cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
နာကားတိုင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နာကားတိုင်ရွာ (Narkartaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၉၁ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ဆာရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
ပန်ဆာရွာ (Panghsar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ စယ်အင် (စင့်အင့်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၉၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စယ်အင် (စင့်အင့်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၆၃ ဦး၊ မ ၉၈၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၄၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တုံမူ (အောက်)ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
တုံမူ (အောက်)ရွာ (Tonmu (Lower))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၁၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ယီမူရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
နမ့်ယီမူရွာ (Namyimu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၄၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၈ ဦး၊ မ ၃၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြက်မောက်ရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ကြက်မောက်ရွာ (Kyetmauk)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ကြက်မောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၇၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြက်မောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၂၉ ဦး၊ မ ၁၀၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ပိန်းနဲဆိပ်ရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ပိန်းနဲဆိပ်ရွာ(Peinhneseik)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ အကလောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အကလောကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၂၀ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၆၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းလျှားရှည်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
အင်းလျှားရှည်ရွာ (Innhlyarshey)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နနွင်းတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၇၄ ဖြစ်သည်။
စူဠဓနုဂ္ဂဟဇာတ်
thumb '''ပဉ္စကနိပါတ် - ၃။ အဍ္ဎဝဂ် -(၃၇၄) - စူဠဓနုဂ္ဂဟဇာတ် လင်ဖြစ်သော စူဠဓနုဂ္ဂဟနှင့် ခိုးသူကြီးတို့ သတ်ပုတ်လုံးထွေးနေရာ သူခိုးကို ချစ်ကြိုက်သဖြင့် လင်ကို ဓားသွားကမ်း၍ သူခိုးကို ဓားရိုးလှမ်းသော မိန်းမယုတ်အကြောင်း။
ကိလေတောင့်တ ရဟန်းဘဝ
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေဋူဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် မယားဟောင်းသည် ဖြားယောင်း သွေးဆောင်အပ်သည် ဖြစ်၍ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့ပျင်းရိသော ရဟန်းတစ်ပါးကို အကြောင်းပြု၍ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ပညာသင်ပြီး တောခရီး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် သိကြားမင်း ဖြစ်လေ၏။ ထိုအခါ ဗာရာဏသီပြည်သား ပုဏ္ဏားလုလင် တစ်ယောက်သည် တက္ကသိုလ်ပြည်၌ အတတ်ပညာ အလုံးစုံကို သင်ကြား၍ လေးအတတ်၌ အပြီးသို့ ရောက်၏။ ထိုအခါ စူဠဓနုဂ္ဂဟ ပညာရှိဟု အမည်တွင်လေ၏။
တက္ကသိုလ် ဆရာကြီးသည် ထိုစူဠဓနုဂ္ဂဟ ပညာရှိအား ဤလုလင်ကား ငါကဲ့သို့ အတတ်ပညာကို တတ်မြောက်ပေ၏ဟု သမီးနှင့် ထိမ်းမြား လက်ထပ်လေ၏။ စူဠဓနုဂ္ဂဟသည် သတို့သမီးကိုခေါ်၍ ဗာရာဏသီပြည်သို့ပြန်ရာ ခရီးအကြားတွင် တောဆင်ကြီး တစ်ကောင် ထ ၍ နေသဖြင့် မည်သူမျှ မသွားဝံ့သော အရပ်သို့ ရောက်လေ၏။
ခိုးသားရန်ပြု တိုက်ခိုက်မှု
ထိုအခါ စူဠဓနုဂ္ဂဟ ပညာရှိအား တောဆင်ကြီးသည် လိုက်လေ၏။ စူဠဓနုဂ္ဂဟ ပညာရှိသည် မြားဖြင့် ပစ်ရာဆင်ကြီးသည် သေလေ၏။ နောက်တစ်ဖန် သွားပြန်ရာ သူခိုးငါးဆယ်တို့နေရာ တောအုပ်သို့ သွားပြန်ရာ သူခိုးငါးဆယ်တို့နေရာ တောအုပ်သို့ ရောက်ပြန်၏။ သူခိုးတို့သည် တန်ဆာဆင်အပ်သည်ဖြစ်၍ မယားနှင့်တကွ လာသော စူဠဓနုဂ္ဂဟ ပညာရှိကိုမြင်လျှင် ဖမ်းရန် အားထုတ် ကြကုန်၏။ သူခိုးကြီးသည် ပုရိသလက္ခဏာ၌ လိမ္မာသဖြင့် ဤယောကျ်ားကား မွန်မြတ်သော သူတည်းဟု သိ၍ ဖမ်းဆီးရန် အခွင့်မပြုလေ။
စူဠဓနုဂ္ဂဟပညာရှိသည် မယားအား သူခိုးတို့ထံ အမဲသားကင် တစ်ခုကို အတောင်းခိုင်း၏။ မယားလည်း သူခိုးတို့ထံသွား၍ တောင်းလေ၏။ သူခိုးကြီးလည်း အနဂ္ဃယောကျ်ား ဖြစ်ပေသည်ဟု ပေးစေ၏။ သူခိုးတို့လည်း ငါတို့ ကျက်ပြီးသော အမဲသားကင်ကို စားမည်ဟု မကျက်သေးသော အမဲသားကင်ကို ပေးလိုက်ကုန်၏။ စူဠဓနုဂ္ဂဟ ပညာရှိလည်း မိမိကိုယ်ကို ချီးကျူးကာ ငါ့အား မကျက်သော အမဲသားကင်ကို ပေးရမည်လားဟု သူခိုးတို့အား အမျက်ထွက်လေ၏။ သူခိုးတို့လည်း ဤသူကား တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သည် အသို့ပြုနိုင်အံ့နည်း၊ ငါတို့လည်း မိန်းမ မဟုတ်ကုန်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခါ ထကြကုန်၏။
ခိုးသားနှစ်ခြိုက် မယားမိုက်
စူဠဓနုဂ္ဂဟ ပညာရှိသည် မြားအစင်း ငါးဆယ်သာ ပါလေရာ တစ်စင်းမှာ တောဆင်အုပ်ကြီးကို ပစ်ခဲ့၍ လေးဆယ့်ကိုးစင်းသာ ကျန်တော့သဖြင့် သူခိုးတို့ကို ပစ်ရာ သူခိုးလေးဆယ့်ကိုးယောက် သေ၍ သူခိုးကြီး တစ်ယောက်သာ ကျန်လေ၏။ ထိုအခါ သူခိုးကြီးကို လုံးထွေးကာ လဲစေ၍ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်စီးလျက် မယားအား သန်လျက်ကို တောင်း၏။ မယားလည်း ခဏချင်း မြင်ရသော သူခိုးကြီး၌ တပ်စွန်းသဖြင့် သူခိုးကြီးလက်၌ သန်လျက်ရိုး၊ လင်လက်၌ သန်လျက်သွားကို ထားကာ ပေးလေ၏။ ထိုခဏတွင် သူခိုးကြီးသည် သန်လျက်ဖြင့် စူဠဓနုဂ္ဂဟ ပညာရှိကို ခုတ်၍ သတ်လေ၏။
မိန်းမယုတ် ရွံရှား စွန့်ပစ်သွား
