cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
पिलीभीत
भूगोल
केंद्रीय सांख्यिकी संघटनेच्या मते, पिलीभीत जिल्ह्याचे क्षेत्रफळ १ सप्टेंबर २००७ रोजी 3504 km2 होते. यानुसार राज्यामध्ये याचा ४६ व्या क्रमांक होता. पिलीभीत शहराचे एकूण क्षेत्रफळ 68.76 km2 होते. पिलीभीत शहरात प्रति चौरस किलोमीटरवर २३६५.११ लोक रहात होते. तर उर्वरित जिल्ह्यात चौरस किलोमीटरवर मध्ये ४६५.९१ लोक राहतात.
सौर विमान
सौर उर्जा विद्युतरूपात बॅटरीत साठवून ठेवून,त्या विद्युत उर्जेने विमानातील मोटर्स चालविण्यात येतात.तसे मुळात यास विद्युतचलीत विमानही म्हणता येते.
पिलीभीत
भूगोल
या क्षेत्रामध्ये वैविध्यपूर्ण वैशिष्ट्ये आहेत आणि भौगोलिकदृष्ट्या काही विशिष्ट पात्रांमध्ये विभागली जाऊ शकतात. याचा उत्तर आणि उत्तर-पश्चिम भागात उष्ण कटीबंधीय वातावरण आहे. बिसळपूर तहसीलचा दक्षिणेकडील भाग बरेली व शाहजहांपूरला लागून असलेल्या पर्वाशी संबंधित आहे. पूर्वेचा छोटा विभाग लखीमपूर खेरीच्या अविकसित वनक्षेत्रांच्या जवळपास आहे, जरी लागवडीच्या प्रसारामुळे पूरणपूर आणि उर्वरित क्षेत्रामधील फरक हळूहळू कमी होत चालला आहे. पिलीभीत हद्दीत १२१६ गावे आहेत, त्यापैकी ९८२ गावात वीज पोहचली आहे.
सौर विमान
वर्ग:सौर ऊर्जा
पिलीभीत
भूगोल
या भागात दहापेक्षा जास्त लहान आकाराच्या नद्या आणि नऊ लहान ते मध्यम आकाराचे जलसाठे आहेत.
संदर्भ
वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील शहरे वर्ग:पिलीभीत जिल्हा
खांडापूर
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:दिग्रस तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
मोरशिखा
मोराशिका
( वनस्पति नाव : सेलोसिया क्रिस्टाटा) एक वनस्पती आहे ज्याचे फूल मोराच्या पंखा सारखे दिसते. याला 'चिकन फुला' किंवा 'रेड कॉक' असेही म्हणतात. काही भारतीय भाषांमध्ये नाव
वर्ग:९ जानेवारी २०१८ कार्यशाळा
निरगुडे (त्र्यंबकेश्वर)
निरगुडे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १०५० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
इ.स. ३७०
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ३७० वर्ग:इ.स.च्या ३७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ४ थ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
ओल्ड मंक
ओल्ड मंक हा भारतात बनत असलेला विदेशी मद्यातील रम या प्रकारचा ब्रॅन्ड आहे. याची निर्मिती लष्करातून निवृत्त झालेले कपिल मोहन यांनी केली. जगात सर्वाधिक विकली जाणारी रम म्हणून 'ओल्ड मंक'ची ख्याती होती. १९ डिसेंबर १९५४ रोजी 'ओल्ड मंक'च्या विक्रीला सुरुवात करण्यात आली होती.
वर्ग:भारतीय मद्य
आमियां
बाह्य दुवे
वर्ग:फ्रान्समधील शहरे
अस्तगाव
अस्तगाव महाराष्ट्राच्या अहमदनगर जिल्ह्यातील पारनेर तालुक्यात असलेले गाव आहे.
वर्ग:अहमदनगर जिल्ह्यातील गावे वर्ग:पारनेर तालुक्यातील गावे बाळासाहेब विखे पाटील यांचे जन्मगाव असलेले अस्तगाव हे राहाता(पूर्वीच्या कोपरगाव) तालुक्यातील आहे.
वालोनीमधील शहरांची यादी
ही बेल्जियमच्या दक्षिणेकडील भागातील वालोनिया भागातील शहरांची यादी आहे. शहराची स्थिती ऐतिहासिक आहे आणि याचा अर्थ असा नाही की त्यात जास्त रहिवासी आहेत: अधिक माहितीसाठी बेल्जियममधील शहराची स्थिती पहा.
२६२ वालोनी नगरपालिकांपैकी फक्त ६९ नगपालिकांनाच शहराचा दर्जा आहे. ते खालीलप्रमाणे आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:वालोनियामधील शहरे वर्ग:वालोनियामधील लोकसंख्या असलेली ठिकाणे वॉलोनिया
मुरगूड
मुरगूड हे महाराष्ट्रातील कागल तालुक्यातील एक शहर आहे. येथे नगरपरिषद आहे. तुम्हाला माहिती आहे का कि मुरगूड गावाचं नाव मुरगूड असं का ठेवलं गेलं ? तर मुळात मुरगूड हा कन्नड शब्द आहे. मुर म्हणजे तीन आणि  गुड म्हणजे  डोंगर हे शहर (गाव) तीन पर्वतांनी वेढलेले आहे म्हणून त्याला मुरगूड असे नाव पडले. या शहराची लोकसंख्या ११,१९४ आहे. येथील जनावरांचा बाजार प्रसिद्ध आहे. हे शहर कागलपासून २८ किमी अंतरावर आहे. येथे शासकीय ग्रामीण रुग्णालय आहे. सन १९२३ मध्ये शाहू महाराजांनी बांधलेला सरपिराजी तलाव हे येथील ऐतिहासिक स्थळ आहे. पिण्यासाठी आणि शेतीसाठी मुख्य पाण्याचे स्रोत म्हणजे सरपीराजीराव तलाव. हे मुरगूडच्या पूर्वेस वसलेले आहे. या तलावाची स्वतःची ऐतिहासिक पार्श्वभूमी आहे. मुरगूड परिसरातील प्रमुख पीक ऊस आहे, कारण वर्षभर तेथे पाणी उपलब्ध आहे. मुरगूडच्या जवळचे आदमापूर गाव तेथील संत बाळूमामा मंदिरासाठी प्रसिद्ध आहे.
वर्ग:कोल्हापूर जिल्ह्यातील शहरे
हिस्पॅनियोला
हिस्पॅनियोला हे कॅरिबियन समुद्रातील एक बेट आहे. क्युबाच्या पूर्वेस वसलेले हे बेट अँटिल्स बेटांमधील मधील आकाराने दुसऱया क्रमांकाचे आहे.
क्रिस्टोफर कोलंबसने डिसेंबर ५, १४९२ रोजी पहिल्यांदा या बेटावर पाय ठेवला. त्यावेळी त्याची (व त्याच्या सहकाऱ्यांची) समजूत होती की ते पृथ्वी-प्रदक्षिणा पूर्ण करून भारतात पोहोचले आहेत. १४९३मध्ये कोलंबस पुन्हा येथे आला व त्याने नव्या जगातील पहिले स्पॅनिश राज्य स्थापन केले.
या बेटाच्या पूर्वेकडील एक-तृतियांश भागात हैती हा देश आहे व उरलेल्या दोन-तृतियांश भागात डॉमिनिकन प्रजासत्ताक आहे.
वर्ग:कॅरिबियन
प्रतापगढ
प्रतापगढ भारताच्या उत्तर प्रदेश राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर प्रतापगढ जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
प्रसिद्ध हिंदी कवी हरिवंशराय बच्‍चन यांचा जन्म प्रतापगढ जिल्ह्याचे बाबूपट्टी हा गावात झाला होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील शहरे
नवे जग
याचे प्रमुख कारण म्हणजे युरोपीय देशांची त्याकाळची (साधारण १५०० पर्यंत) समजूत कि जग म्हणजे युरोप, आशिया व आफ्रिका - जे भूभाग जमिनीने एकमेकांस जोडलेले होते/आहेत.
वर्ग:भूगोल
धाडी
धाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते.उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:आष्टी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
राष्ट्रीय महामार्ग ४५ क (जुने क्रमांकन)
राष्ट्रीय महामार्ग ४५-सी हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन) वर्ग:चित्र हवे
हैदर अलियेव आंतरराष्ट्रीय विमानतळ
हैदर अलियेव आंतरराष्ट्रीय विमानतळ (Heydər Əliyev adına beynəlxalq hava limanı) हा अझरबैजान देशामधील सर्वात मोठा व कॉकेशस भागातील एक प्रमुख विमानतळ आहे. हा विमानतळ राजधानी बाकूच्या २० किमी ईशान्येस स्थित आहे. बिना आंतरराष्ट्रीय विमानतळाला २००४ साली अझरबैजानचा तिसरा राष्ट्राध्यक्ष हैदर अलियेव ह्याचे नाव देण्यात आले. अझरबैजानची राष्ट्रीय विमान कंपनी अझरबैजान एरलाइन्सचे मुख्यालय व प्रमुख वाहतूकतळ येथेच आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:बाकू वर्ग:अझरबैजानमधील विमानतळ
कपिल मोहन
कपिल मोहन हे ओल्ड मंक ह्या भारतीत बनत असलेला विदेशी मद्यातील रम या प्रकारच्या ब्रॅन्डचे निर्माते होते. लष्करातून निवृत्त झालेले कपिल मोहन यांना २०१० साली 'पद्मश्री'ने गौरवण्यात आलं होत. जगात सर्वाधिक विकली जाणारी रम म्हणून 'ओल्ड मंक'ची ख्याती होती. ते 'मोहन मीकिन लिमिटेड' या कंपनीचे अध्यक्ष आणि कार्यकारी संचालकही होते.
वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते वर्ग:भारतीय उद्योगपती वर्ग:इ.स. २०१८ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
पार्टनर (मराठी पुस्तक)
पार्टनर ही मराठी लेखक वसंत पुरुषोत्तम काळे अर्थात वपु यांची कादंबरी आहे. या कादंबरी प्रथम १९७६ साली प्रकाशित झाली आणि त्यानंतर तिच्या तीसहून अधिक आवृत्त्या निघाल्या. सुरुवातीच्या काही आवृत्त्या मेनका प्रकाशनाच्या असून त्यानंतरच्या सर्व आवृत्त्या मेहता प्रकाशनातर्फे प्रकाशित करण्यात आल्या आहेत.
विषय :
या कादंबरीत एका सामान्य मध्यमवर्गीय मराठी तरुणाच्या आयुष्यातले चढउतार, नातेसंबंध, योगायोग इत्यादी विषय चित्रित करण्यात आले आहेत.
श्रीनिवास (किंवा श्री)
मनोरमा (अरविंदची बायको)
किरण वर्तक (श्रीची बायको)
दमयंती (किरणची मैत्रीण)
देवधर (श्रीचे बॉस)
कथानक :
लेखकाने ही कादंबरी सरळसोट पद्धतीने न दाखवता रेखीय अर्थात नॉनलिनियर पद्धतीने मांडली आहे. मोठा भाऊ अरविंद याच्या तब्येतीमुळे त्याला सतत मिळणाऱ्या सहानुभूतीपायी आणि त्या सहानुभूतीचा वापर करणारा अरविंद आणि त्याची बायको मनोरमा यांच्या स्वार्थी वागण्यापायी आणि आईच्या बोटचेप्या वृत्तीपायी घरात धाकटा असलेला श्री हा कमालीचा वैतागलेला असतो. दरम्यान पार्टनर नावाच्या एका विलक्षण माणसाशी श्रीची मैत्री होते आणि बघता बघता ते जिवाभावाचे मित्र बनतात. आणि तरीही श्रीला  पार्टनरचं नाव माहीत नसतं कारण पार्टनरच्या मते "खरं तर आपल्याला नावच नसतं. बारशाला नाव ठेवतात ते देहाचं". हा पार्टनर अतिशय गुलछबू परंतु तितकाच व्यवहारी माणूस असतो. काव्य, साहित्य इत्यादींवर त्याचं विशेष प्रेम असतं. लवकरच किरण वर्तक नावाची एक अतिशय सुस्वरूपी आणि सुस्वभावी मुलगी श्रीच्या आयुष्यात येते. त्यानंतर बघता बघता प्रेम आणि लग्न हे महत्त्वाचे टप्पे आपसूकच पार होतात.
जेट्रो विलेम्स
वर्ग:नेदरलँड्सचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
पार्टनर (मराठी पुस्तक)
पार्टनरच्या आणि त्याचप्रमाणे किरणची मैत्रीण दमयंती या दोघांच्या मदतीने घराचा प्रश्न सुटतो. पार्टनर नोकरीसाठी पुण्याला निघून जातो. दरम्यान अमितचा जन्म होतो आणि तेवढाच अकाली त्याचा मृत्यूही होतो. या संपूर्ण प्रवासात श्रीला आई, भाऊ, वहिनी, बायको इत्यादी लोकांचे विलक्षण अविश्वसनीय अनुभव येतात आणि आपण खरंच यांना ओळखतो का असा प्रश्नही त्याला पडतो. अखेरीस सगळ्याला कंटाळून तो पार्टनरला परत येण्याची आणि या दुःख आणि मानसिक असमाधानानाने काळवंडलेल्या या आयुष्यातून आपली सुटका करण्याची विनंती करतो आणि आपल्यावर "एवढे अनंत उपकार करणारा पार्टनर तरी खरा होता की ती देखील अशीच आपल्या मनाची एखादी कल्पना होती?" असा विचार श्री करत असतानाच कादंबरी संपते.
अवतरणं :
या कादंबरीवर लोकांनी जीवापाड प्रेम केलं ते या कादंबरीत पावलोपावली आपल्या भेटीला येणाऱ्या अवतरणांमुळे अर्थात क्वोट्समुळे. कादंबरी अतिशय प्रवाही असून या प्रवासात पावलोपावली आपल्याला अशी एकाहून एक सरस अवतरणं वाचायला मिळतात. प्रचंड लोकप्रिय झालेली या कादंबरीतील काही अर्थपूर्ण अवतरणं.
मुखपृष्ठ :
या कादंबरीचं मुखपृष्ठ अतिशय बोलकं असून त्यातून कादंबरीचा समग्र विषय सोप्याशा चित्रातून मांडला जातो. यात राजा आणि राणीचे  एकमेकांच्या विरुद्ध दिशांना असलेले चेहरे असलेला एक पत्ता दाखवला असून तो मध्यभागी बऱ्यापैकी फाटलेला दाखवला आहे. आणि या सगळ्याकडे त्रयस्थपणे पाहून अखेरीस (कदाचित) कंटाळून तोंड फिरवून लांब जाणारा पार्टनर (किंवा कदाचित स्वतः श्री) वरच्या  कोपऱ्यात दाखवला आहे. कादंबरीत दिसणारे स्त्री-पुरुष किंवा नवरा-बायको संबंधांतले तणाव, इगो आणि टाळता न येणारा शेवट या सगळ्यावर हे मुखपृष्ठ अतिशय चपखलपणे भाष्य करते. हे मुखपृष्ठ सुभाष अवचट यांनी रेखाटले आहे.
संदर्भ
वर्ग:व.पु. काळे यांचे साहित्य
रामपूर
रामपूर भारताच्या उत्तर प्रदेश राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर रामपूर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
पॉइती
पॉइती ही फ्रान्स देशातील पॉइतू-शारांत ह्या प्रांताची राजधानी आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:फ्रान्समधील शहरे
प्रथिने
प्रथिने किंवा प्रोटीन्स ही एक किंवा अधिक पॉलीपेप्टाईड्सना (polypeptides) गोलाकार अथवा रेषेदार स्वरूपात घडी घालून बनलेली जैवरासायनिक संयुगे आहेत. अनेक जैविक क्रिया प्रथिनांद्वारे पार पडतात. प्रथिने ही अमिनो अम्लाची बनलेली असतात. ती सुमारे २० प्रकारची आहेत. शरीरामधल्या पेशींतील पाण्याचे प्रमाण वगळता अधिक वजन प्रथिनांचे असते.
प्रोटीन किंवा प्रोभूजिन एक जटिल भूयाति युक्त कार्बनिक पदार्थ आहे ज्याचे संगठन कार्बन, हाइड्रोजन, आक्सीजन आणि नाइट्रोजन तत्त्वांच्या अणुंनी मिळुन होताे. काही प्रोटीन मध्ये या तत्त्वांच्या व्यतिरिक्त आंशिक रूपात गंधक, जस्त, तॉंबा आणि फास्फोरस ही उपस्थित असते. हे जीवद्रव्य (प्रोटोप्लाज्म)याचे मुख्य अवयव आहे आणि शारीरिक वृद्धि व विभिन्न जैविक क्रियांसाठी आवश्यक आहे. रासायनिक संगठन अनुसार प्रोटीनला सरल प्रोटीन, संयुक्त प्रोटीन आणि व्युत्पन्न प्रोटीन नावाच्या तीन श्रेणी मध्ये वाटले आहे. सरल प्रोटीन का संगठन फक्त अमीनो अम्ल द्वारे होते. संयुक्त प्रोटीनच्या संगठन मध्ये अमीनो अम्ल बरोबर काही अन्य पदार्थांचे अणु पण संयुक्त राहातात. व्युत्पन्न प्रोटीन असे प्रोटीन आहे जे सरल किंवा संयुक्त प्रोटीनच्या विघटनाने प्राप्त होते. अमीनो अम्लच्या पॉलीमराईजेशन ने बनणाऱ्या या पदार्थांची अणु मात्रा १०,००० पेक्षा जास्त असते. प्राथमिक स्वरूप, द्वितीयक स्वरूप, तृतीयक स्वरूप आणि चतुष्क स्वरूप प्रोटीनचे चार प्रमुख स्वरूप आहेत. प्रथिनांची कार्ये
१)मानवी शरीरामधे ऊती व स्नायूंची बांधणी करणे. हाडांची वाढ प्रथिनांमुळे होते.
२)संप्रेेेरके (हार्मोन्स)चे उत्पादन करणे.
