cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
အင်းဆက်
အင်းဆက် ခန္ဓာဗေဒ
၁၆။ နောက်အူပိုင်း (အူမကြီး၊ အညစ်အကြေးစွန့် အူလမ်းကြောင်းနှင့် မစင်အိမ်)
၁၇။ စအို
၁၈။ မျိုးပွားအင်္ဂါ
၁၉။ အာရုံကြောမကြီး (ဝမ်းဗိုက်အာရုံကြောအဖွဲ့အစည်း)
၂၀။ မယ်လ်ပီဂျီယံ ပြွန်များ (လူပုဂ္ဂိုလ်ကို ဂုဏ်ပြုမှည့်ခေါ်ထားသည်)
၂၁။ ခြေချောင်း အမွေးနုနေရာ
၂၂။ ခြေသည်း
၂၃။ ခြေဖျား
၂၄။ ခြေသလုံး
၂၅။ ပေါင် ]]
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ခြေဆစ်များသတ္တဝါ မျိုးပေါင်းများ
ပန်ဖိန်းရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ပန်ဖိန်းရွာ (Panghpein)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ဆွတ်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၁၉၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွတ်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၉၃ ဦး၊ မ ၁၁၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၂၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘရာဇီး အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း
ဘရာဇီး အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း(Seleção Brasileira de Futebol)သည် နိုင်ငံတကာကစားပွဲများ၌ ဘရာဇီးနိုင်ငံကိုယ်စားပြု အမျိုးသားဘောလုံးအသင်းဖြစ်သည်။ ဘရားဇီးနိုင်ငံ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်(Brazilian Football Confederation) (CBF) မှ အုပ်ချုပ်သော အသင်းတစ်သင်းဖြစ်ပြီး ဖီဖာအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံအဖြစ် ၁၉၂၃ ခုနှစ်ကတည်းက ဖြစ်ခဲ့ပြီး CONMEBOL အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံအဖြစ် ၁၉၁၆ ခုနှစ်ကတည်းက ဖြစ်ခဲ့သည်။
ကန့်ကူရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အဲရိမိုမြို့၊ ဟော့ကိုင်းဒိုး
အဲရိမိုမြို့ ( えりも町 အဲရိမိုချေား) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟော့ကိုင်းဒိုးခရိုင်ရှိ ဟိဒခခရိုင်ခွဲ တွင် တည်ရှိသည်။
ဂွေ့ကြီးရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
ဂွေ့ကြီးရွာ (Gwaytgyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ပေပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၆၉၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညာဖိုးခီးရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်
ညာဖိုးခီးရွာ(Nyarhpoekhee)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံခရိုင်၊ ဘီးလင်းမြို့နယ်၊ လေးကေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၆၁၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လေးကေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၄၉၇ ဦး၊ မ ၄၀၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၅၄၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘီးလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခမ်းတိမ်းရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ခမ်းတိမ်းရွာ (Hkamtein)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ခမ်းတိမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၁၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခမ်းတိမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၈ ဦး၊ မ ၉၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။
နားလျန်းရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြန်မာ့နေ့ရက်များ
မြန်မာ့နေ့ရက်များ သည် ဗြိတိသျှစာရေးဆရာ ဂျော့အော်ဝဲ (George Orwell) ရေးသားခဲ့သည့် ဝတ္ထုရှည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုစာအုပ်ကို အင်္ဂလန်တွင် ၁၉၃၄ ခုနှစ်က ပထမဆုံး ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ စာအုပ်တွင် ဗြိတိသျှအိန္ဒိယ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ဒေလီ၏ ဩဇာခံဖြစ်နေသည့်အချိန် ဗြိတိသျှကိုလိုနီနေ့ရက်တို့ကို ရေးသားထားသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဟိုပန်မြို့နယ်
ဟိုပန်မြို့နယ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်းတွင် ပါဝင်သော မြို့နယ် ခြောက်ခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ဟိုပန်မြို့ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ဟိုပန်မြို့နယ်ကို ကွမ်းလုံခရိုင်မှ ခွဲထုတ်ပြီး ဟိုပန်ခရိုင်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ဟိုပန်မြို့နယ်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသော အဓိကလမ်းမကြီးသုံးခုမှာ ၈၀၄ မိုင်ရှည်လျားသော ဟိုပန်-လားရှိုး-မန္တလေး-တောင်ကြီး-မိုင်းပြင်း-မက်မန်း လမ်းမကြီး၊ ၃၄၃ မိုင် ရှည်လျားသော ဟိုပန်-လားရှိုး-တန့်ယန်း-ပန်ဆန်း-မက်မန်း လမ်းမကြီးနှင့် ၂၅၇ မိုင် ရှည်လျားသော ဟိုပန်-မိုင်းမော-ပန်ဆန်း-မက်မန်း လမ်းမကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ် စာရင်းများအရ ဟိုပန်မြို့နယ်တွင် ရာဘာစိုက်ခင်း ၃,၇၁၃ ဧက ရှိခဲ့သည်။
မဆုံးသောအိပ်မက်
《မဆုံးသောအိပ်မက်(အတွဲ ၁) 》(The Penthouse: War in Life၊ 펜트하우스)သည် ၂၀၂၀ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၆ရက်နေ့မှ ၂၀၂၁ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၅ရက်နေ့အထိ ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့သော SBS တနင်္လာ-အင်္ဂါ ဒရာမာ ဖြစ်သည်။
တုံလုံ (အောက်)ရွာ၊ မိုင်းဖျန်မြို့နယ်
တုံလုံ (အောက်)ရွာ (Tonlong (Lower))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းဖျန်မြို့နယ်၊ တုံလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၄၅၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖျန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သင်္ဃန်းချောင်းရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်
သင်္ဃန်းချောင်းရွာ (Thinganchaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ သီတာကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၃၁၅၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သီတာကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၃၉ ဦး၊ မ ၁၉၈၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဖန်းကုန်းရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
သဖန်းကုန်းရွာ (Thahpankone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ဟဲခမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၆၆၆ ဖြစ်သည်။
နားလိမ်းရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
နားလိမ်းရွာ (Narlein)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ ပျက်ကန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၁၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပျက်ကန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၃၇ ဦး၊ မ ၂၅၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ နားလင်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်မားရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
မန်မားရွာ (Manmar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ လွယ်ပျက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၉၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ပျက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၇၉ ဦး၊ မ ၂၁၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အုပ်ပလင်ရွာ၊ သာစည်မြို့နယ်
အုပ်ပလင်ရွာ (Okepalin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ သာစည်မြို့နယ်၊ အုပ်ရှစ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၄၅၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အုပ်ရှစ်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၁၇ ဦး၊ မ ၁၁၇၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာစည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇီးဖြူပင်ရွာ၊ နောင်ချိုမြို့နယ်
ဇီးဖြူပင်ရွာ (Zeehpyupin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ သုံးဆယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၆၇၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သုံးဆယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၃၃ ဦး၊ မ ၃၄၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သုံးဆယ်ဈေးကုန်းရွာ၊ နောင်ချိုမြို့နယ်
