cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Hobbit
Temas
La superaçon de la ganáncia i de l'eigoísmo ten sido bista cumo la moral central de la stória. Ambora la ganáncia seia un tema recorrente ne l romance — cun muitos de ls eipisódios decorrientes dun ó mais simples zeios por alimiento de ls personaiges (séian eilhes trolls se alimentáren de ls nanos ó nanos comendo tarifas de ls Eilfos de la Floresta) ó un zeio de guapos oubjetos, tales cumo ouro i joias, — ye solo pula anfluéncia de la Piedra Arken subre Thorin que la ganáncia, i ls bícios de "cobiça" i "malignidade" que l'acumpanhan, ben plenamente a a tona na stória i fornece l cerne moral de l cunto. Bilbo rouba la Piedra Arken — la relíquia mais antiga de ls nanos — i tenta usá-la cun Thorin bisando restablecer la paç. Inda assi, Thorin cunsidra l'hobbit un traidor, çcunsiderando todas las promessas i ls serbícios qu'el habie prestado antes. Ne l final, Bilbo dá la piedra preciosa i ua grande parte de sue porçon de l tesouro para ajudar aqueilhes an maior necidade. Tolkien tamien splora l tema de las joias qu'anspiran antensa cobiça i que corrompe aqueilhes que las cobiçan an L Silmarillion, i hai conexones antre las palabras "Arkenstone" i "Silmaril" an eitimologies ambentadas de Tolkien.
L Hobbit amprega temas de l animismo. Un cunceito amportante an antropologie i zambolbimiento anfantil, l'animismo ye l'eideia de que todas las cousas, anclusibe oubjetos inanimados i eibentos naturales, cumo tempestades ó bolsas, bien cumo las cousas bibas, cumo animales i plantas, possuen anteligéncia semelhante a l'houmana. John D. Rateliff chama esso de "tema Dotor Dolittle" an The Story of the Hobbit, i cita l grande númaro d'animales falantes cumo un andicatibo desse tema. Estas criaturas falantes ancluen corbos, aranhas i l dragon Smaug, juntamente culs trolls i eilfos antropomórficos. Patrick Curry ouserba que l'animismo ye ancontrado tamien an outras obras de Tolkien, i menciona las "raízes de las muntanhas" i "pies d'arbles" an L Hobbit cumo ua mudança lenguística ne l nible de l'inanimado para animado. Tolkien biu l'eideia d'animismo cumo antimamente ligada al surgimiento de la lenguaige i mito houmanos: "... Ls purmeiros homes a falar de 'arbles i streilhas' biran cousas mui defrentes. Para eilhes, l mundo staba bibo cun seres mitológicos... para eilhes, to la criaçon fui 'miticamente tecida i élficamente modelada'."
Anterpretaçon
L Hobbit puode ser bisto cumo ua sposiçon criatiba de l trabalho teórico i académico de Tolkien. Temas ancontrados na antiga literatura anglo-saxónica, i specificamente ne l poema Beowulf, ténen ua fuorte persença na defeniçon de l mundo antigo an que Bilbo antrou. Tolkien, un talentoso conhecedor de Beowulf, afirmou que l poema staba antre sues "fuontes mais baliosas" al screbir L Hobbit. Tolkien ye creditado cumo sendo l purmeiro crítico la çcorrer subre Beowulf cumo ua obra literária cun balor para alhá de l meramente stórico, i sue palhestra de 1936 antitulada Beowulf: The Monsters and the Critics inda ye leitura oubrigatória para studantes d'anglo-saxon. L poema Beowulf cuntén bários eilemientos que Tolkien amprestou para L Hobbit, ancluindo un dragon monstruoso i anteligente. Ciertas çcriçones an L Hobbit parécen tener sido liebantadas diretamente de Beowulf cun algua pequeinha reformulaçon, cumo quando cada dragon stende l sou cachaço para fareijar antrusos. De la mesma forma, las çcriçones de Tolkien subre l cobil ser besitado ​​atrabeç dua passaige secreta nun speilho ye semelhante a la Beowulf. Tolkien refinou partes de l'anredo de Beowulf qu'el parece tener ancontrado de forma menos sastifatoriamente çcritas, cumo detalhes subre l copo de l ladron i l'anteleto i personalidade de l dragon.
Outra anfluéncia anglo-saxónica ye l'aparecimiento de chamadas láminas de renome, adornadas an runas. Ye fazendo uso de sue lámina élfica que bemos Bilbo finalmente tomando sue purmeira açon andependiente i heiróica. Al nomear la lámina cumo "Ferroada", bemos l'aceitaçon de Bilbo de ls tipos de práticas culturales i lenguísticos ancontrados an Beowulf, seneficando sue antrada ne l mundo antigo an qu'el se ancontraba. Esta progresson culmina an Bilbo roubar un copo de l tesouro de l dragon, çpertando-le l'ira, un ancidente diretamente spelhado an Beowulf, i ua açon anteiramente detreminada por padrones narratibos tradecionales. Cumo Tolkien screbiu: "... L'eipisódio de l roubo surgiu naturalmente (i quaije einebitabelmente) a partir de las circunstáncias. Ye defícel pensar an qualquiera outra forma de cunduzir la stória neste momiento. Eimagino que l'outor de Beowulf dirie l mesmo".
Cumo ne l'anredo i ne l cenairo, Tolkien traç sues teories literárias al formar personaiges i sues anteraçones. El retrata Bilbo cumo un moderno anacronismo splorando un mundo eissencialmente antigo. Bilbo ye capaç de negociar i anteragir drento deste mundo antigo porque lenguaige i tradiçon stablecen conexones antre ls dous mundos. Por eisemplo, ls enigmas de Gollun son tomados a partir d'antigas fuontes stóricas, anquanto las de Bilbo bénen de libros anfantis modernos. Ye la forma de l jogo d'enigmas, fameliar para ambos, que permite que Gollun i Bilbo ambolban un al outro, al ambés de l cuntenido de las charadas an si. Essa eideia de cuntreste superficial antre l stilo de lenguaige andebidual de ls personaiges, timbre i sfera d'antrisses, liebando a ua cumprenson mais perfunda de l'ounion antre l'antigo i l moderno, ye un tema recorrente an L Hobbit.
