cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abiy Ahmed
Awal hidup dan pendidikan
Abiy Ahmed lahir di Beshasha, Provinsi Kaffa (kini Zon Jimma, Kawasan Oromia), pada 15 Ogos 1976. Ayahnya Ahmed Ali merupakan seorang penganut Islam berbangsa Oromo (dan mempunyai empat orang isteri), manakala ibunya Tezeta Wolde merupakan penganut Kristian mazhab Ortodoks berbangsa Amhara. Ahmed mempunyai tiga isteri lain hasil perkahwinan poligami - Abiy merupakan anak ke-13 hasil perkahwinan ini dan anak keenam dan bongsu dari Tezeta.
Kerjaya tentera
Beliau menyertai pihak pemberontak menentang rejim Derg pimpinan Mengistu Haile Mariam ketika berusia 17 tahun.
Pada tahun 1995, beliau menyertai delegasi Pasukan Pengaman Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu ke Kigali, Rwanda bagi memerhatikan keadaan di sana berikutan suatu pembunuhan beramai-ramai yang berlaku di negara tersebut. Ketika perang saudara antara pihak-pihak Eritrea dan Habsyi tercetus dari tahun 1998 hingga 2000, beliau mengetuai suatu badan perisikan yang bekerja menembusi dan memerhatikan kedudukan dalam tentera pihak lawan.
Kerjaya politik awal
Beliau memulakan kerjaya politiknya sebagai seorang anggota dalam Parti Demokratik Oromo - salah satu parti utama dalam pakatan Barisan Demokrasi Revolusi Rakyat Habsyah. Beliau segera menjadi ahli jawatankuasa pusat partinya serta ahli kongres jawatakuasa eksekutif pakatan politik tersebut.
Pada 2 April 2018, Abiy dilantik oleh Dewan Perwakilan Habsyi dan mengangkat sumpah sebagai Perdana Menteri Habsyah.
Pemerintahan
Pada Jun 2018, pemerintah pimpinannya mengumumkan penswastaan besar-besaran terhadap syarikat milik negara serta pembebasan beberapa sektor ekonomi yang utama dalam negara tersebut.
Lescun
merupakan sebuah komun di jabatan Pyrénées-Atlantiques di barat-daya Perancis.
Sekolah Menengah Kebangsaan Timbua
Pada 2009, Sekolah Menengah Kebangsaan Timbua memiliki 272 pelajar lelaki dan 261 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 533 orang. Ia mempunyai seramai 33 orang guru.2009
Ikan Todak Jolong
Ia merupakan ikan yang penting secara komersial dan dijual di pasar-pasar sebagai makanan. Penangkapannya memerlukan lesen bagi memastikan ia tidak terancam oleh tangkapan melampau oleh nelayan komersial. .
Mohanpur
Mohanpur ialah sebuah perbandaran ("nagar panchayat") dalam daerah Etah di negeri Uttar Pradesh, India.
Demografik 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001, Mohanpur memiliki bilangan penduduk seramai 5,299. Dari jumlah tersebut, kaum lelaki membentuk 54% dari jumlah keseluruhan populasi dan wanita seramai 46%.
Lasykar Pelangi
Laskar Pelangi adalah novel cereka autobiografi oleh Andrea Hirata.
Sinopsis
Novel ini hasil karya novelis Andrea Hirata dari Indonesia. Novel menarik ini mengisahkan 10 pelajar Melayu di sekolah rendah Muhammadiyah di pulau Belitung. Peristiwa zaman sekolahan diceritakan secara terpeinci dan diadun dengan bunga-bunga bahasa dan maklumat sedunia. 'Laskar Pelangi' menggambarkan sekumpulan pelajar di luar bandar, miskin dan tidak dipedulikan.
Pulau Belitung terletak di antara pulau Sumatera, pulau Bangka dan pulau Jawa. Masyarakatnya terdiri daripada kaum Melayu, Cina dan lain-lain. Ekonominya bergantung kepada perlombongan bijih timah, nelayan dan buah kelapa. Di sinilah hidupnya Ikal (Andrea Hirata) ; Lintang(Lintang Samudra Basara bin Syahbani Maulana Basara) ; Sahara (N.A. Sahara Aulia Fadillah binti K.A. Muslim Ramdhani Fadillah) ; Mahar (Mahar Ahlan bin Jumadi Ahlan bin Zubair bin Awam) ; A Kiong (Chau Chin Kiong); Muhammad Jundullah Gufron Nur Zaman ; Syahdan (Syahdan Noor Aziz bin Syahari Noor Aziz) ; Kucai (Mukharam Kucai Khairani) ; Borek (Samson) ; Trapani (Trapani Ihsan Jamari bin Zainuddin Ilham Jamari) ; Harun (Harun Ardhli Ramadan bin Syamsul Hazana Ramadan).
Guru Besar sekolah itu, Pak Harfan (K.A. Harfan Efendy Noor bin K.A. Fadillah Zein Noor) hampir sahaja menutup sekolah itu kerana pelajarnya cuma 9 orang. Mujurlah di saat-saat akhir, muncul pelajar baru pindah, Harun. Satu-satunya guru di sekolah itu ialah Ibunda Guru bernama Bu Mus  ( N.A Muslimah Hafsari Hamid binti K.A. Abdul Hamid ).
Novel ini baik untuk dibaca oleh para guru kerana teknik pengajaran dan pembelajaran yang digunakan mungkin dapat diterapkan ketika P&P.
Tetralogi
Novel pertama oleh Andrea Hirata ini mendapat sambutan ramai pembaca di Indonesia sehingga 1 juta naskah dan dibaca 5 juta orang. Oleh itu novel ini disambung lagi menjadi 'tetralogi' dengan tajuk 'Sang Pemimpi' dan 'Edensor' dan 'Maryamah Karpov'. Pulau Belitung kini mendapat julukan 'Bumi Laskar Pelangi' Buku ini telah diterjemahkan ke Bahasa Inggeris dan Bahasa Melayu.
Filem Laskar Pelangi
Novel 2005 ini telah diadaptasi ke filem dengan tajuk sama 'Laskar Pelangi' pada 2008 dan telah ditayangkan beberapa kali melalui Astro (2011). Ia juga telah dijadikan drama bersiri di Indonesia dan dipentaskan sebagai 'drama muzikal' di Taman Ismail Marzuki,Jakarta, Indonesia.
Penggambaran filem ini diadakan semula di pulau Belitung, timur Sumatera. Filem ini diharap dapat mengangkat kawasan ini menjadi tarikan pelancong pada 2010. Beberapa pelajar sekolah dari Belitung telah diambil sebagai pelakon. Hasilnya pelancongan ke Belitung meningkat secara mendadak. Syarikat penerbangan Indonesia Garuda telah membuka semula penerbangan dari Jakarta ke Pangkalpinang, Belitung pada 1 Jun 2009. Pelancong dikatakan tergoda untuk melihat Tanjungkelayang, Tanjungtinggi, Desa Gantung (lokasi SD Muhammadyah Gantung, tempat anak-anak Laskar Pelangi bersekolah), juga kota Tanjungpandan.
