cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lips (kumpulan muzik)
Mereka yang pertama kali bertemu pada Ogos 2005 buat pertama kali untuk menubuhkan kumpulan Lips. Kemudian pada Oktober mereka memasuki studio untuk rakaman album pertama mereka. Mereka memilih nama Lips atau bibir sebagai nama kumpulan mereka, kerana ia melambangkan kewanitaan dan kecantikan. Mereka yakin kumpulan trio mereka akan mampu mengharungi dunia seni yang penuh cabaran jika mereka saling bekerjsama dan berusaha ke arah itu, menurut Oshin.
Menyedari cabaran tersebut, sepanjang sesi rakaman album mereka, dalam seminggu sekurang-kurangnya tiga kali Shela dan Adila yang tinggal di Kuala Lumpur pergi ke rumah Oshin untuk berlatih menyanyi dan menari, sementara album mereka muncul pada Mac 2006. Bagi mengadakan persembahan, mereka diajar oleh koreografer Fathee Abdullah dan Ricky sebagau usaha mereka untuk memberikan persembahan yang memukau penonton ketika di pentas.
Keureuweung Blang, Kuta Cot Glie, Aceh Besar
Keureuweung Blang merupakan sebuah gampong yang terletak di Mukim Glie Yeung, kecamatan Kuta Cot Glie, Kabupaten Aceh Besar, provinsi Aceh, Indonesia.
Tamm
merupakan sebuah kota terletak di Ludwigsburg, Baden-Württemberg, Jerman.
Bissee
merupakan sebuah kawasan perbandaran terletak di daerah Rendsburg-Eckernförde, Schleswig-Holstein, Jerman.
İşıqlı, Fizuli
İşıqlı merupakan sebuah kampung yang terletak di daerah Fizuli, Azerbaijan.
Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys
Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys adalah album studio keempat oleh band rock alternatif Amerika My Chemical Romance. Album ini dihasilkan oleh Rob Cavallo dan akan dikeluarkan oleh Reprise Records. Ia juga disahkan bahawa "Na Na Na" akan dinyanyikan dalam Simlish di Sims 3: Late Night yang akan dilancarkan Oktober 26, 2010.
KiriKiri
KiriKiri (吉里吉里) merupakan scripting enjin permainan video oleh seorang pereka Jepun iaitu "W.Dee". Enjin ini khas digunakan bersama-sama rangka kerja KAG (singakatan untuk KiriKiri Adventure Game System) untuk menghasilkan novel visual. Selalunya, bungkusan kedua-dua komponen tersebut dianggap sebagai seluruh enjin itu, dan dirujuk dengan versi nombor yang besar. Maka, versi sekarang digelar KiriKiri2/KAG3. Ia boleh didapati di bawah Lesen Awam Umum GNU, meskipun lesen-lesen komersial boleh diambil jika sesorang ingin mengembangkan software ini tanpa mendedahkan perubahan-perubahan.
KiriKiri telah digunakan dalam kedua-dua dōjin dan novel visual komersial, antara yang paling popular termasuklah judul-judul ciptaan TYPE-MOON iaitu Fate/stay night and Fate/hollow ataraxia. Enjin ini juga sering digunakan sebagai pengganti enjin NScripter yang lebih lama.
Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys
Keluaran lagu
Semua tajuk dibawah adalah sudah disahkan di laman rasmi My Chemical Romance pada 23 September 2010
Sekolah Menengah Kebangsaan Pgri 16 Jakarta
Sekolah Menengah Kebangsaan Pgri 16 Jakarta atau nama ringkasnya SMK Pgri 16 Jakarta, merupakan sebuah Sekolah Menengah Kebangsaan Swasta yang terletak di Jl. Raya Cipayung. Jakarta Timur, Jakarta Timur, Indonesia.
Sekolah Menengah Kebangsaan Pgri 16 Jakarta memiliki kod NPSN 20103742. Pada 2010, SMK Pgri 16 Jakarta memiliki 43 pelajar lelaki dan 102 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 145 orang. 2010
A History of the English Speaking Peoples
200px|kiri A History of the English Speaking Peoples merupakan sebuah buku sejarah 4-jilid mengenai Britain dan negara-negara lain yang menggunakan bahasa Inggeris, dari Penaklukan Norman (1066) hinggalah ke permulaan Perang Dunia I (1914).
Apabila Kerajaan Konservatif ditewaskan dalam pilihan raya umum United Kingdom 1929, Perdana Menteri ketika itu, Ramsay MacDonald, menyingkir Sir Winston Churchill daripada Kabinet. Churchill telah menghabiskan beberapa tahun berikutnya untuk menumpu kepada kerja penulisannya, termasuk History of the English Speaking Peoples. Namun penerbitan buku ini tertangguh sehinggalah selepas tamat Perang Dunia II).
Novel visual
Novel visual (ビジュアルノベル) merupakan sejenis permainan video cereka interaktif yang terdiri daripada beberapa gambar-gambar grafik statik, seringkali berkait rapat dengan seni seakan anime. Novel visual sebenarnya berupa novel bercampur media. Permainan video dalam genre ini dirujuk juga sebagai sim temu janji (dating sim) di Barat, disebabkan novel visual dikelaskan sebagai sub-genre kepada permainan video pengembaraan (adventure games) dan bukan permainan video simulasi (simulation games). Ini telah mengakibatkan kekeliruan dengan genre lain yang dikenali sebagai sim temu janji yang berkongsi format yang hampir sama dengan novel-novel visual, namun corak permainannya berdasarkan statistik.
Dalam budaya Jepun, suatu kelainan sering dibuat antara novel visual benar (singkatannya 'NVL') dan permainan video pengembaraan (singkatannya 'AVG' atau 'ADV'): kelainan utamanya terletak pada unsur persembahan teks-teks sesuatu judul itu yang melapisi imej-imej dalam novel visual, dan dilindungi sebuah kotak di bahagian bawah skrin. Kelainan ini selalunya tidak diikuti dalam permainan Inggeris yang mana permainan video pengembaraan ialah genre yang jauh berlainan.
Novel-novel visual dan ADV mempunyai keterkenalan yang luas terutamanya di Jepun di mana hampir 70% permainan komputer tergolong dalam genre ini. Judul-judul yang dikeluarkan jarang mendapat keluaran untuk sistem konsol tetapi judul-judul yang lebih terkenal seringkali mendapat kedudukan di konsol seperti Sega Dreamcast atau PlayStation 2. Pasaran untuk judul-judul novel visual tidak mendapat sambutan di luar Jepun.
Kaedah Permainan
Novel visual berbeza daripada genre-genre lain oleh kaedah permainannya yang singkat. Secara lazimnya para pemain hanya akan menekan butang pada tetikus mereka sembil membaca dialog ataupun teks-teks yang terpapar di skrin komputer, ataupun melihat bahan grafik latar belakang ataupun perubahan muzik dan bunyinya.
