cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adam Levine
Ketika lewat usia remajanya, beliau telah mengasaskan sebuah kumpulan rock alternatif iaitu Kara's Flowers dan menjadi penyanyi utama dan pemain gitar. Walau bagaimanpun, selepas kegagalan penjualan album komersial sulung The Fourth World, kumpulan ini dibubarkan. Kemudian, beliau mengasaskan kembali kumpulan itu dan memasukkan ahli kelima ke dalam Maroon 5. Kumpulan ini telah meraih kejayaan pada peringkat arus perdana dengan keempat-empat penjualan album mereka mendapat status platinum di AS. Beliau telah menerima tiga Anugerah Grammy, dua Anugerah Muzik Billboard, dua Anugerah Muzik Amerika dan satu anugerah bagi Anugerah Video Muzik MTV dan Anugerah Muzik Dunia melalui Maroon 5.
Sekolah Kebangsaan Segambut
Sejarah
Sekolah ini telah ditubuhkan pada tahun 1913.Guru Besar pertama ialah Tn. Hj. Md Sidin B. Md. Rasul, beliau telah bertugas hingga tahun 1925 dan Pn. Teo Mei Choo adalah Guru Besar pada tahun 2018
Sekolah ini telah berusia 106 tahun (maklumat sehingga tahun 2018) & pada asalnya hanya terdapat sebuah  bangunan kayu dan kini telah dinaik taraf sejajar kemajuan Negara diganti dengan  3 buah blok bangunan sebagai tempat pendidikan murid termasuk Pra-sekolah, sebuah surau, sebuah kantin , padang sekolah & gelanggang badminton/takraw. Sekolah ini dahulu dikelilingi oleh ladang getah & tanah lombong, tetapi kini telah berubah kepada penempatan perumahan & kawasan perindustrian kecil & sederhana.
Huston Smith
Huston Smith nama penuh Huston Cummings Smith (lahir 31 Mei 1919) ialah seorang sarjana kajian agama di Amerika Syarikat. Lebih daripada dua juta naskhah bukunya, The World's Religions ("Agama-agama Dunia") (judul asal The Religions of Man) sudah dijual dan buku ini kekal menjadi pengantar popular buat kajian perbandingan agama.
Kampung Rambong, Baling
Negeri Kedah merupakan sebuah negeri yang terkenal sebagai sebuah negeri pertanian yang maju di Malaysia, terutamanya sebagai pengeluar padi terbesar, menghasilkan 70% pengeluaran hasil padi.2017. Salah satu makanan tradisi istimewanya adalah laksa Kedah.
Poskod
Poskod yang digunakan di Kampung Rambong, Baling, Kedah adalah 09100.
Stesen Angkasa Mir
Mir (Мир, bahasa Melayu sama ada Aman atau Dunia) merupakan sebuah stesen orbit angkasa milik Soviet (dan kemudian Rusia). Mir merupakan sebuah stesen penyelidikan pertama di dunia yang secara konsisten didiami paling lama oleh manusia di angkasa. Mir juga merupakan sebuah stesen angkasa lepas "generasi ketiga" yang pertama dibina. Stesen ini dibina selama beberapa tahun dengan rekabentuk modular.
Mir memegang rekod untuk kehadiran manusia secara berterusan terlama di angkasa, kurang lapan hari bagi mencapai tempoh 10 tahun, dan melalui beberapa kerjasama, boleh dilawati oleh kosmonaut dan angkawasan antarabangsa dari pelbagai negara (program antara-kosmos). Satu peristiwa yang terpenting dalam Program Angkasa Lepas Mir, adalah lawatan kapal angkasa bolak balik Amerika Syarikat ke stesen ini sebanyak 11 kali, yang membawa bekalan dan menyediakan penukaran anak kapal. Pemasangan Mir di orbit dilakukan dengan menyambungkan beberapa modul, setiap satunya dilancarkan secara berasingan bermula pada tahun 1986 sehingga 1996.
Stesen ini terus wujud sehingga 23 Mac 2001, apabila ia dikeluarkan daripada orbit, berpecah semasa kemasukkan semula ke dalam atmosfera di atas Laut Pasifik Selatan.
Pembangunan
thumb|left|200px|Blok Asas Mir dengan lima pelabuhan nod pada sfera di bahagian hujung depan-kiri stesen. Mir telah diluluskan sebagai sebahagian dari sistem-sistem angkasa generasi ketiga Soviet pada 17 Februari 1976, dekri bagi rekabentuk dan penambahbaikan stesen angkasa model Salyut DOS-17K. Empat stesen angkasa Salyut telah dilancarkan sejak tahun 1971. Tiga lagi akan dilancarkan semasa pembangunan Mir. Mengikut rancangan pada masa itu, blok-blok asas (DOS-7 dan DOS-8) akan dilengkapkan dengan sejumlah empat tempat berlabuh: dua darinya di hujung stesen seperti pada stesen Salyut, dan tambahan dua stesen lagi di sebelah sisi sfera berlabuh pada bahagian hadapan stesen. Sehingga Ogos 1978, ia berandur-ansur menjadi tatarajah terakhir dengan satu pelabuhan sebelah kiri dan lima pelabuahan dalam ruang sfera di hujung hadapan stesen.
Pada asalnya, rancangan adalah untuk menghubungkan pelabuhan ini dengan modul seberat 7.5 tan yang diterbitkan daripada kapal angkasa Soyuz. Modul-modul ini akan menggunakan modul dorongan Soyuz, atas alasan Soyuz dan Progress, dan modul-modul keturunannya dan modul orbit akan digantikan dengan modul makmal yang panjang.
thumb|left|200px|Modul Khidmat Zvezda sedang dibina. Adik kepada teras Mir dan pada asalnya merupakan teras untuk Mir 2. Program Mir telah digabungkan dengan program stesen angkasa tentera berpenghuni, Vladimir Chelomei dalam resolusi pada bulan Februari 1979. Tempat berlabuh telah diperkukuhkan bagi menempatkan modul stesen angkasa seberat 20 tan yang ditempatkan di kapal angkasa TKS. NPO Energia telah dipertanggungjawab untuk keseluruhan stesen angkasa; bagaimanapun, kerja telah di sub-kontrak kepada KB Salyut, cabang pembangunan Khrunichev disebabkan kerja sedang dilakukan di Energia, Salyut 7, Soyuz-T dan kapal angkasa Progress. KB Salyut telah memulakan kerja pada tahun 1979, dan lukisan-lukisan telah dibebaskan pada tahun 1982-1983. Sistem-sistem baru digabungkan ke dalam stesen, ini termasuk komputer kawalan penerbangan digital Salyut 5B dan roda tenaga girodin (diambil daripada Almaz), dan sistem pertemuan automatik Kurs baru, sistem komunikasi satelit Altair, penjana oksigen elektron, dan pembersih karbon dioksida Vozdukh.
Pada awal tahun 1984, kerja-kerja ke atas Mir telah ditangguhkan, sementara kesemua sumber-sumber telah ditumpukan kepada program Buran bagi memastikan kapal angkasa bolak balik Buran sedia untuk ujian penerbangan. Dana kemudian dikembalikan pada awal 1984 apabila Valentin Glushko telah memerintahkan Setiausaha Jawatankuasa Pusat untuk Angkasa dan Pertahanan bagi mengorbitkan Mir pada awal 1986, iaitu semasa Kongres Parti Komunis ke-27 berlangsung.
Jelasnya aliran memproses yang dirancang tidak boleh dituruti dan masih menjadikan tahun 1986 sebagai tahun pelancaran. Ia telah diputuskan pada Hari Angkasawan pada (12 April) bagi menghantar model penerbangan ke Baikonur dan melakukan ujian sistem dan integrasi di sana. Mir tiba di tapak pelancaran pada 6 Mei 1985. 1100 dari 2500 kabel perlu dibuat semula berdasarkan keputusan ujian terhadap model ujian darat di Khrunichev. Pada bulan Oktober 1985, Mir telah dikeluarkan daripada bilik bersih. Cubaan pelancaran pertama pada 16 Februari 1986 dibatalkan akibat kegagalan sistem komunikasi kapal angkasa. Percubaan kedua pada 19 Februari, 1986 pada 21:28:23 UTC berjaya, menepati tarikh akhir politik.
Kewujudan awal
Leonid Kizim dan Vladimir Solovyov pertama kali berlabuh di stesen angkasa Mir pada 15 Mac, 1986. Semasa hampir 51-hari tinggal di Mir, mereka telah menghidupkan stesen dan memeriksa sistem-sistemnya. Mereka juga memunggah keluar dua kapal angkasa Progress selepas ketibaan mereka iaitu Progress-25 dan Progress-26.
Pada 5 Mei, 1986 mereka meninggalkan Mir untuk memulakan perjalanan sehari ke Salyut-7. Mereka menghabiskan masa selama 51 hari di sana dan mengumpul 400 kg bahan-bahan saintifik daripada Salyut 7 untuk dibawa kembali ke Mir. Ketika Soyuz T-15 berada di Salyut-7, Soyuz TM-1 yang tidak dianggotai tiba di stesen Mir yang tidak diduki dan kekal di sini untuk selama 9 hari, bagi menguji kapal angkasa Soyuz TM yang baru. Soyuz T-15 telah berlabuh kembali di Mir pada 26 Jun dan menghantar ujian dan 20 peralatan, termasuk spektrometer saluran berbilang. Krew EO-1 telah menghabiskan 20 hari terakhir di Mir, melakukan pemerhatian ke ata bumi sebelum kembali ke bumi pada 16 Julai 1986, meninggalkan stesen baru tanpa dihuni.
thumb|right|200px|Tatarajah Mir selepas ketibaan Kvant-1 pada tahun 1987. Ekspedisi kedua ke Mir, Mir EO-2, dilancarkan dengan menggunakan Soyuz TM-2 pada 5 Februari, 1987. Semasa tempoh ini, modul Kvant-1 telah dilancarkan pada 30 Mac, 1987. Ini merupakan kali pertama, versi eksperimen bagi rancangan siri modul 37K dijadualkan untuk dilancarkan ke Mir dengan menggunakan kapal angkasa Buran Soviet. Kvant-1 asalnya dirancang bagi digunakan dengan Salyut 7; walaubagaimanapun, disebabkan oleh masalah-masalah teknikal semasa pembangunannya, ia kemudian ditugaskan semula dengan Mir. Modul ini membawa set pertama yang terdiri dari 6 giroskop untuk kawalan altitud. Modul ini juga membawa peralatan untuk pemerhatian astro-fizikal sinar-X dan ultra-ungu.
Pertemuan awal antara modul Kvant-1 dengan Mir pada 5 April 1987 bermasalah disebabkan oleh kegagalan sistem kawalan di dalam kapal. Selepas kegagalan kedua percubaan untuk berlabuh, angkasawan di dalam kapal, Yuri Romanenko dan Aleksandr Laveykin, melakukan jalan angkasa bagi membetulkan masalah. Mereka memjumpai beg sampah di antara modul dan stesen, yang mana telah menghalangnya dari berlabuh. Beg ini telah ditinggalkan di orbit selepas kepulangan satu daripada kapal kargo. Mereka kemudian mengalihkan beg dan melengkapkan pelabuhan pada 12 April 1987.
Pelancaran Soyuz TM-2 merupakan permulaan serangkaian enam pelancaran Soyuz dan tiga krew yang tinggal untuk jangka masa lama di antara 5 Februari, 1987 sehingga 27 April, 1989. Pada masa ini juga, para angkasawan antarabangsa membuat lawatan pertama kali ke stesen ini oleh Muhammed Faris, Abdul Ahad Mohmand dan Jean-Loup Chrétien. Dengan pelepasan Mir EO-4 dengan Soyuz TM-7 pada 27 April 1989, stesen ini sekali lagi ditinggalkan tanpa berpenghuni.
Fasa pembesaran pertama
Pelancaran Soyuz TM-8 pada 5 September, 1989 menandakan permulaan kehadiran manusia terlama di angkasa sehingga kini. Ia juga menandakan permulaan pembesaran kedua Mir. Modul-modul Kvant-2 dan Kristall kini telah bersedia untuk dilancarkan. Alexander Viktorenko dan Aleksandr Serebrov berlabuh di Mir dan membawa stesen ini keluar dari hibernasinya selama lima bulan. Pada 29 September 1989, para angkasawan memasang peralatan di dalam sistem berlabuh sebagai persediaan untuk kedatangan Kvant 2, modul tambahan pertama seberat 20-tan yang berpangkalan di kapal angkasa TKS daripada program Almaz Selepas 40 hari lewat disebabkan oleh masalah dengan sekumpulan cip komputer, Kvant-2 kemudian dilancarkan pada 26 November. After problems deploying the craft's solar array and with the automated docking systems di kedua-dua Kvant-2 dan Mir, Kvant-2 telah dilabuhkan secara insani pada 6 Disember. Kvant-2 telah menambah set girodin kedua pada Mir. Modul ini juga membawa sistem sokongan hidup baru untuk mengitar semula air dan menjana oksigen di dalam Mir, yang mana mengurangkan kebergantungan kepada bekalan dari bumi. Kvant-2 juga mempunyai kunci udara yang besar dengan satu pintu sebesar satu meter. Satu unit beg galas khas, menyerupai Unit Kendalian Berpenghuni Amerika Syarikat, telah diletakkan di dalam kunci udara Kvant-2.
thumb|left|200px|Tatarajah Mir selepas pemasangan modul [[Kristall pada tahun 1990.]] Soyuz TM-9 yang membawa anggota krew Mir EO-6 iaitu Anatoly Solovyev dan Aleksandr Balandin pada 11 Februari, 1990. Semasa berlabuh, krew EO-5 yang masuk ke dalam Mir melihat 3 selimut haba di Soyuz-TM 9 telah longgar, dan berpotensi untuk mewujudkan masalah semasa kemasukan semula. Krew memutuskan bahawa masalah ini boleh diuruskan. Semasa tempoh ini, modul Kristall telah ditambah pada Mir. Modul ini telah dilancarkan pada 31 Mei. Percubaan berlabuh pertama telah dilakukan pada 6 Jun telah dibatalkan disebabkan kegagalan penujah kawalan altitud. Modul Kristall tiba di pelabuhan hadapan Mir pada 10 Jun, dan ditempatkan semula ke pelabuhan sisi yang bertentangan dengan Kvant-2 pada hari berikutnya, mengekalkan keseimbangan kompleks. Disebabkan kelewatan semasa melabuhkan Kristall, EO-6 telah dilanjutkan selama 10 hari bagi membenarkan mengaktifkan sistem-sistem Kristall, dan menempatkan EVA bagi membaiki selimut haba yang longgar di Soyuz-TM 9.
Modul Kristall mengandungi sejumlah relau untuk menghasilkan kristal di dalam graviti mikro. Di dalamnya juga terdapat peralatan penyelidikan bio-teknologi, termasuk sebuah rumah hijau kecil untuk melakukan ujian penanaman tanaman. Unit ini dilengkapi dengan sumber cahaya dan sistem suapan. Modul ini juga mengandungi peralatan pemerhatian astronomi. Walaubagaimanapun, ciri utamanya adalah dua port perlabuhan Androgynous Peripheral Attach System APAS-89 yang direka bagi diserasikan dengan kapal angkasa bolak balik Buran. Meskipun ia tidak pernah digunakan dengan kapal angkasa bolak balik Buran, ia kemudian digunakan dengan kapal bolak balik Amerika.
Kerjasama antarabangsa
right|thumb|200px|Mir dilihat mengorbit kira-kira 350 kilometer di atas [[New Zealand.]]
Pada bulan September 1993, Timbalan Presiden Amerika Syarikat Al Gore dan Perdana Menteri Rusia Viktor Chernomyrdin telah mengumumkan rancangan untuk membina stesen angkasa lepas baru, yang mana kemudian dikenali sebagai Stesen Angkasa Antarabangsa atau SAA. Mereka juga telah bersetuju sebagai persediaan untuk projek baru ini, A.S akan melibatkan diri di dalam projek Mir beberapa tahun lebih awal, di bawah nama kod Fasa Satu (di mana SAA adalah Fasa Dua). Kapal bolak balik akan digunakan bagi mengangkut bekalan dan manusia ke dan daripada Mir, dan para angkasawan Amerika akan tinggal di Mir untuk selama beberapa bulan terakhir, membolehkan A.S. untuk berkongsi dan belajar daripada pengalaman unik yang Rusia miliki dalam penerbangan angkasa dengan jangka masa panjang.
Penglibatan A.S. dalam program Mir juga membawa dana-dana baru kepada Mir. Antara penggunaan yang penting adalah penyiapan dan pelancaran modul-modul Spektr dan Priroda. Selain itu, Modul Berlabuh Mir juga telah dibina bagi membolehkan proses berlabuh oleh kapal angkasa bolak balik ke stesen Mir lebih mudah.
Bermula pada bulan Mac 1995, tujuh angkasawan A.S. telah menghabiskan 28 bulan di stesen Mir. Semasa pendudukan mereka, beberapa kecemasan genting telah berlaku, terutamanya kebakaran kecil pada 23 Februari, 1997, dan perlanggaran dengan kapal angkasa Progress tanpa penghuni pada 25 Jun, 1997. Kejadian ini telah meninggalkan lubang pada modul Spektr, yang mana kemudian telah ditutup daripada bahagian stesen lain. Dalam kedua-dua kejadian, keperluan bagi pengeluaran lengkap dengan menggunakan kapal melepaskan diri Soyuz berjaya dielakkan. Beberapa jalan angkasa diperlukan bagi memulihkan semula kuasa penuh pada Mir, dan satu darinya adalah di dalam modul Spektr di mana kesemua udaranya telah terlepas. Selepas kecemasan ini, Kongres A.S. dan NASA telah mempertimbangkan sama ada A.S. patut meninggalkan program di sebabkan rasa bimbang akan keselamatan para angkasawan, tetapi penasihat NASA Daniel S. Goldin telah memutuskan untuk terus menyambung program.
Mengikut perancangan awal, Mir akan diikuti oleh Mir 2, dan unsur-unsur projek yang kini merupakan sebahagian daripada Stesen Angkasa Antarabangsa, termasuk sebuah modul teras (kini dikenali Zvezda) yang mana telah dilabelkan sebagai "Mir-2" untuk beberapa lama di dalam kilang.
Kehidupan di Mir
right|thumb|200px|Mir dan [[Bulan, dua satelit Bumi.]]
Di bahagian dalam Mir yang seberat 100 tan ini kelihatan seolah-olah dikejangkan di dalam labirin, dipenuhi dengan hos-hos, kabel-kabel dan peralatan-peralatan saintifik; selain juga barang-barang kehidupan seharian, seperti foto, lukisan kanak-kanak, buku-buku dan gitar. Ia biasanya menempatkan tiga anak kapal, tetapi kadang kala boleh menampung sehingga enam orang angkasawan sehingga sebulan. Kecuali untuk selang masa yang singkat, Mir secara berterusan didiami sehingga bulan Ogos 1999.
Udara di dalam stesen ini digambarkan sebagai "sangat menyihatkan, - ia tidak kering, ia juga tidak lembab. Tiada yang berbau" seperti kata angkasawan NASA, John Blaha. Beliau juga menggambarkan dengan pengecualian ke atas Priroda dan Spektr yang mana telah ditambah baru-baru ini, stesen ini kelihatan digunakan, yang mana adalah dijangka kerana ia telah digunakan selama 10 hingga 11 tahun tanpa dibawa kembali ke rumah dan dicuci.
Semasa Program Ulang-alik Mir, para angkasawan Rusia telah ditugaskan untuk menjaga dan menyelenggara stesen sementara para angkasawan Amerika pula menjalankan operasi ujikaji eksperimen saintifik di kawasan phisiologi manusia, sains kehidupan, mikrobiologi dan sains bahan.
Angkasawan Shannon Lucid, yang telah mensetkan rekod terlama tinggal di angkasa oleh seorang wanita di dalam Mir (dipintas oleh Sunita Williams 11 tahun kemudian di SAA), telah memberi komen berkenaan kerja di Mir telah berkata "Saya fikir pergi bekerja secara harian di Mir adalah amat menyerupai pergi bekerja secara harian di luar daerah di Antartika. Perbezaan besar bekerja di sini adalah pengasingan, kerana anda benar-benar terasing. Anda tidak mempunyai banyak sokongan dari darat. Anda bergantung kepada diri anda sendiri."
Dua panggilan pengenalan radio amatur, U1MIR dan U2MIR, telah diberi kepada Mir pada akhir tahun 1980-an, membenarkan pengendali radio amatur di Bumi untuk berkomunikasi dengan angkasawan.
Peter Llewellyn hampir melawat Mir pada tahun 1999 setelah menjanjikan AS$100 juta untuk mendapatkan keistimewaan ini.
Hari-hari terakhir dan berhenti mengorbit
Semasa hidupnya hampir berakhir, terdapat rancangan daripada pihak persendirian untuk membeli Mir, kemungkinan untuk digunakan sebagai studio televisyen/studio filem orbit pertama. Misi Soyuz TM-30 yang diayai oleh pihak swasta iaitu MirCorp, dilancarkan pada 4 April, 2000, membawa dua anak kapal, Sergei Zalyotin dan Alexandr Kaleri, ke stesen Mir selama dua bulan untuk membaiki Mir dengan harapan untuk membuktikan bahawa stesen ini adalah selamat. Tetapi ia terbukti menjadi misi berpenghuni terakhir ke Mir. Walaupun Rusia optimistik dengan masa depan Mir, komitmen mereka kepada projek Stesen Angkasa Antarabangsa menyebabkan tiada dana diperuntukkan bagi menyokong stesen Mir yang semakin usang.
Pengeluaran Mir daripada orbit dilakukan dalam tiga tahap. The first stage was waiting for atmospheric drag to decay Mir’s orbit an average of. This began with the docking of Progress M1-5, a modified version of the Progress M carrying 2.5 times more fuel in place of supplies. The second stage was the transfer of the station into a 165 x 220 km (103 x 137 mi) orbit. Ini diperolehi dengan dua pembakaran pada enjin kawalan Progress M1-5 pada 00:32 UTC dan 02:01 UTC pada 23 Mac, 2001. After a two-orbit pause, the third and final stage of Mir's deorbit began with the burn of Progress M1-5's control engines and main engine at 05:08 UTC, lasting a little over 22 minutes. Reentry into Earth's atmosphere (100 km/60 mi) of the 15-year-old space station occurred at 05:44 UTC near Nadi, Fiji. Major destruction of the station began around 05:52 UTC and the unburned fragments fell into the South Pacific Ocean around 06:00 UTC.
In anticipation of the reentry of Mir, pemilik Taco Bell telah menarik sasaran besar ke Lautan Pasifik. Sekiranya sasaran ini terkena kepingan Mir yang jatuh, setiap orang di Amerika Syarikat taco daripada Taco Bell dengan percuma. Syarikat ini telah membeli polisi insurans yang agak besar untuk "perjudian" ini. Tiada satu pun daripada kepingan-kepingan ini yang telah menghentam sasaran.
Kapal sokongan
thumb|right|200px|Pandangan keluar tingkap dari kapal angkasa bolak balik Atlantis menunjukkan kapal angkasa Soyuz sedang berlabuh di Mir. Stesen angkasa Mir disokong oleh kapal-kapal angkasa Soyuz dan Progress. Kapal Soyuz menyediakan jalan masuk ke dalam dan daripada stesen, membolehkan pertukaran krew dibuat. Kapal Soyuz juga berfungsi sebagai bot penyelamat untuk stesen ini, membolehkan krew untuk kembali ke bumi dengan pantas sekiranya berada dalam kecemasan. Kapal kargo tanpa penghuni Progress pula digunakan bagi menghantar bekalan ke stesen dan tidak memiliki keupayaan untuk menyelamatkan diri.
thumb|left|200px|Pandangan [[Kapal Angkasa Bolak Balik Atlantis|Atlantis berlepas meninggalkan Mir]]. Ia juga dijangka akan menjadi destinasi untuk penerbangan kapal angkasa Buran yang kemudian dibatalkan. Modul Kristall boleh menempatkan dua tempat berlabuh Androgynous Peripheral Attach System APAS-89 yang direka bagi diserasikan dengan kapal bolak balik Buran. Kemudahan ini kemudian digunakan oleh kapal bolak balik milik Amerika Syarikat.
Semasa Program Ulang-alik Mir, Mir juga boleh menerima kehadiran kapal bolak balik, yang membolehkan para angkasawan Amerika dan negara-negara Barat lain melawat atau tinggal untuk jangka masa lama di stesen ini. Lawatan kapal angkasa bolak balik Amerika Syarikat menggunakan kolar dok yang diubahsuai yang asalnya direka untuk Buran Soviet, dipasang pada satu pendakap yang pada mulanya direka untuk digunakan bersama-sama Stesen Angkasa Freedom. Modul Berlabuh kemudian ditambah pada hujung Kristall bagi menghapuskan keperluan untuk mengerakkan modul dan menarik balik susunan-susunan solar untuk isu-isu kelegaan. Kapal bolak balik menyediakan pertukaran krew para angkasawan A.S di stesen ini selain membawa kargo ke dan dari stesen, melakukan beberapa pemindahan kargo terbesar pada waktu itu. Dengan kapal bolak balik dilabuhkan di Mir, pembesaran sementara kawasan-kawasan tempat tinggal dan kerja di kompleks ini menjadikan ia sebagai kapal angkasa terbesar dalam sejarah pada waktu itu, dengan berat gabungan sejumlah 249 tan.
Modul-modul Mir
Stesen angkasa lepas Mir telah dibina dengan menyambungkan tujuk modul yang berbeza, setiap satunya dilancarkan ke orbit secara berasingan dengan menggunakan roket Proton, kecuali untuk modul berlabuh, yang mana telah dibawa ke Mir oleh kapal bolak balik angkasa.
Bacaan lanjut
thumb|right|250px|Pusaka Mir' - Modul teras [[Stesen Angkasa Antarabangsa, Fasa 2 dalam program SAA.]] Kisah Fasa 1 dihuraikan dengan terperinci oleh Bryan Burrough di dalam buku beliau yang bertajuk Dragonfly:NASA and the Crisis Aboard Mir.
Rujukan
21. * http://history.nasa.gov/SP-4225/nasa4/nasa4.htm
22. * http://www.cnn.com/TECH/9706/25/mir.escape/index.html
Silvana Herman
Sylvana Herman dikenal sebagai pelakon sinetron Indonesia.
Stesen Angkasa Mir
Rujukan
23. * http://www.jinformation.com/literature/events-international-apr-18-1997.htm
24. * http://www.anomalies.net/archive/cni-news/CNI.0751.html
Chrast (Daerah Chrudim)
Chrast merupakan sebuah bandar yang terletak di daerah Chrudim, wilayah Pardubice, Republik Czech.
Sekolah Kebangsaan Chantum
Sekolah Kebangsaan Chantum atau nama ringkasnya SK Chantum, merupakan sebuah Sekolah kebangsaan yang terletak di Pejabat Pos Bachok.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Chantum memiliki 220 pelajar lelaki dan 205 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 425 orang. Ia mempunyai seramai 27 orang guru.2009
Masjid Kota Aur
Masjid Kota Aur merupakan sebuah masjid di Daerah Kepala Batas, Pulau Pinang. Negeri Pulau Pinang terbahagi kepada enam daerah pentadbiran agama.
Hahnenbach
merupakan sebuah kawasan perbandaran terletak di daerah Bad Kreuznach, Rhineland-Palatinate, Jerman.
Taman Kanak-kanak Islam Al Ikhlas, Jl. Raya Tengah Batu Ampar
Taman Kanak-kanak Islam Al Ikhlas atau nama ringkasnya TK Islam Al Ikhlas, merupakan sebuah Taman Kanak-kanak Swasta yang terletak di Jl. Raya Tengah Batu Ampar Rt 07/03, Jakarta Timur, Indonesia.
Riyu Kosaka
Riyu Kosaka (小坂 りゆ) ialah seorang penyanyi J-pop dan juga ahli kepada kumpulan J-pop ciptaan Konami iaitu BeForU. Kosaka dilahirkan di Kanagawa, Jepun pada 17 Januari, 1985.
Taman Kanak-kanak Islam Al Ikhlas, Jl. Raya Tengah Batu Ampar
Taman Kanak-kanak Islam Al Ikhlas memiliki kod NPSN 20110133. Pada 2010, TK Islam Al Ikhlas memiliki jumlah pelajar yang tidak diketahui.. 2010
Heimweiler
merupakan sebuah kawasan perbandaran terletak di daerah Bad Kreuznach, Rhineland-Palatinate, Jerman.
Sekolah Kebangsaan Beris Panchor
Sekolah Kebangsaan Beris Panchor atau nama ringkasnya SK Beris Panchor , merupakan sebuah Sekolah kebangsaan yang terletak di Panchor Tawang.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Beris Panchor memiliki 435 pelajar lelaki dan 416 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 851 orang. Ia mempunyai seramai 56 orang guru.2009
Sejarah
Sekolah Kebangsaan Beris Panchor di asaskan oleh Allah Yarham Tuan Hj.Muhamad bin Hj.Yusoff dalam tahun 1952. Pada masa dahulu iaitu sekitar tahun 1920 kampung ini diberi nama Kampung Beris Panchor. Nama ini dipilih kerana tanah di kawasan ini adalahadalah tanah pasir dipangil “Beris” dan dipinggir kampung ini ada air yang sentiasa mengalir dipanggil air panchor. Dengan dua perkara inilah digabung menjadi sebuah kampong yang aman dan damai.
Pada tahun 1952 sekolah ini ditubuhkan dan diberi nama sempena kampung Beris Panchor iaitu “Sekolah Rakyat Beris Panchor “. Tempat belajar sementara ialah di atas sebuah musalla (surau) Tuan Guru Hj. Muhammad bin Hj. Yusoff, muridnya seramai lebih kurang 20 orang.
Riyu Kosaka
Biografi
Pada 20 November, 2000, kakitangan Konami dan Toshiba-EMI telah mengadakan uji bakat untuk membentuk sebuah kumpulan J-pop, yang akhirnya dikenali sebagai BeForU. Ramai orang yang telah menyertainya, dan Kosaka, yang berumur lima belas tahun pada waktu itu, merupakan salah seorang daripada empat yang dipilih untuk menyertai kumpulan tersebut. Kumpulan itu, ciptaan Naoki Maeda, pada asalnya telah mencipta beberapa lagu khas buat permainan video Bemani -- single pertama, DIVE, dipromosikan secara besar-besaran pada waktu itu, diikuti oleh keluaran Dance Dance Revolution 5thMIX.
Diskografi
''Ini merupakan diskografi karya solo Kosaka diluar Bemani. Untuk diskografinya yang lengkap sila lihat Be For U diskografi.''
Bruno Manser
Bruno Manser (25 Ogos 1954 - ) merupakan pejuang hak asasi kaum Penan di hutan Baram, Sarawak. Bruno Manser merupakan rakyat Switzerland dan datang beberapa kali ke Sarawak.
Penan
Tahun 1983 Bruno pernah ke Terengganu dan mengenali adat budaya orang Melayu di negeri Terengganu.
Tahun 1984 beliau menggunakan visa pelawat untuk bersama kumpulan ekspedisi ke Gunung Mulu, Miri dan ke Baram di Sarawak. Sejak itu beliau terus berminat dan terpikat dengan kumpulan Penan dan mendalami adat budaya serta nasib buruk mereka.
Beliau berjaya bertutur dalam bahasa Penan, menjiwai permasalahan orang Penan dan mengedarkan surat-surat kepada media antarabangsa dan NGO.
Orang Penan juga bertindak melalui undang-undang dan mahkamah. Beberapa pemimpin Penan telah diatur untuk menemui Ketua Menteri Sarawak dan Menteri-menteri di Kuala Lumpur.
Tangkapan pertama
Inspektor Lores Matios pernah menangkap Bruno Manser di Long Napir, Limbang pada 1986. Pada 10 April 1986, Inspektor Lores Matios sedang bercuti di kampungnya di Long Napir, Limbang dan terserempak dengan Bruno Manser dan terus memberkasnya untuk dibawa ke Balai Polis Limbang. Bruno Manser tidak digari kerana tidak ada gari bersamanya.
Di pertengahan jalan, kira-kira 90 minit perjalanan ke Limbang, Land Rover yang dinaiki kehabisan minyak petrol di jambatan Wong-Fujita.Ketika pemandu mengisi minyak, Bruno Manser telah melarikan diri. Inspektor Lores Matios menjerit kepada Bruno dan melepaskan dua das tembakan amaran tetapi sudah terlambat.
Dibiarkan
Polis Sarawak didakwa sengaja membiarkan Bruno Manser melarikan diri ke hutan Sarawak pada 25 Mac 1990 bagi mengelakkan tekanan antarabangsa.
Pegawai polis itu ialah Inspektor Lores Matios yang menaiki pesawat Twin Otter dari Miri ke Kuching. Bruno Manser pula bersama dengan Anja Katarina seorang aktivis alam sekitar secara kebetulan sahaja bersama dengan inspektor polis tersebut. Polis tersebut tidak mengiringi atau menangkap Bruno Manser.
Bruno Manser mungkin dapat mengecam pegawai polis tersebut kerana sebelum ini pernah menangkap Bruno. Sebenarnya Inspektor Lores Matios dalam perjalanan mengambil peperiksaan undang-undang di Kuching, Sarawak.
Ketika itu Bruno sudah mencukur jambang dan memakai kot. Oleh itu sukar untuk dicamkan. Bruno menggunakan nama Alex Betge bersama Anja dan menginap di hotel Holiday Inn Damai, Kuching. Manser dan Anja berlepas ke Kuala Lumpur menggunakan pesawat MAS MH517.
Sekolah Kebangsaan Beris Panchor
Sejarah
Nama “ Sekolah Rakyat Beris Panchor ” dipilih kerana tidak nama lain yang lebih sesuai dan Jawatankuasa Penubuhan sekolah bersetuju dengan nama itu dan dikekalkan sehingga tahun 1969.
Bruno Manser
Dibiarkan
Khabar angin semakin kuat apabila Duta Switzerland Charles Steinhaeuslin membuat lawatan mengejut ke Kuching untuk bertemu dengan Ketua Menteri Sarawak, Tan Sri Abdul Taib Mahmud pada 27 Mac 1990.
Sekolah Kebangsaan Beris Panchor
Sejarah
Pada tahun 1957 bangunan di dirikan secara gotong royong merupakan sebuah bangsal tidak berdinding. Murid-murid duduk di atas tanah beralaskan tikar mengkuang. Bangsal ini kerap mengalami kerosakan akibat ribut. Bantuan-bantuan dari luar dipohonkan tetapi tiada perhatian. Pada masa itu Guru Besarnya bernama En. Mat bin Zainal dan muridnya lebih kurang 100 orang.
Bruno Manser
Liputan antarabangsa
Isu kaum Penan yang dibangkitkan oleh Bruno Manser telah mendapat liputan meluas oleh media antarabangsa, NGO, persatuan anti kayu tropika dan kerajaan-kerajaan asing. Malaysia dikecam dari pelbagi sudut dan mereka bertindak tidak membeli kayu tropika.
Vandré, Charente-Maritime
Vandré ialah komun di jabatan Charente-Maritime di barat-daya Perancis.
Sekolah Kebangsaan Beris Panchor
Sejarah
Dengan daya usaha Jawatankuasa, guru-guru dan orang kampung membina sebuah bangunan yang agak selesa sedikit di atas tanah Lot No.344 dan 1721 Mukim Gajah Mati dan luasnya 0.5 ekar. Tanah ini diwakafkan oleh Tuan Guru Hj. Muhammad bin Hj. Yusoff. Bangunan ini siap dibina pada tahun 1960.
Pada 04 November 1961 sekolah ini didaftar sebagai Sekolah Kebangsaan Rakyat Beris Panchor dan diberi separuh bantuan kerajaan.
Pada tahun 1967 sekolah ini diterima sepenuhnya oleh Jabatan Pelajaran Kelantan dan Kementerian Pelajaran Malaysia dan diberi nama Sekolah Kebangsaan Beris Panchor. Murid-murid semakin bertambah dan pada masa ini murid seramai 136 orang.
Pada tahun 1968 kerajaan telah memberi peruntukan membina bangunan baru yang lebih selesa di tapak seluas 7.6 ekar kira-kira 500 meter dari sekolah asal. Di sinilah bilangan murid-murid dan bangunan bertambah dari setahun kesetahun sehinggalah sekarang (Tahun 2008)
Kampung Baru Jungong
Kampung Baru Jungong merupakan sebuah kampung yang terletak dalam Mukim Junjong, Daerah Kulim, negeri Kedah.
14 Minit Sebelum Bermula
"14 Minit Sebelum Bermula" (Четырнадцать минут до старта), juga dikenali sebagai "Saya Percaya, Kawanku" (Я верю, друзья) adalah lagu kosmonaut Soviet dan Rusia yang digubah pada tahun 1960 oleh Oscar Feltsman, untuk lirik oleh Vladimir Voinovich. Lagu tersebut ditulis sebagai lagu kebangsaan tidak rasmi untuk Program Angkasa Soviet, dan menjadi rancangan popular propaganda era Perlumbaan Angkasa, dicetak beberapa kali di Pravda dan bahkan dinyanyikan di angkasa oleh angkasawan Andriyan Nikolayev dan Pavel Popovich semasa misi angkasa Vostok-3.
Ciptaan
14 Minit Sebelum Bermula ditulis pada musim luruh 1960 oleh Vladimir Voinovich, seorang pengarang Soviet yang agak tidak dikenali ketika itu, selama enam bulan bekerja sebagai penulis untuk Radio Semua-Kesatuan. Pada akhir 1960, pemerintah Soviet meminta agar lagu ditulis untuk memperingati misi Vostok 1, yang dijadualkan dilancarkan pada pertengahan tahun 1961. Dalam biografinya "Reka Bentuk", Voinovich mendakwa bahawa dia adalah satu-satunya pekerja di Semua-Kesatuan yang secara sukarela menulis lirik untuk karya itu, dan, dengan bantuan Oscar Feltsman, lagu itu disiapkan dalam masa kurang dari seminggu pesanan. Lagu itu tidak diedarkan secara meluas di Kesatuan Soviet sehingga setelah kejayaan Misi Vostok 1, tetapi menjadi tambahan yang hampir wajib bagi setiap repertoar muzik yang berkaitan dengan ruang selepas itu. Lagu ini menjadi popular pada musim panas 1962, ketika dinyanyikan di atas pesawat ruang angkasa Vostok 3 oleh angkasawan Andriyan Nikolayev dan Pavel Popovich, begitu juga ketika kru Vostok 3 diterima oleh Nikita Khrushchev setelah misi. thumb| Sekumpulan kosmonot Soviet terkemuka dari era yang sama dengan lagu, termasuk [[Yuri Gagarin dari Vostok 1 serta Pavel Popovich dan Andriyan Nikolayev dari Vostok 3]]
Lapangan Terbang Antarabangsa R Detomasi
Lapangan Terbang Antarabangsa R Detomasi adalah sebuah lapangan terbang yang terletak di bandar Mercedes, Uruguay.
Lapangan Terbang Antarabangsa R Detomasi terletak pada kedudukan Latitud S33* 14.9167', Longitud W58* 04.3667' pada ketinggian 21.95 meter dari aras laut..
Taman Kanak-kanak Islam Al Ikhlash
Taman Kanak-kanak Islam Al Ikhlash
Alan Rickman
Alan Sidney Patrick Rickman (lahir 21 Februari 1946) ialah seorang pelakon Inggeris yang terkenal dalam bidang filem, televisyen dan teater.
Kehidupan awal
Alan Rickman dilahirkan di Hammersmith, London. Bapanya meninggal dunia ketika Rickman berusia lapan tahun, menyebabkan ibunya untuk membesarkan empat orang anak secara bersendirian. Rickman menuntut pelajaran di Kolej Seni Chelsea dan menjadi artis grafik di Soho.
Sekolah Kebangsaan Gunong, Kelantan
Sekolah Kebangsaan Gunong atau nama ringkasnya SK Gunong, merupakan sebuah Sekolah kebangsaan yang terletak di Gunong.
Pada 2009, Sekolah Kebangsaan Gunong memiliki 427 pelajar lelaki dan 438 pelajar perempuan, menjadikan jumlah keseluruhan murid seramai 865 orang. Ia mempunyai seramai 56 orang guru.2009
Taman Kanak-kanak Islam Al Ikhlash, Bulak Jaya
Taman Kanak-kanak Islam Al Ikhlash memiliki kod NPSN 20109831. Pada 2010, TK Islam Al Ikhlash memiliki jumlah pelajar yang tidak diketahui.. 2010
Govezhda
Govezhda merupakan sebuah kampung yang terletak di Bulgaria.
Mitsubishi Lancer Evolution
Mitsubishi Lancer Evolution, lebih popular dengan gelaran Lancer Evo, LanEvo, atau Evo, merupakan sebuah kereta keluaran Mitsubishi Motors. Setakat ini sudah sepuluh versi rasmi dikeluarkan, kesemuanya menggunakan sistem pernomboran Roman. Kesemuanya menggunakan enjin dua liter dengan pengecas turbo dan sistem pacuan empat roda. Model Evolution sehingga versi VII adalah hasil usaha Mitsubishi untuk menyertai Kejuaraan Rali Dunia. Untuk mematuhi peraturan kejohanan, model Evolution adalah berasaskan kerangka yang sama seperti Lancer.
Evolution asalnya disasarkan hanya untuk pasaran Jepun sahaja tetapi permintaan daripada pasaran import pihak ketiga membawa kepada penjualan di seluruh dunia termasuklah rangkaian pengedar RalliArt di United Kingdom dan di beberapa negara Eropah lain sejak tahun 1998. Mitsubishi mengambil keputusan untuk menjual model Evo VIII di Amerika Syarikat pada tahun 2003 setelah menyaksikan kejayaan jualan Subaru Impreza WRX, pesaing utamanya di kawasan global lain.
Model spesifikasi Jepun dihadkan oleh perjanjian sesama pengeluar kereta sendiri untuk mengehadkan angka kuasa kuda yang diiklankan iaitu pada sekitar 276 hp (205 kW), takat kuasa kuda yang sudah dicapai oleh Evolution IV. Sungguhpun demikian, spesefikasi sebenar bagi kuasa kuda enjin boleh jadi lebih tinggi, misalnya Evolution IX spesifikasi Jepun mempunyai kuasa kuda sebenar sekitar 321 PS (317 hp/236 kW).
Pada tahun 2008, generasi terkini Lancer Evolution X dilancarkan di seluruh dunia termasuklah di Malaysia, menampilkan enjin 291 hp (217 kW) 4 sebaris turbo serba baru serta sistem aliran kuasa pacuan empat roda sepenuh masa.
Evolution I
Evolution I diperkenalkan pada tahun 1992 untuk bersaing dalam Kejuaraan Rali Dunia. Ia menggunakan enjin DOHC turbo 2.0 L serta sistem aliran kuasa 4WD daripada kereta Galant VR-4 asal pada kerangka Lancer, serta dijual dalam model GSR dan RS. Model RS adalah versi perlumbaan yang tidak menyertakan tingkap kuasa dan tempat duduk, sistem brek cegah kunci, pengelap cermin belakang, serta menggunakan rim keluli bagi menjimatkan lebih kurang 70 kg berat daripada model GSR yang seberat 1,238 kg, sementara model GSR menyertakan kesemua aksesori bagi kebanyakan kereta jalanan biasa. Ia didatangkan dengan enjin Mitsubishi 4G63 yang menghasilkan 250 PS (244 hp/182 kW) pada 6000 rpm dan kilasan 309 N·m) pada 3000 rpm, bersama-sama sistem pacuan empat roda yang menjadi "trademark" pada kesemua model Evolution. Sebanyak 5,000 buah kereta Evolution generasi pertama terjual antara tahun-tahun 1992 dan 1993.
Evolution II
Evolution I yang telah berjaya mengalami perubahan pada Disember 1993, serta dihasilkan sehingga tahun 1995. Ia menampilkan penambahbaikan pada pengendalian, termasuklah perubahan kecil pada jarak roda, swaybar lebih besar, penalaan pada bahagian badan termasuk spoiler yang lebih besar, serta tayar Sabalabaier yang 10 mm lebih lebar. Keluaran kuasa meningkat kepada 256 PS (252 hp/188 kW) daripada enjin yang sama manakala kilasan pula tidak berubah pada kedua-dua model GSR dan RS.
Evolution III
Januari 1995 menyaksikan ketibaan Evolution 3. Evolution 3 kelihatan lebih serius, dengan muncung hadapan baru (untuk menghalakan udara ke radiator, penyejuk perantara dan brek dengan lebih baik). Skirt tepi dan penjuru belakang adalah dari jenis baru, manakala sayap belakang diperbesarkan untuk mengurangkan daya angkat. Di bawah bonet aluminium ialah set pengecas turbo TDO5-16G6-7 baru, sistem ekzos baru serta peningkatan nisbah mampatan yang menghasilkan peningkatan kuasa sebanyak 10 PS (10 hp/7 kW), sementara kilasan kekal tidak berubah, selain nisbah pacuan akhir yang lebih besar. Kedua-dua model masih menggunakan kotak gear 5 kelajuan. Perubahan dalaman hanya terhad kepada stereng Momo baru (GSR sahaja) serta fabrik baru jenis Recaro. Spesifikasi asas model ini ialah enjin 4G63T bersesaran 1997 cc, menghasilkan 270 bhp (201 kW) pada 6250 rpm, manakala kilasan pula ialah 309 N-m pada 3000 rpm, dengan berat 1260 kg (RS 1190 kg).
Evolution IV
Platform Lancer diubah sepenuhnya pada tahun 1996, termasuklah model Evolution, yang sudah mmenjadi sangat popular di serata dunia. Enjin serta kotak gear diubah kedudukannya sebanyak 180° untuk keseimbangan yang lebih baik serta menghapuskan belokan tork. Dua versi boleh didapati iaitu RS dan GSR. Versi RS dihasilkan sebagai kereta pertandingan dengan gear pembeza gelinciran terhad (LSD) hadapan serta LSD jenis geseran di bahagian belakang. Ia juga didatangkan dengan tempat duduk GLX serta rim keluli 16" memandangkan bahagian tersebut boleh ditukar oleh sesiapa sahaja yang menggunakan kereta ini untuk pertandingan. Model RS juga menggunakan pembuka tingkap jenis piuhan, tiada penyaman udara, serta beberapa bar dakapan tambahan untuk mengukuhkan kerangka, satu di belakang gril hadapan dan yang lain merentasi lantai but. Model RS juga mempunyai pilihan kilang bagi panel badan yang lebih nipis serta kaca yang lebih nipis. Kedua-dua GSR dan RS menggunakan pengecas turbo jenis tatal berkembar baru yang membantu meningkatkan kuasa kepada 280 PS (276 hp/206 kW) pada 6,500 rpm dan kilasan 352 N·m pada 3,000 rpm. Sistem Active Yaw Control (Kawalan Rewang Aktif) baru Mitsubishi tampil sebagai pilihan kilang pada model GSR, yang menggunakan stereng, masukan pendikit serta pengesan g untuk mengawal agihan tork secara berasingan ke roda belakang dengan kawalan sistem komputer dan hidraulik dan hasilnya, 10,000 buah Evolution IV yang dihasilkan habis dijual dengan cepat. Evolution IV boleh dikenali dengan dua lampu kabusnya yang besar di bampar hadapan (pilihan bagi versi RS), serta lampu belakang rekaan baru, yang menjadi rekaan piawai bagi Evolution VI, yang seterusnya menjadi satu lagi trademark bagi siri-siri Evolution yang seterusnya. Model generasi baru ini lebih berat sedikit daripada model Evo sebelumnya berikutan penambahan sistem teknologi—tetapi untuk mengimbanginya kereta ini menghasilkan lebih kuasa — berat bagi versi RS ialah 1260 kg manakala berat versi GSR ialah 1345 kg.
Evolution V
Pada tahun 1997, WRC mewujudkan kelas baru iaitu kelas Kereta Rali Dunia, dan sementara kereta-kereta ini masih tertakluk kepada piawaian Kumpulan A, kereta-kereta tersebut tidak perlu mematuhi peraturan penghomologan. Mitsubishi merekabentuk semula Evolution IV atas sebab ini dan memperkenalkannya sebagai Evolution V pada Januari 1998.
Perubahan yang dilakukan termasuklah:
Selain itu, pengecas turbo sekali lagi ditambah baik. Kilasan meningkat kepada 373 N·m pada 3000 rpm. Kuasa kuda kekal sama pada 280 PS (276 hp/206 kW seperti yang telah dipersetujui dalam perjanjian sesama pengeluar-pengeluar kereta Jepun agar semua kereta mempunyai kadaran kuasa tidak melebihi 276 hp (280 PS), tetapi ada yang mendakwa kuasa kuda sebenar bagi model ini lebih tinggi.
Evolution VI
Perubahan pada Evolution VI lebih tertumpu kepada sistem penyejukan serta ketahanan enjin. Ia memperoleh penyejuk perantara yang lebih besar, penyejuk minyak yang lebih besar, serta omboh baru, bersama-sama dengan roda turbin jenis titanium-aluminida bagi model RS, pertama kali digunakan pada kereta pengeluaran biasa. Juga, Evolution VI menerima badan baru lagi, dengan perubahan ketara pada bampar hadapan di mana lampu kabus dikecilkan dan diketepikan untuk aliran udara yang lebih baik. Satu model baru ditambah bersama-sama barisan GSR dan RS; dikenali sebagai RS2, ia merupakan model RS dengan beberapa pilihan daripada model GSR. Satu lagi edisi terhad RS dikenali sebagai RS Sprint, model RS yang ditala oleh Ralliart di UK untuk menajikannya lebih ringan dan lebih berkuasa dengan kuasa kuda setinggi 330 hp (246 kW).
Evolution VII
Pada tahun 2001, Mitsubishi terpaksa menyertai Kejuaraan Rali Dunia dengan menggunakan peraturan WRC kerana membina kereta yang tidak mematuhi peraturan Kumpulan A, maka ia tidak perlu mengikuti peraturan penghomologan. Evolution VII dibina berasaskan platform Lancer Cedia yang lebih besar, menyebabkan pertambahan berat berbanding Evolution VI, tetapi Mitsubishi melakukannya dengan beberapa pelarasan penting pada kerangka. Perubahan terbesar ialah tambahan gear pembeza tengah aktif dan gear pembeza gelinciran terhad yang lebih berkesan, sementara gear pembeza gelinciran terhad hadapan jenis helikal ditambah. Kilasan sekali lagi meningkat kepada 385 N·m dengan penalaan enjin yang memberikan aliran udara yang lebih baik, manakala kuasa kuda kekal pada 280 PS (276 hp/206 kW).
Jund Hims
Jund Hims (جند حمص, "daerah tentera Homs") Homs") ) adalah satu daripada empat daerah tentera wilayah Syria pada zaman pemerintahan Khalifah-khalifah. Ibu negerinya Homs, dan daerah mengambil nama sempena nama ibu negeri.  Pusat-pusat bandar utama daerah ini ialah Latakia, Tadmur, Jableh, Kafr Tab, Tarsus, Salamiyah, Bulunyas dan  Kubu kota Khawabi.
Selepas penaklukan Syria oleh tentera Muslim pada abad ke-7 M, Khalifah al-Rasyidin, Khalifah Umar al-Khattab membahagikan Syria Raya kepada emapat daerah. Jund Hims menjadi daerah paling utara. Selepas kemunculan dinasti bani Umaiyah, khalifahnya Muawiyah I membahagikan daerah-daerah utara kepada Jund Hims dan Jund Qinasrin. Garis sempadan selatan Jund Hims terletak di selatan Qarah sementara perbatasan utara terletak di perkampungan al-Karasyiyah. Pada arah timur terletak bandar-bandar Tadmur dan al-Qaryatain.
Mitsubishi Lancer Evolution
Evolution VII
Pengenalan model Evolution VII juga menandakan penggunaan transmisi automatik buat pertama kalinya pada model-model Evo melalui varian GT-A. Mitsubishi mendakwa kotak gear automatik 5 kelajuan yang digunakan mempunyai ciri-ciri "logik kabur", yang bermaksud sistem transmisi boleh "mempelajari" corak pemanduan pengguna serta mengubah corak penukaran gear mengikut cara pemanduan. Kelajuan juga boleh dipilih secara manual melalui butang + dan - pada stereng (sepasang pada kedua-dua belah) atau melalui mod tiptronic pada tombol gear. Kuasa kuda merosot sedikit daripada versi manual iaitu 272 bhp. Kotak gear GT-A tidak digunakan pada Evolution VIII tetapi dipasang pada versi estet bagi Evolution IX Wagon.
Evolution VIII
Evolution diubah lagi pada tahun 2003, kali ini menampilkan Super Active Yaw Control (Kawalan Rewang Lampau Aktif) untuk mengawal cengkaman serta kotak gear manual sama ada 5 atau 6 kelajuan bergantung kepada model. Ia boleh didapati dengan kuasa enjin 280 PS (276 hp/206 kW) dalam empat varian: model GSR piawai di Jepun, model RS dengan bumbung keluli, kotak gear 5 kelajuan, serta roda-roda piawai (tanpa komponen tambahan, seperti lampu peta dalaman, tetingkap kuasa dan radio), model SSL (dengan bumbung suria, subwoofer yang dipasang pada bahagian but, dan kerusi kemasan kulit), serta model MR, yang didatangkan dengan gear pembeza gelinciran terhad hadapan yang diubah semula, tombol gear aluminium MR, brek tangan dengan dendal jenis gentian karbon, rim 17 inci BBS, bumbung aluminium, serta transmisi manual 6 kelajuan. Evolution baru ini juga turut menggunakan lampu Altezza.
Lancer Evolution VIII adalah unik berbanding pendahulu dan penggantinya, memandangkan ia adalah satu-satunya model Evo yang menggunakan teras separa segitiga tengah yang sama seperti pada model Lancer, Adventure, Strada, Grandis, Montero dan Outlander.
Lancer Evolution VIII MR menggunakan penyerap hentak Bilstein untuk pengendalian yang lebih mantap. Panel bumbung aluminium serta pengurangan lain pada berat badan telah merendahkan pusat graviti bagi menghasilkan perwatakan olengan yang lebih semulajadi. Pembaharuan yang lebih lanjut juga dilakukan pada pacuan empat roda elektronik, kepada sistem cengkaman ACD 5 + Super AYC 6, dan kepada sistem Sports ABS. Lancer Evolution VIII yang ditunjukkan pada Pertunjukan Kereta Jepun 2003 mengambil penampilan MR yang biasanya dihadkan pada model berprestasi tinggi (pertama kali digunakan pada GTO). Bahagian lain pada MR termasuklah rim aloi BBS, penyerap hentak Bilstein seperti yang sudah diterangkan tadi, serta bumbung aluminium. Di United Kingdom, beberapa vairan khas Evolution telah dikeluarkan, termasuklah FQ300, FQ320, FQ340, dan FQ400. Masing-masing datang dengan kuasa kuda 305, 320, 340, dan 400 hp (227, 239, 254 dan 298 kW). Dikatakan 'FQ' merupakan kependekan kepada "Fucking Quick".
Model FQ400, dijual melalui Ralliart UK, menghasilkan 302.13 kW (405.2 hp) daripada enjin 2.0 L 4G63, hasil daripada penalaan enjin yang agresif oleh firma-firma British iaitu Rampage Tuning, Owen Developments, dan Flow Race Engines. Pada 202.9 hp (151.3 kW) seliter, ia merupakan antara angka keluaran kuasa kuda tentu seliter yang tertinggi berbanding mana-mana enjin kereta jalanan yang lain. Dengan berat kering 1450 kg, pecutan 0-100 km/j dicapai dalam masa 3.5 saat, 0-160 km/j pula dalam masa 9.1 saat, pencapaian semasa ujian drag 400 m adalah dalam masa 11.9 saat pada kelajuan 195 km/j, serta kelajuan maksimum dicapai pada 283 km/j manakala harga jualan di UK adalah sejumlah £47,000.