cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ဂါမဏိစန္ဒဇာတ်
၂။ သားတရား
အမတ်ကြီးမဟေ အမှုပွေ
ဂါမဏိစန္ဒသည် နွားရှင်နှင့်တကွ မင်းထံသို့သွားသည်ရှိသော် အဆွေခင်ပွန်းနေသော နိဂုံးရွာတစ်ခုသို့ ရောက်လျှင် အလွန်ထမင်းဆာမွတ်လှသဖြင့် - ရွာထဲ ထမင်းစားသွားပါဦးမည် ပြန်လာသည်တိုင်အောင် စောင့်ပါဟုဆို၍ အဆွေခင်ပွန်း အိမ်သို့ဝင်၏။ ယောကျ်ားသည် အိမ်၌မရှိ၊ မိန်းမသည် ဂါမဏိစန္ဒကိုမြင်လျှင် “အရှင် ... ချက်ပြီးထမင်း မရှိတော့ပါ၊ ခဏဆိုင်းပါဦး၊ ယခုပင်ချက်၍ ကျွေးပါမည်” ဟု ဆို၍ လှေကားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကျီသို့တက်လတ်သော် မြေသို့ကျ၍ ခုနစ်လရှိသော ကိုယ်ဝန်သည် ပျက်လေ၏။ ထိုခဏတွင် လင်ယောကျ်ားလည်းလာ၍ ဂါမဏိစန္ဒကိုမြင်လျှင် သင်ကား ငါ့မယားကိုယ်ဝန်ကို ပျက်စီးစေသည်။ ဤသည်ကား သင့်အားခေါ်သော မင်းတမန်တည်း လာလော့ - ဆို၍ ထွက်လေ၏။ ထိုအခါမှစ၍ အမှုသည်နှစ်ယောက်တို့သည် ဂါမဏိစန္ဒကို အလယ်ကထား၍ သွားကြကုန်၏။
၃။ မြင်းတရား
ထိုအခါ ရွာတစ်ခု၏တံခါးဝယ် မြင်းထိန်းတစ်ယောက်သည် မြင်းကိုပြန်လည်စေရန် မတတ်နိုင်။ မြင်းလည်း ဂါမဏိစန္ဒာဘက်သို့သွား၏။ မြင်းထိန်းသည် ဂါမဏိစန္ဒာအား - “ဦးရီး ... မြင်းကို တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ပစ်ခတ်၍ ပြန်လည်အောင် ခြောက်လိုက်ပါ” ဟု ဆို၏။ ဂါမဏိစန္ဒာလည်း ကျောက်ခဲဖြင့်ပစ်၍ ခြောက်ရာ ခြေကျိုးလေ၏။ ထိုအခါ မြင်းထိန်းသည် ဂါမဏိစန္ဒာအား - “သင်သည် ငါ့မြင်းခြေကို ချိုးဘိသည် လျော်ရမည်၊ ဤသည်ကား သင့်အားခေါ်သော မင်းတမန်တည်း၊ လာလော” - ဟု ဆို၍ ထွက်လေ၏။ ထိုအခါမှ စ၍ အမှုသည်သုံးယောက် ဖြစ်ကုန်၏။
၄။ တောင်းရွေသမားတရား
သေမည်အားထုတ် အမှုရှုပ်
ဂါမဏိစန္ဒာသည် လမ်းခရီးအကြားဝယ် တောအုပ်တစ်ခုသို့ ရောက်လျှင် - ငါ့မှာ နွားဖိုး၊ ကိုယ်ဝန်ဖိုး၊ မြင်းဖိုးပေးရမည်များလှ၏။ ပေးစရာမရှိ - သေရခြင်းသာ မြတ်သေးသည်ဟု ကြံစည်ကာ တောင်ကမ်းပါးပြတ်တစ်ခုကို မြင်လျှင် မင်းတန်တို့အား “အမောင်တို့ ... ကိုယ်လက် သုတ်သင်လိုသည် ဆိုင်းပါဦး” ဆိုကာ ကိုယ်လက် သုတ်သင်မည်အဟန်ဖြင့် တောင်ပေါ်သို့တက်ကာ ကမ်းပါးပြတ်မှာ ခုန်ချလေ၏။ ထိုအခါ တောင်ရိပ်တွင် ဖျာရက်နေသော တောင်းရွေသမား သားအဖနှစ်ယောက်တို့ရှိရာ အဖပေါ်သို့ကျ၍ ခဏချင်းပင် သေဆုံးလေ၏။ တောင်းရွေသမားသည် ဂါမဏိစန္ဒာ အား - “သင်သည် အဖကိုသတ်ဘိသည်၊ ဤသည်ကား သင်အားခေါ်သော မင်းတမန်တည်း၊ လာလော” ဟု ဆို၍ တခြားမင်းတမန်များရှိရာသို့ သွားကြ၏။ ထိုအခါမှစ၍ အမှုသည်လေးယောက် ဖြစ်ကုန်၏။
၅။ ရွာစားတရား
ဟိုက သည်က မှာလိုက်ကြ
အမှုသည်လေးယောက်နှင့်တကွ သွားလတ်သော် ရွာတစ်ခု၏ တံခါးဝယ် ရွာစားမင်းသည် ဂါမဏိစန္ဒာကိုမြင်၍ မေးရာ မင်းထံသွားကြောင်း သိလေလျှင် “ဦးရီး ... အကျွန်ုပ်သတင်းစကား ပေးလိုက်ပါရစေ။ အကျွန်ုပ်သည် ရှေးအခါအဆင်းလှ၏။ ဥစ္စာရှိ၏၊ အခြံအရံပေါ၏၊ ရောဂါကင်း၏။ ယခုအခါ အဆင်းမလှ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဖျော့တော့သော ရောဂါစွဲကပ်၏။ အကြောင်းအသို့ရှိနည်းဟု မင်းကိုလျှောက်ပါ၊ မင်းသည် ပညာရှိ၏။ ဖြေကြားပါလိမ့်မည်။ ၎င်းအဖြေကို အကျွန်ုပ်အား ပြန်ကြားပါ” ဟု သတင်းစကားကို ပေးလိုက်၏။
၇။ မိန်းမပျိုတရား
ရှေ့သို့ပြန်သော် ရွာတစ်ခုသို့ရောက်ပြန်၍ မိန်းမပျိုတစ်ယောက်သည် ဂါမဏိစန္ဒာကိုမြင်လျှင် ရှေးနည်းအတိုင်း မေးမြန်းကာ “ကျွန်မသည် လင်အိမ်၌လည်း မနေနိုင်၊ မိဘတို့အိမ်၌လည်း မနေနိုင်၊ အကြောင်းအသို့ရှိသနည်း၊ မင်းကိုလျှောက်ထား၍ ကျွန်မအား ပြန်ကြားပါ” ဟု မှာကြားလိုက်ပြန်၏။
၈။ မြွေတရား
ရှေ့သို့သွားပြန်သော် လမ်းခရီးဝယ် တောင်ပို့တစ်ခု၌နေသော မြွေသည် ဂါမဏိစန္ဒာကိုမြင်လျှင် ရှေးနည်းအတိုင်း မေးမြန်းကာ - “ဦးရီး ... အကျွန်ုပ်အစာရှာရန် တွင်းမှထွက်သောအခါ ဆာမွတ်ပိန်းချုံးနေပါလျက် ကိုယ်မှာ တွင်းတစ်ခုလုံးပြည့်လျက် ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း ထွက်ပါရသည်။ အစာစားပြီး၍ ပြန်ဝင်သောအခါ ဝဖြိုးသောကိုယ်ရှိလျက် တွင်းနံပါးကို မထိစေဘဲ ချောင်ချောင်ချိချိ ဝင်ရပါသည်။ အကြောင်းအသို့ရှိသနည်း၊ မင်းကို လျှောက်ထား၍ အကျွန်ုပ်အား ပြန်ကြားပါ”ဟု သတင်းစကားကို မှာလိုက်ပြန်၏။
၉။ သမင်တရား ရှေ့သို့သွားပြန်သော် သမင်တစ်ကောင်သည် ဂါမဏိစန္ဒာကိုမြင်လျှင် ရှေးနည်းအတိုင်း မေးမြန်းကာ - “ဦးရီး ... အကျွန်ုပ်သည် တစ်ပါးသောအရပ်၌ မြက်ကိုမစားနိုင်၊ သစ်ပင်ရင်းတစ်ခု၌သာ မြက်ကိုစားနိုင်သည်။ အကြောင်းအသို့ရှိသနည်း၊ မင်းကိုလျှောက်ထား၍ အကျွန်ုပ်အား ပြန်ကြားပါ” ဟု သတင်းစကားကို မှာလိုက်ပြန်၏။
၁၀။ ခါတရား ရှေ့သို့သွားပြန်သော် ခါတစ်ကောင်သည် ဂါမဏိစန္ဒာကိုမြင်လျှင် ရှေးနည်းအတိုင်း မေးမြန်းကာ “ဦးရီး ... အကျွန်ုပ်သည် တောင်ပို့ ခြေက်ရင်းတစ်ခု၌နေ၍ တွန်သည်ရှိသော် နှစ်သက်ဖွယ်သောအသံဖြင့် တွန်နိုင်ဒ။ တခြားအရပ်၌နေ၍ တွန်သည်ရှိသော် နှစ်သက်ဖွယ်သောအသံဖြင့် မတွန်နိုင်ပါ၊ အကြောင်းအသို့ရှိသနည်း၊ မင်းကို လျှောက်ထား၍ အကျွန်ုပ်အား ပြန်ကြားပါ” ဟု သတင်းစကားကို မှာလိုက်ပြန်၏။
၁၁။ ရုက္ခစိုးတရား ရှေ့သို့သွားပြန်သော် ရုက္ခစိုးနတ်တစ်ဦးသည် ဂါမဏိစန္ဒာကိုမြင်လျှင် ရှေးနည်းအတိုင်း မေးမြန်းကာ - “ဦးရီး ... အကျွန်ုပ်သည် ရှေးအခါ ပူဇော်သက္ကာရကိုရပါ၏။ ယခုအခါမူကား ပန်းတစ်ဆုပ်မျှမရပါ၊ အကြောင်းအသို့ရှိသနည်း၊ မင်းကို လျှောက်ထား၍ အကျွန်ုပ်အား ပြန်ကြားပါ” ဟု သတင်းစကားကို မှာလိုက်ပြန်၏။
၁၃။ ရသေ့တရား ရှေ့သို့သွားပြန်သော်မြို့အနီး တစ်ခုသောအရပ်၌ နေကုန်သော ရသေ့တို့သည် ဂါမဏိစန္ဒာကို မြင်လျှင် ရှေးနည်းအတိုင်း မေးမြန်းကာ - “ဒါယကာကြီး ... ရှေးအခါ ဤအရပ်ဝယ် သစ်သီးကြီးငယ်တို့သည် ချိုမြိန်ကောင်းမြတ်ကုန်၏။ ယခုအခါမူကား ဩဇာမရှိကုန်၊ အကြောင်းအသို့ရှိသနည်း၊ မင်းကိုလျှောက်ထား၍ ငါတို့အား ပြန်ကြားပါ” ဟု သတင်းစကားကို မှာလိုက်ပြန်၏။
၁၄။ ပုဏ္ဏားလုလင်တရား ရှေ့သို့သွားပြန်သော် မြို့တံခါးအနီး ဇရပ်တစ်ခု၌ ပုဏ္ဏားလုလင်ငယ်သည် ဂါမဏိစန္ဒာကိုမြင်လျှင် ရှေးနည်းအတိုင်း မေးမြန်းကာ - “ဦးရီး ... အကျွန်ုပ်တို့အား ရှေးအခါသင်ကြားပေးအပ်သော ဗေဒင်တို့သည် ထင်ရှားမှတ်မိပါကုန်၏။ ယခုအခါမူကား အိုးကွဲတွင် ရေမတည်သကဲ့သို့ မထင်ရှား မမှတ်မိပါကုန်၊ အမိုက်တိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကုန်၏။ အကြောင်းအသို့ရှိသနည်း၊ မင်းကိုလျှောက်ထား၍ ပြန်ကြားပါ” ဟု သတင်းစကားကို မှာလိုက်ပြန်၏။
၁။ နွားပြဿနာ
ဤသို့လျှင် ဂါမဏိစန္ဒာသည် တစ်ဆယ့်လေးပါးသော ပြဿနာတို့ကို ယူဆောင်ကာ မင်းထံသို့သွားလေ၏။ မင်းလည်း တရားဆုံးဖြတ်ရာအရပ်၌ နေတော်မူ၏။ ထိုအခါ နွားရှင်သည် ဂါမဏိစန္ဒာကိုခေါ်၍ မင်းထံသို့ဝင်၏။ မင်းသည် ဂါမဏိစန္ဒာကို မြင်လျှင် ဤသူကား ငါ့ခမည်းတော် အလုပ်အကျွေးတည်း၊ ငါ့ကိုချီပိုး ထိန်းသိမ်းခဲ့ဖူး၏ ဟု သိတော်မူ၍ - “အချင်းစန္ဒ ... ငါ့ထံမှာခစားသည်ကို မမြင်၊ ဤမျှလောက်ကြာအောင် ဘယ်အရပ်မှာနေသနည်း၊ ယခု အဘယ်ကိစ္စကြောင့် လာနသည်း” ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းမြတ် ... အကျွန်ုပ်သည် အရှင့်ခမည်းတော် နတ်ရွာစံကတည်းကပင် ဇနပုဒ်သို့သွားကာ လယ်လုပ်၍ အသက်မွေးပါ၏။ ထိုဇနပု်ဒ်မှ ဤသူသည် အကျွန်ုပ်ကို နွားမှုဖြင့် မင်းတမန်ပြုကာ ခေါ်ဆောင်လာသောကြောင့် အရှင့်ရှေ့တော်သို့ ရောက်ပါသည်။ ခေါ်ဆောင်လာသည်မှာ ကောင်းပါ၏။ ယခုအခါ အကျွန်ုပ် ရအပ်သည်ကို ရရှိပေ၏” ဟု လျှောက်၏။ “အချင်း စန္ဒ ... သင့်ကိုခေါ်ဆောင်သူ အဘယ်မှာနည်း” ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းမြတ် ... လက်ညှိုးညွှန်ကာ ဤသူပင်ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
ပြဿနာ ၁၄ပါး ဖြေဆိုငြား
ထိုအခါ မင်းသည် “အချင်း ... သင်သည် ငါတို့စန္ဒအား မင်းတမန်ပြုသူ မှန်သလော” ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းမြတ် မှန်ပါသည်၊ စန္ဒသည် အကျွန်ုပ် နွားနှစ်ကောင်ကို ငှားရမ်းပြီး ပြန်၍မပေးပါ” ဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် “အချင်းစန္ဒ ... မှန်သလော” ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းမြတ် ... အကျွန်ုပ်စကားကို နာတော်မူပါ” ဟု တောင်းပန်ကာ အကြောင်းစုံကို လျှောက်ထားလေ၏။ စန္ဒစကားကို ကြားလျှင် မင်းသည် နွားရှင်အား “အချင်း ... သင့်အိမ်သို့ဝင်သော နွားတို့ကို မြင်သလော” ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းမြတ် ... မမြင်ပါ” ဟု လျှောက်၏။ “အချင်း ... ငါ့ကို အာဒါသခုခမင်းဟု ပြောဆိုသံကိုမျှ သင်မကြားဖူးသလော၊ မှန်စွာ လျှောက်ထားလော့” ဟု ပြော၏။ နွားရှင်သည် မြင်သည် မှန်ပါ၏ - ဟု မလိမ့်ဝံ့တော့ဘဲ အမှန်ကို လျှောက်ထားပြန်၏။ မင်းသည် “အချင်းစန္ဒ ... သင်သည် နွားတို့ကို မအပ်ခဲ့သည့်အတွက် နွားဖိုးကို လျော်ရမည်၊ ဤနွားရှင်လည်း မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသည့်အတွက် သင်သည်ပင်လျှင် မင်းမှုထမ်း ပြုလုပ်ကာ နွားရှင်လင်မယား နှစ်ယောက်လုံး မျက်စိတို့ကို ထုတ်ရမည်။ သင်လည်း ငါ့ဘဏ္ဍာတိုက်မှယူ၍ နွားဖိုးနှစ်ဆယ့်လေးသပြာကို ပေးလျော်ရမည်” ဟု ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။
မင်းချင်းတို့သည် နွားရှင်ကို အပသို့ထုတ်ကြ၏။ နွားရှင်သည် မျက်စိတို့ကို အထုတ်ခံရမည်ဖြစ်လျှင် နှစ်ဆယ့်လေးသပြာတို့ဖြင့် အဘယ်ကျိုးရှိအံ့နည်းဟု ဂါမဏိစန္ဒာ၏ ခြေက်ရင်း၌ ရှိခိုး၍ “အရှင်စန္ဒ... နွားဖိုးအသပြာတို့သည် အရှင့်အားသာ ဖြစ်ပါစေ၊ ဤအသပြာတို့ကိုလည်းယူပါ” ဟု တစ်ပါးသော အသပြာတို့ကိုလည်း ပေး၍ ပြေးလေ၏။
၂။ သားပြဿနာ
ထိုအခါ အမှုသည်သည် ဂါမဏိစန္ဒာ၏ ခြေတို့ကို ရှိခိုး၍ “အရှင်စန္ဒ ... ကျွန်ုပ်၏မယားကို မဖျက်ဆီးပါလင့်” ဟု ဆိုကာ အသပြာတို့ကိုပေး၍ ပြေးပြန်၏။
၄။ တောင်းရွေသမားပြဿနာ
ထိုနောက် တောင်းရွေသမားသည် “အရှင်မင်းမြတ် ... ဤစန္ဒကား အကျွန်ုပ်၏အဖကို သတ်ပါသည်” ဟု လျှောက်၏။ “အချင်းစန္ဒ ... မှန်သလော” ဟု မေး၏။ စန္ဒသည် အကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် လျှောက်ထားလေ၏။ ထိုအခါ မင်းသည် တောင်းရွေသမားအား “အချင်း ... ယခုအခါ အသို့ပြရအံ့နည်း” ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းမြတ် ... အကျွန်ုပ်အဖကို ရလိုပါသည်” ဟု လျှောက်၏။ မင်းသည် “အချင်းဆန္ဒ ...ဤသူကား အဖကို ရလိုသည်၊ သေလေပြီးသော အဖကို ယူဆောင်ကာမပေးနိုင်၊ သို့အတွက် သင်သည် ဤသူ၏ အမိကို မိမိအိမ်၌ထားကာ အဖဖြစ်လော့” ဟု ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ တောင်းရွေသမားသည် “အရှင်ဆန္ဒ ...အကျွန်ုပ်အဖ၏မယား (အမိ)ကို အဖျက်ဆီးပါလင့်” ဟု ဆိုကာ အသပြာတို့ကို ပေး၍ ပြေးပြန်၏။ ဂါမိဏိစန္ဒသည် တရားလေးထုံးအနိုင်ရကာ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ “အရှင်မင်းမြတ် ... အရှင့်ထံတော်သို့ တခြားသူများသည် သတင်းစကားကို မှာလိုက်ကြပါသေး၏။ လျှောက်ထားပါစေ” ဟု ခွင့်တောင်းလေ၏။ မင်းလည်း လျှောက်ထားလော့ဟု ခွင့်ပြုတော်မူ၏။
ထိုအခါ ပုဏ္ဏားလုလင်၏ သတင်းစကားမှစ၍ ပဋိလောမအစဉ်အားဖြင့် တစ်ပါးစီသော စကားတို့ကို လျှောက်ထားလေ၏။ မင်းလည်း အစဉ်အတိုင်း ဖြေဆိုတော်မူ၏။
၅။ ပုဏ္ဏားလုလင်ပြဿနာ
မင်းသည် ပုဏ္ဏားလုလင်၏ သတင်းစကားကိုကြားလျှင် “ရှေးအခါ ထိုပုဏ္ဏားလုလင်တို့နေရာအရပ်၌ အချိန်အခါကိုသိ၍ တွန်သောကြက်ရှိ၏။ ထိုလုလင်တို့သည် ကြက်တွန်သံကိုမှတ်၍ အိပ်ရာမှထကာ ဗေဒင်တို့ကို သရဇ္ဈယ်ကြကုန်စဉ် အရုဏ်တက်၏။ ထိုကြောင့် ဗေဒင်တို့သည် မမေ့မပျောက်ကုန်၊ ယခုအခါမူကား ... ထိုလင်တို့နေရာ အရပ်၌ အချိန်အခါမဲ့ တွန်သောကြက်ရှိ၏။ ထိုကြက်သည် အလွန်စောစောလည်း တွန်၏။ အလွန်လင်းမှလည်း တွန်၏။ အလွန်စောစော တွန်သောအခါ ဗေဒင်တို့ကို သရဇ္ဈာယ်ကုန်စဉ် အိပ်ချင်သဖြင့် မသရဇ္ဈာယ်နိုင်ဘဲ အိပ်ပျော်ကြကုန်၏။ အလွန်လင်းမှ တွန်သောအခါ သရဇ္ဈာယ် အချိန်မရကြကုန်၊ သို့အတွက် ပုဏ္ဏားလုလင်တို့အား သင်ကြားအပ်သော ဗေဒင်တို့သည် မထင်မြင် မမှတ်မိကြကုန်၊ မေ့ပျောက်ကြကုန်၏။” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။
၆။ ရသေ့ပြဿနာ
ရသေ့တို့ သတင်းကားကိုကြားလျှင် “ထိုရသေ့တို့သည် ရှေးအခါ ရဟန်းတရားကို ကျင့်ကုန်လျက် ကသိုဏ်းပရိကံ၌ လုံ့လပြုကုန်၏။ ယခုမူကား ရဟန်းတရားကို မကျင့်ကြဘဲ လုံ့လမပြုသင့်သည်ကို ပြုကြကုန်၏။ သစ်သီးကြီးငယ်နှင့် လဲလှယ်ကာ ဆွမ်းကို အတုံ့ယူ၍ စားကြကုန်၏။ ထိုကြောင့် သစ်သီးကြီးငယ်တို့သည် မချိန်မြန်ကုန်၊ ဩဇာမရှိကုန်၊ ရှေးအခါ၌ကဲ့သို့ ရဟန်းတရားကို ကျင့်လျက်ကသိုဏ်းပရိကံ၌ လုံ့လပြုကြကုန်အံ့၊ သစ်သီးကြီးငယ်တို့လည်း ချိုမြိန်ကုန်လတ္တံ့၊ ဩဇာရှိကုန်လတ္တံ့၊ ဩဇာရှိကုန်လတ္တံ့၊ ထိုကြောင့် ရသေ့တို့အား ရဟန်းတရားကို ကျင့်ရန် ပြောဆိုလေလော့” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။
၇။ နဂါးပြဿနာ
နဂါးမင်း၏ သတင်းကားကိုကြားလျှင် “ထိုနဂါးမင်းတို့သည် အချင်းချင်း ခိုက်ရန်ဖြစ်ကြကုန်၏။ ထိုကြောင့်နဂါးတို့ ရေကန်သည် နောက်ကျူ၏။ မှော်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းမြှေးယှက်၏။ ရှေးအခါကဲ့သို့ အချင်းချင်း သင့်တင့်ညီညွတ်ကုန်အံ့၊ ရေလည်းတစ်ဖန် ပတ္တမြားကဲ့သို့ ကြည်လင်၍ လာလတ္တံ့” ဟု ပြောကြားတော်မူ၏။
၈။ ရုက္ခစိုးပြဿနာ
ရုက္ခစိုး သတင်းစကားကို ကြားလျှင် “ထို ရုက္ခစိုးနတ်သည် ရှေးအခါ တောအုပ်၌ ခရီးသွားသူတို့ကို စောင့်ရှောက်၏။ ထိုကြောင့် ပူဇော်သက္ကာရကို ရသည်။ ယခုအခါမူကား စောင့်ရှောက်ခြင်းကိုမပြု၊ ထိုကြောင့် ပူဇော်သက္ကာရကိုမရလေ။ ရှေးအခါ၌ကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်ပြန်အံ့၊ တစ်ဖန်မြတ်သော ပူဇော်သက္ကရာကို ပြန်ရလတ္တံ့” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။
၉။ ခါပြဿနာ
ခါ၏ သတင်းစကားကိုကြားလျှင် “ထိုအခါသည် နှစ်သက်ဖွယ်သောအသံဖြင့် တွန်နိုင်သော တောင်ပို့ခြေက်ရင်းအောက် အရပ်တွင် များစွာသော ဥစ္စာစုရှိသည်၊ ထိုဥစ္စာတို့ကို တူးဖော်၍ သင်ယူလော့” ဟု ပြောကြားတော်မူ၏။
၁၀။ သမင်ပြဿနာ
သမင်၏ သတင်းစကားကိုကြားလျှင် “ထိုသမင် စားနိုင်သော သစ်ပင်ခြေက်ရင်း၌ရှိသော မြက်၏ အပေါ်တည့်တည့် သစ်ပင်မှာ ပျားအုံရှိသည်။ ထိုသမင်သည် ပျားလူးမြက်ကို စားရ၍တစ်ပါးသောအရပ်၌ မြက်တို့ကိုမစားနိုင်၊ သင့်သည် ထိုပျားကိုယူ၍ ငါ့အား ပျားဦးကိုဆက်လော့၊ ကြွင်းသောပျားရည်ကို သင်စားလော့” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။
၁၁။ မြွေပြဿနာ
မြွေသတင်းစကားကိုကြားလျှင် “ထိုမြွေနေသော တောင်ပို့၏အောက်တွင် ကြီးစွာသော ရွှေအိုးရှိသည်။ မြွေသည်ထိုရွှေအိုးကို စောင့်၍နေရကား တွင်းမှ ထွက်သောအခါ လောဘ၏ အစွမ်းဖြင့် ငြိမ်ဝပ်လျက် ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း ထွက်ရသည်။ အစာစားပြီး၍ ပြန်ဝင်သောအခါ ဥစ္စာ၌ချစ်ခင်သဖြင့် မငြိုမငြင် ချောင်ချောင်ချိချိ ဝင်ရသည်။ ထိုရွှေအိုးတို့ကို သင်ထုတ်ဖော်၍ယူလော့” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။
၁၂။ မိန်းမပျိုပြဿနာ
မိန်းမပျိုသတင်းစကားကို ကြားလျှင် “ထိုမိန်းမပျိုမှာ လင်နေသောရွာနှင့် မိဘတို့နေသော ရွာနှစ်ခုအကြား တစ်ခုသောရွာငယ်၌ သယောင်လင်ရှိသည်။ ထို်မိန်းမပျိုသည် သယောက်လင်ကို ချစ်ခင်အောက်မေ့သဖြင့် လင်အိမ်၌လည်း မနေနိုင်၊ မိဘတို့အိမ်၌လည်း မနေနိုင်။ မိဘတို့အိမ်သွားမည်ဟု ပြော၍သွားသောအခါ သယောက်လင်အိမ်၌ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်နေသည်။ တစ်ဖန် မိဘတို့အိမ်၌လည်း နှစ်ရက်၊ သုံးရက် နေပြီးသော် လင်အိမ်သို့ သွားမည်ဟု သွားပြန်သောအခါ၌လည်း ထိုသယောက်လင်အိမ်၌ပင် နေပြန်၏” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။
၁၃။ ပြည့်တန်ဆာမ ပြဿနာ
ပြည့်တန်ဆာမ၏ သင်းစကားကိုကြားလျှင် “ထိုပြည့်တန်ဆာမသည် ရှေးအခါ သူတစ်ယောက်၏လက်မှ အဖိုးအခကိုယူ၍ မကျေသေးမီ နောက်တစ်ယောက်လက်မှ အဖိုးအခကို မယူလေ၊ ထိုကြောင့် အဖိုးအခများစွာ ရ၏။ ယခုမူကား မိမိ၏သဘောကိုစွန့်၍ သူတစ်ယောက်၏လက်မှယူသော အဖိုးအခ မကျေသေးမီ နောက်တစ်ယောက်၏ လက်မှ အဖိုးအခကိုယူပြန်၏။ ရှေ့ယောကျ်ားအား အခွင့်ကို မယူမူ၍ နောက်ယောကျ်ားအား အခွင့်ကိုယူ၏။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ကွမ်းဖိုးကိုမျှမရ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူမျှ မသွားလာ၊ မိမိ၏ရှေးသဘော၌ တည်အံ့၊ ရှေးကအတိုင်း အဖိုးအခများစွာ ရလတ္တံ့” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။
၁၄။ ရွာစားပြဿနာ
ရွာစားမင်း၏ သတင်းစားကိုကြားလျှင် “ထိုရွာစားသည် ရှေးအခါ ဟုတ်မှန်သဖြင့် တရားကို ဆုံးဖြတ်၏။ ထိုကြောင့် လူတို့ချစ်ခင်မြတ်နိုးကြသဖြင့် များစွာသော လက်ဆောင်ပဏ္ဏာကို ပေးကြ၏။ ထိုကြောင့် အဆင်းလှ၏။ ဥစ္စာပေါများ၏။ အခြံအရံနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ယခုမူကား တံစိုးစား၍ မဟုတ်မမှန် တရားဆုံးဖြတ်၏။ ထိုကြောင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါး၏။ အထီးကျန်၏။ ဖျော့တော့သောရောဂါ နှိပ်စက်၏။ ရှေး၌ကဲ့သို့ ဟုတ်မှန်သဖြင့် တရားဆုံးဖြတ်ငြားအံ့၊ ရှေး၌ကဲ့သို့ ဖြစ်လတ္တံ့၊ ရွာစားသည် မင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုမသိ၊ ဟုတ်မှန်သဖြင့် တရားဆုံးဖြတ်စိမ့်သောငှာ ပြောဆိုလော့” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။
မင်းသည် ဤသို့တရားဆုံးဖြတ် ဖြေကြားပြီးလျှင် ဂါမဏိစန္ဒာ နေသောရွာကို ဂါမဏိစန္ဒာအားသာလျှင် မြတ်သောပေးခြင်းဖြင့် ပေးတော်မူ၍ လွှတ်လိုက်၏။ ဂါမဏိစန္ဒာလည်း မြို့တော်မှထွက်၍ အာဒါသခုခမင်း ဖြေကြားသောအတိုင်း ပုဏ္ဏားလုလင်၊ ရသေ့၊ နဂါး၊ ရုက္ခစိုးနတ်တို့အား ပြောကြားပြီးလျှင် ခါ၏နေရာအရပ်မှ ဥစ္စာကိုယူ၍ သမင်၏ မြက်စားရာအရပ်မှလည်း ပျားကိုယူကာ မင်းကြီးထံ ပို့စေ၏။ မြွေ၏နေရာ တောင်ပို့အောက်မှလည်း ဥစ္စာကိုယူလျက် မိန်းမပျို၊ ပြည့်တန်ဆာ၊ ရွာစားတို့အားလည်း မင်းဖြေကြားသော အတိုင်း ပြောကြားပြီးလျှင် များစွာသော အခြံအရံဖြင့် ရွာသို့သွားပြီးလျှင် အသက်ထက်ဆုံးတည်၍ ကံအားလျော်စွာ လားလေ၏။
အာဒါသမုခမင်းလည်း ဒါနစသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို ပြုစုအားထုတ်ကာ သေသည့်အဆုံး၌ နတ်ပြည်သို့လားလေ၏။ ဤဒေသနာတော်၏ အဆုံး၌ များစွာကုန်သော ရဟန်းတို့သည် သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်၊ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ကြကုန်၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ဂါမဏိစန္ဒာသည် - ယခုအခါ အာနန္ဒာ။
အာဒါသမုခမင်းသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ပညာရှိသူကား၊ လူ့ထွက်ဖျား၊ အများကိုးကွယ်ရာ။
(၂) တောင်းရွေသမား၊ နွား, မြင်း, သား၊ ရွာစား, ပြည့်တန်ဆာ။
(၃) မိန်းမပျို, မြွေ၊ သမင်ပေ၊ ရုက္ခစိုးနတ်,ခါ။
ရွက်ညိုးတောင် (တောင်)ရွာ
ရွက်ညိုးတောင် (တောင်)ရွာ
ဂါမဏိစန္ဒဇာတ်
ဆောင်ပုဒ်
(၄) ရသေ့, နဂါး၊ မြတ်ပုဏ္ဏား၊ လေးပါးတစ်ဆယ်သာ။
ကင်းပွန်းချဉ်ရွာ၊ ရှောပြာ
ကင်းပွန်းချဉ်ရွာ၊ ရှောပြာ
ဂါမဏိစန္ဒဇာတ်
ဆောင်ပုဒ်
(၅) အာဒါမင်းဖျား၊ ဆယ့်လေးပါး၊ ဖြေကြားဆုံးဖြတ်ကာ။
ဂါမဏိစန္ဒဇာတ် ပြီး၏။
ဖလိုင်းဝှီး
ဖလိုင်းဝီး ဆိုသည်မှာ ချပ်ပြား သို့မဟုတ် ဘီး အထူစားဖြစ်ပြီး လည်ပတ်နေသော ဝင်ရိုးများနှင့် တွဲချိတ်ထားသည်။ ဖလိုင်းဝှီးသည် အရွေ့စွမ်းအင်ကို သိမ်းဆည်းပေးသော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ဖလိုင်းဝှီးသည် ၎င်းတွင် ရှိနေသော အဟုန်ကြောင့် အရှိန်ကို အလွယ်တကူ မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ ထို့အတွက်ကြောင့် ဖလိုင်းဝှီးတို့သည် ဝင်ရိုးများကို တသမတ်တည်းသော အရှိန်ဖြင့် ဆက်လက် လည်ပတ်နေစေရန် အထောက် အကူပေးသည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ဝင်ရိုးပေါ်တွင် သက်ရောက်သော အားစုံတွဲ (Torque) မကြာခဏ ပြောင်းလဲသော နေရာတွင် အထောက်အကူ ပေးသည်။ မညီမျှသော အားစုံတွဲတို့သည် လည်ပည်နေသော အရှိန်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဖလိုင်းဝှီးမှ အရှိန်ပြောင်းလဲမှုကို တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ပေးသောကြောင့် မညီမျှသော အားစုံတွဲ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လျှော့ချနိုင်သည်။ ပစ်စတင် သုံးသော အင်ဂျင်များတွင် မညီမျှသော အားစုံတွဲ၏ ပြဿနာ ရှိပြီး ဖလိုင်းဝှီးကို သုံးခြင်းအားဖြင့် ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်။
ဖလုံ-စဝေါ် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ
ဖလုံ-စဝေါ် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ (Phalon-Sawaw Democratic Party; PSDP) သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကရင်လူမျိုးများ ကိုယ်စားပြု နိုင်ငံရေးပါတီတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
ပါတီကို ၂၀၁၀ ခုနှစ် ဧပြီ ၂၃ ရက်နေ့တွင် တည်ထောင်ခွင့် လျှောက်ထားခဲ့ရာ မေလ ၄ ရက်နေ့တွင် တည်ထောင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ ၂၀၁၀ အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အမျိုးသားလွှတ်တော်နေရာအတွက် လေးဦးဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရာ သုံးဦးအနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ပြည်သူ့လွှတ်တော်အတွက် ငါးဦး ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရာ နှစ်ဦး အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
နဂါးရုံရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
နဂါးရုံရွာ (Nagaryon)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ သီလင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၈၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သီလင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၇၉ ဦး၊ မ ၈၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြစ်သားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျပ်ပြား
ဂျပ်ပြား (Blue-lipped Sea Krait) အား ပါဏဗေဒအလိုအရ Laticauda laticaudata (သို့) Laticauda scutata ဟုခေါ်၏။ Elapidae မျိုးရင်းဝင် Laticaudinae မျိုးရင်းခွဲ(ဂျပ်မြွေ)၏ အဆိပ်ရှိသော ပင်လယ်မြွေမျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယနှင့် အနောက်ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာတို့တွင် ဂျပ်ပြားများကို တွေ့ရှိရသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:မလေးရှားနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ပင်လယ်မြွေများ
​တောင်စုရွာ၊ သာအေးဒေါင့်
တောင်စုရွာ၊ သာအေးဒေါင့်
ဖားကျရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ဖားကျရွာ(Hparkya)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ လောင်းကိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၅၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လောင်းကိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၈၆၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၀၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။ လောကဥသျှောင်စေတီကို တည်ထားကိုးကွယ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တုပ်ဆောက်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
တုပ်ဆောက်ရွာ (Tokesauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ လုံဟေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၇၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံဟေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၃၂ ဦး၊ မ ၃၁၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၅၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ဖုန်မိုင်ယန်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ဖုန်မိုင်ယန်ရွာ(Phonemaiyang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်ဒုံးယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၄၀၂ ဖြစ်သည်။
တုပ်ဆောက်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖုန်မိုင်ယန်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မာရတဇ္ဇနီယသုတ်
မာရတဇ္ဇနီယသုတ်
(၁၀)      မာရတဇ္ဇနီယသုတ် တို့ဖြစ်ကြပါသည်။
ယခု ရေးသားတင်ပြခဲ့သော စာတမ်း “မာရတဇ္ဇနီယသုတ်” သည် (၅)ဝဂ် (၁၀)သုတ် ပါဝင်သည့်အတွက် သုတ် (၅၀) နောက်ဆုံးသုတ်ဖြစ်ပါသည်။
မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ ၁ဝ— မာရတဇ္ဇနီယသုတ် ကို လေ့လာခြင်း အကျွန်ုပ်သည် ဤသို့ ကြားနာခဲ့ရပါသည်ဟု အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်က အစချီ ကာ သုတ်ကို အစပြုထားပါသည်။
အခါတစ်ပါး၌ အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်သည် ဘဂ္ဂတိုင်း သုသုမာရဂိရမြို့ ဘေသကဠာမည်သောသမင်တော၌ နေတော်မူ၏။ ထိုအခါ အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်သည် လွင်တီးခေါင်၌ စင်္ကြံသွား၏။ ထိုအခါ မာရ်နတ်ယုတ်သည် အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်၏ အူတွင်းသို့ ဝင်သည်ဖြစ်၍ ဝမ်း၌ ရောက်နေ၏။
ထိုအခါ အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်အား
“အသို့နည်း၊ ငါ၏ ဝမ်းသည် အလွန်လေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏၊ ပဲဆွမ်းဖြင့် ပွပြည့်ယောင်တကား”
ဟု စိတ်အမှတ်သည် ဖြစ်၏။
ထိုအခါ အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်သည် စင်္ကြံမှ သက်ဆင်း၍ ကျောင်းသို့ ဝင်ကာ ခင်းထားသော နေရာ၌ထိုင်ပြီးသော် မိမိကိုယ်ကို အသင့်အားဖြင့် နှလုံးသွင်း၏။ အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်သည် မာရ်နတ်ယုတ်ကို ဝမ်းထဲသို့ ရောက်၍ အူအတွင်း၌ ဝင်နေသည်ကို မြင်၍ မာရ်နတ်ယုတ်အား—
“မာရ်နတ်ယုတ် ထွက်လော့၊ မာရ်နတ်ယုတ် ထွက်လော့၊ မြတ်စွာဘုရားကို မညှဉ်းဆဲလင့်၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သာဝကကို မညှဉ်းဆဲလင့်၊ သင့်အား ရှည်ကြာစွာသော ကာလပတ်လုံး အစီးအပွါးမဲ့ရန် ဆင်းရဲရန် မဖြစ်စေလင့်”
ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ မာရ်နတ်ယုတ်အား ဤသို့သော အကြံသည် ဖြစ်၏။
“ငါ့ကို ဤရဟန်းသည် မသိဘဲ မမြင်ဘဲသာလျှင် ‘မာရ်နတ်ယုတ် ထွက်လော့၊ မာရ်နတ်ယုတ် ထွက်လော့၊ မြတ်စွာဘုရားကို မညှဉ်းဆဲလင့်၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သာဝကကို မညှဉ်းဆဲလင့်၊ သင့်အားရှည် ကြာစွာသော ကာလပတ်လုံး အစီးအပွါးမဲ့ရန် ဆင်းရဲရန် မဖြစ်စေလင့်”
ဟု ဆို၏။
ထိုရဟန်း၏ဆရာ (မြတ်စွာဘုရား) သော်မှလည်း ငါ့ကို လျင်မြန်စွာ မသိနိုင်ရာ၊ ဤတပည့်သာဝကသည် ငါ့ကိုအဘယ်မှာ သိနိုင်လိမ့်မည်နည်း” ဟု အကြံသည် ဖြစ်၏။
ထိုအခါ အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်သည် မာရ်နတ်ယုတ်အား—
“မာရ်နတ်ယုတ် ဤသို့လည်း သင့်ကို ငါသိ၏၊ သင်သည် ‘ငါ့ကို မသိ’ဟု မထင်မှတ်လင့်၊ မာရ်နတ်ယုတ် သင်သည် မာရ်နတ်ဖြစ်၏၊ မှန်၏၊ မာရ်နတ်ယုတ် သင့်အား ‘ငါ့ကို ဤရဟန်းသည် မသိဘဲမမြင်ဘဲသာလျှင် ‘မာရ်နတ်ယုတ် ထွက်လော့၊ မာရ်နတ်ယုတ် ထွက်လော့၊ မြတ်စွာဘုရားကို မညှဉ်းဆဲလင့်၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သာဝကကို မညှဉ်းဆဲလင့်၊ သင့်အား ရှည် (ကြာ) စွာသော ကာလပတ်လုံးအစီးအပွါးမဲ့ရန် ဆင်းရဲရန် မဖြစ်စေလင့်”
ထိုရဟန်း၏ဆရာ (မြတ်စွာဘုရား) သော်မှလည်း “ငါ့ကို လျင်မြန်စွာ မသိနိုင် ရာ၊ ဤတပည့်သာဝကသည် ငါ့ကို အဘယ်မှာ သိနိုင်လိမ့်မည်နည်း”
ဟု ဤသို့အကြံ ဖြစ်ဘိ၏” ဟု မိန့်ဆို၏။
ထိုအခါ မာရ်နတ်ယုတ်အား ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြန်၏။
“ငါ့ကို ဤရဟန်းသည် သိ၍ မြင်၍သာလျှင် ‘မာရ်နတ်ယုတ် ထွက်လော့၊ မာရ်နတ်ယုတ် ထွက် လော့၊ မြတ်စွာဘုရားကို မညှဉ်းဆဲလင့်၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သာဝကကို မညှဉ်းဆဲလင့်၊ သင့်အားရှည် (ကြာ) စွာသော ကာလပတ်လုံး အစီးအပွါး မဲ့ရန် ဆင်းရဲရန် မဖြစ်စေလင့်’
ထိုအခါ မာရ်နတ်ယုတ်သည် အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်၏ ခံတွင်းမှ ထွက်၍ တံခါးရွက် အပြင်ဘက်၌ရပ်တည်၏။
အသျှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်သည် မာရ်နတ်ယုတ် တံခါးရွက် အပြင်ဘက်၌ ရပ်တည်သည်ကို မြင်၍မာရ်နတ်ယုတ်ကို မာရ်နတ်ယုတ် ဤနေရာ၌လည်း သင့်ကို ငါမြင်၏၊ သင်သည် “ငါ့ကို မမြင်” ဟုမထင်မှတ်လင့်။
မာရ်နတ်ယုတ် ဤသင်သည် တံခါးရွက် အပြင်ဘက်၌ ရပ်တည်၏။ မာရ်နတ် ရှေး၌ဖြစ်ဖူးသည်ကား ငါသည် “ဒူသီမည်သော မာရ်နတ်” ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏၊
မာရ်နတ် (ကိလေသာ) ရန်သူကို သတ်တတ်သော (တရားအားလုံးကို) ကိုယ်တိုင် မှန်စွာသိတော်မူသော “ကကုသန္ဓမြတ်စွာဘုရား” အား “ဝိဓုရ” နှင့် “သဉ္ဇီဝ” မည် သော တပည့်သာဝကအစုံသည် ရှိ၏၊ မြတ်၏၊ ကောင်းသော အစုံဖြစ်၏။ မာရ်နတ် (ကိလေသာ) ရန်သူကို သတ်တတ်သော (တရားအားလုံးကို) ကိုယ်တိုင် မှန်စွာ သိတော် မူသော “ကကုသန္ဓမြတ်စွာဘုရား” အား ရှိသမျှ တပည့်သာဝကတို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ လည်း တရားဟောခြင်းအားဖြင့် “အသျှင်ဝိဓုရ” နှင့် တူမျှသူ မရှိ။ မာရ်နတ် ဤအကြောင်း ကြောင့် “ဝိဓုရ” ဟူ၍သာလျှင် “အသျှင်ဝိဓုရ” အမည်သည် ထင်ရှားခဲ့၏။
မာရ်နတ် “အသျှင်သဉ္ဇီဝ” သည်ကား တောသို့ ကပ်၍လည်းကောင်း၊ သစ်ပင် ရင်းသို့ ကပ်၍လည်း ကောင်း၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်၍လည်းကောင်း လွယ်ကူစွာ သာလျှင် မှတ်သားမှု ‘သညာ’, ခံစားမှု ‘ဝေဒနာ’ တို့ ချုပ်ရာ “နိရောဓသမာပတ်” ကို ဝင်စား၏။
မာရ်ယုတ် နွားကျောင်းသား၊ ဆိတ်ကျောင်းသား၊ သိုးကျောင်းသား လယ်သမား ခရီးသွားတို့သည် တစ်ခုသော သစ်ပင်ရင်း၌ မှတ်သား့မှု ‘သညာ’ ခံစားမှု ‘ဝေဒနာ’ တို့ ချုပ်ရာ နိရောဓသမာပတ်ကို ဝင်စားလျက် ထိုင်နေသော “အသျှင်သဉ္ဇီဝ”  ကိုမြင်ကုန်၍ ထိုသူတို့အား
“အချင်းတို့ အံ့သြဖွယ် ဖြစ်ပါပေစွ၊ မဖြစ်စဖူးဖြစ်ပါပေစွ၊ ဤရဟန်းသည် ထိုင်လျက်သာလျှင် သေနေ၏၊ ယခု ထိုရဟန်းကို မီးရှို့ကုန်အံ့”
ဟု အကြံဖြစ်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ ထိုနွားကျောင်းသား ဆိတ်ကျောင်းသား သိုးကျောင်းသား လယ်သမား ခရီးသွားတို့သည် မြက်ကိုလည်းကောင်း၊ သစ်သားကိုလည်းကောင်း၊ နွားချေးကို လည်းကောင်း စုရုံး၍ “အသျှင်သဉ္ဇီဝ” ၏ ကိုယ်၌ ထက်ဝန်းကျင်စုပုံပြီး မီးရှို့ကာ ဖဲခွါသွားကြကုန်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ “အသျှင်သဉ္ဇီဝ” သည် ထိုညဉ့်လွန်သဖြင့် ထိုသမာပတ်မှ ထပြီးသော် သင်္ကန်းတို့ကို ခါ၍နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်ပြီးလျှင် သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူဆောင်လျက် ရွာသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါဝင်၏။
မာရ်နတ် ထိုနွားကျောင်းသား ဆိတ်ကျောင်းသား သိုးကျောင်းသား လယ်သမား ခရီးသွားတို့သည် “အသျှင်သဉ္ဇီဝ”  ဆွမ်းအလို့ငှါ ကြွ (သွား) သည်ကို မြင်ကုန်၍ ထိုသူတို့အား
မာရ်နတ် ဤသို့လျှင် ဤအကြောင်းကြောင့် ‘သဉ္ဇီဝ’ ဟူ၍သာလျှင် “အသျှင်သဉ္ဇီဝ” ၏ အမည်သည် ထင်ရှားခဲ့၏။
“ငါသည် ဤစောင့်စည်းမှု သီလရှိသူ ကောင်းသောသဘောရှိသူ ရဟန်းတို့၏ ဖြစ်ပုံကိုလည်းကောင်း၊ လားပုံကိုလည်းကောင်း မသိ၊ ငါသည် ပုဏ္ဏား အိမ့်ရှင် တို့ကို သင်တို့သည် လာကုန်လော့၊ အကျင့်သီလရှိသူ ကောင်းသော သဘောရှိသူ ရဟန်းတို့ကို ဆဲရေးကုန်လော့၊ ရေရွတ်ကုန်လော့၊ ခြုတ်ခြယ် ကုန်လော့၊ ညှဉ်းဆဲကုန်လော့။ သင်တို့ အဆဲရေး အရေရွတ်အခြုတ်ခြယ် အညှဉ်းဆဲခံရကုန်သော ရဟန်းတို့၏ စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းသည် ဖြစ်တန် ကောင်းရာ၏၊ ယင်းအကြောင်းကြောင့် “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် အခွင့် (အလမ်း) ကို ရနိုင်တန်ရာ၏”
ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်လှည့်ပတ်ရမူ ကောင်းပေမည်ဟု အကြံဖြစ်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် ထိုပုဏ္ဏားအိမ့်ရှင်တို့ကို
“သင်တို့သည် လာကုန်လော့၊ စောင့်စည်းမှု သီလရှိသူ ကောင်းသော သဘောရှိသူ ရဟန်းတို့ကို ဆဲရေးကုန်လော့၊ ရေရွတ်ကုန်လော့၊ ခြုတ်ခြယ် ကုန်လော့၊ ညှဉ်းဆဲကုန်လော့။ သင်တို့ ဆဲရေး ရေရွတ်ခြုတ်ခြယ် ညှဉ်းဆဲခံ ရကုန်သော ရဟန်းတို့၏ စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းသည် ဖြစ်တန်ရာ၏၊ ယင်း အကြောင့်ကြောင့် ဒူသီမာရ်နတ်သည် အခွင့် (အလမ်း) ကို ရနိုင်တန်ရာ၏”
ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လှည့်ပတ်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ ထိုပုဏ္ဏားအိမ်ရှင်တို့သည် “ဒူသီမာရ်နတ်” အလှည့်အပတ် ခံရကုန်၍ စောင့်စည်းမှုသီလရှိသူ ကောင်းသောသဘောရှိသူ ရဟန်းတို့ကို
“အောက်တန်းစား ဖြစ်ကုန်သော မည်းညစ်သော သဘောရှိကုန်သော ဗြဟ္မာ့ ခြေဖမိုးမှ မွေးဖွားကုန်သော ဤဦးပြည်းရဟန်းယုတ်တို့သည် ‘ငါတို့ ဈာန်ဝင်စားသူတို့ တည်း၊ ငါတို့ဈာန်ဝင်စားသူတို့တည်း’ ဟု လည်ပင်းငိုက်ဆိုက် မျက်နှာအောက်ချကာ ပျင်းရိ လေးထိုင်းခြင်း ဖြစ်ကုန်လျက်ကြံစည်ကြကုန်၏၊ ကြံမှိုင်ကြကုန်၏၊ အထူးကြံမှိုင်ကြ ကုန်၏၊ ထိုမှ ဤမှကြံမှိုင်ကြ ကုန်၏။
ဥပမာသော်ကား
ခင်ပုပ်ငှက်သည် သစ်ကိုင်း၌ ကြွက်ကို စောင့်စားလျက်ကြံစည်၏၊ ကြံမှိုင်၏၊ အထူးကြံမှိုင်၏၊ ထိုမှဤမှကြံမှိုင်၏။
ဤအတူပင်
အောက်တန်းစားဖြစ်ကုန်သော မည်းညစ်သောသဘောရှိကုန်သော ဗြဟ္မာ့ ခြေဖမိုးမှ မွေးဖွားကုန်သော ဤဦးပြည်းရဟန်းယုတ်တို့သည် ‘ငါတို့ဈာန် ဝင်စားသူတို့တည်း၊ ငါတို့ ဈာန်ဝင်စားသူတို့တည်း’ ဟု လည်ပင်း ငိုက်ဆိုက် မျက်နှာအောက်ချကာ ပျင်းရိလေး ထိုင်းခြင်း ဖြစ်ကုန်လျက် ကြံစည်ကြကုန်၏၊ ကြံမှိုင်ကြကုန်၏၊ အထူးကြံမှိုင်ကြကုန်၏၊ ထိုမှ ဤမှကြံမှိုင်ကြကုန်၏။
မြေခွေးသည် မြစ်ကမ်း၌ ငါးတို့ကို စောင့်စားလျက်ကြံစည်၏၊ ကြံမှိုင်၏၊ အထူးကြံမှိုင်၏၊ ထိုမှဤမှကြံမှိုင်၏။
ဤအတူပင်လျှင်
အောက်တန်းစားဖြစ်ကုန်သော မည်းညစ်သော သဘော့ရှိကုန်သော ဗြဟ္မာ့ ခြေဖမိုးမှ မွေးဖွားကုန်သော ဤဦးပြည်းရဟန်းယုတ်တို့သည် ‘ငါတို့ ဈာန်ဝင်စား သူတို့တည်း၊ ငါတို့ ဈာန်ဝင်စားသူတို့တည်း’ ဟု လည်ပင်းငိုက်ဆိုက် မျက်နှာအောက်ချကာ ပျင်းရိလေးထိုင်းခြင်း ဖြစ်ကုန်လျက် ကြံစည်ကြကုန်၏၊ ကြံမှိုင်ကြကုန်၏၊ အထူးကြံမှိုင် ကြကုန်၏၊ ထိုမှ ဤမှကြံမှိုင်ကြကုန်၏။
ကြောင်သည် အိမ်(ခြံ)စပ် မစင်အညစ်အကြေးထွက်ရာမြောင်း အမှိုက်စွန့်ရာ ၌ ကြွက်ကို စောင့်စားလျက်ကြံစည်၏၊ ကြံမှိုင်၏၊ အထူးကြံမှိုင်၏၊ ထိုမှဤမှကြံမှိုင်၏။
ရေတွင်းရွာသစ်ရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
ရေတွင်းရွာသစ်ရွာ (Yaetwinywarthit)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ ရေတွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၀၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေတွင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၄၉ ဦး၊ မ ၁၄၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မာရတဇ္ဇနီယသုတ်
(၁၀)      မာရတဇ္ဇနီယသုတ် တို့ဖြစ်ကြပါသည်။
အောက်တန်း စားဖြစ်ကုန်သော မည်းညစ်သော သဘောရှိကုန်သော ဗြဟ္မာ့ ခြေဖမိုးမှ ဖြစ်ကုန်သော ဤဦးပြည်းရဟန်းယုတ်တို့သည် ‘ငါတို့ ဈာန်ဝင်စားသူတို့တည်း၊ ငါတို့ ဈာန်ဝင်စားသူတို့တည်း’ ဟု လည်ပင်းငိုက်ဆိုက် မျက်နှာအောက်ချကာ ပျင်းရိလေး ထိုင်းခြင်း ဖြစ်ကုန်လျက်ကြံစည်ကြကုန်၏၊ ကြံမှိုင်ကြကုန်၏၊ အထူးကြံမှိုင်ကြကုန်၏၊ ထိုမှ ဤမှကြံမှိုင်ကြကုန်၏ ဟု ဆဲရေးကုန်၏၊ ရေရွတ်ကုန်၏၊ ချုတ်ချယ် ကုန်၏၊ ညှဉ်းဆဲကုန်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ သေသောလူတို့သည် များသောအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီး၍ သေပြီးသည်မှ နောက်၌ချမ်းသာမရှိသော မကောင်းသောသူတို့လားရာ ပျက်စီး၍ ကျရာ ငရဲသို့ ရောက်ရကုန်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော (တရားအားလုံးကို) ကိုယ်တိုင်မှန်စွာ သိတော်မူသော “ကကုသန္ဓမြတ်စွာဘုရား” သည် ရဟန်းတို့ကို မိန့်တော် မူ၏။
ရဟန်းတို့ ပုဏ္ဏားအိမ့်ရှင်တို့ကို “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် သင်တို့ လာကုန်လော့၊ စောင့်စည်းမှု သီလရှိသူ ကောင်းသောသဘောရှိသူရဟန်းတို့ကို ဆဲရေးကုန်လော့၊ ရေရွတ် ကုန်လော့၊ ခြုတ်ခြယ်ကုန်လော့၊ ညှဉ်းဆဲကုန်လော့။ သင်တို့အဆဲရေး အရေရွတ် အခြုတ် ခြယ် အညှဉ်းဆဲခံရကုန်သော ရဟန်းတို့၏ စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းသည်ဖြစ်ကောင်းတန်ရာ၏၊
ယင်းအကြောင်းကြောင့် “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် အခွင့်(အလမ်း) ကိုရနိုင်တန် ရာ၏ ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လှည့်ပတ်၏။
ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် လာကုန်လော့
မေတ္တာနှင့် ယှဉ်သောစိတ်ဖြင့် တစ်ခုသော အရပ်ကို ပျံ့နှံ့ စေ၍နေကုန်လော့။
မုဒိတာနှင့် ယှဉ်သောစိတ်ဖြင့် တစ်ခုသောအရပ်ကို ပျံ့နှံ့ စေ၍နေကုန်လော့။
ဥပေက္ခာနှင့် ယှဉ်သောစိတ်ဖြင့် တစ်ခုသောအရပ်ကိုပျံ့နှံ့စေ၍နေကုန်လော့။
ထို့အတူ
နှစ်ခုမြောက် အရပ်ကို ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်လော့။
သုံးခုမြောက် အရပ်ကို ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်လော့။
လေးခုမြောက် အရပ်ကို ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်လော့။
ဤနည်းအားဖြင့် အထက်, အောက်, ဖီလာ, အလုံးစုံသောအရပ် အလုံးစုံ သော သတ္တဝါတို့၌ မိမိနှင့်အတူ ပြု၍ သတ္တဝါအားလုံးပါဝင်သော သတ္တလောကကို ပြန့်ပြော သော မြတ်သော အပိုင်းအခြား မရှိသော ရန်မရှိသော ကြောင့်ကြမရှိသော
ကရုဏာနှင့် ယှဉ်သောစိတ်ဖြင့် တစ်ခုသောအရပ်ကိုပျံ့နှံ့ စေ၍နေကုန်လော့။
ဤနည်းအားဖြင့် အထက်, အောက်, ဖီလာ, အလုံးစုံသောအရပ်အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့၌ မိမိနှင့်အတူပြု၍ သတ္တဝါ အားလုံး ပါဝင်သော သတ္တလောကကို ပြန့်ပြောသော မြတ်သော အပိုင်းအခြား မရှိသော ရန် မရှိသော ကြောင့်ကြမရှိသော
ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။
မာရ်နတ် ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော (တရားအားလုံးကို) ကိုယ်တိုင်မှန်စွာ သိတော်မူသော ကကုသန္ဓမြတ်စွာဘုရားသည် ဤသို့ ဆိုဆုံးမ သွန်သင်သော် တောသို့ကပ်ကုန်၍သော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်းသို့ ကပ်ကုန်၍ သော်လည်းကောင်း၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်ကုန်၍သော်လည်းကောင်း
မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သော စိတ်ဖြင့် တစ်ခုသော အရပ်ကို ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်၏။