Ua beç que las teories literárias de Tolkien ténen sido bistas a anfluenciar la trama, l libro ten spriéncias de l scritor. L Hobbit puode ser lido cumo ua parábola de Tolkien de la Purmeira Guerra Mundial, cul heirói sendo arrincado de sue casa rural i jogado nua guerra loinge, adonde ls tipos tradecionales d'heiroísmo son mostrados cumo fúteis. L cunto, cumo tal, splora l tema de l'heiroísmo. Cumo ouserba Janet Croft nun artigo subre Tolkien, la reaçon literária de Tolkien pa la guerra neste momiento difire de la maiorie de ls scritores pós-guerra, abstendo-se l'ironia cumo un método para çtanciar acuntecimientos al ambés d'ousar a mitologie para mediar sues spriéncias. Semelhanças cun obras d'outros scritores qu'anfrentórun la Grande Guerra son bistas an L Hobbit, anclusibe retratando la guerra cumo anti-pastoral: las tierras de "La desolaçon de Smaug" — ária sob anfluéncia de Smaug antes de sue muorte i mais tarde cenairo de la batailha de ls Cinco Eisércitos — son çcritas cumo paisaiges stéreis, danificadas. L Hobbit faç ua adberténcia contra la repetiçon de las tragédies de la I Guerra Mundial, i atitude de Tolkien cumo un beterano puode mui bien ser resumida pul comentairo de Bilbo: "La bitória depuis de todo, suponho! Bien, parece un negócio mui triste".
Traduçones
Passado sou lançamiento, l romance lougo atraiu l'atençon d'eiditoras strangeiras. Ne l berano de 1938, pouco antes de l'ampeço de la Segunda Guerra Mundial, l'eiditora almana Rutten & Loening, zeiando publicar L Hobbit an sou paíç, screbiu la Tolkien para preguntar subre sues possibles ouriges judaicas. Achando las leis de segregaçon nazistas "loucas" i sue doutrina racial "totalmente perniciosa i nó-científica", Tolkien screbiu la sou eiditor para qu'el sinalizasse sue rejeiçon de qualquiera traduçon almana nestas cundiçones. L'ecloson de la Segunda Guerra amplica l'abandono deste porjeto, pa l çgosto de Tolkien, que tenie ua aposta cun sou filho mais bielho subre la traduçon de la famosa purmeira frase de l romance.
La purmeira traduçon de L Hobbit nua léngua strangeira fui sueca, publicada an 1947. Tolkien queda mui xateado, afirmando que "habien tomado libardades anjustificables cul testo", anclusibe traduzindo la palabra hobbit por hompen. dues outras traduçones suecas fúrun eiditadas mais tarde, an 1962 i outra beç an 1971. Assi i to, l sucesso de L Senhor de ls Anéis, ancentiba eiditores strangeiros a publicar traduçones de L Hobbit: antre las purmeiras lançadas anquanto Tolkien inda staba bibo, hai aqueilhas an alman (1957), an houlandés (1960), an polaco (1960), an pertués (1962), an espanhol (1964), an japonés (1965), an dinamarqués (1969, an francés (1969), an noruegués (1972), an finlandés (1973), an eitaliano (1973) i an eslobaco (1973). Poucos meses antes de sue muorte, Tolkien soube qu'ua traduçon eislandesa staba sendo preparada, ua nobidade que l'ancheu d'alegrie, mas essa traduçon nun ben antes de 1978. Al to, L Hobbit fui traduzido para mais de quarenta lénguas, cun mais dua berson publicada para alguas lénguas.
An Pertual, la purmeira eidiçon de l romance fui lançada pula Librarie Ceblizaçon an 1962 sob l títalo L Gnomo, cun traduçon de Marie Isabel Morna Braga i Mário Braga; l libro fui reditado an 1985 pula eiditora Ouropa-América cul nome L Hobbit, traduzido desta beç por Fernanda Pinto Rodrigues. Por sue beç, la purmeira eidiçon brasileira de l'obra fui lançada an 1976 pula Artenoba, cun traduçon de Luiç Alberto Monjardin; ua nuoba traduçon, feita por Lenita Marie Rímoli Stebes i Almiro Pisetta, fui publicada ne l paíç an 1995 pula Martines Fuontes.
Recepçon
A la época de sou lançamiento, la maiorie de ls comentairos de la crítica literária subre L Hobbit fúrun positibos tanto ne l Reino Ounido quanto ne ls Stados Ounidos. Muitos deilhes cuntinórun la publicidade rializada pula Allen & Unwin, qu'habie cumparado l libro cun Alice ne l Paíç de las Marabilhas i de l'outro lado de l speilho, dous romances de l'anglés Lewis Carroll. Inda assi, Tolkien nun gustou de la cumparaçon i la refréncia zapareciu na segunda eidiçon de 1965.
thumb|right|290px|Eilustraçon de Alice ne l Paíç de las Marabilhas (1865) feita por [[John Tenniel. An sue purmeira eidiçon, L Hobbit fui cumparado l'esta obra pula eiditora Allen & Unwin.]]
L'escritor británico C. S. Lewis (amigo de Tolkien i outor de la série de fantasia Las Crónicas de Nárnia), publicou dues críticas anónimas ne l suplemiento literairo de l jornal anglés The Eiquipas i ne l The Eiquipas an si, an qu'eilogiou tanto l romance quanto Tolkien i prebiu l feturo sucesso de l'obra, screbendo:
"La berdade ye que neste libro ua série de cousas buonas, nunca antes ounidas, chegórun juntas: un fondo d'humor, ua cumprenson de ninos, i ua fuson feliç de l'erudito cula cumprenson de mitologie de l poeta... L porsor dou un aire de nun ambentar nada. El studou trolls i dragones an purmeira mano i ls çcrebiu cun essa fidelidade que ye eiquibalente a ouceanos de simplista 'ouriginalidade'."
Lewis inda colocou L Hobbit al lado d'obras cumo Flatland, Phantastes, i L Bento ne ls Salgueiros. W. H. Auden, an sue análeze de la sequéncia The Fellowship of the Ring, chamou l romance de "ua de las melhores stórias para ninos deste seclo". El tamien oubtebe buonas críticas na rebista Horn Vok Magazine por parte de l'eiditora Bertha I. Mahony i de la colunista Anne Carroll More, anquanto William Rose Benét chamou-lo de "fantasia spléndida" ne l Saturday Rebiew of Literature. Ne l jornal norte-amaricano The New York Eiquipas, Anne T. Eaton çcribe-lo cumo "un cunto de fadas recontando ua grande abintura, cheno de suspense i temperado cun un humor eirresistible bastante tranquilo" i cunsidrou-lo un de ls melhores libros anfantis publicados naquel momiento.
