cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကောဏ္ဍညဘုရား
ဗုဒ္ဓဝင်
၁၇။ လူ၊ နတ်တို့သည် အတုမရှိသော ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရား၏ ဤစကားကို ကြားနာရကုန်သည် ရှိသော် ဤမင်းသည် ဘုရားလောင်း ဖြစ်သတတ်ဟု အလွန် ဝမ်းမြောက်ကုန်လျက်-
ဖယ်ယာလမ်း
၁၈၆၂-၆၇ ခုနှစ် အတွင်း အုပ်ချုပ်ခဲ့သော မဟာမင်းကြီး ဆာ အာသာ ဖယ်ယာကို အစွဲပြု၍ ခေါ်ထားသည်။
ကောဏ္ဍညဘုရား
ဗုဒ္ဓဝင်
၁၈။ ကြွေးကြော်သံတို့ကိုလည်း ဖြစ်စေကြကုန်၏၊ လက်ပန်းပေါက်လည်း ခတ်ကြ ကုန်၏၊ ရွှင်လည်း ရွှင်လန်းကြကုန်၏၊ လောကဓာတ် တစ်သောင်း၌ နေသော နတ် တို့သည် လက်အုပ်ချီလျက် ရှိခိုးကြကုန်၏။
၁၉။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ကို အကယ်၍ လွဲချော်ကုန်အံ့၊ အနာဂတ်ကာလ၌ ဤ (ဂေါတမ) မြတ်စွာဘုရား၏ မျက်မှောက်၌ ဖြစ်ရပါလိုကုန်၏။
၂၀။ မြစ်ကို ကူးကုန်သော လူတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် (တူရူ)ဆိပ်ကမ်းကို လွဲ ချော်ကုန်သည် ရှိသော် အောက်ဆိပ်ကမ်းကို ယူ၍ မြစ်မကြီးကို ကူးကုန်သကဲ့သို့-
၂၁။ ဤအတူပင် ငါတို့ အားလုံးတို့သည် ဤမြတ်စွာဘုရားကို အကယ်၍ လွဲချော် ကုန်အံ့၊ အနာ ဂတ်ကာလ၌ ဤ (ဂေါတမ) မြတ်စွာဘုရား၏ မျက်မှောက်၌ ဖြစ်ရပါ လိုကုန်၏ဟု ဆုတောင်းကုန်၏။
၂၂။ ငါသည် ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ စကားကို ကြားနာရ၍ စိတ်ကို အလွန် ကြည်ညို စေခဲ့၏၊ ထိုဘုရားဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်း(ပါရမီ)ကို ပြီးစီးစေလိုသည်ဖြစ်၍ မြတ်သော စကြာမင်း အဖြစ်ကို မြတ်စွာဘုရားအား ပေးလှူခဲ့၏၊ မြတ်သော စကြာမင်း အဖြစ်ကို ပေးလှူပြီးလျှင် ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ အထံ၌ ရဟန်းပြုခဲ့၏။
၂၃။ ငါသည် သုတ္တန်ကို လည်းကောင်း၊ ဝိနည်းကို လည်းကောင်း အင်္ဂါကိုးပါး ရှိသော မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမတော် အားလုံးကို သင်ကြား၍ မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်ကို တင့်တယ်စေခဲ့၏။
၂၅။ ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရား၏ မြို့တော်သည် ရမ္မဝတီ မည်၏၊ ခမည်းတော် သည် သုနန္ဒမင်း မည်၏၊ မယ်တော်သည် သုဇာတာမိဖုရား မည်၏။
၂၆။ ထိုကောဏ္ဍညဘုရားလောင်းသည် အနှစ်တစ်သောင်းတို့ ပတ်လုံး ထီးနန်းကို အုပ်စိုး၍ နေ၏၊ (ထိုဘုရားလောင်းအား) သုစိ သုရုစိ သုဘအားဖြင့် မြတ်သော ပြာသာဒ် သုံးဆောင်တို့သည် ရှိကုန်၏။
၂၇။ ကောင်းစွာ တန်ဆာဆင်အပ်ကုန်သော မောင်းမသုံးသိန်းတို့သည် ခြံရံကုန် ၏၊ (ထိုဘုရားလောင်း၏) မိဖုရားသည် ရုစိဒေဝီ မည်၏၊ သားတော်သည် ဝိဇိတ သေန မည်၏။
၂၈။ (ထိုဘုရားလောင်းသည်) နိမိတ်လေးပါးကို တွေ့မြင်၍ ရထားယာဉ်ဖြင့် တောထွက်တော်မူ၏၊ မယုတ်မလျော့ ဆယ်လတို့ပတ်လုံး (ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းခြင်း) လုံ့လကို အားထုတ်တော်မူ၏။
၃၀။ ဘဒ္ဒသည် လည်းကောင်း၊ သုဘဒ္ဒသည် လည်းကောင်း ထိုကောဏ္ဍညမြတ်စွာ ဘုရား၏ မြတ်သော တပည့် အဂ္ဂသာဝက တို့ ဖြစ်ကုန်၏။ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ အလုပ်အကျွေးသည် အနုရုဒ္ဓါမည်၏။
၃၂။ သောဏသည် လည်းကောင်း၊ ဥပသောဏသည် လည်းကောင်း ထိုမြတ်စွာ ဘုရား၏ မြတ်သော အလုပ်အကျွေး ဒါယကာ အဂ္ဂဥပဋ္ဌက တို့ ဖြစ်ကုန်၏။ နန္ဒာနှင့် သိရီမာတို့သည် မြတ်သော အလုပ်အကျွေး ဒါယိကာမ အဂ္ဂဥပဋ္ဌိကာ တို့ ဖြစ်ကုန်၏။
၃၃။ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် (အတောင်) ရှစ်ဆယ့်ရှစ်တောင် မြင့်တော်မူလျက် လမင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မွန်းတည့်ချိန်၌ နေမင်းကဲ့သို့ လည်းကောင်း တင့်တယ် တော်မူ၏။
၃၄။ ထိုအခါ အသက်တမ်းသည် အနှစ်တစ်သိန်း ရှိ၏၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် ထိုမျှလောက်တည်နေလျက် များစွာသော သတ္တဝါ အပေါင်းကို ကယ်တင်တော်မူ ၏။
၃၅။ (ဘုရားပွင့်ရာ) မြေကြီးသည် (ကိလေသာ) အညစ်အကြေး ကင်းသော ရဟန္တာတို့ဖြင့် ဆန်းကြယ်ခဲ့လေ၏၊ ကောင်းကင်သည် နက္ခတ်တို့ဖြင့် တင့်တယ် သကဲ့သို့ ထို့အတူ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန္တာတို့ဖြင့် တင့်တယ်တော်မူ၏။
၃၆။ ထိုရဟန္တာတို့သည်လည်း ဂုဏ်အားဖြင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ကုန်၊ ရန်သူတို့သည် မချောက်ချားနိုင်ကုန်၊ လူသာမန်တို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ကုန်၊ များသော အကျော်အစော ရှိသော ထိုရဟန္တာတို့သည် လျှပ်စစ် ပြက်သကဲ့သို့ (တန်ခိုးတော်ကို) ပြပြီးလျှင် ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုတော်မူကြလေကုန်ပြီ။
၃၈။ မြတ်သော ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရားသည် စန္ဒာရာမကျောင်းတိုက်၌ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုတော်မူလေ၏၊ ထိုစန္ဒာရာမကျောင်းတိုက်၌ပင် ဆန်းကြယ်သော စေတီတော်သည် ခုနစ်ယူဇနာတိုင်တိုင် မြင့်လေ၏။
လှိုင်မြို့ဟောင်း
လှိုင်မြို့ဟောင်း
လှိုင်မြို့ဟောင်းသည်လည်း ဟံသာဝတီ (၃၂)မြို့စာရင်းဝင် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ မြစ်မခမြစ် (သို့မဟုတ်) လှိုင်မြစ်ပေါ်၌ မြို့ရိုးမြို့တာထင်ရှားလျက်ရှိသည့် စတုဂံမြို့ဟောင်းရာ တစ်ခုကို ကောင်းကင်ဓာတ်ပုံထဲ၌ (၁၉၈၂) ခုနှစ်ခန့်ကပင် တွေ့ရ၏။ ဤနေရာ ဤဒေသဝန်းကျင်၌ မည်သည့်ရှေးဟောင်းမြို့ ဖြစ်နိုင်မည်ကို စောကြောမိသည်။ မြို့ဟောင်းတွေ့ရသည့်နေရာမှာ လှိုင်မြစ်အတွင်းသို့ မရင်းချောင်းကလေးစီးဝင်သည့်နေရာတွင် ဖြစ်၏။
ယခင့်ယခင်မြေပုံများ၌ လှိုင်မြစ်သည် ဤနေရာတွင် အလွန်ကွေးကောက်ရှည်မျောသည့် မြစ်ကွေ့တစ်ခုဖြင့် ကွေးဝိုက်စီးဆင်းလျက်ရှိ၏။ ၁၉၈၂ခု လေယာဉ်ဖြင့်ရိုက်ကူးရရှိသည့် ဓာတ်ပုံ ထဲတွင်မူကား ဤမြစ်ကွေ့ကြီး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ။ မြစ်မှာလည်း တစ်ဆက်တည်းဖြစ်ကာ စီးဆင်းလျက်ရှိလေပြီ။ ပြတ်တောက်၍သွားသော မြစ်ကွေ့မှာ နောင်တွင်မြစ်ကျိုးအင်းတစ်ခုဖြစ် လာပေလိမ့်မည်။ ယခုမှာမူ တစ်ဖက်သာပြတ်တောက်သွားပြီး ကျန်တစ်ဖက်မှာ လှိုင်မြစ်နှင့် ဆက်လျက်ပင်ရှိနေသေး၏။
တည်နေရာ
လှိုင်မြို့သည် မြောက်လတ္တီတွဒ် ၁၇ဒီဂရီ ၂၃မိနစ်နှင့် အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၅ဒီဂရီ ၅၀.၅မိနစ်တွင်တည်ရှိပေသည်။ လှိုင်မြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်း၌ ရွာသာ၊ ဘိုးခေါင်နှင့် အိုင်ကလောင်စသည့် ကျေးရွာများရှိသည်။ အရှေ့ဘက်ကမ်း၌ ရန်လုံးတိုင် ရွာကြီးရှိသည်။ အရှေ့ဘက်ကမ်း၌ မရင်းချောင်းလှိုင်မြစ်ထဲသို့ စီးဝင်ရာနေရာတွင် လှိုင်မြို့ဟောင်းတည်ရှိ၏။ ဘိုးခေါင်ကျေးရွာနှင့် တစ်ဖက်ကမ်းဖြစ်သည်။ လှိုင်မြို့မှာ ယခုအခါ ကျေးရွာတစ်ရွာအဖြစ်မျှသာ ရှိတော့သည်။ အနီးဝန်းကျင်ရှိရန်လုံးတိုင်၊ ရွာသာနှင့် အိုင်ကလောင်စသည့်ကျေးရွာကြီးများ လောက် စည်ပင်ဖွံ့ဖြိုးမှုမရှိတော့ပေ။
ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်း၌တွေ့ရသည့် လှိုင်မြို့
ဇမ္ဗူဒီပဥဆောင်းကျမ်းတွင် လှိုင်မြို့နယ်ကား အရှေ့ကိုလားသော် ကုန်းခေါင်ရိုးမ၊ တောင်ကိုလားသော် မှော်ပီမြို့မြေနှင့် ကျောခိုင်း၊ အနောက်ကိုလားသော် ဧရာဝတီ၊ ဓနုဖြူနှင့် ကျောခိုင်း။ မြောက်ကိုလားသော် သာယာဝတီမြေနှင့် ကျောခိုင်း””ဟု ဆိုထားလေသည်။ ဇဗ္ဗူဒီပါ ဥဆောင်းမှာ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၉၀ဝကျော်မှာ ရေးသောစာဖြစ်သည်ဟု အဆိုရှိပေရာ (ဇမ္ဗူဒီပါ ဥဆောင်းနိဒါန်းစာမျက်နှာ ““ကော်””တွင်) ဤလှိုင်မြို့ဟောင်းသည် ထိုသက္ကရာဇ်မတိုင်မီကပင် ဖွံ့ဖြိုးစည်ပင်တည်တံ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည့် မြို့ဟောင်းတစ်ခုပင်ဖြစ်ပေသည်။
နယ်ချဲ့လက်အောက်ရောက်ချိန် လှိုင်မြို့အခြေအနေ
လှိုင်မြို့နယ်သည် ဟံသာဝတီပိုင်နက်၊ နယ်ပယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၆၇၃တွင် ပုဏ္ဍရိကတည်သည်ဟုဆိုသည်။ (သာယာဝတီဂေဇက်တီးယား) တစ်ဖန်တစ်နေရာတွင် လှိုင်မြို့ကို ရာဇာဓိရာဇ်တည်သည်ဟု ဆိုထားပြန်သည်။ (စာမျက်နှာ ၃၀)
ဗညားဦးနတ်ရွာစံပြီးနောက် သားတော်ဗညားနွဲ့နန်းတက်လျှင် ရာဇာဓိရာဇ်ဘွဲ့ကိုခံယူ သည်။ ဘုန်းလက်ရုံးလည်းထွန်းကားသည်။ အင်းဝသားတို့ရန်ကို တားဆီးကာကွယ်ရန် လှိုင်မြို့ကို တည်သည်ဟုဆိုသည်။ သို့ဖြစ်၍ ရာဇာဓိရာဇ်တည်သည်ဆိုခြင်းမှာ ပို၍ယုတ္တိတန်သလိုရှိလေ သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လှိုင်သည် ခံတပ်မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ဟံသာဝတီနှင့် အင်းဝလက်အောက် များ၌ အပြန်အလှန်လက်ပြောင်း အုပ်စိုးခြင်းခံရသည့် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်ဟုပင် ယူဆရပေမည်။
အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့လက်ရောက်ကျရောက်သည့်အချိန်၌ မြို့ရိုး၊ မြို့တာပတ်လည်ဝန်းရံလျက် ရှိသည်။ ဘုရားသုံးဆူရှိသည်ဟု ဖော်ပြထား၏။ မြို့ရိုးများမှာ အုတ်မြို့ရိုးများဖြစ်ပြီး မြေဖြင့်လည်း ထပ်၍အားဖြည့်ထားသည့် မြို့ရိုးဖြစ်သည်။ အမြင့် ၁၅ပေခန့်ရှိပြီး မြို့ရိုးအောက်ခြေတွင် ပေ ၃၀ခန့်ကျယ်ဝန်းသည်။ မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စတုရန်းပုံဖြစ်ပြီး မြို့ရိုးတစ်ဖက်လျှင် ကိုက်၁၀ဝ၀ခန့် မျှရှိလိမ့်မည်ဟုဆိုသည်။ မြို့ရိုးတစ်ဖက်စီ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တံခါးတစ်ပေါက်စီရှိသည်။ အုတ်များမှာ ကောင်းစွာထုတ်လုပ်ထားသည့် အုတ်ချပ်ကြီးများဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထား၏။
ဤသည်ကို ဖတ်ရှုခြင်းအားဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်းကို နယ်ချဲ့များသိမ်းယူပြီးစအချိန် ၌ အခြေအနေကို အကဲခတ်နိုင်ပေသည်။ နယ်ချဲ့များသည် နယ်မြေသိမ်းယူပြီး မကြာမီပင်၊ မြစ် ကြောင်းသွားလာရေး သင်္ဘောများကို နယ်အနှံ့ခရီးဆန့်စေခဲ့သည်။ မီးရထားလမ်းများဖောက် လုပ်ရန်လည်း ကြံစည်မှုပြုလေသည်။
ထိုစဉ်က ဧရာဝတီမီးသင်္ဘောကုမ္ပဏီမှ သင်္ဘောငယ်များကို လှိုင်မြစ်အတွင်း ပြေးဆွဲစေ ခဲ့ရာ၊ လှိုင်မြို့ဟောင်းအထိ သင်္ဘောရောက်သည်။ လှိုင်မှ တစ်ဖန်ပြန်၍ စုန်သည်။ တနင်္လာ၊ ဗုဒ္ဒဟူးနှင့် သောကြာနေ့တိုင်း ရန်ကုန်မှဆန်တက်လာသည့် ဧရာဝတီသင်္ဘောများသည် လှိုင်မြို့ သို့ရောက်ရှိလာကြသည်။ တစ်ရက်မျှ ဆိုက်ကပ်ပြီး နောက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့သို့ပြန်၍ ထွက်ခွာသည်ဟုဆိုသည်။ နွေအခါရေတိမ်သည့်နေရာများ၌ သင်္ဘောသောင်တင်သည့်အခါတွင် မူကား နောက်ကျမှုရှိတတ်သည်ဟုလည်းသိရ၏။
လှိုင်မြို့ဟောင်း၏ ယခုအခြေအနေ
၁၉၈၂ခုနှစ်တွင် ရိုက်ကူးသည့် ကောင်းကင်ဓာတ်ပုံများ၌ ဖတ်ရှုတွေ့ရှိရသည့် လှိုင်မြို့ ဟောင်းအခြေအနေမှာ မြို့ရိုးမြို့တာ ပီပြင်ထင်ရှားလျက်ပင် ရှိနေပေသည်။ မြို့ရိုးလေးဖက်လေး တန်လုံးကို ကောင်းစွာတွေ့မြင်ရဆဲဖြစ်သည်။ ပျက်စီးပွန်းတီးပြီး များစွာနိမ့်လျောပျက်စီးခြင်းမျိုး ကို မတွေ့ရသေး။ ဘုရား ၃ဆူကိုလည်းကောင်းစွာ တွေ့ရသေး၏။ ဘုရားများမှာ ပြန်လည်မွမ်းမံ ပြုပြင်ထားပြီး ဖြစ်ဟန်တူသည်။ တန်ဆောင်းများ၊ ဘုရားပုထိုးများ သစ်လွင်ထင်ရှားနေပေသည်။ ဘုရားများမှာ အနောက်ဘက်မြို့ရိုး၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင်သာ တည်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ရှေးယခင်က မြို့ထောင့်ဘုရားများရှိခဲ့ဟန် တူသည်။ အရာဟောင်းများကိုခန့်မှန်းနိုင်သေးသည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခါထင်ရှားစွာမတွေ့ရတော့ပေ။
မြောက်ဘက်မြို့ရိုးတန်းပေါ်၌ အိမ်များဆောက်လုပ်နေထိုင်လျက်ရှိလေပြီ။ အရှေ့ဘက် မြို့ရိုး၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင်လည်း အိမ်ရာများနှင့် ဥယျာဉ်သစ်ပင်တန်းများ စိုက်ပျိုးထား သည်ကိုတွေ့ရ၏။ မြောက်ဘက်ပိုင်း ရွာနှင့်နီးသည့်မြို့ရိုး တစ်လျှောက်တွင် အိမ်ရာဆောက်ပြီး ဖြစ်သည်။ တောင်ဘက်မြို့ရိုးတွင်ကား အိမ်ရာများမရှိ။ အနောက်ဘက်မြို့ရိုးတွင်လည်း အိမ်ရာများမရှိသေး။ မြို့ရိုးများမှာ ထင်ရှားဆဲပင်ဖြစ်သည်။
မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန်
ကျုံးရာများကောင်းစွာပေါ်လွင်လျက်ရှိသေး၏။ ကျုံးရာများမှာ မီတာ၃၀ခန့် (ပေ ၉၀ ကျော်ခန့်) ကျယ်ဝန်းပြန့်ကားလျက်ရှိသည်။ ယခုလယ်ယာများဖြစ်နေလေပြီ။ မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စတုဂံ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ကြောင်းဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် လေးဖက်အနားညီစတုဂံမျိုးကား မဟုတ်ပါ။ နှစ်ဖက်အနားညီ စတုဂံမျိုးသာဖြစ်သည်။
စောခါခိုရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
စောခါခိုရွာ(Sawkharkho)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ကျောက်ပုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၂၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်ပုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၀၉ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၅၀ ဦး နေထိုင်သည်။
လှိုင်မြို့ဟောင်း
မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန်
မြို့အတွင်းအလယ်ဗဟို၊ လမ်းဆုံနေရာ အရှေ့မြောက်ထောင့်၌ ရေကန်တစ်ခု ဖြစ်ဖွယ်ရှိ သည့် အရာဟောင်းကို တွေ့ရပြီး လမ်းဆုံ၏ အနောက်မြောက်ထောင့်၌ နန်းတော်ရာ ဖြစ်ဟန် ရှိသည်။ ကွင်းဆင်းသုတေသနပြုသူတို့က စီမံလေ့လာမှုပြုရန်ပင် ဖြစ်သည်။
စောခါခိုရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လှိုင်မြို့ဟောင်း
မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန်
ယခုအခါ လှိုင်မြို့ဟောင်းမှာ တိုက်ကြီးမြို့နယ်တွင် ပါဝင်ပြီး ကျေးရွာအုပ်စုဝင် ကျေးရွာ အဖြစ်နှင့်သာရှိတော့သည်။ ယခင်က ရှေးမြို့ဟောင်းကြီးတစ်မြို့ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မထင်ရှားသည့်ကျေးလက်တစ်ခုဖြစ်နေလေပြီ။ သို့ရာတွင် လှိုင်ဆိုသည့် ဝေါဟာရမှာမူယခုတိုင် ခေတ်စားဆဲ။ အသုံးပြုဆဲဖြစ်သည်။ လှိုင်နယ်မြေ လှိုင်ဒေသကောလိပ်၊ လှိုင်မြို့နယ်စသည့် ဝေါဟာရများ အလွန်ခေတ်စားခဲ့သည်။ ယခုတိုင်တချို့ဝေဟာရများကို အသုံးပြုဆဲပင်ဖြစ်သည်။ လှိုင်မြို့ကား ဆိတ်သုဉ်းခဲ့ပြီ၊ သို့ရာတွင် လှိုင်အမည်ကားမတိမ်ကောသေး။ လှိုင်မြစ်သည်လည်း စီးဆင်းမြဲပင်ဖြစ်သည်။
ဤကားဓာတ်ပုံများဖြင့် ဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီးသမျှ ဟံသာဝတီ ၃၂ မြို့စာရင်းဝင်မြို့ပေါင်း ၁၀ မြို့တည်း။
ဟံသာဝတီ ၃၂မြို့ထဲမှ ၁၀ မြို့ဆိုရာတွင် ၃ချိုး ၁ချိုးခန့်မျှ သာရှိသေးသည်။ ၃ ချိုး ၂ချိုး ကျန်နေသေးသည်။ အတော်များများလည်း ပျက်စီးပွန်းတီးခဲ့လေပြီ။ တွေ့ပြီးသမျှကို ဆက်လက်ကွင်းဆင်းလေ့လာ၊ မတွေ့ရသေးသည်များကိုလည်း ရှာဖွေကြကုန်စို့။
ကူလည်ရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကူလည်ရွာ (Kulel)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ကူလည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၈၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကူလည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၄ ဦး၊ မ ၃၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၄၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အက်ဒွတ်လမ်း
အကောက်ဘက် အရာရှိ ရောဘတ် ဆယ်မြူရယ် အက်ဒွတ် ကို အစွဲပြု၍ ခေါ်သည်။
ကိုးလုံးကွင်းရွာမ
ကိုးလုံးကွင်းရွာမ
ဆန်ကွဲပန်းပင်
ဆန်ကွဲပန်းပင်ဆိုရာ၌ အင်္ဂလိပ်လို 'ကန်ဒီတပ်'ပင်ကို ဆိုလိုသည်။ ဤပန်းပင်မျိုးသည် 'ကရူစီဖာရီး'မျိုးစဉ်တွင် ပါဝင်သည်။ ဥယျာဉ်စိုက်ပန်းပင်တစ်မျိုးဖြစ်၍ အဖြူ၊ အပြာနှင့် အနီရောင်အပွင့်များ ပွင့်သည်။ များသောအားဖြင့် အပင်ပုများ ဖြစ်၍၊ ၂ ပေခန့်မြင့်သည်။ ဥရောပတိုက်တောင်ပိုင်းနှင့် အာရှ တိုက်အနောက်ပိုင်းဒေသများတွင် အလေ့ကျပေါက်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၌လည်း ထိုပန်းပင်မျိုးရှိသည်။ ထိုပန်းမျိုးများကို သာမန်ဥယျာဉ်မြေပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် လောင်းရိပ်မရှိရန် အထူးဂရုပြုရသည်။ အပေါများဆုံး အမျိုး အစားမှာ 'အိုက်ဗီးရစ် အမ်ဗလေးတာ'ဖြစ်၍၊ ဥရောပတိုက် တောင်ပိုင်းဒေသတွင် ပေါက်ရောက်သည်။ အမျိုးကိုလိုက်၍ အရောင်အမျိုးမျိုး ပွင့်သည်။ အခြားတစ်မျိုးမှာ 'အိုက်ဗီးရစ် အမ္မရာ'ဖြစ်၍ အဖြူပွင့်များ ပွင့်ပြီးလျှင်၊ ပွင့်ခိုင်များမှာ လက် ချောင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်။ အထက်ပါ ပန်း ၂ မျိုးစလုံးပင် တစ်နှစ်ခံပင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ရေကြိုကုန်းရွာ၊ ကန့်ဘလာ (ထိန်တန်း)
ရေကြိုကုန်းရွာ၊ ကန့်ဘလာ (ထိန်တန်း)
သားလူးကန်ရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေနံချောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လမန်ချောင်းရွာ
လမန်ချောင်းရွာ
ရေကျော်စုချောင်းရွာ၊ စော်ကဲချောင်း
ရေကျော်စုချောင်းရွာ၊ စော်ကဲချောင်း
အေးမြင့်ကြူ
ဦးအေးမြင့်ကြူကို မင်းလှမြို့၊ ပဲခူးတိုင်း တွင် ဦးသီဟန်နှင့် ဒေါ်ကြည်ကြည်တို့မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် စစ်တက္ကသိုလ်မှ သိပ္ပံဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။ ဇနီးဖြစ်သူမှာ ဒေါ်ခင်ဆွေမြင့် ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ်အတွင်း ၂၀၁၃ အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ဖွင့်ပွဲနှင့် ပိတ်ပွဲအခမ်းအနားများကို အောင်မြင်စွာ စီစဉ်ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ပြီး မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုများကို ကမ္ဘာသိဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။
တလုတ်ကုန်းရွာ၊ ရဲကွင်း
တလုတ်ကုန်းရွာ၊ ရဲကွင်း
ပိန်းကံရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ပိန်းကံရွာ (Peinkan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ ကင်းမြင်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၁၆၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အဂါရဝသုတ်
(၄)သုတ် ရှိပါသည်။
အသဒ္ဓ၊ အဟိရိက၊ အနောတ္တပ္ပ၊ ကုသီတ၊ ဒုပ္ပည ဟူသော တရားငါးမျိုးတို့နှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်းသည် သူတော်ကောင်းတရား၌ ရိုသေလေးစားမှုမရှိ၊ သူတော်ကောင်းတရားကို လိုက်နာကျင့်သုံးမှု မရှိခြင်းကြောင့် သူတော်ကောင်းတရားမှ လျောကျ ပျက်စီးနိုင်၏။ သူတော်ကောင်းတရား၌ စွဲမြဲစွာ မတည်နိုင်။ ။
သဒ္ဓါ၊ ဟိရီ ဩတ္တပ္ပ၊ အာရဒ္ဓဝီရိယ၊ ပညာ-ဟူသော တရားငါးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံ သောရဟန်းသည် သူတော်ကောင်းတရား၌ ရိုသေလေးစားမှု၊ သူတော်ကောင်းတရားကို လိုက်နာကျင့်သုံးမှု ရှိသောကြောင့် သူတော်ကောင်းတရားမှ မလျောကျ မပျက်စီးနိုင်။ သူတော်ကောင်းတရား၌ စွဲမြဲစွာတည်နိုင်၏ဟု ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ - အထက်သုတ်ပါ ကဏှပက္ခတရားငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်းသည် ဤဓမ္မဝိနယ (ဘုရားရှင်) သာသနာတော်၌ ရိုသေလေးစားမှု လိုက်နာကျင့်သုံးမှု မရှိသောကြောင့် (မိမိထက် သီလသိက္ခာကြီးသူတို့နှင့် စပ်လျဉ်း၍) မကြီးပွားနိုင်၊ (မိမိအောက် သီလ သိက္ခာငယ်သူတို့နှင့် စပ်လျဉ်း၍) မပြန့်ပွားနိုင်၊ သုက္ကပက္ခတရားငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်းတော်သည် ဤဓမ္မဝိနယ (ဘုရားရှင်) သာသနာတော်၌ ရိုသေလေးစားမှု လိုက်နာကျင့်သုံးမှု ရှိသောကြောင့် ကြီးပွားစည်ပင် ပြန့်ပွားနိုင်၏ဟု ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ - ဤသုတ်တို့၌ သီတင်းသုံးဖော်တို့အပေါ်၌ ရိုသေ၊ ကျိုးနွံမှုမရှိ၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့နှင့် အသက်မွေးမှုမတူညီသောရဟန်းသည် သီတင်းသုံးဖော်တို့ အပေါ်၌ အာဘိသမာ စာရိက (မြင့်မြတ်သောကျင့်ဝတ်) သီလ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့ကျင့်စဉ်၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ ... သမ္မာသမာဓိ ဟူသော အဆင့်ဆင့်ကျင့်ရမည့်တရားများကို ဖြည့်ကျင့်မှု အကြောင်းမရှိနိုင်ပုံနှင့် ရိုသေ၊ ကျိုးနွံမှုရှိသော ရဟန်းတို့သည်သာ ဤအဆင့်ဆင့် ကျင့်ရသောတရားတို့ကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ကျင့်မှုအကြောင်းရှိပုံကို ဟောကြားတော်မူပါသည်။
အမှတ်(၄၄)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်
အမှတ်(၄၄)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် (အတိုကောက် တမခ (၄၄))သည် အရှေ့တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေဖြစ်သော မွန်ပြည်နယ်၊ ကျိုက်ထိုမြို့တွင် တည်ရှိသော ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တမခ များ နှင့် စကခ များသည် ကက(ကြည်း) (စစ်ဆင်ရေး)၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲစီမံသော တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့များဖြစ်ပြီး စစ်နယ်ဝန်းပုံသေမရှိဘဲ ရန်သူ၏ အင်အားအပေါ် မူတည်၍ လိုအပ်သလို စစ်ကစားနိုင်ရန် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ လက်ရှိ အမှတ်(၄၄)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်၏ တပ်မမှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူမှာ ဗိုလ်မှူးချုပ်             ဖြစ်သည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
အမှတ်(၄၄)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် အောက်ပါအတိုင်းဖွဲ့စည်းထားသည်။
ခြေမြန်တပ်ရင်းများ
အမှတ်(၄၄)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်တွင် လက်အောက်ခံတပ်ရင်းများ (၁၀)ရင်းရှိသည်။
တပ်မမှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူများ
ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်
နောက်ထပ်ကြည့်ရန်
#044
တန်ဖဲရွာ၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နယ်
တန်ဖဲရွာ(Tanghpe)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နယ်၊ တန်ဖဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၇၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တန်ဖဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၀၉ ဦး၊ မ ၁၀၆၆ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၀၇၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ပင်ကျီရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ပင်ကျီရွာ (Pinkyi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ လုံးပျဉ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၃၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံးပျဉ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၉၈ ဦး၊ မ ၆၁၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၁၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခြုံဆွယ်ရွာ
ခြုံဆွယ်ရွာ
လက်မယာရွာ၊ လက်မယာ
လက်မယာရွာ၊ လက်မယာ
ဘုရားသုံးဆူရွာ၊ မော်လိုက်မြို့နယ်
ဘုရားသုံးဆူရွာ (Hpayarthonesu)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ မော်လိုက်မြို့နယ်၊ နန်းစောက်စောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၁၀၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မော်လိုက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငရှားရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ငရှားရွာ(Ngashar)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ငရှားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၃၁၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငရှားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၄ ဦး၊ မ ၇၅၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၆၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခမိအိဆိုဘူတာ
ခမိအိဆိုဘူတာ  (上磯駅 ခမိအိဆို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟော့ကိုင်းဒိုးခရိုင်၊ ဟိုခုတိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သဲဖြူကုန်းရွာ၊ စော်ကဲချောင်း
သဲဖြူကုန်းရွာ၊ စော်ကဲချောင်း
ဟိုတင့်ရွာ၊ မိုးနဲမြို့နယ်
ဟိုတင့်ရွာ (Hotint)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုးနဲမြို့နယ်၊ ကွန်နားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၂၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွန်နားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၇ ဦး၊ မ ၆၆၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးနဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျန် ရဆင်း
ရဆင်း ဦးစွာ ရေးသားခဲ့သော ပြဇာတ်များတွင် သူ၏ အကောင်းဆုံး လက်ရာများဖြစ်သည့် အွန်ဒရိုမက် (၁၆၆၇)၊ ဗြိတန္နီကပ် (၁၆၆၉)၊ ဗဇာဇစ် (၁၆၇၂)၊ မစ်သရီဒေး (၁၆၇၃)၊ အီဇီဂျီနီ (၁၆၇၄)၊ ဖီဒရေ (၁၆၇၇) စသော ပြဇာတ်များ ပါဝင်သည်။ ဖီဒရေပြဇာတ်ကို ရေးခဲ့ပြီးနောက် အတော်ကြာအောင်ပင် ပြဇာတ်များ မရေးဘဲ နေခဲ့သည်။ ထိုသို့ မရေးဘဲ နေသည်မှာ သူနာမည်ကြီးလာသည်ကို မနာလိုသဖြင့် နာမည် ပျက်အောင် မကောင်းကြံကြသည်ကို စက်ဆုပ်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူငယ်စဉ်က လေ့ကျက်လာခဲ့ရသော အယူဝါဒဆိုင်ရာ ယူဆ ချက်များကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ဆွေမျိုးသည် အယူဝါဒတွင် အထူးပင် လေးစားကိုင်းရှိုင်းသူများ ဖြစ်၍ ပြဇာတ် များကြည့်ခြင်း၊ ရေးသားခြင်း စသော အပျော်အပါးလိုက်စားမှုများကို မပြုလုပ်ရန် အမြဲပင် တားမြစ်ခဲ့လေသည်။ ၁၆၈၉ ခုနှစ်တွင် ရေးသားခဲ့သော အက်ဝသာ ပြဇာတ်တို့သည် အယူဝါဒဆိုင်ရာ ပြဇာတ်များဖြစ်၍၊ ယင်းတို့သည်လည်း သူ၏ အကောင်းဆုံးလက်ရာများတွင် ပါဝင်ပေသည်။
ရဆင်းသည် ပါရစ်မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့စဉ်က စာပေလောက၌ ထင်ရှားခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည့် နစ်ကလက်ဗွာလို၊ လာဖွန်တိန်း၊ မောလျဲတို့နှင့် ချစ်ကျွမ်းဝင်ခဲ့လေသည်။ ရဆင်းသည် သူ၏ပြဇာတ်အားလုံးကို ကဗျာလင်္ကာသွား ဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။ သူ့ပြဇာတ်များကို သူ့မူနှင့် သူဆိုရ လောက်အောင် တစ်မျိုးတည်းနှင့် ရေးသားခဲ့သော်လည်း ဇာတ်ကောင်များ၏ သရုပ်ကို ဖော်ရာတွင် ပြတ်သားလှသည့် ပြင်၊ ပြဇာတ်ဂုဏ်နှင့်လည်း ပြည့်စုံသည်။ အထူးသဖြင့် မိန်းမများ၏သရုပ်ကို ဖော်ရာတွင်ကား ရဆင်းသည် အထူးပင် ကျွမ်း ကျင်လှပေသည်။ သို့သော် သူ၏ပြဇာတ်များကို ပညာတတ် ပရိသတ်အတွက် ရေးသားခဲ့ရာ အောက်တန်းစားလူထုကမူ မနှစ်သက်ကြချေ။
ပုလဲဆိပ်ကမ်း
