cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
UTC+02:30
၁၉ ရာစုနှောင်းပိုင်းတွင် မော်စကို ဒေသစံတော်ချိန်အဖြစ် မူလကအသုံးပြုခဲ့သည်မှာ UTC+02:30 ဖြစ်သည်။ အောက်တိုဘာတော်လှန်ရေး ပြီးသော်အခါမှ အချိန်ဇုန်ကို +02သို့ ပြောင်းခဲ့သည်။
ဂျီရော်နီမို
ဂျီရော်နီမို (Geronimo) (၁၈၂၉-၁၉၀၉) သည် ဘီဒွန်ကိုဟီ အပါချီတိုင်းရင်းသား ဖြစ်ပြီး အပါချီမြေသို့ ကျူးကျော်လာသော မက္ကဆီကို တွန်းလှန်ခဲ့ပြီး နယ်ချဲ့လာသော အမေရိကန်တို့ကို ခုခံခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ ခိုယာတယ် ဖြစ်သော်လည်း မက္ကဆီကိုတို့အား ဝင့်ဝင့်ရဲရဲ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဂျီရော်နီမို ဟူသော အမည် ရလာသည်။
၁၈၅၈ ခု မက္ကဆီကို ကျူးကျော်လာသော် ခိုယာတယ်၏ မိခင်၊ ဇနီးနှင့် သားသမီး ၃ ယောက်လုံး သေသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ ဖွဲ့ကာ မက္ကဆီကိုတို့အား လက်စားချေသည်။ သူ့အဖွဲ့သည် မက္ကဆီကိုပြည်နယ်တို့ကို ကျော်ကာ အမေရိကန်ပိုင်နက် အရီဇိုးနား၊ နယူးမက္ကဆီကိုနှင့် အနောက် တက္ကဆက်နယ်အထိ ခြေဆန့်နိုင်ခဲ့သည်။
၁၈၈၆ ခုတွင် အမေရိကန်အာဏာပိုင်တို့ထံ ဂျီရော်နီမို လက်နက်ချသည်။ အကျယ်ချုပ်နှင့် ထားပြီး မွေးရပ်သို့ ပြန်ခွင့်မရတော့။ ၁၉၀၉ ခုတွင် မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျပြီးနောက် အဖျားဝင်ကာ ဥက္ကလာဟိုးမားနယ်၊ ဖော့ဆေးမြို့တွင် ဆုံးသည်။
၁၉၃၉ ခုထွက် ဂျီရော်နီမို ရုပ်ရှင်တွင် အမေရိကန် လေထီးစစ်သည်တို့ လေယာဉ်မှ ခုန်သော် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိကြောင်း ပြသည့်အနေဖြင့် ဂျီရော်နီမို ဟု အော်ကာ ဆင်းကြသည်။ နှောင်းအခါ လေယာဉ်မှ ခုန်ဆင်းတိုင်း ထိုသို့အော်သည့်အလေ့ ဖြစ်လာသည်။
မိုက်ဟုန်းရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
မိုက်ဟုန်းရွာ (Maikhuong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်ချင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၉၁၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ချင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၃ ဦး၊ မ ၁၀၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၃၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မောက်တက်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
မောက်တက်ရွာ (Mauktet)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ မောက်တက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၄၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မကောင်းသူကို ပယ်၊ ကောင်းသူကို ကယ်
မကောင်းသူကို ပယ်၊ ကောင်းသူကို ကယ် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
နတ်ကောင်းနတ်မြတ်၊ မင်းကောင်းမင်းမြတ်တို့သည် ဖယ်ရှား၍ ကောင်းသောသူကို ကယ်မလိမ့်မည်။
မကြံလည်း ဖြစ်၊ ကြံလည်း နစ်
မကြံလည်း ဖြစ်၊ ကြံလည်း နစ် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မကြံစည်သော်လည်း ဖြစ်မြာက်အောင်မြင်တတ်သည်။ ကြံစည်ပါသော်လည်း ပျက်စီးနစ်မွန်းတတ်သည်။
နမ့်ဆော်ကားရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နမ့်ဆော်ကားရွာ (Namhsawkar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၈၃ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ပိတောက်ကုန်းရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဆော်ကားရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တိုင်ဖုန်း
တိုင်ဖုန်း (Tυφώς) သည် ဂရိဒဏ္ဍာရီအရ မူလနတ်ဘုရားမ ဂိုင်အာနှင့် တားတရပ်တို့မှ ပေါက်လာသည့် နောက်ဆုံးသား ဖြစ်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ ဖခင်ဟု လူသိများသည်။ သူ့ဇနီး အိတ်ချီဒနာ သည်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ မိခင်ကြီး ဖြစ်သည်။
နတ်မင်းတို့ကို အကျဉ်းချသည့် ဇုကို ဂိုင်အာ၏ အလိုကျ တိုက်ခိုက်ရာ ဇု အရိုးတခြား အသားတခြား ဖြစ်သွားသည်။ ဟာမိက ပြန်စုပေးရသည်။ နောက်တကြိမ်တိုက်ကြရာ တိုင်ဖုန်း ရှုံးပြီး အက်တနာတောင်ခြေ၌ အကျဉ်းချခံရသည်။
သားသမီးများ
အိတ်ချီဒနာနှင့် အမျိုးအစားစုံ သားသမီးများ ရသည် −
ဟိုက်ဒရာ
ဟိုက်ဒရာ (Υδρα) သည် ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ လာနာကန်၌ နေသည့် ရေနဂါးမ ဖြစ်ပြီး ခေါင်းများစွာ ရှိသည်။ ထို့ပြင် ထိုခေါင်းတို့မှာ တခုအားဖြတ်လျှင် နှစ်ခုပေါက်သည်။ အဆိပ်ပြင်းပြီး ဖြတ်သွားသောနေရာ၌ပင် အဆိပ်ကျန်သည်။ နှာငွေ့နှင့်ပင် ရန်သူကို သေစေနိုင်သည်။ ဟိုက်ဒရာအား တာဝန်ကြီး (၁၂) ရပ်ကို လုပ်သည့် ဟာကျူလီက လုပ်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။
ကဏ္ဍ:ဂရိ ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများ
မ ခင်မှ ဥခင်
မ ခင်မှ ဥခင် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ဇနီးကို ခင်တွယ်မိသောကြောင့် ဇနီးကပါလာသော သားသမီးများကိုပါ ခင်တွယ်ရတော့သည်။
မူးဂွရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
မူးဂွရွာ (Mugwa)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ မူးဂွကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၄၉ ဖြစ်သည်။  ဘေရင်းကျေးရွာအုပ်စုမှ ခွဲထွက်လာသည်။
ထီးနော်ခိုရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ထီးနော်ခိုရွာ(Hteenawkho)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ သာကထကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၇၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာကထကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၆၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၃၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မူးတိမ်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
မူးတိမ်ရွာ (Mutein)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ မူးဂွကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၅၀ ဖြစ်သည်။  ဘေရင်းကျေးရွာအုပ်စုမှ ခွဲထွက်လာသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ပုံ (ဟောင်း)ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
မန်ပုံ (ဟောင်း)ရွာ (Manpong (Haung))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၉၀၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၄ ဦး၊ မ ၂၉၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၉၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မချိ ငိုစတမ်း၊ မသိ ဆိုစတမ်း
မချိ ငိုစတမ်း၊ မသိ ဆိုစတမ်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
စိတ်၌ ဖြေမဆည်နိုင်သည့်အခါ ငိုကြွေးလိုက်ခြင်းဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရနိုင်သကဲ့သို့ မသိသောအရာကို သိလိုသည့်အခါ ပြောဆိုမေးမြန်းခြင်းဖြင့် သိနိုင်သည်။
နမ့်ဆော်ကားရှဲရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နမ့်ဆော်ကားရှဲရွာ (Namhsawkarshea)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၈၂ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကျိုက်စကော (အနောက်)ရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ကျိုက်စကော (အနောက်)ရွာ (Kyaiksakaw(West))သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ကျိုက်စကော (အနောက်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၄၄၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျိုက်စကော (အနောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၈၇ ဦး၊ မ ၃၈၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝိကာလဂါမပ္ပဝိသနသိက္ခာပုဒ်
ဝိကာလေ ဂါမပ္ပဝေသန သိက္ခာပုဒ်
အမှုသည်—ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများ၊
အမှု—နေလွဲအခါ ရွာတွင်းဝင်၍ တိရစ္ဆာနကထာ (နတ်ပြည်လမ်း, နိဗ္ဗာန်လမ်း = မဂ်တရား၏ ဖီလာကန့်လန့် ဖြစ်သော စကားကို)ပြောဆိုမှု။
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများ
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် နေလွှဲအခါ၌ ရွာတွင်း(မြို့တွင်း)သို့ ဝင်သွား၍ သဘာတခု၌ ထိုင်ပြီးလျှင် “တိရစ္ဆာနကထာ”ဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်သော စကားအမျိုးမျိုး ပြောဆိုကြလေသည်။
မှတ်ချက်
ပွဲလမ်းသဘင်ကို၎င်း, ဈေးရုံကို၎င်း, တရားရုံးကို၎င်း “သဘာ”ဟု ခေါ်၏၊ “တိရစ္ဆာန”ဟူသည် ဖီလာကန့်လန့် = ဆန့်ကျင်ဘက်တည်း၊ အကြင်စကားသည် နတ်ပြည် လူ့ ပြည် သုဂတိသို့ရောက်ကြောင်းလည်း မဟုတ်၊ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်းလည်း မဟုတ်၊ ထိုစကားသည် သုဂတိလမ်း နိဗ္ဗာန်လမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖီလာကျနေသောကြောင့် “တိရစ္ဆာနကထာ”မည်၏။
တိရစ္ဆာနကထာများကား
၁။ ရာဇကထာ-မင်း (အစိုးရ)ကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကား၊ မည်သည့် မင်းသည် ဘုန်းတန်ခိုးကြီး၏၊ ရုပ်အဆင်းလှ၏၊ သို့မဟုတ် ဘုန်းတန်ခိုးညံ့၏၊ အရုပ်ဆိုး၏၊ မိဖုရားနှင့် သားတော်သ္မီးတော်မည်မျှရှိ၏၊ ဤသို့ စသော အကျိုးမရှိသော ရာဇဝင်စကားမျိုးတည်း၊ မည်သည့်မင်းသည် သာသနာတော်ကို မည်သို့ မည်ပုံ ပြုစု၏။ တိုင်းပြည်ကောင်းစားအောင် မည်သို့မည်ပုံ ကြိုးစား၏၊ ထိုသို့ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးသော မင်းသော်မှလည်း နောက်ဆုံးကျတော့ သေရသေးတာဘဲ, စသည်ဖြင့် တရားနှင့်စပ်သောစကား မျိုးကား တိရစ္ဆာနကထာမဟုတ်။
၂။ စောရကထာ-သူခိုးဒမြ သူပုန် အကြောင်းကို ပြောသောစကား၊ သူပုန်ထပုံ ဒမြတိုက်ပုံ ခိုးယူပုံ အစွမ်းသတ္တိရှိပုံစသော စကားမျိုးတည်း။
၃။ မဟာမတ္တကထာ-အမတ်ကြီး ဝန်ကြီးများ၏ ကောင်းကြောင်း မကောင်းကြောင်းကို ပြောသောစကား။
၄။ သေသနာကထာ-စစ်တပ်၏ အရည်အခြင်း ရှိကြောင်း မရှိကြောင်းကို ပြောသောစကား၊
၅။ ဘယကထာ-စစ်ဘေး သူခိုးဒမြဘေး ငတ်မွတ်ခြင်းဘေး စသည်တို့၏ အကြောင်းကိုပြောသောစကား။
၆။ ယုဒ္ဓကထာ-စစ်တိုက်ရာ၌ မည်သူက မည်သူကို သတ်လိုက်ကြောင်း စသည်ဖြင့် စစ်အကြောင်းကို ပြောသောစကား။
၇။ အန္နကထာ-“မည်သည့် ထမင်းဟင်းဟာ မည်ကဲ့သို့ ကောင်း၏” စသည်ဖြင့် ထမင်းဟင်းတို့၏အကြောင်းအရာကို ပြောသောစကား။
၉။ ဝတ္ထကထာ– “မည်သည့်အဝတ် (သင်္ကန်း-ခြုံထည်စသည်)သည် မည်ကဲ့သို့ အဆင်းကောင်း အသွေးကောင်း အသားကောင်းတို့သည်ဖြင့် အဝတ်အကြောင်းကိုပြောသောစကား။
နားမတ်ရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
နားမတ်ရွာ (Narmat)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်ချင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၅၀၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ချင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၂၃ ဦး၊ မ ၁၀၁၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၃၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ဝိကာလဂါမပ္ပဝိသနသိက္ခာပုဒ်
တိရစ္ဆာနကထာများကား
၁၀။ သယနကထာ-“မည်သည့်အိပ်ရာနေရာသည် မည်သို့ ညက်ညော၏” စသည်ဖြင့် အိပ်ရာနှင့်စပ်သော စကား။
နားမတ်ရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝိကာလဂါမပ္ပဝိသနသိက္ခာပုဒ်
တိရစ္ဆာနကထာများကား
၁၁။ မာလာကထာ-“မည်သည့် ပန်းကုံး ပန်းခိုင်သည် မည်သို့ မည်ပုံ လှ၏”စသည်ဖြင့် ပန်းကုံး ပန်းခိုင်အကြောင်းကို ပြောသောစကား
၁၂။ ဂန္ဓကထာ-“မည်သည့် နံ့သာသည် မည်သို့မည်ပုံ မွှေးကြိုင်၏” စသည်ဖြင့် နံ့သာ (မျက်နှာချိပေါင်ဒါ သနပ်ခါးစသည်၏) အကြောင်းအရာကိုပြောသောစကား။
၁၃။ ဉာတိကထာ- “ငါတို့ ဆွေမျိုးသည် သတ္တိရှိ၏, ပစ္စည်းပေါ၏” စသည်ဖြင့် ဆွေမျိုးအကြောင်းကို ပြောသောစကား
၁၅။ ဂါမကထာ- “မည်သည့်ရွာသည် သာယာ၏၊ ထိုရွာသူရွာသားတို့သည် ရဲရင့်၏”စသည်ဖြင့် ရွာအကြောင်းကို ပြောသောစကား။
အရှေ့စုရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝိကာလဂါမပ္ပဝိသနသိက္ခာပုဒ်
တိရစ္ဆာနကထာများကား
၁၉။ ဣတ္ထိကထာ-“မည်သည့်မိန်းမသည် ရုပ်ချော၏စသည်ဖြင့် မိန်းမ အကြောင်းကို ပြောသောစကား။
၂၀။ သူရကထာ-“မည်သည့် သူရဲကောင်း စစ်ဗိုလ်ကြီးသည် မည်သို့ ရဲရင့်၏” စသည်ဖြင့် သူရဲကောင်းများ၏ အကြောင်းကို ပြောသောစကား။
၂၁။ ဝိသိခါကထာ-“မည်သည့်လမ်းသည် သာယာ၏၊ ထိုလမ်းက လူများသည် သတ္တိရှိ၏” စသည်ဖြင့် လမ်းဆုံ လမ်းမ၏ အကြောင်းကို ပြောသောစကား။
၂၂။ ကုမ္ဘဋ္ဌာနကထာ-အိုး၏တည်ရာ အရပ်နှင့်စပ်၍ အိုးခွက်လုပ်ရာဌာန (ပုဂံစက်)၏ အကြောင်း, အိုးလုပ်သမား၏ ကျွန်မအကြောင်း, ရေခပ်ဆိပ်ကမ်း၏အကြောင်းကိုပြောသော စကား။
၂၃။ ပုဗ္ဗပေတကထာ-သေလွန် ပြီးသော ဆွေမျိုးများ၏ ဂုဏ်ကို ပြောသောစကား။
၂၄။ နာနတ္တကထာ-ပြခဲ့သော စကားတို့မှ တပါး အကျိုး မရှိသော ရပ်စကား ရွာစကားအမျိုးမျိုး။
၂၅။ လောကက္ခာယိကာ-“ဒီကမ္ဘာလောကကို မည်သူ (ဗြဟ္မာကြီး ထာဝရဘုရား)ဖန်ဆင်းထား၏”စသည်ဖြင့်၎င်း တယောက်က “ကျီးကန်းသည် မဲ၏”ဟုပြော၍ တယောက်က “ဖြူတယ်” ဟုငြင်း၍ “ဘာ့ကြောင့်လဲ”ဟုမေးလျှင် “အရိုးဖြူလို့” စသည်ဖြင့်၎င်း ဆန့်ကျင်ဘက် စကားများ။
၂၆။ သမုဒ္ဒက္ခာယိက-သမုဒြာကို ဘယ်သူ တူးသလဲ၊ သာဂရနတ် (သို့မဟုတ်-မင်းသားမျိုး) တူးတယ်၊ ဒါ့ကြောင့် ပါဠိလို “သာဂရ”လို့ခေါ်တယ်၊ ဤသို့စသည်ဖြင့် သမုဒြာနှင့်စပ်သောစကား။
၂၇။ ဣတိ ဘဝါဘဝကထာ-ဤသို့ကြီးပွား၏, ဤသို့ ဆုတ်ယုတ်၏ဟု ကြီးပွားမှု, ဆုတ်ယုတ်မှုနှင့်စပ်သော စကား။
မှတ်ချက်
ဤပြခဲ့သော စကားတို့သည် သက်သက်အကျိုးမရှိသော, တချို့လည်း အနက်အဓိပ္ပါယ်မရှိသော သမ္ဖပ္ပလ္လာပ စကားဖြစ်၍ ရဟန်း သံဃာကို မဆိုထားဘိ လူကြီး လူကောင်းများပင် မပြောသင့်၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ ပြောခွင့်ကြုံလာလျှင်လည်း သဒ္ဓါတရားရှိကြောင်း စိတ်ကောင်း နှလုံးကောင်းရှိကြောင်း, သို့မဟုတ် မတရားလုပ်သဖြင့် လောကမှာပင် ပျက်စီးကြောင်း, အားလုံး အနိစ္စချည်းဖြစ်ကြောင်းစသည်ဖြင့် တရားနှင့် မကင်းအောင်ဆက်သွယ်၍ ပြောလျှင်ကား ပြောကောင်းပါသေး၏။
မူလပညတ်တော်
ဤသို့ တိရစ္ဆာနကတာကို ပြောဆိုနေကြသော ရဟန်းတို့ကိုမြင်၍ လူတို့က “ရဟန်းလုပ်ပြီး(လူများလို)တွေ့ကရ တိရစ္ဆာနကထာကို ပြောဆိုနေရသလား”ဟု ကဲ့ရဲ့ကြသောကြောင့် “ယောပန ဘိက္ခု ဝိကာလေ ဂါမံ ပဝိသေယျ ပါစိတ္တိယံ” ဟု နေ့လွှဲအခါ မြို့တွင်းရွာတွင်း မဝင်ဘို့ရန် ပညတ်တော်မူရလေသည်။
ပဌမ အနုပညတ်
ထိုသို့ သိက္ခာပုဒ် ပညတ်တော်မူပြီးနောက် များစွာသော ရဟန်းတို့သည် သာဝတ္ထိမြို့သို့ သွားစဉ်နေလွဲအခါ ရွာတရွာသို့ ရောက်ကြလေသော် လူတို့က ရွာတွင်း ဝင်ကြဘို့ရန် လျှောက်ကြသော်လည်း ထိုသိက္ခာပုဒ်တော်ကို စောင့်သိ ရိုသေသောအားဖြင့် မဝင်ဘဲ နေကြလေသည်၊ ထိုသို့ ရွာတွင်းမဝင်ဘဲ ရွာ၏ပြင်ဘက် နေကြသော ရဟန်းတို့ကို ခိုးသူတို့က လုယူကြသောကြောင့် “ယောပန ဘိက္ခု အနာပုစ္ဆ၁ ဂါမံ ပပိသေယျ၊ ပါစိတ္တိယံ = ရွာတွင်းသို့ ဝင်ပါဉုးမည်ဟု ခွင့်မပန်ဘဲဝင်လျှင် ပါစိတ်အာပတ်” (အချင်းချင်းခွင့်ပန်၍ ဝင်လျှင်ကား ဝင်ကောင်း၏)ဟု ပဌမ အနုပညတ် ထပ်ဆင့်တော်မူရလေသည်။
ဒုတိယ အနုပညတ်
ထိုသို့ အနုပညတ် ထပ်ဆင့်တော်မူပြီးနောက် ရဟန်းတပါးသည် သာဝတ္ထိမြို့သို့ သွားစဉ် ညနေချမ်းအခါ ရွာ တရွာသို့ရောက်၍ လူတို့က “ရွာထဲသို့ဝင်ပါ” လျှောက်ကြလေရာ တပါးတည်း ဖြစ်နေ၍ အချင်းချင်း ခွင့်ပန်စရာ မရှိသောကြောင့် ရွာပြင်ဘက်မှာပင် နေရလေသည်၊ ထိုရဟန်းကိုလည်း ခိုးသူတို့က ပါသမျှ သပိတ်သင်္ကန်းကို လုယူကြသဖြင့် အဆင့်ဆင့် ဘုရားထံ လျှောက်ကြပြန်ရာ “ယောပန ဘိက္ခု သန္တံ ဘိက္ခုံ အနာပုစ္ဆာ ဝိကာလေ ဂါမံ ပဝိသေယျ၊ ပါစိတ္တိယံ = ထင်ရှားရှိနေသော ရဟန်းကို ခွင့်မပန်ဘဲ နေ့လွဲအခါ၌ ရွာတွင်းသို့ဝင်လျှင် ပါစိတ်အာပတ် (ခွင့်ပန်စရာ ရဟန်းတပါးမျှ ထင်ရှားမရှိလျှင် ခွင့်မပန်ဘဲလည်း ဝင်ကောင်း၏)”ဟု ဒုတိယအနုပညတ် ထပ်ဆင့်တော်မူရပြန်လေသည်။
တတိယ အနုပညတ်
ထိုသို့ ဒုတိယ အနုပညတ် ထပ်ဆင့်တော်မူပြီးနောက် အနုပညတ် နေ့လွှဲအချိန်ဝယ် ရဟန်းတပါးကို မြွေကိုက်သောကြောင့် အခြားရဟန်းတပါးသည် မီးယူဘို့ရာ ရွာဆီသို့ ကပျာကယာ သွား၍ ရွာနားရောက်မှ ခွင့်မပန်ခဲ့ရသည်ကို သတိရ၍ မဝင်ဘဲ ပြန်လာခဲ့ရလေသည်၊ ထိုအကြောင်းကို ဘုရားရှင်အား ရဟန်းများက လျှောက်ကြလေရာ “အရေးတကြီးကိစ္စရှိလျှင် ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းကို ခွင့်မပန်ဘဲ ရွာတွင်းသို့ ဝင်နိုင၏”ဟု ခွင့်ပြုတော်မူကာ တတိယအနုပညတ် ထပ်ဆင့်၍ (ယခုအခါအပြည့်အစုံ တွေ့ရသော သိက္ခာပုဒ်ကို)ပညတ်တော် မူရပြန်လေသည်။
သိက္ခာပုဒ်
ယော ပန ဘိက္ခု သန္တံ ဘိက္ခုံ အနာပုစ္ဆာဝိကာလေ ဂါမံ ပဝိသေယျ အညတြ တထာရူပါ အစ္စာယိကာ ကရဏီယာ, ပါစိတ္တိယံ။
မြန်မာပြန်
အကြင် ရဟန်းသည် ထိုသို့သဘောရှိသော အဆောတလျင် ပြုဘွယ်ကိစ္စကို ကြဉ်၍ ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းကို မပန်ပြောဘဲ နေလွဲအခါ၌ ရွာတွင်းသို့ ဝင်အံ့၊ ထိုရဟန်း ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ ......
မှတ်ချက်
မြို့တွင်း ရွာတွင်းသို့ ဝင်လိုသော စိတ်ဖြစ်ချိန်ဝယ် တွေ့ရမြင်ရသော, သို့မဟုတ် လှမ်း၍ ပြောသောစကားကို ကြားနိုင်လောက်ရာ ၁၂-တောင် အတွင်းမှာ ရှိသောရဟန်းကို “သန္တဘိက္ခု-ထင်ရှားရှိသော ရဟန်း”ဟု ခေါ်သည်။ ထိုသို့မရှိလျှင် တမင်္ဂလာလိုက်၍ ရှာနေဘွယ်မလို၊ ကိစ္စတခုအတွက် ရွာတွင်းသို့ဝင်ဘို့ရာ တကြိမ်ခွင့်ပန်ပြီးဖြစ်လျှင် ထိုကိစ္စမပြီးမချင်း အခြားရွာသို့လည်း ဆက်ကာဆက်ကာ သွားနိုင်၏။ “တော်ပြီ, မသွားတော့ဘူး”ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီးမှ ရွာတွင်းသို့ဝင်လိုပြန်လျှင် ထပ်မံ၍ခွင့်ပန်ရမည်။
ခွင့်ပန်ရာ၌ “ဝိဟာလေ ဂါမပ္ပဝေသနံ အာပုစ္ဆာမိ”ဟု ပါဠိလိုဖြစ်စေ “မြို့ထဲသွားပါဥုးမည်, ရွာထဲသွားပါဥုးမည်”ဟု မြန်မာလိုဖြစ်စေပန်နိုင်၏၊ မြို့ရွာအတွင်း၌ တည်နေသော ကျောင်းတိုက်သို့ သွားသောအခါ, ရွာမှဖြတ်၍ အခြားအရပ်သို့ သွားသောအခါတို့၌ကား (ရွာဝင်လို စိတ်မဟုတ်, လမ်းအမှတ်ဖြင့် ဖြတ်သွားလိုစိတ် ဖြစ်သောကြောင့်) ခွင့်ပန်ဘွယ် မလို။
ရေတာရှည်လေးရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ရေတာရှည်လေးရွာ (Yedashelay)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ပိတောက်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၆၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပိတောက်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၃၄ ဦး၊ မ ၁၇၂၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မချစ်မလှ၊ ချစ်လျှင်လှ
မချစ်မလှ၊ ချစ်လျှင်လှ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မချစ်လျှင် လှသည်ကိုပင် မလှဟု ထင်တတ်ကြသည်။ ချစ်လျှင်မူကား မလှသည်ကိုပင် လှသည်ဟု ထင်တတ်ကြသည်။
မချစ်သော်ကား ကစဉ့်ကလျား၊ ချစ်သော်ကား မခြားနား
မချစ်သော်ကား ကစဉ့်ကလျား၊ ချစ်သော်ကား မခြားနား သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
အချင်းချင်း မေတ္တာမဲ့ကြလျှင် စည်းလုံးညီညွတ်မှု ပျက်ပြားမည်။ အချင်းချင်း မေတ္တာထားကြလျှင် စည်းလုံးညီညွတ်မှု ရှိမည်။
မဂိုမဂဲ မယားဆဲ
မဂိုမဂဲ မယားဆဲ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ကြက်ပွဲတွင် မဂိုကြက်မျိုးသည် ဇွဲမရှိ၍ မကြာခဏ ရှုံးတတ်သောကြောင့် ဤကြက်မျိုးကို မွေးမိပါက မယား၏ ဆဲဆိုခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။
တဇောက်ရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
တဇောက်ရွာ (Tazauk)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ကုက္ကိုဇီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၆၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုက္ကိုဇီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၅၃ ဦး၊ မ ၁၇၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဆော်လီရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နမ့်ဆော်လီရွာ (Namhsawli)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၈၇ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နဘက်ကြီးရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
နဘက်ကြီးရွာ (Nabetgyi)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၆၅ ဖြစ်သည်။
မစားရက် လောက်တက်
မစားရက် လောက်တက် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ မြန်မာစကားပုံ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မစားရက် မသောက်ရက် သိမ်းဆည်းထား၍ မစားရဘဲ ပျက်စီးသွားသည်။
ကန်သာရွာ၊ ရေဝေ
ကန်သာရွာ (Kanthar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ မိတ္ထီလာမြို့နယ်၊ ရေဝေကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၃၇၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရေဝေကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၅၅၉ ဦး၊ မ ၃၀၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၆၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
နမ့်ဆော်နေရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နမ့်ဆော်နေရွာ (Namhsawnay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၈၄ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဖောနော်မီးရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ဖောနော်မီးရွာ(Hpawnawmee)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ သာကထကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၇၄ ဖြစ်သည်။ အရပ်အခေါ်မှာ ဖားနော်မီး ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာကထကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၆၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၃၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မတူးမတည်၊ မြကောင်းသည်၊ ပုန်းရည်တောင်စာဆင်း
မတူးမတည်၊ မြကောင်းသည်၊ ပုန်းရည်တောင်စာဆင်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
ပုန်းရည်တောင်စာ(ပိုးမည်းတောင်စာ) ကဲ့သို့ စိမ်းဝါရောင် မှောင်သောအဆင်းရှိသည့် မြကျောက်သည် အဖိုးတန်ကျောက် ဖြစ်သည်။
ကျွန်းတောကုန်းရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ကျွန်းတောကုန်းရွာ (Kyuntawkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ပီတူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၉၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပီတူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၁၂ ဦး၊ မ ၈၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နေပူကုန်းရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
နေပူကုန်းရွာ (Naypukone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၆၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မနော ပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ
မနော ပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
နာမ်တရားစုတွင် စိတ်ကသာ ဦးဆောင်သည်။ စိတ်သာလျှင် ပဓာနဖြစ်သည်။ (ဓမ္မာ − နာမ်ခန္ဓာလေးပါးတို့သည်၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ − စိတ်သာလျှင် ရှေ့သွားရှိကုန်၏။)
ထီးလာသယ်ထရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ဆွယ်ရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ပုံ (ကချင်)ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
မန်ပုံ (ကချင်)ရွာ (Manpong (Kachin))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၉၈၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းစီးဝိန်းမိုင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၇၄ ဦး၊ မ ၂၉၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၉၂၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဟိုမိုဒေးယက်စ် - အနာဂါတ်၏ သမိုင်းအကျဉ်း
ဟိုမိုဒေးယက်စ် - အနာဂတ်၏ သမိုင်းအကျဉ်း (Hebrew: ההיסטוריה של המחר) သည် ဂျေရုစလင်မြို့ ဟီဘရူးတက္ကသိုလ် ပါမောက္ခ ၊ အစ္စရေးစာရေးဆရာ Yuval Noah Harari ကရေးသားထားသော စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး ဟီဘရူးဘာသာဖြင့် Dvir ပုံနှိပ်တိုက်မှ ၂၀၁၅ တွင် ထုတ်ဝေပြီး အင်္ဂလိပ်ဘာသာဗားရှင်းကို ၂၀၁၆ စက်တင်ဘာတွင် ယူကေ၌လည်းကောင်း ၊ ၂၀၁၇ ဖေဖော်ဝါရီတွင် ယူအက်စ်၌လည်းကောင်း ရိုက်နှိပ်သည်။
ခွေးမျိုးရင်း
Canidae ဆိုသည့် အင်္ဂလိပ်စကားလုံးမှာ လက်တင်ဘာသာ "Canis" မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး မြန်မာဘာသာဖြင့် (Canis, ကန်းနစ်)ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ခွေးနှင့် ဇီဝမျိုးတူတိရစ္ဆာန်များ၊ တနည်းအားဖြင့် ခွေးမျိုးရင်းဝင် တိရစ္ဆာန်များကို ခြုံငုံ၍ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။  ခွေးမျိုးရင်းတွင် အိမ်မွေးခွေးများ (မျိုးစိတ်အားလုံး) ၊ ဝံပုလွေများ၊ မြေခွေးများ၊ ကွိုင်းယုတ်များ၊ တောခွေးများ၊ ဒင်ဂိုများ၊ ခွေးအ များ၊ အာဖရိက ခွေးရိုင်းများနှင့် အခြားမျိုးစိတ်များစွာ ပါဝင်သည်။
ခွေးမျိုးရင်းဝင်များကို အန္တာတိကတိုက်မှလွဲ၍ ကျန်တိုက်ကြီးအားလုံး၌ သဘာဝအတိုင်းသော်လည်းကောင်း၊ လူသားများနှင့် ယှဉ်တွဲ၍သော်လည်းကောင်း ရောက်ရှိကာ နေထိုင်ကျက်စားနေကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ခွေးမျိုးရင်းများသည် အရွယ်အစားအားဖြင့်လည်း 6.6 ft အရှည်ရှိသော ဝံပုလွေ မှသည် 9.4 in မျှသာရှိသော ဖန်းနက်စ်မြေခွေးအထိ အမျိုးအမျိုးအစုံစုံရှိလေသည်။
ခွေးမျိုးရင်းဝင် တိရစ္ဆာန်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံသည် ယေဘူယျအားဖြင့် ရှည်လျားသော နှုတ်သီး၊ အပေါ်ထောင်နေသော နားရွက်များ၊ အရိုးများကိုက်ခွဲခြင်းနှင့် အသားများ ဖြတ်တောက်ခြင်းအတွက် လိုက်လျောညီထွေရှိနေသော သွားများ၊ ခြေတံရှည်များနှင့် အမွေးပွအမြီးများ ပါရှိလေသည်။
ခွေးမျိုးနွယ်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ “အပြန်အလှန်ကျေးဇူးပြုသော ဆက်ဆံရေး”သည် ရှေးယခင် ကျောက်ခေတ်ဟောင်း ခေတ်နှောင်းကာလမှ စတင်ခဲ့ပြီး ယနေ့အထိတိုင် တည်မြဲနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် မတူညီသော သက်ရှိမျိုးစိတ်နှစ်ခု၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန်အမှီသဟဲပြုသည့်ဆက်ဆံရေးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နို့တိုက်သတ္တဝါ မျိုးရင်းများ
မူသိကဇာတ်
'''ပဉ္စကနိပါတ် - ၃။ အဍ္ဎဝဂ် -(၃၇၃) - မူသိကဇာတ် ကြွက်သေကို အကြောင်းပြု၍ ဆရာသင်ပေးလိုက်သော ဂါထာကြောင့် စည်းစိမ်နှင့်အသက် မပျက်စီးသော မင်းအကြောင်း။
အန္တရာယ်ကင်းမှု သရဇ္ဈယ်ပြု
နတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေဋူဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အဇာတသတ်ကို အကြောင်းပြု၍ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။ ။ [ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထုသည် အောက်ကုသဇာတ်၌ ချဲ့ခဲ့ပြီ။ ]
တပည့်နောင်ရေး ဆရာတွေး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် တက္ကသိုလ်ပြည်ဝယ် ပုဏ္ဏားအမျိုး၌ ဖြစ်၍ ဒိသာပါမောက္ခ ဆရာဖြစ်၍ တပည့်များစွာတို့ကို အတတ်ပညာ သင်ကြားပေးကာနေ၏။ ထိုတပည့်တို့တွင် ဗာရာဏသီမင်း၏ သားတော် ဝယ မည်သော မင်းသားလည်း အတတ်ပညာ သင်ကြားလျက်ရှိ၏။
ထိုဝယမည်သော မင်းသားသည် အတတ်ပညာ သင်ကြားပြီးလျှင် မိဘရပ်ထံသို့ပြန်ရန် ဆရာကို ပန်ကြား၏။ ဆရာသည် အင်္ဂဝိဇ္ဇာအတတ်၏အစွမ်းဖြင့် ကြည့်ရှုလတ်သော် သားကိုမှီ၍ အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်မည်ကို သိသဖြင့် ထိုအန္တရာယ်ကိုပယ်ရန် အကြောင်းဥပါယ်ကို ရှာရာ မိမိတွင်ရှိသော မြင်းတစ်ကောင်ကို မြင်လေ၏။
ဥပါယ်တွေ့မြင် ဂါထာသင်
ထိုမြင်း၏ ခြေတွင် အနာပေါက်လျက်ရှိ၏။ ထိုအနာကို စောင့်ရှောက်ရန် မြင်းကို နှောင်အိမ်၌ သွင်း၍ ထားကုန်၏။ ထိုအခါ ကြွက်တစ်ကောင်သည် လာ၍ အနာကို ကိုက်၏။ မြင်းသည် သည်းမခံနိုင်အောင် နာကျက်၏။ တစ်နေ့သောအခါ ကိုက်ရန်လာသော ကြွက်ကို ခြေဖြင့်ခတ်၍ အနီးရှိ ရေတွင်းထဲသို့ ကျစေ၏။
မြင်းထိန်းတို့သည် ကြွက်ကို မမြင်ကုန်လတ်သော် “အချင်းတို့ … တစ်ပါးသောနေ့၌ မြင်းအနာကို ကိုက်ရန်လာသော ကြွက်ကို မြင်ရ၏၊ ယခုအခါ မမြင်၊ ကြွက်သည်အဘယ်သို့ သွားသနည်း” ဟု ပြောဆိုကုန်၏။ ဆရာသည် ကြွက်ကိုသတ်၍ ရေတွင်းထဲချသည်ကို ငါသာသိသည်၊ တစ်ပါးသောသူတို့ မသိကုန်ဟု ကြံစည်ပြီးလျှင် ထိုအကြောင်းကို ဥပမာပြု၍ ပထမဂါထာကို ဖွဲ့စီကာ မင်းသားအား ပေးလေ၏။
ရန်အောင်နိုင်ရေး ဂါထာပေး
နောက်တစ်ဖန် တစ်ပါးသော ဥပမာကို ရှာပြန်သော် အနာသည် အသားနုတက်ကာ အပြင်သို့ထွက်၍ မုယောခင်းသို့ သွားပြီးလျှင် မုယောစပါးကို စားမည်ဟု စောင်ရန်းပေါက်ဖြင့် နှုတ်သီးကို သွင်းထားသော မြင်းကို မြင်ပြန်၏။ ထိုအခါ ဆရာသည် ထိုအကြောင်းကိုပင် ဥပမာပြု၍ ဒုတိယ ဂါထာကို ဖွဲ့စီကာ မင်းသားအား ပေးပြန်၏။ တတိယ ဂါထာကိုကား မိမိဉာဏ်၏အစွမ်းဖြင့် ဖွဲ့စီ၍ ပေးပြန်၏။
ဖခင်စည်းစိမ် သားတော်ချိန်
မင်းသားလည်း ဆရာထံမှ ပြန်လာခဲ့၍ တိုင်းပြည်သို့ ရောက်လျှင် အိမ်ရှေ့မင်းအဖြစ်ကို ရလေ၏။ နောင် အဘမင်းကြီး သေလွန်လျှင် မင်းအဖြစ်ကို ရလေ၏။ ထိုဝယမင်းသားအား သားတစ်ယောက် ဖွားမြင်လေ၏။ ထိုသားတော်သည် တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်သို့ ရောက်သောအခါ ထီးနန်းစည်းစိမ်ကို တပ်စွန်းကာ အဘမင်းကို သတ်မည်ဟု ကြံစည်လျက် အလုပ်အကျွေးတို့အား “အမောင်တို့ … ငါ့အဘမင်းကား နိုပျိုသေး၏၊ ငါသည် အဘ သေလွန်သည်တိုင်အောင် စောင့်ခဲ့လျှင် အိုမင်းတော့မည်၊ အိုမင်း သောအခါ မှ ရအပ်သော ထီးနန်းစည်းစိမ်ဖြင့် အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း” ဟု ပြော၏။ “အရှင်မင်းသား … ပစ္စန္တရာဇ်သို့ သွားကား သူပုန်ထနေရန် မဟုတ်၊ ခမည်းတော်ကို ဥပါယ်တံမျဉ်ဖြင့် သတ်၍ ထီးနန်းစည်းစိမ်ကိုယူလော့” ဟု အားပေး တိုက်တွန်းကြကုန်၏။
ဘေးရန်ကင်းမှု ဥပါယ်ပြု
မင်းသားလည်း ညအခါ မင်းကြီး ရေချိုးရာ ရေကန်အနီးသို့သွား၍ ထိုအရပ်၌ မင်းကိုသတ်မည်ဟု သန်လျက်ကိုကိုင်ကာ စောင့်၍ နေလေ၏။ ထိုအခိုက် မင်းကြီးလည်း ညချမ်းအခါ မူသိကာ မည်သော ကျွန်မကို သန်လျက်ကိုကိုင်စေ၍ ရေကန်ကို သုတ်သင်ပြီး လာခဲ့ဟု မှာ၍ လွှတ်လိုက်၏။ မူသိကာလည်း သွား၍ ရေကန်ကို သုတ်သင်သည်ရှိသော် မင်းသားကို မြင်လေ၏။ မင်းသားလည်း မိမိအမှု ပေါ်မည်ကို စိုးရိမ်၍ မူသိကာကို သန်လျက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ပြီးလျှင် ရေကန်၌ ချလေ၏။
မင်းကြီးလည်း ရေချိုးရန် သွားလေ၏။ လူတို့သည် မူသိကာကျွန်မ ပြန်မလာပြီ အဘယ်သို့ သွားသနည်းဟု ပြောဆိုကြကုန်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် -
“မူသိကာသည် အဘယ်သို့သွားသနည်းဟု လူအများ ပြောဆိုမြည်တမ်းနေကြ၏၊ မူသိကာကို ရေကန်၌ သတ်၍ ချထားသည်ကို တစ်ယောက်တည်းသာ သိ၏” –
ဟု မထမဂါထာကို ရွတ်ဆိုလေ၏။ မင်းသားသည် မင်းကြီး ရွတ်ဆိုသော ဂါထာကို ကြားလျှင် ငါပြုအပ်သော အမှုကို ငါ့ဖခင်သည် ဧကန်သိချေပြီဟု ပြေး၍ ထိုအကြောင်းကို အလုပ်အကျွေးတို့အား ပြောကြားလေ၏။ အလုပ်အကျွေးတို့လည်း ခုနစ်ရက် လွန်လတ်သော် တစ်ဖန် မင်းသားကို “အရှင်မင်းသား … မင်းကြီးသည် အကယ်၍ သိပါမူ ဆိတ်နေမည် မဟုတ်၊ ကြံစည်၍ ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ခမည်းတော်ကို သတ်လော့” ဟု တိုက်တွန်းကြပြန်၏။
ဂါထာရွတ်ခြင်း အန္တရာယ်ကင်း
မင်းသားလည်း တစ်နေ့သ၌ သန်လျက်ကို စွဲကိုင်၍ စောင်းတန်း ခြေရင်းတွင် ပုန်းလျှိုးကာ ရပ်လျက် မင်းကြီးလာသောအခါ သတ်မည်ဟု ထိုထိုဤဤ ကြည့်၍ နေပြန်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် -
ညောင်ငုတ္တိုရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ညောင်ငုတ္တိုရွာ (Nyaungngoketo)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၆၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မူသိကဇာတ်
ဂါထာရွတ်ခြင်း အန္တရာယ်ကင်း
ဟု ဒုတိယဂါထာကို ရွတ်ဆိုပြန်၏။ မင်းသားသည် ခမည်းတော် မြင်လေပြီဟု ထိတ်လန့်၍ ပြေးလေ၏။
သုံးကြိမ်ရွတ်မှ လက်နက်ချ
လခွဲ လွန်ပြန်ှလျှင် မင်းကြီးကို ယောက်မဖြင့် ရိုက်၍ သတ်မည်ဟု ရှည်သော အရိုးရှိသော ယောက်မကို ကိုင်၍ စောင့်နေပြန်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် -
“ပညာမရှိသော မင်းသား … သင်ကား ငယ်၍ ပထမအရွယ်၌ တည်လျက် နုပျိုလှ၏၊ အရိုးရှည်သော ယောက်မကို ကိုင်ကာ ကောက်လျက် ရပ်တည်ဘိ၏၊ သင်၏အသက်ကို ငါ ပေးတော့မည် မဟုတ်”
ဟု တတိယဂါထာကို ရွတ်ဆိုပြန်၏။ မင်းသားသည် ပြေးရန် မတတ်နိုင်တော့သဖြင့် “အရှင်မင်းကြီး … အကျွန်ုပ်အား အသက်ကို ပေးတော်မူပါ” ဟု ခြေရင်း၌ ဝပ်လျက် တောင်းပန်လေ၏။
ဆရာ့ကျေးဇူး လွန်ချီးကျူး
မင်းကြီးသည် မသိသော်လည်း သိဟန်ပြုကာ မင်းသားကို ခြိမ်းခြောက်လျက် သံခြေကျဉ်းခတ်၍ နှောင်အိမ်သို့ သွင်းစေပြီးလျှင် မင်း၏နေရာတွင် နေလျက် ငါတို့ ဒိသာပါမောက္ခ ဆရာကြီးသည် ငါ၏အန္တရာယ်ကို မြင်သဖြင့် ဂါထာသုံးခု စီကုံး၍ ပေးပေသည်၊ ထိုဂါထာတို့ကြောင့် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ပေသည်ဟု နှစ်သက် ရွှင်လန်းလျက် -
“အချင်းတို့ … သားမိုက်က သတ်ရန် တောင့်တနေသော ငါမင်းမြတ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေသဖြင့် သေဘေးမှ လွတ်မည်မဟုတ်၊ ကိုယ်အင်္ဂါနှင့်တူသော သား၏ ချစ်နှစ်သက်ခြင်းဖြင့်လည်း လွတ်မည် မဟုတ်၊ ဆရာ ဖွဲ့စီ၍ ပေးအပ်သော ဂါထာတို့ဖြင့်သာ လွတ်မြောက်ရပေ၏။ အယုတ်၊ အလတ်၊ အမြတ် မရွေး အလုံးစုံသော အကြားအမြင်ကို သင်ကြားရ၏၊ အကြားအမြင်၏ အကျိုးကိုလည်း သိကြရာ၏၊ အယုတ် အလတ် ဖြစ်သော အလုံးစုံသော အကြားအမြင်ကို မသင်ကြားကြရာ အကြားအမြင်၏ အကျိုးစီးပွားကို ဆောင်ရာသော ကာလသည် ရောက်လာပေ၏” –
ဟု ဥဒါန်းကျူးလေ၏။ နောက်အခါ မင်းကြီး သေလွန်သော် မင်းသားသည် မင်းအဖြစ်ကို ရလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ ဒိသာပါမောက္ခဆရာသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ်
(၂) အမြတ်ကိုထား၊ ယုတ်လတ်အား၊ သင်ကြားမပြုရာ။
(၃) အကျိုးဆောင်ပြ၊ ချိန်ကာလ၊ မုချရောက်တော့သာ။
မူသိကဇာတ် ပြီး၏။
မနုဿတ္တဘာဝေါ ဒုလ္လဘော
မနုဿတ္တဘာဝေါ ဒုလ္လဘော သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
လူ့ဘဝကို ရနိုင်ခဲသည်။ ( မနုဿတ္တ ဘာဝေါ − လူ့ဘဝ၊ လူ့အဖြစ်ကို၊ ဒုလ္လဘော − ရနိုင်ခဲ၏။)
နမ့်ဆော်ဆူရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝိကပ္ပနသိက္ခာပုဒ်
အမှု—ပစ္စုဒ္ဓိုရ် မပြန်ရသေးသော သင်္ကန်းကို ဝတ်မှု။
အမှုသည်—ရှင်ဥပနန္ဒ။
ရှင်ဥပနန္ဒနှင့် ရဟန်းတပါး
ရှင်ဥပနန္ဒသည် နောင်တော်၏ သဒ္ဓိဝိဟာရိက ရဟန်းအား ကိုယ်တိုင်သင်္ကန်းကို ဝိကပ္ပနာပြုပြီးနောက် ထိုရဟန်းက ပစ္စုဒ္ဓိုရ်မပြန်အပ်သေးဘဲ ထိုသင်္ကန်းကို သုံးစွဲလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူရသည်။
သိက္ခာပုဒ်
ယော ပန ဘိက္ခု ဘိက္ခုဿ ဝါ ဘိက္ခုနိယာ ဝါ သိက္ခမာနာယ ဝါ သာမဏေရဿ ဝါ သာမဏေရိယာ ဝါ သာမံ စီဝရံ ဝိကပ္ပေတွာ အပ္ပစ္စုဒ္ဓါရဏံ ပရိဘုဉ္ဇေယျ, ပါစိတ္တိယံ။
မြန်မာပြန်
သင်္ကန်းကို သီတင်းသုံးဘော် ၅-ယောက်တွင် တယောက်ယောက်အား ကိုယ်တိုင် ဝိကပ္ပနာပြုပြီး၍ ပစ္စဒ္ဓိုရ် မပြန် အပ်သေးသော ထိုသင်္ကန်းကို ဝတ်ရုံသုံးစွဲလျှင် ပါစိတ် အာပတ် သင့်၏။
ဝိကပ္ပနာ၏အဓိပ္ပါယ်
[ဝိ = မိမိဥစ္စာအဖြစ်မှ ကင်းအောင်+ကပ္ပနာ= ပြုခြင်း၊] မည်သည့်ရဟန်းမဆို (သင်းပိုင်, ဧကသီ, ၂-ထပ်သင်္ကန်းကြီး ၃-ထည်သာ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်တင်၍ ထားကောင်း၏၊ ထို ၃-ထည် ထက်ပို၍ ရလာလျှင် ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာအဖြစ်မှ ကင်းလွတ်အောင် “ဝိကပ္ပနာ”ဟု ခေါ်ရသော ဝိနည်းကံတခုကို ပြုထားရသည်၊ ထို့ကြောင့် “ဝိကပ္ပနာပြုခြင်း ဟူသည် သူတပါးအားပေးလိုက်-စွန့်လိုက်ခြင်းပင်တည်း”ဟုမှတ်၊ ထိုသို့ ပေးစွန့်ရာ၌ သီတင်းသုံးဘော် ၅-ယောက် (ဘိက္ခု, ဘိက္ခုနီ, သိက္ခမာန်, သာမဏေ, သာမဏေမ)တို့တွင် တယောက်ယောက်အား ပေးစွန့်ရသည်။
ကြိမ်နီတန်းရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ကြိမ်နီတန်းရွာ (Kyeinnitan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ကျိုက်စကော (အနောက်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၉၀၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျိုက်စကော (အနောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၈၇ ဦး၊ မ ၃၈၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မပေးဘဲ မလိုသင့်၊ မမေးဘဲ မဆိုသင့်
မပေးဘဲ မလိုသင့်၊ မမေးဘဲ မဆိုသင့် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
သူတစ်ပါးမပေးဘဲ တောင်းရမ်းခြင်း မပြုပါနှင့်၊ သူတစ်ပါး မမေးဘဲ တင်ကြို ပြောဆိုရှင်းပြခြင်း မပြုပါနှင့်။
UTC+01:24
UTC+01:24 ဆိုသည်မှာ UTC time offset ၏ +01:24 အချိန်တွင်ရှိသော အချိန်၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ၎င်းအချိန်ဇုန်သည် ဝါဆောလောင်ဂျီကျူမျဉ်းရှိ ဒေသစံတော်ချိန်ဖြစ်ပြီး ၎င်းစံတော်ချိန်ကို ဝါဆောဒေသစံတော်ချိန်အဖြစ် လူသိများကြသည်။ISO 8601 တွင် ထိုအချိန်ဇုန်အမှတ်အသားကို 2017-04-15T02:41:19+01:24 ဖြင့် ဖော်ပြလေရှိသည်။
၎င်းအချိန်ဇုန်ကို ၁၉ ရာစုအစောပိုင်းကတည်းက ပိုလန်-လစ်သူရေးနီးယား ဓနသဟာယနိုင်ငံ၏ နယ်မြေများတွင် ဘုံစံတော်ချိန်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်စူးခဲ့သည်။
၁၉၁၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၅ ရက်နေ့တွင် ဝါဆောသည် ဗဟိုဥရောပစံတော်ချိန်ကို ပြောင်းလဲအသုံးပြုခဲ့သည်။ ပိုလန်နိုင်ငံ၏ ကျန်သောအစိတ်အပိုင်းများလည်း အလျင်အမြန်လိုက်လံပြောင်းခဲ့သည်။
ပီတူးရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ပီတူးရွာ (Pitu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ပီတူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၉၄၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပီတူးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၁၂ ဦး၊ မ ၈၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၉၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရှိုထရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ရှိုထရွာ(Shohta)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ သာကထကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၇၆ ဖြစ်သည်။ အရပ်အခေါ်မှာ ချိုတ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာကထကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၆၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၃၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဘက်လိုက် မိုက်ဘက်ပါ
မဘက်လိုက် မိုက်ဘက်ပါ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မိန်းမပြောသမျှ လိုက်နာခြင်းသည် မိုက်မဲရာ ကျသည်။
မမင်းဖြူ မှန်မှန်ပြော
မမင်းဖြူ မှန်မှန်ပြော သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းကြီးသည် ကြေးပိဿာချိန်ပေါင်း ၅၅၅၅၅ − ခန့် ရှိသည်။ (မင်း − ၅၊ ဖြူ − ၅၊ မှန် − ၅၊ မှန် − ၅၊ ပြော − ၅။)
သက္ကယ်တန်းရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
သက္ကယ်တန်းရွာ (Thetkeitan)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၆၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
သရက်ပင်ရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
သရက်ပင်ရွာ (Thayetpin)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ကုက္ကိုဇီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၆၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုက္ကိုဇီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၅၃ ဦး၊ မ ၁၇၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်ချင်ရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နမ့်ဆော်တိုင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နမ့်ဆော်တိုင်ရွာ (Namhsawtaing)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၈၈ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆည်ကြီးစုရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
ဆည်ကြီးစုရွာ (Segyisu)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၉၉၄၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၃၀ ဦး၊ မ ၁၆၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၆၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂွေးကုန်းရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ဂွေးကုန်းရွာ (Gwaykone)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ငယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၈၇ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျောက်တောင်ရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ကျောက်တောင်ရွာ (Kyauktaung)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ ကျောက်တောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၇၀၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်တောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၄၉ ဦး၊ မ ၆၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၀၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ဆုမ်ဖေ့ရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
ဆုမ်ဖေ့ရွာ (Hsonhpayt)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မန်အန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၁၃၂ ဖြစ်သည်။
ကျောက်တောင်ရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မမြင်ရာသည် ဆေးသမား၊ မကြားရာသည် တရားသူကြီး
အနက်အဓိပ္ပာယ်
မမြင်အပ်သော ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းဟူ၍လည်း ဆေးသမားအဖို့ မရှိ၊ မကြားအပ်သော စကားဟူ၍လည်း တရားသူကြီးအဖို့ မရှိ။
အေဂျက်
အေဂျက် (Αἴας ၊ Ajax) သည် ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်။ ဟိုးမားရေးသည့် ဣလိရော့ ကဗျာရှည်တွင် အဓိကဇာတ်ကောင်အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။
မမြင်ရာသည် ဆေးသမား၊ မကြားရာသည် တရားသူကြီး
အခြားအသုံးအနှုန်း
မကြားဝံ့ ရှေ့နေ၊ မမြင်အပ် ဆေးဆရာ။
အေဂျက်
ကိုယ်ရေးအကျဉ်း
ဆလာမစ်ဘုရင် ဆိုင်ချရီယပ်၏ သမီး ပယ်ရီဘိုယာနှင့် အေဂျီနာဘုရင် အေးကပ်၏ သား တဲလမွန်တို့မှ မွေးသည်။ နောင်သော် အေဂျက်က ဆလာမစ်ဘုရင် ဖြစ်လာသည်။ အွိုင်းယပ်၏သား အေဂျက်နှင့် ကွာပြားစေရန် တဲလမွန်သား အေဂျက် (သို့) အေဂျက်ကြီးဟု ခေါ်ကြသည်။
မမြင်ရာသည် ဆေးသမား၊ မကြားရာသည် တရားသူကြီး
အခြားအသုံးအနှုန်း
မမြင်ဝံ့ ဆေးဆရာ၊ မကြားဝံ့ တရားရုံး။
အေဂျက်
ကိုယ်ရေးအကျဉ်း
မနုအဿ ချီရွန်က အတိုက်အခိုက် သင်ပေးသည်။ အလန့်အကြောက်ကင်းပြီး ခွန်အားကြီးကာ တိုက်စွမ်းခိုက်ဉာဏ် မြင့်ကြောင်း စာပေတို့၌ ဖော်ပြခံရသည်။
ထရိုဂျန်စစ်ပွဲ
အက်ဂါမမ်မွန်ဘက်တွင် အာခိလိအား ဖယ်ပြီးလျှင် အေဂျက်နှင့် အိုဒစ်ဆီယပ်သည် နာမည်အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ တကြိမ်သော် ဟက်တာနှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့၍ စီးချင်းထိုးရာ တနေကုန်သော်လည်း အဖြေမပေါ်။ လူလုံးမကွဲသည့်နောက် သရေသတ်မှတ်ကာ ပြန်ကြသည်။ အေဂျက်က ဟက်တာကို ခရမ်းရောင်ခါးစည်းကြိုး လက်ဆောင်ပေးသည်။ ဟက်တာက ဓားမြမြတလက် ပေးသည်။
ပက်ထရိုကလပ် သေပြီးနောက် ဟက်တာက အလောင်းကို သယ်သွားမည် ပြုသည်။ မီနယ်လော့အကူအညီနှင့် ဟက်တာကိုတားကာ အလောင်းကိုလုပြီး ရထားနှင့် ပြန်သယ်လာသည်။ သို့သော်လည်း အာခိလိ၏ ချပ်ဝတ်တို့ကို ထရိုဂျန်တို့ ချွတ်ယူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဘဝနိဂုံး
အာခိလိသေသော် အေဂျက်နှင့် အိုဒစ်ဆီယပ်တို့က ထရိုဂျန်တို့ကို တိုက်ကာ အာခိလိအလောင်းကို ယူပြီး သူ့ရဲဘော် ပက်ထရိုကလပ်နှင့် ယှဉ်၍ မြုပ်ပေးသည်။ ဟက်ဖေးစတပ်၏ အာခိလိအတွက် ချပ်ဝတ်မှာ အေဂျက်တို့နှစ်ယောက်ကို သွေးကွဲစေသည်။ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတို့ စုရုံး ဆုံးဖြတ်ကြရာ အိုဒစ်ဆီယပ်က ရသည်။ မိမိမှာ အိုဒစ်ဆီယပ်လောက် မရဲမစွမ်းဟု ခံစားရသဖြင့် စိတ်ထိခိုက်ကာ ဟက်တာပေးသည့်ဓားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်သည်။
ကဏ္ဍ:ဂရိ ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်းများ
ကွိတခေရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ကွိတခေရွာ(Kwitakhay)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ သာကထကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာကထကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၆၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၃၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ချီးယူးရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ချီးယူးရွာ (Cheeyu)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၇၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ငါးဟေ့ (ဟောင်း)ရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
ငါးဟေ့ (ဟောင်း)ရွာ (Ngarhayt (Haung))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ပန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ပန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၁၀ ဦး၊ မ ၁၉၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကျီးပင်သာရွာ၊ သဲအင်း
ကျီးပင်သာရွာ (Kyeepinthar)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ စဉ့်ကူးမြို့နယ်၊ သဲအင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၂၁၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဲအင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၂၇ ဦး၊ မ ၁၁၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၂၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စဉ့်ကူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
၂၀၁၈ ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား
၂၀၁၈ ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို ၂၀၁၈ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၄ ရက်နေ့ ညနေ ၃:၃၀ တွင် မော်စကိုမြို့ရှိ လူဇနီကီဘောလုံးကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ အဖွင့်ပွဲစဉ်အဖြစ် ကန်ကြမည့် ရုရှားနှင့်ဆော်ဒီအာရေဗျတို့ပွဲ မတိုင်မီ ၁:၃၀ အလိုက ကျင်းပခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
နဘက်ငယ်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
နဘက်ငယ်ရွာ (Nabetnge)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ငယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၈၆ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေကျင်ရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
ရွှေကျင်ရွာ (Shwekyin)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ငယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၇၁၉၂ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပဋ္ဋိပုပ္ဖိယ
အရှင်ပဋ္ဋိပုပ္ဖိယထေရ်   သည်  မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက်
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ပဋ္ဋိပုပ္ဖိယထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
ဝိကာလဘောဇနသိက္ခာပုဒ်
အမှု—နေလွဲအခါ စားသောက်ကြမှု။
အမှုသည်—သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းကလေးများ။
ပွဲကြည့်သွားခြင်း
ရာဇဂြိုဟ်မြို့ဝယ် တောင်နှင့်စပ်၍ မြတ်သောကြီးကျယ်သော ပွဲသဘင် ရှိ၏။ ထိုတောင်ပွဲသည် ယခုကာလ တောင်ပြုံးပွဲစသည်ကဲ့သို့စည်ကားလှ၏၊ သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းကလေးတို့ကား (အသက် ၂၀ ပြည့်မှ ရဟန်းပြုရမည်ဟု မပညတ်မီက) ၇ နှစ်အယွယ်မှာပင် ရဟန်းပြုခဲ့ကြသော တကျိပ်ခုနစ်ယောက်သော ကစားဘော် ကစားဘက် ကလေးများတည်း၊ သူတို့သည် ပွဲမကြည့်ရဟု သိက္ခာပုဒ် မပညတ်ရသေးသောကြောင့် ထိုတောင်တော်ပွဲသို့ ပွဲကြည့်သွားကြလေသည်။ ပွဲသို့ရောက်သောအခါ ဆွေမျိုးများနှင့်တွေ့၍ ရေချိုးပေး နံ့သာလိမ်းပေးပြီးလျှင် ထမင်းလည်း ကျွေးကာ မုံ့ပဲသရည်စာကိုလည်း သူတို့လက်ထဲ၌ ထည့်ပေးလိုက်ကြလေသည်၊ သူတို့သည် ကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်ကြသည့်အခါ သူတို့အား တခါတခါ အနိုင်ကျင့်တတ်သော ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား ရော့, စားကြပါဉုး” ဟုပေး ရှာကြလေသည်၊ “သင်တို့ဘယ်ကရခဲ့သလဲ”ဟု မေးလျှင် ဆွေမျိုးများထံက ရခဲ့ကြောင်း, ဟိုမှာတုန်းကလဲ ထမင်းစားခဲ့ကြရကြောင်းကို ပြန်ပြောင်း ပြောပြသဖြင့်, ဆဗ္ဗဂ္ဂီတို့က “သင်တို့မွန်းလွဲမှ စားကြသလား”ဟု မေးရာ “ဟုတ်ပါကြောင်း”ဝန်ခံကြသဖြင့် ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချ၍ ရဟန်းများမှတဆင့် ဘုရား သိတော်မူရကား ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူရလေသည်။
သိက္ခာပုဒ်
ယော ပန ဘိက္ခု ဝိကာလေ ခါဒနီယံ ဝါ ဘောဇနီယံ ဝါ ခါဒေယျ ဝါ ဘုဉ္ဇေယျ ဝါ, ပါစိတ္တိယံ။
မြန်မာပြန်
အကြင်ရဟန်းသည် နေလွဲအခါ၌ ခဲဘွယ်ကိုသော်၎င်း ဘောဇဉ်ကိုသော်၎င်း ခဲမူလည်း ခဲအံ့၊ စားမူလည်းစားအံ့၊ ထိုရဟန်း ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။
နမ့်ကာလုံရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝိကာလဘောဇနသိက္ခာပုဒ်
မြန်မာပြန်
ဝိကာလ-အရုဏ်တက်သည်မှစ၍ မွန်းမတည့်မီအချိန်ကို ရဟန်းများ ဆွမ်းခဲဘွယ်ကို စားသောက်နိုင်ရာ “ကာလ”ဟုသတ်မှတ်ထား၏၊ ထိုကာလ ကုန်လျှင် “ဝိကာလ”ဟု ခေါ်၏၊ [ဝိ = ကင်းသော+ကာလ = စားသောက်ချိန်၊] ထို့ကြောင့် ဤသိက္ခာပုဒ်အရ မွန်းလွဲသည်မှစ၍ အရုဏ်မတက်ခင် ဘောဇဉ်ငါးပါးနှင့်တကွ မုံ့ အမျိုးမျိုး သစ်သီးအမျိုးမျိုးဟူသော ခဲဘွယ်များကို မစားကောင်း၊ ထိုဝိကာလအချိန်ဝယ် အနာရောဂါမရှိလျှင် မည်သည့် ဆေးကိုမျှ (အယုတ်သဖြင့် လျက်ဆားနှင့် ဆားရိုးရိုးကိုမျှ) မစားကောင်း၊ မလျက်ကောင်း၊ ဆာလောင်မွတ်သိပ်လျှင် ထန်းလျက်ရည် သကြားရည် သန့်ရှင်းစွာစစ်ထားသော မန်ကျည်းဖျော်ရည်စသည်ကား သောက်ကောင်း၍ မဆာဘဲသက်သက် သောက်ချင်ရုံမျှဖြင့်ကား မသောက်ကောင်း၊ ယခုကာလ “ညချင်းသုတ်”စသည်ကား သူနှင့်သင့်မြတ်သော ရောဂါမရှိလျှင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မစားအပ်၊ ရောဂါရှိလျှင် (လက်သုတ်မဟုတ်သော) ချင်းရိုးရိုးကို စားကောင်းပါ၊ လေရောဂါစသည်မရှိဘဲ ထန်းလျက်ခဲ ကြံသကာ သကြားမှုန့်တို့ကိုလည်း မစားကောင်း၊ သောက်လျှင်စားလျှင် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။
ညဉ့်စာ တားမြစ်ပုံ
ထို့နောက် အတော်ကြာသောအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤသို့ မိန့်တော်မူပြန်၏၊ “ဘိက္ခုတို့... ငါဘုရားသည် မွန်းမလွဲမီ နံနက်ပိုင်း တချိန်မှာသာ အစားအစာကို ဘုဉ်းပေးတော်မူသည်၊ ထိုသို့ နံနက်ပိုင်း တချိန်မှာသာ ဘုဉ်းပေး၍ နေ့လွှဲသောအခါ၌ မစားဘဲရှောင်နေခြင်းကြောင့် အနာရောဂါမရှိဘဲ အညောင်း အကိုက်လည်းမရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် အားအင်ပြည့်တာကို တွေ့ရသည်၊ အသင်ရဟန်းများလည်း နံနက်တချိန်သာ စားကြ၊ ထိုသို့ စားသဖြင့် အနာ ရောဂါလည်းနည်းပါး အညောင်းအကိုက်လည်း နည်းပါး၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အားအင်ပြည့်တာကို သိကြရလိမ့်မည်” ဤသို့မိန့်တော်မူ၍ ဤဝိကာလဘောဇနသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူလေသည်။
ထိုသို့ပညတ်တော်မူသောအခါ အချို့ရဟန်းတို့မှာ စိတ်မချမ်းသာဖြစ်ကြ၏၊ ဖြစ်ပုံကား “လူဝတ်ကြောင်တို့သည် နံနက်စာကို တော်သလိုစားကြ၍ ညစာကိုမှ တတ်နိုင်သမျှကောင်းမွန်အောင်စီစဉ်၍ စားကြသည်၊ ထိုသို့ အထူးတလည် ချက်ပြုတ်သော အစာကိုပင် လက်ဦးလက်ဖျားလှူတတ်ကြရာ ထိုညစာကို ဘုရားရှင် ပယ်မြစ်တော်မူပြန်ပြီ”ဟု တွေး၍ စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ကြလေသည်၊ ထိုသို့ဖြစ်ကြသော်လည်း ဘုရားရှင်အပေါ်၌ ချစ်ကြောက် ရိုသေသောအားဖြင့် အများပင်လိုက်နာကြ၏၊ ဘဒ္ဒါလိမည်သော မထေရ်တပါးကား (ရှေးကကျီးကန်းဘဝမှ လာသောကြောင့် ညစာမစားရလျှင် မနေနိုင် သလောက်ရှိရကား) ဘုရားရှင် ညစာတားမြစ်မှုကို အကြီး အကျယ် ကန့်ကွက်လေသေး၏။
သို့ရာတွင် ညစာစားစဉ်တုန်းက ညဆွမ်း လှည့်လည် ခံယူကြသော ရဟန်းတို့တွင် တချို့သည် ညဥ့်မှောင်မဲကြီး၌ ဆွမ်းခံလှည့်လည်စဉ် တံစီးအိုင်ထဲ၌ ကျသူကျ၊ ထိုတစီးအိုင်မှ စီးလာသောဗွက်ထဲ၌ ကျသူကျ၊ ဆူးပုံကို နင်းမိသူက နင်းမိ၊ အိပ်နေသော နွားမကို တက်နင်းမိသူကနင်းမိ၊ တချို့လည်း ယဇ်နတ်ပူဇော်ချင်သော ခိုးသူတို့ အဖမ်းခံရ၊ တချို့ကား မာတုဂါမက ဒီမှာဘဲ ညစာစားပြီး သူနှင့်အတူအိပ်ပါတော့”ဟုအဖိတ်ခံရ၊ ရဟန်းတပါး မှာတော့ ထမင်းချက်သော နေရာနား၌ မိုးမှောင်ကျခိုက် ဆွမ်းရပ်နေ့စဉ် မာတုဂါမက ခွက်ဆေးနေတုန်း ဗြုံးကနဲ လျှပ်လက်လိုက်ရာ မာတုဂါမလန့်ပြီး “အမယ်လေး တစ္ဆေကြီးပါတော့”ဟု အော်လေသော်... “ဟဲ့ဟဲ နှမ, တစ္ဆေမဟုတ်ပါဘူး၊ ဆွမ်းခံကိုယ်တော်ပါ”ဟု ပြောပါလျက် “ကိုယ်တော် အဖေ အမေတွေ သေကုန်လို့ ညမှောင်ကြီးထဲ ဆွမ်းခံရသလား” ဟု ကက်ကက်လန်အောင် ရန်တွေ့ခံရလေသည်။
ညစာစားမှုကြောင့် ဤကဲ့သို့တွေ့ကြုံရသော ဒုက္ခစုတို့ကို သူတခွန်း ငါတခွန်း ပြောကြဆိုကြ ဘုရားကို လျှောက်ကြသဖြင့် ဝိကာလဘောဇန သိက္ခာပုဒ်ကို ကန့်ကွက်ခဲ့သော အရှင်ဘဒ္ဒါလိလည်း အကြီးအကျယ် နောင်တရ၍ ဘုရားကို ဝန်ချကာ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကို လိုက်နာလေတော့သည်။ [မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ, ဘဒ္ဒါလိသုတ်နှင့် လဋုကိကောပမသုတ်၊]
ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်
ကာလိက
ယာမကာလိက
သတ္တာဟကာလိက
ယာဝဇီဝိက
UTC+00:30
UTC+00:30 ဆိုသည်မှာ UTC time offset ၏ +00:30 အချိန်တွင်ရှိသော အချိန်၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ UTC+00:30 ကို ဗြိတိသျှတော်ဝင်မိသားစုဝင်များမှ အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး ၎င်းစံတော်ချိန်ကို ဆန်ရင်းဟမ်စံတော်ချိန်ဟုခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် ၎င်းအား အသုံးပြုခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့သည်။
၎င်းစံတော်ချိန်ကို ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံတွင်လည်း ၁၈၉၄ ခုနှစ်တွင် ဗဟိုဥရောပစံတော်ချိန်အား ပြောင်းလဲခဲ့ချိန်မတိုင်မီအထိ အသုံးပြုခဲ့ကြသေးသည်။
လေလံမြောင်ရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
လေလံမြောင်ရွာ (Laylanmyaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၇၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ စကွေး(မရိုးခုံ)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၇၈ ဦး၊ မ ၂၈၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၁၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခက်လန်းရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ခက်လန်းရွာ (Khetlan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ခက်လန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၅၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခက်လန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၁၀ ဦး၊ မ ၁၅၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၉၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
နာကာရှဲတေးရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
နာကာရှဲတေးရွာ (Narkarsheatay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ဆော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၉၂ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းထွေရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
မိုင်းထွေရွာ (Monghtway)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၄၃၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်ဆော့ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၀၈ ဦး၊ မ ၃၀၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျော်နီရှီးဒဲ့
ဂျော်နီရှီးဒဲ့(jonishi rei),(上西怜)သည် ဂျပန်အိုင်ဒေါအမျိုးသမီးသီးသန့်အုပ်စုမှ NMB48အဖွဲ့ဝင်အဆိုတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည် ။ ဂျော်နီရှီးဒဲ့သည် ဂျပန်နိုင်ငံသား ရှင်းတိုးဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မွန်ကိုးရီးယားလူမျိုးဖြစ်ပြီး  မွေးချင်း​၄ယောက်အနက် တကိုယ်တော်အဆိုတော် ဂျော်နီရှီးကဲ့၏ အငယ်ဆုံးညီမငယ်ဖြစ်သည်။
အတ္ထုပ္ပတ္တိ
ဂျော်နီရှီးဒဲ့၏ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ ဂျပန်ဂီတ စာရေးဆရာ Intobesaမှ၂၀၁၅ မတ်လ ၈နေ့တွင် NMB48အဖွဲ့တွင် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် သူ၏အစ်မဖြစ်သူ တကိုယ်တော် အဆိုတော် ဂျော်နီရှီးကဲ့နှင့်အတူ အကြံပြုတိုက်တွန်းပေးခဲ့သည်။၂၀၁၆ ခုနှစ်အောက်တိုဘာ ၁၂ ရက်နေ့ NMB48၏ ၅ မျိုးဆက် အဖွဲ့ဝင် ဂျပန်အိုင်​ဒေါ၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုနောက်ဆုံးနေ့တွင် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းကိုအောင်မြင်ခဲ့ပြီး Team BIIရာထူး တိုးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။၂၀၁၆ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၁၈ ရက်နေ့ အိုဆာကာရဲတိုက် NMB48 6th Anniversary LIVEတွင် (大組閣တိုင့်စော့ကာ့ဂူ့) ဟုခေါ်သည့် အဖွဲ့ကိုပြန်လည် ဖွဲ့စည်းခြင်းကြောင့် သူသည် Team BII ၏ သီးသန့်သုတေသနပြု ကျောင်းသား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၂၀၁၇ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ပုံမှန် အသင်းဝင်များနှင့် Team Bllရာထူး ပါဝင်မှုအား“NMB48 ARENA TOUR 2017”အိုဆာကာရဲတိုက်၏ ဒုတိယနေ့ ဖျော်ဖြေရေးပွဲတွင် ကြေညာခဲ့သည်။ ၂၀၁၇ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် သူသည် NMB48 အဖွဲ့ ၁၇ ယောက်မြောက် "ワロタピーポーဝါးတိုးတာပီးပေါ်"တွင်  ခေါင်းဆောင်မင်းသမီးအဖြစ် ပထမဆုံးရွေးချယ်ခံရသူဖြစ်သည်။ ၂၀၁၉ခုနှစ် မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် Team Bllရာထူးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ၂၀၂၀ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် “集英社ရူးအေးသျှ”တွင် ဓာတ်ပုံအယ်လ်ဘမ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ် မေလ ၅ ရက်နေ့တွင် (白間美瑠 ရှီးဒါနာမီဒု) မှထုတ်လုပ်သည့် "大阪魂အိုဆာကဒါမရှီး၊  大阪魂အိုဆာကဒါမရှီး၊ 捨てたらあかんစတဲ့ကာရအာကန်း" FRONTIER ဖျော်ဖြေပွဲ၏ ပထမဆုံးနေ့တွင် သူမသည် ပုံမှန်စင်တာအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၁၂ ရက်တွင် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်ကူးစက်မှုအသစ်ကို ထုတ်ပြန်ကြေညာ‌မှုကြောင့်အလုပ်အာလုံးရပ်နားခဲ့ရပါသည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၀ ရက်နေ့တွင်၊ Team M 4th Stage ၏ "恋は突然やってくる ဂေါရီဘ့တော့ဂျူတင်ယားတဲ့ဂုဒု" ဖျော်ဖြေမှု (ညဖျော်ဖြေပွဲ) တွင် ဖျော်ဖြေမှု  အပွဲပေါင်း ၄၀၀ကို  အောင်မြင်စွာလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။  ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၈ ရက်နေ့တွင် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်ကူးစက်မှုအသစ် (ဒုတိယအကြိမ်) ထက်မံကြေငြာမှုကြောင့် အလုပ်အာလုံးထက်မံရပ်နားခဲ့ရပါသည်။
ငါးဟေ့ (သစ်)ရွာ၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်
ငါးဟေ့ (သစ်)ရွာ (Ngarhayt (Thit))သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်၊ နမ့်ပန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၅၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နမ့်ပန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၁၀ ဦး၊ မ ၁၉၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၉၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းဖြတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တဆယ်ကျဲရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
တဆယ်ကျဲရွာ (Tasekye)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ငယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၈၈ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မိုင်းတုံရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
မိုင်းတုံရွာ (Maington)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ကျိုက်စကော (အနောက်)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၄၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျိုက်စကော (အနောက်)ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၈၇ ဦး၊ မ ၃၈၄၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆာကေး
ဆာကေး (အင်္ဂလိပ် Sake ဂျပန်။ 酒) ကို ဂျပန်ဆန်အရက်ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး ဖွဲနုပြောင်အောင် ပေါလစ်တင်ထားသော ဆန်အား ကစော်ဖောက်ခြင်းမှ ရရှိသော အရက်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ဝိုင်အရက်နှင့် မတူသော အချက်မှာ ဝိုင်အရက်သည် သစ်သီးတွင် သဘာဝအတိုင်း ပါဝင် သော သကြားအား ကစော်ဖောက်ခြင်းမှ ရရှိပြီး ဆာကေးအရက်မှာမူ ဘီယာကဲ့သို့ ချက်လုပ်ခြင်းမှ ရသည်။ ကစီဓာတ်များအား သကြားအဖြစ်ပြောင်းလဲ၍ ထိုမှတဆင့် ကစော်ဖောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆာကေးအရက်ချက်ခြင်းနှင့် ဘီယာချက်ခြင်းတို့ ကြား ကွာခြားချက်မှာ ဘီယာချက်လုပ်ရာတွင် ကစီဓာတ်ကို ပထမအဆင့်တွင် သကြားအဖြစ်ပြောင်းလဲ၍ ဒုတိယအဆင့်တွင် သကြားမှ အရက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသည်။ ဆာကေးမှာမူ အခြားသော ဆန်အရက်များကဲ့သို့ပင် ကစီဓာတ်မှ အရက်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းအား တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်းတွင် ပြုလုပ်သည်။ ထို့အပြင် ဆာကေး၊ ဝိုင်နှင့် ဘီယာတို့တွင် အရက်ပါဝင်မှု အချိုးအစား ကွာခြားသည်။ ဝိုင်များတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် အရက် ၉% မှ ၁၆% ပါဝင်လေ့ရှိပြီး ဘီယာအများစုတွင်မူ အရက် ၃% မှ ၉% အထိပါဝင်ကာ ဆာကေးတွင်မူ အရက် ၁၈% မှ ၂၀%အထိ ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ (သို့သော်လည်း အမြဲလိုလိုပင် ပုလင်းမသွတ်မီ ၁၅% အထိ ရေရောခြင်းဖြင့် ဆာကေး၏ အရက်ပါဝင်မှုကို လျှော့ချကြသည်။
ဖအောင်ရွာ၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်
ဖအောင်ရွာ(Hpaaung)သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ သာကထကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၇၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာကထကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၂၆၅ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၁၃၆၂ ဦး နေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်တောရွာ၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်
တောင်တောရွာ (Taungtaw)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ တန့်ဆည်မြို့နယ်၊ နဘက်ငယ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၂၇၈၉ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တန့်ဆည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