cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Foggia
History
This role pushed the Allies to bomb the city during World War II, in particular on July 22 and August 19, 1943, killing more than 20.000 civilians and reducing it to rubble. On October 1, 1943 the Allies conquered Foggia, making it a stronghold of their slow offensive towards the north of the peninsula. In 1959 and 2006 Foggia received, respectively, the Gold Medal for Civil and Military value for its role in World War II.
The makers of the well-known American TV sitcom "All in the Family" included in the biography of the main character Archie Bunker a World War II service at Foggia, in the ranks of the United States Army Air Corps.
Economy
Although less important than once before, the agricultural sector remains the mainstay of Foggia's economy, so much that its area is nicknamed the "granary of Italy".
The few industries present are mostly devoted to food processing. Craftsmanship is also encouraged and developed.
Sport
Foggia's stadium is named after Pino Zaccheria, a local pioneer of basketball killed during World War II. It is home of the town's football team U.S. Foggia, which currently plays in Lega Pro Prima Divisione.
Pautan luar
<BR>
Khvor Khurrast
Khvor Khurrast merupakan sebuah kawasan yang terletak di Iran.
GT Boyz
Kumpulan GT Boyz  merupakan sebuah kumpulan pemuzik dan penyanyi yang aktif di Malaysia. Kumpulan ini menyampaikan lagu-lagu Melayu.
Ahli-ahli
Kumpulan GT Boyz terdiri daripada seramai 5 orang yang kesemuanya adalah lelaki. Senarai anggotanya adalah :-
Kisasszond
Kisasszond merupakan sebuah kampung yang terletak di wilayah Somogy, barat-daya Hungary.
Jamuan (filem)
Filem Jamuan merupakan sebuah filem Melayu yang diterbitkan di Malaysia pada 2007. Filem Jamuan diterbitkan dalam bentuk filem warna.
Filem Jamuan mula ditayangkan pada 2007 di pawagam seluruh negara.
Pengarah
Filem Jamuan diarah oleh pengarah Chee Bing pada 2007.
Politik Argentina
Politik Argentina berada dalam kerangka republik demokrasi yang diketuai oleh presiden. Presiden adalah ketua negara dan ketua kerajaan dan juga sistem parti yang yang pelbagai. Kuasa eksekutif berada di tangan kerajaan. Kuasa legislatif pula berada di tangan kerajaan dan dua kamar parlimen. Kehakiman pula badan bebas daripada pengaruh eksekutif dan badan perundangan.
Pertempuran Buzakhah
Pertempuran Buzakha berlangsung antara tentera Khalid bin al-Walid dan tentera Arab yang murtad di bawah Tulaihah, pada September 632 M.
Politik Argentina
Perlembagaan
Perlembagaan pertama di Argentina telah digubal pada 1 Mei, 1853. Pindaan terakhir ialah pada bulan Ogos 1994. Perlembagaan Argentina telah menjamin Pembahagian Kuasa di dalam kerajaan. Namun pada 2002, krisis perlembagaan telah berlaku apabila pihak legislatif cuba membuang kesemua hakim di mahkamah tertingginya.
Cabang eksekutif
Presiden merupakan ketua negara serta ketua eksekutif. Seseorang rakyat Argentina hanya boleh menyandang jawatan ini selama 2 penggal (bersamaan dengan lapan tahun) berturut-turut. Semua ahli kabinet dilantik oleh Presiden.
Cabang legislatif
Menurut Perlembagaan Argentina, Kongres Nasional atau Congreso Nacional merupakan sistem dwidewan yang terdiri daripada Senate (72 kerusi; ahli dipilih secara undian langsung; kini satu pertiga ahlinya dipilih setiap dua hingga enam tahun sepenggal) dan Chamber of Deputies (257 kerusi; ahlinya dipilih secara undian langsung; separuh daripada ahlinya dipilih setiap dua hingga empat tahun sepenggal).
Lam Geu Tuha, Suka Makmur, Aceh Besar
Lam Geu Tuha merupakan sebuah gampong yang terletak di Mukim Aneuk Batee, kecamatan Suka Makmur, Kabupaten Aceh Besar, provinsi Aceh, Indonesia.
Pertempuran Buzakhah
Kekuatan
Khalid mengetuai angkatan seramai 6,000 orang sementara Tulaihah memerintah 15,000 orang tentera.
MRT Corp
Mass Rapid Transit Corporation Sdn Bhd (juga dikenali sebagai MRT Corp) dimiliki sepenuhnya oleh Menteri Kewangan (Diperbadankan) dan merupakan badan korporat yang ditubuhkan di bawah Akta Kementerian Kewangan (Pemerbadanan) 1957. Ia ditubuhkan untuk menjadi pemaju dan pemunya aset projek Transit Aliran Massa di Kuala Lumpur, ibu negara Malaysia, di bawah langkah kerajaan untuk menyusun semula sistem pengangkutan awam di bandar ini. Syarikat ini ditubuhkan pada September 2011 dan mengambil alih pemilikan projek Transit Aliran Massa Lembah Klang pada Oktober 2011 dari Prasarana Malaysia Berhad.
Jenama Perkhidmatan
"MRT" sebagai jenama perkhidmatan akan dijalankan ke atas semua aset milik MRT Corp, yang terdiri daripada kereta api, stesen, bas, depot dan bangunan.
647
647 merupakan tahun biasa yang bermula pada hari Isnin dalam kalendar Gregory.
Pertempuran Buzakhah
Pertempuran
Pada awal pertempuran Khalid mencabar Tulaihah untuk berperang tanding. Selepas berentap seketika, Tulaihah berlindung dengan tenteranya. Pertempuran menyaksikan pertarungan individu dan kemengan lebih bergantung pada keterampilan individu daripada pergerakan kelompok. Khalid memenangi pertempuran ini.
Sukau (kawasan negeri)
Sukau ialah kawasan negeri dalam Bahagian Sandakan yakni di Sabah, Malaysia, yang diwakili oleh Dewan Undangan Negeri Sabah. Terletak di bawah parlimen Kinabatangan. Kod bagi kawasan pilihan raya ini ialah N59. Kawasan ini dimandatkan mengembalikan seorang ahli kepada Dewan Undangan di bawah sistem undi pemenang undi terbanyak.
Politik Argentina
Cabang legislatif
Senate akan mempunyai tiga perwakilan bagi setiap 22 wilayah di Argentina dan juga Federal District, dan Persekutuan Kebangsaan Tierra del Fuego. Manakala bilangan deputies atau wakil rakyat adalah berdasarkan kepada jumlah penduduk di setiap wilayah.
Pertempuran Buzakhah
Kesan
Tulaihah, yang telah membunuh seorang Sahabat bernama Akasyah bin Mihsan, menghadapi larangan daripada menyertai sebarang peperangan. Beliau kemudian meminta pengampunan daripada Khalifah Abu Bakar yang mengampunkannya. Walau bagaimanapun, beliau serta para tenteranya dilarang daripada menyertai mana-mana kempen luar oleh sebab mereka pernah murtad dan tidak boleh dipercayai. Mereka hanya dibenarkan menyertai peperangan pada zaman kekhalifahan Umar bin Al-Khattab. Tulaihah berjuang dengan gagah dan kempen menentang Parsi, terutamanya semasa Pertempuran Nihawand dan menjadi syahid dalam pertempuran tersebut.
Politik Argentina
Pilihan raya
Pilihan raya di Argentina diadakan setiap 4 tahun untuk memilih Presiden dan timbalannya. Pilihan raya presiden terakhir ialah pada 28 Oktober 2007, di mana isteri kepada Néstor Kirchner mantan Presiden Argentina iaitu Cristina Fernández de Kirchner telah memenangi pilihan raya dan dilantik sebagai Presiden.
Exa-
Exa ialah awalan unit perpuluhan dalam sistem metrik yang menandakan 1018 atau 1 000 000 000 000 000 000. Ia telah ditambah sebagai awalan SI kepada Sistem Unit Antarabangsa (SI) pada tahun 1975, dan mempunyai simbol unit E.
Sukau (kawasan negeri)
Daerah mengundi
Bahagian pilihan raya ini terbahagi kepada 11 daerah mengundi iaitu, Tanjung Aru, Mumiang, Lubukan, Suan Lamba, Batu Puteh, Paris, Bilit, Sukau, Abai, Tundun Bohangin serta Litang (2016-kini).
Exa-
Exa berasal dari ἕξ Yunani héx, digunakan sebagai awalan ἑξά- hexá-, yang bermaksud enam (seperti hexa-), kerana ia sama dengan 10006.
Contoh:
Sukau (kawasan negeri)
Keputusan pilihan raya
Pada pilihan raya negeri Sabah 2020, Jafry Arriffin dari Barisan Nasional menang dengan mendapat undian sebanyak 3763 yang telah menewaskan Amrah Liwangsa dari Parti Warisan Sabah dengan 1634 undian. Majoriti undian sebanyak 2129.
Politik Argentina
Cabang perundangan
Kedua-dua sistem mengiktiraf tribunal yang tertinggi iaitu Mahkamah Agung Supreme Court of Justice, yang dianggotai sembilan ahli (“menteri”), yang dilantik oleh Presiden dan diluluskan oleh Senat. Menteri-menteri tersebut pula akan memilih seorang Presiden di kalangan mereka pada waktu tertentu. Mahkamah agung biasanya akan mengadili kes-kes yang melibatkan isu persekutuan ataupun perlembagaan negara.
Di bawah Mahkamah Agung terdapat beberapa mahkamah istimewa yang dikhususkan untuk isu-isu tertentu dan mahkamah ini dipanggil forum (fueros). Terdapat banyak jenis forum kebanyakannya adalah forum sivil dan jenayah. Selain itu terdapat forum untuk pentadbiran, keluarga, buruh, perdagangan dan sebagainya. Secara amnya tiga forum yang boleh didapati di kesemua wilayah di merata Argentina adalah sivil, jenayah dan buruh.
Bergantung pada hierarki, hakim dilantik melalui beberapa mekanisme yang berbeza.
Presiden berhak melantik seorang ahli Mahkamah Agung sekiranya terdapat kekosongan. Namun, Senat perlu bersetuju dengan keputusan tersebut.
Walaupun begitu, para hakim di mahkamah rendah adalah dicadangkan kepada Senat oleh satu badan khas yang dipanggil Majlis Hakim-Hakim (Consejo de la Magistratura) selepas mencalonkan tiga calon. Majlis ini yang diwujudkan oleh Perlembagaan, terdiri dari ahli-ahli Kongres, Mahkamah Agung dan beberapa persatuan profesional.
Najda ibn Amir
Najda ibn Amir al-Hanafi (نجدة بن عامر الحنفي; c. 655 – 691/92) ialah ketua negara pecahan Khawarij di tengah dan timur Arabia dari tahun 685 Masihi hingga kematiannya di tangan orang-orang partinya sendiri. Keberadaannya menjadi sebahagian dari Fitnah Kedua dan puak yang dipimpinnya menentang Khilafah Umayyah, yang menguasai Syria dan Mesir, dan kekhalifahan Abdullah ibn Zubair, yang mengendalikan Hijaz dan Iraq.
Optimus Prime
thumb|Seorang pemuda mengenakan kostum watak Optimus Prime di [[Johor, Malaysia]]
Optimus Prime (dulu dikenali Orion Pax) adalah satu watak fiksyen dalam francais animasi Transformers. Optimus Prime secara konsisten digambarkan mempunyai keperibadian yang tinggi, kepimpinan cemerlang, dan kemahiran teguh membuat keputusan, dan memiliki taktik tentera yang bijak, seni bela diri yang kuat, dan persenjataan asing yang maju. Optimus Prime mempunyai perasaan hormat yang tinggi dan bersikap adil, berjiwa dedikasi membina keamanan dan saling hidup sesama manusia, melindungi kehidupan dan kebebasan semua spesis yang berakal.
Sebagai pembawa terkini Matrix Kepimpinan, Optimus Prime adalah pemimpin de facto Autobot, sebuah kumpulan spesis kepintaran sintetik transformer dari planet Cybertron. Pihak Autobot sentiasa melancarkan perang saudara terhadap puak lawan robot transformer yang dipanggil Decepticon. Menurut Bob Budiansky, penulis bersama siri Transformers, Dennis O'Neil bertanggungjawab memberi namanya.
Biografi watak animasi
Optimus Prime biasanya digambarkan sebagai seorang anggota purba bangsa Transformers yang dipanggil Dinasti Prime, sering menerima gelaran "Prime Terakhir" dalam banyak cerita, yang mana beliau digambarkan sebagai Prime yang akhir. Di dalam Transformers: Covenant of Primus, ia membuktikan bahawa Optimus Prime merupakan kelahiran terakhir Tiga Belas Transformers yang asal. Ia adalah spark unik dan kata-kata inspirasinya iaitu "All are One" ("Kita bersama jua") yang membolehkan kerabat Prime bersatu dan berjaya dalam perjuangan mereka melawan Dewa Kehancuran Unicron. Apabila tragedi yang akhirnya menamatkan era kerabat Prime dan melahirkan bangsa baru keturunan Transformers yang lebih lemah beliau sendiri memilih untuk dilahirkan semula dalam Telaga Semua Sparks sebagai seorang daripada mereka, supaya beliau dapat mengenali mereka dan keperluan mereka dengan lebih lengkap. Semua memori kehidupan lampaunya hilang, beliau mengambil nama "Orion Pax" dan mencari jalan seperti mana-mana robot yang lain di dunia baru menjadi Optimus Prime sekali lagi setelah menerima Matrix Kepimpinan apabila Cybertron menghadapi musuh baru dari bekas sahabatnya, Megatron dan pengikut-pengikutnya, iaitu Decepticon. Ini membawa Perang Besar ke planet Cybertron mereka. Asal-usul Optimus dan personaliti boleh berubah-ubah bergantung pada mana "alam semesta" yang beliau temui. Asal-usul ini adalah yang paling konsisten antara pelbagai jelmaan. Perbezaan selanjutnya telah disenaraikan dalam bahagian masing-masing dibawah.
Generasi 1
Optimus Prime generasi pertama bertukar menjadi sebuah lori treler jenis Kenworth K100. Didalam dadanya terdapat azimat mistik, dikenali sebagai Matrix Kepimpinan Autobot atau "Matrix Penciptaan", dibawa oleh semua pemimpin Autobot. Apabila Optimus bertukar, kepala lori ditanggalkan untuk menjadi robot hidup, dan trelernya dibuka untuk menampilkan penembak ion, membentuk dek tempur. Dek tempur ini menampung stesen perang bergerak dan markas pemerintahan yang dilengkapi dengan pelbagai artileri dan senjata pancaran yang menembak secara automatik. Dek tempur ini juga boleh berkhidmat sebagai antena radio bagi komunikasi medan perang sesama autobot. Dek tempur juga termasuk "Roller", sebuah kereta peninjau kecil yang ditugaskan meninjau dalam garisan musuh. Apabila Roller dikerahkan, Optimus boleh melihat dan mendengar apa yang Roller nampak dan dengar. Kerosakkan pada satu komponen dirasai oleh satu sama lain. Jika dek tempur atau Roller dimusnahkan, Prime boleh hidup. Namun, walaupun autonomi mereka sedikit, dek tempur dan Roller tidak akan dapat terus hidup tanpa Optimus.
Perang Bosnia
Perang Bosnia merupakan sebuah konflik bersenjata antarabangsa yang terjadi di Bosnia dan Herzegovina antara tahun 1992 hingga 1995. Berikutan berlakunya sejumlah peristiwa keganasan pada awal tahun 1992, mengikut pendapat umum perang ini dipercayai bermula pada 1 Mac 1992 dan tamat pada 14 Disember 1995. Pihak-pihak utama yang bertelagah adalah tentera Republik Bosnia dan Herzegovina dengan etnik Serb and Croat Bosnia yang membuat pengistiharan sendiri akan entiti berasingan di dalam wilayah Bosnia dan Herzegovina, Republika Srpska dan Herzeg-Bosnia, yang mana telah dipimpin dan disokong oleh Serbia dan Croatia.
Perang ini merupakan sebahagian peristiwa yang berlaku selepas perpecahan Yugoslavia. Selepas pemisahan Slovenia dan Croatia daripada Republik Persekutuan Sosialis Yugoslavia pada tahun 1991, negeri pelbagai etnik Republik Sosialis Bosnia dan Herzegovina, yang didiami oleh Muslim Bosniak (44 peratus), selain etnik Ortodok Serb (32.5 peratus) dan Katolik Croat (17 peratus), telah meluluskan satu referendum untuk merdeka pada 29 Februari 1992.
Referendum ini telah ditolak oleh para perwakilan Serb Bosnia, yang telah memboikot referendum ini dan mewujudkan republik mereka sendiri. Berikutan pengistiharan kemerdekaan Bosnia dan Herzegovina (yang mana mendapat pengiktirafan antarabangsa), Serb Bosnia, diketuai oleh Radovan Karadžić dan disokong oleh kerajaan Serbia yang dipimpin oleh Slobodan Milošević dan Tentera Rakyat Yugoslavia (JNA), menggerakan pasukan tentera mereka mara ke dalam Republik Bosnia dan Herzegovina sebagai langkah untuk mengawal wilayah Serb, kemudian merebak ke seluruh negara. Mereka juga melakukan penghapusan etnik Bosniak dan Croat, terutamanya di timur Bosnia dan seluruh Republika Srpska.
Ia bermula dengan konflik wilayah, pada awalnya di antara tentera Serb yang disusun dalam Tentera Darat Republika Srpska (VRS) dengan Tentera Darat Republik Bosnia dan Herzegovina (ARBiH) yang masa sebahagian besarnya terdiri daripada etnik Bosniak, dan tentera Croat dari Majlis Pertahanan Croatia (HVO). Puak Croat juga ingin merampas sebahagian wilayah Bosnia dan Herzegovina menjadi milik mereka. Pemimpin politik Serb dan Croat kemudian bersetuju untuk memecahkan wilayah Bosnia berdasarkan Persetujuan Karađorđevo dan Graz, mengakibatkan puak tentera Croat berpaling dan menentang ARBiH dan mencetus Perang Bosniak-Croat. Perang Bosnia digambarkan sebagai peperangan yang pahit, pengeboman sembarangan ke atas bandar dan kota, penghapusan etnik dan perogolan massa secara sistematik, kebanyakan dilakukan oleh tentera Serb, dan peringkat yang rendah sedikit, tentera Croat and Bosniak. Peristiwa-peristiwa seperti Pengepungan Sarajevo dan pembunuhan beramai-ramai Srebrenica kemudian menjadi ikon konflik ini.
Etnik Serb, meskipun pada awalnya lebih berkuasa dari segi persenjataan dan sumber-sumber yang dibekalkan oleh JNA, akhirnya hilang momentum apabila etnik Bosniak dan Croat bersekutu menentang Republika Srpska pada tahun 1994 dengan penubuhan Persekutuan Bosnia dan Herzegovina berikutan Persetujuan Washington. Selepas pembunuhan beramai-ramai di Srebrenica dan Markale, NATO mula masuk campur pada tahun 1995 dan melaksanakan Operasi Deliberate Force yang menyasarkan kedudukan tentera Republika Srpska, yang mana menjadi kunci kepada tamatnya perang. Perang ini akhirnya tamat selepas Persetujuan Rangka Kerja Umum untuk Keamanan di Bosnia dan Herzegovina ditandatangani di Paris pada 14 Disember 1995. Rundingan damai telah diadakan di Dayton, Ohio dan dimuktamadkan pada 21 November 1995. Berdasarkan pada sebuah laporan yang disusun oleh PBB, dan dipengerusikan oleh M. Cherif Bassiouni, meskipun semua pihak bertanggungjawab atass jenayah perang semasa konflik, tentera Serbia bertanggungjawab untuk 90 peratus daripadanya, tentera Croatia enam peratus dan tentera Bosniak sebanyak empat peratus. Laporan ini menguatkan kesimpulan anggaran yang diterbitkan oleh Agensi Perisikan Pusat pada tahun 1995.
Pada awal tahun 2008, Tribunal Jenayah Antarabangsa untuk bekas Yugoslavia telah menyabitkan 45 orang Serb, 12 orang Croat dan 4 orang Bosniak di atas jenayah perang berkaitan dengan Perang Bosnia. Anggaran terkini mencadangkan angka korban adalah sekitar 100,000 orang telah terbunuh semasa perang. Over 2.2 million people were displaced, menjadikan ia sebuah konflik yang paling membinasakan di Eropah sejak berkahirnya Perang Dunia II. Selain itu, dianggarkan 12–20,000 wanita telah dirogol, kebanyakan mereka adalah etnik Bosniak.
Kronologi
Terdapat perdebatan berkenaan tercetusnya Perang Bosnia. Klejda Mulaj menyatakan bahawa pertikaian di antara Muslim Bosnia, Serb dan Croat bermula pada akhir bulan Februari 1992, dan "permusuhan berskala besar meledak pada 6 April". Ia merupakan hari yang sama apabila Amerika Syarikat dan Kesatuan Eropah mengakui kemerdekaan Bosnia dan Herzegovina. Mulaj melaporkan bahawa Misha Glenny memberi tarikh 22 Mac, Tom Gallagher pula pada 2 April, sementara Mary Kaldor, Laura Silber dan Allan Little menyatakan 6 April. Philip Hammond menyatakan bahawa "Serb Bosnia mempertikai tarikh ia bermula pada 1 Mac 1992, dengan berlakunya kes tembakan ke arah tetamu di sebuah majlis perkahwinan etnik Serb", tetapi mengatakan "mereka yang lain kekal berpendapat bahawa ia bermula dengan pengiktirafan oleh Komuniti Eropah (EC) ke atas Bosnia-Herzegovina sebagai sebuah negara merdeka, pada 6 April", mendakwa ia adalah pendapat biasa akan permulaan perang pada 6 April 1992.
Sebilangan etnik Bosniak menganggap korban pertama perang adalah Suada Dilberović dan Olga Sučić. Kedua-duanya telah ditembak semasa dalam satu perarakan aman pada 5 April di sebuah hotel yang mana di bawah kawalan oleh Parti Demokratik Serbia. Etnik Serb pula menganggap Nikola Gardović, bapa pengantin yang terbunuh di sebuah majlis perkahwinan pada hari kedua Referendum Kemerdekaan Bosnia,pada 1 Mac 1992, di Baščaršija, merupakan korban pertama perang.
Perpecahan Yugoslavia
Bosnia dan Herzegovina, sebuah bekas wilayah Uthmaniyyah, dari segi sejarahnya adalah negeri berbilang etnik. Berdasarkan bancian pada 1991, 44% daripada jumlah penduduk menganggap mereka adalah Muslim (Bosniak), 32.5% Serb dan 17% Croat, dan 6% mengatakan mereka adalah etnik Yugoslavia.
Pada Mac 1989, krisis di Yugoslavia semakin melarat apabila penerimaan pindaan Pelembagaan Serbia membenarkan kerajaan Serbia untuk menguasai wilayah Kosovo dan Vojvodina. Sebelum itu, Kosovo dan Vojvodina bebas untuk membuat keputusan dan kedua-dua wilayah pemerintahan sendiri ini juga boleh membuat undian di peringkat persekutuan Yugoslavai. Serbia, di bawah presiden yang baru dipilih Slobodan Milošević, berjaya mengawal tiga daripada lapan undi di bawah pengaruh presiden. Dengan tambahan undian daripada Montenegro, Serbia berjaya untuk mempengaruhi keputusan kerajaan persekutuan. Keadaan ini mengundang bantahan daripada republik-republik lain dan meminta agar sebuah pembaharuan dilakukan di Persekutuan Yugoslavia. Pada Kongres Luar Biasa ke-14 parti Liga Komunis Yugoslavia pada 20 Januari 1990, para perwakilan republik tidak mencapai persetujuan akan isu-isu utama yang dihadapi oleh persekutuan Yugoslavia. Akibatnya, perwakilan Slovenia dan Croatia meninggalkan kongres. Perwakilan Slovenia, diketuai oleh Milan Kučan mendesak perubahan demokratik dan persekutuan yang lebih longgar, sementara perwakilan Serbia, yang diketuai oleh Milošević, menentangnya.
Dalam pilihanraya pelbagai parti yang pertama pada November 1990, di Bosnia dan Herzegovina, pengundian dibuat berdasarkan etnik, membuah kejayaan kepada Parti Tindakan Demokratik Bosniak, Parti Demokratik Serbia dan Kesatuan Demokratik Croatia.
Parti-parti ini membahagikan kuasa berdasarkan etnik yang mana melihat Presiden Republik Sosialis Bosnia dan Herzegovina adalah seorang Bosniak, presiden Parlimen adalah seorang Serb dan Perdana Menteri adalah seorang Croat. Parti nasionalis pemisahan mendapat kuasa di republik-republik lain, termasuk Croatia dan Slovenia.
Permulaan Perang Yugoslavia
Pada bulan Mac 1991, perbincangan di antara Franjo Tuđman dan Slobodan Milošević, yang mana kemudian dikenali sebagai Persetujuan Karađorđevo, dilaporkan memasukan "...pembahagian Bosnia dan Herzegovina antara Serbia dan Croatia." Pada 25 Jun 1991, Slovenia dan Croatia mengistiharkan kemerdekaan, yang mana membawa kepada konflik singkat bersenjata di Slovenia yang dipanggil Perang Sepuluh Hari, dan perang besar di Croatia dalam Perang Kemerdekaan Croatia di kawasan yang mempunyai populasi tinggi etnik Serb. Pada separuh kedua tahun 1991, perang menjadi semakin hebat di Croatia. Tentera Rakyat Yugoslavia (JNA) juga menyerang Croatia dari Bosnia-Herzegovina.
SAO Bosanska Krajina, SAO Herzegovina, SAO Bosnia Timur Laut, dan SAO Romanija merupakan Wilayah Autonomi Serbia yang diistiharkan sendiri dan dibentuk pada pertengahan tahun 1991 di dalam wilayah Bosnia dan Herzegovina. Pada September 1991, Komuniti Ekonomi Eropah menganjurkan satu persidangan dalam cubaan untuk mengelakkan Bosnia dan Herzegovina tercebak ke dalam kancah perang. Ia menghasilkan Persetujuan Lisbon, yang juga dikenali sebagai rancangan Carrington-Cutileiro, dinamakan bersempena nama penciptanya Lord Carrington dan duta Portugal José Cutileiro. Mereka telah mencadangkan perkongsian kuasa etnik dalam kesemua peringkat pentadbiran dan penurunan kuasa kerajaan pusat kepada komuniti tempatan. Rancangan ini membayangkan kesemua daerah Bosnia dan Herzegovina tidak lagi akan dikelaskan sebagai Bosniak, Serb atau Croat, di mana tiada mana-mana etnik akan menjadi penduduk majoriti.
Pada 25 September 1991, Majlis Keselamatan PBB telah meluluskan Resolusi 713, yang mengenakan embargo senjata kepada bekas wilayah Yugoslavia. Tindakan embargo ini sangat menjejaskan Tentera Darat Republik Bosnia dan Herzegovina kerana Republik Serbia mewarisi sebahagian besar bekalan persenjataan Tentera Rakyat Yugoslavia manakala Tentera Croatia boleh menyeludup senjata melalui pantainya. Lebih 55% senjata dan berek di bekas Yugoslavia terletak di Bosnia, disebabkan kelebihnya kawasan pergunungannya sekiranya Yugoslavia diserang dan berlakunya peperangan gerila. Akan tetapi, kebanyakan kemudahan dan kilang (seperti kilang UNIS PRETIS di Vogošća) berada di bawah kawalan Serb, manakala yang lain tidak dapat digunakan di sebabkan kekangan kuasa elektrik dan bahan mentah.
Pada 19 September 1991, JNA telah menggerakkan tentera tambahan ke kawasan di sekeliling bandar Mostar, yang mana telah dibantah secara terbuka oleh kerajaan tempatan. Pada 20 September 1991, JNA mengalihkan tentera ke perbatasan di Vukovar melalui wilayah Višegrad yang mana terletak di timur laut Bosnia. Dalam tindak balas, penduduk Croat dan Bosniak tempatan telah mendirikan pos-pos sekatan dan mesingan. Mereka menghentikan sepasukan 60 buah kereta kebal milik JNA tetapi berjaya ditumpaskan pada hari berikutnya. Lebih daripada 1,000 penduduk melarikan diri daripada kawasan ini. Kejadian ini berlaku hampir tujuh bulan sebelum Perang Bosnia bermula, menandakan korban pertama dalam Perang Yugoslavia di Bosnia.
Lima hari kemudian, tentera JNA telah menyerang sebuah kampung Croat di Ravno yang terletak di timur Herzegovina dalam perjalanan mereka untuk menyerang Dubrovnik, dan dalam hari-hari pertama dalam bulan Oktober berjaya meratakan kampung ini, membunuh lapan orang awam dari etnik Croat. Objektif-objektif para nationalis di Croatia kemudian dikongsi oleh para nasionalis Croat di Bosnia dan Herzegovina. Parti memerintah di Republik Croatia, Kesatuan Demokratik Croatia (HDZ), mengatur dan mengawal cabang parti di Bosnia dan Herzegovina. Menjelang akhir tahun 1991, unsur-unsur ekstremis dalam parti, di bawah kepemimpinan Mate Boban, Dario Kordić, Jadranko Prlić, Ignac Koštroman, selain pemimpin tempatan seperti Anto Valenta, dan dengan sokongan Franjo Tuđman dan Gojko Šušak, telah berjaya menguasai parti. Ia seiring dengan kemuncak Perang Kemerdekaan Croatia. Pada 6 Oktober 1991, Presiden Bosnia Alija Izetbegović membuat pengistiharan tidak memihak di televisyen yang berbunyi:"Ingat, ini bukan perang kita. Biarkan mereka yang mahukannya mendapatnya. Kita tidak mahu perang itu."
Pada masa yang sama, Presiden Alija Izetbegović membuat kenyataan berikut di hadapatan parlimen Bosnia pada 14 Oktober berkenaan dengan JNA:"Jangan menentang Tentera Darat. (…) kehadiran Mereka merupakan faktor penstabilan kepada kita, dan kita memerlukan Mereka (…). Sehingga sekarang kita tidak menghadapi masalah dengan Mereka, dan kita tidak akan menghadapi masalah pada kemudian hari."
Krisis politik terakhir
Pada 15 Oktober 1991, parlimen Republik Sosialis Bosnia dan Herzegovina di Sarajevo telah meluluskan sebuah "Memorandum berkenaan Kedaulatan Bosnia-Herzegovina" dengan mendapat majoriti mudah. Memorandum ini telah ditentang kuat oleh anggota parlimen Serb Bosnia, yang berhujah bahawa Pindaan LXX dalam Perlembagaan perlu mendapatkan sokongan 2/3 majoriti. Meskipun begitu, memorandum ini tetap dibentangkan, yang mana diboikot oleh anggota parlimen Serb Bosnia, dan semasa diboikot undang-undang ini diluluskan.
Para anggota parlimen Serb, yang majoritinya terdiri daripada anggota Parti Demokratik Serb (SDS), termasuk beberapa para perwakilan parti lain (yang mana akan membentuk "Kaukus Anggota Parlimen Bebas"), meninggalkan parlimen pusat di Sarajevo, dan menubuhkan Perhimpunan Rakyat Serb di Bosnia dan Herzegovina pada 24 Oktober 1991, menandakan penamat bagi persekutuan tiga etnik yang memerintah selepas pilihanraya pada tahun 1990.
Pada 18 November 1991, Kesatuan Demokratik Croatia di Bosnia dan Herzegovina mengasaskan Komuniti Croat di Herzeg-Bosnia, dan dokumen penubuhannya berbunyi: "Komuniti akan menghormati kerajaan yang dipilih secara demokratik Republik Bosnia-Herzegovina selagi Bosnia-Herzegovina kekal menjadi negara merdeka dalam konteks bekas atau masa depan Yugoslavia." Herzeg-Bosnia bukan hanya merupakan satu-satunya komuniti Croat dalam wilayah Bosnia dan Herzegovina. Komuniti Croatia di Bosanska Posavina telah ditubuhkan untuk "menyatukan semua aktiviti-aktiviti parti dalam mempertahankan Bosnia dan Herzegovina dan bagi menguatkan penduduk Croatia di dalamnnya".
Pada 9 Januari 1992, Perhimpunan Rakyat Serb di Bosnia dan Herzegovina menerima sebuah deklarasi pengistiharan Republik Serbia di Bosnia dan Herzegovina ("SR BiH", kemudian Republika Srpska). Suruhanjaya Arbitrasi untuk Persidangan Damai di Yugoslavia pada 11 Januari 1992 Pendapat No. 4 di Bosnia dan Herzegovina menyatakan bahawa kemerdekaan Bosnia dan Herzegovina tidak sepatutnya diiktiraf kerana negara ini belum lagi membuat sebuah referendum kemerdekaan.
Pada 17 Januari 1992, Perhimpunan Serb Prijedor mengesahkan menyertai wilayah-wilayah Serb dalam Perbandaran Prijedor untuk membentuk Kawasan Autonomi Krajina Bosnia dalam usaha untuk menubuhkan sebuah negara Serb berasingan dalam wilayah etnik Serb.
Pada 25 Januari 1992, sejam selepas sesi parlimen ditangguhkan, parlimen meminta agar sebuah referendum kemerdekaan dibuat pada 29 Februari dan 1 Mac. Perang Kemerdekaan Croatia menghasilkan Resolusi 743 Majlis Keselamatan Pertubuhan Bangsa Bersatu pada 21 Februari 1992, yang mana membentuk Pasukan Perlindungan Pertubuhan Bangsa Bersatu (UNPROFOR) berdasarkan laporan Setiausaha Agong PBB bernombor S/23592 bertarikh pada 15 Februari 1992. Pada 28 Februari 1992, Perlembagaan SR BiH mengistiharkan bahawa wilayah Republik termasuk "wilayah Kawasan dan Daerah Autonomi Serb dan entiti-entiti etnik Serb lain di Bosnia dan Herzegovina, termasuk kawasan di mana etnik Serb menjadi minoriti di sebabkan genosid yang dilakukan pada Perang Dunia II", dan ia diistiharkan sebagai sebahagian daripada Yugoslavia.
Para anggota perhimpunan Serb Bosnia menasihati etnik Serb untuk memboikot referendum yang dilakukan pada 29 Februari dan 1 Mac 1992. Kehadiran semasa pungutan suara ini dilaporkan adalah 63.7%, dengan 92.7% mengundi untuk kemerdekaan (yang mana membayangkan Serb Bosnia, yang merangkumi sekitar 34% dari jumlah penduduk, telah memboikot referendum). Kepimpinan politik Serb menggunakan referendum ini sebagai penyebab untuk membuat bantahan sekatan jalan. Kemerdekaan secara rasminya diistiharkan oleh parlimen Bosnia pada 3 Mac 1992.
Pada 18 Mac 1992, kesemua tiga pihak menandatangani Persetujuan Lisbon: Alija Izetbegović untuk Bosniak, Radovan Karadžić untuk Serb dan Mate Boban untuk Croat. Bagaimanapun, pada 28 Mac 1992, Izetbegović, selepas bermesyuarat dengan duta Amerika Syarikat ke Yugoslavia Warren Zimmermann di Sarajevo, menarik balik tandatangan beliau dan mengistiharkan tentangan beliau ke atas sebarang jenis pembahagian etnik di Bosnia."Apa yang dikatakan dan oleh siapa tidak jelas. Zimmerman menafikan bahawa beliau telah memberitahu Izetbegovic bahawa jika beliau menarik balik tandatangan beliau, Amerika Syarikat akan memberi pengiktirafan kepada Bosnia sebagai sebuah negara merdeka. Apa yang tidak dipertikaikan adalah bahawa Izetbegovic, pada hari yang sama, menarik balik tandatangan beliau dan menolak persetujuan."
Pada akhir Mac 1992, pertempuran antara tentera etnik Serb dan pakatan Bosniak-Croat di dan berhampiran Bosanski Brod, mengakibatkan kematian penduduk kampung Serb di Sijekovac. Pasukan para-tentera Serb melakukan pembunuhan beramai-ramai Bijeljina, dengan kebanyakan mangsa adalah etnik Bosniak, pada 1–2 April 1992.
Puak-puak yang berperang
Bosnia dan Herzegovina menerima pengiktirafan antarabangsa pada 6 April 1992.
Republik Bosnia dan Herzegovina kemudian diterima sebagai sebuah negara anggota Pertubuhan Bangsa Bersatu pada 22 Mei 1992. Pada 12 Ogos 1992, nama Republik Serb Bosnia dan Herzegovina ditukarkan kepada Republika Srpska (RS).
Berikutan dengan pengistiharan kemerdekaan Republik Bosnia dan Herzegovina, etnik Serbs dari B&H dengan sokongan dari Serbia, menyerang bahagian-bahagian berbeza di negara ini. Keadaan pentadbiran di Bosnia dan Herzegovina gagal berfungsi di sebabkan kehilangan kawalan ke atas seluruh wilayah. Etnik Serb mahukan kesemua tanah di mana etnik Serb memiliki majoriti di timur dan barat Bosnia. Etnik Croat dan pemimpin mereka Franjo Tuđman juga mahu menguasai sebahagian Bosnia dan Herzegovina sebagai milik Croatia. Polisi-polisi di Republik Croatia dan pemimpinnya Tuđman terhadap Bosnia dan Herzegovina tidak pernah telus dan biasanya termasuk tujuan utama Tuđman untuk mengembangkan sempadan Croatia. Tentera kerajaan Bosnia kekurangan kelengkapan dan tidak bersedia untuk berperang.
Secara rasminya Tentera Darat Rakyat Yugoslavia (JNA) meninggalkan Bosnia dan Herzegovina pada 12 Mei 1992 tidak lama selepas kemerdekaan diistiharkan pada bulan April 1992. Bagaimanapun, kebanyakan rangkaian arahan, persenjataan dan anggota tentera berpangkat tinggi termasuk Jeneral Ratko Mladić, kekal di Bosnia dan Herzegovina dan berkhidmat dalam Tentera Darat Republika Srpska (Vojska Republike Srpske, VRS) sebagai sebuah pasukan bersenjata bagi republik Serb Bosnia yang baru ditubuhkan. Etnik Croat menyusun sebuah formasi tentera pertahanan dari etnik mereka sendiri yang dikenali sebagai Majlis Pertahanan Croat (Hrvatsko Vijeće Obrane, HVO) sebagai sebuah pasukan bersenjata di Herzeg-Bosnia. Bosniak pula disusun ke dalam struktur Tentera Darat Republik Bosnia dan Herzegovina (Armija Republike Bosne i Hercegovine, ARBiH) sebagai sebuah pasukan bersenjata bagi Republik Bosnia dan Herzegovina. Asalnya, 25% daripada kekuatan ARBiH terdiri daripada bukan Bosniak, terutamanya Kor Pertama di Sarajevo. Sefer Halilović, Ketua Staf Pertahanan Simpanan Bosnia, mendakwa pada bulan Jun 1992 bahawa pasukan beliau terdiri daripada 70% Muslim, 18% Croat dan 12% Serb.
Peratusan anggota tentera etnik Serb dan Croat dalam Tentera Darat Bosnia agak tinggi di Sarajevo, Mostar dan Tuzla. Timbalan Komander Ibu Pejabat Tentera Darat Bosnia, adalah Jeneral Jovan Divjak, pegawai tertinggi etnik Serb dalam Tentera Darat Bosnia. Jeneral Stjepan Šiber, seorang etnik Croat merupakan timbalan komander kedua. Presiden Izetbegović juga melantik Kolonel Blaž Kraljević, komander Majlis Petahanan Croat di Herzegovina, sebagai anggota di Ibu Pejabat Tentera Darat Bosnia, tujuh hari sebelum pembunuhan Kraljević, dalam usaha untuk mengumpulkan sebuah barisan pertahanan pelbagai etnik pro-Bosnia. Kepelbagaian ini adalah untuk memendekan tempoh peperangan.
Pelbagai unit para-tentera beroperasi dalam Perang Bosnia: etnik Serb dengan "White Eagles" (Beli Orlovi), "Harimau" Arkan, "Pengawal Sukarela Serb" (Srpska Dobrovoljačka Garda), etnik Bosniak dengan "Liga Patriotik" (Patriotska Liga) dan "Beret Hijau" (Zelene Beretke), dan Croat dengan "Pasukan Pertahanan Croat" (Hrvatske Obrambene Snage), dsb. Para-tentera Serb dan Croat melibatkan para sukarelawan daripada Serbia dan Croatia, dan disokong oleh parti-parti politik nationalis daripada negara-negara tersebut.
Pasukan tentera Republik Bosnia dan Herzegovina dibahagikan kepada 5 buah kor. Kor Pertama beroperasi di wilayah Sarajevo dan Gorazde sementara Kor ke-5 yang lebih kuat diletakkan di barat Bosanska Krajina, yang mana bekerjasama dengan unit-unit HVO dalam dan sekitar Bihać. Pasukan Serb pula menerima sokongan para pejuang Kristian Slav daripada pelbagai negara di Eropah Timur. Sukaralewan Greek dari Pengawal Sukarelawan Greek pula dilaporkan mengambil bahagian dalam pembunuhan beramai-ramai Srebrenica, dengan bendera Greece telah dikibarkan di Srebrenica apabila bandar ini jatuh ke tangan puak Serb.
Beberapa individu daripada beberapa buah negara Eropah, dengan sukarela bertempur untuk pihak Croat, termasuk Neo-Nazi, seperti Jackie Arklöv, yang didakwa dengan tuduhan jenayah perang selepas beliau kembali ke Sweden. Beliau kemudian mengaku melakukan jenayah perang ke atas orang awam Muslim Bosnia di Kem Heliodrom dan Dretelj sebagai seorang anggota tentera Croatia.
Bosnia menerima sokongan dari kumpulan-kumpulan Muslim. Berdasarkan beberapa laporan NGO Amerika Syarikat, terdapat beberapa ratus anggota Pengawal Revolusi Iran membantu kerajaan Bosnia semasa perang. Para pejuang Muslim asing lain juga menyertai Muslim Bosnia, termasuk pertubuhan gerila Lubnan, Hezbollah. Mereka disimpan bagi melaksanakan tugas-tugas yang memerlukan pertempuran jarak dekat, di sebabkan bakat dan pengalaman mereka yang sangat berharga untuk dibazirkan bagi melaksanakan tugas-tugas yang kurang sukar.
Dalam buku beliau, The Clinton Tapes: Wrestling History with the President pada tahun 2009, sejarawan dan pengarang Taylor Branch, yang merupakan rakan kepada Presiden A.S Bill Clinton, mendedahkan kepada orang awam lebih daripada 70 rekod sesi bersama presiden semasa beliau memegang jawatan antara tahun 1993 sehingga tahun 2001. Berdasarkan pada sesi yang dirakam pada 14 Oktober 1993, ia menyebut:"Clinton berkata sekutu A.S di Eropah telah menyekat cadangan untuk mengubah atau membatalkan sekatan. Mereka menjustifikasikan tentangan mereka berdasarkan asas kemanusiaan, dengan hujah lebih banyak senjata akan memarakkan pertumpahan darah, tetapi secara rahsia, kata presiden, sekutu-sekuta utama membantah kerana Bosnia yang merdeka menjadi "luar biasa" kerana ia satu-satunya negara Muslim di Eropah. Beliau berkata mereka memihak kepada sekatan senjata kerana ia akan menyebabkan kerugian kepada Bosnia. [..] Apabila saya menyatakan terkejut akan sifat sinis seperti ini, teringatkan akan diplomasi mata tertutup di atas penderitaan Yahudi Eropah semasa Perang Dunia II, Presiden Clinton hanya mampu mengangkut bahu. Beliau berkata Presiden François Mitterrand dari Perancis secara berterus terang berkata bahawa Bosnia tidak tergolong, dan juga kata-kata para menyakitkan dari para pegawai Britain akan pemulihan realistik Kristian Eropah. Menentang Britain dan Perancis, beliau berkata chancellor Jerman, Helmut Kohl antara lain yang menyokong tindakan untuk menilai semula sekatan senjata PBB, malangnya Jerman bukan merupakan anggota dalam Majlis Keselamatan PBB."
1992
Pada peringkat awal Perang Bosnia, tentera Serb menyerang penduduk awam Muslim Bosnia di timur Bosnia. Setelah bandar dan kampung berjaya ditawan oleh mereka, pasukan bersenjata Serb – tentera, polis, para-tentera dan kadang kala penduduk kampung Serb – menggunakan kaedah yang sama: rumah dan apartmen dijarah dan dibakar, orang awam dikepung dan ditawan, dan kadang kala dipukul atau dibunuh. Lelaki dan wanita diasingkan, dengan kebanyakan mereka dibunuh beramai-ramai atau ditahan dalam kem-kem. Wanita dan kanak-kanak ditahan dalam pelbagai pusat-pusat tahanan di mana mereka tinggal dalam keadaan kebersihan yang amat teruk, mereka juga dilayan dengan buruk termasuk dirogol berkali-kali. Tentera atau polis Serb akan datang ke pusat-pusat tahanan, memilih seorang atau lebih wanita dan gadis, membawa mereka keluar untuk dirogol. Serb memiliki banyak kelebihan kerana memiliki persenjataan berat (meskipun kekuatan yang lebih kecil) yang mana telah diberikan oleh Tentera Darat Rakyat Yugoslavia dan menguasai kebanyakan kawasan di mana penduduk Serb merupakan majoriti serta kawasan di mana mereka merupakan minoriti yang penting di kedua-dua kawasan bandar dan desa kecuali di bandar-bandar yang lebih besar seperti di Sarajevo dan Mostar.
Pengepungan Sarajevo bermula pada awal bulan April 1992. Kebanyakan kawasan di ibu negara Sarajevo dipertahankan oleh Bosniak. Semasa tempoh 44 bulan dikepung, keganasan terhadap para penduduk Sarajevo pada tahap yang berbeza-beza, akan tetapi tujuannya masih sama: menimpakan kesusahan pada rakyat jelata bagi memaksa pihak berkuasa Bosnia untuk menerima tuntutan-tuntutan etnik Serb. VRS mengepungnya (atau dengan kata lain pihak tentera Serb menempatkan diri mereka di kawasan-kawasan yang mengelilingi Sarajevo yang dikenali sebagai Cincin Sarajevo), mengatur gerak tentera dan artileri ke bukit-bukit yang terletak di sekelilingnya yang mana menjadi peristiwa pengepungan terpanjang dalam sejarah peperangan moden iaitu hampir selama empat tahun.
Pada bulan Mei 1992, serangan ke atas konvoi Tentera Darat Rakyat Yugoslavia berlaku. Pada bulan April–Mei 1992, serangan-serangan ganas di bahagian timur dan timur laut Bosnia bermula. Dalam serangan-serangan pada bulan April oleh para pemimpin SDS, bersama-sama dengan para pegawai medan dari Markas Tentera Kedua dari bekas JNA, telah dilakuakan di tinur negara dengan tujuan untuk menawan kedudukan-kedudukan strategik serta membuat halangan komunikasi dan maklumat. Serangan-serangan ini mengakibatkan sejumlah besar penduduk maut dan cedera.
Menjelang bulan Jun 1992, jumlah pelarian dan penduduk yang dihalau keluar mencapai 2.6 juta orang.
Persetujuan Graz kemudian telah ditandatangani antara para pemimpin Serb Bosnia dan Croat Bosnia pada awal bulan Mei 1992. Perang Bosniak-Croat bermula pada Jun 1992. Menjelang September 1992, Croatia telah menerima 335,985 orang pelarian daripada Bosnia dan Herzegovina, yang mana kebanyakannya adalah orang awam dari etnik Bosniak. Jumlah besar para pelarian ini memberi kesan kepada ekonomi dan infrastuktur Croatia.
Dalam satu wawancara pada 8 November 1993, duta A.S. ke Croatia, Peter Galbraith, cuba untuk meletakkan para pelarian Muslim di Croatia dalam satu perspektif yang lebih baik. Beliau berkata keadaan menyamai Amerika Syarikat di mana mereka telah menerima 30,000,000 pelarian. Jumlah pelarian Bosnia di Croatia pada masa itu hanya dipintas oleh jumlah pelarian yang berada di dalam Bosnia dan Herzegovina, iaitu seramai 588,000 orang. Serbia took in 252,130 refugees from Bosnia, while other former Yugoslav republics received a total of 148,657 people.
Pada bulan Jun 1992, Serb Bosnia memulakan Operasi Vrbas '92 dan Operasi Koridor. Terdapat saebuah laporan mengatakan kematian dua belas orang bayi yang baru lahir di hospital Banja Luka di sebabkan kekurangan botol oksigen untuk inkubator telah dipetik sebagai penyebab utama, akan tetapi kebenaran akan penyebab kematian ini dipersoalkan. Borisav Jović, seorang pegawai berpangkat tinggi Serbia pada masa itu dan anggota Kepresidenan Yugoslavia, telah mendakwa laporan itu hanyalah satu propaganda perang, mengatakan bahawa Banja Luka hanya memiliki dua buah kilang pembotolan oksigen dalam kawasan sekitar dan secara umumnya mampu berdikari tanpa masalah.
Pada Jun 1992, Pasukan Perlindungan Pertubuhan Bangsa Bersatu (UNPROFOR) yang pada asalnya diaturgerak ke Croatia mendapat mandat untuk meluaskan operasi ke dalam Bosnia dan Herzegovina, awalnya untuk melindungi Lapangan Terbang Antarabangsa Sarajevo. Pada September, peranan UNPROFOR telah diperluaskan untuk melindungi bantuan kemanusian dan membantu penghantaran bantuan di seluruh Bosnia dan Herzegovina, selain untuk melindungi pelarian awam apabila diperlukan oleh Palang Merah.
Kempen penghapusan etnik di timur Bosnia 1992
Awalnya, tentera Serb menyerang penduduk bukan Serb di timur Bosnia. Apabila bandar dan kampung berjaya ditawan oleh mereka, tentera Serb – tentera, polis, separa tentera and, kadang kala penduduk awam Serb – menggunakan corak yang sama: rumah dan apartmen etnik Bosniak akan diselongkar dan dibakar secara sistematik, penduduk awam Bosniak akan dikepung atau ditawan, dan kadang kala dipukul atau dibunuh. Lelaki dan wanita akan diasingkan, dengan kebanyakkan daripada mereka ditahan di dalam kem.
Wilayah Prijedor
Pada 23 April 1992, SDS memutuskan inter alia iaitu kesemua unit-unit Serb dengan segera akan bersedia untuk mengambil alih perbandaran Prijedor melalui JNA. Menjelang penghujung bulan April 1992, sejumlah balai polis Serb rahsia ditubuhkan di perbandaran ini dengan lebih daripada 1,500 orang Serb bersenjata telah bersedia untuk mengambil bahagian dalam pengambilalihan ini.
Sebuah pengistiharan pengambilalihan telah yang disediakan oleh para ahli politik Serb dari SDS telah dibaca di Radio Prijedor pada hari pengambilalihan yang diulang-ulang sepanjang hari. Pada malam 29–30 April 1992, pengambilalihan ini terjadi. Para pekerja di stesen keselamatan awam dan polis simpanan telah berhimpun di Cirkin Polje, yang mana merupakan sebahagian daripada bandar Prijedor. Hanya etnik Serb yang hadir dan ada antara mereka yang memakai seragam tentera. Orang-orang ini telah ditugaskan untuk mengambil alih kuasa di perbandaran dan yang mana dipecahkan kepada lima buah kumpulan. Setiap kumpulan seramai dua puluh orang memiliki seorang ketua yang setiap kumpulan telah diarahkan untuk menguasai beberapa bangunan tertentu. Sebuah kumpulan bertanggungjawab untuk bangunan Perhimpunan, sebuah untuk bangunan polis, sebuah untuk mahkamah, sebuah untuk bank dan terakhir sekali pejabat pos.
Pihak berkuasa Serb telah mewujudkan kem tahanan dan mengenal pasti siapa yang akan bertanggungjawab untuk menjaga kem-kem ini. Kilang Keraterm telah ditukar menjadi sebuah kem pada atau sekitar 23–24 Mei 1992. Kompleks lombong Omarska terletak sekitar 20 km daripada bandar Prijedor. Kumpulan pertama tahanan telah dibawa ke kem ini sekitar akhir bulan Mei 1992 (antara 26 dan 30 Mei). Berdasarkan dokumen pihak berkuasa Serb di Prijedor, 3,334 orang telah ditahan di kem ini bermula pada 27 Mei sehingga 16 Ogos 1992. 3,197 orang darinya adalah Bosniak (iaitu Muslim Bosnia), dan 125 orang adalah etnik Croat. Kem Trnoplje telah dibina di kampung Trnoplje pada 24 Mei 1992. Kem ini telah dikawal di semua penjuru oleh tentera darat Serb. Terdapat kubu-kubu mesingan dan pos-pos bersenjata yang mengacu senjata mereka ke aras kem. Beribu-ribu prang telah ditahan didalam kem ini. Majoriti besar adalah Muslim Bosnia; dan beberapa etnik Croat.
ICTY menyimpulkan bahawa pengambilaihan oleh Serb adalah coup d'état yang tidak sah, yang mana telah dirancang dan diatur buat sekian lama dengan tujuan utama untuk mewujudkan sebuah perbandaran Serb sepenuhnya. Rancangan-rancangan ini tidak pernah disembunyikan dan dilakukan dalam satu tindakan yang diatur oleh polis, tentera dan ahli politik Serb. Salah seorang perancang utama adalah Milomir Stakić, yang mana telah memainkan peranan penting dalam politik di perbandaran ini.
Tentera JNA yang berada di bawah kawalan Serbia menguasai sekurang-kurangnya 60 peratus kawasan Prijedor sebelum berundur secara rasmi pada 19 Mei bagi semua askar bukan Bosnia. Kejayaan ini banyak di sebabkan ia dilengkapi dengan persenjataan yang lebih baik dan tersusun berbanding tentera Bosniak dan Croat Bosnia. Mereka menyerang kawasan-kawasan yang memiliki komposisi etnik bercampur-campur. Doboj, Foča, Rogatica, Vlasenica, Bratunac, Zvornik, Prijedor, Sanski Most, Ključ, Brčko, Derventa, Modriča, Bosanska Krupa, Bosanski Brod, Bosanski Novi, Glamoč, Bosanski Petrovac, Čajniče, Bijeljina, Višegrad, Donji Vakuf, dan sebahagian Sarajevo merupakan kawasan di mana dikuasai oleh etnik Serb dan menghalau keluar Bosniak dan Croat. Kawasan-kawasan dengan majoriti sebuah etnik sahaja terselamat dari pertempuran besar seperti Banja Luka, Bosanska Dubica, Bosanska Gradiška, Bileća, Gacko, Han Pijesak, Kalinovik, Nevesinje, Trebinje, dan Rudo di mana penduduk bukan etnik Serb dihalau keluar. Wilayah di tengah Bosnia dan Herzegovina (Sarajevo, Zenica, Maglaj, Zavidovići, Bugojno, Mostar, Konjic, dsb.) melihat penghijrahan keluar etnik Serb ke kawasan-kawasan yang dikuasai oleh Serb di Bosnia dan Herzegovina.
Majlis Pertahanan Croat mengambil alih tengah Bosnia
Tekanan yang diberikan oleh tentera Serb yang bersenjata berat di Bosnia-Herzegovina dan Croatia, tentera utama Croat – HVO (Majlis Pertahanan Croatia) mengalih fokus mereka dari mempertahankan wilayah-wilayah mereka di Bosnia daripada etnik Serb kepada usaha untuk menawan wilayah-wilayah yang masih berada dalam tangan Tentera Darat Bosnia. Bagi menjayakannya, tentera HVO mesti mematahkan tentangan kumpulan bersenjata sederhana Pasukan Pertahanan Croatia (HOS) dan mengalahkan Tentera Darat Bosnia, oleh kerana wilayah yang dimahukan oleh HVO berada dalam kawalan kerajaan Bosnia. HVO, dengan sokongan padu daripada tentera Croatia telah menyerang penduduk awam Bosniak di Herzegovina dan tengah Bosnia yang mana memulakan pembersihan etnik di kawasan yang didiami oleh penduduk Bosniak.