cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ခိုင်းပါအော်ရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဓနော်ရွာ၊ အိုးကွဲ
ဓနော်ရွာ၊ အိုးကွဲ
လူရှေတောင်ရင်း (ရွာသစ်ကေ)ရွာ၊ ဆင်ဘုတ်
လူရှေတောင်ရင်း (ရွာသစ်ကေ)ရွာ၊ ဆင်ဘုတ်
အင်တန်ယန်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
အင်တန်ယန်ရွာ(Intanyang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်ဆာခရန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၂၁၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လောင်းချောင်းရွာ၊ ခမွေးကြိမ်ချောင်း
လောင်းချောင်းရွာ၊ ခမွေးကြိမ်ချောင်း
မတာမန် (မန်မတ်)ရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပျိုးကုန်းရွာ၊ အိုးကွဲ
ပျိုးကုန်းရွာ၊ အိုးကွဲ
ဖိုင်ဇာ
ဖိုင်ဇာ ကော်ပိုရေးရှင်း Pfizer သည် အမေရိကန် နိုင်ငံစုံ ဆေးဝါး ကော်ပိုရေးရှင်းဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးဆေးဝါးကုမ္ပဏီများအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်းဝင်ငွေအားဖြင့် ၂၀၁၈ Fortune ၅၀၀ တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏အကြီးဆုံးကော်ပိုရေးရှင်းစာရင်းတွင် အဆင့် ၅၇ တွင်ရှိသည်။
ဖိုင်ဇာ ကုမ္ပဏီသည် မန်ဟက်တန် တွင်အခြေစိုက်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နယူးယောက် စတော့အိတ်ချိန်းတွင် စာရင်းရှိသော ကုမ္ပဏီများ
သေယျဇာတ်
(၂)ဇာတ် ရှိပါသည်။ တိကနိပါတ် - ၄။ အဗ္ဘန္တရဝဂ် -(၂၈၂) သေယျဇာတ်။ ။ တိုင်းပြည်ကို လုယူပြီးမှ ပြန်အပ်ကာ ရန်သူမင်း၏ ကန်တော့ တောင်းပန်ခြင်းကိုခံရသည့် သီလရှိသော ဗြဟ္မဒတ်မင်း အကြောင်း။
မနာလိုမှု ကုန်းတိုက်ပြု
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကောသလမင်းကြီး၏ အမတ်တစ်ယောက်သည် မင်းကြီးအား အလွန်ကျေးဇူးများ၏။ အမှုကိစ္စအားလုံးကို ပြီးစေ၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ဤအမတ်သည် ငါ့အား အလွန်ကျေးဇူးများပေသည်ဟု များစွာသော စည်းစိမ်ကို ပေး၏။ မနာလိုသဖြင့် သည်းမခံနိုင်သော အမတ်တို့သည် မင်းကြီးအား ကုန်းတိုက်၍ ဖျက်ဆီးကြကုန်၏။
မင်းကြီးလည်း အမတ်တို့စကားကို ယုံကြည်လျက် မစူးစမ်း မဆင်ခြင်ဘဲ အပြစ်မရှိ သီလရှိသော အမတ်ကို ဖမ်းစေ၍ သံခြေချင်းခတ်ကာ နှောင်အိမ်၌ ထားလေ၏။ အမတ်လည်း နှောင်အိမ်၌ တစ်ယောက်ထီးတည်း နေလတ်သော် စိတ်တည်ကြည်လျက် သင်္ခါရတရားတို့ကို သုံးသပ်ဆင်ခြင်သဖြင့် သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်လေ၏။ မင်းကြီးလည်း အပြစ်မရှိကြောင်းကိုသိလျှင် နှောင်အိမ်မှလွှတ်၍ ထိုအမတ်အား ရှေးကစည်းစိမ်ထက် အလွန်ကြီးမြတ်သော စည်းစိမ်ကိုပေးလေ၏။
အမတ်လည်း နှောင်အိမ်မှလွတ်လျှင် ပန်းနံ့သာလက်စွဲလျက် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ သွားလေ၏။ မြတ်စွာဘုရားဘည်း အမတ်နှင့် ပဋိသန္ဓာရပြုပြီးလျှင် အမတ်အား “သီတင်းသည် ... သင့်အား အကျိုးမဲ့ဖြစ်ရ၏ဟု ကြားရသည်၊ မှန်သလော” ဟု မေးလေ၏။ “အရှင်ဘုရား ... အကျိုးမဲ့ကား ဖြစ်ရ၏၊ ထိုအကျိုးမဲ့ဖြင့် အကျိုးစီးပွားကို ဆောင်ရွက်ပါ၏၊ နှောင်အိမ်၌နေလျက် သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို ရပါ၏” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “သီတင်းသည် ... သင်သည်သာလျှင် အကျိုးမဲ့ဖြင့် အကျိုးစီးပွားကို ဆောင်ရွက်သည် မဟုတ်၊ ရှေးပညာရှိတို့သည်လည်း အကျိုးမဲ့ဖြင့် အကျိုးစီးပွားကို ဆောင်ရွက်ကြဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
မကောင်းပြစ်ဒဏ် ပြည်အနှင်ခံ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ထိုဗြဟ္မဒတ်မင်း၏ မိဖုရားကြီးဝမ်း၌ဖြစ်ကာ အရွယ်သို့ ရောက်လတ်သော် တက္ကသိုလ်ပြည်၌ဖြစ်ကာ အရွယ်သို့ ရောက်လတ်သော် တက္ကသိုလ်ပြည်၌ အလုံးစုံသော အတတ်ပညာကို သင်ကြားပြီး၍ အဖမင်းကြီး လွန်လျှင် မင်းအဖြစ်ကိုရ၍ မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးနှင့် ညီညွတ်စွာ မင်းပြု၏၊ အလှူပေး၏၊ ငါးပါးသီလကို ဆောက်တည်၏၊ ဥပုသ်ကိုလည်း ဆောက်တည်၏။
ထိုအခါ အမတ်တစ်ယောက်သည် နန်းတွင်း၌ ပြစ်မှား၏။ ခြေက်ရင်း၌ ခစားသော အလုံးစုံသော အမတ် အစရှိသည်တို့သည် သိကြ၍ ဤမည်သော အမတ်သည် နန်းတွင်း၌ ပြစ်မှား၏ဟု မင်းကြီးအား လျှောက်ကြကုန်၏။ မင်းကြီးသည် စုံစမ်းသည်ရှိသော် အဟုတ်အမှန်အားဖြင့် ပြစ်မှားကြောင်း သိလျှင် ထိုအမတ်ကို ခေါ်စေလျက် “အချင်း ...သင်သည် ယနေ့မှစ၍ ငါ့ကို မခစားလင့်” ဟု နှင်ထုတ်လေ၏။
ပြည်နှင့်အမှု ရန်ငြိုးပြု
ထိုအမတ်သည် တိုင်းပြည်မှထွက်ကာ ပြည်နီးချင်းမင်းထံ ဝင်၍ ခစား၏။ [အလုံးစုံသော ဝတ္ထုသည် မဟာသီလဝဇာတ်နှင့် တူပြီ] ထိုအမတ်သည် မင်းကြီးအား ဗာရာဏသီပြည်ကို တိုက်ယူလျှင် အလွယ်နှင့်ရမည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် လျှောက်ထားလေသော် ပြည်နီးချင်းမင်းသည် သုံးကြိမ်စုံစမ်းစေပြီးသော် အမတ်၏စကားကို ယုံကြည်သဖြင့် ဗာရာဏသီပြည်ကို တိုက်ယူရန် စစ်သည်ဗိုလ်ပါ အခြံအရံဖြင့် ထွက်လေသော် တိုင်းပြည်အပိုင်းအခြားသို့ ရောက်လေ၏။
ဗာရာဏသီမင်း၏ အမတ် ခုနစ်ရာတို့သည် ထိုအကြောင်းကိုသိလျှင် “အရှင်မင်းကြီး ... ဤမည်သော မင်းသည် ဗာရာဏသီပြည်ကိုယူမည်ဟု ဇနပုဒ်ကို ဖျက်ဆီး၍ လာသတတ်၊ ထိုမင်းကို ဖမ်းယူမည်” ဟု လျှောက်ထားကုန်၏။ “အမတ်တို့ ... ငါ့အား သူတစ်ပါးတို့ကို ဆင်းရဲစေ၍ ယူအပ်သော မင်းအဖြစ်ဖြင့် အလိုမရှိ၊ တစ်စုံတစ်ရာ ခုခံမတိုက်ခိုက်ကြနှင့်” ဟု ဆုံးမတားမြစ်လေ၏။ ရန်သူမင်းလည်း ခုခံ တိုက်ခိုက်သူမရှိသဖြင့် တဖြည်းဖြည်း သိမ်းယူ၍လာရာ နောက်ဆုံးတွင် ဗာရာဏသီနေပြည်တော်သို့ပင် ရောက်လေ၏။ အမတ်တို့လည်း အကြိမ်ကြိမ် ခုခံရန် လျှောက်ထားကြသော်လည်း ခွင့်မပြုသဖြင့် လက်ပိုက်ကာ ကြည့်၍သာ နေကြရကုန်၏။
မေတ္တာပို့မူ ရန်သူပူ
ရန်သူမင်းလည်း မြို့တံခါးတို့ကို ဖောက်ဖျက်ကာ ပြည်တွင်းသို့ဝင်ပြီးလျှင် အမတ်ခုနစ်ရာ အခြံအရံရှိသော မင်းကြီးကိုဖမ်း၍ သံခြေချင်းတို့ဖြင့်ခတ်ပြီးလျှင် နှောင်အိမ်သွင်း၍ ထားလေ၏။ ဗာရာဏသီမင်းသည် နှောင်အိမ်၌နေလျက် ရန်သူမင်းကို မေတ္တာပြု၍ မေတ္တာဈာန်ကို ဖြစ်စေ၏။ မေတ္တာအာနုဘော်အစွမ်းဖြင့် ရန်သူမင်း၏ကိုယ်၌ မီးရှူးတို့ဖြင့်လောင်းသကဲ့သို့ မနေနိုင်၊ မထိုင်နိုင်အောင် ပူလောင်လေ၏။ ရန်သူမင်းသည် ပူလောင်းခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်ရကား “အကြောင်းအဘယ်သို့ရှိသနည်း” ဟု အမတ်တို့ကို မေးလေ၏။ ထိုအခါ အမတ်တို့သည် “အရှင်မင်းကြီး ...သီလရှိသောမင်းကို နှောင်အိမ်၌ သွင်းခြင်းကြောင့် ပူလောင်ခြင်းဆင်းရဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်ထားကြကုန်၏။
မေတ္တာစူးရှ တောင်းပန်ရ
ရန်သူမင်းသည် ဗာရာဏသီမင်းကို နှောင်အိမ်မှလွှတ်၍ ကန်တော့ပြီးလျှင် တိုင်းပြည်ကို ပြန်၍အပ်နှင်းကာ “ယနေ့မှစ၍ အရှင်းမင်းကြီးတို့ ရန်သူသည် အကျွန်ုပ်တို့တာဝန်ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်ထားပြီးလျှင် ပြစ်မှားသော အမတ်ကို မင်းအာဏာပြုစေလျက် မိမိနေရာမြို့သို့ ပြန်လေ၏။
ကျွန်းကုန်းရွာ၊ လိန်ပင်ကွင်း
ကျွန်းကုန်းရွာ (Kyunkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ လိန်ပင်ကွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၄၅၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လိန်ပင်ကွင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၄၅ ဦး၊ မ ၁၅၀၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၅၀ ဦးနေထိုင်သည်။
သေယျဇာတ်
မေတ္တာစူးရှ တောင်းပန်ရ
ဗာရာဏသီမင်းသည် ရန်သူမင်း ပြန်သွားလျှင် တန်ဆာဆင်အပ်သော ပြာသာဒ်ဝယ် ထီးဖြူဖြင့် ကောင်းစွာမိုးအပ်သော ပလ္လင်တော်၌နေလျက် -
“အို ကာသိတိုင်းသား အမတ်တို့ ... မြတ်သောကုသိုလ်တရားကို မြတ်သောအားဖြင့် မှီဝဲသောသူသည် အလွန်မြတ်လှ၏၊ ငါသည် ရန်သူမင်းနှင့် တပေါင်းတည်းပြုကာ အမတ် ခုနစ်ရာတို့ကို ဝမ်းမြောက်စေရပြီ၊ သို့အတွက် အလုံးစုံသော လောကနှင့် တပေါင်းတည်းပြုကာ တစ်ယောက်တည်းသောသူသည် တမလွန်ဘဝ၌ နတ်ပြည်၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ လားရ၏။ ဤစကားကို သင်တို့ နားထောင်ကြကုန်” –
ဟု ချီးမွမ်း၍ တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာရှိသော ဗာရာဏသီပြည်၌ ထီးနန်းစည်းစိမ်ကို စွန့်စပ်ပြီးလျှင် ဟိမဝန္တာသို့ ဝင်၍ ရသေ့ရဟန်းပြုလေ၏။
ကျွန်းကုန်းရွာ၊ လိန်ပင်ကွင်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သေယျဇာတ်
မေတ္တာစူးရှ တောင်းပန်ရ
မြတ်စွာဘုရားသည် ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီးလျှင် -
“ရဟန်းတို့ ... ဗာရာဏသီပြည်၌နေသော ကံသမည်သော မင်းကြီးသည် ဤသို့သောစကားကို ဆိုပြီးလျှင် လေးနှင့် မြားကိုချ၍ ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကပ်ခဲ့၏။”
ဟု ဟောတော်မူ၏။ ရသေ့ပြုပြီးလျှင် ဈာန်ကို ဖြစ်စေလျက် မယုတ်သော ဈာန်ရှိသည်ဖြစ်၍ စုတေသောအခါ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ လားရ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
တူးမြောင်းရွာ၊ ခရိုင်ဘော်
တူးမြောင်းရွာ၊ ခရိုင်ဘော်
သေယျဇာတ်
ဇာတ်ပေါင်း
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ရန်သူမင်းသည် - ယခုအခါ အာနန္ဒာ။
ဗာရာဏသီမင်းသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၁) ကျိုးမဲ့ပြုငြား၊ သူတော်ကား၊ စီးပွားဆောင်ရွက်သည်။
(၂) မြတ်သောတရား၊ မြတ်သောအား၊ မှီငြားလွန်မြတ်သည်။
(၃) ရန်သူနှင့်ပေါင်း၊ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း၊ ကောင်းကောင်းရလေသည်။
သေယျဇာတ် ပြီး၏။
-
စတုက္ကနိပါတ် - ၁။ ကာလိင်္ဂဝဂ် -(၃၁၀) သေယျဇာတ်။ ။ ပုရောဟိတ် ရာထူးယူပါရန် ပန်ကြားလာသူ သေယျအမတ်အား ရာထူးမမက်၍ တောထွက်လာခဲ့သည်ဟု ပြောဆိုသော ရသေ့အကြောင်း။
ပျင်းရိငြီးငွေ့ မိန်းမတွေ့
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရဟန်းတစ်ပါးသည် သာဝတ္ထိပြည်သို့ ဆွမ်းခံသွားသည်ရှိသော် အဆင်းလှ၍ တန်ဆာဆင်ထားသော မိန်းမတစ်ယောက်ကို မြင်သဖြင့် တပ်စွန်းသောစိတ်ရှိရကား သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့ပျင်းရိလေ၏။
ရဟန်းတို့သည် ထိုရဟန်းအကြောင်းကို မြတ်စွာဘုရားအား လျှောက်ထားကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားလည်း ထိုရဟန်းကိုခေါ်၍ မေးတော်မူလျှင် ဟုတ်မှန်ကြောင်းကို လျှောက်ထားရာ “ရဟန်း ... သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သော သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြုပါလျက် ငြီးငွေ့ဘိသနည်း၊ ရှေးပညာရှိတို့သည် ပုရောဟိတ်အရာကို စွန့်ကုန်လျက် ရဟန်းပြုကြကုန်သေး၏” –
ဟုမိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
သားနှင့်ထပ်တူ ယူမွေးမြူ
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏား၏ ပုဏ္ဏေးမဝမ်း၌ဖြစ်၍ ဗြဟ္မဒတ်မင်း သားတော်နှင့် တစ်နေ့တည်း မွေးဖွားလေ၏။ မင်းကြီးသည် မိမိသားတော်နှင့် တစ်နေ့တည်း မွေးဖွားသည်ကို သိတော်မူလျှင် ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏား၏သားကို ယူစေပြီးလျှင် အထိန်းတို့အားပေး၍ မင်းသားနှင့်အတူ မွေးမြူစေ၏။ သူငယ်နှစ်ယောကတို့အား အဆင်တန်ဆာ အစားအစာတို့သည် ညီတူညီမျှဖြစ်ကုန်၏။
သူငယ်တို့သည် အရွယ်သို့ရောက်ကုန်လတ်သော် အတူတကွသာလျှင် တက္ကသိုလ်ပြည်၌ အတတ်ပညာသင်ကြားတတ်မြောက်ပြီးလျှင် မင်းသားသည် အိမ်ရှေ့မင်းအဖြစ်ကို ရသဖြင့် များစွာသော စည်းစိမ်အခြံအရံရှိ၏။ ပုရောဟိတ်သားလည်း အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် အတူတကွသာ နေထိုင်စားသောက်ကာနေ၏။ အချင်းချင်း အလွန်အကျွမ်းဝင်၏။
ဈာန်ကစားကာ ရသေ့မှာ
အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် နောက်အခါ အဖမင်းကြီး သေလွန်သဖြင့် မင်းအဖြစ်ကိုရရှိ၍ ကြီးစွာသောစည်းစိမ်ကို ခံစားကာနေ၏။ ထိုအခါ ပုရောဟိတ်သားသည် ယခုအခါ ငါ၏ အဆွေခင်ပွန်းမင်းသားသည် မင်းအဖြစ်ကို ရခဲ့ပြီ၊ ငါ့ကို သတိရသည်နှင့်တစ်ပြိုက်နက် ငါ့အား ပုရောဟိတ်အရာကို ပေးလတ္တံ့၊ ငါ့အား အိမ်၌နေသဖြင့် အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း၊ ရသေ့ရဟန်းပြုကာ ဝိဝေကကိုပွားစေမည်ဟု ကြံစည်၍ မိဘတို့ထံ ခွင့်ပန်ကာ ကြီးစွာသော စည်းစိမ်ချမ်းသာကို စွန့်လွှတ်ပြီးလျှင် ရသေ့ရဟန်းပြု၍ ဟိမဝန္တာအရပ်၌ နေလျက် အဘိညာဉ် သမာပတ်ကို ဖြစ်စေ၍ ဈာန်ကစားကာ နေလေ၏။
မင်းကြီးသည် ပုရောဟိတ်သားကို သတိရသောအခါ အမတ်တို့အား မေးမြန်းလေလျှင် အမတ်တို့လည်း ရသေ့ရဟန်းပြုကာ ဟိမဝန္တာအရပ်၌ နေကြောင်းကို လျှောက်ထားကြကုန်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် သေယျမည်သော အမတ်ကိုခေါ်၍ “အို - အမတ် ... သွားချေ၊ ငါ၏အဆွေခင်ပွန်းဖြစ်သော ပုရောဟိတ်သားကို ခေါ်ခဲ့ရမည်၊ ပုရောဟိတ်လျာထားကိုပေးမည်” ဟု မှာထားကာ စေလွှတ်လိုက်၏။
ရာထူးကိုမြစ် စွန့်ပယ်ပစ်
သေယျအမတ်လည်း မင်းကြီးစေခိုင်းချက်အရ ပုရောဟိတ်သားကိုခေါ်ရန် ဗာရာဏသီပြည်မှ ထွက်သွားရာ ပစ္စန္တရာဇ် ရွာတစ်ခုသို့ရောက်လျှင် သစ်ခက်တပ်ချ၍ ဗိုလ်ပါတို့ကို ထားခဲ့ပြီးလျှင် လမ်းညွှန်မုဆိုးနှင့်တကွ ပုရောဟိတ်သား ရသေ့ထံသို့ သွားလေ၏။ ရောက်၍ ကျောင်းတံခါးတွင် ရွှေဆင်းတုကဲ့သို့ ထိုင်နေသော ရသေ့ကိုမြင်လျှင် ရှိခိုး၍ “အရှင်ဘုရား ... မင်းကြီးသည် ပုရောဟိတ်အရာကို ပေးလိုပါ၏။ မင်းကြီးထံ ကြွတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
ထိုအခါ ရသေ့သည် သေယျအမတ်အား “အို - အမတ်ကြီး ... ပုရောဟိတ်အရာကိုထားဘိဦး ဇမ္ဗူဒိပ်တစ်ကျွန်းလုံး မင်းအဖြစ်၊ စကြဝတေးမင်းအဖြစ်ကို ရသော်လည်း ငါမလိုက်လို၊ ပညာရှိတို့မည်သည် ထွေးပြီးသော တံတွေးကိုပြန်၍မမျိုသကဲ့သို့ စွန့်လွှတ်ပြီးသော ကိလေသာကို ပြန်၍မယူကုန်” ဟု ပြောဆိုကာ ပုရောဟိတ်ရာထူးကို မြစ်ပင်ပြီးလျှင် -
“အို - သေယျအမတ် ... ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ဖြစ်၍ သမုဒ္ဒရာကို ရံပတ်ကာတည်သော စကြာဝဋာတောင်နှင့်တကွ နားတောင်းသဖွယ် ဖြစ်သော ဤမြေအလုံးကို အလိုမရှိ” ဟု သိပါလေ။
အဓမ္မဖြင့် ရှာမှီး၍ရသော စည်းစိမ်ဥစ္စာဖြင့် အသက်မွေးခြင်းထက် ရသေ့ရဟန်းပြုလျက် သပိတ်ကိုပိုက်ကာ ဆွမ်းခံ၍ အသက်မွေးခြင်းသည် မွန်မြတ်လှ၏။
ရသေ့ရဟန်းပြု၍ အသက်မွေးခြင်းမှာလည်း လောက၌ သူတစ်ပါးကို မညှဉ်းဆဲဘဲ ကောင်းသော အသက်မွေးခြင်းဖြစ်၍ မင်းအဖြစ်ထက် မွန်မြတ်လှ၏” –
ဟု သေယျအမတ်အား အကျိုးအကြောင်းပြဿကာ ဆုံးမဟောကြားလေ၏။ သေယျအမတ်လည်း မဖန်ဖန်တောင်းပန်၍မရလျှင် ရသေ့ကို ရှိခိုးခွင့်ပန်ကာ မြို့တော်သို့ ပြန်လာပြီးလျှင် ပင့်ခေါ်၍မရကြောင်း မင်းကြီးအား လျှောက်ထားလေ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဒေသနာတော်ကို ဆောင်တော်မူပြီးလျှင် သစ္စာကိုပြသည်၏အဆုံး၌ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့သော ရဟန်းသည် သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်လေ၏။ တခြားများစွာသော ရဟန်းတို့လည်း သောတာပတ္တိဖိုလ်စသည်တို့၌ တည်ကြကုန်၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ထိုအခါ မင်းသည် - ယခုအခါ အာနန္ဒာ။
သေယျအမတ်သည် - သာရိပုတ္တရာ။
ပုရောဟိတ်သားရသေ့သည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဆောင်ပုဒ်
(၁) အပါယ်ကျစေ၊ အဓမ္မေ၊ ရှာဖွေရဥစ္စာ။
(၂) မတရားဖြင့်၊ သက်မွေးလင့်၊ မသင့်ယုတ်လှစွာ။
(၃) ရဟန်းပြုပြန်၊ ဆွမ်းပန်းခံ၊ မြတ်မွန်သက်မွေးရာ။
(၄) စကြာမန္တာတ်၊ ရဟန်းဇာတ်၊ မြတ်ထက်မြတ်လှပါ။
ပရာမီးသီးယပ်စ်
ဂရိဒဏ္ဍာရီတွင် ပရာမီးသီးယပ်စ် (Προμηθεύς; Prometheus, ; ဖြစ်နိုင်သည့်အနက်-အမြော်အမြင်) သည် တိုက်တန်မီး နတ်ဘုရားဖြစ်သည်။ ပရာမီးသီးယပ်စ်သည် လူသားများကို ရွံ့မှ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ နတ်ဘုရားများကို အာခံ၍ မီးကို ခိုးယူကာ လူ့လောကတိုးတက်စေရန်အတွက် ပေးသနားခဲ့သူအဖြစ် ဖော်ပြကြကာ ၎င်း၏ ဉာဏ်ပညာ၊ လူသား၊ လူ့အကျိုးကို ရပ်တည်ကာကွယ်သူအဖြစ်လည်း ကျော်ကြားပေသည်။ ပရာမီးသီးယပ်စ်ကို ကမ္ဘာဦးကာလ ရေကြီးမှုဇာတ်လမ်း၏ သူရဲကောင်းဖြစ်သော ဒြူးကေးလီယန်၏ ဖခင်အဖြစ် ရေးသားမှုများလည်း ရှိကြပေသည်။
မီးကို ခိုးယူ၍ လူ့လောကသို့ ပေးအပ်ခြင်းအတွက် ပရာသီးမီးယပ်စ်အား အပြစ်ပေးခြင်းသည် ရှေးခေတ်၊ ယနေ့ခေတ် ယဉ်ကျေးမှုများတွင် အလွန်ရေပန်းစားသော အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်၏ ။ အိုလံပတ်တောင်နတ်ဘုရားများ၏ အရှင် ဇုစ်သည် ပရာမီးသီးယပ်စ်ကို စည်းကမ်းစဉ်လာဖောက်ဖျက်သည့်အတွက် ထာဝရညှဉ်းပန်းမှုဒဏ်ကို အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခဲ့ရာ ၎င်းသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုနှင့် တွဲချည်ထားခြင်းခံရကာ သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကို လွှတ်၍ ၎င်း၏အသဲ(နှလုံး)ကို စားစေသည်။ ) ထိုအစားခံရသော အသဲနှလုံးသည် ညတွင်းချင်း ပြန်လည်ပေါက်ဖွားပြန်၍ နောက်တစ်နေ့တွင် ထပ်မံ အစားခံရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းခံစားရသော သံသရာမှာ အဆုံးမသတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဂရိသူရဲကောင်း ဟဲရာခလီးဇ်က လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်။ သရုပ်ဖော်တင်စားမှုအဖြစ် ပရာမီးသီးယပ်စ် ပြစ်ဒဏ်သင့်နေရာကို အချို့က ရှာဖွေကြရာ ကော့ကေးဆပ်စ် (ကော့ကာဆပ်စ်) တောင်တန်း၏ မီးတောင်ကြီးနှစ်ခုဖြစ်သော အီလ်ဘရပ်စ်တောင် (သို့) ကာ့ဇ်ဘက်တောင် ဟူ၍ ဆိုကြပြီး အကြောင်းမှာ ရှေးခေတ်ဂရိသားများသည် အရိုင်းလူများကို ထိုတောင်တန်းအလွန်ဒေသများ၌ နေထိုင်စေခဲ့ကြသည်။
