cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jeobá
Outros usos de YHWH
La tradiçon relegiosa de ls judius, specialmente la sue tradiçon sotérica i mística, la cabala, cunsidra l Nome de Dius tan sagrado quanto ampernunciable. Nun se sabe al cierto l'ourige de tal tradiçon, ó cumo eilha se zambolbiu cul tiempo. Cré-se que se tenga oureginado ne l'alegado miedo de zoubedecer l 3º de ls dieç Mandamientos dados la Moisés. "Nun pernunciarás an falso l nome de Yahbé [YHWH] tou Dius, porque Yahbé [YHWH] nun deixará ampune aquel que pernunciar an falso l sou nome." (Éisodo 20:7, VJ - La proibiçon serie subre l malo uso de l Nome Debino, nó subre l sou uso.)
De qualquiera maneira, ls judius an algun período pós-eisílico, adotórun la palabra heibraica Adhonai (que senefica "Soberano Senhor") al pernunciáren l Tetragrama Sagrado. Assi, YHWH recebiu senhales bocálicos - colocados por copistas judius chamados massoretas - de forma que fusse pernunciado Adonai. Sendo assi, quedou reserbado solo als copistas i sacerdotes la correta pernúncia de YHWH codeficada nun sistema de senhales bocálicos.
Na Cabala judaica
Segundo la Cabala judaica, la Torá tenerie sido rebelada la Moisés ne l'alto de l Monte Sinai, i el tenerie registrado de forma scrita aqueilho que solo poderie ser antendido diretamente de Dius, garantindo assi que quede ampernunciable. Afirman ua eibentual relaçon de l Tetragrama cul nome de Adon (Yode) i Eiba (Chabah) ne l Génesis, yá que Yode-cHlaBlaH ye satamente YHWH, l Tetragrama Sagrado, dando a antender ua relaçon mais perfunda inda antre l "Senhor Dius" i sue obra.
Cul passar de l tiempo, ls judius adotórun outras spressones sustitutas para se referir al Tetragrama Sagrado: "L Nome", "L Bendito" ó "L Cielo".
Na Cabala, las palabras correspónden a balores que son calculados ousando-se ua atribuiçon de balores a las lhetras de l'alfabeto heibraico. Esto chama-se gematria. Ye cunsidrado un de ls mais amportantes macanismos d'anterpretaçon de l testo bíblico ousados puls cabalistas i místicos judius. Ousando gematrie, ls cabalistas calcúlan l balor numérico de l Tetragrama Sagrado cumo sendo 26 (Yode = 10, Hé = 5, Bau = 6, Hé = 5; 10 + 5 + 6 + 5 = 26 ), cujo númaro menor ye 8 (2+6). Pa ls rabinos, l númaro 26 tamien ye sagrado pus eidantifica-se cul Tetragrama YHWH. Ls oucultistas anterprétan l Tetragrama YHWH i outros simblos cabalisticos cumo signos mágicos poderosos capazes d'abrir las puortas de la cuncéncia houmana.
“Jeobá” ó “Jabé”?
[[Fexeiro:Sør-Fron church, IEHOVA.jpg|thumb|left|200px|Nome IEHOVAH scrito nua parede dua eigreija norueguesa. (Fuonte: L Nome Debino na Noruega)]]
Bedfordshire
Bedfordshire ye un cundado an Anglaterra. La sue sede ye Bedford. Faç frunteira culs cundados cerimoniales de Cambridgeshire, Northamptonshire, Buckinghamshire (cun Milton Keynes) i Hertfordshire. Luton fizo parte de Bedfordshire até 1997, anho an que fui trasformado nua outoridade unitária. Inda assi, faç inda parte de l Cundado Cerimonial de Bedfordshire, sendo l soberano repersentado an to la ária por un único Lord-Lieutenant. Fuora adonde stá andicado l cuntrairo, este artigo refire-se a to l cundado cerimonial, ancluindo Luton.
Jeobá
“Jeobá” ó “Jabé”?
Anque de la çcusson subre sue ourige i seneficado, muitos dízen que ls sonidos bocálicos oureginales de l Tetragrama YHWH jamales seran coincidos, stando perdida la pernúncia oureginal. Tal posiçon ten lhebado a debates apeixonados subre l'assunto, tanto por parte d'eiruditos cumo de relegiosos, l que ténen perduzido antressantes cunclusones.
Alguns dízen que se l nome de Dius fusse Jeobá, nun se falarie alaluia (Hallelu Yah), i si aleluieo ó Hallelu Yeho  - ("Glória la Yehowah" Jeobá). Mas Hallelu Yah  - (Jah seia lhoubado").
Bedfordshire
L lema de l cundado ye "Constant Be" (Custante Seia).
L purmeiro uso de l nome, de que se ten registro, data de 1011, subre la forma "Bedanfordscir", que seneficaba "trabessia de riu".
Jeobá
“Jeobá” ó “Jabé”?
Esta cuntrobérsia ben sendo trabada por muitos anhos. Atualmente, muitos eiruditos parécen faborecer l nome “Jabé” (ó “Iahweh”), de dues sílabas. Mesmo assi, l Heibraico ó Aramaico, nun se ousaba bogales, era solo cumpuosta por cunsuantes.
Bedfordshire
L punto de maior eilebaçon de l cundado son ls Dunstable Downs, cun 244 m.
Bedfordshire fui tradecionalmente debedido an nuobe cientos (hundreds): Barford, Biggleswade, Clifton, Flitt, Manshead, Redbournestoke, Stodden, Willey, Wixamtree, junto cul liberty i borough de Bedford.
Jeobá
“Jeobá” ó “Jabé”?
Mas, cunsidrando alguns eisemplos de nomes própios ancuntrados na Bíblia, qu'ancluen ua forma abrebiada de l nome de Dius na traduçon  Jeobá. George Wesley Buchanan, porsor emérito ne l Seminário Teológico de Wesley, Washington DC, EUA, afirma qu'esses nomes própios puoden fornecer andicaçon de cumo se pernunciaba l nome de Dius.
Kouhei Takeda
Kouhei Takeda (武田航平) (Tóquio, Japon, 14 de janeiro de 1986), ye un ator japonés.
Jeobá
“Jeobá” ó “Jabé”?
thumb|250px| Jehobah an manuscritos de [[Willian Blake.]]
Kouhei Takeda
Takeda, Kouhei Catadorie:Pessonas de l período Showa Catadorie:Pessonas de l período Heisei
Jeobá
“Jeobá” ó “Jabé”?
George Wesley Buchanan splica:
"Na antiguidade, ls pais muitas bezes dában als filhos l nome de sues denidades. Esto senefica que pernunciában ls nomes de ls filhos assi cumo se pernunciaba l nome de la denidade. L Tetragrama fui ancluído an nomes de pessonas, i eilhes siempre ousában la bogal de l meio."
Por eisemplo, Jonatana aparece cumo (Yo•na•thán ó Yeho•na•thán) na Bíblia heibraica, senefica “YHWH dou”. L nome de l porfeta Eilias ye ’I•li•yáh ó ’I•li•yá•hu. Segundo l Porsor Buchanan, Eilias senefica: “Miu Dius ye [YHWH].” De l mesmo modo, l nome heibraico para Jeosafá (Yeho•sha•phát), senefica “YHWH julgou”.
La pernúncia de l Tetragrama cun dues sílabas, cumo “Jabé” (ó “Yahweh”), nun permitirie l'eisisténcia de l sonido de la bogal l cumo parte de l nome de Dius. Mas, nas dezenas de nomes bíblicos qu'ancorpóran l nome debino, l sonido desta bogal de l meio aparece tanto nas formas oureginales cumo nas abrebiadas, cumo an Jeonatana i an Jonatana.
L Porsor Buchanan diç a respeito de l Nome Debino:
"Ls que áchan que יהוה [Ye-ho-wah] era la pernúncia rial [de l nome de Dius] nun stan totalmente sin base para defender sue oupenion. Assi se puoden splicar mais sastifatoriamente las sílabas abrebiadas והי [Ye-ho] i יו [Yo], cun qu'ampeçan muitos nomes própios."
Na antroduçon de la traduçon de (Ls Cinco Lhibros de Moisés), Eberett Fox afirma:
"Tanto las tentatibas antigas cumo las nuobas, para recuparar la pernúncia ‘correta’ de l nome heibraico [de Dius], nun fúrun bien-sucedidas; nun se puode probar cunclusibamente l ‘Jeobá’ que se oube a las bezes, nin l padron eirudito ‘Jabé’ ‘Iahweh’."
Ls studos eiruditos cuntinórun. Ls judius deixórun de pernunciar l nome de Dius antes de ls massoretas zambolbíren l sistema de puntos bocálicos. Nun hai cumo se probar quales bogales acumpanhában  las cunsuantes YHWH (יהוה).
Inda assi, ls nomes própios de personaiges bíblicos dan feitiços de l'antiga pernúncia de l nome de Dius. Assi, alguns eiruditos cuncórdan que la pernúncia “Jeobá”, seia correta.
La pernúncia oureginal de יהוה ye çcoincida, mas por seclos l'uso de la traduçon Jeobá, passou a ser amplamente dibulgado i stablecido antre muitos crestianos, tornando-se ua pernúncia fameliar i popular an muitos lhénguas, assi bários grupos relegiosos, mais notablemente las Testemunhas de Jeobá, cuntínan l'usá-la, inda que muitos outros grupos relegiosos faboreçan la pernúncia Jabé ó Yahbéh, ó mesmo l títalo SENHOR. Segundo eilhas, ls dibersos nomes própios eisistentes son muitas bezes pernunciados de maneiras defrentes a la lhéngua oureginal, i assi cumo l nome "Jasus", trasliterado de l'oureginal Ye·shú·la‘ ó [benido de Josué] Yeho·shú·la‘, nun se deberie abandonar l'uso de l nome "Jeobá" solo por nun se saber la pernúncia eisata deste.
Lhigaçones sternas
Catadorie:Nomes de Dius ne l judaísmo
Yahveh
Lheite
thumb|200px|L lheite mais porduzido i çtribuído pa l cunsumo houmano ye l de baca. Lheite ó leite ye ua secreçon nutritiba de quelor sbranquiçada i oupaca porduzida pulas glándulas mamárias de las fémeas de ls mamíferos (ancluindo ls monotremados).
L lhíquido ye porduzido pulas células secretoras de las glándulas mamárias ó mamas (chamadas "peitos" ó "tetas"). La secreçon lhátea dua fémea dies antes i depuis de l parto se chama colostro. An grande parte de las speces, eisisten dues glándulas (ó dous cunjuntos de glándulas), ua an cada mamilo (lhocalizado na parte fruntal superior antre ls seres houmanos, ó na parte bentral de ls quadrúpedes).
Amportança
La percipal funçon de l lheite ye nutrir (alimentar) ls filhotes até que séian capazes de digerir outros quemidos. Para alhá desso, cumpre las funçones de porteger l trato gastroantestinal de las crias contra antígenos, toxinas i anflamaçones i cuntribui pa la salude metabólica, regulando ls porcessos d'oubtençon d'einergie (an special, l metabolismo de la glicose i de la ansulina).
L lheite ye la base de numerosos lhaticínios, cumo la manteiga, l queiso, l eiagurte, antre outros. Ye mui frequente l'uso de deribados de l lheite nas andústrias alimentícias, químicas i farmacéuticas, an perdutos cumo l lheite cundensado, lheite an pó, soro de lheite, caseína ó lhatose. L lheite de ls mamíferos marinos, cumo, por eisemplo, de las baleias, ye mui mais rico an gorduras i nutrientes que l de ls mamíferos terrestres.
Stória
thumb|[[Ourdenha manual]] L cunsumo houmano de l lheite d'ourige animal ampeçou hai 11.000 anhos cula domesticaçon de l ganado durante l chamado "ótimo climático". Este porcesso se dou an special ne l Ouriente Médio, ampulsionando la Reboluçon Neolítica. L purmeiro animal domesticado fui la baca, i an seguida la cabra, aprossimadamente na mesma época; finalmente la canhona, antre 9000 i 8000 a.C..
Eesisten heipóteses, cumo la heipótese de l genótipo poupador, que supone ua mudança fundamental ne ls hábitos alimentares de las populaçones de caçadores-coletores, que passórun l'anngeri-lo sporadicamente, la fin de recebir carboidratos. Esta mudança fizo cun que las populaçones ouro-asiáticas se tornássen mais rejistentes a la diabretes tipo 2 i mais tolerantes a la lhatose, an cumparaçon cun outras populaçones houmanas, que solo mais recentemente conhecírun ls perdutos deribados de la pecuária. Assi i todo, esta heipótese nun puode ser cunfirmada, anclusibe por sou própio outor. James V. Neel la refutou, alegando que las defrenças ouserbadas nas populaçones poderien ser atrebuídas a outros fatores ambientales.
Durante la Antiguidade i la Eidade Média, l lheite era mui defícel de se cunserbar i antoce era cunsumido fresco ó an forma de queiso. Cul tiempo, fúrun sendo zambolbidos outros lhaticínios, cumo la manteiga.
