cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ချားယားကုန်းရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်ငူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟန်နားရွာ၊ ဝမ်ဖိုင်
ဟန်နားရွာ (Hannar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၅ ဦး၊ မ ၃၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တအုံရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
တအုံရွာ (Taohn)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ တအုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၃၇၈ ဖြစ်သည်။  ရွှေဘိုမြို့၏အရှေ့ဘက်၇မိုင်ခန့်အကွာတွင်တည်ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းပုလဲရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
အင်းပုလဲရွာ (Innpale)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၇၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၅ ဦး၊ မ ၃၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်ငူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗမာတိုင်းလုံးဆိုင်ရာ အမျိုးသမီးလွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ်
ဗမာတိုင်းလုံးဆိုင်ရာ အမျိုးသမီးလွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ်
၁၉၄၅ခုနှစ် စက်တင်ဘာလအတွင်း၌ ခေတ်အဆက်ဆက် နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများ၌ ပါဝင်သော အမျိုးသမီးတစ်စုနှင့် လူမှုရေးလုပ်ငန်းများ၌ စိတ်ပါဝင်စားသူ အမျိုးသမီးတစ်စုတို့ပူးပေါင်းကာ ‘ဗမာတိုင်းလုံးဆိုင်ရာ အမျိုးသမီးလွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ်’ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။ ဗမာတိုင်းလုံးဆိုင်ရာ အမျိုးသမီးလွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ်၏ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဒေါ်ခင်ခင်ကြီး(သခင်သန်းထွန်း၏ဇနီး)ဖြစ်၍ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌမှာ ဒေါ်ခင်ကြည် (ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ဇနီး)တို့ဖြစ်ကြသည်။ အတွင်းရေးမှူးမှာ ဒေါ်ခင်ကြည်(ဦးသိန်းဖေမြင့်၏ဇနီး)ဖြစ်ကြသည်။ ဒေါ်ခင်ကြည်ခွင့်ယူသောအခါ ဒေါ်သန်းနိုင်က ဆောင်ရွက်သည်။ အမှုဆောင်များမှာ လေဒီမြဘူး(ဆာမြဘူး၏ဇနီး)၊ ဒေါ်သန်းခင်(ဂဠုန်ဦးစော၏ဇနီး)၊ လေဒီပေါ်ထွန်း(ဆာပေါ်ထွန်း၏ဇနီး)၊ ဒေါ်စောရွှေ(အမတ်ဟောင်း)၊ ဒေါ်မမ(ပညာအုပ်)၊ မစောချစ်၊ မခင်ရီ၊ မစံကျော့ခိုင်၊ မနှင်းဆီ(ခ)ဒေါ်ရီရီ၊ မခင်အုံးရင်၊ မစောမြ စသည်တို့ဖြစ်ကြသည်။ ယင်းအဖွဲ့တွင် ရန်ကုန်မြို့ပေါ်ရှိ အစိုးရအဖွဲ့ဝင်လူကြီးများ၊ အရာရှိကြီးများ၏ဇနီး ဦးရေ အတန်းများများပါဝင်နေသည်။ ထို့ပြင် အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြသော ယခင်က နိုင်ငံရေးအစဉ်အလာရှိသူ အမျိုးသမီးအများစုမှာ ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့စနစ်ကို တော်လှန်လိုသူများသာ ဖြစ်ကြ၍ တိုင်းလုံးဆိုင်ရ အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်အချင်းချင်းပင် အတွေးအခေါ် အယူအဆကွဲကြားလျက်ရှိကြသည်။
ယင်းအဖွဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်များအတိုင်းပင် စစ်ပြီးစနိုင်ငံပြန်လည်ထူထောင်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် ဝင်ရောက်ကူညီကြ၏။ ဗြိတိသျှတို့ထံမှ ရာရှင်ယူကာ နွမ်းပါးသူတို့အား ဝေငှပေးကြသည်။ အသင်းကို ခုတုံးလုပ်၍ ကိုယ်ကျိုးရှာလိုသူများနှင့် ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့အလိုတော်ရိအရာရှိဇနီးများအား အင်အားများသောအသင်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှတို့မှ အစိုးရကို အထောက်အကူပြုရုံသာမက အစိုးရ၏ သဘောတူညီချက်မရဘဲ မလုပ်ဝံ့ကြပေ။
သို့သော် ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့အစိုးရက ယင်းတို့၏ ဗျူရိုကရေစီ အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားကြီးအား ပြန်လည်အသက်သွင်းနေသည်ကို မလိုလားသည်အပြင် လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲနှင့်ယှဉ်၍ အမျိုးသမိးဘဝ လွတ်မြောက်ရေးကို လုပ်ကိုင်လိုသော အမျိုးသမီးအင်အားစုများလည်း ယင်းအဖွဲ့ထဲ၌ ပါဝင်နေရာ ဗြိတိသျှအလိုတော်ရိက အမျိုးသမီးများနှင့် သဘောကွဲလွဲမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၁၉၆၄ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ(၂၃)ရက်နေ့က ရန်ကုန်မြို့ဘဒ်လမ်း (ယခုပဒုမ္မာလမ်း)ရှိ ဥက္ကဋ္ဌဒေါ်ခင်ခင်ကြီး၏ နေအိမ်၌ ကျင်းပသော ဗမာတိုင်းလုံးဆိုင်ရာ အမျိုးသမီးလွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ် အစည်းအဝေး၌ အဖွဲ့ချုပ်အမှုဆောင်များနှင့် နယ်ကိုယ်စားလှယ်အချို့တက်ရောက်သော အစည်းအဝေးတွင် ရခိုင်ပြည် မြေပုံမြို့၌ ဗြိတိသျှစစ်သားနှင့် ပုလိပ်တို့က အမျိုးသမီးကလေးများအား စော်ကားသည့်ကိစ္စ၊ ပုလိပ်အရာရှိကြီးများနှင့် လယ်ပိုင်ရှင်များပူးပေါင်းကာ လယ်သမားများနှင့် လယ်သမားခေါင်းဆောင်များကို အပြစ်ရှာ၍ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်သည့် ကိစ္စများအား အမျိုးသမီးကလေးများက လေးနက်စွာ အပြစ်တင်ရှုတ်ချကြောင်းနှင့် ဆိုင်ရာက အမြန်ဆုံး အရေးယူပေးရန် တောင်းဆိုကြောင်းစသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ခဲ့သည်။ ထိုသတင်းကို သတင်းစာအချို့၌ ဖော်ပြပါရှိရာ ဗြိတိသျှအာဏာပိုင်တို့က တတ်နိုင်သရွေ့ဖုံးကွယ်ထားလိုသည့်သတင်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ အမျိုးသမီးအဖွဲ့အပေါ် ဗြိတိသျှတို့က မကျေနပ်ကြပေ။
ထို့ကြောင့် သက်ဆိုင်ရာအာဏာပိုင်တို့က အသင်းအစည်းအဝေးကို အမြန်ဆုံးခေါ်စေ၍ ယင်းကိစ္စကို တစ်မျိုးတစ်ဖုံဖြစ်စေရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော် အမျိုးသမီးအများစုက ရခိုင်တိုင်းမှ အမျိုးသမီးများ၏အရေးသည် မြန်မာအမျိုးသမီအားလုံး၏ အရေးဖြစ်ကြောင်း၊ ဤကိစ္စကို ထိရောက်စွာ အရေးမယူခြင်းသည် အမျိုးသမီးတို့၏ဘဝ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် အာမခံချက်မရှိသည်မှာ ထင်ရှားကြောင်း၊ ဗမာတိုင်းလုံးဆိုင်ရာအမျိုးသမီးလွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့က အမျိုးသမီများဘက်မှ မရပ်တည်နိုင်လျှင် ဤအသင်း၌ ဆက်လက် လုပ်ကိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း ပြောကြားသည်။ယင်းကိစ္စနှင့်ပက်သက်၍ အသင်း၌ အခြေအနေတင်းမာလာကာ အမျိုးသမီးအချို့အသင်းမှ နုတ်ထွက်ကုန်ကြသည်။ ဗမာတိုင်းလုံးဆိုင်ရာအမျိုးသမီးလွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ဝင်များသည် နိုင်ငံလွတ်လပ်ရေး၊ တောင်သူလယ်သမားအရေး၊ အမျိုးသမီးအရေး၊ စီပွားရေး၊ လူမှုရေးစသည်တို့ကို ဦးတည်ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း အယူအဆမတူသော အမျိုးသမီးအင်အားစုနှစ်ရပ်ကြောင့် အသင်း၏ အင်အားမှာ ပြိုကွဲခဲ့ရသည်။ ၁၉၄၆ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှ ဗမာတိုင်းလုံးဆိုင်ရာအမျိုးသမီးလွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့အမည်ဖြင့် ဒေါ်ခင်ခင်ကြီး၏ ဦးဆောင်မှုအရ လူမှုရေးလုပ်ငန်းများကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ရင်း တဖြည်းဖြည်း အသင်း၏ အမည်သာ ကျန်တော့သည်အထိ အင်အားမရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ဆိုက်ရောက်သွားသည်။
ကျမ်းကိုးစာရင်း
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေး
တင်ထပ်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
တင်ထပ်ရွာ (Tinhtat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းဇင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၂၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းဇင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၂၁၅ ဦး၊ မ ၈၀၉၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၃၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန်းနီရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
ကန်းနီရွာ(Kanni)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ ကောင်လွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၄၇၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်လွင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၅ ဦး၊ မ ၈၇၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၂၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်အိုးရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
ကျောက်အိုးရွာ (Kyaukoe)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ လင်းကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၁၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လင်းကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၂ ဦး၊ မ ၁၄၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တတ်လိုက်ရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
တတ်လိုက်ရွာ (Tatlaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ နားမန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၃၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားမန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၉ ဦး၊ မ ၁၆၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်တင်းရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
တောင်တင်းရွာ (Taungtin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ တောင်တင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၃၁၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံလှရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
ကံလှရွာ (Kanhla)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၈၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၅ ဦး၊ မ ၃၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်ငူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောင်လွင်ရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
ကောင်လွင်ရွာ(Kawnglwin)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ ကောင်လွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၄၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်လွင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၅ ဦး၊ မ ၈၇၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၂၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လင်းကယ်ရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
လင်းကယ်ရွာ (Linkei)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ လင်းကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၁၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လင်းကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၂ ဦး၊ မ ၁၄၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ကုန်းရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
ဝမ်ကုန်းရွာ (Wankone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ နားမန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၇၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားမန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၉ ဦး၊ မ ၁၆၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိုင်ဖုန်း ၄အက်စ်
အိုင်ဖုန်း ၄ အက်စ်သည် Apple Inc. မှ ထုတ်လုပ်လိုက်သော touchscreen smartphone အမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အက်ပဲလ်၏ ၅ခုမြောက် အိုင်ဖုန်းဖြစ်၍ ၃.၅ လက်မ အိုင်ပေါ့တပ်ချ်နှင့် မိုဘိုင်းဖုန်းကို ပေါင်းစပ်ထားသော အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အိုင်ဖုန်း ၄ အတိုင်း ပုံစံရှိသော်လည်း ဟာ့ဒ်ဝဲလ် အချို့နှင့် ဆော့ဖ်ဝဲလ်အချို့ပိုမိုကောင်းမွန်အောင်ပြုလုပ်ထားသည်။
ဆော့ဖ်ဝဲလ် နှင့် ဟာ့ဒ်ဝဲလ် ပြောင်းလဲမှုတို့တွင် အက်ပဲလ်၏ ဆီရီခေါ် စကားပြောလက်ထောက်ကိရိယာ၊ ကိုယ်ပိုင်ကွန်ပျူတာ လွတ်လပ်မှု၊ အိုင်ကလောက်တို့နှင့် ပုံထွက်ပိုကောင်းသော ကင်မရာတို့ ပါဝင်သည်။ စက်ပစ္စည်း၏ function များသည် အသံဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထူးကြီး (မြောက်)ရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
ထူးကြီး (မြောက်)ရွာ (Htugyi(North))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ တယ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၄၃၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တင်ထပ်ရွာ၊ ပင်းတောက်
တင်ထပ်ရွာ (Tinhtat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ပင်းတောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၂၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပင်းတောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၁၇ ဦး၊ မ ၂၅၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်မိုင်ကောင်းဆန်းရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
ဝမ်မိုင်ကောင်းဆန်းရွာ (Wanmaikawngsang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ နားမန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၇၇၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားမန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၉ ဦး၊ မ ၁၆၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းနောင်ရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
မိုင်းနောင်ရွာ(Mongnawng)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ ကောင်လွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၄၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်လွင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၅ ဦး၊ မ ၈၇၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၂၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လင်းကယ်တောရရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
လင်းကယ်တောရရွာ (Linkeitawya)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ လင်းကယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၁၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လင်းကယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၂၂ ဦး၊ မ ၁၄၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွာပြီ။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တင်ထပ်ရွာ၊ ယန်းကျိန်
တင်ထပ်ရွာ (Tinhtat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ယန်းကျိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၃၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယန်းကျိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၁၆ ဦး၊ မ ၁၀၃၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထူးကြီး (တောင်)ရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
ထူးကြီး (တောင်)ရွာ (Htugyi(South))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ တယ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၄၂၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုက္ကိုလ်ပင်စုရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
ကုက္ကိုလ်ပင်စုရွာ (Kokekopinsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၈၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၅ ဦး၊ မ ၃၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်ငူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခပေါင်းတိန်ရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
ခပေါင်းတိန်ရွာ (Khapaungtein)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၇၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၅ ဦး၊ မ ၃၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်ငူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိုတရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
ဟိုတရွာ (Hota)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ လွိုင်ကျိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၅၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်ကျိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉ ဦး၊ မ ၁၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိုတရွာ၊ နားပွဲ
ဟိုတရွာ (Hota)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ နားပွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားပွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂ ဦး၊ မ ၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကဒရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
ကဒရွာ (Kada)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ မလွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၀၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မလွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၈၈ ဦး၊ မ ၃၈၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အမှတ်(၆၆)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်
သမိုင်း
ဤအမှတ်(၆၆)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ်သည် မြန်မာ့တပ်မတော်၏ တပ်မများထဲတွင် နာမည် အကျော်ကြားဆုံးတပ်မများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲကြီးများတွင်လည်း ဝင်ရောက်ဆင်နွှဲခဲ့သည်။ သာဓကတစ်ခုအနေနဲ့ ပြရမည်ဆိုပါက ၂၀၁၅ ခုနှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိုးကန့်ဒေသတိုက်ပွဲပင်ဖြစ်သည်။ ထိုတပ်မသည် ယခင်က အင်းမဒေသတွင် အခြေမစိုက်ပါ။ ပြည်ဒေသတွင်အခြေစိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်မှ အင်းမဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တပ်မ၏ လက်အောက်ခံတပ်ရင်း (၃)ရင်းနှင့် လက်ရုံးတပ်ဖွဲ့များမှာ တပ်မဌာနချုပ် အနီးတွင်တည်ရှိပြီး ကျန်တပ်ရင်းများမှာ အင်းမမြို့နှင့် အနည်းငယ်ဝေးသည့် မြို့များတွင် တည်ရှိသည်။ တပ်မဌာနချုပ်တည်ရှိသည့်နေရာမှာ မအူကန်ရွာရှိ ပေ ၂၀၀ ကျော်ခန့်မြင့်သော တောင်ကုန်းပေါ်တွင်ဖြစ်သည် ထို့ကြောင့်လည်း ဒေသခံများက တပ်မတည်နေပုံမှာ ကုန်းပေါ်တွင်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုတပ်မအား ကုန်းပေါ် ဟုလည်းခေါ်လေ့ရှိသည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
အမှတ်(၆၆)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် အောက်ပါအတိုင်းဖွဲ့စည်းထားသည်။
ခြေမြန်တပ်ရင်းများ
အမှတ်(၆၆)ခြေမြန်တပ်မဌာနချုပ် ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ခြေမြန်တပ်ရင်း (၁၀)ရင်းရှိသည်။
နောက်ထပ်ကြည့်ရန်
#066
ထောဒေရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ထောဒေရွာ (Htawday)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ပန်ကြူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၉၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ကြူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၈၅ ဦး၊ မ ၂၇၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်မုန်ရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
ဝမ်မုန်ရွာ (Wanmon)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ နားမန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၃၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားမန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၉၉ ဦး၊ မ ၁၆၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဟန်ရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
နမ့်ဟန်ရွာ(Namhan)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ ကောင်လွင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၄၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်လွင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၅ ဦး၊ မ ၈၇၀ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၂၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စီပင်သာရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
စီပင်သာရွာ (Sipinthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ တယ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၄၃၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အယ်လစ်ဇဗက်ဘုရင်မများ
အယ်လစ်ဇဗက်(ပထမ)(၁၅၃၃ - ၁၆၀၃ ခရစ်နှစ်)
အင်္ဂလန်ပြည် ကျူ ဒေါမင်းဆက်၏ ပဉ္စမ မြောက်နှင့် နောက်ဆုံးဆက်ဖြစ်သည့် ဘုရင်မဖြစ်သည်။ ဖခင်အဋ္ဌမ ဟင်နရီဘုရင် နှင့် မိခင်မိဖုရား အန်းဗိုလင်း တို့မှ ခရစ်နှစ်၁၅၃၃ စက်တင်ဘာ ၇ရက်တွင် ဖွားမြင်သည်။ သူမအသက် ၃နှစ်အရွယ်တွင် ဖခင်က မိခင်ကို အဆုံးစီရင်စေသည်။ ၁၅၄၇ခု ဖခင်အဋ္ဌမ ဟင်နရီဘုရင် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ချက်ချင်းနန်းမတက်ရသေး။ ဟင်နရီဘုရင်၏သား ဆဋ္ဌမ အက်ဒဝပ်၊ ထို့နောက်သ္မီး စကော့တလန်ဘုရင်မ မေရီစတူးဝဒ် တို့ အင်္ဂလန်ပြည်ထီးနန်းကို စိုးစံသေးသည်။ သူတို့နောက်မှ ၁၅၅၉ ဇန်နဝါရီတွင် အသက် ၂၅နှစ် အရွယ်၌ နန်းတက်ရသည်။
၁၅၆၈ခုတွင် ဖအေတူမအေကွဲနှမဖြစ်သူ စကော့တလန်ဘုရင်မ ဘုရင်ဂျီကက်သလိပ်ဘာသာဝင် မေရီစတူးဝဒ်သည် စကော့တလန် နယ်စားမြို့စားတို့၏ပုန်ကန်မှုကြောင့် အင်္ဂလန်ပြည်သို့ ပြေးဝင်ခိုလှုံခဲ့သည်။ မေရီစတူးဝဒ်သည် အင်္ဂလန်ပြည်ထီးနန်းကို ရရန်ကြိုးပမ်းရာ အယ်လစ်ဇဗက်က ဖမ်းဆီးစေခဲ့သည်။ မေရီစတူးဝဒ် အင်္ဂလန်ပြည်ထီးနန်းရခဲ့သော် ဘုရင်ဂျီကက်သလိပ်ဘာသာ ပြန်လည်လွမ်းမိုးမည်ကို မလိုလားသဖြင့် အင်္ဂလန်ပြည်ပါလီမန် ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ၁၅၈၇ခုနှစ်တွင် မေရီစတူးဝဒ်ကို ကွက်မျက်စေခဲ့သည်။
ကပ္ပတိန် ဖရန်းစစ်ဒရိတ် ဦးဆောင်ကာ အင်္ဂလိပ်ရွက်သင်္ဘောတို့ သည် စပိန်ပြည်သို့ ၎င်းတို့၏ကိုလိုနီများမှ ရွှေငွေများသယ်ယူပို့ဆောင်သည့် စပိန်ရွက်သင်္ဘောများအား ဓားပြတိုက်ကာ အင်္ဂလန်ပြည်ကို ကြွယ်ဝချမ်းသာလာစေသည်။ အယ်လစ်ဇဗက်ဘုရင်မ နှင့် နယ်စားမြို့စားတို့ ထိုဓားပြတိုက်မှုများနောက်ကွယ်မှကြိုး ကိုင်ကာ ဝေပုံများကို ရယူခံစားခဲ့သည်။ ၁၅၈၅တွင် ဝေါ်လ်တာရာလေး ဦးဆောင်သော အင်္ဂလိပ်ရွက်သင်္ဘောတို့ သည် မြောက်အမေရိကတိုက်တွင် ပထမဆုံးသော အင်္ဂလိပ်ကိုလိုနီမြေကို ရှာဖွေ သိမ်းယူခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်မရှိ အပျိုကြီး ဘုရင်မ အယ်လစ်ဇဗက်ကို ရည်စူးကာ ဗာဂျီးနီးယား(အပျို စင်) ပြည်နယ်ဟု ခေါ်တွင်စေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အင်္ဂလန်ပြည်သည် ပင်လယ်သွား ရေတပ်အင်အားကြီးနိုင်ငံအဖြစ် စတင်ခြေချခဲ့သည်။ နေမဝင်အင်ပါယာကြီး၏ အစပျိုးချိန်ပင်ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်တို့ စပိန်ရွက်သင်္ဘောများအား ဓားပြတိုက်မှု၊ ဘုရင်ဂျီကက်သလိပ်ဘာသာဝင် မေရီစတူးဝဒ်ကို ကွက်မျက်စေမှုများကြောင့် စပိန်ဘုရင်ဒုတိယမြောက် ဖိလစ်သည် အင်္ဂလန်ပြည်ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းသိမ်းပိုက်ရန် စီမံတော့သည်။ ၁၅၈၈ခု ဧပြီတွင် စစ်သင်္ဘောစင်းရေ ၁၃၀ ပါဝင်သော အာမာဒါ အမည်ခံ စပိန်ရေတပ်ကြီး ကို အင်္ဂလန်ပြည်သို့ စစ်ခင်းရန် အလက်ဇန်ဒရို ဖယ်နေးဇာကို ရေကြောင်းဗိုလ်ချုပ်ခန့်ကာဦးစီးစေသည်။ အင်္ဂလန်ပြည်ဘက်မှလည်း ဆာချားလ်စ်ဟောင်းဝါဒ် နှင့် ကပ္ပတိန် ဖရန်းစစ်ဒရိတ် တို့အား အယ်လစ်ဇဗက် ဘုရင်မက အင်္ဂလိပ်ရေတပ်ကို ဦးစီးစေသည်။ လန်ကက်စတာ နယ်စား ရောဘတ်ဒတ်ဒ်လေကို ကြည်းကြောင်းအားဦးစီးစေကာ ဘုရင်မကိုယ်တိုင် ပါဝင်စစ်ချီလေသည်။ အင်္ဂလန်ြပည်တောင်ပိုင်း ပလိုင်းမောက်မြို့ တောင်ဘက်၌ အင်္ဂလိပ်ရေတပ် နှင့်  စပိန်တို့၏ အာမာဒါ ရေတပ်ကြီး စတင်စစ်ထိုးတော့သည်။ စပိန်တို့ မမြော်လင့်ဘဲ အရေးနိမ့်ရာ အင်္ဂလိပ်ရေလက်ကြားသို့ ဆုတ်ခွါရသည်။ ရေလက်ကြားတွင် နောက်တကြိမ်စစ်ပွဲဆင်နွဲကြရာ စပိန်တို့ အခြေမလှတော့ဘဲ အပျက်နှင့်ရင်ဆိုင်ရသည်။ အင်္ဂလိပ်ရေတပ်နောက်မှဖိလိုက်ရာ စပိန်တို့လည်း ရေလက်ကြား မှ မြောက်ဘက် စကော့တလန်၊ ထိုမှတဖန် အိုင်ယာလန် မြောက်ပိုင်းနှင့်အနောက်ပိုင်းတို့မှ စပိန်ပြည်သို့ ပြန်ဆုတ်ကာ အရေးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ စပိန်တို့ စစ်ရှုံးရခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် စပိန်ရွက်သင်္ဘောများသည် အင်္ဂလိပ်တိုက်သင်္ဘောများကဲ့သို့ အရပ်လေးမျက်နှာ လိုရာနေရာသို့လျင်မြန်စွာ မရွှေ့လျှားနိုင်ခြင်း၊ ဒုတိယအချက်မှာ စပိန်အမြောက်မြားမှာ အင်္ဂလိပ်အမြောက်မြား ကဲ့သို့ အကွာအဝေးကြီးစွာ မရောက်နိုင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်အမြောက်မြားကို ဂျာမန်ဆက်ဆွန်နီနယ်သားများအားအင်္ဂလန်သို့ခေါ်ကာထိုစဉ်က ခေတ်အမှီဆုံးဂျာမန်နည်းပညာဖြင့် ထုတ်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အာမာဒါ စပိန်ရေတပ်ကြီး တပ်ပျက်ကြောင်း အယ်လစ်ဇဗက် သိလျှင်  တေလ်ဘယ်ရီနယ်မှ ကြည်းတပ်ကိုရုပ်၍ လန်ဒန်မြို့တော်သို့ ဝင်ကာစစ်အောင်ပွဲ ဆင်နွဲတော့သည်။
အယ်လစ်ဇဗက်ဘုရင်မလက်ထက်တွင် စာဆိုတော် ရှိတ်စပီးယား၏ ပြဇတ်များထွန်းကားခဲ့သည်။
အယ်လစ်ဇဗက်ဘုရင်မ သက်တော် ၆၉နှစ်၊ ခရစ်နှစ် ၁၆၀၃ခု မတ်ချ် ၂၄ရက်တွင် ကွယ်လွန်သည်။
ဟိုပန်ရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
ဟိုပန်ရွာ (Hopang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ ကျိုင်းလွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၈၄၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျိုင်းလွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၁၇ ဦး၊ မ ၂၄၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောင်ဟန်ဝန်
ကောင်ဟန်ဝန်
ကောင်ဟန်သည် မဲခေါင်မြစ်အရှေ့ဘက် ကျိုင်းရုံးကြီးခေါ် ကင်းဟန် (Keng Hang) နယ်သားများကို ဆိုလိုသည်။ ကောင်ဟန်အစုသားများတွင်လည်း တပ်ကောင်ဟန်၊ ဝင်းကောင်ဟန် ၊ ယွန်းစုကောင်ဟန်အစုသားများဟူ၍ သုံးမျိုးသုံးစား ခွဲခြားတွေ့ရှိရသည်။ အကြမ်းအားဖြင့် ယင်းအစုသုံးစုကို ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်ရန် ဝန်သုံးဦးကိုလည်း ခန့်အပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ တပ်ကောင်ဟန်ဝန်၊ ဝင်းကောင်ဟန်ဝန်နှင့် ယွန်းစုကောင်ဟန်ဝန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကောင်ဟန်ဝန် ဦးထွန်းမြ
ကောင်ဟန်ဝန်ဟု ယေဘုယျဆိုလျှင် ယင်းကောင်ဟန်ဝန်မှာ တပ်ကောင် ဟန်ဝန် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်ဟု နားလည်ရသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်ဟန်ဝန်ကို စစ်ထွက်ရသည့်အခါ တပ်ကောင်ဝန်ဟု ခေါ်ဆိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အစောဆုံးအမည်သိရှိရသူ ကောင်ဟန်ဝန်မှာ ဦးထွန်းမြ ဖြစ်သည်။ သူသည် အလောင်းမင်းတရား၏ မြင်းရည်တက် ၆၈ ဦး အဝင်ဖြစ်ပြီး ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ စစ်ပွဲများတွင် ဝင်ရောက်စစ်မှုထမ်းရသဖြင့် တပ်ကောင်ဟန်ဝန်ဟူ၍ ကုန်းဘောင်ဆက် (ပထမတွဲ)က ညွှန်းဆိုသည်။ ကောင်ဟန်ဝန် ဦးထွန်းမြသည် ရန်နိုင်သီရိ၊ လက်ဝဲကြံသိုင်း ၊ ဗန္ဓုသေနကျော်ထင် ၊ မင်းကြီးပဇ္ဇောတ ၊ ရာဇဥဿရော ၊ ရာဇဥတ္တမကျော်ထင် ၊ ရာဇာဥတ္တမ သင်္ကြန်ဘွဲ့များ ရရှိခဲ့၏။ ဦးထွန်းမြသည် ဆင်ဖြူရှင် (မြေဒူးမင်း) လက်ထက်တွင် ရာဇဥဿရောဘွဲ့ဖြင့် ကောင်ဟန်ဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းနေပြီးဖြစ်သည်။ မြေဒူးမင်း နန်းတက်စ ၁၅ စက်တင်ဘာ ၁၇၆၄ တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် သီရိသီဟသူ ဦးစီးသော ၄၀ တော် သွေးသောက်အဖွဲ့၌ ကောင်ဟန်ဝန် ရာဇဥဿရော ပါဝင်ခဲ့သည်။
ကောင်ဟန်ဝန် အပြောင်းအလဲ
မြေဒူးမင်း လက်ထက် နှောင်းပိုင်းကာလတွင် ကောင်ဟန်ဝန်ရာထူး အပြောင်းအလဲဖြစ်ခဲ့၏။ ၁၇၆၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလအတွင်း တရုတ် မြန်မာ စစ်ပြေငြိမ်းရေး ကိစ္စဆွေးနွေးကြစဉ် ကောင်ဟန်ဝန် ရွှေတောင်ရဲခေါင်နော်ရထာ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ သူ့အား လှိုင်းတက် မြို့စား တပ်ကောင်ဟန်ဝန်အဖြစ်လည်း ဖော်ပြလေ့ရှိရာ တရုတ်မြန်မာ စစ်ပွဲအတွင်း ပါဝင်စစ်မှုထမ်းခဲ့ရသူဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။ ရွှေတောင်ရဲခေါင်နော်ရထာသည် စဉ့်ကူးမင်းလက်ထက်တိုင် ကောင်ဟန်ဝန်ရာထူးဖြင့် အမှုထမ်းရွက်ခဲ့သည်ဟု မှတ်ယူရသည်။
ကောင်ဟန်ဝန် ဦးကျော်ခေါင်
ဘိုးတော်ဘုရား (ဗဒုံမင်း) နန်းတက်စတွင် နေမျိုးဇေယနော်ရထာဘွဲ့ခံ ဦးကျော်ခေါင်အား ကောင်ဟန်ဝန်ရာထူး ခန့်အပ်လိုက်၏။ ဦးကျော်ခေါင်မှာ ဗဒုံမင်း၏ အလယ်နန်းမိဖုရား၏ အစ်မ ဒေါ်ဆုံမှ ဖွားမြင်သူ ဖြစ်ရာ ဗဒုံမင်းနှင့် ဆွေမျိုးရင်းချာကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသည်။ ကောင်ဟန်ဝန် ဦးကျော်ခေါင်သည် နောင် ရာထူးအဆင့်ဆင့် တက်သွားခဲ့ရာ သန်လျင်မြို့စားဝန်ကြီးအရာပင် ရရှိခဲ့၏။ (စာရေးဆရာမကြီး ဒေါ်ခင်မျိုးချစ်မှာ ကောင်ဟန်ဝန် ဦးကျော်ခေါင်၏ မြစ်တော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။)
နေမျိုးသီဟကျော်သူ
၉ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၇၉၅ တွင် မိတ္ထီလာမင်းသမီးအား ကွမ်းခွံ့မင်္ဂလာ အခမ်းအနား ကျင်းပပါသည်။ ယင်းအခမ်းအနားသို့ မှူးမတ်အရာရှိ အတော်များများ တက်ရောက်ခဲ့ကြရာ ကောင်ဟန်ဝန် နေမျိုးသီဟကျော်သူလည်း ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရ၏။ သူ၏ ရာထူးကို တပ်ကောင်ဟန်ဝန်အဖြစ် တွေ့ရှိရပေရာ စစ်ရေးတာဝန်ထမ်းဆောင်ရသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းလည်း မှန်းဆြကည့်နိုင်သည်။
ဘကြီးတော်လက်ထက်
ဘကြီးတော်(စစ်ကိုင်းမင်း) နန်းတက်လာပြီးနောက် ၁၉၁၉ ခုနှစ် ၊ ဇူလိုင်လခန့်တွင် တပ်ကောင်ဟန်ဝန်အဖြစ် အာကာကျော်သူအား ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ သူသည် အခမ်းအနားများ တက်ရောက်ရာ၌ လက်ယာတော် စနည်းနေရာဦး၌ နေရကြောင်း သိရှိရသည်။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အမှုထမ်းအဖြစ်ပါ ပူးတွဲခန့်အပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ မကြာမီပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် ကသည်းအရေး၌ တပ်ကောင်ဟန်ဝန် အာကာကျော်သူ ပါဝင်စစ်မှုထမ်းခဲ့လိမ့်မည်ဟု မှန်းဆရသည်။
ကောင်ဟန်ဝန် ဦးဖာ
သာယာဝတီမင်းလက်ထက်တွင် ကောင်ဟန်ဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းရွက်ရသူမှာ ဦးဖာဆိုသူ ဖြစ်သည်။ ကောင်ဟန်ဝန် ဦးဖာသည် ဘာသာတရား ကိုးကွယ်ကိုင်းရှိုင်း ကြည်ညိုသူဖြစ်သည်။ သူသည် ကျောင်းတော်ကြီး တိုက်အုပ်ဆရာတော် (၁၇၆၉-၁၈၅၀) အား ကျောင်းတော် ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းခဲ့ဖူးကြောင်း သိရှိရ၏။ ဦးဖာသည် ပုဂံမင်းလက်ထက်တွင်လည်း ကောင်ဟန်ဝန်အဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းရွက်ခဲ့ရဟန် ရှိသည်။
မင်းလှမင်းခေါင်သီဟသူ
မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် ကောင်ဟန်ဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းရွက်ခဲ့သူကို သေချာစွာ မသိရှိရသေးပါ။ သို့သော် ကောင်ဟန်ဝန်မှာ မင်းလှမင်းခေါင်သီဟသူ ဖြစ်ဟန်ရှိသည်။ သူသည် မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် နှောင်းပိုင်းကာလတွင် ကောင်ဟန်ဝန်ရာထူး ရရှိခဲ့ပြီး သီပေါမင်းနန်းတက်စ၌ ဆက်လက်ခန့်အပ်ခြင်း ခံခဲ့ရဟန်တူသည်။ ၁၈၇၉ ခုနှစ်၊ စက်တက်ဘာလတွင် ဗြိတိသျှသံအရာရှိများ မန္တလေးသို့လာရောက်စဉ် စစ်ရေးပြအခမ်းအနားသို့ ကောင်ဟန်ဝန် မင်းလှမင်းခေါင် သီဟသူ တက်ရောက်ခဲ့၏။
ကောင်ဟန်ဝန် ခင်မောင်လတ်
သီပေါမင်းလက်ထက် နှောင်းပိုင်းကာလတွင် ကောင်ဟန်ဝန်အဖြစ် အမှုထမ်း ရသူမှာ တိုင်တားမင်းကြီး၏ မြေး ဦးခင်မောင်လတ်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒိုင်းခင်အမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ရာ ငွေခွန်ဝန်နှင့်အတူ ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ကာ မိုးကောင်းသို့ အပို့ခံခဲ့ရ၏။ ဗန်းဇော်မြို့ဝန်ထံ၌ ခေတ္တထိန်းသိမ်း ထားစဉ်အတွင်း တောင်သမန်လယ်စား မောင်ဖေငယ် စီရင်ခံရပြီးနောက် ၇ ဇွန် ၁၈⁠၈၃ တွင် ဦးခင်မောင်လတ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှ ပိုင်နက် ရန်ကုန်မြို့သို့ သွားရောက်နေထိုင်ခဲ့ပြီး သီပေါမင်းပါတော်မူစ၌ မြင်စိုင်း မင်းသားနှင့်ပူးပေါင်းကာ ဗြိတိသျှတို့ကို တော်လှန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
မလွန်ရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
မလွန်ရွာ (Malun)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ မလွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၀၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မလွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၈၈ ဦး၊ မ ၃၈၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိုခိုင်းရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
ဟိုခိုင်းရွာ (Hohkaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ နောင်ကော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၇၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ကော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၈ ဦး၊ မ ၆၆၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းတိန်ရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
ကုန်းတိန်ရွာ(Konetein)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ ကုန်းတိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၂၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုန်းတိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၅၇ ဦး၊ မ ၁၀၂၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၀၈၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ကိုင်းရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
ညောင်ကိုင်းရွာ (Nyaungkaing)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၈၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၅ ဦး၊ မ ၃၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
မြင်းစားခွက်ရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
မြင်းစားခွက်ရွာ (Myinsarkhwet)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၈၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၅ ဦး၊ မ ၃၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်ငူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထောဒေရွာ၊ ပန်မတ်
ထောဒေရွာ (Htawday)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ပန်မတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၉၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်မတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၁၇ ဦး၊ မ ၁၆၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ဟိုပန်ရွာ၊ ဝမ်လော
ဟိုပန်ရွာ (Hopang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ ဝမ်လောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်လောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၂၈ ဦး၊ မ ၇၀၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
တယ်ပင်ရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
တယ်ပင်ရွာ (Teipin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ တယ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၄၂၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လေသာရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
လေသာရွာ (Laythar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ကံကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၂၇၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မံသဲရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
မံသဲရွာ(Manthea)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ ကုန်းတိန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၂၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုန်းတိန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၅၇ ဦး၊ မ ၁၀၂၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၀၈၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်ကျင်းရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
ညောင်ပင်ကျင်းရွာ (Nyaungpinkyin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ မလွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၀၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မလွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၈၈ ဦး၊ မ ၃၈၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းကျောင်းရွာ၊ နမ့်စန်မြို့နယ်
ကုန်းကျောင်းရွာ (Konekyawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ ဟိုယန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၇၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုယန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၅၀ ဦး၊ မ ၁၀၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဟိုပုံရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
ဟိုပုံရွာ (Hopong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ နောင်ကော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၇၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ကော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၈ ဦး၊ မ ၆၆၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဆိုင်း (အောက်)ရွာ၊ မိုင်းငွန်း
နမ့်ဆိုင်း (အောက်)ရွာ (Namhseng (Lower))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းငွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၅၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းငွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၈၆ ဦး၊ မ ၆၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သက္ကယ်ကျင်းရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
သက္ကယ်ကျင်းရွာ (Thetkeikyin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ မလွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၀၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မလွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၈၈ ဦး၊ မ ၃၈၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၁၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဆိုင်း (အောက်)ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
နမ့်ဆိုင်း (အောက်)ရွာ (Namhseng (Lower))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ မိုင်းပတ် (အောက်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၅၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပတ် (အောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉၈ ဦး၊ မ ၁၂၄၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ နန်ဆိုင်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သပြေကန်ရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
သပြေကန်ရွာ (Thapyaykan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ တယ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၄၃၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗမာအကြိုသမိုင်း
ဘူမိဗေဒ အခြေခံ
ကနေ့ ဗမာနိုင်ငံလို့ ပေါ်နေတဲ့ မြေနေရာဟာ ဘယ်တုန်းက စပေါ်သလဲ၊ လူတွေ ဘယ်တော့လောက်က စလာနေသလဲ။ အခု ရာသီဥတု အခြေအနေနဲ့ အခု အကောင်၊ အခု အပင်တွေ ဘယ်တုန်းက စပြီး ဖြစ်ပေါ် ရောက်ရှိ ပေါက်ဖွား နေသလဲလို့ သိချင်ကြမယ်။ ဘူမိဗေဒနဲ့ ရှေးဟောင်း သုတေသန တူးဖော်ရေးတွေက ဒီမေးခွန်း တချို့ကို ဖြေနိုင်ပါတယ်။
(အရင် အနှစ် သန်း ၆၀၀ က သန်း ၅၀၀ အတွင်း) ကမ်ဗရိယ ကာလမှာ၊ ကနေ့ ဗမာနိုင်ငံ နေရာဟာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးပဲ ရှိသေးတယ်။ (အရင် အနှစ်သန်း ၃၅၀ က ၃၀၅ သန်းအတွင်း) အောက် ကာဗွန်နီဖာရာ ကာလမှာတော့၊ စောစောက အဖြစ်နဲ့ ပြောင်းပြန်၊ အခု သံလွင်မြစ် နေရာအထိ ဗမာမြေဟာ အင်မတန်ကြီးမားတဲ့ တိုက်ကြီးတခုရဲ့ အရှေ့ဘက် ကမ်းခြေ ဖြစ်ခဲ့ရပြန်တယ်။ ဒီလို ပြောင်းလဲ လာတာတွေဟာ၊ ကမ္ဘာမြေတွေ မောက်လာအောင် ချိုင့်ကျသွားအောင် ပြင်းထန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့် ဖြစ်တာပါပဲ။ (အရင် သန်း ၁၈၀ က ၁၃၅ သန်း အတွင်း) ဂျူရစစ် ကာလမှာ၊ ဗမာရဲ့ အရှေ့ဘက် ကမ်းရိုးဟာ အရှေ့ဘက်ကို ချဲ့ထွင် တိုးထွက် သွားတဲ့အတွက် အခု လာအိုနိုင်ငံ၊ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ၊ ဗီယက်နမ် နိုင်ငံတွေ အထိ ပြန့်ထွက်သွားတယ်။ နောက်တခါ (အရင် အနှစ် သန်း ၇၀ က သန်း ၄၀ အတွင်း) ဧဩဆင်း ကာလမှာ အခု ဗမာနိုင်ငံမြေဟာ တိုက်ကြီးတစ်ခုရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ ရှိနေရာက နောက်က တိုက်ကြီးတစ်ခုရဲ့ အနောက်ဘက် ကမ်းခြေဒေသ ဖြစ်လာပြန်တယ်။ အဲဒီအခါက ဗမာနိုင်ငံ မြေ အနေအထားဟာ အခု အခါနဲ့ တူညီဖို့ ဧရာဝတီမြစ်ဝ တစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်လို့ ဆိုရမယ်။
ရာသီဥတု
အရင် နှစ်ပေါင်း ၈၀,၀၀၀ က ၁၀,၀၀၀ အတွင်း ကာလကို စတုတ္ထရေခဲခေတ် လို့ ခေါ်တယ်။ မြောက်ယာဉ်စွန်းတန်းရဲ့ မြောက်ဘက်ကျတဲ့ ဒေသတွေမှာ ရေခဲ ဖုံးနေတယ်။ တောင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ ဗမာမြေ နေရာမျိုးမှာတော့ မိုးအလွန်များလို့ မိုးစွေကာလ ကြုံရပြန်တယ်။ အခု ဗမာနိုင်ငံမှာ ရတဲ့ မိုးရေချိန် လက်မထက် ၃ ဆလောက် ပိုရွာမယ်။ သဘောကတော့ ဗမာမြေ နေရာဟာ အခုလိုပဲ တောင်တွေ မြစ်တွေ ရှိနေပြီ။ အလယ်ပိုင်း ဒေသမှာလဲ အနောက်ရိုးမ တောင်တန်းကြီး ကွယ်နေလို့ မိုးရိပ်ကျတဲ့ ဒေသရှိမယ်။ ဒါပေမဲ့ မြောက်ဘက် အရပ်တွေမှာရော ပင်လယ်ကမ်းခြေတွေမှာပါ မိုးအင်မတန်များလို့ ချောင်းတွေလဲ ပိုလာမယ်။ ဧရာဝတီ မြစ်ကြီးဟာလဲ အခုထက် အများကြီး ပိုကျယ်မယ်။ အဲဒီလို အခါမျိုးမှာ အခုပေါက်နေတဲ့ အပင်မျိုး၊ အခု ရှိနေတဲ့ သားကောင်မျိုးနဲ့ မတူတဲ့ အကောင်တွေ၊ အပင်တွေ ရှိအုံးမယ်။ ဒီလို မိုးများတဲ့ အချိန်ကနေပြီး အရင်နှစ်ပေါင်း ၁၅,၀၀၀ က စပြီး မိုးပါးလာလိုက်တာ အရင်နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ လောက် ရောက်တဲ့အခါ ကနေ့ ဗမာနိုင်ငံမှာ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ရာသီဥတုမျိုး ဖြစ်လာပါတယ်။
ရှေးလူ
ပိသေကန်သရိုပတ် လို့ ခေါ် လူစစ်စစ် မဟုတ်သေးတဲ့ ရှေးလူ တမျိုးကို ပီကင်းနဲ့ ဂျာဗားမှာ အရင် နှစ်ပေါင်း ၄၄၀,၀၀၀ ကစပြီး နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း သိရတယ်။ အလားတူ ရှေးလူ တမျိုးဟာ ဗမာနိုင်ငံရဲ့ အလယ်ပိုင်းမှာ နေသွားကြတဲ့ အထောက်အထား ရှိပါတယ်။ ဒီရှေးလူတွေကို အကြိုသမိုင်း လေ့လာတဲ့ အနောက်နိုင်ငံ ပညာရှင်များက အညာသား လို့ နာမည် ပေးထားတယ်။ သူတို့ စားသောက် နေထိုင်ပုံကိုတော့ အညာသိယ ဓလေ့ လို့ ခေါ်ပါတယ်။ သူတို့ကနေပြီး ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် အရ ခေတ်လူ ဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်ရပါတယ်။ အဲဒီလူတွေဟာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မုဆိုးကောင်းတွေ ဖြစ်ပြီး မီးကို နိုင်နင်းစွာ အသုံးချတတ်တဲ့သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
လက်နက်ကိရိယာ
ရှေးလူတွေ သုံးစွဲတဲ့ လက်နက် ကိရိယာဟာ အကုန်လုံး ကျောက်နဲ့ လုပ်တာတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝါးချွန်နဲ့ သစ်သား တင်းပုတ်ကို အသုံးများမယ်လို့ မုချ ယူဆနိုင်ပါတယ်။ ကျောက်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အသွားကိုလဲ သစ်သား လက်ကိုင် တပ်ထားမှ အသုံးချနိုင်တဲ့ ကိရိယာ ဖြစ်လာတယ်။ မီးတုတ်ဟာလဲ အားကိုးရတဲ့ လက်နက်တစ်မျိုး ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်သွား ကျောက်လက်နက်သာ မပျက်မစီး ကျန်ရစ်ခဲ့လို့ ဒီလူတွေကို ကျောက်ခေတ်ဟောင်း လူတွေလို့ ခေါ်လေ့ခေါ်ထ ရှိနေပါတယ်။ သူတို့ ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ကျောက်လက်နက်တွေကို စစ်ဆေး ကြည့်တဲ့အခါ သုံးမျိုး သုံးစား တွေ့ပါတယ်။ ပထမ တစ်မျိုးကို စဉ်းဓားလို့ ခေါ်တယ်။ ရိုက်ဖဲ့ဖို့ လွယ်မယ့် ကျောက်ပြား တစ်တုံးကို မျက်နှာတစ်ဖက်က အသွားပေါ်အောင် ဖဲ့ယူတဲ့ လက်နက်မျိုး ဖြစ်တယ်။ ဒုတိယ လက်နက်ကတော့ ခုတ်ဓား ဖြစ်ပါတယ်။ ကျောက်ပြားပြားကို အသွားပေါ်အောင် နှစ်ဖက်စလုံးက ဖဲ့တဲ့ အသွားမျိုး ဖြစ်တယ်။ တတိယ တစ်မျိုးကတော့ ကျောက်တစ်ဖက်ပြား၊ တစ်ဖက်ခုံးမှာ အသွားဖော်ယူတဲ့၊ တံစည်း (ပဲခွပ်) မျိုး ဖြစ်တယ်။ ဗမာမြေပြင်မှာ လက်နက်လုပ်စရာ ကျောက်ဆိုရင် မီးသင့်ကျောက်နဲ့ သစ်သားကျောက်ပဲ ရှိတယ်။ သစ်သားကျောက်နဲ့ လုပ်ရင် လက်နက်ဟာ ညံ့ပေမယ့် သစ်သားကျောက်ပဲ လွယ်လွယ်ရလို့ တွေ့သမျှ လက်နက် အားလုံးလိုလိုဟာ သစ်သားကျောက်နဲ့ပဲ လုပ်တယ်။ ဒီ လက်နက် အားလုံးရဲ့ ရှစ်ဆယ်ရာနှုန်းဟာ ပဲခွပ်တွေပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် တစ်ခါတလေ အညာသိယ ဓလေ့ကို ပဲခွပ်ဓလေ့ လို့လဲ ခေါ်တတ်တယ်။
ခေတ်လူ
ဟောမောဆပီယန် လို့ ခေါ်တဲ့ အခုခေတ် လူဟာ စောစောက ပြောတဲ့ ရှေးလူကပဲ ဆင်းသက်တာ ဖြစ်မယ်။ အရင် အနှစ် ၄၀,၀၀၀ က ၃၀,၀၀၀ အတွင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့တယ်။ ကမ္ဘာလူမျိုးကြီး သုံးမျိုးအနက် မွန်ဂိုလွိုက် အမျိုးဟာ အဲဒီအခါကပဲ စပြီး ဗမာမြေပေါ်မှာ နေခဲ့တယ်လို့ ဆိုနိုင်တယ်။ မွန်ဂိုလွိုက်မှာ မြောက်ဘက်အမျိုး တောင်ဘက်အမျိုး သမုဒ္ဒရာထဲက ကျွန်းတွေအမျိုး အမေရိကဘက် ရောက်သွားတဲ့ အမျိုးရယ်လို့ ခွဲခြားရာမှာ ဗမာမြေပေါ်က အမျိုးဟာ တောင်ဘက်နေ အမျိုး ဖြစ်တယ်။ ဆိုလိုတာကတော့ ဗမာမြေပေါ်က မွန်ဂိုလွိုက်ဟာ ကိုယ်လုံးသေးတယ်၊ ဦးခေါင်းလုံးလဲ အလယ်အလတ် လောက်ကပဲ ရှိတယ်။ မြောက်ပိုင်းအမျိုး လောက်လဲ မျက်ပေါက် မကျဉ်းဘူး၊ ကျွန်းပေါ် အမျိုးလောက်လဲ မျက်ရစ်တွေ မများဘူး။
နာမယ်သစ်
အရင် အနှစ် ၆၀၀,၀၀၀ က ၁၂,၀၀၀ အထိကို ကျောက်ဟောင်း၊ အရင်အနှစ် ၁၂,၀၀၀ က ၉,၀၀၀ အထိကို ကျောက်လယ်၊ အရင်အနှစ် ၉,၀၀၀ က ၅,၀၀၀ အထိကို ကျောက်သစ် လို့ အခေါ် တွင်နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနာမည်တွေရော သတ်မှတ်တဲ့ နှစ်အပိုင်းအခြားတွေပါ အနောက်အာရှနဲ့သာ ဆိုင်တယ်။ အခြား နေရာတွေမှာ ဒီရက်စွဲတွေ အတိုင်း ပိုင်းလို့လဲ မမှန်ဘူး။ ဒီနာမည်တွေ အတိုင်း ခေါ်လို့လဲ သိပ် မဆီလျော်ဘူးလို့ ယူဆတဲ့ လူ ရှိပါတယ်။ အရှေ့တောင်အာရှ အတွက် ဆိုရင် လက်နက် စသုံး စွဲတတ်တဲ့ အရင် အနှစ် ၆၀၀,၀၀၀ က အရင်အနှစ် ၄၂,၀၀၀ အထိကို ကျောက်ကာလ လို့ တစ်မျိုးထဲ ခေါ်သင့်တယ်။ ခေတ်လူ စပေါ်တဲ့ အချိန်လောက် (၄၂,၀၀၀) ကစပြီး အရင် အနှစ် ၂၂,၀၀၀ အထိကို သစ်သား ကာလ လို့ ခေါ်သင့်တယ်။ အရှေ့တောင် အာရှက လူတွေဟာ အဲဒီကာလ အတွင်းမှာ သစ်ဝါးနဲ့ လုပ်တဲ့ ပစ္စည်း ကိရိယာတွေကို ပိုသုံးလာတယ်။ ဒီနောက် အရင်အနှစ် ၂၂,၀၀၀ က ၁၀,၀၀၀ အထိကို ဒေသစွဲ ကာလလို့ ခေါ်သင့်တယ်။ လူတွေဟာ ကိုယ့်ဒေသကလေးမှာသာ ကိုယ်နေပြီး တခြား အုပ်စုတွေနဲ့ အဆက်ဖြတ် နေတတ်လို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကာလ အတွင်းမှာ စိုက်ခင်း ပျိုးခင်းလေးလဲ နဲနဲ စစိုက်တယ်။ ကျောက်လက်နက်ကိုလဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ချောအောင် သွေးတယ်။ အိုးကိုလဲ စပြီး လုပ်ကြည့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂူမှာပဲ ဆက်နေသေးတယ်။ မုဆိုး တံငါ အဖြစ်နဲ့ပဲ အသက်မွေးရသေးတယ်။ အရင် အနှစ် ၁၀,၀၀၀ က စပြီးတော့ တောင်ပေါ်က ဂူကို စွန့်ခဲ့ပြီး မြေဩဇာ ကောင်းတဲ့ လွင်ပြင်ကို ဆင်းလာခဲ့တယ်။ စိုက်ပျိုး မွေးမြူရေးကို လုပ်တယ်။ ဒါကြောင့် အရင် အနှစ် ၁၀,၀၀၀ က ၂,၀၀၀ ထိကို ချဲ့ထွင်ရေး ကာလ လို့ ခေါ်သင့်တယ်။ ဒီကာလ အတွင်းမှာ အရင် အနှစ် ၈,၀၀၀ လောက်က စပြီး စပါး စိုက်ပျိုးရေး စတယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ခရစ်နှစ် စတဲ့ အရင် အနှစ် ၂၀၀၀ ရဲ့ ဒီဘက်ပိုင်းကိုတော့ အားပြိုင် ကာလ လို့ ခေါ်ရမယ်။ အရှေ့တောင် အာရှမှာ တရုတ် ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ ကုလား ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ ဥရောပ ယဉ်ကျေးမှုတွေ ဖောက်ထွင်း ဝင်ရောက်လာပြီး အားပြိုင်ကြလို့ပါပဲ။ ဒီလို နာမည် အသစ်ပေးပုံနဲ့ နှစ်အပိုင်းအခြား အသစ် လုပ်ထားပုံဟာ ဗမာနိုင်ငံရဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့လည်း ဆီလျော်ပါတယ်။
ပြဒါးလင်းဂူ (ပဒတ်လိုဏ်)
(တောင်ကြီးခရိုင် ရွာငံ မြို့နယ်ထဲမှာ ရှိတယ်၊ အနီးဆုံး ရွာဖြစ်တဲ့ ညောင်ချပ်နဲ့ ၄ မိုင်ဝေးတယ်။ ညောင်ချပ်က မြောက်လတ္တီတွဒ် ၂၁ ဒီဂရီ ၆ မိနစ်နဲ့၊ အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၆ ဒီဂရီ ၁၈ မိနစ်မှာ ရှိတယ်။ ပြဒါးလင်းဂူတွေဟာ ပင်လယ် ရေမျက်နှာပြင် အထက် ပေ ၁,၀၀၀ မြင့်တယ်)။
ဂူပန်းချီ
ပြဒါးလင်းဂူလို့ နာမည်ပေးထားတဲ့ ဂူထဲမှာ အနောက်တောင်က အရှေ့မြောက် တန်းနေတဲ့ နံရံတစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီ နံရံပေါ်မှာ လူရဲ့ လက်ဝါး နှစ်ဖက် အရုပ်၊ အခြေ လေးချောင်း သားကောင်တွေ အရုပ်၊ ငါးလို့ ထင်ရတဲ့ အကောင် တစ်ကောင်ရဲ့ အရုပ်၊ နေရုပ် တစ်ရုပ် ရေးထားခဲ့ပါတယ်။ မြေနီနဲ့ ရေးတယ်။ အရုပ်ပေါ်အောင် ကောက်ကြောင်း ယူပြီးတော့ ကောက်ကြောင်း အတွင်းမှာ ဆေးဘိန်းသွင်းတဲ့ နည်းနဲ့ ရေးခဲ့တယ်။ အကြိုသမိုင်းခေတ်က လူတွေပဲ ရေးခဲ့တယ်လို့ ချက်ချင်း ပြောနိုင်တာက ဂူက စိမ့်ထွက်တဲ့ ထုံးရေဟာ အရုပ်ပေါ်မှာ ကျပါများလို့ ထုံးကျောက်သား တထပ် ပါးပါးဖုံးနေတာကို တွေ့ရတာကြောင့်ပါပဲ။ ဒါ့ကြောင့် နောက်ပိုင်းလူတွေ ဝင်ရေးတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ရဲရဲ ပြောရဲပါတယ်။ အဲဒါအပြင် အရုပ်ရေးဖို့ သွေးလက်စ မြေနီခဲကို တူးဖော် တွေ့ရှိရလို့လဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ရေးခြယ်တဲ့ အရုပ်တွေဟာ အကြိုသမိုင်း ကာလက ဓလေ့တွေနဲ့ ကိုက်ညီ နေပါတယ်။ အရင် အခေါ်အတိုင်း သတ်မှတ် ပြောရရင် ကျောက်ဟောင်း ကုန်ခါနီး ကာလ မုဆိုးတို့ရဲ့ ဓလေ့နဲ့ဆိုင်တဲ့ အရုပ်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ပထမဦးဆုံး လက်ဝါး နှစ်ဖက်ကို တွေ့ပါတယ်။ လက်ညှိုးတွေ အဆစ် အပိုင်းလေးတွေ ပြုတ်နေတာကိုလဲ သတိထားမိတယ်။ ချစ်ခင် လေးစားသူ သေရင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လူက ဆုံးရှုံးတဲ့ အထိမ်းအမှတ် အနေနဲ့ လက်ချောင်းကလေးတွေကို ဖြတ်ပစ်တယ်။ ဖြတ်ပစ်တဲ့ အခါ မှော်ဆရာနဲ့ ဖြတ်မယ်။ ပြီးတော့မှ လက်ကို ဆေးလူးပြီး နံရံမှာ ရိုက်ပစ်ခဲ့မယ် ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ဖြစ်မလားလို့ တွေးကြည့်မိပါတယ်။
နောက်တစ်ရုပ်က ငါးလို အကောင်မျိုးပဲလို့ ထင်တယ်။ နတ်ကိုးပြီးတော့၊ စားသောက်ပုံကို ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်စရာ အကြောင်း ရှိပါတယ်။ နွားနဲ့တူတဲ့ အကောင်မျိုး အရုပ်လဲ အနီရောင်နဲ့ ခြယ်ထားတာ ရှိပါတယ်။ အသေးစိတ် သရုပ်ဖော်ထားတာ မဟုတ်တော့ နာမယ် အတိအကျ ပေးလို့ မရပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီအရုပ်တွေ ရေးဆွဲတဲ့ လူဟာ ပုံတူ ရေးခြယ်နည်းမျိုး ရေးတာလဲ မဟုတ်ဖူး။ သူရည်မှန်းတဲ့ အကောင်ကလဲ ယခုခေတ် ယဉ်ပါးအောင် မွေးထားတဲ့ နွားမျိုးလဲ အတိအကျ ဟုတ်မယ် မထင်ဘူး။
နောက်တစ်ကွက်မှာတော့ ဆင်လို အကောင်ကြီးတွေ တစ်ရုပ်ပေါ် တစ်ရုပ် ထပ်ပြီး အများကြီး ရေးထားတဲ့ သဘောမျိုး မြင်ရတယ်။ ထုံးကျောက်ကလဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖုံးထားလို့ တစ်ကောင်မှ ပီသအောင် မမြင်ရတော့ပါဘူး။
နောက်တစ်ရုပ်ဟာ ဝက်နဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တယ်။ ဒီအရုပ်တွေဟာ သတင်းပို့တဲ့ အရုပ်တွေ မဟုတ်ဘူး။ ဆိုလိုတာက မှတ်တမ်း အဖြစ်နဲ့ ရေးခဲ့တာလဲ မဟုတ်ဘူး။ နတ်ကို ပူဇော် ပသတာနဲ့ပဲ ဆိုင်မယ်လို့ ယူဆပါတယ်။
ကွေ့ကွေ့ကောက်ကောက် မျဉ်းနှစ်ကြောင်းကြားမှာ နေရုပ် ရေးဆွဲထားတာဟာလဲ တချို့ ထင်သလို နေထွက် ရှုခင်းကား မဖြစ်နိုင်ဘူး။
စောစောက တင်ပြခဲ့တဲ့ အတိုင်း အရင် အနှစ် ၁၅,၀၀၀ က ၁၀,၀၀၀ တွင်း တဖြေးဖြေး မိုးပါးလာတယ်။ အအေးဓာတ် လျော့လာတယ်။ တစ်ဖက်က နေကလဲ ပိုပူလာတယ်။ အပူအအေး အားပြိုင်ရာမှာ အပူက နိုင်လာတာတွေ့ရလို့ နေကို ရှိခိုး ပူဇော်တာလဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။
အခြေလေးချောင်း အကောင်ကြီးကြီး နောက်နားက အကောင်ငယ်ငယ် ရုပ်ကိုလဲ တွေ့ရတယ်။ တချို့က နွားမကြီး နောက်ကို သားငယ်လိုက်တဲ့ပုံ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ ကျနော်တို့ကတော့ အဖြစ်အပျက်ကို မှတ်တမ်းတင်တဲ့ပုံ ဖြစ်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်။ အကောင်ကြီးကြီးနားမှာ အကောင်ငယ်ငယ် ရေးမိတာပဲ ဖြစ်မယ်။
ကျနော်တို့က မှတ်တမ်းတင်ဖို့ ၁၉ ဧပြီ၊ ၁၉၇၃ မှာ ရောက်သွားပါတယ်။ အရင် အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့က ၉ ဇန်နဝါရီ ၁၉၆၉ မှာ ရောက်တယ်။ သူတို့ မှတ်တမ်းမှာ မပါတဲ့ အရုပ် တစ်ရုပ်ကိုလဲ ကျနော်တို့ တွေ့ပါတယ်။ သမင်ရုပ်နဲ့တော့ တော်တော်တူတယ်။
စောစောက ဆင်တွေ အများကြီး စုပြီး ရေးခဲ့တဲ့ အရုပ်နားမှာပဲ ဆွဲထားခဲ့ပါတယ်။
တောင်သူ
အရင် အနှစ် ၁၀,၀၀၀ ကျော်လာတဲ့ အခါ ဗမာမြေပေါ်က မုဆိုးတွေဟာ တောင်သူ ဖြစ်လာကြတယ်။ ကောက်ပင်ကိုလဲ စိုက်တယ်။ ကျွဲ နွား ကိုလဲ မွေးတယ်။ စိုက်ပျိုး မွေးမြူရေး လုပ်တဲ့အခါ ဧရာဝတီမြစ်ရိုးမှာ ရွာတည်ပြီး နေကြတယ်။ ရုက္ခဗေဒ ပညာရှင်တွေက ဗမာနိုင်ငံ အပါအဝင် အရှေ့တောင် အာရှနဲ့ အိန္ဒိယ အရှေ့ပိုင်းမှာပဲ ပူအိုက် စွတ်စိုတဲ့ မုတ်သုန်ရာသီ ရှိတဲ့ နေရာတွေမှာ ဆန်စပါး စိုက်ပျိုးခြင်း စမယ်လို့ ယူဆကြပါတယ်။ အရှေ့တောင် အာရှမှာ ဆန်စိုက်ပျိုးရေးဟာ အရင် အနှစ် ၈,၀၀၀ ကပဲ ရှိခဲ့မယ်လို့ မှန်းပါတယ်။ စာရေးဆရာ အိပ်ဂျီဝဲရေးတဲ့ ကမ္ဘာ့သမိုင်း အခြေပြ စာအုပ်ထဲမှာ အရင် အနှစ် ၃,၅၀၀ လောက်က အိမ်ကြက်ကို ဗမာနိုင်ငံမှာ စတင်မွေးတယ်လို့ ယူရန်ရှိကြောင်း ရေးခဲ့ပါတယ်။
ဆည်မြောင်း
ဗမာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းဟာ ခြောက်သွေ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မြေပြန့်တယ်။ မြေဩဇာ ကောင်းတယ်။ ဆည်မြောင်းနဲ့ ရေပေးနိုင်မယ် ဆိုရင် စိုက်ခင်းပျိုးခင်း ကောင်းကောင်း ဖြစ်မယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဒီနေရာတွေမှာပဲ ဆည်မြောင်း လုပ်ငန်းကို အရင် အနှစ် ၁၀,၀၀၀ ကပဲ စခဲ့မယ်လို့ မှန်းဆပါတယ်။ ရေပေါများတဲ့ အောက်ပိုင်း ဒေသမှာတော့ စွတ်စိုလွန်း အားကြီးလို့ ရောဂါ ထူပြောမယ်၊ နေတဲ့လူ နဲမယ်။ ရှေးအခါကလဲ လူဦးရေ အင်မတန် နဲလေတော့ ဗမာ အလယ်ပိုင်းမှာပဲ ဆည်မြောင်း လုပ်ငန်းနဲ့ တောင်သူတွေ အနေများမယ်လို့ ယူဆပါတယ်။
သမိုင်းခေတ်
အက္ခရာတင် မှတ်တမ်းရှိတဲ့ ကာလကိုသာ သမိုင်းခေတ်လို့ ခေါ်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဗမာနိုင်ငံမှာ အရင် အနှစ် ၂,၀၀၀ ကမှ အကြိုသမိုင်းခေတ် ကုန်ပြီး သမိုင်းခေတ် စပါတယ်။
ဒေါက်တာ သန်းထွန်း
https://www.myanmarisp.com/History/PreHistory/prehis0011/
ကျမ်းကိုး
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း
ပတ္တန်းရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
ပတ္တန်းရွာ (Pattan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၈၀၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၅ ဦး၊ မ ၃၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်ငူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းကျောင်းရွာ၊ လွိုင်ယဲ
ကုန်းကျောင်းရွာ (Konekyawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ လွိုင်ယဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၇၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်ယဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၁၆ ဦး၊ မ ၁၃၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။
နန့်ပုတ်ရွာ၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်
နန့်ပုတ်ရွာ(Nampoke)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်၊ နန့်ပုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၆၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန့်ပုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၁၄ ဦး၊ မ ၁၅၀၆ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၂၂၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကုန်းကျောင်းရွာ၊ လွိုင်ယဲ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်စန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြန်မာ့ကြေးနန်း
မြန်မာ့ကြေးနန်းလိုင်းများကို ၁၈၇၀ ပြည့်နှစ်ခန့်တွင် စတင်သွယ်တန်းခဲ့သည်။ ကြေးနန်းလိုင်းတစ်လျှောက် ကြေးနန်းရုံများထားရှိရာ၌ မန္တလေးနန်းတော်တွင်းမှ ဗြိတိသျပိုင်နက် နယ်စပ်ဒေသ ဒဂုန်မော်အထိ ကြေးနန်းရုံ ၉ ရုံရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ မန္တလေးနန်းတွင်းရုံ၊ မန္တလေးမြို့တွင်းရုံ၊ သပြေတန်းရွာခံတပ်အနီးရုံ၊ အင်းဝရုံ၊ မြင်းခြံရုံ၊ ပုဂံရုံ၊ ရေနံချောင်းရုံ၊ တိုင်ပျောက်ရုံနှင့် ဒဂုန်မော်ရုံတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကြေးနန်းရုံများကို ဓာတ်ရုံတော်ဟုခေါ်ဆိုကြပီး ကြေးနန်းရုံတစ်ရုံစီ၌ ကြေးနန်းဆရာတစ်ဦးစီ တာဝန်ယူခဲ့ကြရ၏။ ကြေးနန်းလိုင်းများဆွဲရာတွင် စားကျင်းဝချောင်း၊ ယောဝချောင်း၊ ဒုတ္ထဝတီမြစ်၊ ကြေးပင်ပေါင်ချောင်း၊ မြို့သာချောင်း စသည့်မြစ်ချောင်း ၂၀ ခန့်ကို ဖြတ်သန်းသွားရရာ ထိုခေတ်ကာလက အတော်အတန်ခေတ်မီလျက်ရှိပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ တိုင်ပျောက်ရွာ ဓာတ်ရုံမှ တောင်တွင်းကြီးသို့ ဆက်သွယ်သော သီးခြား ကြေးနန်းလိုင်းလည်း ရှိပါသေးသည်။
ကြေးနန်းဝန်ဦးဘိုးဝိုင်း
ကြေးနန်းဆရာများအား အုပ်ချုပ်ရသည့် ကြေးနန်းဝန်တစ်ဦးကိုလည်း ခန့်အပ်ထားရှိရာ မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် ကြေးနန်းဝန်မှာ မင်းထင်မင်းခေါင်ဘွဲ့ခံ ဦးဘိုးဝိုင်းဖြစ်သည်။ ဦးဘိုးဝိုင်းသည် ကင်းဝန်မင်းကြီး၏ တူတော်စပ်သူဖြစ်ကြောင်းလည်း အဆိုရှိသည်။ သံတော်ဆင့်ရာထူးကိုပါ ပူးတွဲတာဝန်ထမ်းဆောင်ရဩဖင့် သံတော်ဆင့်ကြေးနန်းဝန်ဟု အမည်တွင်ပါသည်။ သီပေါမင်း နန်းတက်စတွင် ဦးဘိုးဝိုင်းကို မင်းထင်မင်ခေါင်ကျော်ဘွဲ့ဖြင့် ကြေးနန်းဝန်အရာ ဆက်လက်ခန့်အပ်ခဲ့၏။ တစ်ချိန်က ထင်ရှားခဲ့သည့် နယ်ပိုင် ဝန်ထောက် ဦးအံ့ထူးမှာ ကြေးနန်းဝန် ဦးဘိုးဝိုင်း၏ သားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
လီပိဒီပိကာကျမ်း
မြန်မာ့ကြေးနန်းရိုက်နည်းဆိုင်ရာ လီပိဒီပိကာကျမ်းကို ယောမင်းကြီး ဦးဘိုးလှိုင်က ၁၈၆၉ ခုနှစ်တွင် ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။ မြန်မာသင်ပုန်းကြီး အခြေခံဖြစ်သော ဗျည်း၊ သရနှင့် သင်္ကေတပေါင်း ၆၂ မျိုးကို သဘောတူရာအတို နည်းဖြင့် စုရုံးကာ ဗျည်းသရ ၂၅ မျိုးကိုသာ အသုံးပြုလျက် ကြေးနန်းရိုက်နည်း စနစ်ကို တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းကျမ်းကို မန္တလေးတွင် ရုံးစိုက်သော ဗြိတိသျှ နိုင်ငံရေး ကိုယ်စားလှယ် မေဂျာ မက္ကမေဟန်က ၁၅ အောက်တိုဘာ ၁၈၇၀ တွင် အဂင်္လိပ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုကာ စာအုပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဘာသာပြန်သူက ယောမင်းကြီး ဦးဘိုးလှိုင်၏ တီထွင်တတ်မှုကို ချီးကျူးထားသည်။
ကြေးနန်းစာ ပေးပို့မှု
ကြေးနန်းစာပေးပို့မှုများမှာ ၁၈၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် အထူးတိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထိုခေတ်က ဓာတ်ရုံတော်များတွင် တာဝန်ကျခဲ့ကြသူ ကြေးနန်း ဆရာများမှာ ဦးကျီးညို (ဒဂုံမော်ဓာတ်ရုံ)၊ ဦးအုန်း (မန္တလေးဓာတ်ရုံ)၊ ဦးကွန်း (မြင်းခြံဓာတ်ရုံ)၊ ဦးဆုန် (တိုင်ပျောက်ဓာတ်ရုံ-မင်းလှမြို့အနီး)၊ ဦးဘိုးနွဲ့ (မိုးနဲဓာတ်ရုံ)၊ ဦးဆုန် (ရွာငံဓာတ်ရုံ) စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကြေးနန်းဆရာများအကြား ပြဿနာတစ်စုံတရာပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါလျှင် ကြေးနန်းဝန်က တာဝန်ယူဖြေရှင်းပေးရသည်။ တစ်ကြိမ်တွင် ဒဂုံမော်ဓာတ်ရုံတော်မှ ကြေးနန်းဆရာဦးကျီးညိုက ဘင်္ဂလားမှ မြင်းခြံသို့ ရိုက်သည့်ကြေးနန်းစာကို နြေပည်တော်သို့ မှားပို့မိရာ ကျသင့်ငွေအား ပေးလျော်စေခဲ့သည်။ ၁၈၇၃ ခုနှစ်ခန့်ကလည်း ဆပ်သာလင် မက္ကင်ဇီ ကုမ္ပဏီမှ ဦးပေါက ကြေးနန်းစာရေး ဦးစိန်သည် စကားလုံးရေကို ကြေးနန်းပြေစာတွင် မထည့်သွင်းဘဲ နောက်မှ ဖြည့်သွင်းကာ ငွေပမာဏ ပိုမိုပြသကြောင်း တိုင်ကြားခဲ့သည်။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ ပြဿနာ အနည်းငယ်ရှိခဲ့သည်မှအပ မြန်မာ့ကြေးနန်းလုပ်ငန်းမှာ အောင်မြင်တိုးတက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ကြေးနန်းပညာတော်သင်များ
ရတနာပုံခေတ်တွင် ကြေးနန်းပညာရပ် တိုးတက်ထွန်းကားရေးအတွက် ကြေးနန်းပညာတော်သင်အချို့ကို ထိုစဉ်က ဗြိတိသျှ လက်အောက်သို့ ကျရောက်နြေပီဖြစ်သည့် ရန်ကုန်မြို့သို့ စေလွှတ်ပညာသင်ယူစေခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မြို့ ကြေနန်းရုံးကြီးတွင် ပညာဆည်းပူးခဲ့ကြသူ ကြေးနန်းဆရာအချို့မှာ မောက်ကျီးညို (ဒဂုန်မော်)၊ မောင်အုန်း (မန္တလေး) နှင့် မောင်ဆုန် (မင်းလှ) တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကြေးနန်းဆရာအချို့မှာမူ ဘဂင်္လား၌ ကြေးနန်းပညာသင်ယူခဲ့ကြကြောင်း သိရှိရ၏။ ထိုသူများအနက် ထင်ရှားသူတို့မှာ မောင်ပေါက်ထွန်း (ဘာသာပြန် ကြေးနန်းဆရာ)နှင့် မောင်ကွန်း (မြင်းခြံ) တို့ ဖြစ်ကြ၏။ မောင်ပေါက်ထွန်းသည် အဂင်္လိပ်ဘာသာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ ဘာသာပြန် ကြေးနန်းကိစ္စကို တာဝန်ယူခဲ့ရကြောင်း သိရှိရ၏။
ကုန်းကပ်ရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
ကုန်းကပ်ရွာ (Konekat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ နောင်ကော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၂၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ကော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၈ ဦး၊ မ ၆၆၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကုန်းလင်းရွာ၊ လဲချားမြို့နယ်
ကုန်းလင်းရွာ (Konelin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လဲချားမြို့နယ်၊ နောင်ကော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၂၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ကော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၈ ဦး၊ မ ၆၆၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဲချားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မယ်ရီ စထရိ(ပ်)
မယ်ရီ စထရိ(ပ်) (Mary Louise "Meryl" Streep) (၁၉၄၉ ဇွန် ၂၂ ဖွား ) သည် ပြဇာတ်၊ ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်သံလောကတွင် ကျင်လည်သည့် အမေရိကန် သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များမှစ ယနေ့အထိ သူမ၏ တစ်ခေတ်တစ်ကာလအတွင်း အထူးချွန်ဆုံး အမျိုးသမီးသရုပ်ဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခံရသူဖြစ်သည်။
မယ်ရီ စထရိ(ပ်)သည် ၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် The Playboy of Seville ပြဇာတ်၌လည်းကောင်း၊ ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် The Deadliest Season ရုပ်သံဇာတ်လမ်း၌လည်းကောင်း ဗွေဆော်ဦး သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ပထမဦးဆုံးသော ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားမှာ ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် ရုံတင်သည့် Julia ဇာတ်ကား ဖြစ်သည်။ ၁၉၇၈ ခုနှစ်၏ The Deer Hunter ဇာတ်ကားနှင့် ၁၉၇၉ ခုနှစ်၏ Kramer vs. Kramer ဇာတ်ကားဖြင့် အော်စကာဆု အကောင်းဆုံး အမျိုးသမီး ဇာတ်ပို့အဖြစ် စာရင်းဝင်ခဲ့ရာ Kramer vs. Kramer ဇာတ်ကားတွင် သူမ၏ ပထမဦးဆုံးသော အော်စကာဆုကို ရရှိခဲ့သည်။ ၁၉၈၂ ခုနှစ်၏ Sophie's Choice၊ ၂၀၁၁ ခုနှစ်၏ သံမဏိ အမျိုးသမီး (The Iron Lady) ဇာတ်ကားဖြင့် အကောင်းဆုံး အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆုကို ဆွတ်ခူးခဲ့သည်။
ရှမ်းရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ်
ရှမ်းရွာ (Shanywar)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၈၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဆိပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၅ ဦး၊ မ ၃၆၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကောင်းလိုင်ရွာ၊ မံစီမြို့နယ်
ကောင်းလိုင်ရွာ(Kawnglai)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မံစီမြို့နယ်၊ လဂါတ်ဒေါ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၄၃၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မံစီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မလွန်စမ်းရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ်
မလွန်စမ်းရွာ (Malunsan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ မလွန်စမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၁၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မလွန်စမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၄ ဦး၊ မ ၁၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းလှမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သံပုရာခြံရွာ၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်
သံပရာခြံရွာ (Thanpuyarchan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ရွှေဘိုမြို့နယ်၊ တယ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၄၃၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွှေဘိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ကန်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
နောင်ကန်ရွာ (Nawngkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ ကတ်တောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၂၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကတ်တောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၆၆ ဦး၊ မ ၂၅၇၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၄၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မောင်ထော်လေး (စစ်ကဲ)
စစ်ကဲ မောင်ထော်လေး ( ခရစ် ၁၇၇၄ - ၁၈၆၇ ) သည် ကုန်းဘောင်ခေတ် မြန်မာဘုရင် ဘိုးတော်ဘုရား (ခေါ်) ဗဒုံမင်း (ခေါ်) ဘိုးတော်ဦးဝိုင်း နှင့် ဘကြီးတော်ဘုရား လက်ထက်တွင် "မင်းကျော်သီဟသူ" ဟူသော ရွှေဘွဲ့တော်ကို ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသော မွန်လူမျိုး ဒလမြို့စားကြီး ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောင်အခါ မော်လမြိုင်မြို့ စစ်ကဲ တရားသူကြီး အဖြစ်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန်မြို့တွင် ‘စစ်ကဲ’ အမည်နှင့် လမ်းနှစ်လမ်း ရှိခဲ့သည်။ တစ်လမ်းမှာ ပန်းဘဲတန်းမြို့နယ် ဆူးလေဘုရားလမ်းနှင့် ရွှေဘုံသာလမ်းကြားရှိ စစ်ကဲမောင်ထော်လေး လမ်း (ယခု ဗိုလ်ဆွန်ပက်လမ်း) ဖြစ်၍ နောက်တစ်လမ်းမှာ လသာမြို့နယ်ရှိ စစ်ကဲမောင်ခိုင်လမ်း (ယခု ဗိုလ်ရွဲလမ်း) ဖြစ်လေသည်။ ထိုလမ်းနှစ်လမ်းတို့ကို သမီးယောက်ဖ တော်စပ်ကြသည့် စစ်ကဲကြီး ဦးထော်လေးနှင့် စစ်ကဲကြီး ဦးခိုင်တို့ကို အစွဲပြုကာ အမည်ပေးခဲ့လေသည်။