သူခိုးကြီးသည် သတို့သမီးကို ခေါ်၍ သွားရာ အကြောင်းစုံကို မေးမြန်း၍ သိရသဖြင့် ဤမိန်းမကား အဘ ပေးစားသော လင်ကိုပင် သတ်သေး၏။ တစ်ပါးသော လင်ကို မြင်ပြန်လျှင် ငါ့ကိုလည်း သတ်ပြန်ရာ၏။ ဤမိန်းမကို စွန့်ပစ်၍ သွားမှ သင့်မည်ဟု ကြံစည်လျက် ရေပြည့်သော မြစ်ငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်လျှင် “ရှင်မ … ဤမြစ်ငယ်၌ မိကျောင်း ရဲလှ၏၊ အဆင်တန်ဆာ အလုံးစုံကို အပေါ်ရုံဖြင့် ထုပ်၍ ပေးလော့၊ ရှေးဦးစွာ အထုပ်ကိုပို့ပြီးမှ သင့်ကို လာခေါ်မည်” ဟု ပြောဆိုလေ၏။ မိန်းမလည်း အဟုတ်မှတ်၍ အဆင်တန်ဆာတို့ကို ပေးကာ ကမ်းနားမှ စောင့်၍ နေနှင့်၏။ သူခိုးကြီးလည်း အထုပ်ကိုယူ၍ ကူးရာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်လျှင် မိန်းမကို စွန့်ပစ်၍ သွားလေ၏။
ထိုအခါ မိန်းမသည် သူခိုးကြီးအား -
“အရှင်ပုဏ္ဏား … အရှင်ကား ဘဏ္ဍာ အလုံးစုံကိုယူ၍ မြစ်ကိုကူးသွားရာ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်ပေပြီ၊ လျင်စွာ ပြန်လာခဲ့ပါ၊ ယခုအခါ ဤဘက်ကမ်းမှ ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ကူး၍ ဆောင်ယူပါ” –
ဟု ပြောဆို တောင်းပန်လေ၏။ သူခိုးကြီးသည် မိန်းမ၏ စကားကို ကြားလျှင် ကမ်းနားတွင်ရပ်လျက် -
“အို-ပုဏ္ဏေးမ … သင်ကား ကြာမြင့်စွာ ပေါင်းဖော်သော လင်ဖြင့် မပေါင်းဖော်ဖူးသေးသော ငါ့ကို လဲလှယ်၍ ယူဘိ၏၊ မြဲသော လက်ဖြင့် မမြဲသော ငါ့ကို လဲလှယ်၍ ယူပြန်ရာ၏၊ ငါကား ဤအရပ်မှ အလွန်ဝေးသောအရပ်သို့ သွားတော့မည်” –
ဟု ပြောဆို၍ ထိုမိန်းမ ငိုကြွေးနေစဉ် လျှင် သင်နေရစ်တော့ဟု ပြောဆိုလျက် ထမ်းပိုးထားသော ဘဏ္ဍာထုပ်ကို ယူ၍ ပြေးလေ၏။
သိကြား သိအောင် ဥပါယ်ဆောင်
ထိုအခါ မိုက်လှစွာသော မိန်းမသည် အလိုကြီးသောကြောင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်လျက် ကိုးကွယ်ရာ မရှိသဖြင့် သမန်းမြက် ခြုံတစ်ခုသို့ကပ်၍ ငိုကြွေးကာ နေလေ၏။
ရွှေကူရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ရွှေကူရွာ (Shweku)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ဆင်ချီတိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ချီတိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၁၅ ဦး၊ မ ၁၃၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၆၃ ဦးနေထိုင်သည်။
စူဠဓနုဂ္ဂဟဇာတ်
သိကြား သိအောင် ဥပါယ်ဆောင်
ထိုခဏ၌ သိကြားမင်းသည် လူ့ပြည်ကို ကြည့်လတ်သော် ထိုမိန်းမကိုမြင်လျှင် အကြောင်းကိုသိ၍ အရှက်ခွဲမည်ဟု ကြံစည်ကာ မာတလိနတ်သားနှင့် ပဉ္စသီခ နတ်သားတို့ကို ခေါ်၍ “မာတလိ … သင်က မြစ်တွင် ငါးလုပ်လေ၊ ပဉ္စသီခ … သင်က ငှက်လုပ်လေ၊ ငါက သားတစ်ကို ချီလာသော မြေခွေးလုပ်မည်၊ ငါ မိန်းမအနားရောက်လျှင် သင်က ရေထဲမှခုန်၍ ငါ့ရှေ့တွင်ကျလေ၊ ထိုအခါ ငါက သားတစ်ကိုချ၍ ငါးကို ဖမ်းရန် ပြေးလာမည်၊ သင်က ရေထဲသို့ ခုန်ချလေ၊ သင် ပဉ္စသီခက သားတစ်ကိုချီ၍ ပျံလေ” ဟု တိုင်ပင်ကာ သွားကြကုန်၏။
ရွှေကူရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စူဠဓနုဂ္ဂဟဇာတ်
သိကြား သိအောင် ဥပါယ်ဆောင်
ရှေးဦးစွာ သိကြားမင်းက သားတစ်ကို ချီလာသော ခွေးအဟန်ဖြင့်သွားရာ ထိုမိန်းမအနီး ရောက်လျှင် မာတလိက ငါးအဟန်ဖြင့် ရေထဲမှ ခုန်တက်ကာ ခွေးအရှေ့တွင် ကျ၏။ မြေခွေးက အမဲတစ်ကိုချ၍ ငါးကိုဖမ်းမည်အပြုတွင် ပဉ္စသီခက ငှက်အဟန်ဖြင့် သားတစ်ချီ၍ ပြန်လေ၏။ ငါးကလည်း ရေထဲသို့ ခုန်ချလေ၏။ ထိုအခါ မြေခွေးသည် အမဲသားတစ်နှင့် ငါး နှစ်မျိုးလုံးမှ ဆုံးရှုံးသဖြင့် သမန်းမြက်ချုံကို ကြည့်ကာ မှိုင်၍ နေလေ၏။
ကိုယ်ကျင့်မမြင် အပြစ်တင်
မိန်းမသည် မြေခွေး၏ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်လျှင် ဤမြေခွေးကား အလွန် အလိုရမ္မက် ကြီးလှ၏၊ အမဲသားတစ်ကိုလည်း မရ ငါးကိုလည်း မရလေဟု နှလုံးသွင်းလျက် အိုးကို ခွဲလိုက်သည့်အလား ကျယ်စွာသော အသံဖြင့် ရယ်လေ၏။ မြေခွေးသည် ရယ်သံကိုကြားလျှင် -
ဟု မိန်းမအား မေးမြန်း ပြောဆိုလေ၏။ မိန်းမသည် မြေခွေးစကားကို ကြားလျှင် -
“ပညာမရှိ မိုက်မဲလှ၍ အစားကြီးလှသော မြေခွေး … သင်ကား ပညာမရှိသည့်အတွက် အမဲသားနှင့် ငါး နှစ်မျိုးလုံး ဆုံးရှုံးကာ ဥစ္စာတစ်ထောင် ရှုံးသူကဲ့သို့ ကြံမှိုင်ဘိ၏” –
ဟု မြေခွေးအား ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ကာ ပြောဆိုလေ၏။
ထိုအခါ မြေခွေးသည် -
ဟု မိန်းမအား နှိပ်၍ အရှက်ခွဲကာ ပြောဆိုလေ၏။
မိန်းမပြစ်ပြော တရားဟော
ထိုအခါ မိန်းမသည် မြေခွေးစကားကို ကြားလျှင် -
ဟု ဝန်ခံပြောဆိုပြန်၏။ ထိုအခါ သိကြားမင်းသည် သီလ မရှိသော မိန်းမကစားကို ကြားပြန်လျှင် -
“အကျင့်ယုတ်မာလှသော မိန်းမ … သင်သည် အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း၊ မြေခွက်ကို ခိုးဝံ့သူသည် ရွှေခွက်ကိုလည်း ခိုးဝံ့၏၊ သင်သည် မကောင်းမှုကို ပြုမည်သာတည်း၊ နောက်ထပ်တစ်ဖန် လင်ရပြန်လျှင် လည်း ဤကဲ့သို့ ပြုလိမ့်ဦးမည်” –
ဟု ပြောဆိုကာ ထိုမိန်းမကို ရှက်စေပြီးလျှင် ဖောက်ပြန်သော အခြင်းအရာသို့ ရောက်စေ၍ မိမိနေရာ တာဝတိံသာသို့ သွားလေ၏။
ဤဒေသနာတော်၏ အဆုံး၌ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့ပျင်းရိသော ရဟန်းသည် သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
နမ့်ဟူရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
နမ့်ဟူရွာ (Namhu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၉၂၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၄ ဦး၊ မ ၂၉၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၉၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
စူဠဓနုဂ္ဂဟဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ထိုအခါ စူဠဓနုဂ္ဂဟသည် - ယခုအခါ ငြီးငွေ့သော ရဟန်း။
နမ့်ဟူရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စူဠဓနုဂ္ဂဟဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
မိန်းမသည် - မယားဟောင်း။
သိကြားမင်းသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) အလိုရမ္မက်၊ လွန်နှိပ်စက်၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးရာ။
(၂) ငယ်ကချစ်လင်၊ သယောက်လင်၊ မကြင်လဲလှယ်ကာ။
(၃) သူခိုး၏လက်၊ ဓားရိုးဆက်၊ ဓားရွက်ချစ်လင်မှာ။
စူဠဓနုဂ္ဂဟဇာတ် ပြီး၏။
ကျီကုန်းရွာ၊ သီးပင်ကုန်း
ကျီကုန်းရွာ (Kyikone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မိတ္ထီလာမြို့နယ်၊ သီးပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၇၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သီးပင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၉၂ ဦး၊ မ ၂၆၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိတ္ထီလာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မရိုးခုံရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
မရိုးခုံရွာ (Mayoekhon)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပါခါးလုံရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
ပါခါးလုံရွာ (Parhkarlong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ပန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ပန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၁၀ ဦး၊ မ ၁၉၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တုံမူ (ထက်)ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
တုံမူ (ထက်)ရွာ (Tonmu (Upper))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၁၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားတီးရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
နားတီးရွာ (Nartee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၄၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၈ ဦး၊ မ ၃၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြကန်သာရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
မြကန်သာရွာ (Myakantha)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ခက်လန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၂၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခက်လန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၁၀ ဦး၊ မ ၁၅၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အစွန်းရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
အစွန်းရွာ(Ahsun)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ အစွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အစွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၀၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၂၈ ဦး နေထိုင်သည်။ ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာနခွဲ ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သတ္တပဏ္ဏိယ
အရှင်သတ္တပဏ္ဏိယထေရ်   သည်  မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက်
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်သတ္တပဏ္ဏိယထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
ဇီးဖြူကုန်းရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
ဇီးဖြူကုန်းရွာ (Zeehpyukone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၃၀ ဦး၊ မ ၁၆၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နနွင်းတော (ရှေ့)ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
နနွင်းတော (ရှေ့)ရွာ (Nanwintaw(East))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နနွင်းတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၇၀ ဖြစ်သည်။
နနွင်းတောရွာကျောင်းတိုက်ရှိ သိမ်သည် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၀၆၈ ခုနှစ်မှာစတင်တည်ခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။ ၁၀၆၂ ခုနှစ်တွင် အင်းဝမှကြွလာသော အရှင်ဥဂ္ဂါစာရရောက်ရှိပြီး သိမ်သမုတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ငါးပူတင်း
မျိုးစုများ
ငါးပူတင်းမျိုးရင်းတွင် မျိုးစု ၂၈ ခု၊ မျိုးစိတ်ပေါင်း ၁၉၃ ခုရှိသည်။
နနွင်းတော (ရှေ့)ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
နနွင်းတောရွာတွင် အခြေခံပညာအထက်တန်းကျောင်းခွဲ အ.ထ.က (ခွဲ)၊ ကျေးလက်ကျန်းမာရေး ဌာနခွဲ တို့ တည်ရှိသည်။
ငါးပူတင်း
ဖော်ပြချက်
ငါးပူတင်းများသည် အသေးစားမှ အလတ်စားအရွယ်အစားရှိကြပြီး 50 cm အထိ ကြီးထွားနိုင်သည်။
နနွင်းတော (ရှေ့)ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးပူတင်း
ဖြန့်ကျက်နေထိုင်မှု
ငါးပူတင်းများသည် အပူပိုင်းဒေသတွင် အများဆုံး မူကွဲတည်ရှိကြပြီး သမပိုင်းဒေသတွင်မူ မူကွဲမှု သိပ်မတွေ့ရပေ။ ဝင်ရိုးစွန်းဒေသတွင်မူ လုံးဝ မတွေ့ရသည်ကို တွေ့ရသည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:ငါးပူတင်းမျိုးရင်း ကဏ္ဍ:စီးပွားဖြစ်ငါး
စလူတောရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နနွင်းတော (နောက်)ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
နနွင်းတော (နောက်)ရွာ (Nanwintaw(West))သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နနွင်းတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၇၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်အန်ရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
မန်အန်ရွာ (Manan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မန်အန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၂၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝေဟာသကုဋိသိက္ခာပုဒ်
အမှု—အထက်ထပ်၌ အခင်းမရှိသေးဘဲ ခုဋင်ကိုခင်း၍ထိုင်မှု။
အမှုသည်—ရဟန်းတပါး။
ခုဋင်ကို ဖိ၍ ထိုင်မှု
သံဃိကဖြစ်သော ၂ ထပ်ကျောင်း တဆောင်ဝယ် အထက်ထပ်၌ ပျဉ်စသည်မခင်းရသေး၍ ဟင်းလင်းဖြစ် နေ၏။ သို့သော် ညောင်စောင်း ထိုင်ခုံများထား၍ ဖြစ်လောက်အောင် ဆင့်ကြပြီးပြီဟုကား ဆိုရပြီ၊ သို့ရာဝယ် ခုဋင်ထိုင်ခုံများ၏ခြေကား ထိုဆင့် များပေါ်၌ထား၍ ဖြစ်ဘွယ်မရှိသောကြောင့် အောက်၌ တွဲလျားကျနေပေလိမ့်မည်၊ “ဝေဟာသကုဋိ” ဟု ခေါ်ရသော ကျောင်းငယ်၌ ရဟန်း ၂-ပါးသည် အထက်ထပ်တပါး အောက်ထပ်တပါးနေကြလေ၏။ အထက်ထ နေသူ၏ညောင်စောင်း (ခုဋင်) သည်ဘောင်၌ ထွင်း၍ အခြေတပ်ထားသော ညောင်စောင်းဖြစ်၏၊ ထိုအခြေကိုလည်း စို့ရိုက်မထားသဖြင့် အလွယ်တကူ ကျွတ်ကျလောက်၏။ အခါတပါး၌ အထက်ထပ်နေရဟန်းသည် ထိုညောင်စောင်းကို အဆောတလျင် ဖိ၍ထိုင်လိုက်ရာ ခြေထောက်ကျွက်၍အောက်ထပ် နေရဟန်း၏ ဥုးခေါင်းပေါ်ကျသဖြင့် အလန့်တကြား အော်လိုက်မိလေသည်၊ ထိုအခါ အော်သံကြား၍ ပြေးလာကြသော ရဟန်းများသိ၍ အထက်ထပ်နေ ရဟန်းကို ဘောင်၌ အခြေတပ်ထားသော ခုဋင်ကို အဆောတလျှင် ဖိ၍ထိုင်ရမလားဟု ကဲ့ရဲ့ကြသောကြောင့် ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော် မူရလေသည်။
သိက္ခာပုဒ်
ယော ပန ဘိက္ခု သံဃိကေ ဝိဟာရေ ဥပရိဝေဟာသကုဋိယာ အာဟစ္စပါဒကံ မဉ္စံ ဝါ ပီဌံ ဝါ အဘိနိသီဒေယျ ဝါ အဘိနိပဇ္ဇေယျ ဝါ, ပါစိတ္တိယံ။
မြန်မာပြန်
အကြင်ရဟန်းသည် သံဃိကကျောင်းဝယ် အထက်ဆင့်တွင် ဟင်းလင်းအပြင်ရှိသော ကုဋိ၌ အပေါင်၌ သွင်းအပ်သောအခြေရှိသော ညောင်စောင်းကိုသော်၎င်း, အင်းပျဉ်ကို သော်၎င်း ဖိ၍မူလည်း ထိုင်အံ့, ဖိ၍မူလည်း အိပ်အံ့၊ ထိုရဟန်းပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။
လန်ဒန်တံတား
thumb|လန်ဒန်တံတားဟောင်းဟား ဖျက်ချနေပုံ
တံတားကို ၁၇၂၉ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး တံတားတည်ရှိသော နေရာသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော်က ရောမလူမျိုးများ ဝင်ရောက်နေထိုင်ခဲ့သော နေရာဒေသတခုတွင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အေဒီ ၅၀ ခန့်က ရောမလူမျိုးများသည်လှေများကို တစ်စင်းနှင့်တစ်စင်း ဆက်သွယ်ပြီး သိမ်းမြစ်ကို ဖြတ်၍ တံတားအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ အေဒီ ၅၉ခန့်တွင် အုတ်တိုင်များ စိုက်ထူကာ တံတားအဖြစ် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် တံတားအနီးတွင် စတင်အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အေဒီ ၆၀ ခန့်တွင် Britons လူမျိုးစုခေါ် Celtic Iceni လူမျိုးများ၏ ဘုရင်မ Boudicea ကဦးဆောင်၍ တံတားကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး အဆိုပါနေရာကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် Queen Boudicea ၏ လက်ထက်တွင် စစ်ရှုံးပြီး အဆိုပါနေရာအား ရောမလူမျိုးများက ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ကာ မြို့သစ်တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
အေဒီ ၂ရာစု တွင် ကျန်ရှိသော ရောမလူမျိုးတို့က အဆိုပါတံတားကို ပြန်လည်ပြုပြင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး Stane Street နှင့် Watling  Street တို့ကို ဆက်သွယ်ထားခဲ့ကာ ထိုအချိန်က တံတားကို ရိုမန်တံတားဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ‌အေဒီ ၁၃၀၅တွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသူများက သစ္စာဖောက်တို့၏ ဦးခေါင်းများကို ချွန်ထက်သောအရာများဖြင့် ထိုးဖောက်သုတ်သင်ခဲ့ပြီး တောင်ဘက်ဂိတ်အစောင့်များ စခန်းချရာ ဂိတ်အဝင်၊ အထွက်လမ်းရှိ ကတ္တာရာများအတွင်းသို့ ၊ဦးခေါင်းခွံများကို မြှုပ်နှံခဲ့ကြသည့် ဓလေ့တစ်ခုထွန်းကားခဲ့သည်။ ‌အေဒီ ၁၆၆၀ ခန့်တွင် ထိုဓလေ့မှာ ကွယ်ပျောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တံတားကို ၁၈၃၁ခုနှစ်တွင် ဖြိုချခဲ့ပြီး အသစ် တစ်စင်း ထပ်မံတည်ဆောက်ခဲ့ပြန်သည်။
အေဒီ ၁၇၅၀၌ Westminster တံတားတည်ဆောက်ပြီးစီးသည့်အချိန်တွင် အဆိုပါတံတားသည် ပုံစံသာကျန်ရှိပြီး အသုံးပြု၍မရတော့ပေ။ ၁၉၇၆ခုနှစ်တွင် တစ်စစီဖြိုချပြီး ခေတ်မီပုံစံတံတားအဖြစ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ကာ လန်ဒန်တံတားဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် ဇွန်လ အဲလီဇဘတ် ဘုရင်မကြီး၏ စိန်ရတုမွေးနေ့အခမ်းအနားတွင် အဆိုပါ တံတားကို သမိုင်းဝင်တံတားအဖြစ် ဂုဏ်ပြုသတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ လန်ဒန်တံတားသည် ဗြိတိန်နိုင်ငံ၏ ဂုဏ်ယူဖွယ်တံတားတစင်းဖြစ်ပြီး နေ့စဉ်အဆိုပါတံတားပေါ်မှ ယာဉ်မျိုးစုံဖြတ်သန်းလျက်ရှိကာ လန်ဒန်မြို့၏ ပို့ဆောင်ရေးကဏ္ဍတွင် အားထားရသော တံတားတစ်စင်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာ
နောင်ကန်ရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
နောင်ကန်ရွာ (Nawngkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၄၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၈ ဦး၊ မ ၃၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အဝါရိယဇာတ်
'''ဆက္ကနိပါတ် - ၁။ အဝါရိယဝဂ် -(၃၇၆) - အဝါရိယဇာတ် မကောင်းမှုကို မပြုရန် ဆုံးမ တားမြစ်သည့် ရသေ့သူမြက်ကိုပင် လှေခအတွက် အသက် ဆုံးရှုံးစေသော ကူးတို့သမားအကြောင်း။
ကြမ်းကြုတ်လှငြား ကူးတို့သမား
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကူးတို့ဆိပ်တစ်ခုဝယ် ကူးတို့သမား တစ်ယောက်သည် မိုက်မဲ၏၊ ရုန့်ရင်းကြမ်းကြုတ်၏၊ နိုင်ထက်ကလူး ပြုမူတတ်၏။ ထိုအခါ ဇနပုဒ်၌ နေသော ရဟန်းတစ်ပါးသည် ဘုရားဖူးရန် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သို့ လာခဲ့ရာ အစီရဝတီမြစ် ကူးတို့ဆိပ်တစ်ခုသို့ရောက်၍ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးလိုသဖြင့် ကူးတို့သမားအား ကူး၍ ပို့စေ၏။ ကူးတို့သမားသည် ရဟန်းကို လှေသို့ တင်ပြီးလျှင် ဖြောင့်စွာမသွားဘဲ အောက်သို့ ဆောင်ကာ မြစ်ထဲတွင် လှေကိုလှုပ်၍ ရဟန်း၏ သပိတ်သင်္ကန်းတို့ကို ရေစိုစေပြီးလျှင် မှောင်ကြီးမိုက်မှ လွှတ်လိုက်လေ၏။
ထိုရဟန်းသည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သို့ရောက်၍ ညဉ့်နက်သဖြင့် နက်ဖြန်မှ မြတ်စွာဘုရားထံ ဆည်းကပ်၍ အကြောင်းစုံ လျှောက်ထားလေ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းအား “ချစ်သား ရဟန်း … ဤကူးတို့သမားသည် ယခုအခါ၌ သာ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသည်၊ နိုင်ထက်ကလူ ပြုမူတတ်သည် မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌ လည်း ပညာရှိတို့ကို ပင်ပန်းစေပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း
ချဉ်ဆားရှာသွား မင်းပင့်ထား
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ပုဏ္ဏားမျိုး၌ ဖြစ်၍ အရွယ်သို့ရောက်လတ်သော် တက္ကသိုလ်ပြည်၌ အလုံးစုံသော အတတ်ပညာတို့ကို သင်ကြားပြီးလျှင် ရသေ့ရဟန်းပြုကာ ဟိမဝန္တာအရပ်ဝယ် ကြာမြင့်စွာ သစ်သီး ကြီးငယ်တို့ဖြင့် မျှတကာနေ၏။
တစ်နေ့သ၌ ချဉ်ဆား မှီဝဲရန် လူတို့နေရာသို့ ဒေသစာရီ လှည့်လည်ခဲ့ရာ ဗာရာဏသီပြည်သို့ရောက်လျှင် ဥယျာဉ်၌ နေ၍ နက်ဖြန် ဆွမ်းခံဝင်သောအခါ မင်းရင်ပြင်သို့ရောက်လျှင် မင်းကြီး မြင်၍ ကြည်ညိုသဖြင့် နန်းတော်သို့ပင်လျက် ဆွမ်းဘောဇဉ် ကပ်လှူပြီးလျှင် ဥယျာဉ်တော်၌ ပင် အမြဲသီတင်းသုံးရန် လျှောက်ထား တောင်းပန်လေ၏။ ရသေ့လည်း ဝန်ခံကာ ဥယျာဉ်တော်၌ သီတင်းသုံးနေလေ၏။
ကြမ်းကြုတ်ဒေါသ ဆရာဆုံးမ
တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် ရသေ့အား ခစားရန် ဥယျာဉ်တော်သို့ လာ၏။ ထိုအခါ ရသေ့သည် -
“မြတ်သော မင်းကြီး … သင်မင်းကြီးသည် အမျက်မထွက်ပါလင့်၊ ရထားစီးခြင်း မင်းတကာတို့ထက် မြတ်သော မင်းကြီး … သင်မင်းကြီးသည် အမျက်မထွက်ပါလင့်၊ အမျက်ထွက်သူကို တုံ့ပြန်၍ အမျက်မထွက်သော မင်းကို တိုင်းသူပြည်သားတို့သည် ပူဇော်ရာ၏” –
