cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sekolah Kebangsaan Methodist Acs, Selangor
Sekolah Kebangsaan Methodist Acs atau nama ringkasnya SK Methodist Acs, merupakan sebuah Sekolah Kebangsaan yang terletak di Jalan Melawis.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Methodist Acs memiliki 789 pelajar lelaki dan 0 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 789 orang. Ia mempunyai seramai 40 orang guru.2009
Lagu Sekolah
Sekolah rendah dan sekolah menengah masing-masing mempunyai lagu sekolah yang sama. Tajuknya ACS Forever.
Lirik asal (dalam bahasa Inggeris)
In days of yore in Selangor, Our beloved school renowned, Became a beacon of truth and light In the hearts of all around, Here may it stand from year to year, An emblem of grand endeavour, God save our land and heaven bless Our ACS forever.
Mazraeh-ye Chengi Zard Chin
Mazraeh-ye Chengi Zard Chin merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Sekolah Kebangsaan Methodist Acs, Selangor
Lagu Sekolah
Chorus
Sing ACS forever more; Our ACS forever. God save our land and heaven bless Our ACS forever.
Repeat chorus
Saint-Saturnin-lès-Apt
ialah sebuah komun di jabatan Vaucluse di selatan Perancis.
Kereta api Ladang Jandarata
360px|thumb|right|Kereta api di Ladang Jandarata, Teluk Intan Kereta api Ladang Janderata merupakan sebuah kereta api yang terletak di Jenderata, Teluk Intan, Perak.
Kereta api ini digunakan oleh pihak ladang untuk membawa buah kelapa sawit ke kilang memproses minyak kelapa sawit. Buah kelapa sawit tidak tahan lama, perlu cepat dihantar ke kilang untuk diproses. Kelewatan akan menyebabkan mutu, warna dan rasanya tidak menepati piawai yang ditetapkan.
Di kawasan ladang ini juga terdapat landasan kapal terbang yang dinamakan Lapangan Terbang Jendarata.
Momentum sudut
Momentum sudut adalah suatu kuantiti fizik vektor. Ia sebahagian daripada kinematik sudut.
Unit
Unit SI bagi momentum angular ialah kgm^2/s \,
Definisi
Momentum sudut ialah
Mari Alkatiri
Dr Mari Bin Amude Alkatiri ialah Perdana Menteri pertama Timor Leste. Dia meletakkan jawatan pada 26 Jun 2006 berikutan dengan krisis politik di negara berkenaan.
Saint-Flour, Puy-de-Dôme
Saint-Flour merupakan sebuah komun di jabatan Puy-de-Dôme di tengah Perancis.
Mari Alkatiri
Alkatiri dilahirkan di Dili, Timor Leste dan mempunyai 10 orang adik-beradik. Dia meninggalkan Timor Leste pada tahun 1970 untuk menyambung pelajarannya di Angola.
Momentum sudut
Definisi
di mana
Mari Alkatiri
Sebelum memasuki arena politik, Alkatiri ialah seorang pemantau di Angola dan tinggal dalam buangan di sana dan Mozambique semasa pendudukan Indonesia. Dia juga mempelajari bidang undang-undang di Universiti Eduardo Mondlane, Maputo, Mozambique. Alkatiri pernah menjadi Penasihat Kanan Undang-undang disebuah syarikat swasta di Maputo di antara tahun 1992 sehingga tahun 1998.
Pěčice
Pěčice merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di wilayah Mladá Boleslav, wilayah Bohemia Tengah, Republik Czech.
Momentum sudut
Definisi
Maka, magnitud bagi momentum sudut ialah
Mari Alkatiri
Dia adalah berbangsa Arab Yaman dan seorang Muslim.
Laju sudut
Laju sudut ialah magnitud bagi halaju sudut, juga dikenali sebagai frekuensi sudut. Unit SI bagi laju sudut ialah rad/s.
Momentum sudut
Kinematik Sudut
Kadar perubahan momentum sudut adalah bersamaan dengan jumlah tork
Laju sudut
Jika suatu halaju sudut
Mari Alkatiri
Pada bulan Mei 2006, kerajaan beliau menghadapi keadaan yang menghampiri Perang Saudara apabila hampir separuh daripada anggota pasukan keselamatan memberontak disamping demonstrasi di ibu negara Timor Leste, Dili. Pada 21 Jun 2006, Presiden Xanana Gusmão meminta supaya Alkatiri supaya meletakkan jawatan atau beliau akan meletak jawatan. Ahli-ahli kanan FRETILIN telah mengadakan perjumpaan pada 25 Jun untuk berbincang masa depan Alkatiri sebagai Perdana Menteri, disamping protes rakyat supaya Alkatiri meletakkan jawatan berbanding Gusmao. Parti bersetuju untuk mengekalkan Alkatiri sebagai Perdana Menteri; Menteri Luar, José Ramos Horta meletakkan jawatan serta-merta selepas keputusan ini diumumkan. Pada hari yang sama Ketua Polis Timor Leste Paulo Martins menggesa supaya Alkatiri ditahan kerana konspirasi untuk membunuh pesaing politiknya.
Momentum sudut
Kinematik Sudut
Dari persamaan di atas, suatu objek dengan jisim m_i \,, berjarak r_i \, dari asalan O dan mempunyai laju v_i \, mempunyai momentum sudut iaitu
Mari Alkatiri
Alkatiri meletakkan jawatan pada 26 Jun, 2006.
Laju sudut
maka, magnitudnya, laju sudut ialah
Momentum sudut
Kinematik Sudut
Maka jumlah magnitud momentum sudut yang terletak di atas paksi xy ialah
di mana
Tarutung
Tarutung merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Batang Merangin, Kabupaten Kerinci, Provinsi Jambi, Indonesia.
Momentum sudut
Kinematik Sudut
maka
Tarutung
Poskod
Poskod yang digunakan di Tarutung adalah 37175. Terdapat 14 buah desa di dalam daerah kecamatan Batang Merangin.
Sekolah Kebangsaan (2) Jalan Batu Tiga
Sekolah Kebangsaan (2) Jalan Batu Tiga atau nama ringkasnya SK (2) Jalan Batu Tiga, merupakan sebuah Sekolah Kebangsaan yang terletak di Jalan Pekan Baru, Taman Eng Ann.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan (2) Jalan Batu Tiga memiliki 160 pelajar lelaki dan 113 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 273 orang. Ia mempunyai seramai 24 orang guru.2009
Pada 2017 pula, Sekolah Kebangsaan (2) Jalan Batu Tiga memiliki 72 pelajar lelaki dan 45 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 117 orang. Ia mempunyai seramai 18 orang guru termasuk pentadbir.2017
Sekolah ini telah digabung sejak 2022 kerana tidak lagi disenaraikan dalam senarai sekolah KPM.
Pada Mac 2022 SK (2) JBT telah melabuhkan tirai. SK (2) JBT bergabung dengan SK (1) kerana pelajar SK(2) kekurangan pelajar.
Pertandingan Choral Speaking
Pasukan ditubuhkan
Seramai 35 orang murid SK (2) Jalan Batu Tiga telah menyertai Pertandingan Choral Speaking bagi Sekolah-Sekolah Rendah Daerah Klang/Negeri Selangor.
3 Syaaban
3 Syaaban merupakan hari ke-213 dalam kalendar Hijriah.
Peristiwa
kiri|100x101px|Tumpahan minyak Deepwater Horizon kiri|100x100px|Usain Bolt
Masjid Ar-Rahman, Pulai
Masjid Ar-Rahman (Jawi: مسجد الرحمن), dahulu dikenali sebagai Masjid Pulai atau Masjid Kampung Pulai, merupakan sebuah masjid yang terletak di Km 16.8 Kampung Pulai, Merlimau, Melaka bersebelahan Sekolah Kebangsaan Pulai.
Sejarah
Pada awal tahun 1920-an, iaitu selepas Perang Dunia Pertama, pemimpin-pemimpin masyarakat Islam Solok Pulai, iaitu sebuah perkampungan nelayan di persisiran Selat Melaka, telah mencari tempat yang bersesuaian bagi membina sebuah masjid bagi dijadikan pusat perkembangan dan penyebaran Islam. Pada tahun 1932, sebuah masjid kayu sementara telah didirikan di mana solat Jumaat telah boleh dilaksanakan. Masjid ini yang dinamakan Masjid Pulai juga dijadikan pusat pembelajaran ilmu agama bagi menggantikan Masjid Serkam yang terletak kira-kira 2 mi lebih jauh.
Masjid Pulai telah mengalami empat kali perubahan dan pembesaran iaitu pada tahun 1940-an, 1960-an, 1980-an dan 1998. Pembesaran pada 1998 menelan perbelanjaan sebanyak RM 170 ribu dan merupakan pengubahsuaian terbesar masjid ini. Masjid ini telah berubah nama kepada Masjid Ar-Rahman dan dirasmikan pada 3 April 1998 M bersamaan 6 Zulhijah 1418 H.
Pentadbiran
Masjid Ar-Rahman merupakan sebuah masjid yang terletak dalam daerah Jasin, Melaka. Masjid Ar-Rahman memiliki nombor pendaftaran masjid MY-04-JSN-00095.
Xilmilli
Xilmilli merupakan sebuah kampung yang terletak di daerah Gobustan, Azerbaijan.
Masjid Ar-Rahman, Pulai
Alamat
Km. 16.8, Kampung Pulai 77300 Merlimau, Melaka
Ciherang, Karangtengah
Ciherang merupakan sebuah desa yang terletak dalam (daerah) kecamatan Karangtengah, Kabupaten Cianjur, Provinsi Jawa Barat, Indonesia.
Poskod
Poskod yang digunakan di Ciherang adalah 43281. Terdapat buah desa di dalam daerah kecamatan Karangtengah.
4 Syaaban
4 Syaaban merupakan hari ke-214 dalam kalendar Hijriah.
Kampung Gerigis
Kampung Gerigis merupakan sebuah kampung yang terletak di Alor Setar, dalam negeri Kedah Darul Aman, iaitu negeri di utara di Malaysia, dan yang bersempadan dengan negara Thailand di timur lautnya, dan bersempadan dengan negeri Perak di tenggara, Pulau Pinang di barat daya dan Perlis di bahagian utara.
Negeri Kedah merupakan sebuah negeri yang terkenal sebagai sebuah negeri pertanian yang maju di Malaysia, terutamanya sebagai pengeluar padi terbesar, menghasilkan 70% pengeluaran hasil padi.2017. Salah satu makanan tradisi istimewanya adalah laksa Kedah.
Kyffhäuserkreis
Kyffhäuserkreis merupakan sebuah daerah yang terletak di negeri Thüringen, Jerman.
Pálmaces de Jadraque
Pálmaces de Jadraque merupakan sebuah kawasan perbandaran yang terletak di Sepanyol dalam wilayah Guadalajara, di komuniti autonomi Castile-La Mancha.
Saint-Gal-sur-Sioule
merupakan sebuah komun di jabatan Puy-de-Dôme di tengah Perancis.
Saint-Bauzeil
Saint-Bauzeil  ialah komun di jabatan Ariège di Midi-Pyrénées di barat daya Perancis.
Maillé, Indre-et-Loire
Maillé ialah komun di jabatan Indre-et-Loire di Perancis.
Miltenberg (daerah)
Miltenberg  merupakan sebuah daerah (Landkreis) di Bavaria, Jerman.
Sekolah Kebangsaan Convent (1) (M)
Sekolah Kebangsaan Convent (1) (M) atau nama ringkasnya SK Convent (1) (M), merupakan sebuah Sekolah Kebangsaan yang terletak di 112, Jalan Tengku Kelana.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Convent (1) (M) memiliki 0 pelajar lelaki dan 443 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 443 orang. Ia mempunyai seramai 24 orang guru.2009
Pencapaian
2013-sk convent (1) klang (M) telah berjaya mendapat johan dalam pertandingan pantun.Dan akan ke peringkat negeri
Djamasp
Djamasp (juga ditranskripsikan sebagai Jamasp atau Zamasp) ialah raja Sasan yang memerintah antara 496-498. Baginda dimahkotai selepas penggulingan abangnya, raja Kavadh I, oleh kaum bangsawan.
Tidak banyak diketahui tentang Jasmasp. Namanya muncul hanya berkenaan dengan masa peralihan pemerintahan yang ringkas itu. Keterangan Byzantine tentang peristiwa itu (Joshua si Stilit dan Procopius) menyebut bahawa Kavadh digulingkan kerana tekadnya untuk menyebarkan sebuah "agama" yang baharu yang menganjurkan pengagihan semula harta. Selepas penggulingan dan pemenjaraan Kavadah, Djasmasp dipilih oleh kaum bangsawan untuk mewarisi abangnya.
Sumber Islam yang kemudian seperti Tabari dan Dinawari mengatakan bahawa Djamasp merupakan raja yang berhati baik. Baginda menurunkan cukai agar meringankan beban kewangan petani dan orang miskin. Djamasp juga penganut agama Mazda (Zoroastrianisme) yang warak, dengan pengalihan perhatiannya kepada agama akhirnya mengakibatkan kehilangan takhta dan kebebasannya.
Sumber yang sedia ada juga mengatakan bahawa sebaik sahaja Kavadh pulang dengan seangkatan tentera yang besar yang diberikannya oleh raja Hun putih, Djamasp turun takhta dengan setia dan memulihkan takhta kepada abangnya. Tidak tedapat sebarang sebutan tentang Djamasp selepas pemulihan takta kepada Kavadh dan tidak terdapat sebarang alasan juga untuk menganggap apa-apa selain daripada beliau diperlakukan dengan baik di istana abangnya.
Georgia
Georgia (საქართველო Sakartvelo; dikenali dari tahun 1990 hingga 1995 sebagai Republik Georgia) adalah sebuah negara di sebelah timur Laut Hitam di selatan Kaukasus. Bekas republik bagi Kesatuan Soviet ini bersempadan dengan Rusia di sebelah utara dan Turki, Armenia serta Azerbaijan di selatan.
Georgia kaya dengan sejarah yang mendalam serta mengamalkan budaya menarik yang telah lama dipelihara. Ketika Zaman Pertengahan, Kerajaan Georgia telah muncul sebagai kerajaan terkuat dengan mencapai kemuncaknya antara abad ke-10 dan ke-13. Selepas menempuh zaman penguasaan Turki dan Parsi, Georgia telah ditakluk oleh Empayar Rusia pada abad ke-19. Kemudian, munculnya negara Georgia merdeka yang wujud dari tahun 1918 dan 1921 sebelum ia digabungkan ke dalam Kesatuan Soviet. Pada tahun 1936, Georgia menjadi sebuah republik kesatuan sehingga pembubaran Kesatuan Soviet. Ketika zaman Soviet, ekonomi Georgia mengalami pemodenan dan dipelbagaikan. Georgia mengisytiharkan kedaulatan negaranya pada 19 November 1989 dan kemerdekaannya secara rasmi pada 9 April 1991.
Georgia merupakan sebuah negara membangun yang terletak di kedudukan ke-70 dalam Indeks Pembangunan Manusia. Georgia merupakan anggota Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Majlis Eropah dan Pertubuhan untuk Demokrasi dan Pembangunan Ekonomi GUAM. Georgia mempunyai dua wilayah bebas iaitu Abkhazia dan Ossetia Selatan yang memperoleh pengiktirafan antarabangsa yang sangat terhad selepas Perang Rusia-Georgia 2008. Kebanyakan negara dunia menganggap wilayah-wilayah itu sebagai wilayah Georgia di bawah pendudukan Rusia.
Etimologi
Asal usul nama Georgia tidak begitu jelas. Sumber-sumber awal pada Zaman Pertengahan menjelaskan nama Georgia berasal daripada populariti Santo Georgios, Santo Penaung Georgia. Catatan-catatan Eropah kemudiannya menjejaki perkataan Latin, Georgius, yang diambil daripada perkataan Yunani Kuno Γεώργιος (Geṓrgios, “petani”). Penyokong hujah ini berpegang kepada penulis-penulis klasik, Pliny dan Pomponius Mela, yang menyebut bahawa puak-puak yang menjalankan aktiviti bertani sebagai "Georgi". Jadi, mereka menamakannya untuk membezakan puak-puak itu daripada kumpulan petani lain yang tidak tinggal secara tetap.
Sesetengah sarjana pada abad ke-20 berpendapat bahawa Georgia mungkin mempunyai asal perkataan yang sama seperti Rusia, грузи́н (gruzín). Asal perkataan itu ialah گرج‎ (Gorj), daripada Parsi Pertengahan, 𐭥𐭫𐭥𐭰𐭠𐭭‎ jamak (Wiruz-ān, “Iberia, Georgia”). Perbandingan ini dapat dilakukan pada bahasa Parthia 𐭅𐭉𐭓𐭔𐭍‎ jamak (Wiruž-ān), Parsi Pertengahan jamak (wrwcʾn), dan Armenia Lama վիր-ք (vir-kʿ).
Menurut pendapat yang lain, Georgia berhubung kait dengan perkataan Parsi, گرگ‎ (gorg, “serigala”). Georgia dikenali sebagai "bumi serigala" kerana kawasan pergunungan yang berhutan di sebelah utara dilihat sebagai tempat terlarang dan berbahaya bagi orang Parsi Kuno.
Orang Georgia menyebut negara mereka sebagai Sakartvelo (საქართველო, "tanah Kartvelia"), diambil daripada nama bahagian pusat Georgia, Kartli, direkodkan daripada abad ke-9 dalam teks Riwayat Georgia.
Karya Pertengahan Riwayat Georgia mengisahkan seorang eponim leluhur Kartvelia, Kartlos, cicit kepada Japheth. Namun, sarjana bersetuju perkataan ini diambil daripada Karts, iaitu salah satu daripada puak-puak proto-Georgia yang muncul sebagai kumpulan dominan pada masa dahulu. Nama perkataan Sakartvelo (საქართველო) terdiri daripada dua bahagian. Berakar kepada kartvel-i (ქართველ-ი), yang memperincikan kepada penghuni kawasan pusat Georgia, Kartli atau Iberia seperti yang didapati dalam sumber-sumber Empayar Rom Timur. Yunani Kuno (Strabo, Herodotus, Plutarch, Homer dan lain-lain) dan Rom (Titus Livius, Tacitus dan lain-lain) merujuk kawasan awal barat Georgia sebagai Colchians dan timur Georgia sebagai Iberia (Iberoi dalam sesetengah sumber Yunani). Imbuhan Georgia, sa-X-o merupakan kontruksi geografi standard yang disesuaikan kepada "tempat di mana X tinggal", di mana X ialah etnonim.
Sejarah
thumb|230px|Raja [[Miridian III dari Georgia|Miridian III menjadikan Kristian sebagai agama rasmi kerajaan pada tahun 324.]] Penghuni negara Georgia pada hari ini dapat dijejaki pada 1.8 juta tahun dahulu. Tapak ekskavasi di Dmanisi yang terletak di tenggara Georgia mempunyai bukti-bukti tersebut. Tambahan lagi, penemuan prasejarah seperti Acheulia, Mousteria dan Paleolitik Akhir dapat ditemui di pelbagai gua dan kawasan pengudaraan terbuka yang ada di Georgia.
Kerja-kerja pertanian yang dilakukan sejak Zaman Neolitik dikenali sebagai budaya Shulaveri-Shomu telah wujud antara masa 5000 and 6000 tahun Sebelum Masihi. Masyarakat pada masa itu menggunakan obsidian sebagai peralatan, untuk membela binatang seperti lembu dan babi serta meningkatkan pengeluaran tanaman termasuklah anggur.
Kerajaan awal
Orang Georgia merujuk bangsa mereka sebagai Kartvelebi; asal usul keturunan mereka boleh dijejaki kepada cucu-cicit Noah, Kartlos. Sejarah Georgia dapat dilihat jauh kepada kemunculan kerajaan-kerajaan kuno Colchis di barat (pusat legenda Bulu Kencana dan tapak koloni Yunani) dan Kartli (juga dikenali sebagai Iveria atau Iberia) di bahagian timur dan selatan, termasuklah beberapa kawasan di negara Turki dan Armenia pada hari ini. Pada abad ke-4, Georgia merupakan salah satu negara terawal yang menganut agama Kristian. Penganutan agama Kristian dilakukan oleh pemerintah Georgia pada masa itu, Raja Mirian III dan Ratu Nana yang dibaptiskan oleh Santa Nino pada awal abad ke-4.
Pada abad ke-4 hingga ke-6 M, Georgia telah berjuang menentang penakluk Parsi dan Byzantine demi mengekalkan kemerdekaannya. Egrisi berusaha menentang Byzantine manakala Kartli (orang Iberia) menentang penceroboh Parsi. Pada penghujung abad ke-5, Raja Vakhtang I Gorgasali yang dianggap sebagai bapa bangsa Georgia, telah memulakan pemberontakan anti-Parsi dan memindahkan ibu kota kerajaan di Mtskheta ke pusat pemerintahan Georgia pada hari ini, Tbilisi. Walau bagaimanapun, perjuangan beliau menuntut kemerdekaan dan penyatuan negeri-negeri Georgia tidak meninggalkan kesan yang berpanjangan. Raja Kartli (Iberia) itu telah gugur dalam satu pertempuran pada awal abad ke-6. Selepas kematiannya, Parsi mula bertindak dengan tegas. Pada kali ini, golongan bangsawan Parsi diberi keistimewaan untuk mengundi gabenor yang disebut sebagai erismtavari oleh orang Georgia. Pada lewat abad ke-7, pergelutan Byzantine dan Parsi ke atas penguasaan Timur Tengah telah memberi peluang kepada penaklukan Arab Muslim ke atas kawasan itu. Orang Arab kemudiannya mendirikan emiriah di Tbilisi.
Zaman kegemilangan
Penentangan terhadap pemerintahan Arab telah dipelopori oleh dinasti Bagrationi yang berpusat di Tao-Klarjeti, gabungan kerajaan-kerajaan kecil yang merentangi sempadan moden Georgia-Turki. Kartli seterusnya diserap ke dalam kerajaan itu. Pada tahun 1008, Kerajaan Tao-Klarjeti diwarisi oleh Raja Bagrat III dari Abkhazia (barat laut Georgia) lalu memperlihatkan Georgia telah disatukan di bawah satu pemerintahan. Pencerobohan Turki Seljuk pada abad ke-11 telah mengubah keadaan itu. Namun, Seljuk telah diusir secara beransur-ansur oleh Raja Bagriationi muda, Davit Aghmashenebeli (1089–1125) yang menumpaskan mereka di Didgori pada 1122 sekali gus beliau dapat menawan semula Tbilisi dan menjadikannya ia sebagai ibu kota kerajaan.
Davit telah menjadikan Georgia sebagai sebuah kuasa utama di rantau Caucasus serta menjadi pusat kebudayaan dan pendidikan Kristian. Georgia mencapai zaman kemuncaknya ketika di bawah pemerintahan cucu-cicitnya, Ratu Tamar (1184–1213), di mana kerajaannya telah menguasai kawasan moden Azerbaijan dan Armenia serta bahagian-bahagian di Turki dan selatan Rusia. Tamar masih disanjung oleh orang Georgia sehingga ke hari ini yang memanggilnya tanpa ironi, Raja Tamar!
Kemusnahan dan pembahagian
Zaman kegemilangan Georgia berakhir sewaktu ketibaan Mongol pada 1220-an. Raja Giorgi yang Pintar (1314–46) berjaya menamatkan goncangan serangan Mongol. Namun, bencana lain pula yang menimpa iaitu wabak Maut Hitam. Kemudian, ia diikuti oleh kemunculan penakluk dari Asia Tengah, Tamerlane yang telah menyerang Georgia sebanyak lapan kali antara tahun 1386 dan 1403.
Georgia yang dilanda kemusnahan telah berpecah kepada empat kerajaan utama: Kartli dan Kakheti di sebelah timur, Imereti di sebelah barat laut dan Samtskhe di sebelah barat daya. Pada awal abad ke-16, Turki Uthmaniyah dan Parsi Safawiyah bersaing untuk menguasai Transcaucasia. Kedua-dua empayar ini berperang selama dua abad lamanya dan memperlihatkan kesan di mana kerajaan-kerajaan Georgia di sebelah barat jatuh ke tangan Uthmaniyah manakala di sebelah timur pula berada di dalam genggaman Parsi. Kempen Shah Abbas di timur Georgia pada awal abad ke-17 dilihat sangat menggerunkan dan sungguh kejam. Pada tahun 1744, penakluk Parsi yang baharu iaitu Nader Shah telah mencalonkan putera Bagratid sebagai Raja Kartli dan Kakheti. Salah seorang daripada mereka, Erekle II memerintah kedua-dua kerajaan itu yang berfungsi sebagai kerajaan separa bebas sejak tahun 1762.
Pemerintahan Rusia
thumb|left|170px|[[Tamerlane mengarahkan serangan ke atas Georgia.]] Tentera Rusia telah meredahi Caucasus buat pertama kali pada tahun 1770 untuk membantu pembebasan Imereti daripada pemerintahan Turki Uthmaniyah. Dalam Perjanjian Georgievsk pada 1783 yang dimeterai antara Rusia dan Kerajaan Kartli-Kakheti, Erekle II bersetuju untuk menerima kekuasaan Rusia Kristian sebagai jaminan perlindungan bagi menentang musuh-musuh Islam. Namun, Rusia tidak meluahkan komitmennya untuk mempertahankan Georgia semasa pencerobohan Turki dan Parsi masing-masing pada 1785 dan 1795 di mana kota Tbilisi telah dimusnahkan sementara penduduknya dibunuh. Rusia berikutnya menakluk kesemua kerajaan kecil Georgia satu demi satu pada abad ke-19. Rusia bertindak menggantikan pemerintahan kerajaan dengan pemerintah tempatan atau penguasa Turki serta menempatkan gabenor tenteranya di sana.
Antara tahun 1801 dan 1918, Georgia merupakan sebahagian daripada Empayar Rusia. Masyarakat Rusia dan Georgia banyak berkongsi persamaan yang melibatkan dua fokus utama: agama utama bagi kedua-dua negara ialah Kristian Ortodoks dan kedua-dua negara ini juga mempunyai pemilikan tanah oleh bangsawan ke atas sejumlah penduduk. Pada mulanya, pihak berkuasa Rusia berhasrat untuk menggabungkan Georgia ke dalam saki-baki empayar. Namun, pemerintahan Rusia kemudiannya terbukti terlalu mendominasi dan memencilkan adat resam dan pemikiran orang Georgia. Perkara ini menjurus kepada konspirasi yang didalangi oleh golongan elit Georgia pada 1832 serta revolusi yang dilancarkan oleh penduduk kampung dan golongan elit pada tahun 1841.
Keadaan telah berubah hala semasa Mikhail Semyonovich Vorontsov menjadi Wizurai Caucasus pada 1844. Strategi pemerintahan Vorontsov berjaya menarik golongan elit Georgia untuk berubah menjadi masyarakat Eropah yang progresif. Harapan untuk membawa kepada kehidupan yang baik agak samar-samar oleh kerana ekonomi sara diri masih diamalkan di negeri yang mundur. Ramai orang Georgia hidup dalam kemiskinan serta bergelut dengan masalah kebuluran. Sebahagian daripada mereka menetap di bandar-bandar di mana terdapat sedikit kemunculan perindustrian dan perniagaan yang dikendalikan oleh orang Armenia, yang telah menetap di Georgia sejak kedatangan nenek moyang mereka pada Zaman Pertengahan.
Pembebasan
thumb|290px|Pengisytiharan Kemerdekaan Georgia, Mei 1918. Pada saat kebangkitan Revolusi Rusia, Georgia telah mengisytiharkan kemerdekaan pada 26 Mei 1918. Parti Demokrat Sosial Georgia telah memenangi pilihan raya parlimen dan pemimpin parti, Noe Zhordania menjadi perdana menteri.
Kemerdekaan Georgia tidak bertahan lama. Pada tahun 1918, Perang Georgia-Armenia tercetus di beberapa bahagian Georgia yang kebanyakannya dihuni oleh orang Armenia. Kemudian pada hujung tahun itu, jeneral Giorgi Mazniashvili telah memimpin satu serangan ke atas Tentera Putih dalam usaha untuk menuntut kawasan perairan Laut Hitam. Georgia juga tunduk kepada perlindungan British dari tahun 1918 hingga 1920.
Pemerintahan Soviet
thumb|210px|[[Joseph Stalin.]] Walau bagaimanapun, Georgia telah diserang oleh Tentera Merah pada Februari 1921. Tentera Georgia telah ditewaskan manakala kerajaan Demokrat Sosial tumbang dan melarikan diri. Tentera Merah telah memasuki kota Tbilisi pada 25 Februari 1921 dan menetapkan pemerintahan komunis secara langsung dari Moscow. Namun, pemerintahan Rusia tidak dijalankan sehingga tahun 1923 apabila revolusi di Rusia ditamatkan. Georgia seterusnya diserap ke dalam Republik Sosialis Persekutuan Soviet Transcaucasia bersama-sama dengan Armenia dan Azerbaijian.
Semasa Perang Dunia Kedua, hampir seramai 700 ribu orang Georgia berjuang untuk Tentera Merah Soviet menentang Jerman Nazi.
Kemerdekaan
thumb|230px|Gambar mangsa-mangsa pembunuhan [[Tragedi 9 April.]] Demontrasi anti-Soviet secara aman yang dijalankan di Tbilisi pada 9 April 1989 bertukar tragedi. Gerakan kemerdekaan Georgia yang semakin meruap itu menyaksikan seramai 20 orang Georgia dibunuh oleh tentera Soviet di luar bangunan kerajaan. Kerajaan semasa Georgia yang anti-komunis pada masa itu sambil dipimpin oleh seorang intelek nasionalis, Zviad Gamsakhurdia telah mengisytiharkan kemerdekaan Georgia daripada USSR pada ulang tahun kedua tragedi itu iaitu pada 9 April 1991. Keadaan negara secara mendadaknya bertukar riuh. Rusuhan di jalanan tercetus di Tbilisi pada Disember 1991 apabila anggota pemberontak separa tentera bertempur di pusat bandar untuk menggulingkan Gamsakhurdia. Beliau kemudiannya melarikan diri ke Chechnya manakala kekosongan kuasa negara digantikan oleh majlis ketenteraan yang telah memperoleh kehormatan antarabangsa. Eduard Shevardnadze bersetuju untuk menerajui kepimpinan negara.
Kehadiran Shevardnadze dijangka akan membawa reputasi Georgia dengan lebih baik tetapi konflik dalaman di tanah airnya bertambah teruk. Gencatan senjata pada Jun 1992 telah meredakan konflik yang menimpa kawasan Ossetia Selatan sejak ia mengisytiharkan penyatuan dengan Ossetia Utara (di Rusia) pada 1989. Namun, pada Ogos 1992, konflik yang lebih serius tercetus di Abkhazia.
Pada September 1993, Georgia menghadapi kekalahan teruk di Abkhazia manakala Gamsakhurdia cuba untuk merampas kuasa daripada Shevardnadze. Perang saudara berdarah yang singkat di barat Georgia akhirnya ditamatkan melalui rundingan pantas Shevardnadze bersama sokongan daripada tentera Rusia yang telah pun ditempatkan di Georgia. Kesan utama yang kedua berikutan kekalahan Georgia di Abkhazia ialah penguatkuasaan perpindahan kira-kira 250,000 orang Georgia daripada tempat tinggal mereka di sana – satu bebanan kemanusiaan dan ekonomi yang terdesak bagi negara yang mana ekonominya di ambang kehancuran.
Revolusi Mawar
thumb|left|230px|Penunjuk perasaan [[Revolusi Mawar di Tbilisi.]] Sedekad selepas kegagalan di Abkhazia, Georgia berkisar dari tempoh yang aman dan selamat kepada kegiatan jenayah yang berleluasa, penculikan, kemusnahan infrastruktur, ancaman kongsi gelap serta korupsi yang bermaharajalela. Shevardnadze sekurang-kurangnya berusaha menangani ancaman itu. Namun pada awal abad ke-21, dengan kes korupsi yang menjadi-jadi serta pertumbuhan ekonomi yang perlahan, rakyat Georgia sudah melepaskan keyakinan terhadap beliau.
Pengendalian proses pilihan raya yang teruk pada November 2003 telah mengalihkan tumpuan terhadap gerakan tunjuk perasaan besar-besaran sebelum ia berubah menjadi satu rampasan kuasa yang aman. Rampasan kuasa itu dikenali sebagai Revolusi Mawar sempena bunga yang dibawa oleh para penunjuk perasaan. Sebaik sahaja keputusan pilihan raya diumumkan, penunjuk perasaan di luar parlimen di Tbilisi bersumpah untuk kekal berada di situ sehingga Shevardnadze meletak jawatan. Dengan dipimpin oleh bekas protégé Shevardnadze iaitu Mikheil Saakashvili, yang juga seorang peguam berpendidikan di Amerika serta menerajui parti pembangkang (Gerakan Kebangsaan Georgia), kerumunan penunjuk perasaan yang tidak bersenjata akhirnya memasuki parlimen pada 22 November. Shevardnadze dengan malunya menggunakan pintu belakang untuk keluar dari situ hasil bantuan pegawai peribadinya. Beliau akhirnya mengumumkan peletakan jawatannya pada pagi keesokan harinya.
Saakashvili memenangi pilihan raya presiden pada Januari 2004 dengan kemenangan besar. Beliau meletakkan hala tuju kepimpinannya dengan melantik ahli kabinet yang terdiri daripada golongan pemuda, bercita-cita tinggi dan menteri berpandangan jauh serta mengumumkan kempen untuk menentang penyebaran korupsi. Beliau telah berjaya meraih kejayaan awal dalam masa beberapa bulan mengambil alih kuasa. Hal ini dapat dilihat apabila beliau menangani ancaman orang kuat menyokong pemisahan Adjara dari Georgia, Aslan Abashidze. Dengan melihat Georgia seolah-olah akan terjerumus ke dalam siri perang saudara yang seterusnya, Abashidze berundur dan mencari perlindungan di Rusia. Peristiwa ini bersama dengan tuduhan penglibatan Georgia dalam Perang Chechen Kedua dan bantuan terbuka Rusia kepada dua kawasan Georgia yang menuntut pemisahan membawa kepada hubungan yang tegang antara Georgia dan Rusia. Rusia telah menarik segala kelengkapan dan persenjataan di kubu mereka di Batumi manakala di Akhalkalaki pula ditarik pada Disember 2007.
Hal terkini
Sementara itu, Georgia menikmati tempoh empat tahun yang seimbang berikutan Revolusi Mawar 2003 yang menyaksikan kebangkitan golongan pro-Barat. Namun, krisis politik baru tercetus pada lewat tahun 2007 apabila kumpulan pembangkang berasingan melancarkan tunjuk perasaan besar-besaran di Tbilisi untuk menentang masalah kemiskinan, kenaikan harga, korupsi dan autoritorianisme dalam kerajaan Saakashvili. Bersama dakwaan akan berlakunya rampasan kuasa, Presiden Saakashvili telah berhadapan dengan rusuhan melalui bantuan polis yang melepaskan tembakan air dan gas pemedih mata untuk meleraikan protes. Beliau juga mengisytiharkan darurat negara dan menutup siaran Imedi TV yang sebahagian daripada pemilikan siaran itu dimiliki oleh musuh politiknya, Badri Patarkatsishvili.