३)एंझाइमचे उत्पादन करणे.
४)प्रथिने ऊर्जेचा स्रोत म्हणूूून कार्य करतात.
५)शरीरामधे रोगप्रतिकारशक्ती वाढवते. ६) शरीराची झीज भरून काढते.
प्रथिनांची कमतरता
प्रथिनांची कमतरता जास्त करून लहान मुलांमध्ये दिसून येते. लहान मुलांमध्ये प्रथिनांची कमतरता झाली तर त्यांना क्वाशिओरकोर / क्वाशिओर्कॉर( kwashiorkor) नावाचा आजार होतो.
अतिरेकी सेवन
प्रथिनांच्या अतिरेकी सेवनामुळे शरीरात कॅल्शियमचे प्रमाण वाढते. बहुधा मूत्रावाटे ते शरीराबाहेर पडते, पण न पडल्यास मूत्रपिंडात खडे होऊ शकतात. जास्तीचे प्रोटीन हाडांना मजबूत करण्याऐवजी कमजोर करते. शरीरात रेशिय सामग्री कमी होते आणि मलावरोधाचे दुखणे सुरू होते. प्रथिनांच्या जास्तीच्या सेवनामुळे शरीरातील युरिक ॲसिडचे प्रमाण वाढते आणि संधिवाताचे आणि गाठीचे (ट्यूमर) दुखणे संभवते.
संदर्भ
वर्ग:जीवशास्त्र
ओडियन स्मिथ
ओडियन फॅबियान स्मिथ (१ नोव्हेंबर, १९९६:जमैका - ) हा undefinedकडून २०१८ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारा खेळाडू आहे.
वर्ग:वेस्ट इंडीजचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९६ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इ.स. ३७१
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ३७१ वर्ग:इ.स.च्या ३७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ४ थ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
बोर्डी
बोर्डी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.
पार्श्वभूमी
बोर्डी हे महाराष्ट्राच्या पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यात असलेले छोटे गाव आहे. गावाला समुद्र किनारा आहे. येथील सुनाबाई पेस्तनजी हकीमजी हायस्कूल या शाळेची स्थापना १९२० साली झाली होती.
या गावातील प्रमुख व्यवसाय शेती, वाडी, व्यापार, कुंभारकाम, बुरडकाम, मासेमारी, इ. आहेत. येथे दर शनिवारी आठवडा बाजार भरतो. २०१२ पासून येथे दरवर्षी चिकू उत्सव भरतो.
बोर्डी रेल्वे स्थानकाच्या पूर्वेला भारतातील पहिली चिकू वायनरी "हिल झील वाईन्स" उभारलेली आहे.चिकू फळासोबत आंबा, अननस, कमरक,स्ट्रॉबेरी, दालचिनी, मध ह्यापासून सुद्धा वाईनचे उत्पादन घेतले जाते.चिकू फळाला भौगोलिक मानाकंन प्राप्त झालेले आहे.ही वायनरी प्रियांंका सावे ह्या महिलेने श्रीकांत सावे आणि नागेश सावे ह्यांच्या सहकार्याने उभारली आहे.
संदर्भ
महाराष्ट्र टाईम्स ०९/०६/२०२०.
वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे वर्ग:पालघर जिल्ह्यातील गावे वर्ग:मराठी भाषा दिवशी संपादीत लेख
आंबेसरी
आंबेसरी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
डहाणू बस स्थानकापासून जव्हार मार्गाने गेल्यावर हे गाव लागते. डहाणू बस स्थानकापासून हे गाव १७ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.पावसाळ्यात येथे भातशेती,नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मोठ्या आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात १०६२ कुटुंबे राहतात. एकूण ५६९० लोकसंख्येपैकी २७३५ पुरुष तर २९५५ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ४४.११ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ५५.२९ आहे तर स्त्री साक्षरता ३३.९० आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या १०५८ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १८.५९ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. येथे शेती हा व्यवसाय असून काही लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, कामगार म्हणूनही काम करतात. दुग्धव्यवसाय, बकरीपालन, कुक्कुटपालन सुद्धा केले जाते.
मोरागड
मोरागड हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे.
आंबेसरी
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.
मोरागड
हेसुद्धा पहा
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले
आंबेसरी
जवळपासची गावे
नरपड, ठाकूरवाडी,वाकी, झारळी, कैनाड, सोगवे, कोसबाड, नांदरे, कसारा, लष्करी,कनकराडी ही जवळपासची गावे आहेत.आंबेसरी गावाची स्वतंत्र ग्रामपंचायत आहे.
संदर्भ
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे
रायबरेली
रायबरेली भारताच्या उत्तर प्रदेश राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर रायबरेली जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील शहरे वर्ग:रायबरेली जिल्हा
इ.स. ३७२
वर्ग:इ.स.च्या ३७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ४ थ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
कोळुरा
कोळुरा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील दिग्रस तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:दिग्रस तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
स्क्वॉड्रन
घोडेस्वार, विमान किंवा जहाजांची व्यूहात्मक रचना किंवा एकक (unit) यांना स्क्वॉड्रन म्हणतात.
वर्ग:सैन्य
मुल्हेर
मुल्हेर हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे.
भौगोलिक स्थान
मुल्हेर हा किल्ला डोलबरी पर्वत रंगांमध्ये किल्ल्याची अंदाजे समुद्रसपाटीपासून उंची ४२९० फूट आहे. मुल्हेरला जोडूनच मोरागड असून तो मुल्हेर किल्ल्याचा बालेकिल्ला म्हणून ओळखतात. साल्हेर वाडी कडून जवळपास 22 किमी अंतर असून ताहाराबाद पासून 15 किमी अंतर आहे.
कसे जाल ?
मुल्हेर किल्ल्यावर जाण्यासाठी दोन वाटा अस्तित्वात आहेत. या दोन्ही वाटा मुल्हेर गावातूनच जातात. मुल्हेर गाव ते किल्ल्याचा पायथा यात २ कि.मीचे अंतर आहे. गावातून २५ मिनिटे चालत पुढे आल्यावर डावीकडे एक घर लागते. आणि समोरच वडाचे एक झाड दिसते. झाडापासून सरळ पुढे जावे. दहा मिनिटांतच धनगरवाडी लागते. धनगरवाडी वरून जाणारी वाट पकडावी. साधारण ४५ मिनिटांनी २ वाटा फुटतात. एक वाट सरळ तर दुसरी उजवीकडे वळते.
सरळ वाट : सरळ जाणाऱ्या वाटेने २० मिनिटांत मुल्हेर माचीवरील गणेश मंदिरापाशी पोहचतो. या वाटेने गडावर प्रवेश करताना ३ दरवाजे लागतात. ते सर्व ढासळलेल्या अवस्थेत आहेत. वाट साधी व सोपी आहे. या वाटेने गडावर पोहोचण्यास दीड तास पुरतो
उजवीकडची वाट : उजवीकडच्या वाटेने गेल्यावर दोन तासांनी आपण मुल्हेरमाची वरील गणेश मंदिरात पोहचतो. या वाटेनेही गडावर प्रवेश करताना ३ दरवाजे लागतात. ही वाट जरा दूरची आहे. ही वाट हरगड व मुल्हेर किल्ला यांच्या खिंडीतून वर चढते. या खिंडीतून डावीकडे मुल्हेर तर उजवीकडे हरगड लागतो. या वाटेने गडावर पोहचण्यास ३ तास लागतात.
इतिहास
छत्रपती शिवाजी महाराजांचा पेशवा मोरोपंत ह्यानी हा किल्ला सन १६७२ साली जिंकुन घेतला. मुघलांसाठी हा मोठा धक्का होता. सन १८१८ च्या शेवटच्या इंग्रज मराठा युद्धानंतर ह्या किल्ल्यावर						चार मोठ्या तोफा असल्याचे काही उल्लेख सापडतात. फत्तेलश्कर, रामप्रसाद, शिवप्रसाद व मार्कंडेय अशी त्यांची नावे होती. त्यातील शेवटची तोफ इंग्रजांनी वितळवल्याचे						कळते, तीन तोफांपैकी २ तोफा रामप्रसाद व शिवप्रसाद हे २०२१-२०२२ मध्ये जंगलात शोधमोहिमेत सापडल्या होत्या दिनांक ६ मार्च २०२२ रोजी पुरातत्त्व खाते नाशिक विभागाची परवानगी घेऊन सदर तोफा सह्याद्री प्रतिष्ठान मार्फत १२ तासात मुल्हेर गडावर पोहच केल्या
शेवटच्या युद्धानंतर महाराष्ट्रातील इतर बऱ्याच किल्ल्यांप्रमाणे हा किल्लाही बेवारस अवस्थेतच आहे. त्याच्या शेजारचे दोन किल्ले मोरा व हरगडही त्याच स्थितीत आहेत. वर जायच्या वाटा बंद झाल्यामुळे हरगडावर जाणेही अवघड झाले आहे.ह्या गडावर निसर्गरम्य वातावरणाचा लाभ मिळतो.
संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले वर्ग:नाशिक जिल्हा
न्यू झीलंडच्या कसोटी क्रिकेट खेळाडूंची नामसूची
हि न्यू झीलँडच्या कसोटी क्रिकेट खेळाडूंची नामसूची आहे. कसोटी सामना आंतरराष्ट्रीय संघात खेळला जातो. नामसूची खेळाडू क्रमांकाप्रमाने (पदार्पण) मांडली आहे.
सर्व माहिती २६ मार्च २००८ पर्यंतची आहे.
२०१० चे दशक
Note:
राष्ट्रीय महामार्ग ४६ (जुने क्रमांकन)
राष्ट्रीय महामार्ग ४६ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन)
पानसवाडी
पानसवाडी महाराष्ट्राच्या अहमदनगर जिल्ह्यामधील नेवासा तालुक्यात असलेले गाव आहे. येथील पिन कोड ५५७ ७७१ आहे.
वर्ग:अहमदनगर जिल्ह्यातील गावे
आचारनियम
आचारनियम ही समाजधारणेच्या दृष्टीने एखाद्या व्यक्तीचे वर्तन दुसऱ्या व्यक्तीशी वेगवेगळ्या प्रसंगी कसे असावे, याविषयी समाजात रूढ असलेल्या संकेत सूचकांची एक अमूर्त आणि सर्व समावेशक अशी चौकट आहे. या चौकटीत शिष्टाचार, लोकाचार, लोकनिती, लोकरूढी, कायदे, संस्था, इ.चा समावेश असतो. आचारनियमांची ही चौकट सर्व समाजाला आधारभूत असते. म्हणून समाजशास्त्रात तिला महत्त्व प्राप्त झाले आहे. निरनिराळ्या व्यक्तींतील व गटांतील संबंध नियमाने निबद्ध नसले, तर समाजात अस्थिरता उत्पन्न होईल. व्यक्तीव्यक्तींतील संबंध किंवा व्यक्ती व समाज यांतील संबंध हे निर्दिष्ट आचारांच्या पालनामुळेच प्रस्थापित होतात. परस्परसंबंध येणाऱ्या व्यक्तिव्यक्तींच्या सामाजिक स्थानास अनुसरून त्यांच्या भूमिकेविषयी व परस्परवर्तनाविषयी एकमेकांच्या अपेक्षा यामुळेच ठरलेल्या असतात. या अपेक्षापूर्ती करण्याचे आचार हे एक साधन आहे.
घोधड्याचापाडा
घोधड्याचापाडा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
सहारनपूर
सहारनपूर भारताच्या उत्तर प्रदेश राज्यातील एक शहर आहे.
२०११ च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ७,०५,४७८ होती. यांपैकी ३,७१,७४० पुरुष तर ३,३३,७३८ महिला होत्या.
हे शहर सहारनपूर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील शहरे वर्ग:सहारनपूर जिल्हा
शाँज-एलिजे
शाँज-एलिजे (फ्रेंच: Avenue des Champs-Élysées) हा पॅरिस, फ्रान्समधील एक अत्यंत प्रतिष्ठित रस्ता आहे. जगातील सर्वांत प्रसिद्ध रस्त्यांपैकी एक असलेला शाँज-एलिजे युरोपातील सर्वांत महागडा भूखंड (real estate) मानला जातो.
२ किमी लांब व सरासरी ७० मीटर रुंद असलेला शाँज-एलिजे पॅरिसमधील सर्वांत लोकप्रिय पर्यटक आकर्षणांपैकी एक आहे.
२००२ फॉर्म्युला वन हंगाम
२००२ फॉर्म्युला वन हंगाम हा एफ.आय.ए. फॉर्म्युला वन शर्यतीचा ५६वा हंगाम होता. ह्या हंगामामध्ये १७ शर्यती खेळवल्या गेल्या ज्यात १० संघांच्या एकूण २५ चालकांनी सहभाग घेतला. ३ मार्च २००२ रोजी ऑस्ट्रेलिया मध्ये पहिली तर १३ ऑक्टोबर रोजी जपान मध्ये अखेरची शर्यत खेळवली गेली.
सीतापूर
सीतापुर भारताच्या उत्तर प्रदेश राज्यातील एक शहर आहे.
२००२ फॉर्म्युला वन हंगाम
संघ आणि चालक
२००२ फॉर्म्युला वन हंगामात एकुन १० संघांनी भाग घेतला. खालील यादीत २००२ हंगामात भाग घेतेलेल्या सर्व संघ व संघांच्या चालकांची माहिती आहे. चालकांचे क्रमांक फॉर्म्युला वन संघटनेच्या २००२ हंगामाच्या अधिक्रुत सोत्राप्रमाणे आहेत. सर्व संघाची माहिती सुद्धा फॉर्म्युला वन संघटनेच्या २००२ हंगामाच्या अधिक्रुत सोत्राप्रमाणे आहे. काही ऐतिहासिक रुढिंमुळे क्रमांक १३ कोणत्याही चालकाला दिले गेले नव्हते.
चालक
† चालकाने ग्रांप्री पूर्ण केली नाही, परंतु ९०% पेक्षा जास्त रेस पूर्ण केल्या मुळे त्यांना गुण देण्यात आले.
कारनिर्माते
† चालकाने ग्रांप्री पूर्ण केली नाही, परंतु ९०% पेक्षा जास्त रेस पूर्ण केल्या मुळे त्यांना गुण देण्यात आले.
बाह्य दुवे
वर्ग:फॉर्म्युला वन हंगाम
सीतापूर
वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील शहरे वर्ग:सीतापूर जिल्हा
शिवकर बापूजी तळपदे
शिवकर बापूजी तळपदे (इ.स. १८६४ - इ.स. १९१६) हे संशोधक व संस्कृत ग्रंथांचे गाढे अभ्यासक होते. यांनी सर्वप्रथम विमान उडवण्याचा यशस्वी प्रयत्‍न केला. राईट बंधूच्या आधी ८ वर्ष म्हणजे १८९५ साली तळपदें यांनी मुंबईच्या गिरगाव चौपाटीवर काही मिनिटे मनुष्यरहित विमान उडविले. त्या विमानाचे नाव मरुत्‌सखा होते.
तळपदे हे मुंबईत राहत असून त्यांना संस्कृत आणि वेदांचे अभ्यासक असलेल्या पंडित सुब्राय शास्त्री यांचे मार्गदर्शन मिळाले होते. शास्त्रींनी लिहिलेल्या वैमानिक शास्त्र या अभ्यासग्रंथावरून तळपदेंना विमान उडवण्याचा प्रेरणा मिळाली.
या ऐतिहासिक क्षणाचे साक्षीदार महादेव गोविंद रानडे व तिसरे सयाजीराव गायकवाड हे होते. केसरी वृत्तपत्रातही याबद्दल उल्लेख आढळतो असे समजते.
प्रयोगानंतर हे विमान तळपदेंच्या घरी ठेवण्यात आले?.पुढील प्रयोग करण्यासाठी पैशांची निकड होती.त्यासाठी त्यांनी अहमदाबाद येथे जाऊन भाषणही दिले.तब्बल ५०,००० रुपयांची गरज होती पण ते पैसे जमले नाहीत व त्यांनी पुढील प्रयोगास स्थगिती दिली. याउलट अमेरिकी सैन्याने राईट बंधूंना २०,००० डॉलर देऊन त्यांच्या प्रयोगात मदत केली.
२०१५ मध्ये तळपदेंच्या कार्यवर आधारित हवाईजादा हा चित्रपट येऊन गेला. या चित्रपटात अत्यंत चूकीच्या पद्धतीने तळपदेंचे चरित्र रेखाटले गेले. यावर मुंबई उच्च न्यायालयात याचिकाही दाखल करण्यात आली. शिवकर बापूजी तळपदे लिखित प्राचीन विमानकलेचा शोध हे पुस्तकही सध्या दुर्मिळ आहे.
संदर्भ
वर्ग:मराठी शास्त्रज्ञ वर्ग:इ.स. १८६४ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९१६ मधील मृत्यू
इ.स. ३७३
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ३७३ वर्ग:इ.स.च्या ३७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ४ थ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
आयडीबीआय बँक
इंडस्ट्रियल डेव्हलपमेंट बँक ऑफ इंडिया लिमिटेड किंवा आयडीबीआय बँक ही भारतामधील सार्वजनिक क्षेत्रातील आघाडीची बँक असून सर्वसाधारण क्रमवारीत भारतामधील चौथी मोठी बँक आहे. १९६४ साली भारतीय संसदेच्या विधेयकाद्वारे वाढत्या भारतीय उद्योगक्षेत्राला वित्त व कर्जाचा पुरवठा करण्याकरता आयडीबीआय बँकेची स्थापना झाली.
इतिहास
आयडीबीआय बँकेचे आजवरचे संचालकः
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतीय बँका
कांदळी
कांदळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील दिग्रस तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:दिग्रस तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
आंबेवाडी
भौगोलिक स्थान
डहाणू बस स्थानकापासून बोर्डी मार्गाने गेल्यावर पुढे विटामिन सी रिसॉर्ट नंतर हे गाव लागते. डहाणू बस स्थानकापासून हे गाव ७.८ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.पावसाळ्यात येथे भातशेती,नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात २३४ कुटुंबे राहतात. एकूण १०१८ लोकसंख्येपैकी ५२८ पुरुष तर ४९० महिला आहेत. गावाची साक्षरता ५४.९० टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ६०.७४ आहे तर स्त्री साक्षरता ४८.४४ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या १४० आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १३.७५ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. येथे शेती हा व्यवसाय असून काही लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, कामगार म्हणूनही काम करतात. दुग्धव्यवसाय, बकरीपालन, कुक्कुटपालन सुद्धा केले जाते.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
घोलवड, विकासनगर, चिखले, नारळीवाडी, चिंबावे, नरपड, ठाकूरवाडी, वाकी, झारळी,कैनाड, आंबेसरी ही जवळपासची गावे आहेत.नरपड ग्रामपंचायतीमध्ये आंबेवाडी, नरपड आणि ठाकूरवाडी ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
गोपालकृष्ण अडिग
गोपाल कृष्ण अडिग (१९१८-१९९२) हे एक आधुनिक कन्नड कवी. त्यांचा जन्म दक्षिण कन्नड जिल्ह्यातील मोगेरी येथे झाला. त्यांनी म्हैसूर विद्यापीठातून १९५२ मध्ये इंग्लिश विषयात एम.ए. झाले. म्हैसूर येथील महाविद्यालयांतून काही काळ त्यांनी इंग्रजीचे अध्यापन केले. उडिपी येथील पूर्णप्रज्ञ महाविद्यालयाचे ते प्राचार्य होते. साक्षी या कन्नड त्रैमासिकाचे ते संपादक आहेत.
आंबेवाडी
संदर्भ
६. https://palghar.gov.in/
गोपालकृष्ण अडिग
सुप्रसिद्ध कन्नड कवी बेंद्रे आणि पुट्टप्प यांच्याप्रमाणेच अडिगांचाही १९५० नंतरच्या कन्नड काव्यावर विशेष प्रभाव आहे. भावतरंग (१९४६), कट्‌टुवेवु नावु (१९४८), नडेदु बंद दारी (१९५२), चंडेमद्दळे (१९५४) भूमिगीत (१९५९) आणि वर्धमान (१९७२) हे अडिगांचे काव्यसंग्रह होत. सुरुवातीच्या दोन संग्रहांतील त्यांची कविता पारंपरिक स्वरूपाची असली, तरी त्यानंतरच्या त्यांच्या कवितेने नवकाव्याचे (कन्नड नव्यकाव्याचे) वळण घेतले. त्यांच्या नवकाव्यावर बेंद्रे, तसेच टी. एस्. एलियट, येट्स व एझ्रा पाउंड यांच्या काव्याचा प्रभाव आहे. बोलीभाषेचा वापर, मुक्तच्छंदातील अंतर्गत लयीची रचना, नाट्यपूर्णता, धारदार उपरोध आणि स्वतंत्र प्रतिमासृष्टी हे त्यांच्या काव्याचे लक्षणीय विशेष म्हणता येतील. कन्नड नवकाव्यात त्यांचे स्थान वैशिष्ट्यपूर्ण आहे. अडिगांनी काही गद्यलेखनही केले आहे. त्यात आकाशदीप (१९५१) व अनाथे (१९५४) ह्या कादंबऱ्‍या; सुवर्णकीट (१९४७), रैतरहुडुगी (१९४८) व जनतेय शत्रु (१९४९) हे अनुवादित ग्रंथ आणि मण्णिन वासने (१९६६) हा सामाजिक व साहित्यविषयक लेखांचा संग्रह यांचा अंतर्भाव होतो.
वर्ग:मराठी भाषा दिवशी संपादीत लेख वर्ग:कन्नड साहित्यिक वर्ग:इ.स. १९१८ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९२ मधील मृत्यू
घटसूर
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते.उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
आंबेवाडी
संदर्भ
७. https://palghar.gov.in/tourism/
घटसूर
संदर्भ
वर्ग:आष्टी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
आंबेवाडी
संदर्भ
वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे
गणेश व्यंकटेश जोशी
गणेश व्यंकटेश जोशी (जून ९, इ.स. १८५१ - मे २०, इ.स. १९११) हे भारतीय अर्थतज्‍ज्ञ होते.
वर्ग:भारतीय अर्थशास्त्रज्ञ वर्ग:भारतीय गणितज्ञ वर्ग:इ.स. १८५१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९११ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ताप
ज्या रोगामध्ये शरीराचे तापमान वाढते त्यास ताप असे म्हणतात. ताप हा एक रोगही आहे आणि एक लक्षणंही आहे. शरीरात जंतुसंसर्ग झाल्यास ताप येण्याची शक्यता असते. त्यामुळे ताप आल्यानंतर त्याचे कारण शोधणे महत्त्वाचे आहे. तापाचा उपचार हा दोन पद्धतीने करावा लागतो. १ - ताप कमी करणे २ - तापाचे कारण शोधून त्याचे निराकरण करणे.
लहान मुले किंवा मोठी माणसे यांमध्ये ताप हा थर्मोमीटर ने मोजला जातो. थर्मोमीटर काखेत ठेवल्यानंतर जर ताप १००.४ पेक्षा जास्त असल्यास त्याला ताप असे म्हटले जाते. लहान मुलांमध्ये ताप आल्यावर झटके येण्याची शक्यता असते. तापासाठी पॅरासिटामोल औषध हे फार प्रभावी असते.
वर्ग:वैद्यकशास्त्र
चिंच
चिंच (शास्त्रीय नाव : Tamarindus indica, टॅमॅरिंडस इंडिका ;) ही मुळातील उष्णकटिबंधीय आफ्रिकेतील वनस्पती आहे. चिंच चवीला आंबट असते. झाडे शंभर फुटापर्यंत ही वाढतात.
उपयोग
खाद्य पदार्थात सांबार, रसम, चटणी आणि विविध प्रकारची आमटी बनवताना चिंचेचा कोळ वापरला जातो. झाडाची कोवळी पाने व पाकळ्या खातात. त्याची चव आंबट तुरट अशी असते. चिंचेची पाने भाजीसाठी वापरली जातात. उद्योगात चिंच बियांचे चूर्ण वापरले जाते. चिंचेच्या बिया वाळवल्या जातात. त्यानंतर गिरणीमध्ये दळून त्याचे चूर्ण बनविले जाते. वस्त्रउद्योगामध्ये याला खूप मागणी असते. चिंचेच्या झाडाला पाणी कमी लागते व झाड मोठे असल्याने जनावरांना सावली होते.
लागवड
१ चिंचेच्या लागवडीविषयी जमिनी स्वरूपाची माहिती:
चिंच हे फळझाड अनेक प्रकारच्या जमिनीत तसेच विविध पाऊस मानाच्या प्रदेशात चांगले वाढते. चिंचेच्या फळाच्या गरातील रंगावरून चिंचेचे पिवळी चिंच आणि लाल चिंच असे दोन प्रकार पडतात. चिंचेच्या झाडांच्या बियांपासून 9चिंचोक्यांपासून) चिंचेचे रॊप बनते. बियांपासून रोपे तयार करून व शिवाय कलमे तयार करून रोप तयार केले जाते.. इतर फळझाडांचा चिंचेच्या बागेत आंतरपिके म्हणून वापर करता येतो. चिंचेच्या २० वर्षे वयाच्या एका झाडापासून बिया आणि टरफले वेगळी केलेली सुमारे ५०० किलो चिंच मिळते. चिंच रोपांची अथवा कलमांची लागवड करण्यासाठी १ बाय १ बाय १ मीटर आकाराचे खड्डे खणून भरतात. तळाशी १०-१५ सेंटीमीटर उंचीपर्यंत पालापाचोळा टाकतात. नंतर खड्डे चांगले कुजलेले शेणखत आणि माती यांच्या मिश्रणाने भरतात. मातीत १०० ग्रॅंम बी.एच.सी. (१०टक्के) फॉलीडॉल पावडर मिसळतात. पावसाळ्याच्या सुरुवातीला प्रत्येक खड्ड्यात चिंचेचे एक रोप लावतात आणि लगेच पाणी द्देतात..
चिंचेेला लागणाऱ्या काही किडी आणि त्यांचे नियंत्रण
चिंचेच्या फळझाडांवर नुकसानकारक रोग आणि किडींचा उपद्रव शक्यतो होत नाही.काही वेळा खोडअळी आणि गॉलमाशीचा प्रादुर्भाव झाडावर दिसून येतो. खोडअळीच्या नियंत्रणासाठी, खोडावरील छिद्रांमध्ये रॉकेल अथवा पेट्रोलने भिजवलेल्या कापसाच्या बोळा टाकून छिद्रे ओल्या मातीने बंद करतात. गॉलमाशीच्या नियंत्रणासाठी माशीने उपद्रव केलेल्या फांद्या छाटून टाकतात..
फळांचे उत्पादन - चिचेच्या १० वर्षे वयाच्या एका झाडापासून बिया आणि टरफले वेगळी केलेली. १०० ते १५० किलो चिंच मिळते. झाडांच्या विस्तार वाढल्यानंतर चिंचेच्या उत्पादनात वाढ होते. चिंचेच्या पूर्ण वाढ झालेल्या वीस वर्षे वयाच्या झाडापासून ५०० किलोपर्यंत चिंच मिळते. टरफले, शिरा आणि बिया वेगळी केलेली चिंच बाजारात विक्रीसाठी पाठवितात. वाळविलेल्या चिंचेच्या गराची विक्री पूर्ण वर्षभर केली जाते. चिंच हे पितळेची भांडी चमकव्याचे काम करते.त्याचप्रमाणे चिंचेची चटणी खूप स्वादिष्ट बनते. चिंचेच्या बीला चिंचोका या नावाने ओळखले जाते. सोललेल्या चिंचोके खाता येतात. चिंचेमध्ये असणारे टार्टारिक आम्ल भेळ, आमटी आदी खाद्यपदार्थाला आंबट चव येण्यासाठी फायदेशीर ठरते.
पहिला चिंच महोत्सव
औरंगाबाद मध्ये कृषी विभाग आणि मराठवाडा कृषी विद्यापीठाच्या संयुक्त विद्यमाने दोन दिवसीय चिंच महोत्सवाला पाच आणि सहा मार्च २००८ रोजी सुरुवात झाली.
विलायती चिंच
'विलायती चिंच', 'फिरंगी चिंच' किंवा 'गोरटी इमली' हा चिंचेचा प्रकार (variety) नसून, एक वेगळी वनस्पती आहे.
संदर्भ
वर्ग:वनस्पती वर्ग:वनसंपदा वर्ग:वृक्ष वर्ग:फळझाडे वर्ग:भारतीय मसाले
इ.स. ३७४
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ३७४ वर्ग:इ.स.च्या ३७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ४ थ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
माल्कम एक्स
त्याचे वय ६ असताना त्याच्या वडिलांचा मृत्यू झाला. तो १३ वर्षाचा असताना त्याच्या आईला एका मानसिक रुग्णालयात भरती करण्यात आले, ज्यानंतर तो अनेक फाॅस्टर घरांमध्ये राहिला. १९४६ मध्ये, वय वीस वर्ष असताना, तो चोरीच्या गुन्ह्यासाठी तुरुंगात गेला. तुरुंगात असतात तो नेशन आॅफ इस्लाम ह्या संघटनेचा भाग झाला. तेव्हाच त्याने नाव माल्कम लिटल वरून माल्कम एक्स असे बदलून घेतले, कारण लिटल हे नाव गोऱ्या मालकाने त्याच्या पालकांवर थोपले होते, अशी त्याची समजूत होती. १९५२मध्ये तुरुंगातून सुटका झाल्यानंतर तो संघटनेचा सगळ्यात प्रभावी नेता म्हणून पुढे आला. त्याने १२ वर्षे संघटनेचे त्याने नेतृत्व केले. त्याच्या आत्मकथेमध्ये त्याने नेशनचा सदस्य असताना केलेल्या काही गोष्टी अभिमानाने लिहिल्या आहेत, मुख्यतः, त्याचा मोफत व्यसन मुक्ती कार्यक्रम. नेशन ही संघटना काळ्यांचे वर्चस्व, गोऱ्या अमेरिकींना वेगळे करणे, ह्या गोष्टीचे समर्थक होती. मानवाधिकार चळवळीला व एकीकरणाच्या मुद्द्याला नेशनचा नकार होता.
मार्च १९६४ च्या दरम्यान, माल्कमम एक्स नेशन आॅफ इस्लाम व त्याचा नेता एलिजाह मुहम्मद, ह्यांच्याबद्दल नकारात्मक झाला. संघटनेसोबतच्या काळाबद्दल त्याने अनेक वेळा खेद व्यक्त केला व सुन्नी इस्लामला मानायला सुरुवात केली. अफ्रिका व मध्य पूर्वचा काही काळ दौरा केल्यावर, व हज पूर्ण केल्यावर, त्याला एल हज मलिक ए शाबाझ, हे नाव मिळाले. त्याने नेशन आॅफ इस्लामला अस्वीकृत केले, वर्णवादाला नकार दिला, व मुस्लिम माॅस्क, ईंक, व आॅरगनायझेशन आॅफ ॲफ्रो अमेरिकन युनिटी ह्यांची स्थापना केली. त्याचा पॅन-आफ्रिकनवाद, काळ्यांना स्व:अोळख, व काळ्यांना स्वरक्षण ह्या गोष्टींना समर्थन देत राहिला.
२१ फेब्रुवारी १९६५ रोजी नेशन आॅफ इस्लामच्या ३ सदस्यांनी गोळ्या घालून त्याची हत्या केली.
वर्ग:इ.स. १९२५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९६५ मधील मृत्यू
साल्हेर
साल्हेर हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे.
साल्हेर-मुल्हेर या जोडीतला हा साल्हेरचा किल्ला असून सह्याद्री पर्वतरांगेतील महाराष्ट्रातील सर्वात उंच किल्ला आहे. हा किल्ला नाशिक जिल्ह्यात आहे. नाशिक जिल्हा हा महाराष्ट्रातील गिरिदुर्गांच्या बाबतीत अतिशय संपन्न आहे. नाशिक जिल्ह्यामध्ये ५७ गिरिदुर्ग आहेत. या गिरिदुर्गामध्ये महाराष्ट्रातील सर्वात उंच असा साल्हेरचा किल्ला येतो.
नाशिक जिल्ह्याच्या उत्तरेकडील भागामध्ये बागलाण हा प्रांत आहे. तो सध्या सटाणा या तालुक्यामध्ये समाविष्ट झालेला आहे. नाशिक जिल्ह्यामधील सर्वांत जास्त किल्ले सटाणा तालुक्यातच आहेत.
कसे जाल ?
साल्हेरचा किल्ला सटाण्याच्या पश्चिमेला आहे. डांगसौंदाणे-ततानी मार्गे ४० कि.मी. व ताहाराबाद -मुल्हेर-वाघांबे मार्गे ५६ किमी अंतरावर असलेल्या साल्हेर किल्ल्यापर्यंत पोहोचण्यासाठी हे दोन गाडीमार्ग आहेत. ततानी मार्गे प्रवास चांगला होतो. थोडा घाटमार्ग आहे परंतु निसर्गरम्य आहे. वाघांबे मार्गे रस्ता अतिशय सुंदर आहे. किल्ल्यावर जाण्यासाठी साल्हेर गावातून वन विभागाची पावती आवश्यक आहे.किल्ल्यावर जाण्यासाठी पर्यटकांना सकाळी 6 वा ते संध्याकाळी 6 वा या वेळेत परवानगी आहे तसेच किल्ल्यावर मुक्काम करण्यास बंदी असून मुक्काम करायचा असल्यास वन विभागाची पुर्व परवानगी व पावती आवश्यक आहे.
सह्याद्रीच्या मुख्यरांगेला लागूनच  साल्हेरचा हा प्रचंड किल्ला उभा ठाकलेला आहे. समुद्रसपाटीपासून १५६७ मीटरची उंची लाभलेला साल्हेर हा भौगोलिकदृष्टय़ा मोक्याच्या ठिकाणी आहे. कोकणातून काही घाटरस्ते या परिसरामध्ये चढतात. यातील सहा घाटांवर येथून लक्ष ठेवता येते म्हणून सहाहेर, साल्हेर असे याचे नाव पडले अशा लोककथा या परिसरामध्ये प्रचलित आहेत.
पौराणिक संदर्भ :
भगवान परशुराम यांनी अनेक वर्षे या ठिकाणी तपश्चर्या केली. महाराष्ट्रातील सर्वात उंच अशा ठिकाणी तपश्चर्या केल्यानंतर त्यांनी बाण मारून अरबी समुद्राचे पाणी मागे ढकलले. पहिल्यांदी त्यांचे स्थान प्रचितगडाजवळील चाकदेव पर्वतावर होते पण तिथून त्याचा बाणाचा नेम लागत नसावा म्हणून त्यांनी साल्हेर हे स्थान निवडले. विष्णूच्या सहाव्या अवतार परशुरामाने जग जिंकून ते दान म्हणून दिले आणि स्वतःला जागा करण्यासाठी बाण मारून कोंकण भूप्रदेश तयार केला. असे तेथील गावकऱ्यांकडून कळते.
इतिहास
मुख्य पान: साल्हेरचे युद्ध इ.सन १६७१-७२ मध्ये शिवाजी महाराजांनी साल्हेरचा दुर्ग जिंकला. त्यांच्याकडून तो परत जिंकून घेण्यासाठी मुघल फौजा चाल करून आल्या आणि त्यांनी साल्हेरच्या दुर्गाला वेढा घातला. तो फोडण्यासाठी शिवाजीराजांनी सूर्याजी काकडे मोरोपंत पिंगळे आणि प्रतापराव गुजर यांना पाठवले. इख्लासखान हा मुघल सेनेचा अधिपती होता. ‘एक तर्फेने लष्करांनी घोडी घातली. एक तर्फेने मावळे लोक शिरले आणि मारामारी केली. मोठे युद्ध जाहले. मोगलांची फौज लाखाच्या आसपास होती तर मराठी फौज त्यांच्या तुलनेने सुमारे पन्नास हजार इतकीच होती. मोगल, पठाण, रजपूत, तोफची, हत्ती, उंट, आराबा घालून युद्ध जाहले. युद्धात जिवंत सापडले ते सहा हजार घोडे राजांकडे गणतीस आले. सव्वाशे हत्ती सापडले. सहा हजार उंट सापडली. मालमत्ता, खजिना, जडजवाहीर, कापड अगणित बिछाइत हातास लागली. बावीस नामांकित वजीर धरिले. युद्धात खासा इख्लासखान याचा पाडाव झाला. हजार-दोन हजार सडे, सडे पळाले, असे युद्ध जाहले.’ या युद्धात शिवाजीराजांचे एक सहकारी पुरंदर तालुक्यातील पांगारे गावचे शिलेदार सूर्याजी काकडे हे छोट्या तोफेचा गोळा लागून पडले. महाराज म्हणाले, ' माझा सूर्याराऊ पडिला. तो जैसा भारतीचा कर्ण होता.' साल्हेरच्या युद्धाचा मोगलांच्या मनावर फार मोठा परिणाम झाला. तेव्हापासून ते शिवाजी महाराज अजिंक्य आहे असे मानू लागले.
गडावरील पाहण्याची ठिकाणे
साल्हेरचा माथा हा चारही बाजूने उंच कातळकड्यांनी वेढलेला असल्यामुळे तटबंदीची फारशी आवश्यकता नव्हती. माथ्यावरच्या पठारावर एक उंच टेकडी आहे. ही टेकडी म्हणजे गडावरील सर्वोच्च ठिकाण आहे. याच्या माथ्यावर जाण्यासाठी सोपा मार्ग आहे. गडाच्या उत्तर अंगाला असलेल्या पठारावर विस्तीर्ण आकाराचा तलाव आहे. याला गंगासागर तलाव असे म्हणतात. गंगासागर तलावाशेजारी गंगा -यमुना टाके आहे. ह्यांचे पाणी व गंगोत्री -यमनोत्रीच्या उगमाचे पाणी सारखे आहे असे डॉ. रघुराज महाराज ह्यांनी शोधले होते. साल्हेघरांची जोतीही या भागात पहायला मिळतात. टेकडीच्या वाटेवर गुहा आहेत.
गडाच्या पायथ्याला साल्हेर निवासिनी गडकलिका देवीचे सुंदर मंदिर आहे. तसेच गृहस्वरूप अमृताभवानी व सिद्धिविनायक गणेश मंदिर आहे. गडाच्या  माथ्यावर गुहेत दत्त व हनुमान  मंदिर आहे. तसेच माथ्यावर मंदिर रेणुका देवीचे असून ही परशुरामाची माता आहे. ह्या देवीला अक्षगंगा सुद्धा म्हणतात. या माथ्यावरूनच बाण मारून परशुरामाने कोकणची निर्मिती केली. माथ्यावरील दोन खळगे म्हणजे परशुरामाची उमटलेली पावले असून येथून मारलेल्या बाणामुळे समोरील डोंगराला छिद्र पडले. अशी कथा येथे ऐकवली जाते.
समोर छिद्र पडलेला डोंगर म्हणजे कंडाणा किल्ला आहे. साल्हेर गडाचे स्थान आणि उंची यामुळे आजुबाजुला असलेला विस्तीर्ण मुलुख न्याहाळणे आनंददायी ठरते. साल्हेरच्या माथ्यावरून अचला, अहिवंत मार्कींडय़ा, रावळा-जवळा, धोडप, कांचन, राजदेहेर, चौल्हेर, भिलाई, मुल्हेर, मोरा, रतनगड, पिसोळ, देरमाळ असे जवळजवळ २५ किल्ले दिसतात. तसेच जवळच्या सालोटा किल्ल्याचे तसेच टकारा सुळक्याचे दर्शन उत्तम होते. तसेच समोर नाखिंद्या व कोठ्या डोंगर लक्ष वेधतात.
पाण्याचे स्रोत
गडाच्या पहिल्या टेकडीवर चंदन टाके आहे त्यातील पाणी पिण्यायोग्य आहे. त्यानंतर पहिल्या माचीवरील सूर्याजी टाके आहे. त्यातील पाणी सुद्धा पिण्यायोग्य आहे. गडाच्या उत्तर अंगाला असलेल्या पठारावर विस्तीर्ण आकाराचा तलाव आहे. याला गंगासागर तलाव असे म्हणतात. गंगासागर तलावातील पाणी पिण्यायोग्य नसून त्याच्या आजूबाजूला जोडून असलेल्या गंगा यमुना या दोन टाक्यांमधील पाणी पिण्यायोग्य आहे. तसेच रेणुका मंदिरा  शेजारील छोट्या डबक्यातील पाणी पिण्यायोग्य आहे. त्याला संजीवन टाके म्हणतात.
स्थानिक भाषा
"अहिराणी"/"ऐरणी" ही येथील स्थानिक बोली आहे. ती मराठी मिश्रित भाषा आहे. अहिराणी सारखी ही भाषा वाटत असली तरी या भागातील कोकणा समाज आदिवासी लोक 'आदिवासी कोकणा-कोंकणी भाषा' म्हणून तिला ओळखतात. तसेच इथले भिल्ल 'भिलाव' भाषा बोलतात.
दळणवळण :
सकाळी ८ वा. सटाणा येथून सटाणा -मानूर ही बस असते. संध्याकाळी ७ ते ७:३० पर्यंत एस. टी. बस वाघांबे गावात येते. तेथून पुढे ती साल्हेर गावात जाते आणि रात्री तिथेच मुक्काम करते. तीच बस परत सकाळी निघून वाघांबे गावात ८:३०ला येते. चिचली  गावावरून साल्हेरला येणारी बस सकाळी ११ वाजता आणि ५:३०ला साल्हेर गावातून निघते. पूर्ण दिवसात येथे दोनच वेळा बस येते. बाकी खाजगी जीप गाड्या चालू असतात. कळवण तालुक्यातून थेट साल्हेरला ( 9.00am,1.00pm, 6.00pm) अशा एस.टी. बस सुविधा आहेत. नाशिकहुन कळवण डेपोची साल्हेर बस दुपारी ३ वा. असते. सटाणा -वाघांबा ही एसटी बस सटाणा येथून सकाळी 10 वा व 2 वाजता असते
राहण्याची व्यवस्था
साल्हेर गावात महाराष्ट्र पर्यटन विकास महामंडळाचे अधिकृत मान्यताप्राप्त साल्हेर फोर्ट कॅम्प कृषी पर्यटन केंद्र आणि महाराष्ट्र शासन वनविभागाचे गेस्ट हाऊस आहे. या दोन्ही ठिकाणी पूर्व नोंदणी करून मुक्कामाची व जेवणाची व्यवस्था केली जाते. तसेच साल्हेर गावात हॉटेल राजगड, हॉटेल कल्याणी, हॉटेल सह्याद्री इत्यादी घरगुती खानावळी आहेत. जेथे जेवणाची व नाश्त्याची व्यवस्था होते. याशिवाय गडसेवक तर्फे गडप्रेमींची सर्व प्रकारे व्यवस्था ठेवली जाते. त्यात राहण्याची, जेवणाची व वाटाडे यांची व्यवस्था केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले वर्ग:नाशिक जिल्हा वर्ग:पश्चिम घाट वर्ग:पश्चिम घाटातील किल्ले वर्ग:पर्यटन स्थळे
शिंदपाडा (त्र्यंबकेश्वर)
शिंदपाडा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १०५० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
हरगड
हरगड हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्याच्या नाशिक जिल्ह्यातील एक किल्ला आहे.
इतिहास
इतिहासात फारसा या गडाचा उल्लेख नाही कारण येथे कोणती मोठी लढाई झाली नाही. मुल्हेर गावात गेल्यावर हरगडचे दर्शन होते. समोर दिसणारा मुल्हेर,डावीकडे मोरागड आणि उजवीकडचा हरगड. या गडाची उंची मुल्हेरपेक्षा थोडी जास्त म्हणजे १३५७ मीटर इतकी आहे.
हरगडाची निर्मिती बागुल वंशीय(राठोड घराणं) यांनी केली. बागुल वंशीय घराण्याच्या नावामुळेच हा भूप्रदेश बागलाण म्हणून ओळखला जातो. यांच्या राजवटीचा कालावधी सन १३०८ ते १६३८ मानण्यात येईल .मुल्हेरसारख्या राजधानियुक्त किल्याची संरक्षणाची जबाबदारी हरगड वर होती. १५ फेब्रुवारी १६३८ रोजी बागलाणचे वैभव मोगलांच्या ताब्यात गेले.सन १६७२ सुमारास मोरोपंत व प्रतापराव यांनी हरगड स्वराज्यात आणला.१५ जुलै १८१८ मध्ये हरगडचा ताबा इंग्रजांकडे गेला.
गडावरील पहाण्यासारखी ठिकाणे
गडमाथा तसा विस्तीर्ण आहे. गडमाथा म्हणजे एक पठारच होय. या पठारावर काही तटबंदीचे अवशेष आहेत. पाण्याची दोन टाकी आहेत. एक पडके मंदिर आहे. वाड्यांचे काही अवशेष आढळतात. पाण्याच्या टाक्यांमधील पाणी पिण्यासारखे नाही. गडफेरी मारताना पुढे सपाटीवर एक गुहा आढळते यात कपार भवानीचे मंदिर आहे.
गडावर जाण्याच्या वाटा
गडावर जाणारी वाट मुल्हेर गावातून जाते. मुल्हेर गावातून पुढे आल्यावर एक डांबरी रस्ता लागतो. या रस्त्याने वीस मिनिटे पुढे गेल्यावर दोन फाटे फुटतात. एक डावीकडे जातो, तर दुसरा वडाच्या झाडापासून पुढे जातो. ही वाट छोटाश्या टेकडीवर असणाऱ्या धनगर वाडीपाशी पोहोचते. येथून उजवीकडे वळावे आणि थेट मुल्हेर व हरगड यांमधील खिंड गाठावी. येथपर्यंत पोहचण्यास दीड तास पुरतो. खिंडीत डावीकडे जाणारी वाट आपल्याला मुल्हेरगडाकडे तर उजवीकडे जाणारी वाट हरगडाकडे घेऊन जाते. वाट फारशी मळलेली नसल्यामुळे अस्पष्ट झालेली आहे. या खिंडीपासून गडमाथा गाठण्यास एक तास लागतो.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले
आंबिस्ते
आंबिस्ते हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात १३६ कुटुंबे राहतात. एकूण ६३२ लोकसंख्येपैकी २७८ पुरुष तर ३५४ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ५२.२१ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ६९.५१ आहे तर स्त्री साक्षरता ३८.१८ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या १३४ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या २१.२० टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. येथे शेती हा व्यवसाय असून काही लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, कामगार म्हणूनही काम करतात. दुग्धव्यवसाय, बकरीपालन, कुक्कुटपालन सुद्धा केले जाते.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
भिसेनगर, सारणी, निकाणे, रानकोळ, दाभोण, साये, उरसे, म्हासड, आंबिवळी, निकावळी, भारड ही जवळपासची गावे आहेत.उरसे ग्रामपंचायतीमध्ये आंबिस्ते, म्हासड, साये, आणि उरसे ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे
न्हावीगड
हेसुद्धा पहा
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले
माल्म
माल्म हे स्वीडन देशातील तिसऱ्या क्रमांकाचे मोठे शहर आहे.
वर्ग:स्वीडनमधील शहरे
शाहजहानपूर
शाहजहानपूर हे भारताच्या उत्तर प्रदेश राज्याच्या शाहजहानपूर ह्याच नावाच्या जिल्ह्याचे मुख्यालय आहे. शाहजहानपूर उत्तर प्रदेशच्या पश्चिम भागात राजधानी लखनौच्या १८० किमी वायव्येस तर बरेलीच्या ७५ किमी आग्नेयेस स्थित आहे. २०११ साली शाहजहानपूरची लोकसंख्या सुमारे ३.५ लाख होती.
मुघल सम्राट शाहजहानच्या दरबारातील एक सरदार दिलेर खान ह्याने १७व्या शतकात शाहजहानपूरची स्थापना केली व ह्या गावाला शाहजहानचे नाव दिले. ब्रिटिश राजवटीदरम्यान हिंदुस्तानी क्रांतीकाऱ्यांचे शाहजहानपूर हे एक सक्रीय केंद्र होते. राम प्रसाद बिस्मिल, रोशन सिंह इत्यादी क्रांतीकाऱ्यांचे जन्मस्थान हेच आहे.
राष्ट्रीय महामार्ग ३० शाहजहानपूरमधून धावतो. शाहजहानपूर रेल्वे स्थानक लखनौ-मुरादाबाद रेल्वेमार्गावरील एक महत्त्वाचे स्थानक आहे.
वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील शहरे वर्ग:शाहजहानपूर जिल्हा
राष्ट्रीय महामार्ग ५४४
राष्ट्रीय महामार्ग ५४४ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे. ते तामिळनाडूमधील सेलम आणि केरळमधील कोची यांना जोडते.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग
शरद मराठे
शरद श्रीपाद मराठे (? - सप्टेंबर २८, २००८; पुणे, भारत) हे मराठी अर्थतज्ज्ञ होते. ते आयडीबीआय बँकेचे पहिले संचालक होते.
जीवन
मराठे 'लंडन स्कूल ऑफ इकॉनॉमिक्स अँड पॉलिटिकल सायन्सेस' या संस्थेतून अर्थशास्त्राचे पदवीधर झाले. त्यांनी भारतीय केंद्र शासनाचे आर्थिक सल्लागार म्हणून, तसेच काही काळ केंद्रीय उद्योग खात्याचे माजी सचिव म्हणून काम सांभाळले. आंतरराष्ट्रीय नाणेनिधीवर त्यांनी भारताचे प्रतिनिधित्व केले.
सुलतानपूर
सुलतानपूर भारताच्या उत्तर प्रदेश राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर सुलतानपूर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
पक्वान्न
मेजवानीच्या जेवणातील मुख्य गोड पदार्थाला पक्वान्न म्हंटले जाते. पुरणपोळी, श्रीखंड, बासुंदी, खीर ही काही पक्वान्नांची उदाहरणे आहेत. विशेष जेवणात पंच-पक्वान्ने करण्याची पद्धत आहे. याचा अर्थ एका जेवणात पाच गोड पदार्थ केले जातात, पक्वान्न हे जेवणासोबत खाण्याची पद्धत आहे. परदेशात जसे गोड जेवणानंतर खाल्ले जाते तसे अपेक्षित नाही. अनेक कार्यात खीर हे पक्वान्न म्हणून केले जाते पण हे मुख्य पक्वान्न नसते. ताटात वाढलेल्या जेवणात पक्वान्न वाढायची सुद्धा एक जागा ठरलेली असते. उदाहरणार्थ खीर पानाच्या डावीकडे वाढली जाते तर श्रीखंड वाटी ऐवजी पानात वाढले तर मिठा खाली वाढले जाते.
हेही बघा
वर्ग:खाद्यपदार्थ
अतुल देऊळगावकर
अतुल देऊळगावकर हे मराठी लेखक आहेत. हे मुख्यत्वे वैचारिक लिखाण करतात.
अतुल देऊळगावर यांनी लिहिलेली पुस्तके
वर्ग:मराठी लेखक
भारतीय क्रिकेट संघाचा झिम्बाब्वे दौरा, १९९२-९३
भारतीय क्रिकेट संघाने ऑक्टोबर १९९२ दरम्यान एक कसोटी सामना आणि एक आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामना खेळण्यासाठी झिम्बाब्वेचा दौरा केला. एप्रिल १९९२ च्या आयसीसी सर्वसाधारण सभेत आयसीसीने झिम्बाब्वेला संपूर्ण सदस्याचा दर्जा देत अधिकृत कसोटी सामने खेळण्याची अनुमती दिली. झिम्बाब्वेने भारताविरुद्ध कसोटी पदार्पण केले. डेव्हिड हॉटनच्या नेतृत्वाखालील झिम्बाब्वे संघाने एकमेव कसोटी अनिर्णित राखली. पदार्पणाच्या कसोटीत पराभव टाळणारा झिम्बाब्वे पहिला वहिला देश ठरला. एकमेव आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामना भारताने ३० धावांनी जिंकला.
एकमेव एकदिवसीय सामना
वर्ग:इ.स. १९९२ मधील क्रिकेट वर्ग:भारतीय क्रिकेट संघाचे झिम्बाब्वे दौरे
इ.स. ३७५
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ३७५ वर्ग:इ.स.च्या ३७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ४ थ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
डोंगरगाव (आष्टी)
डोंगरगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यातील एक गाव आहे.
आयफेल टॉवर
आयफेल टॉवर (फ्रेंच: Tour Eiffel) ही १८८९ साली बांधली गेलेली पॅरिसमधील एक जगप्रसिद्ध वास्तू आहे. आयफेल टॉवर ही फ्रान्सची सर्वाधिक ओळखली जाणारी खूण मानली जाते.
आयफेल टॉवर ३२४ मीटर (१,०६३ फूट) उंच आहे व त्याला तीन मजले आहेत. गुस्ताव्ह आयफेल ह्या फ्रेंच वास्तूशास्त्रकाराला आयफेल टॉवर निर्मितीचे श्रेय दिले जाते. फ्रेंच क्रांतीला शंभर वर्षे पूर्ण झाल्याच्या प्रीत्यर्थ सुमारे ३०० कामगारांनी १८,०३८ अतिशुद्ध लोखंडाचे भाग वापरून आयफेल टॉवर बांधला.
आयफेल टॉवर पॅरिसमधील सर्वांत उंच इमारत आहे व १८८९ ते १९३० ह्या काळादरम्यान जगातील सर्वांत उंच इमारत होती. आयफेल टॉवर हे जगातील सर्वांत लोकप्रिय पर्यटक आकर्षण आहे.