cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thai Cave Rescue
Jalan cerita
Siri ini berdasarkan peristiwa penyelamatan gua Tham Luang yang berlaku di Taman Negara Tham Luang-Khun Nam Nang Non pada bulan Jun-Julai 2018, di mana 12 orang ahli pasukan bola sepak remaja Wild Boars dan penolong jurulatih mereka diselamatkan daripada sistem gua Tham Luang Nang Non yang dibanjiri air.
Pelakon
Dua belas ahli pasukan bola sepak Wild Boars dimainkan oleh Pratya Patong, Songpol Kantawong, Chakkapat Sisat, Thanawut Chetuku, Teeraphat Somkaew, Thanaphong Kanthawong, Thanapat Phungpumkaew, Aphisit Yookham, Watcharaphol Puangsawan, Thapanot Huttapasu, Apisit Saengchanke, dan Apisit Saengchanke.
Produksi
Pada 2019, Netflix menerima hak daripada 13 Tham Luang Company Limited, sebuah syarikat yang ditubuhkan untuk mengawasi hak cerita ahli-ahli pasukan bola sepak Wild Boars yang diselamatkan, untuk menghasilkan siri ini. Walaupun terdapat beberapa filem yang dihasilkan berkaitan peristiwa itu, Thai Cave Rescue adalah satu-satunya produksi yang diberikan akses kepada ahli Wild Boars, dan memaparkan perspektif mereka tentang pengalaman pahit mereka.
Pada 23 Ogos 2021, pasukan produksi siri tiba di Tham Luang-Khun Nam Nang Non di Wilayah Chiang Rai untuk membuat persiapan penggambaran. Penggambaran telah dijalankan di rumah sebenar ahli-ahli pasukan dan di dalam gua itu sendiri.
Kampung Nyior Kembar
Kampung Nyior Kembar merupakan sebuah kampung yang terletak di Bachok, dalam negeri Kelantan Darul Naim, iaitu sebuah negeri di utara  Malaysia. Kelantan merupakan sebuah negeri di utara Malaysia, dengan keluasan lebih kurang 14,922 km². Ia terletak di timur laut Semenanjung Malaysia, berhadapan dengan Laut China Selatan, dan bersempadan dengan Provinsi Narathiwat, Thailand. Kelantan ialah sebuah negeri agraria (pertanian) yang mempunyai banyak kawasan tanaman padi dan perkampungan nelayan.
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Nyior Kembar, Bachok, Kelantan adalah 16050.
Masakan Syria
thumb|280px|Hidangan khas Syria bermula di kiri bawah tengah, dan diteruskan mengikut arah jam: makdous, salad Syria, hummus, haloumi dan baba ganouj, dengan roti pita sebahagiannya kelihatan di sudut kanan atas foto. Masakan Syria (مطبخ سوري) ialah masakan Timur Tengah yang merangkumi tradisi dan amalan memasak Syria moden (berbanding dengan Greater Syria), menggabungkan tabiat orang yang menetap di Syria sepanjang sejarahnya.
Masakan Syria terutamanya menggunakan terung, zukini, bawang putih, daging (kebanyakannya daripada kambing dan biri-biri), bijan, beras, kacang ayam, kacang fava, lentil, kubis, kubis bunga, daun anggur, acar turnip, timun, tomato, minyak zaitun, jus lemon, pudina, pistacio, madu, dan buah-buahan.
Pada awal abad ke-21, pilihan pembuka selera yang dikenali sebagai mezze lazimnya dihidangkan bersama roti Arab sebelum hidangan utama hidangan Syria, yang diikuti dengan kopi, dengan gula-gula manis atau buah-buahan sesuka hati. Banyak resipi bermula dari sekurang-kurangnya abad ke-13.
Pos Bihai
Pos Bihai ialah sebuah kampung serta petempatan Orang Asli di jajahan Gua Musang, Kelantan, Malaysia. Pos Bihai memiliki komuniti etnik Temiar. Petempatan ini memiliki sebuah sekolah kebangsaan: Sekolah Kebangsaan Bihai.
Redfilms
Red Films Sdn Bhd (juga dikenali sebagai Redfilms) ialah syarikat penerbitan filem Malaysia. Syarikat ini bersaudara dengan Red Communications Sdn Bhd dan ditubuhkan pada 2004 oleh Lina Tan.
Cossesseville
Cossesseville ialah komun di jabatan Calvados di wilayah Basse-Normandie di barat-laut Perancis.
1957: Hati Malaya
1957: Hati Malaya ialah sebuah filem drama sejarah Malaysia 2007 terbitan Pesona Pictures Sdn. Bhd. yang bertemakan anak-anak muda menghayati sejarah negara dan erti kemerdekaan dan semangat nasionalisme. Filem yang mendapat kerjasama Kementerian Kebudayan, Kesenian dan Warisan Malaysia, Perbadanan Kemajuan Filem Nasional (FINAS) dan Digi ini telah membuat tayangan perdananya di Cathay Cineplex, Damansara, pada 4 September 2007 dan ditonton oleh 1,500 pengguna telekomunikasi Digi di enam pawagam, sebagai hadiah daripada DiGi Telecommunications Sdn. Bhd., sempena sambutan merdeka.
Promosi filem ini juga giat berjalan sejak sambutan hari kemerdekaan Malaysia yang ke-50 dengan tayangan treler dan lagu tema di kaca televisyen. Lagu tema yang bertajuk "Hati" nyanyian Datuk Sri Siti Nurhaliza yang dicipta oleh Sharon Paul, lirik yang ditulis sendiri oleh Shuhaimi Baba turut mendapat sambutan menggalakkan.
Sinopsis
Hali (Rusdi Ramli), Salmi (Maya Karin), Rafik (Adlin Aman Ramlie), Ani (Sharifah Amani) dan Ang Lee (Douglas Lim), mewakili generasi muda Malaysia yang datang dari latar belakang dan pemikiran yang berbeza, berusaha untuk menerbitkan sebuah buku bergambar 1957 - Hati Malaya. Dalam pencarian itu, mereka menemui pencintaan, persahabatan, kesetiaan dan memahami perjuangan 1957. Mereka betul-betul mendalami dan menjiwai watak-watak dan peristiwa dengan penuh emosi dan membawa mereka pada waktu semangat rakyat tanah Melayu bangkit menuntut kemerdekaan – rakyat biasa miskin dan mundur di era penjajahan British yang mahu menjadi bangsa kelas pertama di bumi mereka sendiri. Mereka jatuh cinta dan bertemu cinta terhadap negara melangkaui perasaan emosi peribadi mereka. Watak kini menemui pengertian sebenar "pengorbanan" dan "Merdeka".
Fiñana
Fiñana merupakan sebuah kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Almería, Andalusia, Sepanyol
1957: Hati Malaya
Suatu permulaan
thumb|200px|kiri|Lima orang generasi muda mengkaji sejarah kemerdekaan Malaysia. Filem ini dimulakan dengan dipaparkan Raja-raja Melayu dipaksa menurunkan tandatangan untuk mempersetujui penggubalan Malayan Union sebelum masuk ke plot utama. Plot filem ini mengisahkan cerita dua era yang berbeza iaitu generasi kini pada masa moden yang mencari cerita tentang kemerdekaan dan generasi silam yang berusaha mencapai kemerdekaan.
Plot era kini meneritakan lima sahabat iaitu Hali, Salmi, Rafik, Ani dan Ang Lee berusaha keras untuk menerbitkan sebuah buku ilustrasi tentang kemerdekaan yang bertajuk "1957 - Hati Malaya". Hali berperanan sebagai editor menjadikan bekas rumah datuknya sebagai pejabat mereka. Dalam pada masa yang sama, Hali berusaha mengumpulkan wang sekurang-kurangnya RM 2 juta untuk mendapatkan semula rumah yang penuh kenangan itu. Salmi, yang juga kekasih Hali, merupakan jurugambar dan turut menguruskan bahagian grafik bagi penerbitan ini. Rafik pula menguruskan bahagian ilustrasi dan grafik keseluruhan buku, Ani menguruskan semua laporan dan berita manakala Ang Lee menjadi akauntan bagi kumpulan mereka. Mereka bertungkus-lumus ingin menjayakan penerbitan buku sulung mereka itu.
Sambil mereka cuba menyiapkan buku tersebut, imbasan bermula dengan tiga orang dari tahun 1940-an iaitu Normala, Muzafar dan Khalilah berpindah untuk membuka Warung Asam Laksa. Kemudian dipaparkan perbincangan Anwar Malek iaitu seorang ketua kerani Jabatan Kerja Raya, dan Dato' Onn yang ketika itu merupakan Pegawai Daerah Batu Pahat, tentang kerisauan mereka dengan penubuhan Malayan Union. Mereka kemudian mengusulkan satu persatuan untuk mengumpul orang-orang Melayu menentang gagasan tersebut dan Anwar menamakan "United Malays Organisation" (UMO).
Şieu-Odorhei
Şieu-Odorhei merupakan sebuah komun yang terletak di wilayah Bistrița-Năsăud, Romania.
1957: Hati Malaya
Keutuhan UMNO
Diperlihatkan juga penubuhan UMNO di Kongres Melayu Seluruh Tanah Melayu pertama yang diadakan di Kelab Sultan Suleiman, Kuala Lumpur dengan ucapan bersemangat dari Dato' Onn. Ketika itu, Normala telah menambat hati Rozhan dan Zahari. Mereka bersama-sama di kelab tersebut untuk menyaksikan detik bersejarah.
Setelah dimansuhkan Malayan Union, UMNO kini ingin beralih perhatian kepada kemerdekaan negara tetapi pihak Inggeris ingin persepaduan antara kaum lain selain kaum Melayu. Kaum Cina ketika itu menghadapi masalah apabila kebanyakan mereka disyaki terlibat dengan komunis. Harapan mereka untuk terlepas dari belenggu tersebut ialah bersama dengan UMNO untuk meyakinkan Inggeris mancapai kemerdekaan.
Orval, Manche
Orval ialah komun di jabatan Manche di barat-laut Perancis.
1957: Hati Malaya
Keutuhan UMNO
Dato' Onn mendapat cubaan yang hebat apabila beliau dikatakan gila kuasa ketika memegang kedua-dua jawatan sebagai Menteri Besar Johor dan Presiden UMNO. Lantas, Dato' Onn meletakkan jawatannya. Kemudian, cadangan Dato' Onn untuk memberikan peluang kepada orang bukan Melayu menyertai UMNO mendapat tentangan ramai lalu beliau mengambil keputusan mengundurkan diri. Orang UMNO mula memujuk Tunku Abdul Rahman, kerabat Sultan Kedah yang berkelulusan undang-undang di England, untuk mengambil alih pucuk kepimpinan UMNO dan hal ini mendapat sokongan kebanyakan ahli UMNO. Ketika itu, orang Melayu seolah-olah berpecah kepada Dato' Onn memulakan Independence Malayan Party (IMP) dan Tunku yang meneruskan agenda UMNO untuk mendapatkan kemerdekaan. Hal tersebut turut mempengaruhi Normala yang menyokong UMNO di bawah Tunku manakala Zahari, kekasih hatinya berpihak kepada Dato' Onn. thumb|200px|kanan|Lakonan semula babak Tunku oleh Mohd Kamarulzaman Taib ketika perjumpaan UMNO-MCA. Pada 1954, Tunku dan beberapa orang yang lain mengadakan perjumpaan umum untuk meminta pandangan ramai tentang rombongan ke England dan usul tersebut dipersetujui ramai. Walau bagaimanapun, Tunku menjelaskan yang mereka tidak mempunyai duit kerana habis digunakan untuk berkempen. Normala yang ada ketika itu, menyatakan yang dia akan membantu dengan apa yang ada. Dia menanggalkan barang kemas dan diikuti oleh ramai orang yang berduyun-duyun mendermakan duit dan barang kemas. Hal ini menitiskan air mata Tunku yang terharu dengan semangat rakyat Tanah Melayu.
Menjelang kemerdekaan
Rombongan Tunku ke London tidak berjaya. Pada masa yang sama, Zahari dan Rozhan bertekak tentang pendirian mereka di Warung Kak Lah. Mereka kemudian bertelagah hingga berlawan hingga menyebabkan kekecohan di situ.
Walau bagaimanapun, percubaan pertama tidak mematahkan semangat mereka. Cubaan demi cubaan berlangsung hingga bermulanya Pilihan Raya 1955 yang dikuasai oleh Parti Perikatan yang disertai bersama UMNO, MCA dan MIC sebanyak 51 kerusi daripada 52 kerusi. Tunku dilantik menjadi Ketua Menteri dan berpindah ke sebuah rumah yang disediakan kerajaan. Rumah yang usang hinggakan bocor atapnya apabila hujan membuatkan Tunku semakin geram dan beriya-iya untuk mendapatkan kemerdekaan.
Ditunjukkan kemudian perjumpaan antara Sardon Jubir, Ahmad Badawi dan Sheikh Abdullah Fahim untuk meminta pandangan Syeikh tentang tarikh yang sesuai untuk dijadikan tarikh kemerdekaan. Syeikh menyatakan kesesuaian tarikh 31 Ogos 1957. Tunku sekali lagi ke England pada 1956 untuk rundingan kemerdekaan dan kali ini, Tunku mendarat pulang di Melaka dengan khabar gembira bahawa Tanah Melayu akan mendapatkan kemerdekaan sepenuhnya dalam Komanwel pada 31 Ogos 1957. Normala, Zahari, Rozhan, Muzafar, Khalilah dan ramai lagi turut berada di sana untuk menyaksikan sendiri detik tersebut.
Kemudian ditunjukkan Hali dan Rafik keluar dari pejabat penerbitan dengan buku mereka baru diterbitkan. Mereka membawa pulang dan menunjukkan kepada Salmi, Ani dan Ang Lee. Hali kemudian bersedia melepaskan rumah datuknya itu memandangkan dia sudah memiliki rakan yang sangat memahami. Keesokannya, mereka menuju ke Dataran Merdeka untuk mengimbas kenangan malam kemerdekaan yang pertama iaitu ketika Tunku tiba di sana untuk menyaksikan turunnya Union Jack diiringi gemaan terakhir lagu "God Save the Queen" dan berkibarnya buat kali pertama bendera Tanah Melayu dan berkumandangnya lagu Negaraku. Turut dipaparkan Dato' Onn dan Datin Halimah mendengar peristiwa tersebut dari radio sambil menitiskan air mata kegembiraan.
Ketepatan sejarah
Filem ini mengambil berat ketepatan sejarah dalam filem ini. Walaupun tidak sepenuhnya mengikut sejarah (seperti juga filem sejarah lain) tetapi kebanyakan babak dilakonkan berdasarkan sumber sejarah. Para pelakon diberikan petunjuk atau cara untuk melakonkan watak bersejarah seperti Zaefrul yang dipertontonkan klip video ucapan Datuk Onn.
Walau bagaimanapun, terdapat orang yang mempersoalkan beberapa ketepatannya seperti kehadiran Tun Tan Cheng Lock pada malam kemerdekaan dan sama ada Tunku dan Tun Sambanthan menyanyikan lagu Negaraku pada malam tersebut. Pihak penerbitan memaklum balas yang mereka seboleh-bolehnya menjaga kredibiliti sejarah dalam filem tersebut.
Maklum balas
Belumpun tayangan seluruh negara bermula, pihak media telah memuji kredibiliti warga kerja filem dan Shuhaimi Baba sendiri dengan kemunculan filem kemerdekaan pertama ini. Pengarah wanita yang tiga kali dinobatkan sebagai Pengarah Terbaik dalam sejarah Festival Filem Malaysia itu diakui berjaya menaikkan kembali nostalgia kemerdekaan Tanah Melayu.
Akhbar Utusan Malaysia menyatakan dengan berkesan bahawa filem ini ialah filem terbaik daripada Shuhaimi Baba selepas filem Layar Lara dan "selepas menonton filem ini, pasti ramai yang ingin membuka semula buku sejarah dan mencari maklumat untuk mengetahui dengan lebih dalam lagi siapakah watak-watak itu yang sebenarnya dalam sejarah kemerdekaan negara kita." Berita Harian juga turut memuji kesinambungan sejarah dan "pelakon filem ini yang berjaya membawa watak dengan tahap lakonan berkesan yang memenuhi kehendak perwatakan".
Pautan luar
Bahagian 1 Bahagian 2 Bahagian 3 Bahagian 4
Šilheřovice
Šilheřovice merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di daerah Opava, wilayah Moravia-Silesia, Republik Czech.
Sultan Riau-Lingga
Sultan Riau-Lingga atau Yang Dipertuan Besar Johor-Pahang-Riau-Lingga adalah jawatan yang disandang oleh para pemerintah yang meliputi wilayah Johor, Pahang, Riau dan Lingga, sehingga kesultanan tersebut dibahagi dua oleh Perjanjian Inggeris-Belanda 1824.
Sultan Riau-Lingga
Berikut daftar Sultan Riau-Lingga hingga 1911:
Pawana (lagu Ziana Zain)
'Lirik Pawana - Ziana Zain:'
Pawana ku hadir kini
Mendekati batas usang
Ku terasa salju cinta lalu
Dalam titis-titis hujan
Bagaimana aku harus menghalusi jiwa
Untuk terus idup dalam nafas suci
Terkadang aku jatuh dan menangis
Terkadang aku rebah tak daya berdiri
Lapangan Terbang Sibu
Lapangan Terbang Sibu adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di Sibu, Sarawak, Malaysia merupakan lapangan terbang ke 10 tersibuk di Malaysia dan ketiga di Sarawak selepas Lapangan Terbang Antarabangsa Kuching dan Lapangan Terbang Miri. Pada tahun 2015, lapangan terbang ini telah memperolehi penumpang seramai 1.454 juta penumpang. Ia terletak kira-kira 24km dari bandar Sibu.
Pada April 2009, lapangan terbang ini telah diberi RM 150 juta bagi menaik taraf bangunan terminal. Terminal ini akan menjadi lebih besar daripada Lapangan Terbang Miri dan Lapangan Terbang Bintulu, Pada 23 September 2010, Menteri Kewangan dan Kesihatan Awam, Dato' Sri Wong Soon Koh telah mengumumkan projek pembesaran ini sedang berjalan. Projek pembesaran ini dijangka siap pada 2012.
