cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stória de ls Stados Ounidos de la América
1991 - Tiempos atuales
Anque de la queda de la Ounion Sobiética, ls Stados Ounidos biran-se ambolbidos noutra açon melitar, la Guerra de l Golfo, ocorrida an 1990. Essa açon melitar fui neçaira depuis de l eisército de Saddam Hussein ambadir l Kuwait. L Cunseilho de Sigurança de la ONU botou a fabor de l ataque contra l Eiraque i pula spulson de las tropas eiraquianas de l Kuwait. Essa campanha melitar bien sucedida fui amprendida pul gobierno amaricano de l Persidente George H. W. Bush que fui sucedido pul democrata Bill Clinton, an 1992. Clinton lhiderou ls Stados Ounidos durante l mais lhongo período de spanson eiquenómica de la stória amaricana, un eifeito colateral de la reboluçon degital i de nuobas ouportunidades de negócios criadas pula Anterneta.
An 11 de Setembre de 2001, yá sob la gobernaçon de l Persidente George W. Bush, ls Stados Ounidos sofrírun l pior atentado terrorista de la stória de l paíç i de l mundo, que culminou na çtruiçon de l World Trade Center, na parcial çtruiçon de l Pentágono i na muorte de cerca de 3 mil pessonas. Este ataque terrorista, coincido cumo Ataques de 11 de Setembre, fui orquestrado pula Al Qaeda, comandada por Osama bin Laden. An repuosta als ataques de 11 de Setembre, sob la admenistraçon de l Persidente George W. Bush, ls Stados Ounidos, cun suporte de la OTAN i l apoio de la ONU, ambadiu l Afeganistan i derrubou ls Taliban de l poder de l paíç cula ajuda de la Aliança de l Norte, apersentando cumo justificatiba l suposto suporte financeiro, treinamiento melitar dado pul paíç la terroristas, anclusibamente la Al Qaeda.
Inda assi, la nun catura de Bin Laden, possiblitou al Persidente George W. Bush cuntinar l que quedou coincido cumo ''Guerra Cuntra l Terror' '. L purmeiro eibento seneficatibo desta ampreitada fui la ambason de l Eiraque an 2003, depuis que polémicas an torno de la posiçon de l ditador eiraquiano, Saddam Hussein, cun respeito la anspeçones de supostas armas de çtruiçon an massa, lhebórun l gobierno de George W. Bush a tentar aprobar ne l Cunseilho de Sigurança de la ONU, sin sucesso, la ambason de l Eiraque i la deposiçon de Saddam Hussein. Mesmo sin l abal de l Cunseilho de Sigurança de la ONU, ls Stados Ounidos ambadiran l Eiraque, juntamente cumo outros países aliados tales cumo l Reino Ounido, la Eitália i la Spanha, lhebando debrebe a la deposiçon i a la prison de Saddam Hussein. Esta segunda ambason mostrou-se cuntrária la alguns antresses de la quemunidade anternacional, antre países cumo la Fráncia, la Almanha i la Rússia.
An 16 de Dezembre de 2005, la lhei H.R. 4437 fui aprobada pula Cámara de l Repersentantes. La lhei ten l albo de reforçar l cuntrole amaricano contra la eimigraçon eilegal, tornando mais rigorosa las medidas contra eimigrantes ilegales, i tornando un ato criminoso ajudar un eimigrante ilegal permanecer ne l paíç. La lhei, que stá atualmente sendo çcutida ne l Cungresso, gerou grandes manifestaçones populares an dibersas cidades de l paíç.
Catadorie:Stória de ls Stados Ounidos de la América
Xi Kang
Xi Kang ó Ji Kang (223-262) fui un outor, un poeta, un filósofo de l taoísmo, un músico, i un alquimista chinés.
Cumo pensador, screbiu subre longebidade, teorie de la música, na política i na ética. Antre sous trabalhos stan l Yangsheng Lun (ansaio na bida de nutriçon), Shengwu Aile Lun (auséncia de sentimientos na música), Qin Fu (ua cumposiçon ne l Qin), i Shesi Lun (çcurso na andebidualidade). Cumo un músico, Xi Kang cumpos un númaro de partes de tierra para Qin. Acradita-se que ls trabalhos de Xi Kang téngan anfluenciado Ge Hong.
Xi Kang era altamente crítico de l cunfucionismo i zafiou muitas cumbençones sociales de sou tiempo. Cumo tal el fui cunsidrado scandaloso. Fui sentenciado a la muorte passado Zhong Hui i Sima Zhao. Xi Kang era un de ls siete sábios de l bosque de bambu.
Thomas Hoeren
alt=|miniaturadaimagem|Thomas Hoeren
Biografie
Thomas Hoeren studou Teologie i Dreito na Ounibersidade de Tubingen, Munster i Guildhall University, an Londres, antre 1980-1987. [1] An 1986 graduou-se an Teologie an Munster. D'outubre de 1986 a maio de 1988, rializou sou doutoramiento an Dreito (IT) na Ounibersidade de Munster, apersentando sue dessertaçon antitulada: "Softwareuberlassung als Sachkauf" ("Licenciamiento de Software cumo ua cumpra de l perduto"). An Maio de 1994, Thomas Hoeren recebiu la qualificaçon cumo porsor de Dreito Cebil na Faculdade de Dreito de la Ounibersidade de Munster (títalo: "Selbstregulierung Banken ein-und Bersicherungsrecht" ("Porblemas ne l dreito de la cuncorréncia ne l que diç respeito a a outo-regulaçon ne l setor bancairo i de siguros ")).[2]
Carreira Académica
Thomas Hoeren fui porsor na Faculdade de Dreito de la Dusseldorf Heinrich-Heine-University d'abril de 1994 la júnio de 1997. [2] Fui nomeado porsor de Anformaçon, Média i Dreito Ampresarial na Faculdade de Dreito de la Ounibersidade de Munster i Xefe de l l Anstituto de Telecomunicaçones, Anformaçon i Lei de Amprensa, an Júnio de 1997. L Anstituto trata de temas cumo Dreito Cebil, Dreito Público i Dreito Penal subre l setor Dreito de la Anformaçon i rializa pesquisas subre Dreitos de Propiadade Andustrial i I-Learning. [3] An 2004 Hoeren fui nomeado Research Fellow ne l Oxford Anterneta Anstitute de la faculdade Balliol ( Oxford). [4] Zde 2004 Hoeren tamien ye porsor na Academie de Arte de Munster para Lei de Dreitos Outorales i Dreito arte. Para alhá desso, el ye porsor de Anformaçon i TI de Dreito de la Ounibersidade de Zurique i de la Ounibersidade de Biena.
Carreira Jurídica
An Júnio de 1996 Hoeren tornou-se un juiç de l Tribunal de Apelaçones, an Dusseldorf (Lei de la Cuncorréncia). [2] Hoeren ye un de ls assessores jurídicos de la Comisson Ouropeia (DG XIII) ne l "Cunseilho de Assessoria Jurídica an Tecnologie de la Anformaçon" i un nembro de l Grupo de Grupo de Trabalho subre Propiadade Anteletual de la Comisson Ouropeia. Para alhá desso, el sirbe cumo cunselheiro académico pa l DENIC i ye nembro de l cunseilho de l Centro de Pesquisa pa l Dreito de la Anformaçon de la Ounibersidade de St. Gallen. [3] [6] Zde júnio de 2000 tamien ye painelista ne l tema "nome i çputas de domínio" pa la OMPI. [7] An 2005 se tornou un nembro de l comité de peritos an Dreitos Outorales i Dreito Eiditorial na Ounion Almana para Proteçon de la Propiadade Anteletual.
Links sternos
Catadorie:Nacidos an 1961 Catadorie:Porsores de la Ounibersidade de Munster
Uito teçtemunhas de l Lhibro de Mórmon
Las uito teçtemunhas de l Lhibro de Mórmon, d'acuordo cula fé de ls Santos de l Redadeiros Dies, son las uito pessonas cumbidadas por Joseph Smith Jr para que bíssen las placas d'ouro mostradas a el pul anjo Moróni, para qu'assi fússen teçtemunhas speciales de la beracidade i debindade de l Libro de Mórmon.
Neilhas starien scritas las narraçones i registros de la quemunicaçon de Dius culs antigos habitantes de las Américas i la plenitude de l eibangelho eiterno. Mais tarde este registro nas placas serie traduzido por Joseph Smith Jr pul don i poder de Dius, dando ourige al Lhibro de Mórmon. Cada testemunha tocou l belume, folheando las páiginas que nun stubíssen selhadas.
Esta ye l sou testemunho, que sirbe d'antroduçon al Lhibro de Mórmon :
DEPOIMIENTO DE UITO TEÇTEMUNHAS
''Sában todas las naciones, tribos, lhénguas i pobos a quien esta obra chegar, que Joseph Smith, Jr., l tradutor desta obra, mostrou-mos las placas mencionadas, que ténen l'aparéncia d'ouro; i que manuseamos tantas páiginas quantas l dezido Smith traduziu; i que tamien benimos las grabaçones qu'eilhas cunténen, que mos parécen ser ua obra antiga i d'eisecuçon smerada. I esto teçtemunhamos solenemente: que l dezido Smith mos mostrou las placas, pus nós las bimos i seguramos; i sabemos cun certeza que l dezido Smith ten las placas de que falamos. I damos nuossos nomes al mundo para teçtemunhar al mundo l que bimos. I nun mentimos, Dius sendo teçtemunha desto''.
Ber tamien
Catadorie:Eigreija de Jasus Cristo de ls Santos de ls Redadeiros Dies Catadorie:Libro de Mórmon Catadorie:Mobimiento de ls Santos de ls Redadeiros Dies
Sultanato de Délhi
(1206-1526) spandiu-se debrebe até ancluir a maior parte de la Índia setentrional, de l passo Khyber até Vengala. Más tarde, cunquistou l Guzerate i Malwa i boltou-se pa l sul, chegando até l atual Támil Nadu. La spanson pa l sul cuntinou pulas manos de l Sultanato Bahmani, que se separara de Délhi, i de l cinco sultanatos andependientes de l Decon, sucessores de Bahmani após 1518. L reino hindu de Bijayanagar ouniu l sul de la Índia i bloqueou l abanço muçulmano até caer frente als sultanatos decanis, an 1565.
Talbeç la cuntribuiçon más amportante de l Sultanato tenga sido sou sucesso temporário an isolar l subcontinente de la potencial debastaçon probocada pula ambason mongol de la Ásia Central ne l seclo XIII. L Sultanato de Délhi fui absorbido an 1526 pul Ampério Mogol.
Catadorie:Índia
Staçon de Camboios de Sendin
thumb|La staçon de Sendin. La Staçon de Camboios de Sendin (Estação Ferroviária de Sendim) fui ua staçon de carril de la Lhinha de l Sabor, que serbie la aldé de Sendin, ne l çtrito de Bergáncia, an Pertual.
Stória
Na runion de l Cunseilho de Menistros de 10 de janeiro de 1934, fui ratificada la nota de l cuntrato pa la ampreitada númaro 3 de la Lhinha de l Sabor, que anqueixaba la custruçon de l troço antre Ruolos i Dues Eigreijas - Miranda. Antre las obras ancluídas, tenie la criaçon de la Staçon de Sendin, zde lhougo cun quemunicaçones talfónicas i ua strada de antrada.
Este serbício quedaba ne l troço antre Mogadouro i Dues Eigreijas - Miranda, que fui abierto pa sploraçon an 22 de maio de 1938.
La Lhinha de l Sabor fui cerrada an 1 de agosto de 1988.
Catadorie:Miranda de l Douro
Xiahe
Xiahe ye un cundado de la porbinça Gansu ne la China. Ten ua sobrefiç de 6274 km² i ua poblaçon de 90 mil ingros.
Atlas of China, Fudan University Press, 2014, ISBN 978-7309115994
Jenipapo
Jenipapo ye l fruito de l jenipapeiro (Genipa amaricana), ua arble que chega la binte metros d'altura i ye de la família Rubiaceae, la mesma de l café. Ye ancontrada an to la América tropical. Ne l Brasil, ancontramos pies de jenipapo natibos na Amazónia i na mata atlántica, percipalmente an matas mais úmidas, ó próssimo la rius — la planta anclusibe aguenta ancharcamiento. An guarani, jenipapo senefica "fruita que sirbe para pintar". Esso porque, de l sumo de l fruito berde, se strai ua tinta cula qual se puode pintar la piel, paredes, cerámica etc.
Liwan
Liwan ye un çtrito de la porbinça Guangdong ne la China. Ten ua sobrefiç de 59 km² i ua poblaçon de 898 mil ingros.
Atlas of China, Fudan University Press, 2014, ISBN 978-7309115994
Sistema de numeraçon sexagesimal
L sistema sexagesimal ye un sistema de numeraçon de base 60, criado pula antiga ceblizaçon Suméria. Ua possible rezon pa l'aparecimiento deste sistema de numeraçon poderá residir ne l'eilebado númaro de debisores de 60 (1, 2, 3, 4, 5, 6, 10, 12, 15, 20, 30 i 60). Outra heipótese poderá benir dua ounion dun sistema de cuntaige de base 5 que se baseaba an cuntar culs dedos de la mano i l sistema de cuntaige de base 12 qu'usaba l método de las trés falanges. L sistema cunsistia an cuntar las falanges de ls dedos de a mano dreita, outelizando l polegar, totalizando duoze falanges (trés falanges an quatro dedos),culs cinco dedos de a mano squierda, cuntan-se las dúzias, totalizando cinco dúzias ó seia 60.
Usos
Este sistema ye outelizado nas medidas de ángulos (i de cordenadas geográficas angulares) i de tiempo.
La medida angular dun grau ye debedida an 60 minutos d'arco, i cada minuto d'arco an 60 segundos d'arco.
Nas medidas usuales de tiempo, ua hora ye debedida an 60 minutos, i cada minuto an 60 segundos. Antigamente l segundo era debedido an 60 terceiros i assi por delantre, mas hoije an die, l segundo ye debedido atrabeç dun sistema decimal.
Links sternos
Catadorie:Sistemas de numeraçon Catadorie:Suméria Catadorie:Matemática babilónica
Pentecostalismo
Pentecostalismo ye cumo se chama la doutrina de detreminados grupos religiosos crestianos, oureginários ne l seio de l protestantismo, que se baseia na crença de l poder de l Sprito Santo na bida de l crente apuis de l Batismo de l Sprito Santo, atrabeç de ls Dones de l Sprito Santo, ampeçando cul don de lénguas (glossolalia).
Ourige
Para alguns l pentecostalismo moderno tubo ampeço an 1901, ne l Coleijo Bíblico Betel, an Topeka, ne l Stado de l Kansas, quando la fiel Agnes Ozman recebiu l carisma de las lénguas pula amposiçon de manos de l Pastor Charles Fox Parhan. La dúbeda einicialmente pairaba se aqueilhas lénguas éran lénguas eisistentes (xenoglossia) ó çconhecidas (glossolalia).
Todabie, tradecionalmente, reconhece-se l'ampeço de l mobimiento pentecostal ne l'anho de 1906, an Los Angeles, ne ls Stados Ounidos, na Rue Azuza, onde houbo un grande abibamiento caraterizado percípalmente pul "batismo cul Sprito Santo", ebidenciado puls dones de l Sprito (glossolalia, curas milagrosas, profecies, anterpretaçon de lénguas i çcernimiento de spritos, dentre outros).
Ne l'antanto, l batismo cun dones de l Sprito Santo nun era totalmente nuobo ne l cenário protestante. Eisisten einúmaros relatos de pessonas que claman tener manisfestado dones de l Sprito an muitos lugares, zde Martinho Lutero (apesar de cuntrobersos quanto la beracidade) ne l seclo XVI até d'alguns portestantes de la Rússia, ne l seclo XIX.
Rapidamente, grupos semelhantes fúrun formados an muitos lugares de ls EULa, mas cul rápido crecimiento de l mobimiento l nible d'ourganizaçon tamien creciu até l grupo se chamar Misson de la Fé Apostólica de la Rue Azuza. Alguns fiéles nun cuncordórun cula chamaçon de l grupo.
Surgiran grupos andependientes qu'emergiran an chamaçones. Tamien alguas chamaçones yá stablecidas adotórun doutrinas i práticas pentecostales, cumo ye l causo de la Eigreija de Dius an Cristo.
Males tarde, alguns grupos ligados al mobimiento pentecostal ampeçórun a crer ne l ounicismo an beç de la triunidade (trindade). Cun l crecimiento de la ribalidade antre ls que crian ne l'ounicismo i ls que crian na trindade, acuntece un cisma i nuobas chamaçones nacerian cumo la Eigreija Pentecostal Ounida (ounicista) i las Assemblés de Dius (trinitária).
Pentecostalismo Brasileiro
L Pentecostalismo chegou al Brasil an 1910, cula binda de l messionário Louis Francescon, qu'atuou an quelónias italianas ne l Sul i Sudeste de l Brasil (rializando an 1910, l purmeiro batismo d'ourientaçon pentecostal an suolo brasileiro cula cumberson de 11 almas), oureginando la Cungregaçon Crestiana ne l Brasil an Santo António de la Platina - Paraná). An 1911 Daniel Berg i Gunnar Bingren, ampeçórun sues missones ne l Pará i Nordeste, dando ourige a las Assembléias de Dius. Francescon, Berg i Bingren tubírun matriç pentecostal quemun, al recebírenlas nuobas doutrinas na Misson de Fé Apostólica cunduzida pul Pastor Willian H. Durhan, s-pastor batista, an Chicago, Eill.
L mobimiento pentecostal puode ser debedido an trés óndias. La purmeira, chamada pentecostalismo clássico, abrangeu l período de 1910 la 1950 i ampeçou-se cun sue amplantaçon ne l paíç, decorriente de la fundaçon de la Assemblé de Dius i de la Cungregaçon Crestiana ne l Brasil até sue difuson pul território nacional. Zde l'ampeço, ambas las eigreijas caraterizan-se pul anticatolicismo, pula énfase na crença ne l batismo ne l Sprito Santo i por un ascetismo que reijeita ls balores de l mundo i defende la plenitude de la bida moral i spiritual.
An 1932, fui ourganizada la Eigreija de Cristo ne l Brasil an Mossoró (Riu Grande de l Norte). Segundo l sociologo Alexandre Chichairo, la Eigreija de Cristo ne l Brasil serie la purmeira chamaçon pentecostal ourganizada por Brasileiros. La Eigreija de Cristo dibergiu de las demais eigreijas pentecostales de la purmeira óndia al seguir l dogma de la "eterna segurança" mais coincida cumo Perseberança de ls santos. Esta tamien defende que l crestiano recebe l batismo de l Sprito Santo ne l momiento de la cumberson i nun cumo segunda bençon seguida de dones de lénguas.
Segundo SOUSLa (2007), antre las eigreijas de la purmeira óndia ancontra-se la Misson Ebangélica Pentecostal de l Brasil, fundada an Manaus an 1939, d'ourige americana, mas qu'atualmente atua de forma andependiente, cun direçon nacional i credo baseado ne l Pentecostalismo Clássico, de caraterística moderada quanto a la queston d'usos i questumes.
La segunda óndia ampeçou a surgir na década de 1950, quando chegórun la Son Paulo dous missionários norte-americanos de la Anternational Church of The Foursquare Gospel. Na capital paulista, eilhes criórun la Cruzada Nacional de Ebangelizaçon i, centrados na cura dibina, ampeçórun l'ebangelizaçon de las massas, percípalmente pul rádio, cuntribuindo bastante para la spanson de l pentecostalismo ne l Brasil. An seguida, fundórun la Eigreija de l Ebangelho Quadrangular. Ne l sou rastro, surgiran Eigreija Pentecostal Ounida de l Brasil, L Brasil para Cristo, Eigreija Pentecostal Dius ye Amor, Casa de la Bénçon, Eigreija Ounida, Eigreija de Nuoba Bida i dibersas outras eigreijas pentecostales menores.
La terceira óndia, chamada de Neo-Pentecostalismo, tubo ampeço na segunda metade de ls anhos 70. Fundadas por brasileiros, las mais antigas son la Eigreija Ounibersal de l Reino de Dius (Riu de Janeiro, 1977), liderada pul bispo Eidir Macedo, i la Eigreija Anternacional de la Grácia de Dius (Riu de Janeiro, 1980), liderada i fundada pul messionário R. R. Soares, ambas persentes na ária telebisiba cun sous telebangelistas. Posteriormente, tenemos l surgimiento de la Renascer an Cristo (Son Paulo, 1986) i de la Quemunidade Ebangélica Sara Nuossa Tierra (Brasília, 1992). Dun modo giral, outelizan antensamente la média eiletrónica i aplícan técnicas d'administraçon ampresarial, cun uso de marketing, planeijamiento statístico, análeze de resultados etc. Alguas prégan la Teologie de la Prosperidade, pula qual l crestiano stá çtinado a la prosperidade terrena, reijeitando ls tradecionales usos i questumes austeros de ls pentecostales. L neopentecostalismo custitui la bertente pentecostal mais anfluente i la que mais crece. Tamien son mais liberales an questones de questumes.
Para alhá de las grandes chamaçones pentecostales, eisisten hoije centenas de "menistérios andependientes" ó nuobas chamaçones surgindo anualmente ne l Brasil i ne l mundo.
Paralelamente al Pentecostalismo, bárias chamaçones protestantes que éran tradicionales spurmentórun mobimientos anternos, cun manifestaçones pentecostales. Assi fúrun chamados "Renobados", cumo la Eigreija Presbiteriana Renobada (oureginária de la IPB), Cumbençon Batista Nacional (oureginária de la CBB), Eigreija de l Abibamiento Bíblico (oureginária de la IMB), Eigreija Crestiana Maranata (oureginária tamien de la IPB) i la Eigreija Adbentista de la Promessa (oureginária de la Eigreija Adbentista de l Sétimo Die).
Ne ls anhos mais recentes la doutrina de renobaçon de l Pentecostalismo ultrapassou até mesmo las frunteiras de l Protestantismo, surgindo mobimientos de renobaçon pentecostal Católica Romana i Uortodoxa Ouriental, cumo la Renobaçon Carismática Católica que tubo sue ourige por Padres anfluenciados por Pastores i literaturas pentecostales.
Catadorie:Pentecostalismo
Giannina Braschi
Giannina Braschi (San João, 5 de febreiro de 1953) ye ua poetisa i romancista amaricana, d'ourige eitaliana, nacida an Porto Rico.
Creditada cumo tenendo criado l purmeiro romance an Spanglish, YO-YO BOING! (1998) i outora de la trilogie poética Ampire of Dreams (Yale, 1994), l qual relata las spriéncias de ls eimigrantes latino-amaricanos ne ls Stados Ounidos de la América. "Por décadas, scritores domenicanos i porto-riquenhos ténen zambolbido ua reboluçon linguística", ouserbou The Boston Globe, i "Giannina Braschi, specialmente an sou radadeiro romance YO-YO BOING!, testemunha esso". Sue obra ye ua "fuson sinergética que marca de modo decesibo las spriéncias bebidas puls spánicos ne ls EUA".
Scrito ouriginalmente an anglés, "United States of Banana" (2011) se tornou parte amportante de la literatura pós 11 de setembre nas ounibersidades. Essa obra de género misto birou obra de triato na Ounibersidade Columbia, ua séria de cúrties-metraiges d'arte i lougo será lançado cumo stória an quadrinhos. Las paródies de l'obra stan mudando la dinámica antre ls Stados Ounidos, la Spanha, la América Latina i l Caribe, sin squecer la crecente anfluéncia eiquenómica de la China. Braschi ye "ua de las bozes mais rebolucionárias de la literatura latino-amaricana de l'atualidade", afirmou l PEN Amarican Center. Eilha ye nembro de l National Andowment fur the Arts. Eilha scribe an spanhol, "spanglish" i anglés para spressar la jornada cultural de milhones d'eimigrantes spánicos ne ls EUA i para retratar las trés oupçones de l sou paíç d'ourige, Porto Rico: nacion, colónia ó Stado soberano.
Ligaçones sternas
Catadorie:Scritores de ls Stados Ounidos de la América
Jose Molina
Jose Molina (San João, Porto Rico, 1971) ye un roteirista porto-riquenho. El screbiu ls eipisódios "Trash" i "Ariel" pa la série de fiçon científica de la TB amaricana Firefly, para alhá de bários eipisódios de Dark Angel.
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
Declaraçon de ls Dreitos de la Criança
(Adotada pula Assemblé de las Naciones Ounidas an 20 de Nobembre de 1959)
ANTRADA Cunsidrando que ls pobos de las Naciones Ounidas, na Carta, reafirmórun sue fé ne ls Dreitos houmanos fundamentales, ne la denidade i ne l balor de l ser houmano, i resolbírun pormober l porcesso social i melhores cundiçones de bida dentro de ua lhibardade mais lharga. Cunsidrando que las Naciones Ounidas, ne la Declaraçon Ounibersal de ls Dreitos Houmanos, porclamórun que todo l home ten aptidon para gozar ls dreitos i las lhibardades neilha stablecidos, sien çtingir qualquiera spece, seia de raça, quelor, sexo, lhéngua, religion, oupenion política ó de outra natureza, ourige nacional ou social, riqueza, nacimiento ó qualquiera outra cundiçon. Cunsidrando que la criança, an decorriente de sou amadurecimiento física i mental, percisa de porteçon i cuidados speciales, ancluindo porteçon de lei própia, antes i apuis de nacer. Cunsidrando que la necidade de tal porteçon fui einunciada ne la Declaraçon de ls Dreitos de la Criança an Genebra, de 1924, i recoincida ne la Declaraçon Ounibersal de ls Dreitos Houmanos i ne ls statutos de las agéncias specializadas i ourganizaçones anternacionales antressadas ne l bien star de la criança. Cunsidrando que la houmanidade debe a la criança l melhor de ls sous sfuorços. L'ASSEMBLÉ GIRAL porclama esta Declaraçon de ls Dreitos de la Criança, querendo que la criança tenga ua anfáncia feliç i puoda gozar, an sou própio benefício i ne l de la sociadade, ls dreitos i las lhibardades eiqui einunciadas i pide a que ls pais, ls homes i las melhores an sue culidade d’andebíduos, i a las ourganizaçones beluntairas, las outoridades lhocais i ls Gobiernos nacionales reconhéçan estes dreitos i se sfórcen pula sue oubserbáncia ponendo aciones legislatibas i de outra natureza, als poucos anstituídas, de cunforme cun ls seguintes percípios
Guia de Studo de las Scrituras
L Guia de Studo de las Scrituras (GEE) ye un mini-dicionário outelizado por nembros de La Eigreija de Jasus Cristo de ls Santos de ls Redadeiros Dies. Ne l Brasil, este Guia ben acumpanhando ls eisemplares de la Cumbinaçon Tríplice (L Lhibro de Mórmon, Doutrina i Cumbénios i la Pérola de Grande Balor)
L Guia de Studo de las Scrituras (GEE) ye ua lhista de palabras an orde alfabética adonde son definidos ciertos percípios, doutrinas, pessonas i lhugares mencionados na Bíblia Sagrada, ne l Libro de Mórmon, an Doutrina i Cumbénios i na Pérola de Grande Balor. Tamien son dadas refréncias amportantes de las scrituras pa l studo de cada palabra.
Perpósito
Ye ua fuonte de cunsulta pa l studo andebidual i fameliar de las scrituras, assi cumo para respunder la preguntas subre l Eibangelho, studar detreminados temas de las scrituras, perparar çcursos i liçones i oumentar l coincimiento i testemunho de l Eibangelho.
Refréncias
Catadorie:Eigreija de Jasus Cristo de ls Santos de ls Redadeiros Dies Catadorie:Libro de Mórmon Catadorie:Mobimiento de ls Santos de ls Redadeiros Dies
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
PERCÍPIO 1º
La criança gozará to ls dreitos einunciados nesta Declaraçon. Todas las crianças, an abseluto sien eiceçon, seran credoras destes dreitos, sien çtinçon ou çcreminaçon por bias de raça, quelor, sexo, lhéngua, religion, oupenion política ó de outra natureza, ourige nacional ou social, riqueza, nacimiento ó outra cundiçon, quier la sue ó de la família.
PERCÍPIO 2º
La criança gozará porteçon social i seran-le porporcionadas ouportunidades facelidades, por lei i por outros meios, a la fin de le facelitar l zambolbimiento físico mental, moral, spritual i social, por forma sana i normal i an cundiçones de lhibardade i denidade. N’anstituiçon de las leis bisando este oujetibo se lhebáran an cuonta subretodo, ls melhores antresses de la criança.
PERCÍPIO 3º
Rubem Medina
Ruben Medina (Riu de Janeiro, 1º de setembre de 1942) ye un ampresairo, eiquenomista i político brasileiro qu'eiserceu nuobe mandatos de deputado federal pul Riu de Janeiro.
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
Zde l nacimiento, to la criança tenerá dreito a un nome i a ua nacionalidade.
Rubem Medina
Biografie
Filho de l'ampresairo i promotor cultural paraense Abrahan Medina i de Rachel Medina, Ruben Medina trabalhou nas ampresas de l pai até formar-se an Eiquenomie pula anton Ounibersidade de l Stado de la Guanabara (UEG) an 1964. Un anho antes, durante sue stadie ne ls Stados Ounidos, participou de l'eiquipe brasileira qu'antrebistou l persidente John Kennedy a poucos dies de l mesmo ser assassinado an 22 de nobembre de 1963.
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
PERCÍPIO 4º
Rubem Medina
Telebison
Ampeçou sue bida pública na telebison, rializando reportaiges speciales ne l porgrama Nuite de Gala, de la TB Riu, qu'habie sido criado an 1955 por sou pai, Abrahan Medina. L porgrama era líder d'audiéncia i cuntaba cula participaçon de pioneiros na telebison brasileira, cumo Flábio Cabalhcanti, Sérgio Porto i Murilo Néri. Na mesma eimissora fui eisibida l'antrebista cun John Kennedy rializada na Casa Branca antes de ls trágicos acuntecimientos an Dallas. Inda ne l Nuite de Gala cundenou l'atitude de l gobierno melitar qu'habie prendido l'ex-persidente Juscelino Kubitscheck. Antes de l'ancerramiento l porgrama fui retirado de l'aire pula censura. Juscelino agradeciu publicamente l géstio de Medina.
Iñaja
Iñajá (Attalea maripa), tamien coincida cumo anaiá, anajá, aritá, inajazeiro, maripá i najá, ye ua palmeira natiba de la region norte de l Brasil, sendo Roraima i Amapá ls stados de maior cuncentraçon.
Rubem Medina
Política
Ampeçou sue carreira política pul MDB al eileger-se deputado federal pula Guanabara an 1966 tornando-se un de ls parlamentares mais sperientes de la Cámara de ls Deputados a punto de zde ls tiempos de l antigo Çtrito Federal, Guanabara i a seguir de l nuobo stado de l Riu de Janeiro, tener menos mandatos solo que Miro Teixeira i ser bice-líder nessa statística al lado de Simon Sessin
An 13 de dezembre de 1968, die de promulgaçon de l Ato Anstitucional Númaro Cinco, Roberto Medina staba antre ls presos por orde de l Regime Melitar de 1964 sendo libertado ne l Natal de l mesmo anho. Eiserceu la bice-liderança de l MDB antre 1970 i 1971, i bárias bezes la liderança de bancada al longo de la carreira parlamentar. Por seis bezes fui andicado pul Comité de Amprensa de la Cámara cumo un de ls dieç deputados mais atibos.
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
La criança gozará ls benefícios de la porbidéncia social. Tenerá dreito a crecer i criar-se cun salude; para esto, tanto a la criança cumo a la mai, seran porporcionadas atençones i porteçon speciales, anclusibo ciertos cuidados pré i apuis de nacer. A criança tenerá dreito al sustento, recriaçon i assisténcia médica própias.
Rubem Medina
Política
Ne l Cungresso Nacional, cuncentrou sues atebidades na ária eiquenómica, atuando nas Comissones de Eiquenomie, Andústria i Comércio; Ourçamiento i Finanças; i Relaçones Steriores. An 1967 i 1968 fui relator de la comisson special de l Cungresso subre las “Trasaçones Efetuadas antre Ampresas Nacionales i Strangeiras”. Ne l'anho seguinte relatou l'ambestigaçon subre ls “Recursos minerales eisistentes ne l território nacional d'antresse pa l zambolbimiento de l'einergie nuclear”. Antre 1977/78 presidiu la CPI de l Cungresso subre la “Znacionalizaçon de la Eiquenomie Brasileira”, i participou de la CPI subre “Speculaçon Eimobeliária”. Na Assemblé Nacional Custituinte cuncentrou-se ne ls trabalhos de la Comisson de la Orde Eiquenómica.
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
PERCÍPIO 5º
Rubem Medina
Porjetos de lei
Fui l'outor de porjetos de lei pa la criaçon de l stágio remunerado para estudantes (PL 604 de 1967) i pa l menor daprendiç (PL 384 de 1995). Eilaborou ua perpuosta de Reforma Tributária (PEC 579/1998) que reduzirie l númaro d'ampuostos de cinquenta para solo seis; i dua Política Nacional pa l Microempresário.
San sues inda la perpuosta de cuncesson de stímulos fiscales l'aplicaçon de recursos, pulas ampresas, an pesquisas i formaçon de técnicos (PL 1568 de 1968); de la criaçon de l Menistério de l Turismo (PL 738 de 1972) i dua política nacional pa l turismo (PL 4612 de 1994); de la proibiçon de la çcriminaçon an funçon de l'eidade pa l'eisercício de l trabalho (PL 3783/1984); i l'outorizaçon pa l funcionamiento de l comércio, an horairo libre, ne ls fines-de-sumana i feriados (PL 2382 de 1983). Fui relator de l purmeiro Praino Nacional de Zestatizaçon (Lei mº 8.031/90).
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
A la criança cun ancapacidade física, mental ó socialmente, séran porporcionados ls tratamientos, l’eiducaçon i ls cuidados speciales eisegidos pula sue cundiçon special.
Rubem Medina
Redemocratizaçon
Cul ampeço de l'abiertura política, an 1989, Ruben Medina passou apoiou l'eniciatiba de l persidente João Figueiredo, qu'anfrentaba resisténcias a la redemocratizaçon. An 1984 fui un de ls fundadores de l Partido de la Frente Liberal, dissidéncia de l partido gobernista qu'outaba pula eileiçon de Tancredo Niebes para Persidente de la República. Participou atibamente de la campanha, afinal bitoriosa, qu'ancerrou l ciclo de l poder melitar ne l Brasil.
An 1992 antegrou la delegaçon oufecial brasileira a la II Cunferéncia de las Naciones Ounidas subre Meio Ambiente i Zambolbimiento Houmano, coincida cumo Retombo-92.
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
PERCÍPIO 6º
Rubem Medina
Prefeitura de l Riu
Antre 2003 i 2008 Ruben Medina fui Secretairo de Turismo de la Cidade de l Riu de Janeiro, i tamien persidente de la Riotur, respunsable puls grandes eibentos de l Antruido i Rébeillon. Ls momientos de maior çtaque ne l período ancluen l'anfraestrutura de turismo pa ls Jogos Panamericanos de 2007; la custruçon dun Centro de Cumbençones na Cidade Nuoba; i l'ampeço de la rebitalizaçon de la zona portuária cula custruçon de la Cidade de l Samba. Zambolbiu inda un ambicioso porgrama de qualificaçon profissional para trabalhadores i outónomos ne l turismo, chamado “Riu Spitaleiro”, qu'alcançou 12 mil partecipantes.
Publicidade
Zde 1985 ye bice-persidente de la Artplan, agéncia de publicidade de l Riu de Janeiro que dirige cun sou armano Roberto Medina. La Artplan assina alguns de ls eibentos mais marcantes pa la promoçon de l Riu de Janeiro, cumo las nuobe eidiçones de l festibal Rock in Riu i l'apersentaçon de Frank Sinatra ne l Maracanana an 1975.
Libros Publicados
Catadorie:Naturales de l Riu de Janeiro (cidade) Catadorie:Deputados federales de la Guanabara Catadorie:Deputados federales de l Riu de Janeiro
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
PERCÍPIO 7º
Discoglossus montalentii
L Çcoglossus montalentii, tamien chamado de sapo-corso-pintado, ye un anuro de la família de ls Çcoglossus andémico de la ilha francesa de Córsega ancontrada an abudáncia na parte central de l'ilha d'altitudes que ban de 300 a 1.900 metros. La mesma esta ausente na parte coisteira de l'ilha de Córsega. Este anuro ye l único antre todos de sue família que nun apersenta ua articulaçon localizada na cabeça, chamada de squamosal-maxilar. Esta spece esta classeficada pula Ounion Anternacional pa la Cunserbaçon de la Natureza i de ls Recursos Naturales cumo Quaije amenaçado.
Louis Pasteur
Louis Pasteur (Dole, 27 de dezembre de 1822 — Marnes-a.Coquette, 28 de setembre de 1895) fui un cientista francés. Sues çcubiertas tubírun einorme amportança na stória de la química i de la medecina. A el se debe la criaçon de l porcesso coincido cumo pastourizaçon.
Purmeiros anhos
Louis Pasteur naciu an Dole ne l die 27 de dezembre de 1822. Sou pai fui cergento de l'armada napoleónica. Pasteur nun fui un aluno specialmente aplicado ó brilhante na scuola i nin mesmo na ounibersidade. Quando bien moço tenie gusto pula pintura i fizo dibersos retratos de sue família. Als 19 anhos abandonou la pintura para se dedicar a la carreira científica, l que perdurou para toda la sue bida. An 1847 el cumpletou sous studos de doutorados na scuola de física i química an Paris. Pasteur fui quien derrubou defenitibamente l'eideia de l'abiogénese, cula outelizaçon dua bidrarie chamada cachaço de cisne. Pasteur puso un caldo nutritibo nun balon de bidro, de cachaço cumprido. An seguida, caleciu i sticou l cachaço de l balon, curbando sue stremidade, de modo que quedasse buoltada para riba.
Studos i l'anfluéncia na eiboluçon de la ciéncia
Ampeçou sous studos ne l Coleijo Royal an Besançon, trasferindo-se pa la Scuola Normal Superior an 1843 de Paris studando química, física i cristalografie. Fui na cristalogie que Pasteur fizo sues purmeiras çcubiertas. Çcubriu an 1848 l dimorfismo de l ácido tartárico, al ouserbar ne l microscópio que l ácido racémico apersentaba dous tipos de cristales, cun simetrie specular. Fui antoce l çcubridor de las formas dextrógiras i lhebógiras, cumprobando que zbiában l plano de polarizaçon de la luç ne l mesmo anglo mas an sentido cuntrairo. Esta çcubierta baliu al moço químico, cun solo 26 anhos d'eidade, la cuncesson de la "Légion d'Honneur" Francesa.
Passado lhicenciar-se i ir a las aulas de l grande químico francés Jean-Batiste Dumas, ampeçou la se antressar pula química.
Eiserceu l cargo de porsor de química an Dijon i depuis an Strasburgo. El casou-se cun Marienne Laurente, filha de l reitor de la Academie. An 1854 fui nomeado decano de la Faculdade de Ciéncias na Ounibersidade de Lille.
Na Anglaterra, an 1865, l cerjano Joseph Lister aplicou ls coincimientos de Pasteur para eileminar ls microrganismos bibos an feridas i ancisones cirúrgicas. An 1871, l própio Pasteur oubrigou ls médicos de ls spitales melitares a ferber l'anstrumental i las bandaiges que serien outelizados ne ls porcedimientos médicos.
Spuso la "teorie germinal de las malinas anfeciosas", segundo la qual to malina anfeciosa ten sue causa (eitiologie) nun micróbio cun capacidade de se spalhar antre las pessonas. Debe-se buscar l micróbio respunsable por cada malina para se detreminar un modo de cumbaté-lo.
Pasteur passou a ambestigar ls microscópicos agentes patogénicos, treminando por çcubrir bácinas, an special l'anti-rábica. Fundou an 1888 l Anstituto Pasteur, un de ls mais famosos centros de pesquisa de l'atualidade.
Discoglossus montalentii
Çtribuiçon i Habitat natural
L sapo-corso ye solamente ancontrado na ilha de Córsega. Hai muitos andebiduos dessa spece bibendo na parte central de l'ilha, que bai de la cidade de Corte la Cerbione, ne l norte de Porto-Bechio, ne l sul. Puode ser ancontrada an auga doce, preferindo atrabessar riachos, matas i florestas. L sapo-corso ten bida an parte simpátricas, i an alguas localidades inda sintópicas cun sou cungénere Çcoglossus sardus. Debido a la sue recente çcubierta cumo ua cungénere crítico (bibe an cabernas) de Çcoglossus sardus, pouco se sabe subre la çtribuiçon sata i ecologica de l Çcoglossus montalenti. Acradita-se que l sapo-corso esta an lento porcesso de decaimiento de sue populaçon, esso percipalmente se debe l'antroduçon de peixes salmonídeos Studos anteriores subre la biologie de Çcoglossus sardus separórun a la Çcoglossus sardus ó Çcoglossus montalenti. l sapo-corso parece preferir auga corriente de localidades mais altas, anquanto que l Çcoglossus sardus bibe an areas mais baixas, auga stagnada (parada) i até mesmo la auga salobra.
Louis Pasteur
Studos i l'anfluéncia na eiboluçon de la ciéncia
Pasteur fui quien derrubou defenitibamente l'eideia de la abiogénese, cula outelizaçon dua bidrarie chamada cachaço de cisne. Pasteur colocou un caldo nutritibo nun balon de bidro, de cachaço cumprido. An seguida, caleciu i sticou l cachaço de l balon, curbando sue stremidade, de modo que quedasse buoltada para cima. Ferbeu l caldo eisistente ne l balon, l suficiente para matar todos ls possibles microrganismos que poderien eisistir nel. Cessado l calecimiento, oupores de l'auga probeniente de l caldo cundensórun-se ne l cachaço de l balon i se depositórun, sob forma lhíquida, na sue curbatura anferior.
Discoglossus montalentii
Notas i Refréncias
Catadorie:Çcoglossus Catadorie:Anfíbios de la Fráncia Catadorie:Speces çcritas an 1984
Louis Pasteur
Studos i l'anfluéncia na eiboluçon de la ciéncia
Cumo ls frascos quedában abiertos, nun se podie falar de l'ampossiblidade de l'antrada de l "percípio atibo" de l'aire. Cula curbatura de l gargalo, ls microrganismos de l'aire quedában retidos na superfice anterna húmida i nun alcançában l caldo nutritibo. Quando Pasteur scachou l cachaço de l balon, premetindo l cuntato de l caldo eisistente drento del cul aire, custatou que l caldo cuntaminou-se culs microrganismos probenientes de l'aire. Morriu an Villeneuve-L'Etang ne l die 28 de Setembre de 1895.
Catadorie:Químicos de la Fráncia Catadorie:Cientistas de l seclo XIX Catadorie:Bioquímicos Catadorie:Lille Catadorie:Gran-cruzes de la Orde Nacional de la Lhegion de Honra
Declaraçon de ls Dreitos de l Nino
La criança tenerá dreito a l’eiducaçon, que será de grácia i cumpulsiba ne l grau purmário. Será-le porporcionada ua eiducaçon capaç de pormober a sue cultura giral i motibar-la a, an cundiçones d’eiguales ouportunidades, zambolber ls sous saberes, sue capacidade de eimitir oupenion i sou senso de repunsablidade moral i social, i la tórnen un nembro útele de la sociadade. Ls melhores antresses de la criança séran la lhinha a nortear ls repunsables pula sue eiducaçon i ourientaçon; esta repunsablidade pertenece, an purmeiro lhugar, de ls pais. La criança tenerá lharga ouportunidade para jogar i adbertir-se, bisando ls perpósitos mesmos de la sue eiducaçon; a sociadade i a las outoridades públicas ampenháran-se an pormober l gozo deste dreito.
PERCÍPIO 8º
PERCÍPIO 9º
La criança gozará porteçon contra qualquiera modo de çcuido, malos tratos i sploraçon. Nun será an qualquiera cundiçon oujeto de negócio, subre qualquiera forma. Nun será premitido a la criança ampregar-se an qualquiera acupaçon ou amprego que le perjudique la salude ó l'eiducaçon que anterfira an sou zambolbimiento físico ou mental
PERCÍPIO 10º
La criança gozará porteçon acontra atos que puodan suscitar çcreminaçon racial, religiosa ou de qualquiera outra natureza. Crecerá nun ambiente de cumprenson, de toleráncia, d’amisade antre ls pobos, de paç i de fraternidade ounibersal i an cumpleta cuncéncia que sou sfuorço i aptidon dében ser puostos al serbício de sous asparcidos
Catadorie:Cultura
Cao Cao
dreita|miniaturadaimagem|Cao Cao Cáo Cāl (155 — 15 de márcio de 220 (65 anhos), pronúncia Ts'au Ts'au) fui un xefe melitar regional i penúltimo Chanceler de la Dinastie Han Ouriental, qu'adquiriu grande poder durante sous radadeiros anhos na China antiga. Cumo ua de las figuras centrales de l período de ls Trés Reinos, el lançou las bases pa l que staba a tornar-se l Reino de Wei (tamien coincido cumo Cáo Wèi) i fui postumamente antitulado Amperador Wu de Wei. Ambora muitas bezes retratado cumo un cruel i ampiedoso tirano, Cao Cao tamien fui eilogiado cumo un brilhante gobernante i génio melitar que tratou sous oufeciales cumo nembros de sue família. El tamien fui hábil na poesie i nas artes marciales, i screbiu muitos artigos subre guerra. Morriu debido a ua malina çconhecida ne l'anho de 220.
Mefisto (1917)
Mefisto ye un filme spanhol de 1917, cun duraçon de 460 minutos, cuja beiculaçon fui an forma de seriado de 12 eipisódios, ne l género suspense, dirigido por José Marie Codina, strelhado por Josep Balaguer i Laura Bobe. L seriado fui porduzido por Studio Films, de Barcelona, i beiculou ne ls cinemas spanholes a partir d'outubre de 1918.
Ligaçones sternas
Catadorie:Filmes de 1917 Catadorie:Filmes de 1918 Catadorie:Filmes an negro i branco Catadorie:Filmes de suspense de la Spanha Catadorie:Filmes mudos Catadorie:Seriados cinematográficos
Capielha de San Genes de Francelos
thumb|right|400px|Capielha de San Xes de Francelos
La Capielha de San Xes de Francelos ye ua pequeinha i simples capielha qu'ouriginariamente pertencia a un antigo mosteiro mediebal hoije an die zaparecido. Na atualidade ye l resultado de dibersas reconstruçones qu'altarórun totalmente la fábrica ouriginal. Sue amportança i balor residen an que nas reconstruçones aprobeitórun-se eilemientos decoratibos i arquitetónicos pré-románicos probenientes de las eidificaçones anteriores, magníficos bruxedos dun stilo pouco cunserbado na Galiza.
Situaçon
Queda ne l núcleo populacional de la paróquia de Santa María Madalena de Francelos pertencente al cunceilho de Ribadabie, na comarca dl Rieiro, a scassos dous quilómetros de la bila de Ribadabie.
Stória
Subre sue fundaçon houbo dibersas cuntrobérsias. Alguns outores assinalórun l'eisisténcia dun mosteiro, zde l seclo IX, de monjas beneditinas ó monges, que fui abandonado ó ancorporado al mosteiro de Celanoba i depuis passou a ser reguengo dependente de la diocese de Tui cul títalo de Santa Marie ne l seclo XII, localizando l'eisisténcia dun nuobo mosteiro ne l seclo XV. Este, possiblemente stubisse moi relacionado cul florescimiento bitícola de la zona.
Analisando la documentaçon ancontra-se la purmeira refréncia la Francelos nun manuscrito de 986, que recolhe ua doaçon al Mosteiro de San Salbador de Celanoba, i nun decumiento de l Chimpa de Celanoba (cunserbado ne l Arquibo Stórico Nacional) de 993 aparece ua nuoba refréncia al mosteiro de Francellos, documentando-se assi l'eisisténcia dua quemunidade monástica.
Qual fui la duraçon deste mosteiro i quando zapareciu ye defícel de detreminar. L cierto ye que nun decumiento de 1156, ditado por Fonso BII ne l qual se cunfirma la debison de dízimos feita antre l bispo de Tui i l Cabido, menciona-se cumo Eigreija de Santa Marie de Francelis. Durante ls seclos XII la XIB l'antidade populacional Francelos segue a aparecer an decumientos, cumo ne l de 1176 ne l qual Fernando II outorgou an reguengo l couto de Francelos al Mosteiro de Santa María de Melón i outros decumientos, inda que neilhes nun haba mençones spressas a l'ermida. Çgregada la quemunidade, ls sous moradores ancorporan-se a la quemunidade de l Mosteiro de Celanoba.
Assi, la purmeira cita la capielha de Francelos ye un foro de 1424 que l Cabido de Tui faç als moradores de l'ermida. Zde esta data, an múltiplos decumientos de foros, arrendamientos i outros negócios jurídicos aparece plenamente eidantificada l'ermida.
Supone-se que son de Francelos las moedas besigóticas galegas que lieban la lenda frabcello y fr. abcel. Hoije an die, l ourago de la Eigreija yá nun ye l'ouriginária de Santa Marie Madalena, mas fui mudado pula de San Xes ("San Genes").
Çcriçon
thumb|right|400px|Fachada
Ne ls trabalhos de scabaçones arqueológicas cumprobou-se que ls atuales muros nun corresponden cul primitibo eidifício, de l qual nun se ancontrórun ls aliçaces, l que faç supor que la localizaçon de la custruçon ouriginal starie nas eimediaçones.
Fachada
Ls eilemientos que forman l ban d'acesso a l'atual capielha debírun corresponder al ouriginal arco triunfal que daba passo a la abside zde la nabe, cumo apuntórun antre outros outores Lorenzo Fernándeç i García Álbareç.
La fachada queda al abeiro dun sagrado cubierto cun un telhado de madeira apoiado subre pilastras.
La puorta percipal cumpone-se dun arco de ferradura d'aduelaige assimétrica (númaro par d'aduelas i çmonte radial) i que fui modificado cula antroduçon dun lintel aduelado. L cunjunto acusa ua eibidente afenidade cula arte besigótica. Nas obras de restouro çcubriran que l'arco nun rializa funçon custrutiba (por drento hai albenarie, las aduelas nun chegan al anterior) pul que se specula que se trate dua reposiçon.
L'arco apóia subre dues semi-colunas de fuste monolítico decorados cun ondulantes motibos begetales i costielhados a las jambas. La decoraçon sugere outra beç l stilo besigodo, i l fato de las colunas se ancontráren costielhadas a las jambas, a l'arte asturiana pré-románica, a eisemplos cumo l de la Eigreija de Santa María del Naranco, anque nesta radadeira ls motibos i formas decoratibas séren bien defrentes.
Ls capitéis son antregues i an forma de ábaco retilíneo decorado por quatro filas de carnosas fuolhas, pertencendo a ua tipologie degenerada de l tipo besigodo (por sue beç baseado ne l romano coríntio). Ne l stremo superior dreito de l capitel dreito puode-se ber un cuorpo circular i sob este outra figura an forma de 'S'. Estes capitéis apersentan semelhanças culs de l'asturiana Eigreija de San Miguel de Lillo ó ls de San Salbador de Priesca, perduto de la colhida d'eilemientos de l stilo tradecional besigodo i anfluéncias de l'arte ramirense.
thumb|right|300px|Iconografie de l capitel i perpianho dreito, i gelosia
thumb|left|300px|Iconografie de l capitel i perpianho squerdo