cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zoran Tošić
Karriera
Nhar it-22 ta' Novembru 2008, il-gazzetta Ingliża Daily Mail ħabbret li kien hemm diġà negozjati bejn FK Partizan u t-tim Ingliż ta' Manchester United biex Tošić jingħaqad maċ-ċampjins Ewropej fis-suq tat-trasferimenti ta' Jannar 2009. Dan il-qbil kien suġġett għal applikazzjoni b'suċċess għall-permess tax-xogħol hekk kif il-plejer ma kienx lagħab il-75% tal-partiti tat-tim nazzjonali f'dik l-aħħar sena. Minkejja xniegħat li n-negozjati kienu waqfu wara nuqqas ta' qbil fuq it-termini presonali ta' Tošić, it-trasferiment ġie finalizzat nhar it-2 ta' Jannar 2009, b'kemm Tošić u sieħbu f'Partizan Adem Ljajić jingħaqdu ma' United. Tošić se jilgħab bil-flokk numru 14. Tošić iddebutta ma' Manchester United nhar l-24 ta' Jannar 2009, meta daħal bħala sostitut għal Cristiano Ronaldo kontra Tottenham Hotspur, partita valida għar-raba' rawnd tal-FA Cup 2008–09. Fil-partita segwenti, iddebutta għall-ewwel darba fil-kampjonat Ingliż meta daħal bħala sostitut għal Dimitar Berbatov fir-rebħa ta' 5–0 li United għamlu fuq West Bromwich Albion.
Internazzjonali
Wara l-parteċipazzjoni tiegħu fil-Kampjonati Ewropej ta' taħt il-21 sena 2007 f'isem is-Serbja, hu ngħata l-ewwel sejħa mat-tim tal-kbar fejn iddebutta fil-fażi ta' kwalifikazzjoni għall-Kampjonati Ewropej 2008 kontra l-Finlandja u l-Portugall. L-ewwel gowls internazzjonali tiegħu waslu fit-12 ta' Awwissu 2009 f'logħba ta' ħbiberija kontra l-Afrika t'Isfel meta skorja żewġ gowls fir-rebħa ta' 3–1.
Palazz ta' Sant'Anton
thumb|right|Palazz ta' Sant' Anton - Attard - Malta Il-Palazz ta' Sant'Anton huwa palazz li jinsab tista' tgħid fiċ-ċentru ta' Ħ'Attard, Malta. Hija ir-residenza uffiċjali tal-President ta' Malta, li fiha wieħed jista' jgawdi il-ġonna kemm privati kemm dawk pubbliċi ta' Sant'Anton.
Storja
Dan il-palazz maestuż, illum għall-abitazzjoni tal-Presidenti ta' Malta, ġie mibni madwar l-1620 mill-Gran Mastru de Paule li kien joqgħod fih qabel ma ġie maħtur Gran Mastru. Għalkemm l-istoriċi lkoll jaqblu li dan il-palazz inbena qabel ma de Paule tela' Gran Mastru, Castagna jgħid li l-palazz sar madwar l-1625, jiġifieri sentejn wara t-tlugħ tiegħu fil-Maġistratura Calleja jgħid li nbena fl-1635. Fil-bidu tiegħu dan il-palazz kien iżgħar milli hu llum għaliex il-Gran Mastru de Paule meta sar sultan, kabbru. Dan ifisser li hemm kellu villa jew dar biss, li meta laħaq fil-Maġistratura ta' pranzu fih li kienu mistednin 600 ruħ.
Ġonna
thumb|right|Il-ġonna ta' Sant' Anton jinkludu ukoll vaski b'[[papri kif ukoll ċinji]]
Il-ġonna ta' Sant'Anton, miftuħin għall pubbliku mill-1882, huma ġonna tista tgħid arjużi, miżrugħa b'ħafna siġar ta' kull tip u b'ħafna fjuri li jpinġu l-arja. Fost il-ħafna siġar, wieħed jista' jsib siġar li kienu ilhom hemm xi tliet sekli. Hemm numru kbir ta' larinġ kif ukoll ta' palm. Fid-diversi vaski hemm papri u ċinji, imbagħad sezzjoni mdaqqsa għal-għasafar.
Il-Palazz
Is-swali tal-palazz huma kbar biżżejjed u arjużi. Fost il-Prinċipijiet Irjali li laqa' fih dan il-Palazz insibu li twieldet fih il-Prinċipessa Melita ta' Wales fl-1877-78, bint id-Duka ta' Edinburgh. Il-Gran Mastru Manoel de Vilhena ħaseb biex jibni fin-naħa ta' ġewwa qrib il-bieb ewlieni għajn li fuqha jinqara dan il-kliem minqux fl-irħam:
"QUAS PROPRIAE HUC AEDIS DE PAULE ADDUXIT IN USAS COMMUNES MANOEL PROVIDUS AGIT AQUAS MDCCXXIIIC"
Kristadelfjani
thumb|200px|Christadelphian Hall f'Bath, l-Ingilterra Il-Kristadelfjani huma moviment reliġjuż Kristjan li żviluppa fir-Renju Unit u l-Amerika ta' Fuq matul is-seklu 19.
Marcel Proust
Marcel Proust (bil-Franċiż: [maʁsɛl pʁust]; isem komplut: Valentin Louis Georges Eugène Marcel Proust; (10 ta' Lulju Paríġi 1871 - 18 ta' Novembru 1922, Paríġi) kien rumanzier, saġġista u kritiku Franċiż li l-kapulavur tiegħu, ir-rumanz Għat-Tfittxija taż-Żmien Mitluf (títlu oriġinali bil-Franċiż: À la recherche du temps perdu), magħmul minn seba' partijiet ippubblikati bejn l-1913 u 1927, kienet waħda mill-qċaċet tal-letteratura tas-seklu 20 u kellha influwenza enormi kemm fil-qasam tal-letteratura u kemm fil-filosofija u t-teorija tal-arti.
Fiha, l-awtur Franċiż wettaq xogħol importanti ħafna ta’ introspezzjoni li fih, waqt li jiftakar il-passat kollu tiegħu, irnexxielu jpinġi ħajtu f’narrattiva li fiha poġġa lilu nnifsu bħala n-narratur omnipotenti tal-kitba awtobijografika tiegħu u ħoloq atmosfera ta' ħolm karatteristiku tiegħu, fejn riħa, togħma, jistgħu jsiru importanti ħafna, u jġibu memorja oħra, u b'hekk joħolqu baħar inkredibbli ta' letteratura.
Daħla
Proust twieled f'familja sinjura u edukata (missieru kien tabib ta' fama internazzjonali u ommu mara Lhudija kolta ħafna) li dejjem ipprovdiet il-bżonnijiet materjali matul il-ħajja qasira tiegħu. Kien tifel protett ħafna minħabba l-fraġilità ta’ saħħtu, kundizzjoni li baqa' jbati biha, ġeneralment bħala attakki tal-ażżma, sal-sal-mewt bikrija tiegħu fl-età ta’ wieħed u ħamsin sena.
Córdoba, Spanja
Córdoba ikollha l-ogħla temperaturi fis-sajf fi Spanja u fl-Ewropa, b'temperaturi għoljin medji ta' madwar 37 °C (99 °F) f'Lulju u f'Awwissu. Is-sjuf ikunu nexfin ħafna filwaqt li x-xtiewi jkunu miti b'ħafna xita.
Marcel Proust
Daħla
Bħala żagħżugħ, huwa beda jiffrekwenta s-salons aristokratiċi, fejn seta' jiltaqa' ma' kull tip ta' letterati u artisti u, fl-istess ħin, kiseb il-fama ta' snob, li minħabba fiha André Gide, kittieb u editur tan-Nouvelle Revue Française (NRF), irrifjuta l-manuskritt ta’ À la recherche ... kważi mingħajr ma qrah. Huwa uża l-fortuna tal-familja biex jgħix mingħajr ma jaħdem u jiddedika ruħu għall-kitba, għalkemm mingħajr l-ebda suċċess għal aktar minn għoxrin sena. Dak iż-żmien irnexxielu jikteb biss rumanz wieħed li qatt ma spiċċa u li ma ppubblikahx, minbarra xi artikli u traduzzjonijiet li ma kisbux attenzjoni wisq.
Córdoba, Spanja
Preistorja, antikità u stabbiliment tal-belt taħt ir-Rumani
L-ewwel traċċi ta' preżenza umana fl-inħawi huma l-fdalijiet ta' Raġel Neanderthal, li jmorru lura għall-ħabta tat-42,000 sal-35,000 Q.K. Huwa magħruf li madwar il-bokka tax-xmara Guadalquivir kienu jeżistu xi insedjamenti preurbani mis-seklu 8 Q.K. Il-popolazzjoni gradwalment tgħallmet il-metallurġija tar-ram u tal-fidda. L-ewwel tismija storika ta' insedjament tmur lura għall-espansjoni Kartaġiniża tul ix-xmara Guadalquivir. Córdoba nħakmet mir-Rumani fil-206 Q.K.
Marcel Proust
Daħla
Fl-1907 beda dik li kienet se tkun l-ewwel parti tar-rumanz kbir tiegħu, Mix-Xaqliba ta' Dar Swann (Du côté de chez Swann), ippubblikat fl-1913 a spejjeż tal-awtur. It-tieni parti, Fid-Dell tat-Tfajliet bil-fjuri (À l'ombre des jeunes filles en fleur) rebaħ il-Premju Goncourt fl-1919, l-ewwel rikonoxximent ta' importanza li kiseb Proust meta kien fadallu biss tliet snin ħajja. Marid ħafna, huwa ddedika dawn l-aħħar snin ta' ħajtu esklussivament biex jispiċċa l-kapulavur kbir tiegħu, maqful fid-dar tiegħu u bilkemm jara nies. Miet mingħajr ma spiċċah f'Novembru 1922 bi bronkite kkurata ħażin. Ħuh ħa f'idejh il-pubblikazzjoni tal-manuskritti, li dehru wieħed wieħed sakemm is-seba' u l-aħħar volum ġie ppubblikat fl-1927: Iż-Żmien Misjub mill-Ġdid (Le temps retrouvé).
Córdoba, Spanja
Preistorja, antikità u stabbiliment tal-belt taħt ir-Rumani
Fil-169 Q.K., il-konslu Ruman Marcus Claudius Marcellus (in-neputi ta' Marcus Claudius Marcellus, li kien iggverna rispettivament il-Hispania Ulterior u l-Hispania Citerior), stabbilixxa kolonja Latina maġenb l-insedjament Iberiku li kien jeżisti hemm qabel. Id-data tiġi kkontestata; jaf ġie insedjat fil-152 Q.K. Bejn l-143 u l-141 Q.K. il-belt ġiet assedjata minn Viriatus. Huwa magħruf li forum Ruman kien jeżisti fil-belt fil-113 Q.K. It-Teżor famuż ta' Cordoba, b'taħlita ta' tradizzjonijiet artistiċi Rumani u lokali, intradam fil-belt f'dan iż-żmien u issa jinsab fil-Mużew Brittaniku (bl-Ingliż: British Museum).
Marcel Proust
Daħla
À la recherche du temps perdu hu riflessjoni profonda dwar iż-żmien, il-memorja, l-arti, il-passjonijiet u r-relazzjonijiet umani imħallta ma' sentiment ta’ falliment u l-vojt tal-eżistenza, fejn hemm imdaħħlin aktar minn mitejn karattru li Proust ħoloq b’attenzjoni kbira, jinseġ f'kull wieħed minnhom traċċi ta' xi ħaġa jew oħra tan-nies li kien jaf matul ħajtu. Fih aħna nsegwu n-narratur fil-memorja twila u metikoluża tiegħu mill-jum meta madeleine imfitta fit-te reġgħet fakkritu b'mod mhux mistenni fl-imgħoddi li kien diġà nesa, li ftit ftit jibda jikxef permezz ta’ kull tip ta’ riżorsi immaġinabbli użati matul l-istorja kollha: deskrizzjonijiet poetiċi, paraguni u metafori, riflessjonijiet filosofiċi u espożizzjonijiet letterarji ta' teoriji metafiżiċi, ġrajjiet, diskussjonijiet u konversazzjonijiet imferrrxin mal-aktar karattri varjati fl-aktar postijiet diversi.
Córdoba, Spanja
Preistorja, antikità u stabbiliment tal-belt taħt ir-Rumani
Corduba saret colonia Rumana bl-isem ta' Colonia Patricia, bejn s-46 u l-45 Q.K. Insterqet minn Ċesri fil-45 minħabba l-lealtà tagħha ma' Pompeii, u ġiet insedjata mill-ġdid bis-suldati veterani minn Awgustu. Saret il-belt kapitali ta' Baetica, b'forum u bosta tempji, u kienet iċ-ċentru prinċipali tal-ħajja intellettwali Rumani fil-Hispania Ulterior. Il-filosfu Ruman Seneca ż-Żgħir, missieru, l-oratur Seneca x-Xiħ, u n-neputi tiegħu, il-poeta Lukan ġew minn Córdoba Rumana.
Fil-perjodu Ruman aħħari, l-isqof ta' Corduba, Hosius (Ossius), kien il-figura dominanti tal-Knisja tal-Punent matul il-bidu tas-seklu 4. Iktar 'il quddiem, Corduba okkupat post importanti fil-Provincia Hispaniae tal-Imperu Biżantin (552-572) u taħt il-Viżigoti, li ħakmuha fl-aħħar tas-seklu 6.
Marcel Proust
Daħla
Proust joffri panorama sħiħa tad-dekadenza tan-nobbiltà Franċiża fl-aħħar tas-seklu 19, imma fl-istess ħin jikkonserva għall-posterità dak l-istil ta’ ħajja permezz tar-rikkezza immaġinattiva tal-memorja tiegħu.
Córdoba, Spanja
Tmexxija Umayyad
Córdoba nħakmet mill-Musulmani fis-711 jew fis-712. Għad-differenza ta' bliet Iberiċi oħra, ma ġiet iffirmata l-ebda kapitulazzjoni u l-pożizzjoni ttieħdet b'attakk ħesrem. Córdoba mbagħad ġiet iggvernata bit-tmexxija Għarbija diretta. Il-kmandanti l-ġodda tal-Umayyad stabbilew ruħhom fil-belt u fis-716 it saret il-belt kapitali provinċjali, subordinata għall-Kaliffat ta' Damasku, minflok Sivilja. Bl-Għarbi kienet magħrufa bħala قرطبة (Qurṭuba).
Marcel Proust
Daħla
Minbarra dan ix-xogħol ewlieni, kiteb Les Plaisirs et les Jours (kumpilazzjoni mħallta), Jean Santeuil (rumanz mhux mitmum u editjat wara mewtu, ippubblikat fl-1952) u sensiela ta’ artikli fil-gazzetti (prinċipalment ta’ kritika letterarja u miġbura f’Contre Sainte-Beuve u Pastiches et Mélanges), kif ukoll numru kbir ta' ittri  — aktar minn mitt elf  — li l-pubblikazzjoni tagħhom tlestiet fl-1993 u tilħaq wieħed u għoxrin volum. Huwa ttraduċa lil John Ruskin (The Bible of Amiens, Sesame and Lilies) bl-għajnuna ta’ ommu, li l-Ingliż tagħha kien eċċellenti, bħala eżerċizzju biex jitgħallem il-lingwa.
Córdoba, Spanja
Tmexxija Umayyad
Iċ-ċentru tal-belt Rumana u tal-Viżigoti sar il-medina ffortifikata. Maż-żmien, żviluppaw saħansitra 21 subborg (رَبَض rabaḍ, pl. أَرْبَاض arbāḍ) madwar il-belt.
Marcel Proust
Tfulija
left|thumb|250px|Pittura ta' Caillebotte. X'aktarx fl-ambjent ta' Combray. Marcel Proust twieled f'Pariġi, fid-distrett ta' Auteuil (is-16-il arrondissement tal-lum). Huwa kien it-tifel il-kbir ta' Adrien Proust, epidemjologu Franċiż famuż, professur fil-Fakultà tal-Mediċina ta' Pariġi u konsulent tal-gvern dwar kwistjonijiet ta' saħħa, u Jeanne Clemence Weil, Lhudija Alsazjana neputija ta' eks-Ministru tal-Ġustizzja, li kellha kultura vasta u kienet determinanti għall-vokazzjoni letterarja ta' Proust; hi kienet l-akbar imħabba ta' ħajtu.
Córdoba, Spanja
Tmexxija Umayyad
Fis-747 seħħet battalja fil-madwar ta' Córdoba, il-Battalja ta' Saqunda, bejn il-Jemeniti Għarab u l-Qaj tat-Tramuntana.
Marcel Proust
Tfulija
Il-fraġilità u s-sensittività eċċessiva karatteristiċi ta’ Proust kienu ġejjin minn twelidu u tfulitu
Il-familja ta' Proust kienet tivvjaġġa minn Auteuil għad-dar ta' zijiethom Amiot u oħt Adrien, Elisabeth, fi żmien l-Għid. Id-dar kienet tinsab f 'Illiers, ir-raħal ta' missieru, madwar 25 kilometru 'l bogħod minn Chartres. Kien f'Auteuil, ħdejn il-Bois de Boulogne, li Proust kien ispirat biex joħloq Balbec ta'  À la recherche .... Min-naħa l-oħra Illiers kien il-mudell għal Combray. Tant hu hekk li, fl-1971, Illiers ingħata isem ġdid Illiers-Combray ad unur ta' Proust u hemmhekk jinġabru l-ammiraturi ta' Proust kważi f'purċissjoni reliġjuża, biex jieħdu tieħu kikkra tè bil-madeleines biex ifakkru l-famuża silta minn Mix-Xaqliba ta' Dar Swann, dwar il-madeleine ta' Proust.
Marcel kien tifel dgħajjef u ażżmatiku u kien isofri l-aktarfil-bidu ta' kull rebbiegħa mill-polline tal-fjuri. Madwar l-1880, meta kellu biss disa’ snin, Proust sofra l-ewwel attakk serju ta’ ażżma meta ġie lurarritorna mal-ġenituri tiegħu minn mixja fil-Bois de Boulogne. Kien ħa jifga u ma bedix jieħu n-nifs hekk li missieru ħasbu mejjet, imma fl-aħħar irkupra. Għalhekk iż-żjarat f'Illiers bdew jonqsu u fl-aħħar waqfu u Proust, minn hemm 'il quddiem, kien iqis lil Illiers bħala ġenna mitlufa. L-attendenza tiegħu fl-iskola kienet irregolari u la fl-iskola primarja u lanqas fil-Liċeo Condorcet ma kien ikkunsidrat bħala student promettenti wisq.
Adolexxenza u żgħożija
right|thumb|200px|Jean Béraud, Id-daħla tal-Liċeo Condorcet. right|thumb|200px|Marcel Proust, fotografija ta' [[Paul Nadar fl-1887, fl-età ta' 15-il sena]]
Wara li attenda l-iskola primarja għal żmien qasir, fejn kellu miegħu bin il-kompożitur Georges Bizet, Jacques, li kien ħa jsir ħabib kbir fis-snin tal-adolexxenza, beda l-istudji sekondarji tiegħu fl-1882 fil-Liċeo Condorcet. Hemmhekk eċċella fil-lingwa u l-letteratura, però l-awturi bħal Víctor Hugo u Alfred de Musset kienu diġà jafhom bl-amment. Eċċella wkoll fil-klassi tal-filosofija fejn kellu bħala wieħed mill-għalliema tiegħu 'l Alphonse Darlu, u l-kompożizzjonijiet tiegħu kienu notevoli għas-sentenzi twal u kkomplikati. Minbarra Jacques Bizet, sar ħabib ukoll ma' Fernand Gregh u Daniel Halévy, li magħhom ippubblika xi artikli fir-rivisti letterarji tal-liċeo.
L-ewwel imħabba tiegħu kienet Marie de Bénardaky, bint diplomatiku Pollakk. Huwa kien imur jilagħab magħha kull nhar ta' Ħamis wara nofsinhar fil-ġonna ta' Champs-Elysées, flimkien ma' Antoinette u Lucie Faure, ulied il-president futur Félix Faure, Léon Brunschvicg, Paul Bénazete u Maurice Herbette, fost oħrajn. Ma baqax jara lil Marie fl-1887, u ma stax iħobb lil xi ħadd ieħor ħlief lil ommu wara. Proust jirrakkonta l-memorja tat-tifla tax-Champs-Élysées fl-episodji tan-narratur ma' Gilberte f' 'À la recherche ... ' '
L-ewwel sforzi letterarji tiegħu bdew fl-aħħar snin tiegħu fil-Liċeo (fl-1892, Gregh waqqaf magażin żgħir ma' sħabu tal-klassi, "Le Banquet", li fih Proust kien kontributur regolari). Kien ukoll f'dan iż-żmien li beda jikseb il-fama ta' 'snob' ', għax diġà fl-1888, fl-età ta' sbatax-il sena, Proust kien beda jiffrekwenta s-salons Pariġini fejn kien jistabbilixxi relazzjonijiet ma' nisa tal-burgeżija għolja, artisti u letterati ta’ dak iż-żmien. It-tlugħ tiegħu fis-soċjetà kien qiegħed jibda u ma waqafx qabel ma jirtira mis-salons ħafna iktar tard, billi l-eleganza ta' Proust u s-sbuħija ta' kliemu kien isaħħarhom in-nisa tas-soċjeta għolja. Kull filgħaxija kien jiffrekwenta s-salons u l-kafejiet u l-karozzin tiegħu kien famuż madwar Pariġi. Minħabba d-dħulija l-intelliġenza tiegħu kien jagħmel ħbieb faċilment. Għal xi oħrajn, min-naħa l-oħra, l-imġieba ta’ Proust kienet ta' min jikkundannaha u kisbitlu isem ħażin; pereżempju André Gide jammetti li rrifjuta l-manuskritti ta' À la recherche' minħabba l-impressjoni ħażina li kien ħa tal-awtur tagħhom. xellug | thumb | 200px | Marcel Proust (bilqiegħda), Robert de Fleurs (xellug), Lucien Daudet (lemin). Dan kien wieħed mill-istadji li affettwaw l-iktar lill-awtur u x-xogħol tiegħu. Kien ukoll madwar dawk is-snin li Proust kellu l-ewwel relazzjoni omosesswali msemmija f'ħajtu. Il-maħbub tiegħu kien Lucien Daudet, bin il-kittieb Alphonse Daudet, u r-relazzjoni tagħhom, skandaluża għal dak iż-żmien meta per eżempju ma kinux jaħsbuha li jikkundannaw lil Oscar Wilde għall-ħabs u x-xogħol furzat għar-reat ta' omosesswalità (1895 ), ġiet żvelata minn Jean Lorrain f' Le Journal.
Dan il-perjodu ta’ ħajtu, madankollu, ma damx għax fl-1889, Proust iddeċieda li jidħol voluntier fis-servizz militari. Din id-deċiżjoni setgħet kienet dovuta għall-fatt li ried jgħix ma' sħabu u, jista' jkun ukoll, għax b'dan il-mod seta' jqassar it-tul tas-servizz obbligatorju. Marcel iddikjara li din l-esperjenza kienet waħda mill-aktar pjaċevoli f’ħajtu. Imma fil-valutazzjoni finali tiegħu poġġieha fit-63 pożizzjoni minn 64. Wara li temm is-servizz tiegħu fl-1890, ried jerġa' jidħol, iżda minħabba s-saħħa ħażina tiegħu ma setax. Matul dawk is-snin għamel ħbieb ma' Robert de Bailly u ma' Gasto Arman de Caillavet u l-għarusa tiegħu Jeanne Pouquet. Dawn ispirat biex joħloq il-karattri ta' Roberto de Saint-Loup u ta' Gilberte f'À la recherche ... . F'dan iżmien beda jiffrekwenta s-salon ta ' Madame de Caillavet, li kienet tgħix separata minn żewġha u kienet il-maħbuba ta' Anatole France. Permezz tagħha, Marcel iltaqa’ mal-kittieb famuż, li fuqu fassal il-karattru ta’ Bergotte, ma' Alexandre Dumas (l-iben) u mal-filosofu Víctor Brochard.
Biex jikkuntenta 'l missieru, studja l-liġi u sar avukat, iżda rrifjuta li jipprattika u rnexxielu jikkonvinċi lil missieru li ma setax ikollu karriera oħra ħlief fil-letteratura u l-filosofija. Allura ggradwa wkoll fil-letteratura fl-1895. Matul l-istudji tiegħu kien student, fost oħrajn, ta' Albert Sorel, li ġġudikah "mhux intelliġenti" fl-eżami, u ta' Henri Bergson, li l-ideat tiegħu dwar iż-żmien jinfluwenzaw ix-xogħol ta' Proust. Anke meta rnexxielu jikseb lawrja fid-dixxiplina li l-iktar kienet togħġbu, lanqas ma pprattika l-professjoni fiha, iżda minflok uża l-fortuna tal-familja biex ikompli jiffrekwenta salons waqt li jikteb testi żgħar li qatt ma kellhom ħafna impatt.
Fl-1896, fl-età ta' 25 sena, huwa ppubblika l-ewwel ktieb tiegħu: Les Plaisirs et les jours (Il-Pjaċiri u l-Ġranet), ġabra mixxellanja ta' poeżiji bil-proża, novelli twal fl-istil tad-Dekadentiżmu, illustrat minn Madeleine Lemaire u b'daħla ta' Anatole France. Madankollu, il-ktieb ma tantx ġie nnotat u l-kritiċi li tkellmu dwaru kienu kkritikawh bl-aħrax, kif kien il-każ ta' Jean Lorrain. Dan, kittieb u omosesswali li kien skandalizza ħafna nies billi ppubblika l-inklinazzjonijiet tiegħu b'mod esaġerat, għamel kritika ħarxa tal-ktieb u, barra minn hekk u qal li Proust kien iħobb lil Lucien Daudet. Proust ħassu offiż, ma aċċettax li l-omosesswalità tiegħu kienet rikonoxxuta fis-soċjetà, u sfidah għal dwell, li fortunatament ma kellu l-ebda konsegwenza peress li t-tnejn sparaw fl-arja. Kull ma kiseb kienet ir-reputazzjoni ta' dilletante mondan li baqgħet miegħu sal-pubblikazzjoni ta' Mix-Xaqliba ta' Dar Swann u kienet se tinfluwenza l-atitudni lejn ix-xogħol tiegħu sa dak il-mument.
Fl-1906 Marcel Proust irċieva daqqa ta' ħarta terribbli bil-mewt ta' ommu, li tant kienet importanti għalih. Huwa ħassu kompletament waħdu u marid, kellu biss lil ħuh Robert, imma dan kien miżżewweġ. Mar joqgħod Versailles biex jgħix ħdejn ħabiba ta' ommu. Dak li kien ħa jkun wieħed mill-akbar xogħlijiet tal-letteratura universali kien qiegħed jitrawwem hawn.
Il-kitba ta' Jean Santeuil
right|thumb|200px|Boldini, Robert de Montesquiou
Fl-1893, Proust iltaqa' mal-aristokratiku Robert de Montesquiou, poeta omosesswali, li kien influwenti ħafna f'ħajtu u fix-xogħol tiegħu. Montesquiou introduċieh, bejn l-1894 u l-1900, fl-ambjent aristokratiku, u ppreżentah f'salons bħal dawk tal-Kontessa Greffuhle, tal-Prinċipessa ta' Wagram u tal-Kontessa ta' Haussonville. Kien minn din l-esperjenza mondana li Proust ġabar il-materjal u ħejja ruħu biex jikkomponi x-xogħol kbir tiegħu.
Iżda Proust dan beda jiktbu fl-1907 u f'dan iż-żmien kiteb rumanz ieħor li b'xi mod ħabbar À la recherche ... minħabba l-istil tiegħu, it-temi tiegħu, il-protagonist, il-ħeġġa tiegħu biex jirkupra ż-żmien li għadda, il-previżjoni tar-rivoluzzjoni tar-rumanz, imma ma kienx sodisfatt bih u qatt ma spiċċah. Dan kien Jean Santeuil, li nkiteb matul is-sajf tal-1895, rumanz li jirrakkonta l-ħajja ta' priġunier żagħżugħ li kellu passjoni għal-letteratura f'Pariġi mondana tal-aħħar is-seklu 19. Ir-rumanz ġie ppubblikat biss wara mewtu, minn Bernard de Fallois, fl-1952. Dan kellu jerġa' jiġi rikostrutt minn frammenti u ma kellux titlu. Fih Proust jevoka b'mod speċjali l-każ Dreyfus, li fih kien ipparteċipa bil-ħerqa: kien wieħed mill-ewwel nies li ċċirkolaw petizzjoni f'isem il-Kaptan Dreyfus, Lhudi akkużat inġustament, li kienet iffirmta wkoll minn Anatole France fost oħrajn. Il-każ Dreyfus, li l-verità tiegħu ma kinetx saret magħrufa pubblikament qabel ħafna iktar tard, għamel mewġa qawwija ta' antisemitiżmu, speċjalment fil-qasam aristokratiku li Proust kien jiffrekwenta. Dan kien wieħed mid-diversi raġunijiet għaliex biex jabbanduna l-ħajja soċjali kollha fil-bidu tas-seklu l-ġdid.
Fl-1896 Proust bi flusu ppubblika Il-pjaċiri u l-ġranet , ġabra ta' poeżiji fil-proża, ritratti u stejjer twal fi stil dekadenti, illustrati minn Madeleine Lemaire, sidt is-salon li Proust kien iżur regolarment flimkien mal-maħbub Franko-Venezweljan tiegħu Reynaldo Hahn, li kkontribwixxa għall-ktieb bi xi partituri li kkompona hu, u b'daħla ta' Anatole France. Il-ktieb lil Proust kisiblu l-fama ta’ dilettant mondan li ma' tilifx sal-pubblikazzjoni tal-ewwel volumi ta’ À la recherche ... l-fl-1913. Aktar ma għadda ż-żmien, minkejja l-problemi differenti u l-ħajja soċjali mgħaġġla li kien jgħix, Proust aktar kompla japprofondixxi l-passjoni tiegħu għal-letteratura, sakemm sab ix-xogħol ta' esteta Ingliża, John Ruskin, li kien se jibdillu d-direzzjoni ta' ħajtu u l-karriera letterarja tiegħu.
L-estetika ta' Ruskin
left|thumb|150px|[[John Ruskin.]] Proust skopra x-xogħol ta' John Ruskin permezz tal-qari ta' artikli u xogħlijiet bħal Ruskin et la religion de la beauté ta' Robert de la Sizeranne, peress li Ruskin kien ipprojbixxa li jiġi tradott mill-Ingliż sakemm kien ħaj. Allura, meta miet fl-1900, Proust ħa l-opportunità biex jibda t-traduzzjoni tax-xogħol tiegħu u għamel diversi pellegrinaġġi fit-tramuntana ta’ Franza, lejn Amiens u b’mod speċjali lejn Venezja, fejn għex staġun ma' ommu; dak iż-żmien dehru l-ewwel artikli tiegħu dwar Ruskin fil-Gazette des beaux-arts.
Dan l-episodju ta' ħajtu hu rrakkontat f'Albertine disparue. Il-ġenituri ta’ Marcel kellhom parti deċiżiva fix-xogħol ta’ traduzzjoni: il-missier aċċettah bħala impieg għal ibnu li kien irribella kontra l-funzjonijiet soċjali u li kien għadu kemm ħalla xogħol mhux imħallas fil-Bibliothèque Mazarine. Imbagħad ommu kellha influwenza ikbar: Marcel ma kienx jitkellem sew bl-Ingliż, allura hi għamlet l-ewwel traduzzjoni letterali tat-test. Minn hemm, Proust kien kapaċi "jikteb bil-Franċiż Ruskinjan eċċellenti", kif jinnota kritiku meta ħarġet l-ewwel traduzzjoni ta ' The Bible of Amiens fl-1904. It-tieni, ippubblikata fl-1906, kienet tal-ktieb ''Sesame u Lilies. ''Proust żied magħha ħafna kritika, prefazu twil u rikk - kważi daqs it-test stess - u ħafna noti. Però kif ittraduċa lil Ruskin, Proust beda jitbiegħed mill-pożizzjonijiet estetiċi tal-awtur Ingliż. Dan huwa partikolarment ċar fl-aħħar kapitlu tal-prefazju tiegħu għall-ewwel traduzzjon. Minkejja li dawn it-traduzzjonijiet tfaħħru minn personalitajiet bħal Henri Bergson, infatti kienu fjak editorjali.
