ဒုတိယ_ကမ္ဘာစစ်
ဒုတိယ စစ်မျက်နှာ
၁၉၄၂-၁၉၄၃ ခုနှစ်များတွင် ဟစ်တလာသည် ဆိုဗီယက်ရုရှားကိုသာ ဖိတိုက်နေသဖြင့် ဆိုဗီယက် အစိုးရက အင်္ဂလိပ်နှင့် အမေရိကန်တို့အား ဥရောပအနောက်ပိုင်း၌ ဒုတိယ စစ်မျက်နှာတစ်ခုဖွင့်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ အင်္ဂလိပ်နှင့် အမေရိကန်တို့မှာ ဆိုဗီယက်အစိုးရ၏ တောင်းခံချက်အတိုင်း ဒုတိယစစ်မျက်နှာကို ဖွင့်လိုသော်လည်း လုပ်ရမည့် လုပ်ငန်းမှာ ကြီးကျယ်ခက်ခဲလှသဖြင့် ရုတ်တရက် ထိုးစစ်မဆင်နိုင်သေးဘဲ ဥရောပတိုက်ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ရေးအတွက် အစီအစဉ်များကို အပူတပြင်း လုပ်ကိုင်နေကြရသည်။ ၁၉၄၄ ခုနှစ်ဇွန်လ ၆ ရက်နေ့တွင်ကား ဗိုလ်ချုပ်အိုင်ဆင်ဟောင်းဝါး အုပ်ချုပ်သော မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစုသည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ နော်မန်ဒီ ကမ်းခြေမှ ဥရောပတိုက်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြသည်။ ထို့နေ့ကို ကမ္ဘာ့သမိုင်းတွင် ဒီ-ဒေး (D-Day)ထင်ရှားလေသည်။ ဤတွင်မှသာ ဆိုဗီယက်တို့ တောင်းတလျက်ရှိသော ဒုတိယ စစ်မျက်နှာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ စိန်လိုးမြို့ကျဆုံးပြီးသည့်နောက် ဂျာမန်တပ်များမှာ နောက်သို့ တဆုတ်တည်း ဆုတ်နေကြရသည်။ နောက်သုံးပတ်မျှ ကြာသောအခါ အမေရိကန်နှင့် ပြင်သစ်တပ်များသည် မြေထဲပင်လယ် ကမ်းခြေမှနေ၍ ပြင်သစ်နိုင်ငံပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြပြီးလျှင် ဩဂုတ်လ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ပြင်သစ်မြို့တော် ပါရီမြို့ကို သိမ်းပိုက်မိကြသည်။ မဟာမိတ်တပ်ပေါင်းစုသည် ဆုတ်ခံလျက်ရှိသော ဂျာမန်တပ်များကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရင်း ရှေ့သို့ တွင်တွင်ကြီး ချီတက်လျက် ဘယ်လ်ဂျီယမ်၊ လပ်ဇင်ဗတ်နှင့် ဟော်လန် စသောနိုင်ငံများကို ဂျာမန်တို့လက်မှ ကယ်တင်လိုက်သည်။ အင်္ဂလိပ်ရေလက်ကြားကြီးကိုလည်း ပြန်လည်စိုးမိုးနိုင်လေသည်။ ဂျာမန်တပ်များမှာ ပြင်သစ်နိုင်ငံမှ တဖြည်းဖြည်း မောင်းထုတ်ခြင်း ခံရလေသည်။သို့ရာတွင် ၁၉၄၄ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ၁၆ရက်တွင် ဂျာမန်တို့ကကျန်ရှိသမျှအင်အားများကိုစုလိုက်ပြီးနယ်သာလန်နိုင်ငံတွင်းထိ ဆုံမှတ်ဖြစ်သောတန်ပြန်ထိုးစစ်ကြီးကိုဆင်လေသည်။ အင်အားမှာ ၃သိန်းအထက်ရှိပြီးအနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာ၏နောက်ဆုံးဂျာမန်တပ်ပေါင်းချုပ်ကြီးလည်းဖြစ်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်မန်းတွစ်ဖယ်၏အမှတ်(၅)ပန်ဇာစစ်တပ်Fifth Panzer Armyမှာ တန်ပြန်စစ်ကြီး၏ထိပ်ဦးတပ်မကြီးဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းတွင်ဂျာမန်တို့က အင်အားသာသော်လည်း မဟာမိတ်တပ်ကူများအရောက်နှင့်ဂျာမန်တို့မမျှော်မှန်းထားသောရာသီဥတုအခြေအနေများကြောင့်တန်ပြန်ထိုးစစ်မှာရှုံးနိမ့်သွားပြီး ဂျာမန်တို့လည်းတပ်ပျက်သွားခဲ့လေသည်။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင်တော့ဂျာမန် အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာ၏စစ်ဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဝေါလ်တာမိုဒယ်​ Walter Model ၏တပ်မဟာကြီးမှာမဟာမိတ်တပ်များ၏နှစ်ဖက်ခွတိုက်ခိုက်ခြင်းကိုခံရပြီး ဂျာမန်တပ်အင်အား၃၀၀,၀၀၀ ခန့် မဟာမိတ်များလက်ထဲသို့ကျရောက်သွားသည်။ဗိုလ်ချုပ်မိုဒယ်မှာလည်းမိမိကိုယ်ကိုအဆုံးစီရင်ပြီး အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာဂျာမန်စစ်တပ်မှာ မျှော်လင့်ချက်လုံးဝမရှိတော့ပေ။ ဂျာမန်အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာ၏ ပင်မစစ်တပ်ကြီးတစ်တပ်လုံးကျသွားသကဲ့သို့ ၁၉၄၅ ခုနှစ်ဆန်းတွင် ဆိုဗီယက်တပ်များကလည်း ပိုလန်နှင့် ဗောလတစ်နိုင်ငံများကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ ဂျာမန်လက်တွင်း ကျရောက်နေသော ရူးမေးနီးယား၊ ဘူလဂေးရီးယား၊ ဖင်လန် စသောနိုင်ငံများလည်း ဆိုဗီယက်တို့အား လက်နက်ချကာ အရှုံးပေးကြရသည်။ တူရကီကလည်း ဂျာမနီနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်လေသည်။ ယခင်က ဂျာမနီ၏ မဟာမိတ်နိုင်ငံများကပင် ဂျာမနီအား စစ်ကြေညာ၍ ပြန်လှန်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ယူဂိုဆလားဗီးယားတွင်ကား မာရှယ်တီးတိုးခေါင်းဆောင်သော ပြောက်ကျားတော်လှန်ရေး တပ်သားများသည် ဖက်ဆစ်တို့ကိုတွန်းလှန်လျက်ရှိလေသည်။ ဂရိနိုင်ငံကိုလည်း ၁၉၄၄ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် ကယ်တင်လိုက်ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဥရောပတွင် ဂျာမနီတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ကျန်ရှိလေတော့သည်။ ၁၉၄၅ ခုနှစ် နွေဦးတွင် မဟာမိတ်တပ်ပေါင်းစုသည် ဂျာမနီတွင် အပြင်းထိုးစစ်ဆင်ကာ ရိုင်းမြစ်ကို ဖြတ်ကူ၍ ဂျာမန်မြို့ကြီးများကို သိမ်းယူလေသည်။ ဧပြီလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် အရှေ့ဘက်မှ အောင်ပွဲဆင်လျက်ရှိသည့် ဆိုဗီယက်တပ်နီတော်သည် ဘာလင်မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဟစ်တလာကား လက်မလျော့သေးပေ။ ကြွင်းကျန်နေသော အင်အားစုနှင့်ပင် ခုခံလျက်ရှိသေးသည်။ အရှေ့ဘက်မှ ချီတက်လာသော ဆိုဗီယက်တပ်များနှင့် အနောက်ဘက်မှ ချီတက်လျက်ရှိသော အမေရိကန်တပ်များလာသော တွေ့ဆုံမိသောအခါ ဂျာမနီသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားလေသည်။ ဂျာမန်စစ်တပ်များလည်း တဖွဲဖွဲ လက်နက်ချလျက်ရှိသည်။ စစ်ကြီးကား ပြီးလုနီးလေပြီ။ ဧပြီလ ၂၈ ရက်နေ့တွင် အီတလီ ဖက်ဆစ် ဆန့်ကျင်ရေးသမားများက အာဏာရူး မူဆိုလီနီအား သုတ်သင်လိုက်ကြသည်။ မေလ ၁ ရက်နေ့တွင်မူ ဟစ်တလာ သေဆုံးပြီဆိုသော သတင်းကို ဂျာမန်ရေဒီယိုက ကျေညာသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ရုရှားတပ်နီတော်က ဘာလင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ ထိုနောက် ငါးရက်မျှအကြာ မေလ ၇ ရက်နေ့တွင် ဂျာမနီက ချွင်းချက်မရှိ လက်နက်ချလေသည်။ သို့ဖြင့် ဥရောပ စစ်ပွဲကြီးကား ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။