cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Univac I
Fui porjetado por J. Presper Eckert i John Mauchly, ls ambentores de l ENIAC pa ua ampresa fundada por dambos ls dous, la  Eckert-Mauchly Computer Corporation, mas solo quedou apuis desta ser cumprada pula Remington i passar a chamar-se UNIVAC.
Ciéncia de la Tierra
Ciéncia de l sistema terrestre
Modelos matemáticos cumplexos que percúran modelar defrentes cumponientes de l sistema Tierra i las relaçones antre eilhes son chamados por modelos de l sistema Tierra. Muitos deilhes asséntan an modelos climáticos globales i anclúen submodelos para ouceanos, atmosfera, biosfera i outras partes de l sistema Tierra. Estas anteraçones ténen amportança quando un tenta antender las possibles alteraçones al largo de décadas ó seclos i até an eras mais largas.
Ounion Nacional para la Andependéncia Total de Angola
La UNITA, sigla de Ounion Nacional para la Andependéncia Total de Angola ye un partido angolano, fundado an 1966, por dessidentes de la FNLA i de l GRAE — Goberno de Rejisténcia de Angola ne l Eisílio, de que Jonas Sabimbi, fundador de la UNITA, era menistro de las relaçones steriores. Alguns storiadores dízen que Jonas Sabimbi criou la UNITA apuis de la sue tentatiba fracassada de assumir a co-persidéncia de l GRAE.
Gobierno
Puode-se dezir que forma de gobierno ye un cunceito que diç respeito al modo cumo se dá la anstituiçon de l poder na sociadade i cumo se dá la relaçon antre gobernantes i gobernados.
Benguela
Benguela ye ua cidade i munecípio, capital de la porbíncia de Benguela, ne l oeste de Angola. Ten 2 100 km² i cerca de 513 mil habitantes. Lhemita a Norte cul munecípio de l Lobito, a Oeste culs munecípios de Bocoio i Caimbambo, a Sul cul munecípio de Baía Farta i a Oeste cul Ouceano Atlántico. L munecípio debide-se an seis quemunas: Zona A, Zona B, Zona C, Zona D, Zona I i Zona F.
Trás ls Montes i Alto Douro
Stória
La perpuosta de regionalizaçon sujeita a refrendo an 1998 — tendo sido rejeitada — tenie prebisto la criaçon de la region de Trás ls Montes, an tudo eigual a la porbíncia de 1936, cun eiceçon de ancluir mais un cunceilho: Méda.
Abalanxa
thumbnail|350px| Ua abalancha Ua abalanxa ó abalanxe (de l francés avalanche) ye un fenómeno que se berefica quando ua massa acumulada de niebe de repiente se mobimenta de forma rápida i biolenta i bai an direçon al bal. Durante la decida, la massa carrega cada beç mais niebe i puode arrastrar arbles, peinhas i custruçones houmanas, atengindo até 160 quilómetros por hora. Este çtacamiento de massas de niebe puode ser porbocado por dibersas causas, cumo la passaige de squiadores, l'açon de airaçadas, porpagaçon de l sonido etc.
Na Física
Na física ye l porcesso nun gáç an qu'hai un campo eilétrico, i que cunsiste na multeplicaçon de l númaro de íons i eilétrons formados nun eibento eionizante, grácias als choques einelásticos seguidos de ls íones acelarados pul campo culas moléculas de l gáç.
Bergança
Refréncias
Catadorie:Munecípios de Pertual Catadorie:Cidades de Pertual Catadorie:Lhéngua mirandesa
Ciéncias sociales
Stórico
Durkheim i ls sous pares ampenhórun-se na busca de regras de método que albantássen a un status científico l coincimiento subre la sociadade. Marx, al alrobés, mal bisto puls sous pares, fui a ancuntrar na classe trabalhadeira la sue eidentidade. Las biolença de las relaçones de trabalho desse tiempo fazírun cun que el le disse a esse grupo social, assi definido an relaçon al sistema eiquenómico capitalista, uas bezes la fuorça de streformaçon de la sociadade, outras bezes fazendo deilha solo ua pieça de l cumplexo quebra-cabeças de la stória. Ne l meio-termo antre l academicismo i l melitantismo, stá la partecipaçon de Weber, para quien la ciéncia i la política son dues bocaçones çtintas. Çtintas, mas que se puoden medir: el própio teórico de la burocracie i de l porcesso de modernizaçon, ajudou a la burocratizaçon i modernizaçon de la Almanha, acupando cargos políticos.
Stória de la Jordánia
La Trasjordánia fui un de ls Stados árabes que se mobiu para ajudar ls nacionalistas Palestinos a la cuntrários a la criaçon de Eisrael an Maio de 1948, i tomou parte na guerra antre ls stados árabes i l recentemente fundado Stado de Eisrael. L armistício de 3 de Abril de 1949 deixou la Jordánia cul cuntrolo de la Cisjordánia i garantiu que las lhinhas de demarcaçon de l armistício nun prejudicarian feturas quelonizaçones territoriales ó frunteiras.
Utah
L Utah (tamien chamado Utá) ye un de ls cinquenta stados de ls Stados Ounidos de la América i queda na Region de l Stados de las Muntanhas Rochosas. L Utah ye un de ls mais amportantes centros de trasportes i de telquemunicaçones de l Oeste amaricano. La capital i maior cidade de l Utah ye Salt Lhake City, cuja region metropolitana cuncentra cerca de 65% de la populaçon de l stado.
Lima
Stória
Fui fundada por Francisco Pizarro an 18 de janeiro de 1535 cul nome an spanhol de Ciudad de los Reyes  (Cidade de l Reis). Inda assi, cul tiempo persistiu sou nome oureginal, que ben porbablemente de l lhéngua aimará (lima-limaq, ó flor amarielha) ó de l quíchua, por causa de sou riu, Rímac. Ne ls purmeiros mapas de l Peru se puoden ber a la par ls nomes Lima i Ciudad de los Reyes. Fui la capital de l Bice-Reino de l Peru até la andependéncia.
Jogos Oulímpicos
Ourige i seneficados
Ls Jogos Oulímpicos antigos fúrun ua série de cumpetiçones rializadas antre repersentantes de bárias cidades-stado de la Grécia Antiga, que caraterizou percipalmente eibentos atléticos, mas tamien de cumbate i corridas de bigas. L'ourige destes Jogos Oulímpicos ye ambolta an mistério i lhendas. Un de ls mitos mais populares eidantifica Héracles i Zeus, sou pai cumo ls progenitores de ls Jogos. Segundo la lhenda, era Héracles que purmeiro chamou ls Jogos "Oulímpicos" i stableciu l questume de splorá-los la cada quatro anhos. La lhenda persiste que, passado Héracles tener cumpletado sous duoze trabalhos, el custruiu l stádio Oulímpico cumo ua honra la Zeus. Passado sue cuncluson, el andou an lhinha reta 200 passos i chamou essa çtáncia de stádio (an griego: στάδιον, lhatin: stadiun, "palco"), que mais tarde tornou-se ua ounidade de çtáncia. Outro mito associa ls purmeiros Jogos cul antigo cunceito griego de trégua oulímpica (ἐκεχειρία, ekecheirie). La data mais aceita pa l'ampeço de ls Jogos Oulímpicos antigos ye 776 a.C., que ye baseada an anscriçones, ancontradas an Oulímpia, de ls bencedores dua corrida la pie rializada la cada quatro anhos a partir de 776 a.C. Ls Jogos Antigos çtacórun probas de corrida, pentatlo (que cunsiste nun eibento de saltos, çco i lhança-dardo, ua corrida la pie i lhuita), boxe, lhuita lhibre, i eibentos eiquestres. Diç la tradiçon que Coroebus, un cozineiro de la cidade de Eilis, fui l purmeiro campeon oulímpico.
Doutrina i Cumbénios
La Quemunidade de Cristo, outra ramificaçon de l Mobimento de ls Santos de ls Redadeiros Dies tamien aceitan l libro. Porén an cumparaçon cul libro outilizado pula Eigreija de Jesus Cristo de ls Santos de ls Redadeiros Dies, defrencia-se sustancialmente, yá que la berson de la Quemunidade de Cristo reúne ls ensinos i rebelaçones percípalmente de ls sous Profetas-Presidentes até ls dies d'hoije.
Antoine Lavoisier
Abaluaçon de l mesmerismo
L mesmerismo ye ua teorie zambolbida por Franz Anton Mesmer, cun grande çtaque na Ouropa durante la década de 1780. Segundo esta teorie eisiste un solo fluido ne l Ouniberso, que junta i relaciona todos ls cuorpos. Este fluido eirie manifestar-se de defrentes formas ancluindo grabidade, eilatricidade, magnetismo i magnetismo animal (ne ls seres bibos). Segundo Mesmer las malinas éran causadas por bloqueios de l fluxo magnético animal ne ls seres bibos, i la sue cura poderie ser possible atrabeç de l restabelecimento de l fluxo, feito por specialistas cun un fuorte magnetismo. Para curar ua pessona mala, l specialista lhocalizaba ls lhocales adonde l fluxo se ancontraba bloqueado i restablecie l fluxo massajando las árias afetadas de l cuorpo.
An 1778 Mesmer anstalou-se an Paris, montando l sou própio cunsultório i stabelecendo ua rede de decípulos. La sue anfluencia na sociadade francesa chegou pa preocupar l rei francés, Luís XVI, que requeriu, seis anhos mais tarde, l studo de l mesmerismo por ua comisson andependiente.
Cumo la comisson suspeitou que las curas se debian mais al poder de sugeston (debido a la forma cumo las sessones de cura éran cunduzidas), decediu rializar dues séries de speriéncias: ua an que las pessonas éran sujeitas al poder de sugeston, mas nó a la açon subre l fluxo magnético animal; outra an que las pessonas éran sujeitas a la açon de l fluxo magnético animal, mas sin séren anformados deste fato. Estas speriémciias fúrun zambolbidas percipalmente por Lavoisier.
Studo de l ouxigénio
Lavoisier nun çcubriu eisatamente l ouxigénio. Este gáç fui çcobierto andependientemente por dous químicos Carl Wilheln Schele an 1772 i Joseph Priestley an 1774. An Outubre de 1774 Priestley besitou Paris i cumbersou cun Lavoisier subre las sues speriéncias. Este fato premitiu a Lavoisier refazer las speriéncias de Priestley i reformula-las. Desta forma Lavoisier quedou a antender melhor las caratelísticas de l nuobo gáç. Desta forma cunfirmou que la cumbuston i la calcinaçon correspónden a la cumbinaçon de l ouxigénio cun outros materiales (materiales ourgánicos na cumbuston i metales na calcinaçon). Lavoisier dou al nuobo gáç l nome de ouxigénio (pordutor de ácidos an griego), porque cunsideraba (mal) que todas las sustáncias oureginadas dua calcinaçon oureginában ácidos an que l ouxigénio se ancontraba oubrigatoriamente persente. Por 1789, el formulou l percípio de la cunserbaçon de la matéria.
Pioneiros mórmones
Motibaçon teológica
Catadorie:Stória de l Mobimiento de ls Santos de ls Redadeiros Dies
Cantarie
La quelor negra ampregnada na matriç de las peinhas silicatadas, ye dada puls minerales máficos (silicatos fierro-magnesianos), subretodo anfíbolas (hornblenda) i micas (biotite), chamados tamien de "carbon".
Nas cantaries mais leucocráticos (clarica), lougo cun menos minerales fierro-magnesianos, l quartzo i l feldspato cumpónen l mais de las bezes antre 85% i 95% de la peinha.
La cantarie ye outelizada cumo peinha pa anfeitar i na custruçon cebil.
Stória de la Guiné-Bissau
L período quelonial
La acupaçon de l território pula Corona pertuesa solo se dou sob la Dinastie Filipina, cula fundaçon de la bila de Cacheu (1588) sujeita admenistratibamente al arquipélago de Cabo Berde. Ne l mesmo cuntesto, fui stablecida, an 1630, la Capitania-Giral de la Guiné Pertuesa para la admenistraçon de l território.
An 1879 procediu-se la separaçon admenistratiba de Cabo Berde, custituindo-se la Guiné Pertuesa. Pouco mais tarde, ne l cuntesto de l Cungresso de Berlin (1884-1885), delantre de l retalhamiento de la África pulas poténcias queloniales ouropéias, la Guiné-Bissau, agora cun las sues frunteiras delineadas, ye cunfirmada la Pertual. Antretanto, las susequentes tentatibas de acupaçon i colonizaçon pertuesas nun se fazirun sin resisténcia de las populaçones lhocales. La redadeira deilhas acunteciu an 1936 cula rebolta de l bijagós de Canhabaque.
La lhuita pula andependéncia
An 1956, anteletual cabo-berdiano Amílcar Cabral, que staba ne l eisílio an Conacri, i mais cinco correligionários fundórun l Partido Africano para la Andependéncia de la Guiné i Cabo Berde (PAIGC).
L gobierno de partido solo de l PAIGC
Lhuís Cabral fui ampossado cumo l purmeiro persidente de la República de la Guiné-Bissau, anstituindo-se un gobierno de partido solo de ourientaçon marxista cuntrolado pul PAIGC i faborable a la fuson cula tamien ex- quelónia de Cabo Berde. L sou gobierno anfrentou sérias deficuldades que chegórun a porbocar la scasseç de quemidos ne l paíç.
Sionismo
Oubtendo l sou nome de Sion (Sion, Zion) que ye l nome dun monte ne ls alredores de Jarusalen, l Sionismo ye un mobimiento político que defende l dreito a l'outodeterminaçon de l pobo judiu i a l'eisisténcia dun Stado Judaico, por esso sendo tamien chamado de nacionalismo judaico. El se zambolbiu a partir de la segunda metade de l seclo XIX, an special antre ls Judius de la Ouropa central i de l lheste ouropeu, sob presson de pogroms i de l anti-semitismo crónico destas regiones, mas tamien na Ouropa oucidental, an seguida al choque causado pul causo Dreyfus.
La scolha de l lhugar
Formalmente fundado an 1897, l sionismo era formado por ua bariadade d'oupeniones subre an que tierra la nacion judaica deberie ser fundada, sendo cogitado d'ampeço stablecé-la ne l Xipre, na Argentina i até ne l Cungo, antre outros lhocales julgados propícios.
Rebuolta de Amador Bueno
La Aclamaçon de Amador Bueno ye tenida cumo un mobimiento natibista pula storiografie an Stória de l Brasil. An 1641, an San Paulo, fui la purmeira manifestaçon de caráter natibista de la Quelónia. An 1640, atrabeç dua guerra de Restauraçon, Pertual cunseguiu se lhibartar de l domínio spanhol. Acuntece que, durante l domínio spanhol (Ounion Eibérica), ls moradores de San Paulo pássan a tener ua fuonte de riquezas ne l cuntrabando cula region de l riu de la Prata i ne l apersamiento i benda de l índio que eilhes íban caturar nas «missones jesuíticas lhocalizadas na bacie de l Riu Paraná, l que, até, probocou muitos choques antre poulistas i jesuítas.
Nun oustante ls relatos, l storiador Lhuís Felipe de Alencastro afirma que la "Aclamaçon de Amador Bueno" fui ua ambençon dun poulista para gloreficar ls poulistas.
1816
L'anho 1816 fui un anho bissexto que tubo ampeço nua segunda-feira, d'acuordo cul calendairo griegoriano. Astanho quedou coincido cumo l'anho sin berano por causa de la baixa temperatura global ocasionada pula erupçon de l bulcon Tambora na Andonésia ne l'anho anterior.
Ciéncia política
Cumo ciéncia de l Stado
Yá zde la Antiga Grécia que la açon política zambuolbida na pólis (cidade) se ancuntraba streitamente lhigada al Stado. Mais tarde, tamien Prélot bino reafirmar esta eideia clássica de que la ciéncia política staba lhigada i que se centraba ne l Stado. Esta posiçon assumida por Prélot fui criticada puls sous colegas por cunsideráren l Stado ua parcela redutora de todo aqueilho que la ciéncia política studa. Inda assi, i an sue defesa, Prélot defende que l Stado ten de ser bisto dua forma mais perfunda, dende que chamasse la atençon pa ls fenómenos que del decorrian (anter-statales; supra-statales; anfra-statales; i para-statales). La crítica, inda assi, mantebe-se, por cunsideráren que era ua eideia zatualizada, ua beç que solo cunsidra l Stado anquanto Soberano.
Becicleta
La bicicleta tamien ye bastante outelizada cumo meio de trasporte ne l die-la-die, por ser un trasporte barato, ecológico i saudable.
Etimologie
fr. bicyclette (1880) palabra formada de bi- 'dous' + cycle- 'ruoda' (< gr. kúklos 'círclo') + suf.dim. -ette; esses el.cump. ancontran-se na f.aport.; ber bi- i cicl(l)-; f.st. 1897 bicyicleta, 1899 bicicléta.
La bicicleta ne l çporto
La purmeira corrida cobrindo la çtáncia antre dues cidades fui Paris-Rouen i tamien fui bencida por James Moore, que percorreu ls 123 quilómetros que sepórun las cidades an 10 horas i 40 minutos.
Claude Monet
Purmeiros anhos
An 28 de janeiro de 1857, sue mai morriu i, als zasseis anhos, Monet abandonou la scuola i fui morar cun sue tie Marie-Jeanne Lecadre.
Carreira artística
Passado dous anhos de coincer Bazille, eilhes fúrun morar juntos an Honfleur. An 1865, ajudado por sou pai, Monet i Bazille alugórun un pequeinho stúdio an Paris. Ne l mesmo anho, Monet antrarie pa l Salon oufecial de Paris cun dues telas: "Stuário de l Sena" i "Puonte subre Hèbe na Bazante".
Monet al pintar Nenúfares se baseou ne l lhago i la puonte japonesa de sue própia casa, ne l outonho,porque era nessa época de l anho an que las flores caian subre l lhago criando ua guapa bison na qual Monet resolbiu pintar. La técnica de Monet para pintar quadros era bastante peculiar para las pessonas i outros artistas que l bian pintando, mas la técnica de Monet zambolbia na época fui cunsidrada mais tarde cumo uas de las guapas de l mundo, que ye l ampressionismo que aparenta ser de acerca solo borrones mas al çtanciar la bison, l quadro se forma nitidamente.
Obras
Catadorie:Biografies Catadorie:Pintores de l ampressionismo Catadorie:Pintores de la Fráncia
Nilo Cabásilas
Fui l sucessor de Griegório Palamas cumo arcebispo de Tessalónica.
Misticismo
Bison giral
La palabra "místico" era ampregada pula purmeira beç ne l Mundo Oucidental, ne ls scritos atribuídos la "Dionysius, l Aeropagite", que apareciu ne l final de l seclo V. Dionysius ampregou la palabra para spressar un tipo de"Teologie", mais de l que ua speriéncia. Para el i para muitos antérpretes, zde anton, l misticismo se baseaba nua teorie ó sistema relegioso que cuncebe Dius cumo absolutamente trascendente, para alhá de la Rezon, de l pensamiento, de l anteleto i de todos ls porcessos mentales.
Citaçones ne l lhibro: L Mundo de Sophia
Citando l lhibro "L Mundo de Sophia", quando fala subre Misticismo:
Cao Dai
Stória
thumb|200px|Cerimónia Cao Dai. 200px|thumb|lheft|Retrato dun típico altar Cao Dai. L fundador de l Cao Dai fui Ngo Ban Chieu, nacido ne l teta dua família probe. Als siete anhos fui bibir cun ua tie cuja cundiçon eiquenómica era cunsiderablemente superior. Zde nuobo, Ngo Ban Chieu mostraba-se antressado an religion, tenendo studado las tradiçones ourientales de l cunfucionismo i de l taoísmo, bien cumo l spritismo.
Percipales fés
L sincretismo deste mobimiento relegioso puode ser detetado na fuson d'eilemientos centrales de l taoísmo, cunfucionismo i budismo.
L'adetos de l Cao Dai acraditan na reancarnaçon i ne l karma. Las açones positibas ó negatibas dua pessona detremínan las cundiçones de bida fetura. Ua pessona an que las açones fúren eicessibamente negatibas cuntinará a antrar ne l ciclo de las eisisténcias; pul cuntrário, aqueilhes que téngan lhebado ua bida plena de buonas açones poderán spurmentar ua fetura bida agradable ó poderán mesmo lhibartar-se de l ciclo de muorte i renacimiento.
Campos dos Goytacazes
Campos de ls Goytacazes (ó Goitacases) ye un munecípio que queda ne l Norte de l stado de l Riu de Janeiro, Brasil. C'ua populaçon de 431.839 habitantes (2008), ye la maior cidade de l anterior de l stado de l Riu de Janeiro. Ye tamien l munecípio cula maior stenson territorial de l stado, acupando ua ária pouco menor que la de l Çtrito Federal. An Campos, çtácan-se amportantes ounibersidades públicas i pribadas.
Çporto
An Campos, las eiquipas mais tradicionales son l Goytacaz i l Americano. Tamien hai outras eiquipas que mais merécen çtaque, cumo l Rio Branco, l Campos AA i l Municipal. L clássico Goyta-Cano, antre Goytacaz i Americano, ye l mais çputado an la cidade. La redadeira partida antre las dues eiquipas fui an las finales de l Quadrangular Campista, an Agosto de 2011, de l qual l Goytacaz fui l campeon.
Bernhard Riemann
Bida i Obra
Riemann era filho dun pastor luterano i tenie porblemas de salude zde la anfáncia. Mesmo cula família an cundiçones financeiras precárias, sou pai cunseguiu proporcionar-le ua buona eiducaçon que ampeçou na Ounibersidade de Berlin i cuntinou na de Göttingen. Nesta última cunseguiu sou doutorado cun ua tese ne l campo de la teorie de las funçones cumplexas. Na tese ancuntramos las eiquaçones defrenciales de Cauchy-Riemann, que garánten la análeze dua funçon de bariable cumplexa i l cunceito de superfícies de Riemann, que trouxe cunsidraçones topológicas a la análeze. Cun ua definiçon própia - antegral de Riemann, tornou más claro l cunceito de antegrablidade abrindo camino pa la generalizaçon deste cunceito ne l seclo XX - la antegral de Lhebesgue i dende para hourizontes más amplos cumo la relatebidade giral.
Bernardo Fernandes Monteiro
An 1846 stubo na Guerra de la Marie de la Fuonte cumo furriel. Casou-se cun ua moça de Dues Eigreijas i saliu de la sue tierra para ir a to la bida na Alfándiga. Apuis de passar por Barca d’Alva, Idanha-a-Nova, chegou a diretor de l’Alfándiga de l Porto, adonde se reformou.
Houmero
Queston Homérica
Aristerco, cuntemporáneo de Selon i Melánicueca, nun acraditaba nesta separaçon, mas suponie que als poemas einiciales fura ajuntado outros poemas andependientes. Ne l causo de la Eilíada starien antre ls possibles acréscimos: l duelo antre Menelau i Páris, la gesta de Diomedes, l duelo de Heitor i Ajax, la ambaixada la Aquiles, l relato de la rábia de Melagrosso, la çcriçon de la cunfeçon de l scudo de Aquiles etc. sendo que esses poemas outónomos tenerien sido ligados a ua Ilíada ouriginal, Proto-Ilíada, esta atribuída a Houmero.
Clorindiona
Clorindiona ye un fármaco anticoagulante, que funciona cumo antagonista de la bitamina K.
Ampério Británico
thumb|right|300px|L Ampério quelonial británico a quelor-de-rosa, quelor tradecional para las delineaçones an mapas de las possessones amperialistas británicas. thumb|300px|Mapa anacrónico de ls territórios Británicos i, anterior al [[Tratado de Ounion de 1707, de las possessones Anglesas.]] L Ampério Británico fui l cunjunto de las quelónias que ls sploradores al serbício de l reis de la Gran-Bretanha fúrun acupando an praticamente to l mundo, a partir de l seclo XVI. An 1921, cula assinatura de l Tratado de Bersalhes, que treminou oufecialmente la Purmeira Guerra Mundial, l Reino Ounido tubo l mandato de admenistrar alguas de las antigas quelónias alemanas, chegando desse modo a stender l sou domínio a ua ária de cerca de 33 milhones de km² i ua populaçon de cerca de 458 milhones de pessonas, na América de l Norte (l Canadá), na África (praticamente to la África ouriental i parte de la oucidental), na Ásia (parte de l Médio Ouriente i de l subcuntinente andiano) i inda la Oustrália i partes de la Ouceanie.
Stória de la colonizaçon británica
L sou único rebés neste período, fuorte aliás, será la andependéncia de ls Stados Ounidos de la América, an 1776. Esta perda será cumpensada cul ampeço de la quelonizaçon de la Oustrália an 1783 i apuis de la Nuoba Zelándia a partir de 1840, para adonde ambia einicialmente deportados.
Wuhan
Catadorie:Geografie de la China
Antruido
Stória i eitimologie
Na era de l Renacimento las fiestas que acuntecian ne ls dies de antruido ancorporórun ls baile de máçcaras, cun ricas fantasies i ls carros alegóricos. A las fiesta popular i zourganizada juntórun-se outros tipos de comemoraçon i als poucos la fiesta fui tomando l formato atual.
Planeta
thumb|300 px|Cuncepçon artística dun [[planeta strasolar (HD 209458 b) a orbitar ua streilha]] Planeta, cumo defenido pula Ounion Astronómica Anternacional (UAI), ye un cuorpo celhestre orbitando ua streilha ó restros stelares que ten massa suficiente para haber rotaçon al redror del (atrabeç de la grabidade) i, nun ten massa suficiente para causar fuson termonuclear, tenendo, inda, limpado la bezinança de sue órbita.
Definiçon
2=Bénus
L númaro oureginal de planetas era siete: Luna, Marcúrio, Bénus, Sol, Marte, Júpiter, i Saturno, an órbitas detreminadas segundo l sistema defenido por Ptolomiu.
Formaçon Planetária
Nun se sabe al cierto cumo ls planetas son formados. La teorie mais aceita ye que eilhes son formados de las sobras dua nebulosa que nun se cundénsan sob açon de la grabidade para formar ua protostreilha. An beç desso, essas sobras tórnan-se un fino disco protoplanetário de puolo i gáç que gira an buolta de protostreilha i ampeça se cundensar subre cuncentraçones locales de massa drento de discos coincidos cumo planetesimales. Essas cuncentraçones quédan cada beç mais densas até que eilhes colapsan pula grabidade para formar-se protoplanetas. Depuis que un planeta cunsegue un diámetro maior que ua luna terrestre, el ampeça a acumular ua atmosfera stensa. Esto amplia la rezon de catura de l planetesimal por un fator de dieç.
Catadories
Ls astrónomos çtínguen planeta, planeta nano i pequeinhos cuorpos de sistema solares.
Coincimiento
L tema "coincimiento" trata, mas nun stá lemitado a, çcriçones, heipóteses, cunceitos, teories, percípios i porcedimentos que son ó úteles ó berdadeiros. L studo de l coincimiento ye la gnoseologie. Hoije eisisten bários cunceitos para esta palabra i ye sabido por todos que coincimiento ye aqueilho que se conhece de algo ó alguien. Esso an un cunceito menos specífico. Assi i todo, falar deste tema ye ançpensable nun abordar dados i anformaçon.
Coincimiento Teológico: Coincimiento adquirido zde la fé teológica, ye fruito de la rebelaçon de la debindade. La finalidade de l Teólogo ye porbar la eisisténcia de Dius i que ls testos Bíblicos fúrun screbidos pula anspiraçon Debina, por esso diebe ser rialmente aceites cumo berdades abselutas i ancuntestables. La fé nun ye ciega, ten cumo aliçacelas speriéncias spirituales, stóricas, arqueológicas i coletibas.
Clima
Tipos de clima specíficos
Catadorie:Clima Catadorie:Meteorologie
Ouraçon
Ouraçon ye ua prática relegiosa quemun la dibersas cunfissones relegiosas. Ye bulgarmente chamada cumo ua relaçon, ua cumbersa ó un ato de recoincimiento delantre dun ser trascendente ó debino.
Na fé crestiana
La ouraçon, na fé crestiana, ye la quemunicaçon i l fruito cunciente de l relacionamiento cun Dius durante la qual la pessona lhouba, agradece i/ó piede bénçons. Las ouraçones son derigidas la Dius (a las bezes, subretodo ne l causo católica, an nome de Nuossa Senhora ó de santos cumo antercessores), por mediaçon única de Jasus Cristo, i puoden ser feitas an boç alta, falada, an cançon ó an silenço.
Goa
Antecedentes
Por bolta de 530-550, Goa ye citada cumo un de ls melhores portos de l Anduston, sendo chamada de Sindabur, Chandrapur ó Bubah-Sindabur puls árabes i turcos.
La dominaçon pertuesa
An 1900 Goa tubo sou purmeiro jornal bilíngue gujarati-pertués.
La andependéncia de la Índia
Ne l cuntesto de la çcolonizaçon, após ls Angleses tenéren deixado la Índia (1947) i ls Franceses Pondicherry (1954), l goberno pertués, lhiderado por António de Oulibeira Salazar, recusou-se a negociar cula Índia. Por essa rezon, de 18 para 19 de Dezembre de 1961 ua fuorça andiana de 40.000 suldados cunquistou Goa, ancuntrando pouca rejisténcia. A la época, l Cunseilho de Sigurança de la ONU cunsiderou ua resoluçon que cundenaba la ambason, l que fui betado pula Ounion de las Repúblicas Socialistas Sobiéticas. La maiorie de las naciones reconhecírun la açon de la Índia, mas Pertual solo la reconheciu apuis de la Reboluçon de l Crabos, an 1974.
Clima i geografie
Goa, stando na zona tropical i na cuosta de l Mar Arábico, ten un clima caliente i húmido an quaije to l anho. L més de maio ye l más caliente, cun temperaturas de aprossimadamente 35 °C, aliadas la altas houmidades. Las chubas de monçon chegan ne l ampeço de júnio i representan un alíbio aa calor fuorte de l período. Essas chubas dóran até setembre. Goa ten, inda, ua pequeinha staçon fresca antre l meio de dezembre i febreiro. Estes meses ténen nuites cun temperaturas de 20 °C i dies calientes cun 29 °C aprossimadamente, cun moderadas rajadas de chuba.
Porbíncia
Porbíncias até al seclo XIX
Ne l seclo XVII, las porbíncias son, eilhas própias, subdebididas an comarcas ó correiçones, cada qual cul sou corregedor. Deixa, assi, d'haber un uorgon probincial d'admenistraçon i, an tenermos cebiles, las porbíncias passan a ser meras ounidades statísticas. An tenermos elitares, son criados, pula mesma altura, ls gobernadores de las armas, comandantes elitares territoriales, cuja jurisdiçon coincide culs territórios de las porbíncias. Esta situaçon mantebe-se até a la reforma admenistratiba de 1832.
Refréncias
Catadorie:Antigas porbíncias pertuesas
Lhion
Lheón ye famosa por sue catedral gótica, i por dibersos outros monumientos i eidifícios, cumo la Basílica de Santo Isidoro, adonde stá l Panteon Rial, l mausoléu ricamente decorado ne l qual fui anterrada la família rial de l reino mediebal de Lhion (León), i que tamien ten ua de las melhores coleçones de l mundo de pinturas románicas; la Casa de Botines, ua de las purmeiras obras de l arquiteto catalan Antoni Gaudí, acupada atualmente por un banco; l Mosteiro de San Marcos, ouriginalmente la sede de la Orde Eilitar de Santiago, custruída ne l seclo XVI; ó l nuobo MUSAC, Museu de Arte Cuntemporánea de Castielha i Lhion.
Reino de Lhion
Al redor de l'anho de 846, un grupo de moçárabes (crestianos que nun fugiran de ls muçulmanos, i bebian sob l regime islámico) tentou repoboar la cidade, mas un ataque muçulmano acabou ampedindo l'eniciatiba. Ne l'anho de 856, sob l rei Ourdonho I, outra tentatiba de repoboar la region fui feita, desta beç cun sucesso. Ourdonho II fizo de Lheón la capital de sou reino (914), i la mais amportante de las cidades crestianas de la Ibéria.
Monumientos i puntos turísticos
Outros puntos d'antresse ancluen l Barrio Humedo, l bairro boémio, i la Plaza del Grano.
Cleópatra
Cleópatra ne l cinema
thumb|Cartaç de l filme Cleopatra, de [[1917, protagonizado por Theda Bara.]] Zde ls primórdios de l cinema que Cleópatra ten serbido cumo tema de filmes. La purmeira atriç a repersentar l papel de Cleópatra ne l cinema fui la francesa Jeanne d'Alcy nun filme de dous minutos de Georges Méliès grabado an 1899. Este filme fui cunsiderado cumo zaparecido durante mui tiempo, mas fui redescoberto an 2005; nel ye possible ber la profanaçon de l túmulo de la reina, la sue múmia a ser queimada, aparecendo de l fumo criando ua Cleópatra eimortal.
Fui rializada an 1999 ua berson de la stória de la reina para la telibison amaricana, cula personaige títalo anterpretada pula atriç chilena Leonor Barela.
Racismo
Anterneta
La dibulgaçon de l racismo, mesmo pula anterneta, trata-se dun crime, cunforme ye caratelizado pula lhegislaçon brasileira. Alguns sites adbógan l dreito a la lhibardade de spresson i afirman nun se cunsidráren racistas, spressáren solo oupeniones. Outros sugíren maneiras de cumo mantener l material lhoinge de las outoridades cumpetentes. Por esta caratelística, muitos sites, percipalmente ls çponeblizados an probedores gratuitos son retirados de l aire, para an seguida reaparecíren, múltiplos an trés ó quatro serbidores nuobos, anclusibe an domínios strangeiros. Un de ls sites pesquisados, afirma eisatamente esto: para cada site retirado de l aire, assume-se l cumpromisso de çponeblizar, pul menos, trés nuobos. Esso eibidencia ua rede.
XTV 3
Strutura cristalina
Similarmente, alguns minerales ténen cumposiçones químicas defrentes, mas la mesma strutura cristalina, oureginando isomorfos. Un eisemplo ye dado pula halite, un cumpuosto de sódio i cloro an todo similar al bulgar sal de cozina, la galena, un sulfeto de chombo, i la periclase, un cumpuosto de magnésio i ouxigénio. Anque cumposiçones químicas radicalmente defrentes, todos estes minerales cumpartilhan de la mesma strutura cristalina cúbica.
Houmano
Treminologie
L macho jubenil desta spece ye chamado rapaç. A la fémea jubenil dá-se l nome de rapaza,. L termo Home,ye giralmente outelizado para referir l cunjunto de todos ls sers houmanos (an cuntraste cun home, l macho de la spece), tal cumo l termo houmanidade, raça houmana ó género houmano. L termo houmano ye outelizado cumo sinónimo de ser houmano. Cumo adjetibo, l termo houmano, ten segneficado neutro, mas poderá ser outelizado para chamar la atençon de ls aspetos positibos de la natureza houmana i ser sinónimo de beneboléncia (an cuntraposiçon cul termo zumano).
XTV 3
Halóides
L grupo de l halóides ye custituído puls minerales que forman ls sales naturales, ancluindo la fluorite, la halite (sal quemun) i l sal amoníaco (cloreto de amónia). Ls halóides, cumo ls sulfatos, son ancontrados giralmente an ambientes eibaporíticos, tales cumo lhagos de l tipo playa i mares cerrados (por eisemplo nas bordas de l Mar Muorto). Anclui ls minerales de fluoretos, cloretos i iodetos.
Seca
right|thumb|250px|La grande seca [[Dust Bowl an Dallas (Dakota de l Sul), 1936.]] La seca ye un fenómeno climático causado pula falta de percepitaçon plubiométrica, ó chuba nua detreminada region por un período de tiempo mui grande.
Catadorie:Climatologie *
Cordilheira de ls Andes
Andes Centrales
Ls Andes Centrales stenden-se zde l Nudo de Pasco até l Macizo de las Tres Cruces. La çposiçon de l cabos muntanhosos ye de dous cabos apartados por un Altiplano. La altura mássima nesta region ye l Nebado Sajama (6.542 m) i l Pissis (6.882 m). Se ouriginan dous rius, l Titicaca i l Popo. Ls prainos anteriores son ls pampas bolibianos, cun clima árido caliente, i l bioma predominante ye zértico. La populaçon se cuncentra más ne l Altiplano i nas cuostas.
3266 Bernardus
Bernardus ten ua belocidade orbital média de 21,56027803 Km/s i ua anclinaçon de 26,37375º.
Victor Hugo
Bida
Cun Cromwell, publicado an 1827, alcança l sucesso. Ne l prefácio deste drama an bersos, que nun fui ancenado anquanto stubo bibo, oupone-se a las cumbençones clássicas, an special a l'ounidade de tiempo i a l'ounidade de lhugar.
Bila Nuoba de Gaia
Bila Nuoba de Gaia (an lhéngua pertuesa Vila Nova de Gaia) ye un munecípio pertués de 168,7 km² de ária adonde habítan 312 742 habitantes (2006) ). Ten ua densidade populacional de 1 838 hab./km².
3266 Bernardus
Catadorie:Asteroides de la cintura percipal
Victor Hugo
Bida
thumb|left|200px|L [[antierro de Victor Hugo, an 1885.]] Eisila-se passado l golpe de Stado de 2 de Dezembre de 1851, que cundena bigorosamente por rezones morales an "Stoire d'un crime".
Cula muorte de la sue filha, Leopoldina, ampeça la çcubrir i ambestigar spriéncias spritas relatadas nua obra defrente nomeada "Les tables tournantes de Jersey".
Pensamiento político
Sou percipal remanse, ls Miserábeis, narra la stória dun self made-man, Jean Baljean, un sujeito que fuge de la prison i reconstrui sue bida atrabeç de l trabalho. Baljean monta ua ampresa i, atrabeç deilha, traç prosperidade pa la sue region; para alhá desso, usa sue fertuna an obras de caridade para ajudar ls probes. Sues buonas obras son anterrompidas solo quando un policial - un agente de l Stado - decide anterferir arbitrariamente nas atebidades pribadas de la sociadade cebil.
Diálogo antre Cumbeferre i Enjolras an "Ls Miserables"
Cumbeferre, an posiçon próssima la Enjolras, percebiu esse rapaç.
Mar
right|thumb|300px|Bista de l mar, an [[Miami Pratja, Spanha.]] thumb|right|300px|Siete Mares Greco-Romanos L mar ye ua lhonga stenson de auga salgada lhigada cun un ouceano. L termo tamien ye ousado para grandes lhagos salinos que nun ten salida natural, cumo l Mar Cáspio i l Mar de la Galileia. L termo ye ousado nun sentido menos geográfico para chamar ua parte de l'ouceano, cumo mar tropical ó auga de l mar se referindo a las augas oceánicas.
Piotr Tchaikovski
Biografie
An 1848 la família fixa-se an San Petersburgo, adonde l cumpositor ten las purmeiras aulas teóricas musicales cun dibersos porsores particulares, antre eilhes l maestro Filipov.
An carta de 1876 a sou armano, cunfessa star atormentado por tendéncias houmossexuales zde la mocidade, i que fazerie todo l que fusse possible pa se casar i afastar todos ls rumores que l'ancomodában. An 1877 casa-se cun ua aluna de l Cunserbatório de Moscobo, Antonina Meliukoba. Matrimónio que zde l'ampeço fura un suplício. Einicialmente porque sue mulhier nun se antressaba por sues cumposiçones i porjetos artísticos.
An júnio de 1893, Tchaikovsky recibe l títalo de Doutor Honoris Causa de la Ounibersidade de Cambrigde. An outubre de l mesmo anho sue salude se agraba perfundamente. Die 6 de Nobembre de 1893 Tchaikovsky muorre als 53 anhos, an San Petersburgo.
Sinfonies
Las Sinfonies mais antigas de Tchaikovsky son normalmente trabalhos alegres de caráter nacionalista, anquanto las redadeiras tratan de l çtino, perturbaçon i, an special la Patética, zespero. Las trés redadeiras de sues Sinfonies numaradas (quarta, quinta i sesta) son cunsidradas obras-primas i son frequentemente eisecutadas. Eisiste inda ua "Sétima Sinfonie" que ye ua cumpilaçon de temas musicales çcartados pul cumpositor i reunidos passado la sue muorte pul cumpositor sobiético Semyon Bogatyreb i lhançada cumo "Sinfonie Nº 7 an Mi Bemol Maior".
Para coral, cantos, música de cámara, i pianho tierra
Para ua lista cumpleta de ls trabalhos de Tchaikovsky (an anglés) bei. Para detalhes de las datas de las cumposiçones bejita.
Rábia (sentimiento)
Cunsequéncias
Ne l cuorpo houmano la rábia gera porblemas ne l sistema nerbioso central, çfunçon de las glándulas de secreçon andócrina, çtúrbios ne l'apareilho digestibo i zeiquilíbrio psicológico.
Associaçon de la Lhéngua i Cultura Mirandesa
miniaturadaimagem|449x449px|Entrada principal de la Casa de la Lhéngua Mirandesa La Associaçon de la Lhéngua i Cultura Mirandesa ó an sendinés: Associaçon de la Léngua i Cultura Mirandesa, ye un centro de decumentaçon repunsable pul stúdio, ambestigaçon, ourganizaçon i dibulgaçon de la lhéngua mirandesa, an Pertual. Fui fundado an 2001 an Lisboua, i queda na Casa de la Lhéngua, an Miranda de l Douro.
Capitalismo
L Capitalismo ye un sistema sócio-eiconómico, político i social adotado por bários países, adonde possuen propiadades pribadas de ls meios de porduçon, ne l qual ls agentes eiquenómicos (ampresários), propietários de ls meios de porduçon permiten que esta porduçon seia comercializada nun mercado, adonde las trasaçones son de natureza monetária.
Stória de l Capitalismo
Mas fui solamente cun las reboluçones lhiberaís de la Eidade Moderna que l capitalismo se stableciu cumo sistema eiquenómico predominante, pula purmeira beç na stória, ne ls países de la Ouropa Oucidental. Alguas dessas reboluçones fúrun la Reboluçon Anglesa (1640-60, Hill 1940), la Reboluçon Francesa (1789-99, Soboul 1965) i la Andependéncia de ls Stados Ounidos, que custruíran l arcabouço anstitucional de suporte al zambolbimiento capitalista. Assi ampeçou la era de l capitalismo moderno.
A partir de la segunda metade de l seclo XVIII, cula Reboluçon Andustrial, causada pula amplantaçon de l capitalismo, ampeça-se un porcesso ininterruto de porduçon coletiba an massa, geraçon de lhucro i acúmulo de capital. Las sociadades ban superando ls tradecionales critérios de la aristocracie (principalmente la de l pribilégio de nacimiento). Surge las purmeiras teories eiquenómicas modernas: la Eiquenomie Política i la eideologie que le corresponde, l liberalismo. Na Anglaterra, l scocés Adan Smith, un de ls fundadores de la purmeira i adeto de l segundo, publica la obra Ua Ambestigaçon subre la Natureza i las Causas de la Riqueza de las Naciones
Teorie capitalista
Muitas dessas teories chaman la atençon para las dibersas práticas eiquenómicas que se tornórun anstitucionalizadas na Ouropa antre ls seclos XVI i XIX, specialmente ambolbendo l dreito de l andebíduos i grupos de agir cumo "pessonas lhegales" (ó corporaçones) na cumpra i benda de benes, tierra, mano-de-obra i moneda, nun mercado lhibre, apoiados por un Stado pa l reforço de ls dreitos de la propiadade pribada, de forma totalmente defrente al antigo sistema feudal de proteçon i oubrigaçones.
Seclo XXI
Houbo tamien, an reaçon las fusones regionales, grandes aquisiçones, adonde ampresas globales adquiriran ampresas regionales, cumo forma de antrar debrebe an mercados regionales.
Rosa Martins
Rosa Maria Fernandes Martins (San Martino de Angueira, 3 de janeiro de 1966) ye ua scritora pertuesa. Studou na Ounibersidade de Trás ls Montes i Alto Douro, adonde licenciou-se an pertués i anglés i ye porsora an la Scuola Secundária de Miranda de l Douro. Ls seus lhibros son: Ls Caminos (2004), i L bózio de las raízes (2010).
Lisboua
Lisboua ó Lhisboua ye la capital de Pertual i la cidade mais populosa de l paíç. Ten ua populaçon de 506 892 habitantes, drento de ls sous lemites admenistratibos. Na Ária Metropolitana de Lisboua, residen 2 821 697 pessonas (2011), sendo por esso la maior i mais populosa ária metropolitana de l paíç. Lisboua ye l centro político de Pertual, sede de l Gobierno i de la residéncia de l xefe de Stado. Ye l "farol de la lusofonia" (Daus): la Quemunidade de ls Países de Léngua Pertuesa (CPLP) ten la sue sede na cidade. Ye inda la capital mais l'oucidente de l cuntinente ouropeu na cuosta atlántica.
Neolítico i fundaçon
An Lisboua ancontran-se bruxedos de l Neolítico, Eneolítico i Neo-neolitico. Durante l Neolítico, la region de Lisboua fui habitada por pobos que tamien bibiran neste período noutros spácios de la Ouropa atlántica. Estes pobos custruíran bários monumientos megalíticos. Ye inda possible ancontrar alguns dólmens i menirs ne ls campos an redror de la cidade.
Ua bielha lenda refire que la cidade de Lisboua fui fundada pul heirói griego Odisseu (Ulisses), i que, tal cumo Roma, l sou poboado ouriginal era rodeado por siete colinas. Se todas las biaiges de Ulisses atrabeç de l Atlántico tubíssen ocorrido cumo Théophile Cailleux las çcrebiu, esso seneficarie que Ulisses fondou la cidade benido de l Norte, antes de dar la buolta al Cabo Malea, (que Cailleux diç ser l Cabo de San Bicente), na sue biaige para Sudiste, rumo la Ítaca. Inda assi, la persença de ls fenícios, mesmo ocasional, ye anterior a la persença heilénica neste território. Mais tarde, l nome griego de la cidade tenerie sido corrompido an latin para Oulissipona. Outros diuses pré-romanos de la Lusitánia son Aracus, Cariocecus, Bandua i Trebaruna.
Persença muçulmana
Almunime Al-Himiar çcribe Lisboua cun mais requinte :
Segunda Reboluçon Andustrial
Ambençones
Ua de las ambençones más cruciales para la quemunicaçon de eideias técnicas fui la prensa moble mobida a oupor ambentada nas décadas anteriores a la Reboluçon. Esso premitiu la ambençon de la máquina de fazer papel ne l ampeço de l seclo XIX. La segunda reboluçon andustrial tamien biu la antroduçon de la cumposiçon tipográfica cula Linotype i la Monotype i l porcesso de porduçon atrabeç de la madeira que anfin lhibertaba las corporaçones de ls lhemitados suportes de algodon i lhino. Essa difuson de coincimiento na Gran-Bretanha, fui l resultado de la rebogaçon an meados de 1870 de ls ampostos subre l papel, l que ancorajou l crecimiento de l jornalismo técnico i de l periódicos atrabeç de l barateamiento de la porduçon.
Cairo
Stória
La cidade fui fundada an 969 d. C. cumo recinto rial de ls califas fatimídas, mas la capital admenistratiba i eiquenómica staba an Fustat. Depuis de la çtruiçon de Fustat an 1168/1169 para eibitar sue catura puls cruzados, la capital admenistratiba de l Eigito fui trasferido para Cairo, adonde ten permanecido zde anton. Demorou quatro anhos na sue custruçon dirigida pul general Jawhar Al Sikilli (l siciliano) i trasferido de l califa fatímidas Al-Muizç, que deixou sue antiga Mahdie, na Tunísia i se stableciu na nuoba capital fatímidas.
Clima
La cidade ye, giralmente, mui seca i las chubas son scassas. Ne ls meses de janeiro i febreiro puoden porduzir-se precipitaçones ocasionales. Más quemuns son las chamadas jamsin, Tempestade de arena, que fázen ato de persença na primabera.
Cultura
Ls cinemas cairotas abrigan, an sue grande maiorie, superproduçones de Hollywod cun subtítalos an árabe. Las porduçones lhocales çfrutan tamien de éxito na populaçon de l Cairo. Estes filmes frequentemente son rodados ne ls grandes stúdios situados an Misr ó Al-Ahran, ambos mui próssimos de las Pirámides de Gizé. L cinema andependiente nacional ye inda pouco popular antre ls cairotas, i ye que solamente ls cinemas God News Grand Hyatt i Ramsés Hilton porjetan este tipo de cinema.
Museu de l Cairo
Las coleçones de l Antigo Eigito stan spostas ne ls dous andares de l eidifício por orde cronológica i debedidas por temas.
Rodobias
200px|thumb|left|L tráfego ye mui antenso an Cairo. La rede de rodobias que coneta Cairo cun las percipales metrópoles de l paíç ye buona i eficiente. Las rodobias más amportantes son a outo-strada 1 ó rodobia de l Delta, cujo çtino ye Alexandria; a outo-estrada 11 ó de l deserto, tamien até Alexandria i la cuosta de l noroeste; la rodobia 2 la Luxor; la rodobia 3 até Port Said i la rodobia 33 cun çtino la Sueç. Inda assi, l resto de tipo de bias ye pobre, cun asfaltos de mala qualidade i baches peligrosos.
Sporte
La Eigytian Fotball Association (Associaçon Eigípcia de Futebol) ye ua de las federaçones más amportantes cun sede na capital, depuis de márcio, la Cunfederaçon Africana de Futebol, que se mudou recientemente para la Cidade an 6 de Outubre de 2007, nua pequeinha lhocalidade ne ls alredores de Cairo.
Brendan de Clonfert
Brendan l Nabegador, Brendan de Clonfertó Brendan de Ardfert i Clonfert (c. 484 - c. 577), tamien scrito Barandon ó Borondon, fui un monge eirlandés.
Adulto
Aspeto lhegal
Lhegalmente, senefica qu'un andebíduo puode ser parte dun cuntrato. La mesma eidade mínema, ó outra defrente, puode ser aplicable para, por eisemplo, defenir quando ls pais pérden dreitos parentales ó deixan de tener deberes para cula pessona an causa, cumo l de la respunsablidade financeira pul menor.
Ousaca
Çtritos
Catadorie:Cidades de la porbíncia de Ousaca Catadorie:Porbíncias de l Japon
António Bárbolo Alves
António Bárbolo Alves (Picuote, Miranda de l Douro, 5 de dezembre de 1964), ye porsor i un studioso i dibulgador de la lhéngua mirandesa.
Ounion Ouropeia
9 de Maio de 1950: renace la Ouropa
L tratado qu'anstitui la purmeira Quemunidade Ouropeia, la Quemunidade Ouropeia de l Carbon i de l Laçl (CECLa), fui assinado an Abril de 1951, abrindo las puortas la la Ouropa de las rializaçones cuncretas. Seguir-se-ian outras rializaçones, até se chegar la la Ounion Ouropeia atual, que yá abrange l Leste de l cuntinente - region de la qual stebe demasiado tiempo separada, cul colapso de l socialismo i de la COMECON.
25 de Márcio de 1957: la Quemunidade Eiconómica Ouropeia
De 1958 la 1970, la fin de ls dreitos aduaneiros ten repercussones spetaculares: l comércio intra quemunitário ye multeplicado por seis, al passo que las trocas comerciales de la CEI cul resto de l mundo son multeplicadas por trés. Ne l mesmo período, l perduto nacional bruto médio de la CEI oumenta 70%. Seguindo l padron de ls grandes mercados cuntinentales, cumo l de ls Stados Ounidos de la América, ls agentes eiquenómicos ouropeus sáben tirar porbeito de la dinamizaçon de l'abiertura de las frunteiras. Ls cunsumidores habitúan-se a que les seia perpuosta ua bariadade cada beç maior de perdutos amportados. La dimenson ouropeia torna-se ua rialidade. An 1986, l'assinatura de l Ato Único Ouropeu premitira abolir las outras restriçones, d'orde regulamentar i fiscal, qu'atrasában inda la criaçon dun mercado anterno (ó mercado único) genuíno, totalmente ounificado.
20 de Júlio de 1963: Iaundé, ls primórdios dun papel anternacional
Ne l seclo XXI assistiu-se a l'afirmaçon de la Ouropa cumo poténcia de paç, zde que la Ounion promoba la stabilidade i l zambolbimiento ne ls grandes grupos regionales que l'ambolben. Graças al papel que zampenha nas trocas comerciales mundiales i al sou peso eiconómico, la Ounion ye yá un parceiro respeitado nas grandes anstáncias anternacionales, cumo la Ourganizaçon Mundial de Comércio ó la ONU.
1 de Janeiro de 1973: purmeiro alargamiento de la Quemunidade Ouropeia
La Ounion Ouropeia ancontra-se abierta a todos ls países ouropeus que l'eilha pretenden aderir i que respeiten ls cumpromissos assumidos ne ls Tratados de la fundaçon i suscriben ls mesmos oubjetibos fundamentales. Eisísten dues cundiçones que detremínan l'aceitaçon dua candidatura la l'adeson: la localizaçon ne l cuntinente ouropeu i la prática de todos ls porcedimientos democráticos que caraterízan l Stado de dreito.
1 de Nobembre de 1993: la Ounion Ouropeia
Ls outros dous pilares ambólben ls Stados-nembros an domínios caratelizados até anton cumo sendo de la cumpeténcia solo nacional: la política sterna i de sigurança, por un lado, i ls assuntos anternos, cumo la política de eimigraçon i de asilo, la polícia i la justícia, por outro. Trata-se dun abanço amportante, na medida an que ls Stados-nembros cunsidéran que ye de l sou antresse coperar mais nestes domínios, cumo forma d'afirmar l'eidantidade ouropeia ne l mundo i d'assegurar ua melhor porteçon de ls sous cidadanos contra la creminalidade ourganizada i l tráfico de drogas.