cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anjing pemburu Sinhala
Tinggalan rangkaanjing dari gua Nilgala dan dari Bellanbandi Palassa, bertarikh semula dari era mesolitik, tentang 4500 SM, mencadangkan bahawa orang Balangoda mungkin telah memelihara anjing bela jinak untuk penggirian buruan. Anjing pemburu Sinhala menyerupai anjing Kadar, anjing New Guinea dan dingo. Ini telah dicadangkan kesemuanya boleh diperoleh daripada satu ternakan bela jinak sepunya.
Lapangan Terbang Salak
Lapangan Terbang Salak adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Maroua, Cameroon.
Anjing pemburu Sinhala
Orang Vedda menggunakan baka ini untuk pemburuan, dan dihargai selepas busur dan panah, terlalu sangat sehingga anjing ini diberikan bersama anak perempuan pada perkahwinan orang ini.
Master Your Mind Design Your Destiny (Versi Bahasa Melayu)
Buku Master Your Mind Design Your Destiny (Versi Bahasa Melayu) dikarang oleh dan diterbitkan pada 22-Februari-2008 dengan harga Malaysia Barat RM39.90/Malaysia Timur RM42.90(2010). Ia diterbitkan oleh PTS Publications & Distributors Sdn Bhd dalam bahasa Melayu dengan nombor ISBN10 983-3372-74-0 /ISBN13 978-983-3372-74-4.
Lapangan Terbang Salak
Lapangan Terbang Salak terletak pada kedudukan latitude N10* 27.2833', longtitude E14* 15.1833' pada ketinggian 423.67 meter dari aras laut..
Solec Kujawski
Solec Kujawski merupakan sebuah bandaraya yang terletak di daerah Kuyavian-Pomeranian, Poland.
Sekolah Kebangsaan Kampong Keningau
89008 Keningau
Yayijilu
Yayijilu merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Sekolah Kebangsaan Kampong Keningau
Pada 2022, Sekolah Kebangsaan Kampung Keningau mempunyai 251 pelajar lelaki dan 185 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 436 orang. Jumlah ini tidak termasuk murid pra-sekolah yang seramai kira-kira 50 orang. Bilangan guru pula seramai 34 orang guru.
Sejarah
Sekolah Kebangsaan Kampung Keningau ,Sabah telah diasaskan oleh Encik Alip Bin Jubang pada tahun 1961. Beliau dilahirkan pada tahun 1940 di Kampung Keningau, Sabah. Mendapat pendidikan awal di Government Primary School (GPS) dan seterusnya di peringkat menengah di sekolah Inggeris St. Francis Xavier School Keningau,. Beliau diterima menjadi Guru Pelatih pada tahun 1961. Sekolah pertama tempat beliau bertugas adalah Native Voluntary School (NVS) di Kampung Keningau, Sabah.
Qutaibah ibn Muslim
Qutaibah ibn Muslim (wafat 715 ) merupakan seorang gabenor Arab yang berkhidmat di bawah seliaan Hajjaj ibn Yusuf ketika pemerintahan khalifah Al-Walid bin Abdul Malik.
Sekolah Kebangsaan Kampong Keningau
Sejarah
Sekolah ini telah didirikan pada tahun 1961 yang dikenali sebagai Native Voluntary School (NVS). Sekolah ini dibina di sebuah kawasan dalam anggaran lebih kurang 3 ekar di bawah kelolaan penduduk kampung Keningau. Encik Alip Bin Jubang merupakan guru besar pertama di sekolah ini. Beliau adalah anak jati penduduk kampung ini.
Qutaibah ibn Muslim
Genealogi
Qutaibah ibn Muslim ibn Amr ibn al-Hushain ibn Rabi'ah ibn Khalid ibn Usaid al-Khair ibn Qudhai ibn Hilal ibn Salamah ibn Tsa'labah ibn Wa'il ibn Ma'n ibn Malik ibn A'shar al-Bahili.
Kehidupannya
Atas didikan disiplin daripada Hajjaj, Qutaibah berjaya melaksanakan tugas dengan berkesan. Namun, ketika zaman pemerintahan Sulaiman bin Abdul Malik, beliau dihukum bunuh kerana statusnya mampu menggugat pucuk pimpinan khalifah.
Jasa dan Sumbangannya
Atas arahan Panglima Besar Hajjaj, Qutaibah berjaya meluaskan empayar Islam dari Turkestan, Bukhara hingga ke sempadan negara China termasuk Samarkand.
Yamamoto Sayaka
Yamamoto Sayaka adalah seorang anggota Team N NMB48, Team K (AKB48), kapten Team N, ketua pasukan NMB48 dan penyanyi tengah (center) utama NMB48. Sebelum menyertai NMB48, beliau sebahagian daripada kumpulan "MAD CATZ".
Polště
Polště merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Jindřichův Hradec, wilayah Bohemia Selatan, Republik Czech.
Matahara
Buku Matahara dikarang oleh dan diterbitkan pada 21-Ogos-2006 dengan harga Malaysia Barat RM15.00/Malaysia Timur RM18.00(2010). Ia diterbitkan oleh PTS Publications & Distributors Sdn Bhd dalam bahasa Melayu dengan nombor ISBN10 983-3653-24-3.
Lapangan Terbang Col Carlos Ciriani Santa Rosa
Lapangan Terbang Col Carlos Ciriani Santa Rosa adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Tacna, Peru.
Lapangan Terbang Col Carlos Ciriani Santa Rosa terletak pada kedudukan Latitud S18* 03.1973', Longitud W70* 16.5493' pada ketinggian 468.78 meter dari aras laut..
Kiangombe
Kiangombe merupakan sebuah bandar dan komun yang terletak di dalam negara Angola.
Hajjaj ibn Yusuf
Kehidupannya
Pada peringkat asalnya Hajjaj merupakan seorang ketua pengawal keselamatan dalam negara yang bertugas di bawah seliaan Abu Zur'ah. Namun, disiplin yang diterapkan oleh Hajjaj terhadap orang bawahannya berjaya menarik perhatian khalifah Bani Ummaiyyah ketika itu iaitu Abdul Malik bin Marwan.
Setelah dilantik oleh khalifah sebagai Panglima Besar tentera kerajaan Bani Ummaiyyah, Hajjaj ditugaskan untuk menghapuskan kerajaan Hijaz pimpinan Abdullah ibn Zubair. Tugas pertama beliau adalah untuk menewaskan tentera Abdullah yang diketuai oleh saudara Abdullah sendiri iaitu Mus'ab ibn Zubair.
Setelah tentera Mus'ab tewas, beliau meneruskan strateginya untuk menamatkan riwayat kerajaan Abdullah ibn Zubair yang ketika itu berpusat di Makkah.
Apabila berjaya menewaskan kerajaan Hijaz, Hajjaj meneruskan usaha menyebarkan agama Islam dengan melancarkan beberapa ekspedisi ketenteraan.
