cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jeongye Daewongun
Kehidupan
Pada tahun 1801, ayahnya Putera Euneon dihukum bunuh sebagai tahanan kerana bersubahat dengan isterinya Puan Besar Song dari Sangsan dan menantunya Puan Besar Sin dari Sanggye (isteri Putera Sanggye). Puan Besar Song dari Sangsan dan Puan Besar Sin dari Sanggye telah dibaptis ke dalam gereja Katolik Rom. Agama negara dinasti Joseon ialah Neo-Konfusianisme, jadi Puan Besar Song dari Sangsan dan Puan Besar Sin dari Sanggye telah dihukum bunuh dan ayahnya Putera Euneon yang dituduh bersubahat dan juga dihukum mati.
Pada tahun 1801, putera kepada Putera Euneon dan beberapa putera luar nikah Putera Euneon dibuang ke Ganghwa-do, atas tuduhan persubahatan murtad, dan hidup sebagai petani miskin. Kali ini, abangnya yang kedua mengalami demam yang teruk dan tidak ada yang menolong nya kecuali dirinya.
Pada tahun 1822, beliau telah dilepaskan dari penjara atas permintaan khas Raja Sunjo.
Kemudian, beliau menetap ke Gyeonghaeng-dong di Hanseong. Pada 2 November 1841, beliau meninggal di rumahnya di Hanseong pada usia 56 tahun; punca kematian tidak diketahui.
Selepas kematian
Pada bulan Ogos 1841, Min Jin-yong, Lee Won-deok melakukan rampasan kuasa dan cuba memahkotakan Yi Won-gyeong, sebagai waris sah Jeongye Daewongun. Yi Won-gyeong ialah sepupu kedua Raja Heonjong dari Joseon dan cucu cicit Raja Yeongjo ke-21 dari Joseon, tetapi komplot kudeta itu berjaya dikesan dan mereka ditangkap lalu dikenakan hukuman mati. Jadi anak pertamanya Yi Won-gyeong dihukum bunuh. Satu-satunya anaknya yang masih hidup ialah dua anak lelaki yang tidak sah, Yi Kyung-eung dan Yi Won-beom, yang dibuang ke Ganghwa-do.
Pada tahun 1849, anak lelakinya yang ketiga, Won-beom menjadi Raja dinasti Joseon. Gelaran Daewongun diberikan selepas kematian Putera Jeongye, dengan nama penuhnya Jeongye Daewongun. Raja Cheoljong dilahirkan dari gundik Puan Besar Yeom dari Yongsung.
Penguburan dan kubur pertamanya adalah di Jingwan, Eunpyeong-gu di Seoul, 30° darjah barat laut dari kubur ayahnya Putera Euneon. Kemudian kuburnya dipindahkan ke Yeoju. Selepas Ogos 1851, kuburnya dipindahkan lagi ke Seondan-ri, Pocheon-eup di daerah Pocheon, berhampiran Gunung Wangbang.
Audinghen
merupakan sebuah komun di jabatan Pas-de-Calais di utara Perancis.
Piala Negara-Negara Arab FIFA
Piala Negara-Negara Arab FIFA (كأس العرب), atau hanya dikenali sebagai Piala Negara-Negara Arab, ialah sebuah kejohanan bola sepak antarabangsa yang telah dianjurkan oleh FIFA bermula 2021, dan dipertandingkan oleh pasukan kebangsaan lelaki senior dari Kesatuan Persatuan Bola Sepak Arab (UAFA), badan sukan untuk negara-negara di dunia Arab.
Sembilan kejohanan Piala Negara-Negara Arab telah dimenangi oleh lima pasukan kebangsaan. telah menang empat kali; pemenang Piala Negara-Negara Arab yang lain adalah, dengan dua gelaran; , , dan pemenang sulung , masing-masing dengan satu gelaran.
Tujuh negara telah menjadi tuan rumah Piala Negara-Negara Arab. Kuwait dan Arab Saudi masing-masing menjadi tuan rumah dua kali, sementara Lubnan, Iraq, Jordan, Syria, dan Qatar masing-masing menjadi tuan rumah sekali. Qatar akan menjadi tuan rumah kejohanan 2021, dan akan menjadi negara ketiga yang menjadi tuan rumah dalam dua kejohanan Piala Negara-Negara Arab.
Sejarah
Persekutuan Bola Sepak Lubnan adalah yang pertama dipanggil bagi penubuhan kejohanan ini, terima kasih kepada Presiden M. Georges Debbas yang dipanggil untuk menganjurkan perhimpunan Arab umum pada tahun 1962 untuk organisasi Piala Negara-Negara Arab. Kejohanan ini telah dimainkan di Beirut pada bulan Oktober 1963, dengan penyertaan lima pasukan. Walau bagaimanapun, kejohanan ini telah dilihat selepas edisi pertama banyak pakej dan juga sebilangan besar masalah utama yang menghalang organisasi mantap.
Keputusan
Kejohanan dimainkan dalam perlawanan satu kumpulan. 1 Edisi 1992 dianjurkan sebagai sebahagian daripada Sukan Benua Arab, tetapi dikira untuk Piala Negara-Negara Arab. 2 Tiada perlawanan tempat ketiga dimainkan.
Penyertaan Pasukan
Nota: Iraq telah diharamkan daripada persaingan dari tahun 1991 hingga tahun 2003 disebabkan oleh sekatan antarabangsa
Glass Slippers
Glass Slippers ialah sebuah drama Korea Selatan tahun 2002 yang disiarkan menerusi saluran SBS. Drama ini dibintangi oleh Kim Hyun-joo dan Kim Ji-ho.
Kute Seri, Bambel, Aceh Tenggara
Kute Seri merupakan sebuah gampong yang terletak di kecamatan Bambel, Kabupaten Aceh Tenggara, provinsi Aceh, Indonesia.
Chambellay
Chambellay ialah sebuah komun yang terletak di jabatan Maine-et-Loire dalam wilayah Pays de la Loire di barat Perancis.
380-an
Dekad 380-an merupakan tahun-tahun dari 380 hingga 389.
Lapangan Terbang Antarabangsa Pelotas
Lapangan Terbang Antarabangsa Pelotas adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Pelotas, Brazil.
Lapangan Terbang Antarabangsa Pelotas terletak pada kedudukan latitud S31* 43.1333', longitud W52* 19.6833' pada ketinggian 17.98 meter dari aras laut..
Forceville-en-Vimeu
ialah sebuah komun yang terletak di komun Somme di Picardie di utara Perancis.
Pertempuran Penting Perang Vietnam
Beberapa Pertempuran Penting Perang Vietnam memberikan kesan dan impak kepada cara perlaksanaan dan dasar menjalankan peperangan di Vietnam.
1961
Ops Chopper
Dilancarkan pada 12 Januari 1962, Ops Chopper adalah operasi yang signifikan kerana operasi ini buat pertama kalinya melibatkan penggunaan helikopter Tentera Darat Amerika di medan Vietnam. Dalam Ops Chopper ini, 1,000 orang askar payung terjun Tentera Vietnam Selatan  diangkut menggunakan helikopter CH-21 Shawnee untuk menyerbu sebuah sasaran dipercayai ibu pejabat Viet Cong kira-kira 16 kilometer dari Saigon. Helikopter yang digunakan adalah sebahagian daripada hantaran 82 buah helikopter CH-21 Shawnee yang sampai 12 hari sebelum tarikh pelancaran Ops Chopper.
Kumpulan Viet Cong terkejut dengan serangan yang dibuat dan dikalahkan dengan teruk. Tetapi Viet Cong mendapat pengajaran yang kemudiannya digunakan dengan berkesan menentang askar Amerika. Askar Payung Terjun Vietnam dapat menawan pemancar radio sulit yang dicari-cari sekian lama. Ops Chopper membuka lembaran baru pergerakan tentera dengan udara, kerana sebelum itu helikopter hanya digunakan sebagai pengangkut askar yang cedera. Amerika membuat kajian penggunaan helikopter sebagai cara pengangkutan memasuki medan tempur, dan dalam tahun 1952 telah menubuhkan 12 batalion helikopter untuk mengkaji konsep ini.
1962
Ops Ranchhand
Pertempuran di Ap Bac
Pada 2 Januari, 1963 pertempuran besar-besaran yang pertama berlaku di Ap Bac di antara pasukan ARVN (Tentera darat Republik Vietnam) seramai 1,400 orang anggota dan pasukan Komunis Vietnam Selatan seramai 350 orang. Tentera ARVN mengalami kekalahan teruk dan mengalami 83 anggota terkorban dan 108 orang lain cedera sementara pihak tentera Komunis berjaya melepaskan diri dengan hanya 18 orang anggota terkorban.
Pertempuran Ap Bac dalam tahun 1963 menunjukkan peningkatan insurgensi di Vietnam Selatan kesan daripada perolehan anggota, senjata dan bekalan daripada Vietnam Utara. Pemberontakan kini dibuat secara terang-terangan. Presiden Ngo Dinh Diem kian dibenci oleh rakyat kerana kerajaannya menganjurkan nepotisme dan korupsi. Kerajaan Presiden Ngo Dinh Diem juga berat sebelah kepada minoriti beragama Kristian dengan membelakangkan kumpulan majoriti yang beragama Buddha. Kerajaan Amerika Syarikat mulai yakin bahawa Presiden Diem tidak akan berupaya menewaskan Vietnam Utara. Bahkan Amerika Syarikat mengesyaki Presiden Ngo Dinh Diem akan membuat perjanjian dengan Vietnam Utara.
1964
Insiden Teluk Tonkin
390-an
Dekad 390-an merupakan tahun-tahun dari 390 hingga 399.
Pertempuran Penting Perang Vietnam
1964
Dalam insiden ini Presiden Johnson mendakwa kapal pemusnah USS Maddox dan  USS C. Turner Joy dari Pasukan Petugas Tentera Laut Amerika telah diserang oleh bot penyerang pembawa torpedo milik Vietnam Utara. Sebelum itu, tidak ada sengketa secara berdepan di antara Amerika Syarikat dan Vietnam Utara. Kesahihan dakwaan serangan ini menjadi bahan perdebatan sehingga kini. (Laporan yang disebarkan oleh Agensi Keselamatan Kebangsaan (National Security Agency) dalam tahun 2005 menunjukkan tidak ada serangan dibuat pada 4 Ogos 1964 seperti yang didakwa Johnson)
1965
Pertempuran Lembah Ia Drang
Tetapi kuasa tembak yang ditunjukkan oleh pasukan Amerika semasa Pertempuran Lembah Ia Drang (lihat filem “We Were Soldiers”) menyebabkan PAVN mengalami kerugian besar. Selepas itu PAVN tidak lagi mencabar tentera Amerika dalam peperangan konvesional di mana tentera Amerika dapat menggunakan taktik perang dan kuasa tembak mereka yang jauh lebih baik daripada apa yang boleh digunakan oleh PAVN di Vietnam Selatan.
Pertempuran di Lembah Ia Drang melibatkan Divisyen Kavalri Udara memaparkan pertama kalinya pertemuan di antara formasi tentera Amerika dengan unit pasukan regular PAVN. Batalion Pertama, Rejimen ke-7 Kavalri (Bn 1/7) di bawah pimpinan Lt. Kolonel Hal Moore menggunakan pergerakan dengan helikopter, bantuan pengeboman dari udara dan bantuan tembakan artileri medan dengan berkesan untuk menyerang dan menewaskan Rejimen ke-33, ke-66 dan ke-320 PAVN. [7] Selepas 3 hari bertempur, Bn 1/7 Kavalri mengalami 79 anggota terbunuh dan 121 cedera, tetapi berjaya memaksa Divisyen PAVN tersebut berundur kerana mengalami jumlah korban yang terlalu tinggi.
PAVN mempelajari bahawa kuasa tembakan artileri Amerika boleh diatasi dengan membuat tempur berhampiran kedudukan tentera Amerika supaya mereka tidak dapat memanggil bantuan artileri kerana mungkin terkena kedudukan sendiri. Keberkesanan taktik ini dilihat pada keesokan harinya apabila PAVN menggunakan taktik untuk membuat serang hendap menewaskan Bn 2/7 Kavalri di LZ Albany, dan pada 17 November 1965. Dalam pertempuran itu, tentera Amerika mengalami 155 terbunuh and 126 cedera, jumlah paling ramai terbunuh dalam sesuatu hari di sepanjang Perang Vietnam.
Pertempuran di Lembah Ia Drang penting kerana memberikan manfaat pengajaran kepada PAVN; walaupun mengalami jumlah korban yang tinggi, mereka mempelajari cara mana mengatasi kelebihan kuasa tembakan yang ada di tangan pasukan tentera Amerika. Lt. Kolonel Hal Moore sendiri berpendapat bahawa pertempuran itu berkeputusan seri. Selepas Pertempuran di Lembah Ia Drang, PAVN tidak lagi mencabar pasukan Amerika dalam pertempuran terbuka.
Ops Rolling Thunder
Rolling Thunder adalah siri misi pengeboman yang berterusan ke atas sasaran-sasaran di Vietnam Utara, dan dilaksanakan oleh unit-unit Tentera Udara Amerika dan Tentera Laut Amerika. Tujuan misi pengeboman ini adalah untuk (a) mematahkan semangat juang rakyat Vietnam Utara, (b) memusnahkan pusat-pusat industri di Vietnam Utara, (c) memusnahkan sistem pertahanan udara Vietnam utara, khususnya sistem misil darat ke udara di sekitar Hanoi, dan (d) untuk menyekat pergerakan anggota dan bekalan di Laluan Ho Chi Minh.
