cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ilsna ta' Malta
Lingwi Barranin
Din il-lingwa hija studjata għall-aħħar tliet snin fl-iskola sekondarja.
Pubblikazzjonijiet
Hemm numru ugwali ta’ gazzetti ppubblikati bl-Ingliż u bil-Malti, bl-ebda waħda bit-Taljan.
Il-maġġoranza l-kbira tan-nies ippreferew l-Ingliż bħala l-għażla tal-qari tagħhom, bl-Ingliż ikun preferut minn 61.1% tal-popolazzjoni għall-kotba u 70.89% għar-rivisti. 35.8% biss tal-popolazzjoni ppreferew jaqraw kotba bil-Malti, u 22.7% minnhom ippreferewha għar-rivisti.
Radju
Rigward ir-radju, it-Taljan jieħu post l-Ingliż, bl-istazzjonijiet tar-radju jkunu l-aktar bil-Malti u bit-Taljan, bi ftit bl-Ingliż ukoll.
Skont studju tal-2004, 82.41% tal-popolazzjoni tisma’ regolarment ir-radju Malti, 25.41% tisma’ t-Taljan, u 14.69% iżgħar tisma’ r-radju bl-Ingliż.
Televiżjoni
L-istazzjonijiet tat-televiżjoni lokali jixxandru l-aktar bil-Malti u kultant bl-Ingliż. Madankollu, ħafna nies għandhom aċċess għal stazzjonijiet tat-televiżjoni barranin mill-Italja, ir-Renju Unit, jew pajjiżi Ewropej oħra, jew mill-Istati Uniti, jew permezz tal-kejbil lokali jew servizzi terrestri diġitali, jew direttament permezz tas-satellita.
Użu onlajn tal-lingwa Maltija
Mill-2005, il-Malti ma kienx lingwa użata b'mod komuni fuq l-internet, bil-maġġoranza tal-websajts "Maltin" jinkitbu b'lingwi oħra. Minn stħarriġ li sar fuq 13-il websajt bil-Malti, 12 minnhom kienu kollha bl-Ingliż, b’wieħed ikun bilingwi, iżda mhux Malti.
Futur
Dak li hemm fil-futur għall-ilsien Malti għadu fi spekulazzjoni fost l-istudjużi. Il-varjazzjoni djalettali tal-Malti qed tonqos. Hemm influwenza mill-Ingliż u t-Taljan. Hemm bidla fil-lingwa perċepita lejn l-Ingliż fost il-Maltin, b'mudelli lessoloġiċi u grammatikali fil-Malti dejjem aktar anglicizzati. Madankollu dan l-assorbiment ta’ influwenzi lingwistiċi jissatura l-istorja tal-lingwa Maltija, li tibqa’ mitkellma minn persentaġġ għoli ħafna tal-popolazzjoni.
Opossum tal-Patagonja
L-opossum tal-Patagonja (Lestodelphys halli) huwa mammiferu marsupjal tal-familja Didelphidae, nattiv tal-kontinent tal-Amerika t'Isfel.
Dan l-opossum huwa marsupjal terrestri, adattat għal ħajja mal-art u jippreferi jgħix f'abitat ta' artijiet tal-ħaxix subtropikali u tropikali baxxi xotti magħrufin bħala "pampas" (artijiet miftuħa b'ħafna arbuxelli u ħaxix għoli) fejn ikun jista' jikkaċċa.
Deskrizzjoni
Opossum tal-Patagonja adult għandu l-pil fin u folt ta' lewn griż skur fuq id-dahar u l-ġnub u ta' ton aktar skur fuq il-wiċċ. L-idejn, is-saqajn, man-naħa ta' taħt taż-żaqq u man-naħa ta' taħt tad-denb u t-tbajja madwar l-għajnejn u l-widnejn huma fl-abjad. Il-widnejn huma żgħar, tondi u ta' lewn il-laħam u n-naħa ta' fuq tad-denb huwa miksi b'xagħar qasir, fin ta' kulur kannella fil-griż. Ir-raġel ġeneralment ikollu tebgħa oranġjo fuq quddiem mal-gerżuma, waqt li fil-mara t-tebgħa oranġjo tinsab madwar il-bżiezel (Kalafut, 2005; Marshall, 1977; Redford and Eisenberg, 1992).
Lestodelphys halli adult kapaċi jilħaq 80 gramma u jitwal bejn 13.2 u 14.4 ċentimetri. Id-denb iqsar mil-ġisem (wieħed mil ftit opossumi li għandu denbu iqsar minn ġismu) ikun bejn wieħed u ieħor minn 8.1 sa 9.9 ċentimetri twil, is-saqajn ta' wara jkunu madwar 1.57 u mhux aktar minn 1.77 ċentimetri, filwaqt li l-widnejn ikunu bejn 1.8 u 2.2 ċentimetri kbar (Kalafut, 2005; Marshall, 1977; Redford and Eisenberg, 1992).
Dieta
Dan l-opossum huwa mammiferu marsupjal karnivoru u għalkemm jiekol il-frott u l-insetti, meta jkunu disponibbli jidher biċ-ċar li d-dieta tiegħu tibbaża ħafna fuq laħam u tikkonsisti prinċipalment minn għasafar u ġrieden. Infatti fost l-opossumi, Lestodelphys halli huwa wieħed mill-aktar speċi karnivori. L-opossum tal-Patagonja ta' 70 gramma ġie rrapurtat li kien kapaċi jiekol ġurdien ta' 35 gramma (Marshall, 1977; Nowak, 1999; Redford and Eisenberg, 1992).
Distribuzzjoni
Dan għandu distribuzzjoni żgħira li qiegħda dejjem tiċkien fil-pajjiż tal-Arġentina biss u fil-fatt huwa speċi endemika ta' dan il-pajjiż u jinsab partikolarment fil-pampas tal-Patagonja f'Chubet, Mendoza, Neuquen, Rio Negro, u Santa Cruz. L-opossum tal-Patagonja huwa l-aktar speċi ta' marsupjal li jgħix daqshekk 'l isfel fin-Nofsinnhar (Marshall 1977).
Riproduzzjoni
Fuq l-opossum tal-Patagonja hemm ftit li xejn informazjoni, però, peress li jgħix f'żoni temperati huwa maħsub li jirriproduċi staġunalment jew fi żminijiet limitati matul is-sena. Il-mara ta'din l-ispeċi m'għandix marsupju bħal ħafna speċi marsupjali oħra u jkollha 19-il "mammae" jew żejżiet (Redford and Eisenberg, 1992).
Villa Tugendhat
daqsminuri|284x284px|Veduta tal-villa mill-ġnien Il-Villa Tugendhat hija binja arkitettonika sinifikanti f’Brno, iċ-Ċekja. Hija waħda mill-prototipi pijunieri tal-arkitettura moderna fl-Ewropa, u ġiet iddisinjata mill-arkitetti Ġermaniżi Ludwig Mies van der Rohe u Lilly Reich. Il-villa nbniet bil-konkos rinfurzat bejn l-1928 u l-1930 għal Fritz Tugendhat u martu Greta Tugendhat, u f’qasir żmien saret ikona tal-Moderniżmu. Fl-2001, il-Villa Tugendhat saret Sit ta’ Wirt Dinji tal-UNESCO.
Disinn
xellug|daqsminuri|263x263px|Il-villa minn ġewwa Il-villa fiha tliet sulari u ma tmiss ma ebda binja oħra. Hija mibnija fuq art għan-niżla u tħares lejn il-Lbiċ. It-tieni sular (il-pjan terren) jikkonsisti mis-salott prinċipali u mill-kmamar soċjali b’konservatorju, it-terrazza, il-kċina, u l-kmamar tas-sefturi. It-tielet sular (l-ewwel sular) għandu d-daħla ewlenija mit-triq b’passaġġ li jagħti għat-terrazza, is-sala kif tidħol, u l-kmamar għall-ġenituri, għat-tfal u għal impjegata li tieħu ħsieb it-tfal, bil-faċilitajiet xierqa. L-appartament tax-xufier bil-garaxxijiet u t-terrazza għandhom aċċess separat.
Il-prinċipju tad-disinn ta’ Mies ta’ “inqas huwa iktar” u l-enfasi fuq il-faċilitajiet funzjonali ħolqu eżempju raffinat ta’ arkitettura bikrija tal-funzjonaliżmu, li kienet viżjoni ġdida ta’ żvolta fid-disinn tal-binjiet ta’ dak iż-żmien. Mies uża qafas tal-ħadid rivoluzzjonarju, li ppermettielu jeħles mill-ħitan ta’ sostenn, u b’hekk seta’ jirranġa l-ispazji fuq ġewwa b’tali mod li jikseb sensazzjoni ta’ spazju u dawl. Ħajt minnhom huwa folja tiżżerżaq tal-ħġieġ li tinżel sas-sular t’isfel bl-istess mod kif tinżel ħġieġa tat-tieqa ta’ vettura. Mies speċifika l-għamara fissa u mobbli tal-binja, b’kollaborazzjoni mad-disinjatur tal-ispazji ta’ ġewwa Lilly Reich (żewġ siġġijiet li kienu ġew iddisinjati għall-binja, is-siġġu ta’ Tugendhat u s-siġġu ta’ Brno, għadhom jiġu prodotti sa llum). Fil-villa ma kienx hemm pitturi jew oġġetti dekorattivi, iżda l-ispazji fuq ġewwa xejn ma kienu awsteri minħabba l-użu ta’ materjali b’mudell naturali, bħall-ħajt tal-oniċi (ħaġra prezzjuża li tixbaħ l-irħam b’saffi ta’ diversi kuluri) u t-tipi ta’ injam tropikali rari. Il-ħajt tal-oniċi huwa parzjalment trasluċidu u jqisu jkanġi u jibdel id-dehra tiegħu meta x-xemx ta’ waranofsinhar tinżel. L-arkitett irnexxielu jagħmel il-veduta mill-isbaħ mill-villa parti integrali tal-ispazju fuq ġewwa. daqsminuri|251x251px|Veduta tal-villa mit-triq Il-kostruzzjoni tal-villa ġiet tiswa ħafna flus minħabba l-metodu ta’ kostruzzjoni mhux tas-soltu, il-materjali lussużi, u l-użu ta’ teknoloġija moderna għat-tisħin u għall-ventilazzjoni. Is-sular t’isfel nett kien jintuża bħala post fejn jinħażnu l-affarijiet tat-tindif. Kien hemm sistema tal-arja kkondizzjonata moderna ħafna għal dak iż-żmien u faċċata tal-ħġieġ li tinfetaħ għalkollox permezz ta’ mekkaniżmu mibni fil-ħajt stess. L-erja tal-art kienet kbira ferm u miftuħa meta mqabbel mal-medja tal-binjiet residenzjali ta’ dak iż-żmien, li apparti d-diversi kmamar fejn setgħu jinħażnu l-affarijiet, għamlet l-istruttura tassew unika jekk mhux saħansitra tikkonfondi lill-viżitaturi li ma kinux imdorrijin b’daqstant minimaliżmu.
Mary Snell-Hornby
Mary Snell-Hornby (imwielda fit-2 ta’ April 1940), hija traduttriċi u akkademika Ingliża-Awstrijaka.
Villa Tugendhat
Karatteristiċi
L-ispazju tas-salott prinċipali fih ħajt diviżorju magħmul mill-oniċi kannella-dehbi, li Mies ġab mill-Muntanji Atlas fil-Marokk u ssorvelja l-qtugħ u x-xogħol tat-tlestija finali hu stess fil-post.
Mary Snell-Hornby
Karriera
Snell-Hornby ingħatat borża ta' studju mill-Istat sabiex tistudja fl-Iskola Saint Felix f'Southwold, Suffolk, fejn ġabet iċ-Ċertifikat tal-Edukazzjoni Ġenerali tal-Borża tal-Istudju u tal-Livell Avvanzat fl-Ingliż, fil-Franċiż u fil-Ġermaniż (b'Distinzjoni) fl-1958. Kompliet tistudja l-Ingliż, il-Franċiż, il-Ġermaniż u l-Filosofija Morali fl-Università ta' Saint Andrews f'Fife, l-Iskozja, fejn ġabet il-grad tal-Maġisteru bl-Unuri tal-Ewwel Klassi fil-Lingwa Ġermaniża u fil-Letteratura fl-1962.
Villa Tugendhat
Karatteristiċi
Xi ħaġa mhux tas-soltu għal dak iż-żmien kienet l-arja kkondizzjonata.
Mary Snell-Hornby
Karriera
Il-Ministeru tal-Edukazzjoni Awstrijak taha borża ta’ studju għar-riċerka postgradwatorja biex tirriċerka d-dramm Awstrijak, u dan għamlitu fl-Università ta' Vjenna, fl-Awstrija. Fl-1966, kisbet il-Baċellerat fil-Filosofija mill-Università ta' Saint Andrews bit-teżi tagħha The dramatic satire of Karl Kraus and Johann Nestroy: a comparative study.
Villa Tugendhat
Karatteristiċi
Fis-sular t’isfel nett hemm serje ta’ kmamar tal-ħżin tal-affarijiet, inkluż mekkaniżmu apposta biex it-twieqi jinżlu, kif ukoll il-Mottenkammer, kamra apposta reżistenti għall-kamla biex jinħażnu l-kowtijiet tal-fer.
Mary Snell-Hornby
Karriera
Fl-1981 bdiet tattendi l-Università ta' Zurich fl-Iżvizzera, fejn kisbet l-Abilitazzjoni venia legendi – l-ogħla grad li wieħed jista' jġib f'università Ġermaniża – għall-"Englische Linguistik und Sprachdidaktik", għat-teżi tagħha Verb-descriptivity in German and English: a contrastive study in semantic fields. Fl-1987, ingħatat id-Dottorat mill-Università ta' Zurich għat-teżi tagħha Translation Studies - An Integrated Approach.
Villa Tugendhat
Storja
Il-villa ġiet ikkummissjonata mill-koppja Ġermaniża Lhudija Fritz u Greta Tugendhat. Il-kumpanija tal-kostruzzjoni ta’ Artur u Mořic Eisler bdew jibnu l-villa fis-sajf tal-1929 u lestewha f’14-il xahar.
Mary Snell-Hornby
Karriera
Fl-1993 Mary Snell-Hornby inħatret bħala l-ewwel President tas-Soċjetà Ewropea għall-Istudji tat-Traduzzjoni (EST) li dak iż-żmien kienet għadha kemm tinħoloq.
Villa Tugendhat
Storja
Fritz u Greta Tugendhat għexu fil-villa għal tmien snin biss qabel ma ħarbu lejn iċ-Ċekoslovakkja flimkien ma’ uliedhom fl-1938 (inkluż il-filosofu Ernst Tugendhat), ftit qabel ma l-pajjiż sfaxxa wara l-Ftehim ta’ Munich.
Tieni Gwerra Dinjija
Il-villa ġiet ikkonfiskata mill-Gestapo fl-1939 u ntużat bħala appartament u uffiċċju; l-ispazji fuq ġewwa tagħha ġew immodifikati u ħafna biċċiet ta’ għamara għebu.
Fl-1942, il-villa nkriet bħala uffiċini tad-disinn u tal-manifattura tal-ajruplani ta’ Messerschmitt. Willy Messerschmitt kellu l-appartament tiegħu stess fil-villa.
F’April 1945, Brno ġiet illiberata mill-Armata Ħamra. Unità tal-kavallerija Russa użat il-villa bħala stalla għaż-żwiemel, u kkawżat ħsara konsiderevoli, l-iktar lill-art tal-binja magħmula mil-linoleum abjad. Il-ftit li kien fadal mill-għamara tal-villa ntuża bħala ħatab għat-tisħin.
Restawr wara l-gwerra u ftuħ għall-pubbliku
xellug|daqsminuri|446x446px|Il-villa minn ġewwa minn angolu ieħor Fis-snin ta’ wara t-Tieni Gwerra Dinjija, il-binja ġiet parzjalment irrestawrata u ntużat għal diversi skopijiet (pereżempju bħala ċentru tal-fiżjoterapija tat-tfal) għal bosta deċennji wara l-gwerra.
Greta Tugendhat reġgħet lura fil-villa fl-1967 ma’ Dirk Lohan, arkitett espert mill-istudjo ta’ Chicago ta’ Mies (u tan-neputi tiegħu), u spjegatlu d-disinn oriġinali kif kien, u flimkien ma’ grupp ta’ arkitetti Ċeki ħadu ħsieb ix-xogħlijiet ta’ restawr. Il-villa tniżżlet fil-Lista Nazzjonali tal-Wirt Kulturali fl-1969 u ġiet irrestawrata wara l-1980. Fis-26 ta’ Awwissu 1992, Václav Klaus u Vladimír Mečiar, il-mexxejja politiċi taċ-Ċekoslovakkja, iltaqgħu fil-villa biex jiffirmaw id-dokument li qasam il-pajjiż fir-Repubblika Ċeka u fir-Repubblika Slovakka. Fl-1994, il-villa ilha miftuħa għall-pubbliku bħala mużew amministrat mill-belt ta’ Brno.
Fl-1993, il-Fond tal-Villa Tugendhat u l-Ħbieb ta’ Tugendhat ġew stabbiliti biex jippreservaw il-villa. Fl-1995, Brno rċeviet għotja ta’ $15,000 biex issir riċerka preliminari mill-Programm Ewropew ta’ Preservazzjoni ta’ Samuel H. Kress, li huwa parti mill-Fondi Dinji għall-Monumenti. Il-Fondazzjoni Internazzjonali tal-Mużika u tal-Arti, ibbażata f’Liechtenstein, tat $100,000 u saret kontributur fiduċjarju. Nicholas Thaw kien ukoll kontributur fiduċjarju tal-Fond Dinji għall-Monumenti. Il-Fondazzjoni ta’ Robert Wilson ikkontribwiet $100,000 oħra. Il-villa ġiet iddeżinjata bħala Sit ta’ Wirt Dinji tal-UNESCO fl-2001.
Fl-2007, il-werrieta Tugendhat applikaw ir-restituzzjoni tal-villa, u ċċitaw liġi li tkopri l-opri tal-arti kkonfiskati matul l-Olokawst. Ir-raġuni għal din l-applikazzjoni jidher li kienet il-frustrazzjoni tagħhom peress li l-muniċipalità ta’ Brno ma kinitx qed twettaq ir-restawr vitali meħtieġ minħabba d-deterjorament tal-konkos li ntuża fil-kostruzzjoni tal-villa. Sezzjonijiet sħaħ tal-ispazju fuq ġewwa kienu neqsin. Iktar ’il quddiem, partijiet mill-panewijiet oriġinali tal-injam instabu fl-Università ta’ Masaryk, binja li kienet intużat mill-Gestapo bħala l-kwartieri ġenerali tagħhom f’Brno.
Ir-rikostruzzjoni u r-restawr bdew fi Frar 2010 bi spejjeż li kienu stmati li ammontaw għal 150 miljun CZK (kważi EUR 5,769,000; US$7,895,000). Din ir-rikostruzzjoni ntemmet fi Frar 2012 u l-villa reġgħet infetħet għall-pubbliku f’Marzu. Sabiex jiġi ċċelebrat ir-restawr tal-villa, l-Istitut Irjali tal-Arkitetti Brittaniċi nedew “il-Villa Tugendhat fil-Kuntest”, wirja f’Londra tal-istorja viżiva u l-kronoloġija tar-rinnovazzjoni reċenti permezz tax-xhieda ta’ tliet ġenerazzjonijiet ta’ fotografi.
Ħdejn il-Villa Tugendhat hemm id-dar tal-familja ta’ Greta, il-Villa Löw-Beer tal-Art Nouveau (issa fergħa tal-Mużew tar-Reġjun ta’ Brno), li tospita l-wirja msejħa The World of the Brno Bourgeoisie around the Löw-Beers and Tugendhat.
Sit ta’ Wirt Dinji
Il-Villa Tugendhat ta’ Brno ġiet iddeżinjata bħala Sit ta’ Wirt Dinji tal-UNESCO fl-2001. Il-valur universali straordinarju tagħha ġie rrikonoxxut abbażi tal-kriterji tal-għażla tal-UNESCO: il-kriterju (ii) “Wirja ta’ skambju importanti ta’ valuri umani, tul perjodu ta’ żmien jew fi ħdan żona kulturali fid-dinja, dwar l-iżviluppi fl-arkitettura jew it-teknoloġija, l-arti monumentali, l-ippjanar tal-bliet jew id-disinn tal-pajsaġġ”; u l-kriterju (iv) “Eżempju straordinarju ta’ tip ta’ bini, ta’ grupp ta’ siti jew ta’ pajsaġġ arkitettoniku jew teknoloġiku li joħroġ fid-dieher stadju/i sinifikanti fl-istorja tal-bniedem”.
Kultura popolari
Il-villa kienet post prinċipali fil-film tal-2007 Hannibal Rising, li ntużat bħala l-villa tal-protagonista Vladis Gutas. Ir-rumanz ta’ Simon Mawer li ġie nnominat għall-Premju Booker tal-2009, The Glass Room, huwa rakkont ta’ fizzjoni dwar dar ispirata mill-Villa Tugendhat.
ORCID
ORCID (/ˈɔːrkɪd/; Open Researcher and Contributor ID) huwa kodiċi alfanumeriku mhux proprjetarju biex jidentifika b'mod uniku l-awturi u l-kontributuri tal- komunikazzjoni akkademiċi kif ukoll il-website u s-servizzi tal-ORCID biex tfittex l-awturi u l-publikazzjonijiet biblijografiċi tagħhom (u elementi oħra ta’ informazzjoni pprovduti mill-utent).
Dan jindirizza l-problema li l-kontribuzzjonijiet ta’ awtur partikolari tal-letteratura jew pubblikazzjonijiet xjentifiċi jistgħu jkunu diffiċli biex jiġu rikonoxxuti peress li l-biċċa l-kbira tal-ismijiet personali mhumiex uniċi, jistgħu jinbidlu (bħal biż-żwieġ), għandhom differenzi kulturali fl-ordni tal-isem, fihom użu inkonsistenti fit-tqassir tal-ewwel isem u jimpjegaw sistemi differenti ta' kitba. Is-sistema tipprovdi identità persistenti għall-bnedmin, simili għal numri tal-ID tat-taxxa, li huma maħluqa għal entitajiet relatati mal-kontenut fuq netwerks diġitali minn identifikaturi ta' oġġetti diġitali (DOIs).
Użi
L-ORCID għandu l-għan li jipprovdi kodiċi persistenti għall-bnedmin, biex jindirizza l-problema li l-kontribuzzjonijiet ta’ awtur partikolari għall-komunikazzjoni akkademika jistgħu jkunu diffiċli biex jiġu rikonoxxuti peress li l-biċċa l-kbira tal-ismijiet personali mhumiex uniċi u għalhekk bosta persuni bl-istess isem jistgħu jikkontribwixxu fl-istess qasam akkademiku, anke mill-istess dipartiment istituzzjonali.
Żvilupp u tnedija
L-ORCID tħabbar għall-ewwel darba fl-2009 bħala sforz kollaborattiv minn pubblikaturi ta' riċerka akkademika "biex tissolva l-problema ta' ambigwità tal-isem tal-awtur fil-komunikazzjoni akkademika". L-"Inizjattiva għall-Identifikazzjoni tal-Kontributur tar-Riċerkaturi Miftuħa" - bl-Ingliż Open Researcher and Contributor ID u għalhekk l-isem ORCID - inħolqot temporanjament qabel l-inkorporazzjoni.
L-ewwel kien żviluppat prototip fuq software adattat minn dak użat minn Thomson Reuters għas-sistema tagħhom ta' ResearcherID. ORCID, Inc. ġiet inkorporata bħala organizzazzjoni indipendenti mingħajr skop ta' qligħ f'Awwissu 2010 f'Delaware, l-Istati Uniti tal-Amerika, b'bord ta' diretturi internazzjonali. Id-Direttur eżekuttiv tagħha, Chris Shillum, inħatar f'Settembru 2020; huwa ħa post id-direttur eżekuttivfundatur, Laurel Haak, li nħatar f'April 2012. Mill-2016, il-bord huwa ppresedut minn Veronique Kiermer ta' PLOS (l-ex president kien Ed Pentz ta' Crossref). ORCID jista' jintuża liberament u huwa interoperabbli ma' sistemi oħra ta' ID. Fis-16 ta' Ottubru 2012, ORCID nediet is-servizzi tar-reġistru tagħha u bdiet toħroġ identifikaturi tal-utenti.
Identifikaturi
Formalment, ORCID IDs huma speċifikati bħala URLs, pereżempju, l-ORCID ID għal Josiah S. Carberry (professur fittizju li l-ID tiegħu tintuża fl-eżempji u fl-ittestjar) huwa https://orcid.org/0000-0002-1825 -0097 (kemm il-prefiss https:// u http:// huma appoġġjati sa minn Novembru 2017 ). Madankollu, xi pubblikaturi jużaw il-forma qasira, eż "ORCID: 0000-0002-1825-0097" (bħala URN).
L-ID tal-ORCID huwa subsett tal-International Standard Name Identifier (ISNI), taħt l-awspiċi tal-Organizzazzjoni Internazzjonali għall-Istandardizzazzjoni (bħala ISO 27729), u ż-żewġ organizzazzjonijiet qed jikkooperaw. ISNI jidentifika b'mod uniku kontributuri għal kotba, programmi televiżivi, u gazzetti, u rriżerva blokk ta' identifikaturi għall-użu minn ORCID, fil-medda 0000-0001-5000-0007 sa 0000-0003-5000-0001. Għalhekk huwa possibbli li persuna jkollha leġittimament kemm ISNI kif ukoll ORCID ID – effettivament, żewġ ISNIjiet.
Kemm ORCID kif ukoll ISNI jużaw identifikaturi ta '16-il karattru, bl-użu taċ-ċifri 0–9, u separati fi gruppi ta' erbgħa b'sings. Il-karattru finali, li jista' jkun ukoll ittra "X" li tirrappreżenta l-valur "10" (pereżempju, l-ORCID ta' Stephen Hawking huwa https://orcid.org/0000-0002-9079-593X ), huwa ċifra ta' kontroll MOD 11-2 li tikkonforma mal-istandard ISO/IEC 7064:2003.
Integrazzjonijiet
daqsminuri| L-ORCID ta' Nick Jennings fid-daħla tiegħu fil-Wikidata Kemm il-Wikipedija kif ukoll il-Wikidata jinkludu paġni b'identifikaturi ORCID.
Mill-2014 minbarra l-membri u l-isponsors, ġurnali, pubblikaturi, u servizzi oħra inkludew jew kienu inkludew ORCID fil-flussi tax-xogħol jew fid-databases tagħhom. Mill-2014 sal-2016 xi servizzi online ħolqu għodod għall-esportazzjoni tad-data lejn, jew l-importazzjoni tad-data minn, ORCID.
F'Ottubru 2015, DataCite u Crossref ħabbru li l-organizzazzjonijiet preċedenti se jaġġornaw ir-rekords ORCID, "meta jinstab identifikatur ORCID f'ismijiet DOI reġistrati ġodda".
Xi data mtal-ORCID tista' wkoll tiġi rkuprata bħala RDF/XML, RDF Turtle, XML jew JSON. ORCID juża GitHub bħala r-repożitorju tal-kodiċi tiegħu.
Pont ta' Forth
Il-kostruzzjoni tal-pont bdiet fl-1882 u nfetaħ fl-4 ta' Marzu 1890 mid-Duka ta' Rothesay, ir-Re futur Edward VII. Il-pont jinkludi fih il-linja ferrovjarja li tgħaqqad lil Edinburgu u Aberdeen minn naħa għall-oħra tal-Firth of Forth bejn il-villaġġi ta' South Queensferry u North Queensferry, b'tul totali ta' 8,094 pied (2,467 metru). Meta nfetaħ kien l-itwal pont uniku bil-mensuli fid-dinja, sal-1919 meta tlesta l-Pont ta' Quebec fil-Kanada. Xorta waħda għadu t-tieni l-itwal pont uniku bil-mensuli fid-dinja, b'tul ta' 1,709 pied (521 metru).
St. Lawrence Spurs FC
St. Lawrence Spurs Football Club hu klabb tal-futbol Għawdxi mill-villaġġ ta' San Lawrenz, Għawdex. Il-klabb ġie fondat fl-1968 u huwa msemmi għar-raħal. Huma jilgħabu fit-Tieni Diviżjoni. Il-kuluri tradizzjonali tal-klabb huma isfar u aħmar.
Pont ta' Forth
Il-pont u l-infrastruttura ferrovjarja assoċjata miegħu huma proprjetà ta' Network Rail.
St. Lawrence Spurs FC
Storja
St. Lawrence Spurs ġew stabbiliti fl-1968 u ħadu sehem fit-3 staġuni suċċessivi li huma 1968/69, 1969/70, 1970/71. Wara li ħadu sehem f'dawn istaġuni, it-tim kellu kellu jieqaf minħabba ħafna li plejers immigraw l-Awstralja.
Fl-1985, it-tim kien stabbilit aktar minn darba flimkien mar-raħal tal-Għarb u ħadu sehem fl-istaġun 1985/86. Is-snin ta' wara lirħula għażlu direzzjonijiet differenti għar-ras u ffurmaw it-tim tagħhom stess. Dan wassal għal rinaxximent ta' St. Lawrence Spurs bħala tim wieħed indipendenti.
Pont ta' Forth
Proposti preċedenti
Il-Kumpanija Ferrovjarja Brittanika tat-Tramuntana ħadet f'idejha l-lanċa f'Queensferry fl-1867 u lestiet kollegament ferrovjarju minn Ratho fl-1868, biex b'hekk stabbiliet kollegament kontigwu ma' Fife. L-interess fil-Pont ta' Forth reġa' żdied, u Bouch ippropona pont ta' sospensjoni tal-azzar imsaħħaħ fuq bejn wieħed u ieħor l-istess disinn tal-pont ferrovjarju attwali fl-1871, u wara verifika bir-reqqa, ix-xogħol beda fl-1878 fuq pilastru f'Inchgarvie. daqsminuri|Il-pont propost minn Bouch (fuq nett) flimkien ma' proposti oħra skont l-istess prinċipju Wara li l-Pont ta' Tay ikkrolla fl-1879, Bouch tilef il-fiduċja kollha li kellu u x-xogħol reġa' twaqqaf. L-inkjesta pubblika tad-diżastru, ippresjeduta minn Henry Cadogan Rothery, sabet li l-Pont ta' Tay kien "ġie ddisinjat ħażin, inbena ħażin u l-manutenzjoni li saritlu kienet ħażina", u "l-ħtija b'mod prinċipali" ngħatat lil Bouch għad-difetti fil-kostruzzjoni u fil-manutenzjoni u "l-ħtija sħiħa" ngħatatlu għad-difetti fid-disinn.
St. Lawrence Spurs FC
Unuri
It-Tieni Diviżjoni ta' Għawdex:
Pont ta' Forth
Proposti preċedenti
Wara d-diżastru, li seħħ f'irwiefen li Bouch ma kienx qies sew, il-Bord tal-Kummerċ impona laxk għar-riħ laterali ta' 56 libbra għal kull pied kwadru (270 kg/m2). Id-disinn tal-1871 ta' Bouch kien ikkalkula laxk ferm inqas ta' 10 libbri għal kull pied kwadru (49 kg/m2) skont il-parir tal-Astronomer Royal, għalkemm analiżi kontemporanja wriet li x'aktarx li kien ireġġi, iżda l-inġiniera li wettqu l-analiżi stqarrew li "mhux lesti nżommu ma' opinjoni li hija l-aqwa [disinn] possibbli". Id-disinn ta' Bouch ġie formalment abbandunat fit-13 ta' Jannar 1881, u Sir John Fowler, W. H. Barlow u T. E. Harrison, l-inġiniera konsulenti tal-proġett, ġew mistiedna jagħtu l-proposti tagħhom għal pont.
St. Lawrence Spurs FC
Unuri
Tazza tat-Tieni Diviżjoni:
Pont ta' Forth
Dimensjonijiet
xellug|daqsminuri|286x286px|Id-disinni oriġinali (fuq) u finali (isfel) tal-Pont ta' Forth Il-pont jaqsam minn naħa għall-oħra tal-Firth of Forth bejn il-villaġġi ta' South Queensferry u ta' North Queensferry u għandu tul totali ta' 8,094 pied (2,467 metru) b'binarji doppji elevati 150 pied (45.72 metru) 'l fuq mil-livell tal-ilma fil-marea għolja. Jikkonsisti minn żewġ meded prinċipali ta' 1,700 pied (518.16-il metru), żewġ meded laterali ta' 680 pied (207.3 metru), u 15-il medda tal-approċċ ta' 168 pied (51.2 metru). Kull medda prinċipali tikkonsisti minn żewġ sezzjonijiet ta' mensuli li jirfdu medda kannizzata ċentral ta' 350 pied (106.7 metri). Il-piż tas-superstruttura tal-pont kien ta' 50,513-il tunnellata twila (51,324 t), li jinkludi l-piż tas-6.5 miljun musmar irbattut li ntużaw. Għall-pont intużaw ukoll 640,000 pied kubu (18,122 m3) ta' granit. [[Stampa:Comparison of notable bridges SMIL.svg|nofs|daqsminuri|555x555px|Paragun tal-elevazzjonijiet laterali tal-Pont ta' Forth u xi pontijiet notevoli fuq l-istess skala (agħfas hawn għall-verżjoni interattiva)]] It-tliet strutturi kbar ta' mensuli b'erba' torrijiet huma għoljin 361 pied (110.03 metri), u kull torri jserraħ fuq pilastru separat tal-granit. Dawn inbnew bl-użu ta' kaxxi bħala piżijiet b'dijametru ta' 70 pied (21 metru); dawk għall-mensuli tat-Tramuntana u tnejn fuq il-gżira żgħira mhux abitata ta' Inchgarvie għamluha ta' spazju vojt bejn żewġ paratiji (bl-Ingliż: cofferdams), filwaqt li t-tnejn l-oħra fuq il-gżira ta' Inchgarvie u dawk għall-mensuli tan-Nofsinhar, fejn il-qiegħ tax-xmara kien 91 pied (28 metru) 'l isfel mil-livell tal-ilma, użaw arja kkumpressata biex l-ilma jinżamm 'il barra mill-kompartiment operattiv fil-bażi.
Prinċipji tal-inġinerija
Il-pont inbena fuq il-prinċipju tal-pont bil-mensuli, fejn il-mensula tirfed travu ċentrali ħafif, li huwa prinċipju li ilu jintuża għal eluf ta' snin fil-kostruzzjoni tal-pontijiet. Sabiex jintwera l-użu tat-tensjoni u tal-kompressjoni fil-pont, fl-1887 saret dimostrazzjoni fejn l-inġinier Ġappuniż Kaichi Watanabe ntrifed bejn Fowler u Baker bilqiegħda fuq siġġijiet. Fowler u Baker kienu jirrappreżentaw il-mensuli, b'dirgħajhom bit-tensjoni u l-istikek taħt kompressjoni, u l-brikks il-pilastri tal-mensuli tat-tarf ippeżati bil-ħadid fondut.
Materjali
daqsminuri|Mudell uman tal-prinċipju tal-pont bil-mensuli Il-pont kien l-ewwel struttura maġġuri fir-Renju Unit li nbniet bl-azzar; il-monument kontemporanju Franċiż tiegħu, it-Torri Eiffel, kien inbena bil-ħadid ferrotbattut. Ammonti kbar ta' azzar saru disponibbli wara l-invenzjoni tal-proċess ta' Bessemer, li ngħata l-privattiva fl-1856. Fl-1859, il-Bord tal-Kummerċ impona limitu ta' 77.22 N/mm2 (5 LTf/in2) għall-istress massimu tad-disinn fil-pontijiet ferrovjarji; dan il-limitu ġie rivedut mal-progress tat-teknoloġija.
Id-disinn oriġinali kien jirrikjedi 42,000 tunnellata (41,000 tunnellata twila; 46,000 tunnellata qasira) għall-mensuli biss, li minnhom 12,000 tunnellata (12,000 tunnellata twila; 13,000 tunnellata qasira) kellhom jiġu mill-fabbriki tal-azzar ta' Siemens f'Landore, Wales, u l-kumplament mill-fabbrika tal-Kumpanija tal-Azzar tal-Iskozja qrib Glasgow. Meta l-modifiki fid-disinn kienu jeħtieġu 16,000 tunnellata (16,000 tunnellata twila; 18,000 tunnellata qasira) oħra, madwar nofs dan l-ammont ġie pprovdut mill-Kumpanija tal-Azzar tal-Iskozja u n-nofs l-ieħor mill-Fabbrika tal-Ħadid u tal-Azzar ta' Dalzell f'Motherwell. Madwar 4,200 tunnellata (4,100 tunnellata twila; 4,600 tunnellata qasira) ta' msiemer irbattuti ġew ipprovduti mill-Kumpanija tal-Imsiemer Irbattuti qrib ix-xmara Clyde ta' Glasgow. Madwar 3,000-4,000 tunnellata ta' azzar ġie skrappjat, u ftit minnu ntuża għal skopijiet temporanji, li rriżulta fid-diskrepanza bejn il-kwantità pprovduta u l-kwantità użata fil-kostruzzjoni.
Approċċi
xellug|daqsminuri|L-approċċ tan-Nofsinhar lejn il-Pont ta' Forth skont id-disinn ta' James Carswell Wara l-istazzjon ferrovjarju ta' Dalmeny, il-linja ferrovjarja għandha kemxejn ta' lilwa lejn il-Lvant qabel ma tasal lejn il-vjadott tal-approċċ tan-Nofsinhar. Wara l-linja ferrovjarja taqsam il-pont, din tgħaddi mill-istazzjon ferrovjarju ta' North Queensferry, qabel ma għandha lilwa oħra lejn il-Punent, u mbagħad terġa' għandha lilwa oħra lejn il-Lvant fuq il-Vjadott ta' Jamestown.
L-approċċi nbnew taħt kuntratt separat u saru skont id-disinn tal-inġinier James Carswell. Ir-riffieda tal-vjadotti tal-approċċ jidjiequ biex jiġi evitat li l-kolonni jitwessgħu lejn il-parti ta' fuq tagħhom, u evalwazzjoni tal-estetika tal-pont fl-2007, minn A. D. Magee tal-Università ta' Bath, identifikat li dik l-ordni hija preżenti tul l-istruttura kollha, inkluż il-vjadotti tal-approċċ. Magee jindika li x-xogħol fil-ġebel kien ġie ppjanat bir-reqqa, u fih xogħol mirqum pulit anke f'żoni mhux daqshekk viżibbli mill-art.
Sit ta' Wirt Dinji
daqsminuri|284x284px|Veduta mill-ajru tal-Pont ta' Forth Il-Pont ta' Forth ġie ddeżinjat bħala Sit ta' Wirt Dinji tal-UNESCO fil-5 ta' Lulju 2015.
Is-sit ġie rrikonoxxut bħala "stadju straordinarju u impressjonanti fid-disinn u fil-kostruzzjoni tal-pontijiet matul il-perjodu meta l-linji ferrovjarji kienu jiddominaw l-ivvjaġġar fuq l-art fuq distanzi twal". Dan is-sit huwa s-sitt Sit ta' Wirt Dinji li tniżżel fl-Iskozja.
Il-valur universali straordinarju tas-sit ġie rrikonoxxut abbażi ta' żewġ kriterji tal-għażla tal-UNESCO: il-kriterju (i) "Rappreżentazzjoni ta' kapulavur frott il-kreattività tal-bniedem"; u l-kriterju (iv) "Eżempju straordinarju ta' tip ta' bini, ta' grupp ta' siti jew ta' pajsaġġ arkitettoniku jew teknoloġiku li joħroġ fid-dieher stadju/i sinifikanti fl-istorja tal-bniedem".
Mġarr
L-Imġarr, magħruf qabel bħala Mgiarro, huwa raħal żgħir fil-Majjistral tal-pajjiż ta' Malta. L-Imġarr huwa raħal rurali tipiku li jinsab f'reġjun iżolat, fil-Punent tal-Mosta. Huwa mdawwar bl-art agrikola sinjura u dwieli. Ħafna mill-3,014 abitanti huma bdiewa jew huma involuti f'xi tip ta' attività agrikola.
Storja u żvilupp
L-istorja tal-Imġarr hija dik ta' komunità tal-biedja minn diversi familji mill-Imdina. Mgiarro ngħatat mir-Re ta' Sqallija lill-familja Inguanez, u maż-żmien kienet mibjugħa lill-familja Falsone. Maż-żmien, l-art kienet maqsuma u mogħtija lid-dixxendenti.
Illum l-Imġarr kiber sew, għalkemm għadu meqjus baħal raħal, pajjiż b'arja nadifa friska bogħod mill-ibliet industrijali ewlenin ta 'Malta.
Inħawi tal-Imġarr qegħdin iħaddnu żoni diversi bħall-Binġemma, Wardija, Fomm ir-Riħ, Għajn Tuffieha u l-Bajja tal-Ġnejna. L-Imġarr huwa post ta' waqfien popolari għall-persuni fil-kampanja tagħha u għal dawk li jivvjaġġaw bil-karozzi għall-bajjiet fil-qrib. L-Iskola San Anton hija skola privata li tinsab fi ħdan wieħed mill-widien xeniċi tal-Imġarr.
Knisja
Kien biss fil-bidu tas-seklu 20 li l-Imġarr bnew il-parroċċa tagħhom u l-knisja lesta għal kollox. Il-knisja għandha waħda mill-akbar koppli fid-dinja, wara tal-knisja tal-Mosta. Il-forma unika, dik tal-koppla ovali, hija attribwita mill-fondi estensivi miġbura mill-bejgħ tal-prodott tal-bajd lokalment: aktar minn 300,000 kienu mibjugħa fl-għajnuna tal-proġett.
Il-knisja parrokkjali ta' Santa Marija (l-Assunta) hija kopja minjatura tar-Rotunda Mosta. Il-bini tagħha beda fl-1912 u l-kien jiddependi fuq ix-xogħol volontarju u fuq il-kontribuzzjonijiet ġenerużi miksuba mill-parruċċani mill-bejgħ ta' prodotti tal-biedja. Minkejja l-isforzi kollha biex iħaffu x-xogħol, il-bini ma tlestiex qabel l-1946.
Il-knisja tinsab fuq art għolja u z-zuntier elevat tagħha għandu veduta tal-għelieqi u l-għoljiet tal-madwar. Fl-Imġarr għad hemm ħafna djar fit-toroq dojoq madwar il-knisja. Bini modern u proprjetà tad-djar huma żidiet ġodda għar-raħal.
Il-Kunsill Lokali tal-Imġarr
Il-membri attwali tal-kunsill lokali tal-Imġarr huma:
Bob Saget
Robert Lane "Bob" Saget (imwieled fis-17 ta’ Mejju, 1956 f’Philadelphia, Pennsylvania u miet fid-9 ta’ Jannar, 2022 f’Orlando (Florida)) kien attur, stand-up comedian, produttur tal-films, u xeneġġjatur Amerikan.
Ethel Anderson
Ethel Campbell Louise Anderson (kunjomha xebba Mason; twieldet fis-16 ta' Marzu 1883 – mietet fl-4 ta' Awwissu 1958) kienet poeta, saġġista, rumanziera u pittriċi Awstraljana tal-bidu tas-seklu 12. Hi kienet tikkunsidra lilha nnifisha l-iktar bħala poeta, iżda issa hija apprezzata l-iktar għall-istejjer ironiċi u interessanti tagħha. Anderson ġiet deskritta bħala "awtriċi, artista, kummentatriċi tal-arti u emissarja tal-Moderniżmu ta' livell għoli".
Ħajja
Ethel Anderson twieldet f'Lillington, subborg ta' Leamington, f'Warwickshire, l-Ingilterra, u kellha ġenituri mwielda l-Awstralja: Cyrus Mason u Louise Campbell. Hija twieldet fis-16 ta' Marzu 1883. Il-familja tagħha ftit wara reġgħet marret tgħix fl-Awstralja u hi trabbiet f'Sydney fil-proprjetà ta' nannuha, Rangamatty, qrib Picton, New South Wales. Hi ngħatat l-edukazzjoni tagħha d-dar u fl-Iskola tal-Grammatika tal-Bniet tal-Knisja tal-Ingilterra f'Sydney (issa magħrufa bħala SCEGGS Darlinghurst).
Fit-8 ta' Ottubru 1904 hija żżewġet lill-Brigadier-Ġeneral Austin Thomas Anderson (1868-1949) f'Ahmednagar, Bombay fejn kienet akkumpanjatu fl-istazzjonament tiegħu. Fl-1907 kellhom lil binthom, Bethia.
Fil-bidu tal-Ewwel Gwerra Dinjija, ir-raġel tagħha ġie stazzjonat fi Franza u Anderson marret tgħix f'Cambridge, l-Ingilterra, fejn studjat it-tpinġija fil-Kulleġġ ta' Downing u wriet ftit mix-xogħol tagħha.
Meta kienet tgħix l-Ingilterra (1914-1924), Edith Anderson ingħaqdet mal-Grupp ta' Cambridge u tħalltet ma' artisti bħal Sir William Rothenstein. Hi pittret l-affreski għall-knejjes Ingliżi u stabbiliet il-Klabb tal-Arti u tal-Artiġjanat għaż-Żgħażagħ ta' Worcestershire.
Anderson iktar 'il quddiem marret tgħix f'Worcestershire flimkien ma' żewġha. Meta dan tal-aħħar irtira mill-armata fl-1924, il-familja marret tgħix f'Turramurra, New South Wales, l-Awstralja. Mill-1927 il-Brigadier-Ġeneral Anderson sar segretarju ta' diversi Gvernaturi Statali.
F'Turramurra, Ethel Anderson stabbiliet l-Unjoni tal-Pitturi tal-Affreski ta' Turramurra fl-1927. Ġiet mistoqsija mir-rettur tal-Knisja ta' San Ġakbu ta' Sydney tgħin iżżejjen il-Kappella tat-Tfal u hi ddisinjat skema ta' affreski għaliha li twettqet mill-grupp ta' artisti tagħha fl-1929.
Fis-16 ta' Marzu 1932, fetħet il-wirja inawgurali taċ-Ċentru tal-Arti Moderna stabbilit minn Dorrit Black f'Margaret Street, Sydney, biex tgħallem u tippromwovi l-ideat Kubisti li Black kienet tgħallmet matul il-vjaġġ ta' studju tagħha fi Franza. Anderson kitbet ukoll dwar ix-xogħol ta' artisti kontemporanji għal rivisti bħal Art in Australia u Home, filwaqt li l-poeżiji u l-istejjer tagħha ġew ippubblikati f'The Spectator, Punch, Cornhill Magazine, The Atlantic Monthly, The Sydney Morning Herald u The Bulletin. Il-poeżija tagħha kienet influwenzata mill-għarfien li kellha dwar il-letteratura Franċiża u x-xogħol tal-Moderniżmu, bi sperimentazzjoni formali u metrika konsiderevoli. Il-poeżija tagħha The Song of Hagar saret mużika permezz ta' John Antill.
Il-mewt tar-raġel tagħha fl-1949 kienet tfisser li kellha ssostni lilha nnifisha, u hija għamlet dan permezz tal-kitba tagħha, u kkonvertiet l-ewwel rumanz tagħha At Parramatta f'sensiela f'The Bulletin. Hija mietet fl-4 ta' Awwissu 1958 f'Sydney.
Xogħlijiet
Poeżija
Nonfizzjoni
Fizzjoni
Pittura
Salvador Dalí
thumb|lemin|200px|Salvador Dalí fl-1965 Salvador Domènec Felip Jacint Dalí i Domènech, Markiż ta' Púbol (Figueres, 11 ta' Mejju 1904 – Figueres, 23 ta' Jannar 1989) kien pittur Spanjol surrealista li ħadem ukoll bħala skultur, kittieb, fotografu, reġista, disinjatur u xeneġġjatur.
Dalí kien mogħni b'immaġinazzjoni kbira u kien iħobb l-imġiba stramba u grandjuża. Il-maniera eċċentrika tiegħu u l-imġiba diretta biex tattira l-attenzjoni tal-pubbliku xi minn daqqiet iżjed kienu jiġbdu aktar attenzjoni mill-arti tiegħu. Dan kien jinkwieta lil dawk li kienu japprezzaw l-arti tiegħu u jdejjaq lill-kritiċi. .
Tfulija u żgħożija
Salvador Dalí twieled fil-11 ta' Mejju 1904 fil-belt ta' Figueres, fir-reġjun tal-Alt Empordà fil-Katalonja, qrib il-fruntiera Franċiża. Ħuh il-kbir, li ukoll kien jismu Salvador (twieled fit-12 ta' Ottubru 1901), miet bil-meninġite disa' xhur qabel, fl-1 ta' Awwissu 1903. Missieru, Salvador Dalí i Cusí, avukat u nutar, kien jemmen fid-dixxiplina, imma r-riġidità tiegħu kienet ittaffiha ommu, Felipa Domènech i Ferrés, li kienet tinkoraġġixxi l-aspirazzjonijiet artistiċi ta' binha. A cinque anni Dalí fu condotto sulla tomba del fratello dai genitori, i quali gli fecero credere di esserne la reincarnazione, delirio del quale si convinse e lo fece impazzire. Di suo fratello Dalí disse: "Ci somigliavamo come due gocce d'acqua, ma rilasciavamo riflessi diversi. Probabilmente lui era una prima versione di me, ma concepito in termini assoluti". Dalì era talmente afflitto dalla morte di suo fratello che alcune notti andava alla tomba a pregarlo per ore.
Dalí aveva anche una sorella, Ana María, di tre anni più giovane, che nel 1949 pubblicò un libro sul fratello, Dalí visto da sua sorella. Tra i suoi amici d'infanzia vi erano i futuri calciatori del Barcellona Sagibarbá e Josep Samitier.
Dalí frequentò una scuola d'arte. Nel 1919 durante una vacanza a Cadaqués con la famiglia di Ramon Pichot, un artista locale che faceva regolarmente viaggi a Parigi, scoprì la pittura moderna. L'anno seguente il padre di Dalí organizzò nella residenza di famiglia una mostra dei suoi disegni a carboncino. La prima vera esposizione pubblica la tenne nel 1919 al Teatro Municipale di Figueres.
Nel febbraio del 1921 la madre di Dalí morì di tumore. Dalí aveva sedici anni; in seguito disse che la morte della madre "è stata la disgrazia più grande che mi sia capitata nella vita. La adoravo... Non potevo rassegnarmi alla perdita di una persona su cui contavo per rendere invisibili le inevitabili imperfezioni della mia anima." Poco dopo il padre sposò la sorella della moglie morta. Dalí non si risentì per le nuove nozze, perché amava e rispettava molto la zia.
Nel 1923 Dalì fu accusato d'avere organizzato una protesta (finita con l'intervento della polizia) all'Accademia di San Fernando. In seguito fu espulso per un anno e nel 1924 fu arrestato, episodio che lo portò a dipingere Il Bambino Malato.
Madrid e Parigi
Nel 1922 Dalí andò a vivere nella Residencia de Estudiantes di Madrid e studia all'Academia de San Fernando (Accademia di belle arti). Dalí attirava già interesse su di sé con i suoi modi da eccentrico dandy. Portava i capelli e le basette lunghe, si vestiva con giacche, calze lunghe e calzoni alla zuava come gli esteti britannici della fine del XIX secolo. Erano però i suoi dipinti, nei quali mostrava di accostarsi al cubismo, a guadagnargli l'attenzione dei suoi compagni di corso. Nei suoi primi lavori Dalí probabilmente non aveva ancora compreso pienamente i concetti del movimento cubista, poiché all'epoca a Madrid non esistevano aderenti al movimento, e le uniche informazioni di cui disponeva provenivano da articoli di giornale e da un catalogo datogli da Ramon Pichot.
Nel 1924 l'ancora sconosciuto Salvador Dalí realizzò per la prima volta illustrazioni per un libro, l'edizione in catalano del poema Les bruixes de Llers del suo amico e compagno di studi Carles Fages de Climent.
Dalí si accostò anche al movimento dadaista, che lo influenzò per tutta la sua vita. Alla Residencia diventò intimo amico di Pepín Bello, di Luis Buñuel e di Federico García Lorca. L'amicizia con García Lorca era un autentico trasporto amoroso reciproco, anche se Dalí respinse vigorosamente gli approcci erotici del poeta.
Nel 1926 Dalí fu espulso dall'Academia poco prima di sostenere gli esami finali, poiché aveva affermato che nessuno nell'istituto era abbastanza competente da esaminare uno come lui. La sua maestria nella pittura era già evidente dal notevole realismo del Cesto di pane, dipinto in quello stesso anno. Sempre in quell'anno visitò per la prima volta Parigi, dove incontrò Pablo Picasso, che ammirava profondamente. Picasso aveva già sentito parlare molto bene di Dalí da Joan Miró. Negli anni successivi, mentre sviluppava un proprio stile, Dalí realizzò diverse opere fortemente influenzate dall'arte di Picasso e di Miró.
Nelle opere di Dalí alcune tendenze, che rimarranno costanti nel corso degli anni, erano già evidenti negli anni venti. Egli assorbì influssi da moltissimi stili, dalla pittura classica all'avanguardia più estrema. Nelle sue prime opere ci fu l'impronta di Rafael Barradas. Tra le influenze in stile classico artisti come Raffaello, Bronzino, Francisco de Zurbarán, Vermeer e Velázquez. Si serviva sia di tecniche classiche che moderne, talvolta impiegandole di volta in volta in opere singole, talvolta usandole tutte nello stesso dipinto. A Barcellona le esposizioni delle sue opere attrassero attenzione, e i critici si divisero tra entusiasti e parecchio perplessi.
Dalí si fece crescere vistosi baffi, ispirati a quelli del grande maestro del Seicento spagnolo Diego Velázquez, e finirono per diventare un tratto inconfondibile e caratteristico del suo aspetto per il resto della vita.
Dal 1929 alla fine della Seconda guerra mondiale
Nel 1929 Dalí collaborò con il regista surrealista Luis Buñuel alla realizzazione del cortometraggio Un chien andalou. Il suo contributo principale consistette nell'aiutare Buñuel a scrivere la sceneggiatura, anche se in seguito affermò di aver avuto un ruolo significativo anche nella realizzazione tecnica del progetto, fatto che non trovò riscontro nelle testimonianze dell'epoca. Nell'agosto di quello stesso anno incontrò la sua musa, fonte di ispirazione e futura moglie Gala, il cui vero nome era Elena Ivanovna Diakonova. Era un'espatriata russa di undici anni più vecchia di lui, allora moglie del poeta surrealista Paul Éluard. In quell'anno Dalí realizzò i mostre importanti, e si unì ufficialmente al gruppo dei surrealisti di Montparnasse. Erano già due anni che il suo lavoro ne era pesantemente influenzato: i surrealisti apprezzavano molto quello che Dalí definì il suo metodo paranoico-critico per esplorare il subconscio e raggiungere un maggior livello di creatività.
Nel frattempo i rapporti tra il pittore e il padre erano vicini alla rottura: Don Salvador Dalí y Cusí disapprovava con forza la storia d'amore tra il figlio e Gala e riteneva che la sua vicinanza ai surrealisti avesse un pessimo effetto sul suo senso morale. Lo strappo definitivo avvenne quando Don Salvador lesse su un quotidiano di Barcellona che a Parigi il figlio aveva appena esposto un disegno del "Sacro Cuore di Gesù Cristo" insieme ad una scritta provocatoria "Qualche volta, per divertimento, sputo sul ritratto di mia madre".
Indignato, Don Salvador pretese che il figlio smentisse pubblicamente. Dalí rifiutò, forse per timore di essere allontanato dai surrealisti, e il 28 dicembre 1929 fu cacciato a forza dalla casa paterna. Il padre gli disse che intendeva diseredarlo e gli intimò di non mettere mai più piede a Cadaqués. In seguito Dalí sostenne che, in risposta, mise in mano al padre un preservativo contenente il suo sperma dicendogli "Tieni. Ora non ti devo più nulla!" L'estate successiva Dalí e Gala affittarono un piccolo capanno di pescatori in una baia nei pressi di Port Lligat. In seguito lo acquistò, e nel corso degli anni lo fece ingrandire trasformandolo poco a poco nella sua adorata villa sul mare.
Nel 1931 Dalí dipinse una delle sue opere più famose, La persistenza della memoria. È la surrealistica immagine di alcuni orologi da taschino, flosci e sul punto di liquefarsi: gli orologi che si sciolgono rappresentano la memoria, che invecchiando negli anni perde forza e resistenza. Tale idea è sostenuta anche da altre immagini, come l'ampio paesaggio dai confini indefiniti e un altro orologio, raffigurato mentre è divorato dagli insetti.
Dalí e Gala, dopo aver convissuto a partire dal 1929, si sposarono nel 1934 con una cerimonia civile. Nel 1958 si risposeranno con rito cattolico.
Dalí fu presentato negli Stati Uniti nel 1934 dal mercante d'arte Julian Levy. La sua esposizione di New York, che includeva La persistenza della memoria, creò subito scalpore e interesse. L'alta società lo accolse organizzando uno speciale "Ballo in onore di Dalí", al quale presenziò portando sul petto una scatola di vetro contenente un reggiseno.
Mentre la maggior parte dei surrealisti tendeva ad assumere posizioni di sinistra, Dalí si mantenne ambiguo sul giusto rapporto tra politica e arte. André Breton, uno dei capofila del surrealismo, lo accusò di difendere il "nuovo" e l'"irrazionale" del "fenomeno Hitler", ma Dalí respinse queste affermazioni dicendo: "Non sono un seguace di Hitler né nei fatti né nelle intenzioni". Dalí insistette sul concetto che il surrealismo può esistere anche in un contesto apolitico e si rifiutò di condannare esplicitamente il fascismo, uno dei fattori che creò dei problemi con i suoi colleghi. Più tardi, sempre nel 1934, Dalí fu sottoposto a un "processo" a seguito del quale fu formalmente espulso dal gruppo dei surrealisti. Come reazione Dalí dichiarò: "Il surrealismo sono io". Nel 1936 Dalí partecipò all'Esposizione internazionale surrealista di Londra. Tiene la sua conferenza, intitolata Fantômes paranoïaques authentiques, vestito con tuta e casco da palombaro. Arrivò tenendo in mano una stecca da biliardo e con due levrieri russi al guinzaglio. Si dovrà poi togliere il casco da palombaro perché rimasto senza fiato. Commenta: "Ho solo voluto mostrare che mi stavo 'immergendo a fondo' nella mente umana."
In quel periodo il principale mecenate di Dalí è il ricchissimo Edward James, che lo aiuta ad emergere nel mondo dell'arte acquistando molte sue opere e supportandolo finanziariamente per due anni. I due diventano buoni amici e il ritratto di James viene anche inserito da Dalí nel dipinto Cigni che riflettono elefanti. Artista e mecenate collaborano anche nella realizzazione di due delle più celebri icone del movimento surrealista: il Telefono aragosta e il Divano a forma di labbra di Mae West.
Nel 1939 Breton conia per il pittore spagnolo il denigratorio soprannome di "Avida Dollars", anagramma di Salvador Dalí che può essere tradotto come bramoso di dollari. Si tratta di un modo per deridere la crescente commercializzazione delle opere di Dalí e la percezione che Dalí stesso abbia cercato di ingrandire la propria figura grazie alla fama e al denaro. Alcuni surrealisti da allora in poi parlano di Dalí solo al passato remoto, come se fosse morto. Il movimento surrealista e alcuni suoi membri (come Ted Joans) continueranno a polemizzare duramente con Dalí fino al momento della sua reale morte e anche oltre.
In Europa scoppia la seconda guerra mondiale e così i Dalí si trasferiscono negli Stati Uniti, dove vivono per otto anni. Dopo il trasferimento Dalí si riavvicina alla pratica del Cattolicesimo. Robert e Nicolas Descharnes hanno scritto "In questo periodo Dalí non ha mai smesso di scrivere".