cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပန်ဖျက်ရွာ၊ မိုးနဲမြို့နယ်
ပန်ဖျက်ရွာ (Panghpyat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုးနဲမြို့နယ်၊ မိုင်ဟိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၂၆၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်ဟိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၇၄ ဦး၊ မ ၂၁၀၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးနဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NML Cygni
NML Cygni သို့မဟုတ် V1489 Cygni (အတိုကောက် NML Cyg သို့မဟုတ် V1489 Cyg) သည် ဆိုင်နပ် ကြယ်စုတန်းမှ ဟိုက်ပါဂျိုင်းယင့် ကြယ်နီကြီး (red hypergiant) သို့မဟုတ် ဆူပါဂျိုင်းယင့် ကြည်နီကြီး (red supergiant) တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယင်းသည် လက်ရှိတွင် နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီရှိ အတောက်ပဆုံးကြယ်များထဲမှတစ်ခု၊ အချင်းဝက်အကြီးဆုံးကြယ်များထဲမှတစ်ခု၊ အတောက်ပဆုံး ဟိုက်ပါဂျိုင်းယင့်ကြယ်များထဲမှတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ကမ္ဘာမြေမှ ခန့်မှန်းခြေ အလင်းနှစ် ၅၃၀၀ ကွာဝေးသည်။ NML Cygni ၏ အချင်းဝက်မှာ မသေချာပေ။ သို့သော် နေ၏အချင်းဝက်ထက် အဆပေါင်း ၁၁၈၃ မှ ၂၇၇၀ ကြားရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ယင်းအား နေအဖွဲ့အစည်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထားလိုက်ပါက မျက်နှာပြင်သည် ဂျူပီတာဂြိုဟ် သို့မဟုတ် စနေဂြိုဟ်၏ ပတ်လမ်းအထိ ထိုးထွက်နေမည်ဖြစ်သည်။
သင်ကတ္တရွာ၊ ပေါက်တူး
သင်ကတ္တရွာ၊ ပေါက်တူး
မေရီ၊ ယေရှု၏မိခင်
``မာရီ´ သည် သက္ကရာဇ် သုညမှ အေဒီ ၃၃ မှ အေဒီ ၃၃ အထိ နေထိုင်ခဲ့သော အာရပ် (အစ္စရေး) အမျိုးသမီးဖြစ်သည်။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ဇနီး ဓမ္မသစ်ကျမ်း နှင့် ကုရ်အာန် နှစ်ခုစလုံးသည် မာရိအား ဓမ္မသစ်တွင် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ဇနီးနှင့် မိခင်အဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး လူသား၌ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အဖြစ် ဖော်ပြထားပါသည်။ ခရစ်ယာန်ဓမ္မပညာ အရ၊ မာရိသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ဖြင့် ယေရှုကို ပဋိသန္ဓေယူခဲ့ပြီး ယေရှုမွေးဖွားရာ ဗက်လင် တွင် သူကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ခဲ့သော ကားစင်တင်သတ်ခြင်းသို့ ယောသပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဓမ္မသစ်ကျမ်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များ
ရှင်မဒိန်ဝရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ရှင်မဒိန်ဝရွာ(Shinmadeinwa)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ရှင်မဒိန်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၄၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှင်မဒိန်ဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၈ ဦး၊ မ ၆၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၈၅ ဦး နေထိုင်သည်။
အောင်ဇေယျတံတား
အောင်ဇေယျတံတား (လှိုင်သာယာကြိုးတံတား၊ အင်းစိန်ကြိုးတံတား) သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အင်းစိန်ခရိုင် လှိုင်သာယာအရှေ့ပိုင်းမြို့နယ် နှင့် အင်းစိန်မြို့နယ်သို့ လှိုင်မြစ်ကို ဖြတ်သန်းတည်ဆောက်ထားသည့် တံတား တစ်စင်းဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ရန်ကုန်မြို့တို့၏ အရှည်ဆုံး ပန်ကာဒီဇိုင်းကြိုးတံတားဖြစ်သည်။ အရှည် 1764 m ရှည်သည်။ ၄ လမ်းသွား 19 m အကျယ်ကားလမ်း နှင့် 2 m အကျယ်ရှိ လူသွားလမ်းနှစ်ခု ပါဝင်သည်။ တံတားကို ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနမှ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။၀
တံတားအချက်အလက်များ
အောင်ဇေယျတံတားသည် လှိုင်မြစ်ကို ဖြတ်သန်းရန် တည်ဆောက်ထားသည့် ဒုတိယမြောက်တံတား ဖြစ်သည်။ လှိုင်မြစ်ကို ဖြတ်သန်းတည်ဆောက်ထားသည့် တစ်ခုတည်းသော ကြိုးတံတားလည်းဖြစ်သည်။ ယာဉ်တစ်စီးချင်း ခွင့်ပြုအလေးချိန်မှာ ၆၀ တန် ဖြစ်သည်။ အရှည် 1764 m ရှည်ပြီး လှိုင်မြစ်လမ်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ ၄ လမ်းသွား 19 m အကျယ် ကားလမ်း နှင့် 2 m အကျယ်ရှိ လူသွားလမ်းနှစ်ခု ပါဝငသည်။ အင်းစိန်ဘက် ချင်းကပ်လမ်းတွင် 550 m ရှိ၍ လှိုင်သာယာဘက်ချင်းကပ်လမ်းတွင် 603 m ရှိသည်။ ရန်ကုန်မြို့၏ အဓိကတံတား ၉ စင်းမှ တစ်စင်းဖြစ်သည်။ကွန်ကရစ်တိုင် ဖြင့် သံမဏိကြိုးများဆိုင်းထားသော တံတားဖြစ်သည်။ သံမဏိကြိုးဆိုင်းထားသောနေရာတွင် အောက်ခြေကို သံပေါင်ဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသည်။ အများဆုံး ကွေ့ဒီဂရီမှာ ၉ ဒီဂရီဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
တံတားအား ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနမှ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။စတင်ဆောက်လုပ်ချိန်မှာ ၁၅ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၀၃ ဖြစ်ကာ လုပ်ငန်းပြီးဆုံးချိန်မှာ ၃၀ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၀၅ ဖြစ်သည်။
တည်ဆောက်မှု
အောင်ဇေယျတံတား ကိုတည်ဆောက်ရခြင်းမှာ ဘုရင့်နောင်တံတား အမှတ် ( ၁ ) ယာဉ်ကြောရှုပ်ထွေးကြောင့်ဖြစ်သည်။
ခေါ်တွင်ပုံ
အလောင်းမင်းတရား(ဦးအောင်ဇေယျ)ကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ကမ္ပည်းမော်ကွန်းတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကိုးကား
<references group="https://www.myanmardigitalnewspaper.com/my/aeaangjey-kiuttnttaaattk-achnglmpiung-yaanykeaapittchiumukngwesaa" />
မာမိန်ရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်ဇေယျတံတား
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တံတားများ
ထပ်ထိန် (ယောင်မွေ့)ရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
ထပ်ထိန် (ယောင်မွေ့)ရွာ (Htathting (Yawngmwayt))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ ထပ်ထိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၇၉၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရစ္စတိုတယ်
ဂရိလူမျိုး အရစ္စတိုတယ် (Aristotle) (ဘီစီ ၃၈၄-၃၂၂) သည် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် အကြီးကျယ်ဆုံးသော တွေးခေါ်ပညာရှင်နှင့် သိပ္ပံပညာရှင်ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးယုတ္တိဗေဒ (Formal Logic) ဖြင့် ဒဿနိကဗေဒ ကို ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ အသက်သွင်းသူအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။
အရစ္စတိုတယ် အား ဘီစီ ၃၈၄တွင် ယနေ့ မက်စီဒိုးနီးယားနိုင်ငံ၊ စတာဂီရာ (Stagira) တွင် ဖွားမြင်သည်။ ဖခင်မှ ထင်ရှားသည့် ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အသက် ၁၇ နှစ်တွင် ပလေတို(Plato)၏ အကယ်ဒမီကျောင်းတွင် တက်ရောက်ကာ ထိုခေတ်က အထက်တန်းကျသည့် ပညာရပ်များကို ဆည်းပူးသည်။ ထိုအချိန်မှစကာ ပလေတို ကွယ်လွန်သည့် နောက်ပိုင်းထိ စုစုပေါင်း နှစ်၂၀ ကြာ ထိုကျောင်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဖခင်ထံမှ ဇီဝဗေဒ သဘောတရားများကို သဘောကျသည့်အလျှောက် လက်တွေ့သိပ္ပံကို ဦးစားပေးရန် အတွေးရခဲ့ဟန်တူသည်။ ပလေတိုထံတွင် တပည့်ခံစဉ်ကလည်း ဒဿနိကဗေဒဆိုင်ရာ တွေးခေါ်မှန်းဆခြင်း(Philosophical Speculation)ကို အထုံရခဲ့သည်။
ဘီစီ ၃၂၃ တွင် အလက်ဇန္ဒားသေသော် အေသင်တွင် မက်စီဒိုးနီးယားဆန့်ကျင်ရေးသမား ဂရိမျိုးချစ်တို့ အာဏာရလာပြန်သည့်အတွက် မက်စီဒိုးနီးယားလူမျိုး ဖြစ်သည့် အရစ္စတိုတယ်မှာ အနေအထိုင် ခက်ခဲလာသည့် သဘောတွင်ရှိသည်။ အသက် ၆၇နှစ်အရွယ်ရှိ ဆိုကရေးတီးစ် (Socrates) ကဲ့သို့ အဖြစ်ဆိုးမျိုး မိမိမကြုံရန် ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်ပြီး အေသင်မှခွာရသည်။ ထိုသို့ ထွက်ပြေး ပုန်းအောင်းနေရင်း ဘီစီ ၃၂၂၊ အသက် ၆၂နှစ်တွင် ကွယ်လွန်ရှာသည်။
ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ကျမ်းစာပေါင်း ၄၇ကျမ်းတိတိ ကျန်ရစ်သည်။ စွယ်စုံကျမ်းများဟု ဆိုရလောက်အောင်ပင် ဂန္ဓဝင်စာပေ၊ နက္ခတ္တဗေဒ၊ ဇီဝဗေဒ၊ သတ္တဗေဒ၊ ပထဝီဝင်၊ ရူပဗေဒ၊ ခန္ဓာဗေဒ (Anatomy)၊ ဇီဝကမ္မဗေဒ (physiology) တို့အပြင် အခြားအခြားသော သူ၏သိပ္ပံတွေ့ရှိချက် များစွာတို့ကို ရေးသား ချန်ရစ်ပေးခဲ့သည်။
အတွေးအခေါ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင်လည်း အဖိုးတန် ယုတ္တိဗေဒသီအိုရီ (Theory of Logic) ကို ရေးသားခဲ့ပြီး လူ့ကျင့်ဝတ် (Ethics)၊ တက္ကိကဗေဒ (metaphysic)၊ စိတ်ပညာ၊ ဘောဂဗေဒ၊ ဘာသာရေး (Theology)၊ နိုင်ငံရေး၊ နှုတ်မှုစွမ်းရည် (Rhetoric)၊ ရသပညာ (Aesthetics)၊ ပညာရေး၊ ကဗျာ အစရှိသည့် အကြောင်းများလည်း ကျမ်းပြုခဲ့သည်။