Antara anugerah dan pencapaian filem ini ialah :
Kazua
Kazua merupakan sebuah bandar dan komun yang terletak di dalam negara Angola.
Lembing Awang Pulang ke Dayang (novel)
Buku Lembing Awang Pulang ke Dayang ditulis oleh dan diterbitkan pada 22-Oct-2009 dengan harga Malaysia Barat RM23.00/Malaysia Timur RM26.00(2010). Ia diterbitkan oleh PTS Publications & Distributors Sdn Bhd dalam bahasa Melayu dengan nombor ISBN13 978-983-3892-68-6.
MNC M2V Mobile
M2V Mobile TV merupakan sebuah televisyen berlangganan yang biasa ditonton di telefon bimbit. Televisyen berlangganan ini memiliki lebih daripada 20 saluran Televisyen baik lokal mahupun antarabangsa.
Sekolah Menengah Kebangsaan Pekan II Kota Belud
Sekolah Menengah Kebangsaan Pekan II Kota Belud atau nama ringkasnya SMK Pekan II Kota Belud, merupakan sebuah Sekolah menengah kebangsaan yang terletak di Peti Surat 329.
Sejarah
SMK PEKAN KOTA BELUD II adalah sekolah menengah ke-8 di Daerah Kota Belud yang dibina dalam Rancangan Malaysia Ke-8.Pembinaan berkonsepkan reka dan bina di atas tapak seluas 33 ekar di kaki bukit yang dinamakan “Kota Maharaja”terletak di Kampung Pangkalan Abai dengan jarak lebih kurang 5 KM dari pekan Kota Belud.Pembinaan bermula pada awal tahun 2003.Walau bagaimanapun, kerja-kerja pembinaan siap sepenuhnya setelah tertangguh sehingga bulan Jun 2005.Pembinaan sekolah ini bertujuan untuk menampung keperluan pertambahan enrolmen pendidikan menengah di daerah Kota Belud.Perancangan awal yang dicetus oleh mantan Pegawai Pelajaran Gabungan Kota Belud, En Jame bin Alip menjadikan SMKPKBII sebagai sekolah kawalan di daerah Kota Belud tidak dapat diteruskan.
Dua orang anggota khidmat sokongan (AKS) turut melapor diri dalam bulan tersebut. Mereka ialah : En Mohd Adihan Manjair,Pembantu Makmal (C17) Pn Norinah Matinding, Pembantu Tadbir (N17).
Lindesnes
Lindesnes merupakan sebuah kampung yang terletak di dalam negara Norway.
Deh Now-e Allah Morad
Deh Now-e Allah Morad merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Ikan Todak Belang
Ikan Todak Belang atau nama saintifiknya Strongylura strongylura  merupakan ikan air masin. Ia merupakan sejenis ikan dalam keluarga Belonidae dan genus Strongylura. Ia memiliki ekor berbentuk terpotong.
Ia merupakan ikan yang penting secara komersial dan dijual di pasar-pasar sebagai makanan. Penangkapannya memerlukan lesen bagi memastikan ia tidak terancam oleh tangkapan melampau oleh nelayan komersial. .
Bojong Kulon
Bojong Kulon merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Susukan, Kabupaten Cirebon, Provinsi Jawa Barat, Indonesia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Bojong Kulon adalah 45166. Terdapat buah desa di dalam daerah kecamatan Susukan.
Kalis Kasih
Kalis Kasih merupakan sebuah siri drama televisyen Malaysia 2018 arahan oleh Nazir Jamaluddin. Dibintangi oleh Amar Baharin, Mawar Rashid, Elvina Mohamad dan Syazwan Zulkifli. Siri ini bersiaran di Slot Samarinda TV3 dari 2 April hingga 2 Mei 2018 menggantikan Melankolia.
Sinopsis
Kisah tentang Amanda dan Dania yang merupakan sepupu yang sebaya tetapi karakter mereka ketara berbeza. Amanda ialah anak bandar yang terpaksa tinggal dengan keluarga Dania di kampung semenjak kematian orang tuanya. Apabila dewasa, Amanda telah berkahwin dengan Khair. Dania menjadi pengasuh anak Amanda iaitu Iris. Amanda cemburu melihat Iris rapat dengan Dania. Amanda terjatuh tangga sehingga kandungan keduanya keguguran dan rahimnya terpaksa dibuang. Iris pula meninggal dunia akibat keracunan makanan ketika Amanda runsing ibu mentuanya mendesak Khair kahwin lain. Dania telah cacat wajahnya akibat ditolak oleh Sandra yang mempunyai dendam lama pada Amanda kerana gagal kahwin dengan Khair. Bard iaitu bekas tunangan Dania ikhlas berkahwin dengan Dania walaupun wajahnya cacat. Dania dan Bard menghadiahkan salah seorang anak kembar mereka kepada Amanda dan Khair.
Penerbitan
Dalam temuramah bersama Sensasi Selebriti, Nazir Jamaluddin berkata: "Perbezaan drama ini dengan drama lain adalah ia memaparkan tiga watak utama, namun mereka bukanlah dalam situasi cinta tiga segi. Kalis Kasih menekankan lebih kepada nilai kasih sayang antara keluarga dan kepentingan keharmonian rumah tangga".
Blake Woodruff
Blake Woodruff (lahir 19 Jun 1995) merupakan pelakon kanak-kanak Amerika Syarikat. Beliau dikenali menerusi watak sebagai Mike Baker menerusi filem Cheaper by the Dozen.
Woodruff mempunyai dua orang kakak, Ayla dan Raina, serta seorang adik lelaki, Trevor. Beliau memutuskan untuk menjadi seorang pelakon pada usia enam tahun dan berlakon pada tahun 2003 menerusi Cheaper by the Dozen selepas peranannya tidak dikreditkan menerusi Blind Horizon. Beliau juga pernah muncul menerusi lipur lara, The Young and the Restless, dan menyambung peranannya menerusi Cheaper by the Dozen 2. Woodruff juga memegang watak utama menerusi filem Whisper sebagai David, seorang budak lelaki dari New England, yang diculik untuk mendapatkan habuan yang besar.
Fokker 50
Fokker F50 adalah sebuah pesawat komersil turboprop yang dikeluarkan oleh Fokker.
Sejarah
Pada tahun 1980, penjualan Fokker F27 mula menunjukkan penurunan. Maka pengurusan Fokker membuat keputusan untuk mengeluarkan model baru dengan mengemaskini teknologi-teknologi lapuk yang digunakan oleh F-27 dan F-28.
F50 mendapat sijil kelulusan daripada penguatkuasa aviasi Belanda pada tahun 1987, iaitu selepas 4 tahun kaji semula rekaan dan ujian penerbangan dibuat. Pada tahun 1996, pengeluaran F50 diberhentikan akan tetapi sehingga tahun 2005, perkhidmatan F50 masih belum ditamatkan.
Jahelu, Hormozgan
Jahelu, Hormozgan merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Pratt & Whitney
Pratt & Whitney, P&W ialah salah satu pengeluar enjin Amerika Syarikat, terutamanya untuk pesawat komersil dan tentera. Syarikat bersaing dalam pasaran enjin pesawat bersama-sama dengan General Electric dan Rolls-Royce. Selain itu, P&W juga membina turbin gas untuk industri, penjana kuasa, turbin marin, enjin lokomotif dan enjin roket.
Sejarah
Pratt & Whitney diasaskan pada tahun 1860 oleh Francis Pratt dan Amos Whitney, dengan ibu pejabat mereka berpusat di Hartford, Connecticut. Syarikat itu mengilang perkakas mesin dan perkakas untuk pengilang mesin jahit, serta juga jentera untuk mengilang senapang yang digunakan oleh Tentera Kesatuan semasa Perang Saudara Amerika.
Pada tahun 1925, Frederick Rentschler berjumpa dengan Pratt & Whitney untuk mendapat biaya dan lokasi bagi projek pembinaan sebuah enjin pesawat yang baru. Pratt & Whitney meminjamnya AS$250,000 dan nama Pratt & Whitney, serta juga ruang di dalam bangunannya. Ini menandakan permulaan syarikat Pratt & Whitney Aircraft Company. Wasp, enjin Pratt & Whitney yang pertama, disiapkan pada hari sebelum Hari Krismas 1925. Enjin itu mencapai 425 kuasa kuda pada jalanan ujiannya yang ketiga dan dengan mudahnya lulus ujian kelayakan Tentera Laut Amerika Syarikat pada bulan Mac 1926. Menjelang bulan Oktober, Tentera Laut telah memesan 200 buah enjin Wasp. Enjin Wasp menonjolkan prestasi dan keandalan yang kemudian merevolusikan penerbangan Amerika Syarikat.
Pada tahun 1929, Rentschler menamatkan hubungannya dengan Pratt & Whitney Machine Tool lalu mengasaskan United Aircraft and Transport Corporation, pendahulu kepada United Technologies Corporation kini. Perjanjian Rentschler membenarkannya membawa nama bersama-sama ke perbadanannya yang baru.
Apa yang tinggal daripada syarikat Pratt & Whitney yang asal ialah Pratt & Whitney Measurement Systems yang berpusat di Bloomfield, Connecticut. Bagaimanapun, syarikat itu memiliki sebuah kilang di New Park Avenue, berhampiran dengan sempadan Hartford/West Hartford. Adalah di sana bahawa mereka mengilang perkakas mesin seperti mesin penggerek, mesin kisar, gerudi pusaran, dan mesin-mesin dikawal angka yang lain. Pada 2 Ogos 2005, Pratt & Whitney mengambil alih Rocketdyne, syarikat perejanan angkasa, daripada Boeing lalu menamainya semula sebagai Pratt & Whitney Rocketdyne, Inc.
Keluaran
{| width=100%
Türkmenabat
merupakan sebuah bandaraya yang terletak di wilayah Lebap, Turkmenistan.
Geografi
Türkmenabat terletak pada ketinggian 187 m di tebing Sungai Amu Darya, berhampiran sempadan dengan Uzbekistan. Türkmenabat terletak di tengah-tengah wilayah Lebap.
Iklim
Türkmenabat mempunyai iklim gurun (pengelasan iklim Köppen BWk), dengan musim sejuk yang sejuk dan musim panas yang sangat panas. Hujan biasanya ringan dan tidak menentu, dan berlaku terutamanya pada musim sejuk dan musim bunga.
Panggung Bandaraya
Panggung Bandaraya DBKL ialah ssalah satu tempat besejarah yang terdapat di Kuala Lumpur, Malaysia. Panggung Bandaraya ni terletak bertentangan dengan Dataran Merdeka dihadapan arca periuk kera. Ia terletak bertentangan juga dengan simpang Jalan Tun Perak dan Jalan Raja. Ia dibina pada tahu 1896 dan siap pada tahun 1904.
Asalnya teater ini bertempat di pejabat bangunan bagi Dewan Bandaraya Kuala Lumpur yang lama atau lokasi panggung sekarang. Ia telah direka oleh arkitek koloial British pada ketika itu Arthur Benison Hubback, dimana beliau juga bertanggungjawab untuk mereka Stesen Keretapi Kuala Lumpur, dan Masjid Jamek Kuala Lumpur, serta beberapa struktur kolonial lain di Lembah Klang. Tujuan asal pembinaan Panggung Bandaraya adalah untuk menempatkan teater dan studio penghasilan muzik dan nyanyian.
Pemeliharaan warisan
Panggung Bandaraya telah digazetkan secara rasmi sebagai bangunan warisan Kuala Lumpur menurut Akta Antikuiti, maka struktur arsitektur Moorish dan Mongul juga akan turut dipelihara.
Namun pada tahun 1992 bahagian interior panggung ini pernah dimusnahkan untuk tujuan perekaan dan pembangunan reka bentuk warisan semula. Pembinaan semula bangunan warisan ini ini telah meyebabkan perubahan dan modifikasi kepada peralatan, perabot dan penambah baikkan sistem suara elektroniknya. Namun kini panggung ini jarang digunakan untuk tujuan acara-acara sambutan peringkat wilayah persekutuan mahupun acara nasional, berikutan panggung dan dewan baru banyak terdapat di Kuala Lumpur dan saiznya berganda-ganda lebih besar, luas dan fasiliti yang lebih moden dan lengkap.
Persembahan
Panggung Bandaraya merupakan pentas berprestij yang seringkali menampilkan persembahan-persembahan hebat dari dalam dan luar negara. Ia sering dihadiri oleh para kenamaan dan juga adakalanya dibuka secara percuma kepada orang ramai.
"Untuk merujuk senarai pementasan di Panggung Bandaraya, sila lihat Senarai pementasan Panggung Bandaraya Kuala Lumpur."
Jinjang
Jinjang merupakan suatu pekan yang terletak di dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Malaysia.
Pekan ini mula dibuka sebagai sebahagian dari strategi British menerusi program pertahanan yang dikenali sebagai Rancangan Briggs ketika peristiwa Darurat Tanah Melayu. Strategi ini bertujuan untuk menempatkan semula barisan pertahanan penduduk Tanah Melayu ketika itu, khususnya bagi etnik Cina Malaya, bagi mengasingkan mereka dari terjebak dengan pengaruh komunis. Jinjang kiranya merupakan suatu kawasan penempatan baru yang digelar "Kampung Baru" yang terletak digarisan sempadan Kuala Lumpur, pada keluasan 445 hektar (4.45 km2), kira-kira saiz gabungan dua kampung baru.