Sesetengah novel visual bukan setakat "mengklik butang tetikus" sahaja, tetapi merangkumi aspek interaksi yang berbeza, contohnya seperti Symphonic Rain yang mana para pemain diminta untuk memainkan sejenis alat muzik dan mendapat markah yang baik untuk meneruskan permainan. Aktiviti sebegini selalunya berhubung dengan pakatan jalan cerita permainan komputer tersebut, dan perlu dilakukan demi meneruskan permainan.
Sesetengah judul pendek tidak mempunyai perhentian pilihan sama sekali. Kebanyakan judul dalam kes ini tergolong daripada ciptaan peminat. Permainan komputer novel ciptaan peminat sebenarnya agak terkenal; terdapat beberapa enjin-enjin permainan video dan alat pembinaan khas untuk ciptaan yang lebih mudah, antaranya NScripter, KiriKiri dan Ren'Py.
Kebanyakan novel-novel visual menggunakan pelakon-pelakon suara latar untuk melakonkan watak-watak dalam permainan komputer mereka. Kadangkala watak protagonis tidak bersuara walaupun watak-watak lain mempunyai alihan suara.
Siasatan PAC terhadap PKFZ
Siasatan PAC terhadap PKFZ merujuk kepada siasatan awatankuasa Kira-kira Wang Negara (PAC) berhubung Skandal Zon Bebas Pelabuhan Klang. Pengerusi PAC Datuk Seri Azmi Khalid bersama ahli-ahlinya menyoal pengerusi dan ahli lembaga pengarah Lembaga Pelabuhan Kelang untuk mengenalpasti kelemahan dan membuat laporan serta-merta kepada media dan parlimen. Jawatankuasa PAC juga memanggil pihgak swasta dan pemaju PKFZ selagi tidak melanggar etika perbicaaan mahkamah. PAC juga akan melawat tapak PKFZ.
PAC bukanlah berstatus Suruhanjaya Diraja dan kerana itu tidak boleh memanggil sesiapa sahaja untuk memberikan keterangan.Suruhanjaya Diraja mesti hadir jika dipanggil, kalau tidak, boleh dipenjarakan. PAC hanya boleh memanggil mereka yang masih berkhidmat sahaja.
Anggota Parlimen Ipoh Timur Lim Kit Siang mendesak Datuk Seri Azmi Khalid mengundur diri dari menyiasat Skandal PKFZ kerana bercanggah kepentingan. Tetapi ahli PAC mahu Khalid meneruskan siasatan. Pada 15 Jun 2009, Pengerusi LKP Datuk Lee Hwa Beng telah menyerahkan laporan PKFZ yang disediakan Pricewaterhouse Coopers Advisory Services Sdn Bhd (PwCAS) kepada Setiausaha PAC, yang juga Setiausaha Parlimen Datuk Roosme Hamzah. Laporan itu setebal 300 halaman.
Laporan daripada Peguam Negara
Pada 23 Jun 2009, Timbalan Pengerusi PAC Dr Tan Seng Giaw menyatakan PAC akan mendapatkan penjelasan daripada Peguam Negara Tan Sri Abdul Gani Patail. Peguam Negara telah memberi nasihat berhubung pembelian tanah paya air masin di Pulau Indah oleh Lembaga Pelabuhan Klang (LPK). Tanah itu dibeli mengikut Seksyen 4 Akta Pengambilan Tanah, namun nasihat itu tidak diguna pakai. Persoalan ialah mengapa nasihat Peguam Negara tidak diguna pakai. Harga pasaran tanah itu hanya RM10 tetapi telah meningkat kepada RM25 kaki persegi.
Perjumpaan dengan SPRM
PAC telah berjumpa dengan Ketua Pesuruhjaya SPRM Datuk Seri Ahmad Said Hamdan dan Pesuruhjaya Siasatan SPRM Datuk Mohd Shukri Abdull di Bangunan Parlimen berhunung Skandal PKFZ.PAC dan SPRM membincangkan laporan audit firma audit antarabangsa, PricewaterhouseCoopers Advisory Services Sdn Bhd yang mendedahkan konflik kepentingan, kelemahan urus tadbir dan pengurusan sebagai punca utama projek PKFZ
Hasil penemuan awal 1
PAC diketuai Datuk Seri Azmi Khalid mendengar keterangan daripada 9 bekas anggota LPK selama 3 jam pada 19 Ogos 2009.Prosiding siasatan bukanlah untuk menyiasat kesalahan pegawai yang diminta hadir, sebaliknya bagi mengenal pasti cara maklumat disalurkan kepada ahli lembaga PKA.
Hasil penemuan awal 3
Pengerusi PAC Datuk Seri Azmi Khalid telah berbincang dengan bekas Pengerusi PKFZ yang juga bekas Ketua Pegawai Eksekutif Lembaga Pelabuhan Klang Datin Paduka O.C.Phang. Beliau memberi kerjasama dalam rosiding dari jam pukul 10 pagi hingga 2.30 petang pada 2 September 2009.
Asian Idol
Asian Idol ialah satu versi format pertandingan menyanyi, Pop Idol, yang menampilkan juara-juara pertandingan Idol dari enam negara Asia iaitu India, Indonesia, Malaysia, Filipina, Singapura, dan Vietnam. Juara bakal dikurniakan kontrak rakaman antarabangsa dan pelancongan percuma ke seluruh dunia untuk menonton rancangan Idol antarabangsa.
Asian Idol bakal diadakan pada 15 dan 16 Disember 2007 di Jakarta, Indonesia. Stesen televisyen terbesar Indonesia, RCTI (yang juga menyiarkan Indonesian Idol), menjadi stesen TV utama yang akan menyiarkan pertandingan itu secara langsung di negara-negara yang mengambil bahagian, namun pertikaian mengenai perbezaan zon waktu turut dibincangkan.
Setiap negara peserta ada sistem tersendiri untuk memilih wakil.
Untuk memulakan Asian Idol, keenam-enam peserta akan diperkenalkan melalui persembahan Idol Showcase pada 8 Disember 2007. Sementara itu, para peminat setiap peserta akan memilih lagu yang mereka hendak Idola mereka untuk dendangkan sebelum pertandingan sebenar Asian Idol. Para Idola akan mempersembahkan dua lagu--satu dalam bahasa Inggeris dan satu lagi dalam bahasa ibunda masing-masing.
Setiap negara yang bertanding akan menghantar seorang juri untuk menilai persembahan para peserta, tetapi hanya tiga orang juri dapat memberi komen untuk setiap peserta kerana had masa.
Tetamu-tetamu undangan termasuk juara American Idol Taylor Hicks, juara Australian Idol Guy Sebastian dan juri Indian Idol Alisha Chinai.
Rancangan keputusan akan menampilkan persembahan oleh Rivermaya, Peterpan, dan Agnes Monica.
Penerbitan Asian Idol akan dibantu dengan bantuan krew penerbitan Australian Idol.
Peserta lain
SuperStar KZ, francais Idol di Kazakhstan, juga tersenarai tetapi gagal menghantar wakil.
Rangkaian TV yang turut serta
-Ary Digital]]
Yoko Ono
Yoko Ono Lennon (Jepun: 小野 洋子 Romaji: Ono Yōko, Katakana: オノ・ヨーコ; lahir 18 Februari 1933) adalah seorang ahli muzik, artis serba boleh, aktivis keamanan dan seniwati Jepun yang juga terkenal dengan hasil karyanya dalam seni persembahan, muzik dan pembikinan filem. Beliau adalah janda dan isteri kedua kepada vokalis kumpulan The Beatles, mendiang John Lennon. Sebelum berkahwin dengan Lennon, Ono pernah berkahwin dengan Ichiyanagi Toshi antara tahun 1956-1963, dan Anthony Cox antara tahun 1963-1969. Ono mempunyai 2 anak, Kyoko Chan Cox (dengan Cox) dan Sean Taro Ono Lennon (dengan Lennon).
Asian Idol
Tatacara undian
Terdapat beberapa perbezaan antara pengundian dan kiraan undian di Asian Idol dan rancangan Idol yang lain. Tidak seperti pertandingan Idol satu negara iaitu penonton boleh mengundi untuk seorang peserta, prosedur undian untuk Asian Idol memerukan penonton mengundi dua Idola kegemaran, maka membolehkan para peserta meraih undian dari negara masing-masing.
Sebagai pertimbangan terhadap saiz populasi di kalangan negara peserta, kiraan undian dilakukan melalui "Kaedah Kumulatif Sama Rata", iaitu jumlah undian setiap negara ditukarkan kepada peratusan. Juara akan dtentukan melalui 50% undian penonton dan 50% markah juri.
Kontroversi
Sandeep Acharya, juara musim kedua Indian Idol, tidak puas hati atas pemilihan Sawant untuk bertanding di Asian Idol. Beliau mendakwa bahawa Sony TV India, penyiar Indian Idol, sepatutnya mengadakan satu pertandingan antara tiga juaranya untuk menentukan wakil India dan beliau berasa dirinya diabaikan.
Wakil Sony TV menerangkan bahawa meskipun mempunyai pilihan untuk memilih wakil mereka, mereka pernah memepertimbangkan idea mempertandingkan ketiga-tiga juara Indian Idol termasuk juara musim ketiga Prashant Tamang. Bagaimanapun, idea itu gagal menjadi kenyataan kerana pertindihan penjadualan.
Yoko Ono
Ono berpindah ke London bersama Cox pada tahun 1966, untuk mempromosikan kerjaya sebagai seniwati. John Lennon, anggota The Beatles, pergi ke persembahan seninya dan menikmati kualiti karyanya yang surealisme. Ono dan Lennon menjadi kawan, lalu saling mencintai, hingga masing-masing melupakan pasangannya. Lennon ingin mereka berdua hidup bersama selamanya. Ia melanggar peraturan The Beatles untuk tidak membawa isteri atau kekasihnya ke sesi rakaman mengenainya. Lennon membawa Ono bersamanya. Mereka berkahwin pada Mac 1969, setelah sama-sama bercerai daripada pasangannya masing-masing.
Banyak peminat The Beatles menyalahkan Ono "merosakkan" band itu melalui pengaruhnya pada Lennon, yang nampak "menggila" sejak bertemu Ono. Sumbernya adalah, dengan mudah Ono mendorong Lennon untuk melakukan hal-hal yang telah dikehendaki Lennon, namun membenarkan Lennon bercakap tentang yang dilakukan pada masa lalu - termasuk berhenti dari The Beatles. Ono dan Lennon memulakan kumpulan separuh masa baru bernama Plastic Ono Band.
Ono memberi inspirasi kepada muzik dan sisi kreatif Lennon selama tahun-tahun terakhir hidupnya. Mereka berdua bekerja bersama-sama dalam rakaman pasca The Beatles, dan harapan Ono untuk juga berkerjaya muzik. Ono dilatih sebagai ahli muzik klasik, belajar piano dan suara semenjak kanak-kanak. Beliau lebih berminat dalam muzik "avant-garde" daripada muzik klasik atau popular. Lagu dan gaya Ono yang unik terdengar asing di telinga pendengar. Menyakitkan bagi banyak orang, yang memandang Lennon harus tetap dengan The Beatles atau membuat lebih banyak muzik dengan gayanya sendiri. Ono menukar gayanya, dan mula menulis dan merakamkan lebih banyak lagu pop, namun muziknya tak pernah terkenal. Beberapa tahun kemudian, beberapa ahli muzik muda (seperti The B-52 's) mengakui bahawa mereka menyukai muzik Ono. Mereka mendapat inspirasi daripadanya.
Kehidupan awal dan keluarga
Ono dilahirkan pada 18 Februari 1933, di Tokyo, kepada Isoko Ono (小野 磯 子 Ono Isoko) dan Eisuke Ono (小野 英 輔 Ono Eisuke), seorang pegawai bank dan bekas pemain piano klasik. Bapa Isoko telah menggoncang pada 1915. Dauk sebelah bapa Isoko Zenjiro Yasuda (安 田 善 次郎 Yasuda Zenjirō) adalah sekutu puak Yasuda dan Zaibatsu. Eisuke datang dari barisan panjang pahlawan-ulama samurai. Terjemahan kanji nama pertama Yoko yang bermaksud "anak lautan".
Dua minggu sebelum kelahiran Yoko, Eisuke telah dipindahkan ke San Francisco oleh majikannya, Yokohama Specie Bank. Diikuti oleh selebih keluarganya tidak lama selepas itu, dengan Yoko bertemu Eisuke ketika berusia dua tahun. Adiknya Keisuke dilahirkan pada bulan Disember 1936. Yoko telah mendaftar dalam pelajaran piano dari umur 4 tahun. Pada tahun 1937, keluarga tersebut telah dipindahkan semula ke Jepun dan Ono mendaftar di Gakushuin Tokyo (juga dikenali sebagai Sekolah Sebaya), salah satu daripada kebanyakan sekolah eksklusif di Jepun.
Pada tahun 1940, keluarganya berpindah ke New York City. Pada tahun berikutnya, Eisuke telah dipindahkan dari New York City ke Hanoi, dan keluarga kembali ke Jepun. Ono telah mendaftar dalam Keimei Gakuen, sebuah sekolah rendah Kristian eksklusif dikendalikan oleh keluarga Mitsui. Beliau tinggal di Tokyo melalui pengeboman pada 9 Mac, 1945, yang mana beliau telah terlindung dengan ahli-ahli keluarga yang lain di sebuah kebuk khas di daerah Azabu, Tokyo, jauh dari pengeboman berat. Ono kemudian pergi ke resort gunung Karuizawa dengan ahli-ahli keluarganya.
Ono dan keluarganya terpaksa meminta makanan sambil menarik barang-barang mereka dalam kereta sorong. Ia adalah dalam tempoh ini dalam hidupnya, Ono berkata, bahawa beliau membangunkan sikap "agresif" beliau dan pemahaman status "orang luar" apabila anak-anak mengejek beliau dan Keisuke, yang pernah baik-untuk-melakukan. Cerita-cerita lain mempunyai ibunya menjadikan jumlah besar barangan dengan mereka untuk kawasan luar bandar, di mana mereka bertukar tersebut adalah makanan. Dalam satu anekdot, ibunya menukar mesin jahit buatan Jerman untuk 60 kilogram (130 lb) beras untuk memberi makan kepada keluarga. Bapanya kekal di bandar, yang tidak diketahui oleh keluarga, yang percaya dia berada dalam tahanan kem perang di China. Ono memberitahu Amy Goodman dari Democracy Now pada 16 Oktober 2007, bahawa "Beliau berada di Perancis Indochina, iaitu Vietnam sebenarnya .... di Saigon. Beliau berada di kem tahanan."
Pada April 1946, Gakushuin telah dibuka semula dan Ono mendaftar semula. Sekolah ini terletak berhampiran istana kerajaan, tidak rosak oleh perang, dan Ono mendapati dirinya seorang rakan sekelas Putera Akihito, bakal maharaja Jepun. Beliau menamatkan pengajian pada tahun 1951 dan telah diterima masuk ke program falsafah Universiti Gakushuin sebagai wanita pertama yang memasuki jabatan. Walau bagaimanapun, dia meninggalkan sekolah selepas dua semester.
Permulaan kolej dan pusat bandar
Keluarga Ono berpindah ke Scarsdale, New York, tanpanya selepas perang. Apabila beliau kemudian menyertai semula keluarganya di Amerika Syarikat, Ono mendaftar berdekatan dalam Sarah Lawrence College. Walaupun ibu bapanya sukakan pilihan kolej beliau, Ono berkata, mereka tidak bersetuju dengan gaya hidup beliau dan menegur beliau untuk berkawan dengan orang mereka berasa seperti di bawah beliau. Walaupun penolakan ibu bapanya, Ono suka mesyuarat artis, penyair, dan lain-lain yang mewakili gaya hidup bohemia yang beliau impikan. Melawat galeri dan kejadian seni di bandar membuatkan keinginannya untuk memaparkan usaha seni sendiri kepada umum. Artis avant-garde Amerika, komposer dan pemuzik La Monte Young, hubungan penting pertamanya dalam dunia seni New York, membantu Ono memulakan kerjaya beliau dengan menggunakan loteng Chambers Street beliau di Tribeca sebagai ruang persembahan. Selepas Ono menetapkan lukisan terbakar pada satu persembahan, mentornya John Cage menasihatkan beliau untuk merawat kertas dengan kalis api.
Kembali ke Jepun, kerjaya awal dan keibuan
Pada tahun 1956, Ono meninggalkan kolej untuk kahwin lari dengan komposer Toshi Ichiyanagi, bintang di masyarakat eksperimen Tokyo. Selepas hidup berasingan selama beberapa tahun, mereka memfailkan perceraian pada tahun 1962. Ono pulang untuk tinggal bersama ibu bapanya dan, mengalami kemurungan klinikal, beliau secara ringkas diletakkan di dalam institusi mental. Kemudian tahun itu, pada 28 November 1962, Ono berkahwin dengan Anthony Cox, pemuzik jazz Amerika, penerbit filem, dan penggalak seni, yang memainkan peranan penting dalam mendapatkan pembebasannya daripada institusi mental Jepun. Walau bagaimanapun, kerana Ono telah mengabaikan untuk menyelesaikan perceraian beliau dari Ichiyanagi, perkahwinan kedua beliau telah dibatalkan pada 1 Mac 1963. Selepas memuktamadkan perceraian itu, Cox dan Ono berkahwin lagi pada 6 Jun 1963. Beliau melahirkan anak perempuan mereka Kyoko Chan Cox dua bulan kemudian pada 8 Ogos 1963.
Perkahwinan itu cepat jatuh selain, tetapi Cox tinggal bersama-sama demi kerjaya bersama mereka. Bakat mereka di Dewan Sogetsu Tokyo, dengan Ono berbaring di atas sebuah piano yang dimainkan oleh John Cage. Tidak lama kemudian, pasangan itu kembali ke New York dengan Kyoko. Pada tahun-tahun awal perkahwinan itu, Ono meninggalkan keibubapaan Kyoko untuk Cox semasa beliau mengejar seni beliau sepenuh masa. Cox juga menguruskan publisiti beliau. Beliau dan Cox bercerai pada 2 Februari 1969. Walau bagaimanapun, pada tahun 1971, Cox hilang dengan anak perempuan mereka ketika berusia lapan tahun mereka, di tengah-tengah pertempuran penjagaan itu. Beliau memenangi hak penjagaan selepas mendakwa Ono adalah "ibu tidak layak" kerana penggunaan dadah beliau. Bekas suami Ono kemudiannya membesarkan Kyoko bawah nama Ruth Holman dalam sebuah organisasi yang dikenali sebagai Church of the Living Word (atau "Walk"). Ono dan Lennon mencari Kyoko selama bertahun-tahun, tidak berjaya. Beliau pertama kali melihat Kyoko lagi pada tahun 1998.
John Lennon
Fluxus, sebuah persatuan longgar artis avant-garde inspirasi Dada yang berkembang pada awal 1960-an, aktif di New York dan Eropah. Ono melawat London untuk bertemu artis dan aktivis politik Gustav Metzger di Destruction in Art Symposium pada September 1966, sebagai satu-satunya artis wanita memilih untuk melakukan aktiviti sendiri dan hanya satu daripada dua dijemput untuk berucap.
Terdapat dua versi cerita mengenai bagaimana Lennon bertemu Ono. Menurut versi pertama, pada 9 November 1966, Lennon pergi ke Balai Indica di London, di mana Ono telah menyediakan seni pameran konsepnya, dan mereka telah diperkenalkan oleh pemilik galeri John Dunbar. Lennon pada mulanya yakin dengan pameran yang beliau lihat, yang termasuk sebuah beg kuku mahal, tetapi sekeping mempunyai tangga dengan binokular kecil di bahagian atas. Apabila beliau memanjat tangga, Lennon berasa sedikit bodoh, tetapi dia melihat melalui binokular kecil itu dan melihat perkataan "YA" yang membawa maksud beliau tidak berjalan keluar, kerana ia adalah positif, manakala seni konsep paling dia dihadapi adalah "anti" segala-galanya.
Lennon juga tertarik dengan karya Hammer a Nail oleh Ono. Penonton menukul paku ke papan kayu, mewujudkan sekeping seni. Walaupun pameran itu belum lagi dibuka, Lennon mahu tukul paku ke papan bersih, tetapi Ono menghalangnya. Dunbar bertanya kepadanya, "Adakah kamu tidak tahu siapa ini? Dia jutawan! Dia mungkin membelinya." Ono kononnya tidak pernah mendengar daripada Beatles, tetapi berlembut dengan syarat bahawa Lennon membayar beliau lima taburan, yang Lennon menjawab, "Saya akan memberi anda satu khayalan lima taburan dan tukul paku khayalan dalam."
Dalam versi kedua mesyuarat pertama Ono dan Lennon, diberitahu oleh Paul McCartney, Ono berada di London pada tahun 1965 menyusun skor muzik asal untuk sebuah buku di mana John Cage menyiapkan karya bertajuk Notations. McCartney enggan memberikan beliau apa-apa manuskrip sendiri, tetapi mencadangkan bahawa Lennon mungkin memaksa. Lennon lakukan, memberi Ono lirik tulisan tangan asal untuk "The Word."
Dalam temu bual 2002, beliau berkata, "Saya sangat tertarik kepadanya. Ia adalah satu keadaan yang sangat pelik." Kedua-dua mula sepadan dan, pada bulan September 1967, Lennon menaja persembahan solo Ono di Galeri Lisson di London. Apabila isteri Lennon, Cynthia meminta penjelasan untuk Ono menelefon rumah mereka, beliau memberitahunya Ono hanya cuba untuk mendapatkan wang untuk "avant-garde". Pada awal tahun 1968, manakala Beatles telah membuat lawatan terkenal mereka ke India, Lennon telah menulis "Julia" dan termasuk sebutan mengenai Ono: "Anak laut memanggil saya", merujuk kepada kata dan terjemahan untuk ejaan Jepun Yoko ini. Pada bulan Mei 1968, manakala isterinya sedang bercuti di Greece, Lennon dijemput Ono untuk melawat. Mereka bermalam rakaman apa yang akan menjadi album Two Virgins, selepas itu, beliau berkata, mereka "bercinta pada waktu subuh". Apabila isteri Lennon pulang ke rumah, dia mendapati Ono memakai jubah mandi beliau dan minum teh dengan Lennon yang hanya berkata, "Oh, hi."
Lennon menulis dan merakamkan "Happiness Is a Warm Gun" pada 24 dan 25 September 1968. Yang mengandungi rujukan seksual untuk Ono. Beberapa minggu selepas perceraian Lennon dari Cynthia telah diberikan, Ono mengandung walaupun dia mengalami keguguran daripada apa yang akan menjadi seorang kanak-kanak lelaki pada 21 November 1968.
Bed-Ins dan kolaborasi awal yang lain
Dalam tempoh dua tahun lalu Lennon dengan The Beatles, beliau dan Ono mula menghadiri serta mewujudkan bantahan awam mereka sendiri terhadap Perang Vietnam. Mereka telah berkahwin di pejabat pendaftaran yang di Gibraltar pada 20 Mac 1969, dan menghabiskan bulan madu mereka di Amsterdam berkempen dengan selama Bed-In for peace selama seminggu. Mereka merancang satu lagi Bed-In di Amerika Syarikat, tetapi tidak dibenarkan masuk ke negara ini. Mereka telah mengadakan satu bukannya di Queen Elizabeth Hotel di Montreal, di mana mereka merakamkan "Give Peace a Chance". Lennon kemudian menyatakan kekesalan tentang perasaan "cukup bersalah memberi kredit McCartney sebagai penulis bersama pada single bebas pertama saya bukan memberikannya kepada Yoko, yang sebenarnya telah menulis dengan saya." Pasangan terkenal sering menggabungkan advokasi dengan seni persembahan, seperti dalam "bagism", mula diperkenalkan pada sidang media Vienna, di mana mereka menentang prejudis dan stereotaip dengan memakai beg di atas seluruh tubuhnya. Lennon memperincikan tempoh ini dalam lagu Beatles "The Ballad of John and Yoko".
Lennon menukar namanya dalam surat ikatan pol pada 22 April 1969, beralih daripada Winston untuk Ono sebagai nama tengah. Walaupun dia menggunakan nama John Ono Lennon selepas itu, dokumen-dokumen rasmi merujuk beliau sebagai John Winston Ono Lennon, kerana dia tidak dibenarkan untuk membatalkan nama yang diberikan ketika lahir. Pasangan itu selesai di Tittenhurst Park di Sunninghill, Berkshire, di tenggara England. Apabila Ono yang cedera dalam kemalangan kereta, Lennon diaturkan dengan katil bersaiz king untuk dibawa ke studio rakaman kerana dia bekerja pada album rakaman terakhir Beatles, Abbey Road.
Kedua-dua bekerjasama dalam banyak album, bermula pada tahun 1968 apabila Lennon masih bersama The Beatles, dengan Unfinished Music No.1: Two Virgins, album eksperimen musique konkrit. Pada tahun yang sama, pasangan itu menyumbang sekeping eksperimen untuk The White Album dipanggil "Revolution 9". Juga di The White Album, Ono menyumbang vokal sokongan pada "Birthday", dan satu baris vokal utama mengenai "The Continuing Story in Bungalow Bill." Yang terakhir ini menandakan satu-satunya peristiwa rakaman dalam The Beatles di mana seorang wanita menyanyi membawa vokal.
Kumpulan Plastic Ono
Ono mempengaruhi Lennon untuk menghasilkan lebih banyak pengeluaran "autobiografi" dan, selepas "The Ballad of John and Yoko", mereka mengambil keputusan adalah lebih baik untuk membentuk kugiran mereka sendiri dan bukannya meletakkan bahan di bawah nama The Beatles. Pada tahun 1969, album pertama Plastic Ono Band, Live Peace in Toronto 1969, dirakaman semasa Toronto Rock and Roll Revivalfestival. Penjelmaan pertama kumpulan itu juga terdiri daripada pemain gitar Eric Clapton, pemain bass Klaus Voormann, dan pemain dram Alan White. Separuh pertama persembahan mereka terdiri daripada standard rock. Pada separuh kedua, Ono mengambil untuk mikrofon dan mempersembahkan avant-garde bersama-sama dengan band ini, penamat dengan muzik yang terdiri terutamanya daripada maklum balas, semasa beliau menjerit dan menyanyi.
Album solo pertama dan Fly
Ono mengeluarkan album solo pertamanya, Yoko Ono/Plastic Ono Band, pada tahun 1970 sebagai rakan bagi Lennon, John Lennon/Plastic Ono Band lebih terkenal. Kedua-dua album juga mempunyai sahabat yang meliputi: Ono memaparkan gambarnya bersandar pada Lennon, dan gambar Lennon bersandar pada Ono. Albumnya termasuk vokal yang keras, mentah, yang melahirkan persamaan dengan bunyi dalam alam semula jadi (terutamanya yang dibuat oleh haiwan) dan teknik jazz bebas yang digunakan oleh angin dan tembaga. Pemuzik termasuk Ornette Coleman, selain penghibur jazz bebas terkenal, dan Ringo Starr. Beberapa lagu-lagu dalam album ini terdiri daripada penyuaraan tanpa kata, dalam gaya yang akan mempengaruhi Meredith Monk dan artis muzik yang lain yang telah menggunakan jeritan dan bunyi vokal sebagai ganti perkataan. Album ini mencapai No. 182 di carta AS.
Apabila Lennon telah dijemput untuk bermain dengan Frank Zappa di Fillmore (ketika itu Filmore West) pada 5 Jun 1971, Ono menyertai mereka. Kemudian tahun itu, beliau mengeluarkan Fly, album berganda. Di dalamnya, beliau menrokai sedikit rock Psikedelik lebih konvensional dengan trek termasuk "Midsummer New York" dan "Mind Train", sebagai tambahan kepada beberapa eksperimen Fluxus. Beliau juga menerima putaran kecil dengan balada "Mrs. Lennon" Trek "Don't Worry, Kyoko (Mummy's Only Looking for Her Hand in the Snow)" adalah syair pujian kepada anak perempuan Ono yang hilang, dan menampilkan Eric Clapton pada gitar. Pada tahun yang sama, semasa belajar dengan Maharishi Mahesh Yogi di Mallorca, Sepanyol, bekas suami Ono, Anthony Cox menuduh Ono daripada melarikan anak perempuan mereka Kyoko dari hotelnya. Tuduhan terbang antara kedua-dua, dan juga perkara jagaan. Cox akhirnya berpindah dengan Kyoko; Ono tidak akan melihat anak perempuannya sehingga tahun 1998. Ia adalah pada masa ini bahawa dia telah menulis (Don't Worry Kyoko) "Jangan Risau Kyoko", yang juga muncul album Ono dan Lennon, Peace Live In Toronto 1969, sebagai tambahan untuk terbang. Kyoko juga dirujuk dalam baris pertama "Happy Christmas (War Is Over)" apabila Yoko bisikan "Happy Christmas, Kyoko", diikuti dengan Lennon berbisik, "Happy Christmas, Julian. Lagu ini mencapai No. 4 di UK, di mana pengeluaran telah ditangguhkan sehingga 1972, dan telah secara berkala muncul kembali di UK Singles Chart. Asalnya sebuah lagu bantahan mengenai Perang Vietnam, "Happy Xmas (War Is Over)" telah menjadi satu standard Krismas. Bahawa Ogos, pasangan itu muncul bersama-sama di manfaat di Madison Square Garden dengan Roberta Flack, Stevie Wonder, dan Sha Na Na untuk kanak-kanak yang cacat akal anjuran WABC-TV Geraldo Rivera.
Perpisahan daripada Lennon dan penyatuan semula
Selepas The Beatles dibubarkan, Ono dan Lennon hidup bersama di London dan kemudian di New York - keduanya untuk melarikan diri perkauman tabloid arah Ono. Hubungan mereka, bagaimanapun, menjadi tegang dengan ancaman pengusiran yang Lennon hadapi (kerana tuduhan dadah difailkan di England), dan pemisahan Ono daripada anak perempuannya. Pasangan itu berpisah pada 1973, dengan Ono mengejar kerjaya beliau dan Lennon yang hidup di antara Los Angeles dan New York dengan pembantu peribadi Mei Pang, dengan berkat Ono.
Menjelang Disember 1974, Lennon dan Pang telah mempertimbangkan untuk membeli sebuah rumah bersama-sama, dan dia tidak mahu menerima panggilan telefon Ono. Bulan depan, Lennon bersetuju untuk bertemu Ono, yang mendakwa telah menemui penawar untuk merokok. Selepas mesyuarat itu, dia tidak pulang ke rumah atau hubungi Pang. Apabila Pang menelefon pada hari berikutnya, Ono memberitahunya Lennon tidak dapat dihubungi, sedang letih selepas sesi hipnoterapi. Dua hari kemudian, Lennon muncul semula pada pelantikan pergigian bersama dengan Pang, tertegun dan keliru sehingga ke tahap yang Pang percaya dia telah mencuci otak. Katanya kepada pemisahan dari Ono kini lebih, walaupun Ono akan membenarkannya untuk terus melihat dia sebagai perempuan simpanannya.
Anak lelaki Ono dan Lennon, Sean, dilahirkan pada 9 Oktober 1975, hari jadi ke-35 Lennon. John tidak membantu hubungan dengan anak pertama apabila beliau menyifatkan Julian pada tahun 1980 sebagai sebahagian daripada "sembilan puluh peratus daripada orang di planet ini [yang berpunca daripada kehamilan yang tidak dirancang]" dan bahawa "Sean adalah kanak-kanak yang dirancang, dan pembohongan di dalamnya perbezaan." Dia berkata, "Saya tidak suka Julian apa-apa kurang sebagai seorang anak. Dia masih anak saya, sama ada dia datang dari sebotol wiski atau kerana mereka tidak mempunyai pil pada masa itu." Pasangan itu mengekalkan profil yang rendah untuk tempoh lima tahun akan datang. Sean telah mengikuti jejak langkah ibu bapanya dengan kerjaya muzik, melaksanakan kerja solo, bekerja dengan Ono, dan membentuk sebuah kumpulan muzik, Ghost of a Saber Tooth Tiger.
Pembunuhan Lennon, penghormatan dan peringatan
John Lennon bersara dari muzik, menjadi surirumah untuk menjaga Sean, sehingga sebelum pembunuhan beliau pada bulan Disember 1980, yang Ono menyaksikan pada jarak dekat. Beliau telah menyatakan bahawa pasangan ini telah memikirkan tentang pergi keluar untuk makan malam selepas menghabiskan beberapa jam di studio rakaman, tetapi pulang ke apartmen mereka sebaliknya, kerana Lennon mahu melihat Sean sebelum beliau tidur. Berikutan pembunuhan itu, Ono pergi ke pengasingan lengkap untuk tempoh yang panjang.
Ono membiayai pembinaan dan penyelenggaraan peringatan Strawberry Fields di New York City Central Park, di seberang dari Pangsapuri Dakota di mana mereka tinggal dan Lennon meninggal dunia. Ia secara rasmi khusus pada 9 Oktober 1985, yang akan menjadi hari jadi ke-45. Pada tahun 1990, Ono bekerjasama dengan perunding muzik Jeff Pollack untuk menghormati apa yang akan menjadi hari jadi ke-50 Lennon dengan siaran "Imagine" di seluruh dunia. Lebih 1,000 stesen di lebih 50 negara mengambil bahagian dalam siaran serentak. Ono merasakan masa itu sempurna, memandangkan konflik semakin meningkat di Timur Tengah, Eropah Timur dan Jerman.
Pada tahun 2000, beliau mengasaskan Muzium John Lennon di Saitama, Jepun. Pada bulan Mac 2002, beliau hadir dengan Cherie Blair pada pelancaran patung 7-kaki Lennon, untuk menandakan penamaan semula Lapangan Terbang Liverpool ke Liverpool John Lennon Airport. (Julian dan Cynthia Lennon hadir pada pelancaran Tugu John Lennon Peace sebelah ACC Liverpool di bandar yang sama lapan tahun kemudian.) Pada 9 Oktober 2007, telah diserahkannya peringatan baru yang dikenali sebagai Imagine Peace Tower, terletak di pulau daripada Viðey, 1 km di luar pelabuhan Skarfabakki dalam Reykjavík, Iceland. Setiap tahun, antara 9 Oktober dan 8 Disember, ia projek rasuk menegak tinggi cahaya ke langit. Pada tahun 2009, Ono mencipta pameran dipanggil "John Lennon: The New York City Years" untuk NYC Rock and Roll Hall of Fame Annex. Pameran ini menggunakan muzik, gambar, dan barang-barang peribadi untuk menggambarkan kehidupan Lennon di New York, dan sebahagian daripada kos setiap tiket telah didermakan kepada Spirit Foundation, sebuah yayasan kebajikan yang ditubuhkan oleh Lennon dan Ono.
Fluxus
John Cage dan Marcel Duchamp adalah pengaruh yang besar ke atas seni Ono. Beliau belajar daripada Cage pada Sarah Lawrence dan bertemu beliau melalui muridnya Ichiyanagi Toshi dalam kelas komposisi eksperimen legenda Cage di Sekolah Baru untuk Penyelidikan Sosial: Beliau telah diperkenalkan kepada lebih tidak konvensional tangan pertama neo-Dadaisme juga kearah Cage dan anak didik Bandar New York beliau Allan Kaprow, Brecht, Mac Low, Al Hansen dan penyair Dick Higgins.
Selepas Cage selesai mengajar di Sekolah Baru pada musim panas tahun 1960, Ono bertekad untuk menyewa tempat mengemukakan karyanya bersama-sama dengan kerja-kerja artis avant-garde lain di bandar. Beliau akhirnya mendapati loteng murah di pusat bandar Manhattan di 112 Chambers Street bahawa beliau menggunakannya sebagai studio dan ruang tamu. Menyokong dirinya melalui kerja setiausaha dan pengajaran dalam seni tradisional Jepun di Persatuan Jepun, Ono membenarkan komposer La Monte Young untuk menganjurkan konsert di loteng. Kedua-dua mula mengatur satu siri peristiwa di sana dari Disember 1960 hingga Jun 1961, dengan orang-orang seperti Marcel Duchamp dan Peggy Guggenheim menghadiri, dan kedua-dua Ono dan Young mendakwa telah menjadi kurator utama peristiwa-peristiwa ini, dengan Ono mendakwa telah telah akhirnya ditolak ke dalam peranan subsidiari oleh Young. Siri Chambers Street menghoskan beberapa karya seni konseptual awal Ono, termasuk Painting to Be Stepped On, yang merupakan sekerap kanvas di tingkat yang menjadi karya seni yang siap apabila akruan tapak kaki. Dengan kerja tersebut, Ono mencadangkan bahawa karya seni tidak lagi diperlukan untuk dipasang pada dinding dan tidak boleh diakses. Beliau menunjukkan kerja-kerja ini dan kerja-kerja pengajaran lain lagi di AG Gallery Macunias pada Julai 1961.
Buku Grapefruit, 1964
Satu lagi konseptual seni seminal adalah buku kecil Ono bertajuk Grapefruit. Diterbitkan pada tahun 1964, buku ini berbunyi seperti satu set arahan di mana kerja-kerja seni selesai-sama ada secara literal atau dalam imaginasi peserta penonton. Salah satu contoh adalah "Hide and Seek Piece: Hide until everybody goes home. Hide until everybody forgets about you. Hide until everybody dies." Grapefruit telah diterbitkan beberapa kali, paling banyak diedarkan oleh Simon & Schuster pada tahun 1971, yang dicetak semula sekali lagi pada tahun 2000. David Bourdon (de), pengkritik seni untuk The Village Voice dan Vogue, yang menyifatkan Grapefruit "salah satu monumen seni konseptual awal 1960-an." Beliau berkata pendekatan konseptual beliau telah dibuat lebih diterima apabila artis lelaki putih seperti Joseph Kosuth dan Lawrence Weiner datang dan "melakukan hampir perkara yang sama" beliau lakukan, dan dia juga mengambil mempunyai sisi syair dan lirik yang membezakannya daripada kerja-kerja artis konsep lain.
Ono akan menggubal banyak senario buku sebagai keping prestasi sepanjang kerjayanya, yang menjadi asas untuk pameran seni beliau, termasuk pameran retrospektif yang sangat publisiti, ini. This Is Not Here pada tahun 1971 di Muzium Everson di Syracuse, New York, yang hampir tertutup apabila ia telah dikepung oleh peminat teruja Beatles, yang memecahkan beberapa keping seni dan membanjiri tandas. Ia adalah pamerannya yang terakhir lepas utama sehingga retrospektif Yoko Ono: Objects, Films di Whitney pada 1989.
Hampir lima puluh tahun kemudian, pada bulan Julai 2013, beliau mengeluarkan satu sekuel kepada Grapefruit, satu lagi buku arahan, Acorn melalui OR Books.
Filem eksperimental, 1964-72
Ono juga pembikin filem eksperimen yang membuat 16 filem pendek antara tahun 1964 dan 1972, mendapat terkenal tertentu untuk filem Fluxus 1966 dipanggil hanya No. 4, sering dirujuk sebagai Bottoms. Filem lima dan setengah minit terdiri daripada satu siri jarak dekat punggung manusia berjalan di atas treadmill. Skrin ini dibahagikan kepada empat bahagian yang hampir sama dengan unsur-unsur rekah gluteal dan gluteal berkedut melintang. Lagu ini mengandungi temu bual dengan orang-orang yang sedang difilemkan, dan juga mereka yang sedang mempertimbangkan menyertai projek ini. Pada tahun 1996, syarikat pembuatan jam tangan Swatch menghasilkan jam tangan edisi terhad yang memperingati filem ini.
Mac 2004, ICA London, mempamerkan kebanyakan filem-filem beliau dari tempoh ini dalam pameran mereka The Rare Films of Yoko Ono. Beliau juga berlakon dalam sebuah filem eksploitasi kabur pada tahun 1965, Satan's Bed.
Wish Tree, 1981 - kini
Satu lagi contoh partisipatif Ono adalah projek Wish Tree beliau, di mana berasal pokok ke tapak pemasangan yang dipasang. Karya Wish Piece 1996 mempunyai arahan berikut:
Make a wish Write it down on a piece of paper Fold it and tie it around a branch of a Wish Tree Ask your friends to do the same Keep wishing Until the branches are covered with wishes
Pemasangan Wish Tree dalam Sculpture Garden di Museum of Modern Art, New York, yang ditubuhkan pada bulan Julai 2010, telah menarik sumbangan dari seluruh dunia. Lokasi pemasangan lain termasuk London; St. Louis; Washington, D.C.; San Francisco; kampus Universiti Stanford di Palo Alto, California; Jepun; Venice; dan Dublin.
Penghargaan dan retrospektif
John Lennon pernah menyifatkan beliau sebagai "artis tidak diketahui paling terkenal di dunia: semua orang tahu namanya, tetapi tiada siapa yang tahu apa yang dia lakukan." Beliau berkenalan dengan banyak orang seni termasuk Kate Millett, Nam June Paik, Dan Richter, Jonas Mekas, Merce Cunningham, Judith Malina, Erica Abeel, Fred DeAsis, Peggy Guggenheim, Betty Rollin, Shusaku Arakawa, Adrian Morris, Stefan Wolpe, Keith Haring dan Andy Warhol (Ono sendiri merupakan antara tetamu terhormat semasa majlis pengebumian Warhol tahun 1987), serts juga George Maciunas dan La Monte Young. Selain Mekas, Maciunas, Young, dan Warhol, beliau juga telah bekerjasama dengan DeAsis, Yvonne Rainer, dan Zbigniew Rybczynski.
Pada tahun 1989, Muzium Whitney mengadakan retrospektif kerjanya, Yoko Ono: Objects, Films yang memasyhurkan penceburan Ono ke dalam dunia seni New York. Pada cadangan sahabat hidup dalam Ono pada masa itu, penghias dalaman Sam Havadtoy, dia menyusun semula keping lama beliau dalam gangsa selepas beberapa keengganan awal. "Saya sedar bahawa untuk sesuatu yang bergerak saya begitu banyak yang saya akan menangis, ada sesuatu di sana. Terdapat seolah-olah seperti udara yang berkilauan dalam 60-an apabila saya membuat serpihan ini, dan kini udara digangsakan. Kini sudah tiba tahun 80-an, dan gangsa adalah sangat 80-an dengan cara -...... kekukuhan, komoditi, semua itu. Bagi seseorang yang telah melalui revolusi 60-an itu, terdapat sudah tentu merupakan satu perubahan yang luar biasa yang saya panggil keping gangsa petrified kebebasan itu, semua harapan dan kehendak adalah dalam beberapa cara membatu."
Lebih satu dekad kemudian, pada tahun 2001, Y.E.S. YOKO ONO , retrospektif 40 tahun kerja Ono, menerima Anugerah Muzium Terbaik oleh Persatuan Antarabangsa Pengkritik Seni Amerika Syarikat di New York City, dianggap sebagai salah satu anugerah tertinggi dalam kerjaya muzium. YES merujuk kepada tajuk kerja arca 1966 oleh Yoko Ono, ditunjukkan di Galeri Indica, London: penonton memanjat tangga untuk membaca perkataan "ya", dicetak pada kanvas kecil digantung dari siling. Kurator pameran ini Alexandra Munroe menulis bahawa "John Lennon mendapatinya, pada pertemuan pertamanya dengan Yoko: apabila dia memanjat tangga untuk karya sebaya dirangka pada siling, beliau menghadapi perkataan kecil YA 'Oleh itu, positif saya rasa lega.. . " Pameran ini mengembara ke 13 muzium di Amerika Syarikat, Kanada, Jepun, dan Korea dari tahun 2000 hingga 2003. Pada tahun 2001, beliau juga menerima Ijazah Doktor Kehormat Undang-undang dari Universiti Liverpool dan, pada tahun 2002, telah disampaikan dengan ijazah kehormat Doktor Seni Halus dari Kolej Bard, serta Pingat Skowhegan untuk bekerja di media yang pelbagai. Pada tahun berikutnya, beliau telah dianugerahkan Anugerah MOCA kelima untuk Wanita Cemerlang dalam Kesenian dari Muzium Seni Kontemporari Los Angeles. Pada tahun 2005, beliau menerima anugerah pencapaian sepanjang hayat dari Japan Society of New York, yang telah menjadi hos Yes Yoko Ono dan di mana beliau telah bekerja pada 1950-an dan awal 1960-an.
Pada tahun 2008, beliau mengadakann pameran retrospektif yang terbesar, “Between the Sky and My Head” di Kunsthalle Bielefeld, Bielefeld, Jerman, dan Pusat Seni Kontemporari Baltic di Gateshead, England. Pada tahun berikutnya, beliau mempamerkan pilihan kerja baru dan lama sebagai sebahagian daripada persembahan beliau "Memory Anton" di Venice, Itali. Beliau juga menerima Anugerah Golden Lion untuk pencapaian seumur hidup dari Venice Biennale pada tahun 2009. Pada tahun 2012, Ono mengadakan pameran utama kerjanya To the Lights di Galeri Serpentine, London. Beliau juga merupakan pemenang Oskar Kokoschka Prize 2012, anugerah tertinggi Austria untuk seni kontemporari gunaan. Pada bulan Februari 2013, bertepatan dengan ulang tahun ke-80 beliau, kerja retrospektif terbesar beliau, Half-a-Wind Show, dibuka di Schirn Kunsthalle Frankfurt dan mengembara ke Muzium Seni Moden Denmark Lousiana, Austria Kunsthalle Krems, dan Guggenheim Museum Bilbao Sepanyol. Pada tahun 2014, beliau menyumbang beberapa karya seni untuk festival seni tiga tahun sekali di Folkestone, England.
Pra-Lennon
Beliau bertemu Cage melalui Ichiyanagi Toshi dalam kelas komposisi legenda Cage di Sekolah Baru bagi Penyelidikan Sosial, dan pada musim panas tahun 1960, beliau mendapati loteng murah di pusat bandar Manhattan di 112 Chambers Street dan membenarkan komposer La Monte Young untuk menganjurkan konsert di loteng dengannya, dengan orang-orang seperti Marcel Duchamp dan Peggy Guggenheim hadir. Ono hanya membentangkan kerja sekali dalam siri ini. Pada tahun 1961, tahun sebelum mesyuarat Lennon, Ono mempunyai persembahan awam utama yang pertama beliau dalam konsert di 258 tempat duduk Carnegie Recital Hall (lebih kecil daripada "Dewan Utama"). Konsert ini menampilkan muzik eksperimen radikal dan persembahan. Beliau mempunyai penglibatan kedua di Recital Hall Carnegie pada tahun 1965, di mana beliau memulakan Cut Piece. Beliau menayangkan The Fog Machine semasa konsert beliau Music for Mind pada Bluecoat Society of Arts di Liverpool, England pada tahun 1967.
1980an
Pada awal tahun 1980, Lennon mendengar '"Rock Lobster" dendangan Lene Lovich dan B-52 semasa bercuti di Bermuda. Yang terakhir ini mengingatkan beliau bunyi muzik Ono dan dia mengambil ini sebagai petunjuk bahawa dia telah mencapai arus perdana (band ini sebenarnya telah dipengaruhi oleh Ono). Selain kerjasama beliau dengan artis eksperimen termasuk John Cage dan legenda jazz Ornette Coleman, ramai pemuzik lain, terutamanya mereka dari pergerakan gelombang baru, telah membayar penghormatan kepada Ono (kedua-dua sebagai seorang artis dalam hak sendiri, dan sebagai renungan dan tokoh ikon). Sebagai contoh, Elvis Costello merakamkan versi lagu Ono "Walking on Thin Ice", B-52 (yang menarik dari rakaman awal beliau) menyanyikan semula "Don't Worry, Kyoko (Mummy's Only Looking for Her Hand in the Snow)" (memendekkan tajuk untuk "Don't Worry"), dan Sonic Youth termasuk persembahan konsep awal Ono "Voice Piece for Soprano" pada album eksperimen mereka SYR4: Goodbye 20th Century.