cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ဂီးလဗတ်နှင့် ဆာလီဗန်
ဂီးလဗတ်နှင့် ဆာလီဗန်
အာသာဆာလီဗန် (ခရစ် ၁၈၄၂-၁၉ဝဝ)သည် အင်္ဂလန် ပြည် ဆင်းဟတ်မြို့ စစ်တပ်တီးဝိုင်းဆရာ၏သားဖြစ်၍ ငယ်စဉ် ကပင် ဘခင်၏ တီးဝိုင်းသို့လာရောက် နားထောင်လေ့ရှိသဖြင့် တီးမှုတ်သူများနှင့် အကျွမ်းဝင်ခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် တူရိယာ အသီးသီး တီးမှုတ်သူများသည် သူ့အားတတ်စွမ်းသမျှ သင် ကြားပေးကြသဖြင့် အသက် ၈ နှစ်သို့ ရောက်သောအခါ တီးဝိုင်းမှ သီချင်းအားလုံးကို အလွတ်ရနေ၍ မည်သည့်တူရိယာ ကိုမဆို တီးမှုတ်နိုင်လေသည်။ ဘခင်သည် သားအတွက် ဂုဏ် ယူသော်လည်း တူရိယာဝိုင်းတွင် အတင်းဝင်ရောက် အသက် မွေးရန် မတိုက်တွန်းချေ။ မိခင်မှာ ကျောင်းဆရာမဖြစ်ရာ သားငယ်အား ဂီတပညာတတ်သလို စာပေပညာတတ်မြောက် စေရန် ဂရုစိုက်လေသည်။ သားငယ်၏ ရှေးအမျိုးသားသီချင်း များ၊ ရှေးဟောင်းကဗျာများကို နှစ်သက်ခြင်းမှာ မိခင်ထံမှ ရသောအမွေပင် ဖြစ်တော့သည်။
အသက် ၁၂ နှစ် အရွယ်တွင် ဆာလီဗန်သည် ဘုရင့်ဝတ် ကျောင်းတော် ဓမ္မသီချင်းဝိုင်းတွင် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းလေ သည်။ အသက် ၁၄ နှစ်ခန့်တွင် ပညာတော်သင်စရိတ်ရရှိ၍ လန်ဒန်မြို့ရိ တော်ဝင်ပန်တျာပညာတံခွန်အသင်းနှင့် လိုက်ပဆစ် ပန်တျာကျောင်းများတွင် ဆရာကောင်းများနှင့် သင်ကြားခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ နောင်အခါ ကမ္ဘာကျော်ပြဇာတ်ဆရာကြီး ရှိတ်စပီး ယား၏ သီချင်းစာသားတို့ကို တေးသံသွင်းပေးရာ၌ ပိုမိုထင်ရှား ကျော်စောလာသည်။ ၁၈၆၄ ခုနှစ်တွင် သူ၏ဗယ်လေခေါ် ကဇာတ်ကို ရုံတင်ပြခဲ့ရာ နိုင်ငံကျော်ဖြစ်လာလေသည်။
၁၈၇၁ ခုနှစ်တွင် ပန်တျာလောကမှ ပြဇာတ်လောကသို့ ကူးပြောင်းခဲ့ပြီး ဂီးလဗတ်နှင့် တွဲဖက်မိသည်။ ဓမ္မသီချင်းများကို ဩဂင်စန္ဒယားနှင့် တီးရာ၌ ဆာလီဗန်ကို လူကြိုက်များကြသည်မှန်၏။ သို့သော် ဂီးလဗတ်နှင့် တွဲဖက်၍ ပြသသောဇာတ်ရွှင်ဇာတ်မြူးများမှ ဂီတကြောင့် သူ့ကိုပို၍ လူကြိုက်များကြသည်။
ဂီးလဗတ်၏စာသားမှာ ထိမိလှသည်။ သူ၏ စာသားပြောင် သလောက် ဆာလီဗန်၏ ဂီတသံကလည်း ပြောင်မြောက်လှ ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ၂ ဦးသားစပ်တူ အလုပ်ကို နှစ်ပေါင်း ၂ဝ မျှ လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြရာ လန်ဒန်မြို့ ဆဗွိုင်းဇာတ်ရုံ တော်မှ သူတို့၏ ဇာတ်ပွဲကပြတိုင်း လူပြည့်ကျပ်လျက် ရှိခဲ့လေ သည်။ ဆာလီဗန်သည် ၁၈၈၃ ခုနှစ်တွင် ဆာဘွဲ့ဖြင့် သူကောင်း ပြုခြင်းခံရသည်။ ၁၉ဝဝ ပြည့်နှစ်တွင် သူ၏ အော်ပရာပြဇာတ် တစ်ခုကို စီကုံးရေးသားဆဲ ကွယ်လွန် အနိစ္စရောက်လေရာ၊ သူ၏ရုပ်ကလာပ်ကို သူငယ်စဉ်က ဓမ္မသီချင်းများ သီဆိုခဲ့ရာ ဖြစ်သော စိန်ပေါဘုရားရှိခိုးကျောင်းတွင် မြှုပ်နှံသင်္ဂြိုဟ်ထား လေသည်။
ယင်းမကျောက်တောင်ရွာ၊ ယင်းမကျောင်းတောင်
ယင်းမကျောက်တောင်ရွာ၊ ယင်းမကျောင်းတောင်
ဘိုးမင်းခေါင်
အဘ ဘိုးမင်းခေါင်သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကာလမှစ၍ ယနေ့တိုင် လွန်စွာထင်ရှားသော သာသနာပြုဘိုးတော်တစ်ပါးဖြစ်သည်။ ၁၉၅၂ ခုနှစ်ခန့်တွင် ပုပ္ပါးတောင်ပေါ်နှင့် အနီးအနားဒေသများတွင် သီတင်းသုံးနေထိုင်လေ့ရှိသည်။
ပထမံ ဘိုးဘိုးအောင်ကဲ့သို့ပင် အလျင်းသင့်သလို ဒုက္ခရောက်နေသူများအား ကူညီစောင့်ရှောက်လေ့ရှိသည်။ မကောင်းသူကိုပယ်-ကောင်းသူကိုကယ်တတ်သည်။ စိတ်ထားကောင်းမွန်သူ၊ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူများကို အထူးကူညီစောင့်ရှောက်လေ့ရှိသည်။ ဘိုးတော် အောင်မင်းခေါင်ဟူ၍လည်း တချို့က ခေါ်ကြသည်။ ရတနာသုံးပါး၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အထူးယုံကြည်လေးစားဦးထိပ်ပန်ဆင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓသာသနာတည်တံ့ပြန့်ပွားရေးအတွက် တတ်စွမ်းသ၍ အထူးကူညီပံ့ပိုးခဲ့သော ဘိုးတော်ဖြစ်သည်။ စကားပြောရာတွင် ရှင်းရှင်းနှင့်ပြတ်ပြတ်ပြောတတ်သည်။ တစ်ဘဝက ဥက္ကလာပမင်းကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ဟုဆိုသည်။ အဘဘိုးမင်းခေါင်သည် ရွှေတိဂုံဘုရားဒကာ ဥက္ကလာပမင်းကြီးဖြစ်သည့်ဘဝတွင် ဆန်စက်ပိုင်ရှင် ဦးဘဦးသည် ဥက္ကလာပမင်းကြီး၏ သားတော် မင်းနန္ဒာမင်းသားဖြစ်ခဲ့သည်။ ရှင်မွေ့နွန်း နှင့် မင်းနန္ဒာ ဇာတ်လမ်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မြန်မာပြည်သူများ ရင်းနှီးသိကျွမ်းပြီးသားဖြစ်သည်။ အနေအထိုင်ရိုးသားသည်။ တိုက်ပုံ၊ စွပ်ကျယ် နှင့် ပုဆိုးကွက်တို့ကို ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။ ဆန်စက်ပိုင်ရှင် ဥက္ကလာဦးဘုရားဒကာ ဦးဘဦးနှင့် ဇနီး ဆန်စက်ပိုင်ရှင် ဒေါ်တင်လှ မိသားစုအား သူ၏ဓာတ်ပုံကို ပထမဦးဆုံးရိုက်ကူးခွင့်၊ ယင်းဘိုးမင်းခေါင်ဓာတ်ပုံများအား မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးသို့ လှူဒါန်းခွင့်ပြုခဲ့သည့်အပြင် အဘ၏ဆံပင်များကိုလည်း ဦးဘဦး+ဒေါ်တင်လှ မိသားစုသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု မြို့မ-မြင့်ကြွယ်က အထောက်အထားများနှင့်တကွ မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။ (အဘ ဘိုးမင်းခေါင်၏ ခွင့်ပြုသော ဦးဘဦး၏ ကင်မရာ နက္ကတစ်၌သာ အဘ၏ ဓာတ်ပုံကို ထင်စေပြီး ထိုစဉ်က ပုပ္ပါးတောင်ပေါ်တွင်ရှိသော၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးသော အခြားဘုရားဖူးများ၏ ကင်မရာ နက္ကတစ် တွင်မူ အဘ၏ပုံ ထင်ပေါ်ခြင်း မရှိသည်ကို ဦးဘဦး၏သမီးဖြစ်သူ ယောဂီ ဒေါ်အမာ (ခ) ဒေါ်မြင့်မြင့်ဝင်းက ကိုယ်တွေ့ပြောပြခဲ့သည်။) တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ ဦးဘဦး+ဒေါ်တင်လှ လှူဒါန်းခဲ့သော အဘဘိုးမင်းခေါင်၏ များစွာသောဓာတ်ပုံများအနက် ရန်ကုန်မြို့၊ ဘားလမ်းနေ ဗိုလ်မှူးသိန်းထွန်းအိမ်တွင် ၃ ပေ x ၄ ပေ အရွယ်ရှိ အဘဘိုးမင်းခေါင်ပုံသည် ယနေ့တိုင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မြန်မာလူမျိုးများအကြား ဘိုးမင်းခေါင်သည် အလွန်ထင်ရှားသူဖြစ်ပေသည်။ ဘိုးတော် မယ်တော် (သို့တည်းမဟုတ်) ဝိဇ္ဇာများကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်သူများအနေဖြင့် ဘိုးမင်းခေါင် သည် အလွန်အရေးပါသော ထွက်ရပ်ပေါက်ဘိုးတော်တပါးဖြစ်သည့်ပြင် အလွန်တန်ခိုးကြီးသည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ ဘိုးမင်းခေါင်နှင့်ပတ်သက်သည့် သက်သေအထောက်အထားများကလည်း အထင်အရှားရှိနေသည်က ယင်းတို့ယုံကြည်မှုကို ပိုမိုခိုင်မြဲစေ၏။
ရန်ကုန်မြို့ ဝင်ဒါမီယာရပ်ရှိ ဗောဓိကုန်းတွင် ဗောဓိကုန်းစေတီတော်မြတ်ရှိသည်။ ထိုစေတီတော်အတွင်းတွင် ဘိုးမင်းခေါင်အိပ်ခဲ့သော သလွန်၊ ဘိုးမင်းခေါင်အသုံးပြုခဲ့သော ရေနွေးပန်းကန်များနှင့် အခြားအသုံးအဆောင်များက ယခုတိုင်ရှိနေသေးသည်။ ဘိုးမင်းခေါင်သည် ထိုနေရာမှပင် ထွက်ရပ်ပေါက်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြ၏။ ထိုမျှမက ထင်ရှားသော ပုပ္ပားတောင်တော်တွင်လည်း ဘိုးမင်းခေါင်နေထိုင်သွားသည့် နေရာအမှတ်အသားများရှိနေပေသည်။
အမှန်စင်စစ် ဘိုးမင်းခေါင်သည် ပထမံဘိုးမင်းခေါင်ပင်ဖြစ်သည်။ ပထမံထွက်ရပ်ဂိုဏ်းကြီ၏ အကြီးအကဲခေါင်ချုပ်ပင်ဖြစ်သည်။ ပထမံဂိုဏ်းဆိုသည်မှာလည်း မြန်မာရာဇဝင်တွင် ဘိုးတော်ဦးဝိုင်းအုပ်စိုးစဉ် အချိန်က အလွန်အစွမ်းထက်သည့် ပထမံဘိုးဘိုးအောင် ပေါ်ပေါက်သည့်အချိန်မှစ၍ ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဘိုးဘိုးအောင်သီချင်းများ ဘိုးဘိုးအောင်ကိုတင်စားသော တေးသီချင်းများ ပေါ်ပေါက်လာသည်အထိ မြန်မာတို့အကြား ဘိုးဘိုးအောင်က ဩဇာကြီးမားခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မြန်မာလူမျိုးတို့သည် ရတနာသုံးပါးတို့ကိုသာ အထွဋ်အမြတ်ထား၊ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်လေ့ရှိတတ်ကြသော်လည်း ဘိုးဘိုးအောင်မရှိသည့်(ထွက်ရပ်ပေါက်ပြီးသည့်) နောက် နှစ်အတန်ကြာတွင် ဘိုးမင်းခေါင်က ဘိုးဘိုးအောင်နေရာတွင် ဝင်ရောက်လာပြီး ဘိုးဘိုးအောင်ကဲ့သို့ပင် လူအများက ဘိုးမင်းခေါင်အား လူကြီးမိဘဆရာသခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုသေလေးစားအားကိုးမှု ရှိကြသည်ဟုဆိုသည်။ ရတနာသုံးပါးနှင့် တစ်တန်းတည်းထားပြီး ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။
အဘဘိုးမင်းခေါင်၏ ပုံတော်များ၊ ရုပ်တုများကို ရွှေတိဂုံဘုရားစသော မြန်မာပြည်အနှံ့ ထင်ရှားသော တန်ခိုးကြီးဘုရားများ၊ ထင်ရှားသော စေတီပုထိုးများ၌ တွေ့မြင်နိုင်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၆၀ဝ ကျော် (ဘီစီ ၅၈၈ ခန့်က) ဗုဒ္ဓဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသက်တော်ထင်ရှားရှိစဉ်က 'အဇိတ' အမည်ရှိ အညတရ ရဟန်းငယ်တစ်ပါးသည်လည်းကောင်း၊ နောင်အခါ ထို အဇိတ ရဟန်းသည် သင်္ကန်းဝတ်မှ ရသေ့ဝတ်သို့ပြောင်းကာ တောထွက်တော်မူခဲ့သော ရှင်ရသေ့ကြီး 'ဒိဗ္ဗစက္ခု'သည်လည်းကောင်း၊ ရွှေတိဂုံဘုရားဒါယကာ သိကြားမင်း နှင့်မယ်တော်မယ်လမုတို့၏သားတော် ဥက္ကလာပမင်းကြီးသည်လည်းကောင်း၊ ပုဂံခေတ်ဦး ရှင်အရဟံသည်လည်းကောင်း၊ မွန်ဘုရင်မကြီး ရှင်စောပု၏ သမက်တော်-ပဲခူး (ဟံသာဝတီ) မွန်ဘုရင် ဓမ္မစေတီမင်းသည်လည်းကောင်း၊ အလောင်းဘုရား ဦးအောင်ဇေယျ၏ သားတော်-ဘိုးတော်ဘုရား (ဘိုးတော်ဦးဝိုင်း)၏ မြစ်၊ ဘကြီးတော်ဘုရား၏သားတော် စကြာမင်းသားသည်လည်းကောင်း ဘိုးမင်းခေါင်၏ဘဝဟောင်းပုံရိပ်များ ဖြစ်ကြသည်ဟုဆိုသည်။