ပုလဲဆိပ်ကမ်းသည် ဟာဝိုင်အီကျွန်းစု၏ Oʻahu ကျွန်းပေါ်ရှိ ဆိပ်ကမ်း ဖြစ်သည်။ အဆိုပါ ဆိပ်ကမ်းနှင့် ကျွန်းပေါ်ရှိ မြေဧရိယာ အများစုသည် အမေရိကန်ရေတပ်၏ ရေနက်ဆိပ်ကမ်း ဖြစ်ပြီး အမေရိကန် ၊ ပစိဖိတ် ရေတပ်၏ ဌာနချုပ် ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၁ ၊ ဒီဇင်ဘာ (၇) ရက်တွင် ဂျပန်ရေတပ်သည် ပုလဲဆိပ်ကမ်းရှိ အမေရိကန် ရေတပ်ကို အလစ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ပြီး ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် အတွင်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
အနုဂ္ဂဟိတသုတ်
သီလ, (အကြားအမြင်) ဗဟုဿုတ, (ကမ္မဋ္ဌာန်းနှင့် ဆက်စပ်သော) ဆွေးနွေးခြင်း, သမထ, ဝိပဿနာ-ဟူသော ချီးမြှောက် (စောင့်ရှောက်)အပ်သော ဝိပဿနာ သမ္မာဒိဋ္ဌိသည် စိတ်၏ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်မှု, ပညာဖြင့် ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်မှုဟူသော အကျိုးအာနိသင်ရှိ၏-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ၌ -ဤတရားငါးပါးဖြင့် ချီးမြှောက် (စောင့်ရှောက်)ပုံကို သရက် စေ့စိုက်ပျိုးပုံ ဥပမာဖြင့် ဖွင့်ပြထားပါသည်။
ဋီကာ၌ -မဇ္ဈိမနိကာယ်အဋ္ဌကထာ (မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၄၆)၌ မဇ္ဈိမနိကာယ် ဆောင်မထေရ်မြတ်များ၏ ဖွင့်ဆိုချက်များကိုလည်း ထည့်သွင်းဖွင့်ပြထားပါသည်။
ဘောဂလိကလေးရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ဘောဂလိကလေးရွာ(Bawgalikalay)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ကျောက်ပုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၂၉၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်ပုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၀၉ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၅၀ ဦး နေထိုင်သည်။ မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်း ၆၇ ရွာတွင် ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သန့်ရှင်းသောတြိနတိကသီဒြယ်
ဤကျောင်းတော်ကို မက်ဒရက်အခြေစိုက် ဗိသုကာပညာရှင်ဖြစ်သည့် Robert Chisholm က ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခဲ့သည်။ နွေးထွေးစိုထိုင်းသည့် ရာသီဥတုအခြေအနေများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ဤကျောင်းတော်ကို ဆောက်လုပ်ထားသည်။. တည်ဆောက်မှုများကို ၁၈၈၆ ခုနှစ်တွင် စတ်ခဲ့သည်။ ကျောင်းတော်၏ အောက်ခံကျောက်ကို အိန္ဒိယမင်းသမီး Lord Dufferin က အုတ်မြစ်ချခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၁၈၉၄ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။ ပိုက်ဆက်သွယ်မှုသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်မှုမရှိခဲ့ဘဲ လျှပ်စစ်အစားထိုးပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သသည်။ ၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် မှန်စီရွှေချပြတင်းပေါက်များကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤကျောင်းတော်သည် ရန်ကုန်၏ အမွေအနှစ်စာရင်းတွင် ပါဝင်သည်။ ဤကျောင်းတော်သည် ယခင်က သာသနာပြုကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည့် အ.ထ.က (၁) - ပန်းဘဲတန်း (ယခင်  - စိန့်မေရီကျောင်း) ဘေးတွင် တည်ရှိသည်။
အဆောက်အဦနှင့် အမှတ်တရများ
ဤကျောင်းတော်ကို နီညိုရောင်အုတ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ၎င်းကို W.H. Jackson သည် အင်္ဂလိပ်သာသာနာပြုကျောင်းတစ်ခုအဖြစ် စတင်ခဲ့ပြီး မျက်မမြင်ကလေးငယ်အများအတွက် ကျောင်းအဖြစ် ၁၉၁၇ ခုနှစ်မှ သေဆုံးချိန် ၁၉၃၁ အထိ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရန်ကုန်မြို့ရှိ အဆောက်အဦများ
ခမိ − အိမရိဘူတာ
ခမိ − အိမရိဘူတာ  (上伊万里駅 ခမိ − အိမရိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဆဂခရိုင်၊ အိမရိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံရှိတက္ကသိုလ်ကောလိပ်များ
အောက်ပါတို့မှာ မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့် ကောလိပ်များအား ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီးအလိုက် စီစဉ်ထားသည့် စာရင်း ဖြစ်သည်။
ကြိုင်းခွင်ရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ကြိုင်းခွင်ရွာ (Kyaingkhwin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ ကြိုင်းခွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၁၀၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်ငူရွာ
ကျောက်ငူရွာ
ရဲကွင်းရွာ၊ ရဲကွင်း
ရဲကွင်းရွာ၊ ရဲကွင်း
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယ သမ္မတ
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယသမ္မတ သည် ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် အစိုးရအဖွဲ့၏ ဒုတိယအမြင့်ဆုံး ရာထူးဖြစ်သည်။ ဤရာထူးကို ၂၀၀၈ မြန်မာနိုင်ငံ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ဖြင့် စတင်ခန့်ထားခဲ့ပြီး သမ္မတ ၏ လက်အောက်တွင် ရှိသည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ် မတ်လ ၃၀ ရက်နေ့တွင် ရာထူးကို စတင်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံ​တော်၏ ဒုတိယ​ခေါင်း​ဆောင်ဖြစ်သည်။ ပြည်​ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့တွင် ဒုတိယသမ္မတနှစ်ဦးကို ခန့်အပ်ထားသည်။
လက်ရှိ ဒုတိယသမ္မတ ဦးဟင်နရီဗန်ထီးယူမှာ ၂၀၂၁ခုနှစ် တပ်မတော် အာဏာသိမ်းမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက်တွင် ဖွဲ့စည်းပုံအ​ခြေခံဥပ​ဒေ ပုဒ်မ (၄၂၄) အရ ဒုတိယသမ္မတအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ​၏ ဒုတိယသမ္မတများစာရင်း (၁၉၈၅-၁၉၈၈)
ပြည်​ထောင်စု ဆိုရှယ်လစ်သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံ​တော်၏ နိုင်ငံ​တော်ဖွဲ့စည်းပုံအ​ခြေခံဥပ​ဒေနှင့် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ​ဥပ​ဒေတို့တွင် အနည်းငယ်​ပြောင်းလဲမှုများအရ ၁၉၈၅ခုနှစ်တွင် ဒုတိယသမ္မတရာထူးကို ဖန်တီးခဲ့သည်
သောမတ်စ် ဂျက်ဖာဆင်
သောမတ်စ် ဂျက်ဖာဆင် (Thomas Jefferson; (၁၇၄၃–၁၈၂၆)) သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ တတိယမြောက် သမ္မတ (၁၈၀၁–၁၈၀၉)၊ ဒုတိယမြောက် ဒုတိယ သမ္မတ (၁၇၉၇–၁၈၀၁)၊ ပထမမြောက် နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီး (၁၇၉၀–၁၇၉၃) နှင့် ပြင်သစ်နိုင်ငံသို့ သံအမတ် (၁၇၈၅–၁၇၈၉) ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၁၇၇၆ တွင် အမေရိကန် လွတ်လပ်ရေး ကြေညာစာတမ်း ဦးဆောင် ရေးသားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ငွေကြေးစနစ်၊ ပညာရေးနှင့် ဥပဒေရေးရာများကို ပြုပြင် တည်ဆောက်သူ၊ ဗာဂျီးနီးယား တက္ကသိုလ်ကို တည်ထောင်သူ အဖြစ် လူတို့က အောက်မေ့ ချီးကျူးကြသည်။
ဘဝအစ
ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်၊ အဲလဗီမားခရိုင် ရှတ်ဝဲလ်တွင် ၁၇၄၃ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၃ ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်သည်။ ဖခင်မှာ အောင်မြင်ကျော်ကြားသည့် မြေတိုင်းဆရာ၊ စိုက်ပျိုးရေးသမား မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာ ပီတာဂျက်ဖာဆန်ဖြစ်သည်။ ပီတာဂျက်ဖာဆန်သည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ဒေသတွင် ယာမြေပေါင်း မြောက်မြားစွာပိုင်သူဖြစ်ရာ သားဖြစ်သူ သောမတ်စ်သည် ငယ်စဉ်ကပင် ကျေးလက်တောရွာလုပ်ငန်းများနှင့် လက်ပွန်းတတီး ဗဟုသုတရခဲ့လေသည်။ ၎င်းကွယ်လွန်လျှင် ဂျက်ဖာဆင်အတွက် ကြီးမားသည့် အမွေပမာဏကို ချန်ပေးထားခဲ့သည်။
၅ နှစ်သားအရွယ် ကျောင်းနေစကတည်းက သင်္ချာဘာသာရပ်များတွင် ထူးချွန်ခဲ့လေသည်။ ၉ နှစ်သား အရွယ်မှစ၍ လက်တင်၊ ဂရိ၊ ပြင်သစ်ဘာသာများကို သင်ယူသည်။ ၁၇ နှစ်အရွယ်တွင် ဝီလျံစဗတ်မြို့တွင် ဝင်ရောက်ပညာသင်ကြားလေသည်။ သင်္ချာဘာသာ၌ ငယ်စဉ်ကပင် ထူးချွန်သူဖြစ်သည့်အလျောက် သင်္ချာဘာသာပါမောက္ခကြီး ဒေါက်တာဝီလျံစမော၏ ချီးကျူးခြင်းကို အထူးခံရသူဖြစ်၏။ ဒေါက်တာဝီလျံစမောသည် သောမတ်စ်ဂျက်ဖာဆန်အား ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်မှ ထင်ရှားသော ဝတ်လုံတော်ရကြီး ဂျော့ဝစ်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ဝီလီယမ်နှင့် မေရီကောလိပ်တွင် နှစ်နှစ်ကြာ ပညာသင်ကြားခဲ့သော်လည်း ဘွဲ့မရပဲ ကျောင်းမှထွက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂျော့ဝစ်ထံ၌ ဥပဒေပညာကို ၅ နှစ်မျှ ဆည်းပူးရလေသည်။ ထိုဥပဒေပညာသည်ပင် သူ့အား နိုင်ငံရေး၊ တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးတို့၌ အထောက်အပံ့ ဖြစ်စေခဲ့၏။
သို့ဖြင့် ၁၇၆၇ မှစကာ ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ် လိုင်စင်ရ ရှေ့နေတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခုနှစ်နှစ်အတွင်း ရှေ့နေအဖြစ်လည်းကောင်း၊ မြေပိုင်ရှင်အဖြစ်လည်းကောင်း နေထိုင်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးသမားဘဝ
ဂျက်ဖာဆန်သည် ဗာဂျီးနီးယား ဥပဒေပြု အောက်လွှတ်တော်သို့ ၁၇၆၉ ခုနှစ်တွင် ပြည်သူ့ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးကောက် တင်မြောက်ခြင်းခံရသည်။
၁၇၇၄ တွင် ထုတ်ဝေသော ဗြိတိသျှကိုလိုနီအမေရိကရှိ လူတို့၏ရပိုင်ခွင့်မှာ ဂျက်ဖာဆင်၏ ပထမဆုံးဆောင်းပါး ဖြစ်သကဲ့သို့ အလွန်အရေးပါသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထိုဆောင်းပါးလက်ရာကြောင့် နောက်တစ်နှစ်တွင် ကျင်းပသည့် ဒုတိယအကြိမ် ကွန်တီနယ်တယ် ကွန်ဂရက်တက်ရောက်ရန် ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသည်။ ၁၇၇၆ တွင် ဗြိတိသျှအစိုးရ တော်လှန်ပြီးနောက် လွတ်လပ်ရေးကြေညာစာတမ်း ရေးဆွဲရာတွင် ဦးဆောင်ပါဝင်သည်။ သို့သော် အမှန်တွင် ဂျက်ဖာဆင်အား ကော်မတီတစ်ခုလုံးက တစ်ဦးတည်းရေးရန် လွှဲအပ်သည်။ အမေရိကန်လွတ်လပ်ရေး ကြေညာစာတမ်းကြီးကို စီကုံး ရေးသားရာတွင် ထူးချွန်စွာ ဆောင်ရွက်စီမံနိုင်မှုကြောင့် ကျော်ကြားလာခဲ့လေသည်။ သောမတ်စ်ဂျက်ဖာဆန်သည် ပြည်သူတို့၏အကျိုးကို လိုလားသော စိတ်ဓာတ်ခံရှိသူဖြစ်သောကြောင့် ဒီမိုကရေစီဝါဒကို နှစ်ခြိုက်၏။ ဉာဏ်ပညာထက်သန်ခြင်း၊ လွတ်လပ်စွာ တွေးခေါ်တတ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းမဲ့ခြင်း စသည်တို့ကြောင့် သူ့ကိုလူထုက များစွာ ကိုးစားကြလေသည်။
လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ် ဘုရင်ခံအဖြစ် ၁၇၇၉ မှ ၁၇၈၁ အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။ ထိုနောက် နိုင်ငံရေးလောကမှ ခေတ္တခဏ အနားယူပြီး ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်မှတ်စု အမည်ရှိ ကျမ်းတစ်စောင်ကို ပြုစုရေးသားခဲ့သည်။ ထိုကျမ်းပါ အရေးကြီးသည့် အချက်တစ်ချက်မှာ ကျွန်စနစ်ကို မနှစ်မြို့ကြောင်း ထင်ထင်ရှားရှား ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၇၈၂ တွင် ဇနီးသည် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် နိုင်ငံရေးလောကသို့ တစ်ကျော့ပြန် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဂျက်ဖာဆင်မှာ ၃၉ နှစ် အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အိမ်ထောင်သစ် ထူထောင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
၁၇၈၅ တွင် နိုင်ငံခြားသို့ သံတမန်ရေးရာ ဆောင်ရွက်ရန် ပြင်သစ်သို့စေလွှတ်ခံခဲ့ရသည်။ မကြာမှီပင် သံအမတ်အဖြစ် ဘင်ဂျမင် ဖရမ်ကလင်ကို ဆက်ခံသည်။ ပြင်သစ်တွင် ငါးနှစ်ကြာ နေထိုင်နေခဲ့စဉ်အတွင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို ရေးဆွဲသွားခဲ့ကြသဖြင့် ထိုဥပဒေရေးဆွဲရာတွင် ပါဝင်ခွင့်မရခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုအခြေခံဥပဒေတွင် လူ့အခွင့်အရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ဥပဒေထည့်သွင်းရန် အထူးထောက်ခံခဲ့သည်။
၁၇၉၄ တွင် အမေရိကသို့ ပြန်ရောက်လျှင် ချက်ချင်းဆိုသလို နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး (Secretary of State) အဖြစ် ရာထူးခန့်အပ်ခံရသည်။ သို့သော် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး အလက်ဇန္ဒား ဟာမီတန်နှင့် သဘောထားချင်း မတိုက်ဆိုင်ပဲ အတိုက်အခံဖြစ်လာသည်။ သို့ဖြင့် ဟာလ်မီတန်၏ သဘောထားကို ထောက်ခံသည့် သူများက ဖယ်ဒရယ်ပါတီကို တည်ထောင်ကြသလို ဂျက်ဖာဆင်ကို ထောက်ခံသူများကလည်း ဒီမိုကရက်တစ် ရီပါပလီကင်ပါတီ (ယနေ့ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ)ကို အပြိုင်အဆိုင် ဖွဲ့ကြသည်။
သမ္မတဖြစ်လာလျှင် မိမိအတိုက်အခံများနှင့် ဆက်ဆံရေးပြေလည်အောင် မျှတစွာ နေထိုင်ဆက်ဆံသည်။ (ထိုမှစကာ နိုင်ငံရေးတွင် အတိုက်အခံများ တစ်ဖက်နှင့် တစ်ဖက်လေးလေးစားစား ဆက်ဆံသည့် အလေ့အထကောင်းကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။) ထို့ပြင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွက် နောင်တစ်ချိန်တွင် အကြီးအကျယ် အကျိုးရှိစေမည့် ကိစ္စတစ်ရပ်ကို မထင်မှတ်ပဲ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စမှာ အခြားမဟုတ်၊ လူဝီစီယားနားနယ် ကို ပြင်သစ်ထံမှ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ (ထိုစဉ်က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ပြည်နယ် ၁၃ ပြည်နယ်၏ ဧရိယာစုစုပေါင်းနှင့် လူဝီစီယားနားပြည်နယ်၏ ဧရိယာမှာ များစွာမကွာလှပေ။) ဂျက်ဖာဆန်၏ သမ္မတသက်တမ်း ၄ နှစ်အတွင်းတွင် အမေရိကန်ပြည်၌ ဒီမိုကရေစီဝါဒသည် အလွန် ထွန်းကားခဲ့ပေသည်။
၁၈၀၄ တွင် သမ္မတသက်တမ်း နောက်တစ်ကြိမ် အရွေးခံရပြီး သမ္မတအဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။ သို့သော် ၁၈၀၈ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းမပြုပဲ ရှေ့မှ ဂျော့ချ် ဝါရှင်တန်၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း သမ္မတသက်တမ်း နှစ်ကြိမ်သာ ထမ်းဆောင်ပြီး သမ္မတအဖြစ်မှ အနားယူသည်။
ဒုတိယအကြိမ် သမ္မတဘဝနှင့် ၁၈ဝ၈ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ လ ၁ ရက်နေ့မှစ၍ ကျွန်အရောင်းအဝယ်ကို ပိတ်ပင်ရန် ဥပဒေ တစ်ရပ် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ သမ္မတရာထူး သက်တမ်း ကုန်ဆုံး သောအခါ ဂျက်ဖာဆန်မှာ အကြွေးဒေါ်လာ ၂ဝ,ဝဝဝ ခန့် တင် နေသည့်အတွက် သူစုဆောင်းထားခဲ့သော စာအုပ်ပေါင်း ၁၃,ဝဝဝ ပါဝင်သည့် စာကြည့်တိုက်ကို ပြည်ထောင်စု အစိုးရ သို့ အဖိုးငွေ ၂၃,၉၅ဝ ဒေါ်လာဖြင့် ရောင်းချ၍ဆပ်ရလေသည်။ ဂျက်ဖာဆန်မှာ ဆွေမျိုးသားချင်း မိတ်သင်္ဂဟပေါများသူဖြစ်၍ အိမ်တွင် ဧည့်သည်မပြတ်ရှိရာ စာကြည့်တိုက် ရောင်းရငွေမှာလည်း မကြာမီပင် ကုန်လေတော့သည်။ ထိုကြောင့် အိမ် ကလေးတစ်လုံးဆောက်ကာ တိမ်းရှောင်နေရသည်ဟုပင် အချို့ က ဆိုကြသည်။ သို့သော် ပြည်ထောင်စုအစိုးရထံမှ အထောက် အပံ့အဖြစ် စုဆောင်း၍ ပေးသောငွေ ၁၆,၅ဝဝ ဒေါ်လာရရှိသောကြောင့်သာလျှင် ဂျက်ဖာဆန်မှာ အနည်းငယ်ခံသာသည်။ သို့ နှင့်လည်း ထောက်ပံ့ငွေရပြီး မကြာမီ သူပိုင်ပစ္စည်းများဖြစ်သော အိမ်ထောင်ခမ်းနား၊ ငွေထည်ပစ္စည်း၊ ပန်းချီကားများနှင့်တကွ ဗာဂျီးနီးယားနယ် ရှားလော့စဗီးမြို့ရှိ သူပိုင် မွန်တီစယ်လို အိမ်နှင့် ဝင်းခြံကို ရောင်းချ၍ အကြွေးများ ပေးဆပ်ရသေး၏။ သမ္မတရာထူး ၂ ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆက်ယူပြီးနောက် တတိယအကြိမ် အရွေးမခံတော့ဘဲ အနားယူလိုက်တော့သည်။
အခြားစွမ်းဆောင်ချက်များ
အထက်ပါ အချက်များကို ကြည့်လျှင် သောမတ်စ် ဂျက်ဖာဆင်သည် အလွန်ပင် တွေးခေါ်မြော်မြင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ခေတ်ရှေ့ပြေးသူလည်း ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။
အနားယူပြီး ဘဝ
သမ္မတအဖြစ်မှ အနားယူပြီးသည့် အခါတွင် သူ၏ နေရပ်ဖြစ်သော ရှားလော့စဗီး၌ ဗာဂျီးနီးယားတက္ကသိုလ်ကျောင်းကြီးတစ်ကျောင်း တည်ဆောင်ရန် လုံးပန်း ဆောင်ရွက်လေသည်။ တက္ကသိုလ်၏ အဆောက်အအုံ ကြီးများကို သူကိုယ်တိုင် စနစ်ပုံရေးဆွဲ၍ တည်ဆောက်ရာတွင်ကြပ်မတ် ကြည့်ရှုခဲ့လေသည်။ သောမတ်စ်ဂျက်ဖာဆန်၏ အမည်သည် အမေရိကန်နိုင်ငံရေးလောကတွင်သာမဟုတ် ဗိသုကာလောကတွင်လည်း ဥဒါန်းတွင်ရစ်ပေသည်။ ဂျက်ဖာဆန်သည် ပထဝီဝင်၊ ဘူမိဗေဒ၊ ရူပဗေဒ၊ ပါဏဗေဒတို့ကိုလည်း ဝါသနာအလျောက် လိုက်စားခဲ့သည်။ လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်း၊ သစ်ပင် စိုက်ခြင်းတို့အပြင် ဆေးပညာ၊ ခွဲစိတ်ကုသခြင်းပညာနှင့် သင်္ချာဘာသာရပ်များတွင်လည်း အထူးပင် ဝါသနာထုံသူ ဖြစ်၏။ ထိုမျှသာမကသေး အယူဝါဒဆိုင်ရာဖက်တွင်လည်း မလစ်ဟင်း ခဲ့ချေ။ စာပေနှင့် ဝေါဟာရများကိုလည်း ဂရုစိုက်သည်။ အမေရိကန် ယထာဘူတပညာ အသင်းကြီးတွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့လေသည်။
မိသားစုဘဝနှင့် ဘဝနိဂုံး
၁၇၇၂ ခုနှစ်တွင် သောမတ်စ်ဂျက်ဖာဆန်သည် အသက် ၂၃ နှစ်အရွယ်ရှိ မုဆိုးမ မိန်းမချောလေး မာသာဝေးစကယ် လတန်နှင့် လက်ထပ်သည်။ သူတို့မောင်နှံစုံမှာ အလွန်ချစ်ခင် ပျော်ရွှင်စွာ မွန်တီစယ်လိုခေါ် တောင်ကုန်းအိမ်ကလေး၌ နေ ထိုင်ကြ၏။ မာသာနှင့် သားသမီး ၆ ယောက် မွေးဖွားသည့် အနက် မိန်းကလေး ၂ ယောက်သာ အဖတ်တင်သည်။
ဇနီးဖြစ်သူနှင့် နှစ်နှစ်ဆယ်ပေါင်းသင်းခဲ့ပြီး ၁၇၈၂ တွင် ဇနီးကွယ်လွန်ရာ သားသမီး ၆ ဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။ မုဆိုးဖိုဘဝဖြင့် သက်ဆုံးတိုင် နေထိုင်သွားခဲ့သည်။ လွတ်လပ်ရေးကြေညာစာတမ်းကို ကြေညာသည့် နှစ် ၅၀ မြောက်နေ့ဖြစ်သည့် ၄၊ ဇူလိုင်၊၁၈၂၆ တွင် အသက် ၈၃ နှစ် အရွယ်ရှိ ဂျက်ဖာဆင် ကွယ်လွန်သည်။ သူ၏ သင်္ချိုင်းအုပ်ဂူတွင်စိုက်ထူမည့် ကမ္ဗည်းကျောက်တိုင်ကို မကွယ်လွန်မှီကပင် ကိုယ်တိုင်ထွင်းထုထားခဲ့ပြီး ထိုကမ္ဗည်းကျောက်တိုင်တွင် သူ့အကြောင်း အမှတ်တရဖြစ်စေမည့် အချက်သုံးချက်ကိုသာ ထည့်သွင်းသွားခဲ့သည်။
လေးအိမ်တန်းရွာ၊ ကျွန်းခယ်မ
လေးအိမ်တန်းရွာ၊ ကျွန်းခယ်မ
ပလက် ဖီးဘူဆွန်ခရမ်
ဝန်ကြီးချုပ် ဘဝ
၁၉၃၈ ခုတွင် ဝန်ကြီးချုပ်နေရာနှင့် တော်ဝင် ထိုင်းရေတပ်၏ ရေတပ်ချုပ်နေရာကို လွှဲယူသည်။ မိမိနေရာအား မထိခိုက်စေရန် အပေါင်းအပါများကို အဆင့်မြင့်ရာထူးများ ပေးခဲ့သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံအား ခေတ်ကို ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ရန် အားထုတ်သည်။ ဖက်ဆစ်စနစ်နှင့် အမျိုးသားရေးဝါဒကို အားပေးသည်။ ဝါဒဖြန့်ရေးဝန်ကြီး၏ အထောက်အမဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုးကွယ်မှုရရန် ၁၉၃၈ မှ စ၍ တည်ဆောက်သည်။ ဘုရင်၏ပုံအစား သူ၏ပုံများကို အစားထိုးခဲ့သည်။ သူ၏ စကားစုများကို သတင်းစာတွင်လည်းကောင်း၊ ရေဒီယိုထဲတွင်လည်းကောင်း လွှမ်းမိုးထားသည်။
အီတလီ ဖက်ဆစ်စနစ်အား သွင်းယူခြင်း
၁၉၃၂ ခု တော်လှန်ရေးအပြီးတွင် ထိုင်းအာဏာပိုင်များသည် အီတလီမှ ဘန်နီတို မူဆိုလီနီ၏ ဖက်ဆစ်လှုပ်ရှားမှုကို သဘောကျခဲ့သည်။ ဖီဘွန်သည်လည်း ထို့နည်းလည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ အီတလီတို့၏ ရုပ်ရှင်ဖြင့် ဝါဒဖြန့်မှုကို သဘောတွေ့ကာ အီတလီ ဝါဒဖြန့်ရုပ်ရှင်များကို ပြသည်။
ယဉ်ကျေးမှု တော်လှန်ရေး
အမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ် မြင့်မားစေရန်ယူသော ခေါင်းစဉ်အောက်တွင် စည်းကမ်းချက် အများအပြား ထုတ်ခဲ့ရာ ပြည်သူပိုင်နေရာများရှိ အလံတို့ကို အလေးပြုရန်၊ ထိုင်းဘာသာစကားကိုသာ နေရာတိုင်း အသုံးပြုရန် စသည်တို့ ပါဝင်သည်။ အနောက်တိုင်း အနေအထိုင်ကို အားပေးပြီး ဇွန်းခက်ရင်းနှင့် စားစေသည်။ အနောက်တိုင်းနည်းတူ နေထိုင်မှသာ အနောက်တိုင်းသားတို့ကဲ့သို့ တိုးတက်နိုင်မည်ဟု ဖီဘွန်က ယူဆခဲ့သည်။ အမျိုးသားစီးပွားရေးကိုလည်း အားပေးသည်။ တရုတ်ပစ္စည်းများကို သပိတ်မှောက်ကာ ထိုင်းပစ္စည်းများကိုသာ သုံးစွဲစေသည်။ ၁၉၃၉ ခုတွင် နိုင်ငံအမည်အား ဆီယမ် မှ ထိုင်းလန်း သို့ ပြောင်းသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ၁၉၄၁ ခုတွင် နှစ်ကူးကာလအား ယခင်သုံးသည့် ဧပြီလ ၁၃ ရက်အစား ဇန်နဝါရီ ၁ ရက်နေ့သို့ ပြောင်းသည်။
ပြင်သစ်-ထိုင်း စစ်ပွဲ
ပြင်သစ်ပိုင် အင်ဒိုချိုင်းနားမြေအတွက် ၁၉၄၀ ပြည့်၊ အောက်တိုဘာမှသည် ၁၉၄၁ ခု၊ မေလအထိ ပြင်သစ်နှင့် ထိုင်းတို့ စစ်ဖြစ်သည်။ ဂျပန်ကို အိမ်ရှင်ထားကာ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဂျပန်ကသာ ပြင်သစ်ပိုင် အင်ဒိုချိုင်းနားမြေကို ရသွားသည်။ ထိုအတွေ့အကြုံကြောင့် ဂျပန်တို့၏ လောဘကို ဖီဘွန် ရိပ်မိသွားသည်။ ဂျပန်လာရောက်ပါက ကိုယ်တိုင်ခုခံရမည်ကို သဘောပေါက်ကာ အနောက်ဘက်မှ စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးစွမ်းအင် အကူဖြင့် တောင့်ခံရန် ကြိုးစားသည်။
ဂျပန်နှင့် ပူးပေါင်းခြင်း
၁၉၄၁ ခု၊ ဒီဇင်ဘာလ ၈ ရက်တွင် ထိုင်းသို့ ဂျပန် ဝင်လာသည်။ တစ်ရက်ခန့် ခုခံပြီးနောက် မြန်မာနှင့် မလေးတို့ကို ဝင်ရောက်ရန် အခြေစိုက်နိုင်ငံအဖြစ် သဘောတူကာ အပစ်ရပ်စဲသည်။ ဒီဇင်ဘာလ ၂၁ ရက်တွင် ဂျပန်တို့နှင့် မဟာမိတ်အဖြစ် ဖီဘွန်က စာချုပ်ချုပ်သည်။ ဂျပန်တို့နှင့် ပူးပေါင်းသည်ကို ကန့်ကွက်သူများအား အစိုးရအဖွဲ့ဝင်အဖြစ်မှ ထုတ်ပယ်လိုက်သည်။ ၁၉၄၂ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၅ ရက်တွင် ဗြိတိန်နှင့် အမေရိကန်တို့ကို စစ်ကြေညာသည်။ တောင်အာဖရိကနှင့် နယူးဇီလန်တို့က ထိုင်းအား ထိုနေ့၌ပင် စစ်ကြေညာသည်။ မကြာမီ ဩစတေးလျက ထပ်မံ စစ်ကြေညာသည်။ အမေရိကန်တို့က ထိုင်းမှာ ဂျပန်တို့၏ရုပ်သေးသာဖြစ်သည်ဟု ကြံဆကာ ပြန်၍ စစ်မကြေညာ။ မဟာမိတ်တို့ အောင်ပွဲခံသည့်အခါ ထိုင်းအား စစ်ရှုံးနိုင်ငံအဖြစ် ဗြိတိန်မှ ထည့်သွင်းရာ အမေရိကန်တို့က ပြန်ဖယ်ခဲ့သည်။ စစ်ပြီးသည့်အခါ ဖီဘွန်အား စစ်ခုံရုံး တင်သည်။ အဓိကပြစ်ချက်မှာ ဝင်ရိုးတန်းနိုင်ငံဘက်သို့ ပူးပေါင်း၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လူထုဖိအား မခံရပေ။ ထိုင်းနိုင်ငံအတွက် အကောင်းဆုံးလုပ်ခဲ့သည်ဟု ပြည်သူများက ယူဆ၍ ဖြစ်သည်။ ဂျပန်နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းကြောင့် မြန်မာနှင့် မလေးတို့မှ မြေအချို့ကို ထိုင်းက ရခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး
၁၉၆၄ ခု၊ ဇွန်လ ၁၁ ရက်တွင် ကွယ်လွန်သည်။
ခမိ − အိမအိချိဘူတာ
ခမိ − အိမအိချိဘူတာ  (上今市駅 ခမိ − အိမအိချိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုချိဂိခရိုင်၊ နစ်ခိုးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျောက်တောင်ရွာ၊ မိုးမိတ်မြို့နယ်
ကျောက်တောင်ရွာ (Kyauktaung)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုးမိတ်ခရိုင်၊ မိုးမိတ်မြို့နယ်၊ ရွှေဇာလီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေဇာလီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၈၅ ဦး၊ မ ၂၆၆၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန့်ဘလာရွာ၊ ကန့်ဘလာ (ထိန်တန်း)
ကန့်ဘလာရွာ၊ ကန့်ဘလာ (ထိန်တန်း)
အမှတ်(၅၅)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်
အမှတ်(၅၅)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် (အတိုကောက် တမခ (၅၅))သည် အရှေ့ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေဖြစ်သော ရှမ်းပြည်နယ်(တောင်ပိုင်း)၊ ကလောမြို့တွင် တည်ရှိသော ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တမခ များ နှင့် စကခ များသည် ကက(ကြည်း) (စစ်ဆင်ရေး)၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲစီမံသော တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့များဖြစ်ပြီး စစ်နယ်ဝန်းပုံသေမရှိဘဲ ရန်သူ၏ အင်အားအပေါ် မူတည်၍ လိုအပ်သလို စစ်ကစားနိုင်ရန် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ လက်ရှိ အမှတ်(၅၅)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်၏ တပ်မမှူးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူမှာ ကြည်း ၁၇၁၄၈၊ ဗိုလ်မှူးချုပ် အေးခိုင် ဖြစ်သည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
အမှတ်(၅၅)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် အောက်ပါအတိုင်းဖွဲ့စည်းထားသည်။
ခြေမြန်တပ်ရင်းများ
အမှတ်(၅၅)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ခြေမြန်တပ်ရင်း (၁၀)ရင်းရှိသည်။
နောက်ထပ်ကြည့်ရန်
#055
ကင်းပုံရွာ၊ ကင်းပုံ
ကင်းပုံရွာ၊ ကင်းပုံ
ကန်လေးကုန်းရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
ကန်လေးကုန်းရွာ (Kanlaykone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်၊ ကုက္ကိုခွကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၉၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုက္ကိုခွကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၄၀ ဦး၊ မ ၁၉၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေနံချောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခမိ − အိမအိဘူတာ
ခမိ − အိမအိဘူတာ  (上今井駅 ခမိ − အိမအိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နဂနိုခရိုင်၊ နခနိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး
လူများကို တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ပို့ဆောင်ခြင်း၊ ကုန်ပစ္စည်းများကိုတစ် နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းသယ်ယူခြင်း စသည့်ကိစ္စတို့ကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဟုခေါ်သည်။ ယင်း သို့သယ်ယူပို့ ဆောင်ရေးမှာ အလွန်ရှေးကျသော လူရိုင်းများခေတ်ကပင် ရှိခဲ့လေသည်။ လူရိုင်းများသည်တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ခြေကျင်ခရီးဖြင့် မိမိတို့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ကျောထက်၌ သယ်ဆောင်ကာရွှေ့ပြောင်းရ၏။ ဤနည်းကား သူတို့ခေတ် ကာလ၏သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတစ်မျိုးပင်ဖြစ်သည်။ လူရိုင်းများ ၏နည်းမှာ ယခုကာလ သယ်ယူနည်းများနှင့်ယှဉ်သော် အလွန်နုံဖျင်း ရှေးကျသည်ဟုဆိုရပေမည်။ ထိုနောက်မှ ဘီးတပ်ယာဉ်ကြမ်းများပေါ်လာ၍ နွားမြည်းတို့နှင့်ဆွဲ၏။ တစ်ဖန် မြင်း ကုလားအုပ် ဆင် စသည်တို့နှင့် ဆွဲကြရပြန်လေသည်။
နေရာဒေသ ဥတု ရာသီအလျောက် သင့်တော်ရာကိုသုံးကြရ၏။ ရေဘက်တွင်လည်း လှေကြမ်းမှလှေချော၊ ရွက်လှေ၊ စက်လှေ ကြီးများစသည်ဖြင့် အဆင့်ဆင့်တိုးတက်တီ ထွင်လာကြလေ သည်။ သို့ရာတွင် ခေတ်တစ်ခေတ်မှ တစ်ခေတ်သို့ ကူးပြောင်းလာတိုင်းလူတို့ ကြံစည်တီထွင်ကြခြင်းဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းမှာ အလွန်တိုးတက် ခေတ်မှီနေသည်ကို တွေ့ရလေ၏။ နောင်အနာဂတ်ခေတ်၌ အဘယ်မျှ တိုးတက်ဦးမည်ကိုကျွန်ုပ်တို့မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ လူတို့မည်သည် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ အလွယ်တကူ သွားလာနိုင်မှတိုးတက်မြဲဖြစ်၏။ မိမိတို့နေရာမှအခြား နေရာသို့ မသွားနိုင်သောလူများသည်ဗဟုသုတမရှိဘဲ အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်နေမည်ဖြစ်၏။ ရှေးအခါက အာဖရိက တိုက်ကြီးသည် ကာလကြာမြင့်စွာ အမှောင်ထဲသို့ ရောက်နေခြင်းမှာ အတွင်းပိုင်းသို့ တိုင်းတစ်ပါးမှ လူများ သွားလာရန်အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့်ဖြစ်၏။ ဥရောပ တိ်ုက်သားများ ရောက်သွား၍ အရပ်ရပ်တွင် လမ်းဖွင့်ပေးသောအခါမှ အာဖရိ်ကတိုင်းရင်းသားများသည် ကြီးပွားတိုးတက်လာခဲ့၏။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမရှိခဲ့ပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ လူမှုဆက်ဆံရေးလမ်းစဉ်ကြီးသည် တည်တံတော့ မည်မဟုတ်ပေ။ တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့ သွားနိ်ုင်သောလမ်းများ၊ သွားရာ၌ အသုံးပြုရမည့် ယာဉ် ရထားများရှိ ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ စားရေး၊ ဝတ်ရေး၊ သုံးဆောင်ရေးတို့၌ အခက်အခဲမတွေ့ရချေ။ ထို့ကြောင့်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသည် လူတို့အနေအထိုင် တည်တံ့မှု၏အရင်းခံအကြောင်းကြီးဖြစ်ပေသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ အတွင်း၌ သွေးလွှတ်ကြောတို့သည် အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးသို့ သွေးကိုရောက်အောင်ပို့ပေးသကဲ့သို့သယ်ယူပို့ဆောင်မှု ပြုနေသော ယာဉ်ရထားလမ်းကြောင်းများသည်လည်း တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိလူ တို့ထံသို့ ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးစုံကို ရောက်အောင်ပို့ပေးနေလေသည်။ ဤသို့သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ရှိနေခြင်းကြောင့် လူများသည်အဘက်ဘက်မှ အခက်အခဲ မတွေ့ရဘဲ မြေပြစ်ချောမောစွာလူမှုရေးရာ ဆက်ခံခွင့်ကြီး ကိုရရှိနေသဖြင့် ထိုအရေးသည်လူတို့အတွက် မည်မျှ အဖိုးထိုက်တန်ကြောင်းသိသာလှပေသည်။
သို့ဖြစ်၍ တိုးတက်လျက်ရှိသော နိုင်ငံတိုင်း မီးရထားလမ်း၊ မော်တော်ကားလမ်းနှင့်တူးမြောင်း များကို ဖောက်လုပ်ထားကြရ၏။ အရောင်းအဝယ်နှင့် စက်မှုလက်မှု လုပ်ငန်းများ တိုးတက်ရန် ကုန်းလမ်း ရေလမ်းများ ရှိနေရုံနှင့်မပြီးသေးချေ။ ကုန်များကိုသယ်ယူပို့ဆောင်ဖြန့်ဖြူးရာ၌ လျင်မြန်စေရန် ရေနွေးငွေ့ဖြင့် မောင်းနှင်ရသော မီးရထားနှင့် မီးသင်္ဘောတို့ကို ကြံစည်လုပ်ကိုင်ကြသည်။ ယခုအခါကမ္ဘာ ပေါ်ရှိနိုင်ငံအသီးသီးတွင် မီးရထားဖြင့်ဝေးလံသော အရပ်များမှ ကုန်ပစ္စည်းများကိုသယ်ယူကြရသည်။ မီးရထားများ ပေါ်လာသဖြင့် တိုင်းနိုင်ငံတစ်ခုအတွင်း လူများငတ်ပြတ်နေသော နေရာသို့အခြားနေရာများမှ စားနပ်ရိက္ခာများကိုပို့ပေးနိုင်သည်။ တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ ကုန်ပစ္စည်းချင်း ဖလှယ်ရာ၌ကား မီရထားထက် မီးသင်္ဘောကပို၍ ခရီးရောက်လေသည်။
တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့ ကူးသန်းသွားလာမှု၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိုးတက်လာသော ယခုခေတ်မျိုး၌ ခရီးတာများပြောင်းလွဲသွား၏။ ရှေးယခင်းက လမ်းရှောက်၍ လည်းကောင်း၊ မြင်းစီး၍လည်းကောင်း၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ သွားရမည့် ခရီးကိုယခုအခါ ယာဉ်ရထားတစ်ခုခုဖြင့် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း သွားရောက်နိုင်လေပြီ။ ထို့နောက် ရန်ကုန်နှင့်မန္တလေးမှာလည်း ဘာမျှမဝေးတော့။ နံနက်ပိုင်း ရန်ကုန်၌ရှိလျှင် ညနေပိုင်းတွင် မန္တလေးသို့ရောက်နိုင်၏။ ဤသို့ပြည်တွင်းမြို့များသာမက ပြည်ပမြို့များသို့လည်း အိမ်ဦးနှင့်ကြမ်းပြင် ကဲ့သို့မှုကြာခဏ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ကူးသန်းနိုင်လေသည်။ ကမ္ဘာလှည့်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ယခုကဲ့သို့ ခေတ်မီလျင်မြန်သော ယာဉ်မျိုးကိုအသုံးပြုရသဖြင့် သူတို့အဖို့ များစွာအကျိုးရှိလေသည်။ ဒေသသစ် နယ်သစ်၊ နိုင်ငံသစ်များသို့ သွားရောက်ကာ အသစ်အသစ်သော ပညာရပ်များ၊ လုပ်ငန်းများ၊ နည်းလမ်း ဥပဒေများ စသည့် လူလောကဆိုင်ရာပြဿနာ အမျိုးမျိုးကို ပြေလည်စေနိ်ုင်သော အဖြေကောင်းများကို သယ်ပိုးလာကြသည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းတို့တွင် ကျယ်စေရန် တီထွင်ရသော အမျိုးမျိုးသောယာဉ်ရထားများမှာ ခရစ်နှစ် ၁၉၁ဝ ပြည့်နှစ်လောက်ကတည်းက စုံလင်နေပေပြီ။ ယခုခေတ်၌ အသုံးပြုနေကြသော မီးရထား၊ မီးသင်္ဘော၊ မော်တော်ကား၊ လေယာဉ်ပျံ စသောယာဉ်များအားလုံးသည် ထိုနှစ်လောက်တွင်ပင် အစုံအလင်ရှိနေပေသည်။ ထိုခုနှစ်မတိုင်မီက ပင်လယ်ခြားနေသော ဒေသများသို့ ပိုးထည်များ၊ လက် ဖက်ခြောက်များနှင့်အမွှေးအကြိုင်များစသော ကုန်ခြောက်တို့ကို သာတင်ပို့လေသည်။ သို့သော်ယခု အခါ၌ လူတို့လိုအပ်သည့် အသုံးအဆောင် အစားအသောက်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးကို တင်ပို့နိုင်ပြီဖြစ်လေသည်။
မီးချောင်းရေသောက်ရွာ
မီးချောင်းရေသောက်ရွာ
ခမိ − အိဂျူးအင်းဘူတာ
ခမိ − အိဂျူးအင်းဘူတာ  (上伊集院駅 ခမိ − အိဂျူးအင်း - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီမားခရိုင်၊ ခါဂိုရှီးမားမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဆန်စက္ကူ
ဆန်စက္ကူ
ဆန်စက္ကူသည် စင်စစ်အားဖြင့် ဆန်မှပြုလုပ်ယူသော စက္ကူမဟုတ်ပေ။ ဖော်မိုဆားကျွန်းတွင် အလေ့ကျပေါက်သော တကြက်ပနက် ပက်ပီရီဖာပင်၏ အူမှ ပြုလုပ်ယူသော စက္ကူသာလျှင် ဖြစ်သည်။ တရုတ်နိုင်ငံတွင် ပေါက်သည့် အက်စခိနော မီနီပင်မှလည်း ဆန်စက္ကူလုပ်ယူနိုင်သေးသည်။
ဆန်စက္ကူပင်သည် 'အရေးလီယေးစီးအီး'မျိုးရင်းဝင် ချုံပင်မျိုးဖြစ်သည်။ ၈ ပေမှ ၁၅ ပေထိမြင့်သည်။ ထိုအပင်၌ အမွေးနုများရှိသောရွက်ခြားလက် အရွက်ကြီးများပေါက်သည်။ အစိမ်းရောင် ပန်းပွင့်များသည် အခိုင်လိုက် ငိုက်လျက်ပွင့်ကြသည်။ ဆန်စက္ကူ ပြုလုပ်ရာတွင် ဆန်စက္ကူပင်၏ အခေါက်နှင့် အပြင်အသားကိုခွဲ၍ အလယ်အူကို ထုတ်ယူရ လေသည်။ စက္ကူ ပြုလုပ်သောအခါ၊ ဓားထက်ထက်ဖြင့် အူကို ကျွမ်းကျင်စွာလွှာယူရသည်။ အလွှာများရသောအခါ ယင်းတို့ကိုလိုသလိုအရောင် ဆိုးပေးကြသည်။ ထိုနောက် မာသည့်မျက်နှာပြင် ချောချော ပေါ်တွင်တင်၍၊ ဖိအားကြီးကြီးနှင့် ဖိပေးရသည်။ ထိုနောက် အရွယ်ကို လိုသလို ဖြတ်ယူကြသည်။
ဆန်စက္ကူကို ပန်းလုပ်ရာတွင်ဖြစ်စေ၊ ပန်းချီကား ရေးရာတွင်ဖြစ်စေ အသုံးပြုကြသည်။ ထိုပြင် နေကာဦးထုပ်များလုပ်ရာတွင်လည်း အနည်းအကျဉ်း အသုံးပြုကြသေးသည်။
နန်းစောက်စောက်ရွာ၊ မော်လိုက်မြို့နယ်
နန်းစောက်စောက်ရွာ (Nansauksauk)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ မော်လိုက်မြို့နယ်၊ နန်းစောက်စောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၁၀၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မော်လိုက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျုံလတာရွာ၊ ကျွန်းခယ်မ
ကျုံလတာရွာ၊ ကျွန်းခယ်မ
ဆန်ချီ
ဆန်ချီသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံအလယ်ပိုင်း ဗိုပါးစီရင်စု၊ ဗိုပါး မြို့၏ အရှေ့မြောက် ၂၃ မိုင်အကွာတွင်တည်ရှိသော ရွာကလေး တစ်ရွာဖြစ်သည်။ ယင်းဆန်ချီရွာကလေးသည် ရှေးခေတ် အိန္ဒိယယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိပေသည်။ သီရိဓမ္မာသောကမင်း (ဘီစီ ၂၇၃-၂၃၂) သည် ကလိင်္ဂ တိုင်းကို အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ အသက်အိုးအိမ် စည်းစိမ်ဥစ္စာ အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးပျက်စီးကြရသည်ကို မြင်၍၊ တရား သံဝေဂရယူကာ စစ်ဖြင့်အောင်နိုင်ခြင်းကိုစွန့်လွှတ်လျက်၊ တရား ဓမ္မဖြင့် အောင်နိုင်ခြင်းသို့ ရှေးရှုခဲ့လေသည်။ ထိုမှစ၍ အိန္ဒိယ နိုင်ငံတော်အဝှန်း၌ ရေတွင်းရေကန် တူးခြင်း၊ ဘုရားပုထိုးစေတီ ဂူကျောင်းတည်ဆောက်ခြင်းအစရှိသော ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် စပ်လျဉ်း သည့်အမှုများကိုပြုလုပ်ခဲ့၏။ ဗုဒ္ဓသာသနာသည်လည်း မင်းကြီး ၏လက်ထက်၌ တိုးတက်ထွန်းကား၍ လာခဲ့လေသည်။ ယင်း သို့ ဗုဒ္ဓဘာသာထွန်းကား တိုးတက်ခဲ့သည်နှင့်အမျှ၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ နှင့် ဗုဒ္ဓသာသနာကို ကြည်ညိုစိတ်ထက်သန်သော သူတို့သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံအဝှန်း၌ များစွာပေါ်ပေါက်ခဲ့လေသည်။ မြတ်စွာဘုရား ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုပြီးသည့်နောက်တွင်ကား၊ ဗုဒ္ဓ အယူဝါဒီတို့သည် ဘုရား၏ဓာတ်တော် မွေတော်များကို ခိုင်ခံ့ လုံခြုံသော ထူပါရုံစေတီတော်ကြီးများ၌ ဌာပနာကြ၏။ ယင်း ထူပါရုံ စေတီတော်ကြီးများကို လည်း ကြည်ညိုဖွယ်ဖြစ်အောင် အဆန်းတကြယ် တည်ထားဆောက်လုပ်ခဲ့ကြလေသည်။ ဤသို့ ဖြင့် သီရိဓမ္မာသောကမင်း၏ ခေတ်လောက်မှစ၍ ထူပါရုံစေတီ တော်ကြီးများသည် ဆန်ချီရွာတစ်ဝှန်း၌ ပေါ်ထွန်းခဲ့ကြရာ ထို အကြောင်းကိုမှီ၍ ဆန်ချီရွာသည် ရာဇဝင်တွင် ထင်ရှားကျော် စော၍လာခဲ့ပေသည်။ ထူပါရုံစေတီတော်ကြီးများကို ဗီတွာမြစ်၏ လက်ဝဲဘက် ကမ်း၊ ပေ ၃ဝဝ အမြင့်ရှိသော သဲကျောက်တောင်ကုန်းငယ် တစ်ခုတွင် တည်ထားဆောက်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဆန်ချီတောင်ကုန်း ပေါ်၌ကား ထူပါရုံစေတီတော်ကြီးပေါင်း ၁ဝ ဆူမျှ ရှိခဲ့လေ သည်။ ယင်းတို့အနက် စေတီတော်ကြီးတစ်ဆူမှာ အချင်းအား ဖြင့် ၁ဝ၃ ပေခန့်ရှိ လျက်၊ ဉာဏ်တော်အားဖြင့် ၄၂ ပေခန့် ရှိ၏။
ပုံပန်းမှာ အခြေ၌ ပစ္စယာ အဆင့်ဆင့်ခံထား၏။ ပစ္စယာ ပေါ်၌ ဥသဏ္ဌာန်စေတီပုံတည်၍၊ အထက်ဆုံး၌ အချင်း ၃၄ ပေရှိသော ပလ္လင်နှင့် ထီးတို့ရှိလေသည်။ ပစ္စယာသို့ လှေကား ဖြင့်တက်ရ၏။ ပစ္စယာပတ်လည်တွင်လည်း ကျောက်လက်ရန်း ရှိလေသည်။ ထူပါရုံစေတီတော်ကြီး တစ်ခုလုံး၏ပတ်လည် ၌ကား အရံတံတိုင်းရှိ၏။ ယင်းတံတိုင်းလေးမျက်နှာတွင် ၁၈ ပေစီရှိသော မုတ်ပေါက်လေးပေါက်ရှိ၍၊ မုတ်ပေါက်တိုင်းတွင် တုရိုဏ်တစ်ခုစီရှိလေသည်။ ယင်းမုတ်ပေါက်နှင့် ကျောက်လက် ရန်းများ၌ကား၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ ဖြစ်စဉ်များ၊ နိပါတ်တော်များကို ပန်းတမော့ပညာ လက်ရာမြောက်စွာဖြင့် ကျောက်ရုပ်ကျောက် ပန်းများထု၍၊ ကျောက်စာများကိုလည်း ရေးထိုးမော်ကွန်းတင် ထားရစ်ခဲ့ကြလေသည်။ အဆိုပါထူပါရုံစေတီတော်ကြီးများအနက် ထူပါရုံတစ်ခု၏ ဌာပနာတိုက်အတွင်းမှ ရှင်သာရိပုတ္တရာနှင့် ရှင်မောဂ္ဂလာန်တို့၏ ဓာတ်တော်များကို ၁၈၅၁ ခုနှစ်တွင် တူးဖော်ရရှိသည်။ ထိုသို့ ရရှိသောဓာတ်တော်တို့ကို ဗြိတိသျှအစိုးရတို့က လန်ဒန်မြို့သို့ ပင့်ဆောင်၍ သွားလေသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးရသော အခါ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ထိုဓာတ်တော်တို့ကို အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ပြန်ပို့သဖြင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံအစိုးရသည် ၁၉၅၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၃ဝ ရက်နေ့တွင် မူလထူပါရုံအနီး၌ တည်ဆောက်ထားသော ဝိဟာရအသစ်၌ ဓာတ်တော် တို့ကို ပြန်လည်ဌာပနာလေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာနေရာများ
ပီပလိုက်ရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ပီပလိုက်ရွာ(Pipalaik)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ငရှားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၃၂၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငရှားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၄ ဦး၊ မ ၇၅၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၆၀ ဦး နေထိုင်သည်။
တာဟိုးနားရွာ၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နယ်
တာဟိုးနားရွာ(Tarhoenar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နယ်၊ တာဟိုးနားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၇၂၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာဟိုးနားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၇ ဦး၊ မ ၁၃၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၉၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ပီပလိုက်ရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တာဟိုးနားရွာ၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြစ်ကြီးနားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မာကလာကုန်း
မာကလာကုန်း
ကိုးကား
မာကလာကုန်း
ဘဲ့ရကုလားချောင်းရွာ၊ လက်မယာ
ဘဲ့ရကုလားချောင်းရွာ၊ လက်မယာ
ဘယ်လင်းရွာ၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်
ဘယ်လင်းရွာ (Beilin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊ ဘယ်လင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၆၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘယ်လင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၀၂ ဦး၊ မ ၂၅၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၀၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆန်နီခင်းရွာ
ဆန်နီခင်းရွာ
သပြုကုန်းရွာ၊ ရဲကွင်း
သပြုကုန်းရွာ၊ ရဲကွင်း
ခမိအီးဒဘူတာ
ခမိအီးဒဘူတာ  (上飯田駅 ခမိအီးဒ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ နဂိုယမြို့၊ ခိတရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လှိုင်မြို့နယ်အမှတ်(၂)ရပ်ကွက်မီးလောင်မှု(၂၀၁၀)
၂၀၁၀ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၇ ရက်နေ့က လှိုင်မြို့နယ် အမှတ် ၂ ရပ်ကွက်တွင် မီးလောင်မှုဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဇန်နဝါရီလ ၇ ရက်နေ့ ည ၆ နာရီ ၄၅ မိနစ်ဝန်းကျင်တွင် လှိုင်မြို့နယ်၊ အမှတ် ၂ ရပ်ကွက်၊ သီရိ ၄ လမ်းတွင် နေအိမ်တစ်အိမ်မှစ၍ မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ အဆိုပါ မီးလောင်မှုဖြစ်စဉ်ကြောင့် တိုက်နှစ်လုံးနှင့် တိုက်ခန်းတွဲများပါ သည့် တိုက်တစ်လုံး မီးလောင်ကျွမ်း ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။
မီးလောင်ကျွမ်းမှုကို နီးစပ်ရာ မြို့နယ်များမှ မီးသတ်ကားများလာ ရောက်ငြှိမ်းသတ်ပေးခဲ့ပြီး ည ၇ နာရီ မိနစ် ၄၀ ဝန်းကျင်၌ မီးညွှန့်ကျိုးကာ ည ၈ နာရီ မိနစ် ၃၀ ဝန်းကျင်တွင် မီးငြှိမ်းသတ်မှုပြီးဆုံးခဲ့သည်။
သပြေသာရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
သပြေသာရွာ (Thapyaythar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ ကြိုင်းခွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၁၀၃ ဖြစ်သည်။
လှိုင်မြို့နယ်အမှတ်(၂)ရပ်ကွက်မီးလောင်မှု(၂၀၁၀)
ကိုးကား
Weekly Eleven News Journal
အာတာလွတ်
အာတာလွတ် သည် အပူပိုင်းဒေသပင်များမှထွက်သော သစ်ဥသစ်ဖု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကြိတ်၍ ပုံမှန်စာ (stable food) အဖြစ် စားကြ၏။ အသုံးအစားများသည်မှာ မိုးသစ်တောတို့တွင်ပေါက်သော မရန်တာအရန်ဒီနေးစီးယား (Maranta arundinacea) ခေါ် ချုံပင်တမျိုးမှ ထွက်သောဥ ဖြစ်၏။ တောင်/မြောက်အမေရိကတိုက်များ၌ ဇာမီယာအင်တီဂရီဖိုလီယာ (Zamia integrifolia) ခေါ် မြေကပ်ပင်တမျိုးမှ အလားတူဥမျိုးကို ရသည်။ ပိုလီနီးရှန်းသားတို့ကမူ တက္ကာလီယွန်တိုပီတလွိုက်ဒက် (Tacca leontopetaloides) ခေါ် ပန်းပွင့်ပင်တမျိုးမှထွက်သော ဥကို သုံးစားသည်။ ဤအပင်မှာ ပိုလီနီးရှန်းသားတို့သာမက ရေကြောဆက်သည့် အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာရှိ ကမ်းရိုးတန်းနိုင်ငံများတွင်ပင် အလားတူ သုံးစားကြောင်း တွေ့ရ၏။ ဂျပန်တို့ကမူ ပူရာရီယာလိုဘာတာ (Pueraria lobata) ခေါ် နွယ်ပင်တမျိုးမှထွက်သော ဥကို စားသည်။ အာဒါလွတ်ပင်သည် အစာကြေလွယ်သော စတာ့(ကစီ)ဖြစ်သဖြင့် ယင်းကိုကလေးနှင့် နာမကျန်းဖြစ်နေသူ များအဖို့ အစားအစာအဖြစ် အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် လောဘကြီးသော စီးပွား ရေးသမားများက ထိုအာဒါလွတ်မှုန့် များတွင် အာလူးမှုန့်၊ ဆန်မှုန့်၊ သို့မဟုတ် ရိုးရိုးဂျုံမှုန့်များကို ရော၍ အာဒါလွတ်မှုန့်အဖြစ် ရောင်းလေ့ရှိကြသည်။ ကစီကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးရနိုင်သည့် အာဒါလွတ်ပင်နှင့် နီးစပ်သော အပင်များ၏ အမြစ်များနှင့် ရိုင်ဇုမ် အတက်များကို အာဒါလွတ်ဟု ခေါ်သည်။ သို့သော် အနောက်အိန္ဒိယကျွန်းစုမှ အာဒါလွတ်ကိုသာ အာဒါလွတ်ဟုခေါ်လေ့ရှိကြသည်။ ထိုအပင် ကို ရုက္ခဗေဒ အလိုအားဖြင့် မာရန်တာ အရန်ဒီနေးစီး ဟုခေါ် သည်။ တစ်နှစ်မကျော်သေးသည့် ရိုင်ဇုမ်အတက်များမှ ကစီကို ထုတ်ယူကြသည်။ ထိုအတက်များကို ရေဆေး၍ အခွံကိုခွာပြီး လျှင် ပျော့ဖတ်ဖြစ်အောင်လုပ်ယူ၍ ကြိမ်ဖန်များစွာ ရေခါဆေး ပစ်ရသည်။ ထိုသို့ ရေဆေးစဉ် အမျှင်များကိုတွေ့လျှင် ဖယ်ပစ် ရသည်။ ထိုနောက် စစ်ပြီးလျှင် အခြောက်ခံရသည်။ ထိုအာဒါ လွတ်မှုန့် အခြောက်များကို ရေနွေးနှင့် ရောမွှေပေးလျှင် ယိုကဲ့ သို့ ဖြစ်လာလေသည်။ အာဒါလွတ်ပင်သည် မာရန်တာမျိုးစုဝင်နှင့် မာရန်တေးစီး မျိုးရင်းဝင်ဖြစ်ပြီးလျှင် နှစ်ကြာခံ ပင်ပျော့မျိုး ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံး အာဒါလွတ်ကို ဗာမျူးဒါးနှင့် ဂျမေးကားတို့မှ ရရှိသော်လည်း အာဒါလွတ်ပင် အမျိုးမျိုး ကို အရှေ့အိန္ဒိယ ကျွန်းစု၊ အနောက်အိန္ဒိယကျွန်းစု၊ ဩစတြေးလီးယားတိုက်နှင့် တောင်အာဖရိကတိုက်တို့တွင် လည်း စိုက်ပျိုးကြသေးသည်။ မြောက်အမေရိကတိုက်တွင်မူ မြောက်ဘက်သို့ ဖလော်ရီဒါအထိ စိုက်ပျိုးကြလေ သည်။ အာဒါလွတ်ဟူသော စကားသည် အဲရိုးရုဆိုသည့် အဂ‡လိပ် စကားမှ ဖြစ်လာဟန်ရိသည်။ ထိုစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မြားမြစ်ဖြစ်သည်။ တောင်အမေရိကတိုက်မှ ရှေးတိုင်းရင်းသား များသည် အဆိပ်လူးမြားဖြင့် အပစ်ခံရသောအခါတွင် ထိုအပင် ၏ အမြစ်ကိုဖြတ်၍ ကုသလေ့ရှိကြရာမှ ထိုစကားဖြစ်လာပုံရ လေသည်။