cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြင်ဦးလွင်မြို့
ရာသီဥတု
တစ်နှစ်ပတ်လုံးပင် ပြင်ဦးလွင်သည် မန္တလေးထက် 10°C ပိုအေးသည်။ အမှန်တကယ်တွင် မန္တလေးနှင့် ပြင်ဦးလွင်သည် လတ္တီတွဒ် တစ်တန်းတွင် တည်ရှိနေသည်။ သို့သော် ပြင်ဦးလွင်သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် အမြင့်ပေ ၃၀၀၀ ကျော်တွင်တည်ရှိသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့အေးမြရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ရာသီဥတုအေးမြသောကြောင့် မြေနိမ့်ပိုင်းတွင် နေထိုင်သူတို့ မနှစ်သက်သော်လည်း ဗြိတိသျှနှင့် ဥရောပတိုက်သားတို့ နှစ်သက်သဖြင့် သာယာအောင် ပြုပြင်ခဲ့သည်။ အအေးမှ လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်နိုင်လျှင် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သောမြို့ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ရာသီဥတု အေးမြသောကြောင့် ပြင်ဦးလွင်မြို့နှင့် အနီးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှုခင်းသာယာလှပေသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်သစ်သီး သစ်နှံ ပန်းမာလ်များကောင်းစွာ ဖြစ်ထွန်း၏။ တောင်စောင်း တောင်ခါးပန်းများတွင် ကော်ဖီ၊ စတော်ဘယ်ရီ၊ နာနတ်စသော စိုက်ခင်းများကို မြင်နိုင်ပေသည်။ ထိုပြင် ဂေါ်ဖီထုပ်၊ ဂေါ်ဖီပန်း၊ ခရမ်းချဉ်စသည့် အပင်များနှင့် အင်္ဂလိပ်တို့ စတင်စိုက်ပျိုးသော ယူကလစ်ပင်၊ ထင်းရှူးပင်၊ ဝက်သစ်ချပင် စသည်တို့ကိုလည်း ပြင်ဦးလွင်မြို့တွင် တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတိုင်း ကြီးငယ်မဟူ နှစ်သက်သည့် မေမြို့၊ ဒေလီယာ၊ ဂန္ဓမာ စသည့် ပန်းရောင်စုံကား ပြင်ဦးလွင်မြို့ကို အထူးတန်ဆာဆင်ပေသည်။
အနာမျိုး(၉၆)ပါး
အနာမျိုး ၉၆ ပါးကား ကမ္ဘာဦးကစ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသည်မဟုတ်။ ဥက္ကာကရာဇ်မင်းကြီး လက်ထက်မှ စ၍ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဖြစ်ပေါ်လာရာ၌လည်း ၉၆ ပါးလုံး တစ်ပြိုင်နက်ဖြစ်ပေါ်မလာဘဲ တဖြည်းဖြည်းဖြစ်ပေါ်ကာ တစ်စတစ်စ တိုးပွားလာဟန်တူသည်။ ချဲ့ဦးအံ့၊ ကမ္ဘာဦးအခါ လူတို့သည် အနာရောဂါမရှိ၊ အလွန်အသက်ရှည်ကြ၏။
ပြင်ဦးလွင်မြို့
လူဦးရေ
ရှေးအခါက ပြင်ဦးလွင်သည် ဓနုလူမျိုးများ နေထိုင်ရာအရပ်ဖြစ်သည်။ ယခုမူကား ဗမာ၊တရုတ်၊ အိန္ဒိယ၊ရှမ်း နှင့် မြန်မာလူမျိုးပေါင်းစုံ နေထိုင်ရာအရပ် ဖြစ်သည်။ လူဦးရေမှာ ၁၉၆၂ ၏ ခန့်မှန်းအရ ၂၈၈၃ ခန့်ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်း အရ ၂၅၅,၀၀၀ ဖြစ်သည်။
အနာမျိုး(၉၆)ပါး
သုတ္တနိပါတ်ပါဠိ၌-
မဟာနိဒ္ဒေသပါဠိလာ အနာမျိုး (၉၆)ပါး
ဥက္ကာကရာဇ်မင်းကြီး လက်ထက်သို့ ရောက်သောအခါ မင်းဆရာပုဏ္ဏားတို့သည် သတ္တဝါတို့အသက်ကို သတ်ဖြတ်၍ ယဇ်နတ်ပူဇော်ပြီးလျှင် အသားကို စားသောက်သည်မှစ၍ လူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ၉၆ ပါးသော အနာ၊ ၉၈ ပါးသော အနာတို့သည် ဖြစ်ပေါ်လာကုန်၏။
ထို ၉၆ ပါးသောအနာ၊ ၉၈ ပါးသော အနာတို့ကို ဒသဂုတ္တရပါဠိ၊ မဟာနိဒ္ဒေသပါဠိတို့နှင့် ထိုထို ဆေးကျမ်းတို့၌ အကျယ်ဝေဖန်ပြဆိုလျက် ရှိကြသည်။
ထိုအနာရင်း ၃၄ ပါးတွင် အပမာရ-ဘီလူးဖမ်းသောအနာ (ပယောဂနာ)နှင့် နခသာ-ခြေသည်းလက်သည်း ခြစ်မိသော အနာတို့မှာ သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေသုံးပါးတို့ကြောင့်ဖြစ်သော အနာတို့မဟုတ်သဖြင့် ထိုနှစ်ပါးသော အနာတို့ကို နုတ်ပယ်၍ ထားသည်။
ကြွင်းကျန်သော အနာရင်း ၃၂ ပါးတို့ကား သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေသုံးပါးတို့ကြောင့်ဖြစ်သော အနာတို့ ဖြစ်ရကား၊ အနာရင်း ၃၂ ပါးကို သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေသုံးပါးတို့ဖြင့် မြှောက်ပွားသော် သလိပ်ကြောင့် ဖြစ်သော အနာ ၃၂ ပါး၊ သည်းခြေကြောင့်ဖြစ်သော အနာ ၃၂ ပါး၊ လေကြောင့်ဖြစ်သော အနာ ၃၂ ပါး၊ အလုံးစုံပေါင်းသော် အနာမျိုး ၉၆ ပါး ဖြစ်လာသည်။ ထိုအနာမျိုး ၉၆ ပါးကား ပိဋကတ်ကျမ်း၊ ဆေး ကျမ်းတို့၌ အလွန်ထင်ရှားသည်။ ပညာဗဟုသုတနည်းပါး၍ ၉၆ ပါး သရုပ်ကိုပင် မရေတွက်တတ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ပါးစပ်ဖျားမှာပင် ပြောဆိုသုံးစွဲလျက် ရှိကြသည်။
အနာမျိုး ၉၈ ပါးယူရာ၌ ၉၆ ပါး ရေတွက်ရာဝယ် နုတ်ပယ်ထားသော အပမာရ-ဘီလူးဖမ်းသော အနာ (ပယောဂါနာ)နှင့် နခသာ-ခြေသည်းလက်သည်းတို့ဖြင့် ခြစ်မိသော အနာ နှစ်ပါးကို ၉၆ ပါးတွင် ထည့်သွင်းကာ ၉၈ ပါး ဖြစ်လာသည်။ အထူးမှတ်ချက်-သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေ သုံးပါးတို့ကြောင့် အနာဖြစ်သည်ဆိုရာ၌ သာမညအားဖြင့် ရောထွေးပြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဝိသေသအားဖြင့် ခွဲခြား၍ ယူမူကား- သလိပ် တစ်ပါးတည်းကြောင့်၊ သည်းခြေ တစ်ပါးတည်းကြောင့်၊ လေ တစ်ပါးတည်းကြောင့် ဖြစ်သောအနာတို့ကို ပြတက်နာဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ သလိပ်နှင့်သည်းခြေနှစ်ပါးတို့ကြောင့် သလိပ်နှင့် လေနှစ်ပါးတို့ကြောင့်၊ သည်းခြေနှင့် လေနှစ်ပါးတို့ကြောင့် ဖြစ်သောအနာတို့ကို ဒွေးဝန်းနာဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေသုံးပါးလုံးကြောင့်ဖြစ်သော အနာတို့ကို သန္နိပါတ်နာဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ထိုကြောင့် ယခင်ပြဆိုခဲ့ပြီးသော အနာမျိုး ၉၆ ပါးကား သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေသုံးပါး တို့တွင် တစ်ပါးစီဖြင့် မြှောက်ပွားသော ပြတက်နာတို့သာဖြစ်သည်။
နှစ်ပါးစီဖြင့် မြှောက်ပွားသော် သလိပ်နှင့် သည်းခြေ နှစ်ပါး တို့ကြောင့်ဖြစ်သော ဒွေးဝန်းနာ ၃၂ ပါး၊ သလိပ်နှင့် လေနှစ် ပါးတို့ကြောင့်ဖြစ်သော ဒွေးဝန်းနာ ၃၂ ပါး၊ သည်းခြေနှင့် လေနှစ်ပါးတို့ကြောင့်ဖြစ်သော ဒွေးဝန်းနာ ၃၂ ပါး၊ ပေါင်းသော် ဒွေးဝန်းနာ ၉၆ ပါး ဖြစ်သည်။
သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေ သုံးပါးတို့ကြောင့်ဖြစ်သော သန္နိပါတ်နာကား ၃၂ ပါး ဖြစ်သည်။ အလုံးစုံပေါင်းသော် ပြတက်နာ ၉၆ ပါး၊ ဒွေးဝန်းနာ ၉၆ ပါး၊ သန္နိပါတ်နာ ၃၂ အားဖြင့် အနာမျိုး ၂၂၄ ပါး ဖြစ်နိုင်သည်။
တစ်နည်း စက္ခုရောဂ-မျက်စိ၌ဖြစ်သော အနာစသည့် ၃၂ ပါးကို မူတည်၍ သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေတို့ဖြင့် မမြှောက်ပွားဘဲ သလိပ်နာသက်သက် ၂ဝ၊ သည်းခြေနာသက်သက် ၄ဝ၊ လေနာသက်သက် ၈ဝ အားဖြင့် ပေါင်းသော် အနာမျိုး ၁၄ဝ ဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်နည်း၊ စက္ခုရောဂ-မျက်စိ၌ဖြစ်သော အနာစသည့် ၃၂ မျိုးကိုလည်းကောင်း၊ သလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေဖြစ်ကြောင်း သုံးပါးကိုလည်းကောင်း၊ အမှတ်အသားမပြုပဲ ဆနဝုတိဆေးကျမ်း၌ ပြဆိုထားသော အနာတို့ကား ၉၆ ပါး ဖြစ်သည်။
ဆနဝုတိဆေးကျမ်းလာ အနာမျိုး (၉၆) ပါး
• # ဖဝါးပူပါဒရက်နာ၊
• # ဘိန်းပြဲကိုယ်ရောင်နာ၊
• # ကုတ်ဟီးချောင်းဆိုးနာ၊
• # ဝက်ရူးနာ၊
• # ရှူနာ၊
• # ဘက်သကပ်နာ၊
• # ကြို့ထိုးနာ၊
• # စိမ်ရေသင့်နာ၊
