cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
သူငယ်နာ
သူငယ်နာ
ထိုရောဂါ၏လက္ခဏာတို့ကိုလည်း ဤသို့ ဖော်ပြထားလေသည်။ ရစ်ကက်ရောဂါ၏လက္ခဏာမှာ ကလေးသည် ညဉ့်အခါလန့်၍ ကောင်းစွာမအိပ်၊ ခြုံစောင်အဝတ်စသည်တို့ကို ဖယ်ရှားပစ်တတ်သည်။ ခေါင်းချွေးထွက်သည်။ သွားပေါက်နှေးသည်။ နံရိုး၌ အဖုကလေးများပေါ်ခြင်း၊ တံတောင်ဆစ်ရိုးလက်ဖျံရိုးများ အစွန်းထူခြင်း၊ ဝမ်းပိုက်ပွခြင်း၊ လမ်းလျှောက်သည့်အရွယ်တွင် လမ်းမလျှောက်နိုင်၊ မတ်တတ်မရပ်နိုင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်အရိုးနှင့်စပ်လျဉ်းသော အကြောအခြင်၊ကြွက်သား၊ဒူး၊ အရိုးအဆစ်များအားနည်း၍ကောက်ကွေးနေပြီးလျှင်ကျောရိုးကုန်း နေသည်။ ငယ်ထိပ် ပိတ်ချိန်တွင်လည်းမပိတ်၊ အရိုးရှည်များသည်ကွေးနေ၍ ရင်ညွန့်ရိုးသည်ကော့၍ လည်းကောင်း၊ စုချွန်၍လည်းကောင်း၊ ကြက်ရင်ပုံကဲ့သို့ ရှိနေတတ်လေသည်။ ထိုရောဂါရှင်ကလေးသည် အစဉ်နှာစေးခြင်း၊ ဝမ်းပျက်ခြင်းတို့လည်းဖြစ်နေတတ်ပြီးလျှင် တက်လည်းတက်တတ်သည်။ ပေါင်ရိုးလက်ဖျံရိုးတို့ကို အနည်းငယ်ထိခိုက်မိရုံနှင့် သစ်စိမ်းကျိုးကျိုးတတ်လေသည် ရစ်ကက်ရောဂါနှင့်တစ်ခါတစ်ရံ ပူးတွဲ ဖြစ်ပေါ်တတ်သောစကာဗီရောဂါသည်လည်း အစားအစာကြောင့် ဖြစ်သည်။ နွားနို့၊ နို့စိမ်း၊ နို့မှုန့်ကိုချည်း တိုက်ကျွေး၍ အချဉ်ဓာတ်လျော့နည်းသော အာဟာရမျိုးချည်း စားသောက်ရ သောကလေးသူငယ်များ၌ဖြစ်တတ်သည်။ ရောဂါဖြစ်စကလေးသည် အသားအရေကြုံလှီ၍ ဖြူဖျော့လာသည်။ တို့မိထိ မိရုံနှင့်အထိမခံနိုင်သကဲ့သို့ငိုသည်။ ခြေလက်ကောင်းစွာမလှုပ်ဘဲငြိမ်နေတတ်သည်။
ခြေနှင့်လက်ဖျံများ ရောင်သည်။ သွားပေါက်ပြီးသော ကလေးများသည် သွားဖုံးရောင်၍ ထိမိလျှင်သွေးထွက်သည်။ သွားဖုံးမှသွေးယိုသဖြင့်မစားချင်မသောက်ချင်ဖြစ်ကာ ကြုံလှီလာသည်။ ကြောက်လန့်တတ်လာသည်။ ကလေး၏ ဆီးရောင်သည် မီးခိုးရောင်ကဲ့သို့ရှိ၍ တစ်ခါတစ်ရံ သွေးများပင်ပါသည်။ အချို့ကလေးများတွင်မူ သွားဖုံး မရောင်ပဲမျက်ခွံရောင်ပြီးလျှင် အထက်မျက်ခွံ၌ သွေးချည်များ မည်းနေသည်ကိုတွေ့ရတတ်လေသည်။
မြန်မာတို့အခေါ်အားဖြင့် သူငယ်နာရေငတ်ဝမ်းကျကို အနောက်နိုင်ငံ ဆေးကျမ်းများ၌ ကလေး ကာလဝမ်း ဟုခေါ်သည်။ သို့သော်လူကြီးကာလဝမ်းကဲ့သို့ ကူးစက် တတ်ခြင်းမရှိချေ။ မြန်မာနိုင်ငံ၌မိုး ရာသီနှင့်နွေရာသီအခါတွင် ဖြစ်ပေါ်တတ်ရာ ထိုဆေးကျမ်းများအလိုအရ မသင့်သော အစာကြောင့်လည်းကောင်း၊ သန်ကောင်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဝမ်းပိ်ု်က်အအေးမိ၍သော်လည်းကောင်း ဖြစ်တတ်သည်ဟုဆို လေသည်။
ရောဂါ၏လက္ခဏာမှာကလေးသည် အခါများစွာ ဝမ်းသွားသည်။ သို့သော်ရုတ်တရက်ဒုက္ခမဖြစ်နိုင်ချေ။ ဝမ်းသွားသည့်ပြင်အန်လည်းအန်သည်။ အန်ရလွန်း၍ ငယ်ထိပ်နိမ့်သွားတတ်သည်။ အလွန်ပိန်ချုံး၍ မျက်တွင်း ဟောက်ပက် ရှိနေတတ်သည်။ ရေလည်းအလွန်ငတ်သည်။ ခြေလက်တို့အေး၍ ပြာနေသည်။ မျက်နှာလည်းပြာနေ တတ်သည်။ ဝမ်းအရောင်သည်အစ၌ဝါသော်လည်း မကြာမီဆန် ဆေးရည်၊ ထမင်းရည်ကဲ့သို့ဖြစ်လာလေသည်။ ထိုရောဂါနှင့်ယှဉ်တွဲ၍ကလေး၏လျှာပေါ်၌မက်ခရုကွက် များပေါ်လာတတ်သည်။ ဝမ်းလျှောနေစဉ်ချောင်းဆိုးခြင်း၊ အဆုတ်နှင့်အဆုတ်ပြွန်ရောင်နာ၊နားကိုက်ခြင်း၊ နားပြည်ယိုခြင်း၊ ဦးနှောက်မြှေး ရောင်နာတို့ဝင်လာတတ်ပြီးလျှင် ကလေးသည်လည်းတက်တတ်သည်။ ထို့ပြင်အနည်းငယ်ဖောရောင် ရာမှအစ ဆီးရောဂါလည်း ဖြစ်လာတတ်လေသည်။ သူငယ်နာချောင်းဆိုးရောဂါဖြစ်ပေါ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို အနောက်နိ်ုင်ငံဆေးကျမ်းများ ကဤသို့ဆိုသည်။ ချောင်းဆိုးခြင်းသည်လူကြီး၊လူငယ်၊ကလေးမရွေး ဖြစ်တတ်သောရောဂါပေတည်း။ သို့သော်ငါး နှစ်အောက် ကလေးများသည် အများဆုံးချောင်းဆိုးကြရာ ယင်းတို့၌ဝက်သက်နှင့်ကြက်ညှာရောဂါ များစွဲကပ်လေ့ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကလေးများသည်မိုးနှင့်ဆောင်းရာသီအခါများတွင် အအေး မိတတ်သဖြင့်ပို၍ချောင်းဆိုးကြသည်။ နေအိမ်များတွင်လေဝင်လေထွက်မကောင်းလျှင် မီးဖိုမှမီးခိုးများ အိမ်ထဲ၌ ပြည့်နေတတ်၍လည်း ချောင်းဆိုးလေသည်။ အချို့ကလေးများသည်သွားပေါက်လျှင် ချောင်းဆိုးသည်။
ရစ်ကက်ရောဂါဖြစ်သောကလေးများလည်း ချောင်းဆိုးတတ်သည်။ အာခေါင်အတွင်း၌အဖုကလေးများနှင့် ပသိလုံးများရောင်နေလျှင်လည်းချောင်းဆိုးတတ်လေသည်။ ကလေးများချောင်းဆိုးလျှင်အဖျားပါပါတတ်သဖြင့် အဆုတ်ရောင်ရောဂါနှင့်အထင်မှားတတ် သည်ကလေးသည်လည်း အသက်ရှူပြင်း၍မျက်နှာမို့ပြီးနောက် ပြာလာတတ်သည်။ ချွဲသံများကိုလည်း ရင်အတွင်းတစ်ပြင်လုံး၌ကြားရပြီးလျှင် အောက်ပိုင်း၌သေးငယ်သောချွဲသံများပင်ကြားရသည်။ သို့သော် တီးခေါက်ကြည့်လျှင်လှိုင်သံသာကြားရ၍ အတွင်း၌ အဆုတ်ခဲသောအမာသံမရှိချေ။ မြန်မာဆေးကျမ်းများအရ ကုတ်ဟီးချောင်းဆိုး၊ သို့မဟုတ် ကြက်ညှာချောင်းဆိုးဟုခေါ်သော ရောဂါကိုအင်္ဂလိပ်ဆေးကျမ်းများတွင်ကုတ်ဟီးရောဂါပိုး (ဗက်ဆိီလပ်ပါတတ်စစ်) ကြောင့်ဖြစ်ပွားသည် ဟုဆိုပြီးလျှင်ကူးစက်တတ်သောရောဂါဟုလည်းခေါ်ကြသည်။ ထိုရောဂါသည်လည်းကလေးများ၌ဖြစ်ပွားတတ်၍ ဆေးကောင်းမတွေ့ပါက လွန်စွာကြာမြင့်မှ ပျောက်ကင်းနိ်ုင်သည်။
ထိုရောဂါ၏လက္ခဏာမှာချောင်းဆက်ကာဆက်ကာဆိုးပြီးလျှင် လေရှူသွင်းသော အခါအူသံပါ၍အော့အန်တတ်သည်။ ဆူညံစွာချောင်းဆိုး၍ ထပ်ကာထပ်ကာညှစ်၍ဆိုးရသောကြောင့် မျက်နှာပြာလာသည်။ မျက်ရည်နှင့်နှပ်များပါထွက်၍ လွန်စွာပင်ပန်းသည်။ လေကိုရှူသွင်းသည့်အခါ ကြက်ညှာသံကူ·ကူဟူသောအသံထွက်လေသည်။ ထိုချောင်းဆိုးမျိုးသည်ညဉ့်အခါ၌လည်းကောင်း၊ အမောအပန်းခံလျှင်လည်းကောင်း၊ လန့်လျှင်လည်းကောင်း အထူးပင်ဆိုး တတ်သည်။ ချောင်းဆိုးရပ်လျှင်အော့အံသည်။ ထိုချောင်းဆိုးရှိနေသမျှကလေးသည်ပိန်ချုံးနေပြီးလျှင် ချောင်းဆိုး လွန်းသဖြင့်မျက်နှာအမ်းတတ်သည်။
မျက်စိများလည်းနီနေတတ်သည်။ ဤသို့ညှစ်၍ ချောင်းဆိုးရသဖြင့်နားပြည်ယိုခြင်းလည်းဖြစ်တတ်သည်။ ချောင်းဆိုးရလွန်းသဖြင့် ကလေးသည်အစာ မစားနိုင်သော ကြောင့်အစာမဝသောရောဂါလည်း ဖြစ်တတ်လေသည်။ ကြက်ညှာချောင်းဆိုးသည် ရိုးရိုး ချောင်းဆိုးရာမှလည်းကောင်း၊ အဆုတ်နှင့်အဆုတ်ပြွန်ရောင်နာမှလည်းကောင်း အရင်းအစပြု၍ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။
ကြက်ညှာချောင်းဆိုးနှင့်တွဲ၍ ဖြစ်တတ်သော ရောဂါမှာကလေးများအတွက် အလွန်စိုးရိမ်ဖွယ် ကောင်းသောဆုံဆို့နာဖြစ်သည်။ ထိုရောဂါသည်လည်ချောင်းအမြှေး၌ ဗက်ဆီလီဒစ်ဖသီးရီးယား ခေါ်ရောဂါပိုးစွဲကပ်၍အမြှေးဖတ်ဖြူဖြူများပေါ်ထွက်သောလည်း ချောင်းနာတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ထိုရောဂါသည်ကူးစက်တတ်သည်။ ကလေးများ၌ များသောအားဖြင့် တစ်နှစ်သားမှာ ၁၅ နှစ်သားအထိ ထိုရောဂါမျိုးဖြစ်တတ်သည်။ ထိုရောဂါကူးသည့်နေ့မှ ရောဂါပေါ်သောနေ့သည်လေးရက်မျှသာဖြစ်သည်။ ရောဂါစွဲသော နေရာများမှာ လျှာခင်၊ လျှာခင်ဘေးမှအမြှေး၊ ပသိလုံး၊ လည်မျို နှင့်နှာခေါင်းဖြစ်လေသည်။ ထိုရောဂါဝင်လာပုံလက္ခဏာကိုအင်္ဂလိပ်ဆေးကျမ်းများ၌ ဤသို့ဖော်ပြသည်။
ဆုံဆို့နာရောဂါဝင်လာသောကလေးသည် အနည်းငယ်ဖျား၍ ခေါင်းကိုက်သည်။ ခြေလက်နာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံအော့အန်၍ဝမ်းပျက်သည်။ ရောဂါပြင်းလျှင်အသားအရေဖြူဖျော့၍ လျှာခင်နှင့် ပသိလုံးများ၌မွဲပြာပြာအရောင်ရှိသောအမြှေးကပ်လျက် အနာပေါ်လာသည်။ အနာပေါ်သောနေရာနှင့် နီးစပ်သော်လည်း ချောင်းအတွင်းရှိနေရာများသည် နီမြန်း၍အနာ၏အခြေသည် အစိမ်းပုပ်အရောင်ဖြစ်လာပြီးလျှင်အနံ့နံလာသည်။ လည်ပင်းသည်လည်းရောင်သည်။ နားရွက်အနီးအနား၌ အကျိတ်လုံးများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ အဖျားအပူချိန်သည် ဖာရင်ဟိုက်ဒီဂရီ ၁ဝ၁အထိတက်၍လေးရက်အတွင်းအဖျားကျသည်။ ရောဂါပြင်းလျှင်လေရှူရာ၌ဆို့၍ အသက်ရှူကြပ်လာသည်။ အားစိုက်၍အသက်ရှူရသည့်အခါ ရောဂါပိုးသည် တစ်ခါတစ်ရံလေပြွန်များထဲသို့ရောက်၍ကူးစက်ပြန့်ပွားသည်။ ဆေးနောက်ကျလျှင်လေပြွန် နှင့်လေပြွန်အဝင်အဝနေရာများ၌ လေဝင်လေထွက်ပိတ်သွားတတ်သည်။ ထို့ပြင်တော့ဆင်ခေါ် ငန်းဆိပ်တစ်မျိုးကြောင့်နှလုံးခုန်ရပ်သွားတတ်သည်။ မရပ်မီနှလုံးနေရာ၌အောင့်၍နာလာသည်။ အော့အန်စဉ် သွေးခုန်ခြင်းသည် အလွန်လျင်မြန်လာသည်။ ခြေဖျားလက်ဖျားအေး၍ အသည်းသည်လည်းရောင်ပွလာသည်။ ထိုရောဂါကိုအကြောင်းပြု၍ အဆုတ်ရောင်ရောဂါ၊ ကျောက်ကပ်ရောဂါ၊ နားပြည် ယိုရောဂါနှင့်ဦးနှောက်ထဲ၌ သွေးကြောဆို့ရောဂါများပါနောက်လိုက်၍ဖြစ်ပေါ်တတ်လေသည်။ ဝက်သက်ရောဂါ၊ ကြက်ညှာချောင်းဆိုး၊ ဆုံဆို့နာ၊ တုပ်ကွေးကြီးရောဂါများမှ တစ်ဆင့်ကလေးများတွင် အဆုတ်ရောင်ရောဂါဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ ထိုရောဂါသည် ရိုးရိုးနှာစေးချောင်းဆိုးမှတိုက်ရိုက်သော်လည်းကောင်း၊ထိုရောဂါပိုး ဝင်စွဲ၍သော်လည်းကောင်းဖြစ်တတ်သေးသည်။ ရောဂါစွဲကပ်သည့်အဆုတ်၏နေရာကိုလိုက်၍ အဆုတ်ရောင်နာအမျိုးမျိုးရှိရာကိုးလသားအောက်ကလေးများ၌ ဖြစ်ပွားတတ်သောအဆုတ်ရောင်နာသည် အဆုတ်ပြွန်များတွင် ပါရောင်သဖြင့် အဆုတ်နှင့် အဆုတ်ပြွန်ရောင်နာ (ဗရွန်ကိုနျူမိုးနီးယား) ဟုခေါ်သည်။ နှစ်နှစ်သားအထက် ကလေးများတွင်ဖြစ်လျှင် အဆုတ်ရောင်နာဟုခေါ်သည်။ ငါးနှစ်အောက်ကလေးများသည် အဆုတ်ရောင်နာ ဖြစ်လွယ် လေသည်။