ထူးခြားမှုအချို့မှာ ဘာဘေးရီးယန်းယဉ်ကျေးမှု (Barbartian Custom) နှင့် အေသင်ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ (Athenian Consittution) ကိုလည်း ရေးသားခဲ့သေးသည်။
အရစ္စတိုတယ်၏ ကျေးဇူးမှာ၎င်းသက်ရှိထင်ရှားနေစဉ် များစွာမသိသာသော်လည်း နှောင်းလူတို့အပေါ်တွင်မူ များစွာ အကျိုးကျေးဇူး ကြီးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သိပ္ပံပညာရပ်ဆိုင်ရာများကို အကြောင်းအရာအလိုက် အပိုင်းလိုက် ခွဲခြားပြသပြီး၊ တူရာစုပေါင်းပေးခဲ့သဖြင့် နှောင်းလူတို့အတွက် လေ့လာရန် များစွာလွယ်ကူသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ဒဿနများမှာလည်း နှောင်းခေတ်များတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွမ်းမိုးနိုင်သဖြင့် များစွာဩဇာကြီးလှသည်။ သူ၏ပြောစကား၊ ရေးသားခဲ့သည့်ကျမ်း၊ သီအိုရီ၊ ဒဿန၊ စာပေ အစရှိသည်တို့ကို နှောင်းခေတ်လူတို့က စံနှုန်းအဖြစ်သတ်မှတ်ကာ ကျင့်သုံးကြသည်။
အရစ္စတိုတယ် (ဘီစီ ၃၈၄-၃၂၂)
အလက်ဇန္ဒားသည်ဂရိတ်ဘုရင်၏ဆရာလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယုတ္တိဗေဒ၊ စကားပြောအတတ်၊ ကဗျာဖွဲ့နည်းစံနစ်၊ တိရစ္ဆာန်လောက အနုမာန ယထာဘူတ၊ ရူပဗေဒ၊ စိတ်ပညာ၊ လူ့ကျင့်ဝတ်ပညာ၊ နိုင်ငံရေး၊ အေသင်မြို့ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေ စသောပညာရပ်များဆိုင်ရာ စာပေတို့ကို ပြုစုရေးသားခဲ့ရာ၊ ဝိဇ္ဇာပညာရပ်နှင့် သိပ္ပံပညာရပ် ဟူသော ပညာရပ်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် နှံ့စပ်သောကြောင့် စွယ်စုံပညာရှင်ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။
အရစ္စတိုတယ်သည် ပညာအသစ်အဆန်းကို တီထွင် ခဲ့သူမဟုတ်ချေ။ ဉာဏ်အလွန်ထက်မြက်သူ ဖြစ်သောကြောင့် လက်လှမ်းမီရာ ပညာရပ်တို့ကို နက်နဲစွာတွေးတောဆင်ခြင်၍ အချက်အလက်တို့ကို စေ့စပ်သေချာစွာစုံစမ်းပြီးလျှင် တွေ့ရှိချက် တို့ကို စံနစ်တကျစီစဉ်စုဆောင်းခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။ စင်စစ်အား ဖြင့် သူသည် ပညာကိုလေ့လာရှာဖွေသူသာလျှင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အယ်ရစ္စတိုတယ်သည် ယခုခေတ် သိပ္ပံပညာရပ်နှင့် ဒဿနိကဗေဒပညာရပ်များအတွက် အခြေခံကို ချပေးခဲ့သူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။
အရစ္စတိုတယ်သည် အီဂျီးယန်းပင်လယ် အနောက် မြောက်ကမ်းခြေရှိ စတက်ဂီရာမြို့တွင် ဘီစီ ၃၈၄ ခုနှစ်၌ ဖွားမြင်၍၊ ဖခင် နီကိုးမက်ကပ်သည် မက်ဆီဒိုးနီးယားပြည့်ရှင် ဒုတိယအမင်းတပ်ထံ၌ ဘုရင်၏သမားတော်အဖြစ် အမှုထမ်းရ သည်။ ငယ်စဉ်ကပင် ဖခင်ထံ၌ ဆေးပညာကို လေ့လာဆည်းပူး ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ဒဿနိကဗေဒပညာနှင့် အနုပညာ ထွန်းကားရာဖြစ်သော အေသင်မြို့တွင် နာမည်ကျော်ဆရာကြီး ပလေတိုထံ၌ ပညာဆည်းပူးလိုသောဆန္ဒ ပြင်းပြခဲ့သည်။
ဖခင်ကွယ်လွန်သောအခါ အသက် ၁၇ နှစ် အရွယ်ရှိသော အရစ္စတိုတယ်သည် မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်အတိုင်း အေသင်မြို့ သို့ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။
အေသင်မြို့သို့ရောက်သော် ပလေတိုသည် တိုင်းတစ်ပါးတွင် ခရီးလွန်နေခိုက် ဖြစ်သောကြောင့် ဆရာကြီးကို သုံးနှစ်မျှစောင့်ဆိုင်း နေခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ပလေတိုထံတွင် နှစ်ပေါင်း ၂ဝ မျှ ဒဿနိကဗေဒပညာကို လေ့လာဆည်းပူးခဲ့သည်။ ပလေတိုကလည်း တပည့်သစ်၏ ထက်မြက်သော ဉာဏ်စွမ်း ဉာဏ်စကို သိမြင်လာလေသည်။ ဘီစီ ၃၄၇ ခုနှစ် တွင် ပလေတိုကွယ်လွန်သည်။
ဘီစီ ၃၄၂ ခုနှစ်တွင် ဖိလစ်ဘုရင်က ၁၃ နှစ်အရွယ်ရှိ သားတော်အလက်ဇန္ဒားကို ပညာသင်ကြားပေးရန် ခေါ်သဖြင့် အရစ္စတိုတယ်သည် အေသင်မြို့မှ မက်ဆီဒိုးနီးယားပြည်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။ ထိုပြည်တွင် ၁၂ နှစ်ကြာနေထိုင်ခဲ့စဉ်၊ နောင်အခါ ၌ အယ်လက်ဇန္ဒားသည်ဂရိတ် အမည်ကိုခံယူမည့် မင်းသား၏ ဆရာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မိတ်ဆွေအဖြစ်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ရသည်။ အေသင်မြို့ တွင် စကားပြောကောင်းသူ ဒီမော့စသီးနီးက မက်ဆီဒုန်နိုင်ငံ သည် အင်အားကြီးမားလာ၍ တစ်နေ့နေ့၌ အေသင်နိုင်ငံကိုပင် သိမ်းသွင်းမည့်အရေးကို အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးလျက်ရှိသည်။
ထိုအချိန်တွင် အရစ္စတိုတယ်ကလည်း အလက်ဇန္ဒာအား ယဉ်ကျေးမှုအနုပညာ၏တန်ဘိုးကိုသွန်သင် ပေးလျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်အေသင်မြို့သည် မက်ဆီဒုန်၏ စိုးမိုးမှုအောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သော်လည်း အေသင်ယဉ်ကျေးမှု အနုပညာတို့သည် ကား မကွယ်မပျောက်ခဲ့ချေ။
အလက်ဇန္ဒားဘုရင်သည် အာရှတိုက်ဘက်သို့ စစ်ချီ ထွက်သောအခါ အရစ္စတိုတယ်သည်လည်း အေသင်မြို့သို့ပြန် ပြီးလျှင် ကျောင်းတစ်ကျောင်းကို တည်ထောင်လေသည်။ ထိုကျောင်းကို လိုင်စီယမ်ဟုခေါ်သည်။ အရစ္စတိုတယ်သည် ကျောင်းအနီးရှိတောအုပ်တောတန်းအကြားတွင် လမ်းလျှောက် ရင်း တပည့်တို့အား ပညာရပ်များကို သင်ကြားပို့ချလေ့ရှိသည်။ နောင်အခါ၌ ထိုကဲ့သို့လမ်းလျှောက်သင် ကြားခြင်းကို အစွဲပြု၍ အရစ္စတိုတယ် သင်ကြားပို့ချသော ဒဿနိကဗေဒပညာကို ပယ်ရီပတက်တစ် ဒဿနိကဗေဒဟု ခေါ်စမှတ်ပြုကြသည်။
အလက်ဇန္ဒားဘုရင် ကွယ်လွန်သောအခါ အေသင် မြို့သားတို့သည် မက်ဆီဒုန်၏ စိုးမိုးမှုကို ပုန်ကန်ကြ၏။ မက်ဆီဒုန်ထီးနန်းနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့ဘူးသော အရစ္စတိုတယ်ကိုလည်း ကိုယ်ကျင့်တရား ပျက်ပြားသူဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဘီစီ ၃၂၃ ခုနှစ်တွင် သူသည် ယူဗီးယားကျွန်းရှိ ကားလစစ်မြို့သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရ သည်။ နောက်တစ်နှစ်တွင် ထိုမြို့၌ အနိစ္စရောက်လေသည်။ အရစ္စတိုတယ်သည် ဒဿနိကဗေဒဆိုင်ရာ အယူ အဆနှင့် သဘောတရားများကို ပလေးတိုးထက် ပို၍စံနစ်တကျ စူးစမ်းဝေဖန်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ယုတ္တိဗေဒဘာသာရပ် ၌အကျုံးဝင်သော နယ်ဆင်ခြင်ခြင်းကို ပထမဦးဆုံး အသေးစိတ် လေ့လာတင်ပြခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။
ရည်ညွှန်းကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂရိ ဒဿနပညာရှင်များ ကဏ္ဍ:စကြဝဠာဗေဒ ပညာရှင်များ
ဘသင်စိန်၊ စော၊ ပဒို
စောဘသင်စိန် ငယ်ဘ၀
ပဒို စောဘသင်စိန်ကို ဧရာ၀တီတိုင်း ဟင်္သာတမြို့၌ အဖ စောဘစိန်နှင့် အမိ နော်သင်းမြတ်တို့မှ ၁၉၂၇ ခုနှစ် မတ်လ ၁ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မွေးချင်း မောင်နှမ ကိုးယောက်အနက် ပဒို စောဘသင်စိန်မှာ ဒုတိယမြောက်သား ဖြစ်သည်။ ကျောင်း ပညာရေးကို ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် နှစ်ချင်း ခရစ်ယာန် သာသနာပြုကျောင်းမှ အောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက် ရန်ကုန် စစ်ရုံးချုပ် စာရင်းအင်း ဌာန တွင် ဝန်ထမ်း တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
တော်လှန်ရေးထဲ ဝင်ရောက်ခြင်း
၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် အင်းစိန် တိုက်ပွဲမှ စ၍ ကရင် အမျိုးသား ယူနီယံ၏ လက်နက်ကိုင်တပ်၊ ကရင် အမျိုးသား ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် ကရင့် တော်လှန်ရေး တွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်မှ စ၍ နိုင်ငံရေး တာဝန်များကိုသာ အဓိက ထမ်းဆောင်နေခဲ့ရာ ၁၉၆၃ တွင် ကရင် အမျိုးသား ယူနီယံ၏ ဗဟို ကော်မတီ ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၉၈၃ တွင် ဗဟို ကော်မတီ၏ အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူးချုပ် ဖြစ်လာခဲ့ကာ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်၊ ၁၂ ကြိမ်မြောက် ကရင် အမျိုးသား ယူနီယံ ကွန်ဂရက်တွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် ထပ်မံကျင်းပသည့် ၁၃ ကြိမ်မြောက် ကွန်ဂရက်တွင်လည်း ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ထပ်မံ ရွေးချယ်ခံရကာ ကွယ်လွန်ချိန် အထိ ကရင် အမျိုးသား ယူနီယံ ၏ ဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပေသည်။
အခြား လုပ်ငန်းများ
၁၉၈၈ တွင် မြန်မာပြည် ဒီမိုကရက်တစ် မဟာမိတ် အဖွဲ့ချုပ်၏ အလုပ်အမှုဆောင် အဖြစ် ၂၀၀၄ မှ ၂၀၀၈ ခုနှစ်အထိ အကြံပေး အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၂၀၀ ပြည့်နှစ်မှ ၂၀၀၈ ခုနျစ်အထိ အမျိုးသား ဒီမိုကရက်တစ် တပ်ပေါင်းစု၏ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ရင်း ၂၀၀၁ မှ ၂၀၀၈ ခုနှစ်အထိ တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ ကောင်စီတွင်လည်း ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် သော်လည်းကောင်း၊ ၂၀၀၂ မှ ၂၀၀၈ အထိ ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံ အမျိုးသား ကောင်စီ သဘာပတိ အဖွဲ့ဝင်နှင့် ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ တစ်ဦးအနေဖြင့် လည်းကောင်း တာဝန်များစွာ ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း
