cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
မာရီယာ ရှာရာပိုဗာ
အမျိုးသမီး တင်းနင်အဖွဲ့ချုပ်က သူမကို ကမ္ဘာ့ အဆင့်တစ်အဖြစ် ၄ ကြိမ် တိုင် သတ်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ပထမဆုံး အကြိမ် ကမ္ဘာ့အဆင့်တစ် အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်မှာ ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၂ ရက်တွင် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် ကမ္ဘာ့အဆင့်တစ် အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်မှာ ၂၀၀၈ ခုနှစ် မေလ ၁၉ ရက်တွင် ဖြစ်သည်။ သူမကို လက်ရှိ ကမ္ဘာ့ အဆင့် ၈ အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
ကာကသုတ်
ကျီးငှက်၏ မသူတော်တရား ဆယ်မျိုးနှင့် ရဟန်းယုတ်၏ မသူတော်တရား ဆယ်ပါးတို့ကို ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ကွန်ပျူတာ စက်လည်ပတ်ရေး စနစ်
စက်မောင်းစနစ် (operating system), OS, သည် ကွန်ပျူတာတွင် software အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပြီး လုပ်ဆောင်မှု (activity) နှင့် ကွန်ပျူတာ ရင်းမြစ် (resource) များကို တာဝန်ခံရန် တာဝန်ရှိသည်။ စက်မောင်းစနစ် တွင် application များကို ထိန်းသိမ်းပြီး စက်ကို မောင်းနှင်သည်။ စက်မောင်းစနစ်သည် hardware များ၏ လုပ်ဆောင်မှု ကို ကိုင်တွယ်ရန် အိမ်ရှင် လုပ်ရသည့် သဘောဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် application များသည် hardware များ၏ လုပ်ဆောင်ပုံ အသေးစိတ်ကို ကြိုတင် သိရှိရန် မလိုတော့ပေ။ ကွန်ပျူတာများအားလုံး လက်ကိုင် ကွန်ပျူတာ (handheld computer)၊ စားပွဲတင် ကွန်ပျူတာ၊ စူပါ ကွန်ပျူတာ များသာမက ဗွီဒီယို စက်များပင် စက်မောင်းစနစ် တစ်မျိုးမျိုး သုံးကြသည်။ ရှေးကျသော စက်များတွင် အသေပိတ် စက်မောင်းစနစ် (embedded operating system) ကိုသုံးသည်။
ကျွန်းကြီးရွာ၊ နတ်မှူး
ကျွန်းကြီးရွာ၊ နတ်မှူး
ပြေကံရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
ပြေကံရွာ (Pyaykan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ ကျောက်အိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၈၈၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခရှိဟရဂျင်းဂူး − နိရှိဂုချိဘူတာ
ခရှိဟရဂျင်းဂူး − နိရှိဂုချိဘူတာ (橿原神宮西口駅 ခရှိဟရဂျင်းဂူး − နိရှိဂုချိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နာရခရိုင်၊ ခရှိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပုဂံခေတ် ပျက်သုဉ်းပြီးနောက် မြန်မာနိုင်ငံ
ရှမ်းလူမျိုးများ လွှမ်း မိုး ကြီး စိုး သော ခေတ်
ပုဂံခေတ် ပထမမြန်မာနိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းပြီးနောက် တစ်နယ် တစ်မင်း တစ်တပ် တစ်ဗိုလ် အကွဲကွဲ အပြားပြားဖြစ်ကာ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ ကာကွယ်ရေး နှင့် ယဉ်ကျေးမှုတို့ အဘက်ဘက်တွင် ဆုတ်ယုတ်ပျက်ပြားနေခဲ့ရသည်။ ယင်းကာလကို ဂျီးအီး ဟာဗီနှင့် ပန်းဟောလ် အစရှိသည့် သမိုင်းပညာရှင်များ က ရှမ်းလူမျိုးများ လွှမ်းမိုးကြီးစိုးသော ခေတ်ဟု မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်းကို ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ခြင်း ပြုကြသည်။
ရှမ်းလူမျိုးများသည် မြန်မာနိုင်ငံ မြောက်ဘက်နှင့် အရှေ ့ဘက် တောင်ကုန်းဒေသများ တစ်ဝိုက်တွင် အင်အား တိုးတက် ကြီးမားလာရုံမျှမက မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းဒေသများသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ကျောက်ဆည် လယ်တွင်းနယ်များကို အခိုင်အမာ အုပ်စီးထားမိကြသည်။ ပုဂံပြည်၏ စီးပွားရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး နှင့် ကာကွယ်ရေး အင်အားများ ဆုတ်ယုတ် လျက် ပုဂံမင်းဆက် ဘုရင်များ၏ တန်ခိုးအာဏာများ လျော့ပါးစ ပြုနေသော အချိန်လောက်ကပင် မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ဒေသများ အထူးသဖြင့် ပုဂံမင်းဆက်များ က စဥ့် ကလျား ဖြစ် သွား သည်နှင့် တပြိုက် နက် ကျောက်ဆည်နယ် မှ ရှမ်းလူမျိုး များ သည် မြန်မာနိုင်ငံ တွင် ၎င်းတို့၏ တန်ခိုး အာဏာ နှင့် မင်းဆက် ကို ထူထောင်ခြင်း ပြု ရန်ကြိုးပမ်း အားထုတ်ကြသည်...။
ပုဂံမင်း ဆက် ဘုရင် နရသီဟပတေ့ ၏ ကျောက်ဆည် လယ် တွင်း နယ်စား မြို့ စား များ ဖြစ်ကြ သည့် သီဟသူ အသင်္ခယာ နှင့် ရာဇသင်္ကြန် အစရှိ သော ရှမ်း လူမျိုး အကြီးအကဲ ခေါင်းဆောင် ၃ ဦးတို့ သည် အင် အား မရှိ တော့ သော ပုဂံမင်း ဆက် နောက်ဆုံး ဘုရင် ကျော်စွာ ကို နန်းချ ပြီး နောက် ထင်ရှား ကျော်ကြား သည့် မိဖုရား ကြီး ဖွားစော ကို ပင့်ဆောင် ကာ ပုဂံမင်း ဆက် ဘုရင်များ ၏ နေရာသို့ ၎င်းတို့ ကိုယ် ကို အစား ထိုး ရန် ကြိုး ပမ်း အား ထုတ် ကြောင်းတွေ့ ရှိရသည် ...။
အင်းဝ ကို မြို ့ တော်ပြု ပြီး မုံရွာ နှင့် ရွှေဘို ခရိုင် ထိ လွှမ်းမိုး ကြီးစိုး ခဲ့ ကြ သော ရှမ်း ပဒေသရာဇ် ဘုရင် များ သည် ပုဂံခေတ် မြန်မာ့ ယဉ်ကျေး မှု အစဉ် အလာ နှင့် အ ဆောင် အယောင်များ ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်း ခြင်း ပြုရုံ မျှ သာ မက ၎င်း တို့ ကိုယ် ကို လည်း အင်းဝ ရွှေနန်း ရှင် အဖြစ် ဖြင့် ခံယူ ထင်မြင် စေခဲ့ ကြောင်း ဂျီအီး ဟာ ဗီ ၏ စာအုပ် တွင် ရေးသား ဖော်ပြ ထား သည်...။ ပုဂံမင်း ဆက် ဘုရင် များ ၏ မိဖု ရား ဟောင်း များ နှင့် မောင်းမ မိဿံ များ ကို ရှမ်း ပဒေသရာဇ် ဘုရင် များ နှင့် အကြီး အကဲ များ က သိမ်းပိုက် ယူ ငင်လိုက်ကြ သဖြင့် ၎င်းတို့ မှ ဆင်းသက် ပေါက်ဖွားလာ သော ရှမ်း မြန်မာ သွေးနှော သူများ သည် အင်းဝ ကို ဗဟိုပြုပြီး မြန်မာ နိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ဒေသ ကို နှစ်ပေါင်း ၂၀ဝ ကျော် မျှ စိုးစံခဲ့ကြသည်...။
၎င်း အ ပြင် ရှမ်းမြန်မာ သွေးနှော သော အင်းဝ ဘုရင် များ စိုးစံ ခဲ့ကြ သည့် ကာလ သမိုင်း တစ် လျှောက် တွင် မြန် မာ စာပေ သည် သိသိ သာသာ ကြီး ထွန်းကား ဖွ့ံ ဖြိုး ပြီး ပင်းယ ငါးစီးရှင် ကျော်စွာ နှင့် အင်းဝ ဒုတိယ မင်း ခေါင် စသော ရွှေနန်း ရှင်ကြီး များ ကိုယ်တိုင် မြန်မာ စာဆိုတော်ကြီး များဖြစ်နေသည် ကို တွေ့ရှိ ရ သည်။
မြန်မာ ရာဇဝင် ဟောင်း များ တွင် ကျောက်ဆည် လယ်တွင်းနယ် များ ကို အုပ်စီး ထားမိ ကြ သော အသင်္ခယာ ရာဇသင်္ကြန် သီဟသူ ညီနောင် အကြီး အကဲ ၃ ဦးတို့ သည် ပုဂံမင်း ကျော်စွာ ကို သုတ်သင် ရှင်းလင်းပြီး နောက် ပင်လယ် မက္ခရာ မြင်စိုင်း အရပ်တို့ တွင် မင်းပြိုင် ပြုခဲ့ ကြသည် ...အငယ်ဆုံး သီဟသူ သည် နောင် တော် များ ကို လုပ်ကြံ ကာ ၁၃၁၂ ခုနှစ် တွင် ပင်းယမြို ့ ကို တည်ထောင် ပြီး လျှင် ၃ နှစ်ခန့် အကြာတွင် ၎င်း ၏ သား တော် အငယ် အသင်္ခယာ စောယွန်း အား စစ်ကိုင်းမြို့ ကို တည်ထောင်ပေးပြီး နောက် မင်းပြိုင် ပြု စေ သည်။
သို့ ရာ တွင် ပင်းယ မြင်းစိုင်း မက္ခရာ နှင့် ပင်လယ် အစ ရှိ သော မြန်မာ နိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ဒေသ များ ကို စိုးစံ လျက် ရှိကြ သည့် ရှမ်းမြန်မာ ပဒေသရာဇ်မင်း များ သည် မိမိတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက် လျက် မည် သည့် အခါ မျှ စည်းလုံး ညီညွတ်ခြင်း မရှိပေ...။ ပင်းယ တွင် မင်း ၆ ဆက် စစ်ကိုင်း တွင် မင်း ရ ဆက် စိုးစံ ကြ ရာ မြန်မာနိုင်ငံ မြောက် ဘက် တလွှား ရှိ မောရှမ်း များ ၏ အကြီး အကဲ သိုချီဘွား က ပင်းယ နှင့် စစ် ကိုင်း ကို ဝင် ရောက် တိုက် ခိုက်ပြီး လူသူ အမြောက်အမြား ကို ကျွန်ပြု ဖမ်းဆီး ယူဆောင်သွား သဖြင့် ပင်း ယ နှင့် စစ်ကိုင်း မင်း ဆက် များ ပျက်စီး သွား ရပြီး လျှင် ယင်း ဒေသ တစ်ဝိုက် တွင်ရှိကြ သော မြန်မာလူမျိုး အမြောက် အများ သည် တောင်ငူဘက် သို့ ပြောင်းရွှေ ့ထွက်ပြေးကြသည်...။
ယင်းသို့ မြန်မာ ရာဇဝင်များ ရေး သား ဖော်ပြ ချက် ကို လေ့လာ ကြည့် လျှင် ပင်းယ နှင့် စစ်ကိုင်း မင်း ဆက် များ ပျက်စီး သွားကြ သည့် သက္ကရာဇ် ၁၃၆၄ ခုနှစ် ထိ ကျောက်ဆည် လယ်တွင်း နယ် များ ကို အုပ်စီး ထား ကြ သော ရှမ်း မြန်မာ ပဒေသ ရာဇ် မင်း များ နှင့် အကြီး အကဲ များ သည် မြန်မာ နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံ လုံး ကို စည်း လုံး သိမ်း သွင်း နိုင်ဖို့ ဝေးစွ မြန်မာ နိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ဒေသ တစ်ဝိုက် ကို ပင် စည်းလုံး သိမ်းသွင်း ခြင်း မပြုနိုင် ပဲ မိမိတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက် လုယက် နေကြ သည် ကိုသာ တွေ့ရ သည်...။
ဆက်လက် ပြီး မြန်မာရာဇဝင် များ တွင် မောရှမ်းများ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သဖြင့် စစ်ကိုင်းနှင့် ပင်းယ မင်း ဆက် များ ပျက်စီး သွား သော အခါ ရှမ်းမြန်မာ အကြီးအကဲ တစ် ဦးဖြစ်သူ သတိုးမင်းဖျား သည် ကျောက် ဆည် လယ် တွင်းနယ် များ ကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်း သည့် ဇော်ဂျီ စမုံမြစ် ပန်းလောင်းမြစ်နှင့် မြစ်ငယ်မြစ် ဧရာဝတီမြစ် တို့ ဆုံ ဆည်းမိသည့် အကွက်အကွင်းကျသောဒေသတွင် အင်းဝမြို့ကို စတင် တည် ထောင်သည်...။
တစ်နယ် တစ်မင်း ဖြစ်နေ သည့် မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ဒေသ ကို တဖြည်းဖြည်း စည်းရုံးသိမ်းသွင်း ကာ အင်း ဝ မင်းဆက် ကို ထူထောင်ပြီး မြန်မာ နိုင်ငံ ကို စည်းလုံး သိမ်းသွင်း ဖို့ကြိုးပမ်းရာ တွင် သတိုးမင်းဖျား သည် တကောင်း မင်းဆက် သတိုး ဆင်ထိန်း က ဆင်း သက် လာ သူ ဖြစ် သည့် အပြင် ပုဂံ မင်းဆက်လည်း ဖြစ် သည့် အတွက် ပျူလူ မျိုး တို့ အ စဉ် အ ဆက် မ ပြတ် ခဲ့ ဟု ဆို နိုင် ပါသည်။ သူ သည် အ ရည်း ကြီး ရှင်ယောင် များ အား သုတ်သင် ပုံ သူခိုးကြီး ငတက်ပြား အား ဖမ်းဆီး ပုံနှင့် ဓားပြ တစ်ဦး အား သတ် ဖြတ်ပြီး နောက် အလောင်း ၏ ရင်ဘတ်ပေါ် တွင် ထမင်းစားပြပုံ များ ကို မြန်မာ ရာဇဝင် များ တွင် ဖွဲ့နွဲ့ ရေးသား ဖော် ပြကြသည်။ သို့ရာတွင် မြန်မာနိုင်ငံ မြောက်ဘက် တလွှားရှိ မောရှမ်း များ ကို ကား စည်းလုံး သိမ်းသွင်း နိုင်ခြင်း မရှိ သေး ချေ...။ ယင်းသို့ မြန်မာနိုင်ငံ မြောက်ဘက် တလွှား တွင် မောရှမ်း များ သည် တန်ခိုး အင်အားကြီးမား လျက် ၎င်း မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း ဒေ သ တ ဝိုက် တွင် အင်းဝ ကို ဗဟိုပြုသည့် ရှမ်းမြန်မာ ပဒေသရာဇ် မင်းဆက် သည် တစ်စ ထက် တစ်စ တန်ခိုး အင် အားကြီး မား လျက် ရှိ နေကြချိန် တွင် မြန်မာနိုင်ငံ တောင်ဘက် တစ်လွှား--- -အ ထူး သဖြင့် တနင်္သာရီ ကမ်းရိုး တန်း တစ်ဝိုက် တွင် တောင်ပိုင်း ယိုးဒယားရှမ်းများ ၏ တန်ခိုး အာဏာ သည် လည်း တစ်ဖြည်းဖြည်းလွှမ်းမိုးစ ပြုလာသည်ကို တွေ့ရှိရသည် ...။
ကျမ်းကိုး
မွန် မြန်မာ ရှမ်း လူမျိုးများ ၏ ဖိုခနောက်ဆိုင် ယှဉ်ပြိုင် အားထုတ်မှု
တရုတ်ပြည် ယူနန်နယ်ရှိ မော ရှမ်းတို့ ၏ နန်ချို နိုင်ငံကြီး အား မောင်းဂွတ် ဧကရာဇ်ဘုရင် ကုဗလေခန် က ဝင် ရောက် တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက် လိုက် သဖြင့် ‌မောရှမ်း နိုင်ငံကြီး ပျက်စီး ၍ ‌မောရ္မ်း တို့ ယခု ယိုးဒယား နဲ့ အင်ဒိုချိုင်း နား ကျွန်းဆွယ်သို့ ဝင်ရောက်ကြသော သက္ကရာဇ် ၁၃၅ဝ ခုနှစ် တွင် အာယုဒ္ဓိယ မြို့တော်ကို ဗဟိုပြု ၍ မဲနန်မြစ် ဝှမ်း ဒေသ တဝိုက်တွင် ယိုးဒယား နိုင်ငံအား ထူထောင်လိုက်ကြသည့် အခါ မြန်မာ နိုင်ငံ အတွင်းရှိ မွန်နယ်များ အထူးသဖြင့် တနင်္သာရီ ကမ်းရိုးတန်း ဒေသတဝိုက်ရှိ မုတ္တမနှင့် မော်လမြိုင် တို့သည် ယိုးဒယားဘုရင် များအား မိမိတို့ ၏ အကြီးအကဲ များ အဖြစ်ဖြင့် နှစ်စဉ် နှစ် တိုင်း လက်ဆောင် ပဏ္ဏာများ ဆက်သွင်းပုံ တနင်္သာရီသည် ယိုးဒယားနိုင်ငံ အတွင်းတွင် ပြည်နယ် တနယ်အဖြစ် ပါဝင်လျက်ရှိကြောင်း ယိုးဒယား ရာဇဝင်ဟောင်းများ တွင် ရေးသားဖော်ပြ ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ လေးလေးနက်နက် ထည့်သွင်း စဉ်းစားရန်ရှိသည်။ မြန်မာ နှင့် ယိုးဒယား တို့သည် မြန်မာဘုရင်များ နှင့် သမိုင်းတလျှောက် လုံး လိုလို စစ်မက် တိုက်ခိုက် ခဲ့ကြသည်။ အဘယ့်ကြောင့် ဆိုသော် ကမ္ဘောဒီးယားမွန်ခမာ လူမျိုးများ၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံခြင်းပြုသည်ဟု မိမိတို့ ဘာသာ မိမိတို့ ယူဆဟန် ရှိ သော ယိုးဒယားရှမ်းများက တနင်္သာရီ ကမ်းရိုးတန်း အထူး သဖြင့် မုတ္တမ၊ မော်လမြိုင်၊ ရေး၊ မြိတ်၊ ထားဝယ် ဒေသ များ ကို မြန်မာနိုင်ငံမှ ပြန်လည်ဖဲ့ယူရန် ကြိုးပမ်း သော ကြောင့် ဖြစ်သည်။
မွန် ရာဇဝင် ဟောင်းများ တွင် ယိုးဒယား ဘက်ရှိ ယိုးဒယားရှမ်း လူမျိုး အကြီးအကဲ တဦး ဖြစ် သူ ဝါ ရီရူ သည် ပုဂံ မင်း ဆက် ဘုရင်များ တန်ခိုး အာဏာ လျော့ပါး မှေးမှိန်ကာ မြန်မာ နိုင်ငံ တောင် ဘက် တလွှားတွင် ကစင့် ကလျား ဖြစ်နေချိန် လောက် က ပင် မုတ္တမ ကို အချေပြု ၍ တနင်္သာရီ ကမ်းရိုးတန်း ဒေသ တဝိုက် ကို စတင်သိမ်း ပိုက်ခြင်း ပြုကြောင်း ဖြင့် ရေးသား ဖော် ပြ ကြသည်။ ဝါ ရီရူသည် မုတ္တမ ကို အချေပြုပြီး နောက် ပဲခူးတွင် သီးခြား မင်း ပြုလျက် ရှိသော မြန် မာ ဘုရင်ခံ တရဖျား ကို တိုက်ခိုက် အောင်နိုင် လိုက်ကြောင်း ရေး သား ဖော် ပြ ထား သည်။
ဆက်လက်၍ ယိုးဒယား ရှမ်းနှင့် မွန်သွေး ရောသွားကြသည့် ဝါရီရူမင်း ခြောက်ဆက်မြောက် မျှ မုတ္တမတွင် စိုးစံ ံကြ ပြီးနောက် ဗညားဦး လက်ထက်တွင် ဟံသာဝတီကို ဗဟိုပြုပြီး လျှင် မွန်လူမျိုးများ၏ ဒေသဖြစ်သော မြန်မာ နိုင်ငံ တောင်ဘက် တလွှားကို သိမ်းသွင်း စည်းလုံးလျက် ထင်ရှားကြီး ကျယ်လှသည့် ရာမည တိုင်းကြီးကို ထူ ထောင် ကြောင်းဖြင့် ရာဇဝင် များတွင် တခမ်းတနား ရေးသားဖော်ပြကြသည်။ ယင်း ကဲ့သို့ မွန်ရာဇဝင်များ ၏ ရေးသား ဖော်ပြ ချက် တို့ကို လေ့လာ သောအခါ ပုဂံ မင်း ဆက် တို့ အင်အားလျော့ ပါး ချိန်တွင် မွန်လူမျိုးများ နှင့် ၎င်းတို့ ၏ အကြီး အကဲများ သည် ယိုးဒယား ဘက် ရှိ သောက္ကတဲ ပြည်နယ် မှ ယိုးဒယားမင်းများ ၏ အကူ အညီ ဖြင့် မြန်မာဘုရင် များ တို့၏ လက်အောက်ခံ ဘဝမှ ရုန်းကန် လွတ် မြောက် ကြ ပြီးလျင် ဝါရီရူ မင်းဆက် ခုနှစ်ဆက် ရာဇဓိရာဇ် ဘုရင် လက် ထက် တွင် ဟံသာဝတီ ကို ဗဟိုပြုလျက် မြန်မာ နိုင်ငံ တောင် ဘက် တခု လုံးကို ရာမည တိုင်း တလိုင်း သုံးရပ် ၃၂ မြို့ စသည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်း ထူ ထောင် နိုင် ခဲ့ ကြောင်း တွေ့ရှိရ သည်။
အလယ်ကျောရွာ၊ ရေစကြိုမြို့နယ်
အလယ်ကျောရွာ (Ahlelkyaw)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ရေစကြိုမြို့နယ်၊ အလယ်ကျောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၃၇၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အလယ်ကျောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၆၉ ဦး၊ မ ၈၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ပုဂံခေတ် ပျက်သုဉ်းပြီးနောက် မြန်မာနိုင်ငံ
မွန် မြန်မာ ရှမ်း လူမျိုးများ ၏ ဖိုခနောက်ဆိုင် ယှဉ်ပြိုင် အားထုတ်မှု
ထို အချိန် လောက်မှ အ စပြုပြီး မြန်မာနိုင်ငံ တောင်ဘက် တစ်လွှား အထူး သဖြင့်တ နင်္သာရီကမ်း ရိုး တန်း ဒေသ ရှိ မွန်လူမျိုးများ နှင့် အကြီး အကဲများ ပေါ်တွင် ယိုးဒယား ဘက်ရှိ ယိုး ဒယား ပဒေသရာဇ်ဘုရင်များ၏ ဩဇာ နှင့် နိုင်ငံရေး လွှမ်းမိုးမှုသည် အစပြိုးခဲ့သည်ဟု ယူ ဆ ရန်ရှိသည်...ဗညားဦး ၁၃၅၄ မှ ၁၃၈၅ ထိ ဟံသာ ဝတီ ကို အ ချက်အခြာပြုပြီး မြန်မာနိုင်ငံ တောင်ဘက် တစ်လွှားရှိ မွန်ဒေသများကို စတင် စည်းလုံး သိမ်းသွင်းခြင်း ပြုသော အချိန်နှင့် သတိုးမင်းဖျား ၁၃၆၅ မှ ၁၃၆၈ ထိ အင်းဝကို အချက် အခြာပြုပြီးမြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း မြန်မာ ဒေ သ များကို စည်းလုံး သိမ်းသွင်းသောအချိန်များသည် တစ်ချိန်တည်း တစ်ခေတ်တည်း ခေတ်ပြိုင် ဖြစ် သည်။
အလယ်ကျောရွာ၊ ရေစကြိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေစကြိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုဂံခေတ် ပျက်သုဉ်းပြီးနောက် မြန်မာနိုင်ငံ
မွန် မြန်မာ ရှမ်း လူမျိုးများ ၏ ဖိုခနောက်ဆိုင် ယှဉ်ပြိုင် အားထုတ်မှု
ဗညားဦး သည် ဟံသာဝတီကို သက္ကရာဇ် ၁၃၅၃ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ပြီး သတိုး မင်း ဖျား သည် သက္ကရာဇ် ၁၃၆၅ ခုနှစ်ခန့် တွင် တည်ထောင်သည်။ ဟံသာဝတီကို တည်ထောင်ပြီး မွန်ဒေသများကို ဗညားဦး စည်းလုံး သိမ်းသွင်းခြင်း မပြုမီ ယိုးဒယားရှမ်းနှင့် မွန် သွေး နှောသည်ဟု ယုံကြည်ရသော ဝါရီရူမင်း ခြောက် ဆက် မုတ္တမ တွင် နှစ်ပေါင်း ရဝ သာသာမျှ စိုးစံခဲ့ကြသည့် နည်းတူ အင်းဝ ကို တည်ထောင်ပြီး မြန်မာဒေသများကို သတိုး မင်း ဖျား စည်းလုံးသိမ်းသွင်းခြင်းမပြုမီ ရှမ်းမြန်မာ သွေးနှောသော မင်းဆက်များသည် ပင်းယနှင့် စစ်ကိုင်းတို့ တွင် နှစ်ပေါင်း ရဝ နီးပါးမျှ ခန့်စိုးစံခဲ့ကြသည်...ဟံသာဝတီကို တည်ထောင်သော ဗညားဦးမှ စပြီး ဆက်လက် စိုးစံကြ သော မင်းဆက်များသည် ယိုးဒယားရှမ်းသွေး ကင်းစင်သည်ဟု မဆိုနိုင်သည့် တိုင်အောင် မွန်ဘွဲ့ မွန်အ မည်နှင့် မွန်အခမ်းအနား အဆောင်အယောင်များ ကို ခံယူကာ မွန်မင်းများဖြစ်လာကြသည်ကို တွေ့ရှိရသည် ...ထို့အတူ အင်းဝကို တည်ထောင်သော သတိုးမင်းဖျား မှစပြီး ဆက်လက် စိုးစံကြသော မင်းဆက်များသည် ရှမ်းသွေး မ ကင်း စင်သည့်တိုင်အောင်မြန်မာဘွဲ့မြန်မာအမည်နှင့် မြန်မာ အဆောင် အယောင် များ ခံယူ ကာမြန်မာမင်းများ ဖြစ်လာကြသည်ကိုလည်းတွေ့ရှိရသည်။
အင်အား ကြီးမားသော ရာဇဓိရာဇ် လက်ထက်တွင် ရခိုင် ကမ်းရိုးတန်း ဒေသအပေါ်တွင် ဩဇာ ညောင်း ခဲ့သည် ကို လည်း တွေ့ရသည် ၁၄ ရာစု ကျော်ခန့်မှအစပြုပြီး ၁၆ ရာစု ကျော် ခန့်ထိ နှစ်ပေါင်း၂၀ဝ နီးပါးခန့်မျှ အင်းဝ နှင့် ဟံသာဝတီမင်း ဆက်ဘုရင်များသည် မြန်မာနိုင်ငံ တွင်ထီးပြိုင် နန်းပြိုင် စိုးစံခဲ့ကြသည်...ယင်းဘုရင်များ အနက် အင်းဝတွင် မင်းကြီးစွာ စော်ကဲ မင်းခေါင် နှင့် သိုဟန်ဘွား တို့သည်၎င်း ဟံသာဝတီတွင် ရာဇဓိရာဇ်၊ ရှင်စောပု နှင့် ဓမ္မစေတီမင်းတို့သည် အထင်ရှားဆုံးသော ဘုရင်များဖြစ်ကြသည်။
မွန် ရာဇဝင် နှင့် မြန်မာရာဇဝင်ဟောင်း များတွင် အင်းဝဘုရင် မင်းကြီးစွာစော်ကဲနှင့် မင်းခေါင် တို့ သည် ဟံသာ ဝတီ ရာဇဓိရာဇ်နှင့် နှစ်ပေါင်း ၄ဝ ကြာမျှ စစ်မက် တိုက်ခိုက် ခဲ့ကြသည်...အင်းဝ မှ မောရှမ်းသိုဟန်ဘွားမူကား ဗုဒ္ဓသာသနာ နှင့် ပြည်သူတို့ ကို များစွာ ညှင်းပန်း နှိပ်စက်သော မင်းဆိုး မင်းညစ် အဖြစ်ဖြင့်မြန်မာ ရာဇဝင်များ တွင် ရေးသား ဖော်ပြကြသည်...ရာဇဓိရာဇ် နောက် ဟံသာဝတီတွင် ဆက်လက်စိုးစံကြသော ဘုရင်မကြီး ရှင် စောပုနှင့် ဓမ္မစေတီမင်းတို့ နန်းသက်များအတွင်း ရာမညတိုင်းကြီး တစ်ခုလုံးသည် ငြိမ်းချမ်းသာယာလျှက် နိုင်ငံ ရေး စီးပွားရေး အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများ အဘက်ဘက်တို့တွင် များစွာ တိုးတက်လျက် ရှိကြောင်းဖြင့် မွန် ရာဇဝင်များတွင် လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဖွဲ့နွဲ့ ရေးသား ဖော်ပြကြသည်။
ပထမ မြန်မာနိုင်ငံ ၁၀၅ဝ မှ ၁၃၀ဝ ခန့်အထိ ပျက်စီး သွားခဲ့ပြီး နောက် ဒုတိယ မြန်မာနိုင်ငံ ကိုပြန်လည် ထူ ထောင် ခြင်း မပြုနိုင်မီ ကြားကာလ မြန်မာနိုင်ငံ ၏ သမိုင်း ကို စူးစမ်း လေ့လာသော အခါ ထိုကာလ တွင် မြန်မာ နိုင်ငံတွင် အင်အား ကြီးမားသော ဟံသာဝတီ နှင့် အင်းဝ မင်းဆက် ဘုရင်များ ၏ ပဋိပက္ခ ပေါ် တွင် အခြေခံ ကြောင်း အထင်အရှား တွေ့ရှိရသည်။ ထိုကြား ကာလ အတွင်း မွန်နှင့် ရခိုင် မြန်မာနှင့် ရခိုင် မြန်မာနှင့် ရှမ်း မွန် နှင့် ရှမ်းတို့၏ အကြားတွင် ဖြစ်ပွား ပေါ်ပေါက်ခဲ့ကြသော ပဋိပက္ခ များသည် အင်းဝ နှင့် ဟံသာဝတီ တို့အ ကြား တွင် ဖြစ်ပွားသည့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ကြောင်း ကို လည်း တွေ့ရှိရ သည်...ဟံသာဝတီ နှင့် အင်းဝဘုရင် မင်းဆက် များ သည် တစ်ဦး ကို တစ်ဦးက လွှမ်းမိုး အောင် နိုင်ရေ းအတွက် ထိုအချိန်က တသီး တခြား တည်ရှိ နေခဲ့သည့် ရခိုင် ကမ်းရိုးတန်းဒေ သ နှင့် မြောက်ဘက် မောရှမ်းဒေသများကို နှစ်ဦး နှစ်ဘက်စလုံး က မိမိတို့ ဘက်သို့ ပါဝင် လာ အောင် အနုနည်း အကြမ်းနည်း နှစ်မျိုးစလုံးဖြင့် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်းများ ပြုခဲ့ကြသည်။ မြန်မာရာဇဝင် များ တွင် အင်းဝဘုရင် မင်းကြီးစွာစော်ကဲ နှင့် သားတော် မင်းခေါင်တို့ နန်းသက်များ အတွင်း ရခိုင်နှင့် မောရှမ်း ပြည် နယ် များ အရေး တွင်အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်သော အရေးအခင်းနှင့် အဖြစ်အပျက်များကို ရေး သား ဖော်ပြကြသည်...ထို့အတူ ဟံသာဝတီဘုရင် ရာဇဓိရာဇ်၏ နန်းသက်အတွင်း ရခိုင်နှင့် သိန္နီီပြည်နယ်များ အရေး အခင်းတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း များကိုလည်းတွေ့ရှိရသည်...သို့ရာတွင် အင်းဝနှင့်ဟံသာဝတီမင်း ဆက် ဘုရင် များသည် ယင်းဒေသများ၏ အရေး တွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း ပြုနိုင်ရုံမှ တပါး စည်းလုံး သိမ်း သွင်း ခြင်း မပြုနိုင်ခဲ့ကြချေ...ရခိုင်သည်၎င်း မောရှမ်းပြည်နယ်များသည်၎င်း အင်းဝနှင့် ဟံသာဝတီ မင်းဆက် ဘုရင် များ ၏ လွှမ်းမိုးမှု အောက်မှ သီးခြား ကင်းလွတ် လျက်ရှိ နေခဲ့ကြသည်။
အင်းဝမင်း ဆက် ဘုရင်များ ၏ အင်အား လျော့ပါး သည့် သက္ကရာဇ် ၁၅၂၇ ခုနှစ်တွင် မိုးညှင်းစလုံ နှင့် သားတော် သို ဟန် ဘွား တို့ ခေါင်းဆောင်သော မောရှမ်းများသည် အင်းဝကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း ပြုသည်။ မြန်မာ ရာဇ ဝင်များတွင် အင်းဝဘုရင်ရွှေနန်းကြော့ရှင် နရပတိသည် ယင်း တိုက်ပွဲတွင် အမြောက်ဆံ ထိပြီး ကျဆုံး ကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။် မိုးညှင်းစလုံသည် ရွှေနန်းကြော့ရှင်၏ တူတော် မင်းကြီးရန်နောင်၏ အကူအညီဖြင့် ၎င်း၏ သား တော် သိုဟန်ဘွားကို အင်းဝတွင် နန်းတင်ပြီး မိုးညှင်းသို့ပြန် သွား ကြောင်းဖြင့်ရေးသား ဖော်ပြ ကြ သည်။ အင်းဝကို သိမ်းပိုက် စိုး စံ သောမောရှမ်းများသည် ယခင် အင်းဝမင်းဆက် ဘုရင်များကဲ့သို့ မဟုတ်ပဲ ဗုဒ္ဓ ဘာ သာ နှင့် ပြည်သူ လူထုများကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းပြုသဖြင့် သိုဟန်ဘွား၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်သော မြန်မာ လူမျိုး အမြောက်အမြားသည် စစ်တောင်း မြစ်ဝှမ်းဘက်ရှိ တောင်ငူနယ်သို့ အစုလိုက် အပြုံလိုက် ပြောင်းရွှေ ့ထွက်ပြေး ကြ ကြောင်း ရေးသား ဖော်ပြ ကြသည်။
တောင်ငူနယ်သည် ဟံသာဝတီနှင့် အင်းဝတို့၏ အကြားတွင် မြန်မာလူမျိုးများ၏ ခိုလှုံစုဝေးရာ အခြေခံဒေသ ကြီး ဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်လာသည်...အင်းဝနှင့် ဟံသာဝတီ မင်းဆက်များ၏ ပဋိပက္ခ အကြားတွင် နှစ် ပေါင်း ၂၀ဝ နီးပါး ခန့်မျှ ကင်းလွတ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သော တောင်ငူနယ်ရှိ မြန်မာ လူမျိုးများသည် တဖြည်းဖြည်း နှင့်အင်အား ကြီး မားလာကာ ၁၅ ရာစုကုန်ပြီး ၁၆ ရာစု လောက်တွင် တောင်ငူနယ်သည် မောရှမ်းများ စိုးစံလျက်ရှိသော အင်းဝ နှင့် မွန်မင်းဆက်များ စိုးစံလျက်ရှိသော ဟံသာဝတီတို့၏ အကြားတွင် အင်အားကြီးမားကာ သီးခြား ကင်း လွတ် သော မြန်မာဒေသကြီးတစ်ခုဖြစ်လာသည်ကိုတွေ့ရှိရသည်။ တောင်ငူနယ်၏ အကြီးအကဲများသည် အင်းဝ မင်း ဆက်ဘုရင်များ၏ သစ္စာတော်ခံမြို့စား နယ်စားများ သာဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း တောင်ငူနယ်၏ အကြီး အကဲ ဖြစ် သူ မင်းကြီးညို ၁၄၆၈ မှ ၁၅၃ဝ လက် ထက် ကျ ရောက် သော အခါ တွင် တောင်ငူနယ်နှင့် မင်းကြီးညို အား အင်း ဝဘုရင် ရွှေနန်းကြော့ရှင် ကိုယ်တိုင်က သီးခြား အာဏာပိုင်ပြည်နယ် မင်း အဖြစ်ဖြင့် အသိအမှတ် ပြု ကာ မင်း မြောက် တန်ဆာ ငါးပါး နှင့် တူမတော်မင်းလတ် တို့ကို ပေးအပ်ကြောင်းဖြင့် မြန်မာရာဇဝင်များ တွင် ရေး သား ဖော်ပြ ကြသည်။
ထို့နောက် ဟံသာဝတီနှင့်တကွ ဇင်းမယ် နှင့်လင်းဇင်းတို့ကပင် အသိ အမှတ်ပြု ခန့်ညား လာရကြောင်းဖြင့် ဆက် လက်ရေးသားဖော်ပြသည် ကိုလည်း တွေ့ရှိရ သည်။ ယင်း သို့ဖြင့် ပထမ မြန်မာနိုင်ငံတော်ကြီး ပျက်စီး သွားခဲ့ ရ ပြီးနောက် ဒုတိယ မြန်မာ နိုင်ငံတော်ကြီးကို ထူထောင်ခြင်း ပြုအံ့ဆဲဆဲ အချိန်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ မြောက် ဘက် တစ် လွှားနှင့် ဧရာဝတီမြစ်ဝှမ်း အလယ်ပိုင်းဒေသများတွင် အင်းဝ ကို ဗဟိုပြုပြီး စိုးစံနေကြသော မောရှမ်း ဘုရင် နှင့် အကြီးအကဲများ။ ပြည် နှင့်တောင်ငူ တောင်ဘက် မြန်မာ နိုင်ငံ တလွှား တွင် ဟံသာဝတီကို ဗဟိုပြုပြီး စိုးစံ နေ ကြသော မွန်မင်းဆက် ဘုရင်နှင့် အကြီးအကဲများ။ မြန်မာ နိုင်ငံအလယ်ပိုင်း စစ်တောင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ တစ် လျောက် တွင် တောင်ငူကို အချက် အခြာ ပြုပြီး အင်အားစုဆောင်း နေကြသော မြန်မာလူမျိုး အကြီး အကဲ များ နှင့် ခေါင်း ဆောင် များ သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် လူမျိုးကြီးသုံးမျိုး အင်အားစုကြီး သုံးစုအဖြစ် ဖိုခနောက်ဆိုင် တည် ရှိ နေ ကြ သည်ကိုတွေ့ရှိရပေသည်။
ကျမ်းကိုး မိတ်ဆိနာ-ခေတ်ဦးဖုနန်-ဖန်-ပျူနှင့်ရခိုင်ယိုးဒယားသင်းဂျာနယ်။
မူရင်း ရင်းမြစ်
ကဏ္ဍ:ပုဂံခေတ် ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း
ရွာပုရွာ၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်
ရွာပုရွာ (Ywarpu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ညောင်ဦးခရိုင်၊ ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်၊ တံခါးမကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၉၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တံခါးမကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈၈ ဦး၊ မ ၇၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထမုံအောက်ရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ထမုံ(အောက်)ရွာ(Htamon(Lower))သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ထမုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၁၁၉ ဖြစ်သည်။ ထမုံကျန်းမာရေးဌာနခွဲ ရှိသည်။
စစ်တန်း
စစ်တန်း
ကိုးကား
စစ်တန်း
တိန်ပြင်ရွာ
တိန်ပြင်ရွာ
အင်းဒတ် (ကြယ်စုတန်း)
အင်းဒတ် (Indus) သည် တောင်ကမ္ဘာခြမ်းကောင်းကင်ရှိ ကြယ်စုတန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြယ်စုတန်းများ
ကန်ချောင်းရွာ၊ စေတီကွင်း
ကန်ချောင်းရွာ၊ စေတီကွင်း
ခရှိဟရဂျင်းဂူး − မအဲဘူတာ
ခရှိဟရဂျင်းဂူး − မအဲဘူတာ  (橿原神宮前駅 ခရှိဟရဂျင်းဂူး − မအဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နာရခရိုင်၊ ခရှိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သက္ကယ်သောင်ရွာ၊ သက္ကာယ်သောင်
သက္ကယ်သောင်ရွာ၊ သက္ကာယ်သောင်
ခရှိဘဘူတာ
ခရှိဘဘူတာ  (香芝駅 ခရှိဘ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နာရခရိုင်၊ ခရှိဘမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဒါအက်စ် ဆယ်လန်းမြို့
ဒါအက်စ် ဆယ်လန်းမြို့သည် တန်ဇေးနီးယား နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးနှင့် အချမ်းသာဆုံး မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး အရှေ့အာဖရိကတွင် လူဦးရေ အများဆုံး မြို့ဖြစ်ကာ ဒေသအတွင်း စီးပွားရေး အချက်အချာကျသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ တန်ဇေးနီးယားရှိ အနုပညာ၊ဖက်ရှင်၊ မီဒီယာ၊ ဂီတ၊ ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်မြင်သံကြား တို့အတွက် ထင်ရှားသော မြို့တစ်မြို့လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တန်ဇေးနီးယား ပထမဆုံးနှင့် အရေးပါဆုံးသော စတော့ဈေးကွက်ဖြစ်သည့် ဒါအက်စ် ဆယ်လန်း စတော့ အိတ်ချိန်း ရှိရာ မြို့ဖြစ်ကာ နိုင်ငံ၏ ဦးဆောင်ဦးရွက် ပြုရာ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အချက်အချာ ဌာနလည်း ဖြစ်သည်။ ဒါအက်စ် ဆယ်လန်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဆွာဟီလီ ဘာသာစကား ပြောဆိုရာ မြို့များတွင်လည်း အကြီးဆုံး မြို့ဖြစ်သည်။
ပိုက်ချက်ရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ပိုက်ချက်ရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ဝိတုတ်ရွာသစ်ရွာ၊ တမူးမြို့နယ်
ဝိတုတ်ရွာသစ်ရွာ (Witokeywarthit)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ တမူးခရိုင်၊ တမူးမြို့နယ်၊ ဝိတုတ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၃၃၁ ဖြစ်သည်။
ထားဝယ်ခရိုင်
ပါဝင်သောမြို့နယ်များ
ထားဝယ်ခရိုင်တွင် ပါဝင်သော မြို့နယ်နှင့် မြို့များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
နယ်နိမိတ်
မြောက်ဘက်တွင် မွန်ပြည်နယ်မှ မော်လမြိုင်ခရိုင်၊ အရှေ့ဘက်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံ ကန်ချနဘူရီပြည်နယ်၊ တောင်ဘက်တွင် မြိတ်ခရိုင်၊ အနောက်ဘက်တွင် ကပ္ပလီပင်လယ်တို့ တည်ရှိသည်။
မြေမျက်နှာသွင်ပြင်
ထားဝယ်ခရိုင်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်သည် တောင်ကုန်းတောင်တန်းပေါများပြီး မြစ်ခေောင်းများနှင့် ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင်သာ မြေပြန့်လွင်ပြင်ဖြစ်သည်။တနင်္သာရီတောင်တန်းသည် ထိုင်း-မြန်မာနယ်စပ်အဖြစ် မြောက်မှတောင်သို့ သွယ်တန်းနေသည်။(၆၈၀၁)ပေမြင့်သော မြင့်မိုရ်လက်ခတ်တောင်၊ (၅၀၅၉)ပေမြင့်သော နွားလပို့တောင်၊ (၄၅၂၇)ပေမြင့်သော လူဝိုင်း/ဟင်းကွဲတောင်၊ (၃၉၇၀)ပေမြင့်သော နားဟိတောင်တို့မှာ ထင်ရှားသည်။ ပင်လယ်ပြင်အတွင်းတွင် ကျွန်းများတည်ရှိသည်။ သိန်းဇဲဘုတ်ကျွန်းစု၊ မောင်းမကန်ကျွန်းစု၊ လောင်းလုံးကျွန်းစုများသည် အဓိက တည်ရှိသည်။
ရေဆင်း
ထားဝယ်မြစ်သည် မိုင်(၁၀၀)ကျော်ရှည်လျားပြီး ခရိုင်၏ အဓိကမြို့ကြီးများကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသည်။ တောင်မှမြောက်သို့ မိုင်(၅၀)ကျော်စီးဆင်းလာသော ဘန်းချောင်းနှင့် မြောက်မှတောင်သို့ မိုင်(၃၀)ကျော်စီးဆင်းလာသော ခမောင်းသွယ်ချောင်းတို့ပေါင်းဆုံပြီး မေတ္တာမြို့အနီးမှစကာ တနင်္သာရီမြစ်အဖြစ် စီးဆင်းသည်။ ရေဖြူမြို့နယ်ရှိ ဟိန်းဇဲချောင်းမှာ ပင်လယ်ပြင်နှင့်ဆက်လျက် ဒီရေတောများပေါက်နေသဖြင့် ငါး၊ပုဇွန်၊လိပ်ပေါက်ပွားမှုနှင့် ရေကြောင်းသွားလာရေးအတွက် အရေးပါသည်။
ရာသီဥတု
ထားဝယ်ခရိုင်၏ အမြင့်ဆုံးအပူချိန်မှာ ၃၈.၇ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ဖြစ်ပြီး၊ အနိမ့်ဆုံးမှာ ၉.၈ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ဖြစ်သည်။ ထားဝယ်ခရိုင်သည် အပူပိုင်းဒေသ၌ တည်ရှိသော်လည်း ပင်လယ်ကမ်းခြေနှင့် ကပ်နေသောကြောင့် အပူရှိန်မပြင်းချေ။ မိုးရေချိန် လက်မ ၂ဝဝ ကျော်သည်။ ထားဝယ်ခရိုင်မြောက်ပိုင်းသည် တောင်ပိုင်းထက် မိုးပိုများသည်။
လူဦးရေ
ထားဝယ်ခရိုင်၌ ၁၉၅၆ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်း ခန့်မှန်း ခြေအရ လူဦးရေ ၂၄၇,ဝ၂၇ ယောက်ခန့်ရှိသည်။ ၂၀၁၄သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထားဝယ်ခရိုင်၏ လူဦးရေမှာ ၄၉၃,၅၇၆ ဦးဖြစ်ကာ အမျိုးသား ၂၃၉,၀၇၃ ဦး၊ အမျိုးသမီး ၂၅၄,၅၀၃ ဦးဖြစ်သည်။ မြို့ပြတွင်နေထိုင်သူ ၁၀၇,၉၅၆ ဦးဖြစ်ကာ မြို့ပြနေရာခိုင်နှုန်းမှာ ၂၁.၉ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်သည်။ ထားဝယ်မြို့နယ်သည် လူဦးရေအများဆုံးဖြစ်ကာ သရက်ချောင်းမြို့နယ်သည် အနည်းဆုံးဖြစ်သည်။ သို့သော် လူဦးရေကွာခြားချက် နည်းပါးသည်။ တနင်္သာရီတိုင်းအတွင်းရှိ ခရိုင်(၃)ခုတွင် ဒုတိယမြောက် လူဦးရေအများဆုံးခရိုင်ဖြစ်သည်။ထားဝယ်လူမျိုးများ အများဆုံးနေထိုင်ကြပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာကို အများဆုံး ကိုးကွယ်ကြသည်။
ခရိုင်အတွင်းရှိ တိုင်းရင်းသားတို့မှာ မြန်မာစကားကိုပင် ပြောဆိုသုံးစွဲကြစေကာမူ အသံထွက်ချင်း မတူသောကြောင့် ရေမြေရပ်ခြားဒေသစကားတစ်ရပ်ပမာ ရှိချေသည်။ ထားဝယ်စကားမှာ အချို့နေရာတွင် ရခိုင်စကားနှင့်ဆင်သည်။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ရှေးဦးသမိုင်းခေတ်များ၌ ရခိုင်အမျိုးသားတို့သည် ထားဝယ်နယ်နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟုဆိုသည်။
စီးပွားရေး
ထားဝယ်ခရိုင်သည် တနင်္သာရီတိုင်းအတွင်း စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှု အသင့်အတင့်ရှိသောဒေသဖြစ်သည်။ ခရိုင်နေပြည်သူများသည် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း၊ ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများကို အဓိကလုပ်ကိုင်ကြသည်။ ရာဘာ၊ ကွမ်း၊ သီဟိုဋ်၊ ဆီအုန်း၊ စပါး၊ ရေထွက်ပစ္စည်းများ အဓိကထွက်ရှိသည်။ ထားဝယ်ရှင်ကိုးရှင်ဘုရားများနှင့် မောင်းမကန်ကမ်းခြေကြောင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူများလည်းရှိသည်။ မောင်းမကန်ကျွန်းစုတွင်ပါဝင်​သော ချွန်ထက်​သော ​ကျောက်​တောင်များမှ ငှက်သိုက်များ ရရှိသည်။
ထားဝယ်ခရိုင်တွင် သစ်တောပေါသည်။ သစ်တောနယ် အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းမိုင် ၅ဝဝဝ မျှရှိသည်။ ထိုသစ်တောများမှာ ကျွန်းသစ်အပြင်၊ ဆေးဘက်ဝင်သော သစ်ကြံပိုး၊ ကြက်ဆူပင်၊ ဥပသကာပင်၊ ပင်လယ်အုန်းပင်တို့လည်း ထွက်သည်။ဋကြက်ပေါင်ပင် ပေါက်ရောက်ခြင်းကြောင့် ရာဘာလုပ်ငန်းလည်း အတော်အသင့်ကြီးကျယ်သည်။ သစ်သီးဝလံအနက် ဒူးရင်း၊ မင်းကွတ်၊ နာနတ်နှင့် တညင်းသီးတို့သည် အဓိက ထွက်ကုန်များဖြစ်သည်။
ပင်လယ်နှင့်ကပ်နေသော ခရိုင်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်၊ ငါးစိမ်း၊ ငါးခြောက် ငါးပိလုပ်ငန်းမှာ များစွာကြီးကျယ်သည်။ ထားဝယ် ငါးပိနှင့် ငါးခြောက်တို့သည် မြိတ်ငပိနှင့် ငါးခြောက်တို့ကဲ့သို့ပင် နာမည်ကြီး၍ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အနှံ့အပြားစားသုံးကြသည်။
ထားဝယ်အထူးစီးပွားရေးဇုန်စီမံကိန်း
ဒေသတွင်းနိုင်ငံများတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်လာမည့် ထားဝယ်အထူးစီးပွားရေးဇုန်မှာ ထားဝယ်မြို့ အနောက်မြောက်ဘက်ကမ်းခြေတွင် ဖော်ဆောင်လျက်ရှိသည်။ဤစီမံကိန်းတွင် ရေနက်ဆိပ်ကမ်းပါဝင်ပြီး ပြီးစီးပါက တရုတ်နိုင်ငံတောင်ပိုင်း၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံများမှ ကုန်ပစ္စည်းများအား အနောက်နိုင်ငံများသို့ လွယ်ကူစွာတင်ပို့နိုင်မည်ဖြစ်သဖြင့် ဒေသတွင်းနိုင်ငံများအတွက် အရေးပါသော စီမံကိန်းဖြစ်သည်။ ထိုစီမံကိန်းတွင် မြန်မာ၊ ထိုင်း၊ ဂျပန်နိုင်ငံများ ပါဝင်မည်ဖြစ်ကာ ၂၀၀၈ခုနှစ်မှစတင်အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သော်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် လက်ရှိအချိန်အထိ နှောင့်နှေးလျက်ရှိသည်။
ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး
မြန်မာပြည်အောက်ပိုင်းရှိ အဓိကကျသော ပြည်ထောင်စုလမ်းမကြီးဖြစ်သည့် ရန်ကုန်-မော်လမြိုင်-ရေး-ထားဝယ်-မြိတ်-ကော့သောင်း လမ်းမကြီးမှာ ခရိုင်၏ အဓိကမြို့ကြီးများကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိုလမ်းမကြီးမှာ ခရိုင်အတွင်း မိုင် (၁၀၀)ကျော်မျှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထားဝယ်မြို့တွင် လေယာဉ်ကွင်းရှိသည်။ ရန်ကုန်-ရေး-ထားဝယ် ရထားလမ်းမှာ ထားဝယ်မြို့တွင် အဆုံးသတ်ပြီး ထားဝယ်မြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံတောင်ဘက်အကျဆုံးသော မီးရထားလမ်းဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရထားခရီးစဉ်မှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ပြေးဆွဲနေခြင်းမရှိပေ။ ရန်ကုန်နှင့် ပင်လယ်ခရီးဆက်သွယ်မှုရှိသည်။ အထူးစီးပွား​ရေးဇုန်အတွက် မြန်မာနိုင်ငံ ထားဝယ်မြို့နှင့် ထိုင်းနိုင်ငံ ကန်ချနဘူရီအား ဆက်သွယ်မည့် အဝေးပြေးလမ်းမကြီးကို ဖောက်လုပ်ရန် စီစဉ်လျက်ရှိသည်။ သို့​သော် ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကြာသည်အထိ ​ဖောက်လုပ်နိုင်ခြင်းမရှိ​သေး​ပေ။
ပညာရေး
ထားဝယ်မြို့တွင် ဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ်၊ နည်းပညာတက္ကသိုလ်၊ ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ်များ တည်ရှိသည်။၂၀၁၄သန်းခေါင်စာရင်းအရ အသက်(၁၅)နှစ်နှင့်အထက်လူဦးရေ၏ စာတတ်မြောက်နှုန်းမှာ ၈၉.၁ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်သည်။
ကျန်းမာရေး
ထားဝယ်မြို့နယ်တွင် ကုတင် (၂၀၀)ဆံ့ ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး၊ ကုတင်(၁၀၀)ဆံ့ တပ်မတော်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၁)ရုံ၊ လောင်းလုံးမြို့နယ်တွင် (၂၅)ကုတင်ဆံ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၂)ရုံ၊ သရက်ချောင်းမြို့နယ်တွင် (၂၅)ကုတင်ဆံ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၂)ရုံ၊ ရေဖြူမြို့နယ်တွင် (၂၅)ကုတင်ဆံ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ (၁၆)ကုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ (၃)ရုံတို့ တည်ရှိသည်။
ထင်ရှား​သော​နေရာများ
ထားဝယ်မြို့ အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ မောင်းမကန်ပင်လယ်ကမ်းခြေသည် နွေရာသီအတွက် အနားယူရာ စခန်းကောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထားဝယ်ခရိုင်ရှိ တန်ခိုးကြီးဘုရားတို့မှာ ထားဝယ်မြို့ တောင်ဘက် မိုင်အနီးငယ်အကွာတွင် ရှင်မုတ်ထီးဘုရား၊ ထားဝယ်အငူတွင် ရှင်မော်ဘုရားနှင့် ထားဝယ်မြို့မြောက်ဘက်ရှိ ရှင်ဓာတ်ဝဲဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုရှိရင်းစွဲ ထားဝယ်မြို့၏ မြောက်ဘက်တွင် ထားဝယ်မြို့ဟောင်းနေရာရှိသည်။
ဖန်ခိုင် (၁)ရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
ဖန်ခိုင် (၁)ရွာ(Hpanhkaing(၁))သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ မန်စေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၅၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်စေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၅၄ ဦး၊ မ ၃၆၀၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇၁၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကြက်ဥဝရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ကြက်ဥဝရွာ(Kyetuwa)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ တမန်းသားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၂၈၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တမန်းသားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၇ ဦး၊ မ ၈၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၆၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်စည်သာရွာ
အောင်စည်သာရွာ
ခဆဲဒဘူတာ
ခဆဲဒဘူတာ  (笠田駅 ခဆဲဒ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ ခဆွတ်ရဂိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဒါဝင်မြို့
ဒါဝင်မြို့သည် ဩစတြေးလျနိုင်ငံ မြောက်ဩစတြေးလျပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ တီမောပင်လယ်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး လူဦးရေ ကျဲပါးစွာ ရှိသော မြောက်ဩစတြေးလျပြည်နယ်တွင် အကြီးဆုံး မြို့ဖြစ်ကာ လူဦးရေ အားဖြင့် ၁၃၆,၂၄၅ ဦး ရှိသည်။ ဩစတြေးလျ၏ မြို့တော်များတွင် အသေးဆုံးနှင့် မြောက်ဘက်အကျဆုံး မြို့ ဖြစ်သည်။ ဒါဝင်သည် ယခင်က ရှေဦးစွန့်စား ရှာဖွေသူတို့၏ အခြေစိုက်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
လွယ်ငင်းရွာ၊ မိုင်းမောမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းမောမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ထမုံငွေတောင်ရွာ၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်
ထမုံငွေတောင်ရွာ(Htamonngwetaung)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ သံတောင်ကြီးမြို့နယ်၊ ထမုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၁၂၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သံတောင်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုံလောင်းရွာ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်
ပုံလောင်းရွာ (Ponglawng)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်)၊ ပအိုဝ်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၊ ပင်လောင်းမြို့နယ်၊ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၂၅၁၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နန်းပုလင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၆ ဦး၊ မ ၃၃၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၆၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖဲခမဲ
ဖဲခမဲ
ဝန်ပတေ့ (တောင်)ရွာ၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်
ဝန်ပတေ့ (တောင်)ရွာ (Wunpatayt(South))သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်၊ ဝန်းသိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၇၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝန်းသိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၃၀ ဦး၊ မ ၁၃၄၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၅၇၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယုံသလင်းကွင်းရွာ၊ ယုံသလင်း
ယုံသလင်းကွင်းရွာ၊ ယုံသလင်း
အုန်းချောင်းရွာ၊ သက္ကာယ်သောင်
အုန်းချောင်းရွာ၊ သက္ကာယ်သောင်
ပန်းမောက်ခုံရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ပန်းမောက်ခုံရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ခင်သီတာထွန်း
ငယ်စဉ်အရွယ် အသက် ၅ နှစ်၊ ၈ နှစ်၊ ၁၁ နှစ် အရွယ်၌ပင် ကလေးသရုပ်ဆောင်အဖြစ် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးခဲ့သည်။ ဖခင်မှာ တော်ဝင်ထွန်းရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးပိုင်ရှင် ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ဖခင် ရိုက်ကူးသော ဇာတ်ကားများတွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလေးသရုပ်ဆောင်အဖြစ် ချစ်ထုံးရယ်ဖြေ ဇာတ်ကားတွင် စတင်ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အသက်၁၅ နှစ် ၉ တန်းကျောင်းသူဘ၀တွင် ဆူးမွေ့ယာ ဇာတ်ကား၌ မင်းသား ညွန့်ဝင်းနှင့်အတူ ခေါင်းဆောင်မင်းသမီးအဖြစ် စတင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ယင်းနောက် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများစွာ ဆက်လက်ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး အောင်မြင်ထင်ရှားခဲ့သည်။ ကျောက်လက်ဝါးနှင့် စိုင်းဗေဒါ ဇာတ်ကားကို သရုပ်ဆောင် ဒါရိုက်တာအဖြစ် ရိုက်ကူးခဲ့ရာ ဝင်ငွေအရလည်းကောင်း၊ အနုပညာအရလည်းကောင်း အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။ လက်ဦးဆရာမှာ ဖခင် ဒါရိုက်တာ ဦးထွန်းမြင့်ထွန်း ဖြစ်သည်။
ခင်သီတာထွန်းသည် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား ၈၀ ကျော် ရိုက်ကူးခဲ့ရာ ထင်ရှားသော ဇာတ်ကားများမှာ နေကျောက်ခဲ၊ ဖက်ဖူးရောင်၊ တစ်ခါက တစ်ဘ၀၊ တတိယအရွယ်၏ဒုတိယဝေဒနာ၊ နှလုံးသားမြို့တော်၊ ပန်းသီတဲ့ကြိုး၊ ဣတ္ထိယခေါ် မိန်းမတို့သည်၊ မအေးပွင့် မြင့်မြင့်စန်း လမ်းသုံးဆယ် စသည့် ဇာတ်ကားများ ဖြစ်သည်။ တစ်ခါက တစ်ဘ၀ (၁၉၇၈)ဇာတ်ကားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဣတ္ထိယခေါ် မိန်းမတို့သည် (၁၉၈၃)ဇာတ်ကားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပန်းသီတဲ့ကြိုး (၁၉၈၅) ဇာတ်ကားဖြင့်လည်းကောင်း မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ထူးချွန်ဆု အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆုကို ၃ ကြိမ် ဆွတ်ခူးရရှိခဲ့သည်။
