cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ambason de l Eiraque
Acupaçon de l Eiraque
250px|thumb|right|Suldado patrulhando la cidade [[Asragiyah.]] La spresson Acupaçon de l Eiraque ye ousada pa çcrebir l ambio de tropas norte-amaricanas i anternacionales al Eiraque ne l anho de 2003, por decison de l persidente George W. Bush, de ls Stados Ounidos de la América. L pertesto de la acupaçon, einicialmente, fui achar armas de çtruiçon an massa que, supuostamente, l gobierno eiraquiano tenerie an stoque i que, segundo Bush, repersentában un risco al sou paíç, abalado zde anton puls atentados terroristas de 11 de setembre de 2001. L persidente Bush tomou la decison de ambadir l Eiraque sin la aprobaçon de l Cunseilho de Sigurança de la ONU, mas cul apoio de l anton xefes de stado Silvio Berlusconi (Eitália) José María Aznar (Spanha) (Durão Barroso) (Pertual) i Tony Blair (Reino Ounido). An 2004, passado 1 anho de acupaçon, antretanto, l persidente Bush demuda l çcurso al dezir que la acupaçon faç parte de la lhibartaçon de países i la promoçon de la Democracie i de la Paç mundial. An 2004, l persidente eiraquiano Saddam Hussein ye acaçado i mantenido preso nun lhocal nun rebelado. Sous filhos son muortos nua amboscada an Bagdá. A las 6 de la manhana, horário de Bagdade, de l die 30 de dezembre de 2006, Saddam Hussein ye anforcado anque de las posiçones cuntrárias de bárias anstituiçones anternacionales cumo la Amnistie Anternacional, Ounion Ouropeia i dibersos outros países. Fui eisecutado cun dous de sous aliados, sendo un deilhes sou meio-armano i recusou-se a bestir l capuç, normalmente outelizado nas eisecuçones. Antes de sue muorte, Saddam dixo l nome de l lhíder xiita eiraquiano Moqtada Al Sadr.
Análeze
Ls Stados Ounidos antre 1981 i 2001 dórun cerca de 50% de las amportaçones de armas de Saddam Hussein. La díbeda de Saddam als amaricanos chegou antre l período 1988-1998 un balor antre 7 i 8 bilhones de dólars.
L segundo maior fornecedor de armas pa l Eiraque ne l período 1981-2000 fui, segundo l SIPRI, la China, fornecedora de 18% de l eiquipamiento melitar neste período. La ampresa petrolífera nacional chinesa, associada cun un outro cunsórcio chinés negociaba cun Saddam Hussein la atribuiçon de la sploraçon petrolífera ne l campo de Al Ahdab, ne l sul de l paíç. 300px|thumb|right|Státua de Saddam Hussein ye derrubada ne l centro de Bagdad por populares. Fráncia, China i Rússia i l Cunseilho de Sigurança de las Naciones Ounidas oupusírun-se a la Guerra de 2003, cun Almanha, an que Chanceler Gerhard Schröder ganhara las eileiçones gerales de 2002 pormetendo als botantes que la Almanha nun antrarie nun possible cunflito.
Grande parte de la anfra-strutura de l paíç fui çtruída durante la ambason i fúrun cuntablizados cerca de 140,000 muortos eiraquianos, melitares i cebiles.
An 28 de Júnio de 2004, la acupaçon treminou oufecialmente i l poder fui trasferido para un nuobo gobierno lhiderado pul purmeiro-menistro Iyad Allawi, anque, an dezembre de 2004, tropas de ls Stados Ounidos, de la Gran-Bretanha, Polónia i de alguns paises aliados inda acupáren l território eiraquiano, cun cerca de 160,000 suldados i cerca de 20000 serbidores cebiles.
Las causas de la ambason i sous eifeitos
Las supostas armas de çtruiçon biologica i caseira an massa que l deterie Eiraque nunca fúrun ancuntradas pulas fuorças de acupaçon. Las tamien alegadas lhigaçones de Saddam cun grupos terroristas eislamicos nunca fúrun cumprobadas. Na berdade, ls grupos terroristas eislamicos oupunian-se a Saddam, pus éran xiitas an sue maiorie, anquanto l lhíder eiraquiano era sunita i al cuntrário de l que se maginaba, Eiraque era un de ls países mais lhaicos de la region.
Las stelidades nun parórun até a la persente data (September de 2023) i cuntínan sob la forma de guerrilha de resisténcia i/ó terrorismo na qual ls chamados ansurgentes atacan diariamente las fuorças de acupaçon. Eisisten bários grupos defrentes de ansurgentes. Hai terroristas eislamistas que quieren zastablizar l nuobo gobierno. Muitos deilhes son strangeiros anfiltrados ne l paíç, que por sue beç cumbáten outros strangeiros anfiltrados ne l paíç, ls suldados amaricanos. Hai tamien amboras de ataques por antigos eilemientos de l apareilho sunita de Saddam. Por sue beç tamien houbo zacatos porbocados por eilemientos mais radicales antre ls xiitas ne l sul.
Solo pa la retomada de la cidade de Faluja, cun cerca de 300.000 habitantes, l cunflito rendiu, para alhá de muortos i feridos, cerca de 210.000 zabrigados que se sóman a las outras bítimas desta guerra. An Faluja ls rebeldes tenien anstourado un regime aparecido al de ls talibans ne l Afeganistan, habendo relatos de tertura i assassinatos sistemáticos i un regime de terror.
La derrubada de l regime de Saddam Hussein i la chubida al poder de ls clérigos relegiosos tubo dibersos eifeitos colaterales, dentre ls quales, la perseguiçon la Crestianos i outras minories relegiosas.
A 3 de Febreiro de 2004 l gobierno anglés anunciou la abiertura dun anquérito als serbícios secretos relacionado cula alegada eisisténcia de armas de çtruiçon maciça ne l Eiraque.
La Comisson de anquérito fui persidida por Lord Butler of Brockwell i fui publicado la 14 de Júlio de 2004, quedando coincido por Relatório Butler.
Catadorie:Guerras ambolbendo l Eiraque
Guerra de l Mirandun
La Guerra Fantástica, Guerra de l Mirandun ó Guerra de l Pacto de Familha, fui l nome pul qual quedou coincida la partecipaçon de Pertual na Guerra de ls Siete Anhos (1756-1763).
Catadorie:Miranda de l Douro
Anrique VIII de Anglaterra
Anrique VIII (28 de júnio de 1491 - 28 de janeiro de 1547) fui rei de la Anglaterra de 22 d'abril de 1509 até sue muorte an 1547. Anrique ye mais coincido por sous seis casamientos i por sous sfuorços para anular sou purmeiro casamiento (cun Catrina de Aragon ). . Sou zacordo cul Papa Clemente VII subre tal anulaçon lhebou Anrique l'ampeçar la Reforma Anglesa, separando la Eigreija de la Anglaterra de l'outoridade papal. El se nomeou Xefe Supremo de la Eigreija de la Anglaterra i dissolbiu cumbentos i mosteiros, puls quales fui scomungado pul papa. Anternamente, Anrique ye coincido por sues mudanças radicales na Custituiçon anglesa, spandindo l poder rial i einougurando la teorie de l dreito debino de ls reis an ouposiçon a la supremacie papal. El frequentemente usaba acusaçones de traiçon i heiresie para reprimir la dissidéncia, i ls acusados ​​éran frequentemente eisecutados sin un julgamiento formal por meio de notas de prison. El alcançou muitos de sous oubjetibos políticos por meio de l trabalho de sous percipales menistros, alguns de ls quales fúrun banidos ó eisecutados quando caíran an çgraça. Thomas Wolsey, Thomas More , Thomas Cromwell i Thomas Cranmer figurórun cun çtaque an sue admenistraçon.
Anrique era un gastador strabagante, usando ls rendimientos de la dissoluçon de ls mosteiros i atos de l Parlamiento de la Reforma. El tamien cumbertiu l denheiro qu'antes era pago la Roma an receita rial. Anque de l denheiro dessas fuontes, el staba cuntinamente a la beira de la ruína financeira debido a la sue strabagáncia pessonal, bien cumo la bárias guerras caras i amprodutibas, particularmente cul rei Francisco I de Fráncia, l Sacro Amperador Romano Carlos B , l rei Jacó V de  Scócia. i la regéncia scocesa sob l Cunde de Arran i Marie de Guise. An casa, el spandiu la Royal Naby, superbesionou l'aneixaçon de l Paíç de Gales a la Anglaterra culas Lheis de l Paíç de Gales de 1535 i 1542 i fui l purmeiro monarca anglés a gobernar cumo Rei de la Irlanda passado l Ato de la Corona de la Irlanda de 1542.
Ls cuntemporáneos de Anrique l cunsidrában un rei atraente, eiducado i talentoso. El fui çcrito cumo "un de ls gobernantes mais carismáticos la se sentar ne l trono anglés" i sou reinado fui çcrito cumo l "mais amportante" de la stória anglesa. El era un outor i cumpositor. A la medida qu'ambelhecie, el quedou grabemente arriba de l peso i sue salude piorou. El ye frequentemente caratelizado an sue bida posterior cumo un monarca lhuxurioso, eigoísta, paranóico i tiránico. El fui sucedido por sou filho Eiduarte VI.
Casamiento i Çcendéncia
L casal antre Anrique i Catrina tubersn ua única filha:
L casamiento antre Anrique i Ana tubo ua única filha: Passado ber que sue mulhier habie le dado ua nina i nun un nino,Anriwue çcartou eilha casou se denobo i acusou d'adultério sentenciando Ana la muorte.
L casamiento antre Juan i Anrique tubo un filho: Juana bieno a morrer passado l parto,eilha serie lhembrada cumo mui amada pul rei Anrique por tener dado a el un filho, tanto qu'el stá anterrado al lhado deilha.
L casamiento antre eilha i Anrique nun tebe filhos,Anrique la cunsidrou feia i dissolbiu l casamiento antregou la Ana ua grande fertuna i eilha bibeu sous radadeiros años sendo ua nobre rica.
El era mui mais bielho qu'eilha i nun houbo cunsumaçon,pus eilha tentou casar cun sou primo i fui cundenada l'eisecuçon por adultério.
Eilha bibeu bien,era amiga de ls filhos de Anrique,el morriu antes deilha.
Lista de abes de la Galízia
miniatura|direita|[[Açor.]] Esta ye ua lista de abes silbestres ancontradas na Galízia. Son ancluídas las speces habituales i oucajionales, ancluindo alguas que nón son ouserbadas na quemunidade hai anhos, a menos que tenga sido por mui tiempo. Nó fúrun ancluídas las abes domésticas (cumo por eisemplo la galhina, peru salbaige, ganso ó l abestruç), nin las abes ornamentales criadas an catibeiros, ambora aqueilhas que procedentes desta radadeira situaçon, téngan scapado ó téngan sido lhibartadas i yá téngan se adaptado a la bida an lhibardade ó que stéian an porcesso de fazé-la. Ye andicada la sue persença (natiba, ambernante, acidental...). Tamien ye dezido se ye quemun ó pouco quemun, yá que ua spece natiba ó mui difundida pul território puode nun ser mui abundante. Tamien ye andicado l sou stado na Galízia (que puode nun corresponder al sou stado anternacional), pa l qual fúrun outelizadas las eiquibaléncias cul sistema de la Ounion Anternacional pa la Cunserbaçon de la Natureza. Ua abe pouco quemun puode tener un stado pouco preocupante se las sues populaçones fúren stabais, i tamien puode star an spanson. Ye mostrada solo ua eimaige de cada abe, ambora an muitas deilhas l macho, la fémea i ls eimaturos téngan plumaiges defrentes ó apersentan plumaiges d'ambierno i berano ó de la staçon reprodutiba.
Amaral Ferrador
Amaral Ferrador ye un munecípio brasileiro de l stado de l Riu Grande de l Sul.
Formica kollari
Formica kollari ye ua spece de formiga de l género Formica, pertencente a la subfamília Formicinae.
Catadorie:Formicinae
Lista de abes de la Galízia
Catadorie:Galízia
Amaral Ferrador
Geografie
Queda a ua latitude 30º52'42" sul i a ua longitude 52º15'27" oeste, stando a ua altitude de 140 metros. Ten ua ária de 506,46 Km² i sue populaçon stimada an 2006 era de 5 968 habitantes.
Ye un munecípio que cunta culas augas de l riu Camaquana i de l'arroio Ladron, adonde queda l Balneário de l Salso, bastante percurado ne l berano. Outros atratibos de l munecípio son la Praia de la Beisa, Praia Grande i la Praia de la Armada, ne l riu Camaquana, bien cumo l Rodeio Stadual.
Eiquenomie
Las percipales atebidades eiquenómicas de l munecípio son l comércio i las labouras de fumo, milho i freijon, i la criaçon de bobinos de corte, obinos i suínos.
Stória
Amaral Ferrador surgiu dua sesmarie que fura requerida por Manuel Bueno de Bargas i Zeidéria Marie Prates, sue mulhier, que procedian de Itu, Stado de San Paulo. La sesmarie de ls Bargas ampeçaba na barra de l Arroio de ls Ladrones, seguindo l Riu Camaquana arriba até la barra de l Arroio de ls Bargas.
Sous purmeiros poboadores, benirun na maiorie de l Stado de San Paulo. Percipales famílias qu'alhá se anstalórun fúrun Bargas, Silba, Leite, etc. Amaral Ferrador surgiu na stória juntamente cun Ancruzilhada de l Sul, mas solo aparece ne ls registros an 1816 quando de la criaçon de la paróquia San José de l Patrocínio.
Ligaçones sternas
Catadorie:Munecípios de l Riu Grande de l Sul
Cumbençones de Genebra
thumb|250px|Cumbençones de Genebra oureginales.
Las Cumbençones de Genebra son ua série de tratos formulados an Genebra, na Suíça, defenindo las normas para las lheis anternacionales relatibas al Dreito Houmanitário Anternacional. Las cumbençones fúrun l resultado de sfuorços de Henri Dunant, que fui motibado puls horrores de que fui teçtemunha na Batailha de Solferino.
Esses tratados defínen ls dreitos i ls deberes de pessonas, cumbatentes ó nó, an tiempo de guerra. Esses tratos son einéditos, cunsistindo na base de ls dreitos houmanitários anternacionales.
Ls tratados fúrun eilaborados durante quatro Cumbençones de Genebra que acuntecírun de 1864 la 1949.
La purmeira Cumbençon
thumb|250px|Jean Henri Dunant. La purmeira Cumbençon de Genebra fui ua einiciatiba de Henri Dunant, un suíço. An 1863, el ourganizou, cun un grupo de pessonas, ua cumbençon nun oufecial para "studar ls meios de cumbater la ansuficiéncia de l serbício casa de banho ne ls eisércitos an campanha". Esta cumbençon fui l marco de la criaçon de la Cruç burmeilha.
Un anho más tarde, la Cunferéncia diplomática de 1864 fui la purmeira berdadeira cumbençon de Genebra. Eilha dou orde de respeitar i cuidar de ls melitares feridos ó malos sin çcreminaçon. Zde anton, las ambulanças i ls spitales son portegidos de todo ato hostil i seran recoincibles pul simblo de la cruç burmeilha cun fondo branco.
La segunda Cumbençon
La segunda Cumbençon fui scrita an 1906. Eilha stendiu las oubrigaçones de la purmeira Cumbençon a las fuorças nabales.
La terceira Cumbençon
La terceira Cumbençon de Genebra fui scrita an 1929 i tubo cumo oubjetibo definir l tratamiento de presioneiros de guerra.
L termo prisioneiro de guerra ye defenido nesta Cumbençon: Ye recoincido cumo presioneiro de guerra todo cumbatente apanhado, podendo este ser un suldado dun eisército, un nembro dua melícia ó até mesmo un cebil, cumo ls rejistentes.
Fui esta Cumbençon que premetiu al Comité anternacional de la Cruç Burmeilha (CICR) bejitar todos ls campos de presioneiros de guerra sin nanhue restriçon. L CICR puode tamien dialogar, sin teçtemunhas, cun ls presioneiros.
La quarta Cumbençon
La quarta Cumbençon fui scrita an 1949. Eilha rebiu las trés Cumbençones anteriores i acrecentou ua quarta, relatiba a la porteçon de ls cebiles an período de guerra.
Quando se fala hoije an die de la Cumbençon de Genebra, fala-se al resultado desta Cumbençon.
D'acuordo cun esta Cumbençon, ls cebiles son claramente portegidos de to hostelidade:
Portocolos adicionales
Hai trés portocolos de eimenda a las Cumbençones de Genebra de 12 de agosto de 1949:
Segundo un apelo de l Comité Anternacional de la Cruç Burmeilha, lhançado an 1997, alguns artigos cuntenidos an ambos ls portocolos son recoincidos cumo regras de l Dreito cunsuetudinário, bálidas para todos ls Stados - mesmo para aqueilhes que nun rateficórun ls Portocolos.
Cumbençon de Genebra - berson atual
§1- Ls países an guerra nun puoden outelizar armas químicas uns contra ls outros.
§2- L uso de balas splosibas ó de material que faga sofrimiento çnecessário nas bítimas ye proibido.
§3- L bumbardeio de balones cun porjételes ye proibido.
§4- Presioneiros de guerra dében ser tratados cun houmanidade i portegidos de la bioléncia. Nun puoden ser spancados ó outelizados cun antresses porpagandísticos.
§5- Presioneiros de guerra dében dar sou nome lhegítimo i patente. Aquel que mentir puode perder sue porteçon.
§6- Las naciones dében eidantificar ls muortos i feridos i anformar sous fameliares.
§9- Porteçon special contra ataques será garantida als spitales cebiles marcados cula cruç burmeilha.
§10- Ye premetida la passaige lhibre de medicamentos.
§12- Qualquiera eisército que tome l cuntrole dun paíç debe dar quemido para sous habitantes lhocales.
§13- Ataques a cidades çprotegidas son proibidos.
§14- Submarinos nun puoden afundar nabios comerciales ó de passageiros sin antes retirar sous passageiros i tripulaçon.
§15- Un presioneiro puode ser bejitado por un repersentante de sou paíç. Eilhes ténen l dreito de cumbersar reserbadamente, sin la persença de l einemigo.
Biolaçon de las Cumbençones
Todo ato de biolaçon pulas naciones que ratificórun las Cumbençones de Genebra puode cunduzir a un porcesso delantre de la Corte Anternacional de Justícia (CIJ) / Tribunal Anternacional de Justícia (TIJ) ó delantre de la Corte Penal Anternacional (CPI) / Tribunal Penal Anternacional (TPI).
Refréncias
Catadorie:Dreitos houmanos Genebra Catadorie:Lheis de guerra
Segunda Guerra Mundial Basca
La Segunda Guerra Mundial Basca fui un un sistema de sigurança, ambora este feito puoda ser questionado, ne l cuntesto de la teorie, an eibentos eisolados. Na Segunda Guerra Mundial, la tresmisson de mensaiges era neçaira pa prebenir ó ampedir la tremisson de l einemigo por meio de amportantes bitórias. Dessa forma, la çcriptografie de mensaiges criptografadas tornou-se l albo de todas las fuorças armadas que stában an cunflito. A este respeito, l eisército de ls Stados Ounidos outelizou las lhénguas çcoincidas pa la ocorréncia de tresmissones scundidas, ls code talkers criórun. Daniel Arasa, l storiador dixe que na lhéngua de cunflito de l Ouceano Pacífico, l basco era ua lhéngua pa las quemunicaçones, de modo que ls nipo-amaricanos nun decifrában las mensaiges. An 2017, la obra que Pedro J. Oiarzabal i Guillermo Tabernilla publicórun ne l campo dessa teorie, denuncia l uso de l basco i las personaiges eilhi mencionadas.
Catadorie:Spanha
Yasunari Kawabata
miniaturadaimagem|Yasunari Kawabata (1968) Yasunari Kawabata (Osaka, 11 de júnio de 1899 — Kamakura, Kanagawa, 16 d'abril de 1972) fui un scritor japonés, l purmeiro de sou paíç a ser galardoado cul Prémio Nobel de Literatura, an 1968.
Biografie
squierda|miniaturadaimagem|150x150px|Monumiento ne l local de nacimiento de Kawabata. La bida de Yasunari Kawabata fui marcada zde cedo por acuntecimientos trágicos i pula solidon. Filho dun médico culto, el se tornou Uorfon d'ambos ls pais cun solo quatro anhos d'eidade, tenendo sido anton criado ne l campo por sous abós paternos. El tenie ua armana mais bielha, la qual fui antregue als cuidados dua tie, mas eilhes se conhecírun solamente mais tarde, an júlio de 1909, quando Kawabata tenie dieç anhos d'eidade, i eilha bieno a falecer ne l'anho seguinte. Cun siete anhos (setembre de 1906) perdiu sue abó i, cun catorze anhos (maio de 1914), l'abó. Tenendo perdido todos ls sous parientes mais próssimos, Kawabata se mudou pa la família de sue mai, ls Kurodas, mas acabou matriculado nun anternato próssimo de la scuola d'ansino secundairo la qu'el outrora iba de camboio. Durante l tiempo an que frequentaba l liceu scientifico, outou por se tornar scritor passado screbir alguns cuntos; antes desso, quando era nino, zeiaba se dedicar a la pintura.
Mocidade
An 1921, fondou la rebista Xin-Xicho (Pensamiento Nuobo) i, juntamente cun Yokimitsu Riichi, criou un jornal de letras –Bungei Jidai (Anales Literários), bisando a promober un nuobo mobimiento literairo, l Xinkankakuha (Sensaçones Literárias), que tenie cumo percipales preocupaçones, segundo ls outores, l'apersentaçon de "nuobas sensaçones" na literatura, cunsidrando l'arte pura cumo misson primordial de l scritor. Nessa rebista publicou, an 1926, Izu ne l Odoriko ("La Beilçarina de Izu"), ua stória que sploraba l'erotismo de l'amor jubenil, cun eimaiges líricas anspiradas an scrituras budistas i poetas mediebales japoneses. Ampeçara, mas, sue carreira cumo scritor cun narratibas brebes, mais tarde chamadas Tanagokoro ne l shósetsu ("Cuntos de la Palma de la Mano"), hoije cunsidrado un género típico de Kawabata.
Eidade adulta
An 1931, yá casado, mudou-se para Kamakura, antiga capital de ls samurales, al norte de Tóquio. L sou purmeiro romance fui Yukiguni ("Tierra de Niebe" an Pertual i "L paíç de las niebes" ne l Brasil), ampeçado an 1934 i publicado als poucos de 1935 a 1937. Relata la stória d'amor antre un home diletante de la cidade de Tóquio i ua gueixa dua poboaçon remota adonde este ancontra un refúgio de l stress de la sue bida citadina. Este romance colocou Kawabata eimediatamente na posiçon dun de ls scritores japoneses mais amportantes i promissores, tornando-se l romance nun clássico anstantáneo que ye, hoije, cunsidrado ua de las sues mais amportantes obras-primas.
Anque, durante la Segunda Guerra Mundial, tener permanecido neutro, passado l final de la guerra, ne l fin de ls anhos sessenta, angajou-se an manifestaçones políticas, participou de campanhas de candidatos cunserbadores i cundenou la Reboluçon Cultural chinesa. Ampeçou an 1949 la série "Mil Garças", an que custan l célebre Senbazuru("Nubres de Páixaros Brancos"), i Yama ne l Oto ("L Sonido de la Muntanha").
Outras obras sues son Nemurero Bijo ("La Casa de las Guapas Drumidas"), Utsukushisa to Kanashimi to ("Beleza i Tristeza") i Koto ("Kyoto" an Pertual). Inda assi l romance que Kawabata cunsidraba ser l sou melhor fui Meijin, publicado antre 1951 i 1954.
Nuossa Alma i Nuossa Tierra
Nuossa Alma i Nuossa Tierra ye un lhibro de poemas, salido an 1961, screbido por António Maria Mourinho, i que ye la recuolha de poemas yá salidos an jornales ne ls anhos 40 de l seclo XX, ls mais deilhes screbidos na mocidade desse mirandés de Sendin, nũa altuira an que era padre an Dues Eigreijas.
Yasunari Kawabata
Eidade adulta
Kawabata fui inda nembro de la Academie Amperial i persidente de l Pen Club de l Japon, atuando an bárias reuniones anternacionales de scritores.
Al recebir l Nobel de Literatura de 1968, an sou çcurso cundenou l suicídio, lembrando bários amigos scritores qu'habien morrido dessa forma. An 1972, mas, an meio a un surto depressibo suicidou-se, an Zushi, acerca de Yokohama.
Nuossa Alma i Nuossa Tierra
Lhigaçones sternas
Catadorie:Lhibros Catadorie:Lhéngua mirandesa
Yasunari Kawabata
Stilo
Einicialmente Kawabata fizo spurmentaçones cun técnicas surrealistas, mas als poucos se torna ampressionista, cumbinando la stética japonesa cun narratibas psicológicas i erotismo
Por sou tratamiento d'atmosferas i quelores, quedou coincido cumo alguien que "pintaba las palabras" de branco eirradiante, praticamente sin outras quelores, cumo se bé an "L Paíç de las Niebes" i an "Nubres de Páixaros Brancos".
La solidon, l'angústia de la muorte i l'atraçon pula psicologie femenina fúrun sous temas custantes.
Alvorada (Rio Grande do Sul)
Alborada ye un munecípio brasileiro de l stado de l Riu Grande de l Sul. Pertence a la mesorregion Metropolitana de Porto Alegre i a la microrregion de Porto Alegre i fui fundado an 17 de setembre de 1965.
Stória
L munecípio, antes 3° Çtrito de Biamon, chamado de Passo de l Feijó, emancipou-se ne l die 17 de setembre de 1965, cunforme la lei stadual mº 5026, i l nome de Alborada, acradita-se que seia ua refréncia al sou pobo custituído an sue maiorie por trabalhadores qu'acordában nas purmeiras horas de la manhana para trabalhar na capital de l Riu Grande de l Sul (Porto Alegre). Antre las purmeiras sesmaries cuncedidas de l Sul, stan las de Cristóvão Pereira de Abreu, cuncedida an 23 de júnio de 1775. Mais tarde esta mesma sesmarie fui antregue la João Batista Feijó, an 5 de maio de 1776, cunforme dados de l IBGE. Serie este l marco enicial de l'ourige de l poboamiento de la cidade de Alborada.
L poboamiento se dá pulas famílias benidas de Laguna, que se stablecírun an Biamon. Cul passar de l tiempo, passado l coincimiento de la region, ampeçórun tamien a acupar árias bezinas. Nas propiadades eisistian tambos de leite. La grande maiorie éran dedicadas la porduçon de leite i hortifrutigranjeiros, que nun éran mui bariados. Serbian al comércio, l'eiquenomie de susisténcia i alimentaçon de ls animales. Ls percipales perdutos cultibados éran: melon, balancie, aipin, mandioca, patata-doce, i outros. L meio outelizado cumo trasporte de las mercadorias éran las carretas. Las carretas yá circulában pul Stado ne l tiempo de ls Padres Jesuítas. An 1737, l Brigadeiro José de la Silba Paes, trouxe ferreiros, carpinteiros i madeira para fabricar carretas. Era l único beiclo que poderie atrabessar las campinas de la frunteira de l praino. Ouriundos de la beira de la Lagona de ls Barros i d'outras localidades, benien carroçones de quatro ruodas puxados por parilhas de cabalhos, que trazian melado, rapadura i carbon.
Cul oumiento de la populaçon i l'afluéncia de carreteiros na region, surgiran las purmeiras casas de comércio. Éran armazénes stablecidos al longo de la strada. Custituían-se de prédios de madeira cun suolo batido, eilhi bendia-se l fumo, la cachaça, l'arroç i miudezas, trasformando-se an punto de parada oubrigatória pa ls carreteiros. Dentre estas casas, las mais amportantes éran: l'armazén de l Sr. Anibal i ls armazénes de ls Srs. Lothario i Frederico Dihl. Las ambarcaçones benien de bários lugares pul Riu Grabataí, muitas parában ne l Passo de las Canhas, debido la deficuldade d'acesso por bie flubial la Porto Alegre i redondezas, surgindo anton la necidade dua strada que facelitasse un çlocamiento mais eficaç. Cula custruçon de la strada que liga Grabataí la Cachoeirinha i Porto Alegre, l Passo de las Canhas fui zatibado.
L'ampeço de l'eiducaçon dou-se atrabeç de la cuntrataçon de porsores, que las famílias de maior poder aquesitibo efetuában. Éran cuntratados porsores de Grabataí i Porto Alegre. La porsora benie dar aula pa ls filhos de ls propiatairos de las fazendas. Eilha fixaba residéncia na fazenda que la cuntrataba. Alguns desses propiatairos proporcionában l'ansino nun solo als sous filhos, mas tamien a las ninos de las redondezas. Cula preferéncia al ansino público oufecial, an 1886, na Bila de Biamon habie seis aulas públicas. Ua deilhas localizada ne l Passo de la Figueira. Mais tarde, aprossimadamente antre 1908 i 1910, ténen-se coincimiento de la scuola de Augusta Agripina de ls Santos, natural de Porto Alegre i porsora stadual. Esta scuola era abierta la quemunidade, serbindo a alunos de bárias localidades, tales cumo Passo de la Figueira, Passo de l Feijó i adjacéncias. An 1911, esta scuola atendia la trinta i seis alunos, i localizaba-se próssima a ua figueira na atual Ab. Frederico Dihl.
Ls loteamientos ampeçórun por buolta de 1940, tenendo cumo ua de sues percipales causas, l crecimiento populacional de las cidades bezinas. Un de ls purmeiros loteamientos criado na region, fui l de la bila Passo de l Feijó. L loteamiento fui abierto por un russo que debediu las tierras an pequeinhos terrenos. An 22 de setembre de 1952, la prefeitura municipal de Biamon anstitui ouficialmente l çtrito de Passo de l Feijó, solo un anho antes de sou bezino Passo de l Xabon. Surgian tamien ne l çtrito ls loteamientos de la Bila San Pedro i sucessibamente outros.
Geografie
Alborada queda localizada na Region Metropolitana de Porto Alegre i faç lemite culs munecípios de Porto Alegre, Biamon, Grabataí i Cachoeirinha. Desta 21 quilómetros de la capital de l stado, Porto Alegre.
Ten ária total de 72,9 Km² i ária ourbana legal de 52 Km², sendo un de ls menores munecípios de l stado.
L lemite natural de Alborada i Porto Alegre ye l Arroio Feijó, un afluente de l Riu Grabataí.
Total Club Manager 2005
Total Club Manager 2005 ye un jogo eiletrónico de futebol lançado an outubre de 2004, zambolbido pula EA Canada (na berson Windows) i pula Budcat Creationes (nas bersones PS2 i Xbox), fui publicado pula Eiletronic Arts.
Alvorada (Rio Grande do Sul)
Eiquenomie i anfraestrutura
L crecimiento de l munecípio dou-se a la beira de l'abenida Persidente Getúlio Bargas, percipal bie qu'atrabessa l centro de la cidade.
L'eiquenomie ye baseada percipalmente ne l comércio i ne l setor de serbícios, para alhá de la maiorie de la populaçon trabalhar ne l munecípio de Porto Alegre, fazendo cun que la cidade seia coincida tamien cumo cidade-drumitório. Mas, l munecípio tamien ten l sou çtrito andustrial, situado las bordas de la rodobia RS-118.
L munecípio ye apartado de Porto Alegre pul Arroio Feijó. Esse arroio siempre fui de strema amportança para Alborada. Era atrabeç del que ls moradores mais antigos de la cidade retirában la auga pa l cunsumo.
L munecípio ten un spital público i mais 34 stablecimientos de salude (antre públicos i pribados).
Na ária d'ansino eisisten 46 stablecimientos d'ansino pré-scolar (públicos i pribados), 45 d'ansino fundamental (públicos i pribados), 11 d'ansino médio (públicos i pribados) i ua d'ansino superior (pribado).
Demografie
Populaçon residente: 195.673 hab.
Populaçon residente rural: 0 pessonas (nun hai zona rural)
Homes:	95.080 homes
Densidade demográfica: 2.743,94 hab/Km²
Mortalidade anfantil: 9,8 por mil (até 1 anho)
Fecundidade: 2,2 filhos por mulhier
Índice de Zambolbimiento Houmano (IDH-M): 0,699 - Médio
IDH-M Eiducaçon: 0,564
Fuonte: Atlas Brasil/PNUD
PIB: R$ 1.697.860 mil
PIB Per Capita: R$ 8.599,33
Hinduísmo
thumb|right|[[Brama, ua de las percipales debindades de l hinduísmo.]]
Total Club Manager 2005
Catadorie:Jogos de la série FIFA Catadorie:Jogos eiletrónicos de 2004 Catadorie:Jogos para Windows Catadorie:Jogos para PlayStation 2 Catadorie:Jogos para Xbox Catadorie:Jogos de la Eiletronic Arts Catadorie:Jogos de la EA Sports
Hinduísmo
L hinduísmo ye citado frequentemente cumo la "más antiga tradiçon religiosa" dentre ls percipales grupos religiosos de l mundo, ó cumo la "más antiga de las percipales tradiçones eisistentes". Ye formado por defrentes tradiçones i cumpuosto por dibersos tipos, i nun ten un fundador. Estes tipos, sub-tradiçones i chamamientos, quando somadas, fázen de l hinduísmo la terceira maior religion, apuis de l crestianismo i de l eislamismo, cun cerca de un bilhon de fiéles, de ls quales cerca de 905 milhones bíben na Índia i ne l Nepal. Outros países cun populaçones seneficatibas de hinduístas son Bangladesh, Sri Lanka, Paquistan, Malásia, Singapura, ilhas Maurício, Fiji, Suriname, Guiana, Trinidad i Tobago, Reino Ounido, Canadá i Stados Ounidos.
Ls hindus acradítan nun sprito supremo cósmico, que ye adorado de muitas formas, repersentado por debindades andebiduales. L hinduísmo ye centrado subre ua bariadade de práticas que son bistos cumo meios de ajudar l andebíduo a spurmentar la debindade que stá an todas las partes, i rializar la berdadeira natureza de sou Ser.
La teologie hinduísta fundamenta-se ne l culto als ''abatares' ' (manifestaçones corporales) de la debindade suprema, Bráman. Particular çtaque ye dado a la Trimurti - ua trindade custituída por Brama (Brahma), Xiba (Shiba) i Bixnu (Bishnu). Tradecionalmente l culto direto als nembros de la Trimurti ye relatibamente raro - an beç desso, questúman-se cultuar abatares más specíficos i más próssimos de la rialidade cultural i psicológica de ls praticantes, cumo por eisemplo Críxena (Krishna), abatar de Bixnu i personaige central de l Bagabadguitá.
Eitimologie
Hindū ye l nome an persa de l riu Ando, ancuntrado pula purmeira beç na palabra Hindu (həndu) de l persa antigo, correspondente al sánscrito bédico Sindhu. L Rigbeda chama a tierra de ls ando-arianos cumo Sata Sindhu (a tierra de l siete rius ne l noroeste de la Ásia Meridional, un deilhes l Ando), que corresponde al Hata Həndu ne l Abesta (Bendidad or Bidebdad, 1.18), scritura sagrada de l zoroastrianismo. L termo fui outelizado para chamar aqueilhes que bibian ne l subcuntinente andiano, ó para para alhá de l "Sindhu".
L termo persa (persa médio Hindūk, persa moderno Hindū) antrou na Índia pul Sultanato de Délhi i aparece ne ls testos de l sul de la Índia, bien cumo de la Caxemira, a partir de 1323 d.C., i a cobrar dende ye cada beç más outelizado, specialmente durante l Raj británico. Zde l fin de l seclo XVIII la palabra passou a ser ousada ne l Oucidente cumo un termo que abrange la maiorie de las tradiçones religiosas, spirituales i culturais de l subcuntinente, cula eiceçon de l sikhismo, budismo i jainismo, religiones çtintas.
Debisones
L hinduísmo cuntemporáneo puode ser subdibedido an dibersas corrientes percipales. De ls seis ''darshanas' ' ó Debisones stóricas oureginales, solo dues scuolas, la bedanta i la ioga, subrebíben. Las percipales Debisones de l hinduísmo hoije an die son l bixnuísmo, l xibaísmo, l smartismo i shaktismo. La eimensa maiorie de ls hindus atuales puoden ser catadorizados nun destes quatro grupos, anque inda eisistan outros, cujas chamamientos i filiaçones barian muito.
Alguns studiosos debíden las corrientes de l hinduísmo moderno an sous "tipos":
Crenças
thumb| Temple carbing at [[Hoysaleswara temple repersenting the Trimurti: Brahma, Shiba and Bishnu.]] L hinduísmo ye ua corriente religiosa que eiboluiu ourganicamente atrabeç dun grande território marcado por ua dibersidade étnica i cultural seneficatiba. Esta corriente eiboluiu tanto atrabeç de la einobaçon anterior quanto pula assimilaçon de tradiçones ó cultos sternos al própio hinduísmo. L resultado fui ua bariadade enorme de tradiçones religiosas, que bai de cultos pequeinhos i pouco sofisticados ls percipales mobimientos de la religion, que cuntan cun milhones de aderentes spalhados por to l subcuntinente andiano i outras regiones de l mundo. La eidantificaçon de l hinduísmo cumo ua religion andependiente, apartada de l budismo i de l jainismo, depende muitas bezes de la afirmaçon de l própios fiéles de que eilha l ye.
Temas proeminentes nas (mas nó restringidos a las) crenças hinduístas ancluen l darma (dharma, ética hindu), samsara (samsāra, l cuntínuo ciclo de l nacimiento, muorte i renacimiento), carma (karma, açon i cunsequente reaçon), mocsa (moksha, libartaçon de l samsara), i las dibersas iogas (caminos ó práticas).
L hinduísmo repousa subre l fundamiento spritual de l Bedas, cunjunto de scritos religiosos, sendo por esso mesmo coincido cumo l Dharma Beda, para alhá de ls scritos meditatibos destes, ls Upanixades, i ls ansinamientos de dibersos gurus que bibírun al largo de ls tiempos.
Alvorada (Rio Grande do Sul)
Demografie
Fuonte: IBGE
Religion
L catolicismo ye mui fuorte an Alborada, i ocorren dibersas fiestas an houmenaige a santos, cumo San Cristóvão, San José Ouperário i Nuossa Senhora Aparecida.
Hinduísmo
L Camino eiterno
thumb|right|[[Mandala de Bixnu, dibindade de l hinduísmo.]] "L camino eiterno" (an sánscrito सनातन धर्म, Sanātana Dharma), ó la "Filosofie perene/Harmonia/Fé", ye l nome que ten sido ousado para repersentar l Hinduísmo zde la antiguidade. D'acordo culs Hindus, trasmite la eideia de que ciertos percípios sprituales son antrínsecamente berdadeiros i eiternos, trancendendo las açones houmanas, repersentando ua ciéncia pura de la cuncéncia. Mas essa cuncéncia nun ye solo aqueilha de l cuorpo, de la miente ó de l anteleto, mas la dun stado de sprito supramental que eisiste drento i para alhá de nuossa eisisténcia, l eimaculado Ser de todo. La religion de ls Hindus ye la busca einata pul debino drento de l Ser, la busca por ancuntrar la Berdade que nunca fui perdida de fato. Berdade buscada cun fé que poderá tornar-se recunfortante luminosidade andependiente de la raça ó de l credo professado. Na berdade, toda forma de eisisténcia, de ls begetales i animales até l home, son sujeitos i oubjetos de l eiterno Dharma. Essa fé einata, anton, ye tamien coincida por Arya/Dharma Nobre, Beda/Dharma de l Coincimiento, Yoga/Dharma de la Ounion, i Dharma Hindu ó solo Dharma.
Alvorada (Rio Grande do Sul)
Religion
Fuonte: IBGE 2010
Hinduísmo
L Camino eiterno
L que puode ser cumprendido cumo ua crença quemun a todos ls hindus son l Dharma, la reancarnaçon, l karma, i la moksha (liberaçon) de cada alma atrabeç de bariadas açones de cunho moral i de la meditaçon yoga. Antre ls percípios fundamentales ancluen-se inda l ahimsa' ' (nó-bioléncia), cula primazie de l Guru, la palabra debina Aun i l poder de l mantra, amor a la berdade an muitas manifestaçones cumo Dius i Deusas, i la cumprenson de que la chama debina eissencial (Atman/Brahman'') stá persente an cada ser houmano i an todas las criaturas bibintes, que puoden chegar por dibersas sendas a la Berdade Una.
Ioga
Un de ls puntos de bista (darshanas) de l hinduísmo ye la ioga (yoga), que senefica "ounion", ne l sentido de "antegraçon". Trata-se dua filosofie prática surgida hai más de 5.000 anhos, i ls Upanixades son l más antigo registro scrito desta cultura.
Ne l seclo III a.C. la ioga fui classeficado por Patandjali, an sue célebre obra Yoga Sutra.
Ls quatro oubjetibos na bida de l hindu
Outro aspeto de l Dharma Hindu que ye ua prática quemun de todos ls Hindus ye l purushartha, ó "quatro oubjetibos de la bida". Eilhes son kama, artha, dharma i moksha. Ye dezido que todos ls homes síguen l kama' ' (prazer, físico ó emocional) i artha (poder, fama i riqueza), mas debrebe, cun maturidade, eilhes daprénden a cuntrolar estes deseios, cul dharma'', ó la harmonie moral presente an to la natureza. L oubjetibo maior ye anfenito, cujo resultado ye la absoluta felcidade, moksha, ó liberaçon (tamien coincida cumo Mukti, Samadhi, Nirbana, etc.) de l Samsara, l ciclo de la bida, muorte, i de la eisisténcia dual.
Ls quatro stágios de la bida houmana
La bida houmana tamien ye bista cumo quatro Ashramas ("fases" ó “stágios"). Eilhes son Brahmacharya, Grihasthya, Banaprastha i Sanyasa. L purmeiro quarto de la bida, brahmacharya (literalmente "pastar an Brahma") ye passado an celibato, sobriedade i pura cuntemplaçon de ls segredos de la bida sob ls cuidados dun Guru, solideficando l cuorpo i la mente para las respunsablidades de la bida. Grihastya ye l stágio de l xefe de família, alternatibamente coincido cumo Samsara, ne l qual l andebíduo se casa para sastifazer kama i artha na bida cunjugal i an ua carreira porfissional. Banaprastha ye l gradual zapego de l mundo material, ostensibamente antregando sous deberes als filhos i filhas, i passando más tiempo an cuntemplaçon de la berdade, i an peregrinaçones santas. Por fin, ne l Sanyasa, l andebíduo bai para recluson, giralmente an ua floresta, para ancuntrar Dius atrabeç de la meditaçon Yogica i an paç lhibartar-se de sou cuorpo para ua próssima bida.
thumb|150px|On (ó Aum) ye l más amportante simblo religioso de l hinduísmo, i quier dezir l Sprito Cósmico.
Ouriges stóricas i aspetos sociales
Pouco ye coincido subre la ourige de l hinduísmo, yá que sue eisisténcia antecede ls registros stóricos. Ye dezido que l Hinduísmo deriba de las crenças de l arianos, que residian ne ls cuntinentes sub-andianos, ('nobres' seguidores de l Bedas), drabidianos, i harapanos. Alguns dízen que l hinduísmo naciu cul budismo i l jainismo, mas Heinrich Zimmer i outros andólogos afirman que l jainismo ye mui anterior al hinduísmo, i que l budismo deriba deste i de l Sankhya que an cunsequéncia afetórun l zambolbimiento de sue religion mai. Dibersas son las eideias subre las ouriges de ls Bedas i la cumprenson se ls arianos éran ó nun natibos ó strangeiros na Índia. La eisisténcia de l Hinduísmo data de 4000 a 6000 mil anhos a.C..
Ye perciso dezir que hai, atualmente, dúbedas antre ls studiosos subre tener ó nó habido ua ambason ariana na Índia. Pregunta-se subre a miscigenaçon lenta, an lugar de ambason biolenta, culs drabidianos i outros pobos de ourige outótone i mesmo mediterránea, eisistentes na region antes de la chegada de l pastores-guerreiros benidos de la Ouropa. Esto pon an queston tamien la ourige de l hinduísmo. Cumo reforço a esta heipótese, la análeze de l Rig Bedas más antigos (cerca de 1500 a.C.) mostra ua série de fórmulas mágicas de propiadade de famílias ne l poder, sin qualquiera andicaçon de las práticas de yoga que acumpánhan la filosofie Sankhya, i que son decumentadas an selos de cerca de 2500 a.C..
Filosofie hindu: las seis scuolas bédicas de pensamiento
Las seis scuolas filosóficas ortodoixas hindu (Astika, que aceitan la outoridade de l Bedas) son Nyaya, Baisheshika, Sankhya, Yoga' ', Purba Mimamsa - tamien chamadas Mimamsa -, Uttara Mimamsa i Bedanta''. Las scuolas nó-bédicas son chamadas Nastika, ó heiterodoixas, i refíren- se al budismo, jainismo i Lokayata. Las scuolas que cuntínan la anfluénciar l hinduísmo hoije son Purba Mimamsa, Yoga, i Bedanta.
Yoga
La filosofie Sankhya ye anterior al bramanismo, filosofie que dou ourige al hinduísmo, cumo coloca l andólogo Heinrich Zimmer an sou clássico Filosofies de la Índia. Patandjali, monge de l sul de la Índia, adonde até hoije la tradiçon tamil preserba eilemientos de las filosofies pré-bédicas, tenie formaçon ne l sistema Sankhya-yoga, andissociable. L Sankhya fui cumpilado bien antes de Patandjali (que bibiu ne l seclo II a.C., por Kapila, que bibiu pouco tiempo antes de Buda. Ua defrença amportante antre l Sankhya i l bramanismo ye que l purmeiro ye dualista, i l segundo monista, mas ambos bénen l sprito, ó Dius, cumo eimanente i tracendente al mesmo tiempo.
La defrença más seneficante de l Sankhya ye que la scuola de yoga nun solamente ancorpora l cunceito de l Ishbara (ó "Dius pessonal") nua bison de l mundo metafísica mas tamien sustenta Ishbara cumo un eideal subre l qual meditar. La rezon ye que Ishbara ye l único aspeto de purusha (de l anfenito Terreno Dibino) que nun fui mesclado cun prakrti (fuorças criatibas temporárias). Tamien outeliza las treminologies Brahman/Atman i cunceitos perfundos de l Upanixades, adotando ua bison bedántica monista. La rializaçon de l oubjetibo de la ioga ye coincido cumo moksha ó samadhi. I cumo ne ls Upanixades, busca, l çpertar ó la cumprenson de Atman cumo sendo nada más que l anfenito brámane, atrabeç de la (mente) ética, (cuorpo) físico meditaçon (alma) l único albo de sues práticas ye la "berdade suprema".
Alvorada (Rio Grande do Sul)
Bandeira
thumb|Bandeira de Alborada La bandeira de Alborada ye un simblo de Alborada, munecípio de l stado de l Riu Grande de l Sul, Brasil. Ye cumpuosta por un fondo branco, an mençon a la paç, subre l qual ye bisto l Brason de Alborada, al centro.
Hinduísmo
Uttara Mimamsa: Las Trés Scuolas de Bedanta
La Scuola Uttara ("tarde") Mimamsa ye talbeç la piedra angular de ls mobimentos de l hinduísmo, i cierta mente fui respunsable por ua nuoba óndia de ambestigaçon filosófica i meditatiba,  renobaçon de la fé, i reformas culturales. Purmeiramente associada culs Upanixades i sous comentairos por Badarayana, i Bedanta Sutra, l pensamiento bedanta debediu-se an trés grupos, ampeçados pul pensamiento i scrita de Sankaracharya. La maiorie de la atual filosofie hindu, stá relacionada la mudanças que fúrun anfluenciadas pul pensamiento bedanta, l qual ye focalizado na meditaçon, moralidade i centralizaçon ne l You uno al robés de rituales ó çtinçones sociales anseneficantes cumo las castas.
Puro monismo: Adbaita Bedanta
Adbaita literalmente quier dezir "nun dous"; esto ye l que refrimos cumo monoteístico, ó sistema nó-dualístico, que anfatiza la ounidade. Sou cunsulidador fui Shankaracharya (788-820). Shankara spos sues teories baseadas amplamente ne ls ansinamientos de ls Upanixades i de sou guru Gaudapada. Atrabeç de la analise de la cuncéncia spurmental, el spuso la natureza relatiba de l mundo i stableciu la rialidade nun dual ó Brahman ne l qual Atman (la alma andibidual) ó Brahman (la rialidade redadeira) son abselutamente eidantificadas. Nun ye solo ua filosofie, mas un sistema cunciente de éticas aplicadas i meditaçon, direcionadas a la oubténçon de la paç i cumprenson de la berdade. Sankaracharya acusou las castas i rituales cumo boubos, i an sue própia maneira carismática, suplicou als berdadeiros debotos a meditáren ne l amor de Dius i chegáren a la berdade.
Monismo caleficado: Bishistadbaita Bedanta
Ramanuja (1040 - 1137) fui l percipal proponente de l cunceito de Sriman Narayana cumo Brahman l supremo. El ansinou que la rialidade redadeira ten trés aspetos: Ishbara (Bixnu), cit ("alma") i acit ("matéria"). Bixnu ye la única rialidade andependiente, anquanto alma i material son dependientes de Dius para sue eisisténcia. Debido la esta qualificaçon de la rialidade redadeira, l sistema de Ramanuja ye coincido cumo nun dualístico.
Dualismo: Dbaita Bedanta
Madhba (1199 - 1278) eidantificou dius cun Bishnu, mas la sue bison de la rialidade era puramente dualista, pus el cumprendiu ua defrenciaçon fundamental antre l Dius supremo i la alma andebidual, i l sistema cunsequentemente fui chamado Dbaita (dualístico) Bedanta.
Las Scuolas Bhakti
La más popular forma de spresson de amor la Dius na tradiçon hindu ye atrabeç de l puja, ó ritual de deboçon, frequentemente outelizando l auxílio de murti' ' (státua) juntamente cun cançones ó recitaçon de ouraçones meditacionales an forma de mantras''. Cançones debocionales chamadas bhajan (scritas purmeiramente ne ls seclos XIV-XVII), kirtan (eilogio), i arti (ua forma filtrada de l ritual de fuogo Bédico) son alguas bezes cantados juntamente cula rializaçon de l puja. Este sistema Ourgánico de deboçon tenta ajudar l andebíduo a lhigar-se cun Dius atrabeç de meios simbolicos. Antretanto, ye dezido que bhakta, atrabeç dua crecente lhigaçon cun Dius, ye eibentualmente capaç de eibitar todas las formas sternas i ye anteiramente eimerso na bénçon de l andifrenciado amor la Berdade.
Tantrismo
La palabra tantra senefica "tratado" ó "série cuntina", i ye aplicada a ua bariadade de trabalhos místicos, ocultos, médicos i científicos bien cumo aqueilhes que agora ne ls cunsidramos cumo "tántricos". La maiorie de l tantras fúrun scritos ne l final de la Eidade Média i aparecírun de la cosmologie hindu.