cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
जिवंतिका
अर्थ‌
श्रावणामध्ये मराठी स्त्रिया जिवंतिका पूजन करतात. त्यासाठी बाजारात मिळणारा एक जिवतीचा कागद विकत आणतात. एके काळी 'नागोबा-नरसोबा दोन पैसे' असे म्हणत हा कागद विकणारी मुले रस्त्याने फिरत असत. कागदावर हिरण्यकश्यपू. नरसिंह, पोराबाळांना खेळवणाऱ्या दोन ठसठशीत जिवत्या, आणि बुध-बृहस्पती असतात. हा चित्रे ज्यांनी कोणी काढली असतील, त्यांची मात्र कमाल आहे. हळद-कुंकू वाहण्याच्या जागा ठशठशीत काढलेली ही चित्रे शतकानुशतके स्त्रियांना प्रपंचात ओढत राहिली.. कापूस आणि ओल्या कुंकवाची बोटे, लाल-तांबड्या देठांचानी पांढऱ्याशुभ्र कापूसफुलांचा हार या जिवत्यांना घालायचा, पुठ्ठय़ाला चिकटवलेला हा कागद पुजायचा. लेकरेबाळे सुखी राहतात, प्रपंचात काहीही उणे राहात नाही, धान्यधुन्य भरलेले राहते. उगीच नाही, इतक्यासाठी बायका हे व्रत करत असतात.
बाह्य दुवे
वर्ग: देवता वर्ग: हिंदू धर्म
राजेवाडी (पुरंदर)
राजेवाडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ५०० मिमी पर्यंत असते.
कॅस काउंटी, मिनेसोटा
कॅस काउंटी ही अमेरिकेच्या मिनेसोटा राज्यातील ८७ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र वॉकर येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ३०,०६६ इतकी होती.
ही काउंटी ब्रेनर्ड नगरक्षेत्रात मोडते
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिनेसोटामधील काउंटी
गंगाधर रामचंद्र मोगरे
गंगाधर रामचंद्र मोगरे (जन्म : शिरगाव - ठाणे जिल्हा) २१ जानेवारी १८५७; - मुंबई ११ जानेवारी १९१५) हे मराठीतील एक कवी होते.  मराठीतील उपहासकाव्याचे जनक. यांची  बहुतांश रचना दीर्घ स्वरूपाची, श्लोकबद्ध व आर्यावृत्तात आहे. विलापकाव्ये, उपहासकाव्ये, कथाकाव्ये व स्फुटकाव्ये असे यांच्या काव्यरचनेचे स्वरूप आहे. त्यांच्या अनेक कविता व्यक्तिचित्रांवर आधारित आहेत. इंग्रजी विलापकाव्यावरून स्फूर्ती घेऊन मोगरे यांनी विष्णूशास्त्री पंडित, विष्णूशास्त्री चिपळूणकर, आनंदीबाई जोशी, भाऊराव कोल्हटकर, व्हिक्टोरिया राणी, दयानंद सरस्वती, तुकोजीराव होळकर, जियाजीराव शिंदे, सनदी अधिकारी रिपन व सर जेम्स फर्गसन अशा अनेक सुप्रसिद्ध महान व्यक्तींवर विलापिका लिहिल्या आहेत.
गंगाधर मोगरे यांचे प्राथमिक शिक्षण शिरगावात व मॅट्रिकपर्यंतचे मुंबईत झाले. त्यानंतर त्यांनी बँकेत नोकरी केली. १९८६साली त्यांची मुंबईच्या रॉयल एशियाटिक सोसायटीच्या ग्रंथालयात कारकून म्हणून नेमणूक झाली. ग्रंथालयातील नोकरीमुळे मोगरे यांचा काव्याचा व अन्य वाङ्‌मयाचा अभ्यास होऊन त्यांच्यातील काव्यशक्तीला चालना मिळाली. अव्वल इंग्रजी राजवटीतील ख्यातनाम कवी म्हणून मोगरे यांचे नाव घेतले जाते.
गंगाधर रामचंद्र मोगरे यांच्या कविता ’इंदुप्रकाश’, ’विविधज्ञानविस्तार’, ’मासिक मनोरंजन’ या मासिकांतून प्रसिद्ध झाल्या. त्यांच्या ’मोगऱ्याची फुले’ या काव्यसंग्रहाचे शेवटचे तीन भाग त्यांच्या मृत्यूनंतर प्रकाशित झाले.
मोगरे यांची अपूर्ण राहिलेली कथाकाव्ये
वर्ग:मराठी कवी वर्ग:इ.स. १८५७ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९१५ मधील मृत्यू
संदर्भ
वर्ग:मराठी कवी वर्ग:इ.स. १९१५ मधील मृत्यू
साईखेड
साईखेड हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील आर्णी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:आर्णी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
आनंद पटवर्धन
आनंद पटवर्धन हे प्रख्यात लघुपटनिर्माते आहेत. त्यांच्या जय भीम कॉम्रेड या माहितीपटाला राष्ट्रीय पुरस्कार मिळाला आहे. ते सामाजिक ऐक्य टिकवण्याच्या चळवळींसोबत अन्य अन्यायविरोधी चळवळींमध्येही कार्यकर्ते म्हणून नावाजले जातात.
वर्ग:मराठी चित्रपट निर्माते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
पंचब्रह्म उपनिषद
हे उपनिषद कृष्ण यजुर्वेदीय परंपरेतील आहे. यात एकूण ४१ मंत्र आहेत. याचा शुभारंभ शाकलाने पैप्पलादास विचारलेल्या एका प्रश्नाने झालेला आहे. तो प्रश्न आहे - सर्वप्रथम सृष्टीप्रारंभाच्या वेळी काय उत्पन्न झाले? आधी पैप्पलादाने क्रमशः सद्योजात, अघोर, वामदेव, तत्पुरुष आणि ईशान उत्पन्न झाल्याची गोष्ट सांगितली आहे; नंतर क्रमाशः त्यांचे स्वरूपवर्णन केलेले आहे. यांनाच ‘पंचब्रह्म’ अशी संज्ञा दिलेली आहे आणि सांगितलेले आहे की ह्या पंचब्रह्म स्वरूपास आपल्या आत्म्यात प्रस्थापित करून ‘मीच पंचब्रह्म आहे’ याप्रकारे आनुभविक ज्ञान प्राप्त करून घेणारा साधक ब्रह्मामृताचे रसास्वादन करून मुक्ती मिळवितो. शेवटी ह्या पंचब्रह्मात्मक विद्येची श्रेष्ठता वर्णन करून हृदयकमलात विद्यमान सदाशिव तत्त्वाच्या अनुसंधानाचा निर्देश दिलेला आहे.
वर्ग:उपनिषदे
वरूड (जिंतूर)
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.जून ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ५६० मिमी असते.मार्च ते मे हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:जिंतूर तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
शाश्वत शेती
शाश्वत शेतीला सेंद्रिय शेती असेही म्हटले जाते. भावी पिढीला आवश्यक असणाऱ्या मूलभूत स्रोतांना कोणत्याही प्रकारची हानी पोहचू  न देता वर्तमान पिढीच्या गरजा भागवण्यासाठी अवलंबिण्यात आलेली शेतीची पद्धत होय.
शाश्वत शेतीची व्याप्ती
शाश्वत शेती पद्धत अवलंबन्यासाठी पाणलोट क्षेत्र व्यवस्थापन,एकात्मिक अन्नद्रव्य व्यवस्थापन,कार्यक्षम पाणी व्यवस्थापन,एकात्मिक तण व्यवस्थापन, मूळ अनुवांशिक स्त्रोतांचे संवर्धन आणि एकात्मिक कीड व रोग व्यवस्थापन या व्यवस्थापन पद्धतीचा काटेकोरपणे वापर केला जातो.सदर व्यवस्थापन पद्धतीचा मूळ उद्देश म्हणजे मर्यादित रासायनिक निविष्ठा जास्तीत जास्त शेती उत्पादित निविस्थांचा वापर करून विना प्रदुषण व नैसर्गिक साधन संपतीला कोणतीही हानी ण पोहोचता शाश्वत उत्पादन घेणे हे आहे. ==संदर्भ    ==
वर्ग:शेतीचे प्रकार
कॉटनवूड काउंटी, मिनेसोटा
कॉटनवूड काउंटी ही अमेरिकेच्या मिनेसोटा राज्यातील ८७ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र विंडम येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ११,५१७ इतकी होती.
