cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Lost Boys
The Tribe
An 2008 fui lançada la sequéncia de l filme, cun Corey Feldman anterpretando outra beç l caçador de bampiros Edgar Frog. Angus Sutherland, meio-armano de Kiefer Sutherland, anterpreta l líder de a tribo de bampiros, Shane
Ligaçones sternas
Catadorie:Filmes de Joel Schumacher Catadorie:Filmes de ls Stados Ounidos de 1987 Catadorie:Filmes de terror de ls Stados Ounidos Catadorie:Filmes subre bampiros Catadorie:Filmes de la Warner Bros. Catadorie:Filmes an léngua anglesa Catadorie:Filmes premiados cul Saturn Award Catadorie:Filmes de terror de la década de 1980
San Rocco al Porto
thumb|lright|230px|L'eigreija de la cidade
San Rocco al Porto ye ũa quemuna eitaliana de la region de la Lombardie, porbíncia de Lodi, cun cerca de 3.250 habitantes. Stende-se por ũa ária de 30 Km², tenendo ũa densidade populacional de 108 hab/Km².
Faç frunteira cun Fombio, Santo Stefano Lodigiano, Calendasco (PC), Guardamiglio, Piacenza (PC).
La tradiçon diç que San Roque parou nestes lugares, quando staba doente, acerca dun porto, antes de chegar an Piacenza.
Ligaçones sternas
Catadorie:Eitália
Cumpuosto polialogenado
Cumpuostos polialogenados (ó polihalogenados) (PHCs, de l anglés polyhalogenated compounds) son qualesquiera cumpuostos cun múltiplas sustituiçones de halogénios. Eilhes son de particular antresse i amportança porque halogénios giralmente son altamente reatibos i tamien bio-acumulan-se an houmanos, i cumprenden un superconjunto de ls quales muitos son cumpuostos de scala andustrial, tóxicos i carcinógenos. Éteres de difenila polibromados (PBDEs), bifenilpoliclorados (PCBs), dibenzodioxinas policloradas (coincidas mais popularmente cumo dioxinas), cumpuostos perfluorados (PFCs) i heidrocarbonetos aromáticos polialogenados (PAHs) son todos cumpuostos polialogenados. Eilhes son giralmente nun miscibles an solbentes ourgánicos ó auga, mas miscibles an alguns heidrocarbonetos de ls quales eilhes frequentemente deriban.
Refréncias
Catadorie:Ambiente Catadorie:Cumpuostos ourgánicos
Roque
Roque ye l nome quemun dado a las fruitificaçones de alguns fungos de las debisones Basidiomycota i Ascomycota.
La fruitificaçon ye la strutura de reproduçon sexuada destes ourganismos, tenendo ua ampla bariadade de formas i quelores.
Muitos roques son comestibles, alguns, cumo Agaricus blazei, l Roque de l sol i Pleurotus spp. antre outros son mui cultibados, outros, inda assi, son tóxicos, podendo, an alguns causos lebar a la muorte. Hai inda ciertos roques cun propiadades alucinógenas, outelizados tradecionalmente por dibersos pobos al redror de l mundo. L mais famoso destes ye l Psilocybe cubensis, mas outras speces de Psilocybe i mais raramente an outros géneros, cumo "Campanella" ten las mesmas propiadades, por bies de la persença de psilicona i psilocibina. Psilocybe ye mui outelizado an rituales ne l sul de l México. Outra spece outelizada an rituales, mas na Sibéria ye l Amanita muscarie.
Eisemplos de roques cultibados para alimentaçon: Champignon, Shiitake, Maitake, Porto Bello, Shimeji Preto, Shimeji Branco.
Roques tóxicos: Amanita phalloides, Chlorophyllun rhacodes.
Pigazzano
Pigazzano ye un munecípio de Eitália na porbíncia de Piacenza, de ária 6,2 km² cun populaçon de 1000 habitantes (2009) i densidade populacional de 5 hab/km².
Catadorie:Munecípios de Bérgamo
Anna Rita Del Piano
Anna Rita Del Piano, nome artístico de Anna Rita Viapiano (Cassano delle Murge, 26 de júlio de 1966) ye ua atriç de triato, cinema i telebison eitaliana.
miniaturadaimagem
Outómato
Formalmente, un outómato ye defenido cumo sendo un modelo matemático dua máquina d'estados fenitos.
Anna Rita Del Piano
Biografie
Nacida an Cassano delle Murge an 1966, mudou-se zde nina cula famelia para Matera, adonde ampeça ls purmeiros studos artisticos.
Outómato
Un outómato funciona cumo un reconhecedor dua detreminada lenguaige i sirbe para modelar ua máquina ó, se quejiren, un cumputador simples. Ye ousado, por eisemplo, an eiditores de testo para recoincer padrones. Un cunceito fundamental ne ls outómatos ye l cunceito de stado. Este cunceito ye aplicado la qualquiera sistema, por eisemplo, a la nuossa telebison. Las noçones de stado i sistema son tan onipresentes que fui zambolbido un campo de coincimiento chamado Teorie de ls sistemas. Ua telebison puode star ligada(on) ó çligada(ouff), tenemos anton un sistema cun dous stados.
Anna Rita Del Piano
Biografie
Perfeciona sous studos ne ls anhos '80 an Bari i diploma-se ne l Anstituto Superior de Eiducaçon Fesica de Urbino.
Outómato
Outómatos fenitos
San reconhecedores de lenguaiges regulares defenidos atrabeç de quíntuplas de la forma:
Por eisemplo:
Para este outómato fenito, reconhecen-se ls seguintes eilemientos:
Anna Rita Del Piano
Biografie
An 2012 buolta an Cassano delle Murge cumo diretora de l filme Parigi nell'Anno del Signore.
Curjidades
Fala fluentemente Anglés i Francés.
Outómato
Outómatos a la pilha (ó pushdown)
Por eisemplo:
Este outómato reconhece cadeias binárias de la forma 1^n0+1^m, adonde mi m son anteiros nó-negatibos i la^m simboliza ua cadeia de m simblos la seguidos.
Anna Rita Del Piano
Ligaçones sternas
Catadorie:Atores Catadorie:Atores de la Eitália
Outómato
Outómatos a la pilha (ó pushdown)
Ous.: La cada trasiçon, ua sequéncia fenita de simblos de P ye anserida na pilha, sustituindo l simblo de l topo. Se la sequéncia fur l, eiquibale a l'açon "zampilhar". L'anserçon ye tal que l simblo mais a la squierda queda ne l topo de la pilha.
Refréncias
Catadorie:Teorie de ls outómatos Catadorie:Teorie de la cumputaçon Catadorie:Matemática çcreta Catadorie:Palabras que difíren an bersones de la léngua pertuesa Catadorie:Ciéncia de la cumputaçon
Treze Quelónias
thumb|right|200px|Bandeira zenhada por [[Betsy Ross, cun 13 streilhas i 13 faixas, repersentando las Treze Quelónias.]] thumb|right|250px|An 1775 ls Británicos reclamában soberanie subre las árias a burmeilho i la rosa. La Spanha dominaba las árias a quelor de lharanja.
Las Treze Quelónias éran 13 quelónias británicas ne l tierra Norte-Amaricano que rebelórun contra l reinado Británico an 1775. Un goberno probisório, Norte-Amaricano, fui formado l qual proclamou la sue andependéncia ne l die 4 de júlio de 1776 i a seguir formórun ls Treze oureginales Stados Ounidos. Las quelónias fúrun fundadas antre 1607 (Bergínia) i 1733 (Georgie), ambora la Gran-Bretanha tubisse bárias outras quelónias na América de l Norte. Las Treze Quelónias Norte-Amaricanas éran:
Las Treze Quelónias
Decumientos cuntemporáneos giralmente lhístan las 13 Quelónias Norte-Amaricana de l Reino de la Gran-Bretanha an orde geográfica, de l Norte al Sul:
Stória
La purmeira metade de l seclo XIX fui l período de spanson i de poboamiento de grande parte de l atual território de l Stados Ounidos. Esse porcesso fui coincido cumo la "marcha pa l oeste", pus, de l antigo território, oureginalmente acupado puls angleses ne l lhitoral (treze quelónias), ls amaricanos fúrun stendendo sues tierras an direçon al Oeste até atingíren l lhitoral de l Ouceano Pacífico. L spansionismo territorial al Oeste tubo ampeço quando ls Stados Ounidos adquiriran la Lhouisiana de la Fráncia, lhougo ne l ampeço de l sec. XIX (1803). A essa aneixaçon, seguírun-se de outras tierras cumpradas puls amaricanos cumo la de la Spanha an 1829 (Flórida),de la Anglaterra (Oregon) i de la Rússia (Alasca). Al abançáren pa l Oeste, ls colonizadores antrórun an choque cun muitas quemunidades andígenas, percipalmente cun ls "sioux", de la prainada de l Norte, i ls "apaches", de l Sudeste, cun ls quales tubírun grandes cunfrontos, por un lhado, la populaçon crecie na region Oeste, por outro, andígenas fúrun dezimados. Esse porcesso fui fundamiento na teorie de l Çtino Manifesto, eideia difundida ne l séc. XIX, segundo la qual ls Stados Ounidos cabie a misson de dominar to l território amaricano. La Doutrina Monroe atrabeç de la qual ls Stados Ounidos defendírun la lhibertaçon de las quelónias spanholas i pertuesa na América, para que l paíç podisse tirar probeito i ampor la sue dominaçon eiquenómica na América Lhatina.
Outras debisones antes de 1730
Criada pul Rei James II cula cunsulidaçon de Maine, New Hampshire, Quelónia de la Vaía de Massachusetts, Quelónia de Plymouth, Rhode Island, Cunneticut, Porbíncia de Nuoba Iorque, Jérsei de l Oeste i Jérsei de l Lheste nua grande quelónia an 1685. La spriéncia fui çcuntinada cula Reboluçon Gloriosa de 1688-1689. i las nuobe quelónias re-stablecírun sues própias eidantidades an 1689. Stablecida an 1622 (ua tentatiba einicial para stablecer la Quelónia de Pophan na ilha de Sagadahoc, Maine, an 1607, fui abandonada depuis dun anho). La Quelónia de la Baía de Massachusetts ambadiu Maine durante la Guerra cebil Anglesa, mas cula Restouraçon la outonomie retornou la Maine an 1664, Maine fui oufecialmente ounido la Quelónia de la Baía de Massachusetts cula emisson de la sançon de la Baía de Massachusetts de 1691. Stablecida an 1620 puls Peregrinos, Plymouth fui absorbida pula quelónia de la baía de Massachusettss cula eimisson de la sançon de la baía de Massachusetts an 1691. Stablecida ne l fin de 1637, New Haben fui absorbida pula quelónia de Cunneticut cula eimisson de la sançon de Cunneticut an 1662, an parte cumo puniçon pul Rei Charles II por porteger l regicídio de l juízes que sentenciórun l Rei Charles (I) a la muorte. Nuoba Jérsei fui debedida an dues quelónias apartadas an 1674. Las Jérseis fúrun reunidas an 1702. Fundada an 1663, la quelónia de Carolina fui debedida an Carolina de l Norte i Carolina de l Sul an 1712. Dambas quelónias tornórun-se quelónias reales an 1729.
Catadorie:Stória de ls Stados Ounidos de la América
KrioRus
Até 2011 de Agosto, la KrioRus yá criogenou 17 pacientes houmanos i 8 animales.
Stória
La KrioRus fui fundada an 2005 na ária de Moscobo, por 8 Crionicistas Russos. La sue purmeira paciente fui Lidie Fedorenko Ivanovna, un causo que se tornou famoso na Rússia, pus esta paciente fui mantida durante alguns meses an carambelo seco (-80 graus), até a la criaçon de la KrioRus.
Anstalaçones
Atualmente, las sues anstalaçones d'armazenamiento de longo prazo son an Alabushevo, ne ls alredores de Moscobo.
Serbícios
Eesiste la possibelidade de Criopreserbaçon Neuronal (solo la cabeça) cun un custo de 10 000 dólares ó Criopreserbaçon de Cuorpo Anteiro cun un custo de 30 000 dólares. La criopreserbaçon d'animales de stimaçon, depende de l sou tamanho, mas an média ten un custo de 5 000 dólares.
La KrioRus i ls outros serbícios de Criónica, acunselhan la Criopreserbaçon Neuronal, an que solo se criopreserba la cabeça. Assi l porcesso d'arrefecimiento ye mais rápido i eficaç. Quando la ciéncia, medecina stubíren mais eiboluídas i cunseguiren reanimar un ser bibo criopreserbado, yá será possible l crecimiento d'ourgones cul sou própio ADN i assi dar un cuorpo anteiro cul mesmo ADN desses pacientes. Ls pacientes que scolhírun l'oupçon de cuorpo anteiro, tiran de rejubenescer ls sous cuorpos, quier atrabeç de l trabalho de nanorobots ó mesmo atrabeç de la sustituiçon d'ourgones cul sou própio ADN.
La KrioRus presta serbícios la pessonas de to l mundo. Yá fúrun criogenados bários pacientes al longo de la Ouropa, zde Pertual, Houlanda, Ucránia i outros.
Catadorie:Criónica Catadorie:Ciéncia Catadorie:Feturologie
Anglos
Ls anglos (Angeln an alman; englas an anglés antigo; anglus, pl. anglii an lhatin) éran un pobo germánico oureginairo de Angelm, ne l Schleswig, que se anstalou na Ánglia Ouriental, na Mércia i na Nortúmbria ne l seclo V d.C. La Gran-Bretanha meredional i ouriental fui apuis chamada de Engla-lond ("tierra de ls anglos", an anglés antigo), d'adonde England, la palabra an anglés para Anglaterra.
Catadorie:Pobos germánicos
Sabrosa
Ye sede dun munecípio cun 156,45 Km² de ária i 6 361 habitantes (2011), subdebidido an 15 freguesies. L munecípio ye lhemitado a norte pul munecípio de Bila Pouca de Aguiar, a lheste por Alijó, a suiste por San João de la Pesqueira, a sul por Tabuaço i Armamar i a oeste pul Peso de la Régua i por Bila Rial. Fui criado an 1836 por çmembramiento de Bila Rial.
De todas las freguesies, solo Parada de l Pinhon, San Lhourenço de Ribapinhon i Torre de l Pinhon nun stan anseridas na Region Demarcada de l Douro. A 14 de Dezembre de 2001, la UNESCO antegrou l Alto Douro Binhateiro na lhista de lhocales cunsidrados patrimonho mundial na catadorie de “Sítios Mistos”, anglobando árias de l nuosso munecípio.
Sabrosa ye tamien un cunceilho cun fuortes lhigaçones a la Ouropa i percipalmente la Fráncia i Spanha, culas quales mantén las geminaçones culas bilas de Cadaujac, tierra de binhedos, i Guétarie, lhocal de nacimiento de Sebastian de Elcano, cumpanheiro de Fernão de Magalhães que treminou la biaige de Circun-nabegaçon.
Percisamente por ser brício de Fernão de Magalhães, Sabrosa ten tamien zambolbido relaçones prebilegiadas culas Filipinas, Chile, Argentina, Brasil, l que ten permitido porjetar mundialmente este cunceilho, l Douro i Pertual.
Ne l cunceilho susisten inda alguns artesones dedicados que trabalhan nas árias de las rendas, tanoarie, cestarie, marcenarie, tamancarie i queisarie. Cumo cunceilho strasmuntano que ye, tamien an Sabrosa, se puode apreciar la buona gastronomie d'adonde se salientan l Chibo assado cun arroç de forno, l cozido a la pertuesa, la bola de chicha, ls anchidos tradecionales, l pan-de-ló, las cabacas altas i las cabaquinhas i naturalmente ls eicelentes binos de l Douro i binos de l Porto.
Freguesies
Las freguesies de Sabrosa son las seguintes:
Stória
Anque solamente ser cunceilho zde 6 de Nobembre 1836, to l território de Sabrosa stá peijado de restos de l'acupaçon de defrentes pobos i culturas, sendo alguns de ls mais antigos ls que remontan a la Pré-stória recente.
Fui percisamente durante este período que se custruíran las dezenas de mamoas, struturas funerárias neolíticas, que fúrun eidantificadas ne l nuosso território i de las quales se çtaca la Mamoa 1 de Madorras, na Serra de la Padrela (Arcana), pula sue monumentalidade i culidade de preserbaçon.
Tamien la, bulgarmente chamada, cultura castreija (Eidade de l Fierro) ne ls deixou bruxedos na forma de castros, cumo l de la Sancha ó Castielho de ls Mouros, an Sabrosa i l Castro de S. Demingos de Probesende, lhocalizados an sítios cun buona besibelidade i buonas defesas naturales que éran depuis reforçadas cula custruçon de fossos i bárias ordes de muralhas.
L Castro de Sabrosa terá sofrido inda un porcesso de romanizaçon, atestado pul spólio ancontrado de l qual se çtacan alguas moedas i ua eipígrafe dedicada la Júpiter. Ne l cunceilho eisistia inda un semitério lhusitano-romano lhocalizado na Freguesie de Probesende (Quinta de la Relba), classeficado cumo patrimonho d'antresse público, mas çtruído ne ls anhos 50 por un arroteamiento de l terreno para plantaçon dua benie.
Ne l seclo XV, la documentaçon relatiba a lhegados i balimientos surge cun mais antensidade, denotando l'eisisténcia de famílias nobres, ne l teta de las quales, mais percisamente na Casa de la Pereira, naciu l nabegador Fernão de Magalhães a quien se dében ls prainos i l'eisecuçon parcial de la purmeira biaige de Circun-nabegaçon de la Tierra.
L modo de bida destas famílias nobres puode ser hoije eimaginado partindo de l'ouserbaçon de ls einúmaros solares i casas brasonadas que se çtribuen pul cunceilho, podendo ser apreciados an quaije todas las poboaçones.
Cula prosperidade eiquenómica cunseguida an birtude de la porduçon i comércio de bino, fui reforçado l poder i anfluéncia dessa nobreza lhiebando a ua proliferaçon de ls solares ne l seclo XVIII. Este arranque eiquenómico-social debiu-se subretodo a la criaçon, an 1756, de la Region Demarcada de l Douro, purmeira ne l mundo, i a la fundaçon de la Cumpanha Giral de la Agricultura de las Benies de l Alto Douro por Marqués de Palumbar.
De todas las freguesies que custituen atualmente l cunceilho de Sabrosa, solo Parada de Pinhon, San Lhourenço de Ribapinhon i Torre de l Pinhon nun fázen parte de la Region Demarcada de l Douro.
Outonho
thumb|left|230px|Las [[arble caduca|arbles de fuolha caduca son un simblo de l outonho]] L Outonho ye ua staçon de l anho que ben a seguir al Berano i ye antes de l Ambierno. Ye caratelizado pula decida de la temperatura, (fuora nas regiones cerca de l eiquador) i pul amarelar de las fuolhas de las arbles, que andica la passaige de staçones.
L Outonho de l heimisfério norte ye chamado de "Outonho boreal", i l de l heimisfério sul ye chamado de "Outonho oustral". L "Outonho boreal" ten ampeço, ne l Heimisfério Norte, a 21 de Setembre i tremina a 21 de Dezembre. L "Outonho oustral" ten ampeço, ne l Heimisfério Sul, a 20 de Márcio i tremina a 20 de Júnio.
Catadorie:Staçones de l anho
Haumea (planeta nano)
Haumea (simbolo: ), antes coincido astronomicamente cumo 2003 EL61, ye un planeta nano de l tipo plutoide, lhocalizado a 43,3 OA de l Sol, ó seia un pouco mais de 43 bezes la çtáncia de la Tierra al Sol, an plena Cintura de Kuiper. Haumea ten dous pequeinhos satélites naturales, Hiʻiaka i Namaka, que, acradita-se, séian çtroços que se separórun de Haumea debido a ua antiga colison. Haumea ye un plutóide cun caratelísticas pouco quemuns, tales cumo la rápida rotaçon, eilongaçon strema i albedo eilebado debido la carambelo de auga cristalina na superfice. Pensa-se, tamien, tratar-se de l maior nembro dua família de çtroços criados nun único eibento çtrutibo.
Anque tener sido çcubierto an dezembre de 2004, solo an 18 de setembre de 2008 ye que se cunfirmou tratar-se dun planeta nano, recebindo anton l nome de la diusa habaiana de l nacimiento i fertelidade.
Atégina na Mitologie
Atégina ye ua de las mais antigas debindades adoradas na Lhusitánia i na Bética, antigos nomes pa las regiones adonde hoije se ancontran Pertual i Spanha. Sou nome quier dezir "renacimiento". Era la reina de l'anfierno, ambocada para curar ó porbocar la muorte. Sous animales sagrados éran l beche i la cabra. Ls romanos eideitificórun Atégina cula diusa Prosérpina (Perséfone) filha de Ceres diusa de l'agricultura i mulhier de Pluton, rei de l'anfierno. L mito de Atégina cunta que fui roubada de sue mai por Pluton que la lhebou para ser sue mulhier ne l'anfierno. Ceres sue mai la percurou por to l mundo, até que soube de sou paradeiro. Anton Ceres pediu la Júpiter rei de ls diuses qu'oubrigasse Pluton a debolber Atégina. Pluton se recusou pus la donzela yá habie comido de sou banquete i por esso nun poderie buoltar al mundo de ls bibos. Ceres amenaçou Júpiter dezindo que a tierra nunca mais porduzirie alimientos i l'houmanidade morrerie causo nun tubisse sue filha cunsigo. Júpiter anton ambiou Marcúrio para trazer Ceres, Pluton i Atégina até sue persença, i ourdenou que la moço passasse seis meses cul sposo ne l'anfierno, i seis cula mai subre a tierra. L mito de Atégina ye ua metáfora subre las quatro staçones i la muorte i l renacimiento de a tierra. Justamente por haber un planeta chamado Pluton, ls spanholes pretendian dar al nuobo astro l nome eibérico de sue mulhier.
Çcubiertas i classeficaçones
Astrónomos çcubriran un nuobo cunjunto de cuorpos celhestres ne la Cintura de Kuiper, ua region de l sistema solar para alhá de la órbita de Netuno repleta de pequeinhos astros gélidos. Ye possible que se trate de ls çtroços dua einorme colison sofrida por Haumea. Esso porque, d'acuordo cul grupo de l Anstituto de Tecnologie de la Califórnia - (Caltech), ne ls Stados Ounidos, ls cuorpos ancontrados ténen superfice i propiadades orbitales semelhantes a las de Atégina/Haumea, cujo tamanho l coloca na catadorie de ls planetas nanos, qu'anclui Pluton.
L'eiquipe de Michael Brown, de l Caltech, propone que ls fragmientos çcubiertos son pedaços de la camada de carambelo que cobre l planeta-nano, que ten cerca dun terço de la massa de Pluton. Essas “famílias” de peinhas cun órbita i superfice similares yá habien sido ouserbadas ne l cintura d'asteróides lhocalizado antre Marte i Júpiter, mas esta ye la purmeira ocorréncia d'oubjetos ouriundos de colisones registrada ne l cinturon de Kuiper. La çcubierta puode fornecer un campo de studos de choques de astros an grande scala – la teorie mais aceita subre la formaçon de la Lhuna diç que l satélite se ouriginou a partir de la colison dun oubjeto einorme cula Tierra. Para alhá desso, esse campo de studo possibelita análezes mais detalhadas de ls oubjetos de l cintura de Kuiper i ua melhor cumprenson de la stória de l sistema solar.
Lhunas
Haumea ten dous pequeinhos satélites naturales: Hiʻiaka i Namaka. Sous diámetros barian antre 100 i 400 quilómetros, i sues çtáncias al planeta nano antre 9000 i 60000 quilómetros.
Catadorie:Haumea Catadorie:Planetas Nanos Catadorie:Sistema solar
Fuorte de Cananeia
L Fuorte de Cananeia localizaba-se probabelmente na punta de la Trincheira, na borda squierda de la barra de Cananeia, na Ilha Cumprida, ne l litoral sul de l stado brasileiro de San Paulo.
Stória
Trata-se de strutura qu'eisistiu antes la 1838. Nesse anho, l marechal Daniel Pedro Muller, ancumbido d'anspecionar las fortificaçones de la Porbíncia de San Paulo, face a l'amportança stratégica de la posiçon i a la ruína de la strutura, porjetou un nuobo fuorte a ser liebantado na chamada punta de l Bicho. Esse porjeto nun chegou a ser eisecutado (SOUZA, 1885:119).
Cananeia Catadorie:Ilha Cumprida
Lista de reis suebos
Segue-se ua lhista de reis suebos, na Galécia (Gallaecie):
Suebos * Catadorie:Stória de Pertual
Vincent van Gogh
Vincent Willem van Gogh (Zundert, 30 de Márcio de 1853 — Auvers-sur-Oise, 29 de Júlio de 1890) fui un pintor pós-ampressionista houlandés, frequentemente cunsidrado un de ls maiores de todos ls tiempos.
Sue bida fui marcada por fracassos. El falhou an todos ls aspetos amportantes pa l sou mundo, an sue época. Fui ancapaç de custituir família, custear la própia susisténcia ó até mesmo manter cuntatos sociales. Als 37 anhos, sucumbiu a ua malina mental, matando-se.
La sue fama póstuma creciu specialmente passado l'eisibiçon de 71 de las sues telas an Paris, a 17 de Márcio de 1901. Solamente passado la sue muorte sue obra fui amplamente recoincida.
L Museu Van Gogh an Amsterdan ye dedicado als sous trabalhos i als de ls sous cuntemporáneos.
Purmeiros anhos
thumb|left|200px|Vincent an 1866 Vincent naciu an Zundert, ua cidade cerca de Breda, na porbíncia de Brabante de l Norte, ne ls Países Baixos (mais coincidos ne l Brasil i an Pertual cumo Houlanda). Era filho de Theodorus, un pastor de la Eigreija Reformada Houlandesa, i de Anna Cornelia Carbentus. Recebiu l mesmo nome de sou abó paterno i tamien daquel que serie l primogénito de la família, muorto antes mesmo de nacer eisatamente un anho antes de sou nacimiento. Specula-se qu'este fato tenga anfluenciado perfundamente ciertos aspetos de sue personalidade, i que detreminadas caratelísticas de sue pintura (cumo l'outelizaçon de pares de figuras masculinas) téngan sido motibadas por esso. Al todo, Vincent tubo dous armanos: Theodorus, apelidado de Theo, i Cornelius (Quelor); i trés armanas: Elisabeth, Anna i Willemina (Will).
Vincent era ua nino séria, queto i antrospetibo. Zambolbiu atrabeç de ls anhos ua grande amisade i fuorte lhigaçon cun sou armano mais nuobo, Theo. La basta correspundéncia antre Theo i Vincent fui perserbada i publicada an 1914, trazendo la público einúmaros detalhes de la bida pribada de l pintor, bien cumo de sue personalidade. Ye atrabeç destas cartas que se sabe que fui Theo quien suportou financeiramente l'armano durante l mais de la sue bida.
Als 16 anhos, por requemendaçon de sou tio Vincent (ó Cent), ampeçou a trabalhar para un comerciante d'arte stablecido na Haia, na ampresa Goupil & Cie. Quatro anhos depuis fui trasferido para Lhondres, i depuis para Paris.
Inda assi, Vincent staba cada beç mais antressado an assuntos relegiosos, i acabou por ser demitido de la galerie. El anton decidiu retornar a la Anglaterra para fazer un trabalho sin remuneraçon. Durante l Natal, Van Gogh retornou para casa i ampeçou a trabalhar nua lhibrarie. El quedou seis meses ne l nuobo amprego, adonde gastaba la maior parte de sou tiempo traduzindo la Bíblia.
An 1877 sue família mandou-lo para Amsterdan, adonde morou cun sou tio Jan. Vincent purparou-se pa ls eisames d'admisson de la Ounibersidade de Teologie cun sou tio Johannes Stricker (teólogo), mas trouxo ua raposa. Mudou-se anton pa la Bélgica, i outra beç fracassou ne ls studos de la scuola Missionária Protestante. An 1879, inda na Bélgica, ampeçou un trabalho temporairo cumo missionairo nua quemunidade pobre de mineiros.
Studos d'arte
thumb|right|200px|[[Ls Comedores de Patata, 1885]] An 1880, Vincent decediu seguir la sugeston de l sou armano Theo i lhebar la pintura mais a sério. El partiu para Bruxelas para tomar aulas cun Willen Roelofs, que l cumbenciu a tentar la Academie Royal de Artes. Alhá studou el un pouco d'anatomie i de perspetiba.
Na Haia, el juntou-se la sou primo, Anton Mauve, ne ls studos d'arte. Ambolbiu-se cun ua prostituta preinha i yá mai dun filho, coincida cumo Sien. Quando l pai de Van Gogh soube de l relacionamiento de l filho, eisigiu qu'el l'abandonasse.
An 1883, mudou-se para Nuenen (Houlanda) adonde se dedicou a la pintura. Alhá se apeixonou pula filha dua bezina, Margot Begemann. Decidírun casar-se, mas sues famílias nun aceitórun l casamiento, l que fizo cun que Margot tentasse matar-se.
An 1885, l pai de Van Gogh morriu d'anfarte. Neste mesmo anho el pintou aqueilha que ye cunsidrada la sue purmeira grande obra: Ls Comedores de Patata. An nobembre de l mesmo anho, muda-se para Antuérpia.
Cun poucos recursos, el preferie mandar denheiro para Theo an Paris, para qu'este le ambiasse material de pintura, a quemer ua buona refeiçon. Anquanto staba an Antuérpia, dedicou-se al studo de las quelores i bejitou museus, apreciando trabalhos percipalmente de Peter Paul Rubens, i tornou-se un bebedor frequente de absinto. Fui nesta altura qu'antrou an cuntato cula arte japonesa, de la qual se tornou ferboroso admirador i que mais tarde l'anfluenciarie pulas quelores fuortes i uso de las lhinhas.
An 1886, matriculou-se na École des Beaux-Arts de Antuérpia.
Paris
thumb|180px|[[Retrato de Père Tanguy, 1887]]
An márcio de 1886, Van Gogh mudou-se para Paris, adonde debediu un apartamiento an Montmartre cun Theo. Depuis, ls dous demudórun-se para un apartamiento maior na Rue Lepic, 54. Por alguns meses, Vincent trabalhou ne l Estúdio Cormon, adonde conheciu ls artistas John Peter Russell, Émile Bernard i Henri de Toulouse-Lautrec, antre outros. Este radadeiro, alcóolatra, apersenta van Gogh al absinto, bubida popular de l'oucasion, que benerie a ser mui cunsumida pul pintor, que la retratou an Natureza Muorta cun Absinto. L'absinto tenie cumo percipal angrediente ua planta alucinógena de nome Artemesia absinthium i cuja graduaçon alcóolica era de 68%. L'absinto, tamien coincida cumo "fada berde" debido als eifeitos alucinógenos, fui respunsablizado por alucinaçones, surtos psicóticos i mesmo muortes.
Atrabeç de Theo, conhece Monet, Renoir, Sisley, Pissarro, Degas, Signac i Seurat.
Naqueilha época, l ampressionismo tomaba cunta de las galeries d'arte de Paris, mas Van Gogh tenie porblemas an assemilar esse nuobo cunceito de pintura. Vincent i Émile Bernard ampeçórun l'uso de la técnica de l pontilhismo, anspirados an Georges Seurat.
A partir de sue stada an Paris, Van Gogh abandona sue temática sombrie i ouscura de camponeses i sues obras recében tons mais claros. Son desta época ls quadros Mulhier sentada ne l Café du Tambourin, La puonte Grande Jatte subre l Sena, Quatro Girassoles, ls Retratos de Père Tanguy, antre outros.
An 1887, conhece Paul Gauguin, i mais pa l final de l'anho spone an Montmartre. Ne l anho seguinte, decide mudar-se de Paris.
Arles
thumb|left|180px|[[Terraço de l Café an Arles a la Nuite, 1888]] Vincent van Gogh chegou an Arles, ne l Sul de Fráncia, ne l die 21 de febreiro de 1888. La cidade era un lhocal que l'ampressionaba pulas paisaiges i adonde speraba fundar ua quelónia d'artistas.
Cun oubjetibo de decorar la sue casa an Arles (coincida cumo La Casa Amarielha, retratada nua de sues obras), Van Gogh pintou la série de quadros cun girassoles, de ls quales un se tornarie nua de sues obras mais coincidas. De ls artistas que deixara an Paris, solo Gauguin respundiu al cumbite feito para se anstalar an Arles. L Binhedo Burmeilho, único quadro bendido durante la sue bida, fui pintado nesta altura. El l bendiu por 400 francos.
Gauguin i Van Gogh partilhában ua admiraçon mútua, mas la relaçon antre ambos staba lhoinge de ser pacífica i las çcussones, frequentes. Para repersentar las relaçones abaladas antre ls dous, Van Gogh pinta la La Cadeira de Van Gogh i la La Cadeira de Gauguin, ambas de dezembre de 1888. Las dues cadeiras stan bazies, cun oubjetos que reperséntan las defrenças antre ls dous pintores. La cadeira de van Gogh ye sin braços, simples, cun assento de palha; la de Gauguin ten assento stofado i ten braços.
Mediante ls dibersos cunflitos, Gauguin pensa an deixar Arles: "Vincent i you nun podemos simplesmente bibir juntos an paç, debido a l'ancumpatiblidade de temperamientos", queixou-se el la Theo. Gauguin sentie-se anquemodado culas bariaçones d'houmor de Vincent pula presson eisercida por eilhas.
An 23 de dezembre de 1888, passado la salida de Gauguin para ua caminada, van Gogh sigue-lo i surprende-lo cun ua nabalha abierta. Gauguin assusta-se i decide pernoitar nua penson. Trastornado i cun remorso pul feito, Vincent corta un cacho de sue oureilha dreita, qu'ambrulha nun lhenço i lhieba, cumo persente, a ua prostituta sue amiga, Rachel. Vincent retorna a la sue casa i deita-se para drumir cumo se nada acuntecera. La polícia ye abisada i ancontra-lo sin sentidos i cheno de sangre. L'artista ye ancaminhado al spital de la cidade. Gauguin anton manda un telgrama para Theo i buolta para Paris, cuidando melhor nun bejitar Vincent ne l spital.
Vincent passa 14 dies ne l spital, al final de ls quales retorna a la casa amarielha. An sou retorno pinta l Outo-Retrato cula Oureilha Cortada. L'eipisódio trágico cumbenciu van Gogh de l'ampossiblidade de montar ua quemunidade d'artistas an Arles.
L stilo de pintura acumpanhou la mudança psicológica i Van Gogh trocou l pontilhado por pequeinhas pinceladas.
Quatro sumanas passado sou retorno de l spital, van Gogh apersenta sintomas de paranóia i eimagina que le quieren ambanenar. Ls cidadanos de Arles, aprensibos, pieden sou anternamiento defenitibo. Sendo assi, van Gogh passa a bibir ne l spital de Arles cumo paciente i preso.
Rejeitado pul amigo Gauguin i pula cidade, çcartados sous planos de la quemunidade d'artistas, agraba-se la depresson de van Gogh, que tenie cumo único amigo sou armano Theo, que por sue beç staba por casar. L casamiento de Theo custribui pa l'anquietaçon de Vincent, que teme pul afastamiento de l'armano.
Auvers
Antretanto, la depresson agrabou-se, i a 27 de Júlio de 1890, depuis de sumanas d'antensa atebidade criatiba (nesta época Van Gogh pinta, an média, un quadro por die), Van Gogh derige-se al campo adonde çparou un tiro contra l peito. Arrastrou-se de buolta a la penson adonde se anstalara i adonde morriu dous dies depuis, ne ls braços de Theo. Las sues redadeiras palabras, derigidas a Theo, tenerien sido: "La tristesse durera toujours" (an francés, "La tristeza durará pa siempre").
La malina
Na oucasion, l diagnóstico de Van Gogh fala perturbaçones eipiléticas, inda que l diretor de l'asilo, Dr. Peyron, sequiera fusse specialista an psiquiatrie. Las crises acuntecian de tiempos an tiempos, antecedidas por sonoléncia i an seguida tristeza. Tenien la média de duraçon de dues a quatro sumanas, período ne l qual Van Gogh nun cunseguie pintar. Nestas crises predonimában la bioléncia i las alucinaçones. Inda assi, Van Gogh tenie cuncéncia de sue malina i le era repulsibo bibir culs outros anfermos mentales de l'anstituiçon.
La malina de Van Gogh fui analisada durante ls anhos posteriores i eisisten bárias teses subre l diagnóstico. Alguns cumo l doutor Dietrich Blumer, an artigo publicado ne l American Journal of Psychiatry, mantén l diagnóstico d'eipilepsia de l lhobo temporal, agrabada pul uso de l absinto.
Segundo alguns, Vincent tenerie sofrido de xantopsie (bison de ls oubjetos an amarielho), por esso eisageraba ne l'amarielho an sues telas. Esta xantopsie puode ó nun tener aparecido pul eicesso d'angeston d'absinto, que cuntén tujona, ua toxina. Outra teorie serie que doutor Gachet tenerie andicado l'uso de digitalis pa l tratamiento d'eipilepsie, l que poderie tener porbocado bison amarelhada a Van Gogh. Outros decumientos relátan inda que na berdade Van Gogh serie daltónico.
Hai inda diagnósticos de squizofrenie i de trastorno bipolar de l'houmor, sendo este redadeiro l diagnóstico mais aceito.
Custa que na família de Van Gogh eisistírun outros causos de trastorno mental: Théo sofriu depresson i ansiadade i morriu de "deméncia paralítica" (neurossífelis), ne l Anstituto Médico para Doentes Mentales an Utrecht. Wilhelmina era squizofrénica i bibiu durante 40 anhos neste mesmo anstituto i Cornelius matou-se als 33 anhos d'eidade.
Curjidades
thumb|right|160px|[[Outo-Retrato cula Oureilha Anfaixada, 1889]]
Gogh, Vincent Vincent van Gogh Gogh, Vincent
Porgramaçon funcional
An ciéncia de la cumputaçon, porgramaçon funcional ye un paradigma de porgramaçon que trata la cumputaçon cumo ua abaluaçon de funçones matemáticas i qu'eibita stados ó dados mutables. Eilha anfatiza l'aplicaçon de funçones, an cuntreste de la porgramaçon amperatiba, qu'anfatiza mudanças ne l stado de l porgrama.
Ua funçon, neste sentido, puode tener ó nun tener parámetros i un simples balor de retorno. Ls parámetros son ls balores d'antrada de la funçon, i l balor de retorno ye l resultado de la funçon. La defeniçon dua funçon çcribe cumo la funçon será abaluada an tenermos d'outras funçones. Por eisemplo, la funçon ye defenida an tenermos de funçones de sponenciaçon i adiçon. De l mesmo modo, la lenguaige debe ouferecer funçones básicas que nun requíren defeniçones adicionales.
Lenguaiges de porgramaçon funcionales, specialmente las puramente funcionales, ten sido mais ousadas academicamente que ne l zambolbimiento comercial de software. Antretanto, alguas lenguaiges notables ousadas na andústria i ne l comércio ancluen Erlang (aplicaçones cuncorrentes), R (statística), Mathematica (matemática simbólica) J, K (análeze financeira) i XSLT. Amportantes anfluéncias na porgramaçon funcional fúrun l cálclo lambda, las lenguaiges de porgramaçon APL i Lisp, i mais recentemente ML, Haskell, OCaml i F#.
Zambolbimiento
L cálclo lambda puode ser cunsidrado la purmeira lenguaige de porgramaçon funcional, ambora nunca tenga sido porjetada para ser rialmente eisecutada nun cumputador. Ye un modelo de cumputaçon porjetado por Alonzo Church ne ls anhos 1930 qu'ouferece un modo mui formal de çcrebir un cálclo dua funçon. La purmeira lenguaige de porgramaçon funcional criada para cumputadores fui LISP, zambolbida por John McCarthy ne l Anstituto de Tecnologie de Massachusetts (MIT) ne l fin de ls anhos 1950. Mesmo nun sendo ua lenguaige de porgramaçon puramente funcional, LISP antroduziu la maiorie de las caratelísticas hoije ancontradas nas modernas lenguaiges de porgramaçon funcional. Scheme fui ua tentatiba posterior de simplificar i melhorar LISP. Ne ls anhos 1970 la lenguaige ML fui criada pula Ounibersidade de Eidimburgo, i David Turner zambolbiu la lenguaige Miranda na Ounibersidade de Kent. La lenguaige Haskell fui lançada ne l fin de ls anhos 1980 nua tentatiba de juntar muitas eideias na pesquisa de porgramaçon funcional.
Cuntreste cula porgramaçon amperatiba
La porgramaçon funcional puode ser cuntrastada cula porgramaçon amperatiba. Na porgramaçon funcional parécen faltar dibersas custruçones frequentemente (ambora ancorretamente) cunsidradas eissenciales an lenguaiges amperatibas, cumo C ó Pascal. Por eisemplo, nua porgramaçon stritamente funcional, nun hai alocaçon splícita de mimória, nin declaraçon splícita de bariables. Inda assi, essas ouparaçones puoden ocorrer outomaticamente quando la funçon ye ambocada; l'alocaçon de mimória ocorre para criar spácio pa ls parámetros i pa l balor de retorno, i la declaraçon ocorre para copiar ls parámetros drento deste spácio recén-alocado i para copiar l balor de retorno de buolta para drento de la funçon que la chama. Ambas las ouparaçones puoden ocorrer ne ls puntos d'antrada i na salida de la funçon, anton eifeitos colaterales ne l cálclo de la funçon son eliminados. Al nun permitir eifeitos colaterales an funçones, la lenguaige ouferece trasparéncia referencial. Esso assegura que l resultado de la funçon será l mesmo para un dado cunjunto de parámetros nun amportando adonde, ó quando, seia abaluada. Trasparéncia referencial facelita mui ambas las tarefas de cumprobar la correçon de l porgrama i outomaticamente eidantificar cumputaçones andependientes para eisecuçon paralela.
Catadorie:Ciéncia de la cumputaçon
Lenguaige formal
Antende-se por Teorie de las Lenguaiges Formales i de ls Outómatos (LFA) l studo de modelos matemáticos que possibelitan la specificaçon i l reconhecimiento de lenguaiges (ne l sentido amplo de la palabra), sues classeficaçones, struturas, propiadades, caratelísticas i anter-relacionamientos.
Para defenir l que ye la Teorie de las Lenguaiges Formales ye necessairo defenir l que ye lenguaige i l que ye lenguaige formal. Einicialmente, de maneira bastante anformal, podemos defenir ua lenguaige cumo sendo ua forma de quemunicaçon. Eilaborando un pouco mais esta defeniçon, podemos defenir ua lenguaige cumo sendo "un cunjunto d'eilemientos (simblos) i un cunjunto de métodos (regras) para cumbinar estes eilemientos, ousado i antendido por ua detreminada quemunidade". San eisemplos las "lenguaiges naturales" (ó lénguas), "lenguaiges de porgramaçon" i ls "protocolos de quemunicaçon".
Assi, podemos dezir que "Lenguaiges formales" son macanismos formales para repersentaçon i specificaçon de lenguaiges, baseados na chamada "Teorie de la Cumputaçon". Las repersentaçones puoden ser feitas por reconhecedores i geradores. Ls reconhecedores son çpositibos formales que serben para berificar se ua sentença pertence ó nun a la detreminada lenguaige. San ls outómatos: outómatos fenitos, outómatos de pilha i Máquina de Turing. Ls sistemas geradores son çpositibos formales que permiten la geraçon sistemática de todas las sentenças dua lenguaige. Ls percipales sistemas geradores çponibles son las gramáticas, adonde se çtacan las gramáticas de Chomsky. Anton, lenguaiges formales puoden ser repersentadas de maneira fenita i percisa atrabeç de sistemas cun sustentaçon matemática.
24765 1993 FE8
1993 FE8 (asteroide 24765) ye un asteroide de la cintura percipal. Ten ua scentricidade de 0.16836560 i ua anclinaçon de 4.20801º.
Este asteroide fui çcubierto ne l die 17 de márcio de 1993 por UESAC an La Silla.
Catadorie:Asteroides de la cintura percipal
Reyrevignes
Reyrevignes ye ua quemuna francesa na region admenistratiba de Midi-Pyrénées, ne l departamiento de Lot. Stende-se por ua ária de 12,44 Km².
(73325) 2002 JL101
2002 JL101 (asteróide 73325) ye un asteróide de la cintura percipal, a 2,1296712 UA. Ten ua scentricidade de 0,1555073 i un período orbital de 1 462,75 dies (4,01 anhos).
Partido Nacional Democrático (Nigéria)
L Partido Nacional Democrático ye un partido político progressibo na Nigéria que fui fundado an 23 de júlio de 2001. Na eileiçon legislatiba an 12 d'abril de 2003, l partido cunquistou 1,9% de ls botos populares i un de ls 360 assentos na Cámara de ls Repersentantes i nanhun assento ne l Senado.
(73325) 2002 JL101
2002 JL101 ten ua belocidade orbital média de 18,75574949 Km/s i ua anclinaçon de 16,35179º.
Partido Nacional Democrático (Nigéria)
Catadorie:Partidos políticos de la Nigéria
Fuogo
220px|thumb|Ua fogueira thumb|220px|Fuogo gerado por un borrifador d'anseticida sin ousar petrólio.
L fuogo ye ua mistura de gases a altas temperaturas, formada an reaçon eisotérmica de ouxidaçon, qu'eimite radiaçon eiletromagnética nas faixas de l anfrabermelho i de l besible. Desse modo, l fuogo puode ser antendido cumo ua antidade gasosa eimissora de radiaçon i decorriente de la cumbuston.
Fundamientos químico i físico
Chamamos de fuogo l resultado dun porcesso termoquímico mui eisotérmico de ouxidaçon. Giralmente, un cumpuosto químico ourgánico cumo l papel, la madeira, ls plásticos, ls gases d'heidrocarbonetos, gasolina i outros, suscetibles l'ouxidaçon, an cuntato cun ua sustáncia reduçon|ouxidante (oxigénio de la atmosfera, por eisemplo) percísan dua einergie d'atibaçon, tamien coincida cumo temperatura d'eigniçon. Esta einergie para anflamar l cumbustible puode ser dada atrabeç dua faisca ó dua chama. Ampeçada la reaçon d'ouxidaçon, tamien chamada de cumbuston ó queima, la calor çprendido pula reaçon mantén l porcesso an marcha.
Ls pordutos de la cumbuston (percipalmente oupor d'auga i dióxido de carbono, an altas temperaturas pul calor çprendido pula reaçon química, eimíten luç besible. L resultado ye ua mistura de gases ancandecentes eimitindo einergie, chamado chama ó fuogo.
Anfluéncia stórica
thumb|left|Animaçon dun [[andígena a acender fuogo.]]
L fuogo fui la maior cunquista de l ser houmano na pré-stória. A partir desta cunquista l'home daprendiu a outelizar la fuorça de l fuogo an sou probeito, straindo l'einergie de ls materiales de la natureza ó moldando la natureza an sou benefício. L fuogo serbiu cumo porteçon als purmeiros hominídeos, afastando ls predadors. Depuis, l fuogo ampeçou a ser ampregado na caça, usando tochas rudimentares pa lhassustar la presa, ancurralando-la. Fúrun ambentados bários tipos de tochas, outelizando dibersas madeiras i bários ólios begetales i animales. Ne l ambierno i an épocas gélidas, l fuogo portegeu l ser houmano de l friu mortal. L ser houmano pré-stórico tamien daprendiu a cozinar l quemido an fogueiras, tornando-los mais saborosos i saudables, pus l calor mataba las muitas batérias eisistentes na chicha.
L fuogo tamien fui l maior respunsable pula subrebibéncia de l ser houmano i pul grau de zambolbimiento de l'houmanidade, anque que, durante muitos períodos de la stória, l fuogo fui ousado ne l zambolbimiento i criaçon de armas i cumo fuorça çtrutiba.
Na antiguidade l fuogo era bisto cumo ua de las partes fundamentales que formarian la matéria. Na Eidade Média, ls alquimistas acraditában que l fuogo tenie propiadades de trasformaçon de la matéria altarando detreminadas propiadades químicas de las sustáncias, cumo la trasformaçon dun minério sin balor an ouro.
Fuogo Catadorie:Química
Trip rock
Trip rock ye l termo ousado para çcrebir un tipo de música tocado por bandas cumo Gorillaç, Unkle, DJ Shadow, Portishead, Cut Chemist, Archibe, Beast, The Gathering i outros.
Ye ua fuson de l trip hop cun géneros de l rock, percipalmente rock altarnatibo i post-rock. Trip rock ampeçou a ser ousado pula banda houlandesa The Gathering para çcrebir la sue música zde 1999.
32213 Joshuachoe
2000 OE13 (asteroide 32213) ye un asteroide de la cintura percipal. Ten ua scentricidade de 0.03180830 i ua anclinaçon de 1.20649º.
Este asteroide fui çcubierto ne l die 23 de júlio de 2000 por LINEAR an Socorro.
Catadorie:Asteroides de la cintura percipal
Xadreç
thumb|right|210px|Peças de xadreç Xadreç ye un jogo de tabuleiro de natureza recreatiba i cumpetitiba para dous jogadores. La forma atual de l jogo surgiu ne l Sudoiste de la Ouropa na segunda metade de l Seclo XV, durante l Renacimiento, depuis de tener eiboluído de sues antigas ouriges persas i andianas. L Xadreç se ouriginou de l Chaturanga, jogo que se praticaba na Índia ne l Seclo VI d.C.
Peças de Xadreç
Cada un de ls jogadores çponen de dezesseis peças: uito peones, dous cabalhos, dous bispos, dues torres, un rei i ua dama, sendo que cada tipo de peça ten un mobimiento caratelístico: Quando ua peça puode ser mobida para ua casa an que stá localizada ua peça adbersaira, esta radadeira puode ser caturada. Assi, la peça a ser jogada mobe-se pa la casa de la peça ouponente, que ye anton retirada de l tabuleiro. L rei ye la única peça que nunca puode ser caturada, ua beç que la partida tremina quando ocorre l xeque-mate, ó seia, l'eiminéncia de la catura de l rei.
Mobimiento de las Peças
thumb|right|270px|Jogo de Xadreç cun tabuleiro, peças an sues casas eniciales i un reloijo de cumpetiçon. Cada tipo de peça ten un balor i un mobimiento defrente. Ls mobimientos de cada peça son:
Ligaçones Sternas
Catadorie:Jogos
Ourano
thumb|right|Ourano Ourano (simbolo: ) ye l sétimo planeta de l Sistema Solar, situado antre Saturno i Netuno. La caratelística percipal de Ourano ye l'anclinaçon de l sou eixe de rotaçon, quaije nobenta graus an relaçon cul praino de sue órbita; essa anclinaçon nun ye solamente de l planeta, mas tamien de sous anéis, satélites i campo magnético. Ourano ten la superfice mais uniforme de todos ls planetas por sue caratelística quelor azul-sberdeada, porduzida pula cumbinaçon de gases an sue atmosfera, i ten anéis que nun puoden ser bistos a uolho znudo; para alhá desso, ten un anielho azul, que ye ua sclusebidade deste planeta. Ourano ye un de poucos planetas que ténen un mobimiento de rotaçon retrógrado, similar al de Bénus. Ten 27 satélites al sou redror i un fino anielho de poeira. L sou diámetro eiquatorial ye de cerca de 51 118 Km, esto ye, quatro bezes superior al de la Tierra. Ourano queda a cerca de 2 870 000 000 de Km de l Sol, eiquibalente a 19,18 bezes la çtáncia de la Tierra al Sol. L'anclinaçon próssima a 90º de Ourano fá-lo girar praticamente "deitado"; por esso sues regiones eiquatoriales quedan mui fracamente spostas a la luç i a l'einergie solar la maior parte de l tiempo, specialmente por ocasion de ls solstícios de Ourano. L qu'inda permanece misterioso i sin repuosta clara ye l fato de la temperatura destas regiones nun séren menores de l que las temperaturas registradas ne ls polos; estes, an funçon de l'anclinaçon, quedan altarnadamente spostos l tiempo anteiro a la radiaçon solar. Ye probable qu'haba algun tipo de geraçon de calor i que la dinámica atmosférica deste planeta promoba, d'algua forma, l calecimiento de las regiones eiquatoriales, mas até l momiento nun hai cunsenso antre ls cientistas subre cumo esto se dá.
Cumposiçon i strutura anterna
L planeta ten ua densa atmosfera formada por ua mistura de heidrogénio i hélio que puode repersentar até 15% de la massa planetária. Ourano (assi cumo Netuno) ye an muitos aspetos un gigante gazoso cujo crecimiento se anterrompeu sin tener acumulado las grandes massas de ls gigantes planetas gazosos anternos Júpiter i Saturno.