cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ရဲ
၁၈၃၉ ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်မြို့မ ရဲအဖွဲ့ဟူ၍ မြို့တော် ကော်ပိုရေးရှင်းအဖွဲ့ လက်အောက်၌ ရဲအဖွဲ့တစ်ခုကို သီးခြား ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ထိုရဲအဖွဲ့သည် လန်ဒန်မြို့တော်ရဲအဖွဲ့ကို ကူညီ ရသည်။ မြို့တော်ကောင်စီအဖွဲ့က ခန့်ထားသော ရဲမင်းကြီးက အုပ်ချုပ်သည်။ မြို့မရဲအဖွဲ့ လူအင်အားမှာ ၁၂၆ဝ ယောက်ခန့် ရှိသည်။ ၁၉၂ဝ ပြည့်နှစ်တွင် အမျိုးသမီးရဲအဖွဲ့ကို စတင် ဖွဲ့ စည်းသည်။ အစအဦး၌ အမျိုးသမီးရဲအဖွဲ့ဝင်တို့သည် မြို့ကြီး များတွင် ကလေးသူငယ်များအား စောင့်ရှောက်ရေးနှင့်ဆိုင်သည့် လုပ်ငန်းကို တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့ရသော်လည်း နောင်အခါ၌ အရပ်ဝတ်ဖြင့် သာမန်မှုခင်းစုံထောက်လုပ်ငန်းကိုလည်း ဆောင် ရွက်ရလေသည်။
အင်္ဂလန်နှင့် ဝေလနယ်အတွက် အမျိုးသားရဲကောလိပ်ကျောင်းကို ဝါရစ်ရှိုင်ယာနယ်၊ ရိုင်တန်မြို့၌ ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ မြင်းစီးရဲအဖွဲ့ဝင်တို့ကိုမူကား ဆာရေးနယ်၊ အင်ဗာကုတ်တွင် လေ့ကျင့်ပေးသည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု နိုင်ငံ၌လည်း ရဲအဖွဲ့များကို မြို့မ ရဲအဖွဲ့၊ နယ်ရဲအဖွဲ့၊ ပြည်နယ်ရဲအဖွဲ့၊ ပြည်ထောင်စု ရဲအဖွဲ့ဟူ၍ စံနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းလျက် တိုင်းပြည် ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးကို ထိန်း သိမ်းထားသည်။ ပြန်ပေးမှု၊ သူလျှိုမှုစသော ပြည်ထောင်စုတစ်ခု လုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အမှုအခင်းတို့အတွက် အက်(ဖ)၊ ဗီ၊ အိုင် ခေါ် သီးသန့်စုံထောက်ရဲအဖွဲ့ကိုလည်း ၁၉ဝ၈ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ငွေတုလုပ်သူများကို စုံထောက်ရန် အတွက်၎င်း၊ စာတိုက်ကို အလွဲသုံးစားပြုသူများအား စုံထောက် ရန်အတွက်၎င်း လျှို့ဝှက်စွာ ထောက်လှမ်းရသော ရဲအဖွဲ့များ လည်း ထားရှိသည်။
ဥရောပတိုက်ရှိ နိုင်ငံအများတွင် ပြင်သစ်ရဲ ဖွဲ့စည်းပုံစံနစ် ကို အတုယူ၍ ရဲအဖွဲ့များကို ဖွဲ့စည်းထားကြသည်။ ကနေဒါနိုင်ငံတွင် ၁၉၂ဝ ပြည့်နှစ်မတိုင်မီက အနောက် မြောက် မြင်းစီးရဲအဖွဲ့ဟူ၍ ရှိခဲ့သည်။ ထိုအခါက ယင်းအဖွဲ့၏ အဓိကတာဝန်မှာ ကနေဒါနိုင်ငံအနောက်မြောက်ဘက်ရှိ နယ်စပ် တစ်လျှောက်ကို စောင့်ရှောက်ရန် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ၌မူကား ထိုရဲအဖွဲ့၏ အမည်ကို ကနေဒါနိုင်ငံ မြင်းစီးရဲတပ်တော်ဟူ၍ ပြောင်းပြီးလျှင် တစ်နိုင်ငံလုံးကို တာဝန်ယူ စောင့်ရှောက်ရလေ သည်။ မြင်းစီးရဲဟု အမည်တွင်သော်လည်း ထိုရဲအဖွဲ့မှာ မြင်းစီးရဲသက်သက် ပါဝင်သော ရဲအဖွဲ့ကား မဟုတ်ချေ။ အဖွဲ့ အင်အားမှာ လူပေါင်း ၄၇ဝဝ ပါဝင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ ရဲအဖွဲ့ကိုလည်း အင်္ဂလန်ရဲ ဖွဲ့စည်းပုံစံနစ်ကို အခြေခံ၍ ဖွဲ့စည်းထားခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပြည်ထဲရေးဌာနက နိုင်ငံတော်ရဲအဖွဲ့(ပြည်သူ့ရဲတပ်အဖွဲ့)ကို တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်သည်။ နိုင်ငံတော်ရဲချုပ် (ညွှန်ကြားရေးမှူး ချုပ်)သည် ရဲအဖွဲ့တစ်ခုလုံးအတွက် တာဝန်ခံအရာရှိဖြစ်၍ ဒု-ရဲချုပ်(ဒု-ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်)၊ ရဲမင်းကြီး (ကြီးကြပ်ရေး မှူး)များက အုပ်ချုပ်ရေး၊ လေ့ကျင့်ရေး၊ မှုခင်းဆိုင်ရာအရေး၊ စုံထောက်ဘက်ဆိုင်ရာ အရေးတို့တွင် ကူညီရသည်။ မြန်မာ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရေးအရဖြစ်သော တိုင်းနှင့် ပြည်နယ်များ အလိုက် ခွဲ၍ တိုင်းရဲမင်းကြီး (ညွှန်ကြားရေးမှူး)တစ်ဦးကျစီက အုပ်ချုပ်သည်။ ထို့ပြင် မြန်မာနိုင်ငံစုံထောက်နှင့် မီးရထားဌာန၊ သတင်းထောက်လှမ်းရေး ရဲအထူးဌာန၊ ထောက်ပံ့ရေးဌာန၊ လေ့ကျင့်ရေး ဌာနဟူ၍ ရဲမင်းကြီး (ညွှန်ကြားရေးမှူး)များ အုပ်ချုပ်သော ရဲအဖွဲ့များလည်း ရှိသည်။ မန္တလေးမြို့ရှိ ဗဟိုရဲ အတတ်သင်သိပ္ပံကျောင်းကိုလည်း ရဲမင်းကြီး (ညွှန်ကြားရေးမှူး) တစ်ဦးက ကျောင်းအုပ်ကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရသည်။
တိုင်းအလိုက် ခန့်အပ်ထားသော ရဲမင်းကြီး (ညွှန်ကြား ရေးမှူး)များ လက်အောက်တွင် ခရိုင်အလိုက် ရဲအဖွဲ့ကို အုပ် ချုပ်ရသော ခရိုင်ရဲဝန် (ကြီးကြပ်ရေးမှူး)များလည်း ရှိသည်။ ထိုနောက် ရဲဝန်ထောက် (ဒု-ကြီးကြပ်ရေးမှူး)၊ ရဲမှူး (လုံခြုံ ရေးမှူး)၊ ရဲဌာနအုပ် (စခန်းမှူး)၊ ရဲအုပ်(ဒု-လုံခြုံရေးမှူး)၊ ရဲဌာနစာရေး(ရဲ-တပ်ကြပ်ကြီး)၊ ရဲကြပ် (ရဲ ဒု-တပ်ကြပ်)၊ ရဲသား (ရဲတပ်သား)အထိ အဆင့်ဆင့် ရာထူးများကို ခွဲခြား သတ်မှတ်ထားရှိလေသည်။
မြို့နယ်၌ တရားဥပဒေအုပ်စိုးရေးနှင့် ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေး အတွက် ရဲဌာန (ပြည်သူ့ရဲတပ်ဖွဲ့စခန်း)များကို ဖွင့်ထားသည်။ ရဲဌာနနှင့် အလှမ်းကွာသော ကျေးရွာများ၊ ရပ်ကွက်များတွင် ရဲကင်းများကိုလည်း ဖွင့်ထားသည်။ ယခုအခါ အချို့သော ရဲကင်းများကို ဒုတိယတန်း ရဲဌာနဟူ၍ သတ်မှတ်ထား လေသည်။ မန္တလေးမြို့ ဗဟိုရဲအတတ်သင် သိပ္ပံကျောင်းတွင် ရဲမှူး လောင်း၊ ရဲအုပ်လောင်း၊ နယ်ရဲအုပ်၊ ယစ်မျိုးအုပ်နှင့် စသုံးလုံး ကျောင်းသားများကို ရဲနှင့်ဆိုင်သော သင်တန်းများ ဖွင့်လှစ်သင် ကြားပေးသည်။ ရန်ကုန်မြို့နှင့် ခရိုင်မြို့ကြီးများ၌လည်း ရဲ အတတ်သင်ကျောင်းများ ရှိသည်။
လန်ဒန်မြို့တော် ရဲအဖွဲ့ကဲ့သို့ ရန်ကုန်မြို့တော်၌လည်း ရန်ကုန်ရဲအဖွဲ့(ရန်ကုန်တိုင်း ပြည်သူရဲတပ်ဖွဲ့)ဟူ၍ မြို့တော်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရသော ရဲအဖွဲ့ သီးခြားရှိသည်။ ထိုရဲအဖွဲ့ ကို ရန်ကုန်ရဲမင်းကြီး(ညွှန်ကြားရေးမှူး၊ ရန်ကုန်တိုင်း) တစ်ဦး က အုပ်ချုပ်သည်။ ရန်ကုန်ရဲမင်းကြီးအား ကူညီရန် ဒုတိယ ရဲမင်းကြီး(ဒု-ညွှန်ကြားရေးမှူး)တစ်ဦး၊ လက်ထောက်ရဲမင်းကြီး (ကြီးကြပ်ရေးမှူး)(အုပ်ချုပ်ရေး)နှစ်ဦး၊ လက်ထောက်ရဲမင်းကြီး (ကြီးကြပ်ရေးမှူး) (မှုခင်း)တစ်ဦး၊ လက်ထောက်ရဲမင်းကြီး (သတင်းထောက်လှမ်းရေး) တစ်ဦးတို့ကိုလည်း ခန့်ထားသည်။
ထိုနောက် မှုခင်းဆိုင်ရာ ရဲဝန်ထောက်၊ သတင်းထောက်လှမ်း ရေးဆိုင်ရာ ရဲဝန်ထောက်(ဒု-ကြီးကြပ်ရေးမှူး)၊ မော်တော်ယာဉ် ဆိုင်ရာ ရဲဝန်ထောက်(ဒု-ကြီးကြပ်ရေးမှူး)၊ ကြိုးမဲ့ကြေးနန်းဆိုင် ရာ ရဲဝန်ထောက်(ဒု-ကြီးကြပ်ရေးမှူး)၊ လမ်းကြီးကြပ်ရေးဆိုင် ရာ ရဲဝန်ထောက်၊ ဆိပ်ကမ်းနယ်ဆိုင်ရာ ရဲဝန်ထောက် (ဒု-ကြီး ကြပ်ရေးမှူး)၊အရှေ့နယ်၊ အနောက်နယ်၊ မြောက်နယ်၊ အလယ် နယ်နှင့် မြို့မဆိုင်ရာ ရဲဝန်ထောက် (ဒု-ကြီးကြပ်ရေးမှူး)များကို လည်း သက်ဆိုင်ရာ ဌာနနှင့် သက်ဆိုင်ရာ အပိုင်းအလိုက် တာဝန်အသီးအသီး ပေးအပ်ထားသည်။ ရဲဌာန (ပြည်သူ့ရဲ တပ်ဖွဲ့စခန်း)နှင့် ဒုတိယတန်းရဲဌာနများကိုလည်း မြို့နယ်နိမိတ် အတွင်း၌ အနှံ့အပြား ဖွင့်၍ မြို့တော်ကို စောင့်ရှောက်လျက် ရှိသည်။
ရှေးယခင်ကတည်းက အမျိုးသမီးများနှင့် သက်ဆိုင်သော မှုခင်းများ၌ ကူညီရန် အမျိုးသမီးရဲမေများကို ခန့်ခဲ့သည်။ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်သို့ ရောက်သောအခါ အမျိုးသမီးရဲအုပ် ငါးဦး ကို မန္တလေးဗဟိုရဲအတတ်သင် သိပ္ပံကျောင်းတွင် ရဲအုပ် သင်တန်း တက်စေပြီးလျှင် မှုခင်းဆိုင်ရာ ဝတ္တရားများကို ဆောင်ရွက်စေသည်။ ယခု အခါ ရန်ကုန်မြို့တွင် အမျိုးသမီး ရဲမေနှင့် ရဲအုပ်တို့သည် လမ်းကြီးကြပ်ရေး၊ မှုခင်းစုံထောက်ရေး ဝတ္တရားများ ကို ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်လျက် ရှိကြသည်။
အခြားနိုင်ငံများရှိ ခေတ်မီရဲအဖွဲ့များနှင့် ရင်ပေါင်တန်း လိုက်နိုင်ရန် မြန်မာနိုင်ငံရဲအဖွဲ့ကို တစ်နှစ်ထက် တစ်နှစ် တိုး တက်၍ ပြုပြင်လျက် ရှိသည်။ နိုင်ငံအစိုးရက ထိုရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ရဲအရာရှိ ကြီးငယ်တို့ကို နိုင်ငံခြားသို့ စေလွှတ်၍ လေ့လာစေသည်။ ဝိုင်ယာလက်တပ်ဆင်ထားသော မော်တော်ကား၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ် အစရှိသည်တို့ဖြင့် ရန်ကုန် မြို့နှင့်တကွ အခြားမြို့ကြီးများ၌ ရာဇဝတ်မှုကို၎င်း၊ ယာဉ် အသွားအလာကို၎င်း စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းလျက် ရှိသည်။ ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီးတွင် အလိုအလျောက် ဆက်သွယ်နိုင်သော စကားပြောကြေးနန်းဖြင့် သုည သုည ကိုး (ဝဝ၉)ကို လှည့် ပေးရုံနှင့် ရဲဌာနချုပ်(ပြည်သူ့ရဲတပ် ဖွဲ့ စခန်းချုပ်)ထံ သတင်း ပို့နိုင်သည်။ ရဲအကူအညီလိုကလည်း ချက်ချင်း တောင်းဆိုနိုင် သည်။ မင်းခမ်း မင်းနားအတွက်သော်လည်းကောင်း၊ လူအုပ်အစုအဝေးကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်သော်လည်းကောင်း မြင်းစီရဲအဖွဲ့ကိုလည်း ထားရှိ လေသည်။
နိုင်ငံအသီးအသီးရှိ ရဲအဖွဲ့ဝင်တို့သည် နိုင်ငံအစိုးရ ပြဋ္ဌာန်းထားအပ်သော တရားဥပဒေနှင့် ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ယူရသောအဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် ရဲများသည် တရားဥပဒေကို ရိုသေလေးစားသူတို့၏ မိတ်ဆွေ များ ဖြစ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကလေးသူငယ်များကို လမ်း အန္တရာယ်မှ၎င်း၊ လူဆိုးတို့၏အနှောင့်အယှက်မှ၎င်း လွတ်ကင်း အောင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရလေသည်။ အချို့နိုင်ငံများတွင် ရပ်ရွာငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးအတွက်သော်လည်းကောင်း၊ ကလေးသူငယ်များကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက်သော်လည်းကောင်း ရှိရင်းရဲအဖွဲ့ဝင် ဦးရေဖြင့် မလုံလောက်သောကြောင့် အထူးရဲအဖွဲ့ဝင်တို့၏ အကူအညီကို ယူရသည်။ သာမန်အရပ်သား အလုပ်သမား အချို့တို့သည် မိမိတို့အားလပ်ချိန်တွင် ရဲဝတ္တရားကို စေတနာ့ ဝန်ထမ်းအဖြစ် တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ကြသည်လည်း ရှိ၏။ အထူးရဲအဖွဲ့ဟူ၍ ဖွဲ့စည်းထားရှိပြီးလျှင် ထိုအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက် အမှုထမ်းကြသည်လည်း ရှိ၏။
ရဲအဖွဲ့ဝင်တို့သည် လမ်းပေါ်၌ မတော်တဆ တိုက်ခိုက် မိရာအရပ်သို့၎င်း၊ မီးလောင်ရာအရပ်သို့၎င်း၊ ရေနစ်ရာအရပ်သို့ ၎င်း ရှေးဦးစွာ ရောက်အောင် သွားရသည်။ ထိခိုက်၍ ဒဏ်ရာ ရသူများကို လိုအပ်သလို ပြုစုရသည်။ မီးကို ဝိုင်းကူငြိမ်းသတ် ရသည်။ ရေနစ်သူကို ကယ်ရသည်။ သို့သော်လည်း အသက် ဘေးကို စိုးရိမ်ရသော တာဝန်ထမ်းမှုမှာ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန် သူကို ဖမ်းဆီးရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်သူ အချို့တို့သည် အဖမ်းအဆီးမခံလိုသဖြင့် ရဲကို ဓား၊ သေနတ် စသော လက်နက်တို့ဖြင့် ခုခံတတ်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခါမျိုး၌ ပုန်းအောင်းနေသော လူဆိုးက လက်ဦးလျှင် ဖမ်းဆီး ရန်သွားသောရဲအဖွဲ့ဝင်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးရသည်အထိ စွန့်စားရ သည်။ ထို့ပြင် လူဆိုးများကျက်စားရာ ရပ်ကွက်၊ မီးရထား ဘူတာရုံ၊ သင်္ဘောဆိပ်၊ လေဆိပ်၊ ဈေး၊ ကားဆိပ် အစရှိသော အရပ်များ၌လည်း အရပ်ဝတ်နှင့် ရဲအဖွဲ့ဝင်များသည် ပြည်သူ လူထုအား စောင့်ရှောက်လျက်ရှိသည်။
ဘုရားကြီးရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
ဘုရားကြီးရွာ (Hpayargyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ မုံရွာမြို့နယ်၊ သာစည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၀၀၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုံရွာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုံးလောရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
ပုံးလောရွာ (Ponglaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၈၂၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဟီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇၈ ဦး၊ မ ၁၂၁၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်ဒိန်ဒိန်ဆာရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
အင်ဒိန်ဒိန်ဆာရွာ(Indingdingsa)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ အင်ဒိန်ဒိန်ဆာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၇၁၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သံပိုင်း
သံပိုင်း
သံပိုင်းဆိုသည်မှာ မြန်မာဘာသာသက်သက်ဖြစ်၍ အစဉ်အဆက်ဖြစ်ခြင်း ဟူသောအဓိပ္ပာယ်နှင့် စာစောင်များ၏ အဆုံး၊ နိဂုံးလင်္ကာ ဟူသောအဓိပ္ပာယ်များကိုရသည်။
စကားပြေမှာဖြစ်စေ၊ လင်္ကာမှာဖြစ်စေ အဆုံးနိဂုံး သံပိုင်းတိုင်းမှာ လေးလုံးစပ်လင်္ကာနှင့်ရေးသားမြဲဖြစ်သော ကြောင့်စာကိုယ်နှင့်မတူဘဲအသံကိုပိုင်းခြားသည့်အတိုင်း သံပိုင်းဆိုသည်မှာအဆုံးနိဂုံးလင်္ကာကို မှတ်ရမည်ဟု ပိဋကတ်တော်အုပ် အတွင်းဝတ်မိုင်းခိုင်းမြို့စားများပြော ကြားအမိန့်ရှိဘူးသည်ဟုဆိုသည်။ ဤသို့အတွင်းဝန်မင်း အမိန့်ရှိသည့်အတိုင်း မှန်·မမှန်၊ မှတ်သင့်·မမှတ်သင့် များကိုစကားစပ်လျဉ်းမိ၍ ကျေးဇူးရှင်ဘုံးကျော်ဆရာတော် ဘုရားကြီးထံ လျှောက်ထားဖူးရာ'ယုတ္တိတန်၍ အထောက်အထားရှိပါလျှင် လိုက်နာသင့်ပါ၏။
သို့ရာတွင်အချို့နေရာများမှာ စာကိုယ်တစ်စောင်လုံးကိုပင် သံပိုင်းဆိုလိုသကဲ့သို့စပ်ဆိုသော အချက်များလည်းအနည်းငယ်ရှိသေးသည'်ဟု အမိန့်တော်ရှိဖူးသည်ဟုလည်းဆိုလေသည်။ သံပိုင်းသဘောအဓိပ္ပာယ်စပ်ဆိုသီကုံးပုံကို ထင်ရှားစေရန်ပုံစံမှာ။ ။ ''မျက်ရှင်ယောင်ပြို၊ ရှိန်းရှိန်းညိုသား၊ မြင်းမိုရ်ရပ်ခိုင်း၊ နှင်းပန်းနှိုင်းလျက်၊ စစ်ကိုင်းပင်းယ၊ အင်းဝအောင်စည်၊ မင်းပွဲပြည်ကို၊ ...ကျောက်ဆောင်လင်္ကာ၊ သံပိုင်းစာကို၊ မဟာသီလဝံသ ...ပြည့်ဖြိုးနိဒါန်းအပြီးတည်း ''(ရှင်မဟာသီလဝံသ စပ်ဆိုသီကုံးရေးသားတော်မူသည့် ရတနာဗိမာန် ကျောင်းတော်· ကျောက်စာနိဂုံး သံပိုင်း) ထို့ပြင်သံပိုင်းပုဒ်ကိုမော်ကွန်းပုဒ်နှင့်လည်း ရောနှောပြီးစပ်ဆို ကြသည်လည်း ရှိကြသေး၏။ ပုံစံ ကား၊ သက္ကရာဇ် ၁၂၂၂ ခုနှစ်တွင်ဆီးဘန်းနီဆရာတော်ဘုရား ရေးသားခဲ့သည့်မဟာဗောဓိကျောက် စာသံပိုင်း၌· ''ဗောဓိလင်္ကာ၊ ပွင့်ရွှန်းဖြာလျက်၊ စက္ကဝါအပိုင်း၊ မြမြလှိုင်းတည့်၊ ဆိုင်းဆိုင်းယှက်ပြီ..ဘုရင့် ဆရာ၊ ထေရ်မဟာလျှင်၊ အက္ခရာထင်းလင်း၊ မော်ကွန်းထွင်းသည်၊ သလင်းရွှေဆိုင်သံပိုင်းတည်း။'' ဟုရေးသားစီကုံးထားသည်။
ပုဏ္ဏားခြံရွာ၊ တံတားဦးမြို့နယ်
ပုဏ္ဏားခြံရွာ (Ponnarchan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ တံတားဦးမြို့နယ်၊ မြေငူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၁၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြေငူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၇၃ ဦး၊ မ ၁၄၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။
သံပိုင်း
သံပိုင်း
သံပိုင်းကဗျာကိုရှေးအစဉ်အလာအလေ့အထအားဖြင့်၊ ဘုရားစေတီ၊ ကျောင်း၊ ကန်၊ ပလ္လင်၊ ဗောဓိပင်စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ပြီးစီးရာ၌ နိဂုံးချုပ်အားဖြင့်မှတ်ယူကြစေခြင်းမှာ ရေးသားကြရိုးရှိခဲ့လေသည်။
ပုဏ္ဏားခြံရွာ၊ တံတားဦးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တံတားဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဲဖြူရွာ၊ သရက်ချောင်း
သဲဖြူရွာ၊ သရက်ချောင်း
ထိုတွီးရွာ၊ မတူပီမြို့နယ်
ထိုတွီးရွာ(Thotui)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ မတူပီမြို့နယ်၊ ရောက်ထန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၀၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရောက်ထန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၃ ဦး၊ မ ၁၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတူပီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှမ်းပြည်နယ်ယဉ်ကျေးမှုပြတိုက်
ရှမ်းပြည်နယ်ယဉ်ကျေးမှုပြတိုက်သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ တောင်ကြီးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ပြတိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြတိုက်ကို ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
မော်ရီဟေး အူရ်ရှီးဘ
မော်ရီဟေး အူရ်ရှီးဘ (植芝 盛平 Ueshiba Morihei, ဒီဇင်ဘာ ၁၄၊ ၁၈၈၃ ခုနှစ်မှ ဧပြီ ၂၆၊ ၁၉၆၉ ခုနှစ်ထိ) သည် အိုက်ကီဒို ဟုခေါ်သော ဂျပန်ကိုယ်ခံပညာရပ်တစ်ခုကို တီထွင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။ သူ့အား "တီထွင်ဖန်တီးခဲ့သူ" (Kaiso (開祖)) သို့မဟုတ် "အိုဆန်စေး" (Ōsensei (大先生/翁先生)) - အဓိပ္ပာယ်အားဖြင့် မြင့်မြတ်သောဆရာကြီး ဟု ရည်ညွှန်းခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ရွှေညောင်ပင်ရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
ရွှေညောင်ပင်ရွာ (Shwenyaungpin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ ပြန်လှည့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၆၄၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂုံတောရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ဂုံတောရွာ (Gontaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ လေးပင် (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၈၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လေးပင် (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၈၂ ဦး၊ မ ၁၀၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းတရော်ရွာမရွာ၊ အင်းတရော်
