cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ကြော့၊ ဦး
ဦးကြော့၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်
အမျိုးဘာသာ၊ သာသနာကို လေးစားသော မျိုးချစ်စာဆို တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အလျောက် သီပေါမင်းကို အင်္ဂလိပ်တို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသည့်အခါ ဦးကြော့သည် ဆီးဘန်းနီဆရာတော်၊ အချုပ်တန်းဆရာဖေ တို့နှင့်အပြိုင် 'ကမ္ဘာတွင်စဉ် သမိုင်းငယ်နှင့်၊ ရာဇဝင်စာတင်ရိုင်းလေငဲ့' အစချီသော ပါတော်မူ လေးချိုးကို စပ်ဆိုခဲ့၏။ အလွမ်းစာဆိုတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဦးကြော့သည် ထိုကဗျာတွင် မြန်မာနိုင်ငံကျဆုံးသဖြင့် မိမိဝမ်းနည်းကြေကွဲမိပုံ၊ အရှင်နှစ်ပါးတို့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမည့်ပုံတို့ကို ပေါ်လွင်ထင်ရှားစွာ ဖွဲ့ဆိုထားလေသည်။ မြန်မာ့ဂန္ထဝင်တွင် ထိုမျှထင်ရှားကျော်စောခဲ့သော စုံနံ့ သာမြိုင်၏ ဘခင်၊ အမည်အမျိုးမျိုးတွင်သော အနုပညာ စာဆိုကြီး ဦးကြော့သည် ဗြိတိသျှခေတ်၊ ၁၂၅၃ ခုနှစ်၊ ၁၈၉၂-ခု၊ ဇွန်လတွင် နတ်မောက်မြို့ရှိ သမီးဖြစ်သူ၏ နေအိမ်၌ ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်ခဲ့လေသည်။
ဦးကြော့ အသက် ၂၀-အရွယ်သို့ ရောက်လတ်သော် အဘိုးတဝမ်းကွဲတော်စပ်သူ နေမျိုး ဘိသက္ကသူရနော်ရထာ ဘွဲ့ရ သမားတော်ကြီး ဦးကျော်စံက ခေါ်ဆောင်ခဲ့၍ နေပြည်တော် မန္တလေးသို့ရောက်သောအခါ ဘဝရှင်မင်းတရားကြီးထံ ခစားစေရာ မင်းတရားကြီးက ရွှေတိုက်တော်ဝန်ကြီးလက်သို့ အပ်တော်မူလိုက်သည်။ ဦးကြော့သည် မန္တလေး ရွှေမြို့တော်တွင် နေခိုက် တောင်ပြင်မိုးထားတိုက်ခေါ်ကျီဝန်တိုက်ဦးဝိဇယထံတွင် ပိဋကတ်တော်လာ လိုအပ်သော အချက်အလက်များနှင့် ကဗျာလင်္ကာများကို လေ့လာမှတ်သားခွင့်ရလေသည်။ ဦးကြော့၏ စာပေအရည်အသွေးကျနသည်ကိုသိ၍ မင်းတရားကြီးက စာတော်ဖတ်အရာ ပေးသနား ထမ်းရွက်စေသည်။ ထိုအခါက မန္တလေးမြို့တွင် ရှာပုံတော်များ ခေတ်စားချိန်ဖြစ်၍ အခြားကဗျာလင်္ကာများအပြင် စုံနံ့သာမြိုင်ရှာပုံတော်ကြီး ရေးသားဆက်သွင်းတင်လျှောက်ဖတ်ကြားသောအခါ မင်းတရားကြီး အားရကျေနပ်နှစ်သက်လှသောကြောင့် ရှေးကထက်တိုးတတ် မြှောက်စား ဆုလပ်များ ပေးသနားတော်မူလေသည်။ ဦးကြော့သည် နန်းတော်တွင်း ထွက်ဝင်ခစားရင်း အိမ်ရှေ့ကနောင်မင်းသားကြီး၏ ကိုယ်လုပ်တော် မယ်ပရစ်နှင့် ရည်ငံနေသောကြောင့် အပြစ်တော်မရမီ ဦးကြော့ကို လိုလားသော ရေနံချောင်းမင်းကြီးက ယင်းတော်သား ဦးမိတ်ကို မြို့အုပ်ရာထူးဖြင့် တောင်တွင်းကြီးသို့ အုပ်ချုပ်ရန် စေလွှတ်သောအခါ ဦးကြော့ကို ရှေ့ဖတ်စာရေး အဖြစ်ဖြင့် ထည့်လိုက်သည်။ သို့ဖြင့် စာတော်ဖတ်ဦးကြော့၊ စာရေးတော်ကြီးဦးကြော့၊ တောင်တွင်းကြီးဦးကြော့၊ စုံနံ့သာမြိုင်ဦးကြော့ စသဖြင့် ကျော်ကြားထင်ရှားလေသည်။
ဂြိတ်တောရွာ၊ ဘန့်ဘွေးကုန်း
ဂြိတ်တောရွာ၊ ဘန့်ဘွေးကုန်း
ကုံးရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
ကုံးရွာ (Kone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ လဲကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၁၉၅ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
လက်ပံရွာ၊ ခမောင်းချောင်း
လက်ပံရွာ၊ ခမောင်းချောင်း
သံပုရာချောင်းရွာ၊ ညောင်
သံပရာချောင်းရွာ၊ ညောင်
တောင်ရွာနောင်တောင်ကုန်းရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
တောင်ရွာနောင်တောင်ကုန်းရွာ (Taungywarnaungtaungkone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ တောင်ရွာနောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၄၇၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ရွာနောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၉၃ ဦး၊ မ ၉၀၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၀၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခလောက်ခလူ
ခလောက်ခလူ
လူ့အခွင့်အရေး
လူ့အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ လူသားများ၏ မွေးရာပါ အခြေခံ အခွင့်အရေးများနှင့် လွတ်လပ်ခွင့်များ ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် နိုင်ငံသားနှင့် နိုင်ငံရေး အခွင့်အရေး ဆိုင်ရာ လူ့အခွင့်အရေးအချက်များ ဖြစ်သော အသက်ရှင်နေထိုင်ခွင့်၊ လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်နှင့် ဥပဒေရှေ့မှောက်တွင် တန်းတူညီမျှ ဖြစ်ခွင့်၊ စီးပွားရေး လူမှုရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးများ ဖြစ်သော မိမိကိုယ်ပိုင် ယဉ်ကျေးမှုတွင် လွတ်လပ်စွာ ပါဝင်ခွင့်၊ အစားအစာ ရရှိခွင့်၊ အလုပ် လုပ်ကိုင်ခွင့်နှင့်ပညာသင်ကြားခွင့် စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
လူ့အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာအဘယ်နည်း
လူ့အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ ကြောက်ရွံခြင်းမှကင်းဝေးခြင်း (Freedom from Fear) နှင့် တောင့်တခြင်းမှကင်းဝေးခြင်း (Freedom from Wants) ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူများရှိသည်။ ကြောက်ရွံခြင်းမှကင်းဝေးခြင်းဆိုသည်မှာ လူသားတစ်ယောက်သည် မိမိ၏ အခြေခံလွတ်လပ်ခွင့်များ ကိုမည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမှ လာရောက်စော်ကားမည်ကို မကြောက်ရွံရဘဲ လုံခြုံစိတ်ချစွာနေနိုင်သလို တောင့်တခြင်းမှ ကင်းဝေးခြင်းဆိုသည်မှာလည်း မိမိ၏အသက်ရှင်ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက်လိုအပ်သည့် အခြေခံအထောက်အပံ့များကိုရရှိနိုင်သော အခြေအနေမျိုးဖြင့် မတောင့်မတမကြောင့်မကျဘဲ နေထိုင်နိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်နိုင်သည်။ ချွင်းချက်အနေဖြင့် လူ့အခွင့်အရေးဆိုသော စကားလုံးကို ပညာရှင်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုမှာ ယနေ့တိုင်ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိပေ။ ကမ္ဘာကုလသမဂ္အဖွဲ့ကြီးက လူ့အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ လူတစ်ယောက်ချင်းဖြစ်စေ၊ အုပ်စုလိုက်ဖြစ်စေသူတို့၏အခြေခံလွတ်လပ်များနှင့် သက်ဆိုင်သည့်တရားရေးဆိုင်ရာအာမခံချက် ဟု လူ့အခွင့်ရေးကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ထားသည်ကိုတွေ့ရသည်။ ထိုအဓိပ္ပာယ်အရဆိုလျှင် လူ့အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦးချင်းခံစားခွင့်ရှိသလို တူရာအုပ်စုဝင်လိုက်လည်း ခံစားခွင့်ရကြောင်းတွေ့ရှိရသည်။ ထိုသို့ခံစားခွင့်ရစေရန် သက်ဆိုင်ရာအစိုးရများကလည်း နိုင်ငံတကာလူ့အခွင့်အရေး စံချိန်စံနှုန်းညွန်းများအတိုင်း အာမခံချက်ထားပြီး ကာကွယ်ပေးရမည်ဆိုသည့် အစိုးရများ၏ တာဝန်ရှိမှုကိုညွန်းဆိုပြသထားသည်။
လူ့အခွင့်အရေးနှင့် တရားဥပဒေ
လူ့အခွင့်အရေးနှင့် တရားဥပဒေပိုင်းဆိုင်ရာအချက်နှစ်မျိုးစလုံးဖြင့် အကျုံးဝင်လျက်ရှိပြီး တစ်ခါတစ်လေပင်ခွဲခြားခြင်းမပြုနိုင်ပေ။ လူ့အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ ဥပဒေအရ ခံစားခွင့်ရှိသလိုကျင့်ဝတ်အရ လုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟူသော အချက်နှစ်ချက်စလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ အချို့အခွင့်အရေးများကို ဥပဒေအရ ကာကွယ်ပေးထားသည့်အတွက် ထိုအခွင့်အရေးမျိုးကို တရားရေးဆိုင်ရာအခွင့်အရေး (Legal Rights) ဟုခေါ်လေ့ရှိသည်။ ထိုအခွင့်အရေးများကို နိုင်ငံတော်၏ တရားဥပဒေထဲများတွင်ခံစားနိုင်ခွင့်ရှိသည့်အတွက် ထိုဥပဒေကို တရားရေးဆိုင်ရာဥပဒေဟုသတ်မှတ်နိုင်သည်။ ခိုင်လုံသောအကြောင်းအရာမရှိမချင်း အပြစ်မရှိဟု ဥပဒေကဖွင့်ဆိုထားချက်များ၊ သက်သေ၊ အာမခံရရှိခွင့်များသည် တရားဥပဒေဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးများဖြစ်သည်။
မယ်ခွေ
မယ်ခွေသည် ကုန်းဘောင်ခေတ် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၄၃ ခုနှစ်တွင် နန်းတက်တော်မူသော ဘိုးတော်ဘုရား လက်ထက်တွင် ထင်ရှားကျော်စောသော အမျိုးသမီးစာဆိုတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပညာရှင်တချို့၏ မှတ်သားချက်အရ မယ်ခွေသည် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၉၉ ခုနှစ်တွင် နန်းတက်တော်မူသော သာယာဝတီမင်း လက်ထက်တိုင်အောင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်၏။
မယ်ခွေသည် ရတနာသိင်္ဃမြို့ နေ စစ်တောင်းဝန်၏ သမီးနှစ်ယောက်အနက် အငယ်ဖြစ်လေသည်။ အရွယ်ရောက်လတ်သော် အမွေဝန်ဟောင်း မောင်စွက်နှင့် စုံဖက်၏။ ထို့ကြောင့် မယ်ခွေကို အမွေဝန်ကတော်ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ မယ်ခွေ၏ အစ်မကား မယ်ကေတည်း။
အဲချင်းဟူသော ကဗျာအဖွဲ့အနွဲ့ များစွာတို့ကို ရေးသားခဲ့သဖြင့်အဲမယ်ခွေဟုပင် အမည်တွင်ကြောင်း မြန်မာဂန္ထဝင်တွင် ထင်ရှားသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ မယ်ခွေဆိုသော အဲချင်းများကို ၈၀ပေါ်အဲ ဟုလည်း ခေါ်ကြသေးသည်။
၈ဝ ပေါ်အဲ
ညောင်ရမ်းမင်းဆက်၊ တနင်္ဂနွေမင်းတရားကြီးလက်ထက်၊ သက္ကရာဇ် ၁၀၈ဝ ပြည့်နှစ်တွင် စပ်ဆိုသော အဲချင်းများကို ၈ဝ ပေါ်အဲဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့အတူ ၈၀ပေါ်တေးထပ်ဟူ၍လည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သေးကြောင်း ပြောစမှတ်ပြုကြသည်။ မယ်ခွေသည် ၁၂ ရာသီဘွဲ့များကို အဲကဗျာအဖွဲ့အနွဲ့ဖြင့် ရှေးဦးစွာ ဖွဲ့ဆိုသူဖြစ်သည်။ ရှေးက ၁၂ ရာသီဘွဲ့များမှာ ရတု၊ လူးတား စသည့် အဖွဲ့အနွဲ့များဖြင့်သာ ရှိခဲ့သည်။ မယ်ခွေ၏ ရာသီဘွဲ့များမှာ စေ့စပ်ကျနသည်။ မယ်ခွေသည် အခြား အမျိုးသားစာဆိုတော်ကြီးများ၏ လက်ရာကို မီအောင်ဖွဲ့နွဲ့နိုင်သည်။ စိတ်ကူးဆန်းကြယ်၍ ယဉ်ကျေးနွဲ့နှောင်းသော စကားလုံးများဖြင့် ကဗျာများကို တန်ဆာဆင်နိုင်သည်။
ထူးခြားသောအချက်ကား မယ်ခွေ၏ ရာသီဖွဲ့သည် အချင်းဖြစ်၍ ဂီတဘက် သက်ဆိုင်ပါဝင်သောကြောင့် စည်းဝါးကျနစွာ တူရိယာဖြင့် သီဆိုနိုင်၏။ ရှေးယခင် ရာသီဖွဲ့များသည် လူးတားရတုများဖြစ်သောကြောင့် အတီးအမှုတ်တူရိယာများဖြင့် တွဲဘက်သီဆိုခြင်း မပြုနိုင်၊ စည်းလွတ်ဝါးလွတ်သာ ဆိုနိုင်သဖြင့် မယ်ခွေ၏ အဲချင်းလောက် တွင်ကျယ်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာ၌ မယ်ခွေ၏ ဉာဏ်ရည်သာပြီး အဲချင်းသည် စည်းဝါးကျနစွာ ဆိုနိုင်သော အဖွဲ့ဖြစ်ရကာ သဘင်သည်များအတွက် ပိုမိုကျေးဇူးရှိပေသည်။ ဖွဲ့နွဲ့ပုံတွင်လည်း တခြားစာရေးဆရာကြီးများအောက် မညံ့ချေ။
မယ်ခွေသည် ရာသီဖွဲ့အဲများ အပြင် -
မယ်ခွေ၏ ကဆုန်လဘွဲ့ အဲတစ်ပုဒ်
ဖလ်နန်းမှ မျက်အုံလေ။ နေနှင့်ယှဉ်မှီ။ ရောဟဏီတည်း။
မှန်စီဆောင်က။ ရွှေထီးရိပ်ပြပါလို့။ လွမ်းစယှက်သွယ်။
မင်းမူဟန်ကျယ်လှ။ မိုးလယ်ဘုံမှာတဲ့လေး။ ကဆုန်ငယ်မှရတု။
မြနီ လာစစ်။ အပြာရစ်နှင့်။ ရှစ်မျက်နှာဆို။ တောတစ်ခိုမှာ။
ပျိုနုနုနှင့်။ ကျီးဥမှလဲ့ပြာ။ စကားထုံသင်း။ ကောဇာ ချင်းတွင်။
တုကင်းလွတ်ကွာ။ ငှက်ပေါင်းသာလို့။ ညာချွေငယ်စံသည်။
ယုဂန်မှာတိမ်တစ်ပုံက။ ဂဠုန်လိုဝဲ။ ။ အသဲမှဆွတ်ကျင်။
သောင်သင်ဖြူးခင်း။ မြစ်ကြီးတွင်းမှာ။ ငါးကြင်းဆန်ကူး။
ငါးတန်မြူးသည်။ ပိုက်ဦးငင်လို့။ သဘင်မှဖြိုးဝေ။
ဇင်ယော်သောင်တင်း။ ရွှေပိန်ညင်းတို့။ ချစ်တင်းပိုင်ပိုင်။
အာလုပ်ကယ်လှိုင်လို့။ သံပြိုင်ငယ်ချွေသည်။
ဂြိုဟ်စနေဖီလာပိုင်းဆီက။ မုန်တိုင်းချီပြင်း။ ။ ပြည်ကေမ္ဗာဇ။
တိုင်းညိုမြမှာ။ တံငါတာရာ။ ကြယ်ဥက္ကာနှင့်။ အခါညောင်ရေ။
ပွဲစုံငယ်ထွေလို့။ လွမ်းဗွေဆိုင်ညီ။ သေမင်းပင်မှီရော့ထင့်။
မိုလာရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
မိုလာရွာ (Molar)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ ဗြိပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၂၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဗြိပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၇၀ ဦး၊ မ ၉၇၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၄၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇီးပင်အင်းရွာ၊ ကိုင်းငူ
ဇီးပင်အင်းရွာ၊ ကိုင်းငူ
မေတ္တာမြို့
မေတ္တာမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း၊ တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင် ထားဝယ်မြို့နယ်တွင် ပါဝင်သော မြို့နယ်ခွဲအဆင့်ရှိ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ခွာညိုပန်း
နွယ်ပင်များအနက် နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသောအပင်မှာ ခွာညိုပင် ဖြစ်သည်။ ခွာညိုပင်အမျိုး ပေါင်း ၁ဝဝ မျှ ရှိ၏။ ထိုအပင်မျိုးမှာ နှစ်ကြာခံအပင်မျိုး ဖြစ်သည်။ အုတ်နံရံ၊ ခြံစည်းရိုး၊ သစ်ပင်တို့ကို နွယ်ပတ်၍ ပေါက်တတ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံရှိ ခွာညိုပင်ကို ရုက္ခဗေဒအလိုအားဖြင့် ကလီမက်တစ်ဆမီလာစီဖိုလီယာ (Clematis smilacifolia )ဟု ခေါ်သည်။ လူအများ စိုက်ပျိုးလေ့ရှိသော ခွာညိုမျိုးမှာ ပန်းဖြူမျိုးဖြစ်သည်။ အပွင့်များမှာ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူ၍ အနံ့လည်း မွှေးသည်။ ခွာညိုပန်းပွင့်ချိန်တွင် တစ်ပင်လုံးမှာ ပွင့်ဖြူကလေးများ လွှမ်းနေ၍ ဝေဝေဆာဆာရှိသည်။ အပွင့်များ ပွင့်ပြီးနောက် အစေ့များသည် လေတိုက်ရာတွင် လွင့်ပါသွား၍ ပန်းမျိုး ဖြန့်ကြသည်။
ခွာညိုပန်ပြာမျိုးသည် ဂျပန်နိုင်ငံ၌ စတင်ပေါက်ပွားခဲ့သည်။ အခြားတိုင်းပြည်များက ထိုပန်းမျိုးကို ဂျပန်နိုင်ငံမှ မျိုးယူ၍ စိုက်ပျိုးကြသည်။ ခွာညိုပန်းပြာမျိုးသည် မြေဩဇာထက်သန် ကောင်းမွန်သော မြေတွင်သာ ဖွံ့ဖြိုးစွာ ပေါက်ရောက်နိုင်သည်။ ခွာညိုပင်သည် ဆေးဖက်ဝင်၏။ ခွာညိုပင်၏ ပင်စည်မှ အဆီကို ထုတ်ယူ၍ ဒူလာရောဂါများအတွက် အသုံးပြုလေ့ရှိကြ သည်။ ခွာညိုစေ့များကိုလည်း မီးယပ်နှင့် ဒူလာရောဂါများ အတွက် ဘယဆေးများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။
ညောင်ကုန်းရွာ၊ အင်းရှည်
ညောင်ကုန်းရွာ(Nyaungkone)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ အင်းရှည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၄၀၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်းရှည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၉၄၂ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၄၂၂ ဦး နေထိုင်သည်။
အောင်မြေ (၂)ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
အောင်မြေ (၂)ရွာ(Aungmyay(၂))သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ အောင်မြေ(၂)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၇၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်မြေ(၂)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၁၆ ဦး၊ မ ၄၃၂ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၈၄၈ ဦး နေထိုင်သည်။
ညောင်ကုန်းရွာ၊ အင်းရှည်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်မြေ (၂)ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သော်ဇင်၊ ဦး
ဦးသော်ဇင် [၁၉၁၃ - ၁၉၉ဝ]
ပုသိမ်ခရိုင် ရေကြည် မြို့နယ် ဇရပ်လှ ကျေးရွာ၌ အဖ လယ်သမား ဦးရွက်ကြီး၊ အမိ ဒေါ်နက်ကျော် (မယ်နက်ကျော်) တို့က ၁၉၁၃ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၁ ရက် သောကြာနေ့တွင် ဖွားမြင်သည်။ မွေးချင်း ငါးဦးတွင် ဒုတိယမြောက် သား ဖြစ်သည်။ ငယ်နာမည်မှာ မောင်ဟန်တင်၊ အမည်ရင်းမှာ ဦးသော်ဇင် ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်ကပင် ဇရပ်လှ ကျေးရွာ ဘုန်းတော်ကြီး ကျောင်းနှင့် ဟင်္သာတမြို့ မြစ်ကွေ့ ဆရာတော် ဦးပညာဝံသတို့ ထံ၌ ပညာ သင်ကြား ခဲ့သည်။ ရဟန်းဘွဲ့ ရှင်သောမဖြင့် ရဟန်းဘောင်သို့ ဝင်ခဲ့ ပြီးနောက် ၁၉၃၃ - ၄ဝ ၌ မန္တလေး မြို့တွင် ဘုရားကြီးတိုက်၊ စာကုတိုက်၊ အနောက် ထီးလင်းတိုက်၊ အမရပူရ မင်္ဂလာတိုက်သစ် များတွင် ပရိယတ္တိ စာပေများကို လည်းကောင်း၊ မိုးကုတ် ဆရာတော် ထံတွင် ပဋ္ဌာန်း ဒေသနာတော်ကို လည်းကောင်း၊ ထီးလင်း တိုက်တွင် နေစဉ် သက္ကတ၊ ဟင်ဒီ၊ ဗင်္ဂလီ စာပေများကို လည်းကောင်း လှည့်လည် သင်ယူ ခဲ့သည်။
၁၉၃၉ - ဂန္ထလောက မဂ္ဂဇင်း၌ ရှင်သောမဘိက္ခု အမည်ဖြင့် သရက်ချဉ် ဆောင်းပါးစရေး။
၁၉၄ဝ - ၄၅ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် အတွင်း မန္တလေး မြို့မှ ဟင်္သာတ မြို့သို့ ပြန်ခဲ့ပြီး ရဟန်း ဘဝမှ လူဝတ်လဲခဲ့သည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ် မေလတွင် ဟင်္သာတ မြို့မှ ထုတ်ဝေသော "လူထု အာဘော်" သတင်းစာတွင် အယ်ဒီတာချုပ် သုခမိန် အမည် ခံ၍ ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။ ၁၉၅၁ ခု ဇူလိုင်တွင် "ဟင်္သာတ နေ့စဉ်" သတင်းစာကို အယ်ဒီတာ ဦးဟန်တင် အမည်ဖြင့် ထုတ်ဝေ ခဲ့သည်။ ၁၉၅၄ ခု ဖေဖော်ဝါရီတွင် "ဟင်္သာတ နေ့စဉ်" ကို ပြန်ထုတ်ဝေ ခဲ့သော်လည်း မတ်လတွင် ရပ်ဆိုင်း သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သမဝါယမက ထုတ်ဝေသည့် သက်လျာ မဂ္ဂဇင်း စာတည်း (၁၉၅၉) တာဝန်ခံ၊ တိုင်းရင်းမေ ဂျာနယ် တာဝန်ခံ အယ်ဒီတာ၊ သင့်ဘဝ မဂ္ဂဇင်းတွင် အကြံပေး အယ်ဒီတာ (၁၉၅၅ - ၅၇) တာဝန် ယူခဲ့သည်။ ၁၉၅၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၃ ခုနှစ် အထိ မြန်မာ နိုင်ငံ စာပေ ပြန့်ပွားရေး (မြန်မာပြန့်) အသင်းတွင် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ၁၉၇၁ ခုနှစ်မှ စ၍ မြန်မာစာ ကော်မရှင် အဖွဲ့ဝင်၊ ၁၉၈၃ ခုနှစ်မှ ၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်ထိ မြန်မာစာ အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။
၁၉၃၉ ခုနှစ်ထုတ် ဂန္ဓလောက မဂ္ဂဇင်း၌ "ရှင်သောမဘိက္ခု" ကလောင် အမည်သုံး၍ "သရက်ချဉ်" ဆောင်းပါးကို ရေးပြီး စာပေနယ်သို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ၁၊ ၅၊ ၅၁ မှ ၁၊ ၁၁၊ ၅၂ အထိ တိုင်းရင်းမေ ဂျာနယ်တွင် တာဝန်ခံ အယ်ဒီတာ အဖြစ် ဆောင်ရွက်စဉ် 'သောမ' ကလောင် အမည်မှ 'ဦးသော်ဇင်'သို့ ပြောင်းခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှ စ၍ အသက် ၈၃ နှစ် အရွယ် ကွယ်လွန်ချိန်အထိ ၅၁ နှစ်တိုင်တိုင် စာမျိုးစုံ ပြုစုခဲ့ရာ လုံးချင်း စာအုပ်ပေါင်း (၇ဝ)တိတိ ရှိခဲ့သည်။ ပြဇာတ်သမိုင်း (၁၉၆၅)၊ ကဗျာ လမ်းညွှန် (၁၉၆၅)၊ မိလိန္ဒပဉ္စာ (၁၉၆၅)၊ ဇင်းမယ်ပြန် (၁၉၆၇)၊ စာဥယျာဉ် (၁၉၆၉)၊ ဟိန္ဒူဒဿန (၁၉ရဝ)၊ အဘိဓမ္မာ (၁၉ရဝ)၊ နန်းစဉ်ပုစ္ဆာ (၁၉ရဝ)၊ ပြဇာတ်ကထာ (၁၉၈၁)၊ ဂီတဉ္စလီ (၁၉၈၄)၊ ဝိမုတ္တိရသ (၁၉၆၈)၊ စာပေရေးရာ အလင်္ကာ (၁၉၆၇) စသည့် စာပေ၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ကဗျာ၊ ဘာသာရေး ကျမ်းများမှာ ထင်ရှားသည်။ 'စာဥယျာဉ်' ဖြင့် ၁၉၆၉ ခုနှစ် အမျိုးသား စာပေဆု စာပဒေသာဆု ရရှိ ခဲ့သည်။ အတ္ထုပ္ပတ္တိအနေဖြင့် ရွှေမန်းတင်မောင်အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးသားခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး
၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ် စက်တင်ဘာ ၁၃ ရက်နေ့ ည ၈:၁၅ နာရီတွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန် ခဲ့သည်။ အသက်(၈၃)နှစ်ရွယ် ကွယ်လွန်ချိန်ထိ စာများရေးသားခဲ့သည်။ စာရေးသက် (၅၁)နှစ်တိုင်တိုင် ရှိခဲ့သည်။ လုံးချင်းစာအုပ်ပေါင်း (၇၀)ရှိခဲ့သည်ဟု သိရသည်။
စာညွှန်း ။ ။
ပညာရေး ဝန်ကြီးဌာန မြန်မာစာနှင့် ဘာသာစကားပညာရေးဦးစီးဌာန
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ဖထီးပြောင်ရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ဖထီးပြောင်ရွာ (Hpahteepyaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဂျို့ချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၁၂၀ ဖြစ်သည်။
နှုတ်နီနှုတ်သီးကောက်
နှုတ်နီနှုတ်သီးကောက် (Pomatorhinus ferruginosus) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘူတန်နိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ နီပေါနိုင်ငံ၊ထိုင်းနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဘူတန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
ပန်ဟိုက်ရွာ၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်
ပန်ဟိုက်ရွာ (Panghaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မိုင်းကိုင်မြို့နယ်၊ နားဟွယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၄၇၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားဟွယ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၀၂ ဦး၊ မ ၁၁၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဦးသန့်
ငယ်စဉ်ဘဝ
မောင်သန့်သည် ငယ်စဉ်ကပင် စာရေးဆရာလုပ်ရန် ဝါသနာ ထုံခဲ့ရာ ရှေးခေတ်မြန်မာစာပေ ပညာရှင်ကြီးများရေးသားခဲ့သော ပျို့၊ ကဗျာ၊ မော်ကွန်းရာဇဝင်စသည့် ရှေးဟောင်းစာပေများနှင့် ရာဇဝင်များကို အချိန်ရလျှင်ရသလို လေ့လာလိုက်စားခဲ့သည်။ ဤသို့ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၊ ရှင်မဟာ သီလဝံသမှ စ၍ နတ်ရှင်နောင်၊ နဝဒေး၊ လှိုင်ထိပ်ခေါင်တင်၊ မြဝတီမင်းကြီးဦးစ၊ စလေဦးပုည အဆုံး မြန်မာစာဆို တော်ကြီးများ၏ လက်ရာအဖုံဖုံကို လေ့လာဖတ်ရှုမှတ်သားခဲ့သည်။ မောင်သန့် ၁၂ နှစ်သားအရွယ်မှာပင် ဖခင်ဖြစ်သူ၏စာအုပ်စင်မှ ရှိတ်စပီးယား၊ နာမည်ကျော် စုံထောက် စာရေးဆရာ ဆာအာသာကိုနင်ဒွိုင်း စသူတို့၏ အင်္ဂလိပ်ဝတ္တုကြီးများကို မွှေနှောက်ရှာဖွေ၍ ဖတ်ရှုတတ် နေလေပြီ။ သို့သော် မောင်သန့်အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ်တွင် ဖခင်ကြီးရုတ်တရက်ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရာ၊ မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်နန်းသောင်မှာ သားလေးယောက်နှင့်ဘဝကို ရုန်းကန်ကြိုးစားရတော့သည်။ ပန်းတနော်အထက်တန်းကျောင်းနှင့် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင် သမိုင်းဘာသာရပ်ကို သင်ယူ လေ့လာခဲ့သည်။ တက္ကသိုလ် ပြီးဆုံးသောအခါ ပန်းတနော်မြို့ အမျိုးသားကျောင်းတွင် ဆရာလုပ်ရန် ပြန်လာခဲ့သည်။ အသက် ၂၅ နှစ်တွင် ထိုကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အနီးအနားရှိ မအူပင်မြို့တွင် နေထိုင်ပြီး ပညာအုပ်ဖြစ်သော နောင်တစ်ချိန်၌ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာမည့် ဦးနု နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့သည်။ ဦးသန့်သည် သီလဝ ဟူသော ကလောင်အမည်ဖြင့် အချို့မဂ္ဂဇင်းနှင့် သတင်းစာအတွက် ဆောင်းပါး အပတ်စဉ်ရေးပေးသည်။ ဦးသန့်သည် စာအုပ်အချို့ကိုလည်း ဘာသာပြန်ခဲ့သည်။
ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းဘဝ
လွတ်လပ်ရေးရခါစမြန်မာနိုင်ငံတွင် ဦးနု ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်လာသောအခါ ဦးသန့်ကို ရန်ကုန်သို့ ခေါ်ယူပြီး ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် အသံလွှင့်ဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ နောက်နှစ်များတွင် ဦးသန့်အား မြန်မာအစိုးရ၏ ပြန်ကြားရေး ဝန်ကြီးဌာနတွင် အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဦးသန့်သည် ၁၉၅၁ ခုနှစ် မှ ၁၉၅၇ ခုနှစ်အထိ ဝန်ကြီးချုပ်၏ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး မိန့်ခွန်းများ ရေးသားပေးခြင်း၊ နိုင်ငံခြား ခရီးစဉ်များ စီစဉ်ပေးခြင်း နှင့် နိုင်ငံခြားမှ ဧည့်သည်တော်များကို လက်ခံတွေ့ဆုံခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံတကာ ကွန်ဖရင့် အများအပြားကို တက်ရောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၅ ခုနှစ် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ဘန်ဒေါင်းမြို့ တွင် ကျင်းပသည့် ဘက်မလိုက်လှုပ်ရှားမှု ကို မွေးဖွားပေးခဲ့သော ပထမအကြိမ် အာရှ - အာဖရိက နိုင်ငံများဆိုင်ရာ ညီလာခံတွင် အတွင်းရေးမှူး အဖြစ်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ မြို့မကျောင်း အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ဝင်လူကြီးအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
နောင်တွင် တည့်တည့်မှန်မှန်လုပ်တတ်သော၊ မှန်သည်ထင်လျှင် အလျှော့မပေးတတ်သော ဦးသန့် နှင့် တိုင်းပြည်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် ဦးနုတို့ မသင့်မမြတ်ဖြစ်ရာမှ ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် ဦးသန့်အား ကုလသမဂ္ဂဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ကာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ နယူးယောက်မြို့သို့ စေလွတ်ခဲ့သည်။ ဦးသန့်သည် ၁၉၅၇ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၁ ခုနှစ်အထိ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကုလသမဂ္ဂအမြဲတမ်းကိုယ်စားလှယ် အဖြစ်သာမက အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံ၏ လွတ်လပ်ရေး စေ့စပ်ဆွေးနွေးမှုများတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၀ ခုနှစ်တွင် မြန်မာအစိုးရသည် ဦးသန့်ကို ပြည်ထောင်စုစည်သူသင်္ဂဟ ပြန်တမ်းအရ မဟာသရေစည်သူဘွဲ့နှင့် ဗိုလ်ရာထူး ပေးအပ်သည်။
ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်
ဦးသန့်သည် ကုလသမဂ္ဂ၏ တတိယမြောက် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဖြစ်ပြီး ယင်းရာထူးအား အာရှနိုင်ငံများထဲမှ ပထမဦးဆုံး ရရှိသူဖြစ်သည်။ ဦးသန့်သည် ၁၉၆၁ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၃ ရက်မှ စတင်ကာ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဒက်ဟမ်းမားရှိုး၏ မကုန်ဆုံးသေးသော သက်တမ်းကို ဖြည့်ဆည်းရန် လုံခြုံရေးကောင်စီ၏ ထောက်ခံချက်ဖြင့် အထွေထွေညီလာခံမှ ယာယီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ၁၉၆၂ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် အထွေထွေညီလာခံမှ ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်အဖြစ် ၁၉၆၆ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၃ ရက် သက်တမ်းအထိ ခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ပထမသက်တမ်းအတွင်းတွင် ကျူးဘားဒုံးပျံပြဿနာ (Cuban Missile Crisis) ကို ဖြေရှင်းပေးရာတွင် ပါဝင်စေ့စပ်ပေးမှု နှင့် ကွန်ဂိုပြည်တွင်းစစ်ကို ပြီးဆုံးစေခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် အများက အသိအမှတ်ပြုခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ဦးသန့်သည် ၁၉၆၆ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂ရက်တွင် လုံခြုံရေးကောင်စီမှ တညီတညွတ်တည်း ထောက်ခံမှုဖြင့် အထွေထွေညီလာခံမှ ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဒုတိယသက်တမ်းအဖြစ် ထပ်မံခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဒုတိယသက်တမ်းမှာ ၁၉၇၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ ရက်နေ့ သူအငြိမ်းစားယူမည့် အချိန်အထိ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အတွင်းရေးမှူးချုပ် သက်တမ်းအတွင်းတွင် ကုလသမဂ္ဂသို့ အာရှ နှင့် အာဖရိကမှ ဒါဇင်မျှသော နိုင်ငံတို့ ဝင်ရောက်ရေးအတွက် ကြည့်ရှုစောင့်ကြပ်ခဲ့ရပြီး သူသည် တောင်အာဖရိက အသားအရောင်ခွဲခြားမှု ကို အပြင်းအထန် ဆန့်ကျင်သူဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်သူသည် UNDP, UN University, UNCTAD နှင့် UN Environmental Programme အပါအဝင် ယူအင်န် ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးနှင့် သက်ဆိုင်သော အေဂျင်စီ၊ ရန်ပုံငွေအဖွဲ့နှင့် ပရိုဂရမ် အမြောက်အမြားကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဦးသန့်သည် မြောက်မြားလှသော ကြားဝင်ဖျန်ဖြေမှုများကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ၁၉၆၂တွင် ယီမင်အရေးနှင့် ၁၉၆၈တွင် ဘာရိန်းအရေးတို့ဖြစ်သည်။ ယင်းကိစ္စတို့သည် ဒေသတွင်း ငြိမ်းချမ်းရေးကိုထိပါးစေနိုင်သည့် စစ်ဖြစ်ကြမည့် အရေးများဖြစ်ပြီး ဦးသန့်၏ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးမှုကြောင့်သာ စစ်ကိုရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အရင် အထွေအထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် နှစ်ယောက်နှင့်မတူပဲ သူသည် သက်တမ်းဆယ်နှစ်ပြည့်မြောက်သည်နှင့် အနားယူခဲ့သည်။ ဦးသန့်ကို တာဝန်ပေးခန့်အပ်ခဲ့စဉ် ၁၉၆၁ခုနှစ်က ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုက အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်သုံးဦး ထားရှိမည့် Trioka အစီအစဉ်ကို ကြိုးပမ်းလာခဲ့ဖူးသည်။ ယင်းအစီအစဉ်မှာ စစ်အေးစစ်ပွဲ ဆင်နွှဲနေကြသော ဆိုဗီယက်နှင့် အမေရိကန် ဦးဆောင်သည့် နိုင်ငံများဘက်မှ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်နှစ်ဦးနှင့် အခြားတစ်ဦး ပေါင်းသုံးဦးဖြစ်သည်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ် ဦးသန့်အား ဒုတိယသက်တမ်းအတွက် ထပ်မံတာဝန်ပေးသောအခါ ဦးသန့်၏ ပထမအကြိမ်သက်တမ်းအတွင်း စွမ်းဆောင်မှုများကြောင့် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် တာဝန်ဝတ္တရား၏ အရေးပါမှုကို သိရှိလာသော ဆိုဗီယက်တို့သည် ယင်းအစီအစဉ်ကို ထပ်မံမတင်ပြတော့ပဲ တစ်ဦးတည်းသာ ခန့်အပ်ရန် သဘောတူခဲ့သည်။
ဒုတိယသက်တမ်းအတွင်း ဦးသန့်သည် အာရပ်အစ္စရေးခြောက်ရက်စစ်ပွဲ (၁၉၆၇)၊ ပရာ့ဂ်နွေဦးတော်လှန်ရေးနှင့် ချက်ကိုဆလိုဗားကီးယားနိုင်ငံ သို့ ဆိုဗီယက်ကျူးကျော်မှု အရေးအခင်း၊ ၁၉၇၁တွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံကိုလွတ်လပ်ရေး ရရှိစေမည့် အိန္ဒိယပါကစ္စတန်စစ်ပွဲ စသည်တို့ကို အေးငြိမ်းအောင် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။ အီဂျစ်သမ္မတ နာဆာ၏တောင်းဆိုမှုကြောင့် ၁၉၆၇တွင် ဆိုင်းနိုင်းကျွန်းဆွယ်မှ ကုလငြိမ်းချမ်းရေးတပ်များ ရုပ်သိမ်းပေးရန် သဘောတူညီခဲ့မှုအတွက် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် အစ္စရေးနိုင်ငံတို့၏ ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ပြစ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဦးသန့်သည် အစ္စရေးနိုင်ငံအား စစ်မတိုက်ရန် နောက်ဆုံးမိနစ်ပိုင်းအချိန်အထိ အီဂျစ်သမ္မတ နာဆာထံ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ဦးသန့်သည် ဗီယက်နမ်စစ်ပွဲ ကိစ္စတွင် အမေရိကန်ကို လူသိရှင်ကြား ဝေဖန်ပြစ်တင်ခဲ့သည့်အတွက် တစ်ချိန်က သူနှင့် အလွန်အင်မတန် ရင်းနှီးခဲ့သော အမေရိကန်အစိုးရနှင့် ဆက်ဆံရေး ယိုယွင်းလာခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အစိုးရအဖွဲ့နှင့် ဗီယက်နမ်တို့ကြား တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံဆွေးနွေးနိုင်ရေးအတွက် သူ၏တိတ်တဆိတ်ကြိုးပမ်းမှုအား သမ္မတ ဂျွန်ဆင် အစိုးရအဖွဲ့၏ ငြင်းပယ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ဦးသန့်သည် အမျိုးအမည်မသိယာဉ်ပျံများ (UFO) ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ဝင်တစားလေ့လာခဲ့သည်။ ၁၉၆၇တွင် သူသည် အမေရိကန်လူမျိုး ရူပဗေဒပညာရှင် ဒေါက်တာဂျိမ်းစ်အီးမက္ကဒေါ်နယ်အား UFO နှင့်ပတ်သက်၍ ကုလသမဂ္ဂတွင် စကားပြောနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ၁၉၇၁ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၃ရက်နေ့တွင် ဦးသန့်က သူသည် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်နှင့်မျှ တတိယသက်တမ်း အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် အဖြစ် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ကုလသမဂ္ဂ လုံခြုံရေးကောင်စီသည် ဆက်ခံမည့်သူကို သီတင်းပါတ်ပေါင်းများစွာ အပူတပြင်း ရှာဖွေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကွတ်ဝါးလ်ဟိုင်း ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ဦးသန့်သည် ၎င်း၏သက်တမ်းမကုန်ဆုံးမီ ၁၀ ရက်အလို ကွတ်ဝါးလ်ဟိုင်း၏ ၅၃ နှစ်ပြည့်မွေးနေ့ဖြစ်သော ၁၉၇၁ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၁ရက်နေ့တွင် တာဝန်ဝတ္တရားများကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ကုလသမဂ္ဂ၏ အထွေထွေညီလာခံတွင် သူ၏နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်မိန့်ခွန်းပြောရာ၌ သူသည် သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးအခုမှ ကျသွားကြောင်း၊ အခုမှ စိတ်သက်သာပြီး လွတ်မြောက်မှုကို ခံစားရကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ နယူးယောက်တိုင်းမ်စ် သတင်းစာ၏ ၁၉၇၁ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၇ရက်နေ့ အယ်ဒီတာ့အာဘော်တွင် ဦးသန့်လွတ်မြောက်ခြင်း The Liberation of U Thant ဟူသောခေါင်းစီးဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးအကျိုးတော်ဆောင်ဦးသန့်ကို အငြိမ်းစားယူပြီးနောက်တွင်လည်း လိုအပ်ဦးမည်ဖြစ်ကြောင်း ချီးကျူးဂုဏ်ပြု ရေးသားခဲ့သည်။
အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်ကာလအတွင်း ဦးသန့်သည် Palisade နှင့် Douglas Avenues လမ်းကြား၊ ၂၃၂လမ်းအနီးရှိ ၄.၇၅ ဧကမျှကျယ်သော Riverdale, Bronx ခြံတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးနေ့ရက်
၁၉၇၄ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၂၅ ရက်တွင် ဦးသန့်သည် နယူးယောက်မြို့၌ ပါးစောင်ကင်ဆာဖြင့်ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ဦးသန့်၏ရုပ်ကလာပ်ကို မြန်မာပြည်သို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ထိုစဉ်က ပြည်တွင်းနိုင်ငံရေး အခြေအနေကြောင့် နိုင်ငံတော်အခမ်းအနားဖြင့် ဂုဏ်ပြုသင်္ဂြိုဟ်ခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ ထိုစဉ်က သမ္မတဖြစ်သူ ဦးနေဝင်းသည် ဦးသန့်အား မြန်မာပြည်သူများက ချစ်ခင်ကြသည်ကို စိုးရိမ်၍လည်းကောင်း၊ ဦးသန့်၏မိတ်ဆွေဖြစ်သော ဦးနုမှ ဦးသန့်အကြောင်းပြကာ ဒီမိုကရေစီရေး ဆန္ဒပြမည်ကို စိုးရိမ်၍လည်းကောင်း ဦးသန့်၏ ရုပ်အလောင်းထည့်ထားသော ခေါင်းတလား ရန်ကုန်လေဆိပ်သို့ ရောက်သည့်တိုင် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများက လာရောက် ကြိုဆိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ လာရောက်ကြိုဆိုခဲ့သော ဒုတိယပညာရေးဝန်​ကြီး ဦးအောင်ထွန်းအား ထို့နောက် ရာထူးမှ အနားပေးခဲ့သည်။ ဦးနေဝင်းက ဦးသန့်၏ ရုပ်အလောင်းအား အစိုးရအဖွဲ့မှ မည်သူ့ကိုမျှ မပါဝင်စေပဲ သင်္ဂြိုဟ်စေခဲ့သည်။
၁၉၇၄ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၅ရက်နေ့တွင် ဦးသန့်အားမမြှုပ်နှံမီ နာရီအနည်းငယ်မျှအလိုတွင် အများပြည်သူ နောက်ဆုံးဂါရဝပြုနိုင်ရန် ရန်ကုန်မြို့ ကျိုက္ကဆံကွင်းတွင် ပြသထားသည်။ ထိုစဉ်တွင် သာမန်သုဿာန်တွင် မြှုပ်နှံမည်ကို မလိုလားကြသော ကျောင်းသားနှင့်ပြည်သူအချို့က ဦးသန့်၏ ရုပ်အလောင်းအား လုယူသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်ကျောင်းသားများက ဦးသန့်၏ ရုပ်အလောင်းကို ယခင် ဦးနေဝင်းမှ ၁၉၆၂ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၈ ရက်နေ့တွင် ဒိုင်းနမိုက်ဖြင့် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခဲ့သော ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားသမဂ္ဂနေရာဟောင်းတွင် မြှပ်နှံသင်္ဂြိုဟ်လိုက်သည်။ ဒီဇင်ဘာလ ၅ရက်နေ့မှ ၁၁ရက်နေ့အတွင်း ကျောင်းသားများသည် ယာယီဦးသန့်ဗိမ္မာန်ပြုလုပ်ကြပြီး အစိုးရဆန့်ကျင်ရေးတရားများ ဟောပြောကြသည်။ ၁၉၇၄ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၁ရက်နေ့ နံနက်လင်းအားကြီးအချိန်တွင် အစိုးရစစ်တပ်မှ ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ ကျောင်းသားအချို့ကို ဝင်ရောက်ပစ်ခတ်ပြီး ဦးသန့်၏ ရုပ်အလောင်းကို ပြန်လည်ယူဆောင်သွားကာ ရွှေတိဂုံစေတီတော် ခြေရင်းတွင် မြှပ်နှံပေးလိုက်သည်။
ယင်းသို့ တရကြမ်း ဝင်ရောက်လုယူမှုကြောင့် ကျောင်းသားများနှင့် ပြည်သူအများပါဝင်သော အုံကြွမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မြို့နှင့် အနီးဝန်းကျင်တွင် စစ်အုပ်ချုပ်ရေး ကြေညာခဲ့သည်။ ယင်းနောက် လူထုအုံကြွမှုကို အပြင်းအထန်နှိမ်နင်းခဲ့သဖြင့် ကျောင်းသားများနှင့် ပြည်သူများ သေဆုံးခဲ့သည်။ ယင်းကို ဦးသန့် အရေးအခင်း‎ဟု ခေါ်တွင်သည်။
၁၉၇၈တွင် ဦးသန့်ရေးသော ကုလမှရှုမြင်ချက် (View from the UN) စာအုပ်ကို အမေရိကန်ပုံနှိပ်တိုက် (American publishing house) မှ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ နယူးယောက်မြို့တော် ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂဌာနချုပ်အနီးရှိ မြစ်တွင်းမှ ဘဲလ်မောင့်ကျွန်း (Belmont Island) ကို ဦးသန့်အားဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ဦးသန့်ကျွန်းဟု နာမည်ပြောင်းပေးခဲ့ကြသည်။
မိသားစု
ဦးသန့်သည် ဒေါ်သိန်းတင်နှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားကာ သား သမီး၃ ဦး၊ မြေး ၄ ဦးနှင့် မြစ် ၃ ဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။ ဦးသန့်၏ တစ်ဦးတည်းသော မြေးယောက်ျား ဦးသန့်မြင့်ဦး သည် သမိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကုလသမဂ္ဂ နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာဌာနတွင် ဝါရင့်ဝန်ထမ်းဖြစ်ပြီး The River of Lost Footsteps (ခြေရာပျောက်မြစ်) ကို ရေးသားခဲ့သည်။
လက်ပံချောင်းရွာ၊ နတ်ပေး
လက်ပံချောင်းရွာ၊ နတ်ပေး
ကောဝိဒ၊ ဦး၊ သျှင်
၂ဝဝရ သံဃာ့ အရေးတော်ပုံကို စစ်တပ်က ပစ်ခတ် နှိမ်နှင်းခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း ထိုင်း - မြန်မာ နယ်စပ်မှာ၊ နိုင်ငံတကာ သတင်း မီဒီယာတွေက ဦးဦးဖြားဖြား ကိုယ်တွေ့ သတင်းအဖြစ် တွေ့ဆုံ အင်တာဗျူးခဲ့ကြရတဲ့ သံဃာ ကိုယ်စားလှယ် အဖွဲ့ (သံဃာ့ ကောသလ အဖွဲ့) ခေါင်းဆောင် အရှင် ဦးကောဝိဒရဲ့ ထေရုပ္ပတ္တိအကျဉ်းကို မိုးမခ ကွန်ရက် စာမျက်နှာကနေ ပြန်လည် ကူးယူ ဖော်ပြလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အရှင် ဦးကောဝိဒ
၁၉၈၃၊ အောက်တိုဘာ ၁ဝ တွင် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ တိုက်မော်ရွာမှာ မွေးဖွားသည်။ မွေးချင်း ၅ ဦး အနက် ဒုတိယမြောက် ဖြစ်သည်။
၁၂ နှစ်သားတွင် သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး အမ်းမြို့ ဝဏ္ဏိတာရာမ ပရိပတ္တိ စာသင်တိုက်တွင် စာသင်သား အဖြစ် ပညာ သင်ယူခဲ့သည်။ ၁၆ နှစ်တွင် ပထမငယ်၊ ၁၇ နှစ်တွင် ပထမလတ်၊ ၁၈ နှစ်တွင် ပထမကြီး အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ဆက်လက်ပြီး ဓမ္မစရိယတန်း ၄ နှစ် ဆည်းပူးခဲ့သည်။
၂ဝဝ၅ ခုနှစ်တွင် နန်းဦးကျောင်းသို့ ပြောင်းရွေ့ သီတင်းသုံးသည်။
၂ဝဝရ သံဃာ့ အရေးအခင်းတွင် သံဃာ ကိုယ်စားလှယ် အဖွဲ့ (သံဃာ့ ကောသလအဖွဲ့) ကို ဦးဆောင်ပြီး လှုပ်ရှားခဲ့သည်။
၂ဝဝရ အောက်တိုဘာ ၁၈ တွင် ထိုင်း - မြန်မာ နယ်စပ်သို့ တိမ်းရှောင်ခဲ့သည်။
မမျိုးစု
မမျိုးစု
ရွာသစ်ရွာ၊ ဘန့်ဘွေးကုန်း
ရွာသစ်ရွာ၊ ဘန့်ဘွေးကုန်း
လဲကန်ရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
လဲကန်ရွာ (Lekan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ လဲကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၁၉၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝက္ကဘူးရွာ၊ ရွာငံမြို့နယ်
ဝက္ကဘူးရွာ (Wetkabu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ရွာငံမြို့နယ်၊ ကျန်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၈၉၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျန်တောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၀၃ ဦး၊ မ ၁၉၁၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၂၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရွာငံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချောင်းတက်ရွာ၊ ချောက်မြို့နယ်
ချောင်းတက်ရွာ (Chaungtet)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ ချောက်မြို့နယ်၊ ချောင်းတက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၁၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ချောင်းတက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၉၈ ဦး၊ မ ၁၅၉၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကိုဆိုဗိုနိုင်ငံ
ကုလသမဂ္ဂ လုံခြုံရေးကောင်စီ ဆုံးဖြတ်ချက် ၁၂၄၄ အရ ကိုဆိုဗိုဒေသ အုပ်ချုပ်ရေးအား ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် ကုလသမဂ္ဂသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ နိုင်ငံတချို့က အသိအမှတ်ပြုသော ကိုဆိုဗိုသမ္မတနိုင်ငံသည် လွတ်လပ်သော နိုင်ငံအဖြစ် ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ကြေညာခဲ့ပြီး ၎င်းပိုင်ဆိုင်သော နယ်မြေအတော်များများပေါ်တွင် ချုပ်ထိန်းထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မြောက်ကိုဆိုဗိုဒေသကိုမူ ဆားဘီးယားသမ္မတနိုင်ငံ၏ လက်အောက်ခံများက ချုပ်ထိန်းထားခဲ့သည်။ ဆားဘီးယားနိုင်ငံမှ ကိုဆိုဗိုနိုင်ငံ၏ တစ်ဖက်သတ်ခွဲထွက်မှုကို လက်မခံဘဲ ကိုဆိုဗိုဒေသကို ဆားဘီးယားသမ္မတနိုင်ငံ အတွင်းမှ ကုလသမဂ္ဂ အုပ်ချုပ်သည့်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ်သာ အသိအမှတ်ပြုထားခဲ့သည်။
လက်ပံဖျားရွာ၊ ခမောင်းချောင်း
လက်ပံဖျားရွာ၊ ခမောင်းချောင်း
အလယ်ရွာ၊ ဘန့်ဘွေးကုန်း
အလယ်ရွာ၊ ဘန့်ဘွေးကုန်း
ထိန်ကုန်းရွာ၊ နတ်ပေး
ထိန်ကုန်းရွာ၊ နတ်ပေး
ငှက်မြီးတို
ငှက်မြီးတို (Pnoepyga albiventer) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဟိမဝန္တာမှ အင်ဒိုချိုင်းနားအထိ တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာနမှ ယင်းငှက်ကို မျိုးဆက်ပျက်သုဉ်းမည့်အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိမဝန္တာတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်တွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ
မန္တလေး ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာ
မန္တလေးကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာ(Mandalay Convention Centre; MCC)သည် မန္တလေးမြို့ရှိ ခေတ်မီကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာတစ်ခုဖြစ်သည်။မြို့တော်ဝန် ဦးအောင်မောင်းလက်ထက်က စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဦးရဲလွင်လက်ထက် ၂၀၁၈ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ၉ရက်နေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ဤကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာသည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာ ၄ခုမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း
မန္တလေးမြို့တွင် ပွဲကြီးကြီးမားမားရှိပါက မြို့တော်ခန်းမကိုသာ အများဆုံး အသုံးပြုနေခဲ့ရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုသူများ များပြားလာသဖြင့် မန္တလေးမြို့တော်ဝန် ဦးအောင်မောင်းက စက်တင်ဘာလ ၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် လိုအပ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး တင်ဒါခေါ်ရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် တင်ဒါခေါ်ခဲ့ပြီး တင်ဒါပြိုင်သူ ၂၃ ယောက် အနက် CAD ကုမ္ပဏီနှင့် New Star Light တို့ ပူးပေါင်းထားသည့် ကုမ္ပဏီက အနိုင်ရခဲ့ပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလမှစ၍ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် Mandalay Investment and Development Group (MIDG) ကုမ္ပဏီကို ထူထောင်ကာ မန္တလေးမြို့တော်စည်ပင်သာယာရေးကော်မတီဖြင့်တရားဝင် အကျိုးတူ ပူးပေါင်းကာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုအဆောက်အဦးကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၅ သန်း အကုန်အကျခံကာ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
တည်ဆောက်ခြင်း
Mandalay Convention Centre and Commercial Complex စီမံကိန်းကို သိပ္ပံလမ်း၊ လမ်း၇၀နှင့် ၇၂လမ်းကြားရှိ မန္တလေးမြို့တော်စည်ပင်သာယာရေးကော်မတီမှ စီမံခန့်ခွဲပိုင်ခွင့်ရှိသော ၁၄.၇၈ဧက အကျယ်ရှိသောမြေကွက်လပ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်ကာ အဆင့်သုံးဆင့်ခွဲ၍ တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ဤကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာသည် စီမံကိန်း၏ ပထမအဆင့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းဖြစ်သည်။
မန္တလေး ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာသည် မြေဧက၂.၃၈ဧကပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားကာ ၃၈၆ ပေ× ၃၀၅ ပေ ကျယ်ဝန်းပြီး ကွန်ကရစ်နှင့် သံဘောင် ၄ ထပ် အဆောက်အအုံဖြစ်ကာ ကြမ်းခင်းဧရိယာ ၂၂၀၀၀၀ စတုရန်းပေရှိသည်။
ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာမှာ ၂၀၁၆ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးရမည်ဖြစ်သော်လည်း မပြီးစီးခဲ့ဘဲရှိနေခဲ့သည်။၂၀၁၆ခုနှစ် အစိုးရအသစ်တက်လာချိန်တွင် မြို့တော်ဝန်အသစ်ဖြစ်သူ ဒေါက်တာရဲလွင်မှ စီမံကိန်းကို စစ်ဆေးရာမှ ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာတည်ဆောက်ထားမှုမှာ ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာအဆင့်အတန်းမမီခြင်း၊ခန်းမကျယ်တစ်ခုသာပါရှိခြင်း၊ မြေညီထပ်ရှိ ဘက်စုံခန်းမကြမ်းခင်းများ အက်ကွဲနေခြင်း၊ သန့်စင်ခန်းများတွင် အာရုံခံကိရိယာများ(Sensor) တပ်ဆင်မထားခြင်း၊ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းမပြီးမီ ယခင်အစိုးရလက်ထက် အကြိုဖွင့်လှစ်ခြင်းအတွက် စက်လှေခါးများတပ်ဆင်ထားသည့်အတွက် စက်လှေခါးများ ပျက်စီးနေခြင်းတို့ဖြစ်ပေါ်နေသည့်အတွက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခိုင်းခဲ့သည့်အပြင် အ​ဆောက်အဦး၏ ဒီဇိုင်းပိုင်းကိုပါ ​ပြောင်းလဲခဲ့ရသည်။