• # ကြွက်နို့နာ၊
• # ထွတ်မြင်းနာ၊
• # ခူကိုက်နာ၊
• # သနပတ်နာ၊
• # မှဲ့နာ၊
• # တင်းတိပ်နာ၊
• # သင်းခွေ ချပ်နာ၊
• # ပွေးညှင်းနာ၊
• # ရေယုန်နာ၊
• # အသား မာနာ၊
• # အနာ မှောက်ခုံ၊
• # ရမ်းနမဲနာ၊
• # မွေးကျွတ်နာ၊
• # သွေးစု နာ၊
• # ဝက်ခြင်နာ၊ ဝက်ချုပ်နာ၊
• # တောင်စဉ် ခုနစ် ထပ်နာ၊
• # အနာပဆုပ်၊
• # ဆင်ကူလည်ပြတ်နာ၊
• # ဖွတ်သိုနာ၊
• # ရေဇူနာ၊
• #အိုင်ငယ်ရေမြွေဆိပ်နာ၊
• # ခရုဘေနာ၊
• # သက်တန့်ခေါင်းလျှိုနာ၊
• #သတပိုနာ၊
• # မြွေလက်ပတ်နာ၊
• # ဆံကျင်နာ၊
• # မှန်ကင်းနာ၊
• #အနာပတ္တမြား၊
• #ဂရင်ဂျီအနာမီး၊
• #ငရှဉ့်ပွက်နာ၊
• #ကိန္နရာနာ၊
• #မုတ္တကိတ်နာ၊
• #ထွက်နာ၊ ဝက်အူနာ၊
• # သရက်ကင်းနာ၊
• #အနာထွတ်၊
• #အထင်ကလိနာ၊
• # မုက္ခစိုနာ၊
• #ကာလနာ၊
• # မြင်းသရိုက်ပိတ်ဝမ်းပျက်နာ၊
• # သွေးကျနာ၊
• #ခေါင်းခဲဦယဉ်းနာ၊
• # အမူးနာ၊
• #တကျည်းနာ၊
• #ဂူနာ၊
• #ကျပ်သဖီနာ၊
• #မေဓုန်သနပတ်နာ၊
• #သွေးပွက် နာ၊
• # နူနာ၊
• #ဝဲနာ၊
• #အင်ပြင်နာ၊
• # မြေပြုတ်ရှပ်နာ၊
• #သွေးကင်ပိန့်နာ၊
• #ဝက်ခမ်းနာ၊
• #လိင်သေနာ၊
• #မုဿနာ၊
• #လေပူလောင်နာ၊
• #ရိစွဲနာ၊
• #ဆီးအောင့်နာ၊
• #မြွေငန်းသွေးငန်းနာ၊
• #ဂျွမ်းခိုက်နာ၊
• #သွေးမွှန်နာ၊
• #အော့နာ၊
• #အတွင်း သွေးပျက်နာ၊
• #သွေးသဖုံးနာ၊
• #ကလမူနာ၊
• # နို့ယဉ်နာ၊
• #ကျဗဟုံးကြက်ညှာနာ၊
• # နို့မြွေသူငယ်နာ၊
• # ကျောက်နာ၊
• # ဝက်သက်နာ၊
• # မီးယပ်နာ၊
• # မြုံနာ၊
• #မြေသလိပ်နာ၊
• #သည်းခြေနာ၊
• #လေနာ၊
• #တုတ်သံနာ၊
• #ဒူလာသရောသွေးသွန်နာ၊
• #ပယောဂနာ၊
• #လောဘ- ဒေါသ-မောဟနှင့် ယှဉ်သောအနာ၊
• #ကိလေသာနှင့် ယှဉ်သောအနာ ဟူ၍ အနာမျိုး ၉၆ ပါးဖြစ်သည်။ ဒဗ္ဗဂုဏဆေးကျမ်း၌လည်း ကဏ္ဍု-ဝဲနာ၊ ယားနာ၊ ကုဋ္ဌ- နူနာ၊ ကိမိ-ပိုးနာ၊ သိလေသ-သလိပ်နာ၊ စသည်ဖြင့် အနာမျိုး ၁၂၂ ပါး ပြဆိုထားသည်။ ဤသို့လျှင် ကျမ်းအမျိုးမျိုး၌ ပြဆိုထားသော အနာတို့ကား များလှ စွာ၏။
မြန်မာရိုးရာဆေးပညာအရ အနာမျိုး (၉၆)ပါး
အပမာရော (ဝက်ရူးရောဂါ) နှင့် နခသာ (လက်သဲဖြင့် ခြစ်မိသောအနာ) (၂)မျိုးနှင့် ပေါင်းလျှင် အနာမျိုး(၉၈)ပါး ဖြစ်လေသည်။ လူကြီးသူမတို့ အစဉ်အဆက် သက်ငယ်သားမြေးတို့အား ဆုတောင်းပေးကြရာတွင် “အနာမျိုး(၉၆)ပါးမှ ကင်းဝေးပါစေ”ဟု ဆုတောင်းပေးလေ့ရှိကြသည်။
သုခမှတ်စုလာ အနာအမျိုး (၉၆) ပါး
(၁) စက္ခု ရောဂါ = မျက်စိ၌ ဖြစ်သော အနာ။ (၂) သောတ ရောဂါ = နား၌ ဖြစ်သော အနာ။
(၃) ဃာန ရောဂါ = နှာခေါင်း၌ ဖြစ်သော အနာ။
(၄) ဇိဝှာ ရောဂါ = လျှာ၌ ဖြစ်သော အနာ။
(၅) ကာယ ရောဂါ = ကိုယ်၌ ဖြစ်သော အနာ။
(၆) သီသ ရောဂါ = ဦးခေါင်း၌ ဖြစ်သော အနာ။
(၇) ကဏ္ဏ ရောဂါ = နားရွက်၌ ဖြစ်သော အနာ။
(၈) မုခ ရောဂါ = ခံတွင်း၌ ဖြစ်သော အနာ။
(၉) ဒန္တ ရောဂါ = သွား၌ ဖြစ်သော အနာ (သွားကိုက်နာ)။
(၁၀) ကာသော = ချောင်းဆိုးနာ ။
(၁၁) သာသော = ကုပ်ဟီနာ (ပန်းနာရှူနာ)။
(၁၂) ပိနာသော = ဖွတ်သိုနာ ထိပ်ကပ်နာ (ဆောင်းမေးခါးနာ) ။
(၁၃) ဍာဟော = ကိုယ်တွင်း၌ ပူသော အနာ ။
(၁၄) ဇရာ = အဖျားနာ။
(၁၅) ကုစ္ဆိရောဂါ = ဝမ်း၌ ဖြစ်သောအနာ။
(၁၆) မုစ္ဆာ = မူးဝေမိန်းမောသော အနာ။
(၁၇) ပက္ခန္ဒိကာ = သွေးအန်နာ။
(၁၈) သူလာ = ဘေးထိုးရင်ကြပ်နာ။
(၂၀) ကုဌံ = နူသောအနာ ။
(၂၂) ကိလာသော = ခရုသင်း၊ သမင်ရက်၊ ကွက်သောအနာ ။
(၂၃) သောသော = အသွေးအသားခန်းခြောက်သော ခရရုပ်နာ။
(၂၄) အပမာရော = ဝက်ရူးနာ။
(၂၅) ဒဒ္ဒူ = ဆိတ်လည်နူးနာ(ဝဲစို ဝဲကြီး)။
(၂၆) ကဏ္ဍု = ဝဲခြောက်နာ။
(၂၇) ကစ္ဆု = ပွေးနာ။
(၂၈) နခသာ = လက်သည်းခြစ်မိရာ၌ ဖြစ်သောအနာ။
(၂၉) ဝိတစ္ဆိကာ = လက်ဖဝါးခြေဖဝါးကွဲသော အနာ။
(၃၀) လောဟိတပိတ္တံ = ပိတ်ကိုက်နာ။
(၃၁) မဓုမေဟော = ဒူလာရောနာ(ကျင်ပြောနာ)။
(၃၂) အံသာ = မြင်းသရိုက်နာ(ဒူလာလိပ်ခေါင်းနာ)။
(၃၃) ပိဠိကာ = ဝက်ခြံနာ။
ခတင်ပိုက်ရွာ၊ ခတင်ပိုက်
ခတင်ပိုက်ရွာ၊ ခတင်ပိုက်
အနာမျိုး(၉၆)ပါး
သုခမှတ်စုလာ အနာအမျိုး (၉၆) ပါး
(၃၄) ဘဂန္ဒလာ = အရည်တစိုစိုယိုသော ဘဂန္ဒိုလ်နာ။
(၃၅) ပိတ္တသမုဠာနာအာဗာဓာ = သည်းခြေကြောင့်ဖြစ်သော အနာ။
(၃၆) သေမှသမုဠာနာအဗာဓာ = သလိပ်ကြောင့် ဖြစ်သောအနာ။
(၃၇) ဝါတသမုဠာနအာဗာဓာ = လေကြောင့် ဖြစ်သောအနာ။
(၃၈) သန္နိပါတိကာအာဗာဓာ = လေသလိပ်ကြောင့် ဖြစ်သောအနာ။
(၄၀) ဝိသမပံရိဟာရဇာ အာဗာဓာ = ကိုယ်ကိုမသင့်စွာဆောင်၍ ဖြစ်သောအနာ။
(၄၁) ဩပက္ကမိကာ အာဗာဓာ = ကိုယ့်လုံ့လ သူ့လုံ့လကြောင့် နာအောင်တမင်လုပ်၍ ဖြစ်သောအနာ။
(၄၂) ကမ္မဝိပါကဇာ အာဗာဓာ = ဥပပီဠကကံ ဥပစ္ဆေဒကကံတို့ နှိပ်စက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အနာ။
ဟူ၍ နိဒ္ဒေသ၊ စူဠနိဒ္ဒေသတွင် ၄၂-ပါး။
(၄၃) ဂဟဏီ = ဝမ်းမီးပျက် ဝမ်းကိုက်နာ။
(၄၄) ပဏ္ဍုရောဂါ = အဆင်းဖြော့တော့သောဝါသင့်နာ။
(၄၅) ရာဇယက္ခမာ = သုက်ပျက်၍ ချည့်နဲ့သော အနာ။
(၄၆) ဟိက္ကာရောဂါ = ကြို့ထိုးနာ။
(၄၇) အရောစကရောဂါ = နှုတ်မမြိန်နာ (စားသောက်မကောင်းသော ဝေဒနာ)။
(၄၈) ဆဒ္ဒိရောဂါ = မျို့အနတ်သော အနာ။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယ ဝန်ကြီးချုပ်
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယ ဝန်ကြီးချုပ် (Deputy Prime Minister of Myanmar) သည် မြန်မာနိုင်ငံအစိုးရအဖွဲ့များ၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည်။ ၂၀၂၁ခုနှစ်မှစ၍ ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သူမှာ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး စိုးဝင်းဖြစ်သည်။ ၂၀၂၃ခုနှစ် ​ဖေ​ဖော်ဝါရီလတွင် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ် (၄)ဦးအား ထပ်မံခန့်အပ်ခဲ့ရာ လက်ရှိတွင် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ် (၅)ဦးအထိ ရှိလာခဲ့သည်။
အနာမျိုး(၉၆)ပါး
သုခမှတ်စုလာ အနာအမျိုး (၉၆) ပါး
(၄၉) ဥမ္မာဒရောဂါ = ရူးသွပ်သော အနာ။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယ ဝန်ကြီးချုပ်
သမိုင်းကြောင်း
၁၉၄၇ အခြေခံဥပဒေအရ မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ရရှိသည့် ၁၉၄၈ခုနှစ်မှ စတင်၍ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည့် အစိုးရအဖွဲ့များတွင် ဝန်ကြီးချုပ်သည် အစိုးရအဖွဲ့များ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။နိုင်ငံတော်သမ္မတသည် နိုင်ငံတော်၏ ခေါင်းဆောင်သာဖြစ်သည်။အစိုးရအဖွဲ့များ၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ်များ ရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၈ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေအရ နိုင်ငံတော်၏ခေါင်းဆောင်နှင့် အစိုးရအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သမ္မတကိုသာ ထားရှိခဲ့သည်။ထို့ကြောင့် ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးသည် ၂၀၁၁ခုနှစ်တွင် ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။သို့သော် နအဖ၏ နောက်ဆုံးအစိုးရအဖွဲ့ဖြစ်သော ပထမဦးသိန်းစိန်အစိုးရတွင် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ် မရှိပေ။ဝန်ကြီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သိန်းစိန်သာရှိသည်။
