cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
လီဂျင်ဝတ်
လီဂျင်ဝတ် (李陣郁)(၁၆ စက်တင်ဘာ ၁၉၈၁ မွေး) သည် တောင်ကိုရီးယားသရုပ်ဆောင်တဦးဖြစ်ပြီး၊ အချစ်ဇာတ်လမ်းတွဲ ဖန်နန်းတော်(၂၀၀၈)၊ အချိန်ခရီးသွားဇာတ်လမ်းတွဲ အမွေးတိုင်ကိုးချောင်း(၂၀၁၃)၊ အချစ်ဇာတ်လမ်းတွဲ ငါတို့မချစ်ကြတဲ့အချိန်(၂၀၁၅)တို့၌ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်၊ ဒေါ်ဘွားဘွား(၂၀၁၄)၌ အရံအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် လူသိများသည်။ အီဂျီနုခ်(이진욱)ဟုလည်း ဖတ်နိုင်သည်။
အနုပညာခရီး
သရုပ်ဆောင်နောက် လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်စဉ်က လီဂျင်ဝတ်သည် ချုံဂျုတက္ကသိုလ်၌ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာအင်ဂျင်နီယာပညာရပ်ကို သင်ယူနေခဲ့သည်မှ ထွက်လိုက်လေသည်။ ၂၀၀၃ ၌ ပန်နာဆိုနစ်အတွက် ပရင့်မော်ဒယ် အဖြစ် သူ၏ဖျော်ဖြေရေးဘဝကို စခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဟာဂျင်ဟို ရိုက်ကူးသော ၂၀၀၄ ကားတိုတပုဒ်ဖြစ်သည့် ငါ့ရဲ့ယောက်ျားလေးသူငယ်ချင်းအသစ်၌ ပွဲဦးထွက် သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်သဘောကောင်းသော စတော်ကာအဖြစ် အချစ်ကအထီးကျန်၊ ဘေ့စ်ဘောကစားသမားအဖြစ် ထပ်ပြုံးလိုက်ဦး၊ သီးသန့်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖြစ် တနေ့သော်၊ အင်ချွန်းလေဆိပ်ဝန်ထမ်းအဖြစ် လေကြောင်းမြို့တော်၊ ပလတ်စတစ်ဆာဂျင်တဦးအဖြစ် မပြီးမီနှင့်ပြီးနောက်၊ သမ္မတသားအဖြစ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရန်သူစသော ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများ၌ ဆက်တိုက်သရုပ်ဆောင်ရသည်။
၎င်းနောက် လီသည် ၆ မေ ၂၀၀၉ မှ ၇ မတ် ၂၀၁၁ ထိ အမျိုးသားကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနလက်အောက်ရှိ ကာကွယ်ရေးမီဒီယာအေဂျင်စီ၌ နှစ်နှစ် စစ်မှုထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။   မြောက်ကိုရီးယားအေးဂျင့်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားသော စပိုင်မြောင်ဝူဇာတ်ကားဖြင့် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် လီသရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များမှာ ငါလိုတဲ့သံယောဇဉ် ၂၀၁၂၊ အကောင်းဆုံးလုပ်ကွက်ရသည့် အချိန်ခရီးသွားဇာတ်လမ်းတွဲ အမွေးတိုင်ကိုးချောင်း၊ ဇာတ်ရံအဖြစ် ပါခဲ့သည့် ရုပ်ရှင် ဒေါ်ဘွားဘွား၊ အကြီးအကျယ်လုပ်ကွက်ရသည့် ပြင်သစ်အက်ရှင်ကား ပွိုင့်ဘလန့်ကို ပြန်ရိုက်ထားသော တားဂက်တို့ ဖြစ်လေသည်။
ဂျိုဆွန်ခေတ်အိမ်ရှေ့စံ ဆိုဟျောအဖြစ် ပါဝင်သည့် သူရဲကောင်းသုံးယောက်၌ အမွေးတိုင်ကိုးချောင်းစာရေးဆရာနှင့် ဒါရိုက်တာတို့နှင့် ပြန်တွဲမိသည်။ ၂၀၁၅ ၌ ရုပ်ရှင်နှစ်ကား၌ သရုပ်ဆောင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကိုယ်တွင်းအလှနှင့် ထိုင်ဝမ်ဇာတ်လမ်းတွဲ အချိန်တိုင်းမင်းနဲ့ကို ပြန်ရိုက်သော အချိန်ဘက်ပြောင်းသူတို့ ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ရေး
၂၀၁၄ မေ၌ မင်းသမီး ဂုံဟျိုဂျင်နဲ့ တွဲပြန်ပြီး၊ မတူညီသောအကြောင်းများကြောင့် လအနည်းငယ်အကြာ၌ ပြတ်သွားပြန်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်ကိုရီးယား အမျိုးသား ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ
ပထမပါဋိဒေသနီယသိက္ခာပုဒ်
ပထမပါဋိဒေသနီယသိက္ခာပုဒ်
အမှုသည်—ရဟန်းတပါး။
အမှု—ဘိက္ခုနီ၏ လက်မှ ဆွမ်းကို ခံယူစားသောက်မှု။
ဘိက္ခုနှင့် ဘိက္ခုနီ
ဘိက္ခုနီ တယောက်သည် သာဝတ္ထိ မြို့၌ ဆွမ်းခံ၍ ပြန်လာသောအခါ မြို့တွင်းမှာပင် ရဟန်းတပါးကိုမြင်၍ “အရှင်ဘုရား တပည့်တော်မရဲ့ ဆွမ်းကို ခံယူပါ”ဟု လျှောက်လေသည်၊ ထိုရဟန်းသည် “ကောင်းသားဘဲ” ဟု ပြော၍ဆွမ်း အားလုံးကို ယူလိုက်လေ၏၊ နောက်ထပ် ဆွမ်းခံချိန်မရှိတော့သဖြင့် ဘိက္ခုနီမှာ ထိုနေ့အဘို့ ဆွမ်းငတ်လေတော့၏။
နောက်တရက်၌လည်း ထို့အတူပင် ထိုရဟန်းကို မြင်၍ မိမိခံယူလာသော ဆွမ်းကို တဆင့်ခံယူဘို့ရန် လျှောက်ပြန်ရာ ထိုရဟန်းက အားလုံးကိုပင် ယူလိုက်ပြန်သဖြင့် ဒုတိယနေ့မှာလည်း ဆွမ်းငတ်ပြန်၏။ တတိယနေ့၌လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် (အလိုက် မသိတတ်သော ရဟန်းကြောင့်) ဆွမ်းငတ်ရပြန်လေသည်။
စတုတ္ထနေ့၌ကား ၃-ရက်လုံးလုံးဆွမ်းမစားရရှာသော ထိုဘိက္ခုနီသည် ရထားစုံသွားနေသော ပြလမ်းမ၌ တုန်တုန်ရီရီနှင့်သွားနေစဉ် ရထားစီး၍ လာသော သူဌေးတဦးက “အရှင်မ... ဖယ်ပါ”ဟု လျှောက်၍ လမ်းဖယ် လိုက်စဉ် လဲသွားတော့၏၊ စိတ်သဘောကောင်းသော သူဌေးသည် ရထားမှ ဆင်းလာ၍ တောင်းပန်ရှာ၏, ဘိက္ခုနီလည်း “ရထားကို လမ်းဖယ်ရလို့ လဲတာမဟုတ်ပါ။ နဂိုကပင် အားနဲနေလို့ပါ”ဟု ပြန်ပြော၏။ “ဘာပြုလို့ အားနေရပါတုန်း”ဟု ထပ်၍မေးရာ “ရဟန်းတပါးက သူလှူသောဆွမ်းကို အကုန်လုံး ခံယူသောကြောင့် ၃-ရက်လုံးလုံး ဆွမ်းမစားခဲ့ရကြောင်း ပြောပြလေသည်။
ထိုအခါ သူဌေးသည် ဘိက္ခုနီကို အိမ်သို့ ပင့်၍ ဆွမ်းကျွေးပြီးလျှင် နဂိုကမှ လာဘ်လာဘ အရနည်းသော ဘိက္ခုနီရဲ့ဆွမ်းကို ရဟန်း ယောက်ျားဖြစ်သူက အလိုက်မသိ အကုန်လုံး ခံယူရသတဲ့လား”ဟု နီးစပ်ရာ ပြောပြ၍ ရှုံ့ချကဲ့ရဲ့လေသည်၊ ထိုစကားကို ရဟန်းတော်များ အဆင့်ဆင့် ကြား၍ ဘုရားရှင်အား လျှောက်သောအခါ ထိုရဟန်းကို ခေါ်တော်မူ၍ ဘိက္ခုနီနှင့် ဆွေမျိုးတော်-မတော်ကို စစ်ဆေးတော်မူရာ ဆွေမျိုးမတော်ကြောင်း သိတော်မူ၍-
“မောဃပုရိသ—ဆွေမျိုးမတော်သော ဘိက္ခုနီနှင့် သင့်လျော်သော အရာ မသင့်လျော်သောအရာ, သူ့မှာရှိသော အရာ-မရှိသော အရာကို ဆွေမျိုးမတော်သော ရဟန်းက မသိနိုင်၊ သင်မို့လို့ ဆွေမျိုးမတော်သော ဘိက္ခုနီ၏ လက်က ဆွမ်းကို ခံယူရက်ပလေ၊ သင်လုပ်ပုံဟာ မကြည်ညိုသေး သူတို့၏ ကြည်ညိုစရာလည်းမဟုတ်၊ ကြည်ညိုပြီးသူတို့ သဒ္ဓါတရားတိုးစရာ လည်းမဟုတ်၊ စင်စစ်မှာ မကြည်ညိုသေးသူတို့ မကြည်ညိုစရာနှင့် ကြည်ညိုပြီးသော ပုထုဇဉ်တချို့၏ အကြည်ညိုပျက်စရာသာ ဖြစ်သည်”...ဟု ကဲ့ရဲ့တော်မူပြီးကာ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူရလေသည်။
သိက္ခာပုဒ်
ယော ပန ဘိက္ခု အညာတိကာယ ဘိက္ခုနိယာ အန္တရဃရံ ပဝိဋ္ဌာယ ဟတ္ထတော ခါဒနီယံ ဝါ ဘောဇနီယံ ဝါ သဟတ္ထာ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ ခါဒေယျ ဝါ ဘုဉ္ဇေယျ ဝါ, ပဋိဒေသေတဗ္ဗံ တေန ဘိက္ခုနာ ‘‘ဂါရယှံ, အာဝုသော, ဓမ္မံ အာပဇ္ဇိံ အသပ္ပါယံ ပါဋိဒေသနီယံ, တံ ပဋိဒေသေမီ’’တိ။
မြန်မာပြန်
အကြင်ရဟန်းသည် ရွာတွင်းသို့ဝင်ပြီးသော ဆွေမျိုး မတော်သော ရဟန်းမ၏ လက်မှ ခဲဘွယ်ကိုဖြစ်စေ ဘောဇဉ်ကိုဖြစ်စေ မိမိလက်ဖြင့်ခံယူ၍ ခဲမူလည်းခဲအံ့ စားမူလည်းစားအံ့၊ ထိုရဟန်းသည် “ဂါရယှံ အာဝုသော ဓမ္မံ အာပဇ္ဇိံ အသပ္ပါယံ ပါဋိဒေသနီယံ တံ ပဋိဒေသေမိ”ဟု ဆို၍ သီးခြားဒေသနာ ပြောရမည်။
စံပြရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
စံပြရွာ (Sanpya)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၂၂၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၈၅ ဦး၊ မ ၁၉၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ပဌမ အာဃာတပဋိဝိနယသုတ်
ပဌမ အာဃာတပဋိဝိနယသုတ် သည် မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပဌမ အာဃာတပဋိဝိနယသုတ်
ရဟန်းတို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း 'အာဃာတ' ကို ပယ်ဖျောက်ကြောင်း တရားတို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း၊ ရဟန်းအား အာဃာတဖြစ်ပေါ်ရာ အာရုံ၌ (ဤတရားငါးမျိုးဖြင့်) အာဃာတကို အချင်းခပ်သိမ်းပယ်ဖျောက်ရမည်။
အဘယ်ငါးမျိုးတို့နည်းဟူမူ-
ရဟန်းတို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာရာ ပုဂ္ဂိုလ်၌ ချစ်ခြင်း 'မေတ္တာ' ကို ပွားများရမည်၊ ဤသို့ အားဖြင့်ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ရမည်။
ရဟန်းတို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာရာ ပုဂ္ဂိုလ်၌ သနားခြင်း 'ကရုဏာ' ကို ပွားများရမည်၊ ဤသို့အားဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ရမည်။
ရဟန်းတို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာရာ ပုဂ္ဂိုလ်၌ လျစ်လျူရှုခြင်း 'ဥပေက္ခာ' ကို ပွားများရမည်၊ ဤသို့အားဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ရမည်။
ရဟန်းတို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာရာ ပုဂ္ဂိုလ်၌ သတိမထားခြင်း နှလုံးမသွင်းခြင်းသို့ ရောက်စေရမည်၊ ဤသို့အားဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ရမည်။
ရဟန်းတို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာရာ ပုဂ္ဂိုလ်၌ ကံသာလျှင် မိမိဥစ္စာရှိသော အဖြစ်ကို ဆောက်တည်ရမည်။
“ဤအသျှင်သည် ကံသာလျှင် မိမိဥစ္စာရှိ၏၊ ကံ၏ အမွေခံဖြစ်၏၊ ကံသာလျှင် အကြောင်းရှိ၏၊ ကံသာလျှင် အဆွေအမျိုးရှိ၏၊ ကံသာလျှင် လဲလျောင်းရာရှိ၏၊ (မိမိ) ပြုလုပ်မည့် ကောင်းသော ကံ,မကောင်းသော ကံသာလျှင် အမွေခံ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်”ဟု (ဆောက်တည်ရမည်)။
ဤသို့အားဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ရမည်။
လေးထပ်ကျောင်းတော်
လေးထပ်ကြီးကျောင်း သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ အင်းဝမြို့ဟောင်းတွင် တည်ရှိသည်။ လေးထပ်ကြီးကျောင်းသည် မန္တလေးမြို့တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေသော သကျမုနိ(ခေါ်) စကြာသီဟ ဘုရားကြီး မူလသီတင်းသုံးခဲ့ရာ နေရာဟောင်းဖြစ်သည်။ မူလလေးထပ်ကျောင်းဆောင်ကြီးကို ခရစ်နှစ် ၁၆၀၁-ခုနှစ်တွင် ဒုတိယအင်းဝခေတ် စတည်ထောင်သူ ညောင်ရမ်းမင်းတရားကြီးက တည်ဆောက်လှူဒါန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပင်းတလဲမင်းလက်ထက် ခရစ်နှစ် ၁၆၅၈-ခုနှစ်တွင် ညောင်ရမ်းမှုကောင်းမှု မူလလေးထပ်ကျောင်းဆောင်ကြီးသည် မီးလောင်ပျက်စီးခဲ့ရသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ် ဘကြီးတော်ဘုရားလက်ထက် သက္ကရာဇ် ၁၁၈၈-ခု (ခရစ်နှစ် ၁၈၂၇ခု)တွင် မဟာသကျမုနိဘုရားကြီးကို သွန်းလုပ်ခဲ့သည်။ သကျမုနိရုပ်ပွားတော်ကြီးသည် ရွှေစင်၊ ငွေစင်၊ ကြေးစင်၊ သံ၊ သလွဲများနှင့် ရောစပ်သွန်းလုပ်ထားကာ ၁၆၁၁၀ ပိဿာ အလေးချိန်ရှိသော ပဉ္စလောဟာရုပ်ပွားတော်ကြီးဖြစ်သည်။ ဘကြီးတော်သည် ရုပ်ပွားတော်ကြီး သီတင်းသုံးဖို့ရာ အုတ်ပြာသာဒ်ကြီးကို ယခင်လေးထပ်ကျောင်းကြီးနေရာဟောင်းမှာပင် တည်ဆောက် လှူဒါန်းခဲ့သည်။ လေးထပ်ကျောင်းကြီးဟု အမည်တွင်သည်။ ခရစ်နှစ် ၁၈၃၅-ခုနှစ်တွင် အစစပြီးစီး၍ ရေစက်ချလှူဒါန်းတော်မူခဲ့သည်။ ရုပ်ပွားတော်ကြီး၏ သက်တမ်းသည် နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ကျော်ခဲ့ပြီဖြစ်သလို လေးထပ်ကျောင်းကြီး၏ သက်တမ်းသည်လည်း အလားတူ အနှစ် ၁၈၀ ကျော်နေပြီဖြစ်သည်။ သက္ကရာဇ် ၁၂၀၀-ပြည့် (ခရစ်နှစ်-၁၈၃၈ခု) တွင် ငလျင်ဒဏ်ကြောင့် ကျောင်းဆောင်ကြီး ယိုယွင်းပျက်စီးခဲ့ရသည့်အတွက် ပုဂံမင်းလက်ထက် ခရစ်နှစ် ၁၈၄၇ ခုတွင် အမရပူရနေပြည်တော် တောင်သမန်ကန်အနီး ပုထိုးတော်ကြီး တောင်ဘက်ရှိ မဟာဝေယန်ဘုံသာပြာသာဒ်ကြီးသို့ ပြောင်းရွှေ့ပူဇော်ခဲ့သည်။ သီပေါမင်း လက်ထက် ၁၈၅၅-ခုနှစ်ရောက်သောအခါ ခမည်းတော်မင်းတုန်းမင်း၏ အိမ်တော်ရာဟောင်းဖြစ်ခဲ့သော အခုလက်ရှိ ဆင်းတုတော်ကြီးသီတင်းစံပါယ်တော်မူရာနေရာသို့ ထပ်မံပြောင်းရွှေ့ပူဇော်ခဲ့သည်။ ငလျင်ဒဏ်ကြောင့် လဲပြိုခဲ့ရသော အင်းဝမြို့ဟောင်းမှ လေးထပ်ကျောင်းကြီးမှာ ယနေ့တိုင်ကျန်ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။
ပုလိပ်ကွင်းရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ပုလိပ်ကွင်းရွာ (Paleikkwin)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ပျဉ်ပုံလေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၃၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပျဉ်ပုံလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၆၂၂ ဦး၊ မ ၁၇၅၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆိုက်ကား
ဆိုက်ကား (သို့) ဆိုက်ကားပုံစံရှိယာဉ် (cycle rickshaw or trishaw) သည် ဒေသတွင်း အသေးစား ပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်ငယ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ စက်ဘီး (သို့) စက်ဘီးပုံစံရှိယာဉ်ကို နံဘေးမှ (သို့) နောက်မှ ခရီးသည် လိုက်ပါနိုင်ရန် ဘီးတစ်ဘီးပါသော ဘေးတွဲ (သို့) ဘီးနှစ်ဘီးပါသော နောက်တွဲတစ်ခုကို ကပ်လျှက်တပ်ဆင်ထားသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဘေးတွဲဖြင့်သာ ပြုလုပ်မောင်းနှင့်ကြသော (စက်ဘီး)ယာဉ်ကို ဆိုက်ကား အဖြစ် ပုံမှန်အားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ နိုင်ငံတကာတွင် ထိုကဲ့သို့ ပုံစံရှိသော ယာဉ်မျိုးကို အမည်အများအပြားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ရှေးယခင်က လူဖြင့်ဆွဲသော လန်ခြားများနှင့်ကွာခြား၍ ဘီးသုံးဘီးပုံစံရှိယာဉ်များသည် လူ၏အားကို အသုံးပြုမောင်းနှင်၍ ရွေ့လျားစေသည်။ အခြားသုံးဘီးယာဉ်ပုံစံတစ်ခုမှာ စက်တပ်ယာဉ်ပုံစံဖြစ်သည်။
ခရီးသည်တင်ရန် ရည်ရွယ်ပြုလုပ်ထားသော သုံးဘီးပါစက်ဘီး (tricycle) တစ်မျိုးလည်းရှိ၍ ငှားရမ်းသုံးစွဲကြသည်များလည်းရှိသည်။
အကျဉ်းဖော်ပြချက်
ဆိုက်ကား (သို့) ထိုပုံစံရှိသောယာဉ်ကို ၁၈၈၀ပြည့်နှစ်များတွင် ပထမဆုံးစတင်ပြုလုပ်ခဲ့ကြကာ ၁၉၂၉ တွင် စင်္ကာပူ၌ စတင်၍ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ခြောက်နှစ်ခန့်အကြာတွင် လူဆွဲ လန်ခြားများထက် အရေအတွက်များပြားလာခဲ့သည်။ ၁၉၅၀ခန့်တွင် ဆိုက်ကားပုံစံယာဉ်များကို တောင်အာရှ၊ အရှေ့တောင်အာရှတခွင်တွင် တွေ့မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၀ နှောင်းပိုင်းကာလများတွင်ကမ္ဘာတဝှမ်းလုံး၌ ဆိုက်ကားအရေအတွက် လေးသန်းခန့်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။
ဤယာဉ်မျိုးကို ပုံမှန်အားဖြင့် မောင်နှင်းသူ၏ ခြေထောက်အသုံးပြု၍ ခြေမောင်းတံများကို လည်ပတ်စေ၍ မောင်းနှင်သည်။ အချို့သောယာဉ်များတွင် စက်တပ်ဆင်၍လည်း လူသက်သာစေရန် မောင်းနှင်ကြသည်။
ဤပုံစံရှိယာဉ်သည် များသောအားဖြင့် ဘီးသုံးဘီးဖြင့် ဖြစ်သော်လည်း လေးဘီးရှိသော ယာဉ်ပုံစံ (quadracycle) လည်းရှိသည်။ စက်ဘီးအချို့ကို နောက်တွဲယာဉ်အသေးတစ်ခုတပ်ဆင်ကာ မောင်းနှင်သောယာဉ်ကို bicycle trailer ဟူ၍ခေါ်ဝေါ်ကာ ဆိုက်ကားပုံစံရှိယာဉ်အမျိုးအစားတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ အချို့သော ဆိုက်ကားပုံစံယာဉ်များ၌ လျှပ်စစ် (သို့) ဓာတ်ငွေ့သုံးမော်တာများလည်း တပ်ဆင်အသုံးပြုကြသည်။
ကလင်ကော့လူမျိုး
ကလင်ကော့(လူရှေ)တို့သည် မွန်ဂိုလီးယားမှ တိဘက်၊ ထိုမှ အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ လူရှိုင်းတောင်တန်းများသို့ ရောက်ရှိလာသည်ဟု ဆိုသည်။ လူရှိုင်းတောင်တန်းများမှ ချင်းတောင်ဘက်သို့လည်းကောင်း၊ ချင်းတွင်းမြစ်တစ်လျှောက် ကလေးမြို့ဘက်သို့၎င်း ပလက်ဝနယ်ဘက်သို့လည်းကောင်း ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဆိုက်ကား
ခရီးသည်တင်သည့်ပုံစံ
မောင်းသူ၊ ခရီးသည်တင်သည့် အနေအထားမှာ အမျိုးမျိုးရှိ၏။ ယေဘူယျအားဖြင့် အချို့နိုင်ငံများတွင် မောင်းသူသည် ခရီးသည်များ၏ အရှေ့တွင်ထိုင်၍ မောင်းနှင်သည်။ အချို့သောပုံစံများ၌ မောင်းသူက အနောက်ပိုင်းမှ မောင်းနှင်သည်လည်းရှိသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အသုံးပြုသော ပုံစံမှာဘေးတွဲဖြစ်သောကြောင့် မောင်းသူသည် ခရီးတင်ခုံ၏ ဘေးတွင်ထိုင်၍ မောင်းနှင်သည်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၊ အိန္ဒိယ၊ တရုတ်စသော အာရှတိုင်းပြည်များတွင် ခရီးသည်တင်ခုံသည် မောင်းသူ၏ နောက်တွင်တည်ရှိသည်။ ဖိလစ်ပိုင်၌ မြန်မာနိုင်ငံကဲ့သို့ ဘေးတွဲ (side car)ပုံစံဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူစွာ စင်္ကာပူရှိ ဆိုက်ကားသည်လည်း မြန်မာတို့ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။
ကလင်ကော့လူမျိုး
ပလက်ဝနယ်တွင် ကလင်ကော့ (လူရှေ)တို့သည် မယာတို့နှင့် ရောနှောနေထိုင်ကြရာ ဘာသာစကားနှင့် နေထိုင်ပုံများတွင် များစွာတူညီကြသည့်အလျောက် အချင်းချင်း လက်ဆက်မှုများပင် ရှိလေသည်။ မယာတို့က မော်ကျေစာဟူ၍လည်းကောင်း၊ တလိုက်ကို့ ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်သည်။
ဆိုက်ကား
ခေတ်အခြေအနေ
၁၃၀၀ ပြည့် အရေးတော်ပုံ အမျိုးသားလွတ်လပ်ရေး အုံကြွလှုပ်ရှားမှုကြီး မန္တလေးမြို့၌ ဖြစ်ပွားသောအခါ မြို့တွင်း၌သွားလာရန် မြင်းတပ်ရထားလုံးနှင့် ဓာတ်ရထားနှစ်မျိုးသာရှိခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မြို့တွင် လန်ခြားအသုံးပြု၍ သွားလာကြသည်။ ထိုအရေးတော်ပုံ၌ အမျိုးသားစီးပွားရေးသည် မြန်မာအမျိုးသားများ၏ လက်ထဲ၌သာ ရှိရမည် ဆိုသော မူတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သွေးစုပ်ခြယ်လှယ်နေသည့် နိုင်ငံခြားသားပိုင် လုပ်ငန်းတွေအပေါ် စီးပွားရေး စစ်မျက်နှာတစ်ခုကို မြန်မာအမျိုးသားများက ဖွင့်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းကာလတွင် စက်အားမပါ ၊ လောင်စာဆီမလို ၊ လူအားဖြင့်လှုပ်ရှားမောင်းနှင်သော ဆိုက်ကားယာဉ်ငယ်တစ်မျိုး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဆိုက်ကားသည် စက်ဘီးကိုအခြေခံထား၍ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထိုခေတ်ကာလများ၌  အကောင်းဆုံးစက်ဘီး ရလေး (Raleigh bicycle) စပါယ်ရှယ်သည် တစ်စီး (၁၂၅) ကျပ်သာ တန်ဖိုးရှိ၏။ ဟာကြူလီတံဆိပ် စက်ဘီး၏တန်ဖိုးမှာ  ၅၀ကျပ် မှ ၇၀ကျပ်အထိဖြစ်သည်။
ကလင်ကော့လူမျိုး
ကလင်ကော့လူမျိုးများသည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ကလေးမြို့နယ်ရှိ ဘာဟန်းကျေးရွာအပါအဝင် ကျေးရွာ ၁၄ ရွာခန့်တွင် နေထိုင်ကြသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ချင်းလူမျိုးစု
ဆိုက်ကား
ဆိုက်ကားဖြစ်လာခြင်း
(၁၉၃၈)တွင် စက်ဘီးအဟောင်းတစ်စီးကို ညောင်ပင်ဈေးက ကားဘော်ဒီဆရာ ဆရာညိုက ဆိုက်ကား(side car)ဆိုသော ဘေးတွဲ တပ်ဆင်ခဲ့သည်။ တပ်ဆင်ခမှာ ဈေးနှုန်းမများသောကြောင့် ငွေကျပ် (၁၀၀-၁၅၀)ဝန်းကျင်ခန့်ဖြင့် ဆိုက်ကားတစ်စီး ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုငွေပမဏသည် မြန်မာများတတ်နိုင်သော အရင်းအနှီးမျိုးဖြစ်သဖြင့် ဆိုက်ကားအစီးရေ (၁,၀၀၀) ခန့် နေ့ချင်းညချင်း မန္တလေး၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အားသာသည့်အချက်မှာ (၂)ပြားပေးစီးရသော ဓာတ်ရထားသည် နေရာကြိုကြားကို မရောက်နိုင်သောကြောင့် တန်ဖိုးအတူတူပေးရသော ဆိုက်ကားသည် နေရာစုံကို အိမ်တိုင်ရာရောက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည်။
မန္တလေးမြို့နှင့် ဆိုက်ကား
မန္တလေးတွင် လမ်းများသည် အတက်အဆင်း ၊ အနိမ့်အမြင့် အလွန်နည်းသည်။ မြို့ကို အကွက်ချထားပြီး လမ်းများဖောက်ခြင်း ၊ အကွက်များ၏ အလယ်တွင် ဝင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဝင်းထဲတွင် အရာရှိကြီးများ နေထိုင်ကြ၏။ မန္တလေးမြို့၏လမ်းများကို အရှေ့ ၊ အနောက် ၊ တောင် ၊ မြောက် တည့်တည့်တန်းတန်းရှိစေရန် တမင်ဖော်၍တည်ဆောက်ထားခြင်း၊ တစ်ပြ နှင့် တစ်ပြ အကွာအဝေးညီများတူညီကြ၍ ဝင်းကြို ဝင်းကြားများလည်း ပေါများသည်။
မန္တလေးမြို့၌ ထိုခေတ်က ဗြိတိသျှအစိုးရက ကျောက်လမ်းမိုင် ၆၀ ခင်းပေးထားသောကြောင့် ဓာတ်ရထားသွားနိုင်သောခရီးမှာ ၆ မိုင်သာလျှင် ရှိသည်။ ဆိုက်ကားသည်ကား မိုင် (၆၀) လုံးကို သွားနိုင်သည့်အပြင် လမ်းမရှိသော ဝင်းကြိုဝင်းကြားထဲ၌လည်း ဝင်ပြီး ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည်။ ဤသို့ဖြင့် မြို့သူမြို့သားများသည် ဆိုက်ကားသာလျှင် စီးခဲ့ကြ၏။
ထိုအချိန်ကာလများ၌ မန္တလေးမြို့သူ မြို့သားများမှာ အမျိုးသားလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သော ဆိုက်ကားယာဉ်ငယ်ကို ဝိုင်း၍ အားပေးသောအခါ ဓာတ်ရထားလုပ်ငန်းကြီးသည် ခွက်ခွက်လန်အောင်ရှုံးသဖြင့် အလုပ်ရပ်နားသွားခဲ့ရလေသည်။ ၁၅၀ကျပ်တန် ၊ ၂၀၀ကျပ်တန် ဆိုက်ကားများဖြင့် မယှဉ်နိုင် ၊ မယှဉ်ဝံ့သောကြောင့် ဓာတ်ရထားကြီး ပိတ်သိမ်းခြင်းအား ကြားမိသောသူများသည် မယုံနိုင်စရာ အနေအထားဖြစ်ခဲ့သည်။
မန္တလေးမြို့တွင် ထင်ရှားသော ဆိုက်ကားဆရာတစ်ဦးရှိခဲ့သည်။သူ၏နာမည်ကဦးငွေဟုခေါ်သည်။ဆိုက်ကားဖြင့်ခရီးသည်များသွားချင်သည်နေရာကိုလဲပို့ဆောင်ရာတွင် ပူပြင်းလှသောရာသီဥတုတွင် အရိပ်ခိုစရာအရိပ်ရသစ်ပင်များနဲပါးသောကြောင့် မန္တဘေးမြို့တွင် သစ်ပင်များစွာကိုဆိုက်ကားနင်းရင်တဖက်တလမ်းက‌‌ေန စိုက်ပျိူးခဲ့သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စက်ဘီး အမျိုးအစားများ ကဏ္ဍ:တက္ကစီယာဉ်များ
စိုးဝင်းငြိမ်း (ပန်းချီ)
စိုးဝင်းငြိမ်းသည် မန္တလေးမှ ပန်းချီ၊ ဒီဇိုင်းဆရာ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ စိုးဝင်းငြိမ်းကို ၁၉၆၅-ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၆)ရက်နေ့တွင် အဖ ဦးတင်ဖေ၊ အမိ ဒေါ်ချိုတို့မှ မန္တလေးမြို့၊ မဟာမြတ်မုနိ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် မွေးဖွားသည်။ မွေးချင်း ၉ ဦးအနက် စတုတ္ထသား ဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ စိုးဝင်းသန်း ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကပင် ပန်းချီရေးခြင်းကို ဝါသနာပါခဲ့သည်။
အုတ်ဖိုရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
အုတ်ဖိုရွာ (Okehpo)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ မကြီးကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၆၆၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကြီးကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၈၉၀ ဦး၊ မ ၃၅၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၄၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ကရယ်ခီးရွာ၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်
ကရယ်ခီးရွာ(Kareikhee)သည် ကယားပြည်နယ်၊ ဘောလခဲခရိုင်၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်၊ ကရယ်ခီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၈၅၃ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖားဆောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
စီပင်အေးရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
စီပင်အေးရွာ (Sipinaye)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ဆွာမင်းလမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၃၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွာမင်းလမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၃၇ ဦး၊ မ ၂၇၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
နမ့်ဖြေရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
နမ့်ဖြေရွာ (Namhpyay)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းယပန်ဆပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၈၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းယပန်ဆပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၈ ဦး၊ မ ၃၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တောင်ကန်ရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
တောင်ကန်ရွာ (Taungkan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ တောင်ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၀၀၅၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၅၉ ဦး၊ မ ၃၆၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မတ္တရာမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒုတိယပါဋိဒေသနီယသိက္ခာပုဒ်
ဒုတိယပါဋိဒေသနီယသိက္ခာပုဒ်
အမှုသည်—ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းများ။
အမှု—ဆွမ်းစားစဉ် စီမံနေသော ဘိက္ခုနီကို မတားမြစ်မှု။
လောကွတ်ကောင်းသော ဘိက္ခုနီ
ရဟန်းတော်အများသည် ပင့်ဖိတ်ထားသော အိမ်၌ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးနေကြလေရာ, ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများလည်း ပါဝင်ကြ၏၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီဂိုဏ်းဝင် ဘိက္ခုနီမတို့သည် ထိုအိမ်သူ အိမ်သားတို့နှင့် အကျွမ်းဝင်ရကား ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းများအတွက် “ဒီမှာ ဟင်းလိုက်ကြပါ, ဒီမှာ ဆွမ်းလိုက်ကြပါ”ဟု စီမံနေကြလေသည်၊ သူတို့စီမံမှုကြောင့် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းအများပင် အလိုရှိတိုင်း စားကြရသော်လည်း (ဆဗ္ဗဂ္ဂီဂိုဏ်းဝင်မဟုတ်သော) အခြားရဟန်းတို့မှာ စိတ်တိုင်းကျအောင် မဘုဉ်းပေးကြရချေ၊ ထိုအကြောင်းကို သိရသော ရဟန်းတော်တို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းတို့အား “စီမံသော ဘိက္ခုနီကို မစီမံဖို့ရန် မတားမြစ်ကောင်းလား”ဟု ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချ၍ ဘုရားရှင်အား လျှောက်ကြခြင်းကြောင့် ဘုရားရှင်သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းတို့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်း၍ အပြစ်တင်တော်မူကာ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူရလေသည်။
မြန်မာပြန်
ရဟန်းတို့သည် အိမ်တို့၌ ပင့်ဖိတ်အပ်ကုန်သည် ဖြစ်၍ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးကြကုန်၏၊ ထိုဆွမ်းဘုဉ်းပေးရာ အရပ်၌ ထို(ဝတ္ထုကြောင်း၌ လာသော ရဟန်းမကဲ့သို့သော) ရဟန်းမသည် “ဤ၌ ဟင်းပေးကြပါ, ဤ၌ ထမင်းပေးကြပါ” ဤသို့ စီမံသည်ဖြစ်၍ တည်နေ့အံ့၊ ထိုဆွမ်းဘုဉ်းပေးသော ရဟန်းတို့က ထိုရဟန်းမကို တားမြစ်ရမည်၊ (အဘယ်သို့ တားမြစ်ရမည်နည်း) “နှမ အကြင်မျှလောက် ရဟန်းတွေ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးနေကြသေး၏၊ ထိုဆွမ်းဘုဉ်း ပေးနေသမျှတော်ရာ ဖဲသွားပါဉုးလော့” ဤသို့ တားမြစ်ရမည်၊ ရဟန်းတပါး တလေသော်မှလည်း ထိုရဟန်းမကို “အပသက္က တာဝ ဘဂိနိ, ယာဝ ဘိက္ခူ ဘုဉ္ဇန္တိ”ဟု ပြော၍ တားမြစ်ဖို့ရာ အကယ်၍ စိတ်ကူးမပေါ် လာအံ့၊ ထိုရဟန်းတို့သည် “ဂါရယှံ အာဝုသော ဓမ္မံ အာပဇ္ဇိမှ အသပ္ပါယံ ပါဋိဒေသနီယံ, တံ ပဋိဒေသေမ”ဟု ဆို၍ သီးခြားဒေသနာ ပြောရမည်။
ညောင်အုပ်ဖီးရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ညောင်အုပ်ဖီးရွာ (Nyaungokehpee)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ညောင်အုပ်ဖီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၉၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်အုပ်ဖီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄၉ ဦး၊ မ ၃၉၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပန်တောက်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ပန်တောက်ရွာ (Pangtauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နောင်လုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၂၈ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်လုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၁ ဦး၊ မ ၈၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။
Flash (Barry Allen)
The Flash (Barry Allen) သည် DC ကာတွန်းစာအုပ်များတွင်ပါဝင်သော စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ Barry Allen ကို ဒုတိယမြောက် the Flash ဇာတ်ကောင်အဖြစ်သိနိုင်သည်။ ဤဇာတ်ကောင်ကို Robert Kanigher နှင့် penciler Carmine Infantino တို့မှ ဖန်တီးကာ ၁၉၅၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင်ထုတ်ဝေသော Showcase #4 တွင် စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ သူ၏အမည်မှာ talk show အစီအစဉ်မှူး Barry Gray နှင့် Steve Allen တို့အမည်ကိုပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ Barry Allen သည် ၁၉၄၀ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းများတွင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သောကာတွန်းစာအုပ်များ၌ စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည့် Jay Garrick အမည်ရှိ ယခင်က The Flash ဇာတ်ကောင်ကို ပြန်လည်တီထွင် ဆန်းသစ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
Barry ၏စံပြုဖွယ်ကောင်းသော ဇာတ်လမ်းများသည် DC ကာတွန်းများ၏ အပြိုင်စကြဝဠာ (Multiverse) နှင့်ဆိုင်သော အတွေးအခေါ်ယူဆချက်များကို စတင်မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုအတွေးအခေါ်များသည် DC မှယနေ့တိုင် ဆက်လက်၍ ဆန်းသစ်ထုတ်ဝေခဲ့သော ဇာတ်လမ်းအမျိုးမျိုးတွင် အဓိကကျသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ အစဉ်အလာအရလည်း The Flash ဇာတ်ကောင်များသည် DC မှအဓိကထားပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆန်းသစ်ထုတ်ဝေသော ဇာတ်လမ်းများတွင် ထင်ရှားအရေးပါသော နေရာတစ်ခုကို အမြဲရရှိထားခဲ့သည်။ (၁၉၈၅) တွင် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သော Crisis on Infinite Earths ကာတွန်းတွင် Barry သည်အပြိုင်စကြဝဠာကို ကြိုးစားကယ်တင်ရင်းနှင့်ပင် သေဆုံးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အဆိုပါဇာတ်ကောင်ကို DC ကာတွန်းများမှ (၂၃) နှစ်တိုင်တိုင်ဖယ်ရှားထားခဲ့ရာမှ (၂၀၀၈) ခုနှစ်နောက်ပိုင်းများတွင် ထုတ်ဝေသော Grant Morrison ၏ Final Crisis ကာတွန်းဇာတ်လမ်းနှင့် Geoff Johns ၏The Flash: Rebirth ကာတွန်းဇာတ်လမ်းတွဲများကဲ့သို့သော ကာတွန်းစာအုပ်များတွင် ပြန်လည်ပါဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင် Barry သည် Blackiest Night (၂၀၀၉)၊ Flashpoint (၂၀၁၁)၊ Convergence (၂၀၁၅) နှင့် en:DC Rebirth (၂၀၁၆) စသည်ဖြင့် အောင်မြင်မှုများစွာရရှိခဲ့သောကာတွန်းဇာတ်လမ်းများတွင် အချက်အချာဖြစ်သောဇာတ်ကောင်နေရာမှ ပါဝင်လာခဲ့သည်။
Barry Allen ဇာတ်ကောင်ကို ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများကဲ့သို့သော အခြားမီဒီယာများတွင်လည်း ရိုက်ကူးလာခဲ့သည်။ (၁၉၉၀) တွင် CBS မှရိုက်ကူးသော The Flash ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွင် Barry ဇာတ်ကောင်အဖြစ် John Wesley Shipp ကလည်းကောင်း၊ (၂၀၁၄) တွင် CW မှရိုက်ကူးသော The Flash ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွင် Grant Gustin ကလည်းကောင်း အသီးသီးရိုက်ကူးထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။ DC မှ (၂၀၁၆) တွင်ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းများအဖြစ်ရိုက်ကူးပြသခဲ့သော Batman v Superman: Dawn of Justice နှင့် Suicide Squad ဇာတ်ကားများတွင်လည်း Flash(Barry Allen) ဇာတ်ကောင်အဖြစ် Erza Miller မှသရုပ်ဆောင်ကာ စက္ကန့်ပိုင်းမျှကြာမြင့်သောအခန်းငယ်လေးများဖြင့်စတင်မိတ်ဆက်ထားသည်။ (၂၀၁၇) တွင်ထွက်ရှိမည့် Justice League ဇာတ်ကားတွင်မူ အဆိုပါဇာတ်က​ောင်အကြောင်းကို ပိုမိုပေါ်လွင်စွာပါဝင်ရိုက်ကူးလာမည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင်လည်း "The Flash" ဇာတ်ကောင်အတွက် ကိုယ်ပိုင်ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းများရိုက်ကူးလာရန်လည်းရှိသည်။
စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်ကောင်၏အတ္ထုပ္ပတ္တိ
Barry Allen သည်ရဲဘက်သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ (The Flash: Iron Heights one-shot ကာတွန်းမှစ၍ မှုခင်းသိပ္ပံပညာရှင်(forensic scientist) ဟုအမည်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။) အလုပ်လုပ်ရာတွင်အလွန်နှေးကွေးခြင်း၊ ကြိမ်ဖန်များစွာနောက်ကျခြင်းတို့၌ နာမည်ကျော်စောပြီး အမှုအခင်းများဖြေရှင်းရာ၌ပင် အမြဲစိတ်နှစ်ထားသောကြောင့် Iris West (Barry နှင့်စေ့စပ်ထားသောအမျိုးသမီး) မှာ သူ့အပေါ်အားမလိုအားမရဖြစ်ရသည်။ တစ်နေ့ Barry နောက်ကျသည်အထိ အလုပ်လုပ်နေသောညတစ်ညတွင် မိုးကြိုးအပစ်ခံလိုက်ရပြီ: ဓာတုပစ္စည်းအချို့ Barry ကိုယ်ပေါ်သို့ဖိတ်စဉ်သွားခဲ့သည်။ ရလဒ်တစ်ခုအဖြစ် သူသည်အလွန်လျင်မြန်စွာပြေးလွှားနိုင်ပြီး အာရုံခံစားမှုနှင့် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းများပါ လျင်မြန်လာသည်ကိုတွေ့ရှိသွားသည်။ သူသည်​ (ငယ်​စဉ်​က ဖတ်​ခဲ့ဖူး​သောကာတွန်​းစာအုပ်​ထဲမှ ဇာတ်​​ကောင်​ လူစွမ်​း​ကောင်​း Jay Garrick ထံမွ) Flash ဟူ​သောအမည်​ကိုယူကာ၊ ရင်​ဘတ်​​နေရာတွင်​ (Fawcett Comics Captain Marvel မူရင်​းစာအုပ်​မှ ပုံနှင်​့ဆင်​တူ​သော) လျှပ်​စီးမိုးကြိုးပုံပါ​သော အနီ​ရောင်​ကိုယ်​ကျပ်​ဝတ်​စုံကို ဝတ်​ဆင်ပြီး၊ Central City မြို့ခံ ရာဇဝတ်​မွုနှိမ်​နင်​း​ရေးသမားဖြစ်​လာသည်​။ Central City မြို့မှ တက္ကသိုလ်ပါ​မောက္ခတစ်ဦးဖြစ်သော Ira West (Iris ၏မွေးစားအဖေ) မှ Barry အတွက် Superhero ဝတ်စုံကိုဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး ၎င်းကို Barry အရပ်သားပုံစံဖြင့်နေစဉ်တွင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်သော လက်စွပ်ကိုလည်းဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ အဆိုပါလက်စွပ်သည် Barry လိုအပ်လျှင် ချုံ့ထားသောဝတ်စုံကို ထုတ်ပေးနိုင်ပြီး၊ တစ်ဖန်မလိုအပ်တော့ပါက ဝတ်စုံကိုကြုံ့စေသော ဓာတ်ငွေ့တစ်မျို့း၏အကူအညီဖြင့် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပေးသည်။ တစ်ဖန် Barry ကိုယ်တိုင်လည်း အချိန်ခရီးသွားရာတွင် ပိုမိုတိကျစေရန်အကူအညီပေးသော ကိရိယာတစ်ခု (cosmic treadmill) ကိုတည်ထွင်ခဲ့ပြီး ကာတွန်းဇာတ်လမ်းတော်တော်များများတွင် အဆိုပါကိရိယာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ Speedster များထဲတွင် Barry ကိုလူကြိုက်များကြပြီး သူ၏နောက်မှပေါ်သော Speedster အားလုံးနီးပါးကိုလည်း မကြာခဏဆိုသလို Barry နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပြောဆိုကြသည်။(Speedster ဆိုသည်မှာ Flash ဇာတ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် Speedforce ကိုအသုံးပြုကာ အလွန်လျင်မြန်စွာသွားလာလှုပ်ရှားနိုင်သော အခြားနာမည်များဖြင့်ဇာတ်ကောင်များလည်းရှိသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးကိုခြုံ၍ Speedster ဟုခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။) လင်းနို့လူသား (Batman) ကပင် သူ၏မိဘများအသတ်ခံရသောကံကြမ္မာဆိုးမျိုးမကြုံခဲ့ရပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင် Barry လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ခဲ့ဘူးလိမ့်မည် ဟုပင်ပြောခဲ့ဘူးသည်။
Justice League
Justice League of America #9 ကာတွန်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကိုနှိမ်နင်းရန် ဂြိုဟ်သားစစ်သည်များစိမ့်ဝင်လာသောအခါ၊ Barry အပါအဝင် ကမ္ဘာဂြိုဟ်၏သူရဲကောင်းအချို့သည် ဂြိုဟ်သားနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့များသို့ ပါဝင်ထမ်းဆောင်ကြသည်။ အဆိုပါစူပါဟီးရိုးများသည် ဂြိုဟ်သားကျူးကျော်သူများကို မိမိဘာသာမိမိတသီးတခြား နှိမ်နင်းနေရသောအခါ ဂြိုဟ်သားတစ်ဦးကိုပင်လက်ရဖမ်းဆီးရန် မလွယ်ကူဘဲရှိနေသည်။ အတူတကွကြိုးပမ်းနှိမ်နင်းကြကာမှ ဂြိုဟ်သားစစ်သည်များကို အနိုင်ယူနိုင်တော့သည်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင်တော့ အဆိုပါသူရဲကောင်းများသည် Justice League ကိုဖွဲ့စည်းရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
အဆိုပါနှစ်များအတွင်းတွင် Barry သည် Black Canary နှင့် Zatanna တို့အပေါ်တွင် စိတ်ဝင်စားမှုအနည်းငယ်ရှိနေသည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ပင် Iris West သည်သာ သူ၏အချစ်စစ်အချစ်မှန်ဖြစ်သည်ဟုခံစားရသောကြောင့် သူတို့နှင့်ချစ်သူရည်းစားအခြေအနေသို့ရောက်ရန် ဘယ်သောအခါမှကြိုးစာခြင်းမရှိခဲ့ခြေ။ နောက်ဆုံးတွင်လည်း Barry သည် Iris West ဖြင့်သာလက်ထပ်ခဲ့သည်။ Barry သည် Justice League အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း Green Lantern (Hal Jordan) နှင့်လည်းမိတ်ဆွေအရင်းအချာများဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် Barry နှင့် Hal Jordan တို့မိတ်ဆွေဖြစ်မှုအပေါ်အခြေခံ၍ DC မှ Flash and Green Lantern: The Brave and the Bold ကာတွန်းဇာတ်လမ်းတွဲကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
The Flash # 123—"Flash of Two Worlds" ကာတွန်းဇာတ်လမ်းတွင် Barry သည် Earth-Two သို့ပို့ဆောင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး၊ ထိုကမ္ဘာတွင်ပင် DC ၏ မူလ Flash ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သော Jay Garrick ကိုတွေ့ရှိခဲ့သည်။ တစ်ဆက်တည်းပင် ယခင်က Jay Garrick ၏စွန့်စားခန်းဇာတ်လမ်းများမှာ Earth-One ပေါ်ရှိအဖြစ်အပျက်များကို ရေးဆွဲထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု DC မှပြောကြားခဲ့သည်။ အဆိုပါဇာတ်ကြောင်းမှအစပြု၍ DC ၏အပြိုင်စကြဝဠာအကြောင်းကို စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့ရာမှ Flash ၏ကိုယ်ပိုင်ကာတွန်းများ၌လည်းကောင်း Earth-One ရှိ Justice League of America အဖွဲ့၌ပါဝင်ထမ်းဆောင်စဉ်ကာလအတွင်းမှ ဇာတ်လမ်းများ၌လည်းကောင်း Earth-Two မှ Justice Society of America ကာတွန်းများ၌လည်းကောင်း အဆိုပါအပြိုင်စကြဝဠာအကြောင်းမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာဆက်လက်ပါဝင်ခဲ့သည်။ Flash #179 – "The Flash – Fact or Fiction?" ကာတွန်းဇာတ်လမ်းတွင် Barry သည် Earth Prime ဟုခေါ်သော အဆိုပါဇာတ်ကောင်များကိုဖန်တီးနေသော ကာတွန်းဆရာများနေထိုင်ရာ တစ်နည်းအားဖြင့် ယခုကျွန်ုပ်တို့နေထိုင်ရာကမ္ဘာပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် Flash ကာတွန်းစာအုပ်များ၏တည်းဖြတ်သူ Julius Schwartz ၏အကူအညီကိုရယူကာ သူ၏မူလကမ္ဘာ သို့ပြန်ရန် အကူအညီပေးမည့် Cosmic Treadmill တစ်ခုကိုတီထွင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် Barry ကဲ့သို့ပင် မတော်တဆမှုတစ်ခုမှ စူပါအမြန်စွမ်းအားများကိုရရှိလာသော Iris ၏တူဖြစ်သူ Wally West ကိုလည်း Barry အတွက် တွဲဖော်တွဲဖက်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။
CW Flash
ကုန်းရွာ၊ ကုက္ကိုစု
ကုန်းရွာ (Kone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ကုက္ကိုစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၄၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုက္ကိုစုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၃ ဦး၊ မ ၉၈၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၄၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပင်စင်ဦးစီးဌာန
ပင်စင် ဦးစီးဌာန (Penaion Department) သည် စီမံကိန်းနှင့် ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးဌာနလက်အောက်ရှိ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် သက်ဆိုင်သော ဦးစီးဌာနတစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်း​ကြောင်း
၂၀၁၆ တွင် အမျိုးသားစီမံကိန်းနှင့် စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဝန်ကြီးဌာနနှင့် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနတို့အား စီမံကိန်းနှင့် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာန အဖြစ် ပြန်လည်ပူးပေါင်းခဲ့ပြီး လုပ်ငန်းအဖွဲ့ (၁၈) ခုကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ရာ ပင်စင်ဦးစီးဌာနသည်လည်း တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၉ခုနှစ်တွင် စီမံကိန်း၊ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် စက်မှု ဝန်ကြီးဌာန၊ ၂၀၂၁ခုနှစ်တွင် စီမံကိန်းနှင့် ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးဌာနတို့ လက်အောက်၌ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းများ နိုင်ငံ့တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်းမှ အငြိမ်းစားယူကြသောအခါ အကျိုးခံစားခွင့်များအရ “ပင်စင်လစာနှင့်လုပ်သက်ဆုငွေ” တို့ကို နိုင်ငံတော်မှ ချီးမြှင့်ရန်အတွက်ဖြစ်ပြီး ချီးမြှင့်ရာတွင် အငြိမ်းစားအကျိုးခံစားခွင့်များကို ပင်စင်ဦးစီးဌာနမှ တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ကြသည်။
ပင်စင်ဦးစီးဌာန၏ တာဝန်များ
ဤဌာနတွင် လုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်ရာ၌ တာဝန်များစွာကို ထမ်းဆောင်ကြ၏။ ဥပမာ အမျိုးသားပင်စင်စနစ် ပေါ်ပေါက်စေရန် ပင်စင်စနစ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ပင်စင်ဆိုင်ရာမူဝါဒများအား ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ ပင်စင်ဆိုင်ရာ စာရင်းမှန်ကန်စေရေးအတွက် သက်ဆိုင်ရာဌာနများနှင့် ပူးပေါင်းချိတ်ဆက်ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ စာရွက်စာတမ်းကို အခြေခံသည့် စနစ်မှ ICT ကို အခြေခံ၍ တွက်ချက်ခွင့်ပြုသည့်စနစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းတို့ကဲ့သောရတာဝန်များအပြင် အခြားတာဝန်များစွာလည်း ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ အစိုးရအဖွဲ့အစည်းများ ကဏ္ဍ:စီမံကိန်းနှင့် ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးဌာန
မနောဇဇာတ်
'''သတ္တကနိပါတ် - ၁။ ကုက္ကုဝဂ် -(၃၉၇) - မနောဇဇာတ် ယုတ်မာသော မြေခွေးနှင့် ပေါင်းသင်းသဖြင့် မကြာမီ သေပွဲဝင်ရသော မနောဇခြင်္သေ့ အကြောင်း။
ဆန့်ကျင့်မိတ်ဆွေ ရှောင်ကြဉ်လေ
နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အဆွေခင်ပွန်းကို မှီဝဲသော ရဟန်းတစ်ပါးကို အကြောင်းပြု၍ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
မိဘလုပ်ကျွေး အသက်မွေး
လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒမင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ခြင်္သေ့မျိုး၌ ဖြစ်၍ သားနှင့် သမီး နှစ်ကောင်တို့ကို မွေးဖွားပြီးလျှင် သားကို မနောဇ ဟူသောအမည်ကို မှည့်လေ၏။ ထိုမနောဇသည် အရွယ်သို့ရောက်လတ်သော် ခြင်္သေ့မ တစ်ကောင်ကို ယူ၏။ ထိုအခါ အမိ၊ အဘ၊ နှမ၊ မယား၊ မနောဇ အားဖြင့် ခြင်္သေ့ငါးကောင်တို့သည် အတူတကွ နေကြကုန်၏။ မနောဇသည် သားတို့ကို သတ်၍ အမိ၊ အဘ၊ အဘ၊ နှမ၊ မယားတို့ကို ကျွေးမွေး၏။
မြေခွေးပေါင်းငြား မဖင်တား
တစ်နေ့သ၌ မနောဇသည် ကျက်စားရာအရပ်သို့ သွားသည်ရှိသော် ဝီရိယ မည်သော မြေခွေးသည် ခြင်္သေ့ကိုမြင်လျှင် မပြေးဝံ့သဖြင့် ရင်ဖြင့်ဝပ်လေ၏။ ထိုအခါ မနောဇသည် မြေခွေးအား “အဆွေ … အဘယ်ကြောင့် ဝပ်သနည်း” ဟု မေးလျှင် “အရှင် … ခစားလို၍ ဝပ်ပါသည်” ဟု ပြောကြားရာ၊ “ကောင်းပြီ” ဆို၍ မိမိနေရာ လိုက်ဂူသို့ ခေါ်သွားလေ၏။ အဘခြင်္သေ့မင်း မြင်လျှင် “ချစ်သား မနောဇ … မြေခွေးတို့မည်သည် သီလ မရှိ၊ ယုတ်မာသော အကျင့်ရှိ၏၊ အရာဌာန မဟုတ်သည်၌ ယှဏ်စေ၏၊ အတူမနေလင့်” ဟု တားမြစ်သော်လည်း နားမထောင်လေ။
ဖခင်ပြောရာ မလိုက်နာ
တစ်နေ့သ၌ မြေခွေးသည် မနောဇအား “အရှင် … မြင်းသားကိုထား၍ မစားဖူးသော အသားမည်သည် မရှိ၊ မြင်းကို ဖမ်းကြမည်”ဟု ပြော၏။ “အဆွေ … မြင်းတို့အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟု မေး၏။ “အရှင် … ဗာရာဏသီ မြစ်နားမှာ ရှိပါသည်” ဟု ပြောလေ၏။ ထိုအခါ မနောဇသည် မဆင်ခြင်ဘဲ မြေခွေးစကားကို နားထောင်ကာ မြေခွေးနှင့်အတူ မြစ်နားသို့သွား၍ ရေချိုးသော မြင်းတို့တွင် မြစ်တစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီ၍ လာကာ ဂူဝတွင် ချ၏။ ထိုအခါ အဘ ခြင်္သေ့မင်းသည် “ချစ်သား … မြင်းတို့မည်သည် မင်း၏ယာဉ် ဖြစ်ကုန်၏။ မင်းတို့လည်း မာယာများကုန်၏၊ လေးသမားတို့ကို လွှတ်၍ ပစ်စေလိမ့်မည်၊ ဤနေ့မှစ၍ မြင်းကို မဖမ်းလင့်” ဟု တားမြစ်ပြန်၏။ မနောဇလည်း မနာယူဘဲ ဖမ်းမြဲတိုင်း ဖမ်း၍ သာနေ၏။
လေးသမားစောင့်နေ ပစ်ခတ်လေ
မင်းကြီးသည် မြင်းတို့ကို ခြင်္သေ့ ဖမ်းသည်ဟု ကြားလျှင် မြို့တွင်း၌ ရေကန်တူးစေ၏။ မြို့တွင်းသို့ဝင်၍ ဖမ်းပြန်၏။ ထိုအခါ မြင်းတင်းကုပ် ဆောက်လုပ်စေ၍ မြင်းတင်းကုပ်မှာပင် မြက် ရေတို့ကို ထားစေပြန်၏။ မြို့တံတိုင်းကို ကျော်လွှားကာ မြင်းတင်းကုပ်သို့ဝင်၍ ဖမ်းပြန်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် အက္ခဝေဓိ မည်သော လေးသမား တစ်ယောက်ကိုခေါ်၍ ခြင်္သေ့ကို အပစ်ခိုင်းလေ၏။ လေးသမားလည်း ခြင်္သေ့လာရာ တံတိုင်းကိုမှိီ၍ လင့်စင်ဆောက်လျက် အသင့်စောင့်၍ နေ၏။ ခြင်္သေ့လည်း လာမြဲတိုင်း လာ၍ မြင်းကို ဖမ်းကာ အပြန်တွင် ပစ်လေ၏။ မြားသည် ခြင်္သေ့ကိုယ်တွင် နောက်ပိုင်းမှဝင်၍ ရှေ့ပိုင်းသို့ ထွက်လေ၏။ ခြင်္သေ့လည်း နာကျင်လှသဖြင့် အော်လေ၏။ လေးသမားလည်း မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ လေးညှို့ကို ခတ်လေ၏။
မင်းဒဏ်သင့်လေ ခြင်္သေ့သေ
မြေခွေးသည် ခြင်္သေ့မင်း အော်သံနှင့် လေးညှို့ခတ်သံကို ကြားလျှင် မြှားမှန်၍ ခြင်္သေ့ သေသည် ဖြစ်လိမ့်မည်၊ သူသေနှင့် အဆွေခင်ပွန်းဖွဲ့ခြင်း မည်သည် မရှိ၊ မိမိနေရာတောသို့ သွားတော့အံ့ဟု ကြံစည်လျက် -
“လေးသည် ညွန်ဘိ၏၊ လေးညှို့လည်း မြည်ဘိ၏၊ ငါ၏အဆွေခင်ပွန်း မနောဇ မည်သော ခြင်္သေ့မင်းကို သတ်ကြယောင်တကား။
ယခု ငါသည် အလိုအလျောက် တောသို့သွားအံ့၊ ဤသို့သော သူသေနှင့် အဆွေခင်ပွန်း မဖြစ်နိုင်၊ င့ါမှာ အသက်ရှည်သည်ရှိသော် အဆွေခင်ပွန်းတို့ကို ရရာ၏”
ဟု မိမိကိုယ်ကို ပြောကြားလျက် နေရာတောသို့ သွားလေ၏။
ခြင်္သေ့လည်း မြားမှန်သော ဒဏ်ရာ ရှိလျက်ပင် မြင်းကိုယူကာ မိမိနေရာ ဂူဝတွင်ချ၍ လဲလျက် သေခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။
ယုတ်မာသူပေါင်း သေရကြောင်း
ထိုအခါ မနောဇ၏ အမိ အဘ ဆွေမျိုးတို့သည် ဂူမှထွက်၍ သွေးအလိမ်းလိမ်း ကပ်လျက် သေနေသော မနောဇကိုမြင်လျှင် -
“အချင်းတို့ … အဆွေခင်ပွန်းယုတ်ကို ပေါင်းသင့်းသူကား စင်စစ် ချမ်းသာသုခကို မရနိုင်၊ မြေခွေး၏ စကားကို နားထောင်မိသဖြင့် သေလျက် အိပ်ရသော မနောဇကို ရှုကြလော့၊ အဆွေခင်ပွန်းယုတ်ကို ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် အမိသည် သားကို မချစ်နိုင်တော့ပြီ၊ မိမိသွေး၌ နစ်မွန်းကာ သေလျက် အိပ်ရသော မနောဇကို ရှုကြည့်ကြလော့။
စင်စစ် အကျိုးစီးပွားကို မြော်မြင်၍ အကျိုးစီးပွားကို အလိုရှိသော သူတို့၏စကားကို နားမထောင်သော သူသည် မနောဇကဲ့သို့ ယုတ်မာသော မကောင်းမှုကို ရရှိလျက် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ရ၏။
ယုတ်မာသောအကျင့် ရှိသူကို ပေါင်းဖော်သော မြတ်သောသူသည်လည်း ဤသို့သော ဆင်းရဲသို့ ရောက်ရ၏၊ ယုတ်မာသော အကျင့်ရှိသူကို ပေါင်းသင်းမိသဖြင့် မြားမှန်၍ သေနေသော ခွန်အားကြီးသော မနောဇ ခြင်္သေ့ကို ရှုကြည့်ကြလော့” –
ဟု မနောဇ ခြင်္သေ့၏ အမိ အဘ ဆွေမျိုးတို့သည် ပြောဆိုကြကုန်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီး၍ -
“ရဟန်းတို့ … မိမိအောက် ယုတ်သူကို ပေါင်းဖော်သူသည် ယုတ်မာ၍ လာ၏၊ မိမိနှ့် တူမျှသူကို ပေါင်းဖော်သူသည် ဘယ်အခါမျှ မယုတ်မာ၊ မိမိထက် မြင့်မြတ်သူကို ပေါင်းဖော်သောသူသည် လျင်စွာ မြင့်မြတ်လာ၏၊ တိုးပွားလာ၏၊ ထို့ကြောင့် မြင့်မြတ်သူကို ပေါင်းဖော်ကြကုန်လော့” –
ဟု ဟောကြား ဆုံးမတော်မူ၏။
ဤဒေသနာတော်ကို ဆောင်၍ သစ္စာကိုပြသည့်အဆုံး၌ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အဆွေခင်ပွန်းကို မှီဝဲသော ရဟန်းသည် သောတာပတ္တဖိုလ်၌ တည်လေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း
ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက် -
ရဟန်းတို့ -
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် - မနောဇသည် - ယခုအခါ ဆန့်ကျင်သော အဆွေခင်ပွန်းကို မှီဝဲသော ရဟန်း။
နှမသည် - ဥပ္ပလဝဏ်။
မယားသည် - ခေမာ။
အမိသည် - ရာဟုလာ မယ်တော်။
အဘသည် - ငါဘုရား ဖြစ်လာပြီ -
ဆောင်ပုဒ်
(၃) ကိုယ့်ထက်မြင့်မြတ်၊ ပေါင်းသင်းလတ်၊ မြင့်မြတ်တိုးပွားရာ။
မနောဇဇာတ် ပြီး၏။
ပဟိုးရွာ၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်
ပဟိုးရွာရွာ(Pahoeywar)သည် ကယားပြည်နယ်၊ ဘောလခဲခရိုင်၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်၊ ကရယ်ခီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၈၅၆ ဖြစ်သည်။
မန်စော်ကဲရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
မန်စော်ကဲရွာ (Mansawkei)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မန်ထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၂၇၁ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ပုံရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
မန်ပုံရွာ (Manpong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ဆန်ပူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၅၅၅ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
မအူတောရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
မအူတောရွာ (Maautaw)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ဆာပါခြုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၃၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆာပါခြုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၈၅ ဦး၊ မ ၁၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆူးဖြူကန်ရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ဆူးဖြူကန်ရွာ (Suhpyukan)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မြင်းခြံခရိုင်၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ ဇီးကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၁၇၅၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၈၀ ဦး၊ မ ၁၉၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၆၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တာပေါက်ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
တာပေါက်ရွာ (Tarpauk)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၈၅ ဦး၊ မ ၁၉၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဂျာရန်ရွာ၊ လားရှိုးမြို့နယ်
ဂျာရန်ရွာ (Jaryan)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ လားရှိုးခရိုင်၊ လားရှိုးမြို့နယ်၊ ဟိုခိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၆၁၇၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟိုခိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၇၂ ဦး၊ မ ၅၈၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လားရှိုးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆီမီးထွန်းရွာ၊ ပန်းသွင်းကြီး
ဆီမီးထွန်းရွာ (Simeehtun)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးခရိုင်၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်၊ ပန်းသွင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၅၃၃၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပန်းသွင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၀၂ ဦး၊ မ ၂၂၅၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၁၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ခုရိုခုမရေတံခွန်
ခုရိုခုမရေတံခွန် (くろくまの滝, ခုရိုခုမနော့တခိ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိုမိုရိစီရင်စု၊ ဟိဂရှိဆွတ်ဂရုခရိုင်၊ အဂျိဂဆဝမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ရေတံခွန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အခအိရှိမြစ်၏ ချောင်းလက်တက်တစ်ခု ဖြစ်ကာ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်ဖြစ်သည့် ရှိရခမိတောင်များမှ အောက်သို့ စီးဆင်းလျက်၇ှိသည်။ ဤရေတံခွန်သည် ၁၉၉၀ ခုနှစ် ဂျပန်နိုင်ငံ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဝန်ကြီးဌာနမှ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် “ဂျပန်နိုင်ငံရှိ အကောင်းဆုံး ရေတံခွန် ၁၀၀” တွင် ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရေတံခွန်များ
ပင်းနင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ပင်းနင်ရွာ (Pinnin)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နောင်လုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၂၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်လုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၁ ဦး၊ မ ၈၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ဆီဆုံကုန်းရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ဆီဆုံကုန်းရွာ (Sisonkone)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ဆွာမင်းလမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွာမင်းလမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၃၇ ဦး၊ မ ၂၇၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ပင်းနင်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆီဆုံကုန်းရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဒုံးကုန်းရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ဒုံးကုန်းရွာ (Donekone)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ညောင်အုပ်ဖီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၉၇ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်အုပ်ဖီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄၉ ဦး၊ မ ၃၉၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ဟောင်ကွေ့ရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ဝမ်ဟောင်ကွေ့ရွာ (Wanhawngkwayt)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၈၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၈၅ ဦး၊ မ ၁၉၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ညောင်ကန်ရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ညောင်ကန်ရွာ (Nyaungkan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ဆာပါခြုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၃၈၂ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆာပါခြုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၈၅ ဦး၊ မ ၁၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆွာမင်းလမ်းရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ဆွာမင်းလမ်းရွာ (Swarminlan)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ဆွာမင်းလမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၀၀၃၁ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွာမင်းလမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၃၇ ဦး၊ မ ၂၇၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ချစ်ဝမ်အမျိုးသားဥယျာဉ်
ချစ်ဝမ်အမျိုးသားဥယျာဉ် သည် နီပေါနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး အမျိုးသားဥယျာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့ကာ ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကိုမှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် ၃၆၀ စတုရန်းမိုင် (၉၃၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ) မျှ ရှိပြီး နီပေါနိုင်ငံ တောင်ဘက်အလယ်ပိုင်းရှိ အပူပိုင်းဆန်သော အတွင်းပိုင်း တီရိုင်းမြေနိမ့်ဒေသတွင် တည်ရှိကာ နာဝါပူ၊ ပါဆာ၊ ချစ်ဝမ် နှင့် မက်ဝမ်းပါ ပြည်နယ်များအတွင်း တည်ရှိသည်။ အမြင့်အားဖြင့် တောင်ကြားမြစ်ဝှမ်းဒေသများတွင် အနိမ့်ဆုံး ၃၃၀ပေ (၁၀၀ မီတာ) မှ ချူရီယာတောင်ကုန်းများတွင် ၂၇၆၄ ပေ (၈၁၅ မီတာ) မျှ ရှိသည်။
ထိန်းသိမ်းထားသော နယ်မြေ၏ မြောက်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် နာရာယာနီ-ရာပတီ မြစ်များက လူတို့နေထိုင်ရာများနှင့် သဘာဝ နယ်နိမိတ်အဖြစ် ပိုင်းခြား သတ်မှတ်ထားသည်။ ချစ်ဝမ်အမျိုးသား ဥယျာဉ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ကပ်လျှက် တည်ရှိသည်မှာ ပါဆာအမျိုးသား ဥယျာဉ်ဖြစ်ပြီး တောင်ဘက်တွင် တစ်ဆက်တည်းရှိသည်မှာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ကျားထိန်းသိမ်းရေးနယ်မြေ ဖြစ်သော ဗာလ်မီကီအမျိုးသား ဥယျာဉ် ဖြစ်သည်။ တစ်ဆက်တည်းဖြစ်သော ထိန်းသိမ်းရေးနယ်မြေမှာ ၈၀၁ စတုရန်းမိုင် (၂,၀၇၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ) မျှ ရှိပြီး ကျားထိန်းသိမ်းရေး ယူနစ် ၊ ချစ်ဝမ်-ပါဆာ-ဗာလ်မီကီ အဖြစ်ရှိကာ ၎င်းမှာ ၁,၃၇၀ စတုရန်းမိုင် (၃,၅၄၉ စတုရန်း ကီလိုမီတာ) မျှ ရှိပြီး အလွန်ကြီးမားသော နုန်းမြေမြက်ခင်းပြင်နှင့် အပူပိုင်းဆန်၍ စိုစွတ်သော ရွက်ကြွေတောများ ပါဝင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ
ပယ်ဆာခီးရွာ၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖားဆောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်ပုံရွာ၊ မိုင်းမု
မန်ပုံရွာ (Manpong)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ မိုင်းမုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၄၄၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းမုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၆၁ ဦး၊ မ ၁၀၇၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၃၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ပန်ခွမ်ရွာ၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်
ပန်ခွမ်ရွာ (Panghkum)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ မူဆယ်ခရိုင်၊ ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်၊ မိုင်းယပန်ဆပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၈၈၃၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မိုင်းယပန်ဆပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၈ ဦး၊ မ ၃၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၉၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
တုံဂျီရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
တုံဂျီရွာ (Tongyi)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နောင်လုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၂၁၄၁၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်လုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၁ ဦး၊ မ ၈၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဒေသအခေါ်မှာ တုံဂျီ (အောက်ရွာ)ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မြတ်မယ်တော်ဈာပန
မြတ်မယ်တော်ဈာပန ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။ သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
မြတ်မယ်တော်ဈာပန
ရှေ့ပြုဗ္ဗေ ဘွေနဝတတ်ကဲ့သို့၊ ခွေပတလည် ရေကြည်ဖြာခဲ့၊ မြေလပ်တာဆပ်ပျာပေါက်ရာက၊ ရွာမြောက်စောင် အနောက်တောင် ဆင်းသည့်ပြင်၊ ဖောက်ထွင်းကာတဖြာသွယ်ခဲ့၊ ရွာလယ်မှာ ရေနဂါးပွက်ရယ်နှင့်၊ ရွှေထွက်ရာ သာဘုမ္မိ၏၊ အဂ္ဂီမြေရှေ့တောင်စောင်းတွင်မှ၊ နှစ်သောင်းကျော် ဘော်ငွေတန်တဲ့၊ ဘုံကျောင်းစံ အောင်မြေကြော့၊ ဘုန်းကိုယ်တော့် မြတ်မာတာ။
သက်တန်းမှာ တရာခေါ်ကြ၊ ရှစ်ဆယ်ကျော် ရွယ်တော်ကျူးပြီမို့၊ ဘဝကူးကာ တရာမစေ့ဘု၊ မယ်ပြေ့ကြွယ်မာတာမိငဲ့၊ စုတိနာမ်ဝိညာဉ်ခွာလို့၊ တုဿိတာ နန်းဘုံညွန့်ဆီသို့၊ မြန်းလှုံကွန့်ရှာ။
သဗ္ဗညံ ဓာတ်အသင်္ခတော၊ ရှင်ဂေါတမာ၏၊ စောမာယာ လျောမရဏာ ပြောင်းတော့၊ အလောင်းကျန် ရုပ်အကြွင်းကိုမှ၊ ဖုတ်ကြဉ်းမိမတတ်အားစဉ်က နတ်သားပင်ပြမယ်တော်ဖြစ်နှင့်၊ ခြောက်နှစ်လွန် ခုနစ်ဝါအရှိတွင်မှ၊ ကျမ်းအဘိခုနစ်ဖြာ၊ ညွှန်စရာကြွမြန်း။
ခက်ဆစ်
၁။ ရှေ့ပြုဗ္ဗေ = အရှေ့အရပ်။
၃။ သာဘုမ္မိ = သာယာသောမြေနေရာ။
၄။ စုတိ = ဘဝပြောင်းသည်။
၅။ သဗ္ဗညံ = အလုံးစုံ။
၆။ ဓာတ်အသင်္ခတော = အသင်္ခတဓာတ်၊ အလုံးစုံ ချုပ်ငြိမ်းကင်းပြတ်သည့် တရား။
၇။ ဗလဝါ = အများအပြား (ဘန်း)။
၈။ ဓမ္မသင်္ဂဏီ = အဘိဓမ္မာကျမ်းတစောင်။
၉။ ပဋ္ဌာန်း = အဘိဓမ္မာကျမ်းတစောင်။
၁၀။ သာရထီ = ရထားထိန်း၊ ရထား။
မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထုံးဘိုရွာ၊ မတ္တရာမြို့နယ်
ထုံးဘိုရွာ (Htonebo)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ မတ္တရာမြို့နယ်၊ တောင်ကန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၁၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ကန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၅၉ ဦး၊ မ ၃၆၇၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၂၂၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ပေါက်ခေါင်းရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ပေါက်ခေါင်းရွာ (Paukkhaung)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ဆာပါခြုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၃၈၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆာပါခြုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၈၅ ဦး၊ မ ၁၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝါးကန်ရွာ၊ မြိုင်မြို့နယ်
ဝါးကန်ရွာ (Warkan)သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့နယ်၊ မကြီးစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၈၈၅၂၅ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မကြီးစုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၉၉ ဦး၊ မ ၁၃၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၅၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြိုင်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မဆုမိရေတံခွန်
မဆုမိရေတံခွန် ((松見の滝, မဆွတ်မိနော့တခိ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိုမိုရိစီရင်စု၊ တိုယဒမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ရေတံခွန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အိုအိရဆဲမြစ်၏ လက်တက်ခွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤရေတံခွန်သည် တိုယဒကန်အတွင်းသို့ စီးဝင်သည်။ ဤရေတံခွန်သည် ၁၉၉၀ ခုနှစ် ဂျပန်နိုင်ငံ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဝန်ကြီးဌာနမှ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် “ဂျပန်နိုင်ငံရှိ အကောင်းဆုံး ရေတံခွန် ၁၀၀” တွင် ပါဝင်သည်။
မိန်းတာရွာ၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်
မိန်းတာရွာ (Meintar)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်း၊ မက်မန်းခရိုင်၊ ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်၊ မန်ထန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၀၇၂၄၀ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပန်ဆန်း (ပန်ခမ်း)မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
မန်မိုင်ရွာ၊ နမ္မတူမြို့နယ်
မန်မိုင်ရွာ (Manmai)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်)၊ ကျောက်မဲခရိုင်၊ နမ္မတူမြို့နယ်၊ ဆန်ပူးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၀၅၅၂ ဖြစ်သည်။  ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နမ္မတူမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်ဖြိုရွာ၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်
ဝမ်ဖြိုရွာ (Wanhpyo)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ တာချီလိတ်ခရိုင်၊ မိုင်းယောင်းမြို့နယ်၊ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၅၀၈၃ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟောင်ကြန့်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၈၅ ဦး၊ မ ၁၉၂၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၀၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းယောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယူဟဲဒေါခိုရွာ၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်
ယူဟဲဒေါခိုရွာ(Yuhedawkho)သည် ကယားပြည်နယ်၊ ဘောလခဲခရိုင်၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်၊ ကရယ်ခီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၆၈၈၅၅ ဖြစ်သည်။
ဇီးကန်ရွာ၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:နွားထိုးကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ယူဟဲဒေါခိုရွာ၊ ဖားဆောင်းမြို့နယ်
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဖားဆောင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆွေသပြေရွာ၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်
ဆွေသပြေရွာ (Swethapyay)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ တောင်ငူခရိုင်၊ ရေတာရှည်မြို့နယ်၊ ဆွာမင်းလမ်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၈၉၃၄ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆွာမင်းလမ်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၆၃၇ ဦး၊ မ ၂၇၀၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၃၄၄ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ရေတာရှည်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ရွှေဘိုဟောင်းနှင့် ရေညိုချောင်း
ရွှေဘိုဟောင်းနှင့် ရေညိုချောင်း
စနဲတတောင် မလွဲအောင် ပုံသေဆိုတဲ့၊ ပြည်ဗဟို ရွှေဘိုမြောက်သို့၊ ရေရောက်ချိန် မတန်သေးချေထင့်၊ ကြံတွေးကာ မျှော်လို့စစ်လျှင်ဖြင့်၊ လေးနှစ်လောက်ကြာခဲ့ပြီ။
သက္ကရာဇ်ကယ်က၊ အသစ်တခါကူးလို့၊ နှစ်ဦးပေါ် နွေအနှောင်းမတော့၊ မူးချောင်းဖောက်ကာ စမ်းချေတော့၊ တာလမ်းမှာ ပြွန်ကတုတ်တွေနှင့်၊ ယင်းအခြေအင်္ဂတေသုတ်ပါလို့၊ ခင်းငွေအုတ်စီ။
ကြိုနှင့်ပါပျိုကညာတို့၊ မြန်မာမှာ သာသာနာငွေ့ရယ်နှင့်၊ လစေ့လျှင်နှုတ်ငုံဖွားပါလိမ့်၊ ပုဏ္ဏားအိုရှောင်တခင်ပ၊ သားလိုချင်တပါးတပုံကြည့်ပြန်တော့၊ ငိုမည့်ဟန်အသံကြားပြီဟု၊ ပြန်သွားကာလူးလာခတ်လေသို့၊ မရပ်နိုင် မတည်ပြုကြနှင့်၊ ရှစ်ခုပေါ်ဓာတ်ကို မျှောက်လိုက်တော့၊ အလောင်းတော်ပရမေ၊ ခေါင်းပေါ်ပုလွေရောက်ပါလိမ့်မယ်၊ မြောင်းဖောက်အပြီး။
ခက်ဆစ်
၁။ စနဲ = စံနည်း၊ နတ်တို့က ညွှန်ပြပြောဆိုသော စကား။
၂။ တဘောင် = ခလေးသဘင်သည် သူရူးတို့ဆိုကြသော ကဗျာသီချင်း။
၃။ ကျိန်း = ကိန်း၊ တွက်ယူပုံနည်းစနစ်။
၄။ ပါပ = ပါပကိန်း။
၅။ သူရဇ္ဇော = သူရဇ္ဇကိန်း။
၆။ ပရမေ = မြတ်သော။
မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရိုးရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
ရိုးရွာ (Yoe)သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မိတ္ထီလာခရိုင်၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်၊ ညောင်အုပ်ဖီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၉၄၅၉၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်အုပ်ဖီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄၉ ဦး၊ မ ၃၉၂၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၄၇၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဆင်တဲရွာ၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်
ဆင်တဲရွာ (Sinte)သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ ဆာပါခြုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၃၈၆ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆာပါခြုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၈၅ ဦး၊ မ ၁၄၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၈၅၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဒိုက်ဦးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ဝမ်မိုက်ကော်ရွာ၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်
ဝမ်မိုက်ကော်ရွာ (Wanmaikkaw)သည် ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့)၊ ကျိုင်းတုံခရိုင်၊ မိုင်းခတ်မြို့နယ်၊ နောင်လုံးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာနေရာကုတ်မှာ ၂၁၂၆၂၉ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရနောင်လုံးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၁ ဦး၊ မ ၈၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၇၁၃ ဦးနေထိုင်သည်။ ဤရွာသည် တိမ်ကောသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မိုင်းခတ်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ
ပုစွန်ကျော့
ပုစွန်ကျော့ (Prawn) သည် ပုစွန်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ၎င်းမျိုးစိတ်များအား ကမ္ဘာ့နေရာအနှံ့အပြား၌ တွေ့နိုင်သည်။
ပုစွန်ကျော့၏ ဦးခေါင်းထိပ်တွင် ဆူးတောင်ကဲ့သို့ အညွန့်အတက်နှင့် အချွန်တစ်ခု ထိုးထွက်နေသည်။ အာရုံမှင် ၂ စုံစလုံးသည် သေး၍ ရှည်သည်။ ပထမနှင့် ဒုတိယလက် ၂ စုံသည် ပုစွန်တုပ်လက်နှင့် ဆင်ဆင်တူသည်။
ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ပုစွန်မျိုးများ