Paksaan kerajaan untuk meleraikan protes semakin membimbangkan rakyat Georgia dan rakan sejawatan Saakashvili di Barat tetapi presiden itu tetap dengan pendiriannya dan mengadakan pilihan raya presiden pada Januari 2008. Saakashvili berjaya memenangi pemilihan presiden dengan meraih 53% undian mengatasi pembangkang yang tidak sempat melakukan persiapan. Pemerhati antarabangsa menilai kembali proses pengundian itu dan mendapati ianya demokratik walaupun terdapat sedikit penyelewengan. Pihak pembangkang melancarkan protes besar-besaran di Tbilisi atas rasa tidak puas hati terhadap penipuan pilihan raya yang masih berterusan malahan selepas Saakashvili mengangkat sumpah untuk penggal baharu.
thumb|270px|Lokasi republik pemisah di Georgia, [[Abkhazia dan Ossetia Selatan.]] Pemilihan presiden pada tahun 2008 dilihat sedikit sebanyak mempengaruhi peristiwa-peristiwa rusuhan berlanjutan. Contoh baik yang ditunjukkan oleh pembangkang telah membawa kepada protes berterusan dan ketidakstabilan politik. Dilihat juga bahawa rakyat Georgia menganggap tindakan orang ramai berbanding pilihan raya sebagai cara untuk mengubah kerajaan.
Selain masalah domestik, Georgia berdepan tekanan besar dalam mengadakan hubungan yang rumit dengan Rusia. Pendirian Georgia yang pro-Barat bersama hasrat untuk menyertai NATO telah memberi tamparan yang hebat kepada Rusia. Rusia secara umumnya dipercayai menyokong rejim pemisah di Abkhazia dan Ossetia Selatan. Pada tahun 2006, Kremlin telah menyekat import wain Georgia dan air mineral, menggantung penerbangan, penghantaran dan perpindahan wang antara dua negara serta menutup perentasan sempadan yang terakhir.
Sementara itu, Georgia cuba untuk menyelesaikan masalah isu Ossetia Selatan dengan menyokong pelaksanaan enklaf di sana yang mana membolehkan Ossetia Selatan memperoleh status persekutuan di dalam Georgia. Hal ini bagi menghalang penyatuan wilayah itu bersama Rusia. Di Abkhazia pula, Georgia telah melaksanakan kerajaan wilayah yang sah di sana yang berkuasa mengawal kawasan utara Lembah Kodori. Georgia juga menawarkan hak autonomi yang banyak kepada Abkhazia dengan syarat kira-kira 250,000 pelarian Georgia yang diusir ketika perang 1992-93 dibenarkan untuk pulang. Namun, Abkhazia menyatakan bahawa mereka tidak akan berunding sehingga Georgia berundur dari Lembah Kodori.
Pada tahun 2008, tercetus konflik ketenteraan antara Georgia dengan Rusia bersama sokongan daripada republik pemisah, Ossetia Selatan dan Abkhazia. Tentera Georgia memulakan serangan berskala besar ke atas ibu kota Ossetia Selatan, Tskhinvali pada 7 Ogos 2008. Tentera Georgia kemudiannya ditewaskan dan dipaksa untuk berkumpula semula di Gori. Mereka seterusnya dipaksa berundur ke Tbilisi. Sebaik selepas pengunduran, tentera Rusia memasuki Tbilisi dan menduduki banyak kawasan perkampungan tanpa menghadapi tentangan. Presiden Dmitry Medvedev mengumumkan hasratnya untuk menghentikan operasi ketenteraan Rusia di Georgia pada 12 Ogos. Tentera Rusia akhirnya berundur dari Gori dan Poti tetapi mereka kekal berada di Ossetia Selatan dan Abkhazia yang diiktiraf sebagai negara yang bebas. Sebaliknya, Georgia menganggap ia sebagai wilayahnya yang diduduki oleh Rusia.
Geografi
Antara kota besar di Georgia ialah:
Simbol-simbol lama
right|thumb|150px|Bendera lama Georgia right|thumb|100px|Lambang lama Georgia Bendera lama Georgia digunakan sejak 1991 hingga 25 Januari 2004. Dia juga pernah digunakan dari 1918 hingga 1921.
Lambang lama digunakan dari 1918 hingga 1921 dan sejak 1991 hingga 2004.
Bahasa
Georgia Sirilik (93%)
Penggunaan Bahasa Rusia
7%.
Pautan luar
center|325px|Peta Georgia
5 Syaaban
5 Syaaban merupakan hari ke-215 dalam kalendar Hijriah.
Kumpulan ÆON
Kumpulan AEON (イオングループ) adalah satu kumpulan syarikat peruncitan dan perkhidmatan kewangan berpengkalan di Chiba, Jepun, yang berpusat kepada Æon Co., Ltd. Ia mempunyai anak syarikat di Tanah Besar China, Hong Kong, dan Malaysia, serta ia juga berdagang di bawah nama JUSCO. Ia mendakwa menjadi kumpulan peruncitan terbesar Jepun dalam bentuk jualan. (1) Walau bagaimanapun, ia berkedudukan sebagai peruncit kedua terbesar Jepun mengikut jualan di belakang, Seven & I Holdings (Seven-Eleven) di dalam kedudukan Fortune Global 500 rankings dan ke-10 seluruh dunia di dalam kategori peruncitan makan dan stor dadah.
Mazraeh-ye Askar Sheybani
Mazraeh-ye Askar Sheybani merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
Kampung Dusun Nyior
Kampung Dusun Nyior merupakan sebuah kampung yang terletak di Chukai, dalam negeri Terengganu Darul Iman, iaitu sebuah negeri di timur Malaysia, dan yang bersempadan dengan Kelantan di utara, Pahang di bahagian barat dan selatannya dan Laut Cina Selatan di bahagian timur.
Terengganu merupakan sebuah negeri yang mempunyai sultan dan salah sebuah negeri yang membentuk negara Malaysia. Ia juga dikenali dengan gelaran Terengganu Darul Iman. Terdapat banyak pulau peranginan yang terletak berhampiran pantai Terengganu, seperti Pulau Kapas, Pulau Redang, Pulau Perhentian Besar, Pulau Perhentian Kecil dan Pulau Tenggol. . Terengganu terkenal dengan hidangan nasi dagang, dan keropok lekor.
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Dusun Nyior, Chukai, Terengganu adalah 24000.
Torino F.C.
Torino Football Club, dengan mudah disebut sebagai Torino atau Toro, merupakan sebuah kelab bola sepak profesional Itali yang berpusat di Turin, Piedmont dan kini beraksi di Serie A.
Sewaktu penubuhannya sebagai Foot-Ball Club Torino pada 1906, Torino merupakan antara kelab bola sepak paling cemerlang di Itali dengan tujuh gelaran liga yang dicapainya termasuklah rekod lima kejuaraan liga berturut-turut (setanding rekod Juventus dan Internazionale) pada era Grande Torino, secara meluasnya diakui sebagai pasukan terkuat pada era 1940an. Pasukan itu terkorban dalam kemalangan udara Superga pada 1949. Selain itu, Torino juga menjuarai Coppa Italia sebagai lima kali dan pada kali terakhir sejak musim 1992–93. Di peringkat antarabangsa, Torino memenangi Piala Mitropa pada 1991 dan merupakan finalis Piala UEFA dalam edisi 1991–92.
Torino bermain di tempat sendiri di Stadio Olimpico Grande Torino (dikenali sebagai Stadio Comunale "Vittorio Pozzo" sehingga 2006). Warna kelab ialah marun dan simbol utama kelab ini ialah lembu, yang merupakan simbol tradisional kota Turin dan kelab ini mendapat nama samaran daripada simbol itu, "Il Toro" (Sang Lembu).
Sejarah
Permainan baru ini dengan cepatnya menggantikan populariti pallapugno yang membawa kepada penubuhan bahagian bola sepak dalam kelab sukan Ginnastica Torino dan Juventus. Pada 8 Mei 1898, Internazionale Torino, Football Club Torinese dan Ginnastica Torino bersama dengan Genoa sebahagian daripada Persahabatan Antarabangsa untuk ulang tahun ke-50 Statuto Albertino dan pada masa yang sama, lahirnya Kejohanan Bola Sepak Itali yang berlangsung di Velodrome Umberto I di Turin dan dimenangi oleh Genoa.
Pada 1900, Football Club Torinese menyerap Internazionale Torino tetapi titik sebenar perubahan kelab ialah pada 3 Disember 1906: di kilang bir Voigt yang terletak di Via Pietro Micca, Turin apabila sebuah pakatan dibentuk oleh sekumpulan penentang kelab Juventus yang diketuai oleh pembiaya Swiss, Alfred Dick yang tidak bersetuju dengan tindakan profesional Juventus. Pertemuan di kilang bir itu dijadualkan pada sembilan malam dengan 23 jemputan: Alfred Dick, Giovanni Secondi, Fritz Bollinger, Eugenio De Fernex, Giuseppe Varetto, Enrico Debernardi, Arthur Rodgers, Federico Ferrari Orsi, Fritz Roth, Carlo Pletscher, Carlo Dick, Hans Kaempfer, Oreste Mazzia, Paul Boerner, Ugo Muetzell, Robert Depenheuer, Alfredo Jaquet, C. Bart, O. Quint, I. Michel, I. Faelmdrich, A. Boulaz dan Walter Streule. Franz Schoenbrod, presiden kelab tidak hadir bersama juruwang, Luigi Custer, secara rawaknya beliau mendapat kerusi di tempat pemilihan kedudukannya di kelab. Sementara itu yang tidak berselang ialah Giacomo Zuffi, Gian Luigi Delleani, Vittorio Morelli di Popolo, Ademaro Biano, Ettore Ghiglione, Vittorio Berrà dan Vittorio Pozzo telah memberikan sokongan kepada kelab. Menerusi penggabungan Football Club Torinese dan kumpulan penentang seperti dinyatakan di atas, "Foot-Ball Club Torino" telah ditubuhkan.
Kelab baru ini memilih untuk menggunakan warna berbeza dan warna yang dipilih ialah granata iaitu warna merah gelap dan hampir sama dengan warna burgundy (merah wain).
Langkah demi langkah
Perlawanan rasmi pertama buat Torino ialah pada 16 Disember 1906 di Vercelli menentang Pro Vercelli, dan kemenangan milih Granata dengan jaringan 3-1. Walaupun pada nama (granata iaitu warna merun), Torino pada masa itu menggunakan jersi kuning dan hitam yang diwarisi dari kelab Football Club Torinese.
Torino tidak mengambil bahagian dalam Kejuaraan Bola Sepak Itali 1908 kerana kelab ini tidak melepasi peraturan penggunaan pemain-pemain asing. Kelab ini sebaliknya bermain dua kejohanan "kecil" yang popular iaitu "Palla Dapples" dan menang ke atas Pro Vercelli; dengan kejohanan antarabangsa yang diaturkan oleh La Stampa yang berlangsung di Turin pada tahun yang sama. Torino tewas kepada kelab Switzerland, Servette.
Pada 1912, Vittorio Pozzo sertai kakitangan teknikal dan pada 1914, Torino sertai jelajah Amerika Selatan dan memenangi enam dalam banyak banyak perlawanan menentang pasukan berkaliber seperti pasukan kebangsaan Argentina dan kelab dari Brazil, Corinthians.
Dalam Kejohanan Bola Sepak Itali 1914-1915, Torino tidak dapat meraih kejuaraan liga pertamanya kerana Perang Dunia Pertama yang sedang berlangsung. Dengan baki satu perlawanan, Torino (tempat kedua) berada dua mata di belakang pendahulu Genoa.
Kejuaraan scudetto pertama
Selepas perang tamat, kejohanan liga diteruskan pada Oktober 1919. Seperti pasukan-pasukan lain, Torino kehilangan banyak pemain-pemainnya ketika perang. Pengambilan semula dibuat skuad Torino ketika berada di kedudukan ketiga dalam kumpulan Piedmont, di belakang Pro Vercelli dan Juventus. Pada musim 1920–21, sistem liga kali ini berbeza kerana ia bercampur-campur pasukan dari wilayah lain dalam satu kumpulan; Torino melangkah ke pusingan separuh akhir dalam kumpulan utara Itali setanding Legnano. Perlawanan menentang Legnano dianggap perlawanan rasmi paling lama berlangsung di Itali apabila keputusan seri 1-1; dan diikuti dua masa tambahan selama 30 minit setiap satu dan diikuti lagi masa tambahan dan keputusannya tetap seri. Pengadil memutuskan untuk bermain masa tambahan ketiga tetapi selepas lapan minit bermain, kedua-dua pasukan bersetuju tidak mahu meneruskan lagi.
Pada awal 1920an, adik beradik Martin dan empat daripadanya bermain untuk Torino. Cesare Martin merupakan pemain paling berbakat dan membuat 359 penampilan buat Torino. Pada perlawanan menentang Brescia pada 9 November 1924, ia merupakan satu-satunya dan pertama kali perlawanan melibatkan keempat-empat adik beradik Martin (Pietro, Cesare, Dario and Edmondo) bermain bersama. Pada 7 April 1922, Vittorio Pozzo meletak jawatan atas alasan profesional dan beliau digantikan oleh Francesco Mosso.
Pada 1924, Count Marone Cinzano telah diundi sebagai presiden Torino dan membawa kejayaan pertama kelab. Pada musim panas 1925, Cinzano membawa masuk pemain Argentina, Julio Libonatti (beliau juga pemain asing pertama mewakili pasukan kebangsaan Itali) dan juga Adolfo Baloncieri. Pada tahun itu, Torino menamatkan di tempat kedua kumpulan di belakang Bologna, tetapi pasangan Libonatti dan Baloncieri segera membuktikan nilai mereka dengan menjaringkan 38 daripada 67 gol yang dihasilkan kelab. Pada tahun berikutnya, Gino Rossetti tiba di Torino dari Spezia dengan bayaran 25 ribu lira Itali. Rossetti, bersama-sama dengan Libonatti dan Baloncieri melahirkan "trio" mantap pasukan dengan taktik bijak oleh jurulatih Tony Cargnelli. Pada musim berikutnya menyaksikan perasmian Stadio Filadelfia dan disambut pada 17 Oktober 1926 ketika Torino menang 4-0 ke atas Fortitudo Roma.
Dibimbing oleh Imre Schoffer, Torino meraih gelaran scudetto pertama pada 10 Julai 1927 selepas menang 5-0 ke atas Bologna. Walau bagaimanapun, gelaran itu ditarik semula pada 3 November 1927 didakwa doktor Torino dan pemain Juventus, Luigi Allemandi melakukan rasuah ketika pertembungan kedua-dua pasukan ini diadakan pada 5 Jun 1927. Ia sudahpun akhir musim apabila akhbar Milan, Lo Sport menerbitkan berita dakwaan bahawa penipuan ini memihak kepada Torino. Cerita ini diambil dari "Tifone" di Rome dan disebarkan oleh seorang wartawan yang tinggal dalam hotel yang sama dengan Allemandi. Apabila gelaran scudetto 1927 tetap dibatalkan, Allemandi digantung seumur hidup walaupun beliau kemudian meminta maaf dan hanya berkhidmat satu tahun dalam penggantungan.
Pada musim berikutnya, Torino akhirnya disahkan semula sebagai juara Itali. Selepas gelaran scudetto Torino dibatalkan, Torino beraksi dengan baik di bawah kapten Adolfo Baloncieri, seorang ketua natural dan mencatatkan beberapa peristiwa bersejarah antaranya kemenangan 11-0 ke atas Brescia dan Napoli. Kemenangan 14-0 ke atas Reggiana, dan kesemuanya ketika bermain di Filadelfia. "Trio" mantap ini telah menjaringkan 89 gol. Selepas penantian scudetto, yang akhirnya Torino menang pada 22 Julai 1928 selepas seri 2-2 bertemu Milan dan disambut dengan jelajah ke Amerika Selatan. Selepas itu, Count Marone Cinzano meletak jawatan dan beliau telah diasak teruk dengan tuduhan ke atas beliau yang membawa pembatalan gelaran pada 1927.
Musim sepi
Pada awal 1930an, Torino menyaksikan banyak pengganti selepas pemergian Cinzano iaitu Ferrari, Vastapane, Gervasio, Mossetto, Silvestri dan Cuniberti. Ia merupakan tempoh tidak kestabilan kelab dan ditambah lagi dengan kedudukan merosot di liga. Torino berada di tempat ketujuh pada 1930–31, kelapan pada 1931–32, ketujuh pada 1932–33, ke-12 pada 1933–34 dan ke-14, hanya selangkah ke Serie B pada musim 1934-35. Sementara itu, kelab-kelab di Itali mula untuk membangunkan divisyen belia. Sebagai penghargaan kepada Adolfo Baloncieri, Torino berdedikasi untuk membangunkan sebuah akademi yang bernama "Balon boys." Dari itu, munculnya pemain-pemain berbakat seperti Raf Vallone, Federico Allasio, Giacinto Ellena dan Cesare Gallea.
Sehingga musim 1935-36, kelab ini mula menunjukkan kebangkitannya; Torino mula mencabar gelaran sehingga pusingan kedua walaupun Bologna akhirnya menjuarai kejuaraan itu dan perbezaan satu mata dengan Roma. Walau bagaimanapun, Torino mencatatkan trofi Coppa Italia pertamanya pada tahun sama. Torino menewaskan Alessandria, 5-1 pada aksi final.
Pada musim 1936-37, Torino menukarkan nama kelabnya kepada "Associazione Calcio Torino" oleh kerana rejim Fasis yamg tidak bertolak ansur dengan kehadiran perkataan asing pada masa itu. Torino menamatkan musim 1937-38 dengan merosot di tempat kesembilan. Di kejohanan Coppa Italia pula, Torino tewas pada aksi final. Pada musim 1938–39, Torino menamatkan musim di tempat kedua dibelakang Bologna yang berada jauh empat mata. Egri Erbstein dari Hungary menjadi direktor teknikal Torino dan jawatan jurulatih diketuai oleh Mario Sperone. Balon Boys terus membekalkan pemain ke pasukan utama.
Grande Torino
Pada musim 1939–40, Torino menamatkan musim di tempat kelima liga dan ketibaan presiden baru Ferruccio Novo mencatatkan era baru buat Torino. Titik perubahan Torino bermula apabila Novo menyediakan bantuan kewangan kepada kelab dan kemahiran beliau sebagai seorang pentadbir yang berwaspada. Hasil sumbangan berharga dari Antonio Janni, Giacinto Ellena dan Mario Sperone, Novo akhirnya mampu membina sebuah pasukan yang digelar "Grande Torino."
Grande Torino, sebuah gelaran yang diberikan kepada pasukan Torino pada era 1940an yang memenangi lima kejuaraan liga berturut-turut antara tahun 1942 dan 1949 selain turut meraih Coppa Italia pada 1943 (Torino pasukan pertama yang melengkapkan kejuaraan "double" dalam satu musim iaitu Scudetto dan Coppa Italia). Torino juga merupakan tulang belakang bagi pasukan kebangsaan Itali pada masa ini dan pada satu perlawanan antarabangsa Itali, ia dibarisi 10 pemain Torino pada masa itu.
Pemain-pemain yang biasa masuk dalam kesebelasan utama ialah: Bacigalupo; Ballarin, Maroso; Grezar, Rigamonti, Castigliano; Menti, Loik, Gabetto, Mazzola, Ossola. Kejayaan ini terhenti apabila kejutan berita pada 4 Mei 1949, sebuah pesawat yang membawa pemain-pemain Torino mengalami kemalangan ketika mereka baru pulang dari perlawanan persahabatan menentang Benfica dari Lisbon. Nahas berlaku dipercayai kerana kabus tebal dan altimeter rosak lalu terhempas ke dinding penahan Basilica di Superga.
Dari penyingkiran hingga kejuaraan
Tahun-tahun sukar mula dilalui Torino selepas tragedi pesawat yang mengorbankan pemain-pemain Grande Torino. Kemerosotan yang menimpa kelab akhirnya menyebabkan Torino tersingkir ke Serie B di bawah nama "Talmone Torino" pada 1959. Torino kemudian kembali ke Serie A semusim kemudian pada 1960–1961 selain menyumbang kepada pasukan Itali untuk menang menentang kelab Perancis dalam kejohanan Coppa dell'Amicizia. Pada 1963, Orfeo Pianelli menjadi presiden. Untuk membina semula pasukan, peminat menantikan ketibaan pemain yang kemudian menjadi ikon: Gigi Meroni, dengan nama samarannya "The Granata Butterfly." Pada musim 1964–65, Torino menduduki carta ketiga liga ketika dibimbing Nereo Rocco.