cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Swami Vivekananda
Kembali ke India (1897-1899)
Dari Calcutta, Vivekananda meneruskan perjalanan ke Almora. Semasa berada di Barat, Vivekananda bercakap tentang keagungan tamadun India. Di India pula, beliau sering bercakap tentang isu-isu sosial, pembangunan masyarakat, pembaharuan sistem pendidikan, perkembangan sains dan pengindustrian. Ceramah-ceramah ini yang menunjukkan ideologi rohani dan semangat kebangsaan Vivekananda telah diterbitkan dalam “Lectures from Colombo to Almora”.
Penubuhan Ramakrishna Mission
Pada 1 Mei 1897, Vivekananda menubuhkan Ramakrishna Mission di Kolkata. Melalui Ramakrishna Mission, rahib-rahib dan pengikut-pengikut Sri Ramakrishna yang telah berumah tangga mula melakukan pelbagai aktiviti untuk perkembangan rohani dan sosial. Motto pertubuhan ini adalah Atmano Mokshartham Jagad Hitaya Cha - “Demi Kebebasan sendiri dan untuk kebaikan dunia”. Ideal pertubuhan ini adalah berdasarkan kepada Karma Yoga dan ia bertujuan untuk melakukan kerja-kerja sosial. Badan pentadbiran Ramakrishna Mission ialah pemegang amanah Ramakrishna Math (yang menjalankan kerja-kerja keagamaan). Ibu pejabat kedua-dua Ramakrishna Mission dan Ramakrishna Math terletak di Biara Belur (Belur Math). Dua buah biara lain, iaitu Advaita Ashrama di Mayavati (di pergunungan Himalaya) dan di Madras (di India Selatan) juga dimulakan ketika ini. Bagi tujuan penyebaran ajaran Sri Ramakrishna, dua jurnal iaitu Prabuddha Bharata dalam bahasa Inggeris dan Udbodhan dalam bahasa Benggali turut dimulakan. Pada tahun yang sama, kerja-kerja bantuan kemarau dimulakan oleh Swami Akhandananda di daerah Murshidabad.
Semasa dalam perjalanan pertamanya ke benua Amerika, Vivekananda telah mendorong Jamsetji Tata untuk memulakan sebuah institusi pendidikan dan penyelidikan. Tata menulis sepucuk surat kepada Vivekananda dan mengingatkannya tentang ini. Tata juga meminta Vivekananda untuk menjadi ketua Research Institute of Science yang telah dimulakannya. Vivekananda menolak tawaran ini kerana ianya akan bertentangan dengan kepentingan rohaninya.
ENIAC
thumb|ENIAC kini
Swami Vivekananda
Penubuhan Ramakrishna Mission
Selepas melawat Punjab, Lahore, Delhi dan Khetri, Vivekananda kembali ke Calcutta dalam Januari 1898. Beliau menyatukan kerja-kerja di biara dan latihan kepada pengikut-pengikutnya. Pada tahun yang sama, beliau mencipta "Khandana Bhava–Bandhana", sebuah lagu pujian Sri Ramakrishna dalam bahasa Benggali yang masih dinyanyikan sewaktu sembahyang di semua kuil-kuil  Sri Ramakrishna.
ENIAC
ENIAC, salah sebuah komputer pertama, memerlukan lokasi 15,000 kaki persegi dan seberat 30 tan. ENIAC, atau Electronic Numerical Integrator And Computer, dibuat oleh Dr. John W. Mauchley dan J. Presper Eckert, Jr. pada tahun 1946. Pada asalnya ia bertujuan untuk kegunaan sewaktu Perang Dunia Kedua, tetapi oleh kerana disiapkan sesudah perang, ENIAC tidak pernah digunakan untuk tujuan tersebut.
Swami Vivekananda
Lawatan Kedua ke Barat (1899)
Meskipun kesihatannya semakin merosot, Vivekananda belayar semula ke Barat dalam Jun 1899. Tanggal 20 Jun 1899. Swamiji menaiki S.S.Golconda di pelabuhan Kolkata dan belayar ke Barat untuk kali kedua. Beliau menulis rencana dalam bahasa Benggali mengenai kisah lawatan ini untuk majalah Udbodhan. Rencana ini telah diterjemahkan ke dalam bahasa Inggeris sebagai "Memoirs of European Travel”. Dalam pelayaran ini, beliau ditemani oleh Swami Turiyananda dan Saudari Nivedita. Selepas berehat di England, beliau meneruskan pelayaran ke Amerika Syarikat. Ketika ini, beliau menubuhkan Vedanta Society di San Francisco dan New York, dan Shanti Ashrama di California. Kemudian, beliau belayar ke Perancis untuk menghadiri Kongres Agama-Agama pada tahun 1900. Ceramah beliau di Paris adalah mengenai pemujaan Sivalinga dan keaslian Bhagavad Gita. Di Perancis juga, Vivekananda bertemu dengan ahli sains India yang terkenal, J.C.Bose. Seterusnya, Vivekananda melawat Brittany, Vienna, Istanbul, Athens dan Mesir. Ahli falsafah Perancis, Henri Antoine Jules-Bois menjadi penaung utamanya kali ini sehingga beliau kembali ke Calcutta pada 9 Disember 1900.
ENIAC
ENIAC menghasilkan banyak haba yang menyebabkan ia telah ditempatkan dan disusun di satu daripada beberapa buah bilik di Universiti dengan satu sistem pendinginan udara .Tiub-tiub vakum yang terdapat pada ENIAC adalah lebih dari 19,000. Ia juga mempunyai lima belas penyampai(relays) sebanyak satu ratus buah dan beratus ribu perintang, kapasitor, dan induktur
Swami Vivekananda
Tahun-tahun Terakhir dan Kematian (1900-1902)
Selepas melawat Advaita Ashrama di Mayavati, Vivekananda kembali ke Biara Belur. Beliau mengawasi kerja-kerja Ramakrishna Mission, biara dan aktiviti-aktiviti di England dan Amerika Syarikat. Beliau juga menerima tetamu-tetamu dalam kalangan kerabat diraja dan ahli politik. Beliau juga melakukan satu lawatan ibadah ke Bodhgaya dan Varanasi pada tahun 1901.
Kesihatannya semakin merosot akibat serangan lelah, penyakit kencing manis dan insomnia kronik. Namun, keuzuran badan langsung tidak menjejaskan otaknya yang masih cergas, dan kuat. Pada ketika ini, beliau telah mula membaca edisi terbaru "Encyclopeadia Britannica" yang mempunyai dua puluh lima jilid. Saratchandra berkata, “Mesti susah untuk mengingati kandungan semua jilid ini dalam satu kelahiran.” Dia tidak tahu Swamiji sudah pun membaca sepuluh jilid ketika itu. “Apa maksud kamu?” Swamiji berkata, “Kamu boleh menyoal saya mengenai kandungan sepuluh jilid ini dan saya boleh menjawabnya.” Saratchandra, yang sentiasa akur dengan suruhan gurunya, membawa semua jilid itu dan mula menanyakan soalan-soalan yang rumit daripada buku-buku itu. Swamiji menjawab semua soalan itu dengan betul. Malah kadang-kadang, beliau mengungkap seluruh rangkap dalam buku itu. Melihat daya ingatan gurunya yang luar biasa, Saratchandra dengan kagum berkata, “Ini adalah di luar kemampuan manusia biasa!” Dengan serba ringkas, Swamiji menjawab bahawa tidak ada apa-apa yang luar biasa mengenainya; itu cuma hasil kehidupan yang suci.
Pada 4 Julai 1902, Vivekananda bangun awal dan bermeditasi selama tiga jam di kuil di Biara Belur. Kemudian, beliau mengajar Shukla-Yajur-Veda, tatabahasa Sanskrit dan falsafah Yoga kepada pengikut-pengikutnya. Selepas itu, beliau berbincang dengan saudara-saudara segurunya mengenai hasratnya untuk menubuhkan sebuah kolej Veda di Ramakrishna Math. Pada pukul tujuh malam, beliau kembali ke biliknya dan bermeditasi. Pada pukul 9.10 malam, beliau mengalami Mahasamadhi. Keesokan paginya, jasadnya dibakar berdekatan tebing sungai Ganges di Belur. Beberapa tahun kemudian, sebuah kuil telah didirikan di tempat ini untuk menempatkan abu suci Vivekananda.
Buku-Buku Swami Vivekananda
Sepanjang hidupnya, Vivekananda telah menulis 778 pucuk surat. Mungkin ada banyak lagi yang belum ditemui atau telah hilang selama-lamanya. Kebanyakan surat-surat ini telah diterbitkan untuk bacaan umum sebagai "The Letters of Swami Vivekananda".
Sumbangan Vivekananda
Apakah sumbangan Swami Vivekananda kepada agama Hindu? Vivekananda sendiri berkata: “Tugas memberikan idea-idea agama Hindu dalam bahasa Inggeris, memberi makna kepada falsafah-falsafah hambar, mitologi yang rumit dan psikologi yang pelik untuk menjadikan suatu agama yang senang, mudah, popular, disamping memenuhi keperluan intelek yang tinggi adalah satu tugas yang hanya boleh difahami oleh mereka yang telah mencubanya. Advaita yang abstrak mesti dihidupkan dan dijadikan menarik dalam kehidupan seharian. Nilai-nilai murni harus dihasilkan daripada mitologi yang rumit. Psikologi yang saintifik dan praktikal mesti lahir daripada amalan Yoga yang membingungkan. Semua ini mesti menjadi sesuatu yang kanak-kanak juga boleh memahami. Itu ialah matlamat hidup saya.”
Sumbangan khas Vivekananda boleh dirumuskan seperti berikut :
Mississippi (filem)
Mississippi merupakan filem muzikal komedi Amerika Syarikat 1935 yang diarahkan oleh A. Edward Sutherland serta dibintangi oleh Bing Crosby, W. C. Fields, dan Joan Bennett.
Swami Vivekananda
Sumbangan Vivekananda
Demikian, Vivekananda menjadikan Vedanta satu agama yang praktikal dengan menekankan aspek Sadhana (aktiviti-aktiviti kerohanian) seperti sifat tersisih dan kedahagaan untuk Tuhan.
Falsafah Vivekananda
Vivekananda telah memberikan falsafah hidupnya dengan amat jelas dalam dua keadaan. Pada permulaan karya hebatnya, Raja Yoga, beliau telah merumuskan falsafah yang dinamakan sebagai Kalimat Vedanta Baharu :
Pujian-Pujian
Ramai tokoh dunia telah memuji pencapaian dan personaliti Swami Vivekananda. Antaranya ialah:
11 (nombor)
Dalam matematik
Sebelas merupakan nombor perdana yang ke-5, dan nombor perdana dua digit yang terkecil.
Vielleségure
merupakan sebuah komun di jabatan Pyrénées-Atlantiques di barat-daya Perancis.
Masjid Al-Osmani
Masjid Al-Osmani adalah masjid di Medan, Sumatera Utara, Indonesia. Masjid ini juga dikenali sebagai Masjid Labuhan kerana lokasinya di daerah Medan Labuhan. Masjid ini terletak di jalan KL Yos Sudarso, Kecamatan Pekan Labuhan, kira-kira 20 kilometer di utara kota Medan. Di hadapan masjid ini ada sebuah sekolah bernama YASPI School (Yayasan Pendidikan Islam) dan tidak jauh dari masjid terdapat sebuah kuil Cina bernama Pekong Lima dan di depan kuil ada jalan yang menuju ke pasar Labuhan. Masjid ini adalah yang tertua di bandar Medan.
Masjid Al-Osmani dibina pada tahun 1854 oleh Sultan Deli 7, Sultan Osman Perkasa Alam dengan menggunakan bahan kayu. Kemudian pada tahun 1870 hingga 1872 masjid yang terbuat dari kayu dibina untuk menjadi bangunan tetap oleh anak Sultan Osman, Sultan Mahmud Perkasa Alam yang juga menjadi Sultan Deli Deli ke-8. kiri|thumb|250x250px| Masjid itu, sekitar 1900-1916 Sehingga sekarang, selain digunakan sebagai tempat ibadat, masjid itu juga digunakan sebagai peringatan dan perayaan cuti keagamaan dan tempat berlepas ke tempat penyerahan jemaah hibrida yang datang dari daerah utara Medan. Di dalam masjid ini terdapat lima pemakaman diraja yang menguburkan Tuanku Panglima Pasutan, Tuanku Panglima Gendar Wahid (Sultan ke-5 Deli), Sulthan Amaluddin Perkasa Alam (Sultan ke-6 Deli), Sultan Osman Perkasa Alam, dan Sulthan Mahmud Perkasa Alam.
Seni bina
Apabila dibina dahulu, masjid Al-Osmani diukur hanya 16 x 16 meter dengan bahan utama kayu. Pada tahun 1870, Sultan Mahmud Al-Rashid Deli VIII mempunyai masjid yang direka bentuk semula oleh arkitek Belanda GD Langereis. Di samping dibina secara tetap, dengan bahan dari Eropah dan Persia, juga berkembang menjadi 26 x 26 meter. Pengubahsuaian telah siap pada tahun 1872.
Gabungan seni bina berdasarkan empat negara, contohnya pintu berhias Cina yang berhias masjid, ukiran bangunan yang dipenuhi oleh India, dan seni bina gaya dan perhiasan Eropah yang dipenuhi dengan Timur Tengah. Reka bentuknya unik, bergaya India dengan kubah tembaga segi lapan. Kubah diperbuat daripada tembaga dengan berat hingga 2.5 tan
Masjid Al-Osmani kebanyakannya berwarna kuning, dengan warna kuning keemasan yang merupakan warna kebanggaan orang Melayu, warna-warna ditafsirkan atau menunjukkan kemegahan dan kemuliaan. Kemudian digabungkan dengan warna hijau menunjukkan falsafah Islam.
Negeri Sembilan
Negeri Sembilan (Jawi: نڬري سمبيلن) juga dikenali sebagai Negeri Sembilan Darul Khusus ialah sebuah negeri di Malaysia yang terletak di pantai barat Semenanjung Malaysia dan bersempadankan Selangor di sebelah utara, Pahang di sebelah timur, Johor di sebelah tenggara dan Melaka di sebelah selatan. Ibu negerinya Seremban. Bandar diraja ialah Seri Menanti yang terletak di dalam daerah Kuala Pilah.
Tingvatne
Tingvatne merupakan sebuah kampung yang terletak di dalam negara Norway.