အဆုတ်နှင့်အဆုတ်ပြွန်ရောင်နာသည် တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာလျှင် ရုတ်တရက်အဖျားကြီး၍ အချမ်းပါပါတတ်သည်။ အချို့တက်သည်။ ချောင်းဆိုးနှာစေးမှတစ်ဆင့်ဝင်လာလျှင်မူ အဖျားတငွေ့ငွေ့မှ စသည်။ မချမ်းလည်းမချမ်း၊တက်လည်းမတက်ချေ။ ထိုရောဂါဖြစ်သောကလေးသည်အသက်ရှူမြန်လာ ပြီးလျှင်နှုတ်ခမ်းပြာလာသည်။ အသက်ရှူရာ၌ နှာဖျားလှုပ်သည်။ ရောဂါစွဲသောနေရာတွင် စူးရှသောချွဲသံများကြားရသည်။ ထိုနေရာ၌လက်ဖြင့် တီးခေါက်ကြည့်လျှင်အတွင်းမှအမာခံ သံကြားရလေသည်။ ရောဂါမပြင်းလျှင်ရက်ပေါင်း၂၁မှ၃ဝအထိ ဝေဒနာခံကြရသည်။ ရောဂါပြင်းလျှင်အဆုတ်နေရာ၌ တီးခေါက်ကြည့်သည့်အခါ အမာခံအသံသည်ပို၍ ထင်ရှားသည့်ပြင်အသက်ရှူလည်းမြန်သည်။ သလိပ်သံ ထင်ရှားလာလျှင် ကလေးသည်ခြေလက် အလွန်လှုပ်ရှားခြင်းမှငြိမ်သွားသည်။ ရောဂါစဖြစ်သည်မှရက် သတ္တသုံးပတ်အတွင်းဆိုခဲ့သောလက္ခဏာမျိုးပေါ်လာလျှင် ကလေးသည်အလွန်ပျော့ပြီးသေဆုံးတတ်လေသည်။ ကိုးလသားအထက်ကလေးများ၌ ဖြစ်တတ်သောအဆုတ်ရောင်ရောဂါသည် ကူးစက်တတ်သည်။ ထိုရောဂါဝင်လာလျှင်ကလေးသည်အပူချိန်ရုတ်ခြည်း တက်လာ၍အန်သည်။ အချို့အကြောဆွဲ၍ တက်သည်။ ကလေးသည်ထိုင်းမှိုင်းနေပြီးလျှင် ကယောင်ကတမ်းဖြစ်သည်။ စကားမပြောတတ်သေးလျှင် ခြေလက်ပစ်၍ ကြောင်တောင်ကြည့် တတ်သည်။ အသက်ရှူမြန်သည်။ အပူကြီးသည်။ မျက်စိ မျက်နှာနီသည်။ အသားအရေခြောက်သည်။ ရင်တွင်နားကြပ်ဖြင့်နားထောင်ကြည့်ပါက အသက်ရှူ သွင်းသည့်အခါ အတွင်းမှပွက်သံကြားရသည်။ ရောဂါစွဲသောနေရာကိုလက်ဖြင့်တီးခေါက်ကြည့်လျှင် အခြေခံမာသောအသံကိုကြားရသည်။ ကလေးများ၌ထိုရောဂါဖြစ်သောအဆုတ်နေရာသည် ဂျိုင်းအောက်နှင့်ရင်၏ အနီးအနား၌ုဖြစ်သည်။ ကလေးသည်အန်သည့်အခါ သွေးအနည်းငယ်လည်းပါတတ်၍ တစ်ခါတစ်ရံနှာခေါင်းသွေးလျှံတတ် လေသည်။ ထိုရောဂါစွဲကပ်နေသောကလေးများ၌ နှုတ်ခမ်းနှင့်မေးစေ့တွင်အပူဖုကလေးများထွက်သည်။ အဆုတ်နှင့်အဆုတ်ပြွန်ရောင်နာတွင်မူအပူဖုမထွက်ချေ။ ချောင်းဆိုးနှင့်ယှဉ်လျက်အပူချိန်သည်တစ်သမတ်တည်း တန်းနေတတ်သည်။ အပူချိန်ဖာရင်ဟိုက် ဒီဂရီတရာ့သုံး၊လေး၊ ငါးခန့်တက်နေရာမှခုနစ်ရက်မှ၁ဝရက်ခန့်အကြာတွင် တစ်မဟုတ်ခြင်း လူကောင်း အပူချိန်သို့ပြန်ကျတတ်သည်။ ချောင်းဆိုးကားကျန်နေတတ်လေသည်။
ဆားချက်ကြီးရွာ၊ ဆားချက်
ဆားချက်ကြီးရွာ၊ ဆားချက်
ပမ္မတီးရွာ၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နယ်
ပမ္မတီးရွာ(Pammatee)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နယ်၊ ပမ္မတီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၆၉၆ ဖြစ်သည်။ ၎င်းရွာသည် တိမ်ကောသွားခဲ့သည်။
ဆနွင်းနံပြိန်ရွာ
ဆနွင်းနံပြိန်ရွာ
ဇီးချိုပင်ရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
ဇီးချိုပင်ရွာ (Zeechopin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်၊ အင်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၀၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်တောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၇၇ ဦး၊ မ ၂၇၄၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၉၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေနံချောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပိသုဏဝါစာသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ၊ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ပိသုဏဝါစာကို ကိုယ်တိုင်ပြောဆိုခြင်း၊ သူတစ်ပါးတို့ကို ပြောဆိုခိုင်းခြင်း၊ ပြောဆိုခြင်း၌ နှစ်သက်သဘောကျခြင်း၊ ပြောဆိုခြင်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း ဤတရားလေးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံသူသည် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ငရဲသို့ရောက်ရ၏။ ထိုတရားလေးမျိုးမှ ရှောင်ကြဉ်သူသည် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် နတ်ပြည်သို့ရောက်ရ၏ဟု ကဏှပက္ခ, သုက္ကပက္ခ ဒေသနာတော်နည်းဖြင့် ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။
မြစ်ကျိုး (အထက်)
မြစ်ကျိုး (အထက်)
ကျောက်မိုင်းရွာ၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်
ကျောက်မိုင်းရွာ (Kyaukmine)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊ ဘယ်လင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၆၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘယ်လင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၀၂ ဦး၊ မ ၂၅၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၀၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောင်ခါးရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ကောင်ခါးရွာ (Kawnghkar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ လုံးပျဉ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၃၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံးပျဉ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၉၈ ဦး၊ မ ၆၁၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၁၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
အ.ထ.က. (၁) ပဲခူး
အခြေခံပညာအထက်တန်းကျောင်း အမှတ် (၁) ပဲခူး သည် ပဲခူးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကျောင်းများ
ကညင်တပင်ရွာ၊ ကဿမျှင်ထီဆိပ်ရေကျော်
ကညင်တပင်ရွာ၊ ကဿမျှင်ထီဆိပ်ရေကျော်
ရှင်ပင်သာဒွန်းဦးဘုရားမော်ကွန်းကျောက်စာ
မြင်းခြံဒိစတြိတ် နွားထိုးကြီးမြို့ ရွှေကျောင်းတိုက်အတွင်းရှိ ရှင်ပင်သာဒွန်းဦးဘုရား မော်ကွန်း ကျောက်စာကို မြန်မာပြည်ကမ္ဗည်း ကျောက်စာ ဝန်မင်းရုံးတော်က ကူးယူ၍။ ရသမျှ ကြောင်းရေနှင့် အက္ခရာပြန်။ ယခုဝေါဟာရပြန် နှစ်မျိုးကို။ မြန်မာ သက္ကရာဇ်။ ၁၃၀၀ပြည့် နှောင်းတန်ခူး လဆန်း - ၁၁ - ရက်။ အင်္ဂလိပ်သက္ကရာဇ် ၁၉၃၉ - ခု။ မတ်လ - ၃၀ -ရက်နေ့စွဲနှင့် နွားထိုးကြီးမြို့ ရွှေကျောင်းဆရာတော် ဦးကလျာဏထန် ပေးပို့သော ကျောက်စာမိတ်တူ။
ကျောဘက်
(ဤကျောက်စာတွင် ထင်ရှားသော အချက်များတွေ့ရှိပါက ဖြေ့စွက်စေခြင်ပါကြောင်း) ထိုအခါက ဝစ္စပေါက်မသုံးသေး ဦဘချစ် ကျောက်စာရုံးစာရေးကြီး ဤအတိုင်း မန္တလေးမြို့ ကျောက်စာဝန်မင်းကြီး ပြန်ဆိုသောမူအတိုင်း ထည့်လိုက်သည်။
ဆိုလိုရင်း
ပဏ္ဍတ္ထကား
တတိယကဏ္ဍ
မော်ကွန်းတင်သောခါ၊ လက်ဆောင်တော်ဆက်သသည်ကို ဆိုခြင်းနှင့်။ မော်ကွန်းတင်ပေးသောမင်း။ မော်ကွန်းစာရေး။ မော်ကွန်းဆောင်တို့အား။ အသီးအသီး ပေးရသော အတီး - လက်ခ - စာရင်းကိုဆိုခြင်း။
စတုတ္ထကဏ္ဍ
ဘုရားကျောင်းတို့ ပျက်ပြားသောအခါ၊ ပြုပြင်ရန်မြေနှင့်။ ဘုရားရှင်ကိုယ်စား။ ရုပ်ပွားတော်မြတ်အား။ နိစ္စဘတ်ဆွမ်းသင်ပုတ်ဝတ်ပြုရန် ကျွန်သီး။ သီတင်းသည် မိမ္မတရောက်။ ဆွမ်းသင်ပုတ်အလို့ငှါ။ လယ်မြေလှူသည်ကိုဆိုခြင်း။
ဆဋ္ဌမကဏ္ဍ
ပစ္စုပ္ပန် - အနာဂတ်ကိုငဲ့သော။ ဩဒိဿ ပတ္တိဒါန ပတ္ထနာကိုဆိုခြင်း။
သတ္တမကဏ္ဍ
အတိတ် - ပစ္စုပ္ပန်ကိုငဲ့သော။ ဩဒိဿ ပတ္တိဒါန ပတ္ထနာကိုဆိုခြင်း။ ဤသို့အားဖြင့်။ ၇ - ပါးသော ကဏ္ဍတို့ဖြင့်။ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်၏။
သူနာပြုအတတ်
သူနာပြုအတတ်သည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာတည်းဟူ သောဗြဟ္မစိုရ်တရားလေးပါးအပေါ်အခြေခံထား၍ ဝေဒနာရှင်တို့အား ကိုယ်ကျိုးမငဲ့ဘဲ ပြုစုလုပ်ကိုင်ပေးရသော လုပ်ငန်းတစ်ရပ်ဖြစ်၍ စေတနာ့ဝန်ထမ်းလုပ်ငန်းတစ်ခု အဖြစ်မှစတင်ခဲ့လေသည်။ ယင်းအတတ်သည် လူမှုရေးရာတွင် အရေးပါသောလုပ်ငန်းတရပ်အနေဖြင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၁ဝဝ နီးပါး ခန့်ကမှကမ္ဘာပေါ်၌ ထင်ရှားခေတ်စားလာခဲ့သည်။
လူနေမှုအဆင့်အတန်းနိမ့်ကျစဉ်ခေတ်အခါက ယခုအချို့လူရိုင်းမျိုးတို့ကဲ့သို့နာဖျားမကျမ်းရှိသူများကို ဂရုတစိုက်ပြုစုစောင့်ရှောက်ကုသခြင်းမပြုကြသည့်ပြင် မကောင်းဆိုးဝါး၏နှောင့်ယှက်ခြင်းဟုသာယူဆကြသဖြင့် နာမကျမ်းသူထံမှမကောင်းဆိုး ဝါးထွက်သွားစေရန် ရိုက်မောင်းပုတ်မောင်းပင်ပြုခဲ့ကြသည်။
