cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sekolah Kebangsaan Kuala Jengai
Sejarah lepas Merdeka 1957 - 1973
Sekali lagi Sekolah Kebangsaan Kuala Jengal mendapat bangunan tambahan baru (2 blok 3 tingkat) yang dilengkapi dengan pelbagai kemudahan moden seperti makmal komputer, makmal sains, kantin,padang,dan sebagainya bersesuaian dengan era globalisasi.. Ia mula dibina pada 1 Januari 2002, dan siap pada awal Tahun 2003.
Lindem
Lindem merupakan sebuah kampung yang terletak di dalam negara Norway.
Rujukan
Lindem
Dasht-e Palang
Dasht-e Palang merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Karangsari, Pengasih, Kulon Progo
Karangsari merupakan sebuah desa di kecamatan Pengasih, Kulon Progo, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonesia.
Chillarón del Rey
Chillarón del Rey merupakan sebuah kawasan perbandaran yang terletak di Sepanyol dalam wilayah Guadalajara, di komuniti autonomi Castile-La Mancha.
Sirab, Hamadan
Sirab, Hamadan merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Sekolah Kebangsaan Pos Legap
Sekolah Kebangsaan Pos Legap atau nama ringkasnya SK Pos Legap, merupakan sebuah Sekolah kebangsaan yang terletak di Lasah.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Pos Legap memiliki 180 pelajar lelaki dan 184 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 364 orang. Ia mempunyai seramai 16 orang guru.2009
Beliung Patah
Beliung Patah merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Kota Baru, Kota Jambi, Provinsi Jambi, Indonesia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Beliung Patah adalah 36129. Terdapat 10 buah desa di dalam daerah kecamatan Kota Baru.
Kozlubudzhak
Kozlubudzhak merupakan sebuah kampung yang terletak di daerah Oghuz, Azerbaijan.
Bouloc, Tarn-et-Garonne
Bouloc ialah sebuah komun yang terletak di komun Tarn-et-Garonne di wilayah Midi-Pyrénées selatan Perancis.
Benow, Bushehr
Benow, Bushehr merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Glodok
Glodok merupakan sebuah kelurahan yang terletak dalam (daerah) kecamatan Taman Sari, Kota Jakarta Barat, Provinsi DKI Jakarta, Indonesia.
Haßberge (daerah)
Haßberge merupakan sebuah daerah (Landkreis) di Bavaria, Jerman.
Glodok
Poskod
Poskod yang digunakan di Glodok adalah 11120. Terdapat 8 buah desa di dalam daerah kecamatan Taman Sari.
Toponomi
Perkataan Glodok berasal daripada bahasa Sunda "Golodog", bermakna pintu masuk sebuah rumah, kerana Sunda Kalapa (di Jakarta) merupakan pintu masuk ke dalam Kerajaan Sunda kuno. Terdapata teori mengatakan bahawa nama itu berasal dari bunyi "grojok grojok", iaitu air yang keluar dari suatu sengkayan di halaman Cityhall (Stadhuis), kini Muzium Jakarta. Sengkayan ini telah dibina pada 1743 dan digunakan keperluan hari-hari seperti suatu lopak berair untuk kekuda.
Sejarah awal
Di Batavia (kini Jakarta), kolonialisme Belanda telah mencipta tarikan komersial yang dapat menarik para pendatang dari banyak daerah di Indonesia. Aktiviti ekonomi ini juga telah menarik beribu-ribu orang Cina ke pulau Jawa. Penghijrahan yang deras telah mengakibatkan penggunaan infrastruktur yang terhad dalam zon bandar dan membebankan bandar raya. Perasaan cemas membesar apabila kerajaan kolonial cuba untuk mengetatkan kedatangan orang China melalui menghalau keluar.
Rusuhan Jakarta
Pada 9 Oktober 1740, seramai 5,000 orang Cina dibunuh dan tahun berikutnya, penduduk Cina telah diam di perumahan sesak di Glodok di luar bandar. Pada 1998, Glodok telah hancur ketika rusuhan berlangsung. Sesetengah orang "Peribumi" Indonesia telah menuduh orang Cina Indonesia yang dikelilingi oleh kekayaan negara, dan kerana sokongan besar orang Cina Indonesia yang tinggal di sana, Glodok mengalami keganasan yang teruk semasa Rusuhan Jakarta Mei 1998.
Pekan Cina
Sebagai pusat beli-belah, kebanyakan penjual di Glodok adalah orang Cina. Glodok adalah kawasan Pekan Cina ynag terbesar di Indonesia, dan salah satu Pekan Cina terbesar di dunia. Orang Cina berhijrah ke Jakarta sejak abad ke-17 sebagai pedagang dan pekerja buruh. Kebanyakan mereka datang dari wilayah Fujian dan Guangdong di China selatan. Berpustkan di Jalan Pintu Besar Selatan terdapat sebuah pusat komersial untuk komuniti Cina yang agak kaya. Assimilasi di antara orang Cina dan pribumi menciptakan suatu bahasa yang digelar bahasa Betawi. Mengikut pentadbiran, kawasan ini adalah sebuah kelurahan di bawah Kecamatan Taman Sari, Jakarta Barat.
Pahunga Lodu, Sumba Timur
Pahunga Lodu merupakan sebuah Kecamatan di Kabupaten Sumba Timur, Nusa Tenggara Timur, Indonesia.
Rohozec (Daerah Kutná Hora)
Rohozec merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Kutná Hora, wilayah Bohemia Tengah, Republik Czech.
Glodok
Pusat beli-belah
Glodok yang berjiran dengan Mangga Dua adalah salah satu pusat beli-belah terbesar di Asia tenggara. Ia bermula dari Jalan Pancoran ke Jalan Gunung Sahari dan mempunyai anggaran 500,000 m2. Selain jualan barangan elektronik, Glodok juga pasatrterbesar untuk pembelian kaset CP dan DVD.
Senarai pusat beli-belah:
Pengangkutan
Ada banyak bas berkhidmat di Glodok yang diselia oleh TransJakarta, PPD, Mayasari Bakti, dan angkutan bandar yang lain. TransJakarta membuat perhentiannya di di perhentian bas Glodok. Para pelancong juga dapat mengembara ke Glodok dengan teksi dan KRL Jabotabek dengan mengambil perhentian di Stesen Jakarta Kota. Basikal atau Ojek Sepeda juga angkutan umum di Glodok.
Saint-Martin-au-Laërt
merupakan sebuah komun di jabatan Pas-de-Calais di utara Perancis.
Artigat
Artigat ialah komun di jabatan Ariège di Midi-Pyrénées di barat daya Perancis.
Thailand
Orang Thai berhijrah dari China barat daya ke tanah besar Asia Tenggara selama berabad-abad lamanya. Sebutan yang paling awal diketahui akan kehadiran mereka di rantau terbabit dengan eksonim Siam terdapat pada prasasti abad ke-12 di kompleks kuil Khmer Angkor Wat di Kemboja yang menyebut orang "syam" atau "perang tua". Kawasan itu pernah dikuasai oleh pelbagai negeri keindiaan seperti kerajaan-kerajaan Mon, Empayar Khmer dan negeri-negeri Melayu, bersaing dengan negeri-negeri Thai seperti Ngoenyang, Sukhothai, Kerajaan Chiang Mai, Lan Na dan Ayutthaya yang juga saling melawan. Orang Eropah tiba pada abad ke-16, bermula dengan misi diplomatik Portugis ke Ayutthaya pada 1511. Abad-abad berikutnya menyaksikan pelbagai kuasa penjajah Eropah merebut wilayah di kawasan Indocina, di mana Thailand kehilangan banyak wilayah kepada Perancis dan British tetapi kekal sebagai satu-satunya negara Asia Tenggara yang terselamat dari penjajahan. Mulai pemerintahan Raja Rama IV pada pertengahan abad ke-19, Thailand menjalankan kempen memodenkan bangsa sejajar dengan piawaian Barat. Ini membawa kepada peralihan daripada pemerintahan raja multak kepada raja berperlembagaan pada 1932. Namun 60 tahun berikutnya menyaksikan pemerintahan tentera dan demokrasi bersilih ganti, dengan rampasan kuasa terbaru pada Mei 2014.
Dengan tahap pembangunan insan yang tinggi, Thailand digolongkan sebagai negara industri baru yang amat bergantung pada eksport, terutamanya jentera-jentera, elektronik, barang makanan, dan alat-alat kereta. Perkilangan, pertanian, dan pelancongan merupakan sektor teraju ekonomi. Ekonominya merupakan yang kedua terbesar di Asia Tenggara dan yang ke-20 terbesar di dunia dari segi keluaran dalam negeri kasar (KDNK) pada pariti kuasa beli. Thailand dikira kuasa serantau Asia Tenggara dan "kuasa tengah" dalam hal-ehwal dunia.
Nama dahulu: Siam
Bagi orang luar sebelum 1949, ia lebih dikenali dengan eksonim (nama luar) Siam (สยาม, ). Perkataan Siam dikaitkan dengan perkataan Sanskrit श्याम Śyāma bermaksud "gelap" atau "perang".thumb|SPPM Mongkut Rex Siamensium, tandatangan Raja Mongkut
Asal usul nama "Thailand"
Menurut George Cœdès, perkataan Thai (ไทย, ) bermaksud "orang bebas" dalam bahasa Thai, "membezakan Thai daripada orang asal yang terlingkung dalam masyarakat Thai sebagai hamba." Seorang ilmuwan Thai terkenal berhujah bahawa Thai (ไท) hanya bermaksud "orang" atau "manusia" kerana kajian beliau menunjukkan bahawa di sesetengah kawasan luar bandar, perkataan "Thai" digunakan sebagai ganti bagi perkataan lazim "khon" (คน) untuk memaksudkan orang. Menurut Michel Ferlus, etnonim Thai/Tai (atau Thay/Tay) berevolusi dari etimon *k(ə)ri: 'manusia' melalui rantaian berikut: *kəri: > *kəli: > *kədi:/*kədaj > *di:/*daj > *dajA (Proto-Tai Barat Daya) > tʰaj<sup href="Thai Rak Thai">A2  (dalam bahasa Siam dan Lao) or > taj<sup href="ASEAN">A2  (dalam bahasa-bahasa Tai Barat Daya dan Tengah lain yang dikelaskan oleh Li Fangkuei). Hasil kerja Michel Ferlus berasaskan hukum asas perubahan fonetik yang dapat diperhatikan di Sinosfera (lingkungan pengaruh budaya Cina) dan dikaji rata-rata oleh William H. Baxter (1992).
Biarpun orang Thai warga negara ini sering menyebut negara mereka dengan nama halus prathet Thai (ประเทศไทย), namun mereka lebih santai menyebut nama mueang Thai (เมืองไทย) atau sekadar Thai; perkataan mueang asalnya bermaksud negara kota, sering digunakan untuk menyebut bandar sebagai pusat serantau. Ratcha Anachak Thai (ราชอาณาจักรไทย) bermaksud "kerajaan (negara beraja) Thai", terdiri daripada ratcha (Sanskrit राजन्, rājan, "raja") ; -ana- (Pali āṇā "kuasa; wibawa", dari Sanskrit आज्ञा, ājñā, sama maksud) -chak (dari Sanskrit cakra- "cakera; roda", lambang kekuasaan dan pemerintahan). Lagu kebangsaan Thai (เพลงชาติ) yang digubah oleh Luang Saranupraphan pada zaman kemuncak patriotisme 1930-an menyebut bangsa Thai sebagai prathet Thai (Thai: ประเทศไทย) dalam takrifan diberikan seni kata lagu tersebut: "Negara Thai menyatukan darah daging keturunan Thai" (ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย prathet thai ruam lueat nuea chat chuea thai).
Sejarah
Terdapat bukti bahawa Thailand diduduki manusia sejak 40,000 tahun yang lalu dengan artifak batu yang bertarikhkan zaman ini di Perteduhan Batu Tham Lod di Mae Hong Son. Serupa dengan rantau-rantau lain di Asia Tenggara, Thailand amat dipengaruhi oleh budaya dan agama India, bermula dengan Kerajaan Funan sekitar abad pertama Masihi hinggalah Empayar Khmer. Thailand pada hari-hari terawalnya tertakluk kepada pemerintahan Empayar Khmer yang kukuh akar umbi Hindunya, sehingga pengaruhnya pada Thailand kekal hingga hari ini.thumb|250x250px|Tinggalan Wat Chaiwatthanaram di [[Ayutthaya]]Pengaruh India ke atas budaya Thai sedikit sebanyak didatangkan daripada hubungan langsung dengan penetap India, tetapi terutama sekali dibawakan melalui kerajaan-kerajaan keindiaan Dvaravati, Sriwijaya, dan Kemboja. E.A. Voretzsch percaya bahawa agama Buddha mengalir masuk ke dalam Siam dari India sekian lama sejak zaman Maharaja India Ashoka dari Empayar Maurya hingga alaf pertama Masihi. Kemudian Thailand dipengaruhi oleh dinasti Pallava dari India selatan dan Empayar Gupta dari India utara.
Menurut George Cœdès, "orang Thai mula-mula memasuki sejarah India Jauh pada abad ke-11 dengan disebutnya hamba abdi atau tawanan perang Syam" dalam epigrafi Champa, dan "pada abad ke-12, timbulan bes Angkor Wat" di mana "seangkatan pahlawan" diperikan sebagai Syam. Tambahan pula, "kaum Mongol selepas menawan Ta-li pada 7 Januari 1253 dan pendamaian Yunnan pada 1257, bukannya tidak menyenangi pembentukan serangkai negeri-negeri Thai kecil untuk menggantikan kerajaan-kerajaan keindiaan." Lembangan Menam asalnya diduduki oleh suku Mon, menjadi lokasi Dvaravati pada abad ke-7, diikuti Empayar Khmer pada abad ke-11. Sejarah Yuan menyebut akan sebuah duta dari kerajaan Sukhothai pada 1282. Pada 1287, tiga orang penghulu Thai iaitu Mangrai, Ngam Muang dan Ram Khamhaeng membentuk sebuah "ikatan persahabatan yang utuh".
Setelah kejatuhan Empayar Khmer pada abad ke-13, di situ mekarnya pelbagai negeri yang ditubuhkan oleh kaum-kaum Tai, Mon, Khmer, Cham dan Etnik Melayu, seperti yang dilihat melalui berbilang tapak kaji purba dan artifak yang bertaburan di seluruh rupa bumi Siam. Namun sebelum abad ke-12, Kerajaan Sukhothai beragama Buddha dikira sebagai negeri Thai atau Siam pertama yang ditubuhkan pada tahun 1238.
Ekoran kemerosotan Empayar Khmer pada abad-abad ke-13 hingga ke-15, bangkitlah kerajaan-kerajaan Sukhothai, Lanna, dan Lan Xang (kini Laos). Namun seabad kemudian, kuasa Sukhothai ditelan oleh kerajaan baharu Ayutthaya yang ditubuhkan pada pertengahan abad ke-14 di hilir Menam atau Sungai Chao Phraya.thumb|250x250px|Duta Siam menyampaikan warkah kepada Paus Innocent XI, 1688Peluasan Ayutthaya bertengahkan sepanjang Menam sementara kawasan lembah utara diperintah oleh Kerajaan Lanna dan lain-lain negeri kota Tai kecil-kecilan. Pada 1431, Khmer meninggalkan Angkor selepas dijarah oleh angkatan Ayutthaya. Ketika ini Thailand menjalin hubungan perdagangan dengan negara jiran, baik China, India, Parsi mahupun Arab. Ayutthaya menjadi salah sebuah pusat perdagangan paling rancak di Asia. Pedagang Eropah tiba pada awal abad ke-16, bermula dengan misi adipati Portugis Afonso de Albuquerque pada 1511, diikuti oleh Perancis, Belanda dan Inggeris. Perang Burma–Siam (1765–1767) menyebabkan Ayutthaya rentung dan dijarah oleh Raja Hsinbyushin Konbaung.
Setelah jatuhnya Ayutthaya kepada Burma pada 1767, Taksin memindahkan ibu kota ke Thonburi selama kira-kira 15 tahun. Zaman Rattanakosin dalam sejarah Thai bermula pada 1782 dengan penubuhan Bangkok sebagai ibu kota dinasti Chakri di bawah Raja Rama I. Menurut Encyclopædia Britannica, "Sesuku hingga sepertiga penduduk sesetengah kawasan Thailand dan Burma merupakan hamba abdi dalam abad-abad yang ke-17 hingga yang ke-19."
Abad ke-20
thumb|376x376px|Penyerahan wilayah Siam kepada British dan Perancis mengikut tahunBiarpun didesak oleh Eropah, Thailand adalah satu-satunya negara Asia Tenggara yang tidak pernah dijajah oleh sebarang kuasa Barat. Ia terkenal dengan gelarannya sebagai "Gajah Putih" Ini dianggap berkat daripada pemerintah cekap berturut-turut dalam empat abad yang lalu yang memanfaatkan persaingan antara Empayar British dan Perancis. Pada 1896, British dan Perancis menjamin lembah Chao Phraya sebagai negara penampan. Apapun, pengaruh Barat menyebabkan banyak pembaharuan dan konsesi pada abad ke-19, terutama sekali penyerahan sebuah wilayah nuangan besar di timur Mekong kepada Perancis, serta penyerapan kawasan kaum Shan dan Karen serta Semenanjung Melayu secara beransur-ansur oleh British.
Pada 1917, Siam menyertai Pihak Bersekutu Perang Dunia Pertama dan dibilang sebagai antara negara yang berjaya di perang tersebut. Revolusi tanpa tumpah darah yang berlangsung pada 1932 dijalankan oleh gabungan pegawai tentera dan awam Khana Ratsadon menyebabkan peralihan kuasa yang mana Raja Rama VII terpaksa mengurniakan perlembagaan pertama kepada rakyat Siam, dan oleh itu menamatkan pemerintahan raja mutlak berkurun-kurun.
Pada 1939, nama negara "Siam" ditukarkan kepada "Thailand".
Perang Dunia Kedua
thumb|220x220px|Peta Thailand ketika Perang Dunia Kedua (1941-1945)
Perang Perancis-Thai
Selepas Perancis ditakluki oleh Jerman Nazi pada Jun 1940, ramai di kalangan pihak Thai melihat peluang keemasan untuk menuntut kembali wilayah yang diserahkan kepada Perancis ketika zaman Raja Rama V. Kempen publisiti pimpinan nasionalis berlangsung di Bangkok pada 8 Oktober 1940. Pemerintah Thai berusul bahawa seandainya pihak Indocina Perancis tidak mampu mempertahankan diri, maka ia harus menyerahkan semula wilayah-wilayah yang diambil dari Thailand. Usul ini ditentang keras oleh Perancis yang kemudiannya mengerahkan tentera ke sempadan Thai di Aranyaprathet. Perdana Menteri Thai ketika itu, Plaek Phibunsongkhram menganggap hal itu sebagai tindakan perang. Biarpun tentera darat dan udaranya kurang daripada Perancis, namun Thailand memenangi kebanyakan pertempuran. Akan tetapi pihak Jepun risau bahawa kemaraan Thai akan menghambat mereka kerana Jepun dibenarkan untuk menduduki Indocina Perancis Utara. Oleh itu Jepun masuk campur untuk dalam konflik. Gencatan senjata ditandatangani pada 9 Mei 1941 dengan penyerahan sesetengah wilayah Indocina Perancis kepada Thailand.
Bergabung dengan Paksi
Pada 7 Disember 1941, Jepun menuntut hak untuk mengerahkan tentera merentasi Thailand ke sempadan Malaya. Serangan Jepun dilancarkan pada pagi 8 Disember selaras dengan serangan-serangan di seluruh Asia dan melawan Tentera Diraja Thai selama enam hingga lapan jam sebelum Phibunsongkhram memerintahkan perletakan senjata. Sejurus selepas itu, Jepun diberi laluan, dan pada 21 Disember 1941, Thailand dan Jepun menandatangani perikatan tentera dengan protokol rahsia yang mana Tokyo bersetuju untuk menolong Thailand mengambil kembali wilayah yang terserah kepada British dan Perancis. Susulan itu, Thailand mengisytiharkan perang terhadap Amerika Syarikat dan United Kingdom pada 25 Januari 1942 dan "menolong" Jepun dalam perang menentang Pihak Berikat sambil memelihara sebuah Gerakan Thai Bebas yang anti-Jepun. Kira-kira 200,000 orang buruh Asia (rata-ratanya romusha) dan 60,000 orang tawanan perang dari Pihak Berikat mengerjakan Landasan Kereta Api Burma di atas tanah Thai yang umum dikenali sebagai "Death Railway".
Sejarah moden
Sejarah Thailand dari 1932 hingga 1973 dikuasai oleh kediktatoran tentera yang banyak menguasai tempoh tersebut. Tokoh-tokoh utamanya merupakan diktator Luang Phibunsongkhram (atau lebih dikenali sebagai Phibun) yang berpakat dengan Jepun ketika Perang Dunia Kedua, dan ahli politik sivil Pridi Phanomyong yang menubuhkan Universiti Thammasat dan menjadi Perdana Menteri sejenak selepas perang.
Thailand menolong Amerika Syarikat dan Vietnam Selatan dalam Perang Vietnam pada 1965–1971. Tentera Udara AS menempatkan jet pejuang F-4 Phantom di Pangkalan Udara Udon dan Ubon dan juga B-52 di U-Tapao. Tentera Thai juga menyaksikan pertempuran sengit dalam perang sulit di Laos yang berlaku dari 1964 hingga 1972.
Sepanjang 1980-an, Thailand diperintah oleh Perdana Menteri Prem Tinsulanonda yang memulihkan politik berparlimen. Selepas itu negara Thai kekal berdemokrasi kecuali pemerintahan tentera sekejap dari 1991 hingga 1992. Parti populis Thai Rak Thai pimpinan Thaksin Shinawatra memerintah dari 2001 hingga 2006. Pada 2006, protes beramai-ramai mass terhadap Thai Rak Thai atas dakwaan rasuah mencetuskan rampasan kuasa oleh tentera pada September. Pilihan raya umum Disember 2007 memulihkan kerajaan sivil, tetapi pada Mei 2014 satu lagi rampasan kuasa tentera mengembalikan kuasa mutlak kepada tentera.
Politik
Politik negara Thai kini dijalankan dalam kerangka raja berperlembagaan dengan Perdana Menteri sebagai ketua kerajaan dan Raja pewaris takhta sebagai ketua negara. Cabang kehakiman seharusnya bebas bertindak daripada cabang perundangan dan eksekutif, namun tindakan kehakiman disyaki berasaskan kepentingan politik daripada ketentuan undang-undang sedia ada. thumb|[[Monumen Demokrasi Bangkok memperingati revolusi Siam 1932.]] Semenjak pembaharuan politik dari raja mutlak pada 1932, Thailand telah mempunyai 19 perlembagaan dan piagam. Sepanjang tempoh ini, bentuk kerajaan bersilih ganti antara kediktatoran tentera dan demokrasi berpilih, tetapi semua pemerintahan memperakui seorang raja pewaris takhta sebagai ketua negara. Sebelum 1932, Kerajaan Siam tiada badan perundangan kerana semua kuasa perundangan terserah kepada sang raja. Demikianlah caranya sejak penubuhan Kerajaan Sukhothai pada abad ke-12, apabila sang raja dipandang sebagai "Dharmaraja" atau "raja yang memerintah mengikut Dharma", (hukum sila agama Buddha). Namun pada 24 Jun 1932 sekumpulan orang awam dan pegawai tentera yang bergelar Khana Ratsadon (atau Parti Rakyat) menjalankan rampasan kuasa tanpa tumpah darah yang menamatkan 150 tahun pemerintahan mutlak Dinasti Chakri. Sebagai gantinya, kumpulan tersebut memperjuangkan sistem raja berperlembagaan dengan badan perundangan pilihan rakyat. "Perlembagaan Draf" 1932 yang ditandatangani oleh Raja Prajadhipok (Rama VII) mencipta badan perundangan pertama Thailand, iaitu sebuah Dewan Perhimpuan Rakyat dengan 70 orang ahli lantikan. Perhimpunan bersidang buat julung kali pada 28 Jun 1932 di Dewan Singgahsana Ananta Samakhom. Khana Ratsadon menilai bahawa rakyat belum bersedia untuk perhimpunan pilihan awam, tetapi kemudian berubah pendirian. Ketika perlembagaan "tetap" berkuatkuasa pada Disember 1932, pilihan raya dijadualkan untuk 15 November 1933. Perlembagaan baharu ini mengubah komposisi perhimpuan kepada 78 orang pilihan awam dan 78 orang yang dilantik (oleh Khana Ratsadon), jadi kesemuanya 156 orang ahli.
Sejak Mei 2014, Thailand diperintah oleh kerajaan tentera yang bergelar Majlis Keamanan dan Ketenteraman Negara yang sedikit sebanyak memansuhkan perlembagaan 2007, mengisytiharkan darurat dan perintah berkurung seluruh negara, mengharamkan himpunan politik, menangkap dan menahan ahli-ahli politik dan aktivis-aktivis anti rampasan kuasa, mengetatkan penapisan Internet dan menguasai media massa. Raja Thailand semasa ialah Raja Vajiralongkorn (or Rama X) yang naik takhta pada 1 Disember 2016 ekoran kemangkatan ayahandanya Bhumibol Adulyadej (Rama IX) pada 13 Oktober 2016. Termaktub dalam perlembagaan bahawa kedaulatan negara terletak pada rakyat tetapi raja akan melaksanakan kuasa-kuasa melalui ketiga-tiga cabang pemerintahan negara Thai. Raja selaku ketua negara diberi kuasa dan peranan tertentu dalam kerajaan walaupun terhad oleh perlembagaan. Menurut perlembagaan, raja ialah ketua angkatan tentera. Baginda dikehendaki menganut agama Buddha serta mempertahankan semua agama di negara. Raja juga memelihara beberapa kuasa tradisional seperti pelantikan pewaris, pengampunan, dan perkenan diraja. Raja dibantu menjalankan tugas oleh Majlis Privi Thailand.
Wilayah
Thailand terbahagi kepada 76 buah wilayah (จังหวัด, changwat), yang disusun kepada lima rantau. Juga terdapat dua buah wilayah pentadbiran khas, iaitu ibu kota Bangkok (Krung Thep Maha Nakhon) dan Pattaya. Bangkok terletak di peringkat wilayah dan oleh itu dikira sebagai satu wilayah.
Setiap wilayah terbahagi kepada daerah dan daerah itu terbahagi lagi kepada mukim (tambon). terdapat 877 daerah (อำเภอ, amphoe) dan 50 zon di Bangkok (เขต, khet). Bandaraya Bangkok dan beberapa bahagian wilayah yang bersempadan dengan ibu kota diberi gelaran Bangkok Raya (ปริมณฑล, pari monthon). Wilayah-wilayah berkenaan termasuk Nonthaburi, Pathum Thani, Samut Prakan, Nakhon Pathom dan Samut Sakhon. Rata-rata ibu kota (เมือง, mueang) setiap wilayah sama dengan wilayah masing-masing. Misalnya, ibu kota Wilayah Chiang Mai (Changwat Chiang Mai) dipanggil Mueang Chiang Mai atau Chiang Mai.
Pandawai, Sumba Timur
Pandawai merupakan sebuah Kecamatan di Kabupaten Sumba Timur, Nusa Tenggara Timur, Indonesia.
Thailand
Rantau
thumb|Thailand boleh terbahagi kepada empat rantau.
Bourg-de-Visa
ialah sebuah komun yang terletak di komun Tarn-et-Garonne di wilayah Midi-Pyrénées selatan Perancis.
Thailand
Rantau
Wilayah-wilayah Thai ditadbir mengikut kawasan bahagian atau rantau, dan Thailand lazimnya menggunakan sistem pembahagian empat rantau, iaitu: Thailand Utara, Thailand Timur Laut, Thailand Tengah dan Thailand Selatan.
Malykh
Malykh merupakan sebuah kampung yang terletak di daerah Oghuz, Azerbaijan.
Thailand
Rantau
Thailand merupakan sebuah negara unitari (kesatuan) yang mana para gabenor wilayah, ketua daerah dan kerani daerah semuanya dilantik oleh kerajaan pusat. Pembahagian rantau tidak lagi bercirikan pentadbiran tetapi dikekalkan untuk tujuan ilmiah geografi, statistik, geologi, kaji cuaca atau pelancongan.
Saint-Martin-Boulogne
merupakan sebuah komun di jabatan Pas-de-Calais di utara Perancis.
Tawangsari, Pengasih, Kulon Progo
Tawangsari merupakan sebuah desa di kecamatan Pengasih, Kulon Progo, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonesia.
Thailand
Kawasan Selatan
kanan|thumb|Wilayah-wilayah selatan Thailand memaparkan kawasan majoriti Melayu-Islam Siam pernah menguasai Semenanjung Tanah Melayu sejauh ke selatan hingga paras Melaka pada abad ke-15, malah juga menaungi sebahagian besar semenanjung termasuklah Temasek (Singapura), sesetengah pulau-pulau Andaman, dan sebuah jajahan di Jawa, tetapi akhirnya berundur apabila British menggunakan kekerasan untuk menjamin naungan mereka ke atas negeri-negeri Melayu.
Negeri-negeri Melayu utara menghantar ufti tahunan kepada Raja Siam dalam bentuk bunga masa sebagai tanda penghormatan dan pengakuan terhadap naungan Siam. British campur tangan dalam urusan negeri-negeri Melayu dan menerusi Perjanjian Inggeris-Siam ia cuba membina landasan kereta api dari selatan ke Bangkok. Siam melepaskan kedaulatan terhadap negeri-negeri Kedah, Perlis, Kelantan, dan Terengganu kepada British sementara wilayah Satun dan Pattani dikekalkan.
Wilayah-wilayah Melayu diduduki oleh Jepun ketika Perang Dunia Kedua, lalu disusupi oleh Parti Komunis Malaya (CPM) dari 1942 hingga 2008. Sejak awal 2000-an berlakunya kejadian pemberontakan antara pejuang separatis yang bermula selepas Perang Dunia Kedua dengan sokongan Sukarno terhadap PULO.
Tentera
kanan|thumb|Tentera Darat Diraja Thai menembakan howitzer M198 ketika berlatih kiri|thumb|[[HTMS Chakri Naruebet|HTMS Chakri Naruebet, sebuah kapal induk pesawat udara milik Tentera Laut Diraja Thai]] kiri|thumb|Sebuah pesawat [[F-16 Fighting Falcon milik Tentera Udara Diraja Thai]] Angkatan Tentera Diraja Thai (กองทัพไทย) merupakan angkatan tentera Kerajaan Thailand yang terdiri daripada Tentera Darat Diraja Thai (กองทัพบกไทย), the Tentera Laut Diraja Thai (กองทัพเรือไทย), dan Tentera Udara Diraja Thai (กองทัพอากาศไทย), di samping juga pelbagai angkatan separa tentera.
Angkatan Tentera Diraja Thai mempunyai tenaga manusia berjumlah 306,000 orang anggota aktif dan 245,000 orang anggota simpanan. Jawatan ketua Angkatan Tentera Diraja Thai (จอมทัพไทย, Chom Thap Thai) dipegang oleh Raja, tetapi atas nama sahaja. Angkatan tentera diurus oleh Kementerian Pertahanan Thailand yang diketuai oleh Menteri Pertahanan (ahli jemaah menteri Thailand) dan diperintah oleh Ibu Pejabat Angkatan Tentera Diraja Thai yang diketuai oleh Ketua Angkatan Pertahanan Thailand. Pada 2011, perbelanjaan tentera Thailand diketahui berjumlah kira-kira AS$5.1 bilion.
Menurut perlembagaan, berkhidmat dalam tentera adalah tugas semua warga Thai. Akan tetapi, hanya lelaki berumur 21 tahun ke atas yang tidak pernah melalui latihan simpanan Pelajar Pertahanan Wataniah diberi pilihan untuk merelakan diri untuk masuk tentera atau menyertai "kerahan rawak". Calon-calon dikehendaki berkhidmat penuh selama enam bulan hingga dua tahun mengikut tahap pendidikan mereka, sejauh mana mereka menjalani latihan simpanan, dan sama ada mereka merelakan diri sebelum tarikh kerahan (biasanya 1 April setiap tahun).
Hari Tentera disambut pada 18 Januari bersempena kemenangan Raja Naresuan dari Kerajaan Ayutthaya ke atas raja muda Taungoo pada 1593.
Geografi
kanan|thumb|Pemandangan Banjaran Luang Prabang Range yang merentangi sempadan Thai-Lao di [[Nan (wilayah)|Wilayah Nan, Thailand Utara]] kiri|thumb|Pulau batu kapur tipikal di Thailand kiri|thumb|Kepulauan Phi Phi
Dengan jumlah keluasan 513,120 km², Thailand merupakan negara ke-50th terbesar dari segi keluasan, sedikit kecil sedikit Yaman dan sedikit besar daripada Sepanyol.
Thailand terdiri daripada pelbagai rantau geografi yang sedikit sebanyak berpadanan dengan pembahagian wilayah. Rantau utara merupakan kawasan tanah tinggi Thai, dengan puncak tertinggi di Doi Inthanon di Banjaran Thanon Thong Chai pada 2,565 meter di atas paras laut. Rantau timur laut atau Isan terdiri daripada Banjaran Khorat Plateau yang bersebelahan dengan Sungai Mekong di timur. Rantau tengah negara dikuasai oleh lembah rata Sungai Chao Phraya yang mengalir hingga Teluk Thailand. Thailand Selatan terdiri daripada Segenting Kra yang sempit tetapi melebar hingga Semenanjung Tanah Melayu. Secara politik, terdapat enam kawasan geografi yang berbeza dengan satu sama lain dari segi populasi, sumber asas, ciri-ciri alam, dan tahap pembangunan sosial dan ekonomi. Kepelbagaian rantau-rantau merupakan ciri latar fizikal yang paling menonjol di Thailand.
Sungai Chao Phraya dan Mekong River merupakan nadi kehidupan kawasan luar bandar Thailand. Pengeluaran tanaman secara industri menggunakan kedua-dua sungai tersebut serta cawang-cawangnya. Teluk Thailand luasnya 320,000 kilometer persegi dan disuap oleh sungai-sungai Chao Phraya, Mae Klong, Bang Pakong, dan Tapi. Air yang cetek di sepanjang pinggir-pinggir selatan dan Semenanjung Kra menyumbang kepada sektor pelancongan. Pesisir timur Teluk Thailand merupakan pusat perindustrian Thailand dengan pelabuhan air utama negara di Sattahip pelabuhan perdagangan yang tersibukk, Laem Chabang.
Laut Andaman merupakan sumber alam berharga dengan bertempatnya antara pusat peranginan paling popular dan mewah di Asia. Wilayah Phuket, Krabi, Ranong, Phang Nga dan Trang, dan pulau-pulaunya semua terletak di sepanjang pesisir Laut Andaman. Biarpun dilanda tsunami 2004, semuanya merupakan tarikan pelancong dari seluruh dunia.
Iklim
kanan|thumb|Peta pengelasan iklim Köppen bagi Thailand Iklim Thailand dipengaruhi oleh angin monsun bermusim iaitu monsun barat daya dan timur laut. Monsun barat daya dari Mei hingga Oktober bercirikan aliran udara hangat dan lembap dari Lautan Hindi ke Thailand, menyebabkan hujan lebat di seluruh negara. Monsun timur laut dari Oktober hingga Februari pula membawa udara sejuk dan kering dari China ke kebanyakan kawasan Thailand. Di Thailand selatan, monsun timur laut membawakan cuaca sederhana serta hujan lebat di pantai timur rantau berkenaan. Kebanyakan wilayah Thailand beriklim "lembap kering tropika atau savana" (Iklim savana tropika menurut Köppen). Hujung selatan dan timur rantau timur pula beriklim monsun tropika.
Kebanyakan bumi Thailand mengalami cuaca kering pada musim ini dengan suhu sederhana belaka, kecuali rantau selatan Thailand yang menerima hujan lebat khususnya pada Oktober dan November. Musim panas atau pramonsun dari pertengahan Februari hingga pertengahan Mei bercirikan cuaca serba hangat. Disebabkan sifat dan latitud pedalamannya, bahagian-bahagian utara, timur laut, tengah dan timur Thailand mengalami cuaca panas berlarutan. Sebahagian besar negara menerima curahan hujan min tahunan sebanyak 1,200 to 1,600 mm. Akan tetapi, sesetengah kawasan di sebelah gunung hadap angin seperti wilayah Ranong di pantai barat Thailand selatan dan timur wilayah Trat menerima curahan hujan melebihi 4500 mm setahun. Kawasan-kawasan terkering berada di sebelah lindung angin di lembah-lembah tengah dan bahagian paling utara Thailand selatan di mana curahan hujan min tahunan kurang daripada 1200 mm. Kebanyakan bumi Thailand (utara, timur laut, tengah dan timur) bercirikan cuaca kering ketika monsun timur laut dan hujan lebat ketika monsun barat daya. Di bahagian-bahagian selatan Thailand, hujan lebat berlaku pada kedua-dua musim monsun dengan kemuncak pada September bagi pantai barat dan pada November–Januari bagi pantai timur.
Alam sekitar
Thailand mencatat prestasi yang sederhana tetapi meningkat dalam Indeks Prestasi Alam Sekitar (EPI) di tangga keseluruhan 91 daripada 180 negara pada 2016. Ini juga tahap sederhana di peringkat Asia-Pasifik sahaja tetapi mendahului negara-negara seperti Indonesia dan China. EPI ditubuhkan pada 2001 oleh Forum Ekonomi Dunia untuk mengukur sejauh mana setiap negara melaksanakan Matlamat Pembangunan Mampan PBB. Aspek-aspek yang paling kurang memuaskan bagi Thailand (iaitu nombor besar-besar) ialah kualiti udara (167), kesan industri pertanian kepada alam sekitar (106) dan iklim dan sektor tenaga (93), yang terakhir itu rata-rata disebabkan keluaran tinggi karbon dioksida per KWh. Thailand paling baik dari segi pengurusan sumber air (66) dan sanitasi (68).
Hidupan liar
thumb|180x180px|Populasi [[gajah Asia liar di Thailand merosot kepada sekitar 2,000–3,000 ekor. ]] Gajah merupakan lambang negara Thailand. Sungguhpun ada 100,000 ekor gajah bela jinak di Thailand pada 1850, namun jumlahnya sudah susut kepada 2,000 ekor. Selama ini pemburu mengejar gajah demi gading dan kulit, dan kini lebih-lebih lagi untuk daging. Anak gajah sering ditangkap untuk dijadikan tarikan pelancong atau haiwan buruh, namun penggunaannya tela merosot sejak kerajaan mengharamkan pembalakan pada 1989. Kini lebih banyak gajah dalam tawanan daripada yang liar, malah aktivis mendakwa bahawa gajah tawanan sering didera.
Pemburuan spesies terlindung kekal satu isu besar. Pemburu telah mengurangkan populasi harimau belang dan bintang, dan lain-lain kucing besar untuk bulunya. Kebanyakan haiwan (termasuk harimau, beruang, buaya dan ular tedung selar) diternak atau diburu untuk daging dan ubat. Biarpun haram barang-barang itu, namun pasar terkenal Chatuchak di Bangkok masih terkenal dengan penjualan hasil spesies terancam.
Amalan memelihara haiwan liar mengancam sesetengah spesies. Anak haiwan sering ditangkap dan dijual, dan ini sering memerlukan induknya dibunuh. Sebaik sahaja dilepaskan ke habitat semula jadi setelah lama ditawan, kebanyakan haiwan belaan gagal membiak. Antara yang terjejas termasuk beruang hitam Asia, beruang madu, ungka tangan putih dan binturung.
Pendidikan
kiri|thumb|Pelajar sekolah rendah di Thailand Pada 2014, kadar celik huruf Thailand ialah 93.5%. Pendidikan disediakan oleh sistem sekolah tersusun rapi yang terdiri daripada tadika, sekolah rendah, sekolah menengah rendah dan tinggi, maktab-maktab vokasional, dan universiti. Sektor pendidikan swasta cukup terbangun dan amat menyumbang kepada keseluruhan peruntukan pendidikan yang tidak dapat dipenuhi oleh kerajaan dengan institusi awam semata-mata. Pendidikan diwajibkan hingga umur 14 tahun, dan kerajaan menyediakan pendidikan percuma sehingga umur 17 tahun.kiri|thumb|Universiti Chulalongkorn yang ditubuhkan pada 1917 ialah universiti tertua di Thailand. Pengajaran amat bergantung pada kaedah menghafaz daripada kaedah bertengahkan pelajar. Pemantapan kurikulum yang mantap dan koheren bagi sekolah-sekolah tertakluk kepada perubahan begitu cepat sehingga sukar bagi sekolah dan guru-guru untuk pasti akan bahan-bahan pelajaran, malah pengarang dan penerbit buku teks sukar hendak mengeluarkan edisi baharu dengan cukup cepat. Isu-isu berkenaan kemasukan universiti sudah cukup lama bergolak. Apapun, pendidikan Thai sudah banyak meningkat sejak 2001. Kebanyakan pelajar generasi kini celik komputer. Thailand menduduki tangga ke-54 daripada 56 negara yang dikaji untuk kemahiran bahasa Inggeris oleh EF.
Ujian IQ menyeluruh senegara dijalankan terhadap 72,780 orang pelajar Thai dari Disember 2010 hingga Januari 2011. Didapati purata IQ-nya 98.59 mata, lebih tinggi daripada hasil kajian lepas. Tahap IQ didapati naik turun di seluruh negara, dengan purata terendah 88.07 di kawasan selatan wilayah Narathiwat dan yang tertinggi sebanyak 108.91 di wilayah Nonthaburi. Kementerian Kesihatan Awam menyalahkan kekurangan iodin bagi kepincangan ini dan langkah-langkah diambil untuk mewajibkan penambahan iodin dalam garam halus seperti yang diamalkan di negara-negara Barat.
Sains dan teknologi
Agensi Pembangunan Sains dan Teknologi Negara merupakan agensi kerajaan Thai yang menyokong usaha penyelidikan dalam sains dan teknologi serta penggunaanya dalam ekonomi Thai.
Synchrotron Light Research Institute (SLRI) merupakan punca cahaya sinkotron bagi usaha fizik, kimia, sains bahan dan sains hidupan Thai yang terletak di Universiti Teknologi Suranaree (SUT) di Nakhon Ratchasima, di timur laut Bangkok. Institut yang dibiayai oleh Kementerian Sains dan Teknologi ini menempatkan satu-satunya sinkotron skala besar di Asia Tenggara. Mula-mula ia dibina di sinkotron SORTEC di lalu dipindahkan ke Thailand dan diubah suai untuk operasi 1.2 GeV. Ia memberikan bekalan cahaya berjadual tetap kepada pengguna.300 km
Masjid Al-Muttaqin
Masjid Al-Muttaqin mungkin merujuk kepada masjid di:
Bourret, Tarn-et-Garonne
Bourret ialah sebuah komun yang terletak di komun Tarn-et-Garonne di wilayah Midi-Pyrénées selatan Perancis.
Pinupahar, Sumba Timur
Pinupahar merupakan sebuah Kecamatan di Kabupaten Sumba Timur, Nusa Tenggara Timur, Indonesia.
Bourret, Tarn-et-Garonne
Rujukan
Bourret
Thailand
Internet
Di Bangkok ada 23,000 hospot Wi-Fi awam percuma. Kemudahan Internet di Thailand merangkumi talian-talian optik gentian berkelajuan tinggi 10 Gbit/s yang boleh disewakan dan ISP-ISP seperti KIRZ yang menyediakan perkhidmatan Internet perumahan.
Bahan Internet ditapis oleh kerajaan Thai, maka sesetengah tapak web tidak dapat dicapai. Penapisan dilakukan oleh Polis Diraja Thai, Lembaga Komunikasi Thai, dan Kementerian Teknologi Maklumat dan Komunikasi.
Ekonomi
Thailand dibilang sebagai negara industri baharu dengan KDNK 2013 GDP sebanyak AS$673 bilion (berasaskan pariti kuasa beli). Thailand merupakan ekonomi kedua terbesar di Asia Tenggara selepas Indonesia. Thailand merupakan negara keempat paling kaya di Asia Tenggara dari segi KDNK per capita, selepas Singapura, Brunei, dan Malaysia.
Thailand berfungsi sebagai "ekonomi penambat" bagi negara-negara jiran membangun iaitu Laos, Myanmar, dan Kemboja. Pada suku ketiga 2014, kadar pengangguran Thailand berada pada 0.84% menurut Lembaga Pembangunan Ekonomi dan Sosial Negara Thai (NESDB).
Demografi
Thailand mempunyai seramai  orang penduduk . Kebanyakan penduduk Thailand hidup di luar bandar, tertumpu di kawasan penanaman padi sekitar tengah, timur laut dan utara. Kadar penduduk bandar Thailand kini sekitar 45.7%, rata-rata tertumpu di Kawasan Metropolitan Bangkok.
Etnik
thumb|Perarakan pesta Hae Pha Khuen That di Wat Phra Mahathat Majoriti warganegara Thai adalah bangsa Thai, iaitu 95.9% pada 2010. 4.1% yang tinggal adalah bangsa Burma (2.0%), lain-lain 1.3%, dan 0.9% tidak tentu.
Menurut Laporan Negara 2011 oleh kerajaan Thai kepada Jawatankuasa PBB yang bertanggungjawab atas Konvensyen Antarabangsa untuk Menghapuskan Segala Bentuk Diskriminasi Kaum, terdapat dari Jabatan Pemupukan Hak-Hak dan Kebebasan Kementerian Keadilan Thai, terdapat 62 kelompok etnik yang diiktiraf secara rasmi di Thailand. 20 juta orang Thai Tengah (dan kira-kira 650,000 Khorat Thai) membentuk kira-kira 34.1 peratus daripada populasi negara seramai 60,544,937 orang ketika lengkapnya data Ethnolinguistic Maps of Thailand (1997) oleh Universiti Mahidol.
Laporan Negara Thailand 2011 menyumbangkan perangkaan penduduk kaum orang hulu dan suku-suku etnik di Timur Laut, jelas menyatakan pergantungannya kepada data Ethnolinguistic Maps of Thailand oleh Universiti Mahidol. Oleh itu, biarpun lebih 3.288 juta penduduk di Timur Tengah sahaja tidak dapat dikategorikan, namun populasi dan peratusan suku etnik lain sekitar 1997 diketahui untuk serata Thailand dan terdiri daripada populasi minimum. Suku minoriti terbesar di Thailand adalah seperti berikut:
Cina Thai, iaitu yang kuat darah keturunan Cina, membentuk 14% penduduk negara, sementara orang Thai yang separa darah daging Cina membentuk sehingga 40%. Melayu Thai mewakili 3% penduduk, dan yang tinggal terdiri daripada suku Mon, Khmer dan pelbagai kaum "orang hulu".
Ramai juga bilangan pendatang dari negara jiran Myanmar, Laos, dan Kemboja, dan juga dari sejauh Nepal dan India, menjadikan jumlah penduduk bukan warga mencecah 3.5 juta orang, naik dari kira-kira 1.3 juta pada 2000.
Bahasa
Bahasa rasmi Thailand tidak lain tidak bukan bahasa Thai, ahli rumpun bahasa Tai–Kadai yang bersaudara rapat dengan bahasa-bahasa Lao, Shan di Myanmar, banyak lagi bahasa-bahasa kecil yang dituturkan dalam lingkungan kawasan sempadan China dari Hainan dan Yunnan. Bahasa Thai bahasa pengantar utama pendidikan dan pentadbiran yang digunakan di seluruh negara. Bahasa bakunya berdasarkan loghat orang Thai Tengah dan ditulis dalam abjad Thai, sebuah tulisan abugida yang berevolusi dari abjad Khmer. 62 buah bahasa diiktiraf oleh Kerajaan Thai dalam Laporan negara 2011 kepada Jawatankuasa PBB yang bertanggungjawab atas Konvensyen Antarabangsa untuk Menghapuskan Segala Bentuk Diskriminasi Kaum, yang menggunakan pendekatan etnik bahasa. Bahasa Thai Selatan dituturkan di wilayah-wilayah selatan, sementara bahasa Thai Utara dituturkan di wilayah-wilayah yang pernah mendirikan bekas kerajaan Lan Na. Untuk tujuan kemudahan banci yang tidaklah mengiktiraf kesemua 62 bahasa teriktiraf tersebut, wujudlah empat kelompok dialek Thai mengikut rantau wilayah.
Bahasa minoriti terbesar Thailand ialah bahasa Isan, loghat Lao yang dituturkan di rantau timur laut. Biarpun sering dikira loghat Thai, sebenarnya ia merupakan loghat Lao dan kawasan penutur aslinya pernah menjadi wilayah kerajaan lampau Lan Xang. Jauh di selatan, bahasa Melayu loghat Kelantan-Pattani merupakan bahasa utama suku Melayu. Loghat-loghat Cina pun dituturkan oleh penduduk Cina Thai, terutamanya sekali bahasa Teochew.
Juga dituturkannya pelbagai bahasa minoriti dari suku pedalaman, termasuklah banyak bahasa Austro-Asia seperti Mon, Khmer, Viet, Mlabri dan Orang Asli; bahasa Austronesia seperti Cham dan Moken; bahasa Sino-Tibet seperti Lawa, Akha, dan Karen; dan bahasa-bahasa Tai lain seperti Tai Yo, Phu Thai, dan Saek. Bahasa Hmong ahli rumpun bahasa Hmong–Mien yang kini diterima umum sebagai rumpun bahasa tersendiri.
Bahasa Inggeris mata pelajaran wajib sekolah namun penutur fasihnya kurang sekali, apalagi di kawasan luar bandar.
Agama
Agama utama Thailand ialah agama Buddha Theravada yang sebati dengan jati diri dan budaya Thai. Inilah antara negara yang paling ramai penganut Buddha.
Budaya
kiri|thumb|Rata-rata penduduk Thailand menganut agama Buddha Theravada Kebudayaan dan tradisi Thai banyak menerima pengaruh luar, khususnya dari India, Lao, Burma, Kemboja dan China.
Agama kebangsaan Thailand iaitu agama Buddha fahaman Theravada adalah teras bagi jati diri Thai moden, tetapi dipengaruhhi oleh kepercayaan dari agama-agama Hindu, animise dan sembah nenek moyang.
Thailand diduduki oleh ramai suku etnik minoriti, ada di antaranya melimpahi sempadan ke Myanmar, Laos, Kemboja dan Malaysia serta memikul peralihan antara pengaruh budaya tempatan, kebangsaan dan global. Orang keturunan Cina penting dalam masyarakat Thai, khususnya di sekitar Bangkok. Kejayaan mereka untuk bersepadu dengan masyarakat Thai membolehkan golongan ini memegang jawatan ekonomi dan politik. Perniagaan Cina Thai mekar dalam "rangkaian buluh", iaitu rangkaian perniagaan Cina seberang laut yang beroperasi di pasaran Asia Tenggara yang berkongsi pertalian keluarga dan budaya. kiri|thumb|Persembahan tradisional khon Thailand terkenal dengan sapaan tangan dalam bentuk sembah (tangkup tangan) yang dipanggil wai, selalunya dilakukan oleh orang muda atau bawahan ketika bertemu dengan orang tua atau atasan, selalunya diiringi oleh lafazan "sawatdi khrap" oleh lelaki atau "sawatdi kha" oleh perempuan. Yang tua atau atasan boleh juga membalas dengan sembah. Pangkat mengatasi usia dalam menentukan siapa menyembah dahulu, khususnya dalam urusan rasmi. Contohnya, pelawat pejabat kerajaanlah yang menyembah dahulu biarpun lebih tua daripada pembesar. Kanak-kanak yang hendak pergi sekolah diajar untuk bersembah kepada ibu bapa sebagai tanda hormat.
Seperti budaya Asia lain, Thailand amat menekankan penghormatan kepada nenek moyang. Masyarakat Thai amatlah ramah mesra dan murah hati, tetapi juga kuat mengamalkan hierarki sosial. Orang tua-tua berkuasa dalam membuat keputusan kekeluargaan atau memimpin upacara. Abang kakak wajib menjaga adik-adik.
Di Thailand adalah pantang larang termasuk menyentuh kepala orang atau menuding kaki, kerana kepala itu paling suci sementara kaki pula bawah sekali.
Masakan
Masakan Thai menyebatikan lima rasa asas, iaitu manis, pedas, masam, pahit dan masin. Antara ramuan-ramuan utama masakan Thai termasuk bawang putih, cabai, air limau nipis, serai, ketumbar, lengkuas, gula kabung, dan sos ikan (nam pla). Makanan ruji Thailand ialah nasi, khususnya dari beras varieti jasmin (hom mali) yang terdapat dalam hampir setiap hidangan. Orang Thai secara domestik mengambil lebih 100 kg beras seorang setahun. Lebih 5,000 varieti beras dari Thailand dipelihara dalam tabung gen beras oleh International Rice Research Institute (IRRI) yang bertapak di Filipina. Raja Thailand penaung rasmi IRRI.
Media
Masyarakat Thai dipengaruhi oleh media yang pelbagai bentuk dan bahasa. Di samping bahasa Thai, bahasa Inggeris dan Cina juga digunakan dalam akhbar dan majalah. Kebanyakan majalah pop Thai menggunakan tajuk Inggeris atas alasan chic glamor semata-mata. Banyak perniagaan besar-besar di Bangkok menjalankan operasi dalam bahasa Inggeris dan bahasa-bahasa lain.
Unit ukuran
Kalendar rasmi Thailand berasaskan Era Buddha versi Timur yang letaknya 543 tahun di hadapan kalendar barat. Maka tahun 2018 Masihi ialah tahun 2561 B di Thailand. Nombor tahun Era Buddha digunakan dalam bidang pendidikan, perkhidmatan awam, pentadbiran, kontrak dan ruang tarikh akhbar. Tetapi dalam sektor perbankan, industri dan perdagangan, sistem kalendar barat menjadi amalan.
Sukan
kiri|thumb|[[Muay Thai, sukan lambang Thailand]] Muay Thai ialah sukan lambang negara Thailand yang berupa tinju tendang (tomoi), di mana para peserta menendang, menumbuk, menghentam dengan lutut dan siku dengan memakai sarung tangan seakan tinju Barat. Dengan itulah Thailand dapat melahirkan ramai jaguh dalam sukan tinju.
Bola sepak telah mengatasi Muay Thai sebagai sukan yang paling ramai pengikut dalam masyarakat Thai masa kini. Pasukan bola sepak kebangsaan Thailand telah bermain di Piala AFC enam kali dan mencapai separuh akhir pada 1972. Thailand pernah menjadi tuan rumah Piala Asia dua kali, iaitu pada tahun 1972 dan 2007. Edisi 2007 dikongsikan hak tuan rumah bersama Indonesia, Malaysia dan Vietnam. Orang Thai juga gemar menonton Liga Perdana Inggeris melalui televisyen serta memakai jersi replika kelab pujaan mereka. Satu lagi hobi kegemaran orang Thai ialah bermain layang-layang yang dahulunya juga sukan kompetitif. kiri|thumb|[[Stadium Nasional Rajamangala]]
Takraw merupakan sukan asal Thailand seakan-akan sepak raga di mana pemain hanya dibenarkan menyentuh dan menghantar bola rotan dengan kaki, lutut, dada dan kepala. Sepak takraw merupakan bentuk gabungan takraw dengan bola tampar yang popular di merata Asia Tenggara, di mana pemain mesti menghantar bola mengatasi jaring dan jatuh ke tanah pihak lawan.
Thailand sering digelar ibu kota golf Asia kerana ia merupakan destinasi popular bagi penggemar golf. Negara ini menarik ramai pemain golf dari Jepun, Korea, Singapura, Afrika Selatan dan negara-negara Barat yang datang untuk bermain golf di Thailand setiap tahun. Meningkat popularnya golf di kalangan kelas menengah dan imigran ternyata dengan adanya lebih 200 buah padang golf seluruh negara, malah ada yang terpilih untuk mengadakan kejohanan PGA dan LPGA seperti Amata Spring Country Club, Alpine Golf and Sports Club, Thai Country Club, dan Black Mountain Golf Club.
Selain daripada yang atas, antara sukan-sukan yang digemari di Thailand termasuk bola keranjang, ragbi, dan snuker. Kejayaan dalam sukan seperti angkat berat dan taekwondo membuktikan bahawa tinju bukan lagi satu-satunya sandaran Thailand untuk kejayaan Olimpik.
Tempat acara
Stadium Thammasat Stadium merupakan stadium pelbagai guna di Bangkok dengan muatan 25,000 orang yang kini digunakan terutamanya untuk bola sepak. Letaknya di kampus Rangsit Universiti Thammasat, ia dibina untuk Sukan Asia 1998 oleh firma pembinaan Christiani & Nielsen, syarikat sama yang membina Monumen Demokrasi di Bangkok.
Stadium Nasional Rajamangala merupakan arena sukan terbesar di Thailand dengan muatan 65,000 orang. Terletak di Bang Kapi, Bangkok, ia dibina pada 1998 sempena Sukan Asia 1998 dan menjadi pangkalan pasukan bola sepak kebangsaan Thailand.
Bagh-e Hajji Abdol
Bagh-e Hajji Abdol merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Sekolah Kebangsaan Pos Piah
Sekolah Kebangsaan Pos Piah atau nama ringkasnya SK Pos Piah, merupakan sebuah Sekolah kebangsaan yang terletak di Lasah.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Pos Piah memiliki 83 pelajar lelaki dan 88 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 171 orang. Ia mempunyai seramai 10 orang guru.2009