या काउंटीची रचना २३ मे, १८५७ रोजी झाली
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिनेसोटामधील काउंटी वर्ग:इ.स. १८५७ मधील निर्मिती
परब्रह्मोपनिषद
हे अथर्ववेदीय उपनिषद आहे. यात एकूण २० मंत्र आहेत. या मंत्रांमध्ये परब्रह्मप्राप्तीसाठी संन्यासधर्माचे विस्तृत विवेचन केलेले आहे. उपनिषदाचा शुभारंभ महाशाल शौनकाच्या प्रश्नाने झाला आहे. महाशाल शौनकाने महर्षी पिप्पलाद यांना विचारले आहे की जगात उत्पन्न होणारे सगळे पदार्थ त्यापूर्वी कुठे असतात? भगवान हिरण्यगर्भ यांनी या पदार्थांचे सृजन कोणत्या प्रकारे केले आणि वस्तुतः ते कोण आहेत? महर्षी पिप्पलादांनी ह्या प्रश्नाचे विवेचन केले आहे आणि आणि त्या परमसत्तेचा - जी सृष्टीचे आदिकारण आहे - त्या परमसत्तेस जाणण्यासाठी अष्टकपाल-अष्टांगयोगाचा आश्रय घेण्यास सांगितलेले आहे. पुढे जाऊन संन्यास धर्माचे प्रभावशाली वर्णन केलेले आहे; ज्यामध्ये संन्यासी बाह्य यज्ञोपवीत आणि शिखेच्या ऐवजी आंतरिक यज्ञोपवीत आणि शिखा धारण करतो. सोबतच हे सांगितलेले आहे की ज्याने अग्नीमय-ज्ञानमय शिखा आणि यज्ञोपवीत धारण केलेले आहे तोच खराखुरा साधक आणि मुक्तीचा अधिकारी बनू शकतो. शेवटी प्रपंचमय शिखा आणि यज्ञोपवीताचा परित्याग करून प्रणव ओंकारब्रह्मरूप शिखेचा आणि यज्ञोपवीताचा आधार घेऊन मोक्षाधिकारी बनण्याचा निर्देश दिलेला आहे.
वर्ग:उपनिषदे
दत्तात्रेय लक्ष्मण पटवर्धन
दत्तात्रेय लक्ष्मण पटवर्धन (१० जुलै, १८८३ - १८ ऑक्टोबर, १९४३) हे पहिले भारतीय वैमानिक समजले जातात.
वर्ग:इ.स. १८८३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९४३ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
घाटावरची महाकाली
घाटावरची महाकाली सातारा जिल्ह्यातील सालपे घाटाच्यावर काहीश्या खोल दरीत असलेले ठिकाण आहे. येथे वसलेल्या या देवीलाही हेच नाव आहे.
सातारा-नीरा रस्त्यावर आदर्की फाटा लागतो. त्याच्या अगदी शेजारीच काहीसे खड्ड्यात एक पुरातन दगडी बांधकाम असलेले बुटक्या छताचे मंदिर आहे. गर्द झाडी, मोठे वटवृक्ष, खळखळत वाहणारा ओढा यांमुळे हे ठिकाण एकदिवसीय पर्यटनाला योग्य आहे.
महाकाली मंदिराच्या अगदी १०० मीटरपर्यंत जाईतो हे मंदिर आणि हा परिसर दिसत नाही. मंदिर परिसरात उतरताच पाण्याने भरलेला डोह आणि मोठे पिंपळ वृक्ष दिसतात. त्यांतील एका वृक्षाला पार बांधला आहे. त्याच्या खालून आठमाही वाहणारा झरा आहे. थोडे पुढे गेले की डाव्या बाजूला थंड पाण्याचे टाके आणि बारव आहे.
मंदिराचे खांब दगडी कोरीव असून अखंड शिळेचे आहेत. गाभाऱ्यात संगमरवरी शुभ्र अशी महाकालीची मूर्ती आहे. मंदिरासमोर होमहवन कुंड, तर बाजूला उंच दीपमाळ आहे. अखंड वाहणाऱ्या ओढ्याच्या खळखळाटाने ऐन उन्हाळ्यातही हा परिसर थंड असतो.
चिंचघाट (हिंगणा)
चिंचघाट हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील हिंगणा तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:हिंगणा तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
पिंपळगाव (गायके)
पिंपळगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील जिंतूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.जून ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ५६० मिमी असते.मार्च ते मे हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:जिंतूर तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
साखरा
साखरा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील आर्णी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:आर्णी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
पोंढे
पोंढे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ५०० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:पुरंदर तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
क्रो विंग काउंटी, मिनेसोटा
क्रो विंग काउंटी ही अमेरिकेच्या मिनेसोटा राज्यातील ८७ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र ब्रेनर्ड येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ६६,१२३ इतकी होती.
ही काउंटी ब्रेनर्ड नगरक्षेत्रात मोडते
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिनेसोटामधील काउंटी
परमहंस परिव्राजक उपनिषद
हे उपनिषद् अथर्ववेदाशी संबंधित आहे. हे गद्यात्मक असून याच्यात पाच मोठे अनुच्छेद आहेत. यामध्ये परमहंस परिव्राजकाची लक्षणे, परिव्रजनाचे अधिकारी, परिव्रज्या प्राप्तीचे विधी इत्यादींचे विवेचन केलेले आहे.
रूई (बार्शी)
रूई हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील बार्शी तालुक्यातील एक गाव आहे.
परमहंस परिव्राजक उपनिषद
उपनिषदाचा शुभारंभ पितामह ब्रह्माजींनी आपले पिता आदिनारायण यांना परमहंस परिव्राजकाविषयी केलेल्या प्रश्नाने झालेला आहे. नारायणांनी उत्तर देताना म्हटले आहे की आधी व्यक्तीने वर्णाश्रमधर्माच्या मर्यादांचे पालन केले पाहिजे. त्यानंतर क्रमशः संन्यास ग्रहण केला पाहिजे. संन्यास ग्रहणाच्या विधीचा उल्लेख करून नारायणांनी पुढे संन्यासाच्या जीवनचर्येवर प्रकाश टाकलेला आहे. ब्रह्माजींनी पुन्हा विचारल्यावर नारायणांनी ब्रह्म-प्रणवाचे रहस्य समजावताना म्हटले आहे की हा ब्रह्म-प्रणव षोडशमात्रात्मक असतो. याला चांगल्या प्रकारे जाणून घेऊन त्याची उपासना करणारा परमहंस शेवटी विदेह मुक्ती प्राप्त करून घेतो. ही स्थिती एकदा प्राप्त झाल्यावर शिखा, यज्ञोपवीत अशा उपचारांची गरज उरत नाही. त्याला अन्य मंत्र-तंत्र, उपासना, ध्यान यांचीही आवश्यकता असत नाही. तो ब्रह्म-प्रणवाच्या अनुसंधानाने सच्चिदानंद, अद्वैत, चिद्घनस्वरूप ‘मीच ब्रह्म आहे’ अशा भावनेने आपले जीवन कृतकृत्य करून घेतो.
वर्ग:उपनिषदे
रूई (बार्शी)
भौगोलिक स्थान
३) वैराग          १४ किमी
४) बार्शी          ३८ किमी
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते. सोलापूर कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. सोलापुरात हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
प्रेक्षणीय स्थळे
खंडोबा मंदिर रुई
रुई येथील खंडोबा मंदिर प्रसिद्ध आहे. दर वर्षी चंपाषष्ठी या दिवशी गावात खूप मोठी यात्रा भरते.या वेळी अनेक गावातून भाविक येतात.
दत्त मंदिर
श्री दत्त मंदिर हे मंदिर भेट देण्यासारखे आहे. प्रत्येक वर्षी दत्तजयंती निमित्त रक्तदानाचा उपक्रम ग्रामस्थांच्या वतीने राबवला जातो.
तसेच गावात विठ्ठल रुक्मिणी मंदिर, मारुती मंदिर
अशी अनेक धार्मिक स्थळे आहेत
जवळपासची गावे
मालेगाव
गौडगाव
उपळ
भाळगाव
जवळगाव
काटी
चिलवडी
संदर्भ
वर्ग:बार्शी तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं!
तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं! ही झी मराठी दूरचित्रवाणी वाहिनीवर प्रसारित झालेली एक मालिका आहे.
कथानक
अदिती ही एक श्रीमंत घरातील मुलगी असते. तिच्या आई-वडिलांमध्ये विकोपाचे वाद असल्याने ते घटस्फोट घेण्याच्या स्थितीत असतात. त्यामुळे अदितीला लहानपणापासूनच एकत्र कुटुंबाची सवय नसल्याने त्याची मनात खूप भीती असते. सिद्धार्थ हा मोठ्या एकत्र कुटुंबात वाढलेला गुळपोळी गावातील एक मुलगा असतो. सिद्धार्थ मुंबईला उच्च शिक्षण आणि नोकरीनिमित्त येतो, तेव्हा त्याची अदितीशी भेट होते. हळूहळू दोघांमध्ये प्रेम वाढीस लागते व त्यानंतर तो अदितीला गावी त्याच्या कुटुंबाशी भेटायला घेऊन जातो. जेव्हा अदिती सिद्धार्थच्या कुटुंबाला पाहते, तेव्हा ती भांबावते आणि त्याचं घर सोडून हॉटेलवर राहायला निघून जाते. परंतु सिद्धार्थच्या घरचे अदितीची समजूत आणि भीती घालवून तिला परत घरी आणतात.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी दूरचित्रवाहिनी मालिका वर्ग:झी मराठी दूरचित्रवाहिनी मालिका
२०१६ उन्हाळी ऑलिंपिकमधील फेन्सिंग - पुरुष फॉइल
विभाग ४
=संदर्भ=
कोल्हाण
कोल्हाण हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
डहाणू बस स्थानकापासून जव्हार मार्गाने गेल्यावर पुढे राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ४८ ने हे गाव लागते. डहाणू बस स्थानकापासून हे गाव ३१ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.पावसाळ्यात येथे भातशेती,नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात १२२ कुटुंबे राहतात. एकूण ६९३ लोकसंख्येपैकी ३४० पुरुष तर ३५३ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ५८.३२ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ६९.८२ आहे तर स्त्री साक्षरता ४७.१८ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या १३४ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १९.३४ टक्के आहे.आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. येथे शेती हा व्यवसाय असून काही लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, खाजगी नोकर, कामगार म्हणूनही काम करतात. दुग्धव्यवसाय, बकरीपालन, कुक्कुटपालन सुद्धा केले जाते.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्षासुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
आंबिवळी, निकावळी, भारड, घोळ, तवा, धामाटणे, पेठ, धाकटी डहाणू, ताडीआळे, धुमकेत, पोखरण ही जवळपासची गावे आहेत.तवा समूह ग्रामपंचायतीमध्ये धामाटणे, कोल्हाण, पेठ आणि तवा ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे
पेंढारी
पेंढारी
पेंढारी किंवा पिंडारी या भारतात अठराव्या-एकोणिसाव्या शतकांत रयतेची लूटमार व वाटमार करणाऱ्या संघटित टोळ्या होत्या, ज्यात हिंदू आणि मुस्लिम या दोन्ही समाजाचे लोक होते. यांपैकी पेंढाऱ्यांच्या सशस्त्र संघटित टोळ्या राजकीय सत्ताधाऱ्यांच्या आश्रयाने उदयास आल्या. ठगांची संघटना ही एक प्रकारे धार्मिक हिंसाचारी गुप्त संघटना होती.
पेंढारी : भारतात अठराव्या-एकोणिसाव्या शतकांत रयतेची लूटमार व वाटमार करणाऱ्या संघटित टोळ्या. यांपैकी पेंढाऱ्यांच्या सशस्त्र संघटित टोळ्या राजकीय सत्ताधाऱ्यांच्या आश्रयाने उदयास आल्या. ठगांची संघटना ही एक प्रकारे धार्मिक हिंसाचारी गुप्त संघटना होती. पेंढारी : मोगल साम्राज्याच्या पडत्या काळात व विशेषतः उत्तर पेशवाईत लुटालूट करून उदरनिर्वाह करणाऱ्या टोळ्यांस ही संज्ञा अठराव्या शतकात रूढ झाली. या शब्दाच्या व्युत्पत्तीबद्दल तज्ञांत मतभेद आहेत. काहींच्या मते ‘पेंढारी’ हा शब्द मराठी असून पेंढ व हारी या दोन शब्दांपासून झाला आहे व त्याचा अर्थ गवताची पेंढी किंवा मूठ पळविणारा असा होतो. उत्तरेत पिंडारी अशीही संज्ञा रूढ आहे. पिंड म्हणजे अन्नाचा घास. तो पळविणारा म्हणजे पिंडारी. भारतातील पेंढाऱ्यांप्रमाणेच लूटमार करणाऱ्या संघटित टोळ्या पश्चिमी देशांच्या इतिहासकाळातही उदयास आल्याचे दिसते. उदा., ब्रिगांड, फ्रीबूटर, बँडिट, फ्रीलान्स, डकॉइट इत्यादी. अशा प्रकारच्या संघटनांच्या उदयाची कारणे पुढीलप्रमाणे : (१) केंद्रीय राजसत्ता अस्थिर किंवा दुर्बल झाली, की सुभेदार-जहागीरदार व मांडलिक राजे यांच्यात सत्ता संपादनार्थ यादवी युद्धे सुरू होतात व अशा संघटनांना वाव मिळतो. (२) सत्तातंर झाले की पराभूत सत्ताधाऱ्यांचे सैनिक बेरोजगार होऊन लूटमारीस उद्युक्त होतात. (३) गरजू राजे व सरदार इत्यादींच्या आश्रयाने वा उत्तेजनाने दुसऱ्याच्या प्रदेशात लूटमार करण्यासाठी धंदेवाईक संघटना उभ्या राहतात. पेंढाऱ्यांच्या संख्येबद्दल व एकूण कारवायांबद्दल अनेक अतिरंजित कथा रूढ आहेत. कॅ. सीडनॅम याच्या मते माळव्यात त्यांच्या घोडेस्वारांची संख्या ३०,००० होती तर कर्नल जेम्स टॉडच्या मतानुसार ती संख्या ४१,००० होती. १८१४ मध्ये त्यांची संख्या साधारणत: २५,००० ते ३०,००० च्या दरम्यान असावी आणि त्यांपैकी निम्म्याहून कमी लोक शस्त्रधारी असावेत, असे बहुतेक इंग्रज इतिहासकारांचे मत आहे. प्रथम ते मराठी सरदारांबरोबर बाजारबुणगे म्हणून आढळात येऊ लागले. पुढे माळवा, राजस्थान, गुजरात, मुंबई इलाखा, मध्य प्रदेश वगैरे प्रदेशांत त्यांचा प्रभाव वाढला. त्यांची कुटुंबे विंध्य पर्वताच्या जंगलात, पर्वतश्रेणींत व नर्मदा नदीच्या खोऱ्यात असत. सुरुवातीला पेंढाऱ्यांमध्ये पठाण लोकांचा अधिक भरणा होता पण पुढे पुढे सर्व जातिजमातीमधील लोक त्यांत सामील झाले. पुष्कळदा रयतेकडून खंड वसूल करण्याचे काम त्यांच्याकडे सोपविले जाई. त्यातील काही भाग त्यांना मिळे. त्यांना नियमित वेतन नसे. खंडणी वसुलीसाठी ते मारहाण, दहशत, लुटालूट वगैरे मार्ग अवलंबित. त्यामुळे रयतेत त्यांच्याविषयी दहशत असे.
घोडा, लांब भाला (सु. ३.५ मी.) व तलवार हा त्यांचा मुख्य संरजाम असे. मोडकी पिस्तुले व बंदुकाही काहीजण वापरीत. दिवसाकाठी ५० ते ६० किमी. पर्यंत ते मजल मारीत. मुक्कामासाठी त्यांच्याजवळ तंबू, राहुट्या, पाले इ. सामान नसे. शत्रूवर पद्धतशीर हल्ला करण्याइतके ते खचितच शूर नव्हते पण सैन्य जाऊ शकणार नाही, अशा दुर्गम मार्गाने ते जात व अचानक हल्ले करून लूटमार करीत व धनधान्य नेत आणि जे पदार्थ नेता येत नसत, त्यांचा नाश करीत. त्यांच्या टोळ्यांना दुर्रे म्हणत. पेंढाऱ्यांच्या लहान टोळ्या लुटीला सोयीच्या असत. लूट, जाळपोळ, अनन्वित अत्याचार यांबद्दल त्यांची कुप्रसिद्धी होती. कित्येकदा एखाद्या गावास पूर्वसूचना देऊन ते खंड वसूल करीत व खंड न दिल्यास ते गाव जाळून टाकत. उत्तर पेशवाईत पेंढारी हे मराठी सैन्याचा एक भाग बनू लागले. त्यांत मुसलमान-हिंदू अशा दोन्ही धर्मांचे लोक होते पण दक्षिणी मुसलमान अधिक होते. त्यांच्या बायका सामान्यत: हिंदू ग्रामदेवतांची उपासना करीत. स्वारीहून परतल्यावर पुष्कळजण शेतीही करीत. चिंगोळी व हुलस्वार हे पेंढारी-पुढारी आपल्या अनुयायांसह पानिपतच्या युद्धात मराठी सैन्यात होते. इंग्रजी अमंलात पदच्युत झालेले संस्थानिक त्यांचे साहाय्य घेत. शिंदे-होळकरांकडील पेंढारी शिंदेशाही व होळकरशाही म्हणून ओळखले जात. टिपू व फ्रेंच यांचा पराभव झाल्यावर त्यांच्या विसर्जित सैन्यातून काही पेंढारी पथके बनली. एकोणिसाव्या शतकात काही संस्थाने खालसा होऊन इंग्रजी राज्य जसजसे दृढ होऊ लागले, तसतसे पेंढाऱ्यांचे आश्रयस्थान हळूहळू नाहीसे झाले. तेव्हा त्यांनी आपली स्वतंत्र पथके बनविली. हेरा व बुरन हे त्यांचे पुढारी होते. दोस्त मुहम्मद व चीतू नावाचे पुढारी पुढे प्रसिद्धीस आले. करीमखान हा पुढारी खानदानी मुसलमान कुटुंबातील होता. तो तरुणपणी प्रथम होळकरांकडे व नंतर शिंद्यांकडे गेला. शिंदे, भोसले व भोपाळचे नबाब यांच्याकडून तो पैसे घेई व लूट मिळवी. त्याच्या ताब्यात अनेक किल्ले होते. पुढे तो शिंद्यांनाही वरचढ झाल्यामुळे त्यांनी चीतूमार्फत त्याचा पराभव घडवून आणला. पुढे तो अमीरखानाकडे गेला. अमीरखान यशवंतराव होळकरांचा उजवा हात होता. वासिल मुहम्मद, नामदारखान, मीरखान इ. पेंढारी पुढारीही प्रसिद्ध होते. चीतूजवळ काही हजार घोडेस्वार, थोडे पायदळ व वीस मोडक्या तोफा होत्या. कादरबक्ष साहिबखान, शेखदुल्ला हे दुय्यम नेते होते. कोकणपासून ओरिसापर्यंतच्या प्रदेशांत त्यांनी धुमाकूळ घातला. मराठ्यांच्या साहचर्यातील पेंढाऱ्यांच्या लुटारूपणामुळे मराठेही लुटारू म्हणून बदनाम झाले. पेंढाऱ्यांचा कायमचा बंदोबस्त लॉर्ड फ्रान्सिस रॉडन हेस्टिंग्जने केला (१८१८). त्याने अमीरखान व करीमखान यांना जहागिरी देऊन फोडले व इतर पेंढाऱ्यांचा बीमोड केला. यातूनच पुढे टोंक संस्थान उदयास आले. काही पेंढारी युद्धात मारले गेले, तर काही कायमचे अज्ञातवासात गेले. त्यामुळे उरलेल्यांनी लुटीचा व्यवसाय सोडला आणि ते मध्य प्रदेशात स्थायिक शेती करू लागले.
