cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကြယ်ပဲ
ကြယ်ပဲဆီ
ကြယ်ပဲဆီကို ဆံပင်၊ အရေပြား နဲ့ လက်သည်းခြေသည်း တွေမှာ သံလွင်ဆီလို လိမ်းပေးခြင်းဖြင့် အဆီ ဓာတ်ဖြည့်ပေးခြင်း၊ရေဓာတ်ဖြည့်ပေးခြင်း နဲ့ နေရောင်ခြည်ဒဏ်ကနေ ကာကွယ်ပေးရာရောက်တယ်..ပျက်စီးသွားတဲ့ ဆဲလ်တွေကိုလည်း ပြန်ပြုပြင်ပေးတယ်.. သန်စွမ်းကျန်းမာလာစေနိုင်တယ်။
ဒါ့အပြင် သူငယ်နာပန်းနာရင်ကြပ်၊ ခေါင်းတခြမ်းကိုက်ခြင်း၊အနာပေါက် ရောဂါတွေမှာလည်း ကြယ်ပဲဆီ က အစွမ်းအာနိသင် ရှိတယ်လို့ ဆိုထားပါတယ်။
ကြယ်ပဲသီးကို ဒီအတိုင်းစားလို့မရပေမဲ့ အပူချိန်အနည်းငယ်နဲ့ လှော်စားနိုင်သလို..အချို့ကလည်း အစေ့ အမှုန့်ကို အသုံးပြုကြတယ်..ကြယ်ပဲဆီကိုလည်း အသုပ်တွေမှာ ထည့်သုံးနိုင်တယ်..နိုင်ငံတကာ ဈေးကွက်ထဲမှာတော့ လှော်ထားတာရော၊ ဆီရော၊ powder ရော၊ ငါးကြီးဆီလို အဆီသောက်ဆေးအနေနဲ့ ရော ရရှိနေပါပြီ။ ကလေကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေ နဲ့ အသက်ရွယ်ကြီးသူတွေမှာ သင့်တော်တဲ့ပဲတစ်မျိုးပါ။ ငါးကြီးဆီ လို Saturated Fat မများဘဲ ၆.၃၉% သာ ပြည့်ဝဆီပါဝင်တာကြောင့်ပါ။
PUFA (Polyunsaturated Essential Fatty Acid) ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ပဲဆီ အနေနဲ့ ကြယ်ပဲဆီကို သတ်မှတ်ကြတာက သူ့မှာ.. Omega 3 = 48% Omega 6 = 35% Omega 9 = 9.8%
စုစုပေါင်း Omega 3 & 6 ကိုက 83% ပါဝင်နေလို့ တခြားဘယ်ပဲ နဲ့မှ မတူဘဲ စားသုံးသင့်တဲ့ ပဲဆိုတာ အပြည့်အဝ အကြံပြုလိုပါတယ်...
သိုလှောင်ခြင်း အာနိသင်
ကြယ်ပဲဆီမှာ ခါဘောလစ်ဓာတ်များကြွယ်ဝလို့ Oxydize ထွက်ခြင်းကိုတွန်းလှန်နိုင်သဖြင့် ကြာရှည်စွာသိုလှောင်ထားသော်လည်း အရသာ အရည်အသွေး မပြောင်းလဲနိုင်ပါ။ Inca Oil ခေါ် ကြယ်ပဲဆီသည် ၂၀ဝ၇ ခုနှစ်မှာ ပြင်သစ်၌ကျင်းပသော စားသောက်ကုန်စည်ပြပွဲတွင် အကောင်းဆုံး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆီအဖြစ် ပထမဆုရထားသည်။
အကျိုးကျေးဇူး
ကြယ်ပဲသည် စီးပွားရေးတွက်ခြေအရ အထွက်နှုန်းမြင့်မားခြင်း၊ ပဲစေ့တစ်စေ့ချင်းစီ၏ ဆီပါဝင်မှု နှုန်းမြင့်မားခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းရန် လွယ်ကူခြင်း စသည့်အချက်များကြောင့် ဝ.၅ ဧက စိုက်ပျိုးရုံနှင့် တစ်နှစ်လျှင် ဝင်ငွေ ၁၀ သိန်းကျော်အထိ ရရှိနိုင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကြယ်ပဲ(Sacha Inchi) ကို မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့မြို့နယ်များတွင် စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးနေပြီး မျိုးစေ့တစ်ကီလိုကို ၁၅၀ဝ၀ နှုန်းဖြင့် ရောင်းချကာ စိုက်ပျိုးထွက်ရှိလာသောကြယ်ပဲများကို တစ်ကီလိုလျှင် ၂၅၀ဝ နှုန်းနှင့် ပြန်လည်ဝယ်ယူသည်။
မြန်မာနှင့် ကြယ်ပဲ
လွန်ခဲ့သော ၂၀၁၄ ခုနှစ်လောက်ကစပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၏ စိုက်ပျိုးရေး ကဏ္ဍထဲကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ပဲအမျိုးအစားဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ နာဂဒေသနှင့် ရိုးမတောများတွင်လဲ အလေ့ကျပေါက်ပြီး အသီး၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ငါးမြှောင့် မပြည့်ပဲ၊ သုံးမြှောင့် လေးမြှောင့်သာ ရှိတတ်သည်။ ကချင်ပြည်နယ်၊ ရှမ်းပြည်နယ်နှင့် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးတွေမှာ စတင်စိုက်ပျိုးနေသည်။ မျိုးစေ့များအား များသောအားဖြင့် ထိုင်းနိုင်ငံမှနေ၍ တင်သွင်း စိုက်ပျိုးကြသည်။
ပို့ကုန်အသစ်
ကြယ်ပဲအစေ့ တစ်ကီလိုလျှင် ၂၀ဝ၀ ကျပ်ရှိပြီး တရုတ်ပြည်တွင် တစ်ကီလိုလျှင် ၅၀ဝ၀ ကျပ်အထိသည်။ တစ်ကြိမ်ခူးဆွတ်ပါက တစ်ဧက ဝင်ငွေ ၁၄ သိန်းမှ သိန်း ၃၀ အထိ ရရှိမှာဖြစ်၍ အမြတ်ငွေ နှစ်စမှာ ၁၀ သိန်းကျော် ရရှိနိုင်သည်။ ဈေးကွက်မှာလည်း တရုတ်နိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံများသို့ ပြန်လည်တင်ပို့လျက် ကုန်ချောအဖြစ် ထုတ်လုပ်လျက်ရှိခြင်းကြောင့် တောင်သူများ နည်းစနစ်ကျကျ တိုးချဲ့စိုက်ပျိုးမည်ဆိုပါက ပို့ကုန်အမယ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ဝင်ငွေတိုးတက်လာနိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အသီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်များ
ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်
ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်မှ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်ကို ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်ဟုခေါ်သည်။ ရိုမန်ကက်သလစ် အသင်းတော်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းမှအပ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်တို့သည် တန်ခိုးအာဏာ အရှိဆုံး ဘုန်းကြီးများဖြစ်သည်။ ကာဒင်နယ်ဆိုသော စကားမှာ ပတ္တာဟု အနက်ထင်သော လက်တင်ဘာသာစကား ကာဒိုမှ ဆင်းသက်လာ၍ ကြီးမြတ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ရှေးအခါက အဆောက်အအုံတစ်ခုတွင် တံခါးကို ပတ္တာဖြင့် တွယ်ကပ်ထားသကဲ့သို့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်း တစ်ခုခုကို ကြည့်ရှုအုပ်ချုပ်နေသော ခရစ်ယန်ဘုန်းကြီးများကို ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်ဟု ခေါ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ၅ ရာစုနှစ် နောက်ပိုင်းလောက်ကစ၍ ရောမမြို့ရှိ ပုပ်ရဟန်းမင်း လက်အောက်ခံ ဘုန်းတော်ကြီးများကိုသာ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့အပြင် နှောင်းအခါများတွင် အရေးပါသော ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီးများမှ ထင်ရှားသော ဘုန်းကြီးများကို ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်ဟု ခေါ်ပြန်သည်။ သို့သော် ၁၅၆၈ ခုနှစ်သို့ ရောက်သည့်အခါ ပုပ်ရဟန်းမင်း လက်အောက်ရှိ ရောမဘုန်းတော်ကြီးများကိုသာ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်ဟု ခေါ်လေတော့သည်။ ၁၅၀၉ ခုနှစ်မှစ၍ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်များ ပါဝင်သည့် ကာဒင်နယ်ကောလိပ်ခေါ် ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းတစ်ပါး ပျံလွန်တော်မူလျှင် ထိုအဖွဲ့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်း အရိုက်အရာ ဆက်ခံမည့်သူကို မိမိတို့အထဲမှ ရွေးချယ်တင်မြှောက်ရလေသည်။ ထိုအခါမျိုးတွင် ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်များသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကို အများသဘောတူ ရွေးချယ်မပြီးမခြင်း လျှို့ဝှက်သော အခန်းထဲတွင် ဆက်လက် စည်းဝေးရလေသည်။
ပုပ်ရဟန်းမင်းကိုယ်တိုင် ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်များကို ရွေးချယ် ခန့်အပ်ရသည်။ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသူတို့သည် တစ်နှစ်အတွင်း ပုပ်ရဟန်းမင်းထံမှ ရာထူးတံဆိပ် အမှတ်အသားဖြစ်သော ဦးထုပ်နီ လက်ခံပွဲ အခမ်းအနား တက်ရောက်ရန် ရောမမြို့သို့ လာရောက်ကြရလေသည်။ ယင်းဦးထုပ်နီကို အခမ်းအနားတွင်သာ တစ်ကြိမ်ဆောင်းပြီး နောက်တွင် မည်သည့်အခါမျှ မဆောင်းတော့ချေ။ သို့သော် သူကွယ်လွန်သောအခါ သူ၏ အခေါင်းသေတ္တာပေါ်တွင် တင်ထားရသည်။ ဘာသာရေးနှင့် စပ်လျဉ်းသော ကိစ္စများတွင် ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်တို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအား အကြံဉာဏ်ပေး၍ ကူညီရသည်။
အရေးကြီးသော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဝါဒများကို ထုတ်ပြန်ကြေညာရန် ကျင်းပသည့် ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ် အစည်းအဝေးများတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကိုယ်တိုင် သဘာပတိအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ထို အစည်းအဝေးများကို ‘ကွန်စစ္စတိုရီ’ဟု ခေါ်သည်။ ဂိုဏ်းစီမံအုပ်ချုပ်ရေး ကိစ္စများကိုလည်း ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ် အမှုဆောင်အဖွဲ့များက ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်ရ၍ ထိုအမှုဆောင်အဖွဲ့များကို ‘ကွန်ဂရီဂေးရှင်း’ဟု ခေါ်သည်။
ထီးခန်းရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
ထီးခန်းရွာ (Hteehkan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ ယမ်းတွင်းငါးကြောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၀၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယမ်းတွင်းငါးကြောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၄၅၁ ဦး၊ မ ၁၈၄၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၉၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်
ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်များကို ‘ကာဒင်နယ်အသျှင်မြတ်’ (အင်းမိနင့်) ဟု ဘွဲ့တပ်၍ ခေါ်ရသည်။ ဤကဲ့သို့ ဗရင်ဂျီဂိုဏ်းကို အုပ်ချုပ်စီမံရာ၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းမှတစ်ပါး အမြင့်ဆုံးသော ရာထူးကို ထမ်းဆောင်ရသော်လည်း ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်များသည် ဘာသာရေးတွင် ဂိုဏ်းအုပ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်စသော ဘုန်းကြီးရဟန်းများကဲ့သို့ အခွင့်အရေး မရှိကြပေ။
၁၅၈၆ ခုနှစ်မှစ၍ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးပေါင်း အများဆုံး ၇၀ အထိ သတ်မှတ်ခဲ့၍ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးသက်တမ်းမှာ တသက်ပတ်လုံးဖြစ်သည်။ သို့သော် ၁၉၄၆ ခုနှစ်အထိ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်ပေါင်း ၇၀ ပြည့်သည်ဟု မရှိခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ် အဖွဲ့တွင် နိုင်ငံတိုင်းမှ ကိုယ်စားလှယ်များ ပါဝင်ရန် ရည်ရွယ်ရင်း ရှိသော်လည်း အီတာလျံလူမျိုးသာ အပါများသည်။ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ၁၂ နှစ်မြောက် ပိုင်းယပ် ပုပ်ရဟန်းမင်းသည် ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ် အဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင်ဦးရေပြည့်အောင် ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ် အသစ် ၃၂ ဦး ထပ်မံခန့်ထားခဲ့သည်။ ထိုသို့ ခန့်ထားရာတွင် ဘာသာရေးသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟူသော သဘောပေါ်လွင်အောင် ၁၉ နိုင်ငံမှ ရွေးချယ်ခန့်ထားခဲ့သည်။
ထီးခန်းရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးရန့်တိုင်းရွာ၊ သပြေကုန်း
ငါးရန့်တိုင်းရွာ၊ သပြေကုန်း
ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်
ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်တို့၏ အဆောင်အယောင်များတွင် ဦးထုပ်သာမက ဝတ်ရုံများမှာလည်း အနီရောင်ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထ အင်နိုဆင့် ပုပ်ရဟန်းမင်း လက်ထက်မှစ၍ ကာဒင်နယ်ဂိုဏ်းချုပ်များအား မိမိတို့၏ ဘာသာရေးဂိုဏ်းအတွက် သွေးမြေကျ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်မည့်သူများဟူသော အထိမ်းအမှတ်ဖြင့် အနီရောင်ဦးထုပ်နှင့် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အနီရောင်များထဲတွင် အနီသွေးတစ်မျိုးကို ကာဒင်နယ်အနီရေင်ဟု ခေါ်စမှတ်ပြုကြသည်။
ကိုးကား
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း
မြင်းပြဂူဘုရား
မြင်းပြဂူဘုရားသည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပုဂံမြို့ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ မီးငြိမ်းကုန်း (၁၄၉၉)၊ နွားပြဂူ (၁၄၉၈)၊ မြင်းပြဂူ (၁၄၉၃)၊ ရှစ်မြောက်စေတီ (၁၄၉၄)၊ တောင်ထွတ်ကြီး (တဝဂူ)(၁၃၂၅) စသည့် ရှေးဟောင်းဘုရားငါးဆူ အနက် မြင်းပြဂူဘုရားမှာ အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်။
စတုဂံလိုဏ်ဂူဖြစ်၍ အုတ်ခုံပစ္စယာအထက်မှ စေတီပေါက်ထားသည်။ အတွင်းပတ်လမ်းနှင့် လမ်းသွယ်လမ်းမြှောင်များ၊ ဘုရားခန်းများမှာ မှောင်အတိကျနေဘိအလား ရှိသည်။ အတက် လေးမျက်နှာမှ ရောင်လင်းပေါက်များ ပါရှိသော်လည်း အဓိက ရုပ်ပွားဆင်းတုတော်တို့၏ မျက်နှာတော်မှသာ အလင်းရောက်ရရှိသည်။
ထားဝယ် ရေနက်ဆိပ်ကမ်း စီမံကိန်း
ထားဝယ် ရေနက်ဆိပ်ကမ်း စီမံကိန်းသည် မြန်မာနိုင်ငံအစိုးရမှ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းပေါင်း ၈၆၀၀ ကျော် အကုန်အကျခံကာ တနင်္သာရီတိုင်း ထားဝယ်ဒေသတွင် တည်ဆောက်ရန် လျာထားသော စီးပွားရေး စီမံကိန်းကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
ဆောက်လုပ်ရေး အစီအစဉ်
၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များက ထားဝယ် ရေနက်ဆိပ်ကမ်း စီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန် ကနဦးလေ့လာမှု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ထိုင်းနိုင်ငံ Italian-Thai Development ကုမ္ပဏီနှင့် မြန်မာအစိုးရတို့ အကြား နားလည်မှုစာချွန်လွှာ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်မှ စ၍ ကနဦးလေ့လာမှုအဆင့် (Initial phase)၊ စမ်းသပ်ကွင်းဆင်းအဆင့် (Preparation Phase)နှင့် တည်ဆောက်မှု အဆင့် ၁ (Construction Phase 1)၊ အဆင့် ၂ (Construction Phase 2)၊ အဆင့် ၃ (Construction Phase 3) ဟူ၍ အဆင့် ၅ ဆင့်ခွဲ၍ စီမံကိန်းရေးဆွဲခဲ့သည်။
စမ်းသပ်ကွင်းဆင်းအဆင့်သည် ၂၀၀၈ ဇွန်လ မှ ၂၀၀၉ နှစ်ကုန်အထိ တနှစ်ခွဲ စီမံကိန်းဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံ တာဝန်ရှိသူများအကြား မူဘောင်သဘောတူညီမှုစာချုပ် (Concession signing) ကို ၂၀၀၉ နိုဝင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်း အဆင့် ၁ ကို ၂၀၁၀ မှ ၂၀၁၄ အထိ ၅ နှစ်စီမံကိန်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ အဆင့် ၂ ကို ၂၀၁၃ မှ ၂၀၁၇ အထိလည်းကောင်း၊ အဆင့် ၃ ကို ၂၀၁၅ မှ ၂၀၁၉ အထိလည်းကောင်း အသီးသီးစီမံကိန်းချ အကောင်အထည် ဖော်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စီမံကိန်းမှာ ၂၀၁၀ မှ ၂၀၁၉ အထိ ၁၀ နှစ်အတွင်း ပြီးစီးအောင် တည်ဆောက်မည့် စီမံကိန်းဖြစ်သည်။
လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအနေဖြင့် ထားဝယ် ရေနက်ဆိပ်ကမ်း၊ စက်မှုဇုန်နယ်မြေနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံ ကန်ချနပူရီသို့ သွယ်တန်းဖောက်လုပ်မည့် ၁၀၅ မိုင်အရှည်ရှိ ၈ လမ်းသွား စူပါဟိုင်းဝေးကားလမ်း၊ ရထားလမ်း၊ ဓာတ်အားလိုင်းများ၊ ရေနံ၊ သဘာ၀ပိုက်လိုင်းများ ပါဝင်ပြီး နယ်ခြားဝင်ထွက်ဇုန်တို့ ပါဝင်သည်။ ထို ဆက်သွယ် တည်ဆောက်ရေးဆိုင်ရာ စီမံကိန်းများကို နှစ် ၆၀ သက်တမ်းရှိ BOT (တည်ဆောက်၊ လုပ်ကိုင်၊ လွှဲပြောင်း) စနစ်ဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်မည် ဖြစ်သည်။
အထူးစီးပွားရေးဇုန်စီမံကိန်း
အထူးစီးပွားရေးဇုန် စီမံကိန်း၏ တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ အနေဖြင့် ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဇွန်လမှ ၂၀၀၉ မေလအထိ ၂၅၀ စတုရန်း ကီလိုမီတာကို လွှမ်းခြုံနိုင်သည့် ကွင်းဆင်းစမ်းသပ်မှု (land site survey) များ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
စက်မှုဇုန် ဇုန် အေ (Zone A) မှ ဇုန် အက်ဖ် (Zone F) အထိ ဇုန် ၆ ခု သတ်မှတ်ပြီး တည်ဆောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ဇုန် အေ တွင် ရေနက်ဆိပ်ကမ်း ၂ ခု နှင့် အကြီးစား စက်မှုလုပ်ငန်းဇုန်တို့ ပါဝင်သည်။ ထို ရေနက်ဆိပ်ကမ်း ၂ ခုတွင် တန်ချိန် ၂ သောင်းမှ ၅ သောင်းအထိ တင်နိုင်မည့် သင်္ဘော ၂၅ စီး တပြိုင်နက်တည်း ကုန်တင်ကုန်ချလုပ်နိုင်မည့် ဆိပ်ခံတံတား ၂၂ ခု တည်ဆောက်မည်ဖြစ်သည်။ အကြီးစားစက်မှုလုပ်ငန်းတွင် သင်္ဘောကျင်း၊ ကုန်လှောင်ရုံ၊ သံမဏိစက်ရုံ၊ ဓာတ်မြေဩဇာစက်ရုံ၊ ကျောက်မီးသွေးစက်ရုံများ ပါရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဇုန် စီ တွင် ရေနံဓာတု ဆိုင်ရာ စက်မှုလုပ်ငန်းများ ပါဝင်သည်။ ဇုန် ဒီ တွင် အလတ်စား စက်မှုလုပ်ငန်းများဖြစ်သည့် အထည်အလိပ်စက်ရုံများ၊ ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်း စက်ရုံများ၊ ကားတာယာစက်ရုံများ စသည်ဖြင့် ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။
ဇုန် အီး တွင် အပေါ့စား စက်မှုလုပ်ငန်းများဖြစ်သည့် အဝတ်အစားစက်ရုံများ၊ အစားအသောက် ထုတ်လုပ်ရေး စက်ရုံ၊ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းထုတ်စက်ရုံ၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ စသည်ဖြင့်ပါဝင်သည်။ ဇုန် အက်ဖ်တွင် ကုန်တိုက်များ၊ ကုန်သွယ်ရေး အဆောက်အဦများ၊ အုပ်ချုပ်ရေး အဆောက်အဦများ၊ ကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများ၊ လူနေအိမ်ရာများ ပါဝင်သည်။
(က) ဒေသတွင်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု
ထားဝယ်ဒေသမှ ထိုင်းနိုင်ငံ ကန်ချနပူရီသို့ သွယ်တန်းဖောက်လုပ်မည့် စူပါဟိုင်းဝေးကားလမ်း၊ ရထားလမ်းများ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အတွက် ဒေသထွက် ကုန်စည်များ စီဆင်းမှုတိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ထွက်ရှိသော်လည်း လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး အခက်အခဲကြောင့် ဈေးကွက်သို့ မရောက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်ခဲ့ရာမှ ယခုအခါ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ဈေးကွက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဥပမာ (ရာဘာ၊ ရေလုပ်ငန်းနှင့် မွေးမြူရေးထွက်ကုန်များ၊ စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန်များ)
နောက် အကျိုးဆက်တခုအနေနှင့် စီးပွားရေးဇုန် အနီးတဝိုက်ရှိ မြေကွက်များ အဆမတန် ဈေးမြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။ လျော်ကြေးငွေများ ရရှိနိုင်မည်။
