Johor
Bermulanya Era Kesultanan Melayu Johor Dinasti Temenggung برمولاڽ ايرا کسلطانن ملايو جوهر ديناستي تمڠݢوڠ
Selepas kemangkatan Sultan Mahmud Shah III, Sultan meninggalkan dua puteranya. Sementara anak sulungnya Hussein Shah disokong oleh masyarakat Melayu, manakala Abdul Rahman Muazzam Shah disokong oleh masyarakat Bugis. Pada tahun 1818, Belanda mengiktiraf Abdul Rahman Muazzam Shah sebagai pewaris sah kepada Empayar Johor sebagai balasannya kerana menyokong hasrat mereka untuk menubuhkan pusat perdagangan di Riau. Pada tahun berikutnya, British mengiktiraf Hussein Shah sebagai pewaris sah kepada Empayar Johor sebagai balasannya kerana menyokong hasrat mereka untuk menubuhkan pusat perdagangan di Singapura. Sebelum kematiannya, Sultan Mahmud Shah III telah melantik Abdul Rahman sebagai Temenggong Johor melalui pengiktirafan British sebagai Temenggong yang sah dari Johor-Singapura, menandakan permulaan Dinasti Temenggong. Selepas itu, Sultan Hussein Shah ditabalkan sebagai Sultan Singapura tahun 1819 tidak mendapat sokongan daripada Bendahara dari Pahang, Sultan di Lingga dan Yamtuan Muda Riau. Baginda tidak pernah ditabalkan secara adat. Keadaan ini menyebabkan keturunan baginda iaitu Tengku Ali tiada tanah untuk ditadbir. Hal ini disebabkan Singapura, Johor dan pulau-pulau sekitarnya ialah kawasan Temenggung yang dikurniakan oleh Sultan Mahmud Shah III pada 1806 kepada Temenggung Abdul Rahman. Penganugerahan tanah tersebut telah mendorong kepada beliau berhijrah keluar dari Pulau Bulang menuju ke Singapura pada tahun 1811. Abdul Rahman digantikan oleh anaknya, Temenggung Daeng Ibrahim, walaupun pengiktirafannya oleh British hanya berlaku 14 tahun kemudian. Perjanjian SHTI pula ditandatangani tanpa pengetahuan raja-raja Melayu sekaligus memisahkan Johor dan Riau. Sultan Johor pula masa itu bersemayam di Riau yang berada di bawah pengaruh Belanda manakala Bendahara pula di Pahang dan Temenggung di Johor termasuk Singapura berada di bawah kekuasaan British. thumb|Temenggung Daeng Ibrahim memainkan peranan penting dalam membuka kawasan baharu iaitu Tanjung Puteri (kini Johor Bahru) Pada tahun 1855, di bawah perjanjian antara British di Singapura dan Sultan Ali (sultan Johor yang tiada tanah untuk mentadbir sama seperti ayahandanya) dari Johor, kuasa memerintah Johor diserahkan kepada Raja Temenggung Tun Daeng Ibrahim disebabkan adat melayu yang mengagihkan kuasa pegangan mengikut tempat. Pepatah melayu lama menyebut "Sultan di Riau, Bendahara di Pahang dan Temenggung di Johor". Melalui perjanjian itu, Ali telah ditabalkan sebagai sultan bagi wilayah Muar dan Kesang dan menerima $ 5,000 (dalam ringgit Sepanyol) dan elaun $ 500 sebulan tetapi dikehendaki menyerahkan kedaulatan tanah Johor kepada Daeng Ibrahim (pada hakikatnya Sultan Ali tiada kawasan pentadbirannya). Temenggung Daeng Ibrahim membuka Bandar Tanjung Puteri di selatan Johor dan menjadikannya sebagai sebuah bandar utama. Dengan berdirinya tempat baru di tanah besar Johor, pusat pentadbiran telah dipindahkan dari Telok Blangah di Singapura ke Tanjung Puteri. Memandangkan kawasan itu masih merupakan hutan yang belum dimajukan, Temenggong Daeng Ibrahim menggalakkan penghijrahan orang Cina dan Jawa untuk membersihkan tanah dan membangunkan ekonomi pertanian di Johor. Semasa pemerintahannya, Johor mula dimodenkan dan hal ini diteruskan oleh anakandanya, Sultan Abu Bakar. thumb|[[Johor Bahru sekitar tahun 1920-an]] Pada tahun 1885, Perjanjian Anglo-Johor ditandatangani bahawa hubungan formal antara keduanya, dengan hak-hak transit British diberikan untuk perdagangan melalui wilayah kesultanan dan tanggungjawab untuk hubungan luar negara, serta memberi perlindungan sehingga yang terakhir. Perjanjian itu juga memperuntukkan pelantikan ejen British dalam peranan penasihat, walaupun tiada penasihat dilantik sehingga tahun 1910. Disebabkan pengaruh British,Johor pernah menggunakan ejaan: Johore. Walau bagaimanapun ejaan Johor digunakan pada hari ini walaupun di dalam urusan rasmi kerajaan, Sultan Abu Bakar juga menubuhkan perlembagaan yang dikenali sebagai Undang-undang Tubuh Kerajaan Johor (Perlembagaan Negeri Johor) dan menganjurkan pentadbirannya dengan gaya British. Dengan mengguna pakai dasar pemodenan gaya Inggeris, Johor sekaligus menghalang dirinya daripada dikawal secara langsung oleh pihak British, seperti yang berlaku kepada negeri-negeri Melayu yang lain. Sultan Abu Bakar digelar sebagai "Bapa Permodenan Johor". Baginda ditauliahkan gelaran terhormat "Maharaja" Johor oleh British. Baginda juga telah melawat negara-negara beraja lain seperti Turki Uthmaniah (zaman Sultan Abdul Hamid II), Itali, Jepun, Mesir dan Rusia. Pada zaman baginda juga, tercetusnya Perang Jementah yang melibatkan pihak Tengku Alam (anakanda Sultan Ali) termasuk kerabat Raja Temenggong Muar dengan baginda yang merupakan sesama kerabat. Namun selepas perang tersebut, Sultan Abu Bakar berjaya membaiki hubungan semula dengan kerabat Raja Temenggong Muar dan berjaya mengangkat kerabatnya iaitu Wan Idris sebagai orang kanan sultan seterusnya menjadi menteri besar Johor ke 9 era Sultan Ibrahim.