင်အရှေ့ပိုင်း၌ အဖဦးသောကြာ၊ အမိဒေါ်နှင်းဆီတို့တွင် သျှင်ဥတ္တမကျော်လောင်းလျာ သတိုးသားကို ဖွားမြင်လေသည်။ နံတော် တနင်္ဂနွေသား ဖြစ်၍ ငယ်မည်ကို မောင်ဥက္ကာဟု ခေါ်လေသည်။
မောင်ညိုကို ဖွားမြင်ပြီးနောက် လေးရက်မြောက်သော နေ့တွင် သျှင်ခေမာလောင်းလျာကိုလည်း မန်ကျည်းယောင်ရွာ၌ မွေးဖွားပြန်သည်။ နံတော် တနင်္လာသား ဖြစ်၏။ မိဘမည်ရည်နှင့် ငယ်မည်ကို မသိရပေ။
စာပေသင်ကြားခြင်း
သျှင်ဥတ္တမကျော်လောင်းလျာ မောင်ဥက္ကာသည် ခုနစ်နှစ်သားအရွယ်တွင် နတ်မှီးလင်းဆရာတော် သျှင်သီလာစာရာဘိဓဇထံ၌ စာပေတို့ကို သင်ကြားသည်။ မောင်ဥက္ကာသည် ငယ်စဉ်ကပင် ဉာဏ်ပဋိဘာန် ထက်သန်သူ ဖြစ်၍ လက်တန်းကဗျာများကို စပ်ဆိုနိုင်သူ ဖြစ်၏။ သျှင်မဟာသီလဝံသလောင်းလျာ မောင်ညိုသည်လည်း တစ်ကျောင်းတည်းသားချင်း ဖြစ်၍ ညီရင်းအစ်ကိုတမျှ ခင်မင်ကြလေသည်။
သာသနာ့ဘောင်သို့ သွတ်သွင်းခြင်း
မောင်ဥက္ကာသည် သက္ကရာဇ် ၈၃၁-ခုနှစ်၊ အသက် ၁၅-နှစ်သားအရွယ်တွင် သျှင်သာမဏေ ဘောင်အတွင်းသို့ သွတ်သွင်းချီးမြှောက်ခြင်း ခံရသည်။ ဘွဲ့မည်ကို သျှင်ဥတ္တမဟု မှည့်ခေါ်သည်။ သက္ကရာဇ် ၈၃၅-ခုနှစ်တွင် အသက်အရွယ်စေ့သဖြင့် ရဟန်းဘဝကို ယူတော်မူသည်။