“မြတ်သော မင်းကြီး … မြို့ရွာအရပ်၌ လည်းကောင်း၊ တော်အရပ်၌ လည်းကောင်း၊ ချိုင့်ဝှမ်းရာ အရပ်၌ လည်းကောင်း၊ ကြည်းကုန်းအရပ်၌ လည်းကောင်း အလုံးစုံသော အရပ်တို့၌ သင်မင်းကြီးသည် အမျက်မထွက်ပါလင့်” –
ဟု ဤသို့လျှင် လာတိုင်း လာတိုင်း အမြဲဆုံးမလေ့ရှိ၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် အလွန် ကြည်ညိုသဖြင့် ရသေ့အား အခွန်တစ်သိန်း ထွက်သော ရွာမြတ်ကို လှူလေ၏။ ရသေ့လည်း အလိုမရှိ ပယ်လေ၏။ ဤသို့လျှင် ရသေ့သည် ဆယ့်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး မင်းကြီး၏ ဥယျာဉ်၌ ပင် နေလေ၏။
လှည့်လည်လိုလှ ဥယျာဉ်မှကြွ
ဆယ့်နှစ်နှစ် လွန်သောအခါ ရသေ့သည် ငါကား ဤအရပ်၌ နေသည်မှာ အလွန် ကြာမြင့်ပြီ၊ ဇနပုဒ်သို့ လှည့်လည်ဦးမည်၊ နောက်မှ ပြန်လာမည်ဟု မင်းကြီးအား မပြောကြားဘဲ ဥယျာဉ်စောင့်ကိုခေါ်၍ “ဒါယကာ … ငါသည် ဤအရပ်၌ နေခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်ပြီ၊ ငြီးငွေ့ပျင်းရိပြီ၊ ဇနပုဒ်သို့ လှည့်လည်၍ ပြန်လာမည်၊ မင်းကြီးအား ပြောကြားချေ” ဟု စေလွှတ်ပြီးလျှင် သွားလေသော် ဂင်္ဂါမြစ်ကူးတို့ဆိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်လေ၏။
ထိုကူးတို့ဆိပ်ဝယ် ကူးတို့သမားကား အဝါရိယအဘမည်၏။ အလွန် မိုက်မဲ၏။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၏။ နိုင်ထက်ကလူ ပြုမူတတ်၏။ ကျေးဇူးကို မသိတတ်၊ အကြောင်းဥပါယ်ကိုလည်း မသိတတ်။ ဂင်္ဂါမြစ်ကို ကူးလိုသူတို့ကို ရှေးဦးစွာ ကူးစေပြီးလျှင် နောက်မှ လှေခကို တောင်းလေ့ရှိ၏။ အခမပေးသောသူတို့နှင့် ခိုက်ရန်ပြုလျက် ဆဲရေးသတ်ပုတ်ခြင်းသာ များ၏။ နည်းသော လာဘ်လောဘရှိ၏။
ကြီးပွားမှုရေး ကူးတို့ခပေး
ရသေ့သည် ကူးတို့သမားထံသွား၍ “ဒါယကာ … ငါ့ကို ဟိုဘက်ကမ်းသို့ ပို့ပေးပါ” ဟု ပြော၏။ “အခပေးမည်လော” ဟု မေး၏။ “ဒါယကာ … ဥစ္စာစည်းစိမ် တိုးပွားကြောင်းဖြစ်သော စကားကို ပြောကြားမည်” ဟု ပြောလေ၏။ ထိုအခါ ကူးတို့သမားသည် ဤရဟန်းကား ငါ့အား တစ်စုံတစ်ခုကို မချွတ် ပေးလတ္တံ့ဟု မှတ်ထင်ကာ လှေသို့တင်၍ ဟိုဘက်ကမ်းသို့ ပို့လေ၏။ ရောက်သောအခါ “ရဟန်း … လှေခ ပေးလော့” ဟု တောင်းလေ၏။ ထိုအခါ ရသေ့သည် “ဒါယကာ … ကောင်းပြီ ပေးမည်” ဟု ပြောဆို၍ -
“အို ကူးတို့သူကြီး … တစ်ဖက်ကမ်းသို့ မကူးမီလျှင် လှေခကို တောင်းပါ၊ အမှန်မှာ ကူးပြီးသူ၏ စိတ်သည် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်၍ ကူးလိုသူ၏ စိတ်သည် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်တတ်၏” –
ဟု ဥစ္စာစည်းစိမ် တိုးပွားကြောင်း ဖြစ်သော စကားကို ပြောဆို ဆုံးမလေ၏။ ထိုအခါ ကူးတို့သမားသည် ဤရသေ့ကား ငါ့အား ရှေးဦးစွာ အဆုံးအမပေးသည် ဖြစ်လိမ့်မည်၊ နောက်မှ လှေခ ပေးလိမ့်မည်ဟု ကြံစည်လျက်နေ၏။
တိုးပွားမှုတရား မလိုလား
ထို့နောင် ရသေ့သည် “ဒါယကာ … သင့်အား ဥစ္စာစည်းစိမ် တိုးပွားကြောင်း ဖြစ်သော စကားကို ပြောဆိုအပ်ပေပြီ၊ ယခုအခါ အကျိုးအကြောင်း၏ ပွားများကြောင်းဖြစ်သော စကားကို နာယူဦးလော” ဟု တိုက်တွန်းကာ -
“ကူးတို့သူကြီး … မြို့ရွာအရပ်၌ လည်းကောင်း၊ တောအရပ်၌ လည်းကောင်း၊ ချိုင့်ဝှမ်းအရပ်၌ လည်းကောင်း၊ အလုံးစုံသော အရပ်တို့၌ လည်းကောင်း သင် ကူးတို့သူကြီးသည် အမျက်မထွက်ပါလင့်” –
ဟု ဆုံးမပြန်၏။ ထိုအခါ မိုက်မဲ ယုတ်မာသော ကူးတို့သမားသည် အဖိုးအနဂ္ဃ ထိုက်တန်၍ အရိုအသေ ပြုအပ်သော အဆုံးအမဟု မအောက်မေ့ဘဲ “ရဟန်း … ဤအဆုံးအမကား ငါ့အား ပေးအပ်သော လှေခလော” ဟု မေး၏။ ရသေ့သည် “ဒါယကာ … မှန်ပေသည်” ဟု ပြော၏။ “ရဟန်း … ဤအဆုံးအမစကားကို အလိုမရှိ၊ တစ်ပါးသော ဝတ္ထုကို ပေးလော့” ဟု ပြော၏။ “ဒါယကာ … ငါ့အား ဤစကားကို ထား၍ ပေးစရာ တစ်ပါးသော ဝတ္ထု မရှိ” ဟု ပြောလေ၏။
ကြမ်းကြုတ်ရက်စက် ရိုက်ပုတ်နှက်
ထိုအခါ ကူးတို့သမားမိုက်သည် တစ်စုံတစ်ရာ ဝတ္ထုမရှိဘဲလျက် အဘယ်ကြောင့် လှေကို စီးသနည်းဟု ပြောဆိုလျက် ရသေ့ကို လဲပေးပြီးလျှင် ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တက်၍ စီးကာ မျက်နှာကို ပုတ်ခတ်လေ၏။ ထိုအခိုက် ကူးတို့သမား၏ မယားသည် ထမင်းပို့လာလတ်သော် မြင်၍ မိမိယောကျ်ားအား “အရှင် … ဤရသေ့ကား မင်းကြီး၏ဆရာ ဖြစ်သည်၊ မပုတ်ခတ်ပါလင့်” ဟု တားမြစ်လေ၏။ ကူးတို့သမားမိုက်သည် ရသေ့စဉ်းလဲအား ပုတ်ခတ်သည်ကို ပြောရပါမည်လားဟု အမျကထွက်၍ မိမိမယားကို သတ်ပုတ်ကာ လဲစေပြန်၏။ ထိုအခါ ထမင်းခွက်လည်း ကျ၍ ကွဲ၏။ အရင့်အမာဖြစ်သော ကိုယ်ဝန်လည်း မြေ၌ ကျလေ၏။ ထိုအခါ လူတို့သည် လာလတ်၍ ကူးတို့သမားမိုက်ကို လူသတ် သူခိုးဟု ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်လျက် မင်းကြီးထဲ ပို့ကြကုန်၏။ မင်းကြီးလည်း ထိုယောကျ်ားအား မင်းဒဏ်ကို ပြုစေ၏။
ဆုံးမသင့် မသင့် ချင့်ချိန်လင့်
“ရဟန်းတို့ … ထမင်းခွက်လည်း ကွဲခဲ့၏၊ မယားလည်း သေခဲ့၏၊ ကိုယ်ဝန်လည်း ကျခဲ့၏၊ သားသမင်သည် ရွှေငွေဖြင့် မိမိ အကျိုးစီးပွားကို ဖြစ်စေရန် မစွမ်းနိုင်သကဲ့သို့၊ ထို့အတူ သူမိုက်သည်လည်း အဆုံးအမ စကားဖြင့် မိမိ အကျိုးစီးပွားကို ဖြစ်စေရန် မစွမ်းနိုင်” –
“ရဟန်းတို့ … ရသေ့အား အကြင် အဆုံးအမဖြင့်လျှင် မင်းကြီးသည် ရွာမြတ်ကို လှူ၏၊ ထိုအဆုံးအမဖြင့်လျှင် ကူးတို့သမားမိုက်သည် မျက်နှာကို ပုတ်ခတ်ဘိ၏” -
ဟု ဆုံးမတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် ရသေ့၏ ထုံးကို နှလုံးပြု၍ ဆုံးမသင့်သူကိုသာ ဆုံးမအပ်၏။ မဆုံးမသင့်သူကို မဆုံးမအပ်။ အဆုံးအမ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မင်းကြီးအား ဆုံးမရာ ရွာမြတ်ကို ရ၍ ၊ ကူးတို့သမားမိုက်ကို ဆုံးမရာ မျက်နှာ၌ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို ရခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဆုံးမသင့်သူကိုသာ ဆုံးမကြရာ၏။
ဤသို့လျှင် ဒေသနာတော်ကို ဆောင်ပြီးလျှင် သစ္စာကို ပြတော်မူသည်၏အဆုံး၌ ဇနပုဒ်နေ ရဟန်းသည် သောတာပတ္တဖိုလ်၌ တည်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ကူးတို့သမားမိုက်သည် - ယခုအခါလည်း ကူးတို့သမားမိုက်။
မင်းကြီးသည် - အာနန္ဒာ။
ရသေ့သည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ဆုံးမပေးသင့်၊ မပေးသင့်၊ ထောက်ချင့်ပညဝါ။
(၃) ဆုံးမစကား၊ သုံးတတ်ငြား၊ ကျိုးများလှသည်သာ။
အဝါရိယဇာတ် ပြီး၏။
ဝိလေခနသိက္ခာပုဒ်
ဝိလေခနသိက္ခာပုဒ်
သိန်ပလိန်းအရှေ့ရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စပါးတဲရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝိလေခနသိက္ခာပုဒ်
အမှုသည်—ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများ။
အမှု—ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်ကို ကဲ့ရဲ့ မှု။
ဝိနည်း မျိုးမွမ်းတော်မူခြင်း
အခါတပါး၌ ဘုရားရှင်သည် ဝိနည်းနှင့်စပ်သော တရားစကားကို များစွာ ဟောပြောတော်မူ၏၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ် (မာတိကာ)ကို အကျယ်ချဲ့၍ ဝိနည်းကို သင်ယူခြင်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို ဟောတော်မူ၏၊ ဟောတော်မူပုံကား—
ဝမ်ဟွေတိုင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ဝမ်ဟွေတိုင်ရွာ (Wanhwaytaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၉၀ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဝိလေခနသိက္ခာပုဒ်
ဝိနည်း မျိုးမွမ်းတော်မူခြင်း
၁။ ဝိနည်းကို နားလည်သော(ဝိနည်းဓိုရ်)ပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိသီလကိုလည်း လုံခြုံအောင် စောင့်ထိန်းနိုင်၏။ “နားမလည်သူကား မည်ကဲ့သို့ ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ရမည်ဟု မသိသောကြောင့် သီလကျိုး ပျက် ပေါက်ကြားလျှက် ရှိတတ်သည်” ဟူလို။
ဝမ်ဟွေတိုင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝိလေခနသိက္ခာပုဒ်
ဝိနည်း မျိုးမွမ်းတော်မူခြင်း
၂။ ဝိနည်းနှင့်စပ်၍ အပ်လေသလား မအပ်လေသလားဟု ယုံမှား သံသယရှိနေသော ရဟန်းကောင်းများ၏ မှီခိုအားထားရာလည်း ဖြစ်၏။ “ထိုဝိနည်းဓိုရ်ထံ မေးမြန်းလိုက်ရမှ သံသယကင်း၍ စိတ်ရှင်းသွားသည်”ဟူလို။ ၃။ မိမိက အပ်-မအပ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား နားလည်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သံဃာ့အလယ်၌ ပြောဆိုဆုံးဖြတ်ဘွယ်ရှိလျှင် ရဲရဲရင့်ရင့် ပြောဆိုနိုင်၏။
၄။ သာသနာတော်၏ ဆူးငြောင့် ခလုတ်သဘွယ်ဖြစ်သော ရန်သူ့, မိမိ၌ စွပ်စွဲလာသော ရန်သူများကို (ဝိနည်း ဥပဒေတော်ကို ညွှန်ပြ၍ ကျကျ နန နိုင်နင်းနိုင်၏။
ဝိနည်းအရာဝယ် ဧတဒဂ်ရတော်မူသော အရှင်ဥပါလိ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုလည်း (ဥပါလိသည် ဤသို့ဤပုံ ဝိနည်းကို တတ်သိ နားလည်၏-စသည်ဖြင့် ဝိနည်းနားလည်ပုံ အမျိုးမျိုးကိုညွှန်ပြ၍)မိန့်တော်မူ၏၊ ဤသို့ မိန့်တော် မူခြင်းကား ရဟန်းအများ ဝိနည်းသင်ယူချင်လာအောင် မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။
ရဟန်းများ ဝိနည်းသင်ကြပုံ
ဤပြုခဲ့သော နည်းအားဖြင့် ဘုရားရှင်သည် ဝိနည်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို၎င်း ဝိနည်းဓိုရ် အရှင်ဥပါလိ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို၎င်း မိန့်တော်မူသောအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ဝိနည်းကိုတတ်သိ နားလည်လိုသောစိတ်, အရှင်ဥပါလိအထံ ဝိနည်းကို သင်ယူလိုသောစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသောကြောင့် ရဟန်းငယ် ရဟန်းလတ်နှင့် ထေရ်ကြီးအများပင် အရှင်ဥပါလိအထံ၌ ဝိနည်းတရားတော်ကို သင်ယူကြလေသည်။ [ထိုသို့ သင်ယူ၍ မိမိတို့ သိသမျှကိုလည်း “ဘယ်ဟာကို ပြုကောင်းတယ်, ဘယ်ဟာကို မပြုကောင်းဘူး စသည်ဖြင့် ပြောကြဟန်တူသည်။]
ဆဗ္ဗဂ္ဂီတို့ ဝိနည်းကဲ့ရဲ့ပုံ
ထိုသို့ ရဟန်းကောင်းအများပင် ဝိနည်းကို သင်ယူလေ့လာကြသောအခါ (အရာရာ၌ ပေါ့ပေါ့ဆဆနေလို ကြသော) ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ တိုင်ပင်ကြသည်မှာ-“ငါ့လူတို့...ယခုအခါ ရဟန်းအများပင် ဥပါလိအထံ၌ ဝိနည်းကို သင်ယူနေကြသည်၊ သူတို့တတွေ ဝိနည်းတတ်လာတဲ့အခါ ငါတို့ကို (ယေနိစ္ဆကံ = အလိုရှိသော အကြောင်းအရာဖြင့်။ ယဒိစ္ဆကံ-အလိုရှိသော အပြစ်သို့၊ ယာဝဒိစ္ဆကံ-အလိုရှိတိုင်း) ဆွဲကြငင်ကြလိမ့်မည် ... ဒါ့ကြောင့် ငါတို့က ဝိနည်း အပြစ်ကို ယခုနှယ်က တင်ကြို၍ ပြောထားကြစို့”
ဤသို့ တိုင်ပင်ကြပြီးလျှင်... “ဤ ခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒက (သေးသေးနုပ်နုပ်) သိက္ခာပုဒ်ကလေးတွေကို သင်ယူနေခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ၊ (ပါရာဇိက, သံဃာဒိသေသ် သိက္ခာပုဒ်ကြီးတွေကို တတ်သိ နားလည်လျှင်တော် ရော့ပေါ့-ဟု ဆိုလိုသည်)၊ ဤ ခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒက သိက္ခာပုဒ်ကလေးတွေဟာ (သူတို့ကို သင်အံလေ့ကျက် ဆောင်ရွက်နေသမျှ) ကုက္ကုစ္စ-ဝိဟေသ-ဝိလေခ ဖြစ်ဘို့သာရှိတယ်၊ (သည့်ပြင် ဘာအကျိုးမှမရှိ)ဟု-သိက္ခာပုဒ်များကို ကဲ့ရဲ့ကြလေသည်။
ကုက္ကုစ္စ
တစုံတခု မိပြောမိလျှင် ငါပြုတာ ငါပြောတာ အပြစ် ရှိလေမလား, မရှိဘူးလား ဟု တွေးတော ကြံဆနေမှုကို “ကုက္ကုစ္စ”ဟု ခေါ်၏။
ဝိဟေသာ
ထိုသို့တွေးတောနေရသဖြင့် စိတ်ပင်ပန်းမှုကို “ဝိဟေသာ” ဟု ခေါ်၏။
ဝိလေခ
ဤသို့ ကုက္ကုစ္စဖြစ်နေသောအခါ စိတ်ကို တစုံတခုဖြင့် ရေးခြစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်းကို “ဝိလေခ”ဟု ခေါ်သည်။
သိက္ခာပုဒ်
ယော ပန ဘိက္ခု ပါတိမောက္ခေ ဥဒ္ဒိဿမာနေ ဧဝံ ဝဒေယျ ‘‘ကိံ ပနိမေဟိ ခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒကေဟိ သိက္ခာပဒေဟိ ဥဒ္ဒိဋ္ဌေဟိ, ယာဝဒေဝ ကုက္ကုစ္စာယ ဝိဟေသာယ ဝိလေခါယ သံဝတ္တန္တီ’’တိ, သိက္ခာပဒဝိဝဏ္ဏကေ ပါစိတ္တိယံ။
မြန်မာပြန်
အကြင် ရဟန်းသည် ပါတိမောက်ကို ရွတ်ဆိုအပ်သော် ဤသို့ ပြောဆိုအံ့၊ (အဘယ်သို့ ပြောဆိုရာသနည်း၊) “ရွတ်ဆိုအပ်ကုန်သော ငယ်ကုန် သာ၍ငယ်ကုန်သော ဤသိက္ခာပုဒ်တို့ဖြင့် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ၊ ဤခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒက သိက္ခာပုဒ်တို့သည် အလွန်အကဲသာလျှင် ကုက္ကုစ္စ အကျိုးငှါ၎င်း, ပင်ပန်းခြင်းငှါ၎င်း, စိတ်ကိုရေးခြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော ဝိစိကိစ္ဆာ အကျိုးငှါ၎င်း, ဖြစ်ကုန်၏။ ဤသို့ ပြောဆိုအံ့၊ ဤသို့ သိက္ခာပုဒ်ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းကြောင့် ထိုရဟန်းမှာ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။
မှတ်ချက်
ဝိနည်းကို ကဲ့ရဲ့၍ ဝိနည်းကို မသင်ကြပါနှင့်”ဟု ပြောလျှင်လည်း ဤသိက္ခာပုဒ်အရ အပြစ်ရှိ၏။ ကဲ့ရဲ့လို၍ မဟုတ်ဘဲ “သုတ္တန်ကို အလျင် သင်ပါ, နောက်မှ ဝိနည်းသင်တာပေါ့”ဟု ပြောခြင်း မျိုးကား အာပတ် မသင့်။
သန်းဥတောရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
သန်းဥတောရွာ (Thanutaw)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ကြက်မောက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၇၁၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြက်မောက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၂၉ ဦး၊ မ ၁၀၉၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားလည်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်ဆောင်ရွာ၊ သဒွတ်သျှို
ကျောက်ဆောင်ရွာ (Kyauksaung)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မိုးကုတ်မြို့နယ်၊ သဒွတ်သျှိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၂၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဒွတ်သျှိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၉၇ ဦး၊ မ ၁၉၅၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၉၅၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးကုတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြို့ကတော်ရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
မြို့ကတော်ရွာ (Myokataw)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကော့ကသောင်ရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ကော့ကသောင်ရွာ(Kawtkathaung)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ အစွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အစွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၃၀၈ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၇၂၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဘောဇနသိက္ခာပုဒ်
အမှု—အိမ့်ရှင်မနှင့်အတူ အိပ်ခန်းတွင်း၌ ထိုင်နေမှု။
အမှုသည်—ရှင်ဥပနန္ဒ။
ရှင်ဥပနန္ဒ အနေအထိုင်မတတ်မှု
ရှင်ဥပနန္ဒသည် လူတုန်းက သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏ အိမ်သို့ ဆွမ်းခံချိန်သွား၍ ထိုသူ၏ ဇနီးနှင့်အတူ အိပ်ခန်းတွင်း၌ ထိုင်နေလေသည်။ ထိုအခါအိမ်ရှင် ယောက်ျားလည်း အနားလာ၍ ထိုင်ပြီးလျှင် “ကိုယ်တော့အား ဆွမ်းလောင်းလိုက်”ဟု ခိုင်း၍ အိမ်ရှင်မက ဆွမ်းလောင်းပြီးသောအခါ “ကိုယ်တော် ဆွမ်းရပြီးလျှင် ပြန်ပါတော့”ဟု ပြော၏၊ အိမ်ရှင်မကား သူ့ယောက်ျား၏ ကာမစိတ်ဖြစ်ပုံကို ရိပ်မိ၍ “ထိုင်ပါဉုးဘုရား, မပြန်ပါသေးနှင့်”ဟု တား၏၊ ယောက်ျားက ၂-ကြိမ် ၃-ကြိမ်ပြော၍ မရသဖြင့် အိမ်ပြင်ထွက်၍ ရှင်ဥပနန္ဒ၏ အလိုက်မသိတတ်ပုံကို ရဟန်းတို့အား ပြောပြလေသည်။ ထိုအကြောင်းကို ဗုဒ္ဓရှင်တော် ကြားတော်မူရကား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူရလေသည်။
သိက္ခာပုဒ်
ယော ပန ဘိက္ခု သဘောဇနေ ကုလေ အနုပခဇ္ဇ နိသဇ္ဇံ ကပ္ပေယျ, ပါစိတ္တိယံ။
မြန်မာပြန်
(သားသ္မီးစသည်မရှိဘဲ) သ္မီးခင်ပွန်း ၂-ယောက်ထည်းသာ ရှိသောအိမ်ဝယ်အိပ်ခန်းဖြစ်သော အရပ်၌ ဝင်ကပ်နေထိုင်အံ့၊ ပါစိတ် အာပတ်သင့်၏၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကား အလိုက်မသိမှု အပြစ်တည်း၊]
ရွှေညောင်ပင်ရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ရွှေညောင်ပင်ရွာ (Shwenyaungpin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ကုက္ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၄၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုက္ကိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၇၄ ဦး၊ မ ၁၆၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စီးသာရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
စီးသာရွာ (Seethar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နနွင်းတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၇၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂန္ဓမုဋ္ဌိယ
အရှင်ဂန္ဓမုဋ္ဌိယထေရ်   သည်  မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက်
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ဂန္ဓမုဋ္ဌိယထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
ကုန်းတောင်းသိမ်
ကုန်းတောင်းသိမ်တော်ကို ပုဂံခေတ်၊ အနော်ရထာမင်းလက်ထက်တွင် ရှင်အရဟံ မှ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ သာစည်မြို့နယ်၊ ကုန်းတောင်းကျေးရွာအနီးတွင် တည်ထားခဲ့သည်။ မိတ္ထီလာကန်၏ အရပ်လေးမျက်နှာတွင် ကုန်းတောင်းသိမ်အပါအဝင် သိမ်ကိုးသိမ်ကို တစ်ချိန်တည်းသမုတ်ခဲ့သည်။
အခြားကြည့်ရန်
ရှင်အရဟံတည်ခဲ့သောသိမ်များ
ကိုးကား
-      ( စလင်း-မောင်မွှေးကြိုင်)
-      Sima Hall (ရှင်အရဟံမထေရ် သမုတ်တော်မူခဲ့သည့် သိမ်တော်များ) (မောင်မွှေးကြိုင်)
-      သိမ်တော်များ နှင့်သက်ဆိုင်သော ဓမ္မမှတ်စုများ
ဝမ်ကောင်း (အောက်)ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ဝမ်ကောင်း (အောက်)ရွာ (Wankawng (Lower))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၄၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နည်းပညာ၊ သက်မွေးပညာနှင့် လေ့ကျင့်ရေး ဦးစီးဌာန
နည်းပညာ၊ သက်မွေးပညာနှင့် လေ့ကျင့်ရေး ဦးစီးဌာန သည် ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန (သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ)လက်အောက်ရှိ ဦးစီးဌာနတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်မှာ ဒေါက်တာအေးမြင့် ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
သိပ္ပံ နှင့်နည်းပညာဝန်ကြီးဌာနအား နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် သီးခြားဝန်ကြီးဌာနအဖြစ် စတင် ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ပညာရေးဝန်ကြီးဌာနလက်အောက်ရှိ စက်မှု၊ စိုက်ပျိုးနှင့် သက်မွေးပညာ ဦးစီးဌာနအား ဖျက်သိမ်းခဲ့ပြီး ယင်းဦးစီးဌာနလက်အောက်ရှိ ဌာနခွဲ(၃)ခုအနက်မှ စက်မှုပညာဌာနခွဲ အောက်တွင်ရှိသည့် စက်မှုလက်မှုသိပ္ပံများ၊ စက်မှုအထက်တန်းကျောင်းများကို သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာဝန်ကြီး ဌာနမှ လွှဲပြောင်းလက်ခံခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် စက်မှုနှင့်သက်မွေးပညာဦးစီးဌာနလက်အောက်ရှိ နည်းပညာ တက္ကသိုလ်များကို အဆင့်မြင့်ပညာရေးအောက်တွင် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ် မတ်လ(၃၁) ရက်နေ့တွင် ပညာရေးဝန်ကြီးဌာနနှင့် သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာဝန်ကြီးဌာနတို့ ပေါင်းစည်းခဲ့ပြီး နည်းပညာနှင့်သက်မွေးပညာဦးစီးဌာနအား ပညာရေးဝန်ကြီးဌာနအောက်သို့ ပူးပေါင်း ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးရုံး၏ (၂၂-၈-၂၀၁၆)ရက်စွဲပါ အမိန့်ကြော်ငြာစာအမှတ် (၀၀၆/၂၀၁၆)အရနည်းပညာ၊ သက်မွေးပညာနှင့် လေ့ကျင့်ရေးဦးစီးဌာနအဖြစ် ပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံများ
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ပူတာအို)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ဟားခါး)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(မော်လမြိုင်)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(သံတွဲ)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ကျောက်ဖြူ)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(မန္တလေး)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ကျောက်ပန်းတောင်း)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ကျောက်ဆည်)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(နေပြည်တော်)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ရေနံချောင်း)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(လွိုင်ကော်)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ချောက်)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(သရက်)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ဂန့်ဂေါ)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ကံ့ဘလူ)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ခန္တီး)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(လက်ပံတန်း)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ကျိုက်လတ်)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(လပွတ္တာ)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ဝါးခယ်မ)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ရွှေပြည်သာ)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(အင်းစိန်)
• #အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(ပြင်ဦးလွင်)
အစိုးရနည်းပညာအထက်တန်းကျောင်းများ
• # GTHS(မြစ်ကြီးနား)
• # GTHS(ဗန်းမော်)
• # GTHS(မုံရွာ)
• # GTHS(ပူတာအို)
• # GTHS(ချောင်းဦး)
• # GTHS(လွိုင်ကော်)
• # GTHS(ကလေး)
• # GTHS(ဘားအံ)
• # GTHS(ခန္တီး)
• # GTHS(တီးတိန်)
• # GTHS(ပြည်)
• # GTHS(မော်လမြိုင်)
• # GTHS(တောင်ငူ)
• # GTHS(စစ်တွေ)
• # GTHS(ပုသိမ်)
• # GTHS(တောင်ကြီး)
• # GTHS(မအူပင်)
• # GTHS(ကျိုင်းတုံ)
• # GTHS(ဟင်္သာတ)
• # GTHS(ပင်လုံ)
• # GTHS(ထားဝယ်)
• # GTHS(လားရှိုး)
• # GTHS(မြိတ်)
• # GTHS(ပင်းပက်)
• # GTHS(ကော့သောင်း)
• # GTHS(နေပြည်တော်)
• # GTHS(လှိုင်သာယာ)
• # GTHS(ရွာမ)
• # GTHS(လက်ခုပ်ကုန်း)
• # GTHS(မန္တလေး)
• # GTHS(မိထ္တီလာ)
• # GTHS(ကျောက်ဆည်)
• # GTHS(မြင်းခြံ)
• # GTHS(မကွေး)
ဖွင့်လှစ်ပေးလျက်ရှိသော ကာလတို သင်တန်းအမျိုးအစားများ
နည်းပညာ၊ သက်မွေးပညာနှင့် လေ့ကျင့်ရေးဦးစီးဌာန လက်အောက်ရှိ ကျောင်းများတွင် ဖွင့်လှစ်သင်ကြားပေးလျက်ရှိသော ကာလတိုသင်တန်းများမှာ အမျိုးအစား/ အမည်အားဖြင့် စုစုပေါင်း (၅၄)မျိုးခန့်ရှိသည်။
• # အခြေခံလက်သမားသင်တန်း၊
• # အခြေခံ ပန်းရံ သင်တန်း၊
• # သံချည် ၊ သံကွေးကျွမ်းကျင်မှုသင်တန်း၊
• # လမ်းခင်းကျွမ်းကျင်မှုသင်တန်း၊ ပုံဆင်၊
• # ပုံရိုက် ကျွမ်းကျင်မှု သင်တန်း၊
• # ပိုက်ပြင်၊ ပိုက်ဆက်သင်တန်း၊
• # Basic Auto CAD သင်တန်း၊
• # အ‌ခြေခံမြေတိုင်းသင်တန်း၊
• # Excel Estimating Course၊
• # အခြေခံအဆောက်အဦ သင်တန်း
• # Etabs Structuring Course ၊
• # Basic Electronic Course/ အိမ်တွင်းလျှပ်စစ်ပြုပြင်  ထိန်းသိမ်းရေးသင်တန်း၊
• # Hand Phone ပြုပြင်ခြင်းသင်တန်း၊
• # Basic 4- Stroke petrol engine၊
• # အနောက်တိုင်းနှင့်အရှေ့တိုင်းအစားအစာအချက်အပြုတ်သင်တန်း
• # ကော်ဖီနှင့်ဖျော်ရည်သင်တန်း
• #တစ်လုံးထိုးအင်ဂျင်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်း သင်တန်း၊
• # မော်တော်ဆိုင်ကယ်ပြုပြင်ခြင်းသင်တန်း
• # ဒီဇယ်အင်ဂျင်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်း သင်တန်း၊
• # လယ်ယာသုံးစက်ကိရိယာပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုသင်တန်း၊
• # Automotive Service Technology၊
• # Air-Con Training၊
• # အခြေခံကွန်ပျူတာသင်တန်း (ရုံးသုံး စာစီ၊ စာရိုက်)၊
• # အဆင့်မြင့် ကွန်ပျူတာသင်တန်း၊
• # Basic Hardware  Maintenance၊
• # Computer Basic Networking၊
• # စက်ချုပ်သင်တန်း(အခြေခံ၊ အဆင့်မြင့်)၊
• # အခြေခံမော်တာစက်ချုပ်သင်တန်း၊
• # အမျိုးသမီးဆံပင်အလှပြင်သင်တန်း၊
• # အမျိုးသားဆံပင်ညှပ်သင်တန်း၊
• # မိတ်ကပ်အလှပြင်သင်တန်း၊
• # အစားအစာနှင့်အဖျော်ယမကာထုတ်လုပ်ခြင်းသင်တန်း၊
• # အစားအစာနှင့် အဖျော်ယမကာဧည့်ခံ ကျွေးမွေးရေးသင်တန်း၊
• #အိမ်တွင်းလျှပ်စစ်သွယ်တန်းခြင်းသင်တန်း၊
• # အိမ်တွင်းဆိုလာတပ်ဆင်ခြင်းသင်တန်း၊
• # Rewinding of AC Motor and Generator၊
• # Motor Control၊
• # Electrician Training၊
• # 1 Ø Motor Rewinding
• # PLC
• # အခြေခံစက်ပြင်သင်တန်း(ဒီဇယ်၊ ဓာတ်ဆီ)၊
• # ဂဟေဆက်သင်တန်း၊
• # တွင်ခုံ ၊ ဖောက်ခုံ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်း သင်တန်း၊
• # Motor Engine and Construction of Body၊
• # လယ်ယာသီးနှံနှင့် ဥယျာဉ်ခြံသီးနှံများအား GAP နည်းစနစ်ဖြင့် စိုက်ပျိုးခြင်းသင်တန်း၊
ပါခါးနွဲ့ရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
ပါခါးနွဲ့ရွာ (Parhkarnwet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ပန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ပန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၁၀ ဦး၊ မ ၁၉၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
နည်းပညာ၊ သက်မွေးပညာနှင့် လေ့ကျင့်ရေး ဦးစီးဌာန
ဖွင့်လှစ်ပေးလျက်ရှိသော ကာလတို သင်တန်းအမျိုးအစားများ
• # စိုက်ပျိုးရေးစက်ကိရိယာများ ပြင်ဆင် တပ်ဆင်ခြင်းသင်တန်း၊
ပါခါးနွဲ့ရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