သုံးဆယ်ဈေးကုန်းရွာ (Thonesezaykone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ သုံးဆယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၆၆၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သုံးဆယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၃၃ ဦး၊ မ ၃၄၄၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၉၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ရွှေဆံဦးဘုရား
သီရိဓမ္မာသောက တည်သော စေတီကို မွမ်းမံပြုပြင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသော သုံးဆယ် ရွှေဆံဦးဘုရား သည် နောင်ချိုတွင်သာမက ရှမ်းပြည်နယ်တွင်ပါ ထင်ရှားပါသည်။ ဘုရားသာသနိက မြေမှာ များစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး ညောင်ပင်ကြီးများ ပေါက်ရောက်လျက်ရှိပါသည်။ ယခုအခါ ဘုရားမြေကို ကျူးကျော်မှုများ ရှိပြီး ထိန်းသိမ်းရန် လိုပါသည်။ ဘုရားမြေ တချို့မှာ သုံးဆယ်တိုက်နယ်ဆေးရုံအတွင်းသို့ပါဝင်သွား၍ ၎င်း၊ မြေအချို့မှာ သုံးဆယ် ဈေးဆိုင်ခန်းများ တည်ဆောက်ကြ၍၎င်း မြေမှာ ရှေးက လောက် ကျယ်ဝန်းတော့ခြင်း မရှိပေ။ ဘုရား ကို တောင်ကုန်းငယ်တခုတွင် တည်ထားပါသည်။ ဘုရားရင်ပြင်ကို ရှေးဟောင်း လေးထောင့်အုတ်တံတိုင်းကြီးဖြင့် ကာရံထားပါသည်။ ဘုရားရင်ပြင် တွင် အလောင်းတော်ကဿပကျောင်းဆောင် ဟု အမည်ရှိသော ပါဠိကျောက်စာတိုက် နှင့် ဇရပ် ရှိပါသည်။  သုံးဆယ်ရွှေဆံဦးစေတီ ရှိ သီပေါစော်ဘွားများ ကိုးကွယ်သော ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်မှာ အင်္ဂလိပ်အစိုးရ လက်ထက်က ခိုးယူခြင်းခံခဲ့ရပြီး မိုးကုတ်မြို့ ဖောင်တော်ဦးဘုရားတွင် ပြန်လည် တွေ့ရှိကြရပါသည်။ သုံးဆယ် တပေါင်းပွဲမှာ ရှမ်းပြည်နယ် အထင်ကရ တပေါင်းပွဲ ကိုးပွဲတွင် တပွဲအပါအဝင်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ပွဲတော်ကို တလကြာ ကျင်းပပါသည်။ ဇာတ်ပွဲ၊ အငြိမ့်ပွဲ၊ ကြည့်ချင်ပွဲ၊ မျက်လှည့်၊ ဆပ်ကပ်၊ ခြင်းပွဲ၊ ချား၊ ရဟတ်၊ ဈေးဆိုင်ခန်း၊ စားသောက်ဆိုင်ခန်း များဖြင့် အထူးစည်ကားလှပါသည်။ ရှေးအခါက လောင်းကစားဝိုင်းများ ထည့်သွင်းသော်လည်း ယခုအခါ ပိတ်ပင်ထားပါသည်။ နောင်ချို မြို့နယ်တွင် အစည်ကားဆုံး ပွဲတော် ဖြစ်ပါသည်။
သုံးဆယ်စာပြန်ပွဲ
နောင်ချို လေးတိုက်နယ် အလှည့်ကျ ကျင်းပသော စာပြန်ပွဲတခုဖြစ်ပါသည်။ နောင်ချို မြို့နယ် ဗုဒ္ဓဘာသာစာသင်တိုက်များမှ သံဃာ၊ သာမဏေ၊ သီလရှင် များ ဝင်ရောက် ဖြေဆိုသည့် ပွဲဖြစ်ပါသည်။
သုံးဆယ်မြို့ရိုး
ရှေးမြို့ဟောင်းဖြစ်ခဲ့သော သုံးဆယ်တွင် ရှေးဟောင်း မြို့ရိုး ရှိခဲ့ပါသည်။ မြေသား မြို့ရိုး အမျိုးအစားဖြစ်ပါသည်။ ယခုအခါ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်း ရုံသာမက မြို့ရိုးနေရာကိုပါ ကျူးကျော်၍ နေအိမ် ဆောက်လုပ် နေထိုင်မှုများ ရှိလာပါသည်။ ထိန်းသိမ်းသင့်ပါသည်။
သုံဆယ်ဈေး
ငါးရက်တဈေး ဖြစ်ပါသည်။ ဈေးနေ့များတွင် အထူးစည်ကားပါသည်။ စည်ကားသလောက် လွန်စွာ သန့်ရှင်းပါသည်။
ရှမ်းခေါက်ဆွဲ
ရွာလည်၊ ဈေး၊ လမ်းမ များရှိ ဆိုင်များတွင် ရောင်းချပါသည်။ အရသာရှိပါသည်။
အသုပ်စုံ
လမ်းမ ဆေးရုံဆိုင်ခန်းတွင် ရောင်းချပါသည်။ အရသာရှိပါသည်။
ဆန်ချို
ဆိုင်အချို့တွင် ရောင်းချပါသည်။ အရသာရှိပါသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တိုးကြောင်ကလေး
တိုးကြောင်ကလေး သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ အရှေ့ဒဂုံနှင့် မြောက်ဒဂုံအတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။ တိုးကြောင်ကလေးဘူတာ တည်ရှိသည်။ ထိုဘူတာမှတဆင့် ရန်ကုန်မြို့ အပြင်ဘက်ရှိ မီးရထားလိုင်းများသို့ သွားရောက်နိုင်သည်။ ထိုဘူတာမှတဆင့် ပဲခူးမြို့သို့ သွားနိုင်ပေသည်။
တိုးကြောင်ကလေးသည် မြောက်ဒဂုံနှင့် တောင်ဒဂုံကြား (သို့) အရှေ့ဒဂုံနှင့် တောင်ဒဂုံ စသည့်မြို့နယ်များ နယ်နိမိတ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ တောင်ဒဂုံမြို့နယ်၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
တိုးကြောင်ကလေးဘူတာသည် ရန်ကုန်မြို့ပတ်ရထားလမ်းနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ သို့သော် ရန်ကုန်မြို့ပတ် ရထားလမ်းပိုင်း၏ ဘူတာမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ဘုရား၊ ဘုန်းကြီးကျောင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံ လက်ရွေးစင်များအတွက် အမျိုးသားရေကူးကန်၊ ဘက်(စ်)ကားဂိတ်စသည်တို့နှင့်လည်း နီးကပ်စွာ တည်ရှိသည်။
ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး
ရန်ကုန် - မန္တလေး မြန်မာ့မီးရထားလမ်းပိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်း ဘူတာတခု ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
http://www.linernotes.com/o/1/m.03g_fqp
ရွှီရှင်း
ရွှီရှင်း ; born 8 January 1990) သည် ၁၉၉၀-ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၈-ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည့် တရုတ်လူမျိုး စားပွဲတင်တင်းနစ် ကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၀ ဧပြီလ နိုင်ငံတကာစားပွဲတင်တင်းနစ်အဖွဲ့ချုပ်စာရင်းအရ သူသည် လက်ရှိ ကမ္ဘာ့အဆင့်-၂ ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆိုပါ အဖွဲ့ချုပ်စာရင်းတွင် ကမ္ဘာ့အဆင့်-၁ နေရာကို ၂၀၁၃-ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသည်။
ဆိုင်းခေါင်ရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ဆိုင်းခေါင်ရွာ (Hsenghkawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ခမ်းတိမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၂၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခမ်းတိမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၈ ဦး၊ မ ၉၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ရွှီရှင်း
သူသည် ITTF World Tour တစ်ဦးချင်းရွှေတံဆိပ် ၁၇ ဆုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာ့ ချန်ပီယံ ပြိုင်ပွဲများတွင် အမျိုးသားနှစ်ယောက်တွဲ ရွှေတံဆိပ် ၃-ကြိမ်၊ ကျားမနှစ်ယောက်တွဲ ရွှေတံဆိပ် ၂-ကြိမ်၊ အသင်းလိုက် ရွှေတံဆိပ် ၅-ကြိမ် ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ရီယိုဒီဂျနေးရိုးမြို့တွင် ကျင်းပသော ၂၀၁၆-ခုနှစ် နွေရာသီအိုလံပစ် စားပွဲတင်တင်းနစ်ပြိုင်ပွဲတွင် အမျိုးသားအသင်းလိုက် ရွှေတံဆိပ်ဆုကို မာလုံ၊ ကျန်းကျိခဲတို့နှင့် ပူးတွဲ၍ ရရှိခဲ့သည်။
ဆိုင်းခေါင်ရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှီရှင်း
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နိုင်ငံတကာ စားပွဲတင်တင်းနစ်ကစားသမားများ
ဘိုဂေါ နန်းတော်
ဘိုဂေါနန်းတော်သည် အင်ဒိုနီးရှား သမ္မတနန်းတော် ၆ ခုအနက် ၁ ခုဖြစ်ပြီး အနောက်ဂျာဗားပြည်နယ်၊ ဘိုဂေါမြို့တွင် တည်ရှိသည်။ နန်းတော်သည် ထူးခြားသော ဗိသုကာလက်ရာနှင့် သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်များကြောင့် ထင်ရှားပြီး ရုက္ခဗေဒဥယျာဉ်သည် နန်းတော်နှင့်ကပ်လျက် တည်ရှိသည်။ ဘိုဂေါနန်းတော်ကို ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင်မှ သမ္မတ ဆူဟာတို၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အများပြည်သူများ အုပ်စုဖြင့် (တဦးချင်း ခွင့်မပြု) လည်ပတ်ခွင့် ပြုခဲ့သည်။ နန်းတော်၏ ဥယျာဉ်၏ အကျယ်သည် ၂၈၄,၀၀၀ စတုရန်းမီတာ (၂၈.၄ ဟတ်တာ) ရှိသည်။
ကိုလိုနီခေတ်တုန်းက ဘိုဂေါ၏ သမမျှတသော ရာသီဥတုကြောင့် ဤနန်းတော်သည် ဘုရင်ခံချုပ်၏ နှစ်သက်သော စံအိမ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သမ္မတ ဆူကာနို၏ နှစ်သက်ခဲ့သော စံအိမ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့ပြီး သမ္မတစံအိမ်အဖြစ် သူအာဏာအသိမ်းမခံရမီ ၁၉၆၇ ခုနှစ်ထိ နေထိုင်သွားခဲ့သည်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတိုင်အောင် အသုံးပြုခြင်း မရှိတော့ပဲ သမ္မတအသစ်ဖြစ်သူ ဂျိုကို ဝီဒိုဒိုလက်ထက်တွင်မှ သမ္မတရုံးကို မာဒေးကား နန်းတော်မှ ဘိုဂေါ နန်းတော်သို့ ပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။
သမိုင်း
၁၈၁၁ ခုနှစ်တွင် စတမ်းဖို့ဒ် ရာဖဲလ်သည် ဂျားဗားသို့ ကျူးကျော်ခြင်းအား အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဘိုဂေါတောင်တန်းများကြောင့် သမမျှတသော ရာသီဥတုရှိနေသည့် ဘက်တင်ဇော့နန်းတော်ကို သူ၏ စံအိမ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဘာတဗီးယားရှိ Rijswijk palace တွင် ကောင်စီအစည်းအဝေးများကို ကျင်းပခဲ့သည်။ သူနေထိုင်စဉ်အတွင်းတွင် ဘက်တင်ဇော့နန်းတော် ဥယျာဉ်အား အင်္ဂလိပ် ဥယျာဉ်ကျယ်များကဲ့သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ဤသည်မှာ ရုက္ခဗေဒဥယျာဉ် ဖြစ်လာစေမည် အကြောင်းအစ ဖြစ်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံအရေးကိစ္စများကို ဘာတဗီးယားတွင် ပြုလုပ်နေသော်လည်း ၁၈၇၀ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၂ ခုနှစ်အထိ အီစတန်နာ ဘိုဂေါသည် ဒတ်ချ် ဘုရင်ခံချုပ်၏ တရားဝင်အိမ်တော်ဖြင့်ခဲ့သည်။ စတင်တည်ထောင်စဉ်မှစ၍ ဒတ်ချ် အရှေ့အိန္ဒိယ၏ ဘုရင်ခံချုပ် ၄၄ ဦးသည် နန်းတော်တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရသောအခါ နန်းတော်၏ အသွင်အပြင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အဓိကပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများတွင် ပင်မဝင်ပေါက်ကြီး၌ ဆင်ဝင်ထည့်ခြင်း၊ ပင်မဆောင်နှင့် ဘေးအဆောင် နှစ်ခုအား ကော်ရစ်တာများဖြင့် ဆက်သွယ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ သမ္မတ ဆူကာနို၏ အဓိက နေထိုင်ရာ နန်းတော်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဆူဟာနို အာဏာရသောအခါတွင် နန်းတော်အား အသုံးပြုခြင်း မရှိတောချေ။
သွင်ပြင်လက္ခဏာများ
နန်းတော်ရင်ပြင်တွင် အဆောက်အဦများစွာရှိပြီး အကြီးဆုံးအဆောင်မှာ အဆောင်နှစ်ခုထုတ်ထားသည့် ပင်မနန်းဆောင်ဖြစ်သည်။ ပင်မဆောင်တွင် နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲအတွက် သီးသန့်ရုံးခန်း၊ စာကြည့်တိုက်၊ ထမင်းစားခန်း၊ ကပွဲဆောင်၊ ဝန်ကြီးများ စောင့်ဆိုင်းရန်အခန်း၊ ဧည့်ခန်းဆောင်၊ ပင်မဧည့်ခန်းဆောင်တို့ ပါဝင်သည်။
ပင်မနန်းဆောင်မှ ခွဲထုတ်ထားသည့် အဆောင် ၂ ခုမှာ ပင်မဆောင်၏ အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ အရှေ့ဘက်ဆောင်ကို နိုင်ငံခြား နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲ ဧည့်ရိပ်သာအဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး ကိုလိုနီခေတ်တွင် ထိုအဆောင်ကို ဘုရင်ခံချုပ်၏ ပုဂ္ဂလိက ဧည့်ရိပ်သာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အနောက်ဘက်အဆောင်တွင် ပင်မအခန်း ၂ ခုပါဝင်ပြီး တစ်ခုကို နိုင်ငံတော်အဆင့် လည်ပတ်မှုတွင် နိုင်ငံခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သော ဝန်ကြီးများအတွက် ဧည့်ရိပ်သာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး အခြားအခန်းအား ဆွေးနွေးပွဲများ ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုသည်။ ကိုလိုနီခေတ်တွင် ထိုအဆောင်အား ဘုရင်ခံချုပ်၏ အမှုထမ်းများအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။
နန်းတော်တွင် များလှစွာသော အနုပညာလက်ရာ စုဆောင်းမှုများ (ပန်းချီကား ၄၄၈ ခု၊ ရုပ်တု ၂၁၆ ခုနှင့် ကြွေထည်လက်ရာ ၁၉၆ ခု) ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထိုလက်ရာများ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သမ္မတ ဆူကာနိုမှ စုဆောင်းထာရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နန်းတော်၏ မူလ သမိုင်းလက်ရာ စုဆောင်းမှုများသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းတွင် ဂျပန်များနှင့် မဟာမိတ်တပ်များမှ ယူဆောင်၍သွားခဲ့သည်။
ဥယျာဉ်
ဥယျာဉ်သည် ၂၈.၄ ဟတ်တာမျှ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဘိုဂေါ ရုက္ခဗေဒဥယျာဉ်နှင့် ကပ်လျက်တည်းရှိသည်။ အိန္ဒိယနှင့် နီပေါမျိုးရင်းဖြစ်သော သမင်ပြောက်များကို နန်းတော်ဥယျာဉ်ဝန်းကျင်တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ထိုသမင်များသည် ဘုရင်ခံချုပ် ဒန်းနယ်မှ အမဲလိုက်အားကစားပြုလုပ်ရန် ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နန်းတော်ဥယျာဉ်ထဲ၌လည်း ရုပ်တုများစွာဖြင့် အလှဆင်ထားလေရာ ထိုအထဲမှ မှတ်သားဖွယ် ရုပ်တုတို့မှာ
တဲရင့်စ်စမွိုင်းနီခွဲ
ဦးတဲရင့်စ်စမွိုင်းနီခွဲ (Pu Terrance San Mawi Nikhuai) သည် ချင်းပြည်နယ် စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ တပ်မတော်မှ အာဏာသိမ်းယူပြီးနောက် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီးနောက် ပြည်နယ်အလိုက် စီမံအုပ်ချုပ်ရေး ကောင်စီများအား ဖွဲ့စည်းရာတွင် ချင်းပြည်နယ် စီမံအုပ်ချုပ်ရေး ကောင်စီဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
အစောပိုင်းဘဝနှင့် ပညာရေး
ဝဏ္ဏကျော်ထင် ဒေါက်တာနီခွဲနှင့် အင်္ဂလိပ်လူမျိုး Jasmine တို့၏ သားသမီးကိုးဦးတွင် ဦးတဲရင့်စ်စမွိုင်းနီခွဲသည် အကြီးဆုံးသားဖြစ်ပြီး ဖလမ်းမြို့နယ်၊ လုမ်သဲရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်က ဖလမ်းမြို့တွင် ပညာစတင်သင်ကြားခဲ့ပြီး မိတ္ထီလာမြို့တွင် ဆယ်တန်းအောင်မြင်ပြီးနောက် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဥပဒေပညာဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။ ဘွဲ့ရရှိပြီးနောက် တရားရုံးတွင် အလုပ်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ ရှမ်းပြည်နယ်နှင့် ဖလမ်းမြို့တို့တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း
ဦးတဲရင့်စ်စမွိုင်းနီခွဲသည် နေပြည်တော် အစည်းအဝေးသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ဟားခါးမြို့ ပြန်အရောက် ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် နှလုံးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် အသက် ၆၅ နှစ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဝင်များ
တုံလုံ (သစ်)ရွာ၊ မိုင်းဖျန်မြို့နယ်
တုံလုံ (သစ်)ရွာ (Tonlong (New))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းဖျန်မြို့နယ်၊ တုံလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၄၅၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖျန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နားလူးရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
နားလူးရွာ (Narlu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ ပျက်ကန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၁၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပျက်ကန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၃၇ ဦး၊ မ ၂၅၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်
ကုန်းကြမ်းမြို့နယ် သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ ကိုးကန့်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသရှိ မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ကုန်းကြမ်းမြို့ ဖြစ်သည်။
ပထဝီဝင်
ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်သည် လောက်ကိုင်မြို့နယ်နှင့် နယ်နိမိတ်ထိစပ်လျက်ရှိသည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် 1593 m တွင် တည်ရှိပြီး တောင်ကုန်းထူထပ်သည်။
ဂွေ့ကြီးရွာ၊ တောင်ကင်း
ဂွေ့ကြီးရွာ (Gwaytgyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ တောင်ကင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၅၆၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်မောင်းရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
မန်မောင်းရွာ (Manmawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ လွယ်ပျက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၉၇၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ပျက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၇၉ ဦး၊ မ ၂၁၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 454
NGC 454 သည် ဖီးနစ် ကြယ်စုတန်းမှ ဂလက်ဆီတစ်စုံဖြစ်ပြီး ၁၈၃၄ အောက်တိုဘာလ ၅ ရက်နေ့တွင် ဂျွန် ဟာရှယ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ညောင်ကုန်းရွာ၊ ကျိုက်မရောမြို့နယ်
ညောင်ကုန်းရွာ(Nyaungkone)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ကျိုက်မရောမြို့နယ်၊ လမုခိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၀၄၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လမုခိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၁၅ ဦး၊ မ ၂၃၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၂၇ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျိုက်မရောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ၏ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေး
စိုက်ပျိုးရေးသည် ၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် ဂျီဒီပီ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ အလုပ်လုပ်သူလူဦးရေ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းထိ ပါဝင်လုပ်ကိုင်နေသော စီးပွားရေးအချက်အချာ အစဉ်အလာရှိသည့်လုပ်ငန်း ဖြစ်သည်။ ရိက္ခာသီးနှံဖြစ်သည့် စပါးသီးနှံသည် အဓိကထုတ်ကုန်အဖြစ် ဆက်လည် တည်ရှိနေသည်။ ကမ္ဘောဒီးယား ကျေးလက်လူမှုဘဝအတွက် အ‌ခြေခံဖြစ်သော စပါး ထုတ်လုပ်မှု အညွှန်းကိန်းမှာ မကြာခဏဆိုသလို ရည်မှန်းချက်မပြည့်မီဖြစ်ခဲ့ရာ ၁၉၇၉၊ ၁၉၈၁၊ ၁၉၈၄ နှင့် ၁၉၈၇ ခုနှစ်များမှာ ဆိုးဆိုးရွားရွား ရိက္ခာပြတ်လပ်သောနှစ်များ ဖြစ်သည်။ ၁၉၈၇ ခုနှစ်တွင် စပါးသီးနှံကို ဟက်တာ ၁.၇၇ သန်းစိုက်ပျိုးရန် ရည်မှန်းခဲ့သော်လည်း ဟက်တာ ၁.၁၅ သန်းသာ စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၉ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းမှ ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်များအထိ လယ်ယာကဏ္ဍ တိုးတက်မှု အားရစရာမရှိခဲ့ပေ။ ဆိုးဝါးသော ရာသီဥတုအခြေအနေ၊ ခိုင်းကျွဲခိုင်းနွားနှင့် လယ်ယာသုံးကိရိယာများ မလုံလောက်မှု၊ လူပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အတွေ့အကြုံနည်းပါး ညံ့ဖျင်းမှု၊ လုံခြုံရေးပြဿနာနှင့် အစိုးရ၏ ဘုံဝါဒ ပေါ်လစီများကြောင့် လယ်ယာကုန်ထုတ်စွမ်းအားများ ကျဆင်းခဲ့ရသည်။
ဘုံလယ်ယာနှင့် စုပေါင်းအဖွဲ့များ
ဟင်ဆမ်ရင်အစိုးရလက်ထက်တွင် ဘုံလယ်ယာများပေါ်ထွန်းရန် စုပေါင်းအဖွဲ့များ ဖွဲ့စည်း ခဲ့သည်။ တစ်ရပ်တစ်ရွာတည်းနေ သိကျွမ်းပြီးသူများကို စုပေါင်းအဖွဲ့ငယ်လေးများ ဖွဲ့ပြီး စုပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ အကျိုးအမြတ်ရရှိနိုင်ရာ ပိုပေါ့ခေတ် လူ့စွမ်းအားပြုန်းတီးမှု၊ အတင်းအဓမ္မစေခိုင်းမှု၊ ဘုံလယ်မြေဘဝကထက် ပိုမိုတိုးတက် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ တစ်ဦးချင်းနှင့် အိမ်ထောင်စုများကို စုပေါင်းအဖွဲ့များ ဖွဲ့စည်း ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် အရင်းအမြစ်များ ချို့တဲ့လှသည့် စစ်ပြီးခေတ် ကမ္ဘောဒီးယားအနေ အထားနှင့်လည်း လျော်ကန်လှပေသည်။ ဤသို့ စုပေါင်းအဖွဲ့များဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် လူအင်အား၊ ကျွဲနွားအင်အားနှင့် လယ်ယာသုံးကိရိယာများ ချို့တဲ့မှုကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ ကြလေသည်။
၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် ကျေးလက်နေလူဦးရေ ၉၇ ရာခိုင်နှုန်းသည် စုပေါင်းအဖွဲ့ပေါင်း ၁ သိန်း ကျော်တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ခမာအုပ်စိုးသည့်ကာလက ဘုံလယ်ယာများနှင့် မတူညီသည့် အချက်မှာ အရွယ်အစားအားဖြင့် သေးငယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ စုပေါင်းအဖွဲ့များသည် စတင် ဖွဲ့စည်းစဉ်က မိသားစု ၂၀ မှ ၅၀ ထိပါဝင်ခဲ့သော်လည်း နောင်တွင် မိသားစု ၇ စုမှ ၁၅ စု ထိတိုင် အရွယ်အစား သေးငယ်သည်။ စုပေါင်းအဖွဲ့များသည် လယ်ယာလုပ်သားအသင်း ပုံစံမျိုးဖြစ်ပြီး အသင်းဝင်များသည် မြေယာနှင့် လုပ်အားအသီးအပွင့်များကို ဆက်လက် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ဆိုဗီယက်မှ လေ့လာသူတစ်ဦးကမူ စုပေါင်းအဖွဲ့များသည် ပိုင်ဆိုင်မှု သုံးရပ်ကို စံနစ်တကျ စုစည်းထားသည်ဟုဆိုသည်။ ယင်းတို့မှာ နိုင်ငံတော်ပိုင်ဖြစ်သော လယ်ယာ‌မြေ၊ စုပေါင်းပိုင်ဆိုင်သော လယ်လုပ်ကိရိယာများ- ထွက်ရှိလာသော သီးနှံများနှင့် မိသားစုတစ်စုချင်းစီက ပိုင်ဆိုင်သော လယ်ယာလုပ်ကွက်များတို့ ဖြစ်သည်။
စုပေါင်းအဖွဲ့ဝင် မိသားစုတိုင်းသည် အများနှင့် စုပေါင်းလုပ်ကိုင်သော မြေယာအပြင် မြေယာရရှိနိုင်မှုအ‌ခြေအနေအရ ၁၅၀၀ မှ ၂၀၀၀ စတုရန်းမီတာထိ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ကိုင်ခွင့် မြေ ရရှိခံစားခွင့် ရရှိကြသည်။ အဖွဲ့မှခွဲဝေရရှိသည့် သီးနှံများနှင့် မိမိပိုင်မြေမှ ထွက်ရှိသော သီးနှံများကို လွတ်လပ်စွာ စားသုံး သိုလှောင် လဲလှယ် ရောင်းဝယ်ခွင့်ရှိသည်။
စုပေါင်းအဖွဲ့များကို ဘုံလယ်ယာသို့ တက်လှန်းနိုင်မှုနှင့် သီးစားချထားမှုအပေါ် အခြေခံ၍ အမျိုးအစား သုံးမျိုးဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပထမအမျိုးအစားမှာ စုပေါင်းလုပ်ကိုင်မှု အမြင့်ဆုံး အဆင့်ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ဝင်မိသားစုအားလုံး ထယ်ထိုးထွန်မွှေသည်မှ ရိတ်သိမ်းသည်ထိ လုပ်ငန်းအားလုံးတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်သည်။ ပုဂ္ဂလကပိုင်ဆိုင်သော လယ်လုပ်ကိရိယာနှင့် ခိုင်းကျွဲနွားများမှာ တစ်ဦးချင်းပိုင်ဆိုင်ပစ္စည်းများအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိသည်။ ယင်းတို့ကို စိုက်ပျိုးချိန်နှင့် ရိတ်သိမ်းချိန်တို့တွင် အဖွဲ့အတွက် အသုံးပြုပါက အခကြေးငွေ ရရှိသည်။ ထို့ပြင် တဖွဲ့စီတွင် နိုင်ငံတော် ကူညီမှုဖြင့် ရရှိထားသော အဖွဲ့ပိုင် လယ်လုပ် ကိရိယာများလည်း ရှိသည်။
ဒုတိယအမျိုးအစားမှာ ၁၉၈၄ ခုနှစ် ၊ နိုဝင်္ဘာလ KPRP အမျိုးသား ကွန်ဖရင့်က ဖော်ပြ သော "ပုဂ္ဂလိကမှ စုပေါင်းပုံစံပြောင်းလဲဆဲ"အဆင့် ဖြစ်သည်။ ဤအမျိုးအစား၏ ပထမ အမျိုးအစားနှင့် ကွာခြားချက်မှာ စိုက်ပျိုးရာသီအစတွင် အဖွဲ့ဝင်အိမ်ထောင်စုများသို့ မိသားစု အရွယ်အစားအလိုက် လယ်ယာမြေများ ခွဲဝေချထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဒုတိယ အမျိုးအစားသည် အဖွဲ့ဝင်များသည် လယ်ထွန်ခြင်း၊ ကောက်စိုက်ခြင်း ကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းကြီးများတွင် စုပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။ အခြားလုပ်ငန်းများတွင် မိမိအား ခွဲဝေ ချထားပေးသော ကိုယ်ပိုင်လုပ်ကွက်ကို ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးသည်။ မိမိပိုင် ထွန်ထယ်ကိရိယာ၊ ကျွဲနွားတို့ကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ယင်းတို့ကို အဖွဲ့ဝင်အချင်းချင်း သဘောတူညီမှုဖြင့် ရောင်းဝယ်ခွင့်ရှိသည်။ အချို့သော အဖွဲ့များတွင် အဖွဲ့ဝင်အိမ်ထောင်စုများ စုပေါင်းထည့်ဝင်သော စပါးမျိုးစေ့များ၊ နိုင်ငံတော်၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ရယူထားသော လယ်လုပ်ကိရိယာများ စသည့် စုပေါင်းပိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိကြသည်။ ယင်းသို့ စုပေါင်းပိုင်ဆိုင်မှု ပမာဏ အနည်းအများက စုပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှုအ‌ခြေအနေကို ဖော် ပြသည်။ စုပေါင်းပိုင်ဆိုင်မှုများလေ စုပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှုများလေ ဖြစ်သည်။ စပါး၊ လယ်လုပ်ကိရိယာ စုပေါင်း ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိသော စုပေါင်းအဖွဲ့များ၌ ကုန်ထုတ်လုပ်အားသည် အိမ်ထောင်စုများ၏ လိုအပ်ချက် ပြည့်မီရန် အဓိက ဦးတည်ကြပြီး လယ်ယာကုန်ထုတ်လုပ် သူနှင့် ဈေးကွက် သို့မဟုတ် နိုင်ငံပိုင်အဖွဲ့အစည်းများ အကြား ဆက်ဆံရေးမှာ အားနည်း နေလေ့ရှိသည်။
တတိယအမျိုးအစားမှာ မိသားစုစီးပွားရေးပုံစံဖြစ်သည်။ ဒုတိယအမျိုးအစားတွင် အဖွဲ့က စိုက်ပျိုးရာသီအစတွင် ‌မြေယာများကို ခွဲဝေချထားသည်။ လယ်လုပ်ကိရိယာများမှာ မိသားစုပိုင်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိသည်။ ယခု တတိယအမျိုးအစားတွင်မူ မိသားစုများ သည် မိမိပိုင်မြေယာတွင် စိုက်ပျိုးသည်။ ထွက်ရှိသမျှအားလုံး မိမိပိုင်သည်။ အပိုအလျှံများ ကို နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းများသို့ တိုက်ရိုက်ရောင်းချသည်။ ဤအမျိုးအစားတွင် စီမံအုပ်ချုပ်မှုနှင့် လူမှုယဉ်ကျေးမှု ကိစ္စရပ်များမှတပါး စုပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိပေ။
လယ်ယာကဏ္ဍ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး၊ ရိက္ခာထုတ်လုပ်မှုတိုးတက်ရေးတို့နှင့်အတူ အစိုးရ က စုပေါင်းအဖွဲ့များကို အလေးထားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဆိုရှယ်လစ်စံနစ်အတွက် အထောက်အကူပြုမှုမှာ သိသာမြင်သာ မရှိခြေ။ စိုက်ပျိုးရေး ဒုတိယဝန်ကြီး ချီရာဆောင်၏ အလိုအရမူ (စုပေါင်းအဖွဲ့များ စတင်သက်ဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ၇ နှစ်အကြာ) ၁၉၈၀ လွန်နှစ်များ၏အလယ်ပိုင်းနှစ်ကာလ အချိန်တွင် စုပေါင်းအဖွဲ့များ၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ အမှန်တကယ် စုပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုရှိတော့ကြောင်း၊ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သော စုပေါင်းအဖွဲ့ များသည် လယ်ယာမြေပြုပြင်ခြင်း၊ မျိုးစေ့ချစိုက်ပျိုးခြင်းကဲ့သို့သော အများနှင့် ဆိုင်သော လုပ်ငန်းများတွင်သာ စုပေါင်းဆောင်ရွက်မှုရှိကြောင်း၊ ကျန်ရှိသည့် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သော လယ်ယာ လုပ်သားများမှာ ပုဂ္ဂလိကအနေဖြင့် ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးပြီး မိသားစုစီးပွားရေး ပုံစံ ပါဝင် ဆောင်ရွက်ကြောင်း သိရသည်။
ဆန်စပါးစိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှု
၁၉၈၇ ခုနှစ်တွင် ဆန်စပါးစိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှု ကိန်းဂဏန်းများမှာ ပြန့်ကြဲနေပြီး ကိန်းဂဏန်း ရယူသည့် ဇစ်မြစ်အလိုက် ကွဲပြားခြားနားကြသည်။ ၁၉၇၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၅ ခုနှစ်အတွင်း ကမ္ဘောဒီးယားအစိုးရ ကိန်းဂဏန်းများမှာ အများအားဖြင့် ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂ စားနပ်ရိက္ခာအဖွဲ့မှ ထုတ်ပြန်သည့် ကိန်းဂဏန်းများထက် လျော့နည်းနေကြောင်း တွေ့ရသည်။
ယင်းသို့ ကွဲလွဲနေရခြင်းမှာ နိုင်ငံရေးနှင့် နည်းပညာအရ ဖြစ်သည်။ စစ်ဘေးဒဏ်ခံထားရ သော နိုင်ငံအတွင်း ကျွမ်းကျင်ပုဂ္ဂိုလ်များ မရရှိနိုင်သဖြင့် ကိန်းဂဏန်းအချက်အလက်များ ကောက်ယူရန် ခက်ခဲလှသည်။ ထို့အပြင် လုံခြုံရေးနှင့် ဆက်သွယ်ရေးအခက်အခဲ များကြောင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာနှင့် နိုင်ငံခြားကူညီကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များ အထူးခွင့်ပြုချက်မှအပ ဖနွန်ပင်မြို့တော်ပြင်ပသွားလာခွင့်ကို ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။ ထိုမျှမက နိုင်ငံတကာနှင့် ကမ္ဘောဒီးယား ဇစ်မြစ်တို့သည် စပါးထုတ်လုပ်မှု ခန့်မှန်းရာတွင် မတူညီသော အခြေခံကို အသုံးပြု တွက်ချက်ခဲ့ကြခြင်းကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့စားနပ်ရိက္ခာအဖွဲ့သည် ပြက္ခဒိန်နှစ်အရ အထွက်ကို တွက်ချက်သည်။ ကမ္ဘောဒီးယား အရာရှိများနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်များက နိုဝင်္ဘာမှ ဖေဖော်ဝါရီထိဖြစ်သော သီးနှံနှစ်ကို အ‌ခြေခံတွက် ချက်ကြသည်ဖြစ်ရာ ပြက္ခဒိန်နှစ် ၂ နှစ် ပါဝင်နေလေတော့သည်။ အဆုံးဆိုရပါလျှင်မူ ဆန်နှင့် စပါး ကြိတ်ခွဲထွက်ရှိမှုများတွင်လည်း ကွာဟမှုများ ရှိနေသည်။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် စပါးမှဆန် ကြိတ်ခွဲရရှိမှုမှာ အလေးချိန်အားဖြင့် ၆၂ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်သည်။ ခန့်မှန်းထွက်ရှိမှု ကိန်းဂဏန်းများမှာ ဆန်နှင့်လည်းကောင်း၊ စပါးနှင့်လည်းကောင်း ပြောဆိုကြသည်။
ကိန်းဂဏန်းကွဲလွဲမှုများရှိသည့်တိုင် အများသဘောတူကြသည်မှာ ၁၉၇၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၇ ခုနှစ်အထိ စပါးထွက်ရှိမှုမှာ ၁၉၆၆ ခုနှစ်က ထွက်ရှိခဲ့သည့် တန်ချိန် ၂.၅ သန်းကို မမီသေး ဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ဆိုစေ ကမ္ဘောဒီးယား စပါးထွက်ရှိမှုမှာ (သီးနှံများ ထိခိုက် ပျက်စီးသည့် ၁၉၈၄ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၅ ခုနှစ်အထိကာလမှလွဲ၍) နှစ်စဉ်တိုးတက်လျက် ရှိပြီး ခန့်မှန်းချက်များ မှန်ကန်မည်ဆိုပါက ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ အနှောင်းပိုင်းမှ စတင်၍ ပြည်တွင်းရိက္ခာဖူလုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ကမ္ဘောဒီးယားတွင် စပါးသီးနှံကို မိုးရာသီစိုက်နှင့် ခြောက်သွေ့ရာသီစိုက် ဟူ၍ ၂ မျိုး ခွဲခြားနိုင်သည်။ မိုးစိုက်သီးနှံမှာ အဓိကဖြစ်ပြီး မေလနှောင်းပိုင်းမှ ဇွန်လအထိ စိုက်ပျိုး ကြသည်။ ပထမမိုး စတင်ရွာသွန်းပြီး စိုက်ပျိုးမြေများ ပျော့ပြောင်းလာချိန်တွင် စစိုက်သည်။ ပျိုးပင်များကို ဇွန်လနောက်ပိုင်းမှ စက်တင်္ဘာလအထိ ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးကြသည်။ အဓိက စပါးပေါ်ချိန်မှာ စိုက်ပျိုးပြီး ၆ လအကြာ ဒီဇင်ဘာလတွင် ဖြစ်သည်။ ခြောက်သွေ့ရာသီစိုက် စပါးမှာ ဧကနည်းသည်။ ကာလအားဖြင့် တိုတောင်းသည် (စိုက်ပျိုးချိန်မှ ရိတ်သိမ်းပြီးထိ ၃ လသာ ကြာသည်)။ မိုးတွင်းကာလ မိုးရေ သိုလှောင်စုစည်းထားနိုင်သော နေရာများတွင် နိုဝင်ဘာလ၌ စိုက်ပျိုးပြီး ဇန်နဝါရီ၊ ဖေဖော်ဝါရီလများတွင် ရိတ်သိမ်းကြသည်။ နွေသီးနှံမှာ တစ်နှစ်လုံး စပါးထွက်၏ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ကျော်လွန်ခြင်းမရှိပေ။
ယင်းစပါး ၂ မျိုးအပြင် ရေနက်စပါးကို တွန်လဲဆက်ရေကန်ဝန်းကျင်တွင် ဧပြီ၊ မေ လများ၌ စိုက်ပျိုးကြသည်။ ယင်းဧရိယာများမှာ စက်တင်္ဘာ၊ အောက်တိုဘာလများတွင် ရေလွှမ်းနေ သော ဒေသများဖြစ်သည်။ ရေတက်မလာမီတွင် စပါးမျိုးစေ့များကို မြေယာမပြုပြင်ဘဲ ကြဲပက်ထားရသည်။ ရေနက်စပါးကို ၉ လအကြာတွင် ရိတ်သိမ်းသည်။ ထိုအချိန်၌ ပင်စည်မှာ ရေအနက်ရှိသမျှ ရှည်ထွက်သဖြင့် ၃ သို့မဟုတ် ၄ မီတာခန့်ထိ ရှည်လျားသည် (ရေနက်စပါးမှာ စပါးအနှံကို ရေပြင်အပေါ်တွင် ရှိနေရန် ၎င်း၏ ပင်စည်ကို ရေအမြင့်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ ရှည်ထွက်နိုင်စွမ်းရှိသည်)။ သာမန်စပါးခင်းများ၏ ထက်ဝက်ခန့်သာ စပါးထွက်ရှိသော်လည်း အခြားနည်းလမ်းဖြင့် သုံးမရဖြစ်နေသည့် မြေတွင် ကုန်ကျစရိတ် သက်သာစွာဖြင့် စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။
ကမ္ဘောဒီးယား၏ တစ်ဟက်တာ စပါးအထွက်နှုန်းမှာ အာရှဒေသတွင် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သည်။ မိုးသီးနှံ ပျမ်းမျှ စပါးအထွက်နှုန်းမှာ တစ်ဟက်တာ ၀.၉၅ တန်ဖြစ်သည်။ ခြောက်သွေ့ရာသီ တွင် အများအားဖြင့် ပိုမိုထွက်ရှိရာ တစ်ဟက်တာလျှင် ၁.၈ တန်ထိ ထွက်သည်။ စပါး မျိုးသစ်များ (အိုင်အာ-၃၆နှင့် အိုင်အာ-၄၂) သည် အ‌ခြေအနေပေးပါက တစ်ဟက်တာ လျှင် ၅ မှ ၆ တန်အထိ ထွက်ရှိသည်။ ဒေသမျိုးများနှင့် မတူညီသည့်အချက်မှာ ယူရီးယားနှင့် ဖေါ့စဖိတ် ဓာတ်မြေဩဇာများ သုံးစွဲရန် လိုအပ်ခြင်း (မျိုးစေ့ တန် ၅၀၀၀ အတွက် ဓာတ်မြေဩဇာ ၅၀၀၀၀ တန်) ဖြစ်သည်။ ယင်းလိုအပ်ချက်ကို ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်များတွင် အစိုးရက ဝယ်ယူတင်သွင်းနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
အခြားသော ရိက္ခာနှင့် စီးပွားဖြစ် သီးနှံများ
၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း ဒုတိယအရေးပါဆုံးသီးနှံများမှာ အစေ့ထုတ်ပြောင်း၊ ပီလောပီနံ၊ ဥကဇွန်း၊ မြေပဲ၊ ပဲပုတ်၊ နှမ်း၊ ပဲနှင့် ရော်ဘာ တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဖနွန်းပင်မှ အဆိုအရ ၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် အစေ့ထုတ်ပြောင်း ၉၂၀၀၀ တန်၊ ပီလောပီနံ တန် ၁၀၀၀၀၀၊ ဥကဇွန်း ၃၄၀၀၀ တန်နှင့် ပဲမျိုးစုံ ၃၇၀၀၀ တန် ထွက်ရှိခဲ့သည်။ ၁၉၈၇ ခုနှစ်တွင် မိုးခေါင်မှု ဆိုးရွားစွာ ဖြစ်ခဲ့၍ စပါးထွက်ရှိမှု လျော့နည်းခဲ့သဖြင့် ဒေသဆိုင်ရာ အရာရှိ များက တောင်သူလယ်သမားများအား ဖြည့်စွက်ရိက္ခာသီးနှံများ အထူးသဖြင့် ကဇီဓာတ် ကြွယ်ဝသော သီးနှံများ တိုးတက်စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။
ပင်မ စီးပွားဖြစ်စိုက်ပျိုးသော သီးနှံမှာ ရော်ဘာ ဖြစ်သည်။ ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်ကာလများ အတွင်း ပြည်ပဝင်ငွေရှာဖွေရာတွင် စပါးသီးနှံပြီးလျှင် ဒုတိယအရေးပါဆုံးထွက်ကုန် ဖြစ် သည်။ စစ်ကာလအတွင်းက ရော်ဘာစိုက်ခင်းများ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးခဲ့ရာ (ဟက်တာ ၂၀၀၀၀ ထိ အဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်) ပြန်လည်နလံထူရေးမှာ နှေးကွေးလျက် ရှိသည်။ ၁၉၈၆ ခုနှစ်အတွင်း ရော်ဘာထွက်ရှိမှုမှာ ၂၄၅၀၀ တန် (ဧရိယာအားဖြင့် ဟက်တာ ၃၆၀၀၀ ရှိပြီး အများစုမှာ ကန်ပေါင်ချမ်ဒေသတွင် ရှိသည်) ဖြစ်ရာ စစ်မဖြစ်မီ ၁၉၆၉ ခုနှစ်က ထွက်ရှိခဲ့ သော ၅၀၀၀၀ တန် (ဧရိယာ ဟက်တာ ၅၀၀၀၀) အောက်တွင်သာ ရှိနေသည်။
ရော်ဘာနှင့် ရော်ဘာထွက်ကုန်များ ပြည်ပတင်ပို့ခြင်းကို ၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် အစိုးရက စတင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ အဓိကဖောက်သည်မှာ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုဖြစ်ပြီး ၁၉၈၅ နှင့် ၁၉၈၆ ခုနှစ်များတွင် ကမ္ဘောဒီးယား သဘာဝရော်ဘာ တန်ချိန် ၁၀၀၀၀ ကျော်ကို နှစ်စဉ် တင်သွင်းခဲ့သည်။ ၁၉၈၀ ပြည့်လွန် နှောင်းပိုင်းနှစ်များတွင် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံက ရော်ဘာ ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများ ပြန်လည် လည်ပတ်နိုင်ရေး အကူအညီများ ပေးခဲ့သည်။
ထိန်ပင်အင်းရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်
