cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
အဂ္ဂသမာဓိ၊ သျှင်
သျှင်အဂ္ဂသမာဓိ (၈၄၁-၉၁၄)
ထိုဆရာတော်၏ တိုက်တွန်းတောင်းပန်ချက်ဖြင့် ' မဟာပဝရ၊ ရှေးပုညဖြင့်၊ ' အစချီ သုဝဏ္ဏသျှံသူဌေးခန်းကိုလည်းကောင်း၊ ' ထိုတုံသရော်၊ တပည့်တော်တို့၊ ' အစချီ သုဝဏ္ဏသျှံလေးပစ် ခန်းကိုလည်းကောင်း၊ ' မဟာသမ္မတ၊ ဝံသနွယ်ရိုး၊ ' အစချီ သုဝဏ္ဏသျှံသစ္စာခန်းကိုလည်းကောင်း မြေတူးမြို့မှာပင် ရေးသားစီကုံးလေသည်။ ဤသို့ သုဝဏ္ဏသာမဇာတ်တော်ကြီးကို သုံးခန်းခွဲ၍ ပြုစုခဲ့ရာ စာပြီးနှစ်ကို  ပြီးတုံသနစ်၊ သက္ကရာဇ်လည်း၊ ရှစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်၊ ကိုးခုဆွယ်လျက်၊  ဟု ဖွဲ့ဆိ်ုထားသောကြောင့် ၈၈၉-ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးကြောင်း သိရှိရလေသည်။
ဆရာတော်သည် သုဝဏ္ဏသျှံပျို့လင်္ကာကြီးကို ရေးသားရာ၌ မိမိကိုယ်ကို ဝင့်ဝါ၍ ရေးသားထားသည် မဟုတ်ပေ။ ယွန်းဆရာတော်ကြီး တောင်းပန် တိုက်တွန်းသောကြောင့်သာ ကျွမ်းကျင်သည် မဟုတ်သော်လည်း ရေးသားဖွဲ့စီပါကြောင်းဖြင့် '' ရွယ်နုထွားထွား၊ တပည့်သား လည်း၊ များများဖွဲ့စာ၊ မကျွမ်းပါလျက်၊ သာယာပျံ့ပျူး၊ လင်္ကာကျူးသည်၊ '' ဟူ၍ နှိမ့်ချ ရေးသားအပ်လေသည်။
သုဝဏ္ဏသာမဇာတ်တော် လင်္ကာများကို ရေးသားပြီးစီးချိန်ဝယ် မိုးညှင်းစလုံတို့ သား အဖသည် အင်းဝနေပြည်တော်သို့ ချီတက်တိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် ရွှေနန်းကြော့ရှင် နရပတိ်တိ်ုက်ပွဲ ကျသောကြောင့် သိုဟန်ဘွားကို အင်းဝရွှေနန်းတွင် တင်ကာ စီရင်ဖွယ်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မြေတူးမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန် ဖြစ်၏။ သက္ကရာဇ် ၈၈၉-ခု၊ သီတင်းကျွတ်လဆန်း သုံးရက်၊ သောကြာနေ့ နံနက်အချိန်တွင် မိုးညှင်းစလုံကြီးသည် ဇနပုဒ်တိုင်းကားမှ အမတ်ဗိုလ်ပါများနှင့် အတူ နန်းတော်ရှေ့ ရင်ပြင်တွင် လက်ဝှေ့ကျွမ်းသတ်ပွဲကို ရှုစားနေချိန် ဖြစ်လေသည်။
ထိုအချိန်တွင် မိုးညှင်းစလုံကြီးသည် ဆရာတော်၏ သုဝဏ္ဏသျှံလင်္ကာခန်းကို ကြားနာရ သဖြင့် ကြည်ညိုသဒ္ဓါ ပွားတော်မူ၏။ မင်း မိဖုရား နှစ်ပါးလုံးကပင် ဆရာတော်အား အထူးအားဖြင့် ဆည်းကပ်ကိုးကွယ်တော်မူကြသည်။ ငရဲခန်းပျို့ နိဂုံး၌လည်း- စလုံမင်ဖျား၊ မင်းတရားလည်း၊ ဘုရားအတူ၊ မှတ်တော်မူ၏၊ ဆုယူကြင်ဖက်၊ ဘုန်းချင်း ယှက်က၊ ချစ်သက်မြဲအောင်၊ စီးပွားဆောင်လျက်၊ ရွှေရောင်ညီးညီး၊ ကမ္ဗုထီးနှင့်၊ ဘုံသီးတစ် ခြား၊ မိဖုရားလည်း၊ ငါးပါးဝန္ဒနာ၊ ကြည်ညိုစွာ၏၊
မိုးညှင်းစလုံကြီးနှင့် မိဖုရားတို့သည် မိမိတို့အတွက် ရည်ညွှန်း၍ စာပေများကို ရေးသား ဖွဲ့ဆိုစေချင်ကြသည်။ တစ်ခါက ယွန်းဆရာတော် တောင်းပန်သောကြောင့် ပျို့အခန်းခန်းကို ရေးစပ်ခဲ့သည်။ ယခု ဒကာအရင်းများအတွက်ကိုမူ စာပေတတ်ပွန်ပါလျက် မဖွဲ့စီရကောင်းလားဟု မျက်ကွယ်၌ ဆရာတော်အား အပြစ်တင်သကဲ့သို့ ပြောကြားကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဆရာတော်သည် စလုံကြီးအား ရည်ရွယ်၍ တစ်ကြောင်း၊ ဝါသနာအရပင် ဖွဲ့နွဲ့လိုသည်က တစ်ကြောင်း၊ ရဟန်းသျှင်လူတို့ ကြားနာစိမ့်သောငှာ တစ်ကြောင်းကြောင့် နေမိဇာတ်တော်ကြီးကို ရေးသား ဖွဲ့ဆိုတော်မူလေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နေမိငရဲခန်းပျို့ နိဂုံး၌လည်း- ရောင်ဝါဝင်းဝင်း၊ လင်းလင်းဝေးနီး၊ ညီးရရီးသား၊ ဇနီးမကွေ၊ မင်းနှစ်ဆွေတို့၊ ဆို လေအရာ၊ နာလိုစွာလျက်၊ ဆရာကြည်ညွတ်၊ စာပေတတ်က၊ မြတ်ထွတ်ဘိသည်၊ ပုဂ္ဂိုလ် ရည်လျက်၊ ဘယ်မည်စာပေ၊ မဖွဲ့လေဟု၊ မချေနှုတ်နက်၊ ငေါ်တငက်တည့်၊ သံမျက်မချို၊ မျက်လျှင်လိုသို့၊ တို့ကိုကွယ်ပြင်၊ အပြစ်တင်လည်း၊ သျှင်သျှင်လူလူ၊ နာစိမ့်ဟူ၍၊ လွယ်ကူမရ၊ ဖြစ်ဖူးလှသား၊ ရှေးကလည်းပါ၊ ဝါသနာကြောင့်၊ လင်္ကာစီဖြစ်၊ နေမိဇာစ်ကို၊ ဟူ၍ ဖွင့်ဆို လှစ်ပြတော်မူခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် မိုးညှင်းစလုံကြီးသည် ဆရာတော်၏ နေမိဇာတ်တော်ပျို့များကို ကြားနာ၍ မသွားရရှာပေ။ သက္ကရာဇ် ၈၉၄-ခုနှစ်တွင် စလုံကြီးသည် အင်းဝသို့ စုန်၍ သားသိုဟန်ဘွားကို ခေါ်ပြီးလျှင် ပြည်မြို့သို့ သွားရောက်တိုက်ပွဲဆင်လေသည်။ ပြည်မြို့မှ အပြန်တွင် သိုဟန်ဘွားကို အင်းဝ၌ ထားခဲ့၍ မိုညှင်းသို့ ဆန်တက်ခဲ့၏။ မြေတူးမြို့အလွန်တွင် အတွင်းရှမ်း၊ အပြင်ရှမ်းတို့ အချင်းများရာမှ ကျွန်အမတ်တို့ လုပ်ကြံသဖြင့် စလုံကြီး အနိစ္စရောက်ရသည်။ ဆရာတော်၏ နေမိငရဲခန်းပျို့မှာကား သက္ကရာဇ် ၉ဝဝ-ပြည့်ရောက်မှ အဆုံးသတ် ပြီးစီးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စလုံမင်းမှာ ဆရာတော်၏ စေတနာအတုံ့ကိုမျှ ခံယူမသွားရရှာပေ။
ခမည်းတော်စလုံမင်း မရှိသည့်နောက် သားသိုဟန်ဘွားမင်းသည် စိတ်ထင်တိုင်း ပြုကျင့် ၍ မြန်မာ့လက်နက်နိုင်ငံ အင်းဝ ပုဂံစသည်တို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လေသည်။ ဤသို့ ခေတ်ဆိုးကာလဆိုး နှင့် ကြုံကြိုက်နေရသဖြင့် ဆရာတော်သျှင်အဂ္ဂသမာဓိသည် အလွန်ပင် စိတ်ပျက်ရှာပေသည်။ မိမိရေးသား စပ်ဆိုထားသော စာများမှာလည်း ကျော်ကြားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့။ ခေတ်ကာလ ပျက်စီး နေသဖြင့် ဘုရားဟော စာပေကျမ်းဂန်တို့ကိုလည်း ကောင်းမွန်စွာ ပို့ချရခြင်း မရှိပေ။ ဘုမသိ ဘမသိ အမြင်မှား အယူမှား ဖြစ်နေသော ကံထူးပြည်တွင် ပတ္တမြားကိုပင် ဆန်ခြင်သော ခွက်ဖလား လောက်သာ အဖိုးထားသကဲ့သို့ အကောင်းအဆိုးကို မခွဲခြားတတ်သော ခေတ်ကြီးနှင့် ကြုံကြိုက် နေရလေသည်။ အကယ်၍ ရစ်ပတ်ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးသာ ဖြစ်ဘိမူ ဓားဖြင့် လွှားလွှားစဉ် အောင် ဖြတ်ချင်မိတော့သည်။ ဤကြိမ်းဝါးချက်ကို အောက်ပါအတိုင်း ရေးသွင်း ဖွဲ့ဆိုခဲ့သည်။ ရွှေပြည်အင်းဝ၊ ပုဂံစသား၊ မြန်မာ့လက်နက်၊ ပျက်သောအခါ၊ ကြိုက်ဘိပါ၍၊ ငါ့စာ မကျော်၊ ငါတုံသော်လည်း၊ ရှင်တော်ဟောရွတ်၊ ပိဋကတ်ကို၊ နှုတ်မှတ်ခံနား၊ တပည့်သားအား၊ တည်ကြားနိစ္စ၊ မသင်ရတည့်၊ ဘုဘမသိ၊ ဒိဋ္ဌိဝင်ကျုံး၊ နှလုံးယွင်းဖီ၊ ကံထူးပြည်ဝယ်။ မွန်ရည် ကောင်းဖျား၊ ပတ္တမြားကို၊ ဖလားဆန်ခွက်၊ အဖိုးတွက်သို့၊ နှိုင်းချက်လေဟန်၊ တို့ရှင်မွန်လည်း၊ လွန်ရှာစနိုး၊ ကာလဆိုးကို၊ ကျိုးတပြီးကား၊ သံရှင်ဓားဖြင့်၊ လွှားလွှားစဉ်ကျ၊ ဖြတ်ချင်လှ၏၊
ဆရာတော်သည် ပြည်ထဲရေး မငြိမ်သက်မှုကြောင့် စိတ်မချမ်းမြေ့သော်လည်း ဝါသနာ အရ ကဗျာလင်္ကာ ဖွဲ့စီသီကုံးရင်းဖြင့် ဖြေသိမ့်တော်မူခဲ့သည်။ နောင်အခါတွင် မိမိမွေးဖွားရာ နယ်မြေဖြစ်သော ဒီပဲယင်းမြို့သို့ ပြန်ကြွရောက်၍ တပည့်စာသင်သားတို့အား စာပေပို့သ နေတော်မူ ခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် နေမိဘုံခန်းကြီးကို စပ်ဆိုတော်မူရာ သက္ကရာဇ် ၉ဝ၄-ခုနှစ်၊ တပေါင်းလတွင် ပြီးစီးခဲ့လေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ဆရာတော်သည် အင်းဝမြို့တွင် စည်သူကျော်ထင် နန်းတက်ပြီးနောက် တစ်နှစ်အကြာ သက္ကရာဇ် ၉၁၄-ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၇၃-နှစ် အရွယ်၌ ပျံလွန်တော်မူခဲ့လေသည်။ ဆရာတော်ပြုစုခဲ့သော စာများမှာ သုဝဏ္ဏသျှံသူဌေးခန်းပျို့၊ သုဝဏ္ဏသျှံ မြားမှန်ခန်းပျို့၊ သုဝဏ္ဏသျှံ သစ္စာခန်းပျို့၊ ထိုသုံးစောင်မှာ ၈၈၉-ခုအတွင်း ပြီးသည်။ နေမိနိက္ခမခန်းပျို့(၈၉၇)၊ နေမိငရဲခန်းပျို့(၉ဝဝ)၊ နေမိဘုံခန်းပျို့ (၉ဝ၄) တို့ ဖြစ်ပေသည်။
ရှင်အဂ္ဂသမာဓိ (မြန်မာ ၈၄၁-၉၁၄)
ဘုံခန်းလည်မြှောက်လွန်းသည်၊ ငရဲခန်းလည်း ချောက်လွန်းသည်။ ဟု ဆိုထုံးဖြစ်လာအောင် ပေါ်လွင်စွာရေးသားစပ်ဆိုနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ် ကျော်ကား ရှင်အဂ္ဂသမာဓိပင်ဖြစ်၏။ ငယ်မည်ကား မောင်နိုး ဖြစ်သည်။ (စာဆိုအကျော် ရှင်တေဇောသာရနှင့် ခေတ်ပြိုင် တည်း။) သက္ကရာဇ် ၈၄၁ ခုနှစ်တွင် ဒီပဲယင်းမြို့ အရှေ့ တောင်ဘက် ခရီးငါးရာတွင်းကွာ ကန်ဖျားရွာတွင် ဖွားမြင် သည်။ အဖကား နတ်မောက်မြို့စား၏သား ဘယကျော်သူ အမတ်ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်မှပင် ရဟန်း ဘောင်သို့ဝင်ရောက်၍ စာပေကျမ်းဂန်များကို သင်ကြားတတ်မြောက်ခဲ့၏။ အင်းဝပြည် ကြီး ရှမ်းမင်းလက်ထက်တွင် ပျက်စီးယိုယွင်းသောအခါ မြေတူး မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့သီတင်းသုံးတော်မူ၏။ တေဇောသာရ၊ ရှင်
မြေတူးမြို့၌ သက္ကရာဇ် ၈၈၉ ခုနှစ်တွင် သုဝဏ္ဏသျှံ သူဌေးခန်း၊ လေးပစ်ခန်း၊ သစ္စာခန်းများကို ရေးသား၏။ ဇာတ် တော်ကြီးဆယ်ဘွဲ့လာ သုဝဏ္ဏသာမဝတ္ထုကို အလင်္ကာတန်ဆာ ဆင်၍ ရေးသည့်ပျို့များ ဖြစ်သည်။ တိုင်းပြည်ယိုယွင်းပျက်စီး၍ စိတ်မချမ်းမြေ့နေသော စာဆိုအရှင်သည် ထိုသုဝဏ္ဏသာမပျို့ကို ရေးရာ၌ အလွမ်းဘက်ကိုယိုင်၍ အသားပေးအမွှမ်းတင်ကာ ရေးခဲ့၏။ ဇာတ်တော်ကြီးများကို စကားပြေဖြင့် ရေးသားသော မင်းဘူးဆရာတော် ဦးဩဘာသသည်ပင် ရှင်အဂ္ဂသမာဓိထက် ပိုလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖွဲ့ဆိုနိုင်ရန် ခဲယဉ်း၍လောမသိ သုဝဏ္ဏ သာမဇာတ်တော်ကို မရေးသားဘဲချန်ခဲ့လေသည်။ သက္ကရာဇ် ၉ဝဝ ပြည့်နှစ်တွင် ရှင်အဂ္ဂသမာဓိသည် နေမိငရဲခန်းပျို့ကို ရေးသား၍၊ ၉ဝ၄ ခုနှစ်တွင် ဘုံခန်းကိုဆက်ရေးလေသည်။ ဘုံခန်းသည် ရောမကဗျာဆရာကြီး ဒန်တီ၏ ဒီဗိုင်းကော်မဒီနှင့် အတန်ပင်တူ၏။
သက္ကရာဇ် ၉ဝ၇ ခုနှစ်တွင် မဂ္ဃဇိုဝ်းခန်းပျို့ကို ရေးသား သည်။ စာဆိုအရှင်သည် သစ်ပင်၊ ရေ၊ မြေ၊ တောတောင် စသော ဩကာသလောကကြီးကို လွမ်းဖွယ်၊ဆွေးဖွယ်ဖြစ်အောင် နိုင်နင်းစွာ ဖွဲ့ဆိုနိုင်ခဲ့၏။ ပျို့ကဗျာဖွဲ့ရာ၌ ပါဠိစကားကိုမသုံးပဲ မြန်မာစကားသက်သက်နှင့် စံတင်လောက်သည့် လင်္ကာမျိုး ဖြစ် အောင် ပြုစုခဲ့လေသည်။ ရှင်အဂ္ဂသမာဓိသည် သက်တော် ၇၃ နှစ်အရ သက္ကရာဇ် ၉၁၄ ခုနှစ်တွင် ပျံလွန်တော်မူလေသည်။
ပြုစုခဲ့သည့် စာပေများ
၁။ သုဝဏ္ဏသျှံသဌေးခန်းပျို့၊
၂။ သုဝဏ္ဏသျှံမြားပစ်ခန်းပျို့၊
၃။ သုဝဏ္ဏသျှံသစ္စာခန်းပျို့၊
၄။ နေမိမဂ္ဃဇိုးခန်းပျို့၊
၅။ နေမိငရဲခန်းပျို့၊
၆။ နေမိဘုံခန်းပျို့။
ကိုးကား
<References />
ဆက်လက်လေ့လာရန်
(၁) နေမိဘုံခန်းပျို့ နိဒါန်းမှ သျှင်အဂသ္ဂ မာဓိ အတ္ထုပ္ပတ္တိ၊ စာဆိုတော်များ အတ္ထုပ္ပတ္တိ၊ မြန်မာစာညွန့်ပေါင်းကျမ်း-ပထမတွဲ၊ မြန်မာစာပေသမိုင်း၊ ပိဋကတ်သမိုင်းစာတမ်း၊ ကဗျာသာရတ္ထသင်္ဂြိုဟ်ကျမ်း၊
ပုဏ္ဏသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် အရှင်ပုဏ္ဏထေရ်၏ လျှောက်ထားချက်အရ “စက္ခုအစရှိသော ဝိညာဏ် ၆-ပါးတို့ဖြင့်သိအပ်ကုန်သော က္ကဋ္ဌ, ကန္တ, မနာပ, ပိယရူပ, ကာမူပသံဟိတ, ရဇနီယဖြစ်သော အာရုံ ၆-ပါးတို့၌ အလွန်အကဲ နှစ်သက်စွဲလမ်းကာ လွှမ်းမိုး၍တည်သောသူအား နှစ်သက်မှု “တဏှာ” ဖြစ်ပုံ၊ နှစ်သက်မှုတဏှာဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခဖြစ်ပုံ၊ ယင်းအာရုံ ၆-ပါးတို့၌ နှစ်သက်မှုတဏှာချုပ်ခြင်းကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းပုံတို့ကို တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီ ဝေဖန်ပိုင်ခြား၍ ဘုရားရှင် (အလုပ်ပေးတရားကို) ဟောတော်မူပါသည်။
ဘုရားရှင်က သုနာပရန္တတိုင်းသားတို့နှင့် ဆက်ဆံရေး ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်ပုံ (၇)မျိုးကို မေးမြန်းတော်မူရာ၌ အရှင်ပုဏ္ဏထေရ်၏ သဘောထား (၇)မျိုး သီဟ နာလျှောက်ထားချက်ကို ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် သာဓုခေါ်တော်မူပြီး အရှင်ပုဏ္ဏထေရ်အား သုနာပရန္တတိုင်း၌ သီတင်းနေထိုင်ရန် ခွင့်ပြုတော်မူလိုက်ပါသည်။
အရှင်ပုဏ္ဏထေရ် သုနာပရန္တတိုင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူလျက် ထိုနှစ်ဝါတွင်း၌ အမျိုးသားငါးရာ, အမျိုးသမီးငါးရာတို့ ဥပါသကာငါးရာ, ဥပါသိကာငါးရာအဖြစ် ခံယူကြပါသည်။ ထိုဝါတွင်းမှာပင် ဝိဇ္ဇာဉာဏ်သုံးပါးကို မျက်မှောက်ပြုတော်မူ၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူပါသည်။
ရဟန်းတို့ မေးမြန်းလျှောက်ထားချက်အရ အရှင်ပုဏ္ဏထေရ် ရဟန္တာဖြစ်၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုကြောင်းကို ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ၌ အရှင်ပုဏ္ဏထေရ်၏ အဋ္ဌုပ္ပတ္တိနှင့် သုနာပရန္တတိုင်းအကြောင်းတို့ကို ဖွင့်ဆိုထားသည့် အကျယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ ပါရှိပါသည်။
မင်းဏီ
မင်းဏီ [၁၉၂၈ - ၁၉၈၅]
ကသာခရိုင် ထီးချိုင့်မြို့၌ အဖ ဝန်ထောက်ကြီး ဦးထွန်းတင့်၊ အမိ ဒေါ်ခင်ထွေး တို့က ၁၉၂၈ ခုနှစ် မေလ ၁၁ ရက်နေ့ (မင်းဏီ၏ 'ညောင်းရွက်ကယ် ကြွေလေဟန်' ဝတ္ထုတွင် မူ "၁၉၃ဝ ပြည့်နှစ်" ဟု ဖော်ပြ ထားသည်) တွင် ဖွားမြင် ခဲ့သည်။ မွေးချင်း ၉ ယောက်တွင် တတိယမြောက် သား ဖြစ်သည်။ ငယ်မည်မှာ မောင်ကိုကို၊ အမည်ရင်း ဦးကိုကိုကြီး ဖြစ်သည်။
မင်းကင်းမြို့ မူလတန်း ကျောင်းတွင် သူငယ်တန်း (၁၉၃၄ - ၃၅)၊ သံတွဲမြို့ အေဘီအမ် ချင်းကျောင်းတွင် ပထမတန်းနှင့် ဒုတိယတန်း (၁၉၃၅ - ၃၇)၊ စစ်တွေ ကွန်ဗင့်ကျောင်းတွင် တတိယတန်း (၁၉၃၇-၃၈)၊ စစ်တွေ အစိုးရ အထက်တန်း ကျောင်းတွင် စတုတ္ထတန်း (၁၉၃၈ - ၄ဝ)၊ မန္တလေး ဝက်စလီ ယောကျ်ား ကလေး ကျောင်းတွင် ပဉ္စမတန်းနှင့် ဆဋ္ဌဆတန်း (၁၉၄ဝ - ၄၂)၊ ပခုက္ကူ အစိုးရ မူလတန်းလွန် ကျောင်းတွင် သတ္တမတန်းနှင့် အဋ္ဌမတန်း (၁၉၄၆ - ၄၈)၊ မုံရွာ အထက်တန်း ကျောင်းတွင် ကျောင်းထွက် လက်မှတ်ရ စာမေးပွဲအောင် (၁၉၄၈ - ၄၉)၊ မန္တလေးမြို့ စိန့်ဖလိုမီနာ ကျောင်းတွင် တက္ကသိုလ် ဝင်တန်း ပညာ (၁၉၅ဝ - ၅၁) ဆည်းပူး ခဲ့သည်။ ၁၉၅၂ - ၅၄ တွင် ရန်ကုန် မြို့၌ လက်ထောက် ကျန်းမာရေးမှူး သင်တန်း တက်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၃ တွင် တက္ကသိုလ်ဝင် စာမေးပွဲကို အလွတ် ဖြေဆို အောင်မြင် ခဲ့သည်။
အတွင်းဝန်များရုံး ဘဏ္ဍာရေးနှင့် အခွန်တော် ဌာနတွင် အောက်တန်း စာရေးနှင့် အကောက်ခွန် ဌာနတွင် အောက်တန်း စာရေး (၁၉၅ဝ - ၅၁)၊ လက်ထောက် ကျန်းမာရေးမှူး အဖြစ်နှင့် မော်လိုက် မြို့နယ် ယုဝရွာ (၁၉၅၄ - ၅၅)၊ အရာတော် မြို့နယ် ဝါးတန်းရွာ၊ မော်လိုက် မြို့နယ် ကင်းတပ်ရွာ၊ ဆားလင်းကြီး မြို့နယ် ဆားတုံရွာ၊ မုံရွာ မြို့နယ် အလုံရွာ၊ ပုလဲ မြို့နယ် လက်တောင်းကြီးရွာ၊ ဖောင်းပြင် မြို့နယ် တံငါရွာ တို့၌ ၁၉၅၅ - ၆၈ ထိ အမှု ထမ်းခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ မှ စ၍ ရန်ကုန် အဆုတ် ရောဂါ ဆိုင်ရာ ဌာန ဘီစီဂျီ အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် အဖြစ် တာဝန် ယူခဲ့သည်။ အငြိမ်းစား ယူပြီးနောက် စာပေနှင့် ရုပ်ရှင် လောကတွင် ကျင်လည် ခဲ့သည်။ "ပုရပိုက်" အနုပညာ လုပ်ငန်းတွင် ပါဝင် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။
၁၉၄၅ တွင် ပခုက္ကူ အောင်သာကန် ရပ်ကွက်တွင် လူငယ်များနှင့် ပူးပေါင်း၍ "ဉာဏဗိမာန်" စာကြည့်တိုက် ထောင်သည်။ လက်ရေး စာစောင် ထုတ်သည်။ ထိုစာစောင်တွင် ကလောင် အမည် 'မြနှစ်ဆွေ' ဖြင့် ဝတ္ထုတိုများ စတင် ရေးခဲ့သည်။ ၁၉၄၆ အထွေထွေ သပိတ် ကာလတွင် ပခုက္ကူ ခရိုင် ကျောင်းသား သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် မုံရွာ အထက်တန်း ကျောင်းသား သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ၁၉၄၈ တွင် မုံရွာ ခရိုင် ကျောင်းသား သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ၁၉၄၉ - ၅ဝ တွင် မန္တလေးခရိုင်လုံး ဆိုင်ရာ ကျောင်းသား သမဂ္ဂ တွဲဖက် စည်းရုံးရေးမှူး တာဝန် တို့ကို ယူခဲ့သည်။ လူငယ် အစည်းအရုံးမှ ထုတ်ဝေသော လက်ရေး စာစောင် များတွင် ဝတ္ထုတိုများ ရေးသား ခဲ့၏။ လမ်းစဉ် ပါတီ ကာလတွင် ဗဟို နိုင်ငံရေး တက္ကသိုလ် တက်ရောက် ခဲ့၏။ မြို့နယ် တရားသူကြီး ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက် ခဲ့၏။
ရန်ကုန် မြို့တွင် ရှိနေစဉ် ကာလ များတွင် ဗန်းမော် တင်အောင် ဦးစီး ထုတ်ဝေသည့် လင်းယုန် ဂျာနယ်၊ လင်းယုန် သတင်းစာနှင့် စာပေ မဂ္ဂဇင်း တို့တွင် မပြတ်မလပ် ရေးသား ကူညီ လုပ်ဆောင် ခဲ့သည့် လင်းယုန် ရဲဘက် တဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်တွင် တာရာ မဂ္ဂဇင်း၌ 'ဇော်ဝင်း' ကလောင် အမည် သုံး၍ "မမခင်" ဝတ္ထုတိုကို စတင် ရေးသား ခဲ့သည်။ 'ဇော်ဝင်း' ကလောင် အမည်တူ ရှိနေ သဖြင့်၊ ၁၉၅၁ တွင် တာရာ မဂ္ဂဇင်း ၌ပင် "မန္တလေးမှာ" အမည်ရှိ ဝတ္ထု တိုကို 'မင်းဏီ' ကလောင် အမည် စတင် သုံးစွဲ ရေးသား လာခဲ့သည်။ တာရာ မဂ္ဂဇင်းမှ စတင်၍ အခြားသော စာနယ်ဇင်း များတွင် ဝတ္ထု၊ ဆောင်းပါး၊ ကဗျာနှင့် ဘာသာပြန် တို့ကို ရေးသား ခဲ့သည်။ ရှုမဝ၊ မြဝတီ၊ သွေးသောက်၊ ဒဂုန်၊ သဘင်၊ သောင်းပြောင်းထွေလာ တို့တွင် အရေး များသည်။ အထူးသဖြင့် ရှုမဝ ရုပ်စုံ မဂ္ဂဇင်းတွင် "ထို" ဝတ္ထုတိုများ အများဆုံး ရေးခဲ့သည်။ "ထို" ဝတ္ထုတို များကြောင့် ပို၍ ထင်ရှား၊ အသိအမှတ် ပြုခဲ့ ကြသည်။ ကွယ်လွန် ပြီးနောက် "ထို ဝတ္ထုများကို" ၁၉၉၄ ခု ဇူလိုင်လတွင် ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေ ခဲ့သည်။ ၁၉၆၃ တွင် ညောင်းရွက်ကယ် ကြွေလေဟန် ဝတ္ထုကို မောင်သိန်းဆိုင်နှင့် တွဲဖက် ရေးသား ထုတ်ဝေ ခဲ့သည်။
၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် "ဒေါက်တာ ဖေငယ်" ရုပ်ရှင် ဇာတ်ညွှန်းကို ရေးခဲ့သည်။ ရှုမဝ ရုပ်ရှင် "စေလိုရာစေ" ဇာတ်ကားမှ စတင်၍ ရုပ်ရှင် သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး အဖြစ် စမ်းသပ် ပါဝင် ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန် အထိ ရုပ်ရှင် ဇာတ်ကား များတွင် ဇာတ်ပို့ သရုပ်ဆောင် အဖြစ် ပါဝင် သရုပ်ဆောင် သွားခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
လွှစင်ရွာ၊ နတ်စင်ဝ
လွှစင်ရွာ၊ နတ်စင်ဝ
မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း
မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း (Suicide) ဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦးတစ်ယောက် အနေနှင့် ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိဖြင့် မိမိဘာသာ သေဆုံးစေရန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရခြင်းမှာ စိတ်ဓာတ်ကျ၍ လုပ်မိလုပ်ရာ လုပ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ နောက်ကွယ်ရှိ စိတ်ကျရောဂါ၊ ဘိုင်ပိုလာ ဒစ်စ်အော်ဒါ၊ စိတ်ကစဉ့်ကလျားရောဂါ၊ အရက်စွဲခြင်း သို့ မူးယစ်ဆေးစွဲခြင်း အစရှိသော စိတ်မမှန်ခြင်း တစ်မျိုးမျိုးကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။  ငွေရေးကြေးရေး အခက်အခဲနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး အဆင်မပြေမှု များကြောင့်ဖြစ်သည့် စိတ်ဖိအား သို့မဟုတ် ကံမကောင်းမှုများကလည်း မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းတွင် အရေးပါသော နေရာမှ ပါဝင်သည်။
