cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
လည်ဆွဲငယ်ဝါယောင်းငှက်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိမဝန္တာတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်များ
ရှေးခေတ်ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါး
သမိုင်းပညာရှင် ဟီရိုဒိုးတပ်စ်(ဘီစီ ၄၈၄- ဘီစီ ၄၂၅) နှင့် အယ်လက်ဇန်းဒရီးယားပြတိုက်ရှိ ဆိုင်းရင်းန်မှပညာရှိ ကယ်လီမာချူး(scholar Callimachus of Cyrene) (ဘီစီ ၃၀၅ -ဘီစီ ၂၀၄) တို့သည် ကမ္ဘာ့အံဖွယ်ခုနစ်ပါးနှင့်ပတ်သက်သော အစောဆုံးစာရင်းကို ပြုစုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ရေးသားချက်မှာ ကိုးကားချက်မှအပ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ထိုအံဖွယ်များတွင် အောက်ပါအဆောက်အဦးတို့ ပါဝင်သည်။
ဂရိဘာသာဖြင့် ရေးသားချက် theamata မှာ အံ့ဖွယ်ဟု အဓိပ္ပာယ်မရပဲ မကြည့်မဖြစ် ဟု အဓိပ္ပာယ်ထွက်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် အများသိရှိကြသော စာရင်းမှာ အလယ်ခေတ်တွင် စုစည်းတည်းဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အဆောက်အဦးအများစုမှာ ယနေ့ခေတ်တွင် တည်ရှိခြင်း မရှိတော့ပေ။ ယနေ့ထက်တိုင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အဆောက်အဦးမှာ ဂီဇာရှိ မဟာပိရိမစ်ကြီး တစ်ခုသာဖြစ်သည်။
အီဂျစ်နိုင်ငံရှိ၊ ပိရမစ်သင်းချိုင်းဂူကြီးများသည် ခရစ်မပေါ်မီ နှစ်ပေါင်း ၃ဝဝဝ ခန့်က တည်ဆောက်ထားခဲ့သည် ဖြစ်လျက်၊ ယခုခေတ်တိုင်အောင် မပျက်စီးဘဲ တည်ရှိနေသဖြင့် ကမ္ဘာ၏ အံ့ချီးဖွယ်ရာတစ်ပါး ဆက်လက်ဖြစ်နေပေသည်။
ဘေဘီလုံဘုရင် နက်ဗျူခတ်နက်ဇာဘုရင်၏ ချစ်လှစွာ သော မိဖုရားမှာ စိမ်းလန်းသာယာသော တောင်ကုန်းဒေသမှ လာသူဖြစ်၍၊ ခြောက်သွေ့၍ အပင်များကင်းမဲ့သော ဘေဘီလုံ နိုင်ငံတွင် မနေတတ်အောင်ဖြစ်နေသဖြင့်၊ မိဖုရားစိတ်လက် ကြည်လင်ရန် ဥယျာဉ်ပျံများကို စီမံဆောက်လုပ်စေသည်။ ထိုဥယျာဉ်ပျံများမှာ ကျောက်အင်္ဂတေများဖြင့် အဆင့်ဆင့် ပြုလုပ်ထား၍ ၇၅ ပေမှ ပေ ၃ဝဝ ခန့်အထိ မြင့်လေသည်။ ထိုအဆင့်များပေါ်တွင် သစ်ပင်ပန်းပင်ပေါင်း စုံလင်စွာကို စိုက်ပျိုးစေ၍၊ ယူဖရေးတီး မြစ်မှရေကို ပိုက်လုံးများဖြင့် သွယ်လျက် သစ်ပင်များအားလောင်းစေ၏။ဤသို့ဖြင့်လှပ ဆန်းကြယ်စွာသောဥယျာဉ်ပျံများဖြစ်လာ၍ထင်ရှားကျော်ကြား လှ၏။ ယခုအခါတွင်မူကား အပျက်အစီးများကိုသာတွေ့မြင်ရ တော့သည်။
အာရှမိုင်းနားနယ်ရှိ ဂရိတို့တည်ဆောက်ခဲ့သော အက်ဖီဆပ် မြို့မှ အားတီမစ်နတ်သမီး၏ နတ်ကွန်းမှာလည်းအံ့ဖွယ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနတ်ကွန်းကို ဘီစီ ၃ဝဝ ခန့်က ဆောက်လုပ် ပြီးစီးခဲ့၏။ အေဒီ ၂၆၂ ခုနှစ်တွင် ဂေါ့သလူမျိုးတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွား၍ ကာလကြာမြင့်လေသော် မြေ အောက်တွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ ထိုနတ်ကွန်းနေရာကို တူးဖော် ကြည့်ရာမှရရှိသော ပေ ၆ဝ ခန့်ရှိ တိုင်လုံးကြီးတစ်လုံးကို ဗြိတိသျှပြတိုက်တွင် ထားရှိ၏။
ဇုနတ်ရုပ်ကြီးမှာ ယခုအခါ လုံးဝပျက်စီးသွားချေပြီ။ ထို နတ်ရုပ်ကြီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အီးလစ် ဒင်္ဂါးပြားများတွင်ပါသော ပုံများမှ သိရှိကြရ၏။ ထိုနတ်ရုပ်ကြီး မှာ ဂရိနိုင်ငံ ပယ်လိုပွန်နီးဆပ်ကျွန်းဆွယ်၊ အိုလံပီယာမြို့တွင် ဘီစီ ၅၇၈ ခုနှစ်ခန့်က ထင်ရှားသော ရုပ်လုံးထုဆရာကြီး ဖီးဒီးယက်က ထုလုပ်ထားခဲ့သည်။ ထိုနတ်ရုပ်ကြီးမှာ ပေ ၆ဝ ခန့် မြင့်၍ ကြီးမားလှပြီးလျှင် ဆင်စွယ်နှင့် ရွှေတို့ဖြင့် ထုလုပ် ထားကြောင်းသိရှိရ၏။
ဘီစီ ၃၇၈ ခုနှစ်လောက်တွင် နတ်ရွာစံသော ကဲရီးယား ပြည့်ရှင် ဘုရင်မောဆိုလပ်အတွက် မိဖုရားကဆောက်လုပ် ခဲ့သော သင်းချိုင်းဂူကြီးမှာ အာရှမိုင်းနားနယ် ဟယ်လီကာနက် ဆပ် မြို့တွင်ရှိ၍ မောဆိုလီယမ်ဟု ခေါ်သည်။ လေးထောင့် လျားလျားပုံရှိသည့် ဂူကြီးပေါ်တွင် လှပသော တိုင်လုံးကြီး များစီကာ ဆောက်လုပ်ထားပြီးလျှင် ထိုအပေါ်မှတစ်ဖန် အမိုး သဏ္ဌာန် ပိရမစ်ဖြင့် မိုးထား၏။ ထိုပိရမစ်အမိုးပေါ်တွင် ဘုရင် နှင့် မိဖုရားတို့ မြင်းလေးကောင်ကသော ရထားကို စီးနေသည့် ပုံကို ထုလုပ်ထားရာ၊ ဘုရင်ကြီး၏ရုပ်တုမှာ ၁ဝ ပေမြင့်လေ သည်။ ထိုအဆောက်အအုံကြီးကား ဂရိပိသုကာ တို့၏လက်ရာ ဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းသွားပြီဖြစ်ရာ အချို့ အပျက်အစီးများကို ဗြိတိသျှပြတိုက်တွင် ထိန်းသိမ်းထားလေ သည်။ ထိုအဆောက်အအုံကြီးမှာ ခိုင်ခံ့ကြီးမား လှပတင့်တယ် သဖြင့် နောက်နောင်တွင် ကြီးမားလှသော ဂူသင်းချိုင်းများကို မောဆိုလီယမ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြ၏။
ဆဋ္ဌမအံ့ချီးဖွယ်ရာကား အီးဂျီးယန်း ပင်လယ်အတွင်းရှိ ရုပ်ကျွန်း၏သင်္ဘောဆိပ်တွင် တည်ရှိခဲ့သော အရုပ်ကြီးဖြစ်လေ သည်။ ထိုအရုပ်ကြီးများ ဟီးလီယော့အမည်ရှိသော နေနတ်ရုပ် ကြီးဖြစ်၍ ကြေးနှင့်ပြုလုပ်ထားပြီးလျှင် ပေ ၁ဝဝ မျှမြင့်လေ သည်။ ထိုအရုပ်ကြီးကို ဘီစီ ၂၈ဝ ခန့်က တည်လုပ်ထားလေ သည်။ ဘီစီ ၂၂၄ ခုနှစ်တွင် ငလျင်ကြီးလှုပ်သဖြင့် ထိုအရုပ် ကြီးသည်ပြိုလဲသွားရာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့် ကြာသောအခါ တွင် ထိုအရုပ်ကြီးမှ အပျက်အစီးများကို စုဆောင်း၍ သတ္တု ဟောင်းအဖြစ်ဖြင့် ရောင်းချလိုက်ကြ၏။
သတ္တမအံ့ချီးဖွယ်ရာမှာကား အယ်လက်ဇန္ဒြီးယားမြို့ရှိ ဖေးရော့မီးပြတိုက်ကြီးဖြစ်လေသည်။ အီဂျစ်ကမ်းခြေတွင်ရှိ၍ ထိုမြို့ကြီးနှင့် ကပ်နေသော ကျွန်းကလေးတစ်ကျွန်းမှာ ဖေးရော့ ကျွန်းဟု ခေါ်၏။ အယ်လက်ဇန္ဒာ-သ-ဂရိတ်သည် အယ်လက် ဇန္ဒြီးယားမြို့ကြီးကို တည်စဉ်က ထိုဖေးရော့ကျွန်းနှင့် မြို့ကြီးကို ပိုင်းခြားသည့် ရေပြင်ကိုဖြတ်၍ ပေါင်းကူး တံတားဆောက်လုပ် ခဲ့၏။ အီဂျစ်ဘုရင် ဒုတိယတော်လမီမင်း လက်ထက်၌ ထို ကျွန်း၏အရှေ့ဘက်စွန်းတွင် ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ပေ ၅ဝဝ ခန့်မြင့်သော မီးပြတိုက်ကြီးကို တည်ဆောက်လေသည်။ ထို အဆောက်အအုံကြီးကို ဘီစီ ၂၆ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပြီးစီးရာ၊အယ်လက်ဇန္ဒြီးယားမြို့၏ ဖေးရော့မီးပြတိုက်ဟု ခေါ်တွင်၏။ အထက်ပါတို့ကား ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ၏ အံ့ဖွယ်ခုနစ်သွယ် ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါတွင်ကား ထိုအံ့ဖွယ်များမှာ အီဂျစ် နိုင်ငံရှိ ပိရမစ်များမှတစ်ပါး ပျက်စီးယိုယွင်းကုန်ချေပြီ။
အလယ်ခေတ်ကမ္ဘာ့အံဖွယ်များ
<P>အလယ်ခေတ်တွင် ကမ္ဘာ့အံဖွယ်များနှင့်ပတ်သက်၍ စာရင်းအမျိုးမျိုးရှိခဲ့သည် ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော်အောက်ပါစာရင်းမှာ ထိုခေတ်မှစာရင်းဖြစ်သည်ဟု မယူဆနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ အလင်းခေတ်တိုင်သည်အထိ အလယ်ခေတ်ဆိုသော စကားလုံးကို သုံးနှုန်းခဲ့ခြင်းမရှိခြင်းကြောင့် တစ်ကြောင်း၊ အလယ်ခေတ်ဆိုသော သဘောတရားမှာ ၁၆ရာစုတိုင်သည်အထိ ထင်ရှားခြင်းမရှိခဲ့ခြင်းကြောင့်တစ်ကြောင်း စသည်တို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဘရူဝါမှ ထိုစာရင်းမှာ အလယ်ခေတ်နောက်ပိုင်းမှ ပြုစုခဲ့သောစာရင်းဖြစ်သည်ဟု အကြံပြုခဲ့ပြီး နောက်ကျသောစာရင်းဟု ညွှန်းဆိုခဲ့သည်။ <P>ထိုစာရင်းများမှ အဆောက်အဦးအများစုမှာ အလယ်ခေတ်မတိုင်မီ အလွန်စောစီးသောအချိန်ကပင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး ထိုစာရင်းမှာ "အလယ်ခေတ်မှကမ္ဘာ့အံဖွယ်များ" (၇ နှစ်ဂဏန်းဖြင့် ကန့်သတ်ထားခြင်းမရှိပေ။)၊ "အလယ်ခေတ်မှ အံဖွယ်ခုနစ်ပါး"၊ "အလယ်ခေတ်စိတ်ကူး" နှင့် "အလယ်ခေတ်မှ ဗိသုကာဆိုင်ရာအံဖွယ်များ" ဟူ၍ အမည်အမျိုးမျိုးခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ <P>ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုစာရင်းတွင် ပါဝင်သော အလယ်ခေတ်မှကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အံ့ဖွယ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။ <P>ထိုစာရင်းတွင်ပါဝင်သော အခြားအဆောက်အဦးများမှာ အောက်ပါတို့ဖြစ်သည်။
ခေတ်သစ်ကမ္ဘာ့အံဖွယ်များ
ခေတ်သစ်ကမ္ဘာတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော သို့မဟုတ် ယနေ့ထက်တိုင်တည်ရှိဆဲဖြစ်သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အဆောက်အအုံများနှင့်ပတ်သက်၍ စာရင်းအမျိုးမျိုးပြုစုခဲ့ကြသည်။ ထိုစာရင်းများထဲမှ ထင်ရှားသောစာရင်းအချို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
အမေရိကန် မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာများအသင်း
အမေရိကန် မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာများအသင်း မှခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှ အံ့ဖွယ်များနှင့်ပတ်သက်၍ စာရင်းပြုစုခဲ့သည်။
ယူအက်စ်အေတူဒေး သတင်းစာမှ အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါး
၂၀၀၆ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် အမေရိကန်အမျိုးသားသတင်းစာဖြစ်သော ယူအက်စ်အေတူဒေး နှင့် အမေရိကန် တယ်လီဗီးရှင်းအစီအစဉ် ဂွတ်ဒ်မောနင်းအမေရိကား တို့ပူးပေါင်း၍ ဆုံးဖြတ်သူ ၆ ဦးမှ ရွေးချယ်သော အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါး စာရင်းအသစ်ကို ဖော်ထုတ်ကြေညာခဲ့သည်။ အံ့ဖွယ်များကို တစ်ရက်လျှင်တစ်ခုနှုန်းဖြင့် ဂွတ်ဒ်မောနင်းအမေရိကား အစီအစဉ်တွင် တစ်ပတ်ကြာကြေညာခဲ့သည်။ ကြည့်ရှုသူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုအရ ၈ ခုမြောက် အံ့ဖွယ်ရာကို နိုဝင်ဘာလ ၂၄ရက်တွင် ကြေညာခဲ့သည်။
သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပျက်နေသော ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါး
အခြားသော အံ့ဖွယ်စာရင်းများကဲ့သို့ပင် သဘာဝအလျောက်ဖြစ်သော အံ့ဖွယ်များကို ရွေးချယ်ရာတွင်လည်း အများ၏သဘောတူညီမှု မရရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ စာရင်းမည်မျှ ရှည်လျားသင့်သည် ဆိုသောကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုစာရင်းများထဲမှ စာရင်းတစ်ခုကို စီအင်န်အင်န် သတင်းဌာနမှပြုစုခဲ့ပြီး အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ရေအောက်ကမ္ဘာမှ အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါး
သမုဒ္ဒရာထိန်းသိမ်းရေးနှင့် သုတေသနပြုလုပ်ရန်အတွက် ရည်စူးဖွဲ့စည်းထားသော အမေရိကန်မှ အကျိုးမဖက် ရေငုတ်သမားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည့် စီဒမ်အင်တာနေရှင်နယ် (CEDAM International) မှ ရေအောက်ကမ္ဘာမှ အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါးစာရင်းကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။
၁၉၈၉ခုနှစ်တွင် စီဒမ်မှ ဒေါက်တာ ယူဂျန်းနီးကလက်ခ်(Dr. Eugenie Clark) အပါအဝင် အဏ္ဏဝါသိပ္ပံပညာရှင်များ ပါဝင်သည့်အဖွဲ့တစ်ခုဖြင့် ရေအောက်ရှိ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရန်သင့်သော ဒေသများကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ရလဒ်ကို ဝါရှင်တန်ဒီစီရှိ အမျိုးသားငါးပြတိုက်၌ Sea Hunt တယ်လီဗီးရှင်းအစီအစဉ်တွင် ပါဝင်သော သရုပ်ဆောင် လွိုက်ဘရစ်ချ်(Lloyd Bridges) မှ ကြေညာခဲ့သည်။
စက်မှုကမ္ဘာမှ အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါး
ဗြိတိသျှစာရေးဆရာ ဒီဘိုရာကက်ဒ်ဘူရီမှ စက်မှုကမ္ဘာမှ အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါးစာအုပ်ကို ရေးသားခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်မှာ ၁၉ရာစုနှင့် ၂၀ရာစုဦးပိုင်းရှိ အင်ဂျင်နီယာပညာ၏ ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှု ၇ ခု၏ ဇာတ်လမ်းကို ရေးသားထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် ဘီဘီစီမှ ထိုစာအုပ်ကို ၇ ပိုင်းခွဲ၍ သတင်းရုပ်ရှင်အဖြစ် တင်ဆက်ခဲ့သည်။ တစ်ပိုင်းစီ၌ အံ့ဖွယ်တစ်ခုခြင်းစီ၏ တည်ဆောက်မှု ကို ဇာတ်လမ်းဆင်၍ တင်ပြခဲ့သည်။ စက်မှုကမ္ဘာမှ အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါးမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ခရီးသွားကမ္ဘာမှ အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါး
ခရီးသွားစာရေးဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်သော ဟောင်းဝပ်ဟေးလ်မန်းသည် ထိုသို့သော စာရင်းများကို ပြုစုခဲ့ပြီး သဘာဝအလျှောက်ဖြစ်သော နှင့် လူတို့ပြုလုပ်သော ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်တို့အတွက် အံဖွယ်များကို အောက်ပါအတိုင်းစာရင်းပြုခဲ့သည်။
လူတို့ပြုလုပ်သော ခရီးသွားခြင်းဆိုင်ရာအံဖွယ်
ဘဘာဝအလျှောက်ဖြစ်သော ခရီးသွားခြင်းဆိုင်ရာအံဖွယ်
သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာ
အမေရိကန်သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာအသင်း (ITAA) ၏သတ်မှတ်ချက်အရ သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာဆိုသည်မှာ ကွန်ပျူတာအခြေခံ သတင်းအချက်အလက်စနစ်များ (Information System) အထူးသဖြင့် ဆော့ဖ်ဝဲ(Software) နှင့် ကွန်ပျူတာ ဟတ်ဒ်ဝဲလ် (Hardware)များကို လေ့လာခြင်း၊ ဒီဇိုင်းဆွဲခြင်း၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင်ရေးသားခြင်း၊ အကောင်အထည်ပေါ်စေခြင်း၊ ပံ့ပိုးခြင်း သို့မဟုတ် စီမံခန့်ခွဲခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အိုင်တီဆိုသည်မှာ သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာတို့ကိုပြောင်းလဲရန်(convert)၊ သိုလှောင် ထားရန်(Store)၊ ကာကွယ်ရန် (Protect)၊ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ရန်(Process)၊ လွဲပြောင်းရန်(Transmit) နှင့် လုံခြုံစိတ်ချစွာထုတ်ပေးရန်(securely retrieve) အီလက်ထရောနစ် ကွန်ပျူတာနှင့် က္ငန်ပျူတာဆော့ဖ်ဝဲတို့ကို သုံးစွဲခြင်းဖြစ်သည်။
လဟာယက်
လဟာယက်
သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာ
ယနေ့ခေတ် သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာ ဟူသည့် အသုံးအနှုန်းတွင် ကွန်ပျူတာ (computer)နှင့် နည်းပညာ (technology) မျက်နှာစာအားလုံးပါဝင်လာပြီး ထိုအသုံးအနှုန်းကို ယခင်ကထက်ပိုမိုလူသိများလာသည်။ သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာရပ်ဝန်းသည် အတော်အတန်ပင်ကြီးမားနိုင်ပြီး နယ်ပယ်များစွာပါဝင်နိုင်သည်။ အိုင်တီကျွမ်းကျင် ပညာရှင် (professional)များသည် အသုံးချဆော့ဖ်ဝဲ (application) များထည့်သွင်းခြင်းမှစ၍ ရှုပ်ထွေးသော ကွန်ပျူတာကွန်ရက်နှင့် သတင်းအချက်အလက် ဒေတာဘေ့စ်(database)များ ရေးသားခြင်းစသော ရှုပ်ထွေးသည့်လုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ကြသည်။ ကွန်ပျူတာနှင့် ဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာတို့ကိုပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာ သို့မဟုတ် အင်ဖိုတက် (infotech) ဖြစ်လာသည်။ သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာဟူသည် ယေဘူယျအားဖြင့် သတင်းအချက်အလက်များကို ထုတ်ပေးရန်၊ တွက်ချက်ရန်၊ သိမ်းဆည်းရန်၊ ဆက်သွယ်ရန် သို့မဟုတ် ဖြန့်ဖြူးရန်သုံးစွဲသည့် မည်သည့်နည်းပညာကိုမဆို ခြုံငုံ၍ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာ တစ်ခုလုံးကိုပြောဆိုသောအခါ ကွန်ပျူတာတွင် သတင်းအချက်အလက်သုံးစွဲမှု တို့လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေမည်ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ပျူတာ
မြောင်ရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
မြောင်ရွာ (Myaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ ကြအိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၃၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြအိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၁၅ ဦး၊ မ ၂၈၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျိုးဖြူသောင်ရွာ၊ ကဿဝင်
ဂျိုးဖြူသောင်ရွာ၊ ကဿဝင်
အောက်စုရွာ၊ လှော်ကထား
အောက်စုရွာ၊ လှော်ကထား
ဆနာယန်ရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
ဆနာယန်ရွာ(Sanaryang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ ရှကရမ်ဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၆၉၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မေ ၁၉၉၆
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မေ ကဏ္ဍ:၁၉၉၆
အမှတ်(၁၂)ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံ
ပထမပိုင်းကို တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ ဒေဝူးကုမ္ပဏီမှ ကျည်ဆန်ကိုယ်ထည်၊ နောက်မြီး ဒလက်များကို တပ်ဆင် ထုတ်လုပ်ပြီး၊ ဒုတိယအပိုင်းကို ၎င်းကျည်ဆန်များ၏ အတွင်းပိုင်း အစပျိုးယမ်းနှင့် ခွင်းယမ်းများကို ချက်ကိုစလို ဗေးကီးယားနိုင်ငံမှ စက်များဝယ်ယူပြီး ၎င်းနိုင်ငံမှ ပညာရှင်များဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
၎င်းကျည်ထုတ်လုပ်သည့်စက်များမှာ ခေတ်မှီ အီလက်ထရွန်နစ်ထိန်း ကိရိယာများ တပ်ဆင် အသုံးပြုထားသဖြင့် ကပစ(၃) ထက်အဆပေါင်းများစွာ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံများ
ဝါးချရွာ၊ ဝါးချ
ဝါးချရွာ၊ ဝါးချ
လည်ဆွဲကြီးဝါယောင်းငှက်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိမဝန္တာတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
ဆီဆာဗန်ဗောင်
ဆီဆာဗန်ဖိုလီဗောင် (Sisavang Phoulivong) သို့မဟုတ် ဆီဆာဗန်ဗောင် (Sisavangvong) (၁၄ ဇူလိုင် ၁၈၈၅ - ၂၉ အောက်တိုဘာ ၁၉၅၉) သည် ၁၉၀၄ခုနှစ် ဧပြီလ ၂၈ရက်နေ့မှ သူသေဆုံးသည့် ‌၁၉၅၉ အောက်တိုဘာလ ၂၀ရက်နေ့အထိ အစောပိုင်းကာလတွင် လွမ်ပရာဘွမ်ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လာအိုဘုရင့်နိုင်ငံ၏ ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့သည်။
နက္ခတ္တရူပဗေဒ
နက္ခတ္တရူပဗေဒ သည် နက္ခတ္တဗေဒ ၏ ဘာသာရပ်အခွဲဖြစ်ပြီး နက္ခတ္တဆိုင်ရာ အရာဝတ္ထုများအား ယင်းတို့၏ အာကာသ၌ တည်နေရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုထက် သဘာဝတရားများကို ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒဖြင့် ပေါင်းစပ်လေ့လာသော ဘာသာရပ်ဖြစ်သည်။ အများစုလေ့လာသည့်အရာများမှာ နေ၊ ကြယ်၊ ဂလက်ဆီများ၊ နေစကြဝဠာပြင်ပဂြိုဟ်များ ကြယ်တာရာ ကြားခံနယ်နှင့် ကော့စမစ် မိုက်ခရိုနောက်ခံလှိုင်းများ ဖြစ်သည်။ နက္ခတ္တရူပဗေဒအား ရိုးရိုးဘွဲ့ မဟာဘွဲ့ ပါရဂူဘွဲ့ စသည်ဖြင့် တက္ကသိုလ်များတွင် သင်ယူနိုင်သည်။
ဆီဆာဗန်ဗောင်
ငယ်ရွယ်စဉ်ဘဝ
ဆီဆာဗန်ဗောင်ကို ၁၈၈၅ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၄ရက်နေ့တွင် လွမ်ပရာဘွမ် မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ခမည်းတော်မှာ လွမ်ပရာဘွမ်ဘုရင် ဇာကာရိန်း (Zakarine) ဖြစ်ပြီး မယ်တော်မှာ မိဖုရားကြီး သွန်စီ (Thongsy) ဖြစ်သည်။ ဆိုင်ဂုံမြို့ Lycée Chasseloup-Laubat နှင့် ပါရီမြို့ École Nationale de la France d'Outre-Mer တို့တွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ သူသည် ပလေးဘွိုင်ဘုရင်ဟု လူသိများကျော်ကြားသည်။ သူ့တွင် မိဖုရား (၁၅)ပါးရှိပြီး သားသမီး ၅၀ အထိ မွေးဖွားခဲ့သည်။ မိဖုရားများအနက် ၂ယောက်မှာ သူနှင့် အဖေတူ အမေကွဲ ညီမများဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်မှာ သူ၏ တူမဖြစ်သည်။ သူ၏ သားသမီး ၁၄ယောက်မှာ မဲခေါင်မြစ်အတွင်း သင်္ဘောမှောက်ပြီး သေဆုံးခဲ့သည်။
အာသဝက္ခယဉာဏ်
အာသဝက္ခယဉာဏ် = အာသဝေါတရားတို့ကို ကုန်စေတတ်သော သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်းသိတတ်သော အထူးသဖြင့် လောကုတ္တရာ နိရောဓသစ္စာဖြစ်သော မဟာအသင်္ခတဓာတ် အငြိမ်းဓာတ် နိဗ္ဗာန် တရားတော်မြတ်ကို တိုက်ရိုက်အာရုံပြုကာ ထွင်းဖောက် သိမြင်နေသော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သည် အာသဝက္ခယဉာဏ် မည်၏။
ဆီဆာဗန်ဗောင်
လာအိုဘုရင်ဘဝ
၁၉၀၄ခုနှစ် မတ်လ ၂၅ရက်နေ့တွင် သူ့ဖခင် လွမ်ပရာဘွမ်ဘုရင် သေဆုံးပြီးနောက် ထီးနန်းဆက်ခံခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က လွမ်ပရာဘွမ်သည် ပြင်သစ်အင်ဒိုချိုင်းနားနယ်မြေအတွင်းမှ ပြင်သစ်အစောင့်အရှောက်ခံနိုင်ငံ တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၀၄ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၅ရက်နေ့တွင် လွမ်ပရာဘွမ် နန်းတော်၌ ထီးနန်း ဘိသိက်ခံပြီး ၁၉၀၅ခုနှစ် မတ်လ ၄ရက်နေ့တွင် မကိုဋ်ဆောင်းခဲ့သည်။ ပြင်သစ်တို့က ခေတ်မီနန်းတော်ကြီး တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ အုပ်ချုပ်စဉ်ကာလအတွင်း ပြည်နယ်များကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၁ခုနှစ်တွင် ဟိုဖန် (Houaphan) ပြည်နယ်၊ ၁၉၄၂တွင် ဟိုခုန် (Houakhong) ပြည်နယ်၊ ရှန်ခုန် (Xiangkhoang) ပြည်နယ် နှင့် ဗီယင်ကျန်း (Vientiane) ပြည်နယ်၊ ၁၉၄၆တွင် ချမ်ပါဆက် (Champassak) ပြည်နယ်နှင့် ဆေဗိုရီ (Sayboury) ပြည်နယ် တို့ကို စည်းလုံးနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် လာအိုတွင် ပြင်သစ်အုပ်စိုးမှုကို တစ်သက်လုံးထောက်ခံသွားခဲ့သည်။ ၁၉၄၅တွင် လာအိုအမျိုးသားရေးဝါဒီများ ပူးပေါင်းဆေင်ရွက်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ပြီးနောက် သူအား လာအိုဘုရင်အဖြစ်မှ ဖယ်ရှားကာ လာအိုပြည်ကို လွတ်လပ်ရေးကြေညာခဲ့သည်။ ၁၉၄၆တွင် ပြင်သစ်တို့က လာအိုပြည်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူခဲ့ပြီး သူ့အား လာအိုဘုရင်အဖြစ် ပြန်လည်ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
အာသဝက္ခယဉာဏ်
အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သည် အသင်္ခတဓာတ် (= နိရောဓသစ္စာ) နိဗ္ဗာန်တရားတော်မြတ်ကို အာရမ္မဏပဋိဝေဓ သဘောအားဖြင့် အာရုံ မျက်မှောက်ပြုကာ ထွင်းဖောက်သိမြင်သောအခါ ယင်း သန္တိသုခ လက္ခဏာရှိသော အသင်္ခတဓာတ် အငြိမ်းဓာတ်နိဗ္ဗာန်တရားတော်မြတ်၏ အာရမ္မဏပစ္စယ သတ္တိဖြင့် ကျေးဇူးပြုပေးမှု အရှိန်အဝါ သတ္တိထူးကြီးကို ဆက်ခံရရှိသော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သည် ရှေးရှေးမဂ်ဉာဏ်တို့ မပယ်သတ်ရသေးသည့် ကြွင်းကျန်နေသည့် ကိလေသာ အာသဝေါတရား ဟူသမျှတို့ကို ဝါသနာ အငွေ့ဓာတ်နှင့်တကွ အကုန်အစင် ပယ်သတ်တော် မူလေသည်။ ယင်းသို့ ကိလေသာ အာသဝေါတို့ကို ကုန်ခန်းစေတတ်သောကြောင့် ယင်း အရဟတ္တမဂ် ဉာဏ်ကို အာသဝက္ခယဉာဏ်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုပေ သည်။ တစ်ဖန် ယင်း အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သည် သစ္စာ လေးပါးကို မသိအောင် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် မောဟ (=အဝိဇ္ဇာ)ကိုလည်း တစ်ပါတည်း ပယ်သတ်တော်မူ သဖြင့် မသိမှု အဝိဇ္ဇာပျောက်ကာ သိမှု ဝိဇ္ဇာဉာဏ် ပေါ်ပေါက်လာပေသည်။ ယင်းသို့ မောဟကို ပယ် သတ်သောအားဖြင့် သိမှုကို အသမ္မောဟပဋိဝေဓဟု ခေါ်ဆိုပေသည်။ ထိုကြောင့် ယင်း အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် သည် အသင်္ခတဓာတ် နိရောဓသစ္စာတရားတော်မြတ် ကို အာရမ္မဏပဋိဝေဓ သဘောအားဖြင့်, ဒုက္ခသစ္စာ သမုဒယသစ္စာ မဂ္ဂသစ္စာတို့ကို အသမ္မောဟပဋိဝေဓ သဘောအားဖြင့် ထိုးထွင်းသိ၏ဟု ဆိုပေသည်။ ယင်း အသမ္မောဟပဋိဝေဓအားဖြင့် သစ္စာကို သိမှုကိုပင် ကိစ္စသိဒ္ဓိအားဖြင့် သိ၏ဟုလည်း ဆိုပေသည်။ ဤသို့လျှင် အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သည် သစ္စာလေးပါးကို သိသော ဉာဏ် ဖြစ်ပေသည်
ဆီဆာဗန်ဗောင်
လာအိုဘုရင်ဘဝ
၁၉၅၄တွင် သူ၏အုပ်စိုးမှု ရွှေရတုပွဲကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုင်းဘုရင် ဘူမိဗလအတုလျတေဇ က ၂၀၀၁ခုနှစ်တွင် စံချိန်မချိုးမီ အချိန်ထိ သူသည် ထိုစဉ်က အာရှတွင် အုပ်စိုးခဲ့သော နန်းသက် အရှည်ဆုံး ဘုရင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် မကျန်းမမာဖြစ်လာသောအခါ အိမ်ရှေ့မင်းသား သားတော် ဆာဗန်ဗဿနာ (Savang Vatthana) ကို ထီးနန်းမွေ ပေးခဲ့သည်။ ၁၉၅၉တွင် သူသေဆုံးပြီးနောက် သူ့သားမှ ထီးနန်းဆက်ခံခဲ့သည်။ သူ့အား ၁၉၆၁ တွင် ဝပ်သက်လွမ် (Wat That Luang) တွင် ဈာပနအခမ်းအနားဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။ ၁၂ မီတာရှည်ပြီး မြင်း ၇ကောင်ကသော အသုဘရထားဖြင့် ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံကိုယ်စား ထိုင်းမင်းသား ဗန္နုဗန္ဒု (Bhanubandhu) တက်ရောက်ခဲ့သည်။ သူ့အားဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ဆီဆာဗန်ဗောင်တက္ကသိုလ် (Sisavangvong University) အမည်ပေးခဲ့သော်လည်း ၁၉၇၅ခုနှစ် ကွန်မြူနစ်တို့အာဏာရလာသောအခါ နာမည်ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။
သူသည် ပြင်သစ်လက်အောက်မှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် ဦးဆောင်ခဲ့သူဖြစ်ခြင်းကြောင့် ကွန်မြူနစ်တို့တက်လာသော်လည်း လွမ်ပရာဘွမ်နှင့် ဗီယင်ကျန်းတို့တွင် သူ၏ ရုပ်တုများမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ရုပ်တု ၂ခုလုံးက ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ သည် ပြည်သူတို့၏ အထက်တွင် ရှိသည်ဟု ဖော်ညွှန်းနေသည်။
လုံတိန်ရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
လုံတိန်ရွာ (Longtein)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ ဟွေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၉၈၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟွေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၈၉ ဦး၊ မ ၂၇၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၈၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘိုကုန်းရွာ၊ အောင်လံမြို့နယ်
ဘိုကုန်းရွာ (Bokone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ အောင်လံမြို့နယ်၊ အင်းလယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၇၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်းလယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၄ ဦး၊ မ ၉၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အောင်လံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရက်နှစ်ပင်ရွာ၊ ကဿဝင်
သရက်နှစ်ပင်ရွာ၊ ကဿဝင်
အမှတ်(၁၇)ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံ
အမှတ်(၁၇)ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံ (အတိုကောက်: ကပစ(၁၇)) သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ အောင်လံမြို့နယ်၊ ဒဗလ ရွှေပန်းတောကျေးရွာအနီးတွင် တည်ရှိသည်။ မြေဧက (၂သောင်း) ကျော် လျာထား၍ တည်ဆောက်ခြင်း ထုတ်လုပ်ခြင်းမပြုသေးပါ။
ကဏ္ဍ:ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံများ
အလုပ်သမား၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဝန်ကြီးဌာန
အာဏာသိမ်းမှုဖြစ်ပွားသည့် ၆လပြည့်တွင် အိမ်စောင့်အစိုးရအဖြစ် ပြောင်း၍ ဖွဲ့စည်းရာ ဤ ဝန်ကြီးဌာနကို အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနနှင့် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဝန်ကြီးဌာနဟူ၍ ဝန်ကြီးဌာန (၂)ခု ပြန်လည် ခွဲထုတ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ယခင် ဝန်ကြီးဌာနများ
ယောင်ပလုန်းရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
ယောင်ပလုန်းရွာ (Yawngpalong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ ကောင်းကြည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၈၄၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စိန်တောင်ရွာ၊ လှော်ကထား
စိန်တောင်ရွာ၊ လှော်ကထား
အင်ထရိုပီ
သာမိုဒိုင်းနမစ် ပညာရပ်၌ အင်ထရိုပီ သည် ပုံမှန်အားဖြင့် သင်္ကေတ S ဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိပြီး လူအများစု နားလည်ထားသည်မှာ အင်မတန် သေးငယ်သည့်စနစ်တွင်း မော်လီကျူးများ အစီစဉ်မကျမှု တနည်း ကစဉ်းကလျားဖြစ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ဥပမာဆိုရသော် စီထားသော အုတ်ခဲပုံသည် အချိန်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း နဂိုအတိုင်းမဟုတ်တော့ဘဲ အစီစဉ်မကျမှုဆီသို့ တိုးပွားလာသည်။ အုတ်ခဲပုံသည် မည်သည့်အခါမှ နဂိုအတိုင်း ဖြစ်မလာဘဲ ယိုယွင်းသောအခြေနေသို့ ကူးပြောင်းလာသည့် ဖြစ်စဉ်အား အင်ထရိုပီဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။ စကြဝဠာ၌ အင်ထရိုပီသည် အချိန်နှင့်အမျှ တိုးပွားလျက်ရှိသည်။
တိုက်ကုန်းရွာ၊ သဲကုန်း
တိုက်ကုန်းရွာ၊ သဲကုန်း
ကျွဲတလင်းရွာ၊ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်
ကျွဲတလင်းရွာ (Kywetalin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ကျောက်ကြီးမြို့နယ်၊ ကျွဲတလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၂၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွဲတလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၁၈ ဦး၊ မ ၃၂၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၄၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောက်ကဇင်းတောရွာ၊ ကဿဝင်
အောက်ကဇင်းတောရွာ၊ ကဿဝင်
မေ ၁၉၉၇
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မေ ကဏ္ဍ:၁၉၉၇
အိုင်အိုဒင်း
အသုံးပြုခြင်း
အိုင်အိုဒင်းအား ဆေးဝါးဆိုင်ရာကုသမှုများတွင် ရောဂါပိုးသတ်ဆေးများဖြစ်သော tincture နှင့် iodioform ကဲ့သို့ အသုံးပြုသည်။ ဆေးဝါးများထုပ်လုပ်ခြင်း၊ အချို့သောပုံနှိပ်မှင်များနှင့် ဆိုးဆေးများထုပ်လုပ်ခြင်း တို့တွင်လည်း အသုံးပြုသည်။ silver iodine ကို ဓာတ်ပုံလုပ်ငန်းဆိုင်ရာများတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။ အိမ်သုံးဆားများတွင်လည်း အိုင်အိုဒင်းကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုကြပြီး တိရစ္ဆာန် အစားအစာများတွင်လည်း ဖြည့်စွက်အသုံးပြုကြသည်။ အိုင်အိုဒင်းကို ရေဆူဆေးပြားများနှင့် ဆားပြားတို့တွင်လည်း ထည့်သွင်းအသုံးပြုသည်။ iodine မှ iodide အဖြစ်သို့လည်း ပြောင်းလဲအသုံးပြုသည်။
သဘာဝမှာတွေ့ရှိမှုအခြေအနေ
အိုင်အိုဒင်း(Iodine )အား ဆားအမျိုးအစားထဲတွင် ပေါင်းထည့်ခြင်းဖြင့် အသုံးပြုထားသည်။ ပေါင်မုန့်၊ ပင်လယ်ငါး နှင့် သမုဒ္ဒရာ ပေါ်တွင် နေစွမ်းအင်ဖြင့် ပြုလုပ်သည့် လူလုပ်သစ်ပင် (oceanic plants) တို့တွင်လည်း တွေ့ရသည်။ သမုဒ္ဒရာထဲနှင့် အချို့ ပင်လယ်ငါးများတွင် သဘာဝအားဖြင့် ပါဝင်နေပြီး ရေမှော်ပင်များတွင်မူ အိုင်အိုဒင်း၏ တစ်ရှူးများကို သိုလှောင်ထားခြင်းကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ အိုင်အိုဒင်းအား လေထဲ၊ ရေထဲနှင့် ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံမြေဆီလွှာ ထဲတွင်တွေ့ရှိနိုင်သည်။ သဘာဝအိုင်အိုဒင်း၏ အဓိကပါဝင်မှုသည် သမုဒ္ဒရာထဲတွင် ဖြစ်သည်။ ရေသတ္တဝါ များမှထုတ်လွှတ်လိုက်သော iodide (သို့) ပင်လယ်ရေမှော်များထဲမှ iodide၊ hydrocloric acid နှင့်methyl iodide တို့သည် နှစ်စဉ် ၄၀၀ တန်ခန့် ရှိသည်။ ၎င်းသမုဒ္ဒရာထဲမှ အိုင်အိုဒင်းများသည် အနယ်ကျခြင်းဖြင့် ကုန်းမြေပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ဇီဝဖြစ်စဉ် (biocycle) လည်ပတ်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ alutarite ကဲ့သို့သောအိုင်အိုဒင်းပါဝင်သည့် တွင်းထွက်ပစ္စည်း များအား ချီလီနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရပြီး iodargyte အား ကိုလာရာဒို၊ နီဗာဒါ နှင့် မက္ကစီကို နိုင်ငံများတွင် တွေ့ရှိရသည်။ ကမ္ဘာ့တနှံ့တလျားရှိ စက်မှု့လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အိုင်အိုဒင်း ထုတ်လုပ်ခြင်း သည် တနှစ်လျှင် 13.000 တန် ထွက်ရှိပြီး အဓိကထုတ်လုပ်သောနိုင်ငံများသည် ချီလီနှင့် ဂျပန်နိုင်ငံများဖြစ်သည်။ ရုရှားနှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံ များတွင် ပမာဏအနည်းငယ်သာထုတ်လုပ်သည်။
ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုများ
ဆေးဝါးအမျိုးမျိုးနှင့် အရေပြားသန့်စင်ရေး ဆေးဝါးများတွင် အိုင်အိုဒင်း ကိုအသုံးပြုသည်။ အိုင်အိုဒင်းသည် သိုင်းရွိုက်ဟိုမုန်းဓာတ် (thyroid hormones) ကိုတိုးပွားစေသည်။ ထိုသိုင်းရွိုက်ဟိုမုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးထွားမှု၊ အာရုံကြောအဖွဲ့အစည်းနှင့် အစာခြေဖျက်မှုတို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ အိုင်အိုဒင်းချို့တဲ့လျှင် လည်မြိုသည် လျှောကျလာပြီး ဖူးရောင်လာသည်။ တနည်းအားဖြင့် လည်ပင်းကြီးရောဂါဟုခေါ်သည်။ အိုင်အိုဒင်းသည် လူကို အကျိုးပြုနိုင်သော်လည်း အမြောက်အမြား စားသုံးပါက ပုံမှန်နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထိခိုက်ခြင်း နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအလေးချိန် လျော့ကျခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဒြပ်စင်ဆိုင်ရာ အိုင်အိုဒင်း (I2) သည် အဆိပ်ဖြစ်စေသည်။ ထိုအိုင်အိုဒင်း၏ အငွေ့သည် မျက်လုံးနှင့် အဆုတ်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်သည်။ အိုင်အိုဒင်းနှင့် အလုပ်လုပ်နေစဉ် လေထုထဲတွင် အများဆုံး သတ်မှတ်ထားသော အိုင်အိုဒင်း၏ အချိုးအစားမှာ 1 mg m-3 ဖြစ်သည်။ ထိုထက်အိုင်အိုဒင်း ပိုများလာမည် ဆိုပါက အိုင်အိုဒင်း အားလုံးသည် အဆိပ်ဖြစ်လာသည်။ အိုင်ဆိုတုပ် 131I သည် ရေဒီယို နျူးကလိုက် (radionuclides) အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး နျူးကလီးယားလက်နက် စမ်းသပ်ခြင်းတွင်ပါဝင်သည်။ ထိုစမ်းသပ်ချက်အား 1945 ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှစတင်ခဲ့ပြီး 1980 တွင် တရုတ်နိုင်ငံမှ စမ်းသပ်ချက်နှင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ 131I သည် ကင်ဆာ ရောဂါကို တိုးပွားစေပြီး သိုင်းရွိုက် ဟိုမုန်းလျော့နည်းမှု ကြောင့် လည်ချောင်းရောဂါဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
အိုင်အိုဒင်း၏ပတ်ဝန်ကျင်ဆိုင်ရာအကျိုးသက်ရောက်မှု
အိုင်အိုဒင်းသည်လေထဲတွင် ရေငွေ့များနှင့် ပေါင်းစပ်ဓာတ်ပြုပြီး ရုတ်တရက် ရေ(သို့) မြေဆီများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မြေထဲတွင် အိုင်အိုဒင်းသည် သက်ရှိပစ္စည်းများဖြင့် ပေါင်းစပ်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ တူညီသောနေရာ၌ ကြွင်းကျန်ရစ်သည်။ အပင်များသည် ထိုအိုင်အိုဒင်းပါဝင်သော မြေဆီဖြင့် ကြီးပြင်းလာပြီး ကျွဲနွားတိရစ္ဆာန်နှင့် အခြား သော တိရစ္ဆာန်များသည် ထိုအပင်အား စားသုံးခြင်းဖြင့် အိုင်အိုဒင်းဓာတ်ကိုရရှိသည်။ ရေမျက်နှာပြင်မှ အိုင်အိုဒင်းသည် ရေငွေ့ပြန်၍ တဖန်လေထုထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ လူတို့သည် စွမ်းအင်များအတွက် ကျောက်မီးသွေးနှင့် လောင်စာများကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းအားဖြင့်လည်း အိုင်အိုဒင်းအား လေထုထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးသည်။ သို့သော် လူသားများကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော အိုင်အိုဒင်းသည် သမုဒ္ဒရာမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရေငွေ့အိုင်အိုဒင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်မျှသာရှိသည်။ အိုင်အိုဒင်းသည် ရေဒီယို သတ္တိကြွ နိုင်သည်။ အိုင်အိုဒင်း၏ ရေဒီယို သတ္တိကြွနိုင်သော အိုင်ဆိုတုပ်များ သည် သဘာဝအားဖြင့် ဓာတုဓာတ်ပြုနေစဉ်အတွင်း လေထုထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။ အများစုသည် အလွန် တိုတောင်းသောသက်တမ်းဝက် ရှိသောကြောင့် တည်ငြိမ်သော အိုင်အိုဒင်း ဒြပ်ပေါင်းအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်သည်။ သို့သော်လည်း ရေဒီယိုသတ္တိကြွ အိုင်ဆိုတုပ် တစ်ခုသည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာသော သက်တမ်းဝက် ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြင်းထန်စွာ အန္တရာယ်ပေးနိုင်သည်။ နျူးကလီးယားစက်ရုံမှ ယူရေနီယမ် (U) နှင့် ပလူတိုနီယမ် (Pu) တို့ကို အသုံးပြုသော ဖြစ်စဉ်များတွင် အိုင်အိုဒင်း၏ ရေဒီယိုသတ္တိကြွ အိုင်ဆိုတုပ် များဖြစ်ပေါ်လာပါက လေထဲသို့သာ ရောက်သွားပေမည်။
စိကုန်း
စိကုန်း
ရှကရမ်ဂါးရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟာဗားနားမြို့
ဟာဗားနားမြို့သည် အနောက်အိန္ဒိယကျွန်းစုရှိ ကျူးဘားသမ္မတနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ထိုကျွန်းစုတွင် အကြီးဆုံးမြို့လည်းဖြစ်သည်။ ကျူးဘားကျွန်း၏ အနောက်မြောက်ဖက်ကမ်းခြေတွင်တည်ရှိ၍ အခြားမြို့ကြီးများနှင့် မီးရထားလမ်း၊ မော်တော်ကားလမ်းတို့ဖြင့် ဆက်သွယ်လျက်ရှိသည်။ လေကြောင်းခရီးနှင့် ပင်လယ်ကြောင်းခရီးတို့အတွက် စခန်းမြို့လည်းဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖလော်ရီဒါပြည်နယ် ကီးဝက်မှ မိုင်၁ဝဝခန့်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ဟာဗားနားသင်္ဘောဆိပ်သည် ဟာဗားနားပင်လယ်အော် အတွင်း၌တည်ရှိခြင်းကြောင့် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောကြီးများ ဆိုက်ကပ်ရန်အတွက် လုံခြုံသောသင်္ဘောဆိပ်ကောင်းဖြစ်သည်။
ဟာဗားနားမြို့ကို မြို့သစ်နှင့်မြို့ဟောင်းဟူ၍ ပိုင်းခြားနိုင်သည်။ ဟာဗားနားမြို့ဟောင်းသည် သင်္ဘောဆိပ်အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၍ ထိုရပ်ကွက်၌ ရှေးကျသော အဆောက်အအုံများကို လည်းကောင်း၊ မြို့ရိုးဟောင်းနှင့် ရဲတိုက်တို့ကိုလည်းကောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။ လမ်းများကျဉ်းမြောင်း၍ လူနေအိမ်ခြေ ကျပ်တည်းသည်။ ဟာဗားနားမြို့သစ်မှာမူကား မြို့ဟောင်းအနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၍ ခေတ်မီတိုက်တာ အဆောက်အအုံများ၊ လမ်းမကျယ်ကြီးများ၊ ဥယျာဉ်ပန်းခြံတို့ဖြင့် သပ်ယပ်ခမ်းနားသောမြို့ကွက်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ အရောင်းအဝယ်စည်ကားသော ရပ်ကွက်လည်းဖြစ်သည်။ မြို့သစ်တွင် ကျူးဘား လွှတ်တော်နှင့် အစိုးရအဆောက်အအုံများ တည်ရှိသည်။
ဟာဗားနားမြို့သည် ကျူးဗားကျွန်းမှ အဓိကထွက်ကုန်များဖြစ်သော ဆေးလိပ်၊ ဆေးရွက်နှင့် သကြားတို့ကို တင်ပို့ရောင်းချရာမြို့ ဖြစ်သည်။ သကြားလုပ်ငန်း၊ ဆေးလိပ်နှင့် စီးကရက်လုပ်ငန်းတို့မှာ ကြီးကျယ်သော စက်မှုလုပ်ငန်းများဖြစ်၍ ဟာဗားနားဆေးပြင်းလိပ်သည် ထင်ရှား၏။ အထူးသဖြင့် သကြားအများဆုံးတင်ပို့သော ဆိပ်ကမ်းမြို့ဖြစ်သည်။ ဟာဗားနားမြို့သည် ကျူးဘားကျွန်း ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပညာရေးအတွက် ဗဟိုအချက်အချာမြို့ဖြစ်၍ ဟာဗားနားတက္ကသိုလ်နှင့် စိန်တောမတ် ကက်သလစ် တက္ကသိုလ်တို့ တည်ရာဌာနဖြစ်သည်။ စာကြည့်တိုက်နှင့် ပြတိုက်များလည်းရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း
ရှေးအခါက ကျူးဘားကျွန်းကို စပိန်တို့ကပိုင်၍ ၁၅၁၅ ခုနှစ်တွင် ကျွန်း၏တောင်ဘက်ကမ်းခြေ၌ ဟာဗားနားမြို့ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ပင်လယ်ဓားပြတို့က မြို့ကို မကြာခဏတိုက်ခိုက်ကြသောကြောင့် မြောက်ဘက်ကမ်းခြေ လက်ရှိနေရာသို့ ၁၅၁၉ ခုနှစ်တွင် ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရလေသည်။ ၁၇၆၂ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ်တို့က ဟာဗားနားမြို့ကို တစ်နှစ်ခန့်မျှကြာအောင် သိမ်းပိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနောက် ၁၈၉၈ ခုနှစ်ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဟာဗားနားဆိပ်ကမ်း၌ မိန်းအမည်ရှိ အမေရိကန်စစ်သင်္ဘောတစ်စင်းသည် ထူးဆန်းစွာပေါက်ကွဲပျက်စီးခဲ့သောကြောင့် အမေရိကန် နှင့်စပိန်တို့စစ်ဖြစ်ကြလေသည်။ စစ်ပွဲအပြီးတွင်စပိန်သည် ကျူးဘားကျွန်းကိုလက်လွှတ်လိုက်ရသည်။ ၁၉ဝ၂ ခုနှစ်တွင် ကျူးဘားသမ္မတနိုင်ငံကို တည်ထောင်ကြသောအခါ ဟာဗားနားမြို့သည် မြို့တော်ဖြစ်လာ၏။
ဟာဗားနားမြို့တွင် စပိန်တို့ကြီးစိုးစဉ်က ပင်လယ်ဓားပြတို့၏ရန်မှကာကွယ်ရန် ဆောက်လုပ်ခဲ့သော ရဲတိုက်ကြီးများ၊ ကသီဒရယ်ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၊ ဘုရင်ခံ၏စံအိမ်စသော ရှေးခေတ်အဆောက်အအုံများနှင့် လှပတင့်တယ်သော ခေတ်မှီမြို့ကွက်ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုရန် နိုင်ငံခြားဧည့်သည်ပေါင်း မြောက်မြားစွာတို့သည် လာရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိသည်။
ကျူးဘားကျွန်းကို ပထမဦးဆုံးတွေ့ခဲ့ရသူ ခရစ္စတိုဖာကိုလံဗပ်၏ ရုပ်အလောင်းကို ဟာဗားနားမြို့ရှိ ကသီဒရယ်ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၌ နှစ်တစ်ရာခန့်မျှ မြုပ်နှံထားပြီးနောက် ၁၈၉၈ ခုနှစ်တွင်မှ စပိန်နိုင်ငံသို့ သယ်ယူပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ ဟာဗားနားမြို့သည် လူဦးရေ ၂၁၀၆၁၄၆ (၂၀၁၂)ယောက်ခန့် နေထိုင်သည်။
ညောင်ရင်းရွာ၊ မြင်းမူမြို့နယ်
ညောင်ရင်းရွာ (Nyaungyin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းခရိုင်၊ မြင်းမူမြို့နယ်၊ ညောင်ရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၁၇၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြင်းမူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖရန့်ဇ ဟား
ဟားဖရန့်ဇ (ခရစ် ၁၅၈ဝ· ၁၆၆၆)
သူ့ကိုနယ်သာလန်နိုင်ငံ အန့်တဝပ်မြို့တွင် ၁၅၈ဝ ပြည့်၊ သို့မဟုတ် ၁၅၈၁ ခုနှစ် တွင်မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း ဟာလင်မြို့၌သာ အနေများလေသည်။ ၁၆၁၆ ခုနှစ်မှစ၍ ပန်းချီကားများ ဆွဲခဲ့သည်။ သူ့ခေတ်ကအတော်ပင် ကျော်ကြားခဲ့သော်လည်း အစဉ်သဖြင့်ငွေကြေးပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရသည်မှာသူ့တွင် သားသမီးများပြားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်တွင်သူ့ကို ဟာလင်မြို့သူမြို့သားများက ငွေကြေးကူညီပေးကမ်းသဖြင့် ချောင်လည်ခဲ့ရသည်။ ဖရန့်ဇဟားသည် ၁၆၆၆-ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်သည်။
ဟားသည် အဆင့်အတန်းအမျိုးမျိုးမှ လူများ၏ ပုံတူရုပ်များကိုရေးဆွဲခဲ့သော်လည်း လူစုလူဝေးနှင့် နေထိုင်ပုံများကိုရေးဆွဲရာတွင်အထူးသဖြင့်လူကြိုက် များလေသည်။ ဟားသည် ပုံတူရေးပန်းချီဆရာအဖြစ် အထူးထင်ရှားကျော်ကြားသည်ဖြစ်ရာ များသောအားဖြင့် လုပ်သားပြည်သူလူထုထဲမှလူများ၏ ပုံတူများကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ခပ်ရွှင်ရွှင်ရုပ်ပုံတို့သာများသည်။ သဘာဝအလှအပဟူသည် နန်းတွင်းတွင်သာတွေ့ရသည်မဟုတ်၊တောတောင်ရေမြေနှင့်လူထုထဲတွင်လည်း တွေ့ရှိနိုင်ကြောင်းဖော်ပြခဲ့လေသည်။ ဟား၏လက်ရာပန်းချီကားပုံပေါင်း၂၈ဝခန့် ကျန်ရှိခဲ့သည့်အနက်အထင်ရှားဆုံးမှာရယ်နေသောမြင်းသည် တော်ပန်းချီကားဖြစ်သည်။ အခြားထင်ရှားသော ပန်းချီကားများမှာလာဗိုဟီမီယန်၊ဟာလင်ကစုန်းမဟီလီဗော့ဗီ၊နှင့်စိန်အင်ဒရူး၏အရာရှိများစသည်တို့ဖြစ်လေသည်။
ဝါယောင်းငှက်လည်ပြောက်
ဝါယောင်းငှက်လည်ပြောက် (Garrulax merulinus) သည် စာကလေးမျိုးနွယ်ဝင်ငှက်ဖြစ်ပြီး ယူနန်ပြည်နယ်၊ မြန်မာနိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ လာအိုနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်တွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
မွန်းတော်ရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
မွန်းတော်ရွာ (Muntaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ ဟွေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၉၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟွေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၈၉ ဦး၊ မ ၂၇၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၈၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇလုပ်ငူရွာ၊ ကဿဝင်
ဇလုပ်ငူရွာ၊ ကဿဝင်
သောင်းပိုင်ညာရွာ၊ ဝါးချ
သောင်းပိုင်ညာရွာ၊ ဝါးချ
ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ
ဗုဒ္ဓ၏ ပါဠိတော်အဋ္ဌကထာများတွင်မပါရှိခဲ‌သောလည်မြတ်စွာဘုရားသည် ဓညဝတီပြည်သို့ ကြွရောက်ပြီး ကျောက်တော်တောင်၌တန့်ရပ်သည်ဟု လည်းကောင်း၊ ဗုဒ္ဓ၏ပါဠိတော်အဋ္ဌကထာစသည်တို့၌ မပါရှိဘဲ မြတ်စွာဘုရားသည် စန္ဒသူရိယမင်းကြီးနှင့်တွေ့ဆုံပြီး မဟာမုနိဘုရားကိုသွန်းလုပ်ခဲ့သည်ဟု လည်းကောင်း စာပေများ၌ ရေးသားပြောဆိုကြသည်။ ရခိုင်ပြည်တွင် ယခုကိုးကွယ်နေသော ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ မြောက်ဦးခေတ် ဘုရင်များ အုပ်စိုးခဲ့သော ကာလမှ ဆက်ခံယူထားသော ဗုဒ္ဓအယူဝါဒဖြစ်သည်။
အမှန်တည်ရှိသော မြို့
မြောက်ဦးခေတ်မတိုင်မီ လောင်းကြက်မြို့ရှိခဲ့သည်။ ထိုမြို့ကိုအုပ်စိုးသောဘုရင်များမှာလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာမင်းများဖြစ်ရာ သာသနိကအဆောက်အဦးများစွာ တည်ထားခဲ့သည်။ ရဟန်းပညာရှိများ ထွန်းကားခဲ့သည်။ ဤလောင်းကြက်ဘုရင်များသည် ဗုဒ္ဓဘာသာကို နေရဉ္စရာမြို့တွင်အုပ်စိုးခဲ့သော ဘုရင်များမှတဆင့် လက်ခံယူခြင်းဖြစ်သည်။ နေရဉ္စရာမြို့တွင် ထွန်းကားခဲ့သော ဗုဒ္ဓသာသနာမှာလည်း ပုရိန်မြို့မှဆင်းသက်သော ဗုဒ္ဓသာသနာဖြစ်သည်။ ပရိန်မြို့တွင်အုပ်စိုးခဲ့သောဘုရင်များသည် ပဉ္စမြို့မှ ဗုဒ္ဓသာသနာကို တဆင့်လက်ခံယူလာခဲ့သည်။ ပဉ္စာမြို့ ဗုဒ္ဓသာသနာမှာလည်း ဝေသာလီမြို့မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
အင်းကြီးကုန်းရွာ၊ အောင်လံမြို့နယ်
အင်းကြီးကုန်းရွာ (Inngyikone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ အောင်လံမြို့နယ်၊ အင်းလယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၇၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်းလယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၄ ဦး၊ မ ၉၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ
အမှန်တည်ရှိသော မြို့
ဝေသာလီမြို့ကို စတင်တည်ထောင်သော မဟာတိုင်းစန္ဒြားမင်းကြီးသည် မဟာမုနိဘုရားတွင် သိမ်တော်နှင့်ပလ္လင်တော်များကို အသစ်တဖန်တည်ကြောင်း သမိုင်းမှတ်တမ်းများ၌ တွေ့ရသည်။ ထိုမင်းကြီးကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုခဲ့သည်ကို မဟာမုနိဘုရားကုန်းတော် ဒုတိယအဆင့် အရှေ့တောင်ထောင့် ယက္ခသေနာပတိပနာဒရုပ်တုတွင် စာရေးထိုးခဲ့သည်။ မဟာတိုင်းစန္ဒြမင်းကြီးသည် မဟာမုနိသိမ်တော်ကို အသစ်တဖန်တည်ဆောက်သည်ဟုဆိုသဖြင့် ထိုမင်းမတိုင်မီကပင် သိမ်တော်အဟောင်းနှင့် မဟာမုနိရုပ်သျှင်တော်မှာ ရှိနှင့်‌နေပြီ။ ယင်းသို့ဖြစ်လျှင် ဝေသာလီခေတ်မတိုင်မီ မည်သည့်ခေတ်ရှိခဲ့သည်ကို ‌ခြေရာကောက်လိုက်ပါက ဓညဝတီမြို့တော်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ရေးခဲ့သော မြို့တော်မဟုတ်ကြောင်း၊ ‌လေယာဉ်မှရိုက်ကူးထားသော ဓာတ်ပုံကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် အမှန်တကယ်ရှိခဲ့သော မြို့ဖြစ်ကြောင်း ပြည်တွင်းပြည်ပသမိုင်းပညာရှင်များက ယုံကြည်လက်ခံကြသည်။
အင်းကြီးကုန်းရွာ၊ အောင်လံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အောင်လံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ
အမှန်တည်ရှိသော မြို့
သပ္ပဒါနပကာရနကျမ်းတွင်လည်း တတိယဓညဝတီမြို့တော်ကို စန္ဒသူရိယမင်းတည်ကြောင်း၊ ဓညဝတီ၌ ဤဘုရင် အုပ်စိုးစဉ်ကာလဝယ် မြတ်စွာဘုရားရှင် အနောက်မဇ္ဈိမဒေသမှ ဓညဝတီသို့ ကိုယ်တော်တိုင်ကြွရောက်ပြီး မဟာမုနိရုပ်ရှင်တော်ကိုသွန်းကြောင်း အသေးစိတ် ပါရှိသည်။
ကျောက်စာသက်သေခံ
တောင်ပေါက်ကြီးကျောက်စာကလည်း မြတ်စွာဘုရားသည် စန္ဒသူရိယမင်းအား ဓမ္မစကြာတရားတော်နှင့် ရုပ်တုဆင်းတုတော်များကို တည်ထားကိုးကွယ်ခြင်းဖြင့် ရအပ်သော အကျိုးတရားများကို သတ္တုဗိမ္ဗပူဇနိယနိသေသသုတ္တန်ဖြင့် ဟောကြားခဲ့သည်ကို ရေးထိုးထားသည်။ ဤသုတ္တန်မူရင်းစာပေလည်း ရှိသည်။
စန္ဒသူရိယမင်းအား မြတ်စွာဘုရား ဓမ္မစကြာတရားတော်ကိုဟောကြားနေဟန် ထုလုပ်ထားသော ကျောက်ပြားတချပ်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ဝေသာလီမဟာတိုင်း၊ စန္ဒြမင်းကြီးက စန္ဒသူရိယမင်းအား ဂုဏ်ပြုထုလုပ်ထားသော ရုပ်တုဖြစ်ဟန် တူသည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရခိုင်ပြည်ဓညဝတီကို ကြွရောက်စဉ်က သေလာဂီရိတောင်ပေါ်၌ ရပ်တန့်ပြီး ဗျာဒိတ်တော်ပေးကြောင်း သပ္ပဒါနပကာရနကျမ်းတွင် အသေအချာဖော်ပြထားသည်။ ချစ်သားအာနန္ဒာ၊ ငါသည် ဘုရားဖြစ်ရန်အတွက် ဆယ်ပါးသောပါရမီတော်နှင့် သုံးဆယ်သောပါရမီတော်ငယ်များကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့ရသောကာလ၌ ဤဓညဝတီပြည်တွင် အလီလီ လူအဖြစ် ကျင်လည်ဖူးခဲ့သည်၊ ယခု ငါရပ်တန့်နေသော သေလာဂီရိတောင်၏ အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပန်းပွတ်သမားအဖြစ်နှင့် ငါနေထိုင်ခဲ့သည်၊ ငါဘုရား ပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်ပြီး နောက်ကာလ၌ ငါ၏ ကျောရိုးတော်ဓာတ်ကို ဌာပနာ၍ စေတီတည်လတ္တံ့၊ ကျောရိုးတော်ဓာတ်စေတီ တွင်လတ္တံဟု ဗျာဒိတ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုဓာတ်တော်ကို နောင်ကာလတွင် ကျောက်တော်ဓာတ်စေတီဟု ခေါ်တွင်သည်။ ထိုနာမည်ကို အစွဲပြု၍ မြစ်တဖက်ရှိမြို့ကိုလည်း ကျောက်တော်မြို့ဟု ခေါ်တွင်သည်။
ရုပ်ရှင်တော်သွန်းကြောင်း
ဤကဲ့သို့ ဘုရားဗျာဒိတ်ဝင် ဓာတ်တော်စေတီ ၂၄၈ ဆူရှိသည်။ ဤဓာတ်တော်စေတီများကို ဝေသာလီပြည့်ရှင် မဟာတိုင်းစန္ဒြမင်းကြီးသည် ပြန်လည်ပြုပြင်ကြောင်း သမိုင်းမှတ်တမ်းအရ သိရသည်။ ဤအကြောင်းကိုထောက်၍လည်း ထိုဓာတ်တော်စေတီများမှာ ဝေသာလီခေတ်မတိုင်မီကပင် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ ရခိုင်သမိုင်းစာပေနှင့်လည်းကောင်း၊ ရုပ်ဝတ္ထုသက်သေဖြင့်လည်းကောင်း ကိုက်ညီနေပြီး၊ စန္ဒသူရိယမင်းလက်ထက် မြတ်စွာဘုရားရှင် ဓညဝတီသို့ ကြွရောက်ကာ မဟာမုနိရုပ်ရှင်တော်ကို သွန်းလုပ်ကြောင်း ယုံကြည်ရသည်။
မဇ္ဈိမဒေသ သင်္ဂါယနာ သုံးတန်
ရခိုင်တွင် မိမိတို့၏ သာသနာဆိုင်ရာ ဆင်းသက်ပုံ၊ မိမိတို့ လူမျိုးဆင်းသက်လာပုံ၊ မြို့ပြအုပ်ချုပ်ရေး ဘုရင်မင်းဆက်များ အစဉ်အဆက် ဆင်းသက်လာပုံကို သီးခြားတွေ့ရသည်။
ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်ပြီးနောက် မကြာမီ ပထမအကြိမ်သင်္ဂါယနာကို ရာဇဂြိုဟ်၌ ကျင်းပပြုလုပ်သည်။ အဇာတသတ်မင်းကြီးက အထောက်အကူပြုပြီး အရှင်မဟာကဿပ ဦးဆောင်သည်။ အသျှင်မဟာကဿပမေးသမျှ အရှင်အာနန္ဒာက ဖြေကြားပြီး နှုတ်တိုက်ရွတ်၍ သင်္ဂါယနာတင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် သင်္ဂါယနာတင်သည်ဆိုသော် မီးသင်္ဂြိုဟ်ရန်အတွက် ဘုရားရှင်ရုပ်ကလာပ်တော်ကို နံ့သာထင်းများ စုပုံပြီး ရှို့သော်လည်း ထင်းများမှာ ဘုရားရှင်၏ သာဝကကြီးဖြစ်သော အရှင်မဟာကဿပမှာ တပည့်ငါးရာနှင့် လမ်းခရီးမှာ ရှိကာ မရောက်သေး၍ မီးမလောင်။ အသျှင်မဟာကဿပ၏ တပည့်ရဟန်းများမှာ ပုထုဇဉ်များ ဖြစ်ရာ၊ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဓာတ်တော်များကိုမြင်ရလျှင် ဘုရား၏ ကိုယ်တော်မှဖြစ်သော ဓာတ်တော်များမဟုတ်ဟု ယုံမှားဖွယ်ရှိသည်။ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့မှသာ ဓာတ်တော်များကြွင်းသည်ကို ယုံကြည်ပေလိမ့်မည်။ နောက်တစ်ချက်က ရဟန်းတော်များသည် မြတ်စွာဘုရားကို အသက်ရှင်စဉ် မဖူးမြော်ရသော်လည်း ရုပ်ကလာပ်တော်ကို ဖူးမြော်ရလျှင်လည်း ဘုရားရှင်အပေါ် ပိုမိုကြည်ညိုသဒ္ဓါပွားများစေရန်အတွက် မီးမလောင်ခြင်းဖြစ်သည်။
အရှင်မဟာကဿပနှင့်ရဟန်းများ လာရာလမ်းဝယ် မန္ဒာရဝနတ်ပန်းကို ထီးလုပ်၍ဆောင်းပြီးလျှင် ကုသိနာရုံပြည်ဖက်မှ ပါဝါပြည်ဘက်သို့ လာနေသော တက္ကတွန်း၏ ပြောချက်အရ မြတ်စွာဘုရားပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ငိုကြွေးနေသော ရဟန်းတို့အား သုဘဒ္ဒရဟန်းသည် မငိုကြွေးရန်နှင့် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းများကို ဤသည်သောအရပ်ကို မလားရ၊ ဤသည်သောအကျင့်ကို မကျင့်ရ စသဖြင့် ငါတို့ကို ချုပ်ခြယ်သည်၊ ယခုပြုလိုရာ ပြုနိုင်ပြီဟုဆိုသည်။
ရခိုင်မူ စတုတ္ထသင်္ဂါယနာ
သင်္ဂါယနာခြောက်တန်၌ မပါဘဲလျက် ရခိုင်ပြည်ဝေသာလီ ရွှေတောင်ကြီး၌ စတုတ္ထသင်္ဂါယနာကို တင်သည်ဟု အချို့က ဝေဖန်ကြသည်။
ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်ပြီး မကြာမြင့်မီကာလတွင် အဇာတသတ်မင်းကြီးသည် ပထမဆုံးကြိမ် သင်္ဂါယနာ တင်ရာ၊ တင်ရသော အကြောင်းရင်း၊ တင်ခဲ့သောနေရာနှင့်တိုင်းပြည်၊ တင်ရာ၌ အားပေးသော ဘုရင်၊ ပါဝင်သော ရဟန္တာများ၊ ဦးဆောင်သော ရဟန္တာ၊ ရည်ညွှန်းသော ဂါထာပုဒ်၊ ပါဠိတော် စသည်အားဖြင့် အင်္ဂါဆယ်တန်နှင့် ပြီးအောင် တင်ခဲ့သည်။
အေဒီ ၄ -၉ ရာစုအထိ ထွန်းကားသော ဝေသာလီခေတ်ဝယ် ဝေသာလီမင်းများသည် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များဖြစ်သည့်အလျောက် သီဟိုဠ်ပြည်နှင့် လူမှုရေးအရသော်လည်ကောင်း၊ ဘာသာရေးအရသော်လည်းကောင်း ဆက်ဆံမှုရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဝေသာလီဘုရင် သီရိစန္ဒြမင်း (သီရိသုဓမ္မဝိဇယမင်း) သည် သီဟိုဠ်မှ ရဟန်းသံဃာ ၁၀၀၀ ကိုပင့်ဆောင်ပြီး ရခိုင်ပြည်မှ ရဟန်းသံဃာ ၁၀၀၀၊ သံဃာ နှစ်ထောင်တို့ဖြင့် စူဠရေဝတရဟန္တာမထေရ် ကြီးမှူးလျက် ဝေသာလီရွှေတောင်ကြီးတွင် စတုတ္ထအကြိမ်ဟူ၍ သင်္ဂါယနာတင်ရာ၊ သုံးနှစ်ကြာအောင် ကြေးပြားငါးထောင်ပေါ်တွင်ရေးသားပြီး တင်ရကြောင်း မေဓပညာမော်ကွန်းစာတွင် ဖော်ပြသည်။ သံဃာတော်များ သီတင်းသုံးနိုင်ရန်အတွက် ရွှေတောင်ကျောင်းကြီးကို ညီစွာညှိပြီး ကျောင်းတော်ကြီး ၅ ဆောင် ဆောက်လုပ်ကြောင်း ထိုမော်ကွန်းအရ သိရသည်။ ယနေ့တိုင် ကျောင်းတော်ရာများကို တွေ့မြင် လေ့လာနိုင်သည်။ မဇ္ဈိမဒေသတွင် အသောကမင်း တင်ခဲ့သော သင်္ဂါယနာမှာ တတိယအကြိမ် ဖြစ်သဖြင့် ထိုတတိယအကြိမ်မှ ဆက်လက်ရေတွက်သောကြောင့် ဝေသာလီ၌တင်သော သင်္ဂါယနာမှာ စတုတ္ထအကြိမ် ဟု သတ်မှတ်ကြလေသည်။
သင်္ဂါယနာကြီး၊ သင်္ဂါယနာချေ
သင်္ဂါယနာတင်ရာတွင် ဘုရားပိဋကတ်တော်များကိုတတ်သိကျွမ်းကျင်သော ရဟန္တာများ ပါဝင်မှသာ အထမြောက်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤသို့ ရဟန္တာများ ပါဝင်၍ တင်ခဲ့သော သင်္ဂါယနာများကို ရခိုင်တို့က သင်္ဂါယနာကြီးဟု ခေါ်သည်။ ဝေသာလီတွင် တင်သော သင်္ဂါယနာနှင့် ရခိုင်ပြည်မှ ဝိပဿနာဓူရ ရဟန်းငါးရာ၊ ဂန္ဓာဓူရ ရဟန်းငါးရာ ပါဝင်ပြီး သီဟိုဠ်ကလည်း ထိုအတိုင်း ပါဝင်ကြောင်း မော်ကွန်းအရသိရသော်ငြား ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေနိုင်ခြင်း မရှိ၍ အများ မသိကြချေ။
သင်္ဂါယနာတင်ခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍၊ မြတ်စွာဘုရား သဗ္ဗညုတရွှေညာဏ်တော်ရသည်မှစပြီး ဝါဆိုလကပင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံသည့်ကာလအထိ လေးဆယ့်ငါးဝါအတွင်းဟောကြားခဲ့သော ပိဋကတ်တော်များကို သင်္ဂါယနာတင်သည်လော သို့မဟုတ် သီရိဓမ္မာသောကမင်းကြီးလက်ထက် ဗုဒ္ဓသာသနာတော်ကို သန့်စင်ခဲ့သည့် အကြောင်းများကိုပါ တတိယအကြိမ် သင်္ဂါယနာတင်သည်မှာ ထည့်သွင်းသလော၊ ထိုနည်းတူ သီဟိုဠ်တွင် စတုတ္ထသင်္ဂါယနာ တင်ခဲ့သော ဝဋ္ဋဂါမဏိမင်းကြီး၏ ဆောင်ရွက်ချက်များကိုပါ စတုတ္ထသင်္ဂါယနာတွင် ရေးသားမှတ်တမ်းတင်ခဲ့သလောဟု မေးခွန်း ထုတ်မှုများ ရှိသည်။ ဝေသာလီတွင် တင်ခဲ့သော သင်္ဂါယနာအကြောင်းကိုမူ စာပေများ၌လည်းကောင်း၊ သမိုင်းရုပ်ကြွင်း အထောက်အထားများဖြင့်လည်းကောင်း တွေ့ရသည် ဖြစ်ရာ၊ ရခိုင်များနှင့်တကွ နိုင်ငံခြားသုတေသီတို့ကလည်း စတုတ္ထသင်္ဂါယနာ ဖြစ်မြောက်ကြောင်း လက်ခံထားကြသည်ဟု ဆိုသည်။
ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင်
ရခိုင်ပြည်ဖက်က စာပေ၌ သင်္ဂါယနာအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သင်္ဂါယနာကြီး၊ သင်္ဂါယနာချေ (= သင်္ဂါယနာငယ်) ဟူ၍ နှစ်မျိုးနှစ်စား တွေ့ရသည်။ သင်္ဂါယနာကြီးများကို နံပါတ်စဉ်အတိုင်းရေတွက်ကာ သင်္ဂါယနာငယ်များကိုမူ မိမိတို့၏ တိုင်းပြည်အတွင်း၌ နံပါတ်စဉ်တပ်ထားသည်။ လေးမြို့ခေတ်၊ ပဉ္စာမြို့၌ ဘုရင်မင်းရင်ဖြူသည် ဧကဒဿမမြောက်သင်္ဂါယနာကိုတင်၏ ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ၎င်းမင်းသည် ပဉ္စမမြောက်သင်္ဂါယနာကိုလည်း တင်၏ ဟူ၍လည်းကောင်း ရခိုင်စာပေများ၌ တွေ့ရရာ၊ ဘုရင်တပါးတည်းက သင်္ဂါယနာ နှစ်ကြိမ်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ မင်းရင်ဖြူသည် သင်္ဂါယနာကြီးကို ပဉ္စမအကြိမ်တင်ပြီးလျှင် သင်္ဂါယနာငယ်ကို တစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ်မြောက်တင်ခဲ့သည်။
ဓာတ်တော်များအကြောင်း
ဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်၍ မီးလောင်ကျွမ်းသောအခါ ဓာတ်တော်မွေတော်နှစ်မျိုး ကြွင်းကျန်သည်။ အသမ္ဗိန္နဓာတ်တော်များမှာ နဖူးသင်းကျစ်တော်တဆူ၊ ညှပ်ရိုးတော်နှစ်ဆူ၊ စွယ်တော်လေးဆူဖြစ်သည်။ သမ္ဗိန္နဓာတ်တော်များမှာ အရောင် သုံးမျိုးနှင့် အရွယ်အစား သုံးမျိုးကြွင်းကြောင်း ရခိုင်ဓာတုဝင်ကျမ်း၌ ဖော်ပြသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတော်မှ ဓာတ်တော်ပေါင်း ၈ စရွတ် ကြွင်းပါသည်။ ကွမ်းစားအားဖြင့် ၁၆ ကွမ်းစားဖြစ်သည်။ အရောင်အဆင်းအားဖြင့် ရွှေရောင်၊ ပွတ်သစ်စခရုသင်းရောင်၊ ချရားစေ့အရောင်တို့ ဖြစ်သည်။ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဓာတ်တော်များကို ဒေါနပုဏ္ဏားက ဝေပေးရာ၊ နှစ်ပြည်ထောင်မင်းတို့က မိမိတို့အရပ်ဒေသများတွင် ကိုးကွယ်ကြသည်။ ထိုဓာတ်တော်များကို မကြာမီ အဇာတသတ်မင်း တိုက်ယူပြီး ရာဇဂြိုဟ်ပြည်မှာ ‌မြေထဲစေတီ တည်ထားကိုးကွယ်သည်။ ပေါင်တော်ဓာတ်၊ မျက်လုံးတော်ဓာတ်၊ လိုင်ရိုးတော်ဓာတ်စသည်ဖြင့် အဋ္ဌကထာ၌ မပါရှိပါ။ သို့သော် ထိုဓာတ်တော်များမှာ ယနေ့ထိ ရခိုင်ပြည်၌ အမည်နာမနှင့်တကွ တည်ရှိပါသေးသည်။
မြတ်စွာဘုရားပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၂၁၈ အကြာတွင် သီရိဓမ္မာသောကမင်းကြီးသည် ဓမ္မာခန္ဓာပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင်ကို ရည်စူးပြီး စေတီတည်လိုသဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ ဓာတ်မွေတော်များကို ရှာဖွေသည်။ အဇာတသတ်မင်း ပြုထားခဲ့သော ဓာတ်တော်များကို တူးဖော်ယူသည်။ ထိုဓာတ်တော်များမှာ ရွှေပန်းကန်တွင် အားလုံး တစုတပေါင်းတည်း ဖြစ်၍ နေရာ၊ အသျှင်မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿမထေရ်သည် အသားမှဖြစ်သောဓာတ်၊ အရိုးမှဖြစ်သောဓာတ်၊ အသွေးမှဖြစ်သောဓာတ် စသဖြင့် ခွဲခြားသည်။ အသေးစိတ်အားဖြင့် ဦးခေါင်းတော်ဓာတ်၊ ဦးနှောက်တော်ဓာတ်၊ မျက်လုံးတော်ဓာတ်စသည်ဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ အင်္ဂါကြီးငယ်မှ ဖြစ်သော ဓာတ်တော်များကို တခုချင်းခွဲခြမ်းပြီး သီရိဓမ္မသောကမင်းအား ပေးသနားပါသည်။
သီရိဓမ္မသောကမင်းကြီးသည် ဓာတ်တော်များကို ရရှိသောအခါ ဌာပနာစေတီတည်ရမည့် နေရာဒေသများကို မေးလျှောက်သည်။ ထိုအခါ မထေရ်ကြီးက ဒကာတော်မင်းကြီး ဤဓာတ်တော်များကို ဌာပနာပြီး စေတီတည်ရန်နေရာဒေသများမှာ မြတ်စွာဘုရား သက်တော်ထင်ရှားရှိစဉ်ကပင် ဗျာဒိတ်တော်ပေးခဲ့သော နေရာတိုင်းတွင် စေတီတည်ရမည်၊ ထိုနေရာများသို့ စေတီတည်ရန်အတွက် ဓာတ်တော်များ ပို့ဆောင်ရမည်ဟု မိန့်မြွက်သည်။ ထို့နောက် မထေရ်သည် အသျှင်ဗာဟုလမထေရ်နှင့် အသျှင်တိဿမထေရ် နှစ်ပါးကို မြတ်စွာဘုရားဗျာဒိတ်ပေးတော်မူခဲ့သည့် ရခိုင်ပြည်အနှံ့နေရာများတွင် စေတီတည်ထားရန် ဓာတ်တော်များကို ပို့စေသည်။
သူရိယစက္ကမင်း
ထိုအရှင်တို့သည် ကောင်းကင်ခရီးဖြင့် ရခိုင်ပြည်သို့ ကြွရောက်ပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရခိုင်ပြည်ဓညဝတီတွင် သူရိယစက္က မင်းပြုလျက်ရှိသည်။ မထေရ်နှစ်ပါးသည် ဓာတ်တော်များကို ပေးအပ်ပြီး စေတီတည်မည့် အရပ်များကို ပြောကြားသည့်အခါ၊ သူရိယစက္ကမင်းက လက်ခံယူပြီး မှူးကြီးမတ်ကြီးစစ်သူကြီးများကို စေတီတည်ရန်အတွက် ဓာတ်တော်များပေးအပ်ပြီး မြတ်စွာဘုရား ဗျာဒိတ်တော်မြွက်ဆိုခဲ့သည့် နေရာတိုင်းသို့ လာရောက်၍ စေတီတည်စေသည်။ သေလာဂီရိတောင်တော်၌ ကျောက်ရိုးတော်ဓာတ်ကို၊ မဉ္စူပဗ္ဗတတောင်တွင် ချက်တော်ဓာတ်ကို၊ မိဂပဗ္ဗတတောင်၌ သင်းကျစ်တော်ဓာတ်ကို အသီးသီး ဌာပနာ၍ စေတီတည်လေသည်။
အမှန်တည်သော ဓာတ်တော်များ
အဋ္ဌကထာစသည်တို့မှာ မပါရှိသော်လည်း ယနေ့ထက်တိုင် ကျောရိုးတော်ဓာတ်၊ လိုင်ရိုးတော်ဓာတ်၊ ချက်တော်ဓာတ်၊ လျှာတော်ဓာတ် စသည်ဖြင့် တည်ရှိနေသည်။ ဤဓာတ်တော်အမည်များကိုလည်း ဓညဝတီခေတ်မှ စပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် ဘုရင်များ ပြန်လည်ပြုပြင်ရာ၌ ကမ္ဗည်းကျောက်စာ ထိုးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားဟောပါဠိတော် အဋ္ဌကထာစသည်တို့မှာ မပါသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တည်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ဓာတ်မွေတော်စေတီများမှာ ကစ္ဆပနဒီ ခေါ် ကုလားတန်မြစ်၏ ဝဲယာတလျှောက်၌လည်းကောင်း၊ အဉ္စနနဒီ ခေါ် လေးမြို့မြစ်၏ ဝဲယာတစ်လျှောက်၌ လည်းကောင်း၊ သရီရနဒီ ခေါ် သရီချောင်း၏ ဝဲယာတစ်လျှောက်၌လည်းကောင်း၊ ရန္ဓနဒီခေါ် ရမ်းချောင်း၏ ဝဲယာတစ်လျှောက်၌လည်းကောင်း၊ ရမ်းဗြဲကျွန်း၊ ဖရုံကာကျွန်း၊ သံတွဲစသော နေရာဒေသအနှံ့ ရခိုင်တစ်ပြည်လုံးတွင် တည်ထားခဲ့၍၊ ဗုဒ္ဓ၏ဓာတ်တော်နိုင်ငံဟု ခေါ်သင့်သည်။
ရခိုင် ပါဠိတော်မူအကြောင်း
ရခိုင်ပြည်တွင် အသုံးပြုခဲ့သော ပိဋကတ်ကို ကြိုးတန်းပိဋကတ်တော်ဟု ခေါ်၏။ မြန်မာသို့ ရောက်ရှိသော ပိဋကတ်တော်မှာ သထုံကတဆင့် အနော်ရထာမင်းယူခဲ့သော ပိဋကတ် ဖြစ်သည်။ သထုံပိဋကတ်မှာလည်း သီဟိုဠ်မှတဆင့်ရောက်လာသည် ဖြစ်၍ သီဟိုဠ်ပိဋကတ် ခေါ်ပြန်သည်။ သီဟိုဠ်မှာလည်း သျှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသပိဋကတ်နှင့် သီဟိုဠ်သားတို့အခေါ် စရိယပိဋကတ်ဟူ၍ ၂ မျိုး ရှိလေသည်။ ထိုင်း၊ ဗီယက်နမ်၊ လာအို၌ ရှိသော ပိဋကတ်ကို ဇင်းမယ်ပဏ္ဏာသပိဋကတ်တော်ဟု ခေါ်သည်။
ကြိုးတန်းပိဋကတ်
ပထမအကြိမ် သင်္ဂါယနာမူအတိုင်း ဒုတိယအကြိမ် သင်္ဂါယနာတင်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် သင်္ဂါယနာတင်မူအတိုင်း တတိယအကြိမ် သင်္ဂါယနာတင်သည်။ ရခိုင်ပြည်တွင်လည်း စတုတ္ထအကြိမ်သင်္ဂါယနာတွင် တတိယအကြိမ်ကမူအတိုင်း သင်္ဂါယနာတင်သည်။ ဤကဲ့သို့ မူရင်းအတိုင်း အဆင့်ဆင့် စတုတ္ထအကြိမ်ထိ ဆင်းသက်လာသော်လည်း ပိဋကတ်တော်များကို ဖြည့်စွက်ခြင်း၊ ပြင်ဆင်ခြင်း၊ နုတ်ပယ်ခြင်း လုံးဝမပြုဘဲ တသဝေမတိမ်း ရခိုင်အခေါ် စာမျဉ်းအချွတ်ပင်လျှင် မှန်ကန်အောင် တင်ထားသော ပိဋကတ်တော်ဖြစ်သည်။ စာမျဉ်းဆိုသည်မှာ မျဉ်းကြောင်းကိုခေါ်သည်။ ရှေးစကားမှာ မျဉ်းကြောင်းကို ကြိုးတန်းဟုခေါ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သစ်တုံးတတုံးကို လွှဆရာက ဗဟိုခွဲလိုလျှင် သစ်တုံး၏ခေါင်းမှနေ၍ မီးသွေးသုတ်လိမ်းထားသောကြိုးကို အလယ်ကျအောင်ထားပြီး အခြားတဖက်မှ လူတဦးက ကြိုးကိုတင်းအောင်ကိုင်၍ ကြိုးကိုဆွဲရိုက်ရသည်။ ထိုအခါ မီးသွေးသုတ်လိမ်းထားသော ကြိုး၏အကြောင်းသည် သစ်တုံးပေါ်၌ လုံးဝကောက်ကွေ့ခြင်းမရှိ ဖြောင့်တန်းထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။ ။ ထိုနည်းတူစွာ ရခိုင်ပြည်ရှိ ပိဋကတ်တော်များမှာလည်း ကြိုးတန်းသည် အကောက်အကွေ့မရှိသကဲ့သို့ ပြုပြင်ခြင်း၊ ပြင်ဆင်ခြင်း၊ နုတ်ပယ်ခြင်းတည်းဟူသော ချို့ယွင်းချက် အကောက်အကွေ့မရှိ၍ ကြိုးတန်းပိဋကတ်ဟု ခေါ်သည်။
ပိဋကတ်တိုက် လေးဆယ့်ရှစ်ခု
ရှေးရခိုင်ဘုရင်များအုပ်စိုးသောခေတ်က မြောက်ဦးပတ်ဝန်းကျင်တွင် သံဃာ ၁၀၀၀ ဆံ့သော ကျောင်းတော်ကြီး ၃၆ ကျောင်း ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုကျောင်းတော်ကြီးများ၌ ဗုဒ္ဓစာပေကို သင်ကြားသော သံဃာတော်များသည် ကြိုးတန်းပိဋကတ်တော်ကို စံထား လေ့လာကြသည်။ ထိုပိဋကတ်တော်များ ထားရှိရန်အတွက် ပိဋကတ်တိုက် ခေါ် ပုထိုးများကို မြောက်ဦးမြို့နေရာအနှံ့တွင် တွေ့ရသည်။ သမိုင်းအရ ပိဋကတ်တိုက်ပေါင်း ၄၈ ခု ရှိသည်။ ယခုအခါ ပြိုပျက်သွားကြသဖြင့် အချို့တဝက်ကိုသာ တွေ့ရသည်။ ယခုထိတိုင် အကောင်းပကတိတွေ့ရသော ပိဋကတ်တိုက်မှာ
ကံသာရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
ကံသာရွာ (Kanthar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ ကြအိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၃၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြအိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၁၅ ဦး၊ မ ၂၈၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ
ပိဋကတ်တိုက် လေးဆယ့်ရှစ်ခု
ရှေးခေတ်က ရေးသားခဲ့သော ပေစာများ၌ ဝေသာလီတွင် သင်္ဂါယနာတင်ခဲ့စဉ်က မူအဖြစ်ထားခဲ့သော ကြိုးတန်းပိဋကတ်တော်မှတဆင့် ရေးကူးခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို ပေစာ၏အဆုံး၌ ကြိုးတန်းပိဋကတ်တော်အတိုင်း ရေးကူးခြင်းဖြစ်သည်ဟု ရေးထားသည်ကို ယနေ့တိုင် ပေစာများ၌ တွေ့နိုင်သည်။
ကုံးကော်ရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ကုံးကော်ရွာ (Konekaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဆန်ဟကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၄၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆန်ဟကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၁၅ ဦး၊ မ ၃၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စောအလွှမ်း
စောအလွှမ်း (အလယ်ပြင်သည် ("အလယ်နန်းမတော် မိဖုရား") ဟုလည်း သိကြ) သည် ပုဂံခေတ် နရသိင်္ခနှင့် နရပတိစည်သူမင်းများ၏ မိဖုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
စောအလွှမ်းသည် ဖခင် ရာဇသူ၊ နှင့် တောင်ပြင်သည်နှင့် ခင်အုံးတို့၏ တူမ မိခင် အိမ်တော်သည်တို့၏ သမီးတော်နှစ်ဦးအနက် သမီးတော်ကြီး ဖြစ်သည်။  ရာဇဝင်ကျမ်းများက သူမကို အလယ်ပြင်သည် ("အလယ်နန်းမတော် မိဖုရား") ဟု ဖော်ပြကြသော်လည်း  နရပတိစည်သူမင်းလက်ထက်တွင် ရေးထိုးခဲ့သော ကျောက်စာတစ်ခုအရ သူမ၏ ဘွဲ့အမည် သို့မဟုတ် ငယ်မည်မှာ စောအလွှမ်း (သို့မဟုတ် ယခုခေတ် မြန်မာဘာသာအရ စောထိပ်ထား) ဖြစ်သည်။ သူမတွင် နရပတိစည်သူမင်းနှင့် မွေးဖွားခဲ့သော သတ္တိ-ခမိ အမည်ရှိ သမီးတော်တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ စောအလွှမ်းသည် နရပတိစည်သူမင်းလက်ထက် (အေဒီ ၁၁၈၆ တွင် ဝေဠုဝတီမိဖုရား ကွယ်လွန်ပြီးနောက်) တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး အလယ်နန်းမတော် မိဖုရားနေရာကို အခြားမိဖုရားတစ်ဦးက ဆက်ခံခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာ ဂျူဒိုအဖွဲ့ချုပ်
နိုင်ငံတကာ ဂျူဒိုအဖွဲ့ချုပ် (IJF)ကို ၁၉၅၁ ဇူလိုင်တွင် တည်ထောင်သည်။ IJF ကို မူလအစက အာဂျင်တီးနား အပါအဝင် ဥရောပမှ ဂျူဒိုအဖွဲ့အစည်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက် ဆယ်နှစ်အတွင်းတွင် တိုက်ကြီးလေးတိုက်မှ နိုင်ငံများပါ ပါဝင်လာသည်။ ယနေ့အခါ IJF တွင် တိုက်ကြီးအကုန်လုံးမှ အမျိုးသားအသင်း ၂၀၀ ဖွဲ့ ရှိနှင့်လေပြီ။ IJF ၏ စာရင်းအရ ကမ္ဘာတဝန်းလုံး၌ ဂျူဒို သင်ကြားလေ့ကျင့်သူ သန်း ၄၀ ကျော် ရှိသည်။
၂၀၀၉ ကတည်းက၊ IJF က ကြီးမှူး၍ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံပြိုင်ပွဲနှင့် ကမ္ဘာ့ဂျူဒိုခရီးစဉ် (World Judo Tour)ကို နှစ်စဉ် ကျင်းပပေးသည်။ ကမ္ဘာ့ဂျူဒိုခရီးစဉ်တွင် ဂရင်းပရစ်(Grand Prix) ငါးပွဲ၊ ဂရင်းဆလမ်(Grand Slams) လေးပွဲ၊ မာစတာပြိုင်ပွဲ(master tournament) တပွဲနှင့် တိုက်ကြီးအိုးပင်း(Continental open tournament) တပွဲ ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နိုင်ငံတကာ ဂျူဒိုအဖွဲ့ချုပ်
ဝါယောင်းငှက်ညို
ဝါယောင်းငှက်ညို (Grammatoptila striatus) သည် စာကလေးမျိုးနွယ်ဝင်ငှက်ဖြစ်ပြီး တိဗက်နိုင်ငံ၊ မြန်မာနိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဘူတန်နိုင်ငံ၊ နီပေါနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
မသွယ်ရွာ၊ မင်းတပ်မြို့နယ်
မသွယ်ရွာ(M'Thwei)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မင်းတပ်ခရိုင်၊ မင်းတပ်မြို့နယ်၊ ဒုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၉၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၅ ဦး၊ မ ၄၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၉၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတပ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အမှတ်(၁၀)ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံ
အမှတ်(၁၀)ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံ (အတိုကောက်: ကပစ(၁၀)) သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ အထက်မင်းလှမြို့နယ်၊ ကုန်းကြီးကျေးရွာအနီးတွင်တည် ရှိပြီး မြေဧက (၆၀၀၀) ကျော် စစ်သည်အင်အား (၆၀၀) ကျော် ရှိသည်။ ၎င်းစက်ရုံကို ၁၉၉၃တွင် စတင်ဆောက်လုပ်ခဲ့ပြီး စီမံကိန်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ တာဝေးပစ်ဒုံးကျည် (missile)၊ မြေပြင်မှဝေဟင် (surface to air missile)၊ ဝေဟင်မှ ဝေဟင် (air to air missile)၊ ဒုံးကျည်များထုတ်လုပ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ ၎င်း စီမံကိန်း အတွက် ပညာရှင်များမှာ တောင်ကိုရီးယား၊ မြောက်ကိုရီးယား၊ တရုတ်နဲ့ ရုရှားနိုင်ငံများမှ ပညာရှင်များ ဖြစ်သည်။ စက်ရုံအတွက် စက်ပစ္စည်းများ ကိုလည်း တောင်ကိုရီးယား၊ တရုတ်နဲ့ ရုရှားမှ ဝယ်ယူပြီး တည်ဆောက် တပ်ဆင်ရေး လုပ်ငန်းများကို (၂၀၀၃-၂၀၀၄) တွင် အပြီးသတ် ဆောက်လုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံများ