cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသအခြေအနေ
ကွက်ကော့သည်လည်း မြောင်းမြခရိုင်အတွင်းတွင် ထင်တိုင်းကြဲခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကွက်ကော့၏ တပည့်လက်သားများလက်ချက်ဖြင့် အကြောင်းမဲ့
သတ်ဖြတ်ခံရသူများ၊ မတရားအကျင့်ခံရသောမိန်းမ ပျို များ၊ မီးရှို့ခံရသောရွာများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပင်များပြားခဲ့သည်။ ကွက်ကော့နှင့် ကေအင်န်ယူပါတီ
မှ ဗဟိုကော်မတီဝင်များ၊ တိုင်းကော်မတီဝင်များမှာမူ ဝှိုက် လေဘယ်၊ ဝီစကီနှင့် နိုင်ငံခြားအရက်မျိုးစုံကိုမပြတ် မလပ်သောက်စားကာ ဇိမ်ခံခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ဒုတိယပတ်တွင် ကွက်ကော့ ၏ တပည့်ရင်း မွေပါက ဝါးခယ်မမြို့နယ် ကျုံလတာ ရွာမှ ကိုကံကျော်၏ဇနီး မမြညွန့်ကို အကြောင်းမဲ့
ပစ်သတ်ခဲ့သည်။
မွေပါ၏ ရက်စက်မှုမှာ ကမ်းကုန်လှ သည်။ ၁၉၆၈  ခုနှစ်၊  ဒီဇင်ဘာလ  ၅  ရက်တွင် ကျုံလတာရွာမှ ကိုလှတင်သည် ဖျားနေစဉ် မွေပါတို့ လူစုက ဖမ်းဆီး၍
သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရသည်။ မွေပါ နှင့် မဒညတများသည် ကိုလှတင်၏ အလောင်းမှ ဦးနှောက်၊ အသည်းနှလုံးနှင့် သည်းခြေတို့ကို ထုတ်ယူ ၍ ကြော်လှော်ကာ
အရက်နှင့် မြည်းခဲ့ကြသည်။
ကိုရင်နုကိုသတ်၍လည်း အသည်းနှလုံးနှင့် သည်းခြေကို စားသောက်ခဲ့သည်။ မွေပါ၏ လုပ်ရပ် မှာ ကမ်းကုန်အောင် လူမဆန်သောလုပ်ရပ်ဖြစ်သော် လည်း
ကွက်ကော့၏အရှိန်ကြောင့် ဆန့်ကျင်ရဲသူ မရှိ ခဲ့ပေ။
ကေအင်န်ယူပါတီအမှတ် (၂)  ခရိုင်ဥက္ကဋ္ဌ စောဘီဖိုးနှင့် ကရင်ပြည်သူ့ပြောက်ကျားတပ်ရင်း(၆) တပ်ရင်းမှူး ကွက်ကော့တို့လူစုက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ မှ
ကရင်မြန်မာ တိုင်းရင်းသားများအား စိတ်ရှိတိုင်း ထင်သလို ပြုကျင့်နှိပ်စက်သကဲ့သို့ပင် ကေအင်န်ယူပါတီ အမှတ်(၇)ခရိုင် ကရင်ပြည်သူ့ပြောက်ကျား တပ်ရင်း(၃)
မှ ဒုတိယတပ်ရင်းမှူး ဗိုလ်သန်းရှိန်မှာလည်း စစ်ဘုရင် တစ်ဦး အဖြစ် နာမည်ကြီးလှသည်။ ဗိုလ်သန်းရှိန်သည် အမှတ်(၇)ခရိုင်တွင် အာဏာအရှိဆုံးဖြစ်ပြီး အရက်စက်
ဆုံးလည်းဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးများကို ဖျက်ဆီးရာတွင် နာမည်ကြီးလှသည်။ မယားကိုလိုချင်လျှင် လင်ကို သတ်ပစ်သူဖြစ်သည်။ ဗိုလ်သန်းရှိန်သည် ရက်ပိုင်း၊ လပိုင်း အတွင်းတွင်
လူလေးငါးခြောက်ဆယ် ကုန်အောင် သတ် နိုင်သူဖြစ်သည်။ ကွင်းကြီး၊ ပိန်းဂရက်၊ စွန်ပါ၊ ကျောင်း ကုန်းမြို့၊ ဂျုံးဂျုံးကျအင်း၊ မင်းမနိုင်၊ ကညင်သုံးဆင့် စသော
ရွာများမှ အပြစ်မဲ့ရွာသူ၊ ရွာသား မြောက်မြား စွာမှာ ဗိုလ်သန်းရှိန်၏လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ကြရာ အတိအကျစာရင်းကောက်၍ပင် မရခဲ့ပေ။ ဗိုလ်သန်း ရှိန်၏
ဒုတိယတပ်ခွဲမှူးဗိုလ်စံဝိုင်းသည်လည်း ဓားပြ တိုက်၊ လူသတ်၊ ပြန်ပေးဆွဲ၊ မုဒိမ်းကျင့်ရာတွင် ဗိုလ် သန်းရှိန် ခြေရာကို နင်းနိုင်သူပင်ဖြစ်သည်။
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းမှ ကေအင်န်ယူပါတီသည် ခရိုင်တစ်ခရိုင်လျှင် ဆက်ကြေးငွေ ရှစ်သိန်းကျော်မျှ ကောက်ခံကြရာ စုစုပေါင်း (၇)ခရိုင်အတွက် တစ်နှစ် လျှင်
အနည်းဆုံး ကျပ်ငွေ ၅၆ သိန်းကျော် ကောက်ခံ ခဲ့ကြသည်။ ယင်းငွေမှာ တရားဝင်စာရင်းများအရ ဖြစ် သည်။ သီးခြားတစ်ယောက်ချင်း ကောက်ခံမှုများ မပါဝင်ပေ။
ကေအင်န်ယူများသည် ထိုင်းနိုင်ငံမှ လက်နက် များကို ဝယ်ယူပြီး ထားဝယ်၊ တနင်္သာရီဒေသများမှ စက်လှေဖြင့် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်သို့ တင်သွင်းကြရသည်။
ဗိုလ်သန်းရှိန်နှင့်အတူ လှုပ်ရှားသူတစ်ဦးမှာ စောကျော်ရှိန် ဆိုသူဖြစ်သည်။ စောကျော်ရှိန်သည် အင်္ဂပူ မြို့နယ် ကျားသေရွာဇာတိဖြစ်ပြီး ဦးကြီး၊ ဒေါ်စိန်ဉာဏ် တို့မှ
မွေးဖွားခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်အမည်မှာ ကာဂျီတန် ဖြစ်ပြီး ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဘုန်းတော်ကြီး မေဂျာစင်မေနရီ၊ မြောင်းမြမြို့မှ သာသနာပြုဘုန်းကြီး ဖာသာနာဘိတ်နှင့်
ပုသိမ်မြို့မှ ဖာသာဂျိုးဇက်တို့၏ တပည့်ရင်းဖြစ်သည်။ ၁၉၆၃ - ၆၄ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့ ၆ မိုင်ခွဲရှိ ဆည်မြောင်းဌာန၌ စက်ပြင်ဆရာအဖြစ် လုပ်နေရာမှ ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊
ဦးမောင်မောင် (ဗိုလ်မှူးချုပ်ဟောင်း မောင်မောင်) အိမ်တွင် အိမ်ဖော်အဖြစ် တာဝန်ထမ်း ဆောင်ရသည်။
စောကျော်ရှိန်သည် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် ပုသိမ်ခရိုင်၊ ကျောင်းကုန်းမြို့နယ်၊ ပေါက်ဆိန်ပဲ့
ကျေးရွာမှ တစ်ဆင့် ကေအင်န်ယူပါတီနှင့် အဆက်အသွယ်ရယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တပ်မတော် အမှတ်(၇၇) ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်၏ စစ်ကြောင်း တစ်ကြောင်းသည်
စောကျော်ရှိန်က ကေအင်န်ယူ ပါတီဗဟိုသို့ တင်ပြသော စာတစ်စောင်ကို ဖမ်းဆီးရမိ ရာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
မှ - မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း
ဝန်ကြီးချုပ် ဗိုလ်ကြီးသန်းရှိန်(လက်အောက်)
ကျောင်းကုန်းအမှတ်(၇)ခရိုင်နှင့်
ဝန်ကြီးချုပ်-ဗိုလ်ကြီးထူးစော(လက်အောက်)
အမှတ်(၁၅)၊ အမှတ်(၆)ခရိုင်
သို့-
ဝန်ကြီးချုပ်-မန်းဘဇံ
ဗိုလ်ချုပ်-ကျော်မြသန်း
ကေအင်န်ယူပါတီနှင့် ကေအင်န်ဒီအို
လက်နက်ကိုင်တပ်မတော်
မင်းလှခံတပ်
မင်းလှခံတပ်သည် မင်းလှမြို့ ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းထိပ် တွင် တည်ရှိပြီးလျှင် လေးထောင့်စတုရန်းသဏ္ဌာန် ဆင်ဆင်ရှိ သည်။ မင်းလှခံတပ်မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထား သော ခံတပ်ဖြစ်၍ မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းတွင် ရှိသော ဂွေးချောင်းခံတပ်မှာ မြေတွင်းခံတပ် ဖြစ်လေသည်။ ဤခံတပ် ၂ ခုစလုံး ကို သက္ကရာဇ် ၁၂၂၂-၂၃ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်၍ ၁၂၂၅ ခု နှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့၏။ ထိုသို့ တည်ဆောက်ရာ၌ ပြင်သစ် အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးနှင့် အီတာလျံ အင်ဂျင်နီယာ တစ်ဦးပေါင်း ၂ ဦးတို့က မြန်မာစစ်ဘက်အင်ဂျင်နီယာများနှင့် ပူးပေါင်း တည်ဆောက်ကြလေသည်။ မင်လှခံတပ် တည်ဆောက်ရာ၌ လို သော အုတ်များကို မင်းလှမြို့ တောင်ဘက် အင်းဖျားဆိုသော နေရာနှင့် မင်းလှမြို့ အနောက်တောင်ဘက်ကပ်၍ တည်ရှိသော လက်လန်ဆိုသော ရွာကလေးအနီးရှိ နေရာများတွင် အုတ်ဖုတ် လုပ်ရာ ယခုတိုင် အင်းကြီးသဖွယ်ဖြစ်နေပြီးလျှင် ရှေးအုတ်ချပ် အချို့ကိုတွေ့ရသေး၏။ အင်္ဂတေခင်းရန် သဲကို မင်းလှအထက်
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသအခြေအနေ
နေ့စွဲ၊ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၅ ရက်
လူကြီးမင်းခင်ဗျား။
သိမ်းပိုက်ရေး၊ တိုက်စစ်ဆင်ရာတွင် ပထမနှင့် အရေး အကြီးဆုံးဖြစ်သော တာဝန်ကို ကျွန်တော့်အား ပေးစေ လိုသည်။ ယင်းမှာ အနည်းဆုံးအားဖြင့် အချို့သော
တိုက်လေယာဉ်များအပါအဝင် လေယာဉ်ကွင်းတစ်ကွင်း နှင့် အကြီးဆုံးစစ်သင်္ဘောတစ်စင်းကို တိုက်ခိုက်သိမ်း ပိုက်ရန်ဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်အသံလွှင့်ရုံကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဆိုပါက လည်း ယင်းအသံလွှင့်ရုံကို သိမ်းပိုက်ရပါမည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဖောက်ခွဲပစ်ရပါမည်။ ပင်လယ်သို့
မင်းလှခံတပ်
ရှိ မြင်းကျတောင်ကမ်းပါးမှ သယ်ယူပေးကြရကြောင်း၊ မင်းလှခံတပ်ဆောက်ရာ၌ ဖော်စပ်သော အင်္ဂတေတွင် ထုံး၊ သဲ၊ ရေ၊ ထန်းလျက်၊ အုံတုံ၊ ကျွဲကော်များ ရောစပ်၍ မောင်းစင် တွင် ထည့်ထောင်းရာ စေးချွဲမှယူပြီးလျှင် နံရံတွင် ပစ်ကြည့် ကြောင်း၊ ပစ်၍ ကွာမကျဘဲကပ်နေမှ အင်္ဂတေအဖြစ် အသုံးပြု ကြောင်း ဆိုလေသည်။
မင်းလှခံတပ်၏ အလျားမှာ(အပြင်မှ) ၁၇၃ ပေ ၇ လက်မ၊ ခံတပ်၏ အပြင်အနံမှာ ၁၃၁ ပေ ၄ လက်မဖြစ် သည်။ ခံတပ်၏ အတွင်းအလျားမှာ ၁ဝ၈ ပေ ၈ လက်မ၊ အတွင်း အနံမှာ ၈၈ ပေ ၄ လက်မဖြစ်၏။ ခံတပ်အတွင်း တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်နံရံများမှ ခံတပ်အပေါ်စင်္ကြံသို့ တက်သော အုတ်လှေကား နှစ်စင်းရှိသည်။ အပေါ်စင်္ကြံလမ်း အကျယ် ၂၁ ပေ ၆ လက်မဖြစ်၍ စင်္ကြံလမ်းမှ အပြင်အုတ်ရိုး ၏ အမြင့် ၄ ပေ ၅ လက်မဖြစ်သည်။ မြောက်ဘက်မျက်နှာ တွင် ထူးထူးခြားခြား ပထမနံရံအုတ်ရိုးကို အပြင်မှအတန်ခွာ၍ အုတ်ရိုးတစ်ထပ်ထပ်၍ ကာရံထား၏။ ခံတပ်မြောက်ဘက် မျက်နှာ အုတ်ရိုး ၂ ထပ်စလုံး၏နံရံထုမှာ ၁၇ ပေ ၃ လက်မ၊
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသအခြေအနေ
ထွက်ပေါက်လမ်းများကို သိမ်းယူပြီးသည်နှင့် ကျွန်တော် တို့သည် လက်နက်ကောင်းများကို ဝယ်နိုင်ရန်အတွက် ပြည်ပသို့ သွားရန်လိုသည်။ ထိုအတွက်
ပြင်ဆင်ရေး ကော်မတီတစ်ရပ်ကို ဖွဲ့စည်းရပါလိမ့်မည်။ ရန်သူ၏ အသံလွှင့်ရုံကို ဖောက်ခွဲပြီးလျှင်ဖြစ်စေ၊ မဖောက်ခွဲရ လျှင်ဖြစ်စေ၊ ပုသိမ်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးချိန်တွင်
မြန်မာ တစ်နိုင်ငံလုံးကို သိမ်းပိုက်ကြပြီးဖြစ်၍ ပြည်ထောင်စု အသစ် တည်ထောင်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ အသံလွှင့်ရုံတစ်နေရာမှနေ၍ ကမ္ဘာသို့ အသံလွှင့်
ကြေညာရပါလိမ့်မည်။
ဤအရေးကိစ္စများကို စီမံ ကွပ်ကဲနိုင်ရန်အတွက် လူကြီးမင်းတို့က ကျွန်တော့်အား ငွေအား၊ လူအား၊ လက်နက်အားနှင့် လေ့ကျင့်ရေးတို့ကို အကူအညီပေးလိမ့်မည်ဟု
မျှော်လင့်ပါသည်။
မင်းလှခံတပ်
အုတ်ရိုး ၂ ခုကြားရှိ မြေဖို့ထားသည့် မြေသားထုမှာ ၉ ပေ ၁ဝ လက်မ ရှိ၏။ အရှေ့ဘက်မျက်နှာတွင် နံရံမှာ အတော်ပင် ပြိုကျပျက်စီးနေ၍ လူသွားစင်္ကြံမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ခံတပ် အပေါ်ထပ်စင်္ကြံမှ စင်္ကြံအုတ်ရိုးပေါ်သို့တက်ရာ လှေကားကလေး များ ထောင့်တိုင်းတွင်ရှိသည်။ ထိုအုတ်ရိုးပေါ်တွင် ကင်းစောင့် စစ်သား၏နေရာနှင့် အလံတိုင်ရှိသည်။ ခံတပ်ပြီးစီးသည်နှင့် ကနောင်မင်းသားနှင့် ပြင်သစ်စစ်ဘက်အရာရှိတို့ ကြီးကြပ် သင်ကြားပေးသည့် တပ်မတော်မှ တပ်ခွဲအချို့သည် နယ်ခြား ကင်းတပ်ခွဲများအဖြစ် ခံတပ်သို့ရောက်ရှိ တာဝန်ယူခဲ့လေသည်။ မင်းလှခံတပ်တွင် အဝေးပစ်အမြောက်မြား ထားရှိ၏။ ခံတပ် ၂ ခုစလုံးကို တည်ဆောက်သည့်အတွက် ဒေါင်းဒင်္ဂါး ကျပ်ပြားရေ ငွေတော် ၇ သိန်းကျော် ကုန်ကျသည်ဟု ဆိုလေသည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသအခြေအနေ
(အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသော စောမိုးကုပ်စက်ဝိုင်း၏ အကြံပေးချက်မူရင်းမှ ဘာသာ ပြန်ချက်)
ဤကား အစ္စရေးနိုင်ငံတွင် တစ်နှစ်ခန့်နေခဲ့ဖူး သော စောကျော်ရှိန်၏ စိတ်ကူးယဉ်ချက်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကေအင်န်ယူဗဟိုသည် စောကျော်ရှိန်၏
အကြံပေးချက်ကို မည်ကဲ့သို့မျှ အကောင်အထည်ဖော် နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ စောကျော်ရှိန်(ခ)ကာဂျီတန်သည် ပြည်ပနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှ ဘရင်ဂျီ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးထံ
သို့လည်း အောက်ပါအတိုင်း စာရေး၍ လျှောက်ထား ခဲ့သည်-
''တပည့်တော်ဟာ အစိုးရအလုပ်ကို မလုပ်ဘူး၊ တပည့်တော်ဟာ အစိုးရပေါ်လစီကို ရွံမုန်းပါတယ်။ အစိုးရကျဆုံးသွားအောင် တပည့်တော်တို့ ကြိုးစား
လုပ်ဆောင်ကြရပါလိမ့်မယ်။ တစ်နေ့မှာ တပည့်တော် တို့ဟာ ပြည်ပမှာ အလွန်အရေးကြီးတဲ့အရာအချို့ကို ဝယ်ရန် လိုအပ်လာပါလိမ့်မယ်လို့ တပည့်တော် ထင်ပါ
