cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
मार्गरेट पेडेन
मार्गरेट एलिझाबेथ मेनार्ड पेडेन (१८ ऑक्टोबर, १९०५:ऑस्ट्रेलिया - १८ मार्च, १९८१:सिडनी, ऑस्ट्रेलिया) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून १९३४ ते १९३७ दरम्यान ६ महिला कसोटी सामने खेळलेली क्रिकेट खेळाडू होती. पेडेनने ऑस्ट्रेलियाच्या पहिल्या वहिल्या महिला कसोटी सामन्यात ऑस्ट्रेलियाचे नेतृत्व केले होते.
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९०५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८१ मधील मृत्यू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
रणमाले
उत्तर गोव्यातील सत्तारी तालुक्याचा म्हणून ओळखला जाणारा 'रणमाले` हा लोकनाटय प्रकार गोव्यातील प्राचीन लोककला प्रकार आहे. 'रणमाले` या शब्दाचा अर्थ आहे 'अर्थ शोधून काढणे`. दरवर्शी शिमगोत्सवानंतर आणि चैत्री गुढीपाडव्याला 'रणमाले` हा लोकनाटयप्रकार एक धार्मिक विधी म्हणून गोव्यात सादर केला जातो. सत्तारीच्या पश्चिम घाटांमध्ये राहाणारे कुळवाडी समाजातील पुरूष रणमाले सादर करतात.
रणमालेची सुरुवात होते नमनाने, म्हणजेच जातीने. रंगपीठावर मानवी भिंत तयार करणारे गायकच नमनाची सुरुवात करतात. हे नमन म्हणत असताना 'पांडूरंग हरी`चा जयघोष करून मग नमनाला सुरुवात होते. नमन झाले की रिद्धी-सिद्धीसह गणपतीचे रंगपीठावर आगमन होते. भटजीद्वारे या गणपतीची पूजा झाली की मग आख्यानाला सुरुवात होते. मात्र हे आख्यान कोणतीही सलग कथा मांडत नाही. उलट सामाजिक, आर्थिक परिस्थितीवर भाष्य करीत समाजातील चालीरीती, रीतीरिवाज, अनिष्ट रूढी, किंवा विशिष्ट समाजाचे (कृषी जीवनाशी निगडीत) दर्शन घडविते. गीत, नृत्य आणि संवांदांमधून आख्यानातील हे छोटे प्रसंग उलगडत जातात.
पूर्वी संपूर्ण रात्र रणमालेचा प्रयोग सादर करत असत. आता मात्र पाच ते सहा तासांपेक्षा अधिक काळ हा प्रयोग होत नाही. रणमालेचे कलावंत आजही कोणतीही लिखित संहिता न घेता प्रयोग सादर करतात. आज रणमाले सादर करणार कलावंत शिक्षित आहे. अगदी इंजिनिअर, डॉक्टर झालेले आणि घराण्यात रणमालेची परंपरा असणारे कलावंत रणमालेत काम करतात. रणमाले परंपरा जपण्यासाठी आज नवी पिढीही प्रयत्नशील आहे हे निश्चितच कौतुकास्पद आहे.
वर्ग:लोककला वर्ग:गोवा
आदित्य तारे
आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने
वर्ग:भारतातील पुरूष क्रिकेट खेळाडू
दावलातपूर
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते.उन्हाळी मोसम अतिउष्ण असतो.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळी मोसमात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ११० सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:समुद्रपूर तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
ब्रेमन (राज्य)
बाह्य दुवे
वर्ग:जर्मनीची राज्ये
स्तेतिनची शरणागती
ऑक्टोबर २९-३० इ.स. १८०६ मध्ये प्रशियाच्या सैन्याचा प्रमुख लेफ्टनंट जनरल फ्रेडरिच रोम्बर्ग याने फ्रान्सचा जनरल आंतोनिन लसेल यापुढे प्रशियातील स्तेतिन (सध्याचे श्टेचिन, पोलंड) येथे शरणागती पत्करली.
वर्ग:इ.स. १८०६
अतुल परचुरे
अतुल परचुरे (नोव्हेंबर ३०) हा मराठी चित्रपटांमधील व नाटकांमधील अभिनेता आहे. अनेक दूरचित्रवाणी वाहिन्यांमधूनही त्याने भूमिका केल्या आहेत तसेच कार्यक्रमांचे सूत्रसंचालन केले आहे.
प्रख्यात नृत्यदिग्दर्शक सोनिया परचुरे ह्या अतुल परचुरे यांच्या पत्‍नी आहेत. दोघांची ओळख नाटकात काम करताना झाली. ’गेला माधव कुणीकडे’ आणि ’तुझं आहे तुजपाशी’ या नाटकांत दोघेही काम करत होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी नाट्यअभिनेते वर्ग:मराठी चित्रपट अभिनेते वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेते वर्ग:मराठी दूरचित्रवाहिनी अभिनेते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
हेझेल प्रिचर्ड
हेझेल डोरीन प्रिचर्ड (२३ डिसेंबर, १९१३:सिडनी, ऑस्ट्रेलिया - ३ नोव्हेंबर, १९६७:सिडनी, ऑस्ट्रेलिया) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून १९३४ ते १९३७ दरम्यान ६ महिला कसोटी सामने खेळलेली क्रिकेट खेळाडू होती.
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९१३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९६७ मधील मृत्यू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
व्हियेतनाम राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
व्हियेतनाम फुटबॉल संघ (व्हियेतनामी: Đội tuyển bóng đá quốc gia Việt Nam; फिफा संकेत: VIE) हा आग्नेय आशियामधील व्हियेतनाम देशाचा राष्ट्रीय पुरुष फुटबॉल संघ आहे. आशियाामधील ए.एफ.सी.चा सदस्य असलेला व्हियेतनाम सध्या फिफाच्या जागतिक क्रमवारीमध्ये १३३ व्या स्थानावर आहे. व्हियेतनामने आजवर एकाही फिफा विश्वचषक स्पर्धेसाठी पात्रता मिळवलेली नाही. व्हियेतनाम २००७ ए.एफ.सी. आशिया चषक स्पर्धेच्या चार यजमान देशांपैकी एक असल्यामुळे त्याला ह्या स्पर्धेमध्ये थेट प्रवेश मिळाला होता.
दलाल
ब्रोकर ही एक अशी व्यक्ती असते जी खरेदीकर्ता आणि विक्रेत्यादरम्यान, तो व्यवहार झाल्यानंतर कमिशन मिळविण्यासाठी एखादा व्यवहार घडवून आणते. ब्रोकर एक विक्रेता किंवा एक खरेदीकर्त्याची देखील भूमिका बजावतो आणि त्या व्यवहारात एक प्रमुख पक्ष बनतो. यातील कोणत्याही भूमिकेचा एखाद्या एजंटच्या भूमिकेशी गैरसमज करून घेतला जाऊन नये, जो त्या व्यवहारातील प्रमुख पक्षाच्या वतीने असतो.
व्याख्या
एक ब्रोकर एक स्वतंत्र पक्ष असतो, ज्याच्या सेवा काही उद्योगांद्वारे मोठ्या प्रमाणावर वापरल्या जातात. विक्रेते आणि खरेदीकर्त्यांना एकत्र आणणे ही ब्रोकरची मुख्य जबाबदारी असते आणि अशा प्रकारे ब्रोकर खरेदीकर्ता आणि विक्रेता यांच्या दरम्यान एक त्रयस्थ-पक्ष समन्वयक असतो. याचे एक उदाहरण म्हणजे एकदा रियल इस्टेट ब्रोकर एखाद्या मालमत्तेच्या विक्रीस सुकर बनवितो.
ब्रोकर्स किमती, उत्पादने आणि बाजारपेठेची स्थिती यांच्यासंदर्भात बाजारपेठेची माहिती देखील देऊ शकतात. ब्रोकर्स विक्रेत्याचे किंवा खरेदीकर्त्याचे प्रतिनिधित्व करू शकतात, पण एकाच वेळी दोघांचे प्रतिनिधित्व करू शकत नाहीत. उदा. एखादा स्टॉकब्रोकर त्याच्या ग्राहकाच्या वतीने रोख्यांची खरेदी किंवा विक्री करतो. भाग, रोखे आणि इतर आर्थिक सेवांमध्ये ब्रोकर्स फार महत्त्वाची भूमिका बजावतात.
एक ब्रोकर वापरण्यामागे काही फायदे असतात. सर्वात पहिले, त्यांना त्यांची बाजारपेठ माहित असते आणि संभाव्य खात्यांसह त्यांचे अगोदरच संबंध प्रस्थापित असतात. ब्रोकर्सकडे खरेदीकर्त्याच्या संभाव्य असा विस्तार मोठा असतो. ते नंतर त्या संभाव्य व्यवहारातील महसुलीसाठी सक्षम ठरतील अशा संभाव्य खरेदीकर्त्यांची तपासणी करतात. दुसऱ्या बाजूला एखादा स्वतंत्र उत्पादक, खास करून त्या बाजारपेठेसाठी नवा असेल, तर त्याला एखाद्या ब्रोकरइतकी ग्राहकांविषयी माहिती नसण्याची शक्यता असते. एक ब्रोकर वापरण्याचा दुसरा फायदा म्हणजे खर्च असतो- लहान बाजारपेठांमध्ये, लहान खात्यांसह किंवा उत्पादनांच्या सीमित श्रेणीसह ते अतिशय किफायतशीर असू शकतात.
एखाद्या ब्रोकरला नियुक्त करण्यापूर्वी, असे शीर्षक वापरणाऱ्या व्यक्तीशी संबंधित गरजांचे संशोधन करणे शहाणपणाचे ठरेल. काही शीर्षक, जसे रियल इस्टेट ब्रोकर्स, ज्यांच्यासाठी ते शीर्षक वापरण्यासाठी काटेकोर अशा गरजा असतात, तर इतरांसाठी, जसे एअरक्राफ्ट ब्रोकर्ससाठी कोणत्याही औपचारिक लायसन्सिंग किंवा प्रशिक्षणाची आवश्यकता नसते.
व्युत्पत्ती
"ब्रोकर” हा शब्द जुना फ्रेंच शब्द ब्रोकियरवरून आला आहे ज्याचा अर्थ “लहान व्यापारी”, काहीशा अनिश्चित मुळावरून आला आहे, पण ही पण शक्यता आहे की तो, जुना फ्रेंच शब्द ब्रोकियोर म्हणजे “वाईनचा किरकोळ विक्रेता”वरून आला आहे, जे ब्रोकियर किंवा “विषय काढणे (केज)” या क्रियापदावरून आले आहे.
संदर्भ व नोंदी
वर्ग:अर्थशास्त्र वर्ग:गुंतवणूक
विष्णू केशव पाळेकर
विष्णू केशव पाळेकर (३१ डिसेंबर, इ.स. १८८८ - ९ जुलै, इ.स. १९६७) हे एक मराठी तत्त्वचिंतक आणि विचारवंत लेखक होते. त्यांचे काही लिखाण ’अप्रबुद्ध’ या टोपणनावाखाली केलेले आहे. पाळेकर नागपूरला रहात. त्यांच्या पुस्तकांचे ते प्रकाशक असत.
'प्रज्ञालोक' या नावाचे त्रैमासिक शके १८८० च्या [ इ. स. १९५८ एप्रिल ] चैत्र पौर्णिमेला नागपूरला सुरू झाले. भारतीय राष्ट्रीय विचारसरणी तर्कशुद्ध, अभ्यासपूर्ण, पद्धतीनी मांडली जावी ही या त्रैमासिकाच्या मागची प्रेरणा होती. त्रैमासिकाचे संस्थापक संपादक डॉ. ब.स. येरकुंटवार असले तरी विष्णू केशव पाळेकर हे सर्वदृष्टीनी मासिकाचा आधार होते. (पुढे ते मासिक द्वैमासिक झाले आणि २०१४सालातही चालू आहे.)
विष्णू केशव पाळेकर हे भारतीय संस्कृतीचे जीवनव्रती प्रचारक समजले जात. वर्तमानपत्रात कुठे भारतीय संस्कृती बद्दल विपरीत, खोडसाळ लिखाण आल्यास सजगपणाने त्याचा तर्कशुद्ध प्रतिवाद करून सत्य समोर मांडायचे हा त्यांचा बाणा होता. वर्तमानपत्रांतून त्यांचे असे अनेक 'वाद' गाजलेले आहेत.
वि.के. पाळेकर यांनी लिहिलेली पुस्तके
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १८८८ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९६७ मधील मृत्यू
शंकर पुणतांबेकर
डॉ. शंकर पुणतांबेकर (इ.स. १९२३ - हयात) हिंदी भाषेतील मराठी साहित्यिक आहेत. कथा, कादंबरी, एकांकिका, समीक्षा, व्यंगकोश यासारखे बहुविध लिखाण करणारे व्यंगकार म्हणून पुणतांबेकर प्रसिद्ध आहेत.
साहित्यिक कारकीर्द
पुणतांबेकरांनी हिंदीतील जवळपास ९५०० शब्द निवडून त्यावर आपल्या व्यंगात्मक शैलीने प्रहार करत 'व्यंग्यकोश' सिद्ध केला. पुणतांबेकरांनी व्यंग कादंबरी हाही एक वेगळा प्रकार हिंदीत आणला आणि एक मंत्री स्वर्गलोक में व जहाँ देवता मरते है। या दोन कादंबऱ्या लिहिल्या. जगात चालू असलेल्या घडामोडींना स्वर्गाच्या पार्श्वभूमीवर रेखाटून केलेले कल्पनारंजन व राजकारणावरील व्यंगात्मक टीका एक मंत्री स्वर्गलोक में या कादंबरीत आहे. या कादंबरीचा ओमप्रकाश शर्मा यांनी एक मंत्री स्वर्गलोकात या नावाने मराठी भाषेत अनुवाद केला आहे.
पुरस्कार व गौरव
पुणतांबेकरांना 'व्यंग्यश्री'सह 'चकल्लस' व 'मुक्तिबोध' यांसारख्या पुरस्कारांनी गौरवण्यात आले आहे. त्यांच्यावर एक कलम की कहानी हा लघुपट तयार करण्यात आला आहे.
संदर्भ
वर्ग:मराठी व्यक्ती वर्ग:हिंदी साहित्यिक वर्ग:इ.स. १९२३ मधील जन्म
न्याहाळे बुद्रुक
न्याहाळेबुद्रुक हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील जव्हार तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
जव्हार बस स्थानकापासून नाशिक मार्गाने गेल्यावर गोरवाडी बस थांब्यानंतर हे गाव लागते. जव्हार बस स्थानकापासून हे गाव १७ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे मोठे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ४१५ कुटुंबे राहतात. एकूण १९०४ लोकसंख्येपैकी ९६७ पुरुष तर ९३७ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ४६.२३ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ५४.९६ आहे तर स्त्री साक्षरता ३७.६० आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या ३६४ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १९.१२ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. छोट्या प्रमाणावर शेती व शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर म्हणून ते काम करतात.अगदी लहान प्रमाणात कुक्कुटपालन,बकरीपालन सुद्धा ते करतात.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस जव्हार बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात.रिक्शासुद्धा जव्हारवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
गराडवाडी, ग्रामीण जव्हार, गणेशनगर, नंदनमाळ, रायतळे, राधानगरी, श्रीरामपूर, केळघर, न्याहाळेखुर्द, रामपूर, आपटाळे ही जवळपासची गावे आहेत.न्याहाळेबुद्रुक ग्रामपंचायतीमध्ये न्याहाळेबुद्रुक, पिंपळगाव, राधानगरी, श्रीरामपूर ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:जव्हार तालुक्यातील गावे
ज्युलियन बार्न्स
ज्युलियन बार्न्स (१९ जानेवारी १९४६ -अज्ञात) हे इंग्रजी भाषेतील लेखक, कादंबरीकार आहेत.
बालपण आणि शिक्षण
बार्न्स यांचे आई-वडिल फ्रेंच भाषेचे शिक्षक होते. लिसेस्टर इथे बार्न्स यांचा जन्म झाला. त्यानंतर सहा महिन्यांतच त्यांनी शहर बदललं, तरीही ज्युलियन यांच्या मनात लिसेस्टर कायम राहिलं. लिसेस्टर फुटबॉल क्लबचे ते खंदे पाठीराखे होते. सिटी ऑफ लंडन स्कूलमध्ये ते शिकले आणि उच्च शिक्षणासाठी ऑक्सफर्ड युनिव्हर्सिटीत गेले.
लेखन
ते लहान असताना त्यांची आई त्याचे खूप कौतुक करायची. हीच आई त्यांची 'मेट्रोलॅण्ड' (१९८०) ही पहिली कादंबरी वाचून 'काय घाण लिहिलंयस! शिसारी येते' म्हणत त्यांच्यावर तुटून पडली होती. पौगंडावस्थेत बार्न्स मिडलसेक्सच्या नॉर्थवुडमध्ये राहिले होते. तेव्हाच्या जगण्याचं प्रतिबिंब या कादंबरीत पडलं होतं. बार्न्स यांच्या 'फ्लॉबेर्स पॅरोट' (१९८४), 'इंग्लंड इंग्लंड' (१९९८) आणि 'आर्थर ॲण्ड जॉर्ज' (२००५) या तीन कादंबऱ्यांना मॅन बुकरसाठी नामांकन मिळाले होतं. 'फ्लॉबेर्स पॅरोट' पासून त्यांनी बहुरेषीय आणि पात्रांची चरित्रं विखंडित स्वरूपात मांडणारी कथनशैली वापरायला सुरुवात केली. भाषाशास्त्राचे पदवीधर असलेल्या बार्न्सनी ऑक्सफर्ड डिक्शनरीसाठी शब्दकोशकार म्हणून काम केलं आणि त्यानंतर न्यू स्टेटस्मन आणि न्यू रिव्ह्यू ह्या नियतकालिकांत पत्रकारिताही केली. डॉन कॅवनॉफ या टोपणनावाने क्राइम फिक्शन लिहिलं. उत्तर आधुनिक युरोपियन लेखकांप्रमाणे त्यांनी पल्प फिक्शनचे घाट कादंबऱ्यांत वापरले. 'फ्लॉबेर्स पॅरोट' आणि 'आर्थर ॲण्ड जॉर्ज' या त्यांच्या कादंबऱ्या तर गुस्ताव फ्लॉबेर आणि आर्थर कॉनन डायल या लेखकांवरच बेतलेल्या आहेत.
ज्युलियन बार्न्स आज ६५ वर्षांचे आहेत. १० कादंबऱ्या, ३ कथासंग्रह आणि ३ वृत्तपत्रीय लेखनाचे संग्रह असा लेखकीय ऐवज त्यांच्या गाठीशी आहे. ३० भाषांतून त्यांचं साहित्य अनुवादित झालंय. तरीही फ्रान्समध्ये ते विशेष लोकप्रिय आहेत.
पुरस्कार
ज्युलियन बार्न्स यांच्या 'फ्लॉबेर्स पॅरोट' या कादंबरीला फ्रान्समधला प्रिक्स मेडिसिस हा मोठा पुरस्कार मिळाला तर 'टेकिंग इट ओव्हर' या कादंबरीला प्रिक्स फेमिना पुरस्कार मिळालाय.
२०११ मध्ये त्यांना मॅन बुकर पुरस्कार 'सेन्स ऑफ ॲन एंडिंग' या त्यांच्या लघु कादंबरीने यंदा मिळवला.
वैयक्तिक
त्यांची पत्नी हीमेंदूच्य विकाराने २० ऑक्टोबर २००८ रोजी वारली. तेव्हा पासून ते लंडन मध्ये राहतात.
संदर्भ (इंग्रजी)
वर्ग:मॅन बुकर पुरस्कार विजेते वर्ग:इ.स. १९४६ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
शीतल साठे
शीतल साठे ( ५ मार्च १९८६) या एक मराठी लोककलाकार, गायिका, शाहीर, कवयित्री आणि आंबेडकरी चळवळीतील कार्यकर्त्या आहेत. त्या इ.स. २०००च्या सुमारास महाराष्ट्रातील कबीर कला मंच ह्या कलापथकाच्या त्या एक मुख्य कलाकार होत्या. दलित, वंचित, शोषितांच्या व्यथा, त्यांचे प्रश्न शाहिरीच्या माध्यमातून अनेक वर्षांपासून लोकांसमोर मांडत असतात. भांडवलदारांविरोधात त्या आवाज उठवतात.
शीतल आणि त्यांचे तरुण साथीदार विद्रोही शाहीर जलसा प्रकारची गीते गातात. त्यात बिहारच्या मजूरांची, पंजाबच्या शेतकऱ्यांची तसेच देशातल्या अनेक वंचित समाजाचे प्रश्न उद्धृत केले जातात. त्यांच्या म्हणण्यानुसार, "देशात व जगात पसरलेली असमानता आणि शोषणाला नष्ट करण्यासाठी जनतेला जागे करण्यासाठी त्या गीत गायन करतात."
सुरुवातीचे जीवन व शिक्षण
पुणे शहरातील कासेवाडी नावाच्या एका दलित वस्तीत ५ मार्च १९८६ रोजी शीतल साठेंचा जन्म झाला. पुण्यातील कर्वे नगरच्या सिद्धीविनायक कॉलेजमधून त्यांनी समाजशास्त्रात एमए केले आहे. ९ मे २००५ रोजी त्यांचा विवाह सचिन माळी यांच्याशी झाला.
गायन
शीतल साठेंनी आपले शिक्षण पुण्यातील कर्वे नगरच्या सिद्धीविनायक महाविद्यालयातून केले. परंतु महाविद्यालयात जाण्यापूर्वीच त्यांनी गायन सुरू केले होते. या दरम्यान सचिन माळी आणि कबीर कला मंचाच्या कलावंतांच्या संपर्कात आल्या. सुरुवातील त्यांना वैचारिक गोष्टींत आकर्षण नव्हते. शीतल साठे केवळ गायनाच्या जगातच काही करू इच्छित होत्या. सचिन माळी आणि कबीर कला मंचाच्या सहकार्यांनी त्यांच्या व्यक्तिमत्त्व विकासात मोठे योगदान दिले." गेल्या दहा वर्षांपासून शीतल साठे व सचिन माळी यांनी कबीर कला मंच ही संघटना सोडलेली असून त्यांनी नवयान महाजलसा ही स्वतंत्र संस्था स्थापन केलेली आहे. या संस्थेच्या माध्यमातून त्यांनी जलसा स्टुडिओ व जलसा म्युझिक अकादमी सुरू केलेली आहे.
जयभीम कॉम्रेड
आनंद पटवर्धन यांनी तयार केलेल्या जयभीम कॉम्रेड या डॉक्युमेंट्रीमध्येही शीतल साठे व त्यांचे पती सचिन माळी या दोघांच्या कार्याचा गौरव केला आहे. या डॉक्युमेंट्रीमुळे शीतल आणि त्यांच्या सहकाऱ्यांना राष्ट्रीय आणि आंतरराष्ट्रीय पातळीवर ओळख मिळाली. या डॉक्युमेंट्रीला राज्य सरकारचा आणि आंतरराष्ट्रीय स्तरावरही पुरस्कार मिळाले होते. पुरस्कारांच्या रकमेतून ‘कबीर कला मंच डिफेन्स कमेटी’ स्थापन केली गेली होती.
अटक
मे २०११ मध्ये महाराष्ट्र सरकारच्या महाराष्ट्र एटीस ने शीतल साठे, सचिन माळी तसेच त्यांच्या कबीर कला मंचाच्या अन्य सहकाऱ्यांच्यावर नक्षलवादी असल्याचे व नक्षलवादाचे समर्थन करण्याचे आरोप ठेवत त्यांच्यावर तसे खटले दाखल केले. कबीर कला मंचाच्या इतर सहकाऱ्यांना भूमिगत व्हावे लागले होते.दोन वर्षे एटीएस त्यांच्या मागावर होते. अखेर २ एप्रिल २०१३ शीतल साठे व सचिन माळी दोघांनीही विधानभवन परिसरात आत्मसमर्पण-सत्याग्रह केला. दोघांनाही अटक करण्यात आली. तथापि, साठे व माळी यांनी त्यांच्यावरील आरोप मान्य करण्यास नाकारले. प्रकाश आंबेडकर   गिरीश कर्नाड, रत्ना पाठक, प्रकाश रेड्डी, भालचंद्र कांगो यांचा दोघांनाही पाठिंबा होता. शीतल गर्भवती असूनसुद्धा, ४ जून २०१३ रोजी मुंबई सेक्शन न्यायालयाने त्या दोघांचीही जामीनाची विनंती फेटाळली. शेवटी २८ जून २०१३ रोजी बाँबे हायकोर्टद्वारे शीतल साठेंना मानव आधारावर जामीन देण्यात आला. ३ जानेवारी २०१७ साली सचिन माळी यांना सुप्रीम कोर्टाने जमीन मंजूर केला.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी गायिका वर्ग:मराठी कवयित्री वर्ग:शाहीर वर्ग:दलित कार्यकर्ते वर्ग:भारतीय बौद्ध वर्ग:नवयान बौद्ध वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:मराठी समाजसेविका वर्ग:दलित कलाकार वर्ग:आंबेडकरवादी वर्ग:इ.स. १९८६ मधील जन्म
अँथोनी लान्सेलॉट ड्यास
सरकारी नोकरीत राहूनही मनापासून देशसेवा आणि लोकसेवा करता येते, याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे अंन्थनी लेन्सेलट डायस हे सनदी अधिकारी होय.
डायस यांचा जन्म 13 मार्च 1910 रोजी गोवा प्रांतात झाला. त्या वेळी गोवा पोर्तुगिजांच्या ताब्यात होता. डायस यांच्याकडे असामान्य बुद्धिमत्ता होती. ते 1929 साली मुंबई विद्यापीठातून बी.ए. (अर्थशास्त्र) झाले. त्यानंतर लंडन येथील सुप्रसिद्ध 'लंडन स्कूल ऑफ इकॉनॉमिक्स' येथून 1933 साली त्यांनी बी. एस्सी. (अर्थशास्त्र)ची पदवी संपादन केली आणि 'लंडन कोब्डन क्लब'तर्फे देण्यात येणारे सुवर्णपदकही त्यांना मिळाले. पहिल्यापासूनच त्यांची प्रशासन सेवेत जाण्याची इच्छा होती. म्हणून त्यांनी स्वातंत्र्यपूर्व काळातील सनदी अधिकाऱयांसाठी असलेली 'आयसीएस' (इंडियन सिव्हिल सर्व्हिसेस) ही परीक्षा दिली. त्यांनी ही परीक्षा 'बॉम्बे कॅडर'मध्ये दिल्यामुळे त्यांची नियुक्ती मुंबई प्रांतात झाली. त्यांनी त्या काळातील मुंबई प्रांत आणि स्वातंत्र्यानंतर महाराष्ट्रातील अनेक ठिकाणी कलेक्टर आणि कमिशनर म्हणून सेवा केली. मुंबई पोर्ट ट्रस्टचे चेअरमन म्हणूनही त्यांनी अतिशय महत्त्वाची कामगिरी बजावली.
श्री. डायस 1969 साली सरकारी सेवेतून निवृत्त झाले. पण त्यांचे कार्य तेथेच संपले नाही. त्यानंतर त्यांची पूर्वोत्तर राज्यांमध्ये गव्हर्नर म्हणून नियुक्ती करण्यात आली. पुढे ते पश्चिम बंगालचे गव्हर्नर झाले. त्या वेळी नक्षलवादी कारवायांना सुरुवात झालेली होती. या नक्षली कारवायांचा त्यांनी अतिशय समर्थपणे बिमोड केला. त्यांनी केलेल्या राष्ट्रसेवेबद्दल त्यांना 1970 साली पद्मविभूषण पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले. 'लंडन स्कूल ऑफ इकॉनॉमिक्स'ने 1977 साली सन्मान्य सदस्यत्व बहाल केले.
त्यांनी त्यांचे उरलेले आयुष्य मुंबईमध्ये व्यतीत केले. त्यांना दीर्घायुष्य लाभले. मुंबई येथेच 22 सप्टेंबर 2002 रोजी वयाच्या 92व्या वर्षी त्यांचे निधन झाले.
वर्ग:इ.स. १९१० मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००२ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मलेशिया राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
मलेशिया फुटबॉल संघ (मलाय: Pasukan bola sepak kebangsaan Malaysia; फिफा संकेत: MAS) हा आग्नेय आशियामधील मलेशिया देशाचा राष्ट्रीय पुरुष फुटबॉल संघ आहे. आशियाामधील ए.एफ.सी.चा सदस्य असलेला मलेशिया सध्या फिफाच्या जागतिक क्रमवारीमध्ये १५४ व्या स्थानावर आहे. मलेशियाने आजवर एकाही फिफा विश्वचषक स्पर्धेसाठी पात्रता मिळवलेली नाही. मलेशिया १९७६, १९८० व २००७ ह्या ए.एफ.सी. आशिया चषक स्पर्धेच्या तीन आवृत्त्यांमध्ये पात्रता मिळवली आहे. ह्यांपैकी २००७ स्पर्धेमध्ये मलेशिया सह-यजमान देश होता.
बाह्य दुवे
फुटबॉल संघ वर्ग:आशियामधील राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
सरपंच
ग्रामपंचायतीच्या प्रमुखाला सरपंच म्हणतात.सरपंच हा ग्रामपंचायतीचा अध्यक्ष किंवा सभापती म्हणून कारभार पहात असतो. त्याच्या मदतीला ग्रामपंचायतीचा सेवक किंवा शिपाई व ग्रामसेवक. ह्या प्रकारची व्यवस्था भारतामध्ये ऐतिहासिकदृष्ट्या दीर्घकाळापासून अस्तित्वात आहे.
कार्यकाल
सरपंचाचा कार्यकाल सामान्यतः ५ वर्षाचा असला, तरी गैरवर्तवणुकीच्या कारणावरून त्याला पदावरून पदच्युत करता येते.
व्यवस्था
पंचायतराज व्यवस्थेच्या सबलीकरणासाठी महाराष्ट्र सरकारने १८ जून १९८४ रोजी प्राचार्य पी.बी. पाटील यांची समिती स्थापन केली. ‘पंचायतराज’चे पुनर्विलोकन करणाऱ्या या समितीची कार्यकक्षा व्यापक होती. जून १९८६मध्ये समितीने तिच्या शिफारशी राज्य सरकारला सादर केल्या. त्यांत ग्रामपंचायतीचा प्रमुख असलेल्या सरपंचांची निवड थेट जनतेतून गुप्त मतदानाने करावी, तसेच विविध शासकीय योजनांची अंमलबजावणी पंचायतराज व्यवस्थेकडे सोपवावी, महिला व बालकल्याण समिती स्थापन करावी, अश्या अनेक क्रांतिकारी शिफारशी होत्या. ७३ वी घटनादुरुस्ती होण्यापूर्वीच या समितीने या क्रांतिकारी शिफारशी केल्या होत्या, परंतु राज्यकर्त्यांनी त्यांकडे दुर्लक्ष केले. सरतेशेवटी, ७३ व्या घटनादुरुस्तीनंतर महाराष्ट्र राज्य सरकारने पंचायतराज व्यवस्थेच्या बळकटीकरणाबाबत पावले उचलली. सरकारने पाटील समितीच्या शिफारशींची अंमलबजावणी तब्बल ३१ वर्षांनंतर केली.
महाराष्ट्रात वसंतराव नाईक यांच्या शिफारशीनुसार १ मे १९६२ पासून ग्रामपंचायत, पंचायत समिती व जिल्हा परिषद अशी त्रिस्तरीय पंचायतराज व्यवस्था सुरू झाली. त्या अन्वये गावातील प्रशासकीय अधिकार सरपंचाकडे आले.
बिहार राज्यामधील सर्व पंचायतींना मात्र, न्यायिक अधिकारही देण्यात आले आहेत.
संदर्भ
वर्ग:नागरिकशास्त्र
आवजीनाथ महाराज
संत आवजीनाथ बाबा हे वंजारी समाजात गोरे घराण्यात जन्माला आलेले एक थोर संत होते. त्यांचा जन्म विरगाव, तालुका अकोले, जिल्हा अहमदनगर येथे झाला होता. लहानपणीच त्यांचे आई-वडील वारल्या मुळे त्यांच्या मिरपूर लोहारे, तालुका संगमनेर, जि अहमदनगर येथील रणमाळे मामांनी त्यांचे पालन पोषण केले.
प्रचलित अख्यायिके नुसार त्यांना तरुणपणीच संत कानिफनाथ महाराजांचा दृष्टांत आणि गुरूग्रह झाला. लवकरच आवजीनाथ बाबांनी मिरपूर लोहारे येथे नवरात्रीत संजीवन समाधी घेतली. बरोबर दसऱ्याच्या दिवशी त्यांची प्राणज्योत मालवली आणि तेव्हा पासून ते आजतागायत म्हणजे गेल्या ३५० वर्षांपासून मिरपूर लोहारे येथे आवजीनाथ महाराजांची दसऱ्याला जत्रा भरते. येथे विविध जाती धर्माचे भाविक मोठ्या उत्साहाने हजेरी लावतात. दरवर्षी रंगपंचमीला श्रीक्षेत्र मढी (कानिफनाथ महाराजांचे स्थान) येथील जत्रेत आवजीनाथ महाराजांच्या काठीचा मान असतो, त्याशिवाय जत्रा सुरू होत नाही.
मुझफ्फरपूर विमानतळ
मुझफ्फरपूर विमानतळ हे भारताच्या बिहार राज्यातील मुझफ्फरपूर येथे असलेला विमानतळ आहे.इंदिरा गांधी यांच्या तेथे आगमनासाठी हे बांधण्यात आले होते.
विमानसेवा व गंतव्यस्थान
सध्या येथे कोणतीही विमानसेवा उपलब्ध नाही.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील विमानतळ वर्ग:बिहारमधील विमानतळ वर्ग:मुझफ्फरपूर जिल्हा
चिंकी यादव
चिंकी यादव (२६ नोव्हेंबर १९९७, भोपाळ, मध्य प्रदेश) ही एक भारतीय नेमबाज आहे. ती २५ मीटर पिस्तूल स्पर्धेत भाग घेते. तिने २०१९ च्या आशियाई नेमबाजी स्पर्धेच्या अंतिम फेरीसाठी पात्र ठरून २०२० च्या उन्हाळी ऑलिम्पिकसाठी भारताकरता कोटा मिळवला. मार्च २०२१ मध्ये नवी दिल्ली येथे झालेल्या आयएसएसएफ विश्वचषक स्पर्धेत चिंकीने २५ मीटर पिस्तूल स्पर्धेच्या अंतिम फेरीत भारताच्याच राही सरनोबत आणि मनू भाकर यांना हरवत सुवर्ण पदक पटकावले. याच स्पर्धेत राही सरनोबत आणि मनू भाकर यांच्यासह तिने २५ मीटर पिस्तूल सांघिक स्पर्धेत सुवर्णपदक जिंकले.
सुरुवातीचे आयुष्य आणि वैयक्तिक जीवन
यादवचा जन्म मध्य प्रदेशातील भोपाळ येथे २६ नोव्हेंबर १९९७ रोजी झाला. तिचे कुटुंब तात्या टोपे नगर क्रीडा संकुलाच्या आवारात एका खोलीत वसतिगृहात राहत होते. तिचे वडील मेहताबसिंग यादव तिथे इलेक्ट्रिशियन म्हणून काम करत होते. यादव तिच्या वडिलांसोबत कॉम्प्लेक्समधील शूटिंगच्या रेंजवर जात असे. २०१२ मध्ये तिने या खेळामध्ये कारकीर्द घडवण्याचा निर्णय घेतला. तिने जसपाल राणा यांच्या मार्गदर्शनाखाली मध्य प्रदेश शूटिंग अकादमीत पिस्तूल शूटिंगचे प्रशिक्षण घेण्यास सुरुवात केली. तिचा धाकटा भाऊ राजेशने शॉटगन निवडली पण त्याने चिंकीइतक्या गंभीरपणे खेळात कारकीर्द घडवली नाही.
कारकीर्द
२०१५ मध्ये कुवेत शहरातील आशियाई नेमबाजी स्पर्धेत कनिष्ठ महिलांच्या 25 मीटर पिस्तूल प्रकारात चिंकी यादवने कांस्य पदक मिळवले. २०१६ मध्ये आयएसएसएफ ज्युनियर वर्ल्ड कपमध्ये २५ मीटर पिस्तूल सांघिक स्पर्धेत कांस्यपदक तर सुहल येथे त्याच स्पर्धेत कांस्यपदक जिंकले. तिने सुहल येथे २०१७ मध्ये आयएसएसएफ ज्युनियर वर्ल्ड चॅम्पियनशिपमध्ये मुस्कान आणि गौरी शेओरान यांच्यासह सांघिक स्पर्धेत कांस्यपदक जिंकले. यादवने २०१९ च्या आशियाई एशियन नेमबाजी स्पर्धेच्या पात्रता फेरीत ५८८ गुणांसह दुसरे स्थान पटकावले आणि ती अंतिम फेरीसाठी पात्र ठरली. या कामगिरीमुळे २०२० उन्हाळी ऑलिम्पिकसाठी भारताला कोटा मिळाला कारण अंतिम फेरीतील आठ स्पर्धकांपैकी चार स्पर्धकांनी यापूर्वी या स्पर्धेसाठी कोटा मिळवला होता. ११६ गुणांसह तिने अंतिम फेरीत सहावे स्थान मिळवले.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय नेमबाज वर्ग:इ.स. १९९७ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
त्रावणकोर संस्थान
त्रावणकोर संस्थान हे ब्रिटिश भारतातील एक संस्थान होते.
स्थापना
त्रावणकोर संस्थानची स्थापना इ.स. १७२९ या वर्षी झाली.
राजधानी
त्रावणकोर संस्थानची राजधानी इ.स. १७९५ पर्यंत पद्मनाभपुरम होती, त्यानंतर त्रिवेंद्रम किंवा तिरुवनंतपुरम हीच कायमची राजधानी होती.
संस्थानिक
त्रावणकोर संस्थानचे संस्थानिक वर्मा घराणे होते. प्रसिद्ध भारतीय चित्रकार राजा रवी वर्मा हे त्रावणकोरच्या राजघराण्यातीलाच होते.
चतुःसीमा
त्रावणकोर संस्थानाच्या उत्तरेला आणि पूर्वेला मद्रास प्रांत होता. तर पश्चिमेला अरबी समुद्र, आणि दक्षिणेला हिंदी महासागर होता.
क्षेत्रफळ
त्रावणकोर संस्थानचे क्षेत्रफळ १९,८४४ चौरस किमी इतके होते.
प्रशासकीय विभाजन
त्रावणकोर संस्थानाचे चार विभाग पडले होते-
१. कोट्टायम
३. पद्मनाभपुराम्
भाषा
त्रावणकोर संस्थानात मल्याळम, तमिळ व इंग्रजी या भाषा प्रचलित होत्या.
स्वातंत्र्योत्तर कालखंड
भारत स्वतंत्र झाल्यावर महाराजा बलराम वर्मा यांनी त्रावणकोर संस्थान भारतीय संघराज्यात विलीन केले. त्यानंतर त्रावणकोर संस्थान व कोचीन संस्थान यांचे मिळून त्रावणकोर-कोचीन घटक राज्य बनवण्यात आले. त्यानंतर त्रावणकोरचा कन्याकुमारी भाग हा तामिळनाडू राज्यात गेला व उर्वरित भाग हा केरळ राज्यात आहे.
वर्ग:भारतातील संस्थाने वर्ग:केरळ
इरोम चानू शर्मिला
इरोम चानू शर्मिला (जन्म: १४ मार्च १९७२), ह्या "आयन लेडी" किंवा "मेगौबी" म्हणून ओळखल्या जातात.ती एक नागरी हक्क कार्यकर्ते, राजकीय कार्यकर्ते आणि कवी आहेत.तिने ९ ऑगस्ट २०१६ संपण्याआधी उपोषणाला सुरुवात केली.५००हून अधिक आठवड्यांपेक्षा जास्त काळ अन्न आणि पाणी न पिणे यामुळे तिला "जगातील सर्वात लांब उपोषण स्ट्रायकर" म्हटले गेले. इंटरनॅशनल विमेंस डेला २०१४ या साली एमएसएन पोल यांनी भारताचे शर्मिलाला सर्वोच्च स्त्री म्हणून घोषित केले. २०१४ मध्ये दोन पक्षांनी तिला राष्ट्रीय निवडणुकीत उभे राहण्यास सांगितले परंतु ती नाकारली. नंतर तुरुंगात बंद असलेल्या व्यक्तीला मतदान करण्याच्या अधिकाराला नाकारण्यात आला. कायद्यानुसार मतदान करू शकत नाही. १९ ऑगस्ट २०१४ रोजी न्यायालयीन कोठडीतून सुटका करण्याचे आदेश दिले.त्यांना २२ ऑगस्ट २०१४ रोजी पुन्हा अटक करण्यात आली आणि त्यांना १५ दिवस न्यायालयीन कोठडीत ठेवण्यात आले.ऍम्नेस्टी इंटरनॅशनलने तिला आजीवन कैदी म्हणून घोषित केले आहे.