Translation types Text translation Source text 3883 / 5000 Translation results
Il-kitba ta' Għat-Tfittxija taż-Żmien Mitluf
lemin | thumb | 150px | L-aħħar paġna miktuba bl-idejn ta' Għat-Tfittxija taż-Żmien Mitluf.Wara l-mewt tal-ġenituri tiegħu, speċjalment wara dik ta' ommu fl-1905, is-saħħa fraġli tiegħu marret għall-agħar ħafna minħabba l-ażżma u d-depressjoni minn minħabba t-telf ta' ommu. Ingħalaq għal ħmistax-il sena fid-dar ta' 102, Boulevard Haussmann f'Pariġi, fejn kellu l-ħitan miksijin bis-sufri biex jiżola lilu nnifsu mill-istorbju u jiddedika ruħu bla tfixkil għall-kapulavur tiegħu,Għat-Tfittxija taż-Żmien Mitluf (À la recherche du temps perdu'). Kien jorqod binhar u joqgħod jaħdem bilejl, jixrob ħafna kafè u bilkemm jiekol - skont Celeste Albaret, il-qaddejja tagħha f'dawk is-snin, fi ktieb ta' memorji - qatt ma kien jieqaf jikteb u jikkoreġġi, iħassar u jżid karti mat-test il-ħin kollu li Celeste kienet inkarigata li twaħħal fuq il-paġni korrispondenti u li b'hekk kien ikollhom estensjonijiet konsiderevoli.
Proust beda x-xogħol madwar l-1907. Kienu impiegati biex jieħdu ħsiebu koppja żagħżugħa, Nicolás u Céline Cottin. Fl-1912, bosta frammenti tar-rumanz tiegħu dehru f'​Le Figaro, u sa dak iż-żmien, skont il-kalkoli tiegħu, il-ktieb kien jagħmel żewġ volumi ta' seba' mitt paġna kull wieħed. Fl-aħħar, l-ewwel parti, Fit-triq ta' Swannġiet ippubblikata f'Novembru 1913 bi flusu u ġiet ikkritikata ħafna f'La Nouvelle Revue Française (NRF). Il-persuna l-aktar responsabbli għal din il-kritika kienet André Gide, li aktar tard ammetta ddikjaraha bla siwi fuq il-bażi tal-immaġni soċjali li kellu tal-awtur u silta li qara bl-addoċċ u li ma għoġbitux. <refname = ": 1" /ref>
thumb | 175px | Qabar ta' Marcel Proust fiċ-ċimiterju Pariġin ta' [[Père-Lachaise]] Il-kontinwazzjoni tal-pubblikazzjoni kellha tistenna sa wara l-Ewwel Gwerra Dinjija (1914-1918). Proust ried jidħol fl-armata, iżda saħħtu ma ppermettietx u ġie ddikjarat mhux tajjeb għas-servizz, filwaqt li ħuh Robert ġie promoss kaptan u diversi ħbieb tiegħu mietu fil-gwerra. Madankollu, huwa pprovda għajnuna mid-dar f’dak kollu li kien mitlub. Sadanittant, huwa ddedika ruħu għal kollox għax-xogħol tiegħu, kompla mill-ġdid u b'hekk laħaq il-punt li għandu bħalissa. F'dawn is-snin, il-kittieb kien imsejjaħ "Proust tar-Ritz", minħabba li kien jiffrekwenta sikwit din il-lukanda, fejn iltaqa' ma' kittieba żgħażagħ ġodda u ma' diversi maħbubin fost il-wejters Żvizzeri, billi l-Franċiżi kienu ġew immobilizzati.
Córdoba, Spanja
Tmexxija Umayyad
Wara l-waqgħa tal-Kaliffat tal-Umayyad minħabba l-Abbasidi, wara s-750, il-figura tal-Umayyad, Abd ar-Rahman, qasam il-Peniżola Iberika fis-756. Huwa pproklama lilu nnifsu emir, magħruf bħala Abd ar-Rahman I, u stabbilixxa d-dinastija tiegħu f'Córdoba malli rebaħ kontra l-wāli Yusuf f'battalja wara l-belt f'Mejju 756. Fis-785-786 (169 AH) huwa ordna l-kostruzzjoni tal-Moskea l-Kbira ta' Córdoba, li tlestiet is-sena ta' wara u taħt is-suċċessuri tiegħu ġiet imkabbra bosta drabi.
L-istimi tal-istoriċi tal-popolazzjoni ta' Córdoba matul is-seklu 9 ivarjaw minn 75,000 sa 160,000. Ir-ripressjoni bla ħniena tar-rewwixta tat-818 fis-subborg tan-Nofsinhar ta' Córdoba wassal għall-qerda tal-post. Fis-sekli 10 u 11, Córdoba kienet waħda mill-iżjed bliet avvanzati fid-dinja, u ċentru kulturali, politiku, finanzjarju u ekonomiku kbir. Córdoba kellha ekonomija prosperuża, b'oġġetti manifatturati, fosthom ġlud, oġġetti tal-metall, madum ileqq u tessuti, kif ukoll prodotti agrikoli, inkluż firxa ta' frott, ħxejjex, ħxejjex aromatiċi u ħwawar, u materjali bħall-qoton, il-kittien u l-ħarir. Kienet famuża wkoll bħala ċentru tal-apprendiment, b'iżjed minn 80 librerija u istituzzjoni tal-apprendiment, b'għarfien dwar il-mediċina, il-matematika, l-astronomija u l-botanija ferm iktar mill-bqija tal-Ewropa dak iż-żmien. Iktar 'il quddiem, il-viżier al-Mansur – il-mexxej de facto ta' al-Andalus mid-976 sal-1002 – ħaraq il-biċċa l-kbira tal-kotba dwar il-filosofija mil-librerija tal-Kaliff al-Hakam II biex jintgħoġob mal-ġuristi Maliki (ulama); il-biċċa l-kbira tal-oħrajn inbigħu jew spiċċaw fix-xejn fit-taqbid ċivili ftit wara. Wara perjodu ta' tmexxija ċentrali dgħajfa, Abd ar-Rahman III kiseb il-poter bħala l-emir fid-912 u wettaq kampanji fit-tul u sistematiċi biex jerġa' jistabbilixxi l-awtorità ta' Córdoba f'Al-Andalus. Fid-929, wara snin ta' sforzi militari u diplomatiċi, huwa ħassu kunfidenti biżżejjed biex jiddikjara lilu nnifsu bħala "kaliff", titlu ta' sfida għall-kaliffi Abbasidi f'Bagdad u għall-kaliffi Fatimidi fit-Tramuntana tal-Afrika. Dan inawgura l-quċċata tal-poter u tal-influwenza ta' Córdoba fis-seklu 10. F'dan is-seklu nbnew iż-żewġ bliet Palatini fil-madwar ta' Córdoba: Madīnat al-Zahrā fil-Punent, li nbniet minn Abd ar-Rahman III, u oħra li nbniet iktar 'il quddiem minn al-Mansur (Medina Alzahira) fil-Lvant. L-istoriku ekonomiku J. Bradford DeLong jistima li l-popolazzjoni tal-belt kienet tlaħħaq l-400,000 ruħ għall-ħabta tal-1000 W.K., filwaqt li stimi minn storiċi oħra jvarjaw minn 100,000 sa 1,000,000 ruħ fl-istess żmien. Kienet x'kienet il-popolazzjoni ta' Córdoba, l-apoġew tal-belt waqaf ħesrem wara l-kriżi tal-1009.
