cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charlemagne
Avar campaigns
For the next two years, Charles was occupied with the Slavs against the Saxons. Pippin and Duke Eric of Friuli continued, however, to assault the Avars' ring-shaped strongholds. The great Ring of the Avars, their capital fortress, was taken twice. The booty was sent to Charlemagne at his capital, Aachen, and redistributed to all his followers and even to foreign rulers, including King Offa of Mercia. Soon the Avar tuduns had thrown in the towel and travelled to Aachen to subject themselves to Charlemagne as vassals and Christians. This Charlemagne accepted and sent one native chief, baptised Abraham, back to Avaria with the ancient title of khagan. Abraham kept his people in line, but in 800 the Bulgarians under Krum had swept the Avar state away. In the 10th century, the Magyars settled the Pannonian plain and presented a new threat to Charlemagne's descendants.
Saracens and Spain
The conquest of Italy brought Charlemagne in contact with the Saracens who, at the time, controlled the Mediterranean. Pippin, his son, was much occupied with Saracens in Italy. Charlemagne conquered Corsica and Sardinia at an unknown date and in 799 the Balearic Islands. The islands were often attacked by Saracen pirates, but the counts of Genoa and Tuscany (Boniface) kept them at bay with large fleets until the end of Charlemagne's reign. Charlemagne even had contact with the caliphal court in Baghdad. In 797 (or possibly 801), the caliph of Baghdad, Harun al-Rashid, presented Charlemagne with an Asian elephant named Abul-Abbas and a mechanical clock, out of which came a mechanical bird to announce the hours.
In Hispania, the struggle against the Moors continued unabated throughout the latter half of his reign. His son Louis was in charge of the Spanish border. In 785, his men captured Gerona permanently and extended Frankish control into the Catalan littoral for the duration of Charlemagne's reign (and much longer, it remained nominally Frankish until the Treaty of Corbeil in 1258). The Muslim chiefs in the northeast of Spain were constantly revolting against Cordoban authority and they often turned to the Franks for help. The Frankish border was slowly extended until 795, when Gerona, Cardona, Ausona, and Urgel were united into the new Spanish March, within the old duchy of Septimania.
Imperator
Matters of Charlemagne's reign came to a head in late 800. In 799, Pope Leo III had been mistreated by the Romans, who tried to put out his eyes and tear out his tongue. He was deposed and put in a monastery. Charlemagne, advised by Alcuin of York, refused to recognise the deposition. He travelled to Rome in November 800 and held a council on December 1. On December 23, Leo swore an oath of innocence. At Mass, on Christmas Day (December 25), when Charlemagne knelt the altar to pray, the pope crowned him Imperator Romanorum ("Emperor of the Romans") in Saint Peter's Basilica. In so doing, the pope was effectively attempting to transfer the office from Constantinople to Charles. Einhard says that Charlemagne was ignorant of the pope's intent and did not want any such coronation:
Many modern scholars suggest that Charlemagne was indeed aware of the coronation; certainly he cannot have missed the bejeweled crown waiting on the altar when he came to pray. In any event, he would now use these circumstances to claim that he was the renewer of the Western Roman Empire, which had expired in 476. To avoid frictions with the Byzantine Empire (i.e. the Eastern Roman Empire), Charles later styled himself, not Imperator Romanorum ("Emperor of the Romans", a title reserved for the Byzantine emperor), but rather Imperator Romanum gubernans Imperium ("Roman Emperor ruling the Empire"). The iconoclasm of the Isaurian Dynasty and resulting religious conflicts with the Empress Irene, sitting on the throne in Constantinople in 800, were probably the chief causes of the pope's desire to formally resurrect the Roman imperial title in the West. He also most certainly desired to increase the influence of the papacy, honour his saviour Charlemagne, and solve the constitutional issues then most troubling to European jurists in an era when Rome was not in the hands of an emperor. Thus, Charlemagne's assumption of the title of Augustus, Constantine I, and Justinian I was not an usurpation in the eyes of the Franks or Italians. It was though in Byzantium, where it was protested by Irene and the usurper Nicephorus I — neither of whom had any great effect in enforcing their protests.
The Byzantines, however, still held several territories in Italy: Venice (what was left of the Exarchate of Ravenna), Reggio (Calabria, the toe), Brindisi (Apulia, the heel), and Naples (the Ducatus Neapolitanus). These regions remained outside of Frankish hands until 804, when the Venetians, torn by infighting, transferred their allegiance to the Iron Crown of Pippin, Charles' son. The Pax Nicephori ended. Nicephorus ravaged the coasts with a fleet and the only instance of war between the Byzantines and the Franks, as it was, began. It lasted until 810, when the pro-Byzantine party in Venice gave their city back to the Byzantine Emperor and the two emperors of Europe made peace: Charlemagne received the Istrian peninsula and in 812 Emperor Michael I Rhangabes recognised his status as Emperor under the title of Imperator Romanorum gubernans imperium.
Danish attacks
After the conquest of Nordalbingia, the Frankish frontier was brought into contact with Scandinavia. The pagan Danes, "a race almost unknown to his ancestors, but destined to be only too well known to his sons" as Charles Oman described them, inhabiting the Jutland peninsula had heard many stories from Widukind and his allies who had taken refuge with them about the dangers of the Franks and the fury which their Christian king could direct against pagan neighbours.
In 808, the king of the Danes, Godfred, built the vast Danevirke across the isthmus of Schleswig. This defence, last employed in the Danish-Prussian War of 1864, was at its beginning a 30 km long earthenwork rampart. The Danevirke protected Danish land and gave Godfred the opportunity to harass Frisia and Flanders with pirate raids. He also subdued the Frank-allied Wiltzes and fought the Abotrites.
Godfred invaded Frisia and joked of visiting Aachen, but was murdered before he could do any more, either by a Frankish assassin or by one of his own men. Godfred was succeeded by his nephew Hemming and he concluded the Treaty of Heiligen with Charlemagne in late 811.
Death
In 813, Charlemagne called Louis the Pious, king of Aquitaine, his only surviving legitimate son, to his court. There he crowned him as his heir and sent him back to Aquitaine. He then spent the autumn hunting before returning to Aachen on 1 November. In January, he fell ill. He took to his bed on 21 January and as Einhard tells it:
When Charlemagne died in 814, he was buried in his own Cathedral at Aachen. He was succeeded by his surviving son, Louis, who had been crowned the previous year. His empire lasted only another generation in its entirety; its division, according to custom, between Louis's own sons after their father's death laid the foundation for the modern states of France and Germany.
Administration
As an administrator, Charlemagne stands out for his many reforms: monetary, governmental, military, cultural and ecclesiastical. He is the main protagonist of the "Carolingian Renaissance".
Monetary reforms
Pursuing his father's reforms, Charlemagne did away with the monetary system based on the gold sou. Both he and the Anglo-Saxon King Offa of Mercia took up the system set in place by Pippin. He set up a new standard, the livre (from the Latin libra, the modern pound)—a unit of both money and weight—which was worth 20 sous (from the Latin solidus, the modern shilling) or 240 deniers (from the Latin denarius, the modern penny). During this period, the livre and the sou were counting units, only the denier was a coin of the realm.
Charlemagne applied the system to much of the European continent, and Offa's standard was voluntarily adopted by much of England. After Charlemagne's death, continental coinage degraded and most of Europe resorted to using the continued high quality English coin until about 1100.
Education reforms
A part of Charlemagne's success as warrior and administrator can be traced to his admiration for learning. His reign and the era it ushered in are often referred to as the Carolingian Renaissance because of the flowering of scholarship, literature, art, and architecture which characterise it. Charlemagne, brought into contact with the culture and learning of other countries (especially Visigothic Spain, Anglo-Saxon England and Lombard Italy) due to his vast conquests, greatly increased the provision of monastic schools and scriptoria (centres for book-copying) in Francia. Most of the surviving works of classical Latin were copied and preserved by Carolingian scholars. Indeed, the earliest manuscripts available for many ancient texts are Carolingian. It is almost certain that a text which survived to the Carolingian age survives still. The pan-European nature of Charlemagne's influence is indicated by the origins of many of the men who worked for him: Alcuin, an Anglo-Saxon from York; Theodulf, a Visigoth, probably from Septimania; Paul the Deacon, Peter of Pisa and Paulinus of Aquileia, Lombards; and Angilbert, Angilramm, Einhard and Waldo of Reichenau, Franks.
Charlemagne took a serious interest in his and others' scholarship and had learned to read in his adulthood, although he never quite learned how to write, he used to keep a slate and stylus underneath his pillow, according to Einhard. His handwriting was bad, from which grew the legend that he could not write. Even learning to read was quite an achievement for kings at this time, most of whom were illiterate.
Writing reforms
During Charles' reign, the Roman half uncial script and its cursive version, which had given rise to various continental minuscule scripts, were combined with features from the insular scripts that were being used in Irish and English monasteries. Carolingian minuscule was created partly under the patronage of Charlemagne. Alcuin of York, who ran the palace school and scriptorium at Aachen, was probably a chief influence in this. The revolutionary character of the Carolingian reform, however, can be over-emphasised; efforts at taming the crabbed Merovingian and Germanic hands had been underway before Alcuin arrived at Aachen. The new minuscule was disseminated first from Aachen, and later from the influential scriptorium at Tours, where Alcuin retired as an abbot.
Political reforms
Charlemagne engaged in many reforms of Frankish governance, but he continued also in many traditional practices, such as the division of the kingdom among sons.
Organisation
The Carolingian king exercised the bannum, the right to rule and command. He had supreme jurisdiction in judicial matters, made legislation, led the army, and protected both the Church and the poor. His administration was an attempt to organise the kingdom, church and nobility around him, however, it was entirely dependent upon the efficiency, loyalty and support of his subjects.
Imperial coronation
Historians have debated for centuries whether Charlemagne was aware of the Pope's intent to crown him Emperor prior to the coronation itself (Charlemagne declared that he would not have entered Saint Peter's had he known), but that debate has often obscured the more significant question of why the Pope granted the title and why Charlemagne chose to accept it once he did.
Roger Collins points out (Charlemagne, pg. 147) "that the motivation behind the acceptance of the imperial title was a romantic and antiquarian interest in reviving the Roman empire is highly unlikely." For one thing, such romance would not have appealed either to Franks or Roman Catholics at the turn of the ninth century, both of whom viewed the Classical heritage of the Roman Empire with distrust. The Franks took pride in having "fought against and thrown from their shoulders the heavy yoke of the Romans" and "from the knowledge gained in baptism, clothed in gold and precious stones the bodies of the holy martyrs whom the Romans had killed by fire, by the sword and by wild animals", as Pippin III described it in a law of 763 or 764 (Collins 151). Furthermore, the new title — carrying with it the risk that the new emperor would "make drastic changes to the traditional styles and procedures of government" or "concentrate his attentions on Italy or on Mediterranean concerns more generally" (Collins 149) — risked alienating the Frankish leadership.
For both the Pope and Charlemagne, the Roman Empire remained a significant power in European politics at this time, and continued to hold a substantial portion of Italy, with borders not very far south of the city of Rome itself — this is the empire historiography has labelled the Byzantine Empire, for its capital was Constantinople (ancient Byzantium) and its people and rulers were Greek; it was a thoroughly Hellenic state. Indeed, Charlemagne was usurping the prerogatives of the Roman Emperor in Constantinople simply by sitting in judgement over the Pope in the first place:
For the Pope, then, there was "no living Emperor at the that time" (Norwich 379), though Henri Pirenne (Mohammed and Charlemagne, pg. 234n) disputes this saying that the coronation "was not in any sense explained by the fact that at this moment a woman was reigning in Constantinople." Nonetheless, the Pope took the extraordinary step of creating one. The papacy had for some years been in conflict with Irene's predecessors in Constantinople over a number of issues, chiefly the continued Byzantine adherence to the doctrine of iconoclasm, the destruction of Christian images. By bestowing the Imperial crown upon Charlemagne, the Pope arrogated to himself "the right to appoint ... the Emperor of the Romans, ... establishing the imperial crown as his own personal gift but simultaneously granting himself implicit superiority over the Emperor whom he had created." And "because the Byzantines had proved so unsatisfactory from every point of view—political, military and doctrinal—he would select a westerner: the one man who by his wisdom and statesmanship and the vastness of his dominions ... stood out head and shoulders above his contemporaries."
With Charlemagne's coronation, therefore, "the Roman Empire remained, so far as either of them [Charlemagne and Leo] were concerned, one and indivisible, with Charles as its Emperor", though there can have been "little doubt that the coronation, with all that it implied, would be furiously contested in Constantinople." (Norwich, Byzantium: The Apogee, pg. 3) How realistic either Charlemagne or the Pope felt it to be that the people of Constantinople would ever accept the King of the Franks as their Emperor, we cannot know; Alcuin speaks hopefully in his letters of an Imperium Christianum ("Christian Empire"), wherein, "just as the inhabitants of the [Roman Empire] had been united by a common Roman citizenship", presumably this new empire would be united by a common Christian faith (Collins 151), certainly this is the view of Pirenne when he says "Charles was the Emperor of the ecclesia as the Pope conceived it, of the Roman Church, regarded as the universal Church" (Pirenne 233).
What we do know, from the Byzantine chronicler Theophanes (Collins 153), is that Charlemagne's reaction to his coronation was to take the initial steps toward securing the Constantinopolitan throne by sending envoys of marriage to Irene, and that Irene reacted somewhat favorably to them. Only when the people of Constantinople reacted to Irene's failure to immediately rebuff the proposal by deposing her and replacing her with one of her ministers, Nicephorus I, did Charlemagne drop any ambitions toward the Byzantine throne and begin minimising his new Imperial title, and instead return to describing himself primarily as rex Francorum et Langobardum.
The title of emperor remained in his family for years to come, however, as brothers fought over who had the supremacy in the Frankish state. The papacy itself never forgot the title nor abandoned the right to bestow it. When the family of Charles ceased to produce worthy heirs, the pope gladly crowned whichever Italian magnate could best protect him from his local enemies. This devolution led, as could have been expected, to the dormancy of the title for almost forty years (924-962). Finally, in 962, in a radically different Europe from Charlemagne's, a new Roman Emperor was crowned in Rome by a grateful pope. This emperor, Otto the Great, brought the title into the hands the kings of Germany for almost a millennium, for it was to become the Holy Roman Empire, a true imperial successor to Charles, if not Augustus.
Divisio regnorum
In 806, Charlemagne first made provision for the traditional division of the empire on his death. For Charles the Younger he designated the imperial title, Austrasia and Neustria, Saxony, Burgundy, and Thuringia. To Pippin he gave Italy, Bavaria, and Swabia. Louis received Aquitaine, the Spanish March, and Provence. This division may have worked, but it was never to be tested. Pippin died in 810 and Charles in 811. Charlemagne redrew the map of Europe by giving all to Louis, save the Iron Crown, which went to Pippin's illegitimate son Bernard. There was no mention of the imperial title however, which has led to the suggestion that Charlemagne regarded the title as an honorary achievement which held no hereditary significance.
Cultural significance
Charlemagne, being a model knight as one of the Nine Worthies, enjoyed an important afterlife in European culture. One of the great medieval literary cycles, the Charlemagne cycle or the Matter of France, centres on the deeds of Charlemagne and his historical commander of the border with Brittany, Roland, and the paladins who are analogous to the knights of the Round Table or King Arthur's court. Their tales constitute the first chansons de geste.
Charlemagne himself was accorded sainthood inside the Holy Roman Empire after the twelfth century. His canonisation by Antipope Paschal III, to gain the favour of Frederick Barbarossa in 1165, was never recognised by the Holy See, which annulled all of Paschal's ordinances at the Third Lateran Council in 1179. However, he has been acknowledged as cultus confirmed.
In the Divine Comedy the spirit of Charlemagne appears to Dante in the Heaven of Mars, among the other "warriors of the faith".
According to folk etymology, Charlemagne was commemorated in the old name Charles's Wain for the Big Dipper in the constellation of Ursa Major.
It is frequently claimed by genealogists that all people with European ancestry alive today are probably descended from Charlemagne. However, only a small percentage can actually prove descent from him. Charlemagne's marriage and relationship politics and ethics did, however, result in a fairly large number of descendants, all of whom had far better life expectancies than is usually the case for children in that time period. They were married into houses of nobility and as a result of intermarriages many people of noble descent can indeed trace their ancestry back to Charlemagne.
French volunteers in the Wehrmacht and later Waffen-SS during the World War II were organised in a unit called 33rd Waffen Grenadier Division of the SS Charlemagne (1st French). A German Waffen-SS unit used "Karl der Große" for some time in 1943, but then chose the name 10th SS Panzer Division Frundsberg instead.
Charlemagne is memorably quoted by Henry Jones (played by Sean Connery) in the film, Indiana Jones and the Last Crusade. Immediately after using his umbrella to induce a flock of seagulls to smash through the glass cockpit of a pursuing German fighter plane, Henry Jones remarks "I suddenly remembered my Charlemagne: 'Let my armies be the rocks and the trees and the birds in the sky'."
The Economist, the weekly news and international affairs newspaper, features a one page article every week entitled "Charlemagne", focusing on European government. --->
Keluarga
thumb|kiri|250px|Charlemagne dan Pippin si Bongkok. Salinan [[abad ke-10 untuk salinan asal yang hilang pada sekitar tahun 830.]]
Charlemagne mempunyai 19 orang anak daripada tiga antara lima orang isterinya serta lima antara banyak gundiknya.
Sultan Abdul Majid Hasan
Sultan Abdul Majid Hasan merupakan salah seorang Sultan Brunei yang memerintah dari 1402 hingga 1408. Walaupun tidak disebut langsung dalam Salasilah Raja-Raja Brunei, ada dicatatkan dalam riwayat Cina bahawa pada tahun 1406, baginda menghantar utusan ke Cina. Orang Cina menyebut baginda dengan gelaran Ma-na-je-ka-na. Pada tahun 1408, baginda berangkat ke Cina dan mangkat di sana ketika berusia 28 tahun. Baginda meninggalkan seorang putera bernama Xiawang (遐旺, bererti Raja Kecil) yang berusia 4 tahun. Oleh kerana tidak tersenarai di dalam Salasilah Raja-Raja Brunei, maka Sultan Brunei ke-2 yang di dalam catatan sejarah Kerajaan Brunei pada masa itu ialah Sultan Ahmad, adinda Sultan Muhammad Shah.
Universiti Pertahanan Nasional (Amerika Syarikat)
Universiti Pertahanan Nasional atau Inggeris: National Defense University (NDU) merupakan institusi pengajian tinggi yang dibiayai oleh Jabatan Pertahanan Amerika Syarikat, bertujuan untuk memberi latihan, pendidikan dan pembangunan strategi keselamatan nasional peringkat tinggi. Ia terletak di kawasan Fort Lesley J. McNair di Washington, D.C.
Long Betaoh, Kayan Hulu, Malinau
Long Betaoh merupakan sebuah desa di kecamatan Kayan Hulu, Kabupaten Malinau, Kalimantan Timur, Indonesia.
Pekan Batu Tiga
Pekan Batu Tiga merupakan pecahan kawasan pentadbiran bagi negeri Selangor.
Selangor dibahagikan kepada beberapa buah daerah dan setiap daerah dibahagikan kepada beberapa mukim (subdaerah/subdistrict).
Pentadbiran
Pekan Batu Tiga merupakan salah sebuah mukim yang terdapat dalam negeri Selangor, dan juga merupakan satu dari mukim yang terletak dalam pentadbiran Daerah Petaling.
Ketpen
Ketpen merupakan sebuah kampung yang terletak di kawasan Wilayah Almaty di tenggara Kazakhstan.
Dafahat
Dafahat ialah sebuah bandar banci ("census town") dalam daerah Murshidabad di negeri Bengal Barat, India.
Demografik 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001, Dafahat memiliki bilangan penduduk seramai 11,323. Dari jumlah tersebut, kaum lelaki membentuk 50% dari jumlah keseluruhan populasi dan wanita seramai 50%.
Pendidikan 2011
Menurut bancian India pada tahun 2001 Dafahat memiliki kadar pendidikan (kebolehan membaca) 36%, di bawah kadar purata kebangsaan 59.5%; dengan 62% lelaki dan 38% wanita mampu membaca. 22% dari populasi berusia di bawah 6 tahun. (2001)
Pekan Sungai Buloh, Petaling
Pekan Sungai Buloh merupakan pecahan kawasan pentadbiran bagi negeri Selangor.
Selangor dibahagikan kepada beberapa buah daerah dan setiap daerah dibahagikan kepada beberapa mukim (subdaerah/subdistrict).
Pentadbiran
Pekan Sungai Buloh merupakan salah sebuah mukim yang terdapat dalam negeri Selangor, dan juga merupakan satu dari mukim yang terletak dalam pentadbiran Daerah Petaling.
Chow chow
Baka ini juga pernah dipanggil Táng quǎn, "Anjing Tang". Chow chow dipercayai merupakan salah satu baka anjing asli digunakan sebagai model anjing singa, penjaga batu tradisional di hadapan tokong Buddha dan istana. Ia merupakan salah satu baka anjing purba yang masih wujud di dunia kini.
Wul
Wul ialah gentian tekstil diperoleh daripada biri-biri dan haiwan tertentu lain, termasuk wul kasymir daripada kambing, mohair daripada kambing, qiviut daripada muskox, wul Angora daripada arnab, dan jenis wul lain daripada camelid.
Pavagada
Pavagada ialah sebuah Bandar panchayat dalam daerah Tumkur di negeri Karnataka, India.
Pekan Merbau Sempak
Pekan Merbau Sempak merupakan pecahan kawasan pentadbiran bagi negeri Selangor.
Pavagada
Demografik 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001, Pavagada memiliki bilangan penduduk seramai 28,036. Dari jumlah tersebut, kaum lelaki membentuk 51% dari jumlah keseluruhan populasi dan wanita seramai 49%.
Pendidikan 2001
Menurut bancian India pada tahun 2001 Pavagada memiliki kadar pendidikan (kebolehan membaca) 67%, melebihi kadar purata kebangsaan 59.5%; dengan 57% lelaki dan 43% wanita mampu membaca. 12% dari populasi berusia di bawah 6 tahun. (2001)
Pekan Merbau Sempak
Pentadbiran
Pekan Merbau Sempak merupakan salah sebuah mukim yang terdapat dalam negeri Selangor, dan juga merupakan satu dari mukim yang terletak dalam pentadbiran Daerah Petaling.
Hubungan Israel–Singapura
Kedua-dua negara menikmati hubungan keselamatan yang luas, dengan industri senjata Israel dan Singapura terlibat dalam pembangunan bersama dan perdagangan ketenteraan yang besar antara kedua-dua negara.
Sejarah
Berikutan pengusiran Singapura dari Malaysia pada Ogos 1965, Singapura menjalin hubungan diplomatik penuh dengan Israel. Walau bagaimanapun, Singapura mengekalkan hubungan itu sebagai sulit selama 30 tahun berikutnya kerana hubungannya dengan negara-negara Islam jirannya, Malaysia dan Indonesia. Pemerintah Singapura memodelkan angkatan bersenjata negara itu termasuk program perkhidmatan nasionalnya berdasarkan sistem Angkatan Pertahanan Israel. Mulai 1966, penasihat tentera Israel dibawa untuk membantu menubuhkan dan melatih tentera Singapura. Israel juga membekalkan Singapura dengan perkakasan ketenteraan termasuk kereta kebal dan peluru berpandu. Pada tahun 1968, sebuah pejabat perdagangan Israel ditubuhkan di Singapura dan kemudian dinaikkan taraf menjadi kedutaan pada tahun 1968. Lee Kuan Yew, Perdana Menteri Singapura pertama juga menggunakan Israel sebagai contoh dalam retorik pembinaan identiti bangsa dan negara Singapura.
Lapangan Terbang Thisted
Lapangan Terbang Thisted adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Thisted, Denmark.
Hubungan Israel–Singapura
Sejarah
Pada bulan April 1986, Menteri Luar S. Dhanabalan mengunjungi Israel. Sebagai balasannya, Presiden Israel Chaim Herzog mengunjungi Singapura pada 18-19 November 1986. Kunjungan Herzog mencetuskan protes daripada pihak kerajaan Malaysia dan Indonesia. Kerajaan Malaysia mengancam untuk memotong bekalan air kepada Singapura melalui Tambak Johor–Singapura. Di sebalik kejadian ini, hubungan perdagangan Israel-Singapura terus berkembang. Menjelang 1991, perdagangan Israel dengan Singapura berjumlah AS$79 juta (eksport) dan AS$43 juta (import). Menurut Jacob Adabi, Singapura berusaha untuk membina imej yang tidak memihak kepada konflik Arab-Israel. Sambil mengekalkan pertahanan dan hubungan ekonomi dengan Israel, Singapura mengesahkan Resolusi PBB 242 dan 338 untuk menyeimbangkan hubungan dengan negara Islam jirannya serta dunia Arab.
Lapangan Terbang Thisted
Lapangan Terbang Thisted terletak pada kedudukan latitude N57* 04.1280', longtitude E08* 42.3135' pada ketinggian 7.01 meter dari aras laut..
Hubungan Israel–Singapura
Sejarah
Pada Februari 2017, Perdana Menteri Israel Benjamin Netanyahu dan isterinya Sara mengunjungi Singapura. Benjamin dihoskan oleh Perdana Menteri Singapura Lee Hsien Loong. Dalam lawatan itu, Perdana Menteri Lee Hsien Loong memberi sokongan terhadap penyelesaian dua negara dalam konflik Israel-Palestin. Tidak seperti lawatan negara 1986, kehadiran Netanyahu tidak menarik tentangan dari Malaysia dan Indonesia. Netanyahu juga bertemu dengan anggota komuniti Yahudi Singapura dan mengunjungi Sinagog Maghain Aboth.
Perjanjian
Pada tahun 2005, kedua-dua negara menandatangani perjanjian untuk memudahkan aliran barang dan pelaburan antara kedua-dua negara semasa lawatan ke Israel oleh Menteri Senior Singapura Goh Chok Tong dengan anggota Kabinet Israel serta bertemu dengan Perdana Menteri Israel, Ariel Sharon. Pada Februari 2017, Benjamin Netanyahu menjadi ketua kerajaan Israel pertama yang mengunjungi Singapura dalam 30 tahun.
Singapura adalah salah satu dari 41 negara yang tidak memberikan suara pada Resolusi 67/19 tentang "Status Palestin dalam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB)" oleh Majlis Umum PBB pada 29 November 2012 yang memberikan status Negara Pemerhati Bukan Anggota kepada Palestin. Dalam menerangkan sebab-sebab pengecualian Singapura, Menteri Negara Kanan Masagos Zulkifli menyatakan bahawa Singapura percaya "bahawa hanya penyelesaian yang dirundingkan sesuai dengan Resolusi 242 Majlis Keselamatan PBB yang dapat memberikan dasar untuk penyelesaian jangka panjang yang dapat dilaksanakan" dan bahawa "kedua-dua pihak mempunyai hak yang sah dan tanggungjawab bersama, dan mesti bersiap sedia untuk membuat kompromi untuk mencapai kebaikan perdamaian yang lebih besar.
Gokusen 2
Gokusen (ごくせん, en: Gangster Teacher) merupakan sebuah drama yang popular di Jepun.Gokusen 2 merupakan kesinambungan daripada drama Gokusen. Drama ini ditayangkan di sebuah stesen televisyen di Jepun, Nippon TV.
Drama ini mengisahkan seorang guru bernama Yankumi di Sekolah Kurogin yang menghadapi pelbagai cabaran.
Sekolah Kebangsaan Chalok
Sekolah Kebangsaan Chalok merupakan sebuah Sekolah Kebangsaan yang terletak di Kg.Gong Terap, Permaisuri, Terengganu Darul Iman, Malaysia.
Sekolah Kebangsaan Chendering
Sekolah Kebangsaan Chendering merupakan sebuah Sekolah Kebangsaan yang terletak di Jalan Sekolah Chendering, Kuala Terengganu , Terengganu Darul Iman, Malaysia.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Chendering memiliki 366 pelajar lelaki dan 316 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 682 orang. Ia mempunyai seramai 44 orang guru.2009
Sekolah Kebangsaan Chalok
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Chalok memiliki 196 orang pelajar lelaki dan 195 orang pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 391 orang. Ia mempunyai seramai 30 orang guru.2009 Pada 2012, SK Chalok memiliki keseluruhan murid seramai 356 orang iaitu seramai 186 orang pelajar lelaki dan 170 orang pelajar perempuan, termasuk murid-murid prasekolah. Seramai 31 orang guru mengajar di Sekolah Kebangsaan Chalok.
Sejarah
Pada tahun 2011, sekolah ini telah mendapat sebuah bangunan tambahan untuk dijadikan kelas prasekolah. Sekarang terdapat dua buah kelas prasekolah bagi penempatan kanak- kanak yang berumur 5 dan 6 tahun.
Hubungan Israel–Singapura
Perniagaan dan perdagangan
Pada tahun 1990, Dewan Perniagaan Singapura-Israel mula beroperasi.
Pada tahun 2013, perdagangan Singapura – Israel berjumlah S$1.956 bilion, meningkat 24.6% daripada angka pada 2012, menurut data Kedutaan Israel di Singapura dan IE Singapura. Singapura ialah pengimport bersih dari Israel, dan Israel mengeksport kebanyakan peralatan elektrik ke Singapura, sementara Singapura mengeksport kebanyakan mesin dan peralatan komputer ke Israel.
Ketenteraan
Pada Januari 1968, sebelum hubungan diplomatik terjalin, Singapura membuat perjanjian untuk membeli 72 buah kereta kebal AMX-13 lebihan Israel. Menjelang tahun 1980-an, Singapura telah memperoleh lebih daripada 350 buah kereta kebal ini.
Selama tahun-tahun pembentukan Angkatan Bersenjata Singapura pada akhir 1960-an, Singapura meminta nasihat dan perundingan daripada tentera yang berpengalaman untuk membentuk ketenteraan pascakemerdekaan yang berwibawa. Israel bertindak balas dan memberikan pembangunan doktrin dan latihan. Oleh kerana sensitiviti di wilayah yang dikuasai Islam, Singapura mengekalkan kerjasama itu secara berprofil rendah.
Hari ini, kedua-dua negara mengoperasikan pelbagai platform senjata yang sama, termasuk pesawat amaran awal, peluru berpandu antikereta kebal dan antipesawat, dan teknologi pengawasan pesawat. Hal ini benar terutamanya bagi sistem udara (kerana permukaan tanah kedua-dua negara adalah sangat berbeza). Dengan itu, jenis pesawat utama yang terdiri dari angkatan udara Israel dan Singapura hampir sama, dengan kedua-dua negara mengoperasikan pesawat amaran awal F-15E, F-16, F-35, G550, C-130 Hercules, AH-64 Apache, PC-21 dan T-6 Texan (kedua-duanya merupakan terbitan lanjutan PC-7), dan pesawat latihan maju M-346 Master. Mereka juga menggunakan kapal selam yang serupa (varian yang lebih besar dari kapal selam Type 212 Jerman).
Berkenaan Gaza
Pemerintah Singapura telah menyatakan keprihatinannya terhadap serangan roket Palestin terhadap orang awam Israel. Pada Januari 2009, Kementerian Luar Negeri Singapura mengatakan tentang Perang Gaza, "ini ialah perkembangan yang sangat mengganggu," bahawa "ini hanya dapat memperburuk keadaan kemanusiaan yang sudah parah." Setelah gencatan senjata, Kementerian Luar Negeri Singapura menyebutnya sebagai "perkembangan positif" tetapi tetap "sangat prihatin terhadap situasi kemanusiaan di Gaza dan mendesak semua pihak untuk mengambil langkah mendesak untuk mengatasi situasi tersebut".
Pada bulan Julai 2014, Kementerian Luar Negeri Singapura juga mengeluarkan pernyataan mengenai pembunuhan tiga orang remaja Israel di Tebing Barat. Kenyataan itu mengatakan: "Singapura mengecam keras pembunuhan tiga remaja Israel, yang pertama kali diculik pada 12 Jun 2014. Kami mengucapkan takziah kepada keluarga mangsa dan rakyat Israel. Pelaku kejahatan keji itu harus segera dibawa ke muka pengadilan".
Dalam konflik Israel-Gaza 2014, Menteri Luar Negeri K. Shanmugam mengatakan organisasi militan Palestin Hamas telah "sengaja menggunakan orang awam sebagai perisai (manusia)" dan bertanggungjawab untuk menolak cadangan gencatan senjata oleh pihak Mesir pada 15 Julai 2014. Dalam ucapan yang sama kepada parlimen, dia juga mengatakan bahwa Hamas secara konsisten melancarkan serangan roket ke Israel, berjumlah lebih dari 2,000 buah peluru berpandu pada satu ketika, dan inilah yang mendorong permulaan operasi Israel untuk memusnahkan lokasi-lokasi pelancaran roket ini, terowong penyeludupan dan simpanan senjata untuk mencegah serangan terhadap orang awam Israel.
You Don't Mess With The Zohan
You Don't Mess With The Zohan (terjemahannya "Kau Jangan Cari Pasal Dengan Zohan") ialah sebuah filem aksi, komedi Amerika Syarikat yang dibintangi oleh Adam Sandler dan telah diarahkan oleh Dennis Dugan. Filem ini telah dipersembahkan oleh Columbia Pictures bersama Relativeity Media dan merupakan penerbitan Happy Madison.
Filem yang telah diterbitkan oleh Adam Sandler dan Jack Giarraputo ini telah dibebaskan ke pawagam pada 6 Jun 2008. Adam Sandler juga merupakan penulis bagi filem ini bersama-sama Robert Smigel dan Judd Apatow.
Kelas Jerong
Kelas JERONG merupakan salah satu kelas kapal milik Tentera Laut Diraja Malaysia. Kapal-kapal TLDM dalam kelas ini adalah:
Long Nawang, Kayan Hulu, Malinau
Long Nawang merupakan sebuah desa di kecamatan Kayan Hulu, Kabupaten Malinau, Kalimantan Timur, Indonesia.
Sekolah Kebangsaan Chabau
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Chabau memiliki 98 pelajar lelaki dan 98 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 196 orang. Ia mempunyai seramai 21 orang guru.2009
Veliki Radinci
Veliki Radinci merupakan sebuah tempat yang terletak di Serbia.
Kesihatan di Tunisia
thumb|Jangka hayat semasa lahir di Tunisia Pada 2016, jangka hayat di Tunisia ialah 74 tahun untuk lelaki dan 78 tahun untuk wanita. Sebagai perbandingan, pada tahun 1960-an hanya 47.1 tahun. Kematian bayi pada 2017 ialah 12.1 setiap 1,000 kelahiran hidup.
Campak, tetanus, dan polio sebahagian besarnya telah dihapuskan oleh program imunisasi utama. Skistosomiasis dan malaria jarang berlaku, walaupun rabies, sengatan, dan leishmaniasis masih menjadi isu. Penyakit tidak berjangkit yang dikaitkan dengan gaya hidup tidak sihat kini menjadi punca utama kematian.
Inisiatif Pengukuran Hak Asasi Manusia mendapati bahawa Tunisia memenuhi 85.7% daripada apa yang sepatutnya dipenuhi untuk hak untuk kesihatan berdasarkan tahap pendapatannya. Apabila melihat hak untuk kesihatan berkenaan dengan kanak-kanak, Tunisia mencapai 96.4% daripada apa yang diharapkan berdasarkan pendapatan semasanya. Berhubung dengan hak untuk kesihatan di kalangan penduduk dewasa, negara mencapai 96.5% daripada apa yang diharapkan berdasarkan tahap pendapatan negara. Tunisia termasuk dalam kategori "sangat teruk" apabila menilai hak untuk kesihatan reproduktif kerana negara hanya memenuhi 64.3% daripada apa yang dijangka dicapai oleh negara berdasarkan sumber (pendapatan) yang ada.
Nicolás Orsini
Nicolás Orsini adalah pemain bola sepak Argentina‎. Dia bermain untuk Fagiano Okayama.
Lapangan Terbang Tonder
Lapangan Terbang Tonder terletak pada kedudukan latitude N54* 55.7775', longtitude E08* 50.4190' pada ketinggian 1.83 meter dari aras laut..
Menara Abraj Al Bait
Menara Abraj Al Bait adalah sebuah kompleks bangunan yang terletak di Kota Makkah, Arab Saudi. Setelah siap, menara tertinggi kompleks ini akan menjadi bangunan tertinggi di Arab Saudi dan kedua di Timur Tengah setelah Burj Dubai di Dubai, Emiriah Arab Bersatu dan antara bangunan tertinggi di dunia dengan ketinggian 595 m. Sementara itu, jika jumlah lantai di ketujuh-tujuh kompleks menara ini dihitung bersama, maka jumlah luas lantainya diperkirakan mencapai 1450000 m2 dan akan menjadi binaan dengan jumlah luasa lantai terbesar di dunia, mengalahkan Aalsmeer Flower Auction di Aalsmeer, Belanda yang menjadi pemegang rekod hingga saat ini. Projek ini dijangkakan siap pada 2011 dengan luas lantai 15600000 sqft.
Lokasi menara ini berada di seberang jalan Masjidil Haram, masjid paling suci umat Islam. Menara Abraj Al Bait dibangun untuk menampung para jemaah haji yang semakin banyak datang ke Makkah untuk menunaikan ibadah haji. Perniagaan perhotelan yang semakin lama menjadi berkembang di bandar raya ini juga tidak terlepas dari banyaknya jumaah haji ini. Selain itu, Menara Abraj Al Bait ini juga dirancang untuk mampu menampung jemaah haji sampai dengan 65,000 orang.
Struktur dan pembinaan bangunan
Terdapat tujuh menara dengan satu menara yang dinamakan Hotel Tower memiliki ketinggian diatas 6 menara lainnya yang diperkhususkan untuk pangsapuri (tinggi menara hotel adalah 595 m). Bangunan dibawah tujuh menara ini diisi dengan 4 tingkat pusat membeli-belah, ruang persidangan, dan kemudahan-kemudahan yang lain.
Pembinaan Menara Abraj Al Bait ini dimulai pada tahun 2004, dan secara bertahap-tahap ketujuh menara ini akan diselesaikan dan yang paling terakhir selesai dari ke tujuh menara ini adalah Hotel Tower. Kompleks bangunan ini diperkirakan akan selesai pada tahun 2009 dan biaya pembangunannya dipekirakan anggaran 1.6 bilion dolar AS.
Jam
Jam di puncak menara ini dapat dilihat dari seluruh kota Makkah. Dengan diameter 46 meter, ia merupakan jma terbesar di dunia, 5 kali lebih besar dari Big Ben di London. Jam di Cevahir Mall di Istanbul, Turki hanya 36 meter diameter. Kalimah 'Allah' tertulis pada empat sisinya, boleh dilihat pada jarak 25 kilometer. Ia menggunakan 2 juta lampu LED. 21,000 lampu merah dan hijau di puncak menara. Lampu ini akan bercahaya 5 kali menandakan waktu sembahyang.
Ia dibangunkan oleh Raja Abdullah bin Abdul Aziz Al-Saud melalui hibah dari Yayasan Raja Abdul Aziz. Menara ini menggunakan kepakaran jurutera Jerman dan Switzerland dan dibangunkan oleh Saudi Binladen Group. Ia menggunakan 250 pekerja mahir muslim.
Jam ini mula beroperasi pada 11 Ogos 2010. Ia diharap sebagai pengganti masa piawai longitud median Greenwich, London, yang terletak pada garisan bujur 0'. Ia diharap dapat menggantikan waktu piawai garisan Meridian Perdana (GMT/GMP) yang berusia 126 tahun iaitu 1884. Persidangan di Doha 2008, menyatakan Mekah adalah titik pusat sebenar bumi.
Raja Yong Sofia binti Almarhum Sultan Azlan Muhibbuddin Shah
Yang Teramat Mulia Raja Dato' Seri Yong Sofia binti Almarhum Sultan Azlan Muhibbuddin Shah Al-Maghfurlah (dilahirkan pada June 24, 1961) ialah anakanda kelima baginda dan puteri bongsu kepada Sultan Azlan Shah, Sultan Perak ke-34 bersama isterinya, Tuanku Bainun.
Kehidupan Awal dan Pendididkan
Raja Yong Sofia dilahirkan di Pulau Pinang, merupakan puteri bongsu Sultan Azlan dan mempunyai lima orang adik beradik. Adik beradiknya termasuklah Raja Nazrin Shah (Sultan Perak ke-35), Raja Azureen, Raja Ashman Shah dan Raja Eleena.
Raja Yong Sofia memperolehi Ijazah Sarjana dalam bidang Pentadbiran daripada Universiti Antarabangsa, London, England.
Kerjaya dan Minat
Raja Yong Sofia kini berkhidmat di Bank Bumiputra-Commerce Berhad.
Beliau juga sering dilihat menyertai acara-acara larian amal.
Penaung
Yang Teramat Mulia telah dilantik menjadi pemegang amanah untuk Yayasan Sultan Azlan Shah (YSAS) bersama beberapa lagi individu termasuklah saudara kerabat naungan, Sultan Dr. Nazrin Muizzuddin Shah yang dilantik sebagai pengerusi bersama YTM Raja Dato' Sri Azureen Sultan Azlan Shah, YTM Raja Dato' Sri Eleena Sultan Azlan Shah, Y. Bhg Tan Sri Dato' Sri Mohd Zahidi, Y. Bhg. Tan Sri Prof. Dato' Sri Visuvanathan Sinnadurai, Y. Bhg. Dato' Wan Mohamed Yaacob dan Y. Bhg Dato' Sri Ismail. activity pebangunan dalam negeri pernigaan Almarhum dan orang kaya perak Sharikat Sharikat amal dlm usaha untuk rakyat jelata khususnya negeri Perak.
Kehidupan Peribadi
Raja Yong Sofia telah berkahwin dengan Yang Mulia Tunku Dato' Sri Kamil bin Tunku Rijaludin yang merupakan cicit kepada Sultan Perak, Sultan Idris Shah I. Tunku Kamil juga merupakan dua pupu kepada Sultan Azlan. Raja Yong Sofia dan Tunku Kamil telah melangsungkan perkahwinan mereka di Kuala Kangsar pada 5 Disember 1987. Mereka mempunyai tiga orang anak:-
Penganugerahan Kurniaan Darjah
Raja Yong Sofia telah dikurniakan:-
Long Payau, Kayan Hulu, Malinau
Long Payau merupakan sebuah desa di kecamatan Kayan Hulu, Kabupaten Malinau, Kalimantan Timur, Indonesia.
Raja Yong Sofia binti Almarhum Sultan Azlan Muhibbuddin Shah
Penganugerahan Kurniaan Darjah
Gelaran penuh Raja Yong Sofia ialah:- -
Yang Teramat Mulia Raja Dato' Seri Yong Sofia binti Almarhum Sultan Azlan Muhibbuddin Shah, DKA II., SPCM.
Pekan Sungai Penchala
Pekan Sungai Penchala merupakan pecahan kawasan pentadbiran bagi negeri Selangor.
Selangor dibahagikan kepada beberapa buah daerah dan setiap daerah dibahagikan kepada beberapa mukim (subdaerah/subdistrict).
Kampung Kemudu Bongkok
Kampung Kemudu Bongkok merupakan sebuah kampung yang terletak di Pasir Puteh, dalam negeri Kelantan Darul Naim, iaitu sebuah negeri di utara  Malaysia. Kelantan merupakan sebuah negeri di utara Malaysia, dengan keluasan lebih kurang 14,922 km². Ia terletak di timur laut Semenanjung Malaysia, berhadapan dengan Laut China Selatan, dan bersempadan dengan Provinsi Narathiwat, Thailand. Kelantan ialah sebuah negeri agraria (pertanian) yang mempunyai banyak kawasan tanaman padi dan perkampungan nelayan.
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Kemudu Bongkok, Pasir Puteh, Kelantan adalah 16800.
Sungai Air Tawar
Kampung Sungai Air Tawar terletak di daerah Sabak Bernam, Selangor, Malaysia. Antara lokasi berdekatan ialah Kampung Simpang Empat, Kampung Telok Rhu dan Bagan Nakhoda Omar.
Sungai Air Tawar diangkat menjadi nama Dewan Undangan Negeri Selangor dan kini diwakili oleh Raja Datuk Ideris Raja Ahmad daripada Barisan Nasional (UMNO).
Geografi
Dari segi geografi, kawasan ini disaliri oleh Sungai Air Tawar yang mengalir ke arah Barat, ke laut Selat Melaka. Jarak dari laut hanya kira-kira 2 km sahaja. Oleh itu penduduk kawasan ini terlibat dengan kegiatan pertanian terutama tanaman padi, kelapa dan kelapa sawit. Di pantai Bagan Nakhoda Omar penduduknya ramai menjadi nelayan.
Kemudahan awam
Antara kemudahan awam yang terdapat di sini ialah Klinik Pergigian Sungai Air Tawar, Klinik Kesihatan Sungai Air Tawar ; Balai Polis Sungai Ayer Tawar ; Sekolah Kebangsaan Seri Mawar ; Masjid Ar-rahmaniah ; Masjid Ubudiah ; Sekolah Menengah Kebangsaan Munshi Abdullah ; Sekolah Rendah Jenis Kebangsaan (Cina) Moon Teck ; dan Sekolah Rendah Agama Simpang 4 Bagan Nakhoda Omar
Shohei Takeda
Shohei Takeda adalah pemain bola sepak Jepun. Dia bermain untuk Fagiano Okayama.
Sultan Muhammad Shah (Brunei)
Kehidupan awal Muhammad Shah tidak diketahui. [Rujukan?] Kesultanan Brunei saat ini dibentuk oleh Muhammad Shah, dengan bantuan saudara-saudaranya Awang Pateh Berbai (juga dikenal sebagai Ahmad dari Brunei, Sultan kedua Brunei) dan Awang Semaun. Ia memerintah dari tahun 1368 sampai kematiannya pada tahun 1402. Ia memerintah sebagai Raja Awang Alak Betatar sampai awal 1360-an, di mana ia masuk Islam untuk menikahi putri Raja Temasik (Singapura Tua, yang dikenal sebagai Johor saat itu di Brunei. ).
Muhammad Shah meninggal pada tahun 1402, dan digantikan oleh Sultan Abdul Majid Hassan.
Tidak jelas siapa yang dinikahi Muhammad Shah, tetapi dilaporkan sebagai putri Iskandar Shah, atau putri Sang Nila Utama, keduanya dari Keluarga Sang Sapurba.
Tečovice
Tečovice merupakan sebuah kampung dan kawasan perbandaran yang terletak di daerah Zlín, wilayah Zlín, Republik Czech.
Sultan Muhammad Shah (Brunei)
Putrinya, Putri Ratna Dewi, diduga menikah dengan seorang imigran Tionghoa bernama Ong Sum Ping juga bernama Ong Sum Ping yang memulai sebuah stasiun perdagangan di Mumiang di Sungai Kinabatangan. Untuk ini ia dianugerahi gelar bangsawan Pengiran Maharaja Lela dan terpilih sebagai Kepala Kinabatangan.
Ada bukti bahwa ada kehadiran Islam di wilayah Brunei saat ini sebelum Kesultanan saat ini - ada bukti bahwa ada juga dinasti Muslim yang sudah ada sebelumnya di daerah tersebut.
Arashi
Arashi (嵐) merupakan sebuah kumpulan muzik lelaki yang berasal dari negara Jepun. Kumpulan muzik ini pada asalnya berada dibawah naungan syarikat Pony Canyon serta telah melancarkan satu album studio dan enam buah single sejak tahun kemunculan sulung pada 1999. Mereka kemudiannya berpindah ke subsidiari Johnny & Associates, J Storm pada tahun 2001. Walaupun single penampilan sulung mereka, A·RA·SHI berjaya menduduki tangga teratas carta mingguan Oricon dengan jualan melebihi setengah juta salinan, kumpulan muzik ini menghadapi kemerosotan jualan pada keluaran seterusnya.