Pawana (lagu Ziana Zain)
Ku gentas bunga di perantauan
Lapangan Terbang Sibu
1952-1994
Lapangan terbang pertama di Sibu dibina di Teku, semasa Perang Dunia II oleh Jepun sebagai jalur udara asas. Bagaimanapun, lapangan terbang itu telah dibom hebat oleh Tentera Bersekutu. Kerja-kerja pembinaan semula lapangan terbang bermula pada tahun 1951. Pada mulanya, landasan dibina pada 3,600 kaki dengan 150 kaki. Pesawat pertama mendarat di lapangan terbang pada 21 Mei 1952. Lapangan terbang dibuka untuk perkhidmatan tetap pada 1 Julai 1952. Malayan Airways (Malaysia–Singapore Airlines) melakukan penerbangan transit dari Singapura ke Kuching, Sibu dan singgah di Labuan pada setiap hari Selasa. Ini diikuti dengan penerbangan transit pesawat yang sama mengikut laluan yang sama pulang ke Singapura pada hari berikutnya. Satu lagi penerbangan dikendalikan oleh Douglas Dakota dari Singapura ke Kuching, Sibu, dan berhenti di Borneo Utara pada hari Jumaat. Penerbangan yang sama akan mengikuti laluan yang sama kembali ke Singapura pada hari berikutnya. Landasan itu dipanjangkan kepada 4,500 kaki dengan 150 kaki pada tahun 1959.
Pada 15 Ogos 1990, sebuah Lockheed C-130H Hercules milik Tentera Udara Diraja Malaysia tergelincir dari landasan dan pesawat itu telah dihapus kira. Adalah dipercayai bahawa mereka yang berada di atas kapal adalah sebahagian daripada lawatan rombongan diraja ke Sibu.
Pawana (lagu Ziana Zain)
Membalut luka hati
Melindungiku dari resah yang menghujan
Lapangan Terbang Sibu
1952-1994
Pada 2 September 1992, alat pendaratan pesawat Fokker 50 gagal, menyebabkan pesawat itu terkeluar dari landasan dan masuk ke dalam semak.
Fondón
Fondón merupakan sebuah kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Almería, Andalusia, Sepanyol
Lapangan Terbang Sibu
1952-1994
Lapangan terbang lama telah dirobohkan untuk memberi laluan kepada Kolej Laila Taib (dahulunya dikenali sebagai UCS-United College of Sarawak) dan Stadium Tun Zaidi. Landasan lapangan terbang lama masih boleh dilihat dan separuh daripadanya digunakan sebagai jalan penghubung untuk stadium.
1994-2010
Operasi lapangan terbang baharu itu secara rasminya bermula pada 1 Jun 1994. Lapangan terbang ini terletak 23 km dari bandar Sibu. Pada 31 Mei 1994, empat pesawat Malaysia Airlines melakukan pendaratan sulung. Pesawat itu ialah tiga Fokker 50 dan sebuah Boeing 737. Lapangan terbang itu dibina dengan satu landasan, yang ditetapkan sebagai Landasan 13/Landasan 31. landasan pacu pada masa itu memiliki ukuran 1981 x. Landasan 13 dilengkapi dengan sistem pencahayaan pendekatan yang dikenali sebagai "Pencahayaan Pendekatan Ketepatan Kategori 1", manakala Landasan 31 dilengkapi dengan "Sistem Pencahayaan Pendekatan Mudah". Kawasan tepi udara seperti laluan teksi dan apron lapangan terbang juga dilengkapi dengan sistem kilat. Kapasiti maksimum apron letak kereta ialah satu Airbus, dua Boeing 737-400, dua Fokker 50 dan dua Twin Otter atau pesawat serupa. Hanya Bay 2 dan 3 yang dilengkapi dengan jambatan udara (Aerobridge).
Landasan itu kemudiannya dipanjangkan kepada 2,745 meter dan ditugaskan untuk digunakan pada 9 Mei 2006 untuk menampung pendaratan Airbus.
2010-kini
Pada September 2010, projek pembesaran sedang dijalankan untuk menaik taraf bangunan terminal dan tempat letak kereta dengan penambahan lebih banyak jambatan udara. Peningkatan ini meningkatkan kapasiti lapangan terbang untuk mengendalikan 1.9 juta penumpang setiap tahun. Kos naik taraf ialah RM130 juta. Pada September 2010, projek pembesaran sedang dijalankan untuk menaik taraf bangunan terminal dan tempat letak kereta dengan penambahan lebih banyak jambatan udara. Peningkatan ini meningkatkan kapasiti lapangan terbang untuk mengendalikan 1.9 juta penumpang setiap tahun. Kos naik taraf ialah RM130 juta. Lapangan Terbang Sibu yang dinaik taraf telah dirasmikan pada 16 September 2012.
Pawana (lagu Ziana Zain)
Terpaksa aku terbang jauh lagi
Lapangan Terbang Sibu
2010-kini
Pada 29 September 2014, sebuah pesawat latihan Singapura Beechcraft King Air C90B tergelincir dari landasan semasa pendaratan. Tiada sesiapa yang cedera semasa kejadian. Pada 8 April 2017, Malaysia Airlines Penerbangan 2718, dikendalikan oleh Boeing 737-800 9M-MXX, melanggar landasan semasa mendarat. Gear hidung runtuh. Kesemua 67 penumpang terselamat. Insiden itu mengakibatkan Lapangan Terbang Sibu ditutup sehingga 10 April, dan menyebabkan 1,413 penumpang terjejas akibat pembatalan dan kelewatan penerbangan. Lapangan terbang ditutup pada 13 Ogos 2019 untuk membaiki lampu yang rosak di landasan. Sebanyak 12 penerbangan yang dikendalikan oleh MASwings dan AirAsia telah dibatalkan. Lapangan terbang kembali beroperasi seperti biasa pada hari berikutnya.
Terminal
Lapangan Terbang Sibu berkhidmat untuk bandar Sibu, di negeri Sarawak di Malaysia. Lapangan terbang ini menjadi tuan rumah perkhidmatan domestik dari AirAsia, MASwings dan Malaysia Airlines, dengan sambungan tetap ke Kuala Lumpur dan perkhidmatan meluas ke bandar-bandar di pulau Borneo. Lapangan terbang baru-baru ini dibuka semula berikutan peningkatan MYR136.9 juta (USD45 juta). Projek itu termasuk pembesaran terminal daripada 8040 meter persegi kepada 15,240 meter persegi, pemasangan dua jambatan udara dan pembinaan empat ruang parkir pesawat. Projek itu direka untuk meningkatkan kapasiti penumpang daripada 700,000 kepada 1.8 juta p/a.
Geopelancongan
thumb|Muzium geotaman di Paleorrota, Brazil Geopelancongan ialah pelancongan "amalan terbaik" yang mengekalkan dan memanfaatkan daya sumber daya alam seperti bentuk bentang alam, batuan, struktur geologi dan sejarah kebumian, sehingga diperlukan peningkatan pengayaan wawasan dan pemahaman proses fenomena fizik alam. Contoh objek geopelancongan adalah gunung berapi, tasik, air panas, pantai, sungai, dan lain-lain.
Lapangan Terbang Sibu
Kumpulan Rujukan
<references group="References"/>
Geopelancongan
Rujukan
hell
Lapangan Terbang Sibu
Nota
<references group="Nota"/>
Geopelancongan
Pautan luar
Geowisata Geotourism fa:ژئوتوریسم Géotourisme पर्यटन भूगोल ジオツーリズム Geografie van recreatie en toerisme Geoturisme
Lapangan Terbang Sibu
Projek Lebuhraya Pan Borneo
Lapangan terbang Sibu termasuk dalam projek Lebuhraya Pan Borneo apabila mempunyai sebuah jejambat di Bulatan Sibu dalam pakej projek (WPC 07) yang menghubungkan Bintangor ke Sg. Kua. Apabila ia siap, ia akan memudahkan urusan orang ramai dari Sibu dan Bintulu ke Lapangan Terbang Sibu dan bandar Sibu Jaya. Ia diuruskan oleh Lebuhraya Borneo Utara Sdn Bhd (LBU) dan projek ini diambil oleh HSL DMIA JV Sdn Bhd.
Sinematografi
Sinematography (daripada kata-kata Greek Purba κίνημα, kìnema "gerakan" dan γράφειν, gràphein "menulis") ialah seni dalam Filem (dan lebih baru-baru ini, fotografi elektronik kamera video).
Lapangan Terbang Sibu
Pengangkutan
untuk masa kini Penyedia perkhidmatan Hantar Jemput Penumpang Lapangan Terbang Sibu, hanya dijalankan oleh Teksi.
Sinematografi
Sinematographer menggunakan Kanta untuk memfokuskan cahaya yang dipantulkan daripada objek ke dalam imej yang dipindahkan ke beberapa penderia imej atau cahaya-sensitif di dalam kamera filem. dedahan ini dicipta secara berurutan dan disimpan untuk pemprosesan dan ditonton kemudian sebagai gambar bergerak. Menangkap imej dengan penderia imej elektronik menghasilkan cas elektrik untuk setiap piksel dalam imej, yang diproses secara elektronik dan disimpan dalam fail video untuk pemprosesan atau paparan seterusnya. Imej yang ditangkap dengan emulsi fotografi menghasilkan satu siri imej terpendam yang tidak kelihatan pada stok filem, yang secara kimia "dibangunkan" menjadi terlihat imej.
Sinematografi menemui kegunaan dalam banyak bidang sains dan perniagaan serta untuk tujuan hiburan dan komunikasi massa.
Cottun
Cottun ialah komun di jabatan Calvados di wilayah Basse-Normandie di barat-laut Perancis.
Lapangan Terbang Sibu
Teksi
menyediakan Perkhidmatan Hantar Jemput, Penumpang Lapangan Terbang Sibu, dengan laluan Bandar Sibu - Lapangan Terbang Sibu.
Yang di-Pertua Negeri
Yang di-Pertua Negeri dilantik oleh Yang di-Pertuan Agong setelah berunding dengan Majlis Kerajaan Malaysia kerana negeri-negeri ini tidak mempunyai Sultan. Yang di-Pertua Negeri dilantik selama sepenggal atau empat (4) tahun dan boleh dipanjangkan mengikut kesesuaian. Beliau tidak dibenarkan memiliki perniagaan atau keuntungan dan tidak dibenarkan juga bergiat aktif didalam mana-mana aktiviti komersial.
Yang di-Pertua Negeri merupakan komponen Dewan Undangan Negeri (DUN) dan mempunyai kuasa untuk mengadakan perhimpunan atau pembubaran Dewan Undangan Negeri. Persetujuan beliau adalah diperlukan bagi meluluskan Dewan Undangan Negeri.
Yang di-Pertua Negeri juga merupakan Ahli Majlis Raja-Raja yang dipengerusikan oleh Yang di-Pertuan Agong.
Kuasa mentadbir negeri dipikul oleh Yang di-Pertua Negeri tetapi fungsi-fungsi pentadbiran boleh diserahkan kepada pihak lain dari segi undang-undang. Yang di-Pertua Negeri akan melantik Ketua Menteri dan ahli Exco bagi menasihati beliau dalam menjalankan peranannya.
Fungsi dan peranan
Fungsi dan peranan Yang di-Pertua Negeri meliputi perkara-perkara berikut:
Lapangan Terbang Bagotville
Lapangan Terbang Bagotville adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Bagotville, Kanada.
Lapangan Terbang Bagotville terletak pada kedudukan latitude N48* 19.8333', longtitude W70* 59.7833' pada ketinggian 159.11 meter dari aras laut..
Garrucha
Garrucha merupakan sebuah kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Almería, Andalusia, Sepanyol
Pawana (lagu Ziana Zain)
Membalut calar luka hati
Melindungku dari resah yang menghujan
Di saat pilu lara itu kasih…
Pasukan bola sepak kebangsaan Bolivia
Pasukan bola sepak kebangsaan Bolivia telah mewakili Bolivia dalam bola sepak antarabangsa sejak 1926. Dianjurkan oleh Persekutuan Bola Sepak Bolivia (FBF) ia adalah salah satu daripada 10 anggota FIFA Konfederasi Bola Sepak Amerika Selatan (CONMEBOL).
Pawana (lagu Ziana Zain)
Aku gagahi melangkah
Pasukan bola sepak kebangsaan Bolivia
Skuad terkini
Berikut adalah senarai pemain yang dipanggil untuk Copa América 2021 yang berlangsung pada 13 Jun hingga 10 Julai 2021.
Pawana (lagu Ziana Zain)
Selagi dirahmati
Aku mengorak harapan
Pasukan bola sepak kebangsaan Bolivia
Senarai panggilan
Pemain berikut telah dipanggil dalam tempoh dua belas bulan yang lalu.
Penampilan Pemain Terbanyak
Pemain-pemain dalam huruf tebal masih aktif di peringkat antarabangsa. Pada 16 September 2015, sepuluh pemain dengan Kaps terbanyak untuk Bolivia adalah:
Penjaring Terbanyak
Pemain-pemain dalam huruf tebal masih aktif di peringkat antarabangsa. Pada September 16, 2015, sepuluh pemain dengan gol terbanyak untuk Bolivia adalah:
Pawana (lagu Ziana Zain)
Melindungi dari resah yang menghujan
Business Times (Malaysia)
Business Times Kuala Lumpur telah diterbitkan di Malaysia sejak 4 Oktober 1976. Ia merupakan sebahagian daripada kumpulan penerbitan New Straits Times. Akhbar itu telah bergabung dengan New Straits Times sejak 1 Jun 2002.
Sejarah
Business Times pada asalnya diedarkan dengan The Straits Times, kedua-duanya diterbitkan di Singapura. Selepas undang-undang baru di Singapura (1975) dan Malaysia (1970-an) mengenai pemilikan penerbit, New Straits Times telah diasaskan di Kuala Lumpur sebagai melalui asas kepada The Straits Times, edisi Malaysia. Business Times mengikuti pengasasan New Straits Times dan kelahiran semula di Kuala Lumpur juga.
Ouville
ialah komun di jabatan Manche di barat-laut Perancis.
Lemahwungkuk
Lemahwungkuk merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Lemahwungkuk, Kota Cirebon, Provinsi Jawa Barat, Indonesia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Lemahwungkuk adalah 45111. Terdapat 4 buah desa di dalam daerah kecamatan Lemahwungkuk.
Sekatan terhadap Iraq
Iraq dikenakan embargo kewangan dan perdagangan yang hampir menyeluruh oleh Majlis Keselamatan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, mulai 6 Ogos 1990, empat hari selepas Iraq menyerang Kuwait, dan kekal berkuatkuasa hingga Mei 2003 (setelah Saddam Hussein digulingkan), tidak lupa juga kewajiban untuk membayar pampasan dan sebagainya kepada Kuwait yang berterusan sampai sekarang.
Dinyatakan bahawa tujuan asal sekatan ini adalah memaksa Iraq untuk berundur dari Kuwait, membayar pampasan serta mendedahkan dan menghapuskan sebarang senjata pemusnah besar-besaran.
Pada asalnya, Majlis Keselamatan PBB mengenakan sekatan ekonomi yang ketat ke atas Iraq melalui penerimaan dan penguatkuasaan Resolusi 661. Selepas berakhirnya Perang Teluk 1991, sekatan-sekatan itu dilanjutkan dan diterangkan lebih lanjut, termasuklah menyentuh senjata pemusnah besar-besaran oleh Resolusi 687. Sekatan-sekatan tersebut mengharamkan segala perdagangan dan sumber kewangan kecuali perubatan dan makanan "atas perkara kemanusiaan".
Anggaran lebihan kematian orang awam sepanjang tempoh sekatan itu adalah sekitar 100,000 hingga 1.5 juta.
Matlamat
Resolusi PBB menerangkan matlamatnya untuk menghapuskan senjata pemusnah besar-besaran dan peluru berpandu balistik berjarak jauh, mengharamkan sebarang sokongan kepada pengganas, dan memaksa Iraq untuk membayar pampasan perang dan semua hutang luar negara.
Sesetengah pihak percaya bahawa sekatan ini ada satu matlamat tersirat iaitu menggulingkan Saddam Hussein. Hal ini didedahkan dalam Akta Pembebasan Iraq 1998 yang diluluskan oleh Presiden Bill Clinton, bahawa dasar AS adalah "menggantikan rejim itu" di Iraq, untuk menggulingkan Saddam Hussein, tetapi ini tidak disebut dalam resolusi-resolusi tersebut. Pada tahun 1991, Paul Lewis menulis dalam akhbar New York Times: "Semenjak sekatan perdagangan dikenakan pada 6 Ogos selepas serangan ke atas Kuwait, Amerika Syarikat membangkang sebarang pengenduran terlalu awal atas kepercayaan bahawa dengan menyukarkan hidup rakyat Iraq, lama-kelamaan ini akan mendorong mereka untuk mengguling menggulingkan Presiden Saddam Hussein." Walau bagaimanapun, sekatan-sekatan itu gagal menggulingkan Saddam, malah mungkin membantu memperkukuh penguasaannya.
Perancang dasar perang AS, Douglas J. Feith berhujah bahawa sekatan-sekaan itu melemahkan tentera Iraq dari segi senjata pemusnah besar-besaran dan keupayaannya untuk menyerang negara-negara jirannya kerana bekalannya dipotong. Dalam rencana jurnal Foreign Affairs 2004, George A. Lopez dan David Cortright mengatakan bahawa sekatan-sekatan ini "memaksa Iraq untuk menerima pemeriksaan dan pengawasan; meraih konsesi dari Baghdad dalam isu-isu politik seperti pertikaian sempadan dengan Kuwait; menghalang pembinaan semula pertahanan Iraq selepas Perang Teluk Parsi; dan menyekat pengimportan bahan-bahan dan teknologi yang mustahak untuk penghasilan senjata pemusnah besar-besaran." Cortright dan Lopez berhujah lagi, "aturan sekatan dikuatkuasa PBB yang begitu teruk itu sebenarnya ... membantu menghancurkan jentera perang Saddam Hussein dan keupayaannya untuk menghasilkan senjata." Hussein memberitahu penyoal-siasat FBI-nya bahawa persenjataan Iraq "telah dihapuskan oleh sekatan PBB."
Tadbir urus
Seperti yang diterangkan oleh United Nations Office of the Iraq Programme, Resolusi 661 mengenakan sekatan-sekatan yang menyeluruh ke atas Iraq ekoran tindakan negara itu menyerang Kuwait, termasuk had-had yang ketat ke atas barang-barangan yang boleh diimport dan dieksport oleh Iraq. <!--
Pengehadan import
Jawatankuasa Sekatan PBB tidak mengeluarkan senarai lengkap tentang barang-barangan yang tidak boleh diimport ke Iraq. Sebaliknya, ia menilai evaluated applications for importing items to Iraq on an individual basis, according to UNSC Resolutions allowing only foodstuffs, medicines and products for essential civilian needs.
Persons wishing to deliver items to Iraq, whether in trade or for charitable donation, were required to apply for export licenses to the authorities of individual UN member states, who then sent the application to the Sanctions Committee. The Committee made its decision in secret, and any one Committee member could veto a permission without giving any reason. As a rule, anything that could have a conceivable military use was banned, such as computers, tractors and trousers, although Committee asserted its sole discretion in determining what is essential for every Iraqi and either permitting or denying any thing to the Iraqi population. If the Committee sent its approval, if granted, to the authorities of the country where the application came from, and that country may then inform the applicant who may then ship the items.
Limitations on Exports and the Oil For Food Programme
Limitations on Iraqi exports (chiefly oil) made it difficult to fund the import of goods into Iraq. Following the 1991 Gulf War, a United Nations inter-agency mission assessed that "the Iraqi people may soon face a further imminent catastrophe, which could include epidemic and famine, if massive life-supporting needs are not rapidly met." The Government of Iraq declined offers (in UNSRC resolutions 706 and 712) to enable Iraq to sell limited quantities of oil to meet its people's needs. Acting under Chapter VII of the United Nations Charter, the Security Council established the Oil for Food Programme via resolution 986 on 14 April 1995 as intended a "temporary measure to provide for the humanitarian needs of the Iraqi people, until the fulfillment by Iraq of the relevant Security Council resolutions...". Implementation of the Programme started in December 1996; its first shipment of supplies arrived in March 1997. The Programme was funded exclusively with the proceeds from Iraqi oil exports. At first, Iraq was permitted to sell $2 billion worth of oil every six months, with two-thirds of that amount to be used to meet Iraq’s humanitarian needs. In 1998, the limit was raised to $5.26 billion every six months. In December 1999, the Security Council removed the limit on the amount of oil exported.
Allocation of Export Proceeds
Iraqi oil export proceeds were allocated as follows:
Of the 72% allocated to humanitarian purposes:
Enforcement of Sanctions
The legal side of sanctions were enforcement through actions brought by individual governments. In the United States, legal enforcement was handled by the Office of Foreign Assets Control (OFAC). For example, in 2005 OFAC finedVoices in the Wilderness $20,000 for gifting medicine and other humanitarian supplies to Iraqis. In a similar case, OFAC is still attempting to collect (as of 2011) a $10,000 fine, plus interest, against Bert Sacks for bringing medicine to residents of Basra.
Effects on the Iraqi people during sanctions
High rates of malnutrition, lack of medical supplies, and diseases from lack of clean water were reported during sanctions; at least some of which results were anticipated in advance of the imposition of sanctions.
The modern Iraqi economy had been highly dependent on oil exports: In 1989, the oil sector comprised 61% of the GNP. A major drawback of this over-dependence has been the narrowing of the economic base during the last three decades, with the agricultural sector rapidly declining in the 1970s. So some claim that the post-1990 sanctions had a particularly devastating effect on Iraq’s economy and food security levels of the population.
Shortly after the sanctions were imposed, the Iraqi government developed a system of free food rations consisting of 1000 calories per person/day or 40% of the daily requirements, which an estimated 60% of the population relied on for a vital part of their sustenance. With the introduction of the Oil-for-Food Programme in 1997, this situation gradually improved. In May 2000 a United Nations Children's Fund (UNICEF) survey noted that almost half the children under 5 years suffered from diarrhoea, in a country where the population is marked by its youth, with 45% being under 14 years of age in 2000. Power shortages, lack of spare parts and insufficient technical know-how lead to the breakdown of many modern facilities.
The overall literacy rate in Iraq had been 78% in 1977 and 87% for adult women by 1985, but declined rapidly since then. Between 1990 and 1998, over one fifth of Iraqi children stopped enrolling in school, consequently increasing the number of non-literates and losing all the gains made in the previous decade. The 1990s also saw a dramatic increase in child labor, from a virtually non-existent level in the 1980s. The per capita income in Iraq dropped from $3510 in 1989 to $450 in 1996, heavily influenced by the rapid devaluation of the Iraqi dinar.
Iraq had been one of the few countries in the Middle East that invested in women’s education. But this situation changed from the late eighties on with increasing militarisation and a declining economic situation. Consequently the economic hardships and war casualties in the last decades have increased the number of women-headed households and working women.
Researcher Richard Garfield estimated that "a minimum of 100,000 and a more likely estimate of 227,000 excess deaths among young children from August 1991 through March 1998" from all causes including sanctions. Other estimates have ranged as low as 170,000 children. UNICEF Executive Director Carol Bellamy said that if the substantial reduction in child mortality throughout Iraq during the 1980s had continued through the 1990s, there would have been half a million fewer deaths of children under-five in the country as a whole during the eight year period 1991 to 1998. As a partial explanation, she pointed to a March statement of the Security Council Panel on Humanitarian Issues which states: "Even if not all suffering in Iraq can be imputed to external factors, especially sanctions, the Iraqi people would not be undergoing such deprivations in the absence of the prolonged measures imposed by the Security Council and the effects of war."
Ozeville
ialah komun di jabatan Manche di barat-laut Perancis.
Sekatan terhadap Iraq
Effects on the Iraqi people during sanctions
Chlorine is commonly used to purify water, but because it can also be used to make poisonous chlorine gas, the sanctions regime included banning its manufacture under any conditions throughout Iraq and its import severely restricted. Department of Defense studies indicated a high likelihood that this would result in many civilian deaths. David Sole, of the Detroit Water & Sewerage Department, argued that because high rates of diseases from lack of clean water followed the Gulf War and sanctions, liquidchlorine should be sent to Iraq to disinfect water supplies.
Denis Halliday was appointed United Nations Humanitarian Coordinator in Baghdad, Iraq as of 1 September 1997, at the Assistant Secretary-General level. In October 1998 he resigned after a 34 year career with the UN in order to have the freedom to criticise the sanctions regime, saying "I don't want to administer a programme that satisfies the definition of genocide" However Sophie Boukhari a UNESCO Courier journalist reports that "Some legal experts are skeptical about or even against using such terminology." and quotes Mario Bettati (who invented the notion of "the right of humanitarian intervention") "People who talk like that don’t know anything about law. The embargo has certainly affected the Iraqi people badly, but that’s not at all a crime against humanity or genocide." and reports that William Bourdon the secretary-general ofInternational Federation of Human Rights Leagues said "one of the key elements of a crime against humanity and of genocide is intent. The embargo wasn’t imposed because the United States and Britain wanted children to die. If you think so, you have to prove it."
Halliday's successor, Hans von Sponeck, subsequently also resigned in protest, calling the effects of the sanctions a "true human tragedy". Jutta Burghardt, head of the World Food Program in Iraq, followed them.
Estimates of deaths during sanctions
Estimates of excess deaths during sanctions vary depending on the source. The estimates vary due to differences in methodologies, and specific time-frames covered. A short listing of estimates follows:
Infant and child death rates
A May 25, 2000 BBC article reported that before Iraq sanctions were imposed by the UN in 1990, infant mortality had "fallen to 47 per 1,000 live births between 1984 and 1989. This compares to approximately 7 per 1,000 in the UK." The BBC article was reporting from a study of the London School of Hygiene & Tropical Medicine, titled "Sanctions and childhood mortality in Iraq", that was published in the May 2000 Lancet medical journal. The study concluded that in southern and central Iraq, infant mortality rate between 1994 and 1999 had risen to 108 per 1,000. Child mortality rate, which refers to children between the age of one and five years, also drastically inclined from 56 to 131 per 1,000. In the autonomous northern region during the same period, infant mortality declined from 64 to 59 per 1000 and under-5 mortality fell from 80 to 72 per 1000, which was attributed to better food and resource allocation.
The Lancet publication was the result of two separate surveys by UNICEF between February and May 1999 in partnership with the local authorities and with technical support by the WHO. "The large sample sizes - nearly 24,000 households randomly selected from all governorates in the south and center of Iraq and 16,000 from the north - helped to ensure that the margin of error for child mortality in both surveys was low," UNICEF Executive Director Carol Bellamy said.
Oil for Food
As the sanctions faced mounting criticism of its humanitarian impacts, several UN resolutions were introduced that allowed Iraq to trade its oil for goods such as food and medicines. The earliest of these resolutions were introduced in 1991.
Iraq was in 1996 allowed under the UN Oil-for-Food Programme (under Security Council Resolution 986) to export $5.2 billion (USD) of oil every 6 months with which to purchase items needed to sustain the civilian population. After an initial refusal, Iraq signed a Memorandum of Understanding(MOU) in May 1996 for arrangements for the implementation of that resolution to be taken. The Oil-for-Food Programme started in October 1997, and the first shipments of food arrived in March 1998. Twenty-five percent of the proceeds were redirected to a Persian Gulf War reparations account,and three percent into United Nations programs related to Iraq. While the programme is creditted with improving the conditions of the population, Denis Halliday who oversaw the it believed it inadequate to compensate for the adverse humanitarian impacts of the sanctions.
The U.S. State Department criticized the Iraqi government for inadequately spending this money: In a stinging letter issued recently, the United Nations has pointed out the extent of Saddam Hussein's callous disregard for the welfare of his own people. ... In the ... six-month phase of the program (June to December, 2000), Saddam Hussein's dereliction in providing for the Iraqi people and the nation's economy is laid bare. During this period, US$7.8 billion were available to Iraq for purchases during this period, yet Iraq submitted purchase applications worth only US$4.26 billion - barely 54 percent of the amount available for purchases to help the humanitarian needs of the Iraqi people. In 2004/5 the Programme became the subject of major media attention over corruption, as allegations surfaced such as that Iraq had systematically sold allocations of oil at below-market prices in return for some of the proceeds from the resale outside the scope of the programme; Multiple investigations implicated individuals and companies from dozens of countries were implicated. See Oil For Food Programme - Investigations.
Lifting of sanctions
Following the 2003 Iraq War, the sanctions regime were largely ended on May 22, 2003 (with certain exceptions related to arms and to oil revenue) by paragraph 10 of UN Security Council Resolution 1483.
Sanctions which gave the USA and UK control over Iraq's oil revenue were not removed until December 2010. Sanctions which require 5% of Iraq's oil and natural gas revenue to be paid to Kuwait as reparations for Saddam Hussain's invasion are still in effect.
Culpability
Scholar Ramon Das, published in Human Rights Research Journal of the New Zealand Center for Public Law, examined each of the "most widely accepted ethical frameworks" in the context of violations of Iraqi human rights under the sanctions, finding that "primary responsibility rests with the UNSC [United Nations Security Council]" under these frameworks, including rights-utilitarianism, moral Kantianism, and consequentialism.
Regional-difference-grounded culpability debate
The Lancet and Unicef studies observed that child mortality decreased in the north and increased in the south/center between 1994 and 1999 but did not attempt to explain the disparity, or to apportion culpability; instead it recommended that "[b]oth the Government of Iraq and the U.N. Sanctions Committee should give priority to contracts for supplies that will have a direct impact on the well-being of children," UNICEF said.
Some sanctions apologists blame Saddam Hussein for the deaths resulting from sanctions. For example, Michael Rubinargued that the Kurdish and the Iraqi governments handled Oil For Food aid differently, and that therefore the Iraqi government policy, rather than the Sanctions themsevles, should be held responsible for any negative effects. ' likewise, David Cortright said that Iraq must "share responsibility." In the run-up to the Iraq War, some even disputed the idea that excess mortality exceeded 500,000, because the Iraq Government had interfered with objective collection of statistics.
Other Western observers, such as Matt Welch and Anthony Arnove, argue that the differences in results noted by authors such as Rubin (above) may have been because the sanctions were not the same in the two parts of Iraq, due to several sorts of regional differences: in the per capita money, in agriculture, in war damage to infrastructure and in the relative ease of with which smugglers evaded sanctions through the porous Northern borders.
Iraqi attitudes toward the sanctions are complex, seeing them as part of a series of effects from decades of war; while no systematic study of attitudes has been permitted while that nation is dominated by Western military forces, interview-based research indicates attitudes focus on the deadly results of sanctions rather than apportion blame.
Arguments about the sanctions and the Iraq War
There is a controversy about the relationship between sanctions and the 2003 Iraq War. Some persons, such as Walter Russell Mead, accepted a large estimate of casualties due to sanctions, but argued that invading Iraq was better than continuing the sanctions regime, since "Each year of containment is a new Gulf War." Former British Prime Minister Tony Blair, in his testimony to the Chilcot Inquiry, also argued that ending sanctions was one benefit of the war.