चिंतातुरता (मानसिक आजार)
चिंतातुरता विकार हे मानसिक विकाराच्या लक्षणीय भावनांचे व्यक्तिचित्रण करणाऱ्या चिंतेचा आणि भीतीचा यांचा एक गट आहे. चिंतातुरता ही एक भविष्यातील घटनांबद्दलची काळजी असते, आणि भीती ही सध्याच्या घटनांची प्रतिक्रिया असते. या भावनांमुळे जलद हृदय दर आणि अशक्तपणा यांसारखी शारीरिक लक्षणे होऊ शकतात. येथे सर्वसाधारण चिंतातुरता विकार, विशिष्ट भीती, सामाजिक चिंतातुरता विकार, विभक्त चिंतातुरता विकार, अकारण भीती, घबराटीचा विकार, आणि निवडक घुमेपणा यांच्यासह अनेक प्रकारचे चिंतातुरता विकार आहेत. प्रत्येक विकार हा लक्षणांनुसार भिन्न असतो. लोकांना बरेचदा एकापेक्षा जास्त चिंतातुरता विकार असतात.
पेंढारी
राजेमहाराजे-संस्थानिक, जमीनदार-सावकार आणि कष्टकरी-शेतकरी यांना आपल्या अधिपत्याखाली घेतल्यानंतर इंग्रजांची नजर जंगल संपदेवर होती. जंगलातील कच्चा माल इंग्रज बाहेर नेत. ब्रिटिशांनी सगळ्या आधुनिक कल्पना या आपल्या वसाहतीचे शोषण करण्यासाठी मॉडिफाय करून घेतल्या होत्या, त्यातलीच एक म्हणजे मुख्यभूमीवर तयार होणार कच्चा माल. उदा. नीळ, अफू, ताग, कापूस बंदरापर्यंत पोचवणे,त्याच्यासाठी  प्रवासी अन् व्यापारी राज्यमार्ग सुलभ सुकर आणि  सुरक्षित करणे. हा मार्ग अर्थातच जंगलातून किंवा त्याच्या आजूबाजूने जात होता. पण यात मुख्य अडसर लढाऊ आदिवासींचा होता. लढवय्या आदिवासींसमोर इंग्रजांना काही केल्या वर्चस्व गाजवता येत नव्हते. वास्तविक आदिवासी चळवळींचा इतिहास पार चौदाव्या शतकापर्यंत जातो. वेळोवेळी महंमद तुघलक, बिदरचा राजा, बहामनी सरदार यांच्याविरुद्ध एकजूट करून आदिवासींनी आपल्या ताब्यात असलेल्या जमिनी, किल्ले यांचे रक्षण केले होते. त्यामुळे इंग्रजांच्या काळातही त्यांना अनेक वेळा लढावे लागले. त्या काळात इंग्रज अधिकाऱ्यांना आदिवासींच्या जमिनी हडप करण्यासाठी स्थानिक जमीनदार आणि धनिक मदत करीत. १७८८ ते १७९५ या काळात छोटा नागपूर येथे तमाड जमातीने, १८१२ मध्ये राजस्थानात भिल्ल जमातीने, तसेच १८१८ ते १८३० ईशान्यपूर्व भारतात नागा, मिझो, लुशाई, मिशिपी, दफम्त इत्यादी जमातींनी, बिहारमध्ये मुंडा, कोल, खैरनार जमातींनी, १८३२ मध्ये संथालांनी इंग्रजांच्या कारवायांना कडाडून विरोध केला होता.
चिंतातुरता (मानसिक आजार)
चिंतातुरता विकार हे आनुवांशिक आणि पर्यावरणीय घटकांचे मिश्रण आहे. जोखीम घटकांमध्ये बालशोषण, मानसिक विकारांचा कुटुंबाचा इतिहास आणि गरिबीयाच्या इतिहासाचा समावेश होतो. चिंतातुरता विकार नेहमी इतर मानसिक विकारांसह, विशेषतः निराशेचा विकार, व्यक्तिमत्त्व विकार, आणि वस्तू वापराचा विकार यांमुळे होतो. कोणत्या प्रकारचा विकार आहे ह्याचे निदान करून घेण्यासाठी त्यासाठीची लक्षणे कमीत कमी ६ महिने अस्तित्वात असणे, परिस्थिती अपेक्षित असल्यापेक्षा जास्त असणे आणि काम करणे कमी होणे या गोष्टी आवश्यक आहेत. इतर समस्यांमधे अशी लक्षणे असू शकतात. उदा० हायपरथायरॉईडिझम; हृदयरोग; कॅफीन; अल्कोहोल, किंवा कॅनॅबिस आदीचा वापर; आणि काही अन्य विशिष्ट औषधांचा अतिवापर या गोष्टींचा समावेश आहे.
पेंढारी
दुसऱ्या बाजूला सततची धुमश्चक्री, संस्थानिकांच्या कारभाराला लागलेली घरघर, जनतेकडून आकारण्यात येणारे विविध कर, सततचे पारतंत्र्य याने गांजलेल्या आणि भुकेकंगाल लोकांपैकी काहींनी मग सगळ्यात सोपा मार्ग निवडला, तो म्हणजे लुटमारीचा. अवध ते दख्खन या मध्य भारतातून जाणाऱ्या अनेक मार्गांवर व्यापारी, सावकार आणि काशी-बनारसला जाणाऱ्या यात्रेकरूंना लुटण्याच्या घटना वाढू लागल्या होत्या. कायदा-व्यवस्था पुरती ढासळली  होती. या टोळीची दहशत इतकी भयानक होती, की तीर्थयात्रेला निघालेला माणूस निघताना घरदारावर तुळशीपत्र ठेवून बायकापोरांना कवेत घेऊन ओक्साबोक्शी रडत असे. ‘काठीच्या टोकावर सोन्याजडजवाहिरांचे गाठोडे बांधून काशीला निर्धास्त जावे’ इतका विश्वास त्याकाळात राहिला नव्हता. या लुटमार करणाऱ्या टोळ्या एका विशिष्ट जातीपुरत्या मर्यादित नव्हत्या, त्यात अठरापगड जातीची माणसे होती. आणि महत्वाचे म्हणजे समाजातल्या सगळ्यात खालच्या स्तरावरची ही मााणसं होती. जंगलाच्या मार्गावरून जाणाऱ्यांना लुटणारे जसे आदिवासी होते, हिंदू होते तसेच मुस्लिमही होते. अनेक संस्थानिकसुद्धा असे पेंढारी व लुटारू पदरी बाळगून त्यांच्याकडून पुंडगिरी करवून त्यांच्या मिळकतीवर जगत असत.
चिंतातुरता (मानसिक आजार)
उपचार न केल्यास चिंतातुरता विकार हे तसेच राहतात. या विकारांच्या उपचारांमध्ये जीवनशैलीतील बदल, समुपदेशन, आणि औषधोपचार यांचा समावेश असू शकतो. समुपदेशन सामान्यतः आकलनविषयक वागणुकीसंबंधित चिकित्सेच्या प्रकारासह असतात. औषधोपचार, जसे की निराशा अवरोधक, बेन्झोडियाझेपाइन्स, किंवा बीटा अवरोधक, हे लक्षणे सुधारू शकतात.