လူနေမှုအဆင့်အတန်းတစ်စတစ်စ တိုးတက်လာသော အခါမှနာဖျားမကျမ်းမာသူများ၊ မစွမ်းမသန်သူများ၊ ကလေးသူငယ်များအား စောင့်ရှောက်ပြုစုရန်သည် လူသားတို့၏တာဝန်တစ်ရပ်ဟု သိရှိနားလည်လာကြသည်။ သို့သော်သူနာပြုစုခြင်းသည် ကုသိုလ်ဖြစ် သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့၍ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း တစ်ရပ်အနေဖြင့် အသွင်ပြောင်း လာခဲ့သည်မှာလည်း မကြာလှသေးချေ။ သူနာပြုအတတ်သည် ရှေးပဝေဏီကပင်ရှိခဲ့ကြောင်း ရှေးစာပေကျမ်းဂန်များအရ သိရှိရပေသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင်ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်၌ ပေါ်ပေါက်ထင်ရှားခဲ့သောသမားအကျော်အမော်ကြီး ဇီဝကသည်သူနာပြုတို့လိုက်နာဆောင်ရွက်အပ်သော ကျင့်ဝတ်များကိုသတ်မှတ်ထားရှိခဲ့သည်။
ဗက်ဗီလုံးရှေးဟောင်းစာပေ၊ အီဂျစ်ရှေးဟောင်းစာပေတို့၌လည်း သူနာပြုအတတ်နှင့်စပ်လျဉ်းသောအချက်အလက်များကို ရေးသားထားချက်များတွေ့ရသည်ဟုဆိုကြသည်။ ခရစ်တော်ပေါ်ပြီးနောက်တွင်လည်း ခရစ်တော်၏အဆုံးအမအရ ခရစ်ယန်အမျိုးသားသင်းထောက်နှင့်အမျိုးသမီးသင်းထောက် တို့သည် သူနာများကိုကောင်းမွန်စွာပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ သူနာပြုများကိုပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် နောင်အခါ အယူဝါဒရေးဂိုဏ်းများက တည်ထောင်ဆောင် ရွက်သောသူနာရုံများ ဥရောပတိုက်တွင် တစ်စတစ်စ ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။ ထိုမျှသာမကကရူးဆိတ်စစ် ပွဲများကို အကြောင်းပြု၍ စစ်ပွဲအတွင်းထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူများအား ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်အတွက်စစ်သူနာပြုအဖွဲ့အစည်းများလည်း ရှိခဲ့လေသည်။
သို့သော်ခရစ်နှစ် ၁၅၃၆-၄ဝ ပြည့်နှစ်များတွင် ဘုန်းကြီးကျောင်းများကိုဖျက်သိမ်းလိုက်သဖြင့် သူနာပြုလုပ်ငန်းသည် ဥရောပနိုင်ငံများတွင်မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။ သူနာပြုအလုပ်သည် အညစ်အကြေး နှင့်ဆက်စပ်သဖြင့် အောက်တန်းကျသောအလုပ်ဟူ၍အထင်အမြင်လွဲမှားခဲ့ကြသည်။ ထိုကြောင့် ကရုဏာရှင်သာသနာ ပြုဝန်ထမ်းများနှင့်ဆင်းရဲသူ ဆင်းရဲသားများသာလျှင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြလေသည်။
တစ်ဆဲ့ကိုးရာစုနှစ်တွင်မူ သူနာပြုအတတ်သည် တစ်စတစ်စဖြင့် ပြန်၍ခေတ်စားလာလေသည်။ စက်မှု အရေးတော်ပုံသည်သူနာပြုအတတ်ကိုပြန်၍ အခြေမြှင့်ပေးသော အကြောင်းတစ်ရပ်ဖြစ်၍ အခြား အကြောင်းတစ်ရပ်မှာ ဆေးပညာတိုးတက်လာမှုဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့ဆေးပညာ တိုးတက်လာသောအခါ သူနာပြုသည်ဆရာဝန်များ၊ သမားများအတွက် အရေးပါသောအကူအညီ တစ်ယောက်ဖြစ်လာလေသည်။ လူအများ၏အထင်သေးခံရသော အလုပ်တစ်ခုအဖြစ်မှ မွန်မြတ်သောအလုပ်တစ်ခု အဖြစ်သို့ ရောက်အောင် သူနာပြုအတတ်၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သူများအနက်အထင်ရှားဆုံးမှာ ကမ္ဘာ ကျော်သူနာပြု ဖလော်ရင့်နိုက်တင်ဂေးဖြစ်ပေသည်။ နိုက်တင်ဂေး ဆောင်ရွက်ခဲ့မှုကိုအကြောင်းပြု၍ စစ်မက်ရေးရာများတွင် စစ်သူနာများကိုပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ကြက်ခြေနီအသင်းကြီး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
သူနာပြုအတတ်ပေါ်စဉ်က သူနာပြုလုပ်ငန်း၏ နယ်ပယ်သည် ကျဉ်းမြောင်းလှသည်။ ထိုစဉ် ကသူနာပြုများ၏ အလုပ်မှာ သူနာများကိုပြုစုပေးရုံမျှသာဖြစ်လေသည်။ ထိုနောက် လူလောက၏တိုးတက်ပြောင်းလဲလာသော အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီစွာ သူနာပြုလုပ်ငန်း၏ နယ်ပယ်သည်လည်း ကျယ်ဝန်းလာသည်။ ခေတ်အလျောက် ပေါ်ပေါက် ထွန်းကားလာသော သိပ္ပံပညာရပ်များကလည်း သူနာပြုအတတ်နှင့်နည်းစံနစ်များကိုခေတ်မှီအဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်စေရန် မြှင့်တင်ပေးခဲ့ကြသဖြင့်ယဉ်ကျေး တိုးတက်လျက်ရှိသော နိုင်ငံကြီးများတွင်သူနာပြုလုပ်ငန်းသည် အရေးပါသော ပြည်သူ့ကျမ်းမာရေးလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် သို့ ရောက်ရှိခဲ့လေသည်။
သူနာပြုလုပ်ငန်းသည်အမျိုးသမီးများ၏ လုပ်ငန်းတစ်ခုသဖွယ်ဖြစ်နေသည်။ အမျိုးသားသူနာပြုများ ရှိလင့်ကစား အမျိုးသမီးများ၏ဦးရေနှင့် နှိုင်းစာလျှင် မပြောပလောက်ပေ။ စစ်သူနာပြုအဖွဲ့ များတွင်သာ အမျိုးသားသူနာပြုဦးရေကပိုမိုများပြားလေသည်။ အကူအညီ အထူးလိုအပ်နေသော လူနာအားယုယပိုက်ထွေး သက်သာမှုပေးရသည့် မွန်မြတ်သောလုပ်ငန်းသည် မိခင်စိတ်ရှိကြသောအမျိုးသမီး များနှင့်ပိုမိုလျော်ကန် သင့်မြတ်ပေသည်။ သို့သော်သာမန်အမျိုးသမီးတိုင်းလည်း ထိုအလုပ်ကိုမလုပ် နိုင်ကြချေ။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် မတိုင်မီခေတ်အထိ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဗုဒ္ဓဝါဒီမြန်မာ အမျိုးသမီးများထဲမှ သူနာပြုအလုပ်လုပ်ကိုင်သူ အလွန်နည်းပါးခဲ့သည်။ အယူဝါဒရေးအရကြည့်လျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ စေတနာတို့ကိုအရင်းထားကာ ဝေဒနာရှင်တို့အား ဝေဒနာမှ သက်သာရာရရန်စောင့်ရှောက်ပြုစုခြင်း၊ အသက်ကယ်ဆယ်ခြင်းစသည်တို့ကိုဆောင်ရွက်ရသဖြင့် အလွန်မွန်မြတ်၍ ကုသိုလ်ပွားနိုင်သော အလုပ် ဖြစ်ငြားသော်လည်း ရိုးရာဓလေ့အစွဲကလေးများကို မဖျောက်နိုင်ကြသဖြင့် အညစ်အကြေးနှင့်ဆက် စပ်သော အလုပ်တစ်ခုအဖြစ် လုပ်ကိုင်သူနည်းပါးခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။
စစ်ပြီးကာလနောက်ပိုင်းတွင်မူ ထိုလုပ်ငန်း၏ မွန်မြတ်ခြင်းကို သိမြင်လာကြသဖြင့် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သူမြန်မာ အမျိုးသမီးလေးများ များပြားလာသည်။ စစ်ပြီးကာလ နောက်ပိုင်းမှစ၍ ဆေးခန်း၊ဆေးရုံတို့၏ အကျိုးကျေးဇူးကို သိမြင် လာကြ၍ဆေးခန်း၊ ဆေးရုံများတွင် တက်ရောက် ကုသမှုခံယူကြသောဝေဒနာရှင်များကလည်း များပြား လာပေရာ သူနာပြုအများအပြားရှိရန်လည်းလိုအပ်လာခဲ့လေသည်။
ကမ္ဘာ့နိုင်ငံကြီးများရှိမြို့ကြီးတိုင်းတွင် သူနာပြု ဆရာမသင်တန်းများကို ဆေးရုံကြီးများတွင် ဖွင့်လှစ်သင်ကြား ပေးကြသည်။ ဆေးရုံအုပ်များသည် သင်တန်းတက်လိုသူများ၏ လျှောက်လွှာကို သင်တန်းမဖွင့်မီလအနည်းငယ်ခန့်က ကြိုတင် လက်ခံကြသည်။ သင်တန်းတက်လို သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသောအရည်အခြင်းများအနက် ကျမ်းမာရေးနှင့် ပြည့်စုံမှု၊ သတ်မှတ်ထားသော ပညာအရည်အခြင်းနှင့် ပြည့်စုံမှုတို့ကိုအရေးထား၍ ရွေးချယ်ရသော်လည်း ထို လုပ်ငန်းအတွက်သည်းခံ နိုင်စွမ်းရှိမှု၊ ဇွဲသတ္တိ လုံ့လဝိရိယနှင့် ပြည့်စုံမှု၊ ကရုဏာတရားပြည့်ဝမှုတို့လည်း အရေးကြီးပေသည်။
သင်တန်းတက်နေစဉ်အတွင်းနေရာထိုင်ခင်းနှင့် အစားအသောက်တို့ကို အခမဲ့ရကြသည့်ပြင်သင့်တင့်သော လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးလည်းရကြသည်။ အနာရောဂါ ကာကွယ်ရေး၊ပျောက်ကင်းအောင်ကုသရေးနှင့်သက်ဆိုင်သော အချက်အလက်များ၊ဆေးဝါးနှင့်ခွဲစိတ်မှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ၊ ခန္ဓာဗေဒ၊အနာတမီစသည်တို့ကို ဆရာဝန်များကဲ့သို့ပြည့်စုံလုံလောက်စွာမသင်ကြားရသော်လည်း သူနာပြုတို့အဆင့်နှင့်လျော်ညီစွာ အခြေခံအားဖြင့် သိရှိ နားလည်ထားရန်အချက်အလက်များကို သင်ကြားကြရ သည့်ပြင် လူနာအားသက်သာမှုရစေရန် ပြုစုစောင့်ရှောက် နည်းများလည်းပါဝင်လေသည်။ ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာအနာတရဖြစ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရောဂါဝေဒနာတစ်ခုစွဲကပ်ခြင်းသည် ဆေးဝါးဖြင့်လည်းကောင်း၊ ခွဲစိတ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကုသမှုအပြင်လူနာကို ကောင်းစွာပြုစုစောင့်ရှောက်မှုလည်းလိုအပ်ပေသည်။ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုမဟုတ်သဖြင့် လူနာတစ်ဦးတယောက် မတိမ်းပါးသင့်ပဲ တိမ်းပါးသွားရသည့် ကိစ္စများလည်းရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်အရေးကြီးသော လူနာများကို ဆရာဝန်များက အထူးသူနာပြုများကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းဖြစ်လေသည်။
ယင်းသည်ကိုထောက်၍ရောဂါဝေဒနာကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ဖြစ်သည့်အခါသူနာပြုကောင်းကောင်းလိုအပ်သည်မှာ အရေးပါသောအချက်တစ်ရပ်ဖြစ်ပေသည်။ သူနာပြုတို့၏အဓိက ဝတ်တရားများမှာ ဆရာဝန် မှာကြားချက်အတိုင်းလူနာအား အချိန်မှန်ဆေး ဝါးတိုက်ခြင်း၊ ဆေးလူးပေးခြင်း၊ လူနာ၏ရောဂါလက္ခဏာများကို မှတ်သားထားခြင်း၊ အဖျားတိုင်းခြင်းသွေးခုန်နှင့် အသက်ရှူနှုန်းကိုမှတ်သားခြင်း၊ ဒဏ်ရာများအနာများကို ဆေးထည့်ပေးခြင်း၊ သင့်လျော်သောအစားအသောက်များ ပေးဝေခြင်း၊ ကိုယ်တိုင်မစားနိုင်သောလူနာများကို အစာကျွေးခြင်းတို့လည်းပါဝင်သည်။ ထို့ပြင်သက်ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်များကညွှန်ကြားလျှင်လူနာအားဆေးထိုးခြင်းစသော အထူးပြုစုကုသမှုတို့ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ပေးရသည်။
