cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Penyelam terselia
Penyelam Pasport NAUI
NAUI Passport Diver (PD) bukanlah sebuah pensijilan menyelam, tetapi hanyalah sebuah peluang pengalaman peringkat permulaan untuk amatur yang berminat untuk mencuba menyelam rekreasi. Dalam kursus ini, semua kandungan yang diperlukan oleh standard untuk Penyelam Terselia diajar. Latihan Penyelam Pasport termasuk dua selam berpandu di perairan terbuka terhad, dengan pengenalan teori sebelumnya. Pengalaman Passport Diver tidak termasuk pensijilan, tetapi boleh dikira dalam kursus NAUI Scuba Diver (SD) dalam tempoh enam bulan. Pengalaman Penyelam Pasport tidak memerlukan pengalaman menyelam, tetapi kesihatan dan kecergasan fizikal yang normal diperlukan. Orang yang ingin menyertai tawaran Penyelam Pasport mestilah berumur sekurang-kurangnya 12 tahun, tetapi Penyelam Pasport Junior NAUI boleh dilakukan paling muda pada usia lapan tahun. Pengalaman untuk kanak-kanak berbeza hanya dengan persembahan berorientasikan kanak-kanak dengan kandungan yang sama.
Penyelam Skuba PADI
thumb| Gambaran keseluruhan sistem latihan PADI PADI Scuba Diver (SD) ialah sebuah kursus latihan asas penyelam di mana penyelam boleh mempelajari semua kandungan yang diperlukan dalam piawaian ISO untuk Penyelam Terselia. PADI membenarkan seorang penyelam SD menyelam hingga kedalaman 12 meter, asalkan dia diiringi oleh PADI Divemaster atau Pengajar.
Kursus Penyelam Skuba PADI merangkumi tiga bahagian pelajaran pertama yang merupakan sebahagian daripada lima bahagian kursus Penyelam Air Terbuka (OWD). Disebabkan reka bentuk modular, latihan Open Water Diver boleh dibahagikan kepada dua kursus, di mana yang pertama ialah PADI Scuba Diver. Kursus SD termasuk tiga kelas teori dan tiga kelas pelajaran kolam renang, dan sekurang-kurangnya dua kali menyelam di perairan terbuka dengan skuba. PADI mengikut falsafah "menyelam hari ini" - selepas pelajaran teori, selaman biasanya berlaku pada hari yang sama. Menyelam kolam - yang juga boleh berlaku dalam air terbuka yang tenang, bebas arus, cetek, menyediakan latihan dalam kemahiran asas dan kecemasan, termasuk masuk ke dalam air, bernafas di bawah air menggunakan pengawal selia, penggunaan sirip, kawalan daya apungan asas, pembersihan topeng dan pemulihan pengawal selia. Latihan yang sama sebahagiannya diulang dalam selam air terbuka.
Latihan PADI-SD boleh dimulakan tanpa pengalaman menyelam. Kesihatan dan kecergasan fizikal yang normal diperlukan untuk mengambil latihan tersebut. Mereka yang ingin mengikuti kursus SD mestilah berumur sekurang-kurangnya perlu berusia 15 tahun, tetapi kursus PADI Junior SD (JSD) boleh dihadiri pada seawal usia 10 tahun. Kursus menyelam kanak-kanak hanya berbeza dalam pengantaraan berorientasikan kanak-kanak dengan kandungan yang sama.
SSI Penyelam Skuba
SSI Scuba Diver (SD) ialah sebuah pensijilan asas penyelam yang setara dengan standard Penyelam Terkawal. Latihan tersebut hendaklah merangkumi sekurang-kurangnya dua selam air terbuka, yang hanya boleh dijalankan selepas latihan teori yang berjaya diselesaikan. SSI membenarkan penyelam SD, diiringi oleh pemandu menyelam atau pengajar, untuk menyelam ke kedalaman maksimum 12 meter. Selepas berjaya selesai, latihan boleh diteruskan dengan Latihan Penyelam Air Terbuka (OWD). Kursus SSI SD tidak memerlukan pengalaman menyelam sebelumnya. Kesihatan dan kecergasan fizikal yang normal diperlukan dan Penyata Perubatan SSI dikeluarkan. Pelajar mesti boleh berenang sejauh 180 meter tanpa bantuan. Orang yang ingin menghadiri kursus SD mestilah berumur sekurang-kurangnya 15 tahun, tetapi latihan SSI Junior SD boleh dilakukan pada seawal usia 10 tahun. Kursus menyelam kanak-kanak hanya berbeza melalui pengantaraannya yang berorientasikan kanak-kanak dengan kandungan yang sama.
Agensi latihan lain
Sesetengah organisasi menyelam mengetepikan tahap latihan yang sepadan dengan Penyelam Terkawal dan mentakrifkan kandungan Penyelam Autonomi mengikut (ISO 24801-2) sebagai tahap latihan paling minimum. Sebagai tambahan kepada perkara di atas, latihan berikut sepadan dengan Penyelam Terkawal menurut ISO 24801-1:
Goran Jurić
adalah pemain bola sepak ‎‎Croatia‎‎.
Hafiz Zainal
Dr. Muhammad Hafiz Zainal (lahir 1 Julai 1992) merupakan seorang doktor gigi dan penyanyi Malaysia. Kerjayanya bermula sebagai salah seorang peserta Bintang RTM 2018 di mana beliau berjaya memenangi tempat ketiga. Pada tahun 2020, beliau merupakan salah seorang peserta Big Stage musim ketiga.
Suruhanjaya Ketenteraan Pusat (China)
Suruhanjaya Ketenteraan Pusat (CMC) merujuk kepada organisasi pertahanan negara yang selari dengan Parti Komunis China dan Republik Rakyat China: Suruhanjaya Ketenteraan Pusat Parti Komunis China, sebuah organ Parti dibawah Jawatankuasa Pusat CPC, dan Suruhanjaya Ketenteraan Pusat Republik Rakyat China, sebuah organ pusat negara dibawah Kongres Rakyat Kebangsaan, sebagai cabang tentera kerajaan nasional.
Perintah dan kawal Tentera Pembebasan Rakyat, Polis Bersenjata Rakyat dan Militia dilaksanakan atas nama CMC Negara, di selia oleh Jawatankuasa Tetap Kongres Rakyat Kebangsaan. CMC Negara secara nominal dianggap sebagai badan pembuat dasar tertinggi tentera dan pengerusinya, dipilih oleh Kongres Rakyat Kebangsaan, adalah panglima tertinggi angkatan tentera. Secara realitinya, perintah dan kawal PLA, bagaimanapun, masih dipegang oleh Suruhanjaya Ketenteraan Pusat Jawatankuasa Pusat Parti Komunis China—iaitu CMC Parti.
Kedua-kedua suruhanjaya mempunyai keanggotaan yang sama, oleh itu sebenarnya membentuk satu institusi serupa dibawah dua nama yang berlainan (dipanggil ), untuk melengkapkan sistem kerajaan negara dan parti. Kedua-dua suruhanjaya kini dipengerusikan oleh Xi Jinping, yang merupakan Setiausaha Agung Parti Komunis China merangkap pemimpin agung. Suruhanjaya 11-orang mengeluarkan arahan-arahan yang berkaitan dengan PLA, termasuk pelantikan pegawai kanan, penempatan pasukan dan perbelanjaan senjata. Hampir kesemua anggota adalah para jeneral kanan, tetapi jawatan yang paling penting selalunya dipegang oleh pemimpin parti paling kanan untuk memastikan kesetiaan mutlak angkatan tentera dan untuk memastikan kelangsungan hidup rejim. CMC mengawal lebih 6.8 juta anggota.
CMC ditempatkan di kawasan Kementerian Pertahanan ("Bangunan 1 Ogos") di barat Beijing.
Keanggotaan
Pembentukan terkini Suruhanjaya Ketenteraan Pusat Parti Komunis telah ditentukan di Kongres Parti Ke-19 yang berlangsung pada Oktober 2017; suruhanjaya negara itu menunggu pengesahan di Kongres Rakyat Kebangsaan 2018.
Organisasi
Organisasi dalaman sebenar CMC sangat rahsia. Tetapi, sehingga tahun 2015 ia diketahui bahawa CMC terdiri daripada 5 jabatan utama. Jabatan Staf Bersama adalah pusat utama keseluruhan pemerintahan tentera China dan sistem kawalan, bertanggungjawab bagi tugas pentadbiran harian CMC. Pejabat Am memproses semua komunikasi dan dokumen CMC, menyelaras mesyuarat, dan menyampaikan perintah dan arahan kepada organ-organ subordinat yang lain.
Semasa pembaharuan tentera 2015, atas arahan Pengerusi Xi Jinping, 15 jabatan diwujudkan bagi menggantikan 5 institusi, yang dibubarkan. 15 jabatan tersebut adalah:
Adolf Windaus
Adolf Otto Reinhold Windaus (25 Disember 1876 – 9 Jun 1959) merupakan seorang ahli kimia Jerman yang menerima Hadiah Nobel dalam Kimia pada 1928 bagi hasil kerjanya terhadap sterol dan hubungan mereka dengan vitamin. Beliau merupakan penasihat kedoktoran kepada Adolf Butenandt yang juga menerima Hadiah Nobel dalam Kimia pada 1939.
Adolf Windaus dilahirkan di Berlin. Minatnya dalam kimia menerima tunjuk ajar dari Emil Fischer. Beliau mula menekuni perubatan dan kimia di Berlin dan kemudiannya di Freiburg. Beliau mendapat PhD pada awal 1900 dan menumpukan perhatian kepada kolestrol dan sterol lain di Universiti Freiburg. Pada 1913 beliau menjadi profesor kimia di Universiti Innsbruck dan pada 1915 beliau ditukarkan ke Universiti Göttingen di mana beliau kekal sehingga persaraannya pada 1944.
The Chinese High School
The Chinese High School (Bahasa Cina: 南洋华侨中学; pinyin: Nányáng Huáqiáo Zhōngxué; Bahasa Melayu: Sekolah Tinggi Cina) ialah sebuah sekolah bebas di Singapura yang menawarkan pendidikan menengah. Sekolah ini bergabung dengan Maktab Rendah Hwa Chong pada 1 Januari 2005 untuk membentuk Institusi Bersepaduan Chong Hwa.
Diasaskan pada 21 Mac 1919, Sekolah Tinggi Cina ialah sekolah menengah pertama di Asia Tenggara yang memenuhi kumpulan dialek yang berbeza di kalangan orang Cina seberang laut di rantau ini. Selepas Singapura mencapai kemerdekaan pada tahun 1965, sekolah itu berada di bawah bidang kuasa Kementerian Pendidikan dan telah diberi status Rancangan Bantuan Khas (SAP) pada tahun 1979. Ia mempunyai perbezaan unik dengan status Sekolah Bebas pada tahun 1988, satu skim yang kementerian yang dianggap telah terbukti berjaya dan telah diperluaskan ke sekolah-sekolah terkemuka lain di Singapura. Sekolah Menengah Cina kekal sebagai salah satu sekolah berprestasi terbaik di Singapura, baik dalam pencapaian akademik dan aktiviti kokurikulum.
Noriyoshi Sakai
adalah pemain bola sepak Jepun. Dia bermain untuk Albirex Niigata dan Avispa Fukuoka.
Adolf Windaus
Beliau terlibat dalam penemuan trasnformasi kolestrol melalui beberapa langkah ke atas vitamin D3 (Kolekalsiferol). Beliau memberikan patennya kepada Merck dan Bayer dan membawa kepada ubat Vigantol pada 1927.
Rujukan
Catatan
Sumber
Akito Tachibana
ialah pemain bola sepak Jepun. Dia bermain untuk Shimizu S-Pulse dan Matsumoto Yamaga FC.
The Vineyard Man
The Vineyard Man (juga dikenali sebagai The Man of the Vineyard) ialah sebuah drama bersiri Korea Selatan tahun 2006. Ia disiarkan menerusi saluran KBS2.
D. Djajakusuma
Djadoeg Djajakusuma (1 Ogos 1918 - 28 Oktober 1987), secara amnya dikreditkan sebagai D. Djajakusuma, ialah seorang pengarah filem dan pemamer bentuk seni tradisional Indonesia. Dilahirkan kepada seorang bangsawan dan isterinya di Temanggung, Jawa Tengah, Djajakusuma tertarik dengan seni pada usia muda, memilih untuk mengejar kerjaya dalam teater. Semasa pendudukan Jepun 1943-1945, beliau merupakan seorang penterjemah dan pelakon, dan dalam revolusi negara selama empat tahun yang mengikuti beliau bekerja dengan bahagian pendidikan tentera, beberapa agensi berita, dan dalam drama.
Djajakusuma berdedikasi tetapi mudah marah dipengaruhi oleh pandangan realis Usmar Ismail, walaupun beliau memberi tumpuan lebih kepada aspek kehidupan tradisi. Persembahan teater beliau cuba untuk memodenkan bentuk tradisional supaya mereka boleh lebih baik diterima dalam dunia moden. Beliau dihargai dengan menggiatkan semula bentuk teater Betawi Lenong dan menerima pelbagai anugerah bagi pembikinan filem, termasuk anugerah pencapaian sepanjang hayat di Festival Filem Indonesia.
Kehidupan awal
Oleh kerana kedudukannya sebagai anak seorang bangsawan, Djajakusuma dapat menerima pendidikan. Beliau menamatkan pengajian di Semarang, Jawa Tengah, menamatkan pengajian dalam program sains semula jadi di sebuah sekolah tinggi pada tahun 1941. Walaupun keluarganya berharap ia dapat menjadi pekerja kerajaan seperti bapanya, Djajakusuma memutuskan untuk pergi menceburi seni persembahan. Beliau kembali ke kampung halamannya untuk masa yang singkat sebelum menyedari bahawa dia akan mempunyai peluang sedikit pada Parakan. Oleh itu, pada awal 1943 – hampir setahun selepas Hindia diduduki oleh Empayar Jepun – Djajakusuma berpindah ke pusat politik koloni, Jakarta, untuk mencari kerja.