पेंढारी
पेंढारींच्या बाबतीतही (पिंडारी) त्याकाळी अशाच आख्यायिका पसरवल्या गेल्या होत्या. असे म्हणतात की युद्धात अतिशय तरबेज असणारे पेंढारी सैन्य सबंध गाव लुटून न्यायचे. पेंढारींचा हल्ला होणार याची पुसटशी जरी शंका आली तर गावकरी स्वतःच आपले घरदार जाळून तिथून पोबारा करायचे. वास्तविक पेंढारी हा खरं म्हणजे स्वतंत्र लेखाचा विषय आहे. मात्र पेंढारी सैन्याने मोघल, राजपूत आणि पेशव्यांना अनेक युद्धांमध्ये मदत केल्याचे इतिहासात दाखले सापडतात. पेंढारी सैन्याचा उपयोग त्याकाळचे राजे-महाराजे हे आताच्या भाषेत सांगायचे झाले तर "आउटसोर्स' पद्धतीने करायचे. संस्थानिकांच्या कारभारला घरघर लागल्यानंतर मोठ्या प्रमाणात सैन्य दल सांभाळणे आर्थिकदृष्ट्या शक्य होत नव्हते, त्यामुळे युद्धप्रसंगी बाहेरून पेंढारी सैन्याची मदत घेतली जायची. पहिल्या बाजीराव पेशव्याशी तर पेंढारीचे खुपच सलोख्याचे नाते होते. पेंढारींविरुद्ध ब्रिटिशांनी मोर्चेबांधणी केल्यानंतर या टोळीमध्य़े मोठ्या प्रमाणात फाटाफुट झाली आणि अनेक पेंढारी लुटमार करणाऱ्यांच्या टोळीमध्ये सहभागी झाले.
चिंतातुरता (मानसिक आजार)
वर्षामध्ये सुमारे १२% लोकांवर चिंतातुरता विकाराचा परिणाम होतो, आणि ५% ते ३०% लोकांवर त्यांच्या जीवनामध्ये कधीनाकधी परिणाम होतो. ते स्त्रियांपेक्षा वारंवार सुमारे दुप्पट वेळा पुरूषांना होतात आणि साधारणतः वयाच्या 25 व्या वर्षांपूर्वी सुरू होतात. सर्वात सामान्य प्रकारचे विशिष्ट भय जवळजवळ 12% परिणाम करतात आणि सामाजिक चिंतातुरता विकार जे त्यांच्या जीवनात कोणत्यातरी वेळी 10% परिणाम करतात. ते 15 आणि 35 वयोगटातील लोकांवर सर्वात जास्त परिणाम करतात आणि 55 वर्षांनंतर ते कमी सामान्य होतात. युनायटेड स्टेट्स आणि युरोपमध्ये दर अधिक असल्याचे दिसते.
पेंढारी
ठग : हे काली देवीचे उपासक असून देवीची कृपा संपादन करण्यासाठी आपल्या संघटित टोळ्यांतर्फे रक्त न सांडता नरबळी देण्याची त्यांची प्रथा होती. ठगांच्या टोळ्यांत हिंदू व मुसलमान या दोहोंचाही समावेश होता. कपटी किंवा धूर्त या अर्थाच्या संस्कृत ‘स्थग’ या शब्दापासून ठग किंवा ठक हे शब्द बनले आहेत. अचानकपणे व मनुष्य बेसावध असताना त्यास गळफास लावून ठार करण्याच्या कृत्याला ठगी म्हणतात. ठग व ठगीची उत्पत्ती कशी झाली, हे ठगाची जबानीवरून कळू शकते. रक्तबीजासुराशी कालीने युद्ध सुरू केले पण त्याच्या रक्ताच्या प्रत्येक थेंबातून असुर निर्माण होत व त्यांच्याही रक्तापासून असुर उत्पन्न होत. तेव्हा देवीने स्वतःच्या घामातून दोन पुरुष निर्माण केले. त्यांना स्वतःच्या पिवळ्या वस्त्राचा एक पट्टा दिला. त्या पट्ट्याने त्या पुरुषांनी असुरांना गळफास लावून ठार मारले. देवी प्रसन्न झाली आणि तिने मनुष्यांना फास लावून ठार मारण्याची व त्यांची संपत्ती घेण्याची आज्ञा त्या दोन पुरुषांना दिली. ठग हे त्या दोन पुरुषांचे वारस होत. या दंतकथेचे मूळ सप्तशतीत सापडते.
चिंतातुरता (मानसिक आजार)
External links
वर्ग:मानसिक आजार
पेंढारी
छोटी मोठी खेडेगावात राहणारी काही अनेक समाजाचे लोक, त्यांच्या कडून रागाच्या भरात घरघुती वादविवाद होत असे. व त्यांच्या कडून खून, किंवा बलात्कार अनेक विविध घटना हातून घडत असत. गावातील मुख्य लोक त्यांना शिक्षा म्हणून त्यांना दोषींना किंवा त्यांच्या परिवाराला गावातून हाकलून लावत असे आणि त्यांना समाजातून जातीतून बहिष्कार करून त्या व्यक्तीस किंवा त्या व्यक्तीच्या संपूर्ण परिवारास बाहेर काढून टाकस असत. व गावातील मुख्य लोक किंवा पंच सरपंच लोक आजू-बाजूच्या गावात सूचना देत असत कि अनोळखी अमुक-अमुक राहायला येईल त्यां गुन्हेगार प्रवृत्ती लोकांना तुम्ही आश्रय देऊ नये. मग ती गुन्हेगार प्रवृत्तीच्या लोक जंगलात आश्रय घेऊ लागलीत व बघता बघता खूप सारी गुन्हेगार प्रवृत्तीचे लोक एका ठिकाणी जमा होऊ लागलेत. व मनात बदला घेण्याची वृत्ती जागृत करत ते समूह एकत्र येऊन गावातील लोकांवरील हल्ला करीत असे व लुटमार करून धन, धान्य, जीवन उपयोगी लागणारे वस्तूची लुटालूट करीत असे. त्यांना ठार मारत असे. बलात्कार करून जिवंत मारून संपूर्ण गाव जाळून टाकत असे. असे करताना ते जात धर्म पाहत नसे. त्यांची शास्त्रे म्हणून तलवार, ढाल, भाला, घोडे. बारूद जवळ बाळगळत असे. व पुढे आयुष्य जगण्यासाठी विविध गावात जाऊन हल्ले, लुटमार करीत जे मिळेल ते घ्यायचे व पुढचे गाव लुटायची योजना आखायचे. युद्धप्रसंगी राजा/संस्थानिकांसाठी लढाया करत. त्याच्या मोबदल्यात राजाकडून एखादे गाव लुटायची परवानगी मागत. त्यांची गाव लुटायची कार्यपद्धती अतिशय भयानक असे. धन, सोने व इतर मौल्यवान वस्तू कुठे आहे, हे सांगावे म्हणून गावकऱ्यांच्या तोंडात गरम कोळसे-राख भरणे, महिलांवर बलात्कार करणे, अंगाला चटके देणे, लहान मुलांना मारून त्यांना भाल्याच्या टोकावर नाचवणे, असे भयानक प्रकार असत.
पेंढारी, दरोडेखोर आणि ठग व डाकू
मराठी शब्दकोशात 'पेंढारी हा शब्द लुटारूंचा समुदाय म्हणून ओळखला जातो. उत्तरेत अर्थात महाराष्टाच्या वरच्या भागात 'पिंडारी' अशीही संज्ञा रूढ आहे. पूर्वीच्या काळी ठग लोकही लुटारू होते. पण 'ठग' आणि 'पेंढारी' या दोन्ही संज्ञा वेगवेगळ्या ('डाकू' सुद्धा!) असून दोघांच्या कार्यपद्धतीत देखील तफावत आढळते. ठग बेसावध असलेल्या सावजावर हल्ला करून एका टोकाला गाठ असलेल्या पिवळ्या रुमालाने किंवा पट्ट्याने गळ्याला फास देऊन, पायाला झटका देत, पण रक्त न सांडता त्याचा बळी घेत व त्याच्याकडील धन लुटत.
'पेंढारी' शब्दाच्या व्युत्पत्ती बद्दल मतभेद आहेत. हिंदी भाषेत त्यांना 'पिंडारी' म्हणतात. सर्वमान्य तर्क हा की 'पेंढारी' शब्द मराठी भाषेतून आला आहे. कदाचित 'पेंढा' नावाची दारू पिणारे हे लोक असत.
सविस्तर माहितीसाठी
श्री छत्रपती शिवाजी महाराज यांचे वंशज छत्रपती उदयनराजे भोसले व छत्रपती संभाजीराजे भोसले यांच्याकडे पेंढारी या इतिहासाची संपूर्ण सविस्तर माहितीची नोंद आपणास पाहायला मिळेल.
संदर्भ
वर्ग:मराठी विश्वकोशातून कॉपीपेस्ट मजकूर वर्ग:मराठी समाज
वायफळ
वायफळ हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील हिंगणा तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:हिंगणा तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
क्लियरवॉटर काउंटी, मिनेसोटा
क्लियरवॉटर काउंटी ही अमेरिकेच्या मिनेसोटा राज्यातील ८७ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र बेगली येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ८,५२४ इतकी होती.
मिसिसिपी नदीचे उगमस्थान असलेले लेक इटास्का या काउंटीमध्ये आहे.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिनेसोटामधील काउंटी
साकरी
साकरी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील आर्णी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:आर्णी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
बालाजी तांबे
बालाजी तांबे (२८ जून, १९४० - १० ऑगस्ट, २०२१) हे आयुर्वेद, योग व संगीतोपचार या विषयांतील तज्ज्ञ तसेच पुणे जिल्ह्यातील कार्ला येथे असलेल्या आत्मसंतुलन व्हिलेजचे संस्थापक होते. इ.स. २०२२ मध्ये त्यांना मरणोत्तर पद्मश्री पुरस्कार जाहीर करण्यात आला.
बालाजी तांबे यांच्या आईचे नाव लक्ष्मीबाई आणि वडील वासुदेव तांबे शास्त्री आहे. बालाजी तांबे यांना लहानपणापासूनच वडिलांनी आयुर्वेद शिकविला. पुढे बालाजी तांबे यांनी आयुर्वेदातली आणि अभियांत्रिकीमधली पदवी एकाच वर्षी मिळविली.
आयुर्वेदाचार्य तांबे यांनी आयुर्वेदिक औषधी शास्त्र आणि आयुर्वेदिक फिजिओथेरपी यांवर संशोधन केले.
इ.स. २००३ सालापासून बालाजी तांबे यांनी संपादित केलेली फॅमिली डॉक्टर नावाची पुरवणी पुण्याच्या दैनिक सकाळबरोबर दर शुक्रवारी प्रकाशित होते. साम नावाच्या मराठी दूरचित्रवाहिनीवर त्यांचे आठवडाभर रोज भगवद्‌गीता या विषयावर प्रवचन होते. ’गीता योग’ या नावाने ही प्रवचने २०११सालापासून सुरू होती.
वयाच्या ८१ व्या वर्षी पुणे येथील खाजगी रुग्णालयात त्यांचे निधन झाले.
डॉ. बालाजी तांबे, आत्मसंतुलाना गावाचे संस्थापक होते, जे एक जगप्रसिद्ध होलिस्टिक हीलिंग सेंटर आहे. ते केवळ आयुर्वेद क्षेत्रातील तज्ञ नव्हते तर ते आध्यात्मिक गुरू देखील होते. विशेषतः हृदयविकार, मधुमेह, रक्तदाब आणि इतर जुनाट आजारांसारख्या आजारांवर उपचार करण्यासाठी त्यांनी आयुर्वेदिक डॉक्टर म्हणून जगभरात ख्याती मिळवली आहे.
त्यांची जर्मनी आणि भारतातील केंद्रे ही एकमेव ठिकाणे आहेत जिथे पारंपारिक, आयुर्वेदिक पंचकर्म उपचार अजूनही दिले जातात. पंचकर्म उपचार नंतर संतुलन पंचकर्म मध्ये विकसित केले गेले जे योग, ध्यान आणि उपचार संगीतासह एकत्रित केले गेले. संतुलन पंचकर्म हा एकमेव उपचार आहे जो शुद्धीकरण प्रदान करतो मन आणि शरीराच्या पाच घटकांचे. पाच तत्वांमध्ये हवा, पाणी, आकाश, अग्नी आणि पृथ्वी यांचा समावेश होतो जे आपल्या शरीराशी एकरूप असतात. तांबे यांनी आजार निर्माण होण्यापूर्वीच शरीरातील असंतुलन शोधण्यासाठी नाडी पदनाम वापरण्याची अभूतपूर्व क्षमता विकसित केली आहे.
बालाजी तांबे यांच्यावरील आरोप
'आयुर्वेदीय गर्भसंस्कार' या पुस्तकाद्वारे पु्त्रप्राप्तीचा प्रचार करून गर्भलिंग निदान प्रतिबंधक कायद्याचा भंग केल्याप्रकरणी सामाजिक कार्यकर्ते गणेश बोऱ्हाडे यांनी २०१५ साली नोव्हेंबरमध्ये अहमदनगर जिल्हा सर्जनकडे पुस्तकाचे लेखक बालाजी तांबे, प्रकाशक आणि विक्रेत्यांविरोधात तक्रार दाखल केली होती. यावर संबंधितांकडून खुलासे मागवण्यात आले होते. हा विषय आयुर्वेदाशी संबंधित असल्याने महाराष्ट्र आरोग्य विज्ञान विद्यापीठाकडे तज्‍ज्ञांचे मत घेण्यासाठी पाठवण्यात आला. तज्ज्ञांनी बालाजी तांबेंवर पुत्रप्राप्‍तीचा प्रचार केल्याचा ठपका ठेवला होता. बालाजी तांबे यांचा हेतू पुत्रप्राप्‍तीचे उपाय सुचवून लिंगनिवडीबाबतचा आहे हे पुस्तकातून सिद्ध झाले असल्याचे विद्यापीठाच्या समितीने म्हटले आहे. या पुस्तकाचा गर्भलिंग निदान प्रतिबंधक कायद्याबाबतच्या जनजागृती मोहिमेवर परिणाम झाल्याचे निरीक्षणही नोंदवण्यात आले होते. एकूणच या पुस्तकामुळे गर्भलिंग निदान प्रतिबंधक कायद्याचा भंग झाल्याचा निष्कर्ष समितीने काढला होता. तथापि कोर्टाने बालाजी तांबे यांनी फक्त जुन्या ग्रंथांतील माहिती दिली असल्याचे कारण सांगून कोर्टाने त्यांना या खटल्यातून निर्दोष ठरवले आहे. तसेच या निकालाच्या आधारे कीर्तनकार इंदुरीकर महाराज यांच्यावरील खटला देखील रद्दबातल करण्यात आला.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. १९४० मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०२१ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते
पिंपरी खुर्द (जिंतूर)
पिंपरी खुर्द हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील जिंतूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.जून ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ५६० मिमी असते.मार्च ते मे हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:जिंतूर तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
संगमनेर (बार्शी)
संगमनेर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील बार्शी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते. सोलापूर कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. सोलापुरात हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
संदर्भ
वर्ग:बार्शी तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
जोसेफ हुकर
सर जोसेफ डाल्टन हुकर (जन्म : इंग्लंड, ३० जून १८१७; - इंग्लंड, १० डिसेंबर १९११) हे एक वनस्पतीशास्त्रज्ञ होते. त्यांनी वनस्पतींच्या संशोधनासाठी जगभर भ्रमण करून वनस्पती वर्गीकरणाची पद्धत विकसित केली. ग्लासगो विद्यापीठातून वैद्यकीय पदवी प्राप्त केल्यानंतर लगेच १८३९ ते ६० या दरम्यान सर हुकर यांनी ‘इरॅबस’ आ​णि ‘टेरर’ या जहाजांतून वनस्पती शास्त्रज्ञ या नात्याने अंटार्टिका खंडाची सफर केली. नंतर ‘बॉटनी ऑफ अंटार्टिका व्हॉयेज’ या ग्रंथातून अंटार्टिका खंडावरील वनस्पतींचे विवेचन सादर केले.
विविध देशांतील वनस्पतींचा अभ्यास
१८६४ साली न्यू झीलंडच्या सफरीनंतर ‘हॅंडबुक ऑफ न्यू झीलंड फ्लोरा’ या ग्रंथातून न्यू झीलंडमधील वनस्पतींचे विवेचन सादर केले, तर सन १८७२ ते १८९७ या काळात त्यांनी भारतीय उपखंडातील वनस्पतींवर संशोधन केले. जॉर्ज बेंथम या सहयोगी शास्त्रज्ञाबरोबर लिहिलेल्या ‘जेनेरा प्लॅंटारम’ या गाजलेल्या पुस्तकातून वनस्पती वर्गीकरणाची पद्धती त्यांनी सादर केली.
वनस्पती वर्गीकरणाचा पाया घालणाऱ्या सर हुकरने भारतीय उपखंडात दूरवर भ्रमंती करून हिमालयातील दुर्मीळ वनस्पती सर्वप्रथम जगापुढे आणल्या. त्यांनी विस्तृत संशोधन करून ‘फ्लोरा ऑफ ब्रिटिश इंडिया’ या ग्रंथातून भारतीय उपखंडातील सपुष्प वनस्पती प्रजातींची नोंद व वर्गीकरण सादर केले.
सर हुकर यांनी हिमालयातील वनस्पतींवर लिहिलेल्या ‘हिमालयन जर्नल्स’ या पुस्तकात दार्जिलिंग व सिक्कीममधील घनदाट जंगलांबाबत व हिमालयातील दुर्मीळ प्रजातींबाबत विस्तृत विवेचन आहे.
वयाच्या ९१व्या वर्षीही ते भारतीय उपखंडातील हिमालयीन भूभागात आढळणाऱ्या ‘बाल्सम’ प्रजातीच्या वनस्पतींवर संशोधन करीत होते. हिमालयातील सुप्रसिद्ध ‘ऱ्होडोडेंड्रॉन’ वनस्पतीवरील सर जोसेफ हुकर यांचे कार्य अनमोल आहे.
एकूण कार्य
सर जोसेफ हुकर यांनी जागतिक स्तरावर वनस्पतीविज्ञानाच्या विकासासाठी तळमळीने काम केले. जागतिक स्तरावर सर हुकर यांनी वनस्पती उद्यानांचे जाळे निर्माण केले. ब्रिटनमधील लंडन ते ऑस्ट्रेलियातील सिडनी असा त्यांचा पसारा आहे. भारतातील कलकत्ता ते वेस्ट इंडीजमधील त्रिनिदाद अशा विविध देशांतील वनस्पती उद्यानांचा जोसेफ हुकर यांनी परस्परांशी समन्वय घडवून आणला. जगातील विविध भागांत आढळून येणाऱ्या वनस्पती प्रजातींचे संकलन करण्याचे काम त्यांनी केले.
जोसेफ हुकर हे उत्क्रांतिवादाचे जनक चार्ल्स डार्विनचे समकालीन होते व डार्विनच्या सिद्धान्ताला पाठिंबा देणारे ते पहिले शास्त्रज्ञ होते.
वर्ग:वनस्पती वर्ग:शास्त्रज्ञ वर्ग:वनस्पतीशास्त्रज्ञ वर्ग:इ.स. १८१७ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९११ मधील मृत्यू
भेरली माड
भेरली माड, अर्धी सुपरी(शास्त्रीय नाव: Caryota urens, कॅरिओटा युरेन्स ; इंग्लिश: Jaggery palm, Toddy palm ;) हा ताड कुळातील एक वॄक्ष आहे. तो जास्त पावसाच्या भागात (कोंकण, महाबळेश्वर) नैसर्गिकरीत्या आढळत असला तरी उद्यानात व सुशोभीकरणासाठी देखील लावला जातो. मोठ्या झाडापासून एका दिवसात १५ लिटर नीरा काढता येऊ शकते. नीरा आंबली की तिची माडी होते. माडी उकळून-आटवून गुळीसाखर करता येते.
इतर ताडामाडाप्रमाणे भेरली माड हा देखील सदाहरीतवृक्ष आहे.पुणे मुंबईत वृक्षप्रेमींनी बागेत व रस्त्याच्या कडेला हा वृक्ष लावलेला आहे.याच्या लोबकाळनाऱ्या फुलोऱ्याच्या माळणी याल शिजवटा हे नाव पडले आहे. हा फुलोरा फुले असतानाही व फळे असतानाही खूप सुरेख दिसतो.
ताड-कुळातील हा एकच वृक्ष असा आहे कि जो समुद्रसपाटीपासून सह्याद्रीच्या उंच भागात सर्वत्र सापडतो.या वृक्षाचे जन्मस्थानाच सह्याद्री आहे. भेरली माडाचे वृक्ष हे ३०-४० फूट उंच असते.त्याचे खोड एकेरी गोलाकार सरळसोट वाढणारे आणि बाहेरील बाजूला थोडे खडबडीत असते.याच्या संपूर्ण वाढलेल्या बुंध्याचा घेर ५-६ फूट एवढा असतो.पर्निकांचा माशांच्या शेपटीच्या तोकासारख्या असल्यामुळे याला इंग्रजी नाव'फिश टेल पाम'असे पडले आहे.याच्या फुलोर्यात नर व मादी अशी दोन्ही फुले असतात.परिपक्व झालेले फळ गोलाकार असून त्याला मांसल आवरण असते.त्याच्या आत दोन अर्धावर्तुळच्या आकाराच्या दोन बिया असतात.या बियांना अर्धी सुपारी म्हणतात.अस म्हणतात कि अर्ध सुपार्या उगलून त्याचा लेप डोक्याला लावल्यास अर्धशीशीचा त्रास कमी होते.भेरली माडाची फळे कालींदर फार आवडीने खातो.परंतु माणसाने ती खाल्ल्यास तोंडाला खाज सुटते कारण त्यामध्ये कॅंल्शियम ओक्झेलेट नावाचे रासायनिक द्रव्य मोठ्या प्रमाणात असते.या झाडाचे कॅंरिओटायुरेन्स हे नाव याच गुणधर्मावर आधारित आहे.कारण युरेन्स या शब्दाचा अर्थ 'खजरा'असा होते.साधारणतः ऑक्टोबर पासून ते में पर्यंत भेरली माडाला बहार येतो.पावसाळ्यापूर्वी याची फळे परिपक्व होतात.ही पिकलेली फळे केशरी निळसर रंगाची असतात.फुलोऱ्याच्या काळात फुलांचा आणि फळे पिकल्यावर फळांचा सदा-सदा म्हणण्यापेक्षा ढीगच या झाडाखाली पडलेला असतो.
या झाडाला फुलोरा येण्याची तऱ्हा अगली वेगळीच असते.हा वृक्ष प्रथम सरळ वाढत जातो.पण जेव्हा वयात येतो व फुलण्या फळन्या लायक होते तेव्हा त्याला सर्वात पहिला फुलोरा अगदी वरच्या टोकाच्या पानाच्या खाचेतुन निघतो.फुलोरे क्रमशः पानाच्या खाचेतून निघतात.जेव्हा अगदी खालचा फुलोरा येतो तेव्हा तेथले पान आधीच पडून गेलेले असते व त्या पादुन्गेलेल्या पानाच्या फुलोर्याची मुखरी बाहेर पडलेली दिसते.
या वृक्षाचे आयुष्य हे पन्नास वर्षापर्यंत आहे.सर्वात खालचा फुलोरा बाहेर पडतानाच या वृक्षाच्या पानाच्या खाचेतून पक्षांच्या विष्ठेतून रुजणारे वड पिंपळ इत्यादी वृक्षाचे रुजणारे अंकुर दिसू लागतात,तेव्हा या वृक्षाच्या जीवनाची सांगता झाली आहे अस समजण्यास हरकत नाही.
संदर्भ
वर्ग:वृक्ष
पोखर (पुरंदर)
पोखर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ५०० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:पुरंदर तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
ॲशली बार्टी
ॲशली बार्टी (२४ एप्रिल, १९९६) ही एक ऑस्ट्रेलियन टेनिस खेळाडू आहे.
वर्ग:महिला टेनिस खेळाडू वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे टेनिस खेळाडू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
झिम्बाब्वे क्रिकेट संघाचा न्यू झीलंड दौरा, १९९७-९८
झिम्बाब्वे राष्ट्रीय क्रिकेट संघाने फेब्रुवारी आणि मार्च १९९८ मध्ये न्यू झीलंडचा दौरा केला आणि न्यू झीलंड राष्ट्रीय क्रिकेट संघाविरुद्ध दोन सामन्यांची कसोटी मालिका खेळली आणि त्यानंतर पाच मर्यादित षटकांची आंतरराष्ट्रीय सामने खेळले. न्यू झीलंडने दोन्ही कसोटी सामने जिंकून मालिका २-० ने जिंकली. न्यू झीलंडचे नेतृत्व स्टीफन फ्लेमिंग आणि झिम्बाब्वेचे नेतृत्व अँडी फ्लॉवरने केले. न्यू झीलंडने वनडे मालिका ४-१ ने जिंकली.
सावळी
सावळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील आर्णी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:आर्णी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
पॅराग्लायडिंग
पॅराग्लायडिंग हा हवेतील उड्डाण विषयक साहसी क्रीडा प्रकार आहे. यात विशिष्ट प्रकारच्या कापड व दोरीच्या सहाय्याने पंख ‍‍तयार करतात व ते हार्नेसला जोडून चालक त्यात बसतो. हवेच्या झोतावर स्वार होऊन हे उंच भरारी घेते. ग्लायडर मध्ये कोणतेही कठीण धातू नसतात व त्याचा वेग हा हवेच्या दिशेप्रमाणे संतुलित होतो. पॅराग्लायडर कमी वेगाचे हलके व स्वस्त उड्डाणाचे साधन आहे. कोणतेही मशीन न वापरताही ग्लायडर द्वारे केवळ हवेच्या झोतावर तासनतास कित्येक हजार फुटापर्यंत हवेत उंच भरारी मारू शकते. एका मोठ्या पंखाखाली काही बेल्ट्सच्या मदतीने पायलट बसलेला असतो. पंखाचा आकार हा सस्पेंशन वायर्स आणि हवेच्या उच्च दाबामुळे व्यवस्थित राहतो.
इंजिन नसतांनासुद्धा पॅराग्लायडर्स तासनतास आणि शेकडो किलोमीटर्स उडू शकतात, तरी १-२ तास आणि काही किलोमीटर्सचा प्रवासही असामान्य आहे. हवेच्या दबावाचा व्यवस्थित वापर करून पायलट काही हजार मीटरची उंची सहजपणे गाठू शकतात.
इतिहास
१९५२ मध्ये डोमिना जल्बर्ट, ने एक ग्लायडरचा वापर करून नियंत्रणात पुरेशी उंची गाठली होती.
१९५४ मध्ये वाल्टर नेमार्क ने वर्तविले होते कि काही काळानंतर पायलट एखाद्या उंच ठिकाणी धावत जाऊन किंवा उतारावर धावून सुद्धा पॅराग्लायडिंग करू शकतील.
मधल्या काळात विविध व्यक्तींनी, अभियंत्यांनी विविध प्रयोग करून त्यात सुधारणा केल्या.
एडविन अर्नोल्ड
सर एडविन अर्नाल्ड (१८३२-१९०४) हे एक इंगजी कवी आणि पत्रकार होते. त्यांचा जन्म इंग्लंडमधील वायव्य केंट प्रांतातील ग्रेव्हसेंड या थेम्स नदीच्या दक्षिण तटावर असलेल्या गावी झाला. १८५२साली, एडविन अर्नाल्ड यांना ऑक्सफर्ड विश्वविद्यालयातील विद्यार्थ्यासाठी उत्तम काव्यरचनेसाठी सर रॉजर न्यू्डिगेट यांच्या नावाने ठेवलेले ’न्यूडिगेट’ पारितोषिक मिळाले होते.
पॅराग्लायडिंग
इतिहास
१९८० पासून या साधनात अमुलाग्र बदल झाले आणि पायलट तसेच पॅराग्लायडिंगच्या ठिकाणांमध्ये बरीच वाढ झाली.
एडविन अर्नोल्ड
सर एडविन अर्नाल्ड यांनी बर्मिंग‍हॅम शहरातील किंग एडवर्ड स्कूलमध्ये काही काळ अध्यापन केले, आणि मग ते भारतात आले. पुण्याच्या डेक्कन कॉलेजचे ते १८५६मध्ये प्राचार्य झाले. इंग्लंडमध्ये परतल्यावर त्यांनी ’डेली टेलिग्राफ’ या वृत्तपत्रात नोकरी केली. १८६३मध्ये ते त्या वर्तमानपत्राचे संपादक झाले. आपल्या पूर्वेकडे घालविलेल्या जीवनाच्या अनुभवांवर त्यांनी अनेक कविता लिहिल्या.
पॅराग्लायडिंग
इतिहास
पहिल्या अनधिकृत विश्व पॅराग्लायडिंग स्पर्धेचे आयोजन १९८७मध्ये वेर्बियार स्वित्झर्लंड मध्ये आयोजित करण्यात आली होती. १९८९मध्ये पहिल्या अधिकृत स्पर्धेचे आयोजन कोसेन, ऑस्ट्रिया मध्ये करण्यात आले होते.
युरोप मध्ये या खेळाची सगळ्यात जास्त वाढ झाली आहे. ज्यामध्ये एकट्या फ्रांसमध्ये २५,००० पेक्षा जास्त नोंदणीकृत सक्रीय पायलट आहेत
एडविन अर्नोल्ड
वर्ग:इंग्लिश कवी वर्ग:इ.स. १८३२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९०४ मधील मृत्यू
पॅराग्लायडिंग
स्पर्धात्मक क्रीडा
स्पर्धात्मक पॅराग्लायडिंगचे विविध प्रकार आहेत:
एरोबॅटिक स्पर्धा: या मध्ये स्पर्धकांना विविध साहसी स्टंट करून दाखवायचे असतात. हा प्रकार एकट्याने तसेच जोडीनेही करता येतो. हा प्रकार सगळ्यात जास्त बघण्यासारखा असतो.
हाईक अँड फ्लायः या प्रकारामध्ये काही दिवस पॅराग्लायडिंग करायचे असते. रेड बुल ने अश्या प्रकारची अनधिकृत स्पर्धा २०१५मध्ये सातव्यांदा आयोजित केली होती.
अश्या आयोजित केलेल्या स्पर्धांव्यतिरिक्त काही ऑनलाइन स्पर्धासुद्धा असतात ज्यामध्ये आपला पॅराग्लायडिंगचा ट्रॅक डाटा वेबसाईटवर अपलोड करायचा असतो.
सुरक्षितता
इतर कुठल्याही साहसी खेळाप्रमाणेच हा खेळहि संभाव्यरित्या धोकादायक आहे. उदाहरणार्थ २०१० मध्ये अमेरिकेत एक पायलट मृत पावला. जो १०००० पॅराग्लायडर्समध्ये २ असा दर आहे. १९९४ ते २००० दरम्यान प्रत्त्येकी १०००० पॅराग्लायडर्समागे ७ असा पॅराग्लायडर्स जखमी होण्याचा दर होता.
जखमी होण्याचा धोका योग्य अश्या प्रशिक्षण आणि धोक्याच्या व्यवस्थापनाने कमी करता येतो. योग्य अश्या साधनांचा वापर करून विशिष्ट आकाराचे आणि वजनाचे विंग्स, हेल्मेट, अतिरिक्त पॅराशूट आणि मऊ कुशन्सचा वापर करून जखमी होण्याचे प्रमाण कमी करता येते. प्रशिक्षित प्रशिक्षकाकडून घेतलेले पुरेसे प्रशिक्षण आणि आपत्कालीन परिस्थितीत घ्यावयाचे निर्णय यामुळे अपघातांचे प्रमाण बऱ्याच प्रमाणात कमी करता येते. बहुतांश अपघात हे प्रशिक्षणाचा अभाव आणि खराब हवामान यामुळे होतात.
प्रशिक्षण
पॅराग्लायडिंगसाठी प्रसिद्ध असलेल्या बहुतांश क्षेत्रात विविध राष्ट्रीय संगठनांकडून चालविली जाणारी पुष्कळ प्रमाणात नोंदणीकृत प्रशिक्षण केंद्रे चालविली जातात. विविध क्षेत्रांमध्ये प्रशिक्षण कालावधी थोड्याफार फरकाने वेगळा आहे, पण सामान्यपणे १० दिवसांचा प्रशिक्षण कालावधी असतो.
या प्रशिक्षणात काही महत्त्वाचे मुद्दे असतात. सुरुवातीच्या दिवसात पॅराग्लायडिंगचे मूळतत्त्वे, थेअरीस, पॅराग्लायडर्सचे कार्ये शिकविली जातात.
विद्यार्थ्यांना मग यामुळे जमिनीवर ग्लायडर नियंत्रित करणे, उड्डाण भरणे, आणि हवेत नियंत्रण ठेवणे या गोष्टी शिकता येतात. नंतर त्यांना कमी उंचीच्या टेकड्यांवरून उड्डाण भरणे आणि नियंत्रण करणे शिकविले जाते ज्यामुळे प्रशिक्षणार्थीला विविध प्रदेशांमध्ये कमी उंचावरून पॅराग्लायडिंग करण्याचा अनुभव घेता येतो.
हळू हळू जस जसे कौशल्य वाढतात तसे तसे उंचावरून प्रशिक्षण दिले जाते. ज्यामध्ये लांब प्रवास करणे, ग्लायडर वळविणे, वेग नियंत्रणात ठेवणे, ३६० अंशातून वळणे, बरोबर ठरवलेल्या जागेवरच उतरणे अशा इतर प्रगत गोष्टी शिकविल्या जातात.
बहुतांश अधिकृत प्रशिक्षण केंद्रे राष्ट्रीय तसेच आंतरराष्ट्रीय पातळीचे लायसेन्स देतात.
संदर्भ
वर्ग:खेळ
क्ले काउंटी, मिनेसोटा
क्ले काउंटी| ही अमेरिकेच्या मिनेसोटा राज्यातील ८७ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र मूरहेड येथे आहे.
इंडोनेशिया राष्ट्रीय महिला क्रिकेट संघ
इंडोनेशिया राष्ट्रीय महिला क्रिकेट संघ हा आंतरराष्ट्रीय महिला क्रिकेटमध्ये इंडोनेशियाचे प्रतिनिधित्व करणारा संघ आहे. या संघाने जानेवारी २०१९ मध्ये बँकॉक येथे २०१९ थायलंड महिला टी२० स्मॅश येथे आंतरराष्ट्रीय पदार्पण केले. एप्रिल २०१८ मध्ये, आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट परिषद (आयसीसी) ने तिच्या सर्व सदस्यांना पूर्ण महिला ट्वेंटी-२० आंतरराष्ट्रीय (मटी२०आ) दर्जा दिला. त्यामुळे, १ जुलै २०१८ पासून इंडोनेशियाच्या महिला आणि इतर आयसीसी सदस्यांमध्ये खेळलेले सर्व ट्वेंटी-२० सामने पूर्ण महिला टी२०आ आहेत.
क्ले काउंटी, मिनेसोटा
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ६५,३१८ इतकी होती.
इंडोनेशिया राष्ट्रीय महिला क्रिकेट संघ
संदर्भ
वर्ग:राष्ट्रीय महिला क्रिकेट संघ