ခွဲစိတ်ခန်းများတွင် ခွဲစိတ်ကုသရမည့်လူနာများအတွက် အသင့်ရှိရန်လိုအပ်သလိုပြင်ဆင်ရခြင်း၊ ခွဲစိတ်ရာတွင် အသုံးပြုရမည့်ပစ္စည်းကရိယာများကို ပေါင်းတင်ခြင်းတို့ကိုလည်း ပြုလုပ်ရသည်။ အရေးတကြီးကိစ္စများ၊ အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါများတွင်လည်း ကြက်ခြေနီအသင်းနှင့်တွဲဖက်၍ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ရာ၌ကူညီကြရ လေသည်။
အတွေ့အကြုံများပြီးသော၊ သို့မဟုတ်လုပ်သက် ရင့်ပြီးသောသူနာပြုတစ်ဦးသည် ဆရာဝန်တစ်ယောက် နီးပါးအားထားရ၍ ဆရာဝန်အတွက်လည်း အလွန်အရေးပါသော အကူအညီကို ရရှိစေနိုင်လေသည်။ သူနာပြုအတတ်သည် လခကိုသော်လည်းကောင်း၊ ရရှိမည့်အခကြေးငွေလာဘ် သပ်ပကာကို သော်လည်းကောင်း၊ ပဓာနမထားဘဲ ကရုဏာ၊ မေတ္တာ၊ စေတနာကို ရှေးရှုရသော လုပ်ငန်းသက်သက်ဖြစ်ရကား သင်တန်းအောင်မြင်၍ အလုပ်တတ်မြောက်ရုံနှင့်မပြည့်စုံသေးချေ။ လူနာအားကြင်နာမှု၊ သည်းခံနိုင်မှု၊ သက်သာစေမှု၊ စသည့်စိတ်ရင်းခံသဘောထားသည် ပို၍အရေးကြီးပေသည်။ သို့မှသာလျှင်မွန်မြတ်သော အလုပ်ကိုရွက် ဆောင်ဝန်ထမ်းရာရောက်ပေသည်။
ပါလိုအာတို၊ ကယ်လီဖိုးနီးယား
ပါလိုအာတို (Palo Alto) သည် အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ ဆန်ဖရန်ဆစ္စကိုပင်လယ်အော်ဧရိယာရှိ ဆန်တာကလယ်ရာစီရင်စု အနောက်မြောက်ထောင့်တွင်တည်သည့် ကိုယ်ပိုင်ပဋိညာဉ်ခံမြို့ ဖြစ်သည်။ ကမ်းရိုးတန်းတလျှောက်တွင် အလေ့ကျပေါက်နေသော အယ်ပါလိုအာတို ခေါ် သစ်နီပင်များကို အစွဲပြု၍ မြို့အမည်ဖြစ်လာခြင်းတည်း။
လေလန်းစတန်းဖို့ကြီးက စတန်းဖို့တက္ကသိုလ်ကို တည်ထောင်သည့်အခါ ဤမြို့ကိုပါ တည်ခဲ့သည်။ နောက် စလန်းဖို့ကြီး သေလွန်လျှင် သူ့သား စတန်းဖို့ငယ်က စတန်းဖို့တက္ကသိုလ်မှ မြေတချို့ကို ပါလိုအာတိုတွင် ထည့်ကာ အရှေ့ပါလိုအာတို၊ မော်တိန်ဗျူး၊ လော့အဲလတို့၊ လော့အဲလတို့ဟေး၊ စတန်းဖို့၊ ပေါ်တိုလာဗေလီနှင့် မန်လိုပါ့တို့ထိ ရောက်အောင် နယ်မြေချဲ့သည်။ ၂၀၁၀ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လူဦးရေ ၆၄,၄၀၃ ယောက် နေထိုင်၏။ ပါလိုအာတိုသည် အမေရိကန်တွင် လူနေမှုစရိတ် အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး မြို့ခံတို့မှာလည်း နိုင်ငံ၏ ပညာအတတ်ဆုံးလူတည်း။
ဆီလီကွန်ဗေလီ၏ အရေးပါသောမြို့များအနက် တခုအဝင်အပါဖြစ်ရာ ပါလိုအာတိုတွင် နည်းပညာမြင့်ကုမ္ပဏီများဖြစ်သော ဟူးလက်ပက်ကတ်၊ စပေ့စစ္စတန်၊ ဗီအမ်ဝဲ၊ တက်စလာ၊ ဖို့ သုတေသနနှင့်မွမ်းမံရေးစင်တာ၊ လော့ဟိမာတင် အဆင့်မြင့်နည်းပညာစင်တာ၊ စကိုက် စသည်တို့ အခြေစိုက်သည်။ အခြားထင်ရှားသော နည်းပညာမြင့်ကုမ္ပဏီများဖြစ်သည့် အက်ပဲ၊ ဂူးဂဲ၊ ဖေ့စဘွတ်၊ လော့ဂျီတက်၊ အင်ကျူ့၊ ပင်ထရက်နှင့် ပေးပယ် တို့လည်း အတောင်အလက်စုံရာမြေလည်း ဖြစ်၏။
ဟောဂျောင်း
ဟောဂျောင်း သို့မဟုတ် ခွင့်တန်း (허정, 許政; ဧပြီ ၈ ၁၈၉၆ ~ စက်တင်ဘာ ၁၈ ၁၉၈၈)သည် တောင်ကိုရီးယား နိုင်ငံရေးသမားနှင့် ကိုရီးယားလွတ်လပ်ရေး တက်ကြွလှုပ်ရှားသူဖြစ်ပြီး ဒုတိယ တောင်ကိုရီးယား သမ္မတနိုင်ငံအတွင်း တောင်ကိုရီးယား၏ ဆဋ္ဌမမြောက် ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:၁၈၉၆ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၁၉၈၈ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ယာယီသမ္မတများ
မြစ်ကိုင်းရွာ၊ တလုတ္ထော်
မြစ်ကိုင်းရွာ၊ တလုတ္ထော်
ဒွေးချရွာ
ဒွေးချရွာ
လွတ်လပ်ရေးကျောက်တိုင်
လွတ်လပ်ရေးကျောက်တိုင်သည် ရန်ကုန်မြို့၊ ကျောက်တံတား မြို့နယ်၊ မဟာဗန္ဓုလပန်းခြံအတွင်းတွင် တည်ဆောက်ထားသည့် သမိုင်းဝင် လွတ်လပ်ရေးကျောက်တိုင် ဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်ရေးကျောက်တိုင်ကို ၁၉၄၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီ ၄ ရက် နံနက် ၈ နာရီတွင် အုတ်မြတ်ချ၍ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်၊ နိုဝင်ဘာ ၂၆ ရက်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ လွတ်လပ်ရေးကျောက်တိုင်၏ အမြင့်ပေမှာ ၁၅၀ ဖြစ်ပြီးဘေးပတ်လည်၌ ကျောက်တိုင် ငယ်ငါးခု ခြံရံလျက်ရှိသည်။ ကျောက်တိုင်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် လွတ်လပ်ရေးကြေညာစာတမ်းကို မော်ကွန်းထိုးရေးသားထားသည်။ လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းကျောက်တိုင် တည်ဆောက်ရေးကော်မီတီ၏ အတွင်းရေးမှူးမှာ ရန်ကုန်မြို့ ဗိုလ်တထောင်မဲဆန္ဒနယ်မှ တိုင်းပြုပြည်ပြုလွှတ်တော်အမတ် ပါလီမန်အတွင်းဝန် သီရိပျံချီဦးသန်းစိန်ဖြစ်သည်။
ထိုကျောက်တိုင်ကို ပုံစံထုတ်ရေးဆွဲသူမှာ အင်ဂျင်နီယာ ဦးအုန်းကြိုင်(မြန်မာ့ပြက္ခဒိန်သုတေသနစာအုပ် ပြုစုသူ)ဖြစ်ပြီး တာဝန်ယူတည်ဆောက်သူမှာ ဗိသုကာ စည်သူဦးတင်ဖြစ်သည်။
ဗိသုကာပုံစံ
အလယ်ပင်မကျောက်တိုင်ကြီးနှင့် အရံကျောက်တိုင်ငယ်များကို ငါးမြှောင့်ကြယ် ပုံသဏ္ဌာန် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် အထက်မှစီး ၍ကြည့်လျှင် အလံတော်တွင်မြင်ကြရသည့် အတိုင်းကြယ်ကြီးတစ်လုံးတွင် ကြယ်ငါးလုံး ရံလျက် တွေ့မြင်နိုင်သည်။
ကိုးကား
သူရိယသုတစာမျက်နှာ
ကဏ္ဍ:အထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း ကဏ္ဍ:ရန်ကုန်မြို့
တွီဆဝန် (ဝါ) ပြိုင်စိုရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
တွီဆဝန် (ဝါ) ပြိုင်စိုရွာ(Twisawun(A)Pyaingso)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ မြောင်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၃၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြောင်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၈ ဦး၊ မ ၁၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှားပင်ရွာ၊ မော်လိုက်မြို့နယ်
ရှားပင်ရွာ (Sharpin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ မော်လိုက်မြို့နယ်၊ ကင်းတပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၀၈၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မော်လိုက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခခိအိုဘူတာ
ခခိအိုဘူတာ  (柿生駅 ခခိအို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ခဝဆခိမြို့၊ အဆအိုရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အ.လ.က(၇)မန္တလေး
အမှတ် (၇) အခြေခံပညာအလယ်တန်းကျောင်း (မန္တလေးမြို့) သည် ဦးပိုင်အမှတ် ၁၆၊၃၁၊၁၁၊ အကွက်အမှတ် (၆၂၁) လမ်း(၈၀)၊ ၂၉ လမ်း နှင့် လမ်း၃၀ ကြား၊ ဟေမဇလရပ်ကွက်၊ ချမ်းအေးသာဇံမြို့နယ်၊ မန္တလေးမြို့၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးတွင် တည်ရှိသည်။ သာသနာ့မြေ၊ ဘိုးဘွားပိုင်မြေ ဖြစ်သည်။
အကျယ်အဝန်း
မူလမြေ − အလျား ပေ၂၀၀၊ အနံ ၁၈၅ ပေ ရှိကာ ဧရိယာအားဖြင့် ၀.၉၁ ဧက ရှိပါတယ်။ ကျောင်းအတွက် မူလမြေအပြင် အလှူရှင် ဦးဌေးလှိုင်မှ မြေထပ်မံလှူဒါန်းပါသည်။ အဆိုပါ လှူဒါန်းမြေမှာ အလျား ၁၀၅ ပေ နှင့် အနံ ၂၅ ပေ ရှိသည်။ အဆိုပါ လှူဒါန်းမြေ ကြောင့် ကျောင်းမှာ ၇၉ လမ်း (အရှေ့ဘက်) သို့ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်။
ကျောင်းဆောင်များ
ကျောင်းအတွင်း ကျောင်းဆောင် (၈) ဆောင်ရှိသည်။ တရုတ်ဘုံကျောင်းကို ယခင်က စာကြည့်တိုက်အဖြစ်အသုံးပြုခဲ့သေးသော်လည်း ယခုအခါ သက်တမ်းကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အသုံးမပြုတော့ပေ။ ပထမဦးဆုံး RC ကျောင်းဆောင်မှာ ပတ္တမြား ကျောင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး ဦးထွန်းကြည် လက်ထက်တွင် တည်ဆောက်ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် သက်တမ်းအကြာရှည်ဆုံး ကျောင်းဆောင်မှာ ပင်လုံဆောင် ဖြစ်သည်။ နဝရတ် ကျောင်းဆောင်မှာ နောက်ဆုံးတည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့သော RC ကျောင်းဆောင်ဖြစ်သည်။
မောင်မောင်၊ လင်းယုန်
၂ဝဝ၅ ခု၊ ဇူလိုင်ထုတ် ရာပြည့် ဦးစိုးညွန့် စုစည်း တည်းဖြတ်တဲ့ '၂ဝ ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာ ၁ဝဝ အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျုဉ်း' စာအုပ်မှ စာရေးတွေရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျုဉ်း တွေကို ပြန်လည် ကူးယူ ဖော်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
မုသာဝါဒီသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကိုယ်တိုင် မုသာဝါဒကို ပြောဆိုခြင်း၊ သူတစ်ပါးကိုလည်းပြောဆိုစေခြင်း၊ မုသာဝါဒကိုပြောဆိုခြင်း၌ နှစ်သက်သဘောတူခြင်း၊ မုသာဝါဒကိုပြောဆိုခြင်း၌ ချီးမွမ်းပြောဆိုခြင်းဟူသော တရားလေးပါး တို့နှင့်ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်သည် ကွယ်လွန်သည်၏အခြားမဲ့၌ ငရဲသို့ရောက်လိမ့်မည်။ ထိုတရားလေးပါးတို့မှ ရှောင်ကြဉ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည် ကွယ်လွန်သည်၏အခြားမဲ့၌ နတ်ပြည်သို့ရောက်လိမ့်မည်ဟု ကဏှပက္ခ, သုက္ကပက္ခဒေသနာတော်နည်းဖြင့် ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အ.လ.က(၇)မန္တလေး