တကမ္ဘာလုံးတွင် တစ်နှစ်လျှင် လူပေါင်း ၁ သန်းခန့် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေကြသည်။ တကမ္ဘာလုံးရှိ လူသားတို့ သေဆုံးရခြင်း အကြောင်းတွင် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရခြင်းကို ၁၃ ခုမြောက် အများဆုံးသော အကြောင်းတရား အဖြစ် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ က ခန့်မှန်းထားသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အမျိုးသား လုံခြုံစိတ်ချရေး ကောင်စီ (National Safety Council) မှ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် ဆဌမမြောက် သေဆုံးမှုအများဆုံး အကြောင်း အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းသည် ဆယ်ကျော်သက်များနှင့် အသက် ၃၅ နှစ်အောက် လူကြီးများတွင် အဓိက သေဆုံးရသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ယောက်ျားများသည် မိန်းမများထက်ပို၍ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေနှုန်း ပိုများပြီး တကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ကြည့်ပါက ယောက်ျားများက မိန်းမများထက် ၃ ဆ မှ ၄ ဆ အထိ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေနှုန်း ပိုများသည်။ တကမ္ဘာလုံးတွင် သေလောက်အောင်ထိ မဖြစ်သော မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန် ကြိုးစားမှုပေါင်း တစ်နှစ်လျှင် ၁၀ သန်းမှ သန်း ၂၀ အထိ ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း အပေါ်တွင် ရှုမြင်ကြသော အမြင်များတွင် ဘာသာရေး၊ ဂုဏ်သိက္ခာ နှင့် ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ် အစရှိသော အရာများမှ လွှမ်းမိုးမှု ရှိသည်။ ဘုရားသခင် ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြသော ဘာသာတရားများတွင် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို စော်ကားခြင်းဟု ယူဆလေ့ရှိကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အတွက် ဘဝသည် မွန်မြတ်ပြီး ထိန်းသိမ်းရန် အတွက် ဝတ္တရားရှိသည်ဟု ယူဆသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အများအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းသည် အလွန် ကြီးလေးသော ရာဇဝတ်မှု အဖြစ် ယူဆလေ့ရှိကြပြီး ယနေ့ခေတ် အနောက်တိုင်း အတွေးအခေါ်တွင် အများစုက ထိုသို့ ယူဆဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ခရစ်ယာန်ဘာသာ မထွန်းကားမီ အချိန်က ဂရိယဉ်ကျေးမှု နှင့် ရောမယဉ်ကျေးမှုတို့တွင် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းအား ကိုယ်ကျင့်တရား ဖောက်ဖျက်ခြင်း အဖြစ် မယူဆခဲ့ကြပေ။ ထို့အတူပင် ဂျပန်နိုင်ငံ ဆာမူရိုင်းခေတ်တွင် ဆဲပုကု ခေါ် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းသည် ကျရှုံးမှု အတွက် ပေးဆပ်ခြင်း သို့မဟုတ် မကျေနပ်မှုကို ကန့်ကွက်သည့် ပုံသဏ္ဌာန် တစ်မျိုးအဖြစ် ယူဆကြသည်။ ဟိန္ဒူတို့တွင် ယခင်က ဆာတိ ခေါ် အသုဘ ထုံးစံ တစ်ခု ရှိပြီး ထိုထုံးစံတွင် ကျန်ရစ်သူ မုဆိုးမသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်၏ ဈာပနတွင် မီးပုံထဲသို့ ခုန်ဆင်း၍ မိမိဘာသာ သတ်သေရလေ့ ရှိသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မိမိဆန္ဒအလျောက် ဖြစ်စေ မိသားစု သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်၏ ဖိအားကြောင့် ဖြစ်စေ ပြုလုပ်ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင်မူ ဥပဒေနှင့် မညီဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ၂၀ ရာစုနှင့် ၂၁ ရာစုနှစ်များတွင် မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့ ခြင်းသည် ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြမှု တစ်မျိုး အနေနှင့် ပြုလုပ်ကြလေ့ ရှိပြီး ဂျပန်တို့၏ ကာမိကာဇေး တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် အကြမ်းဖက် သမားတို့၏ အသေခံ ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်ခြင်း တို့သည် စစ်ရေးဆိုင်ရာနှင့် အကြမ်းဖက်မှု ဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယူသန်နေးရှား သို့မဟုတ် ဆေးဖြင့် လူတစ်ဦး၏ ဘဝအား အဆုံးသတ်ရန် အကူအညီ ပေးခြင်းသည် ယနေ့ခေတ် ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုများတွင် အရေးပါပြီး အမြင်အမျိုးမျိုး ရှိကြသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သေဆုံးရန် အကူအညီ ပေးခံရသူသည် အသည်းအသန် နာမကျန်း ဖြစ်ပြီး ပြင်းပျသော ဝေဒနာကို ခံစားနေရသူ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိမှု ကြောင့်ဖြစ်စေ ဖျားနာမှုကြောင့် ဖြစ်စေ ဘဝ၏ အရည်အသွေးကို အနည်းငယ်မျှသာ ခံစားနေရသူ စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
အခြားသူတစ်ယောက် အသက်ရှင်ရန် မိမိကိုယ်ကို စတေးခြင်းကို မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း အဖြစ် မယူဆပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိကိုယ်ကို သေဆုံးရန် မဟုတ်ဘဲ တခြားသူ၏ အသက်ကို ကယ်ဆယ်ရန် ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အယ်မလီ ဒါ့ခ်ဟိမ်း (Émile Durkheim) ၏ သီအိုရီတွင်မူ ထိုသို့သော အပြုအမူကို ကိုယ်ကျိုးစွန့် သတ်သေခြင်းဟု ဖွင့်ဆိုထားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သေဆုံးခြင်း အကြောင်းရင်းများ
နန်းညွန့်ဆွေ
နန်းညွန့်ဆွေ (၁၉၂၅ –၂၀၁၀) သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ကဗျာဆရာ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ စာပေသုတေသီ နန်းညွန့်ဆွေကို ဦးသက်၊ ဒေါ်ရွှေဆိုင်တို့က ပဲခူးတိုင်း၊ ပြည်ခရိုင်၊ ဆင်မြီးဆွဲမြို့ ကြို့ရပ်သာရွာ၌ ၁၉၂၅ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားသည်။ အမည်ရင်းမှာ ဦးအောင်သိန်းဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
ငယ်စဉ်က ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း၌ စတင်ပညာသင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဆင်မြီးဆွဲမြို့ ဦးလူမှန်၏ မူလတန်းကျောင်းနှင့် ဆရာဦးညိုဟန်၏ အလယ်တန်းကျောင်းတို့၌ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပုတီးကုန်းမြို့ သိုက်တောရွာ အထက်တန်းကျောင်း၌ ပညာသင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးဖြစ်လာ၍ ဒသမတန်းကို မဖြေခဲ့ရဘဲ။ စစ်အတွင်း ၁၉၄၃ ခုနှစ်တွင် ၁၀ တန်းအောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လွတ်လပ်ရေးရပြီးခေတ်တွင် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲကို အင်္ဂလိပ်စာ တစ်ဘာသာတည်းဖြေ၍ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၈ ခုနှစ် လွတ်လပ်ရေးရသည့်နေ့မှစ၍ ပြန်ကြားရေးဌာန ရုပ်ရှင်နှင့် ပြဇာတ်ဌာနခွဲတွင် ပြဇာတ်ဆရာအဖြစ် အလုပ်စတင်ဝင်ရောက်သည်။ ထို့နောက် ရုပ်ရှင်အဖွဲ့ အရာရှိဖြစ်လာသည်။
၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန၊ ရှေးဟောင်းစာပေနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဌာနခွဲတွင် ယဉ်ကျေးမှု အငယ်တန်းအရာရှိအဖြစ် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းသည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် ယဉ်ကျေးမှုအထက်တန်း အရာရှိဖြစ် သည်။ ထိုအခါ ယဉ်ကျေးမှုကောင်စီမှထုတ်ဝေသည့် ပြည်ထောင်စုယဉ်ကျေးမှုစာစောင်တွင် တာဝန်ခံစာတည်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
စာပေရေးသားခြင်း
နန်းညွန့်ဆွေသည် စာပေမျိုးရိုးအားဖြင့် ကဝိမျက်မှန် သတ်ပုံကျမ်းကိုရေးသားသူ ကျောင်းဆရာ ဦးကျော်ထွန်းနှင့် စာရေးဆရာ ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာကြီး ဦးညာဏတို့နှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သည်။ စာပေအတွေ့အကြုံအားဖြင့် ဂရိတ်တားအေးရှသတင်းစာသို့ ကဗျာရတုပိုဒ်စုံတစ်ခု ရေးသားပေးပို့ရာ ဆုငွေ ၂၅ ကျပ် စတင်ရရှိခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံလူငယ်များ အစည်းအရုံးက ကြီးမှူးကျင်းပသည့် လွတ်လပ်ရေးနေ့ ကဗျာပြိုင်ပွဲ၌ ဆုငွေနှင့်စာအုပ်၊ ဖောင်တိန်များရရှိခဲ့သည်။ ၂၇ ကြိမ်မြောက် အမျိုးသားနေ့နှင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းအပါအဝင် အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးများအား တမ်းတသည့် မဟာကဗျာလေးချိုးကြီးတစ်ပုဒ်ကို မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာသို့ ပေးပို့ခဲ့ရာ ထိုကဗျာသည် ပုံနှိပ်အက္ခရာဖြင့် ရှေးဦးစွာဖော်ပြခံရသည့်ကဗျာဖြစ်သည်။ ဆက်လက်၍ သတင်းစာ၊ ဂျာနယ်၊ မဂ္ဂဇင်းတို့ တွင် ကဗျာ၊ ဆောင်းပါး၊ ဝတ္ထုများ အဆက်မပြတ် ရေးသားခဲ့သည်။ ဟံသာဝတီသတင်းစာ၌ အခန်းဆက် စာပေဆောင်းပါး များရေးခဲ့သည်။ ယဉ်ကျေးမှုဌာနထုတ် ကျမ်းစာအုပ်များကိုလည်း တည်းဖြတ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
တော်လှန်ရေးအစိုးရခေတ်တွင် စာပေညီလာခံမှတ်တမ်းကြီး၊ သဘင်ကောင်စီညီလာခံ မှတ်တမ်းကြီးနှင့် ဂီတကောင်စီညီလာခံမှတ်တမ်းကြီးတို့ကို တည်းဖြတ်ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေပေးခဲ့သည်။ နန်းညွန့်ဆွေသည် မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာအသင်းအမှုဆောင်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံ စာပပြေန့်ပွားရေးအသင်း၏ အမှုဆောင်၊ အတွင်းရေးမှူး၊ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အသံလွှင့်ရုံ (ယခု မြန်မာ့အသံနှင့် ရုပ်မြင်သံကြား) တွင် ဂီတသမိုင်း ပြုစုရေးဌာနခွဲရုံး တစ်ရုံးဖွင့်လှစ်ကာ ဆရာကြီး ဦးဂုဏ်ဘဏ်နှင့်အတူ ဂီတသုတေ သနလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၁ ခုနှစ်မှစပြီး အသံလွှင့်ဌာန၊ သီချင်းကြီး စိစစ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့တွင် အကြံပေးလူကြီးအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ရေးသားတည်းဖြတ်ခဲ့သော စာအုပ်များ
နန်းညွန့်ဆွေ တည်းဖြတ်ထုတ်ဝေခဲ့သည့် စာအုပ်များမှာ လွှတ်တော်မှတ်တမ်း၊ မြန်မာမင်းအုပ်ချုပ်ပုံစာတမ်း(ပဉ္စမတွဲ)၊ ဦးကုလားရာဇဝင် (တတိယတွဲ)၊ ဇယဒီသပျို့၊ နဝရတ်ပျို့၊ ရတနာသိင်္ခ မဟာရာဇဝင်၊ မဟာမင်္ဂလာမင်းခမ်းတော်၊ ဆုံးမစာပေါင်းချုပ်ကြီး၊ မုဒု လက္ခဏပျို့၊ ဓိကရောဝါရပျို့၊ ဗုဒ္ဓါဘိသေကမော်ကွန်း (စာမူ)၊ ဘိုးဝဇီရ မော်ကွန်းပေါင်းချုပ် (စာမူ)၊ မောင်းထောင် ဦးကျော်လှ သံချိုပေါင်းချုပ် (စာမူ)၊ ယဉ်ကျေးမှု အနုပညာ ဟောပြောချက်များ (စာမူ)၊ ဆတိုင်မွှတ် ဆရာကူး၏ ဗုဒ္ဓဝင်ပြဇာတ်နန်းညွန့်ဆွေ (စာမူ)နှင့် တံတားဦးတည် မင်္ဂလာစေတီမော်ကွန်း နှစ်စောင်တွဲတို့ ဖြစ်ကြသည်။
နန်းညွန့်ဆွေ ရေးသားပြုစုခဲ့သောစာအုပ်များမှာ စာပေရေး၊ မေတ္တာတေးသံကဗျာများ၊ ဗိန်းဘုံဘွေပြဇာတ်၊ ခေတ်မီကဗျာဖွဲ့နည်း၊ စာဆို့မာန်ကဗျာများ၊ ပုလဲမြိတ်စုံကဗျာများ၊ ဝိုင်အမ်ဘီသခင်တင်၊ မဟာဂီတ ဦးပြုံးချို၊ ဦးဖိုးကျား ဆောင်းပါးပေါင်းချုပ်၊ ဂီတနက်သံ ကိုစောညိန်း၊ အခြေခံ ကြိုးသီချင်း၁၄ပုဒ်အဖွင့်၊ မြန်မာ သီချင်းကြီး၁၅ ပုဒ်အဖွင့်၊ ရာဇမတ္တဟာသမဉ္ဇရီကျမ်း (စာမူ)၊ အနုပညာအားမာန်စာအုပ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ နန်းညွန့်ဆွေ ရေးသားပြုစုခဲ့သော စာအုပ်များအနက် စာပေဗိမာန်မှထုတ်ဝေသည့်စာအုပ်များမှာ ဆရာ ရွှေတိုင်ညွန့်အတ္ထုပ္ပတ္တိ၊ သဟာယဆရာတင်၊ မိုးဒေဝါ မလှရွှေ၊ အလင်္ကာကျော်စွာဦးဟန်ပ စာအုပ်များဖြစ်သည်။
နန်းညွန့်ဆွေသည် ၁၉၈၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော စာပေဗိမာန်အဖွဲ့၏ ၁၆ ကြိမ်မြောက်ပညာရပ်ဆိုင်ရာ မြန်မာစာပေ စာတမ်းဖတ်ပွဲတွင် ယဉ်ကျေးမှုစာပေစာတမ်း ကို ဖတ်ကြား တင်သွင်းခဲ့သည်။
မိသားစု
နန်းညွန့်ဆွေသည် ခဲ့သော စာရေးဆရာမ ယုဝတီကြည်ဦး (၂၀၀၉ ခုနှစ် မတ်လ ၂၀ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်) နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး မောင်ဝဏ္ဏ (ကွယ်လွန်) ၊ မောင်တေဇနှင့် မောင်သူရဟူသော သား သုံးယောက် ထွန်းကားခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်အသက် ၈၆ နှစ်အထိ စာနယ်ဇင်းများတွင် ဆောင်းပါး ၈၀၀ နီးပါးခန့်၊ ကဗျာ ၁၂၃၀ ကျော်ကို ရေးသားခဲ့သည်။ ကလောင်ခွဲများဖြစ်သည့် ရဝိနောင်၊ သုခမိန်စသည့် အမည်များကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်အထိ ၎င်း၏မိဘများ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးသားနေဆဲဖြစ်သည်။ နန်းညွန့်ဆွေသည် ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ် ဇူလိုင်လ ၁၄ ရက် နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့နေအိမ်၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
လက်ပန်ပင်ရင်းရွာ
လက်ပန်ပင်ရင်းရွာ
ရုံးချောင်းရွာ၊ ဆင်လမ်း
ရုံးချောင်းရွာ၊ ဆင်လမ်း
၂၅ မေ
မေလ၊ (၂၅)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၁၄၅)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၁၄၆)ရက်မြောက်)) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၂၂၀) ရက် ကျန်သေးသည်။
နှာခေါင်းပေါက်ရွာ၊ ရွေး
နှာခေါင်းပေါက်ရွာ၊ ရွေး
အာသဝသမုဂ္ဃါတသုတ်
အထက်သုတ်အတိုင်း သိမြင်သည်ရှိသော် အာသဝေါတရားတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်ခွါခြင်းသို့ရောက်ကုန်၏-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
တောင်လျှောင်း (အရှေ့)ရွာ၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်
တောင်လျှောင်း (အရှေ့)ရွာ (Taunghlyaung(East))သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်၊ တောင်လျှောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၅၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်လျှောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၃၆ ဦး၊ မ ၂၂၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေကင်းဝန်
ရေကင်းဝန်သည် မြစ်ကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ ရေကင်းများအား ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရသူ ဖြစ်ဟန်ရှိသည်။ ရေကင်းဝန်ရာထူးကို ညောင်ရမ်းခေတ်နှောင်းကာလ ကပင်စတင်တွေ့ရှိရ၏ ။ ရေကင်းဝန်ရာထူးသည် ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းကာလ၌ ကင်းဝန်ရာထူးနှင့် ရောနှောပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ညောင်ရမ်းခေတ် ရေကင်းဝန်
မဟာဓမ္မာရာဇာဓိပတိမင်း ( ၁၇၃၃- ၁၇၅၂ ) လက်ထက် ၁၇၄၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဟံသာဝတီမြို့ဝန် ဦးသာအောင် မြန်မာဘုရင်းအား ပုန်ကန်ခြားနားစဉ် ရေကင်းဝန်သည် ပြည်မြို့ဝန်နှင့်အတူ သွားရောက်နှိမ်နင်းခဲ့ရသည်။ သို့သော် ရေကင်းဝန်၏ ဘွဲ့မည်ကိုမှု မသိရပေ။
မြေဒူးမင်းလက်ထက်
ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ မြေဒူးမင်း ( ဆင်ဖြူရှင် ) ( ၁၇၆၃ - ၁၇⁠၇၆ ) လက်ထက် ရေကင်းဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသူမှာ ဗာဟုဗလကျော်ထင်ဖြစ်သည်။ ရေကင်းဝန် ဗာဟုဗလကျော်ထင်သည် ၁၅ စတင်ဘာ ၁၇၆၄ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် အဘယသင်္ကြန် ဦးစီးသော ၅၀ တော်သွေးသောက်အဖွဲ့၌ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး အဖြစ်ပါဝင်ခဲ့သည်။
ရေကင်းဝန် သီရိစည်သူ
ဗဒုံမင်းလက်ထက် ရေကင်းဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းရွက်ခဲ့သူမှာ သီရိစည်သူ ဖြစ်သည်။ ဗဒုံမင်း၏ ၂၀ နိုဝင်ဘာ ၁၈၀၇ ခုနှစ် ရက်စွဲပါ အမိန့်တော်တွင် ရေကင်းဝန်သီရိစည်သူအား ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ၌ ကနောင်၊ မြန်အောင်၊ ဟင်္သတ၊ ဇလွန်၊ ဓနုဖြူ၊ ခဲပေါင် စသည်မြို့များအား အုပ်ချုပ်စီရင်ရန် ညွှန့်ကြားထားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
စစ်ရေးစစ်ရာ
ရေကင်းဝန်သည် စစ်မက်အရေးအရာများ ပေါ်ပေါက်လာလျှင် မိမိတာဝန်ယူအုပ်ချုပ်ရာ မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဒေသမြို့ကြီးများမှ လက်နက်ကိုင် ရဲမက်တို့ကို ဆင့်ဆိုခေါ်ယူ စုဆောင်းပေးရသည်။ ဗဒုံမင်းလက်ထက် ၂၇ စတင်ဘာ ၁၈၀၈ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် အမိန့်တော်၌ “ ရေကင်းဝန်က သိမ်းစု၊ သာယာဝတီမြို့၊ လိုင်မြို့ ၊ တရုတ်မော်မြို့၊ သာရဝေါ လက်နက်ကိုင် ( တို့ )မှာ ရွှေဖဝါးတော်အောက်ဆန်တက်စေ။ ကျန် မြန်အောင်မြို့၊ ကနောင်မြို့ ၊ ဟင်္သတမြို့ ၊ ဓနုဖြူမြို့ ၊ ဇလွန်မြို့  များမှ ရေကင်းဝန်က အမိန့်တော်ရင်းအတိုင်း သိမ်းရုံး၍ ပုသိနမ်မြို့ဝန်သို့ အပ်စေ ” ဟုဖော်ပြပါသည်။
ဖျောက်ဆိပ်ပင်ရွာ၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်
ဖျောက်ဆိပ်ပင်ရွာ (Hpyaukseikpin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်၊ ဖျောက်ဆိပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၅၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖျောက်ဆိပ်ပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၃၈၃ ဦး၊ မ ၄၆၀၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၉၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆိုက်လံတောင်ရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်
ဆိုက်လံထောင်Saiklanhtaung)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ ပေါ့ထော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၁၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါ့ထော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၇၅၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၂၆၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ရေကြည်ဝန်
ရေကြည်ဝန်
ရေကြည်ဝန်သည် ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့်တကွ မိဖုရား ၊ သားတော် ၊ သမီးတော်များအတွက် သောက်တော်ရေ စီစဉ်ပေးရသူဖြစ်သည်။ ရေကြည်ဝန်၏ လက်အောက်တွင် ရေကြည်တော်အမှုထမ်းများ အများအပြား ထားရှိပြီး သောက်တော်ရေတွင်းများမှ ရေကြည်တော်များ ခပ်ယူဆက်သကြရ၏ ။
ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ
ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ အလောင်းမင်းတရားလက်ထက်က နန်းတွင်း၌ သုံးစွဲရန် ရေကြည်တော် ရရှိရေးအတွက် သီးသန့်ရေတွင်းများ သတ်မှတ်တူးဖော် ထားရှိခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ရေတွင်းခေါင်းများကိုလည်း ခန့်အပ်ထားပြီး ကြည်လင်သန့်ရှင်းသောရေကို နန်းတွင်းသို့ ပို့ဆောင်သိုလှောင်ထားကြဟန် တူသည်။ မြေဒူးမင်း ( ဆင်ဖြူရှင် ) လက်ထက်တွင် ရေတွင်းခေါင်းအား ဗိုလ်အဆင့်ပင် ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိရ၏ ။
ရန်ကုန်မြို့မှ သဒတ်ငန်းရေတွင်း
အလောင်းမင်းတရားသည် ၂ မေ ၁၇၅၅ ခုနှစ်တွင် ရှေ့ဒဂုန်မြို့ဟောင်း နေရာ၌ ခုတ်ထွင်းရှင်းလင်းကာ ရန်ကုန်မြို့သစ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ရေကြည်ရေသန့်ရရှိရေးတွက် သောက်ရေတွင်းများကိုလည်း တူးဖော်ခဲ့ရာ ကဒတ်ငန်းရေတွင်းမှာ ထင်းရှားလှပါသည်။ ကဒတ်ငန်းရေတွင်းသည် ခရေပင်ကျောင်းခေါ် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းဝန်း အတွင်း၌ တည်ရှိပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် ရန်ကုန်မြို့သူ မြို့သားများ၏ အားကိုးအားထားပြုရာ ရေတွင်းကြီးဖြစ်ခဲ့သည်။ သာယာဝတီမင်းလက်ထက် ရန်ကုန်သို့ လာရောက်စံနေစဉ်ကလည်း ကဒတ်န်းရေတွင်းမှ ရေကိုပင် သောက်တော်ရေအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏ ။ ၁၈၃၃ ခုနှစ်ဝန်းကျင်က ရန်ကုန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သူ မစ်စတာဟောက်၏ အမှတ်အသားအရ ကဒတ်ငန်းရေတွင်းမှ ရေကို မြို့သူမြို့သားများ ခပ်ယူသုံးစွဲနေကြဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။ ယင်းရေတွင်းကြီးမှာ ယနေ့ခေတ် အနေအထားအရ ရန်ကုန်မြို့၊ ပန်းဆိုးတန်းလမ်း ၊ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန အဆောက်အဦအောက်၌ တည်ရှိသည်။ ကိုလိုနီခေတ်က (Rebecca) ဆိုသူ ဂျူးအမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး ပိုင်ခြံအတွင်းရှိခဲ့၍ Rebecca’s Well ဟုခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
ဆေးဖက်ဝင် သွေးဆေးကန်ရေ
ရွှေတိဂုံစေတီတော်အနီးရှိ သွေးဆေးကန်ရေသည် မြန်မာဘုရင်တို့ စိတ်ဝင်စားခဲ့ရာ ရေဖြစ်သည်။ ဆေးဖက်ဝင်သည်ဟု ယုံြကည်ကြသည့် အလျောက် သွေးဆေးကန်ရေကို နေပြည်တော်သို့ပင် တကူးတက မှာယူသုံးစွဲ ကြရသည်။ ၅ နိုဝင်ဘာ ၁၈၁၁ ခုနှစ် ရက်စွဲပါ ဗဒုံမင်း၏ အမိန့်တော်တွင် “ ရန်ကုန်မြို့ သွေးဆေးကန်က ရေလုံးရေ ၁၀ ကို ဟံသာဝတီမြို့ဝန်က ရွှေဖဝါးတော်အောက် ကောင်းမွန်အောင် ဆောင်ယူဆက်သလာစေ ” ဟူ၍ ဖော်ပြပါရှိသည်။ ဆေးဖက်ဝင်ကြောင်း သတင်းကြီးနေသဖြင့်လည်း ၁၇၉၆ ခုနှစ်တွင် မြန်မာပြည်သို့ လာရောက်ခဲ့သူ ဗြိတိသျှကိုယ်စားလှယ် ကပ္ပတိန် ဟီရန်ကောက်စ်က သွေးဆေးကန်ရေအား သိပ္ပံနည်းကျ စမ်းသပ်  ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းရေတွင်း  သံသတ္တုသည်  ဆာလဖြူရစ် အက်ဆစ်နှင့် ဓာတ်ပြုပျော်ဝင်နေကြောင်း၊၊ မဂ္ဂနီစီယံအောက်ဆိုက်နှင့် ပိုတက်စီယံကလိုရိုဒ် ဓာတ်ဆားအနည်းငယ်လည်း ပျော်ဝင်နေကြောင်း သူ၏ သံအဖွဲ့ မှတ်တမ်း၌ ဖော်ပြခဲ့၏ ။
ရေကြည်ဝန် ဦးအေး
ဗဒုံမင်းလက်ထက် ၁၇၈၅ ခုနှစ်တွင် အမတ်ကြီးလက်ဝဲသုန်ဒ၏သား ဦးအေးအား ရွှေတောင်စည်သူနော်ရထာဘွဲ့ဖြင့် မြင်းမူရွာစား ရေကြည်ဝန်ရာထူးခန့်အပ်လိုက်ပါသည် ။ ထိုစဉ်က ဦးအေးမှာ ၁၅ နှစ်သားအရွယ်မျှသာရှိပါသေးသည်။ ဗဒုံမင်းလက်ထက်တစ်လျှောက် ရေကြည်ဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့ရသူဖြစ်၏ ။ ၁၈၁၉ ခုနှစ်တွင် စစ်ကိုင်းမင်း( ဘကြီးတော် ) နန်းတက်လာသောအခါ ဦးအေးကိုပင် မင်းကြီး အတုလမဟာသီဟသူ ဘွဲ့ဖြင့် ရေကြည်ဝန် အရာ ဆက်လက် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ အတွင်းဝန် ရာထူးဖြင့် ပူးတွဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသဖြင့် ရေကြည်အတွင်းဝန်ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏ ။
ရာထူးအပြောင်းအလဲ
စစ်ကိုင်းမင်းလက်ထက်၌ပင် မဟာမင်းလှအား ရေကြည်ဝန်အဖြစ်ပြောင်းလဲ ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ရေကြည်ဝန်မဟာမင်းလှသည် ၁၈၂၄ ခုနှစ် ဘိသိက်မဂင်လာပွဲအပြီးတွင် ရွှေစလွယ် ၉ သွယ်အပါဝင် အဆောင်အရွက်များ ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရ၏ ။ သာယာဝတီမင်း ( ၁၈၁၉- ၁၈၃၇ ) လက်ထက်တွင် မင်းကြီး အတုလ မဟာဓမ္မိကအား ရေကြည်ဝန်အရာ ခန့်အပ်ခဲ့ပါသညည်။ အတွင်းဝန်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သဖြင့် ရေကြည်အတွင်းဝန်ဟူ၍ ခေါ်ဆိုကြသည်။
ရတနာပုံခေတ်
၁၈၅၃ ခုနှစ်တွင် မင်းတုန်းမင်းနန်တက်လာပြီးနောက် ဦးမှိုအား မင်းထင်စည်သူဘွဲ့ဖြင့် ရေကြည်ဝန်အရာခန့်အပ်ခဲ့သည်။ မင်းထင်စည်သူသည် မင်းတုန်း၊ ကနောင်မင်းသားများ နောင်တော် ပုဂံမင်းကို နန်းချရန် ရွှေဘိုသို့ထွက်ခွာစဉ် ဆန်ရေရိက်ခာ ထောက်ပံခဲ့သူဖြစ်သည်။ မင်းထင်စည်သူသည် ကျောက်မြောင်းနယ်တွင် ဩဇာညောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်ဟန်ရှိသည်။ ၁၈၅၃ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် မင်းထင်စည်သူအား ဗန်မော်စစ်ကဲအရာပေး၍ အဆောင်အရွက် အစီးအနင်းများ ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ သီပေါမင်းလက်ထက်သို့ ရောက်သောအခါ ရေကြည်ဝန်အရာကို ဦးထူးဆိုသူအား ခန့်အပ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။ ဦးထူးသည် သီပေါမင်း ပါတော်မူ သွားပြီးနောက် ကိုလိုနီခေတ်ဦးကာလအထိ သက်ရှိထင်ရှားရှိပါသေးသည်။ ဝက်မစွတ်ဝန်ထောက် ဦးလတ်၏ ၄ ဧပြီ ၁၈၉၂ ရက်စွဲပါ ဒိုင်ယာရီမှတ်တမ်းတွင် ရေကြည်ဝန်ဟောင်း ဦးထူး၏အမည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ထို့ပြင် သီပေါမင်းလက်ထက်၌ ဦးကြံ ဆိုသူ ရေကြည်ဝန်ဦး ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း ဝက်မစွတ်ဝန်ထောက်၏ ဒိုင်ယာရီ ( ၃- ၁၁ - ၁၈၉၇ ) ရက်စွဲ၌ တွေ့ရှိရပါသေးသည်။ သို့သော် ရေကြည်ဝန် ရာထူးမှာ ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်း ကာလတွင် အရေးပါသော ရာထူးတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။
အက်ဒင်တန် ဆာအာသာစတန်လီ
ဆာအာသာ စတန်လီအက်ဒင်တန် (Sir Arthur Stanley Eddington) သည် နာမည်ကျော် ဗြိတိသျှ နက္ခတ္တဗေဒနှင့် ဒဿနိကဗေဒပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်၏။ ၁၈၈၂ ခုနှစ်တွင် ကင်ဒဲမြို့၌မွေးဖွား၍ ထရင်းနီတီကောလိပ်၊ ကိန်းဘရစ်ချ် တက္ကသိုလ်တို့တွင် ပညာသင်ခဲ့သည်။ ပညာသင်ကြား ရာဝယ် သင်္ချာဘာသာကို ကောင်းစွာနိုင်၍ ထူးချွန်စွာအောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉ဝ၄ ခုနှစ်တွင် သင်္ချာဘာသာ၌ အမှတ် အများဆုံးရသူဖြစ်၍ ၁၉ဝ၇ ခုနှစ်တွင် ထရင်းနီတီကောလိပ်၏ အာဏာပိုင်တစ်ဦးအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။ ၁၉ဝ၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၁၃ ခုနှစ်အထိ ဂရင်းနစ်မြို့ရှိ နက္ခတ်မျှော်စင်၌ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသည်။ ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် ကိန်းဘရစ်ချ်တက္ကသိုလ်၌ နက္ခတ္တဗေဒပါမောက္ခအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရသည်။ ၁၉၁၄ ခုနှစ် တွင် ကိန်းဘရစ်ချ် နက္ခတ်မျှော်စင်တွင် ညွှန်ကြားရေးဝန်ဖြစ်လာ၍ တော်ဝင်အသင်းသားလည်း ဖြစ်လာလေသည်။ ၁၉၂၈ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှ သိပ္ပံပညာအသင်းကြီးမှ ဆုတံဆိပ်ခြီးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။ ၁၉၃ဝ ပြည့်နှစ်မှစ၍ ၁၉၃၂ ခုနှစ်အထိ ဖီဆီကယ် အသင်းကြီး ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ဆောင်ရွက်သည်။ ၁၉၃ဝ ခုနှစ်တွင် ဆာဘွဲ့ဖြင့် ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည့်အပြင် ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် လည်း ဘွဲ့တံဆိပ် သင်္ဂဟဖြင့် ချီးမြှင့်ခြင်းခံရလေသည်။
ဆာအက်ဒင်တန်သည် ရူပဗေဒပညာတိုးတက်မှုနှင့် စပ်လျဉ်းသော ကျမ်းစာအုပ်အမြောက်အမြား ရေးသားခဲ့သည်။ သူတတ်သိနားလည်သော ပညာကို လူတိုင်းသဘောပေါက်အောင် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဟောပြောရေးသားတတ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူ၏ စာအုပ်များကို လူအများကနှစ်သက်ကြသည်။ အက်ဒင်တန်သည် နက္ခတ္တဗေဒပါရဂူ အဖြစ်လည်း ကျော်စောခဲ့၏။ ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်တာရာနက္ခတ်တို့၏ ရွေ့လျားပုံ၊ ပေါက်ပွားလာပုံနှင့် ကြယ်များတစ်ခုနှင့်တစ်ခု အဆက်အစပ်ရှိပုံတို့ကို ရှာဖွေစူးစမ်းခဲ့၏။ ကောင်းကင်နှင့်ပတ်သက်၍ သုတေသနလုပ်ငန်းများကို အက်ဒင်တန်သည် အတော်များများ ပြုလုပ်ခဲ့၏။ သူရှာဖွေသိရှိသည့် အကြောင်းအရာများကို စာအုပ်များရေးထား၏။ ယင်းတို့အနက် စကြဝဠာဖြစ်တည်နေပုံနှင့် ကြယ်တို့ ရွေ့လျားပုံ၊ ကြယ်များနှင့် အက်တမ်များအကြောင်း၊ သိပ္ပံပညာ၏လမ်းကြောင်းသစ်များ စသောစာအုပ်များသည် သိပ္ပံပညာ တိုးတက်ထွန်းကားမှုအတွက် အထောက်အပံ့များစွာရလေသည်။ အက်ဒင်တန်သည် ၁၉၄၄ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၂ ရက်နေ့၌ ကွယ်လွန် အနိစ္စရောက်လေသည်။
အေရှားဝေါ
Asia World စစ်အစိုးရခေတ်တွင် စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများနှင့် ရင်းနှီးခင်မင်သော လော်စစ်ဟန် သည်၊ သူသားသမီး၊ ဆွေမျိုးများဖြင့် အေရှားဝေါ ကုမဏီကြီကို အောင်မြင်စွာ တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သူတို့နောက်ကွယ်မှပါဝင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် ဧရာဝတီ မြစ်ဆုံစီမံကိန်း သည် သမ္မတသစ် ဦးသိန်းစိန် လက်ထက် ၂ဝ၁၁တွင် ရပ်နားခြင်းခံရသည်။ ဘိန်းဘုရင် လော်စစ်ဟန်ကို အမေရိကန်အစိုးရက သေဒဏ်ပေးထားသော်လည်း သူ တည်ထောင်ခဲ့သည့် အေရှားဝေါ မှာ မြန်မာပြည်တွင် အဓိကစီးပွားရေးကြီးဖြစ်နေသည်။
ကျုံခရမ်း နောက်ပြန်ဒိုးရွာ၊ နတ်စင်ဝ
ကျုံခရမ်း နောက်ပြန်ဒိုးရွာ၊ နတ်စင်ဝ
အေရှားဝေါ
၁၉၉၂ ဇွန်တွင် အာရှဓန ကုမ္ပဏီ ကို ထူထောင်ကာ ငွေကြေးခဝါချ ခဲ့သည်။ လောစစ်ဟန်၏ သား စတီဗင်လော ခေါ် ထွန်းမြင့်နိုင် သည် စင်ကာပူမှ စီစီလီယာ အန်း နှင့် ၁၉၉၆ တွင် လက်ထပ်ခဲ့ကာ ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် စွမ်းအင် ဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍများတွင် အမြတ်အစွန်း အများအပြားရရှိသော ကုမ္ပဏီ ကို ထူထောင်ခဲ့သည်။  လော်စစ်ဟန် က လည်း ရန်ကုန်ရှိ ထရိတ်ဒါး ဟော်တယ် ၏ ရှယ်ယာ ၁၀% ကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ [၁] လော်စစ်ဟန် သည် ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ထိုစဉ် က ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး သန်းရွှေ ၏ သမီး မင်္ဂလာဆောင် ကိုလည်း ကူညီခဲ့သေးသည် ဟု အော့ဇာဗာ သတင်းတစ်ပုဒ်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ [၅] ၂၀၀၈ ဖေဖော်ဝါရီ တွင် အမေရိကန် အစိုးရ က လော်စစ်ဟန် ၊ သူ၏သား၊ ချွေးမ တို့နှင့် တကွ ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သော ကုမ္ပဏီ များကို ပါ ပိတ်ဆို့မှုစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ [၆] နိုင်ငံတော် သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် ၏ ပထမဆုံး တရုတ်ပြည် ခရီးစဉ်တွင်လည်း လိုက်ပါခဲ့သည်။
အာရှဓန ကုမ္ပဏီ သည် တရုတ် မြန်မာ ဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်း၊ ကျောက်ဖြူရေနက်ဆိပ်ကမ်း၊ မြစ်ဆုံဆည်၊ တာဆန်းဆည်နှင့် ရေအားလျှပ်စစ် စသည့် စီမံကိန်း အကြီးကြီးများ ကို ဆောက်လုပ်ရာတွင် ပါဝင်သည်။ တရုတ်အစိုးရ ကုမ္ပဏီများကလည်း ထိုစီမံကိန်းများတွင် ရင်းနှီး မြုပ်နှံထားကြသည်။ လော်စစ်ဟန် ၏ အခြားသား တစ်ဦးသည်လည်း စင်ကာပူ၊ ထိုင်း၊ ထိုင်ဝမ် တို့တွင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်သေးသည်။
အလယ်ဇီးကိုင်းရွာ
အလယ်ဇီးကိုင်းရွာ
ကျောက်မော်ရွာ၊ ဖုံသာဝ
ကျောက်မော်ရွာ၊ ဖုံသာဝ
တင်ချိုဦး၊ စန္ဒရား
ဂီတစာဆို စန္ဒရားတင်ချိုဦး
အသက် (၇၇) နှစ်၊ သင်္ဃန်းကျွန်းပညာရေး ကောလိပ် ဂီတဌာန အငြိမ်းစားဌာနမှူး(၂၉-၁၂-၂၀၁၀ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။)
ဒယ်ကွင်းရွာ၊ ဆိပ်ကြီး
ဒယ်ကွင်းရွာ၊ ဆိပ်ကြီး
ဂွေးချောင်းရွာ၊ ရွေး
ဂွေးချောင်းရွာ၊ ရွေး
၂၀ ဇူလိုင်
ဇူလိုင်လ၊ (၂၀)ရက်နေ့ သည် ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်အရ တစ်နှစ်တာ၏ (၂၀၂)ရက်မြောက် (ရက်ထပ်နှစ်ဖြစ်လျှင် (၂၀၃)ရက်မြောက်) နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးရန် ရက်ပေါင်း (၁၆၄) ရက် ကျန်သေးသည်။
ကျုံခရမ်းရွာ၊ နတ်စင်ဝ
ကျုံခရမ်းရွာ၊ နတ်စင်ဝ
မောင်ငြိမ်းချမ်း
မောင်ငြိမ်းချမ်း (၁၅ ဇွန် ၁၉၄၈–၂၉ ဇွန် ၂၀၁၀) သည် မြန်မာရုပ်ပြကာတွန်းဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး စိုင်းဗေဒါ ကာတွန်းဇာတ်ကောင်ဖြင့် လူသိများသည်။ ရုပ်ပြကာတွန်းဆရာသက်တမ်းတလျောက် ရုပ်ပြစာအုပ် ၂၂၀ ကျော် ရေးသားခဲ့ပြီး ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများကိုလည်း ဒါရိုက်တာအဖြစ် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
မောင်ငြိမ်းချမ်းကို တောင်ငူမြို့တွင် ဦးမောင်ပုနှင့် ဒေါ်မြရင်တို့မှ မွေးဖွားခဲ့ပြီး ငယ်အမည်မှာ ညွန့်တင် ဖြစ်သည်။ အနုပညာအထက်တန်းကျောင်းတွင် တက်ရောက်ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး မန္တလေး ဟံသာဝတီ သတင်းစာတွင် အလုပ်စတင် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ရတနာ ရေအိုင် အမည်ရှိ ပထမဆုံး ရုပ်ပြကာတွန်းစာအုပ်တွင် "မောင်ငြိမ်းချမ်း" အမည်ကို စတင်ခံယူခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း
၂၀၁၀ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၉ ရက်နေ့ အသက် (၆၂) နှစ်အရွယ်တွင် နှလုံးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
အောင်သာရွာသစ်ရွာ၊ ပင်းတယမြို့နယ်
အောင်သာရွာသစ်ရွာ (Aungtharywarthit)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်းတယမြို့နယ်၊ ကျုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၈၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၈၇ ဦး၊ မ ၁၉၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်းတယမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန့်ရင်းရွာ၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်
နန့်ရင်းရွာ(Namyin)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်၊ နန့်ရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၆၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန့်ရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၂၉ ဦး၊ မ ၁၆၉၂ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၂၂၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးညှင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟရိန်နှန်ရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
ဟရိန်နှန်ရွာ(Hrianghgnang)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ ဖလမ်းမြို့နယ်၊ ဟရိန်နှန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၃၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟရိန်နှန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅ ဦး၊ မ ၁၂၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖလမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ဟူးရွာ၊ လွိုင်လင်မြို့နယ်
နောင်ဟူးရွာ (Nawnghu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လွိုင်လင်မြို့နယ်၊ ပန်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၉၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၈ ဦး၊ မ ၉၅၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လွိုင်လင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထွန်းမြိုင်၊ ဦး(ချစ်ဒါလီ)
ဦးထွန်းမြိုင်(ချစ်ဒါလီ)
အသက် (၈၈) နှစ်၊ ကန်တော့ခံသက်ကြီးစာပေပညာရှင် (၂-၆-၂၀၁၀ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။)
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ဥစ္စာတွင်းရွာ၊ ခင်ဦးမြို့နယ်
ဥစ္စာတွင်းရွာ (Okesartwin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ခင်ဦးမြို့နယ်၊ ဥစ္စာတွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၁၅၆၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ခင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ဟုန်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
တောင်ဟုန်ရွာ (Taunghon)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ တောဂျင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၈၉၅ ဖြစ်သည်။  ရွာမုံတောင်ကျေးရွာအုပ်စုမှ ခွဲထွက်လာသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒိုက်ကြီးကုန်းရွာ၊ ဆင်လမ်း
ဒိုက်ကြီးကုန်းရွာ၊ ဆင်လမ်း
အောက်ဇီးကိုင်းရွာ
အောက်ဇီးကိုင်းရွာ
ဘိုးမိရေကျော်ရွာ၊ ရွေး
ဘိုးမိရေကျော်ရွာ၊ ရွေး
သုံးခွကြီးရွာ၊ နတ်စင်ဝ
သုံးခွကြီးရွာ၊ နတ်စင်ဝ
စမ်းဝရွာ၊ ဥယျာဉ်ကွင်း
စမ်းဝရွာ၊ ဥယျာဉ်ကွင်း
နန်း၊ ဒေါ် (သုခုမ)
ဒေါ်နန်း(သုခုမ)
အသက် (၁၀၂) နှစ်၊ (၇-၁၂-၂၀၁၀ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။)
ဇီးကုန်းရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်
ဇီးကုန်းရွာ(Zeekone)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ ပေါ့ထော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၁၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါ့ထော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၇၅၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၂၆၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောစေ အဿာဒသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အဇ္ဈတ္တိကာယတန တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီတို့၏ အဿာဒကို အဿာဒ, အာဒီနဝကိုအာဒီနဝ, နိဿရဏကို နိဿရဏအားဖြင့် အမှန်အတိုင်း ထူးသော ဉာဏ်ဖြင့် မသိကြသေးသမျှ သတ္တဝါတို့သည် ဩကာသလောက, သတ္တလောကမှ ကျွတ်လွတ်, ကွေကွင်း, လွတ်ကင်းကြကုန်သည်ဖြစ်၍ (ကိလေသာ) အပိုင်းအခြား ကင်းသော စိတ်ဖြင့်မနေနိုင်ကြကုန်။ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိကြလျှင် သတ္တဝါတို့သည် ဩကာသလောက, သတ္တလောကမှ ကျွတ်လွတ်, ကွေကွင်းမှ လွတ်ကင်းကြကုန် သည်ဖြစ်၍ (ကိလေသာ) အပိုင်းအခြားကင်းသောစိတ်ဖြင့် နေနိုင်ကြကုန်၏ဟု ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် အကျယ်အားဖြင့် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိပါသည်။ - ဗာဟိရာယတန ခြောက်ပါးတို့ကို အထက်သုတ်အတိုင်း ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ကျုံမှော်ရွာ၊ အောက်ဆင်ကူး
ကျုံမှော်ရွာ၊ အောက်ဆင်ကူး
ဘသိန်း၊ ဦး(မန္တလေး)
ဂီတစာဆိုဦးဘသိန်း(မန္တလေး)
အသက် (၁၀၀)မြန်မာနိုင်ငံဂီတ အစည်းအရုံး(ဗဟို) နာယက၊ မန္တလေးမြို့မအပျော်တမ်း တူရိယာအသင်းနာယက၊ ရွှေမန်းဆီသို့၊ ကျောင်းသွား ဖော်၊ ခါတော်ရေသဘင်၊ ပန်းပုသူဇာ၊ ပင်ကိုချော၊ သုံးရာသီစသည့် သီချင်းများအပါအဝင် သီချင်းပုဒ်ရေ ၂၀၀ ခန့်ရေးသားခဲ့သူ (၃၁-၁-၂၀၁၀ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။)
အင်တူလာရွာ
အင်တူလာရွာ
ကေဟိုင်မွာလ်ရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
ကေဟိုင်မွာလ်ရွာ(K.Haimual)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ ဖလမ်းမြို့နယ်၊ ကေဟိုင်မွာလ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၃၁၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကေဟိုင်မွာလ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၂ ဦး၊ မ ၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖလမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အဗ္ဒူရာမန် ဝါဟစ်
အဗ္ဒူရာမန် ဝါဟစ်(Abdurrahman ad-Dakhil Wahid)( ၁၉၄၀ စက်တင်ဘာ ၇ - ၂၀၀၉ ဒီဇင်ဘာ ၃၀) သည် ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ် စက်တင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ အရှေ့ဂျာဗားကျွန်း၊ ဂျမ်ဘန်းပြည်နယ်၌ မွေးဖွားသည်။ အမျိုးသားနိုးကြားရေးပါတီကို ထူထောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ စတ္ထုထမြောက် သမ္မတအဖြစ် ၁၉၉၉ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၁ ခုနှစ်အထိ ရာထူးတက် တာဝန်ယူ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ အဗ္ဒူရာမန် ဝါဟစ်သည်လည်း ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် ဆူဟာတို၏ အာဏာရှင်စနစ် ချုပ်ငြိမ်းပြီးနောက် ပြည်သူလူထုက တိုက်ရိုက်မဲပေးပြီး ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခဲ့သည့် သမ္မတလည်း ဖြစ်သည်။
ဝါဟစ်သည် ဒီမိုကရေစီစနစ်ဖြင့် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရသည့် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးသမ္မတဖြစ်ပြီး အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး မွတ်ဆလင် ဘာသာရေး အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့် Nahdlatul Ulama အဖွဲ့၏ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ ဘာသာရေးနှင့် နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဝါဟစ်သည် အမျိုးသားနိုးကြားရေးပါတီကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၀ ရက်မှ ၂၀၀၁ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၃ ရက်အထိ သမ္မတတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဆီးချိုရောဂါ ဝေဒနာရှင်၊ အမြင်အာရုံချို့တဲ့ပြီး တခါက လေဖြတ်ခံထားရဖူးသည့် ဝါဟစ်သည် ၂၀၀၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ဂျကာတာမြို့၌ နှလုံးရောဂါနှင့် ဆီးချိုရောဂါတို့ကြောင့် ကျောက်ကပ်ပျက်စီးကာ အသက် ၆၉ နှစ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်သည်။ ၎င်း၏ ဈာပနအခမ်းအနားကို နိုင်ငံတော်အဆင့် ကျင်းပ၍ ၇ ရက်ကြာ နိုင်ငံတော်အလံတစ်ဝက်လွှင့်ထူခြင်းဖြင့် ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီ (စာအုပ်)
ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီ စာအုပ်သည် ရန်ကုန်ဘဆွေ ရေးသားသော ဂျပန်တော်လှန်ရေးကာလကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် မှတ်တမ်းစာပေအမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ငါတို့စာပေ စာအုပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
စာအုပ်အကြောင်းအကျဉ်း
ဂျပန်တော်လှန်ရေးကာလ၌ တော်လှန်ရေးခေါင်းဆောင်းများ၊ တော်လှန်ရေးတပ်သားများ၏ အတွေ့အကြုံများ၊ အခက်အခဲများ၊ အားနည်းချက်များ၊ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကင်းလွတ်နေသည့်ကာလအတွင်း ဒေသခံတို့၏ ကျီးလန့်စာစားနေထိုင်ရ သည့် အခြေအနေများ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့စွာနေထိုင်ရသည့်အခြေအနေများကို သိမြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ စာရေးသူသည် သူ၏ဂျပန် တော်လှန်ရေးကာလဖြတ်သန်းရာဒေသ ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသမှ အတွေ့အကြုံများကို အဓိကထားမှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီစာအုပ်ကို ရန်ကုန်ဘဆွေသည် ၁၉၈၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၂ ရက် နံနက် ၉ နာရီတွင် အပြီးသတ်ရေးသားခဲ့သည်။ ထိုမှတ်တမ်းစာအုပ်သည် ရေးသားပြီးချိန်မှ ၃၃ နှစ်အကြာမှသာ ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သည်။
တောင်လျှောင်း (အနောက်)ရွာ၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်
တောင်လျှောင်း (အနောက်)ရွာ (Taunghlyaung(West))သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်၊ တောင်လျှောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၅၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်လျှောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၃၆ ဦး၊ မ ၂၂၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ကျိုးတံတားရွာ၊ နမ့်စန်မြို့နယ်
ဝမ်ကျိုးတံတားရွာ (Wankyoetadar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ မက်မုန်မွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၅၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မက်မုန်မွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၂၀ ဦး၊ မ ၃၆၂၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၅၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ့်စန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုလဲတောင်ရွာ၊ ဖုံသာဝ
ပုလဲတောင်ရွာ၊ ဖုံသာဝ
နောင်ကော့ရွာ၊ လွိုင်လင်မြို့နယ်
နောင်ကော့ရွာ (Nawngkawt)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လွိုင်လင်မြို့နယ်၊ ပန်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၉၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၈ ဦး၊ မ ၉၅၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လွိုင်လင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန့်ရင်းစုစည်းရွာ၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်
နန့်ရင်းစုစည်းရွာ(Namyinsusee)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်၊ နန့်ရင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၆၇၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန့်ရင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၂၉ ဦး၊ မ ၁၆၉၂ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၂၂၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ၎င်းရွာသည် တိမ်ကောသွားခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးညှင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မင်းဆွေ (ကာတွန်း)
မင်းဆွေ (ကာတွန်း)
မြန်မာကာတွန်းဆရာတစ်ဦးဖြစ်သူ ကာတွန်းမင်းဆွေသည် မောင်စူပါ၊ ရေသူမလေးဆိုဖီယာ အစရှိသည့်ကာတွန်းဇာတ်ကောင်များ၏ ဖန်တီးရှင် ဖြစ်သည်။ ကာတွန်းဦးမြင့်ဆွေ၏ သားဖြစ်သည်။ အသက် (၅၁) နှစ်အရွယ် (၃၀-၈-၂၀၁၀) ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။
အလံတရာကြီးရွာ၊ စလူဆိပ်
အလံတရာကြီးရွာ၊ စလူဆိပ်
သံမဏိနှင်းဆီ (စာအုပ်)
သံမဏိနှင်းဆီ စာအုပ်သည် စာရေးဆရာ မင်းကျော်စွာ ဘာသာပြန်ဆိုရေးသားထားသည့် ဘာသာပြန်၊ မှတ်တမ်းစာပေ စာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် လောကသစ်စာပေမှ ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
စာအုပ်အကြောင်းအကျဉ်း
ကျေးလက်ဒေသတွင် နေထိုင်သူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သူ ဆမာလီမမ်၏ ကိုယ်တိုင်ရေးစာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကလေးဘဝကတည်းက လိင်ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခံခဲ့ရသည်။ လိင်ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဘဝတူ အမျိုးသမီးများကို ကယ်တင်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ သည်။ ထိုသို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရာများကို မှတ်တမ်းတင်ထား သည့် စာအုပ်ဖြစ်သည်။
ကွင်းလယ်စုရွာ၊ ဆိပ်ကြီး
ကွင်းလယ်စုရွာ၊ ဆိပ်ကြီး
ခုနှစ်အိမ်တန်းရွာ၊ အောက်ဆင်ကူး
ခုနှစ်အိမ်တန်းရွာ၊ အောက်ဆင်ကူး
ဘော်တူလာရွာ
ဘော်တူလာရွာ
တောဂျင်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
တောဂျင်ရွာ (Tawgyin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ တောဂျင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၈၉၁ ဖြစ်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ တောကျင် ဖြစ်သည်။ ယခင်အမည်မှာ တောကြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုံးပင်စုရွာ၊ ဆင်လမ်း
အုံးပင်စုရွာ၊ ဆင်လမ်း
ကလနယ်ရွာ၊ ဥယျာဉ်ကွင်း
ကလနယ်ရွာ၊ ဥယျာဉ်ကွင်း
ခီရရုက္ခောပမသုတ်
-သံ၊၂၊၃၆၉-၃၇၂။ ကောသလ၊ သာဝတ္ထိ၊ ဇေတဝန၊ ဘုရားရှင်
ပတောက်ကုန်းရွာ၊ စလူဆိပ်
ပတောက်ကုန်းရွာ၊ စလူဆိပ်
ညောင်ပင်စုရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်
ညောင်ပင်စုရွာ(Nyaungpinsu)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ ပေါ့ထော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၁၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါ့ထော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၇၅၇ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၃၂၆၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂေါ်ယာကုန်းရွာ၊ ပင်းတယမြို့နယ်
ဂေါ်ယာကုန်းရွာ (Gawyarkone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်းတယမြို့နယ်၊ ကျုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၈၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၈၇ ဦး၊ မ ၁၉၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်းတယမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒါရုက္ခန္ဓောပမသုတ်
(၂)သုတ် ရှိပါသည်။
ဘုရားရှင် ဝံသနိုင်ငံ ကောသမ္ဗီမြို့တော်အနီး ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ သီတင်းနေတော်မူစဉ် ဂင်္ဂါမြစ်၌ မျောပါလာသော သစ်တုံးကြီးပမာထား၍ သင်တို့လည်း ဤဘက်ကမ်း ဟိုဘက်ကမ်းမကပ်, အလယ်၌မနစ်မြုတ်, ကြည်းကုန်း၌လည်းမတင်, လူမဆယ်, နတ်, ဘီလူးမဆယ်, ဝဲမစုတ်, အတွင်းမပုပ်ကြပဲ နိဗ္ဗာန်၌ ညွတ်ယိမ်းကိုင်းရှိုင်းကြကုန်လော့၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိသည် နိဗ္ဗာန်သို့ ညွတ်ယိမ်းကိုင်းရှိုင်းသော တရားပေတည်း”ဟု မိန့်ကြားတော်မူစဉ် အညတရ ရဟန်းလျှောက်ထားသဖြင့် ယင်းအပြစ်(၈)ပါးကို ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် အကျယ်ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ နန္ဒနွားကျောင်းသား ရဟန်းအဖြစ်ကို တောင်းပန် လျှောက်ထားပြီး ရဟန်းပြု၍ တရားအားထုတ်ရာ မကြာမီ အာသဝေါကင်းကွာ ရဟန္တာဖြစ်ပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။
ဤသုတ်၌ သမုဒ္ဒရာသို့ မရောက်နိုင်သောသစ်တုံး၏ အပြစ်ရှစ်ပါးနှင့် သဒ္ဓါပဗ္ဗဇိတကုလပုတ္တ၏နိဗ္ဗာန်သို့ မရောက်နိုင်သော အပြစ်ရှစ်ပါးတို့ကို ဟောတော်မူပါသည်။
အဋ္ဌကထာ၌ အဋ္ဌဒေါသဝိမုတ္တသစ်ပင် (၈)မျိုးနှင့် နိဗ္ဗာန်သို့ မရောက်နိုင်သော ရဟန်း(၈)မျိုးတို့ကို အကျယ်နှိုင်းယှဉ်ပြဆိုချက် ပါဠိတော်လာပုဒ်တို့၏ မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်တို့ကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ဖွင့်ပြထားပါသည်။
ဋီကာ၌လည်း လိုအပ်သော ဖွင့်ဆိုချက်များ ပါရှိပါသည်။ - ဘုရားရှင် ပဉ္စာလ(ဒက္ခိဏ) နိုင်ငံ၊ ကိမိလမြို့တော်အနီး ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းဝယ် သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဂင်္ဂါမြစ်၌ မျောလာသော သစ်တုံးကြီးကို အကြောင်းပြု၍ အထက်သုတ်တော်အတိုင်း ရဟန်းတို့အား ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက် အနည်းငယ်ရှိပါသည်။
နောင်တောင်းရွာ၊ လွိုင်လင်မြို့နယ်
နောင်တောင်းရွာ (Nawngtawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ လွိုင်လင်မြို့နယ်၊ ပန်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၉၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၈ ဦး၊ မ ၉၅၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လွိုင်လင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်ချမ်းသာရွာ၊ ခင်ဦးမြို့နယ်
အောင်ချမ်းသာရွာ (Aungchanthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ခင်ဦးမြို့နယ်၊ ပေါင်းလှဲကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၁၄၇ ဖြစ်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ အောင်မဂလာ ဖြစ်သည်။
ဝေလမင်းသား
အက်ဒွပ်ဘုရင်သည် ဝေလနယ်ကို သိမ်းသွင်းပြီးနောက် ၁၂၈၄ ခုနှစ်တွင် ကားနာဗွန်ရဲတိုက်၌ သားတော်တစ်ယောက် ဖွားမြောက်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဘုရင်က သားတော်ကို ဝေလနယ်သားတို့အတွက် အင်္ဂလိပ်စကား မပြောတတ်သော မင်းသားအဖြစ်ဖြင့် အပ်နှင်းခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။ သားတော် ၁၇ နှစ် အရွယ်သို့ရောက်သော် ဘုရင်က ဝေလမင်းသားဟူသောဘွဲ့ကို အပ်နှင်းခဲ့သည်။ နောင်အခါတွင် ထိုမင်းသားသည် ဒုတိယအက်ဒွပ်ဘုရင် ဖြစ်လာသည်။ ထိုမင်း၏ သားတော်သည်ကား ဝေလမင်းသားဘွဲ့ကို မခံခဲ့ချေ။ သို့ရာတွင် နောင် အိမ်ရှေ့မင်းအဆက်ဆက်တို့အား ထိုဘွဲ့ဖြင့် ချီးမြှင့်ခဲ့လေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံကျမ်းစာအသင်း
မြန်မာနိုင်ငံကျမ်းစားအသင်းသည် ဗြိတိသျှနှင့်နိုင်ငံခြားကျမ်းစာအသင်း (British and Foreign Bible Society) လက်အောက်၌ ၁၈၈၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၂ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း နိုင်ငံရေး အပြောင်းအလဲကြောင့် အသင်းသည် လွတ်လပ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရသော မြန်မာနိုင်ငံကျမ်းစာအသင်းအဖြစ် ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
လုပ်ငန်း လှုပ်ရှားမှုများ
မြန်မာဘာသာဖြင့် ကျမ်းစာအုပ်များကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဆရာယုဒသန် ဟေလသဘာသာ (ဂရိ) နှင့် ဟေဘရူးဘာသာ (Hebrew) တို့မှ ဘာသာပြန်ခဲ့သော ကျမ်းစာကို ခေတ်သုံးမြန်မာ၊ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ထုတ်ဝေသည့် အသင်းကြီးဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ခေတ်တွင် မြန်မာ အွန်လိုင်းကျမ်းစာများကို မြန်မာနိုင်ငံကျမ်းစာအသင်း ၏ http://myanmarbible.com တွင်ရယူ၊ ဖတ်ရှုနိုင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ လူမျိုးစုများဖြစ်သော ကချင်၊ ကရင်၊ ချင်း၊ ရှမ်း၊ ရဝမ်၊ လီဆူးစသည့်ဘာသာမျိုးစုံဖြင့် ကျမ်းစာအုပ်များကို ထုတ်ဝေ၊ဖြန့်ချိလျက်ရှိသည်။ အွန်လိုင်းဘိုင်ဘယ် Online Bible တွင်လည်း ကြည့်ရှု၊ဖတ်ရှုနိုင်သည်။
ကျမ်းစာနှင့်ဆိုင်သည့် အဘိဓာန်၊ အနက်ဖွင့်ကျမ်းနှင့် စာအုပ်မျိုးစုံတို့ကို ဘာသာပြန်ထုတ်ဝေနေသော မြန်မာနိုင်ငံကျမ်းစာအသင်း နှင့်အတူ၊ ခရစ်ယာန်စာပေ CLC အသင်းတစ်ခုလည်း ရန်ကုန်တွင်ရှိသည်။ ကက်သလစ် အသင်းတော်မှလည်း ကျမ်းစာအုပ်များကို ဘာသာပြန်ထုတ်ဝေလျက်ရှိသည်။
ညောင်လမ်းအုပ်ရွာ၊ အောက်ဆင်ကူး
ညောင်လမ်းအုပ်ရွာ၊ အောက်ဆင်ကူး
တွာလ်ရဲ့ရွာ၊ ဖလမ်းမြို့နယ်
တွာလ်ရဲ့ရွာ(Tualzeh)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ ဖလမ်းခရိုင်၊ ဖလမ်းမြို့နယ်၊ ကေဟိုင်မွာလ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၃၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကေဟိုင်မွာလ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၂ ဦး၊ မ ၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖလမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ကိုင်းရွာ၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်
ညောင်ကိုင်းရွာ(Nyaungkaing)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ မိုးညှင်းမြို့နယ်၊ ညောင်ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၅၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၀၄ ဦး၊ မ ၁၀၇၉ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၂၈၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးညှင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