ထို့အတူ နှစ်ခုမြောက်။ သုံးခုမြောက်။ လေးခုမြောက်အရပ်ကို ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်၏။ ဤနည်းအားဖြင့် အထက်,အောက်, ဖီလာ, အလုံးစုံသောအရပ် အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့၌ မိမိနှင့် အတူပြု၍ သတ္တဝါအားလုံးပါဝင်သော သတ္တလောကကို ပြန့်ပြောသော မြတ်သော အပိုင်းအခြားမရှိသော ရန်မရှိသော ကြောင့်ကြမရှိသော မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သော စိတ်ဖြင့် ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်၏။
ကရုဏာနှင့်ယှဉ်သောစိတ်ဖြင့် တစ်ခုသော အရပ်ကို ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်၏။
မုဒိတာနှင့်ယှဉ်သောစိတ်ဖြင့် တစ်ခုသော အရပ်ကို ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်၏။
ဥပေက္ခာနှင့်ယှဉ်သော စိတ်ဖြင့်တစ်ခုသောအရပ်ကို ပျံ့နှံ့စေ၍ နေကုန်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ “ဒူသီမာရ်နတ်” အား-
“ငါသည် ဤသို့ပြုလျက်လည်း အကျင့်သီလရှိသူ ကောင်းသော သဘောရှိသူ ဤရဟန်းတို့၏ဖြစ်ပုံကိုလည်းကောင်း၊ လားပုံကိုလည်းကောင်း မသိ၊ ငါသည် ပုဏ္ဏားအိမ့်ရှင် တို့ကို သင်တို့သည်လာကုန်လော့၊ စောင့်စည်းမှု (သီလ) ရှိသူ ကောင်းသောသဘောရှိသူ ရဟန်းတို့ကိုကောင်းစွာ ပြုကုန် လော့၊ လေးစားခြင်းကို ပြုကုန်လော့၊ မြတ်နိုးကုန်လော့၊ ပူဇော်ကုန်လော့။ သင်တို့ကောင်းစွာအပြု အလေးအစား အမြတ်နိုး အပူဇော်ခံရကုန်သော ရဟန်းတို့၏ စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းသည် ဖြစ်ကောင်းတန်ရာ၏၊ ယင်း အကြောင်းကြောင့် “ဒူသီမာရ်နတ်”သည် အခွင့် (အလမ်း) ကိုရနိုင်တန်ရာ၏”
မာရ်နတ် ထိုအခါ “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် ထိုပုဏ္ဏားအိမ့်ရှင်တို့ကို သင်တို့သည် လာကုန်လော့၊ စောင့်စည်းမှု (သီလ) ရှိသူ ကောင်းသောသဘောရှိသူ ရဟန်းတို့ကို ကောင်းစွာ ပြုကုန်လော့၊ လေးစားခြင်းကိုပြုကုန်လော့၊ မြတ်နိုးကုန်လော့၊ ပူဇော်ကုန်လော့။ သင်တို့ ကောင်းစွာအပြု အလေးအစား အမြတ်နိုးအပူဇော်ခံရကုန်သော ရဟန်းတို့၏ စိတ် ဖောက်ပြန်ခြင်းသည် ဖြစ်ကောင်းတန်ရာ၏၊
ယင်းအကြောင်းကြောင့် “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် အခွင့် (အလမ်း) ကို ရနိုင် တန်ရာ၏ ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လှည့်ပတ်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ ထိုပုဏ္ဏားအိမ့်ရှင်တို့သည် “ဒူသီမာရ်နတ်” အလှည့်အပတ် ခံရကုန်၍ စောင့်စည်းမှု (သီလ) ရှိသူ ကောင်းသောသဘောရှိသူ ရဟန်းတို့ကို ကောင်းစွာ ပြုကုန်၏၊ လေးစားကုန်၏၊ မြတ်နိုးကုန်၏၊ ပူဇော်ကုန်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ သေသောလူတို့သည် များသောအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီး ၍ သေပြီးသည်မှနောက်၌ ကောင်းသောသူတို့ လားရာနတ်ပြည်လောကသို့ ရောက်ရကုန်၏။
“ရဟန်းတို့ ပုဏ္ဏားအိမ့်ရှင်တို့ကို “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် သင်တို့သည် လာ ကုန်လော့၊ အကျင့်သီလရှိသူ ကောင်းသောသဘောရှိသူ ရဟန်းတို့ကိုကောင်းစွာ ပြုကုန် လော့၊ လေးစားကုန်လော့၊ မြတ်နိုးကုန်လော့၊ ပူဇော်ကုန်လော့။ သင်တို့ ကောင်းစွာ အပြု အလေးအစား အမြတ်နိုး အပူဇော်ခံရကုန်သော ရဟန်းတို့၏ စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းသည် ဖြစ်ကောင်းတန်ရာ၏၊
ယင်းအကြောင်းကြောင့် “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် အခွင့် (အလမ်း) ကို ရနိုင် တန်ရာ၏ ဟူသော ရည့်ရွယ်ချက်ဖြင့် လှည့်ပတ်၏။
ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် လာကုန်လော့၊ ကိုယ်၌ မတင့်တယ်ခြင်းကို အကြိမ် ကြိမ် ရှုမြင်ကုန်လျက် အစာအာဟာရ၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဟု အမှတ်ရှိကုန်လျက် အလုံးစုံ သော လောက၌ ပျော်မွေ့ဖွယ်မရှိဟုအမှတ်ရှိကုန်လျက် အလုံးစုံသော ပြုစီရင်မှုတို့၌ မမြဲ ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ်ရှုမြင်ကုန်လျက်နေကုန်လော့”
ဟု မိန့်တော်မူ၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ ထိုရဟန်းတို့သည် ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော (တရားအားလုံးကို) ကိုယ်တိုင်မှန်စွာ သိတော်မူသော ကကုသန္ဓမြတ်စွာဘုရားသည် ဤသို့ ဆုံးမသွန်သင်သော် တောသို့ကပ်ကုန်၍သော်လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ရင်းသို့ ကပ်ကုန်၍ သော်လည်းကောင်း၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်ကုန်၍သော်လည်းကောင်း ကိုယ်၌ မတင့်တယ် ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ်ရှုမြင်ကုန်လျက် အစာအာဟာရ၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဟု အမှတ်ရှိကုန် လျက် အလုံးစုံသော လောက၌ ပျော်မွေ့ဖွယ်မရှိဟု အမှတ်ရှိကုန်လျက် အလုံးစုံသော ပြုစီရင်မှုတို့၌ မမြဲခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ရှုမြင်ကုန်လျက် နေကုန်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော (တရားအားလုံးကို) ကိုယ်တိုင် မှန်စွာသိတော်မူသော ကကုသန္ဓမြတ်စွာဘုရားသည် နံနက်အချိန်၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကိုယူဆောင်ပြီးလျှင် နောက်လိုက်ရဟန်း “အသျှင်ဝိဓုရ” နှင့် (အတူ) ရွာသို့ ဆွမ်းအလို့ငှါ ဝင်တော်မူ၏။ မာရ်နတ် ထိုအခါ “ဒူသီမာရ်နတ်” သည် သူငယ် တစ်ယောက်ကို ပူးဝင်၍ ကျောက်ခဲကို ကောက်ယူလျက် “အသျှင်ဝိဓုရ” ၏ ဦးခေါင်း၌ ပစ်ခတ်၏၊ ဦးခေါင်းသည် ကွဲလေပြီ။
မာရ်နတ် ထိုအခါ “အသျှင်ဝိဓုရ” သည် သွေးယိုကျသော ဦးခေါင်းရှိသည် ဖြစ်၍ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော (တရားအားလုံးကို) ကိုယ်တိုင် မှန်စွာ သိတော်မူ သော “ကကုသန္ဓမြတ်စွာဘုရား” ၏ နောက်မှ နောက်မှသာလျှင် အစဉ်လိုက်၏။
မာရ်နတ် ထိုငရဲကြီး၏
ဆဖဿာယတနိကဟူ၍လည်းကောင်း၊
သင်္ကုသမာဟတဟူ၍လည်းကောင်း၊
ပစ္စတ္တဝေဒနီယဟူ၍လည်းကောင်း အမည် သုံးမျိုးတို့သည် ဖြစ်ကုန်၏။
မာရ်နတ် ထိုအခါ ငရဲစောင့်တို့သည် ငါ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ “အချင်း သင့်နှလုံး၌ သံတံကျင်တစ်ခုနှင့် သံတံကျင်တစ်ခုသည် ပေါင်းဆုံမိသောအခါ အနှစ်တစ် ထောင်ပတ်လုံး ငါသည် ထိုငရဲ၌ ကျက်၏ဟု သင်သိလော့” ဟု ဆိုကုန်၏။
“ဒူသီမာရ်နတ်” သည် တပည့်သာဝက “ဝိဓုရ” ကိုလည်းကောင်း၊ “ကကုသန္ဓ မြတ်စွာဘုရား” ကိုလည်းကောင်း ထိပါး (ပုတ်ခတ်) ၍ ကျက်ရာဖြစ်သော ငရဲသည် အဘယ် သို့ သဘောရှိသော ငရဲဖြစ်သနည်း။
“ဒူသီမာရ်နတ်” သည် တပည့်သာဝက “ဝိဓုရ” ကိုလည်းကောင်း၊ ကကုသန္ဓမြတ်စွာ ဘုရားကိုလည်းကောင်း၊ ထိပါး (ပုတ်ခတ်) ၍ ကျက်ရာဖြစ်သော ငရဲသည် အရာသော သံတံကျင်တို့ဖြင့် လျှိုသတ် (နှိပ်စက်)ခြင်းရှိ၏၊ အလုံးစုံသောသူတို့သည် အလိုလိုပင် အသီး အသီး ခံစားမှု အမျိုးအစားသဘောရှိသော ငရဲဖြစ်၏။
မာရ်နတ် ဤ (ကံ ကံ၏အကျိုး) ကို ရှေးရှုသိသော သဘောရှိသော မြတ်စွာ ဘုရား၏ တပည့်သာဝကရဟန်းကို ထိပါး (ပုတ်ခတ်) သောကြောင့် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ရလိမ့်မည်။
ကပ် (ကမ္ဘာ) ပတ်လုံး တည်ကုန်သော ဗိမာန်တို့သည် သမုဒြာအလယ်၌ တည်ကုန်၏၊ ကြောင်မျက်ရွဲအဆင်းကဲ့သို့ နှစ်သက်ဖွယ် ရှိကုန်၏၊ အလျှံရှိကုန်၏။ ပြိုးပြက်သော အရောင်ရှိကုန်၏၊ ထိုဗိမာန်တို့၌ များပြားသော အသီးအသီး ကိုယ် အဆင်းရှိကုန်သော နတ်သမီးတို့သည် ကကြကုန်၏။
မာရ်နတ် ဤဗိမာန်ကို ရှေးရှုသိသော သဘောရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့် သာဝကရဟန်းကိုထိပါး (ပုတ်ခတ်) သောကြောင့် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ရလိမ့်မည်။ ရဟန်းသည် စင်စစ် မြတ်စွာဘုရား တိုက်တွန်းအပ်သည်ဖြစ်၍ ရဟန်းသံဃာ အပေါင်းသည် ကြည့်ရှုနေစဉ် မိဂါရသူဌေး၏အမိ ‘ဝိသာခါ’ ပြာသာဒ်ကို ခြေမဖြင့် တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီ။
မာရ်နတ် ဤပြာသာဒ်တုန်လှုပ်စေနိုင်ခြင်းကို ရှေးရှုသိသော သဘောရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏တပည့်သာဝကရဟန်းကို ထိပါး (ပုတ်ခတ်) သောကြောင့် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ရလိမ့်မည်။
ရဟန်းသည် တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ထောက်ပင့်အပ်သည်ဖြစ်၍ ဝေဇယန္တာ ပြာသာဒ် ကို ခြေမဖြင့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီ၊ နတ်တို့ကိုလည်း ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီ။
ရဟန်းသည် သုဓမ္မာသဘင်အနီး၌ ဗြဟ္မာကို
‘ငါ့သျှင် သင့်အား ရှေးကဖြစ်သော အယူသည် ယခုလည်း ဖြစ်သေးသလော၊ ဗြဟ္မာလောက၌ ကျော်လွန်ဖြစ်သော ပြိုးပြက်သော အရောင်တော်ကို ရှုမြင်သလော’
ဟု မေးမြန်း၏။
ဗြဟ္မာသည် အသျှင်မြတ် ငါ့အား ရှေးက ဖြစ်သောအယူသည် မဖြစ်တော့ပြီ၊ ဗြဟ္မလောက၌ကျော်လွန်ဖြစ်သောပြိုးပြက်သော အရောင်တော်ကို ရှုမြင်ပါ၏၊ ထိုငါသည် ယခု ငါ ‘မြဲသူမဟုတ် တည်တံ့သူမဟုတ်’ ဟု ခွဲခြား၍ သိ၏ဟု ဤ အစဉ်အားလျော်စွာ အမှန်အတိုင်း ထိုရဟန်းအားဖြေကြား၏။
မာရ်နတ် ဤပြဿနာ မေးခြင်းအကြောင်းကို ရှေးရှုသိသော သဘောရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏တပည့်သာဝကရဟန်းကို ထိပါး (ပုတ်ခတ်) သောကြောင့် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ရလိမ့်မည်။
ရဟန်းသည် မြင့်မိုရ်တောင်ကြီး၏ အထွတ်ကိုလည်းကောင်း၊ တောင်ကျွန်း ကိုလည်းကောင်း၊ အရှေ့ကျွန်းသူကျွန်းသားတို့၏ (နေထိုင်ရာကျွန်းကို)လည်းကောင်း၊ မြေ၌ အိပ်တတ်သူတို့၏ (နေထိုင်ရာ အနောက်ကျွန်း၊ မြောက်ကျွန်းကို) လည်းကောင်း လွတ်မြောက်မှု (ဝိမောက္ခဈာန်အဘိညာဉ်) ဖြင့်တွေ့ထိပြီ။
မာရ်နတ် လွတ်မြောက်မှု (ဝိမောက္ခဈာန်) ဖြင့် တွေ့ထိခြင်းအကြောင်းကို ရှေးရှုသိ သော သဘောရှိသောမြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သာဝကရဟန်းကို ထိပါး (ပုတ်ခတ်) သောကြောင့် ဆင်းရဲခြင်းသို့ရောက်ရလိမ့်မည်။
မီးသည် စင်စစ် သူမိုက်ကိုသာ ငါလောင်မည်ဟု အားမထုတ်၊ သူမိုက်သည် သာ တောက်သော မီးကို ထိပါး (ပုတ်ခတ်) သောကြောင့် လောင်၏၊ မာရ်နတ် ဤအတူ ပင်လျှင် သင်သည် မြတ်စွာဘုရားကို့ထိပါး (ပုတ်ခတ်) သောကြောင့် မီးကို တွေ့ထိ သော သူမိုက်ကဲ့သို့ အလိုလို မိမိကိုယ်ကိုလောင်စေလိမ့်မည်။
မာရ်နတ်သည် မြတ်စွာဘုရားကို ထိပါး (ပုတ်ခတ်) ၍ အကုသိုလ်ပွါးများ၏၊ မာရ်နတ် အသို့နည်း၊ ယုတ်မာမှုသည် ငါ့အား အကျိုးမပေးဟု ထင်မှတ်သလော။
မာရ်နတ် ယုတ်မာမှုကိုပြုသူအား ကာလကြာမြင့်သော် ယုတ်မာမှုသည် ပွါးစီး၏၊ မာရ်နတ်မြတ်စွာဘုရားကို ထိပါး (ပုတ်ခတ်ခြင်း) မှငြီးငွေ့လော့၊ ရဟန်းတို့၌ (ညှဉ်းဆဲလိုသော) အာသာကိုမပြုလင့်။
ဤသို့လျှင် ရဟန်းသည် ဘေသကဠာ (ပဲစင်းခုံတော) ၌ မာရ်နတ်ကို ခြိမ်း ချောက်၏၊ ထို့ကြောင့်ထိုမာရ်နတ်သည် စိတ်မကောင်းဘဲ ထိုနေရာ၌ပင်လျှင် ကွယ်လေ၏။
ဤသို့ဖြင့် ယခု ရေးသားတင်ပြခဲ့သော စာတမ်း “မာရတဇ္ဇနီယသုတ်” သည် စူဠယမကဝဂ်ပါဝင်သော ဝဂ် (၅)ဝဂ်၊ (၁၀)သုတ် ပါဝင်သည့်အတွက် သုတ် (၅၀) နောက်ဆုံး သုတ်ဖြစ်ပါသည်။
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ
ရှိတ်ဟာဆီနာ
ရှိတ်ဟာဆီနာ (শেখ হাসিনা; Sheikh Hasina) သည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၏ လက်ရှိ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၇ ခု စက်တင်ဘာလ (၂၈)ရက်တွင် ဂိုပါလ်ဂန်ခရိုင်၊ တွန်ဂျီပါရာမြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးသမားဘဝ
၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပသည့် ပါလီမန်ရွေးကောက်ပွဲတွင် အဝါမီလိဂ်ပါတီကို ကိုယ်စားပြုပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီး အမတ်နေရာ (၃)နေရာ အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ၁၉၉၁ ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲအပြီးတွင် ရှိတ်ဟာဆီနာသည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ပဉ္စမအကြိမ် ပါလီမန်၌ အတိုက်အခံခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ပါလီမန်ရှိ နိုင်ငံရေးပါတီအားလုံးတို့အား ဦးဆောင်ကာ သမ္မတစနစ်မှ ပါလီမန်စနစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
၁၉၉၆ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ပြုလုပ်သည့် ပါလီမန်ရွေးကောက်ပွဲတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် အဝါမီလိဂ်ပါတီသည် အင်အားကြီးပါတီတစ်ရပ်အဖြစ်ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၆ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ရှိတ်ဟာဆီနာသည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ဝန်ကြီးချုပ်တာဝန်ကို စတင် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်လာပြီးနောက် ဆင်းရဲမွဲတေမှုလျှော့ချရေးအပါအဝင် တိုင်းပြည် ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် လက်တွေ့ကျသည့် မူဝါဒ အမြောက်အမြားကို ချမှတ်ခဲ့သည်။
ဆုတံဆိပ်များ
ဝန်ကြီးချုပ် ရှိတ်ဟာဆီနာသည် အမေရိကန်နိုင်ငံ Boston University မှ ချီးမြှင့်သည့် Degree of Doctor of Law၊ ဂျပန်နိုင်ငံ Waseda University မှ ချီးမြှင့်သည့် Honorary Doctor of Law၊ ဗြိတိန်နိုင်ငံ University of Abertay Dundee မှ ချီးမြှင့်သည့် Honorary Doctorate of Philosophy အိန္ဒိယနိုင်ငံ Visva Bharati University of West Bangal မှ ချီးမြှင့်သည့် Honorary Degree of Desikottama (Doctor of Literature, Honoris Causa) ဩစတြေးလျနိုင်ငံ Australian National University မှ ချီးမြှင့်သည့် Degree of Doctor of Laws, Honoris Causa ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ Dhaka University မှ ချီးမြှင့်သည့် Doctor of Laws ဘယ်လ်ဂျီယမ်နိုင်ငံ Catholic University of Brussels မှ ချီးမြှင့်သည့် Honorary Doctorate Degree (Doctor Honoris Causa) အမေရိကန်နိုင်ငံ Bridgeport University မှ ချီးမြှင့်သည့် Honorary Doctor of Humane Letters ဘွဲ့များကို ရရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဝန်ကြီးချုပ် ရှိတ်ဟာဆီနာသည် ကုလသမဂ္ဂ ပညာရေး၊ သိပ္ပံနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့ (UNESCO) မှ ချီးမြှင့်သည့် Houphouet Boigny ငြိမ်းချမ်းရေးဆု၊ အမေရိကန်နိုင်ငံ Randolph Macon Women's College မှ ချီးမြှင့်သည့် ဆု၊ ကမ္ဘာ့စားနပ်ရိက္ခာအဖွဲ့ (FAO) မှ ချီးမြှင့်သည့် စိုက်ပျိုးရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု CERES ဆု၊ The All India Peace Council မှ ချီးမြှင့်သည့် Mother Teresa Award ဆုတံဆိပ်များအပြင် နော်ဝေနိုင်ငံ၊ The Mahatma MK Gandhi Foundation of Oslo မှ ချီးမြှင့်သည့် M.K Gandhi Award ဆုတို့ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
ဝန်ကြီးချုပ်ဘဝ
၂၀၀၈ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် ပြုလုပ်သည့် (၉)ကြိမ်မြောက် ပါလီမန်ရွေးကောက်ပွဲတွင် ဝန်ကြီးချုပ် ရှိတ်ဟာဆီနာ ဦးဆောင်သည့် မဟာမိတ် အုပ်စုသည် ပါလီမန်အမတ်နေရာ (၂၉၉)နေရာအနက် (၂၆၂)နေရာတွင် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
ဝန်ကြီးချုပ် ရှိတ်ဟာဆီနာသည် သည် ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၆ ရက်နေ့တွင် ဘန်ဂါဘာဘန်၌ ကျင်းပသည့် အခမ်းအနားတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးချုပ် ရှိတ်ဟာဆီနာသည် အိမ်ထောင်ရှိပြီး သားတစ်ဦးနှင့် သမီးတစ်ဦး ရှိသည်။
