cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မော့ကားပါရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
မော့ကားပါရွာ (Mawtkarpar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မွန်ခမ်းဟိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၀၄၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဇင်ယော်နီ
ကိုးကား
မနောမယဂျာနယ်များ
မနောကြာဖြူမဂ္ဂဇင်းများ
ဆိုပိမ့်မညှာ ဆုံးမစာ
ဆိုပိမ့်မညှာ ဆုံးမစာ သည် လယ်တီဆရာတော်ရေးသားခဲ့သည့် ဆုံးမစာကဗျာတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။
တိုးအဲအိမြို့၊ အအိချိ
တိုးအဲမြို့  (東栄町 တိုးအဲ − ချေား  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ ခိတရှိတာရတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
ဇင်ယော်နီ
ကိုးကား
https://www.facebook.com/NewsWatchJournal/videos/920654931680729/
ဆိုပိမ့်မညှာ ဆုံးမစာ
စာသား
ဆိုပိမ့်မညှာ၊ စေ့စေ့နာလော့၊ ဂင်္ဂါသဲမျှ၊ ပွင့်ကုန်ကြသား၊ ဘုရားသာသနာ၊ ခေတ်အခါတွင်၊ လူ့ရွာနတ်၌၊ နင်ကြုံကြိုက်လည်း၊ အမိုက်မခြွေ၊ အလိုက်နေ၍၊ အခြေမကြီး၊ အချည်းနှီးလျှင်၊ ယီးတီးယောင်တောင်၊ ခုတိုင်အောင်တည့်။
ဇင်ယော်နီ
ကိုးကား
https://www.facebook.com/fmbagan/videos/1295468253921583/
နန့်ခင့်ရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
နန့်ခင့်ရွာ (Nantkhint)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ နန့်ခင့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၃၆၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန့်ခင့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၆၀ ဦး၊ မ ၁၄၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ဇင်ယော်နီ
ကိုးကား
https://www.facebook.com/byohls/videos/2601844843235758/
https://www.zenyawni.org/
နန့်ခင့်ရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆိုပိမ့်မညှာ ဆုံးမစာ
စာသား
သန်းခေါင်လကွယ်၊ တောအုပ်လယ်၌၊ ရှစ်နယ်ပတ်ကုံး၊ အပြည့်ဖုံးသည်၊ မိုးလုံးတိမ်တိုက်၊ လျှပ်မကြိုက်သား၊ အမိုက်အပြား၊ အင်လေးပါးထက်၊ နင်ကားရာထောင်၊ မကမှောင်၏။
လူ့ဘောင်လူ့ရွာ၊ သာသနာ၌၊ ကြမ္မာတော်၍၊ ယခုတွေ့လည်း၊ အလေ့မလွဲ၊ အများနဲလျှင်၊ မိုက်မြဲနှင်နှင်၊ မိုက်စရွှင်၏၊။ မျက်မြင်လောက၊ ဤဘဝကား၊ ဒုက္ခစင်းစင်း၊ ချမ်းသာကင်း၏၊
သေမင်းအစာ၊ နင့်ခန္ဓာကို၊ တဏှာဘီလူး၊ အမှောင့်ပူး၍၊ အရူးပြင်ပြင်၊ နင့်ကိုထင်၏။
နင်နှင့်မဆိုင်၊ နင်ပိုင်မဟုတ်၊ နင့်ရုပ်နင့်နာမ်၊ နင့်သန္တာန်ကို၊ နင့်ဉာဏ်မစူး၊ အပေါ်ဖြူး၍၊ မူးမူးမေ့မေ့၊ အများလေ့ဖြင့်၊ နေ့ရက်အပုံ၊ လွန်ခဲ့တုံပြီ၊ အာရုံဝတ္ထု၊ မီးစာစုကို၊ မှုမှုရရ၊ နင်အားကျလည်း၊ ဓားပြသေမင်း၊ သူတပ်နင်းက၊ မငြင်းဆန်သာ၊ နင့်ခန္ဓာသည်၊ ပြာပုံအပြီး၊ ဖြစ်လုနီးပြီ။
ယီးတီးယားတား၊ သေ၍သွားလည်း၊ တရားမကြွယ်၊ အထုပ်ငယ်လျက်၊ အပါယ်စခန်း၊ သွားမြဲလမ်း၌၊ တပန်းဟိုက်ဟိုက်၊ တစ်ရှိုက်ငင်ငင်၊ တငြင်ငြိုငြို၊ ဆင်းရဲပိုလျက်၊ ထိုထိုဘဝ၊ အနန္တလျှင်၊ အစမဆုံး၊ အများထုံးတည့်၊ အနှုန်းမပျက်၊ နောက်နရက်ဝယ်၊ တစ်သက်နွယ်နွယ်၊ အမြစ်တွယ်သို့၊ အပါယ်ထိုထို၊ ဥဒဟိုသည်၊ နင်လိုလူမိုက် သွားလမ်းတည်း။
ပိုစီထရွန်
ပိုစီထရွန် သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ဘက် အီလက်ထရွန် သည် အီလက်ထရွန်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး လျှပ်စစ်ဓာတ်ဆောင် +၁ စပင် ၁/၂ ရှိကာ အီလက်ထရွန်နှင့် ဒြပ်ထု အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်နိမ့် ပိုစီထရွန်များ စွမ်းအင်နိမ့် အီလက်ထရွန်များဖြင့် ထိတိုက်မိသောအခါ နှစ်ခုထက်ပိုသော ဂါမာရောင်ခြည် ဖိုတွန်များကို ထုတ်လုပ်ပေးသည်။ ပိုစီထရွန်များကို ပိုစီထရွန် ထုတ်လွှင့်ခြင်းဖြင့် ဖန်တီးယူနိုင်သည်။
တိုးအဲအိမြို့၊ အအိချိ
၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ မေလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၃၅၉ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၇.၂ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၂၃.၄၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ပန်ဆန်းရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နန်းရုပ်ခွေလဲရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
နန်းရုပ်ခွေလဲရွာ (Nangyokekhwayle)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၆၁၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၈၄ ဦး၊ မ ၂၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခိုးတမြို့၊ အအိချိ
ခိုးတမြို့  (幸田町 ခိုးတ − ချေား  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ နုခတတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ မေလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၉၇၇၆ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၇၀၁ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၅၆.၇၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
မောင်းကုန်းရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
မောင်းကုန်းရွာ (Maungkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပြည်မြို့နယ်၊ ပေါင်းတလည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၂၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါင်းတလည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၁၉၅ ဦး၊ မ ၄၉၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၁၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ပထဝီဝင်
အကျယ်အဝန်းနှင့်လူဦးရေ
အိန္ဒိယပြည်ထောင်စုနိုင်ငံသည် မြောက်မှတောင်သို့ အလျားမိုင် ၂,ဝဝဝ ခန့် (မြောက်လတ္တီတွဒ် ၈ံ ၄ဒ မှ ၃၇ံ ၆ဒ အတွင်း) ရှိပြီးလျှင် အရှေ့မှအနောက်သို့ မိုင် ၁၈၂၂ (အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၆၈ံ ၇ဒ မှ ၉၇ံ ၂၅ဒ အထိ) ကျယ်ပြန့်၍ ပြည်ထောင်စုတစ်ခုလုံး၏ အကျယ်အဝန်းပမာဏသည် စတုရန်း မိုင်ပေါင်း ၁,၂၆၆ယ၂၁ဝ ဖြစ်သည်။ ကုန်းမြေနယ်နိမိတ်ကြောင်း အလျားသည် ၉,၄၂၅ မိုင်ဖြစ်၍ ကမ်းရိုးတန်းသည် ၃,၅၃၅ မိုင် ရှည်လျားသည်။၁၉၇၁ ခု သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ လူဦး ရေသည် ၅၄၇,၉၄၉,၈ဝ၉ ယောက်ဖြစ်ရာ ကမ္ဘာပေါ်၌ လူဦးရေ ဒုတိယအထူထပ်ဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ နိုင်ငံပေါင်းများစွာတို့၌ အိန္ဒိယအမျိုးသားတို့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလျက်ရှိရာ အထူး သဖြင့် သီဟိုဠ်ကျွန်း (သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ)နှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့၌ အများဆုံးတွေ့ရသည်။ လူဦးရေများပြားသလောက် လူမျိုးလည်း အထွေထွေဖြစ်သည်။ ယင်းလူမျိုးအထွေထွေတို့၏ မူလဘူတကို လိုက်၍ ခွဲခြားလိုက်လျှင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ရှေးအကျဆုံး တိုင်း ရင်းသားလူမျိုးဟု ဆိုရသော ဒြာဗီးဒီးယန်းလူမျိုးမှ ဆင်းသက် ဆက်နွယ်လာသည့်အုပ်စု၊ (အိန္ဒိယအလယ်ပိုင်းနှင့် အနောက် ပိုင်းဒေသများ၌ တွေ့ရသော ဗီးလနှင့် ဂွန်းလူမျိုးများ၊ အိန္ဒိယ တောင်ပိုင်းမှ တမီလူမျိုးများ။) အနောက်မြောက်ဘက် တောင် ကြားလမ်းများအားဖြင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင်းသို့ တစ်သုတ်ပြီးတစ် သုတ် ဝင်ရောက်လာပြီးလျှင် ဒြာဗီးဒီးယန်းလူမျိုးများအား အိန္ဒုမြစ်ဝှမ်းဒေသမှ တိုက်ခိုက်မောင်းထုတ်၍ ထိုဒေသတစ်ဝိုက် ၌ နေထိုင်လွှမ်းမိုးခဲ့သော အာရိယန်လူမျိုးများ၏ အဆက် အနွယ်အုပ်စု၊ (ရာဇပုတ္တလူမျိုးတို့သည် ထိုအုပ်စုဝင်ဖြစ်သည်။) ဒြာဗီးဒီးယန်းနှင့် အာရိယန်အုပ်စုတို့ အရောအနှောရှိ၍ ယင်းတို့ မှ ဆက်နွယ်ပေါက်ဖွားလာသော ဟိန္ဒူ အုပ်စု၊ (ထိုအုပ်စုသည် လူဦးရေလည်းအများဆုံး အုပ်စုဝင် လူမျိုးအရေအတွက်လည်း အများဆုံးဖြစ်သည်။) ခုနစ် ရာစုနှစ်မှစ၍ အိန္ဒိယနိုင်ငံအတွင်း သို့ အဆက်မပြတ်ဝင်ရောက်လာသော မွတ်စလင် အုပ်စုဝင် များ၊ အရှေ့မြောက်ပိုင်းဒေသနှင့် ဟိမဝန္တာတောင်တန်းဒေသ၏ နယ်စပ်များ၌ တွေ့ရှိရသော မွန်ဂိုနှင့် တိဗက်အုပ်စုဝင်များဟူ၍ ငါးစုပိုင်းခြားနိုင်သည်။
ဒြာဗီးဒီးယန်း အုပ်စုဝင်တို့သည် အရပ်ပု၍ အသားမဲ သည်။ ဆံပင်ကောက်သည်။ နှာခေါင်းပွသည်။ ရာဇပုတ္တ လူမျိုးတို့ကဲ့သို့ အာရိယန်အနွယ်ဝင်တို့သည် အရပ်အမောင်း ရှည်သွယ်သည်။ ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ ချောမောသည်။ ဟိန္ဒူအုပ်စုဝင် တို့သည် ဆိုခဲ့သောအုပ်စုကြီးနှစ်စု၏ ကြားဖြစ်လေသည်။ထွေပြားစုံလင်သော လူမျိုးအလိုက်နှင့် ဒေသအလိုက် ပြောဆိုကြသည့် ဘာသာစကားတို့မှာ ၁၉၆၁ ခုနှစ် သန်းခေါင် စာရင်းအရ ၁၆၅၂ မျိုးဖြစ်ကြောင်းတွေ့ရသည်။ အဓိကအားဖြင့် ပင်မဘာသာ စကားကြီးနှစ်မျိုးမှ အခက်အလက်များ ဝေဖြာ ထွက်ခြင်းဖြစ်ရာ ထိုအဓိကဘာသာစကားကြီး နှစ်မျိုးတို့မှာ အင်ဒို-အာရိယန်ခေါ် မြောက်ပိုင်းဘာသာစကားနှင့် ဒြာဗီးဒီး ယန်းခေါ် တောင်ပိုင်းဘာသာစကားတို့ ဖြစ်သည်။ အင်ဒို-အာရိ ယန် ဘာသာစကားမှ ဆင်းသက်ဆက်နွယ်လာသော ဘာသာ စကားတို့အနက် အရေးပါသော ဘာသာစကားတို့မှာ ဟင်ဒီ (လူဦးရေ ၄၆ ရာခိုင်နှုန်း၏ ဘာသာစကား)၊ အူရဒူ၊ ဟိန္ဒူ စတန်နီ၊ ပန်ဂျာဗီ၊ ဗင်္ဂါလီ၊ မာရသီ၊ ဂူဂျာရတ်တီတို့ဖြစ်ကြ သည်။ ဒြာဗီးဒီးယန်းပင်မကြီးမှ ခွဲထွက်လာခဲ့သော ဘာသာ စကားများအနက် တယ်လဂူ (လူဦးရေ ၁ဝ ရာခိုင်နှုန်း၏ ဘာ သာစကား)၊ တမီ၊ ကန္နန္နာ၊ မာလယာလမ်တို့သည် အရေးပါကြ သည်။ ယင်းသို့ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုး အပြားပြားဖြစ်နေ သဖြင့် ဆက်ဆံရေးလွယ်ကူစေရန် လွတ်လပ်ပြီးသည့်နောက်ပိုင်း ၌ပင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာကို ရုံးသုံးပြုလုပ်ထားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ၁၉၆၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၆ ရက်နေ့မှအစပြု၍ ဟင်ဒီ ဘာသာကို ရုံးသုံးပြုလုပ်ထားခဲ့လေသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် အယူဝါဒကြီးသုံးရပ် ထွန်းကားခဲ့ သည်။ ဟိန္ဒူ (ဗြဟ္မဏ) အယူဝါဒ၊ ဗုဒ္ဓအယူဝါဒ နှင့် အစ္စလာမ် အယူဝါဒတို့ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ဟိန္ဒူအယူဝါဒသည် လူဦးရေ ၈၅ ရာခိုင်နှုန်း ခံယူကိုးကွယ်သော အယူဝါဒကြီး ဖြစ်နေ၍ အစ္စလာမ်အယူဝါဒီများသည် ၁ဝ ရာခိုင်နှုန်းခန့်မျှ သာရှိသည်။ ဗုဒ္ဓဝါဒီများမှာ နိုင်ငံ၏လူဦးရေနှင့် နှိုင်းစာသော် အလွန်နည်းပါးလှသည်။ နိုင်ငံလူထု ကိုးကွယ်ကြသော အခြား အယူဝါဒတို့မှာ ခရစ်ယာန် (၂၏၃၅ ရာခိုင်နှုန်း)၊ ဆစ် (၁၏၇၄ ရာခိုင်နှုန်း)၊ ဂျိန်း၊ ပါရစီ၊ ယဟူဒီ စသည်တို့ဖြစ်ကြလေသည်။
တည်နေရာ
အာရှတိုက်မှ တောင်ဘက်သို့ထိုးထွက်နေသော ကျွန်း ဆွယ်ကြီးသုံးခုအနက် ဗြိတိသျှအိန္ဒိယသည် အလယ်ကျွန်းဆွယ် ကြီး၏ ကြီးမားလှသောအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ မြောက်ဘက် ပိုင်းရှိ ဟိမဝန္တာတောင်တန်းကြီးက အခြားနိုင်ငံများနှင့် သီးသန့် ပိုင်းခြားထားခြင်း၊ တိုင်းပြည်၏ ကျယ်ဝန်းကြီးမားခြင်း၊ အမြဲ တစေ ရေခဲ၍ ချမ်းအေးလှသောဒေသ၊ အမြဲပူပြင်းခြောက်သွေ့ သောဒေသ၊ မိုးများသောဒေသ၊ မိုးပါးသောဒေသ စသည်ဖြင့် ရာသီဥတုအထွေထွေရှိခြင်း၊ လူမျိုးအစုံစုံ၊ ဘာသာအယူဝါဒ အဖုံဖုံရှိခြင်းကြောင့် တိုက်ကလေး တစ်တိုက်သဖွယ် မှတ် ယူရပေသည်။ အိန္ဒိယနှင့် ပါကစ္စတန်ဟူ၍ နှစ်နိုင်ငံပိုင်းခြား လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင်ပင် အိန္ဒိယပြည်ထောင်စုသမ္မတနိုင်ငံ သည် ကမ္ဘာ၌ သတ္တမအကြီးဆုံးနိုင်ငံကြီး ဖြစ်နေပေသေးသည်။ဆီးနှင်းရေခဲများ မပြတ်ဖုံးလွှမ်းသော တောင်စဉ်တောင် ထွတ် အများအပြားပါဝင်သည့် ဟိမဝန္တာတောင်တန်းဒေသ၏ တစ်ဘက်တွင် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံကြီးရှိ၍ နီပေါနိုင်ငံ နှင့် အိန္ဒိယအစိုးရ၏ အစောင့်အရှောက်ခံ ဘူတန်ပြည်နယ်နှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်လာသော ဆစ်ကင်းပြည်နယ် နှစ်ခုတို့သည် ဟိမဝန္တာတောင်တန်းဒေသ၌ ပါဝင်သည်။ အရှေ့ ဘက်ရှိ တောင်စဉ်တောင်တန်းတို့သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင့် မြန်မာ နိုင်ငံကို ပိုင်းခြားထားသည်။ အရှေ့မြောက်ဘက်၌ ဘင်္ဂလား ဒေ့ရှ်နိုင်ငံရှိသည်။ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ ရှိသည်။ တောင်ဘက်တွင် မန္နားပင်လယ်ကွေ့နှင့် ပေါ့ရေလက် ကြားတို့သည် အိန္ဒိယနှင့် သီဟိုဠ်ကျွန်း (သီရိလင်္ကာ) ကို ပိုင်း ခြားထားသည်။
မြေမျက်နှာသွင်ပြင်
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို သဘာဝအား ဖြင့်သုံးပိုင်းပိုင်းခြားနိုင်သည်။ ယင်းတို့မှာ (၁)ဟိမဝန္တာတောင် တန်းဒေသ၊ (၂)အိန္ဒု-ဂင်္ဂါလွင်ပြင်ဒေသ၊ (၃)တောင်ပိုင်းကျွန်း ဆွယ်ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဟိမဝန္တာတောင်တန်းဒေသတွင် တောင်စဉ်တောင်တန်း သုံးခု ယှဉ်ပြိုင်ပါဝင်၍ ကုန်းပြင်မြင့်ကြီးများနှင့် တောင်ကြား ချိုင့်ဝှမ်းများလည်းရှိရာ ကသ္မီရနှင့် ကူလူတောင်ကြားဒေသကဲ့ သို့သော အချို့ တောင်ကြားချိုင့်ဝှမ်းကြီးများသည် ကျယ်ပြန့်၍ မြေဩဇာ ထက်သန်ကောင်းမွန်ကြပြီးလျှင် အလွန်သာယာလှပ သော ရှုခင်းရှုကွက်များလည်း ပေါများလှပေသည်။ ကမ္ဘာပေါ်၌ အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်များဖြစ်ကြသော ဧဝရက်တောင် (၂၉ဝ၂၈ ပေ)၊ ကန်ချန်ဂျန်ဂါတောင် (၂၈၁၄၆ ပေ)၊ ဒေါ်လာဂီရိတောင် (၂၆၈၂၆ ပေ) နှင့် နန္ဒာဒေဝီတောင် (၂၅၆၆၁ ပေ) တို့ကို ထိုတောင်တန်းဒေသ၌ တွေ့ရသည်။ မြင့်မားသော တောင်စဉ် တောင်တန်းများဒေသဖြစ်သဖြင့် ထိုအပိုင်းတွင် တောင်ကြား လမ်း အနည်းငယ်ကိုသာ တွေ့ရသည်။ ယင်းတို့အနက် ဂျီလက် လာနှင့် နတူးလာတောင်ကြားလမ်းတို့သည် ထင်ရှားလေသည်။
နံရံတံတိုင်းကြီးသဖွယ် ဝိုက်ပတ်ကာဆီးလျက်ရှိသော တောင်တန်းဒေသ၏ အလျားသည် မိုင် ၁၅ဝဝ ခန့်ရှိ၍ အနံ အားဖြင့် မိုင် ၁၅ဝမှ ၂ဝဝ အထိ ကျယ်ပြန့်သည်။ အရှေ့ဘက် ၌ အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ အကြားတွင်လည်းကောင်း၊ အိန္ဒိယ နှင့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် အကြားတွင်လည်းကောင်း တောင်နံရံကြီး သည် အတော်ပင်နိမ့်ဆင်းသွားသည်။ ဂါရို၊ ခါဆီ၊ ဂျိန်တီယာ နှင့် နာဂတောင်တန်းတို့သည် အရှေ့အနောက် သွယ်တန်းလျက် ရှိရာ တောင်နှင့်မြောက် သွယ်တန်းလျက်ရှိသော လူရှိုင်းတောင် တန်းနှင့် ရခိုင်ရိုးမတို့ကို ဆက်စပ်ပေးလေသည်။
အိန္ဒု-ဂင်္ဂါလွင်ပြင်ကြီးသည် အိန္ဒိယမြောက်ဘက်ပိုင်း တစ်ခုလုံးလောက်ပင်ဖြစ်၍ ယင်းကို ဟိန္ဒူစတန်လွင်ပြင်ဟု လည်းခေါ်သည်။ အိန္ဒု၊ ဂင်္ဂါ၊ ဗြဟ္မပုတ္တရမြစ်ကြီးများနှင့် ယင်း တို့၏လက်တက်များ စီးဆင်းရာဒေသဖြစ်သည်။ အာရေဗျ ပင်လယ်မှသည် ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်အထိ ကျယ်ပြန့်၍ မိုင် ၂ဝဝဝ ခန့် အလျားရှိပြီးလျှင် မိုင် ၁၅ဝ မှ ၂ဝဝ ခန့်မျှ ကျယ်ပြန့်သည်။
ယင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်၌ အကျယ်ပြန့်ဆုံးသော နုန်း တင်မြေနုလွင်ပြင်ကြီး ဖြစ်ပြီးလျှင်လူဦးရေ အထူထပ်ဆုံးအပိုင်း လည်းဖြစ်သည်။ ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် မြစ်လက်တက်များဖြစ်ကြသော ယမုနာ၊ ဂုမ္မတိ၊ ဆုန်း၊ ဂိုဂရာ၊ ဂန်ဒတ်နှင့် ကိုစီမြစ်တို့၏ မြစ် ဝှမ်းများ၊ အရှေ့ဘက်စွန်းမှနေ၍ လွင်ပြင်ကြီးထဲသို့ ဝင်လာ သော ဗြဟ္မပုတ္တရမြစ်ဝှမ်း၊ အိန္ဒုမြစ်၏ လက်တက်များဖြစ်ကြ သော ရာဗီ၊ ဗီအပ်နှင့် ဆတ္တလက် မြစ်ကြီးသုံးသွယ်တို့၏ မြစ်ဝှမ်းများ ဆက်စပ်ဖြစ်ပေါ်သော လွင်ပြင်ဒေသကြီးဖြစ်၍ ဆို ခဲ့သောမြစ်များ ရေလျှံပြီးသည့်အခါ ကျန်ရစ်သော နုန်းမြေများ ကြောင့် မြေဩဇာ ထက်သန်ကောင်းမွန်သော ဒေသဖြစ်သဖြင့် စိုက်ပျိုးဖြစ်ထွန်းလှပေသည်။ လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် တောင် ကုန်းဟူ၍ မရှိသလောက်ရှားပြီးလျှင် မြေပြန့်မြေနိမ့်ဖြစ်သော ကြောင့် မြစ်တို့သည် နှေးကွေးစွာ စီးဆင်းကြသည်။
အိန္ဒု-ဂင်္ဂါလွင်ပြင်ကြီး၏ တောင်ဘက်ပိုင်းဖြစ်သော အိန္ဒိယကျွန်းဆွယ်သည် တစ်ခုလုံးလိုလို ကုန်းပြင်မြင့်ဖြစ်ရာ ဒက္ခိဏကုန်းပြင်မြင့်ဟုခေါ်သည်။ အင်ဒို-ဂင်္ဂါလွင်ပြင်နှင့် ဒက္ခိ ဏကုန်းပြင်မြင့်ကို ပေ ၁၅ဝဝ မှ ၄ဝဝဝ အထိ အနိမ့်အမြင့်ရှိ ကြသော တောင်ကုန်းတောင်တန်းများဖြင့် ပိုင်းခြားထားရာ ယင်းတို့အနက် အာရဝတီ၊ ဝိန္ဒိယ၊ ဆတ်ပူရ၊ မိုင်ကာလာနှင့် အဇန္တတောင်တန်းတို့သည် ထင်ရှားပေါ်လွင်ကြသည်။ ဒက္ခိဏ ကုန်းပြင်မြင့်၏ အနောက်ဘက်စွန်းသည် အရှေ့ဘက်စွန်းထက် ပို၍မြင့်သည်။ ထိုကြောင့် ကျွန်းဆွယ်၏ မြေမျက်နှာပြင်သည် အနောက်မှအရှေ့သို့ နိမ့်‌ေလျှာသွားသည်။ ဒက္ခိဏကုန်းပြင်မြင့်၏ အနောက်ဘက်စွန်းကို အနောက်ဘက် တောင်တန်းဟုခေါ်၍ အရှေ့ဘက်စွန်းကို အရှေ့ဘက်တောင် တန်းဟု ခေါ်လေသည်။ အနောက်ဘက်တောင်တန်းသည် ပေ ၃ဝဝဝ မှ ၄ဝဝဝ အထိမြင့်၍ အချို့နေရာများတွင် ပေ ၈၈၄ဝ မြင့်သည်။ အရှေ့ဘက်တောင်တန်းမှာမူ ပျမ်းမျှပေ ၂ဝဝဝ ခန့်သာ အမြင့်ရှိလေသည်။ အနောက်ဘက်တောင်တန်းနှင့် အာရေဗျပင်လယ်ရေပြင်အကြားတွင် ကျဉ်းမြောင်းသော ကမ်း မြှောင်ဒေသရှိ၍ အရှေ့ဘတ်တောင်တန်းနှင့် ဘင်္ဂလားပင်အော် ရေပြင်အကြားရှိ ကမ်းမြှောင်ဒေသမှာမူ ပို၍ကျယ်ပြန့်လေသည်။ ဒက္ခိဏကုန်းပြင်မြင့်၏ တောင်ဘက်စွန်းသည် အနောက်ဘတ် တောင်တန်းနှင့် အရှေ့ဘက်တောင်တန်းတို့ ပေါင်းဆုံရာ တောင်ကုန်းဖြစ်၍ ယင်းကို နီလာဂီရိတောင်ကုန်းဟု ခေါ်ဝေါ် ကြသည်။
အိန္ဒိယကျွန်းဆွယ်ကြီး၏ တောင်ဘက်အစွန်းကို ကိုမို ရင်အငူဟုခေါ်လေသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် မြစ်ကြီးမြစ်ငယ် အသွယ်သွယ်တို့ ပေါများသော်လည်း အင်းအိုင်နည်းပါးသည်။ အိန္ဒု၏မြစ်လက် တက်ကြီးများ၊ ဂင်္ဂါနှင့် ယင်း၏မြစ်လက်တက်များ၊ ဗြဟ္မပုတ္တရ မြစ်တို့သည် ဟိမန္တာတောင်စဉ်တောင်တန်းတို့မှ ပျော်ကျစီးဆင်း သော နှင်းများက ရေဖြည့်တင်းပေးနေသောကြောင့် တစ်နှစ် လုံး ရေမပြတ်ပေ။ ထိုမြစ်ကြီးများတို့တွင် မိုးရာသီအခါ ပို၍မြစ်ရေများ တိုးကာရေလျှံကြသေးသည်။ ဒက္ခိဏမြစ်များဖြစ် ကြသော ဂိုဒါဝရီ၊ ကစ္စနား၊ ကာဗာရီ စသည်တို့မှာမူ မိုးရေကို အားထားနေကြရသဖြင့် နွေအခါတွင် ရေအလွန်နည်းသွားကာ အချို့မြစ်ငယ်၊ ချောင်းငယ်များသည် နွေရာသီတွင် ခန်းခြောက် သွားကြသည်။ ကမ်းရိုးတန်းမြစ်များ အထူးသဖြင့် အနောက် ဘက်ကမ်းရိုးတန်းများသည် အလျားတို၍ ရေဆင်းနယ်လည်း သေးငယ်သည်။ များသောအားဖြင့် နွေအခါရေခန်းသည်။ ရာဇာ ဋ္ဌာန်ပြည်နယ် အနောက်ပိုင်းတွင် ကုန်းတွင်းမြစ်အနည်းငယ် တွေ့ရှိရသည်။ ကြာရှည်မတည်တံ့နိုင်သော မြစ်မျိုးဖြစ်ပြီးလျှင် မြစ်တစ်မြစ်စီ သီးခြားမြစ်ကြောင်းဖြင့် စီးကြ၍ ဆမ်းဗားမြစ် ကဲ့သို့ ဆားအိုင်တစ်ခုခုအတွင်းသို့ လည်းကောင်း၊ သဲမြေ အတွင်းသို့လည်းကောင်း စီးဝင်ကြပြီးလျှင် မြစ်ကြောင်းပျောက် သွားကြသည်။ လူနီမြစ်တစ်မြစ်သာလျှင် ကတ်ချပင်လယ်ကွေ့ ထဲသို့စီးဝင်သည်။
အိန္ဒိယမြစ်ဝှမ်းဒေသများအနက် ဂင်္ဂါမြစ်ဝှမ်းသည် အကြီး ဆုံး ဖြစ်သည်။ အရေးအပါဆုံးသော မြစ်ဝှမ်းလည်းဖြစ်သည်။ ယင်း၏ရေဆင်းဒေသသည် အိန္ဒိယတစ်နိုင်လုံး၏ လေးပုံတစ်ပုံ ခန့်ရှိသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ကမ်းရိုးတန်းသည် အကောက်အကွေ့ နည်းပါးသဖြင့် သဘာဝသင်္ဘောဆိပ်ကောင်း နည်းပါးသည်။ ဘုံဘိုင်၊ ကိုချင်၊ ဂိုအာနှင့် မဒရပ်မြို့တို့၌ သဘာဝသင်္ဘောဆိပ် ကောင်းများရှိသည်။ ကာလကတ္တားမြို့၏ သင်္ဘောဆိပ်သည် ဂင်္ဂါမြစ်ဝကျွန်းပေါ်၌တည်ရှိသည်။ ထိုနိုင်ငံကြီး၏ အရှေ့ဘက် ကမ်းရိုးတန်းကို ကိုရိုမန်ဒယ်ဟုခေါ်ဆို၍ အနောက်ဘက် ကမ်း ရိုးတန်းအောက်ပိုင်းကို မာလဗာဟု ခေါ်ဆိုကြလေသည်။
ရာသီဥတု
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ရာသီဥတုကို မုတ်သုန်လေတို့က အများဆုံးပြုပြင်ဖန်တီးသည်။ အိန္ဒိယရာသီဥတုတို့သည် ယေဘူ ယျအားဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံမှာကဲ့သို့ (၁) အောက်တိုဘာလမှ ဖေဖော်ဝါရီလအထိ ဆောင်းရာသီ၊ (၂) မတ်လမှ ဇွန်လလယ် အထိ နွေရာသီ၊ (၃) ဇွန်လလယ်မှ စက်တင်ဘာလအထိ မိုး ရာသီဟူ၍ သုံးမျိုးရှိသည်။
အနောက်တောင် မုတ်သုန်ရာသီလေသည် အနောက် ဘက်ကမ်းရိုးတန်းဒေသဆီသို့ ဇွန်လဆန်းမှ စတင်တိုက်ခတ်ရာ အရှေ့ဃတ်တောင်တန်း၏ မိုးကွယ်အရပ်ဖြစ်သော မဒရပ်ဒေသ မှလွဲ၍ တစ်နိုင်ငံလုံးလိုလို၌ ဇွန်လမှစက်တင်ဘာလအတွင်း မိုးရွာသည်။ ထိုရာသီကုန်ဆုံးသွားသောအခါ အရှေ့မြောက်ရာသီ လေတိုက်ခတ်လေရာ ယင်းသည် ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်ကို ဖြတ်သန်းလာသဖြင့် အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်းဒေသများဖြစ်သော မဒရပ်နှင့် ဩရိဿနယ်တို့တွင် အထူးသဖြင့် အောက်တိုဘာနှင့် နိုဝင်ဘာလများ၌ မိုးအများဆုံးရွာသည်။
ရွာချသော မိုးရေချိန်အနည်းအများကိုလိုက်၍ ဒေသ သုံးမျိုးခွဲခြားနိုင်ရာ၊ (၁) တစ်နှစ်အတွင်း ပျမ်းမျှမိုးရေချိန် လက်မ ၈ဝ ကျော်၍ မိုးကောင်းသည်ဟု ခေါ်ဆိုရသောဒေသ များမှာ အနောက်ဘက် ကမ်းရိုးတန်းဒေသ၊ ဘင်္ဂလားပြည်နယ် နှင့် အာသံပြည်နယ်တို့ဖြစ်သည်။ အာသံပြည်နယ်ရှိ တောင် တန်းဒေသတွင် တစ်နှစ်အတွင်း မိုးရေချိန်လက်မ ၄၈ဝ ကျော် သည်။ မိုးကောင်းသော ထိုဒေသများအနက် လွင်ပြင်ဒေသ ဖြစ်လျှင် ဆန်စပါးစိုက်ပျိုးဖြစ်ထွန်း၍ တောင်ကုန်းဒေသဖြစ်ပါမူ အမြဲစိမ်းသစ်တောများ ထူထပ်စွာပေါက်ရောက်သည်။ (၂) မိုးရေ ချိန်လက်မ ၈ဝ မှ ၄ဝ အတွင်းရရှိ၍ မိုးသင့်တင့်သော ဒေသများမှာ ဒက္ခိဏကုန်းပြင်မြင့်၏ အရှေ့မြောက်ပိုင်းနှင့် ဂင်္ဂါ မြစ်ဝှမ်းတို့ပါဝင်သည်။ ယင်းဒေသမျိုးအနက် လွင်ပြင်ဒေသဖြစ် ပါမူ တူးမြောင်းမသွယ်ဘဲနှင့် စိုစွတ်ဒေသပေါက်ကောက်မျိုးနှင့် မိုးပါးရေရှားဒေသ ပေါက်ကောက်မျိုးတို့ကို စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်နိုင်သည်။ တောင်ကုန်းဒေသများ၌မူ အဖိုးတန်ကျွန်းနှင့် အင်ကြင်း တောများ ပေါများသည်။ (၃) မိုးရေချိန်လက်မ ၄ဝ မှ ၂ဝ အကြားရရှိ၍ မိုးပါးသောဒေသတို့မှာ ဒက္ခိဏကုန်းပြင်မြင့်၏ တောင်ပိုင်းနှင့် အနောက်မြောက်ပိုင်း၊ မဒရပ်နှင့် ဂင်္ဂါမြစ်ဖျား ဒေသတို့ဖြစ်သည်။ လွင်ပြင်ဒေသတို့၌ နှံစားပြောင်း၊ လူး၊ ဆတ် စသော မိုးပါးရေရှား ကောက်မျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ တူးမြောင်းသွယ်ပြီးလျှင် ဆန်စပါးစသော စိုစွတ်ဒေသကောက် မျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်နိုင်သည်။ ကုန်းမြင့် ဒေသများ၌မူ သစ်ကြီးဝါးကြီးမရှိလှဘဲ ချုံပုတ်စေးပျစ်များသာ ထူပြောလေသည်။ ရာဇဌာန်ပြည်နယ် အနောက်ပိုင်းနှင့် သား သဲကန္တာရတို့တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံးမိုးရေချိန်သည် လက်မ ၂ဝ မှ ဝ အထိဖြစ်၍ အလွန်မိုးနည်းပါးသဖြင့် ပူပြင်းခြောက်သွေ့ လှပေသည်။ ဟိမဝန္တာတောင်တန်း ဒေသမှာမူ အလွန်မိုးများ သည်။ တစ်နှစ်လျှင် မိုးရေချိန် လက်မ ၁ဝဝ မှ ၃ဝဝ ခန့် အထိ မှန်မှန်ရရှိသည်။
ဇန်နဝါရီလတွင် အနောက်မြောက်ဘက်ပိုင်း၌ အပူချိန် သည် ဖာရင်ဟိုက်ဒီဂရီ ၅ဝ မှ ၅၅ အထိ ရှိ၍ တောင် ဘက်ပိုင်းတွင် ဒီဂရီ ၇၅ မှ ၈ဝ အထိရှိသည်။ ဖေဖော်ဝါရီလ ကုန်ဆုံးလျှင် အပူချိန်တက်စပြုလာ၍ မေလတွင် အလွန်ပူပြင်း ခြောက်သွေ့လှရာ၊ ပင်လယ်ရေပြင်နှင့် နီးစပ်သောဒေသများနှင့် တောင်စခန်းမြို့များမှလွဲလျှင် မြောက်ပိုင်းတွင် မဇ္ဈိမအပူချိန် သည် ဖာရင်ဟိုက် ဒီဂရီ ၉ဝ ပတ်ဝန်းကျင်၌ရှိ၍ အမြင့်ဆုံး အပူချိန် ဒီဂရီ ၁၁ဝ မှ ၁၂ဝ အထိပင် တက်တတ်လေသည်။ လွင်ပြင်ဒေသများတွင် သဲမုန်တိုင်းများ မကြာခဏ ကျရောက် တတ်လေသည်။
ကိုးကား
*
မျှော်စီးရှန်းရွာ၊ ဟိုပန်မြို့နယ်
မျှော်စီးရှန်းရွာ (Hmyawseeshan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ဟိုပန်မြို့နယ်၊ ဖာချမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၃၀၇ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖုဆိုးမြို့၊ အအိချိ
ဖုဆိုးမြို့  (扶桑町 ဖုဆိုးချေား  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ နိဝတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၃၈၃၃ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၃၀၃၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၁.၁၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဝမ်စူးရွာ၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်
ဝမ်စူးရွာ (Wansu)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ တန့်ယန်းမြို့နယ်၊ နောင်ခမ်း (မိုင်းမား)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၇၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်ခမ်း (မိုင်းမား)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၇၅ ဦး၊ မ ၁၅၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငွေတောင်ရွာသစ်ရွာ၊ ဖရူဆိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖရူဆိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယောင်ငိုက်ရွာ၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်
ယောင်ငိုက်ရွာ (Yawngngaik)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်၊ အွမ်အွတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၀၁၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အွမ်အွတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၂၈ ဦး၊ မ ၁၈၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၇၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယောင်လင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အင်းငယ်ဒေါင့်ရွာ၊ ပေါက်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပေါက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba
Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba (ဂျပန်: 鬼滅の刃 Romaji: Kimetsu no Yaiba) သည် ဂျပန်နိုင်ငံသား ခို့ယိုဟရု ဂိုတိုဂဲ (Koyoharu Gotoge) ရေးသားထားသောနှင့်ရုပ်ပြ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ညီမဖြစ်သူမှလွဲ၍ မိသားစုတစ်စုလုံး နတ်ဆိုး  နဲဇုကို့ ကာမာဒို့   (Nezuko kamado) ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရပြီးနောက် တန်ဂျီရို ကာမာဒို့ (Tanjiro kamado) သည် လူဆိုသတ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ 2016 တွင် Weekly Shōnen Jump က ထုတ်ဝေခဲ့တာဖြစ်ပါသည်။ 2019 အောက်တိုဘာလမှာ Tankobon က စုဆောင်းရရှိခဲ့ပါသည်။
ပြဒါး သာမိုမီတာ
ပြဒါး သာမိုမီတာ (mercury-in-glass or mercury thermomete) ကို ၁၇၁၄ တွင် အမ်စတာဒမ်မြို့တွင် ရူပဗေဒပညာရှင် ဒန်ညယ် ဂါဘရီး ဖားရင်ဟိုက်က တီထွင်ခဲ့သည်။ အဝကျဉ်းဖန်ပြွန်ကို ပြဒါးပါဝင်သော ဖန်လုံး(ဖု) တစ်ခုတွဲဆက်၍ တပ်ဆင်ထားသည်။ ပြဒါး၏ ထုထည်သည် ဖန်လုံးအတွင်းပိုင်းထုထည်ထက် အလွန်နည်း၏ ။ ပြဒါးထုထည်မှာ အပူချိန်အလိုက် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထုထည်အနည်းငယ်ပြောင်းရုံမျှဖြင့် အဝကျဉ်းဖန်ပြွန်ဘက်၌ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပြဒါး၏အထက်တွင် နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်ငွေ့ ဖြည့်သွင်းခြင်း (သို့) တပိုင်းလေဟာနယ် (လေထုဖိအားထက်နည်းစေရန်) ပြုလုပ်ထားသည်။
သာမိုမီတာကို အပူချိန်အမှတ်အသားများ ပြုလုပ်ရန် ရေ/ရေခဲ ရောနှောမှုကဲ့သို့ စံအပူချိန်တစ်ခုနှင့်အတူ အပူမျှခြေတစ်ခု ရရှိရန် ဖန်လုံးကို ထိုအခြေနေသို့ ရောက်အောင် ဆောင်ရွက်ထားရသည်။ ထို့နောက် ရေ/ခိုးငွေ့ စံအပူချိန်ဖြင့် ဖန်လုံးအခြေအနေကို ဖန်တီးရသည်။ ဖန်ပြွန်ကို အစွန်းနှစ်ဖက်ကြား တူညီ ညီမျှသော အပိုင်းများရရှိစေရန် ပိုင်းကန့်သည်။ အခြေခံသဘောအားဖြင့် သာမိုမီတာများကို မတူညီသော ပါဝင်အသုံးပြုပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ကြ၍ ဥပမာအနေဖြင့် အရောင်ပါ အယ်လ်ကိုဟော သာမိုမီတာသည် ပါဝင်အရည်၏ ပြန့်ကားနိုင်စွမ်းကြောင့် မတူညီသော တိုင်းတာမှုဖတ်ရှုခြင်းကို ပေးနိုင်သည်ဟု ထင်မြင်ယူဆနိုင်သည်။ လက်တွေ့၌ အသုံးပြုအရည်တို့သည် မျဉ်းဖြောင့် ပြန့်ကားမှု (တသမတ် ပြန့်ကားမှု) ဂုဏ်သတ္တိများရှိသောကြောင့် စစ်မှန်သော သာမိုဒိုင်းနမစ် အပူချိန်၏ လုပ်ဆောင်ခြင်းအစွမ်းရှိ၍ ဆင်တူသော ရလဒ်များကို ပေးနိုင်လေသည်။
ပြဒါး (၁၇၁၄) နှင့် ဖာရင်ဟိုက် စကေး (၁၇၂၄) ကို ဖန်ပြွန်သာမိုမီတာများအတွက် အသုံးပြုခြင်းသည် သာမိုမီတာနယ်ပယ်တွင် တိကျသေချာသော ခေတ်တစ်ခေတ်ကို အစပျိုးပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။ ၁၉၆၆ မှစ၍ ယနေ့ခေတ်ထိတိုင် အတိကျဆုံး ရနိုင်သမျှသော သာမိုမီတာများအနက် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြ၏ ။
သမိုင်း
သာမိုမီတာကို ဖာရင်ဟိုက် နှင့် ဆဲစီးယပ်စ် တိုင်းတာမှုများကို ဦးဆောင်ဦးရွက် ပြုခဲ့သူများက အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ဆဲစီးယပ်စ်သည် ၎င်း၏ တိုင်းတာမှုစနစ်တွင် အမှတ်နှစ်ခုကို ကိန်းသေထားခဲ့ကာ ယင်းအမှတ်များမှာ ရေခဲပျော်မှတ်နှင့် ရေဆူမှတ်တို့ဖြစ်သည်။ နယူတန်သည် ယခင်ကတည်းက ဤပုံစံသဘောတရားကို ဖော်ထုတ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ဤအမှတ်ချထားခြင်းသည် စိတ်ကူးသစ်တစ်ရပ်မဟုတ်ပေ။ ဆဲစီးယပ်စ်၏ ထူးခြားချက်မှာ ရေဆူမှတ်ကိုသာ သုံးထားပြီး ရေခဲမှတ်ကို မသုံးထားချေ။ ၎င်းသာမိုမီတာအတွက် စိတ်ချ၍ကောင်းမွန်သော တိုင်းတာမှုအနေအထားရရှိစေရန် ဆောင်းရာသီနှစ်ခု ကြမြင့်ခဲ့သည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ စစ်ဆေးစမ်းသပ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတွေ့ရှိခဲ့သည့် အချက်မှာ ရေခဲသည် အမြဲတမ်း သာမိုမီတာ၏ တူညီသော အမှတ်တစ်ခု၌ အရေပျော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရေဆူခြင်းမှ ရေငွေ့ဖြစ်သွားခြင်း တိုင်းတာ အမှတ်အသားပြုခြင်းကိုလည်း တူညီသော အမှတ်တစ်နေရာ၌ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ခဲ့သည်။ (အလွန်တရာ တိကျမှုရရှိရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သောအခါ လေထုဖိအားပေါ်မူတည် ထိုအမှတ်(များ)သည် ပြောင်းလဲတတ်ကြောင်း ဆဲစီးယပ်စ် သတိပြုမိခဲ့သည်။) ထိုစဉ် ရေငွေ့များကြားမှ သာမိုမီတာကို ဖယ်လိုက်သောအခါ ပြဒါးသည် ဖြည်းဖြည်းခြင်းတက်လာသည်။ ဤအချက်သည် ဖန်ပြွန်၏ လျင်မြန်စွာ အေးသွားခြင်း (နှင့် ကျုံ့ဝင်ခြင်း) သဘောတရားနှင့် ဆက်စပ်သည်။
အဆုံးတွင် ဆဲစီးယပ်စ်သည် သာမိုမီတာကို အမှတ်အသား ပြုလာပ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အဆိုပြုခဲ့သည်။
ဤအမှတ်များသည် အနီးစပ်ဆုံး တိုင်းတာမှတ်သားရန်အတွက် လုံလောက်၏ ။ သို့သော် အမှတ်နှစ်ခုစလုံးသည် လေထုဖိအားအလိုက် ပြောင်းလဲကြသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ရေခဲမှတ်အစား ရေ၏ သုံးဆမှတ် (triple point) ကိုသုံးစွဲကြသည်။ ယင်းအမှတ်တန်ဖိုးမှာ ၂၇၃.၁၆ ကယ်လ်ဗင် (K)၊ ၀.၀၁ °C ဖြစ်သည်။
စစ်မှန်သော သာမိုဒိုင်းနမစ် အပူချိန်ကို ရှာဖွေမတွေ့မီ သာမိုမီတာသည် အပူချိန်ကို သတ်မှတ်ဆုံးဖြတ်ပေးသော ကိရိယာဖြစ်၍ အမျိုးအစားမတူသော ပါဝင်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်သော သာမိုမီတာများသည် အမျိုးမျိုးသော အပူချိန်တိုင်းတာမှုအမှတ်များကိုပြသ၏ ။ (အရောင်သွင်း အယ်လ်ကိုဟော သာမိုမီတာများသည် ပြဒါး သာမိုမီတာနှင့် အနည်းငယ်ကွဲလွဲသော အမှတ်ကို ပြသတတ်သည်။ အမှတ်ဝက်ခန့် ကွာနိုင်ခြေရှိသည်) လက်တွေ့တွင် အချို့သော (သာမိုမီတာ) ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် အချင်းချင်းသော်လည်းကောင်း၊ စစ်မှန်သော သာမိုဒိုင်းနမစ် အပူချိန်နှင့်သော်လည်းကောင်း ခပ်ဆင်ဆင် အပူချိန်များကို ပြသသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အပူချိန်တိုင်း ကိရိယာများ
ရှိတာရမြို့၊ အအိချိ
ရှိတာရမြို့  (設楽町 ရှိတာရ − ချေား  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၅၇၄၇ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၁ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၇၃.၉၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
မောင်းလှော်ရွာ၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်
မောင်းလှော်ရွာ(Maunghlaw)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ မောင်းလှော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,698 ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျွန်းစုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အီလက်ထရွန် နယူထရီနို
အီလက်ထရွန် နယူထရီနို (Electron neutrino) သည် အက်တမ်အောက်အမှုန် လက်ပတွန် အခြေခံအမှုန်ဖြစ်ပြီး လျှပ်စစ်ဓာတ်ဆောင် မရှိပေ။ အီလက်ထရွန်နှင့်အတူ တည်ရှိကာ လက်ပတွန်၏ ပထမမျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ ယင်းကြောင့်ပင် အီလက်ထရွန် နယူထရီနိုဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ၁၉၃၀ ခုနှစ်တွင် အီလက်ထရွန် နယူထရီနိုအား ပထမဆုံး အဆိုပြုခဲ့သူမှာ Wolfgang Pauli ဖြစ်သည်။ ယင်းအား ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် Clyde Cowan နှင့် Frederick Reines တို့အဖွဲ့က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဂွားရာနီးဒဏ္ဍာရီ
ဂွားရာနီးလူမျိုးများသည် အထူးသဖြင့် ပါရာဂွေးနိုင်ငံနှင့် အာဂျင်တီးနား၊ ဘရာဇီး၊ ဘိုလီးဗီးယား နိုင်ငံများ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများဖြစ်သည့် တောင်အမေရိကတိုက်၏ တောင်-အလယ်ပိုင်းတခွင်တွင် နေထိုင်ကြသည်။
အကျဉ်းဖော်ပြချက်
ဂွားရာနီးလူမျိုးနှင့်ပတ်သက်၍ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီ၊ ရာဇဝင်များအကြောင်း ရေးသားထားသော မှတ်တမ်းများမရှိပါ။ ခေတ်သစ်ကာလမတိုင်မချင်း ဂွားရာနီးဘာသာစကားသည် အရေးဘာသာစကားအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့ဖြစ်၍ ၎င်းတို့၏ ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်များအားလုံးသည် နှုတ်မှုရေးရာဖြင့်သာ လက်ဆင့်ကမ်းသယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ နတ်များအကြောင်း၊ ဆက်စပ်ဒဏ္ဍာရီ၊ ရာဇဝင်များသည် ဒေသတစ်ခုနှင့် တစ်ခု ကွာခြားနိုင်၍ ဂွားရာနီးယုံကြည်မှုစနစ်တွင် သတ်သတ်မှတ်မှတ်ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ပါဝင်သောအခန်းကဏ္ဍကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ဖွင့်ဆိုရသည်အထိ ထိုဒေသတွင်း ကွာခြားမှုများသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။
ဂွားရာနီး ဖန်တီးခြင်း ဒဏ္ဍာရီ
ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာဒဏ္ဍာရီများစွာတွင် အဓိကပုဂ္ဂိုလ်မှာ 'တူးပ' (Tupã) ခေါ်တွင်သော နတ်ဘုရားအချုပ်ဖြစ်သည်။ လနတ်သမီး 'အရာစီ'၏ အကူအညီဖြင့် 'တူးပ'သည် ပါရာဂွေးနိုင်ငံ၊ အာရဲ့ဂွာဒေသမှ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ထိုနေရာမှနေ၍ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ တွေ့ရသမျှအရာရာကို ဖန်ဆင်းသည်။ သမုဒ္ဒရာ၊ တောတောင်၊ တိရစ္ဆာန်များ အစရှိသဖြင့် ပါဝင်သည်။ ကြယ်များကို ထိုနေရာရှိ ကောင်းကင်ယံ၌ တည်စေသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။
တူးပသည် ထို့နောက် လူသားများကို ဖန်တီးရာ ဂွားရာနီးတို့မှာ ပထမဆုံးမျိုးနွယ်ဖြစ်၏ဟူ၍ ထိုဒဏ္ဍာရီများက ဆို၏ ။ ထို့နောက်မှ အခြားလူ့ယဉ်ကျေးမှုများသည် ဂွားရာနီးတို့မှ ဆင်းသက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဖန်တီးရာ၌ အသေးစိတ်ပြုပြင်စီရင်သည့် အနေအထားဖြင့် လူသားအမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးရွှံ့ရုပ်တုများပြုလုပ်၍ သဘာဝတရား၏ အခြေခံအခြင်းအရာများစွာကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းသည်။ လူသား(ရုပ်တု)ပုံစံများထဲသို့ 'အသက်' မှုတ်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုသူများထံတွင် 'အကောင်း၊ အဆိုး' ဝိဉာဉ်များ ထား၍ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်အမေရိကန် ဒဏ္ဍာရီ
မကျီးချောင်းရွာ၊ သာယာဝတီမြို့နယ်
မကျီးချောင်းရွာ (Magyichaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ ရေတွင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၇၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေတွင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၉၀ ဦး၊ မ ၅၀၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာယာဝတီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဗန်းမော်ဆရာတော်၏ ဈာပန
ဗန်းမော်ဆရာတော်၏ အန္တိမအဂ္ဂိဈာပနပူဇာသဘင်ကို ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၆ ရက် အင်္ဂါနေ့တွင် မန္တလေးမြို့၊ ချမ်းမြသာစည်လေယာဉ်ကွင်းဟောင်း၌ နိုင်ငံတော်ဈာပနအဖြစ် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဆရာတော်ရုပ်ကလာပ်ထားရှိပုံ
ဆရာတော်၏ ရုပ်ကလာပ်တော်ကို မဟာနွယ်စဉ်ရပ်ကွက်၊ ဗန်းမော်ကျောင်းတိုက်အတွင်းရှိ မူလစံကျောင်းတော်မှ ယာယီစံကျောင်းတော်သို့ ရွှေချမှန်ခေါင်းတော်တွင်းသွင်း၍ ပြောင်းရွှေ့အပူဇော်ခံရာမှ လူသူအများလာရောက်ဖူးမြှော်ကြသည်။
ထိုသို့ရက်သတ္တပတ်ကျော်ကြာပူဇော်ခံပြီးနောက်တွင် ၃ နာရီခွဲအကျော်တွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်ရန် တမုတ်ကြိုးဆွဲဖြင့်သော ကရဝိတ်ဖောင်တော်ပေါ်သို့ပင့်ဆောင်၍ ဗန်းမော်တိုက်အတွင်းမှ တက္ကသိုလ်အဓိပတိလမ်းအထိ၊ ထိုအဓိပတိလမ်းမှ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်လမ်းတောက်လျှောက်ပင့်ဆောင်၍၊ ထိုမှ ၇၈ လမ်းတစ်လျှောက်အပူဇော်ခံပြီးနောက်တွင် ချမ်းမြသာစည်လေယာဉ်ကွင်းဟောင်းအတွင်းသို့ ညနေ ၆နာရီကျော်ခန့်တွင်ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် "ကောင်းကင်ကြိုး"ကြိုးသီချင်းဖြင့် အနုပညာအဖွဲ့တော်သားတို့မှ အသုံးတော်ခံကြလေသည်။ ထိုကြိုးသီချင်းတီးမှုတ်နေစဉ်ဆရာတော်၏တပည့်တပမ်းများက သင်္ဂြိုဟ်စင်တော်ပေါ်သို့ အလောင်းတော်ပါ မှန်ခေါင်းတော်ကို ပို့ဆောင်နေကြသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းများ၏ ဈာပနများ
စင်းဟောက်ရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
စင်းဟောက်ရွာ (Sinhauk)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ နန့်ခင့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၃၆၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန့်ခင့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၆၀ ဦး၊ မ ၁၄၆၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငုတ် (မြောက်)ရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ငုတ် (မြောက်)ရွာ (Ngoke (North))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၅၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၈၄ ဦး၊ မ ၂၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အရင်ဆုံး ကျနော်တို့နာမည်တွေ ဖျောက်တယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:၂၀၁၈ စာအုပ်များ
ဟိဂရှိအုရမြို့၊ အအိချိ
ဟိဂရှိအုရမြို့  (東浦町 ဟိဂရှိအုရ − ချေား  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၄၉၇၉၄ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၆၀၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၁.၁၄ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အဂုအိမြို့၊ အအိချိ
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၆၁၄၉ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၀၉၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၃.၉၄ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဂေါင်ခလောက်ရွာ၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်
ဂေါင်ခလောက်ရွာ (Gaunghkalauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်၊ ဂေါင် ဂ ရုံန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၀၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂေါင် ဂ ရုံန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၁ ဦး၊ မ ၈၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ယောင်လင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချုလာအို
ရိုးရာအဝတ်တန်ဆာ
ချုလာအိုကို ဝတ်စားဆင်ယင်မှုသည် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသည်။ အမျိုးသား၊အမျိုးသမီးဝတ်စုံသည် ဒေသအလိုက် ကွဲပြားပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အမျိုးသားများသည် အပေါ်ဝတ် အဖြူရောင်ပိုးထည် နေရူး-စတိုင်ဂျာကင်အင်္ကျီနှင့် ဖ ဟင်ဟုခေါ်သည့် အဖြူရောင်ခြေအိတ်ရှည်များ၊ ရှူးဖိနပ်များနှင့်အတူ တွဲဖက်ဝတ်ဆင်ကြသည်။ ထို့ပြင် လက်ဝဲဘက် ပခုံးပေါ်တွင် အဆင်းကွက်ပုံစံရှိသည့်ဖ ဘျင် ဟု ခေါ်သည့် ပခုံးတင်ပုဝါကိုလည်း ဆင်ယင်ကြသည်။ အမျိုးသမီးများသည် ပုဝါကို သိုင်း၍ ပခုံးပုဝါတင်သဏ္ဌာန်ဝတ်ဆင်ကြပြီးဆင်ဟ်ဟုခေါ်ရာထိုပုဝါကို ဖ ဘျင် နှင့် ပိုးထည်  ဆူးအားပတ် တို့နှ၏ အရောင်နှင့် တွဲဖက်၍ ဝတ်ဆင်ကြသည်။
မွန်ခမ်းဟိန်းရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
မွန်ခမ်းဟိန်းရွာ (Munhkamhing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မွန်ခမ်းဟိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၀၃၄ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယန်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စော်ပေါရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
စော်ပေါရွာ (Sawpaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်၊ နားအော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၉၄၄၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နားအော်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၃ ဦး၊ မ ၁၇၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မှတ်တော်မူရွာ၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်
မှတ်တော်မူရွာ (Hmattawmu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်၊ စမ္ပါယ်နဂိုရ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၄၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စမ္ပါယ်နဂိုရ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၄၄၇ ဦး၊ မ ၂၄၅၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၉၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ပေါင်းတလည်ရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
ပေါင်းတလည်ရွာ (Paungtalei)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပြည်မြို့နယ်၊ ပေါင်းတလည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၁၂၁၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပေါင်းတလည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၁၉၅ ဦး၊ မ ၄၉၇၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၁၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ။
မှတ်တော်မူရွာ၊ သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သပိတ်ကျင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပေါင်းတလည်ရွာ၊ ပြည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပြည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မော်ခေါင်းတုံးရွာ၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်
မော်ခေါင်းတုံးရွာ(Mawkhaungtone)သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်၊ ကျွန်းစုမြို့နယ်၊ ကံမော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ 177,659 ဖြစ်သည်။
ရွာသစ် (လင့်ကြီးရွာသစ်)ရွာ၊ မြင်းခြံမြို့နယ်
ရွာသစ် (လင့်ကြီးရွာသစ်)ရွာ (Ywarthit(Lintgyiywarthit))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ မြင်းခြံမြို့နယ်၊ ဒေါင့်သစ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၃၆၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဒေါင့်သစ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၂၇ ဦး၊ မ ၂၅၈၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၆၁၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြင်းခြံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ပင်သာရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
ညောင်ပင်သာရွာ (Nyaungpinthar)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကသာခရိုင်၊ အင်းတော်မြို့နယ်၊ စီးမော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၄၄၉၀ ဖြစ်သည်။
အိုးဂုချိမြို့၊ အအိချိ
အိုးဂုချိမြို့  (大口町 အိုးဂုချိချေား  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ မေလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၃၁၇၁ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၇၀၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၃.၆၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ညောင်ပင်သာရွာ၊ အင်းတော်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အင်းတော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားကုန်းရွာ၊ ရေးမြို့နယ်
ဘုရားကုန်းရွာ(Hpayarkone)သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ ရေးမြို့နယ်၊ ဘေးလမိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၅၄၀၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘေးလမိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၀၃ ဦး၊ မ ၁၈၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၇၄ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂစ်တ်
ဂစ်တ် (Git) သည် ဆော့ဖ်ဝဲ တည်ဆောက်စဉ်အတွင်း ရင်းမြစ်ကုဒ်ပြောင်းလဲမှုများကို ခြေရာခံရန် ဖြန့်ဝေထားသော ဗားရှင်းထိန်းချုပ်စနစ်(Version Control) ဖြစ်သည်။ ၎င်းကိုပရိုဂရမ်မာများအကြား ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ရန် ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသော်လည်း မည်သည့်ဖိုင်အစု၌မဆိုပြောင်းလဲမှုများကို ခြေရာခံရန်အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်း၏ရည်မှန်းချက်များမှာ မြန်နှုန်း ၊ အချက်အလက် မှန်ကန်စွာတည်မြဲမှု(data integrity) ၊ အချက်အလက်ပြည့်စုံမှု၊ ဖြန့်ဝေထားသော သမရိုးကျ တစ်ဖြောင့်တည်းမဟုတ်သော လုပ်ငန်းအသွားအလာများအတွက်အထောက်အပံ့ ပါဝင်သည်။
Git ကို လီနပ်စ် တောဗောလ်(Linus Torvalds)မှ ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် လင်းနပ်စ်ကာနယ် ကိုဖွံ့ဖြိုးစေရန်အတွက်ဖန်တီးခဲ့သည်။ အခြား ကာနယ်ကုဒ် ရေးသားသူများက ၎င်း၏ကနဦး တိုးတက်မှုကိုအထောက်အကူပြုသည်။ ၂၀၀၅ ခုနှစ်မှစ၍ လက်ရှိပြုပြင်ထိန်းသိမ်းသူမှာ ဂျူနီယို ဟာမာနို ဖြစ်သည်။ အခြားဖြန့်ဝေထားသော ဗားရှင်းထိန်းချုပ်စနစ်(Version Control) များကဲ့သို့  ဗဟိုထိန်းချုပ်နည်းစနစ်များနှင့်မတူဘဲ ကွန်ပျူတာတိုင်းရှိ Git ရီပိုစစ်တရီ (Repository) သည် သမိုင်းပြည့်စုံပြီး ဗားရှင်းခြေရာခံနိုင်စွမ်းအပြည့်အဝရှိပြီး ကွန်ယက်ချိတ်ဆက်မှုသို့မဟုတ် ဗဟိုဆာဗာတို့မှ အမှီအခိုကင်းသည်။ Git သည်အခမဲ့ဖြစ်ပြီး ရင်းမြစ်မြင်OpenSource ဆော့ဖ်ဝဲရ်ဖြစ်ပြီး GNU General Public License version 2 အရဖြန့်ဝေသည်။
ရာဇဝင်
တော်ဗဲလ်သည် BitKeeper ကဲ့သို့ သူအသုံးပြုနိုင်သည့် ဖြန့်ဝေထားသော ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ်တစ်ခုကို လိုချင်သော်လည်း အခမဲ့ရရှိနိုင်သည့် မည်သည့်စနစ်ကမျှသူ၏လိုအပ်ချက်များနှင့်မကိုက်ညီပါ။ တော်ဗဲလ်သည် ပြင်ဆင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကိုပြုရန်နှင့် သက်ဆိုင်သော metadata များအားလုံးကို ပြုပြင်မွမ်းမံရန် စက္ကန့် ၃၀ လိုသည့် ရှိပြီးသား ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်ခန့်ခွဲမှုစနစ်တစ်ခု၏ ဥပမာကိုကိုးကားပြီး ၎င်းသည် လင်းနပ်စ်ကာနယ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ လိုအပ်ချက်နှင့်မကိုက်ညီကြောင်း၊ သူ၏ဒီဇိုင်းစံသတ်မှတ်ချက်အရ အဆိုပါပြင်ဆင်ခြင်းသည် သုံးစက္ကန့်ထက် မပိုစေသင့်ကြောင်းဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အောက်ပါ သုံးချက်နှင့်လည်း ကိုက်ညီရမည်ဖြစ်ကြောင်း စံသတ်မှတ်ခဲ့သည်- အဆိုပါစံနှုန်းများကြောင့် ထိုစဉ်ကရှိပြီးသားဖြစ်သော ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ်များအား လင်းနပ်စ်ကာနယ်စီမံကိန်းတွင် အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လင်းနပ်စ်ကာနယ် ဗားရှင်း 2.6.12-rc ဖြန့်ချိပြီးသည်နှင့် တော်ဗဲလ်သည် သူ့ကိုယ်တိုင် ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ်အသစ်ကို ရေးသားရန် စတင်ခဲ့သည်။
Git ကို ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဧပြီလ ၃ ရက်နေ့တွင်စတင်ခဲ့သည်။ တော်ဗဲလ်က စီမံကိန်းကို ဧပြီလ ၆ ရက်တွင်ကြေညာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဧပြီလ ၇ ရက်မှစပြီး စီမံကိန်း၏ ရင်းမြစ်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ရင်းမြစ်ကိုင်ပေါင်းများ(git branches)စွာကို ပထမဆုံးပေါင်းစည်းခြင်းသည် ဧပြီ ၁၈ ရက်တွင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ တော်ဗဲလ်သည် သူသတ်မှတ်ထားသော စွမ်းဆောင်ရည်စံနှုန်းများကို ဧပြီလ ၂၉ ရက်တွင် အောင်မြင်စွာ သက်သေပြ ရရှိခဲ့သည်။ မွေးကင်းစ Git သည် တစ်စက္ကန့်ကို ၆.၇ ပြင်ဆင်မှု နှုန်းဖြင့် လင်းနပ်စ်ကာနယ်ရင်းမြစ်ဆိုင်ရာ အသုံးပြုမှုများတွင် စံချိန်တင်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဇွန်လ ၁၆ ရက်နေ့တွင် Git သည် လင်းနပ်စ်ကာနယ်ဗားရှင်း ၂.၆.၁၂ ထုတ်လွှတ်မှု၌ အသုံးပြုနိုင်သော ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်ခန့်ခွဲမှုစနစ် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
တော်ဗဲလ်သည် ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင် စီမံကိန်းအတွက် အဓိကပံ့ပိုးသူ ဂျူနီယို ဟာမာနိုသို့ ရင်းမြစ်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ဟာမာနိုသည် ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၂၁ ရက်တွင် Git ဗားရှင်း ၁.၀ ဖြန့်ချိမှုအတွက် တာဝန်ယူခဲ့ပြီး အခုအချိန်ထိ စီမံကိန်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းသူအနေဖြင့် တာဝန်ယူဆဲဖြစ်သည်။
ဒီဇိုင်း
BitKeeper နှင့် Monotone တို့၏ ဒီဇိုင်းက Git ၏ ဒီဇိုင်းအပေါ် လွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့သည်။ Git ကိုမူလက ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ်ကို နောက်ကနေထိုင်ပြီး တွန်းပေးသည့်စက်တစ်ခုအနေဖြင့် ထားရှိပြီး၊ ရှေ့ပိုင်း တကယ်အသုံးပြုသူနှင့် ထိတွေ့သည့်အပိုင်းကို Cogito သို့မဟုတ် StGIT အစရှိသော ရှေ့ထွက်ပရိုဂရမ်များ(front ends) ကကိုင်တွယ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ (အစောပိုင်း ဗားရှင်း Gitမှာ သာမန်အသုံးပြုသူအတွက် လုံး၀မလွယ်ကူကြောင်း စရေးသားသူ တော်ဗဲလ်ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့ဘူးသည်။) နောက်ပိုင်းကာလများ၌ Git စီမံကိန်းသည် နောက်ထိုင်စက်ရော ရှေ့အသုံးပြုသူ၏ ညွှန်ကြားမှု(command)လက်ခံအပိုင်းရော ပါဝင်တည်ဆောက်ထားသည့် ပြီးပြည့်စုံသော ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ BitKeeper ၏လွှမ်းမိုးမှုကြီးမားသော်လည်း၊ တော်ဗဲလ်သည် သမားရိုးကျ ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ်တည်ဆောက်မှု နည်းလမ်းများကို တမင်တကာရှောင်ရှားခဲ့ပြီး တစ်မူထူးခြားသောဒီဇိုင်းကို ဦးတည်ကာ Gitကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ဟယ်ရီပေါ်တာနှင့် လျှို့ဝှက်ခန်းဆောင်
ဟယ်ရီပေါ်တာနှင့် လျှို့ဝှက်ခန်းဆောင် (Harry Potter and the Chamber of Secrets၊ ဟယ်ရီပေါ်တာနှင့် လျှို့ဝှက်အခန်း၊ ဟယ်ရီပေါ်တာနှင့် မိစ္ဆာခန်းဆောင် စသည်ဖြင့်လည်း ဘာသာပြန်ဆိုကြ) သည် ဗြိတိသျှစာရေးဆရာမ ဂျေ ကေ ရိုးလင်း ရေးသားထားသည့် နာမည်ကြီး ဆန်းကြယ်စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုရှည် တစ်ပုဒ် ဖြစ်၍၊ ထိုဝတ္ထုသည် ဟယ်ရီပေါ်တာ စာအုပ်အတွဲတွင် ဒုတိယမြောက် ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းမှာ ကျောင်းစင်္ကြများ၏ နံရံများပေါ်မှ သတိပေးစာတိုအတွဲများက လျှို့ဝှက်ခန်းဆောင် ပွင့်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး၊ မှော်သွေးစစ်စစ် မိသားစုများမှလာသူ မဟုတ်သည့်သူအားလုံးကို ဆလိုင်သရင်၏ အမွေခံ မှ သုတ်သင်သတ်ဖြတ်သွားလိမ့်မည် ဟု သတိပေးထားစဉ် ဟယ်ရီပေါ်တာ၏  ဟော့ဂ်ဝပ် စုန်းကဝေအတတ်နှင့် မှော်ပညာကျောင်းတော်ကြီးတွင် တက်ရောက်ရသော ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသားဘဝအကြောင်း ဖြစ်သည်။ အဆိုပါ ခြိမ်းခြောက်မှုများမှာ ကျောင်းတွင် နေထိုင်သူအချို့အား ကျောက်ရုပ်ဖြစ်အောင် ပြုစားခြင်းများအပြီး တိုက်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါပြီးနောက် တွေ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုနှစ်အတွင်း ဟယ်ရီနှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သည့် ရွန်နှင့် ဟာမိုင်ယွန်းနီ တို့က ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖော်ထုတ်ပေးခဲ့လေသည်။
ဂစ်တ်
အသုံးပြုလာမှုနှုန်း
အီးကလစ် ဖောင်ဒေးရှင်းမှ ၎င်း၏ နှစ်ပတ်လည် လူထုစစ်တမ်းတွင် ၂၀၁၄ မေလအထိ စာရင်းအရ Git သည်ယခုအခါ အသုံးအများဆုံး ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ် ဖြစ်သည်။ စီးပွားဖြစ်လုပ်ကိုင်ကြသော ဆော့ဖ်ဝဲရ် တည်ဆောက်သူများမှ ၄၂.၉% သည် Git ကို ၎င်းတို့၏ အဓိက ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ် အဖြစ်အသုံးပြုကြသည်ဟု ၂၀၁၄ တွင် ဖြေကြားကြသည်။ ယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ၂၀၁၃ တွင် ၃၆.၃%၊ ၂၀၁၂ တွင် ၃၂%သာ ဤသို့ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထိုစာရင်းမှ ဂစ်တ်ဟပ်ဘ်(GitHub) အသုံးပြုမှုကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင် - ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ၃၃.၃%၊ ၂၀၁၃ တွင် ၃၀.၃%၊ ၂၀၁၂ တွင် ၂၇.၆% နှင့် ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ၁၂.၈% ဤသို့ဖြေကြားခဲ့သည်။ ရင်းမြစ်မြင် စီမံကိန်းများကို စာရင်းပြုမှတ်တမ်းတင်သော ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည့် ဘလက်ခ်ဒတ်ခ်-အိုးပဲန်ဟပ်ဘ်(Black Duck Open Hub)မှလည်း ရင်းမြစ်မြင် စီမံကိန်းများတွင်လည်း အလားတူ အသုံးပြုလာမှုနှုန်းကို တွေ့ရှိကြောင်း တင်ပြသည်။
ဟယ်ရီပေါ်တာနှင့် လျှို့ဝှက်ခန်းဆောင်
ထိုစာအုပ်ကို ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းတွင် ၁၉၉၈ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂ ရက်တွင် ဘလွမ်းစ်ဘာရီ စာအုပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေခဲ့၍၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင်မူ ၁၉၉၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၂ ရက်တွင် စကောလာ့စတစ်မှ ထုတ်ဝေဖြန့်ချိခဲ့လေသည်။ ရိုးလင်းသည် စာအုပ်ကို အဆုံးသတ် ဇာတ်သိမ်းရန် ခက်ခဲကြောင်း တွေ့ရသော်လည်း စာအုပ်သည် ဝေဖန်ရေးဆရာများ၊ လူငယ်စာဖတ်သူများနှင့် စာပေဖြန့်ချိရေးလုပ်ငန်းများ၏ မြင့်မားသော ချီးကျူးဂုဏ်ပြုမှုနှင့် ဆုတံဆိပ်များအား လက်ခံရရှိခဲ့ပေသည်။ သို့ရာတွင် အချို့သုံးသပ်သူများကမူ ဤစာအုပ်သည် ငယ်ရွယ်သော ကလေးငယ်များအား အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့စေမှုကို ဖြစ်စေသည်ဟု ယူဆကြ၏။ စာအုပ်စီးရီး၏ အခြားဝတ္ထုများကဲ့သို့ပင် ဤ လျှို့ဝှက်ခန်းဆောင် ဝတ္ထုသည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုများကို ဖြစ်စေခဲ့ပြန်သည်။ အခြားသူများက ဤစာအုပ်၏ မိမိကိုယ်တိုင် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှု၊ လူတစ်ယောက်၏ စရိုက်နှင့် အရည်အချင်းသည် ထိုသူ၏ ရွေးချယ်မှုများမှ ရလဒ်များ ဖြစ်သည် ဆိုသော နည်းလမ်းများအား အလေးပေးမှု စသည်တို့အတွက် ချီးမွမ်းကြစဉ်၊ အချို့သော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဩဇာရှိအာဏာပိုင်များကမူ ၎င်း၏ မှော်အတတ်ပညာဆိုင်ရာများ ပါဝင်မှုကို ရှုတ်ချဝေဖန်ခဲ့ကြလေသည်။
ဂစ်တ်
အသုံးပြုလာမှုနှုန်း
စတက်ခ်အိုဗာဖလိုး (Stack Overflow) သည် သူတို့၏နှစ်ပတ်လည် ဆော့ဖ်ဝဲရ်တည်ဆောက်သူ စစ်တမ်း တွင် ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ် အသုံးပြုမှုဆိုင်ရာ မေးခွန်းကိုထည့်သွင်းထားရာ၊ မေးခွန်းဖြေကြားမှု ၂၀၁၅ တွင် (၁၆,၆၉၄ ခု) ၊ ၂၀၁၇ တွင် (၃၀,၇၃၀ ခု) နှင့် ၂၀၁၈ တွင် (၇၄,၂၉၈ ခု) ရှိခဲ့သည်။ Git သည် ဤစစ်တမ်းအဖြေများ၌ ဆော့ဖ်ဝဲရ်တည်ဆောက်သူများ၏ အလွန့်အလွန် နှစ်သက်ကြသောစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဖြေကြားသူများ၏ ၈၇.၂% အထိ အသုံးပြုမှုနှုန်း မြင့်လာခဲ့သည်။
ဟယ်ရီပေါ်တာနှင့် လျှို့ဝှက်ခန်းဆောင်
အချို့ ဟောပြောသူများက ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာများသည် ဤစာအုပ်၏ အားကြီးသော အဓိကဆိုလိုရင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ မှော်ပညာမတတ်သူများ၊ လူသားမဟုတ်သူများ၊ အသက်မရှိသူများ စသည်ဖြင့် ခွဲခြားဖော်ပြသည့် လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုဝါဒကို ငြင်းဆိုခြင်းအား ယခုစာအုပ်တွင် လမ်းညွှန်ပြသပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အချို့သော ဟောပြောသုံးသပ်သူများကမူ ဇာတ်လမ်းထဲတွင် သတိပေးခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်လျက် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်မှုတို့အား စစ်ဆေးထားခြင်းမရှိသော ဒိုင်ယာရီစာအုပ်စသော ရင်းမြစ်များမှ လာသည့် သတင်းအချက်အလက်များကို မမေးမစမ်းဘဲ လက်ခံစွက်ဖက်ခြင်းသည် စဉ်းစားဖွယ်ရှိကြောင်း ဆိုကြသည်။ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုအား မိမိကိုယ်တိုင်ထမ်းဆောင်မှု အဖြစ် သရုပ်ဖော်ပြီး၊ အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းမှု ရှိသည် ဟူ၍လည်း ဆိုကြပြန်သည်။ ဤစာအုပ်သည် စာအုပ်စီးရီး၏ ဆဋ္ဌမမြောက်ဝတ္ထုဖြစ်သော ဟယ်ရီပေါ်တာနှင့် သွေးနှောမင်းသား နှင့် ဆက်သွယ်ချက်အချို့ရှိသည် ဟုလည်း လူအများ သိကြလေသည်။
ဂစ်တ်
အသုံးပြုလာမှုနှုန်း
ဖြေကြားသော ဆော့ဖ်ဝဲရ်တည်ဆောက်သူတို့၏ ရင်းမြစ်ထိန်းချုပ်စနစ် အသုံးပြုနှုန်း ဇယား
အိုးဟရုမြို့၊ အအိချိ
အိုးဟရုမြို့  (大治町 အိုးဟရု − ချေား  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ အမတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ မေလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၁၂၂၆ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၄၇၄၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၆.၅၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဂစ်တ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆော့ဖ်ဝဲလ် ကဏ္ဍ:ကွန်ပျူတာ အချက်အလက်
ဆိုင်းစုရွာ၊ သာယာဝတီမြို့နယ်
ဆိုင်းစုရွာ (Saingsu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်)၊ သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ ရွာမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၂၇၇၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရွာမကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၂ ဦး၊ မ ၁၀၂၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၀၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သာယာဝတီမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဘုရားရပ်စောက်မင်စာ
သက္ကရာဇ်　၅၈၂　တွင် ပုဂံရှိ ရပ်စောက်ဂူဘုရားတွင် ရေးထိုးသော　မင်စာ　ဖြစ်သည်။ ရေးထိုးသည့် ခုနှစ်ကို မင်စာတွင် ပါသည်မှ လွဲ၍ အခြား ရေးထိုးသူ ကုသိုလ်ရှင် အကြောင်း မသိရချေ။ ပထမပိုဒ်၌ အလှူ ဖြစ်မြောက်ပုံကို ရေးထိုးထားကာ၊ ဒုတိယပိုဒ်၌ ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်သူတို့၌ ဘုန်းကျက်သရေ တိုးပွားစေမည့် အကြောင်း ရေးထိုးသည်။ တတိယပိုဒ်နှင့် စတုတ္ထပိုဒ်ဝယ် ဘုရားကျွန်ကို ရောင်းစားသူနှင့် ကောင်းမှုကို ဖျက်လိုဖျက်ဆီး လုပ်သူများကို အလွန် ပြင်းထန်သော ကျိန်စာ တိုက်ထားလေသည်။ နောက်ဆုံးပိုဒ်တွင် ကုသိုလ်ရှင်၏ ဆန္ဒ တောင်းဆုကို ရေးထိုးခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထား၏။
အနက်ဖော်
သက္ကရာဇ်　၅၈၂　ခု၊　နွယ်တာလဆန်း　၇　ရက်၊　တနင်္ဂနွေနေ့　ဂူပြီးသတည်း။　သရက်စဉ်အား　သုဝဏ္ဏပိစည်မြောင်းလည်း　တူး၏။　သုဖရစ်　တင်းကုပ်ဖက်၍လည်း　ဆင်ခြံဖွဲ့၏။
ဤကား　ဝါ၌　နင်တို့ကျွေးစေသတည်း။　ငါကား　ချောင်းတာလယ်တာ　မရှိကျင်ရကား　ဘုရားကျွန်လျှင်　ကျွေးစေသတည်း။　ငါဒါယကာမဲ့မူလည်း　ငါ့အစ်ကိုလည်းကောင်း၊　ငါ့နှမလည်းကောင်း၊　ငါ့တူလည်းကောင်း၊　ငါ့တူမလည်းကောင်း၊　ငါ့မြေးလည်းကောင်း၊　ငါ့သားလည်းကောင်း၊　ဤဘုရားကျွေးသောသူကား　ငါဒါယကာထက်လျှင်　အကျိုးအတိုင်းမသိ　ရစေသတည်း။
ဤဘုရားကျွန်ကို　ရောင်းစားသောသူကား　မြေကားအထက်　ရောင်းစားသောသူကား　အအောက်　ဖြစ်စေသတည်း။　နင်အမျိုးတကာကို　မစေစေချင်၍　ပြတ်သောကား　မဟုတ်စွံ။　ဘုရားကျွေးစေလိုရကား　အမျိုးတကာ　ငါပေးသတည်း။
ဤငါပြုသောဥယျာဉ်ကား　အဆွေအမျိုး　စိုးသတည်း။　စိုးရှင်၊　ရောင်းချစားစေသော　မဟုတ်စွံတည်း။　ဘုရားတရားကို　ကျွေးစေလိုရကား　နင်တို့တကာ　ငါနှင်းသတည်း။
ပိဋကတ်အဦး　သီလက္ခန္ဓဝါသီတကျမ်း၊　အဘိဓမ္မသင်္ဂဏီ　တကျမ်း၊　ဒသဇာတ်　တကျမ်း၊　ဓမ္မပဒ　တကျမ်း၊　ဝိနည်းတပုံလည်း　ပြုခဖူး၏။　သခင်တို့　လုံ့လမူ၍　တပ်သောပညာသည်　တပ်သဖွယ်ကဲ့သို့　ငါဒါယကာကို　တပ်လေသတည်း။
အယ်လ်ကိုဟော သာမိုမီတာ
အယ်လ်ကိုဟော (သို့) အရက်ပြန် သာမိုမီတာ (alcohol or spirit thermometer) သည် ပြဒါး သာမိုမီတာ၏ ပုံစံတူ အပူချိန်တိုင်း ကိရိယာဖြစ်ပြီး တူညီသောလုပ်ဆောင်မှုများကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ပြဒါး သာမိုမီတာနှင့်မတူဘဲ အယ်လ်ကိုဟော သာမိုမီတာရှိ ပါဝင်ပစ္စည်းသည် အဆိပ်သင့်နိုင်မှု ပို၍နည်းပါးပြီး အငွေ့လည်းပြန်လွယ်သည်။ အက်သနော (ethnol) ဟုခေါ်ဆိုသော အရက်ပြန်တစ်မျိုးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသောပုံစံသည် စရိတ်စကနည်း၍ ကျိုးပျက်သွားပါကလည်း ပါဝင်သော အရည်၏ ဖြစ်စေသောအန္တရာယ် နည်းပါးသောကြောင့် အသုံးအများဆုံးဖြစ်သည်။
အော်ဂန်းနစ်အရည်တစ်မျိုး ဖန်လုံးတွင်ပါဝင်ကာ ထိုဖန်လုံးကို အလွန်ကျဉ်းသည့်ဖန်ပြွန်နှင့် ဆက်သွယ်ထား၍ အဆုံးတစ်ဖက်တွင် ပြန့်ကားဖန်လုံးတစ်ခုဖြင့် ပိတ်ကာထားသည်။ အရည်၏ အပေါ်ဘက်တွင် နိုက်ထရိုဂျင်နှင့် အရည်၏ ခိုးငွေ့ ပါရှိသည်။ အလုပ်လုပ်နိုင်သော အပူချိန်နယ်ပယ်အတွင်း အရည်တို့၏မျက်နှာပြင် ကွေးနိုင်သည့် သဘောသဘာဝ (meniscus) သည် ဖော်ပြပါ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသည့် ဖန်ပြွန်အတွင်း၌ဖြစ်ပွားသည်။ အပူချိန်တက်လာသောအခါ အရည်၏ထုထည်မှာ ကျယ်ပြန့်လာကာ ထိုမျက်နှာပြင် ကွေးညွတ်မှုသည် ဖန်ပြွန်ကျဉ်းတစ်လျှောက် အပေါ်သို့တက်လာသည်။ အရည်မျက်နှာပြင်ကွေးသည့် နေရာသည် ဖန်ပြွန်ဘေး ရေးမှတ်ထားသော အပူချိန်များကို ပြသ၏။ အသုံးပြုနိုင်သော အရည်မှာ ထုတ်လုပ်သူနှင့် အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်သော အပူချိန်ပေါ်မူတည်၍ သန့်စင်သော အက်သနောလ်၊ တောလ်ယုအင်း (toluene) ၊ ရေနံဆီ ၊ အိုင်စိုအေးမိုင်းလ် အစစ်တိတ် (isoamyl acetate) များကို သုံးနိုင်သည်။ ဤအရည်များသည် အရည်ကြည်(အလင်းပေါက်) များဖြစ်သောကြောင့် အနီ (သို့) အပြာ ဆိုးဆေးထည့်ပါက အရည်ကို ပို၍မြင်သာအောင် ဖန်တီးနိုင်သည်။ အဝကျဉ်းပြွန်ပါဝင်သော ကိရိယာ၏ တစ်ဝက်ကို အဝါ (သို့) အဖြူရောင်ဖြင့် ကြွေဆေးသုတ်လိမ်းထားသဖြင့် အပူချိန်ကို နောက်ခံအရောင်တစ်ခု၌ ဖတ်ရှုရခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။
ဤအပူချိန်တိုင်းကိရိယာ၏ အသုံးဝင်နိုင်မှုနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုထားသော အရည်၏ ဆူမှတ်က သတ်မှတ်ပေးသည်။ အက်သနော်လ်ဖြည့် သာမိုမီတာများတွင် အမြင့်ဆုံးတိုင်းတာနိုင်မှုမှာ ၇၈ °C (၁၇၂.၄ °F) ဖြစ်၍ နေ့အပူချိန်၊ ညအပူချိန်၊ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်များကို တိုင်းတာရာ၌ အသုံးဝင်သည်။ အရမ်းပူသော အရာများကို တိုင်းတာရန် အသုံးမပြုနိုင်ပေ။
အက်သနောလ် သာမိုမီတာများကို အနည်းဆုံးအပူချိန် မိုးလေဝသတိုင်းတာမှုများအတွက် ပြဒါး သာမိုမီတာထက်ပို၍ သုံးကြရာ တိုင်တာနိုင်သော အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်မှာ -၇၀ °C (−၉၄ °F) အထိဖြစ်သည်။ သာမိုမီတာတစ်ခု၏ အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်ကို တိုင်းတာနိုင်မှု ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သန်ချက်မှာ ထိုကိရိယာ၌ သုံးသော အရည်၏ ရေခဲမှတ်ဖြစ်သည်။ အက်သနောလ်သည် -၁၁၄.၉ °C (-၁၇၄.၈၂ °F) တွင် ခဲ၏။ အယ်လ်ကိုဟော သာမိုမီတာသည် အက်သိုင်းလ် (အီးသိုင်းလ်) ၊ တောလ်ယုအင်း နှင့် ပန်းတိုင်း ပေါင်းစပ်ရောနှောရည်ကို အသုံးပြုလျှင် အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်ကို တိုင်းတာနိုင်မှုမှာ -၂၀၀ °C (-၃၂၈ °F) အထိဖြစ်သည်။  သို့သော်လည်း - ၂၀၀ °C မှ ၇၈ °C အထိ တိုင်းတာနိုင်သည့်နယ်ပယ်ရရန်မှာ အသုံးပြုသော အယ်လ်ကိုဟော အမျိုးအစားပေါ်တွင်မူတည်သည်။
သမိုင်း
အယ်လ်ကိုဟော သာမိုမီတာများသည် အစောဆုံးအဖြ စွမ်းရည်ထက်မြက်ကာ ခေတ်အဆန်ဆုံး အပူချိန်တိုင်းကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ တီထွင်အကျိုးပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၌ ဖယ်ဒီနန်းဒို ၂ ဒဲ မက်ဒီချီ (Ferdinando II de' Medici) ပါဝင်ပြီး ၎င်းသည် ၁၆၅၄ တွင် လေထုဖိအားကင်းလွတ်သော၊ အရည်၏ ပြန့်ကားနိုင်မှုကို အခြေခံကာ ဖန်လုံး၊ ပြွန်ချောင်းနှင့်အတူ အစွန်းပိတ်ဖန်ပြွန်ဖုကို တစ်ပိုင်းတစ်စအားဖြင့် အယ်လ်ကိုဟော (သို့) ဆီး ဖြင့် ဖြည့်သွင်းခဲ့သည်။ ဘရစ်တနီကာကဲ့သို့ စွယ်စုံကျမ်းအချို့တွင် အယ်လ်ကိုဟော သာမိုမီတာတီထွင်သူမှာ ဒန်ညယ် ဂါဘရီး ဖားရင်ဟိုက် (၁၇၀၉) ဟုဆိုကြသည်။ ဖားရင်ဟိုက်သည် ကျွမ်းကျင်သော ဖန်မှုတ်သူတစ်ဦးဖြစ်၍ ၎င်း၏ အယ်လ်ကိုဟော သာမိုမီတာမှာ ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး ယုံကြည်စိတ်ချရသော အပူချိန်တိုင်းကိရိယာဖြစ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:အပူချိန်တိုင်း ကိရိယာများ
တာလုံရွာ၊ ကျောက်မဲမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်မဲမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှိမဲမြို့၊ ဖူကူအိုကာ
ရှိမဲမြို့  (志免町 ရှိမဲ − မချိ  ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖူကူအိုကာစီရင်စု၊ ခဆုယခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၄၅၃၀၇ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၅၂၀၀ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည်  ၈.၇၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ငုတ် (တောင်)ရွာ၊ ကလောမြို့နယ်
ငုတ် (တောင်)ရွာ (Ngoke (South))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ကလောမြို့နယ်၊ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၁၅၉၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ငုတ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၈၄ ဦး၊ မ ၂၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကလောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂုံဂရုံးရွာ၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်
ဂုံဂရုံးရွာ (Gongarone)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မိုင်းမော-ဝအထူးဒေသ (၂)၊ ယောင်လင်းမြို့နယ်၊ ဂေါင် ဂ ရုံန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၆၀၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂေါင် ဂ ရုံန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၃၁ ဦး၊ မ ၈၀၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၃၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ပက်စီ
ပက်စီ (Pepsi၊ ယခင်က PEPSI ဟု စာလုံးအကြီးဖြင့် ပေါင်းခဲ့၊ လက်ရှိ pepsi ဟု စာလုံးပေါင်းနေ၊ မြန်မာလို ပက်ဆီ ဟုလည်း စာလုံးပေါင်းကြ) သည် ပက်စီကိုကုမ္ပဏီမှ ထုတ်လုပ်ဖြန့်ဖြူးသော နာမည်ကြီး ကိုလာအချိုရည်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ မူလက ၁၈၉၃ ခုနှစ်တွင် ဘရတ်ဒ်၏အအေး ဟူသော အမည်ဖြင့် စတင်ဖန်တီးထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ၁၈၉၈ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၈ ရက်နေ့တွင် ပက်စီ-ကိုလာ ဟု အမည်ပြောင်းခဲ့၍၊ ထို့နောက် ၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် ပက်စီ ဟု အမည်ပြောင်းခဲ့ပြန်သည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ်က မှတ်တမ်းများအရ ပက်စီအချိုရည်သည် မြောက်အမေရိကား၌ ပက်စီကိုလာ ဟူသောအမည်ဖြင့် လူသိများသည်။
သမိုင်းကြောင်း
ပက်စီအချိုရည်ကို ၁၈၉၃ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ မြောက်ကာရိုလိုင်းနားရှိ နယူးဘန်းမြို့တွင် ကလက်ဘ် ဘရတ်ဒ်ဟမ် က သူ၏ အရောင်းဆိုင်လေးတွင် ဘရတ်ဒ်၏အအေး ဟူသော အမည်ဖြင့် စတင်ပြုလုပ်ရောင်းချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကြော်ငြာဆောင်ပုဒ်များ
အောက်ပါ ကြော်ငြာဆောင်ပုဒ်များမှာ ပက်စီ အချိုရည်၏ လက်ရှိအချိန်အထိ အသုံးပြုနေဆဲ ကြော်ငြာဆောင်ပုဒ်များ ဖြစ်သည်။
မွန်ခမ်းဆင်ရွာ၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်
မွန်ခမ်းဆင်ရွာ (Munhkamhsin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းယန်းမြို့နယ်၊ မွန်ခမ်းဟိန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၃၀၄၀ ဖြစ်သည်။
ဖာချမ်းရွာ၊ ဟိုပန်မြို့နယ်
ဖာချမ်းရွာ (Hparchan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ ဟိုပန်ခရိုင်၊ ဟိုပန်မြို့နယ်၊ ဖာချမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၁၃၀၅ ဖြစ်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ ဖာဆမ်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟိုပန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