cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Storja ta' Chelsea FC
Ted Drake: modernizazzjoni u l-ewwel titlu (1952–1961)
L-iskwadra ma kinitx kapaċi li tibni rebħiet ġodda wara s-suċċess tal-1955. Fl-istaġun 1955–1956 ikklassifikaw fis-sittax-il post. Fis-snin ta' wara l-formazzjoni, fejn l-età medja kienet qed tikbet, kisbet serje ta' pożizzjonijiet modesti fin-nofs tal-klassifika. L-unika nota pożittiva ta' dan il-perjodu kien il-bidu tal-skorer prolifiku Jimmy Greaves, wieħed mill-aqwa prodotti tas-settur ġovanili tat-tim ta' Chelsea, u skorer ta' 122 f'erba' kampjonati. Flimkien ma' Greaves ħarġu diversi żgħażagħ ta' valur, magħrufin aktar bħala Drake's Duckings ("Il-Papri Żgħar ta' Drake") u l-inesperjenza tagħhom, kienet riżultat ta' prestazzjonijiet li ftit li xejn kienu kontinwi. Waħda mill-punti l-aktar baxxi tal-klabb f'dawn is-snin, kienu l-eliminazzjoni fit-tielet rawnd tal-FA Cup kontra skwadra tal-Fourth Division, Crewe Alexandra, f'Jannar 1961. Wara li Greaves kien ċedut għat-tim ta' Milan f'Ġunju ta' wara, il-konsegwenzi kienu evidenti: mingħajr il-gowls tal-attakkant tagħhom, l-iskwadra batiet. Drake kien imkeċċi f'Settembru wara telfa ta' 4–0 kontra Blackpool, b'Chelsea fl-aħħar tal-klassifika. Kien sostitwit mill-plejer-kowċ ta' tlieta u tletin sena Tommy Docherty.
Tommy Docherty
Docherty impona dixxiplina stretta u ċeda diversi plejers anzjani, biex issostwixxihom ma' akkwisti astuti u uża' talent aktar żagħżugħ permezz tas-sistemà ġovanili adottata minn Birrell. Fil-wasla tiegħu, f'Jannar 1962, l-iskwadra kienet kważi destinata għar-relegazzjoni, u hu uża' dan il-ħin biex jesperimenta u jippjana l-futur. Fl-ewwel staġun sħiħ ta' Docherty hu reġa ta l-promozzjoni lil Chelsea għas-Second Division. Il-partita deċiżiva, kontra Sunderland, kienet waħda kumbattuta u spiċċat b'rebħa ta' 1–0, grazzi għall-gowl ta' Tommy Harmer. Fl-aħħar ġurnata t-tim minn Londra rebħu 7–0 lil Portsmouth.
Chelsea rritornaw fil-First Division bi skwadra ġovanili, fejn ibbrillaw Ron "Chopper" Harris, il-gowlkiper Peter Bonetti, il-ġwejnħa Bobby Tambling, il-midfilder John Hollins, id-difensur Ken Shellito, l-attakkant Barry Bridges, il-ġwejnħa Bert Murray u l-kaptan Terry Venables, kollha prodotti tas-settur ġovanili. Ma' dawn, Docherty żied l-attakkant George Graham, Eddie McCreadie u d-difensur eleganti Marvin Hinton, akkwistati għal somma żgħira.
Fl-istaġun ta' ritorn fl-aqwa serje, Chelsea spiċċaw fil-ħames post, waqt li fis-sena ta' wara kienu qed jimmaraw lejn it-treble tal-kampjonat, FA Cup u l-League Cup. L-istil ta' logħob kien ibbażat fuq id-dinamiżmu fiżiku u fuq iċ-ċirkolazzjoni rapida tal-ballun. Chelsea bdew tajjeb il-kampjonat u fl-aħħar kienu flimkien ma' Manchester United u Leeds United, qed jiġġieldu għar-rebħ tal-kampjonat. Mas-suċċess fl-aqwa serje huma rebħu l-League Cup, meta fil-finali l-"Blues" għelbu 3–2 lil Leicester City (grazzi għall-prestazzjoni tajba ta' McCreadie) biex fil-partita ta' ritorn f'Fibert Street huma spiċċaw pari ta' 0–0, f'logħba kumbattuta.
Però, bdew jinħassu l-ewwel problemi fl-ambjent, hekk kif Docherty kellu xi jgħid ma xi plejers, partikularment Venables. F'Marzu sofrew telfa kontra Manchester United, rivali tat-titlu, u ftit wara riżultat negattiv (0–2) kontra Liverpool fis-semi-finali tal-FA Cup, minkejja l-fatt li Chelsea kienu favoriti f'din l-aħħar logħba. Fl-aħħar erbat ijiem tat-tmiem tal-kampjonat, Chelsea baqgħu xorta l-ewwel, imma fil-logħba ta' wara kontra Burnley Docherty ħalla barra mit-tim tmien plejers pedini (Venables, Graham, Bridges, Hollins, McCreadie, Hinton, Bert Murray u Joe Fascione). Li kien għad baqa' mit-tim kien grupp ta' riservi u żgħażagħ, u dawn tilfu 6–2 u ta ċans lir-rivali biex jersqu aktar qrib. Fl-aħħar, Chelsea spiċċaw it-tielet.
Fis-sena ta' wara reġgħet offriet ħafna avvenimenti, mingħajr ebda titlu mirbuħ. Chelsea ikkompetiet fuq tliet naħat: kampjonat, FA Cup u Tazza tal-Fieri. Huma lagħbu rekord ta' 60 logħba fit-tliet kompetizzjonijiet. Fl-aħħar ikklassifikaw fir-raba' post tal-kampjonat u fl-FA Cup kisbu s-semi-finali wara li rebħu f'Anfield liċ-ċampjins kurrenti, Liverpool. Fis-semi-finali affrontaw lil Sheffield Wednesday, għal darb'oħra f'Villa Park. Minkejja li kienu favoriti, it-tim minn Yorkshire għeleb lil Chelsea 2–0 u kien eliminat.
Fit-Tazza tal-Fieri huma eliminaw lil Roma, 1860 München u lil Milan (fejn f'din l-aħħar logħba, ir-rebħa kienet deċiża permezz tat-tfigħ tal-munita, wara li l-partita spiċċat pari wara l-ħin normali). Fis-semi-finali tilfu kontra Barcelona. Iż-żewġ timijiet tad-dar rebħu 2–0, u fil-partita ta' spareġġ li ntlagħbet f'Nou Camp, Barcelona rebħu 5–0. Docherty, li kellu relazzjoni ma' xi plejers li kienet imkissra, iddeċieda li jibni skwadra ta' età medja ta' 21 sena. Venables, Graham, Bridges u Murray kienu ġew mibjugħha matul is-sena, waqt li kien akkwistat il-ġwejnħa Skoċċiż Charlie Cooke għal £72,000, flimkien mal-midfilder Tommy Baldwin, li wasal fi Stamford Bridge bħala midfilder parzjali għall-bidla ma' Graham. Mis-settur ġovanili ħareġ attakkant ta' talent kbir, Peter Osgood.
L-operazzjonijiet tat-trasferimenti ta' Docherty kienu inizzjalment produttivi. Chelsea, b'Osgood bħala fulkru tat-tim sħiħ, marru fl-ewwel post tal-klassifika sa' Ottubru 1966, l-unika formazzjoni imbattuta wara għaxar logħbiet. Wara Osgood kiser saqajn f'partita fil-League Cup u l-pjanijiet ikkomplikaw. Biex jissostitiwixxi lil Osgood, Docherty kiser ir-rekord ta' trasferiment permezz tal-akkwist ta' Tony Hateley għal £100,000, però l-logħob fl-arja ta' Hateley, ma qabilx mal-istil ta' Chelsea. Huma bdew jinżlu fil-klassifika u spiċċaw fid-9 post. Ir-ribalta tal-istaġun kienet li laħqu l-finali tal-FA Cup. Fis-semi-finali l-"Blues" rebħu lil Leeds United f'dik li l-istoriċi jgħidu li bdiet ir-rivalità bejn dawn iż-żewġ timijiet. F'waħda mill-aqwa mumenti ta' Hateley ma' Chelsea kien li skorja gowl bir-ras, fejn fl-aħħr kien wieħed deċiżiv, imma l-partita kienet waħda kontestata wara li tliet gowls ta' Leeds kienu mħassra.
