cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fosa
Fosa (nama saintifik: Cryptoprocta ferox) ialah mamalia karnivor yang endemik dalam pulau Madagaskar. Spesies digolongkan dalam keluarga karnivora Eupleridae yang berkait rapat dengan cerpelai. Spesies ini tersebar luas di hutan serata pulau tersebut walaupun kepadatan populasi biasanya rendah.
Kali Kali
Kali Kali merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Fosa
Fossa disenaraikan sebagai spesies terjejas dalam Senarai Merah IUCN terutamanya akibat kemusnahan habitat.
Penamaan
Nama haiwan ini menyerap dari bahasa Malagasi didatangkan dari kata pusa dalam bahasa-bahasa Borneo bermaksud "pulasan tanah"; penungkapan ini juga beralih makna dalam bahasa-bahasa Iban dan Melayu Sarawak (, juga dieja pusak ) bermaksud "kucing".
Ciri fizikal
Bentuk badan fosa ada sedikit menyerupai kucing liar tetapi kadar bentuk badannya lebih lampai dengan kaki yang besar berotot dan ekor sama panjang dengan badan. Kepala fosa lebih panjang menyerupai cerpelai daripada kepala seekor kucing dengan muncung lebar kontot serta bertelinga bulat yang besar.
Pasang biji matanya sederhana besar berwarna keperangan dengan anak mata tirus, biji-bji mata ini mampu memantulkan cahaya kelihatan berwarna jingga.
Pemakanan
Lebih 50% daripada dietnya terdiri daripada warik; tanderak (9%), tikus, cicak (9%), burung (2%) dan haiwan lain juga didokumenkan sebagai mangsa buruan fosa.
Pembiakan
Fosa bersarang di tempat terlindung terutamanya dalam bawah tanah seperti lubang atau bekas busut, gua mahupun bukaan pokok mereput. Betina pasangan dapat melahirkan sebanyak 1 hingga 6 ekor anak, tetapi 2-4 ekor merupakan bilangan paling lazim.
Anak-anak fosa baru lahir buta dan tidak bergigi ditimbang tidak melebihi 100 gram serta berbulu halus perang abu-abu atau pucat. Mata anak fosa terbuka selepas dua minggu sambil bulu menggelap warna kekelabuan.
Hubungan dengan manusia
Orang Malagasi menganggap fosa sebagai suatu haiwan yang tamak dan rakus tidak sahaja licik mencuri ternakan malah menculik anak kecil yang berlegar keseorangan pada waktu malam, oleh itu mereka mempunyai pantang larang tersendiri mengelakkan terkena bala (fady) akibat haiwan ini termasuk mengharamkan pemakanan dagingnya yang ditakuti akan mewarisi sifat buruk fosa.
Kalleh Gah, Ilam
Kalleh Gah, Ilam merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Brunei di Sukan Olimpik Musim Panas 2004
Brunei, sebagai Negara Brunei Darussalam, bertanding di Sukan Olimpik Musim Panas 2004 di Athens, Greece, yang berlangsung antara 13 dan 29 Ogos 2004. Penyertaan negara di Athens menandakan penampilan keempatnya di Sukan Olimpik Musim Panas sejak penampilan sulungnya pada Sukan Olimpik Musim Panas 1988.
Delegasi Brunei hanya melibatkan seorang atlet balapan dan padang, bermakna Brunei, bersama Kepulauan Virgin British dan Liechtenstein, menghantar jumlah atlet paling rendah ke Sukan Musim Panas 2004, dengan hanya seorang atlet. Atlet yang dipilih ialah Jimmy Anak Ahar, yang merupakan pelari jarak sederhana yang dipilih melalui kad bebas kerana negara tidak mempunyai atlet yang memenuhi piawaian "A" atau "B" dalam sebarang acara. Ahar juga dipilih sebagai pembawa bendera bagi upacara perasmian. Akhirnya, Ahar tidak berjaya melepasi saringan, bermakna Brunei tidak memenangi pingat di Sukan Olimpik Musim Panas ini.
Latar belakang
Walaupun Brunei pertama kali menyertai Olimpik Musim Panas pada Sukan Olimpik Musim Panas 1988 di Seoul, Korea Selatan, ia hanya diwakili oleh seorang pegawai. Pada Sukan Olimpik Musim Panas 1996 di Atlanta, Amerika Syarikat, barulah negara itu menghantar atlet ke Sukan tersebut. Sejak itu, ia telah mengambil bahagian dalam empat Sukan Olimpik Musim Panas antara penampilan sulungnya dan Sukan Olimpik Musim Panas 2004. Tiada atlet Brunei pernah memenangi pingat di Sukan Olimpik Musim Panas sebelum Sukan Athens 2004.
Jawatankuasa Olimpik Kebangsaan Brunei (NOC) memilih seorang atlet melalui kad bebas. Biasanya, NOC boleh memasukkan sehingga tiga atlet yang layak dalam setiap acara individu selagi setiap atlet memenuhi piawaian "A", atau seorang atlet bagi setiap acara jika mereka memenuhi piawaian "B". Walau bagaimanapun, memandangkan Brunei tidak mempunyai atlet yang memenuhi mana-mana piawaian, mereka dibenarkan memilih seorang atlet sebagai kad liar. Seorang atlet yang terpilih untuk bertanding dalam Sukan Athens ialah Jimmy Anak Ahar dalam acara 1500 meter lelaki. Menghantar hanya seorang atlet ke Sukan Athens bermakna negara itu, bersama-sama dengan Kepualan Virgin British dan Liechtenstein, terkenal kerana menghantar bilangan atlet paling rendah ke Sukan Musim Panas 2004 (seorang). Ahar adalah pembawa bendera untuk upacara pembukaan. Dalam kalangan pegawai, pegawai sukan Sofian Ibrahim mewakili negara.
Olahraga
Membuat penampilan sulung Olimpik Musim Panas, Jimmy Anak Ahar terkenal kerana menjadi pesaing termuda pernah mewakili Brunei di Sukan Olimpik berusia 22 tahun. Rekod umur kekal sehingga Sukan Olimpik Musim Panas 2012, apabila Anderson Chee Wei Lim mengatasinya. Ahar layak ke Sukan Athens 2004 sebagai kad liar, kerana masa terbaiknya, tiga minit, 59.81 saat dalam acara 1500 meter lelaki Sukan Asia Tenggara 2003, adalah 21.81 saat lebih perlahan daripada standard kelayakan "B" yang diperlukan. Beliau bertanding pada 20 Ogos dalam acara 1500 meter Lelaki menentang tiga belas atlet lain dalam saringan ketiga. Beliau berlari dengan masa 4 minit, 14.11 saat, menduduki tempat ke-13. Beliau menduduki tempat di hadapan Samwel Mwera dari Tanzania (gagal mula), dan belakang Neil Weare dari Guam (4 minit, 5.86 saat), dalam sesi heat yang dijuarai Michael East dari Great Britain (3 minit, 37.37 saat). Secara keseluruhan, Ahar menduduki tempat ke-39 daripada 41 atlet yang bertanding. dan 32.97 saat di belakang atlet paling perlahan yang mara ke pusingan seterusnya. Oleh itu, itu ialahj pengakhiran persaingannya.
Temska
Temska merupakan sebuah tempat yang terletak di Serbia.
Kandsar-e Bibalan
Kandsar-e Bibalan merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Kereta kebal T-54/55, Soviet
Kereta kebal T-54 dan T-55 merupakan siri kereta kebal utama yang diperkenalkan sejurus selepas Perang Dunia Kedua berakhir. Prototaip kereta kebal T-54 muncul pada Mac 1945 dan memasuki pengeluaran pada tahun 1947. Ia menjadi kereta kebal utama bagi uni perisai Tentera Soviet, tentera negara-negara Pakatan Warsaw, dan banyak yang lain. T-54-an dan T-55-an terbabit dalam banyak pertikaian senjata dunia semasa akhir kurun ke-230 dan awal kurun ke-21.
Siri T-54/55 akhirnya menjadi kereta kebal paling banyak yang dihasilkan dalam sejarah. Anggaran bilangan pengeluaran bagi siri ini antara 86,000 hingga 100,000. Ia digantikan dengan kereta kebal T-62, kereta kebal T-64, kereta kebal T-72, kereta kebal T-80, dan kereta kebal T-90 dalam tentera Soviet dan Russia, tetapi kekal digunakan oleh sehingga 50 tentera lain diseluruh dunia, sesetengah darinya menerima peningkatan canggih.
Semasa Perang Dingin kereta kebal Soviet tidak pernah berhadapan secara langsung dengan saingan NATO mereka di Eropah. Tetapi, kemunculan kali pertama T-54/55an di Barat pada tahun 1950-an menggalakkan United Kingdom bagi membangunkan meriam kereta kebal baru, Royal Ordnance L7, dan Amerika Syarikat untuk membangunkan kereta kebal M60 Patton.
Sejarah Pembangunan
<!
Predecessors: T-34 and T-44
The Soviet T-34 medium tank of the 1940s is considered to have the best balance of firepower (F-34 tank gun 76.2 mm gun), protection and mobility for its cost of any tank of its time in the world. Its development never stopped throughout the Second World War and it continued to perform well; however, the designers could not incorporate the latest technologies or major developments as vital tank production could not be interrupted during wartime.
In 1943, the Morozov Design Bureau resurrected the pre-war T-34M development project and created the T-44 tank. Thanks to a space-efficient torsion-bar suspension, a novel transverse engine mount, and the removal of the hull machine-gunner's crew position, the T-44 had cross country performance at least as good as the T-34, but with substantially superior armour and a much more powerful 85 mm gun.
Prototypes
In testing there were numerous drawbacks, which required correction and many alterations that had to be made to the vehicle's design. It was decided to begin serial production of the new vehicle and the vehicle officially entered service on 29 April 1946. It would go into production in Nizhni Tagil in 1947 and Kharkiv in 1948.
T-54
Production of the initial series of T-54s began slowly as 1,490 modifications were made. The Red Army received a tank that was superior to World War II designs and theoretically better than the newest tanks of potential opponents. The 100 mm gun fired BR-412 series full-calibre APHE ammunition, which had superior penetration capability when compared to the T-34 that it replaced.
The serial production version, designated T-54-1, differed from the second T-54 prototype. It had thicker hull armour (80 mm on the sides, 30 mm on the roof and 20 mm on the bottom). As production ramped up, quality problems emerged. Production was stopped and an improved T-54-2 (Ob'yekt 137R) version was designed. Several changes were made and a new turret was fitted. The new dome-shaped turret with flat sides was inspired by the turret from the IS-3 heavy tank; it is similar to the later T-54 turret but with a distinctive overhang at the rear. It also had a shorter bustle. The fender machine guns were removed in favour of a single bow-mounted machine gun. The transmission was modernized and the track was widened to 580 mm. The T-54-2 entered production in 1949, at Stalin Ural Tank Factory No. 183 (Uralvagonzavod). In 1951, a second modernization was made, designated T-54-3 (Ob'yekt 137Sh), which had a new turret without side undercuts, as well as the new TSh-2-22 telescopic gunner's sight instead of the TSh-20. The tank featured the TDA smoke generating system. A command version was built, the T-54K (komandirskiy), with a second R-113 radio.
T-54A and T-54B
In the beginning of the 1950s, the personnel of the OKB-520 design bureau of the Stalin Ural Tank Factory No. 183 (Uralvagonzavod) had been changed considerably. Morozov was replaced by Kolesnikow, who in turn was replaced by Leonid N. Kartsev in March 1953. The first decision of the new designer was to fit the 100 mm D-10T tank gun with the STP-1 "Gorizont" vertical stabilizer. The new tank gun received the designation D-10TG and was fitted into the T-54's turret. The new tank received night vision equipment for the driver and was designated T-54A (Ob'yekt 137G). Originally, this had a small muzzle counter-weight, which was later replaced with a fume extractor. It was equipped with an OPVT wading snorkel, the TSh-2A-22 telescopic sight, TVN-1 infrared driver's periscope and IR headlight, a new R-113 radio, multi-stage engine air filter and radiator controls for improved engine performance, an electrical oil pump, a bilge pump, an automatic fire extinguisher and extra fuel tanks. The tank officially entered production in 1954 and service in 1955. It served as a basis for T-54AK command tank, with additional R-112 radio set (front line tanks were equipped with R-113 radio set), TNA-2 navigational device, ammunition load for the main gun decreased by 5 rounds and the AB-1-P/30 charging unit, which was produced in small numbers. In October 1954 a T-54A tank, designated as T-54M (Ob'yekt 139) served as a testbed for new D-54T and D-54TS 100 mm smoothbore guns and "Raduga" and "Molniya" stabilization systems, which were later used in the T-62. These were not completely successful, so further T-55 development continued to use the D-10 series guns. It was fitted with V-54-6 engine developing 581 hp (433 kW). It never went into production.
A new version, based on T-54A, designated T-54B (Ob'yekt 137G2), was designed in 1955. It was fitted with a new 100 mm D-10T2S tank gun with STP-2 "Tsyklon" 2-plane stabilizer. It entered production in 1957. During the last four months of production, the new tanks were equipped with an L-2 "Luna" infrared searchlight and TPN-1-22-11 IR gunner's sight, and OU-3 IR commander's searchlight. Modern APFSDS ammunition was developed, dramatically enhancing the penetrative performance of the gun to keep it competitive with NATO armour developments. T-54B served as the basis for T-54BK command tank which had exactly the same additional equipment as the T-54AK command tank.
T-55
Trials with nuclear weapons showed that a T-54 could survive a 2–15 kt nuclear charge at a range of more than 300 m from the epicentre, but the crew only had a chance of surviving at 700 m. It was decided to create an NBC (nuclear, biological, and chemical) protection system which would start working 0.3 seconds after detecting gamma radiation.
The task of creating a basic PAZ (Protivoatomnaya Zashchita) NBC protection system offering protection against the blast of a nuclear explosion and (radioactive) particulate filtration, but not against external gamma radiation or gas, was given to the KB-60 design bureau in Kharkov and was completed in 1956. The documentation was sent to Uralvagonzavod. It was decided to increase the tank's battle capabilities by changing the tank's construction and introducing new production technologies. Many of those changes were initially tested on the T-54M (Ob'yekt 139). The tank was fitted with the new V-55 12-cylinder 4-stroke one-chamber 38.88 litre water-cooled diesel engine developing 581 hp (433 kW). Greater engine power was accomplished by increasing the pressure of the fuel delivery and charging degree. The designers planned to introduce a heating system for the engine compartment and MC-1 diesel fuel filter. The engine was to be started pneumatically with the use of an AK-150S charger and an electric starter. This eliminated the need for the tank to carry a tank filled with air. To allow easier access during maintenance and repairs, it was decided to change hatches over the engine compartment. To increase the operational range, 300 l fuel tanks were added to the front of the hull, increasing the overall fuel capacity to 680 l.
The ammunition load for the main gun was increased from 34 to 45, with 18 shells stored in so called "wet containers" located in hull fuel tanks (the concept for which came from Kartsev's cancelled Ob'yekt 140). The ammunition load included high explosive-fragmentation and anti-tank rounds and designers also planned to introduce the BK5M HEAT rounds which penetrated 390 mm thick armour. The TPKU commander's vision device was replaced by either the TPKUB or TPKU-2B. The gunner received a TNP-165 vision device. The loader's hatch-mounted 12.7 mm DShK anti-aircraft heavy machine gun was dropped, because it was deemed worthless against high-performance jets. The tank was supposed to be equipped with the "Rosa" fire protection system. The tank had a thicker turret casting and the improved two-plane gun stabilization system from the T-54B, as well as night vision fighting equipment. To balance the weight of the new equipment, the armour on the back of the hull was thinned slightly.
Japhe
Japhe merupakan sebuah kampung yang terletak di Nepal.
Kereta kebal T-54/55, Soviet
T-55
The T-55 was significantly superior to the IS-2 Heavy Tank in all respects, including the rate of fire of the gun (at least four compared to less than three rounds per minute). Despite somewhat thinner frontal turret armour (200 mm instead of 250 mm) it compared favourably with the IS-3, thanks to its improved antitank gun and better mobility. Heavy tanks soon fell from favour, with only 350 IS-3s produced. The old model of highly mobile medium tanks and heavily armoured heavy tanks was replaced by a new paradigm: the "main battle tank". Parallel developments in the West would produce similar results. Kartsev combined all the ongoing improvements being offered, or planned, on the T-54 into one design. This became the Ob'yect 155, and entered production at Uralvagonzavod 1 January 1958 as the T-55. It was accepted for service with the Red Army on 8 May. It suffered a significant lapse in one area: there was no antiaircraft machine gun, which had been present on the T-54.
Japhe
Rujukan
Neppol Megasite
Kereta kebal T-54/55, Soviet
T-55
After 1959, it served as a basis for the T-55K command tank which was equipped with an additional R-112 radio set, an AB-1-P/30 fuel powered accumulator charging unit, and TPN-1-22-11 night vision sight. All this additional equipment made it necessary to decrease the ammunition load for the main gun to 37 rounds and eliminate the bow machine gun. In the beginning of the 1960s, a T-55K was experimentally fitted with a Uran TV relay apparatus for battlefield surveillance. The tank was fitted with an external camera, the picture from which was relayed to a receiver in a BTR-50PU command vehicle. There was an observation camera mounted on a folding mast which was in turn mounted on a UAZ 69 car. The range within which the picture could be relayed varied between 10 and 30 km.
In 1961, a T-55 tank was used to test the "Almaz" TV complex which was supposed to replace the standard observation devices right after a nuclear explosion or while fording a body of water. There was a camera mounted on the hull for the driver and two cameras mounted on the turret, one for aiming and one for observation, and the picture from the cameras was relayed to two control screens. The tank had the front hull fuel tanks and bow machine gun removed. The commander was seated in the driver's usual position while the driver sat next to him. The cameras allowed battlefield observation and firing during daytime at ranges between 1.5 and 2 km. Because of the low quality of the equipment, the trials gave negative results. In the beginning of the 1960s, the OKB-29 design bureau in Omsk was working on adapting the tank to use a GTD-3T gas turbine engine developing 700 hp (522 kW). One T-55 tank fitted with this gas turbine engine passed trials but was deemed unsatisfactory and the design did not go into production.
The Omsk OKB-29 group tested three experimental T-55 tanks (designated Ob'yekt 612) between 1962 and 1965 that were fitted with an automatic gearbox controlled by electro-hydraulic systems. The trials found that such gearboxes were prone to frequent breakdowns in tanks. At the same time the Ob'yekt 155ML, a T-55 fitted with a launcher for three 9M14 "Malyutka" (NATO code: AT-3 Sagger) ATGMs mounted on the rear of the turret, was tested. Along with standard tanks a flamethrower-armed version was designed (designated TO-55 (Ob'yekt 482)), which was produced until 1962. It was fitted with 460 litre tanks filled with flammable liquid instead of the frontal hull fuel tanks. The flamethrower replaced the coaxial machine gun. This was a much better way to mount a flamethrower than in the experimental Ob'yekt 483, based on the T-54 tank, where the flamethrower replaced the main gun. TO-55 flamethrower tanks were withdrawn from service in 1993.
"By the standards of the 1950s, the T-54 was an excellent tank combining lethal firepower, excellent armor protection and good reliability" while remaining a significantly smaller and lighter tank than its NATO contemporaries—the U.S. M48 Patton and the British Centurion. The 100-mm D-10T tank gun was more powerful than its Western counterparts.
In January 1945, some captured German tanks and vehicles were shipped to the Ordnance Research and Development Center, Aberdeen, Maryland, for tests and examination. The criteria for penetration in the tests was for at least fifty percent of the mass of the projectile to penetrate the armour. The M3 90 mm gun, firing the most widely equipped T33 armour-piercing round penetrated roughly 150 mm of steel armour at 100 m, while the T30E16 HVAP round penetrated 270 mm at the same range. These tests were carried out before the T-54/55 tank entered production, so it was not known how the popular 90 mm gun on the M46, M47, M48 and other western tanks would perform against the armour of the post-World War II Soviet tanks.
The data shows that the T33 AP round would fail to penetrate the frontal armour of the T-54/55 at any range, while the T30E16 HVAP round would only be able to penetrate the armour within 700 m. The T33 round could penetrate the side armour of the turret at about 800 metres, while the T30E16 HVAP round could do this at any practical range. The 90mm M431 HEAT round could penetrate the T-55 at any range, but had serious fusing problems when striking armor at a steep angle. This problem was later corrected. The most popular anti-armour round the Soviets used for the D-10 tank gun was the 100 mm BR-412 APHE, first used on the SU-100 tank destroyer during World War II with an 80% probability of penetrating 135 mm of steel armour at 1000 m fired from the D-10S tank gun. The BR-412D and BR-412B rounds developed in 1946–1950 had slightly superior performance over the 90 mm T33 and the M82 armour-piercing rounds.
This disadvantage lasted until the Soviet tanks began to be surpassed by newer Western developments like the M60 main battle tank and upgraded Centurions and M48 Pattons using the 105 mm rifled Royal Ordnance L7 gun. Due to the lack of a sub-caliber round for the 100 mm gun, and the tank's simple fire-control system, the T-54/55 was forced to rely on HEAT shaped-charge ammunition to engage tanks at long range well into the 1960s, despite the relative inaccuracy of this ammunition at long ranges. The Soviets considered this acceptable for a potential European conflict, until the development of composite armour began reducing the effectiveness of HEAT warheads and sabot rounds were developed for the D-10T gun.
T-55A
In 1961, development of improved NBC protection systems began. The goal was to protect the crew from fast neutrons; adequate protection against gamma radiation was provided by the thick armour and a PAZ basic NBC protection system.
The POV plasticized lead antiradiation lining was developed to provide the needed protection. It was installed in the interior, requiring the driver's hatch and the coamings over the turret hatches to be noticeably enlarged. This liner had the added benefit of protecting the crew from fragments of penetrated armour.
The tank was equipped with a full PAZ/FVU chemical filtration system. The coaxial 7.62 mm SGMT machine gun was replaced by a 7.62 mm PKT machine gun. The hull was lengthened from 6.04 m to 6.2 m. The hull machine gun was removed, making space for six more main gun rounds. These changes increased the weight of the vehicle to 38 tonnes.
The design work was done by OKB-520 design bureau of Uralvagonzavod under the leadership of Leonid N. Kartsev. The T-55A served as the basis for the T-55AK command tank.
T-54/T-55 upgrades
In its long service life, the T-55 has been upgraded many times. Early T-55s were fitted with a new TSh-2B-32P sight. In 1959, some tanks received mountings for the PT-55 mineclearing system or the BTU/BTU-55 plough. In 1967, the improved BM8 APDS round, which could penetrate 275 mm thick armour at a range of 2 km, was introduced. In 1970, new and old T-55 tanks had the loader's hatch modified to mount the 12.7 mm DShK machine gun, to deal with the threat of attack helicopters. Starting in 1974, T-55 tanks received the KTD-1 or KTD-2 laser rangefinder in an armoured box over the mantlet of the main gun, as well as the R-123 or R-123M radio set. Simultaneously efforts were made to modernize and increase the lifespan of the drive train.
During production, the T-55A was frequently modernized. In 1965, a new track was introduced that could be used for between 2,000 km and 3,000 km, which was twice <!the range of the old track. It required a new drive sprocket, with 14 teeth instead of 13. Since 1974, T-55A tanks were equipped with a KTD-1 "Newa" rangefinder and a TSzS-32PM sight. All T-55A tanks were equipped with the TPN-1-22-11 night sight. The R-113 radio set was replaced by a R-123 radio set. Late production models had rubber sideskirts and a driver's windshield for use during longer stints.
