cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပဒကုသလမာဏဝဇာတ်
ဥပါယ်နည်းကျသူခိုးညွှန်ပြ
ထိုအခါပဒကုသလလုလင်သည် အောက်ပါဥဒါဟရုဏ်တခုကို ဆောင်ပြန်၏။
ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သောမီး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ်အိမ်တလုံး မီးလောင်သည်ရှိသော် အိမ်ရှင်ယောက်ျားသည် ယောက်ျားတယောက်ကို အိမ်တွင်းရှိ ဥစ္စာတို့ကို ထုတ်ယူရန် စေခိုင်း၏၊ ထိုယောက်ျားသည် အိမ်တွင်းသို့ဝင်၍ ဥစ္စာတို့ကို ထုတ်ယူလတ်သော် အိမ်တံခါးသည် ပိတ်ခဲ့၏၊ မီးခိုးမွှန်သဖြင့် ထွက်ရာလမ်းမရဘဲ ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လျက် အိမ်တွင်း၌ ရပ်၍ -
“အချင်းတို့ထမင်းတို့ကို မီးဖြင့် ချက်ရကုန်၏၊ ချမ်းအေးခြင်းတို့ကို မီးဖြင့် ပယ်ဖျောက်ရကုန်၏၊ ထိုမီးသည် ငါ၏ကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းခဲ့၏။ ငါ့အားကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော မီးမှ ဘေးဖြစ်ခဲ့ပြီ”-ဟုငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏။
“မြတ်သောမင်းကြီး မီးကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သောသူသည် ဤရတနာထုပ်ကို ခိုးယူဘိ၏၊ မမေးပါလင့်”ဟု လျှောက်ထား ပြန်၏၊ မင်းကြီးသည် “အမောင်အားသူခိုးကိုသာ ဖမ်း၍ ပေးလော့”ဟု မိန့်ဆိုပြန်၏။
ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သောထမင်း
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်၌ ပင်ယောက်ျားတယောက်သည် အလွန်များစွာသောထမင်းကိုစားပြီးလျှင် အစာကြေခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ရကားပြင်းထန်စွာ ဆင်းရဲဝေဒနာသို့ရောက်၍ -
“အချင်းတို့ များစွာကုန်သော မင်းပုဏ္ဏားတို့သည် ထမင်းဖြင့် မျှတကြရကုန်၏။ စားအပ်သော ထိုထမင်းသည် ငါ့ကိုသတ်ဘိ၏၊ ငါ့​အားကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော ထမင်းမှ ဘေးဖြစ်ခဲ့ပြီ”ဟု ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏။
“မြတ်သောမင်းကြီး ထမင်းကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သောသူသည် ဥစ္စာကိုခိုးယူဘိ၏”ဟု လျှောက်ထားပြန်၏၊ မင်းကြီးသည် မကျေနပ်သဖြင့် “အမောင်သင်စွမ်းနိုင်လျှင် သူခိုးကိုသာ ဖမ်း၍ ပေးလော့”ဟု မိန့်ဆိုပြန်၏။
ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သောလေ
ထိုအခါပဒကုသလလုလင်သည် ကိုးကွယ်ရာမှအောက်ပါ ဥဒါဟရုဏ်တခုကိုဆောင်ပြန်၏။
ကိုးကွယ်ရာမှဘေးရောက်ရ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဤဗာရာဏသီပြည်၌ ပင်လူတယောက်၏ ကိုယ်၌ လေထိုးကျင်သောရောဂါသည် ဖြစ်ခဲ့၏။ ထိုအခါထိုသူသည် ပြင်းထန်သောဆင်းရဲဝေဒနာရောက်လျက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ” အချင်းပညာရှိတို့သည် နွေဥတုတို့၏ နောက်ဆုံးဖြစ်သော လ၌ လေပြေလေအေးကို အလိုရှိကြကုန်၏၊ ထိုလေသည် ငါ၏ကိုယ်၌ ထိုးကျင်ဖျက်ဆီးခဲ့၏။ ငါ့အားကိုးကွယ်ရာ လေမှဘေးသည် ဖြစ်ခဲ့ပြီ”ဟု ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏။
“မြတ်သောမင်းကြီး ကိုးကွယ်ရာမှ ဘေးဖြစ်သည်။ သူခိုးကိုဖမ်း၍ မပေးလိုပါ”ဟု လျှောက်ထားပြန်၏။ မင်းကြီးသည် “အမောင်သူခိုးကိုသာ ဖမ်း၍ ပေးပါ”ဟု မိန့်ပြန်၏။
အားထားရာမင့်ဘေးရန်သင့်
ပဒကုသလလည်း အောက်ပါ ဥဒါဟရုဏ်တခုကို ဆောင်၍ ပြုပြန်သတည်း။
ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သောသစ်ပင်ကြီး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဟိမဝန္တာအရပ်ဝယ်အကိုင်းအခက်ပင်စည်နှင့် ပြည့်စုံသော သစ်ပင်ကြီးသည် ရှိလေ၏။ အပွင့်အသီးနှင့် လည်းပြည့်စုံ၏။ ငှက်အပေါင်းတို့သည် အမြဲနေထိုင်ကြကုန်၏။ တနေ့သ၌ သစ်ကိုင်းနှစ်ခုတို့သည် အချင်းချင်း ပွတ်တိုက်ခြင်းကြောင့် မီးခိုးထွက်လာ၏၊ ထိုအခါငှက်မင်းသည် မီးတို့ကို မြင်လျှင် -
“ငှက်အပေါင်းတို့ငါတို့သည် အကြင်သစ်ပင်ကြီးကို မှီ၍ နေကြရကုန်၏၊ ထိုသစ်ပင်ကြီးမှ မီးခိုးတို့သည် ထွက်လာကုန်၏၊ ငှက်အပေါင်းတို့တခြားအရပ်ဘဲကြကုန်လော့၊ ငါတို့အားကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော သစ်ပင်ကြီးမှဘေးဖြစ်ခဲ့”-ဟု ငှက်အပေါင်းတို့ ပြောင်းရွှေ့ကြရန် သတိပေးခဲ့ဘူး၏။
“မြတ်သောမင်းကြီးကိုးကွယ်ရာဖြစ်သောမင်းသည် ခိုးမှုပြုသည်ရှိသော် အဘယ်သူတတ်နိုင်အံ့နည်း၊ ခိုးသူကို ဖမ်းရန် အလိုမရှိပါလင့်”ဟု လျှောက်ထားပြန်၏၊ မင်းကြီးလည်း နှစ်သက်တော်မမူသဖြင့် “အမောင်သူခိုးကိုသာ ဖမ်းပေးလေ”ဟု မိန့်ဆိုပြန်၏။
သားမှီခိုနေဘေးဖြစ်လေ
ထိုအခါပဒကုသလလုလင်သည် အောက်ပါဥဒါဟရုဏ် တခုကို ဆောင်ပြန်၏။
ကိုးကွယ်ရာမှဘေးဖြစ်သောချွေးမ
လွန်လေပြီးသောအခါ ကာသိကရွာ၌ အမျိုးတဦး၏ အိမ်သည် ရှိလေ၏၊ ထိုအိမ်၏နောက်ဖေး၌ ကြမ်းကြုတ်သော မိကျောင်းလည်းရှိ၏၊ ထိုအိမ်၌ အဘသေလွန်သဖြင့် သားသည် အမိကိုလုပ်ကျွေးမွေးမြု၏၊ အမိလည်း သားအလိုမရှိဘဲ အမျိုးသမီးတယောက်ကို ခေါ်ယူကာသားနှင့် လက်ထပ်လေ၏၊ ချွေးမသည် ယောက္ခမကိုရိုသေစွာ လုပ်ကျွေး၏၊ နောက်အဘို့သားသမီးတို့ပွားများလတ်သော် ယောက္ခမအိုကို အိမ်မှနှင်ထုတ်လို၏။ တနေ့သ၌ ချွေးမသည် အကြောင်းရှာကာလင်ကိုမုန်းတီးအောင်ကုန်းတိုက်၍ “အရှင်အရှင့်အမိအိုကို ငါမလုပ်ကျွေးနိုင်၊ သတ်ပါလော့”ဟု ပြော၏။ “ရှင်မလူကိုသတ်ခြင်းကား လွယ်ကူသည် မဟုတ်၊ ဝန်လေးလှ”ဟု ပြော၏။
ညအခါ လင်၏အမိအိုအိပ်သည် ရှိသော်လင်မယားနှစ်ယောက်တို့သည် ညောင်စောင်းနှင့်တကွ ယူဆောင်၍ သုသာန်သို့ သွားကုန်၏၊ ရောက်လျှင် လင်သည် “ရှင်မ ရှို့ဘို့ မီးယူခဲ့၏”ဟု မေး၏၊ “အရှင်မယူခဲ့ပါ”ဟု ပြော၏၊ “ရှင်မသင်သွားယူချေ”ဟု ပြောလျှင် “အရှင်ငါသွား၍ လည်းမယူဝံ့၊ သုသာန်၌ လည်းစောင့်၍ မနေဝံ့”ဟု ပြောသောအခါ အိမ်သို့ လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး မီးယူသွားကြကုန်၏။
ထိုအခါသက်ကြီးအိုမသည် လေတိုက်၍ နိုးလာရာ သုသာန်ရောက်နေမှန်းသိ၍ သားနှင့် ချွေးမတို့သည် ငါ့ကိုသတ်လို၍ မီးယူသွားဟန်တူသည်၊ သူတို့ ငါ့ဉာဏ်စွမ်းကိုမသိကြဟု ထင်းတုံးတခုကို ညောင်စောင်းပေါ်သို့ တင်ကာအပေါ်က ပုဆိုးနွမ်းဖုံး၍ ထားခဲ့ပြီးလျှင် သုသာန်ရှိ အုတ်ဂူတခုတွင်ဝင်၍ နေ၏၊ လင်မယားနှစ်ယောက်တို့လည်းမီးကိုယူခဲ့ပြီးလျှင် သက်ကြီးအိုမဖြစ်မည်ဟု မှတ်ထင်ကာထင်းတုံးကြီးကို မီးတိုက်၍ အိမ်သို့ ပြန်ကြကုန်၏။
သူခိုးတယောက်သည် အုတ်ဂူတွင်ထားခဲ့သောဥစ္စာထုပ်ကို ယူမည်ဟု လာရာအုတ်ဂူတွင်း၌ သက်ကြီးအိုမကိုမြင်လျှင် ဘီလူးမဖြစ်မည်၊ ငါ့ဥစ္စာကိုသိမ်းဆည်းထားပုံရသည်ဟု အောက်မေ့လျက်ဆေးသမားတယောက်ကိုခေါ်၍ လာပြန်၏၊ ဆေးသမားလည်း မန္တရားကို မန်းမှုတ်လျက်အုတ်ဂူသို့ ဝင်၏၊ ထိုအခါသက်ကြီးအိုမသည် ဆေးသမားကို “အမောင် ငါဘီလူးမမဟုတ်၊ သင်လာပါ ငါတို့နှစ်ယောက် ဥစ္စာထုပ်ကို ဝေ၍ ယူကြမည်”ဟု ပြောသောအခါ “အဘယ်သို့ သင့်စကားကို ယုံကြည်ရအံ့နည်း”ဟု ပြော၏၊ “မယုံလျှင် သင့်လျှာကို ငါ့လျှာပေါ်၌ တင်ထား”ကောင်းပြီဆို၍ လျှာကိုတင်၍ ထား၏၊ သက်ကြီးအိုမသည် ဆေးသမား၏
လျှာကိုကိုက်၍ လဲစေ၏၊ ဆေးသမားသည် “စင်စစ်ဘီလူးမ ဖြစ်သည်”ဟု အော်ဟစ်ကာ လျှာ၌ သွေးယိုစီးလျက်ပြေးလေ၏။
သက်ကြီးအိုမလည်း မိုးသောက်သောအခါ ပြေပြစ်သော အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လျက် ဥစ္စာထုပ်ကိုယူကာ အိမ်သို့သွား၏၊ ချွေးမသည် ယောက္ခမအိုကိုမြင်လျှင် “မိခင်ဥစ္စာကို ဘယ်လိုရသနည်း”ဟု မေး၏။ “အရှင်မ-သုသာန်၌ ငါလိုမီးတိုက်ခံလျင်ရသည် ”ဟု ပြောလေ၏၊ ထိုအခါ ချွေးမမိုက် တကယ်မှတ်၍ ဥစ္စာကို လိုချင်သဖြင့် မိမိလင်ယောက်ျားကိုဆို၍ သုသာန်၌ မိမိကို မီးတိုက်ရန် ပြောလေ၏၊ လင်မိုက်လည်းမယားနှင့် သုသာန်သို့သွား၍ မယားကိုမီးတိုက်၍ ပြန်ခဲ့၏။ နက်ဖြန်မိုးသောက်သောအခါ မိန်းမ ပြန်မလာလျှင် မိခင်အား“မိခင်နှင့် ချွေးမပြန်မလာပါလား”ဟု မေး၏။ “ဟယ်-သားမိုက် ယုတ်မာသော မိန်းမကား
အဘယ်မှာ ပြန်လာနိုင်အံ့နည်း”ဟု ခြိမ်းချောက်၍ -
“ဟယ်-သားမိုက် မိန်းမကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေ၍ ပန်းနံ့သာလိမ်းကျံ၍ ဆောင်ယူခဲ့၏။ ထိုမိန်းမသည် ငါ့ကို အိမ်မှနှင်ထုတ်ဘိ၏၊ ငါ့အားကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော ချွေးမမှဘေးဖြစ်လာခဲ့ပြီ”ဟု သားမိုက်အား ပြောကြားလေ၏။
“မြတ်သောမင်းကြီး ကိုးကွယ်ရာမှ ဘေးဖြစ်လာသော် အဘယ်သူ တတ်နိုင်အံ့နည်း”ဟု လျှောက်ထားပြန်၏။ မင်းကြီးသည် မနှစ်သက်၍ သူခိုးကိုသာ အတင်းအဖမ်း ခိုင်းလေ၏။
ဖခင်နှင့်လိုက်သားလူမိုက်
ပဒကုသလလုလင်သည် မင်းကြီးကိုစောင့်ရှောက်လိုသဖြင့် အောက်ပက်ဥဒါဟရုဏ်တခုကို ဆောင်ပြန်၏။
ကိုးကွယ်ရာမှဖြစ်သောသား
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်မှာပင် သူတယောက်သည် သားဆုကိုတောင်းသဖြင့် သားတယောက် ရခဲ့၏၊ မွေးဖွားသောအခါ ငါ့မှာသားရပြီဟုဝမ်းမြောက်၏၊ အရွယ်သို့ ရောက်သောအခါ အမျိုးသမီးတယောက်ကို ဆောင်ယူ၍ လက်ထပ်၏၊ အိုမင်း၍ အလုပ်မလုပ်နိုင်သောအခါ သားမိုက်သည် အဘကိုအိမ်မှနှင်ထုတ်၏၊ အဘအိုသည် ဆင်းရဲငြိုငြင်စွာအသက်မွေးလျက်-
“အချင်းတို့သားယောက်ျားမွေးဖွားလာသောအခါ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ရ၏၊ သားယောက်ျားဖြစ်ထွန်းကြီးပွားခြင်းကို အလိုရှိရ၏။ ထိုသားသည် ငါ့ကိုအိမ်မှနှင်ထုတ်ဘိ၏၊ ငါ့အားကိုးကွယ်ရာဖြစ်သောသားမှဘေးဖြစ်ခဲ့ပြီ”ဟု ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏။
“မြတ်သောမင်းကြီးစွမ်းနိုင်သောသားသည် အဘအိုကို စောင့်ရှောက်အပ်သကဲ့သို့မင်းနှင့် ပုရောဟိတ်တို့သည် အလုံးစုံသော ဇနပုဒ်သားတို့ကို စောင့်ရှောက်အပ်ကုန်၏၊ ဤဘေးကား မင်းထံမှဖြစ်သော ဘေးတည်း၊
ဤအကြောင်းဖြင့် ဤသူကား သူခိုးဖြစ်သည်ဟု သိတော်မူလော”ဟု လျှောက်ထားပြန်၏။ မင်းကြီးသည် စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်း လိုသဖြင့် ပုံဥဒါဟရုဏ်အမျိုးမျိုးတို့ကို ထုတ်ဆောင်၍ လျှောက်ထားသော်လည်း နားမထောင်ဘဲ အကုသိုလ်ကံနှိုးဆော်၍ လားမသိ ပဒကုသလလုလင်အား အတင်းသာ သူခိုးကို အဖမ်းခိုင်းလေ၏။
နန်းတွင်းသူခိုးစစ်မင်းပုဏ္ဏားဖြစ်
ထိုအခါပဒကုသလလုလင်သည် “အို-စည်းဝေးရောက်လာကြသော ဇနပုဒ်သူဇနပုဒ်သား နိဂုံးသူ နိဂုံးသားအပေါင်းတို့ ကျွန်ုပ်ပြောဆိုသောစကားကို နားထောင်ကြပါ၊ မီးမရှိသော ရေမှ မီးတောက်ဘိ၏၊ ဘေးမရှိသော မင်းမှ ဘေးဖြစ်လာဘိ၏။
မင်းကြီးသည် ၎င်းပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏားသည်၎င်း၊ တိုင်းနိုင်ငံကို လုယက်ဖျက်ဆီးဘိ၏၊ ခိုးမှုကို ပြုဘိ၏၊ သင်တို့သည် မိမိကိုယ်ကို မိမိတို့စောင့်ရှောက်၍ နေကြကုန်လော့၊ ကိုးကွယ်ရာမှ ဘေးဖြစ်ခဲ့ပြီ”ဟု ပြောဆိုကာ တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို တိုင်ကြားပြီးလျှင် “အချင်းတို့ မင်းမည်သည်ကား လူတို့၏ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်၏၊ မင်းမှ ဘေးဖြစ်လာချေပြီ၊ မင်းကြီးနှင့် ပုရောဟိတ်တို့သည် ဤရတနာထုပ်ကို ခိုးယူကြကုန်၏၊ ဖမ်းဆီးကြကုန်လော့၊ သူခိုးဖြစ်သော မင်းကြီးနှင့် ပုရောဟိတ်တို့ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်၍
ပြုထိုက်သော ဒဏ်အမှုကို ပြုကြကုန်လော့”ဟု မင်းကြီးနှင့် ပုရောဟိတ်တို့ကို ဖမ်းဆီး၍ ဒဏ်ပြုစေ၏။
မင်းပုဏ်ဏားသတ်ထီးနန်းအပ်
ဟိတ်ကိုလည်းထိုနေရာမှာပင်သေကြကုန်၏။ ထိုအခါစည်းဝေးရောက်လာကြသောသူတို့သည် မင်းယုတ်နှင့် ပုရောဟိတ်ယုတ်တို့ကို သတ်ပြီးလျှင် ပဒကုသလလုလင်ကိုပင် အဘိသိက်သွန်း၍ မင်းမြှောက်ကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဒေသနာတော်ကိုဆောင်၍ သစ္စာကိုပြသည် အဆုံး၌ သီတင်းသည်နှင့် သီတင်းသည်သားတို့သည် သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်ကြကုန်၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်ပစ္စုပ္ပန်နှစ်တန်သောဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက်-
ရဟန်းတို့-
ထိုအခါပဒကုသလလုလင်အဘသည်-ယခုအခါကဿပ။
ပဒကုသလလုလင်သည်-ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ-ဟုဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁)ရေ,မြေ,လေ,မီး သစ်ပင်ကြီး စားပြီးတမင်းသာ။
(၂)သား ချွေးမရှစ် ကိုးရာစစ် ဘေးဖြစ်ဥပမာ။
(၃)မင်းနှင့် ပုဏ္ဏား ကိုးရာထား ဘေးကားဖြစ်၍ လာ။
(၄)ဆယ့်နှစ်နှစ်တွင် ခြေရာစဉ် မြင်နိုင်ခိုးဥစ္စာ။
(၅)မိခင်ဘီလူး မန္တန်ထူး သားဦးပေးခဲ့ရှာ၊
ပဒကုသလမာဏဝဇာတ်ပြီး၏။
အောင်ထက်လွင် (ပန်းချီ)
မြန်မာပန်းချီဆရာတစ်ဦးဖြစ်သူ ပန်းချီအောင်ထက်လွင်ကို (၁၉၉၁)ခုနှစ်တွင် ဧရာဝတီတိုင်း၊ ပန်းတနော်မြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုနှင့်အနုပညာတက္ကသိုလ်(ရန်ကုန်)မှ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့(ပန်းချီ)၊ ဘွဲ့လွန် ဒီပလိုမာ (ပန်းချီ) နှင့် အနုပညာကွန်ပျူတာဒီပလိုမာတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။
ပန်းချီပညာကို ပန်းချီမိုးညို၊ ပန်းချီအောင်သင်းဦး၊ ပန်းချီမြင့်နိုင်တို့ထံတွင် သင် ကြားခဲ့သည်။ (၂၀၁၀)ပြည့်နှစ်မှ စတင်၍ အုပ်စုလိုက် ပန်းချီပြပွဲများတွင် ပါဝင်ပြသခဲ့သည်။
ပြည်ပပန်းချီပြပွဲအဖြစ် ဟောင်ကောင်၊ နီပေါ၊ အယ်လ်ဘေးနီးယား၊ မက္ကဆီကို၊ ဗီယက်နမ်နှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံများရှိ ပန်းချီပြပွဲများတွင် ပါဝင်ပြသခဲ့သည်။
တစ်ကိုယ်တော်ပန်းချီပြပွဲလေးပွဲ ပြသခဲ့သည်။ ပထမဆုံးတစ်ကိုယ်တော်ပြပွဲကို (၂၀၁၅)ခုနှစ်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်မြို့၊ သုဝဏ္ဏဘူမိ ပန်းချီပြခန်းတွင် ပြသခဲ့သည်။ ဒုတိယမြောက်တကိုယ်တော်ပြပွဲဖြစ်သော Yangon Essay ပန်းချီပြပွဲကို (၂၀၁၆)ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ လောကနတ်ပန်းချီပြခန်းတွင်လည်းကောင်း၊ တတိယ မြောက် တကိုယ်တော်ပြပွဲဖြစ်သော illumination 31 ပန်းချီပြပွဲကို (၂၀၁၇)ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ Cloud 31 ပန်းချီပြခန်းတွင် လည်းကောင်း၊ စတုတ္ထမြောက် တစ်ကိုယ်တော်ပြပွဲဖြစ်သော Two Hearts of Myanmar ပန်းချီ ပြပွဲကို (၂၀၁၇)ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ Cloud 31 ပန်းချီပြခန်းတွင်လည်းကောင်း ပြသခဲ့သည်။
သဲကောရွာ၊ ပတောက်ခင်
သဲကောရွာ (Theakaw)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ပတောက်ခင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၉၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပတောက်ခင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၇၄ ဦး၊ မ ၁၂၈၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေမရှိတဲ့ဘုရား လူမရိုသေ
ရွှေမရှိတဲ့ဘုရား လူမရိုသေ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
ရွှေရှိမှ မျိုးတော်ချင်သည်
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ရွှေငွေဥစ္စာရှိမှ ဆွေမျိုးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုချင်ကြသည်။
အုပ်ရှင်းကြီး (မြောက်)ရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
အုပ်ရှင်းကြီး (မြောက်)ရွာ (Okeshingyi(North))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ အုပ်ရှင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၃၂ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟလောတိုင်ရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ဟလောတိုင်ရွာ (Halawtaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၁၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သမင်ချောက်ရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
သမင်ချောက်ရွာ (Thaminchauk)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ သမင်ချောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၇၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သမင်ချောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၅ ဦး၊ မ ၁၀၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။
မန်လုံ (လီရှော)ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စားသောက်ဆိုင်နိပွန်
စားသောက်ဆိုင်နိပွန်ကို Android နှင့် iOS operating system မြားအဘို့အ Kairosoft အားဖြင့်ဖွံ့ဖြိုးပြီးနှင့်ထုတ်ဝေတစ်ဦးခြင်း simulation ဗီဒီယိုဂိမ်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာဒီဂိမ်းသူတို့တစ်တွေအရည်အသွေးမြင့်စားသောက်ဆိုင်ကွင်းဆက်အထိတည်ဆောက်ရမယ့်စားသောက်ဆိုင်များ၏ထိန်းချုပ်မှုအတွက်ကစားသမားနေရာဧပြီလ, 2012 ခုနှစ်ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ အဆိုပါဂိမ်းအများအပြားသုံးသပ်ရေးပိုကောင်း Kairosoft ခြင်း simulation ဂိမ်းရှိခဲ့သည်သည်ဟုထုတ်ပြန်ချက်တွင်ဖော်ပြထားသည်အတူရောထွေးပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းနှင့်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ကစားနည်း
အဆိုပါကစားသမားသူတို့တစ်တွေအရည်အသွေးမြင့်စားသောက်ဆိုင်ကွင်းဆက်အထိတည်ဆောက်ရမယ့်စားသောက်ဆိုင်များ၏ထိန်းချုပ်မှုကြာပါသည်။ ကစားသမားများတစ်ပြိုင်နက်တည်းထိုကဲ့သို့သောန်ထမ်းများစီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့်အသစ်အစားအသောက်ပစ္စည်းများကိုသုတေသနပြုအဖြစ်တစ်ချိန်တည်းမှာကိစ္စများများစွာနှင့်အတူကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။ စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နိုင်ရန်အတွက်အဆိုပါကစားသမားကိုလက်ပေါ်ငွေသားရှိရမည်; တစ်ခုချင်းစီကိုဧပြီ In-ဂိမ်းကစားသမားရဲ့ဝန်ထမ်းရဲ့လစာတရားစွဲဆိုသည်နှင့် player လျော့နည်းငွေနှင့်လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်ရပါမည်။ သင့်အနေဖြင့်ပထမဦးဆုံးလပေါ်တွင်လစာပေးဆောင်ဖို့မလိုပါ။
ရွှေလမင်း တောင်ကိုစောင်း စပါးဆန်ရေကောင်း
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ဆန်းစလ၏ အကွေးသည် တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလျှင် စပါးသီးနှံ အထွက်ကောင်းသည်။
လင်္ကာပတုနသမုဒယဂီရိဝိဟာရ
သမိုင်းကြောင်း
လင်္ကာပတုနသည် ရှေးယခင်အချိန်က သီရိလင်္ကာ၏ ဆိပ်ကမ်းဖြစ်ခဲဲ့သည်။ ၎င်းနေရာသည် အေဒီ ၄ ရာစုက သီရိလင်္ကာသို့ ဗုဒ္ဓ၏ သွားဓာတ်တော်ကို ဆောင်ယူခဲ့ရာနေရာလည်း ြဖစ်သည်။ ကာလိင်္ဂ (Kalinga) အုပ်ချုပ်သူဘုရင်ဖြစ်သည့် Guhasiva သည် စစ်ရှုံး၍ သွားတော်ကို ကွာကွယ်စောင့်ရှောင့်ရန် သွားတော်ကို မင်းသား Dantha နှင့် မင်းသမီး Hemamala တို့လက်သို့ အပ်နှံခဲ့သည်။ မင်းသားနှင့် မင်းသမီးတို့သည် လင်္ကာပတုနဆိပ်ကမ်းမှ ရွက်လွှင့်ကာ တမ်ရလစ်တ မှတဆင့် အိန္ဒိယသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဆိပ်ကမ်းသည် တမ်ရလစ်တမြို့မှ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း တည်ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမှ စေတီပုထိုးနှင့် ဘုရားကျောင်းများ
ကန်သစ် (တောင်)ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကန်သစ် (တောင်)ရွာ (Kanthit(South))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ဘုရားစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၆၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုရားစုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၅ ဦး၊ မ ၃၆၅၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။
နှင်းသီရိ (ပန်းချီ)
နှင်းသီရိ (၂၇ နိုဝင်ဘာ ၁၉၈၃ မွေးဖွား) သည် မြန်မာ အမျိုးသမီး ပန်းချီဆရာမ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ပြည်တွင်းပြည်ပ ပန်းချီပြပွဲများတွင် ပါဝင်ပြသခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ကန်သစ် (တောင်)ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နှင်းသီရိ (ပန်းချီ)
ပန်းချီနှင်းသီရိကို ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ (၂၇)ရက်နေ့တွင် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ သံတွဲမြို့၌ (ဦးစံတင်၊ ဒေါ်ခင်ခင်ရည်)တို့မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ပန်းချီပညာကို ပန်းချီမြင့်နိုင်ထံတွင် သင်ကြားခဲ့သည်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ်မှစတင်၍ အုပ်စုလိုက်ပန်းချီပြပွဲများတွင် ပါဝင်ပြသခဲ့သည်။ ပြည်ပပန်းချီပြပွဲများအဖြစ် မက္ကဆီကို၊ မလေးရှား နိုင်ငံများရှိ ပန်းချီပြပွဲများတွင် ပါဝင်ပြသခဲ့သည်။
ဝိုင် (အက္ခရာ)
ဝိုင် သည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၏ နှစ်ဆယ့်ငါးလုံးမြောက် လက်တင်အက္ခရာဖြစ်သည်။ အသံထွက်အားဖြင့် ဟုထွက်သည်။
ကြပ်ညိုရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖျားဝမ်းနေရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ဖျားဝမ်းနေရွာ (Hpyarwannay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဆော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၁၈ ဦး၊ မ ၂၉၀၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၂၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေအကြောင်း ဖယောင်းသိ၊ လူအကြောင်း ပေါင်းမှသိ
ရွှေအကြောင်း ဖယောင်းသိ၊ လူအကြောင်း ပေါင်းမှသိ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ရွှေကို မှတ်တိုက်၍ မှတ်ကို ဖယောင်းလုံးဖြင့် လှိမ့်ကြည့်ခြင်းဖြင့် ရွှေကောင်း မကောင်းကို သိနိုင်သကဲသို့ လူ၏ အကျင့်စရိုက် ကောင်း မကောင်းကို ပေါင်းကြည့်ခြင်းဖြင့် သိနိုင်သည်။
ရင်းတိုက်ကုန်းရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ရင်းတိုက်ကုန်းရွာ (Yintaikkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ရင်းတိုက်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရင်းတိုက်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၇၃ ဦး၊ မ ၂၅၁၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လာမည့်ဘေး ပြေးတွေ့
လာမည့်ဘေး ပြေးတွေ့ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မလွဲမသွေတွေ့ရမည့် ဘေးအန္တရာယ်မျိုးကို အမြန်ဆုံး ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းပါ။
ကညင်ချောင်းရွာ၊ ကျိုက်ထိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုက်ထိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်ဒိုင်းရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
အင်ဒိုင်းရွာ (Indaing)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ အင်ဒိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၉၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်ဒိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၈၅ ဦး၊ မ ၂၀၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၁၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြတောင်ရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
မြတောင်ရွာ (Myataung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ပဲချက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဲချက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၂၅ ဦး၊ မ ၃၉၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၈၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထပန်းကန်ရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ထပန်းကန်ရွာ (Htapangkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၂၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လာမည့်ဘေး အဝေးကမြင်
လာမည့်ဘေး အဝေးကမြင် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားရမည်။
ကေအေတီ
ကေအေတီ (၁၉၆၆ ဧပြီလ ၁၈ ရက်နေ့မွေး - ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁ရက် ကွယ်လွန်)​သည် ထင်ရှားကျော်ကြားသော မြန်မာ သီချင်းရေး ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ ကျော်ကျော်အောင် ဖြစ်သည်။ ကျော်အောင်သစ်(မုံရွာ) အမည်ဖြင့် ကဗျာများ ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်။ မချမ်းအိမွန် နှင့်လက်ထပ်ခဲ့သည်။ အဆိုတော် လေးဖြူ၏ သီချင်းများဖြင့် ဂီတလောကသို့ စတင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်ဟု အိုင်းရင်းခရော့စ်မှ ဦးကိုကိုလွင်ကဆိုသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁ ရက် ညနေတွင် သျှင်ပါကူ အထူးကုဆေးရုံတွင် နှလုံးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၃ ရက် ညနေ ၄ နာရီ ၄၅ မိနစ်တွင် ရေဝေးသုသာန်၌ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ တေးရေးဆရာများ
ထန်းတောကုန်းရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ထန်းတောကုန်းရွာ (Htantawkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ အုပ်ရှစ်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၅၀ ဖြစ်သည်။
နန်းဟီဖေဆန်း (ပန်းချီ)
အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုနှင့်အနုပညာတက္ကသိုလ်(ရန်ကုန်) မှ ဝိဇ္ဖာဘွဲ့ (ပန်းချီ) ရရှိခဲ့သည်။ ပန်းချီပညာကို ပန်းချီမိုးညို၊ ပန်းချီအောင်သင်းဦး၊ ပန်းချီမြင့်ဦးတို့ထံတွင် သင် ကြားခဲ့သည်။ (၂၀၁၇)ခုနှစ်မှ စတင်၍ အုပ်စုလိုက် ပန်းချီပြပွဲများတွင် ပါဝင်ပြသခဲ့သည်။ ပြည်ပပန်းချီပြပွဲအဖြစ် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၊ ဆိုးလ်မြို့တော်တွင် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သော အာရှ ကျောင်းသား များနှင့် လူငယ်ပန်းချီဆရာများ အနုပညာပွဲတော် ၂၀၁၇ ပြပွဲ တွင် ပါဝင်ပြသခဲ့သည်။
ညောင်ကုန်းရွာ၊ ဇောင်ချမ်းကုန်း
ညောင်ကုန်းရွာ (Nyaungkone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မိတ္ထီလာမြို့နယ်၊ ဇောင်ချမ်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၈၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇောင်ချမ်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၇၃၉ ဦး၊ မ ၃၃၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။
မြွေကြည်ကုန်းရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
မြွေကြည်ကုန်းရွာ (Mwaykyikone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ မြွေရွှေခဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြွေရွှေခဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၉ ဦး၊ မ ၁၅၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်ဇံကုန်းရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
အောင်ဇံကုန်းရွာ (Aungzankone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ သနပ်ပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၅၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သနပ်ပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၄ ဦး၊ မ ၈၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 324
NGC 324 သည် ဖီးနစ် ကြယ်စုတန်းမှ lenticular ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး အောက်တိုဘာ ၂၃၊ ၁၈၃၅ ခုနှစ်တွင် ဂျွန် ဟာရှယ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဆုပ်ဝရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
ဆုပ်ဝရွာ (Sokewa)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မွတ်ပလော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၀၂၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်ဒိုင်းရွာ၊ သာဂရ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်လုံ (ပလောင်)ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖျားဝမ်းတိုက်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ဖျားဝမ်းတိုက်ရွာ (Hpyarwantaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဆော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၁၈ ဦး၊ မ ၂၉၀၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၂၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လာလို အနီးကလေး၊ မလာလို ခရီးဝေး
လာလို အနီးကလေး၊ မလာလို ခရီးဝေး သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ချစ်ခင်၍ လာလိုလျှင် ဝေသောခရီးကိုပင် နီးသည်ဟု ထင်တတ်သည်။ မချစ်မခင်၍ မလာလိုလျှင် နီးသော ခရီးကိုပင် ဝေးလှသည်ဟု ထင်တတ်သည်။
လာမည့်ဘေး အဝေးကရှောင်
လာမည့်ဘေး အဝေးကရှောင် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် ဘေးအန္တရာယ်မျိုးကို ကြိုတင်တွက်ဆ ရှောင်ရှားသင့်သည်။
မြွေကြီးဥရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
မြွေကြီးဥရွာ (Mwaygyiu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အောင်ရတနာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၂၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်ရတနာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၈ ဦး၊ မ ၈၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှမ်းဒိုးတန်းရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ရှမ်းဒိုးတန်းရွာ (Shandoetan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ရှမ်းဒိုးတန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှမ်းဒိုးတန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၃ ဦး၊ မ ၂၀၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူမတန် ကံချ
အနက်အဓိပ္ပာယ်
အချို့သူတို့သည် မိမိတို့ မစွမ်းဆောင်နိုင်သောအခါ ကံကို အပြစ်ပုံချတတ်သည်။
ကိုးကား
Category:မြန်မာစကားပုံများ]]
ဟလိဒ္ဒိရာဂဇာတ်
ရသေ့ငယ်လှည့်စားဖြားယောင်းငြား
လွန်လေပြီးသောအခါ အမျိုးသမီးတယောက်သည်ရသေ့ငယ်၏ သီလကိုဖျက်ဆီး၍ မိမိအလိုသို့ပါသည်အဖြစ်ကို သိလျှင် ရသေ့ငယ်ကိုလှည့်စား၍ လူနေရာသို့ခေါ်ဆောင်၍ သွားမည်ဟု ကြံစည်လျက်-
“အို-ရသေ့ငယ်တောအရပ်၊ မြို့ရွာမှဝေးသော တောကျောင်း၌ နေသော ရသေ့သည် သည်းခံလွယ်၏ မြို့ရွာနေလျက် သည်းခံကုန်သော ရသေ့တို့ကား သင်တို့ထက် မွန်မြတ်ကုန်၏”-ဟု တောမှာ နေခြင်းထက် မြို့ရွာမှာ နေခြင်းက မွန်မြတ်လေဟန် ပြောဆိုကာ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်လေ၏။
လိုက်ရန်မှာကြားရှေ့ကသွား
ထိုစကားကိုကြားလျှင် ရသေ့ငယ်လည်း ဗဟုသုတနည်းပါးသဖြင့် အဟုတ်အမှန် မှတ်ထင်လျက်“နှမ ငါ၏ အဘရသေ့ကြီးကား သစ်သီးရှာသွား၏၊ ပြန်လာသောအခါ အဘကို တောင်းပန်၍ သင့်နောက်သို့ လိုက်မည်”ဟု ပြောဆိုလေ၏။ ထိုအခါ အမျိုးသမီးသည် ရသေ့ငယ်၏ စကားကိုကြားလျှင် ရသေ့ငယ်ကား အဘရှိပေသည်၊ အဘရသေ့ကြီး ပြန်လာသောအခါ အကယ်၍ ငါ့ကိုမြင်ငြားအံ့၊ ထမ်းပိုးစွန်းဖြင့် ရိုက်နှက်ကာ ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်စေရာ၏၊ ငါသည် ရသေ့ကြီး မလာမီ ရှေးဦးစွာသွားနှင့်လျှင် ကောင်းမည်ဟု ကြံစည်လျက်“အို-ရသေ့ငယ်ရှေးဦးစွာသွားနှင့်မည်၊ ငါသွားသောလမ်းခရီး၌ အမှတ်အသားပြုခဲ့မည်။ သင်လိုက်လိုလျှင် အမှတ်အသားကြည့်၍ လိုက်ခဲ့ပါ”ဟု ပြော၍ သွားလေ၏။
ထပန်းလုံရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ထပန်းလုံရွာ (Htapanglong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၁၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟလိဒ္ဒိရာဂဇာတ်
မြို့ရွာနေလိုသားပြောဆို
“ဘခင်တော၌ စောင့်ရှောက်အပ်သောသီလသည်အကျိုးမကြီး၊ မြို့ရွာ၌ စောင့်ရှောက်အပ်သောသီလသာ အကျိုးကြီး၏၊ သို့အတွက် အကျွန်ုပ်သည် မြို့ရွာသို့သွားမည်၊ အဘော်သည်ရှေ့မှသွား၍ စောင့်နှင့်၏၊ ထိုအဖော်နှင့်အတူလိုက်မည်”ပြောလျက်-
ကညှော်ရွာ၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်
ကညှော်ရွာ(Kahnyaw)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်၊ ကညှော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၁၈၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကညှော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၄၃ ဦး၊ မ ၃၇၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၁၁၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ဟလိဒ္ဒိရာဂဇာတ်
လူ့ရွာနေရေးဖခင်မေး
လူ့တိုနေရာ၌ အဘယ်ကဲ့သို့သောသူနှင့် ပေါင်းရမည်ကိုမေးလိုသဖြင့်-“ဘခင်အကျွန်ုပ်သည် တောမှ မြို့ရွာသို့ သွားသည်ရှိသော် ဘယ်လိုသီလ ဘယ်လိုအကျင့်ရှိသောသူကို ပေါင်းဘော်မှီဝဲရမည်နည်း၊ ဘခင်သည် မေးမြန်းသော အကျွန်ုပ်အား ထိုအကြောင်းကို ပြောကြားပါ”-ဟု မေးမြန်း တောင်းပန်လေ၏။
ကညှော်ရွာ၊ ချောင်းဆုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောင်းဆုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟလိဒ္ဒိရာဂဇာတ်
ပေါင်းဖော်မှုများသားမှာကြား
ရသေ့ငယ် မေးကြားသော စကားကိုကြားလျှင် အဘရသေ့ကြီးသည်-“ချစ်သား သင်သည် ဤအရပ်မှ သွားသည်ရှိသော် သင့်ကို ချစ်ကျွမ်းဝင်သောသူ၊ သင်က ချစ်ကျွမ်းဝင်သည်ကို နှစ်သက်သောသူ၊ သင့်စကားကိုနားထောင်သူ၊ သင့်ကိုသည်းခံသောသူတို့ကို ပေါင်းဘော်မှီဝဲလော့”။
“ချစ်သားသင်သည် ဤအရပ်မှ သွားသည်ရှိသော်ကိုယ်, နှုတ်,စိတ်သုံးပါးတွင်တပါးပါးဖြင့် မကောင်းမှုကို မပြုသောသူကို မိဘရင်းကဲ့သို့ပေါင်းမှီဝဲလော့”
စိတ်ပြောင်းလွယ်သူရှောင်ရှားမှု
“ချစ်သားသင်သည်ဤအရပ်မှသည်ရှိသော်သုစရိုက် တရားကိုပြုကျင့်သူ၊ သုစရိုက်တရားကို ပြုကျင့်သော်လည်း မာန်မာနမရှိသောသူ၊ စင်ကြယ်သောကုသိုလ်ကမ္မပထကိုပြုလုပ်လျက် ပညာရှိသောသူတို့ကို ပေါင်းဖော်မှီဝဲလော့”
“ချစ်သား သင်သည် နနွင်းဆိုးသကဲ့သို့ သဘောရှိသောသူ၊ မျောက်စိတ်ကဲ့သို့ စိတ်မတည်ကြည်သောသူ၊ ချစ်လွယ် မုန်းလွယ်သောသူတို့ကို ကားဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်း၌ ပေါင်းဖော်မှီဝဲစရာ လူမရှိသော်လည်း မပေါင်းဘော်မမှီဝဲရာ”
လူမိုက်ရှောင်ကွင်းပေါင်းဖော်ခြင်း
“ချစ်သားမြွေဟောက်ကဲ့သို့ အမျက်ထွက်တတ်သောသူတို့ကို ယာဉ်ဖြင့် သွားသောသူသည် မစင်လိမ်းကျံ၍ မညီညွတ်သော လမ်းမကြီးကို ရှောင်ကြဉ်သကဲ့သို့ အဝေးမှရှောင်ကြဉ်ပါလော့။
“ချစ်သားသူမိုက်ကို ပေါင်းမှီဝဲသောသူတို့အား အကျိုးမဲ့တို့သည်တိုးပွားကုန်၏၊ သင်သည်သူမိုက်နှင့် မပေါင်းဘော်လင့်၊ သူမိုက်နှင့် ပေါင်းဖော်ခြင်းသည်အခါခပ်သိမ်း ရန်သူနှင့် ပေါင်းဘော်ခြင်းနှင့် တူ၏”။
ရွာမရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ရွာမရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ: ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟလိဒ္ဒိရာဂဇာတ်
လူမိုက်ရှောင်ကွင်းပေါင်းဖော်ခြင်း
“ထို့ကြောင့် ချစ်သား ငါသည် သင့်ကို တောင်းပန်၏၊ စကားကို လိုက်နာလော့၊ သင်သည်သူမိုက်နှင့် မပေါင်းတော်လေလင့်၊ သူမိုက်နှင့် ပေါင်းဘော်ခြင်းသည်ဆင်းရဲကိုဖြစ်စေ၏”-ဟု ရသေ့ငယ်အား ပေါင်းတော်ရမည့်သူနှင့် မပေါင်းရမည့်သူတို့ကို ကြားလျက်ဆုံးမလေ၏။
ဆုံးမနာယူကဈာန်ကိုရ
ရသေ့ငယ်သည်ဘခင်ရသေ့ကြီးဆုံးမအပ်သည်ရှိသော် “ဘခင်ကျွန်ုပ်သည်လူတို့နေရာကိုသွားသည်ရှိသော် ဘခင်ကဲ့သို့သော ပညာရှိသူတော်ကောင်းကို ရမည်မဟုတ် ထို့ကြောင့် လူတို့နေရာသို့ သွားရန် ကြောက်လှ၏၊ ဘခင်တို့ အထံမှာပင်နေပါတော့မည်”ဟု ပြောဆိုလေ၏။
ထိုအခါ အဘရသေ့ကြီးသည် သားရသေ့ငယ်အား အမျိုးမျိုး အကြောင်းပြ၍ ဆုံးမပြီးလျှင် ကသိုဏ်း ပရိကံညွှန်ကြား၍ သမထကို ပွားစေလျှင် ရသေ့ငယ်သည် မကြာမြင့်မီလျှင် အဘိညာဉ်သမာပတ်ကို ဖြစ်စေ၏၊ ရသေ့သားအဘနှစ်ယောက်တို့သည် မဆုတ်ယုတ်သောဈာန်ရှိသည်ဖြစ်၍ သေလွန်သောအခါ ဗြဟ္မာပြည်သို့ လားရကုန်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည်ဒေသနာတော်ကိုဆောင်၍ သစ္စာကိုပြသည်၏အဆုံး၌ ငြီးငွေသောရဟန်းသည်သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည်အကိတ်,ပစ္စုပ္ပန်နှစ်တန်သောဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက်-
ရဟန်းတို့-
ထိုအခါရသေ့ဝယ်သည်-ယခုအခါငြီးငွေ့သောရဟန်း။
သတို့သမီးသည်အပျိုကြီး၊
အဘရသေ့သည်-ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ-ဟုဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း၊
ဆောင်ပုဒ်
(၁)သင့်ကိုနှစ်သက် ချစ်နှစ်သက် နာလျက်သည်းခံသူ။
(၂)ကိုယ်,နှုတ်,စိတ်ဟု မကောင်းမှု မပြုကင်းစင်သူ။
(၃)သုစရိုက်ယှဉ် မာန်မဝင် ပညာရှိသသူ။
(၄)ဤသူတို့အား ပေါင်းသော်ငြား ကျိုးများနိုင်၏ဟူ၊
(၅)နနွင်းဆိုးနှယ် မျောက်စိတ်နှယ် ချစ်လွယ်မုန်းလွယ်သူ။
(၇)သူမိုက်နှင့် တွဲ ရန်သူနဲ ဆင်းရဲလိမ့်မည်ဟူ။
နားချင်ရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
နားချင်ရွာ (Narchin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၀၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၅ ဦး၊ မ ၉၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။
အိုးဘိုကုန်းရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဖတ်တာ (တရုပ်)ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
နမ့်ဖတ်တာ (တရုပ်)ရွာ (Namhpattar (Tayoke))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ နမ့်ပရုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၁၀၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ပရုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၁ ဦး၊ မ ၂၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ပိန်းလုံ (လီရှော)ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
ပိန်းလုံ (လီရှော)ရွာ (Pinglong (Lishaw))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ မန်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၀၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၄၃ ဦး၊ မ ၁၃၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗိမ္မာန်မရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 336
NGC 336 သည် စီတပ် ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး အောက်တိုဘာ ၃၁၊ ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် Francis Leavenworth ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
လူမပြောဘူး ဝိုင်းပြော သိလိမ့်မည်
လူမပြောဘူး ဝိုင်းပြော သိလိမ့်မည် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မိမိက ထုတ်ဖော်ပြောပြနေစရာမလို၊ ပတ်ဝန်းကျင်က ပြောဆိုဝေဖန်သည့်စကားများ ကြားရရုံဖြင့် အကျိုးအကြောင်း သိလာပါလိမ့်မည်။
အင်္ဂလိပ်စာပေ
အင်္ဂလိပ်စာပေ (English Literature) ဆိုသည်မှာ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို အသုံးပြု၍ ရေးသားသော စာများဖြစ်သည်။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံမှသာမက စကော့တလန်၊ ဝေလ၊ အိုင်ယာလန်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အပါအဝင် ယခင်ဗြိတိသျှအင်ပါယာအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများ၊ အခြားဗြိတိသျှလက်အောက်ခံနိုင်ငံများမှ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသော စာများအားလုံးပါဝင်သည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁,၄၀၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်၏ ။ အန်ဂလို-ဖရှီးရှန် (Anglo-Frisian) ဒေသယိစကားများမှ အခွဲဖြစ်သော အစောဆုံး အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားပုံစံများကို ဂရိတ်ဗြိတိန်ကျွန်းဆီသို့ အန်ဂလို-ဆက်ဆန် ကျူးကျော်သူများက အေဒီ ငါးရာစုတွင် ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ဤပုံစံကိုပင် ရှေးဟောင်းအင်္ဂလိပ်စာ (Old English) ဟူ၍ ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဘေးယာဝုဖ် (Beowulf) စာပေသည် ရှေးဟောင်းအင်္ဂလိပ်စာဖြင့်ရေးသားထားသမျှ၌ အကျော်ကြားဆုံး လက်ရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကဗျာကို စကန်ဒီနေးဗီးယား၌ အခြေတည်၍ ဖွဲ့ဆိုသီကုံးထားသော်လည်း အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် အမျိုးသားအဆင့် မော်ကွန်းဝင်သော ကဗျာလင်္ကာရှည်တစ်ခုလည်းဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အင်္ဂလန်ကို နော်မန်လူမျိုးများ ၁၀၆၆ ၌ သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီးနောက် အန်ဂလို-ဆက်ဆန် ဘာသာစကား၏ အရေးအသားသည် လျော့နည်းလာခဲ့၏ ။ ထို၌ အသစ်ဖြစ်လာသော အထက်တန်းလွှာတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုများကြောင့် ပြင်သစ်ဘာသာစကား သည် ရုံးကနား၊ လွှတ်တော်နှင့် ယဉ်ကျေးသောလူမှုအဖွဲ့အစည်းတို့၏ စံစကားဖြစ်လာခဲ့လေသည်။ နော်မန်များရောက်လာပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို အလယ်ခေတ်အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား (Middle English) ဟူ၍ ခေါ်ဆိုသည်။
၁၆ ရာစုနှောင်ပိုင်းနှင့် ၁၈ ရာစု အစောပိုင်းတို့တွင် ဗြိတိသျှအင်ပါယာ ပေါ်ထွန်းလာမှုနှင့်အတူ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားသည်လည်း ကမ္ဘာအနှံ့သို့ ဖြန့်ကြက်ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ ၎င်းတို့အထွန်းတောက်ဆုံးအချိန်တွင် အကြီးမားဆုံး နေမဝင်အင်ပါယာတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၁၃ ခန့်တွင် ဗြိတိသျှအင်ပါယာသည် လူသန်းပေါင်း (၁၄၂) သန့်ခန့်ကို အုပ်စိုးထားနိုင်ခဲ့၍ ယင်းအချိန်၌ ကမ္ဘာ့လုဦးရေ၏ ၂၃% ရှိသည်။ ၁၉-၂၀ ရာစုအတောအတွင်းဗြိတိသျှကိုလိုနီများနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိသေသဟန်ပါသော စာပေများကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် စတင် ရေးဖွဲ့ ဖြန်ချိခဲ့ကြလေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာကျော်ကာလအတွင်း ဂရိတ်ဗြိတိန်၊ အိုင်ယာလန်နှင့် အမေရိကန်နှင့် ယခင်ကိုလိုနီဒေသနိုင်ငံများက မြောက်မြားစွာသော စာရေးဆရာများသည် အခြားသော ဘာသာစကားများထက် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားဖွဲ့နွဲ့သော လက်ရာများဖြင့် နိုဘဲလ်ဆုများကို ရရှိနိုင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား စာပေ
ထပန်းနေရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူမရောက် မြင်းမိုရ်တောင်၊ ခွေးမရောက် အိမ်မိုးခေါင်
လူမရောက် မြင်းမိုရ်တောင်၊ ခွေးမရောက် အိမ်မိုးခေါင် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
နဘဲကုန်းရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
နဘဲကုန်းရွာ (Nabekone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အောင်ရတနာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၂၀၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်ရတနာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၈ ဦး၊ မ ၈၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူမရောက် မြင်းမိုရ်တောင်၊ ခွေးမရောက် အိမ်မိုးခေါင်
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ခွေးမရောက်နိုင်သော နေရာသည် အိမ်ခေါင်မိုး ဖြစ်သည်။ လူမရောက်နိုင်သော နေရာမှာ မြင်းမိုရ်တောင် ဖြစ်သည်။
အုပ်ရှစ်ကြီးရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
အုပ်ရှစ်ကြီးရွာ (Okeshitgyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ အုပ်ရှစ်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၄၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုတ်ဖိုရွာ၊ ကက္ကု
အုတ်ဖိုရွာ (Okehpo)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ကက္ကုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၁၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကက္ကုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၂၇ ဦး၊ မ ၁၉၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝီလ်စမစ်
ဝီလာ့ဒ် ကာရိုလ် "ဝီလ်" စမစ် ဂျူနီယာ (Willard Carroll Smith Jr. ၊ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့ဖွား) သည် အမေရိကန်လူမျိုး ကမ္ဘာကျော် ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်၊ ထုတ်လုပ်သူ၊ ရက်(ပ်)ပါနှင့် တေးရေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လက အမေရိကန်သတင်းမဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်ဖြစ်သည့် အပတ်စဉ်ထုတ် နယူးဝိခ် (Newsweek) က သူ့အား ဟောလိဝုဒ် မှာ အင်အားအကောင်းဆုံးသော အမျိုးသားရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် အဖြစ် ခေါ်ဆိုသုံးနှုန်းခဲ့သည်။ စမစ်သည် ရွှေကမ္ဘာလုံးဆု အတွက် ငါးကြိမ်၊ အော်စကာဆု အတွက် နှစ်ကြိမ် ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ခဲ့ပြီး ၊ ဂရမ်မီဆု လေးဆုရရှိခဲ့သည်။ ဝီလ် စမစ်သည် ၁၉၈၀ ခုနှစ် နှောင်းပိုင်းကာလများတွင် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်မင်းသားလေး (The Fresh Prince) ဟူသော နာမည်အောက်တွင် အတော်အသင့် ကျော်ကြားသော ရက်(ပ်)ပါ အဆိုတော်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။ ဝီလ် စမစ်သည် ရုပ်ရှင်ကားပေါင်း ၄၀ မျှပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားပြီး၊ ရုပ်ရှင်၊ ဂီတစသည့် ဘက်ပေါင်းစုံမှ ထူးချွန်ဆုပေါင်း ၄၀ ကျော် ရရှိထားသူလည်း ဖြစ်၏။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:အမေရိကန် အမျိုးသား ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ ကဏ္ဍ:အမေရိကန် အမျိုးသား အဆိုတော်များ
ကန်သစ် (မြောက်)ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကန်သစ် (မြောက်)ရွာ (Kanthit(North))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ဘုရားစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၆၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုရားစုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၅ ဦး၊ မ ၃၆၅၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။
လူမသေ ငွေမရှား
လူမသေ ငွေမရှား သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ကျန်းမာ၍ လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်သရွေ့ ငွေကြေးဥစ္စာ ရှာဖွေရရှိနိုင်သည်။
ရေလည်ရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထပန်းတိုင်ရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျားစလီရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ကျားစလီရွာ (Kyarsali)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဆော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၁၈ ဦး၊ မ ၂၉၀၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၂၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူမိုက်ဆွဲ၍ လူမဲပါသည်
လူမိုက်ဆွဲ၍ လူမဲပါသည် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မိုက်မဲသူ ဆွဲဆောင်ရာသို့ မိုက်မဲသူသာ လိုက်ပါတတ်သည်။
မြွေခလရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
မြွေခလရွာ (Mwaykhala)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ မြွေရွှေခဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြွေရွှေခဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၉ ဦး၊ မ ၁၅၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇီးချိုပင်ရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
ဇီးချိုပင်ရွာ (Zeechopin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ ဆားတောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၂၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆားတောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၉ ဦး၊ မ ၁၂၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပိန်းလုံ (ပလောင်)ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
ပိန်းလုံ (ပလောင်)ရွာ (Pinglong (Palaung))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ မန်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၄၃ ဦး၊ မ ၁၃၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုတ်ဖိုရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
အုတ်ဖိုရွာ (Okehpo)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ အုတ်ဖိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၁၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အုတ်ဖိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၆၇ ဦး၊ မ ၁၇၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကတွန်ရွာ၊ ပေါင်မြို့နယ်
ကတွန်ရွာ(Katun)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ပေါင်မြို့နယ်၊ ကတွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၇၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၄၂ ဦး၊ မ ၁၉၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပေါင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်ခံရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
လက်ခံရွာ (Letkhan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ လက်ခံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက်ခံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၉၅ ဦး၊ မ ၁၆၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူမိုက်တစ်သောင်း ကဲ့ရဲ့ရှောင်း၊ လူကောင်းတစ်ယောက် ချီးမွမ်းပျောက်
လူမိုက်တစ်သောင်း ကဲ့ရဲ့ရှောင်း၊ လူကောင်းတစ်ယောက် ချီးမွမ်းပျောက် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လူမိုက်တစ်သောင်း ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်စကားသည် လူကောင်းတစ်ယောက် ချီးမွမ်းရုံနှင့် ပပျောက်နိုင်သည်။
ကန်လိုက်ရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကန်လိုက်ရွာ (Kanlaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၃၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူမိုက်နှင့်ငွေ အတူမနေ
လူမိုက်နှင့်ငွေ အတူမနေ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မိုက်မဲသောသူသည် ဥစ္စာပစ္စည်း မဆည်းပူးတတ်ချေ။
ကံကုန်းရွာ၊ ဝင်းကြီး
ကံကုန်းရွာ (Kankone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်၊ ဝင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၁၀၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝန်းသိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောင်းဆပ်ရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
ကောင်းဆပ်ရွာ (Kawnghsat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မွတ်စမို့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၂၁၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိုင်းတောရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ဟိုင်းတောရွာ (Haingtaw)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ သနပ်ပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၅၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သနပ်ပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၄ ဦး၊ မ ၈၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူမင်းဘုန်းကြီး နတ်မင်းမနေနိုင်
လူမင်းဘုန်းကြီး နတ်မင်းမနေနိုင် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ မြန်မာစကားပုံ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လူမင်း ဘုန်းတန်ခိုးကြီးပါက နတ်မင်းများ မနေနိုင်ဘဲ စောင့်ရှောက်မစရစမြဲ ဖြစ်သည်။
ညောင်လှရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
ညောင်လှရွာ (Nyaunghla)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ အောင်ရတနာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၂၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်ရတနာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၀၈ ဦး၊ မ ၈၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းဆော်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
မိုင်းဆော်ရွာ (Monghsaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၂၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဆော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၁၈ ဦး၊ မ ၂၉၀၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၂၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖြူကုန်းရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
ဖြူကုန်းရွာ (Hpyukone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ မန်နောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်နောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၁၁ ဦး၊ မ ၁၁၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စာခြောက်ရုပ်
စိုက်ခင်းများတွင် ပျိုးကြဲပြီးစကာလတွင် ငှက်များသည် စပါး၊ပဲ စသောမျိုးစေ့များကို လာရောက်စားတတ်ကြ၏။ တောင်သူလယ်သမားများသည် မျိုးစေ့များကို စားသောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် စာခြောက်ရုပ် ပြုလုပ်ကာ ငှက်များကို ခြောက်လှန့်ကြသည်။ ငှက်အမျိုးမျိုးလာရောက်စားကြသော်လည်း စာကလေးဟုခေါ်သော ငှက်ငယ်များကသာ အများဆုံး စားသောက်ဖျက်ဆီး တတ်ကြသည်။ စာကလေးများကို အဓိကထား ခြောက်လှန့်ရာမှ စာခြောက်ရုပ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ပြုလုပ်ပုံ
ဝါးအသေးနှစ်လုံးကို အပေါင်းလက္ခဏာ (+) ပုံစံဖြစ်အောင် ကြိုးဖြင့်ချည်သည်။ ထို့နောက် ဝါးလုံးကို ကောက်ရိုးဖြင့် ပတ်ကာ လူပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်၏။ အပေါင်းလက္ခဏာ၏ အပေါ်ဘက်ကို ဦးခေါင်းပုံစံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ကြသည်။ ဦးခေါင်းပုံစံပြုလုပ်ရာတွင် ပိုမိုပီပြင်စေရန် ဦးထုပ်၊ ခမောက်စသော လူ့အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်ပေးကြသည်။ အပေါင်းလက္ခဏာ၏ ဘယ်၊ ညာ နှစ်ဖက်ကိုမူ လက်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ကြသည်။ အလယ်ပိုင်းတွင် အင်္ကျီဝတ်ဆင်ပေးကြသည်။ အောက်ပိုင်းတွင်မူ ပုဆိုး၊ ထဘီစသည်တို့ကို ဝတ်ဆင်ပေးကာ လူနှင့် တူစေရန် အမျိုးမျိုးပြုလုပ်ကြသည်။ စာခြောက်ရုပ်ကို လူများသီးနှံဆွတ်ခူးနေဟန်သော်လည်းကောင်း၊ မတ်တပ်ရပ်ကာ ပေါက်ပြားကိုင်နေဟန်သော်လည်းကောင်း နှစ်သက်ရာ လူတို့၏ အပြုအမူ၏ အမျိုးမျိုး ပြုလုပ်ကာ ငှက်တို့ကို ခြောက်လှန့်ကြ၏။ ပြုလုပ်သူပေါ်မူတည်၍ ပုံသဏ္ဌာန် နှင့် အနေအထားမှာ ကွဲပြားသည်။
ကောင်းကော်စန်းရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
ကောင်းကော်စန်းရွာ (Kawngkawsan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ကောင်းကော်စခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၁၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းကော်စခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၀ ဦး၊ မ ၃၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရောခိုင်းသည် မဆိုနိုင်
သရောခိုင်းသည် မဆိုနိုင် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။ သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
သရောခိုင်းသည် မဆိုနိုင်
နေမိတ္တကာဝိဇ္ဇာမယတို့၊ ကာသပြင်ကောင်းကင်ရပ်တွင်မှ၊ နက္ခတ်တွေစနေအင်္ဂါနှင့်၊ ဗေဒင်ဆရာနေမြင်လဘို့၊ ဟောပေကြလောကဉာဏ်။
အကြောင်းပြုခဲ့တဲ့၊ ကောင်းမှုကံ စေတနာကြောင့်၊ သတ္တဝါ အစာရှားမှ အသပြာများလေငွေရတတ်သူနှင့်၊ ရေငတ်သူမတည်ကြည်သို့၊ ရဟတ်မလည်မရပ် မတည်ပန်းသော်ကြောင့်၊ ဆီနှမ်းပါဂွမ်းဝါဆေးနှင့်၊ အစာရေးပင်တိုချေအုံးမထင့်၊ နှလုံးမှာတွေးယူဆလို့၊ ဆွေးပူကြပြန်။
ဂုရုဂြိုဟ်ဓနုကိုပြောင်းစေတော့၊ ဟိုကောင်းကင်ဟိုအနောက်က၊ ဂြိုဟ်သောကြာတောက်ကာထွန်းရက်မို့၊ ခြောက်စွန်းမှာ ကွန်းစံရာစုပါလိမ့်၊ ငါးခုနှစ်ပဉ္စမံ၊ လင်္ကာတံစီကုံး။
ရှေးပဝေသဏီ ကြေးငွေရှားလို့၊ လေးပြားတန် ဆန်တတင်းသာဖြင့်၊ ထမင်းဆာသူဆာလှပေါ့၊ လူရွာမှာခုအခါဖြင့် မသရောနိုင်ဘု၊ ဥရောပါ ဂေါရာရပ်ကယ်နှင့်၊ သေဠဿေ ပြေတကာက၊ ငွေသပြာ ပြေအညာဆန်ခဲ့၊ ပဒေသာအမှန် ကြွေကာထွန်းရက်မို့၊ ကမ္ဘာဝန်းကျင် လူခပ်သိမ်းတို့၊ ဓာတ်ကျိန်းမှာ တပုံစီတဲ့၊ ကောလီအဝင် စောတပသီ အမှတ်ကယ်က၊ မပေါမတို သရောမဆိုအပ်ပြီဘု၊ လောကဓာတ်လုံး။
ခက်ဆစ်
၁။ နေမိတ္တကာဝိဇ္ဇာမယ = နေမိတ္တကဝိဇ္ဇာကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သူ။ ဂြိုဟ်နက္ခတ်တို့၏ အကျိုးအပြစ်ကို သိသူ။
၂။ ကာသပြင် = အာကာသ ကောင်းကင်ပြင်။
၄။ ဂေါရာရပ် = အနောက်အရပ်။
၅။ သေဠဿေ = သောဠဿတိုင်းကြီး ၁၆ တိုင်း။
၇။ စေတပသီ = ရသေ့။
မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကတိုးရွာ၊ မော်လမြိုင်မြို့နယ်
ကတိုးရွာ(Katoe)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ မော်လမြိုင်မြို့နယ်၊ ကတိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၉၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၈၃ ဦး၊ မ ၁၄၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၈၄ ဦး နေထိုင်သည်။
လူမြူးလျှင် ဒဏ်ရ၊ နွားမြူးလျှင် ထွန်ရ
အနက်အဓိပ္ပာယ်
နွားမြူးလွန်းလျှင် ထွန်တုံးတပ်၍ အခိုင်းခံရတတ်သည်။ လူမြူးလွန်းလျှင် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံရတတ်သည်။
ကတိုးရွာ၊ မော်လမြိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မော်လမြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဟွေ (မရူ)ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
နမ့်ဟွေ (မရူ)ရွာ (Namhway (Maru))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ နမ့်ပရုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၁၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ပရုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၁ ဦး၊ မ ၂၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၈၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော်ဆိုင်လျန်းရွာ၊ မိုင်းလားမြို့နယ်
ကော်ဆိုင်လျန်းရွာ (Kawhsenghlan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းလားမြို့နယ်၊ ထပန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၄၅၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းလားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘာသာပြန်စီမံကိန်း
ဘာသာပြန် စီမံကိန်း ဆိုသည်မှာ ဘာသာပြန်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွယ်သော စီမံကိန်း ဖြစ်သည်။
နည်းပညာရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဘာသာပြန်စီမံကိန်းသည် ဘာသာပြန်လုပ်ငန်းစဉ်၏ စီမံခန့်ခွဲမှု နှင့်နီးကပ်စွာဆက်နွယ်နေသည် ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် လူမှုရေး အရ ဘာသာပြန်စီမံကိန်းသည် ထင်မြင်သည်ထက် ပို၍ ရှုပ်ထွေးနိုင်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ထင်ရှားသော သမ္မာကျမ်းစာ ဘာသာပြန်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြား စာပေဘာသာပြန်ခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။    <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (July 2020)">ကိုးကားရန်လိုအပ်သည်  ]
ဘာသာပြန် တေးရေးဘေလ်မာန် ကဲ့သို့သောဘာသာပြန်ပညာရှင်များသည်ဘာသာပြန်သူတိုင်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဘာသာပြန်လုပ်ငန်းကိုတီထွင်ကြလိမ့်မည်ဟူသောအမြင်များကိုခုခံကာကွယ်ကြပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ဘာသာပြန်ဝေဖန်မှုများဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဘာသာပြန်သူတိုင်း ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဘာသာပြန်လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် သစ္စာရှိနိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘာသာပြန်ခြင်း
အောင်ချမ်းသာရွာ၊ ချောင်းမကြီး
အောင်ချမ်းသာရွာ (Aungchanthar)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ချောင်းမကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၁၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ချောင်းမကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၆၈ ဦး၊ မ ၆၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စက်တဲရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
‌စက်ရွာ (Set Village)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ အုပ်ရှစ်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၄၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လူမှာအကျင့် ပန်းမှာအပွင့်
လူမှာအကျင့် ပန်းမှာအပွင့် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ပန်းသည် အပွင့်ကောင်းမှ တန်ဖိုးရှိသကဲ့သို့ လူသည် အကျင့်ကောင်းမှ တန်ဖိုးရှိသည်။
မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်
ဒုက္ခအမျိုးမျိုးသည် ကာမဂုဏ်စည်းစိမ်တို့မှ ပေါက်ဖွားလာကြောင်း၊ ကာမဂုဏ်စည်းစိမ် တို့ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခြင်းသည် သုခအစစ်ကို စွမ်းဆောင်နိုင်သည် သာတည်းဟု မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်၌ ဖော်ပြထားသည်။ ရှေးခေတ် အိန္ဒိယပြည်၌ ကျူးလွန်ကြသော အမှုအခင်းများကို မည်သို့အပြစ်ဒဏ်ပေးကြောင်းကိုလည်း ဤသုတ်တော်၌ပင် ရှင်းလင်းထားသည်။ ဓားပြတိုက်ခြင်း၊ သူတပါးဥစ္စာပစ္စည်းတို့ကို ခိုးယူတိုက် ခိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ မိန်းမမြှောင်ထားခြင်း စသည်တို့အတွက် အပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းအကြောင်းကို ဤသုတ်တွင် တွေ့ရသည်။ - ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် သာဝတ္ထိမြို့တော် အတွင်းသို့ ဆွမ်းခံဝင်သောရဟန်းတို့ အချိန်စောနေသေးသဖြင့် အနီးအနားရှိ ပရိဗိုဇ်တို့၏ကျောင်းသို့ ခေတ္တဝင်ရောက်ကြရာ ပရိဗိုဇ်တို့က “ကာမ-ရူပ-ဝေဒနာတို့ကို ပိုင်းခြား၍ သိရမည်”ဟု ဟောကြားကြသဖြင့် မိမိတို့နှင့် ရဟန်းဂေါတမကို အယူအဆ တူကြပါကြောင်း ပြောလိုက်ခြင်းကိုအကြောင်းပြု၍ ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားကြပါသည်။ ဘုရားရှင်က “ငါ့ရှင်တို့၊ ကာမ-ရူပ-ဝေဒနာတို့၏ အဿာဒ, အာဒီနဝ, နိဿရဏတို့ကားအဘယ်နည်း”ဟုမေးလျှင် အညတိတ္ထိယပရိဗ္ဗာဇကများ ပြည့်စုံအောင် မဖြေကြားနိုင်ကြပုံ၊ အလွန်စိတ်ပင်ပန်းကြလိမ့်မည်၊ ထိုမေးခွန်းကို မြတ်စွာဘုရား-မြတ်စွာဘုရား၏သာဝက၊ ဤသာသနာတော်၌ ကြားနာဖူးသူတို့မှ တစ်ပါး ဖြေဆိုနိုင်သူကို ဩကာသလောက၊ သတ္တလောက၌ ငါဘုရားမြင်တော်မမူဟု မိန့်တော်မူပြီး ကာမ၏အဿာဒနှင့် အာဒီနဝဆိုင်ရာ သန္ဒိဋ္ဌိက အာဒီနဝ ခုနစ်မျိုး၊ သမ္ပရာယိက အာဒီနဝတစ်မျိုးနှင့် နိဿရဏကိုလည်းကောင်း၊ ရူပ၏ အဿာဒ တစ်မျိုး၊ အာဒီနဝခြောက်မျိုးနှင့် နိဿရဏကိုလည်းကောင်း ဝေဒနာ၏ ပထမဈာန်မှ စတုတ္ထဈာန်တိုင်အောင် အဿာဒနှင့် အာဒီနဝ၊ နိဿရဏကိုလည်းကောင်း၊ ကာမရူပ-ဝေဒနာတို့၏ အဿာဒကို နိဿရဏအားဖြင့် အမှန်အတိုင်းသိသော သမဏ ဗြဟ္မဏတို့သည် ကိုယ်တိုင်လည်း ဝေဒနာကိုပိုင်းခြား၍ သိကြလိမ့်မည်။ အခြားသူကိုလည်း ပိုင်းခြား၍သိအောင် ညွှန်ပြနိုင်ပေလိမ့်မည်ဟု အကျယ်ဝေဖန်၍ ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။
စူဠသီဟနာဒသုတ်
စူဠသီဟနာဒသုတ်တွင် ဗုဒ္ဓသာသနာတော်မှတပါး အခြားအယူဝါဒ ဂိုဏ်းဂဏများ၌ ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး စသောသီးသန့်ဗုဒ္ဓသာသနာတော်တွင်း ပုဂ္ဂလဓမ္မများ မရှိကြောင်း ဘုရားမြတ်စွာသည် ရဲဝံ့စွာ ဟောတော်မူသည်။
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ရဟန်းတော်များအား ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။
ဘုရားရှင်က ရဟန်းတော်များအား“ဣဓေဝ သမဏာ -(ပ)-သုညာ ပရပ္ပဝါဒါ သမဏေဘိ အညေဟိ” ဟု ဤသီဟနာဒ (၅)မျိုးကို ရဲဝံ့စွာ ပြောကြားကြကုန်လော့။ ပရိဗိုဇ်တို့က မေးလာလျှင် ဇာနတာ၊ ပဿတာ၊ အရဟတာ သမ္မာသမ္ဗုဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူအပ်သော တရားလေးပါးတို့ ငါတို့သန္တာန်ဝယ်ရှိနေသောကြောင့်ဟု ပြောဆိုကြောင်း ရဲဝံ့စွာ ပြောကြားကြ။ တိတ္ထိတို့က ထိုတရားလေးပါး ငါတို့မှာလည်း ရှိနေခြင်းကြောင့် သင်တို့နှင့်ငါတို့ မထူးခြားကြကြောင်း ပြောကြားကြလိမ့်မည်။