ဗားမဲ့ဆရာတော်
မင်းကြီး<>လောကီပညာရပ်သည် ဘုရားဟောတရားတော်ကဲသို့ မဖောက်မပြန် မှန်ကန်ပါသလော ဆရာတော်။ ဆရာတော်<>သင်္ကေတ ဝစနံ သစ္စံ၊လောကသမ္မုတိ ကာရဏံ ပရမတ္တစနံ သစ္စံ ဓမ္မနံ ဘူတလက္ခဏံ၊ ဟူ၍ အဋ္ဌကထာဆရာ မိန့်တော်မူသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ လောကံ သစ္စန္တိ အာမန္တာ လေကံနသစ္စန္တိ အာမန္တာ ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် လည်းကောင်း၊လောကီမှာယထာ ရဟံ လောကုတ္တရာမှာ ဧကဝစနံ ဟု ပညာရှိတိုဆိုကုန်ကြဧ၊် ထို့ကြောင့်လောကီပညာဟူသည် မှန်သည်လည်းရှိသည် မမှန်သည်လည်းရှိသည် ဒကာတော်မင်းကြီး။ မင်းကြီး<>ပါဠိ ဂါထာအက္ခရာ ဂဏန်းများကို အင်းပုံအမျိုးမျိုး၊ အင်းရေးအမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် သုံးစွဲခြင်းများ အကျိုးပေးခြင်း ခြားနားပါသလား ဆရာတော်။ ဆရာတော်<> ဆေးကောင်းလျှင်တစ်စက် အင်းကောင်းလျှင်တစ်ကွက် ဟူ၍ ပညာရှိတို့ ဆိုကြကုန်ဧ်၊ ထို့ကြောင့် အင်းပုံအမျိုးမျိုး၊ အင်းရေး အမျိုးမျိုး၊ အင်းသေ၊ အင်းရှင်၊ ရုပ်အင်း၊ နာမ်အင်းများနှင့် အင်းသွားနည်း၁၀ပါး၊ အင်းသွားနည်းသုံးပါး စသဖြင့်အခြင်းအရာများ မလိုလှ။ ကောင်းမြတ်သင့်တင့်သော အလျိန်အခါကိုရွေး၍ အင်းပုံတစ်ခုကိုပင် ထိုအင်းဆံနှင့် စတုစက်လည်အောင် အတွင်းပြင်ပြောင်းလွဲ၍ သုံးစွဲလျှင် အောင်မြင်မြဲဖြစ်ပါတယ် ဒကာတော်မင်းကြီး။ မင်းကြီး<>ဆရာတော်ဘုရား လောကီပညာမျိုးတို့၏။ တန်ခိုးအာနိသင်ကို ဘုရားရှင်ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသလော။ ဆရာတော်<> လောကီပညာမျိုးတို့၏ တန်ခိုးအာနိသင်ကို ရှင်ပင်ဘုရား ထင်ရှားစွာဟောတော်မူခဲ့သည်။ ဧကနိပါတ် စူဠသေဋ္ဌိ ဇာတ်တော်တွင် ဓနသိဒ္ဓိနက္ခတ်နှင့်ရှင်သည့်အတွက် ကြွက်သေတစ်ခု အရင်းပြုကာမျှဖြင့် လေးလအတွင်း ဥစ္စာနှစ်သိန်း ကြွယ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဝေဒဗ္ဗဇာတ်တော်တွင် ရတနာမိုး ရွှေမိုးငွွေမိုးကို ရွာစေနိုင်သော လောကီ မန္တာန်ရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဒုကနိပါတ် ဘဒ္ဒဇာတ်တွင် နိမိတ်ရှိသောစကားကို ပြောကြားကာမျှဖြင့်ဘီလူးမစားနိုင်ခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ ဒဓိဝါဟန ဇာတ်တော်တွင် အဝိဉာဏက အသက်မရှိသော ပဲခွပ်၌ တန်ခိုးရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ခန္ဓဇာတ်တွင် မြွေခဲသည်ကို မန္တာန်ဖြင့် ကုသပုံအကြောင်း၊ သဗ္ဗပါဌိနိပါတ်တော်တွင် ပထဝီဇယျ မန္တာန်ကိုရသောမြေခွေးသည် လူမင်း(ဘုရင်)အား စစ်ထိုးနိုင်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ နိပါတ်တော်လာ သီရိ ဇာတ်တွင် အသရေရှိသော ကြက်သားကို စား၍ မင်းဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊နာနာဆန္ဒဇာတ်တော်တွင် နက္ခတ်တတ်၍ အမှန်ကို သိမြင်နိုင်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကုဏှဝေရ ဇာတ်တော်တွင် မြတ်စွာဘုရား အလောင်းတော်သည် စောရနက္ခတ်နှင့်ယှဉ်၍ ဖွားမြင်သောကြောင့် သူခိုးဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း ခရပုတ္တဇာတ်တော်တွင် သတ္တဝါတို့၏ ဘာသာစကားကိုနားလည်သော မန္တာန်ရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ နဝနိပါတ် ပဒကုသလဇာတ်တွင် လေကဲသို့ လျင်မြန်စွာသွားနိုင်သော မန္တာန်၊ ခိုးသူ၏ ခြေရာကိုမြင်နိုင်ကာမျှ ခိုးသူကိုသိနိုင်သောမန္တာန်၊ သမုဂ္ဂ ဇာတ်တော်တွင် လောကီဝိဇ္ဇာဓိုရ် ရှိကြောင်းနှင့် သိဒ္ဓိဆယ်ပါးတိုင်အောင် ပေါက်နိုင်သော လောကီပညာရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာ စသဖြင့် မြောက်မြားစွာ ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ် ဒကာတော်မင်းကြီး။ မင်းကြီး<>ဆရာတော်တင်သွင်းသော လောကီပညာရပ်ဆိုင်ရာစာတွင်နတ်တို့အားပူဇော်ပသရမည်အလေးပြုရမညစသည် တွေ့ရှိရသည်၊ထိုနတ်တို့ကို ပူဇော်ပသခြင်းကြောင့် သရဏံဂုဏ်ပျက်နိုင်သည်မဟုပ်ပါလားဘုရား။ ဆရာတော်<>ဘေးအန္တရာယ်ကင်း၍ ချမ်းသာအောင်မြင်ခြင်းများကို အလိုရှိသဖြင့် လောကီအစီရင်တို့ကိုပြုကြသူများမှာ တန်ခိုးကြီးသော ဣဒ္ဓိမန္တာန်၊ နတ်တို့အား အဖျော်ယမကာ ပန်းနံ့သာ စသည်တို့ ဖြင့် ဗာလိနတ်စာကျွေးခြင်း၊ အရိုသေပြုခြင်း၊ မေတ္တာ၊ အမျှ ပေးဝေခြင်းတို့ကို ပြုသော် သရဏံဂုဏ်မပျက်သည်သာတည်း။ အချို့သော နတ်ယုတ်၊ ဘုတ်၊ ပြိတ္တာ၊ တစ္ဆေ တို့သည်၊ လောက၌ လူတို့အား အခွင့်သင့်လျှင် များစွာ နှောင့်ယှက်လိုကြ၏။ ထိုသူတို့ကြောင့်ဖြစ်သော အနှောက်အယှက်အဖျက်အဆီးတို့ကို လူတို့၏ ပူဇော်ပသခြင်းကို ခံယူကုန်သော ဣဒ္ဓိမန္တာန်နတ်တို့က ကာကွယ်ပေးကုန်၏။ ထို့ကြောင့် ကျမ်းဂန်တွင် တမေနံဗလိ  ပဋိဂါဟိကာ ဒေဝတာ၊ သက္ကတာ ဂရုကတာ၊မာနိတာ ပူဇိတာ ကလျာဏေန၊ မနသာအနုကမ္ပေန္တိ၊ စိရံဒီဃမာယုံ၊ပါလေဟီတိ၊ဒေဝတာ နုကမ္မိကဿ၊ မဟာနာမ ကုသပုတ္တဿ၊ ဝဍ္ဎယေဝ၊ ပါဋိကခါ၊ နောပရိဟာနိဟု ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ (ပဉ္စင်္ဂုတ္တရပါဠိတော်-မဟာနာမသုတ်)။ အနက်အဓိပ္ပာယ်= =တမေနံကုလပုတ္တံ= ထိုနတတို့အား ပူဇော်ပသသူတို့အား၊ဗလိ ပဋိဂ္ဂါဟိကာ=တင်မြှောက်ပသခြင်းကိုခံယူကုန်သော။ သက္ကတာ မာနီတာ=မြတ်နိုးအက်ကုန်သော ပူဇော်အပ်ကုန်သော၊ဒေဝတာ=နတ်တို့သည်။ စီရံ=ကြာမြင့်စွာ။ ဇီဝ=အသက်ရှင်ပါစေလော့။ အယုံ=အသက်ကို။ ဒီဃံ=ရှည်အောင်၊ ပါလေဟိ=စောင့်ရှောက်နိုင်ပါစေသား။ဣတိ=ဤသို့ ။ ကလျာဏေန=ကောင်းသော။ မနသာ=စိတ်ဖြင့်။ အနုကမ္ပေန္တိ=အစဉ်သနားကုန်၏။ မဟာနာမ-မဟာနာမ် ဒေဝတာနုကမ္ပတဿ=နတ်တို့သည်-အစဉ်သနားအပ်သော။  ကုလပုတ္တဿ=အမျိုးသားအား၊ ဝုဍ္ဎိယေဝ=ကြီးပွားခြင်းကိုသာလျှင်၊ ပါဋိကခါၤရ=အပ်သည်၊ ဟောတိဖြစ်၏။ နောပရိဟာနိ=ဆုတ်ယုတ်ခြင်းမရှိ။ ထိုသို့ အကြာင်းအခွင့် အားလျှော်စွာ ပူဇော်ပသခြင်းကြောင့် သရဏံဂုဏ်မပျက်ပါ မင်းကြီး။ မင်းကြီး<> သိဒ္ဓိဆယ်ပါးအညွှန်း ကာယသိဒ္ဓိ အခန်း၌ ဓား၊ လှံ၊ သေနတ် ပြီးသော အင်း၊ အိုင်၊ ခါးလှည့်၊ လက်ဖွဲ့၊ မန္တယား၊ ဆေးဝါးတို့ အကြောင်းကို တွေ့ရှိရသည်။ ဒိဋ္ဌ မတွေ့မြင်ဖူးသဖြင့် ယုံကြည်ရန်ခက်ခဲလှပါသည်။ မည်သို့သော သဘောသတ္တိကြောင့် ပြီးစီးသည်ကို သိလိုလှပါသည် ဘုရား။ ဆရာတော်<>မင်းကြီး လောက၌ မြွေဆရာတို့ရှိသည်မဟုပ်ပါလော။ ထိုဆရာတို့အား အဆိပ်ပြင်းထန်သောမြွေတို့သည်၊ များစွာ ကြောက်ရွံ့ကြ၊ ရှောင်တိမ်းပြေးသွားကြကုန်၏။ မတော်တဆ ကိုင်မိပေါက်မိသော်လည်း၊ ဥပါဒ် မဖြစ်ကြခြင်းမှာ မြွေဆိပ်နိုင်တန်ခိုးသတ္တိပင် ဖြစ်သကဲသို့၊ ကာယသိဒ္ဓိဆေးများမှာလည်း၊ သွေး၊ လေကို မဆက်စေခြင်း၊ အသား၊ အရည်၊ အရိုးအကြောတို့ကို ထုံကျင်ခိုင်မာ မနာမကျင်စေခြင်း၊စသည့် တန်ခိုးသတ္တိရှိသဖြင့် ပြီးစီးနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဓာတ်သတ္တုများကို မီးဖြင့်စီရင်ထား၍လည်းကောင်း၊ သယံဇာတ အမြုတေများကို ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း၊ ပြီးစီးနိုင်ပါတယ်မင်းကြီး။ မင်းကြီးလည်းမေးလျှောက်သည်တို့ကို ဗားမဲ့ဆရာတော်မှ ဖြေကြားတော်မူသည်များကို အလွန်ပင်ကျေနပ်အားရတော်မူလေသည်။ ဆရာတော်ဘုရား နိုင်ငံတော်အတွင်းလူရွယ်လူကောင်းတို့ကိုရွေးချယ်၍ ရဲတပ် ဖွဲ့လိုသည်။ ကိုယ်လုံ ရဲ ဆေးများကို စီရင်ပေးသနားတော်မူပါ ဟု လျှောက်ထားရာ စီရင်ပေးသနားတော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူပြီးပြန်လည် ကြွတော်မူခဲ့လေသည်။