ကျောင်းအုပ်ကြီးများ
ခေတ်အဆက်ဆက် ကျောင်းအုပ်ကြီးများ အုပ်ချုပ်ခဲ့ကာ ယခု လက်ရှိကျောင်းအုပ်မှာ ဆရာမကြီး ဒေါ်ဝင်းဝင်းကြည် ဖြစ်သည်။
မောင်မောင်၊ လင်းယုန်
လင်းယုန် မောင်မောင် [၁၉၂၅ - ၂ဝဝ၂]
မုံရွာ မြို့တွင် အဖ ဦးအောင်သိန်း၊ အမိ ဒေါ်လှကြည် တို့က ၁၉၂၅ ခု ဧပြီလ ရ ရက် အင်္ဂါနေ့တွင် မွေးဖွား ခဲ့သည်။ သားကြီး ဩရသ ဖြစ်၍ ငယ်နာမည် မောင်ရွှေ ဖြစ်သည်။
မုံရွာ ဆရာလှ မြန်မာ စာသင် ကျောင်းတွင် မူလတန်း၊ မိတ္ထီလာ အမျိုးသား ကျောင်း၊ ရွှေဘိုမြို့ ချမ်းသာကြီး အလွတ် ပညာသင် ကျောင်းနှင့် ရန်ကုန် စိန်ပေါလ်ကျောင်း တို့တွင် အလယ်တန်း၊ မြို့မ အထက်တန်းကျောင်း၊ ရန်ကုန် တွင် အထက်တန်း (၁၉၄၅ - ၄၆) အောင်ခဲ့ပြီး ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက် ပညာ ဆည်းပူး ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်မှ ဦးဆောင် ခဲ့သော အထွေထွေ သပိတ်ကြီးတွင် သပိတ်မှောက် ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင် တဦး အဖြစ် ပါဝင် ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သပိတ်လှန်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မကျေနပ် သဖြင့် တက္ကသိုလ် ဥပစာ အထက်တန်းမှ အပြီးအပိုင် ကျောင်းထွက် ခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုကာလ (၁၉၄၁–၁၉၄၇) တွင်ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် မတိုင်မီက မုံရွာ ခရိုင် တို့ဗမာ အစည်းအရုံးတွင် "သခင်ရွှေ" အဖြစ် လည်းကောင်း၊ ဂျပန်ခေတ် (၁၉၄၂ - ၄၅) တွင် မုံရွာ ခရိုင် အာရှ လူငယ် အစည်းအရုံး အတွင်းရေးမှူး အဖြစ် လည်းကောင်း၊ ၁၉၄၇ - ၅၇ ခုနှစ်များ အတွင်းတွင် နိုင်ငံရေး သမား အဖြစ် လည်းကောင်း ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ် နန်းရင်းဝန် ဦးပု မုံရွာသို့ တိုင်းခန်း လှည့်လည် လာစဉ် သပိတ်တားသည့် အရေးကြောင့် ၁၄ နှစ်သား အရွယ်တွင် အဖမ်း ခံခဲ့ ရသည်။ သို့သော် ထိုအမှုကို ထောင်ဒဏ် စီရင်ချက် ချရာတွင် အသက် မပြည့် သဖြင့် ထောင်ကျ မခံရဘဲ လွတ်လာ ခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ တွင် ပုဒ်မ (၅)ဖြင့် မုံရွာထောင်၊ မန္တလေး ထောင်များ၌ နေခဲ့ ရသည်။ ၁၉၄၉ တွင် တောခို ခဲ့ဖူးသည်။ ၁၉၅၈ တွင် ရန်ကုန် ထောင်မှ လွတ်မြောက် ခဲ့သည်။ ထို့နောက် နိုင်ငံရေး လောကမှ လုံးဝ အနားယူကာ စာပေလောကတွင်းသို့ ခြေစုံပစ် ဝင်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာ့ ငြိမ်းချမ်းရေး ကွန်ဂရက် (မြန်မာ နိုင်ငံ)၊ မြန်မာ နိုင်ငံ စာပေ ပြန့်ပွားရေး အသင်း (၁၉၆ဝ) နှင့် အမျိုးသား စာပေ ညီညွတ်ရေး အဖွဲ့ (၁၉၆၂) စသည့် အဖွဲ့အစည်း များတွင် ပါဝင် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။
လုံးချင်း စာအုပ် ၅ဝ ကျော်ခန့် ရေးသား ခဲ့သည်။ ထင်ရှားသော စာအုပ် အချို့မှာ အိုက်ခ်မန်း၏ ငရဲခန်း (၁၉၆၅)၊ ဟစ်တလာ (၁၉၆၅)၊ ကပ်စထရို(၁၉၆၆)၊ သွေးစွန်းသော နေ့ရက်များ (၁၉၆၆)၊ ယနေ့ ကမ္ဘာ (၁၉၆၇)၊ ချေဂွေဗားရား (၁၉၆၇)၊ ဟိုချီမင်း (၁၉၇ဝ)၊ မှောက်မိုက်သော နေ့ရက်များ (၁၉၇၁)၊ လူသတ်ဆရာဝန်(မသိရ)၊အက်ဖ်ဘီအိုင် မှုခင်းများ (၁၉၇၁)၊ တောင်ကုန်း အမှတ် ၁၉၂ (၁၉၇၂)၊ ကြီးသုံးကြီး လုပ်ကြံရန် ဟစ်တလာ၏ အကြံ (၁၉၇၃)၊ အက်ဖ်ဘီအိုင် အတွင်းရေး (၁၉၈၁)၊ ဂျူလီယာ (၁၉၈၁)၊ ထောင်ပြေး စပိုင် (၁၉၈၅)၊ သေရွာပြန် စာရင်း (၁၉၉၉)၊ မေတ္တာရှင် စေတနာရှင် ကရုဏာရှင် သူတော်စင် မာသာထရီဆာ (၁၉၉၉) တို့ ဖြစ်ကြသည်။
၂၅ မေ ၂ဝဝ၂ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့ နေအိမ်၌ ကွယ်လွန်သည်။
NGC 22
NGC 22 သည် ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး ပီဂါဆု ကြယ်စုတန်းတွင်တည်ရှိသည်။
ဇီးတော
ဇီးတော
ဖီလေးရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆားချက်ကလေးရွာ၊ ဆားချက်
ဆားချက်ကလေးရွာ၊ ဆားချက်
ဝပြေရွာ
ဝပြေရွာ
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ လွတ်လပ်ရေး ကြေညာစာတမ်း
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ လွတ်လပ်ရေးကြေညာစာတမ်း ၊ တရားဝင်အားဖြင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဆယ့်သုံးပြည်နယ်၏ ညီညွတ်သော ကြေညာစာတမ်းသည် ၁၇၇၆ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၄ ရက်နေ့တွင် ဖီလာဒဲလ်ဖီးယားမြို့ ၊ ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ် တွင် ဒုတိယအကြိမ် တိုက်လုံးဆိုင်ရာကွန်ဂရက် အစည်းအဝေးမှ လက်ခံအတည်ပြုခဲ့သော ကြေညာချက်နှင့် စတင်တည်ထောင်သည့်စာတမ်းဖြစ်သည်။ အမေရိကန်တော်လှန်ရေး ကာလအတွင်း အတည်ပြုပြဋ္ဌာန်းခဲ့သော အဆိုပါကြေညာစာတမ်းတွင် ဗြိတိန်နိုင်ငံ နှင့် စစ်ဖြစ်ပွားနေသော ကိုလိုနီနယ်မြေ ၁၃ ခု သည် ၎င်းတို့အား လွတ်လပ်သော အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် မှတ်ယူထားကြောင်း၊ ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။ ကြေညာချက်နှင့်အတူ၊ ဤပြည်နယ်အသစ်များသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို စုပေါင်းဖွဲ့စည်းရန် ပထမခြေလှမ်းတစ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
အဆိုပါ ကြေညာချက်သည် လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် တန်းတူညီမျှအခွင့်အရေးများရရှိရေးဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လူအချို့အတွက်သာ ရည်ရွယ်ထားလျှင် ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်က ၎င်းအား အင်္ဂလိပ်လူမျိုးများ၏အခွင့်အရေးအဖြစ် ချန်ထားခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ စတီဖန် လုကက်စ်က ၎င်းကို "အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားတွင် လူသိအများဆုံးစာကြောင်းများထဲမှတစ်ခု" ဟူ၍၊ ဂျိုးစက်ဖ် အဲလိစ်က "အမေရိကန်သမိုင်းတွင် အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အကျိုးဆက်ဆုံးစကားလုံးများ ပါဝင်သည်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်သင့်သည့် ကျင့်ဝတ်စံနှုန်းကို ကိုယ်စားပြုပါသည်။ ဤအမြင်ကို လင်ကွန်းသည် ၎င်း၏နိုင်ငံရေးခံယူချက်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဟု ယူဆကာ ကြေညာစာတမ်းကို အမေရိကန်ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသင့်သည့် အခြေခံမူများဖြစ်သည်ဟု စောဒကတက်ခဲ့သည့် လင်ကွန်းက ဤအမြင်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Official_Presidential_portrait_of_Thomas_Jefferson_%28by_Rembrandt_Peale%2C_1800%29%28cropped%29.jpg/220px-Official_Presidential_portrait_of_Thomas_Jefferson_%28by_Rembrandt_Peale%2C_1800%29%28cropped%29.jpg|thumb| Rembrandt Peale ရေးဆွဲထားသည့် ကြေညာစာတမ်း၏ အဓိကစာရေးဆရာ [[သောမတ်စ် ဂျက်ဖာဆင်|သောမတ်စ် ဂျက်ဖာဆန် ]] ငါ့ကိုယုံပါ သခင်- ကျွန်ုပ်ထက် ဂရိတ်ဗြိတိန်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းကို ပိုချစ်မြတ်နိုးသော ဗြိတိသျှအင်ပါယာတွင် မရှိပါ။ သို့သော်၊ ကျွန်ုပ်အား ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်အားဖြင့်၊ ဗြိတိသျှပါလီမန်မှ အဆိုပြုထားသည့် စည်းကမ်းချက်များအပေါ် ဆက်စပ်မှုအား ကျွန်ုပ်လက်မခံမီတွင် ကျွန်ုပ်သည် တည်ရှိနေပါမည်။ ဒီထဲမှာတော့ အမေရိကရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ပြောတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။
— သောမတ်စ် ဂျက်ဖာဆန်၊ နိုဝင်ဘာဘ ၂၉၊ ၁၇၇၅
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အစိုးရအဖွဲ့
မိစ္ဆာစာရီသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ငရဲသို့ကျရောက်သော ကာမေသုမိစ္ဆာစာရလေးမျိုးနှင့် နတ်ပြည်သို့ရောက်စေသော ကာမေသုမိစ္ဆာစာရ ရှောင်ကြဉ်မှုလေးမျိုးတို့ကို ကဏှပက္ခ, သုက္ကပက္ခအားဖြင့် ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
လဂျားခန်ရွာ၊ မဂေါ်ဂါး
လဂျားခန်ရွာ(Lajahkan)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ မဂေါ်ဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၉၂၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နိုင်ငံခြားဆက်ဆံရေး အက်ဥပဒေကို ရုပ်သိမ်းသည့် ဥပဒေ
နိုင်ငံခြားဆက်ဆံရေး အက်ဥပဒေကို ရုပ်သိမ်းသည့် ဥပဒေ
(၂ဝ၁၂ ခုနှစ်၊ ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်ဥပဒေအမှတ် ၁၄။)
၁၃၇၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လဆန်း ၁၂ ရက်
(၂ဝ၁၂ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၉ ရက်)
ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်သည် ဤဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းလိုက်သည်။
၁။ ဤဥပဒေကို နိုင်ငံခြားဆက်ဆံရေး အက်ဥပဒေကို ရုပ်သိမ်းသည့် ဥပဒေဟု ခေါ်တွင်စေရမည်။
၂။ နိုင်ငံခြားဆက်ဆံရေး အက်ဥပဒေ The Foreign Relations Act (၁၉၃၂ ခုနှစ်၊ အိန္ဒိယ အက်ဥပဒေအမှတ် ၁၂)ကို ဤဥပဒေဖြင့် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
ရှာကီရာ
ရှာကီရာ အစ်စဘယ်လ် မယ်ဘာရက် ရီပိုး (Shakira Isabel Mebarak Ripoll,, ; ၁၉၇၇၊ ဖေဖော်ဝါရီ ၂ရက်မွေး) သည် ကိုလံဘီယာနိုင်ငံသူ အဆိုတော်၊ သီချင်းရေးဆရာ၊ အကမယ်၊ တေးထုတ်လုပ်သူ၊  အကဗေဒပညာရှင် နှင့် မော်ဒယ်လ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကိုလံဘီယာနိုင်ငံ ဘာရန်ကီရာမြို့တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့ပြီး ကျောင်းနေစဉ် အရွယ်ကတည်းက ကျောင်းတွင် လက်တင်ဂီတ၊ အာရပ်ဂီတ၊ ရော့ခ်အင်ရိုးလ် ဂီတ နှင့် ဗိုက်သားလှုပ် အကတို့ကို ဖျော်ဖြေတင်ဆက်ခဲ့ဖူးသည်။ ၁၉၉၀ ခုနှစ်များ အစောပိုင်းက သူမ၏ ပထမဆုံး စတူဒီယို အယ်လ်ဘမ်များ ဖြစ်သော မာဂီယာ (Magia) နှင့် ပယ်လီဂရိုး (Peligro) တို့ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စီးပွားရေး အရ အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ၁၉၉၆တွင် အယ်လ်ဘမ်အဖြစ် ဖြန့်ဝေသော Pies Descalzos နှင့် စတုတ္ထမြောက် ၁၉၉၈ တွင် ထုတ်ဝေသော အယ်လ်ဘမ် Dónde Están los Ladrones တို့က သူမအား လက်တင် အမေရိကတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
နိုင်ငံခြားဆက်ဆံရေး အက်ဥပဒေကို ရုပ်သိမ်းသည့် ဥပဒေ
ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအရ ကျွနု်ပ်လက်မှတ် ရေးထိုးသည်။
ရှာကီရာ
ရှာကီရာသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ တေးဂီတ လောကသို့ သူမ၏ ပဉ္စမမြောက် ၂၀၀၁ တွင် ထုတ်ဝေသော လောင်ဒရီဆားဗစ် (Laundry Service) အမည်ရသော အယ်လ်ဘမ်ဖြင့် စတင် ဝင်ရောက် လာခဲ့သည်။ ထိုအယ်လ်ဘမ် မတိုင်မီ အကြိုဆင်ဂယ်လ် အဖြစ် ထုတ်ဝေသော ဝှမ်းအဲဗား ဝှမ်းအဲဗား (Whenever, Wherever) သီချင်းမှာ ၂၀၀၂ ခုနှစ်၏ အရောင်းရဆုံး ဆင်ဂယ်လ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အောင်မြင်မှုမှာ ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေသော Fijación Oral, Vol. 1 နှင့် Oral Fixation, Vol. 2 အယ်လ်ဘမ် ၂ ခုဖြင့် ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့ပြီး ထိုမှတဆင့် ၂၁ရာစု၏ အရောင်းရဆုံး သီချင်းဖြစ်သော Hips Don't Lie ကို မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ရှာကီရာ၏ အဋ္ဌမမြောက် နှင့် နဝမမြောက် အယ်လ်ဘမ်များ ဖြစ်သော She Wolf (၂၀၀၉) နှင့် Sale el Sol (၂၀၁၀) တို့မှာ အားပေးမှု ခံခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏ အက်ပစ်ရက်ကော့ တေးစီးရီး ကုမ္ပဏီနှင့် တင်းမာလာသော ဆက်ဆံရေးကြောင့် အရောင်းမြှင့်တင်ရေး နည်းပါးခဲ့သည်။ ၂၀၁၀ ကမ္ဘာ့ဖလား ဘောလုံးပြိုင်ပွဲအတွက် တရားဝင် သီချင်းဖြစ်သော ဝါကာဝါကာ သီချင်းမှာ ကမ္ဘာ့ဖလား သီချင်းများတွင် အရောင်းရဆုံး သီချင်း အဖြစ် စံချိန်တင်ခဲ့သည့် အပြင် ယူကျုဘ်တွင် ကြည့်ရှုသူ သန်း ၇၂၀ ရှိသဖြင့် ပဉ္စမမြောက် ကြည့်ရှုသူ အများဆုံး ဗွီဒီယို အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ ရှာကီရာသည် အမေရိကန် ဗားရှင်း အဖြစ်ရိုက်ကူးသော ဗွိုက်စ် တီဗွီ ဇာတ်လမ်းတွဲတွင် ဒိုင်လူကြီး အဖြစ် စတုတ္ထ ရာသီ နှင့် ဆဋ္ဌမ ရာသီတို့တွင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဒဿမမြောက် အယ်လ်ဘမ် ဖြစ်သော ရှာကီရာ ကို ၂၀၁၄တွင် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး အကြိုဆင်ဂယ်လ် အဖြစ်Can't Remember to Forget You ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
နိုင်ငံခြားဆက်ဆံရေး အက်ဥပဒေကို ရုပ်သိမ်းသည့် ဥပဒေ
(ပုံ) သိန်းစိန်
နိုင်ငံတော်သမ္မတ
ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်
သျှားထွဋ်အိန္ဒြာ
သျှားထွဋ်အိန္ဒြာ သည် ၂၀၁၄ ခုနှစ်၏ မယ်စကြဝဠာ မြန်မာဖြစ်ပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် မယ်စကြဝဠာ ပြိုင်ပွဲကို မြန်မာနိုင်ငံ ကိုယ်စားပြု ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်မည့်သူ ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ
သူမသည် ဒဂုံတက္ကသိုလ် တွင် ဒဿနိကဗေဒ အထူးပြုဖြင့် တက်ရောက်သင်ကြားနေသော ကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မားကက်တင်းစီမံခန့်ခွဲရေး အောင်လက်မှတ်ကို ရရှိထားသူလည်း ဖြစ်သည်။
ဘိုရွန်
အသုံးပြုခြင်း
စီးပွားရေးအားဖြင့် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အရေးပါသော ဘိုရွန်(Boron)ဒြပ်ပေါင်းမှာ ဆိုဒီယမ် တြာဘိုးရိတ် ဒီကာဟိုက်ဒရိုက်(sodium tetraborate decahydrate Na2B4O7 • 10H2O),(သို့မဟုတ်) ဘိုးရစ်( borax,) ဖြစ်သည်။၎င်းဒြပ်ပေါင်းကို ဖိုင်ဘာဖန်(fiberglass) လုပ်ငန်းနှင့် ဆိုဒီယမ် ပါဘိုးရိတ်(sodium perborate) အရောင်ချွတ်ရာတွင် အသုံးများသည်။ ဘိုးရစ်(boric acid) သည် ချည်မျှင်နှင့် အထည် ထုတ်ကုန်အများအတွက် အဓိက အရေးပါသော ဒြပ်ပေါင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘိုရွန်(Boron) ဒြပ်ပေါင်းများကို ဩဂဲနစ်ဆိုင်ရာ ဓာတ်ပြုခြင်းများတွင်လည်းကောင်း၊ ဖန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားကို သီးသန့်ထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းများတွင်လည်းကောင်း၊ သစ်များ ကြာရှည်ခံအောင် ကာကွယ် ထိန်းသိမ်းရာတွင်လည်းကောင်း အသုံးပြုများသည်ကို သိရှိနိုင်သည်။ ၎င်းတွင် ခိုင်ခံ့ကြံ့ခိုင်မှု အားကောင်းပြီး အလေးချိန်ပေါ့ပါးသော အစွမ်းသတ္တိရှိခြင်းကြောင့် လေယဉ်ကိုယ်ထည် တည်ဆောက်ရာတွင် အထောက်အပံ့အဖြစ် ဘိုရွန် အမျှင်အချောင်း (boron filaments)များကို အသုံးပြုကြသည်။
ရှေးယခင်က ပါဘိုးရိတ်(perborate) လုပ်ရန် အသုံးပြုကြသော ဘိုးရစ်( borax) များကို ယ္ခုအခါတွင် အိမ်သုံး ဆပ်ပြာမှုန့်များတွင် အရောင်ချွတ်ပစ္စည်း( bleaching agent) အဖြစ် အသုံးတွင်ကျယ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့အပြင် ဘိုရွန်ဒြပ်ပေါင်းများကို အစားအစာနှင့် သားငါးများ (အထူးသဖြင့်- ထောပတ်ဆီအခဲနှင့် ငါးများ) မပုပ်သိုးပဲကြာရှည်ခံအောင် ထားသိုရာတွင် လည်း အသုံးပြုကြသည်။
ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုများ
သစ်သီးများနှင့်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သောက်သုံးရေ၊ လေနှင့် စားသောက် ကုန်များမှတဆင့် ဘိုရွန်၏ ဘေးသင့်မှုများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ နေ့စဉ်ပုံမှန်အားဖြင့် ခန္ဒာကိုယ် အတွင်း သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် ဘိုရွန်ပမာဏမှာ 2mg ခန့် မှ 18mg ခန့် အထိရှိသည်။ လူတစ်ယောက်သည် ဘိုရွန်(Boron)ပါသော အစားစာများကို ပမာဏများများစားမိပါက ၎င်း၏ ခန္ဒာကိုယ်အတွင်းတွင် ဘိုရွန်(Boron)ပါဝင်မှု အဆင့်မြင့်တက်လာပြီး ကျမ္မာရေးပြဿနာ ဆိုးကျိုး များဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်သည်။ ဘိုရွန်(Boron)သည် အစာအိမ်၊အသည်း၊ ကျောက်ကပ် နှင့်ဦးနှောက်ကို ဖျက်ဆီးစေနိုင်သကဲ့သို့ သေဆုံးသည့် အခြေအနေအထိ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဘိုရွန် (Boron) ပမာဏအနည်းငယ်ကို ရှူရှိုက်မိပါက နှာခေါင်း၊လည်ချောင်းနှင့် မျက်စိများကို ဘေးသင့် ရောက်မှုများဖြစ်စေနိုင်သည်။ ခန္ဒာကိုယ်အတွင်း ဘိုရစ်အက်ဆစ် ပမာဏ 5g နေရာယူပါက နေမကောင်းသည့် အခြေနေကို ဖြစ်ေစေနိုင်ပြီး ပမာဏ 20g မှပိုပြီး နေရာယူလာပါက အသက်ဆုံးရှုံးသည့် အခြေအနေအထိ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သားငါးများစားခြင်းဖြင့် ခန္ဒာကိုယ်အတွင်း ဘိုရွန်(Boron)ပမာဏကို မတိုးစေနိုင်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်- ဘိုရွန်(Boron)သည် သတ္တဝါ၏ တစ်သျှူးများတွင် စုဖွဲ့ စည်းနေခြင်း မရှိခြင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်သို့ သက်ရောက်မှု
ဘိုရွန်(Boron)သည် အဓိက အားဖြင့် သဘာ၀ဖြစ်စဉ်များမှတဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြစ်စေသော ဒြပ်စင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုအလိုက် မြေဆီလွှာ၊ လေ၊ ရေ များမှတဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘိုရွန်(Boron)ကို သဘာသအားဖြင့်တွေ့ရသည်။ မြေအောက်ရေ တွင်လည်း ပမာဏ အနည်းမျှ ပါဝင်နေသည်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ လူသားများကလည်း ဖန်ချက် ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ကျောက်မီးသွေးများ လောင်ကျွမ်းစေခြင်း၊ ကြေးအရည်ပျော်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးမြေများ အတွင်း ဓာတ်မြေဩဇာများပေါင်းထပ်ခြင်းစသည် အားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း ဘိုရွန်(Boron) ပမာဏများ တိုးပွားအောင် ပြုလုပ်နေကြသည်။ လေနှင့်သောက်သုံးရေမှ ရရှိသော ဘိုရွန်(Boron)၏ဘေးဖြစ်စေမှုမှာ မရှိသလောက် နည်းသော်လည်း အလုပ်ခွင်များတွင် ရှိသော ဖုန်သရိုက်များမှ တဆင့်ရရှိသော ဘိုးရတ်များ၏ ဘေးသင့်မှုများ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အလှကုန်ပစ္စည်းနှင့် ရေချိုးခန်းသုံးနှင့် အကာကွယ်ပစ္စည်းများမှ တဆင့်လည်း ဘိုရွန်(Boron)၏ ဘေးသင့်ရောက်မှုများ ကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။
အပင်များက ဘိုရွန်(Boron)ကို မြေကြီးမှတဆင့်ရရှိကြပြီး ထိုအပင်များကို စားသုံး မိသောသတ္တဝါများမှ တဆင့် နောက်ဆုံး အစာဆက်တမ်း(food chain) စနစ်ဖြင့် အဆင့်ဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ဖြစ်ပေါ်နေမည်ဖြစ်သည်။ ဘိုရွန်(Boron)သည် သတ္တဝါများ၏ တစ်သျှူးတွင် တွေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် အနည်းငယ်မျှ စုဖွဲ့ မနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သတ္တဝါများသည် သောက်သုံးရေနှင့် အစားအစာများမှတဆင့် အချိန်နှင့်အမျှ ဘိုရွန်(Boron)ပမာဏ များပြား လာပါက လာပါက ဖိုဆိုင်ရာမျိုးပွားအင်္ဂါကို ဆိုးကျိုးဖြစ်စေနိုင်သည်။ သတ္တဝါများသည် ဘိုရွန် (Boron) ၏ ဘေးသက်ရောက်မှုဆိုးကျိုးများဖြစ်နေပါက ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ၎င်း၏ သန္ဒေသားကိုပါ ဘေးသက်ရောက်မှုများဖြစ်စေနိုင်ပြီး ကိုယ်ဝန်ပျက်စီးခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်မပျက်စီးပဲ မွေးဖွားလာပါကလည်း ကိုယ်အင်္ဂါ ချို့တဲ့ခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဒာ ဖွံ့ဖြိုးမှုနှေးခြင်းတို့ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဓာတုဗေဒ ဒြပ်စင်များ ကဏ္ဍ:တပိုင်းသတ္တုများ
အဒိန္နာဒါယီသုတ်
မိမိကိုယ်တိုင် မပေးသည်ကို ယူ၏။ သူတပါးကိုလည်း မပေးသည်ကို ယူခြင်း၌ ဆောက်တည်)စေ၏၊ မပေးသည်ကို ယူခြင်း၌ နှစ်သက်သဘောတူ၏။ မပေးသည်ကို ယူခြင်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးကျူးပြောဆို၏။ ဤလေးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံ သူသည် ငရဲသို့ ကျရောက်ရ၏။ ။
ထိုလေးမျိုးကို ရှောင်ကြဉ်သူသည် နတ်ပြည်သို့ ရောက်ရ၏ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ခခိဒအိရဘူတာ
ခခိဒအိရဘူတာ  (柿平駅 ခခိဒအိရ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ ရှင်းရှိရိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကိုင်းရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကိုင်းရွာ (Kaing)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၀၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၆ ဦး၊ မ ၄၂၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စိန်ရိုး
ဦးစိန်ရိုး သည် မြန်မာနိုင်ငံသား လူရွှင်တော်တစ်ဦးဖြစ်ကာ ဟာသသရုပ်ဆောင် တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။ ယခင်က မိုးဒီ၊ မော့စ်၊ စိန်ရိုး၊ တိမ်ညွန့် (၄)ဦးအတွဲသည် လိုက်ဖက်ညီပြီး ပရိသတ်များ နှစ်သက်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာပြီး ကျန်းမာရေးအခြေအနေအရ အနားယူခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းအနေဖြင့် အသက်ကြီးသော်လည်း ပွဲကချင်သေးကြောင်း မကြာခဏ ပြောကြားခဲ့သည်။ ဦးစိန်ရိုးသည် အသက်(၈၇)နှစ် အရွယ်၊ ၂၀၂၁ခုနှစ် မေလ ၁၅ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ လူရွှင်တော်များ ကဏ္ဍ:၂၀၂၁ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:မွေးဖွားခုနှစ် မသိရှိရသူများ
ဂွေးကုန်းရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
ဂွေးကုန်းရွာ (Gwaykone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်၊ ကန်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၀၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကန်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၀ ဦး၊ မ ၁၅၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေနံချောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုလားတန်းရွာ၊ တလုတ္ထော်
ကုလားတန်းရွာ၊ တလုတ္ထော်
မော်လမြိုင်ဘူတာ
မော်လမြိုင် ဘူတာသည် မော်လမြိုင်မြို့၊ မွန်ပြည်နယ် ပဲခူး-မော်လမြိုင်- ထားဝယ် လမ်းပိုင်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ နှစ်ထပ်ဘူတာရုံသည် 290 ft ရှည်လျားကာ 110 ft ကျယ်ဝန်းပြီး ကြမ်းပြင်ဧရိယာ စုစုပေါင်း ၆၃၈,၀၀၀ စတုရန်းပေ ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း
ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ်တွင် မော်လမြိုင် ဘူတာ(Moulmein Railway Station)သည် တနင်္သာရီကမ်းရိုးတန်းတွင် မော်လမြိုင်-ရေး ရထားလမ်းပိုင်း၏ အစ သီးခြားဘူတာအဖြစ်သာ ရှိခဲ့ပြီး ပင်မရထားလမ်းနှင့် မဆက်ရသေးချေ။ ရန်ကုန်မှလာသော ရထားသည် မုတ္တမမြို့တွင်ရပ်ပြီး ခရီးသည်များသည် ကူးတို့လှေဖြင့် သံလွင်မြစ်ကို ဖြတ်ကာ မော်လမြိုင်သို့ ကူးရသည်။ ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် သံလွင်တံတားတည်ဆောက်ပြီးသောအခါ ပင်မရထားလမ်းနှင့်ဆက်သွယ်ပြီး တိုက်ရိုက်သွားလာနိုင်ခဲ့သည်။ ဘူတာရုံသစ်ကို အများအပြောအရ "အာဆီယံအဆင့်မှီ ဘူတာရုံ"အဖြစ် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၇ ဧပြီ ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ဘူတာရုံ မြေနီကုန်း(Myenigon)အနီး မော်လမြိုင်မြို့မဈေးကြီး၏ အရှေ့ဘက် ၃ ကီလိုမီတာအကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ဝန်ဆောင်မှု
ဘူတာရုံသည် နိုင်ငံ၏ 5068 km ရှည်လျားသော အမျိုးသားရထားကွန်ယက်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ မြန်မာ့မီးရထားမှ ရန်ကုန်နှင့် မော်လမြိုင်သို့ ရထားနှစ်စင်း ပြေးဆွဲရာ ပထမအစုန်ရထားသည် ရန်ကုန်မှ မနက် ၇ နာရီတွင် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မော်လမြိုင်သို့ ညနေ ၅ နာရီတွင် ရောက်ရှိသည်။ ဒုတိယအစုန်ရထားသည် ရန်ကုန်မှ ညနေ ၆ နာရီတွင် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မော်လမြိုင်သို့ နံနက် ၄ နာရီအချိန်တွင် ရောက်ရှိသည်။ မော်လမြိုင်မှ ပထမအဆန်ရထားသည် မနက် ၆ နာရီတွင် ထွက်ခွာပြီး ရန်ကုန်သို့ ညနေ ၅ နာရီအချိန်တွင် ဆိုက်ရောက်သည်။ ဒုတိယ အဆန်ရထားသည် မော်လမြိုင်မှ ည ၉ နာရီတွင် ထွက်ခွာပြီး ရန်ကုန်သို့ မနက် ၈ နာရီတွင် ဆိုက်သည်။
ပြင်ပလင့်များ
မော်လမြိုင် ရထားဘူတာရုံ
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ၏ ဒုတိယသမ္မတ
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ၏ ဒုတိယသမ္မတ (သို့) ထိုင်ဝမ်၏ဒုတိယသမ္မတသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ (ထိုင်ဝမ်) ၏ ဒုတိယအမြင့်ဆုံးအရာရှိဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒုတိယသမ္မတများ
အိုင်းမရွာ၊ မင်းတိုင်ပင်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပါရီရွာ၊ မိုးနဲမြို့နယ်
ပါရီရွာ (Paryi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုးနဲမြို့နယ်၊ ကုန်းလွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၂၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုန်းလွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၂၈ ဦး၊ မ ၉၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးနဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သူဌေးကုန်းရွာ၊ ကဿမျှင်ထီဆိပ်ရေကျော်
သူဌေးကုန်းရွာ၊ ကဿမျှင်ထီဆိပ်ရေကျော်
သေတမ်းစာ
သေတမ်းစာ
သေတမ်းစာဆိုသည်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် မိမိကွယ်လွန်သောအခါ မိမိပိုင် ငွေကြေးပစ္စည်းများကို မည်သို့မည်ပုံ ဝေဖန်ချထားလိုကြောင်း မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကိုထုတ်ဖော်၍မသေမီက ပင်ရေးသားထား သောတရားဝင် ကြေညာချက်စာတမ်းဖြစ်သည်။ အမွေဆက်ခံခြင်း အက်ဥပဒေအရ အနောက်နိုင်ငံများ၌ သေတမ်းစာရေးရန်ခွင့်ပြုထားသော်လည်း ဗုဒ္ဓအယူဝါဒီ မြန်မာလူမျိုးများအဖို့ သေတမ်းစာရေးသားခွင့်မရှိချေ။ မြန်မာတို့၏မည်သည့်ဓမ္မသတ်၊ လွှတ်တော်မှတ်တမ်း စသည်တို့၌မျှ သေတမ်းစာရေးနိုင်ကြောင်းမပါရှိချေ။ ၁၈၆၆ခုနှစ်တွင် အောက်မြန်မာနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်လျက် ရှိသော မဟာဝန်ရှင်တော်မင်းကြီးဆာအာသာဖယ်ရာက ဗုဒ္ဓအယူဝါဒမြန်မာနှင့်သေတမ်းစာကိစ္စကို အောက်ပါအတိုင်း ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ခဲ့ဖူးလေသည်။
ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မြန်မာဘာသာဖြင့် သေတမ်းစာဆိုသော စကား၏အဓိပ္ပာယ်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာလူမျိုးများသည်ဝီခေါ်သောသေတမ်းစာမျိုးကို မပြုလုပ်နိုင်''ဟုဆုံးဖြတ်လေသည်။ ဗုဒ္ဓအယူဝါဒမြန်မာများ သေတမ်းစာရေးသားခွင့်မရှိ ဟူသည့် တရားဥပဒေကိုလှည့်စားသောအားဖြင့် သေတမ်းစာ သဘောသက်ရောက်သည့် စာချုပ်စာတမ်းများ ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြောင်း မကြာခဏတွေ့ရသည်။ အချို့မိဘများသည် သားသမီးများရှိသည့်အနက်အချို့သားသမီးကိုသာ ပိုမိုပေးလိုသည့်အခါ ပစ္စည်းအရောင်းအဝယ်စာချုပ်ပြု၍ ပေးတတ်သည်။ သို့ရာတွင် ယင်းသည်လည်းဟန်ဆောင်သော သေတမ်းစာတစ်မျိုးသာဖြစ်သဖြင့် တရားမဝင်ကြောင်းဖြင့် အတိအလင်းဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။ ဗုဒ္ဓအယူ ဝါဒီမြန်မာတို့သည် လင်သေလျှင်မယားဆိုင်၍ မယားသေလျှင်လင်ဆိုင်ပြီး နှစ်ယောက်စလုံးသေပါက အမွေသည် အောက်သို့စုန်နိုင်၍ အထက်သို့မဆန်ရဟူသည့် အခြေခံသဘောထားကို လိုက်နာကြရသဖြင့် ဆန္ဒရှိသည့်အလျောက်သေတမ်းစာရေးသား ခွဲဝေပေးနိုင်ခြင်းမရှိချေ။ သေတမ်းစာရေးခြင်းအလေ့ပေါ်ပေါက်လာပုံမှာ ရှေးအခါကသားထောက်သမီးခံမရှိသူများသည် အမွေခံမရှိပါက မိမိတို့၏အစဉ်အဆက် တိမ်ကောသွားမည်ကိုအလွန်စိုးကြသည်။
မြိတ်ဝရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
မြိတ်ဝရွာ(Myeikwa)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ မြိတ်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၄၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြိတ်ဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၅ ဦး၊ မ ၃၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သေတမ်းစာ
သေတမ်းစာ
ထို့ကြောင့်မိမိတို့ အားဆက်ခံရန် အခြားသူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ သားသမီးအား မွေးစားနိုင်ခွင့်ကိုရှေးဥပဒေများကခွင့်ပြုခဲ့၏။ ထိုအစဉ်အလာမှဆင်းသက်၍နောင်အခါတွင်အမွေဆက် အမွေခံမရှိသူတစ်ဦးသည် မိမိအမွေလွှဲအပ်ပေးလိုသူ တစ်ဦးဦးကို ရွေးချယ်ရာထား၍ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။ ထိုထက်တစ်ဆင့် တိုးတက်ပြုပြင် လာကြရာ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်သည် မိမိတွင်ဇနီးနှင့်သားသမီးများ ရှိသော်လည်း သူတို့အတွက်မထောက် ထားဘဲ၊ မိမိ၏ပစ္စည်းကိုအခြားသူများနှင့်အခြားနေရာများတွင် ထင်သလိုခွဲဝေပေးနိုင်ခွင့်ရှိလာလေသည်။ အချို့နိုင်ငံများ၌ ထိုကဲ့သို့သေတမ်းစာရေးခွင့်ကို အချုပ်အခြယ်မရှိ။ မိမိတို့အလိုရှိသလိုပစ္စည်းများကို ခွဲဝေရန်ရေးသားထားနိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ဤသို့ဖြင့် ချမ်းသာသော လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ဇနီးနှင့်သားသမီးတို့မှာ သေတမ်းစာတွင် ထိုသူ၏အမွေခံများအဖြစ်ပစ္စည်းခွဲဝေခြင်းမရှိခဲ့လျှင် တရားဥပဒေအရ ထိုဇနီးနှင့်သားသမီးတို့မှာ ပစ္စည်းလက်မဲ့ ဖြစ်ကြရလေသည်။ အင်္ဂလန်ပြည်တွင် ဤကဲ့သို့ပင်သေတမ်း စာကိုအချုပ်အခြယ်မရှိ ရေးသားနိုင်ခွင့်ပေး၍ ထိုသေတမ်းစာ အတိုင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခွင့်မှာ တရား ဥပဒေနှင့်ညီညွတ်လေသည်။
သေတမ်းစာကိုစာချုပ်သဖွယ်အသိသက်သေများ လက်မှတ်ထိုးကာပြုလုပ်ရ၏။ အသက် ၂၁ နှစ်မပြည့်သေးသော အရွယ်မရောက်သေးသူနှင့် စိတ်မနှံ့သူများမှတစ်ပါး အခြား မည်သူမဆိုသေတမ်းစာရေးနိုင်ခွင့်ရှိလေသည်။ နောက်နောင်တွင် အရှုပ်အရှင်းမပေါ်ပေါက်စေရန်၊ သေတမ်းစာများကို သေချာကျန ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာရေးသားရသည်။ ထို့ကြောင့်များသော အားဖြင့်တရားဥပဒေနားလည်သူ ရှေ့နေနှင့်ဝတ်လုံများကို သေတမ်းစာများရေးသားခိုင်းလေ့ရှိကြ၏။ ထိုနောက်သေတမ်းစာနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အကျိုးခံစားခွင့် မရှိသူနှစ်ဦး၏ရှေ့တွင် သေတမ်းစာရှင်က လက်မှတ်ထိုးရ၏။ ထိုသက်သေနှစ်ဦးကလည်း ထိုသေတမ်းစာကို ဤနေ့ ဤအချိန်တွင် မိမိတို့ရှေ့၌ ပြုလုပ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကာ လက်မှတ်ထိုးကြရ၏။ သေတမ်းစာရှင်သည် မိမိ၏သေတမ်းစာ အတိုင်းဆောင်ရွက်ရန် ကိစ္စကိုများသောအားဖြင့် ရှေ့နေသို့မဟုတ်ဝတ်လုံတစ်ဦးဦးအား လွှဲအပ်လေ့ရှိသည်။ သေတမ်းစာကိုအချိန်မရွေးရေးသားနိုင်၏။ ထပ်၍ပြင်ဆင်ခြင်း၊ အသစ်ရေးခြင်းလည်းပြုနိုင်၏။ သို့ရာတွင် စာတစ်ကြောင်း ပင်ပြင်စေကာမူ မည်သည့်အခါကပြင်ဆင်ကြောင်း အသိသက်သေများအားလက် မှတ်ရေးထိုးစေရပြန်သည်။ စစ်မြေပြင်တွင်တိုက်ပွဲဝင်နေသော ကြည်း၊ ရေ၊ လေ တပ်သားများအဖို့ကားဤသို့ခိုင်လုံစွာစာချုပ် ရေးသားရန်မလိုပေ။ မိမိတို့အလိုရှိသလို ပစ္စည်းခွဲဝေပေးရန် နှုတ်နှင့်ပင်ပြောကြားနိုင်လေသည်။ သေတမ်းစာတွင် မည်ကဲ့သို့ ပစ္စည်းခွဲဝေပုံကို အကျိုးကျေးဇူးခံစားခွင့်ရှိသူတို့မှာ သေတမ်းစာရှင်ကွယ်လွန်ပြီးသည့်အခါ သေတမ်းစာကို ဖောက်၍ဖတ်ပြီးမှသာလျှင်သိနိုင်ကြပေသည်။
လဝန်းရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
လဝန်းရွာ (Lawun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ လုံးပျဉ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၃၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံးပျဉ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၉၈ ဦး၊ မ ၆၁၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၁၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းဆေးရုံ
ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းဆေးရုံ သည် ရန်ကုန်မြို့၊ ဗိုလ်တစ်ထောင်မြို့နယ်တွင် တည်ရှိသည့် အထွေထွေဆေးရုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဆေးဝါးကုသမှု၊ ခွဲစိတ်မှုနှင့် ENT, မျက်စိ, bstetrics နှင့် gynecology ကုသမှုများ စသည့် ကုသမှုများ ပါဝင်သည်။ အထွေထွေဆေးကုသမှု၊ အထွေထွေခွဲစိတ်မှု၊ O/G နှင့် ထိခိုက်အနာတရများအတွက် ဆေးရုံတွင် အရေးပေါ်ဌာနတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ထားရှိသည်။ ဤဆေးရုံသည် ဆေးတက္ကသိုလ် (၁) ရန်ကုန်၊ ဆေးဝါးသိပ္ပံတက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) နှင့် သူနာပြုတက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) တို့၏ အလုပ်သင်ကျောင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဆေးရုံများ
မအူပြိန်ရွာ
မအူပြိန်ရွာ
ငထွန်းလက်ပံဖြူရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ငထွန်းလက်ပံဖြူရွာ(Ngahtunletpanhpyu)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ကျောက်တံခါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၁၃၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယိမ်း
တကောင်းခေတ် နတ်အက၊ မြင်စိုင်းခေတ် ကာအက၊ ကုန်းဘောင်ခေတ် မြေဝိုင်းအက များမှ တစ်ဆင့်တက်၍ အစုအရုံးဖြင့် ကပြရသည့် အကတစ်မျိုး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ထိုအကသည် ခေါင်း၊ ခါး၊ ခြေ၊ လက် စသည့် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို ဘယ်မှ ညာ၊ ညာမှဘယ်သို့ ညီညီညာညာ ယိမ်းကာ နွဲ့ကာ ဆိုင်းချက် စည်းချက်အလိုက် စံနစ်တကျ စုပေါင်း ကပြရသည်ကို အကြောင်းပြု၍ 'ယိမ်း'ဟူ၍ ခေါ်ထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
'ယိမ်း'အကမှာ အရွယ်တူညီသူ အမျိုးသားများ၊ သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးများ စုပေါင်း၍ ကပြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကကြိုးခက်သည် လွယ်သည်မှာ ပဓာနမဟုတ်။ လက်၊ ခြေ၊ ခေါင်းနှင့် ခါးအကွေးအညွတ်၊ အတိမ်း အစောင်း၊ အရွေ့အပြောင်းတို့တွင် ညီညာမှုရှိရန်သာ အဓိက ဖြစ်သည်။ တစ်နည်း ယိမ်းဆိုသော စကားသည် အရှေ့မှ အနောက်သို့ တောင်မှ မြောက်သို့ ဥခေါင်း၊ လက်၊ ခြေတို့ကို ရွေ့ရှားလှုပ်ခြင်းကို ဆိုသည်။