cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ပုဂ္ဂလိကပညာရေး
ဗြိတိန်
ဗြိတိန်ရှိ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းအများစုသည် ယောက်ျားလေးကျောင်း၊ မိန်းကလေးကျောင်းစသည့်ဖြင့် ခွဲခြားထားလေ့ရှိသည်။ စာသင်နှစ်တစ်နှစ်အတွက် ကျောင်းလခမှာ ပေါင် ၁၀၀၀ မှ ပေါင် ၇၀၀၀ အတွင်းရှိသည်။ ကလေးအသက်အရွယ်အလိုက်၊ ဆရာကျောင်းသား သင်ကြားမှုအချိုးအလိုက် ငွေကြေးကွာခြားမှုရှိနိုင်သည်။ အဆောင်နေကျောင်းသားများဆိုလျှင် စာသင်နှစ် တစ်နှစ် ပေါင် ၉၀၀၀ ကျော်ပေးကြရသည်။ ထိုကျောင်းစရိတ်များသည် မိဘများအတွက် များပြားသည်ဆိုစေ ပေးဆောင်နိုင်ကြ သည်ကများသည်။ ပညာသင်ထောက်ပံ့ကြေးများ၊ ဆုငွေများကိုလည်း လျှောက်ထားနိုင်ကြသည်။
ပုဂ္ဂလိက မူလတန်းကျောင်းများကို (preparatory school) ဟူ၍ခေါ်ကြသည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် တက္ကသိုလ်မဝင်မီ ဝင်ခွင့်အတွက် ပြင်ဆင်သည့်အတန်းကိုခေါ်သည့် အခေါ်အဝေါ်မျိုးဖြစ်သည်။ အထက်တန်းကျောင်းအဆင့်ဝင်ရန်အတွက် ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ (Common Entrance Exam) ကို ဖြေဆိုကြရသည်။ အချို့သော အထက်တန်းကျောင်းများကို public school ဟူ၍ လည်းခေါ်ကြသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းအများစုသည် ဘာသာရေးအထောက်အပံ့ခံများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဘာသာရေးနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကျောင်းသားများအပေါ် တင်းကျပ်ချုပ်ကိုင်မှုမရှိပေ။ မည်သည့် ဘာသာဝင်မဆို တက်ရောက်ပညာသင်ကြားခွင့်ရှိကြသည်။ အမေရိကန်ကျောင်းများကဲ့သို့ပင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာပြဋ္ဌာန်းမှု တစ်ခုခုကိုခံယူရန် မိဘများက ထိုကျောင်းများသို့ပို့ခြင်းမဟုတ်ကြ ပေ။ ၁၉၇၀ ခန့်ကစပြီး ၁၁ တန်းအထိပညာသင်ကြားကြရသည်။
အမေရိကန်
အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းအမည်ခံလျှင် ပြည်နယ်အစိုးရများ၏ အထောက်အပံ့ကိုမရရှိကြပေ။ နိုင်ငံပိုင် အစိုးရအထောက်အပံ့ခံကျောင်းများလည်းရှိနေသဖြင့် အပြိုင်ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း အများစုသည် ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခု၏ထောက်ပံ့မှုနှင့်ဖြစ်စေ၊ အဖွဲ့အစည်း ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုခု၏အထောက်အပံ့နှင့် ဖြစ်စေ ရပ်တည်နေကြရသည်ကများသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများသည် ပညာရေးဆိုင်ရာပုံမှန်သတ်မှတ်ချက်များမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရကြသည်။ သို့သော်သတ်မှတ်ထားသည့် သင်ရိုးနှင့် ပြဋ္ဌာန်းချက်များမှ လွတ်ထွက်မသွားရန် ဂရုစိုက်ကြရ သည်။ များသောအားဖြင့် အမေရိကန်တွင် မူလတန်းနှင့် အလယ် တန်းအဆင့်ကျောင်းသားများသည် အစိုးရကျောင်းများတွင် တက်ကြသည်ကများသည်။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများမှ လုပ်ပေးနိုင်သမျှ အစိုးရကျောင်းများတွင်လည်း ရရှိနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းအများစုသည် ကျောင်း လခမှရရှိသည့် ဝင်ငွေများဖြင့်သာရပ်တည်ကြသည်ကများသည်။ အချို့ကျောင်းများတွင် ရန်ပုံငွေတောင့်တင်းကြပြီး ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ကုမ္ပဏီများ၏အထောက်အပံ့များဖြင့်လည်း ရပ်တည်ကြသည်။ ဘာသာရေးနှင့်ဆက်နွှယ်နေသည့် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများကို ငွေကြေးအရ အစိုးရကအထောက်အပံ့ပေးခြင်း မရှိပေ။ ဘာသာရေးအထောက်အပံ့ခံကျောင်းများ မဟုတ်လျှင် အရည်အသွေးပြည့်၀သည့်ကျောင်းများဖြစ်ပါက အစိုးရထောက် ပံ့ကြေးများ ခံစားခွင့်ရှိကြသည်။ သို့သော် ကျောင်းဝင်ခွင့်နှင့် သင်ရိုးများကို လွတ်လပ်စွာလုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိကြသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများအတိုင်း နောက်ပိုင်းတွင် (Charter school) များလည်းပေါ်လာသည်။ သတ်မှတ်ထားသည့်အရည် အချင်းနှင့်ပြည့်စုံလျှင် ထူထောင်ခွင့်ပြုသည့်ကျောင်းအမျိုးအစား များဖြစ်သည်။ အစိုးရကျောင်းများနှင့်ပုံစံကွဲပြားပြီး ဘာသာရေးနှင့် မဆက်နွှယ်သည့်ကျောင်းများနှင့် အတော်လေး အသွင်သဏ္ဍန်တူ ညီကြသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများနှင့်ပတ်သက်၍ သိထားသင့်သည့် အချက်များ
၁။ လိုအပ်ချက်ဖြည့်ဆည်း
၂။ သင်ကြား သင်ယူမှု ဝန်းကျင်ကောင်းမွန်
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများ၏ အရေးကြီးသည့်ဂုဏ်မှာ စမတ်ကျခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ခု သတ်မှတ်ထားသည့်အဆင့်ကို ဖြတ် ကျော်နိုင်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးနိုင်သော ကျောင်းမျိုးဖြစ်ရန်လည်းလိုသည်။ ဥပမာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် အတွက် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် Advanced Placement Course များကို သင်ကြားပေးနိုင်သည့်ကျောင်း များလည်း ဖြစ်ရမည်။ ပညာရပ်ဆိုင်ရာများကို သင်ကြားပေးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဆရာကောင်းများကိုလည်း ငှားရမ်းသင်ကြားပေးနိုင်ရမည်။
၃။ အပိုလှုပ်ရှား အပိုဘာသာများသင်ကြား
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းအများစုသည် ပြဋ္ဌာန်းဘာသာရပ်များထက် အပိုဘာသာတွဲများဖြစ်သော သင်ရိုးပြင်ပ (extracurricular activities) များကို သင်ကြားပေးနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အနုပညာသင်တန်း၊ စိတ်ဝင်စားမှုအုပ်စုတူများဖွဲ့စည်းခြင်း၊ အဖွဲ့အသင်းများထူ ထောင်စေခြင်း၊ စေတနာ့ဝန်ထမ်းလုပ်အားပေးများစသည်တို့သည် သင်ရိုးပြင်ပ ဘာသာရပ်များဟုသတ်မှတ်နိုင်သည်။ ကျောင်းစာ ထက် လူမှုရေးအသိုက်အဝန်းတွင် ဝင်ဆန့်နိုင်သူများဖြစ်စေရန် အလေးထားသင်ကြားမှုလိုအပ်သည်။
၄။ ပြောင်းလဲမှုကိုကြိုဆို
ကလေးကိုကျောင်းပို့ခြင်းသည် တော်ချင် တတ်စေချင်၍ဖြစ်သည်။ မိဘတိုင်း ကိုယ့်သားသမီးနောက်ကွယ်မှနေပြီး ပညာရည် ထောက်လှမ်းနိုင်ခွင့်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ သင်ကြားသည့်ဆရာနှင့်ပတ်သက်ပြီး နောက်ကွယ်မှဝေဖန်ဆွေးနွေးမှုများ၊ ကျောင်းသား၏ တုံ့ပြန်မှု၊ မိဘတို့ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးမှုများကို လက်သင့်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများကို စားပွဲတွင် ဝိုင်းထိုင်ပြီး ဆရာ မပါသည့် လွတ်လပ်သော ဆွေးနွေးမှုများကို ဖန်တီးပေးသင့်သည်။ ဘော်ဒါဆောင်များသည့် မိသားစုအသွင်ဆောင်နေတတ်သဖြင့် အုပ်ချုပ်မှုတွင် မိဘများလည်းပါဝင်သင့်သည်။ ကျောင်းကိုဖြစ်စေ၊ ဆရာကိုဖြစ်စေ၊ ကျောင်းသားကိုဖြစ်စေ စောင့်ကြည့်ခြင်းသည် ကျောင်းကိုကောင်းစေလိုသည့် စေတနာမျိုးသာဖြစ်သင့်သည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် ဖြစ်တတ်သည့်အခြားပြဿနာတစ်ခုမှာ သတ်မှတ်ထားသည့်စည်းကမ်းများကို မလိုက်နာ မနေရ အောင် လိုက်နာခိုင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောင်းတွင် အကြမ်းဖက်မှု၊ အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျမှုများ မဖြစ်စေရန် အတော်လေးထိန်းသိမ်းရ သည်။ မိဘတိုင်းက ကျောင်းဆိုသည်မှာ လုံခြုံစိတ်ချရသည့်နေရာအဖြစ် မှတ်ယူကာ လာရောက်အပ်နှံကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာမပေါ်ပေါက်ရေးကို ဝိုင်းဝန်းထိန်းသိမ်းရန်လိုအပ်သည်။
၅။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများနှင့် ဘဏ္ဍာရေး
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းအများစုသည် တစ်ဦးတစ်ဖွဲ့ အထောက်အပံ့ခံကျောင်းများဖြစ်ကြသဖြင့် ငွေကြေးအင်အားတောင့်တင်းမှ သာဖွင့်နိုင်ကြသည်။ တတ်နိုင်သည့် မိဘများအနေဖြင့် အကောင်းဆုံးကျောင်းစာရင်းဝင်များကိုသာ ရွေးချယ်လေ့ရှိကြသည်။ နိုင်ငံတိုင်းတွင် အခမဲ့ပညာရေးစနစ်များလည်းရှိနေသဖြင့် အခပေးတက်ခိုင်းခြင်းသည် တော်ရုံမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပုဂ္ဂလိကျောင်းတစ်ကျောင်း၏ ဘဏ္ဍာရေးနောက်ခံ ဘက်ဂရောင်းကို လေ့လာပြီးမှသာ ထိုကျောင်းမျိုးကို အားကိုးသင့်သည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဆိုသည်မှာ ၂၀ ရာစုခန့်အထိ လူချမ်းသာနှင့် အခွင့်ထူးခံလူတန်းစားများအတွက် သီးခြားဖွင့်လှစ်ပေးထား သော ကျောင်းများအသွင်ဆောင်ခဲ့သည်။ အချို့ကျောင်းများသည် ပညာရည်ကောင်းသည့် ကလေးများကိုသာ ရွေးချယ်လက်ခံလေ့ရှိ ကြသည်။ ပညာတော်လျှင် နောက်ကြောင်းမကြည့်သည့် အခွင့်ထူးခံလူတန်းစားသစ်တစ်ရပ်ကို မွေးထုတ်ပေးရာကျောင်းများ အသွင်လည်းဆောင်လာသည်။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများသည် ကျောင်းအလိုက် အုပ်ချုပ်ပုံ စည်းကမ်းများလည်း မတူညီကြပေ။
၇။ မိသားစုကျောင်း အသွင်ပြောင်း
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းအများစုသည် နောက်ပိုင်းတွင် မိသားစုအသွင်၊ အိမ်တွင်နေရင်း ပညာသင်ကြားနေရသည့်ပုံစံမျိုးကို ဖော်ဆောင်လာကြသည်။ အိမ်တွင်းတစ်နိုင်တစ်ပိုင်ပညာရေးပုံစံဖြင့် ကျောင်းများကိုဖွင့်လှစ်လာကြပြီး အားကစားကအစ ထူးချွန် စေရန် ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်ဖြင့် ဖန်တီးလာကြသည်။ အစားအသောက်များကို စုပေါင်းစားသောက်စေခြင်း၊ ဆရာများနှင့် တစ်စားပွဲတည်းထိုင်ကာ ပျော်ရွှင်ရင်းနှီးစွာနေထိုင်ဆွေးနွေးခြင်း အလေ့အထများခေတ်စားလာသည်။ ၈။ အရည်အသွေးပြည့်ဝ ဆရာများဖြင့်သင်
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် သင်ကြားမည့်ဆရာများကို မိမိတို့ သင်ကြားမည့်ဘာသာရပ်များတွင် ကျွမ်းကျင်ထူးချွန်သူများဖြင့်သာ ရွေးချယ်တာဝန်ပေးလေ့ရှိကြသည်။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိဆရာများကို ဘွဲ့တစ်ဘွဲ့ထက်ပို သည့် ဆရာများဖြင့်သာ ခန့်ထားလေ့ရှိကြသည်။ အချို့ကျောင်းများတွင် ဆရာအတတ်သင်လက်မှတ်ရပြီးသူများကိုသာ ခန့်ထား ကြသည်။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် စာသင်နှစ်တစ်နှစ်အတွင်း သုံးကြိမ် စာမေးပွဲစစ်ဆေးလေ့ရှိကြသည်။ အချို့ကျောင်းများတွင် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်အထူးသင်တန်း၊ ပြင်သစ်၊ အီတလီ၊ စပိန်ဘာသာ သင်တန်းများလည်း ဖွင့်လှစ်သင်ကြားပေးကြသည်။
၉။	ကျောင်းသေးလေ အာရုံစိုက်လေ
တက္ကသိုလ်ဝင် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများသည် ကျောင်းသား ၃၀၀ မှ ၄၀၀ ခန့်အထိသာရှိသင့်သည်။ ကျောင်းသားနည်းသဖြင့် စီးပွားရေးအရ တွက်ခြေကိုက်ချင်မှ ကိုက်မည်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဦးချင်း အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနိုင်စေသည်။ ပညာရေးတွင် အတန်းနှင့် ကျောင်းသားအရွယ်အစားသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ခေတ်မီနိုင်ငံကြီးများတွင် ကျောင်းသား ၁၂ ဦးလျှင် ဆရာ တစ်ဦးနှုန်းအချိုးဖြင့် သင်ကြားလေ့ရှိကြသည်။
ကျောင်းကြီးများသည် မူကြိုမှ ၁၂ တန်းအထိထားလေ့ရှိကြသည်။ မူလတန်း၊ အလယ်တန်း၊ အထက်တန်း အဆင့်အားလုံး ထားသည့် သဘောဖြစ်သည်။ မိဘများအနေဖြင့် အတန်းအရွယ်အစား၊ ဆရာနှင့် တပည့်အချိုးတို့ကိုကြည့်ပြီးမှသာ ကျောင်းအပ် သင့်ပါသည်။
၁၀။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်း အကျိုးကောင်း
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများပေါများလာခြင်းသည် တက္ကသိုလ် ကောလိပ်များအတွက်လည်း များစွာအထောက်အကူပြုသည်။ ထိရောက်သော သင်ကြားမှုများဖြင့် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခြင်းခံလာရသည့် လူငယ်များသည် လူ့ဘောင်အတွက်လည်း များစွာအကျိုး ပြုနိုင်သည်။ ပုံသေမဟုတ်သည့် သင်ကြားမှုဖြင့် ပညာရေးကိုလည်း ဆန်းသစ်စေနိုင်သည်။ အပြိုင်အဆိုင်ရှိခြင်းသည် တိုးတက် ခြင်းကိုဖြစ်စေသည်ဆိုသည့်မူကို လက်ကိုင်ထားပြီး ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများကို အားပေးသင့်ပါသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများကို ဖွင့်ခွင့်ရှိသည့်နိုင်ငံများတွင် မိမိတို့ သားသမီးများကို အဘယ်ကြောင့် ထိုကျောင်းများတွင် သွားထား ရမည်ဆိုခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဝေခွဲမရဖြစ်တတ်ကြသည်။ သေချာသည့်အချက်ကတော့ အရည်အချင်းပြည့် ဆရာကောင်းတွေကို မက်မောကြသည်။ ထိုကျောင်းမှထွက်လျှင် တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ်များက မျက်စိကျတတ်ကြသည်၊ အပိုဘာသာတွဲများကို ဂရုစိုက် သင်ကြားပေးကြသည်၊ အားကစားများ လှုပ်ရှားကြရသည်။ ငွေကုန်ကြေးကျ ခံရသည်နှင့် ထိုက်တန်သည်ဆိုသည့်အချက်များက အဓိကဖြစ်မည်ထင်သည်။ အချက် ၅ ချက်ဖြင့် ဆွေးနွေးကြည့်ပါမည်။
၁။ စာသင်ခန်းအရွယ်အစား
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများကို မိဘများနှစ်သက်ရခြင်းသည် စာသင်ခန်းအရွယ်အစားကြောင့်ဖြစ်သည်။ အတန်းအရွယ်အစားကို တတ်နိုင်သမျှချုံ့ထားကြပြီး ကျောင်းသားဆရာအချိုးမှာ ၈ အချိုး ၁ နှုန်းလောက်ဖြစ်လာကြသည်။ စာသင်ခန်းတွင် အများဆုံး သင်ကြားပေးသည့် ကျောင်းသားဦးရေမှာလည်း ၁၀ ဦးမှ ၁၅ ဦးခန့်သာဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားဆရာအချိုးနည်းမှုနှင့် အတန်း အရွယ်အစားချုံ့နိုင်မှုတို့သည် အဘယ်ကြောင့်အရေးပါလာရပါသနည်း။ လူငယ်ဆိုသည်မှာ စိတ်မတည်ငြိမ်၊ တစ်နေရာတည်းတွင် အချိန်ကြာကြာထိုင်နေရလျှင် ငြီးငွေ့လာတတ်သည်။ အကူးအပြောင်း အလှည့်အပြောင်း အာရုံပြောင်းရခြင်းကို နှစ်သက်သည်။ သူတို့စိတ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သည့်သူမျိုးကိုသာ အထင်ကြီးလေးစားတတ်သည်။
၂။ ပညာရည်မြင်မားပြီး သင်ကြားမှုကျွမ်းကျင်သည့်ဆရာများ
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများရှိဆရာများသည် မိမိတို့သင်ကြားမည့် ဘာသာရပ်အတွက် အနည်းဆုံး ထိုဘာသာရပ်နှင့်ပတ်သက်သည့် ပထမဘွဲ့တစ်ခုခုရရှိထားကြသူများဖြစ်ကြသည်။ များသောအား ဖြင့် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းရှိ ဆရာ ၇၀ နှင့် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သည် ဘွဲ့လွန်မာစတာဘွဲ့တစ်ခုခု သို့မဟုတ် အခြားဘွဲ့တစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများဖြစ်သည်။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းအုပ်သို့မဟုတ် ဌာနမှူးတစ်ဦးဦးသည် အရည်အချင်းပြည့်ဆရာ ဆရာမများကို ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်လေ့ရှိသည်။ ကျွမ်းကျင်သည့် ဆရာ ဆရာမများ မိမိတို့ကျောင်းတွင်ရှိရေးသည် ကျောင်းအတွက် သေရေးရှင်ရေးတမျှ အရေးပါလှသဖြင့် ဆရာကောင်းကောင်းကို ဈေးကောင်းကောင်းဖြင့် လိုက်လံရှာဖွေတတ်ကြသည်။
ပုဂ္ဂလိကျောင်းတွင်အမှုထမ်းကြရသည့်ဆရာများ၏ ပြဿနာမှာ စည်းကမ်းအတိုင်း အတင်းအကျပ်မကိုင်ရဲခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားကို ရိုက်နှက်ဆုံးမရန် လုံး၀လုပ်ခွင့်မရှိ။ ကျောင်းသားနှင့် မိဘက မကျေနပ်၍တိုင်လျှင် မိမိရာထူးနှင့် အလုပ်ကိုထိခိုက် နိုင်သဖြင့် စည်းကမ်းအတိုင်းကိုင်ရခြင်းထက် မျက်နှာသာရအောင် သင်ရခြင်းကများသည်။
၃။ ခေတ်မီ သင်ထောက်ကူပစ္စည်းကောင်းများထားနိုင်ခြင်း
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများ၏ထူးခြားချက်မှာ အကောင်းစားခံစားမှုများဖြင့် လူနေမှုအဆင့်အတန်းကို မြှင့်ထားနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းကြ ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ နိုင်ငံတကာကျောင်းများတွင် မြင်းစီး သင်တန်းများ၊ ဟော့ကီ၊ ရက်ကက်၊ ဘတ်စ်ကက်ဘော၊ ဘောလုံး၊ လှေလှော်၊ ရေကူး၊ မြားပစ်အစရှိသည့် အားကစားများကိုလည်း အထူးသင်ကြားပေးလေ့ရှိသည်။ အားကစားအတွက် စခန်းသွင်း လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ကျွမ်းကျင်နည်းပြများဖြင့် စနစ်တကျလေ့ကျင့်ကြရခြင်း၊ ထူးချွန်လျှင် ထူးချွန်သည့်အလျှောက် နိုင်ငံတော်အဆင့် ပြိုင်ပွဲများတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရေးအတွက် အားပေးခြင်းများကို ပြုလုပ်ပေးကြသည်။
သင်ရိုးပြင်ပ သင်ကြားခြင်းအဖြစ် ကျောင်းတွင်းလှုပ်ရှားမှုများကို အထက်တန်းအဆင့်တွင် ပြုလုပ်နိုင်ရန် စီမံဆောင်ရွက်ပေး လေ့ရှိသည်။ ကျောင်းသားသည် ကျောင်းစာတစ်ခုတည်းတွင် ထူးချွန်ရန်မဟုတ်။ ဘက်စုံထူးချွန်ရေးဆိုသည်မှာလည်း အပြော မဟုတ် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ ကျောင်းတွင်း ရုပ်ရှင်၊ ဂီတ၊ ပြဇာတ်အဖွဲ့များ၊ ဝါသနာတူအဖွဲ့များကိုဖွဲ့စည်းပေးထားပြီး မိမိတို့ဝါသနာအလျောက် စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ပါဝင်ခွင့်ရရန်လည်း စီစဉ်ပေးထားသည်။ ဝါသနာနှင့် ဘဝတိုးတက်ရေးအတွက် ကျောင်းသားများ၏ အနာဂတ်မျှော်မှန်းချက်များနှင့်ကိုက်ညီစေရန် အားပေးခြင်း၊ တိုင်ပင်မှုကိုခံယူခြင်း၊ လမ်းညွှန်ပြသခြင်းသည် ဆရာတို့အလုပ်ဖြစ်သည်ဟု အပြည့်အဝ ခံယူထားတတ်ကြသည်။
၄။ ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်းအလိုက်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်အကဲခတ်ခြင်း
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများ၏ အဓိကတာဝန်မှာ မိမိတို့ကျောင်းသားများ တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ်ကျောင်းကောင်းကောင်းသို့ တက် ရောက်နိုင်ရေးဖြစ်သည်။ စာသင်နှစ်တစ်တန်းကုန်လျှင် နောက်တစ်တန်းသို့တက်သွားသည့်ကျောင်းသားများနှင့်ပတ်သက်ပြီး အမူ အကျင့်၊ အလေ့အထ၊ စရိုက်၊ ဉာဏ်ရည်ဖွံ့ဖြိုးမှု၊ အားနည်းချက် အားသာချက်များကို လက်ဆင့်ကမ်းကာ အစီရင်ခံစာများဖြင့် လွှဲအပ်သွားလေ့ရှိကြသည်။ တက္ကသိုလ် ကောလိပ် မရောက်မီ ကျောင်းသားတစ်ယောက်၏အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်သိအောင် လုပ်ပေးရခြင်းသည် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများ၏တာဝန်တစ်ခုအနေ ဖြင့်လက်ခံထားကြသည်။
၅။ ကျောင်းသားနှင့် တူသောကျောင်းသား
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် မိဘများထားရခြင်းအကြောင်း တရားတစ်ခုတွင် စမတ်ကျသော အနေအထိုင် အပြောအဆိုနှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများကြောင့်လည်းဖြစ်နိုင်သည်။ အစိုးရကျောင်းများတွင် ယူနီဖောင်းမဖြစ်မှုများကို ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် အတတ်နိုင်ဆုံးယူနီဖောင်းဖြစ်စေရန် ကြိုးစားအားထုတ်လေ့ရှိသည်။ အနေအထိုင် အပြောအဆိုအခြေခံကအစ လူကြီး လူကောင်း ဆန်စွာ၊ ယဉ်ကျေးစွာပြောဆိုနိုင်ရေးကို ဝန်းကျင်သစ်ဖြင့် ထူထောင်သွားလေ့ရှိသည်။ ကျောင်းတစ်ကျောင်း၏ အနေအထိုင် စမတ်ကျမှုသည် ဂုဏ်သတင်းတစ်ခုဖြစ်စေသည် အထိ ကြိုးစားလေ့ရှိသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းထားမည်လား၊ သိထားသင့်သည့်အချက်များ
၁။ လူချမ်းသာများအတွက်သီးသန့်လား
ကျောင်းအများစုသည် ရှေးယခင်ကတည်းက လူချမ်းသာများအတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထူထောင်ထားကြသည် မဟုတ်ပေ။ ဆင်းရဲသည့် အလုပ်သမားလူတန်းစားများအတွက် ရည်စူးပြီး ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများက ကျောင်းများထူထောင်ကာ စာသင်ကြားပေးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်ဆယ်ရာစုအစောပိုင်း ကာလတွင် ကျောင်းများသို့ လူချမ်းသာများ၏ပတ်သက်မှု ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ သူတို့၏ထောက်ပံ့ကြေးများယူကာ ရပ်တည်ကြရသဖြင့် ထိုလူတန်းစားအတွက် ပညာသင်ကြားရေးလမ်း ကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်းရောက်သွားကြသည်။ သို့ဖြစ်ရာ သီးသန့် ကျောင်းများပေါ်ထွက်လာကြသည်။
၂။ အိမ်စာများခက်
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများသည် အိမ်စာပေးရာတွင် အလွန်ခက်သည်ဟုဆိုလေ့ရှိသည်။ ခေတ်ဟောင်းက မှန်ကောင်းမှန်နိုင်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ထိုစနစ်သိပ်မရှိတော့ပေ။ ကျောင်းအလိုက် အိမ်စာပေးသည့်စနစ်များကွာခြားနိုင်သေးသည်။ အချို့အထက် တန်းကျောင်းများ၏ ပညာရေးစနစ်သည် တက္ကသိုလ် ကောလိပ် များထက် ပို၍ခက်သည်ဟု ဝေဖန်သုံးသပ်မှုများရှိသည်။ ဆရာနှင့် စာကြည့်တိုက်၊ အင်တာနက်နှင့် ညနအတသမု ချိတ်ဆက်လုပ်ဆောင်မှုတို့သည် ခေတ်စားလာချိန်တွင် သင်ကြား သင်ယူမှုလမ်းကြောင်း လည်း အတော်လေးပြောင်းလဲသွားသည်။ အချို့ကျောင်းများတွင် ခေတ်မီ ပညာသင်ကြားရေးလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ မရောက်သေး သဖြင့် ခက်ခဲသည်ဟု ထင်စရာဖြစ်သည်။ ကျောင်းအလိုက်ကွာ ခြားနိုင်သည်။
အစိုးရကျောင်းနှင့် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းတို့၏ ကွာခြားချက်များ
သင်ကြားရေး
လုံးဝကွာခြားမှုရှိသည်။ အစိုးရကျောင်းများသည် နိုင်ငံတော် မှချမှတ်သည့်မူများကို အတိအကျလိုက်နာကြရသည်။ ဘာတွေကို သင်ရမည်၊ မည်သို့သင်ရမည်ဆိုသည်ကအစ အားလုံးလိုက်နာကြရသည်။ ဘာသာရေးနှင့် လိင်ပညာပေးတို့ကို သင်ကြားရန် ကျပ်တည်းစွာတားမြစ်ထားတတ်သည်။ အရာရာကို ပုံသေ ပြဋ္ဌာန်းချက်များ၊ သတ်မှတ်ချက်များအတိုင်းသာ ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိကြသဖြင့် ပုံစံခွက်အတွင်း ရိုက်သွင်းထားသည့်စနစ်ကို အကောင်အထည် ဖော်နေရသော ပုံစံကျဆရာများနှင့်၊ ပုံစံထုတ်တပည့်များကိုသာ မွေးထုတ်ပေးနိုင်သည့် ပညာသင်ကြားရေးဖြစ်သည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများသည် သင်ကြားမှုအောင်မြင်စေရန် စိတ်ကြိုက် ပုံစံထုတ်သင်ကြားပိုင်ခွင့်ရှိကြသည်။ ကျောင်းသား အခြေ အနေအလိုက် ဆုံးဖြတ်သင်ကြားပေးလေ့ရှိသည်။ သို့ဖြစ်ရာ မိဘများကိုယ်တိုင်ကလည်း မိမိတို့သားသမီးအခြေအနေ၊ ကျောင်း၏ သင်ကြားမှုအခြေအနေအလိုက် စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ရှိကြသည်။
တူညီချက်မှာ ကျောင်းနှစ်ကျောင်းစလုံးတွင် အဓိက core subject များဖြစ်ကြသည့် အင်္ဂလိပ်၊ သင်္ချာ၊ သိပ္ပံဘာသာရပ်တို့တွင် မသင်မနေရဖြစ်နိုင်သော်လည်း သင်ကြားပုံ သင်ကြားနည်း၊ စေတနာထားပုံထားနည်းတို့ ကွာခြားနိုင်သည်။
ကျောင်းဝင်ခွင့်သတ်မှတ်ချက်
အစိုးရကျောင်းများတွင် ချွင်းချက်အနည်းငယ်မှအပ ကျောင်းအပ်သူမှန်သမျှ လက်ခံကြရသည်။ အဆိုးအကောင်း ရွေးချယ် ခွင့်မရှိ။ အားလုံးကို အချိန်တန်လျှင် ကောင်းသွားလိမ့်မည် ဆိုသည့်သဘောဖြင့် လက်ခံကြရသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် သူတို့စံထားသတ်မှတ်ချက်များ၊ အရည်အသွေးပြည့်မီမှုများ၊ ပညာရည်တော်မှုများအလိုက်သာ စိစစ်လက်ခံလေ့ရှိကြသည်။ လက်မခံလိုသဖြင့် ငြင်းပယ်လျှင်လည်း ဆင်ခြေတက်ခွင့်မရှိ၊ သူတို့ဆုံးဖြတ်ချက်သည်သာ အတည်ဖြစ် နေသဖြင့် ဝင်ခွင့်ခက်ခဲသည်ဟုဆိုရမည်။
ကျောင်းသားအား အတန်းသတ်မှတ်ချက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး စစ်ဆေးချက်များမှာ ကျောင်းနှစ်ကျောင်းစလုံးတွင် တူညီကြသည်။
တာဝန်ယူမှု
အစိုးရကျောင်းများသည် ဌာနဆိုင်ရာ၊ ဒေသဆိုင်ရာအာဏာပိုင်တို့၏ သတ်မှတ်ချက်များအတိုင်းသာ လိုက်နာဆောင်ရွက်လေ့ ရှိကြသည်။ ဥပမာ "ကျောင်းနေအရွယ်ကလေးတိုင်း ကျောင်းတက်နိုင်ရေး" "လူတိုင်းစာတတ်မြောက်ရေး" စသည်ဖြင့် အကောင် အထည်ဖော်ခိုင်းသည့်အတိုင်း အကောင်အထည်ဖော်ပေးကြရသည်။ အစိုးရမူဝါဒများအတိုင်း လိုက်နာအကောင်အထည်ဖော် နေရသဖြင့် ကျယ်ပြန့်သည့်သဘောဆောင်နေပါသည်။ နိုင်ငံတော်ပိုင် အဆောက်အအုံများ၊ ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုနေကြရသဖြင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်ကအစ ဆရာတိုင်း၏တာဝန်တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများသည် အခြေခံသတ်မှတ်ချက်များ၊ ပညာရေးဆိုင်ရာမူဝါဒများကို လိုက်နာကြရသည်မှန်သော်လည်း လွတ်လပ်မှုရှိကြသည်။ ကျောင်းအာဏာပိုင်အဖွဲ့ကသာ အစိုးရနှင့် ဆက်သွယ်ပြီး ဆောင်ရွက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ကျောင်းစစ် ဆေးမှု၊ ဆောင်ရွက်မှု၊ ကျောင်းထူထောင်မှု၊ ကျောင်းအဆောက်အအုံပီပြင်မှုတို့အတွက် သတ်မှတ်ချက်များအတိုင်းသာ အားလုံး လိုက်နာကြရသည်။
အသိအမှတ်ပြုခြင်း
အစိုးရကောင်းထွက်များကို ဦးစားပေးလေ့ရှိသည်ဆိုသော်လည်း ကုမ္ပဏီအဖွဲ့အစည်းများအနေဖြင့် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းထွက် များအပေါ်တွင် ဦးစားပေးလေ့ရှိကြသည်။ တက္ကသိုလ်ကောလိပ် ဝင်ခွင့်များတွင် ကျောင်းအလိုက်မျက်နှာသာပေးမှုများရှိနေဆဲဖြစ် သည်။ သို့သော် တက္ကသိုလ် ကောလိပ်ဝင်ခွင့်နှင့်ပတ်သက်ပြီး တွေ့ဆုံစစ်ဆေးပြီးမှ လက်ခံသည့်မူကိုကျင့်သုံးကြသဖြင့် မိမိတို့ ကြိုးစား အားထုတ်မှုအပေါ်တွင်သာတည်တတ်သည်။
တက္ကသိုလ် ကောလိပ်တက်ရောက်နှုန်း
အစိုးရကျောင်းထွက်ကျောင်းသားများ တက္ကသိုလ် ကောလိပ်တက်နှုန်းသည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ၆၂ မှ ၆၇ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်း ရှိသည်ဟုဆိုသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများမှ အောင်မြင်ပြီးနောက် တက္ကသိုလ် ကောလိပ်တက်နှုန်းသည် ၉၀ မှ ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်းရှိသည်။
ပညာဆက်လက်သင်နှုန်းကွာခြားချက်သည် ရွေးချယ်မှုစနစ်ကြောင့်လည်းဖြစ်နိုင်သည်။ ကျောင်းဝင်ခွင့်ကန့်သတ်ချက်များ သဖြင့် နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်ကောလိပ်ကျောင်းများသို့ ဝင်ခွင့်ရသည့်ဦးရေ ကွာခြားချက်ဖြစ်နိုင်သည်။
နားကျင်းရွာ၊ အုံးကွဲ
နားကျင်းရွာ (Narkyin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ တောင်ကြီးခရိုင်၊ ရပ်စောက်မြို့နယ်၊ အုံးကွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၁၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အုံးကွဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၁၇ ဦး၊ မ ၁၅၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၁၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ပုဂ္ဂလိကပညာရေး
တက္ကသိုလ် ကောလိပ်တက်ရောက်နှုန်း
ကျောင်းလခ
အစိုးရကျောင်းဆိုသည်မှာ များသောအားဖြင့် အခမဲ့ပညာရေးစနစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ကြရသည့်ကျောင်းများဖြစ်ကြ သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ကျောင်းလခကောက်ခံမှု မရှိသလောက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အထက်တန်းအဆင့်တွင်ကောက်ခံမှုများရှိသော်လည်း ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများလောက် ကောက်ခံမှုမျိုးမရှိပေ။ အစိုးရကျောင်းဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတော်အခွန်ငွေကြေးများ၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် ရပ်တည်ကြရသဖြင့် အစိုးရထောက်ပံ့နိုင်မှုပေါ်တွင်သာ တည်မှီနေသည်။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများသည် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ ကိုယ့်အစီအစဉ်ဖြင့်သာ ရပ်တည်ကြရသည်။ ဈေးကွက်လိုအပ်ချက်နှင့် ကောက်ခံ သည့် ငွေကြေးပမာဏတို့ဆက်စပ်နေသည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းတစ်ကျောင်း တစ်နှစ်ကျောင်းလခစရိတ်မှာ ပျမ်းမျှဒေါ်လာ ၆ç၆၀၀ ခန့်ရှိသည်ဟုဆိုသည်။ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများသည် နိုင်ငံတော်ထောက်ပံ့ငွေယူပြီး ရပ်တည်ခွင့်မရှိပေ။ သို့ဖြစ်ရာ ကိုယ့်ငွေ ကိုယ်ကိုင်သုံးကြရသဖြင့် လွတ်လပ်မှုရှိသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။
နားကျင်းရွာ၊ အုံးကွဲ
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရပ်စောက်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုဂ္ဂလိကပညာရေး
တက္ကသိုလ် ကောလိပ်တက်ရောက်နှုန်း
စည်းကမ်း
စည်းကမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ အစိုးရကျောင်းနှင့် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းတို့တွင် ကွာခြားချက်များနိုင်သည်။ အစိုးရကျောင်းဟုဆို သဖြင့် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေပါ အခွင့်အရေးများကို ကျောင်းသားတိုင်းရပိုင်ခွင့်ရှိသဖြင့် ထင်တိုင်းတင်းကျပ်၍မရပေ။ ကျောင်းစည်း ကမ်းကို လိုက်နာရန်ပြဋ္ဌာန်းပိုင်ခွင့်ရှိသော်လည်း လူ့အခွင့်အရေးနှင့်ပတ်သက်သည် သတ်မှတ်ချက်များကို ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်၍ မရနိုင်ပေ။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် မိဘနှင့်ကျောင်း သဘောတူညီ လက်မှတ်ရေးထိုးထားသည့်အတိုင်း စီမံအုပ်ချုပ်ခွင့်ရရှိကြသည်။ ကျောင်းအလိုက် သတ်မှတ်ထားသည့်စည်းကမ်းများကို လိုက်နာကြရမည်ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုစည်းကမ်းများကို မလိုက်နာနိုင်လျှင် ထိုကျောင်းတွင် မထားရုံသာရှိသည်။
လုံခြုံစိတ်ချရမှု
အစိုးရကျောင်းများတွင် အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုများ၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားမှုများ မဖြစ်စေရန်အတွက် အထူးကြပ်မတ်လေ့ရှိသည်။ လွတ်လပ်မှုကိုပေးလွန်းသဖြင့် ဥပဒေချိုးဖောက်မှုများအတွက် အပြည့်အဝ အာမခံချက်မပေးနိုင်ဟုဆိုရမည်။
ဆရာအရည်အသွေး
အစိုးရကျောင်းများတွင် ဆရာများအတွက် ပညာရည်သတ်မှတ်ချက်သည် ပုံသေဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသည့်ဘာသာရပ် အတွက် သတ်မှတ်ထားသည့်ဘွဲ့ရ ဆရာကိုခန့်ထားပြီး သင်ကြားပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဆရာ၏ ပညာအရည်အသွေးသည် ထိုဆရာ အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ ဆက်လက်ပညာရှာနိုင်သလို မရှာဘဲရပ်တန့်ထားပြီး သိသလောက်လေးနှင့် သင်နေ၍လည်း ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။
ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများတွင် သင်ကြားမည့်ဆရာများသည် အနည်းဆုံး ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ ဘွဲ့တစ်ခုခု၊ ဆရာအတတ်သင် အတွက် လက်မှတ်တစ်ခုခုရှိမှသာ ခန့်အပ်လေ့ရှိကြသည်။ ပညာအရည်အချင်းအပေါ်မူတည်ပြီး လစာ၊ အခွင့်အရေးပေးမှု တို့လည်း ကွာခြားသွားနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ဘာသာရပ်တစ်ခုခုတွင် မာစတာဖြစ်သူများကိုသာ ဦးစားပေးရွေးချယ်လေ့ရှိသည်။
ပညာရေးဆိုင်ရာပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများသည် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် ခန့်ကစပြီး သိသာထင်ရှားလာသည်။ သို့သော် အဓိကပြောင်းလဲရ မည့် ကဏ္ဍများတွင် ပညာရှင်များ နှုတ်ဆိတ်နေကြသေးသည်ကိုတွေ့ရသည်။ ထိုကဏ္ဍများမှာ - ကျောင်းတစ်နေ့တက်ချိန်နှင့် စာသင်နှစ်ကာလ
- တက္ကသိုလ်ကောလိပ်တက်ရန် အမှတ်ဖြင့်ရွေးချယ်ခံကြရမှု
- ဆရာများအရည်အသွေး
- ပညာရေးသင်တန်းများလိုအပ်ခြင်း
- လုပ်ငန်းတွင်မြဲစေမည့် လစာနှင့်ခံစားခွင့်
- အရည်အသွေးအလိုက် ချီးမြှင့်မြှောက်စားမှု
- အရည်အသွေး စံမမီသည့်ဆရာများအားထုတ်ပစ်ခြင်း
- ကျောင်းများတွင် အမှန်တကယ်ကွန်ပျူတာနှင့် အင်တာနက်သုံးစွဲနိုင်မှု
- ကျောင်းနေအရွယ်ကလေးတိုင်း အမှန်တကယ်ကျောင်းတက်နိုင်ရန် အခြေအနေရှိ မရှိ
- အင်္ဂလိပ်စာကို အလေးပေးသင်ကြားမည်လော၊ တိုင်းရင်း ဘာသာစကားကို အလေးပေးသင်ကြားမည်လော
- ပညာရေးတွင် အစိုးရကသာ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခုအနေဖြင့် တာဝန်ယူထမ်းထားရခြင်းသည် သဘဝကျ မကျ စသည်တို့ဖြစ် သည်။
ပညာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဆိုသည်မှာ စီမံကိန်းချပြီး စနစ်တကျလှုပ်ရှားရမည်လုပ်ငန်းရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်တွေ့ကျ သည့်ပညာစနစ်သို့ သဘာ၀ကျကျပြောင်းလဲရန်လည်းလိုသည်။ ပညာရေးဆိုင်ရာ သဘောတရား၊ သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ သင်ကြားပုံ သင်ကြားနည်းစနစ်၊ အရိုးစွဲနေသည့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန်ခက်သော စိတ်ဓာတ်များ အားလုံးကိုပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်မှသာလျှင် အောင်မြင် မည်ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံတိုင်းတွင် ပညာရေးဆိုင်ရာပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို အလေးထားလာခြင်းသည် နည်းပညာ၊ အသိပညာ ပြုပြင်ပြောင်း လဲမှုများနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အတားအဆီး အရံအတားမဲ့လာသော၊ နယ်ခြားမဲ့ကမ္ဘာဖြစ်လာသဖြင့် ကမ္ဘာပြားပြီဟုပင် တင်စားလာကြရသည့်ခေတ်ဖြစ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပြဋ္ဌာန်းခံပညာရေးစနစ်သည် ခေတ်မမီတော့ဟုဆိုရ မည်ဖြစ်သည်။ ပလေတိုက "ကလေးသည် မသင်ယူချင်လျှင် သင်ကြား၍မရ" ဟုဆိုခဲ့သည်။ သင်ကြားချင်ရန်အားထုတ်ခြင်း၊ သင်ယူနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးခြင်းတို့သည် မျက်မှောက်ခေတ်စိန်ခေါ်ချက်များဖြစ်လာသည်။
မျက်မှောက်လောကတွင် စီးပွားရေးဆိုင်ရာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမှုများနှင့် ဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်းပွင့်လာခြင်းသည် ပညာရေးကို ပိုပြီးအရှိန်မြှင့်တင်ပေးရန်လိုပြီဟု အားလုံးကနားလည်လာကြသည်။ စာဖတ်တတ်ရန်မဟုတ် လက်တွေ့အသုံးချတတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ကလေးများကျောင်းသို့လာရခြင်းရည်ရွယ်ချက်သည် လက်ပိုက်ပြီး စာရွတ်ပြရန်မဟုတ်၊ လွတ်လပ်စွာပညာရှာရာတွင် လမ်းပြမှု (Guide) ကိုလိုချင်သဖြင့် လာရောက်ကြခြင်းသာဖြစ်ရမည်။ ဆရာသည် မိမိကိုယ်တိုင်က လမ်းပြနိုင်သည့်အရည်အချင်း ရှိ မရှိသည်လည်း မျက်မှောက်ခေတ်ပညာရေးတွင် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်နေသည်။ ကွန်ပျူတာဖြင့် အင်တာနက်တွင် သိလိုသည်များကို ရှာဖွေရကောင်းမှန်းသိနေသည့်ကလေးကို ကွန်ပျူတာကို ကိုင်၍ပင် မကြည့်ဘူးသည့်ဆရာက မည်သို့ Guide လုပ်ကြမည်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြရမည်ဖြစ်သည်။
- ဘယ်သူ့ကို သင်မှာလဲ (Who)
- ဘာကို သင်မှာလဲ (What)
- ဘယ်နေရာမှာ သင်မှာလဲ (Where)
- ဘယ်အချိန်မှာ သင်မှာလဲ (When)
- ဘာကြောင့် သင်မှာလဲ (Why) ဆိုသည့် "ဘ" ငါးလုံး သို့မဟုတ် "W" ငါးလုံးပြဿနာဖြစ်သည်။
ဖတ်စာအုပ်ပါ ကျောင်းစာများကို အလွတ်ရွတ်ခိုင်းနေရမည့် အချိန်မဟုတ်တော့။ ဖတ်စာအုပ်ပါစာများကို "၏" "သည်" မရွေ့ ပြန်ရေးပြနေသူများကို ဂုဏ်ထူးပေးပြီး ချီးမြှောက်ရမည့်ခေတ်လည်းမဟုတ်တော့။ ခေတ်မီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သည့်နိုင်ငံတော်ကို တည်ဆောက်နေပါသည်ဟု ဆိုနေချိန်တွင် ကြိမ်ကိုင်ပြီး စာရွတ်ခိုင်းမည့်အစား ကိုယ်တိုင်လည်းသိ၊ သိအောင်လည်းကူညီ၊ ခေတ်မီ သည့်ဆရာများသာဖြစ်သင့်ပါသည်။ ငါဘာကိုသင်မှာလဲဆိုသည့် မေးခွန်းသည် ဆရာတိုင်းအတွက် စိန်ခေါ်ချက်ဖြစ်သည်။
ကျောင်းဆိုသည်မှာ ကျောင်းသားများကို တစ်နေ့တာပိတ်လှောင်ခွင့်ပြုထားသည့်နေရာမဟုတ်။ ကျောင်းသို့ကလေးများ လာရောက်ခြင်းသည် သံတံခါးဝင်းအတွင်း ဝင်လိုက်သည်နှင့် စိတ်မွမ်းကျပ်သွားရန်အတွက် မဖြစ်စေသင့်ပေ။ ကျောင်းဆိုသည်မှာ ငါတို့ သိလိုသမျှ၊ တတ်လိုသမျှ၊ သင်ယူလိုသမျှ စိတ်ချမ်းသာစွာဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုအဖြစ် ကလေးများရှုမြင်နိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ခေတ်တွင် စာသင်ခန်းမလိုပါ။ အိမ်တွင်ထိုင်ပြီး ပညာရှာနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ထားကြရန်လိုသည်။
နံနက် ၉ နာရီမှ၊ ညနေ ၃နာရီခွဲ လေးနာရီခန့်အထိ စာဖတ်၊ စာရေး လွတ်လပ်ခွင့်မပေး စာသင်ခန်းအတွင်း ပိတ်လှောင်ထား ခြင်းသည် တရားမျှတမှုရှိနိုင်မည်ထင်ပါသလား။ ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့် လက်တွေ့ချိန်ဆိုသည်မှာ ဆရာကပေးမှ ရနိုင်သည့်ကျောင်းသား များဘဝနှင့်ပညာရေးစနစ်ကို ခေတ်မီသည်ဟုဆိုနိုင်ပါသလား။ ပညာရှာမှီးချိန်ဆိုသည်မှာ ကန့်သတ်ထား၍မရနိုင်။ သူမလိုချင် သည့်အချိန်တွင် ပေး၍မရ။ သူလိုချင်သည့်အချိန်တွင် ဆရာကမရှိ ဆိုသည့်ပြဿနာအတွက် မည်သို့အဖြေရှာမည်နည်း။ နိုင်ငံတကာတွင် အင်တာနက်ဖြင့် အချိန်မရွေး ဆရာနှင့်ဆွေးနွေးဆက်သွယ်ရနေချိန်တွင် ဝတ်ကျေတန်းကျေ သတ်မှတ်ချိန်လာ၊ ပြီးလျှင်ပြန်စနစ်ဖြင့် ပညာခေတ်ကို ထူထောင်နိုင်မည်မထင်ပေ။
ပညာသင်ကြားရခြင်းရည်ရွယ်ချက်သည် စာတတ်မြောက်ရန်ဟု မျက်စိမှိတ်ပြောနေရမည့်အချိန်မဟုတ်တော့ပေ။ အသိဉာဏ် ရှိရန်၊ ရှိလာသည့်အသိဖြင့် ကောင်း ကျိုး ဆိုး ပြစ် အမှားအမှန် ပိုင်းခြားဝေဖန်သုံးသပ်နိုင်စွမ်းရှိရန်၊ လွတ်လပ်ပွင့်လင်းစွာ ထုတ်ဖော်ဝေဖန်ဆွေးနွေးနိုင်ခွင့်ရှိကြစေရန်၊ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူးအတွေးများဖြင့် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်ကြစေရန် စသည့် အကြောင်းအချက်များစွာကိုလည်း ထည့်တွက်ကြရပေလိမ့်မည်။ "ကျောင်းနေပျော်၍ စာတော် ရမည်" ဆိုခြင်းမှာ သေးသိမ်သည့် အသွင်ဆောင်လာသည်။ သင်သူများက သိအောင်ဦးစွာလုပ်ပြီး၊ အမှန်တကယ်သိသူများဖြင့် ဦးဆောင်သည့် ခေတ်ရောက်မှ သာလျှင် ပညာခေတ်ဟူ၍ ကြွေးကြော်သင့်ပါသည်။
ဖိုးစိန်၊ ဦး (စာရေးဆရာ)
ဦးဖိုးစိန်သည် မြန်မာနိုင်ငံသား စာရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။ မြန်မာ စာပေနှင့် မြန်မာစကားတို့ မှေးမှိန် သေးသိမ်လျက် ရှိသည့် အင်္ဂလိပ် အစိုးရများ လက်ထက် အတွင်း တိမ်မြုပ် ပါးရှား နေသော မြန်မာ့ စာပေ ကျမ်းဂန် အများကို ပြန်လည် သုတ်သင် ပြင်ဆင် တည်းဖြတ်၍ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျပင် ရိုက်နှိပ် ထုတ်ဝေ ဖြန့်ဖြူး ပေးခဲ့သော စာချစ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တဦး သည်ကား 'ဝဇီရဗုဒ္ဓိ' ဘွဲ့ ရ မြန်မာ ပညာရှိ ဦးဖိုးစိန်ပင် ဖြစ်ပါ၏။
ညောင်သုံးပင်
ညောင်သုံးပင်
ဖိုးစိန်၊ ဦး (စာရေးဆရာ)
ငယ်စဉ်ဘဝ
ဦးဖိုးစိန်သည် အဖ ဦးတန်ကျူ၊ အမိ ဒေါ်ရွှေပွင့် တို့၏ သားကြီး ဖြစ်၍ သက္ကရာဇ် ၁၂၃၄ ခုနှစ်၊ နှောင်းတန်းခူး လဆန်း ၈ ရက်၊ စနေနေ့ နံနက် ၁ ချက်တီးကျော် အချိန်တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ဖွားမြင် ခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။ ငယ်စဉ်ကပင်လျှင် မြန်အောင်မြို့ ရွှေဘုံသာတိုက် ဝဲပျံကျောင်း ဆရာတော် ဦးသူရိယ ထံရင်း၌ သဒ္ဒါ၊ သဂြိုဟ်၊ မကာရ တွက်ရိုး စသည် တို့ကို သင်အံ ဆည်းပူး ခဲ့၏။
အသက် ၂၃ နှစ် အရွယ် သက္ကရာဇ် ၁၂၅၇ ခုနှစ် အတွင်း သရက်မြို့ ဆိမ့် အန်ဒြူ - အက်စ်၊ ပီ၊ ဂျီ၊ အင်္ဂလိပ် ကျောင်း၌ လက်ထောက် ဆရာ အဖြစ် စတင် လုပ်ကိုင်သည်။ နောက် အသက် ၂၇ နှစ် သက္ကရာဇ် ၁၂၆၁ ခုနှစ်တွင် လက်ပံတန်းမြို့ အင်္ဂလိပ် အလယ်တန်း ကျောင်း၌ ဆရာကြီး အဖြစ် ထမ်းရွက်ရ ပြန်သည်။ ထိုစဉ် အခါက ပင်လျှင် 'ဒေါ်ကျော့' ဆိုသူ နှင့် အိမ်ထောင် ပြုခဲ့၏။
လုပ်ငန်းဘဝ၊ ဆောင်ရွက်မှုနှင့် ကြိုးပမ်းမှုများ
သက္ကရာဇ် ၁၂၆၈ ခုနှစ်သို့ ရောက်သော အခါ တောင်ငူ မြို့၌ ပညာအုပ် အဖြစ် ခန့်အပ် ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။ ဤတွင် ပညာအုပ် ဖြစ်စဉ်က အမှုထမ်းပုံကား ထိုအခါက ဗုဒ္ဓဘာသာ စာများကို သင်ပြ စေရမည်ဟု အစိုးရက အမိန့် မရှိ သော်ငြားလည်း မိမိ လက်အောက်ရှိ စာစစ်ခံ ကျောင်းများ၌ 'ဩကာသ' မှစ၍ ကျနစွာ သင်စေပြီးလျှင် မိမိ လစာငွေ ထဲမှ ငွေတံဆိပ်များ ပြုလုပ်၍ ကောင်းစွာ ဖြေဆို နိုင်စွမ်းသော ကျောင်းသားများကို ဆုတံဆိပ်များ ချီးမြှင့်ခြင်းဖြင့် စာပေ ဘက်တွင် သာမက ဗုဒ္ဓ သာသနာတော်၏ အမှုတော် ကိုပါ စေတနာ ကြီးမားစွာဖြင့် ထမ်းရွက်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။ တဖန် ရန်ကုန်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ ရပြန်သော အခါ ၌လည်း ကျောင်းဆရာကြီး များနှင့် ညှိ၍ လခ တလစာစီ ထည့်လှူ ငွေပင် ငွေရင်း ထူကြ၍ ဘာသာ စာရိတ္တ စာမေးပွဲ များကို နှစ်စဉ် နှစ်တိုင်း ပြုလုပ် ပေးခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၂၇၄ ခုနှစ်တွင် အစိုးရက အထူး တာဝန် ပေးသဖြင့် သူငယ်တန်း မှသည် ဆဋ္ဌမတန်း အထိ ကျောင်းသုံး ဖတ်စာအုပ် များကို ရေးသား ပေးရသည်။ ထို ဖတ်စာအုပ် များကို ရေးသားပြီး စီးသော အခါ အစိုးရက ကျောင်းသုံး ဖတ်စာအုပ်များ အဖြစ် ပြဋ္ဌာန်း လိုက်ပေ၏။
သက္ကရာဇ် ၁၂၇၅ ခုနှစ်အတွင်း မန္တလေးမြို့ နော်မံ ကျောင်းကြီးတွင် ခေတ္တ ကျောင်းအုပ်ကြီး အဖြစ် ၁ဝ လခန့် လုပ်ကိုင် ရသေးသည်။ ထို့နောက် မြင်းခြံ စီရင်စုနယ်တွင် ရဟန်းတော် ကျောင်းများကို အစိုးရ စာစစ်ခံ ကျောင်းများ အဖြစ် ဝင်ရောက် လာအောင် ဟောပြောရန် အထူး အလုပ် ဝတ္တရားနှင့် စေလွှတ်ခြင်း ခံရ ပြန်လေသည်။ ဦးဖိုးစိန်၏ ကြိုးပမ်းချက် ကြောင့်လည်း ရဟန်း ကျောင်းပေါင်း ၇ဝဝ ကျော်မျှ ဝင်ရောက် လာသောကြောင့် အစိုးရ ချီးကျူးခြင်းကို အထူး ခံရသည်။
နောက် သက္ကရာဇ် ၁၂၇၈ ခုနှစ်တွင် အစိုးရက ကျောင်းအဖွဲ့ များကို စတင် ဖွဲ့စည်းသော အခါ ဦးဖိုးစိန်ကို မြင်းခြံမြို့မှ ရန်ကုန်မြို့သို့ ခေါ်ယူ၍ ရန်ကုန်မြို့ ကျောင်းအဖွဲ့ စက္ကရီတေရီနှင့် ရန်ကုန်မြို့ ပညာအုပ် အလုပ် နှစ်ရပ်ကို တွဲဖက် လုပ်ကိုင် စေပြန်သည်။ ထို့နောက် သက္ကရာဇ် ၁၂၈၆ ခုနှစ်တွင် အမှုထမ်းကောင်း တံဆိပ်ရမင်း (အေ-တီ-အမ်) ဘွဲ့ဖြင့် အစိုးရက ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရ၏။ သို့နှင့် ဦးဖိုးစိန်သည် ပညာဝန်ထောက် ရာထူးကို ရပြီး သည့်နောက် အသက် ၅၅ နှစ်သို့ ရောက်သော အခါ ရန်ကုန် မြို့ကပင် အငြိမ်းစား ရိက္ခာတော်ကို ခံယူ ရလေသည်။ အငြိမ်းစား ရိက္ခာတော်ကို ခံယူပြီးသည့် နောက်တွင်မှ ဩဝါဒ ဖတ်စာစဉ် မလှတင် ဝတ္ထု၊ ကျေးဇူးရှင် ဝတ္ထု စသော ဝတ္ထုတိုများ၊ စာစီ စာကုံးကျမ်း၊ မြန်မာ ကဗျာ ဖွဲ့နည်းကျမ်း၊ မြန်မာ သဒ္ဒါ ကျမ်းများနှင့် ဂမ္ဘီသာရပျို့၊ လောကသာရပျို့ စသော ပျို့များ၏ ခက်ဆစ် အဖြေကျမ်း များကို ရေးသား ဖြေဆိုသည်။
အထူး သဖြင့်ကား မြန်မာ သဒ္ဒါ အရာ၌ ရှေးဆရာတို့ မဖော် မထုတ်ခဲ့ သေးသော မြန်မာ ကရိယာ ပြုနည်းကို လည်းကောင်း၊ ရရစ်၊ ယပင့်၊ ဝဆွဲ၊ ဟထိုး တို့သည် ပစ္စည်း ဖြစ်ကြောင်း၊ လ၊ တ၊ ပစ္စည်းတို့ ရှိကြောင်းနှင့် ထိုပစ္စည်းတို့၏ သဘောကိုလည်းကောင်း၊ ကောင်းစွာ ဖော်ထုတ်ပြဆိုခဲ့ပေသည်။
အထက်ပါ ကျမ်းများနှင့် ခက်ဆစ် အဖြေများကို အခြား ပုံနှိပ်စက် များ၌ ငှားရမ်း ပုံနှိပ်ရသည် တို့ကို စိတ်အလိုကျ မရရှိ နိုင်ရကား စာပေ့ အတွက် ရှိသမျှသော အခိန်၊ ငွေ၊ အသက် တို့ကို ပေးလှူ ပြဋ္ဌာန်းပြီး ဖြစ်သော ဆရာကြီး ဦးဖိုးစိန်သည် သက္ကရာဇ် ၁၂၉၅ ခုနှစ်မှ စ၍ မိမိကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်၍ 'တိုး စာပုံနှိပ်တိုက်' ကို ရန်ကုန်မြို့ အရှေ့ပိုင်း ကရိလမ်း (ဗိုလ်မြတ်ထွန်းလမ်း) အိမ်အမှတ် ၂၅၃ ၌ တည်ထောင် ဖွင့်လှစ် လိုက်လေသည်။ ထို စာပုံနှိပ်တိုက်နှင့် အတူလည်း ဇနီး၏ အမည်နှင့် "ဒေါ်ကျော့ ကျောင်းသုံး စာအုပ်ဆိုင်" ကို တည်ထောင် ဖွင့်လှစ် ခဲ့ပေသည်။ ထို စာပုံနှိပ်တိုက်၊ ထိုကျောင်းသုံး စာအုပ်ဆိုင် တို့ကို တည်ထောင် ဖွင့်လှစ် လိုက်သည့် အတွက် မြန်မာ စာပေကို ရှာဖွေ လိုက်စားသူတို့ အဖို့ မည်မျှ အကျိုး ဖြစ်ထွန်း သည်ကို အထူး ချဲ့ထွန်ရန် လိုမည် မထင်ပါ။
ထိုအခါမှ စ၍လည်း ဦးပုည ဝတ္ထု ပေါင်းချုပ် - အဖြေ၊ ဦးပုည မေတ္တာစာ - အဖြေ၊ ကန်တော်မင်းကျောင်း - အဖြေ့ အဖြေ၊ ကိုးခန်းပျို့ - အဖြေ၊ ရဲတင်းမော်ကွန်း - အဖြေ၊ ကျည်းကန်ရှင်ကြီး မေတ္တာစာ - အဖြေ စသည် တို့ကို အစဉ်တဆက် စက်တင် ပုံနှိပ် ခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် အစိုးရ ကျောင်းများ၌ သင်ကြားသော ဇာတ်ကြီး ဆယ်ဘွဲ့မှ ဇာတ်တော်ကြီးများ ကိုလည်း တည်းဖြတ်၍ ခက်ဆစ် - အဖြေများ ကိုပါ ထည့်သွင်း ပုံနှိပ် ခဲ့သေးသည်။ ပုဂံ ဝန်ထောက်မင်း ဦးတင်၏ ကဗျာ ဗန္ဓသာရ ကျမ်းကြီး ကိုလည်း ပြုပြင် ဖြည့်စွက်၍ ထို တိုးပုံနှိပ် တိုက်၌ပင် ကိုယ်တိုင် ကြပ်မတ်၍ တိုးချဲ့ ပုံနှိပ် ခဲ့လေသည်။ ဘာသာရေးနှင့် သာသနာရေးတို့ ဘက်တွင်လည်း စိတ်ပါ ဝင်စားစွာ ဆောင်ရွက် ခဲ့သေးကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မူကား ဦးဖိုးစိန်သည် ကျောင်းသင် ပရိယတ္တိ အသင်း၊ စေတီ ယင်္ဂဏ အသင်း၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကလျာဏ ယုဝ အသင်း စသည်တို့၌ အမှုဆောင် လူကြီး အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည် တို့ကို ထောက်ရှုခြင်း အားဖြင့် ကောင်းစွာ သိသာ နိုင်ပေသည်။
ထို့အပြင် မြန်မာပြည် ပါဠိဘာသာ ပထမပြန် စာမေးပွဲ ကော်မတီ ၌လည်း ဆောင်ရွက် ခဲ့သေး၏။ ထို စာမေးပွဲ၌ နှစ်စဉ် နှစ်တိုင်း အသုံးပြုနိုင်ရန် အတွက်မူ 'ဦးဖိုးစိန် - ဒေါ်ကျော့' ရန်ပုံငွေ အဖြစ် အမြဲ ထောက်ပံ့ စာချုပ်ကို ပြုလုပ် ထားသေးသည်။ သက္ကရာဇ် ၁၂၉၇ ခုနှစ် တပို့တွဲ လပြည့်ကျော် ၃ ရက်နေ့တွင် မန္ဈလေး နေပြည်တော် မဟာ သံဃရာဇာ သာသနာပိုင် ဆရာတော် ထံမှ 'ဝဇီရဗုဒ္ဓိ' ဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။
သက္ကရာဇ် ၁၃ဝ၃ ခုနှစ်တွင် ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ပွားသော အခါ ဆရာကြီး ဦးဖိုးစိန်သည် ရန်ကုန်မြို့မှ သရက်မြို့ကို ဂျပန်များ ဝင်ရောက် လာပြီး ဗုံးများ ချသဖြင့် မြို့ပေါ်တွင် မနေ ဝံ့သောကြောင့် သရက်မြို့မှ တဖန် အင်းမငယ် ရွာသို့ တဆင့် ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်ရ ပြန်သည်။ ထိုရွာ၌လည်း အလဟဿ အချိန် မဖြုန်းတီး။ ကျေးလက် တောရွာ ပြုပြင်ရေးများ၊ မသိ နားမလည် သူတို့ လာရောက် မေးမြန်း သမျှသော စာပေ ဆိုင်ရာ ပြဿနာ ရပ်များကို စိတ်ရှည် လက်ရှည် သင်ကြား ပေးခြင်းများ၊ အလွန် ဝေးလံသော ရွာများ သို့ပင် လှည်းများဖြင့် စာပေ ကျမ်းဂန် အတွက် ဆွေးနွေး သိမှတ် လိုသူတို့ ထံသို့ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ သွားရောက်ကာ ဖြေရှင်း သင်ကြား ပေးခြင်း များကို ပြုလုပ်ပေ သေးသည်။
ဘဝနိဂုံး
ထိုအတော အတွင်း အသက်အရွယ်လည်း ကြီးပြင်း လာပြီ ဖြစ်သည်က တစ်ကြောင်း၊ ရုတ်တရက် အစားအသောက် ပြောင်းလဲ စားသောက် ရသည်က တစ်ကြောင်းကြောင့် အစာအိမ်၌ အနာ ဖြစ်နေသော ရောဂါ စွဲကပ် လာသည်။ ထို့နောက် ဂျပန်ခေတ် အတွင်း ဆေးဝါးများ ကလည်း ရှားပါး လေရကား ဂရုတစိုက် ကုသကြသော်လည်း သက်သာသည် မရှိဘဲ နောက်ဆုံး သက္ကရာဇ် ၁၃ဝ၆ ခုနှစ် တပို့တွဲ လဆန်း ၁၄ ရက် သောကြာနေ့ နံနက် ၃ နာရီနှင့် မိနစ် ၂ဝ အချိန် (အင်္ဂလိပ် သက္ကရာဇ် ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၆ ရက်နေ့) အသက် ၇၂ နှစ်တွင် အင်းမငယ် ရွာ၌ပင် ဘဝ တစ်ပါးသို့ ပြောင်းသွား ကွယ်လွန် ရှာလေသည်။
ဦးဖိုးစိန်တွင် သား တစ်ယောက်နှင့် သမီး တစ်ယောက် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ထိုသားနှင့် သမီး တို့ကား ဖခင်ကြီး ကွယ်လွန် သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း တိုး စာပုံနှိပ်တိုက်ကို ပြန်လည် ဖွင့်လှစ်ကာ ဖခင်ကြီး၏ မွန်မြတ်လှသော ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည့် စာပေကျမ်းဂန်များကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေ မြှင့်တင် ဖြန့်ဖြူးရေး လုပ်ငန်းကို ဆက်လက် လုပ်ကိုင်လျက် ရှိကြသည်။
ရည်ညွှန်းကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ရိယောဇန်းဗောဓိသတ္တရုပ်ပွားတော်
ရိယောဇန်းဗောဓိသတ္တရုပ်ပွားတော် သည် တိုကျိုမြို့အရှေ့ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး ပစိဖိတ်စစ်ပွဲတွင် ဆုံးပါးခဲ့ရသူများအတွက် ရည်စူးကာ အမှတ်တရပြုလုပ်ထားသည့် ဘုရားဖြစ်သည်။ ကွန်ကရစ်နှင့် စတီးဖြင့် ထုလုပ်ထားသည့် ရုပ်ပွားတော်သည် ဗောဓိသတ္တ Avalokiteśvara ၏ ရုပ်ပွားတော်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို Teisan Kanko Bus Co.,Ltd ၏ တည်ထောင်သူဖြစ်သည့် ဟိရိုဆုခဲ အိရှိခဝ က ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို ၁၉၅၅ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၈ ရက်နေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ရုပ်ပွားတော်သည် ၂၄ မီတာ (၈၀ ပေ) မြင့်ပြီး အလေးချိန်သည် တန် ၅၀၀ ခန့် ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်၏ အောက်ခြေတွင် ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးဖြစ်သည့် Ekādaśamukha ၏ ရုပ်ပုံတော်တစ်ခု၊ မိုးကြိုးနှင့် လေ နတ်ဘုရားတို့၏ ရုပ်ပုံများ ပါဝင်ကြသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းသေဆုံးခဲ့ရသည့် ဂျပန်လူမျိုး ၂ သန်း၏ အမှတ်တရကျောက်ပြားများလည်း တည်ရှိသည်။ တစ်ရက်လျှင်လေးကြိမ်ကျ ၎င်းတို့အတွက် အမှတ်တရအောက်မေ့ဖွယ်များ ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း၌ သေဆုံးခဲ့ရသည့် အမည်မသိရှိရသည့် စစ်သားများအတွက် အမှတ်တရခန်းမတွင် အောက်မေ့ဖွယ်ရာနေရာတစ်ခုလည်း တည်ရှိသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းများ
လုရားကြီးစုရွာ၊ ဝဲဒေါင့်
လုရားကြီးစုရွာ၊ ဝဲဒေါင့်
ကြီးပေါက်ကုန်းရွာ၊ ကြီးပေါက်ကုန်း
ကြီးပေါက်ကုန်းရွာ၊ ကြီးပေါက်ကုန်း
ဂျူးဘာသာ
ဂျူဒါအစ်ဇင်(လက်တင်ဘာသာတွင် လူဒါအစ်မတ်စ်မှ ၊ ဂရိဘာသာတွင် လောက်ဒါအစ်မောစ့်(Ιουδαϊσμός Ioudaïsmos )နှင့် ဟီဘရူးဘာသာတွင် (יהודה ) ရဟုဒယုဒ သည်တန်နက် ဟု သိရှိထားသည့် ဟီဘရူးသမ္မာကျမ်း စာမှ ဆင်းသက်လာသော ယုံကြည်ခြင်းများနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ တယ်မွတ် ကဲ့သို့သော နှောင်းပိုင်း ကျမ်းစာအုပ်များတွင် လေ့လာစူးစမ်းတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဂျူးလူမျိုးများ သည် ဂျူဒါအစ်ဇင်ကို ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထူထောင်ပေးခဲ့သည့် အစ္စရေးကလေးငယ်များနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုတော်စပ် ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်အဖြစ် မှတ်ယူထားသည်။ အစ္စရေးကလေးငယ်များသည် မူလအစအနေဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာ ပါ ဘိုးဘေးဖြစ်သော ပက်ထရီအတ် ဂျက်ကော့ဘ် မှ ဆင်းသက်လာသည့် မျိုးနွယ်စု ဆယ့်နှစ်အုပ်စုဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဂျူးလူမျိုးဖြစ်လာသည်။ အားလုံးသော အဖွဲ့များ၏ အဆိုအရ၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဥပဒေများနှင့် ပညတ်တော်များကို သိနတောင်ပေါ်တွင် မိုးဇက်သို့ စာဖြင့်ရော ၊ နှုတ်ဖြင့် ပါ တိုရာ ကျမ်းကို ဖွင့်ဟမြွက်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကာရိတ် ဂျူဒါအစ်ဇင်သည် စာဖြင့် ရေးခဲ့သည့် တိုရာကိုသာ စောင့်ထိန်းကြပြီး လွတ်လပ်လှုပ်ရှားမှုရှိ သည့် လူသားဆန်သော ဂျူဒါအစ်ဇင်သည် ဘာသာမဲ့ ဖြစ်သည်။
လိုက်နာကျင့်သုံးမှု
ဂျူးများသည် လူမျိုးဘာသာရေးအုပ်စုဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ဂျူးလူမျိုးမှ မွေးဖွားလာသူများနှင့် ဂျူးဘာသာသို့ လွှဲပြောင်းလာသူများအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ ဂျူးလူမျိုးလူဦး ရေမှာ ၁၄ သန်းရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ပြီ း ၎င်းတို့ထဲမှ ၄၃% သည် အစ္စရေးနိုင်ငံနှင့် ၄၃%သည် အမေရိကန်နိုင်ငံတို့တွင် နေထိုင်နေကြသည်။ အကြီးမားဆုံးသော ဂျူးဘာသာရေးလှုပ်ရှားမှုများမှာ အစဉ်အလာ ဂျူဒါအစ်ဇင်၊ ရှေးရိုးစွဲ ဂျူဒါအစ်ဇင် နှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး ဂျူဒါအစ်ဇင်တို့ ဖြစ်သည်။ ယင်းအုပ်စုများ အတွင်း အထင်ကရ ခြားနားချက်မှာ ဂျူးဥပဒေကို ချဉ်းကပ်ပုံ ချဉ်းကပ်နည်း ကွာခြားချက်ပင်ဖြစ်သည်။ ရှေးရိုးစွဲနှင့် အစဉ်အလာ ဂျူဒါအစ်ဇင်တို့သည် ဂျူးဥပဒေကို လိုက်နာကျင့်သုံးရမည်ဟု မှတ်ယူထိန်းသိမ်း ထားကြပြီး အစဉ်အလာ ဂျူဒါအစ်ဇင်သည် ရှေးရိုးစွဲ ဂျူဒါအစ်ဇင်ထက် ၎င်း၏လိုအပ်ချက်များကို ပို၍ ခေတ်သစ်အမြင်ဖြင့် ပြန်ဆိုမြှင့်တင်ထားသည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး ဂျူဒါအစ်ဇင်သည် ကျန်အခြားသော ဂျူဒါအစ်ဇင်နှစ်မျိုးထက် ယေဘုယျအားဖြင့် ပို၍ လွတ်လပ်သည်။ ၎င်း၏အထင်ကရ အနေအထားမှာ ဂျူးဥပဒေကို တားမြစ်ချုပ်ချယ်မှုများစာရင်း ဆိုသည်ထက် အထွေထွေလမ်းညွှန်ချက်များဟု ရှုမြင်ထားသည်။ ၎င်းတို့၏ မူရင်းအတိုင်း ဥပဒေကို ထိန်းသိမ်းဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ဂျူးလူမျိုးအားလုံး ၏ လိုအပ်ချက်ဖြစ်သည်။ သမိုင်းအရ အထူးရုံးတော်များသည် ဂျူးဥပဒေကို လိုက်နာစေ သည်။ ယနေ့တွင် ယင်းရုံးတော်များ ဆက်လက်တည်ရှိနေသာ်လည်း ဂျူဒါအစ်ဇင် လိုက်နာကျင့်သုံးမှုသည် အများအားဖြင့် မိမိစိတ်ဆန္ဒအလျှောက်သာဖြစ်သည်။ သာသာရေးကျမ်းကိစ္စများ ၊ ဥပဒေပြုကိစ္စရပ်များ အပေါ်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက် သို့မဟုတ်မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းကိုမှ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာပေးအပ်ထားခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် မြင့်မြတ်သော ကျမ်းဂန်ပြဋ္ဌာန်းချက်များတွင် ဂျူးဘာသာရေးဘွဲ့ရများနှင့် ပညာရှင်များမှ ပြန်ဆိုရေးသားထားကြသည်။
ဘာသာရေးအဆိုအမိန့်နှင့် ယုံကြည်မှု၏မူများ
ဂျူဒါအစ်ဇင်သည် တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားကို ကိုးကွယ်ယုံကြည်သည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ထင်မြင်ယူဆရသည်။ သို့သော် အမြဲတစေမဟုတ်သော်လည်း သဘောတရားအရ ခိုင်မာသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားကို ယုံကြည် ကိုးကွယ်မှုကို အစဉ်အမြဲလိုက်နာကျင့်သုံးခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ရှေးခေတ် အစ္စရေးများတွင် အခြားသော ဘုရားများအပေါ် ကိုး ကွယ်မှု ပျံ့နှံ့လာသည်ကို ဂျူးသမ္မာကျမ်းစာ(တန်နက်) တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းများ ထပ်ခါ တစ်လဲလဲပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းထားခြင်းများတွေ့ရသည်။ ဂရိ-ရောမ ခေတ်တွင် ခရစ်ယာန်သာသနာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းအထိ ပြန်ဆိုရေးသားခဲ့မှုများ အပါအဝင်များစွာသော ကွဲပြားနေသည့် ပြန်ဆိုရေးသားမှုများ ဂျူဒါအစ်ဇင်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ မျက်မှောက်ကာလများတွင် အချို့ပျော့ပြောင်းသော ဂျူးလုပ်ရှားမှု အဖွဲ့များ ပြောဆိုထိန်းသိမ်းထားသည်မှာ ဂျူးသမ္မာကျမ်းစာသည် လူသားစာရေးသူများမှ ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သမိုင်းတွင် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ခဲ့သော လူအဖြစ်တင်စားသုံးနှုန်းသော နတ်ဘုရား၏ ဖြစ်တည်မှုကို လက်မခံကြပေ။ ဂျူးသမိုင်း တစ်လျှောက် တွင် ပညာရှင်များသည် ဂျူဒါအစ်ဇင်၏အနှစ်သာရ ပို့ချချက်များကို များစွာသော နည်းနာများအဖြစ် အဆိုပြုခဲ့ကြပြီး ယင်းနည်းနာများအားလုံးသည် ဝေဖန်မှုများနင့် ကြုံတွေ့ခဲ့သည်။ အများဆုံးထင်ပေါ်သည့်နည်းနာမှာ ဆယ့်နှစ်ရာစုနှစ်တွင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည့် မိုင်မိုနိုက် ၏ ယုံကြည်မှုအခြေခံသဘောတရားဆယ့်သုံးချက် ဖြစ်သည်။ မိုင်မိုနိုက်၏ အဆိုအရ ယင်းအခြေခံသဘောတရားများအထဲမှ တစ်ခုမဟုတ် တစ် ခုကို ပစ်ပယ်သည့် ဂျူးလူမျိုးတစ်ယောက်ယောက်သည် အယူဝါဒစွန့်လွှတ်သူ ၊ ဘာသာဆန့်ကျင်သူအဖြစ် သုံးသပ်မည်။ သို့သော်လည်း မိုင်မိုနိုက်ရောသူနှင့်ခေတ်ပြိုင်များပါဤအခြေခံသဘောတရားများသည်ဂျူးလူမျိုးအားလုံး၏ယုံကြည်မှုကိုမလွှမ်းခြုံနိုင်ဟုရှုမြင်ထားပြီးဂျူဒါအစ်ဇင်၏ကျမ်းဂန်အနှစ်သာရဖော်ပြချက်သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ အခြားသော ဂျူးပညာရှင်များသည် မိုင်မိုနိုက်၏ အခြေခံသဘောတရားများမှ အနည်း ငယ်ခွဲထွက်သည့် ရှုထောင့်အမြင်များကို လက်ကိုင်ထားကြသည်။
မိုင်မိုနိုက်၏အခြေခံသဘောတရားများ
မိုင်မိုနိုက် သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်ကာလတွင် ၎င်း၏ ပို့ချချက်များကို ဟစ်စဒိုင်းခရက်စ်ကတ်စ် (Hasdai Crescas) နှင့် ဂျိုးဇက်အယ်လ်ဘို (Joseph Albo) တို့မှ ဝေဖန်ခဲ့ကြသည်။ အယ်လ်ဘို နှင့် ရာဗတ် (the Raavad) တို့သည် မိုင်မိုနိုက်၏အခြေခံသဘောတရားများသည် များစွာသော ယုံကြည်မှုအခြေခံတရားများမဟုတ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ငြင်းဆိုခဲ့ရာ တွင် မိုင်မိုနိုက်သည် ရိုးရိုးသားသား အမှားကျူးလွန်ထားသူ ဂျူးလူမျိုးများကို ဘာသာအယူဝါဒဆန့်ကျင် သူများကဲသို့ ပုံစံအမျိုးမျိုးခွဲခြားဖော်ပြထားသည်ဟု တင်ပြထားသည်။ အခြားသောသူများကလည်း မည် သည့်လွယ်ကူရှင်းလင်းသော ဂျူဒါအစ်ဇင်၏ အနှစ်သာရပို့ချချက် နည်းနာများပင်ဖြစ်စေ ဆန့်ကျင်လျက် ရှိသည်။ အမှန်တစ်ကယ်တွင် ဂျူဒါအစ်ဇင် ယုံကြည်သက်ဝင်မှုများစာရင်းကို လျှော့ချနေသလိုဖြစ်နေပြီး ဂျူးသမ္မာကျမ်းစာများအားလုံးကို လက်ခံသူအရေအတွက်လျော့နည်းစေနိုင်သည်ဟု ဖော်ပြငြင်းဆိုထားကြသည်။ ဤကိစ္စများနှင့် တစ်ဆက်တည်းတွင် ရှေးခေတ်သမိုင်းပညာရှင် ဂျိုးဇက်ဖတ်စ် (Josephus) သည် ကျင့်ကြံမှုများနှင့် လိုက်နာမှုများကို ဘာသာယုံကြည်ခြင်းမျှသာထက်ပိုပြီး အလေးအနက်ထားဟြေဆိုထား သည်။ ဂျူးဥပဒေကို လိုက်နာမှု ပျက်ကွက်၍ ဘာသာစွန့်သွားသူများကို ပါဝင်လာစေရန်နှင့် ဘာသာကူး ပြောင်းလာသူများအတွက် လိင်တံထိပ်အရေပြားဖြတ်ခြင်းနှင့် ရိုးရာဓလေ့စရိုက်များ စည်းကမ်းတကျရှိခြင်း တို့ပါဝင်သည်။ လိုအပ်ချက်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ မိုင်မိုနိုက်၏အခြေခံသဘောတရားများသည် လာမည့် ရာစုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း များစွာ လျစ်လျူရူခြင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအခြေခံသဘောတရားများကို သင့်လျော် မှန်ကန်စွာ ပြောင်းလဲဖော်ပြချက်နှစ်ခုဖြစ်သည့် “အာနီမအာမင်” နှင့် “ယစ်ဒဲ” ("Ani Ma'amin" and "Yigdal") တို့သည် များစွာသော ဂျူးဝတ်ပြုပွဲများတွင်တစုတဝေးတည်း ပါဝင်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ ၏ မျှော်လင့်ထားသော ကမ္ဘာ နှင့်အဝန်း လက်ခံလာမှုသို့ ရှေးရှုနေသည်။ မျက်မှောက်ခေတ်ကာလတွင် တိကျသောကာလ တိကျသော ဘာသာရေးတရားသေမူဝါဒကို ချမှတ် ပေးနိုင်သည့် ဗဟိုအာဏာပိုင်စနစ်သည် ဂျူဒါအစ်ဇင်တွင် မရှိဖြစ်နေသည်။ဤအကြောင်းကြောင့် အခြေခံယုံကြည်သက်ဝင်မှုများအပေါ် မူတည်လျက် များစွာသောမတူကွဲဟြး ခြားနားမှုများသည် ဂျူဒါအစ်ဇင်၏ မြင်ကွင်းအတွင်းတွင် စဉ်းစားတွေးတောစရာဖြစ်နေသည်။ သို့ရာ တွင် အားလုံးသော ဂျူးဘာသာရေး လှုပ်ရှားမှုများသည် ကြီးမားသည်ဖြစ်စေ သေးငယ်သည်ဖြစ်စေ ဟီဘရူး သမ္မာကျမ်းစာနှင့် တယ်လဲမတ် နှင့် ကက်ဘာလာ တို့ကဲ့သို့သော များစွာသော ရှင်းလင်းချက်များအပေါ် အခြေခံလျက်ရှိသည်။ ဂျူဒါအစ်ဇင်ကို ဘုရားသခင်နှင့် ဘိုးဘေးအေဗရာဟင် တို့ အကြား သမ္မာကျမ်းစာဝင်သဘောတူညီချက်ဟု ကမ္ဘာ နှင့်အဝန်းအသိအမှတ်ပြုထားသည်။ ထိုနည်းတူ စွာပင် ဂျူဒါအစ်ဇင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးတမန်တော်ကြီး မိုးဇက် သို့ပြဆိုထားသည့်သဘောတူညီချက် ကိုလည်း သိမှတ်ပြုနာခံလျက် ရှိသည်။ ရပ်ဘင်နစ် ဂျူဒါအစ်ဇင်၏ မဏ္ဍိုင် ပြဋ္ဌာန်းချက် မစ်နာ တွင် ဘုရားသခင်၏ ဤသဘောတူညီချက်ကို လက်ခံခြင်းသည် ဂျူဒါအစ် ဇင်၏ အနှစ်သာရသွင်ပြင်ဖြစ်သည်ဟု စဉ်းစားသုံးသပ်ထားပြီး သဘောတူညီချက်ကို ကန့်ကွက်သူများသည် ရောက်ရှိလာမည့် ကမ္ဘာတွင်ပြစ်ဒဏ်အဖြစ်ပေးဆပ်ခံရမည်။
ဂျူးလူမျိုးနှင့် ဂျူဒါအစ်ဇင်အကြား ထူးခြားချက်
ဒယ်နီရယ်ဘိုရာရင် ၏ အဆိုအရ ဘာသာရေးနှင့် လူမျိုးတို့အကြား မျဉ်းတား ဖော်ပြရမည့်ထူးခြားချက်သည် ဂျူဒါအစ်ဇင်အတွက် သူစိမ်းဆန်ဆန်ဖြစ်နေပြီး၊ ပလေတို၏ဒဿနများမှ ဆင်းသက်လာသည့် ရုပ်နှင့်နာမ်တို့အကြားအတွဲတစ်ခုတည်းအဖြစ် တည်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဂရိခေတ်ကာလ ဂျူဒါအစ်ဇင်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဒယ်နီရယ်၏ အမြင်တွင် အကျိုး ဆက်အနေဖြင့် ဂျူဒါအစ်ဇင်သည် အစဉ်အလာကိုလိုက်သော အနောက်နိုင်ငံ၏ စံထားသတ်မှတ်ချက်များဖြစ်သည့် ဘာသာရေး၊ လူမျိုးရေး နှင့် ယဉ်ကျေးမှုတို့တွင် လွယ်ကူစွာ အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဘိုရာရင် အကြံပြုသည်မှာ ဤသို့ဖြစ်ရသည့် အတွက် ဂျူဒါအစ်ဇင်၏ နှစ်ပေါင်း၄၀ဝဝကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည့်သမိုင်းလမ်းကြောင်းသည် အနောက် တိုင်း ယဉ်ကျေးမှုပေါ်ထွန်းလာမည်ဟု ကြိုတင်နိမိတ်ဖတ်ထားသလို ဖြစ်နေပြီး၊ အနောက်တိုင်း၏အပြင် ဘက်တွင်လည်းဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
(အနောက်တိုင်းဆိုသည်မှာ ဥရောပ ၊ အထူးသဖြင့် အလယ်ခေတ်နှင့် ခေတ်သစ်ဥရောပ) ထိုခေတ်ကာလများအတွင်းက ဂျူးတို့သည် ကျွန်ဘဝ၊ မင်းမဲ့ဝါဒနှင့် ကိုယ်ပိုင်အစိုးရ အောင်ပွဲ ၊ ရရှိပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် နယ်နှင်ဒဏ်စသည့် အတွေ့အကြုံများကို ကောင်းစွာရရှိခဲ့ကြသည်။ ဂျူးလူမျိုး များ အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည့်ခေတ်တွင် ဂျူးတို့သည်ရှေးဟောင်းအီဂျစ် ၊ ဗာဗုလုန်နီးယန်း ၊ ပါရှန်း နှင့် ဂရိယဉ်ကျေးမှုများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရပြီး ယင်းယဉ်ကျေးမှုများသည် ဂျူးများအပေါ်လွှမ်းမိုးလျက်ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူစွာဉာဏ်အလင်းရရှိခြင်း(ဟတ်စ်ကာလာတွင်ကြည့်)နှင့် အမျိုးသားရေး ဝါဒဖြစ်ပေါ်လာမှုကဲ့သို့သော ခေတ်သစ်လှုပ်ရှားမှုများသည် မြေထဲပင်လယ်အရှေ့ပိုင်းတွင် ဂျူးနိုင်ငံဖြစ်လာမည့် အသီးအပွင့်များကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
ဂျူးတို့သည် အထက်တန်းလွှာလူတန်းစားတစ်ရပ် (ကာဇက်) ဂျူဒါအစ်ဇင်သို့ ကူးပြောင်းခံယူလာသည် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကာဇက်တို့သည် ၎င်းတို့ရရှိထား သည့်မြေနှင့် အာဏာတို့ပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ရုရှးနိုင်ငံသားများအဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့ယခင်အချိန်က မွန်ဂိုလက်အောက်သို့ကျရောက်ခဲ့ရသည်။ ဤသို့သောအကြောင်းများကြောင့် ဘိုရာရင်က သုံးသပ်ထားသည်မှာ ဂျူးလူမျိုးဖြစ်ခြင်းသည် အမျိုးမျိုးကွဲပြားနေသော သက်သေပြချက်များကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ နိုင်ငံသား မဟုတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း ၊ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် မဟုတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း ၊ ဘာသာရေးလည်းမဟုတ် သောကြောင့်လည်းကောင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယင်းတို့အားလုံးသည် အပြန်အလှန်အားဖြင့် တင်းမာမှုရှိသည်” ဤအမြင်များကို ဆန့်ကျင်လျက် လူကို အခြေခံသည့် ဂျူဒါအစ်ဇင်၏လုပ်ဆောင်မှုများသည် ဂျူဒါ အစ်ဇင်၏ဘာသာရေးအမြင်ကို ပစ်ပယ်ထားပြီး သေချာသော ယဉ်ကျေးမှုရိုးရာ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ထည့် သွင်းထားသည်။
ဘာကလူတစ်ယောက်ကို ဂျူးဖြစ်စေသလဲ
ရိုးရာဂျူးဥပဒေအရ ၊ ဂျူးဆိုသည်မှာ ဂျူးလူမျိုးမိခင်တစ်ယောက်မှ မွေးဖွားလာသူ သို့မဟုတ် ဂျူးဥပဒေအရ ဂျူဒါအစ်ဇင်သို့ ကူးပြောင်းလာသူဖြစ်သည်။ အမေရိကန် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး ဂျူဒါအစ်ဇင်နှင့် ဗြိတိသျှ လွတ်လပ်သော ဂျူဒါအစ်ဇင်သည် ဂျူးမိဘတစ်ဦးဦးမှ (ဖခင်ဖြစ်စေ ၊ မိခင်ဖြစ်စေ) မွေးဖွားလာပြီး၊ မိဘများမှ ဂျူးအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ပြီး ပြုစုထူထောင်ထားသည့် ကလေးကိုသာ ဂျူးအဖြစ်လက်ခံသည်။ ဂျူ ဒါအစ်ဇင် ၏အားလုံးသော အဓိကလမ်းကြောင်းပုံစံများသည် ရိုးသားသော ဘာသာပြောင်းလာမှုအတွက် တံခါး ဖွင့်ထားပြီး၊ ဘာသာပြောင်းခြင်းကို ဂျူးဓလေ့ထုံတမ်းအရ အားမပေးပါ။ ဘာသာပြောင်းခြင်းလုပ် ငန်းစဉ်ကို အာဏာပိုင်တာဝန်ခံများမှ အကဲဖြတ်ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး ဘာသာပြောင်းလာသူ သို့မဟုတ် သူမသည် ရိုးသားမှုနှင့် သိနားလည်မှုတို့အတွက် စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းခံရမည်။ ဘာသာပြောင်းလာသူများကို “ဘင် အေဗရာဟင်” (ben Abraham) သို့မဟုတ် “ဘတ်အေဗရာဟင်” (bat Abraham) ဟု အမည် ပေးသည်
အေဗရာဟင်၏သား သို့မဟုတ် သမီး
ရိုးရာဂျူဒါအစ်ဇင်သည် ဂျူးအဖြစ်မွေးဖွားလာသူ သို့မဟုတ် ဘာသာပြောင်းလာသူကို ဂျူးအဖြစ်ထာဝရ ထိန်းသိမ်းမှတ်ယူထားသည်။ သို့သော်လည်းပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဂျူဒါအစ်ဇင်သည်တစ်ခြားဘာသာ သို့ ပြောင်းသွားသူ ဂျူးတစ်ဦးကို ဂျူးအဖြစ် ဆက်လက်မသတ်မှတ်တော့ပါ။ အစ္စရေးအစိုးရသည် တရားရုံးချုပ် ဆုံးဖြတ်ချက်များနှင့် ဥပဒေများဖြင့် အထက်ပါလုပ်ဆောင်ချက်ကို ရယူထားသည်။ အစ္စရေးနိုင်ငံတွင် ဂျူးမှတ်ပုံတင်ကို မည်ကဲ့သို့ ဆုံးဖြတ်သနည်းဆိုသည့် မေးခွန်းသည် စေ့ဆော်မှု တစ်ခုအဖြစ် 1950 ခုနှစ် ဒေးဗစ်ဘင်ဂူရီရင်း မှ နိုင်ငံသားအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးရ မည့်ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန်အတွက် ကမ္ဘာ့တစ်ဝန်းရှိ ဘာသာရေးအာဏာပိုင်များနှင့် ပညာတတ်များ သို့ မီဟူးရဟူဒီ ("who is a Jew") (“မည်သူသည် ဂျူးတစ်ယောက်ဖြစ်သနည်း”) ဆိုသည့် ထင်မြင်ချက်များကို မေးမြန်းရာမှ ထွက် ပေါ်လာသည်။ ဤကိစ္စသည် ယနေ့ထက်တိုင် ဖြေရှင်း၍မပြီးနိုင်သေးဘဲ အခါအားလျော်စွာ အစ္စရေး နိုင်ငံရေးများတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။
ဂျူးလူဦးရေပြပုံများ
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဂျူးလူမျိုးအရေအတွက် ရရှိနိုင်ရန်ခဲယဉ်းပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် “မည်သူသည် ဂျူးတစ်ယောက်ဖြစ်သနည်း” ဆိုသည့် မေးခွန်း၏အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်သည် ပြဿနာဖြစ်နေခြင်း ၊ အားလုံးသော ဂျူးများ သည် ဂျူးအဖြစ်မှတ်ပုံမတင်ထားခြင်း ၊ မှတ်ပုံတင်ထားသူများကိုလည်း အခြားသောဂျူးများမှ လက်မခံခြင်း တို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဂျူးနှစ်ချုပ်စာအုပ် (၁၉၀၁)အရ ၁၉၀၀ ခုနှစ်အတွင်း ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ဂျူးလူဦးရေသည် ၁၁ သန်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိသည်။ နောက်ဆုံးရရှိသည့် စာရင်းဇယားသည် ၂၀၀၂ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့ဂျူးလူဦးရေ ကွင်းဆင်းစစ်ဆေးချက်နှင့် ဂျူးပြက္ခဒိန် (၂၀၀၅)စာအုပ်တို့မှဖြစ်သည်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် ဂျူးလူဦရေ ကွင်းဆင်းစစ် ဆေးချက်အရ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် ဂျူးလူမျိုး ၁၃.၃ သန်းရှိသည်။ ဂျူးနှစ်ပြက္ခဒိန်တွင် ၁၄.၆ သန်းဟုဆို သည်။ ဂျူးလူဦးရေ တိုးပွားမှုနှုန်းသည် ၂၀၀၀ မှ ၂၀၀၁ တွင် ၀.၃% တိုးတက်ခဲ့ပြီး လက်ရှိကာလတွင် သုည ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးသာရှိသည်။ ဆွေနီးမျိုးစပ် ထိမ်းမြားခြင်းနှင့် မွေးဖွားနှုန်းကျဆင်းခြင်းတို့သည် ဂျူးလူဦးရေ စာရင်းအပေါ် လွှမ်းမိုးလျက်သည်။ သို့သော်လည်း ဂျူဒါအစ်ဇင်သို့ ဘာသာပြောင်းလာမှုသည် ယင်းလူဦးရေစာရင်းကို အနည်းငယ်ပြောင်းလဲရန် ကူညီနိုင်သည်။
ဆေးပညာဘွဲ့
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဆေးပညာဘွဲ့ ချီးမြှင့်သော ဆေးတက္ကသိုလ် ၆ ခု ရှိသည်။
တဒူးထရွာ၊ ဖာပွန်မြို့နယ်
​တဒူးထရွာ(Taduhta)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်ခရိုင်၊ ဖာပွန်မြို့နယ်၊ ဒေါမွဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၀၁၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖာပွန်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အာဖရိကကျားကြောင်
အာဖရိကကျားကြောင်ကို ဆာဗယ်လ်ကြောင်ရိုင်းဟုလည်း ခေါ်သည်။ အာဖရိကတိုက်တွင် တွေ့ရသည်။ ခြေတံရှည်ပြီး အမြီးတိုသည်။ ကျားသစ်ကဲ့သို့ အနက်ပြောက်များ ပါရှိသည်။ ဦးခေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော နားရွက်ဝိုင်း ၂ခုမှာ ယှဉ်လျက် ထောင်နေသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြောင်မျိုးရင်းဝင် တိရစ္ဆာန်များ ကဏ္ဍ:ယူဂန်ဒါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ကွန်ဂိုဒီမိုကရက်တစ်သမ္မတနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ဇမ်ဘီယာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:တန်ဇန်းနီးယားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:တောင်အာဖရိကနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:နမီးဘီးယားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ကင်ညာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ဘော့ဆွာနာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:အင်ဂိုလာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:အာဖရိကတိုက်တွင် တွေ့ရှိရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ
ပုရွက်ဆိတ်စားကောင်
ပုရွက်ဆိတ်စားကောင် (Anteater) သည် ဗဟိုအမေရိက၊ တောင်အမေရိကတို့တွင် တွေ့ရှိရသော နို့တိုက်သတ္တဝါဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်အမေရိကတိုက်တွင် တွေ့ရသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ]