cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Galáxia
La Bie Látea
La Bie Látea ye ua grande galáxia spiral, i l Sol ancontra-se nun de ls sous braços spirales. Tamien la Galáxia de Andrómeda ye ua galáxia spiral. Las dues maiores galáxias-satélite de la Bie Látea, por sou lado (la Grande Nubre de Magalhães i la Pequeinha Nubre de Magalhães), éran classeficadas cumo galáxias eirregulares, mas ua ouserbaçon mais minuciosa detetou struturas de galáxias an barra, i zde anton eilhas son classeficadas cumo "SBN", un quarto tipo de galáxias an barra. Ne l meio de nuossa i de muitas outras galáxias, hai probablemiente un poderoso buraco negro cun mais ó menos 600 mil massas solares. Esso ye l que manten la galáxia ouniforme. Nun somos sugados pul buraco negro por causa de la atraçon de las spirales. Las galáxias elíticas i an barra nun ten spirales pus puoden tener un buraco de massa mui mais poderoso.
L studo de las galáxias
La formaçon de las galáxias ye un de ls oubjetos de studos de la cosmologie. La teorie mais quemun subre la formaçon ye de que depuis de l big bang ls aires téngan, durante l porcesso de arrefecimiento, se juntado a nubres sob la anfluéncia de la grabitaçon, i de que dessas nubres téngan se oureginado las galáxias.
Catadorie:Galáxias
Uthlede
Uthlede ye un munecípio de la Almanha localizado ne l çtrito de Cuxhaben, stado de la Baixa Saxónia. Pertence al Samtgemeinde de Hagen.
Catadorie:Munecípios de la Baixa Saxónia
Caimbés
Ls Kaimbé son un grupo andígena qu'habita l nordeste de l stado brasileiro de la Bahia, na Ária Andígena Massacará i localidades de Muriti i Tocas, junto als lemites de l munecípio de Euclides de la Cunha.
Catadorie:Pobos andígenas de l Brasil
Reciclaige
thumb|dreita|L simblo anternacional de la reciclaige. Reciclaige ye l porcesso de cumberson de çperdício an materiales ó perdutos de potencial outelidade. Este porcesso permite reduzir l cunsumo de matérias-primas, d'outelizaçon de einergie i la poluiçon de l'aire i de l'auga, al reduzir tamien la necidade de tratamiento cumbencional de lhixo i l'eimisson de gases de l'eifeito stufa. La reciclaige ye un cumponente eissencial de la geston de resíduos moderna i ye l terceiro cumponente de la hierarquia de ls resíduos "reduzir, reutelizar i reciclar".
Antre ls materiales reciclables stan dibersos tipos de bidro, papel, metal, plástico, tecido i cumponentes eiletrónicos. La cumpostaige ó reutelizaçon de detritos biodegradables, cumo lhixo de cozina ó de jardin, tamien ye cunsidrada reciclaige.Ls materiales para séren reciclados son trasportados para un centro de reciclaige ó recolhidos puorta la puorta i depuis apartados, lhimpos i reprocessados an nuobos materiales para porduçon andustrial.
An sentido strito, la reciclaige dun material porduzirie idéntico material an bruto; por eisemplo, papel de scritório ousado serie cumbertido an nuobo papel de scritório, ó spuma de poliestireno an nuobo poliestireno. Inda assi, esto ye giralmente cumplexo ó mais caro quando cumparado cula porduçon de raiç de l mesmo material, pul que la reciclaige de muitos perdutos ó materiales amplica la sue reutelizaçon na porduçon de materiales defrentes; por eisemplo, l papel puode ser cumbertido an carton. Outra forma de reciclaige ye la separaçon i recolha de materiales a partir de perdutos cumplexos, quier debido al sou balor monetairo (p.i. chombo de bateries outomobles ó ouro de cumputadors), quier debido a la sue natureza nociba (p.i. remoçon de mercúrio de bários perdutos).
Catadorie:Reciclaige Catadorie:Resíduos sólidos
Condado de Henrico
L Cundado de Heinrico (Heinrico County) ye un de ls 95 cundados de l stado amaricano de la Birgínia. La sede de l cundado ye Richmond, i sue maior cidade ye Highland Springs. Fui fundado an 1634.
L cundado ten ua ária de 634 Km², de ls quales 29 Km² stan cubiertos por auga, ua populaçon de habitantes, i ua densidade populacional de 507,1 hab/Km² (segundo l censo nacional de 2010 ).
Heinrico
Dayton (Virgínia)
Dayton ye ua cidade localizada ne l stado norte-amaricano de Birgenia, ne l Cundado de Rockinghan.
Demografie
Segundo l censo norte-amaricano de 2000, la sue populaçon era de 1344 habitantes. An 2006, fui stimada ua populaçon de 1347, un oumiento de 3 (0.2%).
Geografie
D'acuordo cul United States Census Bureau ten ua ária de 2,1 Km², de ls quales 2,1 Km² cubiertos por tierra i 0,0 Km² cubiertos por auga.
Localidades na bizinhança
L diagrama seguinte repersenta las localidades nun centeilha de 20 Km al redror de Dayton. 400px|left|Localidades na bizinhança
Catadorie:Cidades de la Birgínia
Viana do Castelo
thumb|280px|Monumiento al Folclore Bianense ("Hei-de buoltar la Biana..."). thumb|280px|Monumiento al Folclore Bianense.
Biana de l Castielho (an pertués: Viana do Castelo) ye ua cidade pertuesa cun 38 045 habitantes, sede de l Çtrito de Biana de l Castielho, na Region Norte i antegra la sub-region NUT III de l Minho-Lhima. La cidade ye custituída atualmente pulas freguesies de Areosa, Darque, Meadela, Monserrate i Santa Marie Maior.
Ye sede dun munecípio cun 314,36 Km² de ária, 88 725 mil habitantes çtribuídos por 31.978 famílias, residentes an 40 freguesies. L cunceilho ye lhemitado a norte pul munecípio de Camina, a lheste por Puonte de Lhima, a sul por Barcelos i Sposende i a oeste ten lhitoral ne l Ouceano Atlántico.
Stória
L'acupaçon houmana de la region de Biana remonta al Mesolítico cunforme l testemunhan einúmaros achados arqueológicos anteriores a la cidadela pré-romana ne l monte de Santa Lhuzia.
La poboaçon de Biana de la Foç de l Lhima, cumo era chamada por essa altura, recebiu Carta de Foral de Fonso III de Pertual passada an 18 de júlio de 1258. La prosperidade que zde anton conheciu, tornou-la nun amportante antreposto comercial, benido a ser eidificada ua torre defensiba (la Torre de la Roqueta) cula funçon de repelir ls piratas ouriundos de la Galiza i de l Norte de África, que percurában este porto.
L próspero comércio marítimo cul norte de la Ouropa, ambolbia la sportaçon de binos, fruitas i sal, i l'amportaçon de talhers, tecidos, tapeçaries i bidro. L sprito comercial de Biana atingiu tales proporçones que la reina Marie II de Pertual cuncediu albará a la Associaçon Comercial de Biana de l Castielho an 1852, naqueilha que ye, na atualidade, a 4ª antidade patronal mais antiga de l paíç. La mesma soberana, para recumpensar la fidelidade de la populaçon de Biana, que nun se rendiu a las fuorças de l conde de las Antas (1847), decidiu eilebar la bila a la catadorie de cidade, cul nome de Biana de l Castielho (20 de janeiro de 1848).
Ourbanismo
Na cidade, que creciu al lhongo de l riu Lhima, puoden ser ouserbados ls stilos renacentista, manuelino, barroco i Art Déco. Na malha ourbana çtaca-se l centro stórico, que forma un retángulo delimitado puls bruxedos de las antigas muralhas. Eiqui cruzan-se becos cun artérias maiores biradas pa l riu Lhima, i çtacan-se l'antiga catedral an stilo gótico, que remonta al seclo XV, la de la Misericórdie (seclo XVI), la Capielha de las Almas, i l'eidifício de l'antiga Cámara Municipal, na Praça de la República (antiga Praça de la Reina), cun ua fuonte an granito, cun ua bacie de casal i tanque, custruída an 1559.
Fura de l centro de la cidade, an posiçon dominante ne l'alto de l monte de Santa Lhuzia, çtaca-se la Basílica de l Sagrado Coraçon de Jasus ó de Santa Lhuzia, cuja custruçon ampeçou-se an 1903, anspirada na Basílica de Sacré Cœur an Paris, d'adonde se çcortina ua ampla bista de la cidade, de l stuairo de l riu Lhima, i de l mar.
Cultura
L ciclo de fiestas na cidade ampeça-se ne l més de Maio, cun "Fiesta de las Rosas de Bila Franca de l Lhima". Antretanto, l sou punto alto ye, la tradecional "Romarie de Nuossa Senhora de la Agonia" (Senhora d'Agonia), ne l més de Agosto. La procisson al mar i las rues de la Rieira, anfeitadas cun tapetes florales, son testemunhos de la perfunda deboçon relegiosa de l pobo bianense.
L'etnografie ten l sou spácio ne l çfile i na "Fiesta de l Traje Etnográfico", adonde se puoden admirar ls antigos trajes femeninos, ricamente adornados culas típicas feligranas de la Póboa de Lhanhoso, outénticas obras d'arte an ouro, que tomórun an Biana de l Castielho la sue percipal montra ne ls peitos de las moças bianenses.
Geminaçon
La cidade de Biana de l Castielho ten cumo cidades gémeas las seguintes:
Património eidificado
Lhista de patrimonho eidificado an Biana de l Castielho
Brás Marie de la Silbeira i Lorena, Marqués de las Minas
D. Brás Marie de la Silbeira i Lorena naciu an 17 de dezembre de 1814 i morriu an 16 de janeiro de 1867. Era filho de D. Nuno Marie Baltazar de la Silbeira i Lorena, capitan dun l regimiento d'anfantarie ( l de m.º 22) i de D. Ana José de Assis de la Cámara.
Fui 11° Cunde de l Prado, 9º Marqués de las Minas an 15 de janeiro de 1842. Comendador de la Orde de Cristo i cabalheiro de la Orde de la Torre i Spada, Par de l reino; cundecorado cula medalha special de Isabel II, etc.
Casou an 8 de maio de 1842 cun D. Eugénia de Sousa Holstein (nacida an 25 de márcio de 1813) filha de l 1º duque de Palmela D. Pedro de Sousa Holstein i D. Eugénia Francisca Marie Ana Júlia Felizarda Apolónia Xabier Telles de la Gama.
L títalo de conde de l Prado fui dado la sou filho primogénito.
Tubo trés filhos:
Catadorie:Marqueses de las Minas
Vila Nova de Cerveira
Ye sede dun munecípio cun 108,46 Km² de ária i 9 253 habitantes (2011), subdebidido an 15 freguesies. L munecípio ye lhemitado a nordeste pul munecípio de Balença, a lheste por Paredes de Coura, a suiste por Puonte de Lhima, a sudoeste por Camina i a noroiste pula Galiza.
L punto mais alto de l cunceilho queda ne l'alto de San Paio, cun 638 metros d'altitude, na freguesie de Lhoibo.
La sue percipal freguesie ye Campos, pus alhá se situan ls dous polos andustriales, que zambolben i dinamizan to l cunceilho i cunceilhos lhimítrofes.
Stória
La persença houmana ne l território hoije correspondente al Cunceilho de Bila Nuoba de Cerbeira, remonta a la pré-stória. Antre ls bários eilemientos detetados, merece çtaque l tesouro de la sepultura de la Quinta de Auga Branca, cujo spólio stá antegrado ne l Museu Nacional de Arqueologie. La grande spanson demográfica que stá na base de l poboamiento atual dou-se durante l Cámbio de Era cula multiplicaçon de l númaro de castros, yá sob ua fuorte anfluéncia de la romanizaçon. L melhor eisemplo deste mobimiento puode ser ancontrado ne l Aro Arqueológico de Lhobelhe, cuja acupaçon se stende zde l seclo I a.C. al seclo VII d.C.
Inda assi, l Cunceilho de Bila Nuoba de Cerbeira solo ampeçarie a ganhar spresson territorial aquando de l porcesso de reconquista, passado las ambasones árabes, l que benerie a ser anfatizado pula outonomizaçon de l Cundado Portucalense, an 1096. Ye neste período que l Riu Minho assume defenitibamente l sou papel de frunteira, fuorçando al stablecimiento de puntos fortificados que balizassen i defendessen l curso de l riu. Surgie assi las Tierras de Cerbeira, cujo castielho, lhocalizado ne l sítio adonde hoije podemos ancontrar la scultura de l cerbo de l José Rodrigues, tenie por misson patrulhar i defender, fusse contra las ambestidas árabes, fusse contra las normandas.
An 1297, D. Dinis i D. Fernando IB de Castielha assinában l Tratado de Alcanizes, ponendo fin als cunfrontos que tenien ocorrido ne ls dous anhos anteriores. Este tratado mais de l qu'un acuordo de paç, delineou la frunteira antre ls dous reinos, que zde anton conhecerie algua stabelidade geográfica i política. Esta assinatura fazerie cun que fusse outra beç necessairo fortificar la frunteira de l Minho. A partir deste momiento eiriemos assistir a un renobado sfuorço de repoboamiento de la region. Assi surgie la "Bila Nuoba" de Cerbeira cula atribuiçon de la Carta de Foral por D. Dinis, corria l'anho de 1321, i la custruçon dun nuobo castielho, çtinado a proteger la bila an zambolbimiento.
L seclo XVII i las Guerras de la Restouraçon marcarian la stória deste Cunceilho i l sou patrimonho stórico, al ser custruída ua fortaleza qu'ambolbiu la bila, apoiada por dous outros puntos fortificados, la Atalaia de l Alto de l Lhourido, i l Fuorte de Lhobelhe, mandados eidificar pul Gobernador de las Armas de l Minho, pressionado pula necidade de defesa de la frunteira.
Este nuobo mobimiento de custruçon cunsistiu basicamente nua reformulaçon i alargamiento de la fortificaçon mediebal, a la qual fui aplicada ua plataforma buoltada al riu bocacionada para bater la bezina fortaleza de Goian. L'alargamiento de las muralhas ambolberie l burgo, que zde siempre strabasara l perímetro de l Castielho
La bila, assi circundada, cunsulidou l sou eidificado mediante ls percipales eixes biairos, la Rue Queirós Rieiro cerrada pula Puorta de Balença, la Rue César Maldonado i Cuosta Braba, cula Puorta de Biana, la Trabiessa de la Matriç cula Puorta de Traç de la Eigreija i la Puorta de l Cales fechando la bila al riu. L Fuorte de Lhobelhe, specificamente custruído i preparado para rejistir a las tentatibas d'ounion eibérica, acabarie por prestar outros relebantes serbícios al Paíç, an special nas Ambasones Francesas. Se ne l decurso de las Guerras de la Restouraçon la sue persença fui detreminante na dissuason de las hostes felipinas, nesta radadeira açon fui tanto mais amportante, al ampedir las tropas francesas, sob l comando de l Marechal Soult, d'efetuáren la pretendida trabessia de l Riu Minho, ne l die 13 de Febreiro de 1809.
L seclo XIX ampeçou-se cun momientos d'agitaçon i çtruiçon, mas que findarian por trazer la stabelizaçon de la frunteira i la paç l'estas tierras. L sou castielho i fortalezas, d'eilemientos defensibos trasformórun-se an patrimonho stórico, qu'amporta cunserbar anquanto simblos portadores de l'eidantidade de l cunceilho i de las sues gientes. L mesmo se poderá dezir de las sues eigreijas i demales patrimonho stórico, cultural i etnográfico, cujo coincimiento permite cumprender, hoije, l que ye ser "cerbeirense".
Freguesies
Las freguesies de Vila Nuoba de Cerbeira son las seguintes:
Aquamuseu de l riu Minho
L Aquamuseu de l Riu Minho stá an funcionamiento zde Júlio de 2005.
Refréncias
Catadorie:Munecípios frunteiriços de Pertual
Orlando Drummond
Orlando Drummond (Riu de Janeiro, 18 d'outubre de 1919 — Riu de Janeiro, 27 de júlio de 2021) fui un ator, comediante, dublador i radialista brasileiro.
Geografie
thumb|right|200px|Paisaige africana
Orlando Drummond
Mas coincido pul personaige Sou Peru de la Scolinha de l Porsor Raimundo i por amprestar sue boç als personaiges Scoby Do, Alf an Alf: L ETeimoso, Marinheiro Popeye an Popeye, antre outros.
Geografie
Geografie ye l studo de la superfíce terrestre i la çtribuiçon spacial de fenómenos geográficos, fruitos de la relaçon antre home i meio ambiente.
Orlando Drummond
Biografie
Ampeçou sue carreira ne l'anho de 1942 cumo cuntrarregra i cun ajuda de Paulo Gracindo ampeçou a atuar cumo dublador, passado l mesmo perceber potencial de Orlando para tal. Mais tarde, atuou cumo ator an alguns filmes cumo Rei de l Mobimiento (1954) i Angu de Carunha (1955) até chegar na carreira de dublador, la qual eiserce zde l final de ls anhos 50.
Geografie
L porfissional que studa la geografie ye l geógrafo.
Orlando Drummond
Biografie
Ganhou notoriadade pul personaige Sou Peru de la Scolinha de l Porsor Raimundo, l qual anterpreta atualmente ne l'humorístico Zorra Total. An nobelas, sue purmeira participaçon acunteciu an Caça Talentos anterpretando l Zaratustra de 1996 a 1998.
Geografie
Ontologie
Hai muitas anterpretaçones de l que serie l oubjeto geográfico. Ratzel diç que la Geografie studa las relaçones antre sociadade i meio, antre la bida i l palco de ls sous acuntecimentos. Filósofos que buscórun criar ua ontologie marxista cumo Georg Lukács, anfluenciórun la custruçon dun modelo de análeze de l oubjeto de la Geografie. Milton Santos debruçou-se subre la custruçon dun modelo ontológico, persente na análeze dialética de l mobimento de la totalidade pa l lugar.
Orlando Drummond
Biografie
Antrou pa l Guiness Book por dublar l Scoby Do durante mais de 35 anhos.
Geografie
Ontologie
Ua afirmaçon quemun ye de que Hai tantas geografies quanto fúren ls geógrafos. Inda que haba muitas possiblidades de ourientaçones teórico metodológicas camináren an direçones defrentes, debe-se respeitar la caraterizaçon de la Ciéncia Geográfica i las formulaçones acerca de l sou oubjeto.
Orlando Drummond
Referéncias
Catadorie:Humoristas de l Riu de Janeiro Catadorie:Dubladores de l Riu de Janeiro Catadorie:Atores de l Riu de Janeiro Catadorie:Luso-brasileiros Catadorie:Naturales de l Riu de Janeiro (cidade) Catadorie:Radialistas de l Riu de Janeiro
Geografie
Ontologie
Cabe inda afirmar que la defrença antre Geografie Houmana i Geografie Física ye ne ls ramos de la Ciéncia Geográfica, pus las Geograficidades nun apersentan essa separaçon, pus ben solo de la custruçon de l coincimiento subre la rialidade.
