cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဘလော့ရေးသားမှု
သမိုင်းကြောင်း
မြန်မာဘလော့ဂါများ အများဆုံး အသုံးပြုသော ဘလော့နည်းပညာ ပလက်ဖောင်းမှာ blogspot နှင့် wordpress တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကနဦးဘလော့ အများစုမှာ blogspot ကို အသုံးပြုထားသော ဘလော့များ ဖြစ်ကြပြီး ၂ဝဝ၇ ခုနှစ် နှောင်းပိုင်းတွင် blogspot များဝင်ရောက်ရ ခက်ခဲသွားခြင်းများ ကြောင့် wordpress ကို အသုံးများလာကြပြန်သည်။ အချို့သော ဘလော့များသည် CMS နည်းပညာ ကို အသုံးပြု၍လည်း ဘလော့တည်ဆောက် ထားကြသည်ကို တွေ့နိုင်သည်။ ဘလော့နည်းပညာနှင့် တွဲဖက်၍ အသုံးပြုသော widget များအနက် မြန်မာဘလော့ဂါ အသိုင်းဝိုင်းအတွင်း အသုံးများသော widget တစ်ခုမှာ CBOX ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် chat box သို့မဟုတ် shout box ပုံစံမျိုးဖြစ်ပြီး ဘလော့အဝန်းအဝိုင်း အတွင်းတွင် ဖြစ်စေ၊ ဘလော့ဖတ်သူများ နှင့် ဘလော့ကာများ ကြားတွင် ဖြစ်စေ ကြားခံ အသုံးပြုသော ဆက်သွယ်ရေး widget ဖြစ်သည်။ ပိတ်ဆို့ထားသော ဘလော့များကို RSS Feed ဖြင့် အလွယ် တကူ ဖတ်ရှုနိုင်သော Google Reader မှာလည်း ဘလော့ဖတ်ရှုသူများ အသုံးများကြသည်။ မြန်မာဘလော့ အများစုသည် ဇော်ဂျီယူနီကုဒ်ဖြင့် ရေးသားကြသော်လည်း ယခုအခါ တချို့သော ဘလော့များသည် မြန်မာယူနီကုဒ်ကို ပြောင်းလဲ အသုံးပြုလာကြသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ဇော်ဂျီယူနီကုဒ်နှင့်ရော မြန်မာယူနီကုဒ်ဖြင့်ပါ ဖတ်ရှုနိုင်အောင် မြန်မာယူနီကုဒ် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော ကိုငွေထွန်းမှ on the fly ခေါ် ယူနီကုဒ် converter ကိုရေးသား ပေးခဲ့သည်။ မြန်မာဘလော့ဂါများသည် micro blogging ဖြစ်သော twitter ကိုလည်း အသုံးပြုကြသည်။
ထင်ရှားသူများ
နေဘုန်းလတ်သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ထင်ရှားသော ဘလော့ရေးသားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တပ်မတော်ခေါင်းဆောင် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေအား လှောင်ပြောင်သော ကာတွန်းပုံတစ်ခုကို တင်ခဲ့သည့်အတွက် ထောင်ဒဏ် နှစ် ၂၀ ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပန်းဘဲရိုးရွာ၊ အင်းဝင်း
ပန်းဘဲရိုးရွာ၊ အင်းဝင်း
ဒေဝဒတ္တဝိပတ္တိသုတ်
ဘုရားရှင် မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဒေဝဒတ္တသံဃာသင်းခွဲ၍ ထွက်သွားပြီး မကြာမီ ဒေဝဒတ္တကို အကြောင်းပြု၍ “သူတော်ကောင်းဖြစ်သော ရဟန်းသည် ရံဖန်ရံခါ မိမိ၏ပျက်စီးမှု သူတစ်ပါးတို့၏ ပျက်စီးမှု, မိမိ၏ပြည့်စုံမှု, သူတစ်ပါးတို့၏ ပြည့်စုံမှုကို ဆင်ခြင်သိမြင်နေရမည်။ လာဘ, အလာဘ, ယသ, အယသ, သက္ကာရ, အသက္ကာရ၊ ပါပိစ္ဆတာ, ပါပမိတ္တတာ ဟူသော အသဒ္ဓမ္မရှစ်ပါးတို့ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်အပ်သော ကုသိုလ်စိတ်ကုန်နေသော ဒေဝဒတ္တသည် အာပါယိက, နေရယိက, ကပ္ပဋ္ဌ, အတေကိစ္ဆ ဖြစ်ပုံ သူတော်ကောင်း ဖြစ်သော ရဟန်းတော်သည် ယင်းတရားရှစ်ပါးကို လွှမ်းမိုး၍နေရမည်။ ယင်း အသဒ္ဓမ္မရှစ်ပါးကို မလွှမ်းမိုးပဲနေသော ရဟန်းအား ဒုက္ခာသဝ, ကိလေသာသဝ, ဝိဃာတ ပရိဠာဟတို့ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။ လွှမ်းမိုး၍နေသော ရဟန်းအား မဖြစ်ကုန်၊ ထို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယင်းအသဒ္ဓမ္မရှစ်ပါးတို့ကို လွှမ်းမိုး၍နေအံ့ဟု ကျင့်ရမည် ဟု ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
မြန်မာဘလော့ဂါများ
မြန်မာဘလော့ဂါ ခေတ်ဦးပိုင်းကို ၂၀၀၆ အစောပိုင်းမှာ ထင်ထင်ရှားရှားမြင်နိုင်သည်။ ပထမဆုံး မြန်မာဘလော့ ဂါများသည် သူတို့၏စာမျက်နှာများတွင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့်ရေးသားခဲ့ကြပြီး အများအားဖြင့် တကိုယ်ရေသက်ဆိုင်သော အကြောင်းအချက်အလက်များကို တင်ပြထားခဲ့ကြသည် ကိုတွေ့ရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခရီးသွားဆောင်းပါး၊ အတွေ့အကြုံနှင့် အခြားမျှဝေချင်သည်များကို တင်ပြထားကြသည်။ ၂၀၀၆ ခုနှစ်ထက် စောကောင်းစော နိုင်သော်လည်း ၎င်းနှစ်သည် မြန်မာဘလော့ဂါများ၏အချိုးအကွေ့ကိုစတင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့မမှားချေ။
= ခေတ်ဦးပိုင်း = မြန်မာဘာသာနှင့်စမ်းသပ်ရေးသားသူများရှိလာသော်လည်း ပြည်တွင်းအင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် ဘလော့များကို ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် အများအပြားရေးသားခြင်းမရှိသေးသောအတွက် ၂၀၀၆ မတိုင်ခင် ဘလော့ဂါ ဟူ၍ ထင်ထင်ရှားရှား နာ မည်ရသူများမရှိသေးချေ။ ဇော်ဂျီဖောင့် ( ZawGyi font) ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်မှာ blogger ၏ blogspot ပလက်ဖောင်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြသော မြန်မာဘလော့ဂါအချို့သည် သူတို့စာမျက်နှာများပေါ်မှာ မြန်မာဘာသာနှင့် ရေးသားနိုင်မည့် စနစ်ကိုစတင်တွေ့ရှိစမ်းသပ်အောင်မြင်ခဲ့ကြပြီး ညီလင်းဆက်၊မောင်လှနှင့်ပုဂံနက် တို့သည် ထင်ရှားသော မြန်မာဘလော့ ဂါတွေအဖြစ် စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၂၀၀၆ ခုနှစ်၏ ဩဂုတ် ၃၁ ရက်နေ့တွင်မူ ကမ္ဘာ့ ဘလော့ဂါနေ့ အဖြစ် ရန်ကုန်မြို့ မြေနီကုန်းမှာရှိသော service+ computer training center ကကြီးမှူးပြီး မြန်မာ့အင်တာနက်အသုံးပြုသူများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်စတင်မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ဒါသည် မြန်မာ့ဘလော့လောက၏ ပထမဆုံးသော လှုပ်ရှားမှုဖြစ် ခဲ့သည်။ service+ computer training center ၏တည်ထောင်သူ ကိုရဲထွန်းအောင် သည် မြန်မာ့ ဘလော့ရေးသား သူများ၏ ခေတ်ဦးမှာ ပါဝင်ခဲ့သူတယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူရေးသားခဲ့သော ဘလော့များသည် အချိန်အတိုင်းအတာတခုထိ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် မြန်မာပြည်မှာ ဘလော့ရေးသားသူများတိုးပွားလာအောင်လုပ်ဆောင်ရာမှာ ဦးစွာ ပထမ ဖြစ်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း ဘလော့ဂါ လောက ထွန်းတောက်လာချိန်မှာလည်း သူတည်ထောင်ထားသော service+ center သည် နာမည်ကြီး ဘလော့ဂါများ စုပေါင်းဝင်ထွက်သွားလာခဲ့ရာ ရပ်ဝန်းတခုဖြစ်လာခဲ့သည်။
= အသုံးပြုရာနည်းပညာ = Blogspot နှင့်ဘလော့ရေးသားသူများစတင်တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ၂၀၀၆ ဒီဇင်ဘာမှာ မြန်မာဘာသာဖြင့် ဘလော့ရေး သားသူများ ၄၀၀ မှ ၈၀၀ ခန့်ရှိလာတယ်လို့ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ အများအပြားအလွယ်တကူမြန်မာလိုရေး သား နိုင်ရန်အတွက် နည်းပညာဖြန့်ဝေပေးသူများထဲမှာ ညီလင်းဆက်၊မောင်လှနှင့်စေတန်ဂေါ့ တို့ဟာထင်ရှားသည်။ သူတိုက ဘလော့စာမျက်နှာများတွင် မြန်မာဘာသာဖြင့် ဘလော့ရေးသားခြင်းဆိုင်ရာ အထောက်အကူပြုအချက် အလက်များကို တင်ပြထားခဲ့ပြီး အများစုသည် လက်တွေ့အသုံးတည့်အောင်ရေးသားထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသူများသည် forum များတွင်လည်း နာမည်ရှိရေးသားကြသူများဖြစ်သောအတွက် သူတို့မိတ်ဆွေအများစုသည် ဘလော့ရေး သောအလေ့အထကို အလျင်အမြန် ကူးပြောင်းနိုင်လာခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် အခြားဘလော့ရေးသားနိုင်သော ပလပ်ဖောင်း များဖြစ်သော wordpress, iblogger စသော မူကွဲနည်းပညာရပ်များပိုမိုပြန့်နှံ့လာခဲ့ပြီး ဘလော့ရေးသားခြင်းသာမက ဘလော့ဂါများသည် web 2.0 လို့ခေါ်သောခောတ်မှာ web developer များ ဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်လာခဲ့သည်။
၂၀၀၇ နှစ်ဦးပိုင်းတွင်မူ မြန်မာဘာသာဖြင့် ဘလော့ရေးသားသော အရေအတွက်ပိုမိုတိုးပွားနေပြီး ထိုသူများ၏ လိပ်စာ များကို တစုတစည်းထဲ ဖော်ပြနိုင်ရန်အတွက် Myanmar bloggers directory ကို ညီလင်းဆက်မှ စတင်တည်ထောင်ပေး ခဲ့ပြီး မြန်မာလိုရေးသားလိုသူတိုင်း ၎င်းနေရာကနေ တဆင့်အများအပြားသိနိုင်ရန်အတွက်အားထုတ် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။
