cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rani
Demografik 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001, Rani memiliki bilangan penduduk seramai 12,376. Dari jumlah tersebut, kaum lelaki membentuk 52% dari jumlah keseluruhan populasi dan wanita seramai 48%.
Pendidikan 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001 Rani memiliki kadar pendidikan (kebolehan membaca) 61%, melebihi kadar purata kebangsaan 59.5%; dengan 62% lelaki dan 38% wanita mampu membaca. 16% dari populasi berusia di bawah 6 tahun. (2001)
Sukan Perpaduan Islam 2017
Acara sukan
•  (22)
•  (19)
•  (4)
•  (16)
•  (6)
•  (24)
•  (7)
Sekolah Kebangsaan Beruas
Sekolah Kebangsaan Beruas atau nama ringkasnya SK Beruas, merupakan sebuah Sekolah kebangsaan yang terletak di Jalan Parit.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Beruas memiliki 198 pelajar lelaki dan 176 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 374 orang. Ia mempunyai seramai 32 orang guru.2009
Sejarah
Sekolah Kebangsaan Beruas telah ditubuhkan pada tahun 1913. Pada masa itu,guru besarnya ialah En.Panjang Leman bin Kulub Umar.Semasa sekolah ini mula-mula dibuka murid-muridnya terdiri daripada murid lelaki sahaja iaitu seramai 60 orang.Pada tahun 1917, guru besarnya telah bertukar dan diganti pula oleh En. Ismail bin Abdullah. Pada masa itu bangunan sekolah hanya bangunan kosong yang tidak mempunyai bilik darjah. Lantainya diperbuat daripada kayu, dindinya daripada tepas dan beratapkan nipah.
Menjelang tahun 1918 bangunan-bangunan ini telah diperbesarkan untuk menampung keramaian murid. Pada tahun 1941, keadaan sekolah semakin sempit akibat pertambahan murid seramai 250 orang. Pada masa itu guru besarnya ialah En. Chik bin Jaafar.
Apabila pendudukan Jepun di Tanah Melayu dari tahun 1942-43, tiada maklumat mengenai sekolah ini dicatitkan. Setelah tamat pendudukan Jepun sekitar tahun 1948, jumlah murid yang belajar meningkat kepada 330 orang dengan tenaga pengajarnya seramai 8 orang. Oleh kerana bangunannya kecil dan sempit, maka orang kampung telah bergotong royong membina sebuah lagi sekolah cawangan.
Pada tahun 1950, jumlah murid meningkat menjadi 360 orang dan guru seramai 11 orang. Pada tahun ini juga, beberapa buah bangunan juga dibina.Pada tahun 1952, dengan bantuan kerajaan, sekolah ini mula dibekalkan dengan bekalan elektrik dan juga rumah-rumah guru. Pada tahun ini juga En. Alang Ibrahim b. Alang Abd Ghani telah menggantikan tempat En. Abd. Ghani bin Abd. Rahman.
Pada tahun 1953 jumlah murid telah berkurangan.Bagi kelas darjah 6 telah diadakan dua buah sekolah iaitu di Beruas dan Pengkalan Baru. Pada tahun ini juga, Special Malay Class telah diadakan di sekolah ini.
Menjelang tahun 1955, sekolah ini telah dipecahkan kepada 2 bahagian iaitu;
Pada tanggal 13 Oktober 1963 merupakan tarikh bersejarah bagi Sek. keb. Beruas kerana bangunan batu 2 tingkat dan bangunan tandas telah dibina. Perasmian nya telah disempurnakan oleh Menteri Pendidikan pada masa itu iaitu YB Datuk Haji Abdul Hamid Khan.
Ramkola
Ramkola ialah sebuah perbandaran ("nagar panchayat") dalam daerah Kushinagar di negeri Uttar Pradesh, India. Bandar ini terkenal dengan kilang gula dan kuil.
Demografi
Menurut bancian India pada tahun 2001, Ramkola mempunyai 13,333 penduduk; 53% lelaki dan 47% wanita. Kadar celik huruf di Ramkola adalah sederhana iaitu 57%, rendah daripada kadar celik huruf kebangsaan, 59.5%. Kadar celik huruf bagi lelaki adalah 69% dan wanita, 45%. 15% penduduknya adalah di bawah umur 6 tahun.
Saint-Martin-de-Valamas
Saint-Martin-de-Valamas  ialah komun di jabatan Ardèche di Rhône-Alpes di selatan Perancis.
Shahrak-e Emam Khomeyni, Hormozgan
Shahrak-e Emam Khomeyni, Hormozgan merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Isimu Raya
Isimu Raya merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Tibawa, Kabupaten Gorontalo, Provinsi Gorontalo, Indonesia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Isimu Raya adalah 96251. Terdapat 15 buah desa di dalam daerah kecamatan Tibawa.
Kampung Gerai Muda
Kampung Gerai Muda merupakan sebuah kampung yang terletak di Jerteh, dalam negeri Terengganu Darul Iman, iaitu sebuah negeri di timur Malaysia, dan yang bersempadan dengan Kelantan di utara, Pahang di bahagian barat dan selatannya dan Laut Cina Selatan di bahagian timur.
Terengganu merupakan sebuah negeri yang mempunyai sultan dan salah sebuah negeri yang membentuk negara Malaysia. Ia juga dikenali dengan gelaran Terengganu Darul Iman. Terdapat banyak pulau peranginan yang terletak berhampiran pantai Terengganu, seperti Pulau Kapas, Pulau Redang, Pulau Perhentian Besar, Pulau Perhentian Kecil dan Pulau Tenggol. . Terengganu terkenal dengan hidangan nasi dagang, dan keropok lekor.
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Gerai Muda, Jerteh, Terengganu adalah 22000.
Kampung Padang Katong
Kampung Padang Katong merupakan sebuah kampung yang terletak di Kangar, dalam negeri Perlis Indera Kayangan, iaitu negeri paling utara di Malaysia, dan yang bersempadan dengan negara Thailand. Negeri Perlis merupakan sebuah negeri yang terkenal sebagai sebuah negeri pertanian yang maju di Malaysia, terutamanya sebagai pengeluar mempelam Harum Manis, selain mempelam jenis Mas Indera, Mas Muda, Chok Anan dan Sala. Makanan tradisi istimewanya yang lain adalah laksa Perlis.
Pendidikan
2. Sekolah Rendah Kebangsaan Putra
3. Sekolah Jenis Kebangsaan Tamil
Tempat beribadat
Masjid Al-Ariffin
KEDAI DAN GERAI
Kedai makan Kak Ah
Azmira minimart
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Padang Katong adalah 01000.
443
443 merupakan tahun biasa yang bermula pada hari Jumaat dalam kalendar Gregory.
442
442 merupakan tahun biasa yang bermula pada hari Khamis dalam kalendar Gregory.
Emamabad, Armand
Emamabad, Armand merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Dham Pulo, Ingin Jaya, Aceh Besar
Dham Pulo merupakan salah satu gampong yang ada di Mukim Gani, kecamatan Ingin Jaya, Kabupaten Aceh Besar, provinsi Aceh, Indonesia.
Burung Kuang Cermin
Kuang-Cermin Gunung ataupun Burung Kuang Cermin adalah salah satu daripada haiwan yang boleh didapati di Malaysia. Ia juga dikenali sebagai burung Merak Pongsu Gunung‎. Nama sainsnya ialah Polyplectron inopinatum. Ia bersaiz serdahana, sehingga sepanjang 65 cm, burung pheasant perang kehitaman dengan ocelli kecil dan pelepah ekor semakin berpanjangan. Kedua jantina memiliki rupa yang serupa. Burung jantan memiliki ocelli biru berkilauan pada bahagian atas, ocelli biru pada dua puluh pelepah ekor dan dua taji pada kakinya. Burung betina memiliki ocelli hitam pada bahagian atas badan, kaki tanpa taji dan ekor dengan lapan belas bulu pelepah. Burung betina kecil sedikit dan agak kelabu berbanding burung jantan.
Makanan
Burung Kuang Cermin merupakan sejenis burung pemakan serangga. Makanannya terdiri dari beri, kumbang dan semut.
Habitat
Burung Kuang Cermin merupakan burung yang pemalu dan sukar ditemui, burung Kuang Cermin tersebar dan merupakan burung tempatan di hujan gunung Semenanjung Malaysia.
Akibat kehilangan habitat, populasi kecil dan julat terhad, burung Kuang Cermin dinilai sebagai speseis terancam ("Vulnerable species" dalam Daftar Merah IUCN bagi Spesies Terancam. Ia disenaraikan pada Lampiran III CITES di Malaysia.
Gampong Blang, Ingin Jaya, Aceh Besar
Gampong Blang merupakan salah satu gampong yang ada di Mukim Gani, kecamatan Ingin Jaya, Kabupaten Aceh Besar, provinsi Aceh, Indonesia.
Pfennig
Pfennig (singkatan: Pf) ialah duit syiling atau nota lama Jerman yang wujud dari abad ke-9 sehingga pengenalan euro pada tahun 2002. Sedangkan ia merupakan duit syiling yang bernilai semasa Zaman Pertengahan, ia hilang nilainya dengan berlangsungnya masa dan menjadi sebahagian mata wang Mark yang kurang penting di dalam Reich Jerman — bekas Republik Persekutuan Jerman (FRG, Jerman Barat) dan Republik Demokratik Jerman (GDR, Jerman Timur) — serta di dalam negeri Jerman selepas penyatuan semula Jerman sehingga pengenalan euro.
Sebagai tanda mata wang, huruf 'd' yang merujuk kepada denarius dalam skrip german kurrent digunakan. Huruf kembar bagi huruf 'p' dan huruf 'f' juga wujud untuk merujuk kepada pfennig. Walau bagaimanapun, huruf kembar tersebut tidak lagi digunakan sejak dekad 1950-an, dengan penamatan lalu penghapusan Reichsmark.
Etimologi
Peni British yang berkait dengan Pfennig dari segi etimologi juga merupakan model kepada penni Finland (1860–2001), fenig Poland (1917–1918), dan fening Bosnia dan Herzegovina (1998–kini). Etimologi Pfennig tidak begitu jelas dan kelihatan berdasarkan cara yang duit syiling ditempa pada Zaman Pertengahan. Bahan dasarnya merupakan cakera logam yang nipis dan leper, dengan nilainya dicetak timbul dari sebelah untuk mencipta duit syiling yang seakan-akan dulang (Jerman: Pfanne).
Di sesetengah negara pra-Jerman (misalnya, Prusia dan Bavaria), duit syiling mempunyai nama yang hampir serupa tetapi berbeza, misalnya Pfenning, Penning, Pending, Pfanding, dan Penny. Ini adalah untuk memudahkan penanganan duit syiling kerana mata-mata wang yang berbeza di setiap negeri Deutscher Bund digunakan dengan serentak.
Sejarah
Pada abad ke-9, Charlemagne mengisytiharkan bahawa wang 240 Pfennig harus ditempa daripada satu paun perak. Oleh itu, sekeping duit syiling mengandungi 1.5 hingga 2 gram logam perak. Sehingga abad ke-13, pfennig diperbuat daripada perak benar and oleh itu, bernilai tinggi. Menjelang abad ke-12, Raja tidak lagi berkuasa untuk menempa duit-duit syiling dan oleh itu, banyak bandar dan pembesar tempatan menempa duit syiling sendiri, dengan kebanyakannya menggunakan logam yang kurang bernilai serta jumlah logam yang kurang dalam setiap duit syiling. Oleh itu, Pfennig yang berbeza memiliki nilai yang berbeza.
Sesetengah duit syiling yang terkenal termasuk: Pada akhir abad ke-17, Pfennig hilang kebanyakan nilainya. Duit syiling itu yang terakhir hanya mengandungi kesan-kesan perak. Ia ditempa pada 1805 dan kini merupakan sesuatu yang jarang didapati.
Mark emas Jerman (Goldmark) diperkenalkan pada 1873 sebagai mata wang kepada Reich Jerman yang baru diasaskan. Satu Mark dibahagikan kepada 100 Pfennig. Pembahagian ini dikekalkan merentasi semua mata wang Jerman sehingga 2001. Duit syiling Jerman Barat 1- dan 2-Pfennig yang terakhir merupakan duit syiling keluli bersalut tembaga, dengan duit syiling 5- dan 10-Pfennig merupakan duit syiling keluli bersalut loyang. Yang kedua ini digelar Groschen. Nilai untuk keempat-empat duit syiling itu dicetak pada bahagian depan syiling, dengan pokok oak dicetak pada bahagian belakang. Sebaliknya, duit syiling Mark untuk Jerman Timur (DDR) diperbuat daripada aluminium, kecuali duit syiling 20 Pfennig yang diperbuat daripada aloi aluminium dan tembaga.
Pfennig sejak euro
Selepas pengenalan euro, sesetengah orang Jerman, terutamanya mereka yang lebih tua, cenderung menggunakan istilah Pfennig sebagai ganti untuk sen bagi duit-duit syiling yang berwarna tembaga, sementara menggunakan istilah Groschen untuk duit syiling 10-sen.
Unikod
Huruf kembar pfennig ditakrifkan dan dikodkan dalam Unikod seperti yang berikut:
TZ (Twilight Zone)
Kumpulan TZ (Twilight Zone)  merupakan sebuah kumpulan pemuzik dan penyanyi yang aktif di Singapura. Kumpulan ini menyampaikan lagu-lagu Melayu.
Mereka dikatakan menggunakan nama singkatan T.Z kerana ahli kumpulan mereka terdiri daripada ahli motor TZR.
Bencana kapal angkasa Challenger
thumb|Krew STS-51-L: (depan) [[Michael J. Smith, Dick Scobee, Ronald McNair; (belakang) Ellison Onizuka, Christa McAuliffe, Gregory Jarvis, Judith Resnik.]]
Bencana bolak-balik angkasa lepas Challenger berlaku pada 28 Januari 1986, apabila pengorbit bolak-balik angkasa lepas NASA Challenger (OV-099) (misi STS-51-L) telah musnah dalam masa 73 saat semasa penerbangan, yang membawa kepada kematian tujuh anak kapal, termasuk lima angkasawan Pentadbiran Aeronautik dan Angkasa Kebangsaan (NASA) dan dua pakar muatan. Kapal angkasa terbabit musnah di Lautan Atlantik, di luar pantai Cape Canaveral, Florida, di 11:39 EST (16:39 UTC). Penyepaian kenderaan bermula selepas suatu meterai gelang O dalam penggalak roket pepejal kanan (SRB) gagal di lepas landas. Gelang O tidak direka untuk terbang di bawah keadaan luar biasa sejuk seperti dalam pelancaran ini. Kegagalannya menyebabkan pelanggaran pada sendi SRB dimeterai, yang membolehkan gas pembakaran bertekanan dari dalam motor roket yang kukuh untuk mencapai luar dan meninggalkan kesan kepada SRB bersebelahan padang belakang perkakasan lampiran bersama dan tangki bahan api luaran. Ini membawa kepada pemisahan lampiran bersama bidang belakang yang SRB kanan dan kegagalan struktur tangki luaran. Daya aerodinamik menghancurkan pengorbit.
Petak anak kapal dan banyak serpihan kenderaan lain akhirnya pulih dari dasar laut selepas operasi mencari dan menyelamat dalam tempoh yang panjang. Tempoh masa sebenar kematian anak-anak kapal tidak diketahui; beberapa anak kapal diketahui telah terselamat dari kemusnahan awal kapal angkasa. Pengangkutan ulang-alik itu tidak mempunyai sistem melarikan diri, dan kesan krew dengan permukaan laut adalah terlalu ganas untuk menjadi kemandirian.
Bencana tersebut mengakibatkan pemberhentian selama 32 bulan dalam program ulang-alik dan pembentukan Suruhanjaya Rogers, sebuah suruhanjaya khas yang dilantik oleh Presiden Amerika Syarikat Ronald Reagan untuk menyiasat kemalangan itu. Suruhanjaya Rogers mendapati faktor budaya organisasi dan proses membuat keputusan NASA yang menyumbang kepada kemalangan itu, dengan agensi melanggar peraturan keselamatan sendiri. Pengurus NASA telah dikenali sejak 1977 bahawa reka bentuk kontraktor Morton Thiokol terhadap SRB mengandungi kecacatan berpotensi bencana di gelang O, tetapi mereka gagal untuk menangani masalah ini dengan baik. Mereka juga mengabaikan amaran (contoh "pergi demam") daripada jurutera mengenai bahaya melancarkan ditimbulkan oleh suhu rendah pagi itu, dan gagal melaporkan secukupnya ini kebimbangan teknikal kepada ketua mereka.
Akibat daripada bencana itu, Tentera Udara Amerika Syarikat memutuskan untuk membatalkan rancangan untuk menggunakan Bolak-balik untuk mengklasifikasikan pelancaran satelit tentera dari Pangkalan Tentera Udara Vandenberg di California, sebaliknya memutuskan untuk menggunakan Titan IV.
Kira-kira 17 peratus rakyat Amerika menyaksikan pelancaran secara langsung kerana kehadiran pakar muatan Christa McAuliffe, yang akan menjadi guru yang pertama di angkasa. Liputan media kemalangan adalah meluas: satu kajian melaporkan bahawa 85 peratus rakyat Amerika yang ditinjau telah mendengar berita dalam masa sejam kemalangan. Bencana Challenger telah digunakan sebagai kajian kes dalam banyak perbincangan keselamatan kejuruteraan dan etika di tempat kerja.
Titik berat Gelang O
Setiap satu daripada dua Roket Penggalak Pepejal Bolak-balik Angkasa Lepas ini (SRB) telah dibina daripada tujuh bahagian, enam daripadanya telah secara kekal menyertai secara berpasangan di kilang. Bagi setiap penerbangan, empat segmen yang terhasil kemudiannya berkumpul di Bangunan Pemasangan Kenderaan di Pusat Angkasa Lepas Kennedy (KSC), dengan tiga sendi lapangan. Sendi kilang dimeteraikan dengan penebat asbestos-silika digunakan ke atas sendi, manakala setiap sendi bidang dimeterai dengan dua getah gelang O. (Selepas kemusnahan Challenger, bilangan gelang O setiap bidang sama telah meningkat kepada tiga.) Meterai semua sendi SRB dikehendaki mengandungi gas panas, bertekanan tinggi yang dihasilkan dengan membakar bahan pendorong pepejal dalam, dengan itu memaksa mereka keluar dari muncung di hujung belakang setiap roket.
Semasa proses reka bentuk bolak-balik angkasa lepas, laporan McDonnell Douglas dalam September 1971 membincangkan rekod keselamatan roket pepejal. Walaupun pembatalan yang selamat adalah mungkin selepas kebanyakan jenis kegagalan, satu adalah amat berbahaya: satu pembakaran dalam oleh gas panas sarung roket. Laporan itu menyatakan bahawa "jika pembakaran dalam berlaku bersebelahan dengan tangki [cecair hidrogen/oksigen] atau pengorbit, penderiaan tepat pada masanya mungkin tidak boleh dilaksanakan dan membatalkan tidak mungkin", tepat membayangkan kemalangan Challenger. Morton Thiokol adalah kontraktor yang bertanggungjawab bagi pembinaan dan penyelenggaraan SRB pesawat itu. Seperti yang asalnya direka oleh Thiokol, sendi gelang O dalam SRB sepatutnya menutup lebih ketat disebabkan oleh daya yang dijanakan pada pencucuhan, tetapi ujian 1977 menunjukkan bahawa apabila tekanan air digunakan untuk mensimulasikan kesan pembakaran penggalak, bahagian logam bengkok dari satu sama lain, membuka jurang di mana gas boleh bocor. Fenomena ini yang dikenali sebagai "putaran bersama," menyebabkan penurunan sementara dalam tekanan udara. Ini menjadikan ia mungkin untuk gas pembakaran menghakis gelang O. Sekiranya berlaku hakisan meluas, laluan api boleh membangunkan, menyebabkan sendi untuk pecah yang akan memusnahkan penggalak dan pengangkutan ulang-alik.
Jurutera di Marshall Space Flight Center menulis kepada pengurus projek Penggalak Pepejal Roket, George Hardy, beberapa kali mencadangkan bahawa bidang reka bentuk bersama Thiokol adalah tidak boleh diterima. Sebagai contoh, seorang jurutera mencadangkan bahawa putaran sendi boleh menyebabkan gelang O menengah yang tidak berguna, tetapi Hardy tidak mengemukakan memo ini untuk Thiokol, dan sendi lapangan telah diterima untuk penerbangan pada tahun 1980.
Bukti serius hakisan gelang O hadir seawal ruang misi kedua ulang-alik, STS-2, yang diterbangkan oleh Columbia. Bertentangan dengan peraturan NASA, Pusat Marshall tidak melaporkan masalah ini kepada pihak pengurusan kanan di NASA, tetapi memilih untuk menjaga masalah dalam saluran laporan mereka dengan Thiokol. Walaupun selepas gelang O telah dilantik sebagai "Kritikal 1" - bermakna bahawa kegagalan akan menyebabkan kemusnahan satu pengorbit di Marshall mencadangkan bahawa pengangkutan dibumikan sehingga kecacatan itu boleh tetap.
Penundaan
Challenger pada asalnya ditetapkan untuk melancarkan dari KSC di Florida pada 14:42 Waktu Piawai Timur (EST) pada 22 Januari. Kelewatan dalam misi sebelumnya, STS-61-C, disebabkan tarikh pelancaran yang akan dipindahkan kepada 23 Januari dan kemudian hingga 24 Januari. Pelancaran itu kemudian dijadualkan semula hingga 25 Januari kerana cuaca buruk di tapak merentasi lautan Membatalkan Pendaratan (TAL) di Dakar, Senegal. NASA memutuskan untuk menggunakan Casablanca sebagai tapak TAL, tetapi kerana ia tidak dilengkapi untuk pendaratan malam, pelancaran terpaksa dipindahkan ke pagi (waktu Florida). Ramalan cuaca tidak boleh diterima di KSC pada 26 Januari, disebabkan pelancaran dijadualkan semula untuk 09:37 EST pada 27 Januari.
Pelancaran itu ditangguhkan keesokan harinya, kerana masalah dengan akses menetas luar. Pertama, salah satu petunjuk suis mikro, digunakan untuk mengesahkan bahawa menetas telah dikunci dengan selamat, tidak berfungsi. Kemudian, bolt dilucutkan menghalang anak-anak kapal yang obral daripada membuang pemasangan penutup dari menetas pengorbit ini. Pada masa kakitangan pembaikan telah menggergaji pemasangan di luar, angin lintang di Kemudahan Pendaratan Bolak-balik melebihi had pembatalan Kembali ke Pelancaran Tapak (RTLS). Walaupun anak-anak kapal menunggu angin mati ke bawah, tetingkap pelancaran tamat, memaksa lagi gosokan lain.
Panggilan persidangan NASA-Thiokol
Ramalan bagi 28 Januari meramalkan pagi luar biasa sejuk, dengan suhu hampir -1 ° C (30 ° F), suhu minimum yang dibenarkan untuk dilancarkan. Bolak-balik itu tidak pernah disahkan beroperasi dalam suhu yang rendah. Gelang O, dan juga banyak komponen kritikal lain, tidak mempunyai data ujian untuk menyokong mana-mana jangkaan pelancaran yang berjaya dalam keadaan sedemikian.
Menjelang pertengahan 1985 jurutera Thiokol bimbang bahawa orang lain tidak berkongsi kebimbangan mereka tentang kesan suhu rendah pada penggalak. Bob Ebeling pada Oktober 1985 menulis memo bertajuk "Bantuan" supaya orang lain akan membacanya-kebimbangan mengenai suhu rendah dan gelang O. Selepas ramalan cuaca, kakitangan NASA teringat amaran Thiokol dan menghubungi syarikat. Apabila seorang pengurus Thiokol bertanya Ebeling tentang kemungkinan pelancaran pada 18 darjah, dia menjawab "Kami hanya layak hingga 40 darjah ... apa perniagaan adakah sesiapa walaupun telah berfikir kira-kira 18 darjah, kita berada dalam tidak tanah manusia. '"Selepas pasukannya bersetuju bahawa pelancaran yang berisiko bencana, Thiokol segera memanggil NASA mencadangkan penangguhan sehingga suhu meningkat pada sebelah petang. Pengurus NASA Jud Lovingood menjawab bahawa Thiokol tidak boleh membuat cadangan tanpa memberikan suhu yang selamat. Syarikat bersedia untuk telepersidangan dua jam kemudian di mana ia perlu mewajarkan cadangan tiada pelancaran.
Pada telepersidangan pada malam 27 Januari, jurutera Thiokol dan pengurus membincangkan keadaan cuaca dengan pengurus NASA dari Pusat Angkasa Kennedy dan Pusat Penerbangan Marshall Space. Beberapa jurutera (terutamanya Roger Boisjoly) menyatakan semula kebimbangan mereka mengenai kesan suhu rendah pada daya tahan getah gelang O yang dimeterai sendi SRB, dan mencadangkan penangguhan pelancaran. Mereka berhujah bahawa mereka tidak mempunyai data yang mencukupi untuk menentukan sama ada sendi dengan betul akan mengelak jika gelang O adalah lebih sejuk daripada 12 ° C (54 ° F). Ini adalah satu pertimbangan yang penting, kerana SRB O-cincin telah ditetapkan sebagai komponen "Kritikal 1", bermakna bahawa tidak ada sandaran jika kedua-dua gelang O rendah dan menengah gagal, dan kegagalan mereka boleh memusnahkan Pengorbit dan membunuh anak kapal mereka.
Ken Iliff, bekas Ketua Saintis NASA yang telah bekerja pada Program Bolak-balik Angkasa Lepas sejak misi pertama (dan program X-15 sebelum itu) menyatakan pada tahun 2004, "Melanggar beberapa peraturan misi adalah punca utama kemalangan Challenger."
Ais
thumb|upright|Ais di menara pelancaran beberapa jam sebelum pelancaran Challenger
Para jurutera Thiokol juga berhujah bahawa suhu semalaman rendah (-8 ° C (18 ° F) malam sebelum pelancaran) hampir pasti akan menyebabkan suhu SRB bawah garis merah mereka 4 ° C (39 ° F). Ais telah terkumpul di seluruh tapak pelancaran, meningkatkan kebimbangan bahawa ais boleh merosakkan pesawat setelah berlepas. Pasukan Ais Kennedy secara tidak sengaja menunjuk kamera inframerah pada sendi bidang buritan SRB yang betul dan mendapati suhu itu hanya -13 ° C (9 ° F). Ini dipercayai menjadi hasil daripada udara pendinginan super meniup pada sendi dari bolong tangki cecair oksigen. Ia adalah jauh lebih rendah daripada suhu udara dan jauh di bawah spesifikasi reka bentuk untuk gelang O. Bacaan rendah kemudiannya telah dipilih sebagai salah, kesilapan yang disebabkan oleh tidak mengikuti arahan pengilang suhu siasatan ini. Ujian dan pengiraan diselaraskan kemudiannya disahkan bahawa suhu sendi tidak ketara berbeza daripada suhu ambien.
Suhu pada hari pelancaran itu jauh lebih rendah daripada yang telah terjadi dengan pelancaran sebelumnya: di bawah beku pada -2.2 kepada -1.7 ° C (28.0 kepada 28.9 ° F); sebelum ini, pelancaran yang paling sejuk telah di 12 ° C (54 ° F). Walaupun pasukan Ais telah bekerja sepanjang malam mengeluarkan ais, jurutera di Rockwell masih melahirkan kebimbangan. Jurutera Rockwell menonton pad dari ibu pejabat mereka di Downey, California, adalah terkejut apabila mereka melihat jumlah ais. Mereka takut bahawa semasa pelancaran, ais mungkin goncang longgar dan menyerang jubin perlindungan haba yang ulang-alik ini, mungkin kerana hasrat yang disebabkan oleh jet gas ekzos dari SRB. Rocco Petrone, ketua bahagian pengangkutan ruang Rockwell, dan rakan-rakannya melihat keadaan ini sebagai kekangan pelancaran, dan memberitahu pengurus Rockwell di Cape yang Rockwell tidak dapat menyokong pelancaran. Pengurus Rockwell di Cape menyuarakan kebimbangan mereka dengan cara yang diketuai pengurus misi berpangkalan di Houston Arnold Aldrich untuk meneruskan pelancaran. Aldrich memutuskan untuk menangguhkan pelancaran kapal dengan satu jam untuk memberikan masa untuk Pasukan Ais melaksanakan pemeriksaan lain. Selepas pemeriksaan terakhir, di mana ais kelihatan mencair, Challenger telah dibersihkan untuk dilancarkan pada jam 11:38 EST.
Berlepas dan pendakian awal
thumb|kanan|Asap kelabu keluar dari sebelah kanan SRB
Akaun berikut kemalangan itu diperoleh daripada data masa sebenar telemetri dan analisis fotografi, dan juga dari transkrip udara-ke-tanah dan komunikasi suara kawalan misi. Semua masa diberikan dalam saat selepas pelancaran dan sesuai dengan telemetri masa-kod daripada acara teralat yang paling dekat dengan setiap peristiwa yang dinyatakan.
Enjin utama Bolak-balik angkasa lepas (SSME) telah dinyalakan di T-6.6 saat. SSME telah cecair bahan bakar dan boleh diambil dengan selamat ditutup (dan pelancaran digugurkan jika perlu) sehingga Penggalak Roket Pepejal dinyalakan di T = 0 (yang pada 11: 38: 00,010 EST) dan bolt pegang-bawah dibebaskan dengan bahan letupan, membebaskan kenderaan dari pad. Pada perlepasan, tiga SSME berada pada 100% daripada prestasi asal diberi nilai, dan mula pendikitan sehingga 104% di bawah kawalan komputer. Dengan gerakan menegak pertama kenderaan, lengan bolong gas hidrogen ditarik dari Tangki Luar (ET) tetapi gagal selak kembali. Kajian filem dirakam oleh kamera pad menunjukkan bahawa lengan tidak menghubungi semula kenderaan itu, dan oleh itu ia diketepikan sebagai faktor yang menyumbang dalam kemalangan tersebut. Pemeriksaan selepas pelancaran pad juga mendedahkan bahawa mata air sepakan pada empat daripada bolt pegang bawah telah hilang, tetapi mereka sama dikesampingkan sebagai sebab kemungkinan.
thumb|Pelancaran dan kemusnahan Challenger
Kajian semula kemudian filem pelancaran menunjukkan bahawa pada T + 0,678, sedutan kuat asap kelabu gelap telah dipancarkan dari SRB kanan berhampiran tupang belakang yang melekat penggalak kepada ET. Sedutan asap terakhir berlaku pada kira-kira T + 2,733. Pandangan terakhir asap sekitar tupang adalah pada T + 3.375. Ia kemudiannya telah dipilih bahawa sedutan asap disebabkan oleh pembukaan dan penutupan sendi padang belakang daripada SRB kanan. Selongsong penggalak yang melambung tinggi di bawah tekanan pencucuhan. Akibat daripada belon ini, bahagian-bahagian logam selongsong bengkok dari satu sama lain, membuka jurang di mana panas gas-atas 2760 ° C (5000 ° F) -bocor. Ini telah berlaku di pelancaran sebelumnya, tetapi setiap kali utama gelang O telah beralih dari alurnya dan membentuk suatu meterai. Walaupun SRB yang tidak direka bentuk untuk berfungsi dengan cara ini, ia muncul untuk bekerja dengan baik, dan Morton-Thiokol mengubah ciri-ciri komputer reka bentuk untuk menampung proses ini, yang dikenali sebagai penyemperitan. Walaupun penyemperitan telah berlaku, gas panas bocor lalu (proses yang dipanggil "demi meniup"), merosakkan gelang O sehingga suatu meterai itu dibuat. Siasatan oleh jurutera Morton-Thiokol menentukan bahawa jumlah kerosakan kepada gelang O adalah berkaitan langsung dengan masa ia mengambil masa untuk penyemperitan berlaku, dan cuaca sejuk, dengan menyebabkan gelang O untuk menjadi keras, dipanjangkan masa penyemperitan. (Yang direka bentuk semula bidang sendi SRB digunakan selepas kemalangan Challenger yang digunakan yang tanggam saling tambahan dan tang dengan gelang O ketiga, mengurangkan demi tamparan.)
Pada pagi bencana, gelang O rendah telah menjadi begitu keras kerana sejuk bahawa ia tidak dapat mengelak dalam masa. Gelang O menengah tidak berada dalam kedudukannya duduk kerana lenturan logam. Terdapat kini tiada halangan kepada gas, dan kedua-dua gelang O telah mengewap seluruh 70 darjah lengkok. Aluminium oksida dari bahan dorong pepejal dibakar dimeterai sendi yang rosak, buat sementara menggantikan meterai gelang O sebelum api melalui sendi.
Apabila kenderaan membersihkan menara, SSME beroperasi pada 104% daripada teras maksimum undian mereka, dan kawalan beralih dari Pusat Kawalan Pelancaran (LCC) di Kennedy ke Pusat Kawalan Misi (MCC) di Pusat Angkasa Johnson di Houston, Texas. Untuk mengelakkan daya aerodinamik dari struktur muatan pengorbit, pada T + 28 yang SSME mula pendikitan bawah untuk menghadkan halaju bolak-balik di atmosfera lebih rendah tebal, setiap prosedur operasi biasa. Di T + 35,379, yang SSME diperlahankan kembali lagi kepada yang dirancang 65%. Lima minit kemudian, kira-kira 5,800 meter (19,000 kaki), Challenger melalui Mach 1. Di T + 51,860, yang SSME mula pendikitan kembali sehingga 104% sebagai kenderaan berlalu di luar Max Q, tempoh tekanan aerodinamik maksimum pada kenderaan.
Kepulan
thumb|upright|Kepulan di kanan SRB pada T+ 58.788 saat
Di T + 58,788, kamera pengesanan filem merakam permulaan kepulan berhampiran buritan melampirkan topang di SRB yang betul. Tidak diketahui kepada mereka yang di Challenger atau dalam Houston, gas panas telah mula bocor melalui lubang yang semakin meningkat dalam salah satu daripada kanan sendi SRB. Daya ricih angin berkecai meterai oksida sementara yang telah mengambil tempat daripada gelang O rosak, membuang halangan terakhir kepada api yang melalui sendi. Dan jika tidak kerana ricih angin, meterai oksida kebetulan mungkin telah dipegang melalui pembakaran penggalak
Dalam satu saat, kepulan menjadi yang jelas dan sengit. Tekanan dalaman di SRB yang betul mula jatuh kerana lubang yang pesat membesarkan di dalam sendi gagal, dan pada T + 60,238 terdapat bukti visual api membakar melalui bersama dan mempengaruhi tangki luaran.
Di T + 64,660, kepulan tiba-tiba berubah bentuk, menunjukkan bahawa kebocoran telah bermula di dalam tangki cecair hidrogen, terletak di bahagian belakang tangki luaran. Muncung enjin utama berpaksikan bawah kawalan komputer untuk mengimbangi teras yang tidak seimbang yang dihasilkan oleh pembakaran melalui penggalak. Tekanan di dalam tangki cecair hidrogen luaran pesawat itu mula jatuh di T + 66,764, menunjukkan kesan kebocoran.
Pada peringkat ini keadaan masih kelihatan normal kepada kedua-dua anak-anak kapal dan pengawal penerbangan. Di T + 68, CAPCOM Richard O. Covey memaklumkan anak-anak kapal bahawa mereka adalah "pergi pada pendikit", dan Komander Dick Scobee mengsahkan, "Roger, pergi pada pendikit"; ini adalah komunikasi terakhir dari Challenger pada gelung udara-ke-darat.
Perpecahan kenderaan
thumb|Sebuah kamera pengesanan yang terletak di utara pad yang menangkap kepulan SRB kerana ia dibakar melalui tangki luaran. SRB rosak dilihat keluar awan wap dengan tanda-tanda jelas kegagalan gelang O pada salah satu segmennya image|thumb|Challenger mula menghancur.
Di T + 72,284, SRB kanan ditarik dari tupang belakang memasangkannya pada tangki luaran. Analisis data telemetri kemudian menunjukkan pecutan sisi tiba-tiba untuk yang betul pada T + 72,525, yang mungkin telah dirasai oleh anak-anak kapal. Kenyataan terakhir yang dirakam oleh perakam anak kapal datang hanya separuh kedua selepas pecutan ini, apabila Juruterbang Michael J. Smith berkata "Uh-oh." Smith mungkin juga telah bertindak balas kepada tanda-tanda di atas prestasi enjin utama kapal, atau tekanan jatuh dalam tangki bahan api luaran.
Di T + 73,124, kubah belakang tangki hidrogen cecair gagal, melahirkan tenaga dorongan yang merempuh tangki hidrogen ke dalam tangki oksigen cecair di bahagian hadapan daripada ET. Pada masa yang sama, SRB kanan berputar ke hadapan melampirkan tupang, dan melanda struktur antara tangki. Tangki luar pada ketika ini mengalami kegagalan struktur lengkap, kereta kebal LH2 dan LOX pecah, pencampuran, dan merosakkan, mewujudkan bola api yang menyelubungi seluruh timbunan.
Perpecahan kenderaan bermula pada T + 73,162 saat dan pada ketinggian 48,000 kaki (15 km). Dengan tangki luaran berpecah belah (dan dengan SRB kanan berkembar menyumbang teras pada vektor ganjil), Challenger menyimpang dari sikap yang betul berkenaan dengan aliran udara tempatan, menyebabkan faktor muatan sehingga 20 (atau 20 g), lebih daripada had reka bentuk 5 g dan segera merobek selain oleh daya aerodinamik yang tidak normal (bertentangan dengan kepercayaan popular, pengorbit tidak meletup sebagai daya tangki perpecahan luar baik dalam had struktur). Kedua-dua SRB, yang boleh menahan beban aerodinamik yang lebih besar, dipisahkan dari ET dan terus dalam penerbangan berkuasa yang tidak terkawal. Sarung SRB diperbuat daripada keluli setengah inci (12.7 mm) yang tebal dan jauh lebih kuat daripada pengorbit dan ET; dengan itu, kedua-dua SRB terselamat dari perpecahan timbunan kapal angkasa, walaupun SRB yang betul masih mengalami kesan sendi membakar melalui yang telah menetapkan kemusnahan Challenger dalam gerakan.
Anak kapal yang lebih kukuh dibina juga terselamat perpecahan kenderaan pelancaran; manakala SRB kemudiannya dimusnahkan dari jauh oleh Pegawai Keselamatan Rangkaian, kabin berkembar terus sepanjang trajektori balistik dan diperhatikan keluar dari awan gas pada T + 75,237. Dua puluh lima saat selepas perpecahan kenderaan, ketinggian krew memuncak pada ketinggian 65,000 kaki (20 km).
Para jurutera Thiokol yang menentang keputusan untuk melancarkan menonton peristiwa di televisyen. Mereka percaya bahawa apa-apa kegagalan gelang O akan berlaku di lepas landas, dan dengan itu gembira melihat pengangkutan ulang-alik berjaya meninggalkan pad pelancaran. Pada kira-kira satu minit selepas lepas landas, sahabat Boisjoly berkata kepadanya: "Ya tuhan. Kita berjaya. Kami berjaya!" Boisjoly teringat bahawa apabila ulang-alik itu musnah beberapa saat kemudian, "kita semua tahu apa yang berlaku."
Dialog kawalan pasca kehancuran pesawat
Dalam Kawalan Misi, terdapat letusan statik pada gelung udara-ke-darat sebagai Challenger hancur. Skrin televisyen menunjukkan kepulan asap dan wap air (hasil daripada pembakaran hidrogen) di mana Challenger telah, dengan keping serpihan jatuh ke arah laut. Pada kira-kira T + 89, pengarah penerbangan Jay Greene mendorong Pegawai Dinamik Penerbangan beliau (FIDO) untuk maklumat. FIDO balas bahawa "(radar) penapis mempunyai sumber budi-bicara", satu petunjuk selanjutnya bahawa Challenger telah dipecahkan kepada beberapa keping. Seminit kemudian, pengawal tanah melaporkan "kehilangan kenalan (dan) pautan negatif turun" data radio dan telemetri dari Challenger. Greene mengarahkan pasukannya untuk "menonton data anda dengan teliti" dan mencari apa-apa tanda bahawa Pengorbit telah melarikan diri.
Di T + 110,250, Pegawai Keselamatan Rangkaian (RSO) di Stesen Tentera Udara Cape Canaveral menghantar isyarat radio yang diaktifkan "merosakkan" pakej sistem keselamatan rangkaian di papan kedua-dua enjin roket pepejal. Ini adalah prosedur luar jangka normal, dilaksanakan kerana RSO ini mengadili di antara SRB bebas terbang ancaman mungkin untuk tanah atau laut. Isyarat menghapuskan sama akan memusnahkan Tangki Luar jikalau tidak sudah hancur. SRB rapat dengan akhir membakar mereka dijadualkan (T + 110 saat selepas pelancaran) dan telah hampir kehabisan pendorong mereka apabila perintah terhadap kemusnahan itu dihantar, jadi sangat sedikit, jika ada daya letupan telah dijana dengan peristiwa ini.
Pegawai Perhubungan Awam Steve Nesbitt katanya: ".. pengawal Penerbangan sini sedang mencari dengan berhati-hati pada keadaan Jelas sekali satu pincang tugas utama Kami tidak mempunyai pautan turun."
Nesbitt menyampaikan maklumat ini kepada orang ramai: ". Kami mempunyai laporan daripada Pegawai Penerbangan Dinamik bahawa kenderaan itu telah meletup. Pengarah penerbangan mengesahkan Kami meninjau untuk memeriksa dengan kuasa-kuasa pemulihan untuk melihat apa yang boleh dilakukan pada ketika ini."
Punca dan waktu kematian
Kabin krew, diperbuat daripada aluminium bertetulang, adalah satu bahagian terutamanya teguh pengorbit. Semasa perpecahan kenderaan, ia terpisah di satu bahagian dan perlahan-lahan jatuh ke dalam arka balistik. NASA menganggarkan faktor muatan pada pemisahan antara 12 dan 20 g; dalam masa dua saat ia telah menurun kepada bawah 4 g dan dalam masa 10 saat kabin adalah dalam jatuh bebas. Daya yang terlibat pada peringkat ini mungkin tidak mencukupi untuk menyebabkan kecederaan serius.
Sekurang-kurangnya beberapa anak-anak kapal itu mungkin hidup dan sekurang-kurangnya secara ringkas sedar selepas perpisahan, kerana tiga daripada empat pulih Personal Egress Air Packs (PEAPs) di dek penerbangan didapati telah diaktifkan. Penyiasat mendapati baki bekalan udara yang tidak digunakan mereka konsisten dengan penggunaan yang dijangka selama 2 minit 45 saat trajektori selepas perpecahan.
Walaupun menganalisis bangkai, penyiasat mendapati bahawa beberapa suis sistem elektrik pada panel kanan juruterbang Mike Smith telah dipindahkan dari kedudukan pelancaran biasa. Angkasawan felo Richard Mullane menulis, "Suis ini dilindungi dengan kunci tuil yang memerlukan mereka untuk ditarik keluar terhadap kuasa spring sebelum mereka boleh dipindahkan ke kedudukan yang baru." Ujian kemudian menetapkan bahawa tidak kuasa letupan dan kesan dengan lautan boleh menggerakkan mereka, menunjukkan bahawa Smith membuat perubahan suis, mungkin dalam usaha sia-sia untuk memulihkan kuasa elektrik ke kokpit selepas kabin krew terpisah daripada yang lain daripada pengorbit.
Sama ada anak kapal masih dalam keadaan sedar lama selepas perpecahan itu tidak diketahui, dan sebahagian besarnya bergantung kepada sama ada anak-anak kapal kabin berkembar mengekalkan integriti tekanan. Jika ia tidak, masa kesedaran berguna pada altitud yang hanya beberapa saat; yang PEAP membekalkan hanya udara tidak bertekanan, dan dengan itu tidak akan membantu anak-anak kapal untuk mengekalkan kesedaran. Jika, di sisi lain, kabin tidak depressurized atau hanya perlahan-lahan nyahbertekanan, mereka mungkin telah sedar untuk keseluruhan musim gugur sehingga kesan. Pemulihan semula kabin mendapati bahawa lantai dek tengah itu tidak mengalami lengkokan atau mengoyak, kerana akan mengakibatkan daripada pemampatan yang cepat, dengan itu menyediakan beberapa bukti bahawa nyahbertekanan itu mungkin tidak berlaku sekaligus.
Pada 28 Julai, 1986, Pentadbir Penerbangan Angkasa Lepas NASA, bekas angkasawan Richard H. Truly mengeluarkan satu laporan mengenai kematian anak-anak kapal dari pengarah Angkasa dan Sains Hayat di Pusat Angkasa Johnson, Joseph P. Kerwin. Seorang doktor perubatan dan bekas angkasawan, Kerwin adalah seorang veteran misi Skylab 2 1973. Menurut Laporan Kerwin:
"Hasil kajian ini tidak meyakinkan. Kesan krew dengan permukaan lautan begitu ganas yang bukti kerosakan yang berlaku di saat yang diikuti perpecahan itu bertopeng. kesimpulan akhir kami adalah:
Sesetengah pakar percaya kebanyakan jika tidak semua anak-anak kapal masih hidup dan mungkin dalam keadaan sedar ketika keseluruhan keturunan sehingga kesan dengan lautan. Angkasawan dan NASA membawa kemalangan penyiasat Robert Overmyer berkata, "Saya bukan sahaja terbang dengan Dick Scobee, kita milik kapal terbang bersama-sama, dan saya tahu Scob melakukan semua yang dia boleh untuk menyelamatkan anak-anak kapal. Scob berjuang untuk mana-mana dan setiap kelebihan untuk terus hidup. Beliau terbang bahawa kapal tanpa sayap ke bawah ... mereka masih hidup."
Prospek melepaskan diri anak kapal
Semasa penerbangan kapal angkasa berkuasa, anak kapal melarikan diri tidak mungkin. Sistem Pelancaran melarikan diri dianggap beberapa kali semasa pembangunan ulang-alik, tetapi kesimpulan NASA adalah bahawa menjangka kebolehpercayaan yang tinggi yang ulang-alik ini akan menghalang keperluan untuk satu. Kerusi lenting SR-71 Blackbird yang diubah suai dan sut tekanan penuh digunakan untuk dua orang krew di misi orbit empat ulang-alik pertama, yang dianggap ujian penerbangan, tetapi mereka telah dikeluarkan kerana misi "operasi" yang diikuti. (Lembaga Siasatan Kemalangan Columbia kemudian diisytiharkan, selepas bencana kemasukan semula Columbia tahun 2003, bahawa sistem kapal angkasa tidak sepatutnya diisytiharkan operasi kerana ia adalah eksperimen oleh alam semula jadi kerana jumlah yang terhad bagi penerbangan berbanding pesawat komersial yang disahkan.) Reka bentuk pelbagai dek kabin krew menghalang penggunaan kerusi lenting seperti untuk krew yang lebih besar. Menyediakan beberapa jenis sistem melarikan diri pelancaran telah dipertimbangkan, tetapi dianggap tidak praktikal kerana "utiliti terhad, kerumitan teknikal dan kos yang berlebihan dalam dolar, berat atau jadual kelewatan."
Selepas kehilangan Challenger, soalan itu dibuka semula, dan NASA dianggap beberapa pilihan yang berbeza, termasuk kerusi lenting, roket traktor dan jalan keluar kecemasan melalui bahagian bawah pengorbit. NASA sekali lagi membuat kesimpulan bahawa semua sistem pelancaran melarikan diri dianggap tidak praktikal disebabkan oleh pengubahsuaian kenderaan menyapu yang akan menjadi perlu dan batasan paduan kepada saiz anak kapal. Satu sistem telah direka untuk memberi anak-anak kapal pilihan untuk meninggalkan ulang-alik semasa meluncur penerbangan, tetapi sistem ini tidak akan menjadi yang boleh digunakan dalam keadaan Challenger.
Penghormatan
Pada malam kejadian itu, Presiden Ronald Reagan telah dijadualkan untuk memberikan kenyataan Negeri Kesatuan tahunan beliau. Beliau pada mulanya mengumumkan bahawa alamat itu akan berjalan seperti yang dijadualkan, tetapi kemudian menangguhkan Negeri Kesatuan selama seminggu dan bukannya memberi ucapan ke seluruh negara mengenai bencana Challenger daripada Pejabat Oval Rumah Putih. Ia ditulis oleh Peggy Noonan, dan telah disenaraikan sebagai salah satu ucapan yang paling penting abad ke-20 dalam kaji selidik 137 ulama komunikasi. Ia selesai dengan kenyataan berikut, yang dipetik daripada puisi "Penerbangan Tinggi" oleh John Gillespie Magee, Jr .:
"Kami tidak akan lupa mereka, dan tidak juga kali terakhir kita melihat mereka, pagi ini, kerana mereka bersedia untuk perjalanan mereka dan melambai selamat tinggal dan 'susut bon perengus Bumi' kepada 'menyentuh wajah Tuhan.'"
thumb|Perkhidmatan peringatan pada 31 Januari 1986, di [[Houston, Texas, dihadiri oleh Ronald Reagan dan Wanita Pertama Nancy Reagan (kiri).]]
"Kadang-kadang, apabila kita mencapai bintang-bintang, kita jatuh pendek. Tetapi kita harus bangkit sekali lagi dan tekan walaupun kesakitan."
Presiden Reagan akan terus menyebut anak kapal Challenger pada awal ucapan State of Union pada 4 Februari.
Pemulihan semula serpihan
thumb|kanan|Penggalak roket pepejal kanan dipulihkan menunjukkan lubang yang disebabkan oleh gumpalan.
Dalam minit pertama selepas kemalangan itu, usaha-usaha pemulihan telah dimulakan oleh Pengarah Pemulihan Pelancaran NASA, yang mengarahkan kapal-kapal biasanya digunakan oleh NASA bagi mendapatkan penggalak roket pepejal untuk dihantar ke lokasi kesan air. Mencari dan menyelamat pesawat turut dihantar. Pada peringkat ini serpihan masih jatuh, dan Pegawai Keselamatan Rangkaian (RSO) yang mengendalikan kedua-dua pesawat dan kapal-kapal keluar dari kawasan kesan sehingga ia dianggap selamat untuk mereka masuk. Ia adalah kira-kira satu jam sehingga RSO membenarkan kuasa-kuasa pemulihan untuk memulakan kerja mereka.
Operasi mencari dan menyelamat yang berlaku pada minggu pertama selepas kemalangan Challenger yang diuruskan oleh Jabatan Pertahanan bagi pihak NASA, dengan bantuan daripada Pengawal Pantai Amerika Syarikat dan carian permukaan kebanyakannya terlibat. Menurut Pengawal Pantai, "Operasi ini merupakan carian permukaan yang terbesar di mana mereka telah mengambil bahagian." Fasa operasi berlangsung sehingga 7 Februari. Dalam usaha untuk tidak menggalakkan memakan bangkai, NASA tidak mendedahkan lokasi sebenar serpihan, dan bukannya merujuk kepadanya oleh nama kod samar "Sasaran 67". Ini adalah mustahil untuk menyimpan rahsia untuk apa-apa jangka masa dan Radio Shacks di kawasan Cape Canaveral telah lama habis menjual radio yang boleh menala ke frekuensi yang digunakan oleh kapal Pengawal Pantai. Selepas itu, usaha-usaha pemulihan telah diuruskan oleh pasukan Pencarian, Pemulihan, dan Pembinaan Semula; tujuannya adalah untuk menyelamatkan serpihan yang akan membantu dalam menentukan punca kemalangan. Sonar, penyelam, selam kawalan jauh dan selam yang dipandu manusia semuanya digunakan semasa penggeledahan itu, yang meliputi kawasan seluas 480 batu nautika (890 km), dan mengambil tempat di kedalaman sehingga 370 meter (1,210 kaki). Pada 7 Mac, penyelam dari USS Preserver mengenal pasti apa yang mungkin menjadi krew di dasar laut. dapatan itu, bersama-sama dengan penemuan mayat kesemua tujuh anak kapal, telah disahkan pada hari berikutnya dan pada 9 Mac, NASA mengumumkan dapatan itu kepada pihak media. Krew kabin adalah teruk dihancurkan dan berpecah-belah dari kuasa-kuasa impak melampau; seorang ahli pasukan carian menyifatkannya sebagai "sebahagian besarnya timbunan runtuhan dengan wayar menonjol daripadanya". Bahagian utuh terbesar ialah dinding belakang yang mengandungi kedua-dua tingkap muatan teluk dan kunci udara. Semua tetingkap dalam kabin telah dimusnahkan, dengan bit sahaja kecil kaca masih melekat pada bingkai. Daya impak yang kelihatan besar di sebelah kiri, yang menunjukkan bahawa ia telah melanda air di dalam hidung ke bawah, kedudukan pertama kiri-hujung.