ယခုအခါ ခင်သီတာထွန်းသည် မိသားစုနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့တွင် နေထိုင်ကာ ရုပ်ရှင် ဗွီဒီယိုရိုက်ကူးခြင်းကို အခါအားလျော်စွာ လုပ်ကိုင်လျက်ရှိသည်။
ကိုးကား
ဝင်းငြိမ်း။ အကယ်ဒမီ အိမ်ရှင်မ ခင်သီတာထွန်း၊ ရုပ်ရှင်မဂ္ဂဇင်း၊ အမှတ် ၂ (မေ ၁၉၉၅)။
အေးအေးစိုး(ဖျာပုံ)။ ရုပ်ရှင်သမိုင်းနှင့် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်မှတ်တမ်း။ ရန်ကုန်၊ ပထမအကြိမ်၊ စာပေဗိမာန်၊ ၂၀၀၆။
ပြင်ပလင့်ခ်များ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ့ ရုပ်ရှင် ထူးချွန်ဆုရှင်များ
လျှော်ဖြူပင်ရွာ၊ မင်းကင်းမြို့နယ်
လျှော်ဖြူပင်ရွာ (Hlyawhpyupin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးခရိုင်၊ မင်းကင်းမြို့နယ်၊ ကျောက်တန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၉၉၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မင်းကင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပလက်ချောင်းဝရွာ၊ ပလက်ဝမြို့နယ်
ပလက်ချောင်းဝရွာ(Paletchaungwa)သည် ချင်းပြည်နယ်၊ မတူပီခရိုင်၊ ပလက်ဝမြို့နယ်၊ တမန်းသားကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၅၂၈၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တမန်းသားကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၇ ဦး၊ မ ၈၁၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၆၃ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပလက်ဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆတ်သေရွာ၊ စေတီကွင်း
ဆတ်သေရွာ၊ စေတီကွင်း
ထန်းညက်ချောင်းရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
ထန်းညက်ချောင်းရွာ၊ ဂုံညင်းတန်း
အောက်ကွင်းရွာ၊ ကံချိုင်
အောက်ကွင်းရွာ၊ ကံချိုင်
ငါးပါယ်ရွာ၊ ရေစကြိုမြို့နယ်
ငါးပါယ်ရွာ (Ngarpei)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ရေစကြိုမြို့နယ်၊ အလယ်ကျောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၃၈၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အလယ်ကျောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၆၉ ဦး၊ မ ၈၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၀၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ဝက်ကိုက်ချောင်းရွာ
ဝက်ကိုက်ချောင်းရွာ
တွင်းတရာ
တွင်းတရာ
ငါးပါယ်ရွာ၊ ရေစကြိုမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေစကြိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
Parable of the Good Samaritan
တရံရောအခါ ကျမ်းတတ်တယောက်သည်ထ၍၊ အရှင်ဘုရား၊ ထာဝရအသက်ကို အမွေခံရအံ့သောငှါ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အမှုကို ပြုရပါမည်နည်းဟု ကိုယ်တော်ကို စုံစမ်းနှောင့်ရှက်ခြင်းငှါ မေးလျှောက်သော်၊ ၂၆ကိုယ်တော်က၊ ပညတ္တိကျမ်း၌ အဘယ်သို့လာသနည်း။ သင်သည်အဘယ်သို့ ဘတ်သနည်းဟု မေး တော်မူလျှင်၊ ၂၇ထိုသူက၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ အစွမ်းသတ္တိရှိသမျှ၊ ဉာဏ်ရှိ သမျှနှင့် ချစ်လော့။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့ဟု ပြန်လျှောက်လေ၏။ ၂၈ကိုယ်တော်ကလည်၊ သင်၏စကားသည် မှန်ပေ၏။ ထိုသို့ပြုလျှင် အသက်ကိုရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ၂၉ထိုသူကလည်၊ အဘယ်သူသည် အကျွန်ုပ်နှင့် စပ်ဆိုင်သောသူဖြစ်ပါသနည်းဟု မိမိအပြစ်မရှိဟန် လိုသောစိတ်နှင့် ယေရှုကိုလျှောက်ပြန်သော်။ ၃၀ယေရှုက၊ လူတယောက်သည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ယေရိခေါမြို့သို့သွားရာတွင် ထားပြနှင့်တွေ့ကြုံလေ ၏။ ထားပြတို့သည် ထိုသူ၏အဝတ်ကိုချွတ်၍ နာကျင်စွာ ရိုက်နက်ပြီးမှ သေလုမတတ်ရှိသောအခါ ပစ်ထား၍ သွားကြ၏။ ၃၁ထိုလမ်းသို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်တယောက်သည် အမှတ်တမဲ့သွား၍ ထိုလူနာကိုမြင်လျှင် လွှဲရှောင်၍ သွား လေ၏။ ၃၂ထိုနည်းတူ လေဝိလူတယောက်သည် ထိုအရပ်သို့ရောက်သောအခါ၊ လာ၍ကြည့်မြင်လျှင် လွဲရှောင်၍ သွားလေ၏။ ၃၃ရှမာရိ လူတယောက်သည် ခရီးသွားရာတွင် ထိုလူနာရှိရာသို့ရောက်၍ မြင်သောအခါ၊ ကရုဏာစိတ် ရှိသည်နှင့်၊ ၃၄ချဉ်းကပ်၍ သူ၏အနာများကို ဆီနှင့်စပျစ်ရည်ထည့်လျက် အဝတ်နှင့်စည်းပြီးလျှင်၊ မိမိတိရစ္ဆာန် ပေါ်မှာ တင်၍ စရပ်တခုသို့ ဆောင်သွားပြုစုလေ၏။ ၃၅နက်ဖြန်နေ့၌ ထွက်သွားသောအခါ၊ ဒေနာရိနှစ်ပြားကိုထုတ်၍ စရပ်ရှင်အား ပေးလျက်၊ ဤသူကို ကြည့်ရှုပြုစုပါ။ ကုန်သမျှကိုငါပြန်လာသောအခါ ဆပ်ပေးမည်ဟုဆို၏။ သင်သည်အဘယ်သို့ထင်သနည်း။ ၃၆ထိုသူသုံးယောက်တို့တွင် အဘယ်သူသည် ထားပြလက်သို့ရောက်သောသူနှင့် စပ်ဆိုင်သောသူဖြစ် သနည်းဟု ပြန်၍မေးတော်မူလျှင်၊ ၃၇ကျမ်းတတ်ကလည်၊ လူနာကိုသနားသောသူသည် စပ်ဆိုင်သောသူဖြစ်ပါ၏ဟုလျှောက်သော် ယေရှု က၊ သင်သည်သွား၍ ထိုနည်းတူပြုလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Parable of the Lost Sheep
သင်တို့သည် ဤသူငယ်ကို တစုံတယောက်ကို မထီမဲ့မြင်မပြုမည်အကြောင်း သတိရှိကြလော့။ ငါဆို သည်ကား၊ သူတို့၏ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ငါ့အဘ၏မျက်နှာတော်ကိုအစဉ် မပြတ်ဖူးမြင်ကြ၏။ ၁၁ထိုမှတပါး လူသားသည်ပျောက်သောသူတို့ကို ကယ်တင်အံ့သောငှာ ကြွလာသတည်း။ ၁၂အဘယ်သို့ထင်ကြသနည်း။ သိုးတရာရှိသောသူ၌ သိုးတကောင်သည်လမ်းလွဲ၍ပျောက်လျှင်၊ ထိုသူ သည် ကိုးဆယ်ကိုးကောင်သောသိုးတို့ကို တောင်ပေါ်မှာထားခဲ့ပြီးမှ၊ လမ်းလွဲ၍ပျောက်သော သိုးတကောင်ကို သွား၍ရှာတတ်သည် မဟုတ်လော။ ၁၃တွေ့ပြီးလျှင်၊ လမ်းမလွဲ၍ပျောက်သောသိုး ကိုးဆယ်ကိုးကောင်၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်ထက်၊ ထိုသိုး တကောင်၌ သာ၍ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်ဟု ငါအမှန်ဆို၏။ ၁၄ထိုနည်းတူ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည် ဤသူငယ်တယောက်ကိုမျှ ပျက်စီးစေ ခြင်းငှာ အလိုတော်မရှိ။
ဝင်ဘယ်လ်ဒမ် ချန်ပီယံရှစ်ပ်
ဝင်ဘယ်လ်ဒမ် တင်းနစ်ပြိုင်ပွဲသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှေးအကျဆုံးသော တင်းနစ်ပြိုင်ပွဲဖြစ်ပြီး ဂုဏ်သရေအရှိဆုံးဟု ယူဆကြသည်။ ၁၈၇၇ ခုနှစ် ကတည်းကပင် လန်ဒန်မြို့ ၏ ဆင်ခြေဖုံးဒေသ တစ်ခုဖြစ်သော ဝင်ဘယ်လ်ဒမ်ရှိ အောလ်အင်္ဂလန် ကလပ်တွင် ကျင်းပလေ့ ရှိကြသည်။ ဂရင်းန်စလန်းဟု ခေါ်သော တင်းနစ်ပြိုင်ပွဲကြီး ၄ ခုတွင် တစ်ခု အပါအဝင်ဖြစ်ပြီး အခြား ၃ခုမှာ ဩစတြေးလျ အိုးပင်း၊ ပြင်သစ် အိုးပင်း နှင့် အမေရိကန် အိုးပင်း တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဖန်ခိုင် (၂)ရွာ၊ ပူတာအိုမြို့နယ်
ဖန်ခိုင် (၂)ရွာ(Hpanhkaing(၂))သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ ပူတာအိုခရိုင်၊ ပူတာအိုမြို့နယ်၊ မန်စေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၇၅၅၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မန်စေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၅၄ ဦး၊ မ ၃၆၀၈ ဦး၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇၁၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပူတာအိုမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အောင်းပင်ရွာ၊ ပင်းကြိုင်း
အောင်းပင်ရွာ (Aungpin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကောလင်းခရိုင်၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်၊ ပင်းကြိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၅၂၆၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တယောဓမ္မသုတ်
အရဟံဂုဏ်ရှင် သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဂုဏ်ရှင် ဘုရားရှင်လောက၌ ပွင့်တော်မမူလျှင် မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတော်မူအပ်သော ဓမ္မဝိနယတို့ လောက၌ မထွန်းလင်းလျှင် ဇာတိ ဇရာ မရဏဓမ္မတရားသုံးပါးတို့ မထင်ရှားကုန်။ ထိုတရားသုံးပါးတို့ လောက၌ ထင်ရှားကုန်သောကြောင့် အရဟံဂုဏ်ရှင် သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဂုဏ်ရှင်ဖြစ်တော်မူသော ဘုရားရှင် လောက၌ ဖြစ်ပွင့်တော်မူ၏။ ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူအပ်သော ဓမ္မဝိနယ လောက၌ တောက်ပ ထွန်းလင်းတော်မူ၏။
ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၁)
သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ သီလဗ္ဗတပရာမာသ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၂)
အယောနိသောမနသိကာရ၊ ကုမ္မဂ္ဂသေဝန၊ စေတသောလီနတ္တ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ သီလဗ္ဗတပရာမာသ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၃)
မုဋ္ဌဿစ္စ၊ အသမ္ပဇည၊ စေတသောဝိက္ခေပ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ အယောနိသောမနသိကာရ၊ ကုမ္မဂ္ဂသေဝန၊ စေတသောလီနတ္တ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၄)
အရိယာနံ အဒဿနကမျတာ၊ အရိယဓမ္မဿ အသောတုကမျတာ၊ ဥပါရမ္ဘစိတ္တတာ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ မုဋ္ဌဿစ္စ၊ အသမ္ပဇည၊ စေတသောဝိက္ခေပ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၅)
ဥဒ္ဓစ္စ၊ အသံဝရ၊ ဒုဿီလျ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ အရိယာနံ အဒဿနကမျတာ၊ အရိယဓမ္မဿ အသောတုကမျတာ၊ ဥပါရမ္ဘစိတ္တတာ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၆)
အသဒ္ဓိယ၊ အဝဒညုတာ၊ ကောသဇ္ဇ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ ဥဒ္ဓစ္စ၊ အသံဝရ၊ ဒုဿီလျ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၇)
အနာဒရိယ၊ ဒေါဝစဿတာ၊ ပါပမိတ္တတာ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ အသဒ္ဓိယ၊ အဝဒညုတာ၊ ကောသဇ္ဇ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၈)
အဟီရိက၊ အနောတ္တပ္ပ၊ ပမာဒ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်ပဲ အနာဒရိယ၊ ဒေါဝစဿတာ၊ ပါပမိတ္တတာ တရားသုံးပါးကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ (၉)
-ပါပမိတ္တပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လျှင် အသဒ္ဓိယ၊ အဝဒညုတာ၊ ကောသဇ္ဇကို မပယ်မစွန့်နိုင်။
-ဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လျှင် အရိယာနံ အဒဿနကမျတာ၊ အရိယဓမ္မဿ အသောတု ကမျတာ၊ ဥပါရမ္ဘစိတ္တတာကို မပယ်မစွန့်နိုင်။ -ဥပါရမ္ဘစိတ္တပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လျှင် မုဋ္ဌဿစ္စ၊ အသမ္ပဇည၊ စေတသော ဝိက္ခေပကို မပယ် မစွန့်နိုင်။
-ဝိက္ခိတ္တစိတ္တပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လျှင် အယောနိသောမနသိကာရ၊ ကုမ္မဂ္ဂသေဝန၊ စေတသော လီနတ္တကို မပယ်မစွန့်နိုင်။
-လီနစိတ္တပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လျှင် သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ သီလဗ္ဗတပရာမာသကို မပယ် မစွန့်နိုင်။
-ဝိစိကိစ္ဆာဖြစ်လျှင် ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟကို မပယ်မစွန့်နိုင်။
ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟတရားသုံးပါးကို ပယ်စွန့်ခြင်းကြောင့် ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏတရားသုံးပါးကို ပယ်နိုင်၏အစရှိသည်ဖြင့် ကဏှပက္ခ, သုက္ကပက္ခဒေသနာတော်ဖြင့် ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
မိုက်ကယ်လ် ဘလွန်းဘက်ဂ်
၁၉၄၂ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၄ တွင် မွေးဖွားသော Michael Rubens ဘလွန်းဘက်ဂ် သည်လက်ရှိ နယူးယောက် မြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန် ဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ၁ဝ ယောက်မြောက် အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ ၂၀၁ဝ တွင် သူ၏ အသားတင်ပိုင်ဆိုင်မှုပေါင်းမှာ အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၁၈ ဘီလီယံ ရှိသည်။ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ သတင်းများနှင့် အချက်အလက်များကို မီဒီယာဝန်ဆောင်မှုပေးသည့် ဘလွန်းဘက်ဂ် L.P ကို တည်ထောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီ၏ ၈၈% ကို ပိုင်ဆိုင်သည်။
၂၀⁠၀၈ ဆောင်းဦးတွင် ဘလွန်းဘက်ဂ် သည် နယူယောက် မြို့တော်၏ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက် ဥပဒေကို ပြင်ဆင်မှုပြုရန် လှုံ့ဆော်ရာတွင် အောင်မြင်မှု ရခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၂၀⁠၀၉ တွင် သူ့အတွက် တတိယ အကြိမ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။ ဘလွန်းဘက်ဂ် သည် ၂၀⁠၀၉ နိုဝင်ဘာ ၃ တွင် မြို့တော်ဝန် ရွေးကောက်ပွဲ၌ အနိုင်ရခဲ့သည်။
နယူးယောက် မြို့တော်၏ Bronx စီရင်စု/ ခရိုင် ဥက္ကဋ္ဌ ဟောင်း Fernando Ferrer သည် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ တွင် ဘလွန်းဘက်ဂ် ကို အတိုက်အခံအဖြစ် ဒီမိုကရက်တစ်ဘက်မှ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရပြီး အနိုင်ရခဲ့သည်။ ရီပတ်ပလင်ကန် ပါတီ၏ အဓိက ရွေးကောက်ပွဲတွင် Thomas Ognibene သည် ဘလွန်းဘက်ဂ် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်အရွေးခံရသည်။ ဘလွန်းဘက်ဂ် ၏ လတ်မှတ်ရေးထိုးအဆိုပြု လှုံဆော် တိုက်ပွဲဝင်မှု တစ်ခုမှာ Ognibene ကို စိန်ခေါ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကော်မရှင်တွင် ရီပတ်ပလင်ကန်ပါတီ အဓိကရွေးကောက်ပွဲ အတွက် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် Ognibene ကို အဆိုတင်သွင်းခံရသည်။ ၎င်းအစား Ognibene သည် ကွန်ဆာဗေးတစ် ပါတီ Conservative Party ဘက်မှ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရသည်။ Ognibene သည် အခြားသူများ၏ သံယောင်လိုက်ပြီး ဘလွန်းဘက်ဂ် အား ရီပတ်ပလင်ကန် ပါတီ၏ စံနှုန်းများကို သစ္စာဖောက်သူ အဖြစ် စွပ်စွဲခဲ့သည်။
ရီပတ်ပလင်ကန်ပါတီ၏ အထောက်ကအပံ့ကို ရရှိရမည့် အစား ဘလွန်းဘက်ဂ် သည် ဒီမိုကရက် လိုလားသူများစွာ၏ ထောက်ခံမှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဒီမိုကရက်တစ်မြို့တော်ဝန်ဟောင်း ဖြစ်သူ Ed Koch၊ ဒီမိုကရက်တစ် ပြည်နယ်အုပ်ချူပ်ရေးမှူး ဟောင်း Hugh Carey မြို့တော်အုပ်ချူပ်ရေး ကော်မတီ ပြောရေးဆိုခွင့် ရှိသူဟောင်း ဒီမိုကရက်တစ် တစ်ဦးဖြစ်သူ Peter Vallone နှင့် သူ၏ သားဖြစ်သူ ကောင်စီဝင် Peter Vallone ဂျူနီယာ၊ ယခင် ဒီမိုကရက်တစ် အထက်လွှတ်တော် အမတ်ဟောင်း Floyd Flake ( ၂၀⁠၀၁ ကတည်းက ဘလွန်းဘက်ဂ် အားထောက်ခံခဲ့သူ )၊ Bronx စီရင်စု/ ခရိုင် ဥက္ကဋ္ဌ ဟောင်း Fernando Ferrer တို့ ဖြစ်သည်။
၂၀⁠၀၈ အောက်တိုဘာ ၂ နေ့တွင် မြို့တော်သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ဥပဒေကို တိုးချဲ့ရန် ကြိုးပမ်းမည်ဖြစ်ကြောင်း နှင့် နယူးယောက်မြို့ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းတွင် သူ၏ ဒေသအတွက် လိုအပ်သည့်ခေါင်းဆောင် တယောက် အဖြစ်ရည်ညွန်းပြီး ၂၀⁠၀၉ တတိယမြို့တော်ဝန်သက်တမ်းအတွက် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာ ခဲ့သည်။ “ လိုအပ်သည့် အကူအညီများကိုအားဖြည့်ခြင်းဖြင့် ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်အတည်းကို ကိုင်တွယ်ခြင်းသည် ငါတာဝန်ယူလုပ်ကိုင်ချင်တဲ့ စိန်ခေါ်မှုတခုပဲ “ ဟု သတင်းအစည်းအဝေးပွဲတခုတွင် ဘလွန်းဘက်ဂ် က ပြောကြားခဲ့သည်။ “ အဲဒါကြောင့် မြို့တော်ကောင်စီအနေနှင့် သက်တမ်းကန့်သက်ချက်ဥပဒေကို ပြင်ဆင်ဖို့ အတွက်ထောက်ခံအားပေး သင့်တယ်။ နယူးယောက်ပြည်သူတွေကိုလည်း ငါ့လုပ်ခဲ့တဲ့ ချုပ်ချယ်မှုကင်းတဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုမှတ်တမ်းတွေကို ကြည့် ပြီးမှ ငါ့ကို နောက်ထပ်သက်တမ်းတခုအတွက် မဲပေးဖို့ရာဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ပြောချင်တယ်။”
၂၀⁠၀၈ အောက်တိုဘာ ၂၃ နေ့တွင် မြို့တော်ကောင်စီမှ သက်တမ်းကန့်သက်ချက် ဥပဒေကို ၄ နှစ်သက်တမ်း ၃ ကြိမ် ဆက်တိုက်အထိ တိုးမြှင့်ပေးဖို့ ၂၉-၂၂ မဲဖြင့် သဘောတူဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ဘလွန်းဘက်ဂ် အားမြို့တောဝန်ရာထူးအတွက် နောက်တကြိမ်ထပ်မံယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။ လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့ပြီးနောက် ၂ ရက်အကြာ နိုဝင်ဘာ ၃ နေ့ တွင် ဘလွန်းဘက်ဂ် မှ ဥပဒေမှုကြမ်းကိုလက်မှတ်ရေးထိုးအတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ ဘလွန်းဘက်ဂ် ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ Democratic and Working Families Party မှ အဆိုပြုခြင်းခံရသူ Bill Thompson ဖြစ်သည်။ Bill Thompson သည် နယူးယောက်မြို့တော် ထိမ်းသိမ်းကြီးကြပ်သူအဖြစ် လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ် ကတည်းက တာဝန်ယူလုပ်ကိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ထိုမတိုင်ခင်က နယူးယောက်မြို့တော်၏ ပညာရေးလုပ်ငန်းများနှင့် ပက်သက်ပြီး စီမံခန့်ခွဲ အုပ်ချုပ်သည့် အဖွဲ့အစည်း၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်တာဝန်ယူလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ဘလွန်းဘက်ဂ် သည် ၅၀.၆ % မဲ ရရှိခဲ့ပြီး Thompson က ၄၆ % မဲ ရရှိခဲ့သဖြင့် ဘလွန်းဘက်ဂ် က မဲအသာဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
တသီးပုဂ္ဂလပါတီကို ၂၀၁ဝ ဇန်နဝါရီတွင် ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းခဲ့ပြီးနောက် ၂၀⁠၀၉ အောက်တိုဘာ ၃ဝနှင့် ၂၀⁠၀၉ နိုဝင်ဘာ ၂ နေ့များတွင် သူကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးများထဲမှ ဒေါ်လာ ၆၀၀,၀⁠၀ဝ ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထောက်ပံ့ကူညီခဲ့ ကြောင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။ တသီးပုဂ္ဂလပါတီသည် ထိုထောက်ပံ့ကူညီခဲ့သည့်ငွေထဲမှ ဒေါ်လာ ၇၅၀⁠၀၀ဝ ကို ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီမှ နိုင်ငံရေးသမား ဂျွန် ဟက်ဂါတီ ဂျူနီယာ ကို ပေးခဲ့သည်။
နယူးယောက်ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့မှ ရှေ့နေချုပ် Cyrus Vance Jr. မှ ထိုကိစ္စနှင့်ပက်သက်ပြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည့် မရိုးသားမှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် ၂၀၁ဝ ဖေဖော်ဝါရီလအစပိုင်းတွင် စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ (၆၄) တသီးပုဂ္ဂလပါတီသည် Haggerty အား ရွေးကောက်ပွဲစောင့်ကြည့်သူများထံသို့ထိုပိုက်ဆံများကို မည်သို ပေးအပ်ခဲ့ သနည်းဟု စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။ ဥပဒေပြုအထက်လွှတ်တော်အမတ်ဟောင်း Matrin Connor က ဘလွန်းဘက်ဂ် ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှုသည် တသီးပုဂ္ဂလပါတီ၏ အသုံးစရိတ်ကုန်ကျမှုကို ကူညီထောက်ပံ့ ပေးတာထက်လက်ရှိ ပါတီစည်းရုံးရေးအဖွဲ့၏ ဘဏ္ဍာရေးဥပဒေများကို ချိုးဖောက်မှုတခုဖြစ်ဖို့အတွက် လှုံဆော် ပေးလိုက်တာနဲ့ပိုတူတယ် လို့အခိုင်အမာပြောကြားခဲ့သည်။ Haggerty သည် ဘလွန်းဘက်ဂ် ၏ သီးခြားလှူဒါန်းမှုတခုဖြစ်သော ဒေါ်လာ ၂၀၀,၀⁠၀ဝ ကို ရုံးခန်းနေရာအတွက် ထပ်မံအသုံးပြုခဲ့သည်။ ဘလွန်းဘက်ဂ် သည် နယူးယောက် ၁၀၈ ယောက်မြောက် မြို့တော်ဝန်ရာထူးကို ၂၀⁠၀၂ ဇန်နဝါရီ ၁ နေ့ကစတင်ပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၂၀⁠၀၅ ခုနှစ်တွင်ထပ်မံရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရသည်။ မြို့တော်ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်တွင် ဘလွန်းဘက်ဂ် သည် အစပိုင်းတွင် လူထုထောက်ခံအားပေးမှုများ ရရှိအောင် အပြင်းအထန်ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပြည်သူလူထုက သူ့အားတခဲနက် ထောက်ခံ အားပေးခဲ့ကြသည်။ ရီပတ်ဘလစ်ကန်အမတ်များသည် ယခင်က လေးကြိမ်တိုင်တိုင် မြို့တော်ဝန်ရွေးကောက်ပွဲတွင်ကို အနိုင်ရခဲ့သည်။ ( ဘလွန်းဘက်ဂ် ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီမှ နုတ်ထွက်ရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး တသီးပုဂ္ဂလအမတ်အဖြစ် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင် မည်ဟု ၂၀⁠၀ရ ဇွန် ၁၉ နေ့တွင် ကြေညာခဲ့သောကြောင့် ရလဒ်အနေဖြင့် ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီသည် သူ၏ ဒုတိယ မြို့တော်ဝန်ရာထူး သက်တမ်းကုန်ဆုံးချိန်တွင် မြို့တော်ဝန်နေရာကို ဦးစားပေး ရွေးချယ်ခံရမှု ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ )
ဘလွန်းဘက်ဂ် သည် အများစုက ဒီမိုကရက်တစ်ကိုထောက်ခံအားပေးသည့်မြို့မှာ ပြန်လည်အရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည့် ရီပတ်ဘလစ်ကန် အမတ်များဖြစ်ကြသော Rudy Giuliani နှင့် Fiorello La Guardia တို့နှင့်ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ ( ဇွန်လင်ဆေးသည် ရီပတ်ဘလစ်ကန်အဖြစ်မှတ်ပုံတင်ထားသည့်ကြားက နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် နယူးယောက်မြို့တော် ဝန်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် လင်ဆေးသည် ၁၉၆၉ တွင်ပြန်လည်ရွေးကောက်ခံရန်အတွက် စည်းရုံးရေး လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်စဉ်အတွင်း ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီမှ အဆိုပြုခြင်းခံရသူအဖြစ်ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း လက်မခံခဲ့ပေ။ သို့သော် Liberal အတွက် ရွေးကောက်ခံရမည့်သူများစာရင်းတွင် ပါဝင်သည်အထိအောင်မြင်စွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဒုတိယသက်တမ်းတွင် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ )
နယူးယောက်မြို့တွင်းနှင့် မြို့ပြင်တွင် နေထိုင်သူအမေရိကန်များကို ၂၀၁ဝ နိုဝင်ဘာတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပြည်သူ့စစ် တမ်းကောက်ယူမှုတရပ်ကိုမှု ဘလွန်းဘတ်ကို နှစ်သက်သူ ၁၉ % ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၃၈ % က မနှစ်သက်ဟု ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ အများစုဖြစ်သော ၃၈ % သည်အ များပြည်သူနှင့်ဆိုင်သည့် မူဝါဒများနှင့် ပက်သက်ပြီး မထောက်ခံသည့် သဘောထားရှိကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။
နိုင်ငံရေး ခံယူချက်
ဘလွန်းဘက်လိုလားသောမူဝါဒများသည် ဒီမိုကရက်တစ်တို့နှင့်ဆင်သည်ဟုပြောနိုင်သလို ရီပတ်ဘလစ်ကန်တို့နှင့် ဆင်သည်များလည်းရှိသည်။ သူသည် လူမှုရေးအရ လစ်ဘရယ်သမားဖြစ်ရာ သန္ဓေသားဖျက်ချခွင့်၊ မိန်းမလျာများ လက်ထပ်ခွင့်၊ သေနတ်ကိုင်ဆောင်ခွင့်နှင့် နိုင်ငံခြားသားများ နိုင်ငံသားအဖြစ်ခံယူနိုင်ခွင့်အစရှိသည့် မူဝါဒများကို ထောက်ခံသူဖြစ်သည်။ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံခြားရေးနှင့် ပြည်တွင်းရေးကိစ်စများတွင်မူ ၎င်းမှ ကွန်ဆာဗေးတစ်အနေဖြင့် ရပ်တည်လေ့ရှိသည်။ အီရတ်မှတပ်များ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန်ရက်အပြီးသတ် သတ်မှတ်ခြင်းကို ဆန် ့ကျင်သူ ဖြစ်ရာပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် လိုလားသူများကိုလည်း ဝေဖန်လေ့ရှိသည်။ စီးပွားရေးအရမှု လူမှုဖူလုံရေးနှင့် သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင်ထိမ်းသိမ်းရေးတို့တွင် အစိုးရ၏ အရေးယူဆောင်ရွက်မှုကို လိုလားသူဖြစ်သည်။ သို့သော် လွတ်လပ် သောကုန်သွယ်ရေးကို အပြည့်အဝထောက်ခံပြီး စီးပွားရေးကို အဓိကထားသူဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဘဏ္ဍာရေးအရ ကွန်ဆာဗေးတစ်ဖြစ်သူဟု ကြွေးကြော်လေ့ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ မြို့တော်၏ ဝင်ငွေထွက်ငွေကို မကွာဟအောင် ထိမ်းသိမ်းရန်ကြိုးစားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လူမှုရေး ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များ
ထို့အပြင်ပညာရေးတွင် အများ နှင့်တန်းတူမလိုက်နိုင် သူများအတွက် ကျောင်းပြင်ပသင်တန်းများဖွင်လှစ်ပေးရန်လည်း စိတ်ထက်သန်သူဖြစ်သည်။ မြို့တော်ဝန် အာဏာဖြင့် ကျောင်းတွင်ကလေးများ လက်ကိုင်ဖုန်းသုံးစွဲခြင်းကို တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာမှုကို တုံပြန်ရာတွင် နယူးယောက်အနေဖြင့် တက်ကြွစွာပါဝင်ရန် ၎င်းက “PlanNYC : A Greener, Greater New York ” ဟု ခေါ်သော ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာမှုကို လျှော့ချရေးအစီအစဉ်တရပ်ဆောင်ရွက် ပေးခဲ့သည်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိမ်းသိမ်းရေးကို ဆောင်ရွက်နေသည်နှင့်တပြိုင်နက် ၂၀၃ဝ အမီ နေရာပေးနိုင် သော အစီအစဉ်များရေးဆွဲခဲ့သည်။ အခြားမြို့တော်ကြီးများကိုလည်း နယူးယောက်ကဲ့သို့ဆောင်ရွက်ကြရန် ဘလွန်းဘတ်က C – 40 မြို့တော်ကြီးများ ရာသီဥတု ထိပ်သီးညီလာခံတွင် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ အဆိုပါညီလာခံတွင် ၎င်းက “ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာသည့် ကိစ္စဟာတကယ်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သံသယရှင်း⁠ရှင်းနဲ့ကျွန်တော်တို့သိခဲ့ကြပြီးပြီ အခုအချိန်မှာ ပြသာနာကဒါကိုကျွန်တော်တို့ဘယ်လိုဖြေရှင်းကြမလဲဆိုတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ဘာလုပ်ကြမလဲ” ဆက်လက် ရာသီဥတုပြောင်းလဲလာခြင်းကို ဖြေရှင်းရန်အတွက်ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် ဓာတ်ငွေ့ထုတ်လွှတ်မှုကို လျှော့ချရန်၊ ပို၍ သန့်ရှင်းသော၊ ထိရောက်သော လောင်စာများကို သုံးစွဲရန်နှင့် အများသုံးသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်များကို ပို၍ သုံးစွဲကြရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ စိတ်ကူးအကြံဉာဏ်များမှာလည်း ထင်တိုင်း မပေါက်ပဲ အကောင်အထည်ပေါ်ရန် အခက်ကြုံရသည့်အခါလည်း ရှိသည်။ ဥပမာ မက်ဟန်တန်လမ်း ၆ဝ အောက် ပိုင်းတွင်ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့ခြင်းကို အခွန်ကောက်မည့် ကိစ်စအား နယူးယောက်ပြည်နယ်ရှိ လွှတ်တော်က ပယ်ချ လိုက်သည်။