ထိန်ပင်အင်းရွာ (Hteinpininn)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ သစ်ရောင်းပြင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၉၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သစ်ရောင်းပြင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၀၄ ဦး၊ မ ၈၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟာလီမီဒီ (ဂြိုဟ်ရံလ)
ဟာလီမီဒီ (Halimede) သည် နက်ပကျွန်းဂြိုဟ်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အတွင်းပိုင်း ဂြိုဟ်ရံလဖြစ်သည်။ ဂြိုဟ်ရံလအား Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser နှင့် Dan Milisavljevic တို့က ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ယာယီအမည် S/2002 N 1 ဟု ပေးခဲ့သည်။ ယင်း၏ အချင်းသည် ၆၂ ကီလိုမီတာနီးပါးရှိသည်။
လွယ်ပန်းရွာ၊ နောင်ချိုမြို့နယ်
လွယ်ပန်းရွာ (Loipang)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ရေတွင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၆၄၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေတွင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၉ ဦး၊ မ ၉၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တုံတော်ရွာ၊ မိုင်းဖျန်မြို့နယ်
တုံတော်ရွာ (Tontaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းဖျန်မြို့နယ်၊ တုံလုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၄၆၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖျန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နောင်ကာလိုင်ရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
နောင်ကာလိုင်ရွာ (Nawngkarlai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ ပျက်ကန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၁၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပျက်ကန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၃၇ ဦး၊ မ ၂၅၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ပုံရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ဝမ်ပုံရွာ (Wanpong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ဆွတ်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၁၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွတ်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၉၃ ဦး၊ မ ၁၁၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၂၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထရစ်တောလိမက်စ်
ဂရိဒဏ္ဍာရီတွင် ထရစ်တောလိမက်စ် (Triptolemus; Τριπτόλεμος, Triptólemos) သည် အလက်ဆီး ဘာသာရေးပွဲတော်မှ ဒစ်မီးတာနတ်ဘုရားမနှင့် သက်ဆိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အလက်ဆီးဘုရင် ဆီးလိယပ်စ်၏ အကြီးဆုံးသား ဖြစ်နိုင်ကာ ဆူဒို-အပေါလိုဒေါရပ်စ်၏ ဘစ်ဘလီယာသီကာကျမ်း (I.V.2) အရ ဂိုင်ယာနှင့် အိုဆီးယန်နပ်စ် တို့၏ သားလည်းဖြစ်နိုင်သည်။
ပါဆက်ဖန်နီ ခိုးယူခေါ်ဆောင်ခံရခြင်း
ပါဆက်ဖန်နီ]ကို [[ဟေးဒီးစ်က ခိုးယူခေါ်ဆောင်သွားသဖြင့် ဒစ်မီးတာသည် သမီးဖြစ်သူကို အမယ်အိုယောင်ဆောင်၍ ရှာဖွေစဉ် ဘုရင် ဆီးလိယပ်စ်၏ နွေးထွေးသော ကြိုဆိုပျူငှာမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထရစ်တော်လိမက်စ်၏ ညီအကို ပြိုင်ဖက်ဖြစ်သော ဒီမော့ဖွန်ကို စောင့်ရှောက်ပြုစုရန် ဘုရင်က ဒစ်မီးတာကို တောင်းဆိုသည်။ ဒစ်မီးတာက ထရစ်တောလိမက်စ်သည် နေမကောင်းဖြစ်နေ၍ သူမ၏ နို့ချိုကို တိုက်ကြွေးခဲ့သည်။ ထိုအခါ ခွန်အားများရရှိရုံမက ချက်ချင်းပင် လူကြီးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဆီးလိယပ်စ်ကို နွေးထွေးပျူငှာမှုအတွက် အခြားလက်ဆောင်တစ်ခုအဖြစ် သားဖြစ်သူ ဒီမော့ဖွန်ကို နတ်တစ်ပါးဖြစ်စေရန် တိတ်တဆိတ်စီစဉ်ရာ သေမျိုးဖြစ်သော ဒီမော့ဖွန်၏ ဝိဉာဉ်ကို မိသားစု၏ မီးလင်းဖိုတွင် ညတိုင်း မီးရှို့ပေးသည်။ တစ်ည ဒီမော့ဖွန်၏ မိခင် မက်တာနိုင်းရာ ဝင်ရောက်လာကာ လန့်ဖျတ်သွားသဖြင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ခဲ့သဖြင့် ဒစ်မီးတာသည် ပြုလုပ်လျက် ရှိသော ရိုးရာဓလေ့အစီစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ထိုအစား ဒစ်မီးတာက ထရစ်တောမိလက်စ်ကကို စိုက်ပျိုးရေးပညာ၊ သင်ပေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှတဆင့်ဂရိနယ်တစ်ခုလုံးသည် ကောက်ပဲသီးနှံများကို စိုက်ပျိုး ရိတ်သိမ်းတတ်ခဲ့ကြပေသည်။ ထရစ်တော်လိမက်စ်သည် ဂရိနယ်တခွင် ခရီးသွားရာတွင် နဂါးများကသော စစ်ရထားဖြင့် ခရီးနှင်သည်။ ထိုစဉ် ပါဆက်ဖန်နီမီာလည်း မိခင်ဖြစ်သူထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် သားအမိနှစ်ဦးသည် ထရစ်တော်လိမက်စ်၏ ဂရိတစ်နယ်လုံးအား စိုက်ပျိုးရေးပညာ သင်ကြားပေးခြင်း ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စေရန် ကူညီကြပြီး ၎င်းကိုလည်း စောင့်ရှောက်ကြ၏။ ထရစ်တော်လိမက်စ် အလက်ဆီး ဘာသာတရား ပြန့်ပွားလာခြင်းနှင့်အတူ တမလွန်ဘဝအတွက် "မျှော်လင့်ချက်ရှိခြင်း" (သဘောရေးရာ)နှင့်လည်း ဆက်နွယ်ပတ်သတ်မှုရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂရိ ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်းများ
ကောင်းလမ်းရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ကောင်းလမ်းရွာ (Kawnglan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ခမ်းတိမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၂၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခမ်းတိမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၈ ဦး၊ မ ၉၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 455
NGC 455 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ နှစ်ဘက်ခုံး ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၆၄ အောက်တိုဘာ ၂၇ ၌ Albert Marth ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ
ရှင်မွေလ
ရှင်မွေလ(Shin Mwe La) သည် မြန်မာ့ မော်ဒယ်နှင့် သရုပ်ဆောင် ဖြစ်ပြီး၊ MRTV-4 ဇာတ်လမ်းတွဲ ကိုလူပျိုနှင့် ပွဲဦးထွက်လာသည်။ မမထိပ်နှင့် အမွေစံအိမ်၊ ပျားရည်အိုင်၊ ကျိန်စာပြယ် ဒဏ္ဍာရီ၊ တတိယမြောက် ဆုံမှတ်၊ နှင်းဆီစသည့် ဇာတ်လမ်းတွဲများတွင် ဆက်တိုက် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်သည်။
မိသားစု
အဖ ဗမာ ဦးဝင်းဇော်ထွန်း၊ အမိ ကရင်လူမျိုး ဒေါ်ဆည်းဆာမှ ၁၉၉၆ တွင် မွေးဖွားပြီး၊ မွေးချင်းသုံးဦးအနက် အကြီးဆုံးသား ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန် ဘာသာဝင် ဖြစ်ကာ၊ ရှင်မွေလဟူသော အမည်သည် သမ္မာကျမ်းစာအုပ်ထဲမှ ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အနုပညာ
အိမ်တွင် ဗွီဒီယိုခွေငှားဆိုင် ဖွင့်ထားရာ၊ ခွေငှားသူများကို ဇာတ်လမ်းပြန်ပြောနိုင်ရန် ဗွီဒီယိုကားများကို ကြည့်ရှုရာမှ သရုပ်ဆောင် ဖြစ်ရန် စိတ်ပါဝင်စားလာသည်။ ၎င်းနောက် ၂၀၁၂ စက်တင်ဘာတွင် ဂျွန်လွင် မော်ဒယ်သင်တန်း တက်ရောက်သည်။ နောက် ဆာတိုရီဗွီဒီယိုနှင့် လက်တွဲပြီး သူငယ်ချင်းများ ဗွီဒီယိုတစ်ကား ရိုက်ကူးရာ ထုတ်လုပ်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ MRTV-4 မှ ခေါ်ယူသော လူရွေးပွဲ၌ အရွေးခံရပြီး၊ သင်တန်းတက်ရပြီးနောက် MRTV-4 မှ ထုတ်လွှင့်သော ဇာတ်လမ်းတွဲများတွင် ပါဝင်လာရာ ရှင်မွေလဟူသော အမည်ရင်းဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ ကဏ္ဍ:၂၁ ရာစု သရုပ်ဆောင်များ
မန်မိုင်းရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
မန်မိုင်းရွာ (Manmong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ လွယ်ပျက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၇၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ပျက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၇၉ ဦး၊ မ ၂၁၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းမောမြို့နယ်
မိုင်းမောမြို့နယ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်းတွင် ပါဝင်သော မြို့နယ် ခြောက်ခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ မိုင်းမောမြို့ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် လားရှိုးခရိုင်မှ ခွဲထုတ်ကာ ဟိုပန်ခရိုင်အဖြစ်ဖွဲ့စည်းပြီး ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်းတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
နွားပိန်ထူ လူဝှေ့
နွားပိန်ထူ လူဝှေ့ သည် မြန်မာ စကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက်
နွားပိန်ကို သနား၍ ထူထောင်ပေးလိုက်ရာ ထူထောင်ပေးသူကို ပြန်ဝှေ့သကဲ့သို့ ဒုက္ခရောက်နေသူကို သနား၍ စောင့်ရှောက်မိရာ စောင့်ရှောက်သူကိုပင် ပြန်၍ ဒုက္ခပေးသည်။
"ကျေးဇူးရှိမှ ကျေးစွပ်သည်။ နွားပိန်ထူ လူဝှေ့။" [၁၃၁၅] ဆက်ဆံ။
"မောင်လူရကိုလည်း မိမိအပေါ် သစ္စဖောက်သူ၊ ကျေးဇူးကို မထောက်ထားသူဟု မြင်ခဲ့သည်။ နွားပိန်ထူမှ လူဝှေ့သည်ဟုသာ မှတ်ချက်ချမိသည်။" [၁၃၄၀] တောင်လယ်၊ ၉၊ ၉။ ၁၆။
ငကျီးအင်းရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်
ငကျီးအင်းရွာ (Ngakyeeinn)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ သစ်ရောင်းပြင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၉၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သစ်ရောင်းပြင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၀၄ ဦး၊ မ ၈၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ကြီးရွာ၊ နောင်ချိုမြို့နယ်
တောင်ကြီးရွာ (Taunggyi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ရေတွင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၆၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေတွင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၉ ဦး၊ မ ၉၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂွေ့ကြီးရွာ၊ အလယ်ကျွန်း
ဂွေ့ကြီးရွာ (Gwaytgyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ အလယ်ကျွန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၄၇၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လိပ်ပြာ (ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ)
လိပ်ပြာ-အမှန်တရားရဲ့ဓားတစ်လက် ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲသည် CANAL+ Myanmar Productionနှင့် Bonaza Production တို့မှ ရိုက်ကူးတင်ဆက်သော မှုခင်းစုံထောက်ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ ဖြစ်သည်။Season 1- A Sword of Truth ( Burmese : အမှန်တရားရဲ့ဓားတစ်လက် ) ကို 2019 ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ 17 ရက်နေ့မှ ဒီဇင်ဘာလ 5 ရက်နေ့အထိ အပိုင်း 8 ပိုင်း ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့သည် ။Light and darkness ( မြန်မာ :အလင်းနှင့်အမှောင်)ကို2021 ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ 28 ရက်နေ့မှ မတ်လ 18 ရက်နေ့အထိ အပိုင်း 8 ပိုင်း ထုတ်လွှင့်ခဲ့ပါသည်။
= ဆုများ နှင့် စံကာတင်စာရင်း  =
Asian Academy Creative Award
စံကာတင်စာရင်း
အကောင်းဆုံး ခေါင်းဆောင်အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆု
အကောင်းဆုံး ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲဆု
အကောင်းဆုံး ရုပ်ရှင်ဓာတ်ပုံဆု
ရရှိသည့်ဆု
အကောင်းဆုံး တေးဂီတဆု- Enemies of You
=ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း= ကောက်ချက်ဆွဲ ပညာ၌ တော်သော အမျိုးသမီး ဒုရဲအုပ်ရဲမေ လိပ်ပြာ၏ မှုခင်းဖြေရှင်းပုံအကြောင်းရိုက်ကူးထားသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် လိပ်ပြာအနဖြင့် ၎င်း၏ အ‌ဒေါ်အဖြစ်ဟန်ဆောင်ထားသူက သူ့မ အမေကို သတ်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသောအခါနှင့် သူမ၏အဖေနှင့်အမေ ဟာ နာမည်ကြီး မာဖီးယားရှိ နာမည်ကြီးဒုစရိုက်သမားကြီးများဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသာအခါ ‌ဘာဆက်ဖြစ်မှာလဲ။
=ကိုးကား= 1.https://bonanzaproduction.com/?p=299
2.https://myanmar.mmtimes.com/news/145148.html ကဏ္ဍ: မြန်မာ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများ
မကြီးပင်ကွင်းရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
မကြီးပင်ကွင်းရွာ (Magyipinkwin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ကျောက်ဖူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၆၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်ဖူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၇၂၂ ဦး၊ မ ၃၆၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 456
NGC 456 သည် တူကင်နာ ကြယ်စုတန်းမှ ကြယ်အစုအဝေးဖြစ်ပြီး ၁၈၂၆ ဩဂုတ် ၁ တွင် James Dunlop ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တူကင်နာ (ကြယ်စုတန်း)
အဲဆရှိမြို့၊ ဟော့ကိုင်းဒိုး (ဟိယာမ)
ဟော့ကိုင်ဒိုးကျွန်းတွင် သက်တမ်းအရှည်ကြာဆုံး မြို့တစ်ခု ဖြစ်သည်။
တောချိုရွာ၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်
တောချိုရွာ (Tawhkio)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်၊ ပျက်ကန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၄၁၇၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပျက်ကန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၃၇ ဦး၊ မ ၂၅၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၁၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ကော်ချို ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းပျဉ်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟွေလောင်းရွာ၊ မိုင်းကာမြို့နယ်
ဟွေလောင်းရွာ (Hwaylawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းကာမြို့နယ်၊ ကျိမ်ခမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၃၁၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်မင်သာရွာ၊ သာစည်မြို့နယ်
အောင်မင်သာရွာ (Aungminthar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ သာစည်မြို့နယ်၊ အောင်သာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၃၃၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်သာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၇၄ ဦး၊ မ ၇၃၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာစည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ဝိုင်မြို့နယ်
ပန်ဝိုင်မြို့နယ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်းတွင် ပါဝင်သော မြို့နယ် ခြောက်ခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ပန်ဝိုင်မြို့ ဖြစ်သည်။
ကုန်းမုန်ရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ကုန်းမုန်ရွာ (Konemon)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ သိန္နီမြို့နယ်၊ ခမ်းတိမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၂၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခမ်းတိမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၈ ဦး၊ မ ၉၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မတ်မိုင်းရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
မတ်မိုင်းရွာ (Matmong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ လွယ်ပျက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၇၉၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လွယ်ပျက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၇၉ ဦး၊ မ ၂၁၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၉၈၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
NGC 458
NGC 458 သည် Tucana ကြယ်စုတန်းမှ ကြယ်အစုအဝေးဖြစ်ပြီး ၁၈၂၆ ဩဂုတ် ၁ တွင် James Dunlop ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယင်းအား ဂျွန် ဟာရှယ်ကလည်း ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ရှင်ဇလွန်စေတီတော်
ရှင်ဇလွန်စေတီတော် သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်မြို့ရှိ ရှင်ကိုးရှင်ဘုရားများထဲမှ တစ်ဆူ ဖြစ်၏။ စေတီတော်သည် ရှင်ဓာတ်ဝဲဘုရား အနောက်ဘက်ရှိ မြစ်တစ်ဘက်ခြမ်းတွင် တည်ရှိသည်။
တည်နေရာနှင့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး
စေတီတော်သည် ထားဝယ်မြို့မှ (၇) မိုင်ခန့်အကွာ လောင်းလုံမြို့နယ်၊ မြို့ဟောင်းရွာ (ရှေးအခေါ် သာဂရမြို့) တွင် တည်ရှိသည်။ ထားဝယ်မြို့မှ သွားပါက ကမြောကင်းရွာကို ဖြတ်သန်းသွားရသည်။ ကမြောကင်းရွာတွင် ရှင်တောက်ထိန်ဘုရား ကို ဖူးမြော်နိုင်သည်။
ဂေါဝိန္ဒရသေ့
အချိန်သည် သက္ကရာဇ် (၉၄)၊ အေဒီ (၇၃၂) ခုနှစ်တွင် ဖြစ်သည်။ ဘုမ္မိဒေဝ - နာဂရမြို့ကို တည်ထောင်သည့် ရန်တပိုမင်း (ခေါ်) ဆင်ဖြူရှင် မဟာနရိန္ဒမင်းနှင့် မိဖုရား စုမဒ္ဒီဒေဝီတို့သည် တောကစားထွက်ကြ၏။ ထိုအခါ ရွှေဥဒေါင်းငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်၏။ မင်းကြီးက ဖမ်းပေးရန်ပြောရာ ယောက်ဖတော်စပ်သူ မုဆိုးမောင်နွားက ဖမ်းပေးရန် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ မုဆိုးမောင်နွားလည်း ခြောက်လကြာသည့်တိုင် မဖမ်းနိုင်ဘဲ ရှိ၏။ ထို့နောက် ဒေဝပမ္ပတောင် (ယခု - ရှင်တောင့်ပုံတောင်) တွင် ဂေါဝိန္ဒအမည်ဖြင့် ရသေ့ပြု၏။
ရှင်ဇံနှင့် ရှင်ဇော မောင်နှမ
သက္ကရာဇ် (၁၂၄) ခု၊ အေဒီ (၇၆၂) ခန့်တွင် ဂေါဝိန္ဒရသေ့သည် ဆွမ်းခံပြန်လာရာလမ်းတွင် မွေးကင်းစ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ကို တွေ့၏။ ထို့နောက် မွေးစားကာ ယောက်ျားလေးကို ရှင်ဇံ၊ မိန်းကလေးကို ရှင်ဇော ဟု အမည်မှည့်၏။ သက္ကရာဇ် (၁၄၅) ခု၊ တပို့တွဲလဆန်း (၈) ရက်နေ့ နေထန်းဖျားတက်ချိန်တွင် ရှင်အရဟံရဟန္တာမထေရ်သည် ရောက်ရှိလာကာ ဗုဒ္ဓ၏ ဓာတ်‌တော်ကိုတစ်ဆူကို မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်ကို ပေး၏။ မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် ဓာတ်တော်ကို သူပိုင်ငါပိုင် ငြင်းခုံ၏။ ရသေ့လည်း ထိုအဖြစ်ကို သိလေသော် ရှင်အရဟံနောက်သို့ အမီလိုက်ကာ နောက်ထပ်တစ်ဆူ ချီးမြှင့်ရန် တောင်းပန်၏။ မထေရ်လည်း အဓိဋ္ဌာန်ဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ဆူကို ရစေ၏။ ရှင်ဇံသည် မူလဓာတ်တော်ကို ရ၏။ ရှင်ဇောသည် ပွားလိုက်သည့် ဓာတ်တော်ကို ရ၏။
ရှင်ဇံ ဘုရင်ဖြစ်ခြင်း
သက္ကရာဇ် (၁၁၃) ခု၊ ခရစ်နှစ် (၇၅၁) တွင် နာဂရပြည့်ရှင် ဆင်ဖြူရှင်မင်း နတ်ရွာစံ၏။ ထို့နောက် သားတော်စပ်သူ သာမန္တမင်းသား နန်းတက်၏။ သာမန္တမင်းသည် စန္ဒာဒေဝီမိဖုရားကြီးနှင့် သားသမီးရတနာ မထွန်းကားပေ ထို့အတွက် ရသေ့ထံခွင့်တောင်းကာ ရှင်ဇောနှင့် ရှင်ဇံ ကို မွေးစား၏။ ကောဇာသက္ကရာဇ် (၁၅၀) ခု၊ ခရစ်နှစ် (၁၈၈) တပို့တွဲလပြည့်ကျော်နေ့တွင် သာမန္တမင်း နတ်ရွာစံသဖြင့် မွေးစားသား ရှင်ဇံသည် သဗ္ဗန်မင်းဟူသော အမည်ဖြင့် ထီးနန်းကို ဆက်ခံ၏။
စေတီတော် တည်ခြင်း
သက္ကရာဇ် (၁၅၄) ခု၊ ခရစ်နှစ် (၇၉၂)၊ တပို့တွဲလဆန်း (၅) ရက်နေ့တွင် သီဟိုဠ်နိုင်ငံ (ယခု - သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ) မှ သံတမန်များသည် ကောက္ကသန်မင်းကြီးအတွက် မိဖုရားခေါင်တင်မြှောက်ရန်အလို့ငှါ သမီးကညာတောင်းခံရန် သာဂရမြို့သို့ ရောက်လာ၏။ သဗ္ဗန်မင်းသည် အစ်မ၏ ဆန္ဒနှင့်အညီ သီဟိုဠ်သို့ လိုက်ပါရန် ခွင့်ပြု၏။ ရှင်ဇော (နန္ဒာဒေဝီ) သည် မလိုက်ပါမီ ရှင်အရဟံမထေရ်ပေးခဲ့သည့် ဓာတ်ပွားတော်တစ်ဆူ၊ သီဟိုဠ်ဘုရင်၏ ဓမ္မလက်ဆောင်ဖြစ်သော ဗုဒ္ဓ၏ သလွန်တော်၊ အခြားဓာတ်တော်နှစ်ဆူ၊ သတ္တဌာနရုပ်ပွားတော်တို့ကို ဌာပနာကာ စေတီတည်ပေးရန် မောင်တော်နှင့် ဂေါဝိန္ဒရသေ့ကို မှာခဲ့၏။ စေတီတော် တည်ရန်နေရာကို ဘုရားလောင်း ဥဒေါင်းမင်းဘဝက နေထိုင်ကျက်စားခဲ့သည့် သာဂရနေပြည်တော်၏ မြို့ရိုးအတွင်းဘက် အရှေ့ဘက်ခြမ်းရှိ အောင်မြေတောင်ကုန်းနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
အမည်တွင်ပုံ
ဗုဒ္ဓ၏ သလွန်တော် ဌာပနာသည်ကို အကြောင်းပြုကာ ရှင်သလွန်စေတီတော်ဟု ရှေးယခင်က ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှစ်များစွာ ကြာမြင့်လာသည့်အခါ ရှင်သလွန် မှတစ်ဆင့် ရှင်ဇလွန် ဟု ပြောင်းလဲကာ ယခုထက်တိုင် ရှင်ဇလွန်စေတီတော် ဟု ခေါ်ဆိုလျက် ရှိ၏။
ကျထိုးရွာ၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်
ကျထိုးရွာ (Kyahtoe)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ပခုက္ကူမြို့နယ်၊ ကျထိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၀၂၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျထိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၂၂ ဦး၊ မ ၂၅၃၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပခုက္ကူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရေတွင်းကြီးရွာ၊ နောင်ချိုမြို့နယ်
ရေတွင်းကြီးရွာ (Yaetwingyi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ရေတွင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၆၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေတွင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၆၉ ဦး၊ မ ၉၀၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နောင်ချိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သဲကောမင်းစုရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်
သဲကောမင်းစုရွာ (Theakawminsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ်၊ သစ်ရောင်းပြင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၉၅၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သစ်ရောင်းပြင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၀၄ ဦး၊ မ ၈၅၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လက်ပံတန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ကုန်းရွာ၊ မုဒုံမြို့နယ်
ညောင်ကုန်းရွာ(Nyaungkone)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ မုဒုံမြို့နယ်၊ ညောင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၃၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၄၄ ဦး၊ မ ၃၄၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၅၀၁ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မုဒုံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ဟိုင်းရွာ၊ မိုင်းကာမြို့နယ်
ပန်ဟိုင်းရွာ (Panghai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ မိုင်းပေါက်-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ မိုင်းကာမြို့နယ်၊ ကျိမ်ခမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၃၂၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟူနောင်ရွာ၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်
ဟူနောင်ရွာ (Hunaung)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ခန္တီးခရိုင်၊ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ ဟင်နောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၆၅၂၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရောင်ခွန်ရွာ၊ မက်မန်းမြို့နယ်
ရောင်ခွန်ရွာ (Yawnghkun)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ မက်မန်းမြို့နယ်၊ ဆွတ်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၁၉၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွတ်ဝိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၉၃ ဦး၊ မ ၁၁၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၃၂၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မက်မန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်စောက်ရွာ၊ သိန္နီမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သိန္နီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘရိယာသုတ်
ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့တော် အနာထပိဏ်အိမ်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဆူဆူညံညံအသံတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားရှင်က အနာထပိဏ်သူဌေးအား မေးမြန်းတော်မူပြီး ချွေးမသုဇာတာကို ခေါ်တော်မူ၍ “မယားခုနစ်မျိုးကို အကျယ် ဟောတော်မူသည့် ဒေသနာတော်အဆုံး၌ “ကျွန်မနှင့်တူသောမယား”ဟု မှတ်တော် မူပါဟု လျှောက်ထားပြီး သရဏဂုံခံယူပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။
ဆင်လူးရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ဆင်လူးရွာ (Sinlu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ ကျောက်ဖူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၆၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်ဖူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၇၂၂ ဦး၊ မ ၃၆၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၃၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ဘရိယာသုတ်
အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ်များ ဖွင့်ပြထားပါသည်။ --
ဆင်လူးရွာ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘရိယာသုတ်
ဘရိယာသုတ် သည် ‌အနာထပိဏ်၏ ချွေးမတော်စပ်သူ သုဇာတာအား ဆုံးမဟောကြားတော်မူသည့် သုတ္တန် ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် သုဇာတာအား မယား(၇) မျိုးအကြောင်း ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။