ထိုရှေးခေတ်က ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုတွင် ပရာမီးစီးယပ်စ်ကို ကိုးကွယ်မှုပြုသည့် သက်သေအထောက်အထားကို များစွာမတွေ့ရပေ။ ရှေးခေတ် အေသင်သားများ၏ ဘာသာရေးရာဆောင်ရွက်ချက်များတွင် အာရုံစိုက်စရာတစ်ခုအဖြစ် ပရာမီးသီးယက်စ်ကို ထားရှိ၍ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်မှုအတတ်ပညာ၊ ဖန်တီးမှုဆိုင်ရာ နတ်များဖြစ်သော အသီးနာနှင့် ဟစ်ဖီးစတပ်စ်တို့နှင့် ဆက်စပ်ပေးမှုများ ရှိခဲ့ကြသည်။
အနောက်တိုင်း ဂန္ထဝင်ပညာရပ်အယူအဆ၌ ပရာမီးသီးယပ်စ်သည် လူသားတို့၏ လောကဓာတ်ဆိုင်ရာအသိရစေရန် ကြိုးပမ်းမှု၊ အလွန်အကျွံဆောင်ရွက်ခြင်း (သို့) ရည်ရွယ်မှုမရှိသော အကျိုးဆက်များ စသည်တို့၏ ပြယုဂ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အထူးအားဖြင့် ရိုမန့်တစ်ခေတ် (အရိုင်းသဘာဝဖော်ကျူးမှုဝါဒခေတ်) တွင် လူ့လောကအတွက် တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်သော တစ်ဦးတည်းသော ပါရမီရှင်၊ သို့သော် ၎င်း၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် ကြေကွဲဖွယ်ရာ၊ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသည့် အဖြစ်သနစ်များကိုသာ ဖြစ်စေသည့် သရုပ်သကန်အဖြစ် ယူဆသတ်မှတ်ခဲ့ကြ၏ ။ ဥပမာပေးရလျှင် မယ်ရီ ရှယ်လီက သူမ၏ ဝတ္ထုဖြစ်သော "ဖရန်ကန်စတိုင်း" ကို ခေါင်းစဉ်ခွဲအဖြစ် "ခေတ်သစ် ပရာမီးသီးယပ်စ်" ဟု ပေးခဲ့လေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂရိနတ်ဘုရားများ ကဏ္ဍ:ဂရိ ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်းများ
ကနီရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်
ကနီရွာ (Kani)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ကနီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၄၀၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆိုဗီယက်-အာဖဂန်စစ်ပွဲ
ဆိုဗီယက်-အာဖဂန်စစ်ပွဲ သည် ဆိုဗီယက်တပ်တော်နှင့် အာဖဂန်နစ္စတန်ဒီမိုကရက်တစ်သမ္မတနိုင်ငံတို့က တဖက်၊ အာဖဂန်လက်နက်ကိုင်အုပ်စုများ (ပေါင်းရုံး၍ အာဖဂန် မူဂျာဟစ်ဒင် ဟု ခေါ်) နှင့် လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ငယ် မော်ဝါဒီအုပ်စုတို့က တဖက်၊ ၁၉၈၀ ကာလများတွင် အာဖဂန်နယ်စပ်တွင် ဖြစ်ပွားသည့် ၉ နှစ်ကြာ ဆင်နွှဲသော ပြောက်ကျားစစ်ပွဲကြီး ဖြစ်သည်။ မူဂျာဟစ်ဒင်တို့ကို အမေရိကန်တို့က အဓိကထောက်ပံ့ပြီး ပါကစ္စတန်၊ အီရန်၊ ဆော်ဒီအာရေဗျ၊ တရုပ်၊ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းတို့လည်း ကူကြသည်။ စစ်အေးခေတ် ကြားခံစစ်ပွဲကြီး ဖြစ်သည်။ အာဖဂန်သား ၅၆၂၀၀၀ မှ ၂၀၀၀၀၀၀ ကြား အသက်ဆုံးပြီး သန်းနှင့်ချီသောပြည်သူတို့ ပါကစ္စတန်နှင့် အီရန်သို့ ပြေးရသည်။ ဤပဋိပက္ခကြောင့် လူဦးရေ ၆.၅% မှ ၁၁.၅% အထိ လျော့ကျခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ အာဖဂန်နစ္စတန်ကို ပြာပုံဖြစ်စေသော ဤစစ်ပွဲသည် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုပြိုကွဲအောင် တစိတ်တဒေသ ထောက်ပံ့ပြီး စစ်အေးကာလကို အဆုံးသတ်နိုင်သည်မှာ အဆိုးထဲမှ အကောင်းတကွက်တည်း။
ဂျန် ဖစ်
thumb|320x320px|လင်းယုန်များ ဂျန်ဖစ် သို့ ဂျိုဟန္နက် ဖစ် (၁၆၀၉ ဩဂုတ် ၁၉ - ၁၆၆၁ စက်တင်ဘာ ၁၁) သည် (ဘယ်လဂျီယံတောင်ပိုင်းမှ) ဖလမ်းမစ်လူမျိုး နံရံဆေးရေးပန်းချီ၊ ပုံကြမ်းဆွဲသမားနှင့် ပန်းချီမျက်နှာပြင်အချောသတ်သမားဖြစ်သည်။ ၁၇ ရာစုတွင် ထိပ်တန်း တိရစ္ဆာန်ပုံ,ဆွဲသူတို့အနက် တဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး သူဆွဲသော တိရစ္ဆာန်နှင့် ဖျက်ထားသော အမဲကောင်၏ အသားစပုံတို့မှာ အသက်ဝင်လှ၏။
အင်ယောင်ရွာ၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်
အင်ယောင်ရွာ(Inyaung)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်၊ အင်ဆာခရန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၆၂၁၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်ဂျန်းယန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပက္ကရာလေးရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ပက္ကရာလေးရွာ(Petkararlay)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ကညင်ကတိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကညင်ကတိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၄၂၀ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၈၈၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းပျဉ်းရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
မိုင်းပျဉ်းရွာ (Mongpying)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ မိုင်းပျဉ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပျဉ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၃၄ ဦး၊ မ ၂၇၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၅၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆန်ပုံရွာ၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်
ဆန်ပုံရွာ (Hsanpong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ နားမွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၅၆၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားမွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၂၄၂ ဦး၊ မ ၄၈၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၀၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြေဝပ်ငှက်မျိုး
မြေဝပ်ငှက်မျိုးသည် ကက်ပရီမာလ ဂျီဖောမီးမျိုးစဉ်တွင် ကက်ပရီ မာလဂျီဒီး မျိုးရင်း၌ ပါဝင်၍ အာတိတ်နှင့် အန္တာတိတ်ဒေသများနှင့် နယူးဇီလန် ကျွန်းအပါအဝင် ကျွန်းအများအပြားတို့မှ လွဲ၍ တစ်ကမ္ဘာလုံးလိုလို၌ တွေ့ရ၏။ မြန်မာနိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင့် သီဟိုဠ်နိုင်ငံတို့တွင် သာတွေ့ရ၍ ပါဏဗေဒအလိုအားဖြင့် ကက်ပရီမာလဂပ် အေရှာတီကပ် (Caprimulgus asiaticus) ဟုခေါ်သည့် မြေဝပ်ငှက်ကို ငှက်ပျင်း ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ အလျား ၉ လက်မရှိ၍ အရောင် မှာ အညိုရောင်ဖြစ်သည်။ တောက် - တောက် - တောက် ဟူသောအသံမျိုးဖြင့် အော်တတ်သည်။ မြေဝပ်ငှက်သည် တောနက်မှာထက် သီးနှံစိုက်လယ်တော ယာတောနှင့် ခြောက်သွေ့ ရှင်းလင်းသော တောများတွင် ပို၍ ကျက်စားလေ့ရှိသည်။ နွေရာသီ၌ မြို့ရွာအနီးအနာတွင် ထိုငှက်တို့ ၏ အော်သံကို ကြားရတတ်သည်။ မြေဝှပ်ငှက်များ သားပေါက်ချိန်မှာ ဖေဖော်ဝါရီလမှ ဧပြီလအတွင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် နှစ်ဥသာ အ၍ ဥမှာသေး ငယ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင်မူကား ပူအိုက်ခြောက်သွေ့သော အလယ်ပိုင်း၌သာ ကျက်စားကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတောင်ပိုင်းလွင် ပြင်များသို့ ဆောင်းတွင်းဧည့်သည်အဖြစ်နှင့် ရောက်လာတတ်ကြ သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ အရှေ့မြောက်ပိုင်းနှင့် တနင်္သာရီ တောင်ပိုင်းတို့ တွင်လုံးဝမတွေ့ရချေ။
ပါဒလိပ်ရွာ
ပါဒလိပ်ရွာ
မြေဝပ်ငှက်မျိုး
မြေဝပ်၊ တောင်ဒေါင်း စသော မြေဝပ်ငှက်မျိုးသည် ပေါ်လွင်ထင်ရှား သော ငှက်များ မဟုတ်သဖြင့် ယင်းတို့ အကြောင်းကို သိသူ အလွန်နည်းလှသည်။ ထိုငှက်မျိုးသည် အတောင်နှင့် အမြီး ရှည်သည်။ မှောင်စပျိုးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သစ်ပင်များအနီးအ နား၌ ပိုးမွှားကို ရှာဖွေစားသောက်ကြသည်။ စရိုက်အားဖြင့် ညဉ့်၌ သာ ကျက်စား၍ နေ့အခါတွင် မျက်စိကို မှိတ်ကာ မြေကြီးပေါ် တွင် ဝပ်နား၍နေတတ်၏။ မြေဝပ်ငှက်မျိုးတွင် ကြီးမားသော ပါးစပ်နှင့် ကြည်လင်တောက်ပ စူးရှသော မျက်လုံးများရှိ၏။ ညဉ့်အခါ မော်တော်ကား လမ်းမလယ်တွင် ဝပ်နေတတ်သဖြင့် မော်တော်ကားမီးရောင်တွင် ယင်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် ဝင်းဝင်းတောက်ပြောင်လျက်ရှိ၏။ မြေဝှပ်ငှက်မျိုးသည် သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် နားသောအခါ အခြားငှက် များကဲ့သို့ ကန့်လန့်ဖြတ် ခြေတောက်ဖြင့် မနားဘဲ သစ်ကိုင်း၏ အလျားအလိုက် ရင်အုပ်ဖြင့် ဝပ်၍ နားလေ့ရှိသည်။ မြေဝပ်ငှက်မျိုး တွင် တောင်ဒေါင်းငှက်သည် အရွယ်ပိုကြီးသည့်အပြင် အော်သံ လည်း ကွဲပြားခြားနားသောကြောင့် တစ်မျိုးနှင့်တစ်မျိုးကို ခွဲခြား၍ သိသာနိုင်လေသည်။
ဥရောပတိုက်တွင် တွေ့ရသော မြေဝပ်ငှက်မျိုးကို ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် ကက်ပရီမာလဂပ် ယူရိုပီးယပ် ဟုခေါ်သည်။
ဂွချောင်းရွာ၊ ပန်းပင်ဆိပ်
ဂွချောင်းရွာ၊ ပန်းပင်ဆိပ်
နမ့်ချမ့်ရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
နမ့်ချမ့်ရွာ (Namchant)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ ပုန်းထွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၅၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပုန်းထွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၀၇ ဦး၊ မ ၁၄၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၃၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောင်းစုရွာ၊ မြို့သစ်မြို့နယ်
ကျောင်းစုရွာ (Kyaungsu)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ မြို့သစ်မြို့နယ်၊ စစ်တလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၆၈၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စစ်တလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၀၅ ဦး၊ မ ၁၉၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြို့သစ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Windows 1.0
Windows 1.0 သည် မိုက်ခရိုဆော့ဖ် ကုမ္ပဏီ၏ GUI စနစ် ကွန်ပျူတာလည်ပတ်ရေးစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းအချိန်က မိုက်ခရိုဆော့ဖ်သည် Apple ကွန်ပျူတာ Macintosh အတွက် application များအား ရေးသားရန် ပူးတွဲလုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ပထမဆုံးသော GUI စနစ်သုံး ပါဆင်နယ်ကွန်ပျူတာအား ဖန်တီးရန်လည်း ဖြစ်သည်။ Windows 1.0 အား ၁၉၈၅ နိုဝင်ဘာလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် မိုက်ခရိုဆော့ဖ်၏ ပထမဆုံး ဝင်းဒိုးဗားရှင်းအဖြစ် release လုပ်ခဲ့သည်။ ယင်းသည် MS-DOS ပေါ်တွင် မောင်းနှင်သော 16-bit စနစ်သုံး os တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟာဒ်ဝဲလ်နှင့် ဆော့ဝဲလ် ဖန်တီးတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများဖြင့် ဖန်တီးထားသော်လည်း Windows 1.0 သည် လူကြိုက်နည်းခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မိုက်ခရိုဆော့ဖ်အတွက်မူ ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ ရက်နေ့တွင် Windows 1.0 အတွက် support လုပ်မှုအား အကုန်လုံးစုံ ရပ်တန့်သည်ဟု မိုက်ခရိုဆော့ဖ်မှ ကြေညာခဲ့သည်။
နမ့်ဘော်စွန်းရွာ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်
နမ့်ဘော်စွန်းရွာ (Nambawsun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ဟိုပုံးမြို့နယ်၊ မိုင်းပျဉ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၀၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းပျဉ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၃၄ ဦး၊ မ ၂၇၃၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၅၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပုံးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ် (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု)
ဂျော်ဂျီးယားပြည်နယ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မူရင်း နယ် ၁၃ နယ်တွင် အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ဒုတိယဂျော့ဘုရင်ကို အစွဲပြု၍ ဂျော်ဂျီးယားဟု တွင်သည်။ ခရစ် ၁၇၃၃ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်သည်။ အမေရိကန် ပြည် ထောင်စု၏ အတ္တလန္တိတ်ကမ်းရိုးတန်း တောင်ပိုင်းတွင် တည်ရှိ လေသည်။ ထိုနယ်၏အနောက်ဘက်၌ အယ်လဗားမားပြည်နယ်၊ အရှေ့ဘက်၌ တောင်ကယ်ရိုလီးနားပြည်နယ်နှင့် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ၊ မြောက်ဘက်၌ တင်နက်ဆီပြည်နယ်နှင့် မြောက် ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်၊ တောင်ဘက်၌ ဖလော်ရီဒါပြည်တို့ ရှိသည်။
ထိုပြည်နယ်၏ အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၅၈၈၇၆ ရှိ၍ လူဦးရေမှာ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ် သန်းခေါင်စာရင်း အရ ၃၄၄၄၅၇၈ ဖြစ်လေသည်။ ယင်းအနက် ကပ္ပလီလူမျိုး တို့၏ လူဦးရေမှာ ၁၀၀၀၀၀၀ ကျော်လေသည်။
ဂျော်ဂျီးယားနယ်ကို ၁၅၄၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဒီဆိုးတိုးအမည်ရှိ ဥရောပတိုက်သားတစ်ဦးက ပထမဦးစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော် လည်း ထိုနောက် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ခန့်ကြာသောအခါမှသာ ထိုနယ်တွင် ဥရောပတိုက်သားများ အခြေတကျ နေထိုင်စပြုကြ လေသည်။
ဂျော်ဂျီးယားပြည်နယ်၏ ရာသီဥတုမှာ တစ်နေရာနှင့် တစ်နေရာ မတူချေ။ ဂျောဂျီးယားတောင်ပိုင်း၏ ရာသီဥတုသည် ဖလော်ရီဒါမြောက်ပိုင်း၏ ရာသီဥတုနှင့် တူ၏။ သို့ရာတွင် ပူလွန်း၊ အေးလွန်းသော ရာသီဥတုမျိုးကား မည်သည့်အပိုင်း တွင်မျှ မရှိသဖြင့် ယေဘုယျအားဖြင့် ဂျော်ဂျီးယားပြည်နယ် သည် သမမျှတသော ရာသီဥတုရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ မြောက်ပိုင်းတွင် မိုးအများဆုံးရွာသွန်း၍ အရှေ့ပိုင်းတွင် မိုး အနည်းဆုံး ဖြစ်လေသည်။ ပျမ်းမျှ မိုးရေချိန်မှာ လက်မ ၅၀ ခန့် ဖြစ်လေသည်။
ဂျော်ဂျီးယားနယ်တွင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ကြ၍ ဝါဂွမ်းကို အများဆုံး စိုက်ပျိုးကြ၏။ အခြား စိုက်ပျိုးသော အသီးအနှံတို့မှာ ဂျုံ၊ ပြောင်း၊ ကန်စွန်းဥ၊ ဆေးပင် စသည်တို့ ဖြစ်လေသည်။ သစ်တောများမှာလည်း စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၄၀၀၀၀ ခန့်ရှိလေသည်။ စက်မှုလက်မှု လုပ်ငန်းများလည်းရှိရာ ယခုအခါ ရေအားသုံး လျှပ်စစ်အား ကြောင့် တစ်နေ့တခြား ကြီးပွားတိုးတက်လျက်ရှိပေသည်။ ဂျော်ဂျီးယားပြည်နယ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုထဲတွင် မြေစေးဖြူ အများဆုံးထွက်သော ဓာတ်သတ္တုများမှာ နှမ်းဖတ် ကျောက်၊ စကျင်ကျောက်၊ မန်ဂနီ၊ ကန့်ကူ၊ ရွှေ၊ ငွေနှင့် လချေးတို့ ဖြစ်သည်။
ဂျော်ဂျီးယားပြည်နယ်၏ မြို့တော်မှာ အတ္တလန္တာမြို့ဖြစ်၍ လူဦးရေ ၃၃၁၃၁၄ ရှိလေသည်။ ဗရန်ဇွစ်နှင့် ဆာဗန္နာမြို့များ မှာ အရှေ့ဘက်ကမ်းခြေတွင်ရှိ၍ သင်္ဘောဆိပ်မြို့များ ဖြစ်လေ သည်။
ရွှေစည်းခုံ စေတီတော် (ပုဂံ)
ကင်းဝန်မင်းကြီးက စပ်ဆို ပူဇော်ခဲ့သော အံ့ကိုးပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည့် ရွှေစည်းခုံဘုရားသည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပုဂံမြို့ဟောင်း၏ အရှေ့မြောက်ဘက် လေးမိုင်ခန့် ဝေးသော ညောင်ဦးမြို့တွင် တည်ရှိသည်။ ညောင်ဦးမြို့ဈေး၏ အနောက်ဘက်မိုင်ဝက်ခန့်အကွာ သဲစည်းခုံပေါ်တွင် တည်ထားသဖြင့် ရွှေစည်းခုံဘုရားဟု တွင်ခဲ့သည်။ ရွှေစည်းခုံစေတီတော်သည် ညောင်ဦးမြို့မှ အနောက်တောင် ယွန်းယွန်း ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းနဖူးရှိ ပေ (၇၅၀) ကျော်ခန့် ရှည်လျားကျယ်ဝန်းသော မဟာရံတံတိုင်းကြီးနှင့် ဉာဏ်တော်ပေ (၁၆၀)၊ ဖိနပ်တော်အကျယ်ပေ (၁၆၀)ပမာဏရှိကာ ရွှေရောင်ဝင်းလျက် တင့်တယ်ကြည်ညိုဖွယ် တည်ရှိလေသည်။
သမိုင်း
ပုဂံပြည်အနော်ရထာမင်းလက်ထက်တွင် သီဟိုဠ်ကျွန်း၏ဘုရင် ပထမဝိဇယဗာဟု မင်းကြီး၏ အကူအညီတောင်းခြင်းကြောင့် ရဟန်းသံဃာတော်များ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံ ကျမ်းစာများနှင့် ဆင်ဖြူတော်တစ်စီးတို့ကို အကူအညီပေးခဲ့သည်။ ပထမ ဝိဇယဗာဟုမင်းကလည်း အနော်ရထာမင်း၏ ကျေးဇူးကိုတုံ့ပြန်သော်အားဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ စွယ်တော်ပွားကို အနော်ရထာမင်းထံ ဓမ္မလက်ဆောင်ပြန်လည် ပေးပို့ခဲ့သည်။ အနော်ရထာမင်းကြီးသည် စွယ်တော်မြတ်ကို နန်းတော်ရှေ့ ရတနာပြာသာဒ်တွင် ကိန်းဝပ်စေပြီး ပူဇော် ဝတ်ပြုခဲ့သည်။ ထိုအခါ မင်းဆရာဖြစ်သော ရှင်အရဟံမထေရ်က သတ္တဝါအားလုံး ကိုးကွယ်နိုင်စေရန် စေတီတည်ပါဟု မင်းကြီးအား အကြံဉာဏ်ပေးခဲ့သည်။
အနော်ရထာမင်းလဲ ရှင်အရဟံမထေရ်၏ အကြံဉာဏ်မှာ အလွန်လျှော်ကန် သင့်မြတ်သည့်အတွက် စေတီတည်၍ တည်ထားကိုးကွယ်ရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် စွယ်တော် ကိန်းဝပ်လိုသောအရပ်တွင် ဆင်ဖြူတော် ရပ်စေသတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်၍ ဆင်ဖြူတော်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စွယ်တော်ကြုတ်တင်၍ လွှတ်လိုက်လေသည်။ ဆင်ဖြူတော်သည် ပုဂံ၏ အရှေ့မြောက်အရပ် ဥဿဘ ၅ဝ အကွာ (ဇေယျဘုံဟု ခေါ်တွင်သော အောင်မြေအရပ်၌) သဲစည်းခုံတွင် ဝပ်လေသည်။(သဲစည်း ခုံတွင် ဝပ်လေသော် မင်းကြီးသည် များစွာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လေသည်။ ယင်းအဖြစ်ကို သိကြားမင်းသိသော် စိတ်မဆင်းရဲရန် အိပ်မက်ပေး၍ ထိုမြေကို ကျောက်မြေအတိ ဖြစ်စေ၍ သံပြားနှင့် ကွပ်ပေးသည်ဟု သမိုင်းစာအုပ်များ၌ အဆိုရှိသည်။) ဆင်ဖြူတော် ဝပ်ရာ သဲစည်းခုံတွင် စွယ်တော်မြတ်ကို ဌာပနာထားပြီ စေတီတည်တော်မူသည်။
ကောဇာသက္ကရာဇ် ၄၂၁-ခု၊ တပို့တွဲလဆန်း (၁၀)ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့တွင် စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး တရုတ်ပြည်မှ ရသော မြဆင်းတုတစ်ဆူနှင့် သရေခေတ္တရာပြည်ရှိ ဒွတ္တဘောင်မင်းကြီး တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သော နဖူးသင်းကျစ်တော် တစ်ဆူကိုလည်း ဌာပနာထားသည်။ ထို့နောက် မင်းကြီး၏ကိုယ်စား ရတနာပန်းတောင်းကို ဖက်နေဟန် ရွှေစင်ကို သွန်းလုပ်၍ ဌာပနာတော်မူသည်။ သက္ကရာဇ် ၄၂၁ ခုနှစ်တွင် ရွှေစည်းခုံအတွင်း ထပ်စေတီကို ဖိနပ်ခြေသံတောင် ၃၂ဝ ရှိအောင် တည်တော်မူ မည်ဟု အကြံတော်ရှိသော်လည်း ၄၄၆ ခုနှစ်တွင် နတ်ရွာစံသဖြင့် အကြံတော် မအောင်မြင်ချေ။ ဘုရားတည်နေတုန်း ပစ္စယာ ၃ ဆင့်အရောက်မှာပဲ အနော်ရထာမင်း နတ်ရွာစံခဲ့သည်။ အနော်ရထာမင်း နတ်ရွာစံပြီးနောက် ကျန်စစ်သားမင်းက ကောဇာသက္ကရာဇ် ၄၅၁-ခု၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း(၁၃)ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် ဆက်လက်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ အနော်ရထာမင်း ရည်ရွယ်တော်မူရင်း ဖိနပ်ခြေ သံတောင် ၃၂ဝ သည် ကြီးကျယ်လွန်းသဖြင့် ရှင်အရဟံနှင့် ညှိနှိုင်းတိုင်ပင်ကာ ဖိနပ်ခြေသံတောင် ၃ဝဝ၊ အမြင့် သံတောင် ၈ဝ ရှိသော စေတီကို အတွင်းထပ်စေတီအား ငုံ၍ တည်သည်။ တုရင်တောင်၌ ရှိသော ကျောက်များကို အလျားသုံးထွာ၊ အနံ တစ်ထွာ ရွှေခြမ်းစေ၍ လူအများ လက်ဆင့်ကမ်း၍ ဘုရား တည်ရာသို့ ပို့ရသည်ဟု ဆိုသည်။  ကောဇာသက္ကရာဇ် ၄၅၂-ခု၊ ကဆုန်လပြည့်နေ့တွင် ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့သည်။ စေတီတော်ကြီး တည်ဆောက်ခဲ့သည့်နှစ်မှ ပြီးစီးသည့်နှစ်အထိ နှစ်ပေါင်း ၃၁-နှစ်ကြာ၏။
ပုဂံတွင် နှစ်ထပ်စေတီ (၄၅)ဆူအနက် တစ်ဆူအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ “ငယ်တုံသေးသည့် စိတ်−ရည်ပိုက်တုပ် နောက်ထပ်လုပ်၏” ဘုရားစဉ်လင်္ကာအဆိုနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။
အချို့ကလည်း ရွှေစည်းခုံစေတီကို အနော်ရထာတည်သည်မှာ ပစ္စယာသုံးဆင့် အရောက်တွင် နတ်ရွာစံရာ အပြီးမသတ်၍ ကျန်စစ်သားမင်းကြီး ဆက်တည်သည်ဟု ဆိုကြ၍ အချို့ကမူ အနော်ရထာလက်ထက် စေတီတည်ပြီးသည်ကို ကျန်စစ်သား မင်းကြီးက အပြင်မှ စေတီတစ်ထပ် ငုံတည်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ယခုတွေ့မြင်ရသော စေတီသဏ္ဌာန် အချိုးအစားကား ကျန်စစ်သားတည်ခဲ့သည့် အချိုးအစားအတိုင်း ဖြစ်လေသည်။ စေတီတော်ဖိနပ်ခြေ သံတောင် ၃ဝဝ၊ အမြင့် သံတောင် ၈ဝ၊ ချယားသီး ပဉ္စလောဟာ အစောက်ကိုး၊ အိုး ၁၂ လုံး၊ ခြင်္သေ့ရုပ် ၂၁၊ မကန်းရုပ် ၁၆၊ ပင်လယ်ဖားရုပ် ၁၆၊ မုခ် လေးခု၊ လှေကား ၁၂၊ ပထမထီးတော်အဝ ကိုးတောင်၊ ဘုံ ကိုးဆင့် ရောင်လျှံတောက် တစ်တောင်တစ်မိုက် လက်လေး သစ်တို့ ဖြစ်သည်။
ဗိသုကာ လက်ရာများ
ရွှေစည်းခုံစေတီသည် မြေစိုက်စေတီ ဖြစ်သည်။ ပစ္စယာသုံးဆင့်ရှိ၏။ ရွှေစည်းခုံစေတီတော်ကြီးသည် မူလက ကျောက်ချပ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့အခါ ရွှေအထပ်ထပ်ချသောကြောင့် မူလကျောက်ပြားများ ပျောက်နေပြီး ရွှေတောင်ကြီးသဖွယ်ဖြစ်နေသည်။
စေတီတည်ထားပုံ
ပစ္စယာ အဆင့်အဆင့်တွင် စဉ့်စိမ်းသုတ် ရုပ်ကြွအုတ်ချပ်များရှိ၍ ငါးရာ့ငါးဆယ် ဇာတ်တော်ကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ တဖန် ပစ္စယာအဆင့်ဆင့်တွင် ထောင့်စေတီများ စိုက်ထားပြီးလျှင် နတ်လှေကားများ တပ်ဆင်ထားသည်။ ပစ္စယာအဆင့် ၃ ဆင့်ရှိသည် သုံးဆင့်အပေါ်မှ ရှစ်ထောင့်ကြာဝန်း၊ ကြေးဝိုင်း၊ ကြာမှောက်ကြာလှန်နှင့် ခါးပတ်ရှိသည်။ ယင်းအထက်တွင် ခေါင်းလောင်းပုံ၊ ခေါင်းလောင်းပုံ၏ အထက် တွင် သပိတ်မှောက်နှင့် ဖောင်းရစ်ရှိသည်။ ဖောင်းရစ်အထက် ကြာစိတ်၊ ကြာမှောက်၊ ကြာပျံနှင့် ထီးတော် ရှိသည်။ ပစ္စယာ အဆင့်မှ ထီးတော်အထိ ပေ ၁၅ဝ မြင့်သည်။ ပစ္စယာအဆင့်ဆင့်တွင် ငါးရာ့ ငါးဆယ်ဇာတ်တော် ရုပ်ကြွ အုတ်ချပ်များရှိသည်။ ညာဘက်တွင်ဖော်ပြထားသောပုံတော်သည် ရွှံ့ကိုမီးဖုတ်ပြီး ပြုလုပ်ထားသည့် ပုံတော်ဖြစ်သည်။
ရင်ပြင်တော်
စေတီ၏လေးဘက်လေးတန်၌ အုတ်ဂန္ဓကုဋီလေးဆောင်ရှိသည်။ ယင်းဂန္ဓကုဋီတိုက်များ အတွင်း၌ သတ္တဝါများ မကြောက်ကြကုန်လင့်ဟူသော လက်အနေအထားဖြင့် အလွန်လက်ရာမြောက်သော မတ်ရပ်ကြေးဆင်းတု တစ်ဆူစီ ရှိသည်။ ဉာဏ်တော် ၁၂ ပေမြင့်သည့် ပုဂံခေတ်လက်ရာဖြစ်သည်။ မူလက ဂန္ဓကုဋီတိုက်တံခါး များရှိသော်လည်း ယခုအခါ ၁ ခုသာ ကျန်တော့သည်။ ရင်ပြင်တော် အနောက်ဘက် ပိုင်းတွင် နတ်ရုပ်တု၊ ဘိုးတော်ရုပ်တု၊ သိကြားရုပ်တုစသည်များလည်း သူ့အဆောင်နှင့်သူ ရှိသည်။ စေတီပရဝုဏ်အတွင်း အရှေ့တောင်ထောင့်၌ မိရိုးဖလာ သုံးဆယ့်ခုနှစ်မင်း နတ်ရုပ်များ ရှိသည်။ ရင်ပြင်တော် အရှေ့မြောက်ထောင့်တွင် ကျောက်စာရုံရှိသည်။ ကျောက်စာရုံ ထဲတွင် ခေတ်အဆက်ဆက်မှ ရေးထိုးထားခဲ့သည့် ကျောက်စာများထဲမှ ကျောက်စာ ၆ ချပ်ကို သိမ်းဆည်းထားသည်။ ကျန်းစစ်သားမင်းကြီး၏ ကျောက်စာတိုင်ကြီး ၂ တိုင်သည် အရှေ့ဘက်မုခ် တွင်ရှိသည်။ ရှေးမွန်ဘာသာဖြင့် ရေးထိုးထားသည်။
သိမှတ်ဖွယ်ရာ
ရွှေစည်းခုံစေတီအောက်ခြေတွင် ပစ္စယံသုံးဆင့်ရှိပြီး ပစ္စယံသုံးဆင့်အထက်တွင် ရှစ်ထောင့်ကြာဝန်း ကျည်းဝန်း၊ ခေါင်းလောင်းပုံ၊ ရင်စည်း၊ သပိတ်မှောက်၊ ဖောင်းရစ် အဆင့်ဆင့်၊ ကြာမှောက်၊ ရွဲ၊ ကြာလန်၊ ပဉ္စလောဟာချရားသီး၊ ထီးအဆင့်ဆင့်ဖြင့် တည်ဆောက် ထားသည်။
ရွှေစည်းခုံစေတီတော်၏ ပစ္စယံအဆင့်ဆင့်တွင် စဉ့်စိမ်းသုတ် အုတ်ချပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော (၅၅၀)ဇာတ်များကို ဇာတ်အမည်၊ နံပါတ်များနှင့်တကွ တွေ့ရသည်။ ရွှေစည်းခုံစေတီ၏ မျက်နှာလေးဖက်တွင် ကြေးဂူတိုက် လေးတိုက်ရှိပြီး ထိုတိုက်များထဲတွင် (၃.၉၀)မီတာ (၁.၂၈)ပေခန့် အမြင့်ရှိ ရပ်တော်မူဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ကြေးဆင်းတု (အဘယမုဒြာနှင့် ဝရဒမုဒြာ) များရှိသည်။ ပုဂံခေတ် ကြေးသွန်း ကြေးခတ်နည်း (ပန်းတဉ်းပညာ)ကို လေ့လာနိုင်သည်။
ရွှေစည်းခုံစေတီတော်၏ အရှေ့ဘက်မုခ်တွင် ရှေးမွန်ဘာသာဖြင့် ရေးထိုးထားသည့် ကျန်စစ်သားမင်း အေဒီ (၁၀၈၄-၁၁၁၃) ၏ နန်းတက်အမိန့်တော် ပြန်တမ်းကျောက်စာတိုင် နှစ်တိုင်ရှိသည်။ ထိုကျောက်စာတွင် ကျန်စစ်သားမင်းသည် ဘုရားရှင်လက်ထက်၌ ဗိဿနိုးဖြစ်ခဲ့ပြီး နောင်အခါ အရိမဒ္ဒပူရပြည်တွင် တရားစောင့်သော မင်းဖြစ်လာမည်ဟု ဘုရားက ဗျာဒိတ်ပေးခဲ့ကြောင်း၊ တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို ကြင်နာစွာ အုပ်ချုပ်မည့်အကြောင်း ရေးထိုးထားသည်။
ဟံသာဝတီ ဘုရင့်နောင်ကျော်ထင်နော်ရထာ အေဒီ(၁၅၅၀-၁၅၈၁) သည် ရွှေစည်းခုံစေတီကို ရွှေသင်္ကန်းကပ်လှူခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်းကို (၂၃)မေ၊ (၁၅၅၇) ကလှူခဲ့သည့် (၂၁၀၀)ပိဿာ၊ (၃.၁၈)တန်ရှိ ကုသိုလ်တော် ခေါင်းလောင်းစာတွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ် ဆင်ဖြူရှင်မင်း အေဒီ (၁၇၆၃-၁၇၇၆) သည် (၃၀)မေ၊ (၁၇၆၈) တွင် ရွှေစည်းခုံစေတီကို ထီးတော်တင်ပြီး ၎င်း၏အလှူဒါနကို ရေးထိုးထားသည့် မော်ကွန်း ကျောက်စာရှိသည်။ ရွှေစည်းခုံ စေတီရင်ပြင်ရှိ အုတ်ဇရပ်အတွင်းရှိ ပုဂံခေတ်က ထုလုပ်ခဲ့သည့် ဗုဒ္ဓခြေတော်ရာ၊ သစ်သားပန်းပု သိကြားရုပ်နှင့် သစ်သားပန်းပု တံခါးရွက်တို့ကို လေ့လာနိုင်သည်။ ရွှေစည်းခုံစေတီ ပန္နက်ရိုက်ရာ၌ အခြေပြုသည့် ပန္နက်သဲဂူ၊ အုတ်ဇလားဂူ တို့လည်းရှိသည်။
အံ့ဖွယ်ကိုးပါး
ရွှေစည်းခုံစေတီသည် အတွင်းအံ့ကိုးပါး၊ အပြင်အံ့ကိုးပါးနှင့် ပြည့်စုံသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
မြန်မာပြန်
ပုဂံကို ရန်သူတို့ ဖျက်ဆီးသောအခါ အမျိုးလေးပါးသည် စစ်သုံ့ပန်းဖြစ်၍ အချို့လည်း အောက်အကြေသို့ ပါကြရသည်။
အချို့လည်း အထက်အညာသို့ ပါကြရသည်။
ငါ၏ အကူအညီဖြင့် ထိုသူတို့ ပုဂံသို့ ပြန်ရောက်စေပါအံ့။
များစွာသော သူခပ်သိမ်းတို့သည် သားတကွဲ ၊ မယားတကွဲ ၊ မိကွဲ ၊ ဖကွဲ ဖြစ်ကြရကုန်၏။
ထိုသူတို့၏ ဒုက္ခကို ငါငြိမ်းပါအံ့။
ထိုသူတို့၏ မျက်ရည်ကို ငါသုတ်ပါအံ့၊
ငါ၏ဝဲလက်ဖြင့် ဝတ်စားတန်ဆာ ပေးအံ့။
အမိသည် သားငယ်အား ရင်ခွင်၌ နှစ်သိမ့်သကဲ့သို့ ငါသည်လည်း တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို နှစ်သိမ့်ပါအံ့၊
အခြား ဘာသာ ပြန်ဆိုမှုများ
မူရင်း မွန်ဘာသာ ကို ပင် G.H.Luce က ဤသို့ အင်္ဂလိပ် ဘာသာ သို့ ပြန်ဆိုထားသည် ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ 1102-AD တွင် ရေးထိုးခဲ့သော ကျောက်စာကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုထားခြင်း။
ကိုးကား
<References />
စပါးထားကျွန်းချောင်းရွာ၊ ဆင်ဘုတ်
စပါးထားကျွန်းချောင်းရွာ၊ ဆင်ဘုတ်
ခရစ်ရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ခရစ်ရွာ(Khayit)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ ခရစ်ကျောက်တန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၆၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခရစ်ကျောက်တန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၁၇၄ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၉၉၃ ဦး နေထိုင်သည်။ ကော့ကရိတ်မြို့နယ် မြစိမ်းရောင်ကျေးရွာစီမံကိန်း ၃၉ ရွာတွင် ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တမန်ကြီးရွာ၊ ခရိုင်ဘော်
တမန်ကြီးရွာ၊ ခရိုင်ဘော်
သမန်းဝံပုလွေ
သမန်းဝံပုလွေ (Werewolf သို့မဟုတ် lycanthrope; λυκάνθρωπος, lykánthropos: λύκος, lykos, "ဝံပုလွေ"၊ နှင့် ἄνθρωπος, anthrōpos, "လူသား") သည် ဒဏ္ဍာရီလာ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး သတ္တဝါဆန်းများတွင် တစ်မျိုးအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော လူတစ်ပိုင်း ဝံပုလွေတစ်ပိုင်း သတ္တဝါဆန်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း နည်းပါးသည့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သမန်းဝံပုလွေများကို ပြင်သစ်၊ ဂျာမနီအစရှိသော နိုင်ငံများအပြင် အခြားကမ္ဘာ့နိုင်ငံ အနှံအပြားမှာ တွေ့ရှိဖူးသည် ဟုပြောဆိုကြပေသော်လည်း သမန်းဝံပုလွေများသည် ကျေးလက်အမေရိကန် ရိုးရာဒဏ္ဍာရီမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟုဆိုကာ အယုံအကြည်ရှိခဲ့ကြသည်။ ပြီးခဲ့သည့် ရာစုနှစ်များတွင် အမေရိကန်ရဲ့ ဝစ္စကွန်းဆင်းပြည်နယ် အတွင်းမှာ သမန်းဝံပုလွေများကို အမှတ်မထင် မြင်တွေ့ခဲ့သည့်သူများ အမြောက်အမြားရှိခဲ့သည်ဟုဆိုကာ မှတ်တမ်းအရ သိရှိနိုင်ပြီး ထိုဒေသသည်လည်း သမန်းဝံပုလွေများ၏ သမိုင်းစတင်ရာ မြေဖြစ်သည်ဟုဆိုကြသည်။
အသွင်ပြောင်း သမန်းဝံပုလွေ
သမန်းဝံပုလွေမျိုးတွင် အဆင့်မြင့်ဆုံး အမျိုးအနွယ်ပါ။ သူတို့တွေဟာ လူအသွင်နှင့် သမန်းဝံပုလွေအဖြစ်ကို အပြန်အလှန်စိတ်ရှိတိုင်းပြောင်းလဲနိုင်တဲ့စွမ်းအင်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ အချို့အခြေအနေတွေဖြစ်တဲ့ အလွန်အမင်း ပူဆွေးသောက ရောက်ခြင်း ဒေါသများရှိပါက မိမိစိတ်ထဲက မပါဘဲ အလိုလို သမန်းဝံပုလွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုတော့ရှိပါတယ်။ ဒီ Shapeshifter Wolf အမျိုးအစားဟာ အခြားသူကို ကိုက်ခြင်းဖြင့် အသွင်ပြောင်း သမန်းဝံပုလွေတစ်ယောက်ဖြစ်မလာစေနိုင်ကြောင်း သတိပြုရမှာပါ။
လူတစ်ပိုင်း ဝံပုလွေတစ်ပိုင်း
ဒီအမျိုးအစားကတော့ လူတစ်ပိုင်း ဝံပုလွေတစ်ပိုင်း Mutant ဖြစ်နေတဲ့ပုံစံပါ။ သူတို့ဟာ အများအားဖြင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ဲ့သူတို့မှာ အမွှေးအမျှင် အလွန်ထူထပ်ပြီး အစွယ်တွေ ခြေသည်းလက်သည်းတွေ ထွက်နေလေ့ရှိတာပါ။ သူတို့အမျိုးအစားကတော့ ကျိန်စာတိုက်ခံထားရတဲ့ အမျိုးအစားပါ။ သူတို့ကတော့ လပြည့်ညရောက်မှသာ သမန်းဝံပုလွေအဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားတာပါ။ အခြားနေ့တွေမှာတော့ လူတစ်ပိုင်း ဝံပုလွေတစ်ပိုင်းအနေနဲ့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် နေထိုင်လေ့ရှိတဲ့ အမျိုးအနွယ်တွေပါ။ သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ လူဖြစ်စဉ်ကအတိုင်း စိတ်ခံစားချက်တွေကို ဝံပုလွေအဖြစ်ပြောင်းသွားတဲ့ လပြည့်ညတွေမှာတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသူတွေပါ။ လပြည့်ညတွေမှာပဲ အသွင်းပြောင်းရာက အခြားညတွေအထိ ပြောင်းလဲမှု စိတ်လာမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး လုံးဝလူ့အသွင်ပြန်မပြောင်းတော့ ဘဲလူဖြစ်စဉ်က ခံစားချက်တွေ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ဆုံးသွားပြီး ခံစားချက်မဲ့တဲ့ သမန်းဝံပုလွေအဖြစ်ထာဝရ ပြောင်းလဲသွားမယ့် အမျိုးအနွယ်တစ်ခုအဖြစ် သိနိုင်ပါတယ်။
သမန်းဝံပုလွေ
သူတို့က Shapeshifter Wolf မှ ဆင်းသက်လာသူတွေပါ။ ရာဇဝင်အရ Shapeshifter Wolf အချို့ဟာ သူတို့ရဲ ့ အချိန်မရွေးပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းနဲ့ လူ့အသိစိတ်နှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်မှုတွေကို ပျောက်ဆုံးစေတဲ့ ကျိန်စာတိုက်ခံရပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဆင့်ပွားဖြစ်ပေါ်တဲ့ အဆင့်အနိမ့်ဆုံးမျိုးနွယ်တစ်ခုပါ။ သူတို့ဟာ လပြည့်ညတွေမှာ မိမိကို်ယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိပဲ သမန်းဝံပုလွေအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်တရာ ဒေါသကြီးပြီး ရက်စက်တဲ့ သွေးဆာလောင်လာကြတာပါ။ နေ့ခင်းလူဖြစ်စဉ်က ခံစားချက်တွေအားလုံးမေ့မျောပြီး မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသူတွေပါ။ လပြည့်ညပြီး နောက်တစ်မနက်မှာလည်း ညက မိမိအဖြစ်အပျက်တွေကို လုံးဝပြန်မှတ်မိခြင်းမရှိပဲ လူ့ဘဝအဖြစ်ရှေ့ဆက်နေတဲ့ အဆင့်အတန်းနိမ့်ဆုံး သမန်းဝံပုလွေ မျိုးတွေအဖြစ် သိရှိရပါတယ်။ ထူးခြားချက်အနေနဲ့ ထိုမျိုးနွယ်တွေ၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းခံရသူတွေဟာ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူတို့မျိုးနွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြောင်းမှတ်သားနိုင်ပါတယ်။
သမိုင်း
Werewolf တွေရဲ့ ရာဇဝင်ဟာ ရှေးယခင်နှစ်ပေါင်းများစွာကနေ ယနေ့ထက်တိုင်အောင် အမျိုးမျိုးကွဲပြားနေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် လူအများစုကတော့ werewolf တွေဟာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု Wisconsin ဒေသမှာနေထိုင်ကျက်စားခဲ့တဲ့ အမေရိကန် တိုင်းရင်းသား လူမျိုးစုတစ်ခုဖြစ်တဲ့ The Fox tribe ကနေ အစပြုခဲ့တာလို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။ အဲဒီဒေသမှာ အမေရိကန် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ဝီဇာကာချိဟာ လူတွေနဲ့ ရောနှောပြီး မထင်မရှားနေထိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူရဲ့အစွမ်းကတော့ သူဟာ သူ့စိတ်သဘောအလိုအတိုင်း လူကနေ ဝံပုလွေ၊ ဝံပုလွေကနေ လူအဖြစ်ပြောင်းနိုင်တဲ့အစွမ်းရှိသူပါ။ ကျွန်တော်အထက်က ဖော်ပြခဲ့သလိုဆို Shapeshifter Wolf ပေါ့။ သူဟာ လူတွေနဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ရောနှောနေထိုင်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါ။
တစ်နေ့တော့ သစ်တောအတွင်းမှာ Fox tribeက ညီအကိုနှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကီမီနဲ့ မက်ချိဟူးတို့ဟာ သမင်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိလို့ အောင်ပွဲခံနေတာကို သူတွေ့လိုက်ပါတယ်။ သူဟာ သူတို့ နှစ်ယောက်စိတ်ဓာတ်ကို စမ်းသပ်လိုတာကြောင့် သူတို့အနား ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူဟာလမ်းပျောက်ပြီး အစာရေစာငတ်ပြတ်နေတဲ့ အခြားမျိုးနွယ်စုကဆိုပြီးသွားမိတ်ဆက်တော့ ကီမီနဲ့ မက်ချိဟူးတို့ ညီအစ်ကို ၂ယောက်ဟာ လောလောလတ်လတ်ဖမ်းမိထားတဲ့ သမင်သားအနည်းငယ်ကို ပေးကမ်းခဲ့ပါတယ်။ နတ်ဘုရား ဝီဇာကာချီကလည်း ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့ပါတယ်။
ဒီလိုနဲ့ နောက်တစ်ပတ်ခန့်အကြာမှာ သူတို့ ၃ ယောက် တောထဲမှာ အမှတ်မထင် ပြန်ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာပါ။ အဲဒီမှာ ကီမီနဲ့ မက်ချိဟူးတို့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ဟာ အမဲမရတာ ဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ်က သမင်ရပြီး နောက်ထပ်မရတော့ကြောင်းနှင့် သူတို့အလွန်ဆာလောင်နေကြောင်း ဝီဇာကာချိကို ပြောပြပါတယ်။ နတ်ဘုရားဝီဇာကာချိဟာ သူတို့ညီအစ်ကိုကို ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ လူတွေကို လုံးဝအန္တရာယ်မပြုပဲ အမဲလိုက်ဖို့အတွက် သီးသန့်သာ အစွမ်းကို အသုံးပြုရမည့် အကြောင်းကို ကတိပေးခိုင်းပြီး ကီမီနဲ့ မက်ချိဟူးကို Shapeshifter Wolf အစွမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။
သူတို့ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ဟာ တစ်လခန့်အထိ သူတို့အစွမ်းကို အကျိုးရှိရှိအသုံးချပြီး Fox tribe တစ်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးအတွက် အမဲရှာဖွေပေးနိုင်ခဲ့တာပေါ့။ တစ်နေ့တော့ မက်ချိဟူးဟာ သူတို့မျိုးနွယ်စုထဲက ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ကတောက်ကဆဖြစ်ရာမှ ဒေါသမချုပ်တည်းနိုင်ပဲ သူပင်ကိုစိတ်မပါပဲ ဝံပုလွေအသွင် ပြောင်းသွားပြီး လက်လွန်ပြီး သတ်မိခဲ့တာပါ။ Fox tribe မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကလည်း ကြောက်လန့်ပြီး သူတို့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို မျိုးနွယ်စုမှ နှင်ထုတ်ခဲ့ကြတာပါ။
နတ်ဘုရားဝီဇာကာချိလည်း အလွန်အမင်းဒေါသထွက်ပြီး ကတိချိုးဖောက်ခဲ့တဲ့ မက်ချိဟူးကို ကျိန်စာတိုက်ခဲ့ပါတယ်။ မက်ချိဟူးဟာ သူရဲ့စိတ်အလိုအတိုင်း ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းမရှိတော့တဲ့ သမန်းဝံပုလွေ ဖြစ်လာခဲ့ပါတော့တယ်။ အထက်မှာဖော်ပြခဲ့သလိုဆို အဆင့်အနိမ့်ဆုံး တတိယမြောက်အမျိုးအစားပေါ့။ သူ့ရဲ့အစ်ကို ကီမီဟာလုံးဝ လပြည့်ညတွေဆို လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့တဲ့ သူ့ကို စွန့်ခွာခဲ့ပါတော့တယ်။
ဒီလိုနဲ့ ရာဇဝင်အရ မက်ချိဟူးဟာ မူလပထမ သမန်းဝံပုလွေအဖြစ်လည်းကောင်း အခြားဆင့်ပွား သမန်းဝံပုလွေတွေရဲ့ ဖန်တီးသူဖခင်တစ်ပါးအဖြစ်လည်းကောင်းဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
ဒီအဖြစ်အပျက်တွေဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ယုံတမ်းရာဇဝင်အဖြစ် ကျွန်တော်တို့ကြား ပျံနှံနေခဲ့သော်လည်း ၁၉၃၆ခုနှစ်မှာ ထိုရာဇင်ဝင်စတင်ရာ Wisconsin ဒေသမှာ သမန်းဝံပုလွေကို ဒေသခံတွေ အမှတ်မထင်တွေ့ရှိမှုတွေ ရှိခဲ့တာကစပြီး အရာရာပြောင်းလဲ လာခဲ့ပါတယ်။
အိုးကွဲရွာ၊ အိုးကွဲ
အိုးကွဲရွာ၊ အိုးကွဲ
ကန်တော်ကြီး အမျိုးသား ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်
ကန်တော်ကြီး အမျိုးသား ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ် (မူလအမည် အမျိုးသား ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်) သည် ၁၇၇ ဟက်တာ ကျယ်ဝန်းပြီး မန္တလေးမြို့မှ ၄၄ မိုင် (၆၉ ကီလိုမီတာ) အကွာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် အထက် ၃၆၀၅ ပေ (မီတာ ၁၀၀၀) အမြင့်ရှိ ပြင်ဦးလွင်မြို့ (မေမြို့) တွင် တည်ရှိသည်။
အပင်နှင့် ပန်းမန်များ
ကန်တော်ကြီး ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်တွင် အပင်မျိုးစိတ် ဒေသခံမူလ (ပြည်တွင်း) မျိုးစိတ် ၅၁၄ မျိုးနှင့် ပြည်ပမျိုးစိတ် ၇၄ မျိုး၊ ဝါးမျိုးစိတ် ၇၅ မျိုး၊ croton မျိုးစိတ် ၇၅ မျိုး ရှိသည်။ မူလမျိုးစိတ် သစ်ခွ မျိုး ၃၀၀ အနက် မျိုးစိတ်ပေါင်း ၁၇၈ မျိုးမှာ ၁၉၄၂ ခုနှစ်ကတည်းက စုဆောင်းခဲ့သည့် မျိုးစိတ်များ ဖြစ်ကြသည်။ နှင်းဆီ မျိုးစိတ် ၂၅ မျိုးနှင့် နှင်းပန်း မျိုးစိတ် ၆ မျိုးလည်း ရှိသေးသည်။ တိုင်းရင်း ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကိုလည်း ယင်းဥယျာဉ်အတွင်း၌ စိုက်ပျိုးထားသည်။.
အမျိုးသား ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်အား သစ်တောရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနမှ ကြီးကြပ်ဦးစီးလျက်ရှိသည်။ ဥယျဉ်၏ ဘေးမဲ့တော စည်းဝိုင်းမှာ ၄၂ ဧက ရှိသည်။ တာကင် ခေါ် သားမင်း၊ ရွှေသမင်၊ ကြယ်လိပ်၊ ဒေါင်း၊ ရစ်၊ ငန်းအ ၊ ငန်းနက်၊ မန်ဒါရင်ဘဲ အပါအဝင်  မျိုးသုဉ်းလုနီး သားရိုင်းတိရစ္ဆာန်အချို့ကိုလည်း ဥယျာဉ်အတွင်း၌ မွေးမြူထားသည်ကို တွေ့နိုင်သည်။ ကန်တော်ကြီး ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်သည် ယူကေ (ဗြိတိန်) အခြေစိုက် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ် ထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းနှင့် ပူးပေါင်းကာ သဘာဝအလိုက် ပေါက်ရောက်သည့် ဒေသခံ သစ်ခွမျိုးစိတ်များကို ကာကွယ် ထိန်းသိမ်းလျက်ရှိသည်။ ကန်တော်ကြီး အမျိုးသား ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်သည် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်များ အသွားများသည့် နေရာတခုလည်း ဖြစ်သည်။
အခမ်းအနား
ကန်တော်ကြီး ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်၏ စိန်ရတု အခမ်းအနားကို ၂၀၀၆ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၁၄ မှ ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဇန္နဝါရီ ၁၃ ရက်နေ့အထိ ကျင်းပခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်များအတွင်း ကန်တော်ကြီး ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်အား တိုးချဲ့ခဲ့ရာမှ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် လက်ရှိ အတိုင်းအတာအထိ ကျယ်ဝန်းလာသည်။ ၂၀၀၆ ခုနှစ်မှ စ၍ နှစ်စဉ် ဒီဇင်ဘာလ ရောက်တိုင်း ပန်းမန်ပွဲတော်ကို ကျင်းပလေ့ရှိသည်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပသည့် ၅ ရက်တာကြာမြင့်သည့် ပွဲတော်တွင် ပြည်တွင်း ပန်းမျိုးစိတ် ၁၆ မျိုး၊ ပြည်ပ မျိုးစိတ် ၇၀ မျိုးပါဝင်သည့် ပန်းပေါင်း ၇ သန်းကျော်ကို ခင်းကျင်းပြသခဲ့သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်မှစ၍ နှစ်စဉ် ပျမ်းမျှ သွားရောက် လည်ပတ်သူ ဦးရေ ၄ သိန်းခန့် ရှိခဲ့သည်။
ပြတိုက်များ
အပန်းဖြေအနားယူ လေ့လာသူတို့ ဗဟုသုတ ရရှိစေရန်နှင့် ပိုမိုစိတ်ဝင်စားရန်အတွက် လိပ်ပြာပြတိုက်၊ အင်ကြင်းပြတိုက်နှင့် ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်း ပြတိုက်တို့ကို ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် စတင် တိုးချဲ့ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ လိပ်ပြာပြတိုက်တွင် လိပ်ပြာကောင်ရေ သုံးသောင်းကို ပုံးပေါင်း ၂၈၀ ဖြင့် ပြသထားသည်။ အင်ကြင်းပြတိုက်တွင် သဘာဝအင်ကြင်း၊ ရှေးဟောင်း ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများအပြင် သီးခြား အမျိုး ၂၀၀ နီးပါးရှိ နိုင်ငံခြား နည်းပညာများဖြင့် အရောင်တင်ထားသည့် အင်ကြင်းကျောက် အရောင်မျိုးစုံကို ပြသထားသည်။ ၆ လက်မမှ ၁၅ ပေ အတွင်းရှိ အင်ကြင်းကျောက် အရောင်အသွေးမျိုးစုံကို သွားရောက်လေ့လာသူအပေါင်း ကြည့်ရှုခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် အထူးပြကွက်အနေဖြင့် ထန်းကျောက်အမျိုး ၅၀ ကိုလည်း တွေ့နိုင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ထန်းပင်ပေါများသည့်အတွက် ထန်းပင်မှဖြစ်သည့် အင်ကြင်းကျောက်များကို ပြသထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းကဲ့သို့မျိုး နိုင်ငံတကာမှာပင် ပြသဖူးခြင်းမရှိကြောင်း သိရသည်။ အဆိုပါ အင်ကြင်းကျောက် ပြတိုက်တွင် အင်ကြင်းကျောက် အရောင်တင်ပုံ အဆင့်ဆင့်ကို ပြသထားသည်။ အင်ကြင်းကျောက်မှ ထုတ်လုပ်သည့် ပုတီး၊ လက်ကောက်၊ နားကပ်၊ နားဆွဲ၊ သော့ချိတ်၊ ဆွဲပြားနှင့် ပန်းချီကားများကိုလည်း တွေ့နိုင်သည်။
ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းပြတိုက်တွင် သတ္တဝါ ၁၅ မျိုး၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းများကို ပြသထားသည်။ ဦးစားပေးအနေဖြင့် ၇ ပေရှိ ဆင်စွယ်အစုံလိုက်နှင့် အစိတ်အပိုင်းမျိုးစုံကို ပြသထားရာ လာရောက်လေ့လာသူများ သတ္တဝါ တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို အသေးစိတ် လေ့လာခွင့် ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ည်။
ထို့အပြင် မိကျောင်းနှင့် ကမ္ဘာဦးလိပ် အမျိုးအစား ၂ မျိုး သို့မဟုတ် ၃ မျိုးကို ပြသထားသလို ဆင်၊ မိကျောင်း၊ လိပ်၊ ရေမြင်း၊ ကြံ့၊ ဝက်၊ နွား၊ အသားစား သတ္တဝါ စသည့် သတ္တဝါများ၏ ဦးခေါင်း၊ သွား၊ ချို စသည့် အစိတ်အပိုင်းများကိုလည်း ကြည့်ရှုလေ့လာနိုင်သည်။ လိပ်၊ ကဏန်း၊ ရေအောက် သတ္တဝါအချို့တို့၏ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများကိုလည်း အကောင်လိုက် ပြထားသည်ဟု သိရသည်။ သတ္တဝါများ၏ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများအပြင် သစ်ပင်ကဖြစ်သည့် ရုပ်ကြွင်းများ၊ အမြစ်များ၊ အခေါက်များ၊ ကျောက်ပိုးများကိုပါ ပြသထားသည်။
ယင်းပြတိုက်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းဒေသများတွင် တွေ့ရှိရသည့် ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများကိုသာ ပြသထားသည်။ (၁၉၁၄)ခုနှစ်တွင် မေမြို့ (ပြင်ဦးလွင်)၏ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် သဘာ၀အလျောက် ဒေသခံ သစ်မျိုးများ စုံလင်စွာ ပေါက်ရောက်သော ယခုနေရာ၌ ဥယျာဉ် တည်ထောင်ရန် မြေနေရာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ (၁၉၁၅)ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့သစ်တောထွက် ပစ္စည်းများ “Forest products of Burma”စာအုပ်ပြုစုသူ Mr.Charls alex rodger သည် မြေတိုင်းခြင်း ၊ မြေပုံထုတ်ခြင်း၊ နယ်နမိတ် သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် မျိုးရင်းတူအပင်များ စိုက်ရန် Family plot များ စတင်ခွဲခြား သတ်မှတ်ခြင်း တို့အား ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး (၁၉၁၇)ခုနှစ်တွင် ရုက္ခဗေဒပညာရှင် Mr.Lady Charlotte wheeler cuffe သည် အပင်များ၏ သွင်ပြင် လက္ခဏာကို ရှုချင့်စဖွယ်ဖြစ်အောင် ကန် ၊မြက်ခင်း၊ ဥယျာဉ် တို့အား ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဥယျာဉ်အားစတင်တည်ထောင်စဉ်က ဧက(၃၀)သာရှိပြီး တည်ထောင်ကုန်ကျစရိတ်အား (၁၉၂၀) ခုနှစ်တွင် သစ်တော ဌာနရန်ပုံငွေမှ ပြန်လည် ကျခံစေခဲ့သည်။ ဥယျာဉ်ပထမဆုံး ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ Mr.r.e.copper ဖြစ်ပြီး ၎င်းအနေဖြင့် ဥယျာဉ်အပြင် ရန်ကုန်နှင့် မန္တလေးရှိ အစိုးရအိမ်တော်များနှင့် ဥယျာဉ်များကိုပါ ထိန်းသိမ်းရသူဖြစ်သည်။ ယင်းနောက်တွင် ဥတ္တရတိုင်း သစ်တောမင်းကြီးမှ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ (၁၉၂၄)ခုနှစ် သစ်တောဥပဒေနှင့်အညီ “မေမြို့ရုက္ခဗေဒ ဥယျာဉ်ကြိုးဝိုင်း” အဖြစ် ကြေညာခဲ့စဉ် ထိုအချိန်၌ ဥယျာဉ်အကျယ်အဝန်း (၂၄၀)ဧက ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ (၁၉၈၄)ခုနှစ်တွင် ဥယျာဉ်အား Mr.e.H.Dickmann က တာဝန်ယူ ကြီးကြပ်ဆောင်ရွက်ပြီး (၁၉၄၉)တွင် သစ်တောဝန်ထောက်ဦးစုမှ တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ (၁၉၅၀)ခုနှစ်တွင် ပြည်တွင်း ၊ပြည်ပမှ သစ်မျိုးများကို ဥယျာဉ်တွင်း ဖြည့်စွက်စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်င်ငံ၌ “ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ပွဲတော်များနေ့” ကို စတင် ကျင်းပလာခဲ့ရာ ၁၉၅၈ ခုနှစ် မေလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ပွဲတော်များနေ့ အခမ်းအနားကို ဥယျာဉ်အတွင်း ကျင်းပခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ ခုနှစ်မှ စ၍ သစ်ပင်တောအုပ်ငယ်များ၊ သစ်မျိုးစုံစိုက်ကွက်များ ၊ ဥယျာဉ်အမျိုးမျိုးနှင့် မြေယာရှုခင်း တို့ကို တိုးချဲ့တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဥယျာဉ်အကျယ်အဝန်း (၄၃၆.၉၆)ဧက ရှိသည်။
၂၀၀၀ ခုနှစ် ၊ ဒီဇင်ဘာလ (၁၅)ရက်နေ့တွင် နိုင်ငံတော် အေးချမ်းသာယာရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီ လက်ထက် နိုင်ငံတော် အကြီးအကဲများ၏ လမ်းညွှန်မှာကြားချက်အရ အဆင့်မြင့် တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများအား ဆောင်ရွက်ခဲ့၍ ၂၀၀၁ ခုနှစ် ဧပြီလ ၈ ရက်နေ့တွင် အမျိုးသား ကန်တော်ကြီး ဥယျာဉ်ဟု အမည်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အသွင်သဏ္ဍန်နှင့် အနှစ်သာရအပိုင်းများ တိုးတက်ရေးအတွက် ခေတ်မှီဒီဇိုင်းများ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသဖြင့် ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ (၁) ရက်နေ့တွင် အမျိုးသားကန်တော်ကြီး ဥယျာဉ်အတွင်း အရောင်အသွေးစုံ လိပ်ပြာပေါင်း ၃၀,၀၀၀ ကျော်ကို မှန်ပုံး ၂၈၀ ဖြင့် ပြသထားသော လိပ်ပြာပြတိုက် ၊ သစ်အမျိုးပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော်သည့် အင်ကြင်းပြတိုက် ၊သတ္တဝါ ၁၅မျိုး၏ ကိုယ်ပွားအစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည့် ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းပြတိုက် တို့အား ဖွင့်လှစ်ပြသထားခဲ့သည်။ အမျိုးသားကန်တော်ကြီး ဥယျာဉ်သည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံအခြေစိုက် Botanic gardens conservation international (BGC)မှ အသိအမှတ်ပြုသော ဥယျာဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဥယျာဉ်အတွင်း ပြည်တွင်းသစ်မာ (၅၁၄) မျိုး၊ ပြည်ပသစ်မျိုး (၇၅)မျိုး ၊ဝါး(၇၅)မျိုး ၊ ရွက်လှပင် (၇၅)မျိုး ၊ဘယဆေးပင် (၄၁၀)မျိုးနှင့် သစ်ခွမျိုးစိတ် (၂၇၀) မျိုးတို့အား ပြုစုပျိုးထောင်ပြသလျက် ရှိသည်။
ဟူနန်ပြည်နယ်
ဟူနန်ပြည်နယ်သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ တောင်ဘက်ရှိ ပြည်နယ်ဖြစ်သည်။ အမည်မှာ ဒုံထင်ဟို(洞庭湖) တောင်ဘက်ဟူသည့် ဝေါဟာရမှ ဆင်းသက်လာသည်။ မြောက်ဘက်၌ ဟူဘေပြည်နယ်၊ အရှေ့ဘက်၌ ကျံဆီပြည်နယ်၊ တောင်ဘက်၌ ဂိုအံဒုံပြည်နယ်၊ အနောက်တောင်ဘက်တွင် Guangxi Zhuang ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ အနောက်ဘက်တွင် Guizhou ပြည်နယ်နှင့် အနောက်မြောက်ဘက်တွင် Chongqingတို့ဖြင့် ထိစပ်နေသည်။
ရာဇဝင်
During the Five Dynasties and Ten Kingdoms Period, Hunan was home to its own independent regime, Ma Chu.
ဟူနန်နှင့်ဟူပေသည် ချင်မင်းဆက်လက်ထက်တိုင်အောင် ဟူကွမ်ပြည်နယ်(湖廣)တွင်ပါဝင်သည်။ ၁၆၆၄ခုနှစ်တွင် ဟူနန်ပြည်နယ်ကိုဖွဲ့စည်းပြီး ဟူကွမ်ပြည်နယ်မှခွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ၁၇၂၃ တွင်လက်ရှိအမည်ကိုရရှိခဲ့သည်။
Hunan became an important communications center due to its position on the Yangzi River (Changjiang). It was also on the Imperial Highway constructed between northern and southern China. The land produced grain so abundantly that it fed many parts of China with its surpluses. The population continued to climb until, by the nineteenth century, Hunan became overcrowded and prone to peasant uprisings. Some of the uprisings were caused by ethnic tensions like ten-years long Miao people rebellion of 1795-1806.
ထိုက်ဖျင်အရေးတော်ပုံသည် တောင်ဖက်ရှိ ကွမ်ရှီးပြည်နယ်တွင် ၁၈၅၀ ၌ စတင်ခဲ့ပြီး ဟူနန်ပြည်နယ်သို့ကူးစက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက်ယန်စီမြစ်ဝှမ်းတစ်လျှောက်ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။ Ultimately, it was a Hunanese army under Zeng Guofan who marched into Nanjing to put down the uprising in 1864.
Hunan was relatively quiet until 1910 when there were uprisings against the crumbling Qing dynasty, which were followed by the Communist's Autumn Harvest Uprising of 1927. It was led by Hunanese native Mao Zedong, and established a short-lived Hunan Soviet in 1927. The Communists maintained a guerrilla army in the mountains along the Hunan-Jiangxi border until 1934. Under pressure from the Nationalist Kuomintang (KMT) forces, they began the famous Long March to bases in Shaanxi Province. After the departure of the Communists, the KMT army fought against the Japanese in the second Sino-Japanese war. They defended the capital Changsha until it fell in 1944. Japan launched Operation Ichigo, a plan to control the railroad from Wuchang to Guangzhou (Yuehan Railway). Hunan was relatively unscathed by the civil war that followed the defeat of the Japanese in 1945. In 1949, the Communists returned once more as the Nationalists retreated southward.
မော်စီတုံးမွေးရာဇာတိပြည်နယ်အဖြစ် ဟူနနန်ပြည်နယ်သည် ၁၉၆၆-၁၉၇၆ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေးတွင်ထောက်ခံခဲ့သည်။ However it was slower than most provinces in adopting the reforms implemented by Deng Xiaoping in the years that followed Mao's death in 1976.
ယခင်ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း ကျူရုံကျိ၊ သမ္မတဟောင်း လျှိုလျှောက်ချီ၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဟောင်း ဖုန်တယ်ဟွေးတို့သည် ဟူနန်နယ်သားများဖြစ်ကြသည်။