တယ်။ အဲဒါ ဘာလည်းဆိုတော့ နောက်တော့ တပည့် တော်အနေနဲ့ ဆရာတော်အရှင်ဘုရားထံကို လျှောက်ပါ့ မယ်ဘုရား။
ဆရာတော် အရှင်ဘုရားရဲ့ နိုင်ငံကို ရောက်ပြီးတဲ့ အခါမှာ တပည့်တော်ထံကို စာရေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော် လင့်ပါတယ်။ ဆရာတော်အရှင်ဘုရားရဲ့ နိုင်ငံက
အချို့ သော အကူအညီများကို လျှို့ဝှက်စွာရမယ်ဆိုရင် တပည့်တော်တို့ အလွန်ဝမ်းသာကြမှာဖြစ်ပါတယ်။''
မင်းလှခံတပ်
၁၂၄၇ ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၈ ရက်နေ့တွင် ဗိုလ်ချုပ် ပရင်ဒါဂတ် ကြီးမှူးသော အင်္ဂလိပ်တပ်များသည် စစ်သင်္ဘောများဖြင့် ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့ အောက်ဘက် ၁၂ မိုင်ကွာရှိ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာနယ်ခြားဖြစ်သော ဒဂုံမော်ကျောက်တိုင်ကို ဖြတ် ကျော် ဝင်ရောက်လာသည်။ မြန်မာတို့က အခြားနေရာများတွင် ပြောပလောက်အောင် အင်္ဂလိပ်တို့အား မခုခံခဲ့သော်လည်း မင်းလှခံတပ်တွင် မြန်မာတို့က အတော် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပင် ခုခံတိုက်ခိုက်လေသည်။ မင်းလှခံတပ်နှင့် ဓားလွယ်ခုတ် မြစ် တစ်ဘက်ကမ်းရှိ ဂွေးချောင်းခံတပ်မှလည်း ခုခံတိုက်ခိုက်သည်။ လွှတ်တော်မှ အင်္ဂလိပ်ကိုခုခံလျှင် သူပုန်ဟူသော အမိန့်တော် ကိုပင် ဂရုမမူဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆက်လက်တိုက်ခဲ့သူများမှာ မြစ်စဉ်ဝန် ဗိုလ်ချုပ်မင်းကြီး မဟာသမိန်ဘရမ်း (မင်းလက်ဝါးကြီး)၊ မင်းလှခံတပ် ဦးစီးလက်ရွေးကြီးလှေသင်း ဗိုလ်မင်းထင် မင်းလှရဲခေါင် သူရိန်နှင့် ဂွေးချောင်းခံတပ် ဦးစီး ပြည်လုံးအံ့ လှေသင်းဗိုလ် မင်းကျော် သိဒ္ဓိရန်အောင်တို့ ဖြစ်၏။ အင်္ဂလိပ် တို့ဘက်မှ ကျဆုံးသော စစ်ဗိုလ်၏ ဂူ ယခုတိုင် မင်းလှတွင် ရှိသေးသည်။ မင်းလှခံတပ်ကို အင်္ဂလိပ်တို့က ၁၉ဝ၄ ခုနှစ်တွင် ဈေးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၉ဝ၄ ခုနှစ်တွင် ခံတပ်အပြင် ဘက်နားတွင်ပင် ဈေးရုံတစ်ခု ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
အမှတ်(၅၅) ခြေလျင်တပ်ရင်း
ခလရ (၅၅) သည် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ သံတွဲမြို့တွင် အခြေစိုက်သည်။
ကဏ္ဍ:ခြေလျင်တပ်ရင်းများ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသအခြေအနေ
(စောကျော်ရှိန်၏ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် တိုက်ရိုက် ပေးစာမှ)
လက်နက်ခဲယမ်းအကူအညီရရှိရေးကိုလည်း စွန့်ပယ်၍ မထားခဲ့ပေ။ ထားဝယ်၊ တနင်္သာရီမှ စက်လှေဖြင့် ပို့ပေးနေသည့် လက်နက်ပစ္စည်းများမှာ ထိုင်းနိုင်ငံတွင်
ဝယ်ယူရရှိသော လက်နက်များဖြစ်သည်။ သို့သော် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင် တကယ်တမ်း ကျင့်သုံးနေသော လမ်းစဉ်မှာမူ    တိုင်းရင်းသားပြည်သူလူထုအား
နည်းမျိုးစုံဖြင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းရေး လမ်းစဉ်ပင်ဖြစ် သည်။ ကေအင်န်ယူနှင့် မဒညတများက လူသတ်၊ ပြန်ပေးဆွဲ၊ ဓားပြတိုက်၊ မုဒိမ်းကျင့်၊ ရွာမီးရှို့ စသည်ဖြင့်
ကမ်းကုန်အောင် ရက်စက်စွာညှဉ်းဆဲခဲ့ကြသောဖြစ်ရပ် များမှာ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးတွင် မရေ မတွက်နိုင်အောင် များပြားခဲ့ရလေသည်။
ကေအင်န်ယူပါတီ၏ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေး နှင့် မဒညတ၏လမ်းညွှန်ချက်
ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးတွင် တင်သွင်းခဲ့ သော ပါတီဗဟိုကော်မတီ၏ အစီရင်ခံစာကိုတင်သွင်း ခဲ့ကြသည်။ ယင်းအစီရင်ခံစာမှာ ပေါ်လစီလမ်းစဉ်
အသစ်ပင်ဖြစ်ပြီး ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ၁၉၆၄ ခုနှစ်လမ်းစဉ်နှင့် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ နိုင်ငံရေး ဦးဆောင်အဖွဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်(၆၄ လမ်းစဉ်နှင့် ၆၅
ဆုံးဖြတ်ချက်)ကို အခြေခံ၍ ချမှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊  အောက်တိုဘာလ  ၂၈  ရက်နေ့တွင် မဒညတ သဘာပတိအဖွဲ့(ဗဟို)ကလည်း ''အထွေထွေ
မဒညတ(ဗဟို)၏ ညွှန်ကြားချက်တွင် အောက်ပါ အတိုင်း ဖော်ပြထားသည်-
ဥက္ကဋ္ဌ ကြီးမော်၏ မာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကို ရှင်းပြရင် မူပေါင်းအထောင်အသောင်းရှိပေမယ့်၊ ချုပ်လိုက်ရင် ပုန်ကန်တာ တရားတယ်
''သေနတ်ပြောင်းဝက အာဏာထွက်တယ်ဟူသော ဖိနှိပ်ခံလူမျိုးများနှင့် ပြည်သူများ၏ လွတ်မြောက်ရေး သည် လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေးမှအပ အခြားလမ်း
မရှိကြောင်း၊ တစ်လောကလုံးဆိုင်ရာ အမှန်တရား၊ ကျေးလက်ကို အခြေခံ၊  ကျေးလက်မှ  မြို့ကိုဝိုင်း တစ်တိုင်းပြည်လုံး အာဏာသိမ်းဟူသော
ရေရှည်ပြည် သူ့စစ်သဘောတရား ပြည်သူ့တပ်မတော်၏ တည်ဆောက်ရေး၊ ပြည်သူ့စစ်ပွဲ သေနဂင်္ဗျူဟာနှင့် နည်းပရိယာယ်ဆိုင်ရာသဘောတရားများ၊  ပြည်သူ့
ဒီမိုကရေစီတော်လှန်ရေးအောင်ပွဲခံရေးသဘောတရား များစသည့် ယခုခေတ် မာ့ခ်စ်ဝါဒ အထွတ်အထိပ်ဖြစ် သော မော်စီတုံးအတွေးအခေါ်ကို လမ်းညွှန်မထားဘဲ
ကိုလိုနီတစ်ပိုင်းနိုင်ငံများတို့မှ အဖိနှိပ်ခံလူမျိုးများနှင့် ပြည်သူများ အောင်ပွဲရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ''
''ထို့ကြောင့် ကျွနု်ပ်တို့သည်  မာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒမှ မော်စီတုံးအတွေးအခေါ်ကို အလေးအနက်လေ့လာကာ မြန်မာပြည်အခိုင်အမာတော်လှန်ရေး လက်တွေ့ ဖြင့်
(မဒညတ သဘာပတိအဖွဲ့(ဗဟို)၏ အထွေထွေ နိုင်ငံရေးသဘောထားနှင့်လမ်းညွှန်မှ)
အထက်ပါ မဒညတ(ဗဟို)၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီမှ ရဲဘော်ရွှေညို(ခေါ်) ရဲဘော် ခင်ကြီး(ကျဆုံး)နှင့် ရဲဘော်စည်(ခေါ်)ရဲဘော်ချစ်မောင်
(ကျဆုံး)တို့က တာဝန်ယူ၍ ရေးသားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ စင်စစ် မဒညတ(အမျိုးသားဒီမိုကရေစီညီညွတ်ရေး တပ်ပေါင်းစု)သည် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီက လုံးဝ
အုပ်စီးထားသော အဖွဲ့အစည်းသာဖြစ်သည်။ ထိုအချိန် တွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ပြည်ပကွန်မြူနစ် ပါတီမှ ချမှတ်ပေးသည့် လမ်းစဉ်များကို အတိအကျ
လိုက်နာ၍ အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကြိုးစားနေပြီ ဖြစ်သည့်အလျောက် ကေအင်န်ယူပါတီသည်လည်း မဒညတမှတစ်ဆင့် ပြည်ပပေါ်လစီများကို လက်ခံလိုက်
သို့နှင့် ကေအင်န်ယူပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အဖွဲ့ ဝင်နှင့်ကရင်ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော် (ကေပီအယ်လ်အက်ဖ်) တပ်မ (၂) နိုင်ငံရေးမှူး
ဗိုလ်မှူးကြီးကျော်သောင်းက အောက်ပါအတိုင်း ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
''ကနေ့ကတော့ ငါ့ရဲ့အဖေနဲ့ ငါ့ရဲ့ဘုရားက တော့ မဟာအတွေးအခေါ်(မော်စီတုံးအတွေး အခေါ်)ပဲ။ မဟာအတွေးအခေါ်ကို ဘယ်နေရာ မှာ ကျင့်သုံးကျင့်သုံး
မှန်တယ်၊ ပေါက်ခေါင်း မှာ ဒီအတွေးအခေါ်ကို ကျင့်သုံးခဲ့လို့ အောင်ပွဲကြီး တွေရခဲ့တယ်။ ပြည်ပရေဒီယိုကတောင် ပေါက် ခေါင်းအောင်ပွဲသံကို ဖော်ထုတ်ဂုဏ်ပြု
နေတယ်။ ငါတို့ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်မှာလည်း ပေါက်ခေါင်းလိုပဲ လက်တွေ့ကျင့်သုံးပြီး အောင်ပွဲတွေ ရယူဖို့လို တယ်။ မဟာတိုက်တိုင်းအောင် အတွေးအခေါ်ကို အဲဒီလို
လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမယ်။
ဒီအတွေး အခေါ်ရဲ့ အနှစ်သာရကတော့ သေရဲရမယ်၊ သတ်ရဲရမယ်ဆိုတာပဲ။''
ကေအင်န်ယူပါတီသည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ် ပါတီ၏ ကျင့်စဉ်အတိုင်းပင် အာဏာနီတည်ဆောက် ရေး၊ အာဏာဖြူ ဖြုတ်ချရေးများကို ဆောင်ရွက်ကြ တော့သည်။
''ငါတို့ရဲ့ အာဏာနီကို လက်မခံရင်၊ လလသသ တွေ လက်ခံဖွဲ့ရင်၊ စပါးတွေ အစိုးရ ရောင်းရင်၊ နွားဆိုရင် ဟင်း၊ လှည်းဆိုရင် ထင်း၊ လူဆိုရင် ကျင်းပဲ၊ ဒါဟာ
ငါတို့လိုက်ရမယ့် ပေါက်ခေါင်း လမ်းကြောင်းဖြစ်တယ်၊ ဒါဟာ မဟာအတွေး အခေါ်ပဲ''
ဗိုလ်မှူးကြီးကျော်သောင်းတို့ လူစုသည် ဖော်ပြ ပါအတိုင်း ကြွေးကြော်ပြီး မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဒေသတွင် အာဏာနီ တည်ဆောက်ရေးအတွက် ရက်စက်ကြမ်း ကြုတ်စွာ
ပေါက်ခေါင်းလမ်းကြောင်း(ခေါ်) လမ်းစဉ်သစ်ကို 'တပည့်ခံလိုသော အတွေးအခေါ်။' 'ပုံတူကူးလမ်းစဉ်' စသဖြင့် ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကေအင်န်ယူပါတီ
''ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီအား လေ့လာရာတွင် အနှစ် ၂ဝ ကျော်အတွင်း ပါတီညီလာခံတစ်ခါသာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဗဟိုကော်မတီဆွေးနွေးပွဲများတော့
ကော်မတီများအား အမှားအတွက် မှတ်တမ်းတင်ပြီး အမှန်အတွက် ရပ်တည်သော ဗဟိုကော်မတီကို ချီးကျူး သည့် မှတ်တမ်းတင်ခြင်းကို တွေ့ရပေသည်။
''၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင်မူ အကောင်းအတွက် မှတ်တမ်း တင်ခံရသော ဗဟိုကော်မတီရဲဘော်ဘတင်(ဂိုရှယ်) အား သတ်ပစ်သည်ကို တွေ့ရပြန်ရာ ကွန်မြူနစ်ဝါဒီ များသည်
အမှန်တရားအတွက် မည်သည့်အခါမှ ကြောက်ဒူးတုန်ကြမည်မဟုတ်။
''ခေါင်းဆောင်ကြီးမာ့ခ်စ်သည် တစ်ယောက် တည်းရှိစဉ်အခါကပင် ဓနရှင် လူယုတ်မာအများစုကြီး ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကိုပင် မွေးညင်းတစ်ပင်မျှ မကျွတ်ဘဲ
ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
''ဤမှန်ကန်သော ထောက်ထားချက်အရပါတီ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ စည်းကမ်းစည်းမျဉ်းဥပဒေမှာလည်း မည်သူ ပင် မာ့ခ်စ်ဝါဒကို ဆန့်ကျင်ပါစေ၊ သေဒဏ်ပေးသည် မှာ
မည်သည့်မာ့ခ်စ်ပါတီမှာမှ မတွေ့ဖူးပေ၊ ရာဇဝတ် မှုကျူးလွန်သူတွေကိုသာလျှင် အပြစ်ပေးသည်သာ ရှိပေသည်။''
''မာ့ခ်စ်ဝါဒသည် သွင်းကုန်ပမာ ပေးသွင်း၍ ရသော အရာမဟုတ်၊ ပါဆယ်နှင့်လည်း ထုပ်ပို့၍ရ သော အရာမဟုတ်၊ မိမိယုံကြည်ချက်နှင့်သာ မိမိသည် သေရမှာကိုပင်
မကြောက်ဘဲ လုပ်ကိုင်ခံယူကြသည် သာ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ဤကဲ့ သို့ မခံယူဘဲ ဓနရှင်တို့ သုံးနှုန်းသည့်ပမာ မိမိ၏ အယူ အဆနှင့်
မကိုက်ညီမလုပ်လျှင် လက်မခံလျှင် သတ်ပစ် သည်ဆိုသည်မှာ ဓနရှင်ထက်ပင် ဆိုးသည်မဟုတ်ပါ လော။ ဤကဲ့သို့သော ပါတီကိုလည်း မည်ကဲ့သို့ အားကိုး
ရပါမည်နည်း။
''မာ့ခ်စ်ဝါဒပါတီသည် ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုလည်း ရှိ၊ ဒီမိုကရေစီလည်းရှိသော ပါတီဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဗဟိုမှ အောက်ခြေသို့ မဖိရ။ အောက်မှလည်း အထက် သို့
အကျပ်မကိုင်ရ၊ ယခုမူ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ သည် အောက်ခြေကိုဖိခြင်း မဟုတ်ပါလော။
''ကေအင်န်ယူပါတီအနေနှင့်မူ ဤကဲ့သို့မဟုတ်၊ အောက်ခြေမှအထက်သို့ အကျပ်ကိုင်နေခြင်း ဖြစ်ရာ မည်သည့်ပါတီသည် အောင်ပွဲကို ပို့ဆောင်နိုင်ပါတော့
မည်နည်း'' (ကေအင်န်ယူပါတီ၊ အရန်ဗဟိုကော်မတီ စော မောင်လေး၏တင်ပြချက်မူရင်း၊ စာမျက်နှာ ၁၊ ၂ မှ)
ဤကား ကေအင်န်ယူပါတီအရန် ဗဟိုကော်မတီ ဝင် ဗိုလ်မှူးစောမောင်လေး၏ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ စက်တင် ဘာလ ၁ဝ ရက်နေ့တွင် ကေအင်န်ယူပါတီ ဗဟို ကော်မတီ
စာတမ်းများအပေါ် ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်'' ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသည်။
သို့သော် ကေအင်န်ယူပါတီသည် မည်သည့် ကန့်ကွက်ချက်၊ ဝေဖန်ချက်ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းသည် မဒညတကလည်း ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ
၏ တိုက်ရိုက်ဦးဆောင်မှုအရ 'အောင်ပွဲ သံ စစ်ဆင်ရေးစီမံကိန်း'ကို ချမှတ်ပေးလိုက်သည်။ အောင်ပွဲသံစစ်ဆင်ရေးစီမံကိန်းကို ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ် ပါတီနှင့်
ကေအင်န်ယူပါတီတို့၏ စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေး ဆိုင်ရာ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထား  သည်။
ဝက်ဖရာကဲ
ဝက်ဖရာကဲ (วัดพระแก้ว,, ) သည် ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တည်ရှိသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤကျောင်းတော်ကို "မြဘုရားကျောင်းတော်" သို့မဟုတ် "ဝက်ဖရာစီရတ္တနာစက်စာဒရမ်" ဟု အများသိကြသည်။ ကျောင်းတော်တွင် အဆောက်အဦများစွာ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ၎င်းကျောင်းတော်သည်ထိုင်းနိုင်ငံ၏ သမိုင်းဝင်နေရာဖြစ်သည့် တော်ဝင်နန်းတော်တွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းနေရာတွင် မြဘုရားဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည် သီတင်းသုံးတော်မူလျက်ရှိသည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ကေအင်န်ယူပါတီ၏ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေး နှင့် မဒညတ၏လမ်းညွှန်ချက်
တန်ပြန်ထိုးစစ်ဖြင့် ရိုက်ချိုးရမည်ဟု ဆိုသည်။ ချေမှုန်း ရေးတိုက်ပွဲများအတွက် တပ်မတော်အင်အားနည်း စစ်ကြောင်းငယ်များနှင့် အင်အားကြီးစစ်ကြောင်းတို့၏
ရှေ့ပြေးကင်းတပ်စိတ်များကို တိုက်ခိုက်ရမည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့်သာ လမ်းညွှန်ထားသည်။
ကျေးလက်လူတန်းစားတိုက်ပွဲနှင့် အာဏာနီ ထူထောင်ရေးအတွက် ဆင်းရဲမှုကိုအခြေခံစည်းရုံး၊ ပြည်သူ့စစ်များကိုဖော်၊ ရန်သူထောက်တိုင်များကို ဖြိုချ၊
အထောက်တော်သုတ်သင်၊ ပြည်သူကို လက်နက် တပ်ဆင်၊ စစ်နောက်ပိုင်းကို တောင့်တင်းအောင် လုပ် သွားရမည် စသည်ဖြင့် လမ်းညွှန်ပြီး ၎င်းတို့ဩဝါဒ
နာခံရေးအတွက်ကို တိုက်တွန်းထားသည်။ စပါးပုံ၊ စပါး ဂိုဒေါင်နှင့် စပါးသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်များ ဖျက်ဆီး ရေး၊ ဆန်စက်များ ဖျက်ဆီးရေး၊ ပုသိမ် - ဟင်္သာတ၊
ဟင်္သာတ - ကြံခင်း၊ သာရဝေါ - ရန်ကုန် မီးရထား လမ်းများ ဖျက်ဆီးရေးများကိုလည်း အသေးစိတ် ညွှန်ကြားထားသည်။  စစ်ကွက်များသတ်မှတ်၍
အောက်ပါအတိုင်းတာဝန်ခွဲဝေ သတ်မှတ်ထားသည်။
(၁)	စစ်ကွက်(၁)
ဝါးတောကွင်းချောင်း မြောက်ဘက်မှ မြန်အောင်နယ်အဆုံးအထိ သတ်မှတ်သည်။ ပြောက်ကျားတပ်ရင်း(၄)၊ ဟင်္သာတခရိုင်တပ် နှင့်
(၂)	စစ်ကွက်(၂)
ဝါးတောကွင်း တောင်ဘက်မှ ဖိုးထော်ချောင်း အထိ သတ်မှတ်သည်။ စစ်ကွက်(၂)တွင် ပြောက်ကျားတပ်ရင်း(၃)၊ ဗကပတိုင်းတပ်၊ ပုသိမ်ခရိုင်တပ်တို့ရှိပြီး
ဗိုလ်ဂါးမင်း သို့မဟုတ် ဗိုလ်စံမင်း၊  ဗိုလ်ထွန်းဦးနှင့် ဗိုလ်စံခင်တို့ဦးစီးမည်။
(၃)	စစ်ကွက်(၃)
ဖိုးထော်ချောင်း တောင်ဘက်မှ ငပုတောအထိ ဖြစ်သည်။ ပြောက်ကျားတပ်ရင်း(၅)နှင့် ကေပီအယ်လ်အေတပ်ရင်း(၂)မှ တပ်ခွဲတစ် ခွဲရှိမည်။
(၄)	အမှတ်(၇)ခရိုင်တွင် ဗိုလ်ဂါးမင်းနှင့် ရဲဘော်တုတ်၊ အမှတ်(၁/၃) ခရိုင်တွင် ဗိုလ် မြသိန်း၊ အမှတ်(၂/၅)ခရိုင်တွင် ဗိုလ်လေးမူ၊ ရဲဘော်ဗိုလ်ဦး၊
ရဲဘော်အောင်ခင်တို့ဦးစီး မည်။
ဤကား မဒညတ(ဗဟို)မှ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ အတွက် ရေးဆွဲပေးသည့် စစ်ဆင်ရေးစီမံချက်ပင်ဖြစ် သည်။ စင်စစ်  မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းမှ  မဒညတ လှုပ်ရှားမှုသည်
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ လှုပ်ရှား မှုပင်ဖြစ်သည်။ မဒညတမြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းသည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ လက်အောက်ခံပင်ဖြစ် သည်။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင်
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီက (၁) ဖျာပုံခရိုင်၊ (၂) မအူပင်ခရိုင်၊ (၃) မြောင်းမြခရိုင်၊ (၄) ပုသိမ်ခရိုင်၊ (၅) ဟင်္သာတခရိုင်ဟူ၍ (၅)ခရိုင် သတ်မှတ်ထားပြီး
တိုင်းကော်မတီခြောက်ဦးမှာ (၁) ရဲဘော်စိုးသန်း၊ (၂) ရဲဘော်ဝင်းမောင်၊ (၃) ဗိုလ်သော်၊ (၄) ဗိုလ်အောင်ဖေ၊ (၅) ရဲဘော်ဗိုလ်ဦး (မြောင်းမြ ခရိုင်)နှင့် ရဲဘော်အောင်ခင်
(ဖျာပုံခရိုင်)တို့ဖြစ်ကြ သည်။ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသမှ ကေအင်န်ယူပါတီက တစ်နှစ်လျှင် ၅၆ သိန်းကျော် ဆက်ကြေးဝင်ငွေရရှိ သကဲ့သို့
ဝက်ဖရာကဲ
ကျောင်းတော်ကို ၁၇၈၃ တွင် ဘုရင်ရာမ ၁ ၏ အမိန့်ဖြင့် စတင်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဘုရင်ရာမ ၁ သည် ချကရီမင်းဆက်၏ ပထမဆုံးမင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင် နောက်ပိုင်းဆက်ခံသည့်မင်းများသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ကျောင်းတော်တွင် ထပ်မံတည်ဆောက်မှုများ၊ ပြင်ဆင်မှုများနှင့် အလှဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ကေအင်န်ယူပါတီ၏ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေး နှင့် မဒညတ၏လမ်းညွှန်ချက်
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီကလည်း တစ်နှစ်လျှင် သိန်း ၃ဝ ကျော် ဆက်ကြေးရရှိခဲ့သည်။
မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းသည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ် ပါတီ၏ တနင်္သာရီတိုင်းနှင့် ရခိုင်တိုင်းကို ဆက်သွယ်ရာ ဗဟိုချက်ပင်ဖြစ်သည်။  တနင်္သာရီတိုင်းသည်
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုဌာနချုပ်အတွက် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရေးကိရိယာများ စနက်တံများကို ထိုင်းမှဝယ်ယူ၍ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်မှတစ်ဆင့် ရာနှင့် ထောင်
နှင့်ချီ၍ ပို့ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ အသံဖမ်းစက်နှင့် ရွှေများကိုလည်း လက်နက်ခဲယမ်းများနှင့်တကွ စက်လှေ ကြီးများဖြင့် ပို့ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်
ပါတီသည် မဒညတမှတစ်ဆင့် ကေအင်န်ယူပါတီ အင်အားအကောင်းဆုံး မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသကြီးကို ချုပ်ကိုင်စိုးမိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မဒညတနှင့် ကေအင်န်ယူများက မြစ်ဝကျွန်း ပေါ်ဒေသကြီးကို ထင်တိုင်းခြယ်လှယ်ကြီးစိုးနေကြစဉ် တွင် ကေအင်န်ယူပါတီမှ ခွဲထွက်သွားသော ကရင်
ဝက်ဖရာကဲ
ကျောင်းတော်တွင် အရေးကြီးသည့် နိုင်ငံအဆင့်နှင့် တော်ဝင်အခမ်းအနားများကို ကျင်းပကြသည်။ ထိုအခမ်းအနားများတွင် ဘုရင်က အကြီးအကဲပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကာ အစိုးရအရာရှိများ တက်ရောက်ကြသည်။ ဤကျောင်းတော်သည် နိုင်ငံတော်၏ ကျောင်းတော်တစ်ခုဖြစပြီး ဝတ်ပြုဆုတောင်းရာနေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ကေအင်န်ယူပါတီ၏ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေး နှင့် မဒညတ၏လမ်းညွှန်ချက်
တော်လှန်ရေးကောင်စီ(ကေအာရ်စီ) ဗိုလ်ချုပ်စောစိန် မှုန်နှင့် ကိုလံဘတ်စ်တို့အုပ်စုမှာ တသီးတခြားလှုပ်ရှား နေပြီး မဒညတနှင့် ပူးပေါင်း၍မရဘဲ ရန်ဘက်ဖြစ်နေ
ကြသည်။
ဖျာပုံခရိုင်အတွင်း တစ်ချိန်က ကြီးစိုးခဲ့သော အလံနီများမှာမူ နှစ်ယောက်တစ်တွဲ၊ သုံးယောက်တစ် တွဲသာ လှုပ်ရှားနိုင်ကြသည်။ အလံနီရဲမေများသည် သခင်စိုး၏
ဖောက် ပြန်နေကြလေသည်။
=ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ဆက်လက်လှုပ်ရှားမှုများ=
ဗဟိုကော်မတီအတွင်း အခြေအနေ
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်း ရေး ဆွေးနွေးပွဲတွင် မိမိ၏ပါတီအကျိုးကိုသာ ကြည့်ရှု ကာ မရိုးမသား အမြတ်ထုတ်ခဲ့သဖြင့် ဆွေးနွေးပွဲပျက်
ပြားသွားခဲ့ရပုံ၊ ပြည်ပမှ ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ ဗဟိုကော်မတီ အစည်းအဝေးပွဲတွင် ၆၄ လမ်း စဉ်ကို ချမှတ်ခဲ့ပုံ၊ ပြည်ပပြန်များက အချက်အချာကျ
သော နေရာများကို  ခွဲဝေယူပြီး ဩဇာအာဏာ ထူထောင်ကြပုံ၊ ပထမပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒ သင်တန်းကျောင်းကို ဖွင့်လှစ်၍ အရေးကြီးသော ကေဒါ များကို
ပုံသွင်းကြပုံ၊ သခင်သန်းထွန်းနှင့် ပြည်ပပြန် များက ဗဟိုဌာနချုပ်တွင် နိုင်ငံရေးအာဏာသိမ်းယူ ကြပုံ၊ ပဲခူးရိုးမတိုင်းကို တိုက်ရိုက်ချုပ်ကိုင်ကြပုံ၊ ဘဝ
ဝက်ဖရာကဲ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံမှ စေတီပုထိုးနှင့် ဘုရားကျောင်းများ
ရွာသစ်ရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းလှခံတပ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း ကဏ္ဍ:သရက်ခရိုင် ကဏ္ဍ:စစ်ရေး ကဏ္ဍ:အဆောက်အအုံ
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ဗဟိုကော်မတီအတွင်း အခြေအနေ
ဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ထုတ်ပြီး ကျောရိုးတပ်နီ လူငယ်များကို မွေးမြူလေ့ကျင့်ကြပုံ၊ ဒုတိယပတ် ဗဟို မာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းသည် ပါတီကွန်ဂရက်တမျှ
အာဏာထက်လာပုံ၊ ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ် ထွန်းကား လာပြီး ဂိုရှယ်၊ ရဲဘော်ဌေးနှင့် ဗိုလ်ရန်အောင်တို့ ရက်စက်စွာ အသတ်ခံကြရပုံတို့ကို အဓိကအားဖြင့်
သခင်သန်းထွန်း၏ နောက်ဆုံးနေ့များ စာအုပ်၊ ပထမတွဲ မှ အကျဉ်းချုပ် ကောက်နုတ်ရေးသား၍ တင်ပြခဲ့ပြီး ပေပြီ။
ပဲခူးရိုးမဒေသကြီးတွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ကြီးစိုးလျက်ရှိရာမှ သခင်သန်းထွန်းနှင့် ပြည်ပပြန်များ က အာဏာရယူထားသည့် ဗဟိုဌာနချုပ်သည် ပဲခူးရိုးမ
တိုင်းကော်မတီကိုပါ တိုက်ရိုက်ချုပ်ကိုင်ပြီး မိမိတို့ အလို ရှိသော ပြည်ပပုံစံများ သွတ်သွင်းရေးကို ကြိုးပမ်းနေ ကြသည်။ ကေအင်န်ယူပါတီကြီးစိုးသော မြစ်ဝကျွန်း
ပေါ် ဒေသကြီးတွင်မူ ဗဟိုနှင့် တိုင်း၏အခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သည်။ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီက ပဲခူး ရိုးမတွင် ဗဟိုက တိုင်းကို တိုက်ရိုက်ချုပ်ကိုင်ထားသော်
လည်း မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ၌မူ ကေအင်န်ယူပါတီ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းက ကေအင်န်ယူပါတီ ဗဟိုကို ဩဇာလွှမ်းမိုးနေကြောင်း ပြည်သူ့စစ် ဒို့စစ်၊ ဒို့စစ် စာအုပ်မှ
ထုတ်နုတ်တင်ပြပြီးပေပြီ။
သို့သော် ပြည်ပလမ်းစဉ်များကို လက်ခံနေသည့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် ကေအင်န်ယူပါတီ နှစ်ရပ် စလုံးတွင် ပါတီတွင်းပဋိပက္ခများ ပိုမိုပေါ်ပေါက်လာပြီး
ပြည်သူ့ဆန့်ကျင်ရေးလုပ်ငန်းများကို ပိုမိုပြုလုပ်လာကြ ပုံမှာကား တူညီ၍နေသည်။ လူသတ်ဝါဒ၊ လူသတ် လမ်းစဉ်ကိုလည်း နှစ်ပါတီစလုံး အပြိုင်အဆိုင် အလု
အယက် ကျင့်သုံးလာကြသည်။ ပြည်ပလမ်းစဉ်ကို လူသတ်ဝါဒဖြင့် နှစ်ပါတီစလုံးတွင် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ရေးအတွက် အဓိကအချက်အချာကျသော အဖွဲ့
အစည်းမှာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုကော်မတီ ပင်ဖြစ်သည်။
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ စည်းမျဉ်းဥပဒေအရ အမြင့်ဆုံးအာဏာပိုင် အဖွဲ့ အစည်းမှာ ပါတီကွန်ဂရက်(ပါတီညီလာခံ)ဖြစ်သည်။
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ပါတီစတင်တည်ထောင် သည့် ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ပထမအကြိမ် ကွန်ဂရက်ကို ကျင်းပခဲ့ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ကွန်ဂရက်ကို ၁၉၄၅ ခု
ပါတီကွန်ဂရက်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုအကြား၊ သို့မဟုတ် နောက်တစ်ကြိမ် ပါတီကွန်ဂရက် မကျင်းပနိုင်မီ အမြင့် ဆုံး အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းမှာ ဗဟိုကော်မတီဖြစ် သည်။
ဗဟိုကော်မတီကို ပါတီကွန်ဂရက်က ရွေးချယ် တင်မြှောက်သည်။ သို့သော် ၁၉၆၂ ခုနှစ်၊ ဗဟို ကော်မတီအဖွဲ့အစည်းတွင် ပါဝင်သော ဗဟိုကော်မတီ ဝင် ၂၁ ဦး
အနက် လေးဦး၊ ငါးဦးသာလျှင် ဒုတိယ အကြိမ် ကွန်ဂရက်မှ ရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်မှစ၍ ဗဟိုကော်မတီတွင် ပါဝင်သော အဖွဲ့ဝင်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
(၁) သခင်သန်းထွန်း
(၂) သခင်ဗသိန်းတင်
(၃) သခင်ဇင်
(၄) ရဲဘော်ဘတင်(ဂိုရှယ်)
(၅) သခင်သန်းမြိုင်
(၆) သခင်ချစ်
(၇) ရဲဘော်ဌေး
(၈) သခင်တင်ထွန်း
(၉) သခင်ဖေတင့်
(၁ဝ) ရဲဘော်ထွန်းမောင်(ဒေါက်တာနတ်)
(၁၁) ရဲဘော်အောင်ကြီး
(၁၂) ဗိုလ်မျိုးမြင့်
(၁၃) ရဲဘော်မြ
(၁၄) သခင်ပု
(၁၅) ရဲဘော်တုတ်
(၁၆) ဗိုလ်ဇေယျ
(၁၇) ရဲဘော်စိုးသန်း
(၁၈) ရဲဘော်ကျော်မြ
(၁၉) ဗိုလ်ရဲထွဋ်
(၂ဝ) ရဲဘော်ထွန်းစိန်(ဘာကယ်)
(၂၁) ဗိုလ်ရန်အောင်
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုကော်မတီဝင်များ အနက် တစ်ဖက်နိုင်ငံသို့ လျှို့ဝှက်ရောက်ရှိနေသော အဝေးရောက်ဗဟိုကော်မတီဝင်များမှာ အောက်ပါ
အတိုင်းဖြစ်သည်-
(၁) သခင်ဗသိန်းတင်
(၂) သခင်သန်းမြိုင်
(၃) ရဲဘော်အောင်ကြီး
(၅) ဗိုလ်ဇေယျ
(၆) ဗိုလ်သန်းရွှေ
ရဲဘော်အောင်ကြီးနှင့် ဗိုလ်သန်းရွှေသည် ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်တွင် နိုင်ငံတကာ ကွန်မြူနစ်လှုပ်ရှားမှုများတွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီမှ ပါဝင်လှုပ်ရှားနိုင်ရန် ပြည်ပ
နိုင်ငံသို့ ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်း၊ ကြူကုတ် - ဝမ်တိန်လမ်း မှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာသွားသူများဖြစ်သည်။ ဗဟိုကော်မတီ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ သခင်ဗသိန်းတင်ခေါင်းဆောင်သော
အင်အား ၄ဝ ခန့်သည် 'ပင်လယ်ရပ်ခြားရောက် အမျိုးသားများအသင်း'မှ ရှဲတင်ကျင်း(ခေါ်)ကိုဟန်ကြည်က လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသဖြင့် ၁၉၅၃ ခုနှစ်၊ မေလ တွင်
မြစ်ကြီးနား ဗန်းမော်ကြားရှိ နယ်စပ်ကိုဖြတ်၍ တရုတ်နိုင်ငံသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ၁၉၅၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့ဝင်  သခင် သန်းမြိုင်၊
ဗဟိုကော်မတီ သခင်ပုနှင့် ဗိုလ်ဇေယျတို့ ခေါင်းဆောင်သောအဖွဲ့သည် ပြည်ပနိုင်ငံသို့ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြန်သည်။ ပြည်ပနိုင်ငံသို့ အသုတ် လိုက်
ရောက်ရှိသွားကြသူများကို ပြည်ပကွန်မြူနစ် ပါတီက စနစ်တကျစုစည်း၍ အဝေးရောက် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီကို ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့သည်။ အဝေးရောက်
ဗဟိုကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ မှာ သခင်ဗသိန်းတင်ဖြစ်ပြီး အတွင်းရေးမှူးမှာ သခင်သန်းမြိုင်ဖြစ်သည်။ ရုံးမှာ ပြည်ပမြို့တွင်ပင် ရှိသည်။
ပြည်ပရောက် အဝေးရောက် ဗဟိုကော်မတီသည် နိုင်ငံပေါင်း ၄၉ နိုင်ငံမှ ကွန်မြူနစ်ပါတီများနှင့်သာမ က ဓနရှင်နိုင်ငံများမှ ညီနောင်ပါတီ ၂၇ ပါတီနှင့်ပါ
ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံခဲ့ရသည်။ အတွေ့အကြုံချင်း ဖလှယ် နိုင်ခဲ့သည်။ ညီနောင်ပါတီများ၏ ကွန်ဂရက်ပေါင်း ၁၁ ခုကို တက်ရောက်ခွင့်ရခဲ့ကြသည်။ အဝေးရောက်
ဗဟိုကော်မတီသည် နိုင်ငံတကာ ကွန်မြူနစ်များနှင့် ဆက်ဆံခွင့်ရသည့်အလျောက် မိမိတို့ပါတီအတွက် ဟိတ်ဟန်ထုတ်၍ ဝါဒဖြန့်နိုင်ခွင့်များလည်း ရရှိခဲ့  သည်။
ပြည်ပကွန်မြူနစ်ပါတီသည် အဝေးရောက်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီများအား စည်းကမ်းတင်းကြပ်စွာ ချမှတ် ထားခဲ့သည်။ မြန်မာအမည်ကိုပင် သုံးစွဲခွင့်မပြုဘဲ
ပြည်ပအမည်များ ပြောင်းကြရလေရာ သခင်ဗသိန်း တင်သည် ခေါ့စင်းဖြစ်လာသည်။ သခင်သန်းမြိုင်မှာ ဝမ်ကျန်းဖြစ်၏။ ရဲဘော်အောင်ကြီးကလီမင်း၊ သခင်ပု က
လင်းစန်၊ ဗိုလ်ဇေယျက ကြူမင်း၊ ဗိုလ်သန်းရွှေက ဟိုကောက် စသည်ဖြင့် အမည်ပြောင်းကြရသည်။ အဝေးရောက်ပါတီဝင်များမှာ ပြည်ပနိုင်ငံမှ ပါတီဝင် မဟုတ်သူ
အမျိုးသမီးများနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခွင့်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ငြိစွန်းမိသော ဗိုလ် ယက္ခသည် ထိုအမျိုးသမီးနှင့်အတူ ရေတွင်းဟောင်း ကြီးထဲ
ခုန်ဆင်း၍ အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်။ ပြည်ပပါတီက အိမ်ထောင်ပြုလျှင် ပြည်ပကွန်မြူနစ်ပါတီဝင် အမျိုး သမီးနှင့်သာ အိမ်ထောင်ပြုသင့်သည်ဟု လမ်းညွှန် သည်။
ယင်းတို့ကသာ သင့်တော်ရာကို ရှာပေးမည်ဟု ဆိုသည်။
အဝေးရောက် ဗဟိုကော်မတီဝင်များမှာ တကွဲ တပြားစီနေရာ ချထားပေးခြင်း ခံရသည်။ ရဲဘော် အောင်ကြီးသည် ဗိုလ်သန်းရွှေကို တိုင်ပင်၍ ပြည်ပကွန်မြူနစ်ပါတီ၏
လျှို့ဝှက်ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် တစ်ဖက် နိုင်ငံရှိ မြို့တစ်မြို့မှ အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးလည်းဖြစ်၊ ပြည်ပကွန်မြူနစ် ကေဒါလည်းဖြစ်သည့် ဆရာမတစ်ဦး နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ
လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သခင်သန်းမြိုင်က လည်း မြို့တစ်မြို့မှ ပြည်နယ်ယဉ်ကျေးမှုဌာန၊ အက နည်းပြ ဆရာမတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ ဆရာမ တစ်ဦးသည် ၁၉၆၄
ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြည်ပ ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့လေသည်။ သခင် ဗသိန်းတင်သည်လည်း အဆုတ်ရောဂါအတွက် အထူး ဆေးရုံတွင်
တက်ရောက်ကုသရင်း သူနာပြုဆရာမ တစ်ဦးနှင့် ငြိစွန်းခဲ့လေသည်။ ဗိုလ်သန်းရွှေလည်း ၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် မုဆိုးမတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် အဝေးရောက်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဝင်များသည် ပြည်နယ်တစ်ခု၌ မာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒ နိုင်ငံ ရေးတက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်သင်ကြားကြရသည်။
ထိုအချိန်ကလည်း ခင်ခင်ကြည်(ခေါ်)မမျိုးသန့်(ခေါ်) ဝမ်ယွင်သည် ဗိုလ်မှူးကြည်မြိုင်(ခေါ်)တိန်ကြည်ပင်နှင့် အိမ်ထောင်ရေးစည်းကမ်းများ ကျူးလွန်၍ ဖောက်ပြား
လူမှုရေးဖောက်ပြန်သဖြင့် တာဝန်ပေးထားရာ မြေယာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးမှ ချက်ချင်းပြန်ခေါ်ခဲ့သည်။ မတင်ဝေသည် ၁၉၅၆ ခုနှစ် ရဲဘော်ဖေသောင်းနှင့် ထပ်မံ
တစ်ဖက်နိုင်ငံတွင် အဝေးရောက်ပါတီဝင်များ၏ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုများကို ပြည်တွင်းမှ ပါတီဝင်များ မသိရှိကြရပေ။ သခင်သန်းမြိုင်ကို အရေးယူခဲ့ သော်လည်း
ကျန်ပါတီဝင်များမှာ အရေးယူခြင်း မခံ ရဘဲ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်အဖြစ် ဖုံးဖိ၍ပင် ထားကြလေ သည်။ အဝေးရောက်ပါတီဝင်များအတွင်း ဂိုဏ်းဂဏ ဖွဲ့မှုများလည်း
ရှိခဲ့သည်။ ရဲဘော်အောင်ကြီးနှင့် ဗိုလ် သန်းရွှေတို့သည် ပညာတော်သင်ပထမအသုတ်မှ ရဲဘော်များအား ကျောရိုးများအဖြစ် စုစည်းမွေးမြူ ထားသည်။
ရဲဘော်အောင်ကြီးတို့ မွေးမြူစုစည်းထားသော ပညာတော်သင် ပထမအသုတ်မှ ရဲဘော်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
(၁) ရဲဘော်အောင်ဝင်း	(ဟင့်ဝင်)
(၂) ရဲဘော်မျိုးတင့်	(ယီကြူ)
(၃)	ရဲဘော်ညို	(ဝမ်ရော့)
(၄)	ဗိုလ်တိုက်အောင်	(ဝမ်ရင်)
(၅)	ရဲဘော်နေဝင်း(ခေါ်)တင်ရီ ပိုက်ကုလား	(ရန်ကွမ်) (၆)	ရဲဘော်ချစ်မောင်	(ချင်းလျန်)
(၇)	ရဲဘော်ကျော်ဇော	(ကြုံးယီမင်)
(၈)	ရဲဘော်သန်းဝင်း	(ချင်းယုံ)
(၉)	ဗိုလ်ထွန်းငြိမ်း	(လီကြုံး)
၁၉၅၆ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှသာ ဗဟိုကော်မတီဝင် များ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆုံစည်းခွင့်ရကြခြင်းဖြစ်သဖြင့် ရဲဘော်အောင်ကြီးနှင့် ဗိုလ်သန်းရွှေတို့အနေနှင့် အမာခံ
ကျောရိုးများ မွေးမြူခွင့်ရခဲ့ကြရလေသည်။ သခင်သန်း မြိုင်သည်လည်း ရဲဘော်အောင်ကြီးတို့လူစု၌ ပါဝင်ခဲ့ သည်။ ထို့နောက် ရဲဘော်အောင်ကြီး၊ ဗိုလ်သန်းရွှေ၊
သခင်သန်းမြိုင်တို့ခေါင်းဆောင်သော အုပ်စုကတစ်ဖက်၊ သခင်ဗသိန်းတင်၊ သခင်ပုနှင့်ဗိုလ်ဇေယျတို့ခေါင်း ဆောင်သော အဝေးရောက် ဗဟိုကော်မတီက တစ်ဖက်
ဂိုဏ်းဂဏပဋိပက္ခများ ဖြစ်လာကြပြန်သည်။ ရဲဘော် အောင်ကြီးနှင့် ဗိုလ်ဇေယျသည် ထိုးကြိတ်ကြသည်အထိ ပဋိပက္ခပြင်းထန်ခဲ့ကြသည်။ ပြည်ပကွန်မြူနစ်ပါတီ
ကလည်း အဝေးရောက်ပါတီအား တိုက်ရိုက်ဦးဆောင် ရုံသာမကဘဲ ပြည်ပမြေအောက်ကေဒါများကို အထူး လေ့ကျင့်ပေးပြီး ပင်လယ်ရပ်ခြားရောက်  ပြည်ပ
အမျိုးသားများအသင်း(ဝါချောင်ကျူမုစံဟွေ့)မှတစ်ဆင့် မြန်မာနိုင်ငံသို့ စေလွှတ်ပေးပို့ခဲ့သည်။ ပြည်ပရဲဘော် များသည် ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်နောက်ပိုင်းမှစ၍ ဗမာပြည်
ကွန်မြူနစ်ပါတီဌာနချုပ်သို့  ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ တိုက်ရိုက် ကြိုးမဲ့ကြေးနန်းအဆက်အသွယ်ရရှိခဲ့သော ကြောင့်လည်း ပြည်ပကွန်မြူနစ်ပါတီသည် ဗမာပြည်
ကွန်မြူနစ်ပါတီအား လမ်းစဉ်များ၊ ညွှန်ကြားချက်များ ချမှတ်ပေး၍ ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၅၅ လမ်းစဉ်မှ ၆၄ လမ်းစဉ်၊ ၆၅ ဆုံးဖြတ်ချက်များအထိ ပြည်ပမှ ပေးပို့
ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် တစ်လုံး တစ်ပါဒမျှ ပြင်ဆင်ခွင့်မရှိခဲ့ပေ။
အဝေးရောက်ပါတီဝင်များက ပြည်ပနိုင်ငံတွင် ဂိုဏ်းဂဏဖွဲ့နေကြသော်လည်း ၁၉၆၃ ခုနှစ် ငြိမ်းချမ်း ရေး ဆွေးနွေးပွဲကာလတွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်
ရောက်ရှိလာသော ဗိုလ်ဇေယျ၊ ရဲဘော်အောင်ကြီးတို့ လူစုသည် ပဋိပက္ခများကို ဖုံးဖိ၍ စည်းလုံးညီညွတ်ပြခဲ့ ကြသည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ နှစ်ဦးတွင် နိုင်ငံရေးဦးဆောင်
အဖွဲ့ဝင်နှင့် အဝေးရောက်ဗဟိုကော်မတီဝင် သခင် သန်းမြိုင်(ခေါ်) ရဲဘော်သက်ဖေ(ခေါ်) ဝမ်ကျန်းအား ပြည်ပကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် သခင်ဗသိန်းတင်တို့လူစုက
ဆိုဗီယက်ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးသမားတို့၏ နောက်လိုက်၊ ပါတီဖြိုခွဲသူ၊ ဖက်ဆစ်ချန်ကေရှိတ်၊ နေဝင်း၏ သူလျှို စသည်ဖြင့် စွဲချက်အမျိုးမျိုးတင်ကာ ပြည်ပနိုင်ငံ ၌
အရေးယူလိုက်ကြလေသည်။ ဤကား ပြည်ပရောက် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ် ဖြစ်လေသည်။
ပြည်တွင်းမှ ဗဟိုကော်မတီမှာ ပြည်ပမှ အဝေး ရောက် ဗဟိုကော်မတီ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းပင် လိုက်နာခဲ့ရသည်။ ပြည်ပမှ ဗဟိုကော်မတီအချို့ ပြည်တွင်းသို့
ရောက်လာသောအခါ ပြည်တွင်းမှ ဗဟို ကော်မတီများမှာ ပို၍ ပို၍ပင် ဩဇာကျဆင်း၍လာ သည်။ ဖြုတ်ထုတ်သတ်လမ်းစဉ်ဖြင့် အသတ်ခံရသူများ ပင် ရှိလာသည်။
စင်စစ် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွင် ၁၉၆၂ ခုနှစ်၊ ဗဟို ကော်မတီ အစည်းအဝေးမှစ၍ အောက်ပါအတိုင်း အုပ်စုသုံးစုကွဲခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
သခင်သန်းထွန်းခေါင်းဆောင်သည့်အုပ်စုတွင်-
(၂) သခင်ချစ်