Chotýčany
Chotýčany merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di wilayah České Budějovice, wilayah Bohemia Selatan, Republik Czech.
Jinjang
Selain bandar Kepong, Jinjang juga dilihat mempunyai kes wabak demam denggi yang tinggi dan merisaukan, Pada kes wabak tahun 1973, denggi di Jinjang telah merekodkan seramai 969 pesakit dan 54 orang terbunuh akibat epidemik wabak tersebut.
Jinjang asasnya meliputi kawasan Jinjang Utara dan Jinjang Selatan.
Diantara tempat utama di Jinjang adalah seperti Pusat Pemindahan Sisa Pepejal Taman Beringin.
Dang Wangi
Dang Wangi adalah sebuah kawasan yang terletak di Pusat Bandar Kuala Lumpur, Malaysia. Ia terletak di utara Dataran Merdeka, bersebelahan Bukit Nanas dan terletak diantara Sungai Gombak dan Sungai Klang. Jalan yang memotong daerah kecil ini dipanggil sebagai Jalan Dang Wangi, dahulunya dikenali sebagai Campbell Road.
Antara kemudahan yang terdapat disini seperti Stesen LRT Dang Wangi yang terletak dibahagian utara daerah, selain Ibu Pejabat Polis Daerah Dang Wangi.
Callosciurus
Callosciurus merupakan genus tupai Asia Tenggara. Beberapa spesies telahmendiami pulau kecil, dan berkembang menjadi subspesies berlainan. Secara keseluruhan, genus ini merangkumi 14 spesies dan sehingga 300 subspesies atau kepelbagaian. Genera Glyphotes, Rubrisciurus, dan Tamiops dan kadangkala juga dogolongkan kepada Callosciurus.
Kebanyakan tupai dalam genus Callosciurus hidup dalam hutan hujan tropika, tetapi sesetengah variati tinggal di taman dan kebun di bandar Asia. Di pokok, ia membina sarang dari bahan tumbuhan. Ia hudup bersendirian, melahirkan kepada satu atau dua anak. Makanannya terdiri dari kekacang, buah, dan biji benih, dan juga serangga dan telor burung.
Spesies
Kloss Squirrel (Callosciurus (notatus) albescens) dari Sumatra kadangkala dianggap spesies berlainan, tetapi sering kali dianggap subspesies bagi tupai plantain.
DEMOKRASI DI PARAGUAY
PENGENALAN:
Paraguay, sebuah negara yang terkurung daratan di Amerika Selatan, telah mengalami sejarah politik yang kompleks yang ditandai dengan tempoh pemerintahan autoritarian dan peralihan ke arah tadbir urus demokrasi. Esei ini meneroka sistem politik di Paraguay, meneliti ciri utamanya, konteks sejarah, dan usaha berterusan untuk demokrasi dan kestabilan.
I. KONTEKS SEJARAH:
Sistem politik Paraguay telah dibentuk oleh sejarah ketidakstabilan politik, termasuk tempoh pemerintahan autoritarian yang panjang di bawah rejim Stroessner (1954-1989). Peralihan kepada demokrasi pada tahun 1989 menandakan titik perubahan, yang membawa kepada penubuhan susunan politik baru.
'''II. REPUBLIK PRESIDEN:'''
Paraguay beroperasi di bawah sistem republik presiden. Presiden, dipilih melalui undi popular, berkhidmat sebagai ketua negara dan kerajaan. Presiden melantik menteri dan bertanggungjawab untuk melaksanakan dasar, manakala Kongres, yang terdiri daripada Dewan Perwakilan dan Dewan Negara, bertindak sebagai cabang perundangan.
'''III. CABARAN PENYATUAN DEMOKRASI:'''
Sistem politik Paraguay telah menghadapi cabaran dalam proses penyatuan demokrasinya. Cabaran ini termasuk rasuah, institusi yang lemah, ketelusan terhad dan polarisasi politik. Mengatasi halangan ini adalah penting untuk mengukuhkan tadbir urus demokrasi dan memastikan kesejahteraan rakyat Paraguay.
'''IV. PARTI POLITIK DAN GABUNGAN:'''
Paraguay mempunyai sistem berbilang parti, dengan beberapa parti politik bersaing untuk mendapatkan perwakilan dan pengaruh. Walau bagaimanapun, landskap politik sering ditandai dengan gabungan dan pakatan di kalangan parti untuk mendapatkan sokongan majoriti dan membentuk kerajaan yang stabil. Gabungan ini memainkan peranan penting dalam membentuk dasar dan tadbir urus.
V. BADAN KEHAKIMAN DAN KEDAULATAN UNDANG-UNDANG BEBAS:
Kebebasan badan kehakiman adalah komponen penting dalam sistem politik Paraguay. Menegakkan kedaulatan undang-undang, memastikan kesaksamaan kehakiman, dan melindungi hak dan kebebasan warganegara adalah penting untuk demokrasi yang berfungsi. Memperkukuh badan kehakiman dan memerangi rasuah merupakan cabaran berterusan yang memerlukan usaha berterusan.
'''VI. JURANG SOSIOEKONOMI DAN HAK ORANG ASAL:'''
Paraguay menghadapi jurang sosioekonomi, termasuk kemiskinan, ketidaksamaan dan akses terhad kepada perkhidmatan asas. Selain itu, negara ini bergelut dalam menangani hak dan kemasukan komuniti orang asli. Mengatasi cabaran ini memerlukan dasar yang menggalakkan kesaksamaan sosial, pembangunan mampan dan pemerkasaan kumpulan terpinggir.
'''VII. PENGLIBATAN SERANTAU DAN ANTARABANGSA:'''
Paraguay terlibat secara aktif dalam forum serantau dan antarabangsa, seperti Mercosur dan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, untuk menggalakkan kerjasama serantau, integrasi ekonomi, dan usaha pengaman. Mengambil bahagian dalam inisiatif ini mengukuhkan hubungan diplomatik Paraguay dan menyumbang kepada kestabilan serantau.
'''VIII. ARAH MASA DEPAN:'''
Untuk mengukuhkan lagi sistem demokrasinya, Paraguay mesti menangani cabaran utama. Ini termasuk mengukuhkan institusi demokrasi, meningkatkan ketelusan, menggalakkan akauntabiliti, dan memerangi rasuah. Menekankan keterangkuman sosial, melindungi hak asasi manusia, dan menangani jurang sosioekonomi adalah penting untuk mewujudkan masyarakat yang lebih saksama dan makmur.
KESIMPULAN:
Sistem politik Paraguay telah mengalami transformasi yang ketara sejak peralihan kepada demokrasi pada tahun 1989. Walaupun cabaran berterusan, negara telah mengorak langkah dalam menubuhkan institusi demokrasi, menggalakkan ketelusan, dan memupuk penglibatan serantau dan antarabangsa. Dengan menangani isu-isu seperti rasuah, jurang sosioekonomi, dan polarisasi politik, Paraguay boleh mengukuhkan sistem politiknya, meningkatkan tadbir urus demokrasi, dan membuka jalan untuk masa depan yang lebih inklusif dan makmur untuk rakyatnya.
Waktu Universal Selaras
Waktu Universal Selaras (Coordinated Universal Time, kependekannya UTC) merupakan waktu piawai berdasarkan jam atom kejituan tinggi. UTC merupakan sambungan Waktu Meridian Greenwich (GMT). Zon waktu di dunia semua dikira dari waktu UTC dengan menambah atau menolak masa mengikut kedudukan dari Greenwich, London. Contohnya, Waktu-Waktu Piawai Malaysia dan Singapura dikira sebagai UTC+8.
Versi terkini Waktu ini ditakrifkan suatu nasihat Kesatuan Telekomunikasi Antarabangsa (ITU-R TF.460-6) bertajuk Standard-frequency and time-signal emissions berdasarkan Waktu Atom Antarabangsa (TAI) di mana saat lompat (leap second) ditambahkan pada jarak waktu yang tidak menentu bagi mengimbangi waktu ini kepada peredaran Bumi yang diperlahankan. Penambahan saat lompat ini penting untuk mengekalkan Waktu ini tepat dalam 0.9 saat mengikut waktu sejagat, iaitu UT1.
Kegunaan
Waktu ini digunakan dalam pelbagai piawaian Internet dan Jaringan Sejagat. Suatu sistem yang direka khas untuk menyelaraskan waktu komputer-komputer di seluruh Internet iaitu Protokol Masa Rangkaian, mengekodkan waktu-waktu ini menggunakan sistem waktu tersebut. Pelayan komputer, perkhidmatan dalam talian serta entiti lain yang bergantung kepada waktu yang diterima secara universalnya menggunakan UTC yang lebih terperinci berbamding GMT. Para klien boleh mendapatkan waktu semasa terkini daripada pelayan internet UTC yang rasmi jika ketepatan yang dingini adalah terhad. Mereka yang inginkan ketepatan yang lebih sehingga ke mikrosaat pula boleh mendapatkan waktu sebenar daripada isyarat satelit.
UTC juga merupakan piawaian waktu yang digunakan dalam penerbangan, misalnya untuk tujuan rancangan penerbangan dan kebenaran lalu lintas udara. Kesemua ramalan dan peta cuaca menggunakan piawaian ini untuk mengelakkan kekeliruan mengenai zon waktu dan waktu jimat siang. Stesen Angkasa Lepas Antarabangsa turut menggunakan UTC sebagai piawaian waktunya.
Pautan luar
Aikajärjestelmä
Keadaan pembangunan
Negara pembangunan, atau hard state, ialah istilah yang digunakan oleh sarjana ekonomi politik antarabangsa untuk merujuk kepada fenomena perancangan makroekonomi yang diterajui negara di Asia Timur pada akhir abad ke-20. Dalam model kapitalisme ini (kadangkala dirujuk sebagai kapitalisme pembangunan negara), negara mempunyai kuasa politik yang lebih bebas, atau autonomi, serta lebih banyak kawalan ke atas ekonomi. Keadaan pembangunan dicirikan dengan mempunyai campur tangan negara yang kuat, serta peraturan dan perancangan yang meluas. Istilah ini kemudiannya telah digunakan untuk menggambarkan negara di luar Asia Timur yang memenuhi kriteria negara pembangunan. Keadaan perkembangan kadangkala dibezakan dengan keadaan pemangsa atau keadaan lemah.
Orang pertama yang serius mengkonseptualisasikan keadaan pembangunan ialah Chalmers Johnson. Johnson mendefinisikan negara pembangunan sebagai negeri yang memberi tumpuan kepada pembangunan ekonomi dan mengambil langkah dasar yang diperlukan untuk mencapai objektif tersebut. Beliau berhujah bahawa pembangunan ekonomi Jepun mempunyai banyak kaitan dengan campur tangan berpandangan jauh oleh birokrat, khususnya di Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI). Dia menulis dalam bukunya MITI and the Japanese Miracle :"Di negeri-negeri yang lewat melakukan perindustrian, negeri itu sendiri mengetuai pemacu perindustrian, iaitu, ia mengambil alih fungsi pembangunan. Kedua-dua orientasi yang berbeza terhadap aktiviti ekonomi swasta ini, orientasi pengawalseliaan dan orientasi pembangunan, menghasilkan dua jenis hubungan perniagaan-kerajaan yang berbeza. Amerika Syarikat ialah contoh yang baik bagi negeri di mana orientasi kawal selia mendominasi, manakala Jepun adalah contoh yang baik bagi negeri di mana orientasi pembangunan mendominasi."Negara kawal selia mentadbir ekonomi terutamanya melalui agensi kawal selia yang diberi kuasa untuk menguatkuasakan pelbagai standard tingkah laku untuk melindungi orang ramai daripada pelbagai jenis kegagalan pasaran, termasuk penetapan harga monopoli, pemangsaan dan penyalahgunaan kuasa pasaran yang lain, dan dengan menyediakan barangan kolektif (seperti pertahanan negara atau pendidikan awam) yang sebaliknya akan kurang dibekalkan oleh pasaran. Sebaliknya, negara pembangunan campur tangan secara lebih langsung dalam ekonomi melalui pelbagai cara untuk menggalakkan pertumbuhan industri baharu dan mengurangkan kehelan yang disebabkan oleh peralihan dalam pelaburan dan keuntungan daripada industri lama kepada industri baharu. Dalam erti kata lain, negara pembangunan boleh melaksanakan dasar perindustrian, manakala negara kawal selia pada umumnya tidak boleh.
Kerajaan di negara membangun melabur dan menggerakkan sebahagian besar modal ke dalam sektor perindustrian yang paling menjanjikan yang akan memberi kesan limpahan maksimum kepada masyarakat. Kerjasama antara negeri dan industri utama adalah penting untuk mengekalkan makroekonomi yang stabil. Menurut Alice Amsden 's Getting the Price Wrong, campur tangan negara dalam sistem pasaran seperti pemberian subsidi untuk meningkatkan daya saing firma, kawalan kadar pertukaran, tahap upah dan manipulasi inflasi untuk menurunkan kos pengeluaran bagi industri menyebabkan pertumbuhan ekonomi., yang kebanyakannya ditemui di negara pengindustri akhir tetapi asing kepada negara maju awal.
Seperti dalam kes Jepun, terdapat sedikit pemilikan kerajaan terhadap industri, tetapi sektor swasta dibimbing dan disekat oleh elit kerajaan yang birokrasi. Golongan elit kerajaan yang birokrasi ini bukanlah pegawai yang dipilih dan oleh itu kurang tertakluk kepada pengaruh sama ada oleh kelas korporat atau kelas pekerja melalui proses politik. Hujah dari perspektif ini adalah bahawa kementerian kerajaan boleh mempunyai kebebasan untuk merancang ekonomi dan melihat kepada kepentingan negara jangka panjang tanpa dasar ekonomi mereka terganggu oleh sama ada kelas korporat atau kelas pekerja kepentingan jangka pendek atau sempit.
Contohnya di Asia Timur dan Tenggara
Beberapa prospek terbaik untuk pertumbuhan ekonomi dalam beberapa dekad yang lalu telah ditemui di Asia Timur dan Tenggara. Jepun, Korea Selatan, China, Hong Kong, Singapura, India, Thailand, Taiwan, Vietnam, Malaysia, Filipina dan Indonesia sedang membangun pada tahap tinggi hingga sederhana. Thailand, sebagai contoh, telah berkembang pada kadar dua digit hampir sepanjang tahun sejak awal 1980-an. China telah menjadi peneraju pertumbuhan ekonomi dunia dari 2001 hingga 2015. Dianggarkan England mengambil masa sekitar 60 tahun untuk menggandakan ekonominya apabila Revolusi Perindustrian bermula. Amerika Syarikat mengambil masa kira-kira 50 tahun untuk menggandakan ekonominya semasa ekonomi Amerika berlepas pada akhir abad kesembilan belas. Beberapa negara Asia Timur dan Tenggara hari ini telah menggandakan ekonomi mereka setiap 10 tahun.
Adalah penting untuk diperhatikan bahawa di kebanyakan negara Asia ini, bukan sahaja yang kaya semakin kaya, tetapi yang miskin semakin kurang miskin. Sebagai contoh, kemiskinan telah menurun secara mendadak di Thailand. Penyelidikan pada 1960-an menunjukkan bahawa 60 peratus penduduk di Thailand hidup di bawah paras kemiskinan yang dianggarkan dengan kos keperluan asas. Menjelang 2004, bagaimanapun, anggaran yang sama menunjukkan bahawa kemiskinan terdapat sekitar 13 hingga 15 peratus. Thailand telah ditunjukkan oleh beberapa tokoh Bank Dunia mempunyai rekod terbaik untuk mengurangkan kemiskinan setiap peningkatan KNK mana-mana negara di dunia.
Apabila dilihat melalui lensa teori pergantungan, pembangunan adalah mengenai negara seperti Thailand, Taiwan, Malaysia, Jepun, Korea Selatan, dan semakin Vietnam, di mana kerajaan mampu dan sanggup melindungi rakyat mereka daripada akibat negatif eksploitasi korporat asing. Mereka cenderung mempunyai kerajaan yang kuat, juga dipanggil "negara pembangunan" atau "negara keras", dan mempunyai pemimpin yang boleh berhadapan dengan syarikat multinasional dan menuntut mereka beroperasi untuk melindungi kepentingan rakyat mereka. "Negeri pembangunan" ini mempunyai kehendak dan kuasa untuk mencipta dan mengekalkan dasar yang membawa kepada pembangunan jangka panjang yang membantu semua rakyat mereka, bukan hanya golongan kaya. Syarikat multinasional dikawal selia supaya mereka boleh mengikut piawaian yang dimandatkan dalam negeri untuk gaji dan keadaan buruh, membayar cukai yang munasabah, dan dengan lanjutan meninggalkan beberapa keuntungan dalam negara.
Secara khusus, yang dimaksudkan dengan negara pembangunan ialah kerajaan yang mempunyai organisasi dan kuasa yang mencukupi untuk mencapai matlamat pembangunannya. Mesti ada negara yang mempunyai keupayaan untuk membuktikan panduan ekonomi yang konsisten dan organisasi yang rasional dan cekap, dan kuasa untuk menyokong dasar ekonomi jangka panjangnya. Semua ini penting kerana negara mesti dapat menahan tuntutan luar daripada syarikat multinasional luar untuk melakukan sesuatu demi keuntungan jangka pendek mereka, mengatasi rintangan dalaman daripada kumpulan kuat yang cuba melindungi kepentingan sempit jangka pendek, dan mengawal perbalahan dalam negara. berkaitan dengan siapa yang paling mendapat manfaat daripada projek pembangunan.
Thailand
Pada akhir 1990-an satu kajian telah dijalankan di mana para penyelidik menemu bual orang dari 24 kilang besar di Thailand yang dimiliki oleh syarikat Jepun dan Amerika. Mereka mendapati bahawa kebanyakan pekerja dalam syarikat-syarikat ini menghasilkan lebih daripada purata di Thailand, dan dengan ketara lebih daripada $4.40 sehari gaji minimum di negara itu pada masa itu. Analisis penyelidik terhadap lebih 1,000 soal selidik terperinci menunjukkan bahawa pekerja menilai pendapatan dan faedah mereka secara signifikan melebihi purata berbanding kilang milik Thai. Mereka mendapati keadaan kerja di semua 24 syarikat jauh daripada keadaan yang dilaporkan mengenai Nike di Asia Tenggara.
Satu jawapan kepada percanggahan yang ditemui antara syarikat multinasional di Thailand dan syarat yang diterangkan untuk pekerja Nike ialah syarikat seperti Wal-Mart, The Gap atau Nike subkontrak bekerja ke kilang tempatan kecil. Subkontraktor ini kekal lebih tidak kelihatan, menjadikannya lebih mudah untuk merasuah pegawai tempatan untuk mengekalkan keadaan kerja yang buruk. Apabila syarikat multinasional menubuhkan perniagaan di negara seperti Malaysia, Taiwan atau Thailand, keterlihatan mereka mengurangkan kemungkinan pekerja akan mendapat gaji dan keadaan di bawah taraf hidup negara.
Thailand dikatakan berada di antara model A.S. di mana kerajaan mempunyai sedikit penglibatan dalam dasar ekonomi, dan Jepun yang telah memerintah dengan tangan yang sangat berat selama lebih daripada 100 tahun. Satu fokus dasar pembangunan Thai adalah pada penggantian import. Di sini, negara pembangunan mesti dapat memberitahu syarikat multinasional bahawa barangan akan diimport, jika ada, dengan tarif setinggi 80 hingga 150 peratus untuk menghalang barangan ini daripada bersaing dengan barangan buatan (sekurang-kurangnya pada mulanya) bayi yang kurang cekap. kilang di negara miskin. Hanya negara pembangunan boleh mempunyai pengaruh untuk menguatkuasakan dasar sedemikian ke atas syarikat multinasional yang kaya (dan kerajaan mereka), dan hanya negara pembangunan boleh mempunyai pengaruh untuk menguatkuasakan dasar sedemikian terhadap permintaan rakyat kaya mereka sendiri yang mahukan barangan import dan mahu mereka pada harga yang lebih murah, tidak menunggu industri bayi untuk menghasilkan produk yang sesuai. Thailand mula meletakkan tarif sebanyak 150 peratus ke atas kereta penting, tetapi pada masa yang sama memberitahu industri automotif asing bahawa jika mereka datang ke Thailand untuk mewujudkan usaha sama dengan syarikat Thailand untuk membina kereta-dan dengan itu mengupah pekerja Thai, membayar cukai Thai, dan simpan sedikit keuntungan dalam Thailand—syarikat kereta akan mendapat pelbagai bentuk bantuan kerajaan.
Mohinder Suresh
Mohinder Suresh (Hindi: मोहिन्दर सुरेश) adalah sebuah watak fisyen di drama NBC Heroes, dimainkan oleh Sendhil Ramamurthy.
Keadaan pembangunan
Thailand
Thailand terus melindungi ekonominya pada tahun 1980-an dan 1990-an walaupun banjir pelaburan asing telah menarik minat negara. Birokrat Thai memulakan peraturan seperti yang menuntut peratusan kandungan domestik yang mencukupi dalam barangan yang dikeluarkan oleh syarikat asing di Thailand dan peraturan 51 peratus. Di bawah peraturan 51 peratus, sebuah syarikat multinasional yang memulakan operasi di Thailand mesti membentuk usaha sama dengan syarikat Thailand. Hasilnya ialah sebuah syarikat Thailand dengan kawalan 51 peratus lebih mampu mengekalkan pekerjaan dan keuntungan di negara itu. Negara seperti Thailand telah dapat menahan pelabur asing daripada keluar kerana kerajaan telah mengekalkan lebih banyak pelaburan infrastruktur untuk menyediakan pengangkutan yang baik dan tenaga buruh yang agak berpendidikan, meningkatkan produktiviti.
Mohinder Suresh
Pautan luar
Postacie z serialu Herosi
Keadaan pembangunan
Singapura
Singapura adalah sebuah negara kota yang agak muda dan ia mendapat gelaran negara maju. Walaupun pada hakikatnya ia mempunyai kekurangan sumber asli dan persekitaran geografi yang sangat kompetitif, ia telah mengembangkan negaranya sebagai sebuah negara pembangunan. Pada tahun 1965, Singapura berjaya merdeka daripada Persekutuan Malaysia, dan kemudiannya ia menukar negeri bandar yang berorientasikan pengeluaran Fordisme kepada negara bandar pembangunan dalam masa kurang daripada setengah abad.
Ia didakwa oleh Parti Tindakan Rakyat (PAP), parti pemerintah sejak 1965, bahawa penggunaan strategi negara pembangunan adalah demi kepentingan terbaik Singapura kerana ciri uniknya dalam keadaan sosial, politik, geografi dan ekonomi. Pada mulanya, strategi ekonomi PAP adalah untuk menyediakan buruh yang murah dan berdisiplin dan ia menyediakan sistem politik yang stabil; Singapura hanya mempunyai satu kesatuan buruh yang diarahkan oleh kerajaan PAP. Akibatnya, banyak syarikat multinasional (MNC) melabur di Singapura dan tidak lama kemudian Singapura menjadi pangkalan pembuatan yang kukuh.
Walau bagaimanapun, PAP tidak lama lagi menyedari bahawa jika Singapura mahu maju ke arah perindustrian maka ia perlu meningkatkan pendidikan kebangsaannya. Pada tahun 1960-an, pendidikan Singapura pada asasnya berpecah mengikut kaum, bahasa dan garisan habitat. Oleh itu, beberapa siri projek pendidikan telah dilancarkan dengan harapan dapat membantu Singapura memperoleh perindustrian. Sebagai contoh, pada tahun 1970, Lembaga Latihan Vokasional dan Industri (VITB) telah dilancarkan untuk menyediakan pendidikan teknikal kepada pekerja yang tercicir dari sekolah menengah. Program latihan Singapura mempunyai fungsi yang berbeza daripada bandar neoliberal lain; program ini memadankan kemahiran pekerja dengan pasaran pembangunan ekonomi. Ekonomi dirancang oleh kerajaan; ia mengatur permintaan pasaran buruh di satu pihak dan menyediakan bekalan buruh di pihak yang lain.
Kerajaan Singapura telah menyedari kelemahan negara dan lokasi geografinya yang istimewa. Ini kerana jumlah penduduk Singapura jauh lebih sedikit daripada negara-negara sekitar yang lain, maka tidak lama lagi status pembuatannya akan digantikan oleh negara-negara Asia lain seperti Indonesia, Vietnam, China, dll. Selain itu, negara-negara Asia lain boleh menyediakan tenaga buruh yang lebih murah dan lebih besar serta lebih banyak bahan mentah pengeluaran boleh dieksploitasi. Oleh itu, Singapura terdedah untuk menghadapi ancaman sekitar. Walau bagaimanapun, kerajaan Singapura telah menerima pakai pandangan khas tentang pembahagian buruh antarabangsa yang baharu; ia telah meletakkan dirinya sebagai bandar global di rantau Asia Tenggara. Menurut "bandar global" Saskia Sassen, ia adalah bandar di mana ibu pejabatnya komited dalam menyertai rangkaian globalisasi dan ia adalah hasil daripada integrasi urbanisasi dan globalisasi yang kukuh.
Korea Selatan
Korea Selatan telah mengalami pembangunan ekonomi yang pesat sejak rampasan kuasa Tentera 1961 yang membawa Park Chung-Hee berkuasa. Park, seorang Jepunophile yang belajar di Akademi Tentera Jepun Imperial semasa Perang Dunia II sebagai Pegawai Tentera Manchukuo, melihat model pembangunan Jepun, khususnya Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI) dan Keiretsu, sebagai contoh untuk Korea. Park mencontohi MITI dengan menubuhkan Kementerian Perdagangan dan Industri (MTI) dan Lembaga Perancang Ekonomi (EPB) yang mengawal dan memanipulasi sistem pasaran, sambil mengatur perusahaan swasta menjadi konglomerat berorientasikan eksport besar-besaran yang kemudiannya dikenali sebagai Chaebol 's.
Kerajaan Korea melaksanakan pelbagai langkah ekonomi untuk meneruskan pertumbuhan berorientasikan eksport. Korea pada awal 60-an kekurangan modal dan asas teknologi, jadi satu-satunya kelebihan daya saing yang dimiliki negara ialah gaji yang rendah. Oleh itu, Korea mula-mula menembusi pasaran global dengan buruh murah dalam sektor industri ringan seperti rambut palsu dan kapas berputar pada tahun 50-an~60an. Dasar perindustrian Korea bergerak ke arah industri berat dan kimia pada tahun 70-an dan 80-an, menggerakkan sumber kewangan negeri untuk pertumbuhan pesat industri seperti keluli dan pembinaan kapal.
Dalam tempoh pembangunan tersebut, kerajaan memberikan pelbagai bentuk subsidi kepada industri. Pinjaman dan kredit jangka panjang diberikan untuk kecekapan yang lebih tinggi dalam pasaran global, sekali gus meningkatkan eksport. Kadar pertukaran asing sering dimanipulasi untuk merangsang eksport atau mengimport bahan mentah pada kos yang lebih rendah. Disebabkan oleh subsidi ke atas eksport dan manipulasi oleh kerajaan, harga relatif dalam industri Korea menyimpang daripada keseimbangan pasaran bebas. Campur tangan sedemikian oleh negara disebut sebagai "sengaja mendapatkan harga relatif salah" (Amsden, 1989), yang bermaksud bahawa harga sengaja menyimpang daripada harga 'betul', keseimbangan pasaran. Kumpulan perniagaan besar dalam industri terpilih telah disokong dan dilaburkan oleh kerajaan, dengan itu membentuk hubungan ekonomi dan politik yang rapat. Kumpulan sedemikian berkembang untuk menyumbang sebahagian besar daripada KNK dan menjadi Chaebol.
KDNK per kapita Korea Selatan meningkat daripada $876 pada tahun 1950 kepada $22,151 pada tahun 2010. Pengeluaran perindustrian di Korea Selatan adalah 9% pada tahun 1953 tetapi mencapai 38% pada tahun 2013. Korea mula-mula mengguna pakai ISI tetapi mengikut strategi pertumbuhan negara pembangunan. Korea selepas kemerdekaan mereka pada tahun 1945 membawa kepada berakhirnya hubungan ekonomi dengan Jepun yang sangat mereka harapkan. Semasa perang Korea, negara itu hancur secara fizikal dan mental. Selepas perang Korea, Korea Selatan menumpukan kepada pengeksportan produk utama seperti tanaman, mineral manakala barangan perkilangan import dari AS. Pada awal era ISI, industri Korea berjaya dalam industri tekstil dan barangan pengguna ringan (Charles, 1975). Korea Selatan akhirnya menumpukan kepada industri berorientasikan eksport melalui penglibatan kerajaan secara langsung. Negara Korea Selatan mempunyai lebih autonomi terhadap pengawalseliaan ekonomi, negara mewujudkan keadaan yang menggalakkan untuk pertumbuhan ekonomi yang pesat, contohnya, negeri menyediakan pinjaman jangka panjang untuk industri yang mempunyai kecekapan yang lebih tinggi dalam pasaran global yang akhirnya meningkatkan sektor pengeksportan (Chibber, 2014). ). Di bawah kepimpinan Park Chung Hee, Korea Selatan pada tahun 1960-an mewujudkan Lembaga Perancang Ekonomi (EPB) yang menyatukan industri yang sebelum ini berpecah dan mewujudkan negara membuat keputusan berpusat.
Korea telah digelar sebagai salah satu daripada "Empat Naga Kecil Asia" atau Empat Harimau Asia dengan pertumbuhan ekonominya yang menonjol (Tiga yang lain ialah Taiwan, Hong Kong dan Singapura). KDNK per kapita Korea pada tahun 1980 ialah $1,778.5, iaitu hanya sebahagian kecil daripada per kapita Jepun ($9,307.8). Pada tahun 2014, KDNK Korea ialah $25,977.0, setelah menunjukkan pertumbuhan dramatik dalam dekad yang lalu.
Keadaan pembangunan tempatan
Walaupun negara pembangunan dikaitkan dengan Asia Timur, ia telah dipertikaikan bahawa selepas 30 tahun banyak pengalaman negatif dengan Washington Consensus, struktur serupa mula muncul di Amerika Latin. Pendekatan "Amerika Latin" adalah berbeza, bagaimanapun, kerana ia sering berlaku di peringkat bandar/perbandaran, dan bukannya di peringkat negeri dan memberi penekanan yang besar kepada menangani pengecualian sosial. Salah satu perintis dalam pengalaman ini ialah Medellin, yang pengalamannya dengan negara pembangunan tempatan telah mendapat pujian tinggi oleh penyelidik di Institut Pembangunan Luar Negara. Pentadbiran bandar Medellin menggunakan pemilikan pembekal tenaga utama bandar Empresas Publicas de Medellín (EPM) dan mengalihkan 30% daripada keuntungan EPM untuk membiayai perbelanjaan perbandaran. Perbelanjaan itu sebahagiannya digunakan untuk pelbagai projek infrastruktur, seperti metro bandar, rangkaian bas dan sistem kereta kabel yang menghubungkan komuniti barrio yang lebih miskin ke pusat bandar. Walau bagaimanapun, bandar itu juga membangunkan program geran tunai yang dipanggil 'program Medellín Solidaria' yang hampir sama dengan Bolsa Familia Brazil yang sangat berjaya yang menyediakan sokongan untuk keluarga miskin. Selain itu, bandar ini membangunkan program Cultura E yang mewujudkan rangkaian 14 pusat sokongan perniagaan yang dibiayai awam yang dikenali sebagai CEDEZO, Centros de Desarrollo Empresarial Zonal. CEDEZO ditemui di kawasan termiskin di Medellin dan menyokong golongan miskin dalam membangunkan perniagaan dengan menyediakan perkhidmatan sokongan perniagaan dan nasihat teknikal percuma. Selain itu, sebagai sebahagian daripada Cultura E, terdapat Banco de las Opportunidades yang menyediakan pinjaman mikro (sehingga $2,500 pada kadar faedah murah 0.91% setiap bulan). Ini telah membantu mewujudkan lebih banyak peluang yang sama rata untuk semua dan mengatasi halangan untuk memasuki perniagaan bagi usahawan miskin yang mempunyai idea yang bagus, tetapi kekurangan modal, kemahiran dan hubungan. Ia juga telah membantu membangunkan ekonomi tempatan dengan perusahaan mikro baharu. Walau bagaimanapun, beberapa calon datuk bandar untuk pilihan raya Oktober 2011 berhujah bahawa kadar faedah Banco de las Opportunidades adalah terlalu tinggi, tempoh matang pinjaman terlalu singkat dan ia sepatutnya mempunyai tempoh tangguh. Oleh itu, mereka mencadangkan bank pembangunan perusahaan kecil dan sederhana (PKS) baharu untuk melengkapkan Banco de las Opportunidades.
Bedil
Bedil (Tulisan Jawi: بديل) ialah istilah rantau Nusantara di Asia Tenggara Maritim yang merujuk kepada pelbagai jenis senjata api dan senjata ubat bedil, dari pistol kecil hingga meriam besar pengepungan.
Peristilahan
Perkataan ini turut diserap dalam bahasa-bahasa Nusantara lain termasuk:
Ahmadpur, Latur
Ahmadpur ialah sebuah bandar perbandaran ("kerajaan tempatan") dalam daerah Latur di negeri Maharashtra, India.