cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
जॅसविक टेलर
जॅसवीक ऑसी टेलर (३ जानेवारी, १९३२:गयाना - १३ नोव्हेंबर, १९९९:गयाना) हा undefinedकडून १९५८ ते १९५९ दरम्यान ३ कसोटी सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
वर्ग:वेस्ट इंडीजचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९३२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९९ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
रॉबर्ट कोरेन
वर्ग:स्लोव्हेनियाचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
१०० डेझ (१९९१ चित्रपट)
वर्ग:इ.स. १९९१ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
२००८ उन्हाळी ऑलिंपिक खेळात ग्रीस
वर्ग:ग्रीस वर्ग:रिकामी पाने
नेरे
नेरे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील भोर तालुक्यातील एक गाव आहे. "नेरे हे पुणे जिल्ह्यातल्या भोर तालुक्यातील गाव आहे.
भोगोलिक स्थान आणि लोकसंख्या
हे गाव ६२६.२९ हेक्टर क्षेत्राचे असून २०११ च्या जनगणनेनुसार ह्या गावात २७४ कुटुंबे व एकूण १२५१ लोकसंख्या आहे. ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर भोर ७ किलोमीटर अंतरावर आहे. यामध्ये ५९२ पुरुष आणि ६५९ स्त्रिया आहेत. यामध्ये अनुसूचित जातीचे लोक ११७ असून अनुसूचित जमातीचे २ लोक आहेत.ह्या गावाचा जनगणनेतील स्थल निर्देशांक ५५६८६० आहे.
शैक्षणिक सुविधा
गावात १ शासकीय पूर्व-प्राथमिक शाळा आहे. गावात २ शासकीय प्राथमिक शाळा आहेत. गावात १ शासकीय कनिष्ठ माध्यमिक शाळा आहे. गावात १ शासकीय माध्यमिक शाळा आहे. सर्वात जवळील उच्च माध्यमिक शाळा (भोर) ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. सर्वात जवळील पदवी महाविद्यालय (भोर) ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. सर्वात जवळील अभियांत्रिकी महाविद्यालय (Rajevadi) १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. सर्वात जवळील वैद्यकीय महाविद्यालय (पुणे) १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. सर्वात जवळील व्यवस्थापन संस्था (पुणे) १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. सर्वात जवळील पॉलिटेक्निक (Rajevadi) १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. सर्वात जवळील व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा (भोर) ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. सर्वात जवळील अनौपचारिक प्रशिक्षणकेंद्र (पुणे) ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. सर्वात जवळील अपंगांसाठी खास शाळा (भोर) ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे.
कांबे (कल्याण)
कांबे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील कल्याण तालुक्यातील एक गाव आहे.
नेरे
वैद्यकीय सुविधा (अशासकीय)
गावात १ बाह्यरुग्ण वैद्यकीय सुविधा आहे.
गावात १ इतर पदवीधर वैद्यक व्यवसायी आहे.
कांबे (कल्याण)
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
नेरे
पिण्याचे पाणी
गावात शुद्धीकरण केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा नाही. गावात शुद्धीकरण न केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात झाकलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा नाही. गावात न झाकलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात हॅन्डपंपच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात ट्यूबवेलच्या/बोअरवेलच्या पाण्याचा पुरवठा नाही. गावात झऱ्याच्या पाण्याचा पुरवठा नाही. गावात नदी / कालव्याच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात तलाव /तळे/सरोवर यातील पाण्याचा पुरवठा नाही.
कांबे (कल्याण)
संदर्भ
वर्ग:कल्याण तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
नेरे
स्वच्छता
गावात बंद गटारव्यवस्था उपलब्ध नाही. गावात उघडी गटारव्यवस्था उपलब्ध आहे. सांडपाणी थेट जलस्त्रोतांमध्ये सोडले जाते. या क्षेत्राचा संपूर्ण स्वच्छता अभियानात समावेश आहे. गावात न्हाणीघरासह सार्वजनिक स्वच्छता गृह उपलब्ध नाही. गावात न्हाणीघराशिवाय सार्वजनिक स्वच्छता गृह उपलब्ध नाही.
संपर्क व दळणवळण
गावात पोस्ट ऑफिस उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील पोस्ट ऑफिस ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे.
सर्वात जवळील कच्चा रस्ता ५ किलोमीटरहून कमी अंतरावर आहे. सर्वात जवळील डांबरी रस्ता ५ किलोमीटरहून कमी अंतरावर आहे.
बाजार व पतव्यवस्था
गावात एटीएम उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील एटीएम ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. गावात व्यापारी बँक उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील व्यापारी बँक ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. गावात सहकारी बँक उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील सहकारी बँक ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. गावात शेतकी कर्ज संस्था उपलब्ध आहे. गावात स्वयंसहाय्य गट उपलब्ध आहे. गावात रेशन दुकान उपलब्ध आहे. गावात आठवड्याचा बाजार उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील आठवड्याचा बाजार ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. गावात कृषी उत्पन्न बाजार समिती उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील कृषी उत्पन्न बाजार समिती ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे.
आरोग्य
गावात एकात्मिक बाल विकास योजना (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आहे. गावात अंगणवाडी (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आहे. गावात इतर पोषण आहार केंद्र उपलब्ध आहे. गावात आशा स्वयंसेविका उपलब्ध आहे. गावात क्रीडांगण उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील क्रीडांगण १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. गावात चित्रपटगृह / व्हिडिओ केंद्र उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील चित्रपटगृह / व्हिडिओ केंद्र १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. गावात सार्वजनिक ग्रंथालय उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील सार्वजनिक ग्रंथालय १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. गावात सार्वजनिक वाचनालय उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील सार्वजनिक वाचनालय १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. गावात वृत्तपत्र पुरवठा उपलब्ध आहे. गावात विधानसभा मतदान केंद्र उपलब्ध आहे. गावात जन्म व मृत्यु नोंदणी केंद्र उपलब्ध नाही.सर्वात जवळील जन्म व मृत्यु नोंदणी केंद्र ५ किलोमीटरहून कमी अंतरावर आहे.
वीज
१० तासांचा वीजपुरवठा उन्हाळ्यात (एप्रिल-सप्टेंबर) प्रतिदिवस घरगुती वापरासाठी उपलब्ध आहे. १० तासांचा वीजपुरवठा हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) प्रतिदिवस घरगुती वापरासाठी उपलब्ध आहे. १० तासांचा वीजपुरवठा उन्हाळ्यात (एप्रिल-सप्टेंबर) प्रतिदिवस शेतीसाठी उपलब्ध आहे. १० तासांचा वीजपुरवठा हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) प्रतिदिवस शेतीसाठी उपलब्ध आहे. १० तासांचा वीजपुरवठा उन्हाळ्यात (एप्रिल-सप्टेंबर) प्रतिदिवस व्यापारी वापरासाठी उपलब्ध आहे. १० तासांचा वीजपुरवठा हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) प्रतिदिवस व्यापारी वापरासाठी उपलब्ध आहे. १० तासांचा वीजपुरवठा उन्हाळ्यात (एप्रिल-सप्टेंबर) प्रतिदिवस सर्व प्रकारच्या वापरासाठी उपलब्ध आहे. १० तासांचा वीजपुरवठा हिवाळ्यात (ऑक्टोबर-मार्च) प्रतिदिवस सर्व प्रकारच्या वापरासाठी उपलब्ध आहे.
सिंचन सुविधा
सिंचनाचे स्रोत खालीलप्रमाणे आहेत (हेक्टरमध्ये क्षेत्रफळ):
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १००० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:पुणे वर्ग:भोर तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
शुभं करोति
शुभं करोति कल्याणं आरोग्यं धनसंपदा | शत्रुबुद्धि विनाशाय दीपज्योति नमोऽस्तुते ||१||
दिव्या दिव्या दिपत्कार, कानीं कुंडलें मोतीहार | दिव्याला पाहून नमस्कार | दिवा लावला देवापाशी, उजेड पडला तुळशीपाशी | माझा नमस्कार सर्व देवांच्या पायाशी ||२||
तिळाचे तेल कापसाची वात, दिवा जळे मध्यान्हात | घरातली ईडापीडा बाहेर जावो | बाहेरची लक्ष्मी घरात येवो | घरच्या सर्वांना उदंड आयुष्य लाभो ||३||
दीपज्योति परब्रह्म दीपज्योति जनार्दन | दीपो हरतु मे पापं संध्यादीप नमोऽस्तुते ||४||
अधिराजा महाराजा वनराजा वनस्पति | इष्टदर्शनं इष्टान्नं शत्रुणांच पराभवम्‌ | मुले तो ब्रह्मरूपाय मध्ये तो विष्णूरुपिण: | अग्रत: शिवरूपाय अश्वत्थाय नमो नम: ||५||
वर्ग:श्लोक
२००८ उन्हाळी ऑलिंपिक खेळात केन्या
वर्ग:केन्यामधील खेळ
अशोक कुमार के.
अशोक कुमार के. ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १६व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
आय.सी.सी. विश्वचषक पात्रता सामने
'''आय.सी.सी. विश्वचषक पात्रता सामने''' (आधीचे नाव आय.सी.सी चषक) ह्या आंतरराष्ट्रीय एक दिवसीय स्पर्धेचे आयोजन आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटन करते. विभागीय पात्रता सामने खेळून असोसिएट अथवा एफिलिएट सदस्य ह्या स्पर्धेत खेळू शकतो. पूर्ण सदस्य ह्या स्पर्धेत भाग घेत नाही. ह्या स्पर्धेत सर्वात जास्त यशस्वी संघ आहे. ने ही स्पर्धा १९८२ ते १९९० अशी तीन वेळा सलग जिंकली आहे.
इ.स. २००५ मध्ये ही स्पर्धा मध्ये आयोजित करण्यात आली. ह्या स्पर्धेत १२ संघांनी भाग घेतला. प्रथम पाच संघांना इ.स. २००९ च्या पात्रता स्पर्धेपर्यंत एक दिवसीय आतंरराष्ट्रीय status देण्यात आलेले आहे. ह्या शिवाय प्रथम पाच संघ २००७ विश्वचषकासाठीसुद्धा पात्र झाले.
बाह्य दुवे
वर्ग:क्रिकेट वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
अरुणा इराणी
अरुणा इराणी (१८ ऑगस्ट, इ.स. १९४६) ही ३००हून जास्त हिंदी, मराठी, गुजराती भाषेतील चित्रपटातून काम केलेली अभिनेत्री आहे. इ.स. १९६१ साली दिलीपकुमारच्या ‘गंगा जमना’त बालकलाकार म्हणून अरुणाने अभिनयाची सुरुवात केली. तिला दोनदा सर्वोत्तम साहाय्यक अभिनेत्रीचा फिल्म फेअर पुरस्कार मिळाला.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९४६ मधील जन्म वर्ग:मराठी अभिनेत्री वर्ग:फिल्मफेअर पुरस्कार विजेते वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:मराठी चित्रपट अभिनेत्री
पन्हाळा
कोल्हापूर जिल्हयातील पन्हाळगड हा किल्ला डोंगरी किल्ल्यात मोडतो. संरक्षणाच्या दृष्टीने इतर किल्ल्यांच्या तुलनेने डोंगरी किल्ल्यांना अधिक महत्व होते. डोंगरी किल्ल्यांचे महत्व सांगताना कौटिल्य लिहतो, 'भुईकोट किल्ल्यापेक्षा पाणकोट किल्ला चांगला व पाणकोट किल्लापेक्षा डोंगरी किल्ला चांगला महाराष्ट्रात गिरीदुर्गाची संख्या फार मोठी होती व आहे.
भौगोलिक स्थान
पन्हाळगड हा कोल्हापूर शहराच्या वायव्येस २१ कि. मी. अंतरावर आहे. पन्हाळगड हे ठिकाण उत्तर अक्षांश १६.४८° व पूर्व रेखांश ७४.८° यावर वसलेले आहे. याची कोल्हापूर पासूनची उंची ७०० फूट असून, पन्हाळाच्या पायथ्यापासूनची उंची २७५ फूट आहे. या गडाचा घेर ४२ मैलाचा आहे. गडाच्या तटबंदीची बांधणी व रचना काही ठिकाणी नैसर्गिक तर काही ठिकाणी जांभा खडक फोडून ३२ फूटापर्यंत तयार केली आहे. काही ठिकाणी तो १५ ते ३० फूट उंचीची दगडानी बांधलेली तटबंदी आहे." तटाची रुंदी सर्वसाधारणपणे ५ फूट आहे, पण दरवाजे व माऱ्याच्या टापूत येणारा विभाग या ठिकाणी ती १५ फूट रुंदीची ठेवण्यात आली आहे. अशा ठिकाणी आत एक व बाहेर एक असे दुहेरी तट आहेत. डोंगरी किल्ला बांधताना सर्वात महत्वपूर्ण गोष्ट असते ती पाण्याची. पाण्याची सोय ज्या ठिकाणी असेल तेथेच डोंगरी किल्ला हा उभारला जातो. पन्हाळगडाच्या भागात पाण्याच्या सोयी चांगल्या आहेत. कारण, या गडाच्या उत्तरेस वारणा, दक्षिणेस कासारी व भोगावती या नद्यांनी हा भाग वेढलेला आहे. त्याचप्रमाणे पन्हाळगडावर 'सादोबा तलाव' व 'सोमाला तलाव' हे अदिलशहाच्या काळात बांधण्यात आले होते. तसेच पन्हाळयावर अनेक विहीरी आहेत यात उल्लेखनीय विहीरी 'कर्पुर बाव' (अश्वलायन तीर्थ), 'अंधार बाव' (श्रीनगर / शृंगारबाव), श्री सभाजी मंदीरातील विहीर इत्यादी आहेत. त्यामुळे पन्हाळगडावर पाण्याची कमतरता नसे व आजही भासत नाही.
पन्हाळगडाची विविध नावे
पन्हाळगड हा वेगवेगळया राजवटीच्या ताब्यात गेल्यावर या गडाची नावे बदलत गेल्याचे संदर्भ मिळतात. पन्हाळगडाचे पुराणकाळातील नाव 'ब्रम्हगिरी' असे होते. यापाठीमागची दंतकथा अशी सांगितली जाते की, ब्रम्हदेवाने प्रजा उत्पन्न 'करण्याच्या हेतूने येथे 'सोमेश्वर लिंग' व 'सोमेश्वर सरोवर' निर्माण करून तपश्चर्या केली म्हणून या गडाचे नाव 'ब्रम्हगिरी' असे पडले. तसेच आणखी एक दंतकथा सांगितली जाते की, पन्हाळगडावर पराशर ऋषीनी उग्र तपश्चर्या केली. या तपश्चर्येत इंद्रराजाच्या सुचनेवरून नागांनी तपश्चर्येत विघ्ने आणली म्हणून पराशरांनी त्यांना शाप दिला. परंतु नाग शरण आल्याने त्यांनी शाप मागे घेतला, तेंव्हापासून हे ठिकाण नागांचे स्मरणार्थ 'पन्नगालय' (पन्नग म्हणजे नाग, आलय म्हणजे घर) यावरून या गडास 'पन्नगालय' असे नाव पडले. जुन्या शिलालेखातील वर्णनानुसार पन्हाळगडाचे नाव 'प्रणालक' किंवा 'पद्मनाल' असे आले आहे. यातून 'पनाला' शब्दाची उत्पत्ती झाली असावी. पन्हाळगड विजापूरकरांच्या ताब्यात आल्यावर या गडाचे नाव 'शहानबी- दुर्ग असे ठेवले होते. पुढे शिवाजी महाराजांच्याकडे या गडाचा ताबा आल्यावर तो 'पन्हाळा' या नावाने ओळखला जात होता. शिवकाळातील भूषन कवीने आपल्या काव्यात यास 'परनालगड' असे म्हटले आहे. ग्रैंडप च्या वर्णनात पन्हाळगडाचा उल्लेख 'पनाला' असा करण्यात आला आहे. तर मेजर ग्रॅहमने पन्हाळगडाचा उल्लेख 'पनाला' किंवा 'पुनाला' असा केला आहे.
इतिहास
पन्हाळ्याला साधारण १,२०० वर्षांचा इतिहास आहे.हा किल्ला प्रथम शिलाहार भोज राजा नृसिंह याच्या कारकीर्दीत बांधण्यात आला. हा किल्ला पूर्वी नाग जमातीतील लोकांकडे होता. याचे पहिले नाव पन्नग्नालय होते. व पाली भाषेतील आहे.येथून सम्राट अशोकाने शिक्षणाचा प्रसार केला.
मार्च २ १६६० ला किल्ल्यास सिद्दी जौहरचा वेढा पडला. छत्रपती शिवाजी महाराज सिद्दी जौहरच्या वेढ्यात अडकून पडले होते. गुप्तहेरांनी शोधून काढलेल्या मार्गाने ते ६०० माणसांसकट पन्हाळयावरून विशाळगडाकडे निसटले. बरोबर शिवा काशीद (प्रति शिवाजी) व बाजीप्रभू देशपांडे होते. तेव्हा मार्गात शिवा काशीद याने प्रति शिवाजी महाराज बनून व बाजीप्रभूने घोडखिंड थोपवून धरून आपले प्राण स्वराज्यासाठी अर्पण केले.
६ मार्च १६७३ मध्ये कोंडाजी फर्जंद या बरोबर सैन्य पाठवून भेदनीतीचा उपयोग करून छत्रपती शिवाजी महाराजांनी परत किल्ला ताब्यात घेतला. पुढे १७१० मध्ये पन्हाळा कोल्हापूरची राजधानी झाली व नंतर १८४४ मध्ये किल्ला इंग्रजांच्या ताब्यात गेला.
कसे जाल?
चार दरवाजा मार्गे कोल्हापूर शहरातून "एस टी' बसने किंवा खाजगी वाहनाने किल्ल्यावर जाता येते. ही वाट चार दरवाजामार्गे गडात प्रवेश करते. तीन दरवाजा मार्गे गडावर जाण्यासाठीचा दुसरा मार्ग तीन दरवाजातून जातो. हा दरवाजा तीन मजली असून याचे बांधकाम शिसे ओतून केलेले आहे.
गडावरील राहायची सोय
गडाच्या जवळपास राहण्यासाठी निवासस्थाने व हॉटेल्स आहेत.
जाण्यासाठी लागणारा वेळ
कोल्हापूर मार्गे गाडी रस्त्याने १ तास लागतो. कोल्हापुरातील छत्रपती शिवाजी महाराज पुतळा kmt बस स्टॅंड येथुन kmt बस मधुन पन्हाळा तीन दरवाजा येथे अर्ध्या तासात पोहचते.