Antretanto, alguns comentairos negatibos inda aparecen. Pa l Junior Bookshelf, las peripécias anfrentadas por Bilbo "d'algua forma dában l'ampresson de séren retrocessos deliberados i nun d'acuntecimientos naturales". L Hobbit fui nomeado a la Medalha Carnegie i tamien recebiu un prémio de l jornal norte-amaricano New York Heirald Tribune de melhor fiçon jubenil de l'anho (1938). Mais recentemente, el fui reconhecido cumo "l mais amportante romance de l seclo XX (para leitores mais bielhos)" na lista Children's Voks of the Century poll in Books fur Keps.
La publicaçon de la sequéncia L Senhor de ls Anéis altarou l'oupenion de muitos críticos de l'obra. Al ambés d'abordar L Hobbit cumo un libro anfantil cun méritos própios, críticos aceitórun l'eideia de que l romance serie un "prelúdio", relegando la stória a un teste pa l trabalho posterior. Cumbatendo esta anterpretaçon stan aqueilhes que dízen que, nesta abordaige, perde-se mui de l balor de l'ouriginal cumo ua obra anfantil i de Alta Fantasia por dreito, i que çcunsidera-se l'anfluéncia de l romance subre esses géneros. Comentaristas cumo Paul Kocher, John D. Rateliff i C. W. Sulliban ancentiban ls leitores a tratar las obras separadamente, tanto porque L Hobbit fui cuncebido, publicado, i recebido de forma andependiente de l trabalho posterior, quanto tamien para eibitar que l leitor benga a tener falsas spetatibas de ton i stilo.
L Senhor de ls Anéis
Anquanto L Hobbit fui adatado i eilaborado de muitas maneiras, sue cuntinaçon, L Senhor de ls Anéis, ye cunsidrado sou percipal legado. Las tramas cumpartilhan la mesma strutura básica, progredindo na mesma orde: las stórias ampeçan an Bolson, na casa de Bilbo Bolseiro, Gandalf ambia ls protagonistas nua misson pa l leste; Eilrond fornece refúgio i cunselhos; ls abintureiros scapan de las criaturas subterráneas (Cidade de ls orcs/Moria); eilhes se ambolben an outro grupo d'eilfos (Floresta de las Trebas/Lothlórien); atrabessan ua region desolada (Desolaçon de Smaug/ls pántanos Muortos); lutan nua batailha einorme, un çcendente de reis ye restourado al sou trono ancestral (Bard/Aragorn) i quando l'hobbit buolta para casa, el ancontra ua situaçon altarada (benes leiloados/andustrializaçon de l Cundado por Saruman).
L Senhor de ls Anéis, inda assi, ten un anredo mui mais cumplexo, debido al maior númaro de personaiges. Tolkien screbiu la stória cun menos humor i ls temas morales i filosóficos fúrun mais zambolbidos. Las defrenças antre las dues obras puoden ser perturbadoras para alguns leitores. Muitas de las defrenças temáticas i stilísticas surgiran porque Tolkien screbiu L Hobbit cumo ua stória para ninos, i L Senhor de ls Anéis pa l mesmo público, que mais tarde tenie crecido zde la sue publicaçon. Para alhá desso, l cunceito de Tolkien subre la Tierra-média mudaba cuntinamente i lentamente fui eiboluindo al longo de sue bida.
Na eiducaçon
L stilo i ls temas de l libro ténen sido bistos a ajudar a ampliar l'alfabetizaçon precoce de leitores moços, preparando-los para abordar las obras clássicas de scritores angleses cumo Charles Dickenes i William Shakespeare. Por outro lado, ouferecer a leitores mais bielhos fiçon moderna adolescente nun puode eisercitar sues halbelidades de leitura abançada, anquanto que l material puode cunter temas mais adequados als adolescentes. Cumo un de ls bários libros que fúrun recomendados para ninos antre 11-14 anhos para ancorajar l'alfabetizaçon nessa faixa etária, L Hobbit ye promobido cumo "l'ouriginal i inda melhor fantasia yá scrita".
Bários guias pedagógicos i libros de studo fúrun publicados para ajudar porsores i alunos a strair mais de l romance. L Hobbit antroduç cunceitos literairos, nomeadamente la alegoria, para moços leitores, ua beç que l trabalho ten sido bisto cumo tenendo aspetos alegóricos que refleten la bida i la época de sou outor. Antretanto, l própio Tolkien rejeitou ua leitura alegórica de l'obra. Esta tenson puode ajudar a antroduzir ls leitores l'anterpretaçones de leitura i scrita, la percípios de la Neocrítica i ferramientas críticas de l'análeze freudiana, cumo la "sublimaçon", na abordaige d'obras literárias.
Outra abordaige crítica tomada an salas d'aula ten sido la de propor l'ansignificáncia de las personaiges femeninas na stória cumo seisista. Anquanto Bilbo puode ser bisto cumo un simblo literairo de giente pequeinha de qualquiera género, ua abordaige cunciente de género puode ajudar ls alunos a stablecer noçones dun "testo socialmente simbólico" adonde l seneficado ye gerado por leituras tendenciosas de detreminada obra. Por essa anterpretaçon, ye irónico que la purmeira adataçon outorizada de L Hobbit tenga sido ua porduçon teatral dua scuola para ninas.
Adataçones
thumb|right|[[Gollun eilustrado an 1989, ua stória an quadrinhos adatada por David Wenzel.]]
L Hobbit yá fui adatado para dibersos meios de quemunicaçon, i muitas bezes. La purmeira adataçon outorizada de l romance apareciu an márcio de 1953: ua montaige teatral de la scuola St. Margaret's Schol, de Eidimburgo.
La purmeira adataçon cinematográfica de l libro fui un filme de duoze minutos cun fotos de zeinhos animados, ancomendado la Gene Deitch por William L. Snyder an 1966, cunforme relatado pul própio Deitch. Este filme fui eisibido publicamente an Nuoba York. An 1969 (mais de 30 anhos passado la purmeira publicaçon), Tolkien bendiu l filme i ls dreitos de merchandesing de L Hobbit pa l stúdio amaricano United Artists sob un acuordo que stipula un montante fixo de dieç mil libras mais un royalty de 7,5% depuis de ls custos, a pagar a la Allen & Unwin i al outor. An 1976 (trés anhos passado la muorte de l Tolkien), la United Artists bendiu ls dreitos a la Saul Zaentç Cumpany, que faç negócios comerciales sob l nome Tolkien Enterprises. Zde anton, todas las adataçones "outorizadas" ténen sido assinadas pula Tolkien Enterprises. An 1997, la Tolkien Enterprises licenciou ls dreitos cinematogáficos pa la Miramax, que ls atribuiu, an 1998, a la New Line Cinema. Ls heirdeiros de Tolkien, ancluindo sou filho Christopher, entrórun cun ua açon contra la New Line Cinema, an febreiro de 2008, que bisa l pagamiento de lucros i tener "l dreito a cancelar... todos ls dreitos feturos de la New Line... para porduzir, çtribuir i/ó splorar feturos filmes baseados na Trilogie i/ó ls filmes... i/ó... filmes baseados an L Hobbit".
