cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ဟတ်လုံရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ဟတ်လုံရွာ (Hatlong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်၊ ကွန်ကျောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၉၈၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကွန်ကျောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၅၂ ဦး၊ မ ၁၂၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၆၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇနကာဘိဝံသ၊ အရှင် (ချမ်းမြေ့)
ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ်
၁၃ဝ၉ ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့တွင် တောရဟန်း ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တပဒုမကို ဥပဇ္ဈာယ် ပြု၍ တောင်တွင်းကြီးမြို့ ရွှေအင်းတောင် ဘုရား အတွင်းရှိ ခဏ္ဍသိမ်၌ ရဟန်း အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသည်။ မန္တလေးမြို့ မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံ တိုက်သစ် စည်ရှင် ဆရာတော်ကြီးများ ထံ၌ ပရိယတ္တိ စာပေများကို သင်ကြားခဲ့သည်။ အစိုးရ သာသနဓဇသီရိပဝရဓမ္မာ စရိယ၊ မန္တလေး သကျသီဟပရိယတ္တိသာသနဟိတဓမ္မာစရိယ ဘွဲ့များ ရရှိခဲ့သည်။ လန်ဒန် စာမေးပွဲများ ကိုလည်း အောင်မြင် ခဲ့သည်။ မန္တလေး မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံတိုက်သစ်၌ စာချကထိက အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ အာရှ၊ ဥရောပ၊ အမေရိကတိုက် နိုင်ငံပေါင်း (၂ဝ) ခန့်သို့ သာသနာပြု ခရီး အဖြစ် လှည့်လည် ကြွတော်မူခြင်း၊ ကလေးမြို့ ခရစ်ယာန် အသင်းတော်များ ကောင်စီ၏ ပင့်လျှောက်ချက် အရ ဟောကြားခဲ့ခြင်း၊ မန္တလေး ရတနာပုံ ရိပ်သာ၊ ရန်ကုန် မဟာစည် သာသနာ့ ရိပ်သာ၌ ပြည်တွင်း ပြည်ပ ယောဂီများအား တရားဓမ္မ ဟောပြော ပြသလျက် ရှိခြင်း စသော သာသနာပြု လုပ်ငန်း များကို ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။ ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် အဂ္ဂမဟာကမ္မဋ္ဌာနာစရိယ ဘွဲ့၊ ၂၀၀၉ခုနှစ်တွင် အဘိဓဇအဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိက ဘွဲ့တို့ကို ရရှိခဲ့သည်။
ရည်ညွှန်းကိုးကား
ကဏ္ဍ:၁၉၂၀ မွေးဖွားသူများ
တတ္စုယ ဖူဂျီဝရ
တတ္စုယ ဖူဂျီဝရ (藤原 竜也) သည် ဂျပန်သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ Battle Royale ရုပ်ရှင်၌ ရှုယ နနဟရအဖြစ်၊ Death Note ကား၌ လိုက်တိုယဂမိအဖြစ်၊ Kaiji ကား၌ ကိုင်ဂျိအဖြစ်၊ ဟိဒဲအို နခတ၏ The Incite Mill ၌ ရိခုဟိကို ယုကိအဖြစ် သရုပ်ဆောင်မှုများကြောင့် ကမ္ဘာကျော်လေသည်။ ၂၀၁၄ တွင် Rurouni Kenshin ဇာတ်ကား၌ လူကြမ်း ရှိရှိအို မခိုတိုအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဘဝအစောပိုင်း
စိုင်းတမတွင် မွေးသော ဖူဂျီဝရသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သရုပ်ဆောင်လိုစိတ် ရှိခဲ့သည်။ အကြာကြီးတွဲခဲ့သော ချစ်သူနှင့် ၂၀၁၃ ကတည်းက လက်ထပ်လိုက်ပြီး ၂၀၁၆ ၌ မိဘများဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ကလေး၏ လိင်အမျိုးအစားနှင့် အမည်ကိုမူ မသိကြရသေးချေ။
Career
ကင်းဂျီ ဖုကဆကုရေးသော ၂၀၀၀ ခုနှစ် အငြင်းပွားဖွယ်ရာ Battle Royale ဇာတ်ကား၌ ရှုယ နနဟရအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခဲ့၍ ကျော်ကြားသည်။ အဆက်ဖြစ်သော Battle Royale II: Requiem ၌ Wild Seven ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဇာတ်ရုပ်ကို ဆက်လက်သရုပ်ဆောင်သည်။
ကာတွန်းဇာတ်လမ်းတွဲကို အခြေပြု ရိုက်ကူးသော  သေမင်းမှတ်စု(Death Note) နှင့် Death Note: The Last Name ၌ အဓိကဇာတ်ကောင် လိုက်တိုယဂမိအဖြစ် သရုပ်ဆောင်သည်။ သေမင်းမှတ်စုဇာတ်လမ်းတွဲအတွက် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော L: Change the World, an L ၌ ဧည့်သည်သရုပ်ဆောင်အဖြစ် ပါခဲ့သည်။ လိုက်အက်ရှင်ကားတွင် သေမင်းမှတ်စု၏ အဓိကဇာတ်ရုပ် လိုက်တိုယဂမိအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရိုက်ကူးနေစဉ်အတွင်း ထိန်းချုပ်ထားသော ခံစားချက်များနှင့် ဇာတ်ရုပ်တရုပ်ကို သရုပ်ဆောင်ရသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲပါသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။Death Note: The Last Name ကိုရိုက်ကူးစဉ် အယ်လ်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်သူ Kenichi Matsuyama နှင့် သူငယ်ချင်းရင်းချာ ဖြစ်သွားသည်။ မစွတ်ယမ ကပြောသည်မှာ တစွတ်ယသည် ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့သည်ဟူသတည်း။
ပြဇာတ်လက်ရာများတွင်မူ၊ ဂျပန်၌ အလွှမ်းမိုးနိုင်ဆုံး ဒါရိုက်တာများထဲမှ တဦးဖြစ်သူ ယုခိအို နိနငဝနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြောင့် လူသိများသည်။ ရုပ်ရှင်များ မရိုက်ကူးမီက သူ့အနုပညာအလုပ်ကို ပြဇာတ်မှ စတင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မိထွေးဖြစ်သူနှင့် ညစ်ညမ်းသော ဆက်ဆံရေးရှိသူ ကောင်လေး ရှင်းတိုခု-မာရု အဖြစ် အဓိကပြဇာတ်ရုပ်ဖြစ်သည်။ ဟမ်းမလက်နှင့် ရိုမီယိုဂျူးလိယက်အပါအဝင် ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ်များ၌လည်း ကပြသရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။  ဖူဂျီဝရသည် ဟိဒဲအို နခတ၏ စိတ္တဇဆန်သည်းထိတ်ရင်ဖိုကား The Incite Mill ၌ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပါဝင်သည်။   (စာချန်...) IRIS ဇာတ်ကားအတွက် Meisa Kuroki, Yuu Shirota ပြီးနောက် သေမင်းမှတ်စုတွဲဖက်မင်းသား ဟိခရိ မိစုရှိမတို့နှင့်အတူ အသံသရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ အဆိုပါကားသည် Lee Byung-hun ပါဝင်သော ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ ၌ Rurouni Kenshin ဇာတ်လမ်းတွဲတွင် ရှိရှိအို မခိုတိုဇာတ်ရုပ်၌ သရုပ်ဆောင်သည်။   ၂၀၁၅ ဇန်နဝါရီမှ ဖေဖော်ဝါရီအထိ ၁၂ နှစ်အတွင်းပထမဆုံးအကြိမ် အိုဆာကာရှိ Umeda Arts Theater ဇာတ်ရုံနှင့် စိုင်းတမရှိ Sai-no-Kuni Saitama Arts Theater ဇာတ်ရုံတို့၌ ယုကိအို နိနငဝညွှန်ကြားသော ဟမ်းမလက်ပြဇာတ်ဝယ် သရုပ်ဆောင်သည်။ ထို့နောက် ၂၀၁၅ မတ်တွင် ထိုင်ဝမ်၌လည်းကောင်း၊ မေတွင် ဘာဘီကန်ဇာတ်ရုံ(Barbican Theatre)၌လည်းကောင်း ကပြရန် စီမံခဲ့လေသည်။
ဂုမ္ဗိယဇာတ်
'''ပဉ္စကနိပါတ် - ၂။ ဝဏ္ဏာရောဟဝဂ် -(၃၆၆) - ဂုမ္ဗိယဇာတ် ဂုမ္ဗိယ မည်သော ဘီလူးနှင့် လှည်းကုန်သည်တို့ အကြောင်း။
အဆိပ်ပမာ ကိလေသာ
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရဟန်းတစ်ပါးသည် တန်ဆာဆင်သော မိန်းမကိုမြင်၍ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့ပျင်းရိလျက်နေ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုရဟန်းကိုခေါ်တော်မူ၍ “ချစ်သားရဟန်း … သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့ပျင်းရိ၏ဟူသည် မှန်သလော” ဟု မေးမြန်းတော်မူရာ မှန်ကြောင်းလျှောက်ထးလေလျှင် “ချစ်သားရဟန်း … ကာမဂုဏ်ငါးပါးတို့ကား ဂုမ္ဗိယဘီလူးသည် လတ်တလော သေစေတတ်သော အဆိပ်ကိုထည့်၍ ခရီးလမ်း၌ ထားအပ်သော ပျားရည်နှင့် တူကုန်၏” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ဘီးလူးအဆိပ်ပျား မသိသူစား
ထိုအခါ ဂုမ္ဗီယဘီလူးသည် တောအုပ်အလယ်၌ သစ်ရွက်တို့ကို ခင်း၍ လတ်တလော သေစေတတ်သော အဆိပ်နှင့်ယှဉ်သော ပျားလပို့တို့ကို ထားလျက် မိမိမူကား လမ်းခရီးအနီး၌ ပျားရှာသကဲ့သို့ လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်တို့ကို ပေါက်သကဲ့သို့ လည်းကောင်း လှည့်လည်လျက်နေ၏။ မသိသူတို့သည် ကုသိုလ်ရရန်ထားသည် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မှတ်ထင်ကာ စားကြ၍ သေကျေပျက်စီးကြကုန်၏။ ထိုအခါ ဘီလူးတို့သည်လာ၍ လူသေတို့ကို စားကြကုန်၏။
ဆုံးမလိုက်နာ ချမ်းသာစွာ
လှည်းကုန်သည်တို့သည် ရောက်လာ၍ ထိုပျားလပို့တို့ကို မြင်ကြလျှင် ပညာမဲ့သူတို့သည် သည်းမခံနိုင်သဖြင့် စားနှင့်ကြကုန်၏။ ပညာရှိသူအချို့တို့သည် လှည်းမှူးကိုမေး၍ စားကြမည်ဟု သည်းခံကာ စောင့်ဆိုင်းကြကုန်၏။ လှည်းမှူးရောက်လာလျှင် လက်၌ ကိုင်ထားသော ပျားလပို့တို့ကို စွန့်စေကုန်၏။ ရှေးဦးစွာ အဝစားနှင့်သူတို့သည် သေကျေကုန်၏။ ထက်ဝက်စားဆဲသူတို့အား အန်ဆေးကို ကျွေး၍ အန်စေပြီးလျှင် စတုမဓုကို ကျွေးသဖြင့် အသက်ချမ်းသာကုန်၏။ လှည်းမှူးသည် လှည်းငါးရာတို့ဖြင့် မိမိလိုရာ အရပ်သို့သွားကာ ပါသော ဘဏ္ဍာတို့ကို ရောင်းချပြီးလျှင် မိမိတို့အိမ်သို့ ချမ်းသာစွာ ရောက်လေ၏။
ကာမဂုဏ်ဆိပ်ပျား ဘေးရန်များ
မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်ကို ဆောင်တော်မူ၍ ဘုရားဖြစ်တော်မူသောအခါ -
“ရဟန်းတို့ … ပျားရည်အဆင်း၊ ပျားရည်အနံ့၊ ပျားရည်အရသာရှိသော အဆိပ်မျိုးရှိ၏။ အစာကို ရှာသော ဂုမ္ဗိယဘီလူးသည် ထိုအဆိပ်မျိုးကို တော၌ ထားဘိ၏။
ထိုအဆိပ်ကို ပျားရည်ထင်မှတ်သဖြင့် စားကြသော သူတို့အား ထိုအဆိပ်တတ်ခြင်းကြောင့် သေကျေပျက်စီးကြကုန်၏။
“ဤအတူ လူတို့၌ ကာမဂုဏ်ငါးပါးသည် အဆိပ်မည်၏။ ထိုအဆိပ်သည် အာမိသလည်း ဖြစ်၏။ အနှောင့်အဖွဲ့လည်း ဖြစ်၏။ ခန္ဓာကိုယ် လိုဏ်ဂူ၌ ကိန်းအောင်း၍ နေသော သေမင်းနှင့်လည်း တူ၏။
ဤအတူလျှင် လုပ်ကျွေးတတ်သော ဤကာမဂုဏ် ငါးပါးတို့ကို ကြောက်ရွံ့သည်ဖြစ်၍ ဘယ်အခါမဆို ရှောင်ကြဉ်သောသူတို့ကား လောက၌ ကိလေသာကို လွန်မြောက်ကုန်၏” –
ဟု ရဟန်းတို့အား ကာမဂုဏ်ငါးပါးတို့၏ အပြစ်ကို ဟောကြားတော်မူ၏။
ဤဒေသနာတော်ကို ဆောင်တော်မူပြီးလျှင် သစ္စာကို ပြသည်၏အဆုံး၌ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့ပျင်းရိသော ရဟန်းသည် သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ လှည်းကုန်သည်မှူးသည် - ယခုအခါ ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ကာမဂုဏ်ငါး၊ အဆိပ်လား၊ လျင်လျားသေစေသည်။
(၂) အာမိသတူ၊ နှောင်ဖွဲ့တူ၊ ဂူအောင်းသေမင်းမည်။
(၃) ရှောင်သူချမ်းသာ၊ သုံးသူမှာ၊ ပူဆာပျက်စီးမည်။
(၄) ဂုမ္ဗဘီလူး၊ သားစားကြူး၊ ထားဖူးဆိပ်ပျားရည်။
ဂုမ္ဗိယဇာတ် ပြီး၏။
ကဇောင်းရွာ၊ ဝဲကြီး
ကဇောင်းရွာ၊ ဝဲကြီး
သရောဘုန်းသူကြီးစုရွာ၊ သရောဘုန်း
သရောဘုန်းသူကြီးစုရွာ၊ သရောဘုန်း
ဝမ်ကျိန် (၂)ရွာ၊ ကျိုင်းတုံမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုင်းတုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်နောင်ရွာ၊ ကျေးသီးမြို့နယ်
ပန်နောင်ရွာ (Pangnawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ ကျေးသီးမြို့နယ်၊ ခေါက်စန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၁၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခေါက်စန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၉၄ ဦး၊ မ ၁၆၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၁၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျေးသီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝက်ချောင်းရွာ၊ ဝက်ချောင်း
ဝက်ချောင်းရွာ၊ ဝက်ချောင်း
သလပ်ခွါရွာ၊ သလပ်ခွာ
သလပ်ခွါရွာ၊ သလပ်ခွာ
ကလေးစာပေ
ကလေးစာပေ
ဥရောပတိုက်တွင် ပုံနှိပ်စက် မပေါ်မီကပင် ကလေးသူငယ်များအဖို့ စာအုပ်စာတမ်းများ ရှိခဲ့သည်။ အဲလဖရစ်နှင့် အဲလကွင်တို့၏ ဂျင်စတာ ရိုးမနိုးရမ်ခေါ် စကားထာ များ၊ သင်ခန်းစာများ၊ အီစွပ်၏ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များ စသည် တို့ကို အသက်အနည်းငယ်ကြီးသော ကလေးများ ဖတ်ရှုကြလေ သည်။ ထိုစာအုပ်များမှာ အထက်တန်းကျသော စာကြီးပေကြီး များ မဟုတ်စေကာမူ ယင်းတို့ကို ဖတ်ရှုသဖြင့် ကလေးများ သည် လူ့အကြောင်း လူ့လောကသမိုင်းများကို သိမြင်နိုင်လေ သည်။
ထိုနောက်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဂျွန်ဗန်ညင်၏ 'ယောက်ျားကလေးများနှင့် မိန်းကလေးများအဖို့ စာအုပ်'နှင့် 'ကလေးများအဖို့ တောရွာ ဘွဲ့တေးကဗျားများ'သည် ကလေး များကို သဘာဝနှင့်မိတ်ဆက်ပေးသည့်ပြင်၊ ကောင်းမြတ်သော ကိုယ်ကျင့် တရားများကိုလည်း မျိုးစေ့ချပေးလေသည်။ ကလေး သူငယ်များသည် ယောက်ျားကလေးဖြစ်စေ၊ မိန်းကလေးဖြစ်စေ၊ ကဗျာလင်္ကာများကို ရိုးရိုးစကားပြေများထက် ပို၍ နှစ်သက်ကြ ၏။ ထိုကြောင့် ကလေးတို့အကြိုက် စရိုက်ကိုလိုက်၍ မိခင် များသည် သားငယ်သမီးငယ်များကို ချော့မြှူသည့်အခါ၊ ထွေရာ လေးပါး စကားများဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကလေးချော့ကဗျာများ သီချင်းဂီတများဖြင့်သာ ချော့မြှူကာ အိပ်ဆေးကို ပေးလေ့ ရှိသည်။
စာရေးဆရာများသည်လည်း ကလေးတို့အတွက် စာစပ်မည် ရေးမည်ဟု ရည်ရွယ်လိုက်သည့်အခါ၊ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ကလေးများနှင့်အတူ ရောနှောပျော်ရွှင်နေသကဲ့သို့ စိတ်ကူးပြီးမှ၊ တိရစ္ဆာန်ကျေးငှက်ကလေးများအကြောင်း၊ သစ်ပင်၊ ရေမြေ၊ တောတောင်၊ အာကာသ စသည့် ဩကာသလောက ကြီးအကြောင်းတို့ကို ကလေးတို့ ဉာဏ်အမြင်မှီနိုင်သလောက် မျက်စိထဲတွင် ပေါ်လာအောင် သုတိသံ သာသာဖြင့် ရေးစပ် လေ့ရှိ၏။
ရှေးရိုးပုံပြင်များမှာ ကလေးစာပေပေါက်ဖွားရာ အရင်း မူလဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ယင်းတို့မှာလည်း ရှေးလူကြီး များ ပြောကြားလေ့ရှိသော ငလက်မပုံ၊ မောင်အကြီးပုံ၊ ရွှေယုန် နှင့်ရွှေကျား သက်ငယ်ရိတ်သွား၊ ကြက်မကြီးနှင့် ကြက်ကလေး၊ စင်ဒါရဲလား(စန္ဒမာလာ)၊ စနိုးဝှိုက်နှင့် လူပုလေး ခုနစ်ဖော် စသည်တို့ ဖြစ်၏။ ဤပုံကလေးများမှာ ဘယ်သောအခါမျှမရိုးနိုင်ဘဲရှိ သည့်ပြင်၊ ငယ်ရွယ်သော ကလေးသူငယ်များအဖို့ မှတ်သား အတုယူနိုင်သည့် သင်ခန်းစာများလည်း ပါဝင်သည်။ ကဗျာ များမှာလည်း ကလေးစာပေတွင် အကျုံးဝင် လျက်ရှိ၍၊ ယင်း တို့မှာ ဖိုးလမင်း၊ ကြောင်နှင့် ကြွက်၊ ကြောင်ကြီး မြီးတံတို၊ ဝါဆိုဝါခေါင်၊ ဥပုသ်စောင့်၊ ပြက္ခဒိန်၊ တောက်တဲ့ အစရှိသည် တို့ ဖြစ်၏။ အင်္ဂလိပ်စာပေတွင်ကား ကလေး ကဗျာများစွာ ရှိလေရာ 'ဂူစီဂူစီဂင်ဒါ၊' 'ခြောက်ပဲနိသီချင်း၊' 'ဂျက်ဟော်နာ ကလေး' 'မျက်မမြင်ကြွက်ကလေးသုံးကောင်' စသော ကဗျာ ကလေးများမှာ ကလေးတို့ နှုတ်ဖျားတွင် သီးနေသောကဗျာများ ဖြစ်ပေသည်။
သိမှတ်ဖွယ်ရာအဖြစ်ဖြာဟူသော စာအုပ်ကလေးများမှာ ကလေးသူငယ်များအဖို့ မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းများနှင့် တူလေ သည်။ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတို့သည် မိမိတို့နှင့်နီးစပ်ရာ အကြောင်းအရာများ အားလုံးကို ဖေါက်သည်ချသဖြင့် သိရှိ နိုင်သကဲ့သို့၊ စာအုပ်များထဲ၌ ရေးသားထားသော ထူးခြားသည့် အကြောင်းအရာများ၊ နုယဉ်ဆန်းသစ်သည့် အတွေးအခေါ်များ၊ အဖိုးတန် အကြံဉာဏ်များကို တဆင့်တဆင့် ရရှိသဖြင့် ဗဟု သုတ ကျယ်ပြန့်လာနိုင်ပေသည်။ ကလေးသူငယ်များ၏ ပင်ကိုအသိဉာဏ်ကို ထိုထို စာအုပ်ကလေးများမှ အကြောင်း အရာတို့က ထပ်လောင်း၍ ပိုမိုထက်သန်အောင် ပြုပြင်ပေး သည်။ လောကကြီးအကြောင်းကို ကိုယ်တွေ့ မဆည်းပူးနိုင် သေးမီ ကလေးများသည် စာတွေ့ဖြင့် ကောင်းကောင်း သိ နားလည်လာနိုင်သည်။ ကလေးတစ်ယောက်စီ တစ်ယောက်စီ၌ အကြိုက်တစ်မျိုးစီ ရှိကြ၏။ အချို့ကလေးက သဘာဝဆန်သော ပုံပြင်ကဗျာများကို ကြိုက်၍ အချို့က ရဲရင့်သည့် အဖြစ်သနစ် မျိုးကို ဖော်ပြသောပုံများ သို့မဟုတ် သူရဲကောင်းများအကြောင်း ကို ကြိုက်ပြီးလျှင်၊ အချို့ကလည်း တစ္ဆေသူရဲစသည်တို့ ပါဝင် သော ထိတ်လန့်စရာ အံ့ဩဖွယ်ရာပုံမျိုးကို ကြိုက်လေသည်။
စာအုပ်များမှာလည်း သူတို့အကြိုက်ကိုလိုက်၍ အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ရေးသားထား၏။ ကလေးတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ဆွဲဆောင်သော စာအုပ်များမှာ များသောအားဖြင့် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များ၊ ထုံးဟောင်း ပုံပြင်များနှင့် ရှေးရိုးပုံပြင်များ ဖြစ်လေသည်။ ပသီပုံပြင်များမှာ နာမည်ကြီးသလောက်လည်း စာဖတ်သူများကို ဆွဲဆောင်နိုင် လေသည်။ ယင်းတို့ကို ဖတ်လိုက်လျှင် စာဖတ်သူ ကိုယ်တိုင် ဆန်းကြယ်လှသည့် တစ်တိုင်းတစ်နိုင်ငံသို့ ရောက်နေဘိသကဲ့သို့ စိတ်တွင် ထင်မြင်လာတတ်၏။
ရောမနှင့်ဂရိတို့၏ ထုံးဟောင်းပုံပြင်များတွင် အိုလင်းပတ် တောင်ထက်၌ စံမြန်းသော ဇုနတ်မင်းနှင့်တကွ နတ်သား နတ် သမီးများ၏ ဘဝစခန်းကို ဆန်းပြားဖွေနှည် စာမွန်ရည်ဖြင့် တင်ဆက်ထားလေရာ၊ ဖတ်ရသူ၏ စိတ်တွင် သာဓိနမင်းကြီးကို တာဝတိံသာမှ သိကြားမင်းက နတ်ရထားဖြင့်ပင့်သွား၍ နတ် လောကကို လှည့်လည်ပြနေဘိသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။ ဤ ဂရိထုံးဟောင်းပုံပြင်များတွင် ပါဝင်သော နတ်သားနတ်သမီး များအကြောင်းကို ကလေးများ အလွန်နှစ်သက်ကြ၏။ ကလေး အရွယ်သည် မည်သည်ကိုမဆို ပြောလျှင် ယုံလွယ်မှတ်လွယ် အာရုံစိုက်လွယ်သောအရွယ်ဖြစ်၍ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များကိုပင် အဟုတ်ထင်ကာ ဖတ်ချင်သော ဝါသနာ၊ နားထောင်ချင်သော ဆန္ဒများ တဖွားဖွား တက်ကြွလာတတ်သည်။
ဝတ္ထုများတွင်လည်း ကလေးများအတွက် 'တွမ်ဗရောင်း၏ ကျောင်းသားဘဝ'၊ 'ဟပ်ကယ်ဗဲရီဖင်း၏ စွန့်စားခန်းများ'၊ 'ရောဗင်ဆန်ကရူးဆိုး'၊ 'ဂါလီဗါ၏ခရီးစဉ်'၊ 'အေမီနှင့်ကလေး စုံထောက်များ' စသော ဝတ္ထုများ အပြင်၊ 'ဝမ်းဘဲကလေးပီတာ' စသော လွယ်ကူသည့် ပုံတိုကလေးများ အများအပြား ရှိပေ သည်။ ဤပုံတို ကလေးများမှာ ကလေးများနားလည်နိုင်သည့် စကားလုံးများနှင့် ရေးထား၍ ပုံနှင့်ဆီလျော်သော အရုပ်များကို ဆေးရောင်စုံဖြင့် ပုံနှိပ်ထားရာ၊ ရူပါရုံဗန်းပြပြီးလျှင် ကလေး များစိတ်ကို ဆွဲဆောင်ထားလေသည်။ ကလေးအရွယ်သည် အရုပ်နှင့်အဖော်လုပ်ကာ ပျော်ရသောအရွယ် ဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ အရုပ်ဆိုလျှင် မကြည့်ရ မနေနိုင်၊ မကိုင်ရ မနေတတ်အောင် စွဲစွဲလမ်းလမ်း အာသာရှိတတ်ရကား၊ သူတို့နှစ်သက်သည့် အရုပ်ကားများကို ပုံပြင်ကဗျာတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ပေါ်မှုနှင့် ကလေးစိတ်ကြိုက်အတွက် စာအုပ်များ၌ ထည့်သွင်းပေးရ လေသည်။
ကလေးများအား သူတို့၏ အမျိုးသားသမိုင်းကို နားလည် ထားနှင့်စေရန် ကလေးများအတွက် သမိုင်းပုံပြင် စာအုပ်များ လည်း ရှိပေသေးသည်။ ယင်းစာအုပ်များကို ပုံဝတ္ထုသဘော သို့မဟုတ် ပြဇာတ်သဘောဖြင့် ရေးသားထားတတ်ကြသည်။ ပမာအားဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံသမိုင်းကို အနည်းငယ် သိထားစေရန် အတွက် ကျန်စစ်သား၊ နော်ရထာမင်းစော၊ နတ်သျှင်နောင် စသည်တို့၏ အကြောင်းများကို ပုံဝတ္ထုသဖွယ် လွယ်ကူ ရှင်းလင်းသည့် စကားလုံးတို့ဖြင့် ရေးသားထားလေသည်။ ထို့ပြင် မထီးတူမ သမ္ဘူလပြဇာတ်၊ ဝက်ဝံမင်းသားပြဇာတ် စသော ကိုယ်ဟန်လက်ဟန် အမူအရာနှင့် ပြောပြနိုင်သည့်၊ တစ်နည်းလည်း ကလေးများကိုယ်တိုင် ဇာတ်ကောင်များအနေ နှင့် ပါဝင်၍ သဏ္ဌာန်လုပ် သရုပ်ဖော်ကာ ကပြနိုင်သည့် ပြဇာတ်စာအုပ် များလည်း ရှိလေသည်။
ကလေးများကို ဖျော်ဖြေရန် အင်္ဂလန်ပြည်၌ ကလေးစာအုပ် များကို ၁၇၄၄ ခုနှစ်တွင် အဦးဆုံး ထုတ်ဝေခဲ့သူမှာ ဂျွန်နျူးဗဲရီ ဆိုသူ ဖြစ်၏။ သို့သော် ဥရောပတိုက်တွင် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များကို ၁၆၉၇ ခုနှစ်၌ အဦးဆုံးရေးသား၍ ထုတ်ဝေခဲ့သူမှာ ပြင်သစ် နိုင်ငံမှ ချားပဲရိုးဆိုသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြင်သစ်ဘုရင် ၁၄ ဆက်မြောက်လူဝီ လက်ထက်တွင် လူကြိုက်များသော ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များကို ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။ သူသည် စင်ဒရဲလား (စန္ဒမာလာ)၊ မုတ်ဆိတ်ပြာနှင့် ဖိနပ်ကြီးနှင့် ကြောင်ကလေး စသောပုံတိုကလေးများကို ပြင်သစ် ဘာသာမှ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ သို့ ပြန်ဆိုခဲ့လေရာ၊ အင်္ဂလိပ်စာတတ် ကလေးများပင် ပြင်သစ် ကလေးများနည်းတူ ထိုပုံပြင်များကို အသည်းစွဲ ဖြစ်နေကြ၏။ ယင်းတု့ိကို မြန်မာဘာသာသို့လည်း ပြန်ဆိုထားပြီဖြစ်ရာ မကြာ မီ အတွင်း မြန်မာ့ကလေးစာပေ မြှင့်တင်ရေးအတွက် ပုံပြင် များ၊ ကဗျာများ၊ ပြဇာတ်များ၊ အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာ ဖွယ်ရာ အကြောင်း ရှိပေသည်။
ကလေးများ၏ စာရိတ္တဗလ ကောင်းမွန်စေရန် အခြေခံသော ပုံကလေးများကို နာမည်ကျော် ကလေးပုံ ပြောဆရာမ မရီယာ အက်ဂျဝပ်က အများအပြား ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။ သူ၏မိတ်ဆွေ သောမတ်ဒေးသည် ရူးဆိုး၏သဘောတရား များကို မှီငြမ်းပြု၍ ကလေးပုံပြင် စာအုပ်များကို ကြိုးကြိုးပမ်းပမ်း ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့၏။'ဆင်းဖို့နှင့်မားတန်' အမည်ရှိ ကလေးများအဖို့ ပုံပြင်မှာ သောမတ်၏ အကောင်းဆုံး လက်ရာ ဖြစ်၍ ထင်ရှားလှပေသည်။ သောမတ်သည် ကလေးများအဖို့ ပျော်တော်ဆက်စာအုပ် များရေးရာ၌၎င်း၊ သနားစရာကောင်း သည့် ပုံပြင်များရေးရာ၌၎င်း၊ ထူးချွန်သူ ဖြစ်လေသည်။ သောမတ်ကဲ့သို့ ပါရမီအထုံ ပါလာသော ကလေးကဗျာ စာရေးဆရာများမှာ အန်းနှင့်ဂျိန်းတေလာ ညီအစ်မတို့ဖြစ်၏။ သူတို့၏ လက်ရာ ဖြစ်သည့် 'မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် ငယ်သော ကြယ်'ဟူသော ကဗျာကလေးတစ်ပုဒ်တည်းနှင့်ပင် သူတို့၏ ကဗျာစွမ်းရည်ကို ကောင်းစွာ ချိန်ဆနိုင်ပေသည်။
ဆန္ဒာဓိက
ရွှေပါရမီတောရ အရှင်ဆန္ဒာဓိက သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ရဟန်းတော်တစ်ပါးဖြစ်၍ ဗုဒ္ဓဘာသာ စာပေများကိုလည်း ဟောပြော၊ ရေးသားသော သူတစ်ဦးဖြစ်၏ ။
ဘဝအကျဉ်း
၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ(၉)ရက်၊ အင်္ဂါနေ့တွင် ရေနံချောင်းမြို့၊ သူဌေးကုန်းရပ်ကွက်၌ ခမည်းတော်ဦးစိန်ဝင်း၊ မယ်တော်ဒေါ်သိန်းသိန်း တို့မှ ဖွားမြင်သည်။
၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကို ရေနံချောင်းမြို့၊ အထက(၁)မှ ခြောက်ဘာသာ (ဘာသာစုံ) ဂုဏ်ထူးဖြင့် မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံး ဒုတိယရလျက် အောင်မြင်သည်။
သုံးထပ်ကွမ်းလူရည်ချွန်အဖြစ် ၈တန်း၊ ၉တန်း၊ ၁၀တန်းတို့၌ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။
၁၉၈၄ ခုနှစ်၊ ဆယ်တန်းအောင်မြင်ပြီးနောက် သာသနာ့ဘောင်သို့ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အမရပူရမြို့၊ မဟာဂန္ဓာရုံကျောင်းတိုက်တွင် ပရိယတ္တိစာပေများ လေ့လာဆည်းပူးခဲ့သည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် ပထမကျော်ဘွဲ့ နှင့် ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် ဓမ္မာစရိယဘွဲ့တို့ကို ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် အသက်(၃၀)ပြည့် ပုလဲရတု မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် တစ်ယောက်တည်းနေ တစ်စိတ်တည်းထား စာအုပ်ကို စတင်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
အလှူဒါန
၂၀ဝ၉-ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၄နေ့ ညနေ ၆ နာရီခန့်တွင် စစ်ကိုင်းတိုင်း မုံရွာရှိ ဗောဓိတထောင် ဘုရားမှ ဓာတ်လှေကားတစ်ခုသည် ပေ ၂၀ ကျော်အမြင့်မှ ပြုတ်ကျမှု ဖြစ်ပွားရာ ဓမ္မကထိက အကျော်အမော်များဖြစ်သော အရှင်ရာဇိန္ဒ (ရဝေနွယ်(အင်းမ))၊ ဆရာတော် အရှင်ဆန္ဒာဓိက ဗောဓိတထောင်ကျောင်းတိုက်မှ ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် ဘုရားဖူး ၅ ဦး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားခဲ့၍ မန္တလေးဆေးရုံတွင် ကုသမှု ခံယူနေကြရသည်။ ဆရာတော်များအား လာရောက်မေးမြန်း လှူဒါန်းသွားသော မုန့်၊ သစ်သီးဝလံနှင့် အစားအစာများအား နေ့စဉ် သံဃာတော်အပါး(၁၀ဝ)အတွက် ပြန်လည် လှူဒါန်းပေးနေရပေသည်။ ၂၀၁၃ ခုနစ်၊ မတ်လ မိတ္ထီလာပဋိပက္ခ ကို ပြေလည်ငြိမ်းချမ်းသွားအောင် ဆရာတော် ဦးဝီရသူ၊ ရွှေညဝါ ဆရာတော်၊ ဓမ္မဒူတ ဆရာတော် ဦးဆေကိန္ဒ ၊ ဆရာတော်  ဦးဆန္ဒာဓိက စသော ရဟန်းသံဃာတော်များ၊ အတိုက်အခံ နိုင်ငံရေး၊ ၈၈ မျိုးဆက် ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် ကိုမင်းကိုနိုင်   နှင့် အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်  ကိုယ်စားပြု မိတ္ထီလာမြို့ ပြည်သူ့ လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် ဗိုလ်ကြီး(ဟောင်း) ဦးဝင်းထိန်  ကလည်းအတတ်နိုင်ဆုံးကူညီထိန်းသိမ်းပေးခဲ့သည်။
လိပ်စာ
သထုံမြို့၊ ကေလာသတောင်၊ ရွှေပါရမီတောရကျောင်း၌ တစ်ပါးတည်း ဧကစာရီတောရဆောက်တည်လျက် ပရိယတ်၊ ပဋိပတ်အလုပ် အားထုတ်လျက်ရှိသည်။
ရော်မဏီရွာ
ရော်မဏီရွာ
ကလေးရောဂါများကို ပေါင်းစည်းကုသမှုပေးခြင်း
ကလေးရောဂါများကို ပေါင်းစည်းကုသမှုပေးခြင်း (Integrated Management of Childhood Illness; အတိုကောက် IMCI) သည် ကလေးကျန်းမာရေးအတွက် ရောဂါများကို ဘက်ပေါင်းစုံမှ စနစ်တကျ ပေါင်းစည်းကုသသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ကုသမှုသာမကာ ရောဂါကာကွယ်ခြင်းကိုပါ ဦးတည်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းကို ကုလသမဂ္ဂ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကလေးများရန်ပုံငွေအဖွဲ့နှင့် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့တို့မှ ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် စတင်အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ကလေးသူငယ် ကျန်းမာရေး မညီမျှခြင်းများ
၁၉၇၀ ဆယ်စုနှစ်မှ စတင်၍ နှစ်စဉ် အသက်ငါးနှစ်အောက်ကလေး သေဆုံးမှုနှုန်းသည် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ကျဆင်းလာခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး အနေဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၁၉၉၉ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေး အစီရင်ခံစာအရ ဝင်ငွေ အလယ်အလတ်မှ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော နိုင်ငံများတွင် ကလေးငယ်များသည် စက်မှုထွန်းကားသော နိုင်ငံများရှိ ကလေးများထက် အသက် ၅ နှစ် မရောက်မီတွင် သေနှုန်းနိုင်ခြေမှာ ၁၀ ဆ ဖြစ်နေသည်။ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံပေါင်း ၅၀ ကျော်တွင် ကလေးငယ်သေဆုံးနှုန်းသည် အရှင်မွေး ၁၀၀၀ လျှင် သေဆုံးသူ ၁၀၀ ကျော်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အဆိုပါနိုင်ငံများတွင် ကလေးငယ် ၁၀ သန်းခန့်သည် အသက်ငါးနှစ် မပြည့်မီတွင် သေဆုံးနေကြသည်။ သေဆုံးမှုများ၏ တစ်ဆယ်ပုံ ခုနစ်ပုံသည် ပြင်းထန်အသက်ရှုလမ်းကြောင်းကူးစက်ရောဂါများ (များသောအားဖြင့် အဆုတ်ရောင်ရောဂါ)၊ ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောရောဂါ၊ ဝက်သက်ရောဂါ၊ ငှက်ဖျားရောဂါ၊ သို့မဟုတ် အာဟာရချို့တဲ့ခြင်းများနှင့် အဆိုပါရောဂါများ ပူးတွဲဖြစ်ပွားရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
သိရှိကြပြီးသော ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ကုသခြင်း နည်းဗျူဟာများသည် ကလေးငယ်များ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခြင်းအား ထင်ထင်ရှားရှား သိရှိကြပြီး ဖြစ်သည်။ ကလေးငယ်များတွင် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် ဝက်သက်ရောဂါကြောင့် သေဆုံးမှုများကို အောင်မြင်စွာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။ ခံတွင်းမှ ရေဓာတ်ဖြည့်ပေးခြင်း ကုထုံးသည်လည်း ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောရောဂါကြောင့် သေဆုံးမှုကို လျှော့ချရာတွင် အဓိကပါဝင်ခဲ့သည်။ အကျိုးရှိသော ပဋိဇီဝဆေးများသည်လည်း နမိုးနီးယားအဆုတ်ရောင်ရောဂါရှိ ကလေးများ သန်းချီကို ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ငှက်ဖျားရောဂါကို စောစီးစွာကုသမှုခံယူခြင်းသည် ကလေးများကို နလံထူစေနိုင်ပြီး ကျန်းမာသောဘဝကို ရရှိစေနိုင်ခဲ့သည်။ မိခင်နို့တိုက်ကျွေးခြင်းဖြင့် ကလေးငယ်များ သေဆုံးမှုကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။
အဆိုပါဆောင်ရွက်ချက်များသည် အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ပြီး၊ သက်သေသာဓကများ စုစည်းမှုများက နေမကောင်းသော ကလေးအား ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ ရရှိစေရန် ပေါင်းစည်းကုသမှုပေးခြင်းက သင့်လျော်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ကလေးကျန်းမာရေးအစီအစဉ်များအနေဖြင့် ရောဂါတစ်ခုတည်းကို ဦးတည်သည်ထက် ကလေး၏ ဘက်စုံကျန်းမာရေးကို ပိုမိုအလေးထားသင့်သည်။ များစွာသော ကလေးများတွင် ရောဂါများ၏ ရောဂါလက္ခဏများ ထပ်တူဖြစ်ပေါ်နေခြင်းကြောင့် ရောဂါတစ်ခုအား အမည်တပ်ရာတွင် အခက်အခဲများ ရှိနေနိုင်သည်။ ဤအချက်ကို ရောဂါရှာဖွေသည့် ကိရိယာများနှင့် ဓာတ်ခွဲစမ်းသပ်နိုင်မှုများ နည်းပါးသော၊ သို့မဟုတ် လုံးဝမရှိသော ပထမအဆင့် ကျန်းမာရေးဌာနများတွင် အထူးသဖြင့် တွေ့ရှိရသည်။
ဤစိန်ခေါ်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ၁၉၉၀ ဆယ်စုနှစ် အလယ်ပိုင်းတွင် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့သည် ယူနီဆက်နှင့် အခြားသော အေဂျင်စီများ၊ အဖွဲ့အစည်းများ၊ လူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ ကလေးရောဂါများကို ပေါင်းစည်းကုသမှုပေးခြင်း (Integrated Management of Childhood Illness - IMCI) ဟူသော နည်းဗျူဟာတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကုသမှုအတွက်ကို အဓိက ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း IMCI နည်းဗျူဟာသည် အာဟာရ၊ ကာကွယ်ဆေးနှင့် အခြားသော ရောဂါကာကွယ်ခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးမြှင့်တင်ခြင်းတို့တွင် အရေးပါသည်များကိုလည်း ဦးတည်ခဲ့သည်။ နည်းဗျူဟာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သေဆုံးမှုများ လျော့ကျစေရန်၊ ရောဂါများနှင့် မသန်စွမ်းမှုများ ခံစားရမှုများကို နည်းပါးလျော့ကျစေရန်နှင့် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှု ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် အထောက်အကူဖြစ်စေရေးတို့ ဖြစ်သည်။
ယေဘုယျ ကလေးရောဂါများကြောင့် သေဆုံးမှုများတွင် အများဆုံးဖြစ်နေသော အသက်ငါးနှစ်အောက် ကလေးငယ်များအတွက် IMCI လမ်းညွှန်က ရည်ရွယ်သည်။
NGC 378
NGC 378 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး ယင်းအား ၁၈၃၄ စက်တင်ဘာ ၂၈ တွင် ဂျွန် ဟာရှယ်ဆိုသူမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ
လောင်ဂျောင်ရွာ၊ ချီဖွေမြို့နယ်
လောင်ဂျောင်ရွာ(Lawngjawng)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ချီဖွေမြို့နယ်၊ မျောမောပါကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၂၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မျောမောပါကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂ ဦး၊ မ ၅၄ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉၆ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချီဖွေမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရောဘုန်းရွာသစ်ရွာ၊ သရောဘုန်း
သရောဘုန်းရွာသစ်ရွာ၊ သရောဘုန်း
ပြအောင်းရွာ၊ ကံမမြို့နယ်
ပြအောင်းရွာ (Pyaaung)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ကံမမြို့နယ်၊ ပြအောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၄၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပြအောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၈ ဦး၊ မ ၅၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကံမမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂုံမင်းရွာ၊ ဝဲကြီး
ဂုံမင်းရွာ၊ ဝဲကြီး
စားကျက်ကုန်းရွာ၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်
စားကျက်ကုန်းရွာ (Sarkyetkone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်၊ ထုံးကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၁၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထုံးကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၂၉ ဦး၊ မ ၁၈၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၅၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကျွဲတဲရွာ၊ ကျွဲတဲ
ကျွဲတဲရွာ၊ ကျွဲတဲ
စားကျက်ကုန်းရွာ၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခအုံးမော်ရွာသစ်ရွာ၊ ခအုံးမော်
ခအုံးမော်ရွာသစ်ရွာ၊ ခအုံးမော်
ညောင်ကုန်းရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်
ညောင်ကုန်းရွာ (Nyaungkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ အုန်းနှဲကျောတန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၅၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အုန်းနှဲကျောတန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၉၁ ဦး၊ မ ၉၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရောဘုန်းချောင်းဖျားရွာ၊ သရောဘုန်း
သရောဘုန်းချောင်းဖျားရွာ၊ သရောဘုန်း
ပုဂံဘိုရွာ၊ သလပ်ခွာ
ပုဂံဘိုရွာ၊ သလပ်ခွာ
မမိုးရွာ၊ ဝဲကြီး
မမိုးရွာ၊ ဝဲကြီး
ကလေး
thumb|ကလေး နက်ဖြန် နိုင်ငံဝန်ကို ထမ်းရွက်ကြမည့်သူများ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်၌ ယခင်က ကလေးသူငယ်တို့၏ အနာဂတ် အရေးကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် ယင်းတို့၏ အခြေအနေမှာ လွန်စွာ နိမ့်ကျခဲ့၏။ ယခုမူ ယဉ်ကျေးသော နိုင်ငံတိုင်းမှာပင် ကလေးသူငယ်တို့၏ သက်သာချောင်ချိရေး ကြီးပွားတိုးတက် ရေးတို့အတွက် အဘက်ဘက်မှ ဆောင်ရွက်နေကြပေပြီ။
ကလေးများ
ယနေ့ ကလေးသူငယ်များကား နက်ဖြန် နိုင်ငံဝန်ကို သက်ဆိုင်ရာဖက်မှ ထမ်းရွက်ကြရမည့် ပြည်သူ ပြည်သားများ ဖြစ်ကြသည့် အားလျော်စွာ၊ ကျရောက်ရာတာဝန် တို့ကို ကျေပွန်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ရေးအတွက် ကလေး အရွယ် လူမမယ်ဘဝကပင်လျှင် ကြိုတင်၍ လေ့လာသင်ကြား မှုများမှာ၊ ယင်းတို့ မှီတင်းနေထိုင်ရာ နိုင်ငံဒေသအလိုက် ကွဲပြားခြားနား၍ နေကြပေသည်။
ကောက်တောင်းရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ကောက်တောင်းရွာ (Kauktaung)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ပင်းမောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၃၂၁ ဖြစ်သည်။
ကလေး
ကလေးများ
မြန်မာနိုင်ငံသည် ပင်ကိုအားဖြင့် လယ်ယာလုပ်ငန်း ထွန်းကားသော နိုင်ငံဖြစ်၏။ သို့အားလျော်စွာ တောင်ကုန်း တောင်တန်းနှင့်တကွ လွင်ပြင်ဒေသတို့၌ မှီတင်းနေထိုင်ကြသော တိုင်းရင်းသား အပေါင်းတို့သည် တောင်သူလယ်သမားများ အဖြစ်ဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကြသည်က များလေသည်။ မြန်မာနိုင်ငံရှိ များစွာသော ကလေးသူငယ်တို့မှာ တောင်သူ လယ်သမား သားသမီးများ ဖြစ်ကြသည့်အလျောက်၊ ကျောင်း အားချိန်၊ သို့မဟုတ် ကျောင်းမှထွက်သည့်အခါတို့၌ မြက်ရိတ် နွားကျောင်း၊ ကျေးလှန့်စာချောက်၊ ဆန်ဖွပ်မောင်း ထောင်း၊ ဖျာရက် ဗိုင်းငင်၊ ဆေးလိပ်လိပ် ရက်ကန်းရက် စသော အလုပ် များတွင် လူကြီး မိဘများအား ကူညီဝိုင်းဝန်းကာ လုပ်ကိုင်ကြ ရလေသည်။
အီရန်နိုင်ငံ(ပါးရှားနိုင်ငံ)တွင် ကော်ဇောလုပ်ငန်း၌ ကလေး များကို အများအပြား ငှားရမ်းလုပ်ကိုင်စေသည်။ ထိုလုပ်ငန်း၏ ဆိုးရွားချက်တစ်ခုကား အလင်းရောင်ဖက်ကို ကျောခိုင်းထိုင်စေ ပြီးလျှင် အထက်လူကြီး ညွှန်ပြ ပြောဆိုသမျှကို လိုက်၍ လုပ်ကိုင်စေခြင်းပင်ဖြစ်၏။
အီရတ်နိုင်ငံတွင် စွန်ပလွံအရောင်းအဝယ်မှာ ကြီးကျယ် သည့်လုပ်ငန်းဖြစ်၍ ပြည်ပသို့ တင်ပို့ရန် စွန်ပလွန်သီးများကို ထုတ်ပိုးရာတွင် ယောက်ျားကလေး မိန်းကလေးတို့သည် တစ်နေကုန် တစ်နေခန်း လုပ်ကြရသည်။ ထိုသို့ လုပ်ကြရာ တွင် ပျင်းရိပေါ့တန်နေသည်ကို တွေ့သွားခဲ့သော်၊ နာကြည်းစွာ ရိုက်နှက်ခြင်း ခံကြရ၏။
သရောဘုန်းရွာ၊ သရောဘုန်း
သရောဘုန်းရွာ၊ သရောဘုန်း
ကလေး
ကလေးများ
အီဂျစ်နိုင်ငံရှိ ကျေးလက်တောရွာများတွင် ယောက်ျားကလေး များသည် သိုးကျောင်း ဆိတ်ကျောင်း အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ကြ ရ၍၊ မိန်းကလေးများသည် ဗိုင်းငင်ခြင်း ရက်ကန်းရက်ခြင်း အလုပ်တို့ကို ကူညီ လုပ်ကိုင်ကြရလေသည်။ ဆီးရီးယားနိုင်ငံတွင် ပိုးမျှင်ငင်ခြင်းအလုပ်ကို ၁ဝ နှစ်ရွယ် မိန်းကလေးများသည် အချိန်ကုန်၍ ညဉ့်နက်သည့် တိုင်အောင် လုပ်ကိုင်ကြရ၏။
အီတလီနိုင်ငံတွင် လယ်ယာလုပ်ငန်းထွန်းကားသည့် အလျောက် ကလေးသူငယ်များသည် ဆိတ်ကျောင်းခြင်း၊ နွား ကျောင်းခြင်း၊ မြက်ခြောက်လှန်းခြင်း၊ သစ်သီးကောက်ခြင်း၊ ဗိုင်းငင်ခြင်းစသော အလုပ်များကို လူကြီးများအား ကူညီ လုပ်ကိုင်ပေးကြရ၏။
နော်ဝေးနိုင်ငံရှိ ကလေးများမှာကား နွေပေါက်လာသည့်အခါ နွားထိန်းကျောင်းခြင်း၊ မြက်ခြောက်လှမ်းခြင်း အလုပ်များတွင် လူကြီးများအား တပျော်တပါး ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးလေ့ရှိကြ သည်။
ချက်ကိုဆလိုဗါးကီးယားနိုင်ငံရှိ ကလေးသူငယ် များစွာ တို့သည် ကစားစရာများကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး လုပ်ကိုင်ကြရ၏။ ထိုကစားစရာများကား ကိုယ်ပိုင်ကစားရန် မဟုတ်ချေ။ နိုင်ငံ ခြားသို့ စီးပွားဖြစ် ရောင်းချရန်ဖြစ်လေသည်။ လူကြီးများက ရုပ်လုံးဖော်ထားသော လူရုပ်၊ ခွေးရုပ်၊ နွားရုပ်၊ မြင်းရုပ်၊ ငှက်ရုပ် စသည် အရုပ်မျိုးစုံတို့ကို ကလေးများက အချော ကိုင်ကာ ဆေးခြယ်ပေးကြရလေသည်။ ဤကား ကမ္ဘာ့ဒေသ အသီးသီးမှ ကလေးတို့၏ အခြေအနေပေတည်း။
ကလေးများ သက်သာချောင်ချိရေး
၁၉ရာစုနှစ် မကုန်ဆုံးမီက ကမ္ဘာအရပ်ရပ်တွင် နေထိုင်ကြ သော ကလေးသူငယ်တို့၏ အခြေအနေမှာ များစွာမှ နိမ့်ကျလှ ၍ သနားဖွယ်ကောင်းသည်။ အထူးသဖြင့် စက်မှုလက်မှု လုပ်ငန်းများ ထွန်းကားသော အင်္ဂလန်ပြည်နှင့် ဥရောပနိုင်ငံ များတွင် ကလေးများ၏ဘဝမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလှ၏။ အသက် အရွယ် နုနယ်သော ကလေးသူငယ်တို့မှာ လူကြီးများနှင့် တန်းတူ စက်ရုံကြီးများတွင် နေ့ရောညပါ နာရီပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ကြရသည်။ ထိုစဉ်က ကလေးအလုပ်သမားများအား ကာကွယ်ပေးသည့်ဥပဒေများလည်း ပြောပလောက်အောင် မရှိသေးချေ။ ယခုခေတ်မှာကဲ့သို့ ကလေးပြုစုရေးရာဌာနများ၊ ကလေးထန်းဌာနများ ပေါ်ပေါက်မည်ကို မဆိုထားဘိ၊ မိဘမဲ့ ကလေးများနှင့် ခိုကိုးရာမဲ့ကလေးများကို စောင့်ရှောက် ထိန်းသိမ်းသည့်အဖွဲ့ အများအစား မပေါ်ပေါက်ဘူးချေ။ အနည်းငယ်မျှသာရှိသော မိဘမဲ့ကျောင်းများတွင်လည်း ကလေးသူငယ်များမှာ ကျပ်တည်းကျဉ်းမြောင်းစွာ နေထိုင်ကြ ရ၏။ အစားအသောက်၊ အဝတ်အထည်တို့မှာလည်း လုံလုံ လောက်လောက် မရှိချေ။ ထို့ပြင် သူတို့အပေါ်၌ စီမံအုပ်ချုပ်သူ များမှာ ကလေးများအုပ်ချုပ်မှုနှင့် သက်ဆိုင်သောပညာရပ် များကို စနစ်တကျ သင်ကြားတတ်မြောက်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် အလုပ်ဒဏ်ပိနေသော သာမန်လခ စား လက်ခစားများသာ ဖြစ်သဖြင့်၊ ကလေးများကို လူဟူ၍ ကိုယ်ချင်းစာသဘောမရှိ၊ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက် ဆုံးမလေ့ ရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်နေသော ကလေးတို့၏ ဘဝ အခြေအနေကို အင်္ဂလိပ်စာရေးဆရာကြီး ချားဒစ်ကင်းက 'အော်လီဗါတွစ်'၊'ဒေးဗစ်ကောပါးဖီး' စသော ဝတ္ထုများတွင် သရုပ်ဖော်ခဲ့လေသည်။
၁၉ဝဝ ပြည့်နှစ်နောက်ပိုင်း၌ ကလေးစောင့်ရှောက်ရေး လုပ်ငန်းမှာ ရှေးကထက် အနည်းငယ်ပိုမို ကောင်းမွန်လာခဲ့ သည်။ ကလေးများကို ယခင်ကကဲ့သို့ အိမ်တန်းလျားရှည်ကြီး တွင် ပြွတ်သိပ်မထားတော့ဘဲ၊ တဲအိမ်ငယ်ကလေးများတွင် လင် မယားနှစ်ဦးတို့က မိဘသဖွယ် စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းကာ သက်သာချောင်ချိစွာ နေထိုင်ကြရသည်။ အစာ စားသောက် သည့်အခါ၌၎င်း၊ ကျောင်းတက်သည့်အခါ၌၎င်း၊ အိပ်ရာဝင် သည့်အခါ၌၎င်း၊ စနစ်တကျ ကိုယ့်အတွဲနှင့် ကိုယ်စားသောက် နေထိုင်ကြရလေသည်။ ကလေးများ နေထိုင် စားသောက်ပုံတို့ ကို သက်ဆိုင်ရာ စေတနာဝန်ထမ်း အဖွဲ့ဝင်လူကြီးများက မကြာခဏ သွားရောက် ကြည့်ရှု စစ်ဆေးရသည်။ ဤသို့ အားဖြင့် ကလေးသူငယ်များမှာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးတွင် အဆင့်အတန်း မြင့်လာသည်သာမက၊ ပြည့်သူ့နီတိကျင့်စဉ် များကိုလည်း နားလည်လာကြသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅ဝ-၆ဝ ခန့်က ရာဇဝတ်မှု တစ်စုံ တစ်ရာ ကျူးလွန်မိသော ကလေးသူငယ်တို့ကို သက်ကြီး ရာဇဝင်သင့်သူများနှင့်တန်းတူ အပြစ်ဒဏ်ပေးလေ့ရှိကြသည့် အပြင်၊ အကျဉ်းထောင်တခုထဲမှာပင် အတူထား၍ အလုပ်ကြမ်း များကို လုပ်စေလေသည်။ ဤသို့အားဖြင့် ကလေးထောင်သား များမှာ လူကြီးများထံမှ အကျင့်ဆိုးဟူသမျှကို ရရှိပြီးလျှင်၊ နောင် ကြီးပြင်းလာသည့်အခါ ပိုမိုဆိုးသွမ်းသော လူမိုက်လူဆိုး ကြီးများ ဖြစ်လာကြလေသည်။
ယခုခေတ်အခါတွင် ယဉ်ကျေးသော နိုင်ငံကြီးများတွင် အရွယ်မရောက်သော ကလေးသူငယ်များသည် အကယ်၍ တရားဥပဒေကို ဖေါက်ဖျက်ကျူးလွန်မိသည့်အခါ၊ စစ်ဆေး စီရင်ရန် ကလေးတရားရုံးများကို သီးခြားထားရှိကြသည်။ ထိုတရားရုံးများအတွက် တရားသူကြီးများကို အထူးရွေးချယ် ခန့်ထားရပေသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ထိုတရားရုံး တော်များအတွက် ခန့်ထားသော တရားသူကြီးများမှာ အများ အားဖြင့် အမျိုးသမီးတရားသူကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုတရား သူကြီးများသည် ကလေးအကြောင်းကို ကောင်းစွာနားလည်၍ ကလေးသူငယ်များ အုပ်ချုပ်နည်း၊ ဆုံးမနည်းများကို အထူး ကျွမ်းကျင်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ပြစ်မှု ကျူးလွန်သော သူငယ်အား အပြစ်ရှိသော လူဆိုးလူမိုက် ကလေးတစ်ဦး အနေဖြင့် မမြင်ဘဲ၊ ကူညီဖေးမရန်လိုနေသော ဒုက္ခသည် တစ်ဦးအနေဖြင့် မြင်ကြသည်။ ထိုကြောင့် ပြစ်မှု ကျူးလွန်သော ကလေးများကို နူးညံ့သာယာသော နည်းမျိုးစုံ ဖြင့် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တိုးတက်ကောင်းမွန် လာစေနိုင်ရန် ပြုပြင်ဖန်တီးပေးကြလေသည်။ ပမာအားဖြင့် တချို့ကလေးများ ကို စာရိတ္တပြုပြင်ရေး ကျောင်းများကိုပို့ကာ အခြားရွယ်တူ ကလေးများနှင့် ရောနှောနေထိုင်စေ၏။ ထိုကျောင်းများတွင် သူတို့အား စာသင်ပေးခြင်း၊ လက်မှုပညာရပ်များကို သင်ကြား ပေးခြင်းတို့ဖြင့် ကျောင်းမှထွက်သောအခါ သက်မွေးဝမ်း ကျောင်းရန် လွယ်ကူစေလေသည်။ အချုပ်ကိုဆိုရလျှင် ယခု ခေတ် သမယတွင် ကမ္ဘာတစ်ဝှန်းလုံး၌ပင် ကလေးသူငယ်များ ကျန်းမာရေး၊ ပညာတတ်မြောက်ရေးနှင့် သက်သာချောင်ချိရေး တို့ကို အထူးကြိုးစား ဆောင်ရွက်နေကြပြီဖြစ်၍၊ ပစ္စပ္ပုန်ခေတ် ကလေးသူငယ်များအဖို့ ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကလေးသူငယ်များ ကျန်းမာရေးနှင့် သက်သာချောင်ချိရေးများကို ဆောင်ရွက်နေပုံမှာလည်း အထူး အားတက်စကာ ကောင်းလှသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတော် ဖွ့ဲစည်း အုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေ ပုဒ်မ ၃၇ အပိုဒ်ငယ်(၂)တွင် 'နိုင်ငံတော်သည် မီးဖွားရေးနှင့် ကလေးစောင့်ရှောက်ရေးအဖွဲ့ များ၊ ကလေးဂေဟာများ၊ ကလေးထိန်းနေ့ဌာနများကို ဖွင့်လှစ် ခြင်းအားဖြင့်၊ သားသည်အမေနှင့် ကလေးတို့၏ အကျိုးကို စောင့်ရှောက်ရန်၊ ထို့ပြင် မီးမဖွားမီနှင့် မီးဖွားပြီးကာလများ အတွက် လုပ်ခနှင့်နားခွင့်ရရန် အခွင့်အရေးကို အခစား လုပ်ကိုင်နေသောမိခင်တို့ ရရှိခံစားနိုင်စေရန် ဝါဒထားရှိ၍၊ ထိုဝါဒအတိုင်း အထူးရှေ့ရှုဆောင်ရွက်ရမည်ဟု အတိအလင်း ရေးသားပါရှိပေသည်။ ဤအချက်ကို ထောက်ရှုခြင်းအားဖြင့် နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ မိခင်နှင့် ကလေးများအပေါ် သဘောထား ပုံကို သိသာနိုင်ပေသည်။'
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးဆုံးပြီးနောက် အမျိုးသမီးနှင့်ကလေး သူငယ်များ သက်သာချောင်ချိရေး ဘုတ်အဖွဲ့ကို ၁၉၄၇ ခု စက်တင်ဘာလတွင် စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ထိုနောက် အမျိုး သမီးနှင့်ကလေးများ စောင့် ရှောက်ရေးကို ညွှန်ကြားရေးဝန် တစ်ဦးထား၍ ဆောင်ရွက်စေသည်။ ယခုအခါ လူမှုရေးရာ ကြီးပွားရေးဌာနဟု အမည်မှည့်ကာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ဇနီး ဒေါ်ခင်ကြည်က ညွှန်ကြားရေးဝန်အဖြစ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိ လေသည်။
ထိုဌာန၏ လုပ်ငန်းရပ်များကို ငါးမျိုးခွဲခြား၍ ဆောင်ရွက် လျက် ရှိသည်။ ယင်းတို့မှာ-
ယခုအခါ မြန်မာနိုင်ငံ ခရိုင်မြို့ကြီးတိုင်းမှာပင် မိခင်နှင့်ကလေး စောင့်ရှောက်ရေးအဖွဲ့အစည်းများ ဖွဲ့စည်းပြီး ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်က ကလေးသူငယ်များ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရေး အသင်းမှာ ၃၅ သင်းမျှသာရှိခဲ့ရာ၊ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် အသင်းပေါင်း ၁၃၆ သင်းအထိ တိုးတက်ခဲ့သည်။ ထိုအဖွဲ့များတွင် သက်ဆိုင်ရာ ဒေသရှိ ဆရာဝန်နှင့် သူနာပြုဆရာမများက ကူညီ ဆောင်ရွက် သည်သာမက၊ မိခင်နှင့်ကလေးသူငယ်များ စောင့်ရှောက်ရေး သင်တန်းများကို တက်ရောက်အောင်မြင်ခဲ့သော ဆရာမများကို လည်း ခန့်ထားသည်။ ထိုအဖွဲ့များသည် ကလေးသူငယ်များ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေတို့ကို မပြတ်မလပ် လှည့်လည်ကြည့်ရှု ကြရသည့်အပြင်၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ကလေးများအတွက် နို့မှုန့်နှင့်အဝတ်အစားများ ဝေငှခြင်း၊ မိခင်များကို ကျန်းမာရေး လမ်းစဉ်များ ညွှန်ကြားခြင်း၊ အစရှိသော လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်ကြရသည်။ ထိုအဖွဲ့အစည်းများသည် နိုင်ငံတော် အစိုးရ၊ ဒေသန္တရအဖွဲ့များ၊ ကြက်ခြေနီအသင်းများနှင့် စေတနာ ထက်သန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များထံမှ ငွေကြေးအထောက်အပံ့ ရကြ လေသည်။
၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် စာသင်ကျောင်းများသို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှု ရသော ဆေးအဖွဲ့ (၇)ဖွဲ့ ရှိသည်။ ထိုအဖွဲ့ တစ်ခုလျှင် ဆရာဝန် တစ်ဦး၊ ပြည့်သူ့ကျန်းမာရေးသူနာပြုဆရာမ သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးနည်းပြဆရာမ တစ်ဦး၊ ဆေးခန်းလက်ထောက် တစ်ဦးစီ ပါဝင်၍ လူနာပြုစုကုသရန် ကရိယာများ အပြည့်ပါ သော ကားတစ်စီးကို ရရှိလေသည်။ ရန်ကုန်မြို့ပေါ်တွင် ထာဝရစခန်း ပြုလုပ်၍ ကုသပေးသော ဆေးအဖွဲ့ (၂)ဖွဲ့လည်း ရှိသေးသည်။ ထိုမှတစ်ပါး ရပ်ကွက်များတွင် လှည့်လည် ကြည့်ရှုရန် ကလေး အရာရှိများကိုလည်း တိုးတက်ခန့် ထားသေးသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကလေးသူငယ်များအား ဗီစီဂျီဆေးထိုးပေး ခြင်းနှင့် လူထုအလိုက် ဓာတ်မှန်ရိုက်ယူခြင်း များကို ၁၉၅၂ ခုနှစ်ကပင် စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့လေသည်။ ရန်ကုန်မြို့ပေါ်တွင် ကလေးပြုစုရေးဌာနနှင့် ကလေးထိန်းဌာနများကိုလည်း အနှံ့ အပြား ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသည်။ ကလေးပြုစုရေးဌာနများတွင် မွေးစမှ ငါးနှစ်အထိ ကလေးများကို မိဖသေဆုံးသွား၍ဖြစ်စေ၊ မိခင် မကျန်းမာ၍ ဖြစ်စေ၊ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်သူများ မရှိ၍ ဖြစ်စေ၊ ခေါ်ယူ စောင့်ရှောက်ကျွေးမွေးထား၏။ ကလေးထိန်း ဌာနများကမူ မိဖများ သက်မွေး ဝမ်းကျောင်း ရှာဖွေလုပ်ကိုင် ရန်သွားနေစဉ် ပြုစုစောင့်ရှောက်မည့်သူ မရှိသော ၂-နှစ်မှ ၅-နှစ်အထိ ကလေး များအတွက် နေ့အချိန်တွင် တာဝန်ယူ၍ မွေးကျွေးစောင့်ရှောက်ထားကြသည်။ ညနေ မိခင်လုပ်ပြန်ချိန်မှ မိခင်က ခေါ်ဆောင်သွားရတော့သည်။ အလုပ်ရုံများ၊ စက်ရုံ များအနီးတွင်လည်း အလုပ်သမားများကို ကူညီသောအနေဖြင့် ဤဌာနမျိုးများကို သီးသန့်ဖွင့်ထားလေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် မိဘမဲ့နှင့် ခိုကိုးရာမဲ့ကလေးများ ထိန်းသိမ်းကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းကို စေတနာ ထက်သန်သူ အမျိုးသမီးကြီး ဒေါ်တီတီလု(စ)က ၁၉၂၅ ခုနှစ်ခန့်ကပင် အစပျိုးခဲ့ပြီးလျှင် ၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် မိဘမဲ့ကျောင်းကို စတင် ထူထောင်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်အစိုးရ၊ ရိုတရီကလပ်၊ ရန်ကုန် မြင်းပွဲအသင်းအစရှိသော စေတနာထက်သန်သည့် အဖွဲ့အစည်း များ၏ အကူအညီဖြင့် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်အနီး အင်းယားလမ်း ရှိ ဒေါ်တီတီလု(စ)၏ ခိုကိုးရာမဲ့သူငယ်များဂေဟာကို တိုးချဲ့ လာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပြစ်မှုကျူးလွန်သော ကလေးသူငယ် များ ပြုပြင်ပေးရာဌာနတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ဤဌာနတွင် ခိုကိုး ရာမဲ့ သူငယ်များ၊ မိဘ အုပ်ထိန်းမနိုင်သော သူငယ်များ၊ ရာဇဝတ်အပြစ်ဒဏ်ခံရသော သူငယ်များနှင့် အမှုစစ်ဆေးခံနေ ရဆဲ သူငယ်များကို ကျွေးမွေးထိန်းသိမ်းထားပြီးလျှင် အင်္ဂလိပ် စာ မြန်မာစာများအပြင် ရက်ကန်းရက်ပညာ၊ စာအုပ်ချုပ်ပညာ၊ ပန်းရန်ပညာ၊ လက်သမားပညာရပ်များကို သင်ကြားပေးလျက် ရှိသည်။ ထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ ဤကျောင်းတွင် သင်ကြား ပြသနေသော နည်းပြလုလင်ကလေးများမှာ ကျောင်းသား ဟောင်းချည်း ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ ထိုကျောင်းကို ကလေး သူငယ် ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ရေးအသင်းက ကြီးမှူး အုပ်ချုပ် လျက်ရှိသည်။ မဟာသီရိသုဓမ္မ ဒေါ်ခင်ကြည်မှာ နာယကပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အသင်း၏ဥက္ကဋ္ဌမှာ သတိုးသီရိသုဓမ္မ ဂျေ၊အက်(စ)၊ဖာနီဖယ်ဖြစ်၍ ဒေါ်တီတီလု(စ)က အတွင်းရေးမှူး အဖြစ်ဖြင့် ဆောင်ရွက် လျက်ရှိသည်။
ထိုကျောင်းနှင့်အလားတူ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာ ရန်ကုန်မြို့ လူငယ်များဂေဟာ ထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်မြို့ လူငယ်များဂေဟာကို မြန်မာနိုင်ငံ နေရှင်နယ်ကောင်စီ အမျိုး သမီးအသင်းနှင့် ဝိုင်-အမ်-စီ-အေ ခေါ် ခရစ်ယန်လူငယ် အသင်းတို့က ကြီးမှူးလျက် ၁၉၂၉-ခုနှစ်တွင် စတင် ထူထောင်ခဲ့သည်။ လူငယ်များ ဂေဟာကို ရန်ကုန်မြို့ ဘောင်ဒရီလမ်းတွင် ဖွင့်လှစ်ထားရှိ၍ မိဘမဲ့၊ ခိုကိုးရာမဲ့နှင့် လေလွင့်နေသော ကလေးစုစုပေါင်း ၁ဝဝ ကို စောင့်ရှောက် ထိန်းသိမ်းကာ စာရေးစာဖတ်နှင့် လက်မှုပညာများကို သင် ပေးယင်း ပြုပြင်ပေးလျက်ရှိသည်။
ဤအသင်းနှင့် မရှေးမနှောင်း ပေါ်လာသော အဖွဲ့တစ်ခုမှာ ဗစ်ဂျီလန်း ဆိုစိုက်ယက်တီခေါ် မိဘမဲ့ကလေး များကာကွယ် စောင့်ရှောက်ရေးအသင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအသင်းကို အမေရိကန် သာသနာပြုအဖွဲ့များက ဆော်ဩ ရှေ့ဆောင်ကာ တည်ထောင်ခဲ့ သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် မဖြစ်ပွားမီက ဤအသင်းသည် ပျက်စီးနေသော အမျိုးသမီးများ ကယ်ဆယ်စောင့်ရှောက်ရေး လုပ်ငန်း အထူးထင်ရှားခဲ့သည်။ စစ်ပြီးခေတ်တွင် ငယ်ရွယ် သော ခိုးကိုးရာမဲ့၊ မိဘမဲ့ မိန်းကလေးများ ထိန်းသိမ်းစောင့် ရှောက်ပေးသည့် လုပ်ငန်းကို အထူးထင်ရှားခဲ့သည်။ စစ်ပြီး ခေတ်တွင် ၁၉၄၆ ခုနှစ်က စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူငယ်မ ကလေးများကို သင်ကြားပြုပြင်ပေးပုံ ပေးနည်းတို့မှာ ရန်ကုန် မြို့လူငယ်များဂေဟာနှင့် ဒေါ်တီတီလု(စ)ကျောင်းများ စနစ် အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ပြီးဆုံးပြီးနောက် အမျိုးသမီးများ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး လုပ်ငန်းများကို လူအများပင် စိတ် ဝင်စားလာသည့်အလျောက် စောင့်ရှောက်ရေးဌာနများလည်း အသီးသီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးချုပ်ကတော် ဒေါ်မြရီ ကြီးမှူးသော အမျိုးသမီးများ နည်းပြအုပ်ချုပ်ရေးဌာနမှာ မိဘမဲ့ မိန်းကလေးများနှင့် ခိုကိုးရာမဲ့ မိန်းကလေးများကို မပျက်မစီး ရလေအောင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးပြီးလျှင် စာရေးစာဖတ် နှင့် လက်မှုပညာရပ်များကို သင်ကြားပေးလျက် ရှိသည်။ အမျိုးသမီး ပါလီမန်အမတ်ဟောင်း ဒေါ်ခင်လှ ကြီးမှူးသော အမျိုးသမီးကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး အဖွဲ့ချုပ်နှင့် မြန်မာ အမျိုးသမီးအဖွဲ့မှ ဒေါ်မမ ကြီးမှူးသော ခိုကိုးရာမဲ့ အမျိုးသမီး များ စောင့်ရှောက်ရေးဌာနများမှာ မိဘမဲ့မိန်းကလေးများ၊ ခိုကိုးရာမဲ့မိန်းကလေးများနှင့် ပြည့်တန်ဆာ နှိပ်ကွပ်ရေးဥပဒေ အရ တရားစွဲဆိုခြင်း ခံနေရသူများ၊ အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း ခံရသူများကို ထိန်းသိမ်းကာ အလားတူပညာရပ်များ သင်ကြား ပေးခြင်း၊ အကျင့်စာရိတ္တပြုပြင်ပေးခြင်းစသော လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်လျက် ရှိလေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် မျက်မမြင်နှင့် ဆွံ့အနားပင်းသော ကလေး သူငယ် များအား စောင့်ရှောက်သော ကျောင်းများကို နှစ်ပေါင်း အတန်ကြာကပင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုကျောင်းများကို နိုင်ငံခြားသာသနာပြု အဖွဲ့များက စတင် တည်ထောင်ခဲ့သော် လည်း၊ ယခုအခါ နိုင်ငံတော်အစိုးရနှင့် စေတနာထက်သန်သော အသင်းအဖွဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အသီးသီးထံမှ အထောက်အပံများ ရလျက် ရှိသည်။
ကလေးသူငယ်များ ကျန်းမာရေးနှင့် သက်သာချောင်ချိရေး လုပ်ငန်းရပ်များမှာ ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် ရေးဆွဲခဲ့သော နိုင်ငံတော် အစိုးရ၏ ပြည့်သူကျန်းမာရေးစီမံကိန်း ရ-ရပ်တွင် အကျုံးဝင်နေ ပေသည်။ ဤစီမံကိန်းအရ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ကျေးရွာ ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ငယ်များ ထားရှိပေဦးမည်ဟု သိရလေသည်။ ကျေးရွာကျန်းမာရေးအဖွဲ့များကို ကျေးရွာ ၅ ရွာတွင် တစ်ခု ကျစီ ထားပေးရန်ဖြစ်သည်။ ထိုအဖွဲ့တစ်ခုလျှင် လက်ထောက် ကျန်းမာရေးသူနာပြုဆရာမတစ်ယောက် ကျောက်ထိုးဆရာ တစ် ယောက်၊ ပြည်သူ့ ကျန်းမာရေး သူနာပြု ဆရာမတစ်ယောက်၊ ဝမ်းဆွဲ ဆရာမ ၂ယောက်၊ ပေါင်း ၅ယောက် ပါဝင်မည်။ ဤစီမံကိန်းအရ မြန်မာနိုင်ငံ တစ်ဝှန်းလုံးတွင် ကလေးသူငယ် များ၏ ကျန်းမာရေး၊ သက်သာ ချောင်ချိရေး လုပ်ငန်းများကို အသေးစိတ် ဆောင်ရွက်ရန် ဖြစ်သည်။
ဂုဏ်းကျွန်းရွာ
