Monasteru_ta'_Alcobaça
Storja
Il-kostruzzjoni bdiet fl-1178, xi 25 sena wara li l-ewwel patrijiet Ċisterċensi insedjaw ir-reġjun ta' Alcobaça. Inizjalment                                , il-patrijiet kienu jgħixu fi djar tal-injam u mbagħad marru jgħixu fil-monasteru l-ġdid li nbena fl-1223. Il-knisja nnifisha ma tlestietx qabel l-1252. Il-knisja u l-monasteru huma l-iżjed eżempji bikrin ta' arkitettura tassew Gotika fil-Portugall u l-knisja kienet l-ikbar fil-Portugall dak iż-żmien li tlestiet. L-aħħar irtokk lil dan il-kumpless Medjevali kbir ingħata fl-aħħar tas-seklu 13, meta r-Re Denis I (1261-1325) ordna l-kostruzzjoni tal-kjostru Gotiku, magħruf ukoll bħala l-"Kjostru tas-Silenzju". Il-patrijiet iddedikaw ħajjithom għall-meditazzjoni reliġjuża, u ħolqu manuskritti illuminati fi scriptorium. Il-patrijiet tal-monastery ipproduċew storja awtorevoli bikrija tal-Portugall f'sensiela ta' kotba. Il-librerija ta' Alcobaça kienet waħda mill-ikbar libreriji Medjevali Portugiżi, iżda nsterqet mill-Franċiżi invażuri fl-1810, u nsterqu bosta oġġetti wkoll f'rewwixta kontra l-kleru fl-1834, meta l-ordnijiet reliġjużi fil-Portugall ġew xolti. Il-fdalijiet tal-librerija tal-monasteru, inkluż mijiet ta' manuskritti Medjevali, illum il-ġurnata jinżammu fil-Biblioteca Nacional de Portugal, il-librerija nazzjonali tal-Portugall f'Liżbona. Matul il-Medju Evu, il-monasteru sar preżenza setgħana u influwenti fi ħdan ir-renju tal-Portugall. Il-monasteru kellu s-sjieda ta' żoni agrikoli estensivi u żviluppahom, filwaqt li l-patri superjuri kellu influwenza fuq żona kbira. Fl-1269 infetħet skola pubblika. L-importanza tal-monasteru tista' titkejjel mill-fatt li bosta monarki ndifnu fih fis-sekli 13 u 14. Ir-rejiet Afonso II u Afonso III u l-irġejjen tagħhom, Urraca ta' Kastilja u Beatriċe ta' Kastilja, rispettivament, indifnu hemmhekk, kif ukoll ir-Re Pedro I u l-maħbuba tiegħu, Inês de Castro, li nqatlet skont l-ordnijiet ta' missier Pedro, ir-Re Afonso IV. Wara li ġie inkurunat re, Pedro kkummissjona żewġ oqbra Gotiċi tal-għaġeb għalih u għall-maħbuba tiegħu, u t-tnejn li huma għadhom preżenti fil-knisja tal-monasteru. Matul ir-renju ta' Manwel I, ġie miżjud it-tieni sular tal-kjostru u nbniet sagristija ġdida, bl-istil Gotiku Aħħari Portugiż karatteristiku magħruf bħala "Manwelin". Il-monasteru tkabbar iktar fis-seklu 18, biż-żieda ta' kjostru ġdid u torrijiet tal-knisja, għalkemm l-istruttura Medjevali fil-biċċa l-kbira tagħha ġiet ippreservata. Fil-perjodu Barokk, il-patrijiet kienu famużi għall-iskulturi tat-tafal tagħhom, u bosta minnhom għadhom jinsabu fil-monasteru. It-tiżjin tal-knisja ġie kkompletat b'madum u b'artali elaborati. It-terremot il-kbir ta' Liżbona fl-1755 ma kkawża l-ebda ħsara sinifikanti lill-monasteru, għalkemm parti mis-sagristija u xi binjiet żgħar inqerdu. Ġew ikkawżati ħsarat ferm ikbar mit-truppi invażuri Franċiżi fl-ewwel snin tas-seklu 19 matul il-Gwerra Peniżolari, li kienet parti mill-Gwerer ta' Napuljun. Minbarra l-oġġetti li nsterqu mil-librerija, insterqu r-rikkezzi tal-oqbra. Barra minn hekk, insteraq parti mit-tiżjin fuq ġewwa tal-knisja u ngħata n-nar. Fl-1834, bix-xoljiment tal-monasteru fil-Portugall, l-aħħar patrijiet telqu mill-monasteru.