cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
တံဆိပ်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
တံဆိပ်ရွာ (Tanseik)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ ငနုချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငနုချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၁ ဦး၊ မ ၁၂၃၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ဒရီမုခဇာတ်
ကာမတပ်စွန်း လွန်စွဲလမ်း
“အရှင်ဘုရား … အကျွန်ုပ်သည် ကာမဂုဏ်တို့၌ ကပ်ငြိပါ၏၊ တပ်စွန်းပါ၏၊ အလွန် မက်မောပါ၏၊ ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့် အသက်မွေးလိုသော အကျွန်ုပ်သည် အလွန်အားရှိသော ကာမဂုဏ်တို့ကို စွန့်ပယ်ရန် မစွမ်းနိုင်ပါ၊ ကောင်းမှုများစွာကို ပြုပါမည်” –
တံဆိပ်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒရီမုခဇာတ်
ကာမတပ်စွန်း လွန်စွဲလမ်း
ဟု ပစ္စေကဗုဒ္ဓါအား လျှောက်ထားပြန်၏။
သန္ဓေစွဲကြောင့်း ဆင်းရဲပေါင်း
ထိုအခါ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည် မင်းကြီး ရဟန်းပြုခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ဟု လျှောက်ထားသည် ရှိသော် အလွန် ဆုံးမလိုသဖြင့် -
“မင်းမြတ် … အကျိုးစီးပွားကို အလိုရှိသူ၊ စောင့်ရှောက်သူတို့ ဆုံးမအပ်သည်ရှိသော် ထိုအဆုံးအမကို မလိုက်နာဘဲ ငါ့အယူသာ မြတ်န၏ဟု မှတ်ထင်တတ်၏၊ ထိုပညာနည်းသူသည် အဖန်တလဲလဲ ပဋိသန္ဓေနေရ၏၊ ပဋိသန္ဓေ နေရသောသူသည် ကြမ်းကြုတ်၍ အသုဘဟု ရှုအပ်သော မကောင်းသော ကျင်ကြီးကျင်ငယ်ပြည့်သော အမိဝမ်း ဟူသော ငရဲသို့ ရောက်ရ၏၊ မိမိကိုယ်၌ တပ်မက်မောခြင်းကို မစွန့်ကုန်သော သတ္တဝါတို့သည် ကာမဂုဏ်တို့၌ တပ်ခြင်းရာဂ မကင်းကုန် ” –
ဟု အမိဝမ်းသို့ သက်ရခြင်း ဆင်းရဲကို လည်းကောင်း၊ အမိဝမ်းဖြင့် ဆောင်ရခြင်း အရင်းရှိသော ဆင်းရဲကို လည်းကောင်း ပြဆိုပြီး၍ တစ်ဖန် ကိုယ်ဝန်မွေးဖွားခြင်း အရင်းရှိသော ဆင်းရဲကို ပြလိုပြန်သဖြင့် -
“မင်းမြတ် … ဤသတ္တဝါတို့ကား ကျင်ကြီးကျင်ငယ် သွေးသလိပ်တို့ဖြင့် လိမ်းကျံကာ ဖွားမြင်ရကုန်၏၊ အမှန်မှာ ထိုဖွားမြင်ရသော ခဏ၌ ကျင်ကြီး ကျင်ငယ် သွေးသလိပ်တို့သည် ကိုယ်ဖြင့် ထိကုန်၏၊ ကျင်ကြီး ကျင်ငယ် သွေးသလိပ် အလုံးစုံတို့မှာ မသာယာအပ်သည်ဖြစ်၍ သက်သက် ဆင်းရဲသော သဘောတို့သာတည်း” –
“မြတ်သောမင်းကြီး … ငါသည် ဤမျှလောက်သော တရားစကားတို့ကို ကိုယ်တိုင် မြင်၍ ဟောကြားပေ၏၊ သူတစ်ပါး၏ အထံမှကြား၍ ဟောကြားသည် မဟုတ်ပါ၊ ငါကား ရှေး၌ ဖြစ်ဖူးသော ဘဝများစွာကို အောက်မေ့နိုင်၏” –
ဟု ကာမဂုဏ်တို့၏ အပြစ်ကိုပြကာ မိမိစကားကို နာယူစေ၍ -
ဆရာ ပြန်ကြွမှ တရားရ
“မြတ်သောမင်းကြီး … ယခုအခါ ရဟန်းပြုသည် ဖြစ်စေ၊ မပြုသည်ဖြစ်စေ ငါကား သင်မင်းကြီးအား ကာမဂုဏ်တို့၌ အပြစ်ကို လည်းကောင်း၊ ရဟန်းပြုခြင်း၌ အကျိုးကို လည်းကောင်း ဟောအပ်ပေပြီ၊ သင်မင်းကြီးသည် မမေ့မလျော့ နေရစ်လော့” ဟု ပြောဆိုပြီးလျှင် နန္ဒမူလိုဉ်သို့ ပြန်လေ၏။
မင်းကြီးလည်း ပစ္စေကဗုဒ္ဓကို ရှိခိုးလျက်ပင် မြင်ကောင်းရာ အရပ်သို့ လွန်သည်ရှိသော် သားတော်ကြီးကိုခေါ်၍ တိုင်းပြည်ကို အပ်နှင်းပြီးလျှင် လူအများ ငိုကြွေးစဉ် ကာမဂုဏ်ကို စွန့်ပယ်လျက် ဟိမဝန္တာသို့ဝင်၍ ရဟန်းပြုပြီးလျှင် ဈာန် အဘိညာဉ်တို့ကို ဖြစ်စေလျက် အသက်၏ အဆုံး၌ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ လားရ၏။
ကော်လောရှုရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကော်လောရှုရွာ (Kawlawshu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ယန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၇၆၄ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒရီမုခဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ယခုအခါ - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟက်ထရာမြို့
ဟက်ထရာသည် ရောမအင်ပိုင်ယာ နှင့် ပါသီယန်/ပါရှန်းအင်ပိုင်ယာ တို့၏ ကြားတွင် တည်ရှိသော အာရာဘာတိုင်းပြည်လေး မြို့တော်နှင့် ခံတပ် ကောင်းစွာ တည်ဆောက်ကာရံထားသော လှည်းနားနေစခန်း မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟက်ထရာသည် ၂ ရာစုနှစ်အတွင်း ကြီးပွားတိုးတက်ခဲ့ပြီး ၃ ရာစုနှစ်တွင် ဖျက်စီးခံခဲ့ရကာ လူသူမနေဘဲ စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်း၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ အပျက်အစီးများကို ၁၉ ရာစုတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဒရီမုခဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) မှော်ညွန်ဘေးတူ၊ အခိုး, မြူ၊ တူ၏ ကာမဂုဏ်။
(၂) မစွန့်နိုင်က၊ ဆင်းရဲလှ၊ စွန့်ကချမ်းသာကုန်။
ဒရီမုခဇာတ် ပြီး၏။
နေရုဇာတ်
thumb '''ဆက္ကနိပါတ် - ၁။ အဝါရိယဝဂ် -(၃၇၉) - နေရုဇာတ် ဤ နေရုမည်သော ရွှေတောင်သည် အယုတ်အမြတ် မခွဲခြားတတ် ကျီးမည်းကို ရွှေရောင်ပေး၍ အလေးမူသည်ဟု ဆိုကာ ထွက်ခွာသွားသော ရွှေဟင်္သာ ညီနောင် အကြောင်း။
ကျေးဇူး ရှိ မရှိ အကျင့်မသိ
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် မထင်ရှားသော ရဟန်းတစ်ပါးသည် မြတ်စွာဘုရားထံ ကမ္မဋ္ဌာန်းယူပြီးလျှင် ပစ္စန္တရာဇ် ရွာတစ်ခုသို့သွား၍ တောကျောင်း၌ နေ၏။ ပစ္စန္တရာဇ်ရွားသားတို့သည် အလွန် ကြည်ညိုကုန်လျက် ထိုရဟန်းအား ပူဇော်သက္ကာရကို ပြုကြကုန်၏။
ထိုအခါ သဿတ အယူရှိသူတို့ လာလတ်သော် ထိုရဟန်းကိုစွန့်၍ သဿတ အယူကို ယူကြလျက် သဿတအယူရှိသူတို့အား ပူဇော်သက္ကာရ ပြုကြပြန်၏။ ဥစ္ဆေဒအယူရှိသူတို့ လာပြန်သော် သဿတ အယူကို စွန့်၍ ဥစ္ဆေဒအယူ ရှိသူတို့အား ပူဇော်သက္ကာရပြုကြပြန်၏။ နောက် အစေလကအယူရှိသူတို့ လာပြန်သော် ဥစ္ဆေဒ အယူကို စွန့်၍ အစေလက အယူရှိသူတို့အား ပူဇော်သက္ကာရ ပြုကြပြန်၏။
ထိုရဟန်းသည် ကျေးဇူးရှိသည် မရှိသည်ကို မသိကုန်သော သူတို့အထံ၌ ဆင်းရဲစွာနေ၍ ဝါကျွတ်လတ်သော် ပဝါရဏာပြုပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ရောက်၍ ထိုအကြောင်းကို လျှောက်ထားရာ မြတ်စွာဘုရားသည် “ချစ်သား ရဟန်း … ရှေးပညာရှိတို့သည် တိရစ္ဆာန်မျိုး၌ ဖြစ်သော်လည်း ကျေးဇူးရှိသည် မရှိသည်ကို မသိကုန်သော သူတို့နှင့် အတူတကွ မနေကုန်၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် အတူတကွ နေသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ငှက်တို့ဂုဏ်ဆောင် နေရုတောင်
လွန်လေပြီးသောအခါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ရွှေဟင်္သာမျိုး၌ ဖြစ်၍ ညီဖြစ်သော ဟင်္သာတစ်ကောင်လည်း ရှိ၏။ ထိုဟင်္သာညီနောင်တို့သည် စိတ္တကု၌်တောင်၌ နေကြလျက် ဟိမဝန္တာဝယ် အလိုလိုပေါက်သော သလေးစပါးတို့ကို စားကုန်၏။
တစ်နေ့သ၌ ဟင်္သာညီနောင်တို့သည် ကျက်စားရာအရပ်မှ စိတ္တကုဋ်တောင်သို့ လာလတ်သော် လမ်းအကြားဝယ် နေရု မည်သော ရွှေတောင်တစ်ခု၌ နားကြကုန်၏။ ထိုတောင်ကို မှီ၍ နေကုန်သော သားငှက် အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့ ကျက်စားရာ အရပ်၌ ထူးထူသော အဆင်းရှိကြသော်လည်း ရွှေတောင်သို့ ရောက်သောအခါ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တူမျှလျက် ရွှေအဆင်း ရှိကြကုန်၏။ ထိုအဆင်းကို မြင်လျှင် အကြောင်းကို မသိသော ညီဟင်္သာသည် -
“နောင်တော် … ဤတောင်သို့ ရောက်လာကြသော တောကျီး အိမ်ကျီး အပေါင်းတို့သည် လည်းကောင်း၊ ငှက်မြတ် ဖြစ်သော ငါတို့သည် လည်းကောင်း အလုံးစုံ တူမျှသောအဆင်း ရှိကြကုန်၏။
ဟု နောင်တော် ဟင်္သာမင်းအး မေးလေ၏။
သူတော်မနေအပ် ထိုအရပ်
နောင်တော် ဟင်္သာမင်းသည် ညီတော် စကားကို ကြားလျှင် -
“ညီတော် … ဤတောင်၌ အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့သည် အဆင်းအားဖြင့် တူမျှကြကုန်လျက် နေကုန်၏၊ မွန်မြတ်သော ဤတောင်ကို နေရုရွှေတောင်ဟူ၍ လူတို့ ခေါ်ဆိုကြကုန်၏” –
ဟု ညီတော်အား ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ ညီတော်ဟင်္သာသည် နောင်တော် စကားကို ကြားလျှင် -
“နောင်တော် … သူတော်ကောင်းတို့အား ရိုသေခြင်း, ပူဇော်မြတ်နိုးခြင်း မရှိသော အရပ်၊ မထီမဲ့မြင် ပြုသောအရပ်၊ သူယုတ်မာတို့အား ရိုသေခြင်း, ပူဇော်မြတ်နိုးခြင်း ရှိသော အရပ်တို့၌ သူတော်ကောင်းတို့သည် မနေနိုင်ရာ။
ပျင်း၍ အတတ်ပညာ မရှိသောသူ၊ လိမ္မာသောသူ၊ ရဲရင့်သောသူ၊ ကြောက်သောသူတို့သည် တူမျှသော ရိုသေခြင်း၊ ပူဇော်မြတ်နိုးခြင်းကို ရရှိကုန်၏။ လူကို အထူး မပြုတတ်ကုန်၊ ထိုအရပ်၌ သူတော်ကောင်းတို့သည် မနေထိုင်ရာ။
ဤနေရုတောင်ကား အယုတ် အလတ် အမြတ်ဖြစ်ကုန်သော သူတို့ကို အထူးမပြုတတ်၊ အထူးပြုခြင်းမှ ကင်း၏။ ဤနေရုတောင်ကို လွတ်လွတ်စွန့်၍ သွားကြကုန်အံ့” –
ဟု ပြောဆို တိုင်ပြင်ပြီးလျှင် ရွှေဟင်္သာ ညီနောင်တို့သည် ပျံ၍ မိမိနေရာ စိတ္တကုဋ်တောင်သို့ သွားကြကုန်၏။
ဤဒေသနာတော်ကို ဆောင်၍ သစ္စာကို ပြတော်မူသည်၏ အဆုံး၌ ဇနပုဒ်၌ နေသော ရဟန်းသည် သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
အစ်ကို ဟင်္သာမင်းသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ကြောက်သူ, ရဲသူ၊ လိမ္မာသူ၊ မိုက်သူ မထူးခြား။
(၂) သူယုတ်, သူမွန်၊ မထူးပြန်၊ အမြန်စွန့်၍ သွား။
(၃) ဟင်္သာညီနောင်၊ နေရုတောင်၊ ရှောင်၍ သွားသည့်လား။
နေရုဇာတ် ပြီး၏။
ဝါးရုံကန်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ဝါးရုံကန်ရွာ (Waryonkan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ ငနုချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၆၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငနုချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၁ ဦး၊ မ ၁၂၃၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၉၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆူးပန်းရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ဆူးပန်းရွာ (Supan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ဆူးပန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆူးပန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၃၈ ဦး၊ မ ၃၂၁၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၂၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တကြီးပေါက်ရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
တကြီးပေါက်ရွာ (Tagyipauk)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားစဖေါရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
နားစဖေါရွာ (Narsahpaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၄၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၃၇ ဦး၊ မ ၁၆၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုဂံစုရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
ပုဂံစုရွာ (Bagansu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၃၀ ဦး၊ မ ၁၆၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သန်းပင်တောရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
သန်းပင်တောရွာ (Thanpintaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ဂွေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၆၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂွေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၀၅ ဦး၊ မ ၉၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တကြီးရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
တကြီးရွာ (Tagyi)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ယွန်းကော်ရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
နမ့်ယွန်းကော်ရွာ (Namyunkaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ယွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၉၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ယွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၁ ဦး၊ မ ၇၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မအူကုန်းရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
မအူကုန်းရွာ (Maaukone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ မအူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၄၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မအူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၆၇ ဦး၊ မ ၁၉၂၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအမည်မှာ မအူတန်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပီဇာ
ပီဇာ ဆိုသည်မှာ အီတလီအစားအစာ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ပီဇာရရှိရန် ဝိုင်းအောင်လုပ်ထားသည့် ဂျုံနှစ်ပွကို ခရမ်းချဉ်နှစ်၊ ဒိန်ခဲ နှင့် အခြားအဆာပလာများ (ငါးပါးနီ၊ သံလွင်သီး၊ အသား စသည်တို့) ထည့်ကာ မီးပြင်းတွင်ဖုတ်၍ ပြုလုပ်ကြသည်။ ရိုးရာနည်းအတိုင်းပြုလုပ်လိုပါက ထင်းမီးသုံးထားသည့် မုန့်ဖုတ်ဖိုကို အသုံးကြရမည် ဖြစ်သည်။ စားသောက်ဆိုင်ကဲ့သို့ အကျအနပြင်ဆင်သည့်နေရာများတွင် ဇွန်းခက်ရင်းဖြင့် စားကြသော်လည်း အသုံးများသည့်စားနည်းမှာ အစိတ်ငယ်ပိုင်းကာ လက်ဖြင့်စားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပီဇာစိတ်များကို ပီဇက်တက် (pizzettas) ဟု အခေါ်ရှိသည်။
ပီဇာဟူသော စကားလုံးကို ကန်ပေနီးယား (Campania) နယ်စပ်၊ အီတလီတောင်ပိုင်းမြို့တစ်ခုမှရသည့် (၁၀) ရာစု လက်ရေးမူ တစ်ခုတွင် စတွေ့ရကြောင်း မှတ်တမ်းရှိသည်။ ခေတ်သစ်ပီဇာမှာ နေပယ်မြို့တွင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားနိုင်ငံအသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ လူကြိုက်အများဆုံးအစားအစာများအနက် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး ဥရောပနှင့် မြောက်အမေရိကားရှိ အသင့်စားအမယ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးတော်ခံနေသည်။ ပီဇာဆိုင် (pizzeria) သို့မဟုတ် မြေထဲပင်လယ်ထွက် အစားအစာများရောင်းသည့် စားသောက်ဆိုင်တို့တွင် အိမ်အရောက်ပို့စနစ်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးလေ့ရှိသည်။ ဖုတ်ပြီးသားပီဇာကို ခဲထားပြီး အိမ်သို့ရောက်မှ အပူပေး၍ အသင့်စားနိုင်ရန် စီမံပေးထားသည်။
အကျိုးအမြတ်မယူသည့် အဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်သော နေပယ်ထွက် ပီဇာအသင်း (Associazione Verace Pizza Napoletana) ကို ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် ထူထောင်ပြီး နေပယ်မြို့၌ ရုံးချုပ်ဖွင့်ထားသည်။ အသင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ စစ်မှန်သော ပီဇာကို ကာကွယ်ရန် နှင့် သတင်းဖြန့်ရန် ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် အီတလီနိုင်ငံ၏ တောင်းဆိုချက်အရ ပီဇာကို ရသာမှန် ရိုးရာအစာ အဖြစ် မှတ်ပုံတင်ထားသည်။
ကော်ပါဆင်းရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကော်ပါဆင်းရွာ (Kawparhsin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ယန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၇၅၉ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရက်တောရွာ၊ ကလေးဝမြို့နယ်
သရက်တောရွာ (Thayettaw)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ ကလေးဝမြို့နယ်၊ သရက်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၇၅၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလေးဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခိုအိရှိဝရအိုး
ခိုအိရှိဝရအိုး (小石原焼, ခိုအိရှိဝရ-ယခိ) သည် ဂျပန်နိုင်အနောက်ပိုင်း ဖုခုအိုခစီရင်စု၊ ခိုအိရှိဝရမှ ဂျပန်ရိုးရာအိုးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
၁၇ ရာစုက တတိယမြောက်ဘုရင် မိဆုယုခိ (၁၆၂၈ - ၁၇၀၇) သည် အိုးဖုတ်သမားများဖြစ်ကြသည့် အိမရိနှင့် ဆဂ တို့ကို ဖုခုအိုခသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။
ယနေ့ကာလထုတ်လုပ်မှုသည် ဖုခုအိုခစီရင်စု၊ တိုးဟိုးရွာပတ်လည်တွင် အခြေခံကာ ထုတ်လုပ်လျက်ရှိကြသည်။
ခိုရှိဝရအိုးများသည် အစဉ်အလာအတိုင်း အိုး၊ ပန်းကန်ပြားများ၊ လက်ဖက်ရည်ခွက်များ ပါဝင်ကြသည်။ ပုံစံများသည် ဆေးရည်သုတ်အိုးခွက်များ ဖြစ်ကြသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ အိုးလုပ်ငန်း
အာယမ် ဂိုရင်း
အာယမ် ဂိုရင်းသည် အင်ဒိုနီးရှားနှင့် မလေးရှားအစားအစာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆီတွင် အကျတ်ကြော်(deep fried )ထားသော ကြက်သားပါဝင်သော ဟင်းလျာတစ်ခုဖြစ်သည်။ အာယမ်ဂိုရင်းအား တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ဆိုကြည့်ပါက "ကြက်သားကြော်"ဟု မလေး(အင်ဒိုနီးရှားနှင့် မလေးရှားစံနှစ်ခုလုံးအပါအဝင်)နှင့် များစွာသော အင်ဒိုနီးရှားဒေသဘာသာစကားများ(ဥပမာ - ဂျာဗား)တို့တွင် အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တို့ဖြင့် နှပ်ခြင်း
အချို့သော အာယမ်ဂိုရင်းအား ပြင်ဆင်ရာ၌ ထောပတ် သို့မဟုတ် ဂျုံ နှစ်မျိုးလုံး အပေါ်မှ အကာအဖြစ်သုံးစွဲခြင်း မရှိသော်လည်း အမျိုးမျိုးသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တို့ကို ကြိုင်လှိုင်ပေါများစွာ သုံးစွဲကြသည်။ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တို့ ရောနှောပုံမှာ ဒေသအလိုက် ကွာခြားကြသော်လည်း များသောအားဖြင့် ကြိတ်ထားသော ကြက်သွန်နီကလေး၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ Indian bay leaves၊ နနွင်း၊ စပါးလင်၊ မန်ကျည်းရည်၊ candlenut၊ galangal၊ ဆားနှင့် သကြားတို့ ပေါင်းစပ်ပါဝင်သည်။ ကြက်သားအတွင်းသို့ အမွှေးအကြိုင်အနံ့များစိမ်ဝင်စေရန် မကြော်မီ ရောစပ်ထားသော အမွှေးအကြိုင်များဖြင့် ကြက်သားတုံးများအား စိမ်၍နှပ်ထားသည်။ နှပ်သည့်အဆင့်တွင် အမွှေးအကြိုင်များ စိမ့်ဝင်စေခြင်း၌ အထောက်အကူဖြစ်စေရန် ကြိတ်ထားသော အမွှေးအကြိုင်များထဲတွင် ကြက်သားအား အပူပေးခြင်းအဆင့် ပါဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် မကြော်မီ ကြက်သားသည် တစ်ဝက်ခန့်ကျတ်နေပြီဖြစ်ပြီး နနွင်းကြောင့် အဝါရောင်သန်း၍နေမည်ဖြစ်သည်။ ဂျာဗားတွင် ဤအဆင့်အား အူးဂ်ကပ်(ungkep)ဟု ခေါ်သည်။
ထို့နောက် ကြက်သားကို ဟင်းချက်ဆီ သို့မဟုတ် စားအုန်းဆီတစ်မျိုးမျိုးတွင် ဆီမြုပ်အောင်ထည့်၍ အကျတ်ကြော်မည်ဖြစ်သည်။ ကြက်သားအား ရွှေဝါရောင်သန်းလာသည်ထိ ကြော်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဂျာဗား အာယမ် ဂိုရင်း ခရိမက်စ်ကဲ့သို့ အချို့သော မူကွဲများတွင် crispy granules ကဲ့သို့သော အကြွပ်ကြော်ထားသော အမွှေးအကြိုင်များ ထည့်ကြသည်။ အခြားသော ချက်ပြုပ်နည်းများတွင် ဤကဲ့သို့ အရသာရှိသော granules များကို ခြစ်ထားသော galangal သို့မဟုတ် အုန်းသီးတို့မှ ရရှိသည်။
မူကွဲများ
အာယမ်ဂိုရင်းအား ချက်ပြုပ်နည်းများစွာရှိပြီး ၎င်းတို့အထဲများ လူသိများထင်ရှားသည်တို့မှာ-
အင်ဒိုနီးရှားနှင့် မလေးရှားနိုင်ငံတို့တွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးသော နိုင်ငံခြားကြက်ကြော်များကိုလည်း အာယမ်ဂိုရင်းဟု မကြာခဏသုံးစွဲကြသည်။ အမေရိကန်တောင်ပိုင်းမှ ကြက်ကြော်ကို များသောအားဖြင့် အာယမ်ဂိုရင်း တဲ့ပွန်း သို့မဟုတ် ဂျုံမှုန့် သို့မဟုတ် ပေါင်မုန့်မှုန့် ကြက်ကြော်ဟုခေါ်သည်။ မလေးရှားတွင် McDonald ကြက်ကြော်ကို "အာယမ်ဂိုရင်း မက်စ်ဒ်"(Ayam Goreng McD)အဖြစ် ဈေးကွက်၌ ရောင်းချသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှား အစားအစာ ကဏ္ဍ:မလေးရှား အစားအစာ
တောရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
တောရွာ (Taw)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ကြည့်ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၅၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြည့်ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၇၁ ဦး၊ မ ၂၅၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
သုရာပါနသိက္ခာပုဒ်
အမှု—သေရည်သောက်မှု။
အမှုသည်—အရှင်သာဂတ။
အရှင်သာဂတနှင့် နဂါးကြီး
ဗုဒ္ဓရှင်တော်သည် စေတိယတိုင်း၌ ဒေသစာရီလှည့်လည်တော်မူစဉ် “ဘဒ္ဒဝတိကာ” မည်သောရွာသို့ ကြွတော်မူလေရာ ထိုရွာအနီး သရက်ပင်ဆိပ်၌ နဂါးကြီးတကောင် ရှိလေသည်၊ နွားကျောင်းသားတွေ ဆိတ်ကျောင်းသားတွေ လယ်သ္မားတွေ ခရီးသွားတွေက ဗုဒ္ဓရှင်တော်ကို ဘဒ္ဒဝတိကာသို့ ကြွတော်မူသည်ကို မြင်ကြ၍ ဘဒ္ဒဝတိကာရွာရောက်လျှင် သရက်ပင်ဆိပ်သို့ မကြွဘို့ရန်နှင့် ထိုသရက်ပင်ဆိပ်မှာ အဆိပ်ပြင်းထန်သော နဂါးကြီးရှိကြောင်းကို လျှောက်ထားကြ၏၊ ဗုဒ္ဓရှင်တော်ကား (ဘာမှပြန်၍ မိန့်တော်မမူဘဲ) ဆိတ်ဆိတ်နေတော်မူလေသည်၊ ၃-ကြိမ်တိုင်အောင် လျှောက်ထားကြသော်လည်း ဆိတ်ဆိတ်ပင် နေတော်မူကာ ဘဒ္ဒဝတိကာရွာသို့ ကြွရောက်သီတင်းသုံးတော်မူလေသည်၊ ထိုအခါ နောက်ပါ သံဃာတော်အများတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သော အရှင်သာဂတသည် သရက်ပင်ဆိပ်ဝယ် ရသေ့၏ ကျောင်းသင်္ခမ်းဝင်း၌ နဂါးကြီး ရှိကြောင်းကိုသိပါလျက် ထိုကျောင်းဝင်းသို့ ကြွ၍နဂါးကြီးနေရာ မီးတင်းကုပ် (မီးလှုံတဲ)သို့ဝင်ပြီးလျှင် ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံယူကာ တင်ပလ္လင်ဖွဲ့ခွေ ထိုင်နေလေသည်၊ နဂါးကြီးသည် အရှင်သာဂတကို မြင်လျှင်မြင်ခြင်း ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြစ်၍ နဂါး၏ အခိုးအငွေ့များကို လွှတ်၏၊ အရှင်သာဂတလည်း သူ့ထက်သာအောင် (ဈာန်အဘိညာဉ် အစွမ်းဖြင့်) အခိုးအငွေ့တွေကို ပြန်၍လွှတ်၏၊ နဂါးကြီးသည် သူ့ဂုဏ် အပျက်မခံနိုင်ဘဲ မီးတောက် မီးလျှံတွေကို တောက်လာစေ၏၊ အရှင်သာဂတလည်း မီးတောက် မီးလျှံဖြစ်အောင် သမာပတ်ဝင်စားပြန်၏၊ ထိုနည်းဖြင့် နဂါးကြီးအစွမ်းတုန်း၍ အရှုံးပေးမှ အရှင်သာဂတလည်း ဘဒ္ဒဝတိကာရွာသို့ ကြွတော်မူလေသည်။
အရှင်သာဂတ သေရည်သောက်မိပုံ
အရှင်သာဂတ၏ နဂါးကြီးနှင့် တန်ခိုးပြိုင်၍ နိုင်လာကြောင်း သတင်းသည် ကောသမ္ဗီမြို့တိုင်အောင် ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။ ဗုဒ္ဓရှင်တော်လည်း ဘဒ္ဒဝတိကာရွာ၌ သီတင်းသုံးတော် မူပြီးနောက် ကောသမ္ဗီသို့ကြွတော်မူလေရာ, ရတနာသုံးပါး၌ ကြည်ညိုရင်းစွဲ ဖြစ်ကြသော ဥပါသကာကြီးတို့သည် အရှင်သာဂတကို ကြည်ညိုအားရ လှသဖြင့် “အရှင်ဘုရား... ဘာကို ရဘို့ခဲယဉ်းပါသနည်း, ဘာကို နှစ်သက်တော်မူပါသနည်း, အရှင်ဘုရားဘို့ ဘာကို စီမံပေးရပါမည်နည်း”ဟု လျှောက် ကြလေသော် အရှင်သာဂတသည် ဘာမှမပြောဘဲ နေ့စဉ် ဆဗ္ဗဂ္ဂီကိုယ်တောများက ဝင်၍ ပြောကြသည်မှာ-“ဥပါသကာတို့... ခိုကလေးများ ခြေထောက် အသွေးအရောင်ကဲ့သို့ နီနေသောသေရည်အကြည်သည် ရဟန်းများမှာ ရလဲ ရခဲ၏, နှစ်လဲ နှစ်သက်၏, ထိုသေရည်ကို စီမံကြပါလား”ဟု ပြောပြကြသဖြင့် သဒ္ဓါတရားကောင်းလှသော ဥပါသကာတို့သည် ထိုသေရည်ကို အိမ်တိုင်းစေ့ စီမံထားကြပြီးလျှင် ဆွမ်းခံဝင်လာသော အရှင်သာဂတကို အိမ်တိုင်းစေ့ ကပ်လှူကြလေသည်၊ အရှင်သာဂတလည်း သေရည်မူး၍ ယိုင်တိယိုင်တိုင်နှင့် ဆွမ်းခံပြန်လာခဲ့ရာ မြို့တံခါးပေါက် အနောက်မှာ ထိုးလဲပါလေတော့သည်။
သတိလစ်နေပုံ
ဘုရားရှင်သည် ရဟန်းများနှင့်အတူ ဆွမ်းခံပြန်လာတော်မူသောအခါ လဲနေသော အရှင်သာဂတကို တွေ့ရ၍ “သာဂတကို တွဲခေါ်ခဲ့ကြ”ဟု မိန့်တော်မူလေသည်၊ ရဟန်းတော်များ တွဲယူခဲ့၍ ကျောင်းတိုက်သို့ ရောက်သောအခါ ဘုရားဘက်သို့ ဦးခေါင်းထား၍ ချကြလေသော် အရှင်သာဂတသည် ပြောင်းပြန်-ပြန်လျက် ဘုရားဘက်သို့ ခြေလှည့်၍ အိပ်ပြန်လေသည်၊ ထိုအခါ ဗုဒ္ဓရှင်တော်က ရဟန်းများကို မေးတော်မူသည်မှာ-
“ဘိက္ခုတို့ သာဂတသည် ရှေးတုန်းက ငါဘုရားအပေါ်၌ ရိုသေကျိုးနွံခြင်း ရှိခဲ့သည်မဟုတ်လော”
ရဟန်းများ။ ။ မှန်ပါဘုရား။
ရဟန်းများ။ ။ မရိုသေ-မကျိုးနွံတော့ပါဘုရား။
ဘုရားရှင်။ ။ သာဂတသည် သရက်ပင်ဆိပ်က နဂါးကြီးနှင့် တန်ခိုးပြိုင်ခဲ့ ဘူးသည် မဟုတ်လား။
ရဟန်းများ။ ။ မှန်ပါဘုရား။ ။
ဘုရားရှင်။ ။ ယခု နဂါးကြီးနှင့် ပြိုင်နိုင်ဥုးမလား။
ရဟန်းများ။ ။ မပြိုင်နိုင်တော့ပါဘုရား။
ဘုရားရှင်။ ။ ဘိက္ခုတို့... အကြင်အရည်ကို သောက်မိ၍ သညာကင်းသူ (သတိလစ်သူ) ဖြစ်ရတယ်၊ ထိုအရည်ကို သောက်ထိုက်ပါ့မလား။
ရဟန်းများ။ ။ မသောက်ထိုက်ပါဘုရား။
ဘုရားရှင်။ ။ ဘိက္ခုတို့... သာဂတရဲ့ သေရည်သောက်မှုသည် ရဟန်းများနှင့် မလျောက်ပတ် မအပ်စပ်သော အမှုဖြစ်၏၊ လူများ အကြည်ညိုပျက်စရာလည်း ဖြစ်၏၊ သို့ဖြစ်၍ “သုရာမေရယပါနေ ပါစိတ္တိယံ = သေရည်အရက်ကို သောက်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဟူသော ဤသိက္ခာပုဒ်ကိုပညတ်တော် မူမည်ဟု မိန့်တော်မူကာ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော် မူလေသည်။
မှတ်ချက်
အရှင်သာဂတသည် နဂါးကြီးနှင့် တန်ခိုးပြိုင်စဉ်က လောကီဈာန် အားလုံးကို အပြီးအဆုံး ရရုံတွင်မက တန်ခိုး အမျိုးမျိုးကို ဖန်ဆင်းနိုင်လောက်အောင် အဘိညာဉ်ပါ ရနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ပေတည်း၊ ထိုဈာန် အဘိညာဉ်များသည် သေရည် အရက်ဝင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အလိုလို ပျောက်ကွယ်ကြလေပြီ၊ သေရည် အရက်ကား-ဤမျှလောက်ပင် ကုသိုလ် တရားများကို မေ့လျော့ပျက်ပြားအောင် ပြုတတ်လေသည်။
ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ဆုများ
ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား နောက်ဆုံးတွင် ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် ကစားသမားများနှင့် အသင်းများကို ပြိုင်ပွဲ၏ ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးမှ ထူးချွန်​ပ​ြော​​င်မြောက်သူများကို ဆုများစွာကိုပေးအပ်သည်။
ဆုများ
ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် ချီးမြ​ှင့်သောဆု (၅)ခု၊ ပြိုင်ပွဲအတွင်​ပေးအပ်သောဆု တစ်ခုရှိသည်။
အခြားသော ဆုနှစ်ခုကို ၁၉၉၄နှင့် ၂၀၀၆ ကြား၌ ပေးအပ်ခဲ့မှုရှိသည်။ ထိုဆုများမှာ :
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကမ္ဘာ့ဖလား
သတန်ခုံရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
သတန်ခုံရွာ (Thatankhon)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ထောပတ် (သံတူကြောင်းကွဲ)
ထောပတ် အမည်ပါဝင်သော အရာဝတ္ထုများမှာ
သံဝိဓာနသိက္ခာပုဒ်
သံဝိဓာနသိက္ခာပုဒ် နှစ်ပုဒ်ရှိပါသည်။
အမှုသည်—ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းများ။
အမှု—ဘိက္ခုနီတို့နှင့်တိုင်ပင်၍ ခရီးသွားမှု။
အနုပညတ်
အခါတပါး၌ ဘိက္ခုနီတို့သည်၎င်း၊ ဘိက္ခုတို့သည်၎င်း သာကေတမြို့မှ သာဝတ္ထိသို့ ခရီးသွားဘွယ်ရှိကြ၏၊ ထိုအခါ ဘိက္ခုနီတို့က “တပည့်တော်မတို့သည် အရှင်ဘုရားတို့နှင့်အတူ လိုက်ကြပါရစေ”ဟု လျှောက်လျှင် ရဟန်းတို့က “သင်တို့နှင့်အတူ မသွားကောင်း သင်တို့သော်လည်း ရှေ့ကသွားနှင့်ကြ သို့မဟုတ် ငါတို့သော်လည်း အရင်သွားနှင့်ကြမည်” ဟု ပြောဆိုကြလေသည်။ ထိုအခါ “အရှင်ဘုရားတို့သည် မြတ်သောယောက်ျားများ ဖြစ်ကြပါသည်။ အရှင်ဘုရားတို့ပင် ရှေ့ကကြွနှင့်ကြပါကုန်”ဟု လျှောက်၍ ဘိက္ခုနီတို့ နောက်ချန်နေရစ်ကြလေသည်၊ ထိုသို့နောက်ချန်ပြီးမှ လိုက်သွားကြသော ဘိက္ခုနီတို့မှာ သပိတ် သင်္ကန်းကိုလည်း အလုခံရ, လူကိုလည်း ဖျက်ဆီးခံရလေသည်၊ ထိုအကြောင်းကို ဘုရားရှင်သိတော်မူ၍ “အညတြ သမယာ, ပါစိတ္တိယံ။ တတ္ထာယံ သမယော, သတ္ထဂမနီယော ဟောတိ မဂ္ဂေါ, သာသင်္ကသမ္မတော, သပ္ပဋိဘယော, အယံ တတ္ထ သမယော”ဟု ဖြည့်စွက်၍ အနုပညတ် ထပ်တော်မူရပြန်သည်။
သိက္ခာပုဒ်၏အကျဉ်းချုပ်အဓိပ္ပါယ်
လမ်းခရီးသည် အဖော်ကုန်သည် မပါလျှင် ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်တတ်သောကြောင့် အဖေါ်ကုန်သည် နှင့်အတူ သွားထိုက်သော ခရီးမျိုးဖြစ်အံ့၊ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြဘွယ် ရှိသောခရီးဟု အများအသိအမှတ် ပြုထားအံ့၊ ဘေးရန် အန္တရာယ် လည်းရှိအံ့၊ ထိုခရီးမျိုးကို သွားရာ၌ ဘိက္ခုနီနှင့်အတူ ချိန်းချက်၍ သွားကောင်း၏၊ ရိုးရိုးဘေးအန္တရာယ်ကင်းသော ခရီးမျိုးကိုသွားရာ၌ကား ဘိက္ခုနီနှင့် ချိန်းချက်၍ အတူမသွားကောင်း။
--
သံဝိဓာနသိက္ခာပုဒ်
အမှုသည်—ရဟန်းတပါး။
အမှု—မာတုဂါမနှင့်အတူခရီးသွား။
မာတုဂါမနှင့် အတူသွားမှု
ရဟန်းတပါးသည် သာဝတ္ထိသို့ သွားစဉ် ရွာတံခါးတခုကို ဖြတ်သွားရ၏၊ မိန်းမတယောက်ကား သူ့ခင်ပွန်းနှင့် ရန်ဖြစ်၍ ထိုရွာမှ ထွက်လာရာ ထိုရဟန်းကို တွေ့၍ “ဘယ်ကြွမလို့ပါလဲ”ဟုမေး၏၊ “သာဝတ္ထိ ကြွမလို့”ဟုပြောလျှင် “တပည့်တော်မလည်း အတူလိုက်ပါရစေ”ဟုလျှောက်လေသော် “လိုက်ခဲ့တာပေါ့” ဟုခွင့်ပြုကာ အတူသွားနေစဉ် ယောက်ျားဖြစ်သူလိုက်လာ၍ (ထိုရဟန်းက ခေါ်သွားသည်ဟူသော အထင်ဖြင့်) ထိုရဟန်းကို ထောင်းထုပြီးမှ လွှတ်လိုက်လေသည်၊ ထိုရဟန်းလည်း သူ၏ဖြစ်ပုံကို တွေးတောလျက် သစ်ပင်အောက်၌ ထိုင်နေစဉ်(မိန်းမ၏အဖြစ်မှန်ကို ပြောပြချက်အရ) ထိုယောက်ျားလာ၍ ကံတော့တောင်းပန်လေသည်၊ ထိုအကြောင်းကို ကြားတော်မူ၍ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူရလေသည်။
သိက္ခာပုဒ်
ယော ပန ဘိက္ခု မာတုဂါမေန သဒ္ဓိံ သံဝိဓာယ ဧကဒ္ဓါနမဂ္ဂံ ပဋိပဇ္ဇေယျ အန္တမသော ဂါမန္တရမ္ပိ, ပါစိတ္တိယံ။
မြန်မာပြန်
အကြင်ရဟန်းသည် မာတုဂါမနှင့်အတူတကွ ချိန်းချက်၍ တကြောင်းလည်း အဓွန့်ရှည်သော ခရီးကို အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့် အခြားတရွာသို့လည်း သွားအံ့၊ ထိုရဟန်း ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။
မှတ်ချက်
ဤသိက္ခာပုဒ်တော်အရ မာတုဂါမများနှင့် တိုင်ပင်၍ (“မည်သည့် ရက်နေ့ ဘုရားဖူးသွားကြစို့”စသည်ဖြင့် ချိန်းချက်၍ စစ်ကိုင်းမှ မန္တလေး စသည်သို့) မသွားကောင်း၊ ယခုကာလ၌ကား မြန်မာနိုင်ငံမှ ဣန္ဒိယ သီဟိုဠ်သို့ပင် (ထိုကဲ့သို့ တိုင်ပင်ချိန်းချက်ကာ) ဘုရားဖူးဆို၍ သွားမိတတ် ကြသေး၏၊ သူတပါးတို့ ချိန်းချက်ရာဝယ် မိမိမပါဘဲ အချိန်ကျမှ ကိုယ့်ဘာ သာလိုက်သွားသူမှာ အပြစ်ရှိ၊ စောစောက မချိန်းဘဲ သင်္ဘောရထား ကျမှ ဆုံမိ၍ သွားသူများလည်း (နောက်ထပ်ဆက်၍လည်း မချိန်းချက်ပါမူ) အာပတ်မသင့်၊ မိန်းမက ချိန်းချက်စေကာမူ ရဟန်းကပြန်၍ မချိန်းချက်လျှင်လည်း အာပတ်မသင့်၊ ၂-ဥုးလုံးသဘောတူ တိုင်ပင်ချိန်းချက်၍ သွားမှသာ အာပတ်သင့်သည်၊ ဤသို့ သဘောတူ ချိန်းချက်တိုင်ပင်၍ကား ရွာချင်းကပ် နေသော အခြားတရွာသို့မျှ မသွားကောင်း။
ဇဂတိဒါယက
အရှင်ဇဂတိဒါယကထေရ်   သည်  မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက်
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ဇဂတိဒါယကထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
ငတန်းရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ငတန်းရွာ (Ngatan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ ငတန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၆၆၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ဆင်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ပန်ဆင်ရွာ (Panghsin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၈၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၄ ဦး၊ မ ၂၉၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၉၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 254
NGC 254 သည် ပန်းပုဆရာ ကြယ်စုတန်းမှ နှစ်ဘက်ခုံး ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၃၄ ခုနှစ်တွင် ဂျွန် ဟာရှယ်ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းပုဆရာ (ကြယ်စုတန်း)
ပန်ကြူရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
ပန်ကြူရွာ (Pangkyu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ယွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၉၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ယွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၇၁ ဦး၊ မ ၇၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၄၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
A1689B11
A1689B11 သည် Abell 1689 ဂလက်ဆီအစုအဝေးရှိ အင်မတန် သက်တမ်းရင့် ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ဗာဂိုး ကြယ်စုတန်း၌ တည်ရှိပြီး ကြယ်မွေးဖွားမှုသည် နဂါးငွေ့တန်းထက် ၃ ဆ ရှိသည်။ A1689B11 သည် ကမ္ဘာမှ အလင်းနှစ် ၁၁ ဘီလီယံ ကွာဝေးပြီး မဟာပေါက်ကွဲမှုအပြီး နှစ်ပေါင်း ၂.၆ ဘီလီယံအကြာ၌ ဖွဲ့တည်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ၂၀၁၇ ခုနှစ်အရ အဝေးကွာဆုံးနှင့် သက်တမ်းအရင့်ဆုံး ဂလက်ဆီဖြစ်သည်။
ကောပဲ့ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်ပုံရွာ၊ ဆပ်ပျာကျင်း
ကျောက်ပုံရွာ (Kyaukpon)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မိတ္ထီလာမြို့နယ်၊ ဆပ်ပျာကျင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၈၀၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆပ်ပျာကျင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၇၇ ဦး၊ မ ၂၂၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိတ္ထီလာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေလှန်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ရွှေလှန်ရွာ (Shwehlan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ ငတန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၆၆၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မောရဟတ္ထိရ
အရှင်မောရဟတ္ထိရဝဂ်   သည်  မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက်
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်မောရဟတ္ထိရဝဂ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
ဆပ်သွားကုန်းရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ဆပ်သွားကုန်းရွာ (Satthwarkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ မအူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၄၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မအူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၆၇ ဦး၊ မ ၁၉၂၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကယ်လူးနေရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သစ်စိမ်းအိုင်ရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
သစ်စိမ်းအိုင်ရွာ (Thitseinaing)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂွေးပင်တောရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ဂွေးပင်တောရွာ (Gwaypintaw)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ဂွေးပင်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၆၃၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂွေးပင်တောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၂၂ ဦး၊ မ ၆၂၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၁၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညံသာရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ညံသာရွာ (Nyanthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ ညံသာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၆၄၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 255
NGC 255 သည် ခရုပတ်ပုံစံ အမျိုးအစား ဂယ်လက်ဆီဖြစ်ပြီး Cetus ကြယ်စုတန်း၌ တည်ရှိသည်။ ယင်းအား ၁၇၈၅ နိုဝင်ဘာ ၂၇ တွင် ဝီလီယံ ဟာရှယ်မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
စန်ဖြတ်ရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
စန်ဖြတ်ရွာ (Hsanhpyat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ခေးနင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၉၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခေးနင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၀၅ ဦး၊ မ ၁၂၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်နောင်ရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
မန်နောင်ရွာ (Mannawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ နမ့်ကျက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ကျက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၆၀ ဦး၊ မ ၇၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗောဓိဃရဒါယက၊ ဇဂတိဒါယကဝဂ်
အရှင်ဗောဓိဃရဒါယကထေရ်   သည်  မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက်
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ဗောဓိဃရဒါယကထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
ဟာကြားခမ်းလီးကောင်ရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
ဟာကြားခမ်းလီးကောင်ရွာ (Harkyarhkamleekawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်၊ တောညုနမ့်ခမ်း (အောက်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၉၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောညုနမ့်ခမ်း (အောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၁ ဦး၊ မ ၆၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒေါင်အိုကြီးရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ဒေါင်အိုကြီးရွာ (Daungoegyi)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ လက်ဆည်ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၅၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက်ဆည်ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၂၄ ဦး၊ မ ၂၅၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်လောက်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ပန်လောက်ရွာ (Panglauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၉၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၄ ဦး၊ မ ၂၉၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၉၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သဉ္စစ္စသိက္ခာပုဒ်
သဉ္စစ္စသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် သုဒ္ဓပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သာစီကုံးရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
သာစီကုံးရွာ (Tharsikone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ ညံသာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၆၄၆ ဖြစ်သည်။
ကယ်လူးတိုင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကယ်လူးတိုင်ရွာ (Keilutaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ယန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၇၄၅ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချောက်မြောင်းရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ချောက်မြောင်းရွာ (Chaukmyaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ဆံတော်ပို့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၁၀၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆံတော်ပို့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၆၈ ဦး၊ မ ၁၅၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
သဒ္ဒသညက၊ သဒ္ဒသညကဝဂ်
အရှင်သဒ္ဒသညကထေရ်   သည်  မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက်
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်သဒ္ဒသညကထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
မက္ကာဒေးမီးယား
မက္ကာဒေးမီးယား (Macadamia) သည် အပင်မျိုးရင်း Proteaceae တွင် ပါဝင်ပြီး ဩစတြေးလျ၏ တိုင်းရင်းအပင် မျိုးစိတ်လေးမျိုး၏ မျိုးစု (genus) အမည် ဖြစ်သည်။ ယင်းအပင်တို့၏ မူရင်းဒေသမှာ ကွင်းစလန်ပြည်နယ် အရှေ့တောင်ပိုင်းနှင့် နယူးဆောက်သ်ဝေးလ်စ်ပြည်နယ် အရှေ့မြောက်ပိုင်းတို့ ဖြစ်သည်။ အပင်၏ အသီးဖြစ်သော macadamia nuts  (သို့မဟုတ် "macadamia") ကို စီးပွားရေးအရ တင်ပို့ရောင်းချကြသည်။ အခြားခေါ်ဝေါ်သော အမည်များမှာ Queensland nut, bush nut, maroochi nut, bauple nut, နှင့် Hawaii nut တို့ ဖြစ်သည်။ ဩစတြေးလျ အာဘိုရီဂျီနယ် ဘာသာစကားအရ အသီးကို bauple, gyndl, jindilli, နှင့် boombera ဟူ၍လည်း သိကြသည်။ ယခင်က ဆက်စပ်နေပြီး ပေါက်ရောက်ရာဒေသ ကွဲပြားသော မျိုးစိတ်များကို Macadamia မျိုးစုတွင် ထည့်သွင်းခဲ့ကြသည်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် တွေ့ရှိသော မျိုးဗီဇနှင့် အပင်ရုပ်သွင်ဗေဒ လေ့လာမှုများအရ ယင်းတို့သည် Macadamia မျိုးစုနှင့် ကွဲပြားကြောင်း ပြသနိုင်ခဲ့ပြီး ယခင်ရုပ်သွင်ဗေဒ လေ့လာမှုများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်စပ်မှု နည်းပါးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယခင်က Macadamia မျိုးစုတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး မက္ကာဒေးမီးယားအဖြစ် ယေဘုယျ ခေါ်ဝေါ်နေနိုင်ပြီး ပေါက်ရောက်ရာဒေသကွဲပြားသော မျိုးစိတ်များ၏ လက်ရှိ သိပ္ပံအမည်များမှာ
မက္ကာဒေးမီးယားသည် အမြဲစိမ်းအပင်မျိုးစိတ်ဖြစ်ပြီး 2 – အမြင့် ရှိတတ်သည်။ အရွက်များသည် သုံးရွက်မှ ခြောက်ရွက်အထိ အပင်ကို ပတ်၍ ထွက်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လှံထိပ်ဖျားပုံ မှ ဘဲဥချွန်ပုံ သို့မဟုတ် ဘဲဥပုံ ဖြစ်ကာ 6 – ရှည်ပြီး အကျယ် 3 – ရှိသည်။ ပန်းပွင့်များသည် အရှည်လိုက်၊ သေးသွယ်သော အချောင်းသဏ္ဌာန်ပွင့်ကာ 5 – ရှည်လျားပြီး ပန်းပွင့်တစ်ခုချင်းစီသည် အရှည် 10 – ရှိပြီး အဖြူမှ ပန်းရောင် သို့မဟုတ် ခရမ်းရောင်ဖြစ်သည်။ အသီးမှာ အခွံမာသီးအမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး ထိပ်ချွန်ကာ အစေ့ တစ်စေ့ သို့မဟုတ် နှစ်စေ့ ပါဝင်သည်။
စကော့-ဩစတြေးလျ ဓာတုဗေဒပညာရှင်၊ ဆေးပညာသင်ကြားသူနှင့် နိုင်ငံရေးသမား ဂျွန် မက္ကာဒမ်ကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ဂျာမန်-ဩစတြေးလျ ရုက္ခဗေဒပညာရှင် ဖာဒီနန် ဗွန် မြူးလာ က ၁၈၅၇ ခုနှစ်တွင် Macadamia မျိုးစု အမည်ကို ပေးခဲ့သည်။
စိုက်ပျိုးခြင်း
မက္ကာဒေးမီးယား အပင်သည် ကိုင်းဆက်ကိုင်းကူးခြင်းဖြင့် မျိုးပွားနိုင်ပြီး ၇ နှစ်မှ ၁၀ ကြာသည်အထိ စီးပွားဖြစ် အသီးများ ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် အသီးစတင်ဖြစ်ထွန်းလာပါက နှစ် ၁၀၀ ကျော်တိုင်အောင် သီးပွင့်နိုင်သည်။ မက္ကာဒေးမီးယားပင်များသည် မြေဩဇာကောင်းပြီး၊ ကောင်းမွန်စွာ စီးဆင်းနိုင်သော မြေ၊ မိုးရေချိန် 1000 - 2000 mm နှင့် အပူချိန် 10 C အောက် မရောက်သော (စတင်ဖြစ်ထွန်းပြီးပါက ဆီးနှင်းအနည်းငယ်ဒဏ် ခံနိုင်သည်)၊ သင့်တင့်သော အပူချိန် 25 C တို့တွင် ဖြစ်ထွန်းသည်။ အမြစ်များသည် တိမ်ပြီး အပင်များသည် မုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် ပြိုလဲနိုင်သလို အပင်အမြစ်ရောဂါ Phytophthora ကို ခံနိုင်ရည် မရှိပေ။
ထုတ်လုပ်မှု
၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် တောင်အာဖရိကသည် ကမ္ဘာ့မက္ကာဒေးမီးယားစေ့ ထုတ်လုပ်ခြင်းတွင် 48,000 t ဖြင့် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ဩစတြေးလျက ၄၀,၀၀၀ tonnes ရှိခဲ့ကာ တစ်ကမ္ဘာလုံး အနေဖြင့် 160,000 t ထွက်ရှိခဲ့သည်။ မက္ကာဒေးမီးယားကို ဘရာဇီးနိုင်ငံ၊ ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ ကော့စတာရီကာနိုင်ငံ၊ ကင်ညာနိုင်ငံ၊ အစ္စရေးနိုင်ငံ၊ ဘိုလီးဗီးယားနိုင်ငံ၊ နယူးဇီလန်နိုင်ငံ၊ ကိုလံဘီယာနိုင်ငံ၊ ဂွါတီမာလာနိုင်ငံ၊ နှင့် မာလဝီနိုင်ငံတို့တွင် စီးပွားဖြစ် စိုက်ပျိုးကြသည်။
ပထမဆုံး မက္ကာဒေးမီးယား စီးပွားဖြစ် သစ်သီးခြံကို ၁၈၈၀ ဆယ်စုနှစ် အစောပိုင်းတွင် နယူးဆောက်သ်ဝေးလ်စ်ပြည်နယ်၊ လစ္စမောမြို့ အရှေ့တောင်ဘက် 12 kmအကွာ Rous Mill တွင် စတင်စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီး M. tetraphylla မျိုးစိတ်များ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉ ရာစုနှောင်းပိုင်းနှင့် ၂၀ ရာစု အစောပိုင်းတို့တွင် ဩစတြေးလျနိုင်ငံရှိ လုပ်ငန်းငယ်များ တိုးတက်မှုများ အပြင် မက္ကာဒေးမီးယားကို ၁၉၂၀ ဆယ်စုနှစ်တွင် ဟာဝိုင်ယီ၌ စီးပွားဖြစ် စိုက်ခင်းများအဖြစ် တိုးချဲ့စိုက်ပျိုးလာခဲ့ကြသည်။ ၁၈၈၂ ခုနှစ်တွင် ဟာဝိုင်ယီသို့ မက္ကာဒေးမီးယားအစေ့များကို ဝီလျံ ဟားဘတ် ပါဗစ် က စတင် တင်သွင်းခဲ့သည်။ ဟာဝိုင်ယီထွက် မက္ကာဒေးမီးယားသည် နိုင်ငံတကာတွင် လူသိများလာခဲ့သည်။ သို့သော် ပိုလျှံစွာထုတ်လုပ်ရာမှ ဈေးနှုန်းနည်းပါးမှုကြောင့် ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ဟာဝိုင်ယီရှိ မက္ကာဒေးမီးယား ထုတ်လုပ်မှုများ ကျဆင်းခဲ့သည်။
အစာနှင့် အာဟာရ
အစေ့များသည် တန်ဖိုးရှိသော အစာသီးထွက်များဖြစ်ပြီး Macadamia integrifolia, Macadamia ternifolia နှင့် Macadamia tetraphylla မျိုးစိတ် သုံးမျိုးသာလျှင် စီးပွားရေးအရ အရေးပါသည်။ ကျန်မျိုးစိတ်ဖြစ်သော M. jansenii သည် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်နိုင်ပြီး အစေ့ကို စားခြင်းဖြင့် ဆိုင်ယာနို ဂလိုင်ကိုဆိုက် အဆိပ်သင့်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
မက္ကာဒေးမီးယားအစေ့ ၁၀၀ ဂရမ်တွင် ကယ်လိုရီ ၇၄၀ ပါဝင်ပြီး သိုင်ရာမင်း (နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်၏ ၁၀၄%)၊ ဗီတာမင်ဘီ-၆ (နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်၏ ၂၁%)၊ မက်ဂနိစ် (နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်၏ ၁၉၅%)၊ သံဓာတ် (နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်၏ ၂၈%)၊ မဂ္ဂနီစီယမ် (နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်၏ ၃၇%)၊ ဖော့စဖရပ် (နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်၏ ၂၇%) အပါအဝင် (နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်၏ ၂၀% သို့ ယင်းထက်ကျော်သော) အခြေခံလိုအပ်သော အာဟာရဓာတ်များစွာ ကြွယ်ဝသည်။ မက္ကာဒေးမီးယားအစေ့များတွင် အဆီဓာတ် ၇၆%၊ အမျှင်ဓာတ် ၉% အပါအဝင် ကာဘိုဟိုက်ဒရိတ် ၁၄%၊ နှင့် ပရိုတိန်း ၈% ပါဝင်သည်။ (ဇယားတွင် ကြည့်ပါ)
အခြားသော စားသုံးနိုင်သည့် အခွံမာသီးများနှင့် ယှဉ်ပါက မက္ကာဒေးမီးယားများသည် အဆီဓာတ်ကြွယ်ဝပြီး ပရိုတိန်းနည်းပါးသည်။ ယင်းတို့တွင် မိုနိုမပြည့်ဝအဆီများ (စုစုပေါင်းပါဝင်မှုများ၏ ၅၉%) များပြားစွာ ပါဝင်သည်။
ခွေးများတွင် အဆိပ်ဖြစ်စေခြင်း
မက္ကာဒေးမီးယားသည် ခွေးများအတွက် အဆိပ် ဖြစ်စေသည်။ စားသုံးခြင်းဖြင့် စားသုံးပြီး ၁၂ နာရီအတွင်း နောက်ခြေများ ဆိုင်းတွသွားကာ မရပ်နိုင် ဖြစ်စေသည်။ ခွေးအရွယ်အစားနှင့် စားသုံးသည့် ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ ကြွက်သားများ တုန်ခြင်း၊ အဆစ်များနာခြင်းနှင့် ဆိုးရွားစွာ ဗိုက်နာခြင်းများ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အဆိပ်များပြားပါက ရောဂါလက္ခဏာများ သက်သာစေရန် ဘိန်းပါသော ဆေးဝါးများ လိုအပ်နိုင်ပြီး အပြည့်အဝ နလန်ထူနိုင်ရန် ၂၄ နာရီမှ ၄၈ နာရီအထိ ကြာတတ်သည်။
ပန်ဟတ်ရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
ပန်ဟတ်ရွာ (Panghat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၄၅၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၃၇ ဦး၊ မ ၁၆၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၉၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အက္ခရာ လူသတ်မှုများ
အက္ခရာလူသတ်မှုများသည် (အစ နှစ်ထပ်ကွမ်း လူသတ်မှုများဟုလည်း လူသိများ) နျူးယော့ခ် ရိုချက်စတာ နှင့် ကယ်လီဖိုးနီးယား လော့စ်အန်ဂျလိစ် (ဖြစ်နိုင်ဖွယ်) တို့၌ ၁၉၇၀ နှစ်များအတွင်းဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
နျူးယော့ခ် အက္ခရာ လူသတ်မှု
နျူးယော့ခ် ရိုချက်စတာဧရိယာတဝိုက်တွင် အမျိုးသမီးငယ် ၃ ဦး အဓမ္မကျင့် ၊ လည်ညှစ်အသတ်ခံရသည်။
မိန်းခလေးများ၏ ပထမ နှင့် နောက်ဆုံး အမည်များ၏ ရှေ့စာလုံးများ တူညီနေရုံသာမက ယင်းစာလုံးများဖြင့်ပင် အစပြုသည့် မြို့များ၌ အလောင်းများကို တွေ့ရှိရသဖြင့် ဤအမှုမှာ အက္ခရာလူသတ်မှုဟု အမည်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၁၉၇၀ နှောင်းပိုင်းနှစ်များအတွင်း ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၌ အလားတူအခြေအနေများအတိုင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကွင်းဆက်လူသတ်မှုများမှာ ဤအမှု ၃ ခုနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိမည်ဟု အမှုလိုက်များက သီအိုရီထုတ်ခဲ့သည်။
လူရာနှင့်ချီ၍ မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း လူသတ်သမားကို အမိမဖမ်းနိုင်ခဲ့ပါ။ အာရုံထားခံရသည့်လူတဦး (နောက်ဆုံး လူသတ်မှုအပြီး ၆ ပတ်အကြာ၌ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခဲ့သည်) အား ဒီအဲန်အေကောက်ကြောင်းဖော်မှု ဖြင့်  ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် သံသယရှင်းစေခဲ့သည်။
ခါမန်းခိုလွန်၏ အမှုတွင် သူမ၏ ဦးလေးတော်စပ်သူအားလည်း ၁၉၉၁ ခုနှစ်၌ မိမိကိုယ်ကိုသေကြောင်းကြံသည့် အချိန်တိုင်အောင် သံသယရှိသူအဖြစ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။
ဟာကြားကြောင်ရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
ဟာကြားကြောင်ရွာ (Harkyarkyawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်၊ တောညုနမ့်ခမ်း (အောက်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၉၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောညုနမ့်ခမ်း (အောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၀၁ ဦး၊ မ ၆၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။
အက္ခရာ လူသတ်မှုများ
ကယ်လီဖိုးနီးယားအက္ခရာလူသတ်မှု
၁၉၇၀ ခုနှစ်များအတွင်းက နျူးယော့ခ် ရိုချက်စတာတွင် နေထိုင်ခဲ့သော နျူးယော့ခ်ဇာတိသား အသက် ၇၇ နှစ်အရွယ်ရှိ ဂျိုးဆက်ဖ် နာဆိုကို ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၌ (၁၉၇၇ ၊ ၁၉၇၈ ၊ ၁၉၉၃ နှင့် ၁၉၉၄ နှစ်များ) ကျူးလွန်ခဲ့သည့် လူသတ်မှု ၄ မှုအတွက် နဗားဒါးပြည်နယ် ရီနိုမြို့တွင် ၂၀၁၁ ဧပြီ ၁၁ ရက်၌ ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာတိုင်အောင် နျူးယော့ခ် နှင့် ကယ်လီဖိုးနီးယားအကြား ခရီးလှည့်လည်သွားရောက်ခဲ့သည့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဓာတ်ပုံဆရာ တဦး ဖြစ်သည်။
အသတ်ခံရသည့် အမျိုးသမီး ၄ ဦးစလုံးမှာ ပြည့်တန်ဆာများဖြစ်ကြသည်ဟု တာဝန်ရှိသူများက ဖော်ပြခဲ့သည်။
နာဆိုမှာ နျူးယော့ခ် ရိုချက်စကာ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အက္ခရာ လူသတ်မှုများအတွက် အာရုံထားခံရသူဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သားကောင်များထံမှ ရရှိခဲ့သည့် နမူနာနှင့် သူ၏ ဒီအဲန်အေ (မျိုးရိုးဗီဇ) မှာ ကိုက်ညီမှုမရှိခဲ့ပေ။
၂၀၁၂ ဇန်နဝါရီတွင် ပြုလုပ်သော ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ် မရင်းကောင်တီ သူ၏ ကနဦးတရားခွင်၌ "မုဒိမ်းဒိုင်ယာရီ" အား သက်သေခံအဖြစ် တင်သွင်းလာခဲ့သည်။ နျူးယော့ခ်အထက်ပိုင်းအား စောင်းပါးရိပ်ခြည်ဖော်ညွှန်းသည့်"ဘတ်ဖလိုး တောအုပ်" ၌ မိန်းကလေးတဦးသေဆုံးမှုကို ယင်းစာအုပ်၌ ဖော်ပြထားသည်။
ခမွန်မြန်မာစုရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ခမွန်မြန်မာစုရွာ (Khamunmyanmarsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ မင်္ဂလွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၄၃၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မင်္ဂလွန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၁၅ ဦး၊ မ ၂၃၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖောင်တိန်ဘလူး နန်းတော်
ဖောင်တိန်ဘလူး နန်းတော် သို့မဟုတ် ရှာတူး ဒီ ဖောင်တိန်ဘလူး သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ ပါရီမြို့၏ အရှေ့တောင်ဘက် ၃၄မိုင် (၅၅ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် တည်ရှိပြီး ဖောင်တိန်ဘလူး ကွန်မြူးန် (မြို့နယ်) အတွင်း တည်ရှိကာ ပြင်သစ်ရှိ အကြီးမားဆုံးသော ရှက်တူးခေါ် စံအိမ်တော် များတွင် တစ်ခု အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ အလယ်ခေတ် ရဲတိုက် နှင့် နောက်ဆက်တွဲ နန်းတော်များသည် ပြင်သစ်ဘုရင်များ၏ စံအိမ်တော် ဖြစ်ခဲ့ပြီး လူဝီ ၇ ဘုရင်မှ အစပြု၍ နပိုလီယန် ၃ အထိ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ အမျိုးသား ပြတိုက်နှင့် ယူနက်စကို ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မာလုတဇာတ်
ဧကကနိပါတ် - ၂- သီလဝဂ် -၁၇- မာလုတဇာတ်။ ။ လေကို အကြောင်းပြု၍ အငြင်းပွားသောခြင်္သေ့နှင့် ကျား အကြောင်း။
အငြင်းဖြစ်ပွားရဟန်းနှစ်ပါး
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသောမြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကာဠ မည်သောတောထွက်ရဟန်းကြီးနှင့် ဇုဏှ မည်သောတောထွက် ရဟန်းကြီး နှစ်ဦးတို့သည် ကောသလတိုင်း၌ တစ်ခုသော ကျောင်းတွင် အတူတကွနေကြကုန်သတတ်။
တစ်နေ့သ၌ဇုဏှရဟန်းကြီးသည် ကာလရဟန်းကြီးကို “ ငါ့ရှင် ကာဠ ... ဘယ်အခါ ချမ်းသနည်း” ဟု မေး၏။ကာလရဟန်းကြီးက “ငါ့ရှင် ဇုဏှ ... အချမ်းမှာ လဆုတ် အခါသာ ချမ်းသည်” ဟု ဆိုလေ၏။
ဘုရားထံမှောက်နှစ်ဦးလျှောက်
တစ်နေ့သ၌ ကာဠ ရဟန်းကြီးဇုဏှ ရဟန်းကြီးကို “ ငါ့ရှင် ဇုဏှ ... ဘယ်အခါ ချမ်းသနည်း” ဟု မေး၏။ ဇုဏှ ရဟန်းကြီးက“ငါ့ရှင် ကာဠ ... အချမ်းမှာ လဆန်းအခါသာ ချမ်းသည်” ဟု ဆိုလေ၏။
ထိုရဟန်းကြီးနှစ်ပါးတို့သည် အငြင်းအခုံ ဖြစ်လတ်သော် မြတ်စွာဘုရားထံသွား၍ လျှောက်ထားကြသောအခါမြတ်စွာဘုရားက “ရဟန်းတို့ ... ဤပြဿနာကို ရှေးအခါကလည်း သင်တို့နှစ်ဦးအားဖြေကြားဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
ငြင်းခုံစကားမေးလျှောက်ကြား
လွန်လေပြီးသောအခါတောင်ခြေရင်းတစ်ခု၌ ခြင်္သေ့နှင့် ကျားတို့သည် အဆွေခင်ပွန်းဖွဲ့ကာ လိုဏ်ဂူတစ်ခုဝယ် နေကြကုန်၏။ ဘုရားအလောင်းလည်းရသေ့ရဟန်းပြုကာ တောင်ခြေရင်း၌ပင် နေလေ၏။
ပြဿနာဆုံးဖြတ် လောင်းတော်မြတ်
ထိုအခါ ဘုရားအလောင်း ရသေ့က“အချင်းတို့ ... အချမ်းဟူသည်မှာ လေကြောင့် ဖြစ်ရသည်၊ သို့အတွက် လဆုတ်အခါ ဖြစ်စေ၊လဆန်းအခါ ဖြစ်စေ လေလာသောအခါ ချမ်းသည်” ဟု မှတ်ကြပါ၊ သင်တို့နှစ်ဦးလုံးမှာအမှားဟူ၍ မဆိုသာ၊ အမှန်းချည်းပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သောအခါနှစ်ဦးလုံးပင် ကျေနပ်သဘောကျလေကုန်၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင်မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက်-
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ကျားသည် - ယခုအခါ ကာဠမထေရ်။
ခြင်္သေ့သည် - ဇုဏှ မထေရ်။
ပြဿနာဖြေကြားပေးသော ရသေ့သည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟုဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁)လဆန်း ချမ်းသည်၊ ဆုတ်ချမ်းသည်၊ အတည်မမှတ်သင့်။
(၂)လေလာသောအခါ၊ ချမ်းသည်သာ၊ ကောင်းစွာမှတ် ယူလင့်။
မာလုတဇာတ်ပြီး၏။
ဂွေးချောင်းရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ဂွေးချောင်းရွာ (Gwaychaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ဆံတော်ပို့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၈၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆံတော်ပို့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၆၈ ဦး၊ မ ၁၅၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၀၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စည်သာရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိဂါလောပဇာတ်
'''ဆက္ကနိပါတ် - ၁။ အဝါရိယဝဂ် -(၃၈၁) - မိဂါလောပဇာတ် အဘစကားကို မနာယူမူ၍ မြင့်စွာပျံသန်းသဖြင့် သေရသော မိဂါလောပလင်းတ အကြောင်း။
သားသက်ရှည်ရေး ဩဝါဒပေး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် လင်းတမျိုး၌ ဖြစ်၍ အပနန္ဒ အမည်ရှိ၏။ လိုလင်းတ၏ သားကား မိဂါလောပ အမည်ရှိ၏။ လင်းတ တစ်သောင်း ခြံရံလျက် ဂိစ္ဈကုဋ်တောင်၌ နေ၏။ ထိုမိဂါလောပ လင်းတသည် တစ်ပါးသော လင်းတတို့ အပိုင်းအခြားကိုလွန်၍ အလွန်မြင့်စွာ ပျံသန်းလေ၏။
“ချစ်သား မိဂါလောပ …သင်သည် အလွန်မြင့်စွာ ပျံသန်းဘိ၏၊ သင်သည် အရာ မဟုတ်သည်ကို မှီဝဲဘိ၏၊ သင် ထိုသို့ အလွန်မြင့်စွာ ပျံခြင်းသဘောကို ငါ မနှစ်သက်” –
“ချစ်သား မိဂါလောပ … ဤမြေကြီးသည် လေးထောင့်ရှိသော လယ်ကွက်ကဲ့သို့ ထင်မြင်လောဘိမူ ထိုအရပ်မှ ပျံလဲ့လော၊ ထိုထက်အလွန် မပျံသန်းလင့်” –
“ချစ်သား မိဂါလောပ … ကောင်းကင်သို့ သွားကုန်လျက် အတောင်လျှင် ယာဉ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍ အမြဲတည်ရှိသည် မြေတောင် စသည်တို့နှင့်တူ၏ဟု မိမိကိုယ်ကို မှတ်ထင်ကုန်သော အခြား လင်းတတို့သည် လေအဟုန်အဖြင့် လွှင့်အပ်ကုန်သည် ဖြစ်၍ အသက်တစ်ထောင် မပြည့်ဘဲ ပျက်စီးကြရကုန်၏” –
ဟု သားအား အဆုံးအမ ပေးလေ၏။ သားလင်းတသည် အဆုံးအမကို မနာယူ၊ အဘစကားကို နားမထောင်ဘဲ အလွန်မြင့်စွာ ပျံသန်းသဖြင့် ကာလလေသို့ ရောက်လေ၏။ ထိုမှတစ်ဖန် ပျံတက်ပြန်သော် ဝေရမ္ဘလေဝသို့ ရောက်ပြန်လေ၏။
ဆုံးမခက်လှ သေဘေးကျ
ထိုအခါ ဝေရမ္ဘလေတို့သည် တိုက်ခတ်သဖြင့် မိဂါလောပ လင်းတသည် ကောင်းကင်၌ ပင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကာ ကွယ်ပျောက်လေ၏။
သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည် ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီး၍ -
မိဂါလောပ လင်းတ၊ ၎င်း၏ သား မယား၊ ၎င်းကို မှီ၍ အသက်မွေးကြကုန်သော အလုံးစုံသော လင်းတတို့သည် အဆုံးအမကို နားမထောင်ကြသောကြောင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ငါဘုရား သာသနာတော်၌ ငါဘုရား၏ စကားတော်ကို မသိမမြင် အပိုင်းအခြားကိုလွန်၍ ကျင့်ကာ ကြမ်းတမ်းသော အလုံးစုံသော သူတို့သည် ငါဘုရား၏ အဆုံးအမကို နားမထောင်ကြသောကြောင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရကုန်၏” –
ဟု ဟောကြား ဆုံးမတော်မူ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ မိဂါလောပ လင်းတသည် - ယခုအခါ အဆုံးအမခက်သော ရဟန်း။
အပနန္ဒ လင်းတသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ကောင်းသောဆုံးမ၊ ဩဝါဒ၊ မုချလိုက်နာပါ။
(၂) ဘုရားဆုံးမ၊ မလိုက်က၊ မုချပျက်စီးရာ။
(၃) အဆုံးမခက်၊ လင်းတပျက်၊ ပျံလျက်သေရရှာ။
မိဂါလောပဇာတ် ပြီး၏။
ချောင်းနားရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လားပါးရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
လားပါးရွာ (Larpar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ယန်းလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၇၆၇ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယဝကလာပိယ
အရှင်ယဝကလာပိယထေရ်   သည်  မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက်
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ယဝကလာပိယထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
အင်းပက်လက်ရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
အင်းပက်လက်ရွာ (Innpetlet)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၃၀ ဦး၊ မ ၁၆၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်ပင်လှရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
အင်ပင်လှရွာ (Inpinhla)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ ညောင်ဇီးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၇၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆေးပိုးတီ
ဆေးပိုးတီ သည်အနွေးကြိုက်နှစ်ရှည်သီးနှံပင်ဖြစ်ပြီး ဆေးဖတ်ဝင်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ
ရိုးရာချက်ပြုတ်ရာတွင် မွှေးကြိုင်​ေသောဂုဏ်သတ္တိရှိသည့် ဆေးပိုးတီကို အ​​​မွှေးဆီသ​ဘောမျိုးထည့်ပြီးအသုံးပြုကြသည်။ ၁၉၇၁မှာ ကင်ဆာကိုတားမြစ်​ပေးနိုင်ပြီး အဆီကိုကျ​စေကာ သွေးကိုသန့်စင်​စေ​သော saponin glycosides osladin ကိုအမြစ်တွင်ရှာ​ဖွေ​တွေ့ရှိသည်။ ထိုဓာတ်​ပေါင်းသည် အလွန်ချိုပြီး သကြားထက်အဆ၅၀၀ပိုချိုသည်ကို​တွေ့ရသည်။ အမြစ်တွင်ပါဝင်​သော phytoecdysteroids သည် ကြွက်သား​မော်လီကြူးပြန်လည်တည်​ဆောက်ခြင်း အရိုး​မော်လီကြူးများပြန်လည်တည်​ဆောက်ခြင်းအတွက် အသုံးဝင်​​သောဂုဏ်သတ္တိရှိ​သော​ကြောင့် အနာနှင့် အရိုးကျိုးခြင်းများအတွက် ​သောက်ဆေးလိမ်း​ဆေးအဖြစ်အသုံးပြုသည် ဟု​ဖော်ပြပါရှိသည် ။