cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Aktiviti Beliau Setelah Tamat Kuliah
“Adapun golongan terpelajar, maka para penjajah di sekolah-sekolah missionaris mereka telah menetapkan sendiri kurikulum-kurikulum pendidikan dan tsaqafah berdasarkan falsafah dan hadharah (peradaban) yang khas dari kehidupan mereka, baik sebelum adanya pendudukan kaum imperialis tersebut mahupun sesudahnya. Lalu, tokoh-tokoh Barat dijadikan sumber tsaqafah (kebudayaan) sebagaimana sejarah dan kebangkitan barat dijadikan sumber asal bagi apa yang merosakkan cara berfikir kita.” Oleh sebab itu, Syeikh Taqiyuddin an-Nabhani lalu menjauhi bidang pengajaran dalam Kementerian Pendidikan, dan mulai mencari pekerjaan lain dengan pengaruh peradaban Barat yang relatif lebih sedikit. Beliau tidak melihat pekerjaan yang lebih utama selain pekerjaan di Mahkamah Syariah yang dipandangnya merupakan lembaga yang menerapkan hukum-hukum syara’. Dalam hal ini beliau berkata,
“Adapun an-Nizhamul Ijtima’iy, yang mengatur hubungan lelaki dan wanita, dan segala hal yang terbit darinya (yakni al-Ahwalu asy-Syakhshiyyah), tetap menerapkan syari’at Islam sehingga sekarang, meskipun telah berlaku penjajahan dan penerapan hukum-hukum kufur. Tidak diterapkan sama sekali selain syariat Islam dalam bidang itu sehingga saat ini…”
Maka dari itu, Syeikh Taqiyuddin sangat berkeinginan untuk bekerja di Mahkamah Syariah. Dan ternyata banyak kawan beliau (yang pernah sama-sama belajar di al-Azhar) bekerja di sana. Dengan bantuan mereka, Syeikh Taqiyuddin akhirnya diberi jawatan sebagai setiausaha di Mahkamah Syariah Beisan. Beliau kemudian dipindahkan ke Thabriya. Namun demikian, kerana beliau mempunyai cita-cita dan pengetahuan dalam masalah peradilan, maka beliau mengajukan permohonan kepada al-Majlis al-Islami al-A’la, agar menerima permohonannya untuk mendapatkan tanggungjawab menangani peradilan. Dalam hal ini, beliau merasakan dirinya mempunyai kelayakan yang mencukupi untuk menangani masalah peradilan. Setelah lembaga peradilan menerima permohonannya, lalu beliau ke Haifa sebagai ketua setiausaha (Basy Katib) di Mahkamah Syariah Haifa. Kemudian pada tahun 1940, beliau diangkat sebagai Musyawir (Penolong Qadhi) dan beliau terus memegang kedudukan ini hingga tahun 1945, yakni saat beliau dipindah ke Ramallah untuk menjadi qadhi di Mahkamah Ramallah sehingga tahun 1948. Setelah itu, beliau keluar dari Ramallah menuju Syam setelah Palestin jatuh ke tangan Yahudi.
Pada tahun 1948 itu pula, sahabatnya al-Ustadz Anwar al-Khatib mengirim surat kepada beliau, yang isinya meminta beliau agar kembali ke Palestin untuk diangkat sebagai qadhi di Mahkamah Syariah al-Quds. Syeikh Taqiyuddin menerima permintaan itu dan kemudian beliau diangkat sebagai qadhi di Mahkamah Syariah al-Quds pada tahun 1948.
Kemudian, Al Ustadz Abdul Hamid As-Sa’ih iaitu Ketua Mahkamah Syariah dan Ketua Mahkamah Isti’naf pada waktu itu, telah mengangkat Syeikh Taqiyuddin sebagai anggota Mahkamah Isti’naf, dan beliau tetap memegang kedudukan itu sehingga tahun 1950. Pada tahun 1950 inilah, beliau lalu mengajukan permohonan mengundurkan diri, kerana beliau mencalonkan diri untuk menjadi anggota Majlis Niyabi (Majlis Perwakilan).
Pada tahun 1951, Syeikh an-Nabhani berkunjung ke kota Amman untuk menyampaikan ceramah-ceramahnya kepada para pelajar Madrasah Tsanawiyah di Kulliyah Ilmiyah Islamiyah. Usaha beliau ini berterusan sehingga awal tahun 1953, ketika beliau mulai sibuk dengan penubuhan Hizbut Tahrir, yang telah beliau rintis antara tahun 1949 hingga 1953.
Aktiviti Politik
Sejak remaja Syeikh an-Nabhani sudah memulai aktiviti politiknya kerana pengaruh datuknya, Syeikh Yusuf an-Nabhani, yang pernah terlibat dengan diskusi-diskusi dengan orang-orang yang terpengaruh dengan peradaban Barat, seperti Muhammad Abduh, para pengikut idea pembaharuan, tokoh-tokoh Freemason, dan pihak-pihak lain yang tidak puas hati dan membangkang terhadap Daulah Utsmaniyah. Sejak usia muda, Syeikh Taqiyuddin an-Nabhani telah bergelut dengan masalah-masalah politik ketika dibimbing oleh datuknya. Begitu pula ketika beliau mengikuti kuliah di Dar al-Ulum dan al-Azhar, Teman-teman beliau semasa kuliah menceritakan aktiviti beliau yang tidak pernah lelah dalam diskusi politik dan keilmuan. Mereka juga sangat menghargai sumbangan beliau dalam sejumlah diskusi politik. Di dalamnya beliau senantiasa mengkritik kemunduran umat serta mendorong aktiviti politik dan intelektual untuk membangkitkan umat dan mewujudkan kembali Daulah Islam. Beliau juga menggunakan kesempatan itu untuk mendorong dan mendesak para ulama al-Azhar dan lembaganya memainkan peranan aktif dalam membangkitkan umat.
Perdebatan-perdebatan politik dan aktiviti dakwah di antara para mahasiswa di al-Azhar dan di Kulliyah Darul Ulum, telah menyingkapkan pula keprihatinan Syeikh Taqiyuddin akan masalah-masalah politik. Beberapa orang sahabatnya telah menceritakan sikap-sikapnya yang melaungkan seruan-seruan yang bersifat menentang, yang mampu memimpin situasi al-Azhar saat itu. Di samping itu, beliau juga melakukan berbagai perdebatan dengan para ulama al-Azhar mengenai apa yang harus dilakukan dengan serius untuk membangkitkan umat Islam. Setelah kembali dari pembelajarannya di al-Azhar, beliau tetap memerhatikan usaha-usaha “westernisasi” umat Islam yang dilakukan oleh para penjajah seperti Inggeris dan Perancis. Beliau juga banyak menjalin hubungan dan berdialog dengan para ulama, tokoh pergerakan dan tokoh masyarakat setempat dalam usaha beliau membangkitkan kembali umat Islam.
Sebenarnya ketika Syeikh An-Nabhani kembali dari Kaherah ke Palestin, iaitu ketika beliau menjalankan tugasnya di Kementerian Pendidikan Palestin, beliau sudah melakukan kegiatan yang cukup menarik perhatian, yakni memberikan kesedaran kepada para murid yang diajarnya dan orang-orang yang ditemuinya mengenai situasi yang ada pada saat itu. Beliau juga membangkitkan perasaan marah dan benci terhadap penjajah Barat dalam jiwa muridnya, di samping memperbaharui semangat mereka untuk berpegang teguh terhadap Islam. Beliau menyampaikan semua ini melalui khutbah-khutbah, dialog-dialog, dan perdebatan-perdebatan yang beliau lakukan. Pada setiap topik yang beliau sajikan. Hujah beliau senantiasa kuat. Beliau memang dikenal mempunyai kemampuan yang tinggi untuk meyakinkan orang lain.
Ketika beliau berpindah pekerjaan ke bidang peradilan, lalu beliau berusaha menjalin hubungan dengan para ulama yang beliau kenal dan beliau temui di Mesir. Kepada mereka beliau mengajukan idea untuk membentuk sebuah parti politik yang berasaskan Islam untuk membangkitkan kaum Muslimin dan mengembalikan kemuliaan dan kejayaan mereka.
Untuk tujuan ini pula, beliau berpindah-randah dari satu kota ke kota lain di Palestin dan mengajukan idea yang sudah mendarah daging dalam jiwa beliau itu kepada tokoh-tokoh terkemuka, baik dari kalangan ulama’ mahupun para pemikir. Kedudukan beliau di Mahkamah Isti’naf di al-Quds sangat membantu aktiviti beliau ini.
Dengan kelebihannya, beliau dapat menyelenggarakan berbagai seminar dan mengumpulkan para ulama dari berbagai kota di Palestin. Dalam kesempatan itu, beliau mengadakan dialog dengan mereka mengenai metode kebangkitan yang benar. Beliau banyak berdebat dengan para pendiri organisasi-organisasi sosial Islam (Jam’iyat Islamiyah) dan parti-parti politik yang bercorak nasionalis dan patriotik. Beliau menjelaskan kekeliruan langkah mereka, kesalahan pemikiran mereka, dan rosaknya kegiatan mereka. Selain itu, beliau juga sering melontarkan pelbagai masalah politik dalam khutbah-khutbah beliau dan pada majlis-majlis keagamaan di masjid-masjid, termasuklah di Masjidil Aqsa, masjid al-Ibrahim al-Khalil (Hebron) dan lain-lain.
Dalam kesempatan seperti itu, beliau selalu menyerang sistem-sistem pemerintahan di negeri-negeri Arab, dengan menyatakan bahawa semua itu merupakan rekayasa penjajah Barat, dan merupakan salah satu sarana penjajah Barat agar dapat terus mencengkam negeri-negeri umat Islam. Beliau juga sering membongkar strategi-strategi politik negara-negara Barat dan mengungkap niat-niat jahat mereka untuk menghancurkan Islam dan umatnya. Selain itu, beliau berpandangan bahawa kaum Muslimin berkewajiban untuk mendirikan parti politik yang berasaskan Islam.
Semua ini ternyata membuat Raja Abdullah bin al-Hussain marah, lalu dipanggillah Syeikh an-Nabhani untuk menghadap kepadanya, terutama kerana khutbah yang pernah beliau sampaikan di Masjid Raya Nablus. Beliau diminta hadir di suatu majlis lalu ditanya oleh Raja Abdullah mengenai apa yang menyebabkan beliau menyerang sistem-sistem pemerintahan di negeri-negeri Arab, termasuk juga negeri Jordan. Namun Syeikh Taqiyuddin an-Nabhani tidak menjawab pertanyaan itu, malah berpura-pura tidak mendengar. Ini menyebabkan Raja Abdullah mengulangi pertanyaannya hingga tiga kali. Akan tetapi Syeikh Taqiyuddin tetap tidak menjawabnya.
Lalu, Syeikh Taqiyuddin berkata kepada dirinya sendiri, “Kalau aku lemah untuk mengucapkan kebenaran hari ini, lalu apa yang harus aku ucapkan kepada orang-orang sesudahku nanti?”
Kemudian Syeikh Taqiyuddin bangkit dari tempat duduknya seraya berkata, “Aku berjanji kepada Allah, bahawa aku akan menolong dan melindungi agamaNya dan akan memusuhi orang yang memusuhi (agama)Nya. Dan aku amat membenci sikap nifaq dan orang-orang munafik!”
Maka merah padamlah muka Raja Abdullah mendengarkan jawaban itu, sehingga dia lalu mengeluarkan perintah untuk menangkap Syeikh Taqiyuddin dan mengusirnya keluar dari majlis tersebut. Dan kemudian Syeikh Taqiyuddin benar-benar ditangkap. Namun, Raja Abdullah kemudiannya menerima permohonan maaf dari beberapa ulama atas sikap Syeikh Taqiyuddin tersebut lalu memerintahkan pembebasannya, sehingga Syeikh Taqiyuddin tidak sempat bermalam di tahanan.
Pembentukan Parti Politik
Syeikh Taqiyuddin lalu kembali ke Al-Quds dan sebagai kesan dari kejadian tadi, beliau mengajukan pengunduran diri dan menyatakan, “Sesungguhnya orang-orang seperti saya sebaiknya tidak bekerja melaksanakan tugas pemerintahan apa pun.”
Syeikh Taqiyuddin kemudian mengajukan pencalonan dirinya untuk menduduki Majlis Perwakilan. Namun, oleh kerana sikapnya yang tegas, aktiviti politik serta usahanya yang bersungguh-sungguh untuk membentuk sebuah parti politik, dan keteguhannya berpegang kepada agama, maka akhirnya hasil undian menunjukkan bahawa Syeikh Taqiyuddin dianggap tidak layak untuk duduk dalam Majlis Perwakilan.
Namun demikian, aktiviti politik Syeikh Taqiyuddin tidak pernah terkandas dan tekadnya pun tidak pernah luntur. Beliau terus mengadakan pertemuan dan diskusi-diskusi, sehingga akhirnya beliau berhasil meyakinkan sejumlah ulama dan qadhi terkemuka serta para tokoh politik dan pemikir untuk membentuk sebuah parti politik yang berasaskan Islam. Setelah itu, beliau memberikan kepada mereka kerangka organisasi bagi penubuhan suatu parti dan konsep-konsep pemikiran yang dapat digunakan sebagai bekal tsaqafah bagi parti tersebut. Ternyata, pemikiran-pemikiran beliau ini dapat diterima dan dipersetujui oleh para ulama tersebut. Bermula dari sini, maka aktiviti beliau mula difokuskan kepada usaha pembentukan dan penubuhan Hizbut Tahrir.
Syeikh Taqiyuddin mula melakukan persiapan yang sesuai untuk struktur parti, pemikiran parti dan sebagainya. Persiapan awal ini sebenarnya bermula sejak 1949 lagi ketika beliau masih menjawat jawatan Qadhi di al-Quds. Pada tahun 1950 beliau menulis buku beliau yang pertama, iaitu Inqadz Filisthin (Membebaskan Palestin) di mana beliau merungkai akar yang sangat dalam, bahawa Islam telah hadir di Palestin sejak abad VII lagi, dan sebab utama kemunduran yang menerkam masyarakat Arab adalah kerana mereka telah menarik diri (dari Islam) dan menyerahkan diri pada kekuasaan penjajah. Jatuhnya Palestin ke tangan Yahudi tahun 1948 memberikan keyakinan kepada beliau, bahawa hanya aktiviti yang terorganisasi dan memiliki akar pemikiran Islam yang kuat sahajalah yang akan dapat mengembalikan kekuatan dan keagungan umat Islam.
Pada tahun 1950, An-Nabhani bercadang menghadiri satu Persidangan Kebudayaan Liga Arab di Alexandria, Mesir, namun beliau telah dihalang. Padahal, Menteri Pendidikan dan Qadhi Qudhat (Hakim Agung) waktu itu, iaitu Syeikh Muhammad al-Amin as-Sanqaythi, telah pun mengizinkannya untuk hadiri. Akhirnya, beliau mengirimkan surat yang sangat panjang kepada para peserta persidangan yang kemudian dikenali sebagai Risalah al-Arab. Beliau menekankan bahawa misi yang benar dan hakiki untuk Arab adalah Islam. Hanya dengan Islam sahajalah pemikiran dan kebangkitan kembali politik umat akan boleh dicapai. Malangnya tidak ada respons sama sekali dari para anggota persidangan terhadap surat ini. Hal ini lebih menguatkan keyakinan Syeikh Taqiyuddin sebelumnya, bahawa pendirian parti politik menjadi perkara yang sangat penting dan mendasar.
Hizbut Tahrir Di dirikan
Oleh kerana itu, pada akhir 1952 dan awal 1953, seluruh persiapan diwujudkan dalam langkah yang praktis untuk mengumumkan kewujudan dan penubuhan Hizbut Tahrir. Lalu pada tahun 1953, Hizbut Tahrir telah didirikan dengan rasminya oleh Syeikh Taqiyuddin An-Nabhani di al-Quds.
Tambakan, Jalancagak
Tambakan merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Jalancagak, Kabupaten Subang, Provinsi Jawa Barat, Indonesia.
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Hizbut Tahrir Di dirikan
1. Taqiyuddin An-Nabhani, sebagai pemimpin/ketua Hizbut Tahrir.
Tambakan, Jalancagak
Poskod
Poskod yang digunakan di Tambakan adalah 41281. Terdapat buah desa di dalam daerah kecamatan Jalancagak.
Pautan luar
Tambakan, Jalancagak, Subang
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Hizbut Tahrir Di dirikan
3. Ghanim Abduh, sebagai Bendahara.
4. Dr. Adil An-Nablusi, sebagai anggota.
5. Munir Syaqir, sebagai anggota.
Parti Politik Hizbut Tahrir
Dengan permohonan yang diajukan tersebut, diharapkan agar pihak berkuasa dapat memaklumi penubuhan sebuah parti politik iaitu Hizbut Tahrir. Lalu, Hizbut Tahrir telah menyewa sebuah rumah di kota al-Quds dan memasang papan tanda yang memaparkan nama “Hizbut Tahrir”. Akan tetapi Departemen Dalam Negeri Jordan terus mengirimkan sepucuk surat kepada Hizbut Tahrir yang melarangnya untuk melakukan aktivitinya. Di bawah ini adalah teks suratnya :
---
Kepada Yang Terhormat,
Syeikh Taqiyuddin An-Nabhani
dan seluruh pendiri Hizbut Tahrir
Saya telah meneliti berita yang disiarkan oleh surat khabar as-Sharih edisi hari ini yang berjudul, “Organisasi Pembebasan (Hai’atut Tahrir) : Pembentukan Parti Politik Secara Rasmi di Al Quds.”
Saya berharap dapat memberi pengertian kepada anda sekalian, bahawa apa yang disiar mengenai pembentukan parti secara rasmi di al-Quds itu, ternyata tidak dapat dibenarkan. Selain itu, kami ingin maklumkan bahawa surat balasan yang anda terima dari ketua pejabat saya, menunjukkan bahawa permohonan anda telah sampai kepada saya. Bahawasanya, Undang-Undang Dasar (Perlembagaan) yang ada tidak mengizinkan aktiviti anda sekalian. Hal itu kerana permohonan pembentukan parti, tergantung kepada kepentingan negara – seperti yang saya lampirkan melalui beberapa catatan yang dikirimkan kepada anda sekalian, yang ternyata tidak mengizinkan adanya pendirian parti.
Atas Nama Departemen Dalam Negeri,
Ali Hasanah
Atas perintah pihak penguasa setelah datangnya surat tersebut, pihak polis segera menyerbu rumah yang disewa oleh Hizbut Tahrir tadi dan terus mencabut papan tanda (nama) yang ada di sana. Hizbut Tahrir lalu dilarang untuk melakukan sebarang kegiatan. Sejak saat itu, dan bahkan sehingga saat ini, Hizbut Tahrir tidak dibenarkan melakukan aktiviti politiknya secara bebas.
Namun demikian, Syeikh Taqiyuddin an-Nabhani sama sekali tidak peduli dan tidak memperhitungkan semua itu. Bahkan, beliau tetap teguh dengan pendiriannya untuk melanjutkan misinya menyebarkan risalah yang telah beliau yakini sebagai asas-asas bagi Hizb. Beliau memang sangat menaruh harapan untuk membangkitkan umat Islam melalui Hizbut Tahrir, iaitu gerakan yang telah beliau dirikan dan yang beliau telah tetapkan falsafahnya dengan karakter-karakter tertentu yang beliau gali dari nas-nas syara’ dan sirah Rasulullah SAW.
Oleh kerana itu, Syeikh Taqiyuddin kemudian menjalankan aktivitinya secara rahsia dan segera membentuk Dewan Pimpinan (qiyadah) yang baru bagi Hizb, di mana beliau sendiri yang menjadi pucuk pimpinannya. Dewan Pimpinan ini dikenal dengan sebutan Lajnah Qiyadah. Beliau terus memegang kepemimpinan Dewan Pimpinan Hizbut Tahrir ini sehingga wafatnya pada tanggal 25 Rejab 1398H, bertepatan dengan 20 Jun 1977M.
Pada tahun yang sama (1953), pada masa kabinet Tawfiq Abdul Hadi, Syeikh Taqiyuddin an-Nabhani bersama Ustadz Dawud Hamdan ditangkap di Al-Quds, sementara Munir Syaqir dan Ghanim Abduh ditangkap di Amman. Beberapa hari berikutnya, Dr. Abdul Aziz al-Khiyath turut ditangkap dan dimasukkan ke dalam penjara.
Pada waktu itu Hizbut Tahrir berhasil meyakinkan sejumlah wakil rakyat dan orang-orang kabinet di Amman. Akhirnya, sekelompok wakil rakyat, peguam, peniaga dan sejumlah orang yang memiliki kedudukan mengirimkan petisyen yang menuntut pihak berkuasa yang berkenaan agar membebaskan Syeikh Taqiyuddin dan teman-temannya. Petisyen itu ditandatangani oleh seramai 37 orang. Dr. Abdul Aziz Al-Khiyath menceritakan,
“Tiga hari setelah saya masuk penjara, di pejabat ketua penjara, seorang yang sangat baik, H. Salim, terjadi diskusi antara kami dan utusan ketua Kabinet, Muhammad Ali Badir, Rasyid al-Khiyath, dan seorang wakil rakyat, Rasyad Thawqan. Diskusi membahas dakwah Islamiyah dan aktiviti Hizbut Tahrir. Kami menyatakan bahawa dalam aktiviti kami tidak ada yang menyalahi undang-undang, tidak ada seruan revolusi ataupun huru-hara, bahkan tidak ada seruan kepada kekerasan. Kami tidak lain kecuali menyerukan pemikiran kami dengan metode yang damai dan hal itu dijamin oleh Perlembagaan. Mereka sefahaman dengan kami. Hari berikutnya, kami dibebaskan.”
Glubb Pasya, seorang Inggeris yang kala itu menjadi Ketua Staf Angkatan Bersenjata Jordan, yang disebut Arab Legion of Inggeris Army -dialah yang sebenar-benarnya berkuasa di Jordan- mendesak pemerintahan boneka di Jordan untuk menggunakan semua sarana yang diperlukan untuk 'mencekup' Hizbut Tahrir dan aktivitinya. Pada tahun 1954 dikeluarkan Qanun al-Wa’zhu wa al-Irsyad yang menghalang seseorang dari menyampaikan ceramah, khutbah, atau pengajaran di masjid kecuali mendapat izin rasmi dari Qadhi Qudhat. Atas dasar UU ini, sejumlah tokoh Hizbut Tahrir ditangkap dan dimasukkan ke dalam penjara.
Pada November 1953, Syeikh Taqiyuddin an-Nabhani berpindah ke Damaskus dan menyebarkan dakwah di sana, tetapi telah diheret oleh perisik Syiria ke perbatasan Syria-Lebanon. Namun, atas bantuan Mufti Lebanon, Syeikh Hasan al-‘Alaya, akhirnya beliau diizinkan masuk ke Lebanon yang mana sebelumnya dihalang begitu rupa.
Beliau lalu menyebarkan pemikiran Islam di Lebanon dengan leluasa sehingga tahun 1958, iaitu ketika pemerintah Lebanon mulai mempersempit kehidupan beliau kerana merasakan bahaya dari pemikiran yang beliau bawa. Akhirnya, beliau berpindah dari Beirut ke Tharablus dan terpaksa mengubah penampilan bagi membolehkan beliau menjalankan kepemimpinan Hizbut Tahrir.
Selama itu, beliau terus memegang Qiyadah (Kepemimpinan) HT. Beliau juga terus memantau berita baik dari surat khabar, berbagai media, radio, dan sebagainya, yang kemudiannya menulis analisis politik dan disebarkan atas nama HT.
Sepanjang masa kepemimpinannya, beliau telah melakukan berbagai kegiatan politik yang meluas di pelbagai tempat dan negara. Penyudah yang paling gemilang dari peninggalan beliau ialah beliau telah berjaya mewariskan kepada umat Islam di seluruh dunia, sebuah parti politik yang berasaskan Islam, yang teguh, mempunyai fikrah yang jernih dan kuat, dan kini tersebar luas di merata penjuru dunia.
Di bawah kepemimpinan beliau, Hizbut Tahrir telah berusaha mengambil alih kekuasaan di beberapa negara Arab, seperti di Jordan pada tahun 1969, di Mesir pada tahun 1973, dan di Iraq pada tahun 1972. Negara lain adalah seperti di Tunisia, Aljazair, dan Sudan. Sebahagian usaha ini disiarkan oleh media massa, sedang sebahagian lainnya memang sengaja tidak diumumkan oleh media.
Selain itu, Hizbut Tahrir telah mengeluarkan banyak selebaran (nasyrah) politik yang penting, yang mengungkapkan berbagai konspirasi jahat, baik dari pihak Barat mahupun agen-agen mereka dari kalangan penguasa kaum Muslimin, untuk menghancurkan Islam dan umatnya. Hizbut Tahrir juga banyak mengirimkan memorandum politik penting kepada para politikus dan penguasa di pelbagai negeri-negeri umat Islam, dengan maksud agar mereka menukar sistem sekular yang sedia ada dengan sistem Khilafah, atau dengan maksud memberi nasihat dan peringatan atas tindakan-tindakan mereka yang dianggap sebagai pengkhianatan kepada umat Islam.
Kepastian dan Pengertian
"Kepastian dan Pengertian" ialah lagu yang dirakamkan dan dipersembahkan oleh kumpulan wanita Malaysia, Res 2, dikeluarkan pada 1993 sebagai single pertama untuk album sulung mereka, 3C - Cita-Cita & Cinta (1993). Lagu ini ialah hasil nukilan sepenuhnya oleh kumpulan Krash Kozz dengan lirik ditulis oleh Mohd Firhat Amat.
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Parti Politik Hizbut Tahrir
Hakikatnya, aktiviti politik merupakan aspek yang paling menonjol dalam kehidupan Syeikh Taqiyuddin. Bahkan, sehingga ada yang berpendapat bahawa beliau adalah Hizbut Tahrir itu sendiri, kerana kemampuan beliau yang tinggi untuk melakukan analisis politik, sebagaimana yang nampak dalam penulisan selebaran politik yang dikeluarkan oleh Hizbut Tahrir. Beliau juga banyak menelaah peristiwa-peristiwa politik, lalu mendalaminya dengan amat cermat dan mendalam, disertai pemahaman sempurna terhadap situasi-situasi politik dan idea-idea politik yang ada.
Kepastian dan Pengertian
Penerbitan
Terdapat dua versi lagu ini, versi pertama berdurasi selama 3 minit dan 33 saat, manakala versi kedua dengan nyanyian rap berdurasi selama 4 minit. "Kepastian dan Pengertian" ialah salah satu daripada dua lagu Res 2 dalam album 3C - Cita-Cita & Cinta yang dicipta oleh Krash Kozz. Joe Siva menggalas tanggungjawab sebagai penerbit.
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Parti Politik Hizbut Tahrir
Maka, mereka yang mencermati selebaran-selebaran politik yang dikeluarkan oleh Hizbut Tahrir, juga kitab-kitab mengenai politik yang ditulis oleh Syeikh Taqiyuddin, serta garis-garis besar langkah politik yang beliau susun untuk membina pemikiran politik syabab Hizbut Tahrir, akan dapat menyimpulkan bahawa Syeikh Taqiyuddin memang benar-benar mempunyai kemampuan yang hebat dalam masalah politik. Sungguh, beliau termasuk salah seorang pemikir dan politikus terulung pada abad ke-20.
Meninggal Dunia
Syeikh Taqiyuddin An-Nabhani meninggal pada tahun 1398H / 1977M dan dikuburkan di Perkuburan Al-Auza’i, Beirut. Beliau telah meninggalkan karya-karya agung yang dapat dianggap sebagai kekayaan pemikiran yang tak ternilai harganya. Karya-karya ini menunjukkan bahawa Syeikh Taqiyuddin An-Nabhani merupakan seorang yang mempunyai pemikiran yang genius dan seorang penganalisis yang unggul. Beliaulah yang menulis seluruh pemikiran dan pemahaman Hizbut Tahrir, baik yang berkenaan dengan hukum-hukum syara’, mahupun yang lainnya seperti masalah ideologi, politik, ekonomi, sosial, pendidikan, uqubat dan sebagainya. Inilah yang mendorong sebahagian peneliti untuk mengatakan bahawa Hizbut Tahrir adalah Taqiyuddin An Nabhani, dan sehingga ada yang menyatakan bahawa Hizbut Tahrir adalah satu mazhab.
Karya-karya Beliau
Kebanyakan karya Syeikh Taqiyuddin An-Nabhani berupa kitab-kitab tanzhiriyah (penetapan pemahaman/pandangan) dan tanzhimiyah (penetapan peraturan), atau kitab-kitab untuk mengajak kaum Muslimin untuk mengembalikan semula kehidupan Islam dengan jalan mendirikan Daulah Khilafah Islamiyah. Al-Ustadz Dawud Hamdan telah menjelaskan karakter kitab-kitab Syeikh Taqiyuddin – yang termasuk kitab-kitab yang disebarluaskan oleh Hizbut Tahrir– secara mendalam dan tepat dengan pernyataannya,
“Sesungguhnya kitab ini –yakni kitab Ad Daulah Al-Islamiyyah– bukanlah sebuah kitab untuk sekadar dipelajari, akan tetapi kitab ini dan kitab lainnya yang telah disebarluaskan oleh Hizbut Tahrir –seperti kitab Usus An-Nahdhah, Nizhamul Islam, An-Nizham Al-Ijtima’i fi Al-Islam, An-Nizham Al-Iqthishady fi Al-Islam, Nizham Al-Hukm, Asy-Syakhshiyah Al-Islamiyah, At-Takatul Al-Hizbi, Mafahim Hizhut Tahrir, Mafahim Siyasiyah li Hizbit Tahrir– menurut saya adalah kitab yang benar-benar membangkitkan kaum Muslimin dengan jalan mengembalikan kehidupan Islam dan mengembang dakwah Islamiyah.”
Oleh kerana itu, kitab-kitab Syeikh Taqiyuddin terlihat istimewa kerana mencakup dan meliputi berbagai aspek kehidupan dan permasalahan manusia. Kitab-kitab yang mengupas aspek-aspek kehidupan individu, politik, kenegaraan, sosial dan ekonomi tersebut, merupakan landasan ideologi dan politik bagi Hizbut Tahrir, di mana Syeikh Taqiyuddin menjadi motornya (penggeraknya).
Oleh sebab karya-karya Syeikh Taqiyuddin mencakup pelbagai bidang, maka tak hairanlah jika karya-karya beliau mencapai lebih dari 30 kitab. Ini belum termasuk memorandum-memorandum politik yang beliau tulis untuk memecahkan permasalahan politik, serta nasyrah-nasyrah dan penjelasan-penjelasan mengenai masalah-masalah pemikiran dan masalah-masalah politik yang penting.
Karya-karya Syeikh Taqiyuddin, baik yang berkenaan dengan politik mahupun pemikiran, mempunyai satu identiti yang sama iaitu dengan adanya kesedaran, kecermatan dan kejelasan, serta sangat sistematik, sehingga beliau dapat menampilkan Islam sebagai ideologi yang sempurna dan komprehensif yang diistinbath dari dalil-dalil syar’i yang terkandung dalam Al-Kitab dan As-Sunnah. Karya-karya beliau dapat dikategorikan sebagai “buah pemikiran” pertama yang disajikan oleh seorang pemikir Muslim pada era moden ketika itu dan hingga kini.
Karya-karya Syeikh Taqiyuddin An Nabhani yang paling terkenal, yang memuat pemikiran dan ijtihad beliau antara lain :
1. Nizhamul Islam.
2. At Takattul Al Hizbi.
3. Mahafim Hizbut Tahrir.
Mokhtaruddin Lasso
Mokhtaruddin Lasso merupakan bekas pejuang anti-Jepun dalam masa Perang Dunia II dan kemudian menjadi salah seorang pengasas Parti Kebangsaan Melayu Malaya PKMM (Malay Nationalist Party).
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Karya-karya Beliau
6. Nizhamul Hukm fil Islam.
Mokhtaruddin Lasso
Pada hari pengisytiharan dasar-dasar perjuangan PKMM pada 30hb November 1945 ia telah mengeluarkan lapan (8) resolusi yang dianggap oleh pihak kerajaan penjajah sebagai diinspirasikan oleh rancangan 'Sembilan Perkara' Parti Komunis Malaya. Di samping itu kegiatan-kegiatan PKMM yang anti-UMNO dan anti-penjajah sangat dicurigai oleh kerajaan penjajah.
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Karya-karya Beliau
7. Ad Dustur.
Mokhtaruddin Lasso
Akibat pandangan-pandangan dan pendiriannya yang anti-penjajah itu maka pada pada 23.04.1950, kerajaan Persekutuan Tanah Melayu di bawah British telah menolak pendaftaran Parti Kebangsaan Melayu Malaya di bawah undang-undang pertubuhan yang sengaja diperkenalkan, dan beberapa pemimpinnya di penjarakan.
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Karya-karya Beliau
8. Muqaddimah Dustur.
Mokhtaruddin Lasso
Kehidupan
Mokhtaruddin dilahirkan di Padang, Sumatera Barat, pada tahun 1915. Nama beliau adalah Mukhtar Sutan Indra Lasso. Beliau mempunyai pendidikan awal di MULO, Padang. Selepas pemberontakan Silungkang, beliau meninggalkan Sumatera Barat dan pergi ke Batavia menyertai Parti Nasional Indonesia. Pada tahun 1937, beliau berpindah ke Singapura dan Tanah Melayu. Di sana dia menjalin hubungan dengan Tan Malaka. Dipengaruhi oleh konsep Tan Malaka, beliau menubuhkan Parti Kebangsaan Melayu Malaya dan membayangkan platform sosialis untuk parti itu. Beliau dilaporkan seorang yang atheis dan pernah berdebat tentang kewujudan tuhan dengan Dr. Burhanuddin al-Helmi, seorang gerakan Islamis pra-kemerdekaan yang kemudiannya menjadi presiden PAS.
Semasa hari pengisytiharan dasar PKMM, 30 November 1945, beliau mendedahkan 8 resolusi yang dianggap dipengaruhi oleh Parti Komunis Malaya oleh kolonis Inggeris. Tambahan pula, pergerakan dan kegiatan anti-UMNO dan anti-British PKMM bimbang oleh pihak British. Oleh kerana itu, British menolak pendaftaran Parti Kebangsaan Melayu Malaya di bawah undang-undang pendirian Malaya. Kemudian, Mokhtaruddin, bersama dengan beberapa pemimpin anti-British yang lain dipenjarakan dan kemungkinan telah dihukum mati.
Syekh Taqiyuddin An Nabhani
Karya-karya Beliau
9. Ad Daulatul Islamiyah.
10. Asy Syakhshiyah Al Islamiyah (3 jilid).
11. Mafahim Siyasiyah li Hizbut Tahrir.
12. Nazharat Siyasiyah li Hizbut Tahrir.
13. Nida’ Haar.
14. Al-Khilafah.
15. At-Tafkir.
16. Ad-Dusiyah.
17. Sur’atul Badihah.
18. Nuqthatul Inthilaq.
19. Dukhu Al-Mujtama’.
20. Inqadzu Filisthin.
21. Risalatul Arab.
22. Tasalluh Mishr.
23. Al-Ittifaqiyyah Ats-Tsana’iyyah Al-Mishriyyah As-Suriyyah wal Yamaniyyah.
24. Hallu Qadhiyah Filisthin ala Ath-Thariqah Al-Amrikiyyah wal Inkiliziyyah.
25. Nazhariyatul Firagh As-Siyasi Haula Masyru’ Aizanhawar.
Semua ini tidak termasuk ribuan selebaran-selebaran (nasyrah) mengenai pemikiran, politik, dan ekonomi serta beberapa kitab yang dikeluarkan oleh Syeikh Taqiyuddin atas nama anggota Hizbut Tahrir –dengan maksud agar kitab-kitab itu mudah beliau sebarluaskan– setelah adanya undang-undang yang melarang peredaran kitab-kitab karya beliau. Di antara kitab itu adalah :
1. As-Siyasah Al-Iqthishadiyah Al-Mutsla.
2. Naqdlul Isytirakiyah Al-Marksiyah.
3. Kaifa Hudimat Al-Khilafah.
4. Ahkamul Bayyinat.
5. Nizhamul Uqubat.
6. Ahkamush Shalat.
7. Al-Fikru Al-Islami.
Husin bin Muhammad Nasir
Pengenalan
Tuan Husin dilahirkan di Titi Gajah, Kedah pada 20 Jamadil Awal 1280h/1862m. Nama timangan beliau ketika kecil ialah Cik Megat. Kemudian masyur dengan panggilan Tuan Hussein Kedah. Gelaran Megat diperolehi kerana ayah beliau Hj.Muhd. Nasir, seorang kebanyakan telah berkahwin dengan Tengku Fatimah Tengku Mahmud, kerabat Diraja Kubang Pasu. Beliau mempunyai 8 orang adik beradik, 6 lelaki dan 2 perempuan.
Perkataan Al-Banjari menunjukkan Tuan Husin adalah dari rumpun bangsa Banjar. Nenek moyang beliau berasal dari Kelompoyan Mertapora Banjarmasin. Nenek beliau Hj. Masud b. Qadhi Muhd. Said merupakan orang yang pertama tiba di Kedah. Disebabkan kebijaksanaan Hj. Masud, beliau telah dilantik menjadi seorang daripada panglima perang Kedah oleh Sultan Kedah pada masa itu untuk menentang Siam.Beliau gugur ketika menentang Siam. Sultan Kedah pada ketika itu ialah Sultan Ahmad Tajudin Halim Shah Ibn Al-Marhum Sultan Abdullah (1260 H - 1219 H ).
Pendidikan
Tuan Husin dipelihara dan dididik oleh datuknya Hj. Muhd. Taib, iaitu seorang ulama terkenal di akhir abad ke 19 di Kedah. Beliau membuka sebuah sekolah pondok di Titi Gajah pada tahun 1870an. Tuan Husin dibesarkan dalam suasana keilmuan dan keagamaan dengan bimbingan datuknya. Dalam usia 19 tahun, beliau dapat menguasai ilmu agama dengan baik.
Di dalam tahun 1881M/1299H, beliau melanjutkan pelajaran di Pattani. Di sana beliau belajar dengan Tuan Samila yang pernah menjadi guru kepada datuknya.
Kemudian beliau ke Kelantan untuk meninjau sekolah-sekolah pondok di sana dan dalam tahun 1882M/11300H beliau ke Terengganu serta menetap di sana selama setahun. Beliau seterusnya ke Singapura dan menjadi buruh kasar di sana.
Pada tahun 1886/1303H, beliau ke Johor dan seterusnya ke Melaka. Beliau kemudiannya ke Medan dan Acheh.. Beliau pulang ke Pulau Pinang. Jusoh ,anak penghulu Bukit Pinang, Alor Setar, Kedah. Beliau dianugerahkan dua orang anak dengannya. Mereka ialah Nikmatullah Ahmad dan Siti Maryam.
Menubuhkan Pusat Pengajian.
Pada tahun 1896M, beliau kembali ke Titi Gajah, setelah empat tahun di Mekah. Beliau meneruskan kegiatan mengajar dan menulis buku-buku agama. Satu hal menarik, beliau sering berpindah dalam usaha menyebarkan ilmu kepada masyarakat Beliau menubuhkan pusat-pusat pengajian di mana sahaja beliau tinggal.Pembinaan pondok pengajian adalah 50 di Selengkor, 40 di Padang Lumat dan 100 di Pokok Sena.
Penuntut beliau melangkaui dari Semenanjung, Indonesia dan Thailand (Pattani). Jumlah penuntut beliau sangat ramai antara yang terkenal ialah Allahyarham Lebai Zakaria Pahang, Allahyarham Lebai Sulong (Sungai Bangkalis), Che Nik dan Wan Din (Pattani), Allahyarham Che Ismail Hamzah (Bekas Mufti Perak) dan anak beliau sendiri Allahyarhan Tuan Guru Haji Ahmad Hj. Hussin.
Tuan Husin sering menyarankan bercucuk tanam (padi) dan berniaga. Ini disebabkan beliau seorang ulamak yang praktikal dan mengamalkan prinsip hidup Islam sepanjang hayat. Beliau amat menekankan aspek intelektual, spiritual dan material mengikut tuntutan duniawi dan ukhrawi.
Kegigihan beliau mencari harta untuk diwakafkan kepada kepentingan penyebaran dakwah amatlah terserlah. Beliau mempunyai beratus-ratus relung tanah sawah, getah dan kelapa. Beliau meninggalkan 150 relung tanah sebagai pusaka kepada anak- anaknya.Selebihnya diwakafkan sebagai tapak masjid, tanah perkuburan dan tapak sekolah pondok.
Kematian Beliau
Ketika beliau jatuh sakit, Tengku Abdullah; bekas muridnya meminta beliau pulang ke Kedah. Beliau pulang ke Kedah setelah dirayu oleh anaknya. Tengku Abdullah telah mengambil beliau di Pokok Sena dan dibawa ke rumahnya di Batu 16, Padanang mahukan anak lelaki.Anak yang ke-11 beliau meninggal dunia kerana tidak cukup bulan.
Melayu Raya
Melayu Raya (juga dikenali sebagai Indonesia Raya) merupakan satu gagasan Kesatuan Malaya-Indonesia-Brunei, iaitu penyatuan Melayu Raya yang mana Indonesia, Malaysia dan Brunei disatukan dalam satu serumpun. Gagasan ini disokong oleh pelajar dan lepasan guru dari Maktab Perguruan Sultan Idris pada akhir tahun 1920an, dan individu dari Sumatera dan Pulau Jawa termasuk Prof. Mohammad Yamin dan Sukarno pada tahun 1950an.
Gagasan ini juga merupakan salah satu perjuangan utama PKMM di bawah kepimpinan Dr. Burhanuddin al-Helmi dan juga Pak Sako. Bergantung kepada pihak mana yang menyuarakannya, ia juga dikenali sebagai Indonesia Raya yang juga merupakan lagu kebangsaan Indonesia.
Peti dinding Ludlow
Di UK, peti dinding Ludlow adalah sebuah peti pos di mana surat dimasukkan untuk dikutip oleh Royal Mail dan dikirim ke alamat tertentu. Peti ini sentiasa dibina ke dalam tiang batu atau dinding bangunan dan tidak pernah ditemui berdiri sendiri. Ini kerana ia diperbuat dari kayu. Hampir semua peti ini diperbuat oleh syarikat yang sekarang tidak lagi wujud iaitu James Ludlow & Son of Birmingham, di mana namanya diambil. Reka bentuk mirip turut wujud sebagai artifak bersejarah di sesetengah negara Komanwel. Kotak jenis Ludlow telah digunakan sejak 1885 dan terus dikilangkan sehingga 1965.
Melayu Raya
Sukarno dan Muhammad Yamin adalah tokoh politik Indonesia yang sepakat dengan gagasan persatuan raya ini. Akan tetapi mereka enggan untuk menyebut gagasan ini sebagai "Melayu Raya" dan menawarkan nama lain yaitu "Indonesia Raya". Keengganan untuk menggunakan nama Melayu Raya karena berlainan dengan keadaan di Malaya, di Indonesia istilah Melayu lebih merujuk kepada suku Melayu yang dianggap hanyalah sebagai salah satu suku kecil dari berbagai-bagai suku bangsa di Nusantara, yang memiliki kedudukan yang setara dengan Minangkabau, Lampung, Aceh, Jawa, Sunda, Madura, Bali, Dayak, Bugis, Makassar, Minahasa, Ambon, dan lain sebagainya. Penghimpunan berdasarkan ras atau suku bangsa "Melayu" dikhuatiri memecahkan perpaduan dan kontra-produktif dengan persatuan Indonesia yang mencakupi berbagai-bagai suku bangsa, agama, budaya, dan ras; karena banyak suku bangsa di Indonesia Timur seperti orang Papua, Ambon, dan Nusa Tenggara Timur, bukanlah termasuk rumpun Austronesia, melainkan rumpun Melanesia.
Gagasan ini yang menyokong penubuhan republik melalui penyatuan dengan Republik Indonesia - (Melayu Raya/Indonesia Raya), terutama oleh ahli Kesatuan Melayu Muda. Bagaimanapun rancangan untuk bergabung dengan Indonesia telah ditolak oleh majoriti orang Melayu pada ketika itu. Majoriti orang Melayu di Tanah Melayu ketika itu tidak bersetuju (dengan) perjuangan mereka kerana orang Melayu mendukung institusi Raja-Raja Melayu dan Islam.
Sehingga kini masih terdapat pengikut kaum muda yang cuba menghidupkan kembali gerakan menubuh republik dengan mengibarkan bendera Sang Saka Malaya, secara tidak langsung menunjukkan penentangan mereka secara terang-terangan terhadap institusi Raja-Raja.
Peti dinding Ludlow
Menurut Letter Box Study Group (LBSG), terdapat lebih dari 450 lokasi di UK dan Republik Ireland di mana peti pos Ludlow digunakan, disimpan atau dikekalkan. Dengan anggaran Royal Mail bahawa terdapat lebih daripada 100,000 peti pos di UK, peti jenis Ludlow mewakili sekumpulan yang sangat kecil namun tetap penting dari segi reka bentuknya.
Galeri
James Ludlow telah membuat pelbagai jenis peti dan menghasilkan risalah berwarna bagi menerangkan reka bentuknya.
Acts Church
Acts Church adalah gereja yang diasaskan oleh Pr. Kenneth Chin pada tahun 2000 di Subang Jaya, Malaysia. Gereja ini pada mempunyai lebih daripada 3,000 hadirin di 26 gereja di 8 negara serata dunia.
Beberapa cawangan tempatan gereja ini termasuk,cawangan di Cyberjaya, Nilai, Ampang, Petaling Jaya, Klang, Semenyih, Cheras dan Iskandar ( Johor ). Acts Church juga memiliki pengembangan internasional di Singapura, Indonesia ( Bekasi ) dan (Karawaci), Botswana, UK ( London, Bristol dan Edinburgh ), Australia ( Melbourne ), Thailand ( Chiang Mai ) dan Myanmar ( Yangon ).
Sejarah
Gereja ini bermula pada tahun 2000, ketika Pendeta Kenneth Chin memulakan gereja ini di Subang Jaya, Malaysia. Semenjak itu, gereja ini telah berkembang ke lebih daripada 26 gereja di 8 negara. Acts Church juga mempunyai beberapa kementerian di bawahnya, terutama Act Teens, Acts Kids, Acts Working Adults, Acts Campus dan Acts Family.
Phoenix, Arizona
Phoenix [ˈfiːnɪks, fi-niks] (bahasa O'odham: Skikik, bahasa Yavapai Wasinka, bahasa Apache Barat Fiinigis, bahasa Navajo Hoozdoh, bahasa Mojave Hachpa 'Anya Nyava) merupakan ibu negeri dan bandar terbesar negeri Arizona serta ke-5 terbesar di Amerika Syarikat. Kawasan metropolitannya (dipanggil Valley of the Sun, "Lembah Matahari") didiami oleh 4.3 juta orang, dan merupakan kawasan metropolitan ke-12 terbesar di seluruh negara.
Rain Dogs
Filem Raindogs merupakan sebuah filem yang diterbitkan di Malaysia pada 2006. Filem Raindogs diterbitkan dalam bentuk filem warna.
Flêtre
ialah komun di jabatan Nord di utara Perancis.
Rain Dogs
Pengarah
Filem Raindogs diarah oleh pengarah Ho Yuhang pada 2006.
Ang Lee
Ang Lee dilahirkan pada 23 Oktober 1954 di Taiwan. Beliau merupakan seorang pengarah filem yang terkenal dan menjadi fokus media barat.
Ang Lee dilahirkan di pekan Chaojhou di Pingtung, suatu kawasan pertanian di Taiwan. Beliau telah dibesarkan dalam keluarga yang mementingkan pendidikan dan kesustrastaan Bahasa Cina. Ibu bapa Lee telah berhijrah dari China ke Taiwan pada tahun 1949, semasa Perang Candu. Nenek dan datuk Lee terbunuh semasa Revolusi China.
Pendidikan
Bapa Lee, berasal dari Jiangxi, China menekankan kepentingan mempelajari budaya dan seni (terutamanya kaligrafi Cina) masyarakat Cina. Lee mendapat pendidikan awal di sekolah Tainan First Senior High School di mana ayahnya merupakan seorang bekas pengetua sekolah. Beliau kemudian melanjutkan pelajaran ke National Arts School (sekarang dikenali sebagai National Taiwan University of Arts) dan menjadi graduan pada tahun 1975.
La Haye-le-Comte
La Haye-le-Comte ialah komun di jabatan Eure di Haute-Normandie di utara Perancis.
Universiti Tenaga Nasional
Universiti Tenaga Nasional adalah antara universiti swasta yang pertama di Malaysia dan dimiliki sepenuhnya oleh Tenaga Nasional Berhad, salah sebuah syarikat utiliti bekalan elektrik yang terbesar di Asia Tenggara.
Semua program akademik dirangka mengikut dasar, prosedur dan standard yang disediakan oleh Lembaga Akreditasi Negara (LAN) Malaysia. Beberapa program universiti ini juga diakreditasi oleh badan akreditasi luar negara.
Ang Lee
Pendidikan
Lee mengabggur selama beberapa tahun selepas menamatkan pengajiannya. Kehidupanya pada masa itu ditanggung sepenuhnya oleh isterinya. Lee menjadi suri rumah ketika itu.
Keluarga
Lee telah berkahwin kepada Jane Lin. Mereka mempunyai dua orang anak hasil daripada perkahwinan mereka iaitu Haan Lee (1984) dan Mason Lee (1990). Kini Lee sedang menetap di Wesrchester, New York dengan anak lelakinya Mason Lee.
Universiti Tenaga Nasional
Sejarah
Universiti Tenaga Nasional mula beroperasi pada tahun 1976 sebagai Institut Latihan Sultan Ahmad Shah (ILSAS), yang berkhidmat banyak tahun sebagai pusat latihan korporat untuk Tenaga Nasional Berhad (TNB) dan bekasnya, Lembaga Lektrik Nasional.
Pada tahun 1994, ILSAS menjelma sebagai sebuah institut pelajaran tinggi dan dinamakan semula sebagai Institut Kejuruteraan Teknologi Tenaga Nasional (IKATAN). Institut ini menawarkan program akademik dalam kejuruteraan dan pengurusan perniagaan pada tahap sebelum siswazah dan tahap siswazah melalui pautan berkembar dengan universiti tempatan dan universiti luar negara. Pada tahun 1997, IKATAN dipertingkatkan sebagai Universiti Tenaga Nasional.
Jumlah program dipertambah mengikut pertumbuhan ekonomi Malaysia dan permintaan negara-negara lain yang melihat ke Malaysia sebagai sumber pengajian tinggi.
Putrajaya
Kampus Putrajaya Universiti Tenaga Nasional terduduk sejauh 25 kilometer ke arah selatan bandaraya Kuala Lumpur berhampiran Kajang di Selangor dan mempunyai keluasan 214 hektar. Ia berhampiran Cyberjaya yang merupakan Koridor Raya Multimedia dan bersebelahan dengan Putrajaya, pusat pentadbiran Kerajaan Persekutuan Malaysia.
Semua program kejuruteraan, teknologi maklumat dan kursus teknologi yang lain diadakan di Kampus Putrajaya.
Kampus Putrajaya mempunyai tiga bahagian iaitu Kampus Timur, Kampus Barat dan Institut Latihan Sultan Ahmad Shah (ILSAS). Bangunan-bangunan akademik UNITEN disusun mengikut huruf dan lokasinya di Kampus Timur atau Barat. Huruf bermula dengan bangunan pertama di Kampus Barat: Bangunan Pengurusan (Blok BA) dan bangunan pertama di Kampus Timur (Blok TA).
Sultan Haji Ahmad Shah
Kampus Sultan Haji Ahmad Shah merupakan kampus UNITEN di Bandar Muadzam Shah, Pahang Darul Makmur. Ia dibuka secara rasmi pada 4 Mei 2001 oleh Perdana Menteri Malaysia keempat, Tun Dr. Mahathir bin Mohamad.
Kolej Kejuruteraan
Kolej Kejuruteraan, lebih dikenali sebagai College of Engineering (COE), merupakan kolej terbesar di Universiti Tenaga Nasional dengan lima jabatan iaitu Kejuruteraan Elektronik dan Telekomunikasi, Kejuruteraan Elektrik Kuasa, Kejuruteraan Mekanikal, Kejuruteraan Awam dan Kejuruteraan Sains dan Matematik. Kolej ini menawarkan kursus matrikulasi dan sarjana muda.
Program-program di Kolej Kejuruteraan diakreditasi oleh Lembaga Akreditasi Negara (LAN) Malaysia dan Lembaga Jurutera Malaysia. Bagi memastikan semua program yang dijalankan di Kolej Kejuruteraan relevan dengan industri dan Lembaga Akreditasi Kejuruteraan Malaysia (EAC), model pengajaran Pendidikan Bertumpukan Sasaran (OBE) diimplimentasi dalam semua program kejuruteraan.
Kolej Teknologi Maklumat
right|thumb|250px|Kolej Teknologi Maklumat UNITEN di Kampus Bangi/Kajang Kolej Teknologi Maklumat ditubuhkan pada 1 September 2003. Ia bermula sebagai Jabatan Sains Komputer dan Teknologi Maklumat pada 1997 di bawah Kolej Kejuruteraan. Ia menawarkan empat program sarjana muda dalam bidang sains komputer dan teknologi maklumat.
Kolej Teknologi Maklumat mempunyai lima jabatan iaitu Jabatan Kejuruteraan Perisian, Sistem Maklumat, Sistem & Jaringan, dan Grafik & Multimedia.
Kolej Pengurusan Bisnes dan Perakaunan
Kolej Pengurusan Bisnes dan Perakaunan terletak di kedua-dua kampus UNITEN. Terdapat lima jabatan dibawah kolej ini iaitu Perakaunan, Pengurusan & Sumber Manusia, Ekonomi & Kewangan, Keusahawanan, dan Pengajian Liberal & Bahasa.