Senarai_wilayah_bukan_pemerintahan_sendiri_Pertubuhan_Bangsa-Bangsa_Bersatu
Sejarah
Bab XI Piagam PBB mengandungi Deklarasi Berkenaan Wilayah Bukan Pemerintahan Sendiri. Perkara 73(e) menghendaki negara anggota PBB melaporkan kepada PBB setiap tahun mengenai pembangunan NSGT di bawah kawalan mereka. Daripada laporan awal oleh lapan negara anggota (Australia, Belgium, Denmark, Perancis, Belanda, New Zealand, United Kingdom dan Amerika Syarikat), satu senarai telah disusun pada tahun 1946 yang menyenaraikan 72 NSGT. Dalam beberapa keadaan, negara pentadbir kemudiannya dibenarkan untuk mengeluarkan wilayah tanggungan daripada senarai, sama ada secara unilateral (seperti dalam kes wilayah luar negara Perancis seperti Polinesia Perancis) atau melalui undian Perhimpunan Agung (seperti dalam kes Puerto Rico, Greenland, Antilles Belanda dan Suriname). link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/UN-Non-Self-Governing_Territories.svg/200px-UN-Non-Self-Governing_Territories.svg.png|kanan|thumb|200x200px| Peta wilayah dalam senarai wilayah bukan pemerintahan sendiri PBB. Senarai ini mengambil asal-usulnya dari zaman penjajahan dan konsep Piagam wilayah tidak berkerajaan sendiri. Apabila semakin banyak negara yang pernah dijajah menjadi ahli PBB, Perhimpunan Agung semakin menegaskan kuasanya untuk meletakkan wilayah tambahan dalam senarai dan berulang kali mengisytiharkan bahawa hanya Perhimpunan Agung yang mempunyai kuasa untuk membenarkan sesuatu wilayah dikeluarkan daripada senarai apabila mencapai mana-mana. status selain kemerdekaan penuh. Sebagai contoh, apabila Portugal menyertai Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, ia menegaskan bahawa ia tidak mengawal mana-mana wilayah yang tidak berkerajaan sendiri, dengan mendakwa bahawa kawasan seperti Angola dan Mozambique adalah sebahagian daripada negara Portugis, tetapi Perhimpunan Agung menolak kedudukan ini. Begitu juga, Sahara Barat telah ditambah pada tahun 1963 apabila ia adalah jajahan Sepanyol. Begitu juga dengan Namibia, yang dilihat, kerana statusnya dahulu sebagai wilayah mandat Liga Bangsa-Bangsa, sebagai peninggalan warisan penjajah Jerman di Afrika, sehingga ia dikeluarkan pada tahun 1990 selepas kemerdekaannya. Satu set kriteria untuk menentukan sama ada sesuatu wilayah itu dianggap "tidak berkerajaan sendiri" telah ditubuhkan dalam Resolusi Perhimpunan Agung 1541 (XV) 1960. Juga pada tahun 1960, Perhimpunan Agung menerima pakai Resolusi 1514 (XV), mengisytiharkan "Deklarasi Pemberian Kemerdekaan kepada Negara dan Rakyat Kolonial", yang mengisytiharkan bahawa semua wilayah yang tidak memerintah dan wilayah amanah yang tinggal berhak untuk menentukan nasib sendiri. dan kemerdekaan. Pada tahun berikutnya, Perhimpunan Agung menubuhkan Jawatankuasa Khas Mengenai Situasi Berkenaan dengan Pelaksanaan Deklarasi Pemberian Kemerdekaan kepada Negara dan Rakyat Kolonial (kadangkala dirujuk sebagai Jawatankuasa Khas Dekolonisasi, atau "Jawatankuasa 24" kerana sepanjang sejarahnya, jawatankuasa itu terdiri daripada 24 ahli), yang mengkaji keadaan di wilayah yang tidak berkerajaan sendiri setiap tahun dan melaporkan kepada Perhimpunan Agung. Senarai yang disemak pada tahun 1963 menyenaraikan 64 NSGT.