cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ပြည်ပပြန်များနေရာယူလာကြခြင်းနှင့်၆၄လမ်းစဉ် အကောင်အထည်ဖော်ပုံ
(၁ဝ)	ဗိုလ်ရန်အောင်အား ၎င်းကျန်းမာရေး အခြေအနေကို အထူးအလေးထား ကုသ စီစဉ်ပေးရန်အတွက် ခွင့်ပေးခြင်းများမှ အပ အခြားအလွှဲအပြောင်းများ
မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။
(ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေး ဆုံးဖြတ် ချက်အမှတ် ၃၁ မှ)
ပြည်ပပြန်များနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အောက်ပါအတိုင်းဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်- ဤကိစ္စကို ပါတီဗဟိုဌာနချုပ်မှ တာဝန်ယူ ခန့်ခွဲရန်ဖြစ်သော်လည်း ဗဟို ကော်မတီများနှင့်ညိ§နှိုင်းလျာထားသည်။ ၎င်းကို ရဲဘော်များနှင့်
ထပ်မံညှိနှိုင်းပြီး ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့က အတည်ပြုရန်ဖြစ် သည်။
ထိုရဲဘော်များကို ပါတီတည်ဆောက် ရေး၊ အယူဝါဒအတွေးအခေါ်တည်ဆောက် ရေးတို့တွင် အဓိကအသုံးချသွားရန်ဖြစ် သည်။
(ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေး ဆုံးဖြတ်ချက် အမှတ် ၃၂ မှ)
ထို့အပြင် ဗဟိုစစ်ကော်မတီကိုလည်း အောက်ပါ အတိုင်းဖွဲ့စည်းလိုက်သည်-
(၁)	ဗဟိုစစ်ကော်မတီ ဥက္ကဋ္ဌ သခင်သန်းထွန်း (၂)	ဗဟိုစစ်ကော်မတီ အတွင်းရေးမှူး သခင်ချစ် (၃)	ဗဟိုစစ်ကော်မတီအဖွဲ့ဝင် ရဲဘော်အောင်ကြီး (၄)	ဗဟိုစစ်ကော်မတီအဖွဲ့ဝင်  ရဲဘော်ဗိုလ်ဇေယျ ၁၉၆၁ ခုနှစ်၊ ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးတွင် ဗဟိုစစ်ကော်မတီဝင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသော ရဲဘော်ဌေးကိုမူ ထည့်သွင်းဖွဲ့စည်းခြင်းမရှိတော့ပေ။
သခင်ချစ်အား ရခိုင်တိုင်းနှင့်အနောက်မြောက်တိုင်း  တို့တွင် အထူးတာဝန်များထမ်းဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ကိုလည်း ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင်
သခင် သန်းထွန်းနှင့် ရဲဘော်အောင်ကြီးတို့၏တင်ပြချက်အရ ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့က ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ရသည်။ သခင် ချစ်သည် လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲနှင့်
ဗိုလ်ဇေယျက ရခိုင်တိုင်းနှင့် အနောက်မြောက်တိုင်းသို့ တာဝန်ယူခဲ့ သည်။ ဗိုလ်ဇေယျသည် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၈ ရက်တွင် ပြည်ခရိုင်သို့ ခရီး
ထွက်သွားသည်။ ပြည်ခရိုင်မှတစ်ဆင့် သရက်ခရိုင်သို့ဆက်သွားသည်။
ဗိုလ်ဇေယျသည် သရက်ခရိုင်ကော်မတီများဖြစ် သော ဗိုလ်နေဝင်း၊ ဆလိုင်းစံအောင်(ချင်းဦးစီး)၊ ရဲဘော် မြင့်နိုင်နှင့် အခြားအဆင့်မြင့် ကေဒါများကို စုစည်း ပြီး
၆၄ လမ်းစဉ်နှင့်ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗဟိုဌာနချုပ် ဗဟိုအလုပ်အဖွဲ့ကိုလည်း ရဲဘော်အောင်ကြီး ခေါင်းဆောင်၍ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ဗဟိုအလုပ်အဖွဲ့တွင် (၁) ပြည်ပပြန် ရဲဘော် အောင်သိန်း(ခ)အောင်ငြိမ်း၊ (၂) ပြည်ပပြန် ဗိုလ်ဘညွန့်၊ (၃) မောင်သက်(ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား တပ်ဦး
ခေါင်းဆောင်)တို့ပါဝင်သည်။
ဗဟိုအလုပ်အဖွဲ့ သည် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလဆန်းတွင် ပြည်ခရိုင် စုစည်းရေးနှင့် တိုးချဲ့ရေးစီမံကိန်းကို အကောင်အထည် ဖော်ရန် ပြည်ခရိုင်သို့
သွားကြသည်။ ထို့နောက် ၆၄ လမ်းစဉ်ကို အကျယ်တဝင့်ရှင်းပြကြသည်။
ရဲဘော်မျိုးတင့်၊ ပြည်ပပြန်ရဲဘော်စိုးဝင်း(ခ) ဌေးအောင်၊ ရဲဘော်ဘခက်နှင့် ရဲဘော်စိုးဝင်း(ခ) ထွန်းကျော် (လူထုဦးလှ၊ ဒေါ်အမာသား)တို့ပါဝင်သည်။ အလုပ်
အဖွဲ့များသည် ပဏာမဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုအတွက် ပြင်ဆင်ပြီး ၆၄ လမ်းစဉ်ကျောရိုးများကို စုစည်း ရွေးချယ်နေကြသည်။ ရဲဘော်မြနှင့် ရဲဘော်စိုးသန်း
တို့မှာမူ မိမိတို့တိုင်းများတွင် ၆၄ လမ်းစဉ်ကိုရှင်းပြကြ သော်လည်း ဘဝဟစ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကျောရိုးများ ရွေးချယ်ခြင်းကိုမူ မဆောင်ရွက်ခဲ့ကြပေ။
သခင်သန်းထွန်းနှင့်ရဲဘော်အောင်ကြီးတို့သည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ အရေးပါသော ခေါင်းဆောင်မှုနေရာများကို ပြည်ပပြန်များဖြင့် အစားထိုးရန်
လျှို့ဝှက်စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၅ ရက်တွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုဌာနချုပ်စခန်းသည် ပဲခူးရိုးမတောင်ခြေ အနောက် ဘက်
ဘော်ဘင်ချောင်းဖျားရှိ ရေနောက်ရန်ချောင်း၊ ကရင်ရွာ၏ အရှေ့မြောက်ဘက် လေးမိုင်ကျော်အကွာ တွင် အခြေစိုက်ထားသည်။ ယင်းနေရာတွင် ပြည်ပပြန်
များသာ တက်ရောက်ခွင့်ရှိသည့် အထူးလျှို့ဝှက်အစည်း အဝေးကို ကျင်းပခဲ့သည်။ ရဲဘော်အောင်ကြီး၊ သခင်ပု နှင့် ဗိုလ်ဇေယျတို့က ဦးဆောင်ဆွေးနွေးပြီး
အောက်ပါဆုံးဖြတ် ချက်များကို ချမှတ်ခဲ့ကြသည်။
(၁)	ပါတီကို အတွေးအခေါ်အရ၊ နိုင်ငံရေး အရ၊ စည်းရုံးရေးအရ၊ ဘက်သုံးဘက်က တည်ဆောက်၍ ပါတီအား အဘက်ဘက်မှ ပုံသစ်လောင်းရေးအတွက်
ဗဟိုမာ့ခ်စ် လီနင်ဝါဒကျောင်းကိုဖွင့်ရမည်။ ထိုဗဟို ကျောင်း၌ ကျောင်းအုပ်အဖြစ် ပေါ်လစ် ဗျူရိုအဖွဲ့မှ တစ်ဦးဦးကို လျာထားရန်ဖြစ် သည်။ သို့သော်လည်း
