cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ရှမ်းပြည်တပ်မတော်
ရှမ်းပြည်တပ်မတော် (SSA) ပေါ်ပေါက်လာပုံ
ဆေးလင်း၊ ဒုဥက္ကဋ္ဌ မောင်းရင့်၊ ဆေးနွံ၊ စမ်းမိန်း၊ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဆိုင်းဟန်၊ တွဲဘက်အတွင်းရေးမှူး ခင်ဝမ်းနှင့် ၂၁ ဦးအပါအဝင် ဗဟိုကော်မတီ ၂၇ ဦးကို
ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၇ ရက်နေ့တွင် SSA အား တပ်မ(၁)နှင့် တပ်မ(၂)ဟု ပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ တပ်မ(၁) နိုင်ငံရေးမှူး ဆေးနွံ၊ တပ်မမှူး
စိုင်းလိတ်ဖြစ်ပြီး တပ်မ(၁)အောက်၌ တပ်မဟာ (၁)နှင့် တပ်မဟာ(၃)ရှိသည်။ တပ်မ(၂)တွင် နိုင်ငံရေးမှူး စံမိုင်၊ တပ်မမှူးနော်မိန်းဖြစ်ပြီး တပ်မ(၂)အောက်တွင်
တပ်မဟာ(၂)နှင့် တပ်မဟာ(၇)တို့ ရှိသည်။
၁၇။ 	၁၉၈၂ ခုနှစ်အတွင်း ထိုင်း-မြန်မာနယ်စပ်၌ရှိနေသော စိုင်းလှအောင်အား မြောက်ပိုင်းရှိတပ်များ၏ ရိက္ခာအခက်အခဲများဖြေရှင်းပေးရန် မြောက်ပိုင်းသို့
လာရောက်ရေး စိုင်းလိတ်မှတောင်းဆိုခဲ့ရာ စိုင်းလှအောင် မလာရောက်သည့်အတွက် ၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ ဇွန်လအတွင်း စိုင်းလိတ်ဦးစီး၍ ရှမ်းသောင်းကျန်းသူ တပ်မဟာ
အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဆေးနွံ၊ ဒုတိယအထွေထွေအတွင်းရေးမှူး စံတိုင်၊ အဖွဲ့ဝင် စိုင်းလိတ်ကြီး၊ စိုင်းနော်မိန်းတို့အပါအဝင် ဗဟိုကော်မတီ ၂ဝ ဦးအား အသစ်
ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလအတွင်း စိုင်းလိတ်ကြီးအပါအဝင် အင်အား ၉ဝ ကျော်ဖြင့် ပန်ဆန်းသို့သွားရောက်ခဲ့ရာ ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလတွင်
ဗကပမှ ထောက်ပံ့သော လက်နက်ငယ် ၁ဝဝ လက်၊ ကျည်မျိုးစုံ ၁၂ဝ,ဝဝဝ ကျော်နှင့်အတူ မိုင်းရှူး၊ မိုင်းနောင်နယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။
ဗကပအလယ်ပိုင်းဗျူရိုမှ လီဇီးယူနှင့် ရှမ်း/ဗကပဆေးထင်တို့ စည်းရုံးမှုကြောင့် ဆေးလင်းနှင့်စိုင်းလိပ်တို့သည် ဗကပလိုလားသူများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၈၁ ခုနှစ်၊
မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် စိုင်းလှအောင်ဦးစီး ၁၂၅ ဦးသည် ထိုင်းနိုင်ငံ ကျူဟုတ်မှ မြန်မာနိုင်ငံ မိုင်းမောဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သည်။ ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂ဝ
ရက်နေ့တွင် ကောက်တိုင်းဦးစီး တပ်ရင်း (၁၂ဝ)မှ အင်အား ၂ဝဝ ခန့်သည် ကျိုင်းအောင်နယ်မြေ၊ နမ့်တိန်းချောင်း၌ အသင့်စောင့်နေပြီး စိုင်းလှအောင်နှင့် အဖွဲ့ထံမှ
လက်နက်များသိမ်းယူပြီး ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ စိုင်းလှအောင်၏ SSA တပ်မဟာ(၃) နိုင်ငံရေးမှူး လိန်းမောင်သည် စိုင်းလိပ်ထံမှ ဗကပနှင့် ပူးပေါင်းသည်ကို
မကျေနပ်၍ မိသားစုနှင့်အတူ ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် အမှတ်(၂၂)ခြေလျင်တပ်ရင်းသို့ လက်နက်ချ အလင်းဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ စိုင်းလှအောင်၏
ညီတစ်ဦးဖြစ်သူ တပ်မဟာ(၁)မှူး ကျော်စိန်(ခ) ဝင်းမြတ်အား ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၇ ရက်နေ့တွင် စိုင်းလိပ်အဖွဲ့မှ သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ မေလ ၄ ရက်
နေ့ တွင် SSPP အတွင်းရေးမှူးဟောင်း ဆေးလင်းသည် ထိုင်းနိုင်ငံ အတွင်း၌ လုပ်ကြံမှုခံခဲ့ရသည်။ SSPP ဥက္က၏ဟောင်း စိုင်းလှအောင်(ခ) ဆေးလင်းသည်
၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂ဝ ရက်နေ့တွင် မိုးနဲဒေသ တုန်ဟုန်း၊ အမှတ်(၆၆)ခြေလျင်တပ်ရင်း တပ်စခန်းသို့ သားဖြစ်သူစိုင်းလုံနှင့်အတူ လက်နက်မဲ့ အလင်းဝင်
ရောက်ခဲ့သည်။
၁၈။	၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့၊ ရှမ်းပြည်တိုးတက်ရေးပါတီ ဗဟိုကော်မတီမှ ထုတ်ဝေသည့် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်နှင့်
အတည်ပြုကြေညာချက်၌ ဆေးနွံနှင့် စိုင်းလိတ်တို့ ဦးဆောင်ပါဝင်သော ဗဟိုကော်မတီ ၁၅ ဦးပါဝင်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ ဆေးနွံသည် ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ
စိုင်းလိတ်(ကုလား)မှ ဦးဆောင်၍ ဗကပအကူအညီရယူလှုပ်ရှားနေစဉ် ကာလအတွင်း ရှမ်းသောင်းကျန်းသူ မိုဟိန်းအဖွဲ့မှ SSA နှင့်ပူးပေါင်း၍
ရှမ်းပြည်တော်လှန်ရေး ကောင်စီ (TRC) ကိုဖွဲ့စည်းရန် ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ၁၉၈၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၂ ရက်နေ့
တွင် ထပ်မံဆွေးနွေးသော်လည်း မိုးဟိန်းအဖွဲ့မှ ဗကပအား ပြတ်ပြတ်သားသား ဆန့်ကျင်မှသာ ၂ ဖွဲ့ ပူးပေါင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သဖြင့် ဒုတိယအကြိမ်ဆွေးနွေးပွဲ
ကိုလည်း ရပ်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ ဆွေးနွေးပွဲများတွင် စံမိုင် သည် SSPP ကိုယ်စားလှယ်၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့သည်။
၁၉။ 	၁၉၈၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၅ ရက်နေ့တွင် စံမိုင်သည် လက်အောက်ခံတပ်အချို့အား စည်းရုံးသိမ်းသွင်း၍ စံမိုင်ဦးစီး တပ်မ(၂)၊ တပ်မဟာ(၂)မှ အင်အား ၂ဝဝ ဦးခန့်
သည် မိုးဟိန်းထံ သွားရောက်ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ စံမိုင် တပ်မ(၂)လက်အောက်တွင် တပ်မဟာ(၂)နှင့် တပ်မဟာ(၇)တို့ရှိရာမှ တပ်မဟာ(၂)နိုင်ငံရေးမှူး ကပ်ဆွေ့ဦးစီး
တပ်မဟာ(၂)အင်အားအချို့သည် စံမိုင်နှင့်အတူ ပါရှိသွားခဲ့သည်။ တပ်မဟာ(၇)အား စည်းရုံးခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၈၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် SSPP
ဗဟိုကော်မတီအား အသစ်ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ရှမ်းပြည်တိုးတက်ရေး ပါတီ ဗဟိုကော်မတီတွင် ဗဟိုကော်မတီအဖြစ် ၁၅ ဦး၊ အရန်ဗဟိုကော်မတီ ၂၁ ဦးအား
ရွေးချယ်တင်မြောက်ခဲ့ ကြသည်။ ဦးဆောင်နိုင်ငံရေးကော်မတီတွင် စိုင်းလိတ်(ကုလား)မှ ဥက္ကဋ္ဌ၊ စိုင်းနော်ဟိန်း (ပျက်ကန့်)မှ ဒုဥက္ကဋ္ဌ(၁)၊ ဆေးထင်မှ ဒုဥက္ကဋ္ဌ(၂)
အဖြစ်နှင့် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ကော်လိန္တနှင့် နော်မိန်းတို့အား ထားရှိဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ စံမိုင်နှင့် အင်အား ၂ဝဝ ခန့် မိုးဟိန်းထံသွားရောက်ပူးပေါင်းပြီးနောက်
၁၉၈၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့တွင် အဖွဲ့ ၂ ဖွဲ့ပူးပေါင်း၍ ရှမ်းပြည်တော်လှန်ရေးကောင်စီ (TRC) ကို ဗဟိုကော်မတီဝင် ၂၁ ဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
သို့ရာတွင်TRC ဖွဲ့စည်းပြီး မကြာမီအတွင်းမှာပင် ခေါင်းဆောင်ပိုင်း အတွင်း၌ သော်လည်းကောင်း၊အောက်ခြေအဆင့် တွင်လည်းကောင်း သဘောထား
ကွဲလွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိုးဟိန်း၏ မူလအဖွဲ့အတွင်းမှာပင် မိုးဟိန်းနှင့် စံမိုင် အချင်းချင်းကွဲလွဲခဲ့သည်။ အောက်ခြေအဆင့်တွင် မကျေလည်မှုများကြောင့်
စံမိုင်နှင့်အတူ ပါရှိသွားသော SSA အင်အားစုများနှင့် တပ်ရင်း(၅၈၃)မှ အင်အား ၈၇ ဦးသည် ၇၅ မမ ၁ လက်အပါအဝင် လက်နက်ငယ် ၈ လက်ဖြင့်
ဆိုင်းလိတ်(ကုလား)ထံသို့ အသုတ်လိုက်ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြန်သည်။
ရှမ်းသောင်းကျန်းသူတပ်မဟာ(၁) နှစ်ပတ်လည်အစည်းအဝေးပြုလုပ်ရာမှ အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်အရ ဗျူဟာ(၂)ခု ဖွဲ့စည်းထားရှိခဲ့ပြီး တပ်မဟာ(၁)လက်အောက်
တွင် လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ ဗျူဟာတစ်ခုမှာ ရှမ်းသောင်းကျန်းသူများ စတင်တော်လှန်ပုန်ကန်ခဲ့သည့် ၁၉၅၈ ခုနှစ်၊ မေလအား အစွဲပြု၍ ဗျူဟာ(၅၈၅)ဟု
လည်းကောင်း၊ နောက်ဗျူဟာ(၂)ခုကိုမူ ရှမ်းပြည်တိုးတက်ရေးပါတီ စတင်ဖွဲ့စည်းသည့် ၁၉၇၁ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လအားအစွဲပြု၍ (၇၁၈)ဟုအမည်ပေးရန် အစည်းအဝေး
မှဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ယခင်တပ်မဟာ (၁)၏လက်အောက်တွင် တပ်ရင်း(၁)၊ တပ်ရင်း(၈ဝ၁)နှင့် တပ်ရင်း(၂ဝ၂၁)ဟူ၍ တပ်ရင်း ၃ ရင်းရှိရာ တပ်ရင်း (၂ဝ၂၁)သည်
၂၁။	၎င်းအပြင် ယခင်တပ်မဟာ(၁)၊ လုံခြုံရေးတပ်ခွဲအား တပ်ရင်း(၂)ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ဗဟိုဌာန လုံခြုံရေးတပ်ခွဲအား တပ်ရင်း(၉)ဟူ၍လည်းကောင်း ထပ်မံ
ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ တပ်ရင်း(၈၅၁)မှာ ၁၉၈၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလတွင် ဖွဲ့စည်းခြင်းအားအစွဲပြု၍ တပ်ရင်းအမည်သတ်မှတ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဗျူဟာ(၅၈၅)၏
လက်အောက်တွင် တပ်ရင်း(၁)နှင့် တပ်ရင်း(၄)၊ ဗျူဟာ(၇၁၈)လက်အောက်တွင် တပ်ရင်း(၈ဝ၁)နှင့် တပ်ရင်း (၈၅၁)ဟူ၍ ထားရှိဖွဲ့စည်းထားခဲ့သည်။
ဗျူဟာ(၅၈၅)လက်အောက်ခံတပ်ရင်း(၁)၊ တပ်ရင်း(၄)နှင့်အတူ မြောက်ဘက် လားရှိုး-သီပေါကားလမ်း၊ တောင်ဘက် မန်ပန်း၊ မိုင်းခေးနယ်မြေနှင့် အနောက်ဘက်
သီပေါ၊ ဆောင်ကြဲ၊ စိန်ကြော့နယ်မြေဟူ၍ သတ်မှတ်ပေးထားခဲ့သည်။ ဗျူဟာ(၇၁၈)နယ်မြေအား ဗျူဟာ(၅၈၅)နယ်မြေ အရှေ့ဘက်ခြမ်း၊ သံလွင်ကမ်းခြေထိ
သတ်မှတ်ပေးထားခဲ့သည်။ ဗျူဟာ(၇၁၈)နယ်မြေအား ဗျူဟာ(၅၈၅) နယ်မြေအရှေ့ဘက်ခြမ်း၊ သံလွင်ကမ်းခြေထိ သတ်မှတ်ပေးထားခဲ့သည်။ တပ်မဟာ(၃)အား
တပ်မဟာနိုင်ငံရေးမှူး စိုင်းနောင်၊ တပ်မဟာမှူး လွယ်မောင်းတို့မှဦးစီး၍ တပ်မဌာနချုပ်သည် ကွန်ဟက်/ကွန်ဟောက်/အုံးမစွန်/ အုံးမတက်ဒေသတွင် ခိုအောင်
နမ့်အွမ်ရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
နမ့်အွမ်ရွာ (Namaum)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မောက်မယ်မြို့နယ်၊ စဉ့်ဆိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၃၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စဉ့်ဆိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၆၇ ဦး၊ မ ၄၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၃၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ရှမ်းပြည်တပ်မတော်
ရှမ်းပြည်တပ်မတော် (SSA) ပေါ်ပေါက်လာပုံ
လှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။ တပ်မဟာ(၃)လက်အောက်တွင် တပ်ရင်း(၈၁၆)၊ တပ်ရင်း (၂ဝ၂၄)၊ တပ်ရင်း(၂ဝ၂၅)ဟူ၍ တပ်ရင်း ၃ ရင်းရှိသည်။ တပ်ရင်း(၈၁၆)သည်
နမ့်အွမ်ရွာ၊ မောက်မယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မောက်မယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှမ်းပြည်တပ်မတော်
ရှမ်းပြည်တပ်မတော် (SSA) ပေါ်ပေါက်လာပုံ
ချိုးသစ်/ချိုးတောင်း/မြို့သစ်/ ဟိုင်းငေါ့ ဒေသများတွင်လည်းကောင်း၊ တပ်ရင်း(၂ဝ၂၄)သည် ကွန်ဟက်/ကွန်ဟောက်ဂွင်တွင်လည်းကောင်း၊ တပ်ရင်း(၂ဝ၂၅)သည်
မဆိတ်ဖူး/လော်ပေါင်ဂွင်တွင်လည်းကောင်း၊ အခြေခံ၍လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ တပ်မဟာ (၇)လက်အောက်တွင် တပ်ရင်း(၁၂ဝ)သည် ကျိုင်းတောင်း၊ ကျိုင်းခမ်းဒေသ
တွင်လည်းကောင်း၊ တပ်ရင်း(၇ဝ၅) သည် လိုယမ်း/ဝင်အင်း/နောင်ကောက်/နမ့်ထွက်ဒေသတွင်လည်းကောင်း လှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။
SSA တို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးဆွးနွေးပွဲမဆောင်ရွက်မီ နောက်ဆုံးအခြေအနေ (၁၉၈၉)ခုနှစ်
ခဲ့သည်။ စိုင်းလိတ်(ကုလား)သည် အင်အား ၂ဝဝ ဦးခန့်ဖြင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၆ ရက်နေ့တွင် လွယ်ပန်လုံလမ်းကြောင်းမှ မုန်းထန်သို့လည်းကောင်း၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊
ဧပြီလ ၇ ရက်နေ့တွင် နားမိုင်သို့လည်းကောင်း ရောက်ရှိခဲ့သည်။ လွယ်ဂွင်အတွင်းတွင် SSA နှင့် SURA တို့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး စိုင်းလိတ်(ကုလား)
ပါဝင်ခြင်း ရှိ/မရှိ မသိရှိရပါ။ စိုင်းလိတ်(ကုလား)သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၃ ရက်နေ့တွင် မိုင်းခေးဂွင်သို့ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၄ ရက်နေ့တွင် ခွဲထွက်
ဝ  အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ဆွေးနွေးရန် ပန်ဆန်းသို့ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
၂၃။	စိုင်းလိတ်(ကုလား)ဦးစီးအင်အား ၄ဝ ခန့်တွင် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၃ဝ ရက်နေ့၌ လောက်ကိုင်မှ ချင်းရွှေဟော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၃၁ ရက်
ဇွန်လ ၃ ရက်နေ့ထိ ဗင်းဟင်နယ်မြေအတွင်းရှိနေခဲ့ပြီး ပန်ဆန်းသို့ဆက်လက်ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။ စိုင်းလိတ်(ကုလား)သည် ကိုးကန့်နယ်မြေ
စီအောသို့ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကျန်းမာရေးအခြေအနေအရ နားနေခဲ့သည်။
၂၄။ SSA တပ်မဟာ(၇)၊ တပ်မဟာမှူး ကိုင်ဖဦးစီး အင်အား ၃ဝဝ ခန့်နှင့် SURA  တပ်မဟာ(၂၇၃) တပ်မဟာမှူး ကံခေးဦးစီး အင်အား ၂ဝဝ ခန့်တို့သည်
နမ့်ဆန်မြောက်ခြမ်း မောက်ခံခွင်အတွင်း၌ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၄ ရက်နေ့မှ ၈ ရက်နေ့ထိ အစည်းအဝေးမျာပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အစည်းအဝေးမှ '' ဗကပအား အမြစ်ပြတ်
တိုက်ခိုက်ရေး၊ SSA သည် ဗကပမှခွဲထွက်ပြီး SURA  နှင့်ပူးပေါင်းရေး၊ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး '' တို့ကို ဆုံးဖြတ် ခဲ့ကြသည်။
၂၅။	ရှမ်းသောင်းကျန်းသူ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးသည် အချင်းချင်းအတွင်း၌ပင် စည်းလုံးညီညွတ်မှုမရှိ၊ နယ်မြေလုတိုက်ပွဲများဖြင့် အချိန်ကုန်နေရပြီး
နိုင်ငံတော်ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုတည်ဆောက်ရေးအဖွဲ့(တပ်မတော်) တာဝန်ယူပြီးနောက် မှန်ကန်ထိရောက်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့အစည်း
၂၆။	၎င်းတို့အထဲတွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီမှခွဲထွက်လာသော ကိုးကန့်၊  ဝ  နှင့် (၇၆၈/၈၁၅) အဖွဲ့အစည်းများသည် ငြိမ်းချမ်းရေးရယူပြီးနောက် ကျိုင်းတုံ
အရှေ့ခြမ်းဒေသများတွင် နယ်စပ်ဒေသဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်းများ ထိထိရောက်ရောက် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်ကို ပန်ဆန်းရှိ ခွဲထွက် ဝ အဖွဲ့မှ လီးဇီးယူ နှင့်
ရင်းနှီးသူ SSPP အဖွဲ့မှ ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဆေးထင်သည် မြင်တွေ့ကြားသိနေရပြီး တပ်မတော်၏သဘောထားကို နားလည် သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်
ဆေးထင်သည် ဦးလောစစ်ဟန်ထံ စာဖြင့်ဆက်သွယ်လာခဲ့သည်။ အဆိုပါစာတွင် ဆေးထင်မှ SSPP ဥက္ကဋ္ဌ စိုင်းလိတ်(ကုလား)မှာ ပန်ဆန်းသို့ အစည်းအဝေး
တက်ရောက်ရန် သွားရောက်နေပါသည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးရယူရန် တင်ပြထားမှုကို ပြန်ကြားချက်မရရှိသေးကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ပြန်ကြားချက်ကိုမစောင့်ဘဲ ဆေးထင်
အစည်းအဝေးမှ SSA အဖွဲ့အား တပ်မတော်နှင့် စစ်ရပ်စဲခဲ့ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် နယ်မြေဖွံ့ဖြိုးရေးများလုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြောင်း၊ သို့အတွက် အစိုးရနှင့်
ငြိမ်းချမ်းရေးဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ဆွေးနွေးလိုပါကြောင်း ပါရှိခဲ့သည်။
၂၇။	၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလမှစ၍ တပ်မတော်နှင့် ဆေးထင်အဖွဲ့တို့အား ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေး မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပန်ဆန်း၌ မဒတ
အစည်းအဝေးတက်ရောက်ရန် ရောက်ရှိနေသော SSPP ဥက္ကဋ္ဌ စိုင်းလိတ်(ကုလား)မှ အစိုးရနှင့်ငြိမ်းချမ်းရေးဆောင်ရွက်မှုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး ဆေးထင်အဖွဲ့အား
သစ္စာဖောက်အဖြစ်သတ်မှတ်ကာ တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းရန် SSA တပ်ဖွဲ့ဝင်များအား ညွှန်ကြားခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှုမရှိခဲ့ပါ။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ
၁ဝ ရက်နေ့ တွင် ဆေးထင်ဦးစီးသော SSPP ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့် နိုင်ငံတော်ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုတည်ဆောက်ရေးအဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူး(၁)တို့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေး
ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃)အဖြစ် သတ်မှတ်၍ နိုင်ငံတော်အစိုးရနှင့် လက်တွဲကာ ဒေသဆိုင်ရာဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
၂၈။	စစ်ရေးလှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှု။ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း)အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့၏ စစ်ရေး လှုပ်ရှားမှုများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်-
(က)	ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း)အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့အနေဖြင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၄ ရက်နေ့တွင် လူ ၂,၁၃ဝ ဦး၊ လက်နက် ၁,၃၄ဝ
လက် ဖြင့် ဥပဒေဘောင်အတွင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး လက်ရှိအခြေအနေမှာ အရှေ့မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်နယ်မြေတွင် လူ ၁,၃၁၄ ဦး၊ လက်နက် ၁,၃၆၇ လက်ဖြင့်
ဗဟိုဌာနချုပ်အား စိန်ကြော့တွင်အခြေပြုလျက် နယ်မြေ လုံခြုံရေးနှင့် ဒေသဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
(ခ)	ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့အနေဖြင့် ဦးဆေးထင်ထိန်းချုပ်ခံရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဦးလွယ်မောင်းမှ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်
ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း အဓိက အားဖြင့် တပ်မဟာ(၁)တပ်မမှူး ပန်ဖ မှ ဩဇာသက်ရောက်မှုအရှိဆုံးဖြစ်ပြီး သဘောထား တင်းမာသူဖြစ်ရာ လဲချား၊
ကျေးသီး၊ မိုင်းကိုင်ဒေသများမှ ကျွန်းသစ်များ တရားမဝင်ခိုးထုတ်ကာ တာပန်မူ၊ တာပိန်းပိကူးတို့ဆိပ်မှတစ်ဆင့် ဝ အဖွဲ့သို့ဆက်သွယ်ပေးပို့ခြင်းများပြုလုပ်ပြီး
အနေအထားအရ ဝမ်မိုင်ကျေးရွာတွင် အင်အားရာဂဏန်းဖြင့်ထားရှိသော်လည်း လက်နက်ကိုင်အင်အားအများစုအား ဝမ်ဟိန်း ဝန်းကျင်တွင် ဖြန့်ခွဲထားရှိပြီး ၅၇
မီလီမီတာ ဘဇူကာ၊ ၁၂ဝ မီလီမီတာနောက်ပွင့်လက်နက်ကြီး များပါ တပ်ဆင်ထားကြောင်း သိရှိရသည်။ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃)၏ စစ်ရေး
ဆိုင်ရာကိစ္စအားလုံးကို ပန်ဖကွပ်ကဲအုပ်ချုပ်မှုရှိနေသဖြင့် လွယ်မောင်းမှရောင်ပြအုပ်ချုပ် သည့်အနေအထားတွင်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
(ဂ)	တပ်မဟာ(၁)တပ်မဟာမှူး ပန်ဖအနေဖြင့် ၎င်း၏နယ်မြေအတွင်း ၂ဝဝ၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလမှ မတ်လထိ အင်အား ၂ဝဝ ဦးဖြင့် တပ်သားသစ်သင်တန်း
ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ SSA တပ်မဟာ (၁)အဖွဲ့သည် ဝမ်ဟိုင်းပတ်ဝန်းကျင်ရွာများမှ လူသစ်စုဆောင်းခြင်း၊ စစ်သင်တန်းပေးခြင်းများ ပြုလုပ်လျက်ရှိသည့်အပြင်
စစ်ရေး၊ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများတည်ဆောက်နေကြောင်း၊ ပန်ဖအနေဖြင့် အမျိုးသားညီလာခံပြီးစီး၍ လက်နက် စွန်လွှတ်ရန်ရှိလာပါက '' အဆင်မပြေလျင်တော့
တောပြန်ခိုမည်၊ ဘယ်တော့မှလက်နက်ချမည် မဟုတ်''ဟူသည့် သဘောထားကို လက်ကိုင်ထားသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။
(ဃ)	ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း)အထူးဒေသ(၃)၊ SSA အဖွဲ့၏ လက်ရှိဖြန့်ခွဲလှုပ်ရှားမှုမှာ အောက်ပါ အတိုင်း ဖြစ်သည်-
(၂)	တပ်မဟာ(၁)အား ဝမ်ဟိုင်းတွင် တပ်မဟာမှူး ပန်ဖဦးစီး၍ အင်အား ၇၆ဝ ဦးဖြင့် အခြေပြုလှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။
(၃)	တပ်မဟာ(၃)အား လွယ်ခေးတွင် တပ်မဟာမှူးလှမြင့်ဦးစီး၍ အင်အား ၂၁၁ ဦးဖြင့် အခြေပြုလှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။
(၄)	တပ်မဟာ(၁၆)အား နေရာစိစစ်ဆဲတွင် တပ်မဟာမှူး ပင်းခေးဦးစီး၍ အင်အား ၂၁၈ ဦး ဖြင့် အခြေပြုလှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။
၂၉။	နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှု။ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့၏ နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှုများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်-
(က)	၁၉၉၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၄ ရက်နေ့တွင် SSA ၊ SSNA ၊ SNLD နှင့် ရှမ်းယဉ်ကျေးမှု အဖွဲ့များပူးပေါင်း၍ ရှမ်းပြည်ပညာရှင်များ အတိုင်ပင်ခံကော်မတီ
ကိုဖွဲ့စည်းပြီး နိုင်ငံရေး၊ စစ်ရေး ကိစ္စများ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းတွင်ရှိသည့် တရုတ်နိုင်ငံဘက်မှ ရှမ်းရွာ ၁၉ ရွာ၊ မြန်မာနိုင်ငံဘက်မှ ရှမ်းရွာ ၁၆ ရွာ၊
စုစုပေါင်း ၃၅ ရွာအား အခြေခံ၍ စတင်ဖွဲ့စည်း၍ မြို့နယ် ၄ ခု၊ တိုက်နယ် ၈ ခု သတ်မှတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းကော်မတီကို အောက်ပါ ကော်မတီဝင်
၁၁ ဦးဖြင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထားရှိပြီး စုစုပေါင်းအင်အား ၁၈ဝ ကျော်ခန့်ရှိကြောင်း သိရှိရသည်-
(၁)	ဗိုလ်မှူးအဆင့်ရှိ ခမ်းဆွဲ့	စစ်ရေးတာဝန်ခံ	ကောင်းနားရွာ။
(၂)	ဗိုလ်မှူးအဆင့်ရှိ ခွန်နုံ	စီးပွားရေးတာဝန်ခံ	ရွှေလီမြို့။
(၃)	ဗိုလ်မှူးအဆင့်ရှိ ရွက်မောင်း	ဆက်သွယ်ရေးတာဝန်ခံ	ရွှေလီမြို့။
(၄)	ဗိုလ်ကြီးအဆင့်ရှိ မောင်အောင်	အတွင်းရေးမှူး	တိန်းခမ်းရွာ။
(၅)	ဗိုလ်ကြီးအဆင့်ရှိ လျန်းဆိုင်	ဒုစစ်ရေးတာဝန်ခံ	ကျိန်ဆယ်ရွာ။
(၆)	ဒုဗိုလ်အဆင့်ရှိ မောင်လျန်း	နောင်မဒေသအုပ်ချုပ်ရေးမှူး	တိန်းခမ်းရွာ။
(၇)	တပ်ကြပ်ကြီးအဆင့်ရှိ စံလင်း	နမ့်တီးဒေသအုပ်ချုပ်ရေးမှူး	တာဝန်ရွာ။
(၈)	တပ်ကြပ်ကြီးအဆင့်ရှိ လောဝ်ဟိန်း	မူဆယ်ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးမှူး	နောင်တောင်ရွာ။
(၉)	တပ်ကြပ်ကြီးအဆင့်ရှိ ဆမ်ငို့	မူဆယ်ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးမှူး	နောင်ဆယ်ရွာ။
(၁ဝ)	တပ်ကြပ်အဆင့်ရှိ စံသောင်း	မန်လိုက်ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးမှူး	နော်တောင်ရွာ။
(၁၁)	တပ်ကြပ်အဆင့်ရှိ စိုင်းဆိုင်	ဆယ်လန့်ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးမှူး	တိန်းခမ်းရွာ။
(ခ)	ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့အနေဖြင့် SDU ၊ SNLD အဖွဲ့များ၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို ထောက်ခံပြီး ရှမ်းလူမျိုးနှင့်
အစွန်းရောက် စိတ်ဓာတ်များကို ရှေ့တန်း တင်ကာ ပြည်ပ ပယောဂများကြောင့် လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုခြင်း မရှိသေး ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
ပန်ဖသည် ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့၏ တပ်မဟာ(၃)အား အူမူစခန်းမှ ဗဟိုဌာနချုပ်အနီး လွယ်ခေးဘက်သို့ ၂ဝဝ၅ ခုနှစ်အတွင်း
ပြောင်းရွှေ့စေခဲ့ပြီးနောက် ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်ရှိ စဝ်မွန်တုံးမှ တာဝန်ခံအဖြစ်ဆောင်ရွက်၍ မြန်မာ-တရုတ်နယ်စပ်ရှိ မူဆယ်-နမ့်ခမ်းကြားဒေသအား
စိုးမိုးရန်အတွက် ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်း ကော်မတီကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းဒေသရှိ တရုတ်နိုင်ငံဘက်မှ ရှမ်းရွာ ၁၉ ရွာ၊ မြန်မာနိုင်ငံဘက်မှ ရှမ်းရွာ ၁၆ ရွာ၊
စုစုပေါင်း ၃၅ ရွာအားအခြေခံ၍ မြို့နယ် ၄ ခု၊ တိုက်နယ် ၈ ခုပါဝင်သည့် ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းကော်မတီကို ကော်မတီဝင် ၁၁ ဦးဖြင့် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြောင်း၊
အဆိုပါရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းကော်မတီသည် ထိုင်းနိုင်ငံအခြေစိုက် SDU နှင့် Shan National   Organization Committee - SNOC တို့ဖြင့်ဆက်သွယ်ကာ
နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများ ဆောင်ရွက်နေကြောင်း သိရှိရသည်။
(ဂ)	ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သူ ဦးစဝ်ကိုင်ဖသည် ၂ဝဝ၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၄ ရက်နေ့တွင် တရုတ်နိုင်ငံ၊ တိန်ခမ်းလုံရွာရှိ SSA အဖွဲ့မှ ဗိုလ်မှူးအဆင့်ရှိ
မောင်အောင် ၏နေအိမ်သို့ သွားရောက်ခဲ့၍ ၎င်းတို့ဖွဲ့စည်းထားရှိသည့် ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းကော်မတီအား ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဦးစဝ်ကိုင်ဖမှ တာဝန်ခံ ကြီးကြပ်ကာ
အောက်ပါအဖွဲ့များနှင့် ဖွဲ့စည်းဆောင်ရွက်လျက်ရှိကြောင်း သိရှိရသည်-
(၁)	ယိုးဒယားနိုင်ငံအခြေစိုက် ရှမ်းအဖွဲ့အစည်းများဖြစ်သည့် SDU/SNOC အဖွဲ့များမှ ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းကော်မတီဝင်များထံ ဖက်စ်ဖြင့်ပေးပို့လာသည့်
သတင်းများအား SSA ဗဟိုဌာနချုပ် စိန်ကြော့သို့ ဆက်သွယ်ပေးပို့ခြင်း။
(၂)	SSA ဗဟိုဌာနချုပ် စိန်ကြော့မှပေးပို့လာသည့် ပြည်တွင်းနိုင်ငံရေးအခြေအနေများကို SDU/SNOC အဖွဲ့များထံပေးပို့ခြင်း။
(၃)	SSA ဗဟိုဌာနချုပ် စိန်ကြော့၏လိုလားချက်များ၊ ဆောင်ရွက်လိုသောအချက်များအား SDU/SNOC အဖွဲ့များထံပေးပို့ခြင်း။
(ဃ)	ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းကော်မတီဖွဲ့စည်းရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်း ဒေသကို အမာခံနယ်မြေအဖြစ် စည်းရုံးထားရှိရန်၊ ကော်မတီမှ
တစ်ဆင့် ပြည်ပရောက် ရှမ်းအဖွဲ့အစည်းများ၊ အခြားဆန့်ကျင်ဘက်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် နိုင်ငံရေးအရ ဆက်သွယ်ရန် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပြီး ဒေသခံရှမ်းလူမျိုးများ
အား စည်းရုံးဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ ၂ဝဝ၅ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂ ရက်နေ့တွင် SSA အဖွဲ့မှ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဦးကိုင်ဖသည် လားရှိုးမှ မူဆယ်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး
ဇူလိုင်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာ-တရုတ် နှစ်နိုင်ငံဝင်ပေါက်ဖြစ်သည့် မန်ဝိန်းပေါက်မှတစ်ဆင့် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ကျိန်ခန်းလုံရွာသို့ရောက်ရှိကာ SSA အဖွဲ့မှ ဗိုလ်ကြီး
အဆင့်ရှိ စိုင်းခမ်းဆွဲ့၊ ဒုတိယဗိုလ်အဆင့်ရှိ ကောက်ဟိန်း၊ တပ်ကြပ်ကြီးအဆင့်ရှိ စိုင်းစံပန်၊ အမည်စိစစ်ဆဲ ၃ ဦး၊ စုစုပေါင်း ၇ ဦးတို့နှင့်တွေဆုံ၍ တံခါးပိတ်
အစည်းအဝေး ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း၊ ၎င်းနောက် ကျိန်ခမ်းလုံရွာမှရွှေလီသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ရွှေလီမြစ်ဝှမ်းတိုးတက်ရေးတာဝန်ခံ၊ ရှမ်းစာပေနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့ဝင်၊
ရောက်ရှိခဲ့သည်။
(င)	၂ဝဝ၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၅ ရက်နေ့တွင် မူဆယ်မှလားရှိုးသို့ ကားဖြင့်ပြန်လာစဉ် မူဆယ်အထွက် အေးရှားဝေါလ်ဂိတ်အနီးတွင် ပူးပေါင်းအဖွဲ့ဖြင့်
ရပ်တန့်စစ်ဆေးခဲ့ရာ ၎င်းနှင့်အတူပါလာသော တပ်ဖွဲ့ဝင် ၄ ဦးတို့နှင့်အတူ ၉ မမပစ္စတို ၃ လက်၊ ပွိုင့် ၃၂ ပစ္စတို ၁ လက်၊ အူဇီ ၁ လက်၊ စုစုပေါင်း ၅ လက်တို့အား
သိမ်းဆည်းရမိခဲ့သည်။ ရွက်ဆစ်ဦးစီးသောSSA(S) အဖွဲ့မှ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်ရှိ ရှောက်ဟန်ဦးစီးသည့် တပ်ရင်း(၇ဝ၁)မြောက်ပိုင်းလှုပ်ရှားအဖွဲ့ သည်
၂ဝဝ၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လအတွင်း မူဆယ်-နမ့်ခမ်းဒေသရှိ ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းဒေသသို့ စတင် ဝင်ရောက်၍ ဒေသခံပြည်သူလူထုအား စည်းရုံးကာ လူသစ်စုဆောင်းပြီး
SSA(S) ဌာနချုပ်၊ လွယ်တိုင်းလျံသို့ဆက်သွယ်ရန် အောက်ပါအချက်များ ဆွေးနွေးခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်-
(၁)	SSA မြောက်ပိုင်းအဖွဲ့မှ တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို SSA(S) အဖွဲ့မှ စည်းရုံးခေါ်ဆောင်မှုများ မပြုလုပ်ရန်။
(၂)	SSA မြောက်ပိုင်းအဖွဲ့နှင့် SSA(S) အဖွဲ့တို့သည် ရှမ်းပြည်နယ်(တောင်ပိုင်း)နှင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၌ အချင်းချင်း ရံဖန်ရံခါ ပစ်ခတ်မှုများ
မရှိစေရန်။
(စ)	SSA(S) အဖွဲ့၏ သဘောထားပြန်ကြားချက်မှာ SSA မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းကွဲပြားမှု မရှိကြောင်း၊ SSA/RCSS  ဟူ၍ တစ်ဖွဲ့တည်းသာ
ရှိကြောင်း၊ ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ရေးနှင့် သတင်းဖလှယ်ရေးတို့အတွက် အတိုင်ပင်ခံကော်မတီတစ်ရပ် ဖွဲ့စည်းသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။ ၃ဝ။	စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်မှု။ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့အနေဖြင့်  အောက်ပါစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအား လုပ်ကိုင်လျက်
ရှိသည်-
(က)	ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့အနေဖြင့် အတွင်းရေးမှူးဖြစ်သူ ဦးယားပေမှ စီးပွားရေးဌာနတာဝန်ခံအဖြစ် တာဝန်ယူ
ဆောင်ရွက် ၍ လက်ရှိဆောင်ရွက်လျက် ရှိသည့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှာ သကြားစက်လုပ်ငန်း၊ ကျောက်မီးသွေးတူးဖော်ခြင်းလုပ်ငန်း၊ ခနောက်စိမ်းလုပ်ငန်း၊
ရန်ကုန်မြို့ရှိ လွိုင်ခုံးအထွေထွေကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးကုမ္ပဏီ၊ မန္တလေးမြို့ရှိ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးနှင့် ရှမ်းလင်းရောင်ခြည်ကုမ္ပဏီ၊ တောင်ကြီးမြို့ရှိ လွိုင်ခုံး
ကျောက်မျက်/ ဓာတ်သတ္တု/ရွှေတူးဖော်ရောင်းဝယ်ရေးကုမ္ပဏီဖြစ်ပြီး တပ်မဟာအနေဖြင့် ကျွန်းသစ်ထုတ်လုပ် ခြင်းလုပ်ငန်း၊ ရှမ္မရူးချက်အရက်လိုင်စင်လုပ်ငန်း၊
ဝက်သားသတ်လိုင်စင်လုပ်ငန်း၊ ခနောက်စိမ်း လုပ်ငန်း မိုင်းရှူးကုမ္ပဏီလီမိတက်တို့ဖြစ်သည်။ တပ်မဟာ(၇)လုပ်ငန်းများမှာ မိုင်းရှူး ကျောက်မျက်တူးဖော်ခြင်း
လုပ်ငန်း၊ တောင်ကြီး လွိုင်ခုံးသောက်ရေသန့်စက်ရုံလုပ်ငန်း၊ ကွန်ဟိန်း သားသတ်လိုင်စင်နှင့် အရက်လိုင်စင်လုပ်ငန်း၊ မိုင်းရှူးခနောက်စိမ်းလုပ်ငန်း၊ လိမ္မော်၊ သရက်၊
နာနတ်၊ မြေပဲ၊ ကြက်ဆူ၊ လယ်ယာ၊ တောင်ယာလုပ်ငန်း၊ ငါးမွေးမြူရေးလုပ်ငန်း၊ နွားမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းနှင့် ဝက်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းတို့ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်လျက်
ရှိသည်။
(ခ)	ထို့ပြင် ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့အနေဖြင့် လဲချား၊ မိုင်းကိုင်ဒေသ များတွင် ကျွန်းသစ်များအား တရားမဝင်ခိုးထုတ်ကာ
တာဝန်မူ၊ တာပိန်းပိကူးတို့ဆိပ်မှတစ်ဆင့် ဝအဖွဲ့သို့ဆက်သွယ်ပေးပို့ခြင်း၊ WY ရူးသွပ်ဆေးပြားများအား လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်လျက် ရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
(ဂ)	၂ဝဝ၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၈ ရက်နေ့တွင် KIA သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့မှ ဘရမ်စိုင်း၏ညီ အမည်(စိစစ်ဆဲ)ခေါင်းဆောင်၍ အင်အား ၅ ဦးခန့်သည်
ဝမ်ဟိုင်း ခန့်မှန်းမြေပုံညွှန်း (အိပ်ချ်- ၈၈၅၅၃၉)သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်နက်၊ ခဲယမ်းများဝယ်ယူရန် ဥပဒေဘောင်အတွင်း ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည့် SSA
တပ်မဟာ(၁)နှင့် လာရောက်ဆက်သွယ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိ ရသည်။SSA တပ်မဟာ(၁)အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့နယ်မြေအတွင်းရှိ ကျေးရွာများမှ တစ်ရွာလျှင်
တုန်ကန်ရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
တုန်ကန်ရွာ (Tonkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ တုန့်ခန်နေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၀၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တုန့်ခန်နေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၃၇ ဦး၊ မ ၈၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၆၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ရှမ်းပြည်တပ်မတော်
SSA တို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးဆွးနွေးပွဲမဆောင်ရွက်မီ နောက်ဆုံးအခြေအနေ (၁၉၈၉)ခုနှစ်
ဘိန်း ၅ဝ ကျပ်သားစီ အခွန်အဖြစ်ကောက်ခံလျက်ရှိကြောင်း၊ ဘိန်းစိုက်ပျိုးသူများထံမှ ဘိန်းတစ်ပိဿာလျှင် ငွေကျပ် ၅ သိန်းနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူစုဆောင်းလျက်
ရှိကြောင်း၊ ရရှိသော ဘိန်းများအား ဝမ်ဟိုင်း တွင်သိုလှောင်ထားရှိသည်။ WY စာတမ်းပါ စိတ်ကြွရူးသွပ် ဆေးပြားများကိုလည်း ထုတ်လုပ်လျက်ရှိကြောင်း၊
မူးယစ်ဆေးဝါးချက်လုပ်နိုင်ရန် တရုတ် ပညာရှင် ၂ ဦးအား ငှားရမ်းထားပြီး ဝမ်ဟိုင်း၌ နေထိုင်စေလျက်ရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
(ဃ)	၂ဝဝ၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၃၁ ရက်နေ့တွင် ဝ၄ဝဝ နာရီချိန်တွင် သတင်းအရ မိုင်းရှူးမြို့နယ်၊ နမ့်တောင်းကျေးရွာနေ SSA ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့၊ တပ်မဟာ
(၁)မှ စီးပွားရေးအဖွဲ့ဝင် ဦးကောစလ ၏နေအိမ်သို့ ဝင်ရောက်ရှာဖွေရာ နေအိမ်အတွင်းတွင် မည်သည့်မူးယစ်ဆေးဝါးမျှ မတွေ့ရ သော်လည်း ဦးကောစလ စိုက်ပျိုး
ထားသည့် ဘိန်းခင်း ၄ ဧကအတွက် ဘိန်းစိုက်ပျိုးခွင့်ပြုကဒ် အခွန်အဖြစ် ဘိန်း ၃ဝ ကျပ်သားအား လွန်ခဲ့သော ၁ဝ ရက်ခန့်က ပုံစံကျေးရွာနေ SSA
ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့၊ တပ်မဟာ(၁) ဒုတိယစီးပွားရေးအဖွဲ့ဝင် နယ်မြေအုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဆင့်ရှိ တပ်ကြပ်ကြီး အောင်ညွန့်ထံ သွားရောက်ပို့အပ်ခဲ့ကြောင်း ထွက်ဆို
ခဲ့သဖြင့် တပ်ကြပ်ကြီး အောင်ညွန့်နေအိမ်သို့ ဝ၅ဝဝ နာရီချိန်တွင် ဝင်ရောက်ရှာဖွေရာ နေအိမ်ဈေးဆိုင်အတွင်းရှိ တိုင်ကြားတွင် ပလပ်စတစ်အဖြူရောင်ဖြင့်
ထုတ်ထားသည့် ဘိန်းစိမ်းတစ်ထုတ် အလေးချိန် ဝ.ဝဝ၈ ကီလိုခန့်အား ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး နေအိမ်အိပ်ခန်းခေါင်းရင်းအထက်တွင် တံဆိပ်မပါ တရုတ်နိုင်ငံလုပ် ၉ မမ
ပစ္စတို ၁ လက်၊ ၎င်းကျည်ကဒ် ၃ ခု၊ ကျည် ၆ တောင့်၊ လက်ကိုင် စကားပြောစက်တစ်လုံး၊ မူးယစ်ဆေးဝါးသယ်ဆောင်ရာတွင်အသုံးပြုသည့် လိုင်စင်မဲ့ဆိုင်ကယ်
တစ်စီးတို့အား ရှာဖွေတွေ့ရှိသဖြင့် မူးယစ်အထူးအဖွဲ့မှ သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ SSA တပ်မဟာ(၁) မှ တပ်ကြပ်ကြီး အောင်ညွန့်အား စစ်ဆေးမေးမြန်းရာ
လွန်ခဲ့သည့် ၅ နှစ်ခန့်က SSA  ငြိမ်းချမ်းရေးတပ်မဟာ(၁) စီးပွားရေးတာဝန်ခံဗိုလ်မှူးအဆင့်ရှိ ချင်းပီးမှ ၉ မမပစ္စတိုအား ထုတ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး
၎င်းသေနတ်အား တရားမဝင် ကိုင်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည့်အပြင် ၂ဝဝ၇ ခုနှစ် မတ်လ ၁၃ ရက်နေ့၌ မိုင်းရှူးမြို့နယ်၊ နောင်အက်ကျေးရွာအုပ်စု၊ နန်းမွန်းရွာ
ဘိန်းချက်စခန်းနေ SSA ငြိမ်းချမ်းရေးတပ်မဟာ(၁) အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် စီးပွားရေးတာဝန်ခံ ဗိုလ်မှူး အဆင့်ရှိ ထွန်းလင်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရ နမ့်တောင်းကျေးရွာ
အုပ်စုအတွင်းရှိ ကျေးရွာများနေ ဘိန်းစိုက်ပျိုးသည့် ရွာသူရွာသားများထံမှ တစ်အိမ်လျှင် ဘိန်းစိမ်း ၆ ကျပ်သားနှုန်း၊ တစ်ရွာလုံး အတွက် ဘိန်းစိမ်း ၁ ပိဿာ
၈၉ ကျပ်သားခန့်အား မတ်လ ၂၅ ရက်နေ့ ၁၄ဝဝ နာရီချိန်တွင် နမ့်မွန်းရွာဘိန်းချက်စခန်းနေ ဗိုလ်မှူးအဆင့်ရှိ ထွန်းလင်းထံသို့ သွားရောက်အပ်နှံခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း
သိရှိရသည်။ မူးယစ်ဆေးဝါးများအားသယ်ဆောင်၊ လွှဲပြောင်း၊ လက်ဝယ်ထားရှိသူ အောင်ညွန့် ပုံစံကျေးရွာနေသူနှင့် ကောစလတို့နှစ်ဦးအား လွိုင်ဆောင်ထောက်
ရဲစခန်းမှ မူးယစ် ဆေးဝါးနှင့်စိတ်ကိုပြောင်းလဲစေသော ပုဒ်မ ၁၅/၁၆(ဂ)/၂၁/၂၂ ဖြင့် အမှုဖွင့်အရေးယူဆောင် ရွက်ထားရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
၃၁။	မဟာမိတ်အဖွဲ့အစည်းများနှင့်ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်မှု။ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ (၃) SSA အဖွဲ့အနေဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း မဟာမိတ်
အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်မှုများဖြစ်သည်-
(က)	ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့အနေဖြင့် SSNA ၊ SNLD၊ SSA(S) ရွက်ဆစ်အဖွဲ့များနှင့်ပူးပေါင်း၍
ရှမ်းအမျိုးသားများကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရရှိရေးအတွက် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်မှုများရှိကြောင်း၊ တစ်ဖက်မှလည်း ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းဒေသကို အမာခံနယ်မြေ အဖြစ် စုစည်း
ထားရှိပြီး၊ ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းဒေသတွင်လည်း SSA(S) အဖွဲ့များမှ တပ်ရင်း(၇ဝ၁) မြောက်ပိုင်းလှုပ်ရှားအဖွဲ့များအား ဝင်ရောက်၍လူသစ်စုဆောင်းခြင်း၊
လွယ်တိုင်းလျှံ သို့ ပို့ဆောင်၍ စစ်သင်တန်းများပို့ချလျက်ရှိခြင်းတို့ကြောင့် ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူး ဒေသ(၃)အဖွဲ့အနေဖြင့် SSA(S) အဖွဲ့များနှင့်
စစ်ရေးအရ မဟာမိတ်ဆက်သွယ်မှုများ ရှိနိုင်ကြောင်း ယူဆရသည်။
(ခ)	ထို့ပြင် ရှမ်းပြည်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃) SSA အဖွဲ့သည် လဲချား၊ မိုင်းကိုင်ဒေသများမှ တရားမဝင်ကျွန်းသစ်များနှင့် WY စိတ်ကြွရူးသွပ်
ဆေးပြားများအား ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၂)အဖွဲ့များသို့ ဆက်သွယ်ပို့ဆောင်လဲလှယ်ခြင်းများ၊ မူယစ်ဆေးဝါးရောင်းချရရှိ သည့်ငွေအစား
လက်နက်များ ကို တင်သွင်းခြင်းများ စသည့်သတင်းများ ရရှိထားခြင်းတို့ကြောင့် SSA အဖွဲ့သည် အထူးဒေသ(၂) ဝအဖွဲ့နှင့် လက်နက်မှောင်ခိုမှု/ မူးယစ်
ဆေးဝါး ရောင်းဝယ် မှုနှင့် ပတ်သက်သည့် တရားမဝင်စီးပွားရေးအရ မဟာမိတ်ဆက်သွယ်မှုများရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
နိဂုံး