De qualquier modo la ciéncia social debe dar cunta de preguntar la relaçon dialética de l home cula naturaleza, ye ampossible analisar l "meio natural" sin antender la relaçon que ten cul home i de la mesma forma ye ampossible analisar l "meio social" sin antender las determinaçones que bénen de la relaçon que ten cula naturaleza. Hai inda çcussones antre la Geografie técnica i la Geografie scolar, mas dambas párten de l conhecimiento científico apurado atrabeç de l preguntar la rezon, ó seia bénen de la filosofie clássica…
Eipistemologie
La Geografie cumo ciéncia aparece subre fuorte anfluéncia de l Positibismo Lógico. I essa cundiçon spressa-se an grande parte ne ls studos de geografie até hoije. Antretanto, la Ciéncia eiboluiu i transformou las sues ourientaçones teórico-metodológicas.
Subre la sue eipistemologie, ye amportante subresalir un porblema nun solo de la geografie, cumo tamien de todas las ciéncias ambientales: Ls recursos metodológicos outelizados na berificaçon de ls postulados ó studos geográficos son ouriundos als purmeiros passos de l naturalismo (Humboldt i Rittener).
Ye fácele cuncluir que an detrimento de muitas alteraçones na temática ambiental, las ciéncias ambientales nun poderien outelizar recursos berificatórios dua falha cronológica an que la bertente ambiental nó probenie atençon algua de la média i menos inda de l poderes políticos, que beien solo l fortalecimento de las sues eiquenomies an funçon dua anterminable sploraçon i sgotamiento de l recursos naturales. Anton, ye neçairo pensar nua nuoba eipistemologie, nun solo para geografie, mas para las outras ciéncias outo-chamadas "ambientales".
Cul aparecimiento de la çcusson a respeito dun statuto própio para las Ciéncias Houmanas, la Geografie sinte la necidade de reber la sue eipistemologie. Ls críticos de l positibismo, subre anfluéncia de l Storicismo de Heigel i Dilthey, afirmában ser ampossible mantener la oubjetibidade i la neutralidade de l coincimiento científico. Un eisemplo claro ye la eideia de Ancomensurablidade de l Coincimiento, de Thomas Kuhn, na qual diç la ampossiblidade de apartar ls cunceitos i juízos de balor de l coincimiento dezido neutro.
Inda ne l cuntesto de l ambate storicismo x positibismo aparecen dous grandes nomes de la Geografie: Friedrich Ratzel i Bidal de La Blache. L purmeiro, anfluenciado por Rittener i Haeckel, notablizou-se puls studos de Geografie Política i de algua forma ajudou a cunsulidar la Geografie de Stado. Yá l outro, ampirista, trabalhou percipalmente subre l cunceito de Género de Bida i afastou la Geografie de las relaçones cula sociologie, anton repersentada pula morfologie social de Émile Durkhein. Essa cundiçon ye eisemplificada na famosa defeniçon: Geografie ye la ciéncia de l lugares i nó de ls Homes. La Blache i Ratzel repersentában las scuolas Francesa i Almana nua época an que las ounibersidades ancerrórun-se ne ls sous própios países criando scuolas nacionales. Lucien Febbre, storiador francés, an sou libro La Tierra i Eiboluçon de l Home, criou ua eimaige reducionista deste cunflito teórico-eideológico, atrabeç de la criaçon de l cunceitos de scuolas geográficas: Determinismo i Possiblismo. Essa cunsidraçon reducionista ajudou a criar eimaiges erradas subre ls dous outores, i por mui tiempo Ratzel fui antendido cumo simples determinista geográfico i La Blache cumo un simples possiblista geográfico. Hoije essa eideia fui superada i l recorte abstrato de Febbre fui relatibizado, na medida an que nanhun de ls dous Geógrafos se anquadraba cumpletamente nas scuolas a eilhes atrebuídas.
Durante la renobaçon pragmática ne ls EUA, surgiu ua corriente chamada Geografie Teorética, an que ls métodos quantitatibos geográficos atuan cun métodos numéricos peculiares para (ó pul menos ye mui quemun) la geografie. Por cunsequéncia a la análeze de l spácio, probablemiente ancuntrará temas cumo la análeze de rácios, análeze çcriminatória, i nun–paramétrica i testes statísticos ne ls studos geográficos. Un spoente dessa corriente ne l Brasil fui António Christofoletti, cu-fundador de la Rebista de Geografie Teorética.
Subre la anfluéncia de la Fenomenologie de Husserl i Merleau-Ponty fúrun zambolbidos studos de Geografie de la Percepçon, que balorizan la custruçon subjetiba de la noçon de spácio percetibo. Anter-relaçones cula psicologie de massas i psicanáleze, antre outras árias, garantiran ua multideciplinalidade desses studos na (re)custruçon de cunceitos cumo hourizonte geográfico, (percepçon de l) lugar, sociabelidade i percepçon de l spácio, spácio squizóide, antre outros. Alguns testos de Armando Corréa de la Silba fázen refréncia a la Geografie de la Percepçon.
Ne l final de la década de 70 ampeçou-se un mobimento de renobaçon crítica de la Geografie, marcado ne l Brasil pul ancontro nacional de Geógrafos an 1978 ne l Ceará. Esse mobimento acumpanhou la anserçon de l marxismo cumo base teórica de l çcurso geográfico i assimilou un arcabouço cunceitual de l marxismo na custruçon de teories subre la (re)produçon de l spácio i la formaçones sócio-spaciales.
Ne l Brasil, un repersentante dessa corriente fui Milton Santos. L geógrafo Armando Corréa de la Silba screbiu alguns artigos subre las possibles lemitaçones que ua adeson ciega a essa corriente puode causar.
Ne l final de la década de 80 ampeçou-se un mobimento de renobaçon tecnologica de la Geografie con Ls Sistemas de Anformaçon Geográfica (SIG) que porcessan la anformaçon subre la Tierra nun cumputador, dun modo perciso i apropiado al perpósito de anformar. Por esse fato, an todas las subcategorias de la geografie, ls specialistas de SIG dében dominar l cumputador i sistemas de base de dados. L SIG rebolucionou l campo de la geografie de tal forma que para se fazer un mapa hoije an die recorre-se siempre la algun tipo de software de SIG.
Geógrafo i Porsor de Geografie
Yá l porsor de Geografie ye l porfissional que ten l títalo de Licenciado an Geografie, podendo eisercer legalmente solo las funçones de porsor, de l 6º anho al 9º anho de l Ansino Fundamental (antigas 5ª a 8ª série), i todo l Ansino Médio.
Storicamente, l geógrafo ben perdendo quelocaçon ne l mercado de trabalho pa l Angenheiro Ambiental i geólogo, por bias a la bison apartada de l coincimiento que l mercado eisigiu ne ls redadeiros anhos, pus l geógrafo nun se cumpatibliza culas análezes apartadas i si ye capacitado para lidar cula bison de totalidade que ambolbe las análezes de las dinámicas sócio-spaciales, l sou percipal oubjeto de studo.
Ne l die 29 de Maio comemora-se l die de l geógrafo.
Genghis Khan
miniaturadaimagem|257x257px|Chinjis Can representado nua colina. Chinjis Can, grafado tamien cumo Genghis Khan (an mongol Чингис Хаан, trasl. Tchinghis Khaan; 1162 — 18 d'agosto de 1227) fui l títalo dun cunquistador i tamien, atualmente, l nome de l amperador mongol, nacido cul nome de Temudjin nas prossimidades de l riu Onon, acerca de l lhago Baikal.
Gengis Khan naciu cercado de lhendas subre la benida dun lhobo cinzento que deborarie to la Tierra. Inda moço matou l lhobo i quedou mui famoso an sue tribo, anfrentou la rejeiçon de sue família por sou própio clana, mas buoltarie para cunquistar sue lhiderança, bencer sous ribales de clanas çtintos i unificar ls pobos mongoles sob sou comando. Strategista brilhante, cun hábeis arqueiros montados a la sue çposiçon, benceu la grande muralha de la China, cunquistou aquel paíç i stendiu l sou ampério an direçon al oeste i al sul. Gengis morrerie antes de ber sou ampério alcançar sue stenson mássima, mas todos ls lhíderes mongoles posteriores associarian sue própia glória a las cunquistas de Gengis Khan, "que fui un de ls comandantes melitares mais bien sucedidos de la stória de l'houmanidade". Segundo lhiebantamiento feito pula rebista Mundo Stranho, el fui l'amperador que mais territórios cunquistou na stória, dominando quaije 20 milhones de Km² (l'eiquibalente a 2,3 bezes de l território brasileiro).
Catadorie:Amperadores de la Mongólia Catadorie:Stória de la China Catadorie:Cunquistadores Catadorie:Stória de la Ásia Catadorie:Stória de la Ouropa
Limnonectes mawphlangensis
Limnonetes mawphlangensis ye ua spece de anfíbio de la família Ranidae.
Ls sous habitats naturales son: florestas subtropicales ó tropicales húmidas de baixa altitude, regiones subtropicales ó tropicales húmidas d'alta altitude i rius.
Refréncias
Catadorie:Limnonetes Catadorie:Speces çcritas an 1977
Falter im Wind
Cançon
"Falter ein Wind" (traduçon pertuesa: "Paixarina ne l Bento") fui la cançon que repersentou la Áustria ne l Festibal Ourobison de la Cançon 1972, anterpretada an alman pula banda Milestones. Fui a 11.ª cançon a ser anterpretada na nuite de l'eibento (a seguir la la cançon finlandesa "Muistathan", anterpretada por Päibi Paunu i Kin Flor i antes de la cançon eitaliana "I giorni dell'arcobaleno", anterpretada por Nicola di Bari). Ne l final, treminou an quinto lugar, recebindo un total de 100 puntos.
Letra
La cançon ye baseado na música folk i ye dirigida a ua paixarina i fala-mos que nada na bida ye perpétuo, to ten ua fin.
Catadorie:Áustria ne l Festibal Ourobison de la Cançon Catadorie:Cançones de l Festibal Ourobison de la Cançon Catadorie:Cançones de la Áustria Catadorie:Cançones an alman Catadorie:Cançones de 1972
6234 Sheilawolfman
Sheilawolfman (asteróide 6234) ye un asteróide de la cintura percipal, a 1,8483741 UA. Ten ua scentricidade de 0,182727 i un período orbital de 1 242,29 dies (3,4 anhos).
Sheilawolfman ten ua belocidade orbital média de 19,80529796 Km/s i ua anclinaçon de 4,00959º.
Este asteróide fui çcubierto an 30 de Setembre de 1986 por Zdeňka Bábrobá.
Catadorie:Asteroides de la cintura percipal
Puente de Ixtla
Puente de Ixtla ye un munecípio de l stado de Morelos, ne l México.
Catadorie:Munecípios de Morelos
Alp Arslan
miniaturadaimagem|238x238px|Alp Arslan por Hafiz Abru. Alp Arslan (1029 — 1072) fui un sulton turco seljúcida, sobrino sucessor de Tugril, i un de ls grandes generales de la época, sendo un de ls artífices de l'anfraquecimiento de l Ampério Bizantino.
Cumo assinala Steben Runciman an sou lhibro Stória de las Cruzadas, l lhíder seljúcida staba preacupado cula possibelidade d'ounion antre l Ampério Bizantino i l Califado Fatímida; por esso, i tenendo an bista lhidar cun un enimigo de cada beç, atacou i cunquistou grandes porçones de l'ampério griego, specialmente la Arménia bizantina i la Capadócia — Cesareia, metrópole dessa region, fui saqueada. Tales abinturas tornórun l'ampério, yá melitarmente anfraquecido pulas reformas de, ua selombra de l qu'un die fura. Mais de l qu'esso, cunfinou ls bizantinos la Anatólia, passando la Síria, outra beç, pa l spetro d'anfluéncia muçulmana.
Alp Arslan morriu an 1072, alcançando sous oubjetibos: separou i reduziu ls bizantinos a un papel marginal na suorte de l Ouriente. Fui sucedido pul sou filho, Malik Xá I.
Catadorie:Amperadores seljúcidas Catadorie:Amperadores
Ouceano Índico
L ouceano Índico (antigo mar de las Índias) stá situado antre la África, la Ásia, la Oustrália i la Antártica i ten ua ária de 74.000.000 kn².
Geografie
L ouceano Índico, que se çtingue por sues dimensones relatibamente reduzidas an cumparaçon cun las de l ouceano Pacífico ó de l ouceano Atlántico, stende-se an sue maior parte an heimisfério Austral i ye cerrado al norte pula Ásia. Lhargamente abierto al sul, sob anfluéncia de la monçon asiática, ten la forma dun triángulo, cujas lhinhas medianas son formadas por dorsales oceánicas, çpostas an Y ambertido. La sue perfundidade média ye de 3.897 n i la mássima, de 7.455 n (fossa de Jaba).
right|Ouceano Índico
La dinámica de las augas de l ouceano Índico ye más cumplexa que ne ls outros ouceanos. L sistema austral (al S de 10º de lhatitude S) ye caratelizado pula çtribuiçon regularmente zonal de l bentos, de las temperaturas (de l aire i de la auga), de la salinidade i de las correntes superficiales. L sistema de monçones acupa la porçon norte de l Índico. Sou motor ye la amberson sazonal de l bentos de monçon. Ne l ambierno, ls alísios sopran de l NE an direçon a la cumbergéncia antertropical, criando ua circulaçon superficial cumparable a la de l outros ouceanos. Ne l berano, ls bentos calientes i úmidos i anstabais (ciclones), atraídos pulas baixas pressones asiáticas, probocan un reaquecimento i ua dessalinizaçon parcial de las augas, bien cumo ua aceleraçon de las correntes que se dirigen predominantemente para lheste (corrente de la monçon de sudoiste).
L ouceano Índico çtingue-se pula fraca produtibidade de las augas de superfície, pribadas de trocas berticales rebitalizantes. La temperatura eilebada de las augas faborece l zambolbimento de recifes i de plataformas coralíneas, sembradas de atóis (Maldibas, Chagos, Laquedibas, Andamon, Seychelles, Comores). Na zambocadura de l grandes deltas, las augas ricas an material an suspenson manténen ua produtibidade regional eilebada.
Para la ONU, l ouceano Índico angloba l canhal de Moçambique, l mar Burmeilho, l golfo Pérsico, l mar de la Arábia, l golfo de Bengala, l mar de las Ilhas Andamon i la baía Australiana; al sul, sou lhemite ye l paralelo 60, antre ls meridianos de l cabo de las Agulhas (África de l Sul) i de la Tasmánia (Austrália). Trinta i seis países lhitoráneos fornecen acesso marítimo a outros onze países sin salida para l mar.
Ls recursos disse ouceano son l petróleo i minérios cumo la platina, l manganés, l banádio i l crómio, solo ancontrados na África Austral i na antiga URSS. An rezon dessa einorme riqueza, l ouceano Índico tornou-se albo de grande antresse para ls países oucidentales andustrializados i l Japon, preocupados specialmente cula straçon i l transporte de la matéria-prima. La riqueza de l ouceano Índico era çconhecida na época de la guerra frie, tanto ye que l albo a ser protegido, pul lhado norte-amaricano, era solo l acesso al golfo Pérsico. Nin ls Stados Ounidos nin la antiga URSS julgórun neçairo criar ua frota ne l ouceano Índico, sastifazendo-se an ambiar çtacamentos nabales de amportança questionable, solo para assegurar bases i ancoraiges. Más tarde ls EUA acabórun por criar ua fuorte anterbençon ne l Ouriente Médio: l Central Command (Comando Central).
L que ls EUA i la antiga URSS nun deixórun fazer fui tomar partido an todos ls cunflitos lhocales an torno disse ouceano: África Austral, Ouriente Próssimo, golfo Pérsico, Afeganistan, Ásia Meridional, Andochina. Atribuindo esses cunflitos a las persenças nabales strangeiras, ls países lhitoráneos por sue beç adotórun nua Assemblé Giral de las Naciones Ounidas la resoluçon "ouceano Índico, zona de paç", de 16 de dezembre de 1971, que "sugerie a las grandes poténcias la eiliminaçon de bases, nabios de guerra i abiones militares ne l ouceano".
La Índia, que se anstituiu cumo puorta-boç de l países lhitoráneos, tenerie cunsequentemente l cuntrole efetibo de l norte ouceano Índico - de las rotas marítimas, portanto - grácias a la sue Marina que, cun 110.000 toneladas, ye la sesta de l mundo i la más poderosa de la region.
Stória
Las purmeiras ceblizaçones de l mundo, na Mesopotámia (ampeçando cula Suméria, l Antigo Eigito i l subcontinente andiano (a partir de la ceblizaçon de l bal de l Ando), que aparecírun al lhongo de l bales de l rius Tigre- Eufrates, Nilo i Indo respetibamente, se zambolbírun todas an torno de l ouceano Índico.
Outras ceblizaçones lhougo surgiran, na Pérsia (Eilan), i más tarde ne l sudeste de la Ásia (Funan). Durante la purmeira dinastie eigípcia (cerca de 3000 a.C.), nabegadores splorórun las sues augas, amprendendo jornadas até Punt, que se presume fusse lhocalizado na atual Somália. Ls nabios retornában cun mercadorias baliosas, cumo ouro i mirra. La purmeira lhigaçon comercial marítima entra la Mesopotámia i l bal de l Ando, an aprossimadamente 2500 a.C., ocorreu pul ouceano Índico. Ls fenícios de l final de l terceiro milénio a.C. probablemiente stubírun nas tierras banhadas pul ouceano, ambora nun téngan se assentado neilhas.
Ne l segundo ó purmeiro seclo a.C., Eudóxio de Cízico fui l purmeiro griego a cruzar l ouceano Índico. L nabegador Heipalo tamien tenerie çcubierto la rota direta de la Arábia para la Índia nesta época. Durante l purmeiro i segundo seclos d.C. antensas relaçones comerciales se zambolbírun antre l Eigito romano i ls reinos támeis de Chera, Chola i Pandya, ne l sul de la Índia. Cumo ls pobos andonésios citados arriba, ls nabegadores oucidentales outilizában-se de las monçones para atrabessar l ouceano. L outor çconhecido de l Périplo de l Mar Eritreu çcrebiu esta rota, ls portos i las mercadorias ancontradas al lhongo de las cuostas de la África i de la Índia an cerca de 70 d.C..
De 1405 la 1433, l almirante chinés Zheng Hei lhiderou grandes frotas de la dinastie Ming an einúmeras biaiges al "ouceano Oucidental" (nome chinés para l ouceano Índico), chegando até ls países costeiros de l leste de la África.
An 1497, Vasco de la Gama dobrou l cabo de la Buona Sperança, tornando-se l purmeiro ouropeu a nabegar até la Índia ne ls tiempos modernos. Ls nabios ouropeus, armados cun canhones pesados, debrebe dominórun l comércio de la region. Nun purmeiro momento Pertual atingiu la preminéncia na region, al custruir fuortes ne ls streitos i portos más amportantes; mas la nacion nun cunseguiu bancar un porjeto tan basto, i perdiu sou lhugar na metade de l seclo XVII para outras poténcias ouropéias. La Cumpanha Houlandesa de las Índias Ourientales (1602-1798) percurou cuntrolar l comércio cul Ouriente atrabeç de l ouceano Índico, i la Fráncia i la Anglaterra stabelecírun cumpanhas comerciales na region. Eibentualmente la Grana-Bretanha tornou-se la percipal poténcia i an 1815 yá habie dominado cumpletamente la ária.
La abiertura de l canhal de Sueç an 1869 reabibou ls antrisses ouropeus ne l Ouriente, mas nanhue nacion cunseguiu stabelecer cun sucesso algun domínio ne l comércio de la region. Depuis de la Segunda Guerra Mundial ls angleses se retirórun, i fúrun sustituídos parcialmente pula Índia, Ounion Sobiética i Stados Ounidos. Estes dous redadeiros tentórun stabelecer ua heigemonia, atrabeç de la oubtençon de bases nabales, cumo Diego Garcia, base amaricana nun atol lhocalizada bien ne l meio de l ouceano.
An 26 de dezembre de 2004 dibersos países al redor de l ouceano Índico fúrun atingidos por un tsunami causado por un terremoto. Las óndias gigantes fúrun respunsables pula muorte de más de 226.000 pessonas i cerca dun milhon de zabrigados.
Catadorie:Ouceano Índico
Eremostachys
Catadorie:Lamiaceae
Edmund Hillary
Sir Edmund Percibal Hillary KG, KBE (Tuakau, 20 de júlio de 1919 — Auckland, 11 de janeiro de 2008) fui un alpenista i splorador neozelandés, famoso percipalmente pula purmeira scalada bien sucedida de l Monte Eiberest. El i l guia sherpa Tenzing Norgay atingiran ls 8850 metros de l cume an 29 de maio de 1953.
Nacido na Ilha Norte, próssimo la Auckland i ampeçou-se ne l'alpenismo durante l'adolescéncia, oubtendo sue purmeira chubida seneficatiba an 1939. Durante la Segunda Guerra Mundial fui nabegador de la Royal New Zealand Air Force. Participou dua fracassada spediçon neozelandesa al Eiberest an 1951 antes de tomar parte de la bien-sucedida tentatiba británica de 1953. Scalou outros dieç picos de l Himalaia an bejitas posteriores an 1956, 1960-61 i 1963-65. Alcançou tamien l Polo Sul, cumo parte de la Spediçon Británica Tras-Antártica, an 4 de janeiro de 1958.
thumb|Edmund Hillary an [[Barsóbia an 2004]]
Fui nomeado cabalheiro de la Orde de l Ampério Británico an 16 de júlio de 1953, nembro de la Orde de la Nuoba Zelándia an 1987 i cabalheiro de la Orde de la Jarreteira an 23 d'abril de 1995.
Hillary debotou mui de sue bida para ajudar l pobo Sherpa de l Nepal atrabeç de la Himalayan Trust qu'el fondou i a la qual dedicou grande parte de sou tiempo i einergie. Debido als sous sfuorços cunseguiu custruir bárias scuolas i spitales nessa remota region de l Himalaia. Ten declarado que cunsidra esta cumo sue mais amportante rializaçon. Fui tamien persidente honorairo de la Amarican Himalayan Foundation, ua sociadade sin fines lucratibos norte-amaricana que cuntribui cula melhora nas cundiçones ambientales i de bida ne l Himalaia.
Fui del l'eideia de custruir l'aeroporto de Lukla, qu'oumentou l turismo de strangeiros, ua de las grandes fuontes de renda de l Nepal. Este aeroporto nas muntanhas ye la base d'adonde parten ls grupos de trekking ne l Himalaia.
L Himalayan Trust i The Sir Edmund Hillay Foundation, juntos, custruíran 25 scuolas, dous spitales i duoze clínicas médicas. Custruíran puontes subre rius, campos de pouso para pequeinhos abiones, rerguírun templos budistas i centros culturales. Criórun un "berçário d'arbles", que replantou, zde 1990, un milhon de mudas ne l Parque Nacional de Sagarmatha.
Para marcar l'ocasion de l'anibersairo de 50 anhos de la purmeira scalada bien sucedida de l Eiberest, l gobierno nepalés cunferiu la cidadanie honorária la Edmund Hillary nua celebraçon special de l jubileu d'ouro na capital Kathmandu. Edmund Hillary fui l purmeiro cidadano estrangeiro a recebir tal honra ne l Nepal.
Edmund Hillary faleciu an 11 de janeiro de 2008, nun spital an Auckland, na Nuoba Zelándia, als 88 anhos d'eidade. Sou cuorpo fui cremado i sues cinzas spalhadas ne l Golfo de Hauraki na Nuoba Zelándia.
Ligaçones sternas
Catadorie:Muntanhistas de la Nuoba Zelándia Catadorie:Cabalheiros de la Orde de la Jarreteira Catadorie:Monte Eiberest
Crackers
Crackers ye un filme norte-amaricano de 1984 dirigido pul cineasta francés Louis Malle.
L'obra ye un remake de l filme eitaliano I soliti eignoti (Ls Eiternos Çconhecidos, ne l Brasil), de (1958), dirigido por Mario Monicelli.
C C C C C Catadorie:Filmes an léngua anglesa
As the World Turns
Las the World Turnes (muitas bezes referida cumo ATWT) ye ua soap oupera/telenobela que fui al aire na CBS antre 2 d'abril de 1956 i 17 de setembre de 2010. Eesibida por 54 anhos, detén la marca de segunda soap oupera mais longa de la stória de la TB amaricana, superada solo por Guiding Light.
Las the World Turnes fui porduzida an Nuoba York (ls purmeiros 43 anhos an Manhattan i antre 2000 i 2012, ne l Broklyn).
Catadorie:Séries de telebison de ls Stados Ounidos Catadorie:Porgramas de telebison ampeçados an 1956
Lawler (Iowa)
Lawler ye ua cidade localizada ne l stado amaricano de Iowa, ne l Cundado de Chickasaw.
Demografie
Segundo l censo amaricano de 2000, la sue populaçon era de 461 habitantes. An 2006, fui stimada ua populaçon de 429, un decréscimo de 32 (-6.9%).
Localidades na bizinhança
L diagrama seguinte repersenta las localidades nun centeilha de 20 Km al redror de Lawler. 400px|left|Localidades na bizinhança
Catadorie:Cidades de Iowa
Puonte
thumb|300px|[[Puonte Golden Gate, ua de las mais famosas de l mundo.]] Puonte ye ua custruçon que permite anterligar al mesmo nible puntos nun acessibles apartados por rius, bals, ó outros oustaclos naturales ó artificiales.
Las puontes son custruídas para permitiren la passaige subre l'oustaclo a traspor, de pessonas, outomobles, camboios, ancanhamientos ó cundutas d'auga (alcadutes).
Quando ye custruída subre un curso d'auga, l sou tabuleiro ye frequentemente situado la altura calculada de forma a possibelitar la passaige de ambarcaçones cun sigurança sob la sue strutura. Quando custruída subre un meio seco questuma-se chamar las puontes de biadutos, cumo ua forma d'apelidar puontes an meios ourbanos. De l cuntrairo nun puode ser ousado, yá qu'un biaduto ye ua puonte que bisa nun anterromper l fluxo rodobiairo ó ferrobiairo, mantendo la cuntenidade de la bie de quemunicaçon quando esta se depara i ténen que traspor un oustaclo natural custituído por depresson de l terreno (stradas, rues, acidentes geográficos, etc.), cruzamientos i outros sin qu'este seia oustruído.
Biadutos son mui quemuns an grandes metrópoles, adonde l'antenso tráfego de beiclos normalmente de grandes abenidas ó bias spressas nun puoden ser lhigeiramente anterrompidos. Para alhá de cidades que possuen muitos acidentes geográficos, adonde l biaduto sirbe para lhigar dous puntos mais altos dua detreminada region i relebo.
La palabra Puonte probén de l Lhatin Pones que por sue beç çcende de l Etrusco Pont,  que senefica "strada". An griego πόντος (Póntos), deribe talbeç de la raiç Pent que senefica ua açon de caminar.
Catadorie:Puontes Catadorie:Arquitetura cebil Catadorie:Angenharie cebil
Lénguas de Singapura
Anque de l anglés ser la percipal de las lénguas de Singapura, eisiste eigualmente un leque d'outras lénguas faladas ne l paíç, l que reflete la sue sociadade multi-racial, multi-cultural i multi-lengual, tal cumo eimaginado pul sou fundador besionairo, Sir Stamford Raffles. L gobierno de Singapura reconhece quatro lénguas oufeciales: anglés, malaio, chinés (mandarin) i támil. La léngua nacional ye l malaio, anquanto que l'anglés ye ousado birtualmente de forma sclusiba cumo léngua de trabalho i na cumbersaçon an giral. L patuá coloquial falado nas rues ye un crioulo chamado singlés antre ls locales, mas tamien ye coincido antre ls académicos de lenguística cumo Anglés Coloquial de Singapura.
L Anglés cumo léngua percipal
L'anglés fui antroduzido an Singapura puls británicos an 1819, quando estes stablecírun un porto i mais tarde ua quelónia na ilha. L'anglés fui la léngua admenistratiba de l gobierno colonial i quando Singapura ganhou l'outo-gobierno an 1959 i l'andependéncia an 1965, l gobierno local decidiu manter l anglés cumo léngua de trabalho, de forma a maximizar la prosperidade eiquenómica i porque "cul anglés, nanhue raça tenerie bantaige." Esto fui contra la tendéncia giral de ls outros países de l sudeste asiático, que debrebe adotórun las sues lénguas andígenas cumo léngua nacional passado la fin de l domínio colonial.
L'uso de l anglés cumo léngua quemun sirbe de puonte antre l fosso antre ls dibersos grupos étnicos de Singapura. L gobierno ten promobido atibamente l'uso de l'anglés cumo léngua unificadora antre las trés maiores etnias ne l paíç. Sendo la léngua global pa l comércio, tecnologie i ciéncia, la promoçon de l anglés ajuda tamien a ancentibar l zambolbimiento de Singapura i antegraçon na eiquenomie global. L'anglés ye ouficialmente la única léngua d'anstruçon ne l sistema eiducacional singapurense. Assi i to, nun ye ralo para porsores mais antigos l'uso d'outras lénguas ne l sou lugar, specialmente quando la scuola an queston ten storicamente outra léngua que nun l anglés cumo percipal meio d'anstruçon.
Ne ls radadeiros 30 anhos ten-se assistido a un oumiento acentuado de l'uso de la léngua anglesa a las custas de l malaio, chinés i támil. Ls radadeiros anhos de l seclo XX assistiran a la gradual eliminaçon de l'uso d'outras lénguas para alhá de l'anglés nas scuolas singapurenses. Anque deste fato tener ouriginado bastante protesto, specialmente antre la quemunidade chinesa, la sinófona Nanyang University i outras scuolas chinesas fúrun fuorçadas a mudar pa l anglés ó la fecháren. Cumo resultado, na biraige de l seclo XXI, praticamente todos ls singapurenses ambaixo de ls 50 son capazes d'outelizar la léngua anglesa cumo purmeira léngua, anque podéren falar tamien ua segunda léngua de las trés antes referidas. Assi i to, ye inda quemun ls singapurenses nun séren capazes d'outelizar l anglés para nibles arriba de ls de cumbersaçon.
Vilinguismo i Multelinguismo
La maiorie de ls singapurenses ye pul menos belingue, anquanto qu'alguns cunseguen falar trés ó mais lénguas, debido percipalmente al ambiente multelingue de Singapura. Por eisemplo, la maiorie de ls chineses singapurenses saben falar anglés i mandarin, anquanto qu'outros (specialmente la geraçon mais bielha) cunsegue falar lénguas chinesas adicionales, cumo hokkien, teochew, cantonés, hakka, hainanés ó malaio.
Anque de l'anglés ser la léngua d'anstruçon nas scuolas, ye oubrigatório pa ls studantes tener ua deciplina de Léngua Materna, adonde eilhes son ansinados an mandarin, malaio ó támil. Este fato bai d'acuordo cula política belinguística de l gobierno. Tamien eisisten eigualmente oupçones de studo d'outras lénguas cumo hindi, bengali, punjabi, gujarati i urdu. La chamada léngua materna tamien ye ousada para ansinar eiducaçon moral na scuola purmária. Assi i to, las aulas de formaçon cíbica ne l secundairo son ansinadas an anglés.
L'anscriçon dun aluno nua léngua materna baseia-se percipalmente na raça. Por eisemplo, todos ls chineses singapurenses son ansinados an mandarin mesmo anque de la léngua falada an sue casa nun ser essa necessariamente. La rezon para daprendíren mandarin ye la de solo esta ser la léngua chinesa oufecial an Singapura i nun outro dialeto. Ye tamien la lengua franca antre todos ls dialetos chineses i la léngua quemun falada antre la quemunidade ne l paíç.
Alguns alunos poderán tamien assistir l'aulas dua terceira léngua cumo japonés, alman i francés, antre outras.
Cumo resultado, la maiorie de ls singapurenses ten capacidade de pul menos cumbersar an pul menos dues lénguas, anquanto que muitos mais son capazes de falar an trés lénguas: la que se fala an sue casa, anglés i la léngua materna daprendida.
Quemuna de Paris
thumb|right|400px|Barricadas arguidas puls [[communards an frente la La Madelaine.]] La Quemuna de Paris fui l purmeiro gobierno ouperário de la stória, fundado an 1871 na capital francesa por ocasion de la resisténcia popular ante a la ambason almana.