Hajjaj ibn Yusuf berkhidmat di bawah dua orang khalifah iaitu Abdul Malik bin Marwan dan Al-Walid bin Abdul Malik.
Selepas berjaya menewaskan pemberontakan yang diketuai oleh ulama terkenal iaitu Said ibn Jubair, Hajjaj meninggal dunia akibat penyakit kecacingan.
Avant-lès-Marcilly
Avant-lès-Marcilly ialah komun di jabatan di Aube utara-tengah Perancis.
Larnagol
Larnagol ialah komun di jabatan Lot di bahagian Midi-Pyrénées, barat daya Perancis.
Meor Abdul Rahman bin Uda Mohd Hashim
Dato' Meor Abdul Rahman bin Uda Mohd Hashim yang telah dilahirkan pada 17 Ogos 1915 di Kampung Lake Garden,Taiping, Perak merupakan pengasas Silat Gayong Malaysia. Beliau berketurunan (Bugis). Bondanya bernama Syarifah Aluyah binti Syed Zainal al–Attas. Hasil perkongsian hidup dengan Uda Mohd Hashim bin Daeng Che Ngah, mereka dikurniakan 3 orang cahaya mata iaitu Meor Abdul Aziz, Meor Abdul Rahman dan Siti Saadiah. Meor Abdul Rahman mempunyai 3 orang saudara perempuan seibu dari perkahwinan bondanya yang terdahulu iaitu Alin, Putih dan Hendon
Apabila meningkat remaja, keluarga Meor Abdul Rahman telah berpindah ke Kampung Pokok Asam, Taiping. Beliau mendapat pendidikan awal di Sekolah Melayu Taiping dan persekolahan menengah di Sekolah Inggeris Kamunting, Ipoh Trade School seterusnya di Technical School di Ipoh sehingga tahun 1936.
Pendidikan silat
Beliau menuntut ilmu persilatan dengan datuknya sendiri iaitu Syed Zainal bin Syed Idris al – Attas ketika berusia lebih kurang 12 tahun. Syed Zainal bin Syed Idris al – Attas, merupakan hulubalang negeri Pahang yang terkenal ketika itu kerana memiliki ramai pahlawan. Syed Zainal bin Syed Idris al – Attas, hidup sezaman dengan Datuk Bahaman, Mat Kilau dan Tok Gajah. Sejak kecil beliau sering mendengar kisah pahlawan dan sejarah perjuangan bangsa Melayu dari datuknya. Selama lebih 2 tahun, Meor Abdul Rahman menjalani latihan intensif setiap hari siang dan malam berbeza dengan rakan – rakan beliau yang khatam bersilat hanya menuntut beberapa bulan sahaja seperti di Changkat Jering dan Batu Kurau.
Sejak dalam persekolahan menengah lagi, Meor Abdul Rahman sering berulang – alik ke rumah kandanya, Hendon di Kota Sarang Semut, Kedah. Beliau amat rapat dengan Hendon dan suaminya Zainal Abidin yang ketika itu bertugas di Balai Polis Kota Sarang Semut sebagai seorang inspektor.
Setelah tamat persekolahan dalam tahun 1936, beliau menetap bersama kandanya, Hendon. Beliau telah dijodohkan dengan anak angkat kandanya yang bernama Che Kalsom bte. Kechik. Perkahwinan tersebut dilangsungkan di Kota Sarang Semut. Apabila kanda iparnya, Zainal Abidin dinaikkan pangkat sebagai Penolong Penguasa Polis serta dilantik sebagai Ketua Polis Daerah di Kuala Nerang, Kedah, Meor Abdul Rahman telah sama – sama berpindah dan menetap dengan kandanya di sana. Sepanjang berada di Kuala Nerang, beliau sering berkongsi hobi memburu burung dan ayam hutan dengan Pegawai Daerah Kuala Nerang iaitu Tengku Nong, cucunda Sultan Abdul Hamid Halim Syah.
Pada suatu hari, beliau telah keluar berburu bersama – sama kandanya Meor Abdul Abdul Aziz dan seorang sepupunya bernama Bidin di Kuala Dang, Ulu Kedah. Ketika leka berburu di dalam hutan tersebut, beliau tersesat sehingga ke Padang Sanai. Di sana, beliau telah berkenalan dengan Pak Choh dan Tok Mek Jah, sepasang suami isteri penjual burung yang ditemui di Pekan Rabu. Atas permintaan Meor Abdul Rahman, mereka telah membawa beliau ke Mee Nam, Selatan Thailand. Ketika tiba di rumah Pak Choh di Mee Nam, beliau mandi di sungai di kawasan tersebut. Beliau mendakwa bahawa suatu lembaga yang berpakaian segak seperti hulubalang zaman kesultanan kerajaan Melayu Melaka telah menjelma dalam mimpi beliau. Beliau diarah oleh lembaga tersebut yang memperkenalkan diri sebagai Hang Tuah mengadap Sultan yang memerintah negeri Perak untuk menyembah taat setia. Apabila tersentak dari tidur, beliau terasa ada perubahan pada dirinya bagaikan diresapi kegagahan yang luar biasa.
Setibanya di Taiping, beliau telah menceritakan detik pengalaman tersebut kepada ahli keluarganya. Atas nasihat Syed Zainal, Meor Abdul Rahman pergi mengadap Paduka Seri Sultan Alang Iskandar yang sedang bersemayam di Manong, Perak. Beliau dititah untuk menunjukkan kekuatan di hadapan baginda sultan. Pada sebelah malamnya, beliau dititahkan pula mempamerkan kebolehan luarbiasanya di Istana Iskandariah, Bukit Chandan, Kuala Kangsar. Setelah berpuas hati dengan kegagahan Meor Abdul Rahman, baginda sultan menggelarkan beliau ‘ Rahman Sendo ’ dan dijadikan anak angkat baginda. Beliau menetap bersama – sama Sultan Alang Iskandar di istana sehinggalah baginda mangkat dalam tahun 1938.
Berhijrah ke Singapura
Tidak berapa lama setelah keluar dari istana, beliau ditemani Bidin bermusafir dengan keretapi ke Singapura untuk mencari rezeki di sana. Pekerjaan pertama Meor Abdul Rahman di Singapura ialah di Naval Base sebagai tukang pateri. Setelah 6 bulan bekerja di sana, beliau telah ditawar pekerjaan oleh Pengarah Pendidikan Singapura berkhidmat dengan pasukan tentera British di bahagian Royal Signal Corps. Pada sebelah malamnya, beliau menambahkan pendapatan dengan bekerja sebagai seorang mekanik di jabatan yang sama.
Setelah beliau berjaya menewaskan seorang jurulatih tempur berbangsa Hong Kong di Gillman Barrack, Mejar Malburn telah melantik beliau sebagai jurulatih tempur tanpa senjata dalam pasukan tentera British. Ia merupakan satu penghormatan kerana tiada seorang Melayu pun diberi tugas tersebut sebelum itu. Beliau berkhidmat dalam pasukan ini sehingga tahun 1942. Semasa berkhidmat di Bahagian Signal Corps, pada bulan November 1941, beliau telah melangsungkan perkahwinan kedua dengan anak sepupunya, Paridah bte Yusope.
Semasa pendudukan Jepun
Apabila Jepun menyerang Singapura pada bulan Februari 1942. Beliau membawa keluarganya berperahu menyeberangi laut ke Pulau Sudong. Setelah berjaya menewaskan Wak Kusang, pendekar Pulau Sudong barulah mereka diterima berlindung buat sementara waktu di sana. Di Pulau Sudong, Meor Abdul Rahman telah membuka gelanggang Seni Silat Gayong dengan melatih 7 orang pemuda terpilih untuk menghadapi kemaraan tentera Jepun. Atas kebijaksanaan Meor Abdul Rahman, penduduk Pulau Sudong terselamat dari keganasan tentera Jepun.
Semasa pendudukan Jepun di Tanah Melayu, Meor Abdul Rahman bekerja sebagai seorang kempetai. Tidak berapa lama kemudian, beliau telah berkahwin dengan Syarifah Rehan bte. Syed Chik. Perkahwinan tersebut hanya berkekalan selama sebulan sahaja sebagai memenuhi hajat keluarga semata – mata. Apabila Jepun menyerah kalah kepada Tentera Bersekutu dalam tahun 1945, Meor Abdul Rahman telah kembali semula ke Singapura. Setibanya di Singapura, beliau telah diundang menjadi penghulu oleh penduduk Pulau Sudong di sana.
Dalam tahun 1947, Kerajaan British telah menawarkan jawatan sebagai pegawai di Jabatan Keselamatan Dalam Negeri Singapura. Beliau ditugaskan untuk mengawasi dan menangkap pemimpin politik Melayu yang meniupkan semangat anti – British. Peluang ini diambil oleh beliau untuk menyalur maklumat sulit kepada pejuang – pejuang kemerdekaan seperti Sardon bin Jubir, peguam dan tokoh politik terkenal di Singapura. Setelah 4 bulan di Jabatan Keselamatan Dalam Negeri, beliau memohon bertukar ke Jabatan Siasatan Jenayah.
Pada mulanya beliau ditempatkan di Bahagian Merinyu Timbangan untuk mencegah aktiviti penyeludupan dan penipuan. Kemudian beliau ditukar pula ke Bahagian Kepolisian di Balai Polis Central, Singapura sebagai seorang pegawai berpangkat sarjan. Pada 23 haribulan Disember 1947, Meor Abdul Rahman telah dianugerahkan pingat King George IV atas sifat keberanian semasa berbakti kepada masyarakat dan kerajaan Singapura.
Meor Abdul Rahman bersara dari perkhidmatan kerajaan dalam tahun 1961 untuk bergiat dalam bidang perniagaan.
Dalam majlis Perdana Gayong pertama yang telah dianjurkan di Stadium Darul Aman, Kedah dalam tahun 1964, Meor Abdul Rahman selaku Mahaguru Silat Seni Gayong telah dititah oleh Sultan Abdul Halim Muazzam Syah, Sultan Kedah selaku Penaung Gangga Chula Sakti untuk mengajar Silat Seni Gayong kepada seluruh anak – anak muda negeri Kedah.
Berpindah ke Perak
Tahun 1970 - an telah menyaksikan usaha penyatuan pemimpin tertinggi melayu dan kerajaan Seni SIlat Gayong yang di rancang sendiri oleh Dato' Meor Abdul Rahman. Raja - raja dan para pembesar melayu juga telah berkenan untuk menaungi pergerakan Seni Silat Gayong hampir die seluruh Tanah Melayu dan Brunei. Pada satu ketika 2/3 anggota kabinet negara Malaysia terdiri daripada ahli Silat Seni Gayong di bawah pimpinan Tun Abdul Razak bin Dato' Husein selaku Perdana Menteri dan Paduka Imam Khalifah Silat Seni Gayong. Pertubuhan Silat Seni Gayong terbukti menjadi pertubuhan senibela diri terbesar dan disegani ramai.
Pada tahun 1971, beliau telah dianugerahkan Darjah Kebesaran Dato’ Paduka Cora Si Manja Kini yang membawa gelaran Dato’ Paduka oleh KDYMM Sultan Idris Syah atas jasa dan pengorbanan yang tidak ternilai kepada agama, bangsa dan negara.
Dalam tahun 1972, Dato' Meor Abdul Rahman diiringi Tuan Syed Idrus al - Haj, Siti Kalsom Meor Abdul Rahman, Ahmad Lazim dan Hussin Kalsan mengadap KDYMM Sultan Idris Syah untuk menyembah maklum amanah al - Marhum ayahanda baginda sultan. Baginda sultan pada masa yang sama berkenan untuk menjalani istiadat Perlimau Tapak dan menerima perlantikan sebagai penaung Agong Silat Seni Gayong Malaysia dan Serantau bergelar Sang Sa Purba. Dalam tahun yang sama, pada 17 hb September, murid Gayong seluruh Malaysia telah menyambut perayaan Hang Sang Sa Purba yang pertama. Perayaan ini disambut setiap tahun sehinggalah tahun 1982.
Tahun 1976 – Murid Silat Seni Gayong dianggarkan melebihi 150, 000 orang di seluruh negara.
Sehingga akhir tahun 1980 – an, tidak kurang juga tokoh dan pakar senibela asing datang melawat Dato’ Meor Abdul Rahman di Air Kuning dengan tujuan berkenalan, menuntut atau menguji kehandalan masing – masing. Semua cubaan dan dugaan tersebut berjaya diatasi dengan baik dan berkesan. Tidak kurang juga daripada pelawat tersebut yang memeluk Islam setelah berpeluang bertemu Dato’ Meor Abdul Rahman. Pada saat – saat akhir hayat beliau, Dato’ Meor Abdul Rahman sering berpesan agar murid – murid gayong kembali bergabung dan bersatupadu. Golongan muda – mudi di seru menuntut bersungguh – sungguh ilmu yang telah diperturunkan kerana ia amat berguna pada suatu masa nanti. Semua murid Gayong ialah pemegang amanah Silat Seni Gayong dan bertanggungjawab memelihara dan menjaga segala amanah beliau.
Meninggal Dunia
Pada tanggal 23 Jun 1991, Dato’ Meor Abdul Rahman telah kembali ke rahmatullah dalam usia 75 tahun. Allahyarham menghembuskan nafas terakhir atas pangkuan anakanda kesayangan dan pewaris beliau iaitu Puan Siti Fadzilah Dato' Meor Abdul Rahman (Waris Tunggal) di Hospital Pakar Ipoh, Perak.
