Undang-undang_kontrak_Inggeris
Terma-terma tidak adil
Lazimnya hanya sebilangan kecil kes-kes dibawa pengguna secara langsung disebabkan kerumitan litigasi, kos dan nilainya sekiranya tuntutan terlalu kecil. Untuk memastikan bahawa undang-undang perlindungan pengguna dikuatkuasakan, Pejabat Perdagangan Adil mempunyai bidang kuasa untuk mewakili pengguna-pengguna membawa kes ke mahkamah selepas menerima pengaduan. Di bawah Peraturan Terma Tidak Adil dalam Kontrak Pengguna 1999 peraturan-peraturan 10 hingga 12, Pejabat ini mempunyai bidang kuasa untuk menimbangkan pengaduan dan mendapatkan injunksi terhadap perniagaan-perniagaan yang menggunakan terma-terma tidak adil (tidak mengira di bawah undang-undang apapun). Peratuaran Terma Tidak Adil dalam Kontrak Pengguna 1999 lebih meluas berbanding Akta Terma Kontrak Tidak Adil 1977 disebabkan ia meliputi semua terma kontrak tidak adil dan bukannya terma pengecualian semata-mata, tetapi juga terbatas berbanding Akta tahun 1977 berkenaan kerana hanya terpakai pada kontrak-kontrak pengguna. Peraturan tahun 1999 mendefinasikan pengguna dalam istilah yang lebih mengkhusus, dan mengecualikan badan-badan korporat seperti syarikat yang berkontrak di luar perniagaannya. Meskipun Britain mampu mengadakan perlindungan yang lebih mantap, apabila ia menafsirkan Arahan dalam undang-undang nasionalnya ia memilih untuk memberikan perlindungan minima, dan tidak melindungi daripada semua jenis kontrak. Di bawah subperaturan 6(2), mahkamah hanya boleh menimbangkan keadilan terma yang tidak merangkumi "definasi utama perihal utama kontrak" atau terma-terma yang berkaitan "harga atau remunerasi" benda yang dijual. Di luar terma-terma "asas" ini, terma boleh dikatakan tidak adil di bawah peraturan 5 sekiranya ia tidak dirundingkan secara individu, dan bertentangan dengan niat baik ia menajadikan ketidaksenambungan dalam hak dan obligasi pihak-pihak terlibat. Contoh-contoh disenaraikan dalam Jadual 2. Dalam kes DGFT lwn First National Bank plc Dewan Pertuanan memutuskan bahawa disebabkan tujuan perlindungan pengguna, subperaturan 6(2) harus ditafsir secara ketat dan Lord Bingham menyatakan bahawa niat baik menyiratkan perlakuan adil, terbuka dan jujur. Maka tindakan bank megecaj kadar faedah yang lebih tinggi terhadap pelanggan-pelanggan yang mempunyai kadar faedah yang lebih rendah yang ditetapkan mahkamah di bawah pelan penyelengaraan semula hutang boleh, di bawah subperaturan 6(2), diimbangkan untuk keadilannya, tetapi di bawah peraturan 5 ini tidak mewujudkan ketidaksenambungan kerana hasilnya bank mendapat kadar faedahnya yang lazim. Ini membolehkan ruang yang lebih luas untuk Pejabat Perdagangan Adil masuk campur terhadap terma-terma kontrak tidak adil. Tetapi dalam kes OFT lwn Abbey National plc Mahkamah Agung United Kingdom memutuskan bahawa sekiranya suatu terma berkait dengan harga dalam apa jua bentuk pun, ia tidak boleh melalui subperaturan 6(2) diimbangi untuk keadilannya. Kesemua bank-bank High Street termasuk Abbey National mengamalkan tabiat mengecaj fi yang lebih tinggi sekiranya pemegang akaun, secara tidak sengaja, melepasi batas overdraf dalam pengeluaran wang mereka. Mahkamah Agung membatalkan keputusan Mahkamah Rayuan yang sepadu dengan menyatakan bahawa remunerasi bank berkenaan untuk perkhidmatan-perkhidmatan itu didapati daripada fi berkenaan, maka tiada penimbangan keadilan terma boleh dibenarkan. Keputusan ini diimbangi oleh penekanan para Hakim bahawa sebarang perubahan mestilah terus terang. Meskipun begitu sama ada keputusan ini bertepatan undang-undang Kesatuan Eropah masih belum diputuskan di hadapan Mahkamah Keadilan Eropah dan ia sangsi sama ada ia diputuskan serupa di bawah Rang Undang-Undang Terma Kontrak Tidak Adil.