cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lin Yutang
Biografie
Dr. Lin fui mui atibo na popularizaçon de ls clássicos de la literatura chinesa, tamien na maneira na qual ls chineses bénen la bida. El se ampenhou na formulaçon dun nuobo método de trasliteraçon de la léngua chinesa i criou un sistema pa ls carateres chineses. Passado 1928, el bibeu ne ls Stados Ounidos, adonde éran rializadas sues trasliteraçones de testos chineses, tornando-los populares durante muitos anhos. Sous dibersos trabalhos repersentórun ua tentatiba d'eliminar la lacuna qu'eisiste antre l Oucidente i l Ouriente. Fui andicado al Prémio Nobel de Literatura dibersas bezes.
Dr. Lin fui sepultado an sue casa an Yangmingshan, Taipei, Taiwan, la qual mais tarde tornou-se un museu.
Guanghe
Guanghe ye un cundado de la porbinça Gansu ne la China. Ten ua sobrefiç de 538 km² i ua poblaçon de 240 mil ingros.
Lin Yutang
Obras
Sous purmeiros dous libros, My Country and My People (Mie tierra i miu pobo) (吾國吾民) (1935) i The Amportance of Libing (L'amportança de bibir) (生活的藝術) (1937), scritos an anglés, garantiran-le l reconhecimiento anternacional. Outros libros: Betwen Telars and Laughter (Antre lágrimas i risos) (啼笑皆非)(1943), Moment in Pekin (Momiento an Pequin) (京華煙雲) (1939), The Bermelion Gate (L porton burmeilho) (朱門) (1953) i Chinese-Anglish Ditionary of Modern Usage (Dicionário de chinés moderno)(（當代漢英辭典) (1973).
Guanghe
Atlas of China, Fudan University Press, 2014, ISBN 978-7309115994
Lin Yutang
(an anglés)
Limón
Limón (spece Citrus lhimon) ye l fruito de l lhimoeiro, ua pequeinha arble de fuolha perene ouriginária de la region sudeste de la Ásia, de la família de las rutáceas. Ne l Brasil ye tamien popularmente chamado lhimon-siceliano, de forma la çtingui-lo de trés outras speces de citrinos chamadas de "lhimones" ne l Brasil i "lhimas" ne ls restantes países lhusófonos: Citrus × lhatifolia ó limón-taiti, Citrus aurantiifolia ó limón-galego, Citrus x lhimonia ó limón-crabo.
Lichmera
Lichmera ye un género de abe de la família Meliphagidae.
Este género cuntén las seguintes speces:
Catadorie:Meliphagidae!Catadorie:Géneros d'abes
Sistema de numeraçon duodecimal
L sistema de numeraçon duodecimal (tamien coincido cumo base-12) ye un sistema de numeraçon qu'usa l númaro 12 cumo sue base.
Diego Huberman
200px|right|thumb|Cacho dua scultura an bronze de [[Marcus Aurelius.]] Bronze - (de l persa biring, cobre) ye l nome que se dá a todo un cunjunto de lhigas metálicas que ten cumo base l cobre i l stanho i porporçones bariables de outros eilemientos cumo zinco, alumínio, antimónio, níquel, fósfaro, chumbo antre outros cul oubjetibo de oubtener caratelísticas superiores a las de l cobre. L stanho ten la caratelística de oumentar la resisténcia macánica i la dureza de l cobre.
L porcesso de fabricaçon cunsiste an misturar un mineral de cobre (calcopirita, malaquita ó outro) cul stanho (cassiterita) nun alto-forno alimentado cun carbono (carbon begetal). L anidrido carbónico reduç ls minerales a metales, l cobre i stanho fúnden-se i lhígan-se a la percentaige de stanho de 2 a 11%.
Sistema de numeraçon duodecimal
center|thumb|250px| Tábua de multiplicaçon duodecimal.
Ber tamien
12
Diego Huberman
Stória
De bronze fúrun las purmeiras armas i ferramientas metálicas, tamien outelizado pa la porduçon de státuas. Material que, polido, chega al amarielho ouro, ye l mais ousado ne l campo de la scultura. La sue grande popularidade debe-se a la sue einorme resisténcia strutural, a la nó corroson atmosférica, a la facelidade de fundiçon i ua capacidade de acabamiento que premite eicelente polimiento ó l uso de bárias quelores i tipos.
L bronze ten caratelísticas acústicas i de geraçon de óndias sinusoidales bastante puras i apersentando un timbre bien çtinto, tornando-se assi un metal eicelente pa la fabricaçon de strumientos musicales de percusson cumo ye l causo de l campanas i sinetas ó cachos de strumientos de sopro, adonde l sonido ye oureginado, cumo son ls bocales para saxofones, trompetes i trombones, antre outros.
Catadorie:Lhigas metálicas
Grupo Desportivo Mirandês
L Grupo Desportivo Mirandês ye ua eiquipa de bola de Miranda de l Douro, fundada an 1 de janeiro de 1968. L sou campo de treino ye l Estádio Municipal de Santa Luzia.
Lhigaçones sternas
Catadorie:Eiquipas de futebol Catadorie:Miranda de l Douro
Tang Xianzu
An cada ua de las sues quatro obras coincidas cumo "Ls Quatro Suonhos", l suonho zampenha un papel detreminante. Todas cuntinan a ser repersentadas modernamente, sendo la mais célebre L Pabilhon de las Peónias (牡丹亭).
Obras
miniaturadaimagem|200x200px|Páigina de cópia de Registo de l Galho de l Sul
António Costa
thumb|António Luís Santos da Costa. António Luís Santos da Costa GCIH (São Sebastião da Pedreira, Lisboua, 17 de júlio de 1961) ye un jurista i político pertués. Fui persidente de la Cámara Munecipal de Lisboua de 2007 a 2015. Ye l'atual secretairo-giral de l Partido Socialista, zde nobembre de 2014, i ye l purmeiro-menistro de Pertual zde 26 de nobembre de 2015.
Catadorie:Políticos
Region de Valparaíso
La Region de Valparaíso (ó Valparaíso) ye ua de las 15 regiones admenistratibas de l Chile. Sue cidade capital ye Valparaíso.
Debison político-admenistratiba
La Region de Valparaíso para eifeitos de gobierno i admenistraçon local, se debede an 8 porbíncias i en 38 quemunas:
Catadorie:Region de Valparaíso Valparaíso
Eisército
250px|thumb|Cabalharie: suldados a cabalho de l Eisército Argentino. L eisército ye la cumponente terrestre de las fuorças armadas de la maiorie de ls países, an cuntreste culas sues cumponentes nabal (marina) i aérea (fuorça aérea). Assi i to, l termo "eisército" ó "eisércitos" son ousados an alguns países para zeignáren a totalidade de las fuorças armadas. Nalguns destes causos, la cumponente terrestre puode ser zeignada "eisército de Tierra", l'aérea "eisército de l Aire" i la nabal "eisército de l Mar".
L termo "eisército" tamien puode ser ousado para se referir a ua fraçon dun eisército nacional, referindo-se a ua grande ounidade melitar, qu'agrupa normalmente bários cuorpos d'eisército.
Ne l passado, l'eisército tamien era zeignado pul termo "armada", benido de l latin "armata" (dotado de armas). Etimologicamente, bénen de l termo "armata" las zeignaçones correspondentes la "eisército" an alguas lénguas, cumo la anglesa (army) ó la francesa (armée). Noutras lénguas, tenermos cun ourige an armata son ousados para chamar l'eisército solo cumo fraçon, usando-se outro termo para chamar a totalidade de las fuorças terrestre dun paíç. Ye l causo de la léngua eitaliana (armata por ouposiçon la sercito) i léngua almana (Arme por ouposiçon la Heier). Hoije an die, na léngua pertuesa, l termo "armada", praticamente, solo ye outelizado ne l sentido de fuorça nabal.
Free European Song Contest
Free European Song Contest (an mirandés: Festibal Ouropeu Libre de la Cançon) ye un cuncurso anual de cançones trasmitido pula telebison cun partecipantes de dibersos países de l mundo (percipalmente Ouropa)
Bencedores
1º Nico Santos (Spanha) - [[Free European Song Contest 2020|2020]
Eidiçones
La próssima eidiçon, a 2º, será l Festibal Ouropeu Libre de la Cançon 2021 1º - 2020 2º - 2021
Xalimego
dreita|miniaturadaimagem|250x250px|Placa toponímica an Eljas dreita|miniaturadaimagem|333x333px|Placa scrita an castelhano i an xalimego, ambaixo, an Son Martinho La fala de la Stremadura ó fala de Xálima ye ua bariadade lenguística de l galhego-pertués ousada por cerca de 10 500 pessonas na parte mais oucidental de la porbíncia de Cáceres, na Spanha, junto a la frunteira pertuesa
Ye tamien coincida por galego de la Stremadura i por balego.
Tradecionalmente, nun eisiste un nome único qu'abranja las trés bariantes que se falan an cada un de ls trés cunceilhos de l bal. Ls nomes populares son:
Segundo alguns filólogos, eisiste ua fuorte relaçon antre estas falas i ls dialetos pertueses falados ne l Cunceilho de l Sabugal, an Pertual.
Falantes
Ne l bal, eisisten cerca de cinco mil falantes destas trés bariadades. Cumo cunsequéncia de l'eimigraçon, eisisten al redror de cinco mil naturales de la region que biben fura i que manténen l'uso fameliar de la lhéngua. Regressan ne l berano, reforçando l'outelizaçon de l lhéngua.
La fala/L xalimego ye la lhéngua habitual de la populaçon, cula scepçon de ls funcionairos de l stado, de la polícia i d'outras pessonas benidas de fura de l bal. Nun hai perda lhenguística culas geraçones mais nuobas, inda que Balberde se puoda dezir ser l cunceilho mais castelhanizado. A partir de 1960, l númaro de castelhanismos na lhéngua falada oumentou progressibamente, debido a la scuola, al serbício melitar i als meios de quemunicaçon.
Studos
Las purmeiras refréncias filológicas coincidas subre la fala fúrun rializadas por Fritz Krüger, an 1925, i por Otto Fink, an 1929, al studáren l castelhano dialetal de la zona. José Leite de Vasconcelos rializou ua outra ambestigaçon antre 1929 i 1933, inda mostrando fenómenos que nunca buoltórun a registar-se ne ls studos seguintes, que l'aprossimaba de l Pertués, sendo anton l'oupenion de se tratar dun dialeto de l pertués unánime.
L purmeiro ambestigador a referir-se l'esta fala cumo d'ourige galega, cumparando-la culs forales de Castelo-Rodrigo (1209) i relacionando-la cula possible chegada de poboadores galegos a la zona ne ls seclos XII i XIII fui Lindley Cintra, an 1959: "L falar fundamentalmente galego, mas cun lheonesismos, de Castelo-Rodrigo i Riba-Coa ne l sec. XIII, l falar tamien eissencialmente galego de la region de Xálima, outra cousa nun son, segundo creio, de l que falares destes núcleos de repoboadores galegos tan frequentemente recordados pula toponímia".
Clarinda de Azevedo tamien se refire l'esta repoboaçon, afirmando la sue relaçon cun un galaico-pertués arcaico i antoce maior prossimidade cul galego atual. José Luis Martín Galindo cré que las falas son anteriores a ua possible repoboaçon galega, mas esta tese nun cunquistou muitos partidairos.
Xosé Henrique Costas González ne ls sous studos afirma la galeguidade destas falas stablecendo la sue ourige na repoboaçon por galegos ne ls seclos XII i XIII i l'anterferéncia de lheonesismos cumo cunsequéncia dun lhongo cuntato cul lhionés. L'eisisténcia de palabras galegas na Serra de Gata i ne l sudoeste de Salamanca poderie andicar que la stenson de la fala na Eidade Média tubisse sido maior de l que na atualidade. Frías Cunde tamien se mostra partidairo de la galeguidade destas falas. José Enrique Gargallo Gil fala dun galego-pertués frunteiriço i arcaizante, admitindo ua maior binculaçon cul galhego de que cul pertués. Juan Manuel Carrasco González classefica la fala cumo la terceira bariadade de l galhego-pertués.
Ne l'anho de 1999, celebrou-se un cungresso subre la Fala, cula anterbençon de ls percipales ambestigadores.
Sondaiges sociolinguísticas
An 1992, ua sondaige rializada por José Enrique Gargallo Gil (porsor de la Ounibersidade de Barcelona) a alunos falantes de la fala rebelou ls seguintes dados, relatibamente al uso de l Castelhano ne l teta fameliar:
An 1993, fui publicada ua sondaige ne l númaro 30 de la Rebista Alcántara, rializada por José Luis Martín Galindo, que mostraba las seguintes percentaiges d'outoidentificaçon, an San Martinho de Trebelho:
Debe salientar-se que na referida sondaige participórun solo 20 pessonas, nun total de 960 habitantes, nun eisistindo l'heipótese de respunder "Galego" ó "Bariante de l galego". L'auséncia destas oupçones era lhógica na altura, dado que las teories de la possible relaçon cul galego éran recentes.
Moustapha Alassane
Biografie
Nacido an 1942 an N'Dougou (Níger), Mustapha Alassane ampeça por formar-se an macánica. Nas anstalaçones de la Rouch IRSH an Niamey daprende la técnica cinematográfica, tornando-se un de ls sous percipales ambestigadores. Jean Rouch facelita la sue formaçon i stadie ne l Canadá, adonde conhece l famoso Norman McLaren, que le ansina ls segredos de l'animaçon. Ye un de ls purmeiros cineastas de África, cuntribuindo para que l Níger se tornasse un paíç de refréncia ne l cinema africano, eiquelibrando ls pratos de la baláncia cul Senegal. Ls purmeiros filmes animados de la África susaariana son de la sue outoria, tenendo tamien rializado documentairos i obras de fiçon. Fui Diretor de l Departamiento de Cinema de la Ounibersidade de Niamey durante 15 anhos.
Xalimego
Sondaiges sociolinguísticas
An 1994, un nuobo studo andica que 80% de ls antrebistados daprendiu a falar castelhano na scuola, sendo la percentaige de l'uso de la fala na família cumo se segue:
Germánicos
thumb|L [[Heirmannsdenkmal na Almanha ye un monumiento dedicado al lhíder germánico Armínio, que derrotou trés lhegiones romanas na Batailha de la Floresta de Teutoburgo.]] Pobos germánicos ó germanos son un grupo etnolinguístico ando-ouropeu ouriginairo de l norte de la Ouropa i eidantificado pul uso de las lhénguas ando-ouropeias germánicas que se dibersificórun de l proto-germánico durante la Eidade de l Fierro pré-románica.
Moustapha Alassane
Biografie
Moustapha Alassane rializou, an 1962, dues cúrties-metraiges anspiradas an cuntos tradecionales: “Aoure” i “La Bague du roi Koda”. Repersentante de la cultura africana ("Dela ó el Barka le cunteur", 1969; "Shaki", 1973), Alassane usa tamien la sátira de questumes ("F.B.B.La., femme, billa, boiture, argent", 1972), denunciando la sede de poder de las “nuobas riquezas” an África. La crítica i l'humor negro stan, aliás, persentes assiduamente ne ls filmes de l rializador. La rana ye l sou animal faborito i personaige percipal de ls sous filmes d'animaçon, por cunsidrar pura i simplesmente qu'animar la figura houmana nun ye tan dibertido. Rializou cerca de trinta filmes d'animaçon, fiçon i documentairo, que sublinhan l mirar satírico an relaçon als questumes sociales de l sou paíç.
Germánicos
Ouriginados an cerca de 1800 a C, a partir de la cultura de la cerámica cordada na prainada norte almana, ls pobos germánicos spandiran-se pa l sul de la Scandinábia i pa l riu Bístula durante la Eidade de l Bronze Nórdica, atingindo l baixo Danúbio an 200 a.C. Ne l sec. II, ls teutones i cimbros entrórun an cunfronto cun Roma. Na época de Júlio César, un grupo de germánicos lhiderados pul xefe suebo Ariobisto spandiu-se pa la Gália, até ser detido por César ne ls Bosges an 58 a.C. Las tentatibas susequentes de l amperador Augusto d'aneixar territórios la lheste de l riu Reno fúrun abandonadas, depuis que l príncepe querusco Armínio aniquilou trés lhegiones romanas na Batailha de la Floresta de Teutoburgo an anho 9.
Xalimego
Bibliografia
Refréncias
Germánicos
Ne l lheste, las tribos qu'habien migrado de la Scandinábia pa la parte anferior de l Bístula fúrun an direçon al sul, pressionando ls marcomanos la ambadir la Eitália an 166. Anquanto esso, ls germanos sofrírun anfluéncia atrabeç de l alfabeto etrusco, qu'acabou ouriginando l sou própio alfabeto rúnico. Por buolta de l, ls godos gobernórun ua basta ária al norte de l mar Negro, d'adonde cruzórun l baixo Danúbio ó biajórun pul mar, ambadindo la península Balcánica i la Anatólia, na altura de l Xipre. Anquanto esso, las crecentes cunfederaçones de francos i alamanos rompírun las frunteiras i se stablecírun al lhongo de la frunteira de l riu Reno, de forma cuntínua anfiltrando-se na Gália i na Eitália, anquanto ls piratas saxones debastórun las cuostas de la Ouropa Oucidental.
Xalimego
Bibliografia
Catadorie:Lhénguas de la Spanha Catadorie:Lhénguas itálicas Catadorie:Lhénguas
Moustapha Alassane
Biografie
Atualmente, la sue ouficina de trabalho stá montada an Tahoua, ua pacata cidade de l'anterior de l Níger, loinge de l'azáfama de la capital Niamey, denotando l'houmildade dun de ls rializadores africanos mais cunceituados an to l mundo, al fugir a las multidones. Ye eilhi que, partindo de las bases de macánica que ten, Moustapha Alassane zambolbe l sou trabalho outelizando bários tipos de material para criar las sues stórias: madeira, arame ó metal, cola, panhos, spuma…
Retrospetibas de la sue filmografie i houmenaiges a la sue carreira ténen sido feitas an dibersos de ls mais prestigiados festibales spalhados por to l mundo.
Juan II de Pertual
D. Juan II, an pertués D. João II (Lisboua, 3 de Maio de 1455 – Albor, 25 de Outubre de 1495), cognominado L Príncepe Purfeito pula forma cumo eiserceu l Poder, décimo-terceiro Rei de Pertual, naciu ne l Paço de las Alcáçobas, ne l Castielho de San Jorge. Era filho de l rei Fonso B de Pertual i de Isabel de Coimbra, princesa de Pertual. Juan II sucediu a sou pai apuis de la sue abdicaçon, an 1477; inda assi, Fonso V retornou i lhougo D. Juan le debolbiu l poder, i solo se tornou de nuobo rei apuis de la sue muorte an 1481.
Germánicos
Tenendo derrotado ls hunos ne ls Campos Cataláunicos i an Nedau, tribos germánicas migrantes ambadiran l Ampério Romano de l Oucidente i trasformórun nel na Ouropa Mediebal. Inda assi, fui solamente cula ajuda germánica que l'ampério fui capaç de subrebibir tanto tiempo cumo l fizo, sendo que l'eisército romano era quaije anteiramente cumpuosto por germanos por buolta de l sec. IV.
Juan II de Pertual
Antes de l trono
Cumo príncepe, Juan II acumpanhou sou pai nas campanhas an África i fui armado cabalheiro por Fonso V, depuis de la tomada de Arzila la 21 de Agosto de 1471, cerca de l cuorpo de l conde de Marialba, perecido nessa batailha. Ne l ampeço desse anho, la 22 de Janeiro, an Setúbal, casou cun Lheonor de Biseu, princesa de Pertual i sue prima dreita, filha de l anfante D. Fernando. Fruito desta ounion, nace an 1475 l anfante D. Fonso.
Moustapha Alassane
Biografie
Moustapha Alassane fui feito Cabalheiro de la Legion de Honra, durante l Festibal de Cannes 2007.
Filmes subre Moustapha Alassane
L'arte de Alassane anspirou la que se fazissen dous documentairos subre el: Animation eit creation: Ounibers du cinema de Moustapha Alassane (2002, 19 min), rializado por Debra S. Boyd, Moustapha Alassane, cinéaste du possible (2009, 90 min), rializado por Silbia Bazzoli i Christian Lelong.
Juan II de Pertual
Antes de l trono
An 1474 assumiu la direçon de la política de la spanson anquanto D. Fonso V trababa lhuita culs castelhanos i, la 25 de Abril de l anho seguinte, assumiu la regéncia de l reino que, por ir ajudar l pai la Spanha, passara pa l ancargo de D. Lheonor. Partecipou, la 2 de Márcio, na batailha de Tuoro.
Catadorie:Reis de Pertual Catadorie:Reis de l Algarbe Catadorie:Casa de Abis
Germánicos
An 507, ls besigodos fúrun spulsos puls francos de la maiorie de sues posses na Gália i depuis gobernórun un stado na Spánia. An 568, l lhíder lhombardo Alboíno ambadiu la Eitália i fondou un reino andependiente qu'an 774 fui derrubado por Carlos Magno, que fui coronado amperador de ls romanos an 800.
Ne l sec. VIII, marinheiros germánicos scandinabos ampeçórun ua fuorte spanson, fundando amportantes Stados na Ouropa Ouriental i na Fráncia, anquanto colonizórun l Atlántico até la América de l Norte. Mais tarde, las lhénguas germánicas se tornórun dominantes an bários países ouropeus, mas na Ouropa Meridional i na Ouropa Ouriental, l'elite germánica acabou por adotar ls dialetos natibos slabos ó lhatinos. Todos ls pobos germánicos acabórun sendo cumbertidos de l paganismo pa l cristandade. Ls pobos germánicos modernos son ls daneses, scandinabos, eislandeses, finlandeses de lhéngua sueca, lhuxemburgueses, belgas, suíços de lhéngua almana, almanes, houlandeses, scoceses de las tierras baixas, angleses, amaricanos i outros, qu'inda falan lhénguas deribadas de ls dialetos ancestrales germánicos.
Eitimologie
thumb|180px|Mapa de la cultura de la [[Eidade de l Bronze Nórdica, cerca de ]] thumb|180px|Mapa de las culturas de la Eidade de l Fierro pré-romana relacionadas cula lhéngua proto-germánica, c.
Bárias eitimologies pa la zeignaçon lhatina GERMANI son possibles. Cumo adjetibo, GERMANI ye simplesmente l plural de l'adjetibo GERMANBS (a partir de germen, "sembrar, desseminar", "çdobramiento"), que ten l sentido de "pariente" ó "aparentado". Cumo un etnónimo, la palabra ye cumprobada pula purmeira beç an na anscriçon de Fasti Capotoleni, DE GALLEIS INSBBRIBBS ET GERM, adonde eilha simplesmente se refire a pobos "próssimos" ó relacionados als gauleses. Se l nome própio posterior GERMANI deriba desta palabra, la refréncia l'este uso debe ser baseada na spriéncia romana de ber las tribos germánicas cumo aliadas de ls celtas.
L nome aparece sendo ousado pula purmeira beç cul sentido de "pobos de la Germania, çtintos de ls gauleses" por Júlio César. Neste sentido, l nome debe ser un ampréstimo de l sónimo celta aplicado a las tribos germánicas, baseado nua palabra para "bezino". Ua terceira sugeston deriba la palabra diretamente de l nome de a tribo de ls Heirmunduri, que Tácito sugere puoda tener sido l nome dua tribo que mudou de nome passado l domínio romano, mas nun hai andícios para esto.
La sugeston que deriba l nome de l termo gaulés para "bezino" lhieba al irlandés antigo gair i al galés ger, "próssimo", al irlandés gearr, "ua çtáncia cúrtie", a partir de l radical proto-celta *gerso-s, tamien relacionado al griego antigo chereion, "anferior" i al anglés gash, "corte, arranhon". L radical proto-ando-ouropeu deberie ser de la forma khar-, *kher-, *ghar-, *gher-, "corte, machucado", de l qual tamien deriba l'hitita kar-, "corte, machucado", d'adonde tamien l griego charater.
Aparentemente, las tribos germánicas possuían ua outodenominaçon (andónimo) qu'ancluía todos ls pobos germano-falantes i que scluía todos ls pobos nun germánicos. Ls pobos nó-germánicos (percipalmente celtas, romanos i griegos, ls cidadanos de l Ampério Romano), por outro lhado, éran chamados *walha- (esta palabra subrebibeu an nomes cumo Wales (Gales), Welsh (galés), Cornwall (Cornualha), Wallones (balones), Blachs (baláquios), etc.).
L termo genérico *þiuda- ("pobo") (ocorre an muitos nomes pessonales tales cumo Thiud-reks (Teodorico i tamien ne l'etinónimo de ls suecos a partir de l cognato de l'anglés antigo Sweo-ðēod) nun ye ua outo-zeignaçon. Inda assi, l'adjetibo deribado deste nome, *þiudiskaç ("popular"), fui ousado an refréncia a la lhéngua de l pobo an ouposiçon a la lhéngua lhatina (mais antigo eisemplo registrado an 786). La palabra persiste ne l alman Deutsch ("alman"), ne l anglés Dutch ("nerlandés"), ne l nerlandés Duits ("alman") i Diets (nerlandés mediebal) i ne l dinamarqués tysk ("alman"). A partir de c. 875, ls scritores lhatinos refíren- se a la(s) lhéngua(s) germánica(s) cumo teutonicus ("teutónico"). Dende l'uso anglés de la palabra Teutones ("teutones") an refréncia als pobos germánicos an giral, para alhá de a tribo specífica de ls teutones, derrotada na batailha de Augas Séxties an.
D'acuordo cun alguas fuontes, Gómer, nieto de Noé, serie l pai de ls pobos Germánicos por meio de ls Cimérios, de ls quales çcenden. Talbeç ls Cimbros, ua de las tribos germánicas, deriben sou nome de ls Cimérios.
Classeficaçon
thumb|180px|squierda|[[Odin cabalhgando an Sleipnir (Stela de Tängbide, ).]] L cunceito de "germánico" cumo ua eidantidade étnica çtinta fui andicado purmeiramente pul geógrafo griego Strabon, que defrenciou un grupo bárbaro ne l norte de la Ouropa, que nun era celta. Inda assi, fui Posidónio l purmeiro a ousar l nome, por buolta de an sou zaparecido 30º lhibro. L nuosso coincimiento çto ye baseado ne l 4º lhibro de Ateneu, qu'an cerca de 190 citou Posidónio: "Ls GERMANI a la tarde serben a la mesa chicha assada cun lheite, i beben sou bino nun diluído".
Ne l seclo I, las obras de Júlio César, Tácito i d'outros scritores de la época andican ua debison de ls pobos germano-falantes an grupos tribales centralizados an:
Ouriges
An relaçon a las ouriges étnicas, eibidéncias zambolbidas por arqueólogos i lhenguistas sugíren qu'un pobo ó grupo de pobos partilhando ua cultura material quemun residie ne l norte de l'atual Almanha i sul de la Scandinábia durante l final de la Eidade de l Bronze. Essa cultura ye chamada de Eidade de l Bronze Nórdica i abrange l sul de la Scandinábia i l norte de la Almanha. La lhonga persença de tribos germánicas ne l sul de la Scandinábia (ua lhéngua ando-ouropeia chegou probabelmente por buolta de ) i ye tamien eibidenciada pul fato de que nun ten sido ancontrados nomes de lhugares pré-germánicos na region.
Ls lhenguistas, trabalhando a partir de las storicamente coincidas lhénguas germánicas, sugíren qu'este grupo falaba l lhéngua proto-germánico, un galho çtinto de la família de lhénguas ando-ouropeias. Las caratelísticas culturales de la época ancluen poboaçones pequeinhas i andependientes i ua eiquenomie fuortemente baseada na pecuária.
L çlocamiento pa l sul fui probabelmente anfluenciado por ua piora ne l clima de la Scandinábia antre L clima caliente i seco de l sul de la Scandinábia (2 a 3 graus mais caliente qu'hoije), piorou cunsidrabelmente, l que nun solo modificou dramaticamente la flora, mas tamien forçou las pessonas a mudar sou modo de bida i abandonar sues poboaçones.
Por buolta dessa época, essa cultura çcubriu cumo strair fierro de las jazidas ne ls pántanos de turfas. Sue tecnologie para oubter minério de fierro debe té-los ajudado na spanson para nuobos territórios.
La cultura germánica creciu para sudeste i para sudoeste, sin paradas repentinas, i puode ser defrenciada de la cultura de ls celtas qu'habitában mais al sul nas regiones de l Danúbio i de ls Alpes ne l mesmo período.
Purmeiros cuntatos
thumb|180px|Státua de [[Pier Gerlofs Donia, outointitulado "Rei de todos ls frísios". Famoso rebelde i cumbatente de la lhibardade de tamanho i fuorça lhendairos.]] Ls purmeiros cuntatos de ls germanos culs romanos ocorrírun ne l'anho, cun derrotas pa ls romanos. Pouco depuis, l general Mário mudou muito l'eisército i cunseguiu alguas amportantes bitórias subre ls germanos, de statura mui superior als romanos. Júlio César screbiu algo subre ls germanos. Nesse período, las tribos germánicas bebian an aldés rudimentares, praticando ua eiquenomie quemunal baseada na agricultura, na pecuária i nas pilhaiges. Quando las tierras se sgotában, partian a la percura d'outras. Las árias cultibables i ls bosques éran d'uso quemun als habitantes de las aldés. Solo ls ganados permanecian cumo propiadade particular, custituindo la percipal riqueza de ls guerreiros.
La penetraçon germánica ne l Ampério Romano
Puode-se çtinguir dues grandes fases de la penetraçon de ls pobos germánicos ne l Ampério Romano:
Pouco tiempo depuis, ls própios besigodos sofrerian ataques hunos sin cunseguir deter sou abanço. L xefe de ls besigodos solicitou, anton, al amperador romano permisson para penetrar ne ls domínios de l'ampério. Sin preber las cunsequéncias de sou ato, l'amperador Baliente outorizou l'antrada de miles de germanos, que, assi, atrabessórun l riu Danúbio. Mais tarde, esses mesmos germanos decidiran abançar an direçon al Mediterráneo, pilhando i saqueando aldés i cidades. Einouguraba-se, desse modo, l período de las grandes ambasones.
Pouco a pouco, ls dibersos pobos germánicos fúrun dominando defrentes regiones de l'antigo Ampério Romano i ourganizando-se ne ls territórios cunquistados. Yá por buolta de l, quaije todos ls pobos germánicos stában stablecidos an regiones de la Ouropa.
Por buolta de l, la "assemblé de ls guerreiros" praticamente zaparecera antre ls bárbaros, sustituída por un "cunseilho de nobres". L cuntato cada beç maior cul ampério lhiebara-los a assimilar bastante la bida eiquenómica, l'hierarquia social, la deciplina melitar i la religion de ls romanos (muitos bárbaros habien-se cumbertido al arianismo, galho de l cristandade cunsidrado heirético pul Purmeiro Cuncílio de Niceia, rializado an 325). Mesmo assi, las sues quemunidades inda éran bien rudimentares i quaije todas çconhecian la scrita.
A partir de fines de l, pressionados puls hunos, pobo nómade benido de la Ásia Central, las tribos germánicas migrórun an massa i dua forma nun pacífica pa l'anterior de l Ampério Romano de l Oucidente. Suebos, alanos, burgúndios, francos, bándalos i besigodos penetrórun, saqueórun i acupórun la Gália, la Península Eibérica, la África i la península Itálica. Anglos, saxones i jutos tomórun la Británia. Para defendíren Roma de ls sucessibos ataques de detreminadas tribos, ls Amperadores recorrian al ajuda d'outros xefes bárbaros, quedando a la sue mercé. Las ambasones germánicas trouxírun desorden, çtruiçon, fame i pilhaige al yá decadente Ampério Romano, precipitando la sue zeintegraçon ne l final de l. Ls germánicos fazien l paleolítico qu'era ua arte mui coincida antre eilhes.
Caratelísticas
Ls pobos germánicos nun stában ourganizados socialmente an Stados, mas an quemunidades tribales.
Nas tribos germánicas, ls xefes (reis) eisercian funçones relegiosas, melitares i judiciales. Ambora sue outoridade se submetisse a l'assemblé, esses xefes assumian poderes quaije absolutos an tiempos de guerra. Para alhá desso, tenien l dreito de manter ua tropa pessonal (séquito), cumpuosta de sperientes i fieis guerreiros, que se tornou, cul tiempo, cada beç mais numerosa.
A partir de l de nuossa era, puoden-se çtinguir nessa sociadade quatro classes sociales:
Ls germanos nun conhecian cidades nin Stado. La mais amportante anstituiçon política era la "assemblé de ls guerreiros" de a tribo, que decidie subre la guerra, la paç, la lhibertaçon de ls scrabos i scolhia l rei, cun funçon relegiosa i melitar. Ls percipales xefes zambolbírun l questume de manter ua "scolta" ó "séquito" de guerreiros, lhigados al lhíder por un juramiento de fidelidade. An causo d'ataques i lhuitas, éran recumpensados cul perduto de las pilhaiges, dando ourige a ua nobreza tendora de tierras i scrabos.
Strutura eiquenómica
Antre las percipales atebidades eiquenómicas, çtacában-se la agricultura (trigo, cebada, centeno, lhegumes etc.) i la pecuária (buis, carneiros). La percípio, la propiadade de a tierra pertencia a to l clana, sendo que sous nembros tenien l dreito d'usufruir detreminadas árias. Antretanto, an funçon de las necidades coletibas, ls bosques, ls pastos i l'auga éran splorados de forma quemunitária. Era cunsidrada propiadade andebidual solo la casa fameliar, pus repersentaba l templo de ls diuses domésticos i l lhugar i beneraçon als antepassados.
Ambora cun porduçon modesta, ls germanos dedicában-se a l'andústria metalúrgica, fabricando guapas i eficientes armas metálicas (lhanças, lhongas spadas, machados). Porduzian, tamien, oubjetos cerámicos i peças d'ouribesarie de grande balor.
Bida cultural
Ls germánicos eimaginórun l mundo de la seguinte forma:
1- Cumo un círclo rodeado pulas augas, nas quales bebia la serpente monstruosa Jörmungandr, Por ambaixo de Midgard staba l Niflhein, i mais perfundo inda se lhocalizaba l paíç de ls muortos qu'era úmido, glacial, sombrio i cuja antrada era guardada por un perro.
2- Cumo partes ó mundos çtintos, todos eilhes sustentados pul fresno Ygdrasil. L mundo situado mais arriba era l de Asgard. L'acesso l'este mundo se rializaba atrabeç de l cinta de la bielha, qu'eimaginában cumo un punto stendido dun lhado a outro de l'ouniberso. Asgard era un recinto amuralhado ne l qual bebian todos ls diuses, i ne l qual cada dius tenie ua grande manson (sceto Odin que tenie trés): La purmeira manson de Odin era Balaskialf, na que staba la sala de l trono. La segunda era Gladshein, na que staba la sala de l cunseilho de ls diuses. La terceira i mais guapa era l Balhala, na qual Odin recebie todos ls guerreiros muortos heiroicamente i cumpartihaba culs banquetes i jogos de guerra.
Ne l mundo de Midgard habitában ls homes i ls eilfos (de ls quales habie dues classes, ls eilfos de la luç qu'habitában ne l Alfhein i ls de las trebas ne l Sbarthalfhein). Ne l mundo de Banahein bebian ls Banes. Ls nanos stában nas regiones subterráneas chamadas Nilfhein an cujas perfundidades trabalhában. Ls gigantes bebian al norte, nas regiones chamadas Jotunhein ls gigantes de la scarpa i na de Utgard ls gigantes de las muntanhas. Ls gigantes de l fuogo bebian al sul, ne l Muspel, l paíç de l fuogo. L mundo mais perfundo era l terrible paíç de Heil, mundo an perpétua scuridon, adonde l gigantesco perro Garn guardaba sue antrada, i que staba acupado puls muortos. Quanto al fresno Yggdrasil, eimaginórun que sue copa chegaba al cielo, i sues raízes al mundo subterráneo. Junto a la sue purmeira raiç surgie la fuonte Hbergelmir, ourige de todos ls rius. Junto la sue segunda raiç, qu'iba al paíç de ls gigantes, corria la fuonte de Mimir que daba la sabedorie la quien deilha bebisse. Sob la terceira staba la fuonte de la mais sábia de las Nornas, Urd, i todos ls dies las Nornas retirában auga desta fuonte para regar l fresno. Sob l fresno staba oculto l cuorpo de l dius Heimdall qu'un die anunciarie l supremo cumbate antre ls Ases i aqueilhes que les çputarian sou poder. Ls malos spritos roían lhentamente estas raízes i cumo l mundo nun ye eiterno, algun die l fresno morrerie i cul ls diuses i ls homes.
Religion
Ls germanos adorában las fuorças de la natureza (trobon, sol, centeilha, lhuna). Antre ls percipales diuses, ancontrában-se: Odin, senhor de ls muortos, de l comércio, de la guerra i de las tempestades, Thor, protetor de ls camponeses, cujos braços lhançában centeilhas, i Tir, dius que comandaba l cielo i dirigie las assemblés. La cerimónia relegiosa de ls germanos era bastante simples. L culto era celebrado ne l'alto dua muntanha sagrada, junto a ua arble ó ua fuonte ó an outros spácios naturales an florestas. Acraditában na bida depuis de la muorte i dezien que ls guerreiros muortos ne ls campos de la batailha éran lhiebados pulas balquírias(diusas de la guerra) até ua spece de paraíso, chamado Balhala. Dezien, tamien, qu'aqueilhes que morrian de belheç ó por malina stában çtinados al Heill. Las mulhieres eirien pa l palácio de la diusa Freia depuis de muortas. Outro aspeto mui amportante de la religiosidade germánica éran ls cultos relacionados la magie, antre ls quales las d'ourige xamánico-finlandesa, specialmente amportantes na Scandinábia de la Era Biquingue.
Dreito
Nun eisistian, antre ls germanos antes de l'ampeço de las grandes migraçones, normas jurídicas scritas. Las relaçones sociales éran regulamentadas por normas questumeiras, que se trasmitian ouralmente de geraçon la geraçon. L ordálio era un tipo de proba judiciária frequentemente outelizada ne ls julgamientos i custituía an submeter l'acusado al suplício de l fuogo ó a l'eimerson an auga. Se l'acusado resistisse al suplício, era cunsidrado inocente.
San Martino de Angueira
San Martino de Angueira (São Martinho de Angueira ) ye ua fraguesie pertuesa de l cunceilho de Miranda de l Douro, cun 37,00 km² de ária i 307 habitantes (2011).
Sistema cumputacional
Un sistema cumputacional cunsiste nun cunjunto de çpositibos eiletrónicos (hardware) capazes de processar anformaçones d'acuordo cun un porgrama (software). L software mais amportante ye l sistema ouperacional, porque el fornece las bases pa l'eisecuçon de las aplicaçones, a las quales l'usuairo zeia eisecutar. Eisemplos de sistemas ouperacionales son l Windows, l Macintosh i l Linux, dentre outros. Un de ls mais outelizados por usuairos domésticos hoije ye l Windows, porduzido pula Microsoft.
San Martino de Angueira
Lhigaçones sternas
Catadorie:Fraguesies de Miranda de l Douro
Germánicos
Pensamiento i artes
Ls germanos éran an giral patriarcales sendo l xefe de la família an giral l'home mais bielho desta, ó l melhor guerreiro, l qu'apunta para outra caratelística germánica, l caráter guerreiro ó belicoso de la sociadade adonde la guerra era tenida cumo amportante aspeto social i que defenia l status pessonal de l'home.
Outro aspeto era qu'esses pobos defendian que las tierras cunquistadas durante ua campanha melitar deberian ser debedidas puls melhores xefes de guerra (xefes de famílias que mandában sous guerreiros an giral subre sou comando a ua guerra) que participórun desta campanha.
Sistema cumputacional
Un sistema cumputacional puode ser cumpuosto de rede de cumputadores, serbidores i cluster, dependendo de la situaçon i de las necidades.
Un sistema cumputacional (ó baseado an cumputador) ye aquel qu'outomatiza ó apóia la rializaçon d'atebidades houmanas atrabeç de l processamiento d'anformaçones.
Germánicos
Pensamiento i artes
Éran gobernados an épocas de paç por ua assemblé d'homes (xefes de família) que durante un guerra zeignában un deilhes para ser l rei (funçon parecida cula de l ditador romano scolhido pul senado an épocas de guerra). Mesmo sendo ua sociadade patriarcal a mulhier era respeitada i la monogamia era un traço de la sociadade (que passou pa ls die atuales).
Sistema cumputacional
Un sistema baseado an cumputador ye caratelizado por alguns eilemientos fundamentales.
Germánicos
Pensamiento i artes
Absorbidos an tarefas eimediatas, cumo la guerra, l'agricultura i la caça, ls germanos nun se ampenhában an registrar de modo specífico sue bison de mundo i sou pensamiento social. Tenien ua scrita (runas), que se ancontra grabada an joias i an armas, mas sue funçon era, basicamente, decoratiba i mágica (proteger l duonho de l'oubjeto). Yá ne l praino artístico, ls germanos deixórun amportantes rializaçones ne l que se refire a l'ornamentaçon d'oubjetos (armas, cinturones, braceletes, colares, anéis etc.). Ls zeinhos decoratibos baseában-se an animales stelizados i an motibos geométricos, sendo outelizadas, percipalmente, la ruoda i la cruç. Ls germanos nun se dedicórun al zeinho de la figura houmana.
Sistema cumputacional
L'hardware corresponde a las partes eiletrónicas i macánicas (rígidas) que possibelitan l'eisisténcia de l software, l'armazenamiento d'anformaçones i l'anteraçon cul usuairo. La CPU, las mimórias purmária i secundária, ls periféricos, ls cumponentes de redes de cumputadores, son eisemplos d'eilemientos d'hardware. Un único cumputador puode possibelitar l'eisisténcia de dibersos sistemas i un sistema puode requesitar dibersos cumputadores.
Germánicos
Genética de populaçones
A partir de la genética popular, ten sido sugerido que a migraçon de ls pobos germánicos puode ser detetada na çtribuiçon de corriente de lhinhaige masculina repersentada por haplogrupo de cromossoma chamado I1.
Sistema cumputacional
L software ye la parte abstrata de l sistema cumputacional que funciona nun hardware a partir d'anstruçones codificadas nua lenguaige de porgramaçon. Estas anstruçones permiten l processamiento i armazenamiento d'anformaçones na forma de dados codificados i puoden ser cuntroladas pul usuairo. Este cuntrole, bien cumo la troca d'anformaçones antre l'usuairo i l sistema ye feita atrabeç de l'anterface d'usuairo, cumpuosta por hardware i software.
Germánicos
Ber tamien
Catadorie:Pobos germánicos
Sistema cumputacional
Stórico de ls sistema cumputacionales
Se separarmos ls fatos cronologicamente, i segundo sous cumponentes básicos, podemos oubter la seguinte orde.
Dongxiang
thumb|Un grupo de ninos dongxiang. Ls dongxiang (outónomo: sarta ó santa (撒尔塔); chinés simplificado: 东乡族, chinés tradecional: 東鄉族, pinyin: Dōngxiāngzú; Xiao'erjing: دْوݣسِيْاݣذُ) son ua de las 56 etnias recoincidas ouficialmente pula China. La maiorie de ls dongxiang biben na lhocalidade outónoma hui de Linxia i nas árias circundantes de la porbíncia de Gansu, ne l noroiste de la China. D'acuordo cul censo de 2010, la sue populaçon era de.
Catadorie:Grupos étnicos de la Ásia
Jean-Philippe Stassen
Jean-Phelippe Stassen (Liège, 14 de márcio de 1966) ye un outor, (argumentista i zenhador) de banda zenhada belga.
Biografie
Filho de pai flamengo i mai judaica, Jean-Phelippe Stassen depriessa se fizo notar por un stilo pouco usual, fazendo de ls sous álbuns berdadeiros testemunhos de situaçones marcantes de l'atualidade.
Stassen outeliza la banda zenhada para fazer reportaiges subre las múltiplas deficuldades qu'anfrentan las populaçones de África. Pawa, eiditado pula Delcourt an 2002, ye un bun eisemplo destas crónicas an banda zenhada, abordando de forma singular, crítica i rialista la situaçon bebida ne l Ruanda i Burundi.
Catadorie:Outores de banda zenhada de la Bélgica Jean Phelippe Stassen Catadorie:Naturales de Liège
Jishishan
Jishishan ye un cundado de la porbinça Gansu ne la China. Ten ua sobrefiç de 910 km² i ua poblaçon de 250 mil ingros.
Atlas of China, Fudan University Press, 2014, ISBN 978-7309115994
Grupo Desportivo de Sendim
L Grupo Desportivo de Sendim ye ua eiquipa de bola de Sendin, fundada an setembre de 1977 por José Luís Almendra. L sou campo de treino ye l Campo Valentim Guerra.
Benciu la cumpetiçon de la Associaçon de Bola de Bergança an 1980-81, i la taça an 1994-95 i 2015-16.
Lhigaçones sternas
Catadorie:Eiquipas de futebol Catadorie:Miranda de l Douro
Lhibardade
thumb|350px|La Lhibardade Guiando l Pobo, de Eugène Delacroix (1830): ua personificaçon de la lhibardade. La lhibardade, antes, era bista cumo resultado de batailhas i de amposiçon de buntades i justícias. Lhibardade ó libardade (an sendinés), an filosofie, puode ser antendida cun ua perspetiba que andica la ouséncia de submisson i de serbidon, ó cun outra perspetiba que ye la outonomie i aqueilho que ye spontáneo dun assujeitado racional.
René Descartes
Pa l filósofo René Descartes (1596-1650), atalamanca cun mais lhibardade quien melhor antende las alternatibas antes de la scuolha. Dessa premissa, decorre l silogismo lhógico de que, quanto más eibidente la beracidade dua alternatiba, meiores las chances deilha ser scuolhida pul agente. Nesse sentido, la ineisistença de acesso a la anformaçon afigura-se óbice a la eidenteficaçon de la alternatiba cun meior degrau de beracidade.
Baruch Spinoza
Pa Baruch Spinoza (1632-1677), la lhibardade ten un eilemiento de eidenteficaçon cula naturaleza de l "ser". Nesse sentido, ser lhibre segnefica atalamancar de acuordo cula sue natureza.
Ye atrabeç de la lhibardade que l home se repersenta cumo tal i an sue totalidade. Esta ye tamien, anquanto oujetibo de ls sous sfuorços, la sue própia rializaçon.
Queremos associar la outelizaçon de la lhibardade a ua detreminaçon custante que nó scapa. Assi i todo, ls percípios de la nuossa bida stan sendo rializados a cada passo que damos: assi, l perpósito stá tamien ancargo de la buntade houmana (na qual hai las leis físicas i químicas, biológicas i psicológicas).
Associada de forma direta a la eideia de lhibardade, stá l cunceito de repunsablidade, beç que l ato de ser lhibre resulta assumir l cunjunto de ls nuossos atos i saber arrespunder por eilhes.
Catadorie:Ética Catadorie:Filosofie política Catadorie:Metafísica
Kiwi
Atenidie deliciosa, coincido cumo 'quiuí, quebi ó kiwi ye ua spece de planta fruitífera, ouriginária de l sul de la China. San plantas típicas de lhocales cun clima temperado ó subtropical de muntanha. Las bariadades de fruito mais amplamente comercializadas son porduzidas por dibersos cultibares de la spece Atenidie deliciosa i, an mui menor cantidade, por alguas bariadades de Atenidie chinensis. L fruito ten polpa de coloraçon sberdeada i ua casca de quelor castanho-sberdeada a castanho-amarelhada, cubierta dua spece de micropelos que le dan un aspeto fibroso i hirsuto. Ye cunsidrado l fruito comercial cun maior cantidade de bitamina C yá eidantificado cula sceçon de l'acerola, para alhá de ser particularmente rico an alguns ouligoelemientos, cumo l magnésio, l potássio i l fierro.
Roubaix
Roubaix a zambolber-se durante l seclo XIX cula reboluçon andustrial grácias a la andústria téxtil.
Catadorie:Cidades de la Fráncia
Moura
Moura ye ua cidade raiana pertuesa pertencente al çtrito de Beija, region de l Alanteijo i sub-region de l Baixo Alanteijo, cun cerca de 11.000 habitantes.
Ye sede dun munecípio cun 958,46 Km² de ária i 15 167 habitantes (2011), subdebidido an 5 freguesies. L munecípio ye lhemitado la norte pul munecípio de Mouron, la lheste por Barrancos, la lheste i sul pula Spanha, la sudoeste por Serpa i l'oeste pula Bidigueira, Portel i Reguengos de Monsaraç.
Geografie
La frunteira cun Spanha, l'ouriente, i l riu Guadiana, l'oucidente, son las grandes frunteiras de l cunceilho de Moura. L'auga de ls sous rius i rieiras, la fertelidade de las sues tierras i l'abundáncia de minério zde cedo atraíran las pessonas para se fixáren neste território.
Lhoinge de ls grandes antrepostos comerciales de l lhitoral, fui de a tierra que la populaçon de l cunceilho siempre bibeu. Fui assi que, al lhongo de ls seclos, se ourganizórun i spandiran las aldés i que l cunceilho de Moura fizo la sue stória i se afirmou.
L ritmo de bida, inda hoije marcado pulas staçones agrícolas, ye tan antigo cumo l própio cunceilho. Las quatro staçones de l'anho conhecen, inda, ua sequéncia cun poucas altaraçones. Nun se perdiu, assi, l'arte de fazer ls eicelentes queisos, la doçarie, ls anchidos, ls binos i azeites, que son motibo d'ourgulho pa l cunceilho.
Freguesies
L cunceilho de Moura stá debedido an 5 freguesies:
Clima
La precipitaçon ne l més de júlio, que ye l més mais seco, ye de 3 mn. La maiorie de la precipitaçon cai an dezembre, cun ua média de 75 mn. Agosto ye l més mais caliente de l'anho, cun ua temperatura média de 24.7 °C. Janeiro ye l més cula mais baixa temperatura al lhongo de l'anho (9.6 °C).
Kangle
Kangle ye un cundado de la porbinça Gansu ne la China. Ten ua sobrefiç de 1083 km² i ua poblaçon de 270 mil ingros.
Atlas of China, Fudan University Press, 2014, ISBN 978-7309115994
Outelizador
Ls outelizadores son pessonas ó ourganizaçones que se outelizan d'algun tipo de serbício, puoden ser classeficados d'acuordo la ária d'antresse.
Ja pa l código penal, ye l'andibíduo que 'usa' l perduto cuntrabandeado, ó entorpecente (Usuário - ne l código penal brasileiro artigo 16, na La.I. de la U.fscar. 1brto.).
Nun sentido mais abrangente, l'usuairo ye qualquiera pessona ó ourganizaçon para quien l perduto ó serbício ye cuncebido i que splora, pul menos, ua de las sues funçones, an qualquiera momiento de l sou ciclo de bida.
Catadorie:Treminologie anformática
Baiyun
Baiyun ye un çtrito de la porbinça Guangdong ne la China. Ten ua sobrefiç de 825 km² i ua poblaçon de 9480 mil ingros.
Atlas of China, Fudan University Press, 2014, ISBN 978-7309115994
Jone
Jone ye un cundado de la porbinça Gansu ne la China. Ten ua sobrefiç de 5694 km² i ua poblaçon de 110 mil ingros.
Atlas of China, Fudan University Press, 2014, ISBN 978-7309115994
Francesco Redi
thumb|200px|Francesco Redi Francesco Redi (18 de febreiro/19 de febreiro de 1626, Arezzo, Eitália – 1 de márcio de 1691) fui un biólogo eitaliano.