cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
စလင့်ကြာ
စလင့်ကြာသည် မြန်မာလက်ယာမင်းခမ်းတော်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စလင့်ကြာကြီး၊ စလင့်ကြာငယ်ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။ ပဋိက္ကရားမင်းအဆောင်ကို အနော်ရထာမင်းစောအား ဆက်သသည်ဟု ရွှေဘုံနိဒါန်းတွင် ဖော်ပြထာသည်။
ခြိတ်တောင်ရွာ၊ ခြိတ်တောင်
ခြိတ်တောင်ရွာ၊ ခြိတ်တောင်
ပါတောင်းရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ပါတောင်းရွာ (Partawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ နားပေါ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၁၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားပေါ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၉၂ ဦး၊ မ ၈၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဘာကောင်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နဂါးခံကွမ်းခွက်
နဂါးခံကွမ်းခွက်သည် မြန်မာလက်ယာမင်းခမ်းတော်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခွက်ကို ရွှေသားအစစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ကျောက်မျက်ရတနာများ စီခြယ်ထားသည်။ နဂါးခံကွမ်းခွက်သည် တကောင်းသတိုးဆက် ခုနစ်ဆက် သတိုးနဂါးရမင်းလက်ထက်က အဆောင်ဖြစ်သည်ဟု ရွှေဘုံနိဒါန်းတွင် ဖော်ပြထားသည်။
ပြင်ငခူချောင်းရွာ
ပြင်ငခူချောင်းရွာ
ဇရပ်ကုန်းရွာ၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်
ဇရပ်ကုန်းရွာ (Zayatkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်၊ ရေတွင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၉၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေတွင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၅၄ ဦး၊ မ ၁၇၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်လေးပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားကျိုင်းရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
နားကျိုင်းရွာ (Narkeng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၈၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွန်ဟိန်းမြို့မကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၁၅ ဦး၊ မ ၂၆၁၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၂၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝိဇ္ဇာ
ဝိဇ္ဇာ ၅ - မျိုး
ဝေဒဝိဇ္ဇာ ၊ မန္တဝိဇ္ဇာ ၊ ဂန္ဓာရီဝိဇ္ဇာ ၊ လောကီယဝိဇ္ဇာ၊အရိယဝိဇ္ဇာ ဟူ၍ ငါးပါးအပြားရှိ၏ ။
စိန္တမယာ ဣဒ္ဓိ မည်ပုံ “တတ္ထ - ထိုဆယ်ပါးကုန်သော တန်ခိုးတို့တွင် ၊ ကတမာ- အဘယ်မည်သောတန်ခိုးသည် ၊ စိန္တမယာ ဣဒ္ဓိ - စိန္တာမယ တန်ခိုးမည်သနည်း ၊ ဝိဇ္ဇာဓရာ - ဝိဇ္ဇာဓိုရ်တို့သည် ၊ ဝိဇ္ဇံ - အတတ်ပညာကို ပရိဇပ္ပေတွာ - စိပ်၍ ၊ ( ဝါ ) နှိုး၍ ၊ အန္တလိက္ခေ -ရေးခြစ်မထင်သော ၊ အာကာသေ မိုးကောင်းကင်၌ ၊ ဟတ္ထိမ္ပိ -ဆင်တပ်ကိုလည်း ၊ ဒဿေန္တိ-ဖန်ဆင်း၍ ပြနိုင်ကုန်၏ ။ အဿမ္ပိ-မြင်းတပ်ကိုလည်း ၊ ဒဿေန္တိ - ဖန်ဆင်း၍ ပြနိုင်ကုန်၏ ။ ရထမ္ပိ -ရထားတပ် ကိုလည်း ၊ ဒဿေန္တိ - ဖန်ဆင်း၍ ပြနိုင်ကုန်၏ ။ ပတ္တိမ္ပိ - လက်နက်ကိုင် ခြေသည် သူရဲ တပ်ကိုလည်း ၊ ဒဿေန္တိ - ဖန်ဆင်း၍ ပြနိုင်ကုန်၏ ။ ဝိဝိဓံ - အထူးထူး အပြားပြား သော ၊သေနာဗျူဟမ္ပိ - စစ်သည် ဗိုလ်ထု အစုအရုံး အလုံးအရင်းကိုလည်း ၊ ဒဿေန္တိ - ဖန်ဆင်း၍ ပြနိုင်ကုန်၏ ။ အယံ - ဤသည်လျှင် ၊ စိန္တမယာ ဣဒိ - ကြံစည်တိုင်း ပြီး စေနိုင်သော စိန္တာမယ တန်ခိုးမည်၏ ။
ဤပါဠိတော်၌ စိန္တာမယ ဣဒ္ဓိ ကိုပြတော်မူသဖြင့် အောက်ဖြစ်သော အာယုသိဒ္ဓိ အာကာသသိဒ္ဓိ ၊ ဥဒကသိဒ္ဓိ ၊ ပထဝီသိဒ္ဓိ ၊ ဓနသိဒ္ဓိ အစရှိသော သိဒ္ဓိမျိုးစုသည် ထိုပါဠိတော်တွင် အတွင်းဝင်၍ ပါလေ၏ဟု သိအပ်၏ ။ ယခုအခါ ဤဂန္ဓာရီ ဝိဇ္ဇာလမ်းကို လုပ်ကြံလိုသောသူသည် ရတနာသုံးပါးဂုဏ်ကို မိမိကိုယ်၌ အမြဲထုံစေ၍ တန်ခိုးကြီးသော တောစောင့်နတ် ၊ တောင်စောင့်နတ် ရုက္ခဋ္ဌ ဘူမဋ္ဌ ပဗ္ဗတဋ္ဌ နတ်တို့ကိုလည်းကောင်း ၊ မန္တရား အင်းအိုင်မျိုးကို အုပ်စိုးသော ဝိဇ္ဇာဒေဝနတ်တို့ကိုလည်းကောင်း ၊သိုက်သမိုင်းဝင် ဆေးပင်မျိုး ကျောက်ဓာတ်မျိုးတို့ကို အုပ်စိုးသောဩသဓိနတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ဤအလုံးစုံသောနတ်တို့ကိုရင်ဝယ်သားကဲ့ သို့ သနားချစ်ခင် ကျွမ်းကျင်လေးမြတ်အောင် မိတ်သဟာယပြုလုပ်ကြမှ ထမြောက်နိုင်ရာ၏ ။ ဤဂန္ဓာရီ ဝိဇ္ဇာသည် နတ်တို့၏ ကမ္မဝိပါကဇိဒ္ဓိ တန်ခိုးကိုပင် လွှမ်း မိုးနိုင်သော ဝိဇ္ဇာမယိဒ္ဓိတန်ခိုးမျိုးဖြစ်၍ နတ်တို့ မနာလိုရှိတတ်သည်။ မနာလိုရှိသည့်အတွက် အသက်အန္တရာယ် ၊ဆေးဝါး ၏ အန္တရာယ် ဖြစ်တတ်သည်။
ဤအရိယဝိဇ္ဇာကိုကား သာသနာတော်အတွင်း၌သာ ထမြောက် ပေါက်ရောက်အောင် ကြံဆောင်နိုင်သည်။ သာသနာပ အခါ၌ကား ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ အရှင်မြတ်တို့ကို ချန်ထား၍ တစ်ပါးသော လူ ၊နတ်၊ ဗြဟ္မာတို့ ထမြောက်ပေါက်ရောက်အောင် ကြံဆောင် အားထုတ် နိုင်သော အခွင့်မရှိ ။
အရိယဝိဇ္ဇာခေတ်
သာသနာငါးထောင်ဆိုသောခေတ်သမယသည်ကားအရိယဝိဇ္ဇာ၏ ခေတ်သမယချည်းပေတည်း ။ ဤအရိယာဝိဇ္ဇာလမ်းကို ပေါက်ရောက် ထမြောက်အောင် ကြံဆောင် အားထုတ် သူမှသာလျှင် ဘုရားကို တွေ့မြင် ဖူးမြော်ရသောသူ ဘုရားသာသနာကို တွေ့ကြုံရ သောသူ ဟူ၍ ဆိုထိုက်ချေသည် ။ “ဓမ္မံ ဟိ သော ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု န ပဿတိ၊ ဓမ္မံ အပဿန္တော မံ န ပဿတိ၊ ဓမ္မံ ဟိ သော ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု ပဿတိ၊ ဓမ္မံ ပဿန္တော မံ ပဿတိ ။”  (ဣတိဝုတ်ပါဠိတော် ၊ သင်္ဃဋိကဏ္ဏသုတ်)
ဟိ - ထို ငါဘုရား၏ သင်္ကန်းစွန်းကို စွဲကိုင်၍ ဖဝါးခြေထပ် လိုက်ပါလျက် ငါဘုရားနှင့် ဝေးကွာလှ၏ဟု ဆိုသောစကားသည် မှန်၏။ ဘိက္ခဝေ -ရဟန်းတို့ ၊သောဘိက္ခု - ထို ငါဘုရား၏ သင်္ကန်းစွန်းကို စွဲကိုင်၍ ဖဝါးခြေထပ် လိုက်သောရဟန်းသည် ၊ ဓမ္မံ -သစ္စာလေးပါးတရားကို ၊ န ပဿတိ- မသိမြင် ၊ ဓမ္မံ - သစ္စာလေးပါးတရားကို အပဿနေ ၱာ -မသိမြင်ရသော ရဟန်းသည် ၊ မံ - ငါဘုရားကို ၊ န ပဿတိ -မဖူးမြင်ရ။ ဟိ- ထို ငါဘုရားနှင့်  ယူဇနာတစ်ရာကွာခြား၍ နေသော်ငြားလည်း ငါဘုရားနှင့် နီးလှ၏ ဟု ဆိုသောစကားသည် မှန်၏ ။ ဘိက္ခဝေ - ရဟန်းတို့ ၊သော ဘိက္ခု -ထို ငါဘုရားနှင့် ယူဇနာတရာ ကွာခြားသော အရပ်ဌာန၌နေသော  ရဟန်းသည် ၊ဓမ္မံ - သစ္စာလေးပါးတရားကို ၊ ပဿတိ -သိမြင်၏ ၊ မံ - ငါဘုရားကို ၊ပဿတိ -ဖူးမြင်ရ၏။ ဘုရား တရား နှစ်ပါးကို မတွေ့မမြင်ရလျှင် သံဃာကိုလည်း မတွေ့မမြင်ရသည်သာဖြစ်သတည်း ။
အရိယဝိဇ္ဇာ ဖြစ်နိုင်သည့် ပဓာနိယင်္ဂ (၅)ပါး
ယခုသာသနာတော်အတွင်း၌ ဤအရိယဝိဇ္ဇာကို ပေါက်ရောက်ထမြောက်အောင်အဘယ်သို့သောသူသည် လုပ်ကြံနိုင်သနည်း။ "အင်္ဂါငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသောသူသည် ပေါက်ရောက်ထမြောက်အောင် လုပ်ကြံနိုင်၏"ဟုဟောတော်မူသည်။
ထိုအင်္ဂါငါးပါးမှာ- ယခုမျက်မှောက်ပေါက်ရောက် ထမြောက်အောင်လုပ်ကြံနိုင်၏ဟု“ပဉ္စင်္ဂုတ္တရပါဠိတော်”စသည်၌ဟောတော် မူသည်။
၁။ ပထမအင်္ဂါ
ဟောဟန်ကား - “သဒ္ဓေါ ဟောတိ သဒ္ဒဟတိ တထာဂတဿ ဗောဓိံ။” ဘုရား၌ယုံကြည်ခြင်း ။  ။ သဒ္ဓေါ - ထက်သန်သောသဒ္ဓါတရားနှင့်ပြည့်စုံသည်၊ ဟောတိ - ဖြစ်၏။      တထာဂတဿ - ငါဘုရား၏၊ ဗောဓိံ - အဟုတ်အမှန်ထိုးထွင်းသော ဉာဏ်တော်ကို၊ သဒ္ဒဟတိ - ယုံကြည်၏။
၂ ။ ဒုတိယအင်္ဂါ
“ အပ္ပါ ဗာဓော ဟောတိ အပ္ပါတင်္ကော ၊ သမဝေပါကိနိယာ ပဟဏိယာ သမန္နာဂတော နာတိသီတာယ နစ္စဏှာယ မဇ္ဈိမာယ ပဓာနက္ခမာယ။” အနာရောဂါကင်းခြင်း ။  ။ အပ္ပ ဗာဓော - အနာကင်းသည်၊ အပ္ပတင်္ကော - ရောဂါကင်းသည်၊ ဟောတိ - ဖြစ်၏ ။ နာတိသီတာယ - အလွန်မအေးလွန်းသော၊ နစ္စုဏှာယ - အလွန်မပူလွန်းသော၊ မဇ္ဈိမာယ - အခါခပ်သိမ်းမျှတညီညွတ်စွာသော၊ ပဓာနက္ခမာယ - ကမ္မဋ္ဌာန်းတည်းဟူသော လုပ်ရပ်လမ်းကို ကြိုးပမ်းအားထုတ် တွင်တွင်လုပ်ခြင်းငှာ ခံ့လှစွာသော၊ သမဝေပါကိနိယာ - မျိုမျိုသမျှအဟာရတို့ကို အညီအညွတ် ကြေညက်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်ထသော၊ ဂဟဏိယာ - ပါစကဓာတ်မီးနှင့်၊ သမန္နာဂတော - ပြည့်စုံ၏။ ယခုဝိပ္ပတိကာလအတွင်း၌ ဤဒုတိယအင်္ဂါ ပြည့်စုံခဲလှ၏ ။
ပါစကတေဇောဓာတ်ဖောက်ပြန်ပုံ
ယခုလူတို့၏ပကတိဝမ်းမီးသည် ကောက်ရိုးမီး၊ မြက်၊ သစ်ရွက်မှိုက်မီးတို့နှင့်အလားတူ၏။ ဤမီးစုသည် အခွင့်ဆိုက်လျှင် ရုတ်တရက် တစ်ဟုန်တည်းထ၍တောက်၍ အနီးစပ်တွင် ရှိရှိသမျှသောဝတ္ထုစုကို ခဏချင်းလောင်ကျွမ်းစေတတ်၏။ သေခွင့်ဆိုက်လျှင် ခဏချင်းအပြီးသေ၏။ ဤပါစကဓာတ်မီးသည် ထလွယ်၊ သေလွယ် သောင်းကျန်းသည့်အတွက်ကြောင့် ယခုကာလ မကျန်းမာလွယ်၊ အိုလွယ်၊ သေလွယ်ဖြစ်ကြရသည်။ အရပ်ဒေသကိုရွေးရ၊ အစာအာဟာရကိုရွေးရ၊ ရေ မြေ ဥတုကိုရွေးရ၊ လုံ့လ ပယောဂမှုကို တိုင်းထွာညှာတာရသည်။ ဤပါစကဓာတ်မီး မလိမ္မာသည့်အတွက်ကြောင့် ရူပကာယခန္ဓာသည် မကြည်လင်ခြင်းများရသည်။ ရူပကာယခန္ဓာမကြည်လင်ခြင်းများသည့်အတွက်ကြောင့် စိတ်မကြည်၊ ဉာဏ်မကြည်ရှိကြရ‌လေသည်။
ကာလသမ္ပတ္တိအခါ၌ ပါစကတေဇောဓာတ်ကောင်းခြင်း
ယခုဝိပ္ပတ္တိအခါ၌ အလွန်တရာ ရှေးဘုန်းရှေးကံကြီးလှသော ပုရိသဝိသေသတို့၌သာရထိုက်၏။ ရှေးဘုန်းရှေးကံနည်းသော သူတို့၌ကား ပကတိအားဖြင့်မရနိုင်။ ဆေးကောင်းဝါးကောင်းတို့ဖြင့် ပြုပြင်ယူမှရနိုင်သည်။ “သက္ကတေဝ ဇရာယ ပဋိကမ္မံ ကာတုံ။” (နေတ္တိပါဠိတော်။) ဇရာယ - အချိန်အရွယ်ကျလျှင် အိုရခြင်းဇရာတရား၏၊ ပဋိကမ္မံ - မအိုရအောင်ကြံဆောင်တားမြစ်မှုကို၊ ကာတုံ - ပြုခြင်းငှာ၊ သက္ကတေဝ - တတ်နိုင်ကောင်းသည်သာလျှင်တည်း။ ဤပါဠိတော်၌"မအိုရအောင်တတ်နိုင်ကောင်း၏"ဟုဟောတော်မူသဖြင့်"မနာရအောင်တတ်နိုင်ကောင်း၏"ဟူသော အနက်သည်လည်း တစ်ချက်တည်းပါလေ၏။ “သာယနဘေသဇ္ဇံ ပန သုစိရမ္ပိ ကာလံ ဇီဝိတံ ပဝတ္တေတုံ သက္ကောတိယေဝ။”(ဝိသုဒ္ဓိမဂ်မဟာဋီကာ) ရသာယန ဘေသဇ္ဇံ ပန - ရသာယနဆေးမျိုးသည်ကား၊ သုစိရမ္ပိ ကာလံ - အနှစ်တစ်ရာတမ်းမှငါးရာ၊ တစ်ထောင်မကသောနှစ်ကာလပတ်လုံးလည်း၊ ဇီဝိတံ - အသက်ကို၊ ပဝတ္တေတုံ - တည်စေခြင်းငှာ ၊ သက္ကောတိယေဝ - စွမ်းနိုင်သည်သာလျှင်တည်း။
"ရသာယန"အဓိပ္ပာယ်။  ။ ရသာယန ဟူသောပုဒ်၌ “ရသာ အာယနိံ ဝဍ္ဎနိံ ဧတေနာတိ ရသာယနံ ဟု ဝိဂြိုဟ်ပြု ။” ဧတေန - ဤဓာတ်ဆေးမျိုးဖြင့်(ဝါ) ဓာတ်ဆေးမျိုးကြောင့်၊ ရသာ - ရက်၊ လ၊ နှစ်ပေါင်းထောင်သောင်းမကခိုင်မြဲလှသော အသွေးအသားအစရှိသော ရသ ဓာတ်တို့သည်။ အာယနိ ၱ ဝဍ္ဎနိ ၱ  - အစဉ်တိုးပွား၍ နေကုန်၏။ ဣတိ - ဤသို့သော အကြောင်းကြောင့်၊ တံ - ထိုဆေးမျိုးသည်၊ ရသာယနံ - ရသာယန ဆေးမည်၏။ အာယုဝဍ္ဎန ဓာတ်မျိုးဆိုလိုသည်။
ဘုရားရှင်၏အဆုံးအမအသက်ရှည်နည်း
“အဘိဝါဒန သီလိဿ ၊ နိစ္စံ ဝုဍ္ဎာပစာယိနော။ စတ္တာရော ဓမ္မာ ဝဍ္ဎနိ ၱ၊ အာယု ဝဏ္ဏော သုခံ ဗလံ”ဟူ၍ ထားတော်မူခဲ့သော မြတ်စွာဘုရား၏အာယုဝဍ္ဎနဆေးတော်ကြီးကိုလည်း အမြဲမှီဝဲရလိမ့်မည်။ “အဘိဝါဒန သီလိဿ - ရှိခိုးထိုက်သူကို ရိုသစွာရှိခိုးလေ့ရှိသော၊ နိစ္စံ - အမြဲမပြတ် ၊ဝုဍ္ဎာပစာယိနော - မိမိထက် အသက်၊ဂုဏ်အားဖြင့်ကြီးသူကို ရိုသေလေ့ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်အား၊ အာယု -အသက်ရှည်ခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သုခံ - ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ ဗလံ - ကိုယ်အားဉာဏ်အားကြီးခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ စတ္တာရော - လေးပါးကုန်သော၊ ဓမ္မာ -အကျိုးတရားတို့သည်၊ ဝဍ္ဎနိ ၱ -တစ်နေ့တခြားတိုးပွားကုန်၏ ။” အသက်ရှည်ရန်အားထုတ်သင့်၊မသင့် အချို့သောဆရာတို့ကား အာယုဝဍ္ဎနကိုအမှုစိုက်မှုသည် ခန္ဓာ၌တွယ်တာသောဥပါဒါန်မှုဖြစ်၏။ “အသက်ခန္ဓာကိုမညှာရဘူး”ဟူသော မြတ်စွာဘုရား၏ ဩဝါဒတော်နှင့်လည်း ဆန့်ကျင်၏ဟု အယူရှိကြကုန်၍ အသက်ခန္ဓာကို မညှာငဲ့ဘဲ အစားအစာကိုခြိုးခြံမှု၊ အဝတ်အရုံကိုခြိုးခြံမှု၊ အရိပ်အာဝါသကိုခြိုးခြံမှု တို့ကို အားထုတ်ကြကုန်၏။ ထိုသို့အားထုတ်ကြသော ခြိုးခြံမှုများသည် ထိုဥပါဒါန်ကို တဒင်္ဂပဟာန်ဖြင့် ပယ်မှုမျှသာဖြစ်၏။ ထိုဥပါဒါန်ကို လွန်မြောက်နိုင်သော အလုပ်မျိုးပင်မဟုတ်။ သစ်ပင်၊တောချုံ ထူထပ်လှစွာသောနေရာ၌ ယခုနှစ်မြေပေါ်တွင် ခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းမှုသည် နောက်နှစ်၌ ထိုနေရာတွင် သစ်ပင်၊တောချုံ စည်ကားရုံမျှဖြစ်သကဲ့သို့ နောက်ဘဝ၌ ထိုဥပါဒါန်တရား စည်ကားရန်ဖို့ပြုသကဲ့သို့သာရှိ၏။
တတိယအင်္ဂါ “အသဠော ဟောတိ အမာယာဝီ ယထာဘူတံ အတ္တာနံ အာဝိကတ္တာ သတ္ထရိ ဝါ ဝိညူသု ဝါ သဗြဟ္မစာရီသု။” စိတ်နှလုံး ဖြောင့်မတ်စင်ကြယ်ခြင်း။  ။ အသဠော - မစဉ်းလဲသည်၊ အမာယာဝီ - လှည့်ပတ်ခြင်းမရှိသည်၊ ဟောတိ- ဖြစ်၏။ သတ္ထရီ ဝါ - ငါဘုရား၌သော်လည်းကောင်း၊ ဝိညူသု- မိမိထက်တရားကျမ်းဂန်အမြင် သန်ကုန်သော၊ သဗြဟ္မစာရီသု ဝါ - အတူနေသီတင်းသုံးဖော်တို့၌သော်လည်းကောင်း၊ အတ္တာနံ - မိမိကိုယ်ကို၊ ယထာဘူတံ - ဟုတ်မှန်သောအတိုင်း၊ အာဝိကတ္တာ - ထင်စွာ ပြုတတ်သည်၊ ဟောတိ - ဖြစ်၏။ မိမိ၏စိတ်သန္တာန်၌ရှိသော အမူအရာ၊အကြံအစည်၊ဝါသနာ၊စရိုက် တို့ကို မထိမ်မချန် ဖြောင့်မှန်စွာလင်းရမည်။ မသိဘဲနှင့် အသိလုပ်ချင်မှု၊ မမြင်ဘဲနှင့် အမြင်လုပ်ချင်မှု၊ အနည်းငယ်မျှသိသည်မြင်သည်ကို အများလုပ်ချင်မှု၊ အသိအဉာဏ်မပါးဘဲနှင့် အပါးလုပ်ချင်မှု။ ဤကဲ့သို့သော ကောက်ကျစ်မှုများကို အနည်းငယ်မျှမရှိစေရ။ ဖြောင့်စင်းဖြူစင်သော စိတ်နှလုံးရှိစေရမည်ဟုဆိုလိုသည်။   ။ တတိယအင်္ဂါ ပြီး၏။ စတုတ္ထအင်္ဂါ
“အာရဒ္ဓဝီရိယော ဝိဟရတိ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ပဟာနာယ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ဥပသမ္ပဒါယ ထာမဝါ ဒဠပရက္ကမော အနိက္ခိတ္တဓုရော ကုသလေသု ဓမ္မေသု။” ဝီရိယထက်သန်ခြင်း။  ။ အကုသလာနံ - အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ ဓမ္မာနံ - ယုတ်မာသောတရားတို့ကို၊ ပဟာနာယ - ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှာ၊ ကုသလာနံ - ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော၊ ဓမ္မာနံ - စင်ကြယ်ကောင်းမြတ်သော တရားတို့ကို၊ ဥပသမ္ပဒါယ - ပြည့်စုံခြင်းငှာ၊ အာရဒ္ဓ ဝီယော - အမြဲမပြတ်အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသည်ဖြစ်၍၊ ဝိဟရတိ - နေ၏။ ထာမဝါ - ထက်သန်သော စိတ်စွမ်း၊ကိုယ်စွမ်းရှိ၏။ ဒဠပရက္ကမော - အပြင်းအထန် အလွန်သန်သော လုံ့လရှိ၏။ ကုသလေသု ဓမ္မေသု - ကုသိုလ်လေးပါး မြတ်တရားတို့၌၊ အနိက္ခိတ္တဓုရော - အခါခပ်သိမ်း မချသောဝန်သည်ရှိ၏။ မိမိသန္တာန်၌ရှိသမျှသော အဝိဇ္ဇာ၊တဏှာ အစရှိသောအကုသိုလ်တရားတို့ကို ယခုဘဝနေ့ချင်းညချင်း သမုစ္ဆေဒပဟာန်ဖြင့် အကုန်အစင်ပယ်ဖြတ်ခြင်း၊ ကာမကုသိုလ်၊ မဟဂ္ဂုတ်ကုသိုလ်၊ လောကုတ္တရာကုသိုလ်တို့ကို ရပြီး ရောက်ပြီးဖြစ်စေခြင်းငှာ စိတ်စွမ်း၊ ကိုယ်စွမ်း၊ ဝီရိယအစွမ်း အလွန်ထက်သန်၏။ မြွေဆိပ်တက်နေသူဥပမာနှင့် ကာမဂုဏ်ကိလေသာအဆိပ်မြွေဆိုးကိုက်သောအခါ မြွေဆိပ်မွန်း၍ မလှုပ်မယှက် မျက်စိမမြင် ထွက်သက် ဝင်သက်ချုပ်၍ နေသောသူ သည် ဆေးအနည်းငယ်တွေ့၍ ထွက်သက် ဝင်သက် ရကာမျှနှင့်လည်း မအေးသေး။ ဘယ်ပြောင်း ညာပြန် လှုပ်ရှားနိုင်ရုံမျှနှင့်လည်း မအေးသာသေး။ မျက်စိမြင်ရုံမျှနှင့်လည်း မအေးသာသေး။ ဦးခေါင်းမှအောက်သို့ မြွေဆိပ်လျှောကာမျှနှင့်လည်း မအေးသာသေး။ ခါးမှအောက်သို့လျှောကာမျှနှင့်လည်း မအေးသာသေး။ ဒူးမှအောက်သို့ လျှောကာမျှနှင့်လည်း မအေးသာသေး။ ကိုက်ရာအနာဝမှ အကုန်အစင်လျှောကျသောအခါမှသာ စိတ်အေးရသကဲ့သို့ ထို့အတူ -
ကိလေသာအဆိပ်မှ ထွက်မြောက်ပုံဆင့်ဆင့်
လူအဖြစ်၌ ကာမဂုဏ်အဆိပ်၊ နိဝရဏအဆိပ် မွန်း၍နေသောသူသည် ရသေ့ ရဟန်း အဖြစ်သို့ရောက်သောအခါ အနည်းငယ်မျှဆေးတွေ့၍ ထွက်သက် ဝင်သက် ရသောသူနှင့်တူ၏။ သီလဝိသုဒ္ဓိကို ရကာမျှနှင့်လည်း အေးခွင့်မရှိသေးဟုဆိုလိုသည်။ ရသေ့ ရဟန်းအဖြစ်သို့ရောက်ပြီးသောသူသည် ဓုတင်တေရသကိုဆောင်၍ ခြိုးခြံသော ပဋိပတ်၌ တည်သောအခါ ဘယ်ပြောင်းညာပြန် လှုပ်ရှားနိုင်သော သူနာနှင့် တူ၏။ သီလဓုတင် ပဋိပတ်တို့၌ တည်၍ ဝိပဿနာလမ်းကို ပြနိုင်သောဆရာကိုကောင်းစွာခစားလျှက် ဝိပဿနာလမ်းကို လက်ထပ်ရအောင်သင်ယူ၍ ဆိတ်ငြိမ်းရာအရပ်၌ ဝိပဿနာအလုပ်ကို ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း အားထုတ်သဖြင့် မိမိကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ရုပ်အသိုက်အအုံ၊ နာမ်အသိုက်အအုံ၊ ရုပ်တို့၏ အဖြစ်အပျက်၊ နာမ်တို့၏အဖြစ်အပျက်တို့ကို လင်းလင်းချင်းချင်း မြင်ရသောအခါ မျက်စိမြင်၍လာသော သူနာနှင့်တူ၏။ မျက်စိမြင်ရုံမျှနှင့်လည်း အဆိပ်ရောဂါသက်သာသည်ဟု မဆိုလောက်သေး။ ယခုကာလအထက်နိုင်ငံ၊ အောက်နိုင်ငံမှာ တောတောင်ဝင်၍ ကျင့်ကြံသောသူများကား မျက်စိမြင်သောစခန်းသို့ပင် မရောက်နိုင်ကြသေး။ ဝိပဿနာ၌ ဉာဏ်မြင်သန်၍ သောတာပန်အဖြစ်သို့ရောက်သောအခါဦးခေါင်း၌ အဆိပ်ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသောသူနာနှင့်တူ၏။ သကဒါဂါမ် အဖြစ်သို့ရောက်သောအခါ ခါးမှအထက်၌ အဆိပ်ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသောသူနာနှင့်တူ၏။ အနာဂါမ် အဖြစ်သို့ရောက်သောအခါ ဒူးမှအထက်၌ အဆိပ်ရောဂါပျောက်ငြိမ်းသောသူနာနှင့်တူ၏။ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ရောက်သောအခါမှသာ မြွေကိုက်ရာအနာဝမှ အကုန်အစင် အဆိပ်လျှော၍အနာရောဂါအချင်းခပ်သိမ်းကင်းငြိမ်းစင်ကြယ်ပြီးသောသူနာနှင့်တူ၏။ ထို့သို့ အနာရောဂါအချင်းခပ်သိမ်း စင်ကြယ်သောစခန်းသို့ မဆိုက်သမျှကာလပတ်လုံး ထိုသူနာသည် မိမိ၌ကပ်ရောက်ညှင်းပန်း၍နေသော မြွေဆိပ်ရောဂါပျောက်ငြိမ်းရန်အလုပ် မှတပါး တခြားသောကိစ္စတို့ကို ရှင်းပယ်ဖြတ်၍ ထိုမြွေဆိပ်ရောဂါ ပျောက်ငြိမ်းရန်အလုပ်ကိုသာ နေ့နေ့၊ ညည၊ မနေမနား ကြိုးစားအားထုတ်ရသကဲ့သို့... ကိလေသာတည်းဟူသော အဆိပ်ရောဂါ မွန်း၍နေကြသောသူတို့မှာလည်း ဘုရားတည်းဟူသော အရိယဝိဇ္ဇာဓိုရ်ကြီး၊ ဝိပဿနာပညာ၊ မဂ်ပညာတည်းဟူသော ဝိဇ္ဇာမယိဒ္ဓိဆေးတို့နှင့် ယခုတစ်ဘဝတွေ့ကြသောအခါ၌ ထိုကိလေသာ အဆိပ်မကင်း အချင်းခပ်သိမ်း မငြိမ်းသမျှကာလပတ်လုံး သမာပတ်ရှစ်ပါး၊ ဝိပဿနာဉာဏ်ဆယ်ပါး သို့ရောက်ပြီး ရပြီးပင်ဖြစ်သော်လည်း မဂ်စခန်း၊ ဖိုလ်စခန်း သို့မဆိုက်ရောက်သမျှကာလပတ်လုံး မလျှော့သောလုံ့လ၊ မလျှော့သောဝီရိယနှင့် ပြည့်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။  ။ စတုတ္ထအင်္ဂါပြီး၏။
ပဉ္စမအင်္ဂါ “ပညဝါ ဟောတိ ၊ ဥဒယတ္ထဂါမိနိယာ ပညာယ သမန္နာဂတော အရိယာယ နိဗ္ဗေဓိကာယ ဂါမိနိယာ။”
ဝိပဿနာပညာရှိခြင်း။  ။“ပညာဝါ - ပညာရှိသည်၊ ဟောတိ - ဖြစ်၏။ ဥဒယတ္ထဂါမိနိယာ - မိမိခန္ဓာ၊ သူတစ်ပါးခန္ဓာတို့၌ရုပ်တရား နာမ်တရားတို့၏ ခဏမစဲ တသဲသဲဖြစ်ပေါ်၍နေမှု၊ ခဏမစဲ တသဲသဲချုပ်ကွယ်၍နေမှု တို့ကို အမီလိုက်နိုင်စွာထသော၊ အရိယာယ - ပုထုဇ္ဇန်သာမန်၊ လူသာမန်၊ နတ်သာမန်တို့နှင့် မတန်မရာ မွန်မြတ်စွာထသော၊ နိဗ္ဗေဓိကာယ - ကျောက်အတိပြီးသော တောင်အထွတ်တောင်အထုတို့ကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ရက်ရက်ရဲရဲ ဝက်ဝက်ခွဲနိုင်သော ဝရဇိန် မိုးကြိုး၏အလားကဲ့သို့ ရုပ်ခဲ၊ နာမ်ခဲ၊ ခန္ဓာခဲတို့ကို ရက်ရက်ရဲရဲ ဝက်ဝက်ခွဲနိုင်သောအစွမ်းလည်းရှိထသော၊ သမ္မာ - မချွတ်မယွင်း၊ ဒုက္ခက္ခယဂါမိနိယာ - ဝဋ်ဒုက္ခ၏ကုန်ရာစခန်းသို့ တန်းတန်းဖြောင့်ဖြောင့် မထောင့်မကွေ့ ချမ်းမြေ့ပိုင်ပိုင် ဆိုက်ရောက်နိုင်ထသော၊ ပညာယ - ဉာဏ်ပညာထူးနှင့်၊ သမန္နာဂတော - ပြည့်စုံ၏။
တိဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်သာရထိုက်သောအင်္ဂါ
ဤပဉ္စမအင်္ဂါသည်ကားတိဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌သာ ရထိုက်သောအင်္ဂါပေတည်း။ အဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်၊ ဒွိဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့နှင့်ထိုက်တန်သော အင်္ဂါမဟုတ်။ ဤအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသောသူကို တိဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်ပေဟု အမှန်မုချသိရသည် ။ ဤအင်္ဂါငါးပါးနှင့်ပြည့်စုံသောသူသည် ယခုဘဝ၌ပင်လျှင် အရိယဝိဇ္ဇာလမ်းကို ပေါက်ရောက်ထမြောက်အောင် လုပ်ကြံနိုင်၏ဟု ဟောတော်မူအပ်သော ပဓာနိယင်္ဂငါးပါးပြီး၏ ။
ကင်မွန်းတောင့်ရွာ၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်
ကင်မွန်းတောင့်ရွာ (Kinmuntaunt)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်၊ ကင်မွန်းတောင့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၂၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကင်မွန်းတောင့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၇ ဦး၊ မ ၁၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းလယ်စုရွာ၊ မကျီးကုန်း
ကုန်းလယ်စုရွာ၊ မကျီးကုန်း
နားယန်းရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
နားယန်းရွာ (Naryang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ ဆိုင်းခေါင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆိုင်းခေါင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၄ ဦး၊ မ ၂၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောင်းဟုန်းရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
ကောင်းဟုန်းရွာ (Kawnghuong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ကုန်းဆာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၇၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုန်းဆာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၆၂ ဦး၊ မ ၃၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၆၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပိတောက်ရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ပိတောက်ရွာ(Pitauk)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ ကမော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကမော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၀၉ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၂၉၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသစ်ကုန်းရွာ၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်
ရွာသစ်ကုန်းရွာ (Ywarthitkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ သမ္မတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၉၈၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒြပ်ဆွဲအား
နျူတန်၏ ဒြပ်ဆွဲမှုနိယာမ (Newton's Law of Gravitation) အရ ရှိရှိသမျှသော ဒြပ်ဝတ္ထုအားလုံး၌ အချင်းချင်း ဆွဲငင်သည့်အား အသီးအသီး ရှိကြသည်။ နေသည် ကမ္ဘာကို ဆွဲငင်၏။ ကမ္ဘာကလည်း နေကို ဆွဲငင်၏။ လက ကမ္ဘာကို ဆွဲငင်၏။ ကမ္ဘာကလည်း လကို ဆွဲငင်၏။ သို့ရာတွင် ထိုသို့ ဆွဲငင်သည့် အားချင်းမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူကြချေ။ ပုံပမာ-ပန်းသီးနှင့် ကမ္ဘာမြေကြီးတို့သည် တစ်ခု နှင့်တစ်ခု ဆွဲငင်ကြသော်လည်း ကမ္ဘာသည် ပန်းသီးရှိရာသို့ လိုက်ပါခြင်းမရှိပဲ ပန်းသီးကသာ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်သို့ကြွေ ကျခြင်းမှာ ပန်းသီးတွင် ပါဝင်သော ဒြပ်ပမာဏက ကမ္ဘာမြေ ကြီးတွင် ပါဝင်သော ဒြပ်ပမာဏအောက် မနှိုင်းရှည့်လောက် အောင် နည်းပါးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖန် အရာဝတ္ထု အချင်းချင်း ဆွဲငင်ကြရာတွင် အရာဝတ္ထုတို့၏ စပ်ကြားရှိ အကွာအဝေး သည်လည်း အရေးကြီးသည့် အချက် ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ အရာဝတ္ထုတို့သည် နီးကပ်လျှင် ဆွဲအားကြီးမား ၍ ဝေးလျှင် ဆွဲအားနည်းပါးသွားလေသည်။ ဤဆွဲအားကို ဒြပ်ဆွဲအား (gravitational force) ဟု ခေါ်သည်။ ထိုဆွဲအားကြောင့် အရာဝတ္ထုများ အစုအဝေးအဖြစ် စုစည်းမိကြခြင်းကို ဒြပ်ဆွဲစု (graviational bound) ဟု ခေါ်နိုင်သည်။ အရာဝတ္ထုနှစ်ခုတွင် တစ်ခုကိုတစ်ခု ဆွဲငင်နေ သည့် ဆွဲအား၏ ပမာဏကို ရှာလို သောအခါ အရာဝတ္ထုတို့၏ ဒြပ်ထုချင်းမြောက်၍ မြှောက်ရ ကိန်းကို အရာဝတ္ထုတို့၏ စပ်ကြားရှိ အကွာအဝေး၏ နှစ်ထပ်ကိန်းနှင့် စားရသည်။ ရလဒ်သည် အရာဝတ္ထုနှစ်ခု အချင်းချင်း ဆွဲငင်သောအား၏ ပမာဏ ဖြစ်သည်။ အထက်ပါ နယူတန်၏ ဂရက်ဗစ်တီ ဆွဲအားစည်းသည် လောက(Universe) တစ်ခုလုံးစာ ဖြန့်ကျက်သယောင်သဘော ရောက်လေသည်။ နေ၊ လ၊ ကမ္ဘာ၊ ကြယ်၊ ဂြိုဟ်အားလုံးသည် ထိုစည်းအရ ဆက်သွယ်ရွေ့ရှား လျက် ရှိကြသည်။ ဒြဗ်ဝတ္ထုအားလုံး နှင့် သက်ဆိုင်သော ဆွဲအားကို ယေဘုယျအားဖြင့် ဒြပ်ဆွဲအားဟု ခေါ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ ကမ္ဘာမြေတစ်ခု တည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော ဆွဲအားကိုမူ (ကမ္ဘာ)မြေဆွဲအားဟု ခေါ်လေ့ရှိသည်။ အမှန်မှာ ဂရက်ဗစ်တီဆွဲအားအကြောင်းကို နယူတန်မပေါ်မီ ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာကပင် ပညာရှိ အသီးအသီးက တွေးတောမှန်းဆခဲ့ကြလေသည်။ သို့သော် ထိုဆွဲအားနှင့် သက်ဆိုင်သည့် သေချာကျနသော အယူအဆမှာ နယူတန် လက်ထက်သို့ရောက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ရှေးဂရိသိပ္ပံပညာရှင် အရစ္စတိုတယ်က လေးသော အရာဝတ္ထုတို့သည် ပေါ့သော အရာဝတ္ထုတို့ထက် အောက်သို့ အကျမြန်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဤအယူအဆမှာ အရစ္စတိုတယ်၏ မှန်းဆထင်မြင်ချက်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ရှေးကလူများသည် အထူးသဖြင့် အရစ္စတိုတယ်၏ ဟောပြောချက်ဟုဆိုလျှင် မည်သူမျှ စောဒကမတက်တော့ သည့်အတိုင်း နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်တိုင်တိုင် အထက်ပါ အယူအဆကို ဧကန် အမှန်ဟူ၍ လက်ခံယုံကြည်လာခဲ့ကြရာ ဂယ်လီလီယို လက်ထက်ကျခါမှပင် တက်တက်စင် မှားနေ ကြောင်းကို သိရလေတော့သည်။
ဂယ်လီလီယိုသည် ပီစာမြို့ရှိ ယိုင်နေသော မျှော်စင်ကြီး ပေါ်သို့ တက်ပြီးနောက် မျှော်စင်အထက်ထပ်မှ နေ၍ အလေး ချိန်ချင်းမတူသော ပစ္စည်းနှစ်ခုကို အများပရိသတ်ရှေ့တွင် ပြိုင်တူချပြသည်။ ထိုအခါ ထိုပစ္စည်း နှစ်ခုစလုံး မြေကြီးပေါ် သို့ ပြိုင်တူကျရောက်သည့် အခြင်းအရာကို ကိုယ်တွေ့ ဒိဋ္ဌ တွေ့မြင်ကြရလေသည်။ ဂယ်လီလီယိုသည် ထိုမှတဆင့်တက် ၍ လက်တွေ့ စမ်းသပ်မှု အမြောက်အမြားကို ပြုလုပ်ရာတွင် အထက်မှ အောက်သို့ကျနေသော အရာဝတ္ထု၏ အသွားနှုန်း သည် တစ်ချိန်ထက်တစ်ချိန် ပိုမို လျင်မြန်လာသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ ပုံပမာ-အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် ကျလျက်ရှိစဉ် တွင် ပထမစက္ကန့်၌ ၁၆ ပေ၊ ဒုတိယစက္ကန့်၌ ၄၈ ပေ၊ တတိယစက္ကန့်၌ ပေ ၈ဝ စသည်ဖြင့် အကျနှုန်းသည် တစ်စက္ကန့်ထက် တစ်စက္ကန့် ၃၂ ပေကျ တိုးတက်လျင် မြန်လာသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ ဤအကျနှုန်းတို့ကို ကမ္ဘာမြေဆွဲအားကြောင့် ဖြစ်သော အကျ နှုန်းတိုးဟုခေါ်၍ ဤဂယ်လီလီယို၏ သဘာဝစည်းကို ကျနေသောပစ္စည်းများ စည်းဟု ခေါ်လေသည်။
= နယူတန်၏ လောကလုံးဆိုင်ရာ (Universal) ဒြပ်ဆွဲအားနိယာမ = ၁၆၈၇ ခုနှစ်တွင် အိုင်ဆပ် နယူတန်ထုတ်ဝေခဲ့သော Principia တွင်ဒြပ်ဆွဲအားအကြောင်းဖော်ပြထားသည်။ ဒြပ်ဆွဲအားသည် ပြောင်းပြန်နှစ်ထပ်ကိန်း နိယာမကိုလိုက်နာသည်။ နယူတန် ကိုယ်တိုင်ဖော်ပြထားသော စာသားမှာ- "I deduced that the forces which keep the planets in their orbs must [be] reciprocally as the squares of their distances from the centres about which they revolve: and thereby compared the force requisite to keep the Moon in her Orb with the force of gravity at the surface of the Earth; and found them answer pretty nearly." "ဂြိုဟ်များပတ်လမ်းတွင်သာတည်ရန် ပံ့ပိုးပေးသောအားသည် ယင်းဂြိုဟ်တို့၏ အလယ်အကွာအဝေးဖြင့် ပြောင်းပြန်နှစ်ထပ်ကိန်းအချိုးကျသည်ဟု ကောက်ချက်ချရသည်။ သို့ဖြစ် လကိုပတ်လမ်းတွင် တည်ရန် ထိမ်းသောအား နှင့် ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်ရှိသောဆွဲအားကို ယှဉ်လိုက်လျှင် နီးကပ်စွာထပ်တူသည်ကိုတွေ့ရှိရသည်။"
လောကလုံးဆိုင်ရာ ဒြပ်ဆွဲအား နိယာမအတွက် ညီမျှခြင်းမှာ -
F သည် အရာဝတ္ထုနှစ်ခုကြားရှိ သက်ရောက်နေသော ဒြပ်ဆွဲအား၊ m1 နှင့် m2 သည် အရာဝတ္ထု၏ ဒြပ်ပမာဏများဖြစ်ပြီး r သည် ထုထည်ဗဟိုနှစ်ခုကြားရှိ အကွာအဝေးဖြစ်ကာ G သည် ဒြပ်ဆွဲအား ကိန်းသေဖြစ်သည်။
နက်ပကျွန်းဂြိုဟ်တည်ရှိမှုကို ခန့်မှန်းရန် အခြားဂြိုဟ်များ၏လုပ်ရှားမှုနှင့်မတူသော ယူရေးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ရွေ့လျားမှုပေါ်အခြေခံ၍ နယူတန်၏နိယာမကို အသုံးပြုတွက်ချက်ရာ အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။ ဂျွန်ကောက်ချ်အာဒံစ်(John Couch Adams) နှင့် အဗန်းလဘေရီယယ်(Urbain Le Verrier) ထို့၏တွက်ချက်မှုဖြင့် နက်ပကျွန်းဂြိုဟ်ယေဘုယျအားဖြင့် ခန့်မှန်းတည်ရှိနိုင်သောနေရာကို ယိုဟန်ဂေါ့ဖရိဂါလ်(Johann Gottfried Galle) ကယင်းဂြိုဟ်ကိုရှာတွေ့ခဲ့သည်။
အခြားဂြိုဟ်နှင့် ပတ်လမ်းမတူသောဗုဒ္ဓဟူးဂြိုဟ် သည်နယူတန်၏နိယာမ၏ချို့ယွင်းချက်ကိုထောက်ပြပါသည်။ ထိုချို့ယွင်းချက်ကို အိုင်းစတိုင်း၏ ယေဘုယျ နှိုင်းရသီအိုရီဖြင့် အစားထိုးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ကျားချောင်းရွာ၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်
ကျားချောင်းရွာ (Kyarchaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်၊ ဇီးကုန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးကုန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၄၅ ဦး၊ မ ၁၅၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်လေးပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြတို့
ပြတို့သည် လက်ယာမင်းခမ်းတော်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မင်းတို့၏ ထွေးခံအဖြစ် အသုံးပြုသည်။ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ပတ္တမြားကျောက်မြက်များ စီခြယ်ထားည်။
ရှိန်ကန်ခရွာ၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်
ရှိန်ကန်ခရွာ(Shingkankha)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်၊ အင်ဘူဘော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၀၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်ဘူဘော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၁ ဦး၊ မ ၂၃၉ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၅၀၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မချမ်းဘောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုက်ကောင်းရွာ၊ လင်းခေးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပဲကောက်ရွာ
ပဲကောက်ရွာ
ကူဖြူရွာ၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်
ကူဖြူရွာ (Kuhpyu)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်၊ ကူဖြူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၂၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကူဖြူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၅ ဦး၊ မ ၅၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၅၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြန်မာဘုတ်ချောင်းရွာ၊ မြန်မာဘုတ်ချောင်း
မြန်မာဘုတ်ချောင်းရွာ၊ မြန်မာဘုတ်ချောင်း
မကန်းကရား
မကန်းကရားသည် လက်ယာမင်းခမ်းတော်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မကန်းရုပ်သဏ္ဌာန်ရွှေသားအစစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ရွှေပြောက်များဖြင့် မွမ်းမံထားသည်။ မင်္ဂလာရှိခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ဖြစ်သည်။
နားယန်းရွာ၊ ဝမ်ဖိုင်
နားယန်းရွာ (Naryang/Narlan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ ဝမ်ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဖိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၅ ဦး၊ မ ၃၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ကပ်လျက်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဝမ်ကပ်လျက်ရွာ (Wankathlet)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ နားပေါ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၁၁၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားပေါ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၉၂ ဦး၊ မ ၈၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၆၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွဲခြံကုန်းရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
ကျွဲခြံကုန်းရွာ (Kywechankone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ကျွဲခြံကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၁၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွဲခြံကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၁ ဦး၊ မ ၁၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထန်းပင်ချောင်ရွာ၊ မကျီးကုန်း
ထန်းပင်ချောင်ရွာ၊ မကျီးကုန်း
အလယ်တောရွာ၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်
အလယ်တောရွာ (Ahleltaw)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ တုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၉၂၁ ဖြစ်သည်။
မဲဇလီတောရွာ၊ နိဗ္ဗာန်
မဲဇလီတောရွာ၊ နိဗ္ဗာန်
ဖလားကျရွာ
ဖလားကျရွာ
ဖရုပ်ဂါးရွာ၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်
ဖရုပ်ဂါးရွာ(Hparopegar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်၊ အင်ဒန်ဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၉၈၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မချမ်းဘောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သံပုရာကမ်းနားရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
သံပရာကမ်းနားရွာ(Thanpuyarkannar)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ ကမော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကမော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၆၀၉ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၂၉၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလီ၊ မိုဟာမက်
မိုဟာမက်အလီသည် ၁၉၄၂−ခုနှစ်၊ ဇန္နဝါရီလ (၁၇)ရက်နေ့တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ လူးဝီးစ္စဗီးလမြို့၌ မွေးဖွားခဲ့ သည်။ ဆင်းရဲသားကပ္ပလီ လူမည်းမောင်နှံဖြစ်သော ကတ်စီးယတ်စမာစီလတ်စကလေး (စီနီယာ)နှင့် အိုဒက်ဆာ ကလေးတို့မှ ဖွားမြင်သည်။ အမည်ရင်းမှာ ကတ်စီးယတ်စမာစီလတ်စ ကလေး(ဂျူနီယာ) ဖြစ်သည်။ အခြား ကပ္ပလီ လက်ဝှေ့သမားများထက် သူ၏ မိဘများက စီးပွားရေးချောင်လည်သောကြောင့် ငယ်စဉ်ကပင် ပညာသင်ကြားနိုင်ခဲ့သည်။ ကလေးသည်ငယ်စဉ်ကတည်းက လူကောင်ကြီးထွားသည်။
ပညာသင်ကြားစဉ်က ကလေး၏ မှတ်စုစာအုပ်များတွင် ကျောင်းစာများ ရေးမှတ်ထားခြင်း မရှိပဲ လက်ဝှေ့သမားများနှင့် ကောင်းဘွိုင်ပုံများကိုသာ ရေးဆွဲလေ့ရှိခဲ့သည်။ အသက် ရှစ်နှစ်အရွယ်ကပင် အားကစားမျိုးစုံကို လေ့လာလိုက်စားခဲ့သည်။ ထိုစဉ် က ရေကူးနည်းကို ပိုမိုအားသန်ပြီး ထူးချွန်ခဲ့သည်။ လူးဝီးစ္စဗီးလမြို့ ဝိုင်အမ်စီအေ အသင်းမှ အားကစား ထူးချွန်သူ လူငယ် ၆၃ ဦးရွေးချယ်ရာတွင် အသက်ရှစ်နှစ် သာရှိသေးသူ ကလေးလည်း တစ်ဦး အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်က ခရစ်ယာန်သီလရှင် ကျောင်းစာကြည့်တိုက်၌ သန့်ရှင်းရေးလုပ်၍ မုန့်ဖိုးရှာခဲ့သည်။
အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် လက်ဝှေ့နည်းပြဆရာ ဂျိုးမာတင်ထံတွင် လက်ဝှေ့ထိုးပညာကို သင်ယူခဲ့သည်။ ကလေးသည်အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်ကပင်ကိုအလေးချိန် ၁၁၂ ပေါင်ရှိနေခဲ့သည်။ ကလေးသည် ပွဲဦးထွက် အပျော်တမ်း လက်ဝှေ့ပွဲအဖြစ် ရွန်နီအိုကီဖေးဆိုသူ လူဖြူလူငယ်တစ်ဦးနှင့် သုံးချီထိုးသတ်ရာ အမှတ်ဖြင့်အနိုင်ရခဲ့သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အပျော်ထမ်းလက်ဝှေ့ပြိုင်ပွဲတွင် အရေးပါဆုံးဖြစ်သော ရွှေလက်အိတ်များ လက်ဝှေ့ပြိုင်ပွဲ အတွက် လူရွေးပွဲကျင်းပရာ ကတ်စီးယပ်စကလေး ရှုံးနိမ့်သဖြင့်နည်းပြဆရာ ဂျိုးမာတင်ထံမှ နည်းပြဆရာ စတုန်းနာထံသို့ ရွှေ့ ပြောင်းလေ့ကျင့် ခဲ့လေသည်။
၁၉၅၉ ခုနှစ် ရွှေလက်အိတ်များ လက်ဝှေ့ပြိုင်ပွဲ၌ ကတ်စီးယတ်စကလေးသည် လိုက်ဟဲဗီးဝိတ်တန်း၌ ဗိုလ်စွဲခဲ့သည်။ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ရွှေလက်အိတ်များ ပြိုင်ပွဲနှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံများဟူသော ပြိုင်ပွဲနှစ်ရပ်စလုံးတွင် ကလေးဗိုလ်စွဲခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ရောမကမ္ဘာ့အိုလံပစ်ပွဲအတွက် အမေရိကန် လက်ဝှေ့လူရွေးပွဲကို ဆန်ဖရန်စ္စကိုမြို့၌ ကျင်းပခဲ့ရာလိုက်ဟဲဗီးဝိတ်တန်းမှ ရွေးချယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ကလေးသည် အသက် ၁၈ နှစ် အရွယ်တွင် ရောမအိုလံပစ် လက်ဝှေ့ပြိုင်ပွဲတွင် ဗိုလ်စွဲ၍ ရွှေတံဆိပ်ရခဲ့သည်။
ရောမ အိုလံပစ်ပွဲမှ ပြန်လာပြီးနောက် ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် ကြေးစား လက်ဝှေ့သ မားအဖြစ်ခံယူကာ နည်းပြဆရာသစ် အန်ဂျလိုဒန်ဒီနှင့် လေ့ကျင့်ခဲ့လေသည်။
၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်အောက်တိုဘာ ၂၉ ရက်နေ့တွင် ကလေးသည် လူးဝီးစ္စဗီးလမြို့၌ ပထမဆုံး ကြေးစားဟဲဗီးဝိတ်လက်ဝှေ့ပွဲ အဖြစ် တန်နေဟန်ဆာကာနှင့် စတင်ထိုးသတ်ရာ ၆ ချီထိုးပြီး အနိုင်ရသည်။ ဒေါ်လာ ငွေ ၂ဝဝဝ ရသည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၂၇ ရက်နေ့၌ ကြေးစားပွဲ ဒုတိယပွဲကို မီယာမီတွင်ဟတ်ဆီလာဆိုသူနှင့် ထိုးသတ်ရာ ကလေးက စတုတ္ထအချီ၌ အလဲထိုးအနိုင် ရသည်။ ယင်းပွဲနိုင်၍ ဒေါ်လာငွေ ၂ဝဝ ရသည်။
ကလေးသည် ၁၉၆၁ ခုနှစ်အတွင်း ကြေးစား ပွဲပေါင်း ရှစ်ပွဲထိုးသတ်ခဲ့ရာ ရှစ်ပွဲစလုံးတွင် အနိုင်ရခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့ဟဲဗီးဝိတ် လက်ဝှေ့ချန်ပီယံဟောင်း ပက်တာဆင်သည် အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ်တွင် ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံဖြစ်ခဲ့ရာကလေးက အသက် ၂ဝ အရွယ်တွင် ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံဖြစ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။
ကလေးသည် ကြေးစားပွဲပေါင်း ၁၉ ပွဲ ထိုးသတ်အနိုင်ရခဲ့ပြီးမှ ကမ္ဘာ့ဟဲဗီးဝိတ် လက်ဝှေ့ သရဖူလုပွဲကို ၁၉၆၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၅ ရက်နေ့တွင် မီယာမီ၌ ချန်ပီယံ ဆန်နီလစ္စတန်နှင့် ထိုးသတ်ရရာ ၇ ချီတွင် ဒိုင်ပွဲရပ်အနိုင်ရသဖြင့် ကမ္ဘာ့ ဟဲဗီးဝိတ် လက်ဝှေ့ချန်ပီယံ ဖြစ်လာလေသည်။ နောက်တစ်နေ့ (အောက်တိုဘာလ ၂၆ ရက်)တွင် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ကျင်းပပြီးသူသည် ခရစ်ယန် ဘာသာဝင်အဖြစ်မှ အစ္စလမ် ဘာသာဝင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာအမည်မှာလည်း မိုဟာမက်အလီဟု ခေါ်တွင်မည် ဖြစ်ကြောင်းကြေညာခဲ့သည်။ ထို့နောက်အလီသည် ကုလသမဂ္ဂဌာနချုပ်နှင့် အာဖရိကတိုက်မှ ဂါနာနိုင်ငံနှင့် အီဂျစ်နိုင်ငံများသို့သွား ရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။
အလီသည် ၁၉၆၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် အစ္စလမ် ဘာသာဝင် ကပ္ပလီအမျိုးသမီး ဆွန်ဂျီနှင့်ထိမ်းမြား လက်ထပ်သည်။ အလီသည် ၁၉၆၅ ခုနှစ် မေ ၂၅ ရက်နေ့တွင် လူးဝစ်စတွန်၌ ဆန်နီလစ္စတန်နှင့် ဒုတိယအကြိမ် ထိုးသတ်ခဲ့ရာ ပထမအချီမှာပင် အလဲထိုးအနိုင်ရခဲ့သည်။
အလီသည် ၁၉၆၅ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၂၂ ရက် နေ့တွင် လတ်စဗေးဂတ်စ၌ ချန်ပီယံဟောင်း ပတ်တာဆင်နှင့်ထိုးသတ်ခဲ့ရာ ၁၁ ချီ၌ အလဲထိုးပြီး အနိုင်ရခဲ့သည်။ ထို့နောက်သရဖူကာကွယ်ပွဲ ငါးပွဲဆက်တိုက် ထိုးသတ်ခဲ့ရာ လေးပွဲအလဲထိုးနိုင်ပြီး တစ်ပွဲ သာအမှတ်ဖြင့် နိုင်သည်။
ထို့နောက် ၁၉၆၇ ခုနှစ်ဖေဖွာရီ ၆ ရက်နေ့တွင်ဟူစတန်၌ ကမ္ဘာ့လက်ဝှေ့ အဖွဲ့ချုပ် ချန်ပီယံအာ နီတာရဲလနှင့် ထိုးသတ် ရာ ၁၅ ချီထိုး၍ အမှတ်ဖြင့် အနိုင်ရသည်။
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ် စက်တင်ဘာလတွင် မိုဟာမက်အလီကို အမေရိကန်တရားရုံးက အနိုင်ပေးခွင့်လွှတ်လိုက်ရာ လက်ဝှေ့ထိုး သတ်ခွင့်လည်း ပြန်လည်ရလာသည်။ ထိုနှစ်အောက်တိုဘာ ၂၆ ရက်နေ့တွင် အက်လန်တာ၌ ဂျယ်ရီကွာရီနှင့် စတင်ထိုးသတ်ရာ သုံးချီ၌ အလဲထိုးအနိုင်ရသည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၇ ရက်နေ့တွင် နယူးယော့၌ ဒုတိယပွဲစဉ်အဖြစ် အော်စကာ ဘိုနာဗီးနားနှင့်လက် ရည်စမ်းခဲ့ရာ ၁၅ ချီ၌ အလဲထိုး အနိုင်ရခဲ့သည်။
ချန်ပီယံသရဖူကို စွန်လွှတ်ခဲ့ရသူ အလီသည် ဇူလိုင်၂၆ ရက်နေ့တွင် ဟူစတန်၌ ဂျင်မီအဲလစ်စနှင့် ထိုးသတ်ခဲ့ရာ ၁၂ ချီတွင် အလဲထိုးပြီး အနိုင်ရခဲ့သည်။ ဖရေဇီယာကို ရှုံးပြီးနောက် အလီသည် ၁ဝ ပွဲဆက် တိုက်အနိုင်ရခဲ့သည်။ ၁၉၇၃ မတ်လ ၃၁ ရက်တွင် ဆန်ဒီဂို၌ ကင်နော်တန်နှင့် ထိုးသတ်ခဲ့ရာ ၁၂ ချီ အပြည့်ထိုးရပြီး အလီအမှတ်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားရသည်။ ပထမအချီ ကပင် အလီမေးရိုးကျိုးသွားရသည်။ စက်တင်ဘာလ၁ဝ ရက်နေ့ ကင်နော်တန် နှင့် စိတ်မကျေပွဲကို လော့စအိန်ဂျလီစ၌ပြုလုပ်ခဲ့ရာ ၁၂ ချီ အပြည့်ထိုးသတ်ရပြီး အလီအမှတ်ဖြင့် အနိုင်ရသည်။
အလီသည် ဟဲဗီးဝိတ်သရဖူကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည် ရယူနိုင်ရန် အလီကြိုးပမ်းနေစဉ် ချန်ပီယံ ဂျိုးဖရေဇီယာကိုဂျော့ချ် ဖိုမန်က အလဲထိုးအနိုင်ရပြီး ချန်ပီယံသရဖူကို ရယူသွားသည်။
ကမ္ဘာ့ဟဲဗီးဝိတ် ချန်ပီယံ သရဖူကို စွန့်လွှတ်ထားရသူ ဂျိုးဖရေဇီယာနှင့် ၁၉၇၄ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၂၈ ရက်နေ့ နယူးယောက်မြို့ တွင် ဒုတိယ အကြိမ်မြောက် ဆင်နွှဲခဲ့ရာ ၁၂ချီအပြည့်ထိုးသတ်ရ ပြီး အလီအမှတ် ဖြင့်နိုင်ကာ ပထမ အကြိမ်ရှုံးကြွေးကို ပြန်ဆပ် နိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ဖန် ၁၉၇၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၃ဝ ရက်နေ့ တွင်ဇိုင်ယာနိုင်ငံ ကင်ရှာဆာမြို့၌ ချန်ပီယံ ဂျော့ချ်ဖိုမန်နှင့် အလီ ယှဉ်ပြိုင် ထိုးသတ်ခဲ့ရာရှစ်ချီတွင် အလီက အလဲထိုး အနိုင်ယူ လိုက်သဖြင့် ဟဲဗီးဝိတ်လက်ဝှေ့သရဖူကို ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လည် ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် သုံးပွဲ နိုင်ပြီးနောက် အလီသည် ဂျိုးဖရေဇီယာနှင့် တတိယအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲကို ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ မနီလာမြို့၌ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုပွဲတွင် ၁၄ ချီ၌ ဒိုင်ပွဲရပ်ဖြင့် အလီအနိုင်ရခဲ့သည်။
အလီသည် ၁၉၇၆ ခုနှစ်တွင် ဂျိန်းပီရီကွတ်ပ်မန်းကို ငါးချီ၌အလဲထိုး အနိုင်ရပြီးနောက် ဂျင်မီယန်းကို ၁၅ချီအပြည့် ထိုးရကာ အမှတ်ဖြင့်သာ အနိုင်ရသည်။ ထိုနှစ် တတိယပွဲစဉ်၌ ဥရောပ ချန်ပီယံ ရစ်ချတ်ဒန်းကို ပဥ္စမအချီတွင်အလဲထိုးအနိုင်ရသည်။
၁၉၇၆ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ဂျပန်နိုင်ငံတိုကျို မြို့၌ ကမ္ဘာ့ဟဲဗီးဝိတ်လက်ဝှေ့ချန်ပီယံ အလီနှင့် ကမ္ဘာ့နပမ်းချန်ပီ ယံ အန်တိုနီယိုအီနိုကီတို့ ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးမှ မကြုံစဖူးထူးကဲသော ပွဲကြီးအဖြစ် စိတ်ဝင်စားခဲ့ကြသည်။
၁၉၇၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၈ ရက်နေ့တွင်ကင်နော် တန်နှင့် နယူးယော့၌ တတိယအကြိမ် ထိုးသတ်ရာ ၁၅ချီအပြည့် ထိုးသတ်ရပြီးနောက် အလီအမှတ်ဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သည်။
၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် အလီသည် သရဖူကာကွယ်ပွဲနှစ်ပွဲသာ ထိုးသတ်ခဲ့ပြီး နှစ်ပွဲစလုံးအမှတ်ဖြင့်အနိုင် ရခဲ့သည်။ ၁၉၇၈ခုနှစ် ဖေဖွာရီ ၁၅ ရက်နေ့၌ ထိပ်တန်းစိန်ခေါ်သူ ၁ဝ ဦး စာရင်းဝင် လီယွန်စပင့်နှင့် လက်စဗေးဂတ်စမြို့၌ ထိုးသတ်ခဲ့ရာ ၁၅ ချီ အပြည့် ထိုးသတ်ရပြီး အလီအမှတ်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားသည်။ ဟဲဗီး ဝိတ်လက်ဝှေ့ သရဖူကို ဒုတိယအကြိမ် စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။
၁၉၇၈ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၅ ရက်တွင် နယူး အော်လင်း၌ အလီနှင့် ချန်ပီယန်စပင့်တို့ ဒုတိယ အကြိမ်ဆုံတွေ့ ရာ ၁၅ ချီ အပြည့်ထိုးရပြီး အလီကအမှတ်ဖြင့် အပြတ်အနိုင်ယူ ကာ ဟဲဗီးဝိတ်လက်ဝှေ့သရဖူကို တတိယအကြိမ်ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
မိုက်ကွမ်ရွာ၊ လင်းခေးမြို့နယ်
မိုက်ကွမ်ရွာ (Maikkun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ လင်းခေးမြို့နယ်၊ လွိုင်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၀၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၇၇ ဦး၊ မ ၁၀၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၂၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလီ၊ မိုဟာမက်
ကမ္ဘာ့ဟဲဗီးဝိတ် လက်ဝှေ့သမိုင်း၌ သရဖူကို ဒုတိယ အကြိမ်စွန့် လွှတ်ခဲ့ရပြီးမှ တတိယအကြိမ်ပြန်လည်ရယူနိုင်သူ တစ်ဦးမျှမရှိ သေးပဲ အလီတစ်ဦးသာ ရှိပေသေးသည်။
မိုဟာမက်အလီသည် ကမ္ဘာအနှံ့သို့ သွားရောက် လည်ပတ်ခဲ့ရာ ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု သို့လည်းရောက်ရှိခဲ့သည်။ ကိုလန်ဘီယာ ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီမှ အလီ၏ အတ္ထုပတ္တိ စာအုပ်ကို ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးခဲ့ရာ အလီကိုယ်တိုင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ပြီး သူ့နည်းပြဆရာ ဒန်ဒီအဖြစ် ကမ္ဘာကျော် မင်းသားကြီး အားနက်စ်ဘိုဂါနင်က သရုပ်ဆောင်လေသည်။
ဘဝနိဂုံး
၂၀၁၆ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂ ရက်နေ့တွင် အသက်ရှုလမ်းကြောင်းအခြေအနေဖြင့် ဆေးရုံတက်ခဲ့ရသည်။ အစောပိုင်းတွင် ကောင်းမွန်ခဲ့သော်လည်း နောက်ရက်များတွင် အလီ၏ အခြေအနေသည် ဆိုးရွားလာခဲ့ပြီး အသက်ကယ်အကူအညီများ ပေးထားခဲ့ရသည်။ အခြေအနေသည် တိုးတက်လာမှု မရှိပဲ ဇွန် ၃ ရက်နေ့တွင် သေဆုံးပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
​ရေကျော်လေးရွာ၊ မကျီးကုန်း
ရေကျော်လေးရွာ၊ မကျီးကုန်း
ကျွန်းချောင်းရွာ၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်
ကျွန်းချောင်းရွာ (Kyunchaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်၊ ဇီးကုန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးကုန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၄၅ ဦး၊ မ ၁၅၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်လေးပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုတ်ချောင်းရွာသစ်ရွာ၊ မြန်မာဘုတ်ချောင်း
ဘုတ်ချောင်းရွာသစ်ရွာ၊ မြန်မာဘုတ်ချောင်း
ဖွေးဟုန်ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ဖွေးဟုန်ရွာ (Hpwayhuong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ နောင်ကုန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၈၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ကုန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၃၁ ဦး၊ မ ၁၈၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၀၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားလရွာ၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်
နားလရွာ (Narla)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ လွိုင်ကျိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်ကျိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉ ဦး၊ မ ၁၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြေနီကုန်းရွာ၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်
မြေနီကုန်းရွာ (Myaynikone)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်၊ ကူဖြူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၂၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကူဖြူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၅ ဦး၊ မ ၅၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၅၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖရုပ်ကော့နန်ရွာ၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်
ဖရုပ်ကော့နန်ရွာ(Hparopekawtnan)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်၊ အင်ဒန်ဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၉၈၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မချမ်းဘောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပင်ကပ်တောင်မော်ရွာ
ပင်ကပ်တောင်မော်ရွာ
ဘူတာကွင်းရွာ၊ နိဗ္ဗာန်
ဘူတာကွင်းရွာ၊ နိဗ္ဗာန်
ကောင်းဟုန်းရွာ၊ လွယ်ခမ်း
ကောင်းဟုန်းရွာ (Kawnghuong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ လွယ်ခမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၁၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ခမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၁ ဦး၊ မ ၃၉၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၈၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ပန်သာရွာ၊ ညောင်ကုန်း
လက်ပန်သာရွာ (Letpanthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ညောင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၅၁၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကမော့သဲချောင်းဖျားရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ကမော့သဲချောင်းဖျားရွာ(Kamawttheachaunghpyar)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ ကမော့သဲ(ဝင်းလုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၉၁၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကမော့သဲ(ဝင်းလုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၇၆၉ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၆၂၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သင်္ကန်းငူရွာ၊ သရက်တော
သင်္ကန်းငူရွာ၊ သရက်တော
မောက်ဟိုငင်းရွာ၊ လင်းခေးမြို့နယ်
မောက်ဟိုငင်းရွာ (Maukhongin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ လင်းခေးမြို့နယ်၊ လွိုင်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၀၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွိုင်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၇၇ ဦး၊ မ ၁၀၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၂၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဲလက်မောင်းရွာ၊ မဲလက်မောင်း
မဲလက်မောင်းရွာ၊ မဲလက်မောင်း
ရှမ်းစုရွာ၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်
ရှမ်းစုရွာ (Shansu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ညောင်လေးပင်မြို့နယ်၊ ဇီးကုန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၀၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးကုန်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၄၅ ဦး၊ မ ၁၅၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်လေးပင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျိုင်းလိတ် (ကော်)ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကျိုင်းလိတ် (ကော်)ရွာ (Kengleik (Kaw))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်၊ နောင်ကုန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၈၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ကုန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၃၁ ဦး၊ မ ၁၈၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၀၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငလှိုင်စမ်းရွာ၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်
ငလှိုင်စမ်းရွာ (Ngahlaingsan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ မင်းတုန်းမြို့နယ်၊ ကူဖြူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၂၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကူဖြူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၅ ဦး၊ မ ၅၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၅၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတုန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေဇင်းခင်း (ရခိုင်)ရွာ၊ ခြိတ်တောင်
ရွှေဇင်းခင်း (ရခိုင်)ရွာ၊ ခြိတ်တောင်
နားလရွာ၊ ဝမ်လော
နားလရွာ (Narla)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်၊ ဝမ်လောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၉၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်လောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၂၈ ဦး၊ မ ၇၀၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၃၁ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပင်ကပ်တောင်အောက်ရွာ
ပင်ကပ်တောင်အောက်ရွာ
အင်ဒန်ဂါးရွာ၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်
အင်ဒန်ဂါးရွာ(Indanggar)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ မချမ်းဘောမြို့နယ်၊ အင်ဒန်ဂါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၉၇၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မချမ်းဘောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လယ်တီရွာ၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်
လယ်တီရွာ (Leldi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ တုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၃၉၂၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အလင်းဖန်မျှင်
အလင်းဖန်မျှင် (optical fiber သို့မဟုတ် optical fibre) ဆိုသည်မှာ ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ပြီး ကွေးညွတ်နိုင်သည့် ဆီလီကာ သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ်ကြိုးမျှင်ဖြစ်ပြီး လူ့ဆံပင်၏ အချင်းထက် အနည်းငယ်ထူသည်။ အလင်းဖန်မျှင်များကို တစ်ဖက်စွန်းမှ အခြားတစ်ဖက်သို့ အလင်းပေးပို့ထုတ်လွှတ်ခြင်းနှင့် fiber-optic communication များတွင် ဝါယာကြိုးများထက် အလင်းဖန်မျှင်များကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ အလင်းဖန်မျှင်များအသုံးပြု၍ ဒေတာများ ပေးပို့ထုတ်လွှတ်ခြင်းသည် အခြားသတ္တုသုံးဝါယာများထက် အချက်ပြမှုများမှာ အကွာအဝေးပိုမိုသွားနိုင်ပြီး ဒေတာဆုံးရှုံးမှုနည်းသည်။ ထို့အပြင် အလင်းဖန်မျှင်များသည် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းများ၏ နှောက်ယှက်မှုကိုလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ အလင်းဆိုင်ရာ ရူပဗေဒပညာဖြင့် ဖန်မျှင်များကို အသုံးချသည့်နည်းပညာသည် ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတွင်လည်းကောင်း၊ ဆေးသိပ္ပံပညာ၌ လည်းကောင်း အထူး အောင်မြင်လျက်ရှိသည်။
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသဘာဝ
၁၈၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဗြိတိသျှရူပဗေဒပညာရှင် ဂျွန်တင်ဒေါလ်(၁၈၂ဝ-၁၈၉၃)သည် အလင်းကို ကောက်နေသော လမ်းကြောင်းအတိုင်းလည်း သွားစေနိုင်ကြောင်းကို ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။ တင်ဒေါလ်၏ အလင်းပိုက်လိုင်းသည် ထည့်ခံတစ်ခု၏ အပေါက်ငယ်မှ ထွက်လာသော ရေမျှင်တန်းပင်ဖြစ်သည်။ ထည့်ခံအတွင်းသို့ ကျရောက်လာသောအလင်းသည် ခုံးနေသော ရေမျှင်တန်းအတိုင်း ပြန်ထွက်လာကြောင်းင်း တွေ့ရသည်။ ယင်းသို့ အလင်းလမ်း ကြောင်းကောက်အတိုင်း အလင်းလှိုင်းရွေ့ရှားနိုင်ခြင်းမှာ အလင်းယိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အလင်းပေါက်ကြားခံ နှစ်ခုတွင် အလင်းဆိုင်ရာ သိပ်သည်ခြင်းများသော ကြားခံတစ်ခုမှ အလင်းဆိုင်ရာ သိပ်သည်းခြင်းနည်းသော ကြားခံသို့ ဖြတ်သွားလျှင် ဒုတိယကြားခံနယ်တွင် အလင်းလမ်းကြောင်းသည် မျဉ်းမတ်ကိုခွာ၍ သွေဖည်သွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အလင်းဖန်မျှင် သို့မဟုတ် အလင်းဖိုင်ဘာတွင်လည်း ပုံရိပ်တစ်ခုကို ကွေ့ကောက်သော လမ်းကြောင်းဖြင့် သယ်ဆောင်နိုင်သည်သာမကဘဲ ပုံပန်းနှင့် အနေအထားကိုပါ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။
အလင်းဖန်မျှင်ကို အချင်း ၁ဝ မှ ၆ဝ မိုက်ခရွန်ခန့်ရှိသော ဖန်မျှင်ဖြင့် ပြုလုပ်တတ်သည်။ အတွင်းဖန်မျှင်ကို ယိုင်ညွှန်းကိန်းနိမ့်သော ဖန်တစ်မျိုးဖြင့်ပြီးသည့် ပါးလွှာသော အခွံအတွင်း ထည့်၍ထားသည်။ အလင်းလှိုင်းသည် ဖန်မျှင်အတွင်း၌ အလင်းပြန်ခြင်း ရှိစေရန် အတွင်းဆလင်ဒါ၏ ယိုင်ညွှန်းကိန်းမှာ မြင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး အပြင်ဆလင်ဒါပါးကို ယိုင်ညွှန်းကိန်းနိမ့်သော ဖန်ဖြင့် ပြုလုပ်တတ်သည်။ အလင်းပေါက်ကြားခံ တစ်ခုမှ ယိုင်ညွှန်းကိန်းပို၍ နည်းသောကြားခံ နောက်တစ်ခုသို့ အလင်းဖြတ်သောအခါ ရိုက်ထောင့်သည် သတ်မှတ်ထားသော အခြေပြောင်းတန်ဖိုး ဆောင်သော် ပထမကြားခံအတွင်း၌ပင် လုံးဝအတွင်းသို့ အလင်းပြန်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောက်နေသော အလင်းဖန်မျှင်အတွင်း ဖြတ်သွားသော အလင်းသည် ကွေ့သွားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း မျက်နှာပြင်တစ်ဘက်မှ တစ်ဘက်သို့ ဖြောင့်တန်းစွာသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။
မျက်နှာပြင်တဘက်မှ တဘက်သို့ အလင်းပြန်ခြင်းဖြင့် ကွေ့ကောက်နေသော ဖန်မျှင်အတွင်း၌ ခရီးပေါက်ရောက်နိုင်သည်ဖြစ်၍ သတင်း (ဥပမာ-ပုံရိပ်၊ အသံကို လျှပ်စစ်သံလိုက် အချက်ပြဖြင့် ပြောင်း၍ဖြစ်စေ)ကို ရှည်လျားသောအလင်းဖန်မျှင်ကြိုးအတွင်း သယ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ကောက်၍ရသော အလင်းဖန်မျှင်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ကြည့်၍ မမြင်နိုင်သော အရာဝတ္တုများကို လေ့လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဆရာဝန်များသည် လူနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကို လေ့လာရန် ဖိုင်ဘာစကုပ်ခေါ် အလင်းဖန်မျှင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကိရိယာဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ (ဥပမာ-ဝမ်းဗိုက်အတွင်း) အစိတ်အပိုင်းကို လေ့လာရာ၌ မှောင်မိုက်နေ၍ လိုအပ်သောအလင်းရောင်ကို အလင်းဖန်မျှင်ဖြင့် သယ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။ အလင်းဖန်မျှင်ကို တစ်မိုက်ခရွန် အရွယ်အစားခန့်အထိ ပြုလုပ်နိုင်၍ သေးငယ်သော ဖိုင်ဘာစကုပ်ဖြင့် လူ၏နှလုံးအတွင်းကို လေ့လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ကူး သင်္ဘောများအတွင်းမှ ထုတ်လွှတ်သောရေတွင် ပါဝင်သည့် ပင်လယ်ရေထုထဲရှိ ညစ်ညမ်းစေသောဆီအမျိုးမျိုးကို အလင်းဖန်မျှင်သုံး၍ တိုင်းတာနိုင်သည်။
အီလက်ထရွန်နစ်ပညာနှင့် အလင်းဖန်မျှင်
ရုပ်မြင်သံကြားဖမ်းစက်မှာ အီလက်ထရွန်နစ်ပညာ၏ အောင်မြင်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်ကို လူတိုင်းလောက် သဘောပေါက်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ရုပ်မြင်သံကြားစက်တွင် ပုံရိပ်ဖြစ်ပေါ်စေသော ကက်သုတ်ရောင်ခြည် ထုတ်ပြွန်သည် အလင်းရောင်ကို ပုံရိပ်ပေါ်သောမျက်နှာပြင်မှ ပရမ်းပတာ ဦးတည်ဘက် အမျိုးမျိုး ထွက်လာစေသည်။ ထို့ကြောင့် ပုံရိပ်များမှာ ထင်ရှားသင့်သလောက် မထင်ရှားဖြစ်တတ်သည်။ ပုံရိပ်များကို ပိုမိုထင်ရှားစေရန်၊ တောက်ပစေရန် အလင်းဖန်မျှင်များကို ပုံရိပ်ပေါ်သော မျက်နှာပြင်နှင့် ကက်သုတ်ပြွန်အကြား အလင်းတန်းများကို စုစည်းပေးရန် မှန်ဘီလူးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။
ကွမ်တမ်အီလက်ထရွန်နစ်ဘာသာရပ် ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယင်းရူပဗေဒဘာသာရပ်တွင် လေဆာရောင်ခြည်ပညာနှင့် အီလက်ထရွန်နစ်ပညာကို ပေါင်းစပ်ပေးထားပြီဖြစ်သည်။ လေဆာအလင်းတွင် လှိုင်းအလျား တစ်မျိုးတည်း၊ အခြေတစ်မျိုးတည်းဖြင့် အလင်းတန်းများ ဦးတည်ဘက်တစ်မျိုးတည်း ရှိကြသည်။ ယင်းလေဆာ အလင်းသည် အလင်းဖန်မျှင်ပညာကို တဟုန်တိုး တိုးတက်စေခဲ့သည်။
အလင်းလှိုင်းဆက်သွယ်ရေး
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ဘဲလ်သုတေသနစမ်းသပ်ခန်းသည် အလင်းလှိုင်းဆက်သွယ်ရေးကို အသုံးပြုသည့် အစီအစဉ်တစ်ရပ်ကို ၁၉၇၇ ခုနှစ်မှ စတင်ခဲ့သည်။ အလင်းလှိုင်း ထိန်းကွပ်ပေးသော ကေဘယ်လ်ကြိုးတွင် လက်မဝက်ခန့် အချင်းရှိပြီး အလင်းဖန်မျှင် ၂၄ ချောင်းပါရှိသည်။ အလင်းဖန်မျှင်အတွင်း သတင်းပို့ ဆောင်နိုင်မှု အရည်အချင်းမှာ တစ်စက္ကန့်တွင် ၄၅ သန်းခန့်ဖြစ်သည်။ တနည်းဆိုသော် အလင်းလှိုင်းကို အပိတ်အဖွင့်ပေါင်း ၄၅ သန်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အလင်းဖန်မျှင်တစ်ခုတွင် အသံအချက်ပြပေါင်း ၆၇၂ ခု သယ်ဆောင်နိုင်၍ ကေဘယ်လ်ကြိုးတစ်ခုတွင် စကားအပြန်အလှန်ပြောရန် အချက်ပြပေါင်း ၈ဝ၆၄ ခု သယ်ဆောင်နိုင်သည်။ ကြေးနန်းကြိုးကို အသုံးပြုပါက အဆများစွာကြီးသော ကေဘယ်လ်ကြိုးလိုပေလိမ့်မည်။ အလင်းဖန်မျှင်ရှစ်ခုသည် ရိုးရိုးနန်းကြိုးပေါင်း ၄၈ဝဝ ပါဝင်သော ကေဘယ်လ်ကြိုးနှင့် ကိုးမီလီမီတာရှိ ပြွန်ချောင်း ၁၈ ချောင်းပါ ကေဘယ်လ်ကြိုးတို့၏ နေရာတွင် အစားထိုးအသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အလင်းဖန်မျှင်သည် အသုံးပြုရာတွင် အလွန်ဝန်ကျဉ်း၍ စရိတ်စကလည်း သက်သာစေနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်း သိသာနိုင်ပေသည်။
အဝင်လှိုင်း(အချက်ပြ)၏ လွှဲကျယ်ကို လှိုင်းဆင်အတိုင်း ပြုပြင်ပြီး အလင်းဖန်မျှင်အတွင်း ဖြတ်သန်းစေသည်။ ထို့နောက် လက်ခံအတွင်းပါရှိသော ဖမ်းစက်က တဖန်ပြင်းအားပြောင်း အလင်းလှိုင်းကို အဝင်လှိုင်းပုံစံမျိုး ပြန်ပြောင်းပြီး ချဲ့စက်ဖြင့်ချဲ့ကာ အထွက်လှိုင်းအဖြစ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤနည်းတွင် လှိုင်းပုံ ပျက်တတ်သည်။ ပုံပျက်လှိုင်းကို ချဲ့ကိရိယာဖြင့် ထပ်မံချဲ့ခြင်းဖြင့် အထွက်လှိုင်းပုံစံမှာ ပို၍ ပုံပျက်မည် ဖြစ်သည်။ ပုံပျက်ခြင်း မဖြစ်ပေါ်စေရန် အသွင်းလှိုင်းကို ဒွိသင်္ချာစကားဝှက် သို့မဟုတ် ဘိုင်နရီကိန်း စကားဝှက်အဖြစ် ချိန်တာကိုက် ပြောင်းလဲမှုပြုလုပ်ပြီး ချဲ့စက်ဖြင့် ချဲ့ပြီးသော် စကားဝှက်ဖြေစက်ဖြင့် အထွက်လှိုင်းအဖြစ် ပြန်လည်၍ အသွင်ဖော် နည်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အသံအချက်ပြများကို ဒစ်ဂျစ်နတယ်လ်နည်းကို အသုံးပြုပြီး လှိုင်းပြတ်များဖြင့် ပို့ဆောင်နေကြသည်။
လေဆာနှင့် အလင်းဖန်မျှင်
အလင်းပင်မသည် အလင်းလှိုင်းဆက်သွယ်ရေးတွင် အရေးကြီးလှသည်။ အလင်းပင်မနှစ်မျိုးမှာ အယ်လ်အီးဒီခေါ် အလင်းလွှတ် ဒိုင်အုတ်နှင့် လေဆာ အလင်းလွှတ်ပင်ရင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ အယ်လ်အီးဒီများကို အိတ်ဆောင် တွက်စက်ကလေးများတွင်မှအစ အသုံးပြုကြသည်။ စယ်မီကွန်ဒပ်တာခေါ် လျှပ်ကူးချို့ကို ဆုံဆက်များအဖြစ်ပြုဆောင်ပြီး လျှပ်ကူးချို့ ဆုံဆက် အများအပြားကို စုပေါင်း၍ အလင်းလွှတ်ဒိုင်အုတ်ကို တည်ဆောက်နိုင်သည်။
ယင်းဒိုင်အုတ်များ၏ ပျမ်းမျှပါဝါမှာ ဒသမ တစ်မီလီဝပ်ခန့် ရှိသည်။ ယင်းဒိုင်အုတ်များသည် တန်ဖိုးနည်းပြီး အသွင်အားဖြင့် လေဆာများထက် ပိုမိုရှင်းလင်းသည်။ ထုတ်လွှတ်သည့် အလင်းတန်းစုမှာ လှိုင်းအလျားပေါင်း များစွာပါဝင်၍ လှိုင်းအလျား ပျံ့သည်။ လျှပ်ကူးချို့လေဆာသည် ဒိုင်အုတ်တစ်မျိုးအဖြစ်ဖြင့် တည်ဆောက်နိုင်ပြီး အရွယ်အစားအားဖြင့် ဆားပွင့်တစ်ပွင့်ခန့် ရှိသည်။ ဂယ်လီယမ် အာစက်နိုက်နှင့် အလူမီ နီယမ်အာစက်နိုက်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လျှပ်ကူးချို့ ဆုံဆက်အလွှာပေါင်း အမြောက်အမြားဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသည်။
အခြေခံကျသော အလင်းဖန်မျှင် တွေ့ရှိချက်တစ်ခုမှာ ၁၉၈၄ ခုနှစ် နှောင်းပိုင်းတွင် ဩစတြေးလျနိုင်ငံ ဩစတြေးလျ အမျိုးသား တက္ကသိုလ်တွင် ရူပဗေဒပညာရှင် ဒေါက်တာလူသာ ဒေဗီနှင့် ဒေါက်တာ ရင်ကိုဒရာဂီလာတို့၏ တွေ့ရှိချက်ပင်ဖြစ်သည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သတ္တုတစ်ခုကို အလင်းဖန်မျှင်သုံး၍ ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သတ္တု (ဥပမာ- ငွေ) မှာ အလင်းပေါက် ကြားခံမဟုတ်သော်လည်း လျှပ်ကန့် (လျှပ်စီးမှုလုံးဝ မရှိသောဝတ္ထု) တစ်ခုဖြင့် သုတ်လိမ်းကပ်ထားပြီး နောက်တထပ်အဖြစ် ဖန်ကို အသုံးပြုလျှင် အလင်းသည် အတွင်း၌ လုံးဝအလင်းမပြန်ပဲ ငွေသတ္တုပြား၏ တဘက်ခြမ်းသို့ ဖောက်ထွက်သွားကြောင်းကို တွေ့ရသည်။ မျက်နှာပြင် တဘက်တွင် ဖြစ်ပေါ်သောလှိုင်းသည် ပါးလွှာသော လျှပ်ကန့်များကြောင့်ငွေပြား၏ အခြားတဘက်ရှိ လျှပ်ကန့်များကို ခွင်ကျမှုတုန်ခါနည်းဖြင့် တုန်ခါစေရန် အလင်းလှိုင်းဖောက်သွားနိုင် ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပညာရှင်များက ယူဆကြသည်။
ကြားရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သျှင်ပင်သာလျှောင်းရွာ၊ နိဗ္ဗာန်
သျှင်ပင်သာလျှောင်းရွာ၊ နိဗ္ဗာန်
လက်ဝဲသလပ်
လက်ဝဲသလပ်သည် လက်ဝဲမင်းခမ်းတော်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပတ္တမြားကျောက်မျက်တို့ဖြင့် ရွှေသားဇာပေါက်နားတွင် စီခြယ်ထားသည်။အောက်ခုံတွင် ဆယ့်နှစ်လရာသီကို ဖော်ညွှန်းထားသည့် ရာသီရုပ်များဖြင့် ဖောင်းကြွပြုလုပ်ထားသည်။ ၁၂ ရာသီခွင်ကို ဖော်ပြသည့် မိဿ၊ ပြိဿ အရှိသည့် အရုပ်များဖြင့်လည်း ဖောင်းကြွပြုလုပ်ထားသည်။
ကန်ကလေးရွာ၊ သရက်တော
ကန်ကလေးရွာ၊ သရက်တော
အလုပ်သမားအစည်းအရုံး
တော်လှန်ရေးကောင်စီသည် ၁၉၆၂ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂ ရက် နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံတော်၏ အာဏာကို ထိန်းသိမ်းစောင့် ရှောက်ခဲ့သည်။ ထိုနောက် ၁၉၆၂ ခုနှစ် ဧပြီလ ၃ဝ ရက်နေ့ တွင် တော်လှန်ရေးကောင်စီ၏ ဝါဒသဘောထားကို ေ0x100ကညာ ခဲ့သည်။ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်သည် လယ်သမား၊ အလုပ် သမားနှင့် အခြားသောလုပ်သားထု၏ စည်းရုံးရေးအင်အားကို အဓိကအားဖြင့် အခြပြုလျက် ဆိုရှယ်လစ်စနစ်ကို တည် ဆောက်မည်ဟူ၍ ဝါဒသဘောထား 0x100ကညာချက်တွင် ပါရှိ သည်။
တော်လှန်ရေးကောင်စီသည် ဆိုရှယ်လစ် လူ့ဘောင်သို့ ချီတက်ရာတွင် အခြေခံအင်အားတစ်ရပ်ဖြစ်သည့် အလုပ်သမား များအပေါ်ထားရှိသည့် သဘောထားခုနစ်ချက်ကို ၁၉၆၃ ခုနှစ် မတ်လ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၉၆၃ ခုနှစ် ဧပြီလ ၃ဝ ရက်နေ့တွင် အလုပ်သမားအဓိပ0x053ါယ် ဖွင့်ဆို ချက်၊ ရည်မှန်းချက်၊ နိုင်ငံတော်၏အခြေခံအင်အား၊ စီးပွားရေး ပန်းတိုင်၊ အလုပ်သမားတို့၏အခန်းကဏ္ဍ၊ လုပ်ငန်း အမျိုးမျိုး၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများ၊ လက်ရှိအခြေအနေ၊ လက်ငင်းလုပ်ငန်းများနှင့် တစ်ခုတည်းသော အလုပ်သမား အစည်းအရုံးပေါ်ပေါက်ရေး စသည့် ခေါင်းစဉ်များပါဝင်သော အလုပ်သမားရေးရာ ေ0x100က ညာချက်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြန်သည်။
၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့ ကျိုက0x033ဆံကွင်း၌ ကျင်းပသော အလုပ်သမားနှီးနှောဖလှယ်ပွဲသည် ပထမဆုံးသော အလုပ်သမား နှီးနှောဖလှယ်ပွဲဖြစ်သည်။ ထိုနှီးနှောဖလှယ်ပွဲ နောက်ဆုံးနေ့၌ တော်လှန်ရေးကောင်စီ ဥက0x033ဋ္ဌ ဗိုလ်ချုပ်0x100ကီးနေဝင်း ကိုယ်တိုင် တက်ရောက်၍ အလုပ်သမားများ အကျိုးအတွက် လမ်းညွှန် ချက် ပေးသွားသည်။
သို့ဖြင့် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်အရ ဆိုရှယ်လစ်စနစ် တည်ဆောက်ရာတွင် ပါဝင်0x100ကမည့် အလုပ်သမားတို့၏ စည်း ရုံးရေး၊ အလုပ်ခွင်သာယာရေး၊ စနစ်တကျ တာဝန်ထမ်းဆောင် ရေး၊ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု တိုးတက်ရေး၊ သက်သာချောင်ချိရေး အစီအစဉ်များပြုနိုင်ရေးနှင့် အလုပ်သမားကောင်စီ (ယခုအလုပ်သမားအစည်းအရုံး)ထူထောင်ရေးတို့အတွက် ၁၉၆၃ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် ပြည်သူ့အလုပ်သမား ကောင်စီ အကောာင်အထည်ဖော်ရေး အလုပ်အမှုဆောင် ကော်မတီကို အလုပ်သမားကိုယ်စားလှယ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်း ပေးခဲ့သည်။
ထိုအဖွဲ့သည် ပြည်သူ့ အလုပ်သမားများ၏ အခြေခံရပိုင် ခွင့်နှင့် တာဝန်များ ပြဋ္ဌာန်းသည့် ဥပဒေမူ0x100ကမ်းကို ရေးဆွဲ0x100က သည်။