ဂုဏ်းကျွန်းရွာ
ဆုံငင်းရွာ၊ မိုင်းရှူးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရှူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တံတား
ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ်တံတားသည် ဆန်ဖရန်စစ္စကို ပင်လယ်အော်ကို ဖြတ်ကျော်တည်ဆောက်ထားသော တံတားဖြစ်သည်။ ထိုတံတားသည် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမှ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ် မာရင်ကောင်တီသို့ သွားရာလမ်းတွင် ဖြစ်သည်။ ၁၉၃၇ ခုနှစ်တွင် အများအသုံးပြုနိုင်ရန် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၉,၂၆၆ပေ(၂,၈၂၄ မီတာ) မျှ ရှည်လျားသည်။ တံတားပြီးစီးချိန်က ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှည်ဆုံးတံတားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းထက် ပို၍ရှည်လျားသော တံတား ရှစ်စင်းမျှ ရှိသည်။ လူအများစုအတွက်မူ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလှပဆုံး တံတား တစ်ခု အဖြစ် ရှုမြင်နေကြသေးသည်။
ပန်တပ်ရွာ၊ မူဆယ်မြို့နယ်
ပန်တပ်ရွာ (Pangtat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ မူဆယ်မြို့နယ်၊ လွယ်ဝိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၂၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ဝိန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၇ ဦး၊ မ ၃၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မူဆယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျိမ်းစ် အဲရစ် ဒရမ်မွန်း
ဂျိမ်းစ် အဲရစ် ဒရမ်မွန်း (James Eric Drummond, 16th Earl of Perth) (၁၇ ဩဂုတ် ၁၈၇၆ - ၁၅ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၅၁) သည် စကော့တလန်လူမျိုး ဖြစ်ပြီး ဗြိတိသျှ သံတမန် နှင့် နိုင်ငံပေါင်းချုပ်အသင်းကြီး၏ ပထမဦးဆုံးသော အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဖြစ်သည်။ သူ့အား သတ္တမမြောက် ပါ့သ်အမတ်ကြီး အဖြစ်လည်း တစ်ခါတရံ ခေါ်ဆိုလေ့ရှိသည်။ သူသည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ မြောက်ယော့ခ်ရှိုင်းယားနယ်တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး အီတန်ကောလိပ်တွင်ပညာသင်ယူခဲ့ကာ ၁၉၀၀ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံခြားရေးရုံးတွင် စတင်တာဝန်ထမ်းခဲ့သည်။ သူသည် ၁၉၁၉ မှ ၁၉၃၃ အထိ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် တာဝန် ထမ်းခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အီတလီနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဗြိတိန်သံအမတ်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
စွတ်ခွရွာ၊ ကံမမြို့နယ်
စွတ်ခွရွာ (Sutkhwa)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ ကံမမြို့နယ်၊ ပြအောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၇၄၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပြအောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၅၈ ဦး၊ မ ၅၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကံမမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျိုးဇက် လူးဝစ် အန်း အေဗီနောလ်
ဂျိုးဇက် လူးဝစ် အန်း အေဗီနောလ် (Joseph Louis Anne Avenol) (၉ ဇွန် ၁၈၇၉ - ၂ စက်တင်ဘာ ၁၉၅၂) သည် ပြင်သစ်လူမျိုး သံတမန် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် နိုင်ငံပေါင်းချုပ်အသင်းကြီး ၏ ဒုတိယမြောက် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် အဖြစ် ၃.၇.၁၉၃၃ မှ ၃၁.၈.၁၉၄၀ အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၀ တွင် သူ၏တာဝန်ကို အိုင်ယာလန်နိုင်ငံသား ရှောင် လက်စတား အား လွှဲပေးခဲ့သည်။
သာလိယဇာတ်
thumb '''ပဉ္စကနိပါတ် - ၂။ ဝဏ္ဏာရောဟဝဂ် -(၃၆၇) - သာလိယဇာတ် မြွေကိုက်လျှင် ဆေးကုမည်ဟု ကြံစည်ကာ သူငယ်ချင်းအား မြွေကို ဆက်ရက်ဟု လိမ်လည်ပြီး သစ်ခေါင်းတွင် အနှိုက်ခိုင်းသော ဆေးသမား အကြောင်း။
ဒေဝဒတ်ကြောင်းပြု မိန့်ဆိုမှု
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဒေဝဒတ်ကို အကြောင်းပြု၍ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ဆေးသမားလှည့်စား ကလေးများ
ထိုအခါ ဆေးသမားတစ်ယောက်သည် ရွာတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူကိုမျှ ဆေးမကုရသဖြင့် ဆေးဖိုးဝါးခမရဘဲ ရွာမှထွက်သည်ရှိသော် ထိုသူငယ်တို့ ကစားရာအရပ်သို့ရောက်၍ သစ်ခွကြားတွင် ဦးခေါင်းထွက်ကာ အိပ်နေသော မြွေကိုမြင်လျှင် ငါသည် ဤသူငယ်တို့ကို လှည့်ပတ်ကာ မြွေကိုကိုက်စေ၍ ဆေးဝါး ကု-မ-ရလျှင် ဆေးဖိုးဝါးခ ရပေမည်ဟု ကြံစည်ကာ သူကြွယ်သားသူငယ်ကို “အမောင် … ဆက်ရက်ငယ်ကို မြင်လျှင် ဖမ်းမည်လော” ဟု မေး၏။ “ဆရာကြီး … ဖမ်းမည်” ဟု ပြော၏။ “အမောင် … ကြည့်လော”ဟု ပြော၍ သစ်ခွကြားတွင် ဦးခေါင်းထွက်ကာ အိပ်နေသော မြွေကို ပြလေ၏။
စိတ်ယုတ်ကျင့်ဖောက် ကိုယ့်ကိုရောက်
သူငယ်လည်း မြွေမှန်းမသိသည်ဖြစ်၍ သစ်ပင်ထက်သို့ လျင်မြန်စွာတက်၍ မြွေ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်မိလျှင် မြွေမှန်းသိသဖြင့် ကြောက်လန့်ရကား မလွတ်ရအောင် ကိုင်ပြီးလျှင် သစ်ပင်ထက်မှ လျင်မြန်သောအဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။ ထိုမြွေသည် ဆေးသမား၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ကျ၍ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်ကာ [ကရ - ကရ] ဟု မြည်လျက် ကိုက်၍ ဆေးသမားကို ထိုအရပ်၌ လဲစေပြီးလျှင် ပြေးလေ၏။ အနီးရှိလူတို့လည်း ခြံရံကာ ကြည့်ရှုကြကုန်၏။ ထိုအခါ သူကြွယ်သားသူငယ်သည် -
“အချင်းတို့ … မြွေဟောက်ကို ဆက်ရက်ငယ်ဟူ၍ လှည့်ပတ်ပြောဆိုကာ ဖမ်းယူစေ၏။ လှည့်ပတ်ပြောဆိုသော ဤဆေးသမားသည်ပင် ထိုမြွေဟောက်ကိုက်၍ သေရ၏။
မညှဉ်းဆဲ မသတ်ဖြတ်ထိုက်သူကို ညှဉ်းဆဲသတ်ဖြတ်ရန် အလိုရှိသော ဤဆေးသမားသည် သေ၍ အိပ်ရသကဲ့သို့ ထို့အတူ မညှဉ်းဆဲ မသတ်ဖြတ်ထိုက်သူကို ညှဉ်းဆဲသတ်ဖြတ်သူတို့လည်း သေ၍ အိပ်ကြရမည်။
ဟု ရောက်လာသော ပရိသတ်အား အကျိုးအကြောင်းပြကာ ဆုံးမဟောကြားလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ဆေးသမားသည် - ယခုအခါ ဒေဝဒတ်။
ပညာရှိသူငယ်သည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) သူတစ်ပါးမှန်၊ မကောင်းဖန်၊ ကိုယ်ဒဏ်ထိမည်သာ။
(၂) လေညာသို့မှု၊ လွှင့်သည့်မြူ၊ လွှင့်သူညှဉ်းဆဲရာ။
(၃) မသတ်ထိုက်သူ၊ သတ်ခဲ့မူ၊ သတ်သူသေသည်သာ။
(၄) မညှဉ်းထိုက်သူ၊ ညှဉ်းဆဲမူ၊ ညှဉ်းသူဆင်းရဲရာ။
ဂုမ္ဗိယဇာတ် ပြီး၏။
အဟ်မဒီယာ
အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့သည် အစ္စလာမ်သာသနာကို မူရင်းအစစ်အမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ထွန်းပေါ်ပေါက်လာစေရန် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာလမ်းညွန်မှုဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အစ္စလာမ့်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၁၈⁠၈၉ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ နိုင်ငံပေါင်း ၂၁၀ နိုင်ငံ၌ အဖွဲ့ခွဲများရှိကာ အဖွဲ့ဝင်မီလီယံပေါင်း ၁၀ ထက်မနည်းရှိသည်။ ဗဟိုဠာနချုပ်မှာ အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ လန်ဒန်မြို့၌ ရှိသည်။
အစ္စလာမ်သာသနာထဲမှ အဖွဲ့အစည်း
အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့မှာ အစ္စလာမ်သာသနာဝင်များ ကာလရှည်ကပင်စောင့်မြော်နေကြသည့် မဆိဟ် (မေရှိယ) နှင့် မဟ်ဒီ(လမ်းညွန်ခြင်းခံရသူ) ပွင့်ပေါ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်လက်ခံသည့် တစ်ခုတည်းသော အစ္စလာမ့်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။
အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့က ပွင့်ပေါ်လာစရာရှိသည့် မဆီဟ်(မေရှိယ)နှင့် မဟ်ဒီ(လမ်းညွန်ခြင်းခံရသူ) မှာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ပန်ဂျပ်ပြည်နယ်၊ ကာဒီယံမြို့၌ ပွင့်ပေါ်ခဲ့သော မီရ်ဇာဂူလာမ်အဟ်မဒ် (ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ) ပင်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်လက်ခံကြသည်။ မီရ်ဇာဂူလာမ်အဟ်မဒ် (ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)က မိမိကိုယ်ကို နာဇရက်မြို့သား တမန်တော်အီစာ ၊ သခင်ယေရှု (ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ) ဒုတိယမ္ပိပြန်လည်ကြွမြန်းလာစရာရှိသည့်အလျောက်၊ မိမိသည် မူရင်းတမန်တော်အီစာ(ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)၏ ဂုဏ်ရောင်ကိုစိုးလျက် အီစာ(ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ကြွမြန်းလာခြင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် တမန်တော်အီစာ(ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)သည် ဤလောကသို့ ဒုတိယမ္ပိပြန်လည်ကြွမြန်းလာမည့်အကြောင်းနှင့် မဟ်ဒီ(လမ်းညွန်ခြင်းခံရသူ) ပွင့်ပေါ်လာမည့်အကြောင်းကို အစ္စလာမ့်တမန်တော်ချုပ်ကြီး မုဟမ္မဒ်(ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)က တင်ကြိုဗျာဒိတ်ဟောထားခဲ့သည့်အတိုင်းဖြစ်ကြောင်း စသဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။
အဖွဲ့ဝင်များ၏ ယုံကြည်ချက်
အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့ဝင်များသည် အလ္လာဟ်အရှင်တစ်ပါးတည်းအား ခဝပ်ကိုးကွယ်ခြင်း၊ တမန်တော်မြတ် မုဟမ္မဒ်(ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ) အား အလ္လာဟ်အရှင်စေလွှတ်တော်မူသော တမန်တော်အဖြစ်ယုံကြည်ခြင်း၊ ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်အား အစ္စလာမ့်ကောင်းကင်ကျ နောက်ဆုံးဥပဒေကျမ်းစာအဖြစ် ယုံကြည်လိုက်နာခြင်း၊ နေ့စဉ် ငါးကြိမ်ဘုရားဝတ်တက်ခြင်း(ဆလားသ်)၊ အစ္စလာမ့်ပြက္ခဒိန်အရ နှစ်တစ်နှစ်၏ ရမဇာန်လမြတ်တိုင်း၌ ဥပုသ်သီလ (ဆွီယမ်) ဆောက်တည်ခြင်း၊ ဆင်းရဲသားဒါနကြေး(ဇကားသ်) ကို နှစ်စဉ်ပေးလှူခြင်းနှင့် ဘ၀တစ်သက်တာတွင် အနည်းဆုံးတစ်ကြိမ် မက္ကာရွှေမြို့တော်သို့ ဟာဂျ်ပြုလုပ်ရန်သွားရောက်ခြင်း စသည့်အစ္စလာမ့်မဏ္ဍိုင်ကြီး ၅ ခုအပါအဝင် အစ္စလာမ့်ယုံကြည်ချက်အားလုံးကို သက်ဝင်ယုံကြည်စောင့်ထိန်းကြသည်။
အခြားမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် အဓိကကွာခြားချက်များမှာ အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့ဝင်များသည်အသင်းတော်အားတည်ထောင်သူ အရှင်သူမြတ်၊ ဟာဇရသ်မီရ်ဇာဂူလာမ်အဟ်မဒ် (ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)အား အစ္စလာမ်သာသနာထဲမှ တမန်တော်တစ်ပါးအဖြစ်ယုံကြည်လက်ခံခြင်းနှင့် အဟ်မဒီမွတ်စ်လင်မ်များက တမန်တော်အီစာ၊ သခင်ယေရှု(ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှ သေကံမရောက်သက်မပျောက်ခဲ့ဘဲ လွတ်မြောက်ကာပျောက်ဆုံးနေသော လူမျိုးစု(သိုးငယ်ကလေးများ)ကို ရှာဖွေတရားဟောကြားရန် အရှေ့ဘက်ဖြစ်သော အိန္ဒိယသို့ ဆက်လက်ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင်ပင် သဘာ၀အလျောက်ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်ခဲ့ကြောင်း ယုံကြည်လက်ခံကြခြင်းတို့ပင်ဖြစ်သည်။
အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့ဝင်များသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က တမန်တော်အီစာ ၊ သခင်ယေရှု(ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ) နည်းတူ မီရ်ဇာဂူလာမ်အဟ်မဒ် (ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)အား သာသနာရေးစစ်ပွဲများအဆုံးသတ်ရန်၊ သွေးထွက်သံယိုမှုများကို ရှုံ့ချကန့်ကွက်ရန်၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ သန့်စင်သည့်အခြေအနေ၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တရားမျှတမှုတို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ဤလောကသို့ စေလွှတ်တော်မူခဲ့ကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။
မီရ်ဇာဂူလာမ်အဟ်မဒ် (ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ)သခင်သည် မိမိပွင့်ပေါ်ခြင်းနှင့်အတူ အစ္စလာမ်ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ဆောင်ယူလာခဲ့ပေသည်။ သခင်ကြီးက အစ္စလာမ်သာသနာ၏ အဓိကသွန်သင်ချက်များနှင့် အစစ်အမှန်သွန်သင်ချက်များကို ပြန့်နှံ့စေခဲ့သည်။ သခင်ကြီးက ဇိုရိုအေစတာ၊ အီဗရာဟင်မ်၊ မူဆာ(မောရှေ)၊ အီစာ(ယေရှု)၊ ကရစ်ရှနား၊ ဗုဒ္ဓ၊ ကွန်ဖြူးရှပ်၊ လောင်ဇူး နှင့် ဂုရုနာနတ်က် (ထိုသူများအပေါ် ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ) စသည့် ကမ္ဘာသာသနာရေးခေါင်းဆောင်ကြီးများနှင့် သူတော်စင်ကြီးများ၏ သွန်သင်ချက်များကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ယုံ မျှမက ထိုသွန်သင်ချက်များက အစ္စလာမ့်သွန်သင်ချက်များနှင့် တထေရာတည်းဖြစ်ခြင်းအကြောင်းများကိုပါ ရှင်းလင်းဟောပြောခဲ့သည်။
အဟ်မဒီမွတ်စ်လင်မ်များသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က မိမိ၏အဖန်ဆင်းခံလူသားများကို ယနေ့ထက်တိုင် ဥပဒေမပြုနိုင်သည့်ဗျာဒိတ်များဖြင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံတော်မူနေသေးကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။ အဟ်မဒီမွတ်စ်လင်မ်များသည် တမန်တော်တစ်ပါးအားဆက်ခံသည့် ခလီဖွာသည် အလ္လာဟ်အရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ရွေးချယ်ခန့်အပ်သောသူဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။ ခလီဖွာဆိုသည်မှာ တမန်တော်တစ်ပါးအား ဆက်ခံသည့် ဦးစီးခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့ကြီး၏ ရပ်တည်မှု
ယနေ့ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့ကြီးမှာ အကြမ်းဖက်မှုပုံစံအမျိုးမျိုးကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ရာ၌ ဦးစီးဦးဆောင်ပြုနေသည့် အစ္စလာမ့်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ကြီးအားတည်ထောင်သူအရှင်သူမြတ် မီရ်ဇာဂူလာမ်အဟ်မဒ် (ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ) သခင်က လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာအလျင်ကပင် အစ္စလာမ်သာသနာ၌ လက်နက်ဆွဲကိုင်၍ ဂျီဟဒ်ပြုလုပ်ရန်မလိုအပ်တော့ကြောင်းနှင့် ထိုသည့်နေရာတွင် အစ္စလာမ်သာသနာအားကာကွယ်ရန် သွေးထွက်သံယိုမှုမရှိသည့် ပညာရေးဆိုင်ရာ ကလောင်ဂျီဟဒ် (Jihad by Pen) ဖြင့် အစားထိုးပြီးဖြစ်ကြောင်း မိမိ၏နောက်လိုက်အဖွဲ့ဝင်များကို ကြေညာခဲ့သည်။
သခင်ကြီးက စာအုပ်စာတမ်းပေါင်း ၈၀ ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်သာမက စာတမ်းပေါင်း ထောင်ချီထုတ်ဝေ၍လည်းကောင်း၊ ရာနှစ်ချီသောဟောပြောတင်ပြမှုများပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ အများပြည်သူပရိသတ်များပါဝင်သော စကားစစ်ထိုးပွဲများတွင် ပါဝင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း မိမိ၏သွန်သင်ချက်ကို သရုပ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ သခင်ကြီး၏ အစ္စလာမ်သာသနာအတွက် ပြောင်မြောက်စွာ ခုခံကာကွယ်မှုများက အစ္စလာမ်သာသနာအတွင်းမိရိုးဖလာ အရိုးစွဲတွေးထင်ယူဆမှုများကို အခြေယိုင်စေခဲ့သည်။
အစ္စလာမ်သာသနာအား မူရင်းအစစ်အမှန်အတိုင်းပြန်လည်ဖြစ်ထွန်းပေါ်ပေါက်စေရန်အတွက် အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့ကြီးက မီရ်ဇာဂူလာမ်အဟ်မဒ် (ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ) သခင်ကြီး၏ အစ္စလာမ့်အရင်းအမြစ် အလယ်အလတ်သွန်သင်ချက်များကို ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မွတ်စ်လင်မ်နိုင်ငံများမှ ခါးသီးစွာတုံ့ပြန်နေမှုများကြားမှ ကြံ့⁠ကြံ့ခံဖြန့်ချိလျက်ရှိသည်။
ထိုနည်းတူပင်၊ အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့သည် တိုင်းပြည်အစိုးရကိစ္စရပ်များနှင့် ဗလီသာသနာရေးကိစ္စရပ်များကို ကွဲပြားသောအရေးကိစ္စနှစ်ခု အဖြစ်သတ်မှတ်သည့် တစ်ခုတည်းသော အစ္စလာမ့်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာအလျင်ကပင် အဖွဲ့ကြီးအားတည်ထောင်သူအရှင်သူမြတ်က အဖွဲ့ဝင်များကို သာသနာနှင့် တိုင်းပြည်ရေးတို့အတွက် အကာအကွယ်ပြုရန်ကြိုးစားရာတွင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သည့်သူများအဖြစ်သာမက တိုင်းပြည်အပေါ်သစ္စာရှိသည့် တိုင်းသူပြည်သားများဖြစ်ကြရန် ဟောပြောသွန်သင်ခဲ့သည်။
သခင်ကြီးက ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်အား ပုဂ္ဂလိကကိုယ်ကျိုးဖြစ်ထွန်းရန် အဆီအငေါမတည့်စွာ ဋီကာဖွင့်ဆို၍ ကြေညာချက်ထုတ်မှုများနှင့် အစ္စလာမ့်ဥပဒေကို တလွဲတွေးခေါ်ဆင်ခြင်လျက် အသုံးချမှုများအား ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ သခင်ကြီးက အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ အဖန်ဆင်းခံ ဝေနေယျသတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအပေါ် အကာအကွယ်ပေးရန် မပြတ်တမ်းနှိုးဆော်ခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်မူ အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့ကြီးမှာ သာသနာရေးချုပ်ခြယ်မှုများနှင့် ကြီးနိုင်ငယ်ညဉ်းမှုများပပျောက်စေရေးအတွက် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လူ့အခွင့်အရေးလှုပ်ရှားမှုများ၌ ပါဝင်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ အသင်းကြီးက အမျိုးသမီးများပညာရေးနှင့် အဖိနှိပ်ခံမဖြစ်စေရေးတို့အတွက် ရွပ်ရွပ်ချွံချွံဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ အဟ်မဒီယာမွတ်စ်လင်မ်အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဥပဒေလေးစားလိုက်နာသော ပညာတတ်များနှင့် မွန်ရည်သောမွတ်စ်လင်မ်များအဖြစ် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နေထိုင်ရပ်တည်ကြသည်။