cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မြန်မာအက္ခရာထုပ္ပတ်
တောင်ပိုင်း အိန္ဒိယကျောက်စာများ
တေလုဂု-ကနဍီ အရေးအသားဟု ဆိုအပ်သော ပလ္လဝ၊ ကဒံဗနှင့် စာလုကျလိပိများကို လေ့လာဆည်းပူး ထားသောသူ များအတွက် ကလိင်္ဂလိပိကို တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် ဖတ်နိုင်ပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခရစ် ငါးရာစုနှစ်မှ ခုနစ် ရာစုနှစ်အတွင်း ရေးသားသော တေလုဂု-ကနဍီ အရေးအသားများသည် ကလိင်္ဂ အရေးအသားနှင့် အလွန်ပင်တူသည်ကို တွေ့ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဤစာရေးသူ၏ ယူဆချက် အတိုင်းဆိုလျှင် ရှေးရေး ပျူ-မွန်-မြန်မာ ကျောက်စာများတွင် ကလိင်္ဂအက္ခရာများပင် အနည်းငယ် ရောနေသည်ဟု ထင်ရပေသည်။
တာမိဠ - ယင်းအရေးအားသည် မဒရပ်နယ်၌ ရှေးဟောင်း ဂြန္ထ အရေးအသားများ ခေတ်စားသည့် ဒေသများဖြစ်သော အနောက်ဘက် ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ မလာဗာရနယ်တွင် တာမိဠ ဘာသာစကားအတွက် အသုံးပြုသော အရေး အသားဟု ယူဆကြသည်။ ယင်းအရေးအသားသည် ခရစ်ခုနစ် ရာစုနှစ်က စ၍ ပေါ်လာသည်ဟု မှန်းဆကြသည်။ ဤအရေးအသားသည် များသောအားဖြင့် ဂြန္ထလိပိ၏ အက္ခရာများနှင့် ရောထွေး လျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် ကနှင့် ရကောက် အစရှိသော အချို့အက္ခရာများသည် မြောက်ပိုင်း ဗြဟ္မီ အရေးအသားနှင့် မပြားမခြား ရှိချေ၏။ ဤအရေးအသား၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလာပြီးလျှင် ယခုခေတ် ရေးသားသော တာမိဠ လိပိအသွင်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်ဟု ယူဆသည် အလျောက် တာမိဠဟု အမည်ပေးထား၏။
ဝဓေ ဠုတ္တုလိပိ၊ ဤအရေးအသားသည် တာမိဠလိပိ၏ တစိတ်တဒေသဖြစ်သည့်အပြင် အသော့ ရေးထားသော (လက်ရေးသော့)တာမိဠဟုပင် ဆိုနိုင်ချေသည်။ ဤအရေးအသားကို မဒရပ်နယ် အနောက်ဘက် ပင်လယ်ကမ်းခြေနှင့် တောင်ပိုင်းစွန်းရှိ ဒေသများတွင် ခရစ်ခုနစ် ရာစုနှစ်မှ ၁၄ ရာစုနှစ်တိုင်အောင် စာပေများနှင့် အလှူပေလွှာများ၌ ရေးသား ထားကြောင်း တွေ့ရ၏။ သို့ရာတွင် ၁၄ ရာစုနှစ် နောက်များ မကြာမီပင် ဤအရေးအသားသည် တိမ်ကော၍ သွားလေ၏။
အိန္ဒိယ ကျောက်စာဟောင်းကြီးများနှင့် ပျူ၊ မွန်၊ မြန်မာကျောက်စာများ ဆက်သွယ်ပုံ ဤကဲ့သို့ အိန္ဒိယကျောက်စာဟောင်းကြီးများတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သော မြောက်ပိုင်း ကျောက်စာများနှင့် တောင်ပိုင်း ကျောက်စာများ၏ အကြောင်းအရာကို သိသင့်သိထိုက် သလောက် မဖော်ပြပါမူ ပျူ-မွန်-မြန်မာ အက္ခရာများ၏ ဘိုးဘွား၊ မိဘ ဇာစ်မြစ်သဖွယ်ဖြစ်သော အရေးအသားများကို မြှုပ်ထားသည်နှင့် တူမည့် အပြင် ပျူ-မွန်-မြန်မာအက္ခရာ ထုပ္ပတ်ကို စိစစ်ဝေဖန်ရန် အလွန်ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။ ထိုအပြင် ကျောက်စာ ပညာကျော်များကလည်း ဗုဒ္ဓအယူဝါဒစာပေကို အိန္ဒိယတောင်ပိုင်း အရေးအသားများဖြင့် တွေ့ရှိကြောင်း ခိုင်ခံ့သော အထောက်အထားများကို ပြကြ၏။ ထိုပညာကျော်ကြီးများ ယူဆသည့်အတိုင်း ဗုဒ္ဓအယူဝါဒစာပေသည် မဒူရာ၊ တန်ဇိုရနှင့် ကဉ္စိပုရမြို့ကြီးများမှ စ၍ မြန်မာနိုင်ငံသို့ သီဟိုဠ် ကျွန်းနှင့် မဆက်သွယ်မီကပင် ရောက်လာခဲ့သည်ဟု ဤစာရေးသူက ယူဆသည့်အပြင် အထက်တွင် ဖော်ပြခ့သည့်အတိုင်း ကိုးကွယ်သည့် အယူဝါဒ၏ နောက်သို့ အက္ခရာ အရေးအသား နှင့်တကွ ရည်မွန်မှု၊ ယဉ်ကျေးမှုသည်လည်း ထက်ချပ်မကွာ လိုက်မြဲဖြစ်သည်ဟု ဆင်ခြင်မိပေသည်။
ကမ်းတောင်ကြီးရွာ၊ ငလုံးမော်
ကမ်းတောင်ကြီးရွာ၊ ငလုံးမော်
မြန်မာအက္ခရာထုပ္ပတ်
တောင်ပိုင်း အိန္ဒိယကျောက်စာများ
ကဒံဗနှင့် တူသည်ဟု ယူဆထားသော ပျူအက္ခရာများကိုလည်း သိရီခေတ္တရာမှ တူးဖော်ရရှိသော ရွှေပေချပ်များ အုတ်ချပ်များက ထင်ရှားစွာ သက်သေခံသည်။ ဒေါက်တာရန်ဂျန် ရိုင်း ရေးသားအပ်သော မြန်မာ ပြည် ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓအယူဝါဒကိုအကြောင်း စာမျက်နှာ ၃ဝ တွင် ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓအယူဝါဒ ကို ပါဠိဘာသာဖြင့် ခရစ် ငါးရာစုနှစ်မှ ၁၁ ရာစုနှစ်အထိ သိရီခေတ္တာမြို့ဟောင်းတွင် မြောက်မြားစွာ ရေးသားထားကြောင်း အထောက်အထား ခိုင်လုံစွာ ဖော်ပြထား၏။ ပါဠိတော်များနှင့် အရိုးအိုး ကျောက်စာများကို ပျူအက္ခရာ (တေလုဂု-ကနဍီ အက္ခရာဟောင်း)ဖြင့် ရေးသားထား၏။
ဒေသဆိုင်ရာ ဗြာဟ္မီအက္ခရာပွားများ
ပျူ-မွန်-မြန်မာ အက္ခရာများသည် ဒေသဆိုင်ရာ ဗြာဟ္မီ အက္ခရာပွားများဟု ကျောက်စာပညာကျော်တို့ ယူဆသည့်အလျောက် မည်သို့မည်ပုံ ပေါ်ထွန်းလာဟန်တူသည်ကို အက္ခရာတစ်လုံးစီ အကျယ်ဖော်ပြရန် ထာဝန်ရှိပေသည်။ ခရစ် ၁၂ ရာစုနှစ်ခန့်တွင် ရေးသားထားသော ပုဂံမြို့ရှိ မြစေတီ ပျူကျောက်စာသည် သိရီ ခေတ္တရာမြို့ဟောင်းမှ တူးဖော်ရရှိ သော ရှေးပျူ(ကဒံဗ)အက္ခရာများမှတဆင့် အနည်းငယ် ပုံသဏ္ဌာန် ပြုပြင်ပြောင်းလဲလာသည်မှာလည်း သိသာထင်ရှားပေသည်။
ဂုတ္တလိပိ၊ ကလိင်္ဂလိပိနှင့် ဂြန္ထလိပိ အရေးအသားများ အနည်းငယ် ရောပြွမ်းနေဟန် တူကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ပဏ္ဍိတ်ဂေါ်ရီသျှန်ကား ဟီရာ စန္ဒ ဩဈာ၏ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ရှေးအရေးအသားကျမ်းတွင် ရေးသားလွှာချပ်များ အမှတ် ၈၂ နှင့် ၈၃ ၌ ယခုခေတ် အက္ခရာများသည် ရှေးအက္ခရာများမှ အဆင့်ဆင့် ပေါ်ထွက်လာပုံကိုလည်း အခြေခံထား၍ ရေးသားထားသည်။
ဗြာဟ္မီအက္ခရာပွားဖြစ်သော ပျူ(ကဒံဗ) အရေးအသားများသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ မည်သည့် ခုနှစ် သက္ကရာဇ်တွင် ရောက်ကြောင်းကို အတိအကျ ပြောနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှ၏။ ထိုအတူ ဗြာဟ္မီ အက္ခရာပွားများဖြစ်သော မွန်-မြန်မာ အက္ခရာ တို့ကို မည်သည့် ခုနှစ်က စထွင်ရေးသားသည်ကို တပ်အပ်သေချာစွာ မည်သူမျှ မပြောနိုင်ချေ။
မဟာယာဉ်ဂိုဏ်း ဗုဒ္ဓအယူဝါဒသည် ခရစ် ငါးရာစုနှစ်မတိုင်မီ မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရောက်ဟန်တူသည်။ ရွှေပေချပ်များ နှင့် ကျောက်စာ အထောက်အထားများအရဆိုလျှင် ဟိနာယာဉ် ဂိုဏ်း ဗုဒ္ဓအယူဝါဒသည် ခရစ် ငါးရာစုနှစ်ခန့်တွင် စတင်ရောက်သည်ဟု မှန်းဆရသည်။ ထိုအတူ ယိုးဒယားနိုင်ငံရှိ လောပ္ပုရိမြို့တွင် တွေ့ရသော ရှေးဟောင်း မွန်ကျောက်စာ အထောက်အထားများအရလည်း ခရစ် ငါးရာစုနှစ်ခန့်တွင် ဟိနာယာဉ် (ထေရဝါဒ)ဂိုဏ်းပေါ်ကြောင်း ယူဆရန် အကြောင်း တစ်ရပ်ရှိချေသည်။ ပြည်မြို့နေရာဟောင်း (သိရီခေတ္တရာ) တွင် တူးဖော်ရရှိသော ပျူစာများသည်လည်း ခရစ် ငါးရာစုနှစ်နှင့် ခြောက်ရာစုနှစ်အကြားတွင် အိန္ဒိယပြည် အသုံးပြုသော ရှေးအရေးအသား ကဒံဗ အက္ခရာများနှင့် အလွန်ပင်တူချေသည်။ ယင်းအရေးအသားများသည် ခရစ် သုံးရာစုနှစ်တွင် ကရိသျှနာ မြစ်ဝှမ်းကို နာဂါရကောဏ္ဍနှင့် ဇဂ္ဂယျေပေတမြို့များ၌ ဣက္ခာကုမင်းများ အသုံးပြုသော အရေးအသားများနှင့်လည်း တူသည်ဟု ယူဆကြသေးသည်။ ခိုင်လုံသော အကိုးအကားများ ထပ်မံမရသေးမီ ဟိနာယာဉ်(ထေရဝါဒ) ဗုဒ္ဓအယူဝါဒနှင့် ကဒံဗ(ပျူ) အက္ခရာများသည် ခရစ် ငါးရာစုနှစ်ခန့်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ စတင်ရောက်ကြောင်း ယာယီမူတည်ထားပေသည်။
မွန်-မြန်မာ ကျောက်စာများ စတင်ရေးသားသည့်နှစ်မွန်-မြန်မာ ဘာသာစကားများကို ရေးသောအခါ မွန်- မြန်မာ အက္ခရာများသည် အိန္ဒိယတောင်ပိုင်းသုံး ဗြဟ္မီ အက္ခရာ ပွားများဖြစ်သည့်အလျောက် ကဒံဗနှင့် ဂြန္ထအက္ခရာများ၏ လောင်းရိပ်မကင်းရှိသည့်ဟု ယူဆ သင့်ပေသည်။ မွန်စာကို သထုံနယ်တွင် ခရစ်နှစ် ငါးရာစုခန့်မှာ စတင် ရေးသားဟန် တူသည်။ ဒွါရဝတီ ကောင်းစားစဉ်က ရေးသားထားသည်ဟု ယူဆရသော ပရပထုမ် ကျောက်စာသည် ရှေး ပျူ-မွန် အက္ခရာများနှင့် အလွန်တူသည်။ မြန်မာကျောက်စာကိုမူ ခရစ် ၁ဝ၅၈ ခုနှစ် (မြန်မာ ၄၂ဝ ပြည့်နှစ်)တွင် ရှေးသီးစွာ ပုဂံပြည်၌ လက်သည်းရှည်ဘုရား ကျောက်စာအဖြစ် ထိုးထားသည်ကို တွေ့ရ၏။ အနောက်ရထာ (အနုရုဒ္ဓါ) မင်းသည် ခရစ် ၁ဝ၅၇ ခုနှစ်တွင် သထုံပြည်ကို အောင်မြင်၍ ပိဋကတ် သုံးပုံများနှင့်တကွ မွန်ဘုန်းတော်ကြီးများကို ပင့်ဆောင်လာခြင်း၊ မွန်လက်မှုစက်မှု ပညာရှင်များကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်း စသည်တို့မှာ မြန်မာရာဇဝင်သမိုင်းတွင် ထင်ရှားပေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုသို့ ပိဋကစာပေများရရှိပြီးနောက်မှသာ မြန်မာများ အက္ခရာ အရေးအသား အတတ်ပညာကို မွန်များထံမှ ရသည်ဟု မယူဆသင့်ချေ။ ပျူစာကို ခရစ် ငါးရာစုခန့် ကပင် သရေခေတ္တရာ ပြည်၌ အသုံးပြုကြောင်းကို ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ မြစေတီပျူကို ဖတ်ရှုရပြန်သောအခါ ခရစ် ၁၁၁၂ (၁၂ ရာစု)ခုနစ်အထိ ပျူစာ အရေးအသားရှိသေးသည်ကို သိရပြန်၏။ ခရစ် ငါးရာစုနှစ်ခန့်တွင် သထုံပြည်သို့ စတင်ရောက်လာသော ပါဠိ ဗုဒ္ဓအယူဝါဒစာသည် အိန္ဒိယတောင်ပိုင်းသုံး ဗြဟ္မီအက္ခရာပွားများဖြင့် ရေးသားခြင်းသာလျှင် ဖြစ်ချေမည်ဟု ယူဆအပ်ပေသည်။ မွန်အက္ခရာသည် ဂြန္ထအက္ခရာပွား ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပေမည်ဟုလည်း ဒေါက်တာ ဒီရင်းဂျားက အက္ခရာရတ္တုပ္ပတ္တိတွင် ယူဆထားလေသည်။ ဤစာရေးသူ၏ ယူဆချက်နှင့် လုံးဝမတူချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂြန္ထ အက္ခရာသည် အိန္ဒိယ တောင်ပိုင်း အက္ခရာများအနက် အတွန့် အတက် အများဆုံးဖြစ်သည်။ ယိုးဒယားတွင် တွေ့ရှိရသော မွန်ကျောက်စာများသည် အတွန့်အတက် နည်းပါးသည့်အပြင် သိရီ ခေတ္တရာ ပျူအက္ခရာများနှင့် အလွန်တူသည်။ ပျူအက္ခရာနှင့် မွန်အက္ခရာသည် အဖိုးတူ၊ အဖွားတူ အက္ခရာများဟု ယူဆလျှင် မှားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ကဒံဗ၊ ပလ္လဝ၊ စာလုကျ၊ ဂြန္ထနှင့် ကလိင်္ဂ အက္ခရာပွားသာဖြစ်သဖြင့် ဆင်တူယိုးမှား အက္ခရာများ ဖြစ်ချေသည်။
ခရစ် ငါးရာစုနှစ်နှင့် ခုနစ်ရာစုနှစ်အကြား ယင်းဖော်ပြပါ အက္ခရာများသည်လည်း ဆင်တူယိုးမား ဖြစ်သည့်အလျောက် တစတစ ရောပြွမ်း၍ လာလေသည်။ ပုံစံပြရမည်ဆိုသော် မွန်-မြန်မာ အက္ခရာများ ဖြစ်သော 'ည'နှင့် 'ဠ'ကို ဂြန္ထလိပိမှ တိုက်ရိုက် ကူးယူဟန်တူသည်။ ဤအက္ခရာနှစ်လုံးကို အခြား ရှေး အရေးအသားများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် အလှမ်းဝေးကွာပေသည်။ ထိုအတူ မွန်-မြန်မာ အက္ခရာ 'ဏ'နှင့် 'မ' ကို ရှေးရေး ကလိင်္ဂအက္ခရာမှ တိုက်ရိုက် ကူးယူဟန်တူသည်။ မွန်-မြန်မာ အက္ခရာ 'ဈ'ကို အခြားရှေး အရေးအသားများနှင့် လုံးဝ ဆက်သွယ်၍မရကြောင်းကို ဈအက္ခရတ္ထုပ္ပတ္တိတွင် ဖော်ပြထားပေသည်။
ပါဠိတော်ကို သိရီခေတ္တရာ မြို့ဟောင်းနှင့် သထုံပြည်တွင် ဗြာဟ္မီအက္ခရာပွားဖြစ်သော တေလုဂု-ကနဍီ အက္ခရာဟောင်း များဖြင့်သာ ရေးသည်ဟု ယူဆသင့်ပေသည်။ အထူးမှတ်သား ဖွယ် တရပ်မှာ ၁၉၄၃ ခုနှစ် တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး အတွင်း စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်ကြောင့် လုံးဝပျက်စီးခြင်းခံရသော ရန်ကုန်မြို့ ဗိုလ်တထောင်(ကျိုက်ဒေးအပ်)စေတီတော် မြေ အောက် ဌာပနာတိုက်ခန်းမှ မြတ်စွာဘုရား၏ ဆံတော်ဓာတ်နှင့်အတူ တူးဖော်ရရှိသော ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ ရုပ်လုံးပုံ အုတ်ခွက်၏ ကျောဖက်၌ပါရှိသော အက္ခရာများသည် တေလုဂု-ကနဍီ အက္ခရာဟောင်းဖြစ်သော ကဒံဗနှင့်တူသည့်အပြင် ယေဓမ္မာ ဟေ တုပ္ပဘဝါအစဖြာသော ရှင်အဿဇိ မထေရ်၏ ဓမ္မကထာ အကျဉ်းချုပ်သည် ခရစ် ၁၈၉၇ ခုနှစ်တွင် မှော်ဇာမြို့အနီး မောင်းကန်ရွာမှ တူးဖော်ရရှိသော မောင်းကန်ရွှေပေချပ် အမှတ် ၁ ၌ ရေးသားထားသော ယေဓမ္မာ ဟေတုပ္ပဘဝါအစ ဖြာသည့် ဓမ္မကထာချုပ်နှင့်လည်း အလွန်တူကြောင်း ထင်ရှား ပေသည်။ ဒေါက်တာ ဒီရင်းဂျားက မွန်အက္ခရာသည် ဂြန္ထ အရေးအသားမှ တိုးပွားလာကောင်းလာပေလိမ့်မည်ဟု ယူဆထား၍သာလျှင် ဂြန္ထအက္ခရာများနှင့် ယှဉ်တွဲ၍ ပြရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကျမ်းတွင် အက္ခရာတစ်လုံးစီအတွက် ဖော်ပြထားသော အက္ခရတ္ထုပ္ပတ္တိများတွင် မွန်-မြန်မာ အက္ခရာများကို ဘိုးဘွားမိဘ ဓာတ်ပုံများကို သားသမီး မြေးမြစ်တို့ ဓာတ်ပုံ များနှင့် ယှဉ်ပြဘိသကဲ့သို့ လည်းကောင်း၊ ဖားလောင်းငယ်၏ ဘဝမှ ဖားကြီးဘဝတိုင်အောင် အဆင့်ဆင့် ကူးပြောင်းပုံကို ရုပ်ပုံဖြင့် ပြဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း မွန်-မြန်မာ အက္ခရာများသည် ရှေးရေး တေလုဂု-ကနဍီ အက္ခရာများမှ ပေါက်ပွားသော ကဒံဗအက္ခရာပွားသာလျှင် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည့် အလျောက် ရှေးရေး အက္ခရာဟောင်းများဖြင့် အဆင့်ဆင့် ယှဉ်တွဲဖော်ပြထားသည်။
ကျောက်စာကို လေးထောင့် အက္ခရာများအဖြစ် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်း၍ ရသော်လည်း ပေရွက် ထန်းဖူးရွက် ယပေါ်တွင် ရေးသားရာ၌ အဝိုင်း(စာလုံး)အဖြစ် ရေးမှသာလျှင် ပေရွက်ထန်းရွက်များ မပေါက်ပြဲဘဲ ဖြစ်နိုင်သဖြင့် အဝိုင်း(စာလုံး)များ အဆင့်ဆင့် ပေါ်ထွန်းလာပုံကို ယှဉ်တွဲဖော် ပြထားသည်။
ကျောက်စာကို လေးထောင့် အက္ခရာများအဖြစ် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်း၍ရသော်လည်း ပေရွက် ထန်းဖူးရွက်ပေါ်တွင် ရေးသားရာ၌ အဝိုင်း(စာလုံး)အဖြစ် ရေးမှသာလျှင် ပေရွက်ထန်းရွက်များ မပေါက်ပြဲဘဲ ဖြစ်နိုင်သဖြင့် အဝိုင်း (စာလုံး) အရေးအသားများ ပေါ်လာကြောင်း မှတ်သား ရဘူးပေသည်။
ပြင်ရှည်ရခိုင်ရွာ
ပြင်ရှည်ရခိုင်ရွာ
မောင်နူရွာ
မောင်နူရွာ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ မောင်တောခရိုင်၊ ဘူးသီးတောင်မြို့နယ်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်ပြီး ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်-မြန်မာ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိသည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၇ ရက်နေ့တွင် မောင်နူရွာရှိ ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးများအား တပ်မတော် (ကြည်း) က အစုအပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့သော နေရာ ဖြစ်သည်။
ဝုထနောက်အင်းရွာ၊ လဟယ်မြို့နယ်
ဝုထနောက်အင်းရွာ (Wuhtanaukinn)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ လဟယ်မြို့နယ်၊ ထန်ခေါ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၈၅၆ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဟယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျွန်းဒိပ်ရွာ၊ ကျုံကနောင်
ကျွန်းဒိပ်ရွာ၊ ကျုံကနောင်
တံကူးရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံးညီလာခံ ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ တတိယ အစည်းအ‌ဝေး
ဒုတိယအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံးညီလာခံ ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ တတိယအစည်းအ‌ဝေးအတွက် အကြိုညှိနှိုင်း အစည်းအ‌ဝေးကို ၁၉၈၃ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၃၀ ရက်‌နေ့ မွန်းလွဲ ၁ နာရီတွင် ရန်ကုန်မြို့ ကျိုက္ကဆံကွင်း ဆရာစံခန်းမ၌ ကျင်းပသည်။ အစည်းအ‌ဝေးသို့ ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်း အရုံး ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဥက္ကဋ္ဌ လယ်ယာနှင့် သစ်‌တော်ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ဦးရဲ‌ခေါင်နှင့် အဖွဲ့ဝင်များ တက်‌ရောက်ကြသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ညီလာခံ ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ တတိယအစည်းအ‌ဝေးကို ၁၉၈၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ လ ၁ ရက် နံနက် ၉ နာရီတွင် စတင်ကျင်းပသည်။ အစည်း အ‌ဝေးသို့ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ ဗဟို‌ကော်မတီ ဌာနချုပ် လူထုလူတန်းစား အဖွဲ့အစည်းများ ‌ရေးရာ‌ကော်မတီ အတွင်း‌ရေးမှူး ဦး‌အောင်ခင်၊ ပါတီလုပ်ငန်း စိစစ်‌ရေး‌ကော်မတီ ဝင်များ၊ ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌများနှင့် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင် ‌ကော်မတီဝင်များ၊ ပြည်နယ်နှင့်တိုင်း ‌ဒေသပါတီ ‌ကော်မတီ နယ်‌မြေများမှ ဗဟို ဦးစီးအဖွဲ့ဝင်များ၊ အလုပ်သမားအစည်းအရုံး ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ ဌာနချုပ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ဗဟိုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာအဖွဲ့များမှ ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့များနှင့် ဌာနဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်များ တက်‌ရောက် သည်။
ပထမ‌နေ့ အစည်းအ‌ဝေးတွင် နံနက်ပိုင်း သဘာပတိများ အဖြစ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ဗဟို ဦးစီးအဖွဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဦးစိုးတို့ကလည်း‌ကောင်း၊ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဗဟို ဦးစီးအဖွဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဦးချစ်‌ဆွေက လည်း‌ကောင်း ‌ဆောင် ရွက်ကြသည်။အခမ်းအနားမှူးများအဖြစ် နံနက်ပိုင်းတွင် တွဲဖက် အတွင်း‌ရေးမှူး ဦး‌ကျော်ကလည်း‌ကောင်း ‌ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ပထမ‌နေ့ အစည်းအ‌ဝေးတွင် ‌ရှေးဦးစွာ အခမ်းအနားမှူးက ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ဗဟိုဦးစီး အဖွဲ့ တတိယ အကြိမ် အစည်းအ‌ဝေး စတင်ကျင်းပ‌ကြောင်းနှင့် အစည်းအ‌ဝေး သို့ တက်‌ရောက်ခွင့်ရှိသူ ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင် ၁၉၄ ဦး အနက် ၁၈၉ ဦး တက်‌ရောက်သဖြင့် ရာခိုင်နှုန်း ၉ရ ဒသမ ၄၂ ရှိ၍ အစည်းအ‌ဝေး အထ‌မြောက်‌ကြောင်း ‌ကြေညာသည်။ ထို့‌နောက် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ လယ်ယာနှင့် သစ်‌တောဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ဦးရဲ‌ခေါင်က အဖွင့်အမှာစကား ‌ပြောကြားသည်။ ဒုတိယ‌နေ့ အစည်းအ‌ဝေးတွင် ပထမ‌နေ့က တင်သွင်းခဲ့‌သော ဗဟိုအလုပ်အမှု‌ဆောင် ‌ကော်မတီ၏ အစီရင်ခံစာအ‌ပေါ် ဗဟို ဦးစီးအဖွဲ့ဝင်များ၏ ‌ဆွေး‌နွေးချက်များနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဗဟို အလုပ်အမှု‌ဆောင် ‌ကော်မတီကိုယ်စား ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ အတွင်း ‌ရေးမှူး ဦးသန်းယုနှင့် ဗဟိုအလုပ်အမှု‌ဆောင် ‌ကော်မတီဝင် လယ်ယာနှင့် သစ်‌တောဝန်ကြီးဌာန ဒုတိယဝန်ကြီး ဦးလှိုင်မြင့် တို့က ပြန်လည် ရှင်းလင်း‌ဆွေး‌နွေးကြသည်။ ထို့‌နောက် ဗဟို ဦးစီးအဖွဲ့ တတိယအကြိမ် အစည်းအ‌ဝေးသို့ တင်သွင်းခဲ့သည့် ဗဟိုအလုပ်အမှု‌ဆောင် ‌ကော်မတီ၏ အစီရင်ခံစာကို အတည်ပြု နိုင်‌ရေးအတွက် အခမ်းအနားမှူးက တင်ပြသည်။ သဘာပတိက ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင်များ၏ ဆန္ဒကိုရယူကာ အတည်ပြုသည်။
ဆက်လက်၍ ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ဗဟိုဦးစီး အဖွဲ့၏ တစ်နှစ်တာ လုပ်ငန်းလျာထားချက်များကို အခမ်းအနား မှူးက တင်ပြသည်။ သဘာပတိက ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင်များ၏ ဆန္ဒကို ရယူကာ အတည်ပြုသည်။ ထို့‌နောက် ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ အစည်းအ‌ဝေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ငါးရပ်ကို သဘာပတိက အတည်ပြု လက်မှတ်‌ရေးထိုးပြီး နိဂုံးချုပ်အမှာစကား ‌ပြော ကြားသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ညီလာခံ ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ တတိယအစည်းအ‌ဝေးကို ၁၉၈၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ လ ၂ ရက်‌နေ့ နံနက် ၁၁ နာရီ ၁၅ မိနစ်တွင် ‌အောင်မြင်စွာ ကျင်းပပြီးစီးသည်။
ကိုးကား
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း အတွဲ ၅
မြောက်ဖယ်ဖိုးရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
မြောက်ဖယ်ဖိုးရွာ(Myaukhpeihpoe)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ကျမိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၁၃၂ ဖြစ်သည်။ မြောက်ဖယ်ဖိုးကျန်းမာရေးဌာနခွဲ ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဧပြီ ၂၀၀၂
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဧပြီ ကဏ္ဍ:၂၀၀၂
ဘောင်ပီးအောက်ရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ဘောင်ပီးအောက်ရွာ(Baungpeeauk)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ ဘောင်ပီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၃၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘောင်ပီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၂ ဦး၊ မ ၄၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၆၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မံပုံရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
မံပုံရွာ(Manpong)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ မံပုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၀၀၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မံပုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၁၄ ဦး၊ မ ၁၃၇၂ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၈၈၆ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကန်းဆာရွာ၊ နမ့်စန်မြို့နယ်
ကန်းဆာရွာ (Kanhsar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ တုန်ဟုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၃၆၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တုန်ဟုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၆၈ ဦး၊ မ ၃၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ခမိရွာ၊ တော်လှ
ခမိရွာ၊ တော်လှ
တံတားဦးမြို့နယ်
တံတားဦးမြို့နယ် သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ တံတားဦးခရိုင် တွင်ပါဝင်သည့် မြို့နယ်ဖြစ်သည်။ မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ တံတားဦးမြို့ ဖြစ်သည်။ နယ်မြေ ၃ ခု၊ ကျေးရွာအုပ်စု ၆၁ စုနှင့် ကျေးရွာပေါင်း ၁၆၄ ရွာ ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း
တံတားဦးမြို့နယ်သည် ပုဂံခေတ်က လယ်တွင်းကိုးခရိုင်တ့င် ပါဝင်ခဲ့ပြီး သက္ကရာဇ် (၃၉၂)တွင် အနော်ရထာမင်း ဆည်ဖို့ခဲ့သော ပြူကန် ကန်တော်ကြီးနှင့် မင်းဝံတောင်ညွန့်အောင်မြေကုန်းတွင် တည်ထားခဲ့သော ကျန်စစ်သားမင်း၏ ထီးလှိုင်ရှင်ဘုရားတို့ တည်ရှိရာဒေသဖြစ်သည်။
မြန်မာ့သမိုင်းရှိ ပင်းယနှင့်အင်းဝတို့တည်ရှိရာ ဒေသလည်းဖြစ်သည်။ ပင်းယမြို့ကို သက္ကရာဇ် (၆၇၄)တွင် တစ်စီးရှင်သီဟသူ တည်ခဲ့ပြီး မြို့သက်၅၃နှစ်၊ မင်းဆက်၆ဆက်တွင် မြို့ပျက်သုဉ်းခဲ့ကာ ယခုအခါတွင် တံတားဦးမြို့၏တောင်ဘက် ၃ဖာလုံအကွာတွင် ပန်းယျရွာအဖြစ်တည်ရှိသည်။ အင်းဝမြို့ကို သက္ကရာဇ် ၇၂၆တွင် သတိုးမင်းဖျားတည်ခဲ့သည်။
ပုဂံနှင့် ပင်းယခေတ်ကျောက်စာများတွင် တံတားဦးဟူသော ဝေါဟာရကို တွေ့နိုင်သည်။ အင်းဝဒုတိယမင်းခေါင်လက်ထက်တွင် ချောင်း၊ မုယင်းစပါးစိုက်လယ်၊ ကန်၊ မင်းဝံတောင်ညွန့်နှင့် ဈေးတည်းဟူသော ပဉ္စနိဂုံးရွာ၏ အင်္ဂါ၅ရပ်ပြည့်စုံသောအရပ်ဖြစ်သဖြင့် မင်္ဂလာစေတီတော်ကို တည်ခဲ့သည်။ ရဟန်းစာဆို ၂ ပါးဖြစ်သော ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရနှင့် ရှင်မဟာ သီလဝံသတို့က မင်္ဂလာစေတီ တည်ထားပုံကို 'တံတားဦးတည်မော်ကွန်း'ဖြင့်မှတ်တမ်းတင်ခဲ့၍ တံတားဦးသည် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်တွင် ထင်ရှားလာသည်။
မြန်မာသက္ကရာဇ် (၁၀၉၁)ခုနှစ် တနင်္ဂနွေမင်းလက်ထက် မြို့ရွာဖွဲ့စည်းပုံ တင်သွင်းသောစာတမ်းတွင် တံတားဦးမြို့သည် တောင်ဘက်တိုက် ၁၉ မြို့တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ စလင်းမြို့စားကြီးဦးအို တည်ဆောက်ခဲ့သော အရှည်တာ ၄၀၀ကျော်၊ အကျယ်၂၁ တောင်ရှိ မဟာဇေယျပထအုတ်တံတား၏ထိပ်တွင် တည်ရှိ၍ တံတားဦးဟုခေါ်တွင်သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ပြည်ထဲရေးနှင့်သာသနာရေးဝန်ကြီးဌာနမှ တံတားဦးမြို့အဖြစ်သတ်မှတ်ခဲ့ကာ ၁၉၇၃ ခုနှစ် မတ်လ ၅ ရက်နေ့တွင် မြို့နှင့် ကျေးရွာများကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။
ပထဝီဝင်အနေအထား
မြောက်လတ္တီတွဒ် ၂၁ဒီဂရီ ၅၃မိနစ် ၅၉စက္ကန့်နှင့် ၂၁ဒီဂရီ ၂၇မိနစ် ၄စက္ကန့် အကြား၊ အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၅ဒီဂရီ ၄၉မိနစ် ၄၇စက္ကန့်နှင့် ၉၆ဒီဂရီ ၄မိနစ် ၂၁စက္ကန့် အကြားတွင် တည်ရှိသည်။ အရှေ့မှ အနောက်သို့၁၅မိုင်၊ တောင်မှမြောက်သို့ ၃၅မိုင်ရှည်လျားပြီး ဧရိယာစတုရန်းမိုင် ၃၆၃.၉၉ကျယ်ဝန်းသည်။။
နယ်နိမိတ်
တံတားဦးမြို့နယ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ကျောက်ဆည်မြို့နယ်၊စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊တောင်ဘက်တွင် မြစ်သားမြို့နယ်၊အနောက်ဘက်တွင် နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ငါန်းဇွန်မြို့နယ်နှင့် မြောက်ဘက်တွင် ဧရာဝတီမြစ်ခြားကာ စစ်ကိုင်းမြို့နယ်များဖြင့် ထိစပ်နေသည်။ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ဒုဌဝတီမြစ်ခြားကာ အမရပူရမြို့နယ်နှင့်အနည်းငယ်ထိစပ်နေသည်။
မြေမျက်နှာသွင်ပြင်
တံတားဦးမြို့နယ်သည် ဧရာဝတီမြစ်ဝှမ်း၊စမုံမြစ်ဝှမ်း၊ဇော်ဂျီမြစ်ဝှမ်းတို့ကြားတွင် တည်ရှိ၍ မြေပြန့်လွင်ပြင်ဖြစ်ကာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက်  ပေ၂၅၀နှင့် ၃၀၀အကြားတွင်ရှိသည်။ မြစ်ချောင်းများနည်းပါးပြီး ဧရာဝတီမြစ်မှာ မြို့နယ်၏မြောက်ဘက်တစ်လျှောက်စီးဆင်းနေသည်။
လူဦးရေ
တံတားဦးမြို့နယ်တွင်နေထိုင်ကြသော တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုများတွင် ဗမာလူမျိုးများ အများဆုံးနေထိုင်ကြသည်။ ထို့နောက် ချင်း၊ကရင်နှင့် အခြားတိုင်းရင်းသားလူမျိုးများ အစဉ်လိုက်များပြားစွာနေကြသည်။ ကိုးကွယ်မှုအနေဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာကို အများဆုံး ကိုးကွယ်ကာ အစ္စလာမ်၊ခရစ်ယာန်၊ဟိန္ဒူ ကိုးကွယ်သူဦးရေမှာ အစဉ်လိုက်များပြားသည်။
စီးပွားရေး
တံတားဦးမြို့နယ်သည် မန္တလေးတိုင်းအတွင်းရှိ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှု နှေးကွေးသော မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မြို့နယ်နေလူထုသည် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းကို အဓိကထားလုပ်ကိုင်ကြသည်။ ထို့အပြင် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းကိုပါ လုပ်ကိုင်ကြသည်။ မြို့နယ်၏ အဓိကထွက်ကုန်မှာ ပဲမျိုးစုံနှင့် ဆီထွက်သီးနှံများဖြစ်ပြီး မန္တလေးမြို့သို့ အဓိကထား ရောင်းချသည်။ နိုင်ငံပိုင် ဝါကြိတ်ခွဲအလုပ်ရုံ ၁ရုံနှင့် အိမ်တွင်း စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်း ၃၇၁ခုရှိသည်။
ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး
တံတားဦးမြို့နယ်သည် ကပ်လျက်မြို့နယ်အားလုံးသို့ လွယ်ကူစွာသွားလာနိုင်ပြီး လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးကောင်းမွန်သော မြို့နယ်ဖြစ်သည်။ မန္တလေးမြို့၏အဓိကလေဆိပ်ဖြစ်သော မန္တလေး အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်သည် ဤမြို့နယ်အတွင်း(သဲမောင်းကန်ကျေးရွာ၊တံတားဦး)တွင် တည်ရှိသည်။ လေဆိပ်မှ မန္တလေးသို့ ရန်ကုန်-မန္တလေးအမြန်လမ်း၏ လမ်းအဆက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနိုင်သကဲ့သို့ ပလိပ်-တံတားဦးလမ်းမှတစ်ဆင့် ရန်ကုန်-မန္တလေးလမ်း(လမ်းဟောင်း)အတိုင်း စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်ကို ဖြတ်ကာ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ အမှတ်(၁၂) ပြည်‌ထောင်စုလမ်းမကြီးသည်လည်း တံတားဦးမြို့မှ စတင်ပြီး မြို့သာ ကို ဖြတ်၍ မြင်းခြံမြို့ ထိ သွားရောက်နိုင်သည်။ ၎င်းလမ်းမကြီးသည် တံတားဦးမှ မြင်းခြံအထိ ၄၈ မိုင်ရှည်လျားပြီး တံတားဦးမှ အနောက်ဘက်ရှိ ဂွေးကုန်း ထိ ၁၃ မိုင်ရှိပြီး မြို့နယ်အတွင်းဖြတ်သန်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။ မန္တလေး-ပုဂံရထားလမ်းပိုင်းသည် မြို့နယ်အတွင်း ၁၇ မိုင်ခန့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ မီးရထားဖြင့် အနောက်ဘက်ရှိ ဂွေးကုန်း၊မြို့သာနှင့် မြင်းခြံမြို့များသို့ သွားရောက်နိုင်သည်။
မြို့နယ်အတွင်းရှိ အဓိကလမ်းမကြီးများမှာ ၁ ရန်ကုန်-ပြည်-မန္တလေးလမ်း(အင်းဝပိုင်း) ၂ ရန်ကုန်-မန္တလေးအမြန်လမ်း ၃ အမှတ်(၁၂) ပြည်ထောင်စုလမ်းမကြီး ၄ ထနောင်းကိုင်း-ငါန်းဇွန်လမ်း ၅ တံတားဦး-ဆီမီးခုံလမ်း ၆ တံတားဦး-နွားထိုးကြီး ခရိုင်ချင်းဆက်လမ်း
အထက
အထက်တန်းကျောင်း ၆ကျောင်းရှိသည်။
အမက
မူလတန်း၊မူလွန်၊အလယ်တန်း(ခွဲ) ၁၀၃ကျောင်းရှိသည်။
ကံကွင်းရွာ၊ စဉ်းအိုးဘို
ကံကွင်းရွာ၊ စဉ်းအိုးဘို
ရွှေပန်းကိုင်းရွာ၊ သရက်မြို့နယ်
ရွှေပန်းကိုင်းရွာ (Shwepankaing)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ သရက်မြို့နယ်၊ ရွှေပန်းကိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၆၉၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွှေပန်းကိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၁၉ ဦး၊ မ ၁၄၉၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သရက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စံညှင်းဝေရွာ
စံညှင်းဝေရွာ
Solaris
Solaris ဆိုသည်မှာ Unix ကွန်ပျူတာ စက်လည်ပတ်ရေး စနစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး Sun Microsystems မှ developed လုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ Oracle Corporation မှာ ၂ဝ၁ဝ ခုနှစ်တွင် Solaris ဟုအမည်ခေါ်တွင်စေခဲ့သည်။ ယင်းသည် များသောအားဖြင့် SPARC စနစ်များအား ထောက်ပံ့ထားပြီး Oracle နှင့်အခြားသော ပစ္စည်းထုတ်လုပ်သူတို့ဆီမှ ဆာဗာများ၊ workstation တို့အား ထောက်ပံ့ထားသည်။ သမိုင်းအား ပြန်ကြည့်ရသော် Solaris အခကြေးငွေပေးရသည့် ဆော့ဝဲလ်များဖြင့် လည်ပတ်ထားသည်။ ၂ဝဝ၅ ခုနှစ်တွင် Sun Microsystems မှ OpenSolaris ဟုခေါ်သော open source ပရောဂျက်အား ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ၂ဝ၁ဝ ခုနှစ်တွင် Oracle မှ closed source အဖြစ် Solaris 11 တွင် ပြောင်းလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း Solaris 11 ၏ source code များအား ဒေါင်းလုတ်ဆွဲ၍ ရသေးသည်။
စီပိန်းရွာ၊ မဘိမ်းမြို့နယ်
စီပိန်းရွာ (Siping)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုးမိတ်ခရိုင်၊ မဘိမ်းမြို့နယ်၊ စီပိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၈၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စီပိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၆၅ ဦး၊ မ ၈၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၃၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မဘိမ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စူပါ မာရီယို ရမ်း(န်)
စူပါ မာရီယို ရမ်း(န်) (Super Mario Run) ဆိုသည်မှာ နစ်တန်းဒိုးမှ ပြင်ဆင်မွမ်းမံ၍ ၂၀၁၆ခုနှစ်၌ အိုင်အိုအက်စ်(iOS)အတွက် ထုတ်လုပ်ဖြန်ချိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းနောက်ပိုင်းတွင်မှ အန်းဒရွိုက်(Android)အတွက်ပါ ထပ်မံ၍ ထုတ်လုပ်ဖြန့်ချိခဲ့သော ပလက်ဖော်မာ(Platformer)အမျိုးအစား ဗီဒီယိုဂိမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းဂိမ်းသည် နစ်တန်းဒိုး၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သော သက်တမ်းရင့် ပင်မလုပ်ငန်းခွဲတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည့်အပြင် ၎င်း၏ ပထမဆုံး မိုဘိုင်းဂိမ်းလည်းဖြစ်လေသည်။ စူပါ မာရီယို ရမ်း(န်) ဂိမ်းကစားသူသည် မြင်ကွင်း၌ သူ့ဘာသူပြေးလွှားနေသော မာရီယို (သို့) အခြား ဇာတ်ကောင်တစ်ကောင်အား ထိန်းကျောင်းခုန်ပေါက်၍ ဒင်္ဂါးများစုဆောင်းခြင်း၊ ရန်သူအမျိုးမျိုးနှင့် အတားအဆီးအခက်အခဲအမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားခြင်းများပြုလုပ်၍ ကစားရသည်။
၎င်းသည် ‘စူပါ မာရီယို’ ဂိမ်းတစ်ခုဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဂိမ်း၏အစဦးဆုံးတွင် ဂိမ်းဇာတ်လမ်းသွား အဓိကဖြစ်လာစေသော ပါဝင်နေကြအဖြစ်အပျက်ဖြစ်သည့် ဘောက်ဇာ(မာရီယို၏ ရန်သူတော် ဆရာကြီးဇာတ်ကောင်)၏ ဖမ်းဆီးခြင်းခံထားရသော မက်မွန်မင်းသမီး(မှိုပြည်ထောင်၏ မင်းသမီး)အား မာရီယို မှ သွားရောက်ကယ်တင်ရမည့် ဇာတ်ကွက်ပါဝင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဂိမ်းကစားသူသည် ထို ဘောက်ဇာ ဖျက်ဆီးခဲ့သော ‘မှိုတိုင်းပြည်အား ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း’ ကိစ္စကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဤဂိမ်းသည် မိုဘိုင်းဂိမ်းခလုပ်များသုံး၍ အဆင်ပြေစွာကစားနိုင်ရန်အတွက် လိုက်လျောညီထွေပေးထားသော ဂိမ်းကစားခြင်းသဘောတရားများနှင့် အခြားသော အထူးပံ့ပိုးထားမှုများပါဝင်သည်။ စူပါ မာရီယို ရမ်း(န်)တွင် ပထမပုံစံ ဂိမ်းဖြစ်သော ပင်မဇာတ်လမ်းသွားဂိမ်း၏ ရှေ့ဆုံးအခန်း(၃)ခန်းအား အခမဲ့ကစားနိုင်ပြီး ကျန်အခန်းများကို ဆက်ကစားလိုလျှင် တစ်ကြိမ်တည်းသောငွေပေးချေမှု ပြုလုပ်ရန်လိုအပ်ပြီး ၎င်းငွေပေးချေမှုသည် ဂိမ်း၌ပါဝင်သည့် ကိစ္စအားလုံးအတွက်ဖြစ်ပြီး ဂိမ်းကစားသူအတွက်လည်း တသက်စာအပြီးအပြတ်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုဂိမ်းအား မိုဘိုင်းမှ ဖျက်လိုက်ပြီး၊ နောင်တွင် ပြန်လည်ထည့်သွင်းကစားပါကလည်း ထပ်မံဝယ်ယူရန် မလိုအပ်တော့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဂိမ်းကစားခြင်း
စူပါ မာရီယို ရမ်း(န်) ဂိမ်းသည် မြင်ကွင်းဘေးတိုက်သို့ သူ့ဘာသူပြေးနေသော ဇာတ်ကောင်အား ထိန်းကျောင်းကစားရသည့် ပလက်ဖောင်း ဂိမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ပထမပုံစံ ဂိမ်း ( Tour )
မာရီယို သည် မက်မွန်မင်းသမီး၏ ရဲတိုက်သို့လာရောက်လည်ပတ်ရန်ဖိတ်ကြားမှုကို လက်ခံရသည့်ဇာတ်ကွက်ဖြင့် စတင်ထားပြီး၊ ၎င်းဇာတ်ကွက်၌ပင် ဘောက်ဇာမှ ‘မက်မွန်မင်းသမီးအား ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ’ နှင့် ‘မှိုတိုင်းပြည်အား ဖျက်ဆီးခြင်း ’ တို့ကို ဂိမ်းကစားသူအား မျက်ဝါးထင်ထင်မြင်တွေ့စေပြီး ဘောက်ဇာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြန်ကုစားရန် မာရီယိုအားတာဝန်ပေးခြင်းဖြင့် ဂိမ်းစတင်ထားသည်။ ဂိမ်းကစားပုံမှာ-  မာရီယိုသည် ဘယ်မှ ညာသို့ သူ့ဘာသူပြေးနေပြီး သေးငယ်သည့် ကွက်လပ်များနှင့် ရန်သူ၊ အတားအဆီးများကိုလည်း အလိုအလျောက် ဖြတ်ကျော်သည်။ ဂိမ်းကစားသူအနေဖြင့် ၎င်းထက်ပိုကြီးသော အတားအဆီးများအားကျော်လွှားရန် ထိတွေ့မျက်နှာပြင်ကို ထိခြင်းဖြင့် မာရီယိုအား ထိန်းကျောင်းနိုင်သည်။
ဒုတိယပုံစံ ဂိမ်း ( Toad Rally )
ပထမပုံစံ ဂိမ်း (ဇာတ်လမ်းသွား 'Tour')အပြင်၊ ဂိမ်းကစားသူသည် အခြားကစားသူများ၏ ရလဒ်များ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ကစားပွဲများသို့ ဝင်ရောက်စိန်ခေါ်၍ ကစားနိုင်သော Toad Rally ဆိုသည့် အခြားပုံစံ ဂိမ်းလည်းပါဝင်သည်။ ဂိမ်းကစားသူသည် Toad Rally သို့ ဝင်ရောက်ကစားရန်အတွက် ကစားခွင့်လက်မှတ် ‘Rally Ticket’ ကိုသုံးရန်လိုအပ်ပြီး၊ ၎င်း လက်မှတ်မှာ ပထမပုံစံ ဂိမ်းမှ ရရှိ၊ My Nintendo အကောင့်မှ ဒင်္ဂါးများလဲလှယ်ခြင်း (သို့) အခြား ဂိမ်းတွင်းတာဝန်များ ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။
တတိယပုံစံ ဂိမ်း ( Kingdom Build )
တတိယပုံစံ ဂိမ်းတွင် ဂိမ်းကစားသူသည် မိမိကိုယ်ပိုင် မှိုတိုင်းပြည် ကို ဖန်တီးရန်နှင့် စိတ်ကြိုက် အလှဆင်မွမ်းမံနိုင်ရန် ရရှိထားသည့် ဂိမ်း၏ သမရိုးကျဒင်္ဂါးများကို အသုံးပြု၍ တည်ဆောက်အလှဆင်ရသည်။
ထပ်တိုးပုံစံသစ် ဂိမ်းများ
နစ်တန်းဒိုးသည် ဂိမ်းဖြန့်ချိပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ထူးခြားသောတင်ဆက်မှုများ နှင့် အခြားအပြောင်းအလဲများ၏ မိတ်ဆက်ပေးများ နှင့် ဂိမ်းအဆင့်မြှင့်တင်သည့် အပ်ဒိတ်များ ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
မှတ်စုများ
<references group="မှတ်စု" />
နောက်ထပ်ကြည့်ရန်
ကဏ္ဍ:အန်းဒရွိုက်ဂိမ်းများ ကဏ္ဍ:၂၀၁၆ ဗီဒီယိုဂိမ်းများ ကဏ္ဍ:ဂျပန်ဘာသာစကား ပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ ကဏ္ဍ:အိုင်အိုအက်စ် ဂိမ်းများ
ဘာဘူချောင်းရွာ၊ ကျုံကနောင်
ဘာဘူချောင်းရွာ၊ ကျုံကနောင်
တောင်သူလယ်သမားအစည်းအရုံးညီလာခံ (တတိယအကြိမ်)
ြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီသည် တိုင်းပြည်၏ လူများစု ကြီးလည်းဖြစ်၊ နိုင်ငံ၏ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုတွင် အဓိကအင်အားစု ကြီးလည်းဖြစ်‌သော ‌တောင်သူလယ်သမားများ၏ စည်းလုံး ညီညွတ်မှုနှင့် အကျိုးစီးပွားကို ‌ရှေးရှုလျက် ‌တောင်သူလယ် သမား အစည်းအရုံးအဆင့်ဆင့်ကို ဆိုရှယ်လစ် ဒီမိုက‌ရေစီ အ‌ဆောက်အအုံနှင့်အညီ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ထို့‌နောက် ‌တောင်သူ လယ်သမား အစည်းအရုံးညီလာခံများကို အစည်းအရုံးဖွဲ့စည်းပုံ အ‌ခြေခံစည်းမျဉ်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်း များနှင့်အညီ ‌လေးနှစ်တစ် ကြိမ် ကျင်းပခဲ့သည်။
ပထမအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံးညီလာခံ ကို ၁၉ရရ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် ်လည်း‌ကောင်း၊ ဒုတိယအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမားအစည်းအရုံး ညီလာခံကို ၁၉၈၁ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင်လည်း‌ကောင်း အသီးသီးကျင်းပခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
တတိယအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ညီလာခံကို ၁၉၈၅ ခုနှစ်နိုဝင်ဘာလ ၂၅ ရက်‌နေ့မှ ၂၈ ရက်‌နေ့အထိ ရန်ကုန်မြို့ ကျိုက္ကဆံကွင်းရှိ ဆရာစံခန်းမ၌ ကျင်းပခဲ့သည်။ ညီလာခံ သဘာပတိအဖွဲ့ဝင် များအဖြစ် ကချင်ပြည်နယ်မှ ဦးတင်ညို၊ ကယားပြည်နယ်မှ ဦးမီရယ်မြင့်၊ ကရင်ပြည်နယ်မှ ဦး‌စောလှထွန်း၊ ချင်းပြည်နယ်မှ ဦးလှဝင်း၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းမှ ဦးပြူး၊ တနသင်္ာရီတိုင်းမှ ဦးထွန်းလှိုင်၊ ပဲခူးတိုင်းမှ ဦးချစ်တင်၊ မ‌ကွေးတိုင်းမှ ဦး‌မောင်တင်၊ မန္တ‌လေး တိုင်းမှ ဦးလှ‌ကျော်၊ မွန်ပြည်နယ်မှ ဦးပန်းတင်၊ ရခိုင်ပြည်နယ် မှ ဦးဘ‌စော၊ ရန်ကုန်တိုင်းမှ ဦးညွန့်‌မောင်၊ ရှမ်းပြည်နယ်မှ ဦးစိုင်းထွန်း‌အေးနှင့် ဧရာဝတီတိုင်းမှ ဦးအုန်းဟန် တို့ကို ‌ရွေးချယ်တင်‌မြှောက်ခဲ့သည်။
တတိယအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံးညီ လာခံတွင် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့၏ အစီရင်ခံစာကို တင်သွင်းခြင်း၊ ညီလာခံကိုယ်စားလှယ်များက အစီရင်ခံစာကို ‌ထောက်ခံအကြံပြု‌ဆွေး‌နွေးခြင်း၊ ညီလာခံ သက်တမ်းတစ်‌လျှောက် ဦး‌ဆောင်သွားရမည့် ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင် သစ်များ ‌ရွေးချယ်တင်‌မြောက်ခြင်းနှင့် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင် ‌ကော်မတီကို ‌ရွေးချယ်တင်‌မြှောက်ခြင်းတို့ကို ‌ဆောင်ရွက်ခဲ့ သည်။ ထို့ပြင် ‌ရှေ့‌လေးနှစ်သက်တမ်းအတွင်း အ‌ကောင်အထည် ‌ဖေါ်‌ဆောင်ရွက်ရမည့် ‌ရှေ့လုပ်ငန်းစဉ်များ ကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး အဆင့်ဆင့်က ‌ဆောင်ရွက်ရမည့် ‌ရှေ့လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် ‌ဒေသဖွံ့ဖြိုး‌ရေး စီမံကိန်းများ ‌အောင်မြင်ရန်၊ အထူးအထွက်တိုးသီးနှံများ စီမံကိန်းအတိုင်း ‌အောင်မြင်ရန်နှင့် မျိုး‌ကောင်းမျိုးသန့် သီးနှံများ၇ရှိ‌ရေး၊ သစ်‌တောမပြုန်းတီး‌ရေး၊ ‌ကျေးရွာသုံး ထင်းစိုက်ခင်းများ ထူ‌ထောင်‌ရေး စ‌သောအချက်များပါဝင်သည်။
ထို့ပြင် စည်းရုံး‌ရေးနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံးဝင်များ တိုးချဲ့စည်းရုံး‌ရေးနှင့် အ‌ခြေအ‌နေ‌ပေးသည့် ‌ဒေသများတွင် တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်း‌ရေးလုပ်ငန်းများကို ဆက်လက် ‌ဆောင်ရွက်ရန်၊ ‌တောင်သူ လယ်သမားအစည်းအရုံး အဆင့်ဆင့် ၏ ဖွဲ့စည်းမှု ကျစ်လျစ်ခိုင်မာ‌ရေးနှင့် စည်းရုံးလှုပ်ရှားမှု သွက်လက်ထက်မြက်‌ရေးလုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်‌ဆောင်ရွက် ရန်၊ ‌တောင်သူလယ်သမားအစည်းအရုံး အဆင့်ဆင့်ရှိ အစည်း အရုံးဝင်များအား အစည်းအရုံး၏ တာဝန်များနှင့် တစ်ဦးချင်း တာဝန်များကို နားလည်သ‌ဘော‌ပေါက်ပြီး တာဝန် ‌ကျေပွန်စွာ ထမ်း‌ဆောင်လာ‌စေ‌ရေးနှင့် ‌ခေတ်မီ စိုက်ပျိုး‌မွေးမြူ‌ရေး နည်းပညာများ ကျယ်ပြန့်လာ‌ရေးအတွက် ‌ဆောင်ရွက်ရန် စသည့် ‌ရှေ့လုပ်ငန်းစဉ်များလည်း ပါရှိသည်။
တတိယအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ညီလာခံ ကျင်းပ‌နေချိန်အထိ ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်း အရုံး အဆင့်ဆင့်ဖွဲ့စည်းမှုမှာ မြို့နယ်အစည်းအရုံး ၂ရ၂ ခုနှင့် မြို့နယ်စည်းရုံး‌ရေး‌ကော်မတီ ခုနစ်ခု၊ ‌ကျေးရွာအုပ်စု ရပ်ကွက် အစည်းအရုံး ၁၃၁၉၂ ခုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ‌တောင်သူလယ် သမား အစည်းအရုံးဝင် ‌ပေါင်း ရ၅ရရရ၃၃ ဦး ရှိခဲ့ပြီဖြစ် သည်။
တတိယအကြိမ် ‌တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး ညီလာခံတွင် မှတ်တမ်းတင်ခြင်း‌လေးရပ်၊ အတည်ပြုခြင်း ‌လေးရပ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှစ်ရပ်တို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ‌တောင်သူ လယ်သမား အစည်းအရုံး ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ ဗဟိုအလုပ်အမှု ‌ဆောင်‌ကော်မတီဝင် ၃၅ ဦးကို ‌ရွေးချယ်တင်‌မြှောက်ခဲ့သည်။ ‌တောင်သူလယ်သမားအစည်းအရုံး ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီဝင်များ ၁။ ဗိုလ်မှူးချုပ်သန်းညွန့် ဥက္ကဋ္ဌ ၂။ ဦးချစ်‌ဆွေ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ၃။ ဦး‌အောင်ကျင် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ၄။ ဦးစံထွန်း အတွင်း‌ရေးမှူး ၅။ ဦး‌ကျော် တွဲဖက်အတွင်း‌ရေးမှူး ၆။ ဦးညွန့်တင် တွဲဖက်အတွင်း‌ရေးမှူး ရ။ ဦးကံထွန်း ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၈။ ဦး‌စော‌ကျော်စိန် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၉။ ဦးခင်‌မောင်ဝင်း ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၀။ ‌ဒေါက်တာချစ် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၁။ ဦးစံညွန့် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၂။ ဦးစံသိန်း ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၃။ ဦးစံဝင်း ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၄။ ဦးစိန်‌မောင် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၅။ ဦးညို‌အေး ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၆။ ဦးတင်‌မောင် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁ရ။ ဦးတင်ဝမ်း ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၈။ ဦးထွန်းတင် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၁၉။ ဦးပြား‌မောင် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၀။ ဦးမာဃ(ခ)ဦးဆားကြီး ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၁။ ဦး‌မောင်‌မောင်လတ်(ခ)ဦး‌သောင်းထွန်း
ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၂။ ဦးဗိုလ်မှူးကြီး‌မောင်‌မောင်‌အေး ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၃။ ဦး‌မောင်အုန်း ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၄။ ဦးမန်းလျန် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၅။ ဗိုလ်မှူးကြီးရန်‌နောင်စိုး ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၆။ ဦးလဘန်လ ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂ရ။ ဦးဝဖိုင်‌နော် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၈။ ဦးဝင်း‌မောင် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၂၉။ ‌ဒေါက်တာမန်းသက်စံ ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၃၀။ ဦး‌အေးကို ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၃၁။ ‌ဒေါ်‌အေးမြင့် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၃၂။ ဦးအင်ဒီ‌ဇော်‌တောင် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၃၃။ ဗိုလ်မှူးကြီး‌အောင်ဝင်း ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၃၄။ ဦးအုန်းကြိုင် ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ ၃၅။ ဦးအုန်း‌ရွှေ ဗဟိုအလုပ်မှု‌ဆောင်‌ကော်မတီ
ကိုးကား
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း အတွဲ ၅
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေး
အက်ဒလိတ်မြို့
အက်ဒလိတ်မြို့သည် ဩစတြေးလျနိုင်ငံ တောင်ဩစတြေးလျပြည်နယ်၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး စိန့်ဗင်ဆင့်ပင်လယ်ကွေ့အနီး၌ တည်ရှိ လေသည်။ ဩစတြေးလျနိုင်ငံအတွင်း ပဉ္စမမြောက် လူဦးရေ အများဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၀ ခုနှစ် စာရင်းအရ မြို့တွင်းရှိလူဦးရေမှာ ၁,၂၀၃,၈၇၃ ဦး ဖြစ်လေသည်။ သင်္ဘောဆိပ်သည် မြို့နှင့် ခုနှစ်မိုင်ကွာတွင်တည်ရှိသည်။
အင်္ဂလန်နိုင်ငံ စတုတ္ထဝီလျံဘုရင်၏ မိဖုရား အက်ဒလိတ်၏အမည်ကို အစွဲပြုကာ ထိုမြို့ကို အက်ဒလိတ်ဟု အမည် ပေးခဲ့လေသည်။ ထိုနယ်၌ အမှုထမ်းခဲ့သူ မြေတိုင်းအရာရှိကြီး ဝီလျံလိုက်ဆိုသူက စနစ်တကျတည်ထောင်ခဲ့သော မြို့ကြီးဖြစ် လေသည်။ ရှေးဦးစွာကပင် မြေပြင်ကျယ်ပြန့်သော နေရာ ကောင်းတွင် တည်ထားသဖြင့် ရှည်လျားကျယ်ပြန့်သော လမ်းမ ကြီးငယ်တို့မှာ ဖြောင့်တန်းညီညာလျက်ရှိသည်။
ဩစတြေးလျတိုက်၏ အတွင်းပိုင်းသည် ရာသီ ဥတုညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် လူနေအိမ်ခြေ အလွန်နည်းပါးလျက် ရာသီဥတု မျှတကောင်းမွန်သော ပင်လယ်ကမ်းခြေတစ်လျှောက် ၌သာလျှင် လူနေအိမ်ခြေ စည်ကားပြီးလျှင် အရေးကြီးသောမြို့ ကြီးများမှာ ပင်လယ်ကမ်းခြေတစ်လျှောက်၌သာ များသောအားဖြင့် တည်ရှိကြသည်။
အက်ဒလိတ်မြို့သည် သာယာသော တောင်ကုန်းများ အနီးတွင် တည်ရှိသဖြင့် မြို့အနေအထားလှပပြီးလျှင် တောင် ခြေ၌ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ရှိကာ သိုက်မြိုက်တင့်တယ် နေချင် စဖွယ်သော တိုက်အိမ်တို့မှာ ဥယျာဉ်ပန်းမာလ် ခြံကြီးခြံငယ် တို့ဖြင့် ဝိုင်းရံလျက် ရှိကုန်၏။ အက်ဒလိတ်တက္ကသိုလ်ကို ၁၈၇၄ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သတ္တုတွင်းအတတ် နှင့် စက်မှုအတတ်များကို သင်ကြားပေးသော ကျောင်းတစ် ကျောင်း မြို့အတွင်း၌ရှိသည်။
အက်ဒလိတ်မြို့သည် မီးရထားလမ်းများဆုံရာအရောင်း အဝယ်ဗဟိုဌာနဖြစ်၍ ဂျုံ၊ ဂျုံမှုန့်၊ကြေးနီ နှင့် သိုးမွေးများကို ကမ္ဘာအရပ်ရပ်သို့ ဖြန့်ချိတင်ပို့၏။ ဒိန်ခဲ၊ အသား၊ ထောပတ် နှင့် သစ်သီးများ ထွက်သည့်အပြင် မော်တော်ကား အပိုပစ္စည်း များနှင့် ကိုယ်ထည်လုပ်ငန်းများလည်း ဖြစ်ထွန်းလျက်ရှိသည်။ ထိုမြို့ရှိ ရာသီဥတုမှာ နွေအခါ၌လွန်စွာပူ၍ ဆောင်း အခါအေးသဖြင့် လူများကို တောင့်တင်းခိုင်မာစေသည်။ ကုန်း နှင့်ပင်လယ်မှ လေပြည်များတိုက်ခတ်သဖြင့် လူများကို လန်း ဆန်းစေသည်။ ဆောင်းရာသီ မိုးရွာသည့်အခါမှလွဲလျှင် နေ့ တိုင်းလိုလို နေသာသည်။
ပီမိုးညှင်းရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
ပီမိုးညှင်းရွာ(Pimoehnyin)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ဗန်းမော်ခရိုင်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်၊ မံပုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၀၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မံပုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၁၄ ဦး၊ မ ၁၃၇၂ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၈၈၆ ဦး နေထိုင်သည်။
မြိုင်သာယာရွာ၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်
မြိုင်သာယာရွာ (Myaingtharyar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်၊ အရှေ့သာဂရကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၂၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အရှေ့သာဂရကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၇၀ ဦး၊ မ ၇၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ပီမိုးညှင်းရွာ၊ မိုးမောက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြိုင်သာယာရွာ၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယွန်ရွာ၊ လဟယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လဟယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဲလ်ဘုန်းမြို့
မဲလ်ဘုန်းမြို့သည် ဩစတြေးလျနိုင်ငံ ဗစ်တိုးရီးယား ပြည်နယ်၏ မြို့တော် နှင့် လူဦးရေ အများဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး ဩစတြေးလျနိုင်ငံတွင်လည်း ဒုတိယမြောက် လူဦးရေအများဆုံး မြို့ဖြစ်သည်။ ဗစ်တိုးရီးယား ပြည်နယ်၏ တောင်ဘက်၊ ဩစတြေးလျတိုက်၏ အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ ယာရာယာရာမြစ်၏ မြစ်ဝ၊ ပို့ဖိလစ် ပင်လယ်အော်၏ ကမ်းခြေပေါ်တွင် တည်ရှိလျက် အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် ၇၁၄ စတုရန်းမိုင် ရှိ၏။ ပို့ဖိလစ် ပင်လယ်အော်သည် ပုံသဏ္ဌာန် အားဖြင့် အချိုးအစားကျ၏။ ကမ်းရိုးသည် တစ်ဖက်တွင် ၃၁ မိုင် ရှည်လျား၍ တစ်ဖက်တွင် မိုင် ၂ဝ ရှိ၏။ သို့ရာတွင် မဲလဗုန်းကမ်းခြေသည် ဆစ်ဒနီကမ်းခြေကဲ့သို့ သဘာဝ ရှုခင်းသာယာလှပခြင်း မရှိချေ။ ဆစ်ဒနီဆိပ်ကမ်းကဲ့သို့ သဘာဝအားဖြင့် ကောင်းမွန်သော ဆိပ်ကမ်း မဟုတ်ဘဲ ပြုပြင်ထားရသော ဆိပ်ကမ်းဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင် မဲလ်ဘုန်းဆိပ်ကမ်းသည် ပေ ၆၂, ဝဝဝ မျှရှည်လျားကျယ်ပြန့်ကာ သင်္ဘောအဝင် အထွက်များရှိ၍ သင်္ဘောများစွာ ဆိုက်ကပ် နိုင်သည်။ ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ လည်းကောင်း၊ ပြည်နယ် အချင်းချင်းသို့ လည်းကောင်း ကုန်ပစ္စည်းများတင်ဆောင်ပို့ချခြင်းကို မဲလ်ဘုန်းဆိပ်ကမ်းတွင် အများဆုံး ပြုလုပ်သောကြောင့် မဲလ်ဘုန်း ဆိပ်ကမ်းသည် ဩစတြေးလျတိုက်၏ အဓိကဆိပ်ကမ်း ဖြစ်၏။
မဲလ်ဘုန်းမြို့သည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၁ဝဝ ကျော်ကမှသာ တည်ထောင်သော မြို့ဖြစ်ရကား အလွန်ခေတ်မှီပေသည်။ လမ်းများကို မြို့တည်စကတည်းက စံနစ်တကျ အကွက်ကျကျဖြစ်အောင် စီမံထားလေသည်။ လမ်းများသည် ၉၉ ပေ ကျယ်လျက် ကိုက် ၂၂ဝခြားလျှင် တစ်လမ်းချိုးသည်။ မြို့တွင်းရှိ လမ်းများမှာ စတုဂံကွက်များ ဖြစ်၏။
လမ်းအမည်များ ပေးရာ၌ မြို့တည်ရေးတွင် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အမည်များကို အစွဲပြု၍ မှည့်ခေါ်ထား လေသည်။ လမ်းကျယ်များ ကြားတွင်လည်း ဆိုင်များ ရုံးများ ရှိသည့်လမ်းကျဉ်းများလည်း ရှိ၏။ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် သစ်ပင်များ အစီအရီ ပေါက်လျက်ပ ပေ ၂ဝဝ မျှ ကျယ်သော လမ်းကြီးများလည်းရှိပေသည်။ မြို့ကြီးဖြစ်သည်နှင့် အညီ အစိုးရ ရုံးကြီးများ၊ ဆိုင်ကြီးများ၊ ကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများ၊ ဘုရားရှိခိုး ကျောင်းများ၊ ပြတိုက်၊ စာကြည့်တိုက်၊ ဇာတ်ရုံ၊ ရုပ်ရှင်ရုံများ အစရှိသည့် ထပ်ဝါ ခန့်ညားသော တိုက်တာ အဆောက်အအုံများလည်း အမြောက်အမြားရှိသည်။
လက်ရှိ ရာစု နှစ်ဦးပိုင်းက မဲလ်ဘုန်းမြို့တွင် အဆောက်အအုံများကို ၁၃၂ ပေ အမြင့် အထိသာ ဆောက်လုပ်ရမည်ဟု ကန့်သတ်ချက် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော်လည်း ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်လယ် လောက်ကမူ ပေ ၂၃ဝ အမြင့်ရှိသော အစိုးရရုံးကို အရှေ့ဘက် မဲလ်ဘုန်းတွင်ဆောက်လုပ်ရန် စီမံ စိုင်းပြင်းပြီးလျှင် စိန်ကီလဒါ၌ ပေ ၂၅ဝ အမြင့် ဆောင်သော မိုးမျှော်တိုက် နှစ်ဆောင်တွဲကို ဆောက်လုပ်ခြင်းဖြစ်ဖြင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ပေသည်။ တိုက်တာ အဆောက် အအုံများ အပြင် မြို့တွင်ဝယ် ဥယျာဉ်ပန်းခြံ ကစားကွင်းများစွာလည်းရှိပေသည်။ မဲလ်ဘုန်းမြို့သည် ကမ္ဘာစစ်များ၏ ဒဏ်ကို မခံခဲ့ရချေ။
ဤသို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မဲလ်ဘုန်းမြို့သည် စီးပွားရေးအားဖြင့်လည်း ဖွံ့ဖြိုး၍ စည်ကားပေ၏။ စက်မှုလက်မှုထွန်းကားသော မြို့ဖြစ်၏။ မဲလ်ဘုန်းမြို့၌ အထည်ကြီးစက်ပစ္စည်းများနှင့် လယ်ယာထွက်ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်သည်။ စက်ပစ္စည်းတွင် မော်တော်ကား၊ လေယာဉ်ပျံ၊ မီးရထားပစ္စည်းများ၊ ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ တန်ဆာ ပလာများ၊ သံမဏိထည်များ၊ လယ်ယာ စိုက်ပျိုးရေး ကိရိယာများ၊ မြေသယ်စက်၊ မြေတူးစက်၊ ဓာတ်ပစ္စည်း ကိရိယာများ အစရှိသည့် အထည်ကြီး စက်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် ဂျုံ၊ဂျုံမှုန့်၊ နို့ထွက်ပစ္စည်းများ၊ သစ်သီးသစ်နှံ၊ နွားမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများ၊ သိုးမွေး၊ အထည်အလိပ်၊ စက္ကူ အစရှိသော ပစ္စည်းအမျိုးစုံလည်းထွက်သည်။
မဲလဗုန်းမြို့၏ မြို့လယ်မှာ စက်မှုလက်မှု လုပ်ငန်းအဝဝ စုဝေရာဌာနဖြစ်၍ ၈၅ ရာခိုင်နှုန်းသော လုပ်ငန်းများ၏ တည်ရာဌာနဖြစ်၏။ မဲလဗုန်းမှ စက်မှုလက်မှုပစ္စည်းတို့သည် ဗစ်တိုးရီးယားပြည်နယ်ထွက် ပစ္စည်းအနက် ၈၅ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်လျက်၊ ဩစတြေးလျတိုက်မှ စက်မှုလက်မှု ပစ္စည်းအနက် ၂၈ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ပေသည်။ မဲလ်ဘုန်းမြို့သည် သယ်ယူပို့ဆောင် ရေးတွင် အချက်အချာဌာနဖြစ်၏။ မြို့၏ မြောက်ဘက်တွင် ကီလမိုတောင်ကြားသည် အရှေ့နှင့် အနောက် ကုန်းပြင်မြင့်များကို ခြားထား၍ ဝိတိုရိယ မြောက်ပိုင်းနှင့် နယူးဆောက်ဝေးပြည်နယ် များသို့ ပေါက်ရောက်သည့် မီးရထားလမ်းနှင့်မော်တော်ကားလမ်း များ၏ တည်ရာဖြစ်လေသည်။ ပြည်တွင်းပြည်ပကုန်ပစ္စည်း များကို မဲလဗုန်းဆိပ်ကမ်းမှ တင်ချပို့ဆောင်ရသဖြင့် အရေးပါသော မြို့ဖြစ်၏။
မဲလ်ဘုန်းမြို့ကို ၁၈၄၇ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ တည်ထောင်ရာ၌ ဩစတြေးလျတိုက်မှ အခြားမြို့ကြီးများကဲ့သို့အစိုးရက ကမကထပြု၍ တည်ထောင်ခြင်းကာ မဟုတ်ချေ။ တက်စမေးနီးယားကျွန်းတွင် ရောက်ရှိနေသူတို့သည် နွား စားကျက်များရှာဖွေရန်အတွက် ဗတ်စ ရေလက်ကြားကို ကူးသန်းကျော်ဖြတ်လာကာ မဲလ်ဘုန်းတည်ရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ထိုသို့ ကူးသန်းလာသူများကို ခေါင်းဆောင်သူမှာ ဂျွန်ဗက်စမန်ဖြစ်၍ ယင်းတို့သည် ၁၈၃၅ ခုနှစ် မေလတွင် ဆိုက်ရောက်ကြ၏။ သူတို့သည် တိုင်းရင်းသားများ ထံမှ မြေဧက ၆ဝဝ,ဝဝဝ ကို စောင်များ၊ ရဲတင်း၊ ပုဆိန်၊ ဂျုံနှင့် အခြား ကုန်ပစ္စည်းများပေး၍ လဲလှယ်ခြင်းဖြင့် ဝယ်ယူလေသည်။ ဦးစွာ၌ အစိုးရ ဗက်စမန်တို့ လူစကို အစိုးရ အမိန့်မရဘဲ အစိုးရမြေကို ကျူးကျော်ကြောင်းစွပ်စွဲသော်လည်း နောင်သော် အသိအမှတ်ပြု၍ အခွင့်ပြုရလေ၏။ ထိုသို့ဖြင့် လူအများ တစ်ဖွဲဖွဲ ရောက်လာကြ ကာ အိမ်ရာ တည်ထောင်ခြင်းဖြင့် မဲလ်ဘုန်းမြို့ကြီးဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ မဲလဗုန်းဟူသော အမည်မှာ မြိ့တည်ထောင်စဉ်က ဗြိတိသျှ အစိုးရကို ခေါင်းဆောင်သည့် နန်းရင်းဝန်လော့ဒ်မဲလ်ဘုန်း ကိုဂုဏ်ပြု၍ မှည့်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်၏။ ရှေးဦးကာလကမူ မြို့သစ်ကို ဗက်တမေးနီးယားဟူ၍ လည်းကောင်း၊ ဂလဲနဲ့ဟူ၍ လည်းကောင်း၊တိုင်းရင်းသားတို့၏ အခေါ် ဗာရာရင်း၊ ဗဲရင်းကို မူတည်၍ ဗဲယားဟိ၊ ဗဲယားပို့၊ ဗဲယားဗရပ်ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ဝေါ်ခဲ့၏။
ဟာရီကိန်း ပက်ထရစ်ရှာ
ဟာရီကိန်း ပက်ထရစ်ရှာ (Hurricane Patricia; ) သည် လေဖိအားတိုင်းတာမှုများအရ အနောက်ကမ္ဘာလုံးခြမ်းတွင် အပြင်းထန်ဆုံးသော အပူပိုင်းဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လေတိုက်နှုန်းအရ ကမ္ဘာ့အပြင်းထန်ဆုံးသော မုန်တိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလလယ်ခန့်တွင် မက္ကဆီကိုအနောက်တောင်ပိုင်း Tehuantepec ပင်လယ်ကွေ့အနီးတွင် လေဖိအားနည်း အပြန့်အကျဲတစ်ခုအသွင် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အောက်တိုဘာ ၂၀ တွင် အပူပိုင်းလေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ အစောပိုင်း ဖြစ်ထွန်းတိုးတက်မှုမှာ နှေးကွေးခဲ့ပြီး သတ်မှတ်ခဲ့သည့် ပထမဆုံးနေ့ရက်တွင်သာ အသင့်အတင့် အင်အားကောင်းလာခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အပူပိုင်းမုန်တိုင်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလာခဲ့ပြီး ပက်ထရစ်ရှာ အဖြစ် အမည်သတ်မှတ်ခဲ့ကာ ၂၀၁၅ ခုနှစ် ပစိဖိတ် ဟာရီကိန်းရာသီ၏ နှစ်ဆယ့်လေးခုမြောက်မုန်တိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထူးခြားသည့် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများကြောင့် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်တွင် လျင်မြန်စွာ အရှိန်ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ အရှိန်ရလာပြီးနောက် မုန်တိုင်းမျက်စိဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၂၄ နာရီအတွင်း အဆင့် ၅ ဟာရီကိန်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အရှိန်ပြင်းထန်လာခြင်းသည် ဂြိုဟ်တုခေတ် (၁၉၆၀ ခုနှစ်များမှ လက်ရှိအချိန်) အတွင်း တိုင်းတာရရှိခဲ့သော ပစိဖိတ်ဟာရီကိန်းများထက် ပိုမိုကြီးမားခဲ့ကာ ၁၉၉၇ တွင် တိုက်ခတ်ခဲ့သော ဟာရီကိန်း လင်ဒါနှင့် ဆင်တူသောနှုန်းရှိခဲ့သည်။
အောက်တိုဘာ ၂၃ နောက်ပိုင်းတွင် ပက်ထရစ်ရှာသည် ၁၉၅၉ မက္ကဆီကို ဟာရီကိန်း နောက်ပိုင်း အဆင့်ငါး ဟာရီကိန်းအနေဖြင့် မက္ကဆီကိုကမ်းခြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ဒုတိယမြောက် ပစိဖိတ်ဟာရီကိန်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်က တိုက်ခတ်ခဲ့သည့် ဟာရီကိန်း ဒင်း ပြီးနောက် မက္ကဆီကိုကမ်းခြေအား ရိုက်ခတ်ခဲ့သည့် ပထမဆုံး အဆင့်ငါး ဟာရီကိန်းလည်းဖြစ်သည်။
ပက်ထရစ်ရှာကြောင့် ဗဟိုအမေရိကတွင် မိုးရွာသွန်းပြီး ရေကြီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဂွါတီမာလာနိုင်ငံတွင် မုန်တိုင်းကြောင့် လူထောင်ပေါင်းများစွာ ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ အယ်ဆာဗေဒိုနိုင်ငံတွင် လေးဦး၊ ဂွါတီမာလာနှင့် နီကာရာဂွါနိုင်ငံတွင် တစ်ဦးစီ သေဆုံးခဲ့သည်။ မက္ကဆီကိုနိုင်ငံသို့ အဆင့်ငါး ဟာရီကိန်းအဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ အပျက်အစီးများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝင်ရောက်သည့်နေရာမှာ ကျေးလက်ဒေသများဖြစ်သဖြင့် သက်သာခဲ့သည်။ အစောပိုင်း ခန့်မှန်းချက်များအရ နေအိမ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပျက်စီးခဲ့မည်ဟု ယူဆရပြီး ဟာရီကိန်းနှင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်ပြီး လူခုနစ်ဦးသေဆုံးခဲ့ရသည်။ စုစုပေါင်းပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ ပီဆို ၄.၇ ဘီလီယံ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၈၃.၂ သန်း) ကျော် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
ဗဟိုအမေရိက
ဗဟိုအမေရိကတလျောက် မိုးပြင်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုများကြောင့် ရေကြီးရေလျှံမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ဂွါတီမာလာနိုင်ငံ၊ အယ်တာဗာရာပက်ပြည်နယ်တွင် လူတစ်ဦးသေဆုံးခဲ့ပြီး နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် လူပေါင်း ၂,၁၀၀ ခန့်ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးရန် လိုအပ်နေသည်။ နေအိမ်ပေါင်း ၄၄၂ လုံးနှင့် သီးနှံ 28,200 ha ခန့် ပျက်စီးခဲ့ကာ ရေကြီးမှုများကြောင့် လူပေါင်း ၂၂၃,၀၀၀ ခန့် ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ အစိုးရမှ အရေးပေါ်ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့များနှင့် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက် ဂွါတီမာလာကွက်ဇယ် သန်း ၄၀ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၅.၄ သန်း) ချထားပေးခဲ့သည်။ အယ်ဆာဗေဒိုနိုင်ငံအနီးတွင် မိုးရေချိန် 160 and 185 mm ခန့်ရွာသွန်းခဲ့ပြီး အလားတူရေကြီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ Dozens of homes were affected and four people were killed. Goascorán မြစ်သည် နှစ်ရက်အတွင်း နှစ်ကြိမ်ခန့် ရေလျှံခဲ့ကာ အနီးရှိနေရာဒေသများ ရေလွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ ရေလွှမ်းမိုးမှုများကြောင့် နိုင်ငံတဝန်းရှိကျောင်းများကို အာဏာပိုင်များကအောက်တိုဘာ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ပိတ်ထားခဲ့သည်။ နီကာရာဂွါနိုင်ငံရှိ ဘိုနမ်ဆာမြို့တွင် မြေပြိုမှုကြောင့် မိုင်းတူးသမားလေးဦးပိတ်မိနေခဲ့ပြီး တစ်ဦးသေဆုံးခဲ့ကာ ကျန်သူများအား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ အောက်တိုဘာ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ဟွန်ဒူးရပ်စ်နိုင်ငံရှိ Ulúa မြစ်သည် ၁၇ နှစ်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရေလျှံခဲ့ကာ လူ ၂၀၀ ကျော်ကို ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့ရသည်။ ကော့စတာရီကာနိုင်ငံရှိ ဂျာကိုကမ်းခြေမြို့တွင် ရေကြီးမှုကြောင့် နေအိမ် ၁၀ လုံးခန့်ပျက်စီးခဲ့ရသည်။
တံကူးတောင်ပေါ်ရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
တံကူးတောင်ပေါ်ရွာ (Tankutaungpaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ ဘန့်ဘာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၂၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘန့်ဘာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၀၇၄ ဦး၊ မ ၅၂၆၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၃၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဟာရီကိန်း ပက်ထရစ်ရှာ
မက္ကဆီကိုနိုင်ငံ
မက္ကဆီကိုအနောက်တောင်ပိုင်းတလျောက် ရေကြီးရေလျှံမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး လူဒါဇင်များစွာကို ရွှေ့ပြောင်းစေခဲ့ရသည်။ ဟာရီကိန်းကြောင့် Guerrero ကမ်းခြေတလျောက် ရေလှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ ကမ်းခြေကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ အောက်တိုဘာ ၂၃ ရက်နေ့ ၁၈:၁၅ CDT (၂၃:၁၅ UTC)တွင် မုန်တိုင်းသည် တစ်နာရီလျှင် ၁၆၅ မိုင်နှုန်း (၂၆၆ ကီလိုမီတာနှုန်း)ဖြင့် ကမ်းခြေကို ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
Chamela-Cuixmala ဇီဝအဝန်းနယ်မြေရှိ အမျိုးသား သမုဒ္ဒရာနှင့် လေထု ဦးစီးဌာန/အမျိုးသား ရာသီဥတုဌာန၏ အလိုအလျောက် မိုးလေဝသစခန်းမှ တိုင်းထွာချက်များအရ လေတိုက်နှုန်းသည် 185 mph ရှိပြီး အမြင့်ဆုံးလေပြင်းတိုက်ခတ်နှုန်းမှာ 211 mph ဖြစ်သည်။
ပက်ထရစ်ရှာကြောင့် လူခြောက်ဦး သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ကိုအာဝီလာပြည်နယ်တွင် လေပြင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သစ်ပင်လဲပြိုခဲ့ကာ လူနှစ်ဦးသေဆုံးခဲ့ရသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုလည်း ၎င်းဖြစ်စဉ်ကြောင့် ဆေးရုံတင်ပို့ခဲ့ရသည်။ ဇာလီစကိုပြည်နယ်တောင်ပိုင်းတွင် ယဉ်တိုက်မှုကြောင့် အခြားလူလေးဦး သေဆုံးခဲ့ရသည်။ နှစ်ဦးမှာ နေရာတွင် သေဆုံးခဲ့ပြီး ကျန်နှစ်ဦးမှာ ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
မုန်တိုင်း၏ ပြင်းထန်သည့် လေပြင်းကြောင့် လူပေါင်း ၂၃၅,၅၂၈ ဦးမှာ လျှပ်စစ်မီးပြတ်တောက်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ မုန်တိုင်းကြောင့် စာသင်ကျောင်း ၂၀၀၊ ကျန်းမာရေးအဆောက်အအုံ ၁၀၇ ခု၊ အားကစားအဆောက်အအုံ ၃၄ ခုနှင့် လယ်ယာ 11,645 ha ခန့်ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ငှက်ပျောခင်းများနှင့် အခြားသီးနှံစိုက်ကွင်းများ ပျက်စီးမှုကြောင့် ပီဆို သန်း ၅၀၀ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃၀.၂ သန်း)ခန့် ဆုံးရှုံးလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ Coahuayana မြို့တစ်ခုတည်းမှာပင် နေအိမ် ၄၀၀ ခန့် ပျက်စီးခဲ့သည်။
တက္ကဆပ်ပြည်နယ်
ပက်ထရစ်ရှာ မဝင်ရောက်မီကတည်းက တက္ကဆပ်ပြည်နယ်တွင် မိုးရွာသွန်းမှုများကြောင့် အချို့နေရာများတွင် လက်မ ၂၀ ခန့်အထိ ရေလွှမ်းလျက်ရှိနေသည်။ ရေကြီးမှုကြောင့် ကားများနှင့် ရထားများ မျောပါသွားခဲ့သည်။  မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုကြောင့် အော်စတင်မြို့တွင် ပြုလုပ်လျက်ရှိသော ၂၀၁၅ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု Grand Prix ကားမောင်းပြိုင်ပွဲကို အနှောက်အယှက်ပြုခဲ့သည်။ ပြိုင်လမ်းတွင် အန္တရာယ်ရှိသည့် ရေဝပ်နေမှုကြောင့် စနေနေ့တွင် ပြုလုပ်မည့် အရည်အချင်းစစ်ပြိုင်ပွဲကို တနင်္ဂနွေနေ့ မနက်ကိုးနာရီအထိ ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ရသည်။
ဧပြီ ၂၀၀၃
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဧပြီ ကဏ္ဍ:၂၀၀၃
လေဘာယူနီယံ
ရေနံချောင်းရေနံမြေမှာ မြန်မာရေနံမြေ အလုပ်သမားများရဲ့ အသင်းချုပ် အဖြစ် လေဘာယူနီယံ ကို ၁၉၂၁−ဧပြီ−၃ ရက်နေ့မှာ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်။ ရေနံချောင်း အလုပ်သမားများ အသင်းချုပ် (လေဘာယူနီယံ) ဟာ ဗမာပြည်ရဲ့ ပထမဆုံး အလုပ်သမား အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဦးမျိုးညွန့် ၊ အကျိုးဆောင် အတွင်းရေးမှူး အဖြစ် ရေနံချောင်း အမျိုးသား ကျောင်းအုပ်ကြီး ဦးအေးမောင် တို့က ဆောင်ရွက်ပါတယ်။ ရေနံချောင်း ရေနံမြေ ဘီအိုစီ တွင်းတူးဆရာများ သပိတ်၊ ရေနံမြေ စာရေးများ သပိတ်၊ သံလျင် ဘီအိုစီ ရေနံချက် စက်ရုံအလုပ်သားများ သပိတ်ဆိုတာတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေမယ့် အလုပ်သမားများ အဖို့ စနစ်တကျ စည်းရုံးဖွဲ့ စည်းထားမှု မရှိတဲ့အတွက် နစ်နာခဲ့ရတာတွေကို သင်ခန်းစာယူပြီး ရေနံမြေ အလုပ်သမားထု ရဲ့ စနစ်တကျဖွဲ့ စည်းထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတခု အဖြစ် ရည်ရွယ် ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ၁၉၂၃−မတ်လ-၁၉ ရက်မှာ ရေနံမြေ အလုပ်သမားများ အသင်းချုပ်ဟာ ရေနံချောင်း ဘီအိုစီ အလုပ်သမား တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဘီအိုစီ ကုမ္ပဏီရဲ့ တရားမမျှတမှု တွေကို ဖော်ထုတ် တိုက်ပွဲဆင်တဲ့ ဇဒိုက်ကြီး ကို ဖော်ဆောင် နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လေဘာယူနီယံ ဟာ ၁၉၂၃ ခုနှစ် လောက်အထိ အလုပ်သမားထု အကျိုးဖက်က ရပ်တည်လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး တစတစ မှေးမှိန် သွားခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၂၃ ခုနှစ်၊ ဂျီစီဘီအေ ကွဲထွက်သွားပြီ ဒိုင်အာခီ အုပ်ချုပ်ရေးကို လက်ခံသွားတဲ့ (၂၁ ဦး အဖွဲ့) ရဲ့ ဩဇာခံ အဖွဲ့အဖြစ် ရပ်တည်လှုပ်ရှား သွားခဲ့တဲ့အတွက် အလုပ်သမား လောက မှာ တစတစ ဩဇာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ လေဘာယူနီယံရဲ့ လမ်းစဉ်ဟာ ၂၁ ဦး အဖွဲ့ ရဲ့ နိုင်ငံရေးလမ်းစဉ် အကျိုးပြုရေး အတွက်သာ ဖြစ်သွားရပါတော့တယ်။ အလုပ်သမားတွေ ရဲ့ ယာယီအခွင့်အရေး အနည်းအပါး ကို အရင်းရှင် ဘီအိုစီ ထံကနေ တောင်းဆိုပေးရေး လုပ်ငန်းလေးတွေ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေသေးပေမဲ့ အလုပ်သမားထုဘက် က ပြတ်ပြတ်သားသား ရပ်တည်ပေးရေးထက် အလုပ်သမား နဲ့ အရင်းရှင်ကုမ္ပဏီ အကြား စေ့စပ်ဖြန်ဖြေပေးရေးဆီ ဦးလှည့်သွားခဲ့ရပါတယ်။ လေဘာယူနီယံ ဥက္ကဋ္ဌ ဦးမျိုးညွန့် ကိုယ်တိုင် နောက်ပိုင်းမှာ အောက်လွှတ်တော် လေဘာအမတ် အဖြစ် ထမ်းဆောင်ရင်း ဒိုင်အာခီလွှတ်တော်အတွင်း အဆိုသွင်းမှု မေးခွန်းထုတ်မှု ဆိုတာတွေနဲ့ပဲ အချိန် ကုန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ရေနံမြေ အလုပ်သမားထု က စတင်ဖောက်ခွဲလိုက်တဲ့ ၁၉၃၈ ခုနှစ်၊ ထောင့်သုံးရာပြည့် အရေးတော်ပုံကြီး ပေါ်ပေါက်လာချိန်မှာ လေဘာယူနီယံဟာ စေ့စပ်ဖြန်ဖြေရေး အခန်းကနေ ပါဝင်ခဲ့ပေမဲ့ လေဘာယူနီယံရဲ့ အခန်းဟာ အလုပ်သမားထု အတွင်း နလံမထူ နိုင်လောက်အောင် လျောကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အလုပ်သမားထုဘက် က ရပ်တည်ရမယ့်အစား ဒေါက်တာဘမော် အစိုးရ နဲ့ ပူးပေါင်း လုပ်ကိုင်ရေးဆီ တောင်းခံ အသနားခံသလို ရပ်တည်သွားခဲ့ပါတယ်။
မြန်မာ့ သေနတ်မှတ်တမ်း
မြန်မာ့ သေနတ်မှတ်တမ်း
၁၆ရာစုဦး ဥရောပမှ သေနတ်များ ရောက်ရှိမလာခင်အချိန်ကတည်းကပင် တရုတ်ပြည်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာသော သေနတ်နှင့် အမြောက်ငယ်များကို မြန်မာတို့ အကျွှမ်းတဝင် အသုံးပြုနေခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ အင်းဝမှ ပြည် အောက်ဘက်ဒေသများအထိ သေနတ်အမျိုးမျိုး ကို ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုနေကြပြီး ၁၅ ရာစု ဝန်းကျင်တွင် ယူနန်ကို ဖြတ်သန်းလာသော ရှေးဟောင်းကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းမှတဆင့် အထက်မြန်မာပြည်သို့ လက်နက်များဝင်ရောက်လာနေခဲ့သည်။
ဥရောပ သေနတ်များမှာမူ ၁၆ရာစုအလယ်ခန့် ဘုရင့်နောင် ခေတ်တွင်မှ မြန်မာစစ်တပ်ကို စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသေနတ်များက မြန်မာစစ်တပ်၏ ရှေးရိုးစစ်နည်းဗျူဟာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်းမရှိသကဲ့သို့ သေနတ်များ နှင့်လိုက်ဖက်သော စစ်နည်းဗျူဟာ အသစ်ကိုလည်း တီထွင်ဆန်းသစ် အသုံးပြုခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ရှေးရိုး စစ်လက်နက်များဖြစ်သော စစ်ဆင်များ၊ လှံတိုများ၊ ဓားများ၊လှံရှည် များဖြင့်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပစ်ကူ အထောက်အပံ့ အနေဖြင့် သာ သေနတ်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ မြန်မာများသည် ၎င်းတို့၏တပ်မတော်တွင် သေနတ်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များကို အထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ရပ်အနေဖြင့် ထည့်သွင်းဖွဲ့စည်းထားခဲ့ကြပြီး ပေါ်တူဂီနှင့် မူဆလင်ကြေးစား စစ်သားများ ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် မြန်မာလူမျိုး သေနတ်ကိုင်တပ်များကိုပါ ဖွဲ့စည်းလာပြီး စစ်ဆင် များကိုလည်း အမြောက်တင်ဆင်တပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းလာကြသည်။
သေနတ်အသုံးပြုမှုသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာရာ ၁၆ ရာစုအကုန်ပိုင်း စစ်ပွဲများတွင်ပါဝင်ကြသောစစ်သည်များ၏ ၂၀ရာခိုင်နှုန်းမှ ၃၃ ရာခိုင်နှုန်းအထိ သေနတ်များ ကိုင်ဆောင်ခဲ့ကြသည်ကို တွေ့ရသည်။၁၆၀၅ ခုနှစ်တော်ဝင် အမိန့်ပြန်တမ်းတစ်ခုအရတပ်သား၁၀ဝ၀ ပါ တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တွင် အကြပ် ၁၀ဝ ဦး၊ အဆော် ၁၀ ဦး ၊အကဲ တစ်ဦး အဆင့်ဆင့်ကွပ်ကဲရန်နှင့် တပ်သားအားလုံးတွင် သေနတ်နှင့် အမြောက်ငယ်များ လုံလောက်စွာပါရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့အပြင် ဆင်ဖမ်းသမားများ၊ စည်တော်ရွှန်းသူများ၊ ဗြဟ္မဏများ၊ ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းဖော်ပြထားသည်။
၁၇ ရာစုအစပိုင်းတွင် တပ်သား ၁၀ဝ၀ ပါ သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့တွင် အမြောက်ငယ်၁၀လက်၊သေနတ်၁၀ဝလက်နှင့် လေး ၃၀ဝ လက်ပါဝင်ကြောင်းတွေ့ ရှိရသည်။ ၁၆၃၅ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့ဘုရင့်တပ်မတော်၏ ၁၄-၁၈ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ သေနတ် အသုံးပြုရာမှ ၁၈၂၄ ခုနှစ်တွင် ၂၉-၈၉ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိတိုးတက်လာသည်။ ပျှမ်းမျှအားဖြင့် အင်္ဂလိပ်-မြန်မာပထမ စစ်ပွဲတွင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းမျှ သေနတ် အသုံးပြုခဲ့ သည်ဟုဆိုနိုင်သည်။
သို့သော် မြန်မာများသည် အမြောက်ထက် အမြောက်ကျွှမ်းကျင်စွာ ပစ်ခတ်တတ်သူများ ပိုမိုလိုအပ်ကြောင်း ၁၇ရာစု နှောင်း ဒတ်ချပ်မှတ်တမ်းတခုက အောက်ပါ အတိုင်းဖော်ပြထားသည်။
'''.....အင်္ဂလိပ်ကုန်သည်များအနေဖြင့် ပြည်ဘုရင်ထံသို့လက်နက်ခဲယမ်းများအား လက်ဆောင်များအဖြစ်ဆက်သသည်မှာယခုအကြိမ်မှာ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်ဖြစ်သည်။ သို့သော်ဘုရင်မှာအရမ်းဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ပုံမရပါ။ ပြည်ဘုရင်တွင် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်းရန်သူ့ထံမှ သေနတ်များဖမ်းဆီးရရှိခဲ့သလို ပေါ်တူဂီများထံမှ လက်ဆောင် ရရှိထားသော အမြောက်မြားနှင့် သင်္ဘောပျက်များမှ ရရှိသော အမြောက်မြားရှိနေပေသည်။ သို့သော်သူ့တွင် ကျွှမ်းကျင်သော အမြောက်သမားများမရှိပါ။ အမြောက်အမြားစုအား အသုံးမပြုဘဲ ဒီအတိုင်းသိမ်းထားနေရခြင်းဖြစ်သည်။....'''