== အဘအောင်မင်းခေါင် (ဘိုးမင်းခေါင်)၏ ဆုံးမစာ
ဆက်စပ်လေ့လာရန်
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း ကဏ္ဍ:မြန်မာလူမျိုးများ အတ္ထုပ္ပတ္တိ
​အလယ်ကုန်းရွာ၊ ဗျောသလန်း
အလယ်ကုန်းရွာ၊ ဗျောသလန်း
ဒီဒူးပင်
ဒီဒူးပင် (Showy Silk Cotton Tree) (Bombax insigne) သည် လက်ပံပင်မျိုးနွယ်ဝင် ပန်းပွင့်သော အပင်မျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အာဖရိကတိုက် အနောက်ပိုင်း၊ အိန္ဒိယတိုက်ငယ်၊ အရှေ့တောင်အာရှဒေသ၊ အရှေ့အာရှနှင့် ဩစတြေးလျနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရှိရသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ပင်လယ်နှင့်နီးသောဒေသတွင် ပေါက်ရောက်သည်။ တောင်လက်ပံဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
ကျီးပင်စု
ကျီးပင်စု
ဒီးရွာ၊ မင်းတပ်မြို့နယ်
ဒီးရွာ(Dee)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မင်းတပ်ခရိုင်၊ မင်းတပ်မြို့နယ်၊ မရှိယောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၉၅၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မရှိယောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၃ ဦး၊ မ ၇၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၉၆ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတပ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စမ်းချောင်းကိုကိုအောင် (ကာတွန်း)
မြန်မာကာတွန်းဆရာတစ်ဦးဖြစ်သူ ကာတွန်းစမ်းချောင်းကိုကိုအောင်ကို (၁၉၅၈)ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ (၁၀)ရက်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ အဖ ဦးကျော်ဇံဦး၊ အမိ ဒေါ်မြဦးတို့၏ သားဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်ဇာတိ ဖြစ်သည်။ (၁၉၇၈)ခုနှစ် ရန်ကုန်ပန်းချီပန်းပုကျောင်းတွင် ပန်းချီပညာ သင်ကြားခဲ့သည်။ (၁၉၇၉)ခုနှစ်၊ မန္တလေးမဂ္ဂဇင်း တွင် ကာတွန်းစတင်ရေးဆွဲသည်။ စာနယ်ဇင်းများတွင် ကာတွန်းများ၊ ရုပ်ပြကာတွန်းစာအုပ်များ ရေးဆွဲလျက် ရှိ သည်။ ထင်ရှားသော ကာတွန်းဇာတ်ကောင်များမှာ ပလာတူး၊ သစ်ကြားနှင့်အာမွှေး၊ စူပါကြယ်ပွင့်၊ ပရော်ဖက် ဆာ ဦးပိနှောင်း၊ တုံတုံနှင့်ဆုံဆုံ၊ ရွှေဘဲနှင့်ဝက်ထော တို့ ဖြစ်သည်။ thumb|ကာတြန္းစမ္းေခ်ာင္းကိုကိုေအာင္
ကျော်ထွန်း၊ သခင်
သခင်ကျော်ထွန်းသည် ထန်းတပင်ခရိုင်၊ အလယ် ဘုတ်ရွာ ဇာတိဖြစ်သည်။ တောင်သူလယ်သမား မိဘများဖြစ် ကြသော ဦးဘိုးစံ၊ ဒေါ်အုံးတို့မှ ၁၉၁၅ ခုနှစ်တွင် မွေးဖွား သည်။ သာယာဝတီမြို့၊ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ ဗုဒ္ဓဘာသာအလယ် တန်းကျောင်းနှင့် အင်းစိန်မြို့ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းတို့ တွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကို ဖြေဆို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၃၅-၃၆ ခုနှစ်တွင် တို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ဝင်၍ သခင်ကျော်ထွန်းအမည်ကို ခံယူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှ အစပြု ၍ တောင်သူလယ်သမား လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက် ခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် တို့ဗမာအစည်းအရုံး၏ လက် အောက်ခံ အဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်သော တောင်သူလယ်သမား အစည်း အရုံး (အင်းစိန်ခရိုင်)၏ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့လေ သည်။
၁၃ဝဝ ပြည့် အရေးတော်ပုံကြီးတွင် ပါဝင်လှုပ်ရှား ခဲ့ရုံသာမက တောင်သူလယ်သမားများအပေါ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ် သည့် ဥပဒေများကို တိုက်ဖျက်ရန် ဆန္ဒပြတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရာ ၌လည်း ဦးဆောင်ပါဝင်ခဲ့သဖြင့် နယ်ချဲ့ ဗြိတိသျှအစိုးရ၏ ဖမ်းဆီး အရေးယူခြင်းကို ခံခဲ့ရလေသည်။ ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်ကို တော်လှန်သည့် လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲတွင် ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံ ပါတီဝင် အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဘီအိုင်အေ အုပ်ချုပ်ရေးကာလအတွင်း အင်းစိန်ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်ခံအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် ဘီအိုင်အေ ဗိုလ်သင်တန်းကျောင်းသို့တက် ရောက်၍ စစ်ပညာများ သင်ယူသည်။ ဘီအိုင်အေမှ ဘီဒီအေအဖြစ် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းသော အခါ တပ်မှထွက်၍ နိုင်ငံရေး ဆောင်ရွက်သည်။ ၁၉၄၅ခုနှစ် တွင် ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးကြီးကို ဆင်နွှဲသောအခါ အင်းစိန် ခရိုင်၊ နိုင်ငံရေးတာဝန်ခံအဖြစ် ထမ်းဆောင်ရလေသည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်အတွင်း လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးဝန်ကြီးဌာန ပါလီမန်အတွင်းဝန်အဖြစ် လည်း ကောင်း၊ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်မှ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်အတွင်း ဗမာ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ တောင်သူလယ်သမားအစည်းအရုံး(ဗတလစ) အဖွဲ့ချုပ်တွင် အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ဖဆပလအစိုးရအဖွဲ့ဝင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး နှင့် သစ်တောရေးဝန်ကြီးအဖြစ်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ရ သည်။ ၁၉၅၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်အထိ (စပကသ) စီးပွားကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်လျက် ၁၉၅၆ ခုနှစ် ပါလီမန်ရွေးကောက်ပွဲတွင် အမတ်အဖြစ်ပြန်လည် အရွေးခံခဲ့ရသည်။ ထိုနှစ်မှာပင် ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ်တွင် အထွေ ထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ၁၉၅၇ခုနှစ် တွင် ဖဆပလအစိုးရအဖွဲ့ဝင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် သစ် တောရေးဝန်ကြီးအဖြစ် ပြန်လည် ထမ်းဆောင်ရသည်။ ၁၉၅၉ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၇ ရက်နေ့တွင် လွတ်လပ် ရေးမော်ကွန်းဝင် (ပထမအဆင့်)အဖြစ် ချီးမြှင့်ခြင်းခံရလေ သည်။ သန့်ရှင်း ဖဆပလ အစိုးရလက်ထက်တွင် လယ်ယာ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် သစ်တောရေး၊ သမဝါယမနှင့် ကုန်စည်ဖြန့် ဖြူးရေး ဝန်ကြီးအဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းဖဆပလအဖွဲ့ချုပ်၏ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပြည်ထောင်စုပါတီ ၏ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်အဖြစ်လည်းကောင်း တင် မြှောက်ခြင်းခံရသည်။ ပါတီ၏တာဝန်များကို ၁၉၆၄ ခုနှစ် အထိ ထမ်းရွက်ခဲ့ပြီးနောက် ပြည်ထောင်စုပါတီမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ လေသည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီသို့ ဝင်ရောက်သည်။ ၁၉၆၅ ခုနှစ်၌ သမဝါယမနှင့် ထောက်ပံ့ ရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။ ကုန်သွယ်ရေး ကော်ပိုရေးရှင်းများ ဖွဲ့စည်းသောအခါ ကုန်သွယ်ရေးကော်ပို ရေးရှင်း အမှတ် ၆ တွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ လေသည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၅ ခုနှစ်အထိ ဆိုဗီယက်ဆိုရှယ် လစ် ပြည်ထောင်စုသမ္မတနိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာ့သံအမတ်ကြီး အဖြစ် မော်စကိုမြို့သို့ သွားရောက်၍ တာဝန်ထမ်းရွက်ရာမှ သက်ပြည့်ပင်စင်ဖြင့် အငြိမ်းစား အနားယူခဲ့လေသည်။ ၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၆ ရက်နေ့တွင် သခင်ကျော်ထွန်းသည် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ဇနီး ဒေါ်စိန်သောင်းနှင့် သားသမီးကိုးယောက် ကျန်ရစ်သည်။
ကိုးကား
<References />
သူဌေးမုခ်ဂူ
သူဌေးမုခ်ဂူသည် ညောင်ဦးမြို့၊ ရွှေစည်းခုံစေတီတော်၏ အရှေ့မြောက်တွင် တည်ရှိသည်။ အမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ နှစ်ထပ်ဂူဘုရား အလတ်စား ဖြစ်သည်။ နှောင်းခေတ်ကုသိုလ်ရှင်များ ထုံးသင်္ကန်း ကပ်လှူထား၍ ရှေးဟောင်းအသွင် ပျောက်ကွယ်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် အခြေခံ ဗိသုကာနှင့် နှစ်ထပ်ဂူ အလုပ်အဆောင်တို့မှာ ပုဂံခေတ် လက်ရာအဖြစ် မြင်သာ ထင်သာရှိပါသေးသည်။
အတွင်းမှာ နံရံဆေးရေး ပန်းချီကားများ မပီဝိုးတဝါး ရေးရေးမျှ ကျန်ပါသေးသည်။ ဂူအလုပ်အဆောင်နှင့် နံရံပန်းချီကိုကြည့်၍ ၁၂-ရာစုခန့်က လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
နရပတိစည်သူလက်ထက် သက္ကရာဇ် ၅၅၉-ခုနှစ်တွင် ဇေယျသူဌေးနှင့် မင်းသမီးတစ်ဦးတို့ တည်ဆောက်ခဲ့၍ သူဌေးမုခ်ဂူဘုရား အမည်တွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူဌေးမုခ်ဂူဘုရား ကျောက်စာတွင် သက္ကရာဇ် ၅၅၉-အာသစ်သံဂစ္ဆနှစ် ပြာသိုလဆန်း ၇-ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့ ဇေယျသူဌေးနှင့် မင်းသမီးလည်း လင်္ကာအမှတ်တပ်ကာ တစ်သိန်းပါရမီဖြည့်၍ ဘုရားအဖြစ်ကို ယူသောကြောင့် (ဂူ)လွှတ်သောအားအလှူ ဟု ရေးထိုးထားလေသည်။ ဇေယျသူဌေးမောင်နှံသည် ဂူလွှတ်ပွဲနှင့်အတူ ဘုရားသို့ ရေစက်တော်သွန်း၍ လှူခဲ့သော ကြေးကွံပူ ကြေးသပိတ်၊ ကြေးခြူး၊ ကြေးကြာ၊ ကြေးဆီမီးတိုင်များနှင့် ခေါင်းလောင်းအပြင် စသည်တို့ မြန်မာပန်တျာ ၁၃၊ ကုလားကချေ(ခြိတ်) ၅-ယောက် ဘုရားကျွန်အမြောက်အမြားနှင့် လယ်ယာမြေပယ်ပေါင်းများစွာကိုလည်း လှူဒါန်းခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းကမ္ပည်း ရေးထိုးခဲ့သည်။
စက်တင်ဘာ ၁၉၉၄
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စက်တင်ဘာ ကဏ္ဍ:၁၉၉၄
အင်္ဂလိပ်ဝီကီပီးဒီးယား
အင်္ဂလိပ်ဝီကီပီးဒီးယား သည် ရိုးရှင်းအင်္ဂလိပ်ဝီကီပီးဒီးယားနှင့်အတူ၊ အွန်လိုင်းစွယ်စုံကျမ်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ဝီကီပီးဒီးယား၏ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ တည်းဖြတ်မှုနှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:ဘာသာစကားအလိုက် ဝီကီပီးဒီးယားများ
တော်ကျဲရွာ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်
တော်ကျဲရွာ (Tawkye)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်၊ တော်ကျဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၉၄၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နန်းယွန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေလဲရွာ၊ သရက်တော
ရေလဲရွာ၊ သရက်တော
မတ်ချီနုတ်ရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
မတ်ချီနုတ်ရွာ (Mathkinoke)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ မြို့မဆင်ခြေဖုန်း (ရှေ့)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၃၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြို့မဆင်ခြေဖုန်း (ရှေ့)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၉ ဦး၊ မ ၅၀၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၀၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခူမှိုင်းလေးရွာ၊ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်
ခူမှိုင်းလေးရွာ (Khuhmainglay)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်၊ ခူမှိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၄၀၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်ပန်ဆိပ် (မြောက်)ရွာ၊ အဝိုင်းနင်းဂျမ်း
လက်ပန်ဆိပ် (မြောက်)ရွာ၊ အဝိုင်းနင်းဂျမ်း
စာပေဗိမာန် စာတမ်းဖတ်ပွဲ(၁၉၈၄)
စာပေဗိမာန် စာတမ်းဖတ်ပွဲ (၁၉၈၄)
စာပေနှင့် စာနယ်ဇင်းလုပ်ငန်းများ အရေအတွက်ရော အရည်အချင်းပါ မြင့်မားတိုးတက်ရေးအတွက် နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ စာပေနှီးနှော ဖလှယ်ပွဲ၊ စာပေဟောပြောပွဲ၊ စာပေပြပွဲ ပြိုင်ပွဲများ ကျင်းပရန် ဟူသည့် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီ၏ လမ်းညွှန်ချက်နှင့်အညီ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ပုံနှိပ်ရေးနှင့် စာအုပ်ထုတ်ဝေရေး ကော်ပိုရေးရှင်း စာပေဗိမာန်အဖွဲ့သည် စာပေနှီးနှောဖလှယ် ပွဲများ၊ စာတမ်းဖတ်ပွဲများကို ၁၉၆၃ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၄ ခုနှစ်အထိ ၂၂ နှစ်အတွင်း ၁၈ ကြိမ် ကျင်းပခဲ့သည်။
မြန်မာရည်ညွှန်းစာအုပ် စာတမ်းဖတ်ပွဲကို ၁၉၈၄ ခုနှစ် ဇန္နဝါရီလ ၁၁ ရက်နေ့မှ ၁၃ ရက်အထိ ကုန်သည်လမ်း၊ စာပေဗိမာန် ပြည်သူ့စာကြည့်တိုက် ခန်းမ၌ ကျင်းပခဲ့သည်။ အဆိုပါ စာတမ်းဖတ်ပွဲတွင် ဦးသော်ကောင်းက ရည်ညွှန်း စာအုပ်ဟူသည် စာတမ်း၊ ဦးမောင်မောင်ညွန့် (မင်းလှ ညွန့်ကြူး)က ဘာသာစကား၊ ရည်ညွှန်းစာအုပ်များ စာတမ်း၊ ဦးကျော်အောင် (ကျော်အောင်)က စာပေရည်ညွှန်းစာအုပ်များ စာတမ်း၊ ဒေါ်ကြန်က မှတ်တမ်းမှတ်ရာ ရည်ညွှန်းစာအုပ်များ စာတမ်းတို့ကို အသီးသီး တင်သွင်းဖတ်ကြားခဲ့သည်။
ရည်ညွှန်းစာအုပ်
ရည်ညွှန်းစာအုပ်ဟူသည် စာတမ်းတွင် ရည်ညွှန်းစာအုပ်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ကြန်အင်လက္ခဏများ အကြောင်းကို ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။ ရည်ညွှန်းစာအုပ်ဆိုသည်မှာ သိလိုသော အချက်ကို အလွယ်တကူ တမုဟုတ်ချင်း အမြန်ရှာဖွေရ လွယ်အောင် စီစဉ်ထားသော စာအုပ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း၊ ရည်ညွှန်းစာအုပ်များကို နှစ်မျိုး ခွဲခြားနိုင်ကြောင်း၊ ပထမ တစ်မျိုးမှာ ပညာပေးစာအုပ်အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး အချက်အလက် များကို စနစ်တကျ စီစဉ်ထားကြောင်း၊ ဒုတိယတစ်မျိုးမှာ မိမိသိလိုသည့် အချက်အလက် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို ညွှန်ပြထားသော အညွှန်းစာအုပ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း စသည်ဖြင့် ရှင်းလင်းတင်ပြထားသည်။
ဘာသာစကား ရည်ညွှန်းစာအုပ်များ စာတမ်းတွင် ဘာသာ စကား ရည်ညွှန်းစာအုပ်ဆိုသည်မှာ ဘာသာစကားကို သုံးစွဲ ရာတွင် သိလိုသည့် အချက်အလက်များကို လွယ်ကူစွာ ရှာဖွေ နိုင်ရန် အထူးတလည် စီစဉ်ထားသည့် စာအုပ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းပြသည်။ ဘာသာစကားအထွေထွေ အဘိဓာန်၊ ဘာသာ စကား အထူးပြု အဘိဓာန်နှင့် ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ အဘိဓာန်၊ ဘာသာစကား အညွှန်းစာအုပ်များ အကြောင်းကို တင်ပြသည်။ စာပေရည်ညွှန်းစာအုပ်များ စာတမ်းတွင် စာပေနှင့် သက်ဆိုင်သော ရည်ညွှန်းစာအုပ်များ ဖြစ်ကြသည့် စာစုစာရင်း၊ စာပေလမ်းညွှန်၊ စာပေအဘိဓာန်၊ စွယ်စုံကျမ်း၊ စာပေသမိုင်း၊ စာညွန့်ပေါင်း၊ စာကိုးစကားကိုး၊ စာဆိုတော်များ အတ္ထုပ္ပတ္တိ၊ ဝေဖန်စာစသော စာပေဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းကျမ်းများ အကြောင်း ကို ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာ၍ တင်ပြသည်။
မှတ်တမ်းမှတ်ရာ ရည်ညွှန်းစာအုပ်များ စာတမ်းတွင် မှတ်တမ်းမှတ်ရာ ရည်ညွှန်းစာအုပ်များဖြစ်သည့် အဘိဓာန်၊ စွယ်စုံကျမ်း၊ လမ်းညွှန်၊ နှစ်စဉ်ထုတ်စာအုပ်၊ လက်စွဲစာအုပ်၊ မြေပုံစာအုပ်၊ ဂေဇက်တီးယား စသည့် စာအုပ်များ အကြောင်း ကို ရှင်းလင်း တင်ပြသည်။
စာတမ်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ မရှင်းမလင်းသော အချက်များ၊ သိလိုသော အချက်များကို မေးမြန်းနိုင်ကြရန် မေးခွန်းပုံစံ များကို ကြိုတင်ပေးပို့ထားသည်။ ရည်ညွှန်းစာအုပ်ဟူသည် စာတမ်းတွင် မေးမြန်းဆွေးနွေးသူ ၁ဝ ဦး၊ ဘာသာစကား ရည်ညွှန်းစာအုပ်များ စာတမ်းတွင် မေးမြန်းဆွေးနွေးသူ ကိုးဦး၊ စာပေရည်ညွှန်း စာအုပ်များ စာတမ်းတွင် မေးမြန်းဆွေးနွေးသူ ၁၅ ဦး၊ မှတ်တမ်းမှတ်ရာ ရည်ညွန်းစာအုပ်များ စာတမ်းတွင် မေးမြန်းဆွေးနွေးသူ ၁၈ ဦးက မေးခွန်းပုံစံများဖြင့် အသီးသီး မေးမြန်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ်
ဒစ်ဂျစ်တယ် စနစ်ဆိုသည်မှာ အချက်အလက်နှင့် ပတ်သက်သည့် နည်းပညာ တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး တစ်ခုစီ ဖြစ်နေပြီး ဆက်စပ်မနေသော ကိန်းဂဏန်းများကို အသုံးပြုထားသည်။ ဆန့်ကျင်ဖက် အနေနှင့် အင်နာလော့ စနစ်တွင် တဆက်တည်း ဖြစ်နေသော ကိန်းဂဏန်းများကို အသုံးပြုပြီး အချက်အလက်များကို ဖော်ညွှန်းပြသသည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ် နည်းလမ်း အသုံးပြုခြင်းမှာ တစ်ခုစီ ဖြစ်နေသော်လည်း ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းဖြင့် ပြသထားသော အချက်အလက်များမှာ နံပါတ်၊ စာလုံး၊ အိုင်ကွန် စသည့် တစ်ခုစီ ဖြစ်နေသည့် အရာများသာမက ဆက်စပ်နေသည့် အချက်အလက်များ ဖြစ်သည့် အသံ၊ အရုပ် နှင့် တဆက်တည်းဖြစ်နေသော စနစ်များမှ အခြားတိုင်းတာချက်များလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ် ဆိုသော စာလုံးမှာ ဒစ်ဂျစ်ဆိုသော စကားလုံးနှင့် ရင်းမြစ်ချင်း တူညီပြီး လက်တင်ဘာသာဖြင့် လက်ချောင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လက်ချောင်းများကို နံပါတ် တစ်ခုစီ ရေတွက်ရာတွင် အသုံးချသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ် ဆိုသော စကားလုံးကို ကွန်ပျူတာ နှင့် အီလက်ထရွန်းနစ် တို့နှင့် သက်ဆိုင်သော နည်းပညာများတွင် အများဆုံး အသုံးပြုကြသည်။ အထူးသဖြင့် ပြင်ပလောကရှိ အချက်အလက်များကို ကိန်းဂဏန်းများ အသွင်ပြောင်းထားသော ဒစ်ဂျစ်တယ် အသံလှိုင်းနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ် ရုပ်ပုံတို့အဖြစ် ပြောင်းလဲရာတွင် ဖြစ်သည်။
ဒေးလော်ပူရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ဒေးလော်ပူရွာ(Daylawpu)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ မဲဝိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၈၆၈ ဖြစ်သည်။ ဒေ့လောပူသည် မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်းတွင် ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လယ်ခေါင်းရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချောင်းကြီးရွာ၊ ချောင်ကြီး
ချောင်းကြီးရွာ၊ ချောင်ကြီး
ဖေါင်တင်ရွာ၊ အောင်လံမြို့နယ်