ပဒို စောဘသင်စိန် သည် ၂၀၀၈ ခုနှစ် မေလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် လူကြီးရောဂါဖြင့် အသက် ၈၁ နှစ်တွင် ကွယ်လွန်ကာ ဈာပန အခမ်းအနားကို ကရင် အမျိုးသား လွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်၌ မေလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပ ပြီးစီးခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး နော်အုံးမြိုင် နှင့် သား ၁ ဦး၊ သမီး ၃ ဦး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကရင် အမျိုးသား ယူနီယံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ အရ လွတ်လပ်သွားသော ကွယ်လွန်သူ ပဒို စောဘသင်စိန်၏ နေရာကို ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သူ စောတာမလာဘော က နောက်တစ်ကြိမ် ကွန်ဂရက် မတိုင်မည်အထိ ဆက်လက် တာဝန်ယူခဲ့လေသည်။
ဂွေးချိုရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ဂွေးချိုရွာ (Gwaycho)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ ပန်းတိမ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၀၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်းတိမ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၉ ဦး၊ မ ၄၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တင်ဦး (ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သူရ)
သူရ ဦးတင်ဦး (မတ်လ ၁၂၊ ၁၉၂၇ ခုဖွား)သည် မြန်မာ့တပ်မတော်တွင် တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော အငြိမ်းစား ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင်၊ နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သူများတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်ကာ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်ပါတီ ဥက္ကဋ္ဌတာဝန်ကို ၁၉၈၈ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၃ ရက်မှ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၂ ရက်ထိ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းကာလတွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် နာယက အဖြစ် တာဝန်ယူ ဦးဆောင်သည်။ ကျန်းမာရေးကြောင့် သွားလာလှုပ်ရှားမှုမလုပ်နိုင်သော်လည်း ၂၀၂၀ နိုဝင်ဘာ ၈ ရက် ရွေးကောက်ပွဲအောင်နိုင်ရေး စိတ်ဓာတ်ခွန်အားအဖြစ် နေပြည်တော် လာရောက်အားပေးခဲ့သည်။ အင်အယ်ဒီပါတီ ဒုတိယ ၅နှစ်သက်တမ်း ရွေးကောက်ပွဲ အမတ်အရေအတွက် ၂၀၁၅ ထက်ပိုမိုရရှိပြီး အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ ပညာရေး
အဖ ဦးမောင်ကြိုင်၊ အမိ ဒေါ်မြတင်တို့မှ ၁၉၂၇ ခုနှစ် မတ်လ ၁၂ရက်နေ့တွင် ပုသိမ်မြို့၊ ဘွက်ကြီးတန်းလမ်း၌ မွေးဖွားသည်။ မီးဖွားစဉ် သားဦးစနေ မီးလိုမွှေမည်ကို နာမ်နှိမ်လို၊ ယတြာချေလိုသဖြင့် အဖွားဖြစ်သူ ဒေါ်မိုးက ဓားမကြီးကို ထမ်းကာ မွေးကင်းစကလေး အပေါ်မှ ခုနစ်ကြိမ် ခုနစ်ခါ ကျော်သည်။
မောင်တင်ဦး အသက် ၄-၅ နှစ်အရွယ်တွင် မိဘများက ပုသိမ်မြို့ တာ၀တိံသာ အရပ်သို့ ပြောင်းရွေ့နေထိုင်ပြီး တံတားကြီးလမ်းရှိ ဆရာမ ဒေါ်ပုလေး၏ သူငယ်တန်းကျောင်းသို့ ပညာသင်ရန် အပ်နှံသည်။
ထို့နောက် ဖခင်ဖြစ်သူက ဧရာဝတီတိုင်း၊ ရေကြည်မြို့သို့ အလုပ်သင် မြေတိုင်းစာရေးအဖြစ် ပြောင်းရွေ့ အမှုထမ်းသည်တွင် မောင်တင်ဦးအား ရေကြည်မြို့ အထွက်နားတွင်ရှိသော ဆရာကြီး ဦးထွန်းမောင် ကျောင်းသို့ ပို့လွှတ် ပညာသင်စေသည်။ ထိုမှတစ်ဖန် ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ရွှေဘိုမြို့ မြေတိုင်းသင်တန်းကျောင်းသို့ တစ်နှစ်ခန့် သွားရောက် ပညာသင်ကြားရမည် ဖြစ်သဖြင့် မောင်တင်ဦး၊ ညီဖြစ်သူ မောင်စိန်အောင်နှင့် မိခင်ဖြစ်သူတို့မှာ ကျောင်းကုန်းမြို့သို့ ခေတ္တပြောင်းရွေ့ နေထိုင်သည်။ ကျောင်းကုန်းမြို့ ဘုန်းတော်ကြီးသင် လောကဓာတ်ကျောင်းတွင် အေ၊ ဘီ၊ စီ၊ ဒီ အခြေခံ အင်္ဂလိပ်စာကို မောင်တင်ဦး စတင်သင်ယူသည်။ ထိုဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတွင် ဒုတိယတန်းအထိ ပညာသင်ကြားသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူ ပုသိမ်မြို့သို့ အလုပ်ပြောင်းရွေ့ရသဖြင့် မောင်တင်ဦးတို့ မိသားစု ပုသိမ်သို့ ပြောင်းရွေ့ရပြန်သည်။ ပုသိမ်မြို့ မြူနီစပယ်ကျောင်းတွင် စတုတ္ထတန်း အောင်မြင်သည်။
၁၉၃၇-၃၈ ခုနှစ် စတုတ္ထတန်း အောင်မြင်ပြီးနောက် ပုသိမ်မြို့ နိဂြောဓရုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းအတွင်းရှိ ဗဟိုအမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်း (Central National High School) သို့ ပြောင်းရွေ့ ပညာသင်ကြားသည်။ ကျောင်းဆရာ၊ ဆရာမများမှာ လစာ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မရကြ။ မြို့ထဲမှ ချမ်းသာပြည့်စုံသူများ စေတနာအလျောက် ထောက်ပံ့ပေးကမ်းသော ပစ္စည်းပစ္စယကိုသာ ရကြသည်။ ပုသိမ်မြို့ ကုန်သည်ကြီးများ အသင်းမှ ဦးရွှေဖြူ အစရှိသော ချမ်းသာကြွယ်၀သူတို့က အဆက်မပြတ် လှူဒါန်းကြသည်။ နောင်အခါ အမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်းကို ပုသိမ်မြို့ထဲသို့ ရွေ့ပြောင်းခဲ့ရာ ယခုပုသိမ်မြို့ အမှတ် (၂) အထက်တန်းကျောင်းမှာ ယခင်က အမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်း ဖြစ်သည်။
ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်သွားသည်မှာ မြူနီစပယ်ကျောင်းမှ စတုတ္ထတန်း အောင်လာသူ မောင်တင်ဦးတစ်ယောက် ဗဟိုအမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်းတွင် စတုတ္ထတန်း ပြန်တက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မြူနီစပယ်ကျောင်းတွင် အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားခြင်း ချို့တဲ့ခဲ့သဖြင့် အင်္ဂလိပ်စာနှင့် ပတ်သက်သည့် သဒ္ဒါနှင့် ဖတ်စာများ ပြန်လည်သင်ကြားရန် ဖြစ်သည်။ ကျောင်းတွင် အင်္ဂလိပ်စာ အထူးပြုသင်တန်း သင်ကြားပေးသည်။ ကျောင်းလည်း အစိုးရ အထောက်အပံ့ခံ ဗဟိုအမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်း ဖြစ်လာပြီး၊ ဆရာ၊ ဆရာမတို့မှာ လစာအခွင့်အရေး အတော်အသင့် ရရှိလာသည်။ ထို့ပြင် ဗဟိုအမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်းတွင် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများလည်း ကျောင်းလခ၊ ကျောင်းဝင်ကြေး အနည်းအကျဉ်း ပေးရသေးသည်။ ယခုအခါ ဗဟိုအမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်းတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ထူးချွန်ဆရာ၊ ဆရာမများကို ခေါ်ယူခန့်ထားနိုင်လာသည်။ အိန္ဒိယအနွယ်ဝင် ဆရာမူကာဂျီက သိပ္ပံပညာသင် ထူးချွန်သည်။ ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးမှာ ဆရာကြီး ဦးရွှေကျော်၊ ဒုတိယကျောင်းအုပ်မှာ ဆရာကြီး ဦးသာဒင်ဖြစ်သည်။
ထိုနှစ် ၁၉၃၇-၃၈ မှာပင် ပဉ္စမတန်းသို့ တက်ရောက်ခွင့် ရသည်။ ပဉ္စမတန်းတွင် သိပ်ကြာကြာမနေရဘဲ နှစ်ကုန်၍ စာမေးပွဲစစ်သောအခါ ပဉ္စတန်းအောင်မြင်၍ ဆဋ္ဌမတန်းသို့ တက်ရောက်ရသည်။ ဆဋ္ဌမတန်းတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ သင်ခန်းစာများ သင်ကြားရသည်။
၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် မောင်တင်ဦး န၀မတန်း ရောက်သည်။ ၁၉၄၁ ဒီဇင်ဘာလကုန်တွင် ကျောင်းများအားလုံးကို ရက်အကန့်အသတ်မရှိ ပိတ်လိုက်သည်။ ဗြိတိသျှဘုရင်ခံ၏ အစီအမံဖြင့် ပုသိမ်အရေးပိုင်က ဦးဆောင်ကာ ပုသိမ်မြို့တွင် Town Guards ခေါ် မြို့လုံခြုံရေးတပ်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ အစိုးရအမှုထမ်းအားလုံး မြို့လုံခြုံရေးအဖွဲ့သို့ မဝင်မနေရ အားလုံးဝင်ကြရသည်။ ထိုတပ်ဖွဲ့ယူနီဖောင်းမှာ ဖော့ဦးထုပ်ဆောင်း၊ ကာကီအင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီ၊ သားရေခြေပတ်နှင့် ရှူးဖိနပ်စီးရသည်။ ရင်ပတ်မှာ Town Guards ဆိုသောတံဆိပ် ချိတ်ရ၏။ ထိုအဖွဲ့ကို အုပ်ချုပ်သူမှာ S.D.O (Sub Divisional Officer) နယ်ပိုင်ဝန်ထောက် ဦးဖေသန်း ဖြစ်သည်။
ပုသိမ်မြို့တွင် ကျန်ခဲ့သော ဖခင်ဖြစ်သူပါ နောက်သုံးလခန့်တွင် ကျန်မိသားစုဝင်များ စစ်ရှောင်နေသော သရက်ကွင်းရွာသို့ ရောက်လာသည်။ မြို့တွင် အင်္ဂလိပ် အစိုးရ မရှိတော့ဘူး၊ ပုသိမ်က ထွက်ပြေးသွားလေပြီ။
ပုသိမ်မြို့ကို အုပ်ချုပ်နေသူမှာ ရှေ့နေ ဦးမြဘူးဖြစ်သည်။ ဦးမြဘူးမှာ နောင်နိုင်ငံတော် သမ္မတဖြစ်လာသူ ဒေါက်တာဘဦး၏ ညီအရင်းဖြစ်သည်။ ဦးမြဦးမှာ သူရဦးတင်ဦး၏ ယောက္ခမနှင့် မောင်နှမ ဝမ်းကွဲတော်စပ်သည်။
သရက်ကွင်းတွင် စစ်ရှောင်နေစဉ်တစ်နေ့ ဘီအိုင်အေခေါ် ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်ကြီး ပုသိမ်မြို့သို့ ချီတက်လာသည်။ ဘီအိုင်အေတပ်သည် မြောင်းမြမြို့မှ မြင်းကဆိပ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ သရက်ကွင်းရွာသို့ ရောက်လာသည်။ ဘီအိုင်အေတပ်တွင် တပ်ဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦး၊ ခုနစ်ဦးခန့်ဖြင့် တပ်မှူးလုပ်သူမှာ ဗိုလ်အောင်ဖြစ်ပြီး၊ နောင်အခါ ဗိုလ်မှူးချုပ် မောင်မောင်ဖြစ်လာသည်။ ထိုစဉ်က ပါလာသူ ဗိုလ်ဘဇံမှာ နောင်အခါ ဗိုလ်မှူးကြီးဝင်း ဖြစ်လာသည်။