Chelsea affrontaw lil Tottenham Hotspur fl-ewwel finali tal-FA Cup bejn żewġ timijiet minn Londra, magħrufa aktar bħala l-Finali tal-Cockney Cup. Kienet l-ewwel finali li Chelsea kienu preżenti fiha mill-1915 u l-ewwel preżenza fil-finali f'Wembley. Ron Harris, li dakinhar kellu 22 sena, kien l-aktar kaptan ġuvni li niżel fil-grawnd fil-finali tat-Tazza tal-Ingilterra. Il-"Blues" ma għamlux prestazzjoni tajba u madanakollu l-gowl lejn tmiem il-logħba ta' Tambling permezz ta' daqqa ta' ras, ma kienx biżżejjed hekk kif tilfu 2–1 kontra Tottenham li fost it-tim kien jinvolvi li Venables u Greaves. Docherty, figura li kienet kontinwament diskussa, kien imneħħi mill-kariga ta' kowċ wara li rebħu tnejn biss mill-ewwel għaxra logħbiet, flimkien ma' problemi ta' Docherty mal-plejers u hu serva skwalifikazzjoni ta' 28 ġurnata mill-FA.
Dave Sexton
Fil-kampjonat 1969–1970, il-klabb ikklassifika fit-tielet post wara Everton u Leeds United. Osgood u Hutchinson irnexxielhom jiskorjaw total ta' 53 gowl flimkien fl-istaġun, u laħqu l-finali tal-FA Cup tal-istess staġun. It-tim oppost kien propju il-Leeds United, dominant tal-kampjonat u fost l-aqwa timijiet ta' dik l-era. Fl-ewwel partita f'Wembley, Chelsea kienu dejjem minn taħt imma rnexxielhom jiksbu pari ta' 2–2 grazzi għall-gowls ta' Segnarono Houseman u fl-aħħar minuti Hutchinson. Il-partita ta' spareġġ saret f'Old Trafford ta' Manchester ġimgħatejn wara. Il-logħba baqgħet famuża għat-tattiċiżmu estrem tal-iskwadri u għat-talent u l-abilità kbira li kienet murija mill-plejers. Għal darb'oħra fi żvantaġġ, Chelsea reġgħu ġabu l-iskor l-istess għat-tielet darba fil-partita grazzi għad-daqqa ta' rus ta' Osgood minn passaġġ ta' Cooke. Il-partita kompliet fil-ħin supplementari, fejn Webb, minn assist ta' Hutchinson, ta daqqa ta' ras u kiseb il-gowl tar-rebħa, dak tat-2–1.
Is-suċċess tat-Tazza tal-Ingilterra ta lil Chelsea l-kwalifikazzjoni fit-Tazza tat-Tazez għall-ewwel darba fl-istorja tal-klabb. Ir-rebħiet kontra Aris Thessaloniki u CSKA Sofia fetħu t-triq tal-iskwadra lejn il-kwarti tal-finali, fejn elimaw lil Clube Brugge wara rimonta emozzjonali. Wara li tilfu l-ewwel leg barra minn darhom bl-iskor ta' 2–0, Chelsea kienu 0–0 b'disa' minuti mit-tmiem fil-partita ta' ritorn, imma gowl ta' Osgood dawwar l-istorja tal-logħba u ġab l-iskor taż-żewġ partiti l-istess. Fil-ħinijiet supplementari huma trijonfaw 4–0. Ir-rivali ta' Manchester City, kienu eliminati fis-semi-finali. L-ewwel finali bejn Chelsea u Real Madrid spiċċat 1–1, il-partita ta' spareġġ saret jumejn wara u kienet deċiża mill-gowls ta' Dempsey u Osgood: it-2–1 ta lil Chelsea biex jerfgħu għall-ewwel darba trofew Ewropew. Il-kanzunetta Blue is the Colour ("Blu hu l-Kulur"), li ħarġet fl-1972 u kantata mill-membri tat-tim, laħqet il-ħames pożizzjoni tal-UK Singles Chart. Din hi waħda mill-aktar kanzunetti famużi fil-futbol Ingliż, u legata għal dejjem mat-tim ta' Chelsea ta' dik l-era.
Il-kriżi (1972–1983)
Fid-deċennju ma kienx hemm aktar suċċessi hekk kif problemi finanzjarji kbar ġabu lill-klabb fuq irkubbtejh. Mill-bidu tas-snin sebgħin id-dixxiplina li kienet tirrenja fl-iskwadra saret debboli hekk kif Sexton kellu xi jgħid ma' xi plejers, fosthom Osgood, Hudson u Baldwin, dawr l-atteġġjament tagħhom u l-istil ta' ħajja tagħhom. Flimkien mad-dekadenza tal-ispirtu tal-iskwadra, hekk ukoll kienu r-riżultati. Eliminati mit-Tazza tat-Tazez Ewropej 1971–72 minn tim Żvediż inqas kwotat ta' Åtvidabergs FF, Chelsea kienu estromessi wkoll mill-FA Cup minn Leyton Orient, skwadra tas-Second Division, minkejja li kellhom vantaġġ ta' 2–0. Fl-aħħar tilfu l-finali tal-FA Cup kontra Stoke City fl-1972. F'dawn l-okkażżjonijiet kollha l-formazzjoni minn Londra ħarġet telliefa kontra rivali teknikament inferjuri u minkejja li ddominaw il-partita għal diversi ħinijiet. Fl-1972–1973 ippożizzjonaw fit-tnax-il post u fl-1973–74 fis-sbatax-il post. L-ostilità bejn Sexton fuq naħa u Osgood u Hudson fuq naħa oħra laħqet il-punt kruċjali wara telfa ġewwa darhom ta' 4–2 kontra West Ham United f'jum San Stiefnu fl-1973. Iż-żewġ plejers kienu ċeduti xahrejn wara, imma anke Sexton kien imkeċċi fil-bidu tal-istaġun 1974–1975 wara bidu diffikultuż. Is-suċċessur tiegħu kien l-assistent tiegħu Ron Suart, però ma setgħax jevita l-forma fqira tat-tim u dan spiċċa relegat fl-1975.
Il-kostruzzjoni tal-East Stand (Tribuna tal-Lvant), li għadha żżomm postha fl-impjant modern, irrappreżenta fonti ta' danni. Il-proġett kien parti minn pjan ta' potenzjmanet tal-istadju, biex il-kapaċità jiġi estiż għal 60,000 post, kollha biex ipoġġu bilqiegħda. Dan il-proġett ġie deskritt bħala "l-aktar ambizzjuż li qatt sar fir-Renju Unit". Dak iż-żmien kien hemm kriżi enerġetika mondjali u x-xogħol kien ostakolat mid-dewmien flimkien mal-istrajk tal-ħaddiema u tal-iskarsita tal-materjali, hekk kif dawn kienu l-fatturi li kien hemm aktar spiża milli kien qabel previst. Fl-1976, il-klabb sab ruħu b'dejn ta' £3.4 miljun. B'konsegwenza t'hekk, bejn Awwissu 1974 u Ġunju 1978, id-diriġenza ma akkwistat l-ebda plejer. Id-dekadenza tal-iskwadra kien akkompanjat minn dekandeza fl-attendenza: dawk li baqgħu kellhom reputazzjoni ta' vjolenza fi ħdan sezzjoni ta' sapport ta' Chelsea. Lejn tmiem is-sebgħinijiet u l-bidu tas-snin tmenin kien il-perjodu ta' żvilupp maġġuri tal-fenominu tal-hooligans. Il-benjamini vjolenti ta' Chelsea, il-Headhunters ta' Chelsea, kienu partikularmenti familjari mal-vjolenza u għal-legami ma' gruppi politi estremi, u dawn kellhom jagħmlu l-preżenza tagħhom fis-snin suċċessivi. 350px|thumb|L-East Stand, waħda mill-kawżi tal-problemi finanzjarji ta' Chelsea fis-snin sebgħin u tmenin Ftit qabel ir-relegazzjoni tal-1975, Eddie McCreadie kien nominat bħala kowċ. Wara sena ta' tranżazzjoni u konsolidament (Second Division 1975–76), il-kowċ reġa' poġġa lill-klabb fl-aqwa serje fl-1976-1977, bi skwadra komposta minn żgħażagħ (fosthom Ray Wilkins u l-attakkant Steve Finnieston, awtur ta' 24 gowl) u veterani taż-żminijiet tas-suċċessi (fosthom Cooke, Harris u Bonetti). McCreadie, però, ħalla lill-klabb wara argument ma' Brian Mears fuq kumpanija tal-karozzi. Postu ħadu eks-plejer ieħor, Ken Shellito.