पन्हाळा या पिकनिक पॉइंटला यायचे असे :
कोल्हापूर शहरातील टाऊन हॉल उद्यानापासून २२ किलोमीटर इतके पन्हाळगडाचे अंतर आहे. कोल्हापुरातील मध्यवर्ती बसस्थानक, रंकाळा बसस्थानकातून दर ४५ मिनिटांनी राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेसची सुविधा आहे. त्यासाठी प्रतिमाणसी २६ रुपये तिकीट आहे. शहरातून खासगी वाहन करून गेल्यास एक ते दीड हजार रुपये खर्च येईल. कोल्हापूरमधून अंतर : २३ किलोमीटर व जाण्यासाठी लागणारा वेळ ४० मिनिटे. राहण्याची सोय आहे. गडावर राहण्यासाठी महाराष्ट्र राज्य पर्यटन विकास महामंडळाची सुविधा उपलब्ध आहे. त्यासह हॉटेल्सदेखील उपलब्ध आहेत. याठिकाणी जेवण, नाष्ट्याची सुविधा आहे. तसेच खाद्यपदार्थ, जेवण घेऊनदेखील जाता येते. एक दिवसात या गडाची सहल करून कोल्हापूर शहरात राहण्यासाठी येणे शक्य आहे.
हेसुद्धा पहा
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले पन्हाळा तालुका वर्ग:महाराष्ट्रातील राष्ट्रीय संरक्षित स्मारके
जत्रा
एखादा सण अथवा ग्रामदेवतेचा उत्सव पंचक्रोशीतील लोकांनी एकत्र येऊन साजरा करण्याच्या पद्धतीला जत्रा किंवा मेळा असे म्हणतात.
लोक संपर्क वाढविणे हा जत्रेचा मुख्य उद्देश असतो. बऱ्याच ठिकाणी जत्रेमध्ये बोकड कापले जाते. एखाद्या देवाच्या नावाने लोकांना आमंत्रित करून त्यांना देवाचा प्रसाद म्हणून अन्न वाटले जाते. महाराष्ट्रामध्ये जवळजवळ प्रत्येक गावामध्ये अशी प्रथा आढळते. एका ठरविलेल्या दिवशी गावातील प्रत्येक कुटुंब आपापल्या पाहुण्यांना, मित्र मंडळींना आमंत्रित करून जेवू घालतात. त्या दिवशी गावामध्ये मनोरंजनाचे विविध कार्यक्रम आयोजित केले जातात. तमाशा हा त्यापैकीच एक असा मनोरंजनाचा प्रकार ग्रामीण भागामध्ये अतिशय लोकप्रिय आहे. महाराष्ट्रातील ग्रामीण भागामध्ये लोकसंपर्काच्या ज्या अनेक पद्धती आहेत त्यापैकी जत्रा ही एक अतिशय महत्त्वाची पद्धती आहे. अशा या जत्रेत लहान मुलांपासून ते वयोवृद्धांपर्यंत सर्व स्तरातील, सर्व जाती-धर्मातील समुदाय या जत्रेत मोठ्या आनंदाने सहभागी होताना दिसतात. या अशा जत्रेतून सामाजिक एकोपा जपला जातो. ह्या धार्मिक कारणां बरोबरच आर्थिक व व्यावहारिक उलाढालींसाठी सोयीचे केंद्र असते. (उदा. शहाद्या जवळील सारंगखेडच्या जत्रेतला घोडे बाजार कोट्यवधींच्या उलाढाली साठी संपूर्ण भारतात प्रसिद्ध आहे. ) काही गावामध्ये जत्रेच्या दिवशी लोकविधी म्हणून ' दशावतार ' हा लोक नाट्य प्रकार सादर करण्याची प्रथा असते.
काही अनिष्ठ प्रथांनी देशांतल्या बहुतेक जत्रांमध्ये शिरकाव केलेला आढळतो. उदा.
महाराष्ट्रातील प्रसिद्ध जत्रा
अंगणेवाडी जत्रा, जातेगाव मुखई कालभैरव जत्रा, श्रीनाथ म्हस्कोबा जत्रा वीर व कोडीत पुणे.महालक्ष्मी जत्रा, वज्रेश्वरी जत्रा.
संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्रातील सण आणि उत्सव
ढोलेवाडी
ढोलेवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील शिराळा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:शिराळा तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
कातई
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:कल्याण तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
भाषाशास्त्राचा इतिहास
भाषाविषयक नियमांची निश्चित व पद्धतशीर मांडणी आणि अभ्यास संस्कृत भाषेच्या संदर्भात अगदी प्राचीन काळापासून दिसून येतो. संस्कृत भाषेतील भाषेच्या नियमांची त्याच्या व्याकरणाची चर्चा प्राचीन संस्कृत ग्रंथातून दिसते. मराठी भाषेत भाषा-विचाराचा प्रारंभ एकोणिसाव्या शतकाच्या उत्तरार्धापासून दिसून येतो. पाश्चात्त्य जगतात मानववंशशास्त्रज्ञांच्या प्रेरणेतून भाषा विज्ञानाचा अभ्यास अमेरिकेत प्रथम सुरू झाला. मानववंश आणि भाषाविज्ञान यांच्या अभ्यासातून मानवी संस्कृतीचे निष्कर्ष काढण्यासाठी भाषाविज्ञानाचा उपयोग करण्याचा प्रयत्न सुरू झाला. समाजाची संस्कृती समजून घ्यायची असेल तर समाजाच्या रुढी परंपरा चालीरिती धर्म धर्मसंस्था याबरोबर भाषा भाषांची लिपी स्वनीम व्यवस्था,भाषेचे स्वरुप, भाषेतील शब्दसंख्या, भाषेची नियमव्यवस्था, हे घटक संस्कृती अभ्यासण्यासाठी जसे उपयोगाचे आहेत तसेच भाषेचे विविध घटकही मानवाचा मनोव्यापार, समाज आणि त्याची संस्कृती अभ्यासण्यासाठी आवश्यक आहे, असे अभ्यासकांच्या लक्षात आल्यामुळे भाषाशास्त्राचा शास्त्रीय दृष्टीन अभ्यास सुरू झाला.
वर्ग:सामाजिक शास्त्रे वर्ग:भाषाशास्त्र
संयुक्त राष्ट्रांचे निर्वासितांसाठीचे उच्चायुक्त
पोर्तुगालचा माजी पंतप्रधान अँतोनियो गुतेरेस २००५ सालापासून संयुक्त राष्ट्रे निर्वासित उच्चायुक्त पदावर आहे. प्रसिद्ध अमेरिकन अभिनेत्री अँजेलिना जोली संयुक्त राष्ट्रे निर्वासित उच्चायुक्त समितीची सदिच्छा राजदूत (Goodwill ambassador) आहे.
बाह्य दुवे
मानवी वर्ग:नोबेल शांतता पारितोषिकविजेते वर्ग:चित्र हवे
उपेंद्र दाते
उपेंद्र दाते (जन्म : १२-७-१९४८) हे मराठी  नाटकांत आणि चित्रपटांत कामे करणारे एक गायक नट आहेत.
पुरस्कार आणि मानसन्मान
वर्ग:इ.स. १९४८ मधील जन्म
झ्लातान ल्युबियांकिच
झ्लातान ल्युबियांकिच (१५ डिसेंबर, इ.स. १९८३ - ) हा कडून आंतरराष्ट्रीय फुटबॉल खेळणारा खेळाडू आहे.
हा फॉरवर्ड स्थानावरून खेळतो.
वाल्टर बिर्सा
वर्ग:स्लोव्हेनियाचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९८६ मधील जन्म
देवळा तालुका
देवळा तालुका हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्याचा एक तालुका आहे.
तालुक्यातील गावे
भावूर भावडे (देवळा) भिलवड चिंचावे दहिवड (देवळा) देवळा देवपूरपाडा डोंगरगाव (देवळा) फुलेमाळवाडी गिरनारे गुंजाळनगर हणमंतपाडा कांचणे कनकापूर कापशी (देवळा) खडकतळे खालप खामखेडे खरडे खुंटेवाडी कुंभार्डे (देवळा) लोहोनेर महालपाटणे महात्मा फुलेनगर माळवाडी (देवळा) माताणे मेशी निंबोळे फुलेनगर पिंपळगाव (देवळा) रामेश्वर (देवळा) रामनगर (देवळा) सांगवी (देवळा) सटवाईचीवाडी सावकीलोहोनेर शेरी श्रीरामपूर (देवळा) सुभाषनगर (देवळा) तिसगाव (देवळा) उमरणे वऱ्हाळे वासोळ विजयनगर (देवळा) विठेवाडी वडाळीवाखरी वाजगाव वाखरी (देवळा) वारशी वरवंडी झिरेपिंपळे
भौगोलिक स्थान
देवळा तालुका तालुक्याचे शहर हे जिल्याचे मुख्यालय नाशिक शहरापासुन जवळपास ७४ किमी. अंतरावर आहे तर मुंबईपासुनचे अंतर जवळपास २३८ किमी. आहे. देवळा तालुका तालुक्याच्या उत्तरेस बागलाण, पुर्वेस मालेगाव, दक्षिणेस चांदवड तर पछ्शिमेस कळवण तालुके आहेत.
दळणवळण
देवळा तालुका राज्य मार्ग व स्थानिक जिल्हामार्गांनी जोडला गेला आहे. देवळा शहर कळवण-देवळा व देवळा-सौंदाणे रस्त्यांनी जोडले गेले आहे. दळण-वळणाकरीता राज्यमहामंडळाच्या बसेस सोबत खाजगी प्रवासी साधनांचा तसेच मालवाहतुक साधनांचा वापर केला जातो.
पर्यटन
देवळा तालुका पासून 17 किलोमीटर अंतरावर असलेल्या धोडप किल्ला पर्यटनाचे मुख्य आकर्षण आहे
शांभारगाव
शांभारगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील लोहा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९८५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८५ टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:लोहा तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
बाबा पदमनजी मुळे
बाबा पदमनजी मुळे ऊर्फ बाबा पदमनजी (इ.स. १८३१ - ऑगस्ट २९, इ.स. १९०६) हे मराठी ख्रिस्ती धर्मप्रसारक होते. ते मराठीतील ख्रिस्ती साहित्याचे जनक मानले जातात. त्यांनी लिहिलेली शंभराहून अधिक पुस्तके प्रकाशित झाली आहेत. त्यांची यमुनापर्यटन ही कादंबरी मराठीतील पहिली स्वतंत्र सामाजिक कादंबरी असल्याचे मानले जाते. 'अरुणोदय' या नावाने त्यांचे आत्मचरित्र प्रसिद्ध आहे. महात्मा फुले यांचा ब्राह्मणांचे कसब ग्रंथाला प्रस्तावना दिली.
संदर्भ
वर्ग:ख्रिश्चन धर्मप्रसारक  वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १८३१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९०६ मधील मृत्यू वर्ग: पुरुष चरित्रलेख
मंगलगिरी साडी
मंगलगिरी हे आंध्र प्रदेशा तल्या गुंटुर जिल्ह्यात विजयवाडा आणि गुंटूर या शहरांना जोडणाऱ्या महामार्गावर वसलेले गाव आहे.. या गावात मंगलगिरी या नावाने प्रसिद्ध असलेले कापड आणि साड्या बनतात.
सुधा कांकरिया
'''डॉ. सुधा कांकरिया''' या अहमदनगर शहरातील सुप्रसिद्ध नेत्ररोगतज्ञ व समाजसेविका आहेत. त्यांनी वाढत्या स्त्रीभ्रूण हत्या या संदर्भात काम केले आहे. त्यांचे प्रसिद्ध काम 'स्त्री जन्माचे स्वागत करा' व 'नकोशीं'चे पुन्रनामकरण ही चळवळ आहे.
मंगलगिरी साडी
मंगलगिरी गावाचा पूर्वापार चालत आलेला पोटापाण्याचा व्यवसाय म्हणजे हातमागावरचे विणकाम होय. इथे बनलेल्या साड्या आणि ड्रेस मटेरियल नाजूक आणि वेगळे डिझाइन असल्यामुळे सर्वदूर लोकप्रिय आहे. मंगलगिरी साड्यांना भौगोलिक स्थानदर्शक प्रमाणपत्र मिळालेले आहे. शुद्ध आणि तलम सुताचा वापर करून विणल्या जाणाऱ्या या साड्या मऊसूत आणि वापरायला आरामदायी असतात. या साड्यांना ‘निजाम बॉर्डर’ म्हणून ओळखले जाणारे काठ असतात. ही साडी भारतातील तिन्ही मोसमांत वापरता येते. मुळातली मंगलगिरी साडी ही शुद्ध टिकाऊ सुती साडी असून साडीच्या अंगात कोणतीही नक्षी विणली जात नाही. पण निजामी काठ मात्र परंपरागत वापरली जाणारी पद्धत आहे. ह्या दोन्ही गोष्टी मंगलगिरी साडीची वैशिष्ट्ये म्हणून ओळखली जातात. हातमागाचे विणकाम आणि ते पण तलम सुताचा वापर करून, त्यामुळे साडीची किंमत मात्र जास्त असते.
सुधा कांकरिया
वर्ग:अहमदनगर वर्ग:समाजसेवक
मंगलगिरी साडी
मंगलगिरी साडीतील विशेष म्हणजे साडीमध्ये खास आदिवासी डिझाइन विणलेले असते. आणि सुती साडीमध्ये जरी किंवा सोनेरी धाग्याने बारीक चौकड्या विणल्या जातात. साडीच्या पदरावर आदिवासी संस्कृतीशी नाते सांगणारे पट्टेदार डिझाइन विणले जाते. त्याकरिता सोनेरी धाग्याने भरतकाम केले जाते. साडीचे रंग मात्र गडद आणि आल्हाददायक असतात. या साड्या विणण्याकरिता आणलेल्या सुताची धुलाई, नंतरची ब्लीचिंगची किंवा रंगाईची व्यवस्थापण गावातच होते. सुमारे ५००० विणकर या कामात गुंतलेले आहेत.
टिकाऊपणा ही या साडीची आणखी एक जमेची बाजू आहे. या साड्या व ड्रेस मटेरियल विणल्यामुळे गावच्या ८०,००० लोकसंख्येपकी निम्म्या लोकांना रोजगार मिळाला आहे. बदलत्या काळाप्रमाणे सुती कुडते, दुपट्टे, स्टोल, शबनम पिशव्या इत्यादी उत्पादनेही तयार केली जातात.
मात्र अलीकडच्या काही वर्षांत हल्ली मंगलगिरी साड्या या कॉटन, सिल्क आणि कॉटन-सिल्क अशा तीनही प्रकारांत पहायला मिळतात. जरीचा काठ आणि साडीच्या मधला भाग पोकळ हे याही साड्यांचे वैशिष्ट्य आहे
मंगलगिरी सुती कापड हे बाजारात मंगलगिरी यार्डेज या नावाने विकले जाते.
वर्ग:साड्यांचे प्रकार
अर्पिता घोष
अर्पिता घोष ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १६व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
फेलिपे काल्देरोन
फेलिपे काल्देरोन ( ऑगस्ट १८, १९६२) हे  मेक्सिको देशाचे माजी राष्ट्राध्यक्ष आहेत. त्यांनी १ डिसेंबर २००६ रोजी राष्ट्राध्यक्षपदाची शपथ घेतली व ते ह्या पदावर ३० नोव्हेंबर २०१२ पर्यंत होते. त्यांच्याकडून सत्तेची सुत्रे एन्रिक पेन्या नियेतो ह्या नव्या राष्ट्राध्यक्षाने घेतली. काल्देरोन मेक्सिकोच्या नॅशनल ऍक्शन पार्टीचे सदस्य आहेत.
काल्देरोन, फेलिपे वर्ग:इ.स. १९६२ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
आल्फ्रेड शॉ
शॉ, आल्फ्रेड शॉ, आल्फ्रेड वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९०७ मधील मृत्यू
बुजुंबुरा
बुजुंबुरा (फ्रेंच: Bujumbura) ही बुरुंडी या देशाची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे. बुजुंबुरा बुरुंडीच्या पश्चिम भागात लेक टांजानिकाच्या काठावर वसले आहे. ते बुरुंडीतील महत्त्वाचे बंदर असून तेथून कॉफी, जस्त खनिज, कापूस, कातडी इत्यादी मालाची निर्यात होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:बुरुंडीमधील शहरे वर्ग:आफ्रिकेतील देशांच्या राजधानीची शहरे
मिलिवोये नोवाकोविच
वर्ग:स्लोव्हेनियाचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वर्णनात्मक भाषाशास्त्र
वर्णनात्मक भाषाविज्ञानास एककालिक वर्णनात्मक विज्ञान असेही म्हणतात. या भाषाविज्ञानात कोणत्याही एकाच कालखंडातील व बोलल्या जाणाऱ्या भाषेचा अभ्यास केला जातो. एकाच कालखंडातील भाषा अभ्यासासाठी घेतल्यामुळे या पद्धतीला 'एककालिक अभ्यासपद्धती' असेही म्हटल्या जाते. अ एकाच काळातील भाषेचे वर्णन केले जाते म्हणून त्यास 'वर्णनात्मक भाषाविज्ञान' असे म्हणतात.
आधुनिक भाषाविज्ञानात ऐतिहासिक पद्धतीचे विश्लेषण टाळून वैज्ञानिक पद्धतीच्या संकल्पना वा भाषातत्त्वे विकसित करणे ही भूमिका वर्णनात्मक भाषाविज्ञानाने स्वीकारली आहे. भाषेच्या एककालिक अभ्यासाला महत्त्व आणि त्याच्या संरचनेचा अभ्यास हा वर्णनात्मक भाषाविज्ञानाचा विशेष होय.
फेर्दिना द सोस्यूर या स्वीस अभ्यासकाने आधुनिक भाषाविज्ञानाचा पाया घातला असे म्हटले जाते. त्याने भाषाभ्यासात रूप व्यवस्था व संरचना या अमूर्त संकल्पनांना महत्त्व दिले. तसेच पारंपरिक व्याकरणाच्या मूल्यमापनाला विरोध करून ऐतिहासिक दृष्टिकोणापेक्षा एककालिक व संरचनात्मक भाषाविल्शेषणाचे विवेचन केले. भाषा एक चिन्हव्यवस्थाआहे, असे त्याने प्रतिपादन केले. अशाप्रकारे भाषेच्या चिन्हव्यवस्थेचे श्रेय सोस्यूरकडेच जाते.
सोस्यूरचे योगदान
सोस्यूरने भाषेकडे पाहण्याचा त्या काळात प्रचलित असलेल ऐतिहासिक दृष्टिकोन टाळून भाषेच्या वर्णनात्मक अभ्यासाला महत्त्व दिले. त्याच्या मते, भाषेकडे ऐतिहासिक भाषा-मूल्यमापन या दृष्टीने न पाहता निरीक्षणात्मक दृष्टीकोनातून पाहिले पाहिजे. भाषेचा अभ्यास म्हणजे लिखित भाषेचा, ग्रंथातील ऐतिहासिक भाषेचा अभ्यास नव्हे, तर बोलल्या जाणाऱ्या भाषेचा अभ्यस होय, असे त्याचे मत होते. भाषा कशी होती या पेक्षा भाषा कशी वापरली जाते, त्याचे काटेकोर वर्णन करणे, त्या वर्णनासाठी तत्त्वज्ञान किंवा व्याकरण यांच्या संकल्पना न वापरता वैज्ञानिक संकल्पनां व तत्त्वे वापरणे गरजेचे आहे, असे त्याने ठामपणे प्रतिपादन केले. त्यातून वर्णनात्मक या पद्धतीच्या अभ्यासाचा पाया घातल्या गेला.
वर्णनात्मक भाषाविज्ञान : अभ्यासपद्धतीचे घटक
वर्णनात्मक भाषाशास्त्राचे स्वरूप वर्णनात्मक भाषाशास्त्रात भाषेचा पुढील घटकांच्या आधारे अभ्यास केला जातो.
१.	ध्वनी
२.	स्वनिमविचार
३.	पदिमविचार
४.	वाक्यविचार
५.	अर्थविचार
ध्वनी संकल्पना
बोलल्या जाणाऱ्या भाषेचा अभ्यास म्हणजे वर्णनात्मक भाषाविज्ञान होय, ही भूमिका केंद्रस्थानी आल्यामुळे, स्वाभाविकच मानवी मुखावाटे केल्या जाणाऱ्या ध्वनींच्या अभ्यासाला महत्त्व प्राप्त झाले. त्यामुळे वर्णनात्मक भाषाविज्ञानाच्या अभ्यासाचा प्रारंभ ध्वनींच्या निर्मितीचा स्रोत असलेल्या मुखेंद्रियापासून होतो. मानवी मुखावाटे विविध ध्वनी निर्माण केले जातात, मात्र ते सर्वच ध्वनी भाषेत वापरल्या जात नाही. त्यामुळे मानवी भाषेत वापरल्या जाणाऱ्या ध्वनींना ‘ध्वनी’ असे न म्हणता, ‘स्वन’ (phone) अशी संज्ञा वापरण्यात आली आहे. यातूनच पुढे ‘स्वनविज्ञान’ या शाखेचा उगम झाला.
पदिमविचार
भाषेत ध्वनींची पातळी असली तरी तिचे मुख्य ध्येय अर्थ व्यक्त करणे हे आहे. त्यामुळे अर्थाची पातळी हा देखील वर्णनात्मक भाषाविज्ञानाच्या अभ्यासाचा विषय आहे. ही अर्थाची पातळी पदिमविचारापासून सुरू होते. पद दोन किंवा अधिक स्वन एकत्र येऊन पद किंवा पदबंध केले जातात. हे पदबंध म्हणजेच जोडशब्द असतात. अशा पदांचा अभ्यासच ‘शब्दांच्या जाती’ म्हणून पारंपरिक व्याकरणात अभ्यासल्या जात असे. त्यामुळे नाम पदबंध, विशेषण पदबंध, क्रियापद पदबंध या संकल्पनांचा वापर करून अर्थाच्या पातळीवर वर्णनात्म्क भाषाविज्ञानामध्ये अभ्यास केला जातो.
वाक्यविचार
वर्णनानात्मक भाषाविज्ञानाच्या मते, भाषेतील वाक्य ही एक रचना असते. त्यामुळे वाक्याचा अभ्यास या पद्धतीत रचनेच्या पातळीवर केला जातो. त्या दृष्टीने पदिमांची अर्थपूर्ण रचना म्हणजे वाक्य असते. या पद्धतीत वाक्याचा, वाक्याची पृष्ठस्तरीय रचना आणि अंतःस्तरीय रचना यांचा; तसेच केवल वाक्यरचना, मिश्र वाक्यरचना, संयुक्त वाक्यरचना या पातळीवर अभ्यास केला जातो. वाक्याचे उद्देश आणि विधेय असे वर्गीकरण करून अभ्यास करण्याची पद्धत वर्णनात्मक भाषाशास्त्रात वापरली जाते.
अर्थविचार
मानवी भाषेचे अंतिम उद्दिष्ट अर्थ व्यक्त करणे हे असून अर्थाच्या पातळींवर अभ्यास वर्णनात्मक भाषाशास्त्रात केला जातो. या अर्थाचे पुढील प्रकार आहेत.
१.	सांकल्पनिक अर्थ २.	सहचारी अथवा साहचर्यपर अर्थ ३.	शैलिगत अर्थ ४.	भावपर अर्थ ५.	परावर्तीत अर्थ ६.	साहचर्यपर अर्थ ७.	विषय अर्थ
सांकल्पनिक अर्थ
शब्दांचा मूळ गाभा किंवा मूळ अर्थ असतो, त्याला सांकल्पनिक अर्थ असे म्हणतात.
उदा. ‘पुरुष’, ‘स्त्री’ व ‘मूल’ या शब्दांचे सांकल्पनिक अर्थ असे आहेत: पुरुष = [+प्रौढ ] [+नर ] [-मादी ] [+विवाहित] [+अविवाहित ] [-पशू ] स्त्री = [+प्रौढ ] [-नर ] [+मादी ] [+विवाहित] [+अविवाहित ] [-पशू ] मूल = [-प्रौढ ] [+नर ] [-मादी ] [+मादी] [-विवाहित] [+अविवाहित ] [-पशू ]
सहचारी अथवा साहचर्यपर अर्थ
मूळ सांकल्पनिक शब्दार्थांना प्रत्यक्ष संवादात वेगळा अर्थ प्राप्त होतो, त्या अर्थाला सहचारी अर्थ असे म्हणतात. उदा. ‘बाई’, ‘नार’, ‘पत्नी’ हे शब्द ‘स्त्री’ या शब्दाचे संकल्पनिक अर्थ आहेत, तरी त्यांचे सहचारी अर्थ वेगवेगळे आहेत.
शैलिगत अर्थ
भाषेचा अर्थव्यापार वेगवेगळ्या परिस्थितीच्या संदर्भाने निश्चित झालेला असतो. अशा वेगवेगळ्या संदर्भांनी सीमित होणाऱ्या किंवा प्रकटणाऱ्या अर्थाला शैलिगत अर्थ असे म्हणतात. उदा. ठावठिकाणा, मुक्क्कम, वास्तव्य या शब्दांचे सांकल्पनिक अर्थ एकच आहेत. परंतु ते वापरण्याचे संदर्भ भिन्न भिन्न असतात.
भावपर अर्थ
वाक्यात अनेकदा शब्द आणि वाक्ये यांच्यावर आघात करून किंवा सुरावली वापरून संवादाची परिणामकारकता वाढवली जाते. त्यामुळे मूळ शब्दाचे अर्थ बदतात. अशा अर्थाना भावपर अर्थ असे म्हणतात
परावर्तीत अर्थ
वक्ता जो शब्द बोलत असतो त्याचा अर्थ ऐकणारा दुसराच घेत असतो, त्याला परावर्तित अर्थ असे म्हणतात. उदा. ‘माल’ या शब्दांचा शिक्षकाचा सामान असा अर्थ विद्यार्थी दुसराच घेतात. सहचारी अर्थ एकमेकांना जोडून येणाऱ्या शब्दांनी व्यक्त होणाऱ्या अर्थाला सहचारी अर्थ असे म्हणतात. उदा. दुख:द निधन, साष्टांग नमस्कार, लोभ असावा इ.
विषय अर्थ
वाक्यातील उद्देश आणि विधेय यांच्या मांडणीत बदल केल्यास वाक्याचा मूळ अर्थ बदलून त्याला वेगळा अर्थ प्राप्त होतो, त्याला विषय अर्थ म्हणतात. उदा. ‘शिक्षक आले आणि मुले बाहेर पडली’ या वाक्याचे उद्देश आणि विधेय बदलले की अर्थ बदलतो. उदा. ‘मुले बाहेर पडली आणि शिक्षक आले अशाप्रकारे वर्णनात्मक भाषाविज्ञानात स्वनिमविचार, पदिमविचार, वाक्यविचार आणि अर्थविचार या पातळ्यांवर वर्णनात्मक भाषाविज्ञानात भाषेचा अभ्यास केल्या जातो.
अलिकडे डो.रमेश सूर्यवंशी यांनी अहिराणीचा अभ्यास अशा पद्धतीने मांडला आहे.
<references group="२. मराठीचे वर्णनात्मक भाषाविज्ञान, महेंद्र कदम, स्नेहवर्धन प्रकाशन, पुणे" />
वर्ग:भाषाशास्त्र
केळणी
'केळणी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील कल्याण तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:कल्याण तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
१९४२: अ लव्ह स्टोरी
१९४२: अ लव्ह स्टोरी (1942: A Love Story) हा १९९४ साली प्रदर्शित झालेला एक बॉलिवूड चित्रपट आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
देववाडी
देववाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील शिराळा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:शिराळा तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
अर्जुनलाल मीणा
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
सांगली जिल्हा
भूगोल
सांगली जिल्हा महाराष्ट्राच्या दक्षिण व आग्नेय दिशेला आहे. जिल्ह्याचे क्षेत्रफळ सुमारे ८,५७२ चौ. कि. मी. असून जिल्ह्याच्या उत्तरेला व वायव्येला सातारा, उत्तर व ईशान्येला सोलापूर, पूर्वेला विजापूर (कर्नाटक), दक्षिणेला बेळगाव (कर्नाटक), नैर्ऋत्येला कोल्हापूर व पश्चिमेला रत्‍नागिरी हे जिल्हे आहेत. पश्चिमेकडील शिराळा तालुका सह्याद्रीच्या मुख्य रांगेत येतो. जिल्ह्याचा पश्चिम भाग डोंगराळ आहे. कृष्णा खोऱ्याचा परिसर मात्र सपाट मैदानी स्वरूपाचा आहे.
