cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးရေး
မြန်မာနိုင်ငံကဲ့သို့ ပူအိုက်စွတ်စိုသောတိုင်းပြည်များတွင် ဆောင်းဥတုနှောင်းပိုင်းနှင့် နွေဦးပေါက် ရာသီများ၌ ဥယျာဉ်ပင်များစတင်စိုက်ပျိုးသင့်သော အချိန်များဟုလည်း ဆိုခဲ့ပြီ။ အကြောင်းကမူ အစေ့မှ အစို့အညှောက်များ ထွက်လာအောင် ရေလောင်းစိုက်ပျိုးထားပြီးနောက် မြေဆီလွှာအတွင်း၌ အပင်များအမြစ်စွဲလာသည့်အခါ မိုးရေကိုဆက်လက်ရရှိခြင်းဖြင့် ကြီးထွားသန်စွမ်းလာမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ အချို့အပင်များကို ဥယျာဉ်တစ်နေရာရာတွင် ပျိုး၍ အပင်အတော်အတန် ကြီးပြင်းလာမှ အသင့်ပြင်ဆင်ထားသော နေရာများ၌ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးကြရသည်။ ဤကဲ့သို့ ပျိုးခင်းမှ အပင်ငယ်များကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်သည့်အခါတွင် အပင်၏အမြစ်များကို မဖြတ်မိ၊ မချိုးမိစေရန်သတိပြုရမည်။ အပင်များသည် သက်ရှိများဖြစ်၍ ပင်မအတွက် အစာရေစာတို့ကို သယ်ယူပို့ ဆောင်ပေးသည့် အမြစ်များသည် အကိုင်အတွယ် ကြမ်းတမ်းသဖြင့် ထိခိုက်ချို့ယွင်းခဲ့လျှင် နေရာသစ်တွင် အပင်အားပြတ်၍ သေမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အချို့အပင်များကိုပြောင်း ရွှေ့စိုက်ပျိုးသည့်အခါ အပင်၏အမြစ်များကို မထိမခိုက်စေရန် အမြစ်များတွင်တွယ်ကပ်နေသော မြေစိုင်မြေခဲတို့ကိုပါ အပင်နှင့် တစ်ပါတည်း ပြောင်းရွှေ့ပေးရသည်။ အနောက်နိုင်ငံများတွင် အပင်အားသစ်လောင်းလျက် အစို့သစ် အတက်သစ်များ ထွက်ပေါ်လာချိန်ဖြစ်သည့် နွေရာသီ၌ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးသင့်၍ မိုးများသောနိုင်ငံများ၌မူ မိုးဦးကျတွင် အပင်များကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးသင့်သည်။
အပင်များကို နေရာဟောင်းမှနေရာသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ စိုက်ပျိုးသည့်အခါ၌ သတိပြုလိုက်နာသင့်သော အချက်များမှာ
ပျိုးပင်ကိုစိုက်ပျိုးမည့်တွင်းသစ်မှာ အပင်၏အမြစ်များ ဝင်ဆံ့သည်ထက် ပို၍ကျယ်ရမည်။ ပို၍နက်ရမည်။ မြေဩဇာထည့်ထားသော အပေါ်ယံမြေဆီကို တွင်း၏အောက်ခံမြေအဖြစ် လောင်းထားရမည်။ ထို့နောက်မှ စိုက်မည့်အပင်၏အမြစ်များကို နဂိုအနေအထားအတိုင်း တွင်းသစ်ထဲသို့စိုက်လျက် အပင်ရင်း နှင့်အမြစ်များကို မြေဆီမြေမှုန့်တို့ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ဖုံးအုပ်ပေး ရသည်။ ထိုကဲ့သို့ မြေဆီမြေမှုန့်များကို တွင်းထဲသို့ ထည့်ပေး ရာ၌ တစ်ကြိမ်လျှင် မြေမှုန့်အနည်းငယ်ကိုသာထည့်၍ ထည့်သမျှမြေမှုန့်ထပ်ကို သိပ်သည်းစေပြီးမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထည့် ပေးရသည်။ အထူးသတိချပ်ရန်မှာ အပင်၏အမြစ်များကိုမြေဩ ဇာများနှင့် ထိစပ်၍မနေစေရအောင် ဆောင်ရွက်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။
ဥယျာဉ်များတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်ကို စိုက်သည် ဖြစ်စေ၊ ပန်းပင်များကို စိုက်သည်ဖြစ်စေ လက်ဦးပထမ အပင်များကိုစုပြုံ၍ ထူထပ်စွာပေါက်လာစေရသည်။ သို့ရာတွင် အပင်များ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာသည့်အခါ မလိုသော အပင်သေး၊ အပင်လှီများကို နှုတ်ပယ်ပေးခြင်းဖြင့် ကျန်နေသောအပင်များ ကြီးပွားလာနိုင်ရန် နေရာကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း ရှိစေရပေမည်။
အိမ်ရှေ့ဘက်နှင့် အိမ်နောက်ဘက်တွင် မြက်ခင်းများရှိလျှင် ထိုမြက်ခင်းတို့ကိုဖျက်၍ ပန်းပင်များ စိုက်ပျိုးခြင်း မပြုလုပ်ဘဲ နဂိုအတိုင်းထားလျက် မြေမညီလျှင် ညီအောင်ညှိပေးခြင်း၊ မြက်ပင်များရှည်လာလျှင် ညှပ်ပေးခြင်း၊ စိမ်းစိမ်းစိုစိုရှိအောင် ရေဖြန်းပေးခြင်း စသည်တို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ခြံ၏ကျက်သရေကို ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အိမ်၏ဆင်ဝင်ခန်းရှေ့ဘက်နှင့် ပြတင်းပေါက်များအောက်တွင် ခြုံပင်ငယ်များကိုစိုက်ထား၍ အိမ်ဘေးတဖက်တချက်၌ ခြုံပင်ကြီးများကို စိုက်ထားသင့်သည်။
အိမ်မြေယာကွက်ပုံစံကိုရေးဆွဲ၍ နေအိမ်နှင့် အခြား အဆောက်အဦးများရှိလျှင် ထိုပုံစံတွင်ထည့်ထားရမည်။ နေအိမ်၏ ဆင်ဝင်ခန်းဆောင် တံခါး၊ ပြတင်းပေါက်များမှ ခြံစည်းရိုး အထိ သစ်ပင်ရိပ်လမ်းကြားများ ဖောက်လုပ်သည့်အနေနှင့် မျဉ်းကြောင်းများဆွဲရသည်။ ထိုသစ်ပင်ရိပ် လမ်းကြားအကြောင်းများကို အလွတ်ထား၍ ကျန်အကွက်များတွင် စက်ဝိုင်းရှည်ပုံများကို ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် ပန်းပင် စိုက်ပျိုးမည့် နေရာများကို အကွက်ချစီစဉ်နိုင်ပေမည်။ လူသွားလမ်းများကို တတ်နိုင်လျှင် ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း ဖောက်လုပ်ထားသင့်သည်။ ထိုလမ်းများကို ကျောက်ပြား၊ အုပ်ချပ်၊ ကျောက်စရစ်ခဲ တစ်မျိုးမျိုး ခင်းထားနိုင်သည်။ ဥယျာဉ်ခြံကို အုတ်တံတိုင်း နှင့်ဖြစ်စေ၊ ခြံစည်းရိုးပြုလုပ်၍ဖြစ်စေ ကာရံထားသင့်သည်။ ခြံစည်းရိုးတလျှောက်တွင် တရုတ်မန်ကျည်းပင်မျိုးကို စိုက်ပျိုးထား၍ အကိုင်းအခက်များ အပေါ်နှင့်ဘေးဘက်သို့ ပြန့်မထွက်ရအောင် မကြာခဏချိုင်ပေးရမည်။
အပင်များကိုဖျက်ဆီးတတ်သော ပိုးမွှားများနှင့်မှိုရောဂါတို့ကို အချိန်မီကာကွယ်ပေးမှသာ စိုက်ပျိုးပင်များ ကြီးထွားသန်စွမ်းလာမည်ဖြစ်၏။ အချို့ပိုးကောင်များသည် အပင်၏အရွက်များကို ကိုက်ဖြတ် ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ခူကောင်နှင့် ပိုးကျိုင်းကောင်များသည် အတွေ့ရများသော ရွက်ဖြတ်ပိုးများဖြစ်သည်။ ထိုပိုးကောင်များ ဥယျာဉ်ထဲရှိအပင်များပေါ်တွင် စ၍တွေ့လျှင်တွေ့ခြင်း ဆေးဆိုင်၌ဖော်စပ်ရောင်းချသော ပိုးမွှားသတ်ဆေးရည် ဆေးမှုန့်တို့ကိုဝယ်၍ ပက်ဖျန်းရမည်။ ထို့အတူ အပင်တို့၏ အရွက်နု၊ အကိုင်းနုနှင့် အညွန့်များပေါ်တွင် တစ်ချိန်တည်း အကောင်ပေါင်းများစွာ စွဲကပ်ကျရောက်တတ်သော ပျပိုးကဲ့သို့ သစ်ရည်စုတ်ပိုးမွှားများကို တွေ့ရှိလျှင်လည်း အရွက်၊ အကိုင်း၊ အညွန့်တို့ကိုဖြတ်၍ မီးရှို့ပစ်ရသည်။ အခြားလွယ်ကူသော နည်းတစ်ခုမှာ ကျိုချက်ထားသော ဆပ်ပြာရည်အေးဖြင့် ပက်ဖျန်းပေး ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပိုးကောင်ကလေးများကို အဆိပ်ရည်ဖြင့် သတ်ပစ်ရသည်။ အကိုင်း၊ အခက်၊ အမြစ်များကို ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးတတ်သော ပိုးများလည်းရှိသေးသည်။ ကာကွယ်နည်းမှာ ထိုပိုးများ ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးထားသော အကိုင်းအခက် စသည်တို့ကို ဖြတ်တောက်ပစ်ခြင်း၊ သံချိတ်ဖြင့် ပိုးကောင်များကို ဆွဲထုတ်ပစ်ခြင်းတို့ ဖြစ်လေသည်။
အဆိုပါပိုးမွှားတို့၏ အဖျက်အဆီးများအပြင် အပင်တို့၌ ဖြစ်တတ်သော ရောဂါများကြောင့်လည်း အပင်များ ပျက်စီးတတ်ကြသည်။ ထိုရောဂါများအနက် မှိုရောဂါကို ဆေးရည်ပက်ဖျန်းပေးခြင်းဖြင့် ကာကွယ်တားဆီးနိုင်ပေသည်။ ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးပြုစုသူတို့တွင် အဆိုပါအနှောင့်အယှက်များကို တွေ့ကြုံရစမြဲဖြစ်၍ စိုက်ပျိုးထားသောအပင်များကို အခါမလပ် စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် ပိုးမွှားများ ဖျက်ဆီးခြင်းဘေးနှင့် ရောဂါများစွဲကပ်သည့် ဘေးအပေါင်းတို့ကို ကြိုတင်ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဥယျာဉ်မှူးတို့အား အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အထောက်အပံ့ကိုဖြစ်စေသည့် ပိုးကောင်များနှင့် ငှက်များလည်း ရှိပေသေးသည်။ ထိုပိုးကောင်များ၊ ငှက်များကို ဥယျာဉ်မှူးတို့၏ အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေများဟု ဆိုရပေမည်။ ငှက်တော်၊ စွေ့၊ ဆက်ရက်အစရှိသော ငှက်များသည် ဥယျာဉ်များ၊ ဝင်းခြံများ အတွင်း၌ ပိုးကောင်၊ မွှားကောင်များကို လိုက်လံရှာဖွေလျက် တွေ့ရှိသည့်အခါ ဖမ်းယူစားပစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ပျား၊ ပိတုန်း၊ လိပ်ပြာစသည့် ပိုးကောင်တို့ကလည်း ပန်းဝတ်မှုန်၊ ဝတ်ဆံတို့ကို ပန်းတစ်ပင်မှတစ်ပင်သို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ပန်းပွင့်များ မျိုးအောင်လာကြရလေသည်။
ဥယျာဉ်ပြုစုသူတို့၏ အခြားလုပ်ငန်းများမှာ သစ်ပင်၊ ပန်းပင်များကို မြေတောင်မြှောက်ခြင်း၊ ရေလောင်းပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရာသီဥတု မြေ၏အနေအထားနှင့်သင့်တော်မည့် သစ်ပင်ပန်းပင်များကိုသာ ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးထားသင့်ပေ သည်။
နမ့်ငူးရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
နမ့်ငူးရွာ (Namngu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ နမ့်ငူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၁၀၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားလွယ်ရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
နားလွယ်ရွာ (Narloi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ နားလွယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၁၄၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စစ်ဆောင်ပန္နားအပူပိုင်းရုက္ခ​​ဗေဒဥယျာဉ်
စစ်ဆောင်ပန္နားအပူပိုင်းရုက္ခဗေဒဥယျာဉ် ( စစ်ပူရုက်ယျာဉ် ) သည် တရုတ်သိပ္ပံအကယ်ဒမီ (CAS) ကို ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင်စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး Xishuangbanna ရှိ Mengla ကောင်တီ ၊၁၁ မှ ၁၅၅'၁၁၁၁၁၁ ဟက်တာ အကျယ်အဝန်း ရှိသည် ။ မိသားစု ၃၀၁ ခုနှင့် Genera ၂၁၁၀ အပါအဝင် အပူပိုင်းဒေသ မျိုးစိတ် ၁၃၀၀၀ ကျော်ကို ၄ င်း၏သက်ရှိစုဆောင်းမှု ၃၅ ခုတွင်ထိန်းသိမ်းထားသည်။
ယောန်-ပေါလ်ဆာ(ရ)ထာလက်ရွေးစင် (စာအုပ်)
ယောန်-ပေါလ်ဆာ(ရ)ထာလက်ရွေးစင်  စာအုပ်သည် ယန်းပေါလ်ဆတ်ရေးသားခဲ့သည့် ဝတ္ထုတို(၄)ပုဒ်၊ ပြဇာတ်(၁)ပုဒ်နှင့် အက်ဆေး(၁)ပုဒ် ကိုစုစည်း၍ မြင့်သန်း‌က ဘာသာပြန်၊ မှတ်ချက်ရေး၍ တည်းဖြတ်ထားသော စာအုပ်ဖြစ်ပြီး ရာပြည့်စာအုပ်တိုက်က ၂ဝ၁၄ ခုနှစ် ‌ဇူလိုင်လ၌ ထုတ်‌ဝေခဲ့‌သော စာအုပ်ဖြစ်သည်။
အကိုးအကား
(၁)http://www.yarpyae.com/fiction/item/%E1%80%B1%E1%80%9A%E1%80%AC%E1%80%94%E1%80%B9-%E1%80%B1%E1%80%95%E1%80%AB%E1%80%9C%E1%80%B9-%E1%80%86%E1%80%AC-%E1%80%9B-%E1%80%91%E1%80%AC-%E1%80%9C%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%80%9B%E1%80%BC%E1%80%B8%E1%80%85%E1%80%84%E1%80%B9
သစ်စင် (တောင်စု)ရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်
သစ်စင် (တောင်စု)ရွာ (Thitsin(Taungsu))သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ ကံကလေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၈၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကံကလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၄၃ ဦး၊ မ ၉၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဇီးကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရိုးကြီးရွာ၊ တကော
ရိုးကြီးရွာ၊ တကော
အောက်သက်တင်ရွာ၊ သံမျှာ
အောက်သက်တင်ရွာ၊ သံမျှာ
ဟိုကယ်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဟိုကယ်ရွာ (Hokei)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၄၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၂၁ ဦး၊ မ ၁၂၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ထိရိပေရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
ထိရိပေရွာ (Htiripay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၄၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၇၅ ဦး၊ မ ၄၈၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၄၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မောက်မယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကဠာရသုတ်
အဋ္ဌကထာ/ဋီကာတို့၌-ရှင်းလင်းဖွင့်ဆိုချက်များ တရားပွဲမပြီးစီးသေမီ ဘုရားရှင် ဂန္ဓကုဋီကျောင်းတော်သို့ ကြွတော်မူခြင်းအကြောင်း မှတ်သားဖွယ်အကျယ် အစရှိသည်တို့ကို ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။
ရှင်ကွန်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ရှင်ကွန်ရွာ(Shinkun)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ရှင်ကွန် (ကျိန်ထောင်ဂါး)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၇၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းနက်ရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
အင်းနက်ရွာ (Innnet)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ တပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၈၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၁ ဦး၊ မ ၁၁၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်းချီရွာ၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်
ပန်းချီရွာ (Panchi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ ပန်းချီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၁၂၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဦးခေါင်းအမှတ်ပညာ
ဗေဒင်ဆရာသည် လူ၏ ဇာတာကို ကြည့်၍ ဗေဒင်ဟောသည်။ အင်္ဂဝိဇ္ဇာဆရာသည် လူ၏ အင်္ဂါရုပ်ကို ကြည့်၍ ဟောသည်။ လက္ခဏာဆရာသည် လူ၏ လက်ကို ကြည့်၍ ဟောသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဟောကြားနိုင်ကြရာတွင် လူ၏ ဦးခေါင်းတွင် ပေါ်ထွက်နေသော အဖုများကို ကြည့်၍ ထိုသူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် အကျင့်စာရိတ္တကို ဟောသော အတတ်ကိုလည်း ထူးဆန်းစွာ ကြံဆလာကြလေသည်။ ဤအတတ်ကို ဦးခေါင်း အမှတ်ပညာဟု ခေါ်သည်။
ထိုအတတ်ပညာကို ပထမဆုံး ကြံဆတီထွင်သူမှာ ဂျာမန်ဆေးဆရာကြီး ဖရန့်ဂျိုးဇက်ဂေါ (၁၇၅၈-၁၈၂၈) ဖြစ် သည်။ ၁၈ဝ၇ ခုနှစ် ပြင်သစ်နိုင်ငံ၌ နပိုလီယန်အာဏာသိမ်း၍ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေစဉ် ဂေါသည် သူ၏ပစ္စည်းများနှင့် ဆေးကရိယာများကိုပိုက်၍ ပဲရစ်မြို့တော်သို့ ထွက်လာလေသည်။ ထွက်လာသည့် အကြောင်းမှာ ပဲရစ်မြို့သည် ထိုအချိန်က အတတ်ပညာပေါင်းစုံတို့ ပေါ်ထွန်း၍ ထင်ရှားသော ဗဟို ဌာနချုပ် ဖြစ်ခဲ့လေရာ ဂေါသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံဆ လေ့လာ၍ တွေ့ရှိခဲ့ရသော သူ၏ သိပ္ပံပညာသစ်တစ်ခုကို သင်ကြားပေးမည်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ငယ်ရွယ်စဉ်အခါကပင် ဂေါသည် လူများ၏ ဦးခေါင်း နေပုံ သဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးကို လေ့လာခဲ့သည်။ သူ့မိတ်ဆွေများ၏ ဦးခေါင်းသဏ္ဌာန်ကို လေ့လာဖူးသည်။ အကျဉ်းထောင်များ၊ အရူးထောင်များသို့လည်း သွားရောက်၍ သူခိုး၊ ဓားပြ၊ သူသတ်သမား၊ အောက်တန်းစား လူအမျိုးမျိုးတို့နှင့်ပေါင်းသင်းကာ သူတို့၏ဦးခေါင်းများကို လေ့လာကြည့်ရှုသည်။ ထိုသို့ လေ့လာရာ၌ လူအမျိုးမျိုးတို့၏ ဦးခေါင်းတွင် အမျိုးမျိုး အစားစား ကွဲပြားသော အဖုအထစ်များ ရှိသည်ကို တွေ့ရလေသည်။
ဂေါသည် သူလေ့လာတွေ့ရှိရသော အချက်များကိုအခြေခံ ထားကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများသည် ဦးနှောက်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်ဟူသော အယူအဆသစ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လေသည်။ ဂေါသည် ဦးနှောက်ကို ၂၆ ခန်းတိတိ ခွဲခြား၍ တစ်ခန်းတစ်ခန်းလျှင် စွမ်းရည်သတ္တိတစ်ခုခု၊ သို့မဟုတ် စိတ် သဘောထား တစ်မျိုးမျိုးရှိသည်ဟု ဆိုလေသည်။ လူ၏ ဦးခေါင်း၌ တွေ့ရှိရသော အဖုအထစ်များမှာ ထို စွမ်းရည်သတ္တိ၊ သို့မဟုတ် စိတ်သဘောထား တစ်မျိုးမျိုးကို သိုလှောင်ထားသော ဦးနှောက်ခန်းများဟု ယူဆလေသည်။ သို့ဖြစ်လေရာ ဦးခေါင်း ကို တိုင်းတာပြီးလျှင် ဦးခေါင်း၌ရှိသော အဖုအထစ်များ အပိန် အချိုင့်များကို ဇယားချ၍တွက်ကြည့်ပါက ထိုသူ၌ စွမ်းရည် သတ္တိအမျိုးမျိုး မည်မျှလောက်ရှိသည်ကို သိရှိနိုင်လေသည်။ သူ၏ အကျင့်စာရိတ္တကိုလည်း သိနိုင်သည်ဟု ဆိုလေသည်။ ထိုသို့ ဂေါထွင်ခဲ့သော သိပ္ပံပညာသစ်ကို ဦးခေါင်းအမှတ်ပညာ ဟု ခေါ်လေသည်။
ပဲရစ်မြို့တွင် ဂေါ၏ပညာကို ယုံကြည်လိုက်စားကြသူ များမှာ မနည်းပေ။ သူ၏အယူအဆများကို မယုံကြည်ဘဲ ရှုတ်ချ ပြောဆိုသူများစွာလည်း ရှိသည်။ နောက်ဆရာတို့သည် ဂေါ အခြေခံထွင်ခဲ့သော နည်းစနစ်ကို ချဲ့ထွင်လာခဲ့ရာ ဦးခေါင်းဖုများမှ စွမ်းရည်သတ္တိ ၄၃ မျိုးကို တွေ့ရှိလာကြသည်။ ဂေါ၏ နောက်လိုက်တပည့်များထဲတွင် ထင်ရှားသူများ ကား ယိုဟန်းစပါဇိုင်း နှင့် ဂျော့ကုမ်းတို့ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုပညာ လေ့လာလိုက်စားကြသူများသည် စာအုပ်စာတမ်း မြောက်မြားစွာကို ရေးသားထားခဲ့ကြ၏။
ယခုအခါ ဦးနှောက်၏ တစိတ်တဒေသသည် စွမ်းရည် သတ္တိမျိုးအချို့နှင့် ဆက်စပ်ကြောင်းကို လက်ခံသော်လည်း လူ၏ အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ဉာဏ်စွမ်းကို ဦးခေါင်းဖုများက ဖော်ပြသည်ဟူသည်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ကား လုံလောက်သော သက်သေ အထောက်အထား တစ်ခုမျှ မရရှိသေးချေ။
ပုလဲမြို့နယ်
ပုလဲမြို့နယ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်ရှိ မြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဒေသသမိုင်း
ပုလဲမြို့နယ်သည် ဗန့်ကျီတိုက်နယ်အတွင်း ပါဝင်ပြီး မြန်မာဘုရင်များ လက်ထက်က သာမန်ရွာကလေးမျှသာ တည်ရှိခဲ့သည်။ ၁၈၈၅ ခုနှစ် မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံး အင်္ဂလိပ် လက်အောက် ကျရောက်ခဲ့ပြီးနောက် ဗန့်ကျီ တိုက်နယ်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ (၉) နှစ်အကြာတွင် ၁၈၉၄ ခုနှစ်၊ အောက်ချင်းတွင်းခရိုင် ဖွဲ့စည်းဆောင်ရွက်ရာတွင် အရှေ့ဘက်တွင် ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် ယင်းမာပင်မြို့နယ်နှင့် ကနီမြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်ကို အောက်ချင်းတွင်းခရိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဧရိယာ အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းမိုင် (၄၅၈) သာ ရှိသည်။ လွတ်လပ်ရေးရပြီး မြို့ပိုင်ရုံး ဖွင့်လှစ်၍ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ပြည်ထဲရေးနှင့် သာသနာရေး ဝန်ကြီးဌာန (အထွေအထွေအုပ်ချုပ်ရေး ဦးစီးဌာန)၏ (၂၈-၇-၇၂) နေ့စွဲပါ အမိန့်အရ မြို့နယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
တည်နေရာနှင့် အကျယ်အဝန်း
ပုလဲမြို့နယ်သည် အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၄° ၂၅' နှင့် ၉၄° ၅၅' ကြား၊ မြောက်လတ္တီတွဒ် ၂၁° ၁၈' နှင့် ၂၁° ၄၈' ကြားတွင် တည်ရှိသည်။ အရှေ့ဘက်တွင် ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်တွင် ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ တောင်ဘက်တွင် မြိုင်မြို့နယ်နှင့် မြောက်ဘက်တွင် ယင်းမာပင်မြို့နယ်တို့နှင့် ထိစပ်နေသည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် ၄၅၄ ပေတွင် တည်ရှိသည်။ အကျယ်အဝန်းမှာ ဧရိယာစတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၆၁၂.၇၉၈ စတုရန်းမိုင်၊ ဧကအားဖြင့် ၃၉၂၂၉၈ ဧက ကျယ်ဝန်းသည်။ အရှေ့မှ အနောက်သို့ အကျယ်ဆုံးနေရာသည် ၃၁ မိုင်ရှိပြီး၊ တောင်မှမြောက်သို့ အကျယ်ဆုံးနေရာသည် ၁၉ မိုင် ရှိသည်။
ရပ်ကွက်/ကျေးရွာဖွဲ့စည်းပုံ
မြို့/ရပ်ကွက်/ ကျေးရွာအုပ်စု ဖွဲ့စည်းထားရှိမှုအနေနှင့် ရပ်ကွက်ပေါင်း ၂ ရပ်ကွက်၊ ကျေးရွာအုပ်စုပေါင်း ၅၉ အုပ်စု၊ ကျေးရွာပေါင်း ၁၈၈ ရွာတို့ တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပုလဲမြို့နယ်တွင် လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၄, ၀၀၆ဦး နေထိုင်ပြီး ကျား ၆၆,၈၀၉ဦး၊ မ ၇၇,၁၉၇ဦး ဖြစ်သည်။
ရာသီဥတု
ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် ရက်ပေါင်း ၅၀ ဝန်းကျင် မိုးရွာတတ်ပြီး မိုးရေချိန်လက်မ ၄၀ ခန့် ရရှိသည်။
အခြေခံအဆောက်အအုံ
ပုလဲမြို့တွင် အထက်တန်းကျောင်းပေါင်း (ကျောင်းခွဲများအပါအဝင်) ၁၀ ကျောင်း၊ အလယ်တန်းကျောင်းပေါင်း (ကျောင်းခွဲများအပါအဝင်) ၃၉ ကျောင်း၊ မူလတန်းကျောင်းပေါင်း ၁၂၆ ကျောင်း တည်ရှိသည်။ ကျန်းမာရေးကဏ္ဍတွင် မြို့နယ်ဆေးရုံ ၁ ရုံ၊ တိုက်နယ်ဆေးရုံ ၁ ရုံနှင့် ကျေးလက် ကျန်းမာရေးဌာန ၆ ခု ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ ပုလဲမြို့တွင် ဘဏ်အနေဖြင့် မြန်မာ့စီးပွားရေးဘဏ် ၁ ခုသာလျှင် ရှိသည်။ ပုလဲမြို့တွင် လေကြောင်းလမ်း၊ ရေလမ်း၊ ရထားလမ်းများ မရှိပါ။ ပုလဲမြို့ရှိ အဓိကကားလမ်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
စီးပွားရေးနှင့် စိုက်ပျိုးရေး
ပုလဲမြို့နယ်သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်အတွင်း တည်ရှိပြီး စီးပွားရေးအရ အချက်အချာကျ၍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုရှိသော မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည့်အပြင် ကုန်းလမ်းဖြစ်သည့် မုံရွာ- ပုလဲ- ဂန့်ဂေါ ကားလမ်းမကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိပါသောကြောင့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးလည်း ကောင်းမွန်သော မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ပုလဲမြို့နယ်အတွင်းရှိ ဒေသခံ ပြည်သူလူထုသည် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းကို အဓိက လုပ်ကိုင် ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ပုလဲမြို့ လူဦးရေ၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းလုပ်ကိုင်မှု ရာခိုင်နှုန်းများမှာ- စိုက်ပျိုးရေး- ၄၆%, အရောင်းအဝယ်- ၄%, အစိုးရဝန်ထမ်း- ၃%, အခြားအသက်မွေးဝမ်းကြောင်းလုပ်ငန်း- ၃၃%, နေ့စားအလုပ်- ၁၄%တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဆည်များအနေနှင့် မြောက်ယမား၊ လှိုင်းချောင်းတမံ၊ မြောက်ယမား (ရေကူ)နှင့် ကန်ဒေါင့်ဆည်တို့ တည်ရှိသည်။ စိုက်ပျိုးသီးနှံများမှာ စပါး၊ ဖူးစားပြောင်း၊ နှံစားပြောင်း၊ ပဲတီစိမ်း၊ ပဲတီစိမ်း (မိုးကြို)၊ စွန်တာပြာ၊ ပဲစဉ်းငုံ၊ ပဲယင်း၊ မြေပဲ၊ နှမ်း၊ နေကြာ၊ သစ်ဆိမ့်၊ ဝါမျိုးစုံ၊ ထန်း၊ ကွမ်း၊ ငရုပ်စို (မိုး)၊ အုန်း၊ ငှက်ပျော စသည်တို့ စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ ပုလဲမြို့နယ်၏ အဓိကထွက်ကုန်မှာ ဂျုံ၊ ကုလားပဲ၊ နှမ်း၊ နေကြာ၊ စပါးဖြစ်ပြီး မုံရွာမြို့နှင့် ပခုက္ကူမြို့များသို့ အများဆုံး တင်ပို့ရောင်းချသည်။
ပန်းဖူးမြစ်တန်းရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
ပန်းဖူးမြစ်တန်းရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
ကဇူးအို အစ်ရှိဂူရိုး
ကဇူးအို အစ်ရှိဂူရိုး (カズオ・イシグロ or 石黒 一雄;သည် ၁၉၅၄ခု နိုဝင်ဘာ၈ရက်ဖွား ဗြိတိသျှစာရေးဆရာ၊ သီချင်းရေးဆရာ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ့ကိုဂျပန်နိုင်ငံ နာဂါဆာကီမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူအသက်ငါးနှစ်အရွယ် ၁၉၆၀ ဝန်းကျင်တွင် သူ့မိသားစုသည် ဂျပန်မှ အင်္ဂလန် သို့ရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၇၈ ခုတွင် အစ်ရှိဂူရိုးသည် ကန့်တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရခဲ့သည်။ ၁၉၈၀တွင် အရှေ့ အင်ဂျလီယာတက္ကသိုလ်၏ UAE ဖန်တီးရေးသားအတတ်ပညာသင်တန်းမှ သူ၏ မဟာဘွဲ့ကို ရယူခဲ့သည်။
သူ၏ သတ္တမမြောက် ဝတ္ထုThe Buried Giantကို ၂၀၁၅ခု မတ်လ ၃ ရက်နေ့တွင် အမေရိကန်နှင့် အဂ်လန်နိုင်ငံများတွင် တပြိုင်နက် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ နှင့် အစောပိုင်းကာလ
၁၉၅၄ နိုဝင်ဘာလ ၈ရက်နေ့တွင် သမုဒ္ဒရာဗေဒပညာရှင် ရှီဇူးအို အစ်ရှိဂူရိုးနှင့် ဇနီး ရှီဇူးကိုတို့မှ ကဇူးအို အစ်ရှိဂူရိုးကို နာဂါဆာကီမြို့တွင် ဖွားမြင်သည်။ ၁၉၆၀တွင် သူ၏မိသားစုသည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ဖခင်သည် ဆောက်တန်သမ်ရှိ နိုင်ငံတော် သမုဒ္ဒရာဗေဒ ဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အစ်ရှိဂူရိုးသည် ဂျပ်ဇ်အဆိုတော် စတေစီ ကန့်အတွက် သီချင်းတော်တော်များများကို ကန့်၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဆက်ဆိုဖုန်းသမား ဂျင် တွမ်လင်ဆင်နှင့်အတူ တွဲဖက်ရေးသားခဲ့သေးသည်
မောင်ဖြူပြင်ရွာ၊ ကျောင်းပြိန်
မောင်ဖြူပြင်ရွာ၊ ကျောင်းပြိန်
ကဇူးအို အစ်ရှိဂူရိုး
ပုဂ္ဂလိကဘဝ
အစ်ရှိဂူရိုးသည် ၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် လူမှုဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်သူ လော်နာ မက်ဒေါက်ဂဲနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် သမီးဖြစ်သူ နာအိုမီ အစ်ရှိဂူရိုးနှင့်အတူ လန်ဒန်မြို့တွင် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။
စာပေအရေးအသားဟန်
သူ၏ ဝတ္ထုအများစုကို အတိတ်ကာလတွင် အခြေခံထား၍ ဇာတ်အိမ်ဖွဲ့လေ့ရှိသည်
ဝတ္ထုအများစုကို ပထမပုဂ္ဂိုလ်မှ ဇာတ်ကြောင်းပြန်သောပုံစံဖြင့် ရေးဖွဲ့လေ့ရှိသည်။ ဇာတ်ကြောင်းပြန်သူသည် မကြာခဏ လူသားတို့၏ ကျရှူံးမှုကို ထုတ်ပြောလေ့ရှိသည်။ အစ်ရှိဂူရိုး၏ စနစ်မှာ ဇာတ်ကြောင်းပြန်နေစဉ်အတွင်း သူ၏ဇာတ်ကောင်များကို ၎င်းတို့၏အားနည်းချက်များကို လုံးလုံးလျားလျား ထုတ်ဖော်ခွင့်ပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။
အစ်ရှိဂူရိုးနှင့် ဂျပန်
အစ်ရှိဂူရိုးသည် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် မွေးဖွားခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဂျပန်နာမည်ယူထားသူဖြစ်သည်။ ( သူ့အမည်ရှိ အစ်ရှိဂူရိုးဟူသော စကားလုံးမှာ `ကျောက်တုံးနက်´ဟု အဓိပ္ပာယ် ရသည်။) သူ၏ ပထမဆုံး ဝတ္ထုနှစ်ပုဒ်ကို ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ဇာတ်အိမ်တည်ထားသည်။ သို့ရာတွင် တွေ့ဆုံမေးမြန်းထားမှုများကို ဖြေကြားရာတွင် သူသည် ဂျပန်စာပေအရေးအသားနှင့် သိပ်မရင်းနှီးကြောင်း ဖြေကြားထားသည်။ သို့သော်လည်း သူ့အရေးအသားများတွင် ဂျပန်စာရေးဆရာများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အနည်းနဲ့အများတွေ့နိုင်သည်။ ဂျပန်ရုပ်ရှင်များ( အထူးသဖြင့် Yasujirō Ozu နှင့် Mikio Naruse တို့၏ ရုပ်ရှင်များ)သည် သူ့အပေါ် သိသိသာသာလွှမ်းမိုးမှုရှိသည်ဟု အစ်ရှိဂူရိုးက ဖြေကြားခဲ့ဖူးသည်။
အစ်ရှိဂူရိုးသည် ၁၉၆၀ခုနှစ် အသက် ငါးနှစ်အရွယ်တွင် ဂျပန်မှ ထွက်ခွာအခြေချခဲ့ရာ ၁၉၈၉ အလည်ပြန်ချိန်ထိ ဂျပန်သို့ တစ်ခေါက်မှ ပြန်မရောက်ခဲ့ဖူးချေ။ Kenzaburō Ōe နှင့်ပြုလုပ်သော တွေ့ဆုံမေးမြန်းမှုတွင် အစ်ရှိဂူရိုးသည် သူ၏ပထမဆုံး ဝတ္ထုနှစ်ပုဒ်ကို ဂျပန်တွင် ဇာတ်အိမ်တည်ထားမှုမှာ စိတ်ကူးယှဉ်မှန်းဆ၍သာဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံထားသည်။
ရရှိခဲ့သောဆုများ
A Pale View of Hills နှင့် The Buried Giantမှတပါး အစ်ရှိဂူရိုး၏ လက်ရာအများစုသည် စာပေဆုများတွင် စကာတင်ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်ချည်းဖြစ်သည်။<ref name="british1"/
ဘူတသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ဘုရားရှင်က အဇိတလုလင်၏ ပါရာယနပဥှာဂါထာကို အကျယ်အားဖြင့် ဖြေကြားရန် အရှင်သာရိပုတ္တရာ မေးတော်မူရာ အလိုတော်ကျဖြေဆိုရန် အခက်အခဲရှိနေသဖြင့် ဘုရားရှင်က “ဘူတမိဒ”န္တိ သာရိပုတ္တ ပဿသိ-ဟု နည်းပေးတော်မူသည့်အခါ အရှင်သာရိပုတ္တရာ ဖြေဆိုနိုင်ပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ အကျယ်ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။
ဂုံညင်းတန်းရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ဂုံညင်းတန်းရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ဝါးသမိန်းရွာ၊ တကော
ဝါးသမိန်းရွာ၊ တကော
စိမ်းညှင်းပြာရွာ
စိမ်းညှင်းပြာရွာ
နောင်ကားရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
နောင်ကားရွာ (Nawngkar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ နားလွယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၁၅၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖေါင်တင်ရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်
ဖေါင်တင်ရွာ (Hpaungtin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ ကန္တလီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၈၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကန္တလီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၅၅ ဦး၊ မ ၇၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဇီးကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငှက်ပျောချောင်းရွာ၊ သံမျှာ
ငှက်ပျောချောင်းရွာ၊ သံမျှာ
ညောင်ပင်စုရွာ၊ တကော
ညောင်ပင်စုရွာ၊ တကော
သင်္ကန်းကျွန်းရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
သင်္ကန်းကျွန်းရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
မရမ်းဝိုင်းရွာ၊ ကိုင်းဝိုင်း
မရမ်းဝိုင်းရွာ၊ ကိုင်းဝိုင်း
ဖာငဲ့ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဖာငဲ့ရွာ (Hparngeit)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၄၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၂၁ ဦး၊ မ ၁၂၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျော်သက်နိုင်
ကျော်သက်နိုင် ကို ၁၉၇၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၅ ရက်နေ့၌ အဖ ဦးတင်ရွှေ ၊ အမိ ဒေါ်ခင်ကြွယ် တို့မှ ထားဝယ်မြို့ တွင် မွေးဖွားခဲ့ပါသည်။ မွေးချင်း (၈) ဦးအနက် စတုတ္ထမြောက်သားဖြစ်သည်။
ထွီဟန်ခုံရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
ထွီဟန်ခုံရွာ (Htweehanhkon)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၄၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၇၅ ဦး၊ မ ၄၈၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၄၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မောက်မယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တကောရွာ၊ တကော
တကောရွာ၊ တကော
သရက်တပင်ရွာ
သရက်တပင်ရွာ
လေရှီးမြို့နယ်
လေရှီးမြို့နယ်  သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသရှိ မြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ လေရှီးမြို့ ဖြစ်သည်။
ကျားချောင်းရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ကျားချောင်းရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ဘိုင်နမ်လမ်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ဘိုင်နမ်လမ်ရွာ(Baingnamlam)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဆွပ်မာတူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၄၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ကတ် (ဝါ)နမ့်ဆိမ်ရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းနက်ကုန်းရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
အင်းနက်ကုန်းရွာ (Innnetkone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ တပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၈၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၁ ဦး၊ မ ၁၁၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဦးချို
တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုးတို့၏ ဦးခေါင်းထိပ်မှ ချွန်ထွက်နေသော လက်နက်သဖွယ်အရာများကို ဦးချိုဟုခေါ်၏။ ထိုဦးချိုများမှာ တိရစ္ဆာန်တစ်မျိုးနှင့်တစ်မျိုး မတူကြဘဲ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်တွင်သော်လည်းကောင်း၊ ဦးချိုဖြစ်ပေါ်လာပုံတွင်သော်လည်းကောင်း အနည်းနှင့်အများ ကွဲပြားကြလေသည်။ အချို့သောဦးချိုများမှာ အတွင်း၌ခေါင်းပွဖြစ်၍ အချို့မှာခေါင်းပိတ်ဖြစ်၏။ သမင်တို့၏ အခက်၊ အလက်၊ အတက်များပါသော ဦးချိုများသည် ခေါင်းပိတ်ဖြစ်၍ ဒရယ်၊ သိုး၊ ကျွဲ၊ နွား၊ ဆိတ်သတ္တဝါများ၏ ဦးချိုများသည် ခေါင်းပွဖြစ်၏။ တိရစ္ဆာန် ဦးချိုများမှာ နှစ်မျိုးနှစ်စားရှိ၏။ တစ်မျိုးမှာ ကိုယ်တွင်းမှအပြင်သို့ ထွက်လာသော အရိုးဆက်ဖြစ်၍ ကျန်တစ်မျိုးမှာ မာကျော သောအပြင်ခေါက် သို့မဟုတ် အရေပါးဖြစ်၏။ ဒုတိယ ဦးချိုအမျိုးအစားကိုသာ ဦးချိုစစ်ဟု ခေါ်နိုင်၏။ မြင်းခွာ၊ ငှက်နှုတ်သီး၊ သိုးဦးချို၊ မြွေနှင့် အိမ်မြှောင်တို့၏ အကြေးခွံ၊ လိပ်ခွံ၊ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့၏ ခြေသည်း၊ လက်သည်းများ စသည်တို့မှာ ခန္ဓကိုယ်တွင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အရေပါးအခေါက်တို့ တစ်ဖြည်းဖြည်း မာကျောလာကြခြင်းပင်ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ ထိုကဲ့သို့သော အရေမာများကို ဦးချိုစစ်ဟုဆိုရပေမည်။ သမင်၏ဦးချိုကိုကား ဦးချိုစစ်ဟုမခေါ်နိုင်၊ သမင်ဦးချိုသည် အရေပါးများ မာကျောလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တွင်းမှ ပြင်ပသို့ဆက်ထွက်လာသော အရိုးဆက်သာဖြစ်၏။ သမင်ဦးချို ထွက်ကာစ၌ အလွန်ပါး၍ အမွေးနုများဖုံးနေသော အရေပြားဖြင့် ဖုံးအုပ်နေ၏။ အတန်ကြာသောအခါ ထိုကတ္တီပါသားနှင့် တူသော အရေပြားကွာကျသွားပြီးနောက် မာကျောသော ခေါင်းပိတ် ဦးချိုကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ သမင်ဦးချိုကဲ့သို့ ဦးချိုများသည် တစ်နှစ်တစ်ခါ အပေါ်ယံအရေခွံလဲ၏။ ကျွဲ၊ နွား၊ သိုးနှင့် ဒရယ်များ၏ ဦးချိုစစ်အပေါ်ဖုံးအောက်တွင် ဦးခေါင်း၏ ရှေ့ရိုးစွန်းကို အလယ်၌ တွေ့ရှိရ၏။ သစ်ကုလားအုပ်နှင့် ကြံ့တို့၏ ဦးချိုများမှာကား ဦးခေါင်းရှေ့ရိုး၏အဆက် မဟုတ်ဘဲ သီးခြားထွက်နေသော အရိုးဖြစ်၍ မွေးညင်းများထူထပ်သောအရေပြားထူနှင့်ဖုံးအုပ်နေလေသည်။
အထက်ဖော်ပြပါ တိရစ္ဆာန်တို့တွင် ဒရယ်ချိုများသာ အပေါ်ယံအရေခွံလဲလေ့ရှိသည်။ ဦးချိုများတွင် ခေါင်းပွနှင့် ခေါင်းပိတ် နှစ်မျိုးရှိရာ၌ တိရစ္ဆာန်အမတို့၏ ဦးချိုများမှာ များသောအားဖြင့် ခေါင်းပွဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ခေါင်းပွဦးချိုရှိသော တိရစ္ဆာန်ကြီးများလည်းရှိကြသည်။ တိရစ္ဆာန်တို့၏ဦးချိုများဖြင့် ဘီး၊ ကြယ်သီး၊ လက်ကိုင်တုတ်ရိုး၊ ထီးရိုး၊ ဓားရိုး၊ ဇွန်းအမျိုးမျိုး၊ သောက်ရေခွက်စသည့် လူ့အသုံးအဆောင်များကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ရှေးခေတ်လူများသည် တိရစ္ဆာန်တို့၏ဦးချိုများကို လက်နက်များ၊ ယမ်းမှုန့်ကျည်ထောက်များနှင့် ခရာများအဖြစ် အသုံးချခဲ့ကြသည်။ ဦးချိုအစစ်သည် အရိုးမဟုတ်သောကြောင့် လိုသလိုကွေးလွယ် ကောက်လွယ်နိုင်သဖြင့် လူတို့၏ အသုံးအဆောင်များနှင့် အလှအပထားရန် ပစ္စည်းများအဖြစ် ပြုလုပ်ရရှိနိုင်လေသည်။ ဦးချိုများကို အလွန်အဖိုးတန်သော လိပ်ခွံများကဲ့သို့ အကွက်ကလေးများပေါ်လာအောင် ဆိုးဆေးများဖြင့် အရောင်ချယ်ကာ အကွက်ဖော်ပေးနိုင်သည်။ ရှေးက ပြတင်းပေါက်ရွက်များ၌ဖြစ်စေ၊ လက်ဆွဲမီးအိမ်များ၌ဖြစ်စေ၊ ဦးချိုပြားပါးပါးတို့ကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဦးချိုဖြင့် ပြုလုပ်ရရှိသော အခြားပစ္စည်းအမျိုးမျိုးများလည်း ရှိလေသည်။ ယခုအခါတွင် ပလတ်စတစ်များကို ပြုလုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည့်အပြင် အရောင်များကိုလည်း လိုသလိုဆိုးနိုင်ပြီဖြစ်သဖြင့် ထိုပစ္စည်းများကို ဦးချိုဖြင့်ပြုလုပ်မည့်အစား ပလတ်စတစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ကြလေသည်။
အောင်မြေသာစည်ရွာ၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကနီမြို့နယ်
မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် နယ်နိမိတ်
မြောက်ဘက်တွင် မင်းကင်းမြို့နယ်၊ ရေဦးမြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်တွင် မင်းကင်းမြို့နယ်နှင့် ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ တောင်ဘက်တွင် ပုလဲမြို့နယ်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်နှင့် အရှေ့ဘက်တွင် ဘုတလင်မြို့နယ်၊ ဒီပဲယင်းမြို့နယ်များနှင့် နယ်နိမိတ်ထိစပ်နေသည်။ ချင်းတွင်းမြစ်သည် ကနီမြို့နယ်အတွင်းကို ဖြတ်၍ မြောက်မှတောင်သို့ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားသည်။ ချင်းတွင်းမြစ်၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းတွင် တောင်တန်းများနှင့် တောင်များ ပေါများပြီး အရှေ့ဘက်ခြမ်းသည် လွင်ပြင်ဒေသဖြစ်သည်။ ကနီမြို့နယ်အတွင်းတည်ရှိသော မဟူတောင်တန်း၊ ပုံတောင်၊ လက်ပံတောင်တို့သည် တောင်မှ မြောက်သို့ သွယ်တန်းလျက်ရှိသည်။
မြို့ပြဖွဲ့စည်းပုံ
ကနီမြို့အား ရပ်ကွက် ၃ခုနှင့် ကျေးရွာပေါင်း ၁၈၇ ရွာတို့နှင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
စီးပွားရေးနှင့် စိုက်ပျိုးရေး
ကနီမြို့နယ်သည် အပူပိုင်းဒေသအတွင်းတွင် တည်ရှိပြီး စီးပွားရေးအရ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု နှေးကွေးသော မြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြို့နယ်အတွင်းရှိ ဒေသခံပြည်သူလူထုသည် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းကို အဓိက လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ကနီမြို့နယ်သည် မုံရွာမြို့သို့ ကုန်းလမ်း၊ ရေကြောင်းလမ်းများဖြင့် သွားလာနိုင်ပြီး လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ကောင်းမွန်သော မြို့နယ်ဖြစ်သည်။ လူဦးရေ၏ ၆၉% သည် စိုက်ပျိုးရေးကို အဓိကလုပ်ကိုင်သည်။ ကနီမြို့နယ်၏ အဓိကထွက်ကုန်များမှာ ဆီထွက် သီးနှံများဖြစ်ပြီး မုံရွာမြို့သို့ အများဆုံး တင်ပို့ရောင်းချသည်။
ထူးခြားထင်ရှားမှု
ကနီ-ကနဲဟု တွဲဖက်လျက် ထင်ရှားသည်။ ရဟန်းပုဂ္ဂိုလ်ထူးကြီးဖြစ်သော ကန္နီ ရွှေသိမ်တော်တောရဆရာတော် အရှင်သောဘိတ ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ကနီမြို့နယ်၊ ကမ်းဖြူရွာဇာတိသား ဖြစ်သည်။
အခြေခံအဆောက်အအုံ
ကနီမြို့နယ်တွင် အစိုးရပိုင်ဘဏ်ပေါင်း ၂ခု ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ ကနီမြို့နယ်တွင်တွင် အထက်တန်းကျောင်း ၈ကျောင်း၊ အလယ်တန်းကျောင်း ၁၁ကျောင်း၊ မူလတန်းကျောင်း ၁၁၉ကျောင်း ရှိသည်။ ပြည်သူ့ဆေးရုံ ၁ခု၊ တိုက်နယ်ဆေးရုံ ၃ခု၊ ကျမ်းမာရေးဌာန ၈ခုကိုလည်း ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ ကနီမြို့နယ်၏ အဓိကကားလမ်းများမှာ
ခင်မောင်ကလေး၊ ဗိုလ်
ခင်မောင်ကလေး (၁၉၁၂ - ၁၉၈၅) သည် မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုတွင် ထင်ရှားစွာပါဝင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင် (ပထမဆင့်) နှင့် နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့ (ပထမဆင့်) ရသူ ဖြစ်သည့်အပြင်၊ ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးအဖြစ်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်ဘဝ နှင့် ပညာရေး
ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးကို တောင်ငူမြို့၊ ယိုးဒယားတန်း၌ ၁၉၁၂ ခုနှစ်အောက်တိုဘာလ ၁၂ တွင် အဖဦးဖိုးလှနှင့် အမိဒေါ်အေးမယ် တို့က မွေးဖွားသည်။ မွေးချင်း ၁ဝ ယောက်တွင် ဒုတိယမြောက် သားဖြစ်သည်။ (၁၉၁၂ အောက်တိုဘာတွင် အဖ ဦးဘလှ၊ အမိ ဒေါ်အေးမယ်တို့က မိတ္ထီလာခရိုင် ပင်းတလဲရွာ၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။)
အမျိုးသားကျောင်းဆရာ (၁၉၃၇- ၁၉၄၂)
ထို့နောက် မန္တလေးမြို့ အမျိုးသားကျောင်း၌ သမိုင်း ဘာသာပြ အထက်တန်းကျောင်းဆရာအဖြစ် ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်သည်။ ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးသည် အင်္ဂလိပ်အစိုးရက ပြဋ္ဌာန်းသော ရာဇဝင်သင်ရိုးညွှန်း တမ်းများတွင် မိမိ၏ အယူ အဆများကိုထည့်သွင်း၍ ကျောင်းသားများ ဇာတိသွေးဇာတိမာန် တက်ကြွလာအောင်၊ မျိုးချစ်စိတ်ရင့်သန်လာအောင် သင်ကြား ပေးခဲ့သည်။
၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် ပြည်လုံးကျွတ် ကျောင်းသားသပိတ်ကြီး ပေါ်ပေါက်ခဲ့ရာ အဆိုပါသပိတ်ကြီးတွင်ပါဝင်သော မန္တလေးမြို့မှ ကျောင်းသားထုကြီးကို ခေါင်းဆောင်လမ်းပြခဲ့သည်။ ထိုစဉ် ရန်ကုန်မြို့၌ ကျောင်း သားခေါင်းဆောင် ဗိုလ်အောင်ကျော် ကျဆုံးကြောင်း ကြားရသောအခါ မန္တလေးလူထုကြီး မခံမရပ် နိုင်ဖြစ်၍ အုံကြွဆန္ဒပြကြရာ ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးသည် ရှေ့တန်းမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုဆန္ဒပြပွဲကြီးတွင် သံဃာတော်များ၊ အရပ်သားများ၊ ကျောင်းသားများ စုစုပေါင်း အာဇာနည် ၁၇ ဦးကျဆုံးခဲ့ရသည်ကို မျက်မြင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
ထို့နောက်တွင် နိုင်ငံရေးနယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အထက် မြန်မာပြည် ဒေသများ၏ စည်းရုံးရေးတာဝန်ကို ယူခဲ့သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ပွားလာသောအခါ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်(ဘီအိုင်အေ)သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်၊ ဗမာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော်၊ ဗမာ့အမျိုးသားတပ်မတော်များတွင် ဗိုလ်ကြီး အဆင့်မှ ဗိုလ်မှူးအဆင့်ထိ အမှုထမ်းခဲ့သည်။
ဂျပန်များကို တော်လှန်ရေး အတွက် ဖက်ဆစ်တိုက်ဖျက်ရေး ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေး အဖွဲ့ချုပ် ခေါ် ဖတပလ ဖွဲ့စည်းရန် ၁၉၄၄ ခု၊ ဩဂုတ်လ ညဦး အချိန်တွင် ကန်တော်ကြီး ပတ်လမ်း၊ ယခု နတ်မောက်လမ်းရှိ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ အိမ်တွင် အထူး အစည်းအဝေး ကို လျှို့ဝှက်စွာ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ပင်လုံညီလာခံ
စစ်ပြီးသောအခါ တပ်မတော်မှထွက်၍ ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ် တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။ ဗိုလ်ခင်မောင် ကလေးသည် လွတ်လပ်ရေးအကြိုကာလအတွင်း ဖွဲ့စည်းခဲ့သော နယ်ခြားဒေသ တိုင်းရင်းသားများရှေ့ရေးနှင့် စပ်လျဉ်း၍ တိုင်းရင်းသားများ၏ ဆန္ဒ သဘောထားရယူရေးကော်မရှင်၊ လွတ်လပ်သော မြန်မာနိုင်ငံတော်၏ အခြေခံဥပဒေမူများ ချထားရေးကော်မတီ စသော နိုင်ငံတော်၏ အရေးကြီးသောအဖွဲ့များတွင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၁၂ ရက်တွင် ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးသည် အမျိုးသားခေါင်းဆောင်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၊ ဆာမောင်ကြီး၊ ဗိုလ်မှူးအောင်၊ ဦးအောင်ဇံဝေ၊ ဦးတင်ထွဋ်၊၊ မြို့မ-ဦးသန်းကြွယ်၊ သခင်ဝတင် နှင့် အခြားတိုင်းရင်းသား ခေါင်းဆောင်များနှင့် အတူ ပင်လုံညီလာခံ တွင် ဦးဆောင်ပါဝင် ခဲ့သည်။
အတွင်းဝန်
၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး၏ အတွင်းဝန် အဖြစ်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရပြီးခေတ်
၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် သစ်တောရေးဝန်ကြီးဌာန အတွင်းဝန်အဖြစ်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၁၉၅ဝ ခုနှစ် တွင် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးအဖြစ်လည်းကောင်း ခန့်အပ်ခံရသည်။ တဖန် ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြောက်ပိုင်းနယ်မှ ပါလီမန်အမတ်အဖြစ် အရွေးခံရပြီး ထိုနှစ်မှာပင် ဘဏ္ဍာရေးနှင့်အခွန်ဌာနဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသည်။ ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် ဖဆပလအဖွဲ့ကြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသောအခါ ဝန်ကြီးရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးသည် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကောင်စီ၏ အလုပ်အမှုဆောင်၊ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး၏ ဥက္ကဋ္ဌ၊ အပျော်တမ်းလက်ဝှေ့အဖွဲ့၏ ဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၅၃-၅၆) စသည်ဖြင့် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဂုဏ်ပြုချီးကျူးခံရခြင်း
၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် ယိုးဒယားဘုရင်၏ အမြင့်ဆုံးသော ဆင်ဖြူရှင်ဘွဲ့ကိုလည်းကောင်း၊ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်တွင် တော်လှန်ရေး၏ ကြယ်ပွင့်ဆုတံဆိပ်ကို လည်းကောင်း ချီးမြှင့်အပ်နှင်း ခြင်းခံရသည်။ ထို့ပြင် ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးသည် လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင် ပထမဆင့်ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ တဖန် ၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပြည်ထောင်စုဆိုရှယ်လစ်သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်က ချီးမြှင့်သော နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည် (ပထမဆင့်)ကို ရရှိခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး
ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးသည် ၁၉၈၅ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ၂၇ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန် တွင် ဇနီး ဒေါ်သိန်းနု (မိုးဒေဝါ မလှရွှေ၏ အစ်မ) နှင့် သားနှစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက် ကျန်ရစ်သည်။
လဝိုင်းကျွန်း (အနောက်)ရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
လဝိုင်းကျွန်း (အနောက်)ရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
သပြုချိန်ရွာ၊ ကျောင်းပြိန်
သပြုချိန်ရွာ၊ ကျောင်းပြိန်
ကန္တလီရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်
ကန္တလီရွာ (Kandali)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ ကန္တလီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၈၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကန္တလီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၅၅ ဦး၊ မ ၇၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဇီးကုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခင်မောင်ဖြူ
ခင်မောင်ဖြူ (၁၉၀၅-၁၉၈၄) သည် အငြိမ်းစား လက်ထောက် ကော်မရှင်နာ မင်းကြီး ဖြစ်သည့်အပြင်၊ မဟာသရေစည်သူဘွဲ့ရ အတွင်းဝန်ချုပ်၊ ဝန်ကြီးနှင့်ပြည်ထောင်စု ရာထူးဝန်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ
၁၉၀၅ ခုနှစ် မတ်လ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ရှမ်းပြည်နယ် တောင်ကြီးမြို့ အဖဦးဖြူနှင့် အမိ ဒေါ်ပေါ်တို့က မွေးဖွားခဲ့သည်။ တောင်ကြီးမြို့ အေဘီအမ် ကျောင်းမှ ၁ဝ တန်းအောင်မြင်ခဲ့ပြီး ၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဘီအက်(စ်)စီဘွဲ့ရခဲ့သည်။
ကိုလိုနီခေတ်
၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် အိုင်စီအက်စ်ရာထူး ခန့်အပ်ခံရသည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၂ ခုနှစ်အထိ လက်ထောက် ကော်မရှင်နာ မင်းကြီးအဖြစ် ကျောက်ဖြူမြို့နှင့် သာယာဝတီမြို့ များတွင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေး ရပြီးခေတ်
ထို့နောက် ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် ရှမ်းပြည်နယ်၏ လက်ထောက် တောင်တန်း မင်းကြီးအဖြစ်နှင့် အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်၌ ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံ သမ္မတကြီး စဝ်ရွှေသိုက် ၏ အတွင်းဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသည်။ ၁၉၅၁ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၂ ရက်တွင် ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်၏ အတွင်းဝန်ချုပ် အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသည်။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဦးနေဝင်း၏ အိမ်စောင့်အစိုးရ လက်ထက် တွင် ပြည်ထဲရေးဌာန၊ ပြန်ကြားရေးဌာန၊ လူဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေး ဌာန၊ ဒီမိုကရေစီ ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေးဌာန စသော ဌာန အသီးသီးတို့တွင် ဝန်ကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ ၁၉၅၈ ခုနှစ်ထိ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်မှု ဗဟိုကောင်စီ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်အထိ ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် သရေစည်သူဘွဲ့ကို လည်းကောင်း၊ ၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် မဟာသရေစည်သူဘွဲ့ကို လည်းကောင်း၊ ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် ယူဂိုစလားဗီးယားနိုင်ငံ သမ္မတကြီး မာရှယ်တီးတိုးက အပ်နှင်းသော ယူဂိုစလားဗီးယားနိုင်ငံ၏ ဒုတိယတန်းကြယ်တံဆိပ် နှင့် ထိုင်းနိုင်ငံဘုရင်၏ ဆင်ဖြူတော် (ဒုတိယတန်းစား) ဘွဲ့တံဆိပ်ကို လည်းကောင်း ရရှိခဲ့သည်။ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပြည်ထောင်စု ရာထူးဝန်အဖွဲ့ (ဝန်ထမ်းရွေးချယ် လေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့) အဖွဲ့ဝင်လူကြီးအဖြစ် လည်းကောင်း၊ ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် ဝန်ထမ်းရွေးချယ်လေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် အနားယူ သည်။
၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပြည်ထောင်စုဆိုရှယ်လစ် သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် နိုင်ငံတော်ကောင်စီက နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့ (ပထမဆင့်) ကို ချီးမြှင့်အပ်နှင်းသည်။
ဘဝနိဂုံး
ဦးခင်မောင်ဖြူသည် ၁၉၈၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန် သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်ခင်ခင်တင်နှင့် သားသမီး သုံးယောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အနောက်တောကြီးရွာ၊ ရုံးတော
အနောက်တောကြီးရွာ၊ ရုံးတော
င/ထရံရွာ၊ သံမျှာ
င/ထရံရွာ၊ သံမျှာ
မဟာမုနိရွာ
မဟာမုနိရွာ
ဖာငဲ့ (၁)ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဖာငဲ့ (၁)ရွာ (Hparngeit (1))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၄၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၂၁ ဦး၊ မ ၁၂၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံကော်ရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
ကံကော်ရွာ (Kankaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၄၀၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၇၅ ဦး၊ မ ၄၈၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၄၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မောက်မယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိုတရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ဟိုတရွာ (Hota)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ နောင်အယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၂၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်အယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၄ ဦး၊ မ ၄၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်းယွန်းမြို့နယ်
နန်းယွန်းမြို့နယ်  သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသရှိ မြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ နန်းယွန်းမြို့ ဖြစ်သည်။
အတ္တရံမြစ်ကူးတံတား (စံပယ်ဂူ)
အတ္တရံမြစ်ကူးတံတား (စံပယ်ဂူ) သည် မွန်ပြည်နယ် ရှိတံတားတစ်စင်း ဖြစ်သည်။ တံတားသည် သံမဏိ သံပေါင်၊ သံကူ ကွန်ကရစ်ကြမ်းခင်းတံတားအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
တံတားအချက်အလက်များ
အတ္တရံမြစ်ကူးတံတား (စံပယ်ဂူ) သည် သံမဏိ သံပေါင်ခုံး‌ ပေါ်မှ သံမဏိကြိုးဆိုင်းထားသည့် တံတား  ဖြစ်သည်။ကျိုက်မရောလမ်းမကြီး ‌
အတိုင်းအတာများ
တံတား၏ အရှည်သည် ၂၁၀၉ ပေ၊ အကျယ် ၃၁ ပေ ၂ လက်မ ရှိသည်။ ရေလမ်းကင်းလွတ်အမြင့်သည် ၄၆ ပေ ဖြစ်ပြီး ရေလမ်းကင်းလွတ်အကျယ်မှာ ပေ ၃၆၀ ရှိသည်။ တံတားတည်ဆောက်ရာတွင် ကုန်ကျစရိတ်မှာ ကျပ်သန်း ၁၈၀၀၀ ဖြစ်သည်။
ဖွင့်လှစ်ခြင်း
တံတားကို ၂၀၂၀ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၃ ရက်နေ့ နံနက် ၉ နာရီ ၁၅ မိနစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တံတားများ
သင်ပန်းချောင်းရွာ၊ ဓအဓဓလောက်ဓ
သင်ပန်းချောင်းရွာ၊ ဓအဓဓလောက်ဓ
တပ်ကုန်းရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
တပ်ကုန်းရွာ (Tatkone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ တပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၈၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တပ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၁ ဦး၊ မ ၁၁၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၆၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မအူကျွန်းရွာ၊ ရုံးတော
မအူကျွန်းရွာ၊ ရုံးတော
ကြံခင်းရွာ၊ ကိုင်းဝိုင်း
ကြံခင်းရွာ၊ ကိုင်းဝိုင်း
ခရောင်ဂါးရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ခရောင်ဂါးရွာ(Hkayawnggar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဆွပ်မာတူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၄၆ ဖြစ်သည်။
သစ်တပုံရွာ
သစ်တပုံရွာ
မကျင်မြိုင်ရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
မကျင်မြိုင်ရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
အရှေ့တောကြီးရွာ၊ ရုံးတော
အရှေ့တောကြီးရွာ၊ ရုံးတော
ဝက်ကော်ရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်
ဝက်ကော်ရွာ (Wetkaw)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ်၊ ကန္တလီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၈၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကန္တလီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၅၅ ဦး၊ မ ၇၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ဥပဝါဏသုတ်
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။
ဘုရားရှင် သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အရှင်ဥပဝါဏမထေရ်၏ လျှောက်ထားချက်အရ “ဥပဝါဏ ... ဒုက္ခကို ဖဿဟူသော အကြောင်းတရားကို စွဲ၍ဖြစ်သောတရားဟု ငါဘုရား ဟောတော်မူ၏၊ ဤသို့ပြောဆို သူသည် ငါဘုရားဟောတော်မူသည့်အတိုင်း ပြောဆိုသူမည်၏၊ ငါဘုရားကိုစွပ်စွဲရာလည်း မရောက်၊ ငါဘုရား၏တရားကို အစဉ်လိုက်၍ ပြောဆိုရာလည်း ရောက်၏။ အကြောင်းနှင့် တကွ အယူသို့ကျရောက်ခြင်းသည် ပညာရှိတို့ကဲ့ရဲ့ဖွယ် တစုံတခုသို့လည်း မရောက်နိုင်၊ ဥပဝါဏ... ဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင်ပြုအပ်၏-ဟု ပညတ်သော သမဏဗြာဟ္မဏများ၊ ဒုက္ခကို သူတပါးတို့သည် ပြုအပ်၏-ဟု ပညတ်သော သမဏ ဗြာဟ္မဏများ၊ ဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင်လည်း ပြုအပ်၏, သူတပါးတို့လည်း ပြုအပ်၏-ဟု ပညတ်သော သမဏဗြာဟ္မဏများ၊ ဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင်ပြုအပ်သည်လည်း မဟုတ်, သူတပါးတို့ပြုအပ်သည်လည်းမဟုတ် အကြောင်းကင်း၍ဖြစ်၏ဟု ပညတ်သော သမဏဗြာဟ္မဏများ ထိုသမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် ဖဿကိုထား၍ ခံစားကြကုန်လတ္တံ့ ဟူသော ဤအကြောင်းမျိုးသည် မရှိ”ဟု အကျယ်ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ -- အရှင်ဥပဝါဏမထေရ်၏ လျှောက်ထားချက်အရ “ဝိဇ္ဇာဖြင့် စရဏဖြင့် ဝိဇ္ဇာ စရဏဖြင့် ဝဋ်ဒုက္ခ၏အဆုံးကို ပြုနိုင်သည်ဖြစ်ငြားအံ့၊ ဤသို့ဖြစ်လျှင် ပြင်းစွာစွဲလမ်းမှု ဥပါဒါန်ရှိသည်ဖြစ်၍ သာလျှင် ဝဋ်ဒုက္ခဆုံး၏အဆုံးကို ပြုနိုင်သည်ဖြစ်ရာ၏၊ ဝိဇ္ဇာ စရဏမရှိဘဲ ဝဋ်ဒုက္ခ၏အဆုံးကို ပြုနိုင်သည်ဖြစ်လျှင် ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဝဋ်ဒုက္ခ၏ အဆုံးကို ပြုနိုင်သည်ဖြစ်ရာ၏၊ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဝိဇ္ဇာစရဏနှင့် ကင်း၍ဖြစ်၏။ စရဏနှင့် မပြည်စုံသူသည် အမှန်သဘောကို (မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်) မသိ, မမြင်နိုင်၊ စရဏနှင့် ပြည့်စုံသူသည်သာ အမှန်သဘောကို (မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်) သိနိုင် မြင်နိုင်၏၊ အမှန်သဘောကို (မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်) သိနိုင်, မြင်နိုင်သူသည်သာ ဝဋ်ဒုက္ခ၏အဆုံးကို ပြုနိုင်၏”ဟု အရှင်သာရိပုတ္တရာ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
(ထေရ၊၂၅၆။ အပ၊၁၊၇၈။ ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၉၃-၉။ အပ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၈-၉။)
လူန ၂၀
လူန ၂ဝ သည် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ တို့၏ လူန စီမံကိန်းမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယမြောက် လကမ္ဘာပေါ်မှ မြေသားနမူနာအား ပြန်သယ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သော လူမဲ့အာကာသယာဉ်တစ်စင်းဖြစ်သည်။
ဖာငဲ့ (၂)ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဖာငဲ့ (၂)ရွာ (Hparngeit (2))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၄၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းနော့/ဖာတကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၂၁ ဦး၊ မ ၁၂၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်ဂါယန်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
အင်ဂါယန်ရွာ(Ingayang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ ဆွပ်မာတူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၉၅၁ ဖြစ်သည်။
ကျောက်ချောင်းပြင်ရွာ၊ ကျောင်းပြိန်
ကျောက်ချောင်းပြင်ရွာ၊ ကျောင်းပြိန်
အင်ဂါယန်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ကျွန်းရွာ၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြိုင်းတိုင်ရွာသစ်ရွာ
ပြိုင်းတိုင်ရွာသစ်ရွာ
အဓလောက်ရွာ၊ ဓအဓဓလောက်ဓ
အဓလောက်ရွာ၊ ဓအဓဓလောက်ဓ
မြိုင်ကုန်းရွာ၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်
မြိုင်ကုန်းရွာ (Myaingkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်၊ ပေါက်မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၀၂၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွန်းတော်ရွာ၊ မကွေးမြို့နယ်
ကျွန်းတော်ရွာ (Kyuntaw)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မကွေးမြို့နယ်၊ တောင်ခွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၈၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ခွင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၈၉ ဦး၊ မ ၁၄၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၈၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မကွေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောင်ဝါမေရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
ကောင်ဝါမေရွာ (Kawngwarmay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၄၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုနမ့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၇၅ ဦး၊ မ ၄၈၈၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၄၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မောက်မယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အပြင်ဘုတ်ချောင်းရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
အပြင်ဘုတ်ချောင်းရွာ၊ ကြိမ်ချောင်းကြီး
အညတိတ္ထိယသုတ်
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။
ဘုရားရှင် မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အရှင်သာရိပုတ္တရာထေရ်အား တိတ္ထိတို့က “ဒုက္ခနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဝါဒလေးမျိုးကို မေးလျှောက်ရာ အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ ဖြေရှင်းပုံကို အရှင်အာနန္ဒာက ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားသဖြင့် ဘုရားရှင်က သာဓုခေါ်တော်မူပြီး အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ ဖြေကြားချက်မှန်ကန်ကြောင်း ဖဿကို အကြောင်းပြု၍ ဒုက္ခဖြစ်ပုံကို ဤရာဇဂြိုဟ်မြို့တော်၌ပင် တိတ္ထိတို့၏ အရှင်သာရိပုတ္တရာအား မေးမြန်းသည့်အတိုင်း မေးမြန်းခဲ့ရာ၌ ဤအတိုင်းပင် ဖြေရှင်းဟောကြားခဲ့ပုံ၊ တိတ္ထိတို့က ချီးမွမ်းစကားလျှောက်ထားခဲ့ပုံကို မိန့်တော်မူပြီး အရှင်အာနန္ဒာအား မေးတော်မူ၍ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ဇရာ, မရဏမှစ၍ အနုလုံ, ပဋိလုံအားဖြင့် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ -- ဘုရားရှင်က ရဟန်းတို့အား ရာဂ, ဒေါသ, မောဟတရားသုံးပါးတို့၏ ထူးခြားမှု ပယောဂလွန်ကဲမှု ဖြစ်ပေါ်ခြင်း တိုးပွါးခြင်းအကြောင်း, ပယ်စွန့်နိုင်သောအကြောင်းများကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ၌-ဘုရားရှင်သည် တရားတော်၏မူလက, နေတ္တိက, ပဋိသရဏ ဖြစ်ပုံနှင့် မယားကိုစွဲလမ်း၍ သေခြင်းကြောင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အသတ်ခံရပုံဝတ္ထု၊ ရာဂစသည်တို့၏ မဟာသာဝဇ္ဇဖြစ်ပုံ၊ ခိပ္ပဝိရာဂီ, ဒန္ဓဝိရာဂီဖြစ်ပုံတို့ကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။
ကာစီခွန်ဘဏ်
ကာစီခွန်ဘဏ် (Thai: ธนาคารกสิกรไทย; RTGS: thanakhan kasi kon thai), Chinese: 开泰银行; pinyin: Kāi Tài Yínháng) အား KBank ဆိုသည့် စကားလုံးဖြင့် မကြာခဏတွေ့မြင်ကြရမည်ဖြစ်ပြီး တရားဝင်အမည်မှာ ထိုင်းလယ်သမားများဘဏ် ဟူ၍ဖြစ်ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံရှိ ဘဏ်လုပ်ငန်းစုများမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကေဘဏ်အား ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၈ရက်နေ့တွင် ချိုတီလမ်စမ် (Choti Lamsam)က စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ကနဦးမတည်ငွေ ဘတ်ငါးသန်းဖြင့် မှတ်ပုံတင်ခဲ့သည်။ အဆိုပါဘဏ်အား ထိုင်းစတော့အိတ်ချိန်းတွင် ၁၉၇၆ခုနှစ်ကတည်းက စာရင်းသွင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ၂၀၀၃ခုနှစ် ဧပြီလ ၈ရက်နေ့တွင် ထိုင်းလယ်သမားဘဏ် စီအယ်လ်စီ(Thai Farmers Bank PCL) မှ အင်္ဂလိပ်အမည် ကာစီခွန်ဘဏ်စီအယ်လ်စီ (Kasikornbank PCL)၊ တရားဝင် အတိုကောက်အမည် KBank သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ thumb|ငွေသားထုတ်ယူရန် ဝန်ဆောင်မှုပေးထားသည့် ATM ပုံး
နန်းယွန်းမြို့
နန်းယွန်းမြို့  သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ နန်းယွန်းမြို့နယ်၏ မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာ မြို့ ဖြစ်သည်။
နန်းယွန်းသည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၏ မြောက်ဘက်စွန်း မြို့နယ် တခု ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၆ က နန်းယွန်းတွင် ဦးဆွမ်ဘောကို တောင်အုပ်အဖြစ် ခန့်ထားသည်။ ၁၃ နိုဝင်ဘာ ၁၉၅၄ တွင် နန်းယွန်းတောင်အုပ် ဦးဆွမ်ဘောသည် ဟူးကောင်း၌ ကွယ်လွန်သောအခါ နန်းယွန်းကို ကားမိုင်းနယ်၏ လကအောက်ခံ အဖြစ် ထားရှိသည်။ ထိုစဉ် ဝိုင်းဝန်းကန့်ကွက်ကြ၍ စစ်ကိုင်းတိုင်းအတွင်း ပါဝင်သွားသည်။
နန်းယွန်းသည် နာဂတိုင်းရင်းသားများ နေထိုင်ရာဒေသ ဖြစ်ပြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ၁၄-၁၆ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၀ တွင် ခန္တီးခရိုင်၊ နန်းယွန်းမြို့၌ နာဂရိုးရာ နှစ်သစ်ကူး ပွဲတော်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင်းပသည်။
ဟူးလျှမ်းရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ဟူးလျှမ်းရွာ (Huhlyan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ နောင်အယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၂၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်အယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၄ ဦး၊ မ ၄၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လျှပ်စစ်ဓာတ်
လျှပ်စစ်ဓာတ်သည် အရာဝတ္ထုတို့၏ ရူပဗေဒဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိဖြစ်ပြီး ၎င်းအား လျှပ်စစ်သံလိုက်စက်ကွင်း အတွင်းတွင် ထားရှိပါက အား တစ်ခုကို ခံစားရရှိစေသည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ် နှစ်မျိုး ရှိပြီး အပေါင်းနှင့် အနှုတ် တို့ ဖြစ်သည်။ (အများအားဖြင့် ပရိုတွန်များ နှင့် နျူထရွန်များက အသီးသီး သယ်ဆောင်လေ့ ရှိကြသည်။) တူညီသော ဓာတ်တို့သည် တွန်းကန်ကြပြီး မတူညီသော ဓာတ်တို့သည် ဆွဲငင်ကြသည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်မရှိသော အရာဝတ္ထုကို ဓာတ်ပျယ် အရာဝတ္တုဟုခေါ်သည်။ အရာဝတ္တုများ အပေါ်သို့ လျှပ်စစ်ဓာတ် ဘယ်လို အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိမလဲ ဆိုတဲ့ အစောပိုင်း အသိပညာကို ယခုအခါ ဂန္ထဝင် အီလက်ထရိုဒိုင်းနမစ် ဟုခေါ်ပြီး ပြဿနာများကို ပြေလည်စွာဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း ကွမ်တမ်၏အကျိုးသက်ရောက်မှုတွင် ထည့်သွင်း စဉ်းစားခြင်းမရှိသေးပါ။
မှတ်စုများ- အသုံးများသော အမှတ်အသားများ၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ယူနစ်များ
ကျယ်ပြန့်မှု အခြေအနေ ရှိ ထိန်းသိမ်းနိုင်မှု အခြေအနေ ရှိ အတိုင်းအတာ TI
လျှပ်စစ်ဓာတ်သည် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်းရှိသည့်ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု၊ သီးခြားဖြစ်တည်မှုစနစ်၏ အသားတင်စွမ်းအားဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို လျှပ်စစ်အမှုန်လေးများက သယ်ဆောင်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် အက်တမ်ထဲရှိ အဖိုဓာတ်တွေကို ပရိုတွန်တွေက သယ်ဆောင်ပြီး အမဓာတ်တွေကို အီလက်ထရွန်တွေက သယ်ဆောင်ပါသည်။ အရာဝတ္တုအစိပ်အပိုင်း တစ်ခုထဲတွင် အီလက်ထရွန်သည် ပရိုတွန်ထက်များနေလျှင် ၎င်းတွင် အမလျှပ်စစ်ဓာတ်တွေ များနေနိုင်သည်။ အကယ်၍ အပေါင်းဓာတ်နှင့် အနှုတ်ဓာတ် တူညီနေပါက လျှပ်စစ်ဓာတ်ပျယ် နိုင်သည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို ရေတွက်နိုင်သည်။ သေးငယ်သော ယူနစ် တစ်ခုချင်းစီကို မြှောက်ခြင်းဖြင့်ရလာသော ကိန်းကို အခြေခံကျသော စွမ်းအားဟုခေါ်သည်။ e=1.602×10^-19 coulombs ခန့်ရှိသည်။ ၎င်းသည် လွပ်လပ်စွာတည်ရှိနေသော အခြေခံအကျဆုံး စွမ်းအားဖြစ်သည်။ ပရိုတွန်တွင် +e လျှပ်စစ်ဓာတ်အားများရှိပြီး အီလက်ထရွန်တွင် -e လျှပ်စစ်ဓာတ်အားများရှိသည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်တွင် လျှပ်စစ်စက်ကွင်းရှိပြီး ၎င်းရွေ့လျားသောအခါ သံလိုက်စက်ကွင်းများကို ထုတ်လွှတ်ပေးပါသည်။ ၎င်းတို့ကို ပေါင်းပြီး လျှပ်စစ်သံလိုက်စက်ကွင်းဟုလည်း ခေါ်သည်။ ၎င်းစွမ်းအားများ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ခြင်းဖြင့် လျှပ်စစ်သံလိုက်စွမ်းအားများ ရရှိသည်။ ၎င်းသည် ရူပဗေဒ၏ အခြေခံအကျဆုံး စွမ်းအား ၄ မျိုးထဲမှ တစ်မျိုး အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်အမှုန်များအကြား ဖိုတွန်အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်ခြင်းများ လေ့လာခြင်းကို ကွမ်တမ်အီလက်ထရိုဒိုင်းနမစ်ဟဟုခေါ်သည်။ လျှပ်စစ်စွမ်းအား၏ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ယူနစ်မှာ coulomb ဖြစ်သည်။ ပြင်သစ်လူမျိုး ရူပဗေဒ ပညာရှင် Charles-Augustine de Coulomb ကို အစွဲပြု၍ အမည်မှည့်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်အင်ဂျင်နီယာ ပညာရပ်တွင် ယေဘုယျအားဖြင့် Ampere-hour (Ah)ကိုလည်းကောင်း ၊ ရူပဗေဒ နှင့် ဓာတုဗေဒပညာရပ်တွင် မူလအခြေခံစွမ်းအင်ယူနစ် e ကိုလည်းကောင်း အသုံးပြုသည်။ ဓာတုဗေဒ၌ အီလက်ထရွန်၏ မိုး(mole) စွမ်းအင်ယူနစ်ကို Faraday constant အဖြစ်လည်းအသုံးပြုကြသည်။ အသေးစားကိစ္စများတွင် ကူးပြောင်းသွားသော စွမ်းအင်ယူနစ်ကို q သင်္ကေတဖြင့် ဖော်ပြကြသည်။
၂၀၁၈ အာရှ မသန်စွမ်းအားကစားပြိုင်ပွဲ
၂၀၁၈ အာရှ မသန်စွမ်းအားကစားပြိုင်ပွဲ (2018 Asian Para Games)သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၊ ဂျာကာတာမြို့တွင် ၂၀၁၈ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၆ရက်နေ့မှ ၁၃ရက်နေ့အထိ ကျင်းပခဲ့သော တတိယအကြိမ် အာရှ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲဖြစ်သည်။
အဖွဲ့ဝင် ၄၃နိုင်ငံမှ အားကစားသမား ၂၇၆၂ခန့် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကာ အားကစားနည်းပေါင်း ၁၈မျိုးမှ ပွဲစဉ်ပေါင်း ၅၀၆မျိုး ကျင်းပခဲ့သည်။ အင်ဒိုနီးရှားသမ္မတနိုင်ငံ သမ္မတ ဂျိုကို ဝီဒိုဒိုမှ ပြိုင်ပွဲကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၊ တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံနှင့် အီရန်နိုင်ငံတို့မှ နိုင်ငံအလိုက် ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယတို့ ရရှိခဲ့သည်။
အိမ်ရှင်ရွေးချယ်ခြင်း
ပြိုင်ပွဲ၏ အစဉ်အလာအရ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပမည့် မြို့သည် မသန်စွမ်းအားကစားပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက် ကျင်းပရသည်။
၂၀၁၈ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ၏ အိမ်ရှင်မြို့အဖြစ် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၊ ဟနွိုင်းမြို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဟနွိုင်းသည် ၂၀၀၃ အရှေ့တောင်အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲကို လက်ခံကျင်းပခဲ့သည့် ၂၀၀၃ခုနှစ်မှစ၍ အဆောက်အဦးများကို ပြန်လည် အသုံးချမှု နည်းပါးခဲ့သည်။ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ အားကစားအဆောက်အဦးများအပေါ် စိုးရိမ်မှုများရှိခဲ့ကြသည်။၂၀၁၄ခုနှစ်တွင် ဗီယက်နမ်သည် ပြိုင်ပွဲကျင်းပခွင့်ကို နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
ဗီယက်နမ်နုတ်ထွက်ပြီးနောက် အာရှအိုလံပစ်ကောင်စီသည် အိမ်ရှင်အသစ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံ၊ အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စုတို့သည် အဓိက အိမ်ရှင်လောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ အာရှအိုလံပစ်ကောင်စီသည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံရှိ မြို့များသို့ သွားရောက်လေ့လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြို့တော် ဂျာကာတာမြို့ကို ၂၀၁၈ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ၏ အဓိကအိမ်ရှင်မြို့အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ဖလန်းပင်မြို့ကို အကူမြို့အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၄ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၁ရက်နေ့တွင် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၌ ကျင်းပသည့်ပွဲတွင် ၂၀၁၈ အာရှမသန်စွမ်းအားကစားပြိုင်ပွဲ၏ အိမ်ရှင်မြို့အဖြစ် ဂျာကာတာမြို့ကို အတည်ပြုခဲ့သည်။၂၀၁၆ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၉ရက်နေ့တွင် အိမ်ရှင်အဖြစ် ကျင်းပခွင့် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။
အ​နောက်ဂျာဗား
Sentul International Circuit - စက်ဘီးစီး (road)
အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်
၂၀၁၈ အာရှမသန်စွမ်းအားကစားပြိုင်ပွဲ၏ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်မှာ အာရှတိုက်၏ အားအင်ဖြစ်သော သဟဇာတဖြစ်ခြင်းနှင့် ပြိုင်ပွဲ၏ အဓိကအားကစားကွင်းဖြစ်သော ဂျီလိုရာ ဘန်ကာနို အားကစားကွင်း၏ အမိုးကို ပုံဖော်ထားသည်။ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်သည် အာရှတိုက်ရှိ သဘာဝတရားကြီးနှင့် လူ့အသိုက်အဝန်း၏ သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့် ညီမျှမှုကို ပြသသည်။ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်၏ အလယ်တွင် ပါရှိသော လူပုံစံသည် အားကစားသမား၏ အောင်ပွဲခံနေမှုကို ပုံဖော်ထားသည်။၎င်းကို ဝန်းရံထားသော မျဉ်းကွေး ၃ခုမှာ အာရှနိုင်ငံများ၏ မတူကွဲပြားသော်လည်း စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်တွင် အသုံးပြုထားသော အပြာရောင်သည် ကောင်းကင်၊ လိမ္မော်ရောင်သည် နေ၊ အစိမ်းရောင်သည် သဘာဝတရား၊ ခရမ်းရောင်သည် နီးစပ်မှု၊ ပညာနှင့် သစ္စာရှိမှု၊အနီရောင်သည် ကြံ့ခိုင်မှု၏စိတ်ဓာတ်ကို ဖော်ပြသည်။