Djajakusuma berkhidmat di Pusat Kebudayaan sebagai penterjemah dan pelakon di bawah Armijn Pane. Diantara karya yang diterjemahkannya termasuk beberapa kepingan oleh pemain sandiwara Sweden August Strindberg dan pemain sandiwara Norway Henrik Ibsen, dan juga sejarah Jepun dan beberapa sandiwara pentas kabuki. Semasa bersama pusat itu, Djajakusuma menulis beberapa sandiwara pentasnya sendiri. Dalam waktu senang, Djajakusuma membantu menubuhkan syarikat teater amatur Maya, bersama artis lain seperti HB Jassin, Rosihan Anwar, dan Usmar Ismail. Rombongan itu, dibetuk atas keinginan untuk kebebasan artistik yang besar, mempersembahkan terjemahan karya Eropah dan karya asal oleh Ismail oleh El Hakim. Untuk menggalakkan rasa nasionalisme Indonesia ketika masih mematuhi dengan peraturan biro penapisan Jepun, beberapa sandiwara Maya tidak jelas menggalakkan Jepun, tetapi sebaliknya Sfera Kemakmuran Asia Timur Raya. Tema menyokong gerakan kebangsaan Indonesia, sementara itu, kekal tersirat dalam hasil karya itu. Dengan Maya, Djajakusuma mengembara dari kampung ke kampung, meletakkan pada persembahan.
Revolusi Nasional Indonesia
Presiden Sukarno mengisytiharkan kemerdekaan Indonesia pada 17 Ogos 1945, sehari selepas pengeboman atom Hiroshima dan Nagasaki. Menjangkakan kerajaan jajahan Belanda akan kembali, Djajakusuma dan Ismail membantu menubuhkan Seniman Merdeka sebagai benteng pertahanan. Kumpulan itu mengembara di seluruh bandar, menyebarkan berita mengisytiharkan kemerdekaan Indonesia semasa persembahan dari sebuah trak terbuka. Selepas kedatangan Pentadbiran Awam Hindia Belanda, kumpulan itu kadang-kadang cuba untuk mengintip orang Eropah atau menyembunyikan maklumat yang akan dianggap berguna kepada kuasa-kuasa Belanda kembali. Oleh kerana kerja-kerja berbahaya ini, Djajakusuma mula membawa pistol, dan pergi ke Banten untuk meminta kyai untuk menyebabkannya ditembusi oleh peluru.
Pada awal 1946, dengan kerajaan kolonial Belanda mengawal Jakarta, Djajakusuma terbang ke bandar baru Yogyakarta. Di sana, beliau berkhidmat di agensi berita Antara sebelum menyertai bahagian pendidikan tentera, dinaikkan pangkat sebagai kapten. Untuk tentera tersebut, Djajakusuma menyunting mingguan Tentara; beliau juga menyumbangkan rencana untuk majalah budaya Ismail Arena. Meskipun penglibatannya dalam akhbar, beliau tidak melupakan teater; dengan Surjo Sumanto, beliau menubuhkan sebuah kumpulan yang membuat persembahan untuk askar dan membangkitkan semangat, kadang-kadang dalam perjalanan ke barisan hadapan.
Djajakusuma telah diupah oleh Kementerian Penerangan pada 1947 untuk mengajar di sebuah sekolah seni persembahan, Stichting Hiburan Mataram. Melalui Mataram, beliau dan Ismail telah diperkenalkan kepada pembikin filem Andjar Asmara, Huyung dan Sutarto; kedua-dua belajar di bawah individu-individu yang lebih mantap. Sementara itu, Djajakusuma telah ditugaskan menjaga menapis siaran radio di kawasan Republikan yang diadakan, tugas yang disandang sehingga Belanda menawan Yogyakarta pada 19 Disember 1948. Djajakusuma melarikan diri dari bandar, kemudian bertemu dengan pasukan Republik. Menggunakan radio lama dan penjana basikal berkuasa, Djajakusuma mendengar siaran berita antarabangsa dan menulis mereka ke bawah; maklumat dari siaran ini kemudiannya dicetak dalam kertas bawah tanah.
kanan|thumb|upright|[[Usmar Ismail, yang melamar Djajakusuma ke Perfini pada 1951]]
Selepas Revolusi Nasional Indonesia berakhir dengan pengiktirafan Belanda kepada kemerdekaan Indonesia pada 1949, Djajakusuma terus bekerja sebagai wartawan di Patriot (penjenamaan bagi Tentara) dan majalah Kebudajaan Nusantara; Mataram telah dibuka semula, dan Djajakusuma mula mengajar di sana sekali lagi sementara menguruskan pawagam Soboharsono dan menulis beberapa sandiwara pentas. Ismail, sementara waktu, pulang ke Jakarta dan menubuhkan Perusahaan Film Nasional atau Perfini; penerbitan pertamanya, Darah dan Doa, yang memberikan versi rekaan trek Bahagian Siliwangi dari Yogyakarta kepada Jawa Barat pada 1948, telah diarahkan oleh Ismail dan dikeluarkan pada 1950.
Kerjaya bersama Perfini
Dalam persediaan untuk filem keduanya, Enam Djam di Jogja (Enam Jam di Yogyakarta), Ismail teringat Djajakusuma ke Jakarta. Untuk filem itu, Djajakusuma membantu Ismail menyesuaikan diri Ketua Serangan 1 Mac 1949 untuk skrin. Penerbitan telah disiapkan pada bajet yang rendah; Djajakusuma kemudian teringat bahawa kamera mereka terpaksa dikuasakan oleh bateri kereta. Walaupun ini dan masalah lain, Djajakusuma tinggal di selepas menamatkan filem itu, melengkapkan satu lagi kerja untuk Perfini, Dosa Tak Berampun, pada tahun yang sama. Ismail berkhidmat sebagai pengarah untuk filem ini, berkisarkan seorang lelaki yang meninggalkan keluarganya selepas dia terpaku dengan senyuman seorang pelayan.
Manakala Ismail, yang kekal ketua Perfini, ke luar negara untuk belajar sinematografi di Pusat Pengajian Teater, Filem dan Televisyen di Universiti California, Los Angeles, Djajakusuma mula mengambil peranan yang lebih besar dalam Perfini. Beliau  bergelar pengarah, pada tahun 1952 dengan Embun, yang menunjukkan masalah psikologi yang dihadapi oleh tentera apabila pulang ke kampung mereka selepas revolusi. Filem ini telah difilemkan di Wonosari, pada masa di pertengahan musim kemarau, untuk menyediakan metafora visual untuk roh-roh mandul pahlawan. Kerana gambarannya tentang khurafat tradisional, filem itu mempunyai masalah dengan kedua-dua biro penapisan dan pengkritik; kepercayaan karut dianggap tidak sesuai dengan keperluan republik baru untuk pemodenan. Keluaran Embun menjadikan Djajakusuma salah satu daripada empat pengarah untuk bekerja untuk Perfini; yang lain adalah Ismail, Nya Abas Akup, dan Wahyu Sihombing.
Penerbitan berikut Djajakusuma, Terimalah Laguku (1952), merupakan drama muzikal mengenai pemuzik miskin tua yang menjual saksofon untuk membantu kerjaya bekas muridnya. Walaupun kualiti teknikal filem itu kurang memuaskan, apabila beliau kembali ke Indonesia pada tahun 1953 Ismail gembira dengan kerja tersebut, yang menyatakan bahawa suntingan itu telah dilakukan dengan baik. Berbanding tahun akan datang Ismail menyampaikan maklumat beliau belajar di UCLA kepada kakitangan Perfini; Djajakusuma mengikuti pelajaran ini rapat. Ini diikuti oleh Harimau Tjampa pada tahun 1953, sebuah filem mengenai seorang lelaki yang cuba untuk membalas dendam kematian ayahnya. Di tengah-tengah budaya Minang, filem yang menampilkan beberapa kebogelan pertama dalam penerbitan domestik dan merupakan satu kejayaan kritikal yang besar.
thumb|Djajakusuma menaiki kapal untuk ke [[Sumatera bagi penggambaran filem Arni, c. 1955]]
Pada tahun 1954 Djajakusuma mengarahkan dua komedi, dari Medan Putri dan Mertua Sinting. Pertama mengisahkan dengan tiga orang lelaki muda yang berazam untuk tidak berkahwin, hanya untuk kekuatan mereka untuk ragu-ragu selepas menemui beberapa wanita dari Medan, manakala yang kedua mengikuti seorang lelaki yang menolak pilihan anaknya pasangan kerana kekurangan beliau berketurunan diraja, kemudian disedari memilih wanita yang sama untuk menjadi isteri anaknya. Pada tahun berikutnya Djajakusuma membantu menubuhkan Persatuan Artis Film Indonesia (PARFI). Hanya filemnya tahun itu, drama Arni, mengisahkan seorang lelaki yang berkahwin dengan wanita lain semasa isterinya sakit pergi ke Padang, Sumatera, untuk rawatan.
Djajakusuma belajar sinematografi di Amerika Syarikat, pertama di Universiti Washington di Seattle, kemudian di Universiti California Selatan bagi Seni Sinematik, dari 1956-1957. Apabila beliau kembali ke Indonesia, beliau bekerja dengan Ismail dan rakan sekerja Asrul Sani untuk menubuhkan Akademi Teater Nasional Indonesia, yang menggalakkan realisme; dramatis Indonesia Putu Wijaya meggambarkan realisme yang diperkenalkan oleh Akademi yang lebih Indonesia daripada Barat, manakala Djajakusuma menganggapnya diilhamkan oleh pergerakan neorealis Itali. Djajakusuma kekal sebagai pensyarah di akademi itu sehingga tahun 1970, dan para pelajar beliau mengamggap beliau lucu dan mudah untuk mendekati.
Selepas kembali ke Indonesia, Djajakusuma memulakan kerja untuk Tjambuk Api (1958), kritikan terhadap rasuah yang berleluasa di Indonesia; tema ini membawa kepada filem itu yang diadakan oleh Biro penapisan selama hampir setahun. Pengarah tersebut mengikutinya dengan drama Pak Prawiro, yang ditaja oleh Bank Bank Tabungan Pos dan bertujuan untuk menyampaikan kepentingan mempunyai simpanan. Dalam tempoh ini beliau belajar teater tradisional India, perjalanan ke Calcutta, Madras, dan New Delhi; beliau berharap pengalaman tangan pertama ini akan memberi inspirasi kepada beliau dalam penggambaran cerita tradisional Indonesia.
Pada 1960 Djajakusuma mengeluarkan filem pertamanya berdasarkan dari cerita wayang tradisional, Lahirnja Gatotkatja; boneka tradisional telah terpesona kepadanya sebagai seorang anak, dan dia amat dinikmati watak Gatotkaca. Difilemkan di Yogyakarta, filem ini menampilkan pelakon dari Jakarta dan bakat tempatan dalam peranan pembantu. Ia adalah, bagaimanapun, kontroversi: Dalang dan lain-lain mahir dalam wayang berhujah bahawa pengarah telah mengabaikan terlalu banyak aspek tradisional pedalangan. Tahun itu Djajakusuma juga pernah berkhidmat sebagai pengurus penerbitan bagi Pedjuang arahan Ismail dan mengarahkan Mak Tjomblang, sebuah komedi diadaptasi dari drama karya 1842 karya Nikolai Gogol Marriage.
Djajakusuma mengeluarkan komedi lain, Masa Topan dan Badai, pada tahun 1963; filem yang berkisarkan sekitar dinamik keluarga seorang bapa konservatif, ibu liberal, dan dua orang anak perempuan remaja mereka yang di ambang remaja. Pada tahun berikutnya Djajakusuma mengarahkan filem terakhir beliau dengan Perfini, Rimba Bergema, yang bertujuan untuk menggalakkan industri getah negara. Tahun itu beliau telah membantu menubuhkan Kesatuan Karyawan Film dan TV, tindak balas kepada penajaan Lekra bagi Liga Film Indonesia. Seperti Ismail dan kebanyakan pekerja Perfini, Djajakusuma adalah berpegang kuat dengan ajaran terhadap komunis bergabung Lekra; kumpulan budaya begitu juga bermusuhan terhadap mereka bergabung dengan Perfini.
Kerjaya seterusnya
Sementara itu, Djajakusuma membantu menggalakkan bentuk seni seperti Lenong Betawi dan ludruk Jawa dalam tempoh beberapa tahun. Beliau terutamanya diiktiraf bagi menghidupkan Lenong beliau. Bermula pada tahun 1968, Djajakusuma muncul di televisyen sebagai seorang peguam bela Lenong, yang ketika itu terhad kepada kampung-kampung luar bandar dan di ambang pupus. Beliau menambah pengetahuan popular semasa berhujah untuk saraan untuk penghibur. Pada 1970-an Lenong telah dijalankan di Taman Ismail Marzuki, menarik perhatian penonton, dan beberapa penghibur Lenong mendapati pujian arus perdana dalam industri filem.
Djajakusuma juga mempromosikan aktiviti kebudayaan bukan tradisional, moden dan asing. Pada tahun 1968 beliau menjadi ketua Dewan Kesenian Jakarta, jawatan yang beliau pegang sehingga 1977, dan pada tahun 1970 beliau mengadakan festival muzik keroncong. Bermula dengan penubuhan sekolah pada tahun 1970, beliau menjadi pensyarah di Lembaga Pendidikan Kesenian Jakarta, kemudian Institut Kesenian Jakarta (IKJ), mengajar sinematografi. Untuk memahami teater di dunia yang lebih baik, pada tahun 1977 beliau pergi ke Jepun dan China untuk belajar tradisi mereka. Beliau kemudian mengetuai pelajar dalam pelbagai persembahan pentas, termasuk adaptasi noh Jepun dan opera Cina; beberapa persembahan ini telah diadakan di Dewan Ismail Marzuki. Pada 1970-an Djajakusuma memegang pelbagai jawatan dalam organisasi filem, termasuk sebagai anggota Majlis Filem (1974-1976), ahli Lembaga Pemegang Amanah untuk Siaran Radio dan TV (1976), dan ahli Biro Pembangunan Filem Nasional (1977-1978).
Produktiviti Djajakusuma dalam industri filem bagaimanapun merosot. Pada 1971 beliau mengarahkan filem terakhirnya, Api di Bukit Menoreh dan Malin Kundang (Anak Durhaka). Yang pertama, dikeluarkan untuk Penas Film Studio dan berdasarkan daripada novel oleh Singgih Hadi Mintardja, mengisahkan tentera dari Kerajaan Pajang dalam usaha mereka untuk menundukkan tentera dari kerajaan saingan daripada Jipang. Filem kedua ini merupakan adaptasi dari cerita rakyat Melayu dengan judul sama. Lakonan Rano Karno dan Putu Wijaya sebagai watak tajuk, filem ini mengisahkan seorang anak muda yang lupa asal-usul beliau selepas menghabiskan banyak zaman kanak-kanak di laut. Peranan terakhirnya sebagai pembikin filem pada 1977, apabila beliau membantu menerbitkan filem komedi Fritz G. Schadt Bang Kojak (1977).
Tahun terakhir dan kematian
Pada 1977 Djajakusuma berkhidmat sebagai juri Festival Filem Indonesia (FFI). Semasa membaca keputusan itu, beliau rebah dan dikejarkan ke hospital, manakala Rosihan Anwar melengkapkan bacaan. Jiran Djajakusuma Taufiq Ismail memberitahu pemberita bahawa ia bukan kali pertama Djajakusuma rebah. Djajakusuma terus mengalami serangan lemah secara tiba-tiba untuk sepanjang hidupnya, yang berpunca daripada tekanan darah tinggi.
Walaupun kesihatannya kurang baik, Djajakusuma terus aktif dalam bidang seni. Pada tahun 1980 beliau membuat penampilan filem terakhirnya, dan satu-satunya peranan beliau pada skrin besar, membintangi filem arahan Ismail Soebardjo Perempuan dalam Pasungan. Beliau bersama Sofia W.D. membawakan watak ibu bapa yang sering meletakkan anak perempuan mereka dalam saham untuk menghukumnya kerana tidak taat; dalam temuramah bersama Suara Karya, Soebardjo ingat bahawa, sejak beliau telah menulis, beliau hanya menganggap Djajakusuma untuk peranan. Perempuan dalam Pasungan memenangi Anugerah Citra untuk Filem Terbaik di Festival Filem Indonesia 1981, dan Djajakusuma melahirkan minat dalam membuat beberapa filem lanjut; ini, bagaimanapun, tidak pernah menjadi kenyataan. Pada 1983 Djajakusuma berkhidmat sebagai Dekan Fakulti Seni di IKJ, dan pada tahun 1984 beliau pergi ke Festival Tiga Benua di Nantes, Perancis, di mana dua daripada filem-filem beliau telah ditayangkan kepada pujian kritis.
Pada awal 1987, doktor Djajakusuma mengesahkan beliau mengalami serangan jantung, yang menyebabkan Djajakusuma mula berdiet dan berhenti merokok. Beliau terus dihormati dalam kalangan filem Indonesia, tetapi tidak senang dengan keadaan industri filem di negara ini, yang dianggap sebagai di ambang keruntuhan. Beliau menyalahkan imperialisme budaya Amerika, yang bermakna bahawa kebanyakan pawagam lebih suka tayangan filem asing, terutama dari Hollywood, dan beliau Indonesia tidak lagi mewujudkan identiti Indonesia yang unik.
Wilfried Sanou
adalah pemain bola sepak ‎‎Burkina Faso‎‎.
D. Djajakusuma
Tahun terakhir dan kematian
Djajakusuma rebah pada 28 Oktober 1987 ketika memberi ucapan sempena Sumpah Pemuda di IKJ. Selepas dikejarkan ke Hospital Besar Cikini, beliau telah diisytiharkan meninggal dunia pada jam 10:05 waktu tempatan (UTC+7). Beliau dikebumikan di Perkuburan Karet Bivak petang itu, selepas upacara di IKJ diketuai oleh penulis Sutan Takdir Alisyahbana dan solat di Masjid Amir Hamzah dalam Dewan Ismail Marzuki diketuai oleh penyair Taufiq Ismail. Antara orang yang berkabung adalah bekas Menteri Penerangan Boediardjo, Menteri Pendidikan dan Kebudayaan Fuad Hassan, dan Timbalan Gabenor Jakarta Anwar Umar.
Ketokohan
kanan|thumb|Di set filem Djajakusuma 1960 Lahirnja Gatotkatja; filem itu adalah salah satu daripada dua filem arahan beliau yang telah banyak dipengaruhi oleh cerita [[wayang.]] Seperti Usmar Ismail, Djajakusuma dipengaruhi oleh realisme. Walau bagaimanapun, sementara Ismail lebih suka memberi tumpuan kepada tema peringkat kebangsaan, Djajakusuma telah lebih tertarik dengan mudah, jalan cerita tempatan yang relevan dengan mesej pendidikan. Realisme ini dibawa ke dalam karya Djajakusuma dalam wayang. Tetapan, secara tradisinya dikeluarkan, justeru, mewujudkan set tiga dimensi, termasuk perwakilan pokok, batu, dan air. Menurut Soemardjono, yang sering menyunting filem Djajakusuma, pengarah yang menikmati bereksperimen dengan teknik-teknik baru untuk lebih menyampaikan niatnya.
Djajakusuma kerap memasukkan seni tradisional dalam filemya, dan dua daripadanya (Lahirnja Gatotkatja dan Bimo Kroda) adalah berdasarkan cerita wayang tradisional dan menggunakan pakaian dan tempo wayang diilhamkan. Tumpuan kepada aspek budaya tradisional jatuh daripada arus perdana selepas tahun 1965, telah digantikan dengan filem-filem tentang kehidupan bandar. Penerbitan teater Djajakusuma ini bereksperimen dengan teknik penceritaan baru, menyesuaikan gaya tradisional untuk dunia moden. Sewaktu pensyarah mengajar penulisan skrin dan sejarah teater, Djajakusuma tertumpu kepada seni Indonesia. Beliau berhujah bahawa rakyat Indonesia perlu bergantung kepada budaya tempatan, tidak terus melihat ke arah Barat. Di kawasan-kawasan lain beliau kebanyakannya tidak terlibat dalam politik.
Ahli sosiologi Indonesia Umar Kayam, yang telah disampaikan kepada Dewan Kesenian Jakarta dengan Djajakusuma, menyifatkan pengarah sebagai sangat berdisiplin. Biran menyifatkan beliau sebagai mempunyai sabar berapi-api yang boleh mencetuskan tiba-tiba, tetapi cepat untuk menenangkan apabila picu telah dikeluarkan; sentimen ini telah disuarakan oleh beberapa orang yang pernah bekerja dengan Djajakusuma. Liputan dalam majalah filem Djaja menyifatkan beliau sebagai rajin dan amat berdedikasi untuk kraf beliau, ke pusat pemimpin yang ditaati selain hubungan romantis.
Penerimaan
Filem Djajakusuma Harimau Tjampa melayakkannya menerima Anugerah Lakonlayar Terbaik di Festival Filem Asia 1954. Filem seterusnya, Bimo Kroda diiktiraf oleh Jabatan Penerangan Indonesia kerana mempromosikan budaya tradisional. Pada tahun 1970 beliau menerima Anugerah Seni daripada kerajaan Indonesia untuk "khidmatnya kepada Negeri sebagai Penggalak Utama Pembangunan Drama moden". Di Festival Filem Indonesia 1987, beliau menerima anugerah khas untuk sumbangan beliau kepada industri filem, dan pada November 2003 beliau diberikan Anugerah Dharma Budaya Parama secara anumerta oleh Presiden Megawati Sukarnoputri atas sumbangannya kepada pembangunan budaya Indonesia.
Penerimaan kritikal adalah positif. Pengarah yang memenangi anugerah Teguh Karya memetik karya-karya Djajakusuma, Usmar Ismail, dan Asrul Sani sebagai "legenda" dan di antara pengaruh yang paling besar. Koreografer Bagong Kussudiardjo dilaporkan menghormati Djajakusuma kerana beliau telah menamakan anaknya Djadoeg sempena pengarah itu. Menurut memorial dalam akhbar Kompas, Djajakusuma juga digelar sebagai "legenda hidup" semasa lawatan beliau ke Nantes. Rencana Kompas kemudian mencatatkan karya Djajakusuma yang paling diingati ialah Harimau Tjampa dan Tjambuk Api. Kedua-dua karya ini adalah mereka yang paling kerap ditayangkan, kerana fakta bahawa salinan sedia untuk digunakan disimpan di Sinematek Indonesia; filem-filemnya yang masih ada disimpan sebagai negatif.
Catatan penjelasan
<references group="lower-alpha"/>
Calvin Jong-a-Pin
adalah pemain bola sepak Belanda. Dia bermain untuk Shimizu S-Pulse dan FC Machida Zelvia.
Salisipan
thumb|Lakaran dari tahun 1890 tentang salisipan Iranun oleh Rafael Monleón Salisipan ialah kano perang panjang dan sempit orang Lanun dan orang Banguingui dari Filipina. Mereka digunakan terutama untuk pelanunan dan untuk penyerangan ke kawasan pantai. Salisipan menyerupai perahu bangka panjang dan sempit yang duduk rendah di atas air. Mereka didorong oleh pendayung, dikemudikan oleh sebuah dayung di buritan, dan cukup ringan untuk dibawa ke darat. Mereka biasanya dilengkapi dengan perisai tenunan dari pohon nipah yang boleh disandarkan di sepanjang sisi untuk melindungi pendayung dari anak panah. Mereka kadang-kadang juga dikenal dengan istilah yang lebih umum iaitu vinta, baroto, atau kakap. Salisipan ialah perahu bantuan yang menyertai perahu induk yang lebih besar seperti pangajava, garay, dan lanong. Kehadiran mereka selalunya merupakan petunjuk adanya armada lanun yang lebih besar di dekatnya.
Muhamad Yusof Husin
Dato' Haji Muhamad Yusof Husin merupakan ahli politik Malaysia dari Parti Islam Se-Malaysia (PAS). Beliau pernah dilantik menjadi ahli Dewan Negara melalui lantikan Dewan Undangan Negeri mewakili Kedah selama dua penggal bermula 2008 hingga 2014. Beliau juga merupakan Pengerusi Jawatankuasa Bertindak Memali PAS Kedah.
Makoto Shibahara
adalah pemain bola sepak Jepun. Dia bermain untuk Shimizu S-Pulse, FC Gifu dan Fukushima United FC.
Sharifah Sakinah
Sharifah Nurul Sakinah Syed Abu Bakar Al-Khaired (lahir 28 Mei 1989; Jawi: شريفه سكينه) ialah seorang pelawak, pelakon dan pengacara televisyen Malaysia, terkenal menerusi lakonannya dalam TV dan filem. Sakinah mendapat perhatian menerusi sitkom Hotel Mania (2010). Sejak itu, beliau membintangi siri komedi seperti Bimbi & Bonnie (2013) dan Yem Rempit (2014), yang mana beliau memenangi Anugerah Lawak Warna 2014 bagi kategori Artis Lawak Wanita Paling Popular.
Sakinah juga telah membintangi beberapa filem, termasuk Ular (2013), Kimchi Untuk Awak (2017) dan Rise: Ini Kalilah (2018). Beliau juga telah membintangi sejumlah siri drama TV, termasuk Dendam Sarakit (2012), Benci Vs Cinta (2013), Suamiku Mat Piun (2018) dan Voice Note (2019). Beliau ialah adik kepada pelakon dan pelawak, Sharifah Haslinda dan Sharifah Shahirah.
Kerjaya
Beliau memenangi Artis Lawak Wanita Popular di Anugerah Lawak Warna ke-2 pada tahun 2014. Pada tahun itu juga, beliau telah membintangi telefilem Racun Menantu arahan Michael Ang yang memberi kesan terhadap penonton. Dalam pada itu beliau juga turut berlakon dalam telefilem Kubur Berdarah pada 2015. Rata-rata memuji lakonan beliau. Beliau sering melakonkan watak-watak mencabar yang lain dalam drama lakonannya. Beliau diterima baik sebagai pelakon membawa watak psiko yang berat, komedi mahupun antagonis.
Pada tahun 2016, beliau membuat penampilan muzik video sulungnya apabila muncul dalam muzik video lagu "Andainya Takdir" nyanyian Anuar Zain. Turut membintangi muzik video itu ialah Puteri Balqis. Beliau kemudian berlakon dalam filem Pekak lakonan bersama Zahiril Adzim dan Sharifah Amani.
Pada tahun 2017, Sakinah berlakon di samping Emma Maembong dan Aiman Hakim Ridza dengan melakonkan watak sebagai Min Ah dalam filem Kimchi Untuk Awak yang diadaptasi dari novel 2015 bertajuk sama karya Suri Ryana. Turut membintangi filem itu ialah Janna Nick dan Natasha Elyzza. Pada masa yang sama, beliau digandingkan bersama Aiman Hakim menerusi telefilem Girlfriend Aku Dari Neraka dan siri TV susulannya, Girlfriend Aku Dari Neraka The Series; beliau memegang watak sebagai Lidya.
Sakinah memegang watak sebagai Nieza dalam drama komedi Suamiku Mat Piun di TV3 dan sebagai Jasmine dalam drama romantik Selafaz Cinta. Sakinah juga melakonkan watak isteri pegawai polis dalam filem drama politik Rise: Ini Kalilah (2018). Setahun berikutnya, iaitu pada 2019, beliau berlakon dalam drama misteri Voice Note sebagai Sara. Selain beliau, pelakon lain termasuk pendatang baru, Shasha Abedul dan Scha Elinnea. Beliau kemudian muncul dalam drama Utusan Cinta Buat Adam dengan melakonkan watak sebagai Liyana. Sakinah juga melakonkan watak sama dalam filem aksi Rise To Power: KLGU (2019).
Beliau melakonkan watak sebagai Laila dalam siri drama separa-seram Aku Yang Kau Gelar Isteri arahan Shuhaimi Lua Abdullah yang bersiaran di TV3. Ia turut dibintangi oleh Lana Nordin dan Nadia Brian.
Kehidupan peribadi
Dua kakaknya terlebih dahulu bergelar pelakon pada era 90-an iaitu dramatis Sharifah Haslinda dan pelawak terkenal Sharifah Shahirah. Beliau pernah menjalinkan hubungan dengan anak sulung pengarah Badaruddin Azmi dan Erma Fatima iaitu Ahmad Albab namun terputus di pertengahan jalan.
Pada Oktober 2014, Sakinah mengikat tali pertunangan dengan usahawan Alif Adha Jamil. Pada 28 Mac 2015, beliau dan pasangannya diijabkabul dengan sekali lafaz dalam satu majlis perkahwinan berkonsepkan dalam taman di kawasan taman Hotel Shangri-La, Putrajaya. Pasangan sama padan, sama cantik itu dinikahkan oleh bapa Sakinah sendiri iaitu Syed Abu Bakar Syed Abdul Rahman dengan disaksikan Imam Masjid Wilayah Putra Jaya, Ustaz Fairuz Suhari. Sakinah menerima tujuh dulang hantaran dan membalas kembali sembilan dulang kepada Aliff.
Sakinah selamat melahirkan bayi perempuan di pusat perubatan di Kuala Lumpur pukul 9 pagi, pada 24 Mei 2017. Bayi seberat 3.1 kilogram yang dilahirkan menerusi pembedahan itu diberi nama Anais Adha. Beliau sebelum ini pernah mengalami keguguran pada awal tahun 2016. Perkahwinan Sakinah dan Alif Adha hanya bertahan selama 5 tahun apabila pasangan itu mengesahkan perceraian mereka pada Mei 2020.
Sakinah mendedahkan dalam satu temubual bersama Utusan Malaysia pada November 2017 bahawa beliau tidak pernah menggunakan sebarang produk penjagaan kulit, sebaliknya melakukan senaman sebagai cara untuk menjaga kesihatan. Bapanya meninggal dunia pada 11 Januari 2018 akibat jangkitan kuman pada paru-paru.
Beliau berkahwin kali kedua bersama Michael Hansen yang berasal dari Sweden, bagaimanapun tarikh perkahwinan mereka dirahsiakan. Pasangan ini mengikat tali pertunangan pada 5 Mac 2021. Bagaimanapun, pasangan ini mengumumkan perpisahan mereka pada Oktober 2022.
Masatoshi Kushibiki
adalah pemain bola sepak Jepun. Dia bermain untuk Shimizu S-Pulse, Kashima Antlers dan Fagiano Okayama.
Pewarna nila
Pewarna nila ialah sebatian organik dengan warna biru (lihat indigo) tersendiri. Sejarahnya, indigo adalah pewarna semula jadi diekstrak dari daun tumbuhan tertentu, dan ini merupakan proses penting ekonomi kerana pewarna biru jarang sekali berlaku. Sebahagian besar pewarna nila dihasilkan hari ini, beberapa ribu tan setiap tahun, ialah tiruan. Ia ialah biru sering berkaitan dengan kain denim dan seluar jeans biru.
Rue de la Sourdière
Rue de la Sourdière  ialah sebuah jalan di arondisemen pertama Paris, di Perancis.
Hiroki Higuchi
adalah pemain bola sepak Jepun. Dia bermain untuk Shimizu S-Pulse, FC Gifu, Shonan Bellmare, SC Sagamihara dan Fukushima United FC.
Rue de la Sourdière
Menurut majalah Perancis "Cabaran", ia adalah salah satu daripada seratus jalan paling mahal di Paris.
Semasa Revolusi Perancis, Maximilien de Robespierre terselamat daripada rusuhan dengan memasuki gereja Saint Roch (terletak di rue Saint-Honoré) dan menaiki terowong ke 10 rue de la Sourdière.
Naoya Okane
adalah pemain bola sepak Jepun. Dia bermain untuk Shimizu S-Pulse, Montedio Yamagata, Tochigi SC dan FC Gifu.
1965 di Malaysia
thumb|230px|kiri|Bendera Singapura, [[Singapura keluar dari Persekutuan Malaysia pada 9 Ogos 1965.]] thumb|kiri|300px|[[Masjid Negara, Masjid Negara Malaysia, salah satu masjid terbesar di Asia Timur]]
1965 di Malaysia 8 tahun kenegaraan
Hantu Punya Bos
Hantu Punya Bos ialah sebuah siri drama televisyen komedi romantik Malaysia 2016 dibintangi oleh Shukri Yahaya dan Intan Najuwa. Diadaptasi dari novel 2013 bertajuk sama karya Dekna Lee, drama ini memulakan tayangan perdana di Slot Iris TV3 dari 28 Disember 2016 hingga 31 Januari 2017 menggantikan Love You Mr. Arang.
Siri ini boleh didapati melalui penstriman dalam talian di saluran YouTube rasmi TV3.
Sinopsis
Mengisahkan Abby (Intan Najuwa) yang mengambil keputusan secara mengejut untuk menggantikan tempat kerja sahabat baiknya, Diela kerana memerlukan wang untuk mengubati ibunya yang sedang sakit di kampung. Diela pula tidak sabar untuk berhenti bekerja dengan bos yang berperangai seperti hantu. Arrayyan (Shukri Yahaya) terkejut apabila Diela dapat cari penggantinya dalam masa yang singkat. Namun, Arrayyan akur dan menerima Abby sebagai pembantu peribadinya. Yang Arrayyan tidak sangka, sikap Abby yang cepat melatah dan suka menjawab bakal mencabar dirinya sebagai seorang bos yang sering ditakuti oleh pekerjanya.
Pada hari pertama, Arrayyan menyuruh Abby memperkenalkan diri kepada semua staf. Abby cemas dan terus dimarah oleh Arrayyan, Abby menjawab secara spontan dan membuatkan semua orang terpaku dengan keberaniannya. Arrayyan memaafkannya sebab baru hari pertama Abby bekerja. Arrayyan mula naik angin apabila Abby membalas tengkingannya. Itu merupakan kali pertama Arrayyan ditengking dalam seumur hidup. Pada mulanya, Arrayyan sukar untuk menerima telatah Abby yang suka melatah. Namun, dia akur apabila Abby segera meminta maaf.
Seluruh pejabat mentertawakan Arrayyan yang terkebil-kebil ditengking Abby. Oleh kerana terlalu bengang, Arrayyan hendak memotong gaji semua orang sebanyak 20%. Abby rasa bersalah dan meminta Arrayyan memotong gajinya. Dato’ Zainuddin, ayah kepada Arrayyan membuat lawatan mengejut ke pejabat. Dia memerhatikan sikap garang Arrayyan pada Abby. Dato’ Zainuddin berpesan kepada Arrayyan untuk mengawal kemarahan. Dato’ Zainuddin turut memberi amaran supaya Abby ialah pembantu peribadinya yang terakhir.
Pada masa yang sama, Abby berusaha mengambil hati Arrayyan. Arrayyan mula tertarik dengan kepetahan Abby ketika berinteraksi dengan klien. Kerjaya Abby yang baru bermula di syarikat Arrayyan terjejas dengan tuduhan bekas majikannya, kononnya dia dipecat kerana menggoda bos. Arrayyan marah dan mahu memecat Abby. Apakah jalan penyelesaian yang dilakukan oleh Arrayyan untuk mengetahui perkara sebenar tentang pembantu peribadinya itu? Adakah perbuatan Abby itu seburuk seperti diperkatakan?
Pop Mandarin
Pop Mandarin atau Mandopop merujuk kepada muzik popular Mandarin. Genrenya berasal dari muzik popular di jazz yang terkenal di Shanghai 1930-an yang dikenali sebagai Shidaiqu, pengaruh kemudiannya berasal dari enka Jepun, Cantopop Hong Kong, dan pop Hokkien Taiwan - terutamanya gerakan kaum Kampus Song tahun 1970-an. Pada zaman semasa, ia telah sangat dipengaruhi oleh K-pop. 'Mandopop' boleh digunakan sebagai istilah umum untuk menggambarkan lagu-lagu popular yang dilakukan dalam bahasa Mandarin. Istilah bahasa Inggeris dicipta sekitar tahun 1980 tidak lama selepas "Kantopop" menjadi istilah popular untuk menggambarkan lagu-lagu popular di Kantonis; "Mandopop" digunakan untuk menggambarkan lagu-lagu popular bahasa Mandarin pada masa itu, beberapa di antaranya ialah versi lagu Kantopop yang dinyanyikan oleh penyanyi yang sama dengan lirik yang berbeza untuk menyesuaikan pola sajak dan tonal yang berbeza dari bahasa Mandarin.
Mandopop dikategorikan sebagai subgenre muzik komersil Cina dalam C-pop. Muzik popular yang dinyanyikan dalam bahasa Mandarin adalah pelbagai jenis muzik popular yang pertama di Cina untuk mewujudkan dirinya sebagai industri yang berdaya maju. Ia berasal dari Shanghai, dan kemudian Hong Kong, Taipei dan Beijing juga muncul sebagai pusat penting dalam industri muzik Mandopop. Di antara negara-negara di mana Mandopop paling popular adalah tanah besar China, Macau, Hong Kong, Taiwan, Malaysia, Singapura, Vietnam dan Jepun.
Mohd Hafifi Mansor
Mohd Hafifi Mansor (lahir pada 28 Oktober 1990) ialah seorang atlet angkat berat Malaysia. Beliau telah memenangi pingat emas dalam acara lelaki 69 kg di Sukan Komanwel 2014.
576i
kiri|thumb|300x300px| Resolusi SDTV mengikut negara; negara-negara yang menggunakan 576i berwarna biru. 576i ialah mod video definisi standard asalnya digunakan untuk televisyen daratan di kebanyakan negara di dunia di mana frekuensi utiliti untuk pengagihan tenaga elektrik adalah 50 Hz. Kerana hubungan rapatnya dengan sistem pengekodan warna, ia sering dirujuk sebagai hanya PAL, PAL/SECAM atau SECAM jika dibandingkan dengan 60 Hz (biasanya, lihat PAL-M) NTSC -warna-dikodkan rakan sejawatannya, 480i. Dalam aplikasi digital, ia biasanya dirujuk sebagai "576i"; dalam konteks analog, ia sering disebut " 625 baris", dan nisbah aspek biasanya 4: 3 dalam penghantaran analog dan 16: 9 dalam transmisi digital.
Hidetaka Kanazono
adalah pemain bola sepak Jepun. Dia bermain untuk Júbilo Iwata dan Vegalta Sendai.
Wincor Nixdorf
Sejarah
Ditubuhkan oleh Heinz Nixdorf, Nixdorf Computer dibentuk pada tahun 1952. Pada tahun 1990 syarikat itu telah dibeli oleh Siemens AG dan dinamakan semula Siemens Nixdorf Informationssysteme. Syarikat itu memfokuskan semula secara eksklusif pada produknya pada tahun 1998 dan dinamakan semula sebagai Siemens Nixdorf Retail and Banking Systems GmbH. Berikutan pembelian oleh Kohlberg Kravis Roberts dan Goldman Sachs Capital Partners pada 1 Oktober 1999, syarikat itu dinamakan semula sebagai Wincor Nixdorf. Syarikat itu telah diumumkan pada 19 Mei 2004 dengan IPO yang berjaya. Pada 8 November 2006, Ketua Pegawai Eksekutif, Karl-Heinz Stiller mengumumkan peletakan jawatannya daripada Lembaga Pengarah. Eckard Heidloff dipilih sebagai penggantinya.
Mulan Jameela (album)
Mulan Jameela adalah sebuah album muzik karya Mulan Jameela yang diterbitkan pada 2008. Lagu utama dalam album ini ialah Makhluk Tuhan Paling Sexy dan Jatuh Cinta Lagi.
Mario Haas
adalah pemain bola sepak ‎‎Austria‎‎‎.
Rodrigo Souto
adalah pemain bola sepak Brazil. Dia bermain untuk Júbilo Iwata.
Basile Boli
adalah pemain bola sepak ‎‎Perancis‎‎.
Orang Kepulauan Selat Torres
Terdapat suatu masyarakat peribumi yang menghuni Kepulauan Selat Torres sebahagian daripadanya terletak di luar pesisiran negeri Queensland, Australia. Budaya dan genetik mereka ada berhubungan dengan orang-orang Melanesia dan peribumi Papua Nugini.
Golongan ini dipandang sebagai etnik yang berbeza malah dilihat terpisah atau berasingan berbanding dengan orang Aborigin yang hidup berpendudukan di kawasan-kawasan lain dalam tanah besar Australia,. Ada juga seberapa orang daripada kalangan masyarakat Kepulauan ini yang hidup berdekatan pesisir daratan utama di Bamaga dan Seisia.
Suhail bin Amru
Suhail bin Amru merupakan salah seorang daripada pembesar terkemuka dalam kalangan Quraisy, dan juga dikenali sebagai pemidato kaum Quraisy. Beliau bijak dan petah berkata-kata, dan setiap pendapatnya diambil berat oleh puak beliau.
Riwayat hidup
Suhail merupakan salah seorang daripada pembesar Mekah sewaktu kebangkitan Islam. Beliau merupakan seseorang yang masyhur dalam kalangan pembesar Quraisy, dan pandai bercakap. Beliau antara pembesar yang enggan melindungi Rasulullah semasa pengembalian baginda dari Taif, dan memainkan peranan penting dalam mengikat Perjanjian Hudaibiyah. Beliau berkeras agar perjanjian tersebut ditandatangani dari pihak Muslimin dengan nama "Muhammad bin Abdullah" dan bukannya "Nabi Muhammad", kerana pihak Quraisy tidak menerima kenabian baginda.
Keluarga
Beliau ialah anak kepada Amru bin Abdu Syams dan Uzza binti Sufian daripada Bani Umayyah. Beliau mempunyai 4 saudara tiri, Sakran bin Amru (anak lelaki Hiyah binti Qays al-Khuzaiyah, dan juga suami pertama Ummahatul Mukminin, Saudah binti Zam'ah, dan beliau ialah bapa kepada Abdur Rahman), Hatib (anak lelaki Asma binti al-Haris bin Naufal, dan beliau ialah suami kepada Raita binti Alqama, dan beliau merupakan bapa kepada Amru), Sahl (anak lelaki Asma binti al-Haris bin Naufal, dan juga suami kepada Safiya binti Amru bin Abdul Wud, dan beliau ialah bapa kepada Amir) dan Sulait (anak lelaki Khawla binti Amru bin al-Haris, dan beliau ialah suami Fatima binti Alqama, dan beliau ialah bapa Salit).