सांगली जिल्ह्यातील तालुके :- शिराळा, वाळवा, तासगांव, खानापूर (विटा), आटपाडी, कवठे महांकाळ, मिरज, पलूस, जत व कडेगांव
जिल्ह्यात जागोजागी भिन्नभिन्न भौगोलिक, आर्थिक व सामाजिक स्थिती आहे. जत, आटपाडी, कवठे महांकाळ हे कायम दुष्काळी तालुके आहेत. पलूस, वाळवा, मिरज तालुक्यांतील अनेक गावांना कायम पुराचा धोका असतो. शिराळा, कडेगाव, खानापूर हे डोंगरी तालुके आहेत. एका टोकाच्या शिराळा तालुक्यात जंगल आहे. तर दुसरीकडे जत तालुक्यात  मैलोनमैल ओसाड जमीन आहे. महाराष्ट्र-कर्नाटक सीमेवर असलेल्या सांगलीचा निम्मा लोकव्यवहार कानडी भाषेत चालतो. जिल्ह्याची पूर्व-पश्चिम लांबी २०५ किमी व उतर-दक्षिण लांबी ९६ किमी आहे.
सांगली जिल्हा कृष्णा, वारणा नदी व उत्तरेस महादेवाच्या डोंगराखालील पठार व माणगंगा नदीच्या पात्रात वसला आहे. कृष्णा नदीची जिल्ह्यातली लांबी १०५ कि.मी आहे. जिल्ह्याचे तापमान किमान १४ अंश सेंटिग्रेड व कमाल ४२ अंश सेंटिग्रेड यांदरम्यान असते. जिल्ह्याचे सरासरी पर्जन्यमान ४००-४५० मिलिमीटर आहे. जिल्ह्याची २००१सालची लोकसंख्या २८,२०,५७५ इतकी आहे.
निर्मिती
भारत स्वतंत्र झाल्यानंतर १९४९ मध्ये तत्कालीन सातारा जिल्हयातील तासगाव, खानापूर, वाळवा व शिराळा हे चार तालुके हस्तांतरीत करून तसेच राज्याच्या इतर संलग्न भागातून मिरज व जत हे आणखी दोन तालुके निर्माण करून सहा तालुक्यांचा दक्षिण सातारा नावाचा नवीन जिल्हा निर्माण करण्यात आला. त्यामध्ये प्रामुख्याने औंध, जत, सांगली, कुरुंदवाड, मिरज या संस्थानांचा समावेश होता. जिल्हयाचे दिनांक २१ नोव्हेंबर १९६० रोजी दक्षिण सातारा हे नाव बदलून सांगली असे करण्यात आले. सन १९६५ मध्ये मिरज व खानापूर या तालुक्यांचे विभाजन करून कवठेमहांकाळ व आटपाडी असे आणखी दोन तालुके नव्याने निर्माण करण्यात आले. पुन्हा दिनांक १ जुलै १९९९ रोजी तत्कालीन महाराष्ट्र सरकारने (युती सरकारने) खानापूर व तासगाव या तालुक्यांचे विभाजन करून पलूस तालुक्याची आणि नंतरच्या सरकारने २८ मार्च २००२ रोजी जिल्ह्यात कडेगाव नावाच्या १०व्या तालुक्याची निर्मिती केली. नंतरच्या सरकारने २८ मार्च २००२ रोजी पलूस व खानापूर तालुक्याचे विभाजन करून कडेगाव हा जिल्हयाचा १०व्या तालुक्याची निर्मिती केली. सध्या सांगली जिल्हा १० तालुक्यांचा झाला असून, जिल्हयात सांगली मिरज व कुपवाड ही महानगरपालिका तसेच इस्लामपूर, आष्टा, तासगाव, विटा, पलूस व जत या सहा नगरपालिका कार्यरत आहेत. तसेच कडेगाव, शिराळा, कवठेमहांकाळ, खानापूर या चार नगरपंचायती कार्यरत आहेत
विशेष
येथे विष्णूदास भावे यांनी पहिले मराठी नाटक सीतास्वयंवर सादर केले.
औरंगजेबाच्या छावणीचे कळस कापून आणणारे विठोजीराव चव्हाण व प्रतिसरकारचे प्रणेते नाना पाटील यांचा जन्म येथे झाला. उत्तम दर्जाच्या तंतुवाद्यांची निर्मिती हे सांगली जिल्ह्याचे वैशिष्ट्य आहे.
ऐतिहासिक महत्त्वाचे
प्राचीन इतिहास असलेल्या सांगली जिल्ह्याने मौर्य, सातवाहन, वाकाटक, राष्ट्रकूट, यादव, बहामनी व मराठी आदी सत्तांचा उत्कर्ष व ऱ्हास अनुभवला. पेशवाईच्या काळात सांगली हे स्वतंत्र संस्थान होते. या संस्थानांवर पटवर्धन घराण्याची सत्ता होती. मिरज हेदेखील संस्थान होते.सांगलीच्या आसपासचा परिसर कुंडल चालुक्यांची राजधानी होती. कुंडल हे 1,600 वर्ष जुने प्राचीन गाव आहे. कौंडण्यपूर (कुंडलचे जुने नाव) कर्नाटकचा एक भाग होता. पुलकेशिन मी वाटापी (कर्नाटकातील बदामी) माझी राजधानी म्हणून निवड केली. कुंडल हे क्रांतिसिह नाना पाटील, क्रांतिवीर कॅप्टन आकाराम (दादा) पवार, श्यामराव लाड, कॅप्टन रामचंद्र लाड, जी.डी लाड, शंकर जंगम आणि हुसाबाई जंगम या स्वातंत्र्य सैनिकांचे घर होते. स्वातंत्र्यपूर्व काळात इ. स. 1930 मध्ये सविनय कायदेभंगाच्या चळवळीत जिल्ह्यातील शिराळा तालुक्यातील बिळाशी येथे मोठा जंगल सत्याग्रह झाला होता. गोरक्षनाथ महाराजांनी ( नवनाथांतले दुसरे नाथ) शिराळ्यामध्ये ३२ शिराळा येथे सुरू केलेला नागपंचमीचा उत्सव जगप्रसिद्ध आहे.मिरज येथील तंतुवाद्ये अतिशय प्रसिद्ध असून येथील वाद्ये जगभर पाठविली जातात.
दळणवळण
राष्ट्रीय महामार्ग क्र.४ हा पुणे व बंगलोर या शहरांना जोडणारा महामार्ग जिल्ह्यातून जातो. राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक १६६ हा रत्‍नागिरी-सांगली-नागपूर या शहरांना जोडणारा महामार्ग सांगली शहरातून जातो. मिरज-पुणे व मिरज-कुर्डुवाडी-लातूर हे लोहमार्ग जिल्ह्यातून जातात. मिरज हे जिल्ह्यातील महत्त्वाचे रेल्वे जंक्शन आहे. सांगली हा महत्त्वाचा जिल्हा असल्याने आपल्याला येण्याची जाण्याची सोय चांगली आहे.
शेती
जिल्ह्याच्या पश्चिम भागात विशेषतः शिराळे तालुक्यात पिवळसर, तांबूस, तपकिरी जमीन; तसेच मिरज, तासगाव तालुक्यात करडी व कृष्णा, वारणा, येरळा या नद्यांच्या खोऱ्यांत काळी-कसदार जमीन आढळते.
सांगली जिल्ह्यात ज्वारी हे प्रमुख पीक असून येथे घेतली जाणारी मालदांडी ही ज्वारीची जात विशेष प्रचलित आहे. सांगलीची हळद व येथील हळद-बाजार पूर्ण भारतात प्रसिद्ध आहेत. उसाचे पीकदेखील जिल्ह्यात मोठया प्रमाणावर घेतले जाते. अलीकडील काळात सांगली जिल्हा द्राक्षोत्पादनासाठी प्रसिद्धीस आला असून त्यांतल्यात्यांत तासगाव व मिरज तालुके द्राक्ष उत्पादनात जिल्ह्यात अग्रेसर आहेत. द्राक्षापासून बेदाणे तयार करण्याचे उद्योग वाढत आहेत. याशिवाय कृष्णा नदीकाठच्या प्रदेशात-म्हणजे मिरज, तासगाव व वाळवे या तालुक्यांच्या कांही भागांत तंबाखूचे उत्पादन मोठ्या प्रमाणात घेतले जाते.
जिल्ह्यातील प्रमुख पिके- बाजरी, भात (तांदूळ). ज्वारी, गहू, मका, ऊस, भुईमूग, हळकुंड/हळद, सोयाबीन, द्राक्षे, डाळिंब, कापूस
विधानसभा मतदारसंघ
जिल्ह्यात आठ विधानसभा मतदारसंघ आहेत- मिरज, सांगली, पलुस-कडेगांव,खानापूर, तासगांव-कवठे महांकाळ व जत. जिल्ह्यात जिल्हा परिषदेचे ६१ मतदारसंघ आहेत, तर पंचायत समितीचे १२२ मतदारसंघ आहेत.
जिल्ह्यातील धार्मिक व पर्यटन स्थळे
सांगली येथे श्रीमंत आप्पासाहेब पटवर्धन संस्थानिक यांनी कृष्णा नदी काठी इ.स. १८४५ मध्ये बांधलेले गणेश मंदीर तसेच हरिपूर मार्गालगत बांधलेले बागेतील गणेश मंदीर ही सांगलीच्या जनतेची श्रद्धास्थाने आहेत. तासगांव येथील मराठयांचे दक्षिणेतील सेनानी परशुरामभाऊ पटवर्धन यांनी तासगांव येथे भव्य गोपूर असलेले गणेश मंदीर इ.स. १७९९ मधे बांधले असून ते अति प्राचीन वास्तुशिल्पाचा उत्कृष्ट नमुना आहे. सांगली जिल्हयामध्ये चांदोली हे अभयारण्य रत्‍नागिरी कोल्हापूर व सांगली जिल्हयाच्या सरहद्दीवर व सागरेश्वर अभयारण्य, वाळवा खानापूर व तासगांव तालुक्याच्या सरहद्दीवर आहे. मिरज तालुक्यतील ख्वाजा मीरासाहेब दर्गा हा ५०० वर्षे जुना असून, सर्व धर्मांतील व पंथातील लोक येथे दर्शनास येतात. श्री क्षेत्र औदुंबर येथील दत्त मंदीर हे पवित्र तीर्थक्षेत्र म्हणून मान्यता पावले आहे. बहे तालुका वाळवा येथील रामलिंग मंदीर, किल्ले मच्छिंद्र गड येथील नाथ संप्रदायातील मच्छिंद्रनाथाची समाधी, त्याशिवाय मिरज व कवठे महांकाळ तालुक्याच्या सरहद्दीवर असलेल्या दंडोबा डोंगरावरील शिवमंदीर, ब्रम्हनाळ येथील कृष्णा येरळा नदयांच्या संगमाजवळील महादेव मंदीर, रेणावी तालुका खानापूर येथील रेवणसिद्ध समाधी, भिवघाट नजीक शुकाचार्याची समाधी इ. धार्मिक स्थळे नावाजलेली आहेत. बत्तीस शिराळा येथे दरवर्षी नागपंचमीला जिवंत नागाची पूजा केली जाते. तसेच नागाची मिरवणूक काढून नाग खेळवले जातात दरवर्षी नाग पंचमीस सर्व देशभरातून तसेच परदेशातून हजारो लोक येत असतात.
सागरेश्वर अभयारण्य सांगली
दिशा १०.८७ चौ. कि. मी. क्षेत्रफळ असलेले सागरेश्वर अभयारण्य हे महाराष्ट्रातील सुंदर अभयारण्यांपैकी एक आहे.
कराड नजिक कृष्णा नदीच्या खोऱ्यात हे ठिकाण आहे. याठिकाणी सुमारे सात-आठशे वर्षापूर्वी बांधण्यात आलेल्या प्राचीन मंदिरांचा एक मोठा समूह आहे. त्यात अदमासे ५१ मंदिरं असून सागरेश्वर हे मुख्य मंदिर शंकराचे आहे. याशिवाय इतरही अन्य देवदवतांची मंदिरं आहेत.
सागरेश्वराच्या या देवळापासून जवळच एक लहानसा घाट ओलांडला की अभयारण्य सुरू होते. या अभयारण्याचा विस्तार अवघा ५-६ चौ. कि. मी. इतकाच असला तरी हे अभयारण्य नैसर्गिक नसून मानवी प्रयत्नातून आकाराला आले आहे हे विशेष होय. एकीकडे माणूस स्वार्थापोटी क्रूर जंगलतोड करीत असल्याचं दिसत असताना दुसरीकडे परिश्रमपूर्वक जंगलाची लागवड करणारे मानवी हात पाहिले की अचंबा वाटते. या परिश्रमांमागे प्रसिद्ध स्वातंत्र्यसैनिक व वृक्षमित्र श्री. धो. म. मोहिते यांचा मोठा पुढाकार आहे. त्यामुळेच उजाड माळरान असलेल्या या ठिकाणी अभयारण्य निर्माण झाले आहे.
सागरेश्वराच्या जंगलात श्वापदांची संख्या फारशी नसली तरीही येथील मृगविहारात सांबर, काळवीट भेर हे प्राणी संख्येने अधिक आहेत. याशिवाय तरस, लांडगे, कोल्हे, ससे, रानमांजरं आदि प्राणीही येथे दिसतात. अनेक भारतीय पक्षी या जंगलात सुखेनैव विहार करतात. मात्र मोरांची संख्या खूप अधिक आहे. वनसंपदाही उत्तम आहे. जवळपास ३०-४० प्रकारचे वृक्ष या जंगलात आढळतात.
जिल्ह्यातील काही प्रसिद्ध व्यक्ती
डॉ.गेल
संगीत वारसा
मंगेशकर कुटुंबीय सुमारे १४ वर्षे सांगलीत वास्तव्यास होते. चित्रपट संगीतदिग्दर्शक बाळ पळसुले ही सांगलीचेच. 'गुरुकुल या नावाने एक वर्षापासून संगीत विद्यालय सुरू झाले आहे विदुषी मंजुषा पाटील यांनी द वि काणबुवा प्रतिष्ठानच्या वतीने हे विद्यालय पद्मभूषण वसंतदादा पाटील स्मारक, स्टेशन चौक येथे सुरू केले आहे
राजकीय वारसा
सहकार क्षेत्रात उल्लेखनीय कार्य करणाऱ्या लोकनेते राजारामबापू पाटील यांचा जन्म वाळवा तालुक्यातील कासेगाव येथे झाला. त्यांनी विधीमंडळात तसेच महाराष्ट्राच्या मंत्रीमंडळात उल्लेखनीय कार्य केले आहे.
सांगली जिल्ह्यात सहकाराचा पाया माजी खासदार सहकार तपस्वी गुलाबराव पाटील साहेब यांनी रोवला. त्यांच्या काळात संपूर्ण जिल्हाच नव्हे, राज्य तसेच देश पातळीवर सहकार क्षेत्रात अविस्मरणीय कार्य केले ते राज्य तसेच जिल्हा मध्यवर्ती बँकेचे प्रदिर्घ काळ अध्यक्ष होते. राज्य सभेवर 12 वर्षे खासदार, 4 वर्षे विधानपरिषदेवर आमदार, काँग्रेसचे प्रदेशअध्यक्ष, केंद्रीय सहकार बोर्डाचे सरचिटणीस अशी विविध पदावर त्यांनी काम केले. सांगलीचे नगराध्यक्ष ते खासदार असा त्यांचा राजकीय प्रवास झाला.
उद्योग
जिल्ह्यात सांगली, मिरज, विटा, कवठे-महांकाळ व इस्लामपूर या ठिकाणी औद्योगिक वसाहती आहेत. जिल्ह्यात बारा साखर कारखाने असून सांगली येथील वसंतदादा पाटील सहकारी साखर कारखाना हा देशातील सर्वाधिक दैनिक गाळप क्षमतेचा व आशियातील सर्वांत मोठा सहकारी साखर कारखाना आहे. उधोगांमध्ये साखरउद्योगा व्यतिरिक्त इतर अनेक व्यवसायांसाठी सांगली  प्रसिद्ध  आहे. उदा० हळद, मिरची, द्राक्षे, भडंग, आणि असे सांगलीतले बरेचसे उद्योग भारतात प्रसिद्ध आहेत .सांगलीच्या बाजारपेठेमधून महाराष्ट्रात  व  कर्नाटकात मालाची  आवक - जावक  आहे. येथील विष्णूअण्णा  फळ  मार्केट, मार्केट  यार्ड, सांगली-मिरज .एम.आय.डी.सी. (औधोगिक वसाहती)मधून अनेक प्रसिद्ध उत्पादने  जगाच्या  कानाकोपऱ्यात पोहचत  आहेत. चिंतामणि मोटर्स ही  भारतात  र्मोडिफाइड  गाडी  बनवण्यासाठी ओळखले जाते. तसेच महाराष्ट्र कार ओल्ड पार्ट्स, ही  फर्म  सर्व  लेटेस्ट  कार्सचे  जुना व नवे  स्पेअर पार्ट्‌स भारतभर पोहोचवण्यासाठी ऑनलाइन सिविधा देते. हिची अधिक महिति आपन caroldpart.com वर  मिळते. सांगली-कोल्हापूर रोडवर पश्चिम महाराष्ट्रातील सर्वात मोठ  आणि जुना लोखंड बाजार   आहे. या मार्केटमध्ये १७० दुकाने असून हे सांगली लोखंड मार्केट. नावाने ओळखले जाते.सांगली शहरात चौगुले इंडस्ट्रीज,रिव्हरसाईड होंडा,रेनॉल्ट सांगली,युनिक फोर्ड,माई ह्युंडाई,सह्याद्री मोटर्स,जे.व्ही मोटर्स,नेक्सा सांगली,एस.एम.जी.निस्सान,फोक्सवेगन सांगली,अॉटो इंडिया,अभय अॉटो,पोरे'ज टीव्हीएस,केटीएम सांगली,मिलेनियम होंडा,घाटगे-पाटील हिरो इत्यादी चारचाकी व दुचाकी वाहनांच्या भव्य शोरुम्स आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रातील जिल्हे * वर्ग:पुणे विभागातील जिल्हे
जास्मिन हांदानोविच
वर्ग:स्लोव्हेनियाचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
अरुण गवळी
अरुण गुलाब गवळी म्हणून ओळखले जाणारे, एक भारतीय राजकारणी, अंडरवर्ल्ड डॉन आणि माजी गुंड आहेत. इ.स. १९७९ च्या दशकात गवळी आणि त्याचा भाऊ किशोर मुंबई अंडरवर्ल्डमध्ये दाखल झाले, जेव्हा ते भायखळा, परळ आणि सात रास्ता या मध्य मुंबई भागात कार्यरत असलेल्या रामा नाईक आणि बाबू रेशीम यांच्या नेतृत्वात असलेल्या “भायखळा कंपनी” मध्ये दाखल झाले. इ.स. १९८८ मध्ये, रामा नाईक पोलिसांच्या चकमकीत ठार झाल्यानंतर, गवळी यांनी ती टोळी ताब्यात घेतली आणि दगडी चाळ या त्यांच्या निवासस्थानापासून ती चालू केली. त्याच्या नियंत्रणाखाली या टोळीने मध्य मुंबई भागातील बहुतेक गुन्हेगारी कारवायांवर नियंत्रण ठेवले. ऐंशी आणि नव्वदच्या दशकाच्या उत्तरार्धात, गवळीची टोळी दाऊद इब्राहिमच्या डी-कंपनी टोळीशी सामर्थ्य संघर्षात सहभागी झाली होती. इ.स. १९९७ मध्ये गवळी यांनी अखिल भारतीय सेना या पक्षाची स्थापना केली.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय राजकारणी वर्ग:मुंबई
स्पेनचा इतिहास
स्पेनचा इतिहास प्रागैतिहासिक इबेरियाच्या काळापासून स्पेनचे महासत्तेत झालेले रूपांतर, त्याची पडती व युरोपीय संघाचा सदस्य होईपर्यंतचा इतिहास आहे.
वर्ग:स्पेन वर्ग:देशानुसार इतिहास
सादामिची काजिओका
सादामिची काजिओका हा दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान जपानच्या शाही आरमाराच्या चौथ्या तांड्यातील एक सेनापती होता. याने कॉरल समुद्राच्या लढाईत भाग घेतला तसेच वेक द्वीपाच्या लढाईत हा जपानी तांड्याचा सेनापती होता.
काजिओका, सादामिची
१९७१ (चित्रपट)
१९७१ हा इ.स. २००७ साली प्रदर्शित झालेला हिंदी चित्रपट आहे.
सँडफर्ड शुल्त्झ
सँडफर्ड स्पेन्स शुल्त्झ (ऑगस्ट २९, इ.स. १८५७:बर्कनहेड, चेशायर, इंग्लंड - डिसेंबर १८, इ.स. १९३७:ब्रॉम्प्टन, केन्सिंग्टन, लंडन, इंग्लंड) हा 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 englandकडून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळलेला खेळाडू होता.
शुल्त्झ, सँडफर्ड शुल्त्झ, सँडफर्ड शुल्त्झ, सँडफर्ड वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
निफाड तालुका
तालुक्यातील गावे
वर्ग:महाराष्ट्रातील तालुके वर्ग:निफाड तालुका वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील तालुके
कॉर्नेलिना सिन्ना मायनर
कॉर्नेलिना सिन्ना मायनर (इ.स.पू. ९४ - इ.स.पू. ६९) ही प्राचीन ज्युलिओ-क्लॉडिअन वंशातील असून रोमन साम्राज्याचा संस्थापक असलेल्या ज्यूलिअस सीझर याची पहिली पत्नी होती. ही ज्यूलिअसबरोबर सहचारीणी म्हणून इ.स.पू. ८३ पासून ते बाळंतपणात तिचा मृत्यू होईपर्यंत म्हणजे इ.स.पू. ६९ किंवा इ.स.पू. ६८ पर्यंत होती.
वर्ग:रोमन साम्राज्य वर्ग:इ.स.पू. ९४ मधील जन्म वर्ग:इ.स.पू. ६९ मधील मृत्यू
सुशी (खाद्यपदार्थ)
सुशी हा एक जपानी खाद्यप्रकार आहे. माशांचे कच्चे मांस, पांढरा तांदूळ किवा हातसडीचा तांदूळ, शिरका (व्हिनेगर), भात, साखर, मीठ आणि इतर पदार्थ वापरून सुशी बनवली जाते. माशांशिवाय विविध प्रकारचे समुद्री खाद्य, जसे खेकडा, झिंगे, इ. चाही वापर सुशीमध्ये होतो.
शाकाहारी सुशी बनवताना लोणच्या सारखे मुरवलेले आले, वासाबी नावाची चटणी, फळे, सोयाबीन पासून बनवलेला सोयासॉस आणि दाईकोन नावाचा एक प्रकारचा मुळा असे पदार्थ वापरले जातात.
कुठल्याही सुशी मध्ये मुख्य पदार्थ असतो तो म्हणजे सुशी भात. सुशी या शब्दाचा मूळ जपानी अर्थ आंबट चवीचा असा आहे पण आजकाल या शब्दाचा अर्थ खाद्य प्रकार याच अंगाने घेतला जातो. सुशी भाताला शारी अथवा सुमेशि असेही ओळखले जाते.
साशिमी नावाचा एक जपानी पदार्थ, मांस वापरून भाताबरोबर खाल्ला जातो. या पदार्थाशी अनेक जण सुशी सुशी समजून गोंधळ करतात. पण दोन्ही पदार्थ वेगवेगळे आहेत. तसेच जपानी उच्चार पद्धती प्रमाणे सुशी हा शब्द लिहिताना zu असे वापरले जाते त्यामुळे काही ठिकाणी पदार्थांची नवे झुशी अश्या शब्दांनी संपतात. हे पदार्थ म्हणजेच सुशीच आहेत.
सुशीचा इतिहास
नारेझुशी नावाच्या एका मूळ चीनी पदार्थापासून सुशीची उत्पत्ति झाली आहे. चीनमध्ये इसविसनाच्या दुसऱ्या शतकपासून आंबवून साठवलेल्या कडक तांदूळात  खारवलेले मासे दीर्घकाळ मुरवले जायचे. तांदुळामुळे मासे सडण्याची प्रक्रिया थांबवली जायची. हे मासे खाताना सोबत असणारा तांदूळ काढून टाकला जायचा. साधारण सातव्या शतकापर्यंत ही पद्धत संपूर्ण चीनमध्येच वापरली जाऊ लागली. जपानी लोकांनी माशाबरोबर असणारा तांदूळ सुद्धा खाण्यास सुरुवात केली. नाझेरुषी हा पदार्थ त्याच्या आंबट आणि उमामी (ही एक प्रकारची चव आहे जिच्यात खारट ,आंबट, गोड आणि तुरट चवींचे मिश्रण असते) चवीमुळे प्रसिद्ध होता.
मुरोमाची साम्राज्य (1336 ते 1573) या काळात नारेझुशी मध्ये शिरका म्हणजेच व्हीनेगरचा वापर करण्यास सुरुवात झाली. शिरका घातल्यामुळे पदार्थ अजून आंबट तर झालाच शिवाय दीर्घकाळ टिकण्यास मदत झाली. नामानारे या शिजवलेल्या भाताबरोबर मुरवलेले मासे खाण्याची पद्धत मुरोमची काळात लोकप्रिय झाली. ओसाका शहरात अनेक शतके सुशी या पदार्थाचा विकास होत होता. सुरुवातीच्या काळात बांबूच्या साच्यात भात आणि मासे घालून त्यांना 'ओशी झुशी ' या नावाने ओळखले जायचे.
एडो साम्राज्य (1603 - 1868 )काळात शिरका घातलेला भात किंवा नोरी नामक समुद्री शेवाळ यावर ताजे मासे वाढून सुशी बनवण्याची पद्धत सुरू झाली. आजकाल जपान मध्ये विशेष प्रसिद्ध असणाऱ्या निगेरोझुशी या सुशीची सुरुवात टोकियो मध्ये रोगोक्यु नामक हॉटेलचा आचारी हानाया योहेइ याने 1824 मध्ये केली.
चिराशी सुशी
- चिराशी म्हणजे विखरून टाकलेली. एका भांड्यात भात घेऊन त्यावर कच्चे मासे आणि भाज्या विखुरल्या जातात. दरवर्षी मार्च महिन्यातील हिनोमत्सूरी सणाला या प्रकारची सुशी खाल्ली जाते.
इनारी सुशी
- टोफू म्हणजे सोयाबीन पासून बनलेले पनीर ज्याच्या आत मध्ये सुशी भात भरून तळले जाते. शिंतो धर्मीय देवता इनारी याच्या नावाने ही सुशी ओळखली जाते. कोल्हा हा इनारी देवतेचा दूत समजला जातो आणि टोफुच्या गोळ्यांना दिला गेलेला आकार कोल्हयाच्या कानांप्रमाणे दिसतो म्हणून हे नाव.
माकी सुशी
- या सुशीचा आकार लंबगोलाकार सिलेंडर सारखा असतो. नोरी हे समुद्र शेवाळ, अंड्याचे आमलेट, काकडी किंवा शिसो झाडाची पाने वापरून हा लंबगोल बनवला जातो. आतमध्ये भात तसेच इतर पदार्थ भरले जातात.
टेक्का माकी सुशी
- कच्चा ट्यूना मासा भरून केलेली ही सुशी छोट्या लंबगोलाकार आकाराची असते. टेक्का या जपानी शब्दाचा अर्थ लाल तापलेले लोखंड असा आहे. ट्यूना किंवा सलमोन माशांचे मांस पण याच रंगाचे असल्याने टेक्का हे नाव या सुशीला मिळाले असा समज आहे. परंतु टेक्काबा या नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या जुगार गृहांमध्ये पटकन खाण्यासाठी या प्रकारची सुशी बनवली जायची म्हणून हे नाव.
इहोमाकी सुशी
- जपानमध्ये सेत्सुबून सणाला या प्रकारची सुशी खाणे शुभ समजले जाते. कानप्यो नावाचे कंदमुळाचे काप, अंडी, इल मासे, शिटाके अळंबी (मशरूम ) असे सात वेगवेगळे घटक वापरून ही सुशी बनवतात. त्या वर्षी शुभ मानल्या गेलेल्या दिशेला तोंड करून ही सुशी खाल्ली जाते.
सुशीचा पाश्चात्य जगातील प्रसार
1980च्या दशकात योर्न एरिक ओलसन या नोर्वे मधील व्यवसायिकाने सलमोन माशांचा खप वाढावा म्हणून नोर्वे रोल्स या नावाने सुशी हा खाद्यप्रकार लोकप्रिय केला.
संदर्भ
वर्ग:जपान