အချက်အလက်များ
နိုင်ငံတကာအဆင့်မီ ဗဟို​လေ​အေး​ပေးစနစ်၊ အသံစနစ်၊ မီးသတ်အချက်​ပေးနှင့် မီးသတ်စနစ်၊ အ​ရေး​ပေါ်မီးစနစ်၊ အလိုအ​လျောက် မီးငြှိမ်းသတ်အာရုံခံများ၊ ကြမ်းခင်းမီးခလုတ်ခုံများ၊ ဓာတ်​​လှေခါး၆စင်း၊ စက်​လှေခါး ၃စင်း၊ အ​ရေး​ပေါ်​လှေခါးများ ထည့်သွင်း တည်​ဆောက်ထားသည်။ ဒုတိယအထပ်တွင် ​ခေါင်မိုးမြက်ခင်းပြင်ဥယျာဉ်တစ်ခု ထည့်သွင်းတည်​ဆောက်ထားသည်။ သိပ္ပံလမ်းနှင့် ယုဇနလမ်းကို ဆက်သွယ်ထား​သော ​မြေ​အောက်လမ်းတစ်ခုကိုပါ ထည့်သွင်း ​ဖောက်လုပ်ထားသည်။ သန့်စင်ခန်းများကိုလည်း အာရုံခံကိရိယာများဖြင့် တည်​ဆောက်ထားကာ ဘီးတပ်ကုလားထိုင် အသုံးပြုသူများအတွက်လည်း သီးသန့်သန့်စင်ခန်းထားရှိသည်။
အကြိုဖွင့်လှစ်ခြင်း (Soft Opening)
မန္တ​လေးကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာကို ဝန်ကြီးချုပ် ဦးရဲမြင့်အစိုးရလက်ထက် ၂၀၁၆ခုနှစ် မတ်လ၁၃ရက်​နေ့ နံနက်၈နာရီတွင် အကြိုဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။မန္တ​လေးတိုင်း​ဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့ စည်ပင်သာယာ​ရေးဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီး မန္တ​လေးမြို့​တော်ဝန် ဦး​အောင်​မောင်း၊ က​မ္ဘောဇဘဏ်လီမီတက်နှင့် ဧရာဝတီဘဏ်တို့မှ မန်​နေဂျင်းဒါရိုက်တာများဖြစ်သည့် ဦး​အောင်​ကျော်မျိုး၊ ဦးဖြိုး​အောင်၊သမဝါယမဘဏ်လီမီတက် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဦးရန်​အောင်၊ MIDGဥက္ကဋ္ဌ ဦး​​ကျော်ကျော်ဝင်း၊ C.A.D​ဆောက်လုပ်​ရေးကုမ္ပဏီ မန်​နေဂျင်းဒါရိုက်တာ ဦးဇင်မင်း​ဆွေတို့မှ ဖဲကြိုးဖြတ်ဖွင့်လှစ်​ပေးခဲ့သည်။ ထို့​နောက် မန္တ​လေးတိုင်း​ဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် ဦးရဲမြင့်က ဆိုင်းဘုတ်ကို စက်ခလုတ်နှိပ်၍ ဖွင့်လှစ်​ပေးခဲ့သည်။
ဖွင့်လှစ်ခြင်း (Grand Opening)
အလုံးစုံတည်​ဆောက်ပြီးစီးခဲ့​သော မန္တလေး ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာကို ၂၀၁၈ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၉ရက်​နေ့ နံနက်၈နာရီတွင် ၂၀၁၈ မန္တ​လေးစီးပွား​ရေးဖိုရမ်နှင့်အတူ ကျင်းပခဲ့ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကော်မရှင်ဥက္ကဋ္ဌ ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ရုံးဝန်ကြီးဌာန ပြည်​ထောင်စုဝန်ကြီး ဦး​သောင်းထွန်းတက်​ရောက်ခဲ့သည်။
နယူးစတားလိုက်​ဆောက်လုပ်​ရေး၏ဥက္ကဋ္ဌ ဦး​ကျော်​ကျော်ဝင်းက မြို့​တော်ဝန် ​ဒေါက်တာရဲလွင်အား ကွန်ဗင်းရှင်းစင်တာကို လွှဲ​ပြောင်း​ပေးခဲ့ပြီး စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန ဒုတိယဝန်ကြီး ဦးအောင်ထူး၊ မန္တလေးမြို့တော်စည်ပင်သာယာရေးကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ မန္တလေးမြို့တော်ဝန် ဒေါက်တာရဲလွင်၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး စိုက်ပျိုးရေး၊ မွေးမြူရေးနှင့် ဆည်မြောင်းဝန်ကြီး ဒေါက်တာစိုးသန်း၊ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်နှင့် ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီး  ဦးဇာနည်အောင်၊  စီမံကိန်းနှင့်  ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ဦးမြတ်သူ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကော်မရှင်၏အတွင်းရေးမှူး ရင်းနှီး မြှုပ်နှံမှုနှင့် ကုမ္ပဏီများ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးအောင်နိုင်ဦး၊ မြန်မာနိုင်ငံ ဆန်စပါးအသင်းချုပ်ဥက္ကဋ္ဌ ဦးချစ်ခိုင်နှင့် နယူးစတားလိုက်ဥက္ကဋ္ဌ ဦးကျော်ကျော်ဝင်းတို့က ဖဲကြိုးဖြတ်ဖွင့်လှစ်ပေးသည်။ ထို့နောက် မြန်မာနိုင်ငံရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကော်မရှင်ဥက္ကဋ္ဌ  ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ရုံးဝန်ကြီးဌာန  ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးသောင်းထွန်းနှင့် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး အစိုးရအဖွဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်  ဒေါက်တာဇော်မြင့်မောင်တို့က  Mandalay Convention Centre ဆိုင်းဘုတ်ကို စက်ခလုတ်နှိပ်၍   ဖွင့်လှစ်ပေးကြပြီး  အမွှေးနံ့သာရည်ဖြင့် ပက်ဖျန်းပေးကြသည်။
စလင်းကုန်းရွာ၊ ကိုင်းငူ
စလင်းကုန်းရွာ၊ ကိုင်းငူ
ပတဲကောကြီး
ပုံသဏ္ဌာန် 	: 	အပင် အမြဲစိမ်း အပင်ငယ် မျိုးဖြစ်သည်။ အမြင့် ၅-၈ ပေ အထိ မြင့်သည်။ ရွက်ယောင် ပင်စည် ဖြစ်ပြီး ထောင်မတ်၍ ပေါက်သည်။ ပင်စည် လုံးမာ ၍ ချောမွေ့ သည်။ အရွက်ပင်စည် လုံး အား ပတ်၍ ရွက်လွှဲ ထွက်သည်။ အလျား ၁-၂ ပေ အထိ ရှိ၏။ ရွက်ပြား ကျဉ်း၏။ ရွက်ရင်းပိုင်း သို့မဟုတ် သွယ်ပြီး ရွက်ထိပ်သို့ ချွန်သွယ် သွားသည်။ ဂုံမင်း ရွက်နှင့် တူသည်။ ရွက်ညှာ တိုသည်။ ရွက်လယ်ကြော ထင်ရှား၍ မြောင်းပါသည်။ အရွက် မျက်နှာပြင် နှစ်ဖက်လုံး ချောမွေ့ပြီး ရွက်နားညီသည်။ အပွင့်သေးငယ်ပြီး အဖြူ ရောင်တွင် နီညို စင်းကလေး များ ရှိသည်။ အမြစ်ဥ - ဥပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပြီး နနွင်း တက်နှင့် တူသည်။ အမြှေး ဖတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ မြစ်မြွှာ နည်းသည်။ အသုံးပြုနိုင်သည့်အစိတ်အပိုင်းများ 	: 	ဥတက်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင်တွေ့နိုင်သောနေရာများ 	: 	မြန်မာ နိုင်ငံ အနှံ့ အပြား တွင် သဘာ၀ အလျောက် ပေါက်ရောက်သည်။ ပေါက်ရောက်ပုံ သဘာ၀ ပေါက်ပင် ဖြစ်သည်။ အသုံးဝင်ပုံ 	: 	အာနိသင် မြန်မာ ဆေးကျမ်း များ အလိုအရ ပတဲကော မြစ်သည် ပူ ၊ စပ်၊ ခါး သော အရသာ ရှိ၏။ ပူ၍ ထက်မြက်သော ဂုဏ်သတ္တိ ရှိ၏။ သွေး ၊ သလိပ်ကို ကြေစေ၍ အဆိပ် ကို လည်းကောင်း ၊ ရောင်ရမ်း သော အနာ ကို လည်းကောင်း နိုင်သော သတ္တိ ရှိ၏။ ဝမ်းမီးကို တောက်စေသည်။ နှလုံး ကို အကျိုး ပြုသည်။ နှုတ်ကို မြိန်စေသည်။ အသုံးပြုပုံ- ဥတက် ၁။ ပတဲကောကြီး ကို ဝမ်းကိုက် ရောဂါ၊ သွေးဝမ်းကျ ရောဂါ၊ ပန်းနာရောဂါ၊ နှလုံး ရောဂါ ပျောက် ဆေးများ အဖြစ် ဖော်စပ် အသုံးပြု၏။ ၂။ ဆီးခဲလျှင် ပတဲကော ကို ဆန်ဆေးရည် နှင့် သွေးသောက်က ဆီးရွှင်စေ၏။ ၃။ ပတဲကောကြီး မြစ်ကို ချင်းစိမ်းအရည်၊ ပျားရည်နှင့် လျက်ပေးက ချောင်းဆိုး ရောဂါ ပျောက်၏။ ၄။ ပတဲကောကြီး နှင့် စမုန်ဖြူ၊ ဆားမီးဖုတ် တို့ကို အမှုန့် ပြု၍ အနည်းငယ်မျှ လျက်ပေး သော် ရင်နာ၊ ဝမ်းနာ ပျောက်၏။ ၅။ ဆီးအိမ်တွင် ဆီးရှိလျက် ဆီးအောင့် ဆီးချုပ်နေမူ ပတဲကောကြီး မြစ်ကို ရေနှင့် သွေးသောက် သော် ပျောက်၏။ ၆။ အဖျား ရောဂါ များ အတွက် အဖျားကို နိုင်စေ သော ငန်းဆေးနှင့် ပတဲကောကြီး ပြုတ်ရည် တိုက်ပါက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်း၏။ ၇။ ပတဲကောကြီး၊ ချင်းခြောက်၊ သိန္ဓောဆား တို့ကို ဆတူ စပ်၍ အမှုန့်ပြု သောက်သော် အစာ မကြေ ရောဂါ ပျောက်ကင်း၏။
စားကျက်ရွာ၊ နတ်ပေး
စားကျက်ရွာ၊ နတ်ပေး
ကြံတောစုရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ရှင်းရွာ၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်
ပန်ရှင်းရွာ (Pangshin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ်၊ လုတ်ခိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၄၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လုတ်ခိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၄၀ ဦး၊ မ ၉၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၈၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းရယ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထီဆွမ်ရွာ၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်
ထီဆွမ်ရွာ(Htisum)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်၊ အင်းရှည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၄၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်းရှည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၉၄၂ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၄၄၂၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကော့ကရိတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မုံပင်ရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
မုံပင်ရွာ (Monpin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ လဲကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၁၉၄ ဖြစ်သည်။
ကလိန်အောင်မြို့
ကလိန်အောင်မြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း၊ တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ထားဝယ်ခရိုင် ရေဖြူမြို့နယ်တွင် ပါဝင်သော မြို့နယ်ခွဲအဆင့်ရှိ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ကလိန်အောင်သည် ထားဝယ်မြစ်၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းနံဘေးတွင် တည်၏။ ကလိန်အောင်အနီးတွင် ရှေးခေတ် အောင်သာဝတီမြို့ဟောင်း တည်ရှိသည်။ အနောက်မြောက်ဘက် ကုန်းမြင့်ထက်တွင် ဘုရားငါးဆူ တည်ရှိသည်။ ကလိန်အောင်မှ နက္ခတ်ခွင်ပါ ရှေးဟောင်း ကျောက်ချပ်ကြီး တချပ် တူးဖော်ရရှိ ခဲ့ဖူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းသုတေသီများအတွက် လေ့လာစူးစမ်းရန် အခွင့်ကောင်း ဖြစ်သည်။
ဘုရားငူ
ဘုရားငူ
ဒဘတ်ယန်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
ဒဘတ်ယန်ရွာ(Dabatyang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ဒဘတ်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၇၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒဘတ်ယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈ ဦး၊ မ ၁ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ညောင်ခြေထောက် (အထက်)ရွာ၊ စမ်းရွာကြီး
ညောင်ခြေထောက် (အထက်)ရွာ၊ စမ်းရွာကြီး
ဘလိဇ်မြို့
ဘလိဇ်မြို့သည် အမေရိကတိုက် အလယ်ပိုင်းရှိ နိုင်ငံ တစ်ခုဖြစ်သော ဘလိဇ်နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး မြို့ဖြစ်သည်။ တရားဝင် မဟုတ်သော ခန့်မှန်းခြေ စာရင်းဇယား အရ လူဦးရေ ၇ သောင်း သို့ ၇ သောင်းကျော် ခန့်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ဘလိဇ်မြစ်ဝတွင် တည်ရှိပြီး ကာရစ်ဘီယံပင်လယ်၏ ကမ်းရိုးတန်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဘလိဇ်မြို့သည် ဘလိဇ်နိုင်ငံ၏ အဓိက ဆိပ်ကမ်းမြို့ ဖြစ်ပြီး ငွေကြေးဆိုင်ရာ နှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ဗဟိုဒေသ ဖြစ်သည်။ အပျော်စီးသင်္ဘော အချို့သည် ဆိပ်ကမ်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျောက်ချ ရပ်နားလေ့ ရှိပြီး ဒေသခံများက ကြည့်ရှု စောင့်ရှောက် ထားကြသည်။ ၁၉၆၁ အောက်တိုဘာ ၃၁ ရက်နေ့ တွင် တိုက်ခတ်ခဲ့သော ဟက်တီ ဟာရီကိန်းကြောင့် တစ်မြို့လုံးနီးပါး ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ယခင်က ဗြိတိသျှ ဟွန်ဒူးရပ်စ် ၏ မြို့တော် အဖြစ် ရှိခဲ့ပြီး ၁၉၇၀ ခုနှစ်တွင် အစိုးရက မြို့တော်သစ်ဖြစ်သော ဘယ်လ်မိုပန်မြို့သို့ ရွှေ့ပြောင်းသည် အထိပင် ဖြစ်သည်။
ထိန်ကန်ကြီးရွာ၊ မြစ်သားမြို့နယ်
ထိန်ကန်ကြီးရွာ (Hteinkangyi)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ မြစ်သားမြို့နယ်၊ ပွဲလုံးကျော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၉၃၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပွဲလုံးကျော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၄၈ ဦး၊ မ ၁၈၆၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြစ်သားမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား
ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား ဝေါဟာရတွင် တရားဝင် အဓိပ္ပာယ်များအမျိုးမျိုး နှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များသည် ကမ္ဘာ့နေရာအနှံ့အပြား၌ ရှိနေကြသည်။ ကုလသမဂ္ဂ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ကျယ်ဝန်းလှပြီး၊ မိခင်နိုင်ငံ၏အပြင်ဘက်တွင် အလုပ်လုပ်သည့် မည်သူမဆိုအထိ ပါဝင်သည်။ နိုင်ငံတွင်းရွှေ့ ပြောင်းလုပ်ကိုင်သူများကို ဖော်ပြရာတွင်လည်း ဤဝေါဟာရကို သုံးစွဲသည်။ ရာသီပေါ်အလုပ်များကဲ့သို့သော အလုပ် နောက်လိုက်လုပ်နေသူများလည်းပါဝင်သည်။
ကုလသမဂ္ဂ၏အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်
"ကုလသမဂ္ဂ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများအားလုံး နှင့် မိသားစုဝင်များ၏ အခွင့်အရေးများကို အကာအကွယ်ပေးရေး သဘောတူညီချက်" တွင် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားကို အောက်ပါ အတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသည်။ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား ဝေါဟာရသည် နိုင်ငံတစ်ခုတွင် ထိုနိုင်ငံ၏နိုင်ငံသားမဟုတ်သူ သူ သို့မဟုတ် သူမ သည် အခကြေးငွေဖြင့်လုပ်ကိုင်ခြင်းတစ်ခုတွင် ပါဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ရှိသူကို ရည်ညွှန်းသည်။ သဘောတူညီချက်ကို မက်ဆီကို၊ ဘရာဇီး နှင့် ဖိလစ်ပိုင် (နိုင်ငံခြားလုပ်သားပံ့ပိုးသည့်နိုင်ငံများထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်) တို့မှ မှန်ကန်ကြောင်းထောက်ခံကြသည်။ သို့သော် အမေရိကန်၊ ဂျာမနီ နှင့် ဂျပန် (နိုင်ငံခြားလုပ်သားလက်ခံသည့် နိုင်ငံများထဲတွင် ပါဝင်သည်) တို့မှသဘောတူညီချက်ကို မထောက်ခံပါ။
ကနေဒါနိုင်ငံ
ကနေဒါနိုင်ငံတွင် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများအတွက် ချဲ ့ ထွင်ထားသည့် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးအစီအစဉ်တစ်ခုကို ဝန်ဆောင်မှုကနေဒါ ၏ လတ်တလောချမှတ်ထားမှုအောက်တွင် ကုမ္ပဏီများသည် ယာယီနိုင်ငံခြားလုပ်သားများစုဆောင်းရန် စတင်နေကြသည်။
တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ
တရုတ်ပြည်၏ဆင်းရဲသည့် အရပ်ဒေသများမှ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများသည် ပိုမိုပြည့်စုံကြွယ်ဝသည့် ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် အလုပ်ရှာဖွေကြသည်။ တရုတ်အစိုးရ ၏ စာရင်းအင်းများအရ တရုတ်ပြည်၏ လက်ရှိရွှေ ့ပြောင်းလုပ်သား အရေအတွက်သည် သန်း ၁၂၀ ရှိပြီး၊ အနီးစပ်ဆုံးအနေဖြင့် လူဦးရေ၏ ၉ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်။ တရုတ်ပြည်၏မြို့ပြရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများ အိမ်သို့ပြန်ပို့သည့်ငွေသည် ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၆၅.၄ ဘီလီယံ ရှိသည်။
ဥရောပသမဂ္ဂ
မကြာသေးမှီက တိုးချဲ့ခဲ့သည့် ဥရောပသမဂ္ဂသည် အလုပ်အတွက် ဥရောပသမဂ္ဂနိုင်ငံများသို့ ရွှေ့ပြောင်း လာမည့်လူများအား အခွင့်အလမ်းများပေးထားသည်။ ၂၀ဝ၄ နှင့် ၂၀ဝ၇ နှစ် နှစ်ခုလုံးအတွက် တည်ရှိပြီး နိုင်ငံများအား ၎င်းတို့၏အလုပ်သမားဈေးကွက်များသို့ ဝင်ရောက်မှုကိုကန့်သတ်ရန် မျိုးစုံသောတဆင့်ခံ အစီအစဉ်များ ချမှတ်နိုင်ခွင့်ပေးထားသည်။ ဂျာမနီနိုင်ငံတွင် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများကို ဧည့်သည်လုပ်သား ဟု သိရှိထားကြသည်။
အမေရိကန်နိုင်ငံ
နိုင်ငံခြားသားအလုပ်သမား အခေါ်အဝေါ်သည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ယေဘူယျအားဖြင့်သုံးစွဲနေကြပြီး၊ နိုင်ငံတကာ (ကုလသမဂ္ဂ) အဓိပ္ပာယ်နှင့်ကိုက်ညီသည့်သူကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား ဝေါဟာရသည် အိမ်မှဝေးကွာသည့်နေရာတွင် ပုံမှန်အလုပလုပ်နေသူကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းတို့တွင် အိမ်ရှိချငလည်းရှိမည်ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများကို လယ်ယာလုပ်ငန်းတွင်ကာယလုပ်အားဖြင့်လုပ်ကိုင်သည့်လုပ်ခနိမ့် လုပ်သားများအဖြစ်ဖော်ပြရာတွင်အများအားဖြင့် သုံးစွဲသည်။ ထိုသူများသည်ရံဖန်ရံခါနိုင်ငံခြားမှဝင်ရောက်အခြေချသူများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့တွင် ခိုင်မာသည့်နေထိုငခွင့်ဗီဇာ မရှိပါ။ အမေရိကန်နိုင်ငံသည် ရွှေ့ပြောင်းနှင့်ရာသီအလိုက်လယ်ယာလုပ်သားများအား ပျက်စီးကြောင်းဖြစ်စေသည့် လုပ်ရပ်များကြောင့်ဖြစ်ရသည့် အလုပ်ရှင်နှင့်အလုပ်သမားများ၏ စီးပွားရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ပဋ္ဋိပက္ခများ အပေါ် ချုပ်ချယ်ထားမှုများကို ဖယ်ရှားရန်၊ လယ်လုပ်သားကန်ထရိုက်များအား မှတ်ပုံတင်စေရန နှင့် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား နှင့်ရာသီအလိုက် လယ်ယာလုပ်သားများ၊ စိုက်ပျိုးရေးအသင်းများနှင့် စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်ရှင်များအား လိုအပ်သည့် အကာအကွယ်ပေးမှုများကို သေချာစေရန် တို့အတွက် ရွှေ့ပြောင်းနှင့် ရာသီအလိုက် လယ်ယာလုပ်သားများ အကာအကွယ်ပေးရေး အက်ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား ဝေါဟာရသည် ရာသီပေါ်အလုပ်တစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုသို့ ရွှေ ့ပြောင်း သွားသည့် မည်သည့်လုပ်သားကိုမဆို ဖော်ပြရာတွင် သုံးစွဲသည်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ယေဘူယျ အားဖြင့် လုပ်ခနိမ့်လယ်ယာလုပ်သားများအတွက် ဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဝေါဟာရသည် လုပ်ခနိမ့်လယ်ယာလုပ်သားများ၊ တရားမဝင်အခြေချနေထိုင်သူများ နှင့် ဖျောက်ဖျက်လို့မရအောင် ချိတ်ဆက်နေသည်။ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား များဟုခေါ်ဆိုနိုင်သည့် အတတ်ပညာရှင်များ၏ဥပမာများ မှာ ၊ (ထိုသူများထဲမှအချို့မှာ အမှန်တစ်ကယ်အကျိုးဖြစ်ထွန်းနိုင်သူများ) ၊ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းမှ လျှပ်စစ်အတတ်ပညာရှင်များ၊ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုသို့ (တစ်ခါတစ်ရံ အခြားမြို့များသို့) ထွက်ခွာသွားသည့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်သားများ၊ အမေရိကန်အနောက်ပိုင်းရှိ တောရိုင်း မီးသတ်သမားများ၊ ယာယီအတိုင်ပင်ခံအလုပ် နှင့် ပြည်တွင်း ကုန်တင်ယဉ်မောင်းများ ပါဝင်ကြသည်။
ကုလားချောင်းရွာ၊ ခမောင်းချောင်း
ကုလားချောင်းရွာ၊ ခမောင်းချောင်း
အတွင်းဂျုံးဂျုံးကျရွာ၊ နတ်ပေး
အတွင်းဂျုံးဂျုံးကျရွာ၊ နတ်ပေး
တောင်ပျောက်ရွာ၊ ပုလဲမြို့နယ်
တောင်ပျောက်ရွာ (Taungpyauk)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ လဲကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၁၉၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုလဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကုဒ်ဝှက်ရေးသားခြင်း
thumb|ကုဒ်ဝှက်ရေးသားခြင်း ကုဒ်ဝှက်ရေးသားခြင်း ( မှ    "ဝှက်၊ လျှို့ဝှက်"; နှင့်  graphein, "ရေးသားရန်" သို့မဟုတ်  -logia, "သင်ယူရန်"၊ စသည်ဖြင့် ) ဆိုသည်မှာ တဖက်သူရှေ့တွင် လုံခြုံသောဆက်သွယ်ရေး ရရှိစေရန်  နည်းပညာများကို လေ့လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ယေဘူယျအားဖြင့်၊ ခရစ်တိုဂရက်ဖီသည် ပြင်ပအဖွဲ့စည်းများ သို့မဟုတ် တခြားသူများမှ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာမက်ဆေ့ချ်များအား ဖတ်ရှုခြင်းကို တားဆီးနိုင်သည့် ပရိုတိုကောများကို တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တိုဂရက်ဖီသည် တိုးတက်လာသော ဒစ်ဂျစ်တယ်ခေတ်တွင် အချက်အလက်များ ကာကွယ်ဖို့ရန် အရေးပါပါသည်။
ခေတ်သစ်ခရစ်တိုဂရက်ဖီသည် သင်္ချာ ၊ ကွန်ပျူတာသိပ္ပံ ၊ သတင်းအချက်အလက်လုံခြုံရေး ၊ လျှပ်စစ်အင်ဂျင်နီယာ ၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်အချက်ပြလုပ်ဆောင်ခြင်း ၊ ရူပဗေဒ နှင့် အခြားပညာရပ်များ၏ ဗဟိုဆုံရပ်ဖြစ်သည်။ သတင်းအချက်အလက်လုံခြုံရေး ( ဒေတာလျှို့ဝှက်ထားမှု ၊ ဒေတာခိုင်မာမှု ၊ စစ်မှန်ကြောင်းသက်သေပြခြင်း နှင့် ငြင်းဆိုခြင်းမဟုတ်ခြင်း ) နှင့်ပတ်သက်သည့် သဘောတရားများသည် ကုဒ်ဝှက်ခြင်းအတွက် အဓိကအချက်များဖြစ်သည်။ ခရစ်တိုဂရက်ဖီ၏ လက်တွေ့အသုံးချမှုများတွင် အီလက်ထရွန်နစ်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ၊ ချစ်ပ်အခြေခံငွေပေးချေမှုကတ်များ ၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးများ ၊ ကွန်ပျူတာစကားဝှက်များ နှင့် စစ်ရေးဆက်သွယ်ရေးများ ပါဝင်သည်။
ခေတ်သစ် ခရစ်တိုဂရက်ဖီသည် သင်္ချာသီအိုရီ နှင့် ကွန်ပြူတာသိပ္ပံအလေ့အကျင့်များပေါ်တွင် ကြီးမားစွာအခြေခံထားသည်။ ခရစ်တိုဂရက်ဖစ် အယ်လဂိုရီသမ်များသည် ကွန်ပြူတာ၏ ခိုင်မာသော ယူဆချက်များ နှင့် ပတ်သက်၍ ဒီဇိုင်းဆွဲထားပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သော အယ်လဂိုရီသမ်များသည် လက်တွေ့တွင် ရန်ဘက်များမှ ချိုးဖျက်ရန် ခက်ခဲစေသည်။ သီအိုရီအရ ကောင်းမွန်စွာ ဒီဇိုင်းဆွဲထားသော စနစ်သို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန်မှာ မလွယ်ကူနိုင်ပေ။ ထိုသို့သော နည်းစနစ်များသည် ကောင်းမွန်စွာ ရေးဆွဲထားပါက၊ "ကွန်ပျူတာနည်းစနစ်ဖြင့် လုံခြုံအောင်ပြုလုပ်ထားခြင်း" ဟုခေါ်သည်။ သီအိုရီဆိုင်ရာ အဆင့်မြင့်တင်မှုများ (ဥပမာ၊ ကိန်းပြည့်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း ဆိုင်ရာ အယ်လဂိုရီသမ်များ) နှင့် ပိုမိုမြန်ဆန်သော ကွန်ပြူတာနည်းပညာ တွက်ချက်မှုများသည် ဒီဇိုင်းများကို အဆက်မပြတ်ပြန်လည်အကဲဖြတ်ရန်သာမက လိုအပ်လာပါက လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန်လည်း ပြုပြင်ဖို့ရာလည်း လိုအပ်ပါသည်။
အချစ်
True love မေတ္တာဆိုသည်မှာ ဒေါသကို ပယ်နှုတ်သော မေတ္တာ တရားကိုပိုင်ဆိုင်သူ- အရာရာတိုင်း၊ လူအားလုံး လောကသတ္တဝါအားလုံးအပေါ် အတိုင်း အဆမဲ့၊ အပိုင်းအခြားမဲ့၊ ခွဲခြားမှုကင်းစွာ ချစ်မြတ် နိုးတတ်သူ- မေတ္တာရှင်တို့နှင့် သက်ဆိုင်သော ခံစားချက် အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်၊နှုတ်အမူအရာ ထိန်းသိမ်းနိုင်သောသူ၊ ဖြူစင်သူ လူကောင်းဖြစ်လာစေရန် မေတ္တာစိတ်ဖြင့်လေ့ကျင့် သွားရမည်။ လူသားတို့ အနေဖြင့် စိတ်နှလုံးဖြူစင် ရိုးသား ဖြောင့်မတ်သူ ဖြစ်လာစေရန် မေတ္တာ ဓမ္မ ကို ကျကျနန လေ့လာဆည်းပူးပြီး ဓမ္မ အတိုင်း တသက်တာလုံး အချိန်မလပ် ကျင့်ကြံအားထုတ် သွားသင့်ပါသည်၊၊ လောကသတ္တဝါအားလုံးတို့၏ ကောင်းကျိုးစီးပွား ဖြစ်ရန် အားထုတ် ခြင်း၊ မိမိရပ်ရွာ၊ ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟ လူအားလုံး တို့၏ ကောင်းကျိုးစီးပွား ဖြစ်ရန် အား ထုတ်ခြင်း၊  ကိုယ်တိုင်၏ ကောင်းကျိုးစီးပွား ဖြစ်အောင် အားထုတ်ခြင်း၊  မိမိကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျင့်တရား၊ တတ်သိပညာ နှင့် ပြည့်စုံရန် အားထုတ်ခြင်း တို့ကို အခါမလပ် ကြိုးကုတ် လုပ်ကိုင်သင့်ပါသည်၊၊ ဗုဒ္ဓ ဘုရားရှင် သည် ဘီစီ ၅၈၈ မှစပြီး (၄၅) နှစ်တာကာလပတ်လုံးအချိန်မလပ် မေတ္တာတရားကို ဟောကြားဖြန့်ဝေခဲ့သည်။
ဇီဝဗေဒအခြေခံ
အချစ်ဆိုသည်မှာ လူသားများ၏ ခံစားမှုများ၊ နှစ်သက်မှုနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှုတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်သည်။ အချစ် ဆိုသည့် စကားလုံးသည် အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များ၊ အခြေအနေများ၊ သဘောထားများ၊ တူညီသော တစ်စုံတစ်ခု အချင်းချင်းကြား ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အရာများ ဖြစ်နိုင်သည်။ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ကျူးမှု အမျိုးမျိုးဖြစ်ပေါ်စေသော၊ အမျိုးမျိုးသော စိတ်ခံစားမှု ဖြစ်ပေါ်ပေါင်းစည်းလာသော၊ ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော အချစ်ဖြစ်ပေါ်စေလာစေသော အဖြစ်အပျက်များ၊ စသည်တို့သည် အခြားစိတ်ခံစားမှု အခြေအနေများနှင့် အလွန်ကွာခြားနေနိုင်သည်။ အချစ်ကို ပုံဖော်ပြသရာတွင် အသည်းနှလုံးပုံနှင့် ပြသလေ့ ရှိသည်။ အချစ် နှင့်တွေ့သောအခါ နှလုံးခုန်မြန်လာသည့်အတွက်ဖြစ်သည်။
ကုဒ်ဝှက်ရေးသားခြင်း
ခရစ်တိုဂရက်ဖစ်နည်းပညာ ကြီးမားလာမှုကြောင့် သတင်းအချက်အလက်ခေတ် တွင် ဥပဒေဆိုင်ရာ ပြဿနာများစွာကို ပေါ်ပေါက်စေခဲ့သည်။ ခရစ်တိုဂရက်ဖစ်နည်းပညာကို သူလျှိုနှင့် ပုန်ကန်မှုများ အတွက် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုလာခြင်းကြောင့် အစိုးရများသည် ခရစ်တိုဂရက်ဖီကို လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်နှင့် အသုံးပြုမှုများကို ကန့်သတ်ရန် သို့မဟုတ် တားမြစ်ရန်ပင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကုဒ်ဝှက်ရေးသားခြင်းတရားဝင်သည့် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အချို့တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးသူများအား စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်သည့် စာရွက်စာတမ်းများအတွက် ကုဒ်ဝှက်သော့များ ထုတ်ဖော်မှုကို အတင်းအကြပ်ခိုင်းစေရန် ဥပဒေများက ခွင့်ပြုထားသည်။ ခရစ်တိုဂရက်ဖစ်နည်းပညာသည် ဒစ်ဂျစ်တယ်အခွင့်အရေးစီမံခန့်ခွဲမှု နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်မီဒီယာ နှင့်ပတ်သက်သော မူပိုင်ခွင့်ချိုးဖောက်မှု အငြင်းပွားမှုများတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။
<references group="" responsive="1">
ယောကွင်းရွာ၊ စမ်းရွာကြီး
ယောကွင်းရွာ၊ စမ်းရွာကြီး
မလန်းယန်ရွာ၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်
မလန်းယန်ရွာ(Malanyang)သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ဝိုင်းမော်မြို့နယ်၊ ဒဘတ်ယန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၈၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒဘတ်ယန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈ ဦး၊ မ ၁ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၉ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝိုင်းမော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မအူစုရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်
မအူစုရွာ (Maausu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဂျို့ချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၀၁၁၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိချောင်းဝဲ
မိချောင်းဝဲ
တောပြားရွာ၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်
တောပြားရွာ (Tawpyar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ညောင်ဦးမြို့နယ်၊ တောပြားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၂၄၉၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောပြားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၂၇ ဦး၊ မ ၂၁၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ညောင်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇရပ်ကွင်းရွာ၊ နတ်ပေး
ဇရပ်ကွင်းရွာ၊ နတ်ပေး