သရက်ကွင်းတွင် စစ်ရှောင်စဉ်မှာပင် ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးမောင်ကြိုင် ဝမ်းရောဂါ ဖြစ်သည်။ ရောဂါသည်းလာပြီး နာလန်ထူရန် လမ်းမမြင်တော့သောအခါ မိခင်ဖြစ်သူက ဖခင်မကွယ်လွန်မီ သားနှစ်ယောက်ကို သင်္ကန်းဝတ်ဖြင့် မြင်သွားစေချင်သဖြင့် မောင်တင်ဦးတို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ရွာဦးကျောင်းသို့ပြေးပြီး၊ ဘုန်းတော်ကြီးထံတွင် ကတုံးတုံး၍ သင်္ကန်းဆည်းရသည်။
ကိုရင်နှစ်ပါး သင်္ကန်းဝတ်ဖြင့် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ အမောဖောက်နေပြီ။ သတိကား ရှိသေး၏။ ဖခင်ဖြစ်သူ နှုတ်မှ တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောချင်ဟန်ရှိ၏။ အသံကား ပီပီသသ ထွက်မလာ။ မိခင်ဖြစ်သူက ဖခင်၏ နှုတ်ခမ်းနားသို့ နားကိုကပ်ပေးမှ သိရသည်မှာ ကိုရင်နှစ်ပါး၏ ဘွဲ့မည်ကို မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုရင် တစ်ဖြစ်လဲ မောင်တင်ဦးက သူ့ဘွဲ့အမည် ရှင်နန္ဒီသာရဟု အသံကျယ်ကျယ် အော်ပြောမှ ဖခင်ဖြစ်သူက 'ဩော် ရှင်နန္ဒီသာရ၊ ရှင်နန္ဒီသာရ' ဟု အသံတိုးတိုးဖြင့် လိုက်ရွတ်လေသည်။ ကိုရင်တစ်ဝါ ရခဲ့သည်။ ဖခင်အလောင်းမြေကျပြီးမှ ရှင်လောင်းလှည့်၊ နတ်ပြ စသဖြင့် ရှင်လောင်းတစ်ပါး၏ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို လုပ်ကြရသည်။
ကိုရင် တစ်ဝါရပြီးမှ ပုသိမ်မြို့သို့ ပြန်ပြောင်းကြသည်။ ပုသိမ်မြို့ အိုးဘိုလမ်းအိမ်တွင် နေကြသည်။ ထို့နောက် ပုသိမ်မြို့ ဗဟိုအမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်းမှ မောင်တင်ဦး ဆယ်တန်းအောင်သည်။
လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှု
ပုသိမ်မြို့ ဗဟိုအမျိုးသား အထက်တန်း ကျောင်း၌ ဆယ်တန်းအောင်သည်အထိ ပညာ သင်ကြားခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၄၃ ခုနှစ်၊အသက် ၁၆ နှစ်ပြည့်ချိန်တွင် စစ်ထဲဝင်ရန် ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စစ်ဝန်ကြီးရုံး ဗဟိုကင်းတပ် (ယခု ပဒုမ္မာကွင်းနေရာ ) တွင်တပ်သားအဖြစ် စတင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါတယ်။
ထို့နောက် အသက် (၁၇)နှစ် အရွယ်တွင် မင်္ဂလာဒုံ တတိယပတ် စစ်သင်တန်းသို့ ဗိုလ်လောင်းအဖြစ် တက်ခွင့်ရခဲ့ပြီး အလုပ်သင် ဗိုလ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၄၅ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးနယ်တိုင်း တပ်မှူး ဗိုလ်မှူး ဗထူး ဦးစီးသောတပ်များဖြင့် စစ်မြေပြင်တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း ဖက်ဆစ်ဂျပန်တော်လှန်ရေးကို ဆင်နွှဲခဲ့သည်။ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ကြည်း(၃၆၅၁) ဒုဗိုလ်အဆင့် ပြန်တမ်းဝင် အရာရှိ အဖြစ် စတင်ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။ ၁၉၄၇ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ဗမာ့သေနတ်ကိုင်တပ်ရင်း၌ ဒုဗိုလ်အဖြစ် စတင် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၄၇ ခုနှစ်၌ပင် ဗိုလ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေး ရပြီးခေတ်
၁၉၅၇ခု စက်တင်ဘာ ၁၇ ရက်နေ့တွင် တပ်မတော်ကြည်း တိုက်ခိုက်ရေးကျောင်း (ဗထူး) သင်တန်းကျောင်း ကျောင်းအုပ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ ခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ခုတွင် ရခိုင်တိုင်း တပ်ပေါင်းစုမှူးနှင့် တိုင်းမင်းကြီး ဖြစ်လာပြီး ၁၉၆၀-၆၁ ခုတွင် အမှတ်(၁၃) တပ်မဟာမှူးအဖြစ် ထပ်မံပြောင်းရွှေ့တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကာ ဗိုလ်မှူးကြီး ရာထူး ရရှိခဲ့သည်။ ၁၉၆၁-၆၂တွင် အရှေ့တောင်တိုင်း စစ်ဌာနချုပ် ဒုတိုင်းမှူးအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရသည်။ ၁၉၆၃ခု ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ဗိုလ်မှူးချုပ် ရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခံရပြီးနောက်တွင် အနောက်တောင်တိုင်း စစ်ဌာနချုပ်တိုင်းမှူး တာဝန်ကို ပေးအပ်ခြင်း ခံရသည်။ ၎င်းမှတဆင့် ၁၉၆၄ ခု စက်တင်ဘာ ၁၉ ရက်နေ့တွင် အလယ်ပိုင်းတိုင်း စစ်ဌာနချုပ်တိုင်းမှူး အဖြစ်ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
၁၉၇၂ ခု ဧပြီလ၂၀ ရက်နေ့တွင် ဗိုလ်ချုပ်ရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခံရပြီး ဒုတိယ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် (ကြည်း) အဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရသည်။ တပ်မတော်၏ အရေးပါဆုံး ထိပ်ပိုင်းရာထူးဖြစ်သည့် ဒုတိယ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် (ကြည်း) အဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရချိန်တွင် အသက်၄၅နှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် တပ်မတော်သမိုင်းတွင် အသက် အငယ်ဆုံးဗိုလ်ချုပ်များထဲမှာ တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်အပ်သည်။ ၁၉၇၄ခု မတ်လ ၈ ရက်နေ့တွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရာထူး တိုးမြှင့်ခံရပြီး "တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်"အဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရကာ တိုက်ပွဲများတွင် ထူးချွန်ရဲဝံ့စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းအတွက် "သူရဘွဲ့"ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ၁၉၇၆ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၆ ရက်နေ့တွင် တပ်မတော်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးဘဝ
၁၉၈၈ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၄ ရက်နေ့တွင် ဦးအောင်ကြီး (ဗိုလ်မှူးချုပ်ဟောင်း)၊ ဦးကြည်မောင် (အငြိမ်းစားဗိုလ်မှူးကြီး)၊ သရေစည်သူ ဦးအောင်ရွှေ (အငြိမ်းစားဗိုလ်မှူးချုပ်)၊ ဦးတင်ဦး(အငြိမ်းစားတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်) နှင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် တို့သည် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ကို စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၃ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၈၈ မှ ၂၂ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၈၉ထိ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီပါတီဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူ ဦးဆောင်သည်။
အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် နာယက ဦးတင်ဦးသည် ဦးနှောက်သွေးကြောပိတ်ပြီး ကိုယ်တခြမ်း လေဖြတ်ရောဂါ ခံစားရ၍ ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး၌ တက်ရောက်သည်။ ၂၀၁၇ ဇွန် ၆ နံနက်တွင် နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးထင်ကျော်နှင့် ဇနီး ဒေါ်စုစုလွင်သည် နှလုံးအထူး ကြပ်မတ်ကုသဆောင်၌ ကုသမှု ခံယူနေသည့် ၎င်းကို သွားရောက် ကြည့်ရှုသည်။
ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးကိုယ်စားပြု လာဘ်ကောင်
ရန်ကုန်တိုင်းခရီးသွားလုပ်ငန်းမြှင့်တင်ရေးအတွက် ကျင်းပပြုလုပ်သည့် အခမ်းအနားများ၊ ပြပွဲ၊ ပြိုင်ပွဲများ၊ နိုင်ငံတကာ ခရီးသွားပြပွဲ၊ ပြိုင်ပွဲများတွင် အသုံးပြုရန် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးကို ကိုယ်စားပြုမည့် လာဘ်ကောင်ကို ပစ်တိုင်းထောင်အဖြစ် တိုင်း​ဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့မှ ရွေးချယ်ထားခဲ့သည်။ ထို့​နောက် ပစ်တိုင်း​​ထောင်ရုပ်ကိုအ​ခြေခံ၍ ဒီဇိုင်းပြိုင်ပွဲကို ဝင်​ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဖိတ်​ခေါ်ခဲ့သည်။
တင်ဦး (ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သူရ)
မူရင်း ရင်းမြစ်
စည်းလုံးခြင်းရဲ့ အင်အား
ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးကိုယ်စားပြု လာဘ်ကောင်
​ရွေးချယ်ခြင်း
ပြိုင်ပွဲဝင်ပုံစံ ၂၁ခုကို ရန်ကုန်တိုင်း​ဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့၏ တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုဒ်တွင် ​ဖော်ပြခဲ့ပြီး အများပြည်သူက SMSအပါအဝင် အကဲဖြတ် ​ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ပြိုင်ပွဲဝင်ပုံစံများကို အမှတ်ပေးရာတွင်(၁) အများပြည်သူများ၏ SMS ဆန္ဒမဲ (၄၀%) နှင့်(၂) ရွေးချယ်ရေး ကော်မတီ၏ အမှတ်ပေးမှု (၆၀%) အမှတ်ပေး၍ အဆင့်သတ်မှတ်ကာ ရွေးချယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
တင်ဦး (ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သူရ)
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမားများ ကဏ္ဍ:လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင်များ ကဏ္ဍ:တပ်မတော် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်များ
ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးကိုယ်စားပြု လာဘ်ကောင်
အနိုင်ရရှိ​​ခြင်း
အများပြည်သူ၏ SMSမဲဆန္ဒနှင့် ဆုံးဖြတ်ရာ ပြိုင်ပွဲဝင်အမှတ် (J)မှ အများ SMS ဆန္ဒမဲ (၂၉၆) ခု အမှတ် (၄၀)၊ နှင့် ကော်မတီ၏ အကဲဖြတ် အမှတ် (၃၄) ဖြင့် စုစုပေါင်း အမှတ် (၇၄) ဖြင့် အနိုင်ရရှိသည်။
အဓိပ္ပာယ် ရှင်းလင်းချက်
လာဘ်​ကောင်၏ အဓိကအ​ရောင်မှာ ခရမ်း​ရောင်ဖြစ်ကာ ရန်ကုန်တိုင်း​ဒေသကြီး၏ အ​ရောင်လည်းဖြစ်သည်။ ထို့​နောက် ခရမ်း​ရောင်နှင့်လိုက်ဖက်ညီ​သော အနီ​ရောင်၊ အဝါ​ရောင်၊ ဖက်ဖူးစိမ်း​ရောင်နှင့် အသား​ရောင်တို့ကို အဓိကသုံးထားသည်။ ခရမ်း​ရောင်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်​သွေးမြင့်မားခြင်း၊ ဩဇာအာဏာကြီးမားခြင်းနှင့် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းမြင့်မားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အနီ​ရောင်သည် ရဲရင့်တက်ကြွခြင်း၊ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းခြင်းဟူ​၍ဖြစ်သည်။ အဝါ​ရောင်သည် ​ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ အခွင့်အလမ်း​ပေါခြင်းနှင့် ဖွံ့ဖြိုးခြင်းကို ​ဖော်​ဆောင်ပြီး ဖက်ဖူးစိမ်းမှာ စိမ်းလန်းစို​ပြေခြင်းနှင့် လန်းဆန်းတက်ကြွခြင်းဖြစ်သည်။ အသား​ရောင်သည် နူးညံ့သိမ်​မွေ့ခြင်းနှင့် သဘာဝဆန်ခြင်းဖြစ်သည်။
လာဘ်​ကောင်တွင် အထီး၊အမ ၂​ကောင်ပါဝင်ပြီး အမသည် အထီးထက် ခန္ဓါကိုယ်အချိုးအစား ​အနည်းငယ်သေးသည်။​ခေါင်း​ပေါ်တွင်ရှိ​သော သရဖူပုံသဏ္ဌာန်​ခေါင်း​ဆောင်းမှာ ရန်ကုန်မြို့​တော်ခန်းမ၏ ​ပင်မခေါင်မိုးပုံစံဖြစ်သည်။ သရဖူ​ခေါင်း​ဆောင်းသည် အသစ်တဖန်ပြန်လည်​မွေးဖွားခြင်းနှင့် ဩဇာအာဏာကြီးမားခြင်းကို ​ပေါ်လွင်​စေ၍ လက်ရှိရန်ကုန်တိုင်း၏ ပုံရိပ်ကို ပိုမို​ပေါ်လွင်​စေသည်။ အမ၏ဆံပင်ပုံစံမှာ မြန်မာအမျိုးသမီးများ တွင်ကျယ်စွာထုံး​လေ့ရှိသည့် ဆံထုံးကြီးပုံစံဖြစ်ကာ ရန်ကုန်တိုင်းအလံတွင်ပါဝင်​သော ကြယ်နီကို ပန်ဆင်ထားသည်။ လာဘ်​ကောင်၏မျက်နှာကို မြန်မာ့လူ​နေမှုအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ကိုက်ညီ​အောင်ဖန်တီးထားပြီး သနပ်ခါးကို လိမ်းထားသည်။ အသက်အရွယ်မ​ရွေး ကိုယ်စားပြုနိုင်​​သော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။
ဝမ်းဗိုက်တွင် ဟိုတယ်နှင့်ခရီးသွားလာ​ရေးဝန်ကြီးဌာနနှင့် ရန်ကုန်တိုင်းအလံတွင်ပါဝင်​သော အစိမ်း​ရောင်စပါးနှံ အခက်များ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ပါရှိသည်။ စပါးနှံသည် မြန်မာတို့၏ အဓိကအထိမ်းအမှတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆန်​ရေစပါး​ပေါများခြင်းနှင့် စား​ရေးရိက္ခါဖူလုံခြင်းဖြစ်သည်။ စပါးနှံများ၏​အောက်တွင် အဝါ​ရောင်အသည်းပုံပါပြီး ရန်ကုန်မြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အသည်းနှလုံး (Yangon:Heart of Myanmar)စကားစုနှင့် လိုက်​လျောညီ​ထွေမှုရှိရန် ​ရေးဆွဲထားသည်။
သာယာကုန်းရွာ၊ သုံးခွချွန်း
သာယာကုန်းရွာ၊ သုံးခွချွန်း
ချဉ်လှောင်ကွင်းရွာ
ချဉ်လှောင်ကွင်းရွာ
မင်းရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
မင်းရွာ (Min)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ အင်ကျင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၈၈၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ဖူးရွာ၊ တောင်ဖူး
တောင်ဖူးရွာ၊ တောင်ဖူး
ပရိုတိန်း
ပရိုတိန်းသည် အမီနို အက်စစ် များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဩဂန်းနစ် ဒြပ်ပေါင်း ဖြစ်သည်။ ကြိုးတချောင်းသဖွယ် ချိတ်ဆက်ထားသည့် အမိုင်နို အက်ဆစ်များသည် ရှည်လျားလွန်းသဖြင့် ခွေလိပ်ကာ လုံးထွေးနေသည်။ ပေါ်လီမာအတွင်းရှိ အမိုင်နို အက်ဆစ်များတွင် ကာဗောက်ဆိုင်း (carboxyl) အုပ်စုနှင့် အမီနို (amino) အုပ်စုများအကြား ပက်တိုက်စည်း (peptide bond) များဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ပရိုတိန်းတမျိုးအား ဖွဲ့စည်းရာတွင် အမီနို အက်စစ်များအား မည်ကဲ့သို့သော အစီအစဉ်ဖြင့် ချိတ်ဆက်ပေးရမည်ကို မျိုးဗီဇခေါ် ဂျီး (Gene) များတွင် သုံးလုံးတတွဲ မျိုးဗီဇသင်္ကေတ (genetic code) များဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။
ပရိုတိန်းဖွဲ့စည်းရာ၌ စံ အမီနို အက်ဆစ် အမျိုး ၂၀ ရှိသည်။ ထိုစံအပြင် အခြားဘေ့စ် အကြွင်းအကျန်များသည် ယင်းပရိုတိန်း ဖွဲ့စည်းပုံကို မွမ်းမံပေးကာ ပရိုတိန်း၏ ရုပ်သတ္တိ၊ ဓာတ်သတ္တိ၊ ခွေလိပ်မှု၊ တည်ငြိမ်မှုကို ပြောင်းလဲပေးသည်။ ပရိုတိန်းများသည်လည်း အချင်းချင်း ပူးတွဲကာ တည်ငြိမ်သည့် အစိတ်အပိုင်းတခုဖြစ်လာကာ သတ်မှတ်ထားသည့် လုပ်ငန်းတမျိုးကို လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။
အခြား ကြီးမားသည့် ဇီဝမော်လီကျူးများကဲ့သို့ ပရိုတိန်းသည် သက်ရှိများအတွက် အရေးပါသည့် ဒြပ်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ဆဲလ်တခု အသက်ရှင်ရေးတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက် ကြသည်။ ပရိုတိန်း အတော်များများသည် အင်ဇိုင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ဇီဝဓာတ်ပြုများ ပိုမိုမြန်ဆန် တွင်ကျယ်စေသည့် ဓာတ်ကူပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။
ပရိုတိန်းများသည်လည်း သတ္တဝါများအတွက် အရေးပါသည့် အဟာရဓာတ်တမျိုး ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါများသည် အသက်ရှင် နေထိုင်ရန်အတွက် အရေးပါသည့် အမိုင်နို အက်ဆစ် အမျိုး ၂၀ စလုံးကို ကိုယ်တိုင် မထုတ်လုပ်နိုင်သောကြောင့် ပရိုတိန်းများကို အားထားရသည်။ အစာချေဖျက်သည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်း သတ္တဝါများသည် မိမိတို့ စားသုံးသည့် ပရိုတိန်များကို အမိုင်နို အက်ဆစ်များ အဖြစ် ပြိုကွဲသွားစေကာ ဇီဝတွင်း ဖြစ်ပျက်မှုတွင် အသုံးချသည်။
ပရိုတိန်းပေါင်းစပ်ခြင်း
မျိုးရိုးဗီဇတွင် ပါဝင်သည့် အချက်အလက်များအရ အမိုင်နို အက်ဆစ်များကို စီတန်းချိတ်တွဲကာ ပရိုတိန်းကို ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းသည်။ ပရိုတိန်းတိုင်းကို ၎င်းတို့၏ သီးသန့် အမိုင်နိုအက်ဆစ် စဉ်တန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဗီဇသင်္ကေတ ဆိုသည်မှာ ကိုဒွန် (codon) ခေါ် နျူကလီရိုတိုက် သုံးလုံးတွဲ တစုံဖြစ်သည်။ သင်္ကေတတစုံစီသည် အမိုင်နို အက်ဆစ် တစ်မျိုးစီကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဥပမာအားဖြင့် AUG သည် methionine အတွက် သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ဒီအန်အေတွင် နျူကလီရိုတိုက် ၄ မျိုးရှိသည့်အတွက် ဖြစ်နိုင်သည့် ကိုဒွန် အရေအတွက်မှာ ၆၄ မျိုး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချို့ အမီနို အက်ဆစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် ကိုဒွန် တခုထက် မက ရှိတတ်သည်။
အမ်အာအန်အေ ပုံစံပြားမှ ပရိုတိန်း ပေါင်းစပ်ယူခြင်းကို ဘာသာပြန်ခြင်း (translation) ဟု ခေါ်သည်။ ရိုင်ဘိုစုန်းများသည် အမ်အာအန်အေပေါ်တွင် တွဲကပ်ကာ နျူကလီရိုတိုက် သုံးလုံးကို ဖတ်ယူပြီး ယင်းကိုဒွန်နှင့် တွဲဖက်သည့် အမီနို အက်ဆစ်ကို ပေါင်းစပ်ပေးသည်။ ပရိုတိန်းများ၏ အရွယ်အစားသည် ယင်းတွင်ပါဝင်သည့် အမီနို အက်ဆစ် အရေအတွက်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။
ဖြူမီးရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ဖြူမီးရွာ (Hpyumee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၅၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၆ ဦး၊ မ ၃၃၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပိတောက်စုရွာ၊ သုံးခွချွန်း
ပိတောက်စုရွာ၊ သုံးခွချွန်း
အိုင်အမ်ဒီဘီ
Internet Movie Database (အတိုကောက် IMDb) သည် ဇာတ်ကားများ၊ တီဗွီဇာတ်လမ်းများ၊ ဗွီဒီယိုဂိမ်းများနှင့်ဆက်နွယ်သည့် သရုပ်ဆောင်များ၊ ဇာတ်လမ်းနောက်ခံ၊ ဒါရိုက်တာ၊ ဓာတ်ပုံများအား ဖော်ပြသည့် အွန်လိုင်းဝက်ဆိုဒ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံမှ အသုံးပြုသူများသည် CBS နှင့်အခြားဇာတ်ကားရိုက်ကူးသူတို့ထိမှ ဇာတ်ကားပေါင်း ၆၀၀၀ ကျော်အား ကြည့်ရှုနိုင်သည်။
၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ်မာ Col Needham ဆိုသူမှ စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် Amazon.com နှင့်ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ IMDb တွင် ခေါင်းစဉ်ပေါင်း ၃.၄ သိန်းနီးပါးခန့်နှင့် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာပေါင်း ၆.၇ သိန်းခန့်ရှိသည်။
ဗေသနိမြို့သား လာဇရု
ဗေသနိမြို့သား လာဇရု (သို့) ဖြောင့်မတ်သော လာဇရုသည် ယေရှုခရစ်တော်၏ ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်း၌ ထင်ရှားသောနိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု၏ အစမ်းသပ်ခံဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် အသေခံပြီးလေးရက်အကြာတွင် သူ့ကို အသက်ပြန်ရှင်စေခဲ့သည်။ Eastern Orthodox နှင့် ကက်သလစ် အသင်းတော်ဓလေ့ထုံးတမ်းများသည် သူ့ဘဝ၏နောက်ပိုင်းအဖြစ်အပျက်များကို အမျိုးမျိုးသောမှတ်တမ်းများကို ပေးသည်။
တပရင်းစုရွာ၊ အင်းဝင်း
တပရင်းစုရွာ၊ အင်းဝင်း
ဆရာ
ဆရာ သို့မဟုတ် သင်ပြပေးသူ ဆိုသည်မှာ တပည့်များအား ပညာ၊ ဗဟုသုတ၊ ကိုယ်ကျင့်တရား စသည်တို့ကို သင်ကြားပေးသော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ ဆရာသမားတို့သည် မြတ်သောပူဇော်မှုကို ခံယူထိုက်သောကြောင့် ဒဏ္ခိဏာဒိသာ(တောင်အရပ်) မည်၏ဟု သင်္ဂဇာဆရာတော်က ရေးသားခဲ့သည်။
ဝေါဟာရရင်းမြစ်
"ဆာယာ" ဟူသော ပါဠိသက် ဝေါဟာရမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဆာယာသည် "အရိပ်"ဖြစ်သည်။ တပည့်များ နားခိုစေရန် အေးမြသောအရိပ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သောကြောင့် ဆရာ ခေါ်သည်ဟု တစ်မျိုးယူဆကြသည်။
ဆရာသည် "ဆ" နှင့် "ရာ" ဟူသော စကားနှစ်လုံး ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ "ဆ"သည် နှိုင်းဆခြင်း၊ ချိန်ဆခြင်းဖြစ်၍ "ရာ"မှာ ရာဖြတ်ခြင်း၊ အကဲဖြတ်ခြင်း၊ တန်ဖိုးဖြတ်ခြင်း သဘောဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တပည့်တို့အား ချင့်ချိန်နှိုင်းဆ အကဲဖြတ်ပေးတတ်သူဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဟုလည်း ဆိုကြ၏ ။
ပါဠိဘာသာဖြင့် အာစရိ ဟုသုံးနှုန်းကြပြီး မြန်မာဘာသာစကားရှိ ဆရာ ဆိုသောပုဒ်သည် သက္ကတဘာသာ၏ "အာစာရယ" မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ပညာရှင်တို့က ဖော်ပြကြသည်။ ပုဂံခေတ်တွင် "ဆာရျ (ဆာရယာ) ဟု ရေးသားကြကာ နောက်ပိုင်း၌ ဆရာ ဟုအသွင်ပြောင်းလာခဲ့သည်။
ဆရာ့ဂုဏ်
"ရှေးရှုမေတ္တာ၊ ကရုဏာနှင့်
နာနာကျင်ကျင်၊ အပြစ်မြင်တိုင်း
ဝမ်းတွင်မသို၊ ဟုတ်တိုင်းဆို၍
ကျိုးလိုစိတ်က၊ ဆုံးမတတ်သူ
ဆရာဟူလော့"
(မဃဒေဝလင်္ကာ)
ဆရာ့ဝတ် ငါးပါး
"အတတ်လည်းသင်၊ ပဲ့ပြင်ဆုံးမ
သိပ္ပမချန်၊ ဘေးရန်ဆီးကာ
သင့်ရာအပ်ပို့၊ ဆရာတို့
ကျင့်ဖို့ ဝတ်ငါးဖြာ"
(သင်္ဂဇာဆရာတော်)
တိုက်ကျွန်းရွာ
တိုက်ကျွန်းရွာ
ခန်းဆိုင်းလေဆိပ်ဘူတာ
ခန်းဆိုင်းလေဆိပ်ဘူတာ  (関西空港駅 ခန်းဆိုင်းခူးခိုး - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ဆင်းနန်းတိုင်း၊ တဂျိရိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
စီပင်ကြီးရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
စီပင်ကြီးရွာ(Sipingyi)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ စီပင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၀၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စီပင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၉၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၄၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တန်ဂန်ရီကာအိုင်
တန်ဂန်ရီကာအိုင်သည် အာဖရိကတွင် ရှိသော ရေအိုင်ကြီးဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရေထုထည် အားဖြင့် ဒုတိယ အကြီးဆုံးသော ရေချိုအိုင် အဖြစ် ယူဆရပြီး ဆိုက်ဘေးရီးယားရှိ ဘိုင်ကယ်အိုင် ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အနက်ဆုံး ရေအိုင် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှည်လျားဆုံးသော ရေချိုအိုင်ကြီး ဖြစ်သည်။ ထိုအိုင်ကြီးသည် ဘူရွန်ဒီနိုင်ငံ၊ ကွန်ဂိုဒီမိုကရက်တစ်သမ္မတနိုင်ငံ၊ တန်ဇေးနီးယားနိုင်ငံ နှင့် ဇမ်ဘီယာနိုင်ငံ ၄ နိုင်ငံတို့၏ နယ်နိမိတ် အတွင်းတွင် တည်ရှိပြီး ကွန်ဂိုဒီမိုကရက်တစ် သမ္မတနိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ် အတွင်း ၄၅ ရာခိုင်နှုန်း နှင့် တန်ဇေးနီးယားနိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ် အတွင်း ၄၁ ရာခိုင်နှုန်း ပါဝင်သည်။ ထိုအိုင်အတွင်းမှ ရေများသည် ကွန်ဂိုမြစ် နှင့် မြစ်ခွဲများအတွင်း စီးဝင်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ အတွင်းသို့ စီးဝင်ကြသည်။
ကံကြီးရွာ၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်
ကံကြီးရွာ (Kangyi)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊ မုံပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၆၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မုံပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၄၆ ဦး၊ မ ၂၅၉၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၉၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ဓနိရွာ၊ ဓနိ
ဓနိရွာ၊ ဓနိ
ရဲခေါင်ကြီး (မြောက်)ရွာ၊ ရဲခေါင်ကြီး
ရဲခေါင်ကြီး (မြောက်)ရွာ၊ ရဲခေါင်ကြီး
နိယာမ
နိယာမဟူသည် သဘာဝဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်၊ ဖြစ်မြဲသဘောတရားကို ခေါ်ပါသည်။ အခြေခံသဘောတရား။
တဝိုးပွီရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
တဝိုးပွီရွာ(Tawoepwei)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ရှင်မဒိန်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၄၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှင်မဒိန်ဝကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၈ ဦး၊ မ ၆၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၈၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်
ညောင်ပင် သည် မိုရေးစီအီး (Moraceae) မျိုးရင်းတွင် ပါဝင်သည်။ ညောင်ပင်၏ သိပ္ပံအမည်မှာ ဖိုင်းကပ် ဗင်ဃာလင်းဆစ်ဖြစ်သည်။
ညောင်ပင်သည် အလွန်ကြီးမားသည့်အပင်မျိုးဖြစ်သည်။ ယင်းပေါက်ရောက်သည့်မူလဒေသမှာ အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ စသည်တို့ကဲ့သို့သော အပူပိုင်းဒေသတို့ဖြစ်သည်။ ညောင်ပင် သည် မြေကြီးမှပေါက်ခဲ၏။ ညောင်သီးကိုငှက်စား၍၊ ထန်းပင် စသော သစ်ပင်များပေါ်၌ မစင်စွန့်ချရာ၊ ထိုမစင်တွင် ပါသော အစေ့မှ အညှောက်များ ပေါက်လာတတ်သည်။ ထိုအညှောက်များသည် မျိုးစေ့ကျရာအပင်မှတစ်ဆင့် မြေကြီးသို့ရောက်သွားပြီးလျှင် အမြစ်တွယ်ကြသည်။ ညောင်ပင်ကြီးထွားလာသောအခါ၊ မျိုးစေ့ကျရာအပင်ကို မျိုလိုက်သည်။ များသောအားဖြင့် ထိုအပင်သေလေသည်။
ကာလကတ္တားမြို့၊ ရုက္ခဗေဒဥယျာဉ်အတွင်းရှိ ညောင်ပင် တစ်ပင်သည် ပေ ၇ဝ ကျော်မြင့်သည်။ အချင်းမှာ ၁၃ ပေဖြစ်သည်။ ပင်စည်ကလေးပေါင်း ၃ဝဝဝ မက ရှိသည်။ ထိုပင်စည်များအနက် ပင်စည် ၂၃ဝ တို့မှာ ပင်စည်တစ်ခုလျှင် အချင်း ၂ ပေနှင့် ၃ ပေကြား၌ရှိကြသည်။ ထိုပင်စည်များဖြင့် ဝေဆာနေသော ညောင်ပင်အောက်တွင် လူပေါင်း ၇ဝဝဝ မျှခိုလှုံနိုင်သည်။ လူအများသိရှိသမျှမှာ ညောင်ပင်အကြီးဆုံးသည် သီဟိုဠ်ကျွန်း၌ရှိသည်ဟု သိကြရသည်။ ထိုညောင်ပင်၌ ပင်စည်ကြီးပေါင်း ၃၅ဝ နှင့် ပင်စည်ငယ်ပေါင်း ၃ဝဝဝ မကရှိသည်။ ဤသို့လျှင် ပင်မတစ်ခုတည်းမှ ပင်စည်အများ ပွားတတ်သော အခြင်းအရာကြောင့် ညောင်ပင်တပင်တည်းဖြင့် သစ်တောတစ်တောဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလေ့ရှိကြသည်။
ညောင်ပင်သည် သစ်တော၌လည်းကောင်း၊ တောအုပ်၌လည်းကောင်း ပေါက်လေ့မရှိဘဲ၊ သီးခြားသာပေါက်လေ့ရှိသည်။ ညောင်ပင်၌ နှလုံးပုံ သဏ္ဌာန်အရွက်ရှိသည်။ ထိုအရွက်သည် ၅ လက်မမှ ၆လက်မ အထိရှည်သည်။ ညောင်ပင်၏အသားသည် ပျော့၍ပွသည်။ မထင်ရှားသည့် အပွင့်များ ပွင့်ပြီးနောက်၊ ဝါဝင်းသောအသီးများ သီးလာကြသည်။ ထိုအသီးများကို ငှက်နှင့် မျောက်တို့ ကြိုက် နှစ်သက်ကြသည်။ ညောင်စေးကို ငှက်ဖမ်းရာတွင် အသုံးချနိုင်သည်။
ညောင်ပင် မျိုးစိတ်များ
မြန်မာနိုင်ငံ၌ ညောင်ပင် မျိုးစိတ်ပေါင်း ၄၅ မျိုးခန့်ရှိ သည်။ ညောင်ဗုဒ္ဓဟေပင်၊ ပညောင်ပင် ခေါ် ညောင်ထောက်ပင်၊ ညောင်ပိန္နဲပင်၊ ညောင်ကြတ်ပင်၊ ညောင်အုပ်ပင်၊ ညောင်လန်းပင်၊ ညောင်နီပင်၊ ညောင်ဖြူပင်၊ ညောင်ဦးပြည်းပင်၊ ညောင်ချဉ်ပင် ယင်းတို့အနက်၊ မျိုးစိတ်အနည်းငယ်မှသာ အဖိုးတန် သစ်ကို ရနိုင်သည်။ သို့သော် ညောင်ပင်တို့မှ အရိပ်ကောင်းကောင်းရသဖြင့် အသုံးကျလေသည်။
ညောင်သပြေပင်၏ သိပ္ပံ အမည်မှာ 'ဖိုင်းကပ်ဂစ်ဗိုဆာ'ဖြစ်သည်။ ထိုညောင်ပင်၏ အမြစ် ကို ဝမ်းနုတ်ဆေးအတွက်လည်းကောင်း၊ အရွက်ကို ပြည်တည်သောအနာ ကိုအုံရန်အတွက်လည်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဆေးဖက်တွင်အသုံးချ ရသော အခြားညောင်ပင်တစ်မျိုးမှာ ညောင်အုပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုညောင်ပင်ကို သိပ္ပံအလိုအားဖြင့် 'ဖိုင်းကပ်ရီတျူ ဆာ'ဟူခေါ် သည်။ ထိုညောင်ပင်မျိုး၏ အမြစ်နှင့် အရွက်ကိုကြိတ်၍ ဒဏ်ရာများတွင် အုံပေးရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဗောဓိညောင် (ဝါ) ညောင်ဗောဓိ၏ သိပ္ပံအမည်မှာ 'ဖိုင်းကပ်ရီလီဂျီအိုဆာ'ဖြစ်သည်။ ထိုညောင်မျိုးသည် အမွေးအမှင် မရှိသော အပင်ကြီးမျိုးဖြစ်သည်။ ထိုညောင်မျိုး၏ အရွက်သည် ၃ လက်မမှ ၆ လက်မထိရှည်သည်။ အရင်းကျယ်၍ အနား ပြတ်များမရှိချေ။ အကြော ၅ ခုမှ ၇ ခုထိရှိသည်။ ရွက်ညှာသေး၍ ၃ လက်မမှ ၄ လက်မထိ ရှည်သည်။ ဗောဓိညောင်ဖိုသည် အပွင့်များကို ပွင့်ရင်းခံအနီး၌သာ ပွင့်သည်။ ပွင့်ချပ် ၃ ခုရှိ၍၊ ပွင့်ချပ်ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ကြက်ဥ၏အဝန်းကဲ့သို့ဖြစ်၏။ ဧပြီလနှင့် မေလတွင်ပွင့်သည်။ သိပ္ပံအမည် 'ဖိုင်းကပ်ဗင်ဂျမီနာ'ခေါ် ညောင်မျိုးကို တနင်္သာရီညောင်ဟုလည်းကောင်း၊ ညောင်ခြေထောက်ဟုလည်းကောင်း ခေါ်သည်။ ထိုညောင်ပင်မျိုး၏ အကိုင်းများမှ လေမြစ်များသည် မြေသို့ ရောက်အောင်ထွက်လာပြီးလျှင် တစ်ဖြည်းဖြည်းပင်မပင်စည်လောက် ကြီးသည်အထိ ကြီးထွားလာကြသည်။ ထိုညောင်ပင်မျိုး သည် ကနစိုတောရှိရာ မြေနိမ့်ပိုင်းအနီးတွင် ပေါက်လေ့ရှိသည်။ ညောင်ခြေထောက်သည် နွေကူးဥတု၌ ဒီရေရောက်တတ် သော ချောင်းကမ်းပါးများ၌သာ အလိုအလျောက် ပေါက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဒီရေရောက်ရာ ကနစိုတောခေါင်ခေါင်များ၌မူ ကား ယင်းကိုမတွေ့ရချေ။ ပင်လယ်နှင့် နီးရာမြေနိမ့်ပိုင်းဖြစ်သော ထားဝယ်နှင့် မြိတ်မြို့အကြားဒေသတို့တွင်လည်း ထိုညောင်မျိုးကို တွေ့ရသည်။ ညောင်ခြေထောက်ပင်ကို မြို့တွင်း၌ စိုက်ပျိုးလေ့မရှိကြချေ။ သို့သော် ထားဝယ်မြို့၏ အနောက်ဘက်၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေ အနီးရှိ ကုန်းမြေတို့တွင် ထိုညောင်ပင်မျိုးကို ဥယျာဉ်သမားတို့ စိုက်ပျိုးယူကြသည်။ ညောင်ခြေထောက်ပင်၏ အရွက်မှာ ကြက်ဥ၏အဝန်းကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်၍ ပြောင်လက်နေသည်။ အသီးများသည် အကိုင်းမှစုံထွက်၍ ချောမွတ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ညောင်ပင်သည် စေတီပုထိုးများကို ဖျက်ဆီးတတ်သဖြင့် ညောင်ပင်သတ်နိုင်သော ဆေးကို ရှာကြံကြရသည်။ ပိုတက်ဆီယမ် ကရိုမိတ်၊ အာစနစ်ရည်၊ ဒိုင်ကိုတော့ ဆေးတို့ကို ညောင်ပင်ကို ထိုရောက်စွာ သတ်နိုင်ကြောင်းသိရသည်။ ပိုတက်ဆီယမ် ကရိုမိတ်ကို ရေများများရော၍၊ သုံးလခန့် ရက်သတ္တတစ်ပတ်တစ်ကြိမ် လောင်းပေးလျှင် ညောင်ပင် သေသည်။ အာစနစ်ရည်သည် အဆိပ်ဆေးဖြစ်၍၊ ယင်းကို အသုံးပြုရာ၌ သတိထားရသည်။ ညောင်ပင်ကို ဓားနှင့် အနည်းငယ်ထစ်၍ အာစနစ်ရည်လောင်းထည့်လျှင် ရက်သတ္တစ်နှစ်ပတ် အတွင်း ညောင်ပင်သေသည်။ ဒိုင်ကိုတော့ခေါ် အသင့်ဖော်ပြီး ဆေးသည် အလွန်ထိရောက်သော ညောင်ပင်သတ်ဆေးဖြစ် သည်။ ဒိုင်ကိုတော့ဆေးရည် (၁ဝ-၁၃ ရာခိုင်နှုန်း) ကိုသစ်ရွက် များပေါ်၌ တစ်လနှစ်ကြိမ်ဖျန်းပေးလျှင် ညောင်ပင်သေသည်ဟု ဆိုသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများရှိ အပင်များ ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားသင်္ကေတများ ကဏ္ဍ:အသုံးများသော အပင် အမည်များ
ကောင်းကွေ့ရွာ၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်
ကောင်းကွေ့ရွာ (Kaungkwayt)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ ပန်းတိမ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၀၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်းတိမ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၉ ဦး၊ မ ၄၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တပည့်
တပည့် ဆိုသည်မှာ သင်ယူလေ့လာသူ သို့မဟုတ် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုတွင် တက်ရောက်သင်ကြားမှု ခံယူသူ ဖြစ်သည်။
တပည့်ဝတ် ငါးပါး
"ညီညာထကြွ၊ ဆုံးမနာယူ
လာမူကြိုဆီး၊ ထံနီးလုပ်ကျွေး
သင်တွေးအံရွတ်၊ တပည့်ဝတ်
မချွတ်ငါးခုသာ"
(သင်္ဂဇာဆရာတော်)
၁။ ဆရာ၏ အမှုတို့ကို ထကြွနိုးကြားစွာ ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း။
၂။ ဆိုဆုံးမသော ဆရာစကားကို ရိုသေစွာနာယူခြင်း။
၄။ ဆရာ့အနားဝယ် နေသောအခါလည်း ခြေဆုပ် လက်နယ်လုပ်ကျွေးခြင်း။
၅။ သင်ပြသော ပညာများကို သင်အံလေ့ကျက် ရွတ်ဖတ်ခြင်း။
ဒါနသုတ်
(၅)သုတ် ရှိပါသည်။
မာမိန်ရှီဒီးရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
မာမိန်ရှီဒီးရွာ(Marmeinsheedee)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ လန်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လန်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၂၈ ဦး၊ မ ၂၂၈၇ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၆၁၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ဒါနသုတ်
ဒါနပြုခြင်း (၈)မျိုးကို ဘုရားရှင်က ရဟန်းတော်များအား ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။
မာမိန်ရှီဒီးရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒါနသုတ်
ဋီကာ၌လည်း အဋ္ဌကထာလာပုဒ်တို့ကို ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။ စိတ္တာ လင်္ကာရဒါန မြင့်မြတ်ခြင်း အကြောင်းကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။ -- ဒါနဝတ္ထု =ဒါနဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းရှစ်မျိုးဟု ဟောတော်မူပါသည်။
အဋ္ဌကထာ၌ “အဒန္တဒမနံ ဒါနံ” ဂါထာလည်း ပါရှိပါသည်။ - သဒ္ဓါ, ဟိရီ, ကုသလဒါန တရားသုံးပါးတို့သည် သူတော်ကောင်းတို့သို့ အစဉ်တစိုက်လိုက်ပါပုံ နတ်ပြည်၏လမ်းကြောင်းဖြစ်ပုံ နတ်ပြည်သို့ ရောက်နိုင်ပုံတို့ကို ဘုရားရှင်က ရဟန်းတို့အား ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ဒါနသံဝိဘာဂဝိပါကကို သိသောပုဂ္ဂိုလ်နှင့် မသိသောပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ခြားနား ချက်၊ အကျိုးများသော ဒါနသံဝိဘာဂပြုပုံနှင့် ဒါန၏အကျိုးခံစားရပုံကို ဘုရားရှင် ဟောတော်မူပုံကို ခုဇ္ဇုတ္တရာက သာမာဝတီမဟေသီအမှူးပြုသော မိဖုရားတို့အား ဟောပြသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ၌ မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များပါရှိပါသည်။ -- -အာမိသ, ဓမ္မ ဟူသော ဒါန နှစ်မျိုးတို့တွင် ဓမ္မဒါနသာ အမြတ်ဆုံး၊
-အာမိသ, ဓမ္မ သံဝိဘာဂ နှစ်မျိုးတို့တွင် ဓမ္မသံဝိဘာဂသာ အမြတ်ဆုံး၊
-အာမိသ, ဓမ္မာနုဂ္ဂဟ နှစ်မျိုးတို့တွင် ဓမ္မာနုဂ္ဂဟသာ အမြတ်ဆုံး ဖြစ်ပုံနှင့်
-ပရမအနုတ္တရဒါန, သံဝိဘာဂကို ဘုရားရှင်များ ချီးမွမ်းတော်မူပုံ အဂ္ဂခေတ္တ၌ ပသန္နစိတ္တဖြင့် အခါအားလျော်စွာ ပူဇော်သင့်ပုံဟူသော အာမိသဒါန၊ အာမိသ သံဝိဘာဂ, အာမိသာနုဂ္ဂဟကို ဟောတော်မူပါသည်။
အဋ္ဌကထာ၌ မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များပါရှိပါသည်။
ကြပ်ထောင်ရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကြပ်ထောင်ရွာ (Kyathtaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ညောင်ကန်ဒေါင့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၉၂၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ကန်ဒေါင့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၉ ဦး၊ မ ၁၁၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဘာ့သိုလိုမျူး (ဘရာဂါ)
ဘာ့သိုလိုမျူး ဖာနန်ဒတ် (Bartolomeu Fernandes) သည် ဘရာဂါမှ ဘာ့သိုလိုမျူး (Bartholomew of Braga ၁၅၁၄ မေ ၃ - ၁၅၉၀ ဇူလိုင် ၁၆) အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသော ပေါ်တူဂီသား ရိုမန်ကတ်သလစ်ဘာသာဝင်ဖြစ်ပြီး တရားဟောရှင်တံဆိပ်တော်ရ ဘရာဂါရှိ ဂိုဏ်းထောက်ဘုရားကျောင်း၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဂိုဏ်းထောက်ဘုန်းကြီးတည်း။ ထရန့်ကောင်စီ (Council of Trent) တွင် ပါဝင်ပြီး အလားတူကောင်စီဝင် ချား ဘော်ရိုမီယိုနှင့် ပူးတွဲကာ ဆေးရုံနှင့် လူနာဆောင် အများကို ဘရာဂါတွင် ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုကာလတွင် ခရစ်ယာန်ဘာသာအကြောင်း အမေးအဖြေစာအုပ်များအပါအဝင် အခြားစာအုပ်တို့ကို ထုတ်ဝေ၏။
ဖာနန်ဒတ်ကို သူတော်စင်အဖြစ် စာရင်းသွင်းသည့် အစမှာ ၁၇၅၄ ခု၊ စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်း ဘန်နတ်ဒစ် (၁၉) က ဘုရားသခင်၏အလုပ်အကျွေးအဖြစ် သတ်မှတ်စဉ်က ဖြစ်သည်။ နောက် ၁၈၄၅ ခု၊ မေလ ၂၃ ရက်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်း ဂရီဂိုရီ (၁၆) က လေးစားဘွယ်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် စာရင်းပြောင်းထည့်၏။ ပုပ်ရဟန်းမင်း ဂျွန်ပေါ (၂) က ဖာနန်ဒတ်ကို ၂၀၀၁ ခု၊ နိုဝင်ဘာလ ၄ ရက်တွင် စိန့်ပီတာရင်ပြင်၌ ကောင်းချီးပေးသည်။ ရိုမန်ကတ်သလစ်ဘာသာလုံးဆိုင်ရာ သူတော်စင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် လိုသေးသည့်အတွက် ပုပ်ရဟန်းမင်း ဖရန်စစ်က ၂၀၁၉ ခု၊ ဇူလိုင်လ ၅ ရက်တွင် ကောင်းချီးပေးပွဲ လုပ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:၁၅၁၄ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၁၅၉၀ ကွယ်လွန်သူများ
အရှေ့အာရှ
အရှေ့အာရှတွင် လူဦးရေ သန်းတစ်ထောင်ငါးရာကျော်ခန့် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ ထိုအရေအတွက်မှာ အာရှတိုက်လူဦးရေ၏ ၃၈ % ခန့်၊ ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ ၂၂% ခန့် သို့မဟုတ် ငါးပုံတစ်ပုံကျော် ဖြစ်သည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆမှာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် လူ ၁၃၃ ဦးနှုန်းဖြစ်ကာ ကမ္ဘာ့လူဦးရေ အထူထပ်ဆုံးဒေသများတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သည်။
ဆောင်ရန်း (အောက်)ရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ဆောင်ရန်း (အောက်)ရွာ (Hsawngyan (Lower))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၅၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၆ ဦး၊ မ ၃၃၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
မငေးဆရာတော်
မငေးဆရာတော်သည် ဆဋ္ဌသံဃာသယနာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် သက်တော်အကြီးဆုံး ရဟန်းတော် ဖြစ်သည်။ ဆရာတော်သည် ကျမ်းစာအုပ်များကိုလည်း ရေးသားပြုစုတော်မူခဲ့သည်။
ဘဝ
ဆရာတော်ကို ၁၂၂၆ ခုနှစ်၊ ပြာသိုလပြည့်ကျော် ၁၀ ရက်နေ့တွင် မြင်းခြံခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်း အရှေ့ဘက် ဆင်ခေါင်းရွာ၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မိဘနှစ်ပါးမှာ ဦးရွှေလှ - ဒေါ်ထိမ်း ဖြစ်သည်။
အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် ရှင်သာမဏေပြုခဲ့ပြီး မန္တလေးမြို့သို့ ကြွတော်မူခဲ့ကာ စလင်းဆရာတော်၊ စံကျောင်းဆရာတော်များထံတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် တောင်ခွင်သာသနာပိုင်ဆရာတော်ထံတွင် ပညာဆက်လက်သင်ကြား၍ ရဟန်းပြုခဲ့သည်။
မန္တလေးမြို့တွင် ငါးဝါတိုင် စာပို့ချပြီးနောက် လက်ပန်တန်းမြို့နယ်၊ သိုက်ဝါချောင်းရွာတွင် ၁၀ နှစ်ကျော် သီတင်းသုံးခဲ့သည်။ ၁၂၆၁ ခုနှစ်တွင် ကျိုက်လတ်မြို့၊ ကွမ်းပေါက်ပိုင် မငေးကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သီတင်းသုံးခဲ့သည်။
ဆရာတော်သည် ဆဋ္ဌသံဃာယနာတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး သက်တော်အကြီးဆုံး ဆရာတော်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပျံလွန်တော်မူခြင်း
ဆရာတော်သည် ၁၃၁၆ ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ ရက်နေ့တွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။
ကျမ်းများ ပြုစုခြင်း
ဆရာတော်သည် အောက်ပါကျမ်းများကို ရေးသားပြုစုတော်မူခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:၁၉၅၄ ကွယ်လွန်သူများ
ကလေးအထူးကုဆရာဝန်
ကလေးအထူးကုဆရာဝန် (Paediatrician) သည် မွေးကင်းစမှစ၍၊ ကလေးသူငယ်နှင့် ဆယ်ကျော်သက်ဆေးပညာများ ပါဝင်သော ကလေးကျန်းမာပညာ (pediatrics or paediatrics) ဆေးပညာအထူးကုဆရာဝန်ဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:ကလေးဘဝ
ညောင်ကုန်းရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
ညောင်ကုန်းရွာ (Nyaungkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ အင်ကျင်းတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၈၈၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရဲကျွန်း (တောင်)ရွာ
ရဲကျွန်း (တောင်)ရွာ
မဲဇလီဥတိုရွာ၊ မဲဇလီဥတို
မဲဇလီဥတိုရွာ၊ မဲဇလီဥတို
ကျေးဇူးတရား
ကျေးဇူးဟူသည် တစ်ဦးက တခြားတစ်ဦးအပေါ်တွင်ပြုသော အကျိုးကောင်းမှု၊ ကောင်းကျိုးကို ခေါ်ပေသည်။
ညောင်ပင်သာ ဦးပုည၏ သုတရတနာ ဆုံးမစာတွင် ခင်ပွန်းကြီးဆယ်ပါး၏ ကျေးဇူးသိသင့်ပုံကို အောက်ပါအတိုင်း ပြဆိုထားသည်။
ကြီးအိုင်ကြီးရွာ၊ အင်းဝင်း
ကြီးအိုင်ကြီးရွာ၊ အင်းဝင်း
အက္ခဏသုတ်
မြတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်သုံးရန် အခွင့်မဟုတ်သောတရား (ရပ်ပြစ်ရှစ်ပါး)တို့ကို ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။
စတီဗင် ဂျရတ်
စတီဗင်ဂျရတ်သည် အင်္ဂလန်ဘောလုံးအားကစားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ၁၉၈၀ မေ ၃၀ တွင်မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူသည် အင်္ဂလန် ပရီးမီးယားလိဂ် လီဗာပူးဘောလုံးအသင်း၏ အသင်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး အင်္ကျီနံပါတ် ၈ ကိုဝတ်ဆင်ကစားနေသည်။ စတီဗင်ဂျရတ်သည် အင်္ဂလန် နိုင်ငံလက်ရွေးစင်အသင်း၏ ကွင်းလယ်ကစားသမားလည်းဖြစ်ပြီး အင်္ကျီနံပါတ် ၄ ကို ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။ သူဟာ အလယ်တန်းဗဟိုနေရာမှာ ကစားသမားဖြစ်သော်လည်း တစ်ခါတစ်လေ ညာတောင်ပံ နေရာမှာလည်း ကစားနေရသူပါ။ ဆုပေါင်းများစွာကို ရရှိဖူးသော ကစားသမား တစ်ယောက်ဆိုရင်လည်း မမှားပါဘူး။
လီဗာပူး လူငယ်အသင်းကို မရောက်ခင် ငယ်စဉ်ကစားသမားဘဝ ကို ဝှစ်တန် အသင်းမှာ ကစားနေရသူလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ထူးဆန်းစွာပဲ သူ့အသက် ၁၇ နှစ်မှာ လီဗာပူးရဲ့ အသင်းကြီး အတွက် ရွေးချယ်ခြင်းခံခဲ့ရပါတယ်။ သူရဲ့ ပထမဦးဆုံးဥရောပ ပွဲအတွေ့အကြုံကတော့ UEFA မှာ ဆယ်တာဗီဂိုနဲ့ ကန်ရတဲ့ ပွဲဖြစ်ပြီး အသင်းဖော် ရက်နက် နာသွားသော အချိန်မှာ လူစားဝင်ကစားရခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းရာသီအတွင်း လီဗာပူးဘောလုံးအသင်း အတွက် ၁၃ပွဲ ကစားပေးခဲ့သော ဘောလုံးသမားပါ။
ဂိုးဧရိယာ ကိုက် ၃၀ အကွာမှ မထင်မှတ်ပဲ ကန်ချက်တွေဟာ သူရဲ့ trademark တွေဆိုရင် မမှားပါဘူး။
=ခေါင်းဆောင်းကောင်း စိတ်ဓာတ်= England အသင်းခေါင်းဟောင်းနှင့် Liverpool အသင်းခါင်းဆောင် စတင်ဗျင်ဂျရတ်ဟာ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် အသင်းဖော်များ၊ မန်နေဂျာများ ချီးကျူးမှုတွေကနေတဆင့် မြင်တွေ့ရသည်။ အမြဲတမ်းပြဿနာရှာတတ်တဲ့ ဆွာရက်ကတောင် ဂျရက် လို ခေါင်းတောင်ပီသတဲ့သူကို ငါ့မတွေ့ဖူးသေးဘူးလို့ သူ(စတင်ဗျင်ဂျရတ်) ကို ချီးကျူးခဲ့သည်။
စတင်ဗျင်ဂျရတ်ဟာ ခေါင်းဆောင်ကောင်းဖြစ်တာလဲဆိုရင် သူဟာ တစ်ခြားအသင်းတွေကို အမြဲတမ်းချီးကျူးတတ်သလို ကိုယ့်အသင်းကိုလည်း အမြဲတမ်းသစ္စာရှိသော ကစားသမား တစ်ဦးဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးသူမှာရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကောင်းစိတ်ထားကိုကြည့်မယ်ဆိုရင်
သုံးဆယ့်ခြောက်ရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
သုံးဆယ့်ခြောက်ရွာ (Thonesechauk)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်၊ သုံးဆယ့်ခြောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၉၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သုံးဆယ့်ခြောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၆၈ ဦး၊ မ ၃၄၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
တောင်ဖူးကုလားရွာ၊ တောင်ဖူး
တောင်ဖူးကုလားရွာ၊ တောင်ဖူး
မန်ချယ်ရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
မန်ချယ်ရွာ (Manchei)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ ထပ်ထိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၇၉၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အနုရုဒ္ဓမဟာဝိတက္ကသုတ်
ဘုရားရှင် ဘဂ္ဂနိုင်ငံ သုသုမာရဂိရမြို့အနီး ပဲစဉ်းငုံတောဝယ် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် စေတိနိုင်ငံ ပါစီနဝံသ (အရှေ့ဝါးတော)၌ မဟာပုရိသဝိတက် ခုနစ်ပါးကို ကြံစည်တော်မူသော အရှင်အနုရုဒ္ဓါထေရ်အား ရှစ်ခုမြောက် မဟာပုရိသဝိတက်ကို ဖြည့်စွက်၍ ဟောကြားတော်မူပါသည်။ ဘုရားရှင်က ယင်းမဟာပုရိသဝိတက် ရှစ်ပါးကို ကြံစည်နေသောသူအား ရရှိခံစားနိုင်သော အကျိုးတရားတို့ကို ဆက်၍ ဟောကြားတော်မူပြီး ဤစေတိတိုင်း ပါစီနဝံသတော၌ နောက်ထပ်တစ်ဝါ ဆက်လက်သီတင်းသုံးရန် မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။
ဘဂ္ဂနိုင်ငံ သုသုမာရဂိရမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်တော်မူသောအခါ ရဟန်းတို့အား မဟာပုရိသဝိတက် ရှစ်ပါး အကျယ်ဒေသနာတော်ကို ဟောတော်မူပါသည်။ နောက်နှစ်ဝါတွင်း၌ ထိုစေတီနိုင်ငံ ပါစီနဝံသတော၌ အရှင်အနုရုဒ္ဓါ အသဝေါကုန်ခန်း ရဟန္တာ အဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူပါသည်။ ရဟန္တာဖြစ်ပြီးချိန်၌ သုံးဂါထာဖြင့် ဥဒါန်းကျူးရင့်တော် မူပါသည်။
အဋ္ဌကထာ၌ -ပါစီနံသတောအကြောင်း၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာထေရ်နှင့် အရှင်အနုရုဒ္ဓါထေရ်တို့ တရားဆွေးနွေးကြပုံ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာထေရ်၏ထံမှ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားကိုယူ၍ ယင်းတော၌ အရှင်အနုရုဒ္ဓါထေရ် တရားအားထုတ်ပုံ၊ မဟာပုရိသဝိတက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ အပ္ပိစ္ဆ-လေးမျိုး၊ သန္တောသ-သုံးမျိုး၊ ပဝိဝိတ္တ-သုံးမျိုး၊ သင်္ဂဏိကာရာမ-နှစ်မျိုး၊ ပပဉ္စတရား-သုံးပါးတို့ကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။
ကျော်နုရွာ၊ မဲဇလီဥတို
ကျော်နုရွာ၊ မဲဇလီဥတို
ဥသျှစ်ကုန်းရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ဥသျှစ်ကုန်းရွာ(Okeshitkone)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ စီပင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၀၂၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စီပင်ကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၉၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၄၃ ဦး နေထိုင်သည်။ ဥသျှစ်ကုန်းကျန်းမာရေးဌာနခွဲ ရှိသည်။ သံတောင်မြို့အနီးရှိ ဤရွာတွင် ရန်အောင်မြင်စေတီတော် ရှိသည်။ ရန်အောင်မြင်သာသနာပြုကျောင်း၌ ဘန္ဒန္တသုဝဏ္ဏ ဆရာတော် သီတင်းသုံးသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