cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
ပြည်ပြေးတို့၏ အကြိုစစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများ
သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့အစည်း များမှာ တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ မကြာခဏ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွား လျက်ရှိရာ ဗိုလ်ရန်နိုင်အနေနှင့် ယာယီစုစည်း၍ ပြည်ပြေးသောင်းကျန်းမှုအတွက်
စစ်ဦးစီးမှူး ဗိုလ်ရန်နိုင်သည် တပ်ရင်းတစ်ရင်း လျှင် လူအင်အား ၅ဝဝ ကျော်ပါဝင်သောတပ်ရင်း ၉ ရင်းနှင့်တပ်မဟာ (၁၇)၊တပ်မဟာ(၂၇)၊တပ် မဟာ(၃၆)
တို့ကို စနစ်တကျဖွဲ့စည်း၍ တပ်မဟာ (၁၇)ကို ထားဝယ်ခရိုင်၊  တပ်မဟာ(၂၇)ကို မြိတ်ခရိုင်၊ တပ်မဟာ(၃၆)ကို မော်လမြိုင်ခရိုင် များတွင်  တာဝန်ယူရန်
သတ်မှတ်လိုက်သည်။
စစ်ဆင်ရေးစီမံကိန်းကိုလည်း အောက်ပါအတိုင်း ရေးဆွဲလိုက်သည်-
(က) ပထမအဆင့်။ တနင်္သာရီတိုင်းနှင့် ကရင် ပြည်နယ်ကို ခြေကုပ်စခန်းပြုလုပ်၍ တိုက်ခိုက်ရန် (အထူးသဖြင့် စစ်တောင်းကမ်းခြေအထိ စစ်မျက်နှာ ဖွင့်ရမည်။)
(ဂ) တတိယအဆင့်။ စတင် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ပြည်နယ်များပါ တစ်ပြိုင်နက်တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ် ရန်။
(ဃ) စတုတ္ထအဆင့်။ ပျဉ်းမနား၊ တောင်ငူပြည်မှ အထက်အောက် ဖြတ်တောက်ရန်။
(င) ပဉ္စမအဆင့်။ နောက်ဆုံးတနင်္သာရီတိုင်းကို မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန်။
(စ) ဆဌမအဆင့်။ ပဲခူးရိုးမ တိုင်းနှင့် မြစ်ဝကျွန်း ပေါ်တိုင်းသည် ရန်ကုန်မြို့ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန် နှင့် စစ်တောင်းမှလည်း ရန်ကုန်မြို့အား ပဲခူးမှ
ဖြတ်တောက်ရန်။
(ဆ) သတ္တမအဆင့်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ မှ စတင်၍ ဗမာပြည်တစ်ပြည်လုံးတွင် ပြင်းပြင်းထန် ထန် တိုက်ခိုက်ရန်။
ဤကား ဗိုလ်ရန်နိုင် ဖွဲ့စည်းရေးဆွဲခဲ့သော အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်နှင့်ပြည်သိမ်း စစ်ဆင်ရေးစီမံကိန်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဗိုလ်ရန်နိုင်၏ တပ်များ၊
တပ်မဟာများ၊ စီမံချက်များမှာ စာရွက် ပေါ်တွင်သာ ရှိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ဗိုလ်ရန်နိုင်သည် ဗိုလ်တိုက်အောင်အား တပ်မဟာ (၁၇) တပ်မဟာမှူး အဖြစ်
ခန့်အပ်လိုက်သည်။
ဗိုလ်တိုက်အောင်သည် ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့သော ဗိုလ်ကြီးဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ လတွင်
ကုန်းလမ်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့ (အာရ်တီဘီ)တွင် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ၁၉၆၅ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၄ ရက်တွင် နိုင်ငံတော်ပိုင် ငွေတစ်သောင်းကျော်အား
အလွဲသုံးစားလုပ်၍ ရန်ကုန်မြို့မှ ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျုံဒိုး၊ ကော့ကရိတ်၊ ဖလူးမှတစ်ဆင့်ဝမ်ကရှိ ဗိုလ်ရန်နိုင် အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းသွားမိသူဖြစ်သည်။
ဗိုလ်တိုက်အောင် သည် ဝမ်ကစခန်းတွင် ဗိုလ်ရန်နိုင်စုစည်းထားသော လူ ၁၈ ယောက်ကို စစ်သင်တန်းပေးခဲ့ရသည်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၅ ရက်တွင်
ထားဝယ်သို့ထွက်ခွာခဲ့သည်-
သို့သော် ဗိုလ်တိုက်အောင်သည် တပ်မဟာမှူးဟု ဆိုသော်လည်း လူအင်အားလည်းမရှိ၊ လက်နက်လည်း မရှိ၊ ငွေကိုလည်း သထုံခရိုင်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်နှင့်
ထားဝယ်ခရိုင်များတွင် ကိုယ့်နည်းကိုယ်ဟန်ဖြင့် တစ်နှစ် လျှင် ဆက်ကြေးငွေသုံးသိန်းကျစီကောက်ခံ၍ ဆောင် ရွက်ရန်သာ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရသဖြင့် များစွာ
စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းပြီး ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၄ ရက်တွင် ထားဝယ်မြို့ အမှတ် (၂၅) ခြေလျင်တပ်ရင်းသို့ လက်နက်ချ အလင်းဝင်လိုက်ရတော့သည်။ သို့နှင့်
ဗိုလ်ရန်နိုင်တို့လူစု၏ အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်ဆိုသည်မှာ ဆီးတိုးကိုယ်စားလှယ်နှင့် ထိုင်းအရာရှိကြီးများရှေ့မှောက်ရှိ စာရွက်ပေါ်တွင်သာ
များအား တစ်စတစ်စဆက်သွယ်၍ စုရုံးသိမ်းသွင်းပြီး ပြည်ပြေးသောင်းကျန်းမှုအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်လျက် ရှိလေသည်။
ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီပါတီထူထောင်ခြင်း
ဦးနုနှင့်အဖွဲ့ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင်ရှိနေစဉ် ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၆ ရက်တွင် ဦးလောရုံသည် ဦးနု ထံသို့ ရောက်လာပြီး အစီအစဉ်အသေးစိတ်ကိုရှင်းပြရန်
များစွာအားတက်ခဲ့သည်ဟုလည်း ဆိုသည်။ ဦးလောရုံ သည် မြန်မာနိုင်ငံမှ ထွက်ပြေးခဲ့သော ပြည်ပြေး နိုင်ငံရေးသမားဟောင်းကြီးများကို ထိုင်းနိုင်ငံတွင် စုရုံး၍
ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီပါတီဖွဲ့စည်းရန် အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးအစဉ်အလာ ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသည့်ခေါင်းဆောင်မှုကို လိုအပ်သောကြောင့်သာ
ဦးနုအား စည်းရုံးခေါ်ငင်ရခြင်းဖြစ် သည်။ ဦးနုသည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၆ ရက်တွင် ဦးလောရုံနှင့်အတူ ထိုင်းနိုင်ငံသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ရာ ဦးနုနှင့်အတူ
ဇနီး သားသမီးများအပြင် ဗိုလ်လကျာ်၊ ဦးမိုးကျော်(ခေါ်) ဗိုလ်ကြီးဟောင်းစိုးမြင့် တို့လည်း လိုက်ပါသွားကြသည်။
ဦးနုတို့လူစုသည် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဦးလောရုံကြိုတင်စုစည်းထားသော