ကျောင်း၏ သင်ရိုး ညွှန်းတမ်းများကို တကယ်တမ်း အာမခံ၍ တာဝန်ခံကြရမည့်သူများမှာ ရဲဘော် အောင်ကြီးနှင့်ရဲဘော်မျိုးတင့်တို့ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်
ရဲဘော်အောင်ကြီးနှင့် ရဲဘော် မျိုးတင့်တို့အနေနှင့် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒ ကျောင်း၏တာဝန်ခံများအဖြစ်ထမ်းဆောင် ကြရမည်။
(၂)	ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်း၌ ပြည်ပပြန် များမှ ပထမအမျိုးအစားများကို ကျောင်း ဆရာအဖွဲ့အဖြစ် ဖွဲ့စည်းပေးရမည်။ သင်ကြားရမည့်
ဘာသာရပ်များကိုလည်း တစ်ဦးစီအား သတ်မှတ်ပေးထားရမည်။ ကျောင်းဆရာအဖွဲ့တွင် ပါဝင်သူများနှင့် သင်ကြားရမည့် ဘာသာရပ်များမှာ-
(က)	ရဲဘော်မျိုးတင့် အဘိဓမ္မာဘာသာ ရပ်
(ခ)	ရဲဘော်ရှိန် ဘောဂဗေဒဘာသာရပ်
(ဂ)	ရဲဘော်စိုးဝင်း ပါတီတည်ဆောက် ရေးဘာသာရပ်
(ဃ)	ဗိုလ်စံဖေ စစ်ရေးဘာသာရပ်
(င)	ဗိုလ်ထွန်းငြိမ်း စစ်ရေးဘာသာရပ်
အဖွဲ့ဝင်များမှာ-
(က)	ဗိုလ်ဇေယျ(အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်)
(ခ)	ဗိုလ်ဘဖြူ
(ဂ)	ဦးသက်တင်
(၄)	ဗဟိုဌာနချုပ်အခြေခံသည့် ပဲခူးရိုးမတိုင်း ကို အထူးအာရုံစိုက်ရမည်။ လောလော ဆယ်တွင် ပဲခူးရိုးမတိုင်းကော်မတီအား ရှေ့ဆောင်ရန်အတွက်
လှုပ်ရှားရှေ့ဆောင်သွားနိုင်ရန်အတွက် 'ဗဟိုအလုပ်အဖွဲ့'ကိုလည်း အမြဲတမ်း ဖွဲ့စည်းထားရမည်။
ဗဟိုအလုပ်အဖွဲ့တွင် ပါဝင်သူများမှာ-
(က)	ရဲဘော်အောင်ငြိမ်း(ခေါ်) အောင်သိန်း
(ခ)	ဗိုလ်ဘညွန့်
(ဂ)	မမျိုးသန့်(ခေါ်)မစိန်ဝင်း
(ဃ)	ဗိုလ်တင်ရှိန်
(၅)	ရှမ်းပြည်နယ်သည် ပါတီ၏ ရေရှည်အခြေခံ စခန်းအတွက် အလွန်အရေးကြီးသော လူမျိုးစုဒေသဖြစ်သည်။ ထိုဒေသကို အခြေခံစခန်းတည်ဆောက်ရေး၏
သေနင်္ဂဗျူဟာ အမြင်အရ အထူးအာရုံစိုက်ရမည်။ အထူးသဖြင့် ပါတီ၏ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ဖြစ် သော အထူးဆက်သွယ်ရေးဌာနကို ဖွင့်လှစ် ထားရမည်။
ထို့ကြောင့် ရှမ်းပြည်၌ 'ဗဟို ဌာနခွဲ' ကို ဖွဲ့စည်းထားရမည်။
ရှမ်းပြည်အဖွဲ့တွင် ပါဝင်သူများမှာ-
(က)	ဗိုလ်တိုက်အောင်(ခေါ်)တင်အေး
(ခ)	မောင်ကို (ခေါ်) မောင်ခင် ဤအဖွဲ့၏အဓိက တာဝန်မှာ ပါတီ၏ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်သော အထူးဆက်သွယ် ရေးတာဝန်များကို ယူရမည်။ (၆)	မြစ်ဖျားဒေသတိုင်းမှာလည်း ပါတီ၏ သေနင်္ဂဗျူဟာအခြေခံစခန်းဖြစ်သည်။ ကချင်ပြည်နယ်၏အလွန်ထူးခြားသော အရေးကြီးမှုကို အထူးလေးနက်ရမည်။
ထို ဒေသသည် ချင်းတောင်တန်းနှင့်လည်း တစ်ဆက်တစ်စပ်တည်း ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် လူမျိုးစုများကို တိုးချဲ့စည်းရုံး ရေးနှင့် အခြေခံရေးအတွက်
အချက်အချာ ဗဟိုချက်မဖြစ်သည်။
မြစ်ဖျားဒေသတိုင်းအဖွဲ့တွင် ပါဝင်သူများ မှာ-
(က)	ရဲဘော်ဖေသောင်း(ခေါ်) တင်မြင့် (ခ)	ရဲဘော်မင်းအောင်
(၇)	မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တိုင်းအတွက်မူ လောလော ဆယ်၌ မတင်ဝေ(ခေါ်) မစိန်လှ(ခေါ်) မခင်ဆွေ တစ်ဦးတည်းသာ တာဝန်ယူရ မည်။ နောက်မှ လိုအပ်သလို ဗဟို
အလုပ် အဖွဲ့ကို လွှတ်ပေးမည်။
(၈)	အလယ်ပိုင်းဗမာပြည်နှင့် အထက်ဗမာပြည် သည် အခြေခံမှစ၍ တည်ဆောက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အဘက်ဘက်တွင် အထူး ဂရုစိုက်၍
တာဝန်ယူရှေ့ဆောင် သွားကြရမည်။ အလယ်ပိုင်း ဗမာပြည်အဖွဲ့ တွင် ပါဝင်သူများမှာ-
(က)	ရဲဘော်အောင်ခင်(ခေါ်) ထွန်းမင်း (ခ)	ရဲဘော်ဇော်လေး(ခေါ်) မောင်ညွန့် (၉)	ဗဟိုဌာနချုပ်တွင်-
(က)	ရဲဘော်ဉာဏ်ကျော်
အထူးထိပ်တန်းလျှို့ဝှက် ဆက်သွယ် ရေးကို တာဝန်ယူရမည်။
(ခ)	ရဲဘော်ထွန်းရှိန်(ခေါ်) ဖေငြိမ်း
ရဲဘော်ထွန်းရှိန်သည် ဗဟိုဌာနချုပ် ၏ ဆေးတာဝန်ခံအဖြစ် တာဝန်ယူ ရမည်။ ထို့ပြင် ဗမာတစ်ပြည်လုံး အတွက် ဆေးစည်းရုံးရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်း၍
(ဂ)	ရဲဘော်သန်းဝင်း ဗဟိုဌာနချုပ် ရန်သူ့ဒေသမြေအောက်စည်းရုံးရေး လုပ်ငန်းများကို ရှေ့ဆောင်ရမည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ပါတီဗဟို၏ ပညာရေးနှင့်
စည်းရုံးရေးဌာနတို့ တွင် တာဝန်ယူရမည်။
(၁ဝ)	ဒေသအသီးသီးတွင် တာဝန်ယူကြသူများ သည်-
(က)	ပါတီဗဟိုဌာနချုပ်နှင့် ဆက်သွယ် ရေးစနစ်ကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပြီး အမြဲတမ်း ဆက်သွယ်နေရမည်။
(ခ)	ဒေသအခြေအနေများကို အမြဲတမ်း အပြည့်အစုံ စီရင်ခံနေရမည်။
(၁၁)	ဒေသအသီးသီးတွင် တာဝန်ယူနေကြသူ အားလုံးသည် နှစ်နှစ်ကြာသောအခါတွင် ဗဟိုဌာနချုပ်သို့ အားလုံးပြန်လည်စုစည်း ရမည်။ တစ်ပြည်လုံး၏
အခြေအနေများ ကို ပြန်လည်စုစည်းရန်အတွက် အလွန် အရေးကြီးသည့် အချိန်ကာလဖြစ်လာလိမ့် မည်။
ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ဗဟိုဌာန ချုပ်မှလည်း လိုအပ်သလို အကြောင်းကြား ၍ ညွှန်ကြားသွားမည်။
(၁၂)	တနင်္သာရီတိုင်းသို့ ကေဒါပို့ရေးအတွက် လည်း ဗဟိုဌာနချုပ်မှ လိုအပ်သလို စီစဉ် ပေးသွားမည်။
သခင်သန်းထွန်းနှင့် ပြည်ပပြန်များ တက်ရောက် ကြသည့် အထူးလျှို့ဝှက်အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်များ သည် ပြည်ပမှ ချမှတ်ပေးသော ၆၄ လမ်းစဉ်ကို
အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ရန်အတွက် တစ်ပြည်လုံးရှိ အရေးပါသော နေရာများတွင် ဖြန့်ခွဲ၍နေရာယူလိုက်ကြသည်။ ပြည်ပ လမ်းစဉ်ကို
လေ့ကျင့်သွတ်သွင်းပေးရန်အတွက် ပထမ ပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းကို ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၅ ရက်တွင် သာယာဝတီခရိုင်၊ နတ်တလင်း မြို့နယ်၊
တောင်ညိုဒေသ၊ ဆင်သေရွာ၏ အရှေ့ဘက် နှစ်မိုင်ကွာတွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ် အဖြစ် ဗဟိုကော်မတီအတွင်းရေးမှူး ရဲဘော်ဌေးကို တရားဝင်တာဝန်ပေးသည်။ သို့သော် ကျောင်းတာဝန်ခံ မှာ
ပြည်ပပြန်ရဲဘော်မျိုးတင့်ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့ ကျောင်းအုပ်မှာ ရဲဘော်အောင်ကြီးဖြစ်ပြီး ရဲဘော်ဌေး မှာ အမည်ခံသာဖြစ်သည်။ သင်တန်းသားများအဖြစ် ဗဟို၊
တိုင်းနှင့်ခရိုင်ကော်မတီများသာ တက်ရောက်ရန် ဖြစ်သော်လည်း သခင်သန်းထွန်းနှင့်ရဲဘော်အောင်ကြီး တို့သည် ဗဟို၊ တိုင်းနှင့်ခရိုင်ကော်မတီမဟုတ်သူများကို
လည်း မိမိတို့စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
ပထမပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းသို့ တက်ရောက်ကြသူများမှာ
(၁)	ဗိုလ်ရန်အောင်	ဗဟိုကော်မတီ
(၂)	ဗိုလ်ဘုန်းကျော်	ပဲခူးရိုးမတိုင်းစစ်ရေး တာဝန်ခံ (၃)	ရဲဘော်လှကြည်	ပဲခူးရိုးမတိုင်းကော်မတီနှင့် ပြည်ခရိုင်ပါတီ အတွင်းရေးမှူး (၄)	ရဲဘော်ဗိုလ်အေး	ပြည်ခရိုင် ကော်မတီ
(၅)	ဆလိုင်းသာဦး	ပြည်ခရိုင် ကော်မတီ
(၆)	ရဲဘော်ကျော်ညွန့်	သာယာဝတီခရိုင် ပါတီ အတွင်းရေးမှူး (၇)	ရဲဘော်ဗိုလ်စိန်မင်း	သာယာဝတီခရိုင် စစ်ရေးတာဝန်ခံ (၈)	ဗိုလ်ရဲလွင်	သာယာဝတီခရိုင် ဇီးကုန်းမြို့နယ် (၉)	ရဲဘော်ဘခက်	ဗဟိုဌာနချုပ်၊ပါတီကော်မတီ (၁ဝ)	ဗိုလ်တင်မောင်	ဗဟိုဌာနချုပ်၊ ပါတီကော်မတီ (၁၁)	ဗိုလ်သန်းနောင်	ဗဟိုဌာနချုပ်
(၁၂)	ရဲဘော်အေးလွင်	ဗဟိုဌာနချုပ်
(၁၃)	မရင်ရင်(ခေါ်) မစိန်အေး	ဗဟိုဌာနချုပ် (၁၄)	မောင်သက်(ခေါ်) မင်းနွယ်	တောခိုကျောင်းသား (၁၅)	စိုးဝင်း(ခေါ်) ထွန်းကျော်	တောခိုကျောင်းသား (၁၆)	အောင်ဝင်း(ခေါ်) စိုးနိုင်	ရှမ်းကျောင်းသား တို့ဖြစ်သည်။
ပထမပတ် ဗဟိုမာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒကျောင်းသည် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ပထမပတ်တွင် သင်တန်း ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ သခင်သန်းထွန်းနှင့်ပြည်ပပြန်များသည်
သင်တန်းသားများအား အနီးကပ်ပင်လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ သည်။ အထူးသဖြင့် တောခိုကျောင်းသားသုံးဦးဖြစ် သည့် မောင်သက်၊ စိုးဝင်းနှင့် အောင်ဝင်းတို့ကို
၆၄ လမ်းစဉ်၏ကျောရိုးများအဖြစ် မြှောက်စားခဲ့ကြသည်။
သို့နှင့် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီတွင် ပြည်ပမှ ချမှတ်ပေးသော ၆၄ လမ်းစဉ်နှင့် ပြည်ပပြန်များသည် တစ်စတစ်စလွှမ်းမိုးလာတော့သည်။ ဂိုရှယ်ကဲ့သို့
အစဉ်အလာရှိသော ခေါင်းဆောင်များက ဆန့်ကျင်ကြ သော်လည်း ပြည်ပပြန်များမှာ အသာစီးရထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ ရဲဘော်ဌေးမှာမူ တွေဝေ၍နေသည်။
ပြည်ပ ပြန်များသည် အစဉ်အလာရှိသော ခေါင်းဆောင်အိုများ ကို ပစ်ပယ်ချောင်ထိုး၍ အစဉ်အလာမရှိ အတွေ့အကြုံ နုနယ်သော မိုက်ရူးရဲလူငယ်များကို
မိမိတို့လိုအပ်သလို အသုံးချနိုင်ရေးအတွက် အထူးလေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေး လျက်ရှိနေကြလေသည်။
=ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲ ပျက်ပြားပြီးနောက်ပိုင်း သောင်းကျန်းသူများ၏ အခြေအနေ=
လင်းထင်နှင့် ကရင်တပ်မဟာ(၅) တောခိုခြင်း
ကရင်သောင်းကျန်းသူ တပ်မဟာ(၅) တပ်မင်း ဖြစ်သူ လင်းထင်(ခေါ်)ငန်းနက်သည် ပြည်တွင်း ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲတွင် စောဟန်တာသာမွှေး၏ ကေအာရ်စီ
(ခေါ်) ကရင်တော်လှန်ရေးကောင်စီနှင့် ပူးပေါင်းရန် တပ်မဟာ(၅)တစ်ခုလုံး ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် လက်နက်ချခဲ့ကြောင်း တင်ပြပြီးပေပြီ။ လင်းထင်အား
အစိုးရက ရန်ကုန်ကုန်းမြင့်သာယာတွင် အခြေချပေးပြီး လစဉ်ငွေကျပ် ၅ဝဝ ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။ လင်းထင်သည် မယ်ဗမာဟောင်း နော်လွီဇာနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
လင်းထင်၏မရိုးမသားလုပ်ရပ်များကို စစ်ဆေးရန် အတွက် တပ်မတော်မှ သက်ဆိုင်ရာတာဝန်ရှိသူများက သထုံမြို့ရှိ လင်းထင်၏နေအိမ်သို့ သွားရောက်ခေါ်ယူ
သောအခါ လင်းထင်လက်ရှိပေါင်းသင်းနေသူ နော်လွီဇာဘင်ဆင်၏ လှုံ့ဆော်စည်းရုံးမှုကြောင့် တပ်မဟာ(၅)တစ်ခုလုံးသည် လေးကေ၊ မြစ်ကြိုးဒေသ များသို့
ပြန်လည်တောခိုကြတော့သည်။ နော်လွီဇာ ဘင်ဆင်က ထွန်းမြင့်ကို တပ်မဟာမှူးအဖြစ်ခန့်အပ် ခဲ့သည်။
အေကာရ်စီနှင့် တပ်မဟာ(၅)တစ်ခုလုံးလက်နက် ချခဲ့သဖြင့် အထူးသဖြင့် သထုံခရိုင်နယ်မြေ (စစ်တောင်း မြစ်နှင့် သံလွင်မြစ်အကြား ကမ်းရိုးတန်းဒေသ)သည်
များစွားငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့ရသည်။ လင်းထင် သည် ၁၉၄၈ ခုနှစ်မှစ၍ သထုံခရိုင်အတွင်းတွင် လှုပ်ရှားကြီးစိုးခဲ့ သူဖြစ်သည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး စစ်ရေးဝါဒီ
တစ်ဦး ဖြစ်သော လင်းထင်သည် သထုံခရိုင်အတွင်းတွင် အဖျက်လုပ်ငန်းများဆောင်ရွက်ရာ၌ နာမည်ကြီးခဲ့ သည်။ စစ်တောင်း၊ မုတ္တမ မီးရထားလမ်းကိုလည်း
တပ်မဟာ (၅)ပြန်လည် တောခိုသောအခါ သထုံခရိုင်ရှိ ပြည်သူ များမှာ စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်ကြရသည်။  သို့သော် မီးရထားလမ်း၊ ကားလမ်းတစ်လျှောက်
အခြေအနေမှာ လင်းထင်ရှိစဉ်ကကဲ့သို့ အခြေအနေဆိုးရွားခြင်းမရှိ တော့ပေ။
ကရင်သောင်းကျန်းမှုအခြေအနေ
ပြည် တွင်း ငြိမ်း ချမ်း ရေး ဆွေး နွေး ပွဲ တွင် ကေအင်န်ယူပါတီမှ ခွဲထွက်လာသော ကေအာရ်စီသည် တော်လှန်ရေးကောင်စီနှင့် သဘောတူညီမှုရရှိကာ
လက်နက်ချအပ်ခဲ့သည်။ မန်းဘဇံခေါင်းဆောင်သည့် ကေအင်န်ယူပါတီမှာမူ ဆက်လက်၍လက်နက်စွဲကိုင် သောင်းကျန်းခဲ့သည်။ ကေအင်န်ယူပါတီသည်
ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏  ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကိုခံယူပြီး တဖြည်းဖြည်း လက်အောက်ခံနောက်မြီးဆွဲပါတီဘဝ  သို့ ရောက်ရှိလာရာ လူမျိုးရေးဝါဒီများသည်
မန်းဘဇံ၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို ဝေဖန်လာခဲ့ကြသည်။
၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၉ ရက်တွင် ကေအင်န်ယူပါတီသည် လူမျိုးစုတော်လှန်ရေး အင်အား စုများ၏ ညီလာခံတစ်ရပ်ကို ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။
ယင်းညီလာခံသို့ ကေအင်န်ယူပီ၊ ကရင်နီ အမျိုးသား တိုးတက်ရေးပါတီနှင့် ရှမ်းပြည်စစ်ကောင်စီတို့ တက် ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းညီလာခံမှ လုပ်ငန်းစဉ်
ရှစ်ချက် ကိုချမှတ်ခဲ့သော်လည်း အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်တွင် ဗိုလ်မြ ဦးဆောင်သော အင်အားစုများသည် ကေအင်န်ယူပီ ၏ ရှေ့ဆောင်မှုအောက်မှ အတိအလင်း ခွဲထွက်လိုက်
တော့သည်။ ထို့နောက် ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၂ ရက် တွင် ကရင်အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးကောင်စီ (K.N.L.C) ကို ထီးဖဒိုက (ကြူအိပ်ခ်ျ- ဝ၂၅ဝ၉၈)တွင်
စတင် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ကေအင်န် အယ်လ်စီ အဖြစ် ခွဲထွက်ရခြင်းကိုလည်း အောက်ပါ အတိုင်း ကြေညာခဲ့သည်။
''ကေအင်န်ယူပါတီ၏  ရှေ့ဆောင်မှုသည် ကရင်တစ်မျိုးသားလုံးနှင့် ကရင်တော်လှန်ရေး အဖြစ် ရှိနေခဲ့ပြီး အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီစွာ ရှေ့ဆောင်
နိုင်ခြင်းရှိသော်လည်း ဝဲစွန်းယိမ်း နေ၍ ယင်းရှေ့ဆောင်မှုကာလအတွင်း ကျွနု်ပ် တို့သည် ကရင်တစ်မျိုးသားလုံးနှင့် ကရင် တော်လှန်ရေးအဖြစ် ရှိနေသည့်
အခြေအနေ နှင့် ကိုက်ညီစွာ ရှေ့ဆောင်ပေးနိုင်ရန် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ၌ လဲဒီတွင်ပြုလုပ်ခဲ့သော ကေအာရ်စီအရေးပေါ် အစည်းအဝေးတွင် တင်ပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ယင်းတင်ပြချက်အပေါ် ဝဲယာစွန်း၏ ရှေ့ဆောင်မှုများကို ရှေ့ဆက်၍ လုံးဝလုပ်ဆောင်ခြင်းမပြုလုပ်ရန် သဘောတူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လမ်းစဉ်နှင့်
ရှေ့ဆောင်မှုကို ကရင်တစ်မျိုးသားလုံးနှင့် ကရင်တော်လှန်ရေး၏ အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် အာဏာပိုင် သည့် အမျိုးသားညီလာခံကို
အမြန်ဆုံး ခေါ်ယူကျင်းပရန်ကိုလည်း သဘောတူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ သဘောတူ ဆုံးဖြတ် ခဲ့သော်လည်း ကေအင်န်ယူပီသည် အလေး မထားဘဲ လျစ်လျူရှုခဲ့
သဖြင့် ခွဲထွက်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကေအင်န်အယ်လ်စီနှင့် ကေအင်န်ယူပါတီတို့ သည် ပြန်လည်ညီညွတ်ရေး ရရှိရန်အတွက် ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၂ ရက်တွင် ခေးပု၌တွေ့ဆုံ၍ ညှိနှိုင်း
ဆွေးနွေးကြသေးသော်လည်း သဘောတူညီမှု မရရှိခဲ့ ကြပေ။ ဗိုလ်မြ ခွဲထွက်ပြီးနောက် ကေအင်န်ယူပါတီ အတွင်း ကွန်မြူနစ်လိုလားသူ၊ မလိုလားသူများ
ထပ်မံ ၍ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားကြပြန်သည်။ ပဲခူးရိုးမနှင့်မြစ်ဝ ကျွန်းပေါ်ဒေသအတွင်းရှိ ကေအင်န်ယူပါတီ အင်အား စုများမှာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို
ခံနေကြရသည်။ ကွန်မြူနစ်မလိုလားသူအချို့သည် စစ်တောင်းမြစ်ကို ကူးပြီးနောက် အရှေ့ကော်သူးလေရှိ ဗိုလ်မြအုပ်စုနှင့်သွားရောက်ပူးပေါင်းကြသည်။ ဗိုလ်မြ
အုပ်စုသည် နိုင်ငံရေးဝါဒကို အဓိကမထားဘဲ စစ်ရေး နှင့်လူမျိုးရေးကိုသာ အဓိကထား သောင်းကျန်းလျက် ရှိနေပေသည်။
ကေအင်န်ယူပါတီမှ ဗိုလ်မြ၏  ကေအင်န် အယ်လ်စီခေါ် ကရင်အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး ကောင်စီခွဲထွက်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကေအင်န်ယူပါတီ သည်
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့်ပိုမိုပူးပေါင်း၍ လှုပ်ရှားလာသည်။ အထူးသဖြင့် ပဲခူးရိုးမနှင့်မြစ်ဝ ကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် ပိုမိုပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ကေအင်န်ယူ
ပါတီအတွင်း၌လည်း ပဋိပက္ခများပိုမို ပေါ်ပေါက်လာ သည်။ ဗိုလ်မြ၏ကွန်မြူနစ်ဆန့်ကျင်ရေးအုပ်စု ခွဲထွက် သွားပြီးဖြစ်သော်လည်း ပါတီတွင်းတွင် ဗမာပြည်
ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ လက်ဝါးကြီးအုပ် ခေါင်းဆောင်မှုကို မနှစ်မြို့သူများပေါ်လာကြသည်။
ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီက မာ့ခ်စ်လီနင်ဝါဒ အသစ်အဖြစ် လက်ခံကျင့်သုံးနေသော  မော်စီတုံး အတွေးအခေါ်ကိုပါ ချမှတ်ခဲ့သည်။
ပါတီ၏လမ်းညွှန်သဘောတရားနှင့်ပတ်သက်ပြီး ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂ဝ ရက်တွင် ကျော်မြသန်း၊ စောမြမောင်၊ စောမြရင်၊ ကျင်ဖေ၊ အော်လ်ဒွင်တို့
ခေါင်းဆောင်သောအဖွဲ့က တစ်ဖက်၊ မန်းဘဇံ၊ ဗိုလ်သန်းအောင်၊ ဗိုလ်မောင်မောင်၊ ဗိုလ် တင်ဦးတို့ခေါင်းဆောင်သောအဖွဲ့ကတစ်ဖက် အကြီး
အကျယ်သဘောထားကွဲလွဲကြလေတော့သည်။ ကေအင်န်ယူပီဥက္ကဋ္ဌ မန်းဘဇံသည် ဗိုလ်မြ၏ကေအင်န် အယ်လ်စီနှင့်သွားရောက်ပူးပေါင်းရန် ခွဲထွက်ခဲ့ကြ သည်။
ဖဒိုဂေဒွဘွားနှင့်စံသိန်းတို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။
ကေအင်န်ယူပါတီသည် ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲတွင် ကေအာရ်စီခွဲထွက်၍ အလင်းဝင်ခြင်း၊ ဗိုလ်မြ၏ကေအင်န်အယ်လ်စီခွဲထွက်ခြင်း၊ မန်းဘဇံ
ထပ်မံခွဲထွက်ခြင်းတို့ကြောင့် အင်အားချည့်နဲ့သွားမှုကို အဖတ်ဆယ်ရန်အတွက် ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၇ ရက်တွင် လူမျိုးစုညီလာခံကို လက်ခံကျင်းပခဲ့ရသည်။
ယင်းညီလာခံတွင် ကရင်နီအမျိုးသားတိုးတက်ရေးပါတီ၊ ကယန်းပြည်သစ်ပါတီ၊ မွန်ပြည်သစ်ပါတီ ရှမ်းပြည် ကောင်စီ၊ ရှမ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်
နှင့် ပအိုဝ်းပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ချုပ်တို့ တက် ရောက်ခဲ့ကြသည်။ အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
(က)	တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုတိုင်း တန်းတူရေးနှင့် ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့် အပြည့်အဝရရှိရေး၊ တရားမျှတသော အကျယ်အဝန်းရှိသည့်
အမျိုးသားကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့်ရှိသော ပြည်နယ်များ တည်ဆောက်ရေး၊ မူအားဖြင့် အမျိုးသားကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့်၊ တိုင်းပြည် များနှင့် တန်းတူရေးအပေါ်
အခြေခံ၍ စုစည်းသော ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စု သမ္မတနိုင်ငံကို ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ရေး။
(ခ)	တိုင်းရင်းသားများအား ကျယ်ပြန့်သော ဒီမိုကရေစီအခွင့်အရေးကို အာမခံ၍ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီအစိုးရဖွဲ့စည်းရေး။
(ဂ)	တောင်သူလယ်သမားများ၏ အကျိုးစီးပွား နှင့်ကိုက်ညီသော မြေယာစနစ်သို့ ပြုပြင် ပြောင်းလဲရေး။
(င)	အမျိုးသားစက်မှုလုပ်ငန်း ထူထောင်ရေးနှင့် တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးစေရန်။
(စ)	တိုင်းသူပြည်သားများ၏ နေထိုင်မှုအဆင့် အတန်း မြှင့်တင်ရေး။
(ဆ)	နယ်ချဲ့ကျူးကျော်မှုအန္တရာယ်ကို ကာကွယ် ၍ လွတ်လပ်ရေးကို  ထိန်းသိမ်းရေး  အတွက် အမျိုးသားတပ်မတော်ကို ခိုင်မာ စွာ တည်ဆောက်ရေး။
(ဇ)	တိုင်းသူပြည်သားတို့၏  လွတ်လပ်စွာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ဟောပြောစည်းရုံးခွင့်နှင့် ဘာသာတိုင်း တန်းတူမှုရှိရေး။
(ဈ)	အပြန်အလှန် အကျိုးတူညီမှုများအပေါ် မိတ်ဆွေနိုင်ငံများနှင့် စီးပွားရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအရ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး။
(ည)	လွတ်လပ်ငြိမ်းချမ်းသော နိုင်ငံခြားရေးဝါဒ ကို ကျင့်သုံးရေး။
ကေအင်န်ယူပါတီသည် မိမိ၏အင်အားချည့်နဲ့ ယိမ်းယိုင်မှုကို အဖတ်ဆယ်နိုင်ရန်  အခြားလူမျိုးစု သောင်းကျန်းသူများနှင့် တွေ့ဆုံစည်းဝေးခဲ့သော်လည်း
အစည်းအဝေးတက်ရောက်သူများမှာ အယူအဆ အမျိုးမျိုးကွဲပြားနေခဲ့ကြသည်။ အစည်းအဝေး ဆုံးဖြတ် ချက်အချို့မှာလည်း  ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့်
ကေအင်န်ယူပါတီတို့ နှစ်ဦးသဘောတူကျင့်သုံးနေသော လမ်းစဉ်များနှင့် ဆန့်ကျင်နေခဲ့သည်။ ကွန်မြူနစ်ဝါဒ အရ ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုဖွဲ့စည်းရန်မှာ
လက်တွေ့ နှင့်များစွာ အလှမ်းကွာဝေးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ကေအင်န်ယူပါတီက ကြီးမှူးကျင်းပသော  လူမျိုးစု ညီလာခံ(လူမျိုးစုကွန်ဖရင့်)သည်
အစည်းအဝေး ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့ တွင် တက်ရောက်သော အဖွဲ့အစည်းများသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
ကေအင်န်ယူပါတီသည် အခြားလူမျိုးစုအဖွဲ့ အစည်းများနှင့် ပူးပေါင်းရန်ကြံစည်သည်သာမကဘဲ ဗိုလ်မြ၏ကေအင်န်အယ်လ်စီကိုလည်း စည်းရုံးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂ဝ ရက် တွင် တစ်ဖက်လျှင် ကိုယ်စားလှယ်ငါးဦးစီပါဝင်သော ကေအင်န်ယူပီနှင့်  ကေအင်န်အယ်လ်စီတို့သည် ထော်ပလေးမုတွင်
ထပ်မံ၍ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ယင်းဆွေးနွေးပွဲတွင် ကရင်အမျိုးသားညီလာခံ ခေါ်ယူ ရေးကို သဘောတူဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ကေအင်န်ယူပီ က
ပျက်ကွက်ခဲ့သောကြောင့် အကောင်အထည်မဖော် နိုင်ခဲ့ပေ။
မန်းဘဇံနှင့်အဖွဲ့သည် ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ ရက်တွင် ဗိုလ်မြ၏ကေအင်န်အယ်လ်စီနှင့်ဆိုဒိုပလော ၌ အတိအလင်းပူးပေါင်းမိခဲ့ကြသည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၂၁
ရက်တွင် ဗိုလ်မြဦးစီး၍ ထိသောခီး၌ အစည်းအဝေးတစ်ရပ်ကျင်းပခဲ့သည်။ ယင်းအစည်း အဝေးတွင် မန်းဘဇံနှင့်ဗိုလ်မြသည် (K.N.U.F) ခေါ်
ကရင်အမျိုးသားတပ်ဦးဖွဲ့စည်းရန် သဘောတူညီခဲ့ ကြသည်။ ဗိုလ်မြက အခြေအနေအရမလိုအပ်တော့ သဖြင့် ကေအင်န်အယ်လ်စီကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်။
ကေအင်န်ယူတပ်ဦးဖွဲ့စည်းနေစဉ် ကြားဖြတ်ဗဟိုဦးစီး အဖွဲ့ကို ထိုနေ့မှာပင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ကြားဖြတ်ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့အား ဥက္ကဋ္ဌ ၊ အတွင်းရေး မှူး၊ စည်းရုံးရေးတာဝန်ခံနှင့် တွဲဖက်တာဝန်ခံ၊ အုပ်ချုပ် ရေးတာဝန်ခံ၊  မဟာမိတ်ဆက်သွယ်ရေးတာဝန်ခံ
စသဖြင့် အဖွဲ့ဝင် ၁ဝ ဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကြားဖြတ်ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့၏ လုပ်ငန်းရပ်များအား အောက်ပါအတိုင်း သတ်မှတ်ခဲ့သည်-
(က)	ကေအင်န်ယူမှ ဆောင်ရွက်ရမည့် လုပ်ငန်း စဉ်များကို ရေးဆွဲချမှတ်ရန်။
(ခ)	လုပ်ငန်းဆိုင်ရာဆုံးဖြတ်ချက်များကို အောက်ခြေအဖွဲ့အစည်းများသို့ ညွှန်ကြား ရန်၊ အကောင်အထည်ဖော် လုပ်ကိုင်စေ ရန်။
(ဂ)	ဦးစီးအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ကေဒါများကို ပညာ ပေးရန်။
(ဃ)	ကေအင်န်ယူတပ်ဦးအဖွဲ့များကို ဖွဲ့စည်း ပေးရန်။
(င)	ကြေညာချက်များကို ထုတ်ပြန်ရန်။
(စ)	မဟာမိတ်များ၊ နိုင်ငံခြားများနှင့် ဆက်သွယ် မှုပြုလုပ်ရန်။
(ဆ)	ဦးစီးအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ကေဒါများကို နေရာ ချပေး၍ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းပေးရန်။
(ဇ)	ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့၏ ဘဏ္ဍာရေးကို ခန့်ခွဲပေး ရန်။
ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။ ယင်း သဘောတူညီချက်များမှာ-
(က)	ရခိုင်ပြည်နယ်လွတ်မြောက်ရေးပါတီကို ရခိုင်အမျိုးသားများ၏ လွတ်မြောက်ရေး အတွက် ဆောင်ရွက်နေသော ပါတီဟု ကေအင်န်ယူတပ်ဦးမှ အသိ
ထောက်ခံအသိအမှတ်ပြုသည်။ ကရင်အ မျိုး သား များ ၏ လွတ် မြောက် ရေး အတွက်  တိုက်ပွဲဝင်နေကြခြင်းကိုလည်း လွတ်မြောက်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေ
ကြသော ရခိုင်အမျိုးသားများက လေးစား စွာ အသိအမှတ်ပြုသည်။
(ဂ)	နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သည် စိတ်ဓာတ်အရလည်း ကောင်း၊  ရုပ်ဝတ္ထုအရလည်းကောင်း၊ အပြန်အလှန်အထောက်အကူပြုရန် သဘောတူကြသည်။
(ဃ)	နှစ်ဖွဲ့လုံး၏လွတ်မြောက်ရေးအတွက် အောင်ပွဲရသည်အထိ စည်ရုံးညီညွတ်စွာ လက်တွဲတိုက်ပွဲဝင်ကြရန် သဘောတူညီ ကြသည်။
ကေအင်န်ယူပါတီက အခြားလူမျိုးစုအဖွဲ့ငယ်များ ကို သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားသကဲ့သို့ ကေအင်န်ယူ တပ်ဦးကလည်း ရခိုင်လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ကို ခါးပိုက်
ဆောင်တပ်အဖြစ် သိမ်းသွင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိ အဖွဲ့အစည်း၏ ရပ်တည်မှုကို ထောက်ခံသည့်နိုင်ငံရေး အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးထားပေးခြင်းလည်း
ဖြစ် သည်။
ထို့နောက် ဗိုလ်မြအုပ်စု၏ကြားဖြတ်ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ သည် ရှေ့ဆောင်တပ်ဦး၏ အခြေခံလုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ် အောက်ပါအတိုင်းချမှတ်ခဲ့သည်-
(က)	တပ်ဦးအဆင့်ရှိ ရှေ့ဆောင်တပ်အဖွဲ့များ ကို ရွေးကောက်တင်မြှောက်ရန်။
(ခ)	တပ်ဦးအဆင့်ရှိ ရှေ့ဆောင်အဖွဲ့များသည် ကွန်ဂရက်ကျင်းပ၍ မိမိတို့၏ ဆောင်ရွက် ချက်များကို မိမိတို့ရွေးကောက်လိုက်သော အဖွဲ့များသို့အစီရင်ခံရန်။
(ဂ)	တပ်ဦးဝင်တိုင်းသည်  မိမိတို့ပါဝင်သော   အ ဖွဲ့ အ စည်း ၏ ဆုံး ဖြတ် ချက် များ ကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ရန်၊ အနည်းစုသည် အများစု၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို
လိုက်နာရန်၊ တပ်ဦးအောက်ခြေအဖွဲ့အစည်းများသည် တပ်ဦးအထက်အဖွဲ့အစည်းများကို နာခံရန် နှင့် တပ်ဦးအဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် ဗဟို အဖွဲ့အစည်းကို
နာခံရန်။
(ဃ)	တပ်ဦး၏စည်းကမ်းချက်များကို တိကျစွာ လိုက်နာရန်နှင့် တပ်ဦး၏ဆုံးဖြတ်ချက်များ ကို ချွတ်ယွင်းချက်မရှိအောင် ဆောင်ရွက် ရန်။
ထို့အပြင် ကေအင်န်ယူတပ်ဦး၏  လုပ်ငန်းစဉ် အဆင့်ဆင့်ကိုလည်း အောက်ပါအတိုင်းချမှတ်ခဲ့သည်-
(က)	နယ်မြေတစ်ခုလုံးအတွက် အမျိုးသား ကွန်ဂရက်နှင့် ဗဟိုကော်မတီသည် တပ်ဦး ၏ အမြင့်ဆုံးသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့် အလျောက်
၎င်းတို့၏ရှေ့ဆောင်မှုကို အောက်ခြေအဆင့်ဆင့်အဖွဲ့များအားလုံးက နာခံရန်။
(ခ)	ဗဟိုကော်မတီသည် သာမန်အခြေအနေ၌ တပ်ဦး၏ အမျိုးသားကွန်ဂရက်ကို လေးနှစ် တစ်ကြိမ်ခေါ်ယူကျင်းပရန်နှင့် အထူး အခြေအနေများတွင်
ဗဟိုကော်မတီသည် အချိန်ကာလကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီး အချိန်  ရွှေ့ပြောင်းခြင်းများပြုလုပ်ရန်။
တောင်းဆိုခဲ့လျှင် ဗဟိုကော်မတီက ကျင်းပပေးရန်။
ဆုံးဖြတ်ရန်။
(င)	ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဝက်ကျော်တက်ရောက် လျှင် ကွန်ဂရက်ကျင်းပရန်။
(စ)	တပ်ဦးအမျိုးသားကွန်ဂရက်၏ လုပ်ငန်း များနှင့် အာဏာများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်-
(၁)	ဗဟိုကော်မတီနှင့် ဗဟိုအလုပ် အမှုဆောင်များက  တင်ပြသော အစီရင်ခံစာများကို  ကြားနာ၍ ဆွေးနွေးပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ရန်နှင့် လက်ခံရန်။
(၂)	တပ်ဦးဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ၊ တပ်ဦး၏လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် တော်လှန် ရေး၏ လုပ်ငန်းစဉ်တို့ကို ပြင်ဆင် ဆုံးဖြတ်ရန်။
(၃)	တပ်ဦးအခြေခံဝါဒ သဘောထားနှင့် တပ်ဦး၏အခြေခံသုံးသပ်ချက်ကို စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရန်။
(ဆ)	ဗဟိုကော်မတီအမျိုးသားကွန်ဂရက် တစ်ခု နှင့်တစ်ခုအကြား တပ်ဦး၏အမြင့်ဆုံးသော အဖွဲ့ဖြစ်စေရန်၊ အမျိုးသားကွန်ဂရက် တစ်ခုနှင့်တစ်ခုအကြား
တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်ရန်။
(ဇ)	အမျိုးသားကွန်ဂရက်ကို ခေါ်ယူကျင်းပ ခြင်း မပြုနိုင်ပါက ဗဟိုကော်မတီ သည် လောလောဆယ်အခြေအနေနှင့် ဆောင်ရွက်ရမည့်လုပ်ငန်းများကို စီစဉ်
ချမှတ်လုပ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီး တပ်ဦး၏ ဖွဲ့စည်းပုံစည်းမျဉ်းဥပဒေများကို ပြုလုပ် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း၊ ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ဖြည့်စွက် ခြင်းများပြုလုပ်ခြင်း။
(ဈ)	ဗဟိုကော်မတီသည် ကော်မတီဦးရေ ထက်ဝက်၏ သဘောတူညီမှုဖြင့် အဆိုပြု ချက်များကို ဆုံးဖြတ်အတည်ပြုရန်။
(ည)	ဗဟိုကော်မတီ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို အောက်ပါအတိုင်းသတ်မှတ်သည်-
(၁)	တပ်ဦးလုပ်ငန်းများကို   စီစဉ် ညွှန်ကြား၍ တပ်ဦး၏ကြေညာချက် များကို ထုတ်ပြန်ရန်။
(၂)	တပ် ဦး အ ဖွဲ့ အ စည်း များ တည်ထောင်ပေးရန်။
(၃)	တပ်ဦးအဖွဲ့ဝင်များအား နေရာချ ထားခြင်း၊ တပ်ဦး၏ဘဏ္ဍရေးခန့်ခွဲ ခြင်းများကို တာဝန်ယူရန်။
(၄)	အခြားနိုင်ငံရေးပါတီများ၊  အဖွဲ့ အစည်းများနှင့်  ဆက်သွယ်ရန် တပ်ဦးကိုယ်စား ဆက်သွယ်ရန်။
ရွေးချယ် ဖွဲ့စည်းရန်နှင့် လုပ်ငန်းများဆောင်ရွက်ရန် ဌာနများကို သတ်မှတ်ပေးရန်၊ လိုအပ်သော အချိန်များတွင် ကော်မရှင်ဖွဲ့စည်းရန်။
(ဌ)	ဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးကို တစ်နှစ် တစ်ကြိမ်ကျင်းပရန်၊ ဗဟိုကော်မတီဝင် ဦးရေ ထက်ဝက်ရှိလျှင် အစည်းအဝေး ကျင်းပရန်နှင့် ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်
ကော်မတီ အစည်းအဝေးကို  သုံးလ တစ်ကြိမ်ကျင်းပရန်။
ဗိုလ်မြနှင့်မန်းဘဇံအုပ်စု၏ ကြားဖြတ်ဗဟိုဦးစီး အဖွဲ့သည် ကေအင်န်ယူတပ်ဦးကို အချိန်ယူ၍ ဖွဲ့စည်း ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဗိုလ်မြသည် ကြားဖြတ်ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ
အဖြစ် နိုင်ငံရေးအစဉ်အလာရှိသော မန်းဘဇံကို နေရာပေးထားသည်။ သို့သော် လက်တွေ့ဩဇာလွှမ်းမိုး သူမှာ ဗိုလ်မြပင်ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်မြအုပ်စုသည် နိုင်ငံခြား
နှင့်ဆက်သွယ်ရန်လည်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ဗိုလ်မြသည် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ နှင့် ကေအင်န်ယူ တပ်မ (၁)၏ တပ်မမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူထားသည်။ လက်နက် ကိုင်တပ်အားလုံးကိုချုပ်ကိုင်ထားခြင်းဖြင့်  ဩဇာ
အာဏာကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မန်းဘဇံ သည် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏လွှမ်းမိုးမှုကို မကျေနပ်သဖြင့် ကေအင်န်ယူပါတီမှ ခွဲထွက်လာသူဖြစ်သော်
ဗိုလ်မြသည် ကေအင်န်ယူတပ်ဦးနှင့် လက်နက် ကိုင်တပ်များဖွဲ့စည်းရန် စနစ်တကျ စီစဉ်ခဲ့သည်။ ကေအင်(န်)ယူတပ်မ(၁)၏ လက်အောက်တွင် ကေအင်(န်)ယူ
တပ်မဟာ(၁)၊ တပ်မဟာ(၆)၊ တပ်မဟာ (၇)နှင့် တပ်မဟာ(၈)တို့ပါဝင်သည်။ သို့သော် ဗိုလ်မြ သည် မိမိဩဇာကို မနာခံသည့် တပ်မဟာ(၁)နှင့် တပ်မဟာ(၈)
ခေါင်းဆောင်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ အချို့ကို သုတ်သင်သတ်ဖြတ်ပစ်သည်။ ထို့နောက် တပ်မဟာ(၁)နှင့်   တပ်မဟာ(၈)ကိုပူးပေါင်း၍ တပ်မဟာ(၁)အဖြစ်
ဖွဲ့စည်းလိုက်ရာ တပ်မဟာ(၈) သည် အလိုအလျောက် ချုပ်ငြိမ်းသွားရတော့၏။
ထိုအချိန်တွင် ကေအင်န်ယူပါတီမှ ဘောနေ ခေါင်းဆောင်သော တပ်မဟာ(၂)နှင့် ကဝဲဒိုခေါ် မောလယ် ခေါင်းဆောင်သော တပ်မဟာ(၃) ပူးပေါင်း အင်အား ၅ဝဝ
ခန့်သည် စစ်တောင်းမြစ်ကိုဖြတ်ကူး၍ ကေအင်န်ယူပါတီမှ ခွဲထွက်လာကြပြန်သည်။ ထို့နောက် ဗိုလ်မြအုပ်စုနှင့် ပူးပေါင်းမိပြီး ရွှေကျင်ကျောက်ကြီး နယ်တွင်
အခြေချလှုပ်ရှားကြသည်။
ဒေလီရွာ၊ မြောင်းနား
ဒေလီရွာ၊ မြောင်းနား
ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုသမိုင်း၊ အပိုင်း-၂
ကရင်သောင်းကျန်းမှုအခြေအနေ
ကေအင်န်ယူပါတီသည် ဗိုလ်မြအုပ်စုနှင့် ပြန်လည် သင့်မြတ်ရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် ရှိုးလုစခန်း၌ နှစ်ဖက်တွေ့ဆုံ
ဆွေးနွေးခဲ့ကြသေးသော်လည်း အောင်မြင်မှုမရခဲ့ပေ။ သို့နှင့် ဗိုလ်မြအုပ်စုသည် ကေအင်န်ယူတပ်ဦးကို စနစ်တကျပင် ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့လေသည်။
ကချင်သောင်းကျန်းသူများ
ကေအိုင်အေ(ခေါ်)ကချင်သောင်းကျန်းသူများ သည် ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲမပြုလုပ်မီ ၁၉၆၃ ခုနှစ် နှစ်ဦးပိုင်းတွင် တပ်မဟာ(၁)နှင့်တပ်ရင်း(၆)ရင်းကို
လူအင်အား ၁ဝဝဝ ကျော်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ် သည်။ ဇော်ဒန်ခေါင်းဆောင်သည့် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ က  တော်လှန်ရေးကောင်စီနှင့်ဆွေးနွေးနေစဉ်
ကေအိုင်အေများသည် လူသူစုဆောင်းခြင်း၊ ဆက်ကြေး ကောက်ခံခြင်းတို့ကို တိုးချဲ့၍ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ဆွေးနွေးပွဲကာလတွင် ဇော်တူးသည် ဗန်းမော်
နယ်မြေ မှ ဧရာဝတီမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ကျောက်စိမ်းထွက်ရှိ ရာ ကာမိုင်းမြို့နယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စည်းရုံးစိုးမိုး ခဲ့သည်။ ကာမိုင်းမြို့နယ်ရှိ ကျေးရွာအားလုံး
လိုလိုသည် ကေအိုင်အေတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရောက်ခဲ့ရ သည်။
ဆွေးနွေးပွဲပျက်ပြားပြီးနောက် ကေအိုင်အေတို့ သည် လူ၊ လက်နက်နှင့် ခဲယမ်းမီးကျောက်များကို အပြင်းအထန်စုဆောင်းကြလေရာ ၁၉၆၃ ခုနှစ်ကုန် တွင်
လူအင်အားမှာ ၂ဝဝဝ ကျော်အထိ တိုးတက်လာ ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ နှစ်ဦးတွင် ကေအိုင်အေတပ်မဟာ (၂) ကို  တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။  တပ်မဟာ(၁)၏ လက်အောက်တွင် တပ်ရင်း(၁)၊ တပ်ရင်း(၂)နှင့် တပ်ရင်း(၅)ကို
စုဖွဲ့ပြီး ဇော်ဆိုင်းက အုပ်ချုပ်သည်။ ဇော်ဆိုင်း၏တပ်မဟာ(၁)သည် မန်စီမြို့နယ်၊ မွန်ဘာပါ ကျေးရွာ (အက်စ်အို-၄၈၈၈)တွင် အခြေပြု၍ လှုပ်ရှား သည်။
တပ်မဟာ(၂)တွင်မူ တပ်ရင်း(၃)၊ တပ်ရင်း(၄) နှင့် တပ်ရင်း(၆)တို့ ပါဝင်သည်။ ဇော်တူးက တပ်မဟာ (၂) ကိုအုပ်ချုပ်ပြီး မဂျီဘွမ်(အက်စ်-၄၄ဝ၄)တွင် အခြေပြု၍
လှုပ်ရှားသည်။ ထို့အပြင် တပ်ရင်း(၇) ကို ပူတာအိုနယ်မြေတွင် လူအင်အား ၈ဝဝ ခန့်ဖြင့် တိုးချဲ့ ဖွဲ့စည်းပြီး ဇော်တူးကပင် တာဝန်ယူ၍အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
တပ်ရင်း(၇)တွင် (V.D.F) (ခေါ်)ကျေးရွာ ကာကွယ် ရေးတပ်ဖွဲ့ကို အခြေခံ၍ဖွဲ့စည်းခြင်းဖြစ်သည်။ ပြောက်ကျားလှုပ်ရှားမှုအတွက် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဇော်တူးသည် တပ်မဟာ(၂)အား တဖြည်းဖြည်း တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းခဲ့ရာ အင်အား ၁၄ဝဝ ကျော်အထိ တိုးတက်လာပြီး ပူတာအို၊ ချီဖွေ၊ လောခေါင်၊ မြစ်ကြီးနား၊ ဗန်းမော်၊
ကွတ်ခိုင်နယ်မြေများတွင် ဖြန့်ခွဲလှုပ်ရှား၍ လာသည်။ ၁၉၆၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လမှ ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလအတွင်း ကေအိုင်အေထိပ်သီးခေါင်းဆောင် ညီအစ်ကိုများ
ဖြစ်သော ဇော်ဆိုင်း၊ ဇော်ဒန်၊ ဇော်တူး တို့ သုံးဦးသည်လည်း ဇော်သုံးဇော်ဟူ၍ နာမည်ကြီး လာကြသည်။
တပ်မတော်သည် ကချင်ပြည်နယ်နှင့် ရှမ်း ပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းတွင် ရုတ်တရက်အင်အားကြီးထွား ပြီး ဆူပူလှုပ်ရှားလာကြသော ကေအိုင်အေများကို ချေမှုန်းရေး
အတွက် ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလမှစ၍ စစ်ဆင်ရေးများဖြင့် ဆင်နွှဲတိုက်ခိုက်တော့သည်။ တပ်မတော်က ဆင်နွှဲခဲ့သော စစ်ဆင်ရေးများမှာ
အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
(၁)	ဂန့်ဂေါ်စစ်ဆင်ရေး။
(၂)	အောင်မြေစစ်ဆင်ရေး။
(၃)	ကောင်ရာဘွမ်စစ်ဆင်ရေး။
(၄)	ခရမ်းစစ်ဆင်ရေး။
တပ်မတော်က ဆင်နွှဲသည့်စစ်ဆင်ရေး အရပ်ရပ် ကြောင့် ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလမှ ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလအထိ တစ်နှစ်တာကာလအတွင်းတွင်
ကေအိုင်အေများမှာ များစွာအထိနာခဲ့ရသည်။ ထို ကာလအတွင်း ကေအိုင်အေသောင်းကျန်းသူ ၆၉၆ ယောက်ကို အသေမိပြီး ၃၇၇ ယောက်ကို ဒဏ်ရာရစေ
ခဲ့သည်။ ၁ဝ၆၄ ယောက်ကို အရှင်ဖမ်းဆီးရမိပြီး ၂၂၂၃ ယောက် လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၁၉၆၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ နှစ်လယ်ပိုင်းအတွင်း ကချင်
သောင်းကျန်းသူလှုပ်ရှားမှုများစွာ ကျဆင်းသွားခဲ့ရ တော့သည်။
ကေအိုင်အေလှုပ်ရှားမှုမှာ တပ်မတော်၏ ထိုးစစ် များကြောင့် အဘက်ဘက်မှ ယိုယွင်းကျဆင်းပြီး နာလန် မထူနိုင်တော့သဖြင့် ကေအိုင်အေခေါင်းဆောင်များ
သည် နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြံဆကြိုးပမ်းကြရသည်။ ကေအိုင်အေဦးစီးချုပ်ဖြစ်သူ ဇော်ဆိုင်းသည် ပြည်ပ အကူအညီရရေးအတွက် ထိုင်းနိုင်ငံသို့သွားရောက်ကာ
ထိုင်း-မြန်မာနယ်စပ် ထန်ဝိုး(အယ်လ်ယူ-ဝ၅ဝ၅)တွင် အခြေချ၍ ဘိန်း၊  ကျောက်စိမ်းများရောင်းဝယ်ရန် စခန်းဖွင့်လှစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံမှတစ်ဆင့် ပြည်ပ
အကူအညီများရရှိစေရန် ဇော်ဆိုင်း၏အကြံပေးအရာရှိ အဖြစ် ကေအင်(န်)ယူမှ တွဲဖက်ထားသော ဂျီလစ်လင်း (ကချင်အမည် ဇော်ဘောက်)က  ကူညီခဲ့သည်။
အရှေ့တောင်အာရှ စစ်စာချုပ်အဖွဲ့ (SEATO) ၏ အကူ အညီရရန်ကြိုးစားခဲ့သည်။ ၁၉၆၆  ခုနှစ်အတွင်းမှာ ပင် ကေအိုင်အေနိုင်ငံခြားဆက်သွယ်ရေး တာဝန်ခံ
မရန်ဘရန်ဆိုင်းသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏အကူအညီရယူ ရေးအတွက် ချောကန်တောင်ကြားဒေသသို့ သုံးလကြာ သွားရောက်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ သို့သော် မအောင်မြင်
ခဲ့ပေ။