= ဘလော့ဂါအမှတ်တရစာအုပ် = အကြောင်းအရာ အချက်အလက်တွေစုံလင်အောင်ရေးသားလာသောမြန်မာဘလော့ဂါများသည် မြန်မာပြည်တွင်းမှာသာ မက စင်္ကာပူ၊ မလေးရှား၊ အင်္ဂလန်၊ အမေရိကန်၊ အာဖရိက၊ ကနေဒါ၊ ရှရှား၊ စသောကမ္ဘာ့ မြို့ကြီးတွေမှ နေပြီး ရေးသား လာနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသူများသည် online ကနေတဆင့် အသိအကျွမ်းဖြစ်လာခဲ့ကြပြီး ပြည်တွင်းနှင့်ပြည်ပက မြန်မာ ဘလော့ဂါများသည် စုပေါင်းပြီး သူတို့၏ကောင်းနိုးရာရာ ပိုစ်များကို ကဏ္ဍ အလိုက်ရွေးထုတ်ပြီး မြန်မာပြည်မှာ စာအုပ်တခု အမှတ်တရထုတ်ဝေဖို့ စတင်စီစဉ်ခဲ့ရာက အပြင်မှာမတွေ့မမြင်ဘူးဘဲ တဦးကိုတဦး online မှာသာ သိကျွမ်းခဲ့ ကြသော မြန်မာဘလော့ဂါများသည် သမိုင်းဝင်မယ့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုကို ၂၀၀၇ မတ်လအတွင်း ရန်ကုန်မြို့ပေါ်က ကော်ဖီဆိုင်တခုမှာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်း တွေ့ဆုံမှုအတွင်း အမှတ်တရ စာအုပ်ထုတ်ဝေဖို့အတွက် စိုးဇေယျ မှစတင် အကြံပြုခဲ့ပြီး ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က မြန်မာဘလော့ဂါများ၏ ကောင်းမွန်သော ပိုစ်များကို ရွေးထုတ်နိုင်ဖို့ရာ ပထမဆုံး ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး အဆိုပါတွေ့ဆုံပွဲကို ဘာညာဘာညာ၊ညီလင်းဆက်၊နေဘုန်းလတ်၊ဇင်ကိုလတ်၊ညီညီ၊ဘလာဂေါက်၊မြန်မာအိုအေစစ်၊စိုးဇေယျ၊ မျက်လုံး၊ တက်စလာ၊ စည်းအပြင်ဘက်ကလူ စသောမြန်မာဘလော့ဂါများ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ပိုင်း မကြာမကြာအစည်းဝေးများပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံးပိုစ်တွေရွေးထုတ်ခြင်းအတွက် မြေနီကုန်းက service+ မှာ စုပေါင်းရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ရွေးချယ်ရန်အတွက် ကမ္ဘာအနှံက မြန်မာဘလော့ဂါများကနေပြီး အမှတ်ပေး စနစ်နှင့် စုပေါင်းရွေးချယ်စေခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်၏အမည်ကို “အနာဂတ်လှိုင်း၏ဆုံမှတ်များ”လို့အမည်ပေးခဲ့ကြသည်။
အမှတ်တရစာအုပ်ထုတ်ဝေရေးသည် လက်ရှိ အစိုးရပေါ်လစီများအရ စာရေးသူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက် အလက်များကိုပေးရမှာဖြစ်သောအတွက် နိုင်ငံရပ်ခြားမှာရှိနေသော အချို့စာရေးသားသူများက ကန့်ကွက်ရာကနေပြီး မပြီး မပြတ်ဘဲဖြစ်ခဲ့ရသည်။
= MBS = တွေ့ဆုံပွဲများ၏ နောက်ပိုင်းရလဒ်အနေဖြင့် မြန်မာဘလော့ဂါများအချင်းချင်း ပိုမိုညီညွတ်စွာပေါင်းစည်းပြီး ပညာရေးလူမှုရေးကဏ္ဍများတွင်စိတ်တူကိုယ်တူရည်မှန်းချက်များနှင့် ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ မြန်မာဘလော့ဂါ အသိုက်အမြုံလို့ခေါ်သော MBS ကိုစတင်ဖွဲ့စည်းရန်အတွက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဖွဲ့စည်းပြီးနောက်မှာ MBS အဖွဲ့ခွဲများ အနက် ထူးခြားစွာစုစည်းဆောင်ရွက်နိုင်သူတို့မှာ အစိုးရပညာတော်သင်များရှိသော ရုရှားမှ မော်စကို MBS ဖြစ်သည်။ MBS member အများအပြားရှိခဲ့သော စင်္ကာပူသည် အစဦးပိုင်းမှာထူးထူးခြားခြား အနီးကပ်ဆက်ဆံ ရေးရှိခဲ့ပြီး ၂၀၀၇ စက်တင်ဘာနောက်ပိုင်းတွင်မူ လက်ရှိအချိန်အထိ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုမရှိတော့ချေ။
ဦးစည်းဦးဆောင်မရှိဘဲ တယောက်ကိုတယောက် နားလည်မှုယုံကြည်မှုတို့နှင့်တည်ဆောက်ခဲ့သော MBS သည် ၂၀၀၇ အစောပိုင်းကာလများတွင် စုစည်းသောလှုပ်ရှားမှုတို့နှင့် နည်းပညာတိုးတက်ရေးများကို တစိုက်မတ်မတ်ဆောင်ရွက်ခဲ့ သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်၏ စက်တင်ဘာ ၁ ရက်နေ့တွင်မူ ပထမဆုံး MBS ၏ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် မြန်မာဘလော့ ဂါနေ့ကို ရန်ကုန်မြို့ လှိုင်တက္ကသိုလ်ဝင်းအတွင်းက Myanmar information and technology park( Myanmar info-tech) အဆောက်အဦးမှာ တနေကုန်တိုင်သောဟောပြောပွဲကို ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မြန်မာကွန်ပျုတာ ရပ်ဝန်းမှ နာမည်ကြီး ဆရာများနှင့်တကွ မြန်မာဘလော့ဂါများမှနေပြီး နည်းပညာတိုးတက်လာခြင်းနှင့် အင်တာနက်ပေါ်မှ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း၊ ပညာရေးဆိုင်ရာအခွင့်အလမ်းများအကြောင်းကို ဟောပြောခဲ့သည်။ အဆိုပါဟောပြောပွဲသည် မြန်မာ ပြည်အတွက် ပထမဆုံးဖြစ်ပြီး တက်ရောက် သူ ၆၀၀ ရှိသောအနက် အများစုသည် လူငယ်များဖြစ်ပြီး သက်ကြီးဝါသနာ ရှင်များလည်းတက်ရောက်လာခဲ့သောအောင်မြင်သောပွဲတခုဖြစ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၇ စက်တင်ဘာလအတွင်းမြန်မာဘလော့ဂါ လောကသည် ထင်ထင်ရှားရှားအောင်မြင်လာခဲ့ပြီး မြန်မာ့စာနယ်ဇင်းများမှနေ ဖော်ပြလာသောအထိ မြန်မာဘလော့ဂါများမှာ အချိန်တိုအတွင်းတိုးတက်အောင်မြင်လာ ကာ စီးပွားရေးကြော်ငြာများရရှိလာသောဘလော့များပေါ်ထွက်လာသောအထိ အောင်မြင်လာခဲ့သည်။
၂၀၀၇ စက်တင်ဘာ လကုန်ပိုင်းမှာဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအခြေအနေများအရ မြန်မာဘလော့ဂါလောကသည် နိုင်ငံတကာမှာ ကျော်ကြားသလောက် မြန်မာပြည်အတွင်း မှေးမှိန်ခဲ့ရပြီး ပြည်တွင်းလှုပ်ရှားမှုများတွင် မြန်မာဘလော့ဂါများသည် အစိုးရဆန့်ကျင်သူများအဖြစ် အမြင်ခံခဲ့ရသည်။ အမှန် ဆို ဘလော့ဂါများတွင်သာမက Citizen journalism ဖြစ်သောအင်တာနက်အသုံးပြုသူတိုင်းသည် စက်တင်ဘာ အရေးအခင်းမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အချက်အလက်များကို အင်တာနက်ပေါ်ကို ဖြန့်ဝေရာမှစတင်ခဲ့ပြီး အစိုးရဆန့် ကျင်သူ ဘလော့ရေးသားသူများကြောင့် ပြည်တွင်းမှာရှိသော နည်းပညာအတတ်ပညာတိုးတက်ရေးလိုလားသူ ဘလော့ဂါများ အကြား လုံခြုံရေးအရစိုးရိမ်စရာဖြစ်ခဲ့သည်။
အဆိုပါကိစ္စရပ်များကြောင့် ပြည်တွင်းနှင့်ပြည်ပဘလော့ဂါများအကြား အငြင်းပွားဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်များကြောင့် MBS သည် ပြည်တွင်း မှာသာအဓိက ကျန်ရှိခဲ့ပြီးဆက်လက် ရပ်တည်မှုအရ ပြည်ပရောက်ဘလော့ဂါအများစုနှင့် အဆက်အဆံ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။
ပြည်တွင်းမှာ ကျန်ရှိသော မြန်မာဘလော့ဂါအင်အားစုသည် ၂၀၀၈ ခုနှစ်အတွင်းဆက်လက်တိုးပွားလာခဲ့ပြီး အများစုသည် ကဗျာ၊ နည်းပညာ၊ ရသစာပေ၊ သတင်းအချက်အလက်အချို့နှင့်၊ အတွေ့အကြုံဖလှယ်ရေးစာများကိုသာ ရေးသားကြ သူများဖြစ်ပြီး MBS မှတည်ထောင်ခဲ့သော myanmarbloggersociety.ning.com မှာ အဖွဲ့ဝင်လာခဲ့ကြသည်။
မကြာခင်မှာဘဲ အဆိုပါဆိုဒ်သည် ပေါ်လစီအချို့ကြောင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုပြန်လည်ကင်းမဲ့ခဲ့ရသည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ် မေလ အတွင်း နာဂစ်မုန်တိုင်းတိုက်ခတ် ပြီးနောက် MBS မှ မြန်မာဘလော့ဂါများသည် နီးစပ်ရာ ဘလော့ဂါအချင်းချင်း စုဖွဲ့ပြီး လူမှုကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်းများကို တတပ်တအားပါဝင်ခဲ့ကြသည်ကိုလည်း မြန်မာစာနယ်ဇင်းများမှ တဆင့် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြန်သည်။ ထိုအချိန်မှာလည်း MBS ၏နိုင်ငံတကာမှ ပါဝင်သူများမှာ သက်ဆိုင်ရာတိုင်းပြည်များကနေ တဆင့် ပြည်တွင်းလူသားခြင်းစာနာထောက်ထားမှု အကူအညီများအတွက် ကိုယ်ကျိုးမဖတ် ဝိုင်းဝန်းကူညီခဲ့ကာ အခြားသော နယ်ပယ်မှသူများကိုလည်း အလှူရှင်များဖြစ်လာအောင်ဆွဲဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၈ ၏ ဩဂုတ် ၃၁ တွင်မူ ဒုတိယအကြိမ် မြောက်မြန်မာဘလော့ဂါနေ့ကိုကျင်းပဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြပေးမယ့် လုံခြုံရေးအခြေအနေနှင့် တားဆီးမှုအချို့ကြောင့် ပြည်တွင်းဘလော့ဂါများအနေဖြင့် ကျင်းပဖို့ရာ လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။
မြန်မာဘလော့ဂါဦးရေသည် တဖြည်းဖြည်းပြန်လည်လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး ၂၀၀၉ ခုနှစ် အတွင်ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ဩဂုတ်လ ၃၀ - ၃၁ ရက်များတွင် MBS မှဦးဆောင်ကာ ပြည်မြို့လေ့လာရေးခရီးတခုထွက်ခဲ့သည်။ ၎င်းခရီးစဉ်ကို အဖွဲ့ဝင် ၄၀ ကျော်ခန့်လိုက်ပါခဲ့ကြပြီး အတွေ့အကြုံနှင့် အသိပညာရပ်များကို ဖလှယ်ကာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုများ ပိုမိုခိုင်မြဲအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့တာတွေ့ရသည်။
၂၀၁ဝ၏ ပထမလဖြစ်သော ဇန်နဝါရီလတွင်မူ MBS နှင့် မြန်မာနိုင်ငံကွန်ပျုတာပညာရှင်များအသင်းတို့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက် ပြီး အခြားသော IT နယ်ပယ်မှ လုပ်အားပေးသူများဖြင့် ပထမဆုံး ဘားကမ့်ရန်ကုန် 2010 ကို ရန်ကုန်မြို့ လှိုင်တက္ကသိုလ်အတွင်းက Myanmar Info-Tech အဆောက်အဦးမှာ ၂ ရက်တိုင်တိုင်ကျင်းပပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတလွှားမှာ ကျင်းပခဲ့သော Barcamp ပွဲများထက် လူဦးရေတက်ရောက်မှုအများဆုံးစံချိန်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
MBS ၏တရားဝင် web စာမျက်နှာကို www.myanmarbloggersociety.asia မှာကြည့်ရှုနိုင်သည်။
= ဘလော့ဂါများ၏ရပ်တည်မှု =
