cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lhéngua mirandesa
Porquei la menorizaçon de la lhéngua
Subretodo zde essa altura, l mirandés passou a ser cunsidrado cumo fala de giente anculta, cumo "fala charra" ó "fala caçurra", oubjeto de caçuada. La regra a seguir, por parte de la quaije totalidade de ls mirandeses lhetrados, era abandonar la fala mai an fabor de la lhéngua "grabe", l pertués. Habie-se perdido la lhigaçon cula sue ourige stórica, i essa perda de mimória stórica lhebou a que lhançasse raízes la eideia de que l mirandés nun era ua lhéngua, mas un pertués mal falado, ua mera bariadade de l pertués, própia de giente atrasada i anculta.
La mesma perda de mimória stórica ye respunsable por tanta giente tener stranhado l reconhecimiento, atrabés de lhei, de l mirandés cumo lhéngua. Tamien por esso, alguns inda pénsan que l mirandés naciu cumo lhéngua an 1999, mas la lhei lhemitou-se a recoincer l que yá era ua lhéngua hai cientos d'anhos.
Porque ye que se mantubo anté als nuossos dies
La meiorie de l'outores ten atribuido la manutençon de la lhéngua mirandesa a dous fatores fundamentales: l'eisolamiento an relaçon al resto de l paíç; la cuntina i perfunda relaçon culs pobos de l'outro lhado de la frunteira, an particular de las regiones de Aliste i de Sayago.
L'argumiento de l'eisolamiento nun ten qualquiera fundamento: por un lhado a tierra de Miranda nun staba mais eisolada de l que las tierras al lhado, adonde deixou de se falar mirandés; por outro lhado, a partir de la criaçon de l bispado de Miranda i de l'eilebaçon de Miranda de l Douro la cidade (1545), esta passa a ser un centro de poder i de cultura, cun un númaro razonable de pessonas lhetradas i an streito cuntato cul restro de l paíç; fundamental ye dezir-se que ls mirandeses son, pul menos, bilingues zde hai bários seclos, esto ye, fálan l mirandés i l pertués, l que nun acuntecerie se l'eisolamiento fusse l que se diç.
L'argumiento de l streito cuntato culas regiones frunteiriças cercanas, subretodo Aliste i Sayago, faç sentido, yá que se falaba lhionés de ls dous lhados de la frunteira, pul menos anté finales de l seclo XIX ó percípios de l seclo XX.
A este argumiento hai a acrecentar l fato de l mirandés ser ua lhéngua, esto ye, cun macanismos geradores de l sou zambolbimiento, geradora de fuorte cuncéncia lhenguística i cun capacidade d'outo-subrebibéncia.
Por fin, hai inda que referir l sistema d'uso defrenciado de l pertués i de l mirandés, de modo mui rígido, deixando la subrebibéncia i zambolbimiento de dambas las lhénguas a la par. Este uso defrenciado, subretodo a partir de l seclo XVI, puode ser assi resumido: l pertués ye la lhéngua anstitucional i de cuntato cun eilemientos stranhos a la quemunidade; l mirandés ye la lhéngua de la quemunidade, quier nas relaçones sociales i familiares, quier nas relaçones de trabalho.
Lhéngua ó dialeto
Ua lhéngua eisiste siempre que stéiamos delantre un sistema lhenguístico gramaticalmiente purfeito i cun caratelísticas çtintibas própias, l que ye recoincido al mirandés zde que, na fin de l seclo XIX, fui studado por José Leite de Vasconcellos.
Bariadades
Yá José Leite de Vasconcellos habie çtinguido trés bariadades drento de l mirandés: Raiano; Sendinés i Central. L raiano ye falado an bárias pobaçones cerca de la frunteira (raia seca). L Sendinés ye falado na bila de Sendin. L mirandés central que ye falado nas restantes pobaçones i fui aporfilhado cumo padron pula Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa. Assi, cumo qualquiera lhéngua, i anque de l sou reduzido númaro de falantes i de la pequeinha ária geográfica adonde se fala, tamien l mirandés apersenta amportante bariaçon anterna.
De las bariadades de l mirandés, la qu'apersenta defrenças mais sensibles ye l sendinés, que fui oubjeto de la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa. Al nible de la ourtografie, la cumbençon seguida ye la mesma, solo se deixando que ls sendineses, se l quejíren, puodan screbir cun l- an ampeço de palabra an beç de lh- (eis. luna, pa la palabra 'lhuna').
Caratelísticas de l mirandés
Aperséntan-se de seguida solo las percipales caratelísticas, sin las sgotar. Faç-se ua cumparaçon cul pertués i cul castelhano, para melhor fazer ressaltar essas caratelísticas, que nuns causos la defrencian i noutros causos l'achégan dua ó outra dessas lhénguas:
Ye tamien de dezir:
A esto hai qu'acrecentar: ua cunjugaçon berbal specífica, ambora l sistema berbal de l mirandés seia parecido al de l pertués; ls artigos definidos l (o) i la (a), ls pornomes pessonales (you, eu) i possessibos (miu, meu; mie, minha, etc.); modos de tratamiento de respeito, specíficos i çtintos; alguas palabras cun género defrente (eis. la calor, o calor); adbérbios i lhocuçones eineisistentes an pertués (eis. ende, sourtordie); ua sintaxe cun bárias caratelísticas própias; i bastante bocabulário çtinto de l pertués, anque haber ua grande cuntinidade lhexical cumo acuntece an todas las lhénguas d'ourige lhatina de la Península.
Mas tamien hai parecenças antre l mirandés i l pertués, subretodo l de l norte anterior, de que se çtaca: un sistema de quatro sibilantes (por eisemplo pernuncian-se defrentemente cesta, sesta; maça, massa; cozer, coser; beiço, beiso; trás, traç); nun eisiste v, eisistindo solo b (eis. baliente, biaige).
Cuncluindo, puode dezir-se que l mirandés ten caratelísticas própias que l çtínguen tanto de l pertués cumo de l castelhano i l filian nas lhénguas sturo-lhionesas, mas cumparte tamien parecenças i anfuéncias daqueilhas dues lhénguas, anque cun predomínio de l'anfluéncia de l pertués. Esso an nada afeta la sue outonomie i la sue strutura purfeita cumo lhéngua, nun sendo ua mescla antre aqueilhas dues lhénguas.
Testo amostra
Eiqui stá un testo amostra an mirandés, screbido por Amadeu Ferreira, i publicado ne l jornal Público, a 24 de júlio de 2007. Para cumparar stan las traduçones de l testo pa l sturiano-lhionés central, pa sturiano-lhionés oucidental (an l que antra l mirandés), para pertués i castelhano.
Bogotá
thumb|220px|Catedral de Bogotá thumb|220px|Bogota Bogotá (de sou antigo nome Santa Fé de Bogotá) ye la capital i maior cidade de la República de la Colómbia. Ye tamien capital de l departamento de Cundinamarca i forma l Çtrito Capital. Fui fundada an 1538 por Jiménez de Quesada i fui la capital de l Bice-Reino de Nuoba Granada até a la andependéncia. Ye l percipal centro admenistratibo i cultural de la república. Na atualidade la ária metropolitana custa cun cerca de 7,5 milhones de habitantes, sendo dibedida an binte lhocalidades, i ye apuis de San Paulo, Buenos Aires i Riu de Janeiro la quarta cidade más populosa de la América de l Sul. Ls percipales uorganos de l goberno federal ancóntran-se na cidade. La cidade ye gobernada pul persidente maior que ye eileito popularmente a cada quatro anhos, assi cumo ye l Cunceilho Çtrital, i cada ua de las lhocalidades ten un persidente lhocal, nomeado pul persidente maior i sob la superbison deste. L nome Bogotá ten ourige na palabra andígena Bacatá, nome de la capital de ls índios Muiscas, que quier dezir "cercado fura de la lhaboura". L poboado tamien recebie l apelhido de Muequetá ("campo ó sabana de la lhaboura") i l de Funza ("baran poderoso"). Percisamente ne l território de l atual munecípio de Funza, bezino de Bogotá, i probabemente na lhocalidade chamada El Cacique, se ancuntraba la cabeceira de l poboado de Bacatá. Zde la década de 1990, Bogotá sprienciou melhories, specialmente an sigurança, trasporte i eiducaçon.
Na cidade de Bogotá acuntece, zde 1995, l festibal Rock al parque.
Grigori Chukhrai
Grigori Naumobich Chukhrai (Григорій Наумович Чухрайm an ucraniana, i Григорий Наумович Чухрай, an russo) (Melitopol, Zaporíjia (óblast), Ucránia, 23 de maio de 1921- Moscobo, 28 d'outubre de 2001) fui un diretor i roteirista de cinema ucraniano/sobiético. El ye pai de l tamien diretor Pable Chukhrai.
Bogotá
Geografie
La cidade queda na Sabana de Bogotá, subre l altiplano cundiboyacense na Cordilheira Ouriental de ls Andes, a la altitude de 2.640 metros i acupa ua ária de 1.732 km². L lhocal adonde la cidade fui custruída antigamente era acupado por un lhago.
Grigori Chukhrai
Bida
Nacido na Ucránia, Chukhrai se alistou na Segunda Guerra Mundial, cumo boluntairo, als 20 anhos d'eidade, se tornando pára-quedista. Ferido quatro bezes, el recebiu la medalha de la Streilha Burmeilha por sue atuaçon ne l frunt durante la batailha de Stalingrado.
Bogotá
Clima
La cidade ten clima de muntanha debido la sue altitude, sendo la temperatura média al redror de 14 °C. Las épocas mais secas son antre dezembre-márcio i júnio-júlio, i las más chubiosas antre abril-maio i setembre-nobembre, sendo l clima muito anfluenciado puls fenómenos de la La Niña i El Niño
Grigori Chukhrai
Bida
L'obra mais coincida de Chukhrai tanto na ex-Ounion Sobiética quanto ne l sterior ye La Balada de l Suldado, de 1959. L filme fui andicado a la Palma de Ouro ne l Festibal de Cinema de Cannes an 1960 i al Oscar, an 1962, de melhor roteiro ouriginal. An 1961, lançou "Chistoye Nebo", que tamien lida cula temática de la guerra.
Bogotá
Clima
Catadorie:Bogotá Catadorie:Colómbia Catadorie:Capitales de la América de l Sul
Grigori Chukhrai
Bida
Popular na ex-Ounion Sobiética, l cineasta chegou a recebir çculpas publicamente por Nikita Kruscheb durante un ancuontro cun anteletuales sobiético. An 1981, Chukhrai recebiu l títalo de "Artista de l Pobo de la Ounion Sobiética". Mais tarde, el adoeciu i sofriu seis anfartos.
Sou filho, Pable, tamien se tornou un cineasta. Sue obra mais coincida anternacionalmente ye "L Ladron", de 1997, que recebiu andicaçon pa l Oscar.
Rio de Moinhos (Abrantes)
Riu de Molinos ye ua freguesie pertuesa de l cunceilho de Abrantes, cun 20,06 Km² de ária i 1 202 habitantes (2011). Densidade: 59,9 hab/Km².
La freguesie de Riu de Molinos queda na parte oucidental de l cunceilho, a norte de l riu Teijo. Ten cumo bezinos l cunceilho de Custáncia a oeste i las freguesies de la Aldé de l Mato, San Bicente i Tramagal a norte, leste i sul, respetibamente. Ye ribeirinha a la borda dreita de l riu Teijo, al longo de l termo cul Tramagal.
Stória
Primitibamente era chamada Rieira de ls Molinos. Adquiriu este nome de las numerosas azenhas i molinos que eisistian - i eisisten - an to l curso de la rieira que - atrabeç dun fértil i rico bal, cun aprossimadamente 8 Km - ben a lançar-se ne l Teijo. Eignora-se la data de la sue fundaçon. Pula localizaçon a la beira-Teijo, admite-se que ls purmeiros habitantes fússen pescadores.
Eiquenomie
L'atebidade eiquenómica stá çtribuída pula agricultura, comércio (salchicharie, ramo alimentar, carpintarie, custruçon cebil i outomoble), serbícios i andústria (madeira i outomoble). Ua coincida fábrica an Tramagal amprega númaro seneficatibo de pessonas de Riu de Molinos.
Eiducaçon
Al todo, 85 alunos ancontran-se debedidos an dous nibles de ansino: l pré-scolar i l 1º ciclo de l ansino básico. L pré-scolar (Moreira, Riu de Molinos i Pucariça) recibe 46 ninos, al passo que l 1º ciclo EB ye frequentado por 39 alunos. Para usufruir de momientos de lazer, ls ninos puoden brincar ne ls 4 parques anfantis.
Salude
La stenson de salude queda nas anstalaçones de l feturo Centro de Apoio la Idosos, serbindo ls utentes de Segunda la Sesta-feira, para cunsultas i tratamientos.
São Miguel do Rio Torto
San Miguel de l Riu Tuorto ye ua antiga freguesie pertuesa de l cunceilho de Abrantes, cun 52,25 Km² de ária i 2 869 habitantes (2011). Densidade: 54,9 hab/Km².
Rio de Moinhos (Abrantes)
Cultura
An termos de associaçones puode-se falar na Associaçon de Moradores de Moreira, na Associaçon de Caçadores, na Junta de Agricultores, ne l Centro de Apoio a Idosos de la freguesie de Riu de Molinos, ne l Centro Cultural i Çportibo de Moreira, na Cunferéncia de San Bicente de Paul, na Sociadade Filarmónica de Eiducaçon i Beneficéncia Riomoinhense (cun duzientos anhos - la mais antiga de l çtrito de Santarén), la Casa de l Pobo de Riu de Molinos, l rancho folclórico "Ls Moleiros" de la Casa de l Pobo de Riu de Molinos, la Comisson de melhoramientos de la Pucariça i de la Associaçon Jubenil Remolinos d'Auga.
São Miguel do Rio Torto
Zapareciu an 2013, ne l ámbito dua reforma admenistratiba nacional, habendo sido agregada a la freguesie de Rossio al Sul de l Teijo, para formar ua nuoba freguesie chamada Ounion de las freguesies de San Miguel de l Riu Tuorto i Rossio al Sul de l Teijo.
Rio de Moinhos (Abrantes)
Çporto
Esta bertente cunta cul cuntributo de dues Associaçones: l Centro de Cultura i Çporto de Moreira i la Casa de l Pobo de Riu de Molinos. A nible de anfraestruturas çportibas, la populaçon ten al sou çpor dous campos de futebol de 11, un Ringue de Futebol de Salon i un Polidesportibo çcubierto.
São Miguel do Rio Torto
La freguesie de San Miguel de l Riu Tuorto queda na zona oucidental de l cunceilho, a sul de l Teijo. Ten cumo bezinos las freguesies de San Bicente i San Juan a norte, Rossio al Sul de l Teijo a nordeste, l Pego i San Facundo a leste, Bempuosta a sul i sueste, Tramagal a noroeste i l cunceilho de Custáncia a oeste. Ye ribeirinha cula borda squierda de l riu Teijo al longo de ls termos culas dues freguesies de la cidade de Abrantes.
Rio de Moinhos (Abrantes)
Caréncias
La populaçon stá cada beç mais ambelhecida. Ls moços ban para outros locales bibir i trabalhar, pus an Riu de Molinos falta ambestimiento, anfraestruturas para nuobas habitaçones, animaçon social i acupaçon de ls tiempos libres (eiqui tamien se queixan ls idosos).
Porjetos
Pretende-se custruir ua casa mortuária, fomentar l'amplementaçon de l Centro de Apoio a Idosos, custruir ua nuoba Stenson de Salude (antretanto yá custruida i a funcionar), criar un centro cultural, custruir sanitairos públicos, ua nuoba sede pa la Junta de Freguesie, promober la spanson ourbana, la ourdenaçon de las bordas de l Teijo i ancentibar la dibulgaçon de la doçarie i anchidos tradecionales.
Que comer
Las tigeladas, las broas de mel, ls bolhos de Ferradura i ls anchidos (chouriço, morcela, farinheira i moura) anfeitan las mesas locales.
Percursos
Ls ancantos i las belezas de la tierra assentan an dous pedamiegos: arquitetónico i natureza. Relatibamente al purmeiro, çtaca-se la Eigreija Matriç. Refréncia tamien para alguns molinos de auga.
Un miradouro, a bordas de l Riu Teijo, i las bistas panorámicas fázen parte de ls spácios naturales de to la Freguesie.
Yagurte
thumb|250px|Ambalaige d'iogurte
thumb|250px|Aspeto de l'iogurte natural
L iogurte (de l turco yoğurt, pronúncia [jɔˈurt], de l'adjetibo yoğun, "denso" ó "tornar denso") ye ua forma de lheite an que l açúcar (la lhatose) fui trasformado an ácido lhático, por fermentaçon bateriana. Ye un lhíquido spesso, branco i lhebemente ácido, muito nutritibo, por essa rezon, muitas bezes ye serbido i mesmo bendido misturado cun fruitas, choclate ó outro tipo de adoçante.
L'iogurte ye un alimiento que ten ourige ne ls Balcanas i, tal cumo outros perdutos deribados de l lheite fermentado, cumo l lheben árabe, l koumis russo, l jugurt turco ó l kefir caucasiano, remontan hai miles d'anhos.
Inda assi, la sue comercializaçon tubo ampeço a partir de la custataçon feita pul médico russo Eilya Ilyich Mechnikob, premiado cul Nobel de la Fesiologie ó Medecina an 1908.
L'iogurte para alhá de poder oumentar la lhongebidade, ten outras benéficas propiadades nutricionales, grácias als furmientos lháteos, cumo l Lhatobacillus bulgaricus i l Stretococus thermophilus, als quales se juntan l lheite, depuis d'homogeneizado i pasteurizado. Debido al fato de ser oubtido mediante fermentaçon lhátea, l'iogurte ye mui fácele de digerir, l que l torna l perduto eideal para pessonas cun porblemas gastrointestinales. Assi i to, nun se sgotan eiqui ls benefícios deste alimiento. Por eisemplo l sou cunsumo regula l sistema eimunológico, sin squecer que se trata dua eicelente fuonte de cálcio i, cumo tal, la sue angeston ye ua fuonte d'ajuda ne l crecimiento de las ninos. Ls lhatobacilos (batérias persentes ne l lheite) eisecutan la funçon lhática, an que l perduto final ye l ácido lhático. Para esso eilhes outelizan, cumo punto de partida, la lhatose, l'açúcar de l lheite. L sabor azedo de l lheite fermentado debe-se al ácido lhático formado i eliminado puls lhatobacilos. L'abaixamiento de l pH (oumiento d'acideç) causado pul ácido lhático proboca la coagulaçon de las proteínas de l lheite i la formaçon de l coalho, ousado na fabricaçon de queisos i iogurtes.
Cunsumo
Ne l Brasil, l tipo d'iogurte mais cunsumido ye l de l tipo batido cun polpa de morangano. Anque de l'oumiento custante de sou cunsumo, inda esta relaçon ye çcreta an relaçones a outros países mais zambolbidos. Giralmente, son cunsumidos pulas sues caratelísticas de sabor i nun pul potencial eifeito benéfico nutricional ó terapéutico.
Catadorie:Lhaticínios
Horapolo
Horapolo serie un outor de storicidade çcutida, probabelmente griego ó eigípcio que, ne l seclo IV, tenerie decifrado la scrita de ls hieróglifos, rebelando sous mistérios. L'obra Hieroglyphica, atribuída a el, repercutiu na Ouropa a partir de l seclo XV. Cumo se berificou depuis de Champollion, l'obra era mistificaçon.
Horapolo
Pa ls houmanistas, las obras cunsidradas heirméticas, cun coincimientos ancobertos i de defícel anterpretaçon poderien spressar berdades ocultas nun solo cuncernentes al home, mas tamien d'acesso a la debindade.
Amportança de ls Hieroglyphica
Al ser çcubierto puls houmanistas, sirbe d'anspiraçon pa la criaçon de l género amblemático. Inda assi, de la mesma maneira que ls Hieroglyphica fúrun l prenúncio desse género, la mesma obra lebou-lo al çcrédito, yá que, ne l seclo XVIII, delantre de l cribo racionalista de l Seclo de las Luzes, la mesma nun acrecentaba nada al campo de la filologie, mas al de l fantástico, cumo demunstran ls comentairos de sou possible outor al manipular l cuntenido semántico de ls hieróglifos, que serie, la posteriori, çmistificado por Champollion. (Brandon, 2003, p. 50)
Mário Praç diç que Nun oustante l fato de las splicaçones cuntidas na obra Hieroglyphica séren ó nun falsas, essas tubírun participaçon seneficatiba na custituiçon de l género amblemático (Cf.: Praç, 1989, p. 24) i ne l repertório eimagético de l período, cujo ápice dar-se-á, satamente, ne ls Seicientos. Anque de l modismo adbindo cula obra de Horapolo i sue anfluéncia ne l'ancipiente género, puode-se dezir que la cuncepçon dua óndia amblemática seia anterior a eilha, afinal permeaba la mentalidade iconográfica de ls purmeiros crestianos, ó mesmo l'home de l mediebo cun sous bestiairos, lapidairos i alegorias. (ibiden, p. 16)
Catadorie:Antigos eigípcios
Golf
miniaturadaimagem|Golf
L golfe ye un çporto probabelmente británico d'ourige scocesa i ye anspirado nun jogo. Cunsiste an arremessar, cun ajuda dun taco, ua pequeinha bola al longo dun percurso que tremina nun buraco, adonde la bolinha debe caer.
Stória de l Golfe
La palabra golfe ben de l anglés golf, que por sue beç probén de l alman kolbe, seneficando taco. Cunsidrado un sporte d'elite por muitas pessonas, sue rial ourige ye bastante çcutida, sendo que la mais aceita ye la sue criaçon puls scoceses que yá l praticában por buolta de 1400. An 1457, l parlamiento scocés, por orde de l rei Jaime II de la Scócia, proibia la prática de l golfe por cunsidrá-lo un dibertimiento qu'afetaba ls antrisses de l paíç.
Alguns storiadores tentan atribuir als angleses la criaçon deste sporte. Outras ouriges son coincidas, un antigo jogo romano chamado Paganica (l jogo de ls camponeses), era praticado ne ls seclos XVII, XBIII i ampeço de l XIX, cun ua bola de piel ó couro chena de penas i cun ua bara rebuolta, lembrando bastante l golfe.
Eesisten storiadores qu'acraditan que l golfe ten ourige ne l jeu de carta eiletrónica, antigo jogo francés de l qual se assemelha al golfe percipalmente nas regras, mas que ye praticado an spácios cerrados i a las bezes an quadras. Outras possibles ouriges de l golfe son l flamengo chole i l houlandés kolben, mas estas heipóteses nun son cunsidradas las mais probables, ua beç que l chole, ambora jogado an campo abierto, outeliza ua bola pa ls dous eiquipas, l que nun ye permitido ne l golfe. Segundo decumientos antigos, to golfista que jogar cula bola de l'adbersairo recebirá penalizaçon.
L jogo
thumb|right|200px|Jogador nua tacada. L golfe ye jogado an campos de relba ó an parques apropiados, cun un ó mais percursos delimitados. L'oubjetibo de l jogo cunsiste an salir dun local detreminado, an campo abierto, i ambocar la bola ne l menor númaro de tacadas possible, an buracos strategicamente colocados an çtáncias bariadas. L jogo normalmente ye çputado an percurso de 18 buracos, i, nua cumpetiçon, quien totalizar l menor númaro de tacadas al término de ls 18 buracos ye l bencedor. Para deficultar la tarefa, l trajeto até l buraco puode ancluir pequeinhos lagos, poços de arena, arbles i locales cun relba mais alta.
L golfe puode ser jogado andebidualmente ó an grupos de dous a quatro jogadores, i ten cumo particularidade l'auséncia dun "adbersairo" propiamente dezido, l único adbersairo de l golfista ye l própio campo, ua beç que nun hai nada qu'el puoda fazer ne l sentido de deficultar l zampenho d'outros jogadores. L resultado depende de sou sfuorço andebidual i suorte, i cada golfista luita para baixar la sue pontuaçon total ne l campo.
L númaro de tacadas de cada jogador ye acumulado i bence quien cumpletar ls 18 buracos cun un menor númaro de tacadas. Ls jogadores caminan al aire libre pul menos quatro quilómetros por jogo. Ua partida questuma durar an média quatro horas.
Quando la bola durante l jogo caer an locales adbersos pa la jogada, por eisemplo, drento dun lago acerca de l campo, l jogador poderá tirá-l'i colocá-la l mais próssimo de l local adonde la bola caiu. Por esso, recebirá la penalidade dua tacada stra. Causo l'oustaclo seia ua banca d'arena, nun hai nanhue penalidade, l jogador ten de jogar drento desse oustaclo.
An cumpetiçones oufeciales, ye proibido un golfista falar cun outros jogadores acerca de l jogo. Yá an jogos antre amigos, ye normal l golfista mais speriente dar "dicas" als menos sperientes.
Par de l buraco
Zde l local de salida (te) até l buraco, l númaro médio de tacadas neçairas para ambocar la bola ye un índice, chamado par de l buraco, qu'ajuda a medir l zampenho de l jogador. Cunforme la çtáncia, hai buracos de par trés (até 228 m), par quatro (até 430 m) ó par cinco (mais de 430 m). Pa las mulhieres, las çtáncias son un pouco menores.
Par de l campo
La somatória total de l par de todos ls buracos dá ourige a outro balor de refréncia, l par de l campo. Se un campo ten par 71, quier dezir qu'un jogador regular debe, al término de ls 18 buracos, totalizar l mais próssimo possible de 71 tacadas. Quando l par ye 71 i l jogador tremina ls 18 buracos an 70 tacadas, ye quemun dezir que fizo "un ambaixo de l par"; se treminou cun 69, " dous ambaixo de l par", i assi por delantre. Ne l mesmo par 71, se marcar 72, diç "un arriba de l par"; 73, " dous arriba de l par", i assi sucessibamente.
Pontuaçon
Cunsuante l númaro de tacadas, hai un termo specifico, sendo estes eiqui referenciados:
Modalidades
Hai muitas modalidades de jogo de golfe. Las mais outelizadas son stroke play, adonde l bencedor ye defenido pul menor númaro na somatória de las tacadas; i match play, adonde son cunferidos puntos la cada buraco, por eisemplo, ne l purmeiro buraco l jogador "La" amboca la bola an menos tacadas que l jogador "B", recebindo un punto, i assi por delantre. Quien somar l maior númaro de puntos ye l campeon. L golfe tamien puode ser jogado an duplas ó trios, cula somatória de l resultado de cada jogador de l'eiquipe, duplas mistas, i ua anfenidade de bariaçones.
L campo
thumb|left|200px|Bista dun gren atrabeç de l fairway. Un campo de golfe oufecial ten nuobe ó dezoito buracos, ó seia, nuobe ó dezoito Fairways. Cada Fairway ten de 25 a 30 metros d'anchura i 300 a 500 metros de cumprimiento. L cumprimiento de ls Fairways define l númaro de l “par” de l campo. Liebando an cunta esses númaros, mais ls spácios necessairos de sigurança i ls spácios antre ls Fairways, un campo de golfe cun nuobe buracos necessita dua ária aprossimada de 25 a 30 heitares i, l de 18 buracos, de 40 a 50 heitares. Campos nun oufeciales, an cundomínios residenciales ó resorts, por eisemplo, puoden ser menores, cun trés ó seis buracos.
Nun hai un campo de golfe eigual a outro. Por esso, cada campo ye un nuobo zafio. Hai campos ne l meio de zertos, an regiones muntanhosas, an prainadas, an regiones costeiras etc. Ls campos normalmente son formados por cunjuntos de 9 ó 18 buracos. An outros númaros, un campo de golfe oufecial acupa cerca dun milhon de metros quadrados. L percurso total de 18 buracos, giralmente, ten cerca de seis quilómetros de stenson an linha reta, i demora acerca de quatro horas i meia para ser cuncluído.
Percurso
L percurso dun buraco bisto por cima apersenta ls seguintes eilemientos: te, local de salida; fairway, region de grama baixa adonde ye fácele pa l jogador dar la próssima tacada; rough, region de grama alta, adonde ye defícel bater la bola; i l gren, local de grama çancadielha i mui bien aparada, cun altura média de 2 mn, adonde queda l buraco. L fairway puode ser antrecortado por rius, lagos, bancas d'arena (bunkers) i outros oustaclos (hazards) para deficultar l progresso de l jogador.
Eiquipamientos
Por eiquipamiento de golfe antende-se l cunjunto de ferramientas que l jogador de golfe deberá çpor para praticar este esporte i qu'angloba materiales tan dibersos cumo séian: ls tacos, las bolas, l saco, l carrinho, la roupa, la luba, ls çapatos, para alhá d'outros apetrechos, sendo dentre estes ls fundamentales pa la prática de l jogo ls tacos, las bolas i l saco.
Tacos
Ls tacos ó clus son ls ferramientas percipales que serben para bater na bola dirigindo-la pa l buraco. Eesisten bários tipos de tacos: las madeiras, ls fierros i ls putters.
Taco de madeira i fierros
Ls tacos de madeira, atualmente an sue maiorie fabricados cun grafite ó metal, i ls fierros, apersentan trés seçones çtintas: la "cabeça", la "bareta" i la "pega" ó "punho". La bareta ye ligada a la cabeça atrabeç de l "cachaço" ó "base". La cabeça ancontra-se debedida an outras seçones: la "punta", la "face", l "carcanhal" i la "sola".
Las madeiras mais corrientes son numeradas de 1 a 5 ambora eisistan madeiras 7, 9 i 11. Estes númaros corresponden a las caratelísticas de fabricaçon, mas mui specialmente al ángulo d'abiertura de la face de l taco la que se chama loft. Por eisemplo, la madeira mº 1 que se zeigna, habitualmente, por driber apersenta la sue face quaije bertical (regra giral antre 8º i ls 11º) ne l momiento an que se bate la bola l que le amprime ua trajetória baixa. Pul cuntrario, l ángulo de l'abiertura de la madeira mº 5 ye yá maior (22º) l qu'amprime a la bola ua trajetória alta. L loft de las defrentes madeiras ancontra-se regulamentado, sendo todos ls fabricantes oubrigados a respeitar l padron.
Las madeiras classefican-se an de "salida" i de fairway, sendo las purmeiras las qu'apersentan ls númaros 1 i 2 ó 3 i las outras, las restantes. Ls fierros son numerados de 1 a 9 i als quales se juntan inda l pitching-wedge la que por bezes se chama l 10, i l sand-wedge. Ls fierros classefican-se an trés grupos: ls fierros cumpridos, de l 1 al 4; ls médios, de l 5 al 7; i ls cúrtios, de l 8 al sand-wedge.
Ls fierros 1 i 2 zaparecírun, praticamente, de l cunjunto ó set i son cumprados eisoladamente a l'ounidade. Ls jogadores de nible médio, nun questuman outelizá-los por ser defícel bater la bola culs. Para efetuar ua buona tacada ye perciso bater la bola ne l lugar sato de la face de l taco, ne l swet-spot l que se torna tan mais defícel quanto maior fur l cumprimiento de la bareta. L loft de ls fierros oumenta an funçon ambersa de l sou cumprimiento atingindo ls 60º i 61º nossand-wedge i Lob-wedges. Cun ua tal anclinaçon de la face de l fierro cunsegue-se bater la bola eilebando-la mui na bertical. Se cunsidrarmos l cunjunto de ls fierros de l mº 3 al mº 7, estes permiten al jogador médio efetuar batidas que ban de ls 170 als 130 metros, esto ye, bater la çtáncias que barian, antre fierros seguidos, de 10 metros. Ls fierros cúrtios, por sue beç, permiten alcançar las seguintes çtáncias: fierro 8 = 110 metros (m); fierro 9 = 100 m; fierro 10, pitching-wedge = 90 m; sand-wedge = 65 m; i, lob-wedge = 50 m.
Putter
thumb|right|200px|Taco tipo Putter. Ls putters apersentan-se culas mais bariadas formas, las baretas son ancrustadas na cabeça de l putter an dibersas posiçones. L peso de l putter barie antre ls 420 i ls 540 gramas apersentando-se cun baretas cun cumprimientos de 82 a 90 cn. L putter ye un taco mui pessonal debendo cada jogador ousar l modelo que le trasmita maior cunfiança.
Sacos
L númaro mássimo de tacos qu'un jogador, an cumpetiçon, puode trasportar ne l saco ye de 14. L jogador nun puode trasportar ls tacos na mano, dende qu'outelize pa l'eifeito un saco, que poderá ser feito de material plástico ó cabedal. Ls sacos apersentan-se cun dibersos tamanhos i modelos, cun bolsas çtinadas al trasporte de roupas, bolas, alimientos i bubidas, etc.
Bola
thumb|left|200px|Bola de golfe ne l gren pristes a caer ne l buraco. La bola normalmente ye branca i la camada sterior que la cobre ten ua serie de "cobinhas", cerca de 500, para le oumentar l'eifeito d'aerodinámica. An 1968 fúrun defenitibamente fixadas, pulas antidades regulamentadoras de l golfe, las specificaçones técnicas de la bola, i adonde se diç que l diámetro de la bola nun puode ser anferior a 42,67 mn, nin l sou peso ser superior a 15,93 gramas.
Hole in one
Hole in one ye la jogada na qual l golfista acerta la bola ne l buraco cun solo ua tacada. Las cumpetiçones profissionales questuman ouferecer prémios speciales para quien cunsegue rializar essa proeza. Nas cumpetiçones amadoras, l questume ye l jogador que fizo l'hole-in-one ouferecer als outros jogadors persentes ne l clube, cumo ua refeiçon ó bubidas. Las regras de golfe proíben qu'amadores recíban denheiro.
Holes in one cunsecutibos
Laura Cox fui la purmeira golfista a cunseguir dous holes in one an dous buracos cunsecutibos. Esso acunteciu an Maio de 1977, an Sydney, na Oustrália. Nanhun home tenie cunseguido essa proeza antes.
Bocabulário de l golfe
L golfe ten ua série de tenermos i spressones quemumente outelizados an sues partidas:
Percipales torneios de l mundo
L PGA Tour, percipal circuito de l golfe mundial, ye jogado ne ls Stados Ounidos. Hai 4 grandes torneios chamados de Manjor, son eilhes, sendo que solo l radadeiro ye parte de l sistema de l PGA Tour:
Percipales torneios de l Brasil
Ne l Brasil l golfe ye praticado an sue grande maiorie por sportistas amadores. Mas eisiste ua grande bariadade de torneios rializados puls Clubes Regionales, pulas Federaçones i pula Cunfederaçon Brasileira de Golfe.
L Golfe ne ls Jogos Oulímpicos
L golfe buoltará a ser un de ls sportes oulímpicos a partir de ls Jogos de l Riu de Janeiro, an 2016. L cungresso de l Comité Oulímpico Anternacional (COI) decidiu ne l die 09 d'outubre de 2009 pula reincluson de la modalidade na porgramaçon de l'eibento. Para antrar na Oulimpíada, l sporte percisou ser submetido a ua botaçon de ls nembros de l COI, an qu'era neçaira l'aprobaçon de la maiorie. L golfe passou cun 63 botos a fabor, 27 contra, i dues abstençones.
Catadorie:Çportos oulímpicos de l passado
Cumpilador
thumb|300px|Ua catura de tela de l cumpilador [[GNU Cumpiler Colletion|GCC berson 4.0.2 rodando nua jinela xtern. Un porgrama simples stá sendo cumpilado i anton eisecutado.]]
Un cumpilador ye un porgrama de cumputador (ó un grupo de porgramas) que, a partir dun código fuonte scrito nua lenguaige cumpilada, cria un porgrama semanticamente eiquibalente, mas scrito an outra lenguaige, código oubjeto. El ye chamado cumpilador por rezones stóricas; ne ls purmeiros anhos de la porgramaçon outomática, eisistian porgramas que percorrian bibliotecas de subrotinas i las reunia juntas, ó cumpilaba, las subrotinas neçairas para eisecutar ua detreminada tarefa.
Stória
thumb|200px|[[Grace Hopper an 1984.]]
Ls softwares pa ls purmeiros cumputadores fúrun scritos percipalmente an lenguaige assembly por muitos anhos. Las lenguaiges d'alto nible de porgramaçon nun fúrun ambentadas até que ls benefícios de ser capaç de reutelizar software an defrentes tipos de CPUs passassen a ser seneficatibamente maiores de l que l custo de se screbir un cumpilador. La capacidade de mimória mui lemitada capacidade de ls purmeiros cumputadores tamien criaba muitos porblemas técnicos na amplementaçon dun cumpilador.
Ne l final de la década de 1950, las lenguaiges de porgramaçon andependientes de máquina fúrun perpuostas. Mais tarde, bários cumpiladores spurmentales fúrun zambolbidos. L purmeiro cumpilador fui scrito por Grace Hopper, an 1952, pa la lenguaige de porgramaçon La-0. Antes de 1957, fúrun zambolbidos sfuorços i bárias cuntribuiçones al zambolbimiento de lenguaiges d'alto nible fúrun feitas. Antre estes, l zambolbimiento de la Short Code (UNIBAC), Spedcoding ne l IBM 701, l Whirlwind, l BACAIC i l PRINT. L'eiquipe de zambolbimiento de l FORTRAN liderada por John Backus na IBM ye giralmente creditada cumo tenendo antroduzido l purmeiro cumpilador cumpleto an 1957 (ambora tenga ocorrido a la par l zambolbimiento de l algebraic traslator de Laning i Zierler ). L COBOL ye un eisemplo dua lenguaige de la purmeira geraçon que cumpilaba an múltiplas arquiteturas, an 1960.
An muitos domínios d'aplicaçon l'eideia d'ousar ua lenguaige d'alto nible debrebe ganhou fuorça. Por causa de la funcionalidade de spanson apoiada por lenguaiges de porgramaçon recentes i la cumplexidade crecente d'arquiteturas de cumputadores, ls cumpiladores tornórun-se mais i mais cumplexos.
Ls purmeiros cumpiladores fúrun scritos an lenguaige assembly. L purmeiro cumpilador de outo-hospedaige - capaç de cumpilar sou própio código-fuonte nua lenguaige d'alto nible - fui criado pa l Lisp por Tin Hart i Lebin Mike ne l MIT an 1962.
Caratelísticas
thumb|squierda|120px|L porcesso de la cumpilaçon. Normalmente, l código fuonte ye scrito nua lenguaige de porgramaçon d'alto nible, cun grande capacidade d'abstraçon, i l código oubjeto ye scrito nua lenguaige de baixo nible, cumo ua sequéncia d'anstruçones a ser eisecutada pul microprocessador.
L porcesso de cumpilaçon ye cumpuosto d'análeze i síntese. L'análeze ten cumo oubjetibo antender l código fuonte i repersentá-lo nua strutura antermediária. La síntese custrói l código oubjeto a partir desta repersentaçon antermediária.
La análeze puode ser subdebidida inda an análeze léxica, análeze sintática, análeze semántica i geraçon de código antermediairo. Ye tamien coincida cumo frunt and. La síntese puode tener mais bariaçones dun cumpilador a outro, podendo ser cumpuosta pulas etapas d'outimizaçon de código i geraçon de código final (ó código de máquina), sendo solamente esta radadeira etapa ye oubrigatória. Ye tamien coincida cumo back and.
Classicamente, un cumpilador traduç un porgrama dua lenguaige textual facilmente antendida por un ser houmano para ua lenguaige de máquina, specífica para un processador i sistema ouperacional. Atualmente, mas, son quemuns cumpiladores que gírun código para ua máquina birtual que ye, depuis, anterpretada por un anterpretador.
An lenguaiges híbridas, l cumpilador ten l papel de cumberter l código fuonte nun código chamado de byte code, que ye ua lenguaige de baixo nible. Un eisemplo deste cumportamiento ye l de l cumpilador de la lenguaige Java que, an beç de gerar código de la máquina hospedeira (adonde se stá eisecutando l cumpilador), gera código chamado Java Bytecode.
Muitos cumpiladores ancluen un pré-processador. Un pré-processador ye un porgrama apartado, atibado pul cumpilador antes de l'ampeço de l porcesso de traduçon. Normalmente ye respunsable por mudanças ne l código fuonte çtinadas d'acuordo cun decisones tomadas an tiempo de cumpilaçon. Por eisemplo, un porgrama an C permite anstruçones cundicionales pa l pré-processador que puoden ancluir ó nun parte de l código causo ua assertiba lógica seia berdadeira ó falsa, ó simplesmente un termo steia defenido ó nó. Tecnicamente, pré-processadores son mui mais simples que cumpiladores i son bistos, puls zambolbedores, cumo porgramas a la parte, anque dessa bison nun ser necessariamente cumpartilhada pul usuairo.
Outra parte apartada de l cumpilador que muitos usuairos bénen cumo antegrada ye l linker, cuja funçon ye ounir bários porgramas yá cumpilados dua forma andependiente i unificá-los nun porgrama eisecutable. Esso anclui poner l porgrama final nun formato cumpatible culas necidades de l sistema ouperacional para carregá-lo an mimória i colocá-lo an eisecuçon.
Análeze léxica
L'análeze léxica ye la purmeira fase de l cumpilador. La funçon de l'analisador léxico, tamien chamado scanner, ye ler l código fuonte, carater a carater, buscando la separaçon i eidantificaçon de ls eilemientos cumponentes de l porgrama fuonte, chamados simblos léxicos ó tokenes. Ye tamien de respunsabelidade desta fase l'eliminaçon d'eilemientos "decoratibos" de l porgrama, tales cumo spácios an branco, marcas de formataçon de testo i comentairos. Eesisten çponibles ua série de geradores outomáticos d'analisadores léxicos, cumo por eisemplo, l lex. L'oubjetibo de ls geradores outomáticos ye lemitar l sfuorço de porgramaçon dun analisador léxico specificando-se solo ls tokenes a ser reconhecidos.
Análeze sintática
L'análeze sintática, ó análeze gramatical ye l porcesso de se detreminar se ua cadeia de simblos léxicos puode ser gerada por ua gramática. L'analisador sintático ye l cerne de l cumpilador, respunsable por berificar se ls simblos cuntidos ne l porgrama fuonte forman un porgrama bálido, ó nó. Ne l causo d'analisadores sintáticos top-down, tenemos l'oupçon de screbé-los a a mano ó gerá-los de forma outomática, mas ls analisadores botton-up solo puoden ser gerados outomaticamente. La maiorie de ls métodos d'análeze sintática, cai nua dessas dues classes chamadas top-down i botton-up. Antre ls métodos top-down ls mais amportantes son l'análeze sintática çcendente recursiba i l'análeze sintática preditiba nó-recursiba. Antre ls métodos d'análeze sintática botton-up ls mais amportantes son l'análeze sintática de precedéncia d'ouperadores, análeze sintática LR canónico, análeze sintática LALR i análeze sintática SLR. Eesisten çponibles ua série de geradores outomáticos d'analisadores sintáticos, cumo por eisemplo, l Yac, l Bison i l JavaCC.
Análeze semántica
Las análezes léxica i sintática nun stan preacupadas cul seneficado ó semántica de ls porgramas qu'eilhas processan. L papel de l'analisador semántico ye prober métodos puls quales las struturas custruídas pul analisador sintático puodan ser abaluadas ó eisecutadas. Las gramáticas libres de cuntesto nun son suficientemente poderosas para çcrebir ua série de custruçones de las lenguaiges de porgramaçon, cumo por eisemplo regras de scopo, regras de besibelidade i cunsisténcia de tipos. Ye papel de l'analisador semántico assegurar que todas las regras sensibles al cuntesto de la lenguaige stéian analisadas i berificadas quanto a la sue balidade. Un eisemplo de tarefa própia de l'analisador semántico ye la checaige de tipos de bariables an spressones. Un de ls macanismos quemumente outelizados por amplementadores de cumpiladores ye la Gramática de Atributos, que cunsiste nua gramática libre de cuntesto acrecentada dun cunjunto fenito d'atributos i un cunjunto fenito de predicados subre estes atributos.
Geraçon de código antermediairo
thumb|200px|Eisemplo de código de trés andereços i un [[Grafos acíclicos dirigidos|DAG correspondente para ua spresson aritimética.]]
Na fase de geraçon de código antermediairo, ocorre la trasformaçon de l'arble sintática nua repersentaçon antermediária de l código fuonte. Esta lenguaige antermediária ye mais próssima de la lenguaige oubjeto de l que l código fuonte, mas inda permite ua manipulaçon mais fácele de l que se código assembly ó código de máquina fusse outelizado. Un tipo popular de lenguaige antermediária ye coincido cumo código de trés andereços. Neste tipo de código ua sentença típica ten la forma, adonde X, La i B son ouperandos i oup ua ouparaçon qualquiera. Ua forma prática de repersentar sentenças de trés andereços ye atrabeç de l'uso de quádruplas (ouperador, argumiento 1, argumiento 2 i, resultado). Este squema de repersentaçon de código antermediairo ye preferido por dibersos cumpiladores, percipalmente aqueilhes qu'eisecutan stensibas outimizaçones de código, ua beç que l código antermediairo puode ser rearranjado dua maneira cumbeniente cun facelidade. Outras repersentaçones de código antermediairo quemumente ousadas son las triplas, (similares las quádruplas sceto pul fato de que ls resultados nun son nomeados splicitamente) las arbles, ls grafos acíclicos dirigidos(DAG) i la notaçon polonesa.
Geraçon de código final
La fase de geraçon de código final ye la radadeira fase de la cumpilaçon. La geraçon dun buono código oubjeto ye defícel debido als detalhes particulares de las máquinas pa ls quales l código ye gerado. Assi i to, ye ua fase amportante, pus ua buona geraçon de código puode ser, por eisemplo, dues bezes mais rápida qu'un algoritmo de geraçon de código ineficiente. Nin todas las técnicas d'outimizaçon son andependientes de l'arquitetura de la máquina-albo. Outimizaçones dependentes de la máquina necessitan d'anformaçones tales cumo ls lemites i ls recursos speciales de la máquina-albo la fin de porduzir un código mais cirne i eficiente. L código porduzido pul cumpilador debe se aprobeitar de ls recursos speciales de cada máquina-albo. Segundo Aho, l código oubjeto puode ser ua sequéncia d'anstruçones absolutas de máquina, ua sequéncia d'anstruçones de máquina relocables, un porgrama an lenguaige assembly ó un porgrama an outra lenguaige.
Tratamiento d'erros
Ls erros puoden ser classeficados an erros léxicos, erros sintáticos, erros nun andependientes de cuntesto (semánticos), erros d'eisecuçon i erros de lemite. Ls erros léxicos ocorren quando un token eidantificado nun pertence la gramática de la lenguaige fuonte. Ls erros sintáticos ocorren quando algua strutura de frase nun stá d'acuordo cula gramática, cumo por eisemplo parénteses sin correspondéncia. Ls erros nun andependientes de cuntesto an giral son associados la nó declaraçon d'oubjetos cumo bariables i erros de tipos. Ls erros d'eisecuçon ocorren passado la cumpilaçon, quando l porgrama yá stá sendo eisecutado. Un eisemplo típico ye l de la debison por zero. Ls erros de lemite, ocorren durante l'eisecuçon i stan relacionados las caratelísticas de la máquina na qual l porgrama stá sendo eisecutado, cumo por eisemplo, stouro de pilha.
La recuperaçon d'erros an analisadores sintáticos top-down ye mais fácele d'amplementar de l qu'an analisadores botton-up. L porblema ye que defrente dun analisador top-down, este radadeiro nun sabe quales simblos son sperados na antrada, solamente ls que yá fúrun processados. Puode-se ousar neste causo técnicas cumo, por eisemplo, la técnica de panic-mode que percura an tabelas sintáticas an busca de simblos bálidos na antrada. Nesta técnica se çcartan simblos de l'antrada até qu'un delimitador (cumo un punto i bírgula, por eisemplo) seia ancontrado. L'analisador apaga las antradas de la pilha até qu'ancontre ua antrada que permita que l porcesso d'análeze prossiga an delantre.
Notas
<references group="Nota"/>
Ligaçones sternas
Catadorie:Porgramaçon
Reboluçon Russa de 1917
La Reboluçon Russa de 1917 fui ua série de eibentos políticos na Rússia, que, apuis de la eiliminaçon de la outocracie russa, i depuis de l Gobierno Probisório (Dua), resultou ne l stablecimiento de l poder sobiético sob l cuntrole de l partido bolchebique. L resultado desse porcesso fui la criaçon de la Ounion Sobiética, que durou até 1991.
La Reboluçon cumprendiu dues fases çtintas:
Antecedentes
Até 1917, l Ampério Russo fui ua monarquia absolutista. La monarquia era sustentada principalmente pula nobreza rural, dona de la maiorie de las tierras cultibables. De las famílias dessa nobreza saían ls oufeciales de l eisército i ls percipales dirigentes de la Eigreija Ourtodoxa Russa.
Pouco antes de la Purmeira Guerra Mundial, la Rússia tenie la maior populaçon de la Ouropa, cun cerca de 171 milhones de habitantes an 1914. Defrontaba-se tamien cul maior porblema social de l cuntinente: la strema pobreza de la populaçon an giral. Anquanto esso, las eideologies lhiberales i socialistas penetrában ne l paíç, zambolbendo ua cuncéncia de rebolta contra ls nobres. Antre 1860 i 1914, l númaro anual de studantes ounibersitários creciu de 5000 para 69000, i l númaro de jornales diários creciu de 13 para 856.
La populaçon de l Ampério Russo era formada por pobos de dibersas etnias, lénguas i tradiçones culturais. Cerca de 80% desta populaçon era rural i 90% nun sabie ler i screbir, sendo duramente splorada puls senhores feudales< ref name="brasil.scuola">. Cula andustrializaçon fui-se stablecendo progressibamente ua classe ouperária, eigualmente splorada, mas cun maior capacidade reibindicatiba i aspiraçones de ascenson social. La situaçon de strema pobreza i sploraçon an que bibia la populaçon tornou-se assi un campo fértil pa l florescimiento de eideias socialistas.
La decadéncia de la monarquia czarista
Para cumprender las causas de la Reboluçon Russa, ye fundamental coincer l zambolbimiento básico de las struturas socioeconómicas na Rússia, durante l gobierno de l trés redadeiros czares.
Alexandre II (1858 - 1881)
thumb|200px|Alexandre II Alexandre II tenie cuncéncia de la necidade de se promober reformas modernizadoras ne l paíç, para alibiar las tensones sociales anternas i trasformar la Rússia nun Stado más respeitado anternacionalmente. Cun sue política reformista, Alexandre II promobiu, por eisemplo:
Mesmo sin porbocar alteraçones seneficatibas na strutura social eisistente na Rússia, la política reformista de l czar ancontrou fuorte ouposiçon de las classes cunserbadoras de la aristocracie, stremamente sensibles a qualesquier perdas de pribilégios sociales an fabor de cuncessones al pobo.
Apesar de las medidas reformistas, l clima de tenson social cuntinaba oumentando antre ls setores populares. La tierra çtribuída als camponeses era ansuficiente, stando fuortemente cuncentrada nas manos dua aristocracie latifundiária. La esta faltában inda assi recursos técnicos i financeiros para ua modernizaçon de la agricultura. Esses porblemas se traduzian na baixa pordutibidade agrícola, que probocaba frequentes crises de abastecimientos alimentares, afetando tanto ls camponeses cumo la populaçon ourbana.
An 1881, l czar Alexandre II fui assassinado por un de ls grupos de ouposiçon política (ls Perbomartobtsky) que lhutában pul fin de la monarquia bigente, respunsablizada pula situaçon de anjustiça social eisistente.