La rádio británica BBC Radio 4 fizo ua série dramática de L Hobbit; era ua adataçon de Michael Kilgarriff, trasmitida an uito partes (quatro horas ne l total) de setembre la nobembre de 1968. Fui strelhada por Anthony Jackson cumo l narrador, Paul Daneman cumo Bilbo i Carbic Heiron cumo Gandalf. La série fui lançada an fita cassete an 1988 i an CD an 1997.
L Hobbit, ua berson animada de la stória porduzida por Rankin/Bass, streou cumo un filme de telebison ne ls Stados Ounidos an 1977. An 1978, Romeo Muller ganhou un prémio Peabody Award por sou roteiro para L Hobbit. L filme tamien fui andicado pa l Prémio Hugo de Melhor Apersentaçon Dramática, mas perdiu para Star Wars. L'adataçon ten sido chamada de "eisecrable" i cunfusa para quien nun stá fameliarizado cul anredo. Ua adataçon cinematográfica debedida an trés partes stá sendo co-porduzida pula Metro-Goldwyn-Mayer i pula New Line Cinema, porduzida i dirigida por Peter Jackson. Antitulados The Hobbit: An Unexpeted Journey, The Hobbit: The Desolation of Smaug i The Hobbit: There and Back Again, ls longas-metraiges dében ser lançados an 14 de dezembre de 2012, 13 de dezembre de 2013 i 18 de júlio de 2014, respetibamente. Martin Freman eirá retratar Bilbo.
Ua adataçon an quadrinhos an trés partes cun roteiro de Chuck Dixon i Sean Deming i eilustrada por David Wenzel fui publicada pula Eclipse Comics an 1989. An 1990 ua eidiçon an belume único fui lançada pula Unwin Paperbacks. L'arte de la cápia era de l'ilustrador ouriginal David Wenzel. Ua reimpresson nun único belume fui lançada pula Del Rey Books an 2001. Sue cápia, ilustrada por Donato Giancola, fui premiada cul Association of Science Fition Artists Award fur Best Cober Eillustration an 2002.
ME Games Ltd (antes Middle-earth Play-by-Carta eiletrónica), que ganhou bários prémios Ourigin Awards, outeliza la Batailha de ls Cinco Eisércitos cumo un cenairo antrodutório para ua berson cumpleta de l jogo i anclui personaiges i eisércitos de l libro.
Bários jogos de cumputador i bideogames, ambos licenciados i nun licenciados, ténen sido baseados na stória. Un de ls mais bien-sucedidos fui The Hobbit, un premiado jogo de cumputador lançado an 1982 pula Bean Software, i lançado pula Melbourne House cun cumpatibelidade pa la maiorie de ls cumputadores çponibles na atualidade. Ua cópia de l libro fui ancluída an cada pacote de l jogo. L jogo nun reconta la stória, mas se coloca al lado deilha, usando tanto la narratiba quanto la strutura de l romance para motibar la jogabelidade. El ganhou l Golden Joystick Award na catadorie Jogo de Stratégia de l Anho an 1983 i fui respunsable por popularizar la spresson "Thorin sits down and starts singing about gold".
Mercado de colecionadores
Ambora dados cunfiables ​​séian defíceles de se oubter, stima-se que las bendas globales de L Hobbit decorran antre 35 i 100 milhones de cópias zde 1937. Ne l Reino Ounido, l romance inda nun se retirou de ls cinco mil melhores libros de la Nielsen BookScan zde 1995, quando l índice ampeçou — atingindo un oumiento de trés anhos nas bendas, passando de 33 084 (an 2000) para 142 541 (an 2001), i 126 771 (an 2002) para 61 229 (an 2003), classeficando-se na 3 ª posiçon de la "lista de libros perenes" de la Nielsen. La popularidade duradoura de L Hobbit tamien fizo sues antigas ampressones atratibas para colecionadores d'itenes; la purmeira eidiçon an léngua anglesa puode ser bendida antre seis mil i binte mil libras nun leilon, ambora l précio dua purmeira eidiçon assinada tenga atingido mais de sessenta mil libras.
Refréncias
Todas las refréncias feitas al longo de l'artigo stan listadas ambaixo, retiradas de sites, libros i artigos de jornales. La maiorie stá an anglés, ua beç qu'amboras i trabalhos académicos relacionados la L Hobbit son ancontrados mais facilmente nesse léngua.
Bibliografie
Catadorie:Libros de J. R. R. Tolkien Catadorie:Libros de fantasia Catadorie:Romances de l Reino Ounido Catadorie:Libros de 1937
Sílex
Sílex ye ua peinha sedimentar selicatada, feita de quartzo critocristalino, mui dura i cun densidade eilebada. Apersenta-se normalmente cumpata, de quelor cinzenta, negra i outras. Cun fratura cuncoidal. Aparece na forma de nódulos ó massas an formaçones de giç ó calcário. Puode apersentar ampurezas bárias cumo barros, carbonato, silte, pirita i matéria ourgánica.
Génese
Puode tener ourige ourgánica, fazendo parte de l grupo de l acaustobiólitos (peinhas de ourige biológica nó cumbustibles, formada de carapaças siliciosas de ourganismos marinos) ó einorgánica ó inda tener ourige an fenómenos de sustituiçon.
Catadorie:Peinhas sedimentares Catadorie:Bariadades de quartzo
Palaçuolo
Palaçuolo (Palaçoulo ) ye ua fraguesie pertuesa de l cunceilho de Miranda de l Douro, cun 50,14 km² de ária i 554 habitantes (2011). Abriga la aldé Prado Gaton.
Lhigaçones sternas
Catadorie:Fraguesies de Miranda de l Douro
Mirandesa
Catadorie:Miranda de l Douro
Aço
thumb|225px| Cabos de aço Aço ye ua liga metálica formada eissencialmente por fierro i carbono, cun percentaiges deste redadeiro bariables antre 0,008 i 2,11%. Çtingue-se de l fierro fundido, que tamien ye ua lhiga de fierro i carbono, mas cun teor de carbono antre 2,11% i 6,67%.
La defrença fundamental antre ambos ye que l aço, pula sue dutiblidade, ye facilmente deformable por frauga, laminaçon i struson, anquanto que ua pieça an fierro fundido ye fabricada pul porcesso de fundiçon.
Classeficaçon
L aço puoden ser classeficado de la seguinte maneira:
La classeficaçon mais quemun ye d'acordo cula cumposiçon química, dentre ls sistemas de classeficaçon química l SAE ye l mais outelizado, i adota la notaçon ABXX, an que AB refire-se a eilemientos de lhiga ajuntados antencionalmente, i XX al percentual an peso de carbono multeplicado por cien.
Para alhá de ls cumponentes percipales andicados, l aço ancorpora outros eilemientos químicos, alguns prejudiciales, probenientes de la sucata, de l mineral ó de l cumbustible ampregue ne l porcesso de fabricaçon, cumo l alxofre i l cerilha. Outros son ajuntados antencionalmente para melhorar alguas caratelísticas de l aço para oumentar la sue rejisténcia, dutiblidade, dureza ó outra, ó para facilitar algun porcesso de fabrico, cumo ousinablidade, ye l causo de eilemientos de lhiga cumo l níquel, l cromo, l molibdénio i outros.
Ne l aço quemun l teor de ampurezas (eilemientos para alhá de l fierro i de l carbono) stará siempre ambaixo de l 2%. Arriba de l 2 até 5% de outros eilemientos yá puode cunsidrado aço de baixa-lhiga, arriba de 5% ye cunsidrado de alta-lhiga. L alxofre i l cerilha son eilemientos prejudicales al aço pus acában por anterbenir nas sues propiadades físicas, deixando-lo salagre. Dependendo de las eisigéncias cobradas, l cuntrole subre las ampurezas puode ser menos rigoroso ó anton puoden pedir l uso dun anti-sulfurante cumo l magnésio i outros eilemientos de lhiga benéficos.
L aço inoxidable ye un aço de alta-lhiga cun teores de cromo i de níquel an altas doses (que ultrapassan 20%.)
L aço ye atualmente la mais amportante lhiga metálica, sendo ampregue de forma antensiba an numerosas aplicaçones tales cumo máquinas, ferramientas, an custruçon, etc. Antretanto, la sue outelizaçon stá cundicionada a detreminadas aplicaçones debido a bantaiges técnicas que oufrécen outros materiales cumo l alumínio ne l trasporte por sue maior lhebeza i na custruçon por sue maior resisténcia la corroson, l cimento (mesmo cumbinado cul aço) pula sue maior resisténcia al fuogo i la cerámica an aplicaçones que percísen de altas temperaturas.
Inda assi, atualmente amprega-se l aço por bies de la sue nítida superioridade frente a las outras lhigas cunsidrando-se l sou précio. Yá que:
Tal ye la amportança andustrial deste material que la sue metalurgie recibe l nome special de siderurgie, i la sue anfluéncia ne l zambolbimiento houmano fui tan amportante que ua parte de la stória de la houmanidade fui chamada Eidade de l fierro, que se ampeçou an 3500 a.C., i que, de cierta forma, inda cuntina.
Propiadades
A propiadades médias dun aço cun 0,2% de carbono an peso son al redror de:
Stória
thumb|right|200px|Trilhos de [[camboio porduzidos por laminaçon de l aço]] La fabricaçon de fierro tubo ampeço na Anatólia, cerca de 2000 a.C. tenendo sido la Eidade de l Fierro plenamente stablecida por buolta de 1000 a.C.. Neste período la tecnologie de la fabricaçon de l fierro spalhou-se pul mundo. An, aprossimadamente, 500 a.C., chegou a las frunteiras ourientales de la Ouropa i por buolta de 400 a.C. chegou a la China. Ls minérios de fierro éran ancuntrados an abundáncia na natureza, assi cumo l carbon. Atualmente la maior cantidade de matéria prima para porduçon de aço ye la sucata probeniente de l resíduos de fabricaçon andustrial.
La forma de porduçon era an pequeinhos fornos na forma de torrones ó pedaços sólidos, chamados tarugos. Estes, an seguida, éran fraugados la caliente na forma de barras de fierro trabalhando, tenendo maleablidade, cuntendo, antretanto pedaços de scória i carbon. L teor de carbono de ls purmeiros aços fabricados bariaba de 0,07% até 0,8% sendo este redadeiro cunsidrado un aço de berdade. Ls eigípcios por buolta de 900 a.C. yá dominában porcessos relatibos a tratamientos térmicos ne ls aços para fabricaçon de spadas i facas. Cumo quando l teor de carbono supera 0,3% l material torna-se mui duro i andeble causo seia temperado (resfriado bruscamente an auga) dua temperatura arriba de 850 °C a 900 °C, eilhes outelizában l tratamiento chamado rebenido que cunsiste an deminuir la fragilidade minemizando-a por recalecimiento de l aço a ua temperatura antre 350 °C i 500 °C.
Yá ls chineses porduzian aços tratados termicamente por buolta de 200 a.C. i ls japoneses daprendírun la arte de la porduçon de artefatos an metal de l chineses, ambora téngan ajudado a spalhar l coincimiento de la tecnologie de la fabricaçon de aços, oumentando mui la porduçon de fierro trabalhado ne l mundo romano.
Cul declínio de l Ampério Romano, la porduçon de aço ó fierro trabalhado se stablizou na Ouropa até que, ne l ampeço de l seclo XV, ampeçou-se a outelizar quedas d'auga para ansuflar aire ne ls fornos de fuson. An cunsequéncia la temperatura ne l anterior de ls fornos passou a ser maior de 1200 °C. Desta forma, al robés de porduziren-se ls torrones, passou-se a porduzir un lhíquido rico an carbono: l fierro fundido. Para se oubtener l fierro trabalhado i reduzir l teor de carbono deste fierro fundido, l mesmo era solideficado i an seguida fundido an atmosfera oxidante, outelizando carbon cumo cumbustible. Este porcesso retiraba l carbono de fierro dando ourige a un tarugo semi-sólido que passado resfriamiento era martelado até chegar na forma final.
Refréncias
Catadorie:Lhigas metálicas
Bertrand Russell
Bertrand Arthur William Russell, 3.º Cunde Russell OM FRS (Rabenscroft, Paíç de Gales, 18 de Maio de 1872 — Penrhyndeudraeth, Paíç de Gales, 2 de Febreiro de 1970) fui un de ls mais anfluentes matemáticos, filósofos i lógicos que bibiran ne l seclo XX. An bários momientos na sue bida, el se cunsidrou un liberal, un socialista i un pacifista. Mas, tamien admitiu que nunca fui nanhue dessas cousas nun sentido perfundo. Sendo un popularizador de la filosofie, Russell fui respeitado por einúmaras pessonas cumo ua spece de profeta de la bida racional i de la criatebidade. La sue postura an bários temas fui cuntrobersa.
Russell naciu an 1872, ne l'auge de l poderio eiquenómico i político de l Reino Ounido, i morriu an 1970, bítima dua gripe, quando l'ampério se tenie çmoronado i l sou poder drenado an dues guerras bitoriosas mas debelitantes. Até a la sue muorte, la sue boç detebe siempre outoridade moral, ua beç qu'el fui un crítico anfluente de las armas nucleares i de la guerra stadunidense ne l Bietname. Era anquieto.
Recebiu l Nobel de Literatura de 1950, "an reconhecimiento de ls sous bariados i seneficatibos scritos, ne ls quales el lutou por eideales houmanitairos i pula libardade de l pensamiento".
Biografie
Bertrand Russell pertenceu a ua família aristocrática anglesa. L sou abó paterno, Lord John Russell tenie sido purmeiro-menistro ne ls anhos 1840 i era el própio l segundo filho de l sesto duque de Bedford, dua família whig (partido liberal, que ne l seclo XIX fui mui anfluente i altarnaba ne l poder culs cunserbadores- "tories"). Ls sous pais éran stremamente radicales pa l sou tiempo. L sou pai, l bisconde de Amberley, que faleciu quando Vertrand tenie 4 anhos, era un ateísta que se resignou cul romance de sue mulhier cul tutor de sues ninos. La sue mai, biscondessa Amberley (que faleciu quando Bertrand tenie 2 anhos d'eidade) pertencia a ua família aristocrática, era armana de Rosalinda, cundessa de Carlisle. L padrino de Bertrand fui l filósofo outelitarista John Stuart Mill. dreita|miniaturadaimagem|Bisconde de Amberley, pai de Bertrand Russell Anque dessa ourige algo scéntrica, l'anfáncia de Russell lieba un rumo relatibamente cumbencional. Passado la muorte de sous pais, Russell i l sou armano mais bielho Frank (l feturo segundo conde) fúrun eiducados puls abós, bien ne l sprito bitoriano - l conde Lord John Russell i la cundessa Russell, sue segunda mulhier, Lady Frances Eilliott. Cula perspetiba de l casamiento, Russell çpede-se defenitibamente de las spetatibas de ls sous abós.
Russell conheciu, einicialmente, la Quaker norte-amaricana Alys Pearsall Smith quando tenie 17 anhos d'eidade. Apaixonou-se pula sue personalidade puritana i anteligente, ligada a bários atebistas eiducacionales i relegiosos, tenendo casado culha an Dezembre de 1894.
L casamiento acabou cula separaçon an 1911. Russell nunca tenie sido fiel; tubo bários causos cun, antre outras, Lady Ottoline Morrell (meia-armana de l sesto duque de Portland) i l'atriç Lady Custance Malleson.
Russell studou filosofie na Ounibersidade de Cambridge, tenendo ampeçado ls studos an 1890. Tornou-se nembro (fellow) de l Trenity College an 1908. Pacifista, i recusando alistar-se durante la Purmeira Guerra Mundial, perdiu la cátedra de l Trenity College i stubo preso durante seis meses. Nesse período, screbiu la Antroduçon a la Filosofie de la Matemática. An 1920, Russell biajou até a la Rússia, tenendo mais tarde sido porsor de filosofie an Pequin por un anho.
An 1921, passado la perda de l professorado, diborciou-se de Alys i casou cun Dora Russell, nacida Dora Black. Ls sous filhos fúrun John Cunrad Russell (que sucediu brebemente al sou pai cumo l quarto duque Russell) i Lady Katherine Russell, agora Lady Katherine Tait). Russell financiou-se durante esse tiempo cula scrita de libros populares splicando matérias de Física, Ética i Eiducaçon pa ls leigos. Cunjuntamente cun Dora, fondou la scuola spurmental de Beacon Hill an 1927.
Cula muorte de l sou armano mais bielho an 1931, Russell tornou-se l terceiro conde Russell. Fui, inda assi, mui ralo qu'alguien se le tenga referido por este nome.
Admenistraçon
La admenistraçon ye un cunjunto de normas i funçones eilaboradas para deciplinar eilemientos de porduçon, que ténen cumo oubjetibo alcançar un resultado eificaç i retorno financeiro. Admenistrar ambuolbe la eilaboraçon de planos, pareceres, relatórios, porjetos, arbitraiges i laudos, an que ye eisegida la aplicaçon de coincimientos inerentes a las técnicas de Admenistraçon.
Bertrand Russell
Biografie
Passado la fin de l casamiento cun Dora i l'adultério deilha cun un jornalista norte-amaricano, an 1936, el casou pula terceira beç cun ua studante ounibersitária de Oxford chamada Patricia ("Peter") Spence. Eilha tenie sido la gobernanta de sues ninos ne l berano de 1930. Russell i Peter tubírun un filho, Cunrad.
Admenistraçon
La porfisson de admenistrador ye storicamiente recente i fui regulamentada ne l Brasil an 9 de setembre de 1965, data an que se comemora l Die de l Admenistrador.
Bertrand Russell
Biografie
Na primabera de 1939, Russell fui bibir ne ls Stados Ounidos, an Santa Barbara, para ansinar na Ounibersidade de la Califórnia, an Los Angeles. Fui nomeado porsor ne l City College de Nuoba Iorque pouco tiempo depuis, mas depuis de cuntrobérsia pública, la sue nomeaçon fui anulada por tribunal: las sues oupeniones secularistas, cumo las ancontradas an sou libro Marriage and Morals, tornórun nel "moralmente amprópio" pa l'ansino ne l college. Sou libro "Why I An Not la Christian" que fui ua pronunciaçon rializada ne ls anhos 20 na seçon sul de la National Secular Society de Londres i l'ansaio "Aqueilho an que Creio" fúrun outros testos que causórun la cunfuson. (Eesiste ua pequeinha stória de la crise gerada pul ampedimiento de Russell de lecionar ne l City College na antroduçon de l'eidiçon brasileira de la coletánea ansaios de Russell chamada: "Por que nun sou crestiano: i outros ansaios subre religion i assuntos correlatos"). Regressou a la Grana-Bretanha an 1944, tenendo buoltado a antegrar la faculdade de l Trenity College.
Admenistraçon
Ls purmeiros admenistradores porfissionales (admenistrador cuntratado, que nun ye l duonho de l negócio) fúrun ls que gerírun las cumpanhas de nabegaçon anglesas a partir de l seclo XVII.
Bertrand Russell
Biografie
An 1952, Russell diborciou-se de Patrícia i casou-se, pula quarta beç, cun Eidith (Finch). Eilhes conhecian-se zde 1925. Eilha tenie ansinado anglés ne l Bryn Mawr College, acerca de Filadélfia, ne ls Stados Ounidos.
Admenistraçon
Segundo Jonh W. Riegel, "''l éisito de l zambolbimiento de eisecutibos nua ampresa ye resultado, an grande parte, de la atuaçon i de la capacidade de ls sous gerentes ne l sou papel de eiducadores.Cada superior assume este papel quando el percura ourientar i facelitar ls sfuorços de ls sous subordinados para se zambolbéren' '".
Bertrand Russell
Biografie
An 1962, yá cun nobenta anhos, mediou l cunflito de ls mísseis de Cuba para eibitar que se zamcadeasse un ataque melitar. Organizou cun Albert Einstein l mobimiento Pugwash que luita contra la proliferaçon d'armas nucleares.
Bertrand Russell screbiu la sue outobiografie an trés belumes ne ls finales de ls anhos 60 i faleciu an 1970 ne l Paíç de Gales. Las sues cinzas fúrun çpersas subre las muntanhas galesas.
Admenistraçon
Funçones admenistratibas
Fayol fui l purmeiro a definir las funçones básicas de l Admenistrador: planear, ourganizar, cuntrolar, cordenar i comandar - POCCC. Atualmente, subretodo cun las cuntribuiçones de la Abordaige Neoclássica de la Admenistraçon, an que un de ls maiores nomes ye Peter Drucker, ls percípios fúrun retrabalhados i son coincidos cumo Planear, Ourganizar, Derigir i Cuntrolar (PODC). Ressalte-se, anton, que destas funçones las que sofrírun trasformaçones na forma de abordar fúrun "quemandar i cordenar" que antes chamaba-se Deregir (Lhiderança).
Bertrand Russell
Eideias filosóficas
Durante sue longa bida, Russell eilaborou alguas de las mais anfluentes teses filosóficas de l seclo XX, i, culhas, ajudou a fomentar ua de las sues tradiçones filosóficas, l'assi chamada Filosofie Analítica. Dentre essas teses, çtacan-se la tese logicista, ó de la lógica simbólica, de fundamentaçon de la Matemática. Segundo Russell, todas las berdades matemáticas - i nun solo las de l'aritmética, cumo pensaba Gottlob Frege- poderien ser deduzidas a partir dues poucas berdades lógicas, i todos ls cunceitos matemáticos reduzidos a uns poucos cunceitos lógicos primitibos.
Un de ls eilemientos ampulsionadores desse porjeto fui la çcubierta, an 1901, dun paradoxo ne l sistema lógico de Frege: l chamado paradoxo de Russell. La soluçon de Russell - para esse i outros paradoxos - fui la teorie de ls tipos (einicialmente, la teorie simples de ls tipos; mais tarde, la teorie ramificada de ls tipos), un de ls pedamiegos de l sou logicismo. Trata-se, segundo Russell, de se amporen ciertas restriçones a la suposiçon de que qualquiera propiadade que puode ser predicada dua antidade dun tipo lógico puoda ser predicada cun seneficado de qualquiera antidade d'outro ó de l mesmo tipo lógico. L tipo dua propiadade debe ser dua orde superior al tipo de qualquiera antidade de la qual la propiadade puoda cun seneficado ser predicada.
Admenistraçon
Funçones admenistratibas
Atualmente, las percipales funçones admenistratibas son:
Bertrand Russell
Eideias filosóficas
Cumo outro pedamiego desse porjeto, Russell cuncebiu la teorie de las çcriçones defenidas, apersentada an franca ouposiçon l'alguas de sues antigas eideias - an special, las cuntidas an sue teorie de l seneficado i de la denotaçon defendida ne l sou libro The Principles of Mathematics - i a la teorie de l sentido i refréncia de Frege. Para Russell, l'análeze lógica percisa de frases declaratibas cuntendo çcriçones defenidas - spressones cumo p.s. "l númaro primo par", "l'atual rei de la Fráncia", etc. - debe deixar clara que, cuntrariamente a las aparéncias, essas frases nun spressan proposiçones singulares - alguas bezes chamadas proposiçones russellianas -, mas proposiçones gerales. p.s., la frase ambora superficialmente tenga la mesma strutura de la frase ó seia, aparente cumo (2) repersentar ua proposiçon singular, rialmente repersenta ua proposiçon giral. Para Russell, (1) analisa-se assi: Assi, tal análeze deixarie traspariente que çcriçones defenidas funcionan logicamente cumo quantificadores. Cuntrariamente a la sue antiga teorie de l seneficado i de la denotaçon -- i a la teorie de l sentido i refréncia de Frege--, la teorie de las çcriçones defenidas de Russell nun associa a las çcriçones defenidas seneficado i denotaçon -- sentido i refréncia. Segundo Russell, tales spressones zampenhan un papel semántico bastante defrente, qual seia, l de denotar ( quando eisiste l'oubjeto çcrito pula çcriçon defenida). Por outro lado, las spressones que zampenharian l papel de referiren-se diretamente als oubjetos serien "nomes an sentido lógico" (nomes logicamente própios), cumo chamou Russell. Un de ls sous eisemplos preferidos de nomes logicamente própios son ls pronomes demunstratibos: "esto", "este", etc.
Russell tamien stendiu la sue análeze de frases cuntendo çcriçones defenidas para frases cuntendo nomes própios ourdinairos. Segundo el, nomes própios ourdinairos serien, de fato, abrebiaçones de çcriçones defenidas que porbentura se ténen an minte quando se úsan tales nomes. P.s., "Aristóteles" poderie ser ua abrebiaçon dua çcriçon cumo "l maior çcípulo de Platon". (Tal cuncepçon a respeito de nomes própios ourdinairos -- ua forma de çcritebismo -- fui un de ls albos de Saul Kripke an Naming and Necessity, qu'eilhi defendiu ua forma de millianismo.)
An streita harmonia cun essas teses lógico-semánticas, Russell zambolbiu alguas teses de teorie de l coincimiento, an particular, la çtinçon antre coincimiento direto (by acquaintance) i coincimiento por çcriçon. Assi, l coincimiento que se ten dua mancha burmeilha nua parede, para Russell, poderie ser spresso nua frase cumo (2); por outro lado, l coincimiento que se ten de ls númaros i de sues relaçones, p.s., que 2 ye maior de l que 1, ambolberie cunceitos lógicos, i nun l coincimiento direto de ls númaros. Russell formulou la relaçon antre essas dues formas de coincimiento ne l seguinte percípio: to l coincimiento ambolbe la relaçon direta de l sujeito cognoscente cun algun oubjeto (la relaçon de coincer diretamente ó, cumbersamente, d'apersentaçon dun oubjeto a un sujeito cognoscente), mesmo qu'esse coincimiento seia coincimiento por çcriçon d'outro oubjeto.
Admenistraçon
Las caratelísticas de l gestor
Antende-se cumo caratelísticas de l gestor, sues funçones, halbelidades i cumpeténcias.
Segundo Araujo(2004), “las funçones de l gestor fúrun, nun purmeiro momento, delimitadas cumo: planear, ourganizar, comandar, cordenar i cuntrolar. Inda assi, por ser essa classeficaçon bastante difundida, ye quemun ancuntrá-la an dibersos lhibros i até mesmo an jornales de forma cundensada an quatro catadories. Son eilhas: planear, ourganizar, lhiderar i cuntrolar.”
planear: “definir l feturo de la ampresa, percipalmiente, sues metas, cumo seran alcançadas i quales son sous perpósitos i sous oubjetibos” (ARAÚJO, 169, 2004), ó cumo “ferramienta que las pessonas i las ourganizaçones úsan para admenistrar sues relaçones cul feturo. Ye ua aplicaçon specífica de l porcesso decisório.” (MAXIMIANO, 105, 2002).
L planeamiento ambuolbe la determinaçon ne l persente de l que se spera pa l feturo de la ourganizaçon, ambolbendo quales las decisones debiran ser tomadas, para que las metas i perpósitos séian alcançados.
Ourganizar: puode-se bereficar que [...] se fusse possible sequenciar, diriemos que depuis de traçada(s) la(s) meta(s) ourganizacional (ales), ye neçairo que las atebidades séian adequadas a las pessonas i als recursos de la ourganizaçon, ó seia, chega la hora de defenir l que debe ser feito, por quien debe ser feito, cumo debe ser feito, a quien la pessona debe reportar-se, l que ye perciso para la rializaçon de la tarefa. (ARAÚJO, 169, 2004).
Lhougo, “ourganizar ye l porcesso de çpor qualquier cunjunto de recursos nua strutura que facilite la rializaçon de oubjetibos. L porcesso de ourganizar ten cumo resultado l ourdenamiento de las partes dun to, ó la debison dun todo an partes ourdenadas.” (MAXIMIANO, 111, 2002).
I por redadeiro cuntrolar, que “stando la ourganizaçon debidamente planeada, ourganizada i lhiderada, ye perciso que haba un acumpanhamiento de las atebidades, a fin de se garantir la eisecuçon de l planeado i la correçon de possibles zbios”(ARAÚJO, 170, 2004).
Cada ua de las caratelísticas puoden ser definidas separadamente, mas drento de la ourganizaçon, son eisecutadas an cunjunto, ó seia, nun puode ser trabalhados çjuntas.
Teories de la admenistraçon
Las teories de la admenistraçon puoden ser dibedidas an bárias corrientes ó abordaiges.Cada abordaige repersenta ua maneira specífica de ancarar la tarefa i las caratelísticas de l Trabalho de admenistraçon.
Teories Admenistratibas, sues énfases i sous percipales anfoques
La teorie giral de la admenistraçon ampeçou cula énfase nas tarefas, cula admenistraçon científica de Taylor. A seguir, la preacupaçon básica passou para la énfase na strutura cula teorie clássica de Fayol i cula teorie burocrática de Max Weber, seguindo-se más tarde la teorie struturalista. La reaçon houmanística surgiu cula énfase nas pessonas, por meio de la teorie cumportamental i pula teorie de l zambolbimiento ourganizacional. La énfase ne l ambiente surgiu cula Teorie de l Sistemas, sendo cumpletada pula teorie de la cuntingéncia. Esta, más tarde, zambolbiu la énfase na tecnologie. Cada ua dessas cinco bariables - tarefas, strutura, pessonas, ambiente i tecnologie - porbocou la sou tiempo ua defrente teorie admenistratiba, marcando un gradatibo passo ne l zambolbimiento de la TGA. Cada teorie admenistratiba percurou pribeligiar ó anfatizar ua dessas cinco bariables, omitindo ó relegando a un plano secundário todas las demales.
Bei tamien
Catadorie:Admenistraçon Catadorie:Admenistraçon de ampresas Catadorie:Ciéncias aplicadas Catadorie:Calidade
Bertrand Russell
Eideias filosóficas
De la bolumosa obra de Russell, çtacan-se l sou libro de 1903, The Principles of Mathematics (que cunsiste nua apersentaçon anformal de l porjeto logicista de Russell); l clássico artigo de 1905, "On Denoting" (an que Russell apersenta pula purmeira beç al público sue teorie de las çcriçones defenidas); l libro an trés belumes, an co-outoria cul La.N.Whitehead, publicados antre 1910 i 1913, antitulado Principia Mathematica (la segunda eidiçon, de 1925, cunten amportantes modificaçones ne l porjeto logicista de Russell-Whitehead); l sou artigo de 1910-11,"Knowledge by Acquaintance and Knowledge by Çcrition"; i las cunferéncias proferidas ne l'ambierno de 1917-18, reunidas sob l títalo The Philosophy of Logical Atomisn.
“Man is part of Nature, not something contrasted with Nature” (Bertrand Russel, 1925. What I Believe)
La ética ecocéntrica coloca la natureza cumo tema central de l planeta i l'home cumo parte deilha. Esta cuncepçon se cuntrapone a la ética antropocéntrica, adotada pula cultura tradecional ouropeia, que cunsidra l'home cumo l centro i senhor de l'ouniberso i la natureza cumo subordinada als sous antrisses. La bison ecocéntrica parte de dous percípios: an purmeiro lugar, cunsidra que todos ls seres que cumponen la natureza, de la mesma forma que l'home ten dreito a la bida; segundo, que ye ampossible preserbar l'home se la natureza fur çtruída. Quier dezir: stamos todos nun mesmo barco. Ó ne ls salbamos todos ó nun se salba naide. Para alhá desso, la ética ecocéntrica respunsabeliza l'home pula salbaçon de todos, pus el ye l único que ten cuncéncia de l que stá acuntecendo i ye l que mais çtrói.