အနာမျိုး(၉၆)ပါး
သုခမှတ်စုလာ အနာအမျိုး (၉၆) ပါး
(၅၁) အာမာဝါတ ရောဂါ = တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်သောအနာ။
(၅၂) ဥပဒါ ဝတ္တ ရောဂါ = ဝမ်းဖောဝမ်း ရောဂါ။ (၅၃) ဂူလမ ရောဂါ= ဝမ်း၌ အလုံးအခဲစွဲသော အနာ။ (၅၄) ဟဒယရောဂါ = နှလုံး သည်းပွတ်နာ။
(၅၅) ဥရောဂဟ ရောဂါ = ရင်အောင့်သော အနာ။
(၅၆) ပုတ္တကိစ္ဆ ရောဂါ = ဆီးအောင့် ကျင်အောင့်သော အနာ။
(၅၇) မုတ္တယာတ ရောဂါ = ဆီးဝမ်းချုပ်သော အနာ။
(၅၈) အသ္မရီရောဂါ့ = ကျောက်တည်သော အနာ။
(၅၉) ပိစလ ရောဂါ = အဖျင်းအဆုပ် နာ။
(၆၂) ပဏ္ဍမာလာ ရောဂါ = ဆီးသီးခန့်အလုံး ပေါက်တတ်သော မြင်းစဉ်နာ။
(၆၃) ဂန္တိ ရောဂါ = ကြွက်နို့နာ။
(၆၄) သီပဒ ရောဂါ = ခြေထုံနာ (ခြေသလုံး ရောင်နာ)။
(၆၅) ဝိဒြဓိရောဂါ = အနာ့ပဆုပ် (သွေးစုနာ၊ သက်တန့်နာ)။
(၆၆) ဘန္ဓ ရောဂါ = အရိုးကျိုးသော အနာ၊ ဆတ်သော အနာ။
(၆၇) ဥပဒံသ ရောဂါ = ဂုရင်ဂျီနာ။
သံလွင်ငူရွာ၊ ဖုန်းဆိုး (တောင်)
သံလွင်ငူရွာ၊ ဖုန်းဆိုး (တောင်)
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယ ဝန်ကြီးချုပ်
သမိုင်းကြောင်း
၂၀၂၁အာဏာသိမ်းယူမှုအပြီး ၆လအကြာတွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် အိမ်စောင့်အစိုးရတွင် ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးများကို ပြန်လည် ဖန်တီးခဲ့သည်။ ၂၀၂၃ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ (၁)ရက်နေ့တွင် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ် (၄)ဦးအား ထပ်မံခန့်အပ်ခဲ့ရာ အစိုးရအဖွဲ့တွင် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ် (၅)ဦးအထိ ရှိလာခဲ့သည်။
အနာမျိုး(၉၆)ပါး
သုခမှတ်စုလာ အနာအမျိုး (၉၆) ပါး
(၆၈) သုက ရောဂါ = အင်္ဂါဇာတ်၌ အဖုပေါက်သော ရောဂါ။
(၆၉) ဝိသပ္ပ ရောဂါ = ဝက်သက်နာ၊ ရေယုံနာ ဟုလည်း ရှိ၏။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယ ဝန်ကြီးချုပ်
သမိုင်းကြောင်း
၂၀၂၃ ဩဂုတ် ၃ရက်တွင် ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့အား ထပ်မံပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းရာတွင် မူလအတိုင်း ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ်(၅)ဦးဆက်ထားခဲ့ပြီး ထိုထဲ ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး အစား နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအား ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ် ပူးတွဲတာဝန် ပြောင်းလဲခန့်အပ်သည်။
အနာမျိုး(၉၆)ပါး
သုခမှတ်စုလာ အနာအမျိုး (၉၆) ပါး
(၇၀) မသုရိက ရောဂါ = ကျောက်နာ။
(၇၁) နှာရု ရောဂါ = ချည်မျှင်ကဲ့သို့ အကြောထါက်သော အနာ။
သဲတန်းရွာ၊ သဲတန်း
သဲတန်းရွာ၊ သဲတန်း
အနာမျိုး(၉၆)ပါး
သုခမှတ်စုလာ အနာအမျိုး (၉၆) ပါး
(၇၂) ဝိပ္ဖေါဋ ရောဂါ = မီးလောင်မာနာ။
(၇၃) အဇိဏ္ဏ ရောဂါ = အစာမကြေသော အနာ။
(၇၅) ဂန္ထာပစီ ရောဂါ = ကြပ်နာ။
(၇၆) ဂလဂဟ ရောဂါ = လည်ချောင်းနာ။
(၇၇) အာနာယ ရောဂါ = ဝမ်းချုပ်နာ။
(၇၈) ဝိဋက ရောဂါ = အနာစိမ်း။
(၇၉) ဝါတဏ္ဍ ရောဂါ = လိင်ဥရောင်သာ မုဿနာ။
(၈၀) ဝပါဒိကာ ရောဂါ = ခြေဖောသော အနာ၊ ခြေပူနာလည်းဟူ။
(၈၁) ကီဋပ ရောဂါ = ဆင်ခူလည်ပြတ်နာ။
(၈၂) အဇဂန္ဓိကော = နို့သတ်နာ။
(၈၃) ပါသာဏ ဂဒ္ဒကံ = မေးနှင့် လည်ချောင်းအစပ်၌ ပေါက်သောအနာ။
(၈၄) ကစ္ဆ ရောဂါ = လက်ရုံးနံဘေး ခုံး၍ ပေါက်သောအနာ။
(၈၅) စိပ္ပ ရောဂါ = လက်သည်ခြေသည်း ပုပ်သော အနာ။
(၈၆) ကဒရန္တု ရောဂါ = တံသင်းနာ၊ အနာ့သစ်ငုတ်။
(၈၇) ဣန္ဒြေလုတ္တ ရောဂါ = မိတ်နာ၊ ကြာဆူးနာ။
(၈၈)
(၈၉)
(၉၁) တိလကာလက ရောဂါ = မှဲ့နာ။
(၉၂) မုခဗျင်္ဂ ရောဂါ = ပါးသက်နာ။
(၉၃) ပရိဝတ္တိက ရောဂါ = မုဿကုပ်နာ။
(၉၄) အပေါဋိက ရောဂါ = လိင်ရေလျော့သော အနာ။
(၉၅) မဏိဓမ္မ ရောဂါ = ကျင်သွားလိင်သေနာ။
(၉၆) နိရုဒ္ဓပကဿ ရောဂါ = ကျင်ချုပ်လိင်သေနာ။
(၉၇) ဂူဒတြံသ ရောဂါ= ဘင်ထွက်သော အနာ။
(၉၈) ဝိသရောဂါ = အဆိပ်သင့်သော အနာ။
အနာမျိုး ၉၆-ပါးဟူရာ၌ ၎င်း ၉၈-ပါးတွင် သဘောတူ အဓိပ္ပာယ်တူ နှစ်ပါးကို နုတ်၍ ယူကြရာတည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယ ဝန်ကြီးချုပ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေး *
သရက်ပင်ရွာ၊ ထူးကြီး
သရက်ပင်ရွာ၊ ထူးကြီး
ထော် (အောက်)
ထော် (အောက်)
ရေချမ်းပြင်ရွာ၊ ခတင်ပိုက်
ရေချမ်းပြင်ရွာ၊ ခတင်ပိုက်
ပိစပ်
ပိစပ်ပင်ကို အပင်ရိုးတံထိပ်တွင်အပွင့်ငယ်များအဆုပ်လိုက်ပွင့်၍အရွက်တွင် အမွေးနုရှိသောဆေးဖက်ဝင်ချုံပင်တစ်မျိုး ဟူ၍ မြန်မာအဘိဓာန်တွင် ဆိုသည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်Chromolaena odorata ဟူ၍ခေါ်သည်။ အပူပိုင်းနှင့် အပူပိုင်းဒေသခွဲများတွင် ပေါက်ရောက်သည့် နေကြာမျိုးနွယ်ထဲမှ အပွင့်ပွင့်သည့် ခြုံပင်အမျိုးအစားဖြင့်သည်။ မြောက်အမေရိကတိုက်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ တက္ကဆက်ပြည်နယ်မှ ဖေလော်ရီဒါပြည်နယ်တလျှောက်မှ မက္ကဆီကို နှင့် ကာရေဘီယမ်း၊ ထိုမှ တောင်အမေရိကတိုက်အထိ ပေါက်ရောက်သည့် အမေရိကတိုက် မူလပေါက်ရောက်သည့် အပင်ဖြစ်သည်။ မြန်မာသာသာတွင် ဘိစပ်၊ ပိစပ်၊ ဂျာမနီခြုံဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ
မြောက်ကမ္မရိုက်ရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
မြောက်ကမ္မရိုက်ရွာ(Myaukkanmayaik)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ မြောက်ကမ္မရိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၅၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြောက်ကမ္မရိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၉၆ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၉၈၁ ဦး နေထိုင်သည်။ စန္ဒာမုနိစေတီကို တည်ထားကိုးကွယ်သည်။ အိမ်ခြေ ၁၃၅ မှာ ဆိုလာစွမ်းအင်ဖြင့် မီးလင်းသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အထက်ဘာတွန်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
အထက်ဘာတွန်ရွာ(Ahhtetbarton)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ဝေါ့ချုံ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၃၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝေါ့ချုံ့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၆ ဦး၊ မ ၂၇၅၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၇၃၁ ဦး နေထိုင်သည်။
အင်ဂရော်ဂပ်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
အင်ဂရော်ဂပ်ရွာ(Ingarawgat)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ခန်ဒေါက်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၀၀၇ ဖြစ်သည်။
အထက်ဘာတွန်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ကတတ်ရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
နမ့်ကတတ်ရွာ (Namkatat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ မိုင်းကောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၅၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းကောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၁၅ ဦး၊ မ ၆၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၁၆ ဦးနေထိုင်သည်။
မျိုးမင်းလတ် (ဘောလုံးသမား)
မျိုးမင်းလတ် (၂၀ ရက် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၉၉၅ ခုနှစ်) သည် မြန်မာလက်ရွေးစင်အသင်းနှင့် U-22 အသင်း၏ ဂိုးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ်ပြိုင်ပွဲဝင်အသင်း တစ်သင်းဖြစ်သော ကမ္ဘောဇကလပ်တွင် ကစားလျက်ရှိသည်။
နမ့်ကတတ်ရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မော်စကို ပါဝါ အင်ဂျင်နီယာ တက္ကသိုလ်
မော်စကို ပါဝါ အင်ဂျင်နီယာ တက္ကသိုလ် (Moscow Power Engineering Institute) သည် ရုရှားနိုင်ငံ မော်စကိုမြို့ တွင် တည်ရှိသော တက္ကသိုလ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပါဝါအင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်၊ အီလက်ထရွန်းနစ် နှင့် အိုင်တီ ပညာရပ်တို့၌ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံးနှင့် ရှေ့ဆောင် တက္ကသိုလ်များတွင် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
ကျွန်းရွာ၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်
ကျွန်းရွာ (Kyun)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်၊ စန္ဒားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၂၆၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖောင်းပြင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျုံကောက်ရွာ၊ ဖုန်းဆိုး (တောင်)
ကျုံကောက်ရွာ၊ ဖုန်းဆိုး (တောင်)
ကျွဲနွယ်ကုန်းရွာ၊ သရက်ကုန်း
ကျွဲနွယ်ကုန်းရွာ၊ သရက်ကုန်း
သွေးတိုးရောဂါ
သွေးတိုး ရောဂါသည်လေဖြတ်ရောဂါ (Stroke) ဖြစ်စေသည့် နံပါတ်တစ် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပြီး နှလုံးရောဂါ (နှလုံး သွေးကြော ကျဉ်းခြင်း/ သွေးကြော ပိတ်ခြင်း၊ နှလုံးကြီးခြင်း) ဖြစ်ခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာတဝန်း လူသန်းပေါင်း တစ်ထောင်၌ 'သွေးတိုးရောဂါ' ခံစား နေကြရပြီး (၂၀၁၀)၌ သွေးတိုးရောဂါသည် ကမ္ဘာအနှံ့စုစုပေါင်းသေဆုံးခြင်း၏ (၁၈%)ရှိကာ အရေအတွက်အားဖြင့် လူပေါင်း ၉.၄သန်းခန့်သေဆုံးရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ယူဆကြသည်။ ကျွမ်းကျင်ဆေးပညာရှင်များက သွေးတိုးရောဂါကို တိတ်တဆိတ်လူသတ်သမား (Silent Killer) ဟုပင် တင်စား ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
သွေးတိုးရောဂါ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်
သွေးတိုးရောဂါဆိုသည်မှာ ဆေးခန်းတွင်ချိန်သောအပေါ်သွေးပေါင်ချိန်သည် ၁၄၀နှင့်အထက် (သို့မဟုတ်) အောက်သွေးပေါင်ချိန် သည် ၉၀နှင့်အထက် ရှိလျှင် သွေးတိုးရောဂါ ဟုသတ်မှတ်သည်။
သို့ရာတွင် သွေးတိုးရောဂါဟု အမည်တပ်ရန် ၃လအတွင်း အနည်းဆုံး တစ်ပတ်ခြားကာ ၂ ကြိမ် သွေးပေါင်တက်လျှင် သွေးတိုးရောဂါဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ယခင် သွေးတိုးရောဂါ မရှိဘဲ ပထမဆုံးအကြိမ် သွေးပေါင်တက်ရုံဖြင့် သွေးတိုးသည်ဟု မခေါ်နိုင်ချေ။
သွေးဖိအားကို မီလီမီတာ မာကျူရီ ယူနစ်ဖြင့် တိုင်းတာပြီး နှလုံးကြွက်သား ညှစ်ထုတ်စဉ် သွေးကြောအတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော ဖိအားကို အပေါ်သွေး (Systolic Blood Pressure) ဟု ခေါ်ပြီး၊ နှလုံးကြွက်သား မူလအတိုင်း ပြန်ဆန့်စဉ် ဖြစ်ပေါ်သော ဖိအားကို အောက်သွေး (Diastolic Blood Pressure) ဟုခေါ်သည်။ သွေးတိုးရောဂါ ရှိမရှိကို နားလည် တတ်ကျွမ်းသော ကျန်းမာရေး ဝန်ထမ်းများဖြင့် အလွယ်တကူ စစ်ဆေးနိုင်ပြီး အစားအသောက် အနေအထိုင် ပြုပြင်၍ ဆေးဝါး စနစ်တကျ သုံးစွဲပါက ရောဂါကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ "The Seventh Report of the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure" (JNC7) ၏ ထုတ်ပြန်ချက်အရ သွေးတိုးရောဂါကို အောက်ပါအတိုင်း ခွဲခြား သတ်မှတ်ထားသည်။
သွေးတိုးရောဂါဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းများ
သွေးတိုးရောဂါရှိသူ ၉၀ မှ ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းသည် အကြောင်းရင်းတိတိကျကျ မသိကြပဲ ကျန် ၅ မှ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကသာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရောဂါ တမျိုးမျိုးကြောင့် သွေးတိုးရောဂါ ခံစားနေကြရခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တွင်းရောဂါများမှာ ကျောက်ကပ်ရောဂါ၊ ကျောက်ကပ်သွေးကြောကျဉ်းရောဂါ၊ သွေးကြောမကြီးရောဂါ၊ သိုင်းရွိုက်ဟော်မုန်း အထွက်လွန်ရောဂါ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း၊ သွေးတိုးစေသောဆေးများ သုံးစွဲနေခြင်းနှင့် အရက်သောက်သုံးခြင်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။ သွေးဖိအား 115/75 mmHg ကို ပုံမှန်ထား၍ အပေါ်သွေး 20 (or) အောက်သွေး 10 mmHg စီ တိုးတိုင်း နှလုံးနှင့် ပတ်သက်သော ရောဂါ ဖြစ်နိုင်ခြေ (Cardiovascular Disease Risk) နှစ်ဆ စီ တိုးလာပါတယ်.. အမေရိကန် နိုင်ငံ National Health and Nutrition Examination Surveys ၂၀၀၅-၂၀၀၆ ခုနှစ် စစ်တမ်းမှ အချက် အလက်များကို ထုတ်နုတ် တင်ပြရလျှင်
သွေးတိုးရောဂါ လက္ခဏာများ
သွေးတိုးရောဂါ ရှိသူများ၏ သုံးပုံတစ်ပုံ ခန့်မှာ မိမိတွင် သွေးတိုးရောဂါ ရှိမှန်း မသိကြသူများ ဖြစ်နေပါတယ်.. များသောအားဖြင့် သွေးတိုး လက္ခဏာ မခံစားရသူ၊ ဘာလက္ခဏာမှ မပြသူ များပါတယ်.. ခံစားရသူ အချို့တွင် ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ဇက်ကြောတက်ခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ အသက်ရှူ မြန်လာခြင်း၊ အမြင် ဝေဝါးလာခြင်း တို့ ဖြစ်တတ်ပါတယ်.. အချို့မှာ ရောဂါ၏ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုး လက္ခဏာ (Complications) များဖြင့် ပြတတ်ကြပါတယ်.. ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်း (နှလုံး သွေးကြော ကျဉ်းခြင်း)၊ လေဖြတ်ခြင်း (ဦးနှောက် သွေးကြော ပိတ်ခြင်း/ ပေါက်ခြင်း)၊ မော၍ ဖောယောင်ခြင်း (နှလုံး ညှစ်အား နည်းခြင်း- Heart Failure)၊ မျက်နှာ ယောင်အမ်း လာခြင်း (ကျောက်ကပ် ပျက်စီးခြင်း-Renal Failure)၊ မျက်စိ အမြင် ချို့ယွင်းလာခြင်း (Hypertensive Retinopathy) တို့ ဖြင့် လက္ခဏာ ပြတတ် ကြပါတယ်..
ရောဂါကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများ
JNC7 မှ ထုတ်ပြန်ချက်အရ သွေးတိုးရောဂါ ရှိသူများသည် သွေးဖိအားကို 140/90 mmHg အောက် နှင့် ဆီးချို၊ ကျောက်ကပ် ရောဂါ ရှိသူများ အနေဖြင့် 130/80 mmHg အောက် ရှိနေစေရန် ညွှန်ကြား ထားပါတယ်.. သွေးတိုး ရောဂါကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အောက်ပါ အတိုင်း လိုက်နာ သင့်ပါတယ်..