သို့သော်လည်း မြေယာသိမ်းဆည်းမှုများ၊ ဒေသခံများ မောင်းထုတ်ခြင်းခံရခြင်းများ ဖြစ်လာဖွယ်ရှိသည်။ ထိုသို့သော သာဓကများလည်း မြန်မာနိုင်ငံတွင် များစွာရှိခဲ့သည်။ သဘာ၀ဓာတ်ငွေ့၊ ရေနံပိုက်လိုင်းသွားရာ လမ်းတလျှောက် ဒေသခံများပိုင်ဆိုင်သည့် မြေယာများ၊ ခြံမြေများ၊ လူနေအိမ်များကို လျော်ကြေးမပေးဘဲ အတင်းအကျပ်ဖယ်ခိုင်းခြင်း၊ ရေကာတာ တည်ဆောက်ရာတွင်လည်း ဒေသခံများအား မောင်းထုတ်ခြင်း၊ စက်မှုဇုန်များ၊ ကမ်းခြေများ တည်ဆောက်ရာတွင်လည်း ထိုသို့ သိမ်းဆည်းမှု၊ မောင်းထုတ်မှုများ အမြောက်အမြားရှိခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိရပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယခင် စစ်အစိုးရ (နိုင်ငံတော် အေးချမ်းသာယာရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီ) ကျင့်သုံးနေသည့် နောက်တနည်းမှာ လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေး ဆင်နွှဲနေသည့် တိုင်းရင်းသားဒေသများကို ထိုးစစ်ဆင်ပြီး ရွာသားများ ထွက်ပြေးစေသည့်နည်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ စီမံကိန်း မဖြစ်မြောက်မီ ကနဦး ခံစားရသော ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှုပင်ဖြစ်သည်။ တနည်းအားဖြင့် ကနဦးပေးဆပ် စတေးလိုက်ရသော အရင်းအမြစ်များပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။ ထိုဒေသတလျှောက်ရှိ ပြည်သူများအနေဖြင့် ဆိုးကျိုးများကိုသာ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
စီးပွားရေးဇုန်များ သတ်မှတ်လိုက်သည့်အတွက် ရုပ်ဝတ္ထုအကောင်အထည်များ သိသာစွာမြင်တွေ့လာရမည် ဖြစ်သည်။ ဒေသခံများ မမြင်ဖူးသည့် သင်္ဘောကျင်းများ၊ အဆောက်အအုံများ၊ စက်ရုံ၊ အလုပ်ရုံများ၊ ကုန်တိုက်များ၊ ဆေးရုံများ၊ စာသင်ကျောင်းများ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း သိပ္ပံများ၊ ခေတ်မီသော စက်မှုမြို့တော်ကြီးတခု ရုတ်တရက် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို တွေ့မြင်လာကြရမည်ဖြစ်သည်။
ဒေသခံများအနေဖြင့် ထိုသို့ပေါ်ပေါက်လာသော စက်မှုမြို့တော်ကြီးသို့ မည်သို့ချည်းကပ်ရမည်ဆိုသည်မှာ ပထမဆုံး ကြုံတွေ့ရမည့် စိန်ခေါ်မှုတရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒေသဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ လူနေမှုစရိတ်လည်း မြင့်မားလာမည်ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံသားတဦး၏ အခြေခံလုပ်အားခမှာ မြန်မာကျပ်ငွေ ၃၅၀၀ ရရှိနေကြသည်။ ယနေ့ကုန်ဈေးနှုန်း အရဆိုလျှင် လူတယောက်၏ နေထိုင်စားသောက်စရိတ် လောက်ငှရုံသာဖြစ်သည်။ လတ်တလောကာလတွင် အလုပ်လုပ်နေရသော မြန်မာပြည်များအား လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း အနားယူရန် နေရာထိုင်ခင်းများစီစဉ်ပေးခြင်း၊ ညအိပ်ညနေအတွက် စီစဉ်ပေးရှိခြင်း၊ သက်သောင့်သက်သာ ဝယ်ယူစားသောက်နိုင်ရန် စီစဉ်ပေးခြင်း စသည့် အလုပ်သမားများအတွက် လူမှုဖူလုံရေး အစီအစဉ်များလည်း မရှိခဲ့ပေ။
(ခ) ပညာရေးကဏ္ဍ
ပညာရေးကဏ္ဍကို ကြည့်လျှင်လည်း ပေါ်ပေါက်လာမည့် မစ်ရှင်ကျောင်းများ၊ ခေတ်မီသော သက်မွေးပညာရပ် သင်တန်းကျောင်းများကို ဒေသခံများ၏ မည်မျှသောရာခိုင်နှုန်းက သင်ယူခွင့်ရရှိကြည်မည်နည်း။ ယခင်နှင့် မတူသည့် မြင့်မားလှသည့် ကျောင်းစရိတ်များ ကာမိအောင် မိဘများက စွမ်းဆောင်နိုင်ကြမည်လော။
ခေတ်နှင့်အမီ လိုက်နိုင်လောက်သည့် ဝင်ငွေရရှိမှသာ ထိုပညာရပ်များကို သင်ကြားနိုင်ခွင့် ရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့မဟုတ်ပါက ယခင်ကဲ့သို့ ဘုန်းတော်ကြီး ပညာသင်ကျောင်းများ၊ အစိုးရကျောင်းများတွင်ပင် ဆက်လက် ပညာသင်ကြားရမည်သာဖြစ်သည်။ ထိုကျောင်းများ ဆက်ရှိလိမ့်မည် ဟုတ်မဟုတ်ကိုလည်း မည်သူမျှ မမှန်းဆ နိုင်သေးပေ။ ထိုအခါ ကွာဟလှသော ပညာရေးစနစ် ၂ ခုအကြားတွင် နိမ့်ကျသည့် ပညာရေးကိုပင် ဆက်လက် သင်ကြားရပေမည်။ အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဝင်ငွေကောင်းသော အလုပ်ရနိုင်ရန် အလှမ်းဝေးနေလိမ့်ဦးမည်။ လတ်တလော စားဝတ်နေရေးဖြေရှင်းရန်အတွက် အောက်ခြေအလုပ်များကိုပင် မဖြစ်မနေ လုပ်ကြရပေတော့မည်။
ထားဝယ် ရေနက်ဆိပ်ကမ်းစီမံကိန်းက ထိုဒေသခံများ၏ ပညာရေးမြင့်မားလာအောင် နောင်နှစ်ပေါင်း အတော်ကြာအောင် စောင့်ခိုင်းပေတော့မည်။
(ဂ) သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကျန်းမာရေးကဏ္ဍ
သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကျန်းမာရေးကဏ္ဍအနေဖြင့် စက်ရုံကြီးများမှ ထွက်ရှိလာမည့် မီးခိုးများ၊ စွန့်ပစ် ပစ္စည်းများကြောင့် ထိုဒေသတွင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် အကြီးအကျယ် ထိခိုက်မည်မှာ အသေအချာဖြစ်သည်။
ဤအချက်မှာ အစိုးရအနေဖြင့် အလေးအနက်ထားရမည့် ကိစ္စတခုဖြစ်သော်လည်း သက်ဆိုင်ရာ အစိုးရနှင့် လုပ်ငန်းရှင်များအကြား မည်သို့သော စီမံကိန်းချ ဆောင်ရွက်ထားသည်၊ မည်သို့ သဘောတူညီချက်များ ရှိထားသည်ကိုမူ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရပေ။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရေး စီမံကိန်းများချမှတ်ထားခြင်းလည်း အသေအချာ မရှိသေးပေ။
ဆိုးကျိုးများအနေဖြင့် ထိုဒေသရှိ သစ်တောများပြုန်းတီးခြင်းနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များ၊ မြစ်ချောင်းများ တိမ်ကောမှု၊ ရာသီဥတုမမျှတမှုစသည့် သဘာ၀ပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။
ထိုမှတဆင့် ဒေသခံများ၏ ကျန်းမာရေးအတွက် အလွန်စိုးရိမ်စရာ ကောင်းသောအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရဖွယ်ရှိသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ စက်မှုမြို့တော်ကြီး၏ အင်္ဂါရပ်နှင့်အညီ ကျန်းမာရေးစရိတ်စကလည်း အလွန်အမင်း တက်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဒေသခံများ ဆေးကုသခွင့် ရရှိရေးသည်လည်း ကြီးစွာသော စိန်ခေါ်မှု တရပ်ပင်ဖြစ်တော့မည်။
(ဃ) လူမှုရေးကဏ္ဍ
လူမှုရေးကဏ္ဍမှာ အဆိုးရွားဆုံး ရင်ဆိုင်ရမည့် စိန်ခေါ်မှုပင်ဖြစ်သည်။
ကိုယ့်ဘာသာစကား၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း အစဉ်အလာနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသားကျ နေပြီဖြစ်သော ထိုဒေသခံများသည် လူမှုရေးစိန်ခေါ်မှုအသစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ကြရပေမည်။ စီမံကိန်း စတင်အခြေချသည့် နဘုလယ်လဲရှောင်ရွာသည် ထားဝယ်ဒေသ၏ ဘာသာစကား၊ ယဉ်ကျေးမှု အနက်ဆုံး နေရာဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ထိုဒေသကို ဝါးမြိုခြင်းခံရပေတော့မည်။ မြန်မာနိုင်ငံ အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ လာရောက်မည့်၊ နိုင်ငံတကာမှ အမျိုးမျိုးသော မတူကွဲပြားသည့် လူမျိုးများ လာရောက်အခြေချမည့် ဒေသဖြစ်လာတော့မည်။
ထိုအခါ မည်သည့်ဘာသာစကားဖြင့် ပြောဆိုဆက်ဆံကြမည်နည်း။
ဖြစ်လာမည်မှာ အဓိကအားဖြင့် မြန်မာဘာသာစကားနှင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားသည် လူမျိုးတမျိုးနှင့်တမျိုး ဆက်ဆံရာတွင် လွယ်ကူသော ဘာသာစကားများဖြစ်၍ အသုံးအများဆုံး ဘာသာစကားများဖြစ်လာပေမည်။ နောင်နှစ်ပေါင်း ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဒေသခံစကားဖြစ်သည့် ထားဝယ်စကား တစတစ မှိန်းမှိန် လာမည်ကိုတော့ စိုးကြောက်ရပေသည်။ ရှေးသာဓကများအနေနှင့် ထားဝယ်ဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့အခြေချလာသော အစိုးရ အမှုထမ်းများ၊ ဌာနဆိုင်ရာ အကြီးအကဲများသည် မြန်မာဘာသာဖြင့်သာ ပြောဆိုသည့်အတွက် ထားဝယ်သားများ အနေဖြင့် သူတို့အား မြန်မာဘာသာဖြင့်သာ ပြောဆိုဆက်ဆံခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း ရုံးများ၊ မိုင်းတွင်းများတွင် အများစုမှာ ဒေသခံများဖြစ်သည့်အတွက် ပြောင်းရွှေ့လာသော ဌာနဆိုင်ရာ အကြီးအကဲများနှင့် ဆက်ဆံမှုမှလွဲ၍ မိမိ ထားဝယ်ဘာသာစကားဖြင့်သာ ပြောဆိုဆက်ဆံကြသည်။ ယခုအခါ ထိုသို့ မဆိုစလောက်သော လူနည်းစု ပြောင်းရွှေ့လာမည်မဟုတ်ဘဲ၊ အစုလိုက် အပြုံလိုက် ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်အခြေချလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ မိမိဘာသာစကား သုံးစွဲမှုမှာ မသိမသာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် တိမ်ကော ပျောက်ကွယ်မှာကို စိုးရိမ်စရာဖြစ်လာသည်။ ထိုနည်းတူစွာ ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးတမ်းများတွင်လည်း အခြားယဉ်ကျေးမှုများ အနည်းနှင့် အများဆိုသလို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာမည်သာဖြစ်သည်။
“မြေမြို၍ လူမျိုးမပြုတ်၊ လူမြိုမှ လူမျိုးပြုတ်မည်” ဟု ဆိုင်းဘုတ်များ ရေးထားသည့် မြန်မာနိုင်ငံ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဌာနကို သတိရမိသည်။ ထားဝယ်လူမျိုးများ အမြိုခံရတော့မည့် အရေးကိစ္စကို ထိုလူဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေးဌာနက မည်သို့မျှ အရေးတယူ ဆောင်ရွက်လာတာ မတွေ့ရပေ။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ထိုအခြေအနေကို လိုက်လျောညီထွေစွာ လိုက်ပါနိုင်ရန် လူမှုရေးစောင့်ရှောက်မှုစနစ် (Social welfare system) အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပေ။ ဇိမ်မယ်များကို တွေ့ရှိပါက ဖမ်းဆီးအရေးယူခြင်းများကို ပြုလုပ်နေသော်လည်း ကူညီစောင့်ရှောက်မှုပေးရမည်ကိုမူ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ညကလပ်များ၊ အနှိပ်ခန်းများ၊ ကာရာအိုကေဆိုင်များကိုလည်း တရားဝင်မှတ်ပုံတင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ နားလည်မှုများဖြင့်သာ ဖွင့်ခွင့်ပေးထားခဲ့သည်။
ထိုအခြင်းအရာများသည် အမျိုးသမီးများအား အလွယ်အကူ ပျက်စီးအောင်၊ ကူးစက်ရောဂါများ ပိုမိုပြန့်ပွားအောင် အထောက်အကူပေးသလို ဖြစ်နေပေသည်။ ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများတွင် ထိုအခြေအနေများကို လိုက်ပါနိုင်အောင် လူမှုရေးစောင့်ရှောက်မှုစနစ် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ မြှင့်တင်ပေးရန်လည်း လိုအပ်သည့် ဓနအင်အားရှိကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံသည် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံဟုဆိုသော်လည်း ကမ္ဘာ့အဆင်းရဲဆုံး နိုင်ငံအဆင့်မှ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးချေ။ သို့အတွက် မည်သို့သော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုစနစ်များ ထားရှိမည်ကိုလည်း မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာရသည်။ မြန်မာအမျိုးကောင်း သားသမီးများအတွက် ရင်လေးစရာ စီမံကိန်းပင်။
တာမနိဘုရား
တာမနိဘုရားသည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပုဂံတွင် တည်ရှိသည်။
သစ်တဲစုရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
သစ်တဲစုရွာ (Thittesu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ အနန်းဘော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၀၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အနန်းဘော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၃၄ ဦး၊ မ ၂၃၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟုံးမွန်းရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
ဟုံးမွန်းရွာ (Huongmun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ ကုန်းစုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၅၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုန်းစုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၇၇ ဦး၊ မ ၅၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၄၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထီးသဲထရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ထီးသဲထရွာ(Hteetheahta)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ ရွှေဖလားကျကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၉၅၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန်သာရွာ၊ နတ်မောက်မြို့နယ်
ကန်သာရွာ (Kanthar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ နတ်မောက်မြို့နယ်၊ ကန်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၉၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကန်သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၆ ဦး၊ မ ၈၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၈၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နတ်မောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးပြေမရွာ၊ သပြေကုန်း
ငါးပြေမရွာ၊ သပြေကုန်း
လဲသာရွာ၊ မင်းတပ်မြို့နယ်
လဲသာရွာ(Lethar)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မင်းတပ်ခရိုင်၊ မင်းတပ်မြို့နယ်၊ ပြုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၉၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပြုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉ ဦး၊ မ ၁၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတပ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြေပုံသာဘုရားလှ(လောကမုနိ)
မြေပုံသာဘုရားလှ(လောကမုနိ)သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပုဂံတွင် တည်ရှိသည်။
ဆယ်ပြင်ရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
ဆယ်ပြင်ရွာ (Sepyin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ အိုင်းမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၂၂၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသစ်ရွာ၊ ကျောင်းစု
ရွာသစ်ရွာ၊ ကျောင်းစု
​ဘောဇုတ်ရွာ၊ ဘောဇုတ်
ဘောဇုတ်ရွာ၊ ဘောဇုတ်
ဇန်ချုပ်ရွာ၊ ဆော့လော်မြို့နယ်
ဇန်ချုပ်ရွာ(Zanchoke)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဆော့လော်မြို့နယ်၊ မန်ကျီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၄၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ကျီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၄ ဦး၊ မ ၁၃၉ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၇၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆော့လော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆက်သွားဖူးကျွန်း (အရှေ့)ရွာ၊ ပဲတခွဲ
ဆက်သွားဖူးကျွန်း (အရှေ့)ရွာ၊ ပဲတခွဲ
သင်္ကြန်ထမင်း
ယခင်ခေတ်ကာလများက မွန်သင်္ကြန်ထမင်းကို နှစ်သစ်ကူးကာလများ၌သာ ချက်ပြုတ်လှူဒါန်း ကျွေးမွေးဧည့်ခံလေ့ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ မိမိတို့၏ အိမ်သို့ ရပ်ဝေးရပ်နီးမှ အလည်လာကြသော ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟများကို အထူးဧည့်သည်တော်များအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ သင်္ကြန်ထမင်းကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးလာကြသည်။ ထို့အပြင် ပြည်နယ်နှင့်တိုင်းဒေသကြီး အချို့ရှိ မြို့များ၊ ဈေးများနှင့် ကားဂိတ်များတွင်လည်း မွန်ရိုးရာ စားသောက်ဖွယ်ရာ တစ်မျိုးအဖြစ် သင်္ကြန်ထမင်းကို တည်ခင်းရောင်းချကာ ဈေးကွက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်အထိ မြင်တွေ့နေရပေသည်။
မွန်သင်္ကြန်ထမင်း ချက်ပြုတ်ရာတွင် အဓိကလိုအပ်သည်မှာ ဆန်ကောင်းရန် ဖြစ်သည်။ ဆန်ကို မချက်ပြုတ်မီ ဆန်၌ပါဝင်နေသော ခဲသဲဖုန်များကို သန့်စင်သွားအောင် ရွေးချယ်ပြီး ရေဖြင့် စင်ကြယ်စွာဆေးကာ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသည်အထိ ချက်ရသည်။ (ဆန်ပြုတ်ကဲ့သို့ မဖြစ်စေရ၊ ပုံမှန်စားနေကြ ထမင်းထက်လည်း အနည်းငယ် ပျော့အောင် ချက်ရသည်။) ထမင်းချက်ပြီးပါက ထမင်းများကို ရေသန့်ရေအေးတို့ဖြင့် အထပ်ထပ်အခါခါ ထပ်မံဆေးပေးရသည်။ ရေဆေးပြီးပါက ဇကော၊ ဇကာထဲသို့ ထမင်းများကို လောင်းထည့်ကာ ရေစစ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထမင်းများ ရေစစ်သွားပါက သင်္ကြန်ထမင်းကို ရရှိပြီ ဖြစ်သည်။
ငါးခြောက်ကြော်
သင်္ကြန်ထမင်းနှင့် တွဲဖက်စားသုံးရန်အတွက် အထူးပြုလုပ် ချက်ပြုတ်ရသော ဟင်းလျာမှာ ငါးခြောက်ကို အချဉ်တစ်မျိုးမျိုးဖြင့် ရောစပ်ကြော်ထားသော ငါးခြောက်ကြော်ပင် ဖြစ်သည်။ ငါးခြောက်ကြော်ပြုလုပ်ရာတွင် အများအားဖြင့် ငါးမန်းခြောက်နှင့် ငါးကွန်းရှပ်ခြောက်ကို အသုံးပြုကြသည်။ ငါးခြောက်ကြော်တွင် ထည့်ဝင်ရသည့် တွဲဖက်သုံးရသည့် အရာများမှာ ပုဇွန်ခြောက်မှုန့်။ ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ဆား၊ ငပိ၊ နနွင်းမှုန့်၊ ရာသီပေါ်သီးနှံဖြစ်သည့် သရက်သီး အရင့်(အစိမ်း) သို့မဟုတ် မရမ်းသီးအရင့် (အစိမ်း) တို့ဖြစ်သည်။ (ဆားနှင့် ငပိမှာ ငါးခြောက်ထောင်းကြော်၏ အပေါ့အငန်ကို လိုအပ်မှသာ အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။)
ငါးခြောက်ထောင်းကြော်တော့မည် ဆိုပါက ငါးခြောက်ကို ပထမဦးစွာ ရေသန့်စင်အောင် ဆေးကြောပြီး ရေဖြင့်ပြုတ်ပါ။ ငါးခြောက်ကျက်ပြီဆိုပါက ငါးခြောက်တုံးများကို ဆယ်ယူ၍ အသားများကို နွှင်ယူပါ။ နွှင်ယူပြီးသော အသားများကို မွမွလေး ရရှိအောင် ဆုံထဲသို့ ထည့်၍ ထောင်းရမည်ဖြစ်သည်။ တစ်စိတ်ချင်းစီမှ ကြက်သွန်အမွှာများကို ခွာ၍ လှီးထားရမည်။
ထို့နောက် အသုံးပြုမည့် သရက်သီး(သို့)မရမ်းသီး ကို အခွံနွှာ အစေ့ထုတ်ပြီး အသားများကို ဓား(သို့) သင်္ဘောခြစ်ဖြင့် လှီးခြစ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ အားလုံးပြီးစီးပြီ ဆိုပါက ပြုတ်၍ ထောင်းထားသော ငါးခြောက်အသားများ၊ ပုဇွန်ခြောက်မှုန့်များကို အသင့်ပြုလုပ်ထားသော အစာများနှင့် သမအောင် ရောနှောမွှေပြီး မီးဖိုပေါ်တွင် တင်ထားသော ဆီပူအိုးထဲသို့ ထည့်၍ ကျက်သည်အထိ ကြော်ပါ။ ကြော်၍ ကျက်သောအခါ သင်္ကြန်ထမင်းနှင့် တွဲဖက်စားသုံးရသော ငါးခြောက်ကြော်ကို ရရှိပြီဖြစ်သည်။
ငရုတ်သီးအတောင့်ခြောက်ကြော်
သင်္ကြန်ထမင်းဟင်းနှင့် တွဲဖက်စားသုံးရန်အတွက် အဓိက မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခြားတစ်ခုမှာ ငရုတ်သီးခြောက် အရှည်တောင့်ကြော် ဖြစ်သည်။ ငရုတ်သီးတောင့်ကြော်ကို ဆီပူပူတွင် ကျက်အောင်ကြော်၍ ပုလင်း၊ ဗူးတို့တွင် လေလုံအောင် ထားရမည်။ ကြော်ထားသော ငရုတ်သီးတောင့်များ ကြွတ်ရွနေပါမှ သင်္ကြန်ထမင်းဟင်းနှင့် တွဲဖက်စားသုံးရသည်မှာ ပို၍ အရသာရှိမည် ဖြစ်သည်။
သင်္ကြန်ထမင်း စားသုံးတော့မည် ဆိုလျှင် မိမိစားသုံးမည့် ထမင်းကို ရေအေး(သို့မဟုတ်) ဖယောင်းရနံ့သွင်းထားသည့် ရေအေးတို့ဖြင့် မိမိကြိုက်နှစ်သက်သလို စားသုံးနိုင်သည်။ ဖယောင်းရနံ့သင်း ရေကိုပြုလုပ်ရာတွင် ပထမဦးစွာ ဖယောင်းတိုင်ထွန်းထားသော မီးကို မှုတ်လိုက်သောအခါ မီးစာမှ ထွက်လာသော မီးခိုးငွေ့တန်းပေါ်သို့ ရေအိုး(သို့မဟုတ်) ဇလုံ(သို့မဟုတ်) သတ္တုအိုး တစ်မျိုးမျိုးကို မှောက်ချလိုက်ပါ။ (၁၀)မိနစ် (၁၅)မိနစ်ခန့်ကြာလျှင် မှောက်ထားသော ရေအိုး၊ ဇလုံ၊ သတ္တုအိုးကို ပြန်လှန်လိုက်ပြီး ရေသန့်ရေအေးကို လောင်းထည့်လိုက်ပါက ထိုရေသန့်၌ ဖယောင်းနံ့သင်းနေမည့်ရေကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဖယောင်းနံ့သင်းရေဖြင့် ထမင်းကို ရောနှော၍ ငါးခြောက်ကြော်၊ ငရုတ်သီးကြော်တို့နှင့် တွဲဖက်စားသုံးပါက အလွန်ကောင်းသော ရိုးရာဓလေ့ မွန်သင်္ကြန်ထမင်းကောင်း တစ်ပွဲကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ဖယောင်းနံ့သင်းရေနှင့် ရောနှောစားသောက်သည်ကို မွန်ဒေသခံ တိုင်းရင်းသားများက ယနေ့တိုင် ကြိုက်နှစ်သက်နေကြသော်လည်း ယနေ့ခေတ်လူငယ်များနှင့် ဧည့်သည်များက မကြိုက်ကြ၍ ရိုးရိုးရေသန့်ဖြင့်သာ ရော၍ စားသုံးကြသည်ကို တွေ့နေရသည်။
နာဇီ
NAZI ဆိုသည်မှာ Nationalsozialismus အမျိုးသား ဆိုရှယ်လစ်စနစ်ကို အတိုချုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
နာဇီတို့၏လုပ်ဆောင်မှုများ
အဒေါ့လ်ဖ် ဟစ်တလာ (Adolf Hitler) ၏ ခေါင်းဆောင်မှုအောက်တွင် ဂျာမန် အမျိုးသားဆိုရှယ်လစ် အလုပ်သမားများပါတီ (NSDAP) နှင့် သူ၏ ပါတီဝင်များသည် "တတိယပြည်ထောင်" သို့မဟုတ် "ခေါင်းဆောင်ကြီးဦးစီးသော နိုင်ငံတော်" ဟုဆိုကာ နာဇီတို့၏ "အကြွင်းမဲ့အာဏာရှင်စနစ်" ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ်မှ စတင်၍ နယ်နိမိတ်ကျူးကျော်ရေး စစ်ပွဲများစွာကိုဆင်နွှဲပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မီးစာကို စတင်လောင်ကျွမ်း စေခဲ့သည်။ နာဇီတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုတလျောက် ဂျူးသုတ်သင်ရေးစီမံကိန်း ကို အစီအစဉ်တကျနှင့် တစိုက်မတ်မတ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။
နာဇီတို့၏ အုပ်စိုးဗိုလ်ကျမှု သည် ၁၉၄၅ ခု မေလ ၈ ရက်နေ့တွင် ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ကြီးနှင့်အတူ အပြီးသတ်ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့သည်။
နာဇီလက်သစ်များ
လက်ယျာအစွန်းရောက်ဝါဒီများသည် ပါတီအဖွဲ့အစည်းမျိုးမျိုး၊ အသွင်အမျိုးမျိုးဖြင့် နာဇီတို့၏ အယူအဆ နှင့် သဘောတရားများကို ပြန်လည်အသက်သွင်းလျက်ရှိကြသည်။ နာဇီတို့၏ စည်းရုံးရေးလုပ်ငန်းစဉ်များ၊ နာဇီပါတီအဖွဲ့အစည်းများ၊ ထိုတစ်ချိန်က အသုံးပြုခဲ့သော သင်္ကေတများ၊ အမှတ်အသားများ၊ နာဇီတို့၏ နှုတ်ဆက်သည့် ဟန်များကို ယနေ့ ဂျာမဏီနိုင်ငံတွင် ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုအနေနှင့် ဥပဒေပြု တားမြစ်ထားသည်။ ဩစတြီးယားနိုင်ငံနှင့် အခြားသော နိုင်ငံအများအပြားတွင်လည်း နာဇီစနစ်ဆိုး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အသက်မဝင်စေရန် ထိုနည်းအတူ ဥပဒေပြု၍ ပိတ်ပင်တားမြစ်လျက်ရှိသည်။
ကုက္ကိုစုရွာ၊ ကျောင်းစု
ကုက္ကိုစုရွာ၊ ကျောင်းစု
ဒုံးပိုင်ရွာ၊ သင်းဂနက်
ဒုံးပိုင်ရွာ၊ သင်းဂနက်
ဘောက်ခွေးစုရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
ဘောက်ခွေးစုရွာ (Baukkhwaysu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ ဒါးဝယ်အင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၀၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒါးဝယ်အင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၅၀ ဦး၊ မ ၁၀၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြစ်သားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Visual Studio Code
Visual Studio Code သည် ဝင်းဒိုး၊ လင်းနပ်၊ macOS များအတွက် ထုတ်လုပ်ထားသည့် source code editor တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် debugging, embedded Git control, GitHub, syntax highlighting, snippets, code refactoring စသည်တို့ကို အထောက်အပံ့ပေးထားသည်။ ၎င်းတွင် အသုံးပြုသူအား themes, keyboard shortcuts, preferences နှင့် extension စသည်တို့ကို ပြောင်းလဲနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးထားသည်။ ၎င်း၏ source code သည် free and open source ဖြစ်ပြီး MIT လိုင်စင်ဖြင့် ဖြန့်ဝေထားသည်။
ထီးစံကုန်းရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
ထီးစံကုန်းရွာ (Hteesankone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ ယမ်းတွင်းငါးကြောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၀၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယမ်းတွင်းငါးကြောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၄၅၁ ဦး၊ မ ၁၈၄၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၉၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သက္ကယ်ကျင်းရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
သက္ကယ်ကျင်းရွာ (Thetkeikyin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ အိုင်းမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၂၂၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဦးလေးတွမ် (စာအုပ်)
ဦးလေးတွမ် စာအုပ်သည် စာရေးဆရာ မင်းကျော် (ကျော်လှိုင်ဦး) ၏ ဘာသာပြန် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး ၁၉၆၉ ခုနှစ်အတွက် အမျိုးသား ဘာသာပြန်စာပေဆု ရရှိခဲ့သည်။ Harriet Beecher Stowe ၏ Uncle Tom's Cabin ကို ဘာသာပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျေးကျွန်စနစ်ကို ဆန့်ကျင်ထားသော ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။
ခြင်ဆေးခွေ
ခြင်ဆေးခွေ (mosquito coil) သည် အမွှေးနံ့ပါသော ခြင်နိုင်ဆေးတစ်မျိုးဖြစ်၍ များသောအားဖြင့် ပိုင်ရီးသ်ရမ် (pyrethrum; ဒေစီပန်းပင်မျိုးတစ်ခု) အမှုန့်ကို အခြောက်ခံထားသော အနှစ်အခဲမှ ပြုလုပ်ကြသည်။ ခြင်ဆေးခွေသည် ဝဲကတော့ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ထားသောအခွေရှိ၍ အလယ်တွင် အပေါက်ကျဉ်းတစ်ခုပါရှိ၍ ထိုနေရာမှထောင်ပြီး ထွန်းကြသည်။ ခြင်ဆေးခွေအတွက် မီးဘေးအန္တရာယ်မရှိစေရန် သီးသန့်ပြုလုပ်ထားသော လှောင်အိမ်အတွင်း၌လည်း ထွန့်လေ့ရှိ၏ ။ ထွနမးရာတွင် အခွေ၏ အပြင်စွန်းမှစတင်ကာ တဖြည်းဖြည်းခြင်း အလယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခြင်ပြေး/သေစေသော မီးခိုးငွေ့ ထုတ်လုပ်ပေးသည်။ ပုံမှန်ခြင်ဆေးခွေတစ်ခုသည် အချင်း 15 cm ရှိ၍ ၇-၁၂ နာရီအထိ အထွန်းခံကြသည်။ ခြင်ဆေးခွေများကို အာရှ၊ အာဖရိက၊ တောင်အမေရိက၊ ကနေဒါ၊ ဩစတေးလျတို့တွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်သုံးစွဲကြ၏ ။
ဆိုးကျိုးများ
ခြင်ဆေးခွေသည် မီးဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်သည်။ ခြင်ဆေးခွေသုံးစွဲခြင်းကြောင့် များစွာသော မီးလောင်မှုများဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၉၉ တောင်ကိုရီးယားရှိ သုံးထပ်ဆောင်တစ်ခု ခြင်ဆေးခွေကြောင့် မီးလောင်ပြီး လူ (၂၃) ဦးသေဆုံးခဲ့သည်။
မီးခိုးမှရသော ပြင်းထန်သည့်အနံ့သည် အဝတ်၊ ပရိဘောဂပစ္စည်းများကို အနံ့စွဲစေနိုင်သည်။ လူနှင့် နို့တိုက်သတ္တဝါများအတွက် စိတ်ချရသည်ဟု ယူဆသတ်မှတ်ကြသော်လည်း အလုံပိတ်အခန်းများတွင် အသုံးပြုပါက အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု လေ့လာမှုအချို့က ဖော်ပြထားသည်။ တရုတ်၊ မလေးရှားတို့၌ ရောင်းချသော ခြင်ဆေးခွေများသည် မီးခိုအများအပြားကို ထုတ်လုပ်၍ အလွန်သေးငယ်သော အမှုန်ဒြပ်များ PM2.5 ပါဝင်ပျံ့နှံ့သည်။ စီးကရက်ပေါင်း ၇၁-၁၃၇ မှ ထွက်သော မီးခိုးပမာဏနှင့်ညီသည်။ အောက်စီဒိုင်းဇင်းမိသနော (formaldehyde; CH2O) ထုတ်လွှင့်မှုပမာဏသည် စီးကရက် (၅၁) လိပ်နှင့် ညီမျှသည်။ ကြွက်နှင့်စမ်းသပ် လေ့လာမှုများက ခြင်ဆေးခွေသည် သိသာသော ကျန်းမာရေးအန္တရာယ်မရှိ၊ သို့သော် အချို့သက်ရှိများမှာ သစ်တုံးများမီးရှို့၍ ထွက်လာသောမီးခိုးများကဖြစ်စေသကဲ့သို့ အာရုံခံအင်္ဂါများ ယာယီ မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားရနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ လေ့လာမှုတစ်ခုတွင် ကြွက်များကို ခြင်ဆေးခွေမီးခိုး တစ်ရက်လျှင် ခြောက်နာရီ၊ တစ်ပတ်တွင် ငါးရက်၊ (၁၃) ပတ်ကြာ ထိတွေ့စေသည်။ မီးခိုးငွေ့များပြားမှုကြောင့် အာရုံခံအင်္ဂါ မသက်မသာဖြစ်သည့် လက္ခဏာများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသော်လည်း အခြားခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွင် ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ထိုလေ့လာမှုက ပုံမှန်အသုံးပြုပါက ခြင်ဆေးခွေသည် ကျန်းမာရေးအန္တရာယ် ဖြစ်ရန်အလားအလာမရှိဟု ကောက်ချက်ချထားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျပန် တီထွင်မှုများ
ကျောက်တန်းရွာ၊ အောင်လံမြို့နယ်
ကျောက်တန်းရွာ (Kyauktan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ အောင်လံမြို့နယ်၊ သဖန်းစမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၇၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဖန်းစမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၉၄ ဦး၊ မ ၆၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၆၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အောင်လံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘီရုကဇာတ်
ဧကကနိပါတ် - ၁၄။ အသမ္ပဒါနဝဂ် -၁၃၂ - ဘီရုကဇာတ်။ ။ ဘီလူးများ ခရီးအကြားတွင် အမျိုးမျိုးလှည့်စား၍ ဣန္ဒြေများ မဖောက်ပြားသဖြင့် မင်းအဖြစ် ရောက်သော တက္ကသိုလ်မင်း အကြောင်း။
ဘုရားဂုဏ်ချီးကျူး အံ့ဖွယ်ထူး
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရဟန်းတို့သည် တရားသဘင်ဝယ် “ငါ့ရှင်တို့ ... မြတ်စွာဘုရားသည် အဇပါလ ညောင်ပင်ရင်း၌ မာရ်နတ်မင်း သမီးသုံးယောက်တို့ နတ်၌ဖြစ်သော အဆင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းကာ ဖြားယောင်းရန် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မျက်စိတော်တို့ကိုလည်း ဖွင့်၍မျှ ကြည့်တော်မမူ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ အစွမ်းတော်သည် အံ့ဖွယ်ရှိပေစွ” ဟု စကားကို ဖြစ်စေကုန်၏။
မြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ “ရဟန်းတို့ ... ယခုအခါ အာသဝေါကင်းလျက် သဗ္ဗညုအဖြစ်သို့ ရောက်ပြီးသော ငါဘုရားသည် မာရ်နတ်မင်း သမီးသုံးယောက်တို့ကို မကြည့်သည်မှာ အံ့ဖွယ်မရှိသေး၊ ရှေးအခါ ကိလေသာ အာသဝေါ မကင်းသေးဘဲ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရှာစဉ်၌ပင် ဖန်ဆင်း၍ပြသော နတ်သမီးတို့အဆင်းကို ဣန္ဒြေဖျက်၍မကြည့်ဘဲ သွားသဖြင့် မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
လျှောက်ထားမေးငြား နောက်ကြောင်းများ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ဗြဟ္မဒတ်မင်း၏ သားတစ်ထောင်တို့အနက် အငယ်ဆုံးသား ဖြစ်လေ၏။ [အလုံးစုံသော စကားသည် ပြဆိုခဲ့ပြီးသော တေလပတ္တာဇာတ် အတိတ်ဝတ္ထုနှင့် တူပြီ။]
မိဖုရားတင်မှား ဘီလူးစား
ထိုအခါ မင်းသားသည် ဘေးရန်လွတ်အောင် သွားမည်ဟု လျှောက်ထား၍ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓတို့ထံမှ ပရိတ် အရံအတား ပြုလုပ်ကာ တက္ကသိုလ်ပြည်သို့ သွားလေသော် လမ်းခရီးဝယ် ဘီလူးမတို့သည် နတ်သမီးဟန် ဖန်ဆင်းကာ အမျိုးမျိုး ဖြားယောင်းသော်လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ သွားသဖြင့် တက္ကသိုလ်ပြည်သို့ရောက်၍ မြို့တံခါးအနီး ဇရပ်ဝယ်တည်းခိုလေ၏။ ဘီလူးမတစ်ယောက်လည်း နတ်သမီးအဟန် ဖန်ဆင်းကာ ထက်ကြပ်မကွာ နောက်မှလိုက်၍ ဇရပ်တံခါးတွင် နေလေ၏။
တက္ကသိုလ်ပြည် မင်းကြီးလည်း ဥယျာဉ်ကစားသွားရာ ဘီလူးမကိုမြင်လျှင် အလွန်တပ်စွန်းသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မင်းသားငယ်က ဘီလူးမ ဖြစ်ကြောင်း ပြောစေသော်လည်း မနာယူဘဲ ခေါ်ဆောင်ကာ မိဖုရားမြှောက်လေ၏။
အားလုံးတိုင်ပင် ထီးနန်းတင်
နံနက်လင်းသောအခါ တစ်နန်းတော်လုံး ဘီလူးစား ခံရသည်ကိုသိ၍ အညစ်အကြေးတို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပြီးလျှင် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို တန်ဆာဆင်လျက် ဇရပ်တွင် တည်းခိုနေသော မင်းသားငယ်ကို ပင့်ဆောင်ကာ အဘိသိက်သွန်း၍ မင်းမြောက်ကြကုန်၏။
အမတ်၊ ပုဏ္ဏား၊ သူကြွယ် အစရှိသော သူတို့လည်း တန်ဆာဆင်ကာ မင်းကြီးထံ၌ ခစားကြကုန်၏။ တစ်သောင်းခြောက်ထောင်သောကချေသည်မတို့လည်း ကခြင်း၊ သီခြင်း၊ တီးမှုတ်ခြင်းတို့ဖြင့် အသုံးခံကာ ဖျော်ဖြေကြကုန်၏။ ထိုအခါ တစ်နန်းတော်လုံး တစ်ပြိုင်နက် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်လေ၏။
မင်းကြီးသည် မိမိ၏ တင့်တယ်ခြင်းအသရေကို ကြည့်လျက် ငါသည် လမ်းခရီးဝယ် ဘီလူးမတို့ ဖန်ဆင်း၌ပြသော နတ်သမီးအဆင်းကို အကယ်၍ ကြည့်ငြားအံ့၊ အသက်သေခြင်းသို့ ရောက်ရာ၏။ ဤကဲ့သို့ မင်းကြီး၏ တင့်တယ်ခြင်း အသရေကို မြင်ရမည်မဟုတ်ဟု ကြံစည်နှလုံးသွင်းကာ -
“အချင်းတို့ ... ငါကား လိမ္မာတော်မူသော အရှင် ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ အဆုံးအမ၌တည်ရန် အမြဲ လုံ့လပြုခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း၊ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သဖြင့် မဆုတ်မနစ်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း ဘီလူးမတို့ အလိုသို့ မလိုက်မိဘဲ ကြီးစွာသော သေဘေးမှ လွတ်ကင်းချမ်းသာရ၏”
ဟု ဥဒါန်းကျူးကာ တရားဟောလေ၏။ အသက်ထက်ဆုံး တရားသဖြင့် မင်းပြုလျက် ကိုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို ပြုစုအားထုတ်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ တက္ကသိုလ်ပြည်တွင် မင်းဖြစ်သော မင်းသားသည် - ယခုအခါ ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ဣန္ဒြေစောင့်မှု၊ လုံ့လပြု၊ ယခု ချမ်းသာမည်။
(၂) ဘီလူးတွေ့ငြား၊ မရှုစား၊ မင်းသားမင်းဖြစ်သည်။
(၃) ဝိလိယသူဌေး၊ ငမိုက်ခွေး၊ ဆပ်ပေးကျေးဇူးနှယ်။
ဘီရုကဇာတ် ပြီး၏။
မီးသတ်တပ်ဖွဲ့နေ့
နှစ်စဉ် မေလ ၅ ရက်နေ့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မီးသတ်ဦးစီးဌာန၏ မီးသတ်တပ်ဖွဲ့နေ့ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
မီးသတ်အစည်းအရုံးများ စုစည်းရန် ၁၉၄၆ ခုနှစ် မေလ ၅ ရက်နေ့တွင် ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ စေတနာ့ဝန်ထမ်း မီးသတ်အစည်းအရုံးညီလာခံကြီးကို ရန်ကုန်မြို့၊ ကန်တော်ကလေး၊ ဇိနတ်အစ္စလာမ် အမျိုးသမီးကျောင်းတွင် ကျင်းပခဲ့ရာ တစ်ပြည်လုံးရှိ ၁၉ ခရိုင်မှ ကိုယ်စားလှယ်ပေါင်း ၁၉၇ ဦး စုံညီစွာ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ နာယကလူကြီးများမှာ ဦးအောင်ဆန်း၊ ဦးဘချို၊ ဦးဘဂျမ်း (ပြန်လည်ထူထောင်ရေးဝန်ကြီး)၊ သခင်မြ၊ ဦးဘဖေကြီး၊ ဦးစိုးညွန့်၊ ဟင်္သာတဦးမြ၊ ဦးတင်(မြန်မာ့အလင်း)၊ ဦးမြ(ပျော်ဘွယ်)၊ သခင်သန်းထွန်း၊ ဦးဘဝင်း၊ ဗန္ဓုလဦးစိန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ အဆိုပါအခမ်းအနားသို့ အမျိုးသားခေါင်းဆောင်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး မီးသတ်လုပ်ငန်းစဉ်များနှင့်ပတ်သက်၍ လမ်းညွှန်ဩဝါဒ မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ မီးသတ်ညီလာခံ ကျင်းပခဲ့သည့် မေလ ၅ ရက်နေ့ကို မီးသတ်တပ်ဖွဲ့နေ့အဖြစ် နှစ်စဉ်ကျင်းပခဲ့သည်။
နံပြား
နံပြား (Naan) သည် ပြား၍ အဝိုင်းပုံသဏ္ဍန် ရှိပြီး အလယ်အာရှနှင့် တောင်အာရှဒေသတွင် အတွေ့များသော ဂျုံဖြင့် ပြုလုပ်သည့် အစားအသောက် တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဂျုံအား ခပ်ပြားပြားဖြစ်အောင် လှိမ့်ပေးပြီးနောက် မီးဖုတ်ခြင်းအားဖြင့် နံပြားများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
ကဏ္ဍ:အစားအစာ
ထွီးလော်ဆော်ရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
ထွီးလော်ဆော်ရွာ(Htweelawsaw)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ ရွှေဖလားကျကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၉၅၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆိုင်မောရွာ၊ ဆော့လော်မြို့နယ်
ဆိုင်မောရွာ(Hsengmaw)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဆော့လော်မြို့နယ်၊ မျောဂျောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၄၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မျောဂျောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၆ ဦး၊ မ ၄၅ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ရွာသာယာရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ရွာသာယာရွာ (Ywartharyar)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ အနန်းဘော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၀၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အနန်းဘော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၃၄ ဦး၊ မ ၂၃၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ဆိုင်မောရွာ၊ ဆော့လော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆော့လော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွာသာယာရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖွားစောရွာ
ဖွားစောရွာသည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပုဂံတွင် တည်ရှိသည်။ (၁၃)ရာစုတွင် ပေါ်ထွန်းသော မိဖုရားကြီး ဖွားစောအား အစွဲပြုခေါ်ဆိုခဲ့ရာမှ တွင်လာသည့် နောက်ဆုံးအမည် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတွင်ခဲ့သော “သစ်မတီ”(သမထီး) အရပ်အမည်မှာလည်း ထင်ရှားခဲ့သည်။ ပုဂံပြည် ဗုဒ္ဓသာသနာ မထွန်းကားချိန်အခါက ထိုအရပ်တွင် အရည်းကြီး ခြောက်ကျိပ်နှင့် တပည့် ခြောက်သောင်းနေထိုင်၍ “သမတိန္တ”(ကန္တရ) အယူဝါဒဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှု ဖြန့်ချိပေးရာဒေသ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပထမဆုံးအနေနှင့် ရွာစိုက်ဟု အမည်ပေးခဲ့ပြီး ပုဂံ(၁၉)ရွာ ဝင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရွာစိုက်အမည်မှာ ကျောက်စာထွက် စကားမဟုတ်သော်လည်း သစ်မထိ နှင့် ဖွားစောမှာ ကျောက်စာထွက်အမည်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဖွားစောတစ်ဝိုက်တွင် (၁၂)ရာစုမှ (၁၃)ရာစုအထိ သာသနိက အဆောက်အအုံများ အများအပြား ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြသည်။
ထင်ရှားသော ဘုရားပုထိုးများမှာ
လန်ဒါ (အရှေ့)ရွာ၊ ပဲတခွဲ
လန်ဒါ (အရှေ့)ရွာ၊ ပဲတခွဲ
မေ ၂၀၁၅ နီပေါ ငလျင်
၂၀၁၅ ခုနှစ် မေလ ၁၂ ရက်နေ့ နီပေါစံတော်ချိန် ၁၂:၃၅ နာရီတွင် ပြင်းအား ၇.၃ မဂ္ဂနီကျူ့ရှိ ငလျင်ကြီးတစ်ခုသည် နီပေါနိုင်ငံ ဆင်ဒူပါချုပ်ခရိုင် ကိုဒါရီရွာ၏ အရှေ့တောင်ဘက် ၁၈ ကီလိုမီတာ (၁၁ မိုင်) အကွာ၊ မြေအနက် 18.5 km ကိုဗဟိုပြု၍ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ငလျင်ဗဟိုချက်မှာ ဒိုလာခါခရိုင်နှင့် ဆင်ဒူပါချုပ်ခရိုင် နယ်နမိတ်တွင် ဖြစ်သည်။ ယခုငလျင်သည် ဧပြီ ၂၅ ရက်တွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သော ၇.၈ မဂ္ဂနီကျူ့ရှိ ငလျင်ကြီးနှင့် ပြတ်ရွေ့ကြော တစ်ခုတည်းပင်ဖြစ်ပြီး ယခင်လှုပ်ခတ်ခဲ့သောနေရာ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ၂၅ ဧပြီငလျင်၏ နောက်ဆက်တွဲငလျင်တစ်ခုအဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ တုန်ခါမှုကို အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ ဘီဟာပြည်နယ်၊ ဥတ္တရပဒေသပြည်နယ်၊ အနောက်ဘင်္ဂလားပြည်နယ်များနှင့် အခြား အိန္ဒိယပြည်နယ်များတွင်ပါ သိရှိခံစားခဲ့ကြသည်။ ငလျင်ဗဟိုချက်နှင့် ၂,၄၀၀ ကီလိုမီတာအကွာတွင်ရှိသော ချန်နိုင်းမြို့အထိပါ ငလျင်တုန်ခါမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ခတ္တမန္ဒူမြို့ အရှေ့ဘက်ရှိ ရမ္မချက်မြို့ကို ဗဟိုပြု၍ ၆.၃ မဂ္ဂနီကျူ့ရှိ နောက်ထပ်ငလျင်တစ်ခု ထပ်မံလှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ငလျင်လှုပ်ခါမှုကို ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၊ တရုတ်နှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ ပြည်နယ်အတော်များများတွင် သိရှိခံစားခဲ့ကြသည်။ ငလျင်လှုပ်ရာနေရာနှင့် ၁,၀၀၀ ကီလိုမီတာအကွာတွင်ရှိသော အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ မြို့တော် နယူးဒေလီမြို့အထိ တုန်ခါမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ပျက်စီးမှုများနှင့် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ
ဧပြီ ၂၅ ငလျင်အပြီး နောက်ဆက်တွဲငလျင်များကြောင့် လူများကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီး လူအများစုမှာ ကွင်းပြင်များတွင်သာ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ "ပထမဆုံး စက္ကန့်ပိုင်းတွေက လုံးဝကို ငြိမ်သက်နေမိပါတယ်။ ငါးစက္ကန့်လောက်နေတော့ လူအားလုံး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကြပါတော့တယ်" ဟု မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦးက ပြောကြားခဲ့သည်။ "ဒါက တကယ်၊ တကယ်ကို ပြင်းထန်ပါတယ်။ လှုပ်တာရပ်သွားတာတောင်မှ လူတွေက အော်နေကြတုန်းပဲ။" လှုပ်ခါမှုကြောင့် မြေပြိုမှုများဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ ပထမငလျင်လှုပ်စဉ်က မပျက်စီးပဲကျန်နေသော အဆောက်အအုံအချို့ကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
နီပေါနိုင်ငံတွင် အနည်းဆုံး လူ ၁၁၇ ဦးခန့် သေဆုံးခဲ့ပြီး ၂,၅၀၀ နီးပါးဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည်။ အများစုမှာ အရှေ့မြောက်ဘက်ပိုင်း တောင်တန်းဒေသများမှဖြစ်ကြသည်။ မေလ ၁၅ ရက်နေ့အထိ လူပေါင်း ၁,၇၀၀ ခန့်မှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုများအတွက် ဆေးကုသမှုများ ခံယူနေရဆဲဖြစ်သည်။ နိုင်ငံ၏ ၇၅ ခရိုင်အနက် ၃၂ ခရိုင်တွင် ငလျင်ဒဏ် ခံစားခဲ့ရသည်။ ခတ္တမန္ဒူမြို့၏ လမ်းများပေါ်တွင် အဆောက်အအုံများမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့သော လူများနှင့် လျင်မြန်စွာ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ငလျင်လှုပ်ပြီး နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် အဆောက်အအုံတွင်းနေထိုင်ရန် စိုးရိမ်မှုများကြောင့် မြို့ရှိကွင်းပြင်များတွင် ယာယီတဲများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ဆင်ဒူပါချုပ်ခရိုင်မှာ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အများဆုံးဖြစ်သည်။ ငလျင်နှစ်ခုကြောင့် လူနေအိမ်များ ၉၅% ခန့် ပျက်စီးခဲ့သည်။ ဧဝရတ်တောင်အနီးတဝိုက် နေရာဒေသများတွင်လည်း အပျက်အစီးများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် လူများ နေအိမ်နှင့် အလုပ်နေရာများမှ စွန့်ခွာထွက်ပြေးလာမှုများကြောင့် ဒေလီမြေအောက်ရထားလိုင်းများ ခတ္တရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ ငလျင်ကြောင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် အနည်းဆုံး လူ ၁၇ ဦးခန့် သေဆုံးခဲ့သည်။ ဘီဟာပြည်နယ်တွင် ၁၆ ဦးနှင့် ဥတ္တရပဒေသပြည်နယ်တွင် တစ်ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံ၊ တိဗက်ဒေသတွင် ကားကို ကျောက်တုံးများထိမှန်ခဲ့မှုကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။
ဗဟိုနီပေါတွင် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းဆောင်ရွက်နေသော အမေရိကန် မရင်းတပ်သား ခြောက်ဦးနှင့် နီပေါစစ်သား နှစ်ဦး လိုက်ပါလာသည့် အမေရိကန်စစ်တပ်၏ ရဟတ်ယာဉ် UH-1 Huey တစ်စီးမှာ ပေျာက်ဆုံးလျက်ရှိသည်။ မေလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ဂေါ်သာလီဒေသတွင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးနေသော ရဟတ်ယာဉ် အပျက်အစီးများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ပျက်ကျရာနေရာမှ ရုပ်အလောင်း သုံးခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ မေလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် ရုပ်အလောင်း စုစုပေါင်း ရှစ်ခု ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပင်တဂွန် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ စတိဗ် ဝါရန် က ရဟတ်ယာဉ် ပျက်ကျရခြင်း အကြောင်းရင်းကို မသိရှိရသေးသော်လည်း အနားရှိ အိန္ဒိယရဟတ်ယာဉ်မှ လောင်စာပြဿနာအကြောင်း ရေဒီယိုပြောကြားချက်ကို ကြားရခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။
ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ
နီပေါနိုင်ငံစစ်တပ်မှ အိန္ဒိယနိုင်ငံ စစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ အကူအညီပေးရေးဖြစ်သော Sankat Mochan စစ်ဆင်ရေးကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လျက်ရှိသည်။ ခိုကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေသူများကို ကယ်ဆယ်ခြင်း၊ အကူအညီပစ္စည်းများ တန်နှင့်ချီကာ ပေးအပ်ခြင်းများကို ဆောင်ရွက်နေသည်။
ထိရီးရွာ၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်
ထိရီးရွာ (Htiyee)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ ယမ်းတွင်းငါးကြောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၃၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ယမ်းတွင်းငါးကြောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၄၅၁ ဦး၊ မ ၁၈၄၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၉၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွယ်ငင်းရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
လွယ်ငင်းရွာ (Loingin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ နမ့်ဟူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၄၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ဟူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၈၁ ဦး၊ မ ၇၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၈၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ခွေးပြုတ်ရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
ခွေးပြုတ်ရွာ (Khwaypyoke)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ တောင်ဇင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၃၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ဇင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄၈၀ ဦး၊ မ ၅၂၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၇၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပြုံးရွာ၊ မင်းတပ်မြို့နယ်
ပြုံးရွာ(Pyung)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မင်းတပ်ခရိုင်၊ မင်းတပ်မြို့နယ်၊ ပြုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၄၉၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပြုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉ ဦး၊ မ ၁၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းတပ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)
ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ တောင်ငူမြို့တွင် တည်ရှိသည်။ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်ရှိ နိုင်ငံပိုင်တက္ကသိုလ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)ကို ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်၊ စက်တင်ဘာလ (၄)ရက်နေ့ တွင် အစိုးရကွန်ပျူတာကောလိပ်အဖြစ် တောင်ငူမြို့၊ ကေတုမတီမြို့သစ်၌ စတင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၀)ရက်နေ့တွင် တက္ကသိုလ် အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၈ခုနှစ်၊ ဧပြီလ(၂၀)ရက်နေ့တွင် တောင်ငူမြို့၊ ကန်ရိုးကျေးရွာရှိ နည်းပညာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ) ကျောင်းနယ်မြေအား ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)အဖြစ် လွှဲပြောင်း လက်ခံဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)သည် တောင်ငူမြို့ မြောက်ဘက် (၃) မိုင်အကွာ ကန်ရိုးကျေးရွာတွင် တည်ရှိပြီး ၃၀.၂၅ ဧက ကျယ်ဝန်းသည်။
သင်တန်းများ
ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)မှ ဖွင့်လှစ်သင်ကြား ပို့ချလျက်ရှိသော သင်တန်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ပေးအပ်ချီးမြှင့်သောဘွဲ့များ
ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)မှ ပေးအပ်ချီးမြှင့်သော ဘွဲ့ဒီဂရီများနှင့် အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ရွှေဘုံနိဒါန်း
ရွှေဘုံနိဒါန်းဟူသည်မှာ မြန်မာဘုရင်များ၏ ရွှေလက်ထက်တော်အခါက မင်းခမ်းမင်းနားဆိုင်ရာ အဆောင်အယောင် အကြောင်းအရာတို့ကို ပြဆိုရာ ထီးနန်းမှတ်တမ်းကျမ်း ပင်ဖြစ်သည်။
ရွှေနန်းရွှေဘုံနှင့် စပ်လျဉ်းသော အဆောင်အယောင်အခမ်းအနားတို့၏ မူလအခြေအမြစ်နှင့်တကွ ဖော်ပြသော ကျမ်းကို ရွှေဘုံနိဒါန်းဟု မှည့်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေဘုံနိဒါန်းကို အမရပူရ ပထမမြို့တည်နန်းတည် ဘိုးတော်မင်းတရားကြီးလက်ထက် အိမ်ရှေ့အတွင်းဝန်၊ ရတနာပူရမြို့တောင် မဟာဇေယျပထ တံတားဦးရွာ ဇာတိ သက္ကရာဇ် ၁၁ဝ၅-ခုနှစ်ဖွား ဇေယျသင်္ခယာ စီရင်ပြုစုခဲ့သည်။ သက္ကရာဇ် ၁၁၄၄-ခုနှစ်တွင် ဘိုးတော်ဘုရားသည် အမရပူရမြို့တော်သစ်ကို စတင်တည်ဆောက်၍ ၁၁၄၅-ခုနှစ်တွင် မြို့တော်သစ်သို့ ပြောင်းရွေ့စံတော်မူရာ ဘိုးတော်ဘုရား၏ ထီးသစ်နန်းသစ် မြို့တော်သစ်ကို ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် မော်ကွန်းရေးထိုးထားသော ကျမ်းစာစောင် ဖြစ်သည်။ ယင်းကျမ်းကို မြို့တော်သစ်ပြောင်းသည့် သက္ကရာဇ် ၁၁၄၅-ခုနှစ်တွင် ရေးသားပြီးစီးကြောင်းကို ကျမ်းနိဂုံး၌ ရွှေဘုံနိဒါန်းစာစောင်သည်၊ ကမ္ဘာပတ်လုံးတည်သော ကပ္ပဋ္ဌိတိ လေးပါးကဲ့သို့ သုဝဏ္ဏဝိမာနနိဒါန တံဆိပ်ခတ်သဖြင့် သိရိလက္ခမာဃကာယော သာသနာတော် ၂၃၂၇-နှစ်၊ ကောဇာ ၁၁၄၅-ခုနှစ် ရောက်သောကာလ၌ ဝနပ္ပဂုမ္ဗေ ယထာ ဖုဿိတဂ္ဂေ၊ ဂိမှာနမာသေ ပထမသ္မိံဂိမှေ ပါဠိတော်ရှိသည်နှင့်အညီ၊ တောအုပ်သစ်ပင်တို့ သည် အရင်းမှ အဖျားသို့ အရသာတက်သော ဂိမှာန်အစ ပထမဖြစ်သော တပေါင်းလဆန်း (၂)ရက်၊ စနေနေ့ နေတက် နံနက်တစ်ချက်တီးသောအခါ၌ ရွှေဘုန်းတော်ကို ခိုလှုံ၍ မပင်မပန်း ရေးသားပြီးစီးပြည့်စုံ၏ ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ကျမ်းပြုဆရာသည် မြန်မာဘုရင်မင်းတို့၏ ရွှေလက်တော်၊ အထူးအားဖြင့် ဘိုးတော်ဘုရား၏ လက်ထက်တော်၌ ပြည့်စုံထင်ရှားသော မင်းခမ်းမင်းနား အဆောင်အယောင်တို့ကို ပြဆိုလိုရင်း အာသီသဖြင့် ရေးသားပြုစုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို သတိပြုခြင်းအားဖြင့် ရွှေဘုံနိဒါန်းပါ မြို့ပြကျုံးမြောင်းနှင့် စပ်လျဉ်းသော အမှတ်အသား အမည်သညာတို့သည် ထိုကျမ်းမပြုစုမီတည်သော အင်းဝမြို့တော်နှင့်၎င်း၊ ကျမ်းပြုပြီး အနှစ် (၈ဝ)ခန့်ကြာမှ တည်သော မန္တလေးမြို့တော်နှင့်၎င်း၊ တစ်ထပ်တည်း တိုက်ဆိုင်ညီညွတ်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရပေမည်။ အခြားသော မင်းခမ်းမင်းနား အဆောင်အယောင်တို့သည်ကား ထီးနန်းစဉ်ဆက် လက်ခံလိုက်နာ သုံးစွဲရိုးရှိသည့်အတိုင်း ဤကျမ်းပါ အခမ်းအနား အဆောင်အယောင်တို့သည် ဤကျမ်းမပြုစုမီ ရှေးကနှင့် နှောင်းခေတ် အခမ်းအနား အဆောင်အယောင်တို့နှင့် ကွဲလွဲမှု မရှိလှချေ။
ရွှေဘုံနိဒါန်းတွင် အကြောင်းရပ်ကြီး ကိုးရပ် ပါဝင်သည်။ ယင်းတို့မှာ -
မင်းခမ်းတော်များ
မင်းခမ်းတော်များ အကြောင်းရပ်၌ သီဟာသနနေရာ၊ မင်းမြောက်တန်ဆာငါးပါး၊ ရတနာပန်းတောင်း၊ စလင့်ကြာ၊ ထွေးခံထွေးအင်၊ ကလပ်၊ ကွမ်းလောင်းကြီးငယ်၊ ကျပ်၊ ကျပ် မြင်းမိုရ်၊ ကွမ်းခွက်၊ လက်တင်ကြား၊ ကွမ်းထည့်ကွမ်းချပ်၊ သလင်းမြောင်၊ သစ်တိုင်၊ ရွှေအိုးပျစ်၊ ရွှေမြူတာ၊ ရွှေတကောင်း၊ ရွှေဖလား၊ ရွှေကရား၊ ရွှေဘူးအတင်တော် ဘီလူးခံ၊ လက်ယာမင်းခမ်းတော်၊ လက်ဝဲမင်းခမ်းတော်၊ ကွမ်းအုပ်၊ ထီး၊ ယပ်မား၊ မြေနန်း၊ ကြာချပ်၊ မြေလပ်၊ ပြော့သား၊ တုရင်၊ ပြော့ စသည်တို့အကြောင်း ပါဝင်သည်။
နေရာတော်များ
နေရာတော်များအကြောင်းရပ်၌ ပေါင်းတောင်ဆောင်၊ လေသာဆောင် စသောအဆောင်တော်များ၊ သလွန်၊ သဉ္ဇာလီ၊ မျက်နှာကြက်၊ ကြာယပ်၊ သလွန်ညောင်ရွက်တော် စသည်တို့အကြောင်းများ ပါဝင်သည်။
စည်တူရိယာ
စည်တူရိယာ အကြောင်းရပ်၌ စည်တော်စုံ၊ နရည်း၊ ငွေမောင်း စသည်တို့အကြောင်းများ ဝါဝင်သည်။
မင်းမှုထမ်းများ
မင်းမှုထမ်းများအကြောင်း၌ ဝန်ကြီး၊ ဝင်းမှူး၊ ဝင်းကိုယ်ရံ၊ ဆောင်မှူး၊ မြို့ကွပ် စသည်တို့အကြောင်းပါသည်။
လှေစု၊ ဖောင်စု
လှေစုအကြောင်း၌ ပြည်ကြီးမွန်လှေ၊ လင်းဇင်းလှေ၊ ပိန်းကောလှေ စသည်တို့အကြောင်းပါ၍၊ ဖောင်စုအကြောင်းရပ်၌ ပဉ္စရူပဖောင်မှအစ ဒွါဒသရူပဖောင် အကြောင်းအထိပါသည်။
လှော်ကားစု
လှော်ကားစုတွင် လက်ရွေးကြီးလှော်ကားမှအစ လှော်ကားပေါင်း (၃ဝ)အကြောင်းပါသည်။
ပလ္လင်တော်
ပလ္လင်တော်အကြောင်းရပ်တွင် ရာဇပလ္လင်တစ်ဆဲ့နှစ်နေရာမှအစ မာရဘင်အကြောင်းအထိ ပါရှိလေသည်။
ရွှေဘုံရွှေနန်း၌ အသုံးအဆောင်အခေါ်အဝေါ်များသည် ကာလရှည်ကြာသော် တိမ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိစေရန် ရည်သန်၍ ရေးထားသောကျမ်း ဖြစ်သည်။
အလံ
အလံ ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံ (သို့မဟုတ်) ပြည်နယ်တစ် ပြည်နယ် (သို့မဟုတ်) ဒေသ တစ်ခု (သို့) လူမျိုးစု တစ်စု၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားနှင့် စိတ်ဓာတ်တို့ကို ပြဆိုသည့် အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရလျှင် မိမိတို့၏ လူမျိုး (သို့မဟုတ်) နယ်မြေအား ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိကြောင်း ပြသသည့် အမှတ်အသားဖြစ်သည် ဟုလည်းဆိုနိုင်သည်။ အလံကို ရှေးယခင်က လူမျိုးစုများ အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်ကြကတည်းကပင် စတင်သုံးစွဲသဖြင့် ရှေးအကျဆုံးနိုင်ငံရေး၊ အမျိုးသားရေး အသုံးအဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ အလံကိုလေ့လာသည့်ဘာသာရပ်ကို အလံဗေဒဟုခေါ်သည်။
အလံဟူသည်မှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု၊ သို့မဟုတ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု၊ သို့မဟုတ် အကြောင်း တစ်ခုခုအတွက် အမှတ်အသား၊ သို့မဟုတ် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် အသုံးပြုကြသော ရောင်စုံခြယ်ပိတ်စမျိုး ဖြစ်သည်။ အလံဟူသောစကားမှာ လေထဲ၌ လှုပ်ရှားနေသည့်အရာဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရ၏။