पार्श्वभूमी
शर्मिला ही मणिपूरमध्ये लहानाची मोठी झाली.मणिपूर हे भारताच्या ईशान्येकडील सात राज्यांपैकी एक राज्य आहे.ज्यात बऱ्याच दशकांपासून बंडखोरी होते.२००५ ते २०१५ दरम्यान ५५०० लोक राजकीय हिंसाचारामुळे मरण पावले.१९५८ मध्ये भारतीय शासनाने सशस्त्र दल (विशेष शक्ती) कायदा १९५८ ज्यात केवळ सात राज्यांत लागू होते. इरोम ने उपोषण केले कारण २ नोव्हेंबरला मणिपूरची राजधानी इम्फालच्या मालोम मध्ये आसम राइफल्सच्या जवानांनकडून १० नोर्दोशी लोक मारले गेले.त्यांनी ४ नोव्हेंबर २०००ला आपली स्ट्राइक सुरू केली या आशेवर कि १९५८ पासून अरुणाचल प्रदेश, मेघालय, मणिपुर, आसम, नागालैंड, मिजोरम आणि त्रिपुरा आणि १९९० पासून जम्मू-काश्मीर आर्म्ड फोर्स स्पेशल पावर एक्ट (एएफएसपीए) ला हटउण महात्मा गांधीच्या पाऊला वर पाऊल टाकून एक यशस्वी होईल.
प्रतिसाद
मालोम नरसंहारच्या वेळी २८ वर्षांची शर्मिला हिने निषेध व्यक्त केली.भारतीय सरकारला त्यांची प्राथमिक मागणी सशस्त्र दल (विशेष शक्ती) कायदा (एएफएसपीए) रद्द करण्यात आली.५ नोव्हेंबर रोजी त्यांनी मालोममध्ये तिच्या उपवास सुरू केले आणि एएफएसपीए रद्द होईपर्यंत ते खाणे, पिणे, कंठबंधाचे केस किंवा आरसा न पाहण्याची शपथ घेतली.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय समाजसेवक वर्ग:इ.स. १९७२ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:हयात भारतीय व्यक्ती
धानपाडा
धानपाडा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील पेठ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान २००० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:पेठ तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
सीरिया राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
सीरिया फुटबॉल संघ आंतरराष्ट्रीय फुटबॉल स्पर्धांमध्ये सीरियाचे प्रतिनिधित्व करतो. हा संघ फिफा विश्वचषक स्पर्धेसाठी कधीच पात्र ठरलेला नाही.
वर्ग:सीरियामधील खेळ वर्ग:आशियामधील राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
देरडा
देरडा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील समुद्रपूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:समुद्रपूर तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
सोफिया (निःसंदिग्धीकरण)
व्यक्ती
वर्ग:निःसंदिग्धीकरण पाने
कॉलिन मॅककूल
मॅककूल, कॉलिन वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
जयप्रकाश झेंडे
झेंडे हे मुळात व्यवसायाने अभियंता होते. त्यांच्या व्यवसायामध्ये घेतलेल्या अनेक प्रकारची प्रशिक्षणे, दिलेली व्याख्याने आणि केलेल्या अभ्यासातून झेंडे यांनी निवृत्तीनंतर पुण्यातील सकाळ या वृत्तपत्रांतून व्यवसायविषयक लेख लिहायला सुरुवात केली. कल्पक व्हा हा त्यांचा पहिला लेख सकाळच्या जॉब झेड या पुरवणीcOd/s प्रकाशित झाला. त्यांची काही पुस्तके ही या लेखांची संकलने आहेत.
झेंडे यांनी उषःप्रभा मासिकात लाख मोलाची माणसं हे नियमित सदर लिहिले.
पुस्तके
वर्ग:मराठी लेखक
रुबी मोनाघन
रुबी अॅग्नेस मोनाघन तथा रुबी ली (२४ मे, १९१६:ऑस्ट्रेलिया - १० जून, २०१२:सिडनी, ऑस्ट्रेलिया) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून १९३४ ते १९३५ दरम्यान २ महिला कसोटी सामने खेळलेली क्रिकेट खेळाडू होती.
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९१६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१२ मधील मृत्यू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
मराठी विकिपीडिया
मराठी विकिपीडिया हा विकिपीडिया या मुक्त ऑनलाईन ज्ञानकोश प्रकल्पातील मराठी भाषेतला ज्ञानकोश आहे. मे १, इ.स. २००३ रोजी मराठी विकिपीडियाची सुरुवात झाली. मराठी विकीपीडियावर सध्या लेख आहेत. "शिवाजी महाराज" व "बाबासाहेब आंबेडकर" हे मराठी विकिपीडियावरील आजवरचे सर्वाधिक वाचले जाणारे पहिले दोन लेख आहेत. "औदुंबर (कविता)" आणि "वसंत पंचमी" हे मराठी विकिपीडियावर लिहिले गेलेले अनुक्रमे पहिले व दुसरे लेख आहेत.
प्रगती
मराठी विकिपीडियाची प्रगती खालीलप्रमाणे झालेली आहे.
सदस्य आणि संपादक
<div class="ms_content"> आज, दिनांक, Friday रोजी
टीका
तथ्यशोधाचा मार्गच नाकारणे, फक्त भाषांतरित माहिती देणे, ही जी टोके इंटरनेटच्या प्रसाराआधीच (ऑफलाईन मराठीत) गाठली गेली होती, तीच ‘ऑनलाईन मराठी’ने गाठली. याचे कारण, इंटरनेटवरल्या लेखकांचा ‘नवा वर्ग’ तयार झाला. एका जातीच्या पोटशाखांचे लोकच, कंपू जमवून ‘हेच खरं’ म्हणणाऱ्यांची भारतीय पारंपरिक समाजरचनेतली मुळे सारख्याच जातीची आहेत, असे विकिपीडियातही दिसते.
येथील स्वतःस मोठे म्हणून मिरवणाऱ्या सदस्यांना स्वतःची संपादन संख्या अधिक दाखवणे आणि दुसऱ्यांची संपादन संख्या कमी दाखवणे याचा मोठा मोह आहे. वतनदारी वाटावी तसे ‘अमुक इतकी संपादने पूर्ण केल्याबद्दल हा स्टार’ अशी गौरव-चिन्हे एकेका विकिपीडिया-सदस्याच्या सदस्यपानावर दिसतात. पण हे संपादनकार्य घाईगर्दीत केले जाते. संपादन संख्येत रांगेने पुढे जाणाऱ्यांचे लोकांचे, पूर्ण संशोधन करून संदर्भासहित लेख लिहिण्याचे प्रमाण नगण्यच  आहे.
बाह्य दुवे
विकिपीडिया मराठी
ग्रामपंचायत
छोट्या खेडेगावाचा कारभार ग्रामपंचायत नावाची स्थानिक स्वराज्य संस्था पाहते. सरपंच, उपसरपंच, ग्रामसेवक ह्यांच्या मदतीने हा कारभार पाहिला जातो. पंचायतराजमधील सर्वात खालच्या पण महत्त्वाच्या टप्प्याला ग्रामपंचायत म्हणतात. हिला ग्रामसभेची कार्यकारी समिती असेही म्हणतात. ग्रामपंचायतीचा कारभार महाराष्ट्रात लागू असणारा मुंबई ग्रामपंचायत कायदा १९५८ कलम ५ अन्वये चालतो. नवीन ग्रामपंचायत स्थापन करण्याचा अधिकार राज्य सरकार आयुक्तांना असतो.ग्रामपंचायत निर्मितीसाठी किमान ६०० लोकसंख्या असणे आवश्यक असून डोंगरी भागात हे प्रमाण ३०० आहे. ग्रामपंचायत सदस्यांची संख्या कमीत कमी ७ व जास्तीत जास्त १७ असून ते लोकसंख्येवर निश्चित होते.
ग्रामपंचायत कायद्यातील कलमे
महाराष्ट्र ग्रामपंचायत अधिनियम १९५८ कलम ५ अन्वये प्रत्येक खेड्यासाठी एक ग्रामपंचायत असावी.
सरपंच व उपसरपंच
ग्रामपंचायतीचा कार्यकारी प्रमुख हा सरपंच असतो. ग्रामपंचायतीमधून निवडून आलेले सभासद आपल्यातून सरपंचांची व उपसरपंचाची निवड करतात. (२०१७ सालापासून सरपंचाची निवडणूक थेट जनतेमधून होत आहे). सरपंच हे पद आरक्षित तर उपसरपंच हे पद खुले असून आरक्षणाची सोडत निवडणूक होण्याअगोदर जिल्हाधिकारी कार्यालयात करण्यात येते. निवडणुकीनंतर ग्रामपंचायतीची पहिली बैठक बोलाविण्याची अधिसूचना तेथील जिल्हाधिकारी काढतो. जिल्हाधिकाऱ्यांनी नियुक्त केलेला आधिकारी या बैठकीचे अध्यक्षस्थान भूषवितो.
अविश्वासाचा ठराव
p सरपंचावर व उपसरपंचावर अविश्वासाचा ठराव आणण्यासाठी ग्रामपंचायत सदस्यांपैकी १/३ सदस्यांनी तो मांडावा लागतो. सुचना तहसीलदारांना मिळाल्यानंतर सात दिवसाच्या आत तहसीलदार ग्रामपंचायतीची विशेष सभा बोलवितो. त्याचे अध्यक्षस्थान तहसीलदार भूषवितात. जर हा ठराव २/३ बहुमताने पारित झाला तर त्यांना सरपंच वा उपसरपंच पदाचा राजीनामा द्यावा लागतो. मात्र महिला सरपंचावरील अविश्वासाचा ठराव मंजूर होण्यास ३/४ बहुमत असणे आवश्यक असते, असा ठराव बारगळल्यास तो पुन्हा पुढील एक वर्षात मांडता येत नाही.
सरपंचांची निवड थेट जनतेतून होते. राज्य मंत्रिमंडळ बैठकीत हा निर्णय होऊन त्यावर शासन अधिसूचना प्रसिद्ध झाली आहे. ग्रामपंचायतीचे ‘बजेट’ तयार करण्याचा अधिकार यापासून ते ते विविध ग्रामविकास समित्यांचे अध्यक्षपद सरपंचांना बहाल केले आहे. शासनाने सरपंचांना ‘कवचकुण्डले’ सुद्धा दिली आहेत. पहिली दोन वर्षे सरपंचावर अविश्‍वासाचा ठराव आणता येत नाही. दोन वर्षांनी ७५टक्के किंवा त्याहून अधिक ग्रामपंचायत सदस्यांनी अविश्‍वास प्रस्ताव मंजूर केला तरीही सरपंचपद जात नाही. या अविश्‍वासाच्या प्रस्तावाला विशेष ग्रामसभेत गुप्त मतदानाद्वारे सम्मती मिळाली तरच सरपंचपद जाते. . गुजरात आणि मध्यप्रदेश यांसारख्या राज्यांत सरपंचांची निवड थेट जनतेतून होते. महाराष्ट्रातही थेट जनतेतून सरपंच निवडण्याचा निर्णय राज्य मंत्रिमंडळाच्या ३ जुलै २०१७ च्या बैठकीत झाला होता.. त्यानुसार महाराष्ट्र ग्रामपंचायत अधिनियमात सुधारणा करण्यासाठी राज्यपालांनी संमती दिली व दि. १९ जुलै २०१७ रोजी शासन अधिसूचना प्रसिद्ध झाली. महाराष्ट्र ग्रामपंचायत अधिनियमात अनेक महत्त्वाच्या सुधारणा करण्यात आल्या. सरपंचांना गावाचा ‘शक्तिमान नेता’ बनवले आहे. महाराष्ट्रातील जिल्ह्यांत ऑक्टोबर २०१७ पासून ते फेब्रुवारी २०१८ या पाच महिन्यांच्या कालावधीत ४५८ ग्रामपंचायतींच्या निवडणुका झाल्या.
थेट जनतेतून निवड
थेट जनतेतुन निवड सध्या रद्द करण्यात आली आहे २०२२ पासून थेट जनतेतून निवड पुन्हा सुरू करण्यात आली आहे.
अविश्‍वासाचा ठराव
सरपंचावर अविश्‍वासाचा प्रस्ताव आणण्यासाठी पूर्वी ग्रामपंचायतीच्या एकतृतीयांश सदस्यांनी तहसीलदारांकडे मागणी करावी लागत असे.होती. आता जुलै २०१७पासून दोनतृतीयांश सदस्यांनी मागणी केली तर अविश्‍वास प्रस्ताव मांडता येतो.. यापूर्वी दोनतृतीयांश सदस्यांनी अविश्‍वासाचा ठराव मंजूर होत होता, पण आता तीनचतुर्थांश सदस्यांच्या बहुमताशिवाय अविश्‍वासाचा ठराव मंजूर होत नाही.. पण ग्रामपंचायत सदस्यांच्या तीनचतुर्थांश बहुमताने अविश्‍वासाचा ठराव मंजूर झाला तरी सरपंचपद जाणार नाही. त्यासाठी आणखी एक महत्त्वाचा टप्पा शासनाने ठेवला आहे.
ग्रामपंचायत सदस्यांच्या तीनचतुर्थांश बहुमताने सरपंच यांच्यावरील अविश्‍वासाचा ठराव मंजूर झाल्यानंतर जिल्हाधिकारी हे त्यांनी नियुक्त केलेल्या अधिकाऱ्यामार्फत विशेष ग्रामसभा बोलवतात. जिल्हाधिकारी यांनी नियुक्त केलेल्या अधिकाऱ्याच्या समक्ष व त्याच्या अध्यक्षतेखाली विशेष ग्रामसभेसमोर गुप्त मतदानाद्वारे अविश्‍वासाचा ठरावाला संमती मिळाली तरच सरपंचपद जाईल. सरपंचावर अविश्‍वासाठी केवळ ग्रामपंचायत सदस्यांवर शासनाने भरोसा ठेवला नाही. विशेष ग्रामसभेवरच भरोसा ठेवला आहे.
अविश्‍वासाचा ठराव निष्फळ ठरल्यास
सरपंच किंवा उपसरपंच यांच्या निवडणुकीच्या दिनांकापासून दोन वर्षांच्या कालावधीच्या आत आणि ग्रामपंचायतीची मुदत समाप्त होण्यापूर्वी सहा महिन्यांच्या आत अविश्‍वासाचा प्रस्ताव आणता येत नाही. अविश्‍वासाचा प्रस्ताव निष्फळ ठरवल्यास त्यानंतर पुढील दोन वर्षांच्या कालावधीत अविश्‍वासाचाप्रस्ताव आणता येत नाही. यापूर्वी सरपंचांवर कितीही वेळा अविश्‍वासाचा प्रस्ताव आणता येत होता. त्याचा परिणाम सरपंचांच्या स्थैर्यावर आणि कामकाजावर होत होता. पण आता पाच वर्षांच्या कालावधीत सरपंचावर केवळ दोनदाच अविश्‍वासाचा प्रस्ताव आणता येतो.
मानधन
सरपंचाचे मानधन ग्रामपंचायतीच्या वार्षिक उत्पन्नावर अवलंबून असते. त्यांना अतिथी भत्ता म्हणून वार्षिक अंदाजपत्रकांच्या २% किंवा ६०००/- रु यापैकी जी मोठी रक्कम असते ती दिली जाते.
अधिकार व कार्ये
#मासिक सभा बोलावणे व त्यांचे अध्यक्षस्थान भूषविणे. #गावातील विकास योजनांची अंमलबजावणी करणे #ग्रामपंचायतीच्या कर्मचाऱ्यांवर देखरेख व नियंत्रण ठेवणे. #योजनांना पंचायत समितीची मंजुरी घेणे. #ग्रामपंचायतीचा दस्तऐवज सुस्थितीत ठेवणे.
ग्रामसेवक
ग्रामसेवकाला ग्रामपंचायतीचा सचिव, मुख्य कार्यकारी अधिकारी वा चिटणीस या नावाने ओळखतात. ग्रामसेवकाची निवड जिल्हा परिषदेकडून होते, व त्याची नेमणूक मुख्य कार्यकारी अधिकारी करतात. हा जिल्हा परिषदेचा सेवक असतो. त्याचे वेतन जिल्हा निधीतून होते.त्याच्यावर गटविकास अधिकारी यांचे नजीकचे नियंत्रण असते.
ग्रामपंचायतीची कामे
एकूण 29 विषय
बैठका
ग्रामपंचायतीची प्रत्येक महिन्यास एक अशा वर्षातून बारा बैठका बोलावल्या जातात. गावामध्ये नैसर्गिक आपत्ती किंवा इतर कोणतेही कारण देऊन बैठक बोलवता येते.
ग्रामसभा
मुंबई ग्रामपंचायत अधिनियम १९५८ कलम ७ अ अन्वये प्रत्येक गावासाठी एक ग्रामसभा अस्तित्वात आली.. खेड्यामधील मतदानाचा हक्क प्राप्त असणारी प्रत्येक व्यक्ती ही ग्रामसभेचा सदस्य असते. ग्रामपंचायत ही ग्रामसभेची कार्यकारिणी असल्याने ती ग्रामसभेला जबाबदार आहे. बोंगीरवाल नावाच्या एका समितीने ग्रामसभेला बळकटी प्राप्त करून दिली. ७३ व्या राज्यघटनादुरुस्तीनुसार १९९३ साली ग्रामसभेला संवैधानिक दर्जा प्राप्त झाला.असे असले तरीही, गावसंबंधीत कामे मंजूर करण्याचा अधिकार ग्रामसभेला नसतो.पण या सभेस नैतिक अधिकार जास्त असतो.ग्रामसभेचे गावाच्या विकासात महत्त्वाचे योगदान असते.हे तळागाळातील लोकांचा आवाज स्पष्ट करण्याचे एक माध्यम आहे.
ग्रामसभेच्या बैठका
ग्रामसभेच्या चार बैठका होतात. २६ जानेवारी, १ मे, १५ ऑगस्ट व २ ऑक्टोबर या दिवशी या बैठका बोलविल्या जातात.{2018 पासुन 2 octची ग्रामसभा रद्द करण्यात आली असून ती ग्रामसभा नवीन आर्थिक वर्ष सुरू होण्यापूर्वी घेतली जाईल}
अध्यक्ष
ग्रामपंचायतीचा सरपंच ग्रामसभेच्या बैठकीचा अध्यक्ष असतो. त्याच्या अनुपस्थित उपसरपंच असतो आणि दोन्ही पण अनुपस्थित असतील तर सदस्यांमधून एकाची निवड अध्यक्ष म्हणून केली जाते
सरपंचाची थेट निवडणूक
महाराष्ट्रातील भाजप- शिवसेना युती सरकारने ग्रामपंचायतीचा सरपंच जनतेतून निवडण्याचा निर्णय ३ जुलै २०१७ रोजी घेतला. मात्र, जनतेतून सरपंचाची निवड करावी, अशी सूचना सन १९८४ प्राचार्य पी. बी. पाटील यांच्या समितीने केली होती. राज्य सरकारनेया शिफारशीची अंमलबजावणी तब्बल ३१ वर्षांनंतर केली. महाराष्ट्रात वसंतराव नाईक यांच्या शिफारशीनुसार १ मे १९६२ पासून ग्रामपंचायत, पंचायत समिती व जिल्हा परिषद असे त्रिस्तरीय पंचायतराज व्यवस्था सुरू झाली. पंचायतराज व्यवस्थेत सुधारणा करण्याबाबत राज्य सरकारने वेळोवेळी समित्या नेमल्या. पंचायतराज व्यवस्थेच्या बळकटीकरणासाठी १८ जून १९८४ रोजी प्राचार्य पी. बी. पाटील यांची समिती नेमण्यात आली. ‘पंचायतराज’चे पुनर्विलोकन करणाऱ्या या संस्थेची कार्यकक्षा व्यापक होती. जून १९८६ मध्ये या समितीने तिच्या शिफारशी राज्य सरकारला सादर केल्या. त्यात ग्रामपंचायतीचा प्रमुख असलेल्या सरपंचाची निवड थेट जनतेतून करावी, तसेच विविध शासकीय योजनांची अंमलबजावणी पंचायतराज व्यवस्थेकडे सोपवावी, महिला व बालकल्याण समिती स्थापन करावी, अशा अनेक क्रांतिकारी शिफारशी या समितीने केल्या. या समितीने ‘पंचायतराज’ला एक वेगळी दिशा दिली. ७३ वी घटनादुरुस्ती होण्यापूर्वीच या समितीने क्रांतिकारी शिफारशी केल्या होत्या; परंतु राज्यकर्त्यांनी त्याकडे दुर्लक्ष केले. पंचायतराज व्यवस्थेच्या बळकटीकरणाबाबत ७३ व्या घटनादुरुस्तीनंतर राज्य सरकारने पावले उचलली. विलासराव देशमुख मुख्यमंत्री असताना २ ऑक्‍टोबर २००० रोजी पाटील समितीच्या बहुतांश शिफारशींची अंमलबजावणी सुरू झाली; परंतु जनतेतून सरपंच ही शिफारस मात्र लागू करण्यात आली नाही. त्याची अंमलबजावणी करण्याचा निर्णय २०१७ साली युती सरकारने घेतला.