အိမ်တွင်သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းတာခြင်း
အိမ်သုံးသွေးပေါင်ချိန်စက်များကို ဝယ်ယူရာတွင် အရည်အသွေးတရားဝင်စစ်ဆေးထားသော စက်များကိုသာ ရွေးချယ်ဝယ်ယူရမည်။ www.stridebp.org တွင်စစ်ဆေးအတည်ပြုရမည်။ သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းရာတွင် တပတ်လျှင် ၃ ရက် မှ ၇ ရက် တိုင်းတာနိုင်သည်။ မနက် နှင့် ညနေ တနေ့လျှင် ၂ကြိမ် ဆေးမသောက်မီ တိုင်းရမည်။ တိုင်းတာသည့်အခါတိုင်း ၅ မိနစ်နားပြီးလျှင် တစ်မိနစ်ခြား ၂ ကြိမ်တိုင်းတာ မှတ်သားထားရမည်။ ပထမဆုံးရက်တိုင်းတာခြင်းများကို ဖယ်၍ နောက်ရက်များ၏ ပျမ်းမျှသည် ၁၃၅/၈၅ နှင့်အထက်ဖြစ်လျှင် သွေးတိုးရောဂါအဖြစ်သတ်မှတ်နိုင်သည်။ နောင်သွေးပေါင်ချိန် ကောင်းမွန်လာပါက တစ်ပတ်လျှင် (သို့မဟုတ်) တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ် (သို့မဟုတ်) နှစ်ကြိမ်ခန့် တိုင်းတာလျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
အိမ်တွင်သွေးပေါင်ချိန်ခြင်းအားဖြင့် ပုံမှန်အထက် နှင့် အဆင့် ၁ သွေးတိုးရောဂါတို့အား သေချာစေရန် အကူအညီဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် White coat hypertension နှင့် Masked hypertension တို့တွင် အိမ်သုံးသွေးပေါင်ချိန်ခြင်းဖြင့် တိတိကျကျခွဲခြားကုသနိုင်သည်။
ပြင်ရှည်ရွာ၊ ခတင်ပိုက်
ပြင်ရှည်ရွာ၊ ခတင်ပိုက်
စီးပွားရေးလုပ်ငန်း စီမံခန့်ခွဲမှု မဟာဘွဲ့
MBA Program ဟုသိကြသော စီးပွားရေး လုပ်ငန်း စီမံခန့်ခွဲမှု မဟာဘွဲ့(Master of Business Administration)သင်တန်းများကို ရန်ကုန် စီးပွားရေး တက္ကသိုလ် ၊ စီမံခန့်ခွဲမှု ပညာဌာန ၊ ပတ္တမြားဆောင်တွင် ဖွင့်လှစ်သင်ကြားသည်။စီးပွားရေး လုပ်ငန်း စီမံခန့်ခွဲမှု မဟာဘွဲ့(Master of Business Administration) နှင့် EMBA(Excuetive Master of Business Administration)ဟူ၍ခွဲခြားထားပြီးOnline MBA Programလည်းရှိသေးသည်။
လွယ်အွန့်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြာဖြူကန်
ကြာဖြူကန်
အင်ဖွတ်ကောင်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
အင်ဖွတ်ကောင်ရွာ(Inhputkawng)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ခန်ဒေါက်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၀၀၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်အောင်ဦး (ဘောလုံးသမား)
အောင်အောင်ဦး (၈ ရက် ဇွန်လ ၁၉၈၂ခုနှစ်) သည် မြန်မာ့လက်ရွေးစင် အားကစားသမား ဖြစ်ပြီး ၁၉၉၉ မှစတင်၍ မြန်မာ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းတွင် ပါဝင်ကစားခဲ့သည်။
ကုံးပေါက်ရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ကုံးပေါက်ရွာ (Konepauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဝမ်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၄၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၅ ဦး၊ မ ၉၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၆၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွဲတလင်းရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကျွဲတလင်းရွာ (Kywetalin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ သမင်အင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သမင်အင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၁၀ ဦး၊ မ ၃၇၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဧရိယာ ၅၁
ဧရိယာ ၅၁ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ နီဗားဒါးပြည်နယ်တွင် တည်ရှိပြီး အမေရိကန်လေတပ်စခန်း Edwards Air Force Base အခြေစိုက်ရာစခန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဗီယက်နမ်စစ်ပွဲကာလတွင် ဧရိယာ ၅၁ ဟုခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း စီအိုင်အေ၏အဆိုအရ အမည်မှန်မှာ Homey Airport (KXTA) နှင့် Groom Lake ဖြစ်သည်ဟုဆိုသည်။ အခြေစိုက်စခန်း၏ လက်ရှိရည်ရွယ်ချက်ကို လူသိရှင်ကြားမသိရပေ။ ယင်းသည် အမေရိကန်‌လေတပ်၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဖြစ်ပြီး သမိုင်းသက်သေများအရ လက်နက်စနစ်နှင့် စမ်းသပ်အဆင့်လေယာဉ်ပျံများ စမ်းသပ်ရာ စခန်းဖြစ်နိုင်သည်။ တင်းကျပ်သော လျှို့ဝှက်ချက်များကြောင့် စခန်းတွင် UFO များ ရှိနေသည်ဟူသော conspiracy သီအိုရီများလည်း ထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။ အခြေစိုက်စခန်းသည် လျှို့ဝှက်စခန်းဟု မည်သည့်အချိန်ကမှ မကြေညာခဲ့သော်လည်း ဧရိယာ ၅၁ ရှိ သုတေသနများမှာ အထူးလျှို့ဝှက်ထားသည်။ ဧရိယာ ၅၁ တည်ရှိကြောင်းကို ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၅ တွင် စီအိုင်အေက ပထမဆုံးအကြိမ် လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။
မလေး ကျွန်းဆွယ်
မြန်မာတို့က ပသျှူးကျွန်းဆွယ်ဟု အသိများသော မလေးကျွန်းဆွယ်ရှိ မာလာယုပြည်ထောင်စုသည် ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှဓနသဟာယအဖွဲ့ဝင် အချုပ်အချာ အာဏာပိုင်နိုင်ငံဖြစ်လာသည်။ ၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် မာလာယုပြည်ထောင်စု၊ စင်ကာပူ၊ ဆာရာဝပ်နှင့် ဆားဗား(ယခင်ဗြိတိသျှမြောက်ဗော်နီယို) တို့ကို စုပေါင်းလျက် မလေးရှားပြည်ထောင်စုနိုင်ငံဟု ဖွဲ့စည်းလိုက်လေသည်။
မလ္လာယုကျွန်းဆွယ်
မာလာယု ကျွန်းဆွယ်ကို မြန်မာတို့ ယခင်က ပသျှူးကျွန်းဆွယ်ဟု အခေါ်များသည်။ မာလာယုကျွန်းဆွယ်သည် အာရှတိုက်၏ အရှေ့တောင်ဘက်အဖျားဖြစ်သည်။ မာလာယုကျွန်းဆွယ်ဟူ၍ တွင်သော ဒေသသည်ကား မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ယိုးဒယားနိုင်ငံတို့မှခပ်သွယ်သွယ်လျားလျား ဆက်လာကာ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ကွေ့ဝင်ပြီးလျှင် အဖျားတုတ်သွားသောဒေသတစ်လျှောက်ဖြစ်၏။ သွယ်လျားသောအပိုင်းသည် ယိုးဒယားနိုင်ငံတွင်ပါဝင်သည်။ တုတ်သော အဖျားပိုင်းသည် မလေးရှားပြည်ထောင်စုဖြစ်၏။ ထိပ်ဖျားတွင် စင်္ကာပူကျွန်းတည်ရှိသည်။ မလက္ကာရေလက်ကြားသည် မာလာယုကျွန်းဆွယ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းခြေကို ဆူမတြားကျွန်းမှ ခြားထားသည်။ ကျွန်းဆွယ်၏အရှေ့ဘက်တွင် တောင်တရုတ်ပင်လယ် ရှိ၏။ မာလာယု ကျွန်းဆွယ်၏ ကမ်းရိုးတန်း တစ်လျှောက်သည် မိုင် ၁ဝဝဝ ကျော်ရှည်သည်။ မာလာ ယု ကျွန်းဆွယ်သည် မြောက်မှတောင်သို့ အလျားမိုင် ၉ဝဝ ခန့် ရှိသည်။ အကျည်းဆုံးနေရာတွင် ၄၅ မိုင် မျှသာရှိ၍၊အကျယ်ဆုံး နေရာတွင် မိုင် ၂ဝဝ ရှိ၏။ မာလာယု ကျွန်းဆွယ်တစ်လျှောက် သွယ်တန်းနေသော တောင်စဉ် တောင်တန်းသည် ကျွန်းဆွယ်၏ ကျောရိုးသဖွယ်ရှိကာ အချို့တောင်တို့သည် မြောက်မှ တောင်သို့ အလျားလိုက် တည်ရှိ၏။ အမြင့်ပေ ၆,ဝဝဝ ကျော်သော တောင်ထွတ်များစွာရှိကာ အမြင့်ဆုံးများမှာ ၇,၁၈၅ ပေ မြင့်သော ဂူနုန်(တောင်) တဟန်နှင့် ၇,၁၅၉ ပေမြင့်သော ဂူနုန်ကာဗောတို့ ဖြစ်၏။ ရာပေါင်း များစွာသော မြစ်များသည် တောင်များမှ မြစ်ဖျားခံကာ ဘင်္ဂလားအော်ထဲသို့ လည်းကောင်း၊ ယိုးဒယား ပင်လယ်ကွေ့ထဲသို့ လည်းကောင်း၊ မလက္ကာ ရေလက်ကြားထဲသို့ လည်းကောင်း စီးဝင်သည်။ သို့သော် အရေးပါအရာရောက်ဆုံး မြစ်များမှာ အနောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ပီရက်နှင့်အရှေ့ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ပဟန်မြစ်များ ဖြစ်၏။ မာလာယုကျွန်းဆွယ် ကမ်းရိုးတန်း၏ အနောက်ဘက်တွင် အဆက်မပြတ်ဆိုသလို ပေါက်ရောက်နေသော လမုတောနှင့် လတာပြင်ကို တွေ့နိုင်ပေသည်။ အချို့နေရာများတွင် ကမ်းဘေး၌ အုန်းပင်နှင့်ထင်းရှူးပင်များပေါက်လျက်ရိသော ပင်လယ်အော်များကို တွေ့ရ၏။ ကမ်းရိုးတန်း၏ အရှေ့ဘက်တွင်မူ သဲများ အဆက်မပြတ် ပြန့်ဖြူးစွာရှိကာ လှိုင်းများ ပုတ်ခတ်လျက် စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များ ပေါက်ရောက်သောကြောင့် သဘာဝရှုခင်း လှပရာ၌ အပူပိုင်းဒေသတွင် မနှိုင်းသာသော ဒေသတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ မာလာယုကျွန်းဆွယ်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကဒါနယ် အလွန်တွင်ရှိသော လန်ကာဝီကျွန်း၊ ယင်း၏ တောင်ဘက်လှမ်းလှမ်းရှိ ပီနန်ကျွန်းဆွယ်ပိုင် ရေပြင်တွင် ပါဝင်သော ရှုခင်းလှပရာ၌ အပူပိုင်းဒေသတွင် မနှိုင်းသာသော ဒေသတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။ မာလာယုကျွန်းဆွယ်ပိုင် ရေပြင်တွင်ပါဝင်သော ကျွန်းများမှာ ကျွန်းဆွယ်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကေဒါနယ် အလွန်တွင်ရှိသော လန်ကာဝီကျွန်း၊ ယင်း၏တောင်ဘက်လှမ်းလှမ်းရှိ ပီနန်ကျွန်း တို့အပြင် အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးအလွန်ရှိ တိုင်အိုမန်နှင့် အခြား ကျွန်းဆွယ်များဖြစ်၏။ မာလာယုကျွန်းဆွယ်ရှိ ရာသီဥတုမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပူအိုက်၏။ ကမ်းရိုးတန်းရှိ မြေပြန့်တွင် နှစ်စဉ် မိုးရေချိန် လက်မ ၁ဝဝ ခန့် ရွာသွန်း၍ တောင်တန်းဒေသဖက်တွင် ယင်းထက် တစ်ဆပိုသည်။ ကျွန်းဆွယ်၏ ၅ ပုံ ၄ ပုံတွင် ထူထပ်သော သစ်တောများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိ၏။ ယင်းသစ်တော်တို့မှ အက်ဗနီသစ်၊ ကျွန်းသစ်၊ စန္ဒကူး၊ ပရုတ်နှင့် အခြားတန်ဖိုရှိသော သစ်များရရှိ၍ ယင်းတို့သည် မာလာယုကျွန်းဆွယ်တွင် အရေးပါ အရာရောက်သော သဘာဝပစ္စည်းများဖြစ်ကြ၏။ ရော်ဘာ ခေါ် ကော်ဖတ်မှာ အဓိက ထွက်ကုန်ပစ္စည်းဖြစ်၏။ အခြား သစ်စေးနှင့် သစ်ဆီများလည်း ထွက်၏။ မာလာယုကျွန်းဆွယ်တွင် သံဖြူ၊ သံရိုင်း၊ ကျောက်မီးသွေးနှင့် တန်စတင်အစရှိသော သယံဇာပစ္စည်းများ ထွက်၍ သံဖြူမှာ အရေးပါအရာရောက်ဆုံးဖြစ်၏။
နွား၊ ဆိတ်၊ ဝက်အများအပြားနှင့် သိုးအသင့်အတင့် ရှိ၏။ မလ္လာယုပြည်ထောင်စုသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် သံဖြူရိုင်း အများဆုံးထွက်ရာ ဒေသဖြစ်၏။ ပီရတ်၊ ဆေလန်ဂေါ်၊ ပဟန်၊ နက်ဂရီဆင်ဗီလန်တို့တွင် အများဆုံး ထွက်လေသည်။ ဆေလန်ဂေါ် ပြည်နယ် ဗတူအရန်တွင် ကျောက်မီးသွေး အနည်းငယ်မျှထွက်သည်။
ပဟန်ပြည်နယ်မှ ရွှေထွက်၍ ပီရတ်နှင့် ဆေလန်ဂေါ်တွင် လည်း အနည်းငယ် ထွက်သည်။ ထို့ပြင် ပီရတ်၊ ဂျိုဟိုး၊ ကေလန်တန်နှင့်တြင်ဂနုမှ သံရိုင်း၊ ပီရတ်မှ တန်စတန်ရိုင်း၊ ကေဒါ၊ တြင်းဂနှင့် ပဟန်မှ ဝူးဖရမ်မိုက်များထွက်သည်။ ဗောက်ဆိုက်နှင့် မန်ဂနိတို့မှာလည်း စီးပွားရေးတွင် အရေးပါသော တွင်းထွက်ပစ္စည်းများဖြစ်၏။ မလ္လာယုနိုင်ငံ တွင် တူးဖော်ရရှိသော သံရိုင်း အများကို ပီနန်တွင်ကျို၍ ကျန်သံရိုင်းတို့ကို စင်္ကာပူတွင် ကျိုသည်။ ပီနန်မြို့နှင့် စင်္ကာပူမြို့တို့တွင် ကော်ဖတ်ပြားများ လုပ်သော စက်ရုံများ ရှိ၏။ ကလံနှင့်ကွာလာလမ်ပူမြို့များတွင် စက်ဘီးတာယာများ ပြုလုပ်သည်။ မလ္လာယုနိုင်ငံ နေရာ အများအပြားတွင် ရော်ဘာဖိနပ်အလုပ်ရုံများနှင့်အုန်းဆီစက်၊ ဆပ်ပြာစက်၊ သစ်စက် အမြောက်အမြား ရှိလေသည်။
လမ်းပန်း ဆက်သွယ်ရေးအားဖြင့်လည်း မလ္လာယု ပြည်ထောင်စုသည် လွယ်ကူမှု ရှိသည်။ မော်တော်ကားလမ်း မိုင်ပေါင်း၆ ဝဝဝ၊ မီးရထားလမ်း မိုင်ပေါင်း ၆၈ဝ ရှိသည့်အပြင် ပြည်တွင်းပြည်သို့ လေကြောင်းခရီးလည်း ပေါက်ရောက်လေသည်။
မလ္လာယုကျွန်းဆွယ်သည် အိန္ဒိယနှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့အကြား ကုန်သွယ်ရန် သွားရာလမ်းကြောင်းတွင် တည်ရှိသည့် အတွက် ကြောင့် နှစ်ရာပေါင်း များစွာကတည်းက အရေးပါသော အချက်အချာ ဒေသဖြစ်ခဲ့၏။ ရှေးအခါက ကျွန်းဆွယ်၏ အတွင်းဘက်၌ နေထိုင်သူနည်းပါးလှ၏။ ကရာကျွန်းဆက်နှင့် မလက္ကာ ရေလက်ကြား ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် တွင်သာ နေထိုင်ကြ၏။ ခရစ် ၁၄ဝဝပြည့်နှစ်တွင် မလေးလူမျိုးတို့သည် မလက္ကာ ဆိပ်ကမ်းမြို့ကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ မလက္ကာ ဆိပ်ကမ်းမြို့သည် ဘင်္ဂလားအော်နှင့် တောင်ပိုင်းတရုတ် ပင်လယ်တို့ အကြားတွင် သွားရာ လမ်းကြောင်းကို ချုပ်ကိုင်ခဲ့သောကြောင့် ကုန်သွယ်ရေးတွင် အရေးပါ၍ တန်ခိုးထွားခဲ့ပေသည်။ ၁၅၁၁ ခုနှစ်တွင် မလက္ကာမြို့ကို ပေါ်တူဂီ လူမျိုးတို့က သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ ပေါ်တူဂီ လူမျိုးတို့သည် မလက္ကာကို မိမိတို့စီးပွားရေးအတွက်သာ အရေးထားလျက် မလ္လာယုကျွန်းဆွယ်ရှိ အတွင်းပိုင်း အခြားဒေသများကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပေသည်။ ၁၆၄၁ ခုနှစ်၌ ဒပ်ချ်လူမျိုးတို့ သိမ်းပိုက်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မလက္ကာသည် အရေးမပါတော့ဘဲ ရှိ၏။ ၁၈ ရာစုနှစ် နောက်ပိုင်းလောက်တွင်မှ ဗြိတိသျှတို့သည် မလ္လာကျွန်းဆွယ်ကို စိတ်ဝင်စားလာပြီးနောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ခရစ် ၁၇၈၆ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှတို့သည် ပီနန်ကျွန်းကိုဝယ်ယူပြီးလျှင် ၁၈ဝဝ ပြည့်နှစ်တွင် မလ္လာယုပြည်မရှိ ပရောဗင့်ဝက်စလီခေါ် နယ်မြေကို လွှမ်းမိုးကြီးစိုးခွင့် ရခဲ့၏။ ဥရောပတိုက်၌နပိုလီယန် စစ်ပွဲများဖြစ်ပွားခဲ့စဉ်က နပိုလီယန်က ဒပ်ချ နိုင်ငံကို ဝင်စီးသောအခါ ဗြိတိသျှတို့က အရှေ့အိန္ဒိယရှိ ဒပ်ချ်ကျွန်းစုများကိုသိမ်းပိုက်လိုက်၏။ ဒပ်ချ်လူမျိုးတို့က ဒပ်ချ်ကျွန်းစုများကို ပြန်လည်ရရှိချိန်၌ ယင်းကျွန်းစုကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ဘုရင်ခံ ဆာစတမ်းဖို့ရက်ဖဲက ဗြိတိသျှတို့အဖို့ မလ္လာယုကျွန်းဆွယ်သည် မည်မျှ အရေးပါကြောင်းတင်ပြခဲ့၏။ ခရစ် ၁၈၁၉ ခုနှစ်တွင် ဂျိုဟိုးပြည်နယ် စူလတန် ဘုရင်ထံမှ စင်္ကာပူကျွန်းကို ဗြိတိသျှ တို့ဝယ်ယူရန် ဆာစတမ်းဖို့ရက်ဖဲကပင် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ဒပ်ချ်တို့က ကန့်ကွက်ခဲ့သော်လည်း၊ ၁၈၂၄ ခုနှစ်တွင် ရေလက်ကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ကူးသန်းသွားလာခွင့် စသည့် အခွင့်အရေးများနှင့် အလဲအလှယ်ပြုကာ မလက္ကာကို ဒပ်ချတို့ထံမှ ရယူခဲ့ပြန်လေသည်။ ဗြိတိသျှ တို့သည် မလ္လာယုကျွန်းဆွယ်တွင် ပီနန် - ဝက်စလီ၊ စင်္ကာပူနှင့် မလက္ကာမည်သော ၃ ဌာနတွင် ဦးစွာ ခြေကုပ်လျက် နောင်သော်ကား စထရိတ်စက်တယ်မင့် အမည်ဖြင့် ကိုလိုနီထူထောင်ခဲ့လေသည်။ ထိုနောက် အနှစ် ၅ဝ မျှ ဗြိတိသျှ တို့သည် စင်္ကာပူကို အာရုံစိုက်၍ ပြုစုပျိုးထောင်သည်။ ပြည်မတွင် ရှိ မွတ်စလင်ပြည်နယ် ၉ နယ်၌ ပြည်တွင် အုပ်ချုပ်ရေးတွင် ဝင် စွက်ခြင်းကို နည်းနိုင်သမျှ နည်းစေသည်။ ၁၈၆၉ ခုနှစ်၌ ဆူးအက် တူးမြောင်းကို ဖွင့်လှစ်သော အခါ ဥရောပနှင့် အာရှတိုက် အရှေ့တောင်ပိုင်းရှိ နိုင်ငံများသည် ရောင်းရေးဝယ်တာ ဖွံ့ဖြိုးလာပြီးလျှင် မလ္လာယုကျွန်းဆွယ်တွင်လည်း သံဖြူလုပ်ငန်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေးသည် အရေးပါလာ၏။ သံဖြူ တွင်းများသည် ကျွန်းဆွယ်၏ အတွင်ပိုင်းတွင်ရှိရကား ဗြိတိသျှတို့ သည် သက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ်ဒေသတွင်း၌ နိုင်ငံရေးအားဖြင့် ဩဇာ လွှမ်းမိုးရန် လိုကြောင်း သိမြင်သဖြင့် ပီရတ်၊ ဆေလန်ဂေါ်၊ နက်ဂရီဆင်ဗီလန်နှင့် ပဟန်ပြည်နယ်များမှ အုပ်ချုပ်သူတို့နှင့် အုပ်ထိန်းကွာယ်ရေး စာချုပ်ရေးထိုးကြ၏။ ၁၈၉၅ ခုနှစ်တွင် အဆိုပါ ပြည်နယ် ၄ ခုကို ပေါင်း၍ စုပေါင်းပြည်နယ်များဟု အဓိပ္ပာယ်ရသောဖက်ဒရိတ်တက် မလေးစတိတ်ဟု ဖွဲ့စည်းခဲ့ရာ ကွာလာလွမ်ပူမှာ မြို့တော်ဖြစ်လာ၏။
ဗြိတိသျှတို့သည် ကွန်မြူနစ် မဟုတ်သော တရုတ် လူမျိုးတို့အား နိုင်ငံရေးတွင်ရော အလုပ်သမား ရေးရာတွင်ပါ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပါဝင် ဆောင်ရွက်ရန် အားပေး၏။ တရုတ်ကွန်မြူနစ်တို့က ငွေရေး ကြေးရေးနှင့် စားနပ်ရိက္ခာအတွက် အကူအညီအဓမ္မ တောင်းခံခြင်း မပြုနိုင်စေရန် ယင်းတို့ကို လုံခြုံသော ရပ်ကွက်တွင် နေရာချထားပေး၏။ စစ်ဖက်နှင့် ရဲဖက်မှ အရေးယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့ သောကြောင့် တရုတ်ကွန်မြူနစ်တို့သည် ပြောက်ကျားတပ်သား ၃,ဝဝဝ မျှသာရှိသည်အထိလျော့သွားသည်။ ယင်းတို့သည် ယိုးဒယားနယ်စပ်အနီးတွင် ခိုအောင်း၏။ ကိုရီးယား စစ်ပွဲအတွင်း က ကော်ဖတ်နှင့် သံဖြူဈေးကောင်းလာ၍ မလ္လာယုသည် စီးပွား ရေး နာလန်ထူလာသဖြင့် သူပုန်တို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်လာ၏။ ကွန်မြူနစ်တို့ ဆူပူသောင်းကျန်းမှုကြောင့် ၁ဝ နှစ်ကျော် တိုင်းပြည်မငြိမ်မသက်ဖြစ်ခဲ့ရလင့်ကစား ပြည်ထောင်စုသည် ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် လွတ်လပ်ရေးစခန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက်ခဲ့၏။ ၁၉၅၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် မလ္လာယုပြည်ထောင်စုသည် ဗြိတိသျှ ဓနသဟာယအဖွဲ့ဝင် အချုပ်အချာ အာဏာပိုင်သော နိုင်ငံအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ၁၉၆၃ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့မှ အစပြု၍၊ မလ္လာယု ပြည်ထောင်စု၊ စင်္ကာပူ၊ ဆရာဝပ်နှင့် ဆားဗား (ယခင်ဗြိတိသျှ မြောက်ဗော်နီယိုနယ်) တို့ကို စုပေါင်း၍ မလေးရှား ပြည်ထောင်စု နိုင်ငံဟူ၍ ဖွဲ့စည်း တည်ထောင်လိုက်လေသည်။
အိုင်ကြီးရွာ၊ ပြင်ကသာ
အိုင်ကြီးရွာ၊ ပြင်ကသာ
ကုန်ဘောင်ရွာ၊ သဲတန်း
ကုန်ဘောင်ရွာ၊ သဲတန်း
ကြွီတဲပိုက်ဆိပ်ကြီးရွာ၊ ကြွီတဲ
ကြွီတဲပိုက်ဆိပ်ကြီးရွာ၊ ကြွီတဲ
စန်းကန့်လန့်ရွာ၊ ထူးကြီး
စန်းကန့်လန့်ရွာ၊ ထူးကြီး
မောလ်ဝဲလ်
မောလ်ဝဲလ် (Malware) ဆိုသည်မှာ Malicious Software (အန္တရာယ်ရှိသောဆော့ဖ်ဝဲလ်) ၏အတိုကောက် စာလုံးဖြစ်သည်။ Malwareသည် ကွန်ပျူတာစနစ်ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ကြံရွယ်ထားသည့် ပရိုဂရမ်များဖြစ်သည်။ ကွန်ပျူတာ သို့မဟုတ် မိုဘိုင်းလုပ်ငန်းဆောင်တာများ နှောက်ယှက်ရန်၊ သတင်းအချက်အလက်များ ရယူစုဆောင်းရန်၊ ပုဂ္ဂလိကကွန်ပျူတာစနစ်အား အသုံးပြုခွင့်ရရှိရန်၊ သို့မဟုတ် မလိုလားသော ကြော်ငြာများ ဖော်ပြရန်တို့အတွက်တွင် အသုံးပြုသည့် မည်သည့်ဆော့ဖ်ဝဲလ်မဆို မောလ်ဝဲလ်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် မောလ်ဝဲလ် ဟူသောဝေါဟာရကို Yisrael Radai က စတင်သုံးစွဲခဲ့ခြင်းမပြုမီ အန္တရာယ်ရှိသော ဆော့ဖ်ဝဲလ်များအား ကွန်ပျူတာဗိုင်းရပ်စ်အဖြစ် ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။
ဂန္ဓမာ၊ ဆရာတော်၊ ဘဒ္ဒန္တ၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ၊ ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်
ဂန္ဓမာ၊ ဆရာတော်၊ ဘဒ္ဒန္တ၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ၊ ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက် (မြန်မာ ၁၂၅၄ ) ။ ။ ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဂန္ဓမာသည် စစ်ကိုင်းတိုင်း ငါးဇွန် မြို့နယ် သားကျင်ရွာ ခမည်းတော် ဦးထွန်းအေး မယ်တော်ဒေါ်မယ်စံတို့မှ သက္ကရာဇ် ၁၂၅၄ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလဆန်း ၁၃ရက် တနင်္လာနေ့တွင် ဖွားမြင်သော သားရတနာဖြစ်လေသည်။ ဦးထွန်းအေး-ဒေါ်မယ်စံတို့၌ သားသုံးယောက်၊ သမီးနှစ်ယောက်ရှိရာ ဆရာတော် သည် ဒုတိယမြောက်ဖြစ်၍ အမည်အားဖြင့် မောင်ဖိုးကျူး ဟု ထင်ရှားခဲ့သည်။
ဆရာတော်ဘဒ္ဒန္တဂန္ဓမာသည် ငါးဇွန်မြို့နယ် သားကျင် ရွာကျောင်း ဥပဇ္ဈာယ် ဆရာတော် အရှင်သုန္ဒရ မဟာထေရ်မြတ်ထံ၌ ပရိယတ္တိ အခြေခံကျမ်းစာများကို ငယ်စဉ်ကပင် စတင်၍ သင်ကြားဆည်းပူးတော်မူခဲ့လေ သည်။ ထို့နောက် ၁၂၇၅ ခုနှစ် ရဟန်းသိက္ခာ တစ်ဝါအရတွင် ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာ ရာမတိုက် ကိုးဂိုဏ်းချုပ် ဒီဃဒဿီနိကာ ယဏ္ဏဝ ပါရဂူ ရေစကြို ဆရာတော်ဘုရားကြီး အရှင် ဂန္ထသာရထံမှောက်ရောက်ရှိ၍ ပညာသင်ကြားခွင့် ရရှိတော်မူခဲ့ပြီး အရှင်ပညာ (အဂ္ဂမဟာ ပဏ္ဍိတ) နှင့် နောင်အခါ ရန်ကုန်မြို့ ဘုရားကြီးတိုက်ဆရာတော်ဖြစ်တော် မူမည့် အရှင်ကောဏ္ဍည (အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ)တို့ အထံ၌လည်းကောင်း၊ မန္တလေးမြို့တောင် ပြင်အောင်မြေရွှေဘုံတိုက်၌ တစ်နှစ်သီတင်းသုံး နေတော်မူလျက် မန္တလေးမြို့ပေါ်ရှိ ထင်ရှားသော ဆရာတော်များ ထံ၌လည်းကောင်း ပါဠိ၊ အဋ္ဌကထာ၊ ဋီကာကျမ်းစာများကို ပါရဂူရောက် တတ်မြောက်လိမ္မာအောင် သင်ကြားဆည်းပူးတော်မူခဲ့လေသည်။
ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဂန္ဓမာသည် ပခုက္ကူမြို့ သံဃာတော် ၇ဝဝ ခန့်ရှိသော မဟာဝိသုတာရာမတိုက်ကြီး ၌ ရဟန်းသိက္ခာကိုးဝါအရတွင် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဆရာတော် အရှင်ပညာမထေရ်မြတ်ကြီးက ဂဏဝါစကစာချအဖြစ် ချီးမြှောက်တော်မူသဖြင့်ပါဠိ၊ အဋ္ဌကထာ၊ ဋီကာကျမ်းများစွာတို့ကို ချပို့ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ညောင်ဦးမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်သစ်၌လည်း နှစ်နှစ်ခန့် သီတင်းသုံး၍ စာပေပို့ချမှု တာဝန်ကို အားသွန်ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၃၁၉ ခုနှစ်တွင် အဘိဓဇမဟာရဋ္ဌဂုရု ဆရာတော် အရှင်သုန္ဒရ မဟာထေရ်မြတ်၏ လွှဲအပ်တော်မူချက် အရ ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်ကြီး၌ တိုက်အုပ်ဆရာတော် အဖြစ်တာဝန် ယူအုပ်ချုပ်တော်မူ၍ ၁၃၃၄ ခုနှစ် ဒုတိယ ဝါဆိုလပြည့်နေ့ည အဘိဓဇမဟာရဋ္ဌဂုရု ဆရာတော်အရှင်သုန္ဒရမဟာထေရ်မြတ် ဘဝနတ်ထံပျံလွန်တော်မူသောအခါဆရာတော်ကြီး၏ အရိုက်အရာ ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်ကြီး၏ အဓိပတိမဟာနာယကတာဝန်ကို တိုးတက်ထမ်းဆောင်တော်မူယင်း မြန်မာပြည်အတွင်းရှိ စာချကျောင်းတိုက်ပေါင်း ၁ဝဝ ကျော်၊ ကျောင်းခွဲပေါင်း ၁၅ဝဝ ကျော်ရှိ မဟာဝိသုတာရာမ ဂဏဝါစကနိ ကာယ(ပခုက္ကူဂိုဏ်း) ကြီး၏ ဂဏဘာရနိတ္ထာရက (ဂိုဏ်းဝန်ဆောင် ဆရာတော်) အဖြစ်ကိုပါ တာဝန်ယူလျက် စာပေကျမ်းဂန်များပို့ချခြင်း၊ တရားဓမ္မဟောပြောခြင်း၊ သံဃာ့ ပရိသတ်ကို ဩဝါဒပေးခြင်းစသည်ဖြင့် သာသနာ့တာဝန်တို့ကို အဆက်မပြတ် အားသွန်ဆောင်ရွက်တော် မူခဲ့လေသည်။
ဆရာတော်သည် မဟာဝိသုတာရာမတိုက်နှင့် ပခုက္ကူ ဂိုဏ်းကြီးကို တာဝန်ယူအုပ်ချုပ်တော်မူ၍တပည့် သံဃာတော်များကို စာပေပို့ချခြင်း၊ တရားဓမ္မ ဟောပြောခြင်း စသောသာသနာ့ တာဝန်တို့ကို အားသွန်ဆောင် ရွက်တော်မူစဉ် ၁။ ရဟန်းလောင်းဆုံးမစာ၊ ၂။ သိမ်အောင်စာနှင့် ၃။ တိပိဋက ပါဠိ-မြန်မာအဘိဓာန်ကျမ်းကြီး၊ ၄။ တိပိဋက ပါဠိ-မြန်မာအဘိဓာန်အကျဉ်း၊ ၅။ ပါဠိပဒပိဋကကျမ်းညွှန်းတို့ကို ကြီးမှူးပြုစုရေးသား တော်မူလေသည်။ ဤသို့လျှင် သာသနာ့ကျိုးကို သည်ပိုးဆောင်ရွက်တော် မူခဲ့သည့် ပိဋကတ္တယဆေက၊ ဂန္ထဓုရာဝဟ၊ မဟာထေရ၊ပရိယတ္တိ ဝိသာရဒ၊ လဇ္ဇီပေသလ၊ သိက္ခာကာမဂုဏ် တို့နှင့် ကုံလုံပြည့်ဝတော်မူသော ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဂန္ဓမာသည် ၁၃၄ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပြည်ထောင်စုဆိုရှယ်လစ်သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်၊ နိုင်ငံတော်ကောင်စီက ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသော အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတဘွဲ့တံဆိပ်တော်မြတ်ကို အလှူခံရရှိတော် မူလေသည်။
တွင်းလပ်ရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
တွင်းလပ်ရွာ (Twinlat)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ တွင်းလပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၂၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တွင်းလပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၁၈ ဦး၊ မ ၁၅၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၂၄ ဦးနေထိုင်သည်။
အထက်ညဉ့်ရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂန္ဓာမာပန်း
ဂန္ဓာမာပန်းသည် ဒေဆီ၊ နေကြာ၊ ထပ်တရာ စသည်တို့နှင့် အတူ ကွန့်ပေါဇီတီမျိုးစဉ်ကြီးတွင် ပါဝင်လေသည်။ နှစ်ကြာ ရှည်ခံပင်မျိုးဖြစ်သဖြင့် နှစ်စဉ်နှစ်ဆက် ပေါက်နေနိုင်ပေသည်။ ဂန္ဓာမာပန်းပင် အမျိုးမျိုးကို ယခုအခါ မြောက်ဘက် ကမ္ဘာ လုံးခြမ်းရှိ သမပိုင်းဒေသများ၌ အများအပြား တွေ့ရသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအပင်မျိုး စတင်ပေါက်ရောက်ရာ ဇာတိဒေသမှာ တရုတ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်ဟု သိရလေသည်။ တရုတ်နိုင်ငံမှနေ၍ ရှေးနှစ်ပေါင်း ၂ဝဝဝ ခန့်က ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ထိုအပင်မျိုး ရောက်သွားသည်။ ထိုပန်းကို ၁၄ ရာစုနှစ်ကစ၍ ဂျပန်နိုင်ငံ တွင် ထီးသုံးနန်းသုံး အမှတ်တံဆိပ်အဖြစ် သုံးစွဲဲခဲ့သည်။ ယခု အခါ ဂျပန်နိုင်ငံ၌ ချယ်ရီပန်းကဲ့သို့ ထိုပန်းသည် ထင်ရှား လျက် ရှိသည်။ ထိုပန်းမျိုးသည် ဥရောပတိုက်သို့ ၁၇၆၄ ခုနှစ် တွင် ရောက်သွားရာ ရောက်လျှင်ရောက်ချင်းပင် ထိုပန်းမျိုးကို လူကြိုက်များလာလေသည်။
ဂန္ဓမာပန်းပင်တွင် မျိုးကွဲပေါင်း မြောက်မြားစွာ ပါဝင်သည်။ အလေ့ပေါက်များလည်းရှိ၍ စိုက်ပျိုးယူသော အပင်များလည်း ရှိသည်။ ပြုပြင်စိုက်ပျိုးယူရသောပန်းများမှာ အထူးပင် လှပကြ ၏။ အပွင့်များတွင် အဖြူ၊ အဝါ၊ အနီ အပြောက်အစင်း စသည်ဖြင့် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသည်။ ပုံသဏ္ဌာန်လည်း အမျိုး မျိုးရှိသည်။ အပွင့်မှာ အချင်း ၁/၂ လက်မမှ ၈ လက်မခန့် ထိအောင် အရွယ်အမျိုးမျိုး ရှိသည်။ ပန်းပွင့်ချိန်မှာ ဆောင်းဦး ပေါက်ချိန်ဖြစ်သည်။ ထိုပန်းမျိုးအားလုံး၌ အနံ့ ကင်းတတ် သည်။ အနံ့ရှိပါကလည်း စိမ်းရွှေရွှေ အနံ့မျိုးသက်သက် မျှသာ ရှိတတ်၏။ ဂန္ဓမာပန်းသည် ယခုအခါ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကျော်ကြားဆုံး ပန်းများတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ထိုအပင် မျိုးကို စိုက်ပျိုးရန် လွယ်ကူသည့်အတိုင်း အတိုင်းတိုင်း အပြည်ပြည်၌ စီးပွားရေးအဖြစ် စိုက်ပျိုးရောင်းချသူများ ရှိကြ သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းများ ကဏ္ဍ:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ကဏ္ဍ:ဥယျာဉ်ပန်းခြံပင်များ ကဏ္ဍ:အရွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်များ ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အမျိုးသားသင်္ကေတများ
ငှက်ပျောတောရွာ၊ မြောက်ကမ္မရိုက်
ငှက်ပျောတောရွာ(Hngetpyawtaw)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ မြောက်ကမ္မရိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၅၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြောက်ကမ္မရိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၅၉၆ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၉၈၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အကျယင်းဒန်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
အကျယင်းဒန်ရွာ(Ahkyayindang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ဝေါ့ချုံ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၈၅၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝေါ့ချုံ့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၆ ဦး၊ မ ၂၇၅၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၇၃၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန့်ကျောင်းရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
မန့်ကျောင်းရွာ (Mantkyawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ လွယ်အွန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၉၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်အွန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၆၃ ဦး၊ မ ၃၀၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံကွေ့ရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
ကံကွေ့ရွာ (Kankwayt)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ သပြေတောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၉၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သပြေတောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၆၆၇ ဦး၊ မ ၄၃၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၉၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြစ်သားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရဲချောင်းဝ
ရဲချောင်းဝ
လိုင်မခံရွာ၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်
လိုင်မခံရွာ (Laingmakhan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်၊ စန္ဒားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၂၆၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖောင်းပြင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကနီတပင်ရွာ၊ ပြင်ကသာ
ကနီတပင်ရွာ၊ ပြင်ကသာ
ဝက်လာရွာ၊ ဝက်လာ
ဝက်လာရွာ၊ ဝက်လာ
လက်ပ်တော့ပ် ကွန်ပျူတာ
လပ်တော့ (laptop) သည် သေးငယ်၍ အလွယ်တကူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသယ်ဆောင်သွားနိုင်သော တစ်ကိုယ်ရေသုံးကွန်ပျူတာ(personal computer) ဖြစ်သည်။ Notebook သို့မဟုတ် Notebook Computer ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းတွင် တံခါးပတ္တာကဲ့သို့ ခေါက်နိုင်ချိုးနိုင်သော မိုဘိုင်းဖုန်းများတွင်  အသုံးပြုသည့် အရာပါရှိသည်။ အောက်ဘက်အပိုင်းတွင် ကီးဘုတ်ပါရှိ၍ အပေါ်ပိုင်းတွင် ပါးလွှာသော LCD သို့မဟုတ် LED ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင် တစ်ခုပါရှိသည်။ ကွန်ပျူတာကို အသုံးပြုရန် အပေါ်ပိုင်းကို ဖွင့်၍ သုံးရသည်။ လပ်တော့များသည် ခေါက်၍ပိတ်ကာ သယ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။ မူလအစက လပ်တော့ နှင့် Notebook ကြားတွင် အရွယ်အစားကြီးမားခြင်း၊ လေးလံခြင်း စသော ခြားနားမှုများရှိသော်လည်း ၂၀၁၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှစ၍ ကွဲပြားမှုမှာ မရှိတော့ပေ။ လပ်တော့များကို အလုပ်၊ ပညာရေး၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများ၊ အိမ်တွင် အသုံးပြုရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုကြသည်။