La Reboluçon Andustrial na Ouropa, por buolta de 1830, trouxe la possibelidade de trasportar l lheite fresco de zonas rurales a las grandes cidades, grácias la melhories ne l sistema de trasportes. Cul tiempo, aparecírun nuobos strumientos na andústria de porcessamiento de l lheite. Un de ls mais coincidos ye l de la pasteurizaçon, sugerida para ser ousada ne l lheite an 1886 pul químico microbiologista alman Franz von Soxhlet.
Biologie
thumb|lheft|250px|L mamífero [[Eomaia scansoria fui l'ancestral de ls mamíferos placentairos i acradita-se que cuntaba cula capacidade de porduzir lheite cumo ls mamíferos de l'atualidade.]] La porduçon de lheite para nutrir las crias puode ser un salto eibolutibo associado al hormónio prolatina. Acradita-se que ls mamíferos procédan dun grupo próssimo als tritelodóntidos, de fines de l período triássico. Hai andícios de qu'eilhes yá dában senhales de lhatáncia.
Sabe-se qu'alguas speces de peixes de l género Uaru (Família Cichlidae) nútren sues crias cun un fluido semelhante al lheite.
L Crop milk stá persente an dibersos grupos de abes, cumo las palombas, ls flamingos i ls pinguines. De l punto de bista biológico, trata-se dun berdadeiro lheite, secretado por glándulas specializadas.
Antre las muitas teories eisistentes, fui proposto que la porduçon de lheite surgiu porque ls antepassados mammaliaformes tenien uobos cun casca dóndio, cumo ls atuales monotremados, l que probocaba sue rápida zeidrataçon. L lheite serie anton ua modificaçon de la secreçon de las glándulas sudoríparas, çtinada a trasferir auga als uobos. Outros outores, nua teorie que puode ser cumplementar a a anterior, oupinan que las glándulas mamárias proceden de l sistema eimune inato i que la lhataçon serie, an parte, ua repuosta anflamatória al dano ne ls tecidos i a l'anfeçon. Inda qu'eisistan deficuldades, bários anfoques acércan la data d'apariçon de l lheite na stória eibolutiba:
thumb|250px|La necidade eibolutiba d'alimentar las crias ye sastifeita cula porduçon de lheite própia de ls mamíferos.
L fócil mais antigo de ls mamíferos placentairos çcubierto até l momiento ye l de l Eomaia scansoria, un pequeinho animal que steriormente se assemelhaba als roedors atuales i bibeu hai 125 milhones d'anhos durante l período Cretáceo. Ye quaije cierto qu'este animal porduzia lheite cumo ls mamíferos placentairos atuales.
Genética, stologie i citologie
lheft|300px|thumb|Perparaçon [[stologie|stológica dua glándula mamária houmana tingida cun Eag 1]] La genética de l lheite trata, an parte, de çcrebir ls genes amplicados an sue biossíntese, assi cumo sue regulaçon i, por outra, de la seleçon de raças ó andebíduos ó sue modificaçon genética para oumentar la porduçon, sue calidade ó outelidade. Desto tamien se acupa la zotecnia.
La porduçon de lheite stá regulada por hourmónios lhatogénicos (ansulina, prolatina i glucocorticóides), citocinas i fatores de crecimiento i por sustrato. Estes atíban fatores de trascriçon, tales cumo Stat5 (atibado por prolatina). Bárias sequéncias desses fatores fúrun eidantificadas, cumo l'anterior i tamien ls seguintes: BLGe-1, OCT-1, C/EBP, Gr, Ets-1, YY1, Fator 5, Ying Yang 1 i la proteína de lhigaçon al fator CCAAT. Estes eilemientos ándan-se giralmente nua çtáncia bariable, cunforme la spece (nas caseínas houmanas sensibles al cálcio ye ua de las mais çtantes de l'ourige de trascriçon, la -4700/ -4550 nucleótideos) i se reúnen an grupos (clusters) que cunténen tanto eilemientos negatibos cumo positibos, regulando-se por cumbinaçones de fatores, d'adonde decorre la grande bariabelidade na regulaçon de cada proteína. Por eisemplo, las caseínas parécen regular-se andependientemente uas de las outras. (Fox i McSweenee, 2003) Ls trascritores (mRNA) de las proteínas de l lheite chégan a custituir de 60 a 80% de todo l RNA persente nua célula eipitelial durante la lhatáncia.
Las redes de regulaçon génica na porduçon de lheite inda nun son bien cumprendidas. A partir dun studo rializado mediante microarrays, lhocalizaçon telemoble, anteraçones anterprotéicas i recuolha de dados génicos na lhiteratura, fui possible strair alguas cunclusones gerales:
Las células eipiteliales secretoras de lheite apartan atibamente ls materiales procedentes de ls basos sanguíneos circundantes, al que dou l nome de "barreira mamária" (an analogie a la barreira heimatoencefálica). Ua beç franqueada la barreira, las células oubtén ls precursores que percísan pa la fabricaçon de lheite atrabeç de sue nembrana basal i basolateral, que serien: íones, glucose, ácidos gordurosos i aminoácidos. An ruminantes tamien se outeliza l acetato i l β-heidroxibutirato cumo precursores. Alguas proteínas, an special las eimunoglobulinas tamien puoden traspassar esta barreira. L lheite ye spulso pula nembrana apical. Ls lhípidios de l lheite sintetízan-se ne l reticlo andoplásmico lhiso, tanto que la caseína debe maturar-se ne l aparato de Golgi, adonde tamien ten lhugar la biossíntese de la lhatose.
De l punto de bista stológico, l lheite porduç-se nas glándulas mamárias, que son ua eiboluçon por heipertrofia de las glándulas sudoríparas apócrinas associadas al pelo, que eisiste ne ls ornitorrincos. La glándula mamária atiba ye cumpuosto por lhóbulos, cada un de ls quales ten numerosos albéolos i estes, por sue beç, son rebestidos por células eipiteliales cúbicas altas ó baixas, dependendo de l ciclo d'atebidade, que son las ancarregadas de porduzir l lheite. Antre estas i la lhámina basal de l'albéolo se ancontran alguas células mioepiteliales striadas. L'eipitélio de ls dutos antre ls albéolos ye un bun eisemplo d'eipitélio biestratificado cúbico (Bloom-Fawcet, 1999).
Defeniçon i oubtençon
thumb|250px| Strutura dua glándula mamária houmana durante la lhatáncia: 1-Gordura, 2-Lhóbulo de l duto lhatífero, 3-Lhóbulo, 4-Tecido conetibo, 5-Teta lhatífero, 6-Duto lhatífero. Puode-se defenir l lheite d'acordo culs seguintes aspetos:
Animales pordutores de lheite
Atualmente, l lheite que mais se outeliza na porduçon de lhaticínios ye l de baca (debido a las propiadades que ten, a las quantidades que se oubtén, agradable sabor, fácele digeston, assi cumo la grande quantidade de deribados oubtidos). Assi i todo, nun ye la único que se cunsume. Tamien son cunsumidos l lheite de cabra, asna, égua, camela, antre outras. L cunsumo de detreminados tipos de lheite depende de la region i l tipo d'animales çponibles. L lheite de cabra ye eideal para fazer doce de lheite i nas regiones árticas usa-se l lheite de baleia. L lheite d'asna i de égua son ls que cunténen menos gordura, anquanto l de foca cuntén 50% a mais.