အင်းတရော်ရွာမရွာ၊ အင်းတရော်
ရတနာကျွန်းရွာ
ရတနာကျွန်း
ဂျွန် ဒေးဗီဆန် ရော့ကဖဲလား
ဂျွန်ဒေးဗီဆန် ရော့ကဖဲလား (John Davison Rockefeller Sr.; ဇူလိုင် ၈၊ ၁၈၃၉ – မေ ၂၃၊ ၁၉၃၇)သည် သူ၏ခေတ်တွင် ကမ္ဘာပေါ်၌ အကြွယ်ဝဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သော အမေရိကန်လူမျိုး ဖြစ်သည်။ သူဦးစီးတည်ထောင်သော စတင်း ဒတ်ရေနံကုမ္ပဏီသည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင်းရှိ ရေနံလုပ်ငန်း ဟူသမျှလိုလိုကို ချုပ်ကိုင်ထားသည့် တစ်ဦးတည်း ရောင်းဝယ် ခွင့်ရသော လုပ်ငန်းကြီး ဖြစ်လေသည်။ ရော့ကဖဲလား၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းသည် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်သို့ပင် ကျယ်ပြန့်လာရာ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ဓနရှင်အဖြစ် စီးပွားရေးနယ်တွင် ထင်ရှား ခဲ့သည်။ ရော့ကဖဲလားသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှ အနားယူပြီး သည့်နောက် ကမ္ဘာပေါ်ရှိလူများ ကောင်းစားရေးအတွက် ထောက်ပံ့ရေးအဖွဲ့အစည်းများကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ မိမိ၏စည်းစိမ် ဥစ္စာထဲမှ ဒေါ်လာငွေ အမြောက်အမြားကို ထိုအဖွဲ့အစည်းများ အတွက် ရက်ရောစွာလှူဒါန်းခဲ့သည်။ ရော့ကဖဲလားဖောင် ဒေးရှင်းအဖွဲ့၊ ရှီကားဂိုး တက္ကသိုလ်၊ ရော့ကဖဲလား ဆေးဘက် သုတေသနအသင်း၊ ပညာရေးအဖွဲ့ စသည်တို့မှာ ထင်ရှားသော အသင်းအဖွဲ့များ ဖြစ်သည်။
ရော့ကဖဲလားသည် ၁၈၃၉ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၈ ရက်နေ့ တွင် နယူးယော့ပြည်နယ်၊ ရစ်ချဖို့မြို့၌ ဖွားမြင်၏။ ၁၄ နှစ် သား အရွယ်တွင် မိဘများနှင့်အတူ အိုဟိုင်းအိုပြည်နယ်၊ ကလိ ဗလန်မြို့သို့ ပြောင်းရွေ့နေထိုင်သည်။ ထိုမြို့ရှိ အထက်တန်း ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားပြီးနောက်၊ အသက် ၁၉ နှစ် အရွယ်၌ ကလတ်နှင့် ရော့ကဖဲလား လက်ကားရောင်းဝယ်ရေး ပွဲရုံတွင် အစုစပ် ပါဝင်လေသည်။ ၁၈၅၉ ခုနှစ်တွင် ပင်ဆီလ ဗေးနီးယားပြည်နယ်၌ ရေနံကို စတင်တွေ့ရှိ၏။ ထိုကြောင့် ၁၈၆၂ ခုနှစ်တွင် ကလတ်နှင့် ရော့ကဖဲလားတို့သည် ရေနံချက် လုပ်ငန်း၌ ငွေရင်းမြှုပ်နှံ၍ လုပ်ကိုင်ကြသည်။ ကလတ်သည် အစုစပ်အဖြစ်မှ နုတ်ထွက်သွားသောအခါ ရော့ကဖဲလားသည် သူ၏ညီ ဝီလျံရော့ကဖဲလားနှင့်အတူ ရေနံလုပ်ငန်းကို ဆက် လက် လုပ်ကိုင်လေသည်။ ၁၈၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် အိုဟိုင်းအိုပြည် နယ် စတင်းဒတ်ရေနံကုမ္ပဏီဟူ၍ ဖွဲ့စည်းပြီးလျှင် ဂျွန်ရော့ ကဖဲလားသည်လည်း ထိုကုမ္ပဏီ၌ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာ၏။ ရော့ကဖဲလားသည် မီးရထားအာဏာပိုင်များနှင့် ပူးပေါင်း ၍ မိမိကုမ္ပဏီထွက် ရေနံကုန်တင်ခနှုန်းကို လျှော့ယူရန်၎င်း၊ အခြားရေနံကုမ္ပဏီများအတွက်မူ ကုန်တင်ခနှုန်းကို တိုးယူရန်၊ သို့မဟုတ် လုံးဝတင်ပို့ခြင်း မပြုရန်၎င်း စီစဉ်လေသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ရော့ကဖဲလားသည် မိမိနှင့် စီးပွားရေး ပြိုင်ဘက်များကို ဖယ်ရှားနိုင်ပြီးလျှင် ၁ဝ နှစ်အတွင်း စတင်း ဒတ် ရေနံကုမ္ပဏီသည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ရေနံချက်လုပ်ငန်း နှင့် ရေနံဖြန့်ဖြူးသည့်လုပ်ငန်း ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ချုပ်ကိုင်မိ လေသည်။
၁၉၁၁ ခုနှစ်တွင် ရော့ကဖဲလားသည် စတင်းဒတ်ရေနံ ကုမ္ပဏီ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်မှ နုတ်ထွက်ပြီးနောက် သားဖြစ်သူ ဂျွန်ရော့ကဖဲလား(အငယ်)အား လုပ်ငန်းတာဝန်ကို လွှဲအပ်ခဲ့ သည်။ ထိုနောက် လူအများအကျိုးကို ရှေးရှု၍ ငွေအမြောက် အမြား လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ရော့ကဖဲလားသည် ၁၉၃၇ ခုနှစ် မေလ ၂၃ ရက်နေ့ အသက် ၉၇ နှစ်တွင် ဖလော်ရီဒါနယ်၌ ကွယ်လွန်လေသည်။ သားဖြစ်သူ ဂျွန်ဒေးဗီဆန် ရော့ကဖဲလား (အငယ်) (ခရစ် ၁၈၇၄)သည်လည်း ဖခင်၏ လက်ငုတ်ဖြစ်သော ရေနံလုပ်ငန်း ကို ဆက်လက်၍ ဦးစီးလုပ်ကိုင်သည်။ အလှူပေးကမ်းခြင်း၌ ဖခင်ကဲ့သို့ပင် ရက်ရောသည်။ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် နယူးယော့ မြို့ရှိ ပေါင်နှစ်သန်းတန် မိမိပိုင်မြေကို ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ ကြီးသို့ လှူဒါန်းခဲ့လေသည်။
ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်
ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော် (Yangon Region Hluttaw) သည် မြန်မာနိုင်ငံ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၏ ဥပဒေပြုလွှတ်တော် တစ်ခုဖြစ်သည်။ လွှတ်တော်တစ်ရပ်တည်းရှိသော လွှတ်တော်အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး အမတ်ဦးရေ ၁၂၂ ဦး (ရွေးကောက်ခံ ၉၂ ဦးနှင့် တပ်မတော်သား ကိုယ်စားလှယ် ၃၁ ဦး) ရှိသည်။ လွတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦး လစ်လပ်လျက်ရှိသည်။
နိုကုကန်
နိုကုကန် သည် ဘီနင်နိုင်ငံ တောင်ပိုင်းတွင် တည်ရျိသည့် ကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤကန်သည် ၂၀ ကီလိုမီတာ (၁၂ မိုင်) ကျယ်ကာ ၁၁ ကီလိုမီတာ (၆.၈ မိုင်) ရှည်သည်။ ဧရိယာသည် ၄၉၀၀ ဟက်တာ (၁၂၀၀၀ ဧက)ကျယ်ဝန်းသည်။ ဤကန်အတွင်းသို့ Ouémé မြစ်နှင့်  Sô မြစ်များမှ ရေသည် တစ်စိတ်တပိုင်း စီးဝင်လျက်ရှိသည်။ ကန်၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် Cotonou မြို့ တည်ရှိသည်။ Cotonou ရှိ နေထိုင်သူများသည် ကန်၏ ကမ်းရိုးတန်းနှင့် ရေလွှမ်းရာဒေသများမှ ပြောင်းရွှေ့လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကန်၏ မြောက်ဘက်အစွန်းပိုင်းသည် Ganviéမြို့ ဖြစ်သည်။
ပထဝီသွင်ပြင်
ကန်၏ ကြမ်းပြင်သည် သဲ၊ သဲရွှံ့များနှင့် ရွှံ့ညွန်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အလွှာများ ပါဝင်ကြသည်။
ဓာတ်ပုံဘောင်
right|thumb|300x300px|၁၉ရာစုမီးအိုးဘာရော့၏ပန်းချီ၏ဘောင်
ရုပ်ပုံဘောင်သည်တစ်ချိန်တည်းတွင်ပန်းချီသို့မဟုတ်ဓာတ်ပုံကဲ့သို့သောဓာတ်ပုံအတွက်အကာအကွယ်နှင့်အလှဆင်ထားသောအနားသတ်ကိရိယာဖြစ်သည်။
ဆောက်လုပ်ရေး
right|thumb|373x373px|ဘောင်ထုတ်လုပ်သည့်အလုပ်ရုံ၏မျက်နှာစာ၊ ပတ္တူစေးပေါ်တွင်ဆီ၊ ၁၉၀၀ ခန့် ဓာတ်ပုံဘောင်ကအနုပညာကိုကာကွယ်ပြီးကောင်းကျိုးကိုပေးသည်။ ရိုးရာအစဉ်အလာအရရုပ်ပုံများကိုသစ်သားဖြင့်ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး၎င်းသည်အလွန်လူကြိုက်များနေဆဲဖြစ်ပြီးသစ်သားဘောင်များသည်စွမ်းအားကိုထောက်ပံ့ပေးနိုင်သဖြင့် ဘေးတိုက်ပုံများကျယ်ပြန့်အကွာအဝေးတွင်ပုံဖော်နှင့်မျက်နှာပြင်အမျိုးမျိုး အခြားပစ္စည်းများဥပမာသတ္တုပါဝင်သည် polystyrene ကဲ့သို့ငွေ၊ ကြေးဝါ၊ လူမီနီယမ်နှင့်ခိုင်မာသောပလတ်စတစ်များ၊ ဘောင်မျက်နှာပြင်သည်မည်သည့်အရောင် ယက်သားရှိပါစေ အခြားပုံသဏ္ဌာန်များစွာကိုဘောင်များထူထပ်သည့်နေရာများတွင်တွေ့ရသော်လည်းစစ်မှန်သောရွှေအတုများကိုလူတို့ကကြိုက်များနေဆဲဖြစ်သည်။ အချို့ရုပ်ပုံများသည်အသေးစိတ်အကြောင်းအရာများကိုရည်ညွှန်းနိုင်သောအသေးစိတ်ကျသောပုံသွင်းခြင်းရှိသည်။ အနုစိတ်အလှဆင်မှုများသည်သစ်သားအောက်ခံပေါ်တွင်ပုံသွန်းခြင်း၊ ဓာတ်ပုံဘောင်မှိုများသည်အမျိုးမျိုးသောပရိုဖိုင်းအမျိုးမျိုးဖြင့်လာသည်။ အဆိုပါနှုတ်ခမ်းယုန်၏အစွန်းမှအချိုးကျအကွာအဝေးကိုတိုးချဲ့သည်ဘောင်အတွင်းရှိအရာများကိုထိန်းချုပ်ထားပြီးရုပ်ပုံအားလှပစွာဖော်ထုတ်ရန်သို့မဟုတ်ထုတ်လွှင့်ရန်အတွက်အသုံးပြုနိုင်သည်။ thumb|passe-partout (or mat) can be put between the frame and picture. The passe-partout serves two purposes: first, to prevent the image from touching the glass, and second, to frame the image and enhance its visual appeal. ရှုမြင်သုံးသပ်ကြသည့်အနုပညာလက်ရာများ၏နောက်ကျောများစွာကွဲပြားသည်၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရိုက်ခတ်မှုများနှင့်ဖုန်၊ အင်းဆက်ပိုးများ၊ အစိုဓာတ်နှင့်ညစ်ညမ်းမှုများဝင်ရောက်ခြင်းမှကာကွယ်ရန်ဘောင်ဝန်ထုပ်များအားလုံးသည်ခိုင်မာသော၊ သိပ်သည်းသောဘုတ်များပါဝင်သင့်သည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့်ချိတ်ဆွဲထားသောကွင်းသို့မဟုတ်အလားတူပူးတွဲဖိုင်များသည်ပုံသွင်းခြင်း၏ဘယ်ဘက်နှင့်ညာဘက်အခြမ်းတွင်လုံလုံခြုံခြုံတပ်ဆင်ထားသည်။
ပုံသဏ္ဌာန်
thumb|ဒုတိယအင်ပါယာဘောင်ပတ်ပတ်လည် ရုပ်ပုံဘောင်များသည်ယေဘုယျအားဖြင့်စတုရန်း (သို့) စတုဂံပုံဖြစ်သော်လည်းစက်ဝိုင်းနှင့်ဘဲဥပုံဘောင်များသည်အဆန်းမဟုတ်ပါ။ ဘောလုံးပုံသဏ္ဌာန်များ၊ ကြယ်များ၊ နှလုံးများကဲ့သို့သောပုံမှန်မဟုတ်သောပုံစံများဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောဘောင်များကိုကျွမ်းကျင်သောသစ်သားပန်းပုဆရာသို့မဟုတ်လက်သမား သို့မဟုတ်သစ်သားဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောသစ်သားဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောမှလက်ဖြင့်ထွင်းနိုင်သည်။ ထောင့်ပတ်ပတ်လည်သွားလာရန်ဒီဇိုင်းရေးဆွဲဘောင်လည်းရှိပါတယ်။ လူကြိုက်များသောဒီဇိုင်းမှာအသဲပုံဖြစ်သည် ဘောင်အတွင်းရှိအတိမ်အနက်ကိုထည့်သည်။
သမိုင်း
thumb|Italian Renaissance frame, The Annunciation Lucca c1500 thumb|မင်းသားလူးဝစ် (XIV) ဘုရင်၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိသောဘားရိုးဘောင်တွင်ပုံဖော်ထားသည်။ အစောဆုံးဘောင်များသည်ပါရာမာ့မီးပုံများကိုဝိုင်းရံထားသူများဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှင်၏နေအိမ်တွင်သေဆုံးသည့်အထိပုံတူများကိုဆွဲရန်အတွက်တုတ်အင်္ကျီဘောင်များကိုအသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ နောက်ထပ်သီအိုရီတစ်ခုမှာရုပ်ပုံများကိုသေလုနီးပါးခြယ်သထားသည်နှင့်အလောင်းကိုဆေးကြောခြင်းမပြုမီမြို့တော်ကိုအသုဘအခမ်းအနားဖြင့်သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းချီကားများ
နရပတိစည်သူ(ပုဂံ)
နရပတိစည်သူသည် နရသူမင်း၏ သားတော်နှစ်ပါးအနက် အငယ်ဖြစ်သည်။ မြန်မာရာဇဝင်များတွင် ရေးသားထားချက် အရ ညီတော် နရပတိစည်သူ၏ ဝေဠုဝတီမိဖုရားအား နောင်တော် နရသိင်္ခမှ တပ်မက် ၍ အကောက်ကြံကာ သိမ်းပိုက်လိုမှုကြောင့် ညီတော်က မခံမရပ် နိုင်ဖြစ်ပြီး နောင်တော်အား လုပ်ကြံကာ ပုဂံထီးနန်းအား သိမ်းပိုက်သည်။
နရပတိစည်သူသည် နောင်တော်အား လုပ်ကြံ၍ နန်းတက်သည် နှင့် ၎င်း မယုံကြည် သည့် နောင်တော် ၏ မင်းမှုထမ်း ကျေးကျွန် များကို ရက်ရက် စက်စက် သုတ်သင် ကွပ်မျက်သည်။ ယင်းကွပ်မျက်သည့်အထဲတွင် အပြစ်မဲ့ပြီး ရဲရင့် တည်ကြည် သည့် ပညာ ရှိ အမတ်ကြီး အနန္တသူရိယ လည်း ပါဝင်၍ ၎င်း မယုံကြည် သူ များ အား ထပ်မံ ကွပ်မျက်ရာတွင် ယင်း၏ သစ္စာတော်ခံ အမှု ထမ်းငယ် ကျွန်ရင်း အောင်စွာငယ် ပါ ကွပ်မျက်လေသည်။ နရပတိစည်သူ သည် အာဏာ တည်တံ့ခိုင်မြဲရေးနှင့် နိုင်ငံတော်ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေး ကို ကြမ်းကြမ်း တမ်းတမ်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလေသည်။
နရပတိစည်သူမင်း လက်ထက် သုဝဏ္ဏဘူမိတိုင်းမှ တဆင့်ပုဂံသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ကဉ္စပူရိ သာသနာကို သီဟိုဠ်သာသနာ က လွှမ်းမိုးစ ပြုသည်ဟု ထေရဝါဒ သာသနာဆိုင်ရာ သုတေသီတို့က ယူဆကြသည်။ နရပတိစည်သူ၏ ကောင်းမှုတော်များထဲတွင် ပုဂံမှ ကန်တော့ပလ္လင်ဘုရား နှင့် စူဠာမဏိစေတီတော်သည် ထင်ရှားလေသည်။ အနန္တသူရိယ အမတ်ကြီး၏ မျက်ဖြေလင်္ကာ နှင့် ဓမ္မဝိလာသ ဓမ္မသတ် ကို အထောက်အထားပြု ၍လည်းကောင်း၊ နရပတိစည်သူမင်း လက်ထက်တွင် ကျောက်စာများတွင် မြန်မာစာ နှင့် ရေးထိုးသည်ကို တစထက်တစ တွေ့လာရ၍ လည်းကောင်း၊ မွန်နှင့် ပါဠိဘာသာများလွှမ်းမိုးမှု အောက်မှ မြန်မာစာပေသည် လွတ်မြောက်စပြုလာသည် ဟု သမိုင်းသုတေသီများက ယူဆကြလေသည်။
စလင်းမြို့ကြွချီတော်မူလာခြင်း
ကုလားကျမင်း၏ သားတော် နရပတိစည်သူ မင်းကြီးကား နောင်တော် မင်းယဉ်နရသိင်္ခလုပ်ကြံ၍ သက္ကရာဇ် (၅၂၆)ခုသော် ညီတော်နရပတိစည်သူ ရွှေဘုံရွှေနန်း တက်စံတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား သစ္စာလည်း စောင့်၏။ မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးနှင်လည်း ပြည့်စုံတော်မူ၏။ နောင်တော်ကို ပြစ်မှားမိ၍ ဘေးတော် အနော်ရထာစောကဲ့သို့ တောင်ဘက်မြောက်ဘက် အရှေ့အနောက်နိုင်ငံတော် အနှံ့ အစပ် မင်းမိဖုယား မောင်းမမိဿံ ခြံရံလျက် စစ်အင်္ဂါ (၄)ပါးနှင့် တင့်တယ်စံပါယ်လျှက် ရွှေဖောင်တော်စီး၍ ကန်ချောင်းဆည်မြောင်း ပြုစုတော်မူလာသော သာသနာတော်နှစ်ကား (၁၇၂၃)ခု ကောဇာသက္ကရာဇ် (၅၄၁)ခုတွင် စလင်းအရပ်သို့ဆိုက်ရောက်တော်မူ၏။
ကျွန်ုပ်ထက် အသက်အရွယ်ကြီးသော ငဖြူရှင် နတ်မင်းကြီး ရှိပါလေ၏။ ထိုနတ်မင်းကို မေးတော်မူပါ ဟုမင်းကြီးအား နားတော်လျှောက်လေ၏။ မင်းကြီးလည်းထိုသို့တပြီးကား ငဖြူရှင်နတ်မင်းကြီးကို ခေါ်ယူရန် စည်သားပတ်သား အကြီးအမှူး နှစ်ယောက်တို့ကို အမိန့်တော်မူ၏။ စည်သား ပတ်သား အကြီးအမှူး နှစ်ယောက်တို့လည်း ငဖြူရှင်နတ်မင်းကြီးရှိရာ အရပ်သို့ သွား၍ခေါ်လာ၏။
ငဖြူရှင် နတ်မင်းကြီးလည်း မင်းကြီးခေါ်လျှင် လာရပေမည် ဟုဆို၍ အဆောတလျင်လာ၏။ နတ်မင်းကြီးရောက်လျှင် မင်းကြီး မိန့်တော်မူသည်ကား၊နတ်မင်းကြီး အသက်မည်မျှရှိပြီနည်း ဟုမေးတော်မူ၏။ နတ်မင်းကြီးလည်း အကျွန်ုပ်၏အသက်သည် ကကုသန်၊ဂေါဏဂုံ၊ကဿပ၊ဂေါတမမြတ်စွာစိန္တေယျာ လေးဆူကို ဆုယူပန်နတ် နှစ်သက်သဖြင့် အသင့်မှီလိုက်ပါ၏ ဆိုပြီးမှ မင်းကြီးမေးတော် မူသည်ကား နတ်မင်းကြီး အကျွန်ုပ် သည် မင်း၏ ချမ်းသာကို ရပါသောအကြောင်းကား အဘယ်ကောင်းမှုကို ပြုစုဆည်းပူးခဲ့သနည်း ဟုမေးတော်မူ၏။
နတ်မင်းကြီးလည်း ဟုတ်မှန်ရာကို အကျွန်ုပ် မဆိုလို မင်းတို့သဘောမည်သည် မနှစ်သက်သော စကားတခွန်း ထွက်လျှင် အမျက်ပဋ္ဋိဃတ်ကြီးတတ်လှ၏။ သို့ဖြစ်သောကြောင့် ဟုတ်မှန်ရာကို ကျွန်ုပ်ဆိုလို ဟုလျှောက်၏။
မင်ကြီးလည်း အကြိမ်များစွာ မေးတော်မူ၏။ နတ်မင်းကြီး အကျွန်ုပ်ကို အားမနာနှင့်၊သိမြင်တိုင်းကိုသာ မိန့်တော်မူ၊တစုံတခုသော အန္တရာယ်ကိုမျှ အကျွန်ုပ်မပြု ဟုသစ္စာ ဓိဋ္ဌာန် အမှန်ဆိုတော်မူ၏။
ထိုအခါ ငဖြူရှင်နတ်မင်းကြီး ဤသို့ဆို၏။ မင်းကြီးသည် ရှေးရှေးမဆွ သံသရာက များပြားလှသော ဒါနသီလအထူးကို ဆည်းပူးဖူးတော်မူသောကြောင့်မဟုတ်၊ ဤအရပ်ဋ္ဌာန ဤဒေသအကွက်တွင် စွမ်းအင်ဗလ ပြည့်စုံသော သုကရရာဇာ မဟာဝက်များမင်း ဖြစ်၍ ကြီးခြင်းခွန်အားဖြင့် မြေသားကို ကောက်ယက်၍ နက်စွာသော အိုင်အင်းဖြစ် လျှင်ရေတင်သဖြင့် ရှည်မြင့်စွာကာလ ဝနမိဂ သားများအားလုံး မှီဝဲရာဖြစ်၍ စင်စစ် ဤကုသိုလ်အကျိုးကြောင့် တိုးပွားခိုင်ဖြီးကြီးမြတ်သောလူစည်းစိမ်ကို ချမ်းငြိမ်းသုခ ခံစားရသည် ဟုနားတော်လျှောက်လျှင် မင်းကြီးသည် ဝမ်းမြောက်ခြင် ပြင်းစွာဖြစ်၍ အနည်းငယ်သော ဒါနသည် ဤမျှလောက်စင် စည်းစိမ်ရှင်ဖြစ်ရ၏။ ကြီးမားသော ဒါနဖြစ်မူကား၊အဘယ်မှာ လျှင်ဆိုဘွယ်ရာရှိအံ့နည်း။
စလင်းအရပ်၌ ဆည်မြောင်း ချောင်း ကန် များ တည်ဆောက်စေတော်မူခြင်း
စလင်းပြည်စိုး လက်ျာခင်မွန်သည် အင်္ကျိ ရွှေဖျဉ်ဝတ်လျှက် ပက္ကလာမေးတွင်ကြိုးပတ္တများ ဘယက်ကို သွယ်တတ်သော ပက္ကဘာဆောင်း၍ ကျွန်ငယ် သဘောက် (၂၀၀)နှင့် ဆင်ဖြူကန်ရွာ အရှေ့တွင် နှစ်ထောင်မျှလောက်သော နွားကိုရူစား၍နေ၏။ ထိုအခါ ကုလားကျမင်း သားတော် နရပတိစည်သူ ဇမ္ဗူလှည့်သွား မင်းတရားကြီးသည် ငသမန်ဟူသော မင်းချင်းတစ်ယောက်ကို ခေါ်တော်မူ၍ ငသမန်ငယ်၊ နွားကျောင်းသူကြီးမင်းကို ခေါ်ချေဟု စေတော်မူ၏။ ငသမန်လည်း အဆောတလျင် သွား၍ခေါ်လေ၏။ နွားကျောင်းသူကြီးမင်း အကျွန်ုပ်တို့သခင် အရှင်မင်းကြီး ခေါ်တော်မူ၏ ဟုဆို၏။ စလင်းသူကြီး လက်ျာမွန်လည်း မင်းကြီးထံသို့ ကပ်လေ၏။ မင်းကြီးလည်း မင်းမတ်အသူနည်း ဟုမေးတော်မူ၏။ ဘုရားကျွန်တော် စလင်းပြည်စိုး လက်ျာခင်မွန် ဟုနားတော်လျှောက်၏။ မင်းကြီးလည်း ပြည်စိုးလက်ျာခင်မွန် ဤအရပ်ကို အဘယ်အရပ်ခေါ်သနည်း ဟုမေးတော်မူ၏။ ပြည်စိုးလက်ျာခင်မွန်လည်း ဤအရပ်ကို စလင်းအရပ် ခေါ်ပါသည်ဟု နားတော်လျှောက်၏။ ဤစကားကို ကြားတော်မူလျှင် အစဉ်ရှည်ကြာစွာ ပြည်ရွာဖြစ်ခြင်း အကြောင်း ကန်ချောင်း ဆည်မြောင်း တူးဖောက်လိုသော အကြံရှိသည်နှင့် နဂါးရုပ်ဖောင်တော်မှ သက်၍ သက္ကဒါန်လှေတော် တက်စီးပြီးလျင် စလင်းပြည်စိုး လက်ျာခင်မွန်ကိုလည်း သက္ကဒါန်လှေတော် တွင်တင်၍ လုပ်ခင်းဆောင်တာ လယ်ယာကန်ချောင်းဆည် မြောင်း အစဉ်ဖြစ်မည့် အရပ်ကို ပြညွှန်း ရလေ၏။ သက္ကဒါန်လှေတော် နှင့် အနောက်အရပ်သို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုတော် မူပြီးသော် ပေါင်းဝအရပ် တော်အုပ်၌ ဥချိုးတွန်သံ ကြားတော်မူ၏။ဤအသံကား အဘယ်အသံနည်း ဟုမေးတော်မူ၏။ ပြည်စိုးလက်ျာခင်မွန်လည်း ဥချိုးတွန်သံ ဟုနားတော်လျှောက်၏။ ဥချိုးတွန်သည်ကို အကြောင်းပြု၍ ဤအရပ်ကို ဥချိုးပစ်ချောင်း ဟုတွင်၏။ ထိုအရပ်မှ သက္ကဒါန်လှေတော်နှင့် လှည့်ပြန်တော်မူ၍ ချောင်းနားသို့ စုံတော်မူမှ ရတနာခြင်္သေ့ရွာ တိုင်အောင် ဖောင်လှည့်တော်မူခဲ့လေ၏။ မှူးမတ်အပေါင်းတို့ သည်လည်း သက္ကဒါန်လှေတော် လာမည့်အရပ်ကို ကြိုဆိုလျက် နေလင့်ကုန်၏။ လှေတော်ဆိုက်လျှင် မှူးမတ်အပေါင်းကို မိန့်တော်မူသည်ကား၊ လှေတော်ဆိုလျှင် မှူးမတ်အပေါင်းကို မိန့်တော်မူသည်ကား၊ မင်းမတ်တို့ အစဉ်ရှည်စွာ မဟာတဋ္ဌာက ထာဝရ ဖြစ်မည့် အကြောင်းကို မောင့်မေ့တော်မူ၍ ကန်ဆည်တော်မူမည် ဟုမိန့်တော်မူ၏။ စလင်းပြည်စိုး လက်ျာခင်မွန်၊အမတ်ကြံသိုင်း၊ အမတ်သုဝဏ္ဏဗိုလ် ဤသုံးယောက်တို့သည် ကြံတော်မူသော အကြံတော်သည် ကောင်းမြတ်သော အကြံတော် ဟုနားတော်ဟုနားတော်လျှောက်၏။ ထိုအခါ အမတ်တော် အနန္တပစ္စည်းကို ခေါ်တော်မူ၍ မင်းမတ် ကန်ဆည်တော်မူမည် ဖြစ်သောကြောင့် တောင်မြောက် တာထိုးလေ ဟုမိန့်တော်မူ၏။ ယင်းသို့ မိန့်တော်မူရာ အရပ်ကိုလည်း ဂူနှင့် ကျောင်း တည်ဆောက်တော်မူ၍ ဝတ္ထုကန်မြေ လှူတော်မူ၏။ မှူးမတ်အပေါင်းနှင့် တိုင်ပင်တော်မူသည်ကို အကြာင်းပြု၍ ထိုအရပ်ကို မင်းတပေါင်းကူး ဟုတွင်၏။ ယင်းမှသည် တောင်အရပ်သို့ လာတော်မူပြန်၍ ညောင်ပင်ဈေး အနောက်တိုင်လျှင် ကန်ဆည်မည့် အစီအရင်ကို မိန့်တော်မူပြန်၏။ ယင်းသည့်အရပ်တွင်လည်း ဂူနှင့်ကျောင်း တည်တော်မူ၍ ဝတ္ထုကန်မြေလှူတော်မူ၏။ ထိုအရပ်ကိုလည်း ကန်စီရင် ဟုတွင်၏။ ယင်းက သည် လာတော်မူပြန်၍ ဝိပဿနာအရပ်သို့ ရောက်တော်မူလျှင် အနန္တပစ္စည်းလည်း တာထိုးရာက ရောက်လျှင် ဤသို့နားတော်လျှောက်၏။ မြောက်ကား ရတနာခြင်္သေရွာ၊တောင်ကား ထစိုက်ရွာ၊ထို အရပ်၌ တာတိုင်စိုက်၍ ပြီးပါကြောင်း ကိုနားတော်လျှောက်လျှင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာတော်မူ၏။ ယင်းအရပ်တွင် ဂူနှင့်ကျောင်းတည်တော်မူ၍ ဝတ္ထုကန်မြေလည်း လှူတော်မူ၏။ ဤအရပ်ကိုလည်း ရယ်ရွှင်တော်မူသည်ကို အကြောင်းပြု၍ ရယ်ရွှင် ဟုတွင်၏။
ဘဲကုန်း (ကန်ကုန်း)ရွာ၊ ညောင်ဝိုင်း
ဘဲကုန်း (ကန်ကုန်း)ရွာ၊ ညောင်ဝိုင်း
ညာသေခီးရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ညာသေခီးရွာ(Nyarthaykhee)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ ကွင်းဒလ(ရေပူ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၉၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွင်းဒလ(ရေပူ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၈၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၅၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်စိုင်ယန်ရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
အင်စိုင်ယန်ရွာ(Insaiyang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ အင်ဒိန်ဒိန်ဆာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၇၁၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သံပျင်မင်းသမီး
သံပျင်မင်းသမီးသည် သက္ကရာဇ် ၅၃၆ခုနှစ် ပုဂံမြို့၌နန်းတက်တော်မူသော နရပတိစည်သူမင်း၏ အစွန်အဖျားဖြစ်သော သမီးတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ နရပတိစည်သူ မင်းကြီးလက်ထက် ကျမ်းဂန်သင်မြောက်ကျနပြီးသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး သည် မင်းကြီး၏အမြိတ်အစွန်းမင်းသမီး ၌တပ်မက်၍မကျန်းမမာ ရပ်တည်ရာမရအောင်ဖြစ်နေသည်ကို မင်းကြီးသိသဖြင့်အခိုင်အခန့်သုံးဆောင် လောက်သောကျမ်းတစ်စောင်ရေးနိုင်လျှင် ပေးစားမည်ဟုအမိန့်ရှိသောကြောင့် ဉာာသ်ကျမ်း၏အဖွင့်ဋီကာကို ပြု၍ မင်းကြီးထံဆက်၏။ မင်းကြီးလည်းကျမ်းကို နှစ်သက်တော်မူသဖြင် လူထွက်စေပြီးလျှင် မင်းသမီး နှင့်ထိမ်းမြားကာမြေတိုင်းသံပျင်အရာကိုပေးသောကြောင့် သံပျင်အမတ်ဟုထင်ရှားသည်။ မင်းသမီးလည်းသံပျင်မင်းသမီးဟု တွင်၍ကျမ်းလည်းသံပျင်ဋီကာဟူ၍တွင်သည်။
ရဟန်းလည်းမင်းသမီးကိုမြင်ရသည်မှစ၍ တပ်မက်မောခြင်းပြင်းစွာဖြစ်ပြီးသော်ရပ်တည်ရာမရဖြစ် ခဲ့၏။ အကြောင်းကို ခမည်းတော်ကျစွာမင်းကြီး သိတော်မူလေလျှင်ခေါ်တော်မူ၍ ''ငါ့သမီးကိုလိုလျှင် ကျမ်းဂန်ပြုလေဦး''ဟု မိန့်တော်မူလိုက်၏။ ရဟန်းလည်း ကျမ်းဂန်တတ်မြောက်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကစ္စည်းသဒ္ဒါကျမ်းကိုဖွင့်ဆိုသောဉာသ်ကျမ်းကိုအဖွင့်ဋီကာကျမ်းကိုစီရင်၏။ မင်းကြီးလည်း ကျမ်းကို နှစ်သက်တော်မူသဖြင့် မြေတိုင်းသံပျင်အရာကိုပေး၍ သမီးတော်နှင့်ဆောင်နှင်း၏။ သံပျင်အမတ်ဟု တွင်ဘိ၏။ မင်းသမီးလည်း သံပျင်မင်းသမီးဟုတွင်ပေ၏။ ဋီကာကျမ်းသည်လည်းသံပျင်ဋှီကာ ဟု ယခုတိုင်ထင်ရှားလျက်ရှိလေသည်။
တောင်တွင်းကြီးယဉ်ကျေးမှုပြတိုက်
တောင်တွင်းကြီးယဉ်ကျေးမှုပြတိုက်သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ပြတိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပျူခေတ် ယဉ်ကျေးမှုပစ္စည်းများကို ပြသထားသည်။ ပြတိုက်ကို ၁၉၉၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ပြတိုက်သို့ ဝင်ကြေးမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂ ဒေါ်လာ ဖြစ်သည်။ ပြတိုက်ဖွင့်ချိန်သည် အင်္ဂါနေ့မှ တနင်္ဂနွေနေ့အထိ မနက် ၁၀ နာရီမှ ညနေ ၃ နာရီခွဲအထိ ဖြစ်သည်။
သဟာယ စာကြည့်တိုက်(မိုးကုတ်မြို့)
သဟာယ စာကြည့်တိုက်ကို ၁၉၃၅ ခုနှစ်က မိုးကုတ်မြို့ အနောက်ပိုင်း ကျပ်ပြင်မြို့မရပ်တွင် စတင်တည်ထောင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ဝိုင်အမ်ဘီအေအသင်းကြီး၏ စည်းရုံးလှုံဆော်မှုနှင့် ကျပ်ပြင်မြို့မ လူမှုရေးအဖွဲ့ဝင်လူကြီးများဖြစ်သော ဦးနန်း၊ ဦးကျော်၊ ဦးသာရင်၊ ဦးချစ်စိန်တို့က စာကြည့်တိုက်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ သဟာယ စာကြည့်တိုက် စတင်တည်ထောင်စဉ်က ဦးသာရင်၏ နေအိမ်ကို စာကြည့်တိုက်အဖြစ် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် နေရာများပြောင်းလဲဖွင့်လှစ်ခဲ့ရပြီး ယခုအခါ သဟာယ စာ ကြည့်တိုက်သည် ကျပ်ပြင်မြို့မ လူမှုရေးအဖွဲ့၊ ကျပ်ပြင်မြို့မရေကော်မတီ၊ သဟာယစာကြည့်တိုက်ရန်ပုံေငွများနှင့် ကျပ်ပြင်မြို့မရပ်၊ အမှတ်(မ/၁၆၆၊ မ/၁၆၇)ရှိ အဆောက်အအုံကို ဝယ်ယူဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ စာကြည့်တိုက်တွင် စာအုပ်ဗီရို ၂၇ လုံး၊ သုတ၊ ရသစာအုပ်များ၊ ဝတ္ထုတို၊ ဝတ္ထုရှည်၊ လုံးချင်းစာအုပ်များ စုစုပေါင်း ၁၀၀၀၀ နီးပါး ဝယ်ယူစုဆောင်းထားပြီး စာဖတ်သူအသင်းဝင် ၅၀၀ ကျော်ရှိသည်။ သဟာယ စာကြည့်တိုက်သည် ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်တွင် ၇၅ နှစ်ပြည့်ခဲ့သည်။
= ကိုးကား = အလင်းတန်းဂျာနယ်အမှတ် ၆၄၄ (၂၀၁၁ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၁ ရက်)
ဝမ်ပန်ရွာ၊ ဝမ်ဖွီး
ဝမ်ပန်ရွာ (Wanpang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဝမ်ဖွီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၅၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဖွီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၈၃ ဦး၊ မ ၁၈၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒေါင့်ကြီးရွာ၊ ထန်းတပင်မြို့နယ်
ဒေါင့်ကြီး
ရွက်ညိုးတောင်ရွာ၊ ရွက်ညိုးတောင်
ရွက်ညိုးတောင်ရွာ၊ ရွက်ညိုးတောင်
ဦး၊ ဒေါ်(နဂါး)
နဂါးဒေါ်ဦး(၁၉၁၀-၁၉၉၅)
မန္တလေးမြို့မှ ထင်ရှားသော နဂါးဆေးလိပ်လုပ်ငန်းပိုင်ရှင် ဘုရားအမ၊ ကျောင်းအမကြီး(၂၇ ဧပြီ ၁၉၁၀ မွေး-၁၁ ဇူလိုင် ၁၉၉၅ ကွယ်လွန်) ဖြစ်သည်။ ၁၉၁၀-ခု၊ ဧပြီလ (၂၇)ရက်နေ့တွင် အဖဦးထင်၊ အမိ ဒေါ်စုတို့က မန္တလေး၊ ဂုန္တန်ရပ်၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ မွေးချင်း - မွေးချင်း ၁၂ ယောက်ရှိပြီး သမီးဦးဖြစ်သည်။ လူထုဒေါ်အမာ၏ အစ်မအရင်းဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်က မန္တလေး၊ ဘီတီအင်ကျောင်း(ခ)ဗုဒ္ဓသာသနနုဂ္ဂဟမိန်းကလေးကျောင်း၌ ပညာဆည်းပူးသည်။ ၁၉၂၁ အမျိုးသမီးနေရှင်နယ်ကျောင်း စဖွင့်သောအခါ ပြောင်းရွှေ့ သင်ယူသည်။ သို့သော် သုံးနှစ်မပြည့်မီ နေရှင်နယ်ကျောင်း ပျက်သုဉ်းသွား၍ အေဘီအမ်ကျောင်းသို့ ထပ်ပြောင်းသည်။ ထိုခေတ်ကာလက မြန်မာအမျိုးသမီးများ အတန်းကျောင်း ပညာသင်ကြားခြင်းကို အားပေးလေ့ မရှိသောကြောင့် ဒေါ်ဦးမှာလည်း ၁၉၂၇၊ ခုနစ်တန်း အရောက်တွင် ကျောင်းထွက်လိုက်ရသည်။ ၁၉၂၉-ခုတွင် မြင်းမူမှ ဝါစက်ပိုင်ရှင် ဦးထွန်းချွန်နှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့သည်။ ထို့နောက် မန္တလေးသို့ ပြောင်းရွှေ့လာကာ၊ ၁၉၃၈-ခုတွင် နဂါးဆေးလိပ်အား တည်ထောင်ခဲ့သည်။ မန္တလေးတွင်သာမက ပြင်ဦးလွင်၊ မတ္တရာ စသည့် အနီးဝန်းကျင်မြို့များသို့ပါ ဖြန့်ချိသည်။ တွင်ကျယ်လာသောအခါ ရန်ကုန်သို့ပါ ပို့ပေးရသည်။
၁၉၄၅-ခုတွင် ခင်ပွန်းသေဆုံးသောအခါ နိုင်ငံအနှံ့ ဖြန့်ချိရေးကို ဦးစီးဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ အိမ်စောင့်အစိုးရ တက်စကာလမှ လမ်းစဉ်ပါတီခေတ်လယ်လောက်အထိ ဆေးလိပ် အအောင်မြင်ဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ ဆေးလိပ်ခုံ ၂၇ ခုံခန့်မှ လုပ်သား ၅၆၀၀ ခန့် ရှိခဲ့သည် ဆို၏။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် အပြိုင် ဆေးလိပ်ခုံများ ပေါ်လာသောကြောင့် လုပ်ငန်း ကျဆင်းလာသည်။ အဂ္ဂမဟာသီရိသုဓမ္မာသိင်္ဂီဘွဲ့ကို ပထမဆုံးရရှိခဲ့သည်။ မန္တလေး ၈၄-လမ်း၊ လက်ဆည်ကန်ရပ်၊ အနောက်ယပ်ဝင်းပေါက် နေအိမ်တွင် ၁၉၉၅-ခု၊ ဇူလိုင်လ (၁၁)ရက်တွင် ၈၅ နှစ်အရွယ်၌ ကွယ်လွန်သည်။
စက်ရုပ် ဥပဒေ သုံးရပ်
အိုင်စမော၏ စက်ရုပ်ဥပ​ဒေသည် လူငယ်များနှင့် ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းများတွင် လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ စက်ရုပ်တို့သည် အစိုးရနှင့် ဂြိုဟ်များ လူသားမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံးအား တာဝန်ယူလာရသောအခါ စာရေးဆရာက လေးခုမြောက် ဥပဒေအား ထပ်ပေါင်းခဲ့သည်။
ကဒက်ခွရွာ၊ ညောင်ဝိုင်း
ကဒက်ခွရွာ၊ ညောင်ဝိုင်း
ဘုရားတောင်ရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
ဘုရားတောင်ရွာ (Hpayartaung)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ ဖယ်ခုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၉၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖယ်ခုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၆၇ ဦး၊ မ ၉၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကံသာရွာ၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်
ကံသာရွာ (Kanthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ ပြန်လှည့်-သီးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၆၂၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယင်းမာပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နဲဗျော
နဲဗျော
မန်ကိုင်ရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
မန်ကိုင်ရွာ (Mankaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ မိုင်းမောမြို့နယ်၊ ယောင်တဲ့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၈၈၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြက်တော
ကြက်တော သို့မဟုတ် ကြက်ပေါင်ခ သည် ကြက်တူရွေးငှက်အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ကြက်တောသည် မြန်မာနိုင်ငံ၌ တွေ့ရသော ကျေးမျိုးများအနက် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ကျေးဖောင်းကား ဟုလည်း ခေါ်သည်။
ကြက်သွေးရင့်ရောင် ပခုံးကွက်နှင့် အနီရောင်နှုတ်သီးရှိသော အစိမ်းရောင်ငှက်မျိုး ဖြစ်သည်။ အဖိုများတွင် လည်တိုင်နောက်ဘက်၌ ပန်းရောင်သန်း၍ မေးအောက်တွင် အနက်ရောင်သမ်းသော လည်ရစ်ရှိသည်။ ကိုယ်အလျားမှာ ၂၀"ရှိသည်။ ငှက်မနှင့် ငှက်ကလေးများတွင် အခြားကြက်တူရွေးများမှာကဲ့သို့ နှင်းဆီသွေးလည်ရစ်နှင့် နှုတ်ခမ်းမွှေးအနက်တို့ မရှိကြချေ။ ပေ ၃၀၀၀ ထိ လွင်ပြင်တောများနှင့် အင်တိုင်းတောများတွင် တွေ့ရသည်။  မြန်မာနိုင်ငံ မိုးခေါင် ရေရှားရပ်ဝန်းတွင် အများဆုံးတွေ့ရသည်။ လူကြောက်သည်။ "သရီးယူ ကေအ ကီအိတ် ဂရက် ဂရက် "ဟု ခေါ်သံပေးသည်။ ဒီဇင်ဘာမှ မတ်လအတွင်း သားပေါက်သည်။ ဌာနေငှက်ဖြစ်သည်။
ကြက်တော၏ အင်္ဂလိပ်အမည်သည် အလက်ဇန်းဒရင်းကျေးကျုတ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မဟာအလက်ဇန္ဒားဘုရင်ကို အစွဲပြုကာ အမည်မှည့်ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းဘုရင်သည် ပန်ဂျပ်ပြည်နယ်မှ ကြက်တောအများအပြားကို မြေထဲပင်လယ်နှင့်ဥရောပတိုင်းပြည်နှင့် ဒေသများစွာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အဆိုပါနိုင်ငံများတွင် ကြက်တောကို မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ၊ ဂုဏ်သရေရှိလူကြီး လူကောင်းများနှင့် စစ်ဘုရင်များက အထူးတန်ဖိုးထားကာ မွေးမြူကြသည်။
မျိုးစိတ်ခွဲငါးမျိုး ရှိသည်။ ပထမမျိုးကို အိန္ဒိယအနောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်း၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရသည်။ ဒုတိယမျိုးကို အာဖဂန်နစ္စတန်အရှေ့ပိုင်း၊ ပါကစ္စတန်၊ အိန္ဒိယမြောက်ပိုင်း၊ အရှေ့ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်း၊ နီပေါ နှင့် ဘူတန်တို့တွင် တွေ့ရသည်။ တတိယမျိုးကို အိန္ဒိယအရှေ့မြောက်ပိုင်း၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရသည်။ စတုတ္ထမျိုးကို အက်ဒမန်ကျွန်းနှင့် ကိုကိုးကျွန်းတွင် တွေ့ရသည်။ ပဉ္စမမျိုးကို ဗီယက်နမ်၊ ကမ္ဘောဒီးယား၊ လာအိုနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြက်တူရွေးများ
ဇီးကုန်းရွာ၊ ရေစကြိုမြို့နယ်
ဇီးကုန်းရွာ (Zeekone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ရေစကြိုမြို့နယ်၊ ဇီးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၃၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၁၄ ဦး၊ မ ၈၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေစကြိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွက်ညိုးတောင် (ကုလား)ရွာ၊ ရွက်ညိုးတောင်
ရွက်ညိုးတောင် (ကုလား)ရွာ၊ ရွက်ညိုးတောင်
တပိုဖိုးရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
တပိုဖိုးရွာ(Tapohpoe)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ ကွင်းဒလ(ရေပူ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၉၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွင်းဒလ(ရေပူ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၈၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၅၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လုံကားရွာ၊ မတူပီမြို့နယ်
လုံကားရွာ(Lungkam)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ မတူပီမြို့နယ်၊ ရေဆောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၁၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေဆောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၆၂ ဦး၊ မ ၄၀၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၆၃ ဦး နေထိုင်သည်။
အမ်မလီ ဘရွန်တီ
အမ်မလီ ဘရွန်တီ (Emily Brontë) (၁၈၁၈−၁၈၄၈) သည် အင်္ဂလိပ်လူမျိုး ကဗျာနှင့် ဝတ္ထုရေးဆရာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လေထန်ကုန်း ဝတ္ထုမှာ အထူးကျော်ကြားပြီး ဂန္ထဝင်ဝတ္ထုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ကလောင်အမည်မှာ အဲလစ် ဘဲ ဟူ၏။
လုံကားရွာ၊ မတူပီမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတူပီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တမံကြီးရွာ၊ ထရော်ညောင်ဝိုင်း
တမံကြီးရွာ၊ ထရော်ညောင်ဝိုင်း
တပွန်
တပွန်
တန့်ရီလာကန်
တန့်ရီလာကန် သည် ဘာကီးနားဖားဆိုနိုင်ငံ၊ ဘန်ဖိုရာမြို့အနီးတွင် တည်ရှိသည့် ကန်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤကန်တွင် အသက်ရှင်နေထိုင်သည့် ရေမြင်းကြောင့် ထင်ရှားသည်။ ရေမြင်းများသည် မြင့်မြတ်သည်ဟု ယုံကြည်သည့်အတွက် ဒေသခံများက ဤရေမြင်းများသည် လူများကို တိုက်ခိုက်မှု မရှိကြဟု ဆိုကြသည်။ မိကျောင်းများကိုမူ ဤကန်တွင် မမြင်တွေ့ရသလောက် နီးပါး ဖြစ်သည်။ ကန်သည် ၂ ကီလိုမီတာ ရှည်ကာ ၁.၅ ကီလိုမီတာ ကျယ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘာကီးနားဖားဆိုနိုင်ငံရှိ ရေကန်များ
ရောင်စုံငှက်မင်းသား
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
ကိုးပင်ရွာ၊ မုံရွာမြို့နယ်
ကိုးပင်ရွာ (Koepin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မုံရွာခရိုင်၊ မုံရွာမြို့နယ်၊ သာစည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၉၉၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုံရွာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အော်သော်ရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
အော်သော်ရွာ (Awthaw)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ အော်သော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၄၄၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထွမ်ဂျုံဂါးရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
ထွမ်ဂျုံဂါးရွာ(Htumjongar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ အင်ဒိန်ကော့နန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၇၄၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆောင်ဒူလနန်းရွာ၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်
ဆောင်ဒူလနန်းရွာ (Hsawngdulanang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ဖယ်ခုံမြို့နယ်၊ ဖယ်ခုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၉၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖယ်ခုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၆၇ ဦး၊ မ ၉၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖယ်ခုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြီးတောရိုးရွာ၊ သရက်ချောင်း
ကြီးတောရိုးရွာ၊ သရက်ချောင်း
ဦးရှည်ကျရွာ၊ ဦးရှည်ကျ
ဦးရှည်ကျရွာ၊ ဦးရှည်ကျ
မရန်းပင်
မရန်းပင်သည် ဆယ့်နှစ်ရာသီ စိမ်းလန်းသော အပင်လတ်မျိုးဖြစ်၍ အမြင့်ပေ ၄ဝ ထိရှိသည်။ ရုက္ခဗေဒ အလိုအားဖြင့် ဗိုအီ အိုပေါဇီတီဖိုလီယာဟုခေါ်၍ အန်နကာ ဒီအေးစီအီး မျိုးရင်းတွင် ပါဝင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ တနင်္သာရီ တိုင်းနှင့် ကပ္ပလီကျွန်းစုတွင် အလွန်ပေါများသည်။ မိုးအလွန် ပါးသော မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ဒေသများမှတစ်ပါး အခြား အပိုင်းများ၌ မရန်းခြံများကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ အကိုင်းကူး စိုက်နည်းဖြင့် အပင်သစ်များ ပွားလာအောင် ပြုလုပ်နိုင်သော အပင်မျိုးပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အစေ့ပျိုး၍သာ မရန်းပင် စိုက်လေ့ ရှိကြသည်။ အပင်မကြီးလွယ်ချေ။
မရန်းပင်များသည် ထူထပ်သိပ်သည်းသော အရွက် တို့ဖြင့် သိုက်မြိုက်ဝေဆာလျက်ရှိရာ အလွန်လှပသော အပင် မျိုးဖြစ်သည်။ လှပတင့်တယ်၍ အရိပ်အာဝါသကောင်း ရရှိသော သစ်ပင်များဖြစ်သည့်အလျောက် ထိုအပင်ကို လူတို့ အလွန်နှစ်သက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံတွင် တောလက်ကျေးရွာများနှင့် ဘုန်းကြီးကျောင်းဝင်းများ ၌ မရန်းပင်များကို စိုက်ပျိုးထားတတ်ကြသည်။
မရန်းရွက်များသည် လှံသွားပုံရှိ၍ ၄ လက်မခန့် ရှည်သည်။ ပြောင်လက်၍ ချောနေသည်။ အခေါက်တွင် ပတ်သေး ပတ်ကြောင်းများ ခပ်စိပ်စိပ်ရှိ၍ မွဲပြာညစ်ညစ် အရောင်ရှိသည်။ မရန်းပွင့်များမှာ သေးငယ်သော်လည်း ၃ လက်မခန့်ရှည်သော အခိုင်များဖြင့် ပွင့်ကြသည်။ နတ်တော် လနှင့် ပြာသိုလများတွင် အပွင့်များပွင့်၍ တန်ခူးလနှင့် ကဆုန်လများတွင် မှည့်ကြသည်။ အသီးချဉ်မျိုးနှင့် အသီးချို မျိုးဟူ၍ မရန်းပင်နှစ်မျိုး နှစ်စားရှိသည်။ အချဉ်ပင်၏ အသီးမှည့်များသည် လိမ္မော်ရင့်ရောင်ရှိ၍ အချိုသီးထက် အလုံးကြီးသည်။ မရန်းချိုသီးမှည့်သည့် အဝါဖျော့ဖျော့ အရောင်ရှိ၍ အရသာမှာ ချဉ်ဖြုံ့ဖြုံ့ရှိသည်။
မရန်းပင်များကို အသီးအလို့ငှာ စိုက်ပျိုးလေ့ရှိကြ သည်။ မြန်မာလူမျိုးတို့သည် မရန်းသီးကို အကင်းမှအစ အသီးမှည့်သည်အထိ အမျိုးမျိုး ပြုပြင်စီမံ၍ စားလေ့ရှိကြ သည်။ မရန်းသီးဆားစိမ်၊ မရန်းသီးသနပ်၊ မရန်းယို၊ မရန်းပြား စသည်ဖြင့် မရန်းသီးကို ကြာရှည်ခံအောင် ဖွယ်ဖွယ်ရာရာ စီမံ၍ စားသုံးတတ်ကြသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သစ်သီးပင်များ
အင်ဒိန်အူမားရွာ၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်
အင်ဒိန်အူမားရွာ(Indingaumar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်၊ အင်ဒိန်ကော့နန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၇၄၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆွမ်ပရာဘွမ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မာလင်း ဒိုင်းထရစ်ချ်
မာလင်း ဒိုင်းထရစ်ချ် (Marie Magdalene "Marlene" Dietrich;, ; ဒီဇင်ဘာ ၂၇ ၁၉၀၁ - မေလ ၆ ရက် ၁၉၉၂) သည် ဂျာမန် အမေရိကန် သရုပ်ဆောင်နှင့် အဆိုတော် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန် ရုပ်ရှင် အင်စတီကျုမှ ဒိုင်းထရစ်ချ်အား အချိန်တိုင်းတွင် နဝမမြောက် အကောင်းဆုံး သရုပ်ဆောင် အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:အမေရိကန် အမျိုးသမီး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ ကဏ္ဍ:အမေရိကန် အမျိုးသမီး အဆိုတော်များ ကဏ္ဍ:ဂျာမန် အသံတိတ် ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ ကဏ္ဍ:၁၉၀၁ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၁၉၉၂ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:ဂျာမန် အမျိုးသမီး အဆိုတော်များ ကဏ္ဍ:ဂျာမန် အမျိုးသမီး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ ကဏ္ဍ:ဂျာမန် ပြဇာတ်မင်းသမီးများ ကဏ္ဍ:ဂျာမန်ဘာသာစကား အဆိုတော်များ ကဏ္ဍ:ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကာလ အမျိုးသမီးများ ကဏ္ဍ:၂၀ ရာစု အမေရိကန် အမျိုးသမီး သရုပ်ဆောင်များ ကဏ္ဍ:၂၀ ရာစု ဂျာမန် အမျိုးသမီး သရုပ်ဆောင်များ ကဏ္ဍ:၂၀ ရာစု အမေရိကန် အမျိုးသမီး အဆိုတော်များ ကဏ္ဍ:၂၀ ရာစု အမေရိကန် အမျိုးသမီး စာရေးဆရာများ
ရော့သချိုင်း
ကမ္ဘာ့ငွေရေး ကြေးရေးကို လှုပ်ရှား ကစားနိုင်သဖြင့် ကျော်ကြားလာသူများမှာ ရော့သချိုင်း အမည်ခံ ယဟူဒီမိသားစု တစ်စု ဖြစ်သည်။ ၁၉ ရာစုနှစ်အတွင်းက ဥရောပတိုက်ငွေစေဃး ကို ရော့သချိုင်း မိသားစုက ချုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထိုမိသားစုသည် ငွေချေး၍ စီးပွားလမ်းဖြောင့်သူများ ဖြစ်၏။ ထိုခေတ်အခါက နိုင်ငံ ကြီးဟူသမျှတို့သည် ယင်းတို့ထံမှ ငွေကို ချေးယူသုံးစွဲခဲ့ ရလေသည်။
ငွေချေး၍ စီးပွားရှာသည့်လမ်းစကို ဖော်သူမှာ မီယာ အမ္မရှဲရော့သချိုင်း (ခရစ် ၁၇၄၃-၁၈၁၂)ဖြစ်သည်။ ဂျာမနီ နိုင်ငံ၊ ဖရင့်ဖတ်-အွန်-သ-မန်းမြို့၊ ယဟူဒီရပ်ကွက်တွင် ဖွားမြင်၍ ငွေလဲလှယ်ရေးဌာနတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်တည်ထောင် ခဲ့သည်။ ရော့သချိုင်းဟူသော အမည်မှာ မျိုးရိုးဆက်အမည် မဟုတ်ချေ။ မိမိတို့၏ ဆိုင်အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သော ဒိုင်းနီဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ဂျာမန်စကားလုံးသာ ဖြစ်သည်။ မီယာ လက်ထက်မှ စ၍ ထိုအမည်ကို ခံယူခဲ့လေသည်။ မီယာ ရော့သချိုင်းသည် မိဘရိုးရာ လက်ငုတ်ဖြစ်သော ငွေချေးသည့် လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ခဲ့ရာမှ နောင်တွင် ကျယ်ပြန့်သောဘဏ် လုပ်ငန်းကို အခြေစိုက်မိခဲ့လေသည်။ မီယာ ကွယ်လွန်သော အခါ လုပ်ငန်းကြီးကို သားငါးယောက်တို့အား လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ ထိုသား ငါးယောက်စလုံးသည် ဖခင်၏ ငွေရေး ကြေးရေး လုပ်ငန်း၌ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
၁၈ ရာစုနှစ် ကုန်ခါနီးနှင့် ၁၉ ရာစုနှစ်အစပိုင်း၌ ဖြစ် ပွားသော နပိုလီယန်စစ်ပွဲများကြောင့် ရော့သချိုင်း ဘဏ် လုပ်ငန်းသည် နိုင်ငံတကာသို့ ကျယ်ပြန့်သွားကာ ထင်ရှားလာ လေသည်။ သားအကြီးဆုံး အင်ဆမ်မီယာ ရော့သချိုင်း(ခရစ် ၁၇၇၃-၁၈၅၅)က ဖရန့်ဖတ်မြို့ရှိ ဘဏ်တိုက်ကို အုပ်ချုပ် သည်။ ဒုတိယသား ဆောလမွန် ရော့သချိုင်း (ခရစ် ၁၇၇၄- ၁၈၅၅)က ဗီယင်းနားမြို့တွင် ဘဏ်တိုက်တစ်ခု ဖွင့်၍ အုပ်ချုပ် သည်။ တတိယသား နေသန်ရော့သချိုင်း(ခရစ် ၁၇၇၇-၁၈၃၆) က အင်္ဂလန်ပြည်၊ မန်ချက်စတာမြို့တွင် ဘဏ်လုပ်ငန်းကို တည်ထောင်သည်။ စတုတ္ထသား ကာလရော့သချိုင်း (ခရစ် ၁၇၈၈-၁၈၅၅)က နေပယ်မြို့တွင်၎င်း၊ သားအငယ်ဆုံး ဂျိမ်း ရော့သချိုင်း (ခရစ် ၁၇၉၂-၁၈၆၈)က ပါရစ်မြို့တွင်၎င်း ဘဏ်တိုက်များ ဖွင့်၍ အသီးအသီး အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ထိုသို့အားဖြင့် ရော့သချိုင်း မိသားစုတို့၏ ဘဏ်လုပ်ငန်း သည် ဥရောပတိုက်အနှံ့အပြား၌ အခြေစိုက်မိလေ၏။ ထိုကြောင့် ဥရောပတိုက် နိုင်ငံရေးကိစ္စများတွင် ရော့သချိုင်းတို့သည် ဝင်ရောက်ခြယ်လှယ်နိုင်ကြသည်။ စစ်ပွဲများဖြစ်ပွားလာသော အခါ တိုင်းပြည်များသို့ ငွေထုတ်ချေးခြင်းအားဖြင့် စီးပွား တိုးတက်လာခဲ့၏။ တိုင်းပြည် ကြီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၌လည်း ကူညီထောက်ပံ့ခဲ့ကြသည်။ ပြင်သစ်နှင့် ဂျာမနီနိုင်ငံတို့တွင် အမျိုးသား ပညာရေးစံနစ်ကို တည်ထောင်ရာ၌ ကူညီခဲ့၏။ ဥရောပတိုက်ရှိ အခြားနိုင်ငံများတွင် စက်မှုလက်မှု လုပ်ငန်း ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက်လည်း ကူညီထောက်ပံ့ခဲ့ကြသည်။ နေသန် ရော့သချိုင်း၏သား လိုင်ယိုနယ် ဒါရော့သချိုင်း (ခရစ် ၁၈ဝ၈-၁၈၇၉)သည် ဆူးအက်တူးမြောင်း အစုရှယ်ယာ များ ဝယ်ယူရန်အတွက် ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ် ဒစ်ဇရေလီအား ငွေထုတ်ချေးခဲ့သည်။ လိုင်ယိုနယ်သည် ယဟူဒီအယူဝါဒကို သက်ဝင်ယုံကြည်သူထဲမှ ပထမဦးဆုံး အင်္ဂလိပ်ပါလီမန်သို့ အမတ်အဖြစ် တက်ရောက်ရသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏သား နေသန် မီယာ ရော့သချိုင်း(ခရစ် ၁၈၄ဝ-၁၉၁၅)သည် ပထမဦးဆုံး ဗဲရွန်ဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသော ယဟူဒီအမျိုးသား ဖြစ်ပေသည်။ ထိုဗဲရွန်ဘွဲ့ကို ဆက်ခံသူ လိုင်ယိုနယ် ဝေါ်လတာ ရော့ သချိုင်း (ခရစ် ၁၈၆၈-၁၉၃၇)သည် ပါဏဗေဒပညာရှင်ဖြစ်၍ ၁၈၉၉ ခုမှ ၁၉၁ဝ ပြည့်နှစ်အထိ အင်္ဂလိပ်ပါလီမန်လွှတ်တော် အမတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ လန်ဒန်မြို့ရှိ တော်ဝင် အသင်းသားတစ်ဦးလည်း ဖြစ်၏။
ရော့သချိုင်း အဆက်အနွယ်တို့သည် ယဟူဒီအမျိုးသားတို့ ကြီးပွားရေးအတွက်လည်း များစွာ ကူညီထောက်ပံ့ခဲ့ကြသည်။ ဥရောပတိုက်တွင် နာဇီများ တန်ခိုးကြီးလာချိန်၌ ရော့သချိုင်း တို့၏ လုပ်ငန်းမှာ များစွာ ထိခိုက်နစ်နာခြင်း ဖြစ်ခဲ့ရသည် သာမက၊ နာဇီတို့၏ ည|ဉ်းပန်းမှုကြောင့် တိုင်းပစ် ပြည်ပစ် ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်ခဲ့ကြရလေသည်။
အနောက်ညောင်ကုန်း
အနောက်ညောင်ကုန်း
ချောင်းကြီးကွေ့ရွာ၊ ထရော်ညောင်ဝိုင်း
ချောင်းကြီးကွေ့ရွာ၊ ထရော်ညောင်ဝိုင်း
မာရီယာ ထရီဇာ ဘုရင်မ
မရီးယာတရီးဇားဘုရင်မ (ခရစ် ၁၇၁၇-၁၇၈ဝ)
မရီးယာတရီးဇားသည် ရောမသာသနာစောင့် နိုင်ငံတော် ဧကရာဇ် ဟက်စဗတ်မင်းဆက် ဆဋ္ဌချား၏ သမီးတော်ဖြစ်၍၊ ၁၇၁၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၃ ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်လေသည်။ ဧကရာဇ် ဆဋ္ဌချားတွင် နန်းလျာအဖြစ် သားတော် မထွန်းကား သဖြင့် မိန်းမများ ထီးမွေနန်းမွေကို မဆက်ခံနိုင်ဟူသော ဟက်စဗတ် မင်းဆက်၏ အစဉ်အလာကြောင့် အခက်အခဲ တွေ့ခဲ့ရ၏။ ထိုအခက်အခဲကို ကျော်လွန် နိုင်စေရန် ပရက်ဂမက် တစ်ဆန့်ရှင်ခေါ် ထီးမွေနန်းမွေ ဆက်ခံခွင့် စာချုပ်တစ်ရပ်ကို ရေးဆွဲလက်မှတ်ရေးထိုးကာ၊ ဥရောပတိုက် နိုင်ငံကြီးရှင်တို့အားလည်း အာမခံအဖြစ် လက်မှတ်ရေးထိုးစေခဲ့ လေသည်။
၁၇၄ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဧကရာဇ်ချား နတ်ရွာစံသောအခါ ထိုထီးနန်းဆက်ခံခွင့် စာချုပ်အရ၊ မရီးယာတရီးဇားသည် ဘခမည်းတော်၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံရလေ၏။ ၁၇၃၆ ခုနှစ်တွင် လောရိန်းမြို့စား ဖရန်စစ် စတီဖင်နှင့် လက်ဆက်ခဲ့ ရာ၊ ထီးနန်းအရိုက်အရာကို ဆက်ခံရသောအခါ၊ သူ၏ ကြင် ဖက်တော်ကိုလည်း ဘုရင်အဖြစ် ကြေညာခဲ့လေသည်။
သို့ရာတွင် ထီးနန်းတက်လာရသော အချိန်တွင် အခက် အခဲပေါင်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင် ခဲ့ရလေသည်။ ငယ်ရွယ်နုပျို၍ အုပ်ချုပ်ရည် ဗဟုသုတ နည်းလှသေးသော ဘုရင်မကလေး သည် ရန်သူပတ်လည် ဝိုင်းလျက် ရှိခဲ့လေသည်။ ပရက်ဂမက် တစ်ဆန့်ရှင်ခေါ် မိန်းမထီးမွေ ဆက်ခံခွင့် စာချုပ်ကို ကတိ အတိုင်း နိုင်ငံ နီးချင်းတို့က အသိအမှတ် မပြုရုံမက၊ ဩစတြီးယားနိုင်ငံတွင် ပါဝင်သော ကြွယ်ဝလှသည့် ဆိုင်လီးရှားပြည်နယ် ကို သိမ်းယူရန် ပရပ်ရှားပြည့်ရှင် ဖရက်ဒရစ်ဘုရင်က ချိန်နေခဲ့၏။ ဘာဘေးရီးယားပြည်နှင့် ဆက်ဆွန်နီ ပြည်တို့ကလည်း ပြင်သစ်အကူအညီဖြင့် ဩစတြီးယားပိုင် နယ်မြေများကို တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။
စပိန်နိုင်ငံကလည်း အီတလီနိုင်ငံရှိ ဩစတြီးယားပိုင် နယ်များကို သိမ်းယူရန် ကြိုးစားနေလေသည်။ မရီးယား တရီးဇားကို ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်သူမှာ ဖရက်ဒရစ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ မရီးယာတရီးဇား နန်းတက်၍ မကြာမီ ဖရက်ဒရစ်သည် အလုံး အရင်းနှင့် ချီတက်လာကာ၊ ဆိုင်လီးရှားပြည်နယ်ကို သိမ်းယူခဲ့လေသည်။ ယင်းအခါတွင် ဩစတြီးယား ထီးနန်းဆက်ခံရေးအတွက် ဖြစ်သော ခုနှစ်နှစ်စစ် (၁၇၄ဝ- ၁၇၄၈) စတင်ဖြစ်ပွားလေတော့သည်။ ပြင်သစ်၊ စပိန်၊ ဆက်ဆွန်နီ၊ ဘာဘေးရီးယား၊ ဆာဒင်းနီးယားနှင့် ပိုလန်နိုင်ငံတို့ သည် ပရပ်ရှားဘက်မှ ပါဝင်တိုက်ခိုက်လေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ဆိုင်လီးရှားနှင့် အခြားနယ်မြေများ အဆုံးအရှုံး ခံလိုက်ရသော မရီးယာတရီးဇားသည် သားငယ်ကိုပိုက်လျက် သူ့အားကြည်ညို သူများရှိရာ ဟန်ဂေရီနိုင်ငံသို့ပြေးသွားကာ အကူအညီ တောင်းရလေ၏။ ထိုအခါတွင် ဟန်ဂေရီမှူးမတ်များနှင့် တိုင်းသူပြည်သားတို့သည် မရီးယာတရီးဇားအပေါ်တွင် ကရုဏာသက်ကာ ဝိုင်းရံလျက်ရှိသော ရန်သူများကို တွန်းလှန် ရန်အတွက် အားကြိုးမာန်တက် ကူညီတိုက်ခိုက်ကြလေသည်။
ထို့ပြင် ပြင်သစ်နိုင်ငံ၏ ရေတပ်အင်အားကို ချိုးနှိမ်နိုင်ခဲ့သော အင်္ဂလန်နှင့် ဟော်လန်နိုင်ငံတို့၏ အကူအညီကိုလည်း ရရှိခဲ့ လေသည်။ ထိုသို့သော အကူအညီများနှင့် သူ၏ စွမ်းရည် သတ္တိတို့ကြောင့် နယ်မြေအများ ဆုံးရှုံးခြင်းဘေးမှ ကာကွယ် နိုင်ခဲ့ပေသည်။ ဩစတြီးယား ထီးနန်းဆက်ခံရေး စစ်ပွဲမှာ ၇ နှစ်ကြာလေသည်။ ၁၇၄၈ ခုနှစ်တွင် အက်လာရှပယ် စာချုပ် ချုပ်ဆိုစစ်ပြေငြိမ်းလိုက်ကြလေ၏။ ထိုစာချုပ်အရ မရီးယာ တရီးဇားသည် ဆိုင်လီးရှားနယ်ကို ပရပ်ရှားသို့ပေးအပ်လိုက် ရရုံမက၊ အီတလီပြည်မှ နယ်မြေအချို့ကို စပိန်သို့ပေးလိုက် ရလေသည်။ သို့သော် ထီးနန်းဆက်ခံ ခွင့်ကို အသိအမှတ် ပြုခြင်း ခံရလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကြင်ဖက်တော် ဖရန်စစ် သည်လည်း ပထမ ဖရန်စစ်ဘွဲ့ဖြင့် ရောမသာသနာစောင့် နိုင်ငံတော် ဧကရာဇ်အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခြင်း ခံရ၏။ သို့သော် နိုင်ငံ၏ အရေးကိစ္စအားလုံးလိုလိုကို မရီးယာတရီးဇားသည်ပင်လျှင် ကြိုးကိုင်ခဲ့လေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မရီးယာတရီးဇားသည် အဆုံး ရှုံးခံလိုက်ရသော နယ်မြေများကို နှမြေတသလျက် ယင်းတို့ကို ပြန်လည်ရရှိရေးအတွက် အမြဲကြံစည် တွေးတောလျက် ရှိလေ ၏။ ထိုသို့ကြံစည်ခဲ့ရာတွင် ဩစတြီးယားဝန်ကြီးချုပ် ဖွန်ကောင်းနစ်သည် မရီးယာတရီးဇား အားကိုးအားထား ပြုရသူဖြစ်၏။ ပြည်ရေးပြည်ရာ၌ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာလှသော ကောင်းနစ်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂ဝဝ ကျော်ကစ၍ ရန်ဖက်ဖြစ်ခဲ့သော ပြင်သစ်နိုင်ငံနှင့် မရီးယာတရီးဇားတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ကာ နှစ်ပြည့်တစ်ပြည် ရွှေလမ်းငွေလမ်း ဖောက် နိုင်စေရန် ဆောင်ရွက် ခဲ့ရာ၊ ၁၇၅၆ ခုနှစ်တွင် အောင်မြင် ခဲ့လေသည်။ ထိုနှစ်တွင်ပင် အင်္ဂလန်ပြည်သည် ဩစတြီးယား နှင့် မဟာမိတ်အဖြစ်မှ ရပ်စဲ၍ ပရပ်ရှားနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့လေ သည်။
မရီးယာတရီးဇားသည် ပြင်သစ်နှင့် မဟာမိတ်အဖြစ် ခိုင်မြဲသည်ထက် ခိုင်မြဲစေရန် ၁၇၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် သမီးတော် မာရီ အန်တွိုင်းနတ်ကို ပြင်သစ်အိမ်ရှေ့မင်းသား လူဝီ၊ နောင်အခါ လူဝီ (၁၆) အဖြစ် နန်းတက်သူနှင့် လက်ဆက်ခဲ့လေသည်။ သူ့တွင် သားတော် ၅ ပါးနှင့် သမီးတော် ၁၁ ပါးထွန်းကား ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် မရီးယာတရီးဇားသည် ရုရှားနှင့် မဟာမိတ် ဖွဲ့ရာတွင်လည်း အောင်မြင်ခဲ့၏။ ထိုမှတစ်ပါး ဆွီဒင် နိုင်ငံနှင့် ဆက္ဗဆွန်နီနယ်တို့၏ အကူအညီကို ရလေသောကြောင့် ပရပ်ရှားကို တိုက်ရန် ကြံစည်နေဆဲတွင် ပရပ်ရှားက အကြံ ဦးသွားကာ စတင်တိုက်ခိုက်လေသည်။ သို့ဖြင့် ၁၇၅၆ ခုနှစ် တွင် ခုနှစ်နှစ်စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားရလေသည်။
ရုရှား၏ အကူအညီကို ရသောကြောင့် အခြေအနေ သာလျက်ရှိသော မရီးယာတရီးဇားသည် ဆိုင်လီးရှားနယ်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင် ခဲ့ချေ။ ဆိုင်လီးရှားတွင် ပရပ်ရှားတို့ခြေကုပ်မြဲလျက်ပင် ရှိခဲ့လေသည်။ ၁၇၆၅ ခုနှစ်တွင် သူ၏ ကြင်ဖက်တော် ကွယ်လွန်၍သူ၏ သားတော်အကြီးဆုံးက ဒုတိယ ဂျိုးဇက် အမည်ဖြင့် ဆက်ခံလေသည်။ သို့သော် မရီးယာတရီးဇားသည် ဂျိုးဇက်ဘုရင်အား စစ်မှုရေး ရာကို ကြိုးကိုင်စေခဲ့သည်။
ပိုလန်ပြည်ကို ၁၇၇၂ ခုနှစ်တွင် ခွဲဝေယူကြရာ၌ ရုရှားနိုင်ငံ ပရပ်ရှားနိုင်ငံတို့နှင့်အတူ ဝေစုရခဲ့လေသည်။ မရီးယာတရီးဇားသည် လိမ္မာရေးခြားစွာ နိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့၏။ နိုင်ငံခြားရေးတွင်လည်း နိုင်နိုင်နင်းနင်း ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ၁၇၈ဝ ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် လွန်လေသည်။