မြန်မာနိုင်ငံ_ရှေးဟောင်းပစ္စည်းနှင့်_ကမ္ပည်းကျောက်စာများ
မြန်မာနိုင်ငံ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းနှင့် ကမ္ပည်းကျောက်စာများ
သရေခေတ္တရာမြို့ဟောင်းနေရာမှ တူးဖော်တွေ့ရှိရသော ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းများသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တထောင်မှ တစ်ထောင့်ငါးရာအတွင်း၌ ပေါ်ပေါက် ထင်ရှားခဲ့သော ပျူလူမျိုးတို့၏ ယဉ်ကျေးမှု အဆင့်အတန်းကို လည်းကောင်း၊ ထိုခေတ် သရေခေတ္တရာတွင် သာသနာတော် မည်မျှထွန်းကားခဲ့ပုံကို လည်းကောင်း ရည်ညွှန်းပြသသော သာဓကပစ္စည်းများ ဖြစ်လေသည်။ ကျောက်မြက်ရတနာ အမျိုးမျိုးဖြင့် သီကုံးထားသော လည်ဆွဲပုတီးများ၊ ငွေလက်စွပ်များ၊ ရွှေလက်စွပ်များ၊ ရွေခွက်ငယ်များ၊ ငွေကြာ ပန်းများနှင့် ငွေဒင်္ဂါများ ပေါ်ပေါက်တွေ့ရှိရသည်ကို ထောက်ခြင်းဖြင့် ထိုခေတ်က ပျူလူမျိုးတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု အဆင့်အတန်းကို သိရှိနိုင်၏။ ပျူသင်္ချုင်းများမှ အရိုးအိုးများတွင် နတ်ရွာစံ သက္ကရာဇ်နှင့်တကွ ဘွဲ့အမည်များကို ကမ္ပည်းရေးထိုးထားခဲ့သဖြင့် ဝိကြမမင်းဆက် အုပ်စိုးသွား ကြောင်းကိုလည်း သိရ၏။ ကျောက်ဆင်းတု၊ ကြေးဆင်းတုမှစ၍ အမျိုးမျိုးသော ဗုဒ္ဓဝင်ရုပ်ကြွ အုတ်ခွက်များကို တွေ့ရှိရသဖြင့်လည်း ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာတော် ထွန်းကားခဲ့ ကြောင်း ထင်ရှား သိသာလေသည်။ ထိုမျှမကသေးဘဲ ရွှေပြားများပေါ်၌ ဖောင်းကြွအောင် ထုလုပ်စီကုံးထားသော ရွှေပေစာများကိုလည်း သရေခေတ္တရာ မြို့ဟောင်းမှ တွေ့ရှိရလေသည်။ ယင်းရွှေပေစာ၏ ကမ္ပည်းအက္ခရာများသည် အိန္ဒိယတောင်ပိုင်းတွင် ခရစ်နှစ် ၆ဝဝ မှ ၇ဝဝ ကျော်ခန့်က အသုံးပြုသော ကဒံဗအက္ခရာများ ဖြစ်ကြ၏။ အရေးအသားတို့သည်ကား ပါဠိပိဋကတ်တော်များမှ ကောက်နုတ် ချက်များဖြစ်လေသည်။ အရိုးအိုး စာများနှင့် အချို့သော အုတ်ခွက်စာများမှာကား ပျူဘာသာကို အဆိုပါ အက္ခရာ အရေး အသားမျိုးဖြင့် ကမ္ပည်းရေးထိုးခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုခေတ်က ပျူလူမျိုးတို့လည်း ပေထက်အက္ခရာ၊ ကျောက်ထက် အက္ခရာ တို့ဖြင့် ရေးသား မှတ်တမ်းတင်ခြင်း ဓလေ့၌ ရင့်ကျက်လျက် ရှိနေသည်ကို ချင့်ချိန်ယူဆနိုင်လေသည်။ ပုဂံမြို့နယ် တစ်ဝိုက်မှ တူဖော်ရရှိသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများမှာကား များသောအားဖြင့် သာသနာနှင့်သက်ဆိုင်သော ဆင်းတုရုပ်ပွားတော်များ၊ စေတီငယ်များ၊ ဗုဒ္ဓဝင်အုတ်ခွက်၊ စဉ့်ကွင်း၊ ကျောက်ချပ်များသာ ဖြစ်လေသည်။ ကျောက်ချပ်၊ စဉ့်ကွင်းများမှ ရုပ်ကြွတို့သည် ရှေးခေတ် သုခုမ အနုပညာလက်ရာကို ဖော်ပြသည်သာမက၊ ဆင်ယင် ထုံးဖွဲ့မှုကိုလည်း ပေါ်လွင်စေလေသည်။ ဇာတ်တော်အမည်နှင့် အကြောင်းအရာများကို မွန်ဘာသာဖြင့် လည်းကောင်း၊ မြန်မာဘာသာဖြင့် လည်းကောင်း ရေးထိုး ထား ကြခြင်းကြောင့် သက်ဆိုင်ရာခေတ်၏ ကမ္ပည်းအက္ခရာ ရေးထုံးကိုလည်း လေ့လာနိုင်လေသည်။ အုတ်ခွက် ဘုရားများကိုလည်း သဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး၊ကမ္ပည်းစာသား အမျိုးမျိုးနှင့်တကွ တွေ့ရှိရ၏။ အနော်ရထာမင်း၏ ကောင်းမှု ဖြစ်သော အုတ်ခွက်များတွင် ……ဧသော ဘဂဝါ မဟာရဇ သိရီ အနိရုဒ္ဓဒေဝေန ကတော ဝိမုတ္တ။ံ သဟတ္တ။ံ သဟေ။ နေဝါတိÚÚ ဟူသော စာကြောင်းပါရှိလေသည်။ အခြားသော ဒေသများ၌ ရှာဖွေ တွေ့ရှိရသော ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းများသည်ကား အထက်၌ ဖော်ပြပြီးသော သာသနာဆိုင်ရာ ပစ္စည်းမျိုးအပြင်၊ ကြေးကရား၊ မြေကရား၊ အိုးခြမ်းပဲ့များ၊ ကြေးမုံ၊၏ ဆေးတံများ၊ ဒင်္ဂါးများ စသည်တို့ ဖြစ်လေသည်။ ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနမှ တွေ့ရှိစုဆောင်းခဲ့သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများအနက် ပျက်လွယ်ပျောက်လွယ်သော ဝတ္ထုပစ္စည်းများမှလွဲ၍ အခြားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတို့ကို ရွေးချယ်ကာ တွေ့ရှိသောဒေသများအနီးတွင်ပင် ပြတိုက်ငယ် များ၌ ခင်းကျင်းပြသထား၏။ ယင်းပြတိုက်များသည် မှော်ဇာ၊ ပုဂံ၊ စစ်တွေခရိုင် မြို့ဟောင်းမြို့တို့၌ ကာလကြာမြင့်စွာကပင် တည်ရှိခဲ့၍ မန္တလေးမြို့၌လည်း ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်မဖြစ်မီက နန်းတော် တောင်စမုတ်အနီး ကန်ငယ်အုတ်တိုက်တွင် ဖွင့်လှစ် ပြသထားလေသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ချိန်မှစ၍ များစွာသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတို့ကို လုံခြုံသော နေရာများ၌ လျှို့ဝှက်စွာ သိမ်းဆည်းထားကာ ပြတိုက်ငယ်များကိုလည်း ပြန်လည်မဖွင့်လှစ်ဘဲ ထားခဲ့လေသည်။ မကြာမီကမှ အချို့သော သရေခေတ္တရာခေတ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ရုပ်ပွားတော်များ၊ ရွှေပေလွှာများ၊ ရွှေဒင်္ဂါးများ စသည်တို့ကို အများပြည်သူတို့ ဖူးမြော်ကြည်ညိုနိုင်ရန် ရန်ကုန်မြို့သီရိမင်္ဂလာကုန်း ကမ္ဘာအေးစေတီ၌ ကိန်းဝပ်စံပယ်နိုင်ရန် ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနက ခေတ္တလွှဲအပ်ထားသည်။ ရန်ကုန်မြို့ နိုင်ငံတော်ပြတိုက်ကြီး တည်ထောင်ဖွင့်လှစ်နိုင်သည့် အခါတွင် တစ်စု တစ်ပေါင်းတည်း ခင်းကျင်းပြသနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၌ တွေ့ရှိသော ရှေးဟောင်း ကျောက်စာများသည် မော်ကွန်းစာတမ်းများ ဖြစ်သည့်အလျောက် သမိုင်း အထောက်အထားအတွက် များစွာ အဖိုးထိုက်လှပေသည်။ ထိုမျှသာမက ဤကျောက်စာများကို ဖတ်ရှု၍ တိုင်းရင်းသားတို့၏ စာပေပေါက်ပွားထွန်းကားလာပုံ၊ တိုင်းရင်းသားဘာသာရပ်များ၏ စကားအသုံးအနှုန်း ဝေါဟာရ ကျယ်ပြန့်တိုးတက်လာပုံ တို့ကို ကောင်းစွာလေ့လာနိုင်လေသည်။ ရှေးအခါက အလှူတစ်ဖြာ ကျောက်စာအချပ်ဟု ဆိုရလောက်အောင် ကောင်းမှုကုသိုလ် ပြုသမျှကို မော်ကွန်းတင်လေ့ရှိရာ ထိုကျောက်စာတို့ကို ဖတ်ရှုလေ့လာခြင်းဖြင့် နိုင်ငံတော်တွင် သာသနာမည်သို့ ထွန်းကား နေသည်ကို ကောင်းစွာသိရ၏။ မင်းမိဖုရား မှူးမတ်နှင့် ဆင်းရဲသားများပါ ဘုရားတည် ကျောင်းဆောက်၍ လယ်ယာကျွန်းသီး လှူဒါန်းပုံနှင့် ဝတ္ထုပစ္စည်း အသုံးအနှုန်းမှစ၍ လုပ်ငန်းဆောင်တာ အဝဝတို့ကို ထည့်သွင်း ဖော်ပြလေ့ရှိသဖြင့် ရှေးခေတ် လူနေမှုအဆင့်အတန်းကို ထင်ရှား သိသာစေလေသည်။ ဤသို့အားဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်မှစ၍ ပြည်ထောင်စုသားတို့၏ စီးပွားရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး၊ အနုပညာ တတ်ကျွမ်းမှု စသည်တို့ကိုပါ သမိုင်းပြုစုရန်အတွက် အချက်အလက်များ ထုတ်ယူနိုင်သဖြင့် ရှေးဟောင်းကျောက်စားများသည် သမိုင်းမှတ်တမ်းကြီးများ မုချစင်စစ် ဖြစ်ချေသည်။ ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနက ရှာဖွေမှတ်သားကာ စာရင်းတင်ပြီးသော ရှေးဟောင်း ကျောက်စာအချပ်ရေ တစ်ထောင့် ငါးရာကျော်အနက်တွင် မြန်မာဘာသာ မြန်မာအက္ခရာဖင့် ရေးထိုးထားသော ကျောက်စားများမှာ အရေအတွက် အများ အပြားဆုံး ဖြစ်လေသည်။ ရှေး အကျဆုံး ကမ္ပည်းစာသားများမှာ ပျူစာပင်ဖြစ်၏။ သို့သော် ပျူစာပါရှိသော ကျောက်ပြား ကျောက်ချပ် အရာဝ။ုတို့ကို များစွာ မတွေ့ရှိရချေ။ တွေ့ရသမျှ အနက်တွင်လည်း (မြစေတီ ကျောက်စာ ပျူမျက်နှာမှလွဲ၍) အကြောင်းအရာ မပြည့်စုံသော စာတမ်း အတိုအထွာများနှင့် မှေးမှိန် ပျက်စီးနေသော ကျောက်စာများ ပါဝင်လေသည်။ ထိုကြောင့် ယခုအချိန်ထိ ပျူဝေါဟာရ စကားရပ်ပေါင်း နှစ်ရာခန့်မျှကိုသာ မှတ်သား၍ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ယူနိုင်လေသည်။ သရေခေတ္တရာမြို့ဟောင်းမှ တွေ့ရှိသော ပျူစာများမှာ အရိုးအိုးလေးခု၏ နှုတ်ခမ်းပတ်လည်တွင် ရေးထိုးထားသော ဝိကြမ အဆက်အနွယ် လေးဦး၏ ကံကုန် သက္ကရာဇ် စာတမ်းလေးကြောင်း၊ အုတ်ခွက် သုံးခု၏ ကျောဘက်မှ စာတမ်းအတို အထွာနှင့် မှေးမှိန်၍ ဖတ်ရှုမရနိုင်သော ကျောက်စာသုံးချပ်၊ ကျောက်ဆင်းတုတော် တစ်ဆူ၏ ပမ္ဖင်ပတ်လည်တွင် သက္ကတ ဘာသာဂါထာကို ပျူဘာသာဖြင့် နိယပြန်ထားသော ကျောက်စာတို့ဖြစ်၏။ ပျူကျောက်စာများ တွေ့ရှိရသော အခြား ဒေသတို့မှာ ရွှေဘိုနယ် ဟန်လင်းမြို့မှ ထင်ရှားသော ကျောက်စာနှစ်ချပ်နှင့် မှေးမှိန်နေသော ကျောက်စာတစ်ချပ်၊ ပုဂံမြို့ သရဗာတံခါး အနီးမှ တွေ့ရှိသော မထင်မရှား စာသားပါရှိသည့် ကျောက်စာတစ်ချပ်နှင့် အမရပူရမြို၌ ဘိုးတော်ဘုရား စုဆောင်းထားခဲ့သော ကျောက်စာများတွင် အပါအဝင်ဖြစ်၍ ယခုအခါ မန္တလေးမြို့တွင်း ကျောက်စာရုံတွင်တည်ထားသော မှေးမှိန်နေသည့် ကျောက်စာတစ်ချပ်တို့ ဖြစ်လေသည်။ ပုဂံမြို့မြင်းကပါ (မြင်းပုဂံ) အရပ်၌ တွေ့ရှိသော လေးမျက်နှာအပြည့် စာသားပါသည့် မြစေတီကျောက်တိုင်၏ တစ်ဘက်သောမျက်နှာမှ ပျူဘာသာကျောက်စာသည်ကား သက္ကရာဇ်ကိုလည်း ဖော်ပြထား၏။ အကြောင်းအရာနှင့်လည်း ပြည့်စုံ၏။ ထိုမှတစ်ပါး စာသားများ ဖတ်ရှု၍ ဖြစ်နိုင်အောင် ကောင်းမွန်စွာ တည်တံ့နေသည်လည်း ဖြစ်သောကြောင့် ပျူဘာသာစကားနှင့် အက္ခရာ အရေးအသားသုတေသန အတွက် ကျေးဇူး အများဆုံးသော ပျူကျောက်စာဖြစ်ချေသည်။ သက္ကတဘာသာကို နာဂရီအက္ခရာဖြင့် ရေးထိုးထားသော ကျောက်စာ များသည်လည်း ရှေးကျသည်သာ များ၏။ သရေခေတ္တရာမှ ဗုဒ္ဓဝင် အုတ်ခွက်များနှင့် ပုဂံမြို့နယ်တစ်ဝိုက်မှ ဗုဒ္ဓဝင် အုတ်ခွက်များ ပေါ်တွင် ရှင်သာရိပုတ္တရာလောင်းအား ရှင်အဇိထေရ် ဟောတော်မူခဲ့သော …… ယေဓမ္မာဟေတုပ္ပဘဝါ ÚÚ အစဖြာသော ဂါထာကို နာဂရီအက္ခရာဖြင့် တွေ့ရ၏။ မှော်ဇာမှ ကျောက်ရုပ်ပွားတော် တစ်ဆူ၏ ပမ္ဖင်ပတ်လည်တွင် တွေ့ရသော ပျူဘာသာ နိယနှင့်တကွသော သက္ကတ ကမ္ပည်းစာများ မှာကား မှေးမှိန်၍ ဖတ်ရှုမရနိုင်သေးချေ။ ဤကမ္ပည်းစာမျိုး အများဆုံးတွေ့ရှိရသည့် ဒေသမှာ ရခိုင်တိုင်းပင်ဖြစ်၏။ ထိုနယ်ပယ်တွင် ကောဇာသက္ကရာဇ် ၄ဝဝ မတိုင်မီက ရေးထိုးထားသည်ဟု အထောက်အထားပြုနိုင်သော သက္ကတကျောက်စာ ငါးခုမျှတွေ့ရလေသည်။ ယင်းအနက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အဖြစ်ဆုံးနှင့် အရှည်လျားဆုံးမှာ မြို့ဟောင်းမြို့ ရှစ်သောင်းဘုရားတွင် တည်ရှိသော စာကြောင်းရေ ၁ဝဝ ကျော်ပါရှိသည့် ကျောက်စာဖြစ်၏။ ရခိုင်ပြည်၌ စန္ဒြမင်းဆက် အုပ်ချုပ်သွားကြောင်းကို လကာဖြင့် မော်ကွန်း တင်ထားခြင်းဖြစ်လေသည်။ ရှေးအကျဆုံးသော မြန်မာကျောက်စာများမှာ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၄ဝဝကျော်၌ ရေးထိုးထားသည်ကိုသာ တွေ့ရသေး၏။ ယင်းတို့အနက် အရေးပါ အသုံးဝင်ဆုံးသော ကျောက်စာမှာ မြစေတီဟု တွင်နေသော ကူပြောက်ကြီး ကျောက်စာပင် ဖြစ်သည်။ (မြစေတီကျောက်စာ န္ထန္ထန္ထ ရှု။) ထိုကျောက်စာကို ကျန်စစ်သား နတ်ရွာစံပြီးနောက် ယင်း၏သားတော် ရာဇကုမာရ် မင်းသားက မြန်မာ၊ မွန်၊ ပါ။ိနှင့် ပျူဘာသာလေးမျိုးဖြင့် သက္ကရာဇ် ၄၇၄ ခုတွင် ရေးထိုးမှတ်တမ်း တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ သမိုင်းဝင်ဗဟုသုတ၊ ဘာသန္တရဗဟုသုတ စသည်အတွက် များစွာ အကျိုးများစေတော့သည်။ ကမ္ပည်းစာလေးမျိုးဖြင့် အကြောင်း အရာ တစ်ရပ်စီကို စီကုံးရေးသားထားသဖြင့် တစ်ဘာသာနှင့် တစ်ဘာသာကို ည|ိနှိုင်းကာ ပုဂံခေတ်ဦးက ထိုဘာသာလေးမျိုး၏ ဝေါဟာရ ထူးခြားချက်များနှင့် အက္ခရာအရေးအသား ထူးခြားချက်များကို လေ့လာသိရှိနိုင်လေသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ အနှံ့အပြား၌ မြန်မာရှေးဟောင်းကျောက်စာများကို တွေ့ရှိရသော်လည်း ပုဂံနယ်တစ်ဝိုက်လောက် မများပြားချေ။ အမရပူရ ပထမမြို့တည် နန်းတည် ဘိုးတော်မင်းတရားက အရပ်ရပ်မှ မူလကျောက်စာတိုင်များကို စုဆောင်းခဲ့သဖြင့် အမရပူရနှင့် စစ်ကိုင်းတွင်လည်း အစုလိုက် တွေ့ရှိရ၏။ ယခုအခါ အမရပူရမှ ကျောက်စာတိုင်များကို မန္တလေး နန်းမြို့တွင်း၌ ရုံသစ်များသို့ ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ထူထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ ရှေးဟောင်း ကမ္ပည်းစာပေများအနက် မွန်ဘာသာဖြင့် အရေးအသား များကိုလည်း အတော်အတန် တွေ့ရ၏။ သက္ကရာဇ် ၄ဝဝ ကျော်မှ ကျောက်စာများမှာ ပြည်မြို့ရွှေဆံတော် ဘုရားမှ ကျန်စစ်သား ရေးထိုးစိုက်ထူထားသောကျောက်စာ၊ ပုဂံ မြစေတီကျောက်စာ၊ သရဗာတံခါးအနီးမှ တွေ့ရှိရသော ကျန်စစ်သား၏ နန်းတည်ကျောက်စာ၊ မြကန်နှင့် အလံ ပုဂံကျောက်စာ စသည်တို့တည်း။ သက္ကရာဇ် ၈ဝဝ ကျော်က ဓမ္မစေတီမင်း ကောင်းမှုဖြစ်သော ကလျာဏီသိမ်တော် ကျောက်စာ များသည်လည်း မွန်ဘာသာနှင့် ဖြစ်လေသည်။ ထိုမျှသာမက ညောင်ဦးမြို့ ရွှေစည်းခုံ ဘုရားအတွင်းတွင် ဟံသာဝတီ ဆင်ဖြူများရှင် မင်းတရား လှူဒါန်းခဲ့သော ကြေးခေါင်းလောင်းပေါ်တွင် မွန်ကမ္ပည်းစာပါရှိ၍ ကျောက်ဆည်၊ သထုံ၊ မော်လမြိုင်၊ ကျိုက်မရောနှင့် ပုသိမ်မြို့များတွင်လည်း မွန်ကျောက်စာတစ်ချပ်စီ တည်ရှိလေသည်။ ပါ။ိစာသား အပြည့်ဖြစ်သော ကျောက်စာချပ် ဦးရေသည် မများလှသော်လည်း မြန်မာစာနှင့် တွဲဘက်၍သော် လည်းကောင်း၊ မြန်မာကျောက်စာများကို ပါ။ စာကြောင်းများဖြင့် အချီးနိဒါန်း ရေးသားထားသည်ကို လည်းကောင်း အတော်အတန် တွေ့ရှိနိုင်လေသည်။ ပုဂံပြတိုက်တွင် ဒမိ။ (တမီလ်) ဘာသာ၊ ယိုးဒယားဘာသာနှင့် တရုတ်ဘာသာတို့ဖြင့် ထိုးထွင်းရေးသားထားသော ကျောက်စာများ တစ်မျိုးလျှင် တစ်ချပ်စီ စုဆောင်းရရှိထားလေသည်။ ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိသော အရပ်ရပ်ရှိ ကျောက်စာများကို မင်ကူးမှုများ ကူးယူ၍လည်းကောင်း၊ တိုက်ရိုက်ကူးယူ ရေးမှတ်၍လည်းကောင်း၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ကူး၍ လည်းကောင်း စုံလင်းစွာ စုဆောင်းပြီးလျှင် အက္ခရာပြန်၊ ဘာသာပြန် ရေးသားကာ မှတ်တမ်းတင်ထား၏။ ယင်းကျောက်စာများကို အစဉ်အတိုင်း ကူးယူရေးသား၍ စာအုပ်ကြီး ခြောက်အုပ်မျှ ပုံနှိပ်ပြီးလေသည်။ မြစေတီ ကျောက်စာနှင့် မွန်ကျောက်စာအချို့တို့ကိုမူ မြန်မာနိုင်ငံ ကျောက်စာများ စာစောင် တွင် အုပ်တွဲ (၄) အထိ တည်းဖြတ်ထုတ်ဝေ ဖြန့်ချိခဲ့လေသည်။ ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်ကလည်း တိုင်းရင်းဘာသာ ကျောက်စာများဟူသော အမည်ဖြင့် အတွဲ ကြီးငါးတွဲ ပြုလုပ်ထုတ်ဝေပြီးဖြစ်သည်။ နှစ်စဉ် ထုတ်ဝေသော ဌနဆိုင်ရာ နှစ်ချုပ် အစီရင်ခံစာများတွင်လည်း အသစ်ထပ်မံ တွေ့ရှိသော ကျောက်စားများကို ဖော်ပြလေ့ရှိလေသည်။ (ဦးလူဖေဝင်း)