L lheite d'ourige houmana nun ye porduzido nin çtribuído an scala andustrial. Assi i todo, puode oubter-se mediante donaçones. Eesisten bancos de lheite que ancarrégan-se de recolhé-lo para porporcioná-lo a las ninos prematuras ó alérgicas que nun puoden cunsumi-lo d'outro modo. An nible mundial, eisisten bárias speces d'animales de las que se puode oubter lheite: la canhona, la cabra, la égua, la burra, la camela (i outras camélidas, cumo la llama ó la alpaca), la eaka, la búfala, la rena i la fémea de l alce.
L lheite probeniente de la baca (Bos taurus) ye l mais amportante pa la dieta houmana i l que ten mais aplicaçones andustriales.
thumb|250px|L lheite de baca de la raça [[Holstein (ganado)|Holstein ye la que se amprega cun maior frequencia nas quintas lheiteras.]]
250px|thumb|L Dius mitológico [[Zeus ourdenhando la cabra amalteia.]]
L'ourdenha
Al rializar l'ourdenha, siempre dében rializar-se trés tarefas: Alguns eisemplos de glándulas mamárias
Caratelísticas gerales
Nin todos ls lheites de ls mamíferos ténen las mesmas propiadades. Puode-se dezir que, an regra, l lheite ye un lhíquido de quelor branca i un cachico biscoso, cuja cumposiçon i caratelísticas físico-químicas barian sensiblemente segundo las speces animales, i anclusibe segundo las defrentes raças. Estas caratelísticas tamien barian ne l curso de l período de la lhataçon, assi cumo ne l curso de sou tratamiento.
''“Pul aspeto simples dun lhíquido branco, l lheite ye un de ls alimientos mais cumplexos de la natureza. Repersenta un eiquilíbrio antre la seluçon aquosa, eimulson fina de glóbulos de gordura i ua suspenson coloidal de proteínas cun alguas partículas gasosas - gáç carbónico i ouxigénio.”''
Propiadades físicas
L lheite de bobino ten ua densidade média de 1,032 g/ml. Ye ua mistura cumplexa i heiterogénea cumpuosta por un sistema coloidal de trés fases:
Cuntén ua proporçon amportante de auga (cerca de 87%). L resto custitui l strato seco que repersenta 130 gramas (g) por l, sendo la gordura de 35 a 45 g.
Outros cumponentes percipales son ls glucídios lhatose, las proteínas i ls lhipídios. Ls cumponentes ourgánicos (glucídios, lhípidos, proteínas, bitaminas), i ls cumponentes minerales (Ca, Na, K, Mg, Cl). L lheite cuntén defrentes grupos de nutrientes. Las sustancias ourgánicas (glúcidos, lhípidos, proteínas) stan persentes an quantidades mais l menos eiguales i custituen la percipal fuonte d'einergie. Estes nutrientes se debeden an eilemientos custrutores, las proteínas, i an cumpuostos einergéticos, ls glucídios i ls lhipídios.
Apersentaçon de l lheite ne l mercado
thumb|right|150px|La bariadade de lhaticínios eisistentes ne l mercado i ls çtintos tratamientos de lheite ye cada beç maior, cumo deixa splícito l retrato arriba dun mercado sueco. L'apersentaçon de l lheite ne l mercado ye bariable i l que, giral, aceita-se l'altaraçon de sues propiadades para sastifazer las perferéncias de ls cunsumidores. Ua altaraçon mui frequente ye la zeidratá-lo (Lhiofelizaçon), tornando-lo lheite an pó, l que facelita sou trasporte i armazenaige. Tamien ye normal reduzir l cuntenido de gordura, oumentar l de cálcio i ajuntar sabores.
Ls requesitos que debe cumprir un perduto para classeficar-se nas defrentes catadories barian mui d'acordo cula defeniçon de cada paíç:
Las cuntrobérsias sociales de l cunsumo de lheite
Inda que l lheite seia un alimiento natural i nutritibo, sue oubtençon, tratamiento i publicidade ten gerado cuntrobérsia, que tubo sou auge an 1960 i qu'atualmente cuntina mais mais cumo tendéncia eideológica que cumo reboluçon cultural. L lheite gerou dibersas polémicas nas quales grande bariadade d'argumientos fui apersentada, de las quales las dues mais amportantes seran abordadas a seguir.
L bien-star animal
La percipal rezon desta cuntrobérsia ye la forma pula qual se oubtén l lheite de ls animales. L tema an queston ye la forma pula qual l'home trata ls animales para sastifazer sues necidades básicas.
Cumo acuntece cun todos ls mamíferos, la fémea solo de la lheite depuis de dar a la luç. Dende decorre que la bida dun perdutor de lheite stá baseada na anseminaçon custante i na criaçon pecuária. Muitos métodos atuales assegúran la bariabelidade de caratelísticas de l lheite cula anseminaçon artificial (que cunsiste an antroduzir na parracha de la fémea sémen dun macho) na qual l sémen ousado ye de l mesmo macho para to l ganado.
Alguas pesquisas demunstrórun l grande dano que esses métodos d'oubtençon causan als aniamis. Las cundiçones de ls traumas causados a estes nun son sclusibos de l'andústria lheiteira, mas de la mentalidade houmana (ls traumas que puoden tener ls animales de quintas, tamien puoden tener ls que stan an catibeiro, ls de circo ó mesmo ls de stimaçon) i l'uso deste argumiento para tirar l lheite de la dieta houmana caiu an desuso porque nun ye un porblema tipicamente andustrial, mas cuncernente al tratamiento de l'animal. D'eigual modo, sugeriu-se que serie preferible adquirir l cálcio d'outros alimientos que ténen maior abundáncia deste eilemiento. Outras pesquisas demunstrórun que l lheite de ls mamíferos nun ye ançpensable pa l ser houmano i qu'este aquestumou-se eibolutibamente al sou cunsumo. Quando l nino angere lheite de sue mai, recibe l fator bífido (n-acetil-d-glucosamina) que propicia l crecimiento de l Actobacillus bifidus ne l'antestino de l bebé, adonde porduç grandes quantidades de ácido lhático a partir de lhatose, qu'oumenta l'acideç de l'antestino i einibe l zambolbimiento de microrganismos patógenos que puoden afetar seriamente l recén-nacido; mais tarde, l fator ye sustituído pul L. acidophilus, pa l que nun ye necessairo l lheite. De la mesma maneira, l lheite d'outros mamíferos cuntén cumpuostos sclusibos para cada spece que son outelizados biologicamente por sues respetibas crias. Mas ye amportante acrecentar inda qu'essas pesquisas detreminan esso an cundiçones naturales: l mundo an que bibemos oubriga l cuorpo houmano a sou cunsumo, por eisemplo, an zonas adonde la quantidade d'heidróxidos, óxidos i ácidos fracos ne l'aire ye eilebada, a fin de mantener l'eiquilíbrio de l meio ácido de l cuorpo. Situaçon eigual acuntece an lhugares cun altos índices de radiaçon. I l mundo acelerado an que bibemos amplica adquirir calories de maneira rápida: l lheite ye ua fuonte ancrible de calorias por sou cumplexo sistema biológico, sin porduzir altaraçones ne l cuorpo (eicetuando, claro, quando sou cunsumo ye scessibo).
Tamien se argumenta, por eisemplo, que ye un grande trauma pa la fémea perder la sue cria, puosto qu'esta será bendida ó até mesmo sacrificada. Afirma-se que las bacas, al perder ua cria, múgen dolorosamente. Definen, anton, l trauma cumo un anstinto materno natural, cumo l que spurmenta ua mulhier al perder un filho. Esta postura perdiu peso quando se demunstrou que ls animales ténen cumportamientos defrentes quando stan an stado salbaige i quando stan an catibeiro. Neste, ls animales ténen menos zambolbido l sistema de maternidade, puosto que las bacas nunca la spurmentórun. Demunstrou-se anton qu'acuntecie l mesmo culs animales de cumpanha: la mai nun spurmenta tristeza quando ye apartada de la cria i al alrobés. Assi, ls animales domésticos se aténen al cuidado houmano i, inda que nun se saba se l'animal se lhembra de ls parientes, ye cierto que nun sinta tristeza.
Lheite houmano
Chama-se lheite materno l lheite porduzido pulas mulhieres i que ye outelizado para alimentar ls bebés. L lheite materno ye la purmeira i percipal fuonte de nutriçon de ls recén-nacidos até que se tórnen atos a comer i digerir ls quemidos sólidos.
Digeston
D'acordo cun Studo publicado na rebista Proceedings of the National Academy of Sciences, ls seres houmanos de l neolítico persentes na Ouropa nun tenien l gene de la lhatase persente an sous DNAs, l que sugere que éran antolerantes al lheite; ua beç que sin la lhatase, buber lheite puode causar anchaço, delores abdominales i diarreia. Tal studo fui possible grácias als eisames de DNA straído de squeletos.
Refréncias
! Catadorie:Mamíferos
Mari Boine
Mari Boine (nacida an 8 de nobembre de 1956) ye ua norueguesa saami cantora coincida por tener juntado jazç i rock al yoiks de l sou pobo.
Catadorie:Cantores de la Noruega
Feliciano López
Feliciano Lópeç Diaç-Guerra (20 de Setembre de 1981, Toledo) ye un tenista profissional spanhol.
An 2010, mesmo nun sendo un de ls cabeças-de-chabe, liebantou l SA Tennis Oupen (ATP 250 de Johannesburgo), sou segundo troféu na carreira, batendo l francés Stéphane Robert na final por 7–5, 6–1.
Ancerrou l'anho de 2011 cumo l númaro 20 de l mundo..com/Rankings/Singles.aspx?d=26.12.2011&r=1&c=
Catadorie:Tenistas de la Spanha Catadorie:Tenistas ne ls Jogos Oulímpicos de Berano de 2004 Catadorie:Tenistas ne ls Jogos Oulímpicos de Berano de 2012 Catadorie:Canhotos Catadorie:Naturales de Toledo
Marie-George Buffet
200px|thumb|Marie-George Buffet Marie-George Buffet (Sceaux, 7 de maio de 1949, née Marie-George Kosellek le ye una política francesa que fui secretaira de l Partido comunista francés.
François Hollande
thumb|200px|François Hollande François Hollande (Rouen, 12 d'agosto de 1954) ye un político francés. Fui un purmeiro secretairo de l Partido socialista francés de 1997 a 2008 e ye l' presidencio franceso depues 2012.
Wasted Time (cançon de Kings of Leon)
"Wasted Eiquipa" ye l segundo single de la banda amaricana de rock Kings of Leon de l sou álbun de streia Youth and Young Manhod. La cançon alcançou la posiçon m° 51 ne l UK Singles Chart.
Riu Tamisa
thumb|right|300px|[[Tower Bridge subre l Tamisa, an Londres.]] L riu Tamisa (River Thames) ye un riu de l sul de la Anglaterra que banha Oxford i Londres i zagua ne l mar de l Norte. Cun 346 Km de stenson, nace acerca de l'aldé de Kemble na region de Cotswolds i atrabessa Oxford, Wallingford, Reading, Henley-on-Thames, Marlow, Maidenhead, Eton, Windsor i Londres.
Wasted Time (cançon de Kings of Leon)
Catadorie:Singles de l Kings of Leon Catadorie:Singles de 2003
Riu Tamisa
Poluiçon
De ls tiempos de l 'Grande Fedor' – cumo l Tamisa quedou coincido tamien cumo riu fedorento an 1858, quando las sessones de l Parlamiento fúrun suspensas por causa de l malo oulor – até hoije, fúrun quaije 120 anhos d'ambestimiento na çpoluiçon de las augas de l riu que cruza la cidade de Londres. Miles de milhones de libras mais tarde, remadores, beleijadores i até pescadores buoltórun a ousar l Tamisa, qu'hoije cunta cun 121 speces de peixes.
Se la poluiçon ampeçou inda ne ls anhos de 1610, quando l'auga de l riu deixou de ser cunsidrada potable, la çpoluiçon solo fui ampeçar a partir de meados de l seclo XIX, na época an que l riu cunquistou l'anfame alcunha cul sou malo oulor.
La decison de custruir un sistema de cataçon de sgotos tamien debe muito a las eipidemias de cólera de las décadas de 1850 i 1860. L'anfraestrutura custruída anton cuntina até hoije cumo la spina dorsal de la rede atual, anque de las bárias melhories al longo de ls anhos. Na época, ls angenheiros criórun un sistema que simplesmente cataba ls dejetos porduzidos na region metropolitana de Londres i ls çpeijaba ne l Tamisa alguns quilómetros riu ambaixo.
Na época, la soluçon funcionou purfeitamente, i l riu boltou la se recuperar por alguns anhos. Inda assi, cul crecimiento de la populaçon, la mancha de sgoto fui subindo l Tamisa i, por buolta de 1950, l riu staba, mais ua beç, biologicamente muorto. Fui anton que las purmeiras staçones de tratamiento de sgoto de la cidade fúrun custruídas.
Reintroduçon artificial de l Salmon
An 1979, l salmon – que ye reconhecidamente sensible a la poluiçon, fui reintroduzido ne l riu, tenendo sido scolhidos spécimes inda eimaturos para que fússen por anstinto até al mar i de seguida subissen l riu de modo la reproduziren-se naturalmente. Inda assi, an 2006 i pula purmeira beç zde l'ampeço desta spriéncia, nun fui detetado un único salmon, l que lieba a crer que l porjeto steia a la beira de falhar.
ONG Thames21
Ne l'ampeço de márcio de 2010, l riu tubo l nible mais baixo yá registrado, l que rebelou ua einorme cantidade de lixo, specialmente de garrafas i sacos de plástico. La ONG Thames21 tenta rializar la limpeza periódica de l riu. An dieç anhos, eilha cuntabeliza que fúrun retiradas de l riu cerca de 250 000 sacolas plásticas.
Puontes
L riu atrabessa dibersas árias ourbanas de l Reino Ounido i ye atrabessado por cerca de 114 puontes, binte túneis, seis linhas férreas i un bau.
Las puontes an Londres son:
Pierre Juquin
thumb|Pierre Juquin Pierre Juquin (Clermont-Ferrand, 22 de febreiro de 1930) ye un sindicalista e un político francés. Ye membro de l Partido comunista francés e fui diputado na Assemblea nacional francesa e tamién candidado con l Partido socialista unificado francés e la Ligue communiste révolutionnaire a l'elección presidencial francesa de 1988.
Robert Hue
150px|thumb|Robert Hue Robert Hue (Cormeilles-en-Parisis, 19 d'outubre de 1946), ye un político francés. Fui purmeiro secretairo de l Partido comunista francés de 1994 a 2001 e persidente de 2001 a 2003.
Pussy Riot
Pussy Riot ye un grupo de punk rock femenista russo, qu'ancena, la Moscobo, performances stemporáneas de probocaçon políticas subre temas cumo l statuto de las mulhieres na Rússia i, mais recentemente, contra la campanha de l purmeiro-menistro Vladimir Putin pa la persidéncia de la Rússia.
Feira de Santana
Feira de Santana ye un munecípio brasileiro de l stado de la Bahia, situado a 107 quilómetros de sue capital, Salvador, a la qual se liga atrabeç de la BR-324. Feira ye la segunda cidade mais populosa de l stado i maior cidade de l'anterior nordestino an populaçon, ó seia, ye la maior cidade de to la region Norte i Nordiste de l Brasil que nun seia capital dun stado, i ye tamien la quinta maior cidade de l'anterior de l Brasil i maior que nuobe Capitales Staduales. Feira de Santana ye ua Capital regional i sede de la region metropolitana de mesmo nome, la Region Metropolitana de Feira de Santana, que cuncentra mais de 672 mil habitantes (2010). Feira de Santana ye l percipal centro ourbano, político, eiducacional, tecnológico, eiquenómico, eimobeliairo, andustrial i comercial de l'anterior de la Bahia i un de ls percipales de l Nordiste.
Queda a 12º16'00" de latitude sul i 38º58'00" de longitude oeste, a ua altitude de 234 metros. Sue populaçon recenseada pul censo de l IBGE an 2010 era de 556 756 habitantes, mas hai erros de cuntaige feitos an 2010, la populaçon de la cidade ye de cerca de 600 000 habitantes.
Ganhou de Ruy Barbosa, l Águila de Haia, l'alcunha de "Princesa de l Serton", anque localizada ne l'agriste baiano, i ten alguns de ls melhores índices de l stado: l segundo maior acesso a la rede de sgoto de la region; l maior centro d'abastecimiento de l Norte-Nordiste; para alhá d'anterneta gratuita a la populaçon, fornecida nas praças ne l centro de la cidade, ne l cunjunto Feira B (al lado de la Capielha San Francisco de Assis) i tamien na rodobiária municipal, serbindo cerca de 35 mil usuairos diairos an média ne l munecípio.
La cidade ancontra-se ne l percipal antroncamiento Rodobiário de l Norte-Nordiste Brasileiro, ye adonde ocorre l'ancuontro de las BRs 101, 116 i 324, funcionando cumo punto de passaige pa l tráfego que ben de l Sul, Sudiste i de l Centro-Oeste i se dirige para Salbador i outras capitales i amportantes cidades nordestinas. Grácias l'esta posiçon prebilegiada i a la çtáncia relatibamente pequeinha de Salbador, ten un amportante i dibersificado setor de comércio i serbícios, para alhá d'andústrias de trasformaçon i la Ounibersidade Stadual de Feira de Santana, cun 29 cursos de graduaçon i dibersos de pós-graduaçon, para alhá de bárias faculdades particulares, an amplantaçon un campus de l Anstituto Federal de la Bahia i un campus de la Ounibersidade Federal de l Recóncabo de la Bahia.
Ber tamien
Catadorie:Brasil
Mulligan stew
Mulligan stew ye un guisado ó ua caldo feita puls hobos de ls Stados Ounidos cun patata, chicha i l que mais se cunseguisse ancontrar. Mulligan ye un nome irlandés, l guisado ye parecido cun un Irish stew i, ne l percípio de l seclo XX, ls irlandeses que tenien eimigrado pa ls Stados Ounidos éran pessonas pobres i muitos puoden tener deambulado antre un amprego i outro, bárias bezes pernoitando an campos cun outros “hobos”, i subrebebido cun alimientos cumo Mulligan stew.
La perparaçon de l Muligan stew poderie ser un sfuorço coletibo de bários “hobos”, uns percurando i trazendo ls angredientes, anquanto outro, l “mulligan mixer” ls ía misturando na panela (ó lata). Pa ls amaricanos, esto faç lembrar la caldo de piedra que, na sue cultura, era preparada por trés bagabundos, an beç de la sperteza dun único frade, cumo na lenda pertuesa.
Outros angredientes que serien outelizados naquel tiempo, i que son outelizados hoije, ua beç que l Mulligan stew cuntina a ser comido ne ls EUA, ancluen tomate i farinha ó outro spessante.
Catadorie:Culinária de ls Stados Ounidos Catadorie:Caldos
Aphanamixis
Aphanamixis ye un género botánico pertencente a la família Meliaceae.
Speces
Catadorie:Meliaceae
Trenton (Nuoba Jérsia)
thumb|250px|Trenton Trenton ye la capital de l stado americano de Nuoba Jérsei, cun 84,913 habitantes (2010).
center|thumb
Catadorie:Cidades de ls Stados Ounidos de la América
San Pedro de la Paz
-36.83333°N, 73.1°W right|275px San Pedro de la Paz ye ua quemuna i cidade chilena. Ten ua ária de 112,5 Km² i ua populaçon de 80 447 habitantes (an 2002).
Lhigaçones sternas
Catadorie:Chile Catadorie:Cidades de Chile
Los Angeles
thumb|200px|Los Angeles Los Angeles ye la maior cidade de l stado americano de Califórnia, cun 3,792,621 habitantes (2010).
Catadorie:Cidades de ls Stados Ounidos de la América
Ameglia
Ameglia ye ua quemuna eitaliana de la region de la Ligúria, porbíncia de la Spezia, cun cerca de 4.506 habitantes. Stende-se por ua ária de 13 Km², tenendo ua densidade populacional de 347 hab/Km². Faç frunteira cun Lerici, Sarzana.
Catadorie:Quemunas de la Spezia
Cundados cerimoniales de la Anglaterra
1 Catadorie:Política de la Anglaterra
Aries-Espénan
Aries-Spénan ye ua quemuna francesa na region admenistratiba de ls Médios Pirenéus, ne l departamiento de ls Altos Pirenéus. Stende-se por ua ária de 5,55 Km²,.
Nuoba Orleans
thumb|200px|Nuoba Orleanes Nuoba Orleanes ye la maior cidade de l stado americano de Louisiana, cun 360,740 habitantes (2011).
Catadorie:Cidades de ls Stados Ounidos de la América
Santa Comba Dão
Santa Cumba Dan (an pertués: Santa Comba Dão) ye ua cidade pertuesa ne l Çtrito de Biseu, region Centro i sub-region de l Dan-Lhafones, cun cerca de 3 386 habitantes. Enquadrada antre ls rius Dan i Mondego, ancontra-se antre las cidades de Biseu i Coimbra, sensibelmente eiquidistante d'ambas.
Ye sede dun munecípio cun 112,54 Km² de ária i 11 597 habitantes (2011), subdebidido an 9 freguesies. L munecípio ye lhemitado a norte pul munecípio de Tondela, a lheste por Carregal de l Sal, a suiste por Tábua, a sul por Penacoba i a oeste por Mortágua.
Fui eilebada a la catadorie de cidade an 1999.
Freguesies
Las freguesies de Santa Comba Dan son las seguintes:
Bimieiro, Óboa, Pinheiro de Ázere i San João de Arenas ancontran-se na borda sul de l riu Dan, ancontrando-se las restantes na borda norte.
Turismo
Antre ls sous monumientos percipales, cuntan-se:
Anielho de tucum
thumb|200px|[[Don Tomás Balduíno, un de ls fundadores de l Cunseilho Andigenista Missionário i de la Comisson Pastoral de la Tierra, outelizando l'anielho de tucun.]] Anielho de tucun ye un anielho feito de la semiente de tucun, ua spece de palmeira natiba de la Amazónia. Ye outelizado por fiéis crestianos cumo simblo de l cumpromisso preferencial de las eigreijas, specialmente de la Eigreija Católica, culs pobres.
Stória
L'anielho ten sue ourige ne l Ampério de l Brasil, quando jóias feitas de ouro i outros metales nobres éran outelizados an ancha scala por nembros de l'elite dominante para ostentáren sue riqueza i poder. Ls negros i índios, nun tenendo acesso la tales metales, criórun l'anielho de tucun cumo un simblo de pato matrimonial, d'amisade antre si i tamien de resisténcia na luita por libertaçon. Era un simblo clandestino cuja lenguaige solamente eilhes cumprendian.
Mais recentemente, l'outelizaçon de l'anielho de tucun fui resgatada por fiéis crestianos, specialmente adetos de la teologie de la libertaçon, cul oubjetibo de simbolizar l'aliança de las eigreijas culs pobres i ouprimidos de la América Latina, specialmente por fiéis católicos passado l Cuncílio Baticano II i las Cunferéncias Eipiscopales de Medellín i de Puebla.
Don Pedro Casaldáliga
L Anielho de tucun fui tema de documentairo homónimo dirigido por Cunrado Berning an 1994. Ne l filme, l bispo católico Don Pedro Casaldáliga, un de ls antrebistados, splica de la seguinte maneira l'outelizaçon de l'anielho:
"Este anielho ye feito a partir dua palmeira de la Amazónia. Ye senhal de l'aliança cula causa andígena i culas causas populares. Quien carrega esse anielho senefica qu'assumiu essas causas. I, las sues cunsequéncias. Bocé toparie ousar l'anielho? Mira, esso cumpromete, biu? Muitos, por causa deste cumpromisso fúrun até la muorte."
Ambora l'anielho de tucun, tenga sido ouriginalmente criado para simbolizar l matrimónio antre scrabos i índios, atualmente, an meios crestianos, l'anielho ye ousado para repersentar la preocupaçon cun causas populares, i pula eigualdade. Católicos tradecionalistas por sue beç, specialmente debido la fuorte ligaçon antre ls usuairos de l'anielho de tucun i la teologie de la libertaçon, cunsidran qu'este ”ye ua ostentaçon de pobreza. I ostentar birtude ye baidade qu'anula to birtude. Ousar esso, para demunstrar amor als pobres, mais ye demagogie de l que birtude. Se alguien ye rialmente pobre, debe praticar essa pobreza i l çprezo de las riquezas, sin ostentaçon, porque se nun ye pura baidade i zeio de ser cunsidrado pobre i buono. Esso ye ourgulho mascarado de pobreza”.
Ligaçones sternas
Catadorie:Brasil Catadorie:Fulclore de l Brasil Catadorie:Práticas relegiosas
Malinovo
Catadorie:Munecípios an Senec (çtrito)
Cinfães
Cinfanes (an pertués: Cinfães) ye ua Bila pertuesa ne l Çtrito de Biseu, Region Norte i sub-region de l Támega, cun cerca de 3 300 habitantes.
Stória
thumb|220px|La chegada de ls Romanos - Cinfanes thumb|220px|Bruxedos Arqueológicos - Cinfanes
Cun raízes na pré-stória, l'eibidéncia populacional de Cinfanes ten por base l período pré-celta de l Paleolítico (época de la piedra lhascada), cun pobos nómadas d'ourige africana: capsenses i berberes, que se spalhórun pula Ibéria i deixórun bruxedos de balor na ária de l munecípio. Puls seclos IX i VIII a.C., dá-se la purmeira acupaçon celta de cuja mistura cun pobos assentes, resultan ls lhusitanos de l'eidade de l fierro, que se çlocan pa las muntanhas la fin de se fixáren an posiçones stratégicas de proteçon a las custantes ambasones.
Ye nestas costielhas de l cunceilho qu'inda hoije se ancontran ls einúmaros castros seculares d'ourige megalítica.
Ne l seclo VI a.C., cul riu Douro cumo rota comercial pa l mercado griego, chegan ls spánicos que, pula bantaige comercial de l riu, debrebe perdírun l território pa ls romanos. Ye nesta fase que crecen ls purmeiros poboados an forma de bilas i cidades, todos anterligados por stradas i puontes mediebales qu'inda hoije se ancontran an bun stado de cunserbaçon ne l cunceilho.
Ye ne l'anho de 409 d.C., que surge ls nuobos bárbaros, suebos, alanos i bándalos, i an 456, ampeçan las guerras culs besigodos que ténen por oubjetibo a tomada de l território Eibérico. Tamien an 711 aparecen alguns bruxedos árabes que solo altórun defeniçones de toponímia – pul que se acradita nun tener habido antresse na tomada de la region.
La stória alti-mediebal decumentada reporta-se al seclo X cumo punto alto de la cronologie de Cinfanes, tenendo cumo eilemiento mais amportante Santiago de Pianes. Fui nesta poboaçon de lhinhas mediebales caratelísticas que D. Fonso Heinriques bibeu parte de la sue mocidade, tenendo recebido ua eiducaçon cuidada i stratégica pul sou aio: D. Eigas Moniç. Pula marca de l território na sue bida, Fonso Heinriques acaba por deixar parte de ls sous benes a la Heirdade Rial de Tarouquela – freguesie de Cinfanes.
De ls seguintes puntos amportantes, sublinhan-se las anquiriçones de D. Fonso III (1258) i D. Diniç (1288), i l Foral antregue por D. Manuel I an Lhisboua, an 1 de Maio de 1513. La comarca de Cinfanes fui mais tarde criada por decreto de 24 de Outubre de 1855 culas freguesies de l sou cunceilho i las de Sanfines de la Veira – anton zaparecido.
De las personaiges cinfanenses çtinguidas al lhongo de ls tiempos, la que mais se çtacou na stória nacional fui Serpa Pinto – natural de Tendales. Melitar de carreira, fui scolhido para lhiderar ua spediçon científica la África, que tenerie cumo oubjetibo atrabessar l Cuntinente Africano zde l Atlántico até al Índico – que superou cul maior sucesso ouropeu, tenendo sido reconhecido pul sou balor pa la sociadade geográfica i respetibo coincimiento/cartografie de l território até anton por çcubrir.
Geografie
La ária de l cunceilho de Cinfanes ten ua cunfiguraçon trapezoidal cun cerca de 238 Km2, delimitados puls rius Douro (la norte), Paiba (la poente) i Cabrun (la nacente), i la cordilheira de la Serra de Montemuro delimita to la sue stenson la Sul.
Relatibamente a las classeficaçones de Ounidade Territorial, Cinfanes faç parte de la NUT III de l Támega, adonde ten frunteira culs munecípios de Baion i Marco de Canabeses (a norte), Resende (a lheste), Castro Daire (a sul), Arouca (a sudoeste) i Castielho de Paiba (a oeste). L munecípio de Cinfanes, cun lhemites defenidos pul Decreto de 24 de Outubre de 1855, cumporta 17 freguesies, cun superfices cumprendidas antre ls 5,81 i ls 38,48 Km. An tenermos de ária por freguesie berifican-se alguns cuntrastes, sendo desso eisemplo l causo de Nespereira que ten ua ária cerca de siete bezes maior que la freguesie de Spadanedo.
Rede Hidrográfica
thumb|220px|Riu Béstiança - Cinfanes
L cunceilho de Cinfanes ye atrabessado por bários cursos d'auga. Benido de la serra de la Lhapa, l Riu Paiba corre an bal meandrizado. La Este tenemos l Riu Cabrun, cun ourientaçon NWW/SSE, sofrendo un pequeinho zbio para Norte, yá na parte final de l sou bal. Nace nas prossimidades de la serra de Montemuro i bai zaguar ne l riu Douro, na region de Oulibeira de l Douro. Quaije perpendicular al Riu Douro i cun un traçado retilíneo, ourientado segundo l rumo NNW -SSE, corre l Riu Béstiança, l maior riu sclusibamente Cinfanense.
Ls cursos d'auga, mercé de l clima húmido que la barreira de cundensaçon de la Serra de Montemuro les proporciona, ténen auga al lhongo de to l'anho. L fato de ls lheitos de ls rius séren na sue maior parte bastante anclinados cunfire-les un regime torrencial, particularmente na época mais chubiosa, sendo ls sous caudales mais reduzidos ne l berano.
Buckinghamshire
Buckinghamshire ye un cundado ne l sul de l Reino Ounido na Anglaterra. Lemita-se cun Bedfordshire, Berkshire, Hertfordshire, Grande Londres, Oxfordshire i Northamptonshire.
Cinfães
Rede Hidrográfica
Trata-se dua rede heidrográfica densa, cun un traçado rígido, adonde predominan dues direçones (NNE/SSW i NW/SE). Debe-se inda salientar l'aprobeitamiento heidroelétrico d'alguns destes cursos, nomeadamente de l Riu Cabrun i de l Riu Douro, adonde stá custruída ua de las mais amponentes barraiges de l Douro anternacional - la Barraige de l Carrapatelo.
Buckinghamshire
Las percipales cidades de l cundado son Milton Keynes, Bletchley, Newport Pagnell, Aylesbury, Marlow, High Wycombe, Gerrards Cross, Princes Risborough, Wendover i Beaconsfield. Slough era an l cundado.
Cinfães
Geomorfologie
thumb|220px|Serra de Montemuro - Cinfanes Ária muntanhosa i acidentada cun relebo bigoroso i bales perfundos i ancaixados. L grande eilemiento morfológico de la paisaige ye la Serra de Montemuro, de custituiçon eissencialmente granítica. Ls blocos de granito d'einúmaras formas, çtacados de la superfice, pul carambelo i degelo, pula açon macánica de las abundantes augas corrientes i outros agentes erosibos, caraterizan l'aspereza de la paisaige de l topo de la muntanha.
Antermédios - custituídos por patamares lhocalizados a 900-1000m d'altitude.
La bertente norte de la Serra de Montemuro ten un declibe de l'orde de ls 6 a 7% antes d'atingir l bal de l Douro, cujas bertentes se ampeçan por buolta de ls 500m. La bertente sul ye mais egre, primando quaije pula auséncia de patamares, antre l cimo i l bal de l Paiba. L declibe atinge balores médios na orde de ls 18%.