Bertemu Mat Kilau
Semasa Pahlawan Mat Kilau mengistiharkan dirinya sebagai Mat Kilau. Datuk Meor dan angakatanya telah "turun" ke Pulau Tawar Jerantut Pahang untuk bertemu dengan pahlawan tersebut. Menurut ceritanya, Datuk Meor bertanyakan samada Gayong yang dibawanya adalah sealiran dengan ilmu persilatan Mat Kilau. Mendengarkan hal tersebut, Mat Kilau mengakui ia adalah sama dengan ilmu yang dimilikinya.
Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Tasik Puteri
Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Tasik Puteri atau nama ringkasnya SMK Bandar Tasik Puteri, merupakan sebuah Sekolah Menengah Kebangsaan yang terletak di Bandar Tasik Puteri.
Pada 2009, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Tasik Puteri memiliki 903 pelajar lelaki dan 863 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 1766 orang. Ia mempunyai seramai 101 orang guru.(2009)
Sejarah
Dirasmikan pada tahun 2001. SEKOLAH YANG PALING POWER
Visi
Sekolah Unggul Menjana Generasi Terbilang
Misi
Membangunkan potensi individu melalui pendidikan berkualiti
Ethos
1.Be The Best, Do The Best, Give The Best
2.Jihad
Rampasan Kuasa dalam organisasi
Tiada rekod Rampasan kuasa dalam organisasi sekolah dan pengawas
Pemilihan Ketua Pengawas
Dipilih Secara Demokrasi dan sistem Autokrasi selepas pemilihan dan sepanjang tahun
Kampung Nilam Puri
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Nilam Puri, Kota Bharu, Kelantan adalah 16010.
Anjing air St. John's
Anjing air St. John's (St. John's water dog), hanya anjing St. John's (St. John's dog), atau anjing Newfoundland kecil (lesser Newfounland dog) ialah satu baka tempatan (keragaman semula jadi) anjing bela jinak dari Newfoundland. Hanya sedikit yang diketahui tentang jenis yang menjadi pelengkap genetik, tetapi ia mungkin merupakan satu kacukan rawak baka anjing pekerja Inggeris, Ireland dan Portugis lama. Bilangan anjing air St. John's mula menurun menjelang permulaan abad ke-20. Menjelang awal 1980-an, keragaman ini pupus.
Bendera Sudan
Galeri
Reka bentuk bendera ini serupa dengan beberapa negara Arab lain.
Nitrosasi
Nitrosasi ialah sebuah proses menukar sebatian organik kepada terbitan nitroso, iaitu sebatian yang mengandungi kumpulan fungsi R-NO.
Sebatian C-Nitroso
Sebatian C-Nitroso, seperti nitrosobenzene, biasanya dihasilkan melalui pengoksidaan hidroksilamin :
Sebatian S-Nitroso
Sebatian S-Nitroso ( <i id="mwGQ">S</i> -nitrosothiols) biasanya disediakan melalui pemeluwapan tiol dan asid nitrus :
Sebatian O-Nitroso
Sebatian O-Nitroso adalah serupa dengan sebatian S-nitroso, akan tetapi kurang reaktif kerana atom oksigen kurang nukleofilik daripada atom sulfur. Pembentukan alkil nitrit daripada alkohol dan asid nitrus adalah contoh biasa:
N-Nitrosamin
N-Nitrosamin, termasuk yang jenis karsinogenik, terhasil daripada tindak balas sumber nitrit dengan sebatian amino, yang boleh berlaku semasa pengawetan daging. Lazimnya, tindak balas ini berlaku apabila nitrogen nukleofilik amina sekunder menyerang nitrogen ion nitrosonium elektrofilik:
Pembentukan N-nitrosamine:
frameless|512x512px
Nitrosamin kemudiannya boleh kehilangan molekul air melalui proses protonasi untuk membentuk kation diazonium, yang merupakan perantaraan yang sangat berguna untuk membentuk sebatian yang berbeza.
Lipno, Poland
Lipno merupakan sebuah bandaraya yang terletak di daerah Kuyavian-Pomeranian, Poland.
Sekolah Menengah Kebangsaan Taman Desa, Bandar Country Homes
Sekolah Menengah Kebangsaan Taman Desa  atau nama ringkasnya SMKTD , merupakan sebuah Sekolah Menengah Kebangsaan yang terletak di Bandar Country Homes, Rawang.
Pada 2009, Sekolah Menengah Kebangsaan Taman Desa Bandar memiliki 768 pelajar lelaki dan 759 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 1527 orang. Ia mempunyai seramai 97 orang guru.2009
Sejarah
Sejarah Sekolah
Sekolah Menengah Taman Desa mula ditubuhkan pada Oktober 2001. Namun demikian,sekolah ini mula beroperasi pada 1 Januari 2002. Bilangan warga pendidik pada tahun 2002 ialah seramai 20 orang dan dibantu oleh 4 orang kakitangan. Bilangan pelajar pula hanya seramai 251 orang. Pelajar-pelajar terdiri daripada pelajar Peralihan dan Tingkatan 1 sahaja.
Pada tahun 2003, bilangan pelajar bertambah kepada 660 orang.Pelajar-pelajar terdiri daripada kelas Peralihan, Tingkatan 1, 2 dan 4.
Menjelang tahun 2004, bilangan pelajar SMK Taman Desa mencecah ke angka 1219 orang. Pertambahan ini merangkumi pelajar-pelajar daripada Peralihan hingga Tingkatan 5. Manakala bilangan guru puala seramai 65 orang dan 8 orang kakitangan.
Pada hari ini, bilangan pelajar SMK Taman Desa Berjumlah 1762 orang dengan tenaga pengajar seramai 106 orang, 12 orang kakitangan sekolah dan kelas pula sebanyak 46 buah. Sesi persekolahan dalam 2 sesi iaitu sesi pagi dan sesi petang.
Pada tahun 2009, SMK Taman Desa telah diberi tanggungjawab untuk menerima pelajar-pelajar STPM. Seramai 58 orang pelajar yang merupakan pelajar pertama Tingkatan Enam Rendah memulakan sesi pengajian pada Jun 2009.
Dari segi infrustruktur pula, beberapa kemudahan telah ditambah khusus untuk pelajar beriadah dan menjalankan aktiviti-aktiviti kokurikulum antaranya Balai Ilmu, Gelanggang bola keranjang, pondok-pondok bacaan serta tempat letak basikal. Segala kemudahan tambahan merupakan hasil insiatif pihak Persatuan Ibu Bapa Guru (PIBG).
senarai Penolong Kanan Pentadbiran
-Pn. Maimunah bt. Ghani
-En. Pazir b. Zainuddin
senarai Penolong Kanan kokurikulum
-Pn. Faraliza bt. Mohamd
-Pn. Rahmat Bebe bt SS Abd. Razak -Tuan Haji Fahrul b. Radzi
senarai Penolong Kanan petang
- Pn Tee Sew Hua
- Pn Wan Najibah bt. Wan Sulaiman
senarai Penolong Kanan Tingkatan 6
-Pn. Nora bt. Mohamed
senarai Penolong Kanan Hal Ehwal Murid
-En. Yusof b. Hussein
-Pn. Tee Sew Hua
Palomas, Badajoz
Palomas merupakan sebuah kawasan perbandaran yang terletak di Sepanyol dalam wilayah Badajoz, Extremadura.
Matahara - Geng Enggang
Buku Matahara - Geng Enggang dikarang oleh dan diterbitkan pada 6-Jul-2007 dengan harga Malaysia Barat RM15.00/Malaysia Timur RM18.00(2010). Ia diterbitkan oleh PTS Publications & Distributors Sdn Bhd dalam bahasa Melayu dengan nombor ISBN10 983-3653-84-7 /ISBN13 978-983-3653-84-3.
Lapangan Terbang N'gaoundere
Lapangan Terbang N'gaoundere adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar N'gaoundere, Cameroon.
Lapangan Terbang N'gaoundere terletak pada kedudukan latitude N07* 21.5500', longtitude E13* 33.6000' pada ketinggian 1114.04 meter dari aras laut..
Kampung Teris, Padang Tengku
Kampung Teris merupakan sebuah kampung yang terletak di Padang Tengku, dalam Pahang, iaitu sebuah negeri di Malaysia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Teris, Padang Tengku, Pahang ialah 27200.
Keris
Keris (aksara Jawa: ; ) ialah sejenis senjata tikam bermata dua yang berasal daripada pulau Jawa yang memiliki ragam fungsi budaya yang dikenali di kawasan Nusantara dan Asia Tenggara umumnya (Indonesia, Brunei, Malaysia, Singapura, Thailand Selatan, Filipina Selatan (Mindanao)).
Keris berasal daripada Pulau Jawa dan menyebar ke seluruh Nusantara, keris setidaknya telah dikenali pada abad ke-9 dan boleh dibuktikan dengan gambaran keris yang terdapat di Candi Borobudur. Senjata ini terbahagi kepada tiga bahagian iaitu mata, hulu dan sarung. Keris umumnya digunakan untuk mempertahankan diri (misalnya sewaktu bersilat) dan mulanya digunakan sebagai alat kebesaran diraja. Keris yang paling masyhur pada masyarakat Melayu ialah keris Taming Sari yang merupakan senjata Hang Tuah, seorang pahlawan Melayu yang termasyhur. Mengikut tradisi Jawa, keris menurut amalan Melayu tradisional perlu dijaga dengan cara diperasapkan pada masa-masa tertentu, malam Jumaat misalnya. Ada juga amalan mengasamlimaukan keris sebagai cara untuk menjaga logam keris dan juga untuk menambah bisanya. Antara lain, terdapat kepercayaan bahawa keris mempunyai semangatnya yang tersendiri.
Keris telah diiktiraf sebagai Karya Agung Warisan Budaya Kemanusiaan Lisan dan Tidak Ketara yang berasal daripada Indonesia oleh UNESCO sejak 2005 (sesi 1), dan versi mutakhir pada 2008 (sesi 3).
Etimologi
Menurut etimologi, istilah "keris" berasal daripada gabungan dua kata dalam bahasa Jawa kuno yakni "mlungker" dan "ngiris"  yang artinya "berkeluk" dan "menghiris"; memiliki maksud "(benda) berkeluk-keluk yang boleh menghiris (sesuatu)". Dalam bahasa Jawa, keris mempunyai istilah khas menurut masing-masing tingkatan bahasa Jawa:
Istilah dalam budaya lain
Di beberapa tempat diluar Jawa, keris dikenali dengan istilah-istilah tempatan yang mengikut istilah Jawa, contohnya yakni:
Keris dikenali oleh beberapa etnik di kawasan Asia Tenggara disebabkan oleh pertalian sejarah dengan Jawa di masa lampau utamanya mengenai kekuasaan Majapahit di wilayah Asia Tenggara, selain daripada kemasyhuran Kemaharajaan Majapahit; di kawasan Indochina (Thailand, Kemboja, Laos, Vietnam, Burma) perkaitan sejarah dengan Jawa yang paling termasyhur iaitu mengenai riwayat Raden Inu Kertapati (seorang pangeran asal Jawa) yang menjelajah dan mencari kekasih hatinya yang melarikan diri ke negeri-negeri di Indochina, pada zaman sekarang riwayat tersebut digambarkan dalam tari lakon "Inao", "Ino", "Inai" atau "Lakhon Nai" di Thailand, Kemboja, Laos, dan Burma. Sedangkan dalam budaya masyarakat Kapampangan dan Tagalog di Filipina, perkaitan sejarah yang tersohor selain Majapahit boleh jadi mengenai Ratu Sasamban atau Dayang Sasamban dipercayai pernah menjelajah dan melakukan pernikahan dengan pangeran di Jawa, sebelum ia bertolak balik ke daerah Pampanga dan Pasig di pulau Luzon; istilah "Sasamban" yang ada pada dirinya pun merupakan pengistilahan yang berakar daripada bahasa Jawa yang bermaksud "Yang Disembah" atau "Duli Yang Maha Mulia". Dalam bahasa Tagalog, keris lebih dikenali sebagai ᜃᜎᜒᜐ᜴ (kalis); dan ia memiliki bilah yang cenderung lebih panjang daripada keris yang dikenali masyarakat Melayu. Dalam budaya masyarakat Melayu di Malaysia, keris mewarisi identiti khas Jawa boleh selalunya dijumpai di negeri Johor, Selangor, Terengganu dan Kelantan, sedangkan di Negeri Sembilan keris lebih sering dihubungkan dengan budaya Minang dan Pagaruyung yang juga mempunyai riwayat pertalian sejarah dengan Jawa.
Asal Usul
Menurut susur galurnya, sejarah keris boleh dikesan melalui kajian dan panel ukiran timbul yang banyak ditemui di kuil-kuil atau candi-candi, mahupun beberapa prasasti di pulau Jawa, Indonesia. Beberapa yang paling tersohor yaitu keris muncul pada ukiran-ukiran di kuil atau candi Borobudur (825) dan Prambanan (850), yang berasal daripada masa kerajaan Hindu-Buddha Medang Mataram di Jawa Tengah.
Istilah "keris" disebutkan dalam beberapa prasasti atau batu bersurat Jawa kuno, tergolong diantaranya yaitu prasasti Humanding (707 Saka atau 875 M), prasasti Jurungan dan Haliwangbang (708 Saka atau 876 M), prasasti Taji (823 Saka atau 901 M), prasasti Pooh (827 Saka atau 905 M), dan prasasti Rukam (829 Saka atau 907 M).
Dalam kajian Sir Stamford Raffles (1817) terhadap Candi Sukuh, ia mecadangkan bahawa keris-keris yang diiktiraf pada sekitar tahun 1800-an di Asia Tenggara ialah hasil daripada warisan pengaruh kerajaan Majapahit yang berjaya sejak sekiranya tahun 1300-an. Adegan dalam ukiran-ukiran kuil atau Candi Sukuh, bertarikh masa kejayaan Majapahit pada abad ke-15, pada ukiran tersebut menggambarkan bengkel tukang besi keris. Adegan menggambarkan Bhima sebagai tukang besi di sebelah kiri menempa logam, Ganesha di bahagian tengah, dan Arjuna digambarkan menempikkan injap pam. Dinding dibelakang tukang besi memaparkan pelbagai perkara yang dihasilkan di bengkel, termasuk keris. Penggambaran perbengkelan keris lengkap pada dinding kuil atau Candi Sukuh ini menubuhkan fakta bahawa setidaknya pada tahun 1437 keris telah menjadi elemen penting dan telah mengakar dalam budaya Jawa sejak masa yang lagi lampau.
Pada masa ini, Keris Knaud ialah diketahui sebagai keris tertua yang terselamat di dunia. Istilah "Knaud" merujuk kepada Charles Knaud, seorang doktor asal Belanda. Pada abad ke-19, Paku Alam V (pemimpin Yogyakarta masa itu) menghibahkan keris tersebut kepada Charles Knaud semasa ia berada di Yogyakarta. Pada masa sekarang, keris itu menjadi salah satu item dalam koleksi pameran di Tropenmuseum, Belanda. Keris Knaud itu berukir tarikh tahun 1264 Saka (1342 M) pada mata pisaunya, tetapi dikarenakan fitur khas yang dimiliki Keris Knaud, para saintis mempercayai dan mencadangkan bahawa keris itu boleh jadi berumur lagi tua, sebab menghias ulang beberapa pusaka pada era Majapahit untuk merayakan peristiwa penting ialah hal yang lazim dilakukan. Keris Knaud menggambarkan reka adegan Ramayana yang diukir pada lapisan tembaga yang sebahagiannya meliputi sarung keris.
Saint-Martin-de-Bossenay
Saint-Martin-de-Bossenay ialah komun di jabatan di Aube utara-tengah Perancis.
Keris
Perkembangan dan Distribusi
"Sanghyang Siksa Kandang Karesian"—manuskrip Sunda bertarikh 1440 Saka (1518 M)— kanto XVII menerangkan keris sebagai senjata daripada raja-raja, sementara kujang adalah senjata petani. Di masa lalu, kebanyakan keris memiliki bilah lurus tetapi masa sekarang keris berbilah lurus menjadi kurang kerap. Tome Pires, pada awal abad ke-16, menerangkan kepentingan keris bagi masyarakat Jawa.
Konon keris dipercayai sebagai senjata utama bagi para pejuang di masa lalu oleh masyarakat Melayu. Tetapi menurut fakta sejarah, di Jawa keris dipergunakan sebagai persenjataan kedua oleh para pejuang mahupun pahlawan jika mereka kehilangan senjata utama, yang biasanya berupa tombak. Bagaimanapun, bagi rakyat biasa, keris digunakan setiap hari, terutama dalam menempuh perjalanan kerana ia mungkin diperlukan untuk pertahanan diri. Selama masa-masa damai, orang-orang Jawa memakai keris sebagai sebahagian daripada pakaian upacara dan kebangsawanan. Istiadat keris sering dibubuhi dengan pelbagai hiasan dan ukiran-ukiran dalam emas dan batu-batu berharga yang dikemas dengan teramat teliti. Di Jawa, pusaka bilah keris diturunkan melalui generasi berturut-turut dan dipakai dalam pelbagai peristiwa spesial seperti pesta pernikahan dan kegiatan upacara adat lainnya. Lelaki biasanya memakai hanya satu keris, tetapi konon laksamana Hang Tuah dalam Hikayat Hang Tuah memiliki dua keris sebagai senjata, yakni satu keris pendek dan satu keris panjang. Wanita juga memakai keris, walaupun biasanya memakai keris yang lebih kecil daripada kaum lelaki.
Keris boleh koyak atau rosak dalam pertempuran, dan diperlukan perbaikan. "Pembersihan tahunan", terkenal dalam tradisi atau leluri Jawa sebagai jamasan, diperlukan sebagai bahagian daripada spiritualitas dan mitologi yang meliputi senjata, ini seringkali meninggalkan bilah yang telah usang dan tipis. Perbaikan bahan bergantung pada lokasi tempatan dan ia sangat lazim untuk mencari kelengkapan bahan daripada beberapa kawasan. Sebagai contoh, sebuah keris mungkin untuk mempunyai mata pisau dari Jawa, hulu dari Bali, dan sarung dari Madura.
Hulu
Hulu, pegangan atau landaian keris (bahasa Jawa: gaman) mempunyai corak boleh diperlihatkan (gandik ) yang bermacam-macam motifnya. untuk keris Bali ada yang bentuknya menyerupai dewa, pedande (pendeta), raksasa, penari, pertapa hutan dan ada yang diukir dengan kinatah emas dan batu mulia dan biasanya bertatahkan batu mirah delima.
Pegangan keris Sulawesi menggambarkan burung laut. Hal itu sebagai perlambang terhadap sebagian profesi masyarakat Sulawesi yang merupakan pelaut, sedangkan burung adalah lambang dunia atas keselamatan. Seperti juga motif kepala burung yang digunakan pada keris Riau Lingga, dan untuk daerah-daerah lainnya sebagai pusat pengembangan tosan aji seperti Aceh, Bangkinang (Riau), Palembang, Sambas, Kutai, Bugis, Luwu, Jawa, Madura dan Sulu, keris mempunyai ukiran dan perlambang yang berbeda. Selain itu, materi yang dipergunakan pun berasal dari aneka bahan seperti gading, tulang, logam, dan yang paling banyak yaitu kayu.
Untuk pegangan keris Jawa, secara garis besar terdiri dari sirah wingking ( kepala bagian belakang ), jiling, cigir, cetek, bathuk (kepala bagian depan),weteng dan bungkul.
Sarung
Sarung, warangka (dalam bahasa Jawa) atau kumpang (bahasa Banjar), adalah komponen keris yang mempunyai fungsi tertentu, khususnya dalam kehidupan sosial masyarakat Jawa, paling tidak karena bagian inilah yang terlihat secara langsung. Warangka yang mula-mula dibuat dari kayu (yang umum adalah jati, cendana, timoho, dan kemuning). Sejalan dengan perkembangan zaman terjadi penambahan fungsi wrangka sebagai pencerminan status sosial bagi penggunanya. Bagian atasnya atau ladrang-gayaman sering diganti dengan gading.
Secara garis besar terdapat dua bentuk warangka, yaitu jenis warangka ladrang yang terdiri dari bagian-bagian: angkup, lata, janggut, gandek, godong (berbentuk seperti daun), gandar, ri serta cangkring. Dan jenis lainnya adalah jenis wrangka gayaman (gandon) yang bagian-bagiannya hampir sama dengan wrangka ladrang tetapi tidak terdapat angkup, godong, dan gandek.
Aturan pemakaian bentuk wrangka ini sudah ditentukan, walaupun tidak mutlak. Wrangka ladrang dipakai untuk upacara resmi, misalkan menghadap raja, acara resmi keraton lainnya (penobatan, pengangkatan pejabat kerajaan, perkawinan, dll) dengan maksud penghormatan. Tata cara penggunaannya adalah dengan menyelipkan gandar keris di lipatan sabuk (stagen) pada pinggang bagian belakang (termasuk sebagai pertimbangan untuk keselamatan raja ). Sedangkan wrangka gayaman dipakai untuk keperluan harian, dan keris ditempatkan pada bagian depan (dekat pinggang) ataupun di belakang (pinggang belakang).
Dalam perang, yang digunakan adalah keris wrangka gayaman, pertimbangannya adalah dari sisi praktis dan ringkas, karena wrangka gayaman lebih memungkinkan cepat dan mudah bergerak, karena bentuknya lebih sederhana.
Ladrang dan gayaman merupakan pola-bentuk wrangka, dan bagian utama menurut fungsi wrangka adalah bagian bawah yang berbentuk panjang ( sepanjang wilah keris ) yang disebut gandar atau antupan,maka fungsi gandar adalah untuk membungkus wilah (bilah) dan biasanya terbuat dari kayu ( dipertimbangkan untuk tidak merusak wilah yang berbahan logam campuran ).
Untuk keris Jawa, menurut bentuknya pendok ada tiga macam, yaitu (1) pendok bunton berbentuk selongsong pipih tanpa belahan pada sisinya, (2) pendok blewah (blengah) terbelah memanjang sampai pada salah satu ujungnya sehingga bagian gandar akan terlihat, serta (3) pendok topengan yang belahannya hanya terletak di tengah. Apabila dilihat dari hiasannya, pendok ada dua macam yaitu pendok berukir dan pendok polos (tanpa ukiran).
Balang -- Bahagian sarung keris yang lurus.
Anaimalai
Anaimalai ialah sebuah Bandar panchayat dalam daerah Coimbatore di negeri Tamil Nadu, India.
Keris
Bilah
Bilah ini ditempa dari logam menjadi senjata tajam. Ia terdiri dari bagian-bagian tertentu yang tidak sama untuk setiap bilahan yang biasa disebut "dapur" atau penamaan ragam bentuk pada bilah-bilah (ada puluhan bentuk dapur). Bilah ini dipasangkan pada pangkal disebut paksi (Jawa Timur), pesi (Jawa Barat) puting (Riau) atau punting (Sarawak, Brunei dan Semenanjung Melayu) yang berupa bulat panjang seperti pensil panjangnya antara 5 cm sampai 7 cm, dengan penampang sekitar 5 mm sampai 10 mm.
Anaimalai
Demografik 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001, Anaimalai memiliki bilangan penduduk seramai 16,556. Dari jumlah tersebut, kaum lelaki membentuk 49% dari jumlah keseluruhan populasi dan wanita seramai 51%.
Pendidikan 2011
Menurut bancian India pada tahun 2001 Anaimalai memiliki kadar pendidikan (kebolehan membaca) 71%, melebihi kadar purata kebangsaan 59.5%; dengan 54% lelaki dan 46% wanita mampu membaca. 9% dari populasi berusia di bawah 6 tahun. (2001)
Keris
Bilah
Bilah ini terpisah dari hulu keris pada bahagian yang disebut ganja atau aring. Ia terbahagi kepada: "Ganja" ini dianggap mewakili lambang yoni sedangkan paksi/pesi/punting melambangkan "lingga"
Bilah keris berbentuk tajam dengan banyak liku (lok atau kelok ). Bilangan lok ini dikira dari pangkal ke arah hujung keris dan dari sisi cembung pada kedua-dua sisi seberang-menyeberang (kanan-kiri), maka bilangan terakhir adalah banyaknya luk pada wilah-bilah dan jumlahnya selalu ganjil atau gasal: bilangan paling kecil adalah tiga dan terbanyak adalah luk tiga belas. Keris yang jumlah loknya lebih dari tiga belas biasanya disebut keris kalawija.
Keris khas
Secara umumnya, keris boleh dikategorikan kepada:
Yenikənd, Siazan
Yenikənd merupakan sebuah kampung yang terletak di daerah Siazan, Azerbaijan.
Enggang Mindoro
Enggang Mindoro (Penelopides mindorensis) ialah spesies enggang dalam keluarga Bucerotidae. Ia endemik hutan di Mindoro di Filipina yang terdapat di hutan tanah rendah lembap tropika. Ia pernah dianggap sebagai subspesies Penelopides panini. Ia ialah satu-satunya enggang yang kedua-dua jantina berwarna putih santan dan hitam. Jantina sangat serupa, berbeza terutamanya dalam warna lingkaran mata (putih-jambu pada jantan, biru pada betina). Ia diancam oleh kehilangan habitat, dan akibatnya ia dianggap sebagai Terancam oleh IUCN.
Pemerihalan
EBird memerihalkannya sebagai "Seekor burung yang agak besar di hutan dataran rendah dan kaki bukit di Mindoro. Enggang yang agak kecil. Paruh agak pendek dengan jalur hitam. Mempunyai sayap hitam, ekor kuning pucat dengan hujung hitam, bahagian bawah dan kepala pucat dengan pipi hitam, dan kulit terdedah di sekeliling muka dan dagu. Jantan mempunyai kulit muka jambu, manakala betina berwarna biru. Sukar disilap pandang. Satu-satunya enggang di Mindoro. Seruan ialah salak sengau pendek, wak.
Ia unik dalam kalangan ahli genus Penelopides yang lain, kerana ia tidak menunjukkan banyak sifat dwibentuk jantina berbanding ahli lain dalam genusnya. Kedua-dua jantan dan betina mempunyai kepala dan perut putih dengan satu-satunya ciri fizikal untuk membezakan jantina ialah kulit muka pada betina berwarna biru manakala jantan berwarna jambu.
Seperti semua enggang, ia ialah penyarang rongga dan bergantung pada pokok dipterokarpa besar untuk pembiakan.
Ia utamanya bersifat frugivor, memakan buah ara dan buah beri yang frugivora tetapi mereka juga dikenali memakan serangga, biawak dan haiwan kecil lain.
Habitat dan status pemuliharaan
Ia ditemui kebanyakannya di hutan tanah pamah primer lembap tropika sehingga 1,000 m. Ia juga kelihatan di hutan sekunder dan pinggir hutan tetapi memerlukan pokok besar untuk menyokong tabiat bersarangnya.
Senarai Merah IUCN mengelaskannya sebagai Terancam dengan anggaran populasi 250 hingga 999 individu matang yang merupakan anggaran paling rendah antara kesemua lima spesies Penelopides. Ia diancam oleh kehilangan habitat dengan Mindoro mengalami kehilangan besar hutan dalam beberapa dekad kebelakangan ini. Menjelang tahun 1988, penebangan hutan yang meluas di Mindoro telah mengurangkan tutupan hutan kepada hanya 120 km2, yang mana hanya sebahagian kecil di bawah had ketinggian atas spesies tersebut. Hutan tanah pamah yang masih kekal sangat berpecah-belah dan masih terancam. Penanaman Kaingin atau tebas-dan-bakar, pembalakan dan pengumpulan rotan terpilih sekali-sekala mengancam serpihan hutan yang masih menyokong spesies tersebut. Letupan dinamit untuk marmar ialah ancaman tambahan kepada hutan di Puerto Galera. Pemburuan haram juga dianggap sebagai ancaman yang ketara.
Ia terdapat di beberapa kawasan perlindungan termasuk Taman Negara Gunung Iglit-Bako, di mana ia berkongsi habitat dengan kerbau Mindoro yang terkenal dan di Gunung Siburan di Sablayan yang telah diisytiharkan sebagai Kawasan Burung Penting.
Tindakan pemuliharaan yang diusulkan termasuklah lebih banyak tinjauan di kawasan yang telah dilaporkan untuk lebih memahami populasi dan mewujudkan perlindungan formal di tapak lain di mana ia ditemui di Malpalon, Puerto Galera, dan Tasik Manamlay.
Rujukan
<references group="" responsive="1"> 3. ^Dutson, Guy C.L. Evans, Tom D. Brooks, Thomas M. Asane, Desiderio C. Timmins, Robert J. Toledo, Angela. (1992). Conservation status of birds on Mindoro, Philippines. Bird Conservation International, (2) 4, 303–325.
Matahari Di Atas Gilli
Buku Matahari Di Atas Gilli dikarang oleh dan diterbitkan pada 25-Sep-2008 dengan harga Malaysia Barat RM25.50/Malaysia Timur RM28.50(2010). Ia diterbitkan oleh PTS Publications & Distributors Sdn Bhd dalam bahasa Melayu dengan nombor ISBN13 978-983-3892-18-1.
Tuchola
Tuchola merupakan sebuah bandaraya yang terletak di daerah Kuyavian-Pomeranian, Poland.
Melor
Melor mungkin adalah :-
The Greatest Question
The Greatest Question merupakan filem senyap Amerika Syarikat 1919 diarahkan oleh D. W. Griffith.
Meranti (nyahkekaburan)
Meranti mungkin merujuk kepada:-
Avant-lès-Ramerupt
thumb|Avant lès Ramerupt.
Avant-lès-Ramerupt ialah komun di jabatan di Aube utara-tengah Perancis.
Ponědraž
Ponědraž merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Jindřichův Hradec, wilayah Bohemia Selatan, Republik Czech.
Pembaptisan
thumb|right|200px|Pembaptisan dalam lukisan Kristian awal.
Pembaptisan pada umumnya merujuk kepada upacara amal penyucian air yang diamalkan oleh banyak agama, termasuk agama Kristian, Mandaeanisme, dan Sikhisme. Pembaptisan Kristian berasal daripada mikvah, salah satu upacara amal agama Yahudi. Perkataan baptis berasal daripada perkataan bahasa Yunani, βάπτειν (infinitif; juga disenaraikan sebagai βαπτίζω), yang secara kurang tepat bermaksud "mencelupkan, mandi, atau mencuci".
Bagi sesetengah kumpulan dengan keyakinan agama, upacara pembaptisan adalah betul-betul sama dengan membenamkan sesuatu dengan sepenuhnya ke dalam air, supaya air melitupinya. Sebaliknya, untuk kumpulan-kumpulan yang lain, pembaptisan ialah istilah perlambangan yang bermaksud "mengaitkan diri dengan" (umpamanya, Yesus), dan tidak mempunyai sebarang kaitan dengan upacara amal duniawi.
Amalan pembaptisan
Pada hari ini, pembaptisan air paling biasa dikaitkan dengan agama Kristian, dan melambangkan penyucian dosa (pengampunan) serta penyatuan penganut dengan Yesus dalam kematian, pengebumian, dan kebangkitan-Nya, supaya dia dapat menjadi salah seorang Kristian yang beriman. Kebanyakan kumpulan Kristian mengamalkan sesuatu bentuk pembaptisan berasaskan air atau yang lain, dan bersetuju bahawa upacara amal ini adalah mustahak. Bagaimanapun, mereka tidak dapat bersetuju dengan kumpulan-kumpulan yang lain tentang sebahagian atau seluruh aspek pembaptisan, seperti: Terdapat juga beberapa kumpulan Kristian yang menegaskan bahawa pembaptisan berasaskan air telah diambil alih oleh pembaptisan Roh Kudus dan oleh itu, merupakan sesuatu perkara yang tidak perlu yang dibawa masuk daripada amalan Kristian Yahudi.
Bentuk pembaptisan
Antara orang Kristian yang mendukung amalan pembaptisan, upacara amal dilaksanakan melalui:
Bagi orang-orang Kristian yang membaptis melalui perenjisan dan penuangan, pencucian dengan air dari atas menggambarkan penyucian dosa seseorang melalui darah Yesus oleh Roh Kudus yang menyatukan orang yang dibaptiskan dengan Yesus dalam Kematian dan Kebangkitan-Nya. Air itu diberikan dari atas untuk menunjukkan rezeki daripada Roh Kudus yang memberikan hidup yang kekal abadi, serta untuk melambangkan bahawa pembaptisan ialah perbuatan Tuhan dan bukannya, manusia. Sebaliknya, seorang yang dibaptiskan melalui perendaman dilitupi dengan air dan kemudian dikeluarkan untuk menandakan penyucian melalui kematian dan pengebumian bersama-sama dengan Yesus, dan kebangkitan semula dalam hidup yang baru melalui Roh Kudus. Tidak mengira bentuknya, pembaptisan ialah suatu upacara awam untuk membuktikan kepada orang-orang lain, limpah kurnia yang dikurniakan kepada orang yang dibaptiskan itu, dan sebagai lambang terhadap janji-janji Tuhan dalam Yesus Kristus kepada mereka yang percaya.
Penerima pembaptisan
Pilihan untuk dibaptiskan dibuat oleh 'penganut yang mengaku' (pembaptisan penganut), tanpa mengira usia, sebagai 'pengakuan' atau pernyataan awam tentang kepercayaannya kepada Yesus; atau bagi pihak anak oleh ibu bapanya (pembaptisan bayi), jika ibu bapanya telah dibaptiskan dan menyatakan agama mereka. Pada abad ke-4, Augustine dari Hippo mengatakan bahawa pembaptisan bayi perlu dilaksanakan. Beliau memperdebatkan bahawa pembaptisan mencuci dosa dan oleh itu, upacara ini harus diberikan kepada bayi-bayi yang baru dilahirkan disebabkan mereka telah dicemarkan Dosa Pertama dan mereka akan terlaknat jika mereka meninggal dengan tiba-tiba sebelum pembaptisan.