စောကြာဒိုး၊ ဗိုလ်ရန်နိုင်၊ ဗိုလ်စကြာ၊ ညောင်ရွှေ မဟာဒေဝီစဝ်ဟိန်ခမ်း၊
အကူအညီ ရရှိရေးတို့ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းပင် ကြိုးစား လာတော့သည်။
ဦးနုသည် ထိုင်းနိုင်ငံသို့မထွက်ခွာမီ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၌ ရှိနေစဉ်တွင် မိမိအနေနှင့် ဘာသာရေးကိုသာ အဓိက ထား၍ လုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း
၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၄ ရက် အေပီသတင်းက ဖော်ပြခဲ့သေးသည်။ ဦးလောရုံ နှင့်အတူ အိန္ဒိယမှ ထိုင်းနိုင်ငံသို့ လိုက်ပါသွားရာတွင် လည်း ဘုရားဖူးရန်
ဟူ၍သာ အကြောင်းပြခဲ့သည်။
၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၂ ရက်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံမှ လန်ဒန်မြို့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ဦးနုသည် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတစ်ရပ်ကို ကျင်းပတော့သည်။
ဦးနုက ဦးလောရုံကို ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီပါတီ၏ အထွေ ထွေအတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ပွဲထုတ်ပေးသည်။ ဦးနုက နယူးယောက်၊ တိုကျို၊ ဟောင်ကောင်မြို့များသို့
လှည့်လည်မည်ဟုလည်း ကြေညာခဲ့သည်။
မြို့တော်ထုတ် စတိတ်စမင်းသတင်းစာက အောက်ပါ အတိုင်း ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်-
(ကျွနု်ပ်တို့ လန်ဒန်ဌာနမှ)ဩဂုတ်လ ၂၅
ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ဆန့်ကျင်မှုများအား ခေါင်းဆောင်ရန် ဦးနုက ဆုံးဖြတ် လိုက်ခြင်းသည် တိုင်းပြေး ပြည်ပြေးများ၏ မျှော်လင့်
အားထားချက်ကို ဖြည့်စွမ်းပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အားတက်လာစေသည်။
တိုင်းပြေး ပြည်ပြေးများအနေဖြင့် ဗမာပြည်တွင်း ၌ အစိုးရအား နှောင့်ယှက်မှုများကို ပြုလုပ်လာမည်။ တိုင်းပြေးပြည်ပြေးများ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည့် အလံ
တော်တစ်ခုတည်းအောက်တွင် ဦးနုလည်း ပါဝင်လာ မည်။
ဗမာပြည်တွင်း၌ လက်နက်ကိုင်သူပုန် ၄ဝဝဝဝ ရှိသည်။ ၎င်းတို့ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများကို ထိုင်းနိုင်ငံ အတွင်းရှိဌာနချုပ်(ယိုးဒယားအစိုးရက မြန်မာအစိုးရ နှင့်
တရားဝင်ပုံမှန်ဆက်သွယ်နေလင့်ကစား) က ကိုင်တွယ်ညွန်ကြားနေသည်။
ဦးနုနှင့် ဦးလောရုံတို့၏ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၉ ရက်တွင် လန်ဒန်မြို့၌ ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမတိုင်မီ
ကြေညာချက်ကိုဖတ်ပြရာ ကြေညာချက်မဖတ်ခင်   ဦးနုက  အောက်ပါအတိုင်း  ပဏာမပြောကြားခဲ့ သည်။
''ကြွလာကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီပါတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဦးလောရုံက အသင့်ပြင်
ဆင်ပြီးဖြစ်တဲ့ ကြေညာချက်စာတမ်းကို ဖတ်ပြပါလိမ့် မယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က မေးခွန်းများကိုဖြေပါ့မယ်။
ကြေညာချက်စာတမ်းကို ဖတ်မပြခင် ကျွန်တော် တို့ ကြေညာစာတမ်းကို ဘာဖြစ်လို့ လန်ဒန်မှာ ထုတ်ပြန်ရတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းကလေးကို ပြောပြချင်ပါ သေးတယ်။
ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက်မှာ အဓမ္မအုပ်စိုး မှုတွေရှိနေတဲ့ မိမိတို့ရဲ့ တိုင်းပြည်က ထွက်ပြေးလာကြ တဲ့လူတွေဟာ ဒီမြို့ကြီးမှာ ခိုလှုံပြီးတော့ သူတို့ရဲ့လူမျိုး
လွတ်လပ်ရေးကို ကြိုးပမ်းစည်းရုံးမှုပြုကြပါတယ်။
အဲဒီကောင်းမွန်လှတဲ့ အစဉ်အလာကြီး အတိုင်းပဲ အခု ကျွန်တော်တို့ဟာလည်း ဒီကြေညာစာတမ်းကိုဖတ် ပြခြင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့လူမျိုး လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှု ကို
ပထမခြေလှမ်းအနေနဲ့ ဆောင်ရွက်ရခြင်းဖြစ်ပါ တယ်။
နောက်တစ်ကြောင်းကတော့ ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော့်ပြည်သူတို့ရဲ့ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအဖြစ် ဒီမြို့တော်ကြီးကို လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၂ နှစ်က ဗြိတိသျှအစိုးရ နဲ့
တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှုပြုဖို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။
ဒီမြို့တော်ကြီးမှာပဲ ကျွန်တော်ဟာ လွတ်လပ်တဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်တဲ့ ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံ ဖြစ်ပေါ်လာစေတဲ့ နု-အက်တလီစာချုပ်ကို ချုပ်ဆို
လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြရပါတယ်။ အဲဒီလိုပဲ ကျွန်တော် ဟာ လွတ်လပ်တဲ့မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ပထမဦးဆုံးသော ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
ဦးနုက ဖော်ပြပါအတိုင်း အစပျိုးလိုက်ပြီးနောက် အစိုးရအဖွဲ့မခိုင်မာသေးခင်တွင် ကွန်မြူနစ်များသည် ကာလကတ္တားကွန်မြူနစ် ကွန်ဖရင့်၏ ညွှန်ကြားချက် အရ
ပုန်ကန်ကြသဖြင့် တိုင်းပြည်၏ ၁ဝ ပုံ ၉ ပုံ ကွန်မြူနစ်များလက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း၊ မြန်မာ ပြည်သူများက ကွန်မြူနစ်စနစ်နှင့် ဒီမိုကရေစီစနစ် အနက်
ခေတ်ဦးတွင် နယ်မြေအများအပြားကို သိမ်း ပိုက်ထားသော သောင်းကျန်းသူများမှာ ကွန်မြူနစ်များ သာဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ကရင်သောင်းကျန်း
သူများအကြောင်းကိုမူ ထည့်မပြောခဲ့ပေ။ လန်ဒန် တက္ကသိုလ် အရှေ့တောင်အာရှသမိုင်းပါမောက္ခ ဒီဂျီ အီးဟောလ်၏ မြန်မာနိုင်ငံစာအုပ် စာမျက်နှာ ၁၇၈
တွင် မိမိကို ချီးကျူးထားကြောင်းလည်း ကောက်နုတ် ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် အောက်ပါအတိုင်း ဆက်လက် ပြောကြားပြန်သည်။
''၁၉၄၈ ခုနှစ်မှာ မြန်မာနိုင်ငံဟာ သက်ဦးဆံဖျား ဘေးဒုက္ခကြီးနှင့် ကြုံတွေ့နေရသလိုပဲ၊ ၁၉၆၂ ခုနှစ်မှာ လည်း ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုနဲ့ကြုံရပြန်တယ်။ ဒီတစ်ခါ တော့
သူပုန်သူကန်တွေကြောင့်မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်ဦးစီးချုပ်ဖြစ်တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းရဲ့သစ္စာဖောက် မှုကြောင့်ပဲဖြစ်တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းဟာ ဒီမိုကရေ
စီစနစ်အရရွေးကောက်တင်မြှောက်ထားတဲ့ တရားဝင် အစိုးရကိုဖြုတ်ချလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဒီလို လုပ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။ ကျွန်တော်လည်း
နောက် ၅ နှစ်လုံးလုံးထောင်ထဲမှာနေခဲ့ရတယ်။
နောက်ဆုံး ၁၉၆၇ ခုနှစ်မှာ ကျွန်တော့်ကို လွှတ် လိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော်ဟာ ထောင်ကထွက်လာပြီး တိုင်းပြည်အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်တော့ တိုင်းပြည်ရဲ့
ဒီလို ကြောက်စရာလန့်စရာအခြေအနေကို ပြောင်းပစ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်က ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်း ကို ဗမာပြည်မှာ ဒီမိုကရေစီစနစ်ထူထောင်ဖို့ တိုက်တွန်း
လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီလိုသာ သူကလုပ်ရင် ကျွန်တော့်တို့ တစ်တွေဟာ သူရဲ့ခေါင်းဆောင်မှုအောက်မှာ လုပ် ဆောင်ကြဖို့အသင့်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်က ဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့
ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းက ဒီ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အဆို ကို ပယ်ချလိုက်ပါတယ်။
ဦးနုက တိုင်းပြည်ကိုကယ်ဆယ်ရန် အခြားနည်း လမ်းများရှာဖွေရကြောင်း၊ ပြည်သူလူထုကို လန်ဒန်မှ တစ်ဆင့် မေတ္တာရပ်ခံကြောင်း၊ အစိုးရကိုဖြုတ်ချရန်
သေချာကျနစွာ စီစဉ်ပြီးမှဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုသွားသည်။ ဦးလောရုံက အောက်ပါစာတမ်းကို ဆက်လက်ဖတ်ပြသည်-
၁၉၄၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၄ ရက်တွင် လွတ်လပ် သောအချုပ်အခြာ အာဏာပိုင်နိုင်ငံအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိ လာသော ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံကို ပြည်သူလူထု
အား အချုပ်အခြာ အာဏာအပ်နှင်းသော အခြေခံ အုပ်ချုပ်ရေးဥပဒေ အရ အုပ်ချုပ်သည်။
အစ ကနဦးကတည်းကပင် ပြည်ထောင်စုမြန်မာ နိုင်ငံသည် ပြည်သူတို့က လွတ်လပ်စွာ ရွေးကောက် တင်မြှောက်သော ကိုယ်စားလှယ်များ ပါဝင်သော
လွှတ်တော်နှစ်ရပ်ဖြင့် အုပ်ချုပ်သည့် ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံ တော်တစ်ခုဖြစ်ပေသည်။ နောက်ဆုံးဖြစ်သော ၁၉၆ဝ နှစ်ပြည့် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲတွင် နိုင်ငံရေး
ပါတီ ကြီး သုံးခုဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်အရွေးခံခဲ့ကြရာ ပြည်ထောင်စုပါတီက မဲအပြတ်အသတ်ဖြင့် အနိုင်ရရှိ ခဲ့သည်။ ထိုအခါတွင် ပါလီမန်က ဦးနုအား ဝန်ကြီးချုပ်
အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်လိုက်သည်။
အာဏာကိုသိမ်းယူပြီးလျှင် ပါလီမန်လွှတ်တော် ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်လေသည်။
သမ္မတကြီး ဦးဝင်းမောင်၊ ဝန်ကြီးချုပ်ဦးနု၊ တရား လွှတ်တော်ချုပ်၊ တရားဝန်ကြီးချုပ် ဦးမြင့်သိမ်းနှင့်တကွ ဝန်ကြီးချုပ်အဖွဲ့ဝင်အားလုံးတို့ကို ဖမ်းဆီး၍ ငါးနှစ်
ကျော်ကြာမျှ အကျဉ်းချထားခဲ့သည်။ ယင်းသို့ဖမ်းဆီး ချုပ်နှောင်ထားရာတွင် စွဲချက်တင်ခြင်း၊ တရားရုံးတော် တွင် စစ်ဆေးခြင်းမပြုဘဲထားခဲ့သည်။
ဝမ်ခိုင်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဝမ်ခိုင်ရွာ (Wanhkaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ဝပ်ဆောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၂၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝပ်ဆောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၁၅ ဦး၊ မ ၁၂၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီပါတီထူထောင်ခြင်း
အာဏာသိမ်းသောနေ့တွင် ထုတ်ပြန်သော ကြေညာချက်၌ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းက သူသည်   ပြည်ထောင်စုကြီးပြိုကွဲမည့် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံနေသော ကြောင့်
ဝင်ရောက်၍ အာဏာသိမ်းရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။ ရှမ်းခေါင်းဆောင်များက ရှမ်းပြည်နယ်ကို ပြည်ထောင်စုကြီးထဲမှ ခွဲထုတ်ရန် တိတ်တဆိတ်ကြိုးပမ်း
နေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု အကြောင်းဆက်၍ပြ လေသည်။
လွတ်လပ်ရေးရရှိပြီးနောက် ဆယ်နှစ်ကြာလျှင် ရှမ်းပြည်နယ်က ပြည်ထောင်စုကြီးထဲမှ ခွဲထွက်နိုင်ခွင့် ရရှိနိုင်ကြောင်း မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးဖခင်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်
ဝမ်ခိုင်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၃
ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီပါတီထူထောင်ခြင်း
အောင်ဆန်းက ကတိပေးခဲ့သည်။ ထိုကတိအတိုင်းပင် ထိုအခွင့်အရေးကို အခြေခံအုပ်ချုပ်ပုံ ဥပဒေတွင် ဖော်ပြထားပေသည်။ ထို အခွင့်အရေးကို ဗိုလ်ချုပ်ကြီး
နေဝင်းက ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂ ရက်မှစ၍ ယနေ့တိုင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းသည် အမိန့်ပြန်တမ်းများဖြင့် နိုင်ငံ ကိုအုပ်ချုပ်လျက်ရှိသည်။ ထိုကာလတစ်ခုလုံးတွင်
ထောင်ပေါင်းများစွာသော ယောက်ျား၊ မိန်းမတို့အား ထောင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အကျဉ်းချထားခြင်း၊ သတ်ဖြတ်မှု၊ ကိုယ်အင်္ဂချို့တဲ့စေမှု၊ ညှဉ်းဆဲမှုတို့ဖြင့်
နှိပ်စက်ကလူပြုခြင်းတို့သည် ရှိခဲ့ချေသည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၇ ရက်တွင် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများစွာကို သေနတ်ဖြင့်ပစ်သတ်ခြင်း၊ ဒဏ် ရာရစေခြင်းတို့ကို ပြုခဲ့သည်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား
သမဂ္ဂအဆောက်အအုံကို ဒိုင်းနမိုက်ဖြင့် ဖြိုချဖျက်ဆီး ပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဦးနု၏စာတမ်းတွင် တော်လှန်ရေး ကောင်စီအစိုးရ၏ ပြည်သူပိုင်သိမ်းခြင်းများကို အသေး စိတ်ပင် ရှုတ်ချထားသည်။ အစိုးရအဖွဲ့ဝင်များအား
ပုတ်ခတ်ထားပြန်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အခြေအနေ များစွာ ချို့တဲ့ယိုယွင်းလျက်ရှိပြီး ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် တစ်ပြည်လုံးငတ်မွတ်လုနီးပါးရောက်နေပြီဟုဆိုသည်။
တစ်ပြည်လုံးအုံကြွဆူပူနေခြင်း၊ ပြည်နယ်များက ပုန်ကန်ခြင်း အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများနှင့် အဆင်မပြေခြင်း တို့ကြောင့် တော်လှန်ရေးအစိုးရသည် အဖတ်ဆယ်
နိုင်ရန် ၃၃ ဦးကော်မတီကို ဖိတ်ခေါ်ဖွဲ့စည်းရခြင်း ဖြစ်သည်ဟုလည်း ဆိုသည်။ သို့သော် ၃၃ ဦး ကော်မတီ၏အဆိုပြုချက်များကို တော်လှန်ရေးအစိုးရ က
အောက်ပါအတိုင်း တောင်းဆိုသည်။
ဤကြေညာချက်ဖြင့် ဝန်ကြီးချုပ်ဦးနုက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းအား မတရားသိမ်းယူထားသော အာဏာကို ပြန်၍အပ်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
မြန်မာတို့သည် နှိပ်စက်စိုးမိုးမှုကို ကြာရှည်မခံ သော အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးသော ဂုဏ်မာနဖြင့် ပြည့်စုံသောလူမျိုးဖြစ်ကြောင်း
ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်း အား သတိပေးစကား ပြောကြားလိုက်သည်။ ပြည်သူ တို့သည် ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို သူတို့အဖို့ လူနေမှု စနစ်တစ်ရပ်အဖြစ်
ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်သည်။ မြတ်နိုး လျက်ရှိကြသည်။
စာတမ်းတွင် ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ပြန် လည်အသက်သွင်းရေး၊ အာဏာပြန်လည်ရယူရေးတို့ကို သာမက ဖက်ဒရယ်မူကိုပင် ပြန်လည်အသက်သွင်းရ
တော့မည်ကဲ့သို့ တွင်တွင်ဖော်ပြထားသည်။ မြန်မာ့ ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ကိုလည်း ဖက်ဆစ်ဝါဒအဖြစ် စွပ် စွဲထားသည်။ ကုလသမဂ္ဂနှင့် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများကိုလည်း
ပြည်သူတို့ကိုလည်း လွတ်လပ်ခွင့်ပေးမည်ဟု အမျိုးမျိုး ကတိပေးခဲ့သည်။
ဦးနုတို့လူစုသည် လန်ဒန်သတင်းစာ ရှင်းလင်းပွဲ တွင် ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီ  ပါတီသစ်တစ်ရပ် ထူထောင်ကြောင်း အတိအလင်းကြေညာလိုက်သည်။ ပါတီဥက္ကဋ္ဌ မှာ
လန်ဒန်မှ နယူးယောက်သို့  ထွက်ခွာရန်ရှိကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုသို့ ကြေညာ ပြီးနောက် ဦးနုတို့လူစုသည် စက်တင်ဘာလ ၅ ရက်တွင် နယူးယောက်မြို့သို့
ရောက်ရှိသွားကြပြန်သည်။ ဦးနုတို့ အဖွဲ့သည် အမေရိကန်အစိုးရထံမှ အကူအညီရရှိရန် ကြိုးပမ်းခြင်း၊ စာနယ်ဇင်းများမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံတကာ တွင် ဝါဒဖြန့်ချိရန်
စီစဉ်ခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်နေကြ သည်။ အမေရိကန်အမျိုးသား အသံလွှင့်ဌာနကုမ္ပဏီ (အင်န်ဘီစီ)ရုပ်မြင်သံကြားအစီအစဉ်နှင့် တွေ့ဆုံ၍ ဦးနုက
တော်လှန်ရေးအစိုးရကိုဖြုတ်ချမည်ဟု ပြောပြန် သည်။ အမေရိကန်အစိုးရက တော်လှန်ရေးအစိုးရအား ထောက်ပံ့ကူညီမှုအားလုံး ရပ်ဆိုင်းရန်လည်း တောင်းဆို
ခဲ့သည်။
စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်တွင် ဦးနုက ဗိုလ်ချုပ်ကြီး နေဝင်းအစိုးရအား ဖြုတ်ချရေးအတွက် အမေရိကန်အမျိုးသားများထံမှ အကူအညီတောင်းခံခဲ့ ပြန်သည်။
တရုတ်နီ၊ ဆိုဗီယက်တို့ထံမှလည်း အကူအညီတောင်းမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့သော် ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီစနစ်ကိုသာ ကျင့်သုံးမည်ဖြစ်ကြောင်းဖြင့်လည်း ကြေညာခဲ့သည်။
ဦးနုသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာတစ်ပတ်လှည့်၍ အကူအညီရရှိရေးကို ကြိုးပမ်း ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုင်းနိုင်ငံတွင် နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့်ကို
တောင်းခံခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့်ရရှိရန်အတွက် ဦးနုနှင့်အဖွဲ့သည် ထိုင်းအစိုးရအား ထိုင်း-မြန်မာ နှစ်နိုင်ငံအကြား ချစ်ကြည်ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံရေး
ကိုမထိခိုက်စေရန် နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများ မပြု လုပ်ပါဟု အာမခံချက်ပေးရသည်။ ဦးနုသည် လေတပ်ဦးစီးချုပ်ဟောင်း တီကလစ်အိမ်တွင်နေမည် ဟုဆိုသည်။
ဦးနု၏ဇနီးနှင့်သမီးမှာမူ ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လကတည်းက ဗန်ကောက်မြို့သို့  ကြိုတင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုင်းအစိုးရက ဦးနုအား ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊
အောက်တိုဘာ လ ၂၇ ရက်တွင် နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့်ပေးလိုက်သည်။ ဦးနုတို့လူစုသည် နိုဝင်ဘာလ ၄ ရက်တွင် ဖနွမ်းပင်မှ  တစ်ဆင့် ဗန်ကောက်
သို့ရောက်ရှိလာကြသည်။ စင်စစ် ဦးနု မရောက်မီတွင် ဝန်ကြီးဟောင်းဦးသွင်(ကျိုက်မရော ဦးသွင်) ခေါင်းဆောင်သော ပြည်ပြေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ကိုလည်း ထိုင်းနိုင်ငံက
နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့်ပေးပြီး ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံမှ ထွက်ပြေးလာသော နိုင်ငံရေးသမား များ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် စုရုံးနေခြင်း၊ ဦးနုတို့ လူစုက ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီပါတီကို ထူထောင်ပြီး တော်လှန်ရေး အစိုးရ
အား ဖြုတ်ချမည်၊ အကြမ်းဖက်မည်ဟု ကမ္ဘာ လှည့်၍အတိအလင်းပြောကြားခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ပြည်ပြေးများအား နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့်ပေးခြင်းသည် ထိုင်း
နိုင်ငံရေးလောကတွင်လည်း ဂယက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။ ထိုင်းဘာသာဖြင့်ထုတ်ဝေသော သတင်းစာ ဆိုင်ယင်း ရတ်သ် နှင့် ဗန်ကောက်ပို့စ် သတင်းစာများက
ထိုင်းနိုင်ငံ၏ လုံခြုံရေးနှင့်  တည်ငြိမ်မှုအတွက် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု သတိပေးခဲ့သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်း ချိန်းဂရေးမဲဆန္ဒနယ်မှ တစ်သီးပုဂ္ဂလ အမတ်
ဆောင်သက်ပါသာဒီးက ဝန်ကြီးချုပ် ထနွန်ကစ်တီကာချွန်အား ဦးနုတို့လူစုက ထိုင်းနိုင်ငံ ကို အသုံးချခြင်းမှ မည်သို့ကာကွယ်ထားကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။
နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ထာနတ်ခိုမန်က မြန်မာအစိုးရနှင့် ဆက်ဆံရေးထိန်းသိမ်းမည်ဟု ကတိ ပေးခဲ့သည်။
ထိုင်းနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ထာနတ်ခိုမန်သည် ဦးနုတို့လူစုအနေနှင့် နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပါဟု အကြိမ်ကြိမ်ကတိပေးနေရသည်။ သို့သော်
ဦးနုတို့လူစုနှင့် ပြည်ပြေးများကား အငြိမ် မနေပါ။ လက်နက်ကိုင် ဆူပူသောင်းကျန်းရေးကို ကြိုတင်ပြင် ဆင်နေချိန်မှာပင် ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၃ ရက် နေ့စွဲပါ
ကြေညာချက်(မေတ္တာရပ်ခံချက်)တစ်စောင်ကို ရိုက်နှိပ်၍ ပြည်တွင်းသို့ ယင်းတို့၏ အမာခံများမှ တစ်ဆင့် ဖြန့်ချိဝါဒဖြန့် စည်းရုံးလာတော့သည်။ မေတ္တာ ရပ်ခံချက်
တွင် ဦးနုကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုးထား ပြီး အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်-
မေတ္တာရပ်ခံချက်(တတ်စွမ်းသလောက်ကူးယူ၍အဆင့်ဆင့်ဝေငှကြရန်)
ကိုယ်ကျိုးကိုရှာခေါင်းပုံဖြတ်သမားများဖြစ်ကြ ကုန်သော ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်းနှင့်တော်လှန်ရေးကောင်စီ အဖွဲ့ဝင်များခေါင်းဆောင်လျက်ရှိသည့် စစ်အာဏာရှင်
အစိုးရအဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးချေမှုန်းပစ်လိုသော ရဟန်း ရှင်လူပြည်သူလူထုတစ်ရပ်လုံးသည် တစ်ခဲနက်အုံကြွ လျက်ရှိသည်ကို မြန်မာပြည်မှ ထွက်မလာမီကပင်
ကျွန်တော်ကောင်းစွာသိရှိခဲ့သည်။
အုံကြွမှုကြီးမှာ တစ်နေ့တခြား ဒီရေအလားကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲလုနီးနီးအဖြစ် ကြီးမားထွားကျိုင်းလျက်ရှိသည် ဆိုသောအချက်ကိုလည်း မကြာခဏ ကျွန်တော်တို့က
ရရှိနေသောလျှို့ဝှက်သတင်းများအရ ကျွန်တော်တို့ သိရှိရသည်။
ကိုယ်ကျိုးရှာခေါင်းပုံဖြတ်သမားများဖြစ်ကြကုန် သော ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်းနှင့်အပေါင်းပါတစ်စုတို့အား သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ရန် ကျွန်တော်တို့သည် နေ့စဉ်
နှင့်အမျှ မနေမနားကြိုးပမ်းလျက်ရှိကြသည်။ အစကောင်းမှ အနှောင်းသေချာသည်ဆိုသော ပညာရှိ ကြီးများ၏စကားအရ အစကောင်းရန် ကျွန်တော်တို့ သည်
အထပ်ထပ် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိကြသည်။
ကျွန်တော်တို့ကို ယုံကြည်၍ ကျွန်တော်တို့ ဦးဆောင်ရာသို့ လိုက်ပါလိုသူများအား ကျွန်တော်တို့ စွန့်စားရဲသည်ထက် ပိုမိုစွန့်စားကြစေလိုသောဆန္ဒများ
ကျွန်တော်တို့တွင် အနည်းငယ်ခန့်မျှမရှိရကား ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင်စတင်၍တိုက်ပွဲဝင်ပါပြီဟု ကြေညာသည့်နေ့အထိ  အဆိုပါအုံကြွမှုကြီး
မပေါက်ကွဲအောင် သက်ဆိုင်ရာပုဂ္ဂိုလ်အသီးသီး က အထူးထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားကြပါရန် ကျွန်တော်တို့ အထူးမေတ္တာရပ်လိုသည်။
ပြည်ထောင်စုသူ ပြည်ထောင်စုသားတို့သည် ကိုယ် ကျိုးရှာ ခေါင်းပုံဖြတ်သမားများ၏ ဘေးအန္တရာယ်များမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် မိမိတို့ယုံကြည်ရာ
ဘာသာအသီးသီးအရ အထူးဆုတောင်းကြစေချင်ပါ သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များက မူကား ဝေသာလီပြည်ကို ဘီလူးသဘက်ဘေး၊ ရောဂါဘေး၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါး ခြင်းဘေးတို့မှ လွတ်မြောက်စေခဲ့သော ရတနာသုတ်တော်ကို
အဓိပ္ပာယ်နှင့်တကွ ရဟန်းတော်များထံမှ သင်ယူပြီး နေ့စဉ် အကြိမ်ကြိမ်ရွတ်ဖတ်ကြရန် အထူး မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။
ရဟန်းရှင်လူ ပြည်သူအများ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာပါစေ။
တော်လှန်ရေးသမားအမည်ခံ ကိုယ်ကျိုးရှာခေါင်း ပုံဖြတ်သမားများ ကျဆုံးရမည်။
ရဟန်းရှင် ပြည်သူလူထု အောင်ရမည်။
(ပုံ)မောင်နု
ဥက္ကဋ္ဌ
ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့
၂၃.၁၁.၆၉
ထိုင်းအစိုးရသည် ဦးနုနှင့်ပြည်ပြေးတစ်စုက ထိုင်း နိုင်ငံတွင် နေထိုင်၍ နိုင်ငံရေးမလုပ်စေရပါ၊ မြန်မာနိုင်ငံ နှင့်ချစ်ကြည်ရေးမပျက်စေရပါစသည်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်
အထပ်ထပ်ကတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဦးနုတို့လူစုကား ခြေပုန်းခုတ်၍ ပြင်ဆင်လှုပ်ရှားနေကြပြီဖြစ်သည်။ ဖော်ပြပါ ကြေညာချက်ကို
၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၉ ရက်တွင် ရန်ကုန်မြို့ တာမွေတိုက်နယ် ပထစ အတွင်းရေးမှူးဟောင်း မောင်စောထံမှ သက်ဆိုင်ရာ က ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မောင်စောထံမှ ဓာတ်ပုံ နှစ်ပုံပါ ဖမ်းဆီးရမိလေရာ  ပထမဓာတ်ပုံတွင် (၁)ဗိုလ်လကျာ်၊  (၂) သန်းသန်းနု  (ဦးနု၏ ဒုတိယသမီး)၊ (၃) ဦးနု၊(၄) ဒေါ်မြရီ (ဦးနု၏ဇနီး)၊
(၅) အယ်နီနာနိုးပါစီစမစ် (ဦးလောရုံ၏ဇနီး)၊ (၆) အမည်မသိ၊ (၇) ဒေါ်ကြည် (ရန်ကုန်မြို့ ယူအီးအိုင် အလွတ်ပညာသင် ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး အီးအေတော့ဒ်၏ဇနီး)၊
(၈) ဗိုလ်မှူးချုပ်ဟောင်း တီကလစ်၊ (၉) ဝန်ကြီးဟောင်း ကျိုက်မရောဦးသွင်၊ (၁ဝ) ဦးလောရုံ၏သား၊ (၁၁) ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး အီးအေတော့ဒ်၏သား
နှင့်အပေါင်းပါများပါဝင်ကြ သည်။
ဒုတိယဓာတ်ပုံတွင် (၁) ဦးလောရုံ၊ (၂) ဗိုလ်ရန် နိုင်၊ (၃) ဗိုလ်လကျာ်၊ (၄) ဦးနုသမီးသန်းသန်းနု၊ (၅) ဦးနု၊ (၆) ဒေါ်မြရီ၊ (၇) ဦးလောရုံ၏ဇနီး၊
(၈) ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး အီးအေတော့ဒ်၏သားနှင့် အပေါင်းပါများ ပါဝင်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ညောင်ရွှေ မဟာဒေဝီ စဝ်ဟိန်ခမ်းမှာ ဩစတြေးလျ
နှင့် ကနေဒါနိုင်ငံများသို့ ခရီးလှည့်လည်နေသည်ဟု ဆိုသည်။ ဦးသွင်သည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ တွင် ရန်ကုန်မြို့မှ ခြေရာဖျောက်သွားပြီးနောက်
ဦးသွင်၊ ပါလီမန်အမတ်ဟောင်း ဗိုလ်ကျော်ထင်၊ ကျိုက်မရော ပထစအမတ်ဟောင်း ဦးစံအုန်းတို့အပါအဝင်   နိုင်ငံရေးသမား ၁၁ ဦးအား ထိုင်းနိုင်ငံက
စင်စစ်ပြည်ပြေးလှုပ်ရှားမှုကြီးတစ်ခုလုံးကို ကြိုးကိုင်ထိန်းသိမ်းနေသူမှာ ဦးလောရုံပင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ဦးနုသည်ပင်လျှင် ဦးလောရုံ၏ ညွန်ကြားချက်များ
အရ လိုက်နာဆောင်ရွက်နေရသည်။ သို့သော် ပြည်ပြေးများသည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်ကုန် သည် အထိ စစ်ရေးအရ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိသေးဘဲဟန်ရေး
သာပြနေကြရသည်။
လုံခြုံရေးနှင့်အုပ်ချုပ်ရေးကော်မတီများက ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် ပြည်ပြေးများကား တစ်ပြည်လုံး ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိနေသည်ဟုထင်မှတ်ကာ ပြည်ပ
စွက်ဖက်မှုများကို လိုလိုလားလားဖိတ်ခေါ်၍ လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲများအတွက်သာ ပြင်ဆင်နေကြလေတော့ သည်။
=သုံးပါတီညီညွတ်ရေးလှုပ်ရှားမှု=
ပြည်ပြေးတို့၏ ဝါဒဖြန့်ချိချက်များ
ဦးနုခေါင်းဆောင်သော ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီ ပါတီသည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၉ ရက်တွင် ဗဟိုကော်မတီအလုပ်အမှုဆောင်အဖွဲ့ကို အောက်ပါ အတိုင်း
ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်-
၁။	ဥက္ကဋ္ဌ	ဦးနု
၂။	ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ  ဗိုလ်ချုပ်ကြီး လကျာ်
၃။	အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်	    ဦးလောရုံ
၄။	တွဲဖက်အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်	ဗိုလ်ချုပ်သွင် ၅။	ဘဏ္ဍရေးမှူး	ဗိုလ်ချုပ်တီကလစ်
၆။	စာရင်းစစ်	ဗိုလ်မှူးကြီး မိုးကျော်
၇။	အလုပ်အမှုဆောင်	ဗိုလ်ချုပ် စောကြာဒိုး
၈။	အလုပ်အမှုဆောင်	ဗိုလ်ချုပ် ရန်နိုင်
၉။	ဥပဒေအကြံပေး	 ဗိုလ်မှူးကြီး ဇာလီမော်
၁ဝ။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဦးမန်းတလင်း
၁၂။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဦးလှိုင်
၁၃။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ကိုငြိမ်း
၁၄။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဗိုလ်စိန်တိုး
၁၅။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဗိုလ်ဂျင်မီ
၁၆။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဦးဘို
၁၇။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဗိုလ်မှူးကြီးကျော်ဒင်
၂၁။ 	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဗိုလ်အောင်ခင်
၂၂။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဗိုလ်အောင်ကြီး
၂၃။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဂျင်မီယန်း
၂၅။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ကိုသုဝေ
၂၆။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ကိုချစ်ညို
၂၇။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ကိုတင်မောင်ဝင်း (ဦးဝင်း၏သား) ၂၈။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ကိုရဲခေါင် (မြဝတီရဲခေါင်) ၂၉။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ကိုအောင်လကျာ် 	(ဗိုလ်လကျာ်သား) ၃ဝ။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဘရိုင်ယန်မာကာ (နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီမှ စာရေး) ၃၁။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ကိုသောင်းထိုက် 	(ဦးနု၏သား) ၃၂။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ကိုအောင် 	(ဦးနု၏သား) ၃၃။	ဗဟိုကော်မတီဝင်	ကိုထွန်းရွှေ (အသံလွှင့်စက်ဆရာ) ၃၄။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဦးသန့်ဇင်
၃၅။	ဗဟိုကော်မတီဝင် 	ဦးယုံ
ပြည်ပြေးများသည် ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီပါတီကို အတိအလင်း ဖွဲ့စည်း၍ နိုင်ငံတကာ၏ထောက်ခံမှု ရရှိရန်  ကြိုးပမ်းနေကြသော်လည်း ယင်းတို့တွင် နောက်လိုက်
နောက်ပါ အင်အားကောင်းမွန်လှသည် မဟုတ်ပေ။ ဗဟိုကော်မတီအလုပ်အမှုဆောင်အဖွဲ့ သည်ပင်လျှင် တိုင်းပြည်မှ ထွက်ပြေးသွားကြသော နိုင်ငံ ရေးသမား
ဟောင်းကြီးများကို အခြေပြု၍ ယင်းတို့နှင့် အတူပါလာသော ဆွေမျိုးသားချင်းများ၊ နိုင်ငံရေး အစဉ် အလာမရှိသော တပည့်လက်သားများကိုပါ အားလုံးသိမ်းကျုံး
၍ ထည့်သွင်းဖွဲ့စည်းထားရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြည်ပြေးတို့သည် အင်အားကောင်းမွန်ခြင်း မရှိသော်လည်း ပြည်သူလူထုတစ်ရပ်လုံး ယင်းတို့ဘက်သို့
ပါလာနိုင်စေရန်နှင့် အခြားသောင်းကျန်းသူအဖွဲ့များ၏ ထောက်ခံမှုရရှိလာစေရန်အတွက် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဝါဒဖြန့်ချိခြင်းကို ပြုလုပ်လာကြသည်။
နိုင်ငံခြားသတင်းစာဆရာများ၊ စာနယ်ဇင်းများ သည် ဦးလောရုံ၏ စီမံပေးချက်အရ ပြည်ပြေးများ ဘက်မှရပ်တည်၍ ဆောင်းပါးပေါင်းများစွာကိုဖော်ပြ၍
ဝါဒဖြန့်ချိပေးကြသည်။ ပြည်ပြေးအုပ်စုသည် ကရင် သောင်းကျန်းသူဗိုလ်မြအုပ်စု၏ ဘိနစခန်း တွင် ခိုကပ်၍ အမှီပြုနေရစဉ်တွင် အီယင်ဝပ်ဆိုသူက
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဧပြီလ ၁၃ ရက်ထုတ် လန်ဒန်ဒေးလီး ဂရပ်(ဖ်)သတင်းစာရန်ကုန်အုပ်စိုးမှုကို ဖြိုချရန် အတွက် မြန်မာသူပုန်များ၏စီမံချက်
အမည်ရှိ ဆောင်းပါးဖြင့် ပြည်ပြေးများကို  ကြော်ငြာပေး လိုက်သည်။ အီယင်ဝပ်က ရေးသားရာတွင် ကရင် တိုင်းရင်းသားလူမျိုး၊ နိုင်ငံရေး၊ စစ်ရေး
တိုက်တွန်းထားကြောင်း၊ ကရင်သူပုန်သည် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိသည် ကရင်သူပုန်နယ်သို့ ပထမဦးဆုံးဝင်ရောက်ခွင့်ရသော သတင်းစာ
ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း၊ ထင်ရှားသော  ကရင်အမျိုးသား အမျိုးသမီးများသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ စကားကိုကျွမ်းကျင်ပြီး ဂလက်စ်တုံး၊ စမစ်၊ ကင်း၊ ဖရီးမင်း၊
ဝီလ်ဆင်၊ ဂျော်လီ စသော အင်္ဂလိပ်အမည် များကို လိုလားလက်ခံကြကြောင်း၊ ကရင်ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးမှာ အမှတ် ၁၃၆ တပ်ဖွဲ့ (FORCE 136)မှ
မြန်မာပြည်ဘုရင်ခံဟောင်း ဆာဒေါ်မန်စမစ် ကလည်း လန်ဒန်ဒေးလီးတယ်လီဂရမ်(ဖ်) သတင်းစာသို့ ပေးစာတစ်စောင်ပေးပို့ရာ အပြည့် အစုံမှာ အောက်ပါ
အတိုင်းဖြစ်သည်-
ဒေးလီးတယ်လီဂရပ်(ဖ်)(ဧပြီ ၂ဝ၊ ၁၉၇ဝ)
တရုတ်ပြည်သည် ဗမာပြည်ကိုလွယ်ကူစွာ သိမ်းယူနိုင်ခြင်း
ကာနယ်ဆာရယ်ဂျီနယ်ဒေါ်မန်စမစ်ထံမှ
ခင်ဗျား-
မစ္စတာအီယင်ဝပ်၏ ဧပြီလ ၁၃ ရက်စွဲပါ ဦးဆုံး အစီရင်ခံစာနှင့် မစ္စတာအီယင်ဝပ်၏ ကိုယ်တိုင်အား ထိုတိကျသော အထူးလုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ချက်အတွက်
အထူးဝမ်းမြောက်ကြောင်း မေတ္တာစကားပါးလိုသည်။
ဗမာပြည်နယ်နိမိတ်သည် အိန္ဒိယ၊ တရုတ်၊ လာအို နှင့် ယိုးဒယားတို့ကဲ့သို့သော အခြားနိုင်ငံများနှင့် ဆက်စပ်နေသည့်အချက်ကို သတင်းစာဆရာ(သို့မဟုတ်)
သတင်းစာများက အလေးထားဖော်ပြခြင်းမှာ ဤ အကြိမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော် ထင်ပါသည်။ အကယ်၍သာ တရုတ်ပြည်သည် ရန်ကုန်
သို့ ချီတက်ရန်ဆုံးဖြတ်ပါမူ ယင်းချီတက်မှုကို တားဆီး ရန် အနည်းငယ် သို့မဟုတ် ဘာမျှပင် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟူသော ကြောက်လန့်ဖွယ် အတွေးပင်ဝင်မိပါသည်။
ကျွန်တော်တွက်ဆ၍ ရနိုင်သမျှဆိုပါက နေဝင်း၏ ဗမာပြည်သည် ပုလိပ်နိုင်ငံတစ်ခုသာလျှင် ဖြစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်ဘုရင်ခံမင်းကြီးဖြစ်စဉ်က
ကွန်မြူနစ်များ ဟု အထင်အရှားဖြစ်နေသူများ လက်သို့အာဏာနှင့်လုပ်ပိုင်ခွင့်များ လွှဲအပ်ပေးရ ခြင်းကို ကျွန်တော်၏ဆန္ဒနှင့် လွန်စွာဆန့်ကျင်ပြီး
ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ ကျွန်တော်တို့သည် ကျွန်တော်တို့၏ မိတ်ဆွေများ ကို အားကိုးရာမဲ့အဖြစ်စွန့်ခွာပြီးထား ခဲ့ကြသည်။
ကရင်လူမျိုးများနှင့် တောင်တန်းသားများက အလုံးစုံအာဏာပိုင်ဝါဒကို စစ်ခင်း ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြခြင်း မှာ မောင့်ဘက်တန် သို့မဟုတ် ဝင်းဂိတ် တို့အား
မျက်နှာလိုအားရပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်။ အလျှော့ပေးရန် ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသော ဆီဂရင်း၊ နိုဝဲလ်စတီဗင်ဆင် တို့အား အထူးတလည်ဂုဏ်ပြုခြင်းသာလျှင်ဖြစ်သည်။
ကျွနု်ပ်တွေးပြီး တကယ်အားဖြင့် ကြောက်လန့်နေသည် မှာ အကယ်၍သာ သူတို့ကလိုလားပါက တရုတ် တို့သည် ဗမာပြည်၏ အဓိကအပိုင်းကိုသိမ်းပိုက်ပြီး
ဘင်္ဂလားအော်အတွင်း၌ အခိုင်အမာခြေကုပ်ယူ  နိုင်မည့် အရေးပင်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုပါက လွန်စွာ ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။
အာ(ရ်)အိပ်(ခ်ျ)ဒေါ်မန်စမစ်
ဟက်စလမီးယား-ဆာရေး
ဘုရင်ခံဟောင်း ဆာရယ်ဂျီနယ် ဒေါ်မန်စမစ် သည် တရုတ်ကွန်မြူနစ်အန္တရာယ်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်၍ မြန်မာနိုင်ငံပြည်တွင်းရေးအား ဝင်ရောက်စွက်ဖက် ကြရန်
အနောက်နိုင်ငံများသို့ တိုက်တွန်းလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က အနောက်အုပ်စုနိုင်ငံကြီးများသည် တရုတ်ကွန်မြူနစ်တို့၏အန္တရာယ်ကိုစိုးရိမ်ပြီး အရှေ့
သောင်းကျန်းသူဗိုလ်မြအုပ်စုနှင့် မွန်သောင်းကျန်းသူ နိုင်ရွှေကျင်အုပ်စုကို အောက်ကျို့စည်းရုံးနေရချိန် ဖြစ်သည်။
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လ ၁ ရက် တွင် လန်ဒန် ဒေးလီးမေး(လ်)သတင်းစာ၌ အီယင်ဝပ်က''မြန်မာ နိုင်ငံအာဏာသိမ်းရေးအတွက် သူပုန်အဖွဲ့များ
ပူးပေါင်းသွားကြပြီဟု ရေးသားပြန်သည်။ ရှမ်းနှင့် ကချင်သောင်းကျန်းသူတို့ကလည်း ပူးပေါင်းရန် စဉ်းစားနေကြပြီဟုဆိုသည်။  အစိုးရအတွက်
ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ပြီး သူပုန်တို့ သည် မြန်မာနိုင်ငံအရှေ့ဘက် တောတောင်များတွင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းများ ထူထောင်ထားကြကြောင်း၊
နည်းပြဆရာများမှာ အမှတ် ၁၃၆ တပ်ဖွဲ့ (FORCE 136) မှဖြစ်ကြောင်း ရေးသား ဖော်ပြထားသည်။
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဧပြီလအတွင်း၌ပင် စတာ လင်ဆီးဂရေ့(ဖ်)ဆိုသူက အက်တလန်တစ်ရီဗျူး ဂျာနယ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်း  အစိုးရသည်  ရန်ကုန်မှ
မန္တလေးမြောက်ဘက် မိုင်အနည်းငယ်ခန့်သာ ခိုင်ခိုင်မာမာအုပ်ချုပ်နိုင်ကြောင်း၊ တိုင်းပြည်၏ သုံးပုံ နှစ်ပုံရှိ တောတောင်ထူထပ်သောအပိုင်းတွင်
ဒေသန္တရပြောက်ကျားတပ်များ၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ် ပြည်သူ့စစ်များ အခြေစိုက်နေကြောင်း၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး နေဝင်း၏ ကြားနေဝါဒသည် ဆိုးရွားသောအန္တရာယ်
နှင့် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း၊ ဦးနုသည် ဗန်ကောက်သို့ ကျွမ်းကျင်စွာထွက်ပြေးလာနိုင်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်း အစိုးရကို ဆန့်ကျင်ဖြိုချရန် အတိအလင်းကြေညာ
ခဲ့ကြောင်း၊ သူပုန်များသည် မြန်မာပြည်တွင်း၌ စတင် လေ့ကျင့်နေကြပြီဖြစ်ကြောင်း လုပ်ကြံဝါဒဖြန့်ချိ ရေးသားခဲ့သည်။
စတာလင်ဆီးဂရေ့(ဖ်)ဆိုသူမှာ အခြားမဟုတ် ပေ။ မြန်မာပြည်တွင် ငယ်စဉ်ကနေထိုင်ခဲ့ဖူးသူ သတင်း စာဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာဂေါ်ဒွန်ဆီး ဂရေ့(ဖ်)
(သေဆုံး)၏သားဖြစ်ပြီး အက်ဒွပ်လောရုံ (ဦးလောရုံ) ၏ သမီးနှင့်အကြောင်းပါရာမှ သားမက် ဖြစ်လာသူပင်တည်း။ ထို့ကြောင့် ပြည်ပြေးများအတွက်
ဝါဒဖြန့်ချိပေးခြင်းမှာ မဆန်းလှပေ။
ဦးလောရုံသည် အီယင်ဝပ်နှင့် စတာလင်ဆီး ဂရေ့(ဖ်)တို့အား ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဧပြီလ ပထမပတ် နှင့် ဒုတိယပတ်တွင် ကေအင်န်ယူတပ်ဦးဌာနချုပ်သို့ ပို့ပေး
ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ကေအင်န်ယူတပ်ဦးဌာနချုပ် မှာ သောင်ရင်းမြစ်တစ်ဖက်ကမ်း ဘိနတွင် တည်ရှိ သည်။ ဦးလောရုံသည် သားသမက်ဖြစ်သူ ဆီးဂရေ့(ဖ်) နှင့်
ဩစတြေးလျသတင်းထောက် အီယင်ဝပ်တို့ကို လုပ်ကြံ၍ ဝါဒဖြန့်ချိစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဦးနု နှင့် ဦးလောရုံသည် ပြည်ချစ်လူငယ်တပ်ပေါင်းစုကို
အရေးပေါ်ဖန်တီးပြီး ပြည်ချစ်လူငယ်တပ်ပေါင်းစု အသံလွှင့်ဌာနကို ထိုင်းနိုင်ငံမှ နိုင်ငံခြားသားအရင်းရှင် ကြီးများ၏အကူအညီဖြင့် တည်ထောင်ကြပြန်သည်။
ထို့နောက် ဂျပန်မှ အသံလွှင့်စက် သုံးလုံး မှာကြားပြီး ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဧပြီလ ၁၇ ရက် ညနေ ၅ နာရီ ၅ဝ မိနစ်မှစ၍ ထိုင်းနိုင်ငံ
ဆူခိုထိုင် (သောက္ကတဲ)မြို့တွင် အခြေချကာ အသံလွှင့်ကြတော့ သည်။
ပြည်ချစ်လူငယ်တပ်ပေါင်းစု အသံလွှင့်ဌာန အတွက် အသံလွှင့်နိုင်ရေးနှင့် နေရာထိုင်ခင်း အဆောက်အအုံတို့ကို စီစဉ်ပေးသူမှာ ဆူခိုထိုင်မှ တစ်သီးပုဂ္ဂလ
လွှတ်တော်အမတ် ဆစ်ရွှေသမ် စွန်လောင်နှင့် ထိုင်းစီအိုင်ဒီမှ ပုလိပ်အရာရှိကြီးများ ဖြစ်သည်။ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၄ ရက်တွင် အသံလွှင့်
အစီအစဉ်ကို သုံးပတ်မျှရပ်နားပြီး မဲဆောက် မှတစ်ဆင့် ဩဂုတ်လကုန်တွင် ဘိနစခန်းသို့ ရွှေ့ပြောင်း ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၅ ရက်
မှစ၍ အစိုးရဆန့်ကျင်ရေးများကို  အသံလွှင့်၍   လှုံ့ဆော်ကြပြန်သည်။  သို့သော်  တပ်မတော် အရှေ့တောင်တိုင်း စစ်ဌာနချုပ်၏ ပတ္တမြားစစ်ဆင်ရေး
ကြောင့် စက်တင်ဘာလ ၂၄ ရက်တွင် အသံလွှင့် လုပ်ငန်းများ ရပ်ဆိုင်းသွားရတော့သည်။  တစ်ခါတစ်ရံ ၌သာ စက်စမ်းရင်း အသံလွှင့်ကြသေး
သော်လည်း ကျယ်ပြန့်သော အသံလွှင့်ဝါဒဖြန့်ချိခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။
ပြည်ပြေးအသံလွှင့်ဌာနသည် ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လ ၂၆ ရက်တွင် ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီပါတီ ကရင် အမျိုးသားအစည်းအရုံး(ကေအင်န်ယူ)နှင့် မွန်ပြည်သစ်
ပါတီတို့ သုံးပါတီပူးပေါင်းပြီး တိုင်းရင်းသားလူမျိုး ပေါင်းစုံ ညီညွတ်ရေးနှင့် လွတ်မြောက်ရေးတပ်ပေါင်းစု ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ရေးအတွက် လက်မှတ်ရေး
ထိုးပြီးကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လ ၂၇ ရက် နံနက် ၆ နာရီ ၄၅ မိနစ်တွင် သုံးပါတီ၏ ပူးတွဲကြေညာချက်ကို အောက်ပါအတိုင်း အသံလွှင့်
ကြေညာပြန်သည်-
ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီပါတီ၊ မွန်ပြည်သစ်ပါတီ နှင့် ကေအင်န်ယူကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံး  များ၏ ပူးတွဲကြေညာချက်
(၁) မဟာဗမာဝါဒီ စစ်အာဏာရှင် ဗိုလ်နေဝင်း ငါ့မင်းငါ့ချင်း အစိုးရဖြုတ်ချရေး၊ တိုင်းရင်းသားလူမျိုး ပေါင်းစုံ ပြည်သူများ၏ လွတ်လပ်သော၊ တန်းတူသော၊
ဒီမိုကရေစီကျသော၊ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးသော၊ ငြိမ်းချမ်း သာယာသော ပြည်နယ်ပေါင်းစုံ ပြည်ထောင်စုသမ္မတ နိုင်ငံတော်သစ်တည်ဆောက်ရေးနှင့် တပ်ပေါင်းစု
ဖွဲ့စည်းရာတွင် တန်းတူသော၊ ဒီမိုကရေစီကျသော၊ အပြန်အလှန်အထောက်အကူပြုသော၊ တပ်ပေါင်းစုမှ နုတ်ထွက်လိုက နုတ်ထွက်နိုင်ခွင့်ရှိသော၊ အပြန်အလှန်
အကြံပေးမှုများရှိသော စည်းရုံးမှုများကို အခြေခံ၍ မြန်မာနိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ ကချင်၊ ကရင်၊ ကယား၊ ချင်း၊ ဗမာ၊ မွန်၊ ပအိုဝ်း၊ ရှမ်း၊ ရခိုင် အစရှိသော တိုင်း
ရင်းသားလူမျိုးပေါင်းစုံပါဝင်၍ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ဖွဲ့စည်းထားသော တိုင်းရင်းသားလူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးတပ်ပေါင်းစုကို ဖွဲ့စည်းရန်။
(၂) တပ်ပေါင်းစုသည်  တိုင်းရင်းသားလူမျိုး ပေါင်းစုံ ပြည်သူများကို စည်းရုံး၍ ရှေ့ဆောင်ကာ လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲကို အဓိကထား၍ ဗိုလ်နေဝင်း အစိုးရကို
ဖြုတ်ချ၍ အောက်ပါလုပ်ငန်းစဉ်များကို ဆောင်ရွက်သွားရန်-