Shellito żamm lil Chelsea fil-First Division fl-1977–1978, staġun fejn il-punt l-iktar kruċjali kienet ir-rebħa ta' 4–2 li l-"Blues" għamlu kontra ċ-ċampjins Ewropej Liverpool fl-FA Cup. Shellito irriżenja f'nofs l-istaġun ta' wara, wara li rebaħ tliet darbiet biss tal-kampjonat sal-Milied. Lanqas ir-ritorn ta' Peter Osgood ma serva biex itejjeb ir-rendiment tat-tim. Is-suċċessur ta' Shellito, Danny Blanchflower, li kien kaptan tat-tim ta' Tottenham Hotspur rebbieħ tad-double, ma rnexxielux jevita r-relegazzjoni, b'bilanċ ta' 5 rebħiet u 27 telfa. Kien qed jinfetaħ wieħed mill-aktar żminijiet imdallmin fl-istorja ta' Chelsea. Wilkins, wieħed mill-ftit stilel ta' Chelsea, kien mibjugħ lil Manchester United, waqt li f'Settembru 1979 kien assunt bħala kowċ l-eroj tat-Tazza tad-Dinja 1966 Geoff Hurst, b'Bobby Gould bħala assistent. Il-wasla tagħhom ta żvolta fl-ambjent. Għal perjodu twil, Chelsea ikkonduċew il-klassifika, però l-forma tagħhom naqset lejn l-aħħar parti tal-istaġun fejn ikkaġuna r-raba' post: l-iskwadra tilfet il-promozzjoni għad-differenzi tal-gowls. Fis-sena ta' wara it-tim minn Londra bata biex jiskorja, fejn irreġistra total ta' disa' partiti konsekuttivi mingħajr ma jiskorja gowl u bi tliet rebħiet minn għoxrin logħba. Fl-aħħar huma spiċċaw it-tnax fl-1980–1981 u Hurst kien eżonerat.
Fl-1981 Brian Mears irriżenja minn ċermen, fejn temm is-76 sena tal-assoċċazzjoni tal-familja tiegħu mal-klabb. Waħda mill-aħħar azzjonijiet ta' Mears kien li jappunta lil John Neal bħala kowċ. Sena wara, Chelsea Football & Athletic Company, kellhom dejn kbir u ma setgħux iħallsu lill-plejers, kienet akkwista, fl-iktar punt prekarju tal-istorja tal-klabb, min-negozjant Ken Bates, li f'dak iż-żmien kien president ta' Oldham Athletic u li kisibha mill-familja Mears għas-somma ta' £1. Bates, però, irrifjuta li jħallas il-grawnd u d-dejn tiegħu, deċiżjoni li batal-konsegwenza biha. Il-proprjetarju l-ġdid wera li hu vera ġellied fil-pożizzjoni ta' ċermen, anki jekk l-avversarji tiegħu kienu jinkludu wkoll il-benjamini (li ma ħadux gost bid-deċiżjoni li jiġi installat ċnut elettriċi biex iżommuhom barra mill-grawnd) u l-kumpanija tal-iżvilupp immobiljarju Marler Estates, li David Mears, ħu Brian, biegħ il-parti tiegħu ta' Stamford Bridge.
Fl-1981–1982, staġun ieħor deludenti spiċċa fit-tnax-il post tas-Second Division, Chelsea għamlu l-aqwa mixja fl-FA Cup wara ħafna snin u eliminaw lil Liverpool ċampjin tal-Ewropa fil-ħames rawnd. Il-"Blues" lagħbu aħjar tar-rivali nobbli u rebħulhom 2-0. Fil-kwarti tal-finali affaċċjaw l-avversarji antiki ta' Tottenham Hotspur, li, minkejja l-vantaġġ ta' Mike Fillery kellhom iċedu u ħarġu telliefa 3–2. L-istaġun 1982–1983 kien l-agħar fl-istorja ta' Chelsea. Wara bidu tajjeb, l-iskwadra beda nieżel aktar fil-klassifika, fejn minn disa' partiti ma rnexxielhomx jirbħu l-ebda minnhom fejn kienu qed jissugraw għal relegazzjoni fit-Third Dvision. F'dan l-istant, konsiderati l-problemi finanzjari tal-klabb, il-waqgħa fit-tielet diviżjoni kienet tfisser tmiem tas-soċjetà. Fil-ġurnata ta' qabel tal-aħħar kien hemm l-konfront dirett ma' Bolton Wanderers, li kien deċiż minn gowl minn 25 metru ta' Clive Walker, xutt li ta rebħa deċiżiva ta' 1–0. Fl-aħħar ġurnata kisbu pari ġewwa darhom kontra Middlesbrough biex b'hekk evitaw ir-relegazzjoni b'żewġ punti ta' marġni fil-klassifika.
Era ġdida (1983–1989)
Is-sajf tal-1983 kien wieħed importanti fl-istorja ta' Chelsea hekk kif il-kowċ John Neal għamel serje ta' akkwisti li kienu se juru li huma kruċjali biex ibiddlu l-futur tal-iskwadra. L-uċuh ġodda kienu l-attakkant Kerry Dixon, mixtri minn Reading, il-ġwejnħa Pat Nevin minn Clyde, li kellu kapaċità kbira fil-ġiri, il-midfilder Nigel Spackman minn Bournemouth u l-gowlkiper Eddie Niedzwiecki minn Wrexham. Ma' dawn il-plejers ġodda kien hemm ir-ritorn ta' John Hollins bħala plejer-kowċ, għal somma totali ta' £500,000. Dixon ifforma koppja tal-attakk prolifika mal-plejer il-ġdid David Speedie u t-tnejn li huma kkombinaw kemm huma ma' Nevin biex taw il-ħajja għal-triju li pproduċa 22 gowl fi tliet snin.
Chelsea l-ġdid beda l-istaġun 1983–1984 b'rebħa kbira ta' 5–0 kontra Derby County, u wara segwew rebħiet oħra ta' 5–3 kontra Fulham u 4–0 kontra Newcastle United ta' Kevin Keegan. Grazzi wkoll għall-gowls ta' Dixon, li rnexxielu jiskorja 36 fil-kompetizzjonijiet kollha - rekord staġonali megħlubb biss minn Bobby Tambling u Jimmy Greaves — il-promozzjoni kienet miksuba permezz ta' rebħa oħra ta' 5–0 kontra r-rivali antiki ta' Leeds United. L-iskwadra kienet ikoronata ċampjin tas-Second Division fl-aħħar ġurnata wara rebħa barra minn darhom kontra Grimsby Town. Għal din l-okkażżjoni, 10,000 benjamin ta' Chelsea għamlu l-vjaġġ lejn Lincolnshire.
Lura fil-First Division, Chelsea kienet konkorrenta għall-kwalifikazzjoni tat-tazez Ewropej fl-1984–85, fejn spiċċaw is-sitt post. L-iskwadra kienet ukoll fit-triq lejn it-tielet finali tal-League Cup, imma s-semi-finali kontra Sunderland, li kien kandidat għar-retroċessjoni kellu riżultat mhux mistenni. Il-plejer Clive Walker, li kien jilgħab ma' Chelsea iggwida għar-rebħa ta' 3–2 fi Stamford Bridge (5–2 ir-riżultat aggregat), fejn kien ukoll xi ġlied u rvellijiet. Il-partita kompliet fl-isfond tal-pulizija u xi benjamini li daħlu fil-grawnd, hekk kif il-ġlied kompla sejjer fit-toroq. Neal irtira fl-aħħar tal-istaġun għal raġuni ta' saħħa u kien sostitwit minn Hollins.
L-ewwel sena taħt Hollins ra lil Chelsea jiġġieldu għat-titlu. L-ewwel fil-klassifika fi Frar, it-tim kellu jirrinunzja lil Dixon u Niedzwiecki, vittmi ta' uġigħ gravi, u matul iż-żmien tal-Għid it-tim laqqat għaxar gowls f'żewġ partiti, fejn kien kważi jinsab barra mill-ġlieda għar-rebħ tal-kampjonat. Żewġ suċċessi ta' 2–1 kontra Manchester United f'Old Trafford u West Ham United f'Upton Park — fejn b'hekk qata' lil "Hammers" barra mill-ġirja għat-titlu — ħalla lil Chelsea tliet punti minn Liverpool li kienu fl-ewwel post, b'ħames partiti x'jintlagħbu. Minn dak inhar sal-aħħar ġurnata tal-kampjonat kisbu biss punt wieħed, u b'hekk reġa' tahom is-sitt post. Fl-istess staġun it-tim minn Londra rebħu l-ewwel edizzjoni tal-Full Members Cup, meta għelbu 5–4 lil Manchester City f'Wembley grazzi għal tripletta ta' Speedie u minkejja li l-oppożizzjoni kellha żvantaġġ ta' 1–5.
Wara dan il-bidu ġdid, il-forma tat-tim reġgħet niżlet u kisbu biss l-erbatax-il post. L-ispritu tal-iskwadra beda jiddiġenera hekk kif Hollins kellu argumenti ma' xi plejers pedini, l-aktar Speedie u Spackman, fejn fl-aħħar kienu ċeduti. Hollins kien imkeċċi f'Marzu tal-istaġun ta' wara, bl-iskwadra fil-ġirja għas-salvezza. Bobby Campbell, ħa l-irwol ta' kowċ imma dan ma setax jevita r-relegazzjoni li kienet b'riżultat ta' telfa fil-play-off kontra Middlesbrough, fejn għal darb'oħra l-partita kienet iddominata minn problemi min-nies u attentati biex jinvadu l-grawnd. Il-federazzjoni kkastiga lill-klabb, fejn tahom sitt partiti mingħahjr ma jidħlu nies fl-istadju. Mingħajr rebħa fl-ewwel sitt partiti tal-kampjonat, il-"Blues" irnexxielhom madanakollu jirbħu l-kampjonat tas-Second Division 1989–1989 b'99 punt, 17-il punt aktar mir-rivali Manchester City.
Is-snin '90: lura għall-ġirja
Fil-First Division 1989–90 Chelsea, li kienet għadha kemm ġiet promossa, kienet fost il-protagonisiti. Il-kowċ Bobby Campbell iggwida skwadra bi plejers li ma tantx kienu ta' esperjenza u rnexxielu jakkwista pożizzjoni tajba, dik tal-ħames post. Minkejja l-iskwalifika tal-klabb Ingliżi mill-kompetizzjonijiet Ewropej, Chelsea tilfu l-aċċess fit-Tazza UEFA minħabba li f'dak l-istaġun l-uniku post assenjat għall-Ingilterra mar għal Aston Villa viċi-ċampjin nazzjonali. FL-istess sena, Campbell iggwida l-formazzjoni ta' Londra għat-tieni suċċess fil-Full Members Cup, grazzi għar-rebħa minima ta' 1–0 kontra Middlesbrough fil-finali ta' Wembley. Campbell irriżenja sena wara u kien sostitwit minn Ian Porterfield, li wassal lit-tim ta' Chelsea f'pożizzjoni għolja tal-klassifika 1991–1992 biex setgħu jiksbu l-ewwel staġun tal-Premier League. Ħalla lill-klabb f'nofs l-istaġun 1992-1993, rimpjazzat minn David Webb, protagonist ieħor tar-rebħa tal-"Blues" fl-FA Cup tal-1970. Taħt Webb, it-tim spiċċa l-ħdax, pożizzjoni li ma tatux konferma ta' staġun ieħor mat-tim. Postu ħadu fl-aħħar tal-istaġun, Glenn Hoddle, li kien jilgħab midfilder mat-tim nazzjonali Ingliż u li kien għadu kemm kiseb il-promozzjoni fil-Premiership bħala plejer-kowċ ta' Swindon Town.
Fil-frattant, fl-1992, fil-konklużjoni tad-deċennju ta' inċertezza fuq il-futur ta' Stamford Brdige karaterizzat minn disputi legali u tal-kampanja Save the Bridge ("Salvaw il-Bridge", bħala riferiment għall-istadju), Bates finalment ħeles mill-iżviluppaturi mmobiljarji u għaqqad il-proprjetà mal-klabb. Hu approfitta tad-diffikulta tal-iżviluppaturi flimkien mal-waqgħa fis-suq u għamel ftehim mal-banek tagħhom. Kienet ikkrejata l-Chelsea Pitch Owners ("Il-Possidenti tal-Grawnd ta' Chelsea"), li fl-1997 akkwistaw il-proprjetà assoluta tal-grawnd, id-dritti tad-denominazzjonali tal-klabb u l-granwd, b'garanzija li sitwazzjoni bħal dik preċedenti ma kienet qatt se tiġi qatt ripetuta. Wara li ġiet sistemata s-sitwazzjoni legali, bdew ix-xogħlijiet ta' rinnovament tal-grawnd sħiħ (eskluża l-East Stand), fejn għamluh il-post kollu postijiet fejn jistgħu jpoġġu. Barra minn hekk, it-tribuni kienu mressqa lejn il-grawnd u għamluhom taħt koperta, operazzjonijiet li kienu mlestija lejn il-bidu tal-millenju.
L-ewwel staġun ta' Hoddle, l-1992–1993, ra lil Chelsea titlef bil-mod il-forma, imma r-riskju temporanju ta' relegazzjoni kien minsi grazzi għall-gowls tal-akkwist il-ġdid Mark Stein, imħallas £1,500,000 lil Stoke City, li kien figura mportanti fis-salvazzjoni tat-tim. Fl-istess staġun il-"Blues" waslu finalisti tal-FA Cup, fejn affrontaw liċ-ċampjins tal-Premiership, Manchester United, skwadra li l-Chelsea kienu rebħulhom 1–0 fiż-żewġ partiti tal-kampjonat. L-ewwel taqsima tal-logħob għalqet 0–0, imma f'ħin ta' ħames minuti fit-tieni parti tal-logħob lil Manchester United ingħataw żewġ penalties, fejn it-tnejn kienu traformati għal gowls. Chelsea marru fuq l-attakk imma r-rivali ħolqu għal darbtejn kontra-attakk għall-finali tal-logħba ta' 4–0. It-telfa kienet waħda kbira, imma xorta tat lil Chelsea l-kwalifikazzjoni għat-Tazza tat-Tazez Ewropej 1994–1995, wara li Manchester United kienu diġà akkwistaw il-kwalfifikazzjoni fil-UEFA Champions League. F'dik l-edizzjoni, Chelsea laħqu s-semi-finali, fejn sfaw eliminiat minn Real Zaragoza, rebbieħa eventwali tat-trofew.
Il-"Blues" kellhom issa skwadra diċenti bi plejers ta' klassi, fejn fost l-aktar importanti kien hemm il-kaptan Dennis Wise. Iċ-ċermen Ken Bates u d-direttur sportiv Matthew Harding kienu qed jiġbru somma ta' flus biex jinvestu fi plejers ġodda. Fis-sajf tal-1995 waslu fi Stamford Bridge żewġ stilel ta' fama mondjali, it-talent Netherlandiż Ruud Gullit (trasferiment b'xejn minn Sampdoria) u l-attakkant ta' Manchester United Mark Hughes (imħallas £1.5 miljun), flimkien mad-difensur Rumen Dan Petrescu. Hoddle wassal lil Chelsea għal darb'oħra fil-11-il post tal-istaġun 1995-96 u semi-finali oħra tal-FA Cup, u wara ħalla lill-klabb biex jieħu l-inkarigu ta' kowċ tat-tim nazzjonali Ingliż.
Twelid ġdid: Gullit, Vialli e Zola (1996–2000)
Għall-istaġun 1996–1997, Gullit ħa l-post ta' plejer-kowċ, fejn żied diversi plejers ta' livell għoli għall-iskwadra: l-attakkant ta' Juventus ċampjin tal-Ewropa Gianluca Vialli, id-difensur espert Franċiż Frank Lebœuf u l-plejers nazzjonali Taljani Gianfranco Zola, li maż-żmien sar wieħed mill-aktar maħbubin mill-benjamini ta' Chelsea u wieħed mil-aqwa plejers fl-istorja tal-klabb, u Roberto di Matteo, li ġie mixtri għal rekord tal-klabb, £4,900,000. Flimkien ma' dawn, waslu wkoll, il-midfilder prolifiku Urugwajan Gustavo Poyet, u l-attakkant Tore André Flo, ta' nazzjonalità Norveġiża. Kien b'dan it-tim li Gullit u s-suċċessur tiegħu ħarġu lil Chelsea bħala wieħed mill-aqwa timijiet Ingliżi, kapaċi li jesperimentaw futbol veloċi u pjaċevoli.
Gullit għamel debutt tajjeb bħala kowċ. L-iskwadra waslet is-sitt post, l-aqwa post mill-1989–90, u temm iż-żmien ta' mingħajr suċċessi wara li rebaħ l-FA Cup. Probabilment l-aktar partita mportanti kienet dik kontra Liverpool fir-raba' rawnd. Fi żvantaġġ ta' 2–0 fl-intervall, Gullit daħħal lil Hughes fil-grawnd, u dan mal-ewwel ħalla l-marka hekk kif skorja gowl ftit minuti mid-dħul tiegħu fil-logħob u assista lil Zola għal gowl minn 25 metru. Hekk kif irnexxielhom jagħmlu rimonta, Chelsea ibbenefikaw bid-doppjetta ta' Vialli (riżultat finali ta' 4–2). Il-finali kienet kontra Middlesbrough u din spiċċat bl-iskor favorevoli ta' 2–0: Di Matteo skorja l-aktar gowl veloċi fl-istorja tat-Tazza Ingliża wara biss 43 sekonda mit-tisfira tal-bidu; Eddie Newton għalaq il-partita fl-aħħar minuti. Ir-rebħa tat tmiem tajjeb tal-istaġun; staġun li kien dominat mit-telfa tad-direttur sportiv popolari u benefattur finanzjarju Matthew Harding, li miet f'Ottubru 1996, f'inċident tal-ħelikopter meta kien qed jirritorna lura mill-partita tal-League Cup kontra Bolton Wanderers.
Gullit kien eżonerat f'daqqa waħda fi Frar 1998, probabilment minħabba li ma kienx hemm qbil fuq il-kuntratt, bil-"Blues" it-tieni fil-Premiership u fis-semi-finali taż-żewġ kompetizzjonijiet nazzjonali. Kien deċiż li jippuntaw għal darb'oħra fuq il-formula ta' plejer-kowċ, fejn din id-darba kien Gianluca Vialli li kien se jieħu ħsieb l-iskwadra. It-Taljan beda l-karriera tiegħu tajjeb ħafna, fejn rebaħ żewġ trofej f'xahrejn. Fil-League Cup, it-tim minn Londra rebaħ b'riżultat ieħor ta' 2–0 kontra Middlesbrough f'Wembley (Di Matteo għal darb'oħra jiskorja gowl). Fit-Tazza tat-Tazez Ewropej 1997–98 eliminaw lil Vicenza fis-semi-finali mimlija emozzjonijiet: huma tilfu barra minn darhom 1–0 fl-ewwel leg, il-"Blues" sofrew gowl fil-partita ta' ritorn fi Stamford Bridge, imma rnexxielhom jirbħu 3–1 grazzi fuq kollox għal Hughes. Fil-finali huma rebħu lil VfB Stuttgart f'Råsunda Stadium fi Stokkolma, b'Zola jiskorja l-gowl rebbieħ meta kien għadu kemm daħal fil-grawnd 17-il sekonda qabel. Fis-sajf ta' dik i-sena waslet is-Supercup Ewropeja, mirbuħa għall-ispejjeż tal-favoriti Real Madrid fl-ewwel edizzjoni tal-kompetizzjonji f'logħba unika fi Stade Louis II ta' Monako (1–0, gowl ta' Poyet).
Fl-istaġun 1998–99, Chelsea reġgħu rritornaw għall-ġlieda għat-titlu Ingliż wara ħafna snin. Minkejja telfa inizzjali kontra Coventry City, baqgħet mhux megħluba sa' Jannar, fejn marru fil-quċċata tal-klassifika fil-Milied. Il-possibilità tar-rebħ tal-kampjonat sfumaw wara telfa ġewwa darhom kontra West Ham United u pari konsekuttivi kontra Middlesbrough, Leicester City u Sheffield Wednesday f'April. Il-klabb wasal fit-tielet post, erba' punti 'l bogħod miċ-ċampjins Manchester United. Id-difiża tat-Tazza tat-Tazez mirbuħa fis-sena ta' qabel tispiċċa meta fis-semi-finali kienu eliminati minn RCD Mallorca, waqt li fit-tazez nazzjonali l-oħra sfaw ukoll eliminati fil-kwarti tal-finali. It-tielet post fil-kampjonat tathom għall-ewwel darba fl-istorja tal-klabb, il-kwalifikazzjoni fiċ-Champions League.
Erbgħa u erbgħin sena wara li kienu miċħudin mill-aċċess għall-ewwel edizzjoni tal-kampjonat, Chelsea għamlu d-debutt tagħhom fl-aqwa kompetizzjoni Ewropeja f'Awwissu 1999 u huma rnexxielhom jagħmlu serje ta' prestazzjonijiet impressjonanti fosthom ir-rebħiet f'San Siro u fi Stadio Olimpico kontra Milan u Lazio rispettivament, kif ukoll rebħa kbira ta' 5–0 barra minn darhom kontra t-Torok ta' Galatasaray. Fl-ewwel leg tal-kwarti tal-finali fi Stamford Bridge kontra Barcelona, Chelsea marru 3–0 fil-vantaġġ u laqqat gowl fil-finali ta' Luís Figo barra minn daru. Seba' minuti mit-tmiem tal-partita ta' ritorn f'Camp Nou il-Chelsea, minkejja li kienu qed jitilfu 2–1, kien kwalifikat, imma l-Ispanjoli skurjaw il-gowl tat-3–1 li poġġa l-partita fil-ħinijiet supplementari. Hawnhekk, il-Katalani skurjaw żewġ gowls oħra u qatgħu qalbu l-Brittaniċi, biex tilfu 5–1 (skor aggregat ta' 6–4).
Chelsea, li issa kienet skwadra multinazzjonali li kienu jinkludu plejers bħal Magic Box Zola, Di Matteo, Poyet, il-gowlkiper Netherlandiż Ed de Goey u t-triju Franċiż rebbieħ tat-Tazza tad-Dinja 1998 Frank Lebœuf, Marcel Desailly u Didier Deschamps. Taħt Vialli, it-tim kellu jsir l-ewwel tim fl-istorja tal-futbol Ingliż li mal-ewwel ħdax kellu biss plejers barranin, u dan juri l-internazzjonaliżmu li kien qed jikber fil-logħba. Fl-istaġun 1999–2000 il-formazzjoni minn Londra ma rnexxilhiex tkun involuta fuq iż-żewġ naħat tal-Premier League u Champions League u għalqet staġun deludenti fil-ħames post tal-kampjonat. Vialli rnexxielu jwassal lit-tim għat-tieni suċċess fil-finali tal-FA Cup f'erba' snin, din id-darba kontra Aston Villa fl-aħħar finali li ntlagħbet f'Wembley minħabba li kellu jingħalaq għal ristruttarazzjoni. Determinanti kien il-gowl għal darb'oħra ta' Di Matteo. F'Awwissu kienet konkwistata l-Charity Shield b'rebħa ta' 2–0 kontra Manchester United: Vialli sar l-aktar kowċ b'suċċess fil-gwida tat-tim ta' Chelsea.
Claudio Ranieri (2000–2004) u l-wasla ta' Abramovich (2003)
Vialli għamel użu ta' £26 miljun biex jinforza l-iskwadra matul is-sajf. Kienu mixtrija l-iskorer Netherlandiż Jimmy Floyd Hasselbaink u l-attakkant talentuż Iżandiż Eiður Guðjohnsen, imma l-kowċ Taljan kien imkeċċi f'Settembru 2000 wara li kien rebaħ partita waħda mill-ewwel ħamsa tal-kampjonat. Għal darb'oħra kien hemm għajdut li Vialli kellu xi jgħid ma xi plejers importanti. Kien sostitwit minn Taljan ieħor, Claudio Ranieri, fejn minkejja l-problemi inizzjali bil-lingwa Ingliża, kien kapaċi jiggwida lill-klabb għal post ieħor fost l-ewwel sitt fl-ewwel staġun. Ranieri bena l-iskwadra mill-ġdid bil-paċenzja kollha, biex niżżel l-età medja bil-bejgħ ta' Wise u Poyet, u ssostwixxihom bi plejers żgħażagħ bħal John Terry, William Gallas, Frank Lampard u Jesper Grønkjær. 180px|thumb|[[Roman Abramovich]] It-tieni staġun ta' Ranieri ra xi progessi, speċjalment fit-tazez. Infatti, il-Chelsea laħqu s-semi-finali tal-League Cup u finali oħra tal-FA Cup, kompetizzjoni li tilfuha kontra Arsenal, li f'dik is-sena rebħu d-double. Fil-kampjonat il-passi l-quddiem ma tantx kienu kbar u Chelsea spiċċaw għal darb'oħra fis-sitt post. F'dak iż-żmien kien hemm għajdut fuq is-sitwazzjoni finanzjarja perikoluża tal-klabb, fejn huma ma setgħux jakkwistaw plejers. Inaspettatament huma kienu xorta fil-ġlieda għat-titlu tal-istaġun 2002–2003 u rebħu lil Liverpool 2–1 fl-aħħar ġurnata, f'waħda mill-aqwa partiti fl-istorja tal-kalabb. Is-suċċess kontra t-tim minn Merseyside ta r-raba' post u tahom l-aħħar post eliġibbli biex jikkwalifikaw għaċ-Champions League.
Bil-klabb fi kriżi ekonomika f'Ġunju 2003 Bates, inaspettatament, biegħ il-klabb għal ċifra ta' £60 miljun lil billjunarju Russu. Kien rappurat li Bates għamel profitt personali ta' £17-il miljun minn fuq il-klabb li kien akkwistah għal £1 fl-1982. Il-proprjetarju l-ġdid tal-klabb sar ir-Russu Roman Abramovich, u dan ħa mal-ewwel ir-responsabbilità li jħallas parti kbira tad-dejn ta' £80 miljun li kellu l-klabb. Wara hu għamel kampanja akkwisti, fi spiża totali ta' £100 miljun qabel il-bidu tal-istaġun u ġab plejers bħal Claude Makélélé, Geremi, Glen Johnson, Joe Cole u Damien Duff.
L-ispiża li saret tat ritorn tajjeb, hekk kif Chelsea spiċċaw it-tieni fil-Premiership (l-aqwa pożizzjoni fil-klassfika f'49 sena) u laħqu s-semi-finali taċ-Champions League wara li drammatikament eliminaw lil Arsenal fil-kwarti tal-finali. Imma Ranieri kien eżonerat wara li kien għamel deċiżjoni tattiċi ħżiena kontra AS Monaco u minħabba li spiċċa l-istaġun mingħajr ebda trofew. Il-pubbliku ta' Chelsea tah ħajr għas-servizz tiegħu lill-klabb speċjalment fl-aħħar partita kontra Leeds United. Kienet proprju din il-partita li tat lill-benjamini idea dwar kif kien ikun li kieku Abramovich ma kienx ħa f'idejh it-tim: l-iskwadra għelbet lit-tim oppost b'kowċ li kien se jkun eżonerat u b'theddida ta' instabilità finanzjarja. Abramovih ta l-post ta' Ranieri lil José Mourinho (li kien rebaħ żewġ titli tal-kampjonat Portugiż, Tazza Portugiża, Tazza taċ-Ċampjins u t-Tazza UEFA ma' FC Porto).
José Mourinho (2004–2007)
L-istaġun 2004–2005 jibqa' bħala l-akbar suċċess fl-istorja ta' Chelsea FC. Wara bidu diffiċli fil-kampjonat, fejn skurjaw biss tmien gowls fl-ewwel disa' logħbiet u b'distakk ta' ħames punti minn Arsenal, il-kampanja għat-titlu bdiet bl-għajnuna tal-aqwa skorer tagħhom Frank Lampard u anki bir-ritorn tal-plejer Netherlandiż Arjen Robben; bl-għajnuna tagħhom huma rnexxielhom jirbħu aktar u jiskurjaw aktar. Huma marru fl-ewwel post tal-klassifika f'Novembru 2004 b'rebħa kontra Everton, u minn dak inhar qatt ma ċedew posthom b'telfa waħda u jirbħu 29 logħba, b'total rekord ta' 95 punt. Id-difiża kienet l-inqas li sofriet gowls, b'total ta' 15-il gowl l-istaġun kollu. Chelsea ikkunsolidaw ir-rebħa tal-kampjonat wara r-rebħa barra minn darhom bl-iskor ta' 2–0 fuq Bolton Wanderers grazzi għal doppjetta ta' Lampard, biex b'hekk rebħu t-tieni titlu wara kważi ħamsin sena ta' stennija. Huma kienu wkoll rebħu lil Liverpool fil-finali tal-League Cup fil-Millenium Stadium.
Fiċ-Champions League, Chelsea għaddew mill-ewwel fażi b'żewġ partiti oħra x'jintlagħbu biex b'hekk iltaqgħu ma' waħda mill-aqwa timijiet tal-Ewropa, Barcelona. Fi Nou Camp, Chelsea marru fil-vantaġġ 1–0 u wara spiċċaw bi plejer inqas wara li Didier Drogba ġie mkeċċi; Barcelona spiċċaw rebħu 2–1. Mourinho, wara l-logħba, allega li l-kowċ ta' Barcelona Frank Rijkaard kien tkellem mar-referì Anders Frisk fi tmiem l-ewwel taqsima u li hu kien ikkorrotta r-riżultat. Mourinho spiċċa sospiż għal żewġ partiti. Chelsea rebħu fi Stamford Bridge, b'gowl kontroversjali ta' John Terry bl-iskor ta' 4–2. Fil-kwarti tal-finali huma eliminaw lil Bayern Munich bl-iskor ta' 6–5. Kontra Liverpool, fis-semi-finali huma spiċċaw 0–0 f'darhom u f'Anfield grazzi għal gowl kontroversjali huma spiċċaw barra mill-kompetizzjoni.
Sena wara Chelsea rnexxielhom iżommu t-titlu tal-kampjonat, b'aktar rekords. Huma rnexxielhom jirbħu l-ewwel disa' partiti, fejn tinkludi r-rebħa ta' 4–1 fuq Liverpool f'Anfield. F'ċertu stadju huma kienu 18-il punt fuq Manchester United. Wara forma mhux daqshekk tajba lejn l-aħħar tal-kampjonat u b'Manchester United b'disa' rebħiet konsekuttivi, id-distakk bejn l-ewwel żewġ timijiet kien dak ta' seba' punti. Huma assiguraw ir-rebħa tat-titlu b'rebħa ta' 3–0 fuq United fi Stamford Bridge. Huma saru l-ewwel tim minn Londra li rebħu l-kampjonat darbtejn konsekuttivament mill-1930, u l-ħames tim li għamel dan wara t-Tieni Gwerra Dinjija. Huma wettqu rekord fejn f'darhom irnexxielhom jirbħu 18-il logħba u jispiċċaw pari waħda minn dsatax-il logħba. Fil-kompetizzjonijiet l-oħra ma tantx kellhom suċċess hekk kif fiċ-Champions League spiċċaw eliminati minn Barcelona u fis-semi-finali tal-FA Cup minn Liverpool. thumb|left|300px|Il-plejers ta' Chelsea waqt festa wara r-rebħa tal-FA Cup 2007, miksuba wara li rebħu lil Manchester United f'Wembley L-istaġun 2006–2007 raw lil Chelsea jċedu t-titlu lil Manchester United wara li damu ħafna fit-tieni post tal-kampjonat matul l-istaġun kollu. Huma xorta kellhom ċans li jirbħu erba' trofej fl-aħħar ta' April. Huma rebħu l-League Cup bl-iskor ta' 2–1 fuq Arsenal, fl-aħħar finali li qatt saret fil-Millenium Stadium. Huma rebħu wkoll 1–0 lil Manchester United fl-ewwel finali tal-FA Cup li saret f'Wembley Stadium il-ġdid; Chelsea kienu wkoll l-aħħar tim li rebħu l-FA Cup fil-Wembley il-qadim. Huma waslu sal-finali taċ-Champions League, imma spiċċaw barra wara l-għoti tal-penalties kontra Liverpool.
Wara Mourinho: Grant jieħu postu (2007–08)
Fl-20 ta' Settembru 2007, kien imħabba li Mourinho ħalla lil Chelsea bi "ftehim kollettiv" wara diversi xhur ta' konfront bejn Mourinho u Abramovich. Ftit wara Avram Grant, li kien appuntat bħala d-direttur tal-futbol ta' Chelsea fit-8 ta' Lulju 2007, sar is-suċċessur ta' Mourinho, bi Steve Clarke ikun l-assistent tiegħu. Chelsea tilfu l-finali tal-League Cup 2008 f'Wembley 2–1 kontra Tottenham Hotspur. Il-"Blues" marru fil-vantaġġ permezz ta' Didier Drogba però Dimitar Berbatov kiseb il-pari minn penalty u Jonathan Woodgate skorja l-gowl tar-rebħa fil-ħin supplementari. Fit-30 ta' April 2008, Chelsea rebħu s-semi-finali taċ-Champions League kontra Liverpool bl-iskor aggregat ta' 4–3, biex b'hekk laħqu għall-ewwel darba fl-istorja tal-klabb il-finali ta' din il-kompetizzjoni.
Madanakollu, kollox dar kontrihom. Chelsea daħlu fl-aħħar partita tal-kampjonat bl-istess punti ma' Manchester United. Huma ma rnexxielhomx jirbħu lil Bolton Wanderers fejn kienu miżmuma f'pari, waqt li United ittrijunfaw 2–0 kontra Wigan Athletic. Il-taħbit tal-qalb kompla fil-finali tal-UEFA Champions League 2007–08. Il-partita marret għall-għoti tal-penalties, u Chelsea kellhom iċ-ċans li jirbħuha kieku John Terry skorja. Madanakollu, hu żelaq hekk kif kien qed jagħti l-penalty u United rebħulhom għal darb'oħra. Avram Grant spiċċa eżonerat fl-24 ta' Mejju 2008. Postu ħadu l-Brażiljan Luiz Felipe Scolari, li beda xogħlu bħala kowċ fl-1 ta' Lulju 2008.
Pangolin ta' Temminck
Il-pangolin ta' Temminck (Manis temminckii) huwa mammiferu plaċentat insettivoru mifrux ma' bosta pajjiżi tal-Afrika. Il-Pangolin ta' Temminck ġie klassifikat taħt is-sottoġeneru Smutsia, flimkien mal-aktar speċi ta' pangolin relatat fil-qrib miegħu, il-Pangolin Ġgant.
Jum ir-Repubblika (Malta)
It-13 ta' Diċembru, 1974, imfakkar fil-kalendarju Malti bħala Jum ir-Repubblika, ir-reġina tar-Renju Unit ma baqgħatx kap tal-istat u minflokha nħatar Sir Anthony Mamo, bħala l-ewwel President tar-Repubblika ta' Malta.
F'dan il-jum seħħu, ovvjament, xi tibdiliet fil-Kostituzzjoni tal-Indipendenza, li ġew aċċettati miż-żewġ naħat tal-Kamra tad-Deputati filwaqt li Dom Mintoff ġie dikjarat l-ewwel Prim Ministru ta' Malta Repubblika.
Fl-1964 Malta saret stat indipendenti, imma skont il-Kostituzzjoni, ir-Reġina tal-Ingilterra baqgħat il-Kap tal-Istat f'Malta. Ir-rappreżentant tar-Reġina f'Malta baqa' l-Gvernatur Ġenerali.
Fl-1974 sar tibdil fil-Kostituzzjoni. Wara diskussjonijiet bejn iż-żewġ partiti l-kbar, il-Parlament Malti, b'maġġoranza kbira, approva numru ta' tibdiliet fil-Kostituzzjoni. Fost it-tibdiliet kien hemm dik li Malta ssir Repubblika.
Il-President huwa l-Kap tal-Istat. Huwa jiffirma l-liġijiet li jgħaddu mill-Parlament u jamministra wkoll il-"Community Chest Fund”.
L-uffiċċju tal-President jinsab fil-Palazz tal-Belt Valletta u bħala residenzi għandu l-Palazzi ta' San Anton u l-Verdala.
Ta' kull sena f'Jum ir-Repubblika, il-President imexxi ċerimonji fil-Palazz, il-Belt Valletta, li fiha jagħti għadd ta' onorefiċenzi lil numru ta' ċittadini Maltin u Għawdxin li jkunu taw xi servizz lil Malta.
Tlacuatzin
Tlacuatzin huwa ġeneru ta' mammiferi marsupjali, eżattament l-opossumi tal-kontinenti Amerikani.
Dan il-ġeneru qiegħed klassifikat fil-klassi Mammalia, fis-sottoklassi Theria, fl-infraklassi Metatheria (il-marsupjali), fis-superordni Ameridelphia (il-marsupjali Amerikani minnbarra l-kolokolo), fl-ordni Didelphimorphia, fis-superfamilja Didelphoidea, fil-familja Didelphidae, fis-sottofamilja Didelphinae u fit-tribù Monodelphini, mal-ġeneri Micoureus, Marmosa u Monodelphis.
Tlacuatzin huwa ġeneru monotipiku u jiġbor fih speċi waħda biss ħajja.
Qormi FC
Qormi Football Club hu klabb tal-futbol Malti bbażat f'Ħal Qormi.
Storja
Qormi FC kien iffurmat fl-1961, wara l-amalgamazzjoni ta' Qormi Youngsters u Ħal Qormi United, li huwa minn fejn il-klabb akkwista l-motto tiegħu Fl-Għaqda s-Saħħa. Il-klabb jiċċelebra s-60 anniversarju fl-2021.
Qormi FC huwa affiljat mal-Malta Football Association (MFA) li huwa l-korp ewlieni tal-futbol f'Malta. In-nursery ta' Qormi FC għandha kważi 200 żagħżugħ li huma affiljati magħha.
Il-kuluri uffiċjali ta' Qormi huma l-isfar u l-iswed.
L-akbar rivali sportivi ta' Qormi huma Żebbug Rangers FC mill-belt ġara ta' Ħaż-Żebbuġ, għalkemm mhux dejjem jinzertaw jilagħbu fl-istess diviżjoni.
Il-klabb qatta' xi staġuni bħal yo-yo, idur minn diviżjoni għal oħra, iżda riċentement bdew jibnu aktar passi solidi, u wkoll irnexxielhom jilagħbu fl-ogħla livell tal-futbol Malti.
L-istaġun 2007-08 kien l-aqwa staġun minn qatt qabel fl-istorja reċenti tal-klabb. F'dak iż-żmien, Qormi temmew il-kampjonat b'suċċess fit-tieni pożizzjoni fil-Ewwel Diviżjoni, wara li kellhom logħba diffiċli (li ntemmet bl-għoti tal-penalties) kontra Mosta FC, u akkwistaw posthom fil-Premier League Malti.
L-istaġun 2008-09 kien l-ewwel staġun li Qormi qattgħu fl-ogħla gradi tal-futbol Malti sa minn meta l-Ewwel Diviżjoni kienet isemmiet Premier League. Biex ippreparaw għall-ewwel kampjonat tagħhom fil-Premier League Malti, Qormi kienu ġabu 10 plejers ġodda u taw ħarsa ġdida għall-immaġni tal-klabb. It-tim mar tajjeb fil-preparazzjoni ta' qabel l-istaġun u wkoll fil-logħob ta' ħbiberija, u dan awgura tajjeb għall-futur. Qormi seta' jkollhom ċans tajjeb fil-ġlieda kontra r-relegazzjoni bħal timijiet aktar ġodda li kienu ġew promossi fil-Premier League. Fi stqarrija għall-istampa, il-kumitat tal-klabb kien esprima l-għan tiegħu li jżomm postu fil-Premier u, possibilment, anki jagħmluha għall-fażi aħħarija fil-Grupp taċ-Championship.
L-istaġun 2009-10 ra lil Qormi FC jiksbu stint storiku fil-quċċata tal-Kampjonat Malti kif ukoll fl-FA Trophy. Is-suċċess kien speċjalment megħjun bl-iffirmar tal-aħjar plejer fl-istorja tal-klabb, Camilo. Camilo spiċċa l-aqwa skorer fil-kampjonat b'24 gowl f'22 dehra fejn Qormi spiċċaw fit-tielet post. Qormi mbagħad kellhom jilagħbu logħba deċiżiva sabiex tiddetermina l-post għall-istaġun li jmiss fl-Europa League, logħba li Qormi tilfu 0-2 ma' Sliema Wanderers. Qormi wkoll setgħu laħqu l-post permezz tar-rebħ tal-FA Trophy. Għalkemm għamluha sal-finali, Qormi tilfu 1-2 ma' Valletta FC. Wara t-tluq ta Camilo u xi plejers oħra, kif ukoll tal-kowċ Jesmond Zerafa u Vincent Carbonaro, Qormi ffaċċjaw staġun diffiċli s-sena ta' wara.
L-istaġun 2010-11 ra lil Qormi jżommu lil Stefan Giglio u lil Matthew Bartolo, u l-akkwist tas-servizzi ta' George Mallia, il-Belġjan Jason Vandelannoite, in-Niġerjan Abubakar Bello-Osagie, il-Korean Kang Ho-Jung fl-ewwel nofs tal-istaġun, u l-Brażiljan Josue, il-Grieg Christos Karamanolis, Ibraima Sumaila Vaz Sani mill-Guinea-Bissau u l-aktar notevoli, il-kaptan tat-Tim Nazzjonali ta' Malta, Michael Mifsud, fit-tieni nofs tal-istaġun. Ukoll, kien hemm bidla notevoli fl-istaff tekniku fil-bidu tal-istaġun, bi Stephen Azzopardi jmexxi t-tim. Matul l-istaġun, Azzopardi ġab plejers żgħażagħ li diversi minnhom kienu ħarġu min-Nursery. Qormi spiċċaw fit-8 post, madankollu t-tim kien ġie relegat darba biss, fl-istaġun 2010-11).
Unuri
Runners-Up tal-Ewwel Diviżjoni Maltija: 2007/08
Ċampjins tat-Tieni Diviżjoni Maltija: 1968/69, 1972/73, 2005/06
Rebbieħa tas-Sezzjoni tat-Tieni Diviżjoni Maltija: 1988/89
Runners-Up tat-Tieni Diviżjoni Maltija: 1977/78
Finalisti tan-Knock-Out tat-Tieni Diviżjoni Maltija: 1966/67, 1972/73
Ċampjins ta' Tazza Sons of Malta Cup tat-Tieni Diviżjoni Maltija: 1969/70, 1973/74
Rebbieħa tas-Sezzjoni tat-Tielet Diviżjoni Maltija: 1962/63, 1963/64, 1982/83, 1988/89
Rebbieħa tal-Play-Offs tat-Tielet Diviżjoni Maltija: 2003/04
Rebbieħa tan-Knock-Out tat-Tielet Diviżjoni Maltija: 1962/63
Finalisti tat-Tazza Maltija: 2009/10, 2011/12, 2012/13
Storja ta' Arsenal FC (1886–1966)
L-istorja ta' Arsenal FC mill-1886 sal-1966 kienet karatterizzata minn żewġ perjodi ta' suċċess (is-snin tletin, u lejn l-aħħar tas-snin erbgħin u l-bidu tas-snin ħamsin) u minn perjodu inqas feliċi, meta fis-snin sittin it-tim kien qed jokkupa l-pożizzjonijiet nofs tal-klassifika.
L-Arsenal Football Club kien fundat fl-1886 minn grupp ta' operaturi minn Woolwich, fix-Xlokk ta' Londra. Fl-1891 saret formazzjoni professjonista u sentejn wara ġiet affiljata fil-Football League. Kienu promossi fl-Ewwel Diviżjoni fl-1904, imma serje ta' problemi finanzjarji waslu kważi għall-falliment fl-1910. F'dik l-istess sena, il-klabb kien mixtri minn Sir Henry Norris li barra li tejjeb il-qagħda finanzjarja tal-klabb, fl-1913 ittrasferixxa lit-tim għall-Arsenal Stadium, f'Highbury, fit-tramuntana ta' Londra. Wara l-Ewwel Gwerra Dinjija, f'ċirkostanzi kontroversjali, Norris iggwida lill-klabb għall-promozzjoni fl-Ewwel Diviżjoni.
Kien neċessarju n-nomina ta' Herbert Chapman biex l-Arsenal ikollhom l-ewwel perjodu ta' suċċess kbir. Chapman immodernizza u għamel riformi fil-metodi ta' taħriġ u fit-tattika, tant li taħt il-gwida tiegħu u tas-suċċessur tiegħu George Allison (li ħa l-post wara l-mewt ta' Chapman fl-1934), l-Arsenal erba' titli tal-Ewwel Diviżjoni u żewġ FA Cups fis-snin tletin. Wara t-Tieni Gwerra Dinjija, Tom Whittaker kompla s-suċċess, fejn wassal lill-klabb għal żewġ titli oħra tal-Ewwel Diviżjoni u FA Cup. Madanakollu wara l-mewt ta' Whittaker, il-fortuini ta' Arsenal naqsu gradwalment; sal-1966, huma kienu fl-oskurità ta' nofs il-klassifika u ma kinux rebħu trofew fi tlettax-il sena. Din waslet għall-eżoneru ta' Billy Wright bħala kowċ, u minfloku kien appuntat Bertie Mee, li kellu jkun dak li jdawwar il-fortuni tal-klabb.
L-ewwel snin (1886–1910)
300px|thumb|It-tim tar-Royal Arsenal fl-istaġun [[Kampjonat tal-futbol Ingliż 1888-89|1888–89.]] L-Arsenal kien fundat bħala Dial Square fl-1886 minn grupp ta' operaturi impjegati f'Dial Square f'Royal Arsenal, fabbrika ta' armamenti ta' Woolwich, fix-xlokk ta' Londra. Il-klabb kien immexxi minn Skoċċiż, David Danskin, li kien xtara l-ewwel ballun tal-futbol tat-tim, u Jack Humble; flimkien ma' dawn kien hemm l-eks-gowler ta' Nottingham Forest Fred Beardsley, li aktar tard, flimkien ma' Morris Bates, kiseb sett ta' flokkijiet ħomor mit-tim il-qadim tiegħu, u b'hekk ta lil Arsenal il-kuluri li għadhom jilbsu sa llum. Dial Square lagħbu l-ewwel partita fil-11 ta' Diċembru 1886 kontra Eastern Wanderers fl-Isle of Dogs (Gżira tal-Klieb), fejn rebħu 6–0. Ftit wara, fil-Milied, il-klabb kien reġa' ġie msemmi Royal Arsenal. Għall-bidu l-iskwadra kienet tilgħab f'Plumstead, imma wara fittxet stadji alternattivi. L-ewwel kien Sportsman Ground fi Plumstead u wara Manor Ground fl-1888. L-infastruttura skarsa ta' dan tal-aħħar wassal lill-klabb biex imorru f'Invicta Ground fl-1890, imma fl-1892 reġgħu rritornaw lura lejn Manor Ground minħabba li kellu kera għolja.