၃၂။	ဦးဆေးထင် ထိန်းသိမ်းခံရပြီးနောက်တွင် ဦးလွယ်မောင်းမှ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆက်လက်ခေါင်းဆောင်ခဲ့ သော်လည်း အဓိကအားဖြင့် တပ်မဟာ(၁)တပ်မဟာမှူး
ပန်ဖမှ ဩဇာသက်ရောက်မှု အရှိဆုံးဖြစ်သည်။ ပန်ဖသည် သဘောထားတင်းမာသူဖြစ်ပြီး လဲချား၊ ကျေးသီး၊ မိုင်းကိုင်ဒေသများမှ ကျွန်းသစ်များတရားမဝင်
ခိုးထုတ်ကာ တာပန်မူကူးတို့ဆိပ်များမှတစ်ဆင့်ဝ အဖွဲ့သို့ ဆက်သွယ်ပို့ဆောင်ခြင်း၊ သစ်ဖိုးငွေများအစား လက်နက်များပြန်လည်တင်သွင်းခြင်း၊ WY
ဆေးပြားများဖြင့် လဲလှယ်တင်သွင်းခြင်းများပြုလုပ်လျက်ရှိကြောင်း သိရှိရသည်။ ပန်ဖ၏ ဝမ်ဟိုင်းဒေသ အင်အားဖြန့်ခွဲမှုအရ ဝမ်ဟိုင်းကျေးရွာတွင် အင်အား ၁ဝဝ
ခန့်သာ ထားရှိသော်လည်း အင်အားအများစုအား ဝမ်ဟိုင်းဝန်းကျင်တွင် ဖြန့်ခွဲထားရှိပြီး ၅၇ မီလီမီတာ ဘဇူကာ၊  ၁၂ဝ မီလီမီတာ စိန်ပြောင်းများနှင့်၊ နောက်ပွင့်
လက်နက်ကြီးများပါ တပ်ဆင်ပေးထားကြောင်း သိရှိရသည်။ ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်ပိုင်း) အထူးဒေသ(၃)၏ စစ်ရေးဆိုင်ရာကိစ္စအားလုံးကို ပန်ဖမှ ကွပ်ကဲအုပ်ချုပ်မှု
ရှိနေပြီး ဥက္ကဋ္ဌ လွယ်မောင်းမှ ရုပ်ပြအုပ်ချုပ်သည့် အနေအထားတွင်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
၃၃။	လက်ရှိ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သူ စဝ်ကိုင်ဖသည် SDU ၊ SNLD အဖွဲ့များ၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို ထောက်ခံပြီး ရှမ်းလူမျိုးနှင့် အစွန်းရောက်စိတ်ဓာတ်များကို
ရှေ့တန်းတင်ကာ လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ကို စွန့်လွှတ် လိုခြင်းမရှိသေးကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်းသည် ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်းဒေသရှိ တရုတ်နိုင်ငံဘက်မှ ရှမ်းရွာ ၁၉
ရွာ၊ မြန်မာနိုင်ငံဘက်မှ ရှမ်းရွာ ၁၆ ရွာ၊ စုစုပေါင်း ၃၅ ရွာအား အခြေခံ၍ မြို့နယ် ၄ ခုနှင့် တိုက်နယ် ၈ ခုပါဝင်သည့် ကော်မတီဝင် ၁၁ ဦးဖြင့် ရွှေလီချိုင့်ဝှမ်း
ကော်မတီကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံအခြေစိုက် SDU နှင့် Shan National Organization Committee-SNOC  တို့ဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ
နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများ ဆောင်ရွက်နေကြောင်း သိရှိရသည်။  ၎င်းအပြင် ပန်ဖ၏ တပ်မဟာ(၁)နယ်မြေအတွင်း ၂ဝဝ၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလမှ မတ်လထိ အင်အား
၂ဝဝ ဖြင့် တပ်သားသစ်သင်တန်းဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၃၄။	တပ်မဟာ(၁)နယ်မြေအတွင်း အမ်(၂၂) လက်နက်ငယ်များအစား ဖိုင်ဘာခေါက်ဒင်ဖြင့် လက်နက်ငယ်ပုံစံသစ်များကို ပြောင်းလဲကိုင်ဆောင်နေကြောင်း
သိရှိရသည်။ ၎င်းအပြင် တပ်မဟာ(၁) နယ်မြေ အတွင်း လိုင်စင်မဲ့ယာဉ်ငယ် ၁ဝဝ စီးခန့်နှင့် တီ-၆ဝဝ အမျိုး အစားယာဉ် ၄ဝ စီးခန့်ရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
ပန်ဖသည် အမျိုးသားညီလာခံပြီးစီး၍ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များ လက်နက်စွန့်လွှတ်ရန်ရှိလာပါက သဘောထား တင်းမာသူတစ်ဦးဖြစ်လာနိုင်ပြီး '' အဆင်ပြေလျင်
ပြေသလိုနေမည်၊ အဆင်မပြေလျင်တောပြန်ခိုမည်၊ ဘယ်တော့မှ လက်နက်ချမည်မဟုတ်'' ဟူသည့် သဘောထားကို လက်ကိုင်ထားသူဖြစ်သည်။
ရည်ညွှန်းကိုးကားစာအုပ်စာစောင်များ
၁။	ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း(၁)၊ (လွတ်လပ်ရေးမရမီကာလများ)။
၂။	ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း(၂)၊ (၁၉၄၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၂ ခုနှစ်မတိုင်မီကာလများ)။
၃။	ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း(၃)၊ (၁၉၄၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၈ ခုနှစ်မတိုင်မီကာလများ)။
၄။	ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း(၄)၊ (၁၉၆၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၂ ခုနှစ်အထိကာလများ)။
၅။	ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းသူသမိုင်း၊ အပိုင်း(၅)၊ (၁၉၆၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၅ ခုနှစ်အထိကာလများ)။
စောဘရီ
စောဘရီသည် အောင်ဆန်းသူရိယဘွဲ့ ရရှိသော အရပ်သား တိုင်းရင်းသား ကရင်လူမျိုး ဖြစ်သည်။ ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် မိမိ အသက်ကို ပဓာန မထားဘဲ ဓားစာခံများကိုကယ်တင်စဉ်တွင်အသက်ပေးလှူသွားသူဖြစ်သည့်အလျှောက် ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော်၏ ရဲစွမ်းသတ္တိဆိုင်ရာအမြင့်ဆုံးဖြစ်သော အောင်ဆန်းသူရိယဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသူဖြစ်သည်။
အောင်ဆန်းသူရိယဘွဲ့မှာ မြန်မာ့တပ်မတော်တွင် ဂုဏ်သိက္ခာအားဖြင့် အမြင့်မားဆုံးသော ဆုတံဆိပ် ဖြစ်သည်။
ယနေ့အထိ အောင်ဆန်းသူရိယ ဘွဲ့တံဆိပ်ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသူ ၆ ဦးသာ ရှိသေးသည်။
၎င်းတို့မှာ-
ဒီနေ့ခေတ်တွင် အောင်ဆန်းသူရိယ စောဘရီ၏ အမည်အား သူရဲကောင်းဗိမာန် (နေပြည်တော်)၌ မော်ကွန်းတင်ကမ္ပည်းရေးထိုးထားရှိသည်။
ဧတဒဂ်
ဧတဒဂ် ဟူသော ပါဠိစကား၏အဓိပ္ပာယ်မှာ (ဧတံ+ဒဂ္ဂ) = ဧတဒဂ္ဂ = ဤသူသည်မြတ်၏ဟု မြတ်စွာဘုရား မိန့်တော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရား လက်ထက်တော်အခါက တပည့်သာဝကနှင့် ဒါယကာ ဒါယိကာမတို့တွင် ရှေးရှေးသော ဘဝသံသရာတို့က ဖြည့်ကျင့်ဆည်းပူးခဲ့သော ပါရမီကုသိုလ်နှင့် တောင့်တခဲ့ဖူးသော ဆုတောင်းနှင့် ဖြည့်ကျင့်ခဲ့သော ပါရမီအလျောက် သီလဂုဏ်၊ သမာဓိဂုဏ်၊ ပညာဂုဏ် စသည်တို့ဖြင့် ကဲလွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်ထူး၊ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်တို့ကို ပရိသတ်တို့အလယ်တွင် ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ရွေးချယ်ကာ ဧတဒဂ် ဘွဲ့တံဆိပ်ထူးကို ချီးကျူးပေးအပ်လေ့ရှိသည်။
ဧတဒဂ် ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ရ ရဟန်းယောက်ျား ၄၁-ပါး
(၁) 'အဂ္ဂရတ္တညူ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ကောဏ္ဍည၊
(၂) 'အဂ္ဂ မဟာပညာ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်သာရိပုတ္တရာ၊
(၃) တန်ခိုးအရာ၌ 'အဂ္ဂ ဣဒ္ဓိမန္တ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်မောဂ္ဂလာန်၊
(၄) ဓူတင်ဆောင် 'အဂ္ဂ ဓုတင်္ဂဓရ'ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်မဟာကဿပ၊
(၆) အမျိုးမြတ်'အဂ္ဂ ဥစ္စကုလိက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ဘဒ္ဒိယ၊ (၎င်းသည် ဘဝမခြားဘဲ ငါးရာတိုင်တိုင်ဆက်၍မင်းဖြစ်ဖူးသောကြောင့် အမျိုးမြတ်ဘွဲ့ထူးတံဆိပ်ရသည်ဟူ၏။)
(၇) အသံကောင်း 'အဂ္ဂ မဉ္ဇူသရ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်လကုဏ္ဍကဘဒ္ဒိယ၊
(၈) ခြင်္သေ့သံဖြင့်ကြုံးဝါးသည့် 'အဂ္ဂ သီဟနာဒိက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ပိဏ္ဍောလဘာရဒွါဇ၊ (၎င်းသည် အရဟတ္တဖိုလ်ရသည့်နေ့မှာပင် မဂ်ဖိုလ်၌ သံသယရှိသောသူသည် ငါ့ကိုမေးကြလော့ဟု မကြောက်မရွံ့ ခြင်္သေ့သံဆို၍ ဘုရားရှေ့တော်၌လည်း အရှင်ဘုရားသာသနာတော်၌ ပြုဖွယ်ကိစ္စသည် အကျွန်ုပ်အား အပြီးတိုင်ရောက်ပါပြီဟု ခြင်္သေ့သံဖြင့်ဆိုလေသည်၊ ထို့ကြောင့် ဧတဒဂ်ရသည်ဟူ၏။)
(၁၀) အကျဉ်းကိုအကျယ်ဖွဲ့တတ်ရာ၌ တံဆိပ်ရသူ အရှင်မဟာကစ္စည်း၊
(၁၁) စိတ်နှလုံးဖြင့်ပြီးသော ကိုယ်ကိုဖန်ဆင်းရာ၌ 'အဂ္ဂ စေတာ ဝိဝဋ္ဋ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်စူဠပန်၊
(၁၂) 'အဂ္ဂ သညာ ဝိဝဋ္ဋ ကုသလ' အရာ၌ ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်မဟာပန်၊
(၁၃) ကိလေသာကင်း၍နေသောအရာ မြတ်သောအလှူခံပုဂ္ဂိုလ်အရာတို့၌ ဘွဲ့တံဆိပ်နှစ်ထပ်ရသူ အရှင်သုဘူတိထေရ်၊
(၁၄) အရညကင်တောရ ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ ရှားတောနေ အရှင်ရေဝတထေရ်၊
(၁၅) ဈာန်ဝင်စားသောအရာ၌ ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ကင်္ခါရေဝတ၊
ပိန်းဇလုပ်ရွာမရွာ၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်
ပိန်းဇလုပ်ရွာမရွာ (Peinzalokeywarma)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်၊ ကံကလေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၈၈၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကံကလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၈ ဦး၊ မ ၁၀၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ဧတဒဂ်
ဧတဒဂ် ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ရ ရဟန်းယောက်ျား ၄၁-ပါး
(၁၆) လုံ့လဝီရိယအရာ၌ ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ ကုဋေ ၂၀-တန် တန်ဆာကို လူ့ဘဝက ဝတ်ဆင်ခဲ့ဖူးသော သူဌေးသား သောဏခေါ် အရှင်ကောဋိဝိသသောဏ၊
ပိန်းဇလုပ်ရွာမရွာ၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်လေးပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဧတဒဂ်
ဧတဒဂ် ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ရ ရဟန်းယောက်ျား ၄၁-ပါး
(၁၈) လာဘ်ပေါများသော အရာ၌ 'အဂ္ဂ လာဘီ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်သီဝလိ၊
(၁၉) သဒ္ဓါအားကြီးသောအရာ၌ 'အဂ္ဂ သဒ္ဓါဓိမုတ္တ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ဝက္ကလိ၊
(၂၀) သိက္ခာသုံးပါးကို လိုလားလိုက်နာရာ၌ 'အဂ္ဂ သိက္ခာကာမ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရ သားတော် အရှင်ရာဟုလာ။
(၂၁) 'အဂ္ဂ သဒ္ဓါ ပဗ္ဗဇ္ဇိတ' အရာ၌ ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ရဋ္ဌပါလ၊
(၂၂) စာရေးတံခေါ် မဲလိပ်ချအလှူကို ရှေးဦးစွာယူရာ၌ 'အဂ္ဂ ပဌမ သလာက ဂဏှန္တ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ကောဏ္ဍဒါန၊
(၂၃) ကဗျာကာထာ သီကုံးဖွဲ့ဆိုရာ၌ လျင်မြန်ခြင်း 'အဂ္ဂ ပဋိဘာဝနဝန္တ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ဝင်္ဂီသ၊
(၂၄) ထက်ဝန်းကျင်ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ရာ၌ 'အဂ္ဂ သမန္တ ပါသာဒိက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင် ဥပသေန၊
(၂၅) ကျောင်းအိပ်ယာနေရာ ခင်းတတ်ရာ၌ 'အဂ္ဂ သောနာသန ပညာပက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင် ဒဗ္ဗ၊
(၂၆) နတ်တို့ချစ်မြတ်နိုးအပ်သည့်အရာ၌ 'အဂ္ဂ ဒေဝါနံ ဝိယမနာပ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင် ပိလိန္ဒဝစ္ဆ၊
(၂၇) တရားကို လျင်စွာသိသောအရာ၌ 'အဂ္ဂခိပ္ပါဘိည'ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ဒါရုစိ၊
(၂၈) ဆန်းဆန်းကြယ်ကြယ်စကားကိုပြောဆိုတတ်ရာ၌ 'အဂ္ဂ စိတ္တ ကထိက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ကုမာရကဿပ၊
(၂၉) 'အဂ္ဂ ပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တ' ဉာဏ်အရာ၌ ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင် မဟာကောဋ္ဌိတ၊
(၃၀) ဗဟုသုတအရာ, သတိမမေ့သည့်အရာ, ပညာလျင်သည့်အရာ, လုံ့လရှိသည့်အရာ, အလုပ်အကျွေးကောင်း, ပေါင်း ဘွဲ့တံဆိပ်ငါးထပ်ရသူ အရှင်အာနန္ဒ၊
(၃၁) အခြံအရံများခြင်း၌ 'အဂ္ဂ မဟာပရိသ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင် ဥရုဝေဠကဿပ၊
(၃၂) အမျိုးကို ကြည်ညိုအောင်ပြုလုပ်တတ်ရာ၌ 'အဂ္ဂ ကုလပသာဒက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်ကာဠုဒါယီ၊
(၃၃) အနာရောဂါကင်းရာ၌ 'အဂ္ဂ အပ္ပါဗာဓိက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင် ဗာကုလ၊ (၎င်းသည် သန်းဝေခြင်း ချေဆတ်ခြင်းမျှမရှိ)
(၃၄) ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ်၌ 'အဂ္ဂ ပုဗ္ဗေနိဝါသ အနုဿရန္တ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူအရှင်သောဘိတ၊
(၃၅) ဝိနည်းဓိုရ်ရာထူး၌ 'အဂ္ဂဝိနယဓရ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ ဥပါလိထေရ်
(၃၆) ဘိက္ခုနီမတို့ကိုဆုံးမရာ၌ အကောင်းဆုံး 'အဂ္ဂဘိက္ခုနောဝါဒက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင် နန္ဒက၊
(၃၇) ဣန္ဒြေကောင်းရာ၌'အဂ္ဂဣေ`န္ဒိယဂုတ္တဒွါရ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ ညီတော်မင်းနန်ခေါ် အရှင်နန္ဒ၊
(၃၈) ရဟန်းတော်တို့ကို ဆုံးမရာ၌အကောင်းဆုံး 'အဂ္ဂ ဘိက္ခု ဩဝါဒက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်မဟာကပ္ပိန္န၊
(၄၀) ဒေသနာတော် အသစ်အသစ် တင်ရာ၌ 'အဂ္ဂ ပဋိဘာနေယျက' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင် ရာဓ၊
(၄၁) ညစ်နွမ်းခေါင်းပါးသောပံ့သကူသင်္ကန်းကို ဆောင်ရာ၌ 'အဂ္ဂ လုခ စီဝရ ဓရ' ဘွဲ့တံဆိပ်ရသူ အရှင်မောဃရာဇ။
ဧတဒဂ် ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ရ ရဟန်းမိန်းမ ၁၃-ပါး
(၁) မိထွေးတော် မဟာပဇာပတိဂေါတမီ ထေရီ - 'အဂ္ဂရတ္တညူ' ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ရသည်။
(၂) ခေမာထေရီ 'အဂ္ဂ မဟာပညာ' ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ရသည်။