ဖေါင်တင်ရွာ (Hpaungtin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ အောင်လံမြို့နယ်၊ တလုပ်ချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၆၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တလုပ်ချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၀၉ ဦး၊ မ ၆၅၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အောင်လံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒေါပုံစုရွာ
ဒေါပုံစု
ပေါက်တောရွာ၊ သရက်တော
ပေါက်တောရွာ၊ သရက်တော
ပန်ညောင်ရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
ပန်ညောင်ရွာ (Pangnyawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ ဟိုယရွာမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၄၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုယရွာမကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၂ ဦး၊ မ ၁၂၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၄၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟမ်ပီ
ဟမ်ပီ အား ဟမ်ပီရှိ အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အဦး အစုအဝေး ဟုလည်း ခေါ်ဆိုလေ့ ရှိကြပြီး အိန္ဒိယနိုင်ငံ ကာနာတာကာပြည်နယ် အရှေ့အလယ်ပိုင်းရှိ ယူနက်စကို ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၁၄ ရာစုအတွင်း ဟိန္ဒူ ဝိဇယနာဂရ နိုင်ငံတော်၏ မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပါရှားနှင့် ဥရောပခရီးသွားများ အထူးသဖြင့် ပေါ်တူဂီတို့၏ မှတ်တမ်းများအရ ဟမ်ပီသည် တွန်ဂါဘာထရာမြစ် အနီးရှိ ဘုရားကျောင်းများ၊ လယ်ယာများ၊ ကုန်သွယ်သည့်ဈေးများ အများအပြားရှိသည့် ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး ခမ်းနားသော မြို့တော် တစ်ခု အဖြစ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၁၅၀၀ ခုနှစ်များသို့ အရောက်တွင် ဟမ်ပီ-ဝိဇယ နာဂရ သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘေဂျင်းမြို့တော်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံး အလယ်ခေတ်မြို့တော် ဖြစ်လာခဲ့ကာ ထိုအချိန်က အိန္ဒိယ၏ အချမ်းသာဆုံး မြို့ဖြစ်နိုင်ပြီး ပါရှား နှင့် ပေါ်တူဂီမှ ကုန်သည်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဝိဇယ နာဂယ နိုင်ငံတော်အား မွတ်စလင် စူလတန် တပ်ပေါင်းစုမှ အောင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ၎င်း၏ မြို့တော်ကို စူလတန်တို့၏ တပ်များက ၁၅၆၅ တွင် သိမ်းပိုက် လုယက် ဖျက်စီးကြသဖြင့် ထိုစဉ်မှစ၍ ဟန်ပီမှာ အပျက်အစီး အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကာနာတာကပြည်နယ်တွင် တည်ရှိပြီး ယနေ့ခေတ်မြို့တော် ဟိုဆားပေတေမြို့ အနီးတွင်တည်ရှိသော ဟန်ပီ အပျက်အစီးများသည် ၄၁၀၀ ha အတွင်း ဖြန့်ကျက်တည်ရှိပြီး ယူနက်စကိုမှ ဖော်ပြထားသည်မှာ တောင်အိန္ဒိယ၏ နောက်ဆုံး ကြီးကျယ်သော ဟိန္ဒူနိုင်ငံ ၏  "ခံတပ်၊ မြစ်ကမ်းနား တည်ဆောက်မှုများ၊ တော်ဝင်နှင့် မြင့်မြတ်သော အဆောက်အဦးအစုအဝေးများ၊ ဘုရားကျောင်းများ၊ နတ်ကွန်းများ၊ တိုင်လုံးများရှိသော ခန်းမဆောင်များ၊ ဝင်ပေါက်တံခါးများ၊ အမှတ်တရ အဆောက်အအုံများ၊ ရေနှင့်ဆိုင်သော အဆောက်အအုံများ နှင့် အခြားသော အဆောက်အအုံများ" စသည့် ၁,၆၀၀ ကျော်မျှသော အပျက်အစီးများ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ရိုးရှင်းပြီး ခမ်းနားသည့်နေရာ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဟမ်ပီသည် ဝိဇယ နာဂရ နိုင်ငံတော် မတိုင်ခင်ကပင် တည်ရှိခဲ့ပြီး အသောကမင်းကြီး၏ စာများတွင် တွေ့ရသည့်အပြင် ရာမယဏ ဇာတ်နှင့် ဟိန္ဒူ ပူရဏ စာတို့တွင် ပမ်ပါ ဒေဝီ တီသာ သျှတ္တရ ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဟမ်ပီသည် အရေးပါသော ဘာသာရေး နေရာ တစ်ခု အဖြစ် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဝိရူပက်ရှ ဘုရားကျောင်း ၊ အဒီရှန်ကာရာ နှင့် သက်ဆိုင်သော ဘုန်းကြီးကျောင်း နှင့် မြို့ဟောင်းအတွင်းမှ အထိမ်းအမှတ်အဆောက်အဦးများ ရှိသည်။
ကိုခိန် (ကာတွန်း)
မြန်မာကာတွန်းဆရာတစ်ဦးဖြစ်သူ ကာတွန်းကိုခိန်ကို (၁၉၅၇)ခုနှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ အဖ ဦးရောက်ချီ၊ အ မိ ဒေါ်ကျင်ဖုန်တို့၏ သားဖြစ်သည်။ ကွမ်းခြံကုန်းဇာတိ ဖြစ်သည်။ ကာတွန်းဦးသန်းကြွယ်၊ ကာတွန်းဦးအောင်ရှိန်၊ ကာတွန်းဦးမောင်မောင်တို့၏ ကာတွန်းလက်ရာများကို လေ့လာ ဆည်းပူးခဲ့သည်။ (၁၉၈၅)ခုနှစ်၊ ဗိုလ်တထောင်သတင်းစာတွင် ကာတွန်းစတင်ရေးဆွဲသည်။ စာနယ်ဇင်းများ တွင် ကာတွန်းများ၊ ရုပ်ပြကာတွန်းစာအုပ်များ ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ထင်ရှားသော [[ကာတွန်းဇာတ်ကောင်များမှာ စုံထောက်ကြီးဦးနံပြား၊ ဂမ္ဘီရမုတ်ဆိတ်တို့ ဖြစ်သည်။ (၁၅-၁၁-၂၀ဝ၈)ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်သည်။
သျှီသျှီဒူခေါင်ရွာ၊ ဆော့လော်မြို့နယ်
သျှီသျှီဒူခေါင်ရွာ(Shishidukong)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဆော့လော်မြို့နယ်၊ လာချင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၄၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လာချင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၇၈ ဦး၊ မ ၁၀၀၁ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၀၇၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆော့လော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နိုဘိုးလော်ရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
နိုဘိုးလော်ရွာ(Noboelaw)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ မဲဝိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၈၇၀ ဖြစ်သည်။
ဝန်လန်ပေါ်ကူးရွာ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်
ဝန်လန်ပေါ်ကူးရွာ (Wunlanpawku)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်၊ တော်ကျဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၉၄၅ ဖြစ်သည်။
ဟူကောင်း ကျား ထိန်းသိမ်းရေး နယ်မြေ
ဟူကောင်း ကျား ထိန်းသိမ်းရေး နယ်မြေသည် တောရိုင်း တိရစ္ဆာန်များကို ထိန်းသိမ်းထားသော နယ်မြေဖြစ်ပြီး ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင် တနိုင်း အနီးရှိ ဟူးကောင်းတောင်ကြားတွင် တည်ရှိသည်။ ဟူးကောင်း ကျား ထိန်းသိမ်းရေး နယ်မြေသည် ၂၁,၈၉၀ စတုရန်း ကီလိုမီတာ (စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၈၄၅၂ ခန့်) ကျယ်ဝန်းသည်။ မြန်မာအစိုးရက တောင်ကြား အတွင်းရှိ အကျယ် စတုရန်း ကီလိုမီတာ ၆၅၀၀ ကိုလည်း သစ်တော ထိန်းသိမ်းသည့် နယ်မြေ အဖြစ်သတ်မှတ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံး ကျားထိန်းသိမ်းရေးနယ်မြေ ဖြစ်သည်။
တည်နေရာ
မြောက်လတ္တီတွဒ်၁၅°၅၁'၊ အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၄°၁၆'၊ ကချင်ပြည်နယ်၊ တနိုင်းမြို့နယ်တွင် တည်ရှိသည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် ဟူးကောင်းချိုင့်ဝှမ်း၏ စတုရန်းမိုင် ၂၅၀၀ ကို ဘေးမဲ့တောအဖြစ် အစိုးရ ကသတ်မှတ်ခဲ့ပြီး အသစ် သတ်မှတ်ချက်အရ ဘေးမဲ့တောဧရိယာသည် ၆၇၄၈ စတုရန်းမိုင် ရှိလာမည် ဖြစ်ကာ ၄၂၄၈ စတုရန်းမိုင် ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာ မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
သဘာဝအရင်းအမြစ်များ
ဤထိန်းသိမ်းရေးနယ်မြေကို တည်ထောင်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျားများကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ၎င်းတို့ရဲ့ စားကျတ်မြေများကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်ရည်ရွယ်သည်။ ထိုနယ်မြေအား အမြဲစိမ်းတောများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အခြားသစ်တောအမျိုးအစားများမှာ ရွက်ကြွေတော၊ တောင်ပေါ်တော(အမြဲစိမ်း)၊ တောင်ပေါ်တော(ထင်းရှူး)ဖြစ်ကြသည်။ ဟူးကောင်း ဘေးမဲ့တောတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်လေ့လာလိုသူများ အနေဖြင့် ကျားအပြင် ကျားသစ်၊ အင်းကျား၊ ဆင်၊ ဝက်ဝံ၊ တောကျွဲ၊ ပြောင်၊ ဆတ်၊ ချေ၊ (ဂျီ)၊ တောကြောင်မျိုးများ၊ မျောက်မျိုးများ၊ တောဆိတ်၊ တောင်ဆိတ်အပါအဝင် နို့တိုက်သတ္တဝါ ၃၅ မျိုး၊ ငှက် မျိုးစိတ် ၃၇၀ ကျော်၊ ဖားမျိုး ၄၆ မျိုး၊ ရေချိုငါး မျိုးစိတ် ၃၇ မျိုး၊ လိပ်မျိုးလေးမျိုး၊ လိပ်ပြာအမျိုးမျိုးအပြင် အပင် မျိုးစိတ် ပေါင်း ၁၃,၅၀၀ ခန့် လေ့လာနိုင်ကြောင်း သိရသည်။
ခြိမ်းခြောက်နေသောအန္တရာယ်များ
လူနေဧရိယာတိုးချဲ့လာမှု(ယာယီရွေ့ပြောင်းနေထိုင်မှု)၊ သတ္တုနှင့် ရွှေကျင်ခြင်းလုပ်ငန်းများ နှင့်ကြုံတွေနေရသည်။ ထို့ပြင် တရားမဝင်အမဲလိုက်မှုများလည်း ကြုံတွေနေရသေးသည်။
ခရီးသွားလာရေးလုပ်ငန်းများ
သစ်တောရုံးဝန်းအတွင်း၌ ဧည်ဂေဟာ နှစ်လုံးရှိပြီး တစ်လုံးစီတွင် ဧည့်သည် (၂) ဦးစီ တည်းခိုနိုင်သည်။
ငါန်းမြာကြီးမြို့
ငါန်းမြာကြီးမြို့သည် မြင်းခြံခရိုင်၊ ငါန်းဇွန်မြို့နယ်တွင် ပါဝင်သော မြို့ဖြစ်သည်။ ငါန်းမြာဆေးရွက်ကြီးမှာ နာမည်ကျော်ကြားသည်။စည်ပင်ဈေး၊တိုက်နယ်ဆေးရုံ၊အထက်တန်းကျောင်းများ ပါရှိသည်။
တည်နေရာ
ငါန်းမြာကြီးမြို့သည် မြောက်ဘက်တွင် ငါန်းဇွန်မြို့၊တောင်ဘက်တွင် ဆီမီးခုံမြို့၊ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် မြို့သာစက်မှုဥယျာဉ်မြို့တော်၊ အနောက်ဘက်တွင် ဧရာဝတီမြစ်ခြား၍ စစ်ကိုင်းခရိုင် မြင်းမူမြို့နှင့် ထိစပ်နေသည်။
အနောင်ပြင်ရွာ၊ ယင်းမကျောင်းတောင်
အနောင်ပြင်ရွာ၊ ယင်းမကျောင်းတောင်
မကျီးပင် (ကျောက်ကြီး)ရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
မကျီးပင် (ကျောက်ကြီး)ရွာ (Magyipin (Kyaukgyi))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ အုံးကွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၁၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အုံးကွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၁၇ ဦး၊ မ ၁၅၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၁၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ချောင်းဖျားရွာ၊ ချောင်ကြီး
ချောင်းဖျားရွာ၊ ချောင်ကြီး
မကျီးပင် (ကျောက်ကြီး)ရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
UTC offset
UTC offset ဆိုသည်မှာ နေရာဒေသနှင့် ၎င်း၏ ရက်စွဲသည် Coordinated Universal Time (UTC) မှ မည်မျှကွာဟနေသည်ကို ဖော်ပြသော နာရီနှင့် မိနစ်များ၏ ခြားနားချက်ဖြစ်သည်။ UTC offset ကို ±[hh]:[mm], ±[hh][mm] (ဝါ) ±[hh] ပုံစံဖြင့် ယေဘုယျအားဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ ထိုကြောင့် UTC မှ တစ်နာရီ ရှေ့သို့ကြိုရောက်နေသောအချိန် (ဆောင်းရာသီအတွင်း ဘာလင်မြို့စံတော်ချိန်)ကို ဖော်ပြလိုလျှင် UTC offset သည် "+01:00", "+0100"၊ သို့တည်းမဟုတ် ရှိရင်းစွာ ဖော်ပြလိုလျှင် "+01" ဖော်ပြသည်။
နေ့အလင်းရောင် ထိန်းသိမ်းသော အချိန်
မြောက်အမေရိက၊ ဥရောပနှင့် ဩစတေးလျတို့ရှိ နေရာဒေသအများအပြားတွင် နေ့အလင်းရောင်ထိန်းသိမ်းသော အချိန် (DST) ကို အသုံးပြုကြသည်။ DST ကို လိုက်နာသော UTC offset ကို ရနိုင်ရန်အတွက် မူလစံတော်ချိန်ကို တစ်နာရီထပ်ပေါင်းပေးရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဥရောပ အလယ်ပိုင်း စံတော်ချိန် UTC+01:00 ကို ဥရောပ အလယ်ပိုင်း နွေရာသီစံတော်ချိန် UTC+02:00 ဖြင့်၊ ပစိဖိတ်ဒေသ စံတော်ချိန် UTC-08:00 သည် ပစိဖိတ်ဒေသ နွေရာသီစံတော်ချိန်UTC-07:00 ဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။
အိမ်မွှင်းရွာ၊ မင်းတပ်မြို့နယ်
အိမ်မွှင်းရွာ(Einhmyin)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မင်းတပ်ခရိုင်၊ မင်းတပ်မြို့နယ်၊ မရှိယောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၉၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မရှိယောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၃ ဦး၊ မ ၇၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၉၆ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတပ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးဆူရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
ငါးဆူရွာ (Ngarsu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ ငါးဆူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၈၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငါးဆူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၀၉ ဦး၊ မ ၅၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။
လှဖေ (ကာတွန်း)
မြန်မာကာတွန်းဆရာတစ်ဦးဖြစ်သူ ကာတွန်းဦးလှဖေကို (၁၉၄၁)ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၇)ရက်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ အဖ ဦးဘသောင်း၊ အမိ ဒေါ်ပုတို့၏ သားဖြစ်သည်။ ဟင်္သာတခရိုင်၊ ကြံခင်းမြို့ဇာတိ ဖြစ်သည်။ ကာတွန်းပညာကို ကာတွန်းဦးဘထွေး၊ ကာတွန်းဦးဖေသိန်း၊ ကာတွန်းဦးမောင်စိန်တို့၏လက်ရာများကို မြင် ဆရာအဖြစ် လေ့လာလေ့ကျင့်ဆည်းပူးခဲ့သည်။ (၁၉၆၉)ခုနှစ်၊ လုပ်သားသတင်းစာတွင် ကာတွန်းစတင် ရေးဆွဲ သည်။ ယနေ့ထိ စာနယ်ဇင်းများတွင် ကာတွန်းများ ရေးဆွဲလျက် ရှိသည်။ ထင်ရှားသော ကာတွန်းဇာတ်ကောင်မှာ စက်ရုပ်ကြီးလောရှည် ဖြစ်သည်။
ကျောက်စရစ်ကုန်းရွာ၊ သရက်တော
ကျောက်စရစ်ကုန်းရွာ၊ သရက်တော
နှင်းဦး (ကာတွန်း)
မြန်မာကာတွန်းဆရာတစ်ဦးဖြစ်သူ ကာတွန်းဦးနှင်းဦးကို (၁၉၂၂)ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၁၆)ရက်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ အဖ မစ္စတာဂျေအမ်လီယာ (ခ) ဦးတင်မောင်၊ အမိ ဒေါ်မမလေးတို့၏ သားဖြစ်သည်။ တောင်ငူဇာတိ ဖြစ်သည်။ (၁၉၄၅)ခုနှစ်တွင် စာပေများ စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ (၁၉၆၄)ခုနှစ်၊ မန္တလေးဗဟိုစည်သတင်းစာတွင် အယ်ဒီတာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရင်း ကာတွန်းများစတင်ရေးဆွဲသည်။ (၁၉၆၉)ခုနှစ်မှ (၁၉၇၈)ခုနှစ်အထိ မန္တလေး၊ ဟံသာဝတီသတင်းစာတွင် ကာတွန်း အမြောက်အမြား ရေးဆွဲခဲ့သည်။ လုံးချင်းဝတ္တု(၅)အုပ်ခန့် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ (၁၉၈၁)ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ(၂၉)ရက်တွင် ကွယ်လွန်သည်။
ဝမ်းပြားကောင်
ဝမ်းပြားကောင် (အင်္ဂလိပ် : Acoel) ဟာ အူမပါတဲ့ သတ္တဝါဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးထူတဲ့ ရေတိမ်မှာနေကြသည်။ ၎င်းရဲ့ အရေပြားမှာပါတဲ့ အလင်းမှီအစာစုဖွဲ့ခြင်း (Photosynthesis) ကိုအသုံးပြုတဲ့ ရေမှော်ပင်တွေက အစာအာဟာရကို ထုတ်ပေးကြသည်။ ပိုပြီးရှုပ်ထွေးတဲ့ Acorn worm ကောင်က ၎င်းရဲ့ ချောမွေ့တဲ့ နှာခေါင်းထိပ်ဖူးနဲ့ သဲထဲကို တိုးပြီး အနည်အနှစ်တွေကို အစာအာဟာရအဖြစ် စုပ်ယူကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက်က အဖတ်အပြားလေးတွေက ၎င်းတို့ရဲ့အသည်း ဖြစ်သည်။ ငါးမန်းတွေက ပါးဟပ်ပုံစံမျိုး အောက်ဆီဂျင်စိမ်းအမြှေးပါး (Gill slits) ပါသည်။ အဆိပ်သင့်စေတဲ့အရေပြားကြောင့် သားစားကောင်တွေက ၎င်းတို့ကို ရှောင်ကျဉ်ကြသည်။ ခေါင်းမှာ ထိခိုက် ဒဏ်ရာရရင် ရက်ပိုင်းအတွင်း ပြန်ပြီးကောင်းသွားလေ့ရှိကြသည်။
ကိုးကားချက်
ကဏ္ဍ:ကျောရိုးမဲ့သတ္တဝါများ
ဂျွန် ဟမ္ပဒန်
ဂျွန် ဟမ္ပဒန် (John Hampden; ခရစ် ၁၅၉၅-၁၆၃၄) သည် အင်္ဂလိပ်လူမျိုး နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တိုင်းပြည်ပြု လုပ်ငန်း ၌လည်းကောင်း၊ စစ်ဆင်မှုရေးရာ၌ လည်းကောင်း အရည်အခြင်းနှင့် ပြည့်စုံလှသောကြောင့် သက်ဆိုးသာရှည်ခဲ့ပါမူ အင်္ဂလန်ပြည်၏ ဝါရှင်တန်တစ်ဦး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လာမည်ဟု ပြောဆို ချီးကျူးခြင်းခံရသူကား ဂျွန်ဟမ္ပဒန် ဖြစ်လေသည်။
ဟမ္ပဒန်ကား ကြွယ်ဝချမ်းသာသော မြေပိုင်ရှင်တစ်ဦး၏ သားဖြစ်၍ အော်လစ်ဗား ကရွမ်းဝဲနှင့် သားချင်း တော်စပ်သူ လည်း ဖြစ်၏။ သူသည် ၁၅၉၄ ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့ဟန်တူသည်။ သူသည် အောက်စဖို့ရှိုင်ယာနယ်ရှိ သဒ္ဒါကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားပြီးနောက် အောက်စဖို့ တက္ကသိုလ် မော့ဂဒါလင်း ကောလိပ်တွင် ဆက်လက် သင်ကြားခဲ့လေသည်။ ၁၆၂၁ ခုနှစ်၊ ၁၆၂၅ ခုနှစ်နှင့် ၁၆၂၆ ခုနှစ်များတွင် ဆင့်ခေါ်သည့် ပါလီမန်များသို့ အမတ်အဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့၏။ ၁၆၂၇ ခုနှစ်တွင်ကား ပထမချားဘုရင်၏ ဥပဒေနှင့်လည်းမညီ အကြောင်းလည်း မလျော်ပဲ ငွေချေးသည် ကို ငြင်းဆန်လိုက်သဖြင့် ထောင်ချခြင်း ခံရသောကြောင့် လူသိများလာလေသည်။ ၁၆၃၅ ခုနှစ်တွင် ချားဘုရင်သည် သင်္ဘောအခွန်တော်ကို ကုန်းတွင်း ပိုင်းကျသော ဒေသများတွင် ကောက်ခံခဲ့ရာ၌ ပါလီမန် သဘောတူညီချက်လည်းမရ အကြောင်းလည်း မလျော်သဖြင့် အပြင်းအထန် ကန့်ကွက် ခဲ့လေသည်။ ထိုကြောင့် သူ့ကိုရုံးတင် တရားစွဲဆိုခဲ့သည်တွင် သူကိုယ်တိုင် ခုခံ လျှောက်လဲခဲ့သော်လည်း တရားသူကြီး ၁၂ ဦးအနက် ခုနစ်ဦးက သူ့ကို အရှုံးပေးလိုက်လေသည်။ သို့သော် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပါလီမန်က ပယ်ဖျက်ခဲ့၏။
မည်သို့ဖြစ်စေ အာဏာရှင်ဆန်လွန်းသော ဘုရင်ကို မူအား ဖြင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကန့်ကွက်ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် လူထုက ကြည်ညို လေးစားခြင်း ခံလာရသည့်ပြင် ပါလီမန်ဂိုဏ်းတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာလေသည်။
သူသည် သက်တမ်းတိုပါလီမန်သို့လည်းကောင်း၊ သက်တမ်း ရှည် ပါလီမန်သို့လည်းကောင်း တက်ရောက်ခဲ့လေသည်။ သက် တမ်းရှည် ပါလီမန်သို့ တက်ရောက်ခဲ့စဉ်က ရဲရင့်လှသော ပျူရီ တန်တို့၏ ခေါင်းဆောင်ပင်း၏ ညာလက်ရုံးအဖြစ် ထင်ရှားလေ သည်။ ၁၆၄၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလအတွင်း ချားဘုရင် ဖမ်းဆီး ရန် ကြံစည်ခဲ့သော အမတ်ငါးဦးတွင် ဟမ္ပဒန်လည်း တစ်ဦး အပါအဝင် ဖြစ်၏။
ပြည်တွင်းစစ်ပွဲဖြစ်ပွားသောအခါ ဟမ္ပဒန်သည် ကရွမ်းဝဲနှင့် အတူ ပါလီမန်စစ်တပ်တွင် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းခဲ့၍ ရက်ရက် ရောရော အကူအညီပေးခဲ့လေသည်။ ထို့ပြင် သူကိုယ်တိုင် အကုန်အကျခံပြီးလျှင် ခြေလျင်တပ် တစ်တပ် ဖွဲ့စည်းကာ ဘုရင့်ဂိုဏ်းသားများအား ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်။ တိုက်ပွဲ များတွင်လည်း ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံစွာ ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ တိုက် ခိုက်ခဲ့၍ စစ်တပ်များကို ကွပ်ကဲစီမံရာ၌ ထူးခြားလှသော အရည်အခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသူဖြစ်ကြောင်းလည်း တွေ့ရှိရလေ သည်။ ယင်းသို့ ထူးခြားသော အရည်အခြင်းများနှင့် ပြည့်စုံသူ ဂျွန် ဟမ္ပဒန်မှာ ၁၆၄၃ ခု ဇွန်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ရှားလရို့ ကွင်းပြင်တိုက်ပွဲ၌ ရရှိသော ဒဏ်ရာဖြင့် ဇွန်လ ၂၄ ရက်နေ့ တွင် ကွယ်လွန်သွားရှာလေသည်။
ပြင်သစ်ဝီကီပီးဒီးယား
ပြင်သစ်ဝီကီပီးဒီးယား ( Wikipédia en français  ) သည် အခမဲ့ အွန်လိုင်းစွယ်စုံကျမ်း ဝီကီပီးဒီးယား၏ ပြင်သစ်ဘာသာ ထုတ်ဝေသော ထုတ်ဝေမှု ဖြစ်သည်။ ဝီကီပီးဒီးယားကို တရားဝင်ဖန်တီးပြီး နှစ်လအကြာ ၂၀၀၁ ခုနှစ် မတ်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ဤထုတ်ဝေမှုကို စတင်ခဲ့ပါသည်။ တိယအကြိမ်ထုတ်ဝေသော ဆောင်းပါး ၁ သန်းကျော်ဖြစ်သည်။ ကဏ္ဍ:ဘာသာစကားအလိုက် ဝီကီပီးဒီးယားများ
ဒေးပေါက်ရွာ
ဒေးပေါက်
ခူမှိုင်းလေးရွာ၊ ဆိပ်ချောင်
ခူမှိုင်းလေးရွာ (Khuhmainglay)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်၊ ဆိပ်ချောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၄၀၉ ဖြစ်သည်။
အင်းပက်လက်ရွာ၊ သရက်တော
အင်းပက်လက်ရွာ၊ သရက်တော
အုပ်ရှစ်စုရွာ၊ အဝိုင်းနင်းဂျမ်း
အုပ်ရှစ်စုရွာ၊ အဝိုင်းနင်းဂျမ်း
စာပေဗိမာန် စာတမ်းဖတ်ပွဲ(၁၉၈၆)
စာပေဗိမာန် စာတမ်းဖတ်ပွဲ(၁၉၈၆)
ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီး ဌာန ပုံနှိပ်ရေးနှင့်စာအုပ်ထုတ်ဝေရေး ကော်ပိုရေးရှင်း စာပေ ဗိမာန်အဖွဲ့သည် စာပေနှီးနှော ဖလှယ်ပွဲများ၊ စာတမ်းဖတ်ပွဲများ ကို ၁၉၆၃ ခုနှစ်မှ စတင်ကျင်းပ လာခဲ့ရာ ၁၉၈၆ ခုနှစ် စာတမ်းဖတ်ပွဲအထိ ၁၉ ကြိမ်မြောက် ကျင်းပပြီးဖြစ်သည်။ စာတမ်းဖတ်ပွဲ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ စာပေနှင့်စာနယ်ဇင်း လုပ်ငန်းများ အရေအတွက်ရော အရည်အချင်းပါ မြင့်မား တိုးတက်ရေး အတွက် နိုင်ငံ၏စီးပွားရေး အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ စာပေနှီးနှောဖလှယ်ပွဲ၊ စာပေဟောပြောပွဲ၊ စာပေပြပွဲ ပြိုင်ပွဲများ ကျင်းပရန်ဟူသည့် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီ၏ လမ်းညွှန်ချက်နှင့်အညီ အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ရန် ဖြစ်သည်။
စာတမ်းငယ်စာပေစာတမ်းဖတ်ပွဲကို ၁၉၈၆ ခုနှစ် မတ်လ ၁၈ ရက်နေ့မှ ၂ဝ ရက်နေ့အထိ ကုန်သည်လမ်း၊ စာပေဗိမာန်၊ ပြည်သူ့စာကြည့်တိုက်ခန်းမ၌ ကျင်းပခဲ့သည်။ စာတမ်းငယ်ဟူ သည် စာတမ်းတွင် စာတမ်းငယ်ဆိုသည်မှာ အက်ဆေးမှတစ်စ တစ်စ ဖွံ့ဖြိုးလာသော စာပေအဖွဲ့မျိုးပင်ဖြစ် ကြောင်းနှင့် အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို စာရေးသူကိုယ်တိုင် တွေးမြင်ခံစား ရသကဲ့သို့ ရသ ပါအောင်ရေးဖွဲ့ထားသော မတို မရှည် စကားပြေအဖွဲ့မျိုး ဖြစ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကာ စာတမ်း ငယ်နှင့် စာစီစာကုံး၊ ဆောင်းပါး၊ ဝတ္ထုတို၊ စာတမ်း အရေး အဖွဲ့များ ခြားနားပုံ၊ စာတမ်းငယ်၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာများ၊ စာတမ်းငယ်အမျိုးအစားနှင့် စာတမ်းငယ်ဂုဏ် ရည်တို့ကို ရှင်းလင်းတင်ပြထားသည်။
နိုင်ငံခြားစာတမ်းငယ် စာတမ်းတွင် စာတမ်းငယ်၏ ဇစ်မြစ်၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ တင်ပြနည်း၊ လုပ်ငန်းဆောင်တာ၊ အမျိုး အစား၊ အရေးအသား၊ သဘောလက္ခဏာ စသည်တို့ကို အိန္ဒိယ၊ တရုတ်၊ ပြင်သစ်၊ ဆိုဗီယက်၊ အင်္ဂလိပ်၊ အမေရိကန်စသည့် စာပေအလိုက် သာဓကများနှင့်တကွ ရှင်းလင်းတင်ပြထားသည်။ ၁၉၄၅ ခုနှစ် မတိုင်မီကာလ မြန်မာစာတမ်းငယ်စာတမ်း တွင် ၁၉၄၅ ခုနှစ် မတိုင်မီကာလက ထုတ်ဝေခဲ့သည် သတင်း စာ၊ ဂျာနယ်၊ မဂ္ဂဇင်းများမှ ရှာဖွေဖတ်ရှုရသော စာတမ်း သဘောလက္ခဏာပါသည့် စာများနှင့် စာတမ်းငယ်အကြောင်း များကို ကောက်နုတ်၍ ကိုးကားတင်ပြထားသည်။ တင်ပြရာ၌ အခြေတည်ပေါ်ထွန်းစ မြန်မာစာတမ်းငယ်နှင့် ထွန်းကား ထင်ရှားလာသော မြန်မာစာတမ်းငယ်ဟူ၍ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းခွဲကာ ရှင်းလင်း တင်ပြထားသည်။
၁၉၄၅ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းကာလ မြန်မာစာတမ်းငယ် စာ တမ်းတွင် ၁၉၄၅ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းကာလ၌ များသောအားဖြင့် မဂ္ဂဇင်းများတွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြသည့်စာများမှ ကောက်နုတ်၍ ကိုးကားတင်ပြထားသည်။ တင်ပြရာ၌ စာတမ်းငယ်အမျိုးအစား များကို သရုပ်ခွဲကာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားသည်။
စာတမ်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မရှင်းမလင်းသောအချက်များ၊ သိလို သောအချက်များကို မေးမြန်းနိုင်ကြရန် မေးခွန်းပုံစံများကို ကြိုတင်ပေးပို့ထားသည်။ စာတမ်းငယ်ဟူသော စာတမ်းတွင် မေးမြန်းဆွေးနွေးသူ ၃၁ ဦး၊ နိုင်ငံခြားစာတမ်းငယ်စာတမ်းတွင် မေးမြန်းဆွေးနွေးသူ ၁၂ဦး၊ ၁၉၄၅ ခုနှစ် မတိုင်မီကာလ မြန်မာစာတမ်း ငယ်စာတမ်းတွင် မေးမြန်းဆွေးနွေးသူ ရှစ်ဦး၊ ၁၉၄၅ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းကာလ မြန်မာစာတမ်းငယ် စာတမ်း တွင် မေးမြန်းဆွေးနွေးသူ ၁၈ ဦးတို့က မေးခွန်းပုံစံများဖြင့် အသီးသီးမေးမြန်းဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
ဘားလင်းရွာ၊ ချောင်ကြီး
ဘားလင်းရွာ၊ ချောင်ကြီး
ဖွေးဒေးရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ဖွေးဒေးရွာ(Hpwayday)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ မဲဝိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၈၆၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖိုးနီကန်ရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
ဖိုးနီကန်ရွာ (Hpoenikan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ တူရွင်းတိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၃၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တူရွင်းတိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၇၉ ဦး၊ မ ၃၀၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တလုပ်ချောင်းရွာ၊ အောင်လံမြို့နယ်
တလုပ်ချောင်းရွာ (Talokechaung)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ အောင်လံမြို့နယ်၊ တလုပ်ချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၆၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တလုပ်ချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၀၉ ဦး၊ မ ၆၅၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
စက်တင်ဘာ ၁၉၉၅
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စက်တင်ဘာ ကဏ္ဍ:၁၉၉၅
1995
ဒေါပုံစု
ဒေါပုံစု
ကုန်းလုံးရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ကုန်းလုံးရွာ (Konelong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ မြို့မဆင်ခြေဖုန်း (မြောက်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၃၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြို့မဆင်ခြေဖုန်း (မြောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၈၂ ဦး၊ မ ၅၅၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၄၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြန့်ကြီးကုန်းရွာ၊ ကျူတော
ပြန့်ကြီးကုန်းရွာ၊ ကျူတော
NGC 800
NGC 800 သည် ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ကြယ်စုတန်း စီတပ် တွင်တည်ရှိသည်။ ယင်းအား အမေရိကန်လူမျိုး နက္ခတ္တပညာရှင် Lewis Swift ဆိုသူမှ ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
တဘန်းခါရွာ၊ ဆော့လော်မြို့နယ်
တဘန်းခါရွာ(Tabanghkar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဆော့လော်မြို့နယ်၊ လာချင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၄၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လာချင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၇၈ ဦး၊ မ ၁၀၀၁ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၀၇၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆော့လော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုံးကွဲရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လုံရီးရွာ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်
လုံရီးရွာ (Lonree)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်၊ တော်လွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၉၂၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နန်းယွန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖိဖေးရွာ၊ မင်းတပ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတပ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိမ်ရာကျောင်းငါးမျက်နှာ
နရပတေစည်သူမင်းကြီး၏ သားတော် ကင်္ကသူမင်းသား ပျံလွန်တော်မူပြီး (အနိစ္စရောက်ပြီး) နောက် မယားဖြစ်သူ ညောင်ရမ်းကြီးသမီးက သက္ကရာဇ် ၆၁၄-ခုနှစ်တွင် လွမ်းဆွတ်ခြင်း အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကင်္ကသူမင်းသားနှင့် မိဘတို့အား ရည်စူးပြီး မိမိနေထိုင်ရာ အိမ်ရာကျောင်းနေရာတွင် ဂူဘုရားတည်ထား၍ ကျွန်များ လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ယင်းကျောက်စာထွက် စကားအရ ပုဂံခေတ်က မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ နေထိုင်သည့် နေရာကို အိမ်ရာကျောင်းဟု ရဟန်းတော်များ သီတင်းသုံးနေထိုင်ရာ ကျောင်းနှင့်တန်းတူထား ခိုင်းနှိုင်းခေါ်ဆိုခဲ့ပုံကို သတိပြုနိုင်သည်။
ထို့ပြင် ပုဂံမင်းနွယ်စုတို့ နေထိုင်ရာ မြို့နယ် နယ်နိမိတ်မှာ (ဤ ငါးမျက်နှာ အိမ်ရာကျောင်း) အထိ ကျယ်ပြန့်ခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ ညောင်ရမ်းကြီးသမီးကျောက်စာ၌ ငါးမျက်နှာ အိမ်ရာကျောင်းနှင့်အတူ တန်ဆောင်းဂူအိမ်ရာကျောင်းလည်း တစ်ပါးဟု ဂူဘုရားပြုကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
ဧရာမ ကြယ်နီ
ဧရာမ ကြယ်နီ (Red Giant) ဆိုသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသောကြယ်အမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး နေ၏ တစ်ဝက်မှ ဆယ်ဆလောက်ထိ လေးလံနိုင်သည်။ ဧရာမကြယ်နီ ဟူသော အမည်ကို ပေးရခြင်းမှာ ထိုကြယ်များသည် အနီရောင်ရှိပြီး အလွန်ပင် ကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဧရာမကြယ်နီ အများအပြားမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ နေကဲ့သို့သော ကြယ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာကို အထဲတွင် ထည့်သွင်း ထားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။ မီရာ၊ အာဒီဘရန်၊ အာကျူးရပ်၊ ဂမ်မာ ခရူးဆစ် စသည်တို့မှာ ဧရာမကြယ်နီ အချို့တို့၏ အမည်များ ဖြစ်သည်။
ယခုလက်ရှိ အခြေအနေတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နေမှာ ပင်မအစီအစဉ်အတွင်းရှိကြယ် အဖြစ် ရှိနေသည်။ သို့သော် ယခုမှစ၍ နှစ်ပေါင်း ၅ ဘီလီယံမျှ ကြာသောအခါတွင် သိပ္ပံပညာရှင်တို့က နေသည် ဧရာမ ကြယ်နီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဟု ယူဆကြသည်။ နေသည် ယခုလက်ရှိထက် အဆ ၂၀၀ မျှ ပိုကြီးလာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နေသည် မာကျူရီဂြိုဟ်၊ ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ် နှင့် ကမ္ဘာတို့ကို ဝါးမျိုပစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆရသည်။ ဤသည်မှာ ကျွန်တော်တို့ နေမင်းကဲ့သို့ G အမျိုးအစားကြယ်တစ်စင်းမှု ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ နေမင်း၏ အတွင်းဘက် ဟိုက်ဒရိုဂျင်လောင်စာများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဟီလီယမ်လောင်စာများ လောင်ကျွမ်းကာ ဒြပ်ဆွဲငင်အားမငြိမ်မသက်မှုကြောင့် ကြယ်နီကြီးအဖြစ် ပြန့်ကားလာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နေမင်းသည် ကမ္ဘာအရွယ်အစား ကြယ်ဖြူပု (white dwarf) အဖြစ် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ မှေးမှိန်စွာ ထွန်းလင်းနေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ နေမင်းသည် ကြယ်နီကြီးအဖြစ် ပြန့်ကားမလာမှီ နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာမတိုင်ခင်ကပင် ကမ္ဘာပေါ်မှ သက်ရှိတို့မှန်သမျှ ရှင်သန်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နေမင်းသည် ယခုလက်ရှိထက် ၄ဝ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမိုတောက်ပလာပါက ကမ္ဘာပေါ်မှ ပင်လယ် သမုဒ္ဒရာရေများ ခန်းခြောက်ကုန်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပေတည်း။ ကျွန်တော်တို့လူသားများသည် နောင်အနာဂတ်ကာလတွင် အခြေချနေထိုင်နိုင်မယ့် အခြားသောဂြိုဟ်သစ်များအား ကိုလိုနီချဲ့ရန် လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။ လူသိများသည့် တောက်ပသော ကြယ်အများစုသည် ဧရာမ ကြယ်နီများဖြစ်ကြသည်။ အာကျူးရပ်သည် ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၃၆ ကွာဝေးသော ဧရာမ ကြယ်နီတစ်စင်းဖြစ်သည်။
ဂေးလစ်လူမျိုးနှင့် ဂေးလစ်စာပေ
ဂေးလစ်လူမျိုးနှင့် ဂေးလစ်စာပေ
စကော့တလန်ပြည်၏ ပထဝီဝင်ကို လေ့လာသည့်အခါ၌လည်းကောင်း၊ ထိုတိုင်းပြည်သို့ အလည်အပတ် ရောက်ရှိသည့်အခါ၌လည်းကောင်း တောင်၊ မြစ်၊ မြို့ စသည်တို့၏ ထူးဆန်းသော အမည်နာမ များကို ကြားရ တွေ့ရကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအမည်များမှာ သမိုင်းတင်စအခါက ဗြိတိသျှကျွန်းစုတွင် နေထိုင်ခဲ့သော ဂေးလစ်လူမျိုးတို့၏ ဘာသာစကားဖြင့် မှည့်ခေါ်သော အမည် များ ဖြစ်သည်။ ဂေးလစ်လူမျိုးတို့သည် ကဲ့အမျိုးအနွယ်မှ ဆင်းသက်သူများဖြစ်၍ ဗြိတိသျှကျွန်းကို ရောမလူမျိုးများ လွှမ်းမိုးရန် ရောက်လာခဲ့ကြသည့်အခါတွင် ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြ၏။ တောင်ပေါ်သား စကော့များမှာ ဂေးလစ်လူမျိုးများ၏ အဆက်အနွယ်များဖြစ်၍ ယခုအခါတွင် ဂေးလစ်ဟူသော ဝေါဟာရမှာလည်း ရံဖန်ရံခါ တောင်ပေါ်သား စကော့တို့ကိုပင် ဆိုလိုပေသည်။ သို့သော် တောင်ပေါ်သားစကော့တို့ကို သူတို့ ပြောဆိုနေကြသော ဂေးလစ်ဘာသာ စကားကြောင့် ဂေးလစ် လူမျိုးဟု ခေါ်မည် ဆိုလျှင် အိုင်းရစ်လူမျိုးကိုလည်း ဂေးလစ် လူမျိုးဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သည်။ ဂေးလစ်ဘာသာစကားကို အိုင်ယာလန်သမိုင်းအစ လောက်မှစ၍ အိုင်ယာလန်တွင် ပြောဆိုသုံးစွဲခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ခရစ် ၁၈ဝဝ ပြည့်နှစ်နောက် ပိုင်းတွင် အိုင်ရစ်လူမျိုး အနည်းငယ်ခန့်သာ ပြောဆိုသုံးစွဲကြ တော့သည်။
ယခုအခါတွင်ကား အိုင်ယာလန်ကျွန်း တောင်ပိုင်းတွင် တည်ထောင်ဖွဲ့စည်းထားသော အယ်ရာနိုင်ငံတွင် ဂေးလစ် ဘာသာ စကားမှာ ရုံးသုံးဘာသာစကားဖြစ်၍ ကျောင်းများ တွင်လည်း သင်ကြားပေးလေသည်။ ထိုပြင် အချို့သော အလုပ်အကိုင်များအတွက် ဂေးလစ်ဘာသာစကား တတ်ရမည် ဖြစ်၍ ဂေးလစ်ဘာသာစကားကို အသုံးပြုသူများသည် ယခု အခါ ပိုမိုများပြားလာ၏။
ဂေးလစ်ဘာသာစကားမှာ တောင်ပေါ်သား စကော့တို့၏ ပင်ရင်းဘာသာစကားပင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တောင်ပေါ် သား စကော့အများပင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို ပြောဆိုနေကြ သည်။
ထိုပြင် ဂေးလစ်ဘာသာစကားမှာ မန်းကျွန်းတွင် နေထိုင်သော မန်းလူမျိုးတို့၏ တိုင်းရင်းဘာသာစကားပင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ များစွာပြောဆိုသုံးစွဲဲသည့် အလေ့အထမရှိ တော့သဖြင့် ထိုကျွန်းတွင် တိမ်ကောလုမတတ်ရှိနေလေပြီ။ ဂေးလစ်ဘာသာစကားသည် သင်ကြားနားလည်ရန် မဆို ထားဘိ၊ အသံထွက်အမှန်ကို ပီအောင်ရွတ်ဆိုရန်ပင် ခဲယဉ်းလှ လေသည်။ ထိုကြောင့်ပင် ဂေးလစ်စာပေတွင် ကဗျာ၊ လင်္ကာ အဖွဲ့အနွဲ့များနှင့် ရှေးဟောင်းပုံပြင်ကလေးများ ရှိခဲ့စေကာမူ ဘာသာစကား ခက်ခဲမှုကြောင့် ပညာရှင်များ လိုက်စားခြင်း မပြုလိုကြချေ။
ကိုရီးယားဝီကီပီးဒီးယား
ကိုရီးယားဝီကီပီးဒီးယား ( 한국어 위키백과 / ဟန်းဂွတ်ဂေါ် ဝီခီဖက်ကွာ) သည် ဝီကီပီးဒီးယား၏ ကိုရီးယားဘာသာစကား ထုတ်ဝေမှုဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ၂၀၀၂ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၅ ဇွန်လ ၄ ရက်နေ့တွင် ဆောင်းပါးပေါင်း တစ်သောင်းအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။  ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ အထိ ၎င်းတွင် အသုံးပြုသူ 1,702 ဦးဖြင့် ဆောင်းပါးပေါင်း 614,032 ပုဒ်ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘာသာစကားအလိုက် ဝီကီပီးဒီးယားများ ကဏ္ဍ:ကိုရီးယားဘာသာစကား ပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ
ကြိမ်ချောင်းရွာ၊ ယင်းမကျောင်းတောင်
ကြိမ်ချောင်းရွာ၊ ယင်းမကျောင်းတောင်
ဇီးဖြူကုန်းရွာ၊ ချောင်ကြီး
ဇီးဖြူကုန်းရွာ၊ ချောင်ကြီး
ဂူအမ်ကျွန်း
ဂူအမ်ကျွန်းသည် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာအတွင်းရှိ မာရီးယားနားကျွန်းစုတွင် အကြီးမားဆုံးကျွန်း ဖြစ်၍ တောင်ဘက် အစွန်းဆုံး၌ ရှိသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၏ တသီးတခြား ရှိနေသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂူအမ်ကျွန်းသားများသည် ရှာမော်ရို အနွယ်ဝင်များဖြစ်ပြီး အင်ဒိုနီးရှားလူမျိုးစုမှ ဆင်းသက် လာသူများ ဖြစ်သည်။ ရှာမော်ရိုနှင့် စပိန်၊ အမေရိကန်နှင့် ဖိလစ်ပိုင် သွေးနှောသူများလည်း နေထိုင်သည်။ တရားဝင် ရုံးသုံးဘာသာစကားသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား ဖြစ်သည်။ တိုင်းရင်းသားဘာသာစကားဖြစ်သော ရှာမောရိုစကားကိုလည်း ပြောဆိုသည်။ လူဦးရေ၏ ၉၆ ရာခိုင်နှုန်းသည် ရိုမန် ကက်သလစ်ဘာသာဝင်များ ဖြစ်သည်။
အသုံးပြုသော ငွေကြေးသည် အမေရိကန်ဒေါ်လာငွေ ဖြစ်သည်။ ဘဏ်လုပ်ငန်း၊ ပင်လယ်ငါးဖမ်း လုပ်ငန်း၊ အမဲလိုက်လုပ်ငန်းနှင့် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည် လုပ်ငန်းတို့ကို စီးပွားဖြစ် လုပ်ကိုင်သည်။ ဂူအမ်ကျွန်းကို ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ် ဂူအမ်အခြေခံ အက်ဥပဒေ အရ အမေရိကန်ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနက အုပ်ချုပ်သည်။ ထိုအက်ဥပဒေအရ ဒေသဆိုင်ရာ ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ရေး ရရှိစေပြီး ဂူအမ်ကျွန်းသားများအား အမေရိကန်နိုင်ငံသားအဖြစ် ခံယူစေသည်။ အမေရိကန်ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်သို့ တက်ရောက်မည့် ဂူအမ် ကိုယ်စားလှယ်အမတ်ကို နှစ်နှစ် တကြိမ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ရသည်။
အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတဦး၏ လက်ဝယ် အပ်နှင်းထားသည်။ လက်ရှိ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် ပေါကာလဗို ဖြစ်သည်။ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်မှစ၍ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ကျွန်းသူ ကျွန်းသားများက ရွေးကောက်တင်မြှောက်သည်။ အစိုးရ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန ၁၅ ခုရှိပြီး ဌာနအကြီးအကဲများကို ဂူအမ်ကို ဥပဒေပြုလွှတ်တော်၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် အုပ်ချုပ် ရေးမှူးက ခန့်အပ်သည်။ ဥပဒေပြုလွှတ်တော်တွင် အမတ် ၂၁ ဦးပါဝင်ပြီး နှစ်နှစ်တကြိမ် ပြည်သူ့ဆန္ဒဖြင့် ရွေးကောက် တင်မြှောက်သည်။ တရားစီရင်ရေးကဏ္ဍအတွက် တရားသူကြီး ကို အမေရိကန်သမ္မတခန့်အပ်သည်။ ဂူအမ်တရားရုံးတွင် အမေရိကန်နယ်မြေ တရားရုံး၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အာဏာရှိပြီး အမေရိကန်ဥပဒေအရ အမှုကိစ္စများကို စီရင်သည်။ အယူခံ အမှုများကို အမေရိကန်တရားလွှတ်တော်ချုပ်သို့ တင်သွင်း နိုင်သည်။
ပေါ်တူဂယ်လူမျိုးဖာဒီနန် မာဂျလန်က ၁၅၂၁ ခုနှစ်ခန့်တွင် စတင်တွေ့ရှိသည်ဟု ယူဆရသော မာရီယားနားကျွန်းစုကို ၁၆၆၈ ခုနှစ်တွင် စပိန်တို့က တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ စပိန်ဘုရင်မ မာရီယာအင်နာကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် မာရီ ယားနားဟူ၍ စပိန်သာသနာပြုများက အမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၁၈၉၈ ခုနှစ် စပိန်အမေရိကန်စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွား သောအခါ စပိန်တို့က ဂူအမ်ကျွန်းကို အမေရိကန်ပြည်ထောင် စု၏ လက်ဝယ်သို့ အပ်နှင်းလိုက်ရသည်။ ၁၈၉၉ ခုနှစ်တွက် မာရီယားနားကျွန်းစုကို ဂျာမနီနိုင်ငံအား ရောင်းချလိုက်သဖြင့် ၁၉၁၄ ခုနှစ်အထိ ဂျာမနီတို့က အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ပထမကမ္ဘာစစ်ပြီးဆုံးချိန်တွင် ဗာဆိုင်းစာချုပ်အရ မာရီယားနားကျွန်းစုသည် ဂျပန်၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဂူအမ်ကျွန်းကိုမူ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ် အထိ အမေရိကန်သမ္မတက အမေရိကန် ရေတပ် အရာရှိ များအား အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်အုပ်ချုပ်စေသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ဖြစ်ပွားချိန်၌ ဂျပန်တို့က ဂူအမ်ကျွန်းကို ခေတ္တမျှ သိမ်းပိုက်ထားသည်။ သို့သော် ၁၉၄၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁ဝ ရက်နေ့တွင် အမေရိကန်တပ်ဖွဲ့များက ပြန်လည်သိမ်းပိုက်သည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် ပြီးဆုံးလုနီးပါးအချိန်မှစ၍ ဂူအမ်ကျွန်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အဓိကလေတပ်နှင့် ရေတပ် အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်လာသည်။ ကျွန်း၏ တဘက်စွန်းရှိ အင်ဒါဆင် လေတပ်အခြေစိုက်စခန်းတွင် နျူးကလီးယား လက်နက် ပစ်လွှတ်နိုင်သော ဘီ-၅၂ ဗုံးကြဲ လေယာဉ်များ ရှိသည်။ နျူးကလီးယားရေငုပ်သင်္ဘောများလည်း အခြေစိုက် ထား၏။
ဂူအမ်ကျွန်းအား အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ နယ်မြေအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိလိုကြောင်း အဆိုကို ၁၉၇၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၄ ရက်နေ့တွင် ပြည်သူ့ဆန္ဒဖြင့် အတည်ပြု သည်။ ထို့နောက် ဂူအမ်ကျွန်း၌ အမေရိကန်စစ်ရေး အသုံးပြုမှု များကို အဆုံးသတ်ရန် တောင်းဆိုသော ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံ ဥပဒေကို ကျွန်းသူကျွန်းသားများက ပယ်ချသည်။ နိုင်ငံအဆင့်အတန်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ၁၉၈၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၃ဝ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော ဆန္ဒခံယူပွဲတွင် မဲဆန္ဒပေးသူများ၏ ၄၈ ဒသမ ၅ ရာခိုင်နှုန်းက အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၏ ဓနသဟာယအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာရန် ထောက်ခံမဲ ပေးလိုက်သည်။ ၂၅ ဒသမ ၇ ရာခိုင်နှုန်းက အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၏ ၅၁ ခုနှစ်မြောက် ပြည်နယ်အဆင့် သတ်မှတ် ပေးရန် မဲပေးခဲ့သည်။ လုံးဝလွတ်လပ်ရေး အဆိုသည် ၃ ဒသမ ၉၆ ရာခိုင်နှုန်းသာ ထောက်ခံမဲ ရရှိသည်။
မြောက်ကိုရီးယား၏ ခြိမ်းခြောက်မှု
မြောက်ကိုရီးယားက အမေရိကန်ပိုင်သည့် ဂူအမ်ကျွန်းကို ဒုံးကျည်နှင့် ပစ်ရန် အစီအစဉ် ဆွဲထားကြောင်း ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၉ ရက်နေ့က ပြောသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများက မြောက်ကိုရီးယားက နျူကလီးယား ထိပ်ဖူးတပ် ဒုံးကျည်နှင့် အချက် ၆၀ လောက် ပစ်လျှင် ဂူအမ်ကျွန်းလေးသည် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။ ဂူအမ်ကျွန်းတွင် နေထိုင်သူများက နှစ်နိုင်ငံကြားက မြေစာပင် ဖြစ်မည်လားဆိုကာ အလွန် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း ဩဂုတ်လ ၉ ရက်နေ့ထုတ် South China Morning Post သတင်းစာက ဖော်ပြခဲ့သည်။
လတ်တလောတွင် မည်သည့်အန္တရာယ်မှမရှိသေးသောကြောင့် စိတ်အေးအေးထားကြရန် ဂူအမ်ကျွန်း အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အက်ဒီ ဘာဇာ ကာလ်ဗိုက ဩဂုတ်လ ၉ ရက်နေ့မှာ ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။ အမေရိကန် ကာကွယ်ရေးဌာနက အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းဖို့နှင့် အဆင်သင့်ဖြစ်ဖို့ အနီးကပ် ကိုင်တွယ်နေသည့်အတွက် ယုံကြည်မှု ထားကြဖို့လည်း ဂူအမ် ပြည်တွင်း လုံခြုံရေး အကြံပေး ဂျော့ဂျ် ချာဖော်ရိုက ပြောခဲ့သည်။
ကြူတောရွာ၊ ကျူတော
ကြူတောရွာ၊ ကျူတော
ဘင်ဟုန်ရွာ၊ အောင်လံမြို့နယ်
ဘင်ဟုန်ရွာ (Binhon)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ အောင်လံမြို့နယ်၊ တလုပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၁၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တလုပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၉၇ ဦး၊ မ ၂၂၀၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၀၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အောင်လံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မယ်တလယ်လော်ရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မီးရထားရွာ၊ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်
မီးရထားရွာ (Meeyahtar)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်၊ ပဒါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၄၁၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စက်တင်ဘာ ၁၉၉၆
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စက်တင်ဘာ ကဏ္ဍ:၁၉၉၆
တလိုင်းတပ်ရွာ၊ ဂုံမင်းဆိပ်
တလိုင်းတပ်ရွာ၊ ဂုံမင်းဆိပ်
ရွာသစ်ကုန်းရွာ၊ ကျူတော
ရွာသစ်ကုန်းရွာ၊ ကျူတော
အမ္ဗဇာတ်
ရဟန်းငယ်ကြောင်းပြု
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သာဝတ္ထိမြို့သား ရဟန်းတစ်ပါးသ်ည ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်နှင့် ပြည့်စုံ၏။
ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် တရားသဘင်ဝယ် စကားစိပ်မိ၍ ထိုရဟန်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးကျူးပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ “ရဟန်းတို့ ... ဤရဟန်းကား ယခုအခါ၌ သာ ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်နှင့် ပြည့်စုံသည် မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌ လည်း ပြည့်စုံခဲ့ဖူးပြီး၊ ရသေ့ တစ်ယောက်ကို အမှီပြုကာ ရသေ့ငါးရာတို့ တောသို့ မသွားရဘဲ သစ်သီးကြီးငယ်ဖြင့် မျှတကာ ချမ်းချမ်းသာသာ စားသောက်နေထိုင်ရဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကိုဆောင်တော်မူသတည်း။
ရေပေးလှူရ သဒ္ဓါထက်လှ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ဥဒိစ္စပုဏ္ဏားမျိုး၌ ဖြစ်၍ အရွယ်ရောက်လတ်သော် ရသေ့ရစန်းပြုလျက် ရသေ့ငါးရာ အခြံအရံဖြင့် တောင်ခြေရင်းတစ်ခု၌ နေလေ၏။
ထိုအခါ ဟိမဝန္တာဝယ် ပူပြင်းသော နွေအခါဖြစ်၍ အရပ်တကာတို့ဝယ်သောက်ရေပြတ်ကုန်၏။ တိရစ္ဆာန်တို့သည် သောက်ရေကို မရကုန်သဖြင့် ပင်ပန်းကြကုန်၏။ ထိုအခါ ရသေ့တစ်ပါးသည် တိရစ္ဆာန်ကို ရေငန်ခြင်း ဆင်းရဲကို မြင်သဖြင့် သနားကရုဏာသက်သာ သစ်ပင်တစ်ခုကို ဖြတ်၍ စားကျင်းထွင်းပြီးလျှင် သောက်ရေအပြည့်လောင်း၍ ထားလေ၏။
များစွာသော တိရစ္ဆာန်တို့ သောက်ကုန်လတ်သော် ရသေ့သည် သောက်ရေကိုသာ အတွင်ခပ်နေသဖြင့် သစ်သီးရှာခွင့်မရ၊ အာဟာရပြတ်လျက်လည်း သောက်ရေကို ပေးမြဲတိုင်း ပေးလေ၏။