အပုပ်နိုင်ဆေး
အပုပ်နိုင်ဆေး (antiseptic) (အနာမရင်းဆေး)ဆိုသည်မှာ ရောဂါဖြစ်စေသည့် ဘက်တီးရီးယား ပိုးများကို သတ်၍ ဘက်တီးရီးယားတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ပုပ်သိုးခြင်းကို တားဆီးနိုင်သည့် ဆေးကို ဆိုသည်။ လူတို့သည် ဆီ၊ ဆားနှင့်တကွ အခြားဓာတ်ပစ္စည်းများကိုအသုံးပြု၍ အစာများကို မပုပ်မသိုးအောင် ကာကွယ်လေ့ ရှိကြသည်။ ထိုနည်းကို သိခဲ့ကြသည်မှာ ကမ္ဘာဦးအခါလောက်ကပင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသင့်လေသည်။ သို့သော် အပုပ်နိုင်ဆေးကို ခွဲစိတ်ပညာတွင် စတင် အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ ဗြိတိသျှလူမျိုး ဆရာဝန်ကြီးလစ်စတာလက်ထက် ခရစ် ၁၈၆၅-ခုနှစ်တွင် ဖြစ်သည်။ လစ်စတာသည် ဘက်တီးရီးယားကြောင့် ရောဂါဖြစ်သည်ဟူသည် ပါးစတား၏အဆိုကို အခြေပြုပြီး စုံစမ်းမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။
လစ်စတာ ကွယ်လွန်ပြီးသည့်နောက်တွင် ခွဲစိတ်ပညာသည် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲ တိုးတက်ခဲ့လေသည်။ အမြောက်အမြား ပေါ်လာသော အပုပ်နိုင်ဆေးတို့တွင် မာကျူရစ်ကလို ရိုဒ်၊ မာကျုရိုကရုမ်၊ ဗောရစ်အက်ဆစ်၊ အိုင်အိုဒင်း၊ ဆီးလဗား ဓာတ်ပေါင်းများနှင့် အခြားဩဂဲနစ်ပစ္စည်းများသည် အသုံးအများဆုံး ဖြစ်လေသည်။ ခွဲစိတ်မှုမပြုလုပ်မီ ခွဲစိတ်ရာ၌သုံးမည့် ကိရိယာများကိုလည်းကောင်း၊ ဆရာဝန်နှင့်သူနာပြု ဆရာမများကိုလည်းကောင်း၊ ဗက်တီးရီးယားများ ကင်းစင်အောင် ပြုလုပ် ထားတတ်လာကြလေသည်။ ခွဲစိတ်သည့်အခန်းကိုလည်း ဗက်တီးရီးယားများ မဝင်နိုင်အောင် စီမံထားတတ် လာကြလေသည်။
ခွဲစိတ်ပညာနှင့်စပ်လျဉ်း၍ တွေ့ရှိမှုများအနက် အပုပ်နိုင်ဆေးကို တွေ့ရှိမှုသည် အရေးပါ အရာရောက်ဆုံးသော တွေ့ရှိမှု တစ်ခုဖြစ်သည်။ လစ်စတာခေတ်မတိုင်မီက ခွဲစိတ်ကုသခြင်း ဟူသမျှသည် အလွန်စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ ခွဲစိတ်ကုသရာ၌ အောင်မြင်သော်လည်း လူနာသည် အဆိပ်တက်၍ သေဆုံးသွားတတ်လေသည်။ ထိုအခါက ခွဲစိတ်ခြင်းကို ခြေလက်များတွင်သာ အနည်းအကျဉ်း ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ၌မူကား မည်သည့်အင်္ဂါရပ်တွင်မဆို ဘေးအန္တရာယ် ကင်းရှင်းစွာ ပြုလုပ်နိုင်ပေပြီ။
ယခုအခါ အိမ်အခန်းများတွင် ကူးစက်တတ်သော ရောဂါပိုးများနှင့်တကွ အခြားပိုးမွှားများကို သုတ်သင် ရှင်းလင်းပစ်ရန် မှိုင်းတိုက်နည်းကို အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ မှိုင်းတိုက်လိုသောအခါ မှိုင်းတိုက်ပေးရမည့် နေရာကို အလုံပိတ်၍ အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့များ ဖြစ်သော ဖောမဲဒီဟိုက်၊ ဆာလဖာဒိုင်အောက်ဆိုက်၊ သို့မဟုတ် ဟိုက်ဒြိုဆိုင်ယန်နစ်အက်ဆစ်ဓာတ် ငွေ့များကို လွှတ်ပေးသည်။ ဟိုက်ဒြိုဆိုင်ယန်နစ်အက်ဆစ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သော ဓာတ်ငွေ့ဖြစ်၍ အသုံးပြုသောသူများကိုပင် သေစေတတ်သဖြင့် မြို့ပေါင်းများစွာတွင် ထိုဓာတ်ငွေ့ကို အသုံးမပြုရန် တားမြစ်ထားလေသည်။ ဖော်ပြပါဓာတ်ငွေ့များသည် ရောဂါပိုးများနှင့်အခြားပိုးမွှားများကို နာရီ အနည်းငယ်အတွင်း သေကြေပျက်စီးစေနိုင်သည်။
အပုပ်နိုင်နည်းနှစ်နည်းရှိသည်။ ပထမနည်းမှာ အထက်တွင် ဖော်ပြသကဲ့သို့ ပိုးများကိုသေအောင် သုတ်သင်ပစ်သောနည်းဖြစ်၍ ဒုတိယနည်းမှာမူကား ပိုးများကို ထကြွခြင်းမရှိရအောင် နှိမ်ထားသောနည်း ဖြစ်သည်။ လတ်ဆတ်သော အသားများတွင် အပုပ်နိုင်ဆေးအဖြစ် ဓာတ်များကို အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် ဒုတိယ နည်းဖြစ်သော အအေးဓာတ်ပေးနည်းကို အသုံးပြုကြရသည်။ အအေးဓာတ်ပေးသောအခါ ပိုးများ၏ ပုပ်သိုးအောင်လုပ်သော လုပ်ငန်းသည် ရပ်ရုံသာရပ်သွား၍ ပိုးများမှာမူကား သေဆုံးမသွားကြချေ။ အသားတွင် အအေးဓာတ်ပြယ်သွားသောအခါ ပိုးများပြန်လည်ထကြွလာကြပြီး အသားကို တစ်ဖန် ပုပ်သိုးအောင်ပြုကြ ပြန်လေသည်။
အသားနှင့်အသီးအနှံများကို စည်သွတ်ရာ၌ ပထမနည်း ဖြစ်သော ပိုးသေအောင်သတ်နည်းကို အသုံးပြုကြလေသည်။ စည်သွပ်ရာတွင် အစာကိုကြပ်တိုက်၍လည်းကောင်း၊ ဆားနယ်၍ လည်းကောင်း၊ အကျက်ချက်၍ လည်းကောင်း ပြုလုပ်ပြီးမှ လေလုံသောစည်တွင် ထည့်ထားကြသည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အစာထဲတွင် ရှိရင်းစွဲ ပုပ်သိုးစေတတ်သည့် ပိုးများကို သေသွားစေရန်အပြင် အစာထဲသို့ နောက်ထပ်၍ ပိုးအသစ်များ မဝင်ရောက်လာနိုင်ရန် ဖြစ်လေသည်။
သစ်သားများ ဆွေးမြည့်ခြင်းမှာလည်း ပိုးများကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ဆွေးမြည့်ခြင်းမဖြစ်ရအောင် လေပြင်ဖော်ထားသော သစ်သားကို ကရီအိုဆုတ်ခေါ်သော သစ်ဆီတစ်မျိုး ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကတ္တရာစေးဖြင့်ဖြစ်စေ သုတ်လိမ်းပေးရသည်။
မုန်လာဥနှင့် ခါးဥဖြူ
ဤမုန်လာမျိုးကို အနောက်နိုင်ငံ၌ နွေကူးရာသီ အစလောက် ကတည်းက စ၍ စိုက်ပျိုးကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဤမုန် လာမျိုကို အစေ့စိုက်ပြီးနောက် တစ်လကျော်ကျော်ခန့် ကြာလျှင် ဥများကို စားနိုင်လေသည် ထိုကြောင့် ခြံဥယျာဉ်များအတွင်းမြေပို ရှိပါက ၁ဝ ရက် တစ်ကြိမ် ၁၅ ရက် တစ်ကြိမ် စိုက်ခြင်းဖြင့် လိုသလောက် ရရှိနိုင်လေသည်။ ခါးဥဖြူသည် မုန်လာဥကဲ့သို့ပင် ဂေါ်ဘီထုပ်၊ ပန်းမုန်လာ၊ မုန်ညင်းတို့နှင့်အတူ ကရူစီဖာရီး မျိုးရင်းတွင် ပါဝင်သော်လည်း ယင်း၏ ရုက္ခဗေဒအမည်မှာ ဗရပ်စီက ကွန်ပက်စထရစ် ဖြစ်သည်။ ခါးဥဖြူကို မုန်လာဥဝိုင်းဟုလည်းခေါ်သည်။ ခါးဥဖြူသည် အေးသော ရာသီဥတုရှိသည့် အရပ်များတွင် ကောင်းစွာ ဖြစ်ထွန်းသည်ဖြစ်ရာ အလွန် ထွားကျိုင်းသော ခါးဥ အသားဝါမျိုးကို မြောက်ဘက် အအေးပိုင်းဒေသများကို စိုက်ပျိုးကြ သည် အဖြူရောင် အသေးစား ခါးဥများကို သာမန် ခြံဥယျာဉ်များ ၌စိုက်ပျိုးကြသည်။ ခါးဥဖြူဥသည် မုန်လာဥကဲ့သို့ ရှည်မျောမျော မဟုတ်ဘဲ တုတ်၍ ဝိုင်းသည်။ စင်စစ်အားဖြင့် ခါးဥဖြူသည် ဂေါ်ဘီထုပ် မျိုးပျက်ဖြစ်သည်။ ခါးဥဖြူဥကို လူတို့ စားသုံးကြ၍ ယင်း၏ အရွက်နုများကိုလည်း ဟင်းရွက်အဖြစ် စားသုံးနိုင်သည်။ ခါးဥဖြူသည် အလွန် စိုက်ပျိုးရလွယ်သော အပင်မျိုးဖြစ်သဖြင့် ခြံဥယျာဉ်များ၌ ဟိုက်ပျိုးရန် သင့်လျော်သည်။ အစေ့များ ကို အတန်းလိုက် ပါးပါးချပေးရသည်။ ထိုမျိုးစေ့များကို အတန်း လိုက် ပါးပါးချပေးရသည်။ ထိုမျိုးစေ့များပေါ်တွင် မြေဩဇာမှုန့် များကို ခပ်ပါးပါး ဖုံးအုပ်ပေးပြီးနောက် ရေမှန်မှန် လောင်းသွား လျှင် တညီတညာတည်း သန်စွမ်းလာကြသည်။ အစေ့ စိုက်ပြီး နောက် ၂လခန့် အကြာတွင် ဥများကို စားနိုင်လေသည်။ အရောင ်အဆင်း အရွယ်အစားနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ကို လိုက်၍ ခါးဥပင်မျိုးပေါင်း များစွာရှိသည်။ ခါးဥဖြိုူ အချို့ နိုကိုဟု ခေါ်သည်။ ခါးဥဖြူရွက်များသည် ဗီတာမင် ၊ အေ၊ ဘီ၊ စီဓာတ်များဖြင့် အလွန် ကြွယ်ဝရကား ဟင်းရွက်အဖြစ် စားသုံးရန်အကောင်း ဆုံး ဖြစ်သည်။ ဥများကား အာဟာရဓာတ်တန်ဖိုး များစွာ မရှိလ ှချေ။ ခါးဥဖြူပင်များကို ခါးဥဖြူပိုး ကလေးများက အလွန်ဖျက်ဆီး တတ်ကြသည်။
ဘဲကုန်းရွာ၊ မဖဲကွင်း
ဘဲကုန်းရွာ၊ မဖဲကွင်း
နောင်ဟီးလွယ်ဝိန်ရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
နောင်ဟီးလွယ်ဝိန်ရွာ (Nawngheeloiwein)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ နမ့်ယုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၆၂၉ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တိရီဋဝစ္ဆဇာတ်
တိကနိပါတ် - ၁။ သင်္ကပ္ပဝဂ် -(၂၅၉ )တိရီဋဝစ္ဆဇာတ်။ ။ မင်းကြီး စစ်ရှုံး၍ ထွက်ပြေးရာ ရေရှာရာတွင် တွင်းထဲကျ၍ ကယ်ဆယ်စောင့်ရှောက်ထားသဖြင့် ကျေးဇူးတစ်ဖန် အပြုခံရသော တိရီဋဝစ္ဆရသေ့ အကြောင်း။