Tetapi Pentadbiran Johnson menghadkan kawasan operasi pesawat pengebom yang ditugaskan. Umpamanya, Pelabuhan Haiphong dan kawasan sempadan China tidak dibenarkan diserang, walaupun kawasan tersebut merupakan pintu masuk bekalan ketenteraan ke Vietnam. Kawasan tertentu seperti Dewan Perwakilan di Hanoi juga tidak dibenarkan diserang. Kawasan Awam juga dikecualikan daripada serangan. Vietnam Utara menggunakan kesempatan menempatkan bekalan tentera di kawasan awam dan kawasan yang dikenalpasti tidak boleh diserang oleh Tentera Udara Amerika untuk dijadikan tempat simpanan bekalan dan tempat penempatan kelengkapan tentera. Umpamanya, meriam anti kapal terbang diletakkan di kawasan sekolah kerana tidak mungkin diserang oleh Tentera Udara Amerika.
Kehebatan serangan ditingkatkan hanya secara beransur-ansur, tetapi pada kecepatan yang terlalu lembab sehingga membolehkan Vietnam Utara menyesuaikan diri dan taktik peperangan mereka sejajar dengan peningkatan misi pengeboman.
Pada 31 Mac, 1968 selepas Serangan Tet, Rolling Thunder dihadkan kawasan serangannya untuk menggalakkan Vietnam Utara mengadakan perundingan damai. Misi pengeboman digantung sepenuhnya pada 31 Oktober 1968 sejurus sebelum Pemilihan Presiden Amerika Syarikat 1968.
Lawe Hijo, Bambel, Aceh Tenggara
Lawe Hijo merupakan sebuah gampong yang terletak di kecamatan Bambel, Kabupaten Aceh Tenggara, provinsi Aceh, Indonesia.
Pertempuran Penting Perang Vietnam
1968
Pengepungan Khe Sanh
Pergerakan PAVN dibolehkan kerana pergerakan bebas kumpulan perbekalan di sepanjang Laluan Ho Chi Minh. Khe Sanh pada mulanya diasaskan dalam tahun 1962 oleh satu kumpulan Green Beret dalam bulan Julai 1962. Dalam tahun 1964, pasukan Marin mula menghantar unit-unit ke Khe Sanh dan menjalankan operasi di kawasan sekitar. Dalam bulan Oktober 1964, kumpulan Striker (orang asli Montagnard yang diupah oleh Green Beret) mengesahkan pergerakan tentera PAVN di Laluan Ho Chi Minh, bukti kukuh pertama bahawa Vietnam Utara menyusup anggota ke Vietnam Selatan melalui Laluan Ho Chi Minh.
Dalam bulan September 1966, Pasukan Marin mengambil alih sepenuhnya pengkalan tempur Khe Sanh, dengan dilengkapkan dengan landasan terbang membolehkan pesawat pengangkut mendarat. Pengkalan tempur di Khe Sanh boleh mengancam Laluan Ho Chi Minh. Pengukuhan pengkalan Khe Sanh adalah untuk menarik PAVN menyerang pengkalan tersebut, membolehkan tentera Amerika menggunakan kesemua sumber perang untuk menewaskan PAVN. Pengkalan itu juga digunakan sebagai tempat pelancaran serangan ke atas Laluan Ho Chi Minh. Laluan ho Chi Minh juga dipasangkan dengan pengimbas elektronik yang membolehkan Amerika mengesan pergerakan di sepanjang Laluan Ho Chi Minh.
Pada kepimpinan Vietnam Utara, Khe Sanh adalah satu ancaman yang perlu diketepikan. Mereka melihat kebarangkalian untuk mengulangi kejayaan mereka di Dien Bien Phu semasa Perang Indochina Pertama untuk mengalahkan dengan teruk tentera Amerika. Selama beberapa bulan, pasukan Marin dan PAVN mengatur unit-unit mereka di sekitar Khe Sanh. Pada 21 Januari 1968, PAVN memulakan serangan besarnya yang pertama. Serangan demi serangan PAVN dapat dipatahkan dengan PAVN mengalami kerugian besar. PAVN juga diserang dengan hujan bom daripada pesawat pengebom B-52, bantuan udara terdekat oleh jet penyerang dan juga oleh bedilan artileri. Apabila Pengepungan Khe Sanh tamat dalam April 1968, 8,000 anggita PAVN terbunuh dan ramai yang lain cedera. Khe Sanh masih kukuh dan PAVN tidak dapat memutuskan perbekalan senjata dan bekalan ke Khe Sanh. Pengepungan Khe Sanh tamat apabila Divisyen Kavalri Udara melancarkan Ops Pegasus.
Berbeza dengan Dien Bien Phu, Amerika berupaya meneruskan pembekalan Khe Sanh kerana boleh menggunakan banyak pengangkut seperti C-119 Flying Boxcar, C-123 Provider, C-7 Caribou dan pesawat C-130 Hercules. Amerika juga mempunyai bilangan helikopter yang banyak dari jenis CH-47 Chinook dan helikopter UH-1 Huey. Pengepungan Khe Sanh memaksa AVN mengalihkan sumber daripada Serangan Tet dan mengurangkan kesan serangan tersebut.
Serangan Tet
Pada pengakhir tahun 1967, Jeneral Westmoreland yakin bahawa “dalam masa 2 tahun ataupun kurang, tentera Amerika tidak lagi akan diperlukan untuk Perang Vietnam” kerana tugas tersebut diserahkan secara beransur-ansur kepada tentera ARVN.
Menjelang 15 Disember 1967, pemerintah pasukan tentera Amerika di Saigon menyerahkan tanggungjawab pertahanan Saigon kepada pasukan ARVN. Tindakan ini adalah sebagai tanda keyakinan Amerika kepada kesediaan ARVN memikul tanggungjawab mempertahankan ibu negara tersebut. Tugas menjaga keselamatan Saigon. Keselamatan Saigon adalah tanggungjawab Kumpulan ke-5 Ranger ARVN dengan dibantu oleh Bn 2/13 Rejimen Artileri Tentera Amerika. Di luar kawasan Saigon, Pasukan Medan II Amerika mempunyai 39 batalion tempur yang sedang bersedia untuk menjalankan operasi tentera dekat dengan sempadan Kemboja.
Apabila menjelang hari Tet, hanya 14 batalion tentera berada di sekitar 29 batu sekeliling Saigon. Leftenan Jeneral Fredrick C. Weyand, tidak sedap hati melihat keadaan ini. Beliau nampak ada peningkatan trafik radio musuh di Saigon, sedangkan pertembungan dengan pasukan musuh berkurangan. Pada 10 Januari 1968, Weyand mendapat kebenaran untuk membawa masuk 13 batalion tempurnya ke Saigon.
Setelah diberitahu oleh pimpinan Tentera Amerika akan peningkatan keadaan keselamatan di Vietnam, rakyat Amerika amat terkejut apabila Viet Cong dan PAVN melanggar gencatan senjata pada perayaan Tết Nguyên Ðán tahun tersebut untuk melancarkan serangan di seluruh pelosok Vietnam Selatan menggunakan kumpulan-kumpulan tentera yang lengkap bersenjata.
35 buah bandar termasuk 13 ibu kota wilayah dirampas oleh anasir Viet Cong. Serangan Tet bertujuan merampas pejabat-pejabat penting kerajaan Vietnam Selatan untuk melumpuhkan kerajaan tersebut dan membolehkan Viet Cong menghasut rakyat ramai untuk memberontak menggulingkan kerajaan. Pemberontak beramai-ramai tidak berlaku. Sebaliknya, Serangan Tet menyebabkan pihak-pihak yang sebelum itu tidak memperdulikan politik berjuang di pihak kerajaan Vietnam Selatan.
Bukovany (Daerah Benešov)
Bukovany  merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Benešov, wilayah Bohemia Tengah, Republik Czech.
Colin dan Dennis Creevey
Colin dan Dennis Creevey adalah watak rekaan buku Harry Potter. Mereka adalah adik-beradik yang sangat menkagumi Harry. Mereka berdua berada di asrama yang sama iaitu Gryffindor. Colin Creevey diperkenalkan kepada pembaca dalam Harry Potter and the Chamber of Secrets manakala Dennis pula dalam Harry Potter and the Goblet of Fire. Colin dan Dennis adalah kelahiran Muggle. Ayah mereka adalah pemerah susu.
Sekolah Kebangsaan Batu Laut
Sekolah Kebangsaan Batu Laut atau nama ringkasnya SK Batu Laut, merupakan sebuah Sekolah Kebangsaan yang terletak di Tanjong Sepat.
Colin dan Dennis Creevey
Colin digambarkan sebagai anak yang sangat berminat untuk mengambil tahu dan aktif, terutama dengan kenyataan bahwa ternyata dirinya adalah seorang ahli sihir, sehingga dia sering membawa kameranya untuk menangkap pandangan pelbagai kegiatan sihir. Dia sering mengikut Harry ke mana-mana ketika tahun pertamanya dan sering meminta Harry bergambar dengannya agar boleh ditunjukkan kepada keluarganya. Colin satu tahun dengan Ginny Weasley, dan ketika tahun pertamanya, dia merupakan salah satu mangsa Basilisk melalui kameranya. Pada akhir cerita, dia telah disembuhkan dengan jus mandrake buatan Profesor Sprout dan Madam Pomfrey.
Dennis pula adalah adik Colin yang muda 2 tahun, dan, seperti Colin, juga ditempatkan dalam Gryffindor. Adik-beradik Creevey bergabung dengan Tentera Dumbledore, tapi tidak seorangpun daripada mereka yang bersama dalam pertempuran di Jabatan Misteri. Walau bagaimanapun, Creevey telah menyertai pertarungan sengit di Hogwarts ketika Lord Voldemort dan Death Eater menyerang sehingga menyebabkan dirinya antara yang terkorban.
Hugh Mitchell melakonkan Colin dalam film Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002) manakala watak Dennis tidak diperkenalkan dalam filem.
Sekolah Kebangsaan Batu Laut
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Batu Laut memiliki 242 pelajar lelaki dan 234 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 476 orang. Ia mempunyai seramai 36 orang guru.2009
Colin dan Dennis Creevey
Lihat juga
Dumbledore's Army Poudlard
Pertempuran Penting Perang Vietnam
1968
Serangan-serangan dapat dipatahkan dengan cepat, kecuali di Saigon di mana pertempuran berlanjutan selama 3 hari dan di Hue di mana pertempuran berlanjutan sehingga sebulan lamanya. Semasa pendudukan Komunis ke atas bandar Hue, 2,800 orang dibunuh dengan kejam. Serangan ini mengakibatkan bilangan korban yang tinggi di kalangan pejuang Viet Cong dan PAVN. Ramai agen Viet Cong yang sebelumnya seperti orang awam yang enggan terlibat dalam aktiviti anti kerajaan menunjuk belang semasa serangan ini dan dihapuskan oleh askar-askar kerajaan.
1971
Ops Lam Son 719
Ikan Sepat
Ikan Sepat boleh membawa maksud:
Saint-Derrien
Saint-Derrien ialah komun di jabatan Finistère di Brittany barat-laut Perancis.
Bastida de' Dossi
Bastida de' Dossi merupakan komune di Wilayah Pavia Itali wilayah Lombardy, terletak 60 km barat daya Milan dan 25 km di barat daya Pavia. Pada 31 Disember 2004, tempat ini mempunyai populasi 186 orang dengan luas 1.7 km².
Imbangan kuasa (hubungan antarabangsa)
Teori keseimbangan kuasa dalam hubungan antarabangsa mencadangkan bahawa negara boleh menjamin kemandirian sesebuah negara untuk menghalang negara-negara lain daripada menggunakan kuasa ketenteraan untuk menguasai sesebuah negara yang lain. Jika sesebuah negara itu mempunyai kuasa ketenteraan yang kuat, teori ini meramalkan bahawa negara yang kuat tersebut akan mengambil kesempatan terhadap negara-negara jiran yang lebih lemah. Keadaan ini mendesak negara yang lebih lemah untuk menjalinkan hubungan antarabangsa iaitu melalui pendekatan bilateralisme (dua-hala) dan multilateralisme (pelbagai-hala). Sesetengah cendekiawan realis berpendapat bahawa sistem keseimbangan kuasa akan membawa kepada kestabilan berbanding sistem dominasi, kerana peperangan hanya akan memberi impak negatif kepada aktor-aktor terlibat apabila terdapat sistem keseimbangan kuasa antara negara-negara yang berada dalam hubungan yang tegang.
Apabila diancam, negara boleh mendapatkan keselamatan dengan pengimbangan kuasa, melalui pembentukan pakatan dengan negara lain terhadap ancaman yang berlaku. bersekutu dengan orang lain terhadap ancaman yang berlaku; atau "bandwagoning", iaitu negara-negara melibatkan diri mereka terhadap kuasa yang mengancam negara yang berada di dalam pakatan mereka. Taktik pakatan yang lain termasuk buck-passing dan chain-ganging. Cendekiawan realis telah lama berbahas bagaimana sistem polariti memberi kesan kepada pilihan taktik, walau bagaimanapun secara umumnya dipersetujui bahawa dalam sistem bipolar, setiap kuasa besar tidak mempunyai pilihan selain untuk berhadapan secara langsung dengan yang lain. Bersama-sama dengan perdebatan antara realis tentang kelaziman pengimbangan dalam corak pakatan, cendekiawan dalam teori hubungan antarabangsa yang lain, seperti konstruktivis, juga mengkritik teori imbangan kuasa, iaitu dengan mempertikaikan andaian realis utama mengenai sistem antarabangsa dan tingkah laku negara.
Makiivka
Makiivka( Ukraine : Макіївка) adalah sebuah bandar industri yang terletak di timur Ukraine dalam Wilayah Donetsk ( wilayah ) 25 km dari ibu negara Donetsk. Bancian 2001 mendapati penduduknya seramai 389,589, 178,475 (46%) - lelaki dan 211,114 (54%) - wanita. Ia adalah pusat industri keluli dan perlombongan arang batu. Makiivka juga menjadi pusat metalurgi dan arang batu. Donetsk dan Makiivka secara praktikalnya adalah sebuah bandar gabungan.
Perang Enam Hari
Perang Enam Hari (Tulisan Jawi: ڤرڠ انم هاري; Bahasa Ibrani: מלחמת ששת הימים Milkhemet Sheshet HaYamim, Bahasa Arab: حرب الأيام الستة ḥarb al-ayyām al-sittaṯ), juga dikenali sebagai Perang Arab-Israel 1967, merupakan peperangan antara Israel dan negeri-negeri Arab, iaitu Mesir, Jordan, dan Syria.
Apabila Mesir mengusir keluar Pasukan Kecemasan PBB dari sempadan Mesir-Israel dan menambahkan bilangan angkatan tenteraannya dekat sempadan, Israel melancarkan serangan terhadap pangkalan angkatan tentera udara Mesir kerana bimbang serangan akan dilakukan oleh Mesir. Jordan pula menyerang bandar Israel Baitulmuqaddis dan Netanya. Pada akhir perang, Israel berjaya menguasai Jalur Gaza, Semenanjung Sinai, Tebing Barat, dan Bukit Golan. Kesan perang ini mempengaruhi geopolitik kawasan Timur Tengah sehingga hari ini.
Akibat Peperangan Suez 1956
Peperangan Suez 1956 merupakan satu kekalahan ketenteraan bagi Mesir, tetapi juga satu kemenangan politik kepada mereka. Tekanan diplomatik daripada kedua-dua Amerika Syarikat dan Kesatuan Soviet memaksa Israel untuk berundur daripada Semenanjung Sinai. Selepas peperangan 1956, Mesir bersetuju untuk meletakkan pasukan pengaman PBB di Sinai,U.N.E.F. (United Nations Emergency Force), untuk memastikan kawasan sempadan tersebut bebas tentera, dan juga menghalang kumpulan gerila daripada menyeberang sempadan ke dalam Israel. Hasilnya, keadaan sempadan antara Mesir dan Israel tenang untuk seketika.
Akibat peperangan 1956 menyaksikan kawasan berkenaan kembali kepada ketidakseimbangan tanpa apa-apa resolusi daripada kesulitan. Pada masa itu, tiada negara Arab yang telah mengiktiraf Israel. Syria, bersekutu dengan blok Soviet, telah mula untuk menaja serbuan-serbuan gerila ke atas Israel pada awal 60-an sebagai sebahagian daripada "peperangan pembebasan rakyat", dirangka untuk mengalihkan sokongan pembangkang ke Parti Ba'ath.
Pengangkut Air Kebangsaan Israel
Dalam tahun 1964, Israel telah mula untuk mengalihkan air daripada Sungai Jordan kepada Pengangkut Air Kebangsaan. Tahun berikutnya, negara-negara Arab mula membina Pelan Pengalihan Punca Air, apabila siap nanti akan mengalihkan punca air Dan Banias supaya air berkenaan tidak boleh memasuki Israel, dan Laut Galilee, tetapi mengalir masuk ke dalam satu empangan di Mukhaiba bagi Jordan dan Syria, dan mengalihkan air daripada Hasbani ke dalam sungai Litani, di Lubnan. Kerja-kerja pengalihan ini akan mengurangkan kapasiti pengangkut Israel sebanyak 35 peratus. Pasukan Pertahanan Israel (IDF) menyerang kerja-kerja pengalihan di Syria dalam bulan Mac, Mei, dan Ogos 1965, mengekalkan satu rantai keganasan di sepanjang sempadan yang bersambung terus dengan peristiwa-peristiwa yang membawa kepada peperangan.
Israel dan Jordan: Peristiwa Samu
"Operasi Shredder", operasi ketenteraan Israel terbesar sejak 1956 dan hingga ke konflik 2006 Israel-Lebanon, satu pasukan sekitar 3,000-4,000 askar yang disokong oleh kereta kebal dan kapalterbang ini dibahagikan kepada pasukan simpanan, yang mana masih tinggal di bahagian sempadan Israel, dan dua pasukan penyerbu, meyeberang ke Tebing Barat. Pasukan yang lebih besar, lapan kereta kebal Centurion diikuti oleh 400 pemayung terjun yang dimuatkan dalam 40 separuh trak dan 60 jurutera dalam 10 separuh trak lagi menghala ke Samu, manakala satu pasukan kecil terdiri daripada 3 kereta kebal dan 100 pemayung terjun dan jurutera-jurutera menghala ke dua kampung yang lebih kecil, Kirbet El-Markas dan Kirbet Jimba, dalam satu misi untuk meletukan rumah-rumah. Di Samu, askar-askar Israel menghancurkan satu-satunya klinik kampung, satu sekolah perempuan,pejabat pos, perpustakaan, satu kedai kopi dan rumah sekitar 140 buah. Laporan berbeza mengenai peristiwa ini telah dibuat. Merujuk kepada buku Terrence Prittie, Eshkol: The Man and the Nation 50 buah rumah telah diletupkan tetapi penghuni-penghuni rumah berkenaan telah dipindahkan beberapa jam sebelumnya. Batalion Infantri tentera Jordan ke-48, yang diarahkan oleh Major Asad Ghanma, lari ke pasukan tentera Israeli di barat laut Samu dan dua kompeni mendekati daripada timur laut telah diserbu oleh Israeli, manakala satu platun Jordan yang bersenjatakan dengan dua 106 mm recoilless guns memasuki Samu. Dalam pertempuran 'ensuing' tiga rakyat awam Jordan dan limabelas askar telah terbunuh; lima puluh empat askar lain dam sembilan puluh enam orang awam telah tercedera. Komander batalion paratroop Israel, Colonel Yoav Shaham, telah terbunuh dan sembilan askar lain telah tercedera. Merujuk kepada kerajaan Israel, lima puluh tentera Jordan telah terbunuh tetapi bilangan sebenar telah dirahsiakan demi menjaga moral dan keyakinan dalam rejim Raja Hussein.
Dua hari kemudian dalam satu memo kepada Presiden Johnson, penolong khasnya, Walt Rostow telah menulis "tindakan balas bukan keutamaan bagi kes ini. Serangan 3000 orang dengan kereta-kereta kebal dan kapalterbang-kapalterbang telah lebih melebihi nisbah kepada provokasi dan telah ditujukan kepada "sasaran yang salah" dan terus menggambarkan kemusnahan kepada kepentingan Amerika Syarikat dan Israel:"Mereka telah memusnahkan satu sistem kejasama yang bagus di antara Hussein dan pihak Israel... Mereka telah mematahkan Hussein. Kita telah membelanjakan $500 juta untuk membina beliau sebagai satu faktor kestabilan pada sempadan Israel yang terpanjang dan melalui Syria dan Iraq. Serangan dari kerajaan Israel meningkatkan tekanan terhadap beliau untuk menyerang balik bukan hanya dari kerajaan Arab yang radikal dan juga orang Palestin di Jordan tetapi juga daripada tentera, yang mana menjadi sumber sokongan kepada beliau dan mungkin memaksa satu peluang untuk mendapatkan kembali kekalahan pada hari Ahad...Mereka telah menetapkan kembali kemajuan ke belakang terhadap kompromi dengan orang-orang Arab. Mereka mungkin telah memujuk Syria yang merupakan pengacau utama, bahawa Israel tidak berani menyerang Syria yang dilindungi oleh Soviet tetapi boleh menyerang Jordan yang disokong oleh Amerika Syarikat tanpa apa-apa hukuman." Menghadap satu ribut of kritisisme daripada orang Jordan\, Palestinians 320 November, jiran-jiran Arabnya  neighbours for failing to protect Samu, Hussein kerana diarahkan untuk menggerakkan satu mobill bbordered a nation-wide mobilization on 20 November. Pada 25 November, Majlis Keselamatan PBB menggunapakai Resolusi 228 sebulat suara menyesali "kehilangan nyawa dan kerosakan besar kepada harta benda hasil daripada tindakan kerajaan Israel pada 13 November 1966", mengecam "Israel kerana tindakan ketenteraan berskala besar dalam mencabuli Piagam PBB dan Perjanjian Ketenteraan Awam di antara Israel dan Jordan" dan menekankan "kepada Israel bahawa tindakan balas ketenteraan tidak boleh diterima dan bahawa, jika mereka mengulangi lagi,Majlis Keselamatan akan mempertimbangkan langkah-langkah efektif seperti yang dibayangkan di dalam Piagam untuk memastikan pencegahan terhadap pengulangan tindakan yang sedemikian."
Dalam satu telegram kepada Jabatan Negara pada 18 Mei, 1967 Duta A.S. di Amman, Findley Burns, telah melaporkan bahawa Hussein telah sudah pun menjelaskan pandangannya dalam satu perbualan sehari sebelumnya bahawa "Jordan hanyalah satu sasaran dalam jangka pendeka dan, dalam pandangan beliau lagi, ia pasti berlaku dalam jangka panjang....Israel mempunyai julat keperluan tradisi ekonomi dan ketenteraan yang panjang serta tradisi agama dan aspirasi sejarah yang tertentu yang mana pada pandangan beliau mereka masih lagi belum berpuas hati dan sedari. Cara tunggal yang membolehkan matlamat ini dijayakan, kata beliau adalah dengan mengubah status Tebing Barat, Jordan. Oleh itu pandangan Raja itu lagi, adalah sesuatu yang semulajadi bagi Israel untuk mengambil kelebihan daripada apa-apapeluang dan memaksa apa-apakeadaan yang mana membolehkan mereka lebih dekat kepada matlamat berkenaan. Apa yang dikhuatirkan oleh beliau adalah keadaan-keadaan masakini membolehkan mereka dengan hanya peluang-peluang keganasan, penyeludupan dan ketidaksatuan di kalangan orang-orang Arab adalah sangat jelas," dan mengenangkan peristiwa Samu "Hussein telah nyatakan bahawa jika Israel melancarkan serangan berskala Samu terhadap Jordan beliau mungkin tiada pilihan untuk menyerang balas atau menghadapi satu pemberontakan dalaman. Jika Jordan menyerang balas, tanya Hussein, adakah ini akan memberikan Israel suatu helah untuk menakluk dan memegang wilayah Jordan? Atau, kata Hussein lagi, Israel mungkin menyerang jenis serangan tembak-dan-lari hanya untuk menakluki dan memegang wilayah dalam kejadian pertama. Beliau telah berkata beliau tidak mungkin mengeluarkan kemungkinan-kemungkinan ini daripada pengiraan beliau dan mendesak kami supaya jangan berbuat demkian walaupun kita hanya ingin merasakannya."
Israel dan Syria
Penambahan kepada penajaan serangan terhadap Israel (selalu menerusi kawasan Jordan, lebih kepada kekesalan Raja Hussein), Syria juga mula membedil komuniti awam Israel di timur laut Galilee, daripada kedudukannya di Bukit Golan, sebagai sebahagian daripada perselisihan terhadap penguasaan terhadap Zon Demilitarized  (DMZs), cebisan-cebisan tanah yang didakwa oleh kedua-dua Israel dan Syria.
Dalam tahun 1966, Mesir dan Syria menandatangani persekutuan tentera, yang dimulakan dengan kedua-dua belah sama salah seorang daripada pihaknya pergi berperang. Merujuk kepada Menteri Luar Mesir Mahmoud Riad, Mesir telah dipujuk untuk memasuki pakatan pertahanan bersama oleh Soviet Union. Daripada perspektif Soviet pakatan itu mempunyai dua objektif: (1) untuk mengurangkan peluang serangan membinasa kepada Syria oleh Israel dan (2) untuk membawa Syria di bawah apa yang pertimbangkan sebagai pengaruh Presiden Mesir Gamal Abdel Nasser yang sederhana.
Semasa lawatan ke London dalm bulan Februari 1967, Menteri Luar Israel Abba Eban memaklumkan kepada wartawan tentang "harapan dan ketakutan", menerangkan kepada mereka yang hadir walaupun kerajaan-kerajaan Lubnan, Jordan dan Republik Kesatuan Arab seperti membuat keputusan menentang berkonfrontasi dengan Israel, ianya masih dilihat samada Syria boleh mengekalkan satu aras kawalan yang minimum yang dapay mengekang permusuhan kepada retorik semata-mata.
Pada April 7, 1967, satu peristiwa kecil di sempadan telah menjalar kepada satu pertempuran udara berskala penuh terhadap Bukit Golan, mengakibatkan kehilangan enam MiG-21milik Syria kepada Tentera Udara Israel (IAF) Dassault Mirage III, dan penerbangannya kepada Damsyik. Kereta kebal, bedilan mortar, dan artileri telah digunakan dalam pelbagai seksyen di sepanjang  47 batu (76 km) sempadan dalam apa yang disifatkan sebagai "satu pertelingkahan terhadap hak menanam dalam  kawasan bebas tentera tenggara Tasik Tiberias." Awal minggu ini, Syria telah dua kali menyerang satu traktor Israel yang bekerja di dalam kawasan berkenaan dan apabila ia kembali di sebelah padi 7 April pihak Syria telah melepaskan tembakan sekali lagi. Pihak Israel telah membalas dengan menghantar traktor berperisai untuk menyambung kembali membajak, mengakibatkan berbalas-balas tembakan. Pesawat Israel telah mengebom kedudukan Syrian dengan bom-bom beratnya 250 dan 500kg. Pihak Syria telah membalas dengan membedil penempatan di sempadan Israel dan jet-jet Israel telah bertindakbalas dengan mengebom perkampungan Sqoufiye memusnahkan 40 buah rumah. Pada 1519 bedilan Syria telah mula jatuh di Kibbutz Gadot; sebanyak 300 telah jatuh di dalam perkampungan kibbutz dalam 40 minit. UNTSO telah cuba untuk menyusun satu gencatan senjata, tetapi Syria telah menolak untuk bekerjasama selagi kerja-kerja pertanian Israel tidak dihentikan.
Bercakap kepada mesyuarat parti Mapai di Jerusalem pada 11 Mei, Levi Eshkol, Perdana Menteri Israel memberi amaran bahawa Israel tidak teragak-agak untuk menggunakan kuasa udara pada skala 7 April sebagai gerak balas terhadap terorisme sempadan yang berterusan. Pada hari yang sama, Gideon Rafael, utusan Israel, menyampaikan surat kepada presiden Majlis Keselamatan PBB dan memberi amaran bahawa Israel akan "bertindak untuk mempertahankan diri sebagaimana yang keadaan-keadaan mewajarkan". Menulis dari Tel Aviv pada 12 Mei, James Feron melaporkan bahawa sesetengah pemimpin Israel telah memutuskan untuk menggunakan kuasa "yang amat kuat tetapi untuk tempoh yang singkat dan kawasan yang terhad" terhadap Syria. Laporan itu juga memetik "seorang pemerhati yang berwibawa" yang "berkata bahawa Republik Arab Bersatu, sekutu Syria yang paling rapat di dunia Arab, tidak akan bercampur tangan kecuali serangan Israel adalah meluas".
Pada awal bulan Mei, kabinet Israel memberikan kuasa untuk serangan yang terhad terhadap Syria, tetapi desakan semula oleh Rabin untuk menyerang secara besar-besaran supaya dapat mencemarkan nama atau menggulingkan rejim Ba'ath ditentang oleh Eshkol. Kejadian-kejadian di sempadan berganda dan banyak pemimpin Arab, termasuk para pemimpin politik dan tentera, meminta untuk menamatkan tindakan balas Israel. Mesir, yang ketika itu mencuba merebut kedudukan yang utama di dalam dunia Arab di bawah Nasser, turut menyertai pengisytiharan-pengisytiharan itu dengan rancangan untuk menenterakan semula Sinai. Syria berkongsi pandangan-pandangan itu, walaupun tidak menyediakan diri untuk serangan segera. Kesatuan Soviet menyokong keperluan tentera negara-negara Arab secara aktif. Laporan risikan Soviet yang mendakwa bahawa angkatan-angkatan tentera Israel sedang berkumpul di sepanjang sempadan Syria diberikan kepada Naib Presiden Mesir, Anwar Sadat, oleh Nikolai Podgorny, Presiden Soviet. Pada 13 Mei, laporan Soviet yang bohong itu didedahkan.
Pengunduran Pasukan Kecemasan PBB
Pada pukul 10.00 malam 16 Mei, Jeneral Indar Jit Rikhye, komander Pasukan Darurat PBB Pertama (UNEF), diberikan sepucuk surat daripada Jeneral Mohammed Fawzy, Ketua Turus Kesatuan Republik Arab, yang berbunyi: "Untuk makluman anda, saya telah mengarahkan semua angkatan tentera Kesatuan Republic Arab supaya menyediakan diri untuk tindakan terhadap Israel jika negara itu melakukan sebarang tindakan yang agresif terhadap mana-mana satu negara Arab. Disebabkan arahan-arahan ini, angkatan-angkatan tentera kita kini tertumpu di sempadan timur kita di Sinai. Atas kepentingan keselamatan yang menyeluruh bagi pasukan-pasukan darurat PBB yang ditempatkan di kubu-kubu pengawasan pada sepanjang sempadan kita, saya meminta agar anda mengarahkan pengunduran semua angkatan tentera itu dengan segera." Rikhye berkata bahawa beliau akan melaporkan kepada Setiausaha Agung untuk mendapat arahan-arahan lanjutan.
U Thant, Setiausaha Agung PBB, mencuba untuk berunding dengan kerajaan Mesir tetapi pada 18 Mei, Menteri Luar Negeri Mesir memberitahu negara-negara yang mempunyai angkatan tentera di UNEF bahawa misi UNEF di Mesir dan Jalur Gaza telah ditamatkan dan mereka itu harus bertolak dengan serta merta. Angkatan tentera Mesir juga menghalang angkatan-angkatan tentera UNEF daripada memasuki kubu-kubu mereka. Kerajaan-kerajaan India dan Yugoslavia memutuskan untuk menarik balik semua angkatan tentera mereka daripada UNEF, tanpa mengira keputusan U Thant. Ketika kesemua ini sedang berlangsung, U Thant mencadangkan bahawa UNEF berpindah ke sebelah sempadan Israel, tetapi Israel menolak cadangan ini. Wakil Tetap Mesir kemudian memberitahu U Thant bahawa kerajaan Mesir telah memutuskan untuk menamatkan kehadiran UNEF di Sinai dan Jalur Gaza, dan meminta langkah-langkah diambil untuk semua pasukan darurat berundur dengan secepat mungkin. Pada 19 Mei, komander UNEF diberikan perintah untuk berundur. Gamal Abdel Nasser, Presiden Mesir, kemudian memulakan penenteraan semula Sinai, dan menumpukan kereta-kereta kebal dan angkatan-angkatan tentera di sempadannya dengan Israel.
Heinersreuth
Heinersreuth merupakan sebuah kota terletak di munisipaliti Bayreuth, Bavaria, Jerman.
Perang Enam Hari
Selat Tiran
Pada 22 Mei, Mesir mengumumkan bahawa mulai dari 23 Mei, Selat Tiran akan ditutup untuk "semua kapal yang mengibarkan bendera Israel atau membawa bahan-bahan strategik". Nasser juga menyatakan, "Jangan sekali-kali membenarkan bendera Israel melalui Teluk Aqaba." Sedangkan kebanyakan perdagangan Israel menggunakan pelabuhan-pelabuhan Mediterranean, dan menurut John Quigley, walaupun kapal-kapal dengan bendera Israel tidak pernah menggunakan pelabuhan Eilat sejak dua tahun sebelum Jun 1967, minyak yang dibawa oleh kapal-kapal dengan bendera bukan Israel merupakan import yang amat penting kepada Israel. Terdapat kekaburan tentang darjah keketatan kepungan itu, khususnya tentang soalan adakah itu juga melibatkan kapal-kapal bukan bendera Israel.
410-an
Dekad 410-an merupakan tahun-tahun dari 410 hingga 419.
Perang Enam Hari
Selat Tiran
Memetik undang-undang antarabangsa, Israel menganggap bahawa Mesir telah menyalahi undang-undang apabila negara itu menutup Selat Tiran, dan menyatakan bahawa ia akan menganggap kepungan itu sebagai suatu casus belli pada tahun 1957 apabila ia berundur dari Sinai dan Gaza. Negara-negara Arab mempertikaikan hak laluan Israel terhadap Selat Tiran kerana mereka tidak memeterai Konvensyen Laut Wilayah dan Zon Berdampingan khususnya kerana Perkara 16(4) memberikan hak itu kepada Israel. Dalam perdebatan-perdebatan Perhimpunan Agung PBB sejurus selepas perang, banyak negara mengemukakan alasan bahawa walaupun jika undang-undang antarabangsa memberikan hak laluan kepada Israel, Israel tidak berhak menyerang Mesir untuk menuntut haknya kerana penutupan itu tidak merupakan "serangan bersenjata" seperti yang ditakrifkan oleh Perkara 51 dalam Piagam PBB. Begitu juga, John Quigley, profesor undang-undang antarabangsa memperdebatkan bahawa di bawah doktrin kekadaran, Israel hanya berhak untuk menggunakan kuasa yang mencukupi untuk memperoleh hak laluannya.
Israel melihatkan penutupan selat itu dengan cemas dan meminta Amerika Syarikat dan United Kingdom untuk membuka Selat Tiran seperti yang dijamin oleh mereka pada tahun 1957. Cadangan Harold Wilson untuk sebuah angkatan tentera laut antarabangsa yang dapat mematahkan krisis ini diterimaguna oleh Presiden Johnson tetapi tidak menerima banyak sokongan, dengan hanya Britain dan Belanda menawarkan sumbangan kapal-kapal.
Mesir dan Jordan
Pada hujung 1967, tentera-tentera Jordan telah diletakkan dibawah Jeneral Mesir, Jeneral Abdul Munim Riad. Ini meletakkan tentera-tentera Arab hanya 17 kilometer daripada teluk Israel, satu titik jump-off daripada serangan yang dirancang dengan sempurna boleh membelah Israel kepada dua dalam setengah jam. Serangan yang dirancang seperti itu dipandang berat oleh pemerintah Israel sebagai satu ancaman kepada kewujudan Israel. Pada hari yang sama, Nasser mendakwa: "Tentera-tentera Mesir, Jordan, Syria dan Lubnan are poised on the borders of Israel ... untuk menghadapi cabaran, manakala berdiri di belakang kita adalah tentera-tentera Iraq, Algeria, Kuwait, Sudan dan seluruh Arab. Tindakan ini akan memeranjatkan dunia. Hari ini mereka akan kenal bahawa orang-orang Arab telah disusun rapi untuk pertempuran, masa kritikal telah pun sampai. Kami telah sampai ke peringkat tindakan serius dan bukan hanya declarasi-deklarasi." Israel telah menyeru Jordan beberapa kali untuk menahan diri daripada permusuhan. Bagaimanapun, Hussein, telah berada di hujung tanduk, berada di dalam dilema: membenarkan Jordan dibawa ke dalam peperangan dan menerima padah daripada tindakbalas Israel, atau mengekalkan keneutralan dan menerima risiko berskala penuh kebangkitan daripada orang-orangnya sendiri. Army Commander-in-Chief General Sharif Zaid Ben Shaker warned in a press conference that "If Jordan does not join the war a civil war will erupt in Jordan".
Israel mempunyai pandangannya sendiri berkenaan dengan peranan masa depan Jordan  yang mengawal Tebing Barat. Ini akan meletakkan askar-askar Arab hanya 17 kilometer daripada pantai Israel, satu titik perubahan di mana satu serangan kereta kebal terancang boleh membelah Israel kepada dua dalam masa dua jam. Walaupun saiz tentera Jordan bermakna bahawa Jordan mungkin tidak berupaya melaksanakan latihan ketenteraan berkenaan, negara berkenaan dianggap sebagai mempunyai sau sejarah dipergunakan oleh negara-negara Arab yang lain sebagai pentas bagi operasi melawan  Israel; oleh itu, serangan daripada Tebing Barat dilihat oleh Israel sebagai satu ancaman bagi kewujudan Israel. Pada masa yang sama negar-negara Arab yang tidak bersempadan dengan Israel, termasuklah Iraq, Sudan, Kuwait dan Algeria, mula menggerakkan tentera mereka.
Aliran kepada peperangan
Dalam ucapannya kepada orang-orang Arab kesatuan peniagaan pada Mei 26, Nasser mengisytiharkan: "Sekiranya Israel memulakan kekasarannya terhadap Syria atau Mesir, pertempuran ini akan menjadi sesuatu yang umum... dan  objektif  dasar kita adalah untuk menghancurkan Israel."
400-an
Dekad 400-an merupakan tahun-tahun dari 400 hingga 409.
Perang Enam Hari
Aliran kepada peperangan
Menteri Luar Israel  Abba Eban telah menulis di dalam biografinya bahawa apabila dia telah diberitahu oleh U Thant mengenai janji Nasser untuk tidak menyerang Israel beliau telah dapati jaminan yang meyakinkan bahawa "...Nasser tidak mahu peperangan; beliau hanya inginkan kemenangan tanpa peperangan". Menulis dari Mesir pada 4 Jun 1967 New York Times wartawan James Reston mempunyai pandangan : "Kaherah tidak mahu peperangan dan ia sudah tentu tidak bersedia untuk peperangan. Tetapi ia telah pun menerima kemungkinan, walaupun hanya kemungkinan, seperti peperangan, seolah-olah ia telah kehilangan kawalan."
Dalam satu ucapan di Kolej Pertahanan Kebangsaan Israel, Menachem Begin telah menyatakan bahawa Israel telah merupakan seorang yang telah membuat keputusan untuk menyerang: "Kepadatan Tentera Mesir di Sinai tidak membuktikan bahawa Nasser betul-betul untuk menyerang mereka. Kita mesti jujur dengan diri kita. Kita telah mengambil keputusan untuk menyerang mereka." Walau bagaimanapun, beliau telah mengingatkan penontonnya kepada peperangan-peperangan lalu di mana orang-orang Arab yang merupakan orang yang telah membuat keputusan terakhir untuk menyerang. Setiap daripada mereka telah membuat jenayah dahsyat kepada nyawa manusia di Israel, naik kepada 1% daripada jumlah populasi dalam Peperangan Kemerdekaan. Sebagai contoh ini, beliau telah merasakan bahawa pre-emptive yelah dijustikfikasikan, dan oleh itu dengan cepat-cepat mereka menambah: "Ini merupakan satu peperangan pertahanan diri dalam satu bentuk yang paling mulia." Menulis dalam tahun 2002 orang Amerika wartawan Radio Awam KebangsaanMike Shuster telah menzahirkan pandangan bahawa satu pandangan yang penting di Israel sebelum peperangan ialah negara "telah dikelilingi oleh negara-negara Arab yang berdedikasi kepada kemusnahan yang diperintah oleh Mesir yang diperintah oleh Gamal Abdel Nasser, seorang nasionalisme di mana tentera Mesir di mana ia nmerupakan tentera yang paling kuat di negara-negara Arab Teluk. Syria telah diperintah oleh Parti Ba'ath yang radikal, tidak henti-henti menghantar ancaman-ancaman menolak Israel ke dalam laut." Dengan apa yang Israel nampak sebagai satu tindakan provokasi oleh Nasser, termasuklah penyekatan Teluk dan pergerakan askar di Sinai, mencipta tekanan ketenteraan dan ekonomi, dan Amerika Syarikat berlengah-lengah disebabkan mereka terperangkap di dalam Perang Vietnam, elit ketenteraan dan elit politik Israel telah mula untuk merasakan bahawa penjadualan pintas (preemptive) bukan hanya lebih disukai, tetapi transformatif.
Diplomasi dan pengiraan risikan
Kabinet Israel telah membuat satu perjumpaan pada 23 Mei dan telah membuat keputusan untuk melancarkan serangan terlebih dahulu sekiranya Selat Tiran tidak dibuka pada 25 Mei. Berikutan satu pendekatan daripada Setiausaha Negara AS Eugene Rostow untuk membenarkan masa untuk rundingan sebagai satu penyelesaian tanpa keganasan, Israel telah bersetuju untuk menangguhkan serangan daripada sepuluh hari kepada dua minggu.