မြန်မာပြည်တွင်းမှာရှိသော ဘလော့ဂါများသည် အများအားဖြင့် အင်တာနက်ကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးနှင့်စိုက်ထုတ် သုံးစွဲကြရသူများဖြစ်ကြပြီး အချိန်ကြာမြင့်သော အင်တာနက်သုံးစွဲမှုတွေအတွက် မည်သည့် ဝင်ငွေမှ အင်တာနက် ပေါ်က နေပြန်လည်ရရှိသောသူများမဟုတ်ကြချေ။
ဘလော့ရေးသူများ၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်သာ လုပ်ငန်းခွင်အတွင်းရရှိထားသော အင်တာနက်ချိတ်ဆက်မှုက တဆင့် အသုံးပြုရေးသားကြသည်ဖြစ်သည်။ သူတို့များ၏ကွဲပြားသောရေးသားမှု မတူညီသော ရပ်တည်မှုနှင့် တမူခြားနားသော အတွေး အခေါ်များထဲမှာ တူညီသော ပေးအပ်မှုသည် အများသူငှာကို မိမိတို့ခံစားမှု အတွေ့အကြုံနှင့် အသိပညာဖြန့်ဝေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အစဉ်အလာအရ အစိုးရမှအမြင်မကြည်လင်သော လုပ်ငန်းတခုကို လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်နေမှုများမှာ ရာဇဝတ် သင့်သော အနေအထားဖြစ်သည်ဆိုတာကြောင့် ၂၀၀၇ စက်တင်ဘာနောက်ပိုင်း ကမ္ဘာကျော်ကြားခဲ့သော မြန်မာဘလော့ဂါ တင်ပြမှုများကြောင့် လည်းကောင်း၊ အစဉ်အလာအရ ယုံကြည်စရာအတွက် သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော မြန်မာ့ နိုင်ငံ ရေးသမားများကြောင့် လည်းကောင်း ဘလော့ဂါများသည် အစိုးရအတိုက်အခံတွေအဖြစ် အမြင်သည် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ဤအချက်ကြောင့် အချို့အသိုင်းအဝိုင်းများသည် မြန်မာဘလော့ဂါများကို နိုင်ငံရေးနှီးနွှယ်နေသော ပြဿနာရှိသူများအဖြစ်တွဲလျက်မြင်သည်။ အဲဒါကြောင့် လူမှုရေးနယ်ပယ်နှင့်ပညာရေးနယ်ပယ်များတွင် မြန်မာဘလော့ ဂါများသည် ထင်ထင်ပေါ်ပေါ်လှုပ်ရှားကူညီဆောင်ရွက်ပံ့ပိုးရန်အတွက် အခွင့်အရေးမရခဲ့ကြချေ။
ကဏ္ဍစုံနယ်ပယ်စုံက လူများသည် ဘလော့ရေးသားလာတာနှင့်အမျှ မြန်မာဘလော့ဂါအရောင်အသွေးကလည်းစုံလင်လာ သောအတွက် ပြည်တွင်းက အများစုသော နိုင်ငံရေးမနှီးနွှယ်သော ဘလော့ရေးသားသူများမှာ အမြဲစိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတို့နှင့် နေ့စဉ်ဖြတ်သန်းနေရသည်။ အစိုးရ ISP မှပိတ်ဆို့ထားသော ဘလော့ပလတ်ဖောင်းများကို ဝင်ရောက်ရေးသားကြရသော အတွက်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ Google mail ကိုအသုံးပြုဆက်သွယ်ကြသော ရာနှုန်းပြည့်အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကပါ နာမည်ဆိုးနှင့်ကျော်ကြားသော အစိုးရ၏ အီလက်ထရွန်းနစ်ဥပဒေကို စက္ကန့်မလပ်ကြောက်ရွန့်နေကြရသည်။
ထိုသို့သော ပိတ်ဆို့ထားမှုနှင့် ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်များချမှတ်နိုင်သောအနေအထားကြောင့် ထိတ်လန့်စိုးရွံ့မှုများကြားက နေပြီး မိမိတို့ဝါသနာပါရာ ကဗျာအနုပညာနှင့် အတတ်ပညာများကို မည်သည့် အခကြေးငွေမှမရဘဲ အင်တာနက်ပေါ်မှာ နေ့စဉ်မြင်တွေ့နေရအောင် တင်ပြပေးနေသော အင်အားစုသည် ဘလော့ဂါများသာဖြစ်သည်ဆိုသည်မှာမူ မြန်မာအင်တာ နက်လောကမှ ငြင်း၍ မရသော အချက်ဖြစ်သည်။ = External Link = www.myanmarbloggersociety.asia
= ဆက်စပ်လင့်ခ် = မြန်မာဘလော့များ
ကလျာဏီဝဟ်နာ
ကလျာဏီဝဟ်နာ(กัลยาณิวัฒนา; Kalyani Vadhana၊ ၁၉၂၃ မေလ ၆ ~ ၂၀၀၈ ဇန်နဝါရီ ၂)သည် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ မင်းသမီးဖြစ်ပြီး အာနန္ဒ မဟတလ(ရာမ ၈)နှင့် ဘူမိဗလအတုလျတေဇ(ရာမ ၉)တို့၏ အစ်မတော်ဖြစ်သည်။ သူမသည် စုဠာလင်္ကရဏ(ရာမ ၅)နှင့် ဝဇိရာလင်္ကရဏ(ရာမ ၁၀)တို့၏ အဒေါ်လည်း ဖြစ်သည်။
သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်
အဆူဆူသောဘုရားရှင်တို့ မစွန့်အပ်သည့် အဝိဇဟိတဌာနကြီးလေးပါးတွင် သက်ဿနဂိုရ်ပြည်သည် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံဂင်္ဂါမြစ် တောင်ဘက်၌ တည်ရှိသောဒက္ခိဏပဉ္စလတိုင်း (ယခုအခေါ်ဥတ္တရ ဒေသပြည်နယ်) ၏ရှေးအရံမြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ အာဂရာနယ် ဗာရုစဗက်(ဖာရုခါဗာဒ်)စီရင်စုတွင် တည်ရှိသည်။ အရှေ့အိန္ဒိယ မီးရထား လမ်းမကြီးရှိကိုဟာဗာဒ်နှင့် ဖာရုခါဗာဒ်လမ်းခွဲပေါ်တွင် တည်ရှိသော ပက္ခနာဘူတာမှငါးမိုင်ကွာဝေးသည်။ ယင်း လမ်းခွဲပေါ်ရှိ မိုတာခေါ်ဘူတာမှာလည်း ငါးမိုင်ပင်သွားရသည်။
ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၏အနောက် မြောက်ဘက် ၃ဝ၆မိုင်ဝေး၍ မဓုရာပြည်မှ လေးယူဇနာ ၃၂မိုင်ဝေးကြောင်းဆိုသည်။ ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာပါဠိ ဟာရိယဝတ္ထုအဖွင့်၌ သင်္ကဿ နဂိုရ်ပြည်သည် သာဝတ္ထိပြည်မှ ယူဇနာသုံးဆယ် ကွာဝေးသည်ဟုဆိုသည်။ ယခုသင်္ကဿရွာ သံကိသာ)ဟုခေါ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသခင်သည် ဘိုးတော်အဉ္စန မင်းဖြိုကြွင်းသက္ကရာဇ် ၁ဝ၉ခုဝါဆိုလပြည့် ကျော်တစ်ရက်နေ့မှ သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့အထိ ဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ မယ်တော်ဖြစ်ဖူးသော သန္တုဿိတ နတ်သားကိုအကြောင်းပြု၍ အဘိဓမ္မာတရားကိုဟောကြား တော်မူပြီးနောက် တာဝတိံသာ၌ပင် ပဝါရဏာပြု၍ လူ့ပြည်သို့သက်ဆင်းတော်မူသည့်အခါ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည် အရှေ့တံခါးဝသို့ ဦးစွာခြေချတော်မူသည်ကိုစွဲ၍ ဗုဒ္ဓဝါဒီအပေါင်းတို့သည် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်ကို အလေး အမြတ်ထားကြခြင်းဖြစ်သည်။ တာဝတိံသာ၌မြတ်စွာဘုရားသည် ဝါတွင်းသုံးလတရားဟောနေစဉ် လူ့ပြည်၌စုဝေးနေကြသော ၃၆ယူဇနာမျှလောက်သော ပရိသတ်တို့သည်သီတင်းကျွတ်လဆန်း ၈ ရက် နေ့သို့ရောက်လတ်သော် ရှင်မောဂ္ဂလာန်၏ အထံသို့ချဉ်းကပ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည်လူ့ပြည်သို့မည်သည့် နေ့တွင်မည်သည့်နေရာသို့ သက်ဆင်းမည့်အကြောင်းသိလိုသဖြင့် လျှောက်ထားကြလေသည်။
ရှင်မောဂ္ဂလာန်လည်း ဘုရားအထံတာဝတိံသာ နတ်ပြည်သို့ကြွရောက်၍ အကြောင်းစုံကို လျှောက်ထားသောအခါ မြတ်စွာဘုရားသခင်က ''ချစ်သားမောဂ္ဂလာန်. သင်၏ နောင်ကြီးဖြစ်သော သာရိ ပုတ္တရာသည် အဘယ်ပြည်၌ ဝါကပ်သနည်းဟုမေးတော်မူ၏။ အရှင်ဘုရားသင်္ကဿနဂိုရ် ပြည်၌ဝါကပ်ပါသည်'ဟုလျှောက်ကြားသောအခါ ချစ်သားမောဂ္ဂလာန်·ငါဘုရားသည်လည်း ဤနေ့မှနောက် ခုနစ်ရက်မြောက်ဖြစ်သောသီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့၌ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်၏အရှေ့တံခါးအနီး၌ ငါသက်တော်မူလတ္တံ့၊ ငါ့ကိုဖူးမြင်လိုသောသူတို့သည် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်သို့လာစေကုန်၊ ဤမျှသော ခရီး၌တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူအား ဆန်ရေရိက္ခာထုပ်ယူခြင်း မည်သည်မရှိစေလင့်ဟု မှာတော်မူလိုက်သည်။ ရှင်မောဂ္ဂလာန်လည်း ဘုရားသခင် မှာတော်မူသည့်အတိုင်းပရိသတ်တို့အားကြားတော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် လူ့ပြည်သို့သက်အံ့သော အကြောင်းကို သိကြားမင်းသိလေသော် လက်ယာရွှေ စောင်းတန်း၊ လက်ဝဲငွေစောင်းတန်း၊ အလယ်၌ပတ္တမြားစောင်းတန်းအားဖြင့် စောင်းတန်းသုံးသွယ်တို့ ၏အခြေသည် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည် အရှေ့တံခါးဝတွင်ချ၏။ စောင်းတန်းဦးသည် မြင်းမိုရ်တောင်ထိပ်၌ဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် မြင်းမိုရ်တောင်ထိပ်၌ရပ်တော်မူ၍ နတ်ပြည်မှသက်သော ပြာဋိဟာကိုပြုလုပ်၍ အထက်ကိုကြည့် တော်မူ၏။ ဗြဟ္မာ့ပြည်တိုင်အောင် ဟင်းလင်း တစ်ပြင်တည်းဖြစ်၏။ တူရူဖြစ်သော အရပ်၊ထောင့်တို့ကိုကြည့် တော်မူသော် အသိန်းမကများစွာသောစကြဝဠာတို့သည် ဟင်းလင်းတပြင်တည်းဖြစ်ကုန်၏။ လူတို့သည်နတ်တို့ကို မြင်ရကုန်၏။ ထိုနေ့၌မြတ်စွာဘုရား၏ တင့်တယ်ခြင်းကို ကြည့်၍ ၃၆ယူဇနာအဝန်းရှိသော ပရိသတ်၌ တစ်ယောက်သောသူသည် ဘုရားဆုကိုမတောင်းသူမရှိ၊ နတ်တို့ကရွှေစောင်းတန်း၊ ဗြဟ္မာတို့ကငွေစောင်းတန်း၊ ဘုရားသခင်က အလယ်ပတ္တမြားစောင်းတန်းဖြင့် သက်တော်မူ၏။ ပဉ္စသီခနတ်သားသည် ဗေလုဝစောင်းကို ပို်က်ကာ မြတ်စွာဘုရား၏ လက်ယာနံပါး၌သက်၏။ မဟာဗြဟ္မာသည် မြတ်စွာဘုရားကိုထီးမိုး၍ နောက်မှလိုက်၏။ သုယာမနတ်သားသည် သားမြီးယပ်ကိုင်၍ ယပ်ခတ်လိုက်၏။ ယင်းသို့သောအခြံအရံဖြင့် မြတ်စွာဘုရားသည် သင်္ကဿနဂိုရ် ပြည်၏အရှေ့တံခါးဝ စောင်းတန်းရင်း၌ ရပ်တော်မူသည်။ ခပ်သိမ်းသောဘုရားတို့သည် ယမိုက်ပြာဋိဟာ ပြပြီးလျှင် အရှေ့တံခါး၌နတ်ပြည်မှသက်ခြင်း၊ ထိုသက်ရာအရပ်၌လူနတ်တို့ ကိုးကွယ်စိမ့်သောငှာ လက်ယာခြေဖဝါးတော်အရာကို တည်စေခြင်းသည်ဘုရားတကာတို့၏မရွေ့သောအရာတည်း။ ဘုရားသခင် သက်ဆင်းသော စောင်းတန်းကြီးသုံးခုသည် မြေသို့ဝင်၍ လှေခါးထစ်ခုနစ်ခုသာကြွင်းကျန်၏။ သီရိဓမ္မာ သောကမင်းကြီးသည် ထိုလှေကား၏အဆုံးကို သိလို၍ တူးဖော်စေရာ အောက်ရေဝါတိုင်သော်လည်း အဆုံးကို မတွေ့၍ ထိုနေရာ၌ ကျောင်းတော်ကြီးဆောက်သည်ဟုဆိုကြသည်။ ဘုရားသခင်သက်ဆင်း၍ ခြေတော်ရာချရာ ဖြစ်ဟန်တူသော နေရာတွင်သီရိဓမ္မာသောကမင်းကြီးသည် အထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်စိုက်ထူခဲ့ရာ ယခုအခါ ကျောက်တိုင်သည် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျောက်တိုင်အထွတ်ဖြစ်သော ကျောက်ဆင်ရုပ်ကို ထိုနေရာ၌တွေ့နိုင်သည်။
ကျောက်ဆင်ရုပ်နှင့်ကပ်လျက် တောင်ဘက်တွင် သီရိဓမ္မာသောကမင်း ဆောက်ခဲ့သည်ဆိုသော ကျောင်းတော်ရာ တစ်ခုရှိသည်။ ထိုဒေသတစ်ဝိုက်တွင် ရှေးဟောင်း ဘုရားကျောင်း ကန်စေတီနှင့်မြို့ရိုးပျက်များကိုခြောက်မိုင်ပတ်လည်၌ အနှံ့အပြားတွေ့ရသည်။ သင်္ကဿရွာမှ အဆောက်အအုံ နေအိမ်များသည် အခြားရွာမှ နေအိမ်များကဲ့သို့ရွှံ့နှင့်ဆောက်ကြ သည်မဟုတ်ဘဲ ထိုဒေသ၌အနှံ့ပျံ့နေသည့် အပျက်အစီးများ မှာကျောက်တုံး၊ ကျောက်ပြား၊ အုတ်တို့ဖြင့်ဆောက်လုပ်ထား ကြသည်။
ဇောတိကရွာ၊ သုံးခွ
ဇောတိက
ညောင်ရမ်းဆရာတော်
ညောင်ရမ်းဆရာတော် (မြန်မာ ၁၂၃၅-၁၃၁၆)
ဆဋ္ဌသံဂါယနာ မဟာဓမ္မသဘင် သံဃနာယက ဖြစ်တော် မူသော မန္တလေးမြို့၊ မိုးကောင်းတိုက် ကျေးဇူးတော်ရှင် ညောင် ရမ်းဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ညောင်ရမ်းမြို့တွင် ၁၂၃၅ ခုနှစ် တပို့တွဲလဆန်း ၄ ရက် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့နံနက် အချိန်၌ ဖွားသန့်စင် သည်။ ခမည်းတော် မယ်တော်တို့မှာ ဦးနိုင်၊ ဒေါ်ငြိမ်းသာ ဖြစ် လေသည်။
၁၂၄၆ ခုနှစ် ကဆုန်လ၊ အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် ညောင်ရမ်းပေါက်တောကျောင်း အရှင်ဇမ္ဗူဒီပထံတွင် စာပေသင် သည်။ ၁၂၅ဝ ပြည့်နှစ် ကဆုန်လပြည့်နေ့၌ ထိုဆရာတော်ကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရောက်၏။ ရှင်သာမဏေ ဘဝဖြင့် သဒ္ဒါ၊ သင်္ဂဟဋီကာကျော်တို့ကို သင်ယူသည်။ ၁၂၅၄ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးစကုတိုက်၌ သီတင်းသုံးကာ ပညာကိုဆက် လက်ဆည်းပူးယင်း အိမ်တော်ရာဘုရားစရပ်များတွင် သီတင်း နေထိုင်တရားဟောခဲ့လေသည်။
သိက္ခာတော် ၇ ဝါရချိန်မှစ၍ နာဂိန္ဒာဘိကဝိဓဇမဟာဓမ္မ ရာဇာဓိရာဇဂုရု တံဆိပ်တော်ရ မိုးကောင်းဆရာ တော်ဘုရားကြီး စသော တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးသော သာသနာပြုဆရာတော်ကြီးများ၏ သီတင်းနေ့တိုင်း အစည်းအဝေး၌ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဆောင် ရွက်လာခဲ့ရသည်။ ထိုဆရာတော်ကြီးများက ရေဝတာဘိကဝိဓဇ သာသနကရ ဟူသော ဘွဲ့တံဆိပ်ကိုပေးအပ်၍ မြို့ပြင်ကြီးဆရာ တော်အစား သာသနာပြုဆရာတော်တစ်ပါးအဖြစ် ထည့်သွင်း ချီးမြေ|ာက်ခြင်း ခံခဲ့ရလေသည်။
၁၃၁၅ ခုနှစ်တွင် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံသမ္မတက အဘိဓဇမဟာရဋ္ဌဂုရုဘွဲ့တံဆိပ်တော်ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းခဲ့လေ သည်။
ယင်းသို့ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်အသီးသီး ရရှိတော်မူသော ညောင်ရမ်းဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ မှတ်သားဖွယ်ရာ သာသနာ့ ရေးရာ ဆောင်ရွက်ချက်အချို့တို့သည် ဤသို့ဖြစ်၏။ သာသနာ တော် တိုးတက်ကြီးပွားရေးအတွက် သက်တော် ၂၄ နှစ် သက္ခာ ၄ ဝါအတွင်း၌ပင် ဝိနည်းငါးကျမ်းပါဠိတော်ကို ခြောက် ခေါက်ပေါက်အောင် ပို့ချသင်ပြတော်မူခဲ့၏။ ၁၂၆၅ ခုနှစ်ကစ၍ ပရိယတ္တိသာသနဟိတအသင်းကျင်းပရာ စာမေးပွဲစည်းမျဉ်းများ ကို မူလရေး၍ပေးခဲ့ပြီးလျှင် နောက်ထပ် ၂ ကြိမ်ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ ၏။ မေးခွန်းပုစ္ဆာများကိုလည်း နှစ်စဉ် ချီးမြေ|ာက်ခဲ့သည်။ အစိုးရပထမပြန်စုံစမ်းရေးအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ဖြင့်လည်း ဆောင် ရွက်ခဲ့၏။
သံဃသာမဂ္ဂီအဖွဲ့၏ ပထမဦးဆုံး ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဝံသာနုစာမေးပွဲ ပထမဦးဆုံး ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ဖြင့်လည်း သာသနာတော်ကိုချီးမြေ|ာက် ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဆဋ္ဌသံဂါယနာမဟာဓမ္မသဘင်ကြီး၏ သံဃ နာယကအဖြစ်ဖြင့်၎င်း၊ နိုင်ငံတော် ဗုဒ္ဓသာသနအဖွဲ့၏ 0x100သဝါဒ စရိယအဖြစ်ဖြင့်၎င်း၊ အထက်မြန်မာ နိုင်ငံတော်ဝိနည်းဓိုရ်အဖွဲ့ တာဝန်ခံအဖြစ်ဖြင့်၎င်း၊ ပါဠိတက္ကသိုလ်ဗဟိုဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ဖြင့်၎င်း ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။ ဆဋ္ဌသံဂါယနာမဟာဓမ္မသဘင်တွင်လည်း၊ ပထမသန္နိပါတတွင် ၄၄ ရက်၊ ဒုတိယသန္နိပါတတွင် ၆၅ ရက်၊ ပေါင်း ၁ဝ၉ ရက်၊ ပျံလွန်တော်မူသည်အထိ သံဃနာယက အဖြစ်ဖြင့် နားရက်မယူဘဲ ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။
ညောင်ရမ်းဆရာတော်ဘုရားသည် ကျမ်းကြီးကျမ်းငယ် အသွယ်သွယ်ပေါင်း ၁၃ဝ ကျော်တို့ကို ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။ ညောင်ရမ်းဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ဆဋ္ဌသံဂါယနာတင် မဟာဓမ္မသဘင်တွင် အားကြိုးမာန်တက် ဆောင်ရွက်တော်မူနေ စဉ်၊ ၁၃၁၆ ခုနှစ် တပို့တွဲလပြည့် (၇-၂-၅၅) တနင်္လာနေ့၊ နေ့ ၂ နာရီ၊ ၁၃ မိနစ် အချိန်၌ သီရိမင်္ဂလာကုန်း၊ အဘိဓဇ မဟာဝိဟာရ၌ ပျံလွန်တော်မူသည်။ ဆဋ္ဌသံဂါယနာမဟာဓမ္မ သဘင်တွင် ပထမဆုံး သံဃနာယကဖြစ်သည့်အတွက် ဆရာ တော်၏ပုံတော်ကို ကြေးရုပ်သွန်း၍ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ်ဖြင့် ဆဋ္ဌသံဂီတိမဟာပါသာနဂူတွင် တည်ထားလျက်ရှိသည်။
ကျမ်းများပြုစုခြင်း
၁။ သီလက္ခန်ဋီကာသစ်နိသျ၊
၂။ သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်းနိသျ၊
မွန်ပလောက်ရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
မွန်ပလောက်ရွာ (Munpalauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ ထပ်ထိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၇၉၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ရမ်းဆရာတော်
ကျမ်းများပြုစုခြင်း
၅။ ဗြဟ္မနိမန္တနသုတ်ပါဠိတော်နိသျ၊
၆။ ဗုဒ္ဓဝံသပါဠိတော် ဓာတုဘာဇနိယကထာနိသျ၊
၇။ ပရမတ္ထဂမ္ဘီရပါဌ်နိသျ၊
၉။ ဟေမာဝတသုတ်ပါဠိတော်နိသျ၊
၁၀။ ပါရာဇိကဏ်အဋ္ဌကထာပဏာမ ၁၈ ဂါထာ သမ္ဗန် လေးပါးလှည့်နိသျ၊
၁၁။ ဝဏ္ဏဇ္ဈက္ခပဒသံဝဏ္ဏနာဝိနိစ္ဆယပါဌ်၊
၁၂။ သီဟဠဒဠီကမ္မဝိနိစ္ဆယ ဝိသောဓနီပါဌ်၊
၁၃။ သီဟဠဒကမ္မဝါစာ ပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနာပါဌ်၊
၁၅။ ဗုဒ္ဓနဝဂုဏလောကီ ၂၄ ဂါထာနိသျ၊
၁၆။ လောကီစမအက္ခရာ ၁၅ ဂါထာနိသျ၊
၁၇။ နမက္ကာရဋီကာပါဌ်၊
၁၈။ ဂါထာသံဝဏ္ဏနာပါဌ်၊
၁၉။ သီဟဠပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနာပါဌ်၊
၂၀။ ဇိဝိတပရိစာဂါဒိဝိနိစ္ဆယ၊
၂၁။ ဥပါသကဂုဏပကာသနီ၊ ၂၂။ ကထိနဒါနဝိနိစ္ဆယ၊
၂၃။ ဥပါသကစက္ခုကျမ်း၊
၂၄။ ဥပါသက စာရိတ္တကျမ်း၊
၂၅။ လဉ္ဇဂဟဏဒေါသဒီပနီ၊
၂၆။ ပရပုတ္တာနုဂ္ဂဟ - သာသနဒါယာဒကျမ်း၊
၂၇။ ဝဿုကဍ္ဎနဝဿုပနာယိက ဝိနိစ္ဆယ၊
၂၈။ ကထိနဒါနဋ္ဌာနာဒိ ဝိနိစ္ဆယ၊
၂၉။ သံယိကဝိဟာရဒွိသန္တကရက္ခကဝိနိစ္ဆယ၊
၃၀။ ဘဏ္ဍာဒေယျဝိနိစ္ဆယ၊
၃၁။ သာမဏေရသရဏဒါနဝိနိစ္ဆယ၊
၃၂။ ကထိနက္ခန္ဓကဝဇိရဗုဒ္ဓိဋီကာဝိနိစ္ဆယ၊
၃၃။ ဝါကျဂဏ္ဌိပဒဝိနိစ္ဆယ၊
၃၄။ ခေတ္တဒါနဝိနိစ္ဆယ၊
၃၅။ ဝိဿာသဂါဟဝိနိစ္ဆယ၊
၃၆။ စေတိယာဘိန္ဒနဝိနိစ္ဆယ၊
၃၇။ ဗုဒ္ဓအဂါရဝါဒိဝိနိစ္ဆယ၊
၃၈။ သံဃိကဝိဟာရသဉ္စရဏဝိနိစ္ဆယ၊
၃၉။ စတုပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနာဝိနိစ္ဆယ၊
၄၀။ ပဉ္စကပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနာ၊
၄၁။ နဝပဉ္စာဗျာကရဏဝိနိစ္ဆယ၊
၄၂။ ဂါမဘောဇကဝိသုံဂါမဝိနိစ္ဆယ၊
၄၃။ ကထိနာနိသံသနှင့် ပဉ္စကပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနာ၊
၄၄။ ပတ္တနိကုဇ္ဇနပတ္တုက္ကုဇ္ဇနကမ္မဝိနိစ္ဆယ၊
၄၅။ ဂါမပရိတ္တဘဏနဝိနိစ္ဆယ၊
၄၆။ သာမဏေရသံဃဝိနိစ္ဆယ၊
၄၇။ သံဃိကဝိဟာရသဉ္စရဏဝိနိစ္ဆယ၊
၄၈။ စတုဒိသာဇရပ်မှသည်တိုင်စသည် ဝိနိစ္ဆယ၊
၄၉။ ကထိနဒ္ဓါရအနတ္ထရဏဝိနိစ္ဆယ၊
၅၀။ စတုပဉ္စဗျာကရဏဝိနိစ္ဆယ၊
၅၁။ ဇိဏ္ဏဘိန္ဒနဝိနိစ္ဆယနှင့် လက်ဘက်ရည်သောက် ဝိကာလဘောဇနဝိနိစ္ဆယ၊ အာယတဂီတဓမ္မဝိနိစ္ဆယ၊
၅၂။ မိစ္ဆာသတိဝိနိစ္ဆယနှင့် ဒုဟေတုကဥဂ္ဂဟနိမိတ္တဝိနိစ္ဆယ၊
၅၃။ ဘဏ္ဍာဒေယျဝိနိစ္ဆယ၊
၅၄။ ကပ္ပိယာကပ္ပိယနိဿဂ္ဂိယာဒိဝိနိစ္ဆယ၊
၅၅။ မတသန္တကဒုဒိန္နာဒိဝိနိစ္ဆယ၊
၅၆။ ပရမတ္ထဂမ္ဘီရဝိနိစ္ဆယ၊
၅၇။ တရားစွဲဘဏ္ဍာဒေယျာဒိဝိနိစ္ဆယ၊
၅၈။ ဥပဟနာရုဠာဒိဝိနိစ္ဆယ၊
၅၉။ သီလရှင်ပဗ္ဗဇ္ဇဝိနိစ္ဆယနှင့် အရညဝိဟာရဝိနိစ္ဆယ၊
၆၀။ အရညဓုတင်္ဂနာသနဂါမဝိနိစ္ဆယ၊
၆၁။ ပရမတ္ထလက္ခဏသဘာဝဝိသေသာ ဝိသေသဝိနိစ္ဆယ၊
၆၂။ ပုဏ္ဏမာဝိနိစ္ဆယ၊
၆၅။ ပတ္တကလ္လာဒိဝိနိစ္ဆယ၊ (ဂါမဘောဇကဝိနိစ္ဆယ၊ လေဟရဇ္ဇုဝိနိစ္ဆယ၊ ဝိဟာရဘိန္ဒနဂ္ဂါဟ - ဝိနိစ္ဆယ၊ အဝဟရဏဒါန ပဋိဂ္ဂါဟဝိနိစ္ဆယ၊ တိရစ္ဆာနဝိနိစ္ဆယ၊ အနေက္ခတ္တုံအဝဟရဏဝိနိစ္ဆယ)
၆၇။ တိသန္ဓိကပလ္လင်္ကဝိနိစ္ဆယ၊
၆၈။ ဆက္ကပဉှာဝိသဇ္ဇနာ၊
၆၉။ နဝပဉှာဝသဇ္ဇနာ၊
၇၀။ သီမသမူဟန ဝိနိစ္ဆယ၊
ဇောင်ချမ်းကုံးရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
ဇောင်ချမ်းကုံးရွာ (Zaungchankone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်၊ သုံးဆယ့်ခြောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၉၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သုံးဆယ့်ခြောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၆၈ ဦး၊ မ ၃၄၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေနံချောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိုမာအိဗန် အယ်လ် ခတ်တဗ်
အိုမရ် ဗင် အလ် ခတ္တာဗ်(Umar ibn al-khattab) (၅၈၆-၆၄၄)သည်မိုဟမ္မဒ်နောက်ဆက်ခံသည့် ခလီဖာ(Caliph/မူဆလင်ခေါင်းဆောင်)များ အနက် ဒုတိယမြောက်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကာ မိုဟမ္မဒ်အလွန်တွင် တန်ခိုးအကြီးဆုံး နှင့် အထက်မြက်ဆုံးသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။ သူခေါင်းဆောင်သည့် ၁၀နှစ်အတွင်းတွင် အာရပ်မူဆလင်တို့၏ ကြီးစိုးနိုင်မှု အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ပြီး အကျယ်ပြန့်ဆုံးသော ပိုင်နက်နယ်မြေကိုလည်း သိမ်းယူရရှိခဲ့သည်။
ဘဝအကျဉ်း
အိုမာကို တမန်တော်မိုဟာမက် နှင့်ခေတ်ပြိုင် ခရစ်နှစ် ၅၈၆ ဝန်းကျင်တွင်မွေးဖွားသည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။ မွေးဖွားရာအရပ်မှ မဒီနာတွင်ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အယူဝါဒအသစ်ကို အကြီးအကျယ်ကန့်ကွက်သူ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ရာမှ ရုတ်ခြဉ်းပင် ထိုဘာသာကို အကြွင်းမဲ့ အားပေးထောက်ခံသူဖြစ်လာခဲ့သည်။ (ခရစ်ယာန်ဘာသာတွင် စိန့်ပေါလ် ဘာသာပြောင်းပုံနှင့် ဆင်ဆင်တူသည်။)နောက်ပိုင်း မိုဟာမက်၏ အယုံကြည်ရဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်လာပြီး အကြံပေးသဖွယ်ပင် နေရာရလာသည်။ ဆက်ခံမည့်သူအား သတ်မှတ်ခြင်းမရှိသေးမှီ မိုဟာမက်ကွယ်လွန်သော် အိုမာက မိုဟာမက်၏ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေ၊ ယောက္ခမလည်းတော်စပ်သည့် အဘူဗက်ကာ ကိုဆက်ခံရန်ထောက်ခံခဲ့သည်။ သို့ဖြင့် အဘူဗက်ကာ မှာ ပထမဆုံး ကလစ်ဖ် ဖြစ်လာသော်လည်း ၂နှစ်သာ အုပ်ချုပ်ကာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း အခြားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအား ဆက်ခံရန် လျာထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ မိုဟာမက်၏ အခြားယောက္ခမ တစ်ဦးဖြစ်သည့် အိုမာပင်ဖြစ်သည်။
အရှေ့ဘက်ရှိ ပါရှတို့၏ ဆက်စနစ်အင်ပါယာ ကိုမူ အိုမာမတိုင်မှီကပင် စတင်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် အောင်မြင်သည်မှာ အိုမာလက်ထက်ဖြစ်သည့် ၆၃၇တွင်မှဖြစ်သည်။ ၆၄၁တွင် အနိုင်အရှုံး ထင်ရှားနေပြီဖြစ်ကာ နောက်တစ်နှစ်အကြာတွင် ဆက်စနစ်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်တပ်ကို အပြီးတိုင်ချေမှုန်းနိုင်သည်။ ၆၄၄တွင် မဒီနာ၌ရှိနေစဉ် ပါရှကျွန်တစ်ယောက်က လုပ်ကြံသဖြင့် ကွယ်လွန်သည်။
မကွယ်လွန်မှီ ရာထူးဆက်ခံရန် ပုဂ္ဂိုလ်ရွေးချယ်ဖို့ရာအတွက် ခြောက်ဦးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့ပြီး ဆက်ခံသူရွေးချယ်ရန် မှာကြားခဲ့သဖြင့် သူကွယ်လွန်လျှင် တတိယမြောက် ကလစ်ဖ်အဖြစ် အော့သ်မန်(Othman)(ရာထူးကာလ ၆၄၄-၆၅၆)ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အိုမာ ကွယ်လွန်သော်လည်း အာရပ်တို့သည် အနောက်ဘက်တွင် မြောက်အာဖရိက သို့လည်းကောင်း ၊ အရှေ့ဘက်တွင် ပါရှ(အီရန်) နယ်မြေကုန်သရွှေ့ကို လည်းကောင်း သိမ်းပိုက်နိုင်ကြသည်။
အရည်အချင်းများ
မူဆလင်တို့အတွက် တမန်တော်မိုဟာမက် သည်အကြီးကျယ်ဆုံးသော လှုံဆော်အားပေးသူဖြစ်လျှင် အမှန်တကယ် အားပေးသည့်အတိုင်း နယ်ပယ်များကို ရရှိအောင်စွမ်းဆောင်ခဲ့သူမှာ အိုမာဖြစ်သည်။ အိုမာ၏ ခေါင်းဆောင်မှုစွမ်းရည်ကြောင့် သာမက သိမ်းပိုက်နယ်ပယ်များအတွင်း မူဆင်အာရပ်တို့ တန်ခိုးကြီးစေရန်၊ တည်မြဲနေစေရန် နှင့် ဘာသာရေးဆောင်ရွက်ချက်များ မှာ အထူးပင် အောင်မြင်သည်ဟုဆိုနိုင်သည်။ သိမ်းပိုက်နယ်မြေများတွင် အာရပ်တို့ကို အကြီးအကဲ၊အခွင့်ထူးခံအဖြစ်ထားပြီး ဒေသခံများက ညွှတ်တွားရသည်။ အခွန်ဆက်သရသည်။ သို့ဖြင့် ယနေ့အခါတွင် အာရပ်တို့သိမ်းပိုက်ခဲ့သမျှသော နယ်ပယ်များတွင် အီရန်မှအပ ကျန်ဒေသတိုင်းပြည်များသည် အလွန်မှ အာရပ်ဆန်သွားပြီး အာရပ်ယဉ်ကျေးမှုကို အရိုးစွဲလက်ခံကျင့်သုံးနေကြသည်။
ကံရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
ကံရွာ (Kan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ ကံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၉၀၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆောင်းယွေးရွာသစ်ရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ဆောင်းယွေးရွာသစ်ရွာ (Hsawngywayywarthit)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၅၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၆ ဦး၊ မ ၃၃၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘူတင်းချောင်းရွာ၊ ကျုံလမု
ဘူတင်းချောင်းရွာ၊ ကျုံလမု
အဝကန်ရွာ၊ အဝကန်
အဝကန်ရွာ၊ အဝကန်
အပ္ပိယသုတ်
ဆဋ္ဌသုတ်နှင့် သတ္တမသုတ်။
သီတင်းသုံးဖော်တို့၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်သူ, မြတ်နိုးသူလေးစားသူ, စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေသူဖြစ်ကြောင်း တရား (၈)ပါးနှင့် ယင်းတို့၏ ဆန့်ကျင်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ်၏ တရား (၈)ပါးတို့ကို ၂-သုတ်ခွဲ၍ ကဏှပက္ခ, သုက္ကပက္ခအားဖြင့် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ဆူးပုတ်မြောင်ရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ဆူးပုတ်မြောင်ရွာ(Supokemyaung)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ စီပင်ကလေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၀၃၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စီပင်ကလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၉၂ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၄၅၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်အင်းရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ညောင်အင်းရွာ (Nyaunginn)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ ဆေးခင်းခုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၁၈၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သူငယ့်ချောင်
သူငယ့်ချောင်
သဲချောင်းရွာ၊ ဓနိ
သဲချောင်းရွာ၊ ဓနိ
ညောင်ပင်ရွာ၊ ခရမ်း
ညောင်ပင်
ကန်းချုပ်ပြင်ရွာ
ကန်းချုပ်ပြင်ရွာ
ရွှေလိုင်ရွှေရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ရွှေလိုင်ရွှေရွာ(Shwelaingshwe)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ရွှေလိုင်ပွီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၅၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေလိုင်ပွီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈၄ ဦး၊ မ ၆၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၂၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ဂျုံပိုး
ဂျုံပိုး သည် ခြေဆစ်များ သတ္တဝါ၊ အင်းဆက် (ပိုးကောင်) တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ကောက်ပင်တို့၏ အစေ့ကို စားသည်။ နေရာဒေသအများစုတွင် တွေ့နိုင်သည်။ ရိတ်သိမ်းပြီး ကောက်တို့တွင် အတန်ငယ်ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်အောင်လုပ်ကာ ထွက်နှုန်းကျစေတတ်သည်။ အမသည် ဥတို့ကို ကောက်စေ့တွင်း၌ ဥအုပြီး သားလောင်းတို့သည် ကောက်စေ့၏အူတိုင်ကို စားသည်။
ရွှေလိုင်ရွှေရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျုံပိုး
အမူအကျင့်
ကြီးကောင်ဝင် ဂျုံပိုးအား ရန်ပြုသောအခါ၌လည်းကောင်း၊ နှောင့်ယှက်သည့်အခါ၌လည်း ခြေလက်တို့ကို ကိုယ်၌ကပ်ကာ သေယောင်ဆောင်တတ်သည်။ ဂျုံပိုးမသည် ကောက်စေ့တစေ့အတွင်း၌ ဥအုပြီးပါက အခြားဂျုံပိုးတို့ ထိုအစေ့၌ ဥရှိကြောင်း သိနိုင်သည်။ အပေါက်ငယ်ဖေါက် ဥအုပြီး အစေးဖြင့် ပြန်ပိတ်ရသောကြောင့် ထိုအစေးကို အနံ့ခံမိပါက ဥရှိကြောင်း သိရခြင်း ဖြစ်လေ၏။ ထိုသို့ သိသဖြင့် ဥများပျက်စီးခြင်းမှ ကင်းဝေးရသည်။ ဂျုံပိုးတစုံသည် တနှစ်အတွင်း သား ၆၀၀၀ အထိ ပေါက်နိုင်သည်။
သဘာဝအရဖြစ်သော ကောက်တို့တွင် မတွေ့ရဘဲ လူတို့ ရိတ်သိမ်းသို့လှောင်သည့်အခါ၌သာ ရှိကြောင်း သိရတတ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျုံပင်ရောဂါများ
ကဏ္ဍ:အင်းဆက်များ
ကျုံလမုရွာ၊ ကျုံလမု
ကျုံလမုရွာ၊ ကျုံလမု
ပဋိသာရဏီယသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ပဋိသာရဏီယ ကံပြုထိုက်သော ရဟန်း၏အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပဋိသာရဏီယကံမှ ငြိမ်းအေးပေးရမည့် ရဟန်း၏ အင်္ဂါရှစ်ပါးတို့ကို ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
(ဝိ၊၃၊၄၅၅။ ဝိ၊၄၊၃၇-၄၇။)တို့၌လည်း ပဋိသာရဏီယကံပြုပုံများ ရှိပါသည်။
အဋ္ဌကထာ၌ အနည်းငယ်မျှသာ ဖွင့်ပြထားပါသည်။
မုန့်ပေါင်းရွာ၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်
မုန့်ပေါင်းရွာ (Montpaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊ မုန့်ပေါင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၇၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မုန့်ပေါင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၁၅ ဦး၊ မ ၄၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၆၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖရန်ကလင် ဒီလာနို ရုစဗဲ့
ဖရန်ကလင် ဒီလာနို ရုဇဗဲ့ (Franklin Delano Roosevelt; ; his own pronunciation, သို့ ; ဇန်နဝါရီ ၃၀၊ ၁၈၈၂ – ဧပြီ ၁၂၊ ၁၉၄၅) သည် ၃၂ ဆက်မြောက် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု သမ္မတဖြစ်သည်။ အမေရိကန်သမ္မတသည် နှစ်ကြိမ်ထက်ပို၍ အရွေးမခံရဟူသော အစဉ်အလာတစ်ရပ် ရှိသော်လည်း ရုဇဗဲ့သည် သမ္မတအဖြစ် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် အရွေးခံရသဖြင့် သက်တမ်းအရှည်ဆုံးသမ္မတ ဖြစ်ပေသည်။ ရုဇဗဲ့သည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် အလွန်ဆိုးရွားသော စီးပွားရေးညံ့ဖျင်းမှု ကပ်ဆိုက်ရောက်နေချိန်၌လည်းကောင်း၊ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ပွားနေချိန်၌လည်းကောင်း နိုင်ငံကို ခေါင်းဆောင်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ စီးပွားရေး နာလှန်ထူနိုင်ရန် ရုဇဗဲ့ ချမှတ်သော စီမံကိန်းများ၌ သဘောကွဲလွဲမှု ရှိသည့်နည်းတူ နိုင်ငံခြားရေးဝါဒ၌လည်း သဘောကွဲလွဲမှု ရှိလေသည်။ သို့ရာတွင် သမ္မတရုဇဗဲ့သည် ထူးချွန်သော နိုင်ငံခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်ကိုကား အများက လက်ခံကြသည်။
ဖရန်ကလင် ရုဇဗဲ့သည် ၁၈၈၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၃ဝ ရက်နေ့တွင် နယူးယောက်မြို့၊ ဟိုက်ပတ်၌ ဖွားမြင်၍၊ မိဘများ ဖြစ်သော ဆာရာနှင့် ဂျိမ်းရုဇဗဲ့တို့၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ဖြစ်၏။ ၂၆ ဆက်မြောက် အမေရိကန်သမ္မတ သီအိုဒို ရုဇဗဲ့နှင့် ညီအစ်ကိုဝမ်းကွဲ တော်စပ်သည်။ ငယ်စဉ်က ဂရော့တန်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားပြီးနောက် ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်မှ ၁၉ဝ၄ ခုနှစ်၌ ဘွဲ့ရခဲ့သည်။ ထိုနောက် ကိုလမ်ဘီယာ တက္ကသိုလ်တွင် ဥပဒေပညာကို ဆက်လက်သင်ကြားသည်။
နယူးယောက်မြို့၌ ရှေ့နေလိုက်နေစဉ် နယူးယောက်ပြည်နယ် ဆီးနိတ်လွှတ်တော်သို့ တက်ရန် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ၏ တိုက်တွန်းချက်အရ ၁၉၁ဝ ပြည့်နှစ်တွင် အရွေးခံရာ အနိုင်ရရှိလေသည်။ ထိုပြည်နယ် ဆီးနိတ်လွှတ်တော်မှာ ရီပတ်ဗလစ်ကင် ပါတီဝင်တို့ ကြီးစိုးရာဌာန ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ထို ပြည်နယ်လူထုက ရုစဗဲ့ကို နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်အဖြစ် ကြည်ညိုလာကြသောကြောင့် သမ္မတအဖြစ် အရွေးခံရမည့် ဝုဒရိုဝီလဆန်အတွက် စည်းရုံးရေးတာဝန် ပေးအပ်ခြင်းခံရလေသည်။ ဝီလဆန် သမ္မတဖြစ်လာသောအခါ ရူးဇဗဲ့ကို ရေတပ်ဆိုင်ရာ လက်ထောက်အတွင်းဝန် ခန့်၏။
ရုဇဗဲ့သည် အမေရိကန်ရေတပ်စခန်းများကို အသစ်ပြုပြင် လိုက်သဖြင့် ပထမကမ္ဘာစစ် ဖြစ်ပွားလာချိန်တွင် အမေရိကန်ရေတပ်သည် ယခင်ကထက် အင်အားတောင့်လျက် ရှိနေခဲ့ သည်။ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကလည်း ရုဇဗဲ့အား ဒုတိယသမ္မတ ရာထူးအတွက် အရွေးခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ၁၉၂၁ ခုနှစ်၌ သွက်ချာပါဒရောဂါဖြစ်၍ လမ်းမလျှောက်နိုင်ချေ။ ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်ဆိုးနှင့် ကြုံရသော်လည်း ရုဇဗဲ့သည် စိတ်မပျက် အားမလျော့ဘဲ ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ်ရှိ ရေပူစမ်းတွင် ရေကူး၍ ခြေထောက်များ သန်စွမ်းလာအောင် ကြိုးစားလေသည်။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော သွက်ချာပါဒ ရောဂါသည်များ၏ အကျိုးအတွက် ထိုရေပူစမ်းကို အပြီးအပိုင် ဝယ်ယူသည်။
၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံရေးထဲသို့ ပြန်ဝင်ပြီးနောက် ၁၉၂၈ ခုနှစ်၌ နယူးယောက်ပြည်နယ် ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်း ခံရသည်။ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အဖြစ်နှင့် အကျဉ်းထောင်ပြုပြင်ရေး၊ သက်ကြီး ပင်စင်စံနစ်၊ အလုပ်လက်မဲ့ ထောက်ပံ့ရေး၊ လယ်သမားများ သက်သာချောင်ချိရေး အစရှိသော လူထုအကျိုးပြုလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၃ဝ ပြည့်နှစ်တွင် နယူးယောက်ပြည်နယ် ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် တစ်ဖန်အရွေးခံရ၏။ ရုဇဗဲ့၏ နိုင်ငံရေး ဆောင်ရွက်ချက်များကို အမေရိကန်ပြည်နယ်အများက ထောက်ခံကြသည်။ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီတွင်း၌လည်း သူ၏ သမစိတ္တ အယူအဆများကြောင့် နာမည်ထင်ရှားလာသည်။ သို့ဖြစ်၍ ၁၉၃၂ ခုနှစ်၌ သမ္မတရာထူးအတွက် သမ္မတဟောင်း ဟားဗတ်ဟူးဗားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်အရွေးခံရာတွင် ရုဇဗဲ့ အရွေးခံရလေသည်။
ရုဇဗဲ့ သမ္မတဖြစ်လာသည့်အချိန်တွင် အမေရိကန်နိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ့စီးပွားပျက်ကပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ မဲဆွယ်တရား လှည့်ဟောစဉ်က ထိုကပ်ဆိုးကြီးမှ လွတ်မြောက်အောင် ဆောင်ရွက်မည် ဖြစ်သည်သာမက နောင်အခါ၌လည်း ယင်းကဲ့သို့သော ဘေးအန္တရာယ် မတွေ့ကြုံကြစေရန် စီးပွားရေး အကာအကွယ်များကို စီမံပေးမည်ဟူ၍ ကတိပေးခဲ့လေသည်။ ထိုကြောင့် သမ္မတရုဇဗဲ့သည် နယူးဒီးဟု အမည်တွင်သည့် စီမံကိန်းဖြင့် ဘဏ်တိုက်များ အခြေခိုင်မြဲ တည်တံ့ရေး၊ အလုပ်လက်မဲ့များကို ထောက်ပံ့ရေး၊ ပုဂ္ဂလိကပိုင် ပစ္စည်းကို ကာကွယ်ရေးအပြင် စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်း၊ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း၊ အိမ်ရာဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းတို့တွင် အစိုးရနှင့် ဖက်စပ်ဆောင်ရွက် ခြင်းအားဖြင့် စီမံကိန်းပြု၊ ကြိုးကိုင်ထားသည့် စီးပွားရေးစံနစ်ကို စီစဉ်ခဲ့လေသည်။ သမ္မတရုဇဗဲ့ စီမံကိန်း၏ အခြေခံသဘောမှာ အစိုးရနှင့် လူထုဆက်ဆံရေး မှန်ကန်မှုပင် ဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် နိုင်ငံအစိုးရသည် လူထုအကျိုးကို ပြုစုရန် တည်ရှိသည်ဖြစ်၍၊ ထိုရည်ရွယ်ချက်သို့ ရောက်အောင် လိုအပ်သလို ဆောင်ရွက်ပေးရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ လူထုသည် သမ္မတရုဇဗဲ့၏ စီမံကိန်းကို နှစ်သက်ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် သမ္မတအဖြစ် ဒုတိယအကြိမ် ရွေးကောက် တင်မြှောက်ကြလေသည်။ သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်အရွေးခံဘက်ကို မဲအပြတ်အသတ်ဖြင့် အနိုင်ရသည်။ ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် ဥရောပတိုက်၌ စစ်ဖြစ်ပွားမည့် အခြေ အနေကို ရိပ်စားမိသော သမ္မတရုဇဗဲ့သည် အမေရိကန်နိုင်ငံ ကုန်းတပ်နှင့် ရေတပ်ကို အင်အားတောင့်တင်းအောင် စီမံခန့်ခွဲ လေသည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ဥရောပတိုက်၌ စစ်ဖြစ်ပွားသောအခါ ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်က စစ်ထဲသို့ မဝင်လိုသဖြင့် ကြားနေရေးဝါဒကို အက်ဥပဒေများဖြင့် ပြဋ္ဌာန်းအတည်ပြုခဲ့သည်။ သမ္မတကိုယ်တိုင်ကမူ ဝင်ရိုးတန်းနိုင်ငံများနှင့် စစ်ပြိုင်နေသော နိုင်ငံများကို အထောက်အပံ့ပေးသင့်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့၏။ ၁၉၄ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီသည် အစဉ်အလာကို ဖျက်၍ ရုဇဗဲ့ကိုပင် သမ္မတအဖြစ် အရွေးခံစေသည်။ ရုဇဗဲ့လည်း သမ္မတအဖြစ် တတိယအကြိမ် ရွေးကောက်တင် မြှောက်ခြင်း ခံရပြန်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဥရောပတိုက် စစ်အန္တရာယ်မှာ ကြီးမားလာပြီဖြစ်ရာ အမေရိကန်နိုင်ငံကလည်း စစ်ပြင်ရလေတော့သည်။ အမေရိကန်အစိုးရနှင့် ဗြိတိသျှအစိုးရတို့ အပြန်အလှန် ကူညီသည့်သဘောဖြင့် ဗြိတိသျှတို့က မိမိ တို့၏ စစ်စခန်းများကို အမေရိကန်သို့ နှစ်ရှည် အငှားစာချုပ်ဖြင့် ပေးအပ်၏။ အမေရိကန်အစိုးရက လက်နက်ခဲယမ်းမီးကျောက်နှင့် ဖျက်သင်္ဘောဟောင်းအစင်း ၅ဝ ကို ဗြိတိသျှတို့ အား ပေး၏။ ထို့ပြင် သမ္မတရုဇဗဲ့သည် ချေး-ငှား စာချုပ်ဖြင့် ဗြိတိသျှနှင့် ယင်း၏မဟာမိတ်နိုင်ငံတို့အား စစ်ပစ္စည်းအထောက်အပံ့ကို ပေးလေသည်။
၁၉၄၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် ဂျပန်လေတပ်သည် ဟာဝိုင်ယီကျွန်း၊ ပုလဲဆိပ်ကမ်းရှိ အမေရိကန်ရေတပ်စခန်းကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်သဖြင့် အမေရိကန်နိုင်ငံလည်း စစ်ထဲသို့ ပါဝင်တိုက်ခိုက်လေသည်။ သမ္မတရုဇဗဲ့သည် စစ်အောင်နိုင်ရေးအတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုး စား၏။ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ် ဝင်စတန် ချာချီနှင့်လည်းကောင်း၊ ရုရှခေါင်းဆောင် စတာလင်နှင့်လည်းကောင်း စစ်ပရိယာယ်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့သည်။
၁၉၄၄ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် မဟာမိတ်စစ်တပ်များသည် ဥရောပတိုက် နော်မန်ဒီကမ်းခြေပေါ်သို့ တက်မိကြလေသည်။ ထိုနှစ်၌ သမ္မတသက်တမ်း ကုန်ဆုံးသော်လည်း ရုဇဗဲ့သည် စစ်ပွဲကို အပြီးတိုင် ကွပ်ကဲလိုသဖြင့် သမ္မတအဖြစ် ထပ်မံ အရွေးခံရာ စတုတ္ထအကြိမ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခြင်း ခံရလေသည်။ ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် သမ္မတ ရုဇဗဲ့သည် ကရိုင်းမီးယား ကျွန်းဆွယ်ရှိ ယော်လကာမြို့၌ ဝင်စတန်ချာချီ၊ စတာလင်တို့နှင့် တွေ့ဆုံပြန်၍ နောင်တွင် ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂဟု အမည်ထင်ရှားသော အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့ အစည်းတစ်ခု ဖွဲ့စည်းရေးအတွက် အစပျိုးခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သမ္မတရုဇဗဲ့၊ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ်ချာချီနှင့် ရုရှခေါင်းဆောင်ကြီး စတာလင်တို့ကို ကြီးသုံးကြီးဟူ၍ ခေါ်တွင်လျက်ရှိသည်။
သမ္မတရူးဇဗဲ့သည် မဟာမိတ်တပ်များ အောင်ပွဲခံရချိန်ကို မမြင်ရလိုက်ချေ။ ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ်၊ ရေပူစမ်းတွင် ခေတ္တ အနားယူနေစဉ် ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၂ ရက်နေ့၌ အနိစ္စ ရောက်လေသည်။ ဒုတိယသမ္မတ ဟယ်ရီ ထရူးမန်းက ထိုနေ့ ၌ပင် သမ္မတရာထူးကို ဆက်ခံသည်။ သမ္မတရုဇဗဲ့၏ လွတ်လပ်မှုလေးချက်သည်လည်းကောင်း၊ ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ်နှင့် ပူးတွဲ ကျေညာခဲ့သော အတ္တလန္တိတ်ချာတာသည်လည်းကောင်း လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတို့၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်များ ဖြစ်ကြပေသည်။
ဇီဒမ်းရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
ဇီဒမ်းရွာ(Zeedam)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ လန်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၅၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လန်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၂၈ ဦး၊ မ ၂၂၈၇ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၆၁၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇော်ခင်(ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်)
မင်းသားကြီးဇော်ခင်ကို အဖဦးအုန်း၊ အမိဒေါ်မြရီတို့မှ ၁၃၀၁ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလဆန်း ၆ရက်တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး မွေးချင်း ၅ယောက်ရှိသည်။
ဒါရိုက်တာ ဦးကျော်သန်း၏ ချိန်းမိလေသောညဇာတ်ကားတွင် ခေါင်းဆောင်မင်းသားအဖြစ် စတင်ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သည်။
ချိန်းမိလေသောည၊ ရေပွက်ပမာရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများသည် သူ့ဘဝအတွက် မှတ်မှတ်ထင်ထင်ရှိခဲ့သည်။
ရေပွက်ပမာတွင် အောက်ခံအင်္ကျီႌမပါဘဲ သားရေဂျာကင် ဝတ်ထားသော မင်းသားဇော်ခင်ပုံစံကို လူငယ်များ အတုယူကြ သည်အထိရေပန်းစားခဲ့ဖူးသည်။
ထို့ အပြင် ရှပ်အင်္ကျီႌကော်လံနောက် လှန်ထားသောသူ၏စတိုင်ကိုလည်း လူငယ်များ အတုယူခဲ့ကြသည်။
လူငယ်များအပေါ် ဩဇာကြီးမားသော မင်းသားတစ်လက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူနှင့်တွဲဖက်ရိုက်ကူးခဲ့သူများမှာ ဒါရိုက်တာဦးကျော်သန်း၊ ဦးသန်းကျော်ဌေး၊ မင်းသား ကြီးဦးမြတ်လေး၊ဒေါ်ဝါဝါ ဝင်း ရွှေ၊ဒေါ်ခင်သန်းနု၊ ဖျာပုံမယ် တင်တင်အေးတို့ဖြစ်ကြသည်။
ဦးဇော်ခင် နောက်ဆုံးရိုက် ကူးခဲ့သောရုပ်ရှင်ကားကြီးမှာ မှော်ဝင်ကြိုးဖြစ်သည်။
ရုပ်ရှင် လောကနှင့် ကင်းကွာခဲ့သော်လည်း ရုပ်ရှင်ကို ချစ်မြတ်နိုးစိတ် အမြဲရှိပြီးရုပ်ရှင်နှင့် ပတ်သက်သော သူ့ဘဝအတွေ့အကြုံ များစွာကိုဆောင်းပါးများပြန် ရေးခဲ့သူဖြစ်သည်။
သူသည် ဘဝအနိမ့်၊အမြင့်လောကဓံ အထုအထောင်းကို ကြိမ်ဖန်များစွာ တွေ့ကြုံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်မြို့၊ ရန်ကုန်သစ်ရပ်ကွက်၊ အမှတ်(၆)၊ အောင်ဇေယျ (၈)လမ်း၊ သုဝဏ္ဏနေအိမ်တွင် ဇနီး ဒေါ်ရီရီခင်နှင့် အတူနေထိုင်လျက်ရှိပြီး သားသမီးနှစ်ဦးကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ရုပ်ရှင်မင်းသားကြီး ဦးဇော်ခင် အသက် (၇၅)နှစ် သည် ၂၂-၁၁-၂၀၁၃(သောကြာနေ့) မွန်းလွဲ ၁၂း၁၅ နာရီတွင် နေအိမ်၌ ကွယ်လွန်သွားကြောင်းသိရသည်။ ။
ခရက်ဒစ်:ကြေးမှုံ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ
မင်းလွင်ကုန်း
မင်းလွင်ကုန်း
​ရေမနေကုန်းရွာ၊ ဝါးကုန်း
ရေမနေကုန်းရွာ၊ ဝါးကုန်း
ကွန်ပျူတာ ဆော့ဖ်ဝဲရ်
၎င်းအပြင် ၁၉၈၀ ဝန်းကျင်ခန့်က ကွန်ပျုတာ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမာထည်များနှင့် ကွဲပြားစေရန် အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယခင်က ဆော့ဝဲကို မီဒီယာလုပ်ငန်းသုံး ဓာတ်ပြား၊ မက္ကနစ်တစ် တိပ်ခွေများ မှသည် အင်တာနက် ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ခြင်း၊ ကွန်ပက်ဒစ်ခေါ် CD ဓာတ်ပြားများဖြင့် ထုပ်လုပ်သည် အထိ တိုးတက်လာလေသည်။
ထိုအခေါ်အဝေါ်တွင် အသုံးပြု software များဖြစ်သည့် စာရေးရန် word processor၊ ဟတ်ဒ်ဝဲရ်များကို ကိုင်တွယ်သော မောင်းနှင်စနစ်၊ အလယ်တန်းကနေသော distributed system စသည့် ရှိကျသည်။ Software တွင် ဝက်ဘ်ဆိုက်၊ ပရိုဂရမ်၊ ဗွီဒီယို ဂိမ်း စသည်တို့ ရှိကြသည်။ ပရိုဂရမ်များကို C၊ C++ စသည့် programming language များဖြင့်ရေးသည်။ ထိ၍ ကိုင်၍မရပါ၊ ယခင်အချိန်များက ပရိုဂရမ်ဟု ရေးသားခေါ်ဆိုပြီး၊ တစ်ဦးချင်းသုံး ကွန်ပျူတာများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ တွင်ကျယ်လာသော စကားလုံးဖြစ်သည်။
ဆော့ဖ်ဝဲများတွင် Words များကဲ့သို့သော သီးခြား ဦးတည်ချက်တစ်ခုအတွက် အသုံးချဆော့ဖ်ဝဲများနှင့်၊ လုပ်ငန်းများအတွက် လိုအပ်သောလုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးကို စုဝေးထားသောလုပ်ငန်းသုံး ဆော့ဖ်ဝဲနှင့် Hardware များကို အသုံးပြုနိုင်ရန် လိုအပ်သော အပလီကေးရှင်း ဆော့ဖ်ဝဲ နှင့် အသုံးပြုသူက ကွန်ပျူတာကို အသုံးချနိုင်ရန် လိုအပ်သော OSကဲ့သို့သော စစ္စတမ် ဆော့ဖ်ဝဲဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသည်။Software ကို နှစ်မျိုးခွဲခြားနိုင်သည်။
အပ္ပသာဒပဝေဒနီယသုတ်
လူတို့အကြည်ညိုပျက်နိုင်သော ရဟန်း၏ (ဆောင်ရွက်ချက်) အပြုအမူရှစ်မျိုး လူတို့ကြည်ညိုမှုကို ခံယူနိုင်သောရဟန်း၏ (ဆောင်ရွက်ချက်) အပြုအမူရှစ်မျိုးတို့ကို ကဏှပက္ခ, သုက္ကပက္ခခွဲ၍ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ဇရစ်ရိုးရွာ၊ အင်းဝင်း
ဇရစ်ရိုးရွာ၊ အင်းဝင်း
ခြောက်အိမ်တန်းရွာ၊ ကျုံလမု
ခြောက်အိမ်တန်းရွာ၊ ကျုံလမု
ခမောင်းပြိန်ရွာ
ခမောင်းပြိန်ရွာ
ကင်မွန်းခြုံရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်းကုန်းရွာ၊ ဝါးယူးသာ
အောင်းကုန်းရွာ (Aungkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ဝါးယူးသာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၄၃၇ ဖြစ်သည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ် ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း
ဒစ်ဂျစ်တယ် ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒစ်ဂျစ်တယ်မားကတ်တင်း (Digital Marketing ဆိုသည်မှာ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း နည်းလမ်းများကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာများအသုံးပြုပြီး ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာများတွင် မိုဘိုင်းဖုန်းများ၊ ပြသခြင်းကြော်ငြာများ နှင့်  ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းလမ်းဖြင့် ကြားခံအသုံးပြုခြင်းများပါဝင်သည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ်မားကတ်တင်း သည့် ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်များစတင်၍ နိုင်ငံတကာတွင် စတင်အသက်ဝင်လာပြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ဖွံဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် အခန်းဂဏ္ဍတစ်ရပ်အနေဖြင့်ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်ကာလတွင် ဒစ်ဂျစ်နယ်နည်းပညာများ တဟုန်ထိုးဖွံဖြိုးလာပြီး ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ရေးနည်းများတွင် ဒစ်ဂျစ်တယ်ဖြင့် ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း ကြော်ငြာပြသခြင်းများသည် နေရာအပြည့်ယူလာပြီး အများပြည်သူသို့ ဈေးကွက်ချဲ့ထွင်ရာတွင် အတူတွဲဖက်အသုံးပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် အရေးပါလာခဲ့သည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ်မားကတ်တင်း ကြောင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၏ ပျံနှံခြင်းနှင့်ထိရောက်ခြင်းများသည် အခြားသောဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ရေးနည်းလမ်းများထက်ပိုမိုထိရောက်လာခဲ့သည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ်မားကတ်တင်းတွင် သတင်းအချက်အလက်ရှာဖွေနိုင်ရန်ပြုလုပ်ခြင်း (search engine optimization (SEO))၊ သတင်းအချက်အလက် ရှာဖွေနိုင်ခြင်းပတ်သက်၍ ဈေးကွက်ရှာဖွေခြင်း [search engine marketing (SEM)], ကြော်ငြာစာရေးသား၍ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း၊ နာမည်ကျော်ကြားသည့်ပုဂ္ဂိုလ်များအသုံးပြု၍ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း၊ အကြောင်းအရာများ အလိုလျောက်ဖြေကြားပေးခြင်း၊ စည်းရုံးလှုံဆော် ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း ၊သတင်းအချက်အလက်ခြေပြု ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း၊ အီလက်ထရောနစ် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး၊ လူမှုကွန်ယက်အခြေပြု ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်း၊ လူမှုကွန်ယက်အခြေပြု သိသာထင်ရှားအောင်ပြုခြင်း ၊ နှင့် ပြသမှုကြော်ငြာခြင်းများနှင့် အခြားသော ဆက်စပ်နည်းပညာများ ပါဝင်သည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ်မားကတ်တင်းတွင် အထက်ပါအချက်အလက်များသာမက အခြားသော   အင်တာနက်အသုံးပြုခြင်းများသာမက မိုဘိုင်းဖုန်းများတွင်  မာတီမီဒီယာမက်ဆေ့များ၊ ကြော်ငြာမက်ဆေ့များ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် အခြားခြားသော ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာများအားအသုံးပြု၍ ဈေးကွက်ဖော်ဆောင်ခြင်းများကို ဒစ်ဂျစ်တယ်မားကတ်တင်း ပြုလုပ်သည်ဟုသတ်မှတ်နိုင်သည်။
ပတ္တနိကုဇ္ဇနသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ပတ္တနိကုဇ္ဇန (သပိတ်မှောက်)ကံ ပြုထိုက်သော ဥပါသကာ၏ အင်္ဂါ ၈-ပါးနှင့် ပတ္တဥက္ကုဇ္ဇန (သပိတ်လှန်သည့်ကံ ပြုထိုက်သော ဥပါသကာ၏ အင်္ဂါ ၈-ပါးတို့ကို ကဏှပက္ခ, သုက္ကပက္ခအနေအားဖြင့် ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
လျှပ်စစ်ကား
လျှပ်စစ်ကားသည် လောင်စာစွမ်းအင်ကို ဓာတ်ဆီ၊ ဒီဇယ်၊ ဓာတ်ငွေ့များ အသုံးမပြုပဲ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကိုသာ အသုံးပြုပြီး မောင်းနှင်ရသော မော်တော်ကားကို ခေါ်ဆိုသည်။ ၁၈၈၁ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် ပြင်သစ်တီထွင်သူ ဂူစတေ့ဗ် ထရောင်ဗီ (Gustave Trouvé) မှ ပထမဆုံး လျှပ်စစ်ဓာတ်အားသုံး၍ အလုပ်လုပ်သော သုံးဘီးမော်တော်ကားကို သရုပ်ပြခဲ့သည်။ ပဲရစ်တွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လျှပ်စစ်ပြပွဲတွင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လျှပ်စစ်ကားကို ဂျပန်နိုင်ငံမှ ထုတ်လုပ်လျက် ရှိသည်။ လျှပ်စစ်ကားသည် အိပ်ဇောပိုက်မှ မီးခိုးမထွက်ပေ၊ မီးခိုးမထွက်ခြင်းကြောင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးအတွက် အလွန်အရေးပါသည်။
ပြင်းပင်မော်ရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
ပြင်းပင်မော်ရွာ (Pyinpinmaw)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ ကံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၉၀၉ ဖြစ်သည်။
တွီကင်းဝရွာ၊ လယ်လှ
တွီကင်းဝရွာ(Twikinwa)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ လယ်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၂၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လယ်လှကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၂ ဦး၊ မ ၉၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၆၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ပြင်းပင်မော်ရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြိမ်ခွေမော်ရွာ၊ ကြိမ်ခွေမော်
ကြိမ်ခွေမော်ရွာ၊ ကြိမ်ခွေမော်
စာဆိုတော်နေ့
နှစ်စဉ် နတ်တော်လဆန်း (၁) ရက်နေ့သည် စာဆိုတော်နေ့ ဖြစ်သည်။ ယင်းစာဆိုတော်နေ့ကို ၁၃၀၆ ခုနှစ်၊ ဂျပန်ခေတ်တွင်
သူကြီးဂေဇက်ဦးခင်မောင်ကဦးဆောင်၍ ဦးအုန်း‌ဖေ (ဆရာတက်တိုး ) ၊ ဦးတင်ဦး ၊ အမြတ်ခွန်မင်းကြီး ဦးယုဆိုင် ၊ ကက်သရင်း ဒေါ်ခင်ခင် ပညာရေးဝန်ကြီး ဦးလှမင်း၊ ဒီးဒုတ်ဦးဘချို၊ ဦးသိန်းဟန်(ဇော်ဂျီ)၊ ဦးကောင်း၊သူရိယ ဦးသိမ်းမောင်၊ ဂျာနယ်ကျော် ဦးချစ်မောင်၊ ဇဝန၊ မြို့မဆရာဟိန် စသော မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာများအသင်း အမှုဆောင်အဖွဲ့နှင့် စာပေဆိုင်ရာ လူကြီးများ ညှိနှိုင်း သတ်မှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စာဆိုတော်နေ့ကို စာရေးဆရာများအသင်း ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် လေးနှစ်မြောက်တွင်မှ သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခရစ်နှစ် ၁၉၃၉ ခုနှစ် မတိုင်မီက စာရေးဆရာများ အသင်းဟူ၍ မရှိသေးပဲ စာရေးဆရာအချို့ ဖွဲ့စည်းထားသော "ကလောင်အဖွဲ့" တစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ် စာရေးဆရာကြီး အိပ်၊ ဂျီ၊ ဝဲလ် မြန်မာနိုင်ငံသို့ အလည်အပတ် ရောက်လာသောအခါ စာရေးဆရာများက စုပေါင်း၍ ကျင်းပသော ဧည့်ခံပွဲနှင့် ဆရာကြီး ပီမိုးနင်းကွယ်လွန်၍ ဈာပနကိစ္စတို့တွင် စာရေးဆရာများ စုစည်းမိကြရာမှ ဒီးဒုတ်ဦးဘချို ဦးဆောင်၍ စာရေးဆရာများ အသင်းကို ထူထောင်ကြသည်။ မူလက "မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာများ အစည်းအရုံး" ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေတ်တွင် စာရေးဆရာများအသင်းကို ပြန်လည်စုစည်းခဲ့ပြီးလျှင် "မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာများအသင်း" ဟု မှည့်ခေါ်ခဲ့သည်။
စတင်ဖြစ်ပေါ်လာပုံ
တစ်နေ့တွင် ဆရာတက်တိုးက အင်္ဂလိပ်လူမျိုးများသည် စာပေယဉ်ကျေးမှုကို အမြတ်တနိုး တန်ဖိုးထားပုံနှင့် ထင်ရှားသော စာရေးဆရာကြီး ရှိတ်စပီးယားကို ဂုဏ်ပြုသော ရှိတ်စပီးယားပွဲတော်နေ့ကို နှစ်စဉ် ရှိတ်စပီးယား၏မွေးနေ့ဟူ၍သတ်မှတ်ထားသော ဧပြီလ ၂၃ ရက်နေ့ တွင်ကျင်းပပုံများကို ပြောဆိုကြရာမှ မိတ်ဆွေဖြစ်သူ ဦးယုဆိုင်က “သူတို့က ရှိတ်စပီးယားပွဲတော်နေ့လုပ်ကြသလို ကျွန်တော်တို့ကလည်း ဦးပုညနေ့ပွဲတော်လုပ်ကြတာပေါ့ဗျာ” ဟူ၍ စတင်အကြံပြုခဲ့ရာမှ ဦးအုန်း‌ဖေ (ဆရာတက်တိုး ) နှင့် အမြတ်ခွန်မင်းကြီး ဦးယုဆိုင်တို့၏ဆက်လက်ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဦးပုညနေ့ပွဲတော် ကျင်းပရန် အားလုံးသဘောတူ ဆုံးဖြတ်ကြလေသည် ။
ထို့နောက် ဆရာကြီးစလေဦးပုည၏မွေးနေ့ဖြစ်သော ကဆုန်လဆန်း ၁၃ ရက်နေ့ကို ဦးပုညနေ့အဖြစ်သတ်မှတ်၍ မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ကျင်းပရန် မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာတွင် ကြေငြာချက်များထည့်ကာ လှုံ့ဆော်ခဲ့ကြသည် ။