cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
कॅथोलिक चर्चचे पवित्र साक्रामेंट
कोसार
याला इंग्लिशमनी कॉंफेसोन बोलतान.पाप य सगळ्यांशी होते. पण पापांची माफी मागितली पायजे. पाप करणे य माणसाची आदत हाय पर खाली क्रीस्ती धर्मानं याचं समाधान दिलं हाय. बायबल मणी संगीतल्याप्रमान कोसार केला पाज्ये कोसार करणारा पदरी असतंय. पदरी पोशी कोसार करणे म्हणजे आपले पापं जेजूसला सागतने. जेजूस सगळ्यांना माफ करते पार आप्ल्यानं दुसऱ्यांना माफ केलं पायजे आयसें बायबल मधी लिवळले हाय
वराड
याला इंग्लिशमनी मॅट्रिमोनी बोलतान. वरदाचा सकरमेन्ट पोरींचे देवलांन देतान. या सकरमेन्ट मनी पोरा आणि पोरी एकडूसऱ्यांना आपले अक्खे जीवन समर्पित करतांन आणि ते दोनी पुरुष न कस्तुरी बनतान. "जे जेजुस्नी जोरीले ते माणसांनी तोरील नाही पाहजे" यह शब्द बोलून पदरी बेसाव देते.
शिकाना आशीर्वाद
याला इंग्लिशमनी अनोन्टन्ग ऑफ सिक बोलतान. क्रीस्ती देवलांन जर कोण शीक असेल किवा त्याचे मरण डोक्रेपणापाशी नेत आजाराशी होण्याचे पुरं त्याला यह सकरमेन्ट देतान.
संदर्भ
वर्ग:बायबल‎ वर्ग:ख्रिश्चन धर्म वर्ग:रोमन कॅथलिक चर्च वर्ग:शुद्धलेखन करण्याजोगे लेख
सॅमसंग एसजीएच-डी८००
हा सॅमसंगच्या डी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
पेरूचा ध्वज
पेरूच्या नागरी ध्वजामध्ये तीन उभे पट्टे असून बाहेरील दोन पट्टे लाल रंगाचे तर मधील पट्टा पांढऱ्या रंगाचा आहे. ७ जून हा पेरूचा राष्ट्रीय ध्वजदिन मानला जातो.
टीपा
वर्ग:देशानुसार ध्वज ध्वज
भांबरखेडा
भांबरखेडा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील उमरखेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
सॅमसंग एसजीएच-डी८०६
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
भांबरखेडा
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात तापमान ४६° से. पर्यंत तर हिवाळ्यात ११° से. पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:उमरखेड तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
मोंगके खान
मोंगके खान चंगीझ खानचा नातू व तोलुई खानचा पुत्र होता.
वर्ग:मंगोलियाचा इतिहास
चित्रित चकोत्री (पक्षी)
चित्रित चकोत्री, भेरकी कोंबडी किंवा चित्राळ चकोत्री (इंग्लिश:Painted Spurfowl; हिंदी:कंठकुक्कुट) हा एक पक्षी आहे.
हा पक्षी आकाराने गावतित्तिराएवढा असतो. नराच्या छातीचा रंग पिवळट. त्यावर काळे ठिपके. मादीचा वरील रंग गर्द तपकिरी आणि काळसर लाल. डोके काळे. पोटाखालचा रंग तपकिरी उदी. छाती पिवळट. पिवळट गळ्यावर काळसर लाल लाल रंगाचे अनेक प्रकारचे ठिपके.
वितरण
चकोत्रीचे अंशतः क्षेत्र व्यापतो. गंगेच्या मैदानाच्या दक्षिणेपासून पश्चिम ग्वाल्हेर आणि बांगलादेश. फेब्रुवारी ते मे या काळात वीण.
निवासस्थाने
दगड-गोट्यांनी युक्त डोंगराच्या पायथ्याला असणारी दात झुडपी जंगले आणि बांबूची वने.
संदर्भ
पक्षिकोश मारुती चितमपल्ली
वर्ग:पक्षी
अळिंबी
मशरूम ही बुरशी गटातील वनस्पती आहे. मशरूमला मराठीत ‘अळिंबी’ असे म्हटले जाते. ही वनस्पती पावसाळ्यात निसर्गतःच उगवते. ही कुत्र्याची छत्री, भूछत्र, तेकोडे, धिंगरी या नावाने ओळखली जाते.
बाटु खान
बाटु खान (१२०५ - १२५०) हा चंगीझ खानचा नातू व जोचीचा मुलगा होता.
अळिंबी
निसर्गात अनेक प्रकारचे मशरूम आढळतात; त्यांत काही विषारीदेखील असतात. जगात मशरूमच्या १२,०००हून अधिक जाती आहेत. मशरूमची लागवड प्रामुख्याने पूर्व आशिया, तैवान, चीन, कोरिया, इंडोनेशिया या देशांत करतात. या वनस्पतीचे २०१७ सालचे जागतिक उत्पन्न ८५ लाख मेट्रिक टन आहे. त्यापैकी ५५% युरोपात, २७% उत्तर अमेरिकेत व १४% पूर्व आशिया खंडात घेतात. मशरूमचे सर्वात अधिक सेवन जर्मनीमध्ये होते.
भारतामध्ये बटन मशरूम (Agaricus bisporus),  शिंपला मशरूम (pleurotus sp.) व धानपेंढ्यांवरील चिनी मशरूम (Volvariella volvacea) या जातींच्या मशरूमची लागवड केली जाते.
बाह्य दुवे
वर्ग:शेतीपूरक व्यवसाय वर्ग:बुरशी वर्ग:जीवशास्त्र
कुंचीकल धबधबा
कुंचीकल धबधबा भारताच्या कर्नाटक राज्यातील धबधबा आहे. शिमोगा जिल्ह्याच्या मस्तीकट्टे गावाजवळील हा धबधबा सुमारे ६०० फूट उंचीचा आहे. Kunchikal falls cascades down rocky boulders and total height of fall is
वर्ग:कर्नाटकमधील धबधबे वर्ग:शिमोगा जिल्हा वर्ग:पश्चिम घाटातील धबधबे
कोंडा विश्वशेखर रेड्डी
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
राकेश शर्मा
(जन्म : १३ जानेवारी १९४९) हे अंतरिक्षात जाणारे पहिले भारतीय आहेत. भारताचा पहिला आणि जगाचा १३८ वा अंतराळवीर बनण्याचा सन्मान विंग कमांडर राकेश शर्मा यांनी पटकावला तो २ एप्रिल १९८४ रोजी. भारत-रशिया अवकाश संशोधन मंडळ कार्यक्रमांतर्गत रशियाच्या सोयूझ टी-११ यानातून दोन रशियन अंतराळ संशोधकासमवेत राकेश शर्मा यांनी अवकाश सफरीचा अनुभव घेऊन या क्षेत्रात प्रगतीचे नवे दालन भारतीयांसाठी खुले केले.
लुआंग प्रबांग आंतरराष्ट्रीय विमानतळ
लुआंग प्रबांग आंतरराष्ट्रीय विमानतळ लाओसच्या लुआंग प्रबांग शहरातील आंतरराष्ट्रीय विमानतळ आहे.
राकेश शर्मा
पतियाळात जन्मलेले राकेश भारतीय वायू दलात वैमानिक होते. नंतरच्या काळात त्यांचा अशोक चक्र देऊन सन्मान केला गेला.
वर्ग:अंतराळयात्री वर्ग:अशोक चक्र पुरस्कार विजेते वर्ग:इ.स. १९४९ मधील जन्म
लाल वेलची
लाल वेलची ही केळ्याची एक जात आहे.
वर्ग:केळीच्या जाती
राजाराम भोसले
पहिले राजारामराजे भोसले (जन्म : राजगड, २४ फेब्रुवारी १६७०; - सिंहगड, ३ मार्च १७००) हे छत्रपती शिवाजी महाराजांचे कनिष्ठ पुत्र होते. त्यांचा जन्म फाल्गुन पौर्णिमा शके १५९१या तिथीला म्हणजेच २४ फेब्रुवारी १६७० रोजी किल्ले राजगडावर झाला. संभाजी महाराजांच्या मृत्यूनंतरच्या मराठी साम्राज्याचा अतिशय अवघड काळात (१६८९ ते १७००) त्यांनी संताजी घोरपडे आणि धनाजी जाधव या विश्वासू सेनापतींच्या साहाय्याने नेतृत्व केले. कारकिर्दीचा त्यांनी मोठा कालखंड त्यांनी तामिळनाडूतील जिंजी येथे व्यतीत केला व तेथून स्वराज्याची धुरा सांभाळली. फाल्गुन कृष्ण ९ शके १६२१ म्हणजे ३ मार्च १७०० मध्ये पुण्याजवळील सिंहगड येथे त्यांचा मृत्यू झाला.
राजारामाच्या काळापासून स्वराज्यावरचा एकछत्री अमंल खऱ्या अर्थाने संपला. नंतरच्या काळात अनेक सत्ताकेद्रें निर्माण झाली. पुणे हे जरी मोठे सत्ताकेंद्र असले तरी नागपूर, कोल्हापूर, सातारा, बडोदा व नंतरच्या काळात ग्वाल्हेर, उज्जैन व इंदूर ही मराठ्यांची उपसत्ताकेंद्रे होती.
मराठेशाही सन १६८८ ते १७००
शिवाजी महाराजांनी जे कमावले ते राखण्याची जबाबदारी छत्रपती संभाजींवर आली; ते त्यांनी राखले पण त्यांच्या अकाली घरपकडीनंतर व हत्येमुळे मराठेशाहीचाकणा पार मोडून गेला. स्वराज्यास छत्रपती म्हणून राजारामाला मंचावर बसविले. हा कालावधी या छोट्या हिंदू राज्याला फारच धामधुमीचा, दुष्काळाचा व कधी कधी नामुष्कीचा गेला. राजारामाच्या जीवनातील पहिली लढाई १० जून १६८९ला प्रतापगडच्या पायथ्याशी झाली;, काकरखानसारख्या मुघलांना छत्रपती राजाराम महाराज व एकनिष्ठ सरनौबत नरवीर पिलाजी गोळे यांनी कोयनेच्या काठावर धूळ चारली, १० जून ते १० ऑगस्ट 1१६८९ या काळा राजारामाचे वास्तव्य प्रतापगडावर होते.
नंतर छत्रपती राजाराम व नंतर त्यांचा पत्नी महाराणी ताराबाई यांनी राज्यकारभार पाहिला व तो काळ गाजविला, व राज्य कसे का होईना जिवंत ठेवले.
छत्रपती राजाराम हा सन १६७० च्या २४ फेब्रुवारीला जन्मला. जन्मताना तो पायाकडून जन्मला म्हणून सर्वजन चिंतित झाले असतां, शिवाजी महाराजांनी हा पातशाही पालथी घालेल असे भविष्य वर्तविले. प्रत्यक्षात जरी राजारामाने पातशाही पालथी घातली नाही, तरी त्याने पातशहाला झुंजवत ठेवून यश मिळू दिले नाही, पातशाही खिळखिळी केली. राजाराम हा शांत धीरगंभीर प्रकृतीचा होता. राजाराम महाराजांचे लष्करी शिक्षण हे हंबीरराव मोहित्यांकडे (स्वराज्याचे सरसेनापती व नात्याने सख्खे मामा) झाले. हंबीरराव हे कुडतोजी (प्रतापराव) गुजरानंतरचे सेनापती. प्रतापराव गेल्यावर शिवाजी महाराजांनी प्रतापरावांची मुलगी जानकीबाई हिच्याशी राजारामाचे लग्न लावले.
वतनदारीस प्रारंभ
१ फेब्रुवारी १६८९ रोजी संभाजी महाराजांना पकडले. गादीचा औरस वारस युवराज शाहू त्यावेळी ७ वर्षाचे पण नव्हते. त्याला छत्रपती सारख्या महत्त्वाच्या पदावर बसवायच्या ऐवजी येसूबाई आणि मंत्रिमंडळाने राजारामला बसवायचा निर्णय घेतला व लगेच १२ फेब्रुवारी रोजी राजाराम छत्रपती झाले.
राजाराम महाराज छत्रपती जरी झाले तरी त्यांच्यापुढील परिस्थिती खराब होती. महाराज संभाजी अटकेत होते, मराठे सरदार औरंगजेबाच्या बाजूला झुकले जाऊ लागले. चाऱ्हीकडून स्वराज्यावर होणारा हल्ला, स्थानिक लोकांची फंदफितुरी, औरंगजेबाशी लढा द्यायला लागणाऱ्या पैशाची चणचण, हे सर्व प्रश्न होते. स्वराज्य तर राखायचे, मराठेशाहीला जिंवत तर ठेवायचे पण हाती बळ नाही, पैसा नाही अशी भीषण परिस्थिती. औरंगजेबाचे सैन्याने एकाच वेळेस अनेक आघाड्या उघडल्या होत्या व ते राजारामाच्या मागेच लागले होते, ह्यामुळे महाराणी येसुबाईंनी राजारामाला दूर जिंजीस जाऊन राज्य राखण्याचा सल्ला दिला. प्रल्दाद निराजी यांना "पंत प्रतिनिधी"पद (जे अष्टप्रधानांच्या वरचे होते) देऊ केले. ह्या पदामुळे राजाराम महाराजांच्या अनुपस्थितीत प्रतिनिधी सर्व निर्णय घेऊ शकत होते. वरील सर्व परिस्थिती पहाता राजाराम महाराजांनी जिंजीला जाण्याचा निर्णय लगेच अमलांत आणला. मोगलांचा वेढा स्वराज्याभोवती घट्ट होत होता. राजाराम महाराजांनी गड सोडून किल्लेदारांना व मोठ्या सरदारांना भेट देण्यास आरंभ केला, त्यांना आपल्या बाजुस वळविण्यास बोलनी लावली. बरेच सरदार मोगलांस मिळाले होते, त्यांची चाचपणी केली. होता होईतो मराठी लोकांना एकत्र आणण्याचे सुरू केले. पण यात एक मोठी मेख मोगलांनी मारून ठेवली होती. संभाजीच्या कालावधी शेवटच्या काही वर्षात औरंगजेब स्वतः दक्षिणेत असल्यामुळे मराठा सरदारांना मोगली सत्तेत समाविष्ट करण्यासाठी मोगलांनी वतने देणे सुरू केले होते. फोडा आणि वतने देऊन मराठी लोकांना स्वराज्याचा बाबतीत निष्क्रिय करणे सुरू केले होते. वतनदारीची जी पद्धत शिवाजी महाराजांनी मोडली होती ती परत वर आली. याचा आपल्या छोट्या मराठी राज्याला फार तोटा झाला. त्यातच महाराष्ट्रात भीषण दुष्काळ पडला. लालूच, दुष्काळ आणि वतनाचा लोभ ही तीन कारणे एकत्र आल्यामुळे स्वराज्यातील बहुतेक देशमुख, पाटील, व सरदार मोगलांना मिळाले.
मोनार्क स्की रिझॉर्ट
मोनार्क स्की रिझॉर्ट अमेरिकेच्या कॉलोराडो राज्यातील स्की रिझॉर्ट आहे. येथे ५४ ट्रेल्स आहेत. पैकी स्कायवॉकर ही ट्रेल खंडीय विभाजनरेषेवरून जाते. याच्या डावीकडे अटलांटिक समुद्राचे पाणलोट क्षेत्र (आर्कान्सा नदी मार्गे) तर उजवीकडे पॅसिफिक समुद्राचे पाणलोट क्षेत्र (गनिसन नदी मार्गे) आहेत.
राजाराम भोसले
वतनदारीस प्रारंभ
छत्रपती संभाजीच्या मृत्यनंतर स्वराज्याचा सर्व भाग अगदी काहीच दिवसात मोगली अमंलाखाली आला होता. स्वराज्य राहून राहुन सातारा-परळी, विशाळगड, रत्‍नागिरीचा काही भाग व मोजकेच दोन्-पाच किल्ले ऐवढे मर्यादित झाले. राजाराम महाराज स्वतः ह्या वेळी पन्हाळ्यास होते. मोगलांनी पन्हाळ्यास देखील वेढा घातला. राजाराम महाराजांवर संकटावर संकटे येत होती. रामचंद्रपंत जे संभाजीच्या काळात स्वराज्यात अमात्य होते त्यांना "हुकुमतपन्हा" हा किताब दिला गेला व प्रतिनिधीस सर्वतोपरी सहकार्य करण्याचे ठरविले गेले. अंधाऱ्या रात्री राजाराम महाराज पन्हाळ्याच्या वेढ्यातून निसटले व जिंजीच्या मार्गावर लागले. भवानीने दुसऱ्यांदा पन्हाळ्यावर महाराष्ट्राला साथ दिली. राजाराम महाराज सुटल्याचे बहादुरखानाला लक्षात आले. तुंगभद्रा नदीतीरी भीषण संग्राम झाला. महाराज स्वत लढत लढत नदीत उडी मारून निसटून गेले. बेदनूरला राणी चेन्नामा राज्य करत होती. तिने औरंगजेबाची पर्वा न करता महाराजांना आश्रय दिला व त्यांची सुखरूप रवानगी जिंजीला केली. जिंजीला राजारामांचे जावई हरजीराजे महाडीक होते तेव्हा राजांनी जिंजी हस्तगत केली.
मोनार्क स्की रिझॉर्ट
शेफी काउंटीमध्ये असलेले हे रिझॉर्ट सलायडा या गावाजवळ आहे.
राजाराम भोसले
वतनदारीस प्रारंभ
जिंजीसारख्या ८००-९०० मैल दूर असलेल्या प्रदेशातून राजाराम महाराजांनी ओरंगजेबाविरुद्ध दोन आघाड्या उघडल्या होत्या. जवळ पैसे नाही, सरदार नाही, सैन्य नाही अशा काळात सरदारांना परत बोलाविण्यासाठी त्यांनी वतनदारी देणे सुरू केले. वतनदारीच्या आमिषांमुळे परत जुने लोक स्वराज्याला सामील होऊ लागले. एवढीच एक काय ती चांगली गोष्ट. राज्यात दुष्काळ व मोगलांची जाळपोळ यामूळे राज्यात गुन्हेगारी प्रचंड वाढली. यावर त्यांनी एक सरदारच नेमला जो गावागावात फिरून गुन्हेगारांस शासन देई. राज्य कर्जबाजारी झाले. महाराजांनी हुंडींच्या रूपात वतने द्यायला सुरुवात केली. आणि येथूनच राज्यावरच्या एकछत्री अंमल संपायला सुरुवात झाली. वतनाप्रमाने सरदार स्वतः फौजफाटा बाळगी व जेव्हा राजाला गरज पडेल तेव्हा त्याचा साह्यास जाई. ह्यात झाले काय की ते वतनदार त्यांच्या वतनापुरते राजे बनले. त्यांचा सैन्यात जे शिपाई असत त्यांचे इमान हे मुख्य राजा सोबत नसून वतनदारासोबत असे त्यामुळे "स्वराज्य" ही कल्पनाच नष्ट झाली. अवघड लढाई दिसली की हे वतनदार स्वराज्याकडे पाठ फिरवीत व मोगलांना जाऊन मिळत. त्यामुळे एकच वतन अनेक लोकांना दिले गेले व स्वराज्याचा न्यायाधिशाला भलत्याच भानगडींना सामोरे जावे लागले.
सॅमसंग एसजीएच-डी८०७
हा सॅमसंगच्या डी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
राजाराम भोसले
वतनदारीस प्रारंभ
अशातच एका मर्द मराठ्याने (संताजीने) औरंगजेबाच्या तुळापूर येथील छावणीवर अंधारात हल्ला चढवला व प्रत्यक्ष औरंगजेबाच्या तंबूचे सोन्याचे कळस कापून आणले. "हिंमते मर्दा तो मदते खुदा". या वेळेस ओरंगजेबाचा खुदा मराठ्यांना मदत करीत होता. लगेच पंधरा दिवसात घोरपडे बंधूंनी झुल्फिकारखानावर हल्ला चढवून त्याचे पाच हत्ती पळवून आणले. मराठी सैन्यातील मुख्य सरदारांची दुसरी फळी तयार व्हायला सुरुवात झाली. स्वराज्यावर आलेल्या अमावस्येत राजाराम महाराजांना लांबवर उगवत्या सूर्याची किरणे दिसायला सुरुवात झाली.
धनाजी जाधव, संताजी घोरपडे हे दोघे सरदारपण वतनदार होते पण दोघेही देशप्रेम नावाची चीज बाळगून होते. ह्या दोघांनी परत गनिमी कावा सुरू करून शिवाजी महाराजांप्रमाने अकस्मात हल्ले करायला सुरुवात केली. ह्या दोघांसोबत हुकुमतपन्हा, प्रतिनिधी, घोरपडे बंधू (बहिर्जी व मालोजी) ह्या सरदारांनी अनेक छोट्या आघाड्या उघडल्या. दिवसरात्र पायपीट करून हे लोक हल्ले करून अकस्मात माघार घेत. "स्वराज्य" ही कल्पना टिकवून ठेवण्यासाठी ह्या लोकांनी खूप मेहनत घेतली.
पुढे जिंजीवरच झुल्फिकारखानाने हल्ला केला. त्याला मदत होती फ्रेंच सैन्याची. महाराज परत अडचणीत आले. जिंजी किल्ला मोठा कठीण. लढवायला मजबूत. महाराजांनी स्वराज्यात मदतीसाठी सांगावा धाडला आणि दिवसरात्र वाटचाल करत धनाजी जाधव व संताजी कर्नाटकात येऊन पोचले. त्यांनी शाहजादा कामबक्ष व झुल्फिकारखान या मोगली सरदारांचा धुव्वा उडवत परत एकदा जिंजीच्या आजूबाजूच्या परिसर जिंकून घेतला. ह्यानंतर लगेच संताजीचे व राज. संताजी घोरपडे स्वराज्यासाठी मरेपर्यंत झुंज देत होते. हे इमान पैदा केले शिवाजी महाराजांच्या स्वराज्याने. महाराजांनी पत्र पाठवून निर्धोक राहा असे सांगितले, पण त्याच वेळेस तंबीही दिली होती. नवीन लोकांसोबत संताजीचे जास्त जमले नाही, त्यामुळे महाराजांनी संताजीस त्याची फौज खाली करण्याचा हुकूमपण दिला व सरसेनापतीपद धनाजीला दिले. पण संताजीने फौज सोडली नाही, तो लढत राहिला पण स्वराज्याच्या बाजूनेच. औरंगजेबाकडे १,४३,००० खडी फौज व ९६ मराठे सरदार होते यावरून राजाराम महाराजांचा लढा किती विचित्र होता याची कल्पना करता येते. मिर्झा राजाच्या वेळेस शिवाजी महाराजांनी स्वराज्याची कल्पना पार शेवटच्या थरापर्यंत रुजविली होती, पण राजारामाच्या काळात ती पूर्णपणे उखडली गेली होती. मराठी सैन्यात त्यावेळेस साधारण (वतनदारी मिळून) ३०,००० ते ५०,००० इतके सैन्यपण भरत नव्हते. एकास साडेतीन असा हा लढा होता. शिवाय मोगलांबरोबर हत्ती, तोफखाना हे सर्व, तर मराठ्यांचे सैन्य हे तलवार, बर्च्या व ढाली एवढेच घेऊन लढत होते.
सन १६७९ ते १७००पर्यंत महाराष्टावर सतत स्वाऱ्या होत होत्या, दुष्काळ, जाळपोळ यामुळे महाराष्ट्र खचून गेला होता. राज्याची तिजोरी नाही, राजा परागंदा, पुरेशी फौज नाही अशा काळात वतनदाऱ्या बहाल करण्याशिवाय दुसरा पर्याय राजाराम महाराजांसमोर नव्हता असे वाटते. पण नंतर याचे भंयकर दुष्परिणाम महाराष्ट्राला भोगावे लागले.
सततची धावपळ, सोबत वाईट प्रकृती व यामुळे राजाराम महाराज लवकरच वारले. छत्रपती राजाराम वारल्यावर स्वराज्य परत एकदा डळमळीत झाले. राजाराम महाराजांना दोन पुत्र होते. संभाजी (दुसरा) आणि शिवाजी (3). पैकी राजाराम महाराजांच्या मृत्यूनंतर कर्णाला गादीवर बसवल्याचा उल्लेख रिसायतकार करतात पण तो ३ आठवड्यात वारला. गादी परत पोरकी झाली. संभाजी दुसरा हा राजसबाईपासून झालेला
राजाराम हा मुळात शांत स्वभावाचा माणूस होता. त्याने राज्यकारभाराची घडी व्यवस्थित घालण्याचा प्रयत्न केला व त्यात तो बऱ्यापैकी यशस्वी झाला. व्यक्तिगतरीत्या तो गुणी, धोरणी व मुत्सद्दी राजकारणी होता. त्याच्या म्हणजे त्याने एका पत्रात त्याने दिल्लीवर स्वारी करायची इच्छा व्यक्त केली. काळ पाहीला तर औरंगजेब दक्षिण गिळंकृत करत होता, राजारामाकडे पैसे नव्हते, पुरेसे सैन्य नव्हते आणि हा माणूस दिल्लीला घशात घालू या असे त्याच्या अनुयायांना पत्राद्वारे लिहीत होता. काय म्हणावे ह्या धैर्याला? बेडर वृत्ती, धाडसीपणा की आणखी काही. (इतिहासाची पुनरावृत्ती होते म्हणतात, ती लगेच झाली. १७२८ला साली निझामाने पुणे घशात घातल्यावर बाजीरावाने औरंगाबादवर हल्ला चढविला) हे गुण राजारामाला त्याव्या वडिलांकडून आले. एवढेच नाहीतर त्याने वडिलांसारखी सुरतेला तिसऱ्यांदा हल्ला चढविण्याची तयारी केली होती, पण ऐनवेळी बातमी फुटल्यामुळे त्यांना मोगली सैन्याशी महाराष्ट्रातच मुकाबला द्यावा लागला..
राजाराम महाराज महाराष्टात परत १६९८मध्ये आले. त्यांनी आल्याबरोबर आपला पवित्रा बदलला. आजपर्यंत ज्या लढाया झाल्या होत्या त्या बचावासाठी. नंतर मात्र ज्या झाल्या त्या आक्रमण करण्यासाठी. मोगली सैन्य मराठ्यांच्या प्रतिकारापुढे जास्त असूनही टिकत नव्हते कारण त्यांचा राजा हाल सोसून त्यांना लढण्यास भरीस पाडत होता. स्वतः स्वाऱ्यांवर जात होता. औरंगजेबाने त्याच्या युद्धनीतीत १६९८ला परत बदल करून मोठी चढाई केली. त्याला घाबरून जाऊन परत एकदा जिंजीला जाण्याबद्दल बोलणे चालले पण त्या बोलण्यास राजाराम महाराजांनी नकार दिला व त्यांनी स्वतःच अनेक स्वाऱ्या चालू केल्या. गदग, वऱ्हाड येथे जाऊन संपत्ती लुटून आणली. महाराज परत एकदा कर्नाटकात गेल्याचा उल्लेख आहे पण त्या स्वारीबद्दल जास्त माहिती नाही. संताजी व धनाजी असे दोन थोर सेनापती त्याला लाभले. भरताने जसे रामाचे राज्य स्वीकारले तसे राजारामाने शाहूचे (संभाजीचे) राज्य स्वीकारले. त्याला छत्रपतीपदाचा मोह नव्हता. कित्येक कागदपत्रांत हे दिसून येईल की तो बरेचदा राज्य थोरल्या भावाचे आहे व मी फक्त काही दिवस त्या राज्याची काळजी घेतोय असे सरदारांना लिहितो. असा थोर राजा महाराष्ट्राला लाभला हे मराठी लोकांचे भाग्य. त्यांनी नवीन राष्ट्र उदयास आणले ही त्यांची कामगिरी. जुन्या इतिहासकारांनी राजारामवर थोडा अन्यायच केला असे वाटते. नवीन पुस्तकांत मात्र त्यांना जे श्रेय दिले पाहिजे ते दिले जात आहे.
मोनार्क स्की रिझॉर्ट
वर्ग:कॉलोराडोमधील स्की रिसॉर्ट
राजाराम भोसले
संदर्भ
वर्ग:छत्रपती वर्ग:मराठा इतिहास वर्ग:ऐतिहासिक व्यक्ती वर्ग:इ.स. १७०० मधील मृत्यू वर्ग:चित्र हवे
रवीश मल्होत्रा
रवीश मल्होत्रा (डिसेंबर २५, इ.स. १९४३:लाहोर, पाकिस्तान - ) हा भारतीय वायुसेनेचा निवृत्त एर कॉमोडोर आहे.
मल्होत्रा १९८२ साली सोयुझ टी-११ मोहीमेंतर्गत अंतराळात गेलेल्या राकेश शर्माचा बदली अंतराळवीर होता. मल्होत्रा अंतराळात गेला नाही.
वर्ग:इ.स. १९४३ मधील जन्म
मागोड धबधबा
मागोड धबधबा भारताच्या कर्नाटक राज्यातील धबधबा आहे. सह्याद्री पर्वतरांगेतील हा धबधबा उत्तर कन्नड जिल्ह्याच्या येल्लापूर गावापासून जवळ आहे.
हरिसाल
हरिसाल ही केळ्याची एक जात आहे.
या जातीची लागवड वसई भागात जास्‍त प्रमाणात होते. या जातीची उंची ४ मिटरपर्यंत असते. या जातीची साल जास्‍त जाडीची असून फळे बोथट असतात, तसेच ही जात टिकाऊ आहे. प्रत्‍येक लॉगरात १५० ते १६० फळे असून त्‍यांचे वजन सरासरी २८ ते ३० किलो असते. या जातीला सागरी हवामान मानवते.
वर्ग:केळीच्या जाती
बहामास
बहामास हा अटलांटिक महासागरातील २९ बेटांनी बनलेला एक देश आहे. बहामास अमेरिकेच्या आग्नेय दिशेला तर क्युबा, डॉमिनिकन प्रजासत्ताक व हैतीच्या पूर्वेला कॅरिबियन प्रदेशात वसला आहे. नासाउ ही बहामासची राजधानी व सर्वांत मोठे शहर आहे.
वर्ग:कॅरिबियन
भवानी (उमरखेड)
भवानी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील उमरखेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात तापमान ४६° से. पर्यंत तर हिवाळ्यात ११° से. पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:उमरखेड तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
अल्लर जमात
अल्लर ही भारतातील केरळ राज्यात राहत असलेली एक वन्य जमात आहे. त्यांची संख्या सुमारे ३५० आहे (सन १९६१ च्या जनगणनेप्रमाणे). आल (लोक) व आल्स (गुंफांत राहणारे) या दोन मलयाळम् शब्दांपासून ‘अल्लर’ हे नाव प्राप्त झाले असावे. काळा रंग, बसके नाक, जाड ओठ, कुरळे केस आणि सर्वसाधारण उंची ही त्यांची शारीरिक वैशिष्ट्ये होत. अल्लर जवळजवळ नग्न अवस्थेत राहतात.
विवाह
त्यांचे लैंगिक जीवन स्वैर असून जवळच्या नातेवाइकांतही मुक्त लैंगिक व्यवहार चालतात. पूर्वी पळवून नेऊन किंवा बळजबरीने स्त्रीस हस्तगत करून, पुरुष विवाह करीत असत. परंतु अलीकडे वधूमूल्य (हुंडा) देऊन विवाह करण्याची प्रथा सुरू झाली आहे. विवाहप्रसंगी नवरा मण्यांची माळ नवरीच्या गळ्यात घालतो. पिता माहीत असल्यास त्याच्याकरवी मुलाचे नाव बहुधा ठेवण्यात येते; नाहीतर मामा मुलाचे नाव ठेवतो. ते गायीचे व म्हशीचे मांस खात नाहीत. गायीला व तिच्या शेणाला स्पर्श करीत नाहीत. ते मलयाळम् भाषा बोलतात. पण त्यांच्या संभाषणात तमिळ व तुळू भाषांतील शब्दही आढळतात.
संदर्भ
वर्ग:भारतामधील जाती
कोडीकुन्निल सुरेश
कोडीकुन्निल सुरेश ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १६व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
सॅमसंग एसजीएच-डी८३०
हा सॅमसंगच्या डी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
माणिक्यधारा धबधबा
माणिक्यधारा धबधबा भारताच्या कर्नाटक राज्यातील चिकमगळूर जिल्ह्यात असलेला धबधबा आहे. चिकमगळूर शहरापासून हे ठिकाण अंदाजे ४० किमी अंतरावर आहे.
वर्ग:कर्नाटकमधील धबधबे वर्ग:चिकमगळूर जिल्हा
मेकेदाटू धबधबा
वर्ग:कर्नाटकमधील धबधबे वर्ग:रिकामी पाने
अनुभववाद
इंद्रियसंवेदना किंवा इंद्रियानुभव (Sense Experience) आणि बुद्धी (Reason) ही माणसाची दोन प्रमुख ज्ञानाची साधने आहेत किंवा मार्ग आहेत, असा सिद्धांत तत्त्वज्ञानाच्या क्षेत्रात मानला जातो.
ज्ञान केवळ इंद्रियांनी होते, इंद्रियांना प्राप्त होणारा अनुभव म्हणजेच 'इंद्रियानुभव हाच ज्ञानाचा एकमेव मार्ग आहे', असा सिद्धान्त मांडणारी तत्त्वज्ञानातील विचारसरणी म्हणजे अनुभववाद होय. तिच्या विरुद्ध 'बुद्धी हाच ज्ञानाचा एकमेव मार्ग आहे', असा सिद्धान्त मांडणारी विचारसरणी म्हणजे बुद्धिवाद होय. जे तत्त्ववेत्ते अनुभववाद स्वीकारतात ते अनुभववादी (Empiricist) मानले जातात. जे तत्त्ववेत्ते बुद्धिवाद स्वीकारतात ते बुद्धिवादी (Rationalist) मानले जातात. कधी कधी केवळ प्रत्यक्ष-प्रमाणावर उभारलेल्या ज्ञानशास्त्रीय सिद्धांत संग्रहालाहि अनुभववाद म्हणून संबोधण्याची प्रथा आहे.
इंद्रियानुभव
डोळा, कान, नाक, त्वचा आणि जीभ या माणसाच्या पाच ज्ञानेंद्रियांनी, आपणास अनुक्रमे रूप, शब्द, वास, स्पर्श आणि रसना यांचे ज्ञान होते, त्या ज्ञानास 'अनुभव' (Experience) म्हणतात. हा अनुभव इंद्रियांनी (Senses or sense-organs) मिळतो, त्यामुळे त्यास 'इंद्रियानुभव' (Sense Experience) म्हणतात. इंद्रियानुभवाचा विषय म्हणजे जग (World). ज्या जगात आपण राहातो ते आपले वास्तव (Reality) आहे. या वास्तवाचा अनुभव म्हणजे इंद्रियानुभव होय.
व्युत्पत्ति
'अनुभववाद' या नावातील 'अनुभव' या शब्दाचा नेमका अर्थ प्रथम लक्षात घेतला पाहिजे. इंग्रजीमधील Experience शब्दाचे मराठी भाषांतर 'अनुभव' असे केले जाते. Experience हा इंग्रजी शब्द "empirical" या इंग्लिश शब्दाचे निष्पादित स्वरूप आहे. "Empirical" हा शब्द अशा एका प्राचीन ग्रीक शब्दापासून बनतो, की ज्याचे लॅटीन भाषांतर आणि अर्थ "experientia" असे आहे. "Experientia" पासून इंग्लिशमधील Experience आणि experiment हे शब्द बनतात. Empirical पासून Empiricism हा शब्द बनतो. अन्य एका व्युत्पत्तिनुसार ग्रीक संज्ञा "empeiria" म्हणजे Experience या पासून Empiricism ही निष्पादित संज्ञा बनते. Empiricism चे मराठी भाषांतर "अनुभववाद" असे केले जाते.
इंद्रियानुभव आणि अनुभववाद
मानवी ज्ञानाचा उगम इंद्रियानुभवात होतो; इंद्रियानुभवाच्या क्षेत्रापलीकडे मानवी ज्ञानाचा विस्तार होऊ शकत नाही; अनुभवावर आधारलेल्या ह्या ज्ञानाची व्यवस्था लावणे, अनुभवापासून प्राप्त झालेल्या संकल्पनांचे स्पष्टीकरण करणे ही आवश्यक पण दुय्यम कार्ये बुद्धी करते.
प्राचीन ग्रीक काळातील वैद्यांनी रुग्णांच्या आजाराचे निदान त्यांच्या लक्षणांचे निरीक्षण आणि अनुभव यांच्या आधारे केले. ग्रीक वैद्यांच्या या वैज्ञानिक दृष्टीचा प्रभाव इतका परिणामकारक ठरला की रोमन वैद्यांनीही त्यांच्या वैद्यक ज्ञानाची रचना निरीक्षण आणि अनुभव यांच्या आधारे केली. दोन्ही ठिकाणी ग्रंथापेक्षा प्रत्यक्ष अनुभवाला महत्त्व दिले गेले. अनुभवाने ज्ञान निर्माण होते, हे मत सर्व क्षेत्रात स्वीकारले गेले. अशा रितीने प्राचीन ग्रीक कालात अनुभव हे ज्ञानाचे मुख्य साधन मानले गेले. ही अनुभववादाची सुरुवात होती.
कोरी पाटी
आपले मन ही एक 'कोरी पाटी' (|"tabula rasa" or "clean slate") आहे आणि केवळ अनुभवानेच त्यावर ज्ञान लिहिले जाते, अशी संकल्पना प्रथम अकराव्या शतकात पर्शियन तत्त्ववेत्ता ॲव्हिसेना (Avicenna) या नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या इब्न सिना (९३०-१०३७ Ibn Sina Avicenna) याने मांडली. बाराव्या शतकातील अरब तत्त्ववेत्ता अबु बकर (इब्न तुफेल Ibn Tufail ११०५-११८५ ) याने 'कोरी पाटी' कशी लिहिली जाते, हे सिद्ध केले. एकाकी बेटावर संपूर्णपणे एकटे राहणाऱ्या एका मुलाने आपल्या मनाची कोरी पाटी केवळ अनुभवाने कशी भरली, हे त्याने दाखवून दिले.
आधुनिक अनुभववाद
प्राचीन ग्रीक तत्त्वज्ञानात अनुभववादी मते प्रचलित होती. तथापि अनुभववादाचा खरा प्रारंभ आधुनिक निसर्ग-विज्ञानांच्या उदयाच्या सुमारास म्हणजे सोळाव्या शतकात झाला. ईश्वराने प्रकाशित केलेल्या किंवा ॲरिस्टॉटल सारख्या अधिकारी पुरूषांकडून प्राप्त झालेल्या ज्ञानाशी सुसंगत असतील, अशीच विधाने सत्य असतात, हा सत्याचा निकष नसून 'इंद्रियानुभवात ज्याची प्रतीती घेता येते अशी विधानेच सत्य असतात' हा निकष म्हणजे अनुभववादाचे आधुनिकीकरण होते.
आपल्या सर्व कल्पना, संकल्पना यांचा जन्म अनुभवातून होतो. ज्यांचा अनुभव घेता येतो किंवा ज्या श्रद्धा, विश्वास, समजुती किंवा भाषेतील विधाने केवळ अनुभवाच्या कसोटीवर सत्य व समर्थनीय ठरतात तीच सत्य मानली पाहिजेत, असे आधुनिक अनुभववाद सांगतो. त्यानुसार, (१)	इंद्रियानुभव हाच मानवी ज्ञानाचा एकमेव उगम आहे. (२)	मानवी ज्ञानाचे प्रामाण्य इंद्रियानुभवावर आधारलेले असते. ही दोन तत्त्वे म्हणजे अनुभववादी विचारप्रणालीचा गाभा ठरली. आपले ज्ञान, भाषेत म्हणजे विधानात व्यक्त केलेले असते. म्हणून विधानात जे सांगितलेले असते, त्याची पडताळणी अनुभवद्वारा घेऊन मगच ते विधान खरे आहे की खोटे आहे, हे ठरविता येते. अनुभव आणि अनुभवाला बळ देणारा समर्थ पुरावा यांनीच ज्ञान निर्माण होते, हा आधुनिक अनुभववादाचा सिद्धान्त आहे. अनुभववादाचे आधुनिकीकरण करण्यात सर फ्रान्सिस बेकन (१५६१-१६२६), ब्रिटिश तत्त्ववेत्ता जॉन लॉक (१६३२-१७०४) आयरिश तत्त्ववेत्ता जॉर्ज बर्कली (१६८५-१७५३), स्कॉटिश तत्त्ववेत्ता डेव्हिड ह्यूम (१७११-१७७६), ब्रिटिश तत्त्ववेत्ता जॉन स्ट्युअर्ट मिल (१८०६-१८७३) यांनी पुढाकार घेतला. या संदर्भात सतराव्या शतकातील जॉन लॉक (१६३२-१७०४) या ब्रिटिश अनुभववादी तत्त्ववेत्त्याची कामगिरी मुलभूत पाया ठरली. त्याने 'कोरी पाटी सिद्धान्त' त्याच्या "मानवी आकलनासंबंधी निबंध" (An Essay Concerning Human Understanding) हा त्याने १६९० साली लिहिलेला निबंधात आधुनिक परिभाषेत मांडला. त्याच्या मते, 'जगाविषयी आपण तेच आणि तेवढेच जाणू शकतो, जे आणि जेवढे जग आपणास सांगण्याचा प्रयत्‍न करीत आहे; आपण ते त्याच नैसर्गिकरित्या आणि त्यापासून कोणत्याही अपेक्षा न ठेवता, जगात न गुंतता समजावून घेतले पाहिजे. आपण जगाचे आकलन होण्यात कोणतीही ढवळाढवळ केली, ते देत असलेली माहिती बदलण्याचा प्रयत्‍न केला तर त्याचा परिणाम फक्त विकृत आणि दिशाभूल करणाऱ्या स्वैरकल्पना निर्माण होतात. ' लॉकची कामगिरी अधिक पद्धतशीर, विस्तृत आणि मूलगामी असल्यामुळे त्याला "अनुभववादाचा प्रवर्तक" समजण्यात येते. विज्ञान हेच लॉकच्या मते खरेखुरे ज्ञान आहे. त्याच्या मते, माणसाच्या ठिकाणी कोणकोणत्या ज्ञानशक्ती आहेत, त्यांचे परस्परसंबंध काय आहेत, याचा शोध घेऊन माणसाला कोणत्या प्रकारचे ज्ञान प्राप्त करून घेणे शक्य आहे, हे स्पष्ट करणे; हे तत्त्वज्ञानाचे कार्य आहे. ते कळाले की माणसे अप्राप्य ज्ञानाच्या मागे धावणार नाहीत आणि जे ज्ञान मिळविणे शक्य आहे त्याची हेळसांड करणार नाहीत.
पाश्चा्त्त्य-युरोपीय प्रबोधनककाळात डेव्हिड हार्टली (१७०७-५७), जेरेमी बेंथॅम (१७४८-१८३२), जेम्स मिल (१७७३-१८३६), जॉन स्ट्युअर्ट मिल (१८०६-१८७३) या अनुभववादी तत्त्ववेत्त्यांनी ‘मानवी ज्ञानाचे स्वरूप काय आहे?’ या प्रश्नाऐवजी ‘नीतीचे स्वरूप काय आहे?’आणि ‘नैतिक नियमांचे प्रामाण्य कशावर आधारलेले असते?’ या सामाजिक या प्रश्नांना महत्त्व दिले. नैतिक संकल्पना आणि आचार, सामाजिक संस्था, कायदे यांची अनुभववादी भूमिकेच्या आधाराने पुनर्रचना करण्याचाया तत्त्ववेत्त्यांचा प्रयत्‍न होता. जॉन स्ट्युअर्ट मिलने अनुभववादाच्या मूलतत्त्वांना अनुसरून मानवी ज्ञानाच्या, विशेषतः वैज्ञानिक ज्ञानाच्या आणि वैज्ञानिक रीतीच्या, स्वरूपाचे स्पष्टीकरण करण्याच्या पद्धतशीर प्रयत्‍न केला.
या साऱ्याचे विज्ञानात पडसाद उमटून अनुभवावर आधारलेल्या वैज्ञानिक पद्धतीत निरीक्षण आणि प्रयोग ही दोन मुख्य तत्त्वे मानली गेली. सर फ्रान्सिस बेकनने त्यांना विगमन पद्धतीची जोड दिली. अनुभव किंवा निरीक्षण व प्रयोग आणि विगमन यावर विज्ञान विकसित झाले. निसर्गातील आणि समाजातील विविध घटना, प्रसंग यांचा प्रत्यक्ष अनुभव घेणे आणि त्यावर आधारित प्रयोग करणे या पद्धतीतून निसर्ग विज्ञाने आणि सामाजिक विज्ञाने यांची रचना होते तसेच त्यांची संशोधन पद्धती अस्तित्वात येते. थोडक्यात, वैज्ञानिक ज्ञान आणि वैज्ञानिक पद्धती विकसित झाली.
अनुभववादाचे अभिजात अनुभववाद आणि आधुनिक व अत्याधुनिक अनुभववाद तसेच अतिरेकी अनुभववाद, मानसशास्त्रीय अनुभववाद, तार्किक प्रत्ययक्षार्थवाद, तार्किक अनुभववाद, मॉरिस श्लिकचा सुसंगत अनुभववाद, विल्यम जेम्सचा मौलिक अनुभववाद, बास फॉन फ्रास्सेनचा रचनात्मक अनुभववाद असे अनेक प्रकारभेद होतात. ज्या तत्त्ववेत्त्यांनी आपला दृष्टिकोन मांडला त्यानुसार हे प्रकार अस्तित्वात आले,असे अलन लेसी हा तत्त्वज्ञानाचा ज्येष्ठ प्राध्यापक नमूद करतो. लॉकचा अनुभववाद हा 'अभिजात अनुभववाद' म्हणून ओळखला जातो. या साऱ्या प्रयत्‍नांमधून विसाव्या शतकात 'संकल्पनात्मक ज्ञानाचे कार्य केवळ संकल्पनांच्या आशयांचे विश्लेषण करणे व स्पष्टीकरण करणे एवढेच असते', ही कल्पना विसाव्या शतकातील तत्त्वज्ञानात उदयाला आली.
संदर्भ
वर्ग:तत्त्वज्ञान
पाणलावा (पक्षी)
पाणलावा, टिंबे किंवा खेंकस इसनाफ (इंग्लिश:Common Snipe, Fantail Snipe; हिंदी:बीजान पूंछ चहा) हा एक पक्षी आहे.
आकाराने लाव्यापेक्षा मोठा.सहज मुरून जाणारा जलचर पक्षी.सरळ बारकी चोच.वरून गडद उडी त्यावर काळ्या,तांबूस व बदामी कड्या.खालून पांढुरके.नर-मादी दिसायला सारखेच.
वितरण
भारत,श्रीलंका,मालदीव,अंदमान बेटात हिवाळी पाहुणे.
काश्मीर,लडाख आणि गढवाल येथे वीण.
निवासस्थाने
दलदली आणि भातशेतीचा प्रदेश या ठिकाणी ते पाहायला मिळतात.
संदर्भ
पक्षीकोश
लेखक:
मारुती चितमपल्ली
वर्ग:पक्षी
सॅमसंग एसजीएच-डी८३६
हा सॅमसंगच्या डी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
लोपामुद्रा
लोपामुद्रा पुराणकालीन अगस्ती ऋषींची पत्नी.
लोकरवाडी
लोकरवाडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील माहूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
पुष्करम मेळा
Pushkaram is a festival in India which occurs in any particular year with respect to one of twelve important rivers; the river for each year's festival is based on which zodiacal sign Jupiter is in at that time. The table to the right shows the association between rivers and signs. The Pushkaram for each river come once every twelve years and lasts so long as the Jupiter remains in the corresponding Zodiac sign (generally, for one year). The first twelve days of Pushkaram are known as Adi Pushkaram, and the last twelve days are called Anthya Pushkaram. It is believed that during the above period of twenty-four days, "Pushkar" the person, who is imbued with the power to make any river holy, will travel with Jupiter as Jupiter moves from one Zodiac house to another. In Tamil Nadu, Pushkaram is celebrated in Tamraparni River when Jupiter is in Scorpio. In the four places where River Tamraparni flows from south to north, Banathirtham, Papanasam, Thirupudaimaruthur and sinthupoondurai, the festival is celebrated in accordance with tradition. The Tamraparni temple at Suthamalli is also a place of religious celebration during the Pushkaram year.
लोकरवाडी
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९८० मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
लोपामुद्रा
वर्ग:हिंदू पौराणिक व्यक्ती वर्ग:रामायणातील व्यक्तिरेखा
मुत्याला माडवू धबधबा
मुत्याला माडवू धबधबा कर्नाटकाच्या अनेकल शहराजवळील धबधबा आहे.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:कर्नाटकमधील धबधबे
नागपूर मेट्रो स्थानकांची यादी
ही नागपूर मेट्रो मधील सर्व स्थानकांची यादी आहे, जी भारतातील, महाराष्ट्राच्या विदर्भ प्रांतात असलेल्या नागपूर शहरासाठी सेवा देणारी जलद परिवहन प्रणाली आहे.
नागपूर मेट्रो ही भारतातील १३ वी मेट्रो प्रणाली आहे.
ही मेट्रो प्रणाली महाराष्ट्र मेट्रो रेल्वे कॉर्पोरेशन लिमिटेड (महामेट्रो) ने बांधली आहे आणि महामेट्रोच या प्रणालीला चालवत आहे. मेट्रोच्या पहिल्या विभागाचे उद्घाटन ७ मार्च २०१९ रोजी करण्यात आले आणि केशरी मार्गिका ८ मार्च२०१९ रोजी नागपूरच्या जनतेसाठी सुरू केली गेली. २६ जानेवारी २०२० रोजी अ‍ॅक्वा मार्गिकेचे अंशतः उद्घाटन झाले. नागपूर मेट्रोमध्ये एकूण मेट्रो मार्गांची लांबी 22.9 km असून यात २० मेट्रो स्थानके सक्रिय आहेत.
मेट्रो स्थानके
दिलेल्या यादीमध्ये फक्त क्रियेनुसार स्थानके आहेत.
संदर्भ
वर्ग:नागपूरमधील वाहतूक वर्ग:नागपूर मेट्रो
सॅमसंग एसजीएच-डी८४०
हा सॅमसंगच्या डी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
लुआंग प्रबांग
व्हियेंतियेन शहराच्या उत्तरेस अंदाजे ३०० किमी अंतरावर वसलेल्या या शहराची लोकसंख्या सुमारे ५०,००० आहे. हे शहर मेकाँग नदी आणि नाम खान नदी यांच्या संगमावर आहे.
हे शहर लाओसमधील जागतिक वारसा स्थानांपैकी एक आहे ज्याला १९९५ मध्ये मान्यता मिळाली.
संदर्भ
वर्ग:लाओसमधील शहरे वर्ग:लाओसमधील जागतिक वारसा स्थाने
विरोचन
एक पौराणिक असुर राजा. हा भक्त प्रल्हादाचा पुत्र होता. ह्याचा देवराज इंद्राने कपटाने वध केला. बली हा ह्याचा पुत्र.
कोतापल्ली गीता
कोतापल्ली गीता ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १६व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
भोजनगर
भोजनगर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील उमरखेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात तापमान ४६° से. पर्यंत तर हिवाळ्यात ११° से. पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:उमरखेड तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
२०२१ जर्मनी तिरंगी मालिका
२०२१ जर्मनी तिरंगी मालिका ही जर्मनीत झालेली आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटि२० तिरंगी क्रिकेट स्पर्धा होती. यात यजमान जर्मनीसह फ्रान्स आणि नॉर्वे ने या स्पर्धेत सहभाग घेतला होता. नियोजनानुसार ही स्पर्धा मे २०२१ दरम्यान होणार होती, परंतु त्यावेळेस कोरोनाव्हायरस या साथीच्या रोगामुळे स्पर्धा पुढे ढकलण्यात आली. सरतेशेवटी स्पर्धा ऑगस्ट मध्ये घेण्याचे निश्चित करण्यात आले. या तीन देशांबरोबरच स्पेन देखील या स्पर्धेत सहभाग घेणार होता. पण कोरोनाव्हायरसमुळे स्पेन ने माघार घेतली.
१ जानेवारी २०१९ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटनेने सर्व सदस्यांना बहाल केलेल्या ट्वेंटी२० दर्जानंतर प्रथमच जर्मनी मध्ये आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटी२० सामने खेळवण्यात आले. सर्व सामने क्रेफेल्ड मधील बायर स्पोर्टस्टेडियन या मैदानावर खेळविण्यात आले. सदर तिरंगी मालिका गट फेरी आणि अंतिम सामना या प्रकाराने खेळवली गेली.
अंतिम सामन्यात नॉर्वेचा ६ गडी राखून पराभव करत जर्मनीने तिरंगी मालिका जिंकली.
अंतिम सामना
वर्ग:इ.स. २०२१ मधील क्रिकेट * *
सदानंद मोरे
'''डॉ. सदानंद श्रीधर मोरे''' (देहूकर) (जन्म : २५ जून, १९५२) हे मराठी लेखक, कवी, नाटककार, समीक्षक, इतिहास संशोधक, प्रवचनकार आणि कीर्तनकार आहेत. संत साहित्याचे (विशेषतः तुकारामांचे) ते अभ्यासक आहेत.
सदानंद मोरे यांचे शिक्षण
सदानंद मोरे यांनी एकदा तत्त्वज्ञान हा विषय, आणि दुसऱ्यांदा प्राचीन भारतीय संस्कृती आणि इतिहास हा विषय घेऊन, असे दोनदा एम.ए. केले आहे.
‘द गीता – अ थिअरी ऑफ ह्यूमन ॲक्शन ‘  या विषयावर मोरे यांचे पीएच.डी.चे संशोधन होते. त्यासाठी लिहिलेल्या प्रबंधाला सर्वोत्कृष्ट प्रबंधलेखनाचा गुरुदेव दामले पुरस्कार मिळाला.
व्यवसाय
डॉ. सदानंद मोरे पेशाने तत्त्वज्ञान या विषयाचे प्राध्यापक आहेत. पुणे विद्यापीठातील तत्त्वज्ञान विभागासहित विविध अन्य अध्यासनांचे ते समन्वयक आहेत.
तुकाराम महाराजांचे वंशज म्हणून मिळालेला सांस्कृतिक वारसा बहुविद्या शाखीय व्यासंगाने अधिक समृद्ध करणारे विचारवंत म्हणून त्यांना लोक मानतात. मोरे यांनी अनेक संतसाहित्यविषयक तसेच सामाजिक ग्रंथांचे लेखन व संपादन केले आहे. विविध परिसंवाद आणि कार्यशाळांतून त्यांनी अनेक शोधनिबंधांचे वाचन केले आहे आणि अनेक व्याख्याने दिली आहेत.
डॉ. सदानंद मोरे हे इ.स. २०१५ साली पंजाबमधील घुमान येथे पार पडलेल्या ८८व्या अखिल भारतीय मराठी साहित्य संंमेलनाचे अध्यक्ष होते. जळगाव येथे आयोजित राज्यस्तरीय सूर्योदय मराठी साहित्य संमेलनाचे अध्यक्ष.
संदर्भ
वर्ग: पुरुष चरित्रलेख वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:साहित्य अकादमी पुरस्कार विजेते वर्ग:इ.स. १९५२ मधील जन्म वर्ग:अखिल भारतीय मराठी साहित्य संमेलनांचे अध्यक्ष
तमिळ विकिपीडिया
तामिळ विकिपीडिया (தமிழ் விக்கிப்பீடியா) ही विकिपीडियाची तामिळ भाषेतील आवृत्ती आहे, जी विकिमीडिया फाउंडेशनद्वारे चालविली जाते. याची स्थापना सप्टेंबर २००३ मध्ये झाली आणि मार्च २०१७ मध्ये या ज्ञानकोशाने ९१,००० लेखांचा टप्पा ओलांडला. १ जुलै २०२० पर्यंत, तामिळ विकिपीडिया हा ६१व्या क्रमांकाचा विकिपीडिया आहे आणि लेख संख्येनुसार भारतीय भाषांमध्ये (हिंदी विकिपीडिया नंतर) दुसरा सर्वात मोठा विकिपीडिया आहे. हे द्रविड मूळच्या १०,०००हून अधिक लेखांचे पहिले विकिपीडिया देखील आहे. हा प्रकल्प दक्षिण आशियाई भाषेच्या विकिपीडियाच्या विविध गुणवत्तेच्या मापांमधील अग्रगण्य विकिपीडियांपैकी आहे. मार्च २०१७ पर्यंत यात ९१,६१० पेक्षा जास्त लेख आणि १,०९,६९१ नोंदणीकृत वापरकर्ते होते. मे २०१७ मध्ये या विकिपीडियाने १,००,००० लेखांचा टप्पा ओलांडला.
सांस्कृतिक महत्त्व
पाश्चात्य देशांमधील विकिपीडियावरील सामान्य शैक्षणिक टीकाच्या विपरीत, तामिळ विकिपीडियाला इंटरनेटवरील तमिळ भाषेमधील माहितीचा एक महत्त्वाचा स्रोत मानला जातो. मोठ्या विकिपीडिया प्रकल्पांच्या तुलनेत ज्ञानकोशात फारच कमी प्रमाणात कलाविध्वंसन केले जाते, मुख्यत: तमिळनाडू आणि श्रीलंकाच्या ग्रामीण भागात संगणक किंवा इंटरनेट सेवा नसल्यामुळे या प्रकल्पाची गती मंदावली आहे. या प्रकल्पाचा बहुतांश विकास हा विदेशातील तामिळ देशांतरित लिकांकडून होतो.
सप्टेंबर २०१३ मध्ये, तामिळ विकिपीडियाने आपला दहावा वर्धापन दिन साजरा केला.
बाह्य दुवे
वर्ग:भाषेनुसार विकिपीडिया
मिरज
मिरज हे दक्षिण महाराष्ट्रातील एक अत्यंत महत्त्वाचे शहर आहे आणि भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्याचा एक तालुका आहे. मिरजेचा इतिहास गेल्या हजा‍र वर्षांपासून ज्ञात आहे. ते आदिलशाहीतील एक महत्त्वाचे ठिकाण होते.
मिरज हे एक महत्त्वाचे रेल्वे जंक्शन आहे. वैद्यकीय सोईसुविधा आणि शास्त्रीय संगीत यासाठीही मिरज शहर प्रसिद्ध आहे.
मिरज हरात वानलेस मेमोरियल रुग्णालय, वानलेस उरो रुग्णालय, मुंबईच्या सिद्धिविनायक गणपती ट्रस्टचे सिद्धिविनायक कर्करोग रुग्णालय आणि इतर अनेक रुग्णालये आहेत. एक शासकीय रुग्णालय व  वैद्यकीय महाविद्यालयसुद्धा आहे. दर्जेदार वैद्यकीय सोयींची उपलब्धता आणि रुग्णांना लवकर उतार पडेल अशी हवा या कारणांमुळे महाराष्ट्राबरोबरच कर्नाटक आणि आंध्र प्रदेश या राज्यांमधूनही अनेक लोक औषध उपचारासाठी मिरजेला येतात. यामुळेच मिरजेला आरोग्य पंढरी म्हटली जाते.
मिरज शहर हे विविध प्रकारच्या तंतुवाद्यांच्या निर्मितीसाठी प्रसिद्ध आहे. प्रख्यात गायक उस्ताद अब्दुल करीम खान यांचे मिरजेत दीर्घकाळ वास्तव्य होते..त्यांच्या नावाने दरवर्षी संगीत महोत्सव भरवला जातो.मिरजेतील उरूस प्रसिद्ध आहे.
मिरासाहेब दर्गा, मिरज मिरसाहेब दर्गा ही मिरजच्या रेल्वे स्टेशनजवळ स्थित मुस्लिम आणि हिंदू दोन्ही समुदायांसाठी एक सामान्य उपासना केंद्र आहे.
हजरात मीरासाहेब आणि त्यांचा मुलगा हजरत शमासुद्दीन हुसैन यांचा आशीर्वाद घेण्यासाठी दर गुरुवारी सकाळी हजारो लोक दरगाहकडे येतात. हजरत मीरासाहेब त्यांच्या काळातील एक सुफी संत होते. असे म्हटले जाते की अल्लाहच्या आज्ञेवरून ते मक्का (सौदी अरेबिया) येथून भारतात आले होते. त्यांनी आपल्या जीवनातून इस्लामचा प्रचार केला. दरवर्षी साजरा होणाऱ्या सणात लाखो लोक याठिकाणी भेट देतात व त्यांच्या शुभेच्छा देतात.
इतिहास
मिरज सीनियर (थोरली पाती) हे संस्थान दिनांक ८ मार्च १९४८ रोजी उर्वरित भारतात विलीन झाले व ते आता महाराष्ट्र राज्यातील एक शहर आहे. मिरज शहर हे
१. इ.स. १०२४ पासून शिलाहार राजवंशातील नरसिंहाच्या नियत्रणाखाली होते.
२. इ.स. १२१६-१३१६ याकाळात ते देवगिरीच्या यादववंशाच्या राज्याचा भाग होते.
३. इ.स. १३९५ मध्ये मिरज शहर बहामनी राज्यात सामील झाले.
४. इ.स. १३९१-१४०३ या काळात येतेहे राणी दुर्गा देवीची कारकीर्द होती. . ५. इ.स. १४२३मध्ये हे शहर मलिक इमाद उल मुल्कच्या ताब्यात गेले.
८. इ.स. १६८०त संताजी घोरपडे मिरजचे देशमुख होते.
९. इ.स. १६८६मध्ये मिरज औरंगजेबाच्या हातात गेले.
१०.इ.स. १७३०मध्ये पंत प्रतिनिधींनी परत छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या राज्यात आणले.
.
जैवविविधता
मिरज परिसर जैवविविधतेने समृद्ध आहे.
रेल्वे वाहतुक
मिरज हे मध्य रेल्वेच्या पुणे–मिरज–लोंढा रेल्वेमार्गावरील एक महत्त्वाचे जंक्शन आहे. ब्रॉड गेज, स्मॉल गेज आणि मीटर गेज - ह्या तीन रेल्वे गेजांचा येथे संगम होता.
स्मॉलगेजवरची शेवटची गाडी १ नोव्हेबर २००८ पासून बंद झाली. मिरजला आता फक्त ब्रॉड गेजचे रूळ आहेत. ही रेल्वेलाईन एका बाजूने पु्ण्याला जोडली गेली आहे. उत्तरेला ती कुर्डूवाडीला व पंढरपूरला, नैर्ऋत्येला लोंढा जंक्शनमार्गे गोव्याला, तर दक्षिणेला ते हुबळीशी जोडले आहे. मिरज-कोल्हापूर असाही एक रेल्वेमार्ग आहे. कोल्हापूरपासून ते सोलापूरपर्यंत पॅसेंजर ट्रेन धावतात. मिरज-पंढरपूर-कुर्डूवाडी ही गाडी फेब्रुवारी २०११ मध्ये ब्रॉड गेज रुळावर धावू लागली. मिरज रेल्वे जंक्शन हे सांगली जिल्ह्याचे महत्त्वाचे दळणवळणाचे साधन आहे.
रस्ते वाहतूक
महाराष्ट्र राज्य मार्ग परिवहन महामंडळाच्या अनेक हिरकणी,निमआराम,शयनयान आसनी व शिवशाही बसेस सांगलीला महाराष्ट्राच्या बहुतेक सर्व प्रमुख शहरांसोबत जोडतात. शहरांतर्गत वाहतूकीसाठी शहरी परिवहन बसेस सांगली, मिरज, कुपवाड,जयसिंगपूर, माधवनगर,अहिल्रियानगर उपलब्ध आहेत.मोठ्या प्रमाणात महाविद्यालये असल्यामुळे वाहतूक व्यवस्था मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध आहेत. त्यामुळे मिरज मध्ये कोणत्याही वाहतुकीच्या अडचणी निर्माण होत नाहीत.आता येथून शासनातर्फे 'शिवशाही' ही वातानुकुलीत बससेवा सुरू झाली आहे.या वातानुकुलीत बससेवेद्वारे सांगली मुंबई,पुणे,औरंगाबाद,शेगांव, नाशिक,सोलापूर,लातूर,नांदेड या शहरांना जोडले गेले आहे. रत्‍नागिरी ते हैदराबाद हा राष्ट्रीय महामार्ग जाहीर झाला असून तो मिरज मधून जातो बस व ऑटो(रिक्षा) ही वाहतुकीची प्रमुख साधने आहेत.खाजगी वाहनांची संख्या लक्षणीय आहे. मिरज शहरामध्ये वाहतुकीचे नियम हे पाळले जातात.
लोकजीवन
येथील लोक मराठी भाषिक आहेत. बरेचजण वाद्यांचा व्यवसाय करतात. हिंदू, मुस्लिम व ख्रिस्ती लोक इथे प्रामुख्याने राहतात.मिरज मध्ये मिरज उरुस दरवर्षी १५ दिवस भरतो, दर्गा भाविकांचे श्रद्धास्थान असलेले एक हा मिरासाहेब दर्गा.
चित्रपटगृहे
मिरज येथे चित्रपट व्यवसाय ही चालतो. शहरात अनेक चित्रपटगृहे आहेत. या शहरास तालुका असल्यामुळे चित्रपट व्यवसायास त्याचा फायदा झालेला आहे.
धर्म- अध्यात्म
अपवाद वगळता सर्व धर्मीय लोक इथे गुण्या गोविंदाने राहतात.
खवय्येगिरी
मिरजेमधे लक्ष्मी मार्केट परिसर आणि शिवाजी रोड, सांगली-मिरज रोड या ठिकाणी खाद्यपदार्थाची दुकाने आहेत. मार्केट परिसरातील बसप्पा हलवाई पेढ्यांसाठी व मिठाईसाठी प्रसिद्ध आहे. मिरजेमधील शिवाजी रोडवरील हॉटेले आणि पंढरपूर रोडचे ढाबे वैशिष्ट्यपूर्ण आहेत.
जवळील गावे
आरग, वड्डी, सांगली, कुपवाड, इनाम धामणी, मालगांव, टाकळी,बोलवाड, मल्लेवाडी अंकली, मौजे डिग्रज, बेळंकी, सलगरे, शिपुर, एरंडोली, सोनी
खेळ
क्रिकेट फुटबॉल
पर्यटन स्थळे
पूर्वी मिरजेत भरपूर पर्यटन स्थळे होती. मिरजेच्या पूर्वेस असणाऱ्या बेळंकी गावांत अजूनही काही ऐतिहासिक स्थळ आहेत , प्राचीन विहीर ही बेळंकीच्या gangatek (गंगाटेक) येथे आहे. स्थानिक लोकांच्या मते ही विहीर रामाने वनवासाच्या वेळी सीतेसाठी बनवली होती. अत्यंत दुष्काळी वातावरणात देखील या विहिरीचं पाणी कमी होत नाही. उत्तरेस पन्हाळाचे काम चालू होतं. शिवाजी महाराज स्वतः या ठिकाणी आले होते. बांधकामाचे काही अवशेष इथे अजूनही सापडतात. 1000 वर्षांपूर्वी बांधलेले सिद्धेश्वर मंदिर आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रातील शहरे वर्ग:मिरज
मॉकिनटॉस
इंग्रजांनी राजे_उमाजी_नाईक यांना पकडण्यासाठी कॅ.अलेक्झांडर व कॅ.मॉकीनटॉस या दोन अनुभवी अधिकाऱ्यांना नेमले होते. त्यांनी उमाजी नाईकांना पकडण्यासाठी विविध संवेदनशील क्षेत्रात नाक्यांचे जाळे उभारले होते व शेवटी राजे उमाजी नाईक मॉकीनटॉस या अधिकाऱ्यांच्या हाती सापडले.
उरल नदी
उरल नदी (Урал; Жайық) ही रशिया व कझाकस्तान देशांमधून वाहणारी एक प्रमुख नदी आहे. ही नदी उरल पर्वतरांगेमध्ये उगम पावते व कॅस्पियन समुद्राला मिळते.
वर्ग:रशियामधील नद्या वर्ग:कझाकस्तानमधील नद्या
अभिरामी
अभिरामी (रोमन लिपी: Abhirami )(जन्मः जुलै २६ इ.स. १९८३-हयात जन्मनावः दिव्या गोपीकुमार) हि एक भारतीय चित्रपट अभिनेत्री आहे. प्रमुख कार्यक्षेत्र तमिळ चित्रपट. (कॉलीवूड)
व्यक्तिगत परिचय
अभिरामी ही एक मल्याळम भाषक अभिनेत्री आहे.प्रामुख्याने दक्षिण भारतीय चित्रपटांतून झळकणारी,अभिरामी ह्या एकेरी नावाने ओळखली जाते.
चित्रपट कारकीर्द
वर्ग:तमिळ चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:मल्याळम चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:कन्नड चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:इ.स. १९८३ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
चिंचणी
चिंचणी हे महाराष्ट्र राज्याच्या पालघर जिल्ह्यातील एक प्रमुख गाव आहे.
सॅमसंग एसजीएच-डी८८०
हा सॅमसंगच्या डी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
चिंचणी
भौगोलिक स्थान
चिंचणी हे १९.८७° उत्तर अक्षांश आणि ७२.७°पूर्व रेखांशावर अरबी समुद्राच्या किनारी वसले आहे. समुद्रसपाटीपासून सरासरी उंची ९ मीटर (२९ फूट) इतकी आहे. चिंचणी हे रस्त्याने आजूबाजूच्या गावांशी चांगल्या प्रकारे जोडले गेले आहे. हे परिसरातील महत्त्वाचे शैक्षणिक आणि आर्थिक केंद्र आहे. महाराष्ट्राच्या पश्चिम किनाऱ्यावरील सुंदर नैसर्गिक अन् प्रदूषणापासून दूर राहिलेला समुद्रकिनारा या गावाला लाभला आहे. मराठा साम्राज्याचा इतिहासाचा दाखला देणारे स्थळ.
सॅमसंग एसजीएच-डी८८०
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
चिंचणी
लोकजीवन
२००१ च्या भारताच्या जनगणनेनुसार, चिंचणीची लोकसंख्या १३४३५ इतकी आहे. पुरुषांचे प्रमाण ५१% तर स्त्रियांचे प्रमाण ४९% आहे. चिंचणीतील सरासरी साक्षरता प्रमाण ७९% असून ते देशाच्या सरासरी (५९.५%) प्रमाणापेक्षा जास्त आहे.ज्वेलरी डायमेकींग हा शतकापेक्षा जुना असलेला गृहउद्योग इथे पिढ्यानपिढ्या चालू आहे.हा भारत देशाबरोबरच दुबई, नेपाळ, बांगलादेश, श्रीलंका, दक्षिण आफ्रिका अशा अनेक देशातील सोने व्यापाऱ्यांचे मुख्य आकर्षण आहे. सोन्याच्या दागिन्यांवर आकर्षक आणि नाजूक नक्षीकाम करण्याचे कसब लाभलेले असे शेकडो डायमेकर्स आजुबाजूच्या परिसरात आहेत.
स्थानिक संस्कृती
भारतीय कालमानानुसार चैत्र महिन्यापासून नवीन वर्षाच्या सुरुवातीला ठिकठिकाणी यात्रांना प्रारंभ होतो. ह्या गावात गुढीपाडव्याच्या दिवशी येथील गावदेवी मंदिरात यात्रेला प्रारंभ होतो. ही यात्रा तीन दिवस चालते.
गावदेवी मंदिर
या मंदिरात दरवर्षी गुढीपाडव्याच्या दिवसापासून तीन दिवस गावजत्रा भरत असते.हे मंदीर समुद्रकिनारी स्थित आहे. हे मांगेला समाजाचे श्रद्धास्थान आहे. ह्या मंदीराचे अलीकडेच नूतनीकरण झालेले आहे. मंदिराच्या सभागृहाचे उद् घाटन येथील एकशे तीन वर्षे वयाचे निवृत्त शिक्षक श्री. भास्कर हरी वझे ह्यांच्या हस्ते संपन्न झाले. ह्या मंदिराच्या जत्रेला भक्तगणांची भरपूर गर्दी होते. मुंबई ते गुजरात मधील हजारो भाविक यात्रेला येतात. ही डहाणू तालुक्यातील पहिली जत्रा आहे. स्थानिक लोक ह्या जत्रेच्या माध्यमातून आपला शेतमाल,खाद्यपदार्थ, करमणुकीचे साहित्य विकत असतात त्यामुळे रोजगार उपलब्ध होतो.
दशावतारी उत्सव
ह्या गावात दरवर्षी दशावतारी उत्सव साजरा केला जातो.उत्सवात दैवी आणि राक्षसी मुखवटे नाचवतात. मुखवटे नाचवणे म्हणजे सोंगे घेणे असते.गणपती बाप्पा, शंखासूर-मत्स्यावतार, भीम-बकासूर, हनुमान-त्राटिका, गजासूर-श्रीशंकर, दक्ष-वीरभद्र,मणिमल्ल-खंडेराय, नरसिंह-हिरण्यकश्यपू अशी सोंगे वाजंत्रीच्या तालावर नाचतात.भवानी मातेची मिरवणूक झाल्यावर दशावतारी उत्सवाची समाप्ती होते. ह्या उत्सवाला दीडशेपेक्षा जास्त वर्षांची परंपरा आहे. हा उत्सव श्री जय भवानी दशावतारी उत्सव मंडळ, चिंचणी साजरा करीत असते. दशावतारी उत्सवाला येथील लोक बोहाडा उत्सव म्हणतात.
संदर्भ
वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे वर्ग:पालघर जिल्ह्यातील गावे
शिवसमुद्रम धबधबा
वर्ग:कर्नाटकमधील धबधबे वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पश्चिम घाट वर्ग:पश्चिम घाटातील धबधबे हा धबधबा भारतातील कर्नाटक राज्यात असून कावेरी नदीवरती शिवसमुद्रम धबधबा कावेरी नदीवर आहे. हे ठिकाण बंगलोर पासुन १४०किमी वर आहे. ईथे जाण्याचा सर्वात ऊत्तम काळ म्हणजे जुलाई-ऑगस्ट. कावेरीच्या प्रपातामुळे ईथे २ मुख्य धबधबे तयार झाले आहेत. गगनचुक्की व बाराचुक्की. ह्यांची ऊंची साधारण: पणे ९० मीटर आहे. ईथे गेल्यास बाराचुक्की जवळ मिळणारे ईथल्या गोड्या पाण्यातले तिखट मासे खायला विसरू नका.
अनुपम रॉय
अनुपम रॉय (অনুপম রায়)
वर्ग:भारतीय गायक वर्ग:इ.स. १९८२ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
पियू (पक्षी)
पियू, पिहू, मिरिंगी, रिंगी किंवा पाणमोर (इंग्लिश:Phessant-tailed Jacana; हिंदी:जलकपोत, जलमज्जुर, जलमंजोर, पिह, पिही, पिहुया, पिहो, मीवा) हा एक पक्षी आहे.
आकाराने अंदाजे तित्तिराएवढा. विणीच्या हंगामात उडताना त्याची पिसे पंढरी व तपकिरी पिंगट दिसतात. शेपटी लांब, टोकदार व कोयत्याच्या आकाराची. विणीच्या हंगामानंतर हे पक्षी पिवळट उदी व पांढरे दिसतात. छातीवर काळा गळपट्टा. टोकदार व कोयत्याच्या आकाराची शेपटी झडते. कोळ्याच्या पायांसारखी लांबलचक बोटे. नर-मादी दिसायला सारखे. एकटे किंवा थव्याने आढळून येतात.
वितरण
भारतीय उपखंड आणि श्रीलंकेत निवासी. स्थानिक स्थलांतर करणारे. हिमालयात १५०० मीटर उंचीपर्यंत आढळतात. हिवाळ्यात खाली पठारी भागात उतरतात. जून ते सप्टेंबर या काळात वीण.
निवासस्थाने
दलदली आणि कमळवने असलेली तळी.
संदर्भ
पक्षिकोश मारुती चितमपल्ली
वर्ग:पक्षी
ॲकोनकाग्वा
अ‍ॅकोनकाग्वा हे अमेरिका खंडातील सर्वात उंच शिखर आहे. समुद्रसपाटीपासून 6962 m उंचीवर असलेले हे शिखर आन्देस पर्वतरांगेमध्ये आर्जेन्टिनाच्या मेन्दोसा प्रांतात स्थित आहे. हे शिखर सान हुआन प्रांतापासून ५ किमी अंतरावर तर चिले देशाच्या सीमेपासून १५ किमी अंतरावर आहे. अ‍ॅकोनकाग्वा हे दक्षिण व पश्चिम गोलार्धांमधील सर्वात उंच पर्वतशिखर आहे.
कौशलेन्द्र कुमार
कौशलेन्द्र कुमार ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १६व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
सॅमसंग एसजीएच-डी९८०
हा सॅमसंगच्या डी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
बित्तरगाव
बित्तरगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील उमरखेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात तापमान ४६° से. पर्यंत तर हिवाळ्यात ११° से. पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:उमरखेड तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
ब्रिस्टल विमानतळ
ब्रिस्टल विमानतळ (Bristol Airport) हा इंग्लंड देशाच्या ब्रिस्टल शहरामधील प्रमुख विमानतळ आहे. उत्तर सॉमरसेटमधील लल्सगेट बॉटम नावाच्या गावाजवळ असलेला हा विमानतळ ब्रिस्टलपासून ८ मैल अंतरावर स्थित आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:इंग्लंडमधील विमानतळ वि
मच्छेंद्रपारडी
मच्छेंद्रपारडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील माहूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:माहूर तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
उंचाल्ली धबधबा
उंचाल्ली धबधबा हा सुमारे ११६ मीटर (३८१ फूट) उंचीवरून कोसळणारा धबधबा आहे. हा अघनाशिनी नदीवर असून, कर्नाटकच्या उत्तर कन्नडा जिल्ह्याच्या सिद्दपूर तालुक्यात आहे. याला लशिंग्टन धबधबा असेही म्हणतात. सन १८४५ मध्ये जे.डी. लशिंग्टन नावाच्या जिल्हाधिकाऱ्याचे नाव या धबधब्यास देण्यात आले होते.
हेग्गर्णे हे तेथील एक गाव आहे. ते सिद्दपूरपासून सुमारे ३५ कि.मी. अंतरावर आहे. या धबधब्यापर्यंत पोहोचण्यास हेग्गर्णे गावापासून ५ कि.मी. पायी जावे लागते. यास 'केप्पा जोगा' असेही नाव आहे.
वर्ग:कर्नाटकमधील धबधबे वर्ग:पश्चिम घाट वर्ग:पश्चिम घाटातील धबधबे
सॅमसंग एसजीएच-डी९९०
हा सॅमसंगच्या डी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
क्रिशन पाल
क्रिशन पाल ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १६व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
पेशावर क्लब मैदान
पेशावर क्लब मैदान हे पाकिस्तानच्या पेशावर शहरातील एक मैदान आहे. प्रामुख्याने हे मैदान क्रिकेट साठी वापरण्यात येते.
१३ फेब्रुवारी १९५५ रोजी पाकिस्तान आणि भारत संघामध्ये या स्टेडियमवर पहिला आणि एकमेव कसोटी सामना खेळविण्यात आला.
क्रिकेट मैदान
सॅमसंग एसजीएच-इ१०५
हा सॅमसंगच्या इ मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने