cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပခန်းမင်းကြီးဦးရန်ဝေး
ကရင်နီ အရေး
ကရင်နီစော်ဘွားက မိမိနယ်အား သိမ်းပိုက်ပါရန် မင်းတုန်းမင်းအား စာပို့လျှောက်ထားလာသဖြင့် မင်းတုန်းမင်းက လွှတ်တော်အား သိမ်းပိုက်ခြင်းအတွက်အမိန့်ပြန်ရန် စေခိုင်းသည်။ ဦးရန်ဝေးက အမိန့်စာအား ဆုတ်ဖြဲ၍ "မင်းတို့မြင်တဲ့အတိုင်း လျှောက်တင်လိုက်" ဟုမင်းချင်းတို့အား ပြောလေသည်။ မင်းတုန်းမင်းလည်း အမျက်ကြီးစွာထွက်ကာ ဦးရန်ဝေးအား ဆင့်ခေါ်လေသည်။ ဦရန်ဝေးကလည်း "တိုင်းရေးပြည်မှုတွေနဲ့ လွှတ်တော်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ အမိန့်တော်နဲ့ ဆင့်ခေါ်တိုင်း မလာနိုင်ဘူးလို့ လျှောက်လိုက်"ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် တုံ့ပြန်လေသည်။ ထိုနောက် လေး၊ငါးရက်မျှ အခစားမဝင်ဘဲ နေလေသည်။ ငါးရက်ကြာမှ အခစားဝင်ရာ မင်းတုန်းမင်းက အဘယ့်ကြောင့် အမိန့်ကို ဖျက်သနည်းဟု မေးရာ "ကရင်နီသည် ယိုးဒယားနယ်စပ်ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်ပိုင်နက်နယ်စပ်မှာ ရှိလာလျှင် ကုလားဖြူပိုင်နက်နှင့်လည်း နီးစပ်ကာ အယှက်အတင် အထွေးအရော ဖြစ်လာနိုင်မည်။ ကုလားဖြူတို့က ထကြွလာနိုင်သည်။ နှစ်စဉ်ဆက်သမြဲ လက်ဆောင်မဏ္ဍာတော်ကိုသာ အေးအေးဆေးဆေးယူသင့်သည်။ ကရင်နီးနယ်ကို သိမ်းလျှင် အကျိုးထက်အပြစ်က ပိုများမည်။ ပြီးတော့ မင်းမည်သည် မင်းနှင့်တူအောင် ကျင့်ရသည်။ သူတစ်ပါး ပြောတိုင်း မလုပ်သင့်။ လွှတ်တော်ကို မတိုင်ပင်ဘဲ အမိန့်တွေထုတ်လိုလျှင် ဘာ့ကြောင့် လွှတ်တော်ကို ထားဦးမည်နည်း။ ဖျက်သိမ်းလိုက်လျှင် ပိုကောင်းမည်။" ဟု ရှင်းလင်းဆုံးမလေသည်။ မင်းတုန်းမင်းလည်း ဆိုဖွယ်မရှိ၊ နားထောင်လို့သာနေရလေသည်။
မယားဦးရေ ကန့်သတ်မှု
တစ်ကြိမ်တွင်လည်း မင်းတုန်းမင်းက "ငါ့အမှုထမ်း ဝန်စုမှူးစုတို့ဟာ မယားများစွာ ယူကြလို့ လစာရိက္ခာနဲ့ မလောက်မငဖြစ်၊ တံစိုးလက်ဆောင်တွေ စားဖြစ်နေကြသည်။ ဒါ့ကြောင့် ရာထူးဌာနန္တရ အလိုက် မယားဦးရေ ကန့်သတ်လျှင် ကောင်းမည်။" ဟုဆိုရာ ဦးရန်ဝေးကြားသော် "အေး၊ တိုင်းပြည်မှာ ဘုရင်ဟာ မယားအများဆုံးယူတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ၊ ဒီတော့ ဘုရင်ကိုပါ ထည့်သွင်း ပညပ်မှ ဒီအမိန့်ဥပဒေဟာ တရားမျှတ မှန်ကန်မယ်" ဟုပြန်ပြောလေသည်။
ရာထူးခန့်ထားမှု
လွှတ်တော်သို့ရောက်လာသည့် ရာထူးခန့်အပ်ရေးဆိုင်ရာ အမိန့်စာချွန်လွှာတို့ကို ဦးရန်ဝေးက ချိုးဖျက်ပြန်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုရာထူးများမှာ မိဖုရားငယ်တို့ အကြိုက် ၎င်းတို့၏ဆွေမျိုးသားချင်းများကို ခန့်ထားစေရန်ဖြစ်သည့်အတွက် ဖြစ်သည်။ မင်းတုန်းမင်းမေးသော် "လွှတ်တော်ဆိုတာ တိုင်းပြည်ကောင်းဖို့ ဘုရင့်အမိန့်တော်ကိုသာ နာခံပြီး အမှုတော်ထမ်းရွက်တာဖြစ်တယ်။ မိဖုရားများ အမိန့်ကိုတော့ နာခံဖို့မရှိပါ " ဟုပြန်လည် လျှောက်တင်လေသည်။
တစ်ကြိမ်တွင်လည်း လင်ဖြစ်သူ၏ လစာနှင့်မတန်အောင်ပင် မော်ကြွားပလွှားသည့် ဝန်ကတော်တစ်ယောက်အား လမ်းမလယ်တွင်ပင် ရိုက်နှက်စေသေးသည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း
ပခန်းမင်းကြီးဦးရန်ဝေးသည် ၁၂၃၇ခု၊ တော်သလင်းလ အသက် ၆၃နှစ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်လေသည်။ ဦးရန်ဝေး ကွယ်လွန်ကြောင်း ကြားသော် မင်းတုန်းမင်းကိုယ်တိုင် မသာအိမ်သို့ ကြွာလာကာ "ဆရာကြီးသည် တိုင်းရေးပြည်မှုမှစ၍ ကျွန်ုပ်အကျိုးကို များစွာဆောင်ပါပေသည်။ ဆရာကြီးကျေးဇူး ကျွန်ုပ်ပေါ်တွင် ရှိပါပေသည်။ ဆရာကြီး၏ကျေးဇူးကို ကျွန်ုပ်က ကြီးကျယ်သောကျေးဇူး ပြန်၍မဆပ်နိုင်၊ မချီးမြှောက်နိုင် ကြွေးတင်လျက် ရှိခဲ့လေသည်။ ဆရာကြီးကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်အပေါ် စောင့်ရှောက်ဆုံးမမည့် မင်းကြီး ပေါ်ပေါက်မည်မထင်ပေ။" ဟူ၍ ဝမ်းနည်းစကားဆိုလေသည်။
ပိုးလောင်း
ပိုးလောင်း
ဆင်ပုံရွာ၊ ဝက်သေ
ဆင်ပုံရွာ၊ ဝက်သေ
ချန်ဒရာယန် ၁ အာကာသယာဉ်
ချန်ဒရာယန်-၁ အာကာသယာဉ် သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ ပထမဆုံး လွှတ်တင်သော စီးနင်းသူမဲ့ လကမ္ဘာ စူးစမ်းလေ့လာရေး အာကာသယာဉ် ဖြစ်သည်။ ထိုအာကာသယာဉ်အား အိန္ဒိယ အာကာသ သုတေသန အဖွဲ့မှ ၂၀၀၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် လွှတ်တင်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ အထိ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုအာကာသ လေ့လာရေး အစီအစဉ်တွင် လကမ္ဘာကို ပတ်မည့် အစီအစဉ်နှင့် လပေါ်သို့ ဆင်းသက်မည့် အစီအစဉ်တို့ ပါရှိသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ချနိုင်းမြို့ မြောက်ဘက် ၈၀ ကီလိုမီတာ အကွာရှိ အန်ဒရာ ပရာဒက်ရှ် ပြည်နယ်၊ နယ်လို ခရိုင်၊ ဆရီ ဟရီကိုတာရှိ ဆာတစ်ရှ် ဒါရ်ဝမ် အာကာသ စခန်းမှ ၂၀၀၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ တွင် လွှတ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း ဖြစ်သော ဗီဂျေပီးရ် က ၂၀၀၃ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက် လွတ်လပ်ရေးနေ့ မိန့်ခွန်းတွင် စတင်ကြေညာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလေ့လာရေး အစီအစဉ်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အာကာသ အစီအစဉ်အတွက် အဓိက အောင်မြင်မှု ပင် ဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယနိုင်ငံ အနေနှင့် မိမိတို့ ကိုယ်ပိုင် နည်းပညာကို အသုံးပြုပြီး လကမ္ဘာကို လေ့လာစူးစမ်း နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အာကာသယာဉ်သည် လကမ္ဘာ၏ ပတ်လမ်းကြောင်း အတွင်းသို့ ၂၀၀၈ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၈ ရက်နေ့တွင် အောင်မြင်စွာ ထည့်သွင်း ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၁၄ ရက်တွင် ချန်ဒရာယန် လပတ်ယာဉ်မှ လကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်မည့် စူးစမ်းလေ့လာရေးယာဉ်ကို ည ၈ နာရီ ၆ မိနစ် အချိန်တွင်  ခွဲထုတ်ခဲ့ပြီးတောင်ဝင်ရိုးစွန်းအား ချုပ်ထိန်း ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့ကာ အိန္ဒိယ နိုင်ငံ အနေနှင့် လကမ္ဘာသို့ စတုတ္ထမြောက် အလံ စိုက်ထူနိုင်သော နိုင်ငံ အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။ စူးစမ်းလေ့လာရေးယာဉ်သည် ည ၈ နာရီ ၃၁ မိနစ် အချိန်အတွင် ရှက်ကယ်တန် မီးတောင်ဝ အနီးတွင် မြေကြီးဖြင့် ထိ ခဲ့ပြီး လကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရေခဲအား လေ့လာဆန်းစစ်နိုင်ရန် မြေအောက်မှ မြေသားတို့အား ထိုးထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုစီမံကိန်း၏ ခန့်မှန်း ကုန်ကျစရိတ်မှာ အိန္ဒိယ ရူပီး ၃.၈၆ ဘီလီယံ (အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၆၄ သန်း) ဖြစ်သည်။ အဝေးရောက်စနစ်ဖြင့် အာရုံခံ စမ်းသပ်နိုင်သော လကမ္ဘာ စူးစမ်းရေး ဂြိုဟ်တုမှာ လွှတ်တင်ချိန်တွင် ၁,၃၈၀ ကီလိုဂရမ် (၃,၀၄၂ ပေါင်) အလေးချိန် ရှိခဲ့ပြီး လပတ်လမ်းကြောင်း အတွင်း ဝင်ရောက်ချိန်တွင် ၆၇၅ ကီလိုဂရမ် (၁,၄၈၈ ပေါင်) အလေးချိန် ရှိခဲ့သည်။ ထိုယာဉ်ပေါ်တွင် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့် ကြိမ်နှုန်း၊ အိတ်ဇ်ရေး အနိမ့် အမြင့် ကြိမ်နှုန်း စသည်တို့ကို အာရုံခံ စမ်းသပ်နိုင်သော ကိရိယာများ ပါဝင်သည်။ ၂ နှစ်တာ ကာလအတွင်း ထို အာကာသယာဉ်သည် လကမ္ဘာ၏ မျက်နှာပြင်ကို လေ့လာ၍ လကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးရှိ ဓာတုဗေဒ လက္ခဏာများ နှင့် သုံးဘက်မြင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ပုံကို ရရှိနိုင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဝင်ရိုးစွန်းဒေသများမှာ ရေခဲရှိနိုင်သဖြင့် အထူးပြု လေ့လာသော ဒေသများ ဖြစ်သည်။
ကြယ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အာရုံခံ ကိရိယာများ နှင့် အပူချိန်မှ ကာကွယ်နိုင်မှု အားနည်းခြင်း စသည့် နည်းပညာ အခက်အခဲများကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ချန်ဒရာယန် အာကာသယာဉ်သည် ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၉ ရက် မနက် ၁ နာရီ ၃၀ အချိန်တွင် ချန်ဒရာယန် အာကာသယာဉ်မှ ရေဒီယိုလှိုင်းများ ထုတ်လွှင့်မှု ရပ်ဆိုင်း သွားခဲ့သည်။ မကြာမီ အချိန်အတွင် အိန္ဒိယ အာကာသ သုတေသန အဖွဲ့မှ အစီအစဉ် ပြီးမြောက်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ အာကာသယာဉ်မှာ ၂ နှစ်ကြာမျှ အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ၃၁၂ ရက်သာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရည်ရွယ်ချက်များ၏ ၉၅ ရာခိုင်နှုန်း ပြီးမြောက် အောင်မြင်ခဲ့သည်။   အစီအစဉ်၏ အောင်မြင်မှုများ ထဲတွင် လကမ္ဘာ၏ မြေသားထဲမှ ရေမော်လီကျူးများ ပျံ့နှံ့ ပါဝင်နေမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လကမ္ဘာသို့ စေလွှတ်မှုများ
မော်လီကျူး
မော်လီကျူး (သို့) အဏုမြူ (Molecule) ဆိုသည်မှာ အရာဝတ္ထုများ၏ အသေးငယ်ဆုံး ယူနစ်ဖြစ်ပြီး အက်တမ်နှစ်ခုနှင့်အထက် တိကျသည့် အနေအထားတွင် ဓာတုအားများဖြင့် အချင်းချင်း ဆွဲငင် ဖွဲ့စည်းထားသည့် လျှပ်စစ်ဓာတ်ပျယ် အုပ်စုဖြစ်သည်။ မော်လီကျူး တစ်ခုတွင် ဒြပ်စင်တစ်မျိုးတည်းမှ အက်တမ်များ (အောက်စီဂျင် O2) သို့မဟုတ် အမျိုးမတူသည့် ဒြပ်စင်များမှ အက်တမ်များ (ရေမော်လီကျူး H2O) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားနိုင်သည်။
နောင်ချိန်းရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
နောင်ချိန်းရွာ(Nawngching)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ နောင်ချိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၇၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နောင်ချိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၇၇၄ ဦး၊ မ ၃၆၀၆ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇၃၈၀ ဦး နေထိုင်သည်။
စက်စက်ယိုရွာ၊ ဝက်သေ
စက်စက်ယိုရွာ၊ ဝက်သေ
နတ်မင်းကြီးလေးပါး
နတ်မင်းကြီး ၄-ပါး။ စတုမဟာရာဇ် နတ်မင်းကြီး ၄-ပါးကိုဆိုလိုသည်။
မှတ်ချက်။    ။ ၎င်းတို့ကိုပင် 'နတ်စစ်သူကြီး ၄-ယောက်' ဟုလည်းခေါ်သေး၏။
ထွန်းလွင်မိုး
ထွန်းလွင်မိုး (၁၉၉၉ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၈ ရက်ဖွား) သည် မြန်မာလူမျိုးလက်ဝှေ့သမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ၆၀ ကီလို (၁၃၀ ပေါင်) တန်း မြန်မာ့လက်ဝှေ့ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံ ဖြစ်သည်။
ကစားသမားဘဝ
ထွန်းလွင်မိုးကို နဂါးမာန်ကလပ်မှ နည်းပြဆရာကျော်စိုးမှ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးသည်။ သူသည် ပြည်နယ်၊ ဒေသ၊ အစိုးရ စသည်တို့နှင့် ဆိုင်သည့် ပြိုင်ပွဲများတွင် ယှဉ်ပြိုင်ဖူးခြင်းမရှိဘဲ လက်ဝှေ့ကစားသမားကို စတင်ခဲ့သည့် ကစားသမားတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ခွဲစိတ်ကုသခြင်း
၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် ထွန်းလွင်မိုးအား Lethwei in Japan 10: NORI မှ ILFJ မှ တရားဝင် ထုတ်ပယ်ခဲ့သည်။ ထွန်းလွင်မိုး၏ ဝဲဘက်မျက်လုံးတွင် မူမမှန်သည်များ တွေ့ရသည်ဟု ဆေးစစ်ဆေးမှုတွင် တွေ့ရှိရ၍ ဖြစ်သည်ဟု အောက်တိုဘာလ ၂၈ ရက်နေ့တွင် ကြေညာခဲ့သည်။ ထွန်းလွင်မိုးသည် နိုဝင်ဘာလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် မျက်လုံးအား ခွဲစိတ်မှု ပြုခဲ့သည်။
အရှေ့စုရွာ၊ ကျောက်တိုင်
အရှေ့စုရွာ၊ ကျောက်တိုင်
နန့်စန်း-၂ရွာ၊ ဖားကန့်မြို့နယ်
နန့်စန်း-၂ရွာ(Namsan-၂)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ ဖားကန့်မြို့နယ်၊ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၅၂၀ ဦး၊ မ ၂၃၄၃၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၆၃၉၅၈ ဦး နေထိုင်သည်။
တာပန်ရွာ၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်
တာပန်ရွာ (Tarpan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်၊ မန်သဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၂၂၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖောင်းပြင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်စမ်းရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
ညောင်ပင်စမ်းရွာ (Nyaungpinsan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ ဆယ်ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၂၁၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆယ်ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၇၀ ဦး၊ မ ၅၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၆၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စံဂိုးတောင်ရွာ၊ စံဂိုးတောင်
စံဂိုးတောင်ရွာ၊ စံဂိုးတောင်
ဘသန်း (စောင်း)
စောင်းဦးဘသန်း (၂၀ နိုဝင်ဘာ ၁၉၀၈ – ၆ ဇွန် ၁၉၈၇) သည် အလင်္ကာကျော်စွာဘွဲ့ရ မြန်မာဂီတပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
စောင်းဦးဘသန်းအား ၂၀ နိုဝင်ဘာ ၁၉၀၈ (၁၂၇၀ ပြည့်နှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်ကျော်(၁၃)ရက်) သာယာ၀တီခရိုင်၊ အုတ်ဖိုမြို့နယ် မိုးညိုတန်းတွင် အဘ မင်းလှမြို့နယ်ပိုင် ရုံးစာရေးဦးငယ်၊ အမိ ဒေါ်ဖွားမှီတို့မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။ မွေးချင်း(၅)ယောက်အနက် ဒုတိယ မြောက်သားဖြစ်သည်။ ဖခင်က ဂီတဝါသနာ ပါသည့် အလျောက် အုတ်ဖိုမြို့မှဆိုင်းဆရာ ဦးဖိုးချစ်၊ ဦးဖိုးကြံတို့ထံတွင် ပတ္တလား မှ စ၍ ဆိုင်းဝိုင်းပညာသင်ယူခဲ့ရသည်။ လက်ထောက်ပတ်တီးဘဝ ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် ပေါင်းတည်မြို့မှ ဆရာရှင်း ထံမှ စောင်းပညာ ကို ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အစီအမံဖြင့် သင်ယူခဲ့ရသည်။ဦးဘသန်း၏ဂီတ ဆရာများမှာ ဆရာရှင်း၊စာသင်ဦးဘအုန်း၊ စောင်းဦး အောင်လှ၊ ဆရာဦးကြည်တို့ဖြစ်သည်။ အဆိုပညာ ကို ကြည့်မြင်တိုင် ဆရာဦးဖိုးလှကြီးနှင့် ဆရာမြစ်ကြီးတို့ထံမှ လည်းကောင်း၊ သင်္ကေတရေးနည်းကို စန္ဒရား ဆရာဒီဇူဇာ နှင့် ကရင်မ ဆရာမကြီး မစ္စက်စိန်ဌေးတို့ထံမှ လည်းကောင်း သင်ယူခဲ့လေသည်။ ဦးဘသန်းသည် ဂီတ၊ အငြိမ့်နှင့် ဇတ်သဘင်လောကများတွင် ကျင်လည်ခဲ့ရာမှ စစ်ကြိုခေတ်ပန်းချီနှင့် တူရိယာ ကျောင်း တွင် တူရိယာ သင်တန်းနည်းပြ ဆရာ အဖြစ်ခန့်အပ်ခြင်းခံရသည်။ လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင်တူရိယာ ကျောင်း၊ ကိုယ်ပိုင်စန္ဒရား၊ အငြိမ့်များတည်ထောင်ခဲ့ပြီးဆရာအတတ်သင်သိပ္ပံ ဂီတကထိက၊ ၎င်းမှ ယဉ်ကျေးမှူဌာန အထက်တန်းအရာရှိ အဖြစ် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ပေသည်။ ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီးဌာနတွင် တာဝန်ပေးချက်အရ ရွှေပြည်ဦးဘတင်၊ ဆရာဘကလေး၊ ဦးချစ်မောင်၊ဦးဟန်ပ၊ ဒေါ်စောမြဧကြည်၊ ဒေါ်ဒေလီညွန့်၊ ဦးဝန်(မင်းသုဝဏ်)၊ ဦးသိန်းဟန်(ဇော်ဂျီ)၊ ဒေါ်တင်အုန်း၊ မန္တလေးဦးကျော်၊ သံလျင်ဦးမြဦးတို့နှင့် အတူ မဟာဂီတသင်ရိုး သီချင်းကြီးများ ကို ပန်တျာ မူမှန် ပြုစုခဲ့သည်။ အခြေခံကြိုးသီချင်း (၁၃)ပုဒ်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ အနုပညာ ဖလှယ်ရေးအစီအစဉ်အရ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် တရုတ်ပြည်သူ့ သမ္မတနိုင်ငံသို့ လည်းကောင်း၊ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံသို့လည်းကောင်း၊ ၁၉၅၅-ခုနှစ်တွင် ဒုတိယအကြိမ် တရုတ်ပြည်သူ့ သမ္မတနိုင်ငံသို့လည်းကောင်း ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယ၊ ဆိုဗီယက်၊ ယူဂိုဆလပ်၊ ဂျာမဏီ၊ ချက်ကိုဆလိုဗက်ကီးယားနှင့် ပိုလန်နိုင်ငံများသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၇ ခုနှစ် ဇွန်လ (၆) ရက်နေ့၊ အသက်(၈၀) အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်သည်။ (ခေတ်ပေါ်ရော့ခ်အဆိုတော် လေးဖြူ နှင့် အငဲ တို့၏ အဘိုးတော်စပ်သည်ဟု အင်တာဗျူးတစ်ခုတွင် လေးဖြူက ပြောကြားခဲ့သည်။)
မန်စန့်ရွာမရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
မန်စန့်ရွာမရွာ (Manhsantywarma)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ မန်စန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၅၁၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်စန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၈၅ ဦး၊ မ ၁၅၈၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၆၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆင်ဒိုး
ဆင်ဒိုး
တစီခြုံ (တဝီးခလုံး)ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
တစီခြုံ (တဝီးခလုံး)ရွာ (Tasichone (Taweekhalong))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ ဘော်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၈၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘော်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၄၁ ဦး၊ မ ၂၅၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ဥစ္ဆိဋ္ဌဘတ္တဇာတ်
ဒုကနိပါတ် - ၇။ ဗီရဏထမ္ဘဝဂ် -၂၁၂ - ဥစ္ဆိဋ္ဌဘတ္တဇာတ်။ ။ လျှပ်ပေါ် လော်လည်သော ပုဏ္ဏေးမကြောင့် လင်ငယ်၏ စားကြွင်းထမင်းကို လင်ကြီး စားရခြင်း အကြောင်း။
မိန်းမပြစ်ပြ ဆိုဆုံးမ
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် မယားဟောင်းသည် ဖြားယောင်းသွေးဆောင်အပ်သည်ဖြစ်၍ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့ပျင်းရိသော ရဟန်းတစ်ပါး ရှိလေ၏။
တစီခြုံ (တဝီးခလုံး)ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဥစ္ဆိဋ္ဌဘတ္တဇာတ်
မိန်းမပြစ်ပြ ဆိုဆုံးမ
ထိုရဟန်းအကြောင်းကို မြတ်စွာဘုရား သိတော်မူလျှင် “ချစ်သော ရဟန်း ... ဤမိန်းမသည် သင့်အကျိုးစီးပွားမဲ့ကိုသာ ပြကုတတ်သည်၊ ရှေးအခါ၌လည်း သင့်ကို သယောက်လင် စားကြွင်းထမင်းကို ကျွေးဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
လင်ငယ်ကျန်ကျွေး လင်ကြီးမေး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ထမင်းကို လှည့်လည်ကာ တောင်းရမ်းစားသောက်၍ အသက်မွေးရသည် နဋမျိုး၌ဖြစ်၍ အရွယ်လောက်လတ်သော် အလွန်ဆင်းရဲ၏။ မကောင်းသောအဆင်းနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထမင်းကို လှည့်လည်တောင်းရမ်းကာ စားသောက် အသက်မွေးရ၏။
ထိုအခါ ကာသိတိုင်း ရွာငယ်တစ်ခုဝယ် ပုဏ္ဏားတစ်ယောက်၏ ပုဏ္ဏေးမသည် သီလမရှိ၊ ယုတ်မာသောအကျင့် ရှိ၏။ ထိုပုဏ္ဏေးမသည် သယောက်လင်နှင့် ယုတ်မာသော အကျင့်ကို ကျင့်ပြီး၍ သယောက်လင်အား “အရှင် ... ခဏနေပါဦး ထမင်းဦးကို စားရမည်” ဟု ဆိုပြီးလျှင် ထမင်းကို ခူး၍ အမဲဟင်းလျာနှင့် စားစေ၏။ မိမိကား လင်ပုဏ္ဏားလာခြင်းကို မျှော်ကာ အိမ်တံခါးတွင် ရပ်လျက်စောင့်၏။ နဋမျိုး၌ဖြစ်သော လုလင်လည်း သယောက်လင် ထမင်းစားရာအရပ်၌ ထမင်းတောင်းကာ ရပ်လျက်နေ၏။
ထိုခဏ၌ ပုဏ္ဏားသည် အိမ်သို့ရှေးရှု့ ပြန်လာ၏။ ပုဏ္ဏေးမမြင်လျှင် အိမ်တွင်းသို့ လျင်မြန်စွာဝင်၍ သယောက်ကျီတွင်းသို့ သွင်း၍ထားလေ၏။ လင်ပုဏ္ဏား ရောက်လာလျှင် လက်ဆေးရည်ကိုပေးကာ သယောက်လင် စားကြွင်းဖြစ်သော ထမင်းအေးပေါ်တွင် ထမင်းပူကိုထပ်၍ ထည့်ကာစားစေပြန်၏။ ပုဏ္ဏားလည်း ထမင်းပွဲ၌ လက်နှိုက်မိ၍ အပေါ်ယံက ထမင်းပူ၊ အောက်က ထမင်းအေးကို မြင်လျှင် ဤထမင်းအေးကား သူတစ်ပါးစားကြွင်း ဖြစ်ရာသည်ဟု ကြံစည်၍ ပုဏ္ဏေးမအား -
လင်ကြီးဆုံးမ ရှောင်ကြဉ်ကြ
ပုဏ္ဏေးမသည် မိမိပြုအပ်သော အမှုထင်ရှားလာမည်ကို ကြောက်သဖြင့် ပုဏ္ဏားက အဖန်ဖန် မေးသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ စကားမဆိုဘဲ ဆိတ်ဆိတ်သာ နေလေ၏။ ထိုခဏ၌ နဋမျိုးဖြစ်သော လုလင်သည် “ကျီထဲ၌ နေစေသောသူကား သယောက်လင် ဖြစ်ရာသည်၊ ဤပုဏ္ဏားကား အိမ်ရှင်လင်ကြီး ဖြစ်ရာသည်၊ ငါသိသမျှ အကြောင်းစုံကို ပုဏ္ဏားအား ပြောကြားမည်” ဟု ကြံစည်ကာ -
“အို - ပုဏ္ဏားကြီး ... အကျွန်ုပ်ကား နဋမျိုးဖြစ်၍ ထမင်းတောင်းစားရန် ဤအရပ်သို့ ရောက်လာပါ၏။ အရှင်ပုဏ္ဏားကြီးသည် ဤထမင်းကား ဘယ်သူ့စားကြွင်း ဖြစ်သည်ကို စုံစမ်းရှာဖွေနေဘိ၏။ ဤထမင်းကို စားသော ပုဏ္ဏေးမ၏ သယောက်လင်ကား အရှင်ကို ကြောက်သဖြင့် ကျီထဲမှာ ဝင်နေပါ၏။” ဟု အကြောင်းစုံ ပြောကြာလေ၏။ ပုဏ္ဏားသည် နဋမျိုး၏ စကားကိုကြားလျှင် အလွန်အမျက်ထွက်ကာ သယောက်လင်၏ ဦးသျှောင်ကို ဆွဲပြီးလျှင် ကျီထဲမှ ထုတ်၍ နောင်တစ်ဖန် ဤလိုယုတ်မာသောအကျင့်ကို မကျင့်လင့်ဟူ ဆဲရေးခြိမ်းခြောက်လျက် နှစ်ယောက်လုံး သတ်ပုတ် ရိုက်နှက်လတ်သော် နှစ်ယောက်လုံးပင် နောင်တစ်ဖန် ယုတ်မာသောအမှုကို မပြုဝံ့ကြကုန်၊ ရှောင်ကြဉ်ကြကုန်၏။
ဤဒေသနာတော်ကို ဟောတော်မူပြီးလျှင် သစ္စာကို ပြသည့်အဆုံး၌ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့ပျင်းရိသော ရဟန်းသည် သောတာပတ္တဖိုလ်၌ တည်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ပုဏ္ဏေးမသည် - ယခုအခါ မယားဟောင်း။
ပုဏ္ဏားသည် - ငြီးငွေ့သောရဟန်း။
နဋမျိုးလုလင်သည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) လင်ကြီးလည်းလစ်၊ မိန်းမညစ်၊ ကောက်ကျစ်လင်စောင်မွေး။
(၂) လင်စောင်စားကြွင်း၊ ကျန်ထမင်း၊ ချက်ချင်းလင်ကြီးကျွေး။
ဥစ္ဆိဋ္ဌဘတ္တဇာတ် ပြီး၏။
ဝမ်နားပုံရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ဝမ်နားပုံရွာ (Wannarpong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ ဝမ်ဖွီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၅၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝမ်ဖွီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၈၃ ဦး၊ မ ၁၈၄၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
တောင်စိန် (အနောက်)ရွာ၊ မေတ္တာကုန်း
တောင်စိန် (အနောက်)ရွာ၊ မေတ္တာကုန်း
ပေတရာစုရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ပေတရာစုရွာ (Paytayarsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ပဲနွယ်ကုန်းရွာမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပဲနွယ်ကုန်းရွာမကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၂၂ ဦး၊ မ ၂၄၂၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အညာစုရွာ၊ ကျောက်တိုင်
အညာစုရွာ၊ ကျောက်တိုင်
အုန်းတပင်ရွာ၊ ညောင်ပင်သာ
အုန်းတပင်ရွာ၊ ညောင်ပင်သာ
ထင်းပုံ / ထင်းပုံဆိပ်
ထင်းပုံ / ထင်းပုံဆိပ်
နောင်ဟီးရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
နောင်ဟီးရွာ(Nawnghee)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ နောင်ဟီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၇၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နောင်ဟီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၀၇ ဦး၊ မ ၁၀၃၃ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၂၀၄၀ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောင်းစုရွာ၊ မေတ္တာကုန်း
ကျောင်းစုရွာ၊ မေတ္တာကုန်း
နန့်စန်း-၃ရွာ၊ ဖားကန့်မြို့နယ်
နန့်စန်း-၃ရွာ(Namsan-၃)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းခရိုင်၊ ဖားကန့်မြို့နယ်၊ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုံးခင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၀၅၂၀ ဦး၊ မ ၂၃၄၃၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၆၃၉၅၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ရွှေတောင်ကြားပါတီ
ရွှေတောင်ကြားပါတီ (Golden Valley Party၊ Independent Party (အင်ဒီပင်းဒင့်ပါတီ) သို့မဟုတ် Progressive Party (တိုးတက်ရေးပါတီ)) သည် အင်္ဂလိပ် ကိုလိုနီ ဝံသာနု လှုပ်ရှားမှု ခေတ်အတွင်း ပေါ်ပေါက် လာခဲ့သော ပါတီ ဖြစ်သော်လည်း အင်္ဂလိပ် အစိုးရ အလိုကျ အလိုတော်ရိ ပါတီအဖြစ် ပေါ်ထွက် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်အစိုးရမှ သူကောင်းပြုထားသော ဆာဘွဲ့ရ ပုဂ္ဂိုလ်များ ပါဝင်ကြသလို အင်္ဂလိပ် ကပြား၊ တရုတ်နှင့် အိန္ဒိယ ကုန်သည်ကြီး များ၊ အစိုးရအရာရှိ ဗျူရိုကရက်ဟောင်း ကြီးများ ပင်စင်စားကြီးများနှင့် ဝတ်လုံ၊ ရှေ့နေ စသည်တို့ ပါဝင်ကြသည်။ ခရိုင် မြို့နယ် ကျေးရွာများတွင် အသင်းခွဲ ထားရှိနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အင်္ဂလိပ် အစိုးရ အလိုကျ ရပ်တည်လှုပ်ရှားခဲ့သော ပါတီဖြစ်သည်။ ဆာ ဂျေအေ မောင်ကြီး က ဦးဆောင် ဖွဲ့စည်းခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲများ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကာ အမတ်လုပ်ခြင်း၊ နယ်ချဲ့ အစိုးရ ပေးသမျှ ရာထူးကြီးများကို လက်ခံရယူပြီး လွှတ်တော် အတွင်း အင်္ဂလိပ် အကြိုက် လုပ်ငန်းများ အကောင်အထည်ဖော် ပြောဆိုလှုပ်ရှားခြင်းတို့မျှသာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပါတီ၏ နာမည်ကို မြန်မာပြည်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့၊ အင်ဒီပင်းဒင့်ပါတီ ဟု အမည်တပ်မှည့်ခေါ်ခဲ့သည်။ လက်တွေ့တွင် ဟုမ္မရူး အဆင့်ကို ပီပီသသ တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ လူထုတွင် နာမည်ကောင်းမရဘဲ ပါတီဝင် အများစုသည် ရွှေတောင်ကြား ရပ်ကွက် မှာ နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်သသည့်အတွက် ရွှေတောင်ကြား ပါတီဟုသာ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ဆာဂျေအေ မောင်ကြီး၏ ရွှေတောင်ကြားပါတီသည် ခွဲရေး-တွဲရေးမှာ ခွဲရေး ဘက်က ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၁ ခုနှစ်၊ လန်ဒန်စားပွဲဝိုင်းကွန်ဖရင့် မှ အင်္ဂလိပ်အစိုးရ၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ တက်ရောက်ခွင့်ရ ပုဂ္ဂိုလ် ၂၄ ဦးအနက် ၂၃ ဦး တက်ရောက်ရာတွင် ရွှေတောင်ကြားပါတီမှ ဦးအောင်သင်း၊ ဦးကြင်သိန်း၊ ဆာဒီဂလင်ဗီတို့ (၃) ဦး တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၃၀ ပြည့် ဗမာပြည်ဘုရင်ခံ ဆာချားလ်စ်အင်းနစ် အင်္ဂလန် ခေတ္တ ပြန်သွားချိန်မှာ ယာယီ ဘုရင်ခံ အဖြစ် ရွှေတောင်ကြား ပါတီ ခေါင်းဆောင် ဆာဂျေအေမောင်ကြီးက တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ထိုကာလတွင် ဆရာစံ လယ်သမား ပုန်ကန်တော်လှန်မှုကြီး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
ရှပ်ရှားတောင်ရွာ၊ စံဂိုးတောင်
ရှပ်ရှားတောင်ရွာ၊ စံဂိုးတောင်
အောင်မြင်တည်ရွာ၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်
အောင်မြင်တည်ရွာ (Aungmyinti)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မော်လိုက်ခရိုင်၊ ဖောင်းပြင်မြို့နယ်၊ မားသီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၁၁၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖောင်းပြင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆယ်ကန်ရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
ဆယ်ကန်ရွာ (Sekan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ ဆယ်ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၂၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆယ်ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၇၀ ဦး၊ မ ၅၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၆၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘားကမ့်
ဘားကမ့် (Barcamp) ဆိုသည်မှာ သမာရိုးကျ ပြုလုပ်နေကျ နည်းပညာ ဟောပြောပွဲပုံစံမှ ခွဲထွက်ပြီး လူအများစုပေါင်းကျင်းပသော လွတ်လပ်တဲ့ အသိပညာမျှဝေနိုင်သော နည်းပညာ ဖလှယ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘားကမ့်တွင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်း ဆီမှ မိမိတို့ သိရှိထားသမျှသော အသိပညာ၊ အတတ်ပညာများကို ဆွေးနွေးမှုပုံစံဖြင့် အပြန်အလှန် တင်ပြနိုင်သည်။ ဘားကမ့်သည် ပွင့်လင်း(Open)သည်၊ မည်သူမဆို တက်ရောက်လာသူများ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ဟောပြော၍ ရသည်။ သက်ဆိုင်ရာ အချိန်ဇယားကပ်ထားသော ဘုတ်ပေါ်တွင် ကိုယ်ဟောပြောမယ့် ခေါင်းစဉ်ကို သွားကပ်လို့ရသည်။ ဘားကမ့်ကို ဦးဆောင်သူ(Organizer) ရယ်လို့ သီးသန့်မရှိပဲ ကျင်းပမည့် နယ်မြေဒေသမှ ဘားကမ့်ပြုလုပ်ချင်သူ (Barcamper)များနှင့် တက်ရောက်မယ့် သူများက စုပေါင်းကျင်းပ ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘားကမ့်ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် နယ်မြေဒေသ အသီးသီးက ကိုယ့်လို ဝါသနာတူတွေ အချင်းချင်း ပိုမိုရင်းနှီးလာနိုင်သည်။
ဘားကမ့်ဆိုသည် ပုံမှန် ဆွေးနွေးပွဲ၊ အစည်းအဝေး၊ တွေ့ဆုံပွဲ စတာတွေလို ကြိုတင် စီမံထားတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေ ထားရှိချင်းမရှိဘဲ တက်ရောက်လာသူတွေက ပြောလာသော၊ ပြောချင်သော အကြောင်းအရာတွေကို တချိန်ထဲ တပြိုင်ထဲ မှာ အများအပြား တင်ပြ ပေးနိုင်သည့် နေရာများစွာကို ဖန်တီးပေးမည့် ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘားကမ့် ဆိုတာကတော့ ပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် သမရိုးကျ ပွဲကျင်းပပုံလေးတွေကနေ ခွဲထွက်သွားသည်။ ဝါသနာတူရာ၊ ရည်မှန်းချက်တူရာလူတွေစုပြီး အတွေ့အကြုံတွေ အသိပညာတွေဖလှယ်ကြမယ့်ပွဲဖြစ်သည်။ ဘားကမ့် ဆိုတာက ဟောပြောပွဲမဟုတ်။ သရုပ်ဖော်ပြသခြင်းသက်သက်လည်းမဟုတ်။ ဆွေးနွေးပွဲကြီးမျိုးလည်းမဟုတ်။ Conference လိုမျိုးမဟုတ်တဲ့အတွက် Un-conference ဟု ခေါ်ပါသေးသည်။ ဘားကမ့် မှာ Experts တွေက Non-Experts တွေကို ဆရာလုပ်တဲ့ပုံမျိုးလည်းမသွားပါ။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ကျွမ်းကျင်တဲ့အပိုင်းလေးတွေ၊ တပါးသူကို ဝေမျှထိုက်မယ့်အပိုင်းတွေ ကိုယ်စီရှိကြတယ်လို့ ဘားကမ့် ကယူဆပါသည်။ အဲ့ဒီ့အတွက် ပညာဖြန့်ဝေခြင်း မော်ဒယ်ကို လုံးဝပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်မယ့် Event ဖြစ်သည်။
ဘားကမ့်မှာ စည်းများ၊ဘောင်များ၊ agenda များမရှိပဲ အချင်းချင်း လွတ်လပ်စွာ ဆွေးနွေးဖလှယ်ကြပြီး ဆွေးနွေးပွဲရဲ့ခေါ်ဆောင်ရာကိုအလိုက်သင့်လိုက်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဘားကမ့်၏ အသက်ကတော့ "participating" - ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ခြင်း ပါပဲ။ ဘေးကနေကြည့်နေမယ့်လူမျိုးတွေမပါဝင်ပါ။ အဲ့ဒီတော့ ဘားကမ့်ကို လာတဲ့လူတိုင်း ကိုယ်သိတာတွေကို ပေးရင်းနှင့် ကိုယ်မသိတာတွေလည်း ယူသွားနိုင်ကြမှာဖြစ်သည်။
စတင်ကျင်းပခဲ့သော နိုင်ငံ
ဘားကမ့် မပေါ်ခင်က Foobar တို့မှတစ်ဆင့် Foo Camp ဆိုပြီး ပြောင်းလဲရာမှ ဘားကမ့်(BarCamp)ဆိုသော နာမည်နှင့်အတူ ကမ္ဘာပေါ်၌ပထမ ဦးဆုံးဘားကမ့်ပွဲကို ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ ပလိုအတိုမြို့မှာ ၂၀၀၅ ခုနှစ်မှာ ဩဂုတ်လ ၁၉ ရက်နေ့ကနေ ၂၁ ရက်နေ့အထိ ကျင်းပခဲ့ပြီး Barcampers ၂၀၀ ကျော် တက်ရောက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ မြောက်အမေရိက၊ တောင်အမေရိက၊ အာဖရိက၊ ဥရောပအရှေ့ အလယ်ပိုင်းဒေသ၊ ဩစတြေးလျနှင့် အာရှတိုက်ရှိ မြို့အတော်များများတွင် စတင် ကျင်းပနိုင်ခဲ့ ကြသည်။ ၂၀၀၆ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၅ -၂၇ ရက်နေ့ကို BarCampe Earth အဖြစ်သတ်မှတ်ကာ တစ်ကမ္ဘာလုံး ရှိမြို့ကြီးများတွင် တစ်ပြိုင်နက်စတင် ကျင်းပနိုင်ခဲ့သည်။ ပထမဆုံးဘားကမ့်ပွဲကို ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၉- ၂၁ မှာ ကျင်းပခဲ့ပြီး ၂ နှစ်ပြည့်တဲ့ ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၈-၁၉ ရက် မှာ ဘားကမ့်၏ဒုတိယမြောက်နှစ်ပတ်လည်အဖြစ် BarCampe Block ကို သတ်မှတ်ခဲ့ကာ မူလကျင်းပခဲ့ရာ ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၏ ပလိုအတိုမြို့မှာ ကျင်းပခဲ့ပြီး ၈၀၀ ကျော် တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ဘားကမ့်၏ ရည်ရွယ်ချက်များ
ဘားကမ့်တွေအားလုံးသည် ပေါင်းစည်းသည့်ပုံစံမျိုး ဖွဲ့စည်းထားခြင်းမဟုတ်ကြဘဲ နိုင်ငံတစ်ခုနှင့်တစ်ခု လွတ်လပ်စွာ ပြုလုပ်ကျင်းပခြင်းမျိုးဖြစ်သော်လည်း ဘားကမ့်တိုင်းတွင် တူညီသောဘုံရည်မှန်းချက် များက အတူတူပင် ဖြစ်နေတတ်ကြသည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှစပြီး တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ မိမိတို့ကျွမ်းကျင်ရာ၊ တတ်မြောက်ထားရာ ပညာရပ်နယ်ပယ်များ၌ အသိပညာပိုင်းဆိုင်ရာများ၊ အတတ်ပညာပိုင်းဆိုင်ရာများ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားချက်များ လျော့ နည်းလာစေဖို့နဲ့ အတူယှဉ်တွဲကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှုဆိုသည့် အသိတရားများမှတစ်ဆင့် လူသားအကျိုးပြုလုပ်ငန်းများကို ထိရောက်စွာ အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်နိုင်ရေးတို့ဖြစ်သည်။ ထိုလူသားအကျိုးပြု လုပ်ငန်းများမှ တစ်ဆင့် အလုပ်အကိုင်၊ အခွင့်အလမ်းများ ပိုမိုပေါ်ပေါက်လာဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဘားကမ့်ကို အဓိကထင်ရှားစေသော အချက်တစ်ခုက တစ်ဦးတစ်ယောက် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုမှ ချုပ်ကိုင်လွှမ်းမိုးခြင်းကို တားဆီးပိတ်ပင်ပြီး လွတ်လပ်မှုရှိသည့် လူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်နှင့် နည်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာရေးအတွက် တွန်းအားတစ်ရပ်ပဲဖြစ်သည်။
စီစဉ်ပုံ
ဘားကမ့် ပြုလုပ်သည့် ပွဲမှာ ဘယ်လို စီမံပေးထား သလဲ ဆိုလျှင် ဘားကမ့်စီစဉ်သူများက တက်ရောက်လာပြီး မိမိပြောလို၊ ဆွေးနွေးလိုသည့် အကြောင်းအရာများကို သီးသန့်တင်ပြနိုင်အောင် အခန်းများ စီမံပေးထားမည်။ ပြောလိုသည့်သူများသည် မိမိတင်ပြပြောဆိုလိုသော အကြောင်းအရာ ခေါင်းစဉ်များကို ပွဲအတွင်းအစီအစဉ် ကြေညာသင်ပုန်းမှာ လွတ်လပ်စွာ လာရောက်ပြီး မိမိအစီအစဉ်နှင့် လာရောက် ကပ်ထားနိုင်သည်။ ထိုသင်ပုန်းမှာ စီစဉ်ထားသော အခန်းနံပါတ်များနှင့် အချိန် တွေကို ဖော်ပြထားမှာ ဖြစ်သည်။ ဒီလို လာရောက် ကပ်ထားနိုင်ဖို့ ဘားကမ့် စီစဉ် သူတွေနှင့် ကူညီသူတွေက တက်ရောက်လာသူတွေကို ကူညီပေးမှာ ဖြစ်သည်။ အစီအစဉ်အတိုင်းဘဲ အချိန်နဲ့နေရာ သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာတွေမှာ မတူညီတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို တပြိုင်နဲ့ ကျင်းပပေးနေမှာ ဖြစ်ပြီး ဘားကမ့်ကို လာရောက် သူတွေကလဲ အဲဒီတင်ပြပြောဆိုမှုတွေကို မိမိတို့စိတ်ဝင်စားရာ နေရာတွေမှာ လွတ် လပ်စွာ သွားရောက်နားထောင်ပြန်လှန်ဆွေးနွေးမှုတွေကို ပြုလုပ်နိုင်မှဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို မျိုး တင်ပြချက်တွေကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ဖလှယ်နိုင်ဖို့ အတွက် အကြောင်းအရာ တခုခြင်းစီအတွက် တင်ပြဆွေးနွေးချိန်တွေကိုတော့ အနည်းငယ်အချိန်ကန့်သတ်မှု တွေနဲ့ စီစဉ်ပေးထားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကလဲ အများအပြားထွက်ပေါ်လာမည့် ခေါင်း စဉ်တွေအတွက် အားလုံးနားထောင်လို့ရအောင် ပြုလုပ်ပေးရတာဖြစ်ပြီး လူအများ စိတ်ဝင်စားမှုနဲ့ အားပေးမှု ဖြစ်နေတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်က ဆွေးနွေးချက်များအတွက် အချိန်ပိုရရှိနိုင်အောင်ဆောင်ရွက်ပေးထားမှာလဲဖြစ်ပါတယ်။
ဘားကမ့်ပွဲဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ပံ့ပိုးကူညီရမည့် အဖွဲ့အစည်းများ
ဘားကမ့်ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် အဓိကပံ့ပိုးကူညီရသည့် အဖွဲ့များအဖြစ် အဖွဲ့ ၅ ဖွဲ့ကို Barcamper တွေထဲမှ ရွေးချယ်ကာ ဖွဲ့စည်းကြရပြီး ဘားကမ့်ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် လုပ်ငန်းတာဝန်များကို ခွဲဝေယူကြရသည်။
အကျိုးကျေးဇူး
ဘားကမ့်စီစဉ်သူတွေက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် မိမိတို့ ဘာသာ လွတ်လပ်စွာ နှီးနှော ဖလှယ်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဘားကမ့်ပြုလုပ်တဲ့ပွဲတွေမှာ လူမှုရေး၊စီးပွားရေး၊နည်းပညာစတဲ့ ကဏ္ဍများစွာ ကိုပေါင်းကူးပေးတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် နည်းပညာ ရှိပြီး စီးပွားရေးအကြောင်းသိရှိချင်သူ၊ စီးပွားရေး နယ်ပယ်မှာထွန်းကားပေမယ့် နည်းပညာပိုင်းမှာ အားနည်းနေသူ စတဲ့ သူတွေအချင်းချင်းကို တွေ့ဆုံပေးနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတော့ ဘားကမ့်တွေရဲ့ ပြုလုပ်ရ တဲ့ ရည်ရွယ်ရင်းဟာ ဘာလဲဆိုပြီးမေးလာ စရာဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဘားကမ့် စီစဉ်သူတွေဟာ ဒီလို တချိန်တည်းတပြိုင်ထဲမှာ အခွင့်အလမ်းပေါင်းများစွာ တိုးတက် လာစေမယ့် ရည်ရွယ်ချက်ကလွဲပြီး မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မှမရှိဘူးဆိုတာတော့ ရဲရဲပြောချင်ပါတယ်။ ကမ္ဘာနဲ့ တလွှားဘာကြောင့်ဘားကမ့်ပေါင်း များစွာ ကို အကြိမ်ကြိမ်ပြုလုပ်နေတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းဟာ မိမိတို့ဒေသအတွင်းမှာရှိတဲ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အားတွေကို စုစည်းပေးစေနိုင်တာကြောင့် လို့ဘဲ ဆိုရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘားကမ့်ဟာ မတူညီတဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေကို တွန်းဖယ်ပြီး တချိန်ထဲမှာ များစွာသော ကဏ္ဍတွေအတွက် အချိန်တိုတိုနဲ့ထိရောက်တဲ့ ပေါင်းစည်းမှုတခုကို ရရှိစေမယ့် ပွဲတွေလို့ ဆိုရင်လဲ ကျွန်တော်တို့ ပြုလုပ်တဲ့ ရည်ရွယ်ရင်းကို ပိုမိုထိရောက်မယ်လို့ထင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘားကမ့်ကိုလာတဲ့ စိတ်ဝင်စားသူတွေအတွက်ရရှိနိုင်မယ့် အကျိုးအမြတ်ပါးပါးလေးတခုလောက်ကို ထုတ်ကြည့်ရရင် မိမိတို့ တင်ပြချင်တဲ့အကြောင်း အရာတွေ နည်းပညာတွေ စိတ်ကူးတွေကို မိမိတို့အစီအစဉ်နဲ့ သီးသန့်လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ ကုန်ကျမယ့် ငွေကြေးနဲ့အချိန်တွေကို လုံးဝလျော့ချပေးလိုက်နိုင်ပါတယ်။ နောက်တခုကတော့ မိမိတို့ သဘောတရားတွေကို မိမိရဲ့ ထင်မြင်ယူဆချက်တွေကို ပြန်လှန်မေးခွန်းထုတ်ခြင်းတွေ အတွက် လုံလောက်တဲ့ ပညာရှင်အများ အပြား ကိုလဲ တွေ့မြင်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ လာရောက်သူတွေအတွက် အဓိကကျတဲ့ ပြင်ဆင်မှုကတော့ မိမိက ဘာကိုသိချင်တယ်၊ ဘာကို တင်ပြချင်တယ်၊ ဘာကို မေးမြန်း ချင်တယ်၊ ဘယ်လိုအကြောင်းအရာတွေကို စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတဲ့အချက်တွေအပြင် မိမိကိုယ်တိုင်ဟာ ဒီဘားကမ့်မှာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူ တယောက် ဖြစ်လာ နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ယုံကြည်မှုလဲ ရှိဖို့လိုအပ်မှာဖြစ်ပါတယ်။
မေးပါများစကားရ ဆိုတဲ့ စကားပုံကတော့ ဘားကမ့်မှာထိထိရောက်ရောက် အသုံးချသင့်တဲ့ စကားတခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဘားကမ့်တွေမှာ ပြုလုပ်လေ့ရှိတဲ့ အစီအစဉ်တွေအပြင် ရန်ကုန်ဘားကမ့်မှာ ပြုလုပ်မယ့်ထူးခြားတဲ့အစီအစဉ်တွေလဲ ပါဝင်ဦးမှာဖြစ်ပါတယ်။ ရန်ကုန်ဘားကမ့် လို့ ခေါ်ဆိုရတာကတော့ ဘားကမ့်ပြုလုပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပြုလုပ်တဲ့ဒေသ ကိုအစွဲပြုခေါ်ဆိုလေ့ရှိတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ရန်ကုန်ဘားကမ့်လို့ ခေါ်ရတာ ဖြစ်တယ် ဆိုတာ ဘာမှ ဝိယောဓိမဖြစ်ပါနဲ့။ တကယ်က နေရာဒေသဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အရမ်းအဓိကကျတဲ့စိတ်ဝင်စားစရာ အကြောင်းတရားမဟုတ်လို့ဘဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကဲပါလေ ဘာဘဲပြောပြော အခြား ဘားကမ့်ပေါင်းများစွာမှာ မပါဝင်နိုင်တဲ့ ထူးခြားအစီအစဉ်တွေကို ရန်ကုန်ဘားကမ့်မှာ ထည့်သွင်း ထားဦးမှာ မို့ ဘာတွေလဲ ဆိုတာကတော့ လာရောက်တဲ့အခါမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်းလေးဖြစ်သွားအောင် ဒီအတိုင်းဘဲ ထားလိုက်ပါဦးမယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ သင့်အတွက် ရန်ကုန်ဘားကမ့်ကို လာရောက်ဖို့ အတွက် အမှတ်တရတီရှပ်လေးကို ဘယ်လိုအနေအထားဝတ်ချင်တယ်ဆိုတာကို ဒီဆိုဒ်မှာ မှတ်ပုံတင်ရင်း မှာထားနိုင်သလို သင်ဘယ်သူ ဘယ်ကနေလာမယ်ဆိုတာနဲ့ ဘာခေါင်းစဉ်မျိုးကို ပြောမယ်ဆိုတာလဲ ကြိုတင် ကြော်ငြာထားနိုင်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ဒီမှာ မှတ်ပုံတင်မထားရင်လဲ ဘားကမ့်ပွဲအတွင်းမှာ သင်ဟာ ဝင်ရောက်တင်ပြဆွေးနွေးသူတယောက် ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်ဆိုရင် အရမ်းမအံ့ဩနဲ့ဦးနော်။
ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများ
ဘားကမ့်ပွဲလာလျှင် Laptop တစ်လုံးနှင့် data သိမ်းနိုင်သော deviceများကို ယူဆောင်လာသင့်သည်။ ဘားကမ့်ကိုတစ်ဖက်ကကျင်းပနေသလိုပဲ မနက် ၉ နာရီမှ ညနေ ၅ နာရီ အထိကိုလည်း Free Service ပေးထားသော Wireless Internet Accessကို ရယူသုံးစွဲနိုင်မှာဖြစ်သည်။ အထူးခြားဆုံးကတော့ ဘားကမ့်ပွဲအတွင်းမှ သတင်းများ၊ ဓာတ်ပုံများနှင့် ဗီဒီယိုဖိုင်များကို အင်တာနက်စာမျက်နှာထက်ကို တိုက်ရိုက်ပေးပို့နိုင်သည့်အတွက် အထူးခြားဆုံး ပွဲတစ်ပွဲဖြစ်သည်။
ယုတ်ရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
ယုတ်ရွာ (Yoke)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ ဘော်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၀၉၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘော်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၄၁ ဦး၊ မ ၂၅၁၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကံသစ်ရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
ကံသစ်ရွာ (Kanthit)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ ရွာရှည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၈၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွာရှည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၈၀ ဦး၊ မ ၇၄၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၂၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြစ်သားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စောငမန်း
စောငမန်း သည် အနားယူသွားပြီဖြစ်သည့် မြန်မာလူမျိုးလက်ဝှေ့သမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အလွတ်တန်းလက်ဝှေ့ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံလည်း ဖြစ်သည်။
လက်ဝှေ့ကစားသမားဘဝ
၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် စောငမန်းသည် ရန်ကုန်မြို့တွင် ကျင်းပသည့် အလွတ်တန်းလက်ဝှေ့ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံလုပွဲတွင် ထွန်းထွန်းမင်းအား ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
WLC
၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် စောငမန်းသည် WLC နှင့် အထူးသီးသန့်သဘောတူစာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။
အနားယူခြင်း
၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၉ ရက်နေ့တွင် တောင်ကလေးမြို့၌ Parinya M.U.Den ထိုးသတ်ခဲ့သည့် ပွဲပြီးသည့်နောက်တွင် စောငမန်းသည် အနားယူတော့မည်ဖြစ်ကြောင်းကို သူ၏ ဖေ့ဘွတ်စာမျက်နှာမှ ကြေညာခဲ့သည်။ သူ၏ ကစားသမားဘဝတွင် ခန့်မှန်းခြေ ပွဲပေါင်း ၁၉၀ ထိုးသတ်ခဲ့သည်။ Saw Nga Man had previously hinted at retiring back in April 2018.
မက္ကဇင် ဂေါ်ကီ
အလုပ်သမား လူတန်းစားတို့၏ တော်လှန်ရေးကို သရုပ် ဖော်၍ စာပေ၌ ရှေ့ဆောင်ပြုသည်ဟု ဆိုဗီယက်ရုရှားနိုင်ငံက အသိအမှတ်ပြု၍ ကမ္ဘာ၌လည်း ထင်ရှားကျော်ကြားသော မတ်ဆီယင်ဂေါ်ရကီသည် ၁၈၆၉ ခုနှစ် မတ်လ ၁၄ ရက်နေ့ တွင် နစ်ဇနီနိုဂိုရော့မြို့၌ မွေးဖွားသည်။ ဂေါ်ရကီဟူသော အမည်မှာ အမည်ရင်း မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ငယ်နာမည်ရင်းမှာ အလျက်ဆယေအီ၊ မတ်ဆယီမဗျစ်ပျေရှကတ် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘဝဖြစ်စဉ်မှာ စိတ်နာကြည်းစရာတို့နှင့်သာ ပြည့်နှက်နေရကား ရုရှားဘာသာစကားဖြင့် စိတ်နာသူဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဂေါ်ရကီ ဟူသော အမည်ကို ကလောင်နာမည်အဖြစ်နှင့်ယူ၍ စာများ ရေးသားခဲ့သည်တွင် ဂေါ်ရကီဟူသောအမည်မှာ ကမ္ဘာကျော်ကြားသွားလေသည်။
ဂေါ်ရကီ၏ ဖခင်မှာ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင် အိမ်ထောင်ပရိ ဘောဂ အဖုံးတို့ကိုလုပ်သော အလုပ်သမားဖြစ်သည်။ မိခင်၏ မျိုးရိုးမှာ အထည်ဆေးဆိုးသောအလုပ်ကို လုပ်သူများ ဖြစ် သည်။ ဂေါ်ရကီ ၄၊ ၅ နှစ်သား အရွယ်၌ ဖခင်သေဆုံးသွား သောအခါ မိခင်သည် နောက်အိမ်ထောင်ပြုသောကြောင့် မိခင် ဖက်က အဖိုးနှင့် အတူနေရသည်။ သို့သော် ပညာကောင်းစွာ မသင်ရသေးမီ ဖိနပ်ချုပ်သမားလုပ်ရည်။ နောက် ၂ လမျှ မကြာမီ မြေပုံဆွဲသမား၏ အစေအပါးအဖြစ် အလုပ်လုပ်ပြီး လျှင် အိမ်မှ ထွက်ပြေးလေသည်။ ထိုနောက်၌ကား ပန်းကန် ဆေး၊ မုန့်ဖုတ်၊ ထမင်းချက်၊ ကူလီလိုက်စသော သောင်းပြောင်း ထွေလာ အလုပ်တို့ကို လုပ်ခဲ့ရသည့်အပြင် ဇာတ်သမားလည်း လုပ်ဘူးသည်။ ဘူတာရုံညစောင့်သမား၊ ရှေ့နေစာရေး၊ ပန်းဘဲ သမား စသဖြင့်လည်း အသက်မွေးခဲ့ရသည်။ ဤသို့ဘဝမျိုးစုံ၌ ကျင်လည်ခဲ့ရခြင်းသည် ဂေါ်ရကီအဖို့ သူရေးသားသော စာပေ ထဲ၌ အသုံးချစရာ အခြေခံများဖြစ်သည်သာမက ကမ္ဘာကျော် စာရေးဆရာဘဝသို့ ရောက်အောင်လည်း ပို့ဆောင်ခဲ့လေသည်။
ဂေါ်ရကီသည် အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်သို့ရောက်သောအခါ ကာဇန်တက္ကသိုလ်သို့ ဝင်ခွင့်ရအောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် မအောင်မြင်သဖြင့် ဘီစကွတ်မုန့်လုပ်သော စက်ရုံ၌ အလုပ်လုပ် သည်။ ၁၈၈၈ ခုနှစ်၌ စိတ်ညစ်လွန်း၍ မိမိကိုယ်ကို မိမိ သတ်သေရန် ကြံခဲ့၏။ သို့သော် မအောင်မြင်ချေ။ ထိုမှစ၍ ခြေသလုံးအိမ်တိုင်နေခဲ့ရာမှ ၁၈၉၂ ခုနှစ်တွင် တစ်ဖလစ်မြို့ ထုတ် မထင်ရှားသော ဂျာနယ်ကလေးတစောင်တွင် သူ၏ ပထမဦးစွာ ရေးသားသော ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ်ကို ထည့်သွင်း ထုတ်ဝေခွင့်ရရှိခဲ့လေသည်။
ထိုနောက်၌ကား ဂေါ်ရကီသည် ဝတ္ထုတို အများအပြားအပြင် ဝတ္ထုရှည်ကိုပါ ရေးသားလာခဲ့သည်။ ဝတ္ထုများသည် သူတွေ့ကြုံ ခဲ့ရသော ဘဝ၏ အရောင်ပြန်ဟပ်သော ဝတ္ထုများ ဖြစ်သည်။ မုန့်ဖိုတွင် အလုပ်လုပ်နေသော အလုပ်သများ ယောက်ျားကြီး ၂၆ ယောက်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ပုံပြင်မှာ သူကိုယ်တိုင် မုန့်ဖုတ်သမားဘဝ၌ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောဘဝကို သရုပ်ဖော်ပြလေ သည်။ ခရစ် ၁၉ဝဝ နှင့် ၁၉၁၄ ခုနှစ်အကြားတွင် ပြဇာတ်များ ရေးခဲ့ရာ သူ၏ 'အောက်ဆုံးလွှာ'(၁၉ဝ၃) ဟူသော ပြဇာတ် တွင် လေလွင့်နေသူများ၊ ခြေသလုံးအိမ်တိုင်များ၊ ရာဇဝတ် ကောင်များ၊ ပြည့်တန်ဆာများ၏ ဘဝအမှန်အဖြစ်အပျက်တို့ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၁၉ဝ၇ ခုနှစ်တွင် ရေးသားသော 'အမေ'ဟူသော ဝတ္ထုရှည်ကြီး၌ကား သူ၏အဖိုးဖြစ် သူ၏ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု နှင့် သူ၏ ချစ်လှစွာသော အမေ၏ ကြင်နာမှုတို့ကို ယှဉ်၍ ပြခဲ့သည့်ပြင် အလုပ်သမား လယ်သမားတို့၏ တော်လှန်ရေး စိတ်ဓာတ်ကို ဖွဲ့နွဲ့ခဲ့သည်။ 'ကလေးဘဝ'(၁၉၁၃)၊ 'လောက တစ်ခွင်' (၁၉၁၅)နှင့် ကျွန်ုပ်အတွက် တက္ကသိုလ်များ'(၁၉၂၃) ဟူသော စာတို့မှာမူ ဂေါ်ရကီ၏ ကိုယ်တိုင်ရေး အတ္ထုပ္ပတ္တိများ ဖြစ်၍ များစွာကျော်ကြားလေသည်။ အားလုံးကိုခြုံ၍ပြောရလျှင် ဂေါ်ရကီသည် ရုရှစာပေ၏အစဉ်အလာထဲတွင် မတ်၏ သဘော တရားတို့ကို သွတ်သွင်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဂေါ်ရကီသည် ရုရှနိုင်ငံကို အုပ်စိုးလျက်ရှိသော ဇာဘုရင့် အစိုးရအား ဆန့်ကျင်သည့် ဗော်လရှီဗစ် တော်လှန်ရေး အင် အားစုများနှင့် ပူးတွဲ၍ လွတ်မြောက်ရေးကို ကြိုးပမ်းဆောင် ရွက်ခဲ့သဖြင့်လည်း ၃ ကြိမ်တိုင်တိုက် အကျဉ်းချထားခြင်း ခံခဲ့ ရသည်။ ၁၉ဝ၇ ခုနှစ်၌ တော်လှန်ရေးကိစ္စဖြင့် ကပရီသို့သွား ရာ ကပရီ၌ လီနင်နှင့်တွေ့ဆုံ၍ ရင်းနှီးခင်မင်သွားသည်။ ၁၉၁၇ ခုနှစ် ရုရှပြည်တော်လှန်ရေးကြီး အောင်မြင်ပြီးနောက် ဂေါ်ရကီသည် အနုပညာဆိုင်ရ ပစ္စည်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီး အကဲ ဖြစ်လာသည်။ ထိုနောက် ဆိုဗီယက်စာရေးဆရာသမဂ္ဂ ကို ဦးစီးရှေ့ဆောင်ခဲ့လေသည်။
၁၉၃၆ ခု ဇွန်လ ၁၈ ရက်နေ့၌ ဂျာမန်ဖက်ဆစ်သူလျှိုများ ၏ လက်ချက်ဖြင့် ကမ္ဘာကျော် ဆိုဗီယက်စာရေးဆရာကြီး ဂေါ်ရကီ ကွယ်လွန်လေသည်။ သူ့အား ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် သူ၏မွေးဖွားရာ နစ်ဇနီနိုဂိုရော့မြို့ကို ဂေါ်ရကီမြို့ဟု ခေါ်တွင် စေခဲ့သည်။
ကန်တောရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
ကန်တောရွာ (Kantaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ လက်ပန်ခြေပေါ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၃၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက်ပန်ခြေပေါ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၀၆ ဦး၊ မ ၄၃၀၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၈၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စာပေ
ယင်းကဗျာများကို ကြားနာရသူများက စိတ်တွင် မှတ်သား၍ ပြန်လည် ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် တစ်ဆင့်တစ်ဆင့် လက်ကမ်းသကဲ့သို့ ကာလရှည်မြင့်စွာ မတိမ်ကော မပျောက်ပျက်ရအောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် မှတ်ဉာဏ်နှင့်စကားသံတွင်သာ အခြေတည်ထားသော ဤအဖွဲ့အနွဲ့များမှာ သုခုမအင်္ဂါဖြင့် ပြည့်စုံစေကာမူ၊ စာပေဟု ခေါ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ဤအဖွဲ့အနွဲ့များ ပါဝင်သော ဘာသာစကားကို ပေ၊ ကျောက်၊ စက္ကူ၊ ရွှံ့ပြား၊ ကြေးပြား စသည်တို့၌ ထွင်း၍ ရေး၍၊ ခြစ်၍၊ ပုံဆွဲ၍၊ ထု၍၊ အစက်အကြောင်းချ၍ အမှတ် အသားတင်ကာ၊ စာဟု တီထွင်ပေါ်ပေါက်လာမှပင်၊ နှုတ်ဖြင့်သာ ရွတ်ဆိုလျက် မှတ်ဉာဏ်ဖြင့်သာ ထိန်းသိမ်းခဲ့ရသော အဖွဲ့အနွဲ့ကဗျာလင်္ကာတို့သည် စာပေအရာမြောက်လေသည်။
စာရှိမှ စာပေရှိနိုင်မည်ဟူသော အထက်က အယူအဆကို ငြင်းဆိုသော ကေစိဆရာများလည်း ရှိ၏။ စာဖြင့် မှတ်တမ်း တင်ခြင်း မပြုနိုင်သော်လည်း အနုပညာသင်ဝင်သည့် အဖွဲ့အနွဲ့ ကဗျာများကို စာပေဟုခေါ်နိုင်သည်ဟု ကေစိဆရာများက ဆိုပေသည်။
သုခုမအရာမြောက်အောင်၊ အနုပညာ သက်ဝင်အောင် ဖွဲ့စည်းစီရင်သော စာမှသာလျှင်၊ စာပေအခေါ်ခံထိုက်သည်ဟူသော အယူအဆကို ယခုခေတ်မှပင် အများက လက်ခံလာကြ၏။ မြန်မာတို့တွင် စာပေဟူသော စကားသည် ရှေးခေတ်များ၌ တရားစာပေ ဟူသော အနက်ရခဲ့၏။ ကိုးခန်းပျို့၌၊ 'စာပေနားဝင်၊ ငါ့ကိုသင်သည်၊ လင်လည်း စွန့်ထား၊ ယခုသွားခဲ့'ဟု စပ်ဆိုထားရာ၊ 'တရားစာပေကို နားလည်အောင် သင်ပြပေသောလင်'ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ကြရ၏။ တစ်ဖန် နေမိငရဲခန်းပျို့၌၊ 'ပုထိုးဘုရား၊ ကျောင်းကန်သွား၍၊ တရားစာပေ၊ နာပါချေအံ့'ဟု စပ်ဆိုထားရာ၊ စာပေဟူလျှင် တရားစာစု ဖြစ်သည်ဟု ကျမ်းဂန်တတ်ပုဂ္ဂိုလ်များ နားလည်ယူဆခဲ့ကြ၏။
လောကုတ္တရာနှင့်ဆိုင်သော စာစုကို စာပေဟုခေါ်ခဲ့သည့် ခေတ်မှသည် လောကီနှင့်ဆိုင်သောစာစုများ ပေါ်ပေါက် ခေတ်စားလာချိန်၌ စာပေဟူသော ဝေါဟာရ၏အနက်လည်း ပြောင်းခဲ့ရပေသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ တရားစာစုများကိုသာ စာပေဟု ခေါ်လေ့ မပြုကြတော့ဘဲ၊ အနုပညာ သက်ဝင်သည့် စာမျိုးကိုလည်း စာပေဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုကြောင့် 'စာပေသမိုင်း'ဟူသော စာအုပ်အမည်ကို ကြားရသူတို့သည် တရားစာပါရှိသော ကျမ်းဂန်များပေါ်ပေါက်လာပုံ အစဉ်အလာအကြောင်း စာအုပ်မျှသာဟု မယူဆဘဲ၊ ရတုကဗျာ လင်္ကာနှင့်တကွ စကားပြေအဖွဲ့ အမျိုးမျိုးတို့ ရေးသားပေါ်ပေါက်လာပုံအကြောင်း စာအုပ်ဟု ချက်ခြင်း သိရှိနားလည်လာကြ၏။
သိုးဆောင်တို့၏ အယူအဆတွင် အနုပညာသက်ဝင်သည့် စာအရေးအသားကိုသာမဟုတ်၊ ထိုစာအရေးအသားကို ဝေဖန်ခွဲခြား၊ စိစစ် အကဲဖြတ်၍ အရသာခံစားမှုကို ပေါ်လွင်စေသော အရေးအသားကိုလည်း စာပေအရာတွင် ပေါ်လွင်စေသော အရေးအသားကိုလည်း စာပေအရာအတွင် သွတ်သွင်းထား၏။ ဖွဲ့စည်း သီကုံးမှုတွင် စကားသား အရွေးအချယ် အစီအရင်ကြောင့် သုခုမအရာ မြောက်သည်၊ ဖတ်ရှုသူ၏ စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ရှားထိခိုက်စေသည်ဟု ဆိုနိုင်သော စာမျိုးကို စာဖတ်ဟု အသိအမှတ်ပြုရပေမည်။ စာပေဟုခေါ်ရမည့် စာမျိုး၌ သေးသိမ်သော စဉ်းစားစိတ်ကူးနည်း၊ ညံ့ဖျင်းသော အယူအဆ အကြည့်အမြင်၊ နုံ့သော ကလေးကလား အသွားမျိုးကို ပယ်၍၊ တင့်တယ်ကြည်နူး အံ့ဩဖွယ်ရာသော အရေးအသား ပါရှိရုံမျှမက ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်၍ သမာဓိပြည့်စုံသော စိတ်ထားမျိုးကို ပါရှိစေရသည်။
စာပေဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုကြသော်လည်း စာပေကို ကဏ္ဍခွဲခြားရန် မလွယ်လှပေ။ စာပေ အမျိုးမျိုး ရှိရာ အချို့တရားစာများ၊ အချို့သမိုင်းစာများ၊ အချို့မိန့်ခွန်းများ၊ အချို့သိပ္ပံအကြောင်းရပ် စာများသည် သုခုမအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံ၍ ယင်းတို့ကိုလည်း စာပေအသိုက်အအုံတွင် ထည့်သွင်းပေးရ ပေမည်။ သဘောအားဖြင့် စာပေအမျိုးမျိုးကို ကဏ္ဍ ခွဲရမည်ဆိုလျှင် တရားစာပေ၊သဘာဝတ္ထဗေဒအရ လောကကြီးကို ဆင်ခြင် သုံးသပ်သော စာပေ၊ ကဗျာလင်္ကနှင့် ပြဇာတ် စာပေ၊ သမိုင်း စာပေ၊ အဟောအပြောစာပေ၊ ဝေဖန်အကဲဖြတ်မှုစာပေနှင့် စိတ်ကူး (ဝါ) စိတ်ကွန့်စာပေဟု ခွဲခြားနိုင်သည်။ သိုးဆောင်းတို့၏ စာပေသည် ရှေးနှစ်ပေါင်း ၂၄ဝဝ ခန့်ကစ၍ ပေါ်ပေါက်ထွန်းကားခဲ့သော ဂရိစာပေမှ သက်နွှယ်ခဲ့၏။ ဂရိစာပေတွင် တရားစာပေနှင့် စိတ်ကူးယဉ်(ဝါ) စိတ်ကွန့်စာပေမျိုးတို့မှအပ ဖော်ပြခဲ့သော် စာပေမျိုး အစုံပါဝင်ခဲ့ပေသည်။
စာပေမှန်သမျှကို နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ခွဲထားနိုင်ပေသည်။ လူမျိုးအလိုက်၊ ဘာသာစကားအလိုက် ခွဲခြားနိုင်၏။ ဤစွယ်စုံကျမ်းတွင် ကနေဒါစာပေ၊ ဂရိစာပေ၊ ဂျာမန်စာပေ၊ အင်္ဂလိပ် စာပေ၊ စပိန်စာပေ၊ မြန်မာစာပေ စသည်ဖြင့် လူမျိုးနိုင်ငံ၊ ဘာသာစကားအလိုက် ခွဲခြားကာ စာပေအမျိုးမျိုးကို ဖော်ပြထားသော ဆောင်းပါးများ မြောက်မြားစွာ ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ခေတ် အလျောက်လည်း စာပေကို ခွဲခြားနိုင်၏။ သိုးဆောင်းစာပေတွင် ရှေးခေတ်စာပေ၊ အလယ်ခေတ်စာပေဟု ခွဲခြားနိုင်၏။ စာပေအချင်းချင်း နှိုင်းရှည့်၍ စာပေနှိုင်းရှည့်မှုပညာဟု ပညာတစ်ရပ် အဖြစ်နှင့်လည်း ရှိပေသည်။ ဖွဲ့စည်းသီကုံးမှုကို အခြေခံထား၍ ဖွဲ့နည်းကို ခွဲခြားကာ၊ ကဗျာ၊ စကားပြေ၊ ပြဇာတ်၊ စာမွန်စသည့်ဆောင်းပါးများကိုလည် ဤစုံစွယ်ကျမ်းတွင် တွေ့ရပေမည်။ စာပေ၌ ထင်ရှားကျော်စောသော အရှေ့တိုင်း၊ အနောက်တိုင်း စာရေးဆရာကြီးများနှင့် အလွန့်အလွန် ကျော်ကြားခဲ့သော စာပေများကို သ းသန့်၍လည်း ဤကျမ်းတွင် ဖော်ပြပါရှိ၏။
စာနှင့်စပ်လျဉ်းသော စကားကို ပြောဆိုပါက စာအကြောင်းကို ရေးသားမည်ရှိသော် `စာ´ဟု တစ်လုံးတည်း မရေးဘဲ `စာပေ´ဟူ၍သာ ပေနှင့်တွဲ၍ ပြောလေ့ပြောထ ရေးလေ့ရေးထ ရှိကြသည်။ စာပေဟု ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲ၊ ရေးသားမှ ပြည့်စုံသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။
စာပေကဏ္ဍနှင့် ပတ်သက်၍ လောလောဆယ် လွယ်တာက စာပေပညာရှင်စာရင်း မှတ်တမ်းတင်တာဖြစ်သည်။ ခေတ်အလိုက် ပိုင်းပြီး သုတစာပေ၊ ရသစာပေဟူ၍ ခွဲနိုင်သည်။ ဒီနေရာမှာ ခေတ်အဆက်ဆက် စာပေများကို ပုဂံခေတ် ၊ ပင်းယခေတ် ၊ အင်းဝခေတ် ၊ တောင်ငူခေတ် ၊ ညောင်ရမ်းခေတ် ၊ ကုန်းဘောင်ခေတ် ပိုင်းပြီး ပြုစုခဲ့သော စာဆိုတော်များ အတ္ထုပ္ပတ္တိ၊ မြန်မာစာပေသမိုင်းတွေမှာ တော်တော် ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ပါပြီးပါပြီ။ နောက်ပိုင်းမှာလည်း မလိခရဲ့ မြန်မာဝတ္ထုအညွှန်းတို့မှာလည်း တော်တော် ပါပြီးသားပါ။ ဒီနေရာမှာ လွတ်လပ်ရေးရပြီး နောက်ပိုင်း ကျော်ကြားတဲ့ သုတ ရသ စာပေပညာများကို နှစ်အလိုက် ကြိုးစားပြုစု မှတ်တမ်းတင် သွားပါမည်။
သုတစာပေ
သုတစာပေတွင်မူ စာရေးဆရာသည် သူသိသော အကြောင်းအရာ၊ သူသိသော ပညာဗဟု သုတတို့ကို သူသိသည့်အတိုင်း တင်ပြသည်။ ထိုအခါ စာဖတ်သူသည် အသိပညာကိုလည်းကောင်း၊ ဗဟုသုတ အမျိုးမျိုးကိုလည်းကောင်း ရရှိသည်။ ဆောင်းပါး၊ စာတမ်း၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိ၊ ကျမ်း စသည်တို့သည် သုတစာပေတွင် အကျုံးဝင်သည်ဟု ဆိုရပါမည်။ ထို့ပြင် ဗဟုသုတကို တင်ပြလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ရေးသော ပညာပေး ကဗျာများသည်လည်း သုတစာပေတွင် ပါဝင်သည်ဟု ဆိုရ ပါမည်။ သုတစာပေကိုရေးရာ၌ တခါတရံ စာရေးဆရာသည် သူသိသော အသိပညာ၊ သူသိသော ဗဟုသုတတို့ကို စာဖတ်သူတို့ လက်ခံချင်လာအောင် သူ့စေတနာနှောလျက် ဖျောင်းဖျသွေးဆောင်၍ ရေးတတ်သည်လည်း ရှိသည်။ ထိုအခါ စာဖတ်သူသည် ပညာဗဟုသုတ ရသည့်အပြင် နှစ်သက် ခြင်းလည်း ဖြစ်ရသည်။ ထိုစာမျိုးကို သုတစာပေ၌ ထည့်သွင်းနိုင်သည် ဆိုသော်လည်း ရသသဘော နှောနေသဖြင့် ပညာရှင်အချို့က သုတ ရသစာပေဟု ဆိုကြသည်။ သုတ= knowledge (မသိသေးတဲ့ အချက်အလက် ပညာရပ် ကိုရှင်းလင်းအသိတိုးစေတာ) သက်သက် ရေးတဲ့စာ
ရသစာပေ
ရသစာပေတွင် စာရေးဆရာသည် သူသိသော၊ သူခံစားမိသော အကြောင်းအရာတို့ကို အခြေ ခံပြု၍ သူ့စေတနာကို အဓိကထားသော သူ့စိတ်ကူးဉာဏ်တည်းဟူသော ဆေးရောင်စုံဖြင့် ရေးခြယ် သည်။ ထိုအခါ စာဖတ်သူသည် စာရေးဆရာ၏ စိတ်ကူးဉာဏ်တန်ခိုးကြောင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ သနားခြင်း၊ အားတက်ခြင်း၊ ရဲရင့်ခြင်း၊ အံ့ဩခြင်း၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်း၊ စက်ဆုပ်ခြင်း၊ ချီးကျူးခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ ခြင်းတည်းဟူသော ရသ အတွေ့အကြုံကို ရရှိသည်။ ဝတ္ထု၊ ကဗျာ၊ ပြဇာတ်၊ ပုံပြင် စသည်တို့သည် ရသစာပေတွင် အကျုံးဝင်သည်ဟု ဆိုရပါမည်။ ရသ= ခံစားမှု feeling တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်ခံစားစေတဲ့စာ
ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်
ဖလော်ရီဒါ ပြည်နယ် (Florida) သည် အမေရိကန်ပြည်နယ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အရှေ့တောင်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် အယ်လ်ဘားမားပြည်နယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ် တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်လျက် ရှိသည်။ ပြည်နယ်၏ ကုန်းမြေ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ကျွန်းဆွယ်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ထိုကျွန်းဆွယ်ကို အနောက်ဘက်တွင် မက္ကဆီကို ပင်လယ်ကွေ့၊ အရှေ့ဘက်တွင် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာနှင့်  တောင်ဘက်တွင် ကာရစ်ဘီယံ ပင်လယ် တို့က ဝန်းရံထားကြသည်။ ဖလော်ရီဒါသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွင်းသို့ ၁၈၄၅ ခုနှစ်တွင် ၂၇ ခုမြောက် ပြည်နယ် အဖြစ် ဥရောပသားတို့ နှစ်၃၀၀ အကြာ အုပ်ချုပ်အပြီးတွင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်သည် ယေဘူယျအားဖြင့် နွေးထွေးသော ရာသီဥတု ရှိသဖြင့် နေသာသော ပြည်နယ် (Sunshine State) ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ မြောက်ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းတွင် မုတ်သုံဆန်သော ရာသီဥတု ရှိပြီး တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် မုတ်သုံရာသီဥတု ရှိသည်။ အမေရိကန် လူဦးရေ ဗြူရို၏ စာရင်းဇယားအရ ၂၀၁၀ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁ ရက်တွင် လူဦးရေ ၁၈,၈၀၁,၃၁၀ ရှိပြီး အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် စတုတ္တမြောက် လူဦးရေ အများဆုံး ပြည်နယ် ဖြစ်ပြီး ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ တက္ကဆပ်စ်ပြည်နယ် နှင့် နယူးယောက်ပြည်နယ်တို့ ပြီးလျှင် လူဦးရေ အများဆုံး ဖြစ်သည်။ တာလာဟာဆီမြို့သည် ပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်ပြီး ဂျက်ဆင်ဗီးလ်မြို့သည် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။ တောင်ဖလော်ရီဒါ မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဧရိယာမှာ အကြီးဆုံး မြို့ပြဧရိယာ ဖြစ်သည်။
တောင်မြွေပွေး
ဖော်ပြချက်
မြွေအထီးများ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျမ်းမျှအရှည်သည် ၄၉ စင်တီမီတာ (၁၉.၂၅ လက်မ) ရှိပြီး၊ မြွေအမများမှာ ၁၁၀ စင်တီမီတာ (၄၃.၂၅ လက်မ) ရှိကြကာ၊ အမြီး၏အရှည်သည် မြွေအထီးများမှာ ၈ စင်တီမီတာ (၃.၁၂၅ လက်မ) နှင့် မြွေအမများမှာ ၁၅ စင်တီမီတာ (၅⅞ လက်မ) ရှိကြသည်။
ဦးခေါင်းတွင် နှာတံတိုပြီး မျက်လုံးအချင်း၏ အလျား၏ နှစ်ဆကျော်ရှိသည်။ ငယ်ထိပ်အား ကြီးမားသော ကြေးခွံများထက် သေးငယ်သော အကြေးခွံများဖြင့်သာ ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း အကြေးခွံများသည် အများအားဖြင့် ချောမွေ့ပြီး ပျော့ပျောင်းစွာ ရောနှောထားသည်။
လူသိများသော အမည်များ
တောင်မြွေပွေး ၊ တရုတ်မြွေပွေး၊ မြွေပွေးပြောက် ၊ တရုတ်တောင်မြွေပွေး ။
တွေ့ရှိရသော ဒေသများ
အာရှတွင် နီပေါ၊ အိန္ဒိယ(အာသံ၊ ဆစ်ကင်း၊ မီဇိုရမ်၊ နာဂလန်း)၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် (မျိုးစိတ်ခွဲဇယားတွင် ဖော်ပြထားပြီး)၊ မြန်မာ၊ တရုတ်(ကျဲ့ကျန်း၊ ဖူကျန့်၊ စီချွမ်၊ ယူနန်၊ တိဗက်)၊ ကမ္ဘောဒီးယား၊ ထိုင်း၊ လာအို၊ ဗီယက်နမ်၊ အနောက် မလေးရှား နှင့် အင်ဒိုနီးရှား(ဆူမားတြား)။
အဆိပ်
ဤမျိုးစိတ်များ၏ အဆိပ်အကြောင်း အနည်းငယ် မသိရသော်လည်း သွေးယိုစိမ့်ခြင်း နှင့် procoagulants များပါ၀င်သည်ဟု ယူဆရသည်။ ဤမြွေမျိုးစိတ်၏ အပေါက်ခံရမှုကြောင့် သေဆုံးမှုမှတ်တမ်းတစ်ခုရှိ၏။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အဆိပ်ရှိ မြွေများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:မလေးရှားနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:လာအိုနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ၏ တွားသွားသတ္တဝါများ
သောမဒတ္တဇာတ်
(၂)ဇာတ် ရှိပါသည်။ ဒုကနိပါတ် - ၇။ ဗီရဏထမ္ဘဝဂ် -၂၁၁ - သောမဒတ္တဇာတ်။ ။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွားတောင်းနည်းကို သင်ပြထားပါလျက် မင်းကြီးထံ ရောက်၍ အလွဲဆိုသော ဖခင်အား နွားရအောင် ကူညီပေးသော သောမဒတ်လုလင် အကြောင်း
ရှက်ကြောက်ရွံ့ရှား ရဟန်းတစ်ပါး
ရဟန်းတို့သည် ထိုလာဠုလာယီမထေရ် အကြောင်းကို တရားသဘင်ဝယ် စကားစပ်မိ၍ ပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ “ရဟန်းတို့ ... လာဠုလာယီကား ယခုအခါ၌သာ ရှက်ကြောက်ရွံရှားခြင်းများသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း ရှက်ကြောက်ရွံ့ရှားခြင်းများဖူးပြီ”ဟု မိ်န့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
မျိုးဇာတ်မြှင့်တင် မြတ်လုလင်
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ကာသိတိုင်းဝယ် တစ်ခုသော ပုဏ္ဏားမျိုး၌ဖြစ်၍ အမည်အားဖြင့် သောမဒတ္တဟု ခေါ်တွင်လေ၏။ ထိုသောမဒတ်သည် အရွယ်ရော်ကလတ်သော် တက္ကသိုလ်ပြည်၌ အတတ်ပညာကို သင်ကြားတတ်မြောက်ပြီးလျှင် တစ်ဖန် အိမ်သို့ပြန်လာ၍ မိဘတို့ဆင်းရဲနေသည်ကိုသိလျှင် ယုတ်မာသောအမျိုးမှ မြတ်သောအမျိုး ဖြစ်စေမည်ဟု နှလုံးသွင်းကာ မိဘတို့ကို ပန်ကြားပြီးလျှင် ဗာရာဏသီပြည်သို့သွား၍ မင်းကြီးထံ ခစားလေ၏။ ထိုသောမဒတ်လုလင်အား မင်းကြီးသည် အလွန်ချစ်မြတ်နိုး၏။
ထိုသောမဒတ်၏ ဖခင်သည် နွားနှစ်ကောင်ဖြင့် လယ်ထွန်၍ အသက်မွေးခဲ့ရာ နွားတစ်ကောင်သည် သေခဲ့၏။ ထိုအခါ သားထံသို့သွား၍ “ချစ်သား သောမဒတ် ... ငါ့မှာ နွားတစ်ကောင် သေခဲ့ပြီ၊ တစ်ကောင်သာ ကျန်သဖြင့် လယ်ထွန်၍ မဖြစ်နိုင်၊ သို့အတွက် မင်းကြီးထံသွား၍ နွားတစ်ကောင် တောင်းပေးပါ”ဟု ပြောလေ၏။ “ဖခင် ... မင်းကြီးကို ခစားရသည်မှာ မကြာမြင့်သေး၊ ကျွန်ုပ်တောင်းမပေးဝံ့ပါ ဖခင်ကိုယ်တိုင်သွား၍ တောင်းပါ”ဟု ပြောလေရာ၊ “ချစ်သား ငါသည် ရှက်ကြောက်ရွံ့ရှားခြင်း များသည်ကို သင်သိသည်မဟုတ်လော”ဟု လူနှစ်ယောက်သုံးယောက် အထံတွင် စကားတစ်ခွန်းမျှကိုပင် ပြည့်စုံအောင် မပြောနိုင်၊ အကယ်၍ ငါကိုယ်တိုင်သွား၍ တောင်းသည်ဖြစ်အံ့၊ ငါ့မှာ ကျန်ရှိသော နွားတစ်ကောင်ကိုပင် ပေးခဲ့မိ၍ ပြန်လာရမည်” ဟု ပြော၏။ “ဖခင် ... ဖြစ်လိုရာ ဖြစ်စေတော့၊ အကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်တော့ တောင်း၍မပေးဝံ့ပါ၊ စင်စစ်အားဖြင့် နွားတောင်းနည်း အတတ်ပညာကို သင်ကြားပေးပါမည်” ဟု ပြောလေ၏။ “ချစ်သား ကောင်းပြီ သင်ကြားပေးပါ”ဟု ပြောလေ၏။
နွားရရှိရေး တောင်းနည်းပေး
ထိုအခါ သောမဒတ်သည် အဖကိုခေါ်ပြီးလျှင် ဗိရဏတ္ထမ္ဘက မည်သော သုသာန်ကိုသွား၍ ထိုထိုအရပ်၌ မြက်တို့ကိုထားကာ ဤမြက်စည်းကား မင်းကြီး၊ ဤမြက်စည်းကား အိမ်ရှေ့မင်း၊ ဤမြက်စည်းကား စစ်သူကြီး၊ ဤသို့ အသီးအသီး အမည်ပေး၍ အဖကိုပြလျက် သေချာစွာ မှတ်သားစေပြီးလျှင် “ဖခင် ... သင်သည် မင်းကြီးထံသွား၍ ‘အရှင်မင်းကြီး ... အရှင်မင်းကြီးသည် အောင်စေသတည်း’ ဟု ဆိုပြီးလျှင် -
“အရှင်မင်းကြီး ... အကျွန်ုပ်မှာ နွားနှစ်ကောင်ဖြင့် လယ်ထွန်၍ အသက်မွေးခဲ့ရာ နွားတစ်ကောင်သေ၍ တစ်ကောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ သို့အတွက် အကျွန်ုပ်အား နွားတစ်ကောင် ပေးတော်မူပါ” – ဟု ဂါထာကို သီကုံး၍ပေးကာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး လေ့လာစေပြီးလျှင် နွားတောင်းနည်းကို လက်တွေ့သင်ပြေလေ၏။
စကားတိမ်းမှု ပြက်ရယ်ပြု
အဖ ပုဏ္ဏားသည် သောမဒတ်အား “ချစ်သား ... ဂါထာကို လေ့လာ၍ နှုတ်တက်ရပြီ၊ ယခုအခါ ငါသည် ဘယ်သူ့ထံမှာမဆို ကောင်းမွန်စွာဆိုနိုင်ပြီ၊ နွားတောင်းရန် ငါ့ကို မင်းကြီးထံပို့ပါ” ဟု ပြောလေ၏။ သောမဒတ်လည်း လျောက်ပတ်သော လက်ဆောင်ပဏ္ဏာကိုယူစေ၍ ဖခင်ကို မင်းကြီးထံ ပို့လေ၏။ ပုဏ္ဏားလည်း မင်းကြီးထံရောက်လျှင် “အရှင်မင်းကြီးသည် အောင်စေသတည်း” ဟု ဆိုကာ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာကို ဆက်သလေ၏။ မင်းကြီးလည်း “သောမဒတ် ... ဤပုဏ္ဏားကား သင်နှင့်ဘယ်သို့ တော်စပ်သနည်း”ဟု မေး၏။ “အရှင်မင်းကြီး .. အကျွန်ုပ်ဖခင် ဖြစ်ပါသည်”ဟု လျှောက်လေရာ၊ “ဘယ်အတွက် လာသနည်း” ဟု မေးလျှင် ပုဏ္ဏားသည် နွားတောင်းလိုသဖြင့် -
“အရှင်မင်းကြီး ... အကျွန်ုပ်မှာ နွားနှစ်ကောင်ဖြင့် လယ်ထွန်၍ အသက်မွေးခဲ့ရာ နွားတစ်ကောင်သေ၍ တစ်ကောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့အတွက် နွားတစ်ကောင်ကို ယူတော်မူပါ” – ဟု ဂါထာကို ရွတ်ဆိုတောင်းလေ၏။ မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏား ချွတ်ယွင်းသည်ကိုသိ၍ ရယ်ရွှင်ကာ “သောမဒတ် ... သင်တို့အိမ်၌ နွားတို့သည် များယောင်တကား” ဟု ဆိုသည်ရှိသော်၊ “အရှင်မင်းကြီး ... နွားတို့ကို အရှင်မင်းကြီး ပေးတော်မူအပ်သည် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့”ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
သားကူညီချက် စည်းစိမ်တက်
မင်းကြီးလည်း သောမဒတ်အား နှစ်သက်တော်မူလှ၍ နွားတစ်ဆယ့်ခြောက်ကောင်နှင့် ပုဏ္ဏားနေသောရွာကို ရွာစားပေးတော်မူ၍ များစွာသော အခြံအရံဖြင့် လွှတ်လိုက်၏။ ပုဏ္ဏားသည် သိန္ဓောမြင်းဖြူတို့ဖြင့် ကသော ရထားကို စီးနင်းကာ များစွာသော အခြံအရံဖြင့် ရွာသို့သွားလေ၏။ သောမဒတ်သည် အဖနှင့်အတူ ရထားစီး၍ သွားသည်ရှိသော် -
“ဖခင် ... အကျွန်ုပ်သည် သင်တို့ကို အမြဲမပြတ် မမေ့မလျော့ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဗိရဏတ္ထမ္ဘက မည်သော သုသာန်၌ လေ့လာစေပြီးလျှင် နွားတောင်းနည်းကို လက်တွေ့ သင်ပြထားပါလျက် ပရိသတ်ထဲရောက်၍ အလွဲကိုဆိုဘိသည်။ ပညာနည်းသူကို အမြဲလေ့ကျက်ခြင်းသည် မစောင့်ရှောင်နိုင်” – ဟု အပြစ်တင်စကား ပြောကြားပြန်၏။ အဖပုဏ္ဏားသည် သား၏စကားကို ကြားလျှင် - “ချစ်သား သောမဒတ် ... သူတစ်ပါးထံ ဥစ္စာကို တောင်းသောသူမှာ ရခြင်း၊ မရခြင်း နှစ်မျိုးဖြစ်ရာသည်။ အမှန်အားဖြင့် တောင်းခြင်းမှာ ဤလိုဖြစ်ခြင်းသဘောရှိ၏” –
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် - ရဟန်းတို့ ... ထိုအခါ မင်းကြီးသည် - ယခုအခါ အာနန္ဒာ။ · သောမဒတ် အဖသည် - လာဠုဒါယီ။ · သောမဒတ်သည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ - ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ရှက်ကြောက်သူအား၊ သူ့ထံပါး၊ စကားမဖြောင့်လေ။
(၂) ပညာကနည်း၊ လေ့ကျက်လည်း၊ အမြဲမစောင့်ပေ။
(၃) နွားကိုပေးပါ၊ ပြောဖို့ရာ၊ ယူပါပြောမိလေ။
သောမဒတ္တဇာတ် ပြီး၏။
--
'''သတ္တကနိပါတ် - ၂။ ဂန္ဓာရဝဂ် -(၄၁၀) - သောမဒတ္တဇာတ် သားအဖြစ် မွေးမြူထားသော “သောမဒတ္တ” ဆင်ငယ် သေဆုံး၍ ငိုကြွေးပူဆွေးနေသော ရသေ့အား သိကြားမင်း တရားပြခြင်းအကြောင်း။
တပည့်ကြောင်းပြု ပူဆွေးမှု
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် မထင်ရှားသော ရဟန်းကြီး တစ်ပါးသည် မိမိ ရှင်ပြုထား၍ ကျေးဇူးများသော သာမဏေ သေလွန်သည်ရှိသော် မရဏဿတိ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို မစီးဖြန်းနိုင်ဘဲ ငိုကြွေးမြည်တမ်း၍ သာနေ၏။
ရဟန်းတို့သည် တရားသဘင်၌ ထိုရဟန်းကြီး အကြောင်းကို စကားစပ်မိ၍ ပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူ၍ ထိုအကြောင်းကို သိတော်မူလျှင် “ရဟန်းတို့ … ဤရဟန်းကြီးသည် ယခုအခါ၌ သာ ဤသာမဏေ သေလွန်သည်ရှိသော် ငိုကြွေးမည်တမ်းသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌ လည်း ငိုကြွေး မြည်တမ်းဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ဆင်ငယ်မွေးထား သေလွန်ငြား
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ သိကြားမင်း ဖြစ်လေ၏။ ထိုအခါ ကာသိကရွာ၌ နေသော ပုဏ္ဏားတစ်ယောက်သည် များစွာသော စည်းစိမ် ဥစ္စာ ရှိ၏။ တစ်နေ့သ၌ ကာမဂုဏ် စွန့်လွှတ်၍ တောထွက်ပြီးလျှင် ဟိမဝန္တာသို့ဝင်ကာ ရသေ့ရဟန်းပြု၍ တော၌ ဖြစ်သော သစ်သီးကြီးငယ်ဖြင့်သာ မျှတကာနေ၏။
တစ်နေ့သ၌ သစ်သီးကြီးငယ် ရှာဖွေရန် သွားသည်ရှိသော် ဆင်ငယ်တစ်ကောင်ကိုတွေ့၍ ကျောင်းသို့ဆောင်ယူလျက် သားအမှတ်ဖြင့် မွေးမြူလေ၏။ ထိုဆင်ငယ်အား သောမဒတ် ဟူသော အမည်ကိုမှည့်၍ မြက် သစ်ရွက်တို့ကို စားစေ၏။ အရွယ်သို့ ရောက်လတ်သော် ကြီးသောကိုယ်ရှိ၏။ တစ်နေ့သ၌ အစားများသဖြင့် အစာမကြေခြင်းကြောင့် အားနည်းသောရောဂါ ဖြစ်လေ၏။ ရသေ့လည်း ဆင်ကို ကျောင်း၌ ထား၍ သစ်သီးကြီးငယ် ရှာဖွေရန် သွား၏။ ရသေ့ ပြန်မရောက်သေးမီ ဆင်ငယ်သည် သေလွန်လေ၏။
ရသေ့သောက ပူဆွေးလှ
ဟု ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက် လာလတ်သော် စင်္ကြံဦး၌ လဲ၍ သေနေသော ဆင်ကို မြင်လျှင် လည်ဖက်၍ -