Negeri Sembilan
Masyarakat Negeri Sembilan merupakan perantau asal Minangkabau, Sumatera Barat, Indonesia yang telah tiba sejak abad ke-14. Kemudian masyarakat yang bermukim pada sembilan luak seperti Johol, Jelebu, Klang, Sungei Ujong, Naning, Rembau, Jelai, Segamat dan Pasir Besar membentuk sebuah konfederasi yang memberi nama kepada negeri tersebut. Selanjutnya sebagai penyatuan masyarakat maka diangkatlah seorang raja yang pada awalnya mereka minta dari Yang Dipertuan Pagarruyung.
Etimologi dan sejarah
Nama Negeri Sembilan dipercayai diperoleh daripada sembilan kawasan petempatan atau "nagari" yang didiami oleh perantau Minangkabau (kini dikenali sebagai luak). Sembilan luak tersebut ialah Segamat (sebahagian kawasan kini di daerah-daerah Tampin dan Jempol, Negeri Sembilan dan daerah-daerah Segamat dan Tangkak di Johor), Naning (kini menjadi sebahagian dari daerah-daerah Alor Gajah dan Jasin, Melaka), Rembau, Sungai Ujong (kini merangkumi daerah-daerah Seremban dan Port Dickson, Negeri Sembilan; sebahagian kecil kini merangkumi Hulu Langat, Selangor), Johol (terdiri daripada daerah-daerah Tampin, Kuala Pilah dan Jempol, Negeri Sembilan), Jelebu, Ulu Pahang (sebahagian kawasan daerah-daerah Jelebu dan Jempol, Negeri Sembilan dan daerah Bera, Pahang), Jelai (kini merangkumi hampir keseluruhan daerah Kuala Pilah dan daerah Jempol, Negeri Sembilan) dan Kelang (kini merangkumi daerah Port Dickson, Negeri Sembilan dan daerah-daerah Sepang dan Kuala Langat, Selangor). Saiz Negeri Sembilan kini lebih kecil berbanding saiz asal Negeri Sembilan. kanan|thumb|Sembilan luak yang membentuk konfederasi Negeri Sembilan yang asal semasa pemerintahan Almarhum Raja Mahmud ibni Almarhum Sultan Abdul Jalil ([[Raja Melewar) pada 1773.]]
Sebelum kedatangan orang Minangkabau, daerah-daerah Negeri Sembilan telah pun mempunyai penduduk asli dari kumpulan Melayu-Proto. Menurut cerita tempatan, penduduk awal Negeri Sembilan ialah orang asli atau juga disebut ‘orang darat’. Kegiatan seharian mereka ialah berburu, memungut hasil hutan dan bercucuk tanam khususnya padi bukit. Mereka duduk secara berkelompok kecil dan diketuai oleh seorang ketua bergelar ‘Batin’. Mereka mengamalkan kepercayaan animisme’.12 Ketua bagi setiap daerah ini mereka dikenali sebagai Batin.
Penduduk awal Negeri Sembilan
Petempatan manusia terawal di Negeri Sembilan diyakini terletak di Gua Pelangi, sebuah gua batu kapur terletak berhampiran Simpang Pertang di daerah Jelebu, di mana terdapat beberapa artifak berupa alat batu dan sisa makanan yang dianggarkan berusia lebih 14,000 tahun berdasarkan pentarikhan radiokarbon ditemui dalam kerja ekskavasi di kawasan tersebut yang dijalankan oleh Universiti Sains Malaysia.
Dalam Zaman Sakai antara tahun 1450 hingga 1600 Masihi, terdapat empat buah negeri Sakai iaitu Klang, Sungai Ujong, Jelebu dan Johol. Kesemua daerah ini terletak di bawah naungan Kerajaan Melayu Melaka dan kemudiannya kerajaan Johor-Riau-Pahang. Pada tahun 1450 Masihi daerah Kelang mempunyai seorang Penghulu bernama Tun Perak. Manakala Sungai Ujong diketuai oleh Tun Tukal.
Sekitar abad ke-16 Masihi, orang Minangkabau dari Sumatera datang dan mendiami di kawasan pesisir pantai yang terletak di selatan Negeri Sembilan (Sungai Linggi). Orang Minangkabau membawa dan memperkenalkan amalan dan adat mereka iaitu adat Perpatih. Sejak itu mereka memperkenalkan sistem sosial, politik, ekonomi dan agama kepada masyarakat orang asal. Mereka membawa sistem adat yang berteraskan kepada jurai sebelah ibu, atau ‘matrilineal’. Dalam tempoh di antara abad ke-17, 18 dan 19 Masihi, orang Minangkabau bergerak atau merantau lebih dalam lagi ke kawasan pedalaman Negeri Sembilan.
Rentak Yang Sama (lagu Mizz Nina)
"Rentak Yang Sama" merupakan single ketiga dan single bahasa Melayu pertama daripada penyanyi dan bekas ahli kumpulan Teh Tarik Crew, Mizz Nina. Lagu ini dikeluarkan pada 13 Mei 2012 dan merupakan single terakhir untuk album keduanya, Takeover.
Negeri Sembilan
Penduduk awal Negeri Sembilan
Kedatangan perantau Minangkabau telah menyebabkan berlakunya perkahwinan campur antara masyarakat Minangkabau dengan orang asli. Daripada percampuran ini telah mewujudkan suku Biduanda. Pembesar tempatan yang menjadi Undang dan Penghulu—ketua bagi luak-luak yang lebih kecil—akan dipilih daripada suku Biduanda. Masyarakat Minangkabau yang datang kemudian adalah dari suku kampung-kampung asal mereka di Minangkabau seperti Tanah Datar dan Payakumbuh.
Pembentukan awal Negeri Sembilan
Zaman pembentukan Negeri Sembilan dipercayai berlaku di antara tahun 1640 hingga 1760. Tempoh tersebut ialah ruang untuk orang Minangkabau menyatukan sembilan negeri yang mereka kuasai. Bermula tahun 1639, kerajaan Johor menjalinkan kerjasama erat dengan Belanda. Ketika itu Johor diperintah oleh Sultan Abdul Jalil II. Kerjasama Johor-Belanda adalah bertujuan untuk menjatuhkan kekuasaan Portugis di Melaka. Kerajaan Johor mula menjalinkan hubungan baik dengan orang Minangkabau di pedalaman Melaka dan mula memasukkan Negeri Sembilan di bawah naungan mereka.
Pada tahun 1705, pembesar Minangkabau di Naning iaitu Penghulu Naning menerima pengiktirafan dan gelaran dari Sultan Johor yang turut dipersetujui oleh pihak Belanda. Pada tahun yang sama, Rembau juga mendapat pengiktirafan melalui pengurniaan cap mohor dan gelaran ‘Bendahara Seri Maharaja’. Beberapa tahun selepas itu, Dato’ Bandar Sungai Ujong juga menerima pengiktirafan yang sama dari Johor. Pada tahun 1760, Penghulu Jelebu, Dato’ Moyang Salleh menerima cap mohor dan gelaran Sultan Jelebu daripada Sultan Riau, Sultan Abdul Jalil Muadzam Syah. Begitu juga Inas yang turut menerima pengiktirafan yang sama. Orang Minangkabau juga dipercayai terus mengukuhkan kedudukan mereka di Inas, Johol, Gemencheh, Terachi, Gunung Pasir, Jempol dan Ulu Muar. Kekacauan politik yang dihadapi oleh kerajaan Johor di antara tahun 1700 hingga 1760 Masihi telah menyebabkan Johor menganugerahkan cap mohor dan gelaran bagi mendapatkan sokongan daripada orang Minangkabau. Bagaimanapun, kelemahan kerajaan Johor telah menyebabkan berlakunya peningkatan populasi penghijrah Minangkabau di Negeri Sembilan.
Negeri Sembilan semasa pemerintahan Raja Melewar, meliputi kawasan yang lebih besar daripada sempadan Negeri Sembilan moden sekarang. Sembilan luak asal pada 1773 yang telah membentuk nama Negeri Sembilan ialah Sungai Ujong, Jelebu, Rembau, Johol, Jelai, Ulu Pahang, Naning, Segamat dan Klang. Kemudiannya, empat luak telah dimasukkan ke negeri-negeri jiran pada kurun ke-19. Naning telah diserap ke dalam pentadbiran Melaka, Negeri-negeri Selat pada 1832 berikutan kekalahan Dol Said dalam Perang Naning; Ulu Pahang telah bertukar menjadi daerah Bera di Pahang; Segamat menjadi sebahagian daripada Johor dan Klang menjadi daerah Kuala Langat dan Sepang di Selangor.
Setelah kemangkatan Raja Melewar, berlakunya siri pertelingkahan dalam proses mendapatkan pengganti. Untuk tempoh yang lama, pembesar tempatan menjemput pemerintah Minangkabau di Sumatera sebagai Yamtuan Besar. Walau bagaimanapun, persaingan kepentingan dalam menyokong calon berbeza kadangkala menyebabkan ketidakstabilan dan perang dingin. Yamtuan Besar hanya berkuasa di kawasan Seri Menanti dan luak-luak yang di sekitarnya sahaja, manakala luak-luak yang besar dipimpin oleh Undang yang membentuk kerajaan sendiri.
Pembentukan Negeri Sembilan moden
Pembentukan Negeri Sembilan yang ada sekarang ialah berasaskan kepada satu perjanjian yang ditandatangani pada tahun 1887. Perjanjian tersebut dimeterai di antara Gabenor Negeri-negeri Selat dengan Yang di-Pertuan Seri Menanti, Penghulu-penghulu luak kawasan ini hingga membentuk sebuah persekutuan yang dikenali sebagai Negeri Sembilan. Satu lagi perjanjian telah dibuat pada tahun 1898 di antara Yang di-Pertuan Seri Menanti iaitu Tuanku Muhammad dengan Dato’-Dato’ Undang Yang Empat kerana melantik baginda sebagai ketua pemerintah bagi seluruh Negeri Sembilan yang bergelar Yang di-Pertuan Besar Negeri Sembilan.
Pada 1874, British telah mencampur tangan dalam pertikaian kepimpinan di Sungai Ujong bagi menjaga kepentingan ekonomi British, dan meletakkan kepimpinan di bawah kawalan Residen British. Selepas Sungai Ujong, ia diikuti oleh Jelebu pada 1883 dan Rembau pada 1887. Pembentukan Negeri Sembilan moden bermula pada 1889, apabila kepimpinan Seri Menanti di bawah Tuanku Muhammad ibni Tuanku Antah bergabung dengan kepimpinan dari Tampin dan Rembau bagi membentuk Konfederasi Seri Menanti sebagai sebuah entiti tunggal. Pemimpin dari Sungai Ujong dan Jelebu turut menyertai persekutuan ini pada 1895, akhirnya membentuk Negeri Sembilan dengan sempadan yang baharu sebagaimana sekarang. Martin Lister dilantik menjadi Residen British pertama dan Negeri Sembilan menyertai pentadbiran Negeri-negeri Melayu Bersekutu pada tahun yang sama.
Negeri Sembilan mengalami pendudukan Jepun dalam Perang Dunia II antara tahun 1942 dan 1945, bergabung dengan Persekutuan Tanah Melayu pada tahun 1948, dan menjadi sebuah negeri Malaysia pada tahun 1963.
Kependudukan dan demografi
Anggaran jumlah penduduk di Negeri Sembilan pada tahun 2020 adalah sebanyak 1,199,974 orang dengan kepadatan penduduk 180 orang perkilometer persegi.
Penduduk
Negeri Sembilan mempunyai tujuh buah daerah. Daerah Seremban menjadi salah satu bandar yang menjadi pilihan dan tumpuan penduduk tinggal kerana lokasinya hampir dengan Lembah Klang dan sebahagian daripada kawasan Kuala Lumpur Raya. Hampir 70 peratus penduduk tinggal di bandar.
Agama dan Kepercayaan
Dalam bancian pada tahun 2020, kependudukan Negeri Sembilan terdiri daripada 62.6% orang Islam, 19.9% Buddha, 13.1% Hindu, 2.6% Kristian, 1% agama yang tidak diketahui atau tidak beragama dan 0.9% mengikuti agama-agama lain.
Majoriti orang Islam terdiri daripada kaum Melayu dan beberapa kaum lain. Masyarakat Cina majoriti beragama Buddha manakala masyarakat India majoriti beragama Hindu. Masyarakat bumiputera lain pula majoriti tidak beragama, beragama Kristian dan Islam.
Geografi
Seperti kebanyakan negeri pantai barat, Negeri Sembilan mempunyai pesisiran pantai menghadap Selat Melaka. Negeri ini bersempadan dengan Selangor di bahagian utara, Pahang di bahagian timur dan Melaka serta Johor di bahagian selatan. Bandaraya Seremban, iaitu ibu negeri Negeri Sembilan, terletak kira-kira 60 km dari Kuala Lumpur dan kira-kira 40 km dari Lapangan Terbang Antarabangsa Kuala Lumpur (KLIA) di Sepang, Selangor.
Negeri Sembilan, bersama-sama dengan tujuh daerahnya (Seremban, Port Dickson, Jelebu, daerah Rembau, Tampin, Kuala Pilah, dan Jempol) meliputi keluasan 6,645 km persegi atau 664,591 hektar. Kawasan ini terdiri daripada lembah-lembah dan dataran yang begitu indah mata memandang dalam dakapan alunan bukit-bukau dan pergunungan disebabkan oleh kerana lokasinya terletak di unjuran penghujung selatan Banjaran Titiwangsa, dengan Gunung Besar Hantu (1,462 m) sebagai kemuncak tertinggi. Dengan keseluruhan jajaran utama banjaran ini berakhir di Tampin, ia bertindak sebagai sempadan semula jadi antara Negeri Sembilan barat (Port Dickson, Seremban dan Rembau) dan Negeri Sembilan timur (Kuala Pilah, Jempol, Tampin, dan Jelebu). Dari banjaran itu juga terbitnya dua batang sungai utama di negeri tersebut, iaitu Sungai Linggi dan Sungai Muar yang menjadi sumber air utama oleh keseluruhan penduduk.
Perlembagaan
Perlembagaan atau Undang-undang Tubuh Kerajaan Negeri Sembilan telah berkuat kuasa pada 26 Mac 1959. Ia dibahagikan kepada dua bahagian. Perlembagaan ini menyatakan bahawa bentuk pemerintahan negeri ini ialah Raja Berperlembagaan dan satu-satunya raja yang dilantik melalui pemilihan. Sistem ini sebahagiannya menjadi asas bagi sistem beraja di peringkat persekutuan Malaysia.
Pemerintah
kiri|thumb|300x300px|[[Istana Lama Seri Menanti kini Muzium Diraja Seri Menanti pernah menjadi tempat bersemayam Yamtuan Besar Negeri Sembilan.]]
Undang tidak boleh menjadi calon bagi pemilihan ini, dan mereka perlu memilih pemerintah bercirikan seorang lelaki, beragama Islam dan merupakan pewaris keturunan Raja Radin ibni Raja Lenggang. Gelaran rasmi bagi pemerintah-pemerintah negeri ialah Duli Yang Maha Mulia Yang di-Pertuan Besar Negeri Sembilan, Yang Teramat Mulia Undang Sungei Ujong, Yang Teramat Mulia Undang Jelebu, Yang Teramat Mulia Undang Johol, Yang Teramat Mulia Undang Rembau dan Yang Teramat Mulia Tunku Besar Tampin dan mereka memegang jawatan tersebut sepanjang hidup, kecuali sebab-sebab tertentu seperti pemecatan dan peletakan jawatan.
Badan eksekutif
Perlembagaan negeri 1959 telah membolehkan terbentuknya badan eksekutif atau majlis mesyuarat kerajaan negeri. Fungsinya sama sebagaimana kabinet menteri. Majlis Mesyuarat Kerajaan negeri Negeri Sembilan terdiri daripada Menteri Besar sebagai pengerusi dan sembilan orang anggota yang lain. Menteri Besar dan anggota yang lain dilantik oleh Yang di-Pertuan Besar daripada kalangan anggota dewan undangan negeri. Menteri Besar yang terkini ialah Aminuddin Harun.
Badan perundangan
Dewan Undangan Negeri Negeri Sembilan yang menggunakan sistem satu dewan yang mempunyai 36 kerusi, mempunyai anggota yang digelar Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN), bersidang di Bangunan Dewan Undangan Negeri yang ikonik di Seremban. Negeri Sembilan mengamalkan sistem Westminster yang mana ahli majlis mesyuarat kerajaan negeri dilantik dalam kalangan ahli dewan undangan negeri. Pembubaran Dewan Undangan Negeri yang akan mengakibatkan berlakunya pilihan raya negeri, memerlukan keizinan daripada Yang di-Pertuan Besar Negeri Sembilan.
Kerajaan tempatan
Setiap pihak berkuasa tempatan diketuai oleh seorang Datuk Bandar bagi Bandaraya, atau Yang Dipertua bagi yang bukan bertaraf bandar raya. Ketua-ketua ini dilantik untuk tempoh dua tahun, manakala ahli majlis pula dilantik untuk setahun tempoh perkhidmatan. Tiada pilihan raya bagi kerajaan tempatan di Negeri Sembilan sejak kali terakhir diadakan pada 1965.
Negeri Sembilan juga dibahagikan kepada tujuh daerah pentadbiran, iaitu Jelebu (جلبو), Jempol (جمڨول), Seremban (سرمبن), Kuala Pilah (كوالا ڨيله), Rembau (رمباو), Port Dickson (ڨورت ديكسون), dan Tampin (تمڨين). Setiap daerah diketuai oleh seorang Pegawai Daerah yang merupakan penjawat awam. Pentadbiran daerah melibatkan pentadbiran tanah di daerah-daerah, berbeza dengan pihak berkuasa tempatan yang menyelenggara pembangunan dan kemajuan bandar dan pekan.
Pentadbiran adat
Pentadbiran adat pula dibahagikan kepada empat kategori luak, iaitu Luak Berundang, Luak Tampin, Luak Tanah Mengandung dan Luak Beradat. Luak Berundang ialah luak yang diketuai oleh Undang, iaitu Sungai Ujong, Johol, Rembau dan Jelebu. Luak Tampin diketuai oleh Tunku Besar Tampin. Luak Tanah Mengandung ialah luak yang melingkungi wilayah diraja Seri Menanti dan diketuai oleh Penghulu Luak yang bernaung di bawah Yang di-Pertuan Besar Negeri Sembilan, iaitu Gunung Pasir, Inas, Jempol, Terachi dan Ulu Muar. Luak Beradat pula ialah luak-luak kecil yang mempunyai ketua masing-masing iaitu Gemencheh, Air Kuning dan Linggi. Luak Gemencheh yang diketuai Dato’ Penghulu Pesaka Gemencheh dan Luak Air Kuning yang diketuai Dato’ Penghulu Pesaka Air Kuning bernaung di bawah Undang Johol, manakala Linggi yang dketuai Dato' Muda Linggi, bernaung di bawah Sungai Ujong.
Badan kehakiman
Mahkamah tertinggi di Malaysia ialah Mahkamah Persekutuan diikuti dengan Mahkamah Rayuan, Mahkamah Tinggi Malaya dan Mahkamah Tinggi Sabah dan Sarawak. Mahkamah Rendah pula terdiri daripada Mahkamah Sesyen dan Mahkamah Majistret. Di Negeri Sembilan, selama 72 tahun Mahkamah Tinggi mendiami pejabat lama yang terletak di Jalan Dato' Hamzah dan Mahkamah Sesyen dan Majistret terletak di Jalan Campbell iaitu sejak tahun 1932 hingga tahun 2004.
Ketika awal penubuhan Mahkamah Negeri Sembilan, Tanah Melayu masih lagi diperintah oleh kerajaan British sehinggalah mencapai kemerdekaan pada tahun 1957. Hampir keseluruhan Pegawai Perundangan ialah pegawai berketurunan Inggeris, dan hanya selepas tahun 1950-an barulah seorang dua pegawai dari Tanah Melayu dilantik sebagai Presiden (Hakim).
Kompleks Mahkamah Seremban di Seremban 2 telah dibina dan mula digunakan pada tahun 2005. Ia menempatkan semula Mahkamah Tinggi, Mahkamah Sesyen dan Mahkamah Majistret Seremban. Reka bentuk kompleks ini berasaskan ciri-ciri Minangkabau. Kompleks tersebut kini menjadi pusat mahkamah di Negeri Sembilan dan bertukar nama kepada Mahkamah Negeri Sembilan mulai tahun 2011. Bangunan mahkamah lama di Jalan Campbell telah diambil alih menjadi Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Sembilan, manakala bangunan mahkamah di Jalan Dato' Hamzah pula diambil alih oleh Jabatan Hal Ehwal Agama Islam Negeri Sembilan untuk dijadikan Mahkamah Syariah Negeri Sembilan.
Hubungan luar negeri
Negeri Sembilan tidak mempunyai konsulat khusus yang ditempat di negeri tersebut. Disebabkan faktor sejarah adat dan kebudayaan, Seremban telah menjadi bandar kembar kepada Bukittinggi. Indonesia sejak 6 Disember 1986. Hubungan ini meningkatkan pesefahaman budaya dan menjadi tarikan pelancongan antara kedua-dua pihak.
Ekonomi
Sektor pembuatan di Negeri Sembilan menyumbang hampir separuh daripada keluaran dalam negara kasar negara (KDNK), diikuti oleh sektor perkhidmatan dan pelancongan (40.3%), pertanian (6%), pembinaan (2.2%) dan perlombongan (0.3%). Aktiviti pembuatan termasuk elektrik dan elektronik, tekstil, perabot, bahan kimia, jentera, kerja-kerja logam dan produk getah. Kawasan perindustrian utama ialah Bandar Enstek, Nilai, Bandar Sri Sendayan, Senawang dan Sungai Gadut di Seremban, Tanah Merah di Port Dickson dan Chembong di Rembau. Beberapa syarikat ternama juga mempunyai kilang-kilang di Negeri Sembilan, seperti Kellogg's, Dutch Lady, Ajinomoto dan Coca-Cola di Bandar Enstek; Hino di Bandar Sri Sendayan; Yakult di Seremban 2; Samsung, Onsemi dan NXP Semiconductors di Senawang dan Nestlé di Chembong. Kilang Nestlé Chembong juga merupakan pengeluar Milo yang terbesar di dunia, dan juga pusat kecemerlangan global terbesar syarikat tersebut.
Negeri Sembilan secara umumnya merupakan sebuah negeri berasaskan pertanian. Walau bagaimanapun, penubuhan beberapa kawasan industri meningkatkan sektor perkilangan sebagai penyumbang utama kepada ekonomi negeri. Tambahan lagi, daerah-daerah Seremban dan Port Dickson merupakan sebahagian daripada Lembah Wawasan Malaysia (Malaysia Vision Valley; MVV), sebuah koridor pertumbuhan baharu yang dipelopori melalui kerjasama antara Sime Darby dan kerajaan-kerajaan persekutuan dan negeri pada tahun 2015. Berkeluasan sekitar 1530 km², MVV adalah sebahagian daripada Agenda Pembangunan Nasional, Rancangan Malaysia ke-11 (RMK11) dan Rancangan Struktur Negeri Sembilan 2045 yang bertujuan untuk melengkapkan pembangunan yang sedia ada di kawasan Lembah Klang, memberi ruang kepada perluasan kawasan Kuala Lumpur Raya di sebelah selatan dan untuk mengubah Negeri Sembilan menjadi sebuah negeri maju pada tahun 2045. Setakat tahun ini, MVV kini dikenali sebagai MVV2.0. dan masih dalam proses pembangunan. Sementara itu, daerah-daerah di timur MVV, iaitu daerah-daerah Rembau, Kuala Pilah, Tampin dan Jempol bakal dibangunkan sebagai sebuah agropolis untuk meningkatkan pengeluaran bekalan makanan pada peringkat negeri dan juga nasional.
Aktiviti pertanian termasuk getah dan kelapa sawit, perladangan, penternakan, buah-buahan dan sayur-sayuran. Kira-kira sebanyak 3,099 kilometer persegi digunakan untuk aktiviti getah dan kelapa sawit.
Kebudayaan
Masyarakat Melayu di Negeri Sembilan sememangnya terkenal dengan kesenian Negerinya seperti Randai yang dibawa oleh masyarakat Minangkabau dari Sumatera Barat, Indonesia.
Sejarah
Negeri Sembilan mempunyai adat, kebudayaan, sejarah, tradisi dan sistem politiknya yang agak unik. Peribahasa "biar mati anak, jangan mati adat" telah menjadi pegangan hidup rakyat yang berketurunan Minangkabau. Adat Perpatih telah wujud di Tanah Melayu sejak kurun ke-14, kekal menjadi adat yang unik di Negeri Sembilan sehingga kini. Ia amat jelas diterangkan dalam pembahagian harta pusaka, gelaran dan juga suku yang memihak kepada kaum wanita. Menurut sejarah, rombongan awal yang datang terdiri daripada kaum lelaki, tetapi susur galur keturunan seseorang itu ialah "mengikut perut" iaitu tertakluk kepada suku ibunya. Melalui persemendaan ini jugalah masyarakat Negeri Sembilan terpecah kepada 12 kumpulan yang dikenali dengan nama "suku".
Suku dan Perut
Masyarakat Melayu Negeri Sembilan dikelaskan mengikut nenek moyang mereka. Pengkelasan ini dikenali sebagai suku. Suku dalam pengertian adat ialah anggota masyarakat yang terbentuk daripada kelompok keturunan yang daripada sebelah ibunya. Dalam konteks masyarakat Adat Perpatih terdapat 12 suku iaitu Biduanda, Batu Hampar, Mungkal, Sri Lemak, Paya Kumboh, Tiga Nenek, Sri Melenggang, Batu Belang, Tanah Datar, Anak Acheh, Anak Melaka, dan Tiga Batu
Pendidikan
Negeri Sembilan mempunyai beberapa buah institusi pengajian tinggi awam dan swasta. Kebanyakan pusat institusi pengajian tinggi lebih tertumpu di bandar-bandar utama di Negeri Sembilan. Berikut merupakan beberapa buah institusi pengajian tinggi awam dan swasta:
Hospital
Berikut merupakan beberapa buah hospital awam dan hospital swasta yang terdapat di Negeri Sembilan:
Makanan
Makanan tradisi Negeri Sembilan adalah panas dan pedas sebagai salah satu daripada bahan-bahan yang digunakan ialah cili padi, iaitu cili yang paling pedas. Hidangan yang terkenal termasuklah rendang, (kepingan daging lembu dimasak dengan santan dan cili). Jika seseorang merasai gaya Minangkabau yang agak unik dalam memasak, dengan menyaksikan mereka sering menggunakan 'cili padi' (cili kecil dan sangat panas) dalam setiap masakannya. Dengan memasak "Masak Lemak Cili Padi - ikan, daging, atau sayur masak dalam santan dicampur dengan kunyit dan cili padi tanah.
Satu lagi keistimewaan Negeri Sembilan ialah "Lemang", pulut dimasak dengan santan dalam batang buluh di atas api terbuka. Ia dihidangkan dengan Rendang, kari daging yang lazat serta tebal dan kering.
Lokasi di Negeri Sembilan
Dari segi fasiliti pengangkutan, Negeri Sembilan mempunyai rangkaian jalan raya sepanjang 3,000 km. Pembinaan Lebuhraya Utara-Selatan Jajaran Selatan (PLUS), Lebuhraya Kajang–Seremban (LEKAS) dan Lebuhraya Utara-Selatan Hubungan Tengah (ELITE)  telah banyak memberi kemudahan kepada pengguna jalan raya merentasi negeri termasuk ke Negeri Sembilan. Selain itu, sektor pengangkutan awam yang semakin pesat membangun memberi kesan yang positif terhadap masyarakat tempatan terutamanya dalam memberi keselesaan sewaktu melakukan perjalanan. Selain itu, terdapat juga kemudahan rangkaian jalan kereta api yang menghubungkan bandar-bandar di dalam Negeri Sembilan dengan negeri-negeri di pantai barat dan pantai timur Semenanjung Malaysia. Namun, Negeri Sembilan merupakan salah satu daripada dua buah negeri di Malaysia yang tidak mempunyai kemudahan lapangan terbang selain dari negeri Perlis. Walau bagaimanapun, kedudukan Lapangan Terbang Antarabangsa Kuala Lumpur hanya terletak sejauh 30 minit perjalanan dari bandar Seremban melalui Lebuh Raya Utara-Selatan dan Lebuh Raya ELITE.
Seremban
Di ibu negeri, Seremban merupakan hab pengangkutan awam bagi Negeri Sembilan. Terdapat pelbagai jenis pengangkutan awam boleh didapati di pusat bandar serta terdapat banyak pemilikan kenderaan persendirian seperti bas dan keretapi.
