cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johor
Prasejarah ڤراسجاره
Terdapat satu tapak prasejarah Neolitik di Johor yang telah dikenalpasti terlebih dahulu (iaitu sebelum perang dunia kedua oleh pengkaji tempatan dan Inggeris) sebagai Tanjung Bunga. Tapak tersebut terletak di salah sebuah anak sungai yang mengalir ke Selat Johor dan bertentangan dengan muara Sungai Berih di Pulau Singapura. Tapak prasejarah di pesisir perairan Johor ini tidak sengaja di mana alat-alat batu ini ditemui di atas permukaan tanah di tapak tersebut oleh Engku Abdul Aziz dan selepas penemuan awal itu, ianya diikuti dengan lawatan H.D. Collings ke kawasan tersebut. Tapak itu kemudian dikaji secara atur oleh Collings pada tahun 1938.
Kesultanan Johor کسلطانن جوهر
Selepas kemangkatan Sultan Mahmud Shah II, mesyuarat diadakan untuk memilih pengganti baginda. Akhirnya sebulat suara memilih Bendahara Tun Abdul Jalil sebagai sultan Johor yang baharu memandangkan Sultan Mahmud Shah II tiada waris. Tun Abdul Jalil menggelarkan dirinya sebagai Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV merupakan putera kepada Bendahara Tun Habib Abdul Majid. Namun begitu, berlaku rampasan kuasa oleh Raja Kechil yang mengaku dirinya anak kepada Sultan Mahmud Shah II. Raja Kechil mengisytiharkan dirinya sebagai sultan dengan gelaran Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah. Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV pula dijadikan bendahara Johor semula. Namun, Abdul Jalil Riayat Shah berusaha untuk menuntut takhta sehingga baginda larikan diri ke Pahang bersama adinda-adindanya lalu mangkat di Kuala Pahang (terletak di Pekan). Adindanya iaitu Tun Zainal Abidin mengasaskan kesultanan Terengganu. Putera Tun Abdul Jalil Riayat Shah, Tun Sulaiman pula menuntut takhta lalu meminta bantuan bugis lima bersaudara dan akhirnya berjaya mengusir Raja Kechil dari Johor.
Belanda berasa semakin terancam pada abad ke-18, terutamanya ketika Syarikat Hindia Timur Inggeris mula muncul di Semenanjung Tanah Melayu, Belanda merebut wilayah Bugis di Riau dan mengusir Bugis dari Riau dan Selangor menjadikan kawasan tidak lagi berada di bawah pemerintahan British. Ini mengakhiri penguasaan politik Bugis di kerajaan Johor-Pahang-Riau mengakibatkan Bugis diusir dari Riau pada tahun 1784. Semasa berlaku persaingan antara Bugis dan Belanda, Sultan Mahmud Shah III menyimpulkan bahawa perjanjian perlindungan dengan VOC di atas kapal HNLMS Utrecht. Sultan dibenarkan tinggal di Riau melalui perlindungan Belanda. Sejak itu, bertambah ketidakpercayaan antara Bugis dan Melayu. Dari 1796 hingga 1801 dan dari 1807 hingga 1818, Melaka ditempatkan di bawah Residensi British sebagaimana Belanda ditakluk oleh Perancis dalam Perang Napoleon, tetapi ia dikembalikan semula kepada Belanda pada tahun 1818. Melaka dijadikan sebagai kawasan pendaratan sebagai tanda kemenangan British pada tahun 1811.
Johor mempunyai tiga dinasti kesultanan yang bermula pada tahun 1511 selepas kejatuhan Melaka. Pada fasa pertama, Johor diperintah oleh keturunan kesultanan Melayu Melaka yang dinisbahkan kepada Sultan Mahmud Shah. Sultan Mahmud mempunyai dua orang puteranya yang kemudian menjadi Sultan iaitu Alauddin Riayat Shah yang mengasaskan kesultanan Melayu Johor dan Mudzaffar Shah pula mengasaskan kesultanan Melayu Perak. Pusat pemerintahan kesultanan Johor yang ditadbir oleh keturunan Sultan Melaka ini terletak pada mulanya di Pekan Tua atau Pasir Raja - Kampung Sungai Telor sekarang -. Selepas itu, beralih pula ke Kota Kara (1529) - kini terletak berhampiran Bandar Tenggara. Kota Kara hanya kawasan kubu pertahanan sementara yang dibina dalam keadaan situasi peperangan. Pada tahun 1535, ibu kota pemerintahan beralih ke Kota Sayong. Portugis telah menyerang kota Sayong pada tahun berikutnya dan termeterainya perjanjian damai antara kedua-dua pihak.
Pada tahun 1540, Sultan Alauddin memindahkan pusat pemerintahannya ke Kota Batu yang terletak berhampiran dengan Teluk Sengat dan Sungai Johor. Dengan terbinanya kota ini, kerajaan Johor menjadi sebuah negeri yang kuat sehingga berjaya mematahkan serangan Aceh beberapa kali. Kota ini juga menjadi pusat perdagangan penting dan mencapai zaman kegemilangannya pada semasa pemerintahan Sultan Ali Jalla Abdul Jalil Shah II (1547-1587) sehinggakan pelabuhan Melaka yang dikuasai oleh Portugis ketika itu terjejas. Hal ini menjadi asbab kota ini diserang dan dimusnahkan oleh Portugis. Pada tahun 1564, pusat pemerintahan beralih ke Kota Seluyut. Istana sultan dibina di atas Bukit Seluyut yang tingginya kira-kira 204 kaki dengan tujuan supaya mudah mengawasi pergerakan kapal di Sungai Johor. Pusat pemerintahan hanya bertahan selama tujuh tahun sahaja kerana Sultan Ali Jalla telah pindahkannya ke Tanah Putih.
Pada tahun 1587, angkatan Portugis yang diketuai Antonio de Noronha ke Johor membedil Kota Johor Lama dan merampas harta. Sultan Ali Jalla Abdul Jalil Shah II berundur ke Batu Sawar pada tahun 1587. Pada tahun 1589, Batu Sawar diserang dan Sultan Ali Jalla Abdul Jalil Shah II melarikan diri. Apabila Portugis balik ke Melaka, Sultan Ali Jalla Abdul Jalil Shah II datang semula ke Batu Sawar memulihkan kekuatan. Pada tahun 1597, Sultan Ali Jalla Abdul Jalil Shah II mangkat di Batu Sawar dan disebut "Marhum Batu Sawar". Pada tahun 1613, Sultan Acheh, Sultan Iskandar Muda Mahkota Alam telah menyerang Batu Sawar, Johor. Serangan ini telah dilakukan kerana kerajaan Acheh tidak menyetujui persahabatan Johor dengan Portugis. Angkatan Perang Acheh yang menyerang Batu Sawar dan telah berperang selama 29 hari sebelum berjaya menawannya. Sultan Alauddin Riayat Shah III bersama-sama adinda baginda, Raja Abdullah serta Bendahara Tun Seri Lanang telah ditawan dan dibawa ke negeri Acheh. Setelah hampir satu tahun di Acheh, baginda telah dilepaskan balik ke negeri Johor setelah berjanji dengan Sultan Acheh akan membantu Acheh di dalam peperangan melawan orang-orang Belanda. Dalam bulan November 1615, Sultan Iskandar Muda telah menghantar satu angkatan perang yang besar dan menyerang sekali lagi negeri Johor. Bandar Batu Sawar telah dimusnahkan. Sultan Alauddin telah dapat ditawan oleh askar-askar Aceh dan di bawa balik ke Acheh lalu dihukum bunuh.
