cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
လက္ခဏမိဂဇာတ်
ဒေဝဒတ်နောက်ပါ ရဟန်းငါးရာ
နတ်လူတို့၏ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ဝေဠုဝန် ကျောင်းတော်၌သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဒေဝဒတ်သည် မြတ်စွာဘုရားထံ ငါးပါးသော ဝတ္ထုတို့ကို တောင်းပန်၍မရသည်ရှိသော် သံဃာကို သင်းခွဲလျက် ရဟန်းငယ် ငါးရာတို့ကို ဖြားယောင်း သွေးဆောင်ကာဂယာသီသသို့ သွား၍ နေလေ၏။
မြတ်စွာဘုရားလည်း ရဟန်းငယ် ငါးရာတို့ဉာဏ်ရင့်သန်ခြင်းသို့ ရောက်နေသည်ကို သိတော်မူလျှင် ရှင်သာရိပုတ္တရာ၊ ရှင်မောဂ္ဂလာန်အဂ္ဂသာဝက နှစ်ပါးတို့ကို ခေါ်တော်မူ၍ “ သာရိပုတ္တရာ၊ မောဂ္ဂလာန်တို့ ... သင်တို့ တပည့်ရဟန်းငယ် ငါးရာတို့သည် ဒေဝဒတ်နှင့်အတူ လိုက်ကြကုန်ပြီ၊ ရဟန်းများနှင့်သွားကာတရားဟော၍ အရဟတ္တဖိုလ်ဖြင့် ဆင်မြန်းပြီး ငါဘုရားထံ ပြန်၍ ခေါ်ခဲ့ကြ” ဟု မှာထားကာစေလွှတ်တော်မူ၏။
ရှင်သာရိပုတ္တရာ တပည့်ငါးရာ
ရဟန်းတို့လည်း “အစ်ကိုကြီး သာရိပုတ္တရာအခြံအရံ တပည့် ငါးရာဖြင့် တင့်တယ်ပါပေသည်၊ ဒေဝဒတ်မှာကား အခြံအရံမှ ဆုတ်ယုတ်သည်” ဟုမြတ်စွာဘုရားကို လျှောက်ကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ”ချစ်သား ရဟန်းတို့ ...သာရိပုတ္တရာမှာ ယခုမှသာလျှင် ဆွေမျိုးအပေါင်း ခြံရံကာ တင့်တယ်သည် မဟုတ်၊ရှေးအခါကလည်း တင့်တယ်ဖူးပြီ၊ ဒေဝဒတ်မှာ ယခုမှသာ ဆွေမျိုးအပေါင်း ဆုတ်ယုတ်သည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါကလည်း ဆုတ်ယုတ်ခဲ့ဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အတိတ်ဇာတ်ကိုဆောင်တော်မူသတည်း။
လက္ခဏ၊ ကာဠ ဒွေမိဂ
လွန်လေပြီးသောအခါမဂဓတိုင်း ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ဝယ် မဂဓမင်း မင်းပြုသည်ရှိသော်၊ သမင်တစ်ထောင် ခြံရံကာသမင်မင်းသည် တစ်ခုသော တောအုပ်တွင် နေလေ၏။ ထိုသမင်မင်း၌ လက္ခဏမည်သော သား၊ ကာဠ မည်သောသား ဟူ၍ သားနှစ်ယောက်တို့သည် ရှိကုန်၏။ သမင်မင်းသည် သားနှစ်ယောက်တို့ကို ခေါ်၍“အမောင်တို့ ... ယခု အခါ ငါ့မှာ အိုမင်းပြီ၊ ပရိသတ်ကို မထိန်းနိုင်၊ အမောင်တို့နှစ်ယောက်သာ တစ်ယောက် ငါးရာစီ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ကြလော့” ဟု အပ်နှင်းကာအေးချမ်းစွာ နေလေ၏။ ထိုအခါမှစ၍ သမင်နှစ်ကောင်တို့လည်း အခြံအရံ ပရိသတ် ငါးရာစီထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ကြကုန်၏။
လောင်းမြတ်မိန့်မှာ ဘေးလွတ်ရာ
စပါးမှည့်ချိန်၌သမင်တို့မှာ ဘေးရန်များကုန်၏။ စပါးစားသော သမင်တို့ကို သတ်ရန် ကျင်းတူးခြင်း၊ငြောင့်၊ တံကျင် စိုက်ခြင်း၊ ကျောက် ယန္တရား လွှတ်ခြင်း၊ လျှို့ဝှက်သောကျော့ကွင်းထောင်ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ကြကုန်၏။ ထိုဘေးရန်ကြောင့် သမင်များ ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်ကုန်၏။
သူမိုက်နောက်ပါ ပျက်စီးရှာ
လက္ခသမင်မူကား အသိအလိမ္မာ ပညာဉာဏ် ရင့်သန်ကြီးမားလှသဖြင့် သွားသင့်၊ မသွားသင့် ထောက်ချင့်နှိုင်းချိန်ကာ သွားလာကျက်စားသဖြင့်ဘေးရန်ကင်းကွာ သမင်ပေါင်းများစွာ ခြံရံလျက် တင့်တယ်စွာ တောသို့ ဝင်လောခဲ့၏။
အကျင့်လုံခြုံ ကျိုးပြည့်စုံ
စပါးရိတ်ပြီးအချိန်ရောက်၍ အဖသမင်မင်းထံသို့ ပြန်လာကြသောအခါ ကာဠ သမင်မိုက်မှာ အခြံအရံ ပရိသတ်မပါတစ်ကိုယ်တည်းသာ ပြန်လာလေ၏။ လက္ခဏ သမင်လိမ္မာကား သမင်တစ်ကောင်မှ မပျက်မစီးဘဲအခြံအရံငါးရာဖြင့် တင့်တယ်စွာ ပြန်လာလေ၏။
အဘ သမင်မင်းသည် သားနှစ်ယောက် လာသသည်ကိုမြင်၍ သမင်းအပေါင်းတို့အား -
“အမောင်တို့ ... အကျင့်သီလရှိ၍ဓမ္မပဋိသန္ဓာရ၊ အာမိသ ပဋိသန္ဓာရနှင့် ပြည့်စုံသူတို့မှာ အကျိုးစီးပွား ဖြစ်ထွန်းမြဲဖြစ်သည်၊ သက်သေမှာ အကျင့်သီလ ပဋိသန္ဓာရနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် အခြံအရံ မပျက်စီးဘဲလာသော လက္ခဏ သမင်ပညာရှိနှင့် အကျင့်သီလ ပဋိသန္ဓာရနှင့် မပြည့်စုံသဖြင့် အခြံအရံပျက်စီး၍ တစ်ကိုယ်တည်းလာသော ကာဠ သမင်မိုက်ကို ကြည့်ကြကုန်”
ဟု ဆုံးမစကား ပြောကြားကာသားနှစ်ယောက်ကိုလည်း နှစ်သက်စေ၍ အသက်ထက်ဆုံး တောတွင်နေလျက် သေလွန်သောအခါကံအားလျော်စွာ လားလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင်မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသေန္ဓ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
- ထိုအခါကာဠသမင်သည် - ယခုအခါ ဒေဝဒတ်။
- ကာဠသမင်၏ပရိသတ်သည် - ဒေဝဒတ် ပရိသတ်။
- လက္ခဏသမင်သည်- သာရိပုတ္တရာ။
- လက္ခဏသမင်၏ပရိသတ်သည် - ဘုရားပရိသတ်။
- အမိသမင်မသည်- ရာဟုလား မယ်တော်။
- အဖသမင်မင်းသည်- ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟုဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁)အကျင့်သီလ၊ သန္ဓာရ၊ ရှိက ကြီးမားမှု။
(၂)သား လက္ခဏ၊ ညီကာဠ၊ သာဓကကိုရှု။
လက္ခဏမိဂဇာတ်ပြီး၏။
ကြားဝမ်မိုင်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ကြားဝမ်မိုင်ရွာ (Kyarwanmai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၃ ဦး၊ မ ၁၆၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
တန်ခိုးကြီးပေ ဦးတေလေ
တန်ခိုးကြီးပေ ဦးတေလေ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။ သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
တန်ခိုးကြီးပေ ဦးတေလေ
ပြည်ရွှေလုံမြေပုံတိုင်းငယ်က၊ ပုံနှိုင်းရန်ဂုမ္ဘန်နတ်ကဲ့သို့၊ ရန်သတ္တရဘယ်သူဆိုဝံ့ပါ၊ ဦးရံခိုသံလိုစူးပါတဲ့၊ ရာထူလွန်ဝန်ထောက်တပါးရယ်က၊ မြှောက်စားကာသားအရာမွေးသူမို့၊ အရေးပိုင်သခင်ကြီးငယ်နှင့်၊ မင်းကြီးတွေ မေတ္တာရောက်သည်မို့၊ ချီးမြောက်တဲ့ ဦးတေလေ။
သူခိုးတွေအကုန်ပေါ်ကြအောင်၊ ဖိုးသူတော်အရောင်ဆောင်လို့၊ အတောင်တောင်ချောင်ပခန်းငယ်နှင့်၊ ဝရမ်းတွေဗန့်ကျီကုန်လို့၊ ဤစေပုံရွှေလုံသို့ဆိုက်ပြန်တော့၊ သူပုန်ကိုအကုန်ပိုက်မိအောင်၊ ယုန်လိုက်ရာဝိုက်ကာဆီးလေသို့၊ တိုက်ကြီးပိုင်ဝန်တော်ထောက်ပြန်ရ၊ လွမ်းလောက်သင့်ပေ။
ဗိလတ်စံထပ်မံကြားပြန်တော့၊ လစားငွေခုနစ်ရာအထိ၊ လွန်သဒ္ဓါမေတ္တာစွဲလို့မို့၊ စစ်လဲတော်အရာပေးပါလိမ့်၊ မုလေးသွယ်စပယ်ပွင့်ကဲ့သို့၊ မွှေးလွင့်တဲ့ထုံဝတ်ရေ၊ ဆွတ်လေပြေပျံ့သင်း။
ဘဝတသက်တွင်ဖြင့်၊ ဆထက်ဆယ်လီပ၊ နယ်ဗန့်ကျီဤရွှေလုံထိ၊ နှစ်မြေခုံဝေပုံကောက်ရတဲ့၊ ဝန်ထောက်တော်တိုက်ပိုင်မင်းငယ်က၊ ကြိုင်ဆင်းစုံငွေနံ့သာနှင့်၊ ကြွေခန္ဓာမြေမရဏာပျော်တဲ့၊ ဆရာတော်သင်္ဂြိုဟ်ပွဲတွင်မှ၊ လက်စွဲကိုင်ဆရာလှငဲ့၊ ကြားကြပြီရက်ရှည်လျားသော်ကြောင့်၊ ငွေပြားရေနှစ်ဆယ်ဖြင့်မ ပေပေါ့၊ ကောင်းစရာအကြောင်း၊ အဌာနရယ်က၊ ပေါင်းပဝါ မောင်းရွာပြချင်လှ၊ ပေါင်းဝကျွန်ရင်း။
မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သပြေရိုးရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
သပြေရိုးရွာ (Thapyayyoe)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ပဲနံ့သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဲနံ့သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၈ ဦး၊ မ ၁၀၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စမ်းချောင်းရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်
စမ်းချောင်းရွာ (Sanchaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ စမ်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၁၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စမ်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၉၄ ဦး၊ မ ၁၆၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပေါင်းတည်ရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇီးကုန်းရွာ၊ ကြက်ဟင်းခါးကျွန်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားဟိုင်ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
နားဟိုင်ရွာ (Narhai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ ကွမ်ဟယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွမ်ဟယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၈၀ ဦး၊ မ ၁၉၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြေမညီသော် ရေနှင့်ညှိ၊ လူမညီသော် သေနှင့်ညှိ၊ သွေးမညီသော် ဆီနှင့်ညှိ
မြေမညီသော် ရေနှင့်ညှိ၊ လူမညီသော် သေနှင့်ညှိ၊ သွေးမညီသော် ဆီနှင့်ညှိ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မြေမျက်နှာပြင် မညီညာလျှင် ရေချိန်နှင့် ညှိရ၏။ လူအချင်းချင်း မညီညွတ်လျှင် သေရည်ဝိုင်းတွင် ညှိနှိုင်းရ၏။ သွေးသား မညီညွတ်လျှင် နှမ်းဆီစသည့် အဆီတစ်မျိုးမျိုးဖြင့် သွေးသားညီညွတ်အောင် ပြုရ၏။
နမ့်ပိန်းရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နမ့်ပိန်းရွာ (Namping)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ ဝမ်ခုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၅၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ခုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၂ ဦး၊ မ ၁၆၄၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရည်ပျော်မှတ်
အရည်ပျော်မှတ် ဆိုသည်မှာ လေထုဖိအားအောက်တွင် အရာဝတ္ထုတစ်ခု၏ အစိုင်အခဲအခြေနေမှ အရည်အခြေနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် အပူချိန်မှတ်ဖြစ်သည်။ အရည်ပျော်မှတ်တွင် အစိုင်အခဲနှင့် အရည်သည် မျှခြေအနေအထား၌ တည်ရှိသည်။ အရာဝတ္ထုတစ်ခု၏ အရည်ပျော်မှတ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် စံပြုထားသော အပူချိန်နှင့် ဖိအားအောက်တွင် မူတည်သည်။ အကယ်၍ အရည်အခြေနေမှ အစိုင်အခဲအခြေနေသို့ ပြောင်းပြန် ကူးပြောင်းပါက ယင်းကို ရေခဲမှတ် သို့မဟုတ် ပုံဆောင်ခဲကူးပြောင်းမှတ်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ သို့သော် အချို့သော အရာဝတ္ထုများသည် ဆူပါအေးမြသည့်စွမ်းရည်ရှိသောကြောင့် ယင်းတို့ကို ရေခဲမှတ်ဟု မမှတ်ယူပေ။ အရည်ပျော်မှတ်အား ဤသို့မှတ်ယူရာ၏။ ရေခဲ ဖြစ်တည်ခြင်းထက် အရာဝတ္ထုသည် ပျောက်ကွယ်သွားလျင် အရည်ပျော်မှတ်ဖြစ်သည်။
ကညင်ကျိုးရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကညင်ကျိုးရွာ (Kanyinkyoe)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကညင်ကျိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကညင်ကျိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၁၆ ဦး၊ မ ၂၀၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လီယိုနာ့ဒ် လော်ဒါ
လီယိုနာ့ဒ် အလန် လော်ဒါ (၁၉၃၃ မတ်လ ၁၃ရက်မွေး) သည် အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဘီလျံနာ၊ ပရဟိတ သမားနှင့် အနုပညာပစ္စည်း စုဆောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။​သူနှင့် သူ၏ ညီအစ်ကိုတော်စပ်သူ ရော်နယ် လော်ဒါတို့သည် သူတို့၏ မိဘများဖြစ်ကြသော အက်စတီး လော်ဒါ နှင့် ဂျိုးဆက် လော်ဒါတို့မှ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော အလှကုန်ပစ္စည်း ကုမ္ပဏီ အက်စတီးလော်ဒါ ကို အမွေဆက်ခံခဲ့ကြသည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ်အထိ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီးနောက် လော်ဒါသည် အက်စတီးလော်ဒါ ကုမ္ပဏီ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆက်လက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ စီအီးအို အဖြစ် လုပ်ကိုင်စဉ်ကာလက ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ကုမ္ပဏီသည် နယူးယောက် စတော့ခ်အိတ်ချိန်းမှ တဆင့် အများပိုင် ကုမ္ပဏီအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အဓိက အလှကုန် အမှတ်တံဆိပ်များ ဖြစ်ကြသော အမ်အေစီ ကော့စမက်တစ်၊ အဗေဒါ၊ ဘော်ဘီဘရောင်း နှင့် လာမာ တို့ကို သိမ်းပိုက် ဝယ်ယူခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် လော်ဒါသည် သူ စုဆောင်းထားသော ကျုဘစ်ဆင် အနုပညာပစ္စည်းများကို မက်ထရိုပိုလစ်တန် အနုပညာ ပြတိုက်သို့ လှူဒါန်းရန် ကတိပေးခဲ့သည်။ ထိုစုဆောင်းမှုသည် ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံ ကျော် တန်ဖိုး ရှိပြီး ပြတိုက်၏ သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံး လှူဒါန်းမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘလွန်းဘတ်ခ် မှ ၂၀၂၀ ဒီဇင်ဘာလတွင် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၂၇.၉ ဘီလီယံ အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး သူ့အား ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၄၉ ယောက်မြောက် အချမ်းသာဆုံး သူဌေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မြေမျို၍ လူမျိုးမပြုတ်၊ လူမျိုမှ လူမျိုးပြုတ်မည်
မြေမျို၍ လူမျိုးမပြုတ်၊ လူမျိုမှ လူမျိုးပြုတ်မည် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မြေမျို၍ လူမျိုးမပြုတ်နိုင်၊ မျိုးခြားနှင့် တစ်စတစ်စ သွေးနှောခြင်းဖြင့် လူတစ်တစ်မျိုးလုံး ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်းနို်င်သညည်။
အခြားအသုံးအနှုန်း
မြေမျို၍ လူမျိုးမပျောက်၊ လူမျိုမှ လူမျိုးပျောက်မည် ဟူ၍လည်း အဆိုရှိသည်။
အသံ၏အမြန်နှုန်း
စံပြအငွေ့ထဲတွင် အသံ၏အမြန်နှုန်းသည် အပူချိန်နှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သာမန်လေထဲတွင် ကြိမ်နှုန်းနှင့်ဖိအားပေါ် မူတည်ကာ အမြန်နှုန်း အားပျော့မှုသည် ကွဲပြားသည်။ နေ့စဉ်သုံးပြောစကားများတွင် အသံ၏အမြန်နှုန်းကို ကမ္ဘာ့လေထုအား ဖြတ်သန်းသွားသော အသံ၏အမြန်နှုန်းကို ရည်ညွန်းသည်။ သို့သော်လည်း ကြားခံနယ်တစ်ခုမှတစ်ခု ဖြတ်သန်းရသည့်အခြေနေအရ အသံ၏အမြန်နှုန်းသည် ကွဲပြားသည်။ အသံသည် အငွေ့တွင် အနှေးကွေးဆုံး ဖြတ်သန်းပြီး အရည်ထဲတွင် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းကာ အစိုင်အခဲတွင် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသည်။ ဥပမာ အသံသည် လေထဲတွင် တစ်စက္ကန့်လျင် ၃၄၃.၂ မီတာနှုန်း၊ ရေထဲတွင် လေထက် ၄.၃ ဆနှုန်း (တစ်စက္ကန့်လျင် ၁၄၈၄ မီတာနှုန်း)၊ သံထဲတွင် တစ်စက္ကန့်လျင် ၅၁၂၀ မီတာနှုန်း၊ စိန်ထဲတွင် တစ်စက္ကန့်လျင် ၁၂၀၀၀ မီတာနှုန်း အသီးသီး ဖြတ်သန်းသည်။
အစိုင်အခဲထဲရှိ အသံနှုန်းသည် အရည်နှင့်အငွေ့ထဲတွင်ကဲ့သို့ မတူညီသော ဖိသိပ်လှိုင်းများဖြင့် ဖြတ်သန်းသည်။ ယင်းအား shear wave ဟုခေါ်ဆိုသည်။ အစိုင်အခဲထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသော အသံလှိုင်းသည်လည်း သက်ဆိုင်ရာအလိုက် ကွဲပြားသေးသည်။ အရည် သို့မဟုတ် အငွေ့ကြားခံနယ်တွင် အသံနှုန်းနှင့် ရွေ့လျားနေသည့် အရာဝတ္ထု၏အချိုးကို မက်ချ်နံပါတ် (March number) ဟုခေါ်ဆိုသည်။ March 1 ထက်ကျော်လွန်သည့် မည်သည့်အရာဝတ္ထုကိုမဆို ဆူပါဆိုးနစ်ဟု ရည်ညွန်းသည်။
သမိုင်းကြောင်းအသံဖိုင်
အိုင်ဆက် နယူတန် သည် လေထဲရှိ အသံ၏အမြန်နှုန်းကို 979 ft/s ဟုတွက်ချက်ခဲ့သည်။ ယင်းသည် အမှန်တကယ်နှုန်းထက် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့် နည်းလွန်းသည်။ သူသည် ပြောင်းလဲနေသည့် အပူချိန်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှ Pierre-Simon Laplace ဆိုသူက သတိပြုမိခဲ့ကာ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
လိုက်နေရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
လိုက်နေရွာ (Laiknay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၃ ဦး၊ မ ၁၆၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆည်ရွာ၊ ရာသင်္ချာ
ဆည်ရွာ (Se)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ရာသင်္ချာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၇၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရာသင်္ချာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅၂ ဦး၊ မ ၁၄၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။
သုခဝိဟာရိဇာတ်
ဧကကနိပါတ် - အပဏ္ဏကဝဂ် - ၁၀ - သုခဝိဟာရိဇာတ်။ ။ ထီးနန်းစွန့်၍ ရသေ့ရဟန်း ပြုလုပ်နေထိုင်ရခြင်း၌ ချမ်းသာလှသဖြင့် ဥဒါန်းကျူးသော ရသေ့အကြောင်း။
ဆည်ရွာ၊ ရာသင်္ချာ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သုခဝိဟာရိဇာတ်
ချမ်းသာလေစွ ရဟန်းဘဝ
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် အနုပိယမြို့ အနုပိယ သရက်ဥယျာဉ်၌သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဥပါလိနှင့်အတူ ရဟန်းပြုဘက်ဖြစ်သော သာကီဝင်မင်းသား ခြောက်ယောက်အပါအဝင် အရှင်ဘဒ္ဒိယမထေရ်သည် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ပြီးလျှင် ရောက်လေရာရာ အရပ်တို့၌မိမိကိုယ်ကို ဘေးရန် မရှိသည်ကို သိကာ အလွန် ချမ်းသာလှသဖြင့် “ ဩော် ... ချမ်းသာစွ၊ဩော် ... ချမ်းသာစွ” ဟု ဥဒါန်းကျူးလေ့ရှိ၏။
ရဟန်းတို့ ကြားလတ်သော် ဘုရားရှင်အား“အရှင်ဘုရား ဘဒ္ဒိယမထေရ်သည် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောကြားကာ နေသည်” ဟု လျှောက်ကြလေလျှင် “ရဟန်းတို့ ... ဘဒ္ဒိယမထေရ်သည် ယခုအခါ၌သာ ချမ်းသာစွာနေလေ့ရှိသည် မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်းချမ်းသာစွာ နေလေ့ရှိ၏” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ငါးရာရသေ့တရားမွေ့
လွန်လေပြီးသောအခါဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုတော်မူလတ်သော် ဥဒိစ္စ ပုဏ္ဏားသူကြွယ် တစ်ယောက်သည်ကာမဂုဏ်တို့၌ အပြစ်ကို လည်းကောင်း၊ ရဟန်းအဖြစ်၌ အကျိုးအာနိသင်ကို လည်းကောင်း မြင်၍ကာမဂုဏ်တို့ကို စွန့်လွှတ်ကာ ဟိမဝန္ဓာသို့ ဝင်ပြီးလျှင် ရသေ့ရဟန်းပြု၍ နေလေ၏။ သမာပတ်ရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံ၏။ အခြံအရံ တပည့်ငါးရာ ရှိ၏။
မင်းကြီးတောင်းပန် နေရပြန်
မိုးကျွတ်သောအခါဟိမဝန္တာသို့ ပြန်ရန် မင်းကြီးကို ပန်ကြားလတ်သော် မင်းကြီးက “အရှင်ဘုရား ...အရှင်ဘုရားကား အိုမင်းပါပြီ၊ ဟိမဝန္တာ၌ နေသဖြင့် အကျိုးမရှိပါ၊ တပည့်တို့ကိုသာလွှတ်၍ အရှင်ဘုရား ဤဥယျာဉ်၌သာ နေတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။ ဘုရားအလောင်း ရသေ့လည်းတပည့်ကြီးအား ရသေ့ငါးရာတို့ကို အပ်နှင်း၍ မိမိမူကား မင်းကြီးဥယျာဉ်၌ပင် နေရစ်ခဲ့၏။
တပည့်ကြီးကား မင်းစည်းစိမ်ကိုစွန့်လွှတ်ကာ ရသေ့ရဟန်းပြုလာသူ ဖြစ်၏။ ကသိုဏ်းပရိကံကို ပြုလျက် သမာပတ် ရှစ်ပါးနှင့်ပြည့်စုံ၏ ဟိမဝန္တာ၌ ဆရာရသေ့ ကိုယ်စားပြု၍ ရသေ့ငါးရာကို စောင့်ရှောက်ဆုံးမကာနေ၏။
မင်းကြီးရှေ့မှာ ဥဒါန်းကျူးရှာ
တပည့်ကြီးသည်တစ်နေ့သ၌ ဆရာရသေ့ကြီးကို ဖူးမြော်ရန် သွားလိုသဖြင့် ရသေ့အပေါင်းကို ခေါ်၍“အရှင်တို့ ... သင်တို့သည် ငါမရှိသော်လည်း မပျင်းရိကြကုန်လင့်၊ ငါ ဆရာရသေ့ကြီးကိုဖူးမြောက်ပြီးလျှင် ဟိမဝန္တာသို့ ပြန်လာမည်” ဟု မှာထား၍ ဆရာရသေ့ထံ သွားလေ၏။ရောက်လျှင် လာကွတ်ပျူငှာပြုလျက် ဆရာ့အနီးဝယ် သပေါ့ဖျာ တစ်ခု၌ လျောင်းစက်ကာ နေ၏။
မင်းကြီးလည်း ရသေ့ကြီးကိုဖူးမြော်ရန်လာ၍ ရှိခိုးကာနေ၏။ တပည့်ကြီးလည်း မင်းကြီး လာသည်ကို မြင်သော်လည်းလျောင်းစက်ရာက မထဘဲ “ ဩော် ... ချမ်းသာစွ၊ ဩော် ... ချမ်းသာစွ” ဟု ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဥဒါန်းကျူးလျက်သာ နေ၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မိမိလာသည်ကို မြင်လျက် နေရာမှ မထဟုနှလုံးမသာသဖြင့် “အရှင်ဘုရား .... ထိုရသေ့ကား အလိုရှိတိုင်း စားလတ္တံ၊ ထို့ကြောင့် ဥဒါန်းကျူးလျက်ချမ်းသာစွာ အိပ်၍သာ နေ၏” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
ဥဒါန်းကျူးခြင်း အကြောင်းရင်း
ရသေ့ကြီးက“မင်းကြီး ... ဤရသေ့ကား ရှေးအခါ သင်တို့ကဲ့သို့ မင်းဖြစ်ဖူး၏၊ ထိုရသေ့သည် ငါ့မှာမင်းဖြစ်စဉ် မင်း၏ စည်းစိမ်ကို ခံစားလျက် လက်နက်ကိုင်ရဲမက်တို့ အစောင့်အရှောက်ဖြင့်နေရသည် ဖြစ်လျက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဤကဲ့သို့သော ချမ်းသာကို မရစဖူးဟု အောက်မေ့ကာမိမိ၏ ရဟန်းချမ်းသာကို လည်းကောင်း၊ ဈာန်ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း အစွဲပြု၍ဥဒါန်းကျူးလေသည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် -
“မြတ်သောမင်းကြီး ...
ရသေ့ ရဟန်းတို့ကား မိမိကိုသူတစ်ပါးတို့ကလည်း မစောင့်ရှောက်ရကုန်၊ မိမိကလည်း တစ်ပါးတို့ကိုမစောင့်ရှောက်ကုန်၊ ဝတ္ထုကာမ၊ ကိလေသာကာမတို့၌ တွယ်တာငဲ့ကွက်ခြင်း မရှိသဖြင့်ချမ်းသာစွာ နေရကုန်၏” ဟု တရားစကား ဟောကြားတော်မူလေသည်။
မင်းကြီးလည်း တရားတော်ကိုနာကြားပြီးလျှင် ရသေ့ကြီးကို ရှိခိုး၍ နန်းတော်သို့ ပြန်လေ၏။ တပည့်ကြီးလည်းဆရာရသေ့ကို ရှိခိုး၍ ဟိမဝန္တာသို့ ပြန်လေ၏။ ဘုရားအလောင်း ရသေ့လည်း ထိုဥယျာဉ်၌ပင်မယုတ်လျော့သော ဈာန်ရှိသည်ဖြစ်၍ သေလွန်သောအခါ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ လားရလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင်မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော် ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ တပည့်ကြီး ရသေ့သည် - ယခုအခါ ဘဒ္ဒိယမထေရ်။
ဆရာ ရသေ့ကြီးသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ-
ဟုဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁)တစ်ယောက် တစ်ယောက်၊ မစောင့်ရှောက်၊ လွန်မြောက် ရဟန်းမှာ။
(၂)ကာမဂုဏ်တွက်၊ မငဲ့ကွက်၊ စဉ်ဆက် ချမ်းသာရာ။
သုခဝိဟာရိဇာတ်ပြီး၏။
စမ်းချောင်းရွာ၊ ဇီးပင်ကွေ့
စမ်းချောင်းရွာ (Sanchaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်းမြို့နယ်၊ ဇီးပင်ကွေ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၉၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးပင်ကွေ့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၅၀ ဦး၊ မ ၁၈၀၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားသုံးဆူ
ဘုရားသုံးဆူ အမည်ရှိသည်များမှာ
လိန်လှ (အနောက်)ရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
လိန်လှ (အနောက်)ရွာ (Leinhla(West))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ လိန်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၅၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆီမီးကံရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ဆီမီးကံရွာ (Simeekan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ဇေယျသိမ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၁၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇေယျသိမ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၇၂ ဦး၊ မ ၂၂၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆန်ထုံမန်ကျောင်းရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
ဆန်ထုံမန်ကျောင်းရွာ (Hsanhtonemankyawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မိုင်းပတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၀၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ဖူရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နောင်ဖူရွာ (Nawnghpu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ ဝမ်ခုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ခုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၂ ဦး၊ မ ၁၆၄၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လတ်တိုင်ရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
လတ်တိုင်ရွာ (Latteing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ဆိုင်းလိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၁၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆိုင်းလိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၇၃ ဦး၊ မ ၃၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြေးကား အဖျား၊ သားကား အရင်း
မြေးကား အဖျား၊ သားကား အရင်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
သားသမီးသည် မြေးထက်ပို၍ သွေးနီးသည်။
ဝလုံး
ဝလုံး (၁၉၈၆-) သည် မြန်မာလူမျိုး သတင်းထောက် ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
၁၉၈၆ ခုတွင် ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ ကင်ပစ်ရွာနေ လယ်သမားမိဘတို့မှ မွေးသည်။ အမည်ရင်းမှာ သက်ဦးမောင် ဖြစ်သည်။
၂၀၀၄ ခုတွင် မော်လမြိုင်ရှိ ဦးကြီးတော်သူ ဘုန်းတော်ကြီး၏ ကျောင်းတွင် ကပ္ပိယလုပ်သည်။
၂၀၁၀ ခုတွင် ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်နှင့်အတူ ရန်ကုန်သို့ တက်လာသည်။ ဓာတ်ပုံရိုက်သည့် အလုပ်ကို လုပ်သည်။ လူမှုရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
သတင်းထောက်ဘဝ
ပြည်သူ့ခေတ် အပတ်စဉ်ထုတ် သတင်းစာတွင် သတင်းထောက် လုပ်သည်။ ၂၀၁၄ ခုတွင် မြန်မာတိုင်းမ်သို့ အလုပ်ဝင်သည်။ ရိုက်တာ သတင်းဌာနနှင့် လက်တွဲသည်မှာ ၂၀၁၆ ခုတွင် ဖြစ်သည်။
အင်းဒင် အရေးအခင်း
၂၀၁၇ ခုတွင် သတင်းထောက် ကျော်စိုးဦးနှင့်တွဲကာ စစ်ရေးစစ်ရာကြောင့် ရိုဟင်ဂျာ ထောင်ပေါင်းများစွာတို့ မြန်မာမှ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်သို့ ကူးနေကြောင်း ဖော်ထုတ်သည်။
မီးရှို့ခံရသော အင်းဒင်ရွာ၌ အသတ်ခံရပြီး မြေမြုပ်ထားသော ရိုဟင်ဂျာ ၁၀ ဦး၏ အလောင်းများအကြောင်းကို ရွာခံများနှင့် လုံခြုံရေးယူသော စစ်သားတို့ထံမှ စုံစမ်းသည်။ ၂၀၁၇ ခု၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၂ ရက်တွင် ထိုဖြစ်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ အဖမ်းခံရသည်။ ရိုက်တာက အင်းဒင်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အကွက်ဆင်ဖမ်းကြောင်း စွပ်စွဲပြီး ပြန်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုသည်။ ၂၀၁၈ ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၈ ရက်တွင် ၎င်းတို့ စုံစမ်းရသမျှ သတင်းအားလုံးကို အများသိရန် ချပြသည်။
၂၀၁၈ ခု၊ ဧပြီလ ၂၀ ရက် ရုံးချိန်းတွင် သူ့အထက်အရာရှိများက ထိုသို့ထောင်ဖမ်းရန် စီမံစေကြောင်း စာရွက်စာတမ်းများ ပေးသည့် ရဲအုပ် မိုးရန်နိုင်က ထွက်ဆိုသည်။ သူသည်လည်း သတင်းထောက်နှစ်ယောက်နှင့်အတူ မြန်မာနိုင်ငံ ရဲတပ်ဖွဲ့ စည်းမျဉ်းဥပဒေအတိုင်း ထောင်ဒဏ် ၁ နှစ် ကျသည်။ သတင်းထောက်နှစ်ယောက်ကို ရဲတပ်ဖွဲ့မှ တာဝန်ရှိသူနှင့် တွေ့ကာ လျှို့ဝှက်အချက်အလက်များ တောင်းသောကြောင့် ၁၉၆၂ မြန်မာနိုင်ငံ လျှို့ဝှက်ချက်များ အက်ဥပဒေအရ မသက်ဆိုင်ဘဲ အစိုးရစာရွက်စာတမ်းများ ရယူမှုနှင့် ဖမ်းသည်။ ၂၀၁၈ ခု၊ ဇူလိုင်လ ၉ ရက်တွင် အမိန့်ချရာ ထောင်ဒဏ် ၇ နှစ် ကျခံရသည်။ အယူခံဝင်သော်လည်း ၂၀၁၈ ခု၊ စက်တင်ဘာလ ၃ ရက်တွင် အပြစ်ထင်ရှားကြောင်း ပေါ်လွင်၍ အပယ်ခံရသည်။
တိုင်းမ် မဂ္ဂဇင်း၏ ၂၀၁၈ တနှစ်တာ ပြောင်မြောက်လူသားများ အဖြစ် ပါလာသည်။
၂၀၁၉ ခု၊ ဧပြီလ ၁၀ ရက်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ယောက်အား ယူနက်စကိုက ၂၀၁၉ ခုအတွက် ဂွီလာမို ကာနို သတင်းလွတ်လပ်ခွင့်ဆု (UNESCO/Guillermo Cano Freedom Press Prize) ချီးမြှင့်ကြောင်း ကြေညာသည်။
၂၀၁၉ ခု၊ ဧပြီလ ၁၆ ရက်တွင် နိုင်ငံတကာ သတင်းပူလစ်ဇာဆု ရသည်။
၂၀၁၉ ခု၊ မေလ ၇ ရက်တွင် သမ္မတ၏ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်နှင့် လွတ်လာသည်။  ဧပြီလက ရထားသော ပူလစ်ဇာဆုကို မေလ ၂၈ ရက်တွင် နယူးယောက်၌ သွားယူရသည်။
မိသားစုဘဝ
၂၀၁၈ ခု၊ ဩဂုတ်လတွင် ဇနီးဖြစ်သူ ပန်အိမွန်က ပထမဆုံးကလေးကို မွေးသည်။
အက်စ် ငါးလုံး
အက်စ် ငါးလုံး (5S) ဆိုသည်မှာ လုပ်ငန်းခွင် နေရာချသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဂျပန်ဝေါဟာရများဖြစ်သည့် 整理 (Seiri)၊ 整頓 (Seiton)၊ 清掃 (Seiso)၊ 清潔 (Seiketsu)၊ 躾 (Shitsuke) တို့ကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် Sort, Set in Order, Shine, Standardize နှင့် Sustain ဟူ၍ ဘာသာပြန်အပြီးတွင် ရလာသည့်ဝေါဟာရများကို အတိုကောက်မှတ်သားခြင်း ဖြစ်သည်။ အက်စ် ငါးလုံး အား မျက်မြင် စီမံခြင်း (Visual Management) ဖြင့် တွဲဖက်အသုံးချလေ့ရှိသည်။
အချို့လုပ်ငန်းခွင်များတွင် လုပ်ငန်းခွင်လုံခြုံရေး (Safety) ကိုပါ ဆဌမမြောက် အက်စ် အနေဖြင့် ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြသည်။
မာဆာယိုရှိ ဆွန်
မာဆာယိုရှိ ဆွန် (၁၉၅၇ ဩဂုတ် ၁၁ မွေး) သည် ဂျပန် ဘီလျံနာ နည်းပညာ စွန့်ဦးတီထွင်သူ လုပ်ငန်းရှင်၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူနှင့် ပရဟိတသမား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂျပန် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သော ဆော့ဖ်ဘန့်ခ် ၏ တည်ထောင်သူနှင့် အမှုဆောင် အရာရှိချုပ်၊ ဆော့ဖ်ဘန့်ခ် မိုဘိုင်း၏ အမှုဆောင် အရာရှိချုပ်နှင့် ယူကေအခြေစိုက် အမ်းဟိုးလ်ဒင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သည်။
အက်စ် ငါးလုံး
ပေါ်ပေါက်လာပုံ
အချိန်ကိုက်ထုတ်လုပ်ခြင်း (JIT Manufacturing) လုပ်ရာတွင် သုံးသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အိုဆာဒါ (Osada) ဖန်တီးသည့်နည်းနှင့် ဟီရာနို (Hirano) ဖန်တီးသည့်နည်းဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိသည်။ ဟီရာနို ဖန်တီးသည့်နည်းမှာ ပိုအစီအစဉ်ကျသည့်အတွက် တိုယိုတာမှ ယူငင်အသုံးချခဲ့သည်။ မူလနည်းတွင် Seito နှင့် Seiso မှာ တပေါင်းတည်း ဖြစ်သည်။
မာဆာယိုရှိ ဆွန်
ဘလွန်းဘာ့ခ်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဆွန်၏ စုစုပေါင်း ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၂၇.၈ ဘီလီယံ ရှိသဖြင့် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် တတိယမြောက် အချမ်းသာဆုံးသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် သမိုင်းတွင် ငွေကြေးအများဆုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးသူ (၂၀၀၀ ခုနှစ် ဒေါ့ကွန်းပြိုလဲမှုတွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၇၀ ဘီလီယံမျှ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။) တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
အက်စ် ငါးလုံး
စီခြင်း (Sort)
ပစ္စည်းအားလုံးအား စီစီရီရီထားကာ မလိုသည်ကို ဖယ်ရှားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လိုသည့်ပစ္စည်းအား ရှာဖွေရချိန် လျော့နည်းစေပြီး စစ်ဆေးရန်လည်း လွယ်ကူသွားစေသည်။ မလိုသည်များကို ဖယ်ထားသည့်အတွက် နေရာလွတ်များလည်း ရှိလာသည်။ ပစ္စည်းနည်းသည့်အတွက် လုပ်ငန်းခွင်လုံခြုံမှု ပိုရှိလာသည်။
မာဆာယိုရှိ ဆွန်
ဆွန်သည် ဖော်ဘီမဂ္ဂဇင်း၏ ကမ္ဘာတွင် ဩဇာအရှိဆုံး လူစာရင်းတွင် အဆင့် ၄၅ အဖြစ် ဖော်ပြခြင်း ခံရသည်။
အက်စ် ငါးလုံး
စဉ် ထားခြင်း (Set in Order)
လုပ်ငန်းမြန်ဆန်စေရန် လိုသည့်ပစ္စည်းအားလုံးကို အသင့်တော်ဆုံးနေရာတွင် ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံသေနေရာတွင် ထားခြင်းဖြစ်၍ လိုအပ်သည့်အရာကို အချိန်ကုန်ခံ ရှာဖွေရခြင်းမရှိတော့ပေ။
မာဆာယိုရှိ ဆွန်
၂၀၂၀ ဒီဇင်ဘာလ ဘလွန်းဘာ့ခ်၏ ဘီလျံနာစာရင်းတွင် ဆွန်သည် အဆင့် ၅၀ ဖြစ်ပြီး ဂျပန်တွင် တတိယမြောက် အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်ကာ ခန့်မှန်းခြေ ပိုင်ဆိုင်မှု ၂၇.၈ ဘီလီယံ ရှိသည်။
အက်စ် ငါးလုံး
ရှင်းခြင်း (Shine)
လုပ်ငန်းခွင်အား သန့်ရှင်းအောင်ထားခြင်း၊ ကိရိယာ တန်ဆာပလာနှင့် စက်ပစ္စည်းများကို ပုံမှန် သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စက်ကိရိယာများ ပျက်စီး၊ ချို့ယွင်းမှုမှ ကာကွယ်သည့်အပြင် သန့်ရှင်းသည့်လုပ်ငန်းခွင်ကြောင့် စိတ်ကြည်လင်မှုလည်း ရနိုင်သည်။ စံအဖြင့် ပေ (၅၀) အတွင်း လတ်တလောဖြစ်လာသည့် ပြဿနာ (စက်ပျက်၊ ပစ္စည်းပျက်မှုများ) ကို (၅) စက္ကန့်အတွင်း ရှာဖွေနိုင်သည်အထိ ရှင်းလင်း သပ်ရပ်နေရမည် ဖြစ်သည်။
စံထားခြင်း (Standardize)
အစီအစဉ်များ၊ အချိန်ဇယားများရေးကာ ပထမသုံးမျိုးအား ပုံမှန်လုပ်ဆောင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
အစဉ်တစိုက်လုပ်ခြင်း (Sustain)
အစီအစဉ်၊ အချိန်ဇယားတို့အား လိုအပ်သည့်များဖြည့်ကာ ညွှန်ကြားရန်မလိုအောင် ပုံမှန်လုပ်ဆောင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆင်စိန်ရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ဆင်စိန်ရွာ (Sinsein)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ဆင်စိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်စိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၄၈ ဦး၊ မ ၂၃၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပဒေါင်းရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ပဒေါင်းရွာ (Padaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ပဒေါင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဒေါင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၆၂ ဦး၊ မ ၁၅၈၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရည်ဆူမှတ်
အရည်ဆူမှတ် ဆိုသည်မှာ အရည်၏ ငွေ့ရည်ဖိအားသည် အရည်ပတ်ဝန်းကျင်နားတွင်ရှိသော ဖိအားနှင့်တူညီသည့် အပူချိန်ဖြစ်သည်။ ပြီးလျင် အရည်သည် ငွေ့ရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အရည်ဆူမှတ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်အနီးမှ ဖိအားပေါ်မူတည်ကာ ပြောင်းလဲသည်။ တစ်ပိုင်းလေဟာနယ်ထဲရှိ အရည်၏ ဆူမှတ်သည် လေထုဖိအားအောက်ရှိ အရည်ဆူမှတ်ထက် ပိုနည်းသည်။ ပိုများသော ဖိအားအောက်ရှိ အရည်သည် လေထုဖိအားအောက်ရှိ အရည်ဆူမှတ်ထက် ပိုများသည်။ ဖိအားတစ်ခုအောက်တွင် မတူညီသော အရည်သည် မတူညီသည့် အရည်ဆူမှတ် အသီးသီး ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရေသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမှတ် 100 C တွင် အရည်ဆူပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် မီတာ ၂၀၀၀ တွင်ဆိုပါက အရည်ဆူမှတ်မှာ 93.4 C ဖြစ်သည်။
အုန်းမတက်ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
အုန်းမတက်ရွာ (Ohnmatet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ ကွမ်ဟယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွမ်ဟယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၈၀ ဦး၊ မ ၁၉၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ဇေယျသိမ်ရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ဇေယျသိမ်ရွာ (Zayyathein)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ဇေယျသိမ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၁၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇေယျသိမ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၇၂ ဦး၊ မ ၂၂၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဥက္ကံရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ဥက္ကံရွာ (Okekan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ လိန်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၅၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွန်းချောင်းရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကျွန်းချောင်းရွာ (Kyunchaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကျွန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၅ ဦး၊ မ ၁၄၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။
နောင်ဝိုင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နောင်ဝိုင်ရွာ (Nawngwaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ ဝမ်ခုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၂၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ခုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၂ ဦး၊ မ ၁၆၄၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ရိုးရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
တောင်ရိုးရွာ (Taungyoe)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ဆင်စိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်စိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၄၈ ဦး၊ မ ၂၃၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လိုက်တိုက်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
လိုက်တိုက်ရွာ (Laiktaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၃ ဦး၊ မ ၁၆၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျန်နီဖာလောရင့်
ဂျန်နီဖာ ရှရဒါ လောရန့်စ် (Jennifer Shrader Lawrence) သည် အမေရိကန် အမျိုးသမီး သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမကို ၁၉၉၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ်ကတည်းကပင် လောရန့်စ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် လစာဝင်ငွေအများဆုံး အမျိုးသမီးသရုပ်ဆောင် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ ရိုက်ကူးထားသော ရုပ်ရှင်များမှ ရရှိသော စုစုပေါင်းဝင်ငွေမှာ ဒေါ်လာ ၅.၅ ဘီလီယံကျော် ဖြစ်သည်။ တိုင်း(မ်) မဂ္ဂဇင်းသည် ၂၀၁၃ ခုနှစ်၏ ကမ္ဘာ့အလွှမ်းမိုးဆုံးသူ (၁၀၀) စာရင်းတွင် သူမကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုမျှသာမက Forbes ကလည်း ၂၀၁၄ နှင့် ၂၀၁၆ ခုနှစ်များ၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသူ (၁၀၀) စာရင်းတွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။
မြိန်ရာ ဟင်းကောင်း
မြိန်ရာ ဟင်းကောင်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ခံတွင်းကို မြိန်စေသော စားဖွယ်သည် မိမိအဖို့ ဟင်းကောင်းဖြစ်သည်။
ဖလန်ကန်ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ဖလန်ကန်ရွာ (Hpalankan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ဖလန်ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖလန်ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၂ ဦး၊ မ ၅၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မွေးနေ့ဆောင် အောင်
မွေးနေ့ဆောင် အောင် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
အလုပ်ကိစ္စတို့ကို မိမိမွေးနေ့၌ ဆောင်ရွက်ပါက အောင်မြင်သည်။
ပန်ရေကန်ရွာ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်
ပန်ရေကန်ရွာ (Panyaekan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နမ့်ဆန်မြို့နယ်၊ ကွမ်ဟယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၆၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွမ်ဟယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၈၀ ဦး၊ မ ၁၉၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်ဆန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆည်ကြီးရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ဆည်ကြီးရွာ (Segyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ လိန်လှကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၅၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရာတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မော်မန်ရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
မော်မန်ရွာ (Mawman)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မိုင်းပတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၀၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဲဖြူချောင်းရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
သဲဖြူချောင်းရွာ (Theahpyuchaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ မြစ်ကမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၃၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြစ်ကမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၃၆ ဦး၊ မ ၁၃၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ကုန်းရွာ၊ ပေါက်တုန်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်တလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပါခါးဝမ်မိုင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ပါခါးဝမ်မိုင်ရွာ (Parhkarwanmai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ ဝမ်ခုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ခုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၂ ဦး၊ မ ၁၆၄၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကဋ္ဌဝါဟနဇာတ်
ကောသလမင်းမြတ် မိန့်တော်မှတ်
နတ် လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်မဟာနန်သာကီဝင်မင်းကြီး၏ သမီးတော်ဖြစ်သော ဝါသဘခတ္တိယာ မင်းသမီးသည် ကောသလမင်းကြီး၏မိဖုရားကြီး ဖြစ်သတတ်။ ထိုမိဖုရားကြီးဝယ် ဝိဋဋူဘ မည်သော သားတော်တစ်ယောက် ရှိ၏။
တစ်နေ့သ၌ကောသလမင်းကြီးသည် ဝါသဘခတ္တိယာမှာ သာကီဝင် မင်းသမီး မဟုတ်၊ ကျွန်မ၏ သမီး ဖြစ်ကြောင်းသိလေလျှင် မိဖုရားကြီးနှင့် သားတော် ဝိဋဋူဘ တို့ကို ရာထူးမှချ၍ ထားလေ၏။ ထိုသားအမိနှစ်ယောက်တို့သည် နန်းတော်တွင်းမှာပင် ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာ နေကြရ၏။
ရှင်တော်ဗုဒ္ဓပမာပြ
မြတ်စွာဘုရားသည်ဝါသဘခတ္တိယာနှင့် သားတော် ဝိဋဋူဘတို့၏ အကြောင်းကို သိတော်မူလေသော် နံနက်အခါ သံဃာအခြံအရံနှင့် နန်းတော်သို့ ကြွတော်မူ၍ ဝါသဘခတ္တိယာကို မေးတော်မူပြီးလျှင်ကောသလမင်းကြီးအား “မြတ်သောမင်းကြီး ... ဝါသဘခတ္တိယာနှင့် သားတော် ဝိဋဋူဘကိုအဘယ်ကြောင့် ရာထူးမှချ၍ ထားသနည်း၊ ဝါသဘခတ္တိယာမှာ မင်းသမီးပင် ဖြစ်သည်၊ ဝိဋဋူဘလည်း အသင်မင်းကြီးနှင့် ရသောသားဖြစ်၍ မင်းသားပင် ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူကာ ရာထူးကို ပြန်၍ပေးစေပြီးလျှင်“မြတ်သော မင်းကြီး ... ရှေးမင်းတို့ကား တစ်ခဏသာ ပေါင်းသင်းဖူးသော ထင်းခွေမိန်းမနှင့်သားတော်တို့ကိုပင် နန်းတော်သို့ တင်ကာ ချီးမြှောက်ဖူးသည်” ဟု မိန့်တော်မူကာအောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ဥယျာဉ်ပျော်ပါးထင်းခွေသူနှင့်ညား
လွန်လေပြီးသောအခါဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် မင်းပြုတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် တစ်နေ့သ၌ဥယျာဉ်ကစားထွက်တော်မူကာ ဥယျာဉ်တွင်းဝယ် လှည့်လည်ပျော်ပါးနေစဉ်ထင်းခွေမိန်းမတစ်ယောက်၏ သီချင်းသံကို ကြားသောအခါ တပ်မက်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ထိုထင်းခွေမိန်းမနှင့် သံဝါသပြုလေသော် ပဋိသန္ဓေ ရလေ၏။ ထင်းခွေမိန်းမလည်းမင်းကြီးအား ပဋိသန္ဓေရကြောင်းကို လျှောက်ထားလေလျှင် မင်းကြီးသည် လက်စွပ်ကိုပေးကာ “သမီး မွေးလျှင် ထိုလက်စွပ်ကို ရောင်းချ အသက်မွေးလေ၊ သားမွေးလျှင် ထိုလက်စွပ်နှင့်သားကို ငါ့ထံသို့ ဆောင်ယူခဲ့” ဟု မှားထား၍ သွားလေ၏။
သားအမိနှစ်ယောက်မင်းထံရောက်
ငါ့သား မဟုတ်ပေ ဟုမိန့်ဆို၏။
ငါ့လက်စွပ်လည်းမဟုတ်ပေဟု မိန့်ဆို၏။
သစ္စာပြုရသားမြှောက်ပြ
“အရှင်မင်းကြီး ...ကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်းကြီး၏ သားတော်ဖြစ်ပါသည်။ အရှင်မင်းကြီးသည် တခြားသူတို့ကိုပင်ချီးမြှောက် မွေးမြူနိုင်ပါလျက် မိမိ သားတော် စစ်စစ်ဖြစ်သော အကျွန်ုပ်ကိုအဘယ်ကြောင့် မချီးမြှောက် မမွေးမြူနိုင်ပါသနည်း” ဟု တရားဟောလေသတည်း။
သားတော်ကလေးကောင်းကင်မှနေ၍ တရားဟောသောအခါ မင်းကြီးလည်း “ချစ်သား ... လာပါ၊ အဖ ချီးမြှောက်မွေးမြူပါမည်” ဟု ဆိုကာ အထောင်မကသော လက်တို့လည်း ဖြန့်၍ ခံလင့်ကုန်၏။ သူငယ်သည်တခြားလက်သို့ မသက်ဆင်းဘဲ ခမည်းတော် မင်းကြီး၏ လက်သို့ သက်ဆင်းကာ ရင်ခွင်၌ နေလေ၏။
သားကြီးအရာဥပရာဇာ
မင်းကြီးလည်း သားတော်ကိုအိမ်ရှေ့အရာ ပေး၍ ထင်းခွေသည် မိန်းမကို မိဖုရားကြီး အရာ ပေးလေ၏။ မင်းကြီးနတ်ရွာစံသောအခါ အိမ်ရှေ့မင်းသည် မင်းအဖြစ်ကို ယူ၍ တရားသဖြင့် မင်းပြုကာကဋ္ဌဝါဟနမင်းဟု တွင်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည်အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသေန္ဓ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
- ထိုအခါထင်းခွေမိန်းမသည် - ယခုအခါ မယ်တော်မာယာ။
- ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည်- သုဒ္ဓေါဒန။
- ကဋ္ဌဝါဟနမင်းသည် - ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ -
ဟုဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁)မိမိသားစစ်၊ မယားချစ်၊ မပစ်သိမ်းပိုက်ရာ။
(၂)ကြီးပွားစေတူ၊ ကျွေးမွေးမြူ၊ ကြည်ဖြူချီးမြှောက်ရာ။
ကဋ္ဌဝါဟနဇာတ်ပြီး၏။
မန်ညာရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
မန်ညာရွာ (Mannyar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ နမ့်ငွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၇၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ငွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၆ ဦး၊ မ ၈၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်ကိုင်းရွာ၊ ခင်တန်းကြီး
ညောင်ပင်ကိုင်းရွာ (Nyaungpinkaing)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ခင်တန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၉၂၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခင်တန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၅၆ ဦး၊ မ ၁၂၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂိုချန်လျန်
ဂိုချန်လျန် (၁၉၂၇ မွေး) သည် စင်ကာပူနိုင်ငံသား ဘီလျံနာ စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သုတ်ဆေးနှင့် အပေါ်ဆေးများ ထုတ်လုပ်သော ဝူသလမ် ဦးပိုင် ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဘဝအစ
ဂိုချန်လျန်အား စင်ကာပူတွင် မွေးဖွားသည်။ သူသည် ဝူဆောင်ချန် နှင့် လီရှုရင်းတို့၏ သားဖြစ်သည်။
အလုပ်အကိုင်
သူသည် ပထမဆုံး အိမ်သုတ်ဆေးဆိုင်ကို ၁၉၅၅ တွင် စင်ကာပူ၌ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် နီပွန် အိမ်သုတ်ဆေး၏ အဓိက ဖြန့်ဖြူးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အိမ်သုတ်ဆေး လုပ်ငန်း နှင့် အိမ်ရာ ဖော်ထုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်နေသော ဝူသလမ် ဦးပိုင် ကုမ္ပဏီကို ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် အိမ်ခြံမြေ လုပ်ငန်း လုပ်ဆောင်ရန် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ
သူသည် စင်ကာပူနိုင်ငံတွင် နေထိုင်သည်။ သူ၏ ဂိုဖောင်ဒေးရှင်းသည် ပရဟိတ လုပ်ငန်းဆောင်တာ အချို့အတွက် အများအပြား လှူဒါန်းခဲ့သည်။
သူ့တွင် ဂိုဟပ်ဂျင်း ဆိုသော သားတစ်ဦးရှိပြီး ၂၀၁၈ မတ်လကတည်းက နိပွန်သုတ်ဆေးလုပ်ငန်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်လျက် ရှိကာ ပုဂ္ဂလိက ဖက်စပ်လုပ်ငန်း တစ်ခု ဖြစ်သော နစ်ပ်ဆီး ကိုလည်း လုပ်ကိုင်လျှင် ရှိသည်။
မှိုတစ်ကျင်း မြင်းတစ်ပြေး
မှိုတစ်ကျင်း မြင်းတစ်ပြေး သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ဖက်ဆွတ်မှိုမျိုးသည် မြင်းတစ်ပြေးအကွာအဝေးခန့်အထိ ရှည်လျားစွာ အတန်းလိုက် ပေါက်တတ်သည်။
မွေးနေ့သောကြာ၊ တနင်္လာ၊ ကေသာဆံဖြတ်၊ မပြုအပ်
မွေးနေ့သောကြာ၊ တနင်္လာ၊ ကေသာဆံဖြတ်၊ မပြုအပ် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မိမိမွေးနေ့နှင့် သောကြာနေ့၊ တနင်္လာနေ့တို့တွင် ခေါင်းရိတ်ခြင်း၊ ဆံဖြတ်ခြင်း မပြုအပ်။
အခြားအသုံးအနှုန်း
(၁) ခေါင်းမရိတ်ရာ၊ တနင်္လာနှင့်၊ သောကြာထိုနေ့၊ ရောဂါတွေ့အံ့၊ (၂) ပူး ကျားနေ့ကို ရှောင်စေလို၊ ခေါင်းကို မရိတ်နှင့် ဟူ၍လည်း အဆိုများ ရှိသည်။
တဲကြီးရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
တဲကြီးရွာ (Tegyi)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ဆင်စိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်စိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၄၈ ဦး၊ မ ၂၃၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အာဒိတ္တဇာတ်
'''အဋ္ဌကနိပါတ် - (၄၂၄) - အာဒိတ္တဇာတ် အလှူဒါနသည် မီးလောင်နေသော အိမ်မှ မလောင်မီ ထုတ်ဆောင်ထားသော ပစ္စည်းနှင့်တူသည် စသည်ဖြင့် ဟောကြားသော ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါနှင့် မင်းတို့အကြောင်း။
ပုဂ္ဂိုလ်ရွေးချယ် လှူဒါန်းဖွယ်
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကောသလမင်းကြီးသည် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး အသဒိသဒနကို ပေးလှူသောအခါ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကို စိစစ်၍ ပေးလှူ၏။
ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် တရားဘင်၌ “ငါ့ရှင်တို့ … ကောသလမင်းကြီးကား စိစစ်ရွေးချယ်၍ ကောင်းမှု၏ စိုက်ပျိုးရာ လယ်ယာမြေကောင်းသဖွယ်ဖြစ်သော ဘုရားအမှူးရှိသော သံဃာအားသာ ပေးလှူ၏” ဟု စကားစပ်မိ၍ ပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ သိတော်မူလျှင် “ရဟန်းတို့ … ယခုအခါ ကောသလမင်းကြီးသည် စိစစ်ရွေးချယ်၍ အလှူကြီးကို ပေးလှူသည်မှာ အံ့ဖွယ်မရှိသေး၊ ရှေးပညာရှိတို့လည်း စိစစ်ရွေးချယ်၍ အလှူကြီးကို ပေးဖူးကုန်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
မင်းကြီးလှူစဉ် မိဖုရားတိုင်ပင်
လွန်လေပြီးသောအခါ သိဝိတိုင်း ရောရုဝမြို့ဝယ် ရောရုဝမင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါး၌ တည်လျက် လူတို့ကို သင်္ဂဟတရား လေးပါးတို့ ချီးမြှောက်ကာ တိုင်းသူပြည်သားတို့ မိဘအရာ၌ တည်၍ ဆင်းရဲသောသူ ခရီးသွားသောသူ ဖုန်းတောင်းယာစကာတို့အား အလှူကြီးကို ပေးလေ့ရှိ၏။ ထိုမင်း၏ မိဖုရားကြီးကား သမုဒ္ဒရာ ဝိဇယာ မည်၏။ ပညာဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံ၏။
ပြည်လုံးစည်လည် သီလဆောက်တည်
ထိုအခါ မိ်ဖုရားကြီးသည် “အရှင်မင်းကြီး … စိုးရိမ်တော်မမူပါလင့်၊ အကျွန်ုပ်တို့အလှူ၏ အာနုဘော်၊ သီလ၏ အာနုဘော်၊ သစ္စာ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ပန်းတို့ကို စေလွှတ်၍ ပင့်ပါမည်၊ ရောက်လာသောအခါ ပရိက္ခရာအလုံးစုံတို့ဖြင့် ပြည့်သောအလှူကို ပေးလှူမည်” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။ မင်းကြီးလည်း ကောင်းပြီဟု ဝန်ခံ၍ တစ်မြို့လုံး ဥပုသ်ဆောက်တည်ကြရန် စည်လည်စေပြီးလျှင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ပရိသတ်နှင့်တကွ ဥပုသ်ဆောက်တည်၍ ကြီးစွာသော လှူဖွယ်ဝတ္ထုတို့ကို စီရင်စေ၏။
ဓိဋ္ဌာန်ပန်းပွင့် ပစ္စေကပင့်
ထို့နောက် ရွှေုပ်တါင် မုလေးပန်း အပြည့်ထည့်လျက် ပြာသာဒ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်က မင်းရင်ပြင်၌ ရပ်၍ အရှေ့အရပ်သို့ ရှေးရှုပြီးလျှင် အင်္ဂါငါးပါးတို့ကို မြေ၌ တည်စေလျက် ရှိခိုး၍ “အကျွန်ုပ်တို့၌ တစ်စုံတစ်ခုသော ဂုဏ်ကျေးဇူးသည် အကယ်၍ ရှိငြားအံ့၊ သနားစောင့်ရှောက်တော်မူသဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့ဆွမ်းကို အလှူခံတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ဆိုလျက် အရှေ့မျက်နှာသို့ ပန်းဆုပ်တို့ကို ပစ်လေ၏။ အရှေ့အရပ်၌ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ မရှိသောကြောင့် နက်ဖြန်နေ့၌ မကြွလာကုန်။
နှစ်ရက်မြောက်နေ့၌ တောင်အရပ်သို့ ပန်းဆုပ်တို့ကို ပစ်ပြန်၏။ ထိုအရပ်မှလည်း မကြွလာကုန်။ သုံးရက်မြောက်နေ့၌ အနောက်အရပ်သို့ ပန်းဆုပ်တို့ကို ပစ်ပြန်၏။ ထိုအရပ်မှလည်း မကြွလာကုန်။ လေးရက်မြောက်နေ့၌ ကား မြောက်အရပ်ကို ရှိခိုး၍ “မြောက်ဟိမဝန္တာ၌ သီတင်းသုံးကုန်သော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ ဆွမ်းကို အလှူခံတော်မူပါကုန်” ဟု လျှောက်ဆိုကာ ပန်းခုနစ်ဆုပ်တို့ကို ပစ်ပြန်၏။ ပန်းတို့သည် သွားကုန်၍ နန္ဒမူလှိုဏ်၌ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ ခုနစ်ဆူတို့ ထံပါး၌ ကျကုန်၏။
အလှူခံကြွလာ ဝမ်းမြောက်စွာ
ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် ဆင်ခြင်လတ်သော် ရောရုဝ မင်းကြီး ပင့်ဖိတ်သည် အဖြစ်ကိုသိ၍ နက်ဖြန် သံဃာ့ထေရ်သည် ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ကို ခေါ်၍ “အရှင်တို့ … ရောရုဝမင်းကြီးအား သင်္ဂြိုဟ်ထောက်ပံ့ကြပါ” ဟု အကြောင်းကြားလေ၏။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ ခုနစ်ဆူတို့ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့်ကြွ၍ မင်းအိမ် တံခါး၌ ဆင်းသက်ကြကုန်၏။ မင်းကြီးသည် ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ကို မြင်လျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်လျက် ရှိခိုး၍ ပြာသာဒ်ထက်သို့ပင့်ကာ ကြီးစွာသော ပူဇော်သက္ကာရကို ပြု၍ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးသော အဆုံး၌ ခြောက်ရပ်တိုင် ပင့်စရာဖိတ်ပြီးလျှင် နေ့စ၌ ပူဇော်သက္ကာရကို ပြုလေ၏။
ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ အလုံးစုံသော ပရိက္ခရာတို့ကို စီရင်၍ ရတနာခုနစ်ပါးဖြင့် ပြီးသော ညောင်စောင်းတို့ကို ခင်းလျက် ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ ခုနစ်ပါးတို့ကို ညောင်စောင်းပေါ်၌ သီတင်းသုံးစေပြီးလျှင် ပရိက္ခရာတို့ကို ရှေ့၌ ထား၍ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးလျှင် အလုံးစုံသော ပရိက္ခရာတို့ကို ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့အား လှူဒန်းလေ၏။
သံဃာ့ထေရ် ဆုံးမ တောပြန်ကြွ
ထိုအခါ သံဃာ့ထေရ်သည် မင်းနှင့် မိဖုရားတို့၏ အလှူကိုခံ၍ အနုမောဒနာ ပြုလို၍ -
ဟု အနုမောဒနာ ပြုတော်မူ၏။ ဤသို့ အနုမောဒနာပြုပြီးလျှင် မင်းကြီးအား ဆုံးမ၍ ကောင်းကင်သို့ပြန်၍ ပြာသာဒ်အထွက်ကို နှစ်ဖြာခွဲကာ နန္ဒမူလိုဏ်သို့ ကြွလေ၏။ သံဃာ့ထေရ်၏ ပရိက္ခရာတို့သည် သံဃာ့ထေရ်နှင့်အတူပြန်၍ နန္ဒမူလိုဏ်သို့ လိုက်၏။
ကံကို အာရုံပြု လှူဒါန်းမှု
မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့၏ ကိုယ်လုံးသည် ပီတိဖြင့် ပြည့်လေ၏။ ကြွင်းသော ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့လည်း -
“မြတ်သောမင်းကြီး … ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို အစပြု၍ ဝိပဿနာ ပွားများနေသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် တိုင်အောင် တရားထူးကိုရသော ပုဂ္ဂိုလ်အား လုံ့လဖြင့်ရသော ဝတ္ထုပစ္စည်း အဦးအဖျားကိုယူ၍ လှူဒါန်းသောသူသည် ယမမင်းနိုင်ငံ ဖြစ်သော ငရဲမှ လွတ်မြောက်၍ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ရ၏”။
ရှက်ကြောက်မှုသိ ပညာရှိ
“မြတ်သောမင်းကြီး … အလှူဝတ္ထုနှင့် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို စိစစ် ရွေးချယ်၍ လှူသော အလှူကို ဘုရား စသော သူတော်ကောင်းတို့ ချီးမွမ်းအပ်၏၊ ဤလူ့ပြည်၌ ရှိသော ဘုရား စသော မြတ်သော အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌ အလှူတို့သည် လယ်ယာမြေကောင်းတို့၌ စိုက်ပျိုးအပ်သော မျိုးစေ့ကဲ့သို့ အကျိုးကြီးကုန်၏” ။
အမြတ်ဆုံးအမှု ဝိပဿနာရှု
“မြတ်သောမင်းကြီး … ယုတ်နိမ့်သော သီလဟူသော ဗြဟ္မစရိယ အကျင့်ဖြင့် မင်းမျိုး၌ ဖြစ်ရ၏၊ အလယ်အလတ်ဖြစ်သော ဈာန်သမာပတ် ဟူသော ဗြဟ္မစရိယ အကျင့်ဖြင့် နတ်ပြည် ဗြဟ္မာ့မြည်သို့ ရောက်ရ၏၊ မွန်မြတ်သော အရဟတ္တဖိုလ် ဟူသော ဗြဟ္မစရိယ အကျင့်ဖြင့် ကာမမှ လည်းကောင်း၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ လည်းကောင်း စင်ကြယ်ရ၏” ။
“မြတ်သောမင်းကြီး … စင်စစ် အလှူဒါနကိုသာ အများအားဖြင့် ချီးမွမ်းအပ်၏၊ အလှူဒါနထက် သမာထဝိပဿနာ တရားအစုသည် မြတ်၏၊ အမှန်စင်စစ်ကား - ဤကမ္ဘာ၏ ရှေးဦး၌ ဖြစ်သော ကဿပဘုရား စသော သူတော်ကောင်းတို့သည် လည်းကောင်း၊ အလွန် ရှေးဖြစ်သော ဝေဿဘူ ဘုရား စသော သူတော်ကောင်းတို့သည် လည်းကောင်း သမထဝိပဿနာကို ပွားစေ၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြကုန်ပြီ” –
ဟု မင်းကြီးအား အမြို့်နိဗ္ဗာန်ကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် သံဃာ့ထေရ်နည်းတူ ပရိက္ခရာနှင့်တကွ မိမိတို့နေရာသို့ ကြွကုန်၏။
မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့လည်း ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ အဆုံးအမ၌ တည်ကာ အသက်ထက်ဆုံး ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို ပြုကြကုန်လျက် သေလွန်သောအခါ နတ်ပြည်သို့ လားကြရကုန်၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
• ထိုအခါ သမုဒ္ဒဝိဇယာ မိဖုရားကြီးသည် - ယခုအခါ ရာဟုလာမယ်တော်။
• ရောရုဝမင်းကြီးသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) မီးလောင်အိမ်မှ၊ ထုတ်ယူရ၊ သုံးရသုံးဆောင်နှယ်။
(၂) အို,သေမီးမှ၊ ထုတ်ယူရ၊ ဒါနလှူဒါန်းဖွယ်။
(၃) အလှူခံမြတ်၊ ပေးလှူလတ်၊ ရောက်တတ်နတ်တို့နယ်။
(၄) အလှူပေးခြင်း၊ စစ်ထိုးခြင်း၊ မယွင်းတူလှဖွယ်။
(၅) လှူစစ်နည်းငြား၊ အောင်အများ၊ နှစ်ပါးစွမ်းကြီးကျယ်။
(၆) လှူခံ, ဝတ္ထု၊ စိစစ်မှု၊ ချီးကျူ့ကျိုးများဖွယ်။
(၇) ချီးကျူးလှူတာ၊ ဘာဝနာ၊ ကဲသာမွန်မြတ်ဖွယ်။
(၈) သမထ, ဝိပသ်၊ သူတော်မြတ်၊ ရောက်လတ်နိဗ္ဗာန်နယ်။
အာဒိတ္တဇာတ် ပြီး၏။
မေအီကျောက်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
မေအီကျောက်ရွာ (Mayeikyauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၃၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းခန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၉၃ ဦး၊ မ ၁၆၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၄၃၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆပ်ပျာကျင်းရွာ၊ သရက်ပင်
ဆပ်ပျာကျင်းရွာ (Satpyarkyin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မိတ္ထီလာမြို့နယ်၊ သရက်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၇၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သရက်ပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၆၁ ဦး၊ မ ၁၅၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကြိမ်ခါးကုန်းရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကြိမ်ခါးကုန်းရွာ (Kyeinkharkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကြိမ်ခါးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြိမ်ခါးကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၀၁ ဦး၊ မ ၂၃၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းသာရွာ၊ အရာတော်မြို့နယ်
ကုန်းသာရွာ (Konethar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ အရာတော်မြို့နယ်၊ မကျီးကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၄၂၆ ဖြစ်သည်။
ဣန္ဒြိယဇာတ်
'''အဋ္ဌကနိပါတ် - (၄၂၃) - ဣန္ဒြိယဇာတ် ဣန္ဒြေအလိုလိုက်၍ ပြည့်တန်ဆာမတို့၌ တပ်စွန်းမိသဖြင့် ဈာန်လျှောသော ရသေ့အကြောင်း။
ရသာစွဲလျက် မယားမက်
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သာဝတ္ထိပြည် အမျိုးသား တစ်ယောက်သည် စည်းစိမ်ဥစ္စာ သားမယားကို စွန့်လွွှတ်ကာ မြတ်စွာဘုရားထံတော်၌ ရဟန်းပြုလေ၏။
ထိုအမျိုးသားရဟန်းသည် ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့နှင့်တကွ နေလတန်သော် ထေရ်ဝါငယ်သဖြင့် ယုတ်ညံ့သော ပစ္စည်းလာဘ်လာကိုသာ သုံးဆောင်ရ၏။ ရဟန်းကြီးသည် ရသတဏှာဖြင့် နှောင့်ဖွဲ့အပ်သည် ဖြစ်၍ မယားဟောင်းကိုပင် မစွန့်လွှတ်နိုင်ချေ။
မယားစုံစမ်းမှု ပရိယာယ်ပြု
တစ်နေ့သောအခါ ၌ မယားဟောင်းသည် ဤရဟန်းကြီးကား ငါ့ကို နှောင်ဖွဲ့အပ်သည် မဖွဲ့သည်ကို စုံစမ်းမည်ဟု ဇနပုဒ်သားတို့ကို အိမ်၌ ဧည့်ခံကျွေးမွေးလျက် အိမ်ရှေ့ဝယ် လှည်းတို့၌ နွားတို့ကို အသင့်တပ်၍ ပြင်ဆင်လျက်ထား၏။ ထိုအခိုက်တွင် ရဟန်းကြီးသည် အိမ်ရှေ့သို့လာ၍ တံခါးတွင်ရပ်၏။
ထိုအခါ ယောကျ်ားတစ်ယောက်သည် အိမ်ရှင်မအား အိမ်ရှေ့တွင် ရဟန်းကြီးတစ်ပါး ဆွမ်းရပ်နေကြောင်း ပြောကြား၏။ အိမ်ရှင်မလည်း မသိချင်ဟန်ပြု၍ ကန်တော့ဆွမ်းပါ၊ အခြားအိမ်ကြွ၍ ရပ်တော်မူပါ-ဟု အလျှောက်ခိုင်း၏။ ယောကျ်ားလည်း အိမ်ရှင်မ ခိုင်းတိုင်း သွား၍ ရှိခိုးကာလျှောက်၏။ ရဟန်းကြီးသည် အကြိမ်ကြိမ် လျှောက်သော်လည်း မကြွဘဲ ရပ်မြဲတိုင်း ရပ်လေ၏။ ထိုယောကျ်ားသည် အိမ်ရှင်မအား ရဟန်းကြီးသည် လျှောက်သော်လည်း မရ၊ အခြားသို့ မကြွကြောင်း ပြောကြားပြန်၏။
ပရိယာယ်သဘော မယားပြော
ထိုအခါ မယားဟောင်း အိမ်ရှင်မသည် အိမ်တွင်းမှ ထွက်၍ “အို ဖခင် … အခြားရဟန်းကြီး မဟုတ်၊ ကလေးတို့အဖေ ဖြစ်သည်” ဟု ပြောဆိုလျက် အိမ်မှ ဆင်းသက်၍ သပိတ်ကို လှမ်းယူပြီးလျှင် အိမ်ပေါ်သို့ပင့်၍ ဆွမ်းလုပ်ကျွေး၏။ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးလျှင် ရှိခိုး၍ “အရှင်ဘုရား … အရှင်တို့ကား ဤသာဝတ္ထိပြည်မှာပင် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရစ်ပါ၊ အကျွန်ုပ်ကား အိမ်ထောင်ပြုပါမည်၊ အိ်မ်ထောင်မရှိက မတင့်တယ်ပါ၊ အိမ်ထောင်ပြု၍ အခြားဇနပုဒ်သို့သွားပါအံ့၊ အပြစ်ရှိက သည်းခံတော်မူပါ” ဟု ဖြားယောင်း၍ လျှောက်ထားလေ၏။
တဏှာနှစ်သက် ရဟန်းထွက်
ရဟန်းကြီးသည် မယား စကားကို ကြားလျှင် နှလုံးကွဲသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ “ရှင်မ … သင့်ကို ငါ စွန့်ခြင်းငှာ မတတ်နိုင်၊ အိမ်ထောင်မပြုပါလင့်၊ သွားလည်း မသွားပါလင့်၊ ငါ ယခုပင် လူထွက်မည်၊ ငါ့အဝတ် ပုဆိုးတို့ကို ပေးလော့၊ သပိတ် သင်္ကန်းတို့ကို ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့ထံ အပ်နှင်းကာ အကျိုးအကြောင်းကို လျှောက်ထား၍ ပြန်လာမည်” ဟု ပြောဆိုမှာထားပြီးလျှင် ကျောင်းသို့ပြန်ခဲ့၏။
ကျောင်းသို့ရောက်လျှင် ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့ကို အကြောင်းစုံ လျှောက်ထားလေ၏။ ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့လည်း လူထွက်လိုသော ရဟန်းကြီးကို ခေါ်ဆောင်လျက် မြတ်စွာဘုရားထံ သွားကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားလည်း လူထွက်လိုကြောင်းကို သိတော်မူလျှင် “ရဟန်း … သင့်ကို သာသနာတော်၌ အဘယ်သူ ငြီးငွေ့စေသနည်း” ဟု မေး၏။ “အရှင်ဘုရား … မယားဟောင်း ငြီးငွေ့စေပါသည်” ဟု လျှောက်၏။ “ရဟန်း … ထိုမိန်းမသည် ယခုအခါ၌ သာလျှင် သင်၏ အကျိုးမဲ့ကို ပြုသည် မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌ လည်း ပြုဖူးပြီ၊ ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
လူ့ဘောင်စွန့်မှု ရသေ့ပြု
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏား၏ ပုဏ္ဏေးမဝမ်း၌ ဖြစ်၍ ဖွားမြင်တော်မူသောနေ့၌ တစ်မြို့လုံး လက်နက်ရောင် တောက်သောကြောင့် ဇောတိပါလဟု အမည်မှည့်ကုန်၏။
ထိုဇောတိပါလ လုလင်သည် အရွယ်သို့ ရောက်လတ်သော် တက္ကသိုလ်ပြည်၌ အတတ်ပညာ သင်ကြားပြီးလျှင် မင်းကြီးအား အတတ်ပညာတို့ကို ပြ၍ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့ကို ပယ်စွန့်ပြီးလျှင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုမျှ မသိစေဘဲ မြို့မှထွက်၍ တောသို့ဝင်ကာ သိကြားပေးသော ကဝိဋ္ဌက မည်သော ကျောင်း၌ ရသေ့ရဟန်းပြု၍ ဈာန်အဘိညာဉ်ကို ဖြစ်စေ၏။ များစွာသော ရသေ့အရာတို့သည် ခြံရံကြကုန်၏။ အစည်းအဝေးကြီးလည်း ဖြစ်၏။ တပည့်ကြီး ခုနစ်ဦးတို့လည်း ရှိကုန်၏။
အခြံအရံစုံစွာ ပျော်မွေ့ကာ
ထိုတပည့်ကြီးတို့တွင် သာလိဿရ ရသေ့သည် အရှေ့ဇနပုဒ် သောတောဒိက မြစ်နား၌ အထောင်မကသော ရသေ့တို့ ခြံရံလျက်နေ၏။ မဏ္ဍိဿာရ ရသေ့သည် ပဉ္စာလမင်းနိုင်ငံ ကလမ္ဗစူဠက နိဂုံးကိုမှီ၍ အထောင်မကသော ရသေ့တို့ ခြံရံလျက်နေ၏။ ပဗ္ဗတရသေ့သည် တောအုပ်၌ ရှိသော ဇနပုဒ်ကိုမှီ၍ အထောင်မကသော ရသေ့တို့ ခြံရံလျက်နေ၏။ ကာလဒေဝိလ ရသေ့သည် အဝန္တီဒက္ခိဏပထ၌ တစ်ခဲနက်သော တောအုပ်ကိုမှီ၍ အထောင်မကသော ရသေ့တို့ကို ခြံရံလျက်နေ၏။ ကိဿဝစ္ဆရသေ့သည် ဒဏ္ဍကီမင်း၏ ကုမ္ဘဝတီမြို့ကိုမှီ၍ ဥယျာဉ်တော်ဋ တစ်ယောက်တည်းသာ နေ၏။ အနုပိယရသေ့သည် ဆရာဖြစ်သော သရဘင်္ဂ ရသေ့ကို လုပ်ကျွေးလျက်နေ၏။ ကာလဒေဝီလ ရသေ့၏ ညီဖြစ်သော နာရဒရသေ့သည် မဇ္ဈိမဒေသ အဉ္စနဂိရိ တောင်ကွန်ရက်ကြားတွင် လိုဏ်ဂူတစ်ခု၌ တစ်ယောက်တည်းသာနေ၏။