Taman Segamat
Taman Segamat adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Kereta kebal T-54/55, Soviet
T-54/T-55 upgrades
T-54 and T-55 tanks continued to be upgraded, refitted, and modernized into the 1990s. Advances in armour-piercing and HEAT ammunition would improve the gun's antitank capabilities in the 1960s and 1980s.
A wide array of upgrades in different price ranges are provided by many manufacturers in different countries, intended to bring the T-54/55 up to the capabilities of newer MBTs, at a lower cost. Upgrades include new engines, explosive reactive armour, new main armament such as 120 mm or 125 mm guns, active protection systems, and fire control systems with range-finders or thermal sights. These improvements make it a potent main battle tank (MBT) for the low-end budget, even to this day.
One of these upgrade packages was produced by Cadillac Gage Textron and a prototype named the Jaguar was produced. The Jaguar looked quite different from its predecessors. A newly designed turret was formed by flat armour plates installed at different angles. The hull top was new. The engine compartment and fuel tanks on the shelves over the tracks were armour-protected. The Soviet-made 100 mm gun was replaced with the American M68 105 mm rifled gun fitted with a thermal sleeve. A Marconi fire control system which was originally developed for the American light tank Stingray was fitted. The vehicle incorporated a Cadillac-Gage weapon stabilizer and gunner's sight equipped with an integral laser rangefinder. The powerpack inherited by the Jaguar from the Stinger underwent only minor alterations and comprised the Detroit Diesel 8V-92TA engine and XTG-411 automatic transmission. In 1989, two Jaguar tanks were manufactured. The chassis were provided by PRC, while the hull tops, turrets and powerplants were manufactured by Cadillac Gage Textron.
Another prototype upgrade package was produced by Teledyne Continental Motors (now General Dynamics Land Systems) for the Egyptian Army and was known as the T-54E. After further modifications and trials it was sent into mass production and received the designation Ramses II.
As late as 2013, Ukrainian companies were reportedly developing T-55 main battle tank upgrades targeting the export market. The Type 59 is still in production, in several variants.
Description
The T-54 and T-55 have a cabin layout shared with many post-World War II tanks, with the fighting compartment in the front, engine compartment in the rear, and a dome-shaped turret in the centre of the hull. The driver's hatch is on the front left of the hull roof. The commander is seated on the left, with the gunner to his front and the loader on the right. The tank's suspension has the drive sprocket at the rear, and dead track. Engine exhaust is on the left fender. There is a prominent gap between the first and second road wheel pairs, a distinguishing feature from the T-62, which has progressively larger spaces between road wheels towards the rear.
The older T-54 can be distinguished from the T-55 by a dome-shaped ventilator on the front right of the turret and a driver-operated SGMT 7.62 mm machine gun mounted to fire through a tiny hole in the centre of the hull's front. Early T-54s lacked a gun fume extractor, had an undercut at the turret's rear, and a distinctive "pig-snout" gun mantlet.
Advantages and drawbacks
The T-54/55 tanks are mechanically simple and robust. They are very simple to operate compared to Western tanks, and don't require a high level of training or education in their crew members. The T-54/55 is a relatively small main battle tank, presenting a smaller target for its opponents to hit. The tanks have good mobility thanks to their relatively light weight (which permits easy transport by rail or flatbed truck, and allows crossing of lighter bridges), wide tracks (which give lower ground pressure and hence good mobility on soft ground), a good cold-weather start-up system, and a snorkel that allows river crossings.
Nevertheless, T-54/55 tanks have many serious defects. Small size is achieved at the expense of interior space and crew comforts, which causes practical difficulties, as it constrains the physical movements of the crew and slows operation of controls and equipment. This is a common trait of most Soviet tanks and hence height limits were set for certain tank crew positions in the Soviet Army, whereas other armies may not include crew member height limits as standards.
The weak armor is also a problem. T-54/55s were found to be not only vulnerable to guns of western medium tanks such as the M48 Patton and Centurion tank but also to M72 LAW rockets and the 76mm gun of the M41 Walker Bulldog light tank.
The low turret profile of the tanks prevents them from depressing their main guns by more than 5° since the breech would strike the ceiling when fired, which limits the ability to cover terrain by fire from a hull-down position on a reverse slope. As in most tanks of that generation, the internal ammunition supply is not shielded, increasing the risk that any enemy penetration of the fighting compartment could cause a catastrophic secondary explosion. The T-54 lacks NBC protection, a revolving turret floor (which complicated the crew's operations), and early models lacked gun stabilization. All of these problems were corrected in the otherwise largely identical T-55 tank.
Together, the T-54/55 tanks have been manufactured in the tens of thousands, and many still remain in reserve, or even in front-line use among lower-technology fighting forces. Abundance and age together make these tanks cheap and easy to purchase. While the T-54/55 is not a match for a modern main battle tank, armour and ammunition upgrades can dramatically improve the old vehicle's performance to the point that it cannot be dismissed on the battlefield.
>
Sakoira
Sakoira merupakan sebuah komun yang terletak di pedalaman Republik Niger. Ia juga merupakan antara salah satu komun daripada 265 buah komun yang terdapat di Niger.
Kallehabad
Kallehabad merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Sarkin Yamma
Sarkin Yamma merupakan sebuah komun yang terletak di pedalaman Republik Niger. Ia juga merupakan antara salah satu komun daripada 265 buah komun yang terdapat di Niger.
Sukovo
Sukovo merupakan sebuah tempat yang terletak di Serbia.
Bandar Putra, Segamat
Bandar Putra adalah sebuah kawasan perbandaran yang terletak dalam daerah Segamat, Johor, Malaysia.
Jhule
Jhule merupakan sebuah kampung yang terletak di Nepal.
Rujukan
Neppol Megasite
Talang Ratu
Talang Ratu merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Rimbo Pengadang, Kabupaten Lebong, Provinsi Bengkulu, Indonesia.
Güvercinlik, Beşiri
Güvercinlik, Beşiri merupakan sebuah kawasan yang terletak di Turki.
Talang Ratu
Poskod
Poskod yang digunakan di Talang Ratu adalah 39261. Terdapat 9 buah desa di dalam daerah kecamatan Rimbo Pengadang.
Kandsar, Langarud
Kandsar, Langarud merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Taman Suria, Johor
Poskod
Poskod yang digunakan di Taman Suria, Johor Bahru, Johor adalah 81100.
Taman Kekwa, Segamat
Taman Kekwa adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Taman Desa, Segamat
Taman Desa adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Wang Qishan
Wang Qishan (王岐山; lahir 19 Julai 1948) ialah seorang ahli politik dan Naib Presiden Republik Rakyat China yang terkini. Beliau merupakan salah satu tokoh terkemuka dalam pengurusan hal ehwal luar negara China bersama-sama Xi Jinping dan Li Keqiang. Beliau telah berkhidmat sebagai Setiausaha Suruhanjaya Pusat Pemeriksaan Disiplin, badan anti-rasuah Partai Komunis China serta ahli Jawatankuasa Tetap Politburo iaitu badan pemutus tertinggi China.
Awal hidup
Pada 1989, Wang menjadi Naib Gabenor Bank Pembinaan China.; beliau dinaikkan pangkat sebagai Gabenor bank tersebut antara tahun-tahun 1994 dan1997. Pada masa ini, beliau berkerjasama syarikat pelaburan bank Morgan Stanley mendirikan bank pelaburan pertama di negara China iaitu China International Capita Corp serta menjawat sebagai pengerusi eksekutifnya yang pertama.
Šugrin
Šugrin merupakan sebuah tempat yang terletak di Serbia.
Wang Qishan
Awal hidup
Wang mengambil alih jawatan datuk bandar Beijing daripada Meng Xuenong berikutan wabak SARS yang melanda kota tersebut pada musim bunga tahun 2003. Beliau mengambil pendekatan terbuka dalam mpenyebaran maklumat umum mengeani serangan SARS sehingga menggesa agar suatu siaran harian dijalankan memberitakan perkembangan serangan wabak ini.
Pada tahun 2007, beliau menganggotai Jawatankuasa Pusat dan Politburo Parti Komunis China ke-17; pada tahun berikut pula, beliau dilantik sebagai Naib Perdana Menteri Majlis Negara China yang turut mengurus hak kewangan dan perdagangan. Pada tahun 2009, Presiden Hu Jintao melantiknya sebagai wakil khas mengerusi untuk Cabang Ekonomi Dialog Ekonomi dan Strategik AS-China bagi pihak Cina.
Güvercinlik, Sason
Güvercinlik, Sason merupakan sebuah kawasan yang terletak di Turki.
Sassoumbroum
Sassoumbroum merupakan sebuah komun yang terletak di pedalaman Republik Niger. Ia juga merupakan antara salah satu komun daripada 265 buah komun yang terdapat di Niger.
Taman Indah Jaya, Segamat
Taman Indah Jaya adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Taman Mewah, Segamat
Taman Mewah adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Anugerah Filmfare Selatan
Anugerah Filmfare Selatan ialah segmen India Selatan dari Anugerah Filmfare tahunan, yang dipersembahkan oleh The Times Group untuk menghargai kesempurnaan artistik dan teknikal profesional dalam industri filem India Selatan.
Taman Sedeng, Segamat
Taman Sedeng adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Taman Mida, Segamat
Taman Mida adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Scott Atlas
Scott William Atlas (lahir 5 Julai 1955) ialah seorang ahli bedah saraf, profesor, pengulas, dan penasihat dasar penjagaan kesihatan Amerika Syarikat. Beliau merupakan anggota kanan di Institusi Hoover. Beliau dipilih oleh Presiden Donald Trump pada Ogos 2020 untuk menjadi penasihat di Pasukan Petugas Koronavirus Rumah Putih.
Bertentangan dengan pengesyoran sebahagian besar komuniti sains, Atlas telah mendorong untuk menetapkan kekebalan kelompok, pembukaan kembali sekolah dan sektor perniagaa yang lebih cepat sepanjang pandemik COVID-19, dan lebih sedikit ujian untuk virus. Pandangan dan pengaruhnya terhadap dasar telah mencetuskan kontroversi di kalangan pasukan petugas. Atlas mengancam akan menuntut tenaga perubatan profesional yang mengkritik dakwaannya terhadap COVID-19.
Simiri
Simiri merupakan sebuah komun yang terletak di pedalaman Republik Niger. Ia juga merupakan antara salah satu komun daripada 265 buah komun yang terdapat di Niger.
Bola sepak di Sukan Asia Tenggara 2019
Bola sepak di Sukan Asia Tenggara 2019 merupakan edisi yang ke 30 Bola sepak di Sukan Asia Tenggara, ianya akan diadakan di Filipina. Had umur pemain untuk kejohanan lelaki adalah B-22 tahun.
Jadual Kejohanan
Kejohanan lelaki akan diadakan dari 26 November hingga 10 Disember 2019 manakala kejohanan wanita pada 26 November hingga 9 Disember 2019. Berikut adalah jadual persaingan untuk kejohanan bola sepak:
Venue
Kejohanan lelaki akan diadakan di Stadium Memorial Rizal di Manila yang akan diubah suai untuk perlawanan. Tempat duduk individu dan bumbung akan dipasang di kawasan penonton di luar stadium utama untuk stadium Manila. Stadium Bola Sepak Biñan di Biñan, Laguna akan menjadi tuan rumah kejohanan wanita.
Selain daripada dua tempat tersebut, Stadium Universiti Makati (juga diubahsuai) serta padang di Universiti Filipina, Universiti Timur Jauh Diliman, dan Carmona juga ditunjuk sebagai tempat latihan bagi pasukan yang mengambil bahagian.
Jadual Pingat
Tuan Rumah
Jeffrey Kumin
Jeffrey Kumin @John adalah merupakan Ketua Penerangan Parti Solidariti Tanah Airku.
Pilihan raya
Jeffrey telah bertanding pada Pilihan raya umum Malaysia 2018 di kerusi Parlimen Sepanggar atas tiket SAPP namum tewas kepada calon Parti Warisan Sabah, Datuk Azis Jamman.
Piala Asia AFC 1956
Piala Asia 1956 adalah kejohanan sulung Piala Asia. Kejohanan pusingan akhir ini telah diadakan di Hong Kong daripada 1 september hingga 15 September 1956. Ia telah dimenangi oleh Korea Selatan.
Keputusan
Semua masa adalah masa Hong Kong (UTC+8)
Penjaring Gol
Dengan empat gol, Nahum Stelmach adalah penjaring terbanyak dalam kejohanan itu. Secara keseluruhan, 27 gol dijaringkan oleh 15 pemain yang berbeza, dengan tiada mereka dikreditkan sebagai gol sendiri.
Anugerah Filmfare
Anugerah Filmfare ialah anugerah yang mengiktiraf kecemerlangan seni dan teknikal dalam industri filem bahasa Hindi di India. Upacara Filmfare ialah salah satu acara filem tertua dan paling berprestij di India. Anugerah ini pertama kali diperkenalkan oleh The Times Group pada tahun 1954, tahun yang sama sebagai Anugerah Filem Kebangsaan. Mereka pada mulanya dirujuk sebagai "Anugerah Clare" atau "The Clares" sempena Clare Mendonca, penyunting The Times of India. Sistem dwi pengundian dikembangkan pada tahun 1956. Di bawah sistem ini, berbeza dengan Anugerah Filem Kebangsaan, yang diputuskan oleh panel yang dilantik oleh Kerajaan India, Anugerah Filmfare diundi oleh kedua-dua orang awam dan jawatankuasa pakar.
Piala Asia AFC 1956
Penjaring Gol
4 gol 3 gol 2 gol
Anugerah Filmfare
Upacara itu telah ditaja oleh pelbagai pertubuhan swasta pada masa lalu dan juga dalam peruntukan sekarang. Selama beberapa tahun pada tahun 1990-an, upacara secara langsung disiarkan ke khalayak televisyen tetapi kemudian dihentikan kerana alasan yang tidak diketahui. Sejak 2000, versi yang dirakamkan dan disunting oleh upacara anugerah telah disiarkan di SET seminggu atau dua selepas upacara itu telah diadakan. Dari tahun 2018 upacara itu disiarkan di Colors. Edisi ke-64 Anugerah Filmfare telah diadakan pada 23 Mac 2019 di Jio Garden BKC, Mumbai.
Piala Asia AFC 1956
Penjaring Gol
1 gol
Anugerah Filmfare
Anugerah Filmfare sering disebut sebagai industri filem India yang bersamaan dengan Anugerah Akademi di Amerika Syarikat. Sehingga pertengahan 1990-an, Anugerah Filmfare merupakan anugerah yang paling terkenal dan paling diiktiraf di Bollywood sehingga beberapa anugerah lain berkembang di Mumbai. Ini telah mengakibatkan kehilangan rasa ingin tahu di kalangan penonton sejak tahun 2000-an.
Ia juga mempunyai Anugerah sub-bahasa India seperti Anugerah Filmfare Selatan untuk Sinema India Selatan, Anugerah Filmfare Marathi untuk sinema Marathi, Anugerah Filmfare Barata untuk sinema India Barat yang telah bermula beberapa tahun lalu.
Taman Sri Bintang, Segamat
Taman Sri Bintang adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Tanjung, Rimbo Pengadang
Tanjung merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Rimbo Pengadang, Kabupaten Lebong, Provinsi Bengkulu, Indonesia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Tanjung adalah 39261. Terdapat 9 buah desa di dalam daerah kecamatan Rimbo Pengadang.
Taman Pawana, Segamat
Taman Pawana adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Hubungan Brunei–Jerman
Brunei dan Jerman menubuhkan hubungan diplomatik pada tahun 1984. Brunei mempunyai kedutaan di Berlin, dan Jerman mempunyai kedutaan di Bandar Seri Begawan.
Sejarah
Hubungan kedua-dua negara telah terjalin sejak 1 Mei 1984. Pada 1985, Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Hassanal Bolkiah mengadakan lawatan peribadi pertama ke Jerman, dan pada 1998 pula, melakukan lawatan negara, manakala lawatan rasmi dibuat pada 2002 dan 2011. Di sebelah Jerman, Canselor Helmut Kohl mengadakan lawatan rasmi ke Brunei pada 1997.
Hubungan ekonomi
Brunei memandang Jerman sebagai rakan ekonomi penting dengan perdagangan dua hala meningkat pada 2011 kepada kira-kira €346 juta. Eksport Jerman ke Brunei terutamanya dalam kereta, jentera, bahan kimia dan peralatan berat. Ada juga pengesahan perjanjian mengenai galakan dan perlindungan timbal balik pelaburan antara kedua-dua negara.
Hubungan pendidikan
Terdapat juga program pertukaran pelajar antara Brunei dan Jerman yang telah dimulakan pada tahun 2008 apabila sekumpulan pelajar Brunei pergi ke universiti Jerman untuk melanjutkan pelajaran.
Kalleh-ye Garaz
Kalleh-ye Garaz merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Roti rapuh karamel
Roti rapuh karamel merupakan biskut konfeksioneri yang terdiri dari alas biskut roti rapuh berbentuk segi empat tepat atau kadang-kadang bulat dengan di atasnya karamel dan coklat susu.
Sokorbe
Sokorbe merupakan sebuah komun yang terletak di pedalaman Republik Niger. Ia juga merupakan antara salah satu komun daripada 265 buah komun yang terdapat di Niger.
Roti rapuh karamel
Sejarah
Sebahagian daripada resipi pertama yang diketahui dan rujukan dalam jurnal Australia dan buku masakan dari tahun 1970-an, terutamanya dalam The Australian Women's Weekly. Nama alternatif makanan ini ialah "roti jutawan" yang berasal dari Scotland. Manisan ini juga dikenali di luar Australia dan Britain dan dipaparkan dalam episod 2018 di America's Test Kitchen.
Variasi
thumb| dengan hiasan kacang [[badam.]] Beberapa variasi termasuk hirisan karamel coklat, hirisan karamel kelapa coklat, hirisan karamel macadamia, hirisan roti rapuh karamel, dan hirisan epal karamel masin.
Taman Mega, Segamat
Taman Mega adalah sebuah kawasan perumahan yang terletak dalam daerah Segamat, Johor.
Henri La Fontaine
Henri La Fontaine (22 April 1854 – 14 Mei 1943), merupakan peguam dan Presiden Biro Keamanan Antarabangsa dari Belgium. Beliau menerima Hadiah Keamanan Nobel pada tahun 1913 kerana "beliau merupakan seorang pemimpin yang efektif dalam pergerakan keamanan di Eropah".
Jhyaku
Jhyaku merupakan sebuah kampung yang terletak di Nepal.
Henri La Fontaine
Biografi
La Fontaine dilahirkan di Brussels merupakan pelajar jurusan undang-undang di Free University of Brussels (kini dipisahkan menjadi Université libre de Bruxelles dan Vrije Universiteit Brussel). Beliau menyertai majlis peguam pada tahun 1877 dan membina reputasi sebagai pihak berkuasa undang-undang antarabangsa. Beliau dan adiknya, Léonie La Fontaine merupakan peguam bela terawal untuk hak asasi wanita dan hak mengundi wanita dan telah mengasaskan Liga Hak Asasi Wanita Belgium. Pada tahun 1893, La Fontaine telah menjadi profesor undang-undang antarabangsa di Free University of Brussels dan dua tahun kemudian beliau telah dilantik ke Senat Belgium sebagai ahli Parti Sosialis. Beliau telah berkhidmat sebagai Naib Pengerusi Senat dari 1919 sehingga 1932.
La Fontaine menjadi Presiden Biro Keamanan Antarabangsa pada tahun 1907 sehingga kematiannya pada tahun 1943. Perang Dunia Pertama telah menyakinkan La Fontaine bahawa dunia perlu membina sebuah mahkamah antarabangsa apabila perang berakhir. Beliau turut memperkenalkan idea penyatuan organisasi keamanan dunia.
Jhyaku
Rujukan
Neppol Megasite
Henri La Fontaine
Biografi
La Fontaine pernah menjadi deligasi Belgium ke Persidangan Keamanan Paris (1919) dan Perhimpunan Liga Bangsa (1920-21). Usaha-usaha lain dalam mengembalikan keamanan dunia, beliau menubuhkan Pusat Intelektual Mondial (kemudian bergabung ke dalam Institut Kerjasama Intelektual Liga Bangsa) dan mengusulkan organisasi seperti sekolah dan universiti dunia, serta parlimen dunia. Pada tahun 1907, beliau dan Paul Otlet telah mengasaskan Union of International Associations. Beliau turut menubuhkan Institut International de Bibliographie (kemudiannya menjadi Persekutuan Antarabangsa untuk Maklumat dan Pendokumentasian atau FID) juga bersama-sama Paul Otlet. Beliau dan Otlet telah menghadiri World Congress of Universal Documentation pada tahun 1937.
La Fontaine merupakan seorang freemason, dan ahli kepada Les Amis Philanthropes di Brussels. Beliau meninggal dunia pada 14 Mei 1943 di Brussels.
Karya
Henri La Fontaine merupakan pengarang beberapa buku: Beliau juga merupakan pengasas La Vie Internationale.
Hernanes
Anderson Hernanes de Carvalho Viana Lima (lahir 29 Mei 1985), atau hanya dikenali sebagai Hernanes, merupakan pemain bola sepak Brazil yang kini bermain untuk kelab Serie A, Juventus. Beliau bermain di posisi pemain tengah.
São Paulo
Hernanes telah memasuki akademi São Paulo dan bermain untuk kelab itu selama sembilan tahun (2001–2010). Beliau kemudian dipinjam ke Santo André untuk musim 2006. Pada 2008, ketika menjadi pemain São Paulo, Hernanes memenangi anugerah pemain terbaik Prêmio Craque do Brasileirão.
Lazio
Pada 6 Ogos 2010, São Paulo setuju untuk menjual Hernanes kepada Lazio. Hernanes kemudian menandatangani kontrak lima tahun. Lazio kemudian membayar €11.1 juta kepada São Paulo. Beliau menjaringkan gol pertamanya ketika membuat penampilan pertama dengan menjaringkan tendangan penalti dalam perlawanan latihan menentang Deportivo La Coruña. Beliau juga membuat hantaran kepada Sergio Floccari untuk menjaringkan gol ketiga Lazio. Beliau menjaringkan gol pertama di Serie A juga melalui tendangan penalti menentang Bologna, Lazio menang 3–1. Pada 3 Disember 2010, beliau menjaringkan gol ketiganya di Lazio ketika menang 3-1 ke atas Inter dengan sepakan percuma. Dalam musim pertamanya di Lazio, beliau telah menjaringkan 11 gol. Beliau bersama Lazio juga menjuarai Coppa Italia 2012–13l menentang Roma.
Internazionale
Pada 31 Januari 2014, Hernanes menandatangani kontrak baru selama empat tahun setengah sehingga 30 Jun 2018 untuk bersama kelab Internazionale. Beliau membuat penampilan pertama pada 9 Februari, ketika menang 1–0 ke atas Sassuolo, beliau membuat hantaran kepada Walter Samuel untuk menjaringkan gol kemenangan Internazionale. Pada 10 Mei, beliau menjaringkan gol dari jarak jauh menentang bekas kelabnya, Lazio untuk memberikan kemenangan 4-1. Dengan keputusan itu, Internazionale layak ke Liga Europa pada musim hadapan.
Kerjaya antarabangsa
Beliau membuat penampilan pertama untuk pasukan kebangsaan Brazil pada 26 Mac 2008 ketika menentang Sweden di London, Brazil menang 1-0. Pada 9 Februari 2011, Hernanes telah dibuang padang pada separuh masa pertama ketika tewas 1–0 kepada Perancis dalam perlawanan persahabatan akibat menendang penyerang Karim Benzema di bahagian dada. Pada 10 November, beliau menjaringkan gol kedua Brazil, 2-0 menentang Gabon di Libreville selepas menerima bola dari tampanan penjaga gol.