Fil-15 ta' Frar 1009, b'Hisham II bħala l-kaliff u b'Sanchuelo bħala l-hajib (u l-mexxej de facto), faqqgħet rivoluzzjoni f'Córdoba, li wasslet għall-proklamazzjoni ta' kaliff alternattiv. Dan immarka l-bidu ta' perjodu twil ta' gwerra ċivili u ta' kunflitt f'Al-Andalus magħruf bħala l-Fitna. Il-Berberi daħlu f'Córdoba u serqu r-rikkezzi tagħha f'Mejju 1013. Hisham III tkeċċa minn Córdoba fit-30 ta' Novembru 1031 u minflok il-kaliffat ġiet stabbilita repubblika oligarkika.
Medju Evu Superjuri u Aħħari
Fl-1070, qawwiet mit-Taifa Abbadida ta' Sivilja daħlu f'Córdoba biex jgħinu fid-difiża tal-belt, li kienet ġiet assedjata minn Al-Mamun, il-mexxej ta' Toledo, madankollu huma ħadu l-kontroll tal-belt u keċċew lill-aħħar mexxej tat-Taifa ta' Córdoba, Abd-Al Malik, u obbligawh jeżilja. Al-Mamun kompla bl-isforzi tiegħu biex jieħu l-belt, u permezz tal-użu ta' rinnegat minn Sivilja li qatel il-gvernatur Abbadid, irnexxielu jidħol trijonfanti fil-belt fil-15 ta' Frar 1075, għalkemm miet hemmhekk ħames xhur wara, billi milli jidher ġie vvelenat. Córdoba nħatfet bil-forza f'Marzu 1091 mill-Almoravidi. Fl-1121, il-popolazzjoni għamlet rewwixta kontra l-abbużi tal-gvernatur Almoravid.
Il-kaliff Almoħadin Abdallah al-Adil ħatar lil Al-Bayyasi (ħu Zayd Abu Zayd) bħala gvernatur ta' Córdoba fl-1224, u iktar 'il quddiem il-belt saret indipendenti mit-tmexxija tal-kaliff. Al-Bayyasi staqsa lil Ferdinandu III ta' Kastilja għall-għajnuna u Córdoba rvellat kontrih. Snin wara, fl-1229, il-belt issottomettiet ruħha għall-awtorità ta' Ibn Hud, u qamet kontrih fl-1233, u minflok ingħaqdet mat-territorji li kienu taħt Muhammad Ibn al-Aḥmar, il-mexxej ta' Arjona li f'qasir żmien kien se jsir l-emir ta' Granada.
Ferdinandu III daħal fil-belt fid-29 ta' Ġunju 1236, wara assedju li dam diversi xhur. Skont sorsi Għarab, Córdoba ċediet l-armi fit-23 Shawwal 633 (jiġifieri fit-30 ta' Ġunju 1236, jum wara t-tradizzjoni Kristjana). Mal-konkwista tal-belt, il-moskea ġiet ikkonvertita f'katidral Kattoliku ddedikat lill-Verġni Marija (Santa Maria). Barra minn hekk, il-qniepen tal-knisja ġew irritornati lejn Santiago de Compostela wara li kienu nsterqu mill-Almanzor u ġew ittrasferiti lejn Córdoba mill-priġunieri tal-gwerra Kristjani fl-aħħar tas-seklu 10. Ferdinandu III tat fuero lill-belt fl-1241 abbażi tal-Liber Iudiciorum u d-drawwiet ta' Toledo, iżda fformulat b'mod oriġinali. Il-belt ġiet maqsuma f'14-il colaciones, u żdiedu bosta binjiet ta' knejjes ġodda.
Fl-1277 ġiet assedjata, bla suċċess, minn armata konġunta tal-Marinidi u ta' Granada taħt il-kmand tas-Sultan Marinid Abu Yusuf Ya’qub. Ftit snin wara, armata konġunta ta' Kastilja u tal-Marinidi taħt il-kmand ta' Alfonso X (fi gwerra kontra ibnu Sancho) assedjat il-belt, iżda bla suċċess ukoll.
Bosta deċennji wara, matul it-Tielet Assedju ta' Ġibiltà fl-1333, armata ta' diverżjoni ta' Granada attakkat il-pajsaġġ tal-kampanja ta' Cordoba u bnew kamp fuq in-naħa mbegħda tal-Pont Ruman ta' Cordoba. Madankollu, l-armata kellha tmur lura l-Ġibiltà biex tgħin il-kontroparti tagħha hemmhekk u għaldaqstant ma ttieħdet l-ebda azzjoni ulterjuri. Fl-1368, għall-aħħar darba l-Musulmana ppruvaw jaħtfu l-belt bi sforz konġunt ma' Pietru I ta' Kastilja. Il-belt kienet għoddha ċediet iżda xita qliel obbligat lill-għadu li kien qed jattakkaha jitlaq minn fejn kien ikkampjat u jmur lejn il-pjanuri fin-Nofsinhar ta' Cordoba.
Storja moderna
Fil-kuntest tal-Perjodu Modern Bikri, il-belt għaddiet minn epoka tad-deheb bejn l-1530 u l-1580, bis-saħħa ta' attività ekonomika bbażata fuq il-kummerċ tal-prodotti agrikoli u t-tħejjija tal-ħwejjeġ oriġinarjament minn Los Pedroches, b'popolazzjoni li laħqet madwar 50,000 ruħ sal-1571. Wara dan il-perjodu kien hemm perjodu ta' staġnar u ta' deklin.
Il-popolazzjoni naqset għal 20,000 abitant fis-seklu 18. Il-popolazzjoni u l-ekonomija bdew jirpiljaw mill-ġdid biss fil-bidu tas-seklu 20. Fit-tieni nofs tas-seklu 19 wasal it-trasport ferrovjarju permezz tal-ftuħ tal-linja ferrovjarja Sivilja–Córdoba fit-2 ta' Ġunju 1859. Córdoba ġiet ikkollegata b'linja ferrovjarja ma' Jerez u ma' Cádiz fl-1861, u fl-1866, wara l-kollegament ferrovjarju ma' Manzanares, ma' Madrid. Il-belt eventwalment ġiet ikkollegata ma' Málaga u ma' Belmez.
Marcel Proust
Il-kitba ta' Għat-Tfittxija taż-Żmien Mitluf
right|thumb|150px|Última página manuscrita de [[En busca del tiempo perdido.]]
right|thumb|150px|Núm. 102 del [[bulevar Haussmann, donde Proust se recluyó entre 1905 y 1919.]] Tras la muerte de sus padres, sobre todo tras la de su madre en 1905, su frágil salud se deterioró mucho a causa del asma y de la depresión por la pérdida materna. Permaneció recluido durante quince años en el 102 del bulevar Haussmann en París, donde hizo cubrir las paredes de corcho para aislarse de ruidos y dedicarse sin ser molestado a su obra maestra, En busca del tiempo perdido (À la recherche du temps perdu). Vivía exclusivamente de noche, tomando café en grandes cantidades y casi sin comer —según cuenta Celeste Albaret, su criada en esos años, en un libro de memorias—, sin cesar nunca de escribir y de practicar sobre su texto interminables correcciones, supresiones y añadidos de papeles que Celeste se encargaba de pegar en las páginas correspondientes, que podían alcanzar, en consecuencia, considerables extensiones.
Proust comenzó la obra hacia 1907. No sale de casa, trabaja durante la noche y duerme de día; tiene a su servicio a un joven matrimonio de criados, Nicolás y Céline Cottin. En 1912, aparecieron varios fragmentos de su novela en Le Figaro, y por esta época, según sus cálculos, el libro daría dos volúmenes de setecientas páginas cada uno. Finalmente, la primera parte, Por el camino de Swann se publica en noviembre de 1913 con dinero del bolsillo de Proust, luego de haber sido rechazada por La Nouvelle Revue Française (NRF). El principal responsable de este rechazo fue André Gide, quien admitiría más tarde que la declaró sin valor alguno sobre la base de la imagen social que tenía del autor y de un pasaje que leyó al azar y le desagradó.
left|thumb|175px|Tumba de Marcel Proust en el cementerio parisino de [[Père-Lachaise]] La continuidad de la publicación debería esperar a raíz de la Primera Guerra Mundial (1914-1918). Proust tenía ganas de ir al campo de batalla, pero su salud no se lo permitió y fue declarado no apto para el servicio, mientras que su hermano Robert fue ascendido a capitán y varios de sus amigos morían en la guerra. Con todo, prestó ayuda desde su casa en todo lo que se le solicitó. Mientras tanto, se dedicó por completo a su obra, rehaciéndola y alcanzando así la extensión que tiene en la actualidad. En estos años, al escritor se le llamaba «Proust, el del Ritz», debido a que frecuentaba mucho este hotel, donde conoció a nuevos escritores jóvenes y a varios amantes entre los camareros suizos, ya que los franceses habían sido movilizados.
Apenas terminada la guerra, se publicó el segundo volumen, A la sombra de las muchachas en flor —ahora aceptada por la NRF, luego de las sentidas disculpas de Gide—, que al año siguiente obtendría el premio Goncourt, no sin cierta controversia debido a la decisión del jurado. En 1922, se publicó Sodoma y Gomorra.
En el mes de septiembre, Proust sufrió de crisis asmáticas. El 10 de octubre fue la última vez que salió a la calle, y una semana después de declarársele una neumonía, el 18 de noviembre de 1922, murió. Fue enterrado en el cementerio de Père-Lachaise, donde yace junto a los restos de su padre y de su hermano. Todavía habrían de pasar cinco años antes de que se terminaran de publicar las demás partes: La prisionera (1923), La fugitiva (1925) y El tiempo recobrado (1927). Muchas obras —incluida su extensa correspondencia— serían recopiladas y publicadas de manera póstuma, la última en 2012.
Córdoba, Spanja
Storja moderna
Fit-18 ta' Lulju 1936, il-gvernatur militari tal-provinċja, il-Kurunell Ciriaco Cascajo, nieda l-kolp Nazzjonalista fil-belt, ibbumbardja l-gvern ċivili u arresta lill-gvernatur ċivili, Rodríguez de León; dawn l-azzjonijiet xprunaw il-Gwerra Ċivili Spanjola. Skont l-ordnijiet tal-putschist il-Ġeneral Queipo de Llano, huwa ddikjara stat ta' gwerra. Il-putschisti kellhom jaffaċċjaw ir-reżistenza tar-rappreżentanti politiċi u soċjali li nġabru fil-kwartieri ġenerali tal-gvern ċivili, u baqgħu hemmhekk sat-tiri tal-ixkubetti tan-Nazzjonalisti u l-preżenza tal-artillerija kissrulhom il-moral. Meta d-difensuri tal-belt bdew jaħarbu mill-binja, Rodríguez de León finalment iddeċieda li jarrendi u ġie arrestat.
Fil-ġimgħa ta' wara, Queipo de Llano u l-Maġġur Bruno Ibañez wettqu repressjoni bit-tixrid tad-demm, li fiha ġew ġustizzjati 2,000 ruħ. Huwa stmat li r-repressjoni sussegwenti favur Franco fi żmien il-gwerra u fil-perjodu ta' eżatt wara l-gwerrra (1936-1951) wasslu għal madwar 9,579 persuna maqtula fil-provinċja.
Il-Moskea-Katidral ta' Cordoba ġiet iddikjarata Sit ta' Wirt Dinji tal-UNESCO fl-1984, u fl-1994 is-sit ġie estiż biex jinkludi ċ-ċentru storiku kollu ta' Córdoba. Il-belt għandha għadd ta' żoni moderni, inkluż id-distrett ta' Zoco u l-inħawi madwar l-istazzjon ferrovjarju.
Il-gvern reġjonali (il-Junta de Andalucía) għal xi żmien ilu jistudja l-ħolqien ta' Żona Metropolitana ta' Córdoba li minbarra l-belt innifisha, tkun tinkludi l-irħula ta' Villafranca de Córdoba, Obejo, La Carlota, Villaharta, Villaviciosa, Almodóvar del Río u Guadalcázar. Il-popolazzjoni ta' dawn l-irħula flimkien ma' dik tal-belt kieku tlaħħaq it-351,000 ruħ.
Pożizzjoni
Córdoba tinsab fin-Nofsinhar tal-Peniżola Iberika, fid-dipressjoni ffurmata mix-xmara Guadalquivir, li tgħaddi mill-belt f'assi mil-Lvant u l-Grigal għall-Punent u l-Lbiċ. Il-muniċipalità usa' hija estiża fuq erja ta' 1,254.25 km2, u b'hekk hija l-ikbar muniċipalità fl-Andalusija u r-raba' l-ikbar fi Spanja.
Il-belt ta' Córdoba tinsab f'nofs it-tul tax-xmara. Tliet unitajiet ewlenin ta' pajsaġġi fil-muniċipalità jinkludu s-Sierra (jiġifieri n-naħa tan-Nofsinhar ta' Sierra Morena), il-Wied u l-Campiña.
Id-differenzi fl-elevazzjoni fil-Wied huma żgħar ħafna, u l-elevazzjoni tvarja minn 100 sa 170 metru 'l fuq mil-livell tal-baħar, u l-belt proprja tinsab f'altitudni medja ta' madwar 125 metru 'l fuq mil-livell tal-baħar. Il-pajsaġġ tal-wied huwa maqsum iktar fil-piedmont, l-għoljiet ta' qabel il-muntanji li jikkollegawha mas-Sierra, l-art fluvjali mtarrġa u l-art iktar qrib ix-xmara.
Il-Campiña Mioċena, li tinsab fix-xatt tan-Nofsinhar tax-xmara Guadalquivir għandha pajsaġġ bl-għoljiet li jibqa' tiela' bil-mod il-mod sa għoli ta' madwar 200 metru. Fis-Sierra, lejn it-Tramuntana tal-belt, l-altitudni tiżdied relattivament f'daqqa sa 500 metru. Kemm is-Sierra kif ukoll il-Campiña joffru veduti panoramiċi fuq il-wied.
Klima
Córdoba għandha klima Mediterranja sħuna (Csa skont il-klassifikazzjoni klimatika ta' Köppen). Ikollha l-ogħla temperaturi medji ta' kuljum fis-suf fi Spanja u fl-Ewropa (b'temperaturi għoljin b'medja ta' 36.9 °C (98 °F) f'Lulju) u jiem b'temperaturi 'l fuq minn 40 °C (104 °F) huma komuni fix-xhur tas-sajf. It-temperatura medja ta' kuljum ta' 28.0 °C (82 °F) hija waħda mill-ogħla fl-Ewropa, minkejja t-temperaturi relattivament bierda billejl.
Ix-xtiewi jkunu miti, iżda iktar bierda minn bliet oħra b'altitudni baxxa fin-Nofsinhar ta' Spanja minħabba l-pożizzjoni interna tagħha, fin-nofs bejn is-Sierra Morena u s-Sistema Penibaetika. Il-preċipitazzjoni tkun ikkonċentrata fl-iżjed xhur kesħin; dan minħabba l-klima niexfa tas-sajf li jkun hemm f'partijiet kbar tal-Peniżola Iberika. Il-preċipitazzjoni tiġi ġġenerata minn maltempati mill-Punent li jseħħu l-iktar minn Diċembru sa Frar. Din il-karatteristika Atlantika mbagħad twassal għal sjuf sħan b'nixfa sinifikanti iktar tipika tal-klima Mediterranja. Ix-xita annwali taqbeż is-600 mm (24 pulzier), għalkemm huwa rikonoxxut li tvarja minn sena għall-oħra.
It-temperatura massima rreġistrata fl-Ajruport ta' Córdoba, li jinsab xi sitt kilometri (erba' mili) mill-belt, kienet 46.9 °C (116.4 °F) fit-13 ta' Lulju 2017 u fl-14 ta' Awwissu 2021. L-iżjed temperatura baxxa rreġistrata kienet −8.2 °C (17.2 °F) fit-28 ta' Jannar 2005.
Arkitettura
Iċ-ċentru storiku ta' Córdoba ilu Sit ta' Wirt Dinji tal-UNESCO mill-1994.
Rumana
Il-Pont Ruman, fuq ix-xmara Guadalquivir, jikkollega ż-żona ta' Campo de la Verdad ma' Barrio de la Catedral. Dan kien l-unika pont tal-belt għal għoxrin seklu, sal-kostruzzjoni tal-Pont ta' San Rafael f'nofs is-seklu 20. Inizjalment inbena fil-bidu tas-seklu 1 Q.K. matul ir-renju tal-Imperatur Awgustu, iżda mbagħad ġie rikostruwit b'mod sinifikanti fis-seklu 8 taħt it-tmexxija tal-Umayyad. Għandu tul ta' madwar 250 metru u fih 16-il arkata.
Fdalijiet Rumani oħra jinkludu t-Tempju Ruman, it-Teatru, il-Mawżolew, il-Forum Kolonjali, il-Forum Adiectum, anfiteatru u l-fdalijiet tal-Palazz tal-Imperatur Massimjanu fis-sit arkeoloġiku ta' Cercadilla.
Moskea l-Kbira ta' Córdoba
Mis-784 sas-786 W.K., Abd al-Rahman I bena l-Moskea l-Kbira ta' Córdoba, wieħed mill-iżjed monumenti famużi tal-arkitettura Iżlamika (Għarbija Iberika) tal-Punent. Din integrat aspetti tal-arkitettura Iżlamika b'xi elementi indiġeni tal-arkitettura Rumana u Viżigotika. Iktar 'il quddiem, il-mexxejja Umayyad kabbru l-moskea, żiedu minaret u kabbru s-sala tat-talb. Tkabbir ewlieni li sar fis-seklu 10 wassal għall-miħrab elaborata u tiżjin mirqum ieħor li għadhom jistgħu jitgawdew sa llum. Wara l-konkwista Kristjana tal-belt, il-moskea ġiet ikkonvertita f'katidral. Sarulha modifiki sinifikanti fis-seklu 16, iżda l-biċċa l-kbira tal-istruttura oriġinali għadha preżenti. Il-binja tniżżlet fil-lista tas-Siti ta' Wirt Dinji tal-UNESCO fl-1984.
Minaret ta' San Juan
Il-moskea, li nbniet fid-930 W.K., ġiet ikkonvertita fi knisja u l-minaret beda jintuża bħala torri ta' kampnar. Għad għandha l-karatteristiċi tal-arkitettura Iżlamika tar-reġjun, inkluż twieqi doppji ppuntati b'għamla ta' nagħla.
Imtieħen tax-Xmara Guadalquivir
Tul ix-xtut tax-xmara Guadalquivir hemm l-Imtieħen tax-Xmara Guadalquivir, li huma sensiela ta' mtieħen tal-ilma minn perjodi differenti li kienu jużaw l-enerġija tal-kurrent tal-ilma għat-tħin tad-dqiq. Dawn jinkludu l-imtieħen ta' Albolafia, Alegría, Carbonell, Casillas, Enmedio, Lope García, Martos, Pápalo, San Antonio, San Lorenzo u San Rafael.
Torri ta' Calahorra
It-Torri ta' Calahorra huwa torri ffortifikat li jinsab fit-tarf tan-Nofsinhar tal-Pont Ruman tal-belt. Il-kostruzzjoni oriġinali tiegħu ġiet attribwita lill-perjodu tal-Almoħadin. Issa jospita l-Mużew Ħaj ta' Al-Andalus (Museo Vivo de Al-Andalus), li huwa mużew dwar il-kisbiet kulturali ta' Al-Andalus.
Medina Azahara
Fil-limiti tal-belt hemm ukoll is-sit arkeoloġiku ta' Madinat al-Zahra, il-palazz-belt tas-seklu 10. Huwa eżempju ewlieni ieħor tal-arkitettura Iżlamika fi Spanja u ilu jiġi skavat u rikostruwit mill-1911.
Kwartier Lhudi
Ħdejn il-katidral hemm il-kwartier Lhudi antik, li jikkonsisti minn bosta toroq irregolari li jippreservaw ftit mill-aspett Medjevali tal-belt. Fih hemm mużew, id-Dar ta' Sepharad u s-Sinagoga, li nbniet fl-1315.
Kristjana
Madwar iċ-ċentru storiku antik tal-belt hemm is-swar Rumani: fost id-daħliet hemm il-Puerta de Almodóvar, il-Puerta de Sevilla u l-Puerta del Puente, li huma l-unika tliet daħliet li għad fadal mit-tlettax-il daħla oriġinali. Fost it-torrijiet u l-fortizzi hemm it-Torri ta' Malmuerta, it-Torre de Belén u t-Torri tal-Puerta del Rincón.
Fin-Nofsinhar taċ-ċentru storiku antik u fil-Lvant tal-Katidral il-Kbir, fil-Plaza del Potro, hemm il-Posada del Potro, ringiela ta' bereġ imsemmijin fix-xogħlijiet letterarji, fosthom Don Quixote u La Feria de los Discretos, li baqgħu attivi sal-1972. Kemm isem il-pjazza kif ukoll dak tal-bereġ oriġinaw mill-funtana fiċ-ċentru tal-pjazza, li tirrappreżenta felu (potro). Mhux wisq 'il bogħod minn din il-pjazza hemm l-Arco del Portillo (ħnejja tas-seklu 14). Fil-Lbiċ estrem taċ-ċentru storiku hemm l-Alcázar de los Reyes Cristianos, eks proprjetà rjali u s-sede tal-Inkwiżizzjoni; biswit hemm l-Istalel Irjali, fejn jitnisslu ż-żwiemel tal-Andalusija. Fost il-palazzi fiċ-ċentru storiku hemm il-Palacio de Viana (tas-seklu 14) u l-Palacio de la Merced. Attrazzjonijiet oħra jinkludu l-Cuesta del Bailío (garigor taraġ li jikkollega l-parti ta' fuq mal-parti t'isfel tal-belt).
Knejjes Fernandini
Fil-belt hemm 12-il knisja Kristjana li nbnew (bosta minnhom bħala trasformazzjonijiet ta' moskej) minn Ferdinandu III ta' Kastilja wara r-rikonkwista tal-belt fis-seklu 13. Kellhom jiffunzjonaw kemm bħala knejjes kif ukoll bħala ċentri amministrattivi fil-kwartieri li fiha ġiet maqsuma l-belt fil-Medju Evu. Uħud minn dawk li għadhom jeżistu huma:
Skulturi u mfakar
Mifruxa madwar il-belt kollha hemm għaxar statwi tal-Arkanġlu Rafael, il-protettur u l-kustodju tal-belt. Dawn jissejħu t-Trijonfi ta' San Rafael, u jinsab f'attrazzjonijiet bħall-Pont Ruman, il-Puerta del Puente u l-Plaza del Potro.
Fil-parti tal-Punent taċ-ċentru storiku hemm l-istatwa ta' Seneca (ħdejn il-Puerta de Almodóvar, daħla ta' żmien it-tmexxija Iżlamika, l-istatwa ta' Averroes (ħdejn il-Puerta de la Luna), u l-istatwa ta' Maimonides (fil-Plaza de Tiberiades). Iktar lejn in-Nofsinhar, qrib il-Puerta de Sevilla, hemm l-iskultura ddedikata lill-poeta Ibn Zaydún u l-iskultura tal-kittieb u l-poeta Ibn Hazm, filwaqt li ġewwa l-Alcázar de los Reyes Cristianos, hemm il-monument iddedikat lill-Monarki Kattoliċi u lill-Kristofru Kolombu.
Fil-pjazez taċ-ċentru storiku hemm ukoll diversi skulturi. Fil-Plaza de las Tendillas ċentrali hemm l-istatwa ta' Gonzalo Fernández de Córdoba riekeb iż-żiemel, fil-Plaza de Capuchinos hemm il-Cristo de los Faroles, fil-Plaza de la Trinidad hemm l-istatwa ta' Luis de Góngora, fil-Plaza del Cardenal Salazar hemm il-bust ta' Ahmad ibn Muhammad abu Yafar al-Gafiqi, fil-Plaza de Capuchinas hemm l-istatwa ddedikata lill-Isqof Osio, fil-Plaza del Conde de Priego hemm il-monument iddedikat lil Manolete u fil-Campo Santo de los Mártires hemm statwa ddedikata lil Al-Hakam II u l-monument iddedikat lill-maħbubin.