वर्ग:नागरिकशास्त्र वर्ग:१० जानेवारी २०१८ कार्यशाळा वर्ग:भारताच्या स्थानिक शासन
पैदीकाल्वा विजयकुमार
आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने
वर्ग:रिकामी पाने
नेल मॅकलार्टी
एलेन मेरी नेल मॅकलार्टी  (५ जानेवारी, १९१२:ऑस्ट्रेलिया - २६ डिसेंबर, १९९८:मेलबर्न, ऑस्ट्रेलिया) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून १९३४ ते १९३७ दरम्यान ५ महिला कसोटी सामने खेळलेली क्रिकेट खेळाडू होती.
माँटेग्यू जॉर्ज नॉर्थ स्टॉपफोर्ड
जनरल सर मॉंटेग्यू जॉर्ज नॉर्थ स्टॉपफोर्ड (१६ नोव्हेंबर, इ.स. १८९२:हॅनोव्हर स्क्वेर, लंडन, इंग्लंड - १० मार्च, इ.स. १९७१) हा ब्रिटिश सैन्याधिकारी होता. याने कोहिमाच्या लढाईत ब्रिटिश सैन्याचे नेतृत्व केले होते.
स्टॉपफोर्ड पहिल्या महायुद्धाच्या सुरुवातीस लेफ्टनंट पदावर रुजू झाला. युद्धाच्या शेवटी हा मेजर पदावर होता. दुसऱ्या महायुद्धानंतर १९४६-४७ दरम्यान हा ब्रिटिश सैन्याच्या आग्नेय आशिया कमानीचा सरसेनापती होता. दुसऱ्या महायुद्धात, विशेषतः इंफाळ आणि कोहिमाच्या लढायांमध्ये ब्रिटिश सैन्याचे विजयी नेतृत्व केल्याबद्दल त्यास अनेक सन्मान मिळाले.
वर्ग:ब्रिटिश सैन्याधिकारी वर्ग:इ.स. १८९२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९७१ मधील मृत्यू
वारेन-नोसेन्तिनची लढाई
यात फ्रांसच्या सैन्याचे नेतृत्व मार्शल ज्याँ-बॅप्टिस्ट बेर्नाडोट तर प्रशियाचे नेतृत्व ऑगस्ट विल्हेम फोन प्लेट्झ आणि लुडविग यॉर्क फोन वार्टेनबर्गने केले होते.
कुणाल गांजावाला
(जन्मदिनांक अज्ञात - हयात) हे लोकप्रिय हिंदुस्तानी गायक आहेत.
गांजावाला, कुणाल गांजावाला, कुणाल
पार्क इबिराब्वीरा
पार्क इबिराब्वीरा हे ब्राझिल साओ पाउलो एक प्रमुख उद्यान आहे. इ.स. १९५४ साली हे उद्यान सार्वजनिक वापरासाठी खुले करण्यात आले.
स्थानिक तुपी-ग्वारानी भाषेत इबिराब्वीराचा अर्थ कुजलेले झाड असा होतो. या स्थळावर पूर्वी असलेल्या याच नावाच्या खेड्याचे नाव या उद्यानास देण्यात आलेले आहे.
वर्ग:साओ पाउलो
बाळ बापट
बाळ बापट ऊर्फ श्रीकृष्ण बापट हे मराठी चित्रपटसृष्टीतील एक गाजलेले  छायाचित्रकार होते. त्यांचा जन्म यवतमाळ येथे १७-८-१९२३ला झाला होता. मॅट्रिक झाल्यावर बाळ बापट पुण्याला आले आणि विविध छायाचित्रकारांकडे त्यानी छायाचित्रणाचे शिक्षण घेतले. आणि नंतर, चलचित्र छायालेखन व चित्रपट तंत्र या क्षेत्रांत प्रवेश केला. पुण्यातील नवयुग स्टुडिओमध्ये त्यांनी, ’गरिबांचे राज्य’, ’शादीसे पहिले’ व ’साजन का घर’ या चित्रपटांचे छायालेखन केले. त्यांशिवाय ’अखेर जमले’, ’चिमणी पाखरे’,’ चाळ माझ्या पायांत’, ’मी तुळस तुझा अंगणी’ इत्यादी सुमारे ३२ चित्रपटांचे छायाचित्रण बाळ बापट यांनी केले. राजा परांजपे यांच्या ’आधी कळस मग पाया’, ’ऊन पाऊस’, ’जगाच्या पाठीवर’, ’पेडगावचे शहाणे’, ’लाखाची गोष्ट’ आदी चित्रपटांचे कॅमेरामन, बाळ बापट  होते. रा्जा परांजपेंखेरीज राजा ठाकूर, दत्ता धर्माधिकारी यांसारख्या दिग्दर्शकांकडे बाळ बापट यांनी काम केले.
बाळ बापट २९-७-२०१२ रोजी निधन पावले. ज्ञानप्रबोधिनीचे संचालक डॉ. गिरीश बापट हे त्यांचे चिरंजीव आहेत.
लेखन
पहा : बाळ (नाव/ आडनाव)
रक्सौल विमानतळ
रक्सौल विमानतळ हे भारताच्या बिहार राज्यातील रक्सौल येथे असलेला विमानतळ आहे.
विमानसेवा व गंतव्यस्थान
येथे सध्या कोणतीही विमानसेवा उपलब्ध नही.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील विमानतळ वर्ग:बिहारमधील विमानतळ
कीथ मिलर
मिलर, कीथ वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
स्थानपोथी
स्थानपोथी हा मराठीतील पहिला भूगोल ग्रंथ असण्याची शक्यता आहे.
नागदेवाचार्य यांच्या सांगण्यावरून बाईदेवव्यासांनी स्थानांचे पहिले टीपण केले. दुसरे टीपण कुमर आम्नायातील मुनिव्यास कोठी यांनी शके १२७५ मध्ये केले आणि तिसरे टीपण महंत चिरडे यांनी १५ व्या शतकात केले अशा तीन टप्प्यात हा ग्रंथ परिष्कृत झाला. प्रत्येक वेळी प्रत्येक स्थानपोथीकर्त्याने प्रत्येक स्थानाची आधी ‘शोधनी’ केली, म्हणजेच संशोधन केले, आणि मगच आपले टिपण सिद्ध केले. या ग्रंथात महाराष्ट्रातील सुमारे १९७ गावांची नोंद आढळते. डॉ. वि. भि. कोलते यांनी स्थानपोथीचे संपादन केले आहे. त्यात प्रस्तावनेत कोलते म्हणतात, ‘अमरावती, अकोला, बुलढाणा, हे वऱ्हाडातील तीन जिल्हे, नागपूर व भंडारा जिल्हा, हैद्राबाद संस्थानातील वरंगळ जिल्हा (व तिकडे जाताना अर्थातच चांदा जिल्हा); आदिलाबाद, औरंगाबाद, नांदेड, बीड वगैरे मराठवाड्यातील जिल्हे, पूर्व खानदेश, पश्चिम खानदेश, नाशिक, अहमदनगर हे मुंबई इलाख्यातील जिल्हे, हे सर्व विभाग मिळून होणारा म्हणजे जवळ जवळ सर्व महाराष्ट्र हा त्यांचा परिभ्रमणाचा प्रदेश होता.’६)	स्थानपोथी - संपा. डॉ. वि. भि. कोलते, अरुण प्रकाशन, मलकापूर, आ. २ री,१९७६.१
वर्ग:मराठी साहित्य नामसूची
जिल्हाधिकारी
जिल्हाधिकारी (District Collector/ Collector) हा भारतीय प्रशासन सेवा अधिकारी हा व्यक्ती प्रमुख असतो. त्यांचेकडे संपूर्ण जिल्ह्याच्या, कायदा व सुव्यवस्थेची पण जबाबदारी असते. ते जिल्हा न्यायदंडाधिकारीही असतात. जिल्हाधिकाऱ्याला इंग्रजीमध्ये Collector असे म्हणतात.हा शब्द District म्हणजे जिल्हा आणि Collector म्हणजे गोळा करणारा या दोन शब्दांनी मिळून बनलेला आहे.
पदाचा इतिहास
१७७२मध्ये ब्रिटिश गव्हर्नर वारेन हेस्टिंग्स यांने जिल्हाधिकारी पदाची निर्मिती केली. जमीन महसूल वसुलीच्या उद्देशाने हे पद निर्माण करण्यात आले. या पदाचे महत्त्व वाढवण्यासाठी कंपनी सरकारने न्यायदान आणि नागरी प्रशासनाची जबाबदारी जिल्हाधिकाऱ्याकडे सोपवली. स्वातंत्र्योत्तर काळात जिल्हाधिकारी पदाच्या अधिकार व जबाबदारीत बदल करण्यात आला.जनकल्याणाची संबंधित अनेक कार्य त्यांच्याकडे सोपवण्यात आली.
निवड
जिल्हाधिकारी हा गट अचा अधिकारी असतो. त्याची निवड संघ लोकसेवा आयोग करत असते. जिल्हाधिकाऱ्यांची निवड दोन मार्गाने केले जाते. पहिला मार्ग म्हणजे सरळ सेवा भरती होय. संघ लोकसेवा आयोगाकडून भारतीय प्रशासकीय सेवा पदासाठी निवड केलेल्या उमेदवाराची जिल्हाधिकारी म्हणून राज्यशासन नेमणूक करते. संघ लोकसेवा आयोगाकडून निवड झालेल्या जिल्हाधिकाऱ्यांच्या सेवाशर्ती, वेतन, बढती, सेवा-निवृत्ती बाबत केंद्र सरकारचे नियम लागू होतात. राज्य सेवेत उपजिल्हाधिकारी म्हणून कार्य करणाऱ्या व्यक्तीस बढती देऊन जिल्हाधिकारी पदावर नेमले जाते. भारत प्रशासन सेवेतून आलेल्या जिल्हाधिकाऱ्यांचे सेवानिवृत्ती वय ६० वर्ष तर बढती मिळून जिल्हाधिकारी बनलेल्या ५८ व्या राज्य शासनाच्या नियमाप्रमाणे सेवानिवृत्त होतात.
कार्य आणि कर्तव्ये
केंद्र शासनाचा कर्मचारी असून देखील जिल्हाधिकारी राज्य शासनाच्या अखत्यारित काम करतो. उपजिल्हाधिकारी हे पद राज्यातील लोकसेवा आयोग यांच्याकडून घेतली जाते. उपजिल्हाधिकारी पदासाठी जर आपण पात्र ठरला तर आपल्याला पुढील ट्रेनिंग साठी पुणे येथे पाठवले जाते. जिल्हाधिकारी यांचे प्रशिक्षण लाल बहादूर शास्त्री राष्ट्रीय प्रशासन प्रबोधिनी, मसूरी येथे होते. अंतर्गत क्षेत्राचा विकास करणे व नवे कायदे जिल्ह्यात लागू करणे ही जिल्हाधिकाऱ्यांची मुख्य कर्तव्य होय त्याचबरोबर विविध योजनांचे प्रतिनिधित्व देखील ते करतात.
वर्ग:नागरिकशास्त्र वर्ग:राज्य शासनाचे कर्मचारी वर्ग:राज्य शासनाचे प्रथम श्रेणी अधिकारी वर्ग:न्यायव्यवस्था वर्ग:महसूल व राजस्व
बुरुंडीयन फ्रँक
बुरुंडीयन फ्रॅंक हे बुरुंडीचे अधिकृत चलन आहे.
कुमार सानू
केदारनाथ भट्टाचार्य ऊर्फ कुमार सानू (बंगाली: কুমার শানু ) (सप्टेंबर २३, १९५७ - हयात) हा बंगाली पार्श्वगायक आहे. त्याने हिंदी चित्रपटांमध्ये गाणी गायली आहेत. कुमार सानूने प्लेबॅक कारकीर्द सानू भट्टाचार्य या नावाने  सुरू केली. १९८६ मध्ये, शिबली सादिक दिग्दर्शित त्यांना  पहिला बांग्लादेशी चित्रपट 'तीन कन्या' मिळाला. हिरो हिरालाल (१९८९)) या हिंदी चित्रपटामध्ये  बॉलीवूडचे पहिले गाणे गायले होते. १९८९ मध्ये जगजितसिंग यांनी कुमार सानूची ओळख मुंबईतील कल्याणजी-आनंदजीशी केली. त्यांच्या सूचनेनुसार त्यांनी आपले नाव "केदारनाथ भट्टाचार्य" वरून "कुमार सानू" केले कारण  कुमार सानू यांच्या  आवाज आणि गाण्यांच्या शैलीवर किशोर कुमार यांचा  जास्त प्रभाव होता.त्यानंतर कुमार सानू मुंबईत स्थायिक झाले तिथे त्यांना कल्याणजी-आनंदजींनी  जादूगर या चित्रपटात गाण्याची संधी दिली.१९९० च्या ‘आशिकी’ या चित्रपटासाठी संगीत दिग्दर्शक नदीम-श्रावण यांनी सानूला एका गाण्याशिवाय इतर सर्व गाण्याची संधी दिली
जीवन
कुमार सानूने ८० च्या दशकाच्या उत्तरार्धात मुंबईत येऊन गायनक्षेत्रातील आपला संघर्ष सुरू केला. सुरुवातीस कल्याणजी-आनंदजी यांच्या स्टेज शो मध्ये गाऊन व विख्यात गझल गायक जगजीत सिंग यांचे कडून हिंदी भाषा व उर्दू या भाषेतील बारकावे त्याने शिकून घेतले. तत्पश्चात कुमार सानूने टी सिरीझ या संगीत कंपनीसाठी किशोर कुमार यांच्या जुन्या गीतांचे कव्हर वर्जन गायले व ते यादें व किशोर की यादें अशा नावाखाली प्रसिद्ध झाले. याच वेळी त्याला गुलशन कुमार याने नदीम श्रवण या नवीन संगीतकारांबरोबर आशिकी या चित्रपटात पार्श्वगायनाची संधी दिली. 'आशिकी'ने लोकप्रियतेचे सर्व उच्चांक मोडून काढले व त्यानंतर कुमार सानू याने मागे वळून पाहेले नाही. सुमारे १५ वर्षे त्यांनी बॉलीवुडमध्ये निर्विवाद वर्चस्व गाजवले.
आजतागायत त्यांनी २० भाषांतील सुमारे २०,००० गाणी गायली असून सलग ५ वेळा nice सर्वोत्तम गायकाचा फिल्मफेअर पुरस्कार पटकावणारा हा एकमेव गायक आहे. एकाच दिवसात २८ गाण्यांचे ध्वनिमुद्रण करण्याचा त्यांचा विक्रम इ.स. १९९३ साली गिनेज बुक ऑफ वर्ल्ड रेकॉर्डमध्ये नोंदला गेला. त्याने सर्वोत्कृष्ट पुरुष प्लेबॅक गायक म्हणून सलग पाच फिल्मफेअर पुरस्कार जिंकले. साजन (१९९१), दिवाना (१९९२), बाजीगर (१९९३)) आणि १९४२: अ लव्ह स्टोरी (१९९४) या चित्रपटातील गाण्यांसाठी फिल्मफेअर अवॉर्ड्स आले.१९९० ते १९९९ दरम्यान त्यांनी गाण्यासाठी  बॅक टू बॅक फिल्मफेअर पुरस्कार जिंकले.
सन्मान
कुमार सानू हे गीत गायनामधून त्यांना मिळालेल्या पैशांचा उपयोग ग्रामीण मुलांच्या शिक्षणासाठी करतात. ८-७-२०१८ रोजी इंग्लंडमधील इंडो-ब्रिटिश अाॅल पार्टी या संसदीय गटाने इंग्लंडच्या संसदेमध्ये कुमार सानू यांचा, त्यांच्या संगीत कारकिर्दीबद्दल आणि समाजकार्याबद्दल गौरव केला..
नोर्डऱ्हाइन-वेस्टफालन
ऐतिहासिक काळापासून प्रशियाचा भूभाग असलेल्या ऱ्हाइनलॅंडचा उत्तर भाग व वेस्टफालिया हे दोन प्रदेश जोडून दुसऱ्या महायुद्धानंतर ह्या राज्याची निर्मिती करण्यात आली. जर्मनीच्या उद्योगीकरणाची सुरुवात ह्याच भागात झाली. त्यामुळे हे राज्य जर्मनीमधे औद्योगिकदृष्ट्या सर्वात प्रगत मानले जाते. आजही येथील रूर प्रदेशामध्ये जर्मनीमधील अनेक मोठे कारखाने आहेत.
मुख्य शहरे
खालील यादीत नोर्डऱ्हाइन-वेस्टफालन राज्यामधील १ लाखांहून अधिक लोकसंख्या (२०१२ सालची) असलेली शहरे दिली आहेत.
वर्ग:जर्मनीची राज्ये *
एसी शेव्हिल
एसी शेव्हिल (६ एप्रिल, १९०८:सिडनी, ऑस्ट्रेलिया - १९ ऑक्टोबर, १९८९:सिडनी, ऑस्ट्रेलिया) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून १९३४ ते १९३५ दरम्यान ३ महिला कसोटी सामने खेळलेली क्रिकेट खेळाडू होती.
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९०८ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८९ मधील मृत्यू
विटाळ
कुरमा
गडचिरोली जिल्ह्यात गोंड आदिवासी आणि त्याच्या काही उपजातींमध्ये कुरम्या'सारखी प्रथा मात्र अद्याप टिकून आहे. कुरमा म्हणजे पालापाचोळ्याची वस्तीबाहेर बांधलेली झोपडी. मासिक पाळीच्या काळात प्रत्येक महिलेने या कुरम्यांत राहावे, अशी ही प्रथा आणि तसा दंडकही.
चंद्रपूर आणि गडचिरोली जिल्ह्यात गोंड समाज आणि त्याच्या उपजाती असलेल्या माडियासारख्या जातींमध्ये वर्षानुवर्षे ही प्रथा आहे. काळानुसार तिच्यात थोडाफार बदल होत असला, तरी मूळ प्रथा कायम ठेवण्याकडे समाजाचा कल आहे. महिलेची मासिक पाळी सुरू झाल्यानंतर चार-पाच दिवस तिला कुरम्यांत मुक्काम करण्यासाठी पाठवले जाते. या काळात ती कुटुंबातल्या कुणाला स्पर्श करत नाही. तसे झाल्यास तो विटाळ मानला जातो. या कालावधीत कुरम्यांत राहणाऱ्या महिलेला तिच्या कुटुंबातील सदस्य स्पर्श न करता बाहेरून अन्न-पाणी पुरवतात. या काळात तिचा व समूहाचा संपर्क तोडला जातो.
पूर्वी पालापाचोळा गोळा करून आणि श्रमदान करून कुरमा उभारला जात असे. पाड्यालगतच तो असतो. उन्हा-पावसापासून, थंडीपासून संरक्षण होणेही कठीण बनत असे. आता त्यात सुधारणा होत आहे. लोकसंख्या वाढल्याने कुरम्यांची संख्याही वाढते आहे. शासकीय मदत घेऊन, ग्रामसभेत तसा ठराव आणून बांधकामाचे कुरमे उभे करण्याचे प्रयत्नही काही काही ठिकाणी सुरू आहेत.