Kota Touhid pernah menjadi pusat pemerintahan kerajaan Johor sebanyak dua kali iaitu  semasa pemerintahan Sultan Abdul Jalil Shah III (1623-1677) dan Sultan Abdul Jalil Riayat  Syah IV (1699-1718) - dinasti Bendahara. Sultan Abdul Jalil Syah III ialah sultan yang bertanggungjawab membuka Kota Touhid pada tahun 1623 dan memerintah di situ dari tahun 1623 hingga 1677. Namun begitu kota ini dipindahkan ke Pasir Raja kerana kawasan ini diserang penyakit. Kota ini dijadikan pusat pemerintahan kali kedua oleh Sultan Abdul Jalil Riayat Shah IV tapi ditinggalkan juga dan berpindah ke Panchor. Sebelum kesultanan Johor beralih ke dinasti Bendahara, ibu kota kesultanan Johor beralih ke Kota Tinggi pada tahun 1685 ketika pemerintahan Sultan Mahmud Shah II. Baginda ditabalkan ketika berusia 10 tahun tetapi urusan pentadbiran dijalankan oleh Bendahara iaitu Tun Habib Abdul Majid. Johor Lama dijadikan istana hinggap dan Temenggung pula menjaga kota Johor Lama. Pada tahun 1699, Sultan Mahmud Shah II mangkat dalam usia 24 tahun, dipercayai ditikam oleh Laksamana Bentan dan disebut sebagai "Marhum Mangkat Di Julang" atau "Marhum Kota Tinggi".
Dinasti kesultanan Johor beralih kepada Bendahara iaitu anakanda kepada Tun Habib Abdul Majid, Sultan Abdul Jalil IV berpusat di Panchor. Sultan Abdul Jalil IV mempunyai istana di Makam Tauhid dan Johor Lama. Kota Johor Lama dibaiki dan digelar "Kota Lama". Pada 21 Mac 1718, Raja Kecil menawan Panchor. Raja Kecil dikatakan putera kepada Sultan Mahmud Mangkat Dijulang. Raja Kecil melantik sendiri dirinya sebagai Yang Dipertuan Johor bergelar Sultan Abdul Jalil Rahmat Shah, pun begitu masih membenarkan Sultan Abdul Jalil IV menetap di Johor tetapi tiada kuasa memerintah dan diberi jawatan Bendahara. Namun, Sultan Abdul Jalil IV cuba untuk merampas kuasa semula namun gagal dan lari ke Kuala Pahang. Akhirnya ada kerjasama antara Raja Sulaiman dan Tun Abas iaitu anak kepada Sultan Abdul Jalil IV dengan Bugis Lima Bersaudara dan berjaya menghalau Raja Kecil balik ke Siak pada tahun 1723.
Bermulanya Era Kesultanan Melayu Johor Dinasti Temenggung برمولاڽ ايرا کسلطانن ملايو جوهر ديناستي تمڠݢوڠ
Di bawah pemerintahan Sultan Ibrahim ibni Sultan Abu Bakar, British melantik Douglas Graham Campbell sebagai penasihat kepada sultan pada tahun 1910, walaupun Sultan hanya melantik Campbell sebagai Penasihat Am tidak seperti di negeri-negeri Melayu yang lain mempunyai Penasihat Residen, sekaligus menjadikan Johor sebagai negeri Melayu terakhir untuk menerima Penasihat British. Walau bagaimanapun, disebabkan oleh perbelanjaan, sultan menghadapi masalah yang disebabkan oleh kejatuhan harga utama hasil dan masalahnya antara baginda dan ahli dewan negerinya, yang memberi peluang kepada British untuk campur tangan urusan dalaman Johor. Walau bagaimanapun keengganan baginda untuk melantik seorang penasihat British, Johor diletakkan di bawah kawalan British sebagai salah sebuah Negeri-Negeri Melayu Tidak Bersekutu pada tahun 1914, dengan kedudukan Penasihat Amnya ditinggikan kepada Residen di Negeri-negeri Melayu Bersekutu.
Perang Dunia Kedua ڤرڠ دنيا کدوا
thumb|Dua anggota Australia ke-8 menembak kereta kebal Jepun [[Type 95 Ha-Gō di Jalan Muar-Parit Sulong semasa Pertempuran Muar, 18 Januari 1942]] Sejak tahun 1910-an, petani Jepun telah terlibat dalam pelbagai aktiviti perladangan dan perlombongan sumber mineral di Johor akibat Perikatan Anglo-Jepun. Selepas Perang Dunia Pertama, penanaman getah di Tanah Melayu sebahagian besarnya dikawal oleh syarikat-syarikat Jepun. Berikutan penghapusan Akta Getah Tanah (Enakmen) pada 1919, Syarikat Gomu Nanyo (South Seas Rubber Co. Ltd.) mula mengusahakan getah di kawasan pedalaman Johor. Pada tahun 1920-an, Sultan Ibrahim telah menjadi sahabat peribadi Tokugawa Yoshichika, sebuah puak Tokugawa yang nenek moyangnya ialah ketua tentera (syogun) yang memerintah Jepun dari abad ke-16 hingga abad ke-19. Dalam Perang Dunia Kedua, dengan kos yang besar ketika Pertempuran Muar di Johor sebagai sebahagian daripada Kempen Malaya. Tentera Imperial Jepun (IJA) berjalan dengan infantri dan basikal mereka ke Daerah Muar (sekarang ini Daerah Tangkak) pada 14 Januari 1942. Semasa ketibaan tentera Jepun, Tokugawa mengiringi tentera Jeneral Tomoyuki Yamashita dan disambut dengan baik oleh Sultan Ibrahim ketika mereka sampai di Johor Bahru pada akhir Januari 1942. Yamashita dan pegawai-pegawainya ditempatkan di kediaman Sultan, Istana Bukit Serene dan bangunan setiausaha negeri serta Bangunan Sultan Ibrahim untuk merancang serangan ke atas Singapura. Beberapa pegawai Jepun bimbang kerana lokasi istana menjadikan diri mereka terdedah kepada serangan British, tetapi Yamashita yakin bahawa British tidak akan menyerang kerana Sultan Ibrahim juga seorang kawan kepada British yang ternyata benar.
Pada 8 Februari, Jepun mula menyerbu arah pantai barat laut Singapura, yang diikuti oleh persimpangan IJA ke-5 dan ke-18 dengan sekitar 13,000 tentera melalui Selat Johor. Keesokan harinya, Bahagian Pengawal Imperial menyeberang ke Kranji manakala pasukan pengawal Jepun yang tersisa menyeberangi Tambak Johor-Singapura yang telah diperbaiki. Berikutan pendudukan seluruh Tanah Melayu dan Singapura oleh tentera Jepun, Tokugawa mencadangkan pelan pembaharuan yang mana lima negeri Johor, Terengganu, Kelantan, Kedah-Pulau Pinang dan Perlis akan dipulihkan dan disatukan. Di bawah perancangan itu, Johor akan menguasai Perak, Selangor, Negeri Sembilan dan Melaka manakala seluas 800 batu persegi di bahagian selatan Johor akan dimasukkan ke Singapura untuk tujuan pertahanan. Empat sultan negeri akan diwajibkan untuk menzahirkan kesetiaan kepada Jepun dengan cara perlu mengunjungi keluarga diraja Jepun dua tahun sekali serta menjamin kebebasan beragama, ibadah, pekerjaan dan kepemilikan harta milik peribadi kepada semua orang dan memberikan setiap orang Jepun yang tinggal di kawasan tersebut dengan layanan yang sama seperti orang-orang asli. thumb|Tentera Jepun melintasi jambatan [[Labis yang telah dimusnahkan untuk melemahkan penguasaan British]] Sementara itu, Ōtani Kōzui dari Nishi Hongan-ji sub-sect daripada Jōdo Shinshū Buddhisme mencadangkan bahawa sistem kesultanan mesti dihapuskan, dan Jepun harus memerintah kerajaan-kerajaan Melayu di bawah kerajaan monarki konstitusi Jepun. Namun, Menteri Perang Jepun, Hideki Tōjō telah mengingatkan kakitangan kerajaan mereka di Tanah Melayu supaya tidak bertindak terburu-buru terhadap sultan dan memberikan penghormatan sehingga sultan akan bekerjasama dengan gunsei (organisasi tentera Jepun). Pada bulan Mei, ramai pegawai tinggi Jepun yang kembali ke Tokyo untuk berunding dengan pegawai-pegawai Kementerian Perang dan Kakitangan Am tentang bagaimanakah berurusan dengan Sultan. Apabila mereka kembali ke Singapura pada bulan Julai, mereka menerbitkan satu dokumen yang dipanggil "Dasar untuk Layanan Terhadap Sultan", yang merupakan berbentuk permintaan kepada Sultan agar menyerahkan kuasanya kepada rakyat dan diserahkan kepada maharaja Jepun melalui komander IJA. Pertubuhan tentera menuntut Sultan menyerahkan kuasanya dengan cara yang sama seperti cara syogun Tokugawa menyerahkan kuasa mereka kepada kaisar Jepun pada tahun 1868. Jepun juga menubuhkan Penempatan Endau (juga dikenali sebagai Ladang Tempat Baru Syonan) di Endau untuk peneroka Cina untuk meringankan masalah bekalan makanan di Singapura walaupun banyak pembunuhan orang awam Cina dan Melayu yang berlaku di Johor sejak peringkat awal pentadbiran Jepun.
Pasca Perang dan Kemerdekaan ڤسچ ڤرڠ دان کمرديکاءن
thumb|Dato' Onn bin Jaafar Menteri Besar Johor merangkap Presiden UMNO, membuka surat perjanjian antara Negeri dan Persekutuan Tanah Melayu dengan Dr. W. Linehan, C.M.G, penasihat Hal Ehwal Perlembagaan untuk ditandatangani oleh DYMM Sultan Johor ketika itu Pada permulaan perang, British menerima tawaran Parti Komunis Malaya (CPM) untuk bekerjasama untuk melawan orang Jepun. Bagi untuk melakukan ini, CPM membentuk Tentera Anti-Jepun Orang Melayu (MPAJA). Penyokong CPM kebanyakannya ahli yang berpendidikan Cina yang diskriminasi oleh elit yang berpendidikan dalam kalangan Inggeris dan Baba Nyonya semasa pemerintahan British yang tujuan utamanya adalah untuk menubuhkan negara komunis sama seperti kemenangan Parti Komunis China ( CPC) dalam Revolusi Komunis China. Parti itu juga mempunyai wakil Melayu dan India. Mereka menganjurkan keganasan sebagai kaedah untuk mencapai visi mereka. Sepanjang perang mereka melawan Jepun, mereka menggunakan taktik perang yang keras dengan cara orang-orang Cina, Melayu dan India yang disyaki bekerjasama dengan orang Jepun akan dibunuh, sementara wanita Melayu yang diculik digunakan sebagai tebusan sebagaimana juga dilakukan oleh orang Jepun. Hal Ini membawa kepada serbuan balas daripada beberapa orang Melayu yang terjejas akibat serangan memutuskan untuk bekerjasama dengan orang Jepun. Ini secara tidak langsung membawa kepada konflik etnik, terutamanya apabila propaganda etnik dimusnahkan oleh kedua belah pihak, menyebabkan kehilangan banyak nyawa yang tidak bersalah terutama dari mereka yang tidak terlibat di kedua-dua pihak. Pasukan bersekutu melancarkan Operasi Tiderace dan Operasi Zipper untuk membebaskan Malaya dan Singapura. Dalam tempoh lima minggu sebelum British meneruskan kawalan ke atas Malaya berikutan penyerahan Jepun pada 16 Ogos 1945, MPAJA muncul sebagai kuasa de facto di wilayah Malaya.
Johor dan seluruh Malaya secara rasmi ditempatkan di bawah Pentadbiran Tentera British (BMA) pada bulan September 1945 dan MPAJA dibubarkan pada Disember selepas Setiausaha Agungnya, Lai Teck (yang juga merupakan ejen ganda untuk British), menerima pengembalian penjajah British dan mengamalkan perjuangan "terbuka dan sah" untuk matlamat ideologi mereka dengan kebanyakan ahli menerima pingat dari British pada tahun berikutnya. Kemudian terdapat pertikaian antara British dan CPM sejak British telah kembali dan Lai Teck telah hilang dengan dana CPM. Pentadbiran parti diambil alih oleh Chin Peng yang meninggalkan "strategi sederhana" yang memihak kepada "perang revolusi rakyat", yang memuncak dalam Darurat Tanah Melayu 1948. Dalam tempoh kecemasan, serangan besar-besaran oleh CPM berlaku di Daerah Kulai masa ini dan bahagian lain di Malaya, tetapi gagal menubuhkan "zon bebas" gaya Mao Zedong.
Pertempuran antara tentera British Malaya dan pemberontak Komunis membawa kepada pembentukan Malayan Union pada 1 April 1946 dan pengisytiharan kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu pada 31 Ogos 1957. Pada masa kemerdekaan terdapat tiga blog politik: komunis, pro-British, dan gabungan bangsa. Sisi pro-British dibahagikan antara Kesatuan Demokratik Malaya (MDU) yang dikuasai oleh orang Cina dan Eurasia yang berbahasa Inggeris yang bekerjasama dengan kaum nasionalis Melayu sayap kiri "untuk Tanah Melaya yang merdeka yang juga termasuk Singapura" dan satu lagi pro - Pihak Britain yang terdiri daripada Baba Nyonya di bawah Persatuan Baba Nyonya Selat (SCBA), yang cuba mengekalkan status dan keistimewaan mereka yang diberikan sebagai kesetiaan mereka kepada British semasa era Negeri Selat dengan tetap berada di bawah pentadbiran British. Sementara itu, gabungan perikatan yang terdiri daripada Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO) yang terkemuka dalam persekutuan dengan Kongres India Malaysia (MIC) dan Persatuan Cina Malaysia (MCA), menuntut Tanah Melayu bebas berdasarkan dasar keistimewaan kaum dan keagamaan dan akhirnya memenangi Pilihan raya umum Malaya tahun 1955, dengan ibu negeri Johor Bahru menjadi pusat parti UMNO.
Pembentukan Malaysia 1963 ڤمبنتوقن مليسيا
thumb|Senjata tentera Indonesia yang berjaya dirampas ketika berlakunya Konfrontasi Indonesia pada 29 Oktober 1964 di [[Sungai Rambai sempadan Johor dengan Melaka]] Pada tahun 1961, Perdana Menteri Persekutuan Tanah Melayu Tunku Abdul Rahman ingin menyatukan Tanah Melayu dengan jajahan British Borneo Utara, Sarawak dan Singapura. Walaupun semakin banyak bertentangan daripada kerajaan Indonesia di bawah pemerintahan Presiden Soekarno dan Filipina serta daripada kelompok Komunis dan nasionalis di Borneo. Persekutuan itu direalisasikan pada 16 September 1963 dengan nama Malaysia. Kerajaan Indonesia kemudiannya melancarkan "dasar konfrontasi" ke arah persekutuan baru yang mendorong British dan sekutu mereka Australia dan New Zealand untuk menggunakan angkatan tentera bersenjata. Daerah Pontian menjadi titik pendaratan pantai untuk tentera amfibi Indonesia semasa konfrontasi manakala Labis dan Tenang di Daerah Segamat menjadi titik pendaratan bagi para komando Indonesia yang agresif untuk serangan subversif dan sabotaj. Beberapa pertemuan berlaku di Daerah Kota Tinggi, di mana sembilan orang tentera Malaya / Singapura dan separuh daripada penyusup udara Indonesia terbunuh dan yang lain ditawan oleh Indonesia. Meskipun terdapat beberapa serangan yang juga meragut beberapa orang awam, pihak Indonesia tidak dapat mencapai matlamat utama mereka, dan konfrontasi itu berakhir pada tahun 1966 berikutan perjuangan politik dalaman di Indonesia akibat Gerakan 30 September.
Geografi ݢيوݢرافي
Jumlah luas tanah Johor adalah hampir 19,102 kilometer persegi (7,375 meter persegi), dan dikelilingi oleh Laut China Selatan di timur, Selat Tebrau di selatan dan Selat Melaka di barat. Negeri ini mempunyai garis pantai sejauh 400 kilometer (250 bt), dengan hampir kesemua pantai di sebelah pantai barat dilitupi dengan hutan bakau dan nipah, pantai-pantai berpasir dan kawasan massif meliputi sebahagian besar pantai timur negeri ini manakala pantai selatan terdiri daripada tanjung dan teluk yang berselang-seli. Zon ekonomi eksklusifnya (EEZ) terletak lebih jauh di Laut China Selatan berbanding di Selat Melaka.
Bahagian barat Johor mempunyai tanah gambut. Pada tahun 2005, negeri itu merekodkan sebanyak 391,499,002 hektar (967,415,102 ekar) tanah berhutan yang diklasifikasikan ke dalam hutan pedalaman semulajadi, hutan paya gambut, hutan paya bakau dan kukup.
thumb|Jambatan Sultan Iskandar (jambatan kedua) dan [[Sungai Muar]] Kawasan pedalaman di tengah Johor diliputi hutan tebal di mana terdapat beberapa rangkaian sungai yang berasal dari pergunungan dan bukit di kawasan itu yang mengalir ke barat, timur dan selatan. Di sebelah pantai barat, Sungai Batu Pahat, Sungai Muar dan Sungai Pontian mengalir ke Selat Melaka, manakala Sungai Johor, Sungai Melayu, Sungai Perepat, Sungai Pulai, Sungai Skudai dan Sungai Tebrau pula mengalir ke Selat Tebrau di selatan. Sungai Endau, Sungai Mersing, Sungai Sedili Besar dan Sungai Sedili Kecil mengalir ke Laut China Selatan di sebelah pantai timur. Lembangan Sungai Johor meliputi kawasan seluas 2,690 kilometer, bermula dari Gunung Belumut (timur Kluang) dan Gunung Gemuruh (utara) ke Tanjung Belungkor. Sungai itu sendiri berasal dari pertemuan antara sungai-sungai Layang-Layang, Linggiu dan Sayong, dan mengalir sejauh 122.7 kilometer ke arah tenggara hingga ke Selat Tebrau. Beberapa cabang-cabang sungai lain di lembangan Sungai Johor adalah Sungai Berangan, Sungai Lebak, Sungai Lebam, Sungai Panti, Sungai Pengeli, Sungai Permandi, Sungai Seluyut, Sungai Semangar, Sungai Telor, Sungai Tembioh dan Sungai Tiram. Lain-lain sungai di Johor termasuk Sungai Ayer Baloi, Sungai Benut, Sungai Botak, Sungai Jemaluang, Sungai Pontian Besar, Sungai Sanglang, Sungai Santi dan Sungai Sarang Buaya.
Johor terletak di rantau tropika dengan iklim khatulistiwa. Kedua-dua suhu dan kelembapan adalah tinggi secara berturut-turut sepanjang tahun dengan wanitahujan lebat. Purata suhu bulanan adalah 26 °C (79 °F) hingga 28 °C (82 °F), dengan suhu terendah direkodkan semasa musim tengkujuh. Pantai barat menerima purata kerpasan 2,000 milimeter hingga 2,500 milimeter, manakala di timur purata kerpasan direkodkan lebih tinggi dengan Endau dan Pengerang menerima lebih dari 3,400 milimeter hujan setahun. Negeri ini mengalami dua musim monsun, musim timur laut dan barat daya; timur laut berlaku dari bulan Mac hingga November manakala tenggara berlaku dari Mei hingga September, dan bulan peralihan untuk musim monsun ialah April dan November. Negeri ini mengalami banjir yang melampau dari Disember 2006 hingga Januari 2007 dengan kira-kira 60,000-70,000 penduduk negeri yang dipindahkan ke tempat perlindungan kecemasan. Oleh kerana negeri ini juga terletak di sekitar Pentas Sunda, ia mengalami gegaran dari gempa bumi berdekatan dari Sumatera, Indonesia.
Terdapat satu kawasan di Singapura iaitu kawasan pekarangan Masjid Temenggong Daeng Ibrahim, Teluk Blangah. Tanah perkarangan masjid ini dimiliki oleh Sultan Johor. Pentadbiran masjid ini telah diambil alih oleh Majlis Agama Islam Johor. Jawatan kuasa Masjid dianggotai oleh rakyat Singapura dan Johor. Setiap tiga tahun sekali, pegawai dan pekerja di masjid itu akan digantikan baru. Pegawai-pegawai yang bekerja di masjid ini merupakan warganegara Malaysia. Mereka telah disediakan tempat tinggal dan mereka tinggal bersama keluarga mereka.
Hutan Simpan هوتن سيمڤن
Johor mempunyai kawasan hutan simpan paya bakau ketiga terbesar di Semenanjung Malaysia dengan berkeluasan sekitar 167 kilometer persegi (km2), termasuknya:
Negeri Johor juga mempunyai lima taman negara dengan jumlah keluasan yang melebihi 700 kilometer persegi serta banyak hutan lipur yang lebih kecil untuk menarik kedatangan pelancong:
Gunung ݢونوڠ
thumb|Gunung Ledang yang kelihatan dari bandar Muar Johor merupakan sebuah negeri yang kaya dengan sumber alam semulajadinya. Hutan adalah salah satu daripada sumber alamnya. Ia dikenali sebagai Hutan Hujan Tropika. Hutan hujan tropika di Semenanjung Malaysia ialah hutan yang tertua di dunia yang mana ia hanya boleh ditemui di kawasan Khatulistiwa. Hutan hujan tropika ialah satu khazanah yang berharga kerana menyokong kepelbagaian organisma hidup yang terbesar di atas bumi. Keindahan flora dan fauna di negeri Johor ini masih terpelihara. Terdapat beberapa gunung ganang di negeri ini yang amat sesuai untuk dijadikan tempat rekreasi perkelahan, perkhemahan dan aktiviti mendaki.
Pulau ڤولاو
thumb|Pulau Kukup Disebabkan geografi negeri ini terletak paling selatan di Semenanjung Malaysia. Johor memiliki tiga laut iaitu Selat Melaka, Selat Johor dan Laut China Selatan. Johor memiliki beberapa pulau di kawasan Selat Melaka dan Laut China Selatan sahaja. Di kawasan Selat Melaka sahaja ada dua buah pulau terkenal iaitu Pulau Kukup dan Pulau Pisang. Pulau Kukup juga dikenali sebagai pulau paya bakau yang tidak berpenghuni terbesar di dunia. Pulau ini juga ada Taman Negara Pulau Kukup. Pulau-pulau lain yang ada di kawasan laut ini hanya ada Pulau Tunda, Pulau Kemudi dan Pulau Sauh sahaja. Kesemua pulau di Selat Melaka berada di bawah daerah Pontian. Kawasan Laut China Selatan sangat banyak pulau tersebut. Di daerah Kota Tinggi terdapat beberapa pulau tetapi tidak terkenal iaitu Pulau Cik Kamat, Pulau Mungging dan Pulau Tagal. Namun, pulau yang berada di daerah Mersing amat terkenal antaranya :
Selebihnya, terdapat juga pulau yang lain di daerah Mersing tetapi tidak terkenal seperti Pulau Harimau, Pulau Mensirip, Pulau Lalang, Pulau Aceh, Pulau Tengah, Pulau Pelandok, Pulau Perigi Cina, Pulau Ayam, Pulau Mawar, Pulau Mertang Barat, Pulau Mertang Tengah, Pulau Mertang Timur, Pulau Setindan, Pulau Gual, Pulau Ibol, Pulau Simbang, Pulau Tokong Gantang dan Pulau Tokong Chondong.
Biodiversiti بيوديۏرسيتي
Hutan-hutan di Johor menjadi rumah pelbagai spesies tumbuhan dan haiwan, dengan kira-kira 950 spesies vertebrata, yang terdiri daripada 200 mamalia, 600 ekor burung dan 150 reptilia, bersama-sama dengan 2,080 spesies invertebrata. Taman Negara Endau-Rompin ialah taman negara terbesar di negeri ini, meliputi kawasan seluas 48,905 hektar (120,847 ekar) di utara Johor namanya berasal dari sungai Endau dan Rompin yang mengalir melalui taman. Terdapat dua pintu masuk untuk taman tersebut, satu melalui Peta dengan luas 19,562 hektar (48,339 ekar) (sekitar 40% daripada jumlah kawasan) dengan masuk dari Kahang di Daerah Mersing dan yang lain di Kampung Selai dengan keluasan 29,343 hektar (72,508 ekar) (kira-kira 60% daripada jumlah kawasan) dengan pintu masuk dari Bekok di Daerah Segamat. Destinasi di Peta termasuk Air Terjun Buaya Sangkut, Air Terjun Upeh Guling, Air Biru Tasik, Janing Barat, Pusat Pendidikan dan Penyelidikan Alam Semulajadi (NERC), Kuala Jasin dan Peta penduduk asli, manakala di kawasan Selai kebanyakannya untuk mendaki dan mengembara hutan. Beberapa spesies mamalia ikonik di dalam taman nasional termasuk gajah Asia, harimau dahan, beruang madu Malaya, tapir Malaya dan harimau Malaya. thumb|Pemandangan Gunung Pulai dari Sungai Pulai Taman Negara Gunung Ledang, dengan kawasan seluas 8,611 hektar (21,278 ekar) di barat Johor ditubuhkan pada tahun 2005. Ia mempunyai pelbagai sungai dan aliran air, air terjun, hutan hujan yang pelbagai, pokok pain dan hutan sub-montane dan Empangan Tangkak juga dilihat dari kawasan taman. Beberapa laluan untuk mendaki boleh didapati seperti Laluan Asahan, Ayer Panas, Jementahdan Lagenda. Hanya taman marin negeri, Taman Sultan Iskandar, terletak di luar pantai timur dan terdiri daripada 13 pulau dalam enam kelompok, Aur, Besar, Pemanggil, Rawa, Sibu dan Tinggi dengan keluasan lebih daripada 8,000 hektar (19,768 ekar). Pada tahun 2003, tiga kawasan tanah lembap di selatan Johor yang terdiri daripada Pulau Kukup, Sungai Pulai dan Tanjung Piai telah ditetapkan sebagai tapak Ramsar. Tanjung Piai merangkumi kawasan seluas 526 hektar (1,300 ekar) bakau dan lain-lain 400 hektar (988 ekar) paya air masin antara pasang surut, Sungai Pulai dengan 9,126.0 hektar (22,551 ekar) dan Pulau Kukup dengan 647 hektar (1,599 ekar) 800 hektar (1,977 ekar) daripada paya. Sungai Pulai menjadi tempat perlindungan dan penetasan laut sebagai sebahagian daripada pelan induk biodiversiti negeri memandangkan perairan Johor ialah rumah kepada tiga daripada lapan spesies kuda laut di Malaysia.
Isu Pemuliharaan ايسو ڤموليهاراءن
Pemburuan liar ialah satu kebimbangan dengan jumlah haiwan liar di taman negara berkurangan dengan peningkatan perburuan dan memancing pada tahun 2000. Walaupun masyarakat peribumi juga memburu, mereka melakukannya berdasarkan kepercayaan rohani mereka dan hanya pada skala kecil. Pada tahun 2004, pihak berkuasa tempatan mendedahkan pembalakan haram kayu gaharu (gaharu) secara besar-besaran oleh orang asing di Taman Negara Endau-Rompin dengan rampasan besar spesies tumbuhan yang dilindungi dari suspek.
Penukaran kawasan bakau di sepanjang pantai selatan dan timur ke dalam projek akuakultur, perlombongan pasir dan perbandaran pesat sebagai tambahan kepada corak cuaca yang tidak normal yang disebabkan oleh perubahan iklim dan peningkatan paras laut telah menyumbang kepada hakisan pantai negara. Ia juga telah mendapati bahawa kira-kira 68,468 hektar (169,188 ekar) tanah gambut di barat Johor telah ditanam dengan ladang kelapa sawit. Pada tahun 2017, kira-kira 28 sungai di negeri ini dikategorikan sebagai tercemar. Pemimpin pihak berkuasa dan kerajaan memaksa penggubalan undang-undang dan tindakan tegas terhadap pencemar sungai terutamanya sejak pencemaran teruk yang telah mengganggu bekalan air kepada kira-kira 1.8 juta orang dalam negeri itu. Kebakaran hutan juga menjadi kebimbangan dengan lebih daripada 380 rekod yang dicatatkan di seluruh negeri pada 2016.
Bandar Utama بندر اوتام
Pada zaman Almarhum Sultan Abu Bakar banyak pembukaan bandar-bandar baru hasil kebijaksaan baginda. Tidak aneh ada bandar yang lama dibuka masih wujud sehingga kini seperti Johor Bahru dan Muar. Banyak perubahan dan pembangunan telah dilakukan di negeri ini sehingga wujud lagi bandar-bandar baru hasil kemajuan ekonomi negeri ini. Bandar-bandar utama di Johor termasuklah: thumb|Iskandar Puteri dulu dikenali sebagai Nusajaya
thumb|Muar dikenali sebagai Bandar Maharani
Kumpulan etnik کومڤولن ايتنيك
thumb|Masjid Sultan Abu Bakar Bancian Malaysia pada tahun 2015 melaporkan penduduk Johor berjumlah 3,553.600, negeri kedua paling ramai penduduk di Malaysia dengan penduduk bukan bandar berjumlah 276,900. Daripada jumlah penduduk Malaysia, 1,893,100 (53.3%) ialah kaum Melayu, 1,075,100 (26.3%) ialah kaum Cina, 230,700 (6.5%) ialah India dan 216,900 (5.7%) yang dikenalpasti sebagai bumiputera lain. Pada tahun 2010, populasi dianggarkan sekitar 3,230,440, dengan 1,698,472 (52.0%) Melayu, 997,590 (25.0%) Cina, 209,260 (5.0%) India dan 249,773 (7.0%) dari bumiputera lain. Walaupun ada kepelbagaian kaum penduduk, kebanyakan orang di Johor mengenal diri mereka sebagai "Bangsa Johor", yang juga digema oleh keluarga Diraja Johor dan kerajaan negeri untuk menyatukan penduduk tanpa mengira keturunan.
Lapangan Terbang Walton
Lapangan Terbang Walton adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Lahore, Pakistan.
Johor
Kumpulan etnik کومڤولن ايتنيك
Memandangkan Malaysia ialah salah satu negara yang paling padat penduduknya di Asia, negeri ini sangat jarang penduduknya, dengan kebanyakan penduduk berpusat di kawasan pesisir, memandangkan bandar-bandar dan pusat-pusat bandar telah berkembang secara besar-besaran menerusi perkembangan baru-baru ini. Dari tahun 1991 hingga 2000, negeri ini mengalami pertumbuhan penduduk purata 2.39%, dengan Daerah Johor Bahru menjadi yang tertinggi pada pertumbuhan 4.59% dan Daerah Segamat yang paling rendah pada 0.07%. Jumlah penduduk meningkat sekitar 600,000 setiap dekad berikutan peningkatan pembangunan kediaman di wilayah pembangunan selatan disebabkan penghijrahan etnik Iban dari Sarawak di dalam perkerjaan. Jika coraknya berterusan, Johor akan mempunyai kira-kira 5.6 juta orang pada tahun 2030, lebih besar daripada unjuran kerajaan sebanyak 4 juta. Kedudukan geografi Johor di selatan Semenanjung Malaysia telah menyumbang kepada pembangunan pesat negeri sebagai hab pengangkutan dan perindustrian Malaysia, mewujudkan pekerjaan dan menarik pendatang dari negeri-negeri lain dan luar negara, terutamanya dari Indonesia, Filipina, Vietnam, Myanmar, Bangladesh, India, Pakistan dan China. Sehingga tahun 2010, hampir dua pertiga pekerja asing di Malaysia terletak di Johor, Sabah dan Selangor. thumb|Kuil Besar Cina Johor Bahru thumb|Kuil Arulmigu Rajamariamman Devasthanam
Lapangan Terbang Walton
Lapangan Terbang Walton terletak pada kedudukan latitude N31* 30.0000', longtitude E74* 23.0000' pada ketinggian 217.02 meter dari aras laut..
Johor
Agama اݢام
Gabungan agama penduduk Johor mengikut Bancian Malaysia 2010 ialah 58.2% Muslim, 29.6% Buddha, 6.6% Hindu, 3.3% Kristian, 1.2% pengikut agama lain atau gabungan tidak diketahui, 0.8% Taoist atau pengikut agama Cina, dan 0.3 % bukan agama. Bancian menunjukkan bahawa 89.8% daripada populasi Cina di Johor dikenalpasti sebagai penganut Buddha, dengan minoriti penting yang dikenal pasti sebagai Kristian (6.8%), penganut agama Cina (2.1%) dan orang Islam (0.4%). Majoriti populasi India yang dikenal pasti sebagai Hindu (87.9%), dengan minoriti penting yang mengiktiraf sebagai orang Kristian (4.05%), Muslim (3.83%) dan Buddha (3.05%). Masyarakat bumiputera bukan Melayu kebanyakannya ialah orang Kristian (42.3%), dengan kaum minoriti yang dikenali sebagai Muslim (25.3%) dan Buddha (13.7%). Di kalangan majoriti penduduk, semua bumiputera Melayu dikenal pasti sebagai orang Islam.
Bahasa بهاس
Bahasa Melayu merupakan bahasa yang dituturkan seharian oleh rakyat negeri Johor sebagaimana diperuntukkan dalam Perlembagaan Malaysia. Bahasa Melayu Johor mempunyai ragaman yang tersendiri. Biasanya penduduk Johor yang tinggal di pesisiran pantai barat mempunyai variasi dialek Johor yang tersendiri iaitu dialek Muar. Dialek Muar banyak menyebut "o  di belakang dengan menukar daripada  ar  seperti besar jadi beso dan sebagainya. Daerah lain selain daripada dialek Muar pula menggunakan dialek asli Johor yang sama dituturkan oleh penduduk Kepulauan Riau, Indonesia. Buktinya pernah terbentuk Kesultanan Johor Riau yang menjadikan pertuturan dialek yang cukup kental sehingga kini meskipun Johor dan Kepulauan Riau telah terpisah dan membentuk identiti kebangsaan sendiri. Dialek ini disebut sebagai dialek Johor-Riau dengan menyebut  e '' di belakang seperti saya kepada saye. Dialek ini mempunyai penutur yang terbesar di Malaysia. Penutur selain negeri Johor yang menggunakan dialek ini ialah negeri Selangor, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan Putrajaya serta selatan Perak ( daerah Batang Padang dengan Hilir Perak ). Penduduk Johor yang tinggal di Mersing dikatakan menuturkan dialek Kuala Terengganu. Meskipun bahasa melayu ialah bahasa rasmi persekutuan namun bangsa lain dibenarkan untuk menuturkan bahasa masing-masing.
Beberapa bahasa yang berkaitan juga dituturkan di negeri ini seperti Orang Seletar (berada di sepanjang Selat Johor), Orang Kanaq (dituturkan di bahagian kecil di tenggara Johor), Jakun (kebanyakannya di bahagian pedalaman Johor), Temuan (berhampiran sempadan dengan Pahang dan Negeri Sembilan) dan Orang Kuala (di sepanjang pantai barat laut Johor). Kumpulan dialek yang berlainan dalam bahasa Cina dituturkan di kalangan masyarakat Cina di negeri ini termasuk Kantonis, Hainan, Hakka, Hokkien dan Teochew. Masyarakat India kebanyakannya menuturkan bahasa Tamil. Manakala, masyarakat Iban pula menuturkan bahasa Iban.