Bas
Seremban mempunyai sebuah stesen bas utama iaitu Terminal One yang menghubungkan Seremban dengan bandar-bandar utama di Negeri Sembilan seperti Kuala Pilah, Bahau, Rembau dan Malaysia seperti Alor Setar, Ipoh dan Melaka. Semua syarikat bas yang menyediakan perkhidmatan bas berpusat di sini.
Kereta api
Stesen KTM Komuter Seremban ialah salah sebuah stesen komuter untuk Laluan KTM Komuter Seremban. Dahulunya menjadi stesen penamat untuk perkhidmatan KTM Komuter tetapi jajaran aliran telah dipanjangkan menjangkau hingga stesen komuter Pulau Sebang/Tampin. Stesen ini menjadi nadi kepada penduduk Seremban yang bekerja dalam pelbagai sektor di Lembah Klang yang menjadikan komuter sebagai alternatif mengelakkan kesesakan di lebuh raya sekitar Kuala Lumpur pada waktu puncak. Terdapat juga penduduk yang bukan berasal dari kawasan Negeri Sembilan menetap di Seremban namun bekerja di kawasan Lembah Klang seperti dari Selangor dan Kuala Lumpur. Selain itu juga, terdapat lapan buah stesen kereta api yang lain di Negeri Sembilan iaitu Batang Benar, Nilai, Labu, Tiroi, Senawang, Sungai Gadut, dan Rembau. Semua nama stesen yang disebutkan merupakan sebahagian dari perkhidmatan Laluan Seremban.
Gemas
Gemas juga merupakan salah satu tempat yang mempunyai kemudahan Stesen kereta api yang menghubungkan antara laluan pantai barat (Padang Besar-Woodlands) dan laluan pantai timur (Tumpat-Gemas).
Tampin
Bandar Tampin berjiran dengan Bandar Pulau Sebang, Melaka. Lampu isyarat di kedua-dua bandar yang berjiran itu merupakan sempadan antara Negeri Melaka dan Negeri Sembilan. Tampin boleh dihubungkan dengan Melaka, Seremban dan Johor Bahru melalui jalan persekutuan. Lebuh raya utama tidak melalui daerah Tampin tetapi boleh menggunakan Lebuh Raya Utara-Selatan dan keluar melalui Tol Simpang Ampat Alor Gajah. Daerah Tampin mempunyai Stesen keretapi iaitu Gemas, Batang Melaka dan Air Kuning Selatan. Namun stesen Air Kuning Selatan telah ditutup. Projek landasan kereta api berkembar antara Seremban ke Gemas turut menggantikan Stesen Kereta Api Batang Melaka yang sedia ada di lokasi yang baru. Walau bagaimanapun lokasi Stesen KTMB Batang Melaka yang baru akan dipindahkan dalam kawasan Negeri Melaka. Stesen keretapi terdekat bagi bandar Tampin ialah Stesen Keretapi Pulau Sebang, Alor Gajah Melaka yang terletak hanya 1 kilometer sahaja dari Pusat bandar Tampin.
Senawang
Senawang yang mempunyai kemudahan pengangkutan rel juga dikenali sebagai Senawang halt, merupakan sebuah stesen kereta api yang menyediakan perkhidmatan sebagai perhentian di garisan Stesen keretapi Rawang. Ia kini dalam pembinaan sebagai sebahagian daripada projek landasan berkembar dan berelektrik antara Seremban dan Gemas, diambil alih oleh IRCON International, sebuah anak syarikat Indian Railway. Stesen tersebut memulakan perkhidmatannya sejak 14 Mei 2011.
Bas
Stesen bas Terminal One di Seremban merupakan pusat tumpuan bas utama di Negeri Sembilan yang menawarkan perkhidmatan bas ekspres harian ke semua bandar dan bandaraya utama di Semenanjung Malaysia dan Singapura. Terminal One juga menyediakan perkhidmatan bas perbandaran biasa ke Port Dickson, Tampin, Kuala Pilah, Bahau dan bandar-bandar lain di negeri tersebut.
Teksi
Teksi juga mudah diperolehi di Stesen Teksi Seremban di Jalan Tuanku Munawir. Dengan mengenakan tambang yang munasabah, seseorang boleh menggunakan perkhidmatan teksi untuk ke bandar-bandar utama di Negeri Sembilan dan juga ke Kuala Lumpur, Melaka dan Johor Bahru.
Keretapi
Seremban dihubungkan ke Kuala Lumpur melalui perkhidmatan tren komuter pantas yang begitu selesa dan berlepas setiap 15 minit (Waktu puncak) dan 45 minit (Luar Waktu Puncak). Seremban juga mudah dihubungkan melalui rangkaian jalan keretapi utama di Semenanjung Malaysia yang menghubungkannya dengan kebanyakan bandar-bandar utama.
Kereta sewa
Kereta sewa boleh didapati di Lapangan Terbang Antarabangsa Kuala Lumpur untuk membolehkan seseorang memandu ke seluruh pelosok Negeri Sembilan. Walau bagaimanapun, bagi mereka yang sudah berada di Negeri Sembilan, urusan sewaan kereta boleh dijalankan melalui beberapa agen pelancongan.
Agen pelancongan
Sesetengah agen pelancongan utama mempunyai pejabat tersendiri di bandar Seremban. Lawatan ke seluruh negeri boleh diuruskan melalui hotel-hotel utama.
Televisyen
thumb|Media Prima Saluran televisyen di Negeri Sembilan sebagaimana saluran televisyen di Malaysia yang mempunyai siaran percuma dan siaran berbayar. Siaran percuma disediakan melalui myFreeview dan mempunyai 31 saluran. Perkhidmatan siaran berbayar pula ditawarkan oleh Astro dan Unifi TV. Terdapat pemancar televisyen di Gunung Telapak Buruk untuk meliputi Seremban, Jelebu, Kuala Pilah, Port Dickson, manakala Rembau, Tampin dan Jempol menerima siaran dari Gunung Ledang.
Cetak
thumb|Akhbar The Star Akhbar-akhbar yang terdapat di Negeri Sembilan antaranya:
Radio
Berikut merupakan frekuensi stesen radio yang terdapat di Negeri Sembilan, sama ada dimiliki oleh kerajaan ataupun swasta.
Manaus
Manaus merupakan ibu kota wilayah Amazonas, Brazil. Penduduknya berjumlah 2,094,391 orang (2016).
Manaus ( or ) atau Manaós sebelum 1939 atau (sebelum) Barra do Rio Negro, merupakan ibukota bagi negeri Amazonas i Wilayah Utara daripada Brazil. Ia terletak di pertemuan sungai Negro dan Solimões. Dengan penduduk seramai lebih daripada 2 juta, ia adalah bandar yang paling ramai penduduk di kedua-dua negeri Brazil Amazonas dan hutan hujan Amazon.
Bandar ini telah diasaskan pada 1693-1694 sebagai Kubu bagi São José do Rio Negro. Ia ditingkatkan kepada bandar pada tahun 1832 dengan nama "Manaus", ejaan yang diubah dari bangsa Manaós asli, dan secara sah ditukarkan kepada bandar pada 24 Oktober 1848, dengan nama Cidade da Barra do Rio Negro, bahasa Portugis bagi "Bandar di pinggir SUngai Hitam". Pada September 4, 1856 ia kembali kepada nama asalnya.
D minor
D minor ialah suatu skala minor berdasarkan not D, dan terdiri daripada pic D, E, F, G, A, B dan C. Tanda nada ini memiliki satu flat. Major relatifnya ialah F major dan major selarinya ialah D major.
Skala minor alami D ialah:
Perubahan yang diperlukan dalam versi melodik dan harmonik ditulis dengan tanda kromat seperti lazim. Minor harmonik dan minor melodik bagi D ialah:
Will Sasso
William "Will" Sasso (lahir May 24, 1975) ialah seorang pelakon Inggeris. Epps dikenali kerana wataknya MADtv.
Londrang
Londrang (Londerang) merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Kumpeh, Kabupaten Muaro Jambi, Provinsi Jambi, Indonesia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Londrang (Londerang) adalah 36371. Terdapat 17 buah desa di dalam daerah kecamatan Kumpeh.
Uíge
Uíge merupakan sebuah bandar dan komun yang terletak di dalam negara Angola.
Saint-André-Capcèze
Saint-André-Capcèze ialah komun di jabatan Lozère di selatan Perancis.
Lles de Cerdanya
Lles de Cerdanya merupakan sebuah kawasan perbandaran yang terletak di Sepanyol dalam daerah Cerdanya, wilayah Catalonia.
Isòvol
Isòvol merupakan sebuah kawasan perbandaran yang terletak di Sepanyol dalam daerah Cerdanya, wilayah Catalonia.
Sekolah Menengah Kebangsaan Teluk Sentang
Sekolah Menengah Kebangsaan Teluk Sentang atau nama ringkasnya SMK Teluk Sentang, merupakan sebuah Sekolah menengah kebangsaan yang terletak di Jalan Seberang Temerloh.
Pada 2009, Sekolah Menengah Kebangsaan Teluk Sentang memiliki 205 pelajar lelaki dan 194 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 399 orang. Ia mempunyai seramai 33 orang guru.2009
Sejarah
Sekolah Menengah Kebangsaan Teluk Sentang terletak di Kampung Teluk Sentang, kira-kira 24 km dari bandar Temerloh. Ia terletak di laluan jalan kampung yang menghubungkan bandar Temerloh ke Kampung Teluk Ira-Kampung Bintang-Kampung Teluk Sentang-Kg Pulau Pasir Mandi-Rumpun Makmur-Bandar Jengka.
Dizbin
Dizbin merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Lebuh Leith, George Town
Jalan Leith ialah jalan sempit dalam Tapak Warisan Dunia UNESCO di bandar George Town di Pulau Pinang, Malaysia. Pernah dikenali sebagai wilayah untuk jutawan Hakka kaya, ia adalah rumah kepada Rumah Agam Cheong Fatt Tze yang terkenal. Jalan-jalan yang telah dibentangkan di dalam abad ke-19 awal dan nama seorang Gabenor Pulau Pinang yang pertama.
Etimologi
Lebuh Leith dinamakan sempena George Alexander William Leith, yang menjadi Leftenan Gabenor Pulau Pinang antara tahun 1800 hingga 1803. Semasa tempoh jawatan Leith, beliau berjaya mendapatkan kawasan pedalaman sempit di Semenanjung Melayu yang bertentangan dengan Pulau Pinang dari Kedah; tanah itu kemudian dinamakan Province Wellesley (kini Seberang Perai).
Leith juga mempengerusikan penubuhan jawatankuasa penilai pada tahun 1800. Ia adalah pihak berkuasa tempatan pertama yang ditubuhkan di Tanah Melayu; jawatankuasa ini beransur-ansur berkembang selama berabad-abad ke dalam Majlis Bandaraya Pulau Pinang hari ini.
Sejarah
Lebuh Leith pada asalnya dihuni oleh Muslim India yang datang dari selatan India, seperti Bengali dan Bihari. Pada masa itu, etnik India mendominasi sebahagian besar penempatan baru George Town, dengan Lebuh Leith menjadi lanjutan dari kawasan Little India yang berpusat di sekitar Lebuh Chulia.
Pada abad ke-19, Lebuh Leith menyaksikan perubahan demografi utama. Sebagai ahli perniagaan China kaya, jalan menjadi gentrified. Pada permulaan abad ke-20, Leith Street dikenali sebagai Hakka Millionaire's Row, selepas kaya Hakka yang tinggal di sepanjang jalan, seperti Tye Kee Yoon dan Cheong Fatt Tze. Para taqwa Hakka membina rumah-rumah mewah yang menggabungkan gaya seni bina Eropah dan Cina di sepanjang Jalan Leith; Rumah Agam Cheong Fatt Tze berdiri hingga ke hari ini sebagai kesaksian era mewah ini dalam sejarah Pulau Pinang.
Terutamanya, Lebuh Leith juga dikenali sebagai tempat di mana tukang kasut terkenal, Jimmy Choo, mula membuat kasut sebagai pelatih.
Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948
Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 telah digubal oleh Sidang Pleno Inggeris-Melayu antara bulan Jun hingga Disember 1946. Di akhir mesyuaratnya, Sidang Pleno telah menghasilkan apa yang dikenali sebagai Buku Biru setebal 100 muka surat.
Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu telah ditandatangani pada 21 Januari 1948 di King House dan diumumkan oleh kerajaan British. Perjanjian ini ditandatangani oleh Raja-Raja Melayu, dan Sir Edward Gent, sebagai wakil Kerajaan British. Perjanjian ini adalah sebagai persediaan ke arah penubuhan Persekutuan Tanah Melayu pada 1 Februari 1948. Perjanjian ini penting kerana ia memansuhkan pelaksanaan Malayan Union dan menyatukan negeri-negeri Melayu dalam sebuah Persekutuan untuk pertama kali. Kedudukan Raja-Raja Melayu juga telah dikembalikan.
Antara 1946 - 1948, 11 buah negeri membentuk tanah jajahan British yang dipanggil Malayan Union. Disebabkan bantahan orang Melayu yang dipimpin oleh Dato Onn Jaafar, Malayan Union dibubarkan dan digantikan dengan Persekutuan Tanah Melayu, yang mengembalikan kedudukan simbolik raja-raja Melayu. Malayan Union dibubarkan secara rasmi pada 21 Januari 1948.
Dalam Perjanjian Persekutuan ini, walaupun negeri-negeri Melayu menjadi negeri naungan British, Pulau Pinang dan Melaka kekal menjadi tanah jajahan. Seperti Malayan Union, persekutuan ini tidak dianggotai Singapura, yang sebelum ini dianggap sebagai sebahagian dari Malaya.
Persekutuan Tanah Melayu ini mendapat kemerdekaan daripada Negara-negara Komanwel British pada 31 Ogos 1957. Merujuk kepada Akta Malaysia 1963, Singapura, Sarawak dan Borneo Utara (yang dinamakan semula sebagai Sabah) disekutukan dengan negeri-negeri lain yang sedia ada dalam Persekutuan Tanah Melayu kemudiannya ia dinamakan Malaysia. Singapura kemudiannya dikeluarkan dari Malaysia dan membentuk sebuah republik sendiri pada 9 Ogos 1965.
Ahli perjanjian
Perjanjian itu telah dimeterai pada 21 Januari 1948 dan dibuat di antara: