cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Perang Enam Hari
Diplomasi dan pengiraan risikan
Pada 26 Mei 1967, Menteri Luar Israel Abba Eban telah mendarat di Washington untuk memberitahu pentadbiran Amerika tentang keputusan muktamad tentang matlamat kedudukannya dalam peristiwa yang menyebabkan merebaknya peperangan ini. Sebaik sahaja Eban sampai, beliau telah diberikan satu pesanan kawat daripada kerajaan Israel. Pesanan itu menyatakan bahawa Israel telah mempelajari rancangan Mesir dan Syria untuk melancarkan satu peperangan kemusnahan terhadap Israel di dalam 48 jam yang akan datang. Eban telah bertemu dengan Setiasaha Negera Dean Rusk, Setiausaha Pertahanan Robert McNamara, dan akhirnya dengan Presiden Johnson. Pihak Amerika telah memaklumkan sumber risikan bahawa mereka tidak dapat menyokong dakwaan itu; kedudukan pihak Mesir masih lagi dalam kedudukan bertahan. Eban meninggalkan Rumah Putih dalam keadaan tidak keruan. Sejarawan Michael Oren menerangkan reaksi beliau: "Eban telah meradang. Tidak yakin bahawa samada Nasser bertekad atau malah boleh menyerang, beliau sekarang nampak bahawa pihak Israel membesar-besarkan ancaman Mesir - dan menayang-nayangkan kelemahan mereka - bagi menarik satu gesaan bahawa Presiden, dibatasi Kongres, tidak pernah membuatnya. 'Satu tindakan ketidaktanggungjawaban penting ... ganjil,aneh...' adalah perkataan-perkataan untuk kawat berkenaan, yang mana, beliau telah menulis, 'kurang bijaksana, kurang tepay dan kurang kefahaman taktikal. Tiada siapa yang benar mengenainya'." Dalam satu syarahan pada tahun 2002, Oren telah berkata, "Johnson telah duduk sekeliling penasihat-penasihatnya dam berkata, ‘Macam mana sekiranya punca-punca risikan mereka lebih baik daripada kita?’ Johnson memutuskan untuk menghantar pesanan Hotline kepada rakan sejawatnya di Kremlin, Alexey Kosygin, dalam mana beliau telah berkata, ‘Kami dengar daripada Israel, tetapi kami tidak akan mengesahkannya, bahawa proksi anda di Timur Tengah, Mesir, sedang merancang untuk menyerang Israel dalam 48 jam yang akan datang. Jika kamu tidak mahu memulakan krisis global, halang mereka daripada berbuat demikian.’  At 2:30 a.m. on 27 May, Pesuruhjaya Soviet ke Mesir Dimitri Pojidaev telah mengetuk pintu Nasser dan telah membacakan satu surat peribadi daripada Kosygin yang mana beliau telah berkata, ‘Kita tidak mahu Mesir dari disalahkan kerana memulakan satu peperangan di Timur Tengah. Jika awak melancarkan serangan itu, kami tidak dapat menyokong kamu.’ `Amer berunding dengan rakannya di Kremlin, dan mereka telah mengesahkan bahan pesanan Kosygin. Putus harapan, Amer mengarahkan komander udara Mesir, Major Jeneral Mahmud Sidqi, bahawa operasi itu dibatalkan." Merujuk kepada Timbalan Presiden Mesir Hussein al Shafei sebaik sahaja Nasser tahu apa yang Amer telah rancangkan beliau telah membatalkan operasi itu.
Di kalangan ahli politik Israel, adalah diputuskan bahawa jika AS tidak bertindak, dan jika UN tidak dapat bertindak, maka Israel akan bertindak. On 1 Jun, Moshe Dayan telah dilantik sebagai Menteri Pertahanan Israel, dan pada 3 Jun, pentadbiran Johnson memberikan satu penyataan yang kabur; Israel kembali kepada persediaan untuk perang. Serangan Israel terhadap Mesir Jun 5 bermula apa yang disebut sebagai Perang Enam-Hari. Martin van Creveld menerangkan dorongan kepada peperangan: "...konsep bagi 'sempadan yang dipilih' bukan sebahagian daripada peperangan. Beliau juga bukan sebahagian daripada kamus IDF sendiri. Sesiapa yang melihat kepada falsafah tentera pada masa itu akan melakukannya dalam kesakitan. Dalam pada itu, komander-komander Israel berdasarkan pemikiran mereka pada perang 1948 terutamanya, kejayaan pada tahun 1956 ke atas Mesir. Apabila krisis 1967 meletus mereka merasakan mereka yakin akan kebolehan mereka untuk memenangi satu kemenangan yang 'betul, cepat and bergaya', sebagai satu daripada anggota mereka, Jeneral Haim Bar Lev, letakkannya, dan menekan kerajaan mereka untuk memulakan peperangan secepat yang mungkin".
Askar-askar tempur
Beberapa komander Nasser mempercayai bahawa Mesir tidak berada di dalam kedudukan untuk berperang. Sepertiga daripada pasukannya menjadi buntu dalam satu peperangan saudara di believedYaman, manakala komunikasi tentera dan laluan bekalan mereka dalam keadaan yang teruk. Dalam bulan Mei 1967 tentera Mesir telah mempunyai kekuatan sebanyak 150,000, tetapi 50,000-70,000 askar, termasuklah unit-unit elit, telah berperang di Yaman. Keambivalenan sikap Nasser terhadap matlamat dan objektifnya telah dicerminkan dalam arahannya kepada tentera. Staf jeneral telah menukar rancangan operasinya empat kali dalam bulan Mei 1967, dengan setiap perubahannya memerlukan kependudukan askar-askarnya pada lokasi yang baru, dengan harga yang tinggi kepada kedua-dua askar dan kenderaannya. Menjelang Mei Nasser akhirnya melarang staf jeneral dari meneruskan rancangan Qahir ("Kemenangan"), yang mana memanggil skrin infantri dalam pengubuan hadapan dalam pukal pasukan telah dihalang daripada memimpin serangan besar-besaran kembali terhadap kemajuan Israel apabila dikenalpasti, dan telah mengarahkan satu pertahanan hadapan Sinai. Dalam pada masa yang sama, beliau berniat untuk menambah aras mobilasi Mesir, Syria dan Jordan, dalam usaha untuk menambah tekanan takterhingga kepada Israel.
Tentera Jordan mempunyai kekuatan sebanyak 55,000, tetapi ia juga telah terlibat dalam peperangan di Yaman. Tentera Syria mempunyai 75,000 ahli. .
Lawe Kihing, Bambel, Aceh Tenggara
Lawe Kihing merupakan sebuah gampong yang terletak di kecamatan Bambel, Kabupaten Aceh Tenggara, provinsi Aceh, Indonesia.
Perang Enam Hari
Askar-askar tempur
Tentera Israel mempunyai sejumlah kekuatan termasuklah simpanan sebanyak 264,000. James Reston, menulis dalam New York Times pada 23 Mei 1967 bertulis, "Dalam disiplin, latihan, moral, peralatan dan persaingan umum tentera [Nasser] dan pasukan-pasukan Arab, tanpa pertolongan langsung daripada Kesatuan Soviet, tidak dapat menandingi tentera Israel... walaupun dengan pasukan sebanyak 50,000 dan dengan jeneral-jeneral dan tentera udara di Yaman, beliau tidak berupaya untuk menyelesaikan caranya di dalam negara yang begitu kecil dan primitif, malah usahanya untuk membantu pemberontak  Congo adalah satu kegagalan."
Pada petang 1 Jun, menteri pertahanan Israel Moshe Dayan telah memanggil Ketua Staff Yitzhak Rabin dan GOC, Southern Command Brigadier General Yeshayahu Gavish untuk mempersembahkan rancangan-rancangan yang boleh dilaksananakan terhadap Mesir. Rabin telah sudah mencipta satu rancangan yang mana Southern Command dapat melawan sehingga ke Jalur Gaza dan kemudian memegang wilayah tersebut dan menjadikan warga di sana sebagai tebusan sehingga Mesir bersetuju untuk membuka kembali Selat Tiran manakala Gavish telah sudah mempunyai satu rancangan yang lebih komprehensif yang menyeru kepada kemusnahan askar-askar Mesir di Sinai. Rabin bersetuju dengan rancangan Gavish, yang kemudiannya telah diluluskan oleh Dayan dengan perhatian bahawa apa-apa tentangan serentak terhadap Syria seharusnya dielakkan.
Serangan Udara Awal
Pergerakan Israel yang pertama dan paling penting adalah serangan pre-emptif terhadap Tentera Udara Mesir. Ia merupakan tentera udara termoden dan terbesar di kalangan tentera udara Arab, mengandungi lebih kurang 450 pesawat kombat, kesemuanya merupakan buatan Soviet dan baru.
Satu daripada yang dikhuatiri oleh Israel adalah 30 buah pengebom sederhana TU-16 Badger, yang berkebolehan untuk memberikan kerosakan besar kepada pusat awam dan ketenteraan Israel. Pada 5 Jun pukul 7:45 masa Israel, Siren pertahanan awam telah dibunyikan seluruh Israel, Tentera Udara Israel (IAF) telah melancarkan Operasi Fokus (Moked). Keseluruhan 200 jet kecuali 12 yang boleh beroperasi telah meninggalkan kawasan udara Israel dalam satu serangan massa menentang lapangan udara Mesir. Infrastruktur pertahanan Mesir memang amat lemah, dan tiada lapangan terbang udara masih belum lagi dilengkapi dengan bunker bersenjata yang berkebolehan untuk mempertahankan kapalterbang-kapalterbang tentera udara Mesir dalam satu serangan. Kapalterbang-kapalterbang udara Israel telah menuju ke LautMediterranean sebelum berpusing ke Mesir. Dalam pada itu, pihak Mesir menghalang pertahanan mereka sendiri dengan menutup keseluruhan pertahanan udara secara efektif: mereka takut jika penentang Mesir akan menembak jatuh kapalterbang yang membawa seluruh Field Marshal Amer dan Lt-Gen. Sidqi Mahmoud, yang berada di dalam perjalanan daripada al Maza ke Bir Tamada dalam Sinai untuk bertemu dengan komander yang bertugas di sana. Dalam peristiwa ini memang tidak banyak bezanya kerana juruterbang-juruterbang terbang di bawah liputan radar dan sesuai di bawah titik terendah yang mana bateri misil SA-2 daratan-ke-udara akan menjatuhkan kapalterbang tersebut. Israel telah menggunakan strategi serangan campuran; pengeboman dan tembakan yang bertubi-tubi terhadap pesawat, dengan bom penembusan landasan terbang digunakan yang menyebabkan landasan terbang tidak berguna kepada pesawat-pesawat yang tidak musnah dan oleh itu, menjadikannya sasaran yang tidak berupaya untuk gelombang-gelombang serangan Israel yang kemudian. Kejayaan serangan itu menjangkaui apa-apa yang diharapkan oleh perancang-perancangnya. Ia memusnahkan hampir seluruh Tentera Udara Mesir di daratan, tanpa banyak pengorbanan Israel. Melebihi 300 buah pesawat Mesir dimusnahkan, dengan 100 orang juruterbang Mesir dibunuh. Israel hilang 19 buah pesawat dengan kebanyakannya merupakan kehilangan pengendalian, iaitu kegagalan mekanik, kemalangan, dan sebagainya. Serangan ini menjamin keunggulan udara Israel pada sepanjang perang yang berikut.
Sebelum peperangan ini, para kakitangan di lapangan telah berlatih dengan bersungguh-sungguh untuk memasang pulih dengan pantas pesawat-pesawat yang pulang daripada serangan utara dan oleh itu, membolehkan setiap pesawat membuat serangan utara sehingga empat kali sehari (bertentangan dengan norma tentera udara Arab yang hanya dapat membuat satu atau dua serangan udara setiap hari). Ini membolehkan IAF menurunkan banyak gelombang serangan terhadap lapangan-lapangan terbang Mesir pada hari perang yang pertama, dan mengalahkan Tentera Udara Mesir. Ini juga menyebabkan orang Arab mempercayai bahawa IAF dibantu oleh tentera-tentera utara yang asing (sila lihat di bahagian bawah).
Menyusul kejayaan gelombang-gelombang serangan permulaan terhadap lapangan-lapangan terbang Mesir yang utama, serangan-serangan susulan dibuat pada akhir hari pertama terhadap lapangan-lapangan terbang yang lebih kecil serta lapangan-lapangan Jordan, Syria, dan juga Iraq. Pada sepanjang tempoh perang, pesawat-pesawat Israel meneruskan tembakan yang bertubi-tubi terhadap landasan-landasan terbang Mesir untuk mencegah pemulihannya. <!---
Genting Gaza dan Semenanjung Sinai
Askar-askar Mesir terdiri daripada 7 divisyen, empat armored, dua infantri, dan satu mechanized infantry. Keseluruhan, Mesir mempunyai 100,000 askar dan 900-950 tank di Sinai, disokong oleh 1,100 APC dan 1000 kepingan artileri. Susunan ini berdasarkan doktrin Soviet, di mana unit-unit mobile armor di strategic depth memberikan pertahanan dinamik manakala unit-unit infantri meneruskan pertempuran pertahanan.
Israeli forces concentrated on the border with Egypt included 6 armored brigades, one infantry brigade, one mechanized infantry brigade, 3 paratrooper brigades and 700 tanks giving a total of around 70,000 men, organized in three armored divisions. The Israeli plan was to surprise the Egyptian forces in both timing (i.e., pre-emptive attack exactly coinciding with the time the IAF was due to strike the Egyptian airfields), location (attacking via northern and central Sinai routes, as opposed to the Egyptian expectations of a repeat of the 1956 war, when the IDF attacked via the central and southern routes) and method (using a combined-force flanking approach, rather than direct tank assaults).
The northernmost Israeli division, consisting of three brigades and commanded by Major General Israel Tal, one of Israel's most prominent armor commanders, advanced slowly through the Gaza Strip and El-Arish, which were not heavily protected.
The central division (Maj. Gen. Avraham Yoffe) and the southern division (Maj. Gen. Ariel Sharon), however, entered the heavily defended Abu-Ageila-Kusseima region. Egyptian forces there included one infantry division (the 2nd), a battalion of tank destroyers and a tank regiment.
At that moment, Sharon initiated an attack, precisely planned, coordinated and carried out. He sent out two of his brigades to the north of Um-Katef, the first one ordered to break through the defenses at Abu-Ageila to the south, and the second to block the road to El-Arish and to encircle Abu-Ageila from the east. At the same time, a paratrooper force was heliborne to the rear of the defensive positions and destroyed the artillery, preventing it from engaging Israeli armor and infantry. Combined forces of armor, paratroopers, infantry, artillery and combat engineers then attacked the Egyptian disposition from the front, flanks and rear, cutting the enemy off. The breakthrough battles, which were in sandy areas and minefields, continued for three and-a-half days until Abu-Ageila fell.
Many of the Egyptian units remained intact and could be scrambled to prevent Israeli units from reaching the Suez Canal or engage in combat in the attempt to reach the canal. However, when the Egyptian Minister of Defense, Field Marshal Abdel Hakim Amer heard about the fall of Abu-Ageila, he panicked and ordered all units in the Sinai to retreat. This order effectively meant the defeat of Egypt.
Due to the Egyptians' retreat, the Israeli High Command decided not to pursue the Egyptian units but rather to bypass and destroy them in the mountainous passes of West Sinai. Therefore, in the following two days (June 6 and 7) all three Israeli divisions (Sharon and Tal were joined by an armored brigade each) rushed westwards and reached the passes. Sharon's division first went southward then westward to Mitla Pass. It was joined there by parts of Yoffe's division, while its other units blocked the Gidi Pass. Tal's units stopped at various points to the length of the Suez Canal.
Israel's blocking action was only partially successful. Only the Gidi pass was captured before the Egyptians approached it, but at other places Egyptian units did manage to pass through and cross the Canal to safety. Nevertheless the Israeli victories were impressive. In four days of operations, Israel defeated the largest and most heavily equipped Arab army, leaving numerous points in the Sinai filled with hundreds of burning or abandoned Egyptian vehicles and military equipment.
On 8 June, Israel had completed the Sinai capture by sending infantry units to Ras-Sudar on the western coast of the peninsula. Sharm El-Sheikh, at its southern tip, had already been captured a day earlier by units of the Israeli Navy.
Several tactical elements made the swift Israeli advance possible: first, the complete air superiority the Israeli Air Force had achieved over its Egyptian counterpart; second, the determined implementation of an innovative battle plan; and third, the lack of coordination among Egyptian troops. These would prove to be decisive elements on Israel's other fronts as well.
Tebing Barat
Jordan was reluctant to enter the war. Some claim that Nasser used the obscurity of the first hours of the conflict to convince Hussein that he was victorious; he claimed as evidence a radar sighting of a squadron of Israeli aircraft returning from bombing raids in Egypt which he claimed to be Egyptian aircraft en route to attacking Israel. One of the Jordanian brigades stationed in the West Bank was sent to the Hebron area in order to link with the Egyptians. Hussein decided to attack.
Kabagtepe
Kabagtepe merupakan sebuah kampung yang terletak di daerah Lachin, Azerbaijan.
Perang Enam Hari
Tebing Barat
Prior to the war, Jordanian forces included 11 brigades totaling some 55,000 troops, equipped by some 300 modern Western tanks. Of these, 9 brigades were deployed in the West Bank and 2 in the Jordan Valley. The forces were organized in 4 divisions, one of them being the elite armored 40th. The Jordanian ground army was relatively well-equipped and well-trained. Furthermore, Israeli post-war briefings claimed that the Jordanian staff acted professionally as well, but was always left "half a step" behind by the Israeli moves. The Royal Jordanian Air Force, however, consisted of only about 20 Hawker Hunter fighters, obsolete by all standards.
Israeli Central Command forces consisted of five brigades. The first two were permanently stationed near Jerusalem and were called the Jerusalem Brigade and the mechanized Harel Brigade. Mordechai Gur's 35th paratrooper brigade was summoned from the Sinai front. An armored brigade was allocated from the General Staff reserve and brought to the Latrun area. The 10th armored brigade was stationed north of Samaria. The Israeli Northern Command provided a division (3 brigades) led by Maj. Gen. Elad Peled, which was stationed to the north of Samaria, in the Jezreel Valley.
The IDF's strategic plan was to remain on the defensive along the Jordanian front, to enable focus in the expected campaign against Egypt. However, on the morning of 5 June, Jordanian forces made thrusts in the area of Jerusalem, occupying Government House used as the headquarters for the UN observers and shelled the Israeli (western) part of the city. Units in Qalqiliya fired in the direction of Tel-Aviv. The Royal Jordanian Air Force attacked Israeli airfields. Both air and artillery attacks caused little damage. Israeli units were scrambled to attack Jordanian forces in the West Bank. In the afternoon of that same day, Israeli Air Force (IAF) strikes destroyed the Royal Jordanian Air Force. By the evening of that day, the Jerusalem infantry brigade moved south of Jerusalem, while the mechanized Harel and Gur's paratroopers encircled it from the north.
On June 6, the Israeli units attacked: The reserve paratroop brigade completed the Jerusalem encirclement in the bloody Battle of the Ammunition Hill. The infantry brigade attacked the fortress at Latrun capturing it at daybreak, and advanced through Beit Horon towards Ramallah. The Harel brigade continued its push to the mountainous area of north-west Jerusalem, linking the Mount Scopus campus of Hebrew University with the city of Jerusalem. By the evening, the brigade arrived in Ramallah. The IAF detected and destroyed the 60th Jordanian Brigade en-route from Jericho to reinforce Jerusalem.
On 7 June heavy fighting ensued. Gur's paratroopers entered the Old City of Jerusalem via the Lion's Gate, and captured the Western Wall and the Temple Mount. The Jerusalem brigade then reinforced them, and continued to the south, capturing Judea, Gush Etzion and Hebron. The Harel brigade proceeded eastward, descending to the Jordan River. In Samaria, one of Peled's brigades seized Nablus; then it joined one of Central Command's armored brigades to fight the Jordanian forces which held the advantage of superior equipment and were equal in numbers to the Israelis.
Bukit Golan
During the evening of 5 June, Israeli air strikes destroyed two thirds of the Syrian Air Force, and forced the remaining third to retreat to distant bases, without playing any further role in the ensuing warfare. A minor Syrian force tried to capture the water plant at Tel Dan (the subject of a fierce escalation two years earlier). Several Syrian tanks are reported to have sunk in the Jordan river. In any case, the Syrian command abandoned hopes of a ground attack, and began a massive shelling of Israeli towns in the Hula Valley instead.
7 June and 8 passed in this way. At that time, a debate had been going on in the Israeli leadership whether the Golan Heights should be assailed as well. Military advice was that the attack would be extremely costly, as it would be an uphill battle against a strongly fortified enemy. The western side of the Golan Heights consists of a rock escarpment that rises 500 metres (1700 ft) from the Sea of Galilee and the Jordan River to a more gently sloping plateau. Moshe Dayan believed such an operation would yield losses of 30,000, and opposed it bitterly. Levi Eshkol, on the other hand, was more open to the possibility of an operation in the Golan Heights, as was the head of the Northern Command, David Elazar, whose unbridled enthusiasm for and confidence in the operation may have eroded Dayan's reluctance. Eventually, as the situation on the Southern and Central fronts cleared up, Moshe Dayan became more enthusiastic about the idea, and he authorized the operation.
The Syrian army consisted of about 75,000 men grouped in 9 brigades, supported by an adequate amount of artillery and armor. Israeli forces used in combat consisted of two brigades (one armored led by Albert Mandler and the Golani Brigade) in the northern part of the front, and another two (infantry and one of Peled's brigades summoned from Jenin) in the center. The Golan Heights' unique terrain (mountainous slopes crossed by parallel streams every several kilometres running east to west), and the general lack of roads in the area channeled both forces along east-west axes of movement and restricted the ability of units to support those on either flank. Thus the Syrians could move north-south on the plateau itself, and the Israelis could move north-south at the base of the Golan escarpment. An advantage Israel possessed was the excellent intelligence collected by Mossad operative Eli Cohen (who was captured and executed in Syria in 1965) regarding the Syrian battle positions.
The IAF, which had been attacking Syrian artillery for four days prior to the attack, was ordered to attack Syrian positions with all its force. While the well-protected artillery was mostly undamaged, the ground forces staying on the Golan plateau (6 of the 9 brigades) became unable to organize a defense. By the evening of 9 June, the four Israeli brigades had broken through to the plateau, where they could be reinforced and replaced.
Peperangan di udara
During the Six-Day War, the IAF demonstrated the importance of air superiority during the course of a modern conflict, especially in a desert theatre of conflict. Following the IAF's preliminary air attack, it was able to thwart and harass the Arab air forces and to grant itself air superiority over all fronts; it then complemented the strategic effect of their initial strike by carrying out tactical support operations. Of particular interest was the destruction of the Jordanian 60th armored brigade near Jericho and the attack on the Iraqi armored brigade which was sent to attack Israel through Jordan.
In contrast, the Arab air forces never managed to mount an effective attack: Attacks of Jordanian fighters and Egyptian TU-16 bombers into the Israeli rear during the first two days of the war were not successful and led to the destruction of the aircraft (Egyptian bombers were shot down while Jordan's fighters were destroyed during the attack on the airfield).
On June 6, the second day of the war, King Hussein and Nasser declared that American and British aircraft took part in the Israeli attacks. This announcement was intercepted by the Israelis and turned into a media frenzy. This became known as "The Big Lie" in American and British circles (see claims of U.S. and British support below).
Peperangan di laut
War at sea was extremely limited. Movements of both Israeli and Egyptian vessels are known to have been used to intimidate the other side, but neither side directly engaged the other at sea. The only moves that yielded any result were the use of six Israeli frogmen in Alexandria harbor (they were captured, having sunk a minesweeper), and the Israeli light boat crews that captured the abandoned Sharm El-Sheikh on the southern tip of the Sinai Peninsula on June 7.
On June 8, USS Liberty, a United States Navy electronic intelligence vessel sailing 13 nautical miles off al-Arish (just outside Egypt's territorial waters), was attacked by Israeli air and sea forces, nearly sinking the ship and causing heavy casualties. Israel claimed the attack was a case of mistaken identity, apologized for the mistake, and paid restitution to the victims or their families. The truth of the Israeli claim is still debated to this day (see USS Liberty incident). --->
Lapangan Terbang Penapolis
Lapangan Terbang Penapolis adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Penapolis, Brazil.
Pokok Merpauh Periang
Pokok Merpauh Periang merupakan sejenis tumbuhan yang terdapat di hutan Malaysia serta di negara-negara ASEAN yang lain. Nama botaninya Swintonia schwenkii Teysm.
Perang Enam Hari
Kesimpulan pertempuran dan keadaan pasca peperangan
Pentingnya Perang 1967 dari segi politik amat besar. Israel telah menunjukkan bahawa ia bukan sahaja dapat, tetapi juga sudi memulakan serangan-serangan strategik yang dapat mengubahkan keseimbangan wilayah. Mesir dan Syria membelajari pengajaran taktikal, tetapi mungkin bukannya yang strategik, dan kemudian melancarkan serangan pada tahun 1973 dalam satu percubaan untuk menuntut semula wilayah yang ditawan oleh Israel.
Lapangan Terbang Penapolis
Lapangan Terbang Penapolis terletak pada kedudukan latitude S21* 24.6167', longtitude W50* 01.9167' pada ketinggian 417.88 meter dari aras laut..
Perang Enam Hari
Kesimpulan pertempuran dan keadaan pasca peperangan
Menurut Chaim Herzog:
Menurut apa yang dirancang, keputusan Israel akan disampaikan ke negara-negara Arab melalui Amerika Syarikat. Bagaimanapun, walaupun Amerika Syarikat diberitahu tentang keputusan ini, ia tidak diberitahu bahawa Israel memerlukan bantuannya untuk menyampaikan keputusan ini kepada Mesir dan Syria. Oleh itu, sesetengah ahli sejarah mendakwa bahawa Mesir dan Syria tidak pernah menerima tawaran itu.
Kemudian, Persidangan Kemuncak Arab Khartoum membuat ketetapan bahawa "tidak akan adanya sebarang keamanan, pengiktirafan, atau perundingan dengan Israel". Bagaimanapun, sebagaimana yang Avraham Sela memerhatikan, persidangan Khartom menandakan secara berkesan suatu peralihan tanggapan pertempuran negara-negara Arab daripada persoalan tentang kesahan Israel kepada persoalan wilayah dan sempadan dan ini ditegaskan pada 22 November ketika Mesir dan Jordan menerima Ketetapan 242.
Keputusan kabinet pada 19 Jun tidak merangkumi Jalur Gaza dan oleh itu, mengakibatkan kemungkinan Israel untuk memperoleh sebahagian Tebing Barat secara kekal. Pada 25 - 27 Jun, Israel menggabungkan Jerusalem Timur bersama kawasan-kawasan Tebing Barat di utara dan selatan ke dalam kawasan perbandaran Jerusalemnya melalui sempadan-sempadan yang baru.
Mohammadabad, Jereh and Baladeh
Mohammadabad, Jereh and Baladeh merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Perang Enam Hari
Kesimpulan pertempuran dan keadaan pasca peperangan
Perang 1967 juga menyediakan asas untuk perbalahan masa hadapan di kawasan ini. Pada 22 November 1967, Majlis Keselamatan PBB meluluskan Ketetapan 242, formula "tanah untuk keamanan", yang memerlukan pengunduran Israel "dari wilayah-wilayah yang diduduki" pada tahun 1967 sebagai balasan untuk "penamatan semua tuntutan atau keadaan perang". Walaupun demikian, para pencipta Ketetapan 242 mengesan bahawa setakat penyesuaian wilayah mungkin diperlukan dan oleh itu, dengan sengaja tidak memasukkan perkataan "all" atau "the" (iaitu semua) dalam versi teks bahasa Inggeris yang rasmi ketika merujuk kepada "wilayah-wilayah yang diduduki" semasa perang, walaupun perkataan padanan tersebut dimasukkan dalam versi-versi yang lain, khususnya versi-versi Perancis, Sepanyol, dan Rusia. Ketetapan tersebut mengiktiraf hak "setiap negara di kawasan itu" — khususnya Israel — untuk "mendiami dalam keamanan di dalam sempadan-sempadan yang selamat dan diiktiraf, bebas daripada semua ancaman atau tindakan kuasa." Israel memulangkan Sinai kepada Mesir pada tahun 1978 selepas Persetujuan Kem David, dan mengundurkan diri sama sekali dari Jalur Gaza pada musim panas tahun 2005.
Pertuduhan dan pendakwaan kontroversi
Peristiwa-peristiwa Perang Enam Hari yang dramatik telah menimbulkan sebilangan tuduhan terhadap kekejaman serta dakwaan-dakwaan dan teori-teori yang penuh dengan perbalahan.
Angkatan Tentera Israel membunuh tawanan perang Mesir
Dalam sebuah temu bual untuk Radio Israel pada 16 Ogos 1995, Aryeh Yitzhaki yang dahulu bertugas di Pusat Pengajian Sejarah IDF di Universiti Bar-Ilan mendakwa bahawa unit-unit IDF membunuh sehingga 1,000 orang Mesir yang telah meninggalkan senjata mereka dan melarikan diri masuk ke dalam gurun semasa peperangan. Dakwaan-dakwaan itu menerima perhatian yang meluas di Israel serta di seluruh dunia. Bagaimanapun, Yitzhaki kemudian kedapatan merupakan seorang ahli Parti Tsomet yang diketuai oleh Rafael Eitan. Bekas majikannya, Meir Pa'il, mengagak bahawa Yitzhaki mempunyai niat terselindung untuk mengalihkan perhatian awam daripada pendedahan oleh pesara Jeneral Arye Biro tentang pembabitan Yitzhaki dalam pembunuhan 49 orang tawanan perang dalam peperangan 1956.
Walaupun dakwaan Yitzhaki bahawa sehingga 1,000 orang tawanan telah dibunuh tidak pernah disahkan, banyak orang askar tampil ke depan semasa perdebatan negara di Israel yang penuh dengan perbalahan untuk mengatakan bahawa mereka telah menyaksikan pembunuhan tawanan tidak bersenjata. Pembalasan awam yang lama disekat telah bermula. Ahli sejarah ketenteraan Israel, Uri Milstein, dilaporkan berkata bahawa banyak kejadian yang serupa telah berlaku dalam peperangan itu: "Itu bukan dasar rasmi, tetapi terdapat suasana bahawa perbuatan itu tidak salah. Sesetengah komander memutuskan untuk membuatnya; ada yang enggan berbuat demikian. Tetapi setiap orang tahu akan perkara itu".
Suatu perintah umum IDF pada 11 Jun 1967 khususnya melarang sebarang pembunuhan tawanan, dan menjelaskan kedudukan rasmi Israel. Bagaimanapun, tidak terdapat sebarang dokumen rasmi Israel yang membenarkan skala pembunuhan untuk ditaksirkan dengan tepat.
Viloria
Viloria merupakan sebuah kawasan perbandaran di Sepanyol di Valladolid, di komuniti autonomi Castile dan León.
Perang Enam Hari
Angkatan Tentera Israel membunuh tawanan perang Mesir
Menurut laporan akhbar New York Times pada 21 September 1995, kerajaan Mesir telah mengumumkan penemuan dua buah kubur beramai-ramai yang tidak dalam di El Arish, Sinai, yang mengandungi jasad 30-60 tawanan Mesir yang ditembak oleh askar-askar Israel semasa peperangan 1967. Israel dilaporkan menawarkan ganti rugi kepada keluarga mangsa-mangsa tersebut.
Menurut rekod-rekod rasmi Israel, sebanyak 4,338 askar Mesir telah ditangkap oleh IDF, manakala hanya 11 orang askar Israel telah ditangkap oleh angkatan tentera Mesir. Pertukaran tawanan disiapkan pada 23 Januari 1968.
Sokongan Amerika Syarikat dan British
Sesetengah orang Arab mempercayai bahawa Amerika Syarikat dan Britain memberikan sokongan yang aktif kepada Tentera Udara Israel. Dakwaan-dakwaan tentang sokongan pertempuran Amerika Syarikat dan British kepada Israel bermula pada hari kedua peperangan tersebut. Radio Cairo dan akhbar kerajaan Al-Ahram membuat sebilangan dakwaan, antaranya:
Kedua-dua Syria dan Jordan membuat laporan-laporan yang serupa dalam siaran-siaran Radio Damascus dan Radio Amman. Dakwaan-dakwaan ini juga diulangi oleh Presiden Mesir, Gamal Abdel Nasser, dalam ucapan peletakan jawatannya pada 9 Jun (peletakan jawatannya ditolak). Kedua-dua London dan Washington menafikan dakwaan-dakwaan ini dengan kuat, dan tidak terdapat sebarang bukti untuk menyokong dakwaan tersebut. Dalam lingkungan kerajaan Amerika Syarikat dan British, dakwaan-dakwaan ini dengan cepatnya dikenali sebagai 'bohong besar'. Walaupun begitu, dakwaan-dakwaan bahawa orang-orang Arab sedang bertempur dengan Amerika Syarikat serta Britain, dan bukannya hanya dengan Israel, berterusan dalam dunia Arab.
Menurut Elie Podeh, ahli sejarah Israel: "Semua buku teks sejarah Mesir selepas 1967 mengulangi dakwaan bahawa Israel melancarkan peperangan itu dengan sokongan daripada Britain dan Amerika Syarikat. Pemerihalan itu juga mengasaskan perkaitan langsung antara peperangan 1967 dengan percubaan-percubaan imperialis yang dahulu untuk menguasai dunia Arab, dan menggambarkan Israel sebagai satu konco imperialis. Pengulangan kisah dongeng ini, dengan hanya sedikit perubahan, dalam semua buku teks sejarah bermaksud bahawa semua kanak-kanak sekolah Mesir telah didedahkan dan diindoktrinasikan dengan cerita pakatan sulit itu." Sebuah telegram bimbingan British ke kubu-kubu Timur Tengah menyimpul: "Keengganan Arab untuk menolak semua versi bohong besar itu berasal sebahagiannya daripada keperluan untuk mempercayai bahawa askar-askar Israel tidak dapat menewaskan mereka dengan begitu teruk tanpa bantuan luar."
Ahli-ahli sejarah seperti Michael Oren memperdebatkan bahawa dengan mengenakan tuduhan salah terhadap Amerika Syarikat dan Britain kerana membantu Israel secara langsung, pemimpin-pemimpin Arab sedang mencuba memperoleh bantuan ketenteraan yang aktif daripada Kesatuan Soviet untuk diri sendiri. Bagaimanapun, pihak Soviet mengetahui bahawa dakwaan-dakwaan bantuan asing terhadap Israel itu tidak berasas, dan memberitahu diplomat-diplomat Arab di Moscow tentang fakta ini. Walaupun kerajaan Soviet tidak mempercayai tuduhan-tuduhan itu, media Soviet meneruskan pemetikan tuduhan-tuduhan tersebut dan dengan itu, mengukuhkan kebolehpercayaan laporan-laporan itu. Sebagai tindak balas terhadap dakwaan-dakwaan itu, negara-negara pengeluar minyak Arab kemudian mengumumkan sekatan minyak.
Dalam sebuah temu bual pada tahun 1993, Robert McNamara, Menteri Pertahanan Amerika Syarikat, mendedahkan bahawa keputusan untuk menempatkan Armada Keenam Amerika Syarikat di Mediterranean Timur untuk mempertahankan Israel, jika perlu, telah mencetuskan krisis antara Amerika Syarikat dan Kesatuan Soviet. Armada tersebut sedang menjalani latihan tentera laut berhampiran dengan Gibraltar ketika itu. McNamara tidak menerangkan bagaimana krisis itu diatasi.
Dalam bukunya, Enam Hari, Jeremy Bowen, wartawan BBC, mendakwa bahawa semasa krisis itu, kapal-kapal dan pesawat-pesawat Israel membawa simpanan senjata British dan Amerika Syarikat dari tanah British.
Desakan Soviet
Terdapat teori-teori bahawa seluruh Perang 1967 merupakan satu percubaan yang tidak senonoh oleh Kesatuan Soviet untuk mengakibatkan ketegangan antara Jerman Barat dengan negara-negara Arab melalui menonjolkan sokongan Jerman Barat terhadap Israel.
Forest-l'Abbaye
ialah sebuah komun yang terletak di komun Somme di Picardie di utara Perancis.
Gerbang Kayangan
Gerbang Kayangan merupakan album kedua mereka oleh kumpulan Sil Khannaz. Ia telah dilancarkan pada sekitar tahun 1997 melalui Nebiula Production. Ia juga merupakan album pertama mereka yang menggunakan gaya bunyi ala-ala heavy metal dari 80-an daripada album sebelum ini dan ia diperkenalkan lagu-lagu dalam senikata Bahasa Melayu.
Pelancaran dan pelancaran semula
Album ini telah dijual sebanyak 50,000 salinan. Ia merupakan jualan paling tertinggi dan ia kali pertama album ini berjaya dijual di sekitar Eropah. Pada tahun 2006, Syarikat rakaman InterGlobal melancarkan semula album ini sebagai edisi 'deluxe' termasuk lagu-lagu bonus yang belum pernah dikeluarkan sebelum ini. Pada tahun 2015, Sil Khannaz telah bekerjasama dengan syarikat rakaman Gates of Metal Records (kini dikenali sebagai Mamat Records) untuk melancarkan semula dalam bentuk format 12" rekod vinil dan dijual sebagai edisi terhad. Jualan LP ini juga sebanyak 500 salinan sahaja dalam pelbagai warna LP tersebut. Versi CD juga telah dilancarkan semula pada 13 Mei 2017 dan ia juga dijual sebanyak 500 salinan sahaja.
420-an
Dekad 420-an merupakan tahun-tahun dari 420 hingga 429.
Nama Jawa
Nama Jawa adalah cara penamaan yang digunakan baik oleh orang Jawa maupun suku lain yang dipengaruhi oleh budaya dan bahasa Jawa, misalnya Tionghoa-Jawa. Banyak di antara mereka yang hanya memiliki satu nama (nama depan), namun ada pula yang memakai nama ayah mereka di belakang nama mereka (nama patronimik) ataupun yang menggunakan nama keluarga.
Nama patronimik orang Jawa
Nama patronimik adalah nama depan ayah yang digunakan oleh anaknya. Contohnya adalah nama presiden Indonesia ke-4, Abdurrahman Wahid, yang diturunkan dari Wahid Hasyim, ayahnya, yang diturunkan dari Hasyim Asyari, pendiri Nahdlatul Ulama. Demikian pula dengan nama presiden Indonesia ke-5, Megawati Sukarnoputri, yang diturunkan dari nama ayahnya, Soekarno, presiden Indonesia yang pertama.
Walaupun orang Jawa menganut sistem patrilineal, namun bukan menjadi kebiasaan orang Jawa untuk menggunakan nama keluarga, kecuali keturunan orang Jawa di Suriname.
Sekolah Kebangsaan Kampong Endah
Sekolah Kebangsaan Kampong Endah atau nama ringkasnya SK Kampong Endah, merupakan sebuah Sekolah Kebangsaan yang terletak di Kampong Endah.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Kampong Endah memiliki 171 pelajar lelaki dan 152 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 323 orang. Ia mempunyai seramai 30 orang guru.2009
Pokok Merpauh Daun Tebal
Pokok Merpauh Daun Tebal merupakan sejenis tumbuhan yang terdapat di hutan Malaysia serta di negara-negara ASEAN yang lain. Nama botaninya ''Swintonia spicifera Hk. f.''
Sheriff Woody
Sheriff Woody Pride, atau Woody sahaja, adalah watak cereka dan protagonis dalam francais Toy Story. Woody dilakonkan menggunakan suara Tom Hanks dalam filem dan disuarakan oleh Jim Hanks (adik kepada Tom) di sebahagian besar media lain. Beliau ialah seorang mainan watak koboi yang mengetuai mainan lain dalam siri filem Toy Story.
Teluk Ketapang, Pemayung
Teluk Ketapang merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Pemayung, Kabupaten Batang Hari, Provinsi Jambi, Indonesia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Teluk Ketapang adalah 36657. Terdapat 18 buah desa di dalam daerah kecamatan Pemayung.
Kampung Buluh, Jerteh
Kampung Buloh merupakan sebuah kampung yang terletak di Permaisuri, daerah Setiu dalam negeri Terengganu Darul Iman, iaitu sebuah negeri di timur Malaysia, dan yang bersempadan dengan Kelantan di utara, Pahang di bahagian barat dan selatannya dan Laut Cina Selatan di bahagian timur.
Terengganu merupakan sebuah negeri yang mempunyai sultan dan salah sebuah negeri yang membentuk negara Malaysia. Ia juga dikenali dengan gelaran Terengganu Darul Iman. Terdapat banyak pulau peranginan yang terletak berhampiran pantai Terengganu, seperti Pulau Kapas, Pulau Redang, Pulau Perhentian Besar, Pulau Perhentian Kecil dan Pulau Tenggol. . Terengganu terkenal dengan hidangan nasi dagang, dan keropok lekor.
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Buloh, Permaisuri, Terengganu adalah 22100.
Keselamatan maklumat
Keselamatan Maklumat merupakan kajian aspek privasi maklumat peribadi dan teknikal. Persoalan utama dalam kajian ini ialah, bagaimana cara untuk mengurangkan risiko dan bencana yang diakibatkan oleh keselamatan maklumat yang gagal dikawal.
Merbau air
Pokok Merbau merupakan sejenis tumbuhan yang terdapat di hutan Malaysia serta di negara-negara ASEAN yang lain. Nama botani pokok ini ialah Intsia palembanica Miq. Pohon ini dibezakan dengan pokok saudara, I. bijuga berdasarkan jumlah anak dedaun yang membentuk daun majmuk.
Nama
Nama saintifik bagi pokok ini, Instia palembanica, berasal daripada transliterasi Latin bagi India dan Palembang masing-masing, dengan Palembang merupakan tempat spesimen asal diambil.
Taburan
Spesies ini didapati secara alami di kawasan yang luas, merangkumi Bangladesh ke Papua New Guinea - ini termasuk Myanmar, Thailand, Semenanjung Malaysia, Sumatra, Borneo, Sulawesi, Kepulauan Sunda, Kepulauan Maluku dan New Guinea. Spesies ini ada dibawa ke Kepulauan Andaman. Pokok ini ialah pokok hutan hujan tropika dan wujud dalam julat ketinggian besar, dari kawasan tanah rendah hingga kawasan pergunungan berketinggian lebih 1,000 meter.
Ciri
Merbau ialah sejenis pokok saka malar hijau dengan ketinggian boleh mencecah 50 meter. Daun majmuk pinat spesies ini lazimnya memiliki empat pasang anak daun, dengan daun majmuk berpasang dua, tiga atau lima jarang berlaku. Bahagian kayu gubal adalah jelas dengan kelebaran mencapai tiga inci.
Kegunaan
Kayu merbau lazim digunakan sebagai kayu bahan binaan, dan merupakan salah satu kayu-kayu balak utama Malaysia. Antara ciri-ciri yang menyebabkan kayu ini masyhur sebagai bahan binaan termasuk ketahanan dalam pelbagai cuaca, kurang kecacatan serta kadar pengecutan kayu yang rendah. Berdasarkan kajian saintifik, kayu ini juga memiliki ketahanan yang kuat terhadap serangan anai-anai.
Terdapat beberapa kajian ilmiah yang melihat potensi bahan-bahan kimia dalam merbau seperti etil asetat dan sebatian flavonoid untuk digunakan dalam beberapa bidang seperti antioksidan, agen pemutih kulit dan pengekangan bakteria jerawat.
Perlambangan
Pada 23 Ogos 2019, pokok merbau telah diumumkan secara rasmi sebagai pokok kebangsaan Malaysia.
430-an
Dekad 430-an merupakan tahun-tahun dari 430 hingga 439.
Kalladaikurichi
Kalladaikurichi ialah sebuah Bandar panchayat dalam daerah Tirunelveli di negeri Tamil Nadu, India.
Demografik 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001, Kalladaikurichi memiliki bilangan penduduk seramai 25,710. Dari jumlah tersebut, kaum lelaki membentuk 49% dari jumlah keseluruhan populasi dan wanita seramai 51%.
Pendidikan 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001 Kalladaikurichi memiliki kadar pendidikan (kebolehan membaca) 78%, melebihi kadar purata kebangsaan 59.5%; dengan 53% lelaki dan 47% wanita mampu membaca. 9% dari populasi berusia di bawah 6 tahun. (2001)
Le Châtelet-sur-Retourne
Le Châtelet-sur-Retourne  ialah komun di jabatan Ardennes di Champagne-Ardenne di utara Perancis.
Saint-Divy
Saint-Divy ialah komun di jabatan Finistère di Brittany barat-laut Perancis.
440-an
Dekad 440-an merupakan tahun-tahun dari 440 hingga 449.
Audresselles
merupakan sebuah komun di jabatan Pas-de-Calais di utara Perancis.
Cormac McLaggen
Ketika Harry Potter mengadakan uji bakat pertamanya sebagai Kapten Pasukan Quidditch Gryffindor, McLaggen mencuba posisi sebagai Keeper. Harry tidak menyukai sikap McLaggen yang suka mengarah dan sombong. Malang buat Harry, McLaggen amat bagus dalam uji bakatnya sehingga dijampi oleh Hermione Granger dengan Mantera Confundus yang menyebabkan McLaggen tidak dapat menangkap bola terakhir dan Ron terpilih sebagai Keeper utama Gryffindor. McLaggen tidak dapat menerima kekalahan itu dan menuduh Ginny Weasley melemparkan bola dengan terlalu mudah untuk abangnya. Harry menepis tanggapan itu dan mengatakan bahawa bola balingan Ginny yang paling sukar.
Ketika Ron tidak dapat bermain, McLaggen menggantikannya sebagai Keeper. Hal ini menjadi bencana buat Gryffindor kerana McLaggen tidak henti-henti berlagak sebagai kapten dan menyuruh anggota pasukannya melakukan pelbagai perkara hingga mengabaikan tugas utamanya sebagai Keeper. Ketika di saat genting, dia telah memukul Bludger ke arah Harry dan membuatkannya tidak sedarkan diri. Gryffindor kalah teruk dengan 60-320, membuat McLaggen semakin tidak popular. Setelah Harry sedar, dia bergurau hendak membunuh McLaggen yang menunjukkan kegeramannya terhadap McLaggen.
McLaggen adalah anggota Kelab Slug milik Horace Slughorn kerana bapa saudaranya, Tiberius (kemungkinan Tiberius Ogden, salah seorang ahli Wizengamot yang mengundurkan diri kerana protes terhadap Kementerian Sihir dalam Harry Potter and the Order of the Phoenix). McLaggen juga terlibat dalam rancangan Hermione menjengkelkan Ron disebabkan Ron berkasihan dengan Lavender Brown. Ini menyebabkan Hermione membiarkan dirinya bersetuju dengan jemputan McLaggen untuk menemaninya ke Jamuan Krismas Slughorn. Tetapi Hermione segera merasa kesal kerana kelakuan McLaggen yang agresif di bawah mistletoe dan perbualannya yang berkisar soal Quidditch sehingga Hermione menghabiskan malam itu dengan kucing untuk menghindarkan diri daripada McLaggen.
Lihat juga
Llista de personatges secundaris en els llibres de Harry Potter List of supporting Harry Potter characters es:Anexo:Personajes secundarios de Harry Potter Studenti di Hogwarts Lijst van Griffoendors
Sekolah Kebangsaan Morib
Sekolah Kebangsaan Morib atau nama ringkasnya SK Morib, merupakan sebuah Sekolah Kebangsaan yang terletak di Jalan Morib.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Morib memiliki 150 pelajar lelaki dan 143 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 293 orang. Ia mempunyai seramai 38 orang guru.2009
Lapangan Terbang Penedo
Lapangan Terbang Penedo adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Penedo, Brazil.
Lapangan Terbang Penedo terletak pada kedudukan latitude S10* 16.0333', longtitude W36* 34.0167' pada ketinggian 60.05 meter dari aras laut..
Champigné
Champigné ialah sebuah komun yang terletak di jabatan Maine-et-Loire dalam wilayah Pays de la Loire di barat Perancis.
Akrotiri dan Dhekelia
thumb|250px|Akrotiri dan Dhekelia Akrotiri dan Dhekelia merupakan dua kawasan di pulau Cyprus yang ditabdir oleh United Kingdom. Ia digunakan sebagai Pangkalan Tentera Berdaulat (Sovereign Base Areas). Kedua-dua kawasan ini didiami oleh 7,000 warganegara Cyprus dan 7,500 kakitangan tentera British dan keluarga mereka.
Storm Lion
Storm Lion ialah sebuah syarikat komik di Singapura. Antara karya terbitan yang terkenal ialah Freedom Formula.
Akrotiri dan Dhekelia
Sejarah
Apabila tentera Turki melakukan pencerobohan terhadap Cyprus pada 1974 lalu menubuhkan Republik Turki Cyprus Utara, Akrotiri dan Dhekelia tidak terbabit dalam pertempuran. Tentera Turki tidak menghampiri sempadan Pangkalan Tentera agar tidak mencetuskan perang dengan United Kingdom.
Politik
Pentadbiran Akrotiri dan Dhekelia diketuai oleh seorang Pentadbir yang dilantik oleh Ratu United Kingdom atas nasihat Menteri Pertahanan. Pemegang jawatan Pentadbir terkini ialah Komander Angkatan Tentera British di Cyprus, Naib Marsyal Udara R Lacey.
Kaha
Kaha merupakan sebuah kampung yang terletak di daerah Lachin, Azerbaijan.
Le Châtelet-sur-Sormonne
Le Châtelet-sur-Sormonne  ialah komun di jabatan Ardennes di Champagne-Ardenne di utara Perancis.
Hummeltal
Hummeltal merupakan sebuah kota terletak di munisipaliti Bayreuth, Bavaria, Jerman.
Forest-Montiers
ialah sebuah komun yang terletak di komun Somme di Picardie di utara Perancis.
Lawe Sumur, Bambel, Aceh Tenggara
Lawe Sumur merupakan sebuah gampong yang terletak di kecamatan Bambel, Kabupaten Aceh Tenggara, provinsi Aceh, Indonesia.
Sukhoi Su-34
Sukhoi Su-34 (versi eksport dikenali sebagai Su-32, nama pengenalan NATO Fullback) adalah sebuah pesawat dua tempat duduk "pejuang-pengebom" dan "serangan" termaju buatan Rusia. Pembinaan pesawat ini adalah bertujuan untuk mengantikan pesawat Sukhoi Su-24.