Institusi Diraja Johor اينستيتوسي دراج جوهر
Johor mengamalkan monarki perlembagaan dan merupakan negeri pertama di Malaysia untuk mengguna pakai sistem melalui Undang-Undang Tubuh Negeri Johor (Perlembagaan Negeri Johor) yang ditulis oleh Sultan Abu Bakar pada tahun 1895. Ketua perlembagaan Johor ialah Sultan. Kedudukan keturunan ini hanya dapat dipegang oleh seorang anggota Keluarga Diraja Johor yang berasal daripada keturunan Almarhum Sultan Abu Bakar. Sultan Johor terkini ialah Sultan Ibrahim Ismail yang mengambil alih takhta pada 23 Januari 2010. Istana utama untuk Sultan ialah Istana Bukit Serene, manakala istana untuk Putera Mahkota ialah Istana Pasir Pelangi. Kedua-dua istana terletak di ibu negeri. Istana-istana lain ialah Istana Besar (yang juga terletak di ibu negeri), Istana Tanjong di Muar, Sri Lambak di Kluang dan Shooting Box di Segamat.
Teluk Phang Nga
Teluk Phang Nga, atau Teluk Pungah sepanjang 400 km menghadap Laut Andaman antara pulau Phuket dengan Semenanjung Tanah Melayu  di selatan Thailand. Sejak 1981 Phang Nga telah diwarta sebagai Taman Negara oleh kerajaan Thailand.
Galgon
Galgon ialah komun di jabatan Gironde di Aquitaine di barat daya Perancis.
Teluk Phang Nga
Sebuah pulau di sini dikenali juga sebagai pulau James Bond kerana adanya batu tunggul dari batu kapur yang berdiri megah di tengah laut. Kampung berdekatan ialah Ao Luk.
Dodolo, Lore Utara, Poso
Dodolo merupakan sebuah kelurahan yang terletak di kecamatan Lore Utara, Poso, Sulawesi Tengah, Indonesia.
Teluk Phang Nga
Etimologi dan Sejarah
Phang Nga berasal daripada perkataan bahasa Melayu Pangan yang merujuk kepada penduduk asal Pungah, yang mana kebanyakaan pada masa itu bukan beragama islam. Seiring waktu perkataan Pangan disebut sebagai Pungah. Ada juga teori yang mengatakan perkataan Pungah berasal dari perkataan Bunga kerana wilayah Pungah juga dikenali oleh orang tempatan sebagai Kuala Bunga. Mengikut sejarah, pada tahun 1824, apabila tentera raja siam mengalahkan tentera burma, raja Rama ke-tiga menamakan semula wilayah tersebut sebagai Phang Nga dan mengembangkan lagi wilayah pantai tersebut ke kawasan daratan. Perkataan Phang Nga yang dirosakkan memberi sedikit gambaran bahawa kemungkinan wilayah tersebut diduduki oleh orang-orang Asli dan kaum-kaum Asal yang lain.
Johor
Institusi Diraja Johor اينستيتوسي دراج جوهر
Sebagaimana yang diterangkan dalam sejarah kesultanan Johor, Johor telah melalui tiga fasa kesultanan iaitu :
Dinasti Kesultanan Johor dari tahun 1528 hingga 1855 berdasarkan monarki mutlak iaitu berkuasa penuh dalam semua hal ehwal. kanan|thumb|Lambang Peribadi DYMM Sultan Johor Gelaran bagi Sultan Johor dan Permaisuri ialah Duli Yang Maha Mulia. Tunku Mahkota Johor pula ialah Duli Yang Amat Mulia Tunku Mahkota. Isteri kepada Tunku Mahkota Johor Yang Mulia Che Puan sekiranya daripada rakyat biasa. Cucunda Sultan Johor pula dianugerahkan gelaran Duli Yang Amat Raja Muda Johor.
Kerajaan Negeri کراجاءن نݢري
Kerajaan negeri diketuai oleh seorang Menteri Besar, yang dibantu oleh seorang exco yang terdiri daripada 11 anggota (exco) yang dipilih daripada ahli-ahli Dewan Undangan Negeri. Badan legislatif kerajaan Johor ialah Dewan Undangan Negeri Johor, yang berdasarkan kepada sistem Westminster. Oleh itu, ketua menteri dilantik berdasarkan keupayaannya untuk mentadbir majoriti dewan negeri. Perhimpunan negeri membuat undang-undang dalam hal-hal mengenai negeri. Ahli-ahli Majlis dipilih oleh rakyat setiap lima tahun melalui pilihan raya. Terdapat 56 kerusi dalam perhimpunan tersebut. Majoriti (39 kerusi) kini dipegang oleh Pakatan Harapan (PH) selepas pilihan raya umum 2018. Namun begitu, pada tahun 2020 berlakunya pertukaran kerajaan. Johor merupakan negeri pertama yang berlakunya pertukaran kerajaan dan seterusnya diikuti oleh negeri-negeri lain seperti Melaka, Kedah, Sabah dan Perak. Hal ini berpunca daripada terdapat ahli dewan negeri lompat parti iaitu PPBM ataupun BERSATU bertindak membuat gabungan baru bersama dengan Barisan Nasional, Parti Islam Se-Malaysia dan seorang Bebas. Akhirnya, negeri Johor telah kembali dipegang oleh Barisan Nasional dengan Menteri Besar diketuai oleh Dato' Ir Haji Hasni bin Mohammad. Gabungan baru ini membentuk 29 kerusi daripada 56 kerusi dengan majoriti tipis. Oleh sebab Johor ialah negeri Melayu pertama yang mengamalkan sistem raja berperlembagaan melalui Undang-undang Tubuh Negeri Johor yang dimasyhurkan oleh Sultan Abu Bakar, Sultan Negeri Johor merupakan Ketua Perlembagaan Negeri. Dibawah perlembagaan negeri, kuasa perundangan dipunyai oleh Dewan Negeri yang terdiri daripada 36 ahli. Dewan ini melantikkan salah sepuluh orang daripada ahli Dewan untuk membentukkan Majlis Mesyuarat Kerajaan (EXCO). EXCO, yang diketuai oleh Menteri Besar, memegang kuasa eksekutif dan merupakan badan yang membuat dasar kerajaan negeri. Johor ialah sebuah negeri yang berdaulat dari 1948 hingga 1957 manakala Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu telah berkuat kuasa, tetapi hal ehwal pertahanan dan luarnya adalah di bawah kawalan Britain. Persekutuan Tanah Melayu kemudiannya digabungkan dengan dua jajahan British di Borneo, Borneo Utara dan Sarawak untuk membentuk Persekutuan Malaysia. Sejak itu, beberapa pertikaian telah timbul seperti kejadian yang melibatkan keluarga kerajaan negeri yang mengakibatkan pindaan kepada Perlembagaan Malaysia 1993.
Pembahagian Pentadbiran ڤمبهاݢين ڤنتدبيرن
thumb|Majlis Bandaraya Iskandar Puteri Johor dibahagikan kepada 10 daerah, 103 mukim dan 16 kerajaan tempatan. Terdapat pegawai daerah untuk setiap daerah dan kepala kampung (dikenali sebagai ketua kampung atau penghulu) untuk setiap desa di daerah. Sebelum kedatangan British, Johor dikendalikan oleh sekumpulan kerabat dan teman Sultan. Pentadbiran yang lebih teratur telah dibangunkan dalam perjanjian persahabatan dengan Britain pada tahun 1885. Seorang Residen British mula diterima pada tahun 1914 ketika negeri menjadi sebahagian daripada Negeri-Negeri Melayu Tidak Bersekutu. Dengan transformasi menjadi pentadbiran gaya Inggeris, lebih ramai orang Eropah telah dilantik dalam pentadbiran dengan peranan mereka berkembang daripada memberi nasihat tentang perkara kewangan kepada panduan pentadbiran moden. Pesuruhjaya negeri Melayu bekerja bersama pegawai daerah British, yang dikenali di Johor sebagai "Penolong Penasihat". Apabila jawatan Residen British dimansuhkan, jawatan lain yang dipegang oleh Eropah dalam pentadbiran telah digantikan oleh penduduk tempatan. Seperti yang lain di Malaysia, kerajaan tempatan berada di bawah bidang kuasa kerajaan negeri. thumb|Majlis Perbandaran Segamat thumb|Majlis Daerah Mersing thumb|Majlis Perbandaran Kluang Negeri Johor dibahagikan kepada 10 daerah di bawah 14 pihak berkuasa tempatan, iaitu:
Berlainan daripada kebanyakan negeri lain, majlis daerah di negeri Johor tidak bertanggungjawab kepada urusan tanah. Sebaliknya, hal-ehwal tanah ditadbir oleh pejabat tanah daerah. Setiap daerah dibahagikan lagi kepada mukim-mukim dan seorang penghulu dilantik untuk mewakili Pegawai Daerah dalam pentadbiran harian.
Keselamatan کسلامتن
thumb|Sultan Ibrahim mengetuai Askar Timbalan Setia Diraja Johor ketika Sambutan Hari Keputeraan [[King George di Singapura tahun 1920]] Jadual Kesembilan Perlembagaan Malaysia menyatakan bahawa kerajaan persekutuan Malaysia bertanggungjawab sepenuhnya terhadap dasar dan tentera asing di negara ini. Walau bagaimanapun, Johor mempunyai tentera persendirian, satu-satunya negeri yang berbuat demikian (selain daripada kuasa-kuasa Renjer Sarawak iaitu para tentera Kerajaan Sarawak di Borneo, yang diserapkan ke dalam Rejimen Renjer Diraja sejak pembentukan Malaysia). Tentera ini iaitu Angkatan Tentera Diraja Johor (Askar Timbalan Setia Negeri Johor), sejak 1886 berkhidmat sebagai pelindung raja-raja Johor dan hal-hal istiadat negeri. Ia salah satu unit ketenteraan yang tertua di Malaysia hari ini dan mempunyai peranan sejarah yang signifikan dalam pemberontakan Singapura 1915 dan berkhidmat dalam kedua-dua Perang Dunia.
Pertikaian Sempadan ڤرتيکاين سمڤادن
thumb|Peta menunjukkan kedudukan Pulau Batu Puteh, Batuan Tengah dan Tubir Selatan Johor sebelum ini mempunyai pertikaian wilayah dengan Singapura. Berikutan penerbitan Peta Perairan Kawasan Malaysia dan Peta Sempadan Benua oleh kerajaan Malaysia pada tahun 1979 yang termasuk Pulau Batu Puteh (sekarang Pedra Branca) sebagai sebahagian daripada kedaulatan mereka, Singapura membuat bantahan rasmi pada tahun berikutnya. Pertikaian itu pada asalnya hanya menganggap satu isu, tetapi ketika kedua belah pihak sepakat untuk merujuk perkara itu ke Mahkamah Keadilan Internasional (ICJ) pada tahun 2003, pertikaian itu diperbesar untuk memasukkan dua isu lain di sekitar Pulau Batu Buteh, Batuan Tengah dan Tubir Selatan. Pada tahun 2008, ICJ memutuskan bahawa "Pulau Batu Puteh milik Singapura, Batuan Tengah untuk Malaysia dan Tubir Selatan milik negeri di perairan wilayah yang terletaknya". Keputusan akhir oleh ICJ untuk memberi penghargaan kepada Pedra Branca ke Singapura adalah selaras dengan surat 1953 yang dibuat oleh Setiausaha Kerajaan Negeri Johor sebagai respons kepada surat persoalan mengenai Pedra Branca daripada Setiausaha Kolonial Singapura, di mana kerajaan Johor secara terbuka menyatakan bahawa tidak menuntut kepemilikan Pedra Branca walaupun mengakui bahawa Empayar Johor lama pernah memerintah kebanyakan pulau di kawasan itu. Pada tahun 2017, Malaysia merayu kes Pedra Branca berdasarkan syarat-syarat yang diperlukan oleh ICJ bahawa kes boleh disemak dalam tempoh enam bulan selepas penemuan fakta dan dalam tempoh sepuluh tahun dari tarikh penghakiman berikutan penemuan beberapa fakta. Permintaan itu digugurkan berikutan perubahan dalaman pentadbiran Malaysia yang baru pada tahun berikutnya di mana mereka mengakui kedaulatan tetap Singapura ke atas pulau itu sambil mengumumkan rancangan untuk menukar Batuan Tengah yang berada di bawah kedaulatan Malaysia kepada sebuah pulau.
Budaya بوداي
thumb|Zapin Johor
Budaya Johor telah dipengaruhi oleh pelbagai etnik sepanjang sejarah, terutamanya oleh orang Arab, Bugis dan Jawa, dengan negeri ini juga menjadi campuran budaya yang berbeza di kalangan orang Cina, India, Melayu dan orang asli.
Pengaruh-pengaruh budaya Jawa dan Bugis ditemui dalam tarian bosara dan kuda kepang yang diperkenalkan ke Johor sebelum awal abad ke-20 oleh kaum Bugis dan Jawa.
Kuda kepang dan zapin merupakan tarian tradisional di Johor yang memiliki akar pada kebudayaan Jawa (Kuda kepang) dan Arab (Zapin). Kuda Kepang ialah sejenis tarian yang dipersembahkan dengan kostum yang mewah serta kuda tenunan. Ia memaparkan pahlawan-pahlawan yang berkuda berlawan dalam pertempuran yang semakinnya menjadi cergas sehingga perayaan kemenangan. India mengilhami ghazal. Ghazal dan Barongan ialah tulang belakang nyanyian tradisional Melayu. Ghazal melibatkan segolongan kecil ahli muzik yang bermain alat muzik moden dan tradisional, dan seringnya dipersembahkan dalam majlis rasmi. Aktiviti-aktiviti kebudayaan ini biasanya dilakukan di majlis-majlis perkahwinan dan pesta-pesta agama di Malaysia. Budaya orang asli juga unik dengan kepelbagaian tradisi yang diamalkan, seperti pembuatan senjata tradisional, ubat-ubatan, kraftangan dan cenderahati.
Masyarakat Cina mengendalikan perarakan Chingay setiap tahun di Kuil Cina Lama Johor Bahru yang menyatukan lima etnik Cina di Johor, iaitu Kantonis, Hainan, Hakka, Hoklo dan Teochew. Kerjasama ini di kalangan budaya Cina yang berbeza di bawah organisasi sukarela menjadi simbol keharmonian di antara orang-orang Cina yang berbeza yang memperdalam warisan mereka untuk memelihara tradisi budaya mereka. Muzium Warisan Cina Johor Bahru menggambarkan sejarah penghijrahan Cina ke Johor dari abad ke-14 hingga ke-19 semasa dinasti Ming dan Qing. Penguasa Johor menggalakkan masyarakat Cina menanam gambir dan lada di kawasan pedalaman; banyak petani ini beralih kepada penanaman nanas pada abad ke-20, menjadikan Johor salah satu pengeluar buah-buahan Malaysia.
Di Johor juga terdapat beberapa jenis teater tradisional yang dikenali sebagai Hamdolok, Wayang Wong, Ketoprak dan Wayang Kulit Purwa (atau Wayang Kulit Jawa).
Pakaian tradisional Johor termasuk: