cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ဂိုရှယ်၏ကန့်ကွက်ချက်
ခံရ သည်ကို တွေ့ရသည်၊ ထို့ကြောင့် ဤစနစ် ကို စစ်တပ်ဗျူရိုကရက် အရင်းရှင်စနစ်ဟု ခေါ်ခြင်းသည် သဘောတရားအရရော လက်တွေ့အရပါ
လုံးဝမှားယွင်းပါသည်''
(ဂိုရှယ်၏ တင်ပြချက်မူရင်း စာမျက်နှာ  ၂၆ )
ဂိုရှယ်က အပြုတ်တိုက်ရေးဝါဒီများသည် တစ်ဖက် နိုင်ငံ၏အတွေ့အကြုံများကို ပုံတူကူးချကြောင်း၊ ထိုသို့ ကူးချရာတွင်ပင် မိမိတို့လိုအပ်သလို ကူးချကြကြောင်း
ယင်း၏ တင်ပြချက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဂိုရှယ်က သခင်သန်းထွန်းတို့နှင့် အခြေခံကွဲလွဲ ချက်များသည် မတူသောအတွေးအခေါ်နှစ်ရပ်၊ မတူ သော လမ်းစဉ်နှစ်ရပ်တို့၏ကွဲလွဲချက်ဖြစ်သည်ဟု
အောက်ပါအတိုင်း တိတိကျကျရှင်းလင်းဖော်ပြထား သည်။
''အထက်ပါ ကွဲလွဲချက်များကို ဆန်းစစ် ကြည့်သော် ၎င်းတို့သည် သီးခြားလူတန်းစား ရပ်တည်ချက်နှစ်ရပ်၊ လူတန်းစားအမြင် နှစ်ရပ်နှင့်
လူတန်းစားနည်းပရိယာယ်နှစ်ရပ် တို့၏ ကွဲလွဲချက်၊ တစ်နည်း ဆန့်ကျင်သော နိုင်ငံရေးလမ်းစဉ်နှစ်ရပ်၏ ကွဲလွဲချက်ဖြစ် ကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ တွေ့ရှိနိုင်သည်''
''ထိုလမ်းစဉ်နှစ်ရပ်က လမ်းစဉ်တစ်ရပ်မှာ မာ့ခ်စ်ဝါဒ၊ လီနင်ဝါဒအပေါ်  မူတည်၍ ချမှတ်ထားသည့် ၅၅ လမ်းစဉ်နှင့် ၆၄ လမ်းစဉ်မှ
လည်း ကိုက်ညီသော လမ်းစဉ်ဖြစ်၏၊ ဤ လမ်းစဉ်အရ ပါတီ၏နိုင်ငံရေးလက်ဦးမှုကို ထိန်းထားနိုင်ပြီး ပါတီအင်အားကို ကြီးထွား စေကာ တော်လှန်ရေးကို
''အခြားလမ်းစဉ်တစ်ရပ်မှာ လက်ရှိပီဘီ (ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့) ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်၊ ဤအပြုတ်တိုက်ရေးဝါဒလမ်းစဉ်ဖြစ်၏၊ ဤ လမ်းစဉ်သည်
၅၅ လမ်းစဉ်ကို ငြင်းပယ်သော ၆၄ လမ်းစဉ်မှ တော်လှန်သောမူများကို ဆန့်ကျင်သောလမ်းစဉ်ဖြစ်သည်''
(ဂိုရှယ်၏တင်ပြချက်မူရင်း စာမျက်နှာ ၄၉)
ဂိုရှယ်သည် ၆၅ ခုနှစ် ပေါ်လစ်ဗျူရိုဆုံးဖြတ်ချက် အား ရောကျော်ဝါဒ၊ အချောင်သမားဝါဒ စသည်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာပင် ပြစ်တင်ရှုတ်ချလိုက်သည်။ သခင်
သန်းထွန်းတို့လူစုကိုလည်း အပြုတ်တိုက်ရေးဝါဒကို မပြင်နိုင်ပါက ဆုံးရှုံးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း အောက်ပါ အတိုင်းသတိပေးခဲ့သည်။
''တက်ကြွသော စိတ်ဓာတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် သာလျှင် တော်လှန်ရေးကို ခေါင်းဆောင်၍ မရပါ၊ အကယ်၍ ပါတီသည် လက်ရှိကျွနု်ပ် တို့
အပြုတ်တိုက်ရေးပေါ်လစီဝါဒကို မပြင် နိုင်ပါက အထက်၌ ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ယင်းအောင်မြင်ချက်များသည် ယာယီသာ ဖြစ်ပြီး ရေရှည်တွင် ပါတီသည်
မိမိ၏အင်အား များကို ကြီးစွာဆုံးရှုံးနစ်နာမည်သာဖြစ်သည်''
(ဂိုရှယ်၏တင်ပြချက်မူရင်းစာမျက်နှာ ၆၇)
ထို့နောက် ဂိုရှယ်သည် အပြုတ်တိုက်ရေးပေါ်လစီ ကို အချိန်မီ ပြင်နိုင်ရန်အတွက် အရေးပေါ်မျက်နှာစုံညီ ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးကို အမြန်ဆုံးခေါ်ပါ ဟု
တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ဂိုရှယ်၏တင်ပြချက်ကို ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ  ၂၅  ရက်ဖြင့်  ဂိုရှယ်ကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။ သို့သော် အောက်တိုဘာလ
တတိယပတ်ကျမှ တိုင်းများမှ ဗဟိုကော်မတီများကိုပါ ဖြန့်ဝေပေးရန် တင်ပြခဲ့သည်။ သခင်သန်းထွန်းသည် ဂိုရှယ်၏စာတမ်းအား ချက်ချင်းဖြန့်ချိရန် ခွင့်မပြုဘဲ
ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့၏ မှတ်ချက်ဖြင့်သာ ဖြန့်ချိရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။
ပေါ်လစ်ဗျူရို၏မှတ်ချက်'အမည်ရှိ စာတမ်းကို တာဝန်ယူ၍ ရေးသားပြုစုလေရာ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၇ ရက်ရောက်မှသာ အပြီးသတ်နိုင် သည်၊ ရက်စွဲကိုမူ
၁၇-၃-၆၆ ဟု ရေးထိုးထားသည်။ သခင်သန်းထွန်းသည် ယင်း၏ စာတမ်းတွင် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဇွန်လပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့ အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ် ချက်ကို
ကာကွယ်ထားသည်။ ယင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက် သည် '၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ဗဟိုကော်မတီ အစည်းအဝေးအပြီး အခြေအနေနှင့် လုပ်ငန်းတာဝန် များ' ဖြစ်ပြီး
တော်လှန်ရေးကောင်စီ၏ နိုင်ငံခြားရေး ဝါဒသည် ယေဘုယျအားဖြင့် တိုးတက်သည်ဟူသော ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ ဗဟိုကော်မတီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြင်ဆင် ရန်၊
စစ်အစိုးရကိုဖြုတ်ချပြီး ပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီအစိုးရ တည်ထောင်ရန်၊ ယင်းအချက်များအား ဗဟိုကော်မတီ ၏သဘောထားတောင်းယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြ
ထားသည်။
ဂိုရှယ်၏စာတမ်းကို ဗဟိုကော်မတီအားလုံးသို့ ဖြန့်ချိပေးရန် ဇွန်လအစည်းအဝေးက သဘောတူခဲ့ ကြောင်း၊ ဂိုရှယ်စာတမ်းကို အောက်တိုဘာလကျမှ ရရှိ ကြောင်း၊
ပါတီဗဟို၏မှတ်ချက်ပါရန် လိုအပ်သဖြင့် လေ့လာပြုစုနေရကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မတ်လအကုန်မှသာ ဖြန့်ဝေနိုင်ကြောင်း စသဖြင့် နောက်ကျရခြင်း
အကြောင်းရင်းများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဂိုရှယ်သည် ဗိုလ်နေဝင်း၏ ပေါ်လစီကို ကာကွယ်သူ ဖြစ်ပြီး ပါတီ၏ရပ်တည်ချက်နှင့်  လုံးလုံးလျားလျား
ဆန့်ကျင်သူဖြစ်သည်ဟူ၍လည်း အတိအလင်းစွပ်စွဲ လိုက်သည်။ သခင်သန်းထွန်းသည် ရဲဘော်ဘတင်(ခေါ်) ဂိုရှယ်၏ လူတန်းစားရပ်တည်မှု လုံးဝလွဲမှားနေကြောင်း
ကိုလည်း အောက်ပါအတိုင်းဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။
''ဗိုလ်နေဝင်းဟာ ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို မတိုက်၊ ဓနရှင်တွေဟာ ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို ယေဘုယျ ကျကျတိုက်တာတို့၊ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံခြားက ကွန်မြူနစ်တွေကို
တိုက်တာတို့ထက် ပြည်တွင်း ကွန်မြူနစ်တွေကိုသာ တိုက်တတ်တယ်ဆိုတာ တော်ရုံတန်ရုံ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူတိုင်း သိ တဲ့ကိစ္စပဲ၊ ဦးနုတို့က ''ကွန်မြူနစ်ဝါဒ
အောင် ပါစေ၊
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ဝါဒကျဆုံးပါစေ ကြွေးကြော်ဖူးတာပဲ
ဗိုလ်နေဝင်းက ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို မတိုက် ဘူး၊ ကွန်မြူနစ်ပါတီက လက်ဝဲတရားသေ အဖျက်သမားတွေကိုသာ တိုက်နေတယ် လို့
ရဲဘော်ဘတင်ပြောတာ အတော်ပဲ အံ့ဩစရာ ကောင်းပါတယ်၊ ဗိုလ်နေဝင်းလုပ်နေတဲ့ လုပ်နည်းဟာ အနိုင် နိုင်ငံက ပြည်တွင်း ဖောက်ပြန်ရေးသမားတိုင်း
လုပ်တဲ့လုပ်နည်း ပါပဲ။ ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ချေမှုန်းဖို့ စစ်ရေး ထိုးစစ်ကြီးတွေ ဗိုလ်နေဝင်းက လုပ်နေပါ လျက် ဗိုလ်နေဝင်းဟာ ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို မတိုက်လို့
ရဲဘော်ဘတင်ဆိုတာဟာ  လူတန်းစားရပ်တည်မှုလွဲမှားနေပါတယ်၊ ကွန်မြူ နစ်ဝါဒနဲ့ ကွန်မြူနစ်ဝါဒအောင်ပွဲခံဖို့လုပ်နေ တဲ့ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို ခွဲခြားစဉ်းစားတာဟာ
လည်း လုံးဝမှားနေပါတယ်။
အတွင်း (၁ဝဝဝ) ကျော် အားနဲ့ ထိုးစစ်ကြီး (လေးခု) ထိုးစစ်ငယ် (၁၂ဝ) ကျော် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်မှာလုပ်ခဲ့တာ ရယ်၊ ပဲခူးရိုးမတိုင်းမှာ ၆၅ ခုနှစ်အတွင်း ထိုးစစ်ပေါင်း
(၃ဝ) လုပ်ခဲ့တာရယ်တို့ လောက်ကိုစဉ်းစားရင် ရဲဘော်ဘတင်ရဲ့ ဒီ ကောက်ချက်ဟာ  တော်လှန်စစ်ဘဝနဲ့ တခြား စီဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်''
ကွန်မြူနစ်ပါတီကို နိုင်ငံရေးအရ တိုက်ရာ မှာ နာမည်မတပ်ဘဲ လက်ဝဲတရားသေသမား တွေ အဖျက်သမားတွေလောက်နဲ့ပဲ တိုက် တယ်
''သက်သာအောင် ကြံဖန်စဉ်းစားလို့မဖြစ် ပါဘူး၊ ပါတီရဲ့ပေါ်လစီကို လက်ဝဲတရားသေ ဖြစ်တယ်၊ အဖျက်ဝါဒဖြစ်တယ်လို့ ရဲဘော် ဘတင်အနေနဲ့
သဘောထားတော့ ဒီအတိုင်းပဲ စဉ်းစားတာပါပဲ၊ လက်ဝဲတရားသေတို့ အဖျက် သမားတို့ဆိုတာ ငါတို့ကို ရှုတ်ချနေတာပဲဆိုတဲ့ လူတန်းစားအသိရှိဖို့လိုပါတယ်''
(သခင်သန်းထွန်း၏ မှတ်ချက်၊ စာမျက်နှာ ၃ဝ)
ကျွန်ခံရေးလမ်းစဉ် စသဖြင့် ပြင်းထန်စွာပင် စွပ်စွဲ တော့သည်။ ထို့နောက် ဂိုရှယ်၏ တောင်းဆိုချက်ဖြစ် သော အပြုတ်တိုက်ရေး ပေါ်လစီကို ပြင်နိုင်ရေး အတွက်
အရေးပေါ်ဗဟိုကော်မတီ အစည်းအဝေးကို ခေါ်ယူပေးပါရန်ဟူသော အချက်ကို မလိုအပ်ဟု ဆိုကာ ပယ်ချလိုက်တော့သည်။
ဂိုရှယ်သည် ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေး ပွဲ မအောင်မြင်သည့်ကိစ္စတွင်လည်းကောင်း၊ ၁၉၆၄ ခုနှစ် ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်ကို
လည်းကောင်း၊ ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့ အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလည်းကောင်း အစဉ်တစိုက်ပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။ သခင်
သန်းထွန်းနှင့်ပြည်ပပြန်များကလည်း ဂိုရှယ်ကို မကြာခဏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချကြသည်။  ရဲဘော်ဌေးနှင့် ဗိုလ်ရန်အောင်တို့သည်လည်း သခင်သန်းထွန်းနှင့်
ပြည်ပပြန်များအပေါ် မကျေနပ်သော်လည်း ဂိုရှယ် ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ကန့်ကွက်ခြင်းမပြုလုပ်ခဲ့ကြ ပေ။ သခင်သန်းထွန်းတို့သည် ဂိုရှယ်၏တင်ပြချက်များ ကို
ပယ်ချပြီးနောက် ပဲခူးရိုးမတိုင်းကို နီးကပ်စွာ ချုပ်ကိုင်၍ ပြန်လည်တည်ဆောက်လာသည်။ ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၆ ရက်တွင် ဗဟိုစစ်ကော်မတီ ဥက္ကဋ္ဌ
လက်ရှိအခြေအနေတွင် ပါတီဝင် (အချိန်ပြည့်) အင်အား ၁၅ဝဝ၊ လက်နက်ကိုင် တပ်အင်အား ၂၅ဝဝ၊ အချိန်ပြည့်တပ်သား ၄၅ဝဝခန့်ရှိလေရာ ယင်းအင်အားများကို
နှစ်နှစ်အတွင်း နှစ်ဆတိုးချဲ့၍ နောက်နှစ်နှစ် တွင် နောက်ထပ် နှစ်ဆတိုးချဲ့ရမည်ဟု သခင်သန်းထွန်း က စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည်။ သခင်သန်းထွန်း၏ စီမံကိန်း ကို
ဂိုရှယ်က ဘိုးဘိုးအောင်စီမံကိန်းအဖြစ် ပုတ်ခတ်ပြန် သည်။
အပြုတ်တိုက်ရေးရဲ့ မွေးစားသားလေးပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ အဲဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး လုပ်ကြည့်၊ ကွန်မြူနစ်ပါတီဟာ မပျက်စီးဘူး ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို လုပ်ချင်တိုင်းသာ
လုပ်ကြ ပေတော့''
''အခု ဦးသောင်း တင်ပြထားတဲ့ စီမံကိန်း ကို မညှာတမ်းပြောရမယ်ဆိုရင် အရူးအိပ်မက် မက်နေတာပဲလို့ ပြောရင် အမှန်ဆုံးဖြစ်လိမ့်
ခဏတော့ အောက်ခြေကို တက်ကြွအောင်လုပ်လို့ ရချင် ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ ခင်ဗျားတို့ကို ပြန်ထိမှာ သေချာတယ်''
''ခင်ဗျားတို့က ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ဘယ် နှနှစ်အတွင်းမှာ အပြုတ်တိုက်နိုင်မယ်လေး ဘာလေးနဲ့၊ တကယ်ကတော့ ကျွန်တော်တို့မှာ
ကိုယ့်အခြေအနေတွေကိုလည်း ကိုယ် မှန်မှန်ကန်ကန် နားလည်မှဖြစ်မယ်၊ ကိုယ့် အမျိုးအကြောင်းလည်း ကိုယ်သိမှဖြစ်မယ်
ဂိုရှယ်က အထက်ပါအတိုင်း ပြောကြားခဲ့ခြင်းမှာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်၏ အခြေအနေအမှန်ပင်ဖြစ် သည်။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်း
စီမံကိန်းကို အစွမ်းကုန် အကောင်အထည်ဖော်ပြခဲ့ကြ သည်။ ပဲခူးရိုးမတိုင်းအနေနှင့် လေးနှစ်အတွင်း စစ်အနိုင်တိုက်ရေး စီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန်
ပဲခူးရိုးမတိုင်း၏ နှစ်နှစ်စီမံကိန်းကိုလည်း ချမှတ် ပေးခဲ့ကြသည်။ ပဲခူးရိုးမတိုင်းအတွင်းတွင် ပြည်ပပြန် များသည် ပိုမို၍နေရာယူလာကြသည်။ ဗဟိုဌာနချုပ် တွင်
ဗဟိုတည်ဆောက်ရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပြီး ပြည်ပ ပြန်ဗိုလ်ထွန်းငြိမ်းကို တာဝန်ယူစေသည်။ သာယာဝတီ ခရိုင်ကော်မတီသည် နှစ်နှစ်စီမံကိန်းအဖြစ် ပါတီကို
စိတ်ကုန်ပြီး ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ နွားတဲကုန်းရွာသို့ အေးဆေး စွာ ပြန်လည်နေထိုင်သော ရဲဘော်လှကြည်နှင့် ဇနီး ဖြစ်သူ မခင်အေးတို့အား ရက်စက်စွာပင် သတ်ဖြတ်
စေခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်ရသည့်အကြောင်းမှာ ရဲဘော် လှကြည်တို့ဇနီးမောင်နှံသည် ခရိုင်စခန်းတွင် ခေတ္တနေဖူးကြသူများဖြစ်၍ ယင်းတို့အား တပ်မတော်မှ
အသုံး ပြုပြီး ဗဟိုစခန်းနေရာကို သိရှိမသွားစေနိုင်ရန် နှုတ်ပိတ်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ရန် / ငါမျဉ်း ပြတ်သားစွာဖြင့် ချက်ချင်းအကောင်အထည်ဖော် သတ်ဖြတ်ရန်
သခင်သန်းထွန်းနှင့် ရဲဘော်အောင်ကြီး တို့၏ညွှန်ကြားချက်ကို ပြည်ပပြန်ဗိုလ်ထွန်းငြိမ်းက အကောင်အထည်ဖော်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
(သခင် သန်းထွန်း၏ နောက်ဆုံးနေ့များ၊ ပထမတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၂၂၈ မှ ၂၃၆ အတွင်းတွင် အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။)
သခင်သန်းထွန်းနှင့်ပြည်ပပြန်များသည် ဂိုရှယ် က အစဉ်တစိုက်ကန့်ကွက်နေသည့်ကြားမှပင် ပြည်ပ မှ ချမှတ်ပေးသည့် လမ်းစဉ်များ အကောင်အထည်
ပေါ်လာရေးအတွက် လူသတ်ဝါဒဖြင့် ဆောင်ရွက်ကြ ခြင်းဖြစ်သည်။ ပါတီအောက်ခြေမှ စိတ်မချရသူများကို သာမကဘဲ ဒေသခံပြည်သူများကိုလည်း အကြောင်းမဲ့
ရက်ရက်စက်စက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြရာ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ပထမပတ်အတွင်း  နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ တောင်ညိုဒေသ၊ သဖန်းချောင်းရွာမှ ဈေးရောင်းစားသူ
အသက် ၅ဝ ကျော်အရွယ် ဒေါ်လှညွန့်အား စိန်ကန့်လန့်စခန်းရှိလေရာ (၅ဝ) သို့ ခဏခဏသွား သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ဖြင့်  အသေသတ်ရန်   ပြည်ပပြန်
မစိန်ဝင်း၏အမိန့်အရ တပ်နီအမျိုးသမီး များက ရက်စက်စွာ  တုတ်များဖြင့်  ရိုက်နှက်၍  သတ်လိုက်ကြလေသည်။ မစိန်ဝင်းသည် သူပုန်ထ တယ်ဆိုတာဟာ
ဖော်ပြထားသည်။)
မှတ်တိုင်ရွာမှ ဘုန်းတော်ကြီးဦးသူရိယ (လူနာမည် ဦးစိန်ကုလား)နှင့် အသက် ၆ဝ ကျော် ဒါယကာတစ်ဦးသည် ဗိုလ်ငြိမ်းတို့၏ အာဏာနီ တည်ဆောက်ရေး
စီမံကိန်းအရ ရက်စက်စွာသတ်ဖြတ် ခံခဲ့ရသည်။ တပ်နီအမျိုးသမီးများသည် ဘုန်းတော်ကြီးများ၏ သင်္ကန်းများကို အတွင်းခံဘောင်းဘီများ၊ အဝတ်အထည်များ
ချုပ်၍ ဝတ်ဆင်ကြရာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကိုးကွယ်သော ကျေးလက်လူထုက များစွာအော့နှလုံး နာခဲ့ရသည်။ သို့ဖြစ်၍ ပဲခူးရိုးမတိုင်းအတွင်းရှိ  သာယာဝတီ၊
ပြည် နှင့် တောင်ငူခရိုင်တို့တွင် နှစ်နှစ်စီမံကိန်းအရ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် လူသတ်ဝါဒ ကို အစွမ်းကုန်ကျင့်သုံးရလေတော့၏။
=ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ဖြုတ်၊ ထုတ်၊ သတ် လမ်းစဉ်=
ဘဝဟစ်တိုင် လှုပ်ရှားမှုနှင့် တပ်နီလူငယ်များ
သခင်သန်းထွန်းနှင့်ပြည်ပပြန်များသည် ပြည်ပမှ ချမှတ်ပေးသည့် ပေါ်လစီများကို အကောင်အထည် ဖော်ရန်အတွက် လူသတ်ဝါဒကို စတင်ကျင့်သုံးလာကြ ကြောင်း
အခန်း (၅) တွင် ဖော်ပြခဲ့ပြီးလေပြီ။ သခင် သန်းထွန်းတို့လူစုသည် မိမိတို့ရည်မှန်းချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန်အတွက် အတွေ့အကြုံမရှိ သော
သခင်သန်းထွန်း၏လေးနှစ်အတွင်း စစ်အနိုင်တိုက်ရေး စီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပဲခူး ရိုးမတိုင်း နှစ်နှစ်စီမံကိန်းဖြင့် စတင်ဆောင်ရွက်လေရာ
ပါတီအောက်ခြေမှ စိတ်မချရဟု ယူဆခံရသူများ၊ ဒေသခံ တိုင်းရင်းသားများအတွင်းမှ မယုံကြည်ရသူဟု ယူဆခံရသူများ၊ ပြည်ပပြန်များ၏လမ်းစဉ်ကို ပုတ်ခတ်
မိသည့် ပါတီဝင်များနှင့် အရပ်သားများမှာ ရက်စက် စွာပင် သုတ်သင်သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ပြည်ပလမ်းစဉ်များကို ဗဟိုကော်မတီဝင်များက လက်ခံရေးအတွက် မာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းမှ ကျောင်းဆရာအဖွဲ့နှင့် သင်တန်းသားများက ဖိအားပေးခဲ့ကြရသည်။
ထိုသို့ဆောင်ရွက်ရာတွင် အထူးလေ့ကျင့် ထားသော လူငယ်လူရွယ်များသည် ရံဖန်ရံခါတွင် အစဉ်အလာရှိသော ဗဟိုကော်မတီဝင်များထက် ပို၍ပင်
ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှု နှင့်ပတ်သက်၍ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
သမိုင်းရှင်ဝါဒအမြင်နှင့် လူတန်းစားပညာပေးရေး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်''
(ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှု လမ်းညွှန်ပေါ်လစီ စာတမ်းမှ)
စင်စစ် ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုသည် ပြည်ပမှ တိုက်ရိုက်ကူးချခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ပြည်ပပြန်များသည် ပြည်ပတွင် ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ရသော ဘဝဟစ်တိုင် လှုပ်ရှားမှုကို
လုပ်ငန်းအားလုံး၏အခြေခံအကျဆုံး၊ အရေးအကြီးဆုံးအလုပ်အဖြစ် သတ်မှတ်၍ အကောင် အထည်ဖော်ကြတော့သည်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ တွင်
သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ် ကွင်းစခန်းရှိ ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်း၌ ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှု၏ စံပြ လှုပ်ရှားမှုကို စတင်သည်။ စံပြဘဝဟစ်တိုင် လှုပ်ရှားမှု ကို
ရဲဘော်အောင်ကြီး၊ ရဲဘော်ထွန်းရှိန်(ခ)ဖေငြိမ်း၊ ဗိုလ်ထွန်းငြိမ်းနှင့်ရဲဘော်မျိုးတင့်ဟူသော ပြည်ပပြန် များက ဦးဆောင်ညွှန်ကြားကြသည်။ ပထမအဆင့်တွင်
ပြည်ပပြန်များက ဟောပြောကြခြင်းဖြစ်သည်။ ပြည်ပ ပြန်များက ဗမာပြည်၏ရန်သူကြီးများမှာ အောက်ပါ အတိုင်းဖြစ်သည်ဟု ဟောပြောကြသည်။
(၁)	အမေရိကန်နယ်ချဲ့စနစ်
(၂)	ပဒေသရာဇ်မြေရှင်စနစ်
(၃)	လက်ရှိအုပ်စိုးသူစစ်တပ် ဗျူရိုကရက် လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်စနစ်
ဒုတိယအဆင့်မှာ ရဲဘော်တစ်ဦးစီက မိမိဘဝ အတွင်းမှ ရန်သူကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တူးရှာဖွေ ၍ စွဲချက်တင် တိုက်ပွဲဝင်ရသည်ဟု ဆိုသည်။ ပြည်ပ
ဗဟိုဌာနချုပ်သို့ စုစည်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ယင်း ကျောင်းသားများမှာ ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒ ကျောင်းကိုလည်း တက်ရောက်ကြရမည်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအဆင့်တွင် ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်းတစ်ခုလုံးသည် သီချင်းဆိုခြင်း၊ လေချွန်ခြင်း၊ ရေဒီယိုနားထောင်ခြင်း၊ အမျိုးသမီးများ သနပ်ခါးလိမ်းခြင်း၊ ပန်းပန်ခြင်းတို့
မပြုလုပ်ကြရဘဲ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ နာကြည်းခြင်း အမူအရာများဖြင့်သာ လှုပ်ရှားကြရသည်။
ဗဟိုဌာနချုပ် ကင်းတပ်မှရဲဘော်ခင်မောင်က ယင်း၏မိသားစုသည် အဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသဖြင့် အစိုးရကို မကျေနပ်ကြောင်း စတင်ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းမှ ရဲဘော်ငွေသိန်းကလည်း ယင်း၏မိသားစုကို ဖိနှိပ်ပုံ၊ အဒေါ်တစ်ဦး မုဒိမ်းကျင့်ခံ ရပုံ၊ ကျွန်ခံရပုံ၊ အစ်ကိုတစ်ယောက် အနှိပ်စက်ခံရပုံ၊
နှမဝမ်းကွဲတစ်ဦး မုဒိမ်းကျင့်ခံရသဖြင့် သတ်သေပုံ စသည်တို့ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ရန်သူကို စွဲချက်တင်ရာ တွင် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းမှ မခင်ဝင်းကို ရွေးချယ်ထား
သည်။ မခင်ဝင်းမှာ သခင်သန်းထွန်းက အထူးအရေး ပေးခံရသူဖြစ်သည်။ မခင်ဝင်းက ယင်း၏မိခင်မှာ မုဒိမ်းကျင့်ခံရ၍သေကြောင်း၊ အစ်မဖြစ်သူမှာလည်း
မတရားစော်ကားခံရပြီး ကလေးမမွေးနိုင်၍ သေရ ကြောင်း၊ အခြားအစ်မတစ်ဦးလည်း မတရားအကျင့်ခံ ရကြောင်း၊ မခင်ဝင်းကိုယ်တိုင် အသက်ရှစ်နှစ်သမီးတွင်
လလသသလူကြီး ဦးရှိန် က  မုဒိမ်းကျင့်တာကိုခံခဲ့ရ ကြောင်း၊ ဖခင်မှာ အသတ်ခံရကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် မြေရှင်များကို လက်စားချေမည်ဖြစ်ကြောင်း စသဖြင့်
စွပ်စွဲတော့သည်။
စင်စစ်ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုသည် ကိုယ်ရေး ကိုယ်တာ ကြုံတွေ့ရသည့်အခက်အခဲများ၊ အချို့ လုပ်ကြံ တင်ပြချက်များကို ပြည်ပပြန်များ လမ်းညွှန်ထားသည့်
ရန်သူကြီးသုံးဦးအပေါ် ပုံချ၍ စွဲချက်တင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မေလတွင် သာယာဝတီခရိုင် ဘဝ ဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုကို ပြည်ပပြန်မစိန်ဝင်း (ခေါ်) မမျိုးသန့်၊ ဗဟိုစခန်းလုံခြုံရေးမှူး ဗိုလ်တင်မောင်(ခေါ်) လှဟန်နှင့်
ဖြစ်သည်။ ဇီးကုန်းမြို့နယ်ရွှေဖလား ရွာမှ မတင်သန်းက ပန်းပဲအလုပ်သမားဘဝတွင် ပန်းပဲပိုင်ရှင်အဘိုးကြီးက မုဒိမ်းကျင့်ကြောင်းပြောပြီး သတိလစ်သွားရာ
တက်ရောက်သူများက လက်စားချေ မယ်၊ သတ်မယ်ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။ အချို့မှာ ဒေါသ ပေါက်ကွဲဟန်ဖြင့် ဝါးစားပွဲများကို ရိုက်ချိုးကြသည်။ ငိုသူငို၊
နောက်နေ့တွင် ဇီးကုန်းမြို့နယ် သင်ကန်းရွာမှ မစိုးက ထွေးလေးလုပ်သူကို လူစိတ်မရှိသည့် ပုလိပ် ၂၅ ယောက်က မတရားကျင့်၍ ညတွင်းချင်းသေဆုံးခဲ့ရ သည်
ဟု ဖော်ထုတ်သည်။ ပြည်ပပြန်များသည် ဘဝ ဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုတွင် တပ်နီလူငယ်များနှင့် အမျိုး သမီးလေးများက တရားခံအဖြစ် စွပ်စွဲဖော်ထုတ်သူများ ကို
ချက်ချင်းသတ်ပစ်ရန် ဒေါသတကြီး ကြွေးကြော် အော်ဟစ်စေခဲ့သည်။ ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုတွင် ပိုမို ၍ ဒေါသကြီးလေ ပိုမို၍အောင်မြင်လေဟု သတ်မှတ် သည်။
အောင်မြင်နေကြောင်းကို နိုင်ငံရေးဦးဆောင်အဖွဲ့ဝင် များနှင့် ဗဟိုကော်မတီသို့ တင်ပြကြသည်။
ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် ဂိုရှယ်သည် ရဲဘော်ဘခက် အား အောက်ပါအတိုင်းပြောကြားခဲ့သည်။
''ဘခက်ရေ၊ ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုမှာ ကောင်မလေးတွေ အော်ကြ၊ ငိုကြ၊ တက်ကြဖြစ်ကြတာ ဟာ ရန်သူမုန်းလို့ဆိုတာ တကယ်ဟုတ်ကော ဟုတ်ရဲ့ လားကွ၊
ငါကတော့ မယုံဘူး၊ ကောင်မလေးတွေ ဒီလို ဖြစ်တာဟာ အလွန်အကျွံတွေဖြစ်ကြပြီးတော့ ဟစ်စတီးရီးယား (Hysteria) ဖြစ်ကုန်တာ ဖြစ်နိုင် တယ်၊ အခြေခံ
ကောင်းတဲ့ကောင်လေးတွေကောင်မလေး တွေတော့ မဟုတ်တာတွေလုပ်ပေးနေတာနဲ့ပျက်စီးကုန် တော့မှာပဲကွာ''
ပဲခူးရိုးမတိုင်းအတွင်းရှိ သာယာဝတီခရိုင်၊ ပဲခူး ခရိုင်၊ ပြည်ခရိုင်နှင့် တောင်ငူခရိုင်တို့တွင် ဘဝဟစ်တိုင် လှုပ်ရှားမှုများ အပြိုင်အဆိုင်ပေါ်လာကြသည်။ တောင်ငူခရိုင်
ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုတွင် ဇေယျဝတီ မြို့မှ တောခိုလာသော မခင်ရီက ဖခင်အရင်း၏ မတရားကျင့်ကြံမှုကို ခံရကြောင်း ဖော်ထုတ်သောအခါ
တက်ရောက်သူများမှာ ကြွေးကြော်ရန် မေ့လျော့ပြီး အံ့ဩနေခဲ့ရသည်။ ပြည်ခရိုင် ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှု တွင် ပြည်ဇာတိ၊ ပဲခူးမြို့အလွတ်ပညာသင် ကျောင်း
ဆရာဘဝမှ တောခိုလာသူ ရဲဘော်ရွှေ(ခေါ်)ရေချမ်း (ခေါ်) စိန်ထွန်းက ယင်းသည် ဖအေမပေါ်ဘဲ မွေးလာ ရကြောင်း၊ မိခင်က မညှာမတာဖျက်ချသည်ကို ခံခဲ့ရ
ကြောင်း၊ မြေရှင်အိမ်တွင် မြေရှင်၏သားက ယောက်ျား ချင်း မတရားကျင့်ကြံကြောင်းဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ် လက်ကြီးရွာမှ မယ်မြက ပါတီတွင်း
ရောက်နေသူ ရွှေထွန်းနှင့် ပါတီအတွင်းမှ ဦးလေး အရင်းဖြစ်သူ ဟန်ရွှေတို့က မတရားကျင့်ကြံကြကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုက်ရာ တက်ရောက်သူ လူငယ်များသည်
ပြည်ခရိုင် ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုတွင် ချက်ချင်း လက်ငင်းလူသတ်ဝါဒကို ကျင့်သုံးကျူးလွန်သည်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပြုလုပ်ကြခြင်းမှာ ဗဟိုဌာနချုပ်၏
လမ်းညွှန်သဘောထားကို စံပြနမူနာအဖြစ် အကောင်း ဆုံးလိုက်နာပြခြင်း ဖြစ်သည်။
''ရဲဘော်တွေက ရန်သူကို ဖွင့်ချတိုက်ခိုက် ရာ မှာ ပြင်းထန်လေကောင်းလေ၊ လွန်ကျွံလေ ကောင်းလေဖြစ်တယ်၊ ဒီအခါမျိုးမှာ လှုပ်ရှား မှုကို
ရေအေးနဲ့ပက်သလိုမဖြစ်မိစေအောင် သတိထားဖို့လိုပါတယ်၊  ရန်သူကို  ဖွင့်ချ တိုက်ခိုက်နိုင်လေလေ    ဘဝနာကြည်းမှုတွေ အပေါ်မှာ ခံစားချက်ပြင်းပြီး
ဒေါသမျက်ရည် ကျလေလေ ဘဝဟစ်တိုင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ဟာ ရောက်ရှိလေလေဖြစ်တယ်ဆိုတာ စွဲမှတ် သင့်ပါတယ်''
(ဗဟိုဌာနချုပ်မှ အတည်ပြုထားသော ဘဝ ဟစ်တိုင်နိဂုံးချုပ်  အစီရင်ခံစာ၊ စာမျက်နှာ ၃၃ မှ)
ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှု၏ တတိယအဆင့်မှာ ရန်သူအပေါ် သွေးချွေးစာရင်းတွက်၍ တစ်ဆင့်တိုး ဖွင့်ချ စွဲချက်တင် တိုက်ပွဲဆင်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သွေးချွေး
စာရင်းတွက်ရာတွင် မိဘများ၊ မိသားစုများ ခံစားခဲ့ရသည်ကိုသာမကဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ ရသမျှကိုပါ တစ်ဦးချင်းတွက်ချက်ကြရသည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မတ်လ
တွင် ပြုလုပ်သော ဒုတိယအကြိမ် ဗဟို စခန်း ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုမှ သွေးချွေးစာရင်းများ ကို ရဲဘော်ချစ်ဝေ(ခေါ်) ရဲဘော်အေးလွင်က ရေးသား ပြုစုပေးရသည်။
သွေးချွေးစာရင်းတွက်ကြရသည်။ သွေးချွေးစာရင်း အရ နယ်ချဲ့စနစ်၊ ပဒေသရာဇ်စနစ်နှင့် ဗျူရိုကရက် အရင်းရှင်စနစ်ဟူသော ရန်သူကြီးသုံးဦးအပေါ်
သွေးစာရင်းတင်ရှိသည့် အရေအတွက် ၄၄၄ ယောက် ရှိသည်ဟုဆိုသည်။ မုဒိမ်းကျင့်ခံရသူ ၄၉ ယောက် ရာခိုင်နှုန်းအားဖြင့် ၁၃ ဒသမ ဝ၄ ရာခိုင်နှုန်း၊ အဖမ်း
ခံရသူ ၁ဝ၈ ဦး၊ ရာခိုင်နှုန်းအားဖြင့် ၂၄ ဒသမ ၃၂ ရာခိုင်နှုန်း၊ အသတ်ခံရသူ ၇၇ ဦး ၁၅ ဒသမ ၆၃ ရာခိုင်နှုန်း စသဖြင့် တွက်ချက်ထားကြသည်။ သွေး စာရင်း
စင်စစ် သွေးချွေးစာရင်းတွက်ခြင်းမှာ ရန်သူကြီး သုံးဦး၏ ဖိနှိပ်မှုကို ကိန်းဂဏန်းအချက်အလက်အရ ဖော်ထုတ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နောက်ဆုံး
အဆင့်ဖြစ်သော စတုတ္ထအဆင့်ကို ဆက်လက်လှုပ်ရှား ကြရသည်။ ဤအဆင့်တွင် ရဲဘော်တစ်ဦးချင်း၏ အတွေးအခေါ်နယ်ပယ်တွင် ရန်/ငါ စည်းခွဲခြားခြင်း
(ရန်သူနှင့်မိမိ ခွဲခြားသိမြင်ခြင်း) လူတန်းစားစိစစ်ရေး တို့ ပြုလုပ်ပြီး ရာသက်ပန် တော်လှန်ရေးသမားအဖြစ် သစ္စာအဓိဌာန်ပြုကြရသည်။ သခင်သန်းထွန်း က
လည်း ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုဟာ ဗမာပြည်တော်လှန်ရေး ရဲ့ အရင်းကျမ်းဖြစ်တယ်ဟု ပြောပြခဲ့သည်။
''ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုကို မဖြတ်သန်း ရင်၊ ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုကို မလေ့လာ   ရင် ကွန်မြူနစ်ပါတီဝင် မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ တော်လှန်ရေးသမား
မဖြစ်နိုင်ဘူး''
''ရန်သူကြီးသုံးဦးကို မမြင်ရင်၊ ရန်သူကြီး သုံးဦးကို တော်လှန်ရမယ်လို့ မမြင်ရင် ဘယ်နှယ့်လုပ် ကွန်မြူနစ်ပါတီဝင် ဖြစ်နိုင်မှာ လဲ၊ ဘယ့်နှယ်လုပ်
တော်လှန်ရေးသမား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ''
ဒါက သူများပြောလို့မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ့်ဘဝ ထဲက ရှာဖွေတွေ့ရှိတာဖြစ်တယ်
(ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှု သခင်သန်းထွန်း၏ နိဂုံးချုပ် မိန့်ခွန်းမှ)
ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ပြည်ပပြန်ရဲဘော်ထွန်းရှိန် (ခေါ်)ဖေငြိမ်းသည် လူငယ်စည်းရုံးရေးအတွက် ခေါင်းဆောင်ရန် တာဝန်ယူခဲ့ရသည်။ ပြည်ပပြန်များ သည် တစ်ဖက်
နိုင်ငံမှ လူငယ်စည်းရုံးရေးအတွေ့အကြုံ များအတိုင်း ပုံတူကူးချကြသည်။ ရဲဘော်စိုးဝင်း(ခေါ်) ထွန်းကျော်၊ ရဲဘော်တင်ဟန်(ခေါ်)အောင်သိန်းနိုင်တို့ ကို
ဗဟိုစခန်းလူငယ်အဖွဲ့တွင် ထည့်သွင်း၍ အမာခံ ကျောရိုးများအဖြစ် မွေးမြူကြသည်။
ရန်ကုတ်ရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ဘဝဟစ်တိုင် လှုပ်ရှားမှုနှင့် တပ်နီလူငယ်များ
ရဲဘော်ထွန်းရှိန်တို့က အောက်ပါအတိုင်း ပြောကြားခဲ့ကြသည်။
''တို့မှာဆွေရယ်မျိုးရယ်ဆိုတာ မရှိရဘူး၊ အဖေ ရယ်၊ အမေရယ်၊ ညီရယ်၊ အစ်ကိုရယ်ဆိုတာလည်း မရှိရ ဘူး၊ ပြီးတော့ တို့မှာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့၊ သံယောဇဉ်တို့၊
ရမယ်''
တို့မှာ လူတန်းစားအသိကလွဲပြီး ဘာမှမရှိရဘူး၊ ဒါကြောင့်မို့ လူတိုင်းဟာ လိုအပ်လာရင် အဖေအရင်း ကိုရော၊ အမေအရင်းကိုရော၊ အစ်ကိုရောညီပါ သတ်ရဲ ရမယ်
နောက်ပြီးတော့ အခုပါတီထဲမှာ ကနေ့ဗမာပြည် မယ် ငြိမ်းချမ်းရေးလိုချင်တယ်လို့ ပြောတဲ့လူဟာ သစ္စာ ဖောက်ပဲ
''မင်းတို့အနေနဲ့ အမြဲတမ်းဦးထိပ်ပန်ဆင်ရမယ့် အတွေးအခေါ်ကတော့ ဥက္ကဋ္ဌ ကြီးမော်စီတုံးရဲ့ အတွေး အခေါ်ပဲ၊ မဟာမော်စီတုံးဟာ မင်းတို့ရဲ့အသည်းထဲက
နေမင်းနီကြီးဖြစ်တယ်''
''မင်းတို့ဘာကိုပဲလုပ်လုပ် ရဲငါးရဲ စိတ်ဓာတ်နဲ့ လုပ်ဖို့လိုတယ်၊ မင်းတို့လုပ်တာတိုင်းဟာ တရားတာ ချည်းပဲ၊ ရဲငါးရဲစိတ်ဓာတ်ဆိုတာဟာ 'ရဲရဲတွေး၊ ရဲရဲပြော၊ ရဲရဲလုပ်၊
ရဲရဲချိုးဖောက်၊ ရဲရဲတော်လှန်' ဆိုတာပဲ၊ ဒါကို မင်းတို့အသည်းထဲမှာ စွဲထားရမယ်''
ဤကား တပ်နီလူငယ်များလိုက်နာရမည့် ပြည်ပ ပြန်တို့၏ ဩဝါဒပင်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် တစ်ဖက်နိုင်ငံပစ္စည်းမဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေးတွင်
တပ်နီလူငယ်များလုပ်သကဲ့သို့ လိုက်လုပ်ကြရန် လမ်းညွှန်ခြင်းဖြစ်သည်။ တပ်နီလူငယ်များက ငြိမ်းချမ်း ရေးစကားပြောသူတိုင်းကို မိဘအရင်းပင်ဖြစ်စေကာမူ
သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း တစ်ဦးချင်းအဓိဌာန်ပြုကြ သည်။ သခင်သန်းထွန်းနှင့်ပြည်ပပြန်များသည် တပ်နီ လူငယ်များအား လူသတ်ဝါဒတွင် ဝင်ရောက်အကောင်
တူလေးတူစနစ်ဖြင့် အနီးကပ်သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ ကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ရဲဘော်မြက ပဲခူးရိုးမတိုင်း၏ မျိုးဆက်လူငယ်အဖွဲ့ ကို စံငါးချက်ဖြင့်တည်ဆောက်သည်။ အချင်းချင်း ဆက်ဆံရာတွင် ရဲဘော်စိတ်ရှိရေး၊ အလုပ်စိတ်ဓာတ်
ကောင်းရေး၊ လူထု၊ လူကြီးများနှင့်ဆက်ဆံရာတွင် ကောင်းရေး၊ အမိန့်နှင့်စည်းကမ်းလိုက်နာရေးတွင် ကောင်းရေး၊ ပြည်သူ၏လက်နက်နှင့် ပစ္စည်းများကို
အကောင်းဆုံးအသုံးချရေးဟူသော  စံငါးချက်ဖြင့် တည်ဆောက်ရာ သခင်သန်းထွန်းနှင့် ရဲဘော်အောင်ကြီး တို့က သူတော်စဉ်ဝါဒဖြစ်သည်ဟုဆိုကာ ချက်ချင်း
ပယ်ဖျက်ပြီး  ရဲငါးရဲစိတ်ဓာတ်ဖြင့်   ပြန်လည် တည်ဆောက်စေသည်။
ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်းမှလူငယ်များသည် တော်လှန် သော တပ်နီလူငယ်များအဖြစ် ထိပ်တန်းတွင် အရေး ပေးခံနေကြသည်။ တပ်နီလူငယ်များလုပ်သမျှကို
သခင်သန်းထွန်းနှင့်ပြည်ပပြန်များက ထောက်ခံကြ သည်။ ခွေးသားစားခြင်းကိုပင်လျှင် ဗမာ့ယဉ်ကျေးမှု တော်လှန်ရေးအဆင့်ဆင့်ကို ခုန်ကူးပြောင်းလဲခြင်းဟု
တပ်နီလူငယ်များအား ပြည်ပရေဒီယိုကို  အမြဲ နားထောင်ရန်လည်း လမ်းညွှန်ကြသည်။
ထို့နောက် တော်လှန်သောတပ်နီလူငယ်များသည် လက်တွေ့လေ့ကျင့်ရာ စမ်းသပ်ကွက်အတွင်း၌ ဒေသခံ တောင်သူလယ်သမားကြီးများအား အပြိုင်အဆိုင်ပင်
သတ်ဖြတ်ကြတော့သည်။ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်း အရှေ့ခြမ်းနှင့် နတ်တလင်းမြို့နယ်တောင်ညိုဒေသ များတွင် တပ်နီလူငယ်များ၏လက်ချက်ဖြင့် ယောက်ျား၊
မိန်းမ ၄၁ ဦး သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ပဲခူးရိုးမတိုင်း ငါးခရိုင် တွင်ကား တပ်နီလူငယ်များသည် ရာပေါင်းများစွာ သော တောင်သူလယ်သမားများအား အစုလိုက်
အပြုံလိုက်ပင် သတ်ဖြတ်ကြတော့သည်။ ထို့နောက် စံပြ ပါတီဝင်သိမ်းသွင်းရေး လှုပ်ရှားမှုဟုဆိုကာ ရဲဘော် ထွန်းကျော်အား စံပြပါတီဝင်အဖြစ်  သိမ်းသွင်း
မြှောက်စားကြပြန်သည်။ ရဲဘော်ထွန်းကျော်က ရန်/ငါ မျဉ်းပြတ်သည့်အနေနှင့် မိဘဆွေမျိုးများကို သတ်ရန် အသင့်ရှိသည်ဟု တင်ပြလိုက်သည်။
သခင်သန်းထွန်းနှင့်ပြည်ပပြန်များ ခေါင်းဆောင် လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည့် ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုသည် လူသတ်ဝါဒကို တွန်းပို့ခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး တပ်နီလူငယ်များ မှာ
လူသတ်ဝါဒအတွက် လူသတ်လက်နက်များပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ပြည်ပကွန်မြူနစ်၏ ယဉ်ကျေးမှု တော်လှန်ရေး လှိုင်းဂယက်သည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်
ပါတီအတွင်း ပြင်းထန်စွာပင် ပုတ်ခတ်လာပြီဖြစ်လေ ရာ ပါတီတွင်း၌ သွေးချောင်းစီးစေမည့် ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ထွန်းလာရုံသာမကဘဲ ဒေသခံတိုင်းရင်းသား
ပြည်သူများအား လူသတ်ဝါဒဖြင့် ဖိစီးနှိပ်စက်ရန် အခြေအနေမှာ ပို၍ပို၍ပင် နီးစပ်လာရတော့၏။
ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်း
ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းကို ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုဌာနချုပ်တည်ရှိရာ ကွင်းစခန်းတွင် ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၆ ရက် နံနက် ၇ နာရီခွဲ
၌ စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
သရက်ပင်ကွင်းရွာ၊ အုပ်တွင်း
သရက်ပင်ကွင်းရွာ၊ အုပ်တွင်း
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်း
တက်ရောက်သူများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ် သည်။ ၁။ တောင်ငူခရိုင်
(၁)	ဗိုလ်မင်းမောင် (ခရိုင်ပါတီ အတွင်းရေးမှူး) (၂)	ဗိုလ်မင်းဒင် (ခရိုင်စစ်ရေးတာဝန်ခံ)
(၃)	ရဲဘော်မင်းအောင် (ခရိုင်မြေယာ တာဝန်ခံ) (၄)	ဗိုလ်သောင်း (ဖြူးမြို့နယ် ပါတီအတွင်းရေးမှူး) ၂။ ပဲခူးခရိုင် (၁)	ရဲဘော်ထွန်းကြိုင် (တိုင်းကော်မတီ၊ ခရိုင်ပါတီ အတွင်းရေးမှူး) (၂)	ဗိုလ်စောအောင် (ခရိုင်စစ်ရေးတာဝန်ခံ)
(၃)	ရဲဘော်ဘကျော် (ခရိုင်ကော်မတီ)
(၄)	ရဲဘော်လှမြင့် (ပဲနွယ်ကုန်းမြို့နယ်	ပါတီအတွင်းရေးမှူး) ၃။ သာယာဝတီခရိုင်
(၁)	ဗိုလ်ထွန်းလင်း (ခရိုင်စစ်ရေးတာဝန်ခံ)
(၂)	ရဲဘော်စံထွန်း (ခရိုင်မြေယာတာဝန်ခံ)
(၃)	ရဲဘော်မြစိုး (စိန်သိမ်းမြို့နယ် စည်းရုံးရေးမှူး) (၄)	ရဲဘော်သောင်းရွှေ (နတ်တလင်းမြို့နယ် ကော်မတီ) (၅)	ဗိုလ်ကျော်စိုး (နတ်တလင်းမြို့နယ် ပါတီအတွင်းရေးမှူး) (၆)	ရဲဘော်စံဝင်း (ဇီးကုန်းမြို့နယ်ကော်မတီ)
(၇)	ရဲဘော်မောင်စု (ဇီးကုန်းမြို့နယ် ပါတီအတွင်းရေးမှူး) ၄။ ပြည်ခရိုင်
(၂)	ရဲဘော်ရွှေ (ခရိုင်ကော်မတီ)
(၃)	ရဲဘော်ချစ်စရာ (သဲကုန်းမြို့နယ် ပါတီအတွင်းရေးမှူး) ၅။ သရက်ခရိုင်
(၁)	ဗိုလ်နေဝင်း (ခရိုင်ပါတီ အတွင်းရေးမှူး)
(၂)	ရဲဘော်မြင့်နိုင် (ခရိုင်ကော်မတီ)
၆။ ချင်းဦးစီးအဖွဲ့
(၁)	ဆလိုင်းစံအောင် (ချင်းဦးစီးအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ)
(၂)	ဆလိုင်းဗိုလ်ကျော်လှ (စစ်ရေးတာဝန်ခံ)
၇။ ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်း
(၁)	ရဲဘော်မြမောင်(ခေါ်)တင်ထွန်း
(၂)	ရဲဘော်ဘသန်း(ခေါ်)သိန်းထွန်း
(၃)	ရဲဘော်ဘိုးသာ(ခေါ်)ကျော်ဝင်း
(၄)	ရဲဘော်အေးမောင်(ခေါ်)လှဆောင်
(၅)	ရဲဘော်ညိုဝင်း(ခေါ်)ဖေသန်း
(၆)	ရဲဘော်ထွန်းမြင့်(ခေါ်)ခင်ရွှေ
(၇)	ရဲဘော်ဘအောင်(ခေါ်)ကျော်လွင်
(၈)	ရဲဘော်ငြိမ်းမောင်
(၉)	ရဲဘော် ဒေါ်စောရီ(ခေါ်)မရင်ရင်
၈။ ပဲခူးရိုးမတိုင်း
(၁)	ရဲဘော်အောင်မြင့်(ဆေးမှူး)
(၂)	ရဲဘော်တင်ဝင်း (ပဲခူးရိုးမ စည်းရုံးရေးအဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူး) ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်း၏ ကျောင်းဆရာအဖွဲ့မှာ ပထမပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင် ဝါဒကျောင်းအတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး ပီကင်းပြန်များပါဝင် သည်။
သင်ကြားမည့်ဘာသာရပ်နှင့် နည်းပြမှာလည်း ယခင်အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။
(၁)	ရဲဘော်မျိုးတင့် (အဘိဓမ္မာဘာသာရပ်)
(၂)	ရဲဘော်ရှိန် (ဘောဂဗေဒဘာသာရပ်) (၃)	ရဲဘော်စိုးဝင်း (ပါတီတည်ဆောက်ရေး ဘာသာရပ်) (၄)	ဗိုလ်ထွန်းငြိမ်း (စစ်ရေး ဘာသာရပ်)
ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းတွင် ပဲခူးရိုးမတိုင်း၊ ငါးခရိုင်မှ ကော်မတီဝင်များသာမကဘဲ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ တောခိုလာသည့်ကျောင်းသားများ
၍ လေ့ကျင့်ကြရသည်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် (၁) နိုင်ငံရေးအရ လက်ယာအချောင် ဝါဒဆန့်ကျင်ရေး၊ (၂) စည်းရုံးရေးအရ လွတ်လွတ် လပ်လပ်ဝါဒ
(လစ်ဘရယ်ဝါဒ)ဆန့်ကျင်ရေးနှင့် (၃) လုပ်ဟန်မှာ တစ်ဗိုလ်တစ်မင်းဝါဒနှင့် ဗျူရိုကရေစီဝါဒ ဆန့်ကျင်ရေးဟူသော သုံးမျိုးဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားမှု ကို
ပြုလုပ်ကြရသည်။ ယင်းလှုပ်ရှားမှုကို ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ဘော်ရှီဗစ် ပီသအောင်လုပ်ရေး လှုပ်ရှားရေးမူဟု ခေါ်တွင်စေခဲ့သည်။  တောခိုကျောင်းသားများ
နှင့် တောခိုအမှုထမ်းများကို မြေ အောက် အထူးလျှို့ဝှက်အဖွဲ့ဟူ၍ ဖွဲ့စည်းပေးပြီး သခင် ချစ်ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ခဲ့သည်။
ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းသည် လည်း စင်စစ်တွင် သခင်သန်းထွန်းနှင့် ပီကင်းပြန်များ က မိမိတို့လမ်းစဉ်အတွက် ကျောရိုးများ မွေးမြူခြင်း
ပင်ဖြစ်သည်။ ဗဟိုကော်မတီဝင်များကို ဖိအားပေးရာ တွင်လည်း ကျောင်းဆရာအဖွဲ့နှင့် သင်တန်းသားတို့၏ အင်အားကို အသုံးချရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။
သရက် ခရိုင်မှ ဗိုလ်နေဝင်းကဲ့သို့သော သူများအားလည်း မိမိ ကိုယ်ကို မိမိဝေဖန်ရေးကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခိုင်း ခဲ့သည်။
ပါတီတွင်း သဘောတရားရေး တိုက်ပွဲများ ပိုမို ပြင်းထန်လာခြင်း
၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မေလတွင် ရဲဘော်မျိုးတင့်က ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်း၌ လောက တွင် နိုင်ငံတော်အာဏာသည် အရင်းရှင်စနစ်နှင့်
ဗဟိုကော်မတီကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၉၅၅ ခုနှစ်၊ ဗဟိုကော်မတီဆုံးဖြတ်ချက်တွင် အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီတော်လှန်ရေးက ထူထောင်ရမည့်
အာဏာမှာ ပစ္စည်းမဲ့လူတန်းစား ခေါင်းဆောင်မှု အောက်၌ လူတန်းစားလေးရပ်၏ ပူးတွဲအာဏာရှင် စနစ်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ယင်းဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊
မေလအထိ ပါတီ၏တရားဝင်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်နေခဲ့ သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းဆရာအဖွဲ့နှင့် သင်တန်းသား များသည် ၅၅ ခုနှစ်၊ နိုင်ငံတော်အာဏာ ပယ်ဖျက်ရေး
လှုပ်ရှားမှုကို ဆင်နွှဲကြတော့သည်။
ဗဟိုကော်မတီနှင့် ပေါ်လစ်ဗျူရိုများမှာမူ ရဲဘော် မျိုးတင့်က အထက်ဗဟိုကိုကျော်၍ သင်ကြားခြင်းကို အံ့ဩနေကြသည်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၃ ရက်တွင် ၅၅ ခုနှစ်၊
နိုင်ငံတော်အာဏာပယ်ဖျက်ရေးလှုပ်ရှားမှု အစည်းအဝေးကျင်းပသည်။ ယင်းအစည်းအဝေးတွင် ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးသူများမှာ ၅ဝ ခန့်ရှိသည်။
ဒုတိယပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းဆရာ အဖွဲ့၏ အာဏာပြဿနာနှင့်ပတ်သက်သော သဘော တရားရေးခံယူချက်များကို သင်ကြားပို့ချခဲ့ခြင်းနှင့်
တင်ပြချက်များကို လုံးဝဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်သူများမှာ ရဲဘော်ဘခက်နှင့်ရဲဘော်အောင်မြင့်တို့နှစ်ဦးဖြစ်သည်။
ရဲဘော်ဘခက်သည် ကျောင်းဆရာအဖွဲ့က သဘောတရားရေးအရလည်းကောင်း၊  ကွန်မြူနစ်   ပါတီ၏ စည်းရုံးရေးမူများအား ချိုးဖောက်ခြင်းကို လည်းကောင်း
အပြင်းအထန်ပင် ကန့်ကွက်ဆန့်ကျင် တော့သည်။ ရဲဘော်ဘခက်သည် မာ့ခ်စ်လီနင်တို့၏ အဆိုအမိန့်များကို ကိုးကား၍ နိုင်ငံတော်အာဏာ သုံးမျိုးရှိကြောင်း
အခိုင်အမာတင်ပြပါသည်။ ပြည်ပပြန် များ၏ ဂိုဏ်းဖွဲ့မှုကိုလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပင် ပြစ်တင် ရှုတ်ချခဲ့သည်။ ပြည်ပပြန်ကျောင်းဆရာအဖွဲ့သည် ရဲဘော်ဘခက်၏
တင်ပြချက်များကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ် လာကြပြီး ချက်ချင်းပင် ပုဒ်မအမျိုးမျိုးတပ်၍ စွပ်စွဲ ကြတော့သည်။
၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ဝ ရက် နံနက် ၈ နာရီတွင် ဗဟိုဌာနချုပ်၌ ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့ အစည်းအဝေး ကျင်းပရာ တက်ရောက်သူများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
(၁)	သခင်သန်းထွန်း
(၂)	ရဲဘော်ဌေး
(၃)	သခင်ချစ်
(၄)	ရဲဘော်ဘတင်(ခေါ်)ဂိုရှယ်
(၅)	ရဲဘော်အောင်ကြီး
(၆)	ရဲဘော်မြ
(၇)	ဗိုလ်ရန်အောင်
(၈)	သခင်ပု
ရဲဘော်မြသည် အစည်းအဝေးသို့ နှစ်ရက်သာ တက်ရပြီး သခင်သန်းထွန်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရ တောင်ငူခရိုင်သို့ ခရီးထွက်သွားရသည်။ သခင် သန်းထွန်းက '၅၅
အာဏာဆုံးဖြတ်ချက်ကို အမြန်ဆုံး နှင့် ချက်ချင်းဖျက်ပစ်ဖို့လိုသည်' ဟူသော စာတမ်းကို တင်ပြသည်။
ရဲဘော်ဘတင်(ဂိုရှယ်)ကလည်း 'နိုင်ငံတော် အာဏာနှင့်ပတ်သက်တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ရဲ့ စာတမ်းအပေါ် ဝေဖန်ချက်အချို့' ဟူ၍ ရေးသားတင်ပြတော့သည်။
နိုင်ငံတော်အာဏာသည် ပစ္စည်းမဲ့အာဏာနှင့် အရင်း ရှင်အာဏာနှစ်မျိုးသာ ရှိသည်ဟူသော ပြည်ပ ပြန်တို့၏ အဆိုအမိန့်နှင့်နိုင်ငံတော်အာဏာသည် ပစ္စည်းမဲ့
အာဏာနှင့် အရင်းရှင်အာဏာများအပြင် တော်လှန် ရေးသမားများက ဦးဆောင်သော လူတန်းစား စုံပူးတွဲ အာဏာတစ်မျိုးရှိသေးသည်ဟူသော ၅၅ ဆုံးဖြတ်
ဂိုရှယ်က သခင်သန်းထွန်း၏ ရပ်တည်ချက်ကို ''ဥက္ကဋ္ဌ ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ဟာ သစ္စာဖောက်ထရော်စကီ ရဲ့ အမြဲတမ်း တော်လှန်ရေးဆိုတဲ့ လက်ဝဲအချောင်
သမားဝါဒတို့ကို တပေါင်းတည်းပေါင်းထားတဲ့ အဆိုး ရွားဆုံးရောကျော်အချောင်သမားဝါဒသာလျှင် ဖြစ်ပါ တယ်၊ ဒါဟာ မာ့ခ်စ်ဝါဒ၊ လီနင်ဝါဒကိုလက်ယာ၊ လက်ဝဲ
နှစ်ဖက်က တစ်ပြိုင်တည်း ပြန်လည်ပြင်ဆင်တာသာ ဖြစ်ပါတယ်၊'' ဟု ဝေဖန်ခဲ့သည်။ သခင်သန်းထွန်းသည် ဖောက်ပြန်သောရပ်တည်ချက်ကို စွဲကိုင်ထားခြင်းဖြင့်
လိမ်ညာတဲ့နည်းကို အသုံးပြုနေသည်။ ဥက္ကဋ္ဌ ၏ အယူ ဝါဒရေးနှင့် နိုင်ငံရေးခေါင်းပါးမှုတို့ကို ဖုံးကွယ်ရန် ယခုကဲ့သို့ လိမ်ညာသည် စသဖြင့် ဂိုရှယ်က ပြင်းထန် သော
ကျွန်တော်ရဲ့ခံစားချက်ကိုပြောရရင်ဖြင့် ဗမာ ပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီရဲ့ အသုဘအခမ်းအနားကို တက် ရောက်နေရသလိုခံစားရတယ် ဟုလည်းပြောကြား ခဲ့သည်။
ဂိုရှယ်သည် ဗဟိုကော်မတီအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးချင်း၏ ရပ်တည်ချက်ကိုလည်းတင်ပြသည်။ သခင်ချစ်၊ ရဲဘော် ဌေး၊ ရဲဘော်အောင်ကြီး၊ ရဲဘော်ရန်အောင်တို့၏
ရပ်တည်ချက်များကို ရှင်းပြသည်။  ဂိုရှယ်သည် ကျွန်တော့်ကိုသတ်ပစ်တောင်မှ ကျွန်တော့်ရဲ့ယုံကြည် ချက်ကိုမစွန့်ပစ်နိုင်ဘူး ဟု ပြော၍ ယင်း၏ရပ်တည် ချက်ကို
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၉ ရက်တွင် ဗဟိုဌာနချုပ် သည် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းနှင့်အတူ ပြည်ခရိုင်၊ ပေါက်ခေါင်းမြို့နယ်၏တောင်ဘက်အစွန်းနှင့်
သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၏မြောက်ဘက် စွန်းရှိ ကွင်းသာချောင်းကွေ့တွင် လဲပင်စခန်းအမည် ဖြင့် ပြောင်းရွှေ့အခြေပြုထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုနေ့တွင်