cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကျွန်းမီးရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကျွန်းမီးရွာ (Kyunmee)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ကျွန်းမီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၇၂၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွန်းမီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၅၄ ဦး၊ မ ၂၂၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကောင်းကိုလီရွာ၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်
ကောင်းကိုလီရွာ (Kawnggoli)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်၊ ဒိန်း အောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၄၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒိန်း အောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၉၉ ဦး၊ မ ၂၅၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ခမ့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စစ်ပင်ရွာ၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်
စစ်ပင်ရွာ (Sitpin)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ လမ်းရွာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၁၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လမ်းရွာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄၁၆ ဦး၊ မ ၅၄၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၉၁၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းတကော်မြို့
အင်းတကော်မြို့ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်ရှိ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
အင်းတကော်သည် မွန်အမည် အင်တဂေါင် (အသံထွက် အန်းတဂေါ)မှ ဆင်းသက်လာပြီး အန်းမှာ အင်း၊ တဂေါမှာ စမ်းချောင်း ဖြစ်ကာ စမ်းချောင်းအင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အင်းတကော်မှ ကဝသို့ မော်တော်ကားလမ်းဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။
ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မျိုးစိတ်များ
thumb| မြောက်အမေရိကမှ ဘီဗာရှဉ့်ဝံများသည် [[Tierra del Fuego တွင် ကျူးကျော်ပျံ့နှံ့နေသော မျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ မြစ်/ချောင်းများကို ပိတ်၍ ဆည်များပြုလုပ်ခြင်း အလေ့အထကြောင့် ဒေသ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းနှင့် ဂေဟစနစ်အပေါ် ကြီးမားသောအကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိလာသည်။]]
thumb| ခွတ်ဇု ဟုအမည်ရသော ဂျပန်စပျစ်နွယ်ပင်မျိုးစိတ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ [[ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ် (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု)|ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ်၊ အတ္တလန္တာမြို့ ပတ်ဝန်ကျင်၌ ကျူးကျော်ဝင်ရောက် ပျံနှံ့နေသော ဒေသရင်းမဟုတ်သည့် အပင် မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။]]
thumb| ဥယျာဉ်တစ်ခုတွင် ပေါက်ရောက် ပျံ့နှံ့နေသော Vinca
thumb|ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်တွင် အမေရိကန် အယ်လီဂေတ္တာ မိကျောင်းအား မြန်မာ့ စပါးအုံးမြွေ တစ်ကောင်မှ အမဲလိုက်တိုက်ခိုက်နေခြင်း။ ။ [[စပါးအုံးမြွေ|မြန်မာ့စပါးအုံးမြွေသည် အမေရိကန်တွင် အယ်လီဂေတ္တာ မိကျောင်း အပါအဝင် ဌာနေမျိုးစိတ်အများအပြားကို ခြိမ်းခြောက်နေသည့် ကျူးကျော်ပျံ့နှံ့နေသော မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။]]
right|thumb| ထင်းများအား နေရာရွေ့ပြောင်းသယ်ဆောင်ခြင်းမပြုရန် တောတွင်းစခန်းချ ခရီးထွက်သူများအား ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နေသည့် မျိုးစိတ်များကို ရှောင်ရှားရန် နှိုးဆော်ထားသော ပိုစတာ။
ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မျိုးစိတ်ဆိုသည်မှာ ဒေသရင်းမဟုတ်ဘဲ မိတ်ဆက်ရောက်ရှိလာပြီး ဦးရေပမာဏ အလွန်အကျွံဖြစ်လာကာ ၎င်းတို့နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်အား အပျက်သဘောဆောင်သည့် ပြောင်းလဲမှုကိုဖြစ်လာစေသော သက်ရှိမျိုးစိတ်တစ်မျိုးမျိုးကို ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ မျိုးစိတ်အများစုသည် အခြားမျိုးစိတ်များနှင့်ယှဉ်တွဲ၍ သဟဇာတဖြစ်အောင် အပြန်အလှန်အကျိုးပြုခြင်းဖြင့် နေထိုင်ရှင်သန်ကြသော်လည်း ကျူးကျော်မျိုးစိတ်များမှာမူ ၎င်းတို့ရောက်ရှိနေထိုင်ရာ ဒေသရင်းမဟုတ်သော နယ်မြေများနှင့် ဇီဝရပ်ဝန်းများကို ဆိုးရွားစွာထိခိုက်စေရုံသာမက ဂေဟစနစ်၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကိုပါ ထိခိုက်ပျက်စီးစေပါသည်။ လူသားတို့၏ နေထိုင်ရာအရပ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် ၎င်းတို့၏ မွေးရပ်မြေအတွင်း၌ပင် အန္တရာယ်ဖြစ်လာသော မျိုးစိတ်များအတွက်လည်း ဤဝေါဟာရကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဒေသရင်းနယ်မြေအတွင်း၌ပင် အခြားဒေသတူ မျိုးစိတ်အချင်းချင်းအပေါ် ကျူးကျော်များပြားလာသော မျိုးစိတ်များ၏ သာဓကတစ်ခုမှာ ကယ်လီဖိုးနီးယား မြောက်ပိုင်းကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်တွင် ခရမ်းရောင် သံပခြုပ်ကောင်များသည် ၎င်းတို့အား အမဲလိုက်စားသုံးသော သဘာဝသားရဲမုဆိုးများဖြစ်သည့် ကယ်လီဖိုးနီးယား ပင်လယ်ဖျံများအား လူသားများ၏ အလွန်အကျွံဖမ်းဆီးမှုကြောင့် အရေအတွက်တိုးပွားလာကာ ၎င်းသံပခြုပ်များ၏ အဓိကအစာဖြစ်သည့် ပင်လယ်ရေမှော်များမှာ အလွန်အကျွံစားသုံးခံရသောကြောင့် ပင်လယ် ရေမှော်ပင်တောများ ပြုန်းတီးလာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၂၁ ရာစု၌ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မျိုးစိတ်များဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်သည် စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သက်ရှိများ၏ နှစ်ရှည်လများ တည်ရှိနေသော ဂေဟစနစ်များကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် သဘာဝဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ လူသားတို့၏ ပယောဂကြောင့် လွယ်ကူချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိမှုများသည် ကျူးကျော်မှုနှုန်း၊ အတိုင်းအတာနှင့် ပထဝီဝင်အနေအထား ကွာဝေးစွာရောက်ရှိသွားမှုများ အလွန်မြင့်မားလာစေခဲ့ပါသည်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ အစောဆုံးသော ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှုပြုလုပ်ချိန်ကတည်းကပင် မတော်တဆ (သို့) ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဒေသရင်းမဟုတ်သော သက်ရှိမျိုးစိတ်များ ဖြန့်ဖြူးခြင်းအား ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ တဖန် စူးစမ်းရှာဖွေမှုခေတ်ကာလတွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကုန်သွယ်မှုများမှတဆင့် ပိုမိုအရှိန်မြင့်မားလာခဲ့သည်။ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သည့် အပင်မျိုးစိတ်များ၏ ထင်ရှားသော သာဓကများမှာ kudzu စပျစ်နွယ်ပင်၊ Andean pampas မြက်ပင် ၊ အင်္ဂလိပ် ivy ၊ Japanese knotweed နှင့် yellow starthistle တို့ဖြစ်ကြပြီး တိရစ္ဆာန်များ၏ သာဓကများအနေဖြင့် နယူးဇီလန် ရွှံ့ခရု၊ ဝက်၊ ဥရောပ ယုန်၊ ရှဉ့်၊ ကြောင်၊ ငါးကြင်းနှင့် မြွေပါမြီးတိုတို့ ပါဝင်သည်။
ဝေါဟာရဆိုင်ရာ ဖွင့်ဆိုချက်များ
တိုင်းတပါးမှ မျိုးစိတ် (သို့) မွေးမြူထားသော မျိုးစိတ်များသည် ဒေသတစ်ခုတွင် တည်ရှိသော်လည်း ၎င်းဒေသ၌ မွေးဖွားလာခြင်းမဟုတ်သော မျိုးစိတ်များဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ထိုမျိုးစိတ်သည် ဒေသရင်း မျိုးစိတ်များနှင့် ဒေသတွင်း ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများအပေါ် ခြိမ်းခြောက်မှုများဖြစ်ပေါ်လာပါက ၎င်းတို့ကို ကျူးကျော်မျိုးစိတ်များဟု ခေါ်ဆိုလေ့ရှိသည်။ "ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း" ဟူသော အသုံးအနှုန်းအပေါ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားမှုများမှာ လိုအပ်ချက်များရှိနေနိုင်ပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သည့် မျိုးစိတ်များမှာ အပင်များ၊ တိရစ္ဆာန်များ၊ မှိုများနှင့် အဏုဇီဝများအားလုံးဖြစ်နိုင်သည်။ အချို့သော မျိုးစိတ်များသည် လယ်ယာများနှင့် ရှုခင်းများကဲ့သို့သော လူသားတို့၏ နေထိုင်ရာဒေသများသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမှုများလည်းရှိသည်။ အချို့က ဒေသရင်း သို့မဟုတ် "ဇာတိ" မျိုးစိတ်များအဖြစ် ကိုလိုနီပြုထားသည့် သဘာဝနယ်မြေများတွင်တည်ရှိသော မျိုးစိတ်များကိုပါ ထည့်သွင်းရန် ဝေါဟာရ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို အကျယ်ချဲ့ထားကြ၏။ "ဇာတိ"၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာလည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် အငြင်းပွားဖွယ်ဖြစ်နေပြန်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် မြင်းများ၏ မူလအစ ဘိုးဘေးမျိုးစိတ်များသည် မြောက်အမေရိကတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ဒေသအလိုက် မျိုးသုဉ်းခဲ့မှုမဖြစ်ပေါ်မီ ယူရေးရှားဒေသများသို့ အသီးသီးဖြန့်ကျက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းနောက် ၁၄၉၃ ခုနှစ်တွင် မြောက်အမေရိကသို့ လူသားတို့၏ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှု အကူအညီဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် မူလမျိုးရိုး ဘိုးဘေးများ၏ တိုက်ကြီးတွင် ရှင်သန်နေထိုင်နေမှုသည် ဇာတိမြေ (သို့) ထူးခြားဆန်းပြားခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည့်အချက်မှာ အငြင်းပွားဖွယ်ရာဖြစ်လာလေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မျိုးစိတ်များ
မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မျိုးစိတ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်မျှကိုသာသိရှိနိုင်သေးသော်လည်း အချို့ ကျူးကျော် မျိုးစိတ်များမှာ ကုန်းလမ်း၊ ရေလမ်းနှင့် လေကြောင်းတို့မှတဆင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်ကိုလေ့လာတွေ့ရှိရကြောင်း သိရသည်။
ကျူးကျော် မျိုးစိတ်များ၏ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ရောက်ရှိလာမှုများအား အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများဖြစ်သည့် အိန္ဒိယ၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၊ တရုတ်၊ လာအိုနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံတို့နှင့် ထိစပ်နေသော နယ်နိမိတ်တလျောက်တွင် အများဆုံးဖြစ်ပွားကြောင်းသိရှိရသည်။ ကျူးကျော် မျိုးစိတ်များသည် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း၊ ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းတို့မှတဆင့် ရောက်ရှိလာနိုင်သည့်အပြင် တိရိစ္ဆာန်များ၊ အပင် အစိတ်အပိုင်းများ၊ သစ်စေ့များနှင့် စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများမှနေ၍လည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ မတော်တဆဝင်ရောက်လာနိုင်လေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၌ အဓိက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသော မျိုးစိတ်များနှင့်ပတ်သက်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးနှင့် သစ်တောရေးရာဝန်ကြီးဌာနမှ ထုတ်ပြန်ကြေညာထားသော မျိုးစိတ်များ စာရင်း မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည် -
နန်တောင်ကျင်ရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
နန်တောင်ကျင်ရွာ (Nantaungkyin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ထွက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၃၇၅ ဖြစ်သည်။
ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မျိုးစိတ်များ
ဖြည့်စွက်ဖော်ပြချက်
ဤဆောင်းပါးတွင် CC-BY-3.0 အောက်တွင်ရှိသော ကိုးကားမှုများမှ စာသားများကို ဘာသာပြန်ဆို၍ ထည့်သွင်းဖော်ပြထားပါသည်။
ကျမ်းကိုးစာရင်း
ကဏ္ဍ:ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး
နောင်မိန်းရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
နောင်မိန်းရွာ (Nawngmein)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ လုံမုန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၆၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံမုန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၈၆ ဦး၊ မ ၁၁၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သက္ကလမြို့
သက္ကလမြို့ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်ရှိ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ပထဝီဝင်
မြောက်လတ္တီတွဒ် ၁၆ ဒီဂရီ ၅၅ မိနစ် ၈၄ စက္ကန့်နှင့် အရှေ့လောဂျီတွဒ် ၉၄ ဒီဂရီ ၃၅ မိနစ် ၃၂ စက္ကန့်တွင် တည်ရှိသည်။ အရှေ့မှ အနောက်သို့ (၁.၅) မိုင်နှင့် တောင်မှ မြောက်သို့ တစ်မိုင် ရှည်လျားသည်။ ဧရိယာစတုရန်းမိုင် ၆.၇၂ ဧရိယာ ကျယ်ဝန်းသည်။ သက္ကလမြို့၏ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက်အမြင့်မှာ (၁၃.၃၈)ပေ ဖြစ်သည်။
နယ်နမိတ်
သက္ကလမြို့၏ အရှေ့ဘက်တွင် ကသစ်ပင်ကျေးရွာနှင့် တကောကနုတ်ကျေးရွာ၊ တောင်ဘက်တွင် မက္ကဘင်းကျေးရွာထိစပ်လျက်ရှိသည်။ အနောက်ဘက်တွင် ခမွန်ကံကြီးကျေးရွာ နှင့် ထိစပ်လျက်ရှိပြီး မြောက်ဘက်တွင် မုဒုကျေးရွာတို့နှင့် နယ်နမိတ်ထိစပ်လျက်ရှိသည်။
မြေမျက်နှာသွင်ပြင်
သက္ကလမြို့သည် မြေပြန့်လွင်ပြင်နှင့် မြစ်ချောင်းများရှိသည်။
ရေဆင်း
ကဝမြို့နယ်၊ သက္ကလမြို့သည် စစ်တောင်းမြစ် ရေငံနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိပြီး ကံအောင်ချောင်းနှင့် သံဒင်းချောင်းတို့သည် သရက်ကုန်းကျေးရွာတွင်ပေါင်းစံပြီး သက္ကလမြို့သို့ စီးဝင်လျက် ဆည်မချောင်းမှတဆင့် ပဲခူးမြစ်အတွင်းသို့ လည်းကောင်း၊ သက္ကမြို့မှတစ်ဆင့် ခရမ်းမြို့သို့ မိုင်(၃၀) စိမ်းလမ်းမြောင်းသို့ စီးဝင်သည်။ ထို့အပြင် မြစ်ချောင်းများသည် အထူးသဖြင့် မိုးရာသီဖြစ်သော ဒီဇင်ဘာလဆန်းပိုင်းအထိသာ ရေစီးဝင်မှုရရှိပြီး နွေရာသီတွင် ရေခန်းခြောက်ကာ ကားလမ်းများအဖြစ် အသုံးပြုလျက်ရှိသည်။ မိုးရာသီတွင် ရေချိုရရှိနိုင်ပြီး နွေရာသီတွင် မိုင်(၃၀) စိန်းလမ်းမြောင်းမှ ရေချိုရရှိနိုင်သည့် အခြေအနေများရှိသည်။
ရာသီဥတု
သက္ကမြို့သည် ပူအိုက် စွတ်စိုသောရာသီဥတုရှိပြီး အမြင့်ဆုံးအပူချိန် (၄၀ C)နှင့် အနိမ်ဆုံးအပူချိန်မှာ (၁၄ C) ဖြစ်သည်။
သဘာဝပေါက်ပင်များ
သက္ကမြို့အတွင်း ပေါက်ရောက်သည့် သဘာဝပေါက်ပင်များမှာ ကုက္ကိုပင်၊ ညောင်ပင်၊ သပြေပင်၊ အုန်းပင်၊ ထန်းပင်၊ သရက်ပင်၊ စိန်ပန်းပင်၊ မဲဇလီပင်၊ သမန်းပင်၊ မကျည်းပင် စသည့်အပင်များ ပေါက်ရောက်သည်။
အထင်ကရပုဂ္ဂိုလ်များ
သွဲ့ထားညို (စာရေးဆရာမ)
ရောင်လုံနောက်ရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဟင်ကောင် (ထက်)ရွာ၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်
မဟင်ကောင် (ထက်)ရွာ (Mahinkawng (Upper))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်၊ မိုင်းပေါက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၁၈၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လိန်းဟိန်ရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
လိန်းဟိန်ရွာ (Leinhing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၆၄၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၇၀ ဦး၊ မ ၂၆၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်တုန်းရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
ညောင်တုန်းရွာ(Nyaungdon)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်၊ ကဒက်ကြီး (၇-သိန်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,161 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောင်းလုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စံဝင်း (ပန်းချီဆရာ)
ပန်းချီ ဦးစံဝင်း (၁၉၀၄-၁၉၈၁) သည် မြန်မာပန်းချီလောကတွင် အင်ပရှက်ရှင်နည်းကို စတင်အသုံးပြုသူ၊ အင်ပရှက်ရှင်နည်းဖြင့် ရေးဆွဲသူ အဖြစ် ထင်ရှားသည်။ သူသည် ပန်းချီပညာဝန်ထောက် အစိုးရအရာရှိ အဖြစ်ဖြင့် ကျောင်းသင် ပန်းချီအနုပညာ သင်ကြားရေးအတွက် အားထုတ်ကြိုးပမ်းခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ
ဝဏ္ဏကျော်ထင် ပန်းချီဦးစံဝင်း ကို ၁၉၀၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၂ ရက်၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၆၆ ခုနှစ် တပေါင်းလပြည့်ကျော် ၂ ရက် အင်္ဂါနေ့တွင် အဖ ဦးမောင်မောင်၊ အမိ ဒေါ်သွန်းမေတို့မှ မွန်ပြည်နယ်၊ ကျိုက္ခမီမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် မိဘနှစ်ပါးစလုံး ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ကြသဖြင့် အဘိုးအဘွားလက်ပေါ်တွင်သာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည်။
အဘိုးအဘွားအိမ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်အိမ်တွင် ပန်းချီဆရာမိသားစု နေထိုင်ရာ မောင်စံဝင်းသည် ထိုပန်းချီဆရာ၏ သားသမီးများနှင့် ဆော့ကစားရင်း ပန်းချီကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။ မောင်စံဝင်း၏ ပန်းချီဝါသနာနှင့် ဗီဇကို သိသော ပန်းချီဆရာကလည်း မောင်စံဝင်းကို မြေတောင်မြှောက် သင်ကြားပေးသည်။
၁၉၁၁ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ရူပဗေဒဌာနတွင် ပါမောက္ခအဖြစ် လာရောက်တာဝန်ထမ်းဆောင်သော ကိန်းဘရစ်ချ်တက္ကသိုလ်မှ မစ္စတာ မာတင်ဝပ် သည် ကျောင်းပိတ်ရက်တွင် ကျိုက္ခမီကမ်းခြေသို့ ပန်းချီဆွဲရန် ရောက်ရှိလာလေရာ မောင်စံဝင်း၏ အဘိုးအဘွားများ ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းထားသော ဇရပ်တွင် တည်းခိုခဲ့ရာမှ မောင်စံဝင်းကလေးကို ခင်မင်ရင်းနှီးလာပြီး မောင်စံဝင်းလေး၏ ပန်းချီဗီဇကို မြေတောင်မြှောက်ပေးလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မောင်စံဝင်းအား သားအဖြစ် မွေးစားလိုကြောင်း ပြောလာသည့်အခါ အဘိုးအဘွားတို့မှာ ကလေး၏ ရှေ့ရေးကို မြော်တွေး၍ မောင်စံဝင်းကို ပါမောက္ခဝပ်ထံ အပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ပန်းချီပညာများကို လေ့လာဆည်းပူးခြင်း
မောင်စံဝင်း အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ်တွင် ပါမောက္ခဝပ်က အပြီးအပိုင် မွေးစားခွင့်ရပြီး ရန်ကုန်မြို့သို့ ခေါ်ယူလာခဲ့သည်။ ဒလမြို့စား  မွန်လူမျိုးစစ်ကဲကြီးမောင်ထော်လေးမှ ဆင်းသက်လာသူ မင်းကြီးကတော် ဒေါ်မြမေ၏ ရွှေတိဂုံဘုရားလမ်းရှိအိမ်တွင် မောင်စံဝင်းကလေးသည် ပါမောက္ခဝပ်နှင့်အတူ နေထိုင်ရသည်။ မောင်စံဝင်းအဖို့ ကံကောင်းသည်မှာ ထိုအချိန်က မင်းကြီးကတော် ဒေါ်မြမေအိမ်တွင် ပန်းချီ ဦးဘဇော်၊ ဦးသာထွန်း စသည့် တက်သစ်စ လူငယ်များကို ပျိုးထောင်ပေးနေချိန်ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးကတော် ဒေါ်မြမေ ဖွင့်လှစ်ထားသော ဗုဒ္ဓဘာသာ ယောက်ျားလေးကျောင်းတွင် စတုတ္ထတန်းမှစ၍ အလယ်တန်းအောင်သည်အထိ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ထိုမှ ရွှေတိဂုံဘုရားလမ်းနှင့် ဗိုလ်ချုပ်လမ်းထောင့်ရှိ အစိုးရဟိုက်စကူးကျောင်းတွင် ဆက်လက်ပညာသင်ကြားသည်။ ကျောင်း၏ ပန်းချီပုံဆွဲနည်းပြဆရာမှာ ပန်းချီဆရာကြီး ဦးဘဉာဏ်ဖြစ်သည်။ ပါမောက္ခဝပ်ကလည်း မောင်စံဝင်းကို ပန်းချီပညာသင်ကြားပေးလျက်ရှိပြီး သူ အောက်ဒိုးပန်းချီရေးဆွဲသည့်နေရာတိုင်း မောင်စံဝင်းလေးကို အတူခေါ်သွားသည်။
၁၉၁၈ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့ပန်းချီလောက တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်အဖြစ် ပါမောက္ခဝပ်၊ မစ္စတာမာတင်ဂျုန်း၊ မစ္စတာကင်(ချ်)တို့က Burma Art Club ခေါ် မြန်မာပြည်ပန်းချီအသင်းကြီး ကို ဦးဆောင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ကလပ်မှ ဖွင့်သော ပန်းချီသင်တန်း၊ ပန်းချီဟောပြောပွဲများတွင်း မောင်စံဝင်းကလေး တက်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။  နှစ်စဉ် ဂျူဗလီဟော၌ ကျင်းပလေ့ရှိသော ပန်းချီပြိုင်ပွဲတွင် ပန်းချီဆရာများနှင့်အတူ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရာ ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင်ပြသော ပန်းချီပြိုင်ပွဲ၌ တတိယဆု ရရှိခဲ့သည်။ မောင်စံဝင်း ဆယ်တန်းအောင်သည့်အချိန် ၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် ပါမောက္ခဝပ် အင်္ဂလန်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကောလိပ်ကျောင်း ဥပစာတန်း (ခ)စာမေးပွဲကို (၃) နှစ်ဆက်တိုက် ကျရှုံးခဲ့သည်။ ၁၉၃၁ ခုနှစ်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး မစ္စတာစလော့က မောင်စံဝင်းစား တင်းနစ်သင်တန်းမှူးအဖြစ် ခန့်ထားခဲ့သည်။ တင်းနစ်အားကစားကို အပတ်တကုတ် ကြိုးစားသလို ပန်းချီကိုလည်း မပြတ်ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ပညာကို အေးဆေးစွာ သင်ယူနိုင်စေရန်အတွက် ပါမောက္ခဝပ်က သူ၏ သေတမ်းစာတွင် တနင်္သာရီတိုင်းတွင်ရှိသော သတ္တုမိုင်းရှယ်ယာတွင် အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ဦးစံဝင်းကို ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ပါမောက္ခဝပ်၏ မိခင်ဖြစ်သူမှလည်း မောင်စံဝင်းပညာသင်စရိတ်အတွက် တစ်နှစ်စာကို နှစ်စဉ်ပို့ပေးခဲ့ရာ လေးနှစ်တိုင်သောအခါ ငွေပို့ခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းပါရန် အကြောင်းကြားမှ ရပ်ခဲ့သည်။
ပန်းချီနည်းပြနှင့် ပန်းချီဝန်‌ထောက် အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်း
၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး အေ စီ ဘော်ဒွင်က အလယ်တန်းပြဆရာအဖြစ် အမှုထမ်းစေခဲ့သည်။ ၁၉၃၃ ခုနှစ်တွင် ဆရာဦးဘဇော် ကျန်းမာရေးမကောင်း၍  ဆရာဖြစ်သင်ကောလိပ်တွင် ပန်းချီကထိက ပြောင်းလုပ်ခဲ့သည်။ ပန်းချီကထိကအဖြစ် တစ်နှစ်ခွဲခန့် အမှုထမ်းပြီး ပန်းချီပညာအုပ် တီ အေ စံကရာ ပင်စင်ယူသောကြောင့် ပန်းချီပညာအုပ်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။
၁၉၃၉ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပထမဦးဆုံးဖွင့်လှစ်သော ပန်းချီနှင့် တူရိယာကျောင်းတွင် ဦးမောင်ကြီး၊ ဆရာမြ၊ ဦးဘကြည်တို့နှင့်အတူ ပန်းချီနည်းပြခဲ့သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်၏ အရိပ်အငွေ့များကြောင့် မကြာမီ ကျောင်းပိတ်လိုက်ရသည်။ ပညာမင်းကြီးရုံးတွင် ရုံးအုပ်အဖြစ် အမှုထမ်းရသည်။ ဂျပန်ခေတ်တွင် ဦးဘဉာဏ်က ကျောင်းအုပ်၊ ဦးဘကြည်နှင့် ဦးစံဝင်းက ကထိကအဖြစ် အတူလက်တွဲ၍ လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဂျပန်များထွက်သွားပြီး စစ်အုပ်ချုပ်ရေးလက်ထက် ဗဟန်းအထက်တန်းကျောင်းတွင် အထက်တန်းပြဆရာအလုပ်ကို ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ပညာမင်းကြီး ဦးချိုလက်ထက်တွင် အင်္ဂလန်သို့ ပညာတော်သင် စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်။ လန်ဒန် ဂိုစမစ်ကောလိပ်တွင် ၃ နှစ်ကျော် ပညာသင်ယူခဲ့ပြီး ပန်းချီဝန်ထောက်ရာထူးဖြင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ပန်းချီလောကအတွက် ဆောင်ရွက်ချက်များ
ဗိုလ်လက်ျာ၊ ဦးငွေကိုင်၊ ဦးသိန်းဟန်(ဇော်ဂျီ)၊ ဦးဘကြည်၊ ဦးအုံးလွင်၊ ဦးလှရှိန်၊ ဂျီလှမောင်တို့နှင့် လက်တွဲ၍ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ပန်းချီကောင်စီကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ပန်းချီကောင်စီတွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရင်း ၁၉၆၁ ခုနှစ် စာပေဗိမာန်တွင် ပန်းချီပြပွဲကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကလေးပန်းချီကို စတင်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ပန်းချီဉာဏ်သစ်လောင်းသင်တန်းများ ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သူလည်းဖြစ်သည်။ ဆရာကြီး၏ ထိုကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်မှုများကြောင့် နိုင်ငံတော်မှ ဝဏ္ဏကျော်ထင်ဘွဲ့ကို ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
တပါထော်ရွာ၊ ရေးမြို့နယ်
တပါထော်ရွာ(Taparhtaw)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ရေးမြို့နယ်၊ ဘဲလမုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၄၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘဲလမုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၆၃ ဦး၊ မ ၁၈၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၃၀ ဦး နေထိုင်သည်။
စံဝင်း (ပန်းချီဆရာ)
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ ပန်းချီဆရာများ
တပါထော်ရွာ၊ ရေးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ပေါ်စုရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်
တောင်ပေါ်စုရွာ (Taungpawsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ ရေငံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၉၄၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေငံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၄ ဦး၊ မ ၁၈၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိန်းဟိုင် (လားဟူ)ရွာ၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်
မိန်းဟိုင် (လားဟူ)ရွာ (Meinhai (Larhu))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်၊ ဒိန်း အောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၄၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒိန်း အောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၉၉ ဦး၊ မ ၂၅၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ခမ့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘရူနိုင်း အသံနှင့်ရုပ်မြင်သံကြား
ဘရူနိုင်း အသံနှင့်ရုပ်မြင်သံကြား ( တရားဝင် အင်္ဂလိပ် : Radio Television Brunei ၊ အတိုကောက်: RTB) သည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ အစိုးရပိုင် ရုပ်သံလွှင့်လုပ်ငန်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ် အသံလွှင့် ဝန်ဆောင်မှု ကို ၁၉၅၇ ခုနှစ် မေလ ၂ရက် ‌တွင်စတင်ခဲ့ပြီး ရုပ်မြင်သံကြားထုတ်လွှင့်မှု ကို ၁၉၇၅ ခုနှစ် မတ်လ ၁ရက်နေ့ တွင်စတင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဘရူနိုင်းရေဒီယိုနှင့် ရုပ်မြင်သံကြား သည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံအတွင်း ထင်ရှားသော ရုပ်သံလွှင့်လုပ်ငန်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘရူနိုင်းအသံ နှင့် ရုပ်မြင်သံကြား ၏ အမှတ်တံဆိပ် သည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ အမျိုးသားအထိမ်းအမှတ် တံဆိပ် အပေါ် အ‌ခြေခံထားသည်။
ရေဒီယို
ဘရူနိုင်း အသံနှင့်ရုပ်မြင်သံကြား ၏ အသံလွှင့်လုပ်ငန်းများကို ၁၉၅၇ခုနှစ် မေလ ၂ရက်နေ့ တွင် ဘရူနိုင်း ဆူလ်တန်ဘုရင် ၏ အမှာစကားဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ရေဒီယို အသံထုတ်လွှင့်မှု အတွက် အသံလွှင့်ခန်း တစ်ခုသာ ရှိခဲ့ပြီး ၄၅မိနစ်စာ အစီအစဉ်များကို နေ့စဉ် ည ၈နာရီ မှ ၈နာရီ ၄၅မိနစ် အထိထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။ အဆိုပါ ထုတ်လွှင့်မှု အား လိုင်းနှုန်း ၁၂Kw ဖြင့် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံမြို့တော် နှင့် အနီးတဝိုက် ၅မိုင် အထိ ဖမ်းယူနား‌ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၄ခုနှစ်တွင် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ တစ်ဝှမ်းလုံး အား ‌လွှမ်းခြုံနိုင်သော အသံထုတ်လွှင့်မှုအား ဝန်ထမ်း ၁၇၁ယောက် နှင့် အသံလွှင့်ရုံ သုံးခု ဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ရုပ်မြင်သံကြား
၁၉၇၅ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁ရက်နေ့ တွင် ဘရူနိုင်း ရုပ်မြင်သံကြား စမ်းသပ်ထုတ်လွှင့်မှု အဖြစ် RTB Perdana (Channel 5) အား စမ်းသပ်ထုတ်လွှင့်ခဲ့ပြီး ပုံမှန် ရုပ်သံထုတ်လွှင့်မှု အား ၁၉၇၅ခုနှစ် မတ်လ ၁ရက်တွင် စတင်ထုတ်လွှင့်နိုင်ခဲ့သည်။ အဆိုပါ ရုပ်မြင်သံကြား ထုတ်လွှင့်ခြင်း အတွက် ဝန်ထမ်း သုံးယောက် သာရှိပြီး စက်ကိုင် လေးဦး ဖြင့်သာ ရုပ်သံလွှင့်လုပ်ငန်း စတင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၇ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၁ရက်နေ့ တွင် ဘရူနိုင်း အသံနှင့်ရုပ်မြင်သံကြား သည် ပိုမိုကောင်းသော ရုပ်သံလိုင်းများ ထုတ်လွှင့်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်လျက် ရုပ်သံလိုင်းပေါင်းစည်းခြင်းနှင့်  အမှတ်တံဆိပ်များ ပြောင်းလဲခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ RTB1 နှင့် RTB5 အား RTB Perdana ရုပ်သံလိုင်း အဖြစ်သော်လည်းကောင်း ၊ RTB2 နှင့် RTB3 HD အား RTB Aneka ရုပ်သံလိုင်း အဖြစ်သော်လည်းကောင်း ၊ RTB4  အား RTB Sukmaindera ရုပ်သံလိုင်း အဖြစ်သော်လည်းကောင်း  ရုပ်သံလိုင်း  တစ်ခုတည်းအဖြစ် အသီးသီး ပြောင်းလဲ ခဲ့သည်။ ထို့ကဲ့‌သို့ ရုပ်သံလိုင်းများ အပြောင်းအလဲဖြစ်ခြင်းသည် ဘရူနိုင အသံနှင့် ရုပ်မြင်သံကြား ၏ အင်တာလော့ရုပ်သံထုတ်လွှင့်မှု စနစ်မှ ဒီဂျစ်တယ် ရုပ်သံထုတ်လွှင့်မှု စနစ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ ထုတ်လွှင့်ခြင်း ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ရုပ်သံလိုင်းများ
ဘရူနိုင်း အသံနှင့်ရုပ်မြင်သံကြား (RTB) မှ အောက်ပါ ရုပ်သံလိုင်း သုံး လိုင်း အားထုတ်လွှင့်နေသည်။
ရေဒီယိုလိုင်းများ
ဘရူနိုင်း အသံနှင့်ရုပ်မြင်သံကြား မှ နှစ် ၅၀မြောက် ရေဒီယိုထုတ်လွှင့်မှု အထိမ်းအမှတ် အဖြစ် ရေဒီယိုလိုင်း ၅လိုင်း အား ၂၀၀၇ခုနှစ် မေလ ၂ ရက်မှ ထုတ်လွှင့်ပေးနေသည်။
ကောင်းဖာရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ကောင်းဖာရွာ (Kawnghpar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၃၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၇ ဦး၊ မ ၉၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။
သီးကုန်းရွာ၊ ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်
သီးကုန်းရွာ (Theekone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ရမည်းသင်းခရိုင်၊ ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်၊ ညောင်ကုန်း (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၈၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ကုန်း (တောင်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၁၀၆ ဦး၊ မ ၃၅၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၈၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပျော်ဘွယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်းသလင်ရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
နန်းသလင်ရွာ (Nanthalin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ထွက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၄၇၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်ဆိပ်ရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
ညောင်ပင်ဆိပ်ရွာ(Nyaungpinseik)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်၊ ပန်းဒက်အင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,177 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောင်းလုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြိတ်စကား
မြိတ်စကားသည် ထားဝယ်စကားနှင့် အသံဝဲခြင်း တူသော်ငြား၊ မြိတ်စကားသည် ထားဝယ်စကားလောက် မထူ မလေးချေ။ မြိတ်စကားတွင် ဟထိုးသံကို သုံးလေ့မရှိပေ ဥပမာအားဖြင့် လှေကို လေဟူ၍ အသံထွက်ကြသည်။ အာသွက် လျှာသွက် အပြောနိုင်ဆုံးသူများမှာ မြိတ်နှင့် ထားဝယ်ကြားရှိ ပလော၊ ပလ၊ ပလောက်မြို့များပင် ဖြစ်သည်။ အောက်ပါတို့တွင် မြိတ်ဒေသိယသုံး ဝေါဟာရအချို့ကို ဒေါက်တာဝင်းကိုကို၏ ပါရဂူဘွဲ့ စာတမ်းကို မှီငြမ်း ဖော်ပြသည်။
ဟောရှေအနာဂတ္တိကျမ်း
၁။ စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ
ဤကျမ်းသည် ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းမဟုတ်သော်လည်း ဝတ္ထုဆန်ဆန် ဇာတ်လမ်းပြောနည်းကို ကြားညှပ်ရေးသားထားခြင်းမှာ အနှစ်သာရ၌ ထူးခြားလေးနက်သည်။၁ဇာတ်ကြောင်းကို ခပ်တိုတိုပြောရလျှင် ဟောရှေသည် ဂေါမာ ဟူသောအမျိုးသမီးနှင့် အိမ်ထောင်ကျပြီး ယေဇရေလ၊ လောရုဟာမာနှင့် လောအမ္မိဟူသော သားသမီး ၃-ယောက်ထွန်းကားသည်။ ဂေါမာသည် လင်သားအပေါ်သစွာမရှိ၊ မကြာခဏဖောက်ပြန်သော်လည်း ဟောရှေက ဂေါမာအား အချစ်ကြီးချစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မြေနိမ့်လှံစိုက်ခံရာ ရာဂတဏှာကျွန်ဘဝမှ ကယ်ထုတ်သည်။
သို့ရာတွင် ကျမ်းစာသုတေသီအများစုက ဤစိတ်သဘောထားကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။ မြင့်မြတ်စုံလင်တော်မူသော ဘုရားသခင်က သူ၏ပရောဖက်ကို နိမ့်ကျယုတ်ညံ့သည့် ပြည့်တန်ဆာမအား ဇနီးမယားအဖြစ်ယူခိုင်းပါမည်လား။ ထိုသို့ ရွံရှာဘွယ်ကောင်းသော အမှုကိစ္စကို ပရောဖက်ဟောရှေက ဘာကြောင့်လက်ခံပါသလား။ ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ စဉ်းစားစရာအချက် (၃) ချက်တွေ့ရသည်။
၁။ ပထမအချက်အနေဖြင့် ပကတိစာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်အတည့်မကောက်ဘဲ ပြည့်တန်ဆာတမျှသစွာပျက်ယွင်း ဖောက်လွဲဖောက်ပြန် တတ်သော ဣသရေလလူမျိုးအပေါ်၌ ဘုရားသခင်ထားသည့်မေတ္တာတော်ကို ပုံဥပမာထားခြင်းဟု ယူဆသည်။ သို့သော်လည်း စကားပြောဟန်အရေးအသားမှာ ဟေရှာ၊ ၇:၃ နှင့် ယေရမိ၊ ၁၃:၁တို့၌ တွေ့ရသည့်ဟန်အတိုင်းဖြစ်သည့် ဟန်အတိုင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကျမ်းစကားများတွင် ဘုရားသခင်က သူ့ပရောဖက်များအား တိုက်ရိုက်စေခိုင်းခဲ့ပေသည်။ ၎င်းတို့ကို ပုံဆောင်ချက်သကသက်ဖြစ်သည်ဟု မည်သူကမျှ မပြောခဲ့ပါ။ ဤနေရာ၌ တကယ့်သမ္မာတရားမှာ တ္ထုဇာတ်လမ်းက ဒုစရိုက်ဣသရေလတို့အပေါ် ဘုရားမေတ္တာတော် ကြီးမားကြေင်း စာပေပန်းချီ ကွန့်မြူးချယ်သ ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းသက်သက်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆလျှင်မှားယွင်း လိမ့်မည်။
၂။ ဒုတိယရှုတောင့်မှာ ဘုရားသခင် ဟောရှေအား အမှန်တကယ်စေခိုင်းသဖြင့် ဟောရှေကလိုက်နာ လုပ်ဆောင်သည်။ ကျမ်းစာ၏ အနှစ်သာရကို စာဖတ်သူတိုင်း သိမြင်နိုင်သည် (မှတ်စု ၂ ကိုလည်းကြည့်)။ ကျမ်း၏ရည်မှန်းချက်မှာ ကယ်တင်ခြင်းတရား အကြောင်းတရားဖြစ်သည်။ ထိုကယ်တင်ခြင်းတရားသည် ပရောဖက်ဟောရှေတွေ့ကြုံ ခံစားခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးဖွယ်ရာဖြစ်ရပ် တို့၏ အရင်းအမြစ်ကို ဖြောင့်မတ်ခခြင်းသို့ရောက်စေသည်။
၃။ တတိယအမြင်မှာ ဟောရှေသည် မူလကောင်းမိန်းတစ်ဦးကို ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင်မှ ထိုမိန်းမ လော်လီဖောက်ပြားသွားခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်ဖြစ်သည်။ ဤသဘောအတိုင်းဆိုလျှင် ပရောဖက်ဟောရှေနှင့် သူ့မယားဂေါမာဆက်နွယ်မှုကို ယေဟောဝါဘုရားနှင့် သစွာပျက်ဖောက်ျက်သော ဣသရေလလူမျိုးအကြား ဆက်နွယ်မှု အဖြစ် ပီပြင်စွာ ပုံဖော်နိုင်သည်။ ခရစ်ယာန်ထိမ်းမြားခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ပရောဖက်ကြီး (နှင့်ကျမ်းစာ)၏ “စံထားမှု” နှင့်လည်းဆီလျော်လိမ့်မည်။ ဤအမည်ကိုင်စွဲသူများက မူလကပင် စာရိတ္တပျက် မိန်းမရွှင်မှန်း  သိပါလျက် ပေါင်းဖက်ခဲ့သော ယိုယွင်းသည့် အိမ်ထောင်ရေးအတွက် ပရောဖက်ဟောရှေသည် ဤမျှထိသောက ပရိဒေဝဖိစီးလောင်မြှိက်စရာ အကြောင်းမရှိဟု ထင်မြင်ကြသည်။
မည်သည့်ရှုတောင့်ဖြင့်ကြည့်သည် ဖြစ်စေ၊ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းသွားထက် ပရောဖက်ပြုချက်ကို နားလည်ဖို့ အဓိကပိုကျသည်။ စာသားကိုသာမက ပုံဆောင်ချက်ကိုလည်းမြင်ဖို့ လိုသည်။ အပြစ်ဒုစရိုက်၌ ညစ်နွမ်းသော လေလွင့်ဣသရေလလူတို့အပေါ် အံ့ဩဖွယ်ကျေးဇူးတော် သက်ရောက်သကဲ့သို့ အပြစ်သားတို့သည် ဆိုးယုတ်ခြင်းထဲမှ ဘုရားမေတ္တာတော်ထံ လှည့်ပြန်လည်လျှင် လက်ကမ်းကြိုလင့်မည်သာတည်း။
၂။ ကျမ်းရေးသူ
ဟောရှေသည် ဗေရိ၏သားဖြစ်သည်။ သူ့မည်၏ အဓိပ္ပာယ်အရင်းမှာ ယောရှုဖြစ်၍ ၊ ဂရိစကားယေရှုနှင့် တူသည်။ ကယ်တင်ခြင်းဟူလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဟောရှေဆိုသည့် အမည်ပညတ်နှင့် အညီ နိုင်ငံတော်တည်ထောင်သောအခါ ယေဟော့ဝေါဘုရား၌ ကယ်တင်ခြင်းရရှိကြမည် အကြောင်းကို ဟောပြောသည်။ ဟောရှေ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ပစ်မှတ်မှာ မြောက်ပိုင်းဣသရေလလူတို့ထံ ဖြစ်သော်လည်း တောင်ပိုင်း ယုဒလူမျိုးများထံသို့လည်း ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။
၃။ အချိန်ကာလ
၄။ နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက်
အာရှုရိတို့ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်ကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ရှမာရိပြည် ပြိုလဲပျက်သုဉ်းမည့်အကြောင်း ဟောရှေတင်ကြိုဟောပြောသည်။
သူ့ဇနီးဂေါမာ သစ္စာဖောက်၍ ပွဲဈေး၌ ဒုစရိုက်ပျော်ပါးသောအခါ ဘုရားသခင်က ဟောရှေအားပြန်လည်ရွေးယူခဲ့သည်။ အိမ်ပြန်ခေါ်၍ကောင်းကြီးပေးစေသည်။ ဤအဖြစ်သနစ်သည်ကား ဘုရားသခင်နှင့် (ဧဖရိမ်၊ ယာကုပ်၊ ရှမာရိဟုလည်းခေါ်သည့်) ဣသရေလတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ဖော်ကျူးနေသည်။ ဤတိုင်းသူပြည်သားများသည် သစ္စာမရှိ၊ ကတိပျက်ယွင်း၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်ကာ အကျင့်စာရိတ္တ ယုတ်ညံ့သူများ ဖြစ်ကြပြီ။။ နှစ်များစွာ အုပ်စိုးမင်းပြုသူကင်းမဲ့၍ ယဇ်ပူဇော်မှုမရှိ ဖြစ်မည်။ ဤကားလက်ရှိအခြေအနေဖြစ်သည်။
သို့သော်အနာဂတ်၌ နောင်တတရားဖြင့် ဘုရားရှင်ထံပြန်လှည့်လာလျှင် ကရုဏာတော်ကို ခံစားကြရမည်။ ဧဖရိမ်သည် ဘုရားသခင်ထံပြန်ရောက်ရှိ၍ ထာဝရသကလတာခြင်းအခွင့် ခံရကြမည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ဖောက်ပြန်ခြင်းတို့မှ အစဉ်ကင်းလွတ်မည်။ Henry Gehman က ဤသို့ဆိုထားသည်။
လူသားတို့၏အပြစ်ဒုစရိုက်က မဟန့်တားနိုင်၊ မပျက်ပြယ်စေနိုင်သည့် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်ကို ဟောရှေထုတ်ဖော် တင်ဆက်ခဲ့သည်။ ဟောရှေကျမ်း အနှစ်ချုပ်မှာ ဘုရားသခင်၏ အားကြီးသော မေတ္တာတော်သည် ဣသရေလတို့အား ငြိမ်းအေးသုခသို့ မပို့ဆောင်သေးသရွေ့၊ လျော့နည်းပျက်ပြယ်ခြင်း၊ အနားယယူခြင်းမရှိ ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။၄
ထိုနည်းတူ G. Campbell Morgan ကလည်း ဘုရားသခင်၏မေတ္တာတော်ကြီးမားပုံကို ဤသို့ဖွဲ့ဆိုထားသည်။
ပရောဖက်ပြုချက်တိုင်း၏ အထွတ်အထိပ်အရာကို သူ့အပေါ်ချစ်ခင်ကျွမ်းဝင်သူတို့အား ဘုရားရှင်က သိစေလိုသည်။ ၎င်းမှာဘုရားသခင်၏ အဆုံးမဲ့ကရုဏာထုံမွမ်းသော မေတ္တာတော်နှင့် အမျက်တော်ဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မေတ္တာတော်သည် ဘုရားစိတနှလုံ:အဆုံးစွန် အလိုဖြစ်သော တရားဖြောင့်မှန်စွာ စီရင်ခြင်းမှထွက်ပေါ်သည့် အမျက်ဒေါသနှင့်ယှဉ်နေသည်။ အချစ်အားကြီးသူသည် အမျက်လည်းကြီ:တတ်၏ ကရုဏာဒေါသ စိတ်ရင်းသဘောထားနှင့် ရင်ခုန်သံကိုကြားရခြင်း ဖြစ်သည်။၅
ပါဝင်သောအချက်များ
၁။  ဟောရှ၏ သားသမီး(၃) ယောက်နာမည်ကိုဖော်ပြလျက် ဣသရေလတို့၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ပုံဖော်ခြင်း (၁:၁-၉)။
၂။  ဣသရေလတို့ပြန်လည်စုစည်းစေမည့်ကတိတော် (၁:၁၀-၂:၁)။
၄။  ဣသရေလတို့ကောင်းစားမည့်အကြောင်း (၂:၁၄-၂၃)
၅။  ဟောရှေမိန်းမပြန်လည်ရွေးနှုတ်ခြင်းသည် ဣသရေလတို့ ယေဟောဝါဘုရားထံ ပြန်လည် ရောက်ရှိမည့် အကြောင်း အတိတ်နိမိတ် (အခန်း ၃)။
၆။  လူမျိုးတော်ပေါ် မကျေနပ်မှုများ (၄:၁၀)။
(က) လူမျိုးများအပြစ်ဒုစရိုက် (၄:၁-၆)
(ခ)ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏အပြစ်ဒုစရိုက်များ (၄:၇-၁၁)
(ဂ) ရုပ်တုဆင်းတုကိုးကွယ်သူများ (၄:၁၂-၁၄)
(ဃ) ယုဒလူမျိုးသို့ သီးသန့်ဖျောင်းဖျက်ချက် (၄:၁၅-၁၉)
(င) ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ လူပရိသတ်နှင့် ဘုရင့်မိသားစုတို့၏ ဆိုးညစ်သော အပြုအမှုများ(၅: ၁-၇)
(စ) ဣသရေလနှင့်ယုဒလူများအား တရားစီရင်မည့်သတိပေးချက်နှင့် နောင်တရရန်                 အချိန်ပေးစောင့်မျှော်နေခြင်း(၅:၈-၁၅)။
(ဆ) ဣသရေလတို့နောင်တ ရရန်ဖျောင်းဖျခြင်း(၆:၁-၃)။
(ဇ) ဣသရေလနှင့်ယုဒတို့ မိုက်တွင်းနက်ခြင်း (၆:၄-၁၁)
(ဈ) ဣသရေတို့၏အတွင်းသရုပ် ဆိုးညစ်ပုံ ( အခန်း၇)
(ဋ) မိမိတို့ဆိုးညစ်မှုကြောင့် ဣသရေလတို့ ဖမ်းဆီးကျွန်ပြုခြင်းခံရမည်(၉:၁-၁၀:၁၅)
၇။ အမျက်ဒေါသကြားမှဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်(အခန်း၁၁-၁၃)
၈။ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၌ ဝမ်းမြောက်နိုင်ရန် ဣသရေလတို့နောင်တရဖို့တိုက်တွန်းခြင်း(အခနး၁၄)
TAGS: ဟောရှေအနာဂတ္တိကျမ်း
တပ်မှူးချောင်ရွာ၊ ပေါင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပေါင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယောလအနာဂတ္တိကျမ်း နိဒါန်း
၁။ စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ
ယောလအနာဂတ္တိကျမ်းသည် တိုတောင်းသော်လည်း ကျက်သရေပြည့်ဝ တင့်တယ်သည်။ စိတ်ပါဝင်စားဖွယ် ကောင်းသည်။ အရေးအသားညက်ညောသော စာပေသဒ္ဒါဖွဲ့ထုံးဖြင့် တစ်မူထူးစွာ ရေးဖွဲ့ထားသည်။ ထိပ်စည်းညီအဖွဲ့အနွဲ့၊ ယဉ်ကျေးခန့်ညားသော အသုံးအနှုန်း၊ ဥဒါဟရုဏ်နှင့် အလင်္ကာဂုဏ်မြောက်တင်စားချက်၊ ကြွယ်ဝသော ဝိရောဓိပြိုင်ဝေါဟာရများ (ဆာလံကျမ်းနိဒါန်းကိုဖတ်ပါ)ဖြင့် စီကာပတ်ကုံး ရေးဖွဲ့ထားသည်။ W.Graham Scroggie က ယောလလ၏ ကလောင်စွမ်းကို  ဤသို့ချီးမွမ်းထားသည်။
ရွာအိုရွာ၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယောလအနာဂတ္တိကျမ်း နိဒါန်း
ရေးသားဟန်သည် ကြော့ရှင်းခန့်ညားသည်။ ရှင်းထိမိ၍ ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိသည်။ ဟေဗြဲစာပေအရေးအသားတွင် ဂန္ထဝင်မြောက် စံတင်ထိုက်သော စာပေလက်ရာမွန် ဖြစ်သည်။၁
ဤကျမ်း၌ထင်ရှားပေါ်လွန်သော လက္ခဏာမှာ ကျိုင်းကောင်ကပ်ဆိုး (အခန်း၁) ကျရောက်မည့်အကြောင်းဖြစ်၏။ အမှန်တကယ်ကျရောကသလား။ သို့မဟုတ်နယ်ချဲ့ကျူးကျော်ရေးသမားများကို တင်စားခြင်းလား။ နှစ်ခုစလုံးဖြစ်နိုင်သည်။ ပရောဖက်ခေတ်ကာလ နေ့ရက်ကို အသေအချာမသိရပါ။ ယုဒပြည်တွင် ကျိုင်းကောင်ကပ်ဆိုး ကျရောက်ခြင်းအကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်ကြည့်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ငတ်မွတ်ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခြင်း၊ အဖျက်အမှောင့်များ အလုံးအရင်းဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ အလွန်စိတ်ပျက် ချောက်ချားဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကြွရောက်လာမည့် နေ့ရက်ကို ပုံဆောင်သည်။
အခြားမှတ်သားဖွယ်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်မှာ လူမျိုးတကာအပေါ်သို့ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းမည့်အကြောင်း (၂:၂၈-၃၂) ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နှိုးထကြရမည်။ ပေတရု တရားဒေသနာဟောရာတွင် ဤကျမ်းချက်ကို ကိုးကားထားသည်(တ၊၂)။ သို့ဖြင့် ပရောဖက်ယောလကို “ပင်တေကုတ္တေပရောဖက်” အဖြစ်လူသိများထင်ရှားကြော်ကြားစေသည်။
၂။ ကျမ်းရေးသူ
ယောလသည် ပေသွေလ၏သားဖြစ်သည်ဟု မိတ်ဆက်ထားသည်။ သူ့အကြောင်းကိုအနည်းငယ်မျှသာ သိရှိခွင့်ရကြသည်။ နာမည်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ယေဟောဝါဘုရားသခင်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဓမ္မဟောင်းခေတ်၏ ဗတ္တိဇံယောဟန်လည်း ကျမ်းစာပညာရှင်များက တင်စားကြသည်။
၃။  အချိန်ကာလ
ဘုရင်နာမည် မဖော်ပြသောကြောင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးတွက်ချက်ရန် ခက်ခဲသည်။ ယုဒသမိုင်းတွင် ခြေရာလိုက်ကောက်ရန် သဲလွန်စခြေရာနည်းပါးလာသည်။ အချိန်ကာလခန့်မှန်းကြရာ၌ ဘီစီ-၁၀ ရာစုမှ ၅ ရာစုအတွင်းဖြစ်မည်ဟု ယူဆသည်။ ယောလအနာဂတ္တိကျမ်းသည် ယုဒပရောဖက်ငယ်ကျမ်း(၁၂) စောင်တွင် စံနမူနာစာအုပ် ဖြစ်သည်။ ယုဒထုံးတမ်းစဉ်လာကို ဖော်ပြသော အစောဆုံ:စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ဟဂ္ဂဲ၊ဇေခရိ၊ မာခိတို့ထက် စောသည်။ ရေးသားဟန် သဒ္ဒါကျန၍ ဂန္ထဝင်မြောက်သော စာပေဖြစ်သည်။ ရှင်ဘုရင်နာမည်မပါရှိခြင်းမှာ ယဇ်ရောဟိတ်ကြီးယောယဒ Jehoieda က ဘီစီ-၈၃၅-၇၉၆ ထိ စိုးစံသောယောရှမင်း Joash အား ရင်ခွင်ပိုက်အုပ်စိုးသည့်ကာလ ဖြစ်ကောင်း၏။ ယုဒတို့၏ရန်သူများမှာ ဖိနိတ်နှင့်ဖိလိတ္တိ(၃:၄)ဖြစ်သည်။ အဲဂုတ္တုနှင့် ဧဒုံလူမျိုး(၃:၁၉) လည်းပါဝင်သည်။ အာရှုရိ၊ ရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန်တို့သည်လည်း ရှေးမဆွေးရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
၄။ နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက်
အထက်ပါဖော်ပြမင်းများကို လက်ခံမည်ဆိုလျှင် ယောရှိမင်းမှ အာခပ်မင်း လက်ထက်အကြား၌ ပရောက်ပြုခြင်းဖြစ်ပေသည်။ သို့ဆိုလျှင် အစောဆုံး ပရောဖက်ကျမ်းရေးသားသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဤကျမ်း၏ သော်ချက်စကားမှာ “သခင်၏နေ့ရက်” ဖြစ်၍ ၁:၁၅၊၂:၁၊ ၁၁၊ ၃၁၊၃:၁၄ တို့တွင် (၅)ကြိမ်တိတိတွေ့ရသည်။
အခန်း ၂:၁၀ ရောက်သောအခါ ဘာသာရပ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခင်ကျမ်းပိုဒ်များတွင် ယုဒလူမျိုးများ လူခြေတိတ်၊ မီးခိုးတိတ်မည့်အကြောင်းပြောခဲ့သော်လည်း ဤကျမ်းပိုဒ်မှစ၍ ဘုရားသခင်ကကယ်နှုတ်၍ လူမျိုးတော်အဖြစ် စောင့်ရှောက်မည့်အကြောင်း နှစ်သိမ့်ထားသည်။
ပါဝင်သည့်အချက်
၁။ ကျိုင်းကောင်ကပ်ဆိုးကြီးအကြောင်း (အခန်း ၁)
(ခ) ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (၁:၈-၁၀၊ ၁၃-၁၆)
၁။ သေရည်သောက်ကျူးအရက်သမားများ (၁:၅-၇)
၂။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (၁:၈-၁၀၊ ၁၃-၁၆)
၃။ လယ်သမားများ (၁:၁၁၊၁၂၊၁၇၊၁၈)
၃။ ယုဒလူများနောင်တရမည့်အကြောင်း (၂:၁၂-၁၄)
၄။ အစာရှောင်ခြင်းအကြောင်း(၂:၁၅-၁၇)
၅။ ကယ်နှုတ်တော်မူမည့်အကြောင်း ကတိတော် (၂:၁၈-၃:၂၁)
၁။ ရုပ်ဝတ္တုပစ္စည်းကြွယ်ဝခြင်း (၂:၁၈၊ ၁၉၊၂၁-၂၇)
၂။ ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးချေမှုန်းပစ်မည်(၂:၂၀)
၃။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းမည့်အကြောင်း (၂:၂၈- ၂၉)
၄။ ခရစ်တော်ဘုရား ဒုတိယကြွလာမည့် နိမိတ်လက္ခဏာ (၂:၃၀-၃၂)
၅။ တပါးအမျိုးသားများကို တရားစီရင်မည့်အကြောင်း (၃:၁-၁၆)
၆။ ယုဒလူမျိုးများ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာခံစားရမည့်အကြောင်း (၃:၁၇- ၂၁)
လင်းကျန်ရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
လင်းကျန်ရွာ (Lenkyan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၆၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၇၀ ဦး၊ မ ၂၆၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိန်ဟိုင်းရွာ၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်
မိန်ဟိုင်းရွာ (Meinhai (Wa))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝိန်းကောင်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်၊ ဒိန်း အောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၄၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒိန်း အောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၉၉ ဦး၊ မ ၂၅၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။
တော်လောက်ရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
တော်လောက်ရွာ (Tawlauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ လုံမုန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၆၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံမုန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၈၆ ဦး၊ မ ၁၁၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။
မိန်ဟိုင်းရွာ၊ ပန်ခမ့်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ခမ့်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တော်လောက်ရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်ပံကျွန်းရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
လက်ပံကျွန်းရွာ (Letpankyun)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ကျွန်းမီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၇၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွန်းမီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၅၄ ဦး၊ မ ၂၂၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရက်တောရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်
သရက်တောရွာ (Thayettaw)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ ရေငံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၉၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေငံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၄ ဦး၊ မ ၁၈၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဓမ္မမျိုးစေ့
ဓမ္မမျိုးစေ့ (Dharma Seed) သည် ခေတ်ကာလ ဘာသာစကားများဖြင့် ဟောပြောထားကြသည့် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာ သင်ကြားပြသမှုများကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ မျှဝေခြင်း လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်နေသည့် အကျိုးအမြတ်မယူသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မဟင်ကောင် (သစ်)ရွာ၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်
မဟင်ကောင် (သစ်)ရွာ (Mahinkawng (New))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းပေါက်မြို့နယ်၊ မိုင်းပေါက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၁၈၂ ဖြစ်သည်။
ဓမ္မမျိုးစေ့
သမိုင်း
ဓမ္မမျိုးစေ့ကို ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် မက်ဆာချူးဆက်ပြည်နယ်၊ ဘာရီ (Barre) ရှိ ဝိပဿနာတရားအဖွဲ့ (IMS) ၌ လုပ်အားပေးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့် ဘီဟာမီတန် (Bill Hamilton) က စတင်ခဲ့သည်။ ဘီဟာမီတန်သည် IMS တွင် ပြုလုပ်သည့် ဓမ္မစကားဝိုင်း (Dhamma Talks) မှ တရားပြသမှုများနှင့် ဟောပြာမှုများကို တိပ်ခွေဖြင့် ဖမ်းယူကာ စတင်ခဲ့သည်။ သူ၏ သေးငယ်သည့် ဤအလုပ်သည် တဖြည်းဖြည်း အကျိုးအမြတ်မယူသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ တရားပြသမှုတိပ်ခွေများကို ရောင်းချခြင်းဖြင့် ဓမ္မမျိုးစေ့စာကြည့်တိုက်ကို စတင်ခဲ့သည်။ နဂိုမူလ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိုးစင်းစွာပင် “ဓမ္မတရားများကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် မျှဝေရန်” ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဓမ္မမျိုးစေ့သည် သင်ကြားပြသမှုများကို လှူဒါန်းမှုဒါနပြုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်ကာ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
နဂိုမူလက တိပ်ခွေများသည် တရားဓမ္မစကားဝိုင်းတွင် ပြုလုပ်နေသည့်အချိန်တွင် ခန်းမတွင် ရှိမနေကြသည့် လူအများအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူများအား နောင်အခါတွင် ကြီးမားသည့် တန်ဖိုးများရရှိစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် စီမံကိန်းကို အကျိုးအမြတ်မယူသည့် ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ကာ ဓမ္မမျိုးစေ့တိပ်ခွေစာကြည့်တိုက် ဖြစ်လာခဲ့၍ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းနှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ဓမ္မမျိုးစေ့မော်ကွန်းတိုက်၏ ဒါရိုက်တာဖြစ်သူ ဂျူဒီဖီးလစ် (Judy Phillips) က “ကျွန်တော်တို့ ဒါကို လုပ်ခဲ့တာ အခုဆို ဆယ့်ခြောက်နှစ်နီးပါး ရှိခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်က မူလဒါရိုက်တာတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ကာ ဒီဟာကို စကတည်းက ပါဝင်ခဲ့တာပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။
၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် ဓမ္မမျိုးစေ့တိပ်ခွေစာကြည့်တိုက်သည် အနောက်နိုင်ငံသား ဘာသာရေးသမားများကြားတွင် မကောင်းသတင်းကျော်ကြားခဲ့သည်။ ဓမ္မမျိုးစေ့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြောင်းလဲမည့် ရည်ရွယ်ချက်တွင် အရည်အသွေးကောင်းသည့် ကတ်ဆက်ခွေများကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသည့် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၅ ခုနှစ်၊ မေလတွင် ထုတ်ဝေသည့် ယောဂဂျာနယ်တွင် သူ၏ စာဖတ်ပရိသတ်များအား ကတ်ဆက်တိပ်ခွေများကို ရယူ၍ အကျိုးရှိစွာဖြင့် အိမ်၊ ကား သို့မဟုတ် သီချင်းနားထောင်သည့် စက်များတွင် ထားရှိကာ အသုံးချရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကြာပြီးနောက်တွင် အမေရိကန်၌ ဝိပဿနာပျံ့နှံ့မှုသည် ကယ်လီဖိုးနီးယား၊ နယူးယောက်နှင့် မက်ဆာချူးဆက်တို့တွင် ကြီးမားစွာ နေရာယူခဲ့သည်။
ဝေါဟာရသမိုင်း
အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ အမည်နာမကို ဓမ္မမျိုးစေ့ဟူသော အယူအဆမှ ရယူထားသည်။ “မျိုးစေ့သည် ဝိပဿနာအာရုံ၏ တုံ့ပြန်မှုဖြစ်သည်။
ဓမ္မစင်တာများ
ဓမ္မမျိုးစေ့တွင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ စင်တာပေါင်း ၄၀ ကျော်တွင် ပြုလုပ်သည့် ဓမ္မစကားဝိုင်းများမှ အသံဖိုင်များ ရရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ အဖွဲ့အစည်းများ
နောင်ကန့်လန့်ရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
နောင်ကန့်လန့်ရွာ (Naungkantlant)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ထွက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၄၇၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းပွန်းဟွေရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
မိုင်းပွန်းဟွေရွာ (Mongpunhway)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၃၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၇ ဦး၊ မ ၉၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၁၉၇၀ အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ
၁၉၇၀ အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ (1970 Asian Games) သည် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ဘန်ကောက်မြို့ ၌ ၁၉၇၀ပြည့်နှစ် ဒီဇင်ဘာ ၉ရက်နေ့မှ ဒီဇင်ဘာ ၂၀ရက်နေ့အထိ ကျင်းပခဲ့သော ၆ကြိမ်မြောက် အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံသည် ၁၉၆၆ပွဲတော် ကို အိမ်ရှင်အဖြစ် ကျင်းပခဲ့ပြီး ၁၉၇၀ပြည့်နှစ်တွင် ဒုတိယအကြိမ် လက်ခံကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံဘုရင် ဘူမိဘော အဒူလျာဒက် မှ အားကစားပွဲတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
နိုင်ငံ (၁၈)နိုင်ငံမှ အားကစားသမား (၂,၄၀၀)ဦးတို့သည် အားကစားနည်း (၁၃)မျိုးတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဖွင့်ပွဲ၊ ပိတ်ပွဲကို စူပါချာလာဆိုင် အားကစားကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ တို့က နိုင်ငံအလိုက် ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၇၀ပြည့်နှစ်အတွက် မူလအိမ်ရှင်မှာ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုရီးယား ဒီမိုကရက်တစ် ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မှ ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် အမျိုးသားလုံခြုံရေးကိစ္စရပ်များကြောင့် ပြိုင်ပွဲကျင်းပခွင့်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုင်းနိုင်ငံမှ လက်ခံကျင်းပခဲ့သည်။
အိမ်ရှင်ရွေးချယ်ခြင်း
မူလက ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ၊ ဆိုးလ်မြို့မှ လက်ခံကျင်းပရန် အစီအစဉ်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် တိုင်းပြည်၏ လုံခြုံရေးနှင့် ဘဏ္ဍာရေး ပြဿနာများကြောင့် ကျင်းပနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ၁၉၆၆ပွဲတော် ကို အိမ်ရှင်အဖြစ် ကျင်းပခဲ့သည့် ထိုင်းနိုင်ငံကပင် လက်ခံကျင်းပခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘန်ကောက်မြို့သည် အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ သမိုင်းကြောင်းတွင် (၂)ကြိမ်ဆက်တိုက် အိမ်ရှင်ဖြစ်ခွင့်ရသည့် ပထမဆုံးနှင့် တစ်ခုတည်းသော မြို့ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဆုတံဆိပ်ဇယား
အိမ်ရှင်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အာရှအားကစားပွဲ ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ကျင်းပသော နိုင်ငံတကာ အားကစားပြိုင်ပွဲများ
တဘက်ဆွဲရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်
တဘက်ဆွဲရွာ(Tabetswea)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ တဘက်ဆွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၉၀၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တဘက်ဆွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၄ ဦး၊ မ ၃၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ဖုခအုရမြို့၊ အအိုမိုရိ
ဖုခအုရမြို့ (深浦町 ဖုခအုရမချိ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိုမိုရိစီရင်စုတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် မြို့နေ လူဦးရေသည် ၈၄၇၇ ဦး ရှိသည်။ အိမ်ထောင်စု ၃၇၉၂ စု ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၇  ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၄၈၈.၈၅  စတုရန်းကီလိုမီတာ (၁၈၈.၇၅ စတုရန်းမိုင်)  ကျယ်ဝန်းသည်။
ခါကျားဒေရွာ၊ ပါဆံကျ
ခါကျားဒေရွာ (Hkarkyarday)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ ပါဆံကျကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၉၉၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လယ်ယာရွာ၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်
လယ်ယာရွာ (Lelyar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ လယ်ယာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၁၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လယ်ယာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၀ ဦး၊ မ ၂၀၂၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ကုန်းရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
ညောင်ကုန်းရွာ (Nyaungkone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ထွက်ဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၄၇၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အနနုညာတသိက္ခာပုဒ်
အမှု—'''မိဘနှင့် လင်ယောက်ျားတို့က ခွင့်မပြုအပ်သော သိက္ခာမာန် ရဟန်းပြုပေးမှု။
အမှုသည်—'''ထုလ္လနန္ဒာ။
သိက္ခာပုဒ်
ယာ ပန ဘိက္ခုနီ မာတာပိတူဟိ ဝါ သာမိကေန ဝါ အနနုညာတံ သိက္ခမာနံ ဝုဋ္ဌာပေယျ, ပါစိတ္တိယံ။
မြန်မာပြန်
မိဘတို့သည်လည်းကောင်း, လင်သည်လည်းကောင်း, (ရဟန်းပြုဖို့ရန်) ခွင့်မပြုအပ်သော သိက္ခမာန်ကို ရဟန်းပြုပေးသော ဥပဇ္ဈာယ် ဆရာမမှာ ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။
မှတ်ချက်
မာတုဂါမတို့သည် ရှင်သာမဏေမ ပြုလိုသောအခါ၌တစ်ကြိမ်, ဘိက္ခုနီ ပြုလိုသောအခါ၌ တစ်ကြိမ်အားဖြင့် ၂-ကြိမ်မျှ မိဘနှင့် (လင်ရှိလျှင်) လင်တို့ကို ခွင့်တောင်းရ၏။ ယောက်ျားတို့ကား ရှင်ပြုတုန်းက မိဘတို့ ခွင့်ပြုထားလျှင် ရဟန်းပြုခါနီး၌ ခွင့်တောင်းဖွယ်မလို၊ သို့သော် ရှင်ပြုခွင့်သာ ပေးခြင်းဖြစ်၍ ရဟန်းပြုခွင့် မပေးလိုသော မိဘတို့ကိုကား ကျေနပ်အောင် ခွင့်တောင်းရလိမ့်ဦးမည်၊ ခွင့်မရဘဲ ဘိက္ခုပြုပေးလျှင်မူ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်၏၊ ရဟန်းလောင်းကား ရဟန်းဖြစ်သည်သာ။
ညောပြင်ရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
ညောပြင်ရွာ(Nyawpyin)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်၊ အောက်ကျောက်ဝပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,230 ဖြစ်သည်။
ဟိုတရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ဟိုတရွာ (Hota)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ မန်ဝိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၂၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်ဝိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၈ ဦး၊ မ ၈၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟွေတီရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
ဟွေတီရွာ (Hwayti)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ လုန်ပုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၇၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုန်ပုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၉၆ ဦး၊ မ ၉၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လွယ်တိုးရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
လွယ်တိုးရွာ (Loitoe)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၁၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တာကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၇၀ ဦး၊ မ ၂၆၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်သယ်ကုန်းရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
လက်သယ်ကုန်းရွာ (Lettheikone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ကျွန်းမီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၇၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွန်းမီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၅၄ ဦး၊ မ ၂၂၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေငံရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်
ရေငံရွာ (Yaengan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ ရေငံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၉၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေငံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၄ ဦး၊ မ ၁၈၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းပွန်းတိုင်းရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
မိုင်းပွန်းတိုင်းရွာ (Mongpunteing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၃၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကောင်းကော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၇ ဦး၊ မ ၉၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ခေါသရပ်ပွဲ
မြိတ်မြို့တွင် တော်သလင်းလပြည့်ကျော် ၄ ရက်နေ့ကို ခေါသရပ်နေ့ဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ တော်သလင်းလဆုတ် ၃ ရက်နေ့ညတွင် ခေါသရပ်မုန့်များ ရောင်းချကြသည်။ တနည်းအားဖြင့် အာရုဏ်ဆွမ်းလောင်းပွဲ ဖြစ်သည်။
မိုင်းပွန်းတိုင်းရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခေါသရပ်ပွဲ
မုန့်ကို အချို့အိမ်များက ကိုယ်တိုင်လုပ်၍ အာရုဏ်တက် ဝေလီဝေလင်း သံဃာတော်များ ကြွလာသော်၊ မုန့်အမျိုးမျိုးနှင့် စားစရာအမျိုးမျိုးကိုလည်း လောင်းလှူသည်။ ထိုအခါ သံဃာတော်အချို့က လမ်းဆုံရောက်လျှင် ဆွမ်းခံထားသော ဆွမ်းထမင်းနှင့် မုန့်အချို့ကို လမ်းဆုံနံဘေးတွင် လောင်းချထားခဲ့ကြပြီး တဖန် ဆွမ်းထပ်ခံသည်။ လင်းအားကြီးချိန် ကျောင်းပြန်ရောက်သောအခါ ဆွမ်းများ ကပ်ပြီး ရေစက်ချ အမျှပေးဝေသည်။
ဆွမ်းခံကြွစဉ်၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားများက တစ္ဆေစနောက်သည့် သဏ္ဌာန်ဖြင့် ရင်းနှီးသော အိမ်များ၏ ဆိုင်းဘုတ်၊ ကွပ်ပျစ်၊ ပန်းအိုး စသည့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို နေရာရွှေ့ခြင်း ပျော်စေ‌ပျက်စေ ကစားကြသည်။
ရှေးလူကြီးများ အဆိုအရ၊ မကျွတ်မလွတ်သူများ၊ စားချင်သောက်ချင်သော နာနာဘာဝများကို ကျွေးမွေးခြင်း၊ အမျှပေးခြင်း သဘောဟု ဆိုသည်။ တစ္ဆေများ ကျွတ်လွတ်နိုင်သော နေ့၊ အမျှပေးဝေပါက ရရှိနိုင်သော နေ့ဖြစ်ပြီး၊ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မသိရပေ။
မြန်မာအဘိဓာန်၌ "ခေါခွက်"ကို မကောင်းဆိုးဝါးအား ထည့်ကျွေးရသော မျက်ကွတ်ခြင်းငယ်ဟု ဆိုပြီး၊ ‌"ခေါစာပစ်"ကို မကောင်းဆိုးဝါး နှောင့်ယှက်ခြင်းမှ ကင်းစေရန် ရည်ရွယ်၍ ၎င်းတို့အား အစာကျွေးသည်ဟု ဆိုရာ၊ ယင်းစကားရပ်မှ ခေါသရပ်ဟု ဆင်းသက်လာဟန် ရှိသည်။ ယနေ့တိုင် ခေါသရပ်နေ့ဟု သတ်မှတ်ကာ၊ ဆွမ်းများ လောင်းလှူပွဲ အစဉ်မလာမပျက်သေးချေ။ တနင်္သာရီမြို့နယ်ရှိ ရွာများတွင်လည်း အစဉ်အလာမပျက် ပြုလုပ်သော "ခေါသရပ်နေ့" ရှိသည်။ ၎င်းရွာများတွင်မူ "ခေါသရပ်နေ့" အကြိုညနေမှစ၍ မိမိခြံ သို့ တံစက်မြိတ် အလွန် မြေကွက်လပ်၌ ဖက်အိမ်ကလေးများ ဆောက်လုပ်ပေးထားပြီး၊ ညရီတရောတွင် မုန့်များ၊ စားစရာများ ထားပေးသည်။ ဖယောင်းတိုင်ထွန်း၍ ဖိတ်မံကြသည်။
နံနက်အာရုဏ်တက် ဆွမ်းခံထွက်ချိန်တွင် ဆွမ်းလောင်းပြီး၊ သူတို့အတွက်လည်း ကျွေးရန်ညမှ အစာများကို စွန့်ပစ်ပြီး အသစ်လဲထားပေးသည်။ တရွာလုံးလိုလိုပင် မိမိ လုပ်ထားသော မုန့်များကို ဆွမ်းလောင်း၍ ကျန်သည်ကို ရွာရှိ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသို့ ပို့သည်။ တရားနာပြီးသော်၊ အားလုံး အမျှဝေ၍ စားသောက်ကြသည်။ တဦးနှင့် တဦး မုန့်များ ဖလှယ်၍ ဧည့်ခံကြရာ ပျော်စရာ အလှူပွဲကလေး တခု ဖြစ်သည်။ ယနေ့ထိ ယင်းအစဉ်အလာသည် မြိတ်မြို့နယ် တဝိုက်တွင် တည်မြဲနေသော ဓလေ့ထုံးတမ်း ဖြစ်လျက် ရှိသည်။
တလိုင်းမော်ရွာ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်
တလိုင်းမော်ရွာ(Talaingmaw)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင်၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်၊ မင်းရပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,139 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လောင်းလုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆာမိရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကောက်ကြောင်းပန်းချီ
ပန်းချီပညာ၏ အစသည် ကောက်ကြောင်းပန်းချီ ပင်ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ ကမ္ဘာလောကကြီးအကြောင်းကို ဖော်ပြရာတွင် အနုပညာသည် ကိရိယာတခုသဖွယ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် နည်းလမ်းတမျိုးဖြစ်သော ပုံရေးဆွဲခြင်းသည် လူသားတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုထွန်းကားခြင်း ဇစ်မြစ်တခုပင် ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်၏ ပြောင်းလဲမှု၊ လှုပ်ရှားမှုများကို မိမိ၏စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားရာမှ ဆက်စပ်တွေးခေါ်ပြီး အရာဝတ္ထုပုံများ၊ စိတ်ကူးပုံစံများ ရေးခြစ်လာခဲ့ကြသည်။ လူသားများ မိမိတို့၏ ဘဝအစပုံများကို လေ့လာချင်ခဲ့ကြသည်။ စပိန်တိုင်းပြည်မှ ဂူနံရံ နွားရုပ်များကို သက်သေထူနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကောက်ကြောင်းရေးခြစ်မှုများဖြင့် ပန်းချီပညာသည် အစပျိုးလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အဓိကအရေးအကြီးဆုံးကောက်ကြောင်း (OUT LINE) ပန်းချီကို ပထမဦးစွာ တင်ပြလိုသည်။ ကောက်ကြောင်းပန်းချီ စတင်ရေးဆွဲတော့မည့်သူများကို ပထမဦးစွာ ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာ ပြောချင်သည်။ “ငါတို့တော့ မျဉ်းတောင် ဖြောင့်အောင် မရေးတတ်ဘူး” စသည်ဖြင့် ပန်းချီရေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အချို့သောသူများ ပြောတတ်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းစကားမျိုးကို တခါတည်း စိတ်ဆုံးဖြတ်၍ မေ့ဖျောက်ပစ်ကြရမည်။
လူတိုင်းတွင် ပင်ကိုစွမ်းရည် ရှိကြသည်။ အချို့တွင် ငုပ်လျှိုးနေတတ်သည်။ အခါခွင့် သင့်လာသည့်အခါ အောင်မြင်ထွန်းပေါက်စွာ ဘွားခနဲပေါ်လာတတ်သည်။ ပန်းချီရေးဆွဲသူတယောက်သည် သူ၏ မာနကင်းမဲ့မှု၊ ကြင်နာချစ်ခင်တတ်မှု၊ လူလူချင်း လေးစားချစ်ခင်စိတ် အပြည့်ထားမှု စသောစိတ်ဓာတ်ဖြင့် သူ၏ ပင်ကိုစွမ်းရည် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို အမြဲမြှင့်တင်နေသူဖြစ်၏။ ရုပ်ပုံကားချပ်ကြီးများကို မဆိုထားနှင့်၊ မျဉ်းကြောင်းတကြောင်းကိုပင် စိတ်အာရုံမတည်ငြိမ်က ရေးဆွဲမရတတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကောက်ကြောင်းပန်းချီကို စတင်ရေးဆွဲမည့်သူသည် နက်နဲသိမ်မွေ့သော စိတ်ကို ရအောင်မွေးမြူ၍ မိမိလက်တွင် အင်အားများအပြည့်ဖြင့် စတင်ရေးဆွဲရမည်။ သို့မှသာ ပန်းချီရေးခြင်းတွင် ပိုမိုစွမ်းရည်ပြည့်လာပြီး အလိုလို ဖြောင့်လာလိမ့်မည်။