cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sejarah manga
Selepas Perang Dunia II
Astro Boy was both a superpowered robot and a naive little boy. Tezuka never explained why Astro Boy had such a highly developed social conscience nor what kind of robot programming could make him so deeply affiliative. Both seem innate to Astro Boy, and represent a Japanese sociality and community-oriented masculinity differing very much from the Emperor-worship and militaristic obedience enforced during the previous period of Japanese imperialism. Astro Boy quickly became (and remains) immensely popular in Japan and elsewhere as an icon and hero of a new world of peace and the renunciation of war, as also seen in Article 9 of the Japanese constitution. Similar themes occur in Tezuka's New World and Metropolis.
By contrast, Sazae-san (meaning "Ms. Sazae") was drawn starting in 1946 by Machiko Hasegawa, a young woman artist who made her heroine a stand-in for millions of Japanese men and especially women rendered homeless by the war. Sazae-san does not face an easy or simple life, but, like Astro Boy, she too is highly affiliative and is deeply involved with her immediate and extended family. She is also a very strong character, in striking contrast to the officially sanctioned Neo-Confucianist principles of feminine meekness and obedience to the "good wife, wise mother" (ryōsai kenbo, りょうさいけんぼ; 良妻賢母) ideal taught by the previous military regime. Sazae-san faces the world with cheerful resilience, what Hayao Kawai calls a "woman of endurance. " Sazae-san sold more than 62 million copies over the next half century.
Tezuka and Hasegawa were also both stylistic innovators. In Tezuka's "cinematographic" technique, the panels are like a motion picture that reveals details of action bordering on slow motion as well as rapid zooms from distance to close-up shots. More critically, Tezuka synchronised the placement of panel with the reader's viewing speed to simulate moving pictures. Hence in manga production as in film production, the person who decide the allocation of panels (Komawari) is credited as the author while most drawing are done by assistants. This kind of visual dynamism was widely adopted by later manga artists. Hasegawa's focus on daily life and on women's experience also came to characterize later shōjo manga.
Between 1950 and 1969, increasingly large audiences for manga emerged in Japan with the solidification of its two main marketing genres, shōnen manga aimed at boys and shōjo manga aimed at girls. Up to 1969, shōjo manga was drawn primarily by adult men for young female readers.
Manga shōjo
In 1969, a group of women manga artists later called the Year 24 Group (also known as Magnificent 24s) made their shōjo manga debut (year 24 comes from the Japanese name for 1949, when many of these artists were born). The group included Hagio Moto, Riyoko Ikeda, Yumiko Oshima, Keiko Takemiya, and Ryoko Yamagishi and they marked the first major entry of women artists into manga. Thereafter, shōjo manga would be drawn primarily by women artists for an audience of girls and young women.
In 1971, Ikeda began her immensely popular shōjo manga Berusaiyu no Bara (The Rose of Versailles), a story of Oscar François de Jarjayes, a cross-dressing woman who was a Captain in Marie Antoinette's Palace Guards in pre-Revolutionary France. In the end, Oscar dies as a revolutionary leading a charge of her troops against the Bastille. Likewise, Hagio Moto's work challenged Neo-Confucianist limits on women's roles and activities  as in her 1975 They Were Eleven, a shōjo science fiction story about a young woman cadet in a future space academy.
These women artists also created considerable stylistic innovations. In its focus on the heroine's inner experiences and feelings, shōjo manga are "picture poems" with delicate and complex designs that often eliminate panel borders completely to create prolonged, non-narrative extensions of time. All of these innovations – strong and independent female characters, intense emotionality, and complex design – remain characteristic of shōjo manga up to the present day.
Manga shōjo Komik Wanita dari tahun 1975 sehingga kini
In the following decades (1975–present), shōjo manga continued to develop stylistically while simultaneously evolving different but overlapping subgenres. Major subgenres have included romance, superheroines, and "Ladies Comics" (in Japanese, redisu レディース, redikomi レヂィーコミ, and josei 女性 じょせい), whose boundaries are sometimes indistinguishable from each other and from shōnen manga.
In the bildungsroman, the protagonist must deal with adversity and conflict, and examples in shōjo manga of romantic conflict are common. They include Miwa Ueda's Peach Girl, Fuyumi Soryo's Mars, and, for mature readers, Moyoco Anno's Happy Mania, Yayoi Ogawa's Tramps Like Us, and Ai Yazawa's Nana. In another shōjo manga bildungsroman narrative device, the young heroine is transported to an alien place or time where she meets strangers and must survive on her own (including Hagio Moto's They Were Eleven, Kyoko Hikawa's From Far Away, Yû Watase's Fushigi Yûgi: The Mysterious Play, and Chiho Saito's The World Exists For Me ).
Yet another such device involves meeting unusual or strange people and beings, for example, Natsuki Takaya's Fruits Basket —one of the most popular shōjo manga in the United States —whose orphaned heroine Tohru must survive living in the woods in a house filled with people who can transform into the animals of the Chinese zodiac. In Harako Iida's Crescent Moon, heroine Mahiru meets a group of supernatural beings, finally to discover that she herself too has a supernatural ancestry when she and a young tengu demon fall in love.
With the superheroines, shōjo manga continued to break away from neo-Confucianist norms of female meekness and obedience. Naoko Takeuchi's Sailor Moon (Bishōjo Senshi Sēramūn: "Pretty Soldier Sailor Moon") is a sustained, 18-volume narrative about a group of young heroines simultaneously heroic and introspective, active and emotional, dutiful and ambitious. The combination proved extremely successful, and Sailor Moon became internationally popular in both manga and anime formats. Another example is CLAMP's Magic Knight Rayearth,  whose three young heroines, Hikaru, Umi, and Fuu, are magically transported to the world of Cephiro to become armed magical warriors in the service of saving Cephiro from internal and external enemies.
The superheroine subgenre also extensively developed the notion of teams (sentai) of girls working together, like the Sailor Senshi in Sailor Moon, the Magic Knights in Magic Knight Rayearth, and the Mew Mew girls from Mia Ikumi's Tokyo Mew Mew. By today, the superheroine narrative template has been widely used and parodied within the shōjo manga tradition (e.g., Nao Yazawa's Wedding Peach and Hyper Rune by Tamayo Akiyama ) and outside that tradition, e.g., in bishōjo comedies like Kanan's Galaxy Angel.
Paryem, Supiori Timur, Supiori
Paryem merupakan sebuah kampung di distrik Supiori Timur, Kabupaten Supiori, Provinsi Papua, Indonesia.
Sejarah manga
Manga shōjo Komik Wanita dari tahun 1975 sehingga kini
In the mid-1980s and thereafter, as girls who had read shōjo manga as teenagers matured and entered the job market, shōjo manga elaborated subgenres directed at women in their 20s and 30s. This "Ladies Comic" or redisu-josei subgenre has dealt with themes of young adulthood: jobs, the emotions and problems of sexual intercourse, and friendships or love among women.
Redisu manga retains many of the narrative stylistics of shōjo manga but has been drawn by and written for adult women. Redisu manga and art has been often, but not always, sexually explicit, but sexuality has characteristically been set into complex narratives of pleasure and erotic arousal combined with emotional risk. Examples include Ryō Ramiya's Luminous Girls, Masako Watanabe's Kinpeibai and the work of Shungicu Uchida Another subgenre of shōjo-redisu manga deals with emotional and sexual relationships among women (akogare and yuri), in work by Erica Sakurazawa, Ebine Yamaji, and Chiho Saito. Other subgenres of shōjo-redisu manga have also developed, e.g., fashion (oshare) manga, like Ai Yazawa's Paradise Kiss and horror-vampire-gothic manga, like Matsuri Hino's Vampire Knight, Kaori Yuki's Cain Saga, and Mitsukazu Mihara's DOLL, which interact with street fashions, costume play ("cosplay"), J-Pop music, and goth subcultures in complex ways.
By the start of the 21st century, manga for women and girls thus represented a broad spectrum of material for pre- and early teenagers to material for adult women.
Manga shōnen, seinen, dan seijin
Manga for male readers can be characterized in different ways. One is by the age of its intended audience: boys up to 18 years old (shōnen manga) and young men 18- to 30-years old (seinen manga). Another approach is by content, including action-adventure often involving male heroes, slapstick humor, themes of honor, and sometimes explicit sexuality. Japanese uses different kanji for two closely allied meanings of "seinen"—青年 for "youth, young man" and 成年 for "adult, majority"—the second referring to sexually overt manga aimed at grown men and also called seijin ("adult, " 成人) manga. Shōnen, seinen, and seijin manga share many features in common.
Boys and young men were among the earliest readers of manga after World War II. From the 1950s on, shōnen manga focused on topics thought to interest the archetypical boy: sci-tech subjects like robots and space travel, and heroic action-adventure. Shōnen and seinen manga narratives often portray challenges to the protagonist’s abilities, skills, and maturity, stressing self-perfection, austere self-discipline, sacrifice in the cause of duty, and honorable service to society, community, family, and friends.
Manga with solitary costumed superheroes like Superman, Batman, and Spider-Man did not become popular as a shōnen genre. An exception is Kia Asamiya's Batman: Child of Dreams, released in the U.S. by DC Comics and in Japan by Kodansha. However, lone heroes occur in Takao Saito's Golgo 13 and Koike and Kojima's Lone Wolf and Cub. Golgo 13 is about an assassin who puts his skills to the service of world peace and other social goals, and Ogami Itto, the swordsman-hero of Lone Wolf and Cub, is a widower caring for his son Daigoro while he seeks vengeance against his wife's murderers. However, Golgo and Itto remain men throughout and neither hero ever displays superpowers. Instead, these stories "journey into the hearts and minds of men" by remaining on the plane of human psychology and motivation.
Sports themes are also popular in manga for male readers. These stories stress self-discipline, depicting not only the excitement of sports competition but also character traits the hero needs to transcend his limitations and to triumph. Examples include boxing (Tetsuya Chiba’s 1968-1973 Tomorrow's Joe and Rumiko Takahashi's 1987 One-Pound Gospel) and basketball (Takehiko Inoue’s 1990 Slam Dunk ).
Supernatural settings have been another source of action-adventure plots in shõnen and some shõjo manga in which the hero must master challenges. Sometimes the protagonist fails, as in Tsugumi Ohba and Takeshi Obata's Death Note, where protagonist Light Yagami receives a notebook from a Death God (shinigami) that kills anyone whose name is written in it, and, in a shōjo manga example, Hakase Mizuki's The Demon Ororon, whose protagonist abandons his demonic kingship of Hell to live and die on earth. Sometimes the protagonist himself is supernatural, like Kohta Hirano's Hellsing, whose vampire hero Alucard battles reborn Nazis hellbent on conquering England, but the hero may also be (or was) human, battling an ever-escalating series of supernatural enemies (Hiromu Arakawa's Fullmetal Alchemist, Nobuyuki Anzai's Flame of Recca, and Tite Kubo's Bleach).
Although stories about modern war and its weapons do exist, they deal as much or more with the psychological and moral problems of war as they do with sheer shoot-'em-up adventure. Examples include Seiho Takizawa's Who Fighter, a retelling of Joseph Conrad's story Heart of Darkness about a renegade Japanese colonel set in World War II Burma, Kaiji Kawaguchi's The Silent Service, about a Japanese nuclear submarine, and Motofumi Kobayashi's Apocalypse Meow, about the Vietnam War told in talking animal format. Other battle and fight-oriented manga are complex stories of criminal and espionage conspiracies to be overcome by the protagonist, such as City Hunter by Hojo Tsukasa, Fist of the North Star by Tetsuo Hara, and in the shōjo manga From Eroica with Love by Yasuko Aoike, a long-running crime-espionage story combining adventure, action, and humor (and another example of how these themes occur across genres).
Seks dan peranan wanita dalam manga lelaki
The role of girls and women in manga for male readers has evolved considerably since Arale. One class is the pretty girl (bishōjo). Sometimes the woman is unattainable, but she is always an object of the hero's emotional and sexual interest, like Belldandy from Oh My Goddess! by Kōsuke Fujishima and Shao-lin from Guardian Angel Getten by Minene Sakurano. In other stories, the hero is surrounded by such girls and women, as in Negima by Ken Akamatsu and Hanaukyo Maid Team by Morishige. The male protagonist does not always succeed in forming a relationship with the woman, for example when Bright Honda and Aimi Komori fail to bond in Shadow Lady by Masakazu Katsura. In other cases, a successful couple's sexual activities are depicted or implied, like Outlanders by Johji Manabe. In still other cases, the initially naive and immature hero grows up to become a man by learning how to deal and live with women emotionally and sexually, like Yota in Video Girl Ai by Masakazu Katsura, Train Man in Train Man: Densha Otoko by Hidenori Hara, and Makoto in Futari Ecchi by Katsu Aki. In poruno- and eromanga (seijin manga), often called hentai manga in the U.S., a sexual relationship is taken for granted and depicted explicitly, as in work by Toshiki Yui and in Were-Slut by Jiro Chiba and Slut Girl by Isutoshi. The result is a range of depictions of boys and men from naive to very experienced sexually.
Burglengenfeld
Burglengenfeld merupakan sebuah daerah terletak di munisipaliti Schwandorf, Bavaria, Jerman.
Sejarah manga
Seks dan peranan wanita dalam manga lelaki
As of 2013 national censorship laws and local ordinances remain in Japan and the public response to the publication of manga with sexual content or the depiction of nudity has been mixed. Series have an audience and sell well but their publication also encounters opposition. In the early 1990s the opposition resulted in the creation of Harmful manga lists and a shift in the publishing industry. By this time large publishers had created a general manga demand but the corollary is that they were also susceptible to public opinion in their markets. Faced with criticism from certain segments of the population and under pressure from industry groups to self-regulate, major publishing houses discontinued series, such as Angel and 1+2=Paradise, while smaller publication companies, not as susceptible to these forces, were able to fill the void.
With the relaxation of censorship in Japan after the early 1990s, a wide variety of explicitly drawn sexual themes appeared in manga intended for male readers that correspondingly occur in English translations. These depictions range from mild partial nudity through implied and explicit sexual intercourse through bondage and sadomasochism (SM), zoophilia (bestiality), incest, and rape. In some cases, rape and lust murder themes came to the forefront, as in Urotsukidoji by Toshio Maeda and Blue Catalyst from 1994 by Kei Taniguchi, but these extreme themes are not commonplace in either untranslated or translated manga.
Gekiga
Gekiga literally means "drama pictures" and refers to a form of aesthetic realism in manga. Gekiga style drawing is emotionally dark, often starkly realistic, sometimes very violent, and focuses on the day-in, day-out grim realities of life, often drawn in gritty and unpretty fashions. Gekiga arose in the late 1950s and 1960s partly from left-wing student and working class political activism and partly from the aesthetic dissatisfaction of young manga artists like Yoshihiro Tatsumi with existing manga. Examples include Sampei Shirato's 1959-1962 Chronicles of a Ninja's Military Accomplishments (Ninja Bugeichō), the story of Kagemaru, the leader of a peasant rebellion in the 16th century, which dealt directly with oppression and class struggle, and Hiroshi Hirata's Satsuma Gishiden, about uprisings against the Tokugawa shogunate.
Betty Boo
Alison Moira Clarkson, lebih dikenali sebagai Betty Boo, adalah seorang seniwati pengarya lagu pop-rap British. Dia pertama kali menjadi kejayaan arus aliran pada zaman 1980'an dan awal 1990'an berikutnya suatu collaboration dengan The Beatmasters dan perkerjaan solo subsequentnya, yang spawned sebilangan single penempatan carta, lebih digelar pada 1990 dengan 'Doin' The Do'.
Penghibur
Clarkson mempelajari kejuruteraan nada suara di kolej sebelum mendapat suatu talian hit di antara 1989 dan 1992. Terdahulunya mempunyai nama samaran "Betty Boop" untuk kemiripannya dengan watak kartun, dia berubahnya untuk mencegah pertikaian trademark dengan para pemilik Boop. Dengan kacukan Dusun dan Scotland, dia mempunyai suatu kelihatan yang tidak kebiasaan, striking dan berpakaian mildly provocative dan revealing.
Boo bermula bekerja dengan kumpulan She Rockers, sebelum berada dalam solo. Her big break came with the 1989 number 7 UK smash, "Hey DJ - I Can't Dance (To That Music You're Playing)", with The Beatmasters. The next single, "Doin' The Do" followed and was another number 7 success for her in 1990, also reaching number one on Billboard's dance chart in the United States. One year later, this song was also used for the Magic Pockets Amiga video game by the Bitmap Brothers as the title tune. Her debut album Boomania was hailed by many as a witty, contemporary pop masterpiece and sold very well. "Where Are You Baby?", Boo's biggest solo hit to date, reached number 3 in August 1990. "24 Hours" (December 1990) was the last single from Boomania, and although it was a hit, it was less so than previous releases.
Nevertheless, Boo still returned with a new record deal with (WEA) in 1992, and her follow up album, ''GRRR! It's Betty Boo''. The album itself suffered very disappointing sales in the UK, reaching only number 62. It did, nevertheless spawn a hit single in the summer of 1992 - "Let Me Take You There". "I'm On My Way", which featured a musical quote from The Beatles' "Lady Madonna" (the brass riff using all the original players) was very well received by the media. It did not sell well though, and the next single, "Hangover" fared even worse, barely scraping the Top 50. In 1999 a Best Of compilation (effectively an expanded version of Boomania with extra remixes and a different running order) was released and sold moderately well.
Pengarya lagu
After her solo career effectively ended when her mother contracted terminal cancer in the early 90's, Clarkson turned to songwriting, at the request of Chris Herbert , who was in the process of forming a new, all-girl group. Chris asked Alison to contribute to the project after revealing that she was his inspiration in forming one of his previous projects, The Spice Girls; He told me that when they were auditioning for the Spice Girls, they were looking for five Betty Boos - larger-than-life cartoon characters. He asked me to get involved in this other band he was putting together, Girl Thing, because he wanted this signature Betty Boo sound, a bit of hip-hop.
Alison went on to co-write a number of songs for Girl Thing, including "Pure and Simple". Although the group's A&R man, Simon Cowell, initially rejected Clarkson's song, it was included in the Japanese edition of Girl Thing's self-titled debut album, released in 2001. The song became a huge, record-breaking hit single when it was re-recorded and released as the debut single of Hear’Say - winners of the reality TV show, Popstars - in March of the same year. On the release, Clarkson commented; "The arrangement they used was almost identical. I never met the band. It was a bit disheartening". However, despite finding renewed success by writing for other artists, Betty didn't care much for the audition-based manufactured pop process which spawned them;
Popstars was the whole thing I completely loathe in pop music. I don't like the idea of people being auditioned to be in a pop band. They may as well be working on a cruise liner. Pop music will not evolve if it carries on like this. I think Popstars exposed how a pop group is made. It should put an end to it completely. Even if Pure and Simple was a successful record, I'm not that passionate about it. I'm more passionate that the programme itself might have changed people's view about pop.
Clarkson has also written songs for Girls Aloud, Louise Nurding, Dannii Minogue and The Tweenies.
Comeback
In 2006, Betty formed a pop duo called WigWam, with Alex James, bassist from Blur. They released a one-off single also entitled "WigWam".
In August 2007, she released a new single titled "Take Off". The song, which was playlisted on Radio 1's dance-oriented shows, was a joint project with the London-based dance act Jack Rokka and, as such, is much more dance-oriented than her previous work. She went on to perform the collaboration in a live set at Manchester Pride in 2007, along with some of her other songs. The video sees Betty Boo's trademark look resurrected and even features the 'Boosters' - Betty Boo's backing dancers, who always appear with identical hair and outfits to Betty - and the Betty Boo spiral. Betty appeared on ITV's Loose Women on 16 October 2007 to promote the single, and has also appeared as an interviewee on BBC Three's "The Most Annoying Pop Songs..." show, passing comment on several songs that made the top 100 list.
Majulah Singapura
Majulah Singapura (Inggeris: Onward Singapore; Cina ringkas: 前进吧，新加坡; Cina tradisional: 前進吧，新加坡; Tamil: முன்னேறட்டும் சிங்கப்பூர்) ialah lagu kebangsaan Singapura yang digubah oleh Zubir Said (1907-1987) pada tahun 1958. Asalnya dikarang dalam kunci G major, lagu kebangsaan secara rasmi dilancarkan semula pada tahun 2001 dalam kunci yang lebih rendah F utama kerana ia dikatakan membolehkan "perkiraan mulia dan lebih inspirasi".
Apabila Majlis Bandar Singapura ditubuhkan pada tahun 1957, ia memerlukan sebuah lagu tema untuk membuka upacara-upacara rasmi. Zubir, seorang penggubah muzik filem yang terkenal pada masa itu diminta untuk menggubah sebuah lagu patriotik berdasarkan kekata "Majulah Singapura" yang terdapat di Panggung Victoria. Lagu ini pertama kali didendangkan oleh orkestra Singapore Chamber Ensemble pada tahun 1958 sempena pembukaan semula Panggung Victoria yang baru sahaja menjalani kerja ubah suai.
Pada Jun 1959, Singapura diberi hak untuk memerintah secara sendiri. Ia memerlukan sebuah lagu untuk menandakan kuasa autonomi yang baru dikecapi dari British. 'Majulah Singapura' didapati lagu yang paling sesuai dan dipilih oleh Dewan Perundangan pada November 1959 sebagai lagu kebangsaan Singapura yang baru. Ia dilancarkan secara rasmi pada Disember 1959 semasa "Minggu Kesetiaan", bersamaan dengan perlantikan Yang di-Pertuan Negara Singapura yang pertama, Yusof Ishak. Apabila Singapura menganggotai Persekutuan Malaysia pada 1963, lagu "Negaraku" berkumandang di negara itu. Setelah ia berpisah dari Malaysia pada 1965, 'Majulah Singapura' dikembalikan sebagai lagu kebangsaan.
Aminwweri, Supiori Timur, Supiori
Aminwweri merupakan sebuah kampung di Supiori Timur, Kabupaten Supiori, Provinsi Papua, Indonesia.
Majulah Singapura
Rakyat Singapura yang telah hidup sebelum dan setelah Singapura merdeka boleh dikatakan telah menyanyikan empat buah lagu kebangsaan sepanjang hayat mereka, "God save the King/Queen" (British), "Kimigayo" (Jepun), "Negaraku" (Malaysia) dan "Majulah Singapura".
Ispoure
merupakan sebuah komun di jabatan Pyrénées-Atlantiques di barat-daya Perancis.
Majulah Singapura
Sejarah
Komposisi Majulah Singapura berlaku semasa penolakan kemerdekaan daripada United Kingdom. Walaupun Singapura ialah tanah jajahan British, lagu kebangsaan ialah "God Save the King (atau Queen)". Pada tahun 1951, tanah jajahan telah dianugerahkan status bandar oleh piagam diraja dari Raja George VI. Pada tahun 1958, Ong Pang Boon, Timbalan Datuk Bandar Majlis Bandaraya Singapura, mendekati Zubir Said, yang pengatur skor dan penulis lagu dengan Cathay-Keris Film Productions, untuk mengarang lagu tema untuk majlis rasmi Majlis yang akan bertajuk Majulah Singapura. Frasa ini dipilih kerana ia merupakan motto yang akan dipaparkan dalam Teater Victoria selepas pengubahsuaian pada tahun 1958..
Zubir mengambil masa setahun untuk menyelesaikan mengarang muzik dan lirik untuk lagu. Dalam oral wawancara sejarah 1984, beliau teringat proses: "Kesukaran dalam apa-apa melodi yang singkat, saya perlu dimasukkan ke dalam segala perkataan .... Ia perlu menjadi sangat mudah, mudah difahami untuk semua kaum di Singapura .... Saya berunding juga dengan seorang pengarang dalam bahasa Melayu supaya saya boleh melakukannya dalam bahasa Melayu yang betul tetapi tidak terlalu dalam dan tidak terlalu sukar." Merumuskan falsafah semasa mengarang lagu kebangsaan, Zubir menamakan pepatah Melayu "Di Mana bumi dipijak, di situ langit dijunjung".
Beliau menamatkan komposisi pertama kali dilakukan pada 6 September 1958 oleh Dewan Pertunjukkan Singapura semasa acara kemuncak majlis konsert diadakan di Teater Victoria untuk meraikan pembukaan rasminya.
Pada tahun 1959, Singapura mencapai pemerintahan sendiri dan Majlis Bandaraya telah dibubarkan. Kerajaan merasakan bahawa lagu kebangsaan yang diperlukan untuk menyatukan kaum di Singapura. Timbalan Perdana Menteri Toh Chin Chye memilih lagu Majlis Bandaraya kerana ia sudah popular. Atas permintaan Toh, Zubir mengubahsuai lirik dan melodi, dan lagu yang disemak semula telah diterima pakai oleh Dewan Undangan pada 11 November 1959. Pada 30 November, Senjata Negeri dan Bendera Singapura dan Ordinan Lagu Kebangsaan 1959 telah diluluskan untuk mengawal selia penggunaan dan paparan lambang kebangsaan.
Majulah Singapura telah diperkenalkan secara rasmi kepada negara pada 3 Disember apabila Yusof Ishak dilantik menjadi Yang di-Pertuan Negara, ketua Singapura negara. Pada majlis yang sama, yang juga menandakan pelancaran "Minggu Kesetiaan", bendera kebangsaan dan lambang negeri ini telah diperkenalkan. Selepas kemerdekaan penuh Singapura dari Malaysia pada 9 Ogos 1965, Majulah Singapura secara rasmi diterima sebagai lagu kebangsaan republik itu.
Majlis
Di sekolah rendah Singapura pada tahap yang rendah, pelajaran yang berkaitan dengan lagu kebangsaan dan nyanyian lagu kebangsaan dilaksanakan sebagai sebahagian daripada program pendidikan sivik dan moral. Lagu kebangsaan dinyanyikan di semua sekolah arus perdana dan kem angkatan tentera di majlis-majlis yang diadakan pada awal dan / atau akhir setiap hari, di mana bendera kebangsaan juga dinaikkan dan diturunkan dan Ikrar Kebangsaan Singapura diambil. Kedua-dua lagu dan ikrar kebangsaan tidak boleh digunakan untuk situasi komersial.
Rakyat Singapura terutama digalakkan untuk menyanyi lagu kebangsaan pada majlis-majlis perayaan kebangsaan atau kepentingan negara, seperti di Perbarisan Hari Kebangsaan, di majlis-majlis pemeliharaan Hari Kebangsaan yang dijalankan oleh institusi pendidikan dan jabatan-jabatan kerajaan dan acara sukan di mana pasukan Singapura mengambil bahagian. Pada bulan November 2004, Olivia Ong, seorang warga Singapura berusia 18 tahun yang berpangkalan di Tokyo, menyanyikan Majulah Singapura pada kelayakan pusingan Asia pusingan Piala Dunia FIFA 2006 di Stadium Saitama di Saitama, Jepun.
Dua bulan kemudian pada Januari 2005, juara Singapore Idol Taufik Batisah telah dijemput untuk menjadi penghibur pertama menyanyi Majulah Singapura pada perlawanan bola sepak antarabangsa di Stadium Nasional Singapura - perlawanan kedua Piala Tiger (kini Kejohanan Bola Sepak AFF) akhir antara Singapura dan Indonesia di Singapura. Oleh kerana komitmen Khidmat Negara, Taufik terpaksa menolaknya dan digantikan oleh penyanyi Jai Wahab. Pada bulan Julai 2005, penyanyi dan pelakon Singapura Jacintha Abisheganaden menyanyikan lagu kebangsaan di Esplanade – Theatres on the Bay semasa majlis perasmian Sesi 117 Jawatankuasa Olimpik Antarabangsa, di mana London telah dipilih untuk menjadi tuan rumah Sukan Olimpik Musim Panas 2012..
Memberi hormat
Ia adalah konvensional untuk orang yang hadir apabila lagu kebangsaan dipersembahkan untuk berdiri dengan tangan mereka dengan pihak mereka.
Apabila bendera kebangsaan dibangkitkan atau diturunkan dan lagu ini dimainkan, orang dalam pakaian seragam tentera atau separa tentera yang berada di luar memakai hiasan kepala mereka dan menghadapi bendera. Jika mereka berada dalam pembentukan di bawah perintah seorang komander, hanya hormat komander; sebaliknya, semua kakitangan perkhidmatan memberi salam. Memberi hormat adalah tidak perlu jika kakitangan perkhidmatan di dalam bangunan apabila menaikkan bendera atau menurunkan majlis berlaku. Dalam kes seperti ini, orang hanya perlu menghentikan apa yang mereka lakukan dan berdiri di perhatian.
Kampung Melayu Ampang
Kampung Melayu Ampang merupakan sebuah kampung yang terletak di Ampang Jaya, dalam Selangor, iaitu sebuah negeri di Malaysia.
Saimbeyli
Saimbeyli adalah sebuah daerah Wilayah Adana di Bahagian Mediterranean, Turki dalam apa yang dikenali semasa Zaman Pertengahan sebagai Cilician Armenia. Bandar Saimbeyli adalah di pergunungan Toros, 157 km utara bandar raya Adana, melalui jalan yang sukar. Penduduk (2000) 17,140.
Oberdorf, Haut-Rhin
Oberdorf ialah komun di jabatan Haut-Rhin di Alsace timur-laut Perancis.
Stray Kids
Stray Kids (sering disingkatkan sebagai SKZ) adalah kumpulan lelaki dari Korea Selatan yang dibentuk oleh JYP Entertainment melalui rancangan realiti nama yang sama pada tahun 2017. Kumpulan ini dianggotai oleh lapan orang ahli: Bang Chan, Lee Know, Changbin, Hyunjin, Han, Felix, Seungmin dan I.N. Pada asalnya kumpulan ini mempunyai sembilan orang ahli, Woojin meninggalkan Stray Kids kerana alasan peribadi yang tidak didedahkan pada bulan Oktober 2019. Kumpulan ini mengeluarkan album mini pra debut Mixtape pada bulan Januari 2018 dan debut secara rasmi pada 25 Mac dengan I Am Not.
Nama
Nama kumpulan "Stray Kids" tidak ditentukan oleh agensi JYP Entertainment tetapi dikonsepkan oleh ahli sendiri. Ia pada asalnya bertujuan untuk bercakap tentang kanak-kanak yang hilang yang ingin mengejar impian mereka dan kemudian berkembang menjadi sejenis idea untuk mencari jalan bersama di luar kebiasaan.
2017-2018: Pembentukan melalui rancangan realiti, debut dan siri I Am
Pada Ogos 2017, JYP Entertainment (JYPE) mengumumkan secara rasmi rancangan ikhtiar realiti baru untuk melancarkan projek penampilan pertama kumpulan muzik lelaki. Lebih banyak butiran dan iklan acah dikeluarkan dalam dua bulan berikutnya, termasuklah judul rancangan iaitu Stray Kids. Sebelum tayangan perdana rancangan pada 17 Oktober, JYPE mengeluarkan video muzik pertama Stray Kids untuk lagu "Hellevator", yang kemudiannya dikeluarkan sebagai runut promosi dan single digital. Dua ahli, Lee Know dan Felix, tersingkir dari kumpulan, tetapi akhirnya kesemua sembilan ahli berada dalam barisan terakhir.
Bersama-sama dengan pelancaran laman sesawang rasmi Stray Kids, JYPE mengumumkan perilisan album mini pra debut bertajuk Mixtape. Album mini ini mengandungi tujuh buah lagu yang ditulis dan digubah bersama oleh ahli kumpulan, termasuklah lagu "Hellevator" yang pernah dikeluarkan sebelumnya dan lagu-lagu lain yang dipersembahkan ketika di dalam rancangan. Mixtape dan video persembahan runut promosi kedua berjudul "Beware" (Grrr 총량의 법칙), dikeluarkan pada 8 Januari 2018. Sementara video persembahan "Spread My Wings" (어린 날개) telah dimuat naik dalam talian seminggu kemudian. Ia debut dan muncul di nombor 2 di Gaon Album Chart dan Billboard World Albums chart.
Pada 5 Mac, JYPE mengumumkan debut showcase kumpulan bertajuk Stray Kids Unveil (Op. 01: I Am Not), yang diadakan pada 25 Mac di Jangchung Arena. Mereka secara rasmi debut pada hari berikutnya dengan pengeluaran album mini pertama mereka yang bertajuk I Am Not, bersama dengan video muzik lagu tajuknya yang bertajuk "District 9", sementara video muzik "Grow Up" dan video persembahan "Mirror" masing-masing dikeluarkan pada 31 Mac dan 23 April. I Am Not  memulakan debutnya di nombor empat di Chart Album Gaon dan terjual lebih dari 54,000 salinan fizikal pada bulan Mac.
Pada 12 Julai, JYPE mengumumkan showcase kedua kumpulan bertajuk Stray Kids Unveil (Op. 02: I Am Who), yang diadakan pada 5 Ogos di Kyung Hee University Grand Peace Palace. Album mini kedua mereka yang diberi nama I Am Who, bersama dengan single utama "My Pace", dikeluarkan pada keesokan harinya.
Pada 4 Oktober, JYPE mengumumkan showcase ketiga kumpulan bertajuk Stray Kids Unveil (Op. 03: I Am You), yang diadakan pada 21 Oktober di Olympic Hall dan diikuti dengan perilisan album mini baru mereka I Am You pada keesokan harinya.
2019: Jelajah showcase, siri Clé dan Woojin meninggalkan kumpulan
Kumpulan ini memulakan tahun ini dengan kesinambungan jelajah showcase Unveil Tour "I Am..." di Asia-Pasifik, bermula pada 19 Januari di Bangkok. Kumpulan ini juga mengadakan jelajah promosi kebangsaan Hi Stay Tour di Korea di Busan, Daejeon dan Incheon pada bulan Mac dan Finale di Seoul diadakan di Olympic Park pada 20 April.
Pada 5 Mac, JYPE mengumumkan comeback ketiga kumpulan pada 25 Mac 2019 dengan perilisan album mini keempat mereka Clé 1: Miroh, untuk memperingati ulang tahun pertama debut kumpulan. Kumpulan ini memperoleh kemenangan pertunjukan muzik pertama mereka pada 4 April pada M Countdown untuk single utama album, "Miroh." Pada 19 Jun, kumpulan ini melancarkan album khas pertama mereka Clé 2: Yellow Wood, bersama dengan single utama "Side Effects" (부작용) antara Amerika dan Eropah dalam jelajah dunia pertama mereka.
Kumpulan ini mengeluarkan single digital bertajuk "Double Knot" pada 9 Oktober dan juga mengumumkan Jelajah Dunia Unlock District 9 mereka bermula 23-24 November di Olympic Hall, Seoul, Korea Selatan, dengan album mini kelima mereka Clé: Levanter, pada mulanya diumumkan untuk dikeluarkan pada 25 November. Namun, pada 28 Oktober, JYPE mengumumkan bahawa Woojin telah meninggalkan kumpulan ini kerana masalah peribadi dan perilisan Clé: Levanter ditangguhkan hingga 9 Disember. Pada 13 November, kumpulan ini mengeluarkan video muzik untuk "Astronaut," single pertama mereka tanpa Woojin dan sebagai kumpulan lapan orang ahli Pada 9 Disember, kumpulan ini telah mengeluarkan album mini kelima mereka Cle: Levanter.
Kumpulan ini mengadakan showcase di Jepun Hi Stay pada 19 Disember di Yoyogi National Gymnasium, Tokyo dengan 8,000 penonton. Kumpulan ini mengeluarkan single digital bertajuk "Mixtape: Gone Days", single pertama dari Projek Mixtape pada 26 Disember 2019.
Kampung Melayu Ampang
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Melayu Ampang, Ampang Jaya, Selangor ialah 68000.
Stray Kids
2020: Debut Jepun dengan SKZ2020, siri 生 dan All In
Kumpulan ini mengeluarkan versi Bahasa Inggeris pertama mereka untuk "Double Knot" dan "Levanter" sebagai single digital "Step Out of Clé", bersama dengan video muzik versi Inggeris "Double Knot" pada 24 Januari 2020. Kumpulan ini membuat debut rasmi di Jepun pada 18 Mac 2020 dengan album kompilasi SKZ2020 di Jepun dan Korea Selatan, dengan rekod baru lagu-lagu sebelumnya dan termasuk versi Bahasa Jepun "My Pace", "Double Knot" dan "Levanter" yang dikeluarkan sebagai single sebelumnya, melalui Epic Records Jepun. Kumpulan ini mengeluarkan single digital kedua Mixtape Project bertajuk "Mixtape: On Track" pada 26 Mac 2020. Pada 3 Jun 2020, kumpulan ini mengeluarkan album single Jepun pertama mereka "Top" bersama dengan lagu b-side "Slump". Lagu ini digunakan sebagai lagu tema untuk anime Kami no Tō -Tower of God-. Versi Bahasa Korea dikeluarkan pada 13 Mei dan versi Bahasa Inggeris pada 20 Mei. Single itu memulakan kerjaya di Oricon Singles Chart, menjadikan mereka artis lelaki asing keempat yang membuat debut di nombor satu carta dengan single pertama mereka dalam sejarah, selepas Jang Keun-suk, Exo dan iKon.
Pada 17 Jun 2020, kumpulan ini mengeluarkan album studio pertama mereka Go Live dengan single utama "God's Menu", dan termasuk versi bahasa Korea untuk "Top" dan "Slump" dan single yang dikeluarkan sebelumnya "Gone Days" dan "On Track". Go Live menjadi album terlaris kumpulan, memulakan debut di atas Gaon Album Chart mingguan, dan terjual 243,462 salinan pada akhir bulan untuk mendapat nombor 5 di Gaon Album Chart bulanan. Album ini kemudian mendapat sijil Platinum dari Korea Music Content Association (Persatuan Kandungan Muzik Korea) (KMCA) kerana menjual lebih dari 250,000 salinan pada bulan Ogos 2020, menjadi album pertama kumpulan yang melakukannya. Single utama "God's Menu" menjadi single pertama kumpulan yang muncul di Gaon Download Chart mingguan, debut di nombor 144. Kumpulan ini mengeluarkan versi semula album studio pertama mereka In Life pada 14 September. Semasa promosi, kumpulan ini menerima dua kemenangan program muzik: sekali pada MBC M Show Champion dan satu kali di Mnet M Countdown. Single utama "Back Door" diiktiraf oleh majalah Time dan memasukkannya ke nombor 8 dalam senarai "10 Lagu Terbaik 2020", menjadi satu-satunya lagu dari Korea yang tersenarai, dan digambarkan sebagai "Frankenstein yang canggih yang menarik dan kompleks".
Pada 4 November 2020, kumpulan ini mengeluarkan album mini Jepun pertama mereka All In with the lead single "All In" dengan single utama "All In" dan juga menyertakan versi Bahasa Jepun "God's Menu" dan "Back Door", dan single Jepun pertama mereka "Top". Pada 22 November, kumpulan ini mengadakan konsert dalam talian pertama mereka yang bertajuk "Unlock: Go Live In Life" melalui Beyond Live dan dianggap sebagai kesinambungan dari jelajah "District 9: Unlock" mereka yang menghadapi penangguhan dan pembatalan kerana kebimbangan mengatasi Pandemik COVID-19. Semasa konsert, kumpulan ini mempersembahkan lagu Korea "All In" untuk pertama kalinya, yang akhirnya dikeluarkan pada 26 November sebagai single digital.
2021: Kingdom: Legendary War, Noeasy, Christmas EveL dan SKZ2021
Pada 2020 Mnet Asian Music Awards, telah diumumkan bahawa Stray Kids akan menyertai Ateez dan The Boyz pada musim perdana Kingdom: Legendary War, sebuah rancangan pertandingan kumpulan lelaki Mnet; BtoB, iKon dan SF9 kemudiannya disahkan sebagai peserta juga. Pada 28 Mei 2021, kumpulan ini mengeluarkan lagu untuk pusingan akhir pertandingan yang bertajuk "Wolfgang", yang membuat penampilan pertama kumpulan di Gaon Digital Chart utama dengan nombor 138. Kumpulan ini memenangi program ini pada 3 Jun, memberikan mereka rancangan realiti mereka sendiri dan juga rancangan istimewa Kingdom Week untuk comeback mereka.
Stray Kids mengadakan perjumpaan peminat rasmi pertama mereka, Stray Kids 1st #LoveStay 'SKZ-X' pada 20 Februari 2021, melalui V Live dan perjumpaan peminat Jepun pertama mereka —STAYing Home Meeting— untuk ulang tahun pertama debut Jepun mereka pada 18 Mac. Kumpulan ini berkolaborasi dengan penerbit Sweden Alesso dan DJ Cina Corsak pada versi bahasa Korea lagu "Going Dumb" untuk versi permainan mudah alih PUBG dikeluarkan pada 19 Mac. Lagu ini memulakan debut di nombor 13 di Billboard Hot Dance/Electronic Songs, menjadikan penampilan pertama kumpulan ini di carta.
Kumpulan ini secara mengejut telah mengeluarkan single ketiga untuk Projek Mixtape bertajuk "Mixtape: Oh" pada 26 Jun. Lagu ini muncul di atas Billboard World Digital Song Sales buat kali pertama. Kumpulan ini mengeluarkan album studio kedua mereka Noeasy pada 23 Ogos. Ia debut di nombor satu di Carta Album Gaon, telah terjual lebih dari 1.1 juta salinan pada Ogos 2021, dan diperakui juta oleh KMCA, menjadikan mereka tindakan pertama di bawah JYP Entertainment yang menjual lebih daripada satu juta salinan untuk album. Single utama "Thunderous" memuncak di nombor 33 di Gaon Digital Chart dan nombor 80 pada Billboard Global 200 dan mendapat enam kemenangan daripada program muzik. Video muzik yang disertakan di YouTube mencecah 100 juta tontonan dalam masa 55 hari selepas ditayangkan, menjadikan video muzik 100 juta tontonan yang kelima dan terpantas kumpulan ini.
Kumpulan ini mengeluarkan single kedua Jepun mereka "Scars" / "Thunderous" (Japanese ver.) pada 13 Oktober. Single masuk nombor dua di kedua Oricon Singles Chart, dan Billboard Japan Hot 100, terjual lebih 180,000 salinan CD. Album single "special holiday" bertemakan Krismas, bertajuk Christmas EveL telah dikeluarkan pada 29 November, menampilkan kedua-dua buah lagu "Christmas EveL" sebagai tajuk lagu dan "Winter Falls" sebagai single utama. Ia memuncak di atas Gaon Album Chart, terjual lebih 743,000 salinan pada tahun 2021 sahaja dan telah diperakui double platinum oleh KMCA. Kumpulan ini mengakhiri tahun dengan SKZ2021, sebuah album kompilasi termasuk versi rakaman semula lagu-lagu terdahulu dan versi bahasa Korea "Scars" dikeluarkan pada 23 Disember.
2022: Ordinary, Circus dan Maxident
Pada 10 Februari 2022, telah diumumkan bahawa Stray Kids telah menandatangani kontrak dengan Republic Records untuk promosi di Amerika Syarikat sebagai sebahagian daripada perkongsian strategik JYP Entertainment dengan label, bersama rakan label Itzy. Kumpulan ini mengadakan perjumpaan peminat kedua mereka 2nd #LoveStay 'SKZ's Chocolate Factory' pada 12–13 Februari, di Olympic Hall. Hari kedua juga disiarkan melalui Beyond Live.
Pada 18 Mac, Stray Kids mengeluarkan album mini keenam mereka Ordinary dengan single utama "Maniac". Album mini ini mengungguli carta di Korea Selatan, Finland, Poland dan Amerika Syarikat, terjual lebih 1.5 juta salinan pada bulan Mac. Ia menjadi album pertama Stray Kids yang muncul di UK Albums Chart, dan Billboard 200. Yang terakhir menjadikan mereka artis Korea ketiga dalam sejarah yang menduduki tempat teratas carta, selepas BTS dan SuperM. Single utamanya "Maniac" menjadi lagu pertama kumpulan itu untuk mencatatkan UK Singles Chart di nombor 98 dan antara lain Bubbling Under Hot 100 di nombor 19.
Sebagai sokongan kepada Ordinary, Stray Kids mengumumkan jelajah konsert kedua mereka Maniac World Tour yang bermula pada 29 April di Seoul, Korea Selatan, diikuti dengan persembahan di Asia, Australia dan Amerika Utara. Ia berakhir di Los Angeles pada 2 April 2023. Pada 22 Jun, Stray Kids mengeluarkan album mini Jepun kedua mereka Circus, didahului oleh versi bahasa Jepun "Maniac", lagu baharu "Your Eyes" dan lagu utama "Circus". Album mini itu memulakan debut di nombor dua di Oricon Albums Chart dan di atas Billboard Japan Hot Albums. Kumpulan itu secara mengejut mengeluarkan single "Mixtape: Time Out" pada 1 Ogos untuk meraikan ulang tahun keempat mereka mendedahkan nama fandom Stay.
Sebelum keluaran yang akan datang, Stray Kids mengeluarkan "Heyday", yang dibawakan oleh 3Racha, untuk Mega Crew Mission dari "Street Man Fighter". Album mini ketujuh mereka Maxident dikeluarkan pada 7 Oktober, dengan single utama "Case 143". Album mini itu debut di teratas di Korea Selatan, Poland dan Amerika Syarikat. Ia menjadi album nombor satu kedua berturut-turut mereka di AS dan album Korea Selatan dan bukan Inggeris keempat untuk menduduki tempat teratas carta. Maxident menjadi album pertama Stray Kids dan JYPE yang menjual lebih dua dan tiga juta salinan dan diperakui tiga juta oleh KMCA. Mereka mengeluarkan album kompilasi ketiga SKZ-Replay pada 21 Disember, yang mengandungi lagu solo oleh ahli dan lagu yang sebelum ini dikeluarkan secara tidak rasmi sebagai muat naik video. Persekutuan Industri Fonografi Antarabangsa (IFPI) meletakkan Stray Kids sebagai artis terlaris ketujuh pada tahun 2022. Maxident dan Ordinary ialah album terlaris keenam dan keempat belas pada tahun 2022.
2023–sekarang: The Sound dan 5-Star
Album studio debut Stray Kids dalam bahasa Jepun, bertajuk The Sound telah dikeluarkan pada 22 Februari 2023. Ia muncul di puncak Oricon Albums Chart buat kali pertama dengan 378,000 salinan. Kumpulan ini mengumumkan album studio ketiga mereka 5-Star ditetapkan untuk dikeluarkan pada 2 Jun 2023, dengan single utama "S-Class". Kumpulan ini akan membuat persembahan di festival muzik Lollapalooza di Paris buat pertama kali sebagai artis K-pop di festival muzik Perancis, yang dijadualkan membuat persembahan pada 21 Julai.
Bekas ahli
Nota
Majulah Singapura
Kegunaan lain
Lagu kebangsaan dimainkan pada pembukaan dan penutup jam penyiaran di TV dan radio di Singapura, tetapi bahawa penggunaan lagu kebangsaan telah menurun dengan kemunculan saluran TV 24-jam dan stesen radio.
Přílepy
Přílepy merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Rakovník, wilayah Bohemia Tengah, Republik Czech.
Majulah Singapura
Kegunaan lain
Lagu kebangsaan telah meminjamkan namanya untuk Majulah Connection, sebuah pertubuhan yang berpangkalan di Singapura yang bukan berasaskan keuntungan ditubuhkan pada November 2002 untuk menghubungkan Singapura dengan rakyat Singapura dan rakan-rakan Singapura di luar negara. Organisasi ini telah ditubuhkan secara rasmi sebagai sebuah pertubuhan bukan kerajaan (NGO) pada Januari 2003.
Garis panduan penggunaan
Penggunaan lagu kebangsaan ditadbir oleh Bahagian IV Peraturan Lagu Kebangsaan, Lambang dan Bendera Singapura yang dibuat di bawah Akta Lagu Kebangsaan, Lambang dan Bendera Singapura. Peraturan-peraturan ini menyediakan seperti berikut:
Ia adalah satu kesalahan bagi mana-mana orang dengan sengaja melakukan atau menyanyi lagu kebangsaan dengan melanggar peraturan 13 (1) (tidak nyanyian lagu mengikut susunan rasmi atau dibenarkan mana-mana susunan) atau 13 (3) (tidak menyanyikan lagu mengikut rasmi Lirik atau menyanyi terjemahan lirik); penalti adalah denda tidak melebihi S$ 1,000.