cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
भारतीय राजपत्र
राजपत्र नियमितपणे प्रकाशित केले जाते, सामान्य राजपत्रे आठवड्याच्या विशिष्ट दिवशी साप्ताहिक प्रकाशित केली जातात. तथापि, अधिसूचित करण्याच्या बाबींची निकड लक्षात घेऊन दररोज असाधारण राजपत्रे प्रकाशित केली जातात.
राजपत्राचे प्रकाशन भारत सरकारच्या व्यवसायाच्या वाटप नियमांनुसार केले जाते, जे कॅबिनेट सचिवालयाद्वारे जारी केले जाते. प्रकाशन विभाग, प्रकाशन नियंत्रकाच्या अध्यक्षतेखाली, दोन सहाय्यक नियंत्रक, एक आर्थिक अधिकारी आणि एक सहाय्यक संचालक यांच्या मदतीने राजपत्राच्या प्रकाशनासाठी जबाबदार आहे. शहरी विकास मंत्रालय राजपत्राचे पर्यवेक्षण करते आणि त्याचे मुख्यालय निर्माण भवन, नवी दिल्ली येथे आहे.
प्रकाशन नियंत्रक हे भारत सरकार च्या सर्व प्रकाशनांचे आणि नियतकालिकांचे अधिकृत प्रकाशक, संरक्षक आणि विक्रेते आहेत, ज्यात भारताचे राजपत्र आणि दिल्ली गॅझेट यांचा समावेश आहे, कॉपीराइटसह. प्रकाशन नियंत्रक विविध मंत्रालये आणि विभागांद्वारे उत्पादित सर्व विक्रीयोग्य प्रकाशनांचे संचयन, विक्री आणि वितरण देखील करते.
2008 पासून, शहरी विकास मंत्रालयाने राजपत्राची इलेक्ट्रॉनिक आवृत्ती छापील आवृत्तीसोबत प्रकाशित केली आहे.
शेवटी, भारतीय राजपत्र हे भारत सरकारसाठी अधिकृत सूचना आणि माहिती लोकांपर्यंत पोहोचवण्यासाठी एक आवश्यक व्यासपीठ आहे. अधिकृत कागदपत्रे अंमलात येण्यासाठी आणि सार्वजनिक होण्यासाठी राजपत्राचे प्रकाशन ही कायदेशीर आवश्यकता आहे, ज्यामुळे ते देशाच्या कायदेशीर आणि प्रशासकीय चौकटीचा एक महत्त्वपूर्ण भाग बनते. गृहनिर्माण आणि शहरी व्यवहार मंत्रालयाच्या अंतर्गत प्रकाशन विभाग, राजपत्राच्या प्रकाशनासाठी जबाबदार आहे आणि प्रकाशन नियंत्रक त्याची साठवण, विक्री आणि वितरणामध्ये महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावतो. 2008 मध्ये सादर करण्यात आलेल्या राजपत्राच्या इलेक्ट्रॉनिक आवृत्तीने अधिकृत सूचना आणि माहिती अधिक सुलभ आणि प्रसारित करणे सोपे केले आहे. भारताचे राजपत्र हे देशातील नागरिक, व्यवसाय आणि इतर भागधारकांसाठी माहितीचा एक महत्त्वपूर्ण स्रोत आहे.
संदर्भ
वर्ग:भारतातील कायदे
कपारे
कपारे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
खेरणे खुर्द
खेरणे खुर्द हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील पनवेल तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:पनवेल तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
काळूबाई
महाराष्ट्रातील सातारा जिल्ह्यात वाई तालुक्यातील मांढरदेव येथील श्रीकाळेश्वरी उर्फ काळूबाईची वार्षिक यात्रा पौष महिन्याच्या पौर्णिमेला असते, तिलाच शाकंभरी पौर्णिमा किंवा चुडी पौर्णिमा असेही म्हणतात. श्री काळेश्वरी देवी आदिमाया पार्वतीचेच रूप आहे. ही देवी नवसाला पावणारी असल्याने नवस चुकते करणारे भाविक-भक्त वर्षभर येत असतात.
समुद्रसपाटीपासून ५००० फूट उंचीवर असलेल्या गर्द करवंदीच्या वनराईत विराजमान झालेल्या काळूबाईचे स्थान भौगोलिकदृष्टया शंभू-महादेवाच्या डोंगररांगेत पुणे व सातारा या दोन जिल्ह्यांच्या तसेच वाई - भोर- खंडाळा या तीन तालुक्यांच्या सरहद्दीवर शिखरावर वसले आहे. वाई शहराच्या उत्तरेकडे मांदार नावाचा पर्वत आहे तोच हा मांढरगड. अवघ्या २० किमी अंतरावर असलेल्या मांढरदेव येथे जाण्यासाठी साता-याहून वाईमार्गे तर पुण्याहून भोरमार्गे जाता येते. शिवाय पुर्वेकडून शिरवळवरून लोहोम-झगलवाडी मार्गाने पायथ्यापासून पाऊलवाट आहे. पायथ्याला झगलवाडीतही देवीचे छोटेखानी मंदिर आहे. तेथून डोंगर चढण्यास प्रारंभ होतो. मधल्या टप्प्यावर जाळीतल्या म्हसोबाचे कडक देवस्थान आहे. त्याच्या डाव्या बाजूला एक थंड पाण्याचा झरा आहे. त्यानंतरच्या टप्प्यावर मांढव्य ऋषींची पत्नी मंडाबाईचे दगडी मंदिर आहे. स्थानिक लोक तिला मंडीआई असे म्हणतात. या मंदिरासमोरच गोमुखतीर्थ हे जलकुंड आहे.
द्वापार युगाच्या अखेरीस दैत्यराजा रत्नासूराचा सेनापती देवीलाख्यासूराच्या त्रासापासून ऋषीमुनींची सुटका व्हावी म्हणून मंडाबाईनेच आदिमाया पार्वती देवीला हाक मारली होती. म्हणूनच देवी तिच्या हाकेला धावून आली. या युद्धात काळभैरवनाथाने देवीला साहाय्य केले. पौष पौर्णिमेच्या मध्यरात्री दैत्याला ठार केले. मांढव्यऋषींच्या नावावरून देवीचे नाव मांढरदेवी व गावाचे नाव मांढरदेव असे पडले. त्यांनी हिरडाच्या झाडाजवळ आश्रम बांधून शंभू- महादेवाची तपसाधना केली, त्याठिकाणी मंडेश्वर महादेवाचे मंदिर आहे. त्यालाच मांढेश्वर असेही म्हणतात. हे ठिकाण मंडाबाईच्या मंदिराच्या उजवीकडे थोड्या अंतरावर आहे.
शेवटच्या टप्प्यावर भव्य दोन महाद्वारे आहेत तेथुन जवळपास १२५ पाय-या चढाव्या लागतात. मध्यावर उजव्या बाजूस रामभक्त हनुमानाची ५फूट उंचीची मूर्ती लागते. मुख्य मंदिराचे सभामंडपात देवीच्या पराक्रमाचे प्रतीक असलेल्या सिंहाचे दर्शन घडते. गर्भगृह तीन खणांचे असून मधल्या खणात काळूबाईची दोन फूट उंचीची शेंदूरचर्चित महिषासूरमर्दिनी रूपातील चतुर्भुज अशी बैठी मूर्ती आहे. एका हातात त्रिशूळ, दुसऱ्या हातात ढाल, तिसऱ्या हातात तलवार ही शस्त्रे आहेत. चौथ्या हाताने राक्षसाची शेंडी धरली आहे. मुर्तीच्या समोर महादेवाची पिंड आहे. मूळ मूर्तीवर सोन्याचा किंवा चांदीचा मुखवटा बसवून हिरवी साडी-चोळी नेसवलेली असते. हळदी-कुंकाने आईचा मळवट भरलेला असतो. भक्त आईची ओटी खण-नारळाने भरतात. देवीभक्तीची ज्योत अखंड रहावी म्हणूनच मंदिरासमोरच दोन मोठ्या दीपमाळा आहेत. त्यांच्या उजवीकडे सेवक गोंजीबाबा (गोविंदबुवा) तरडावीकडे शिपाई मांगीरबाबा यांची मंदिरे आहेत. याशिवाय गडावर मरीमाता, लक्ष्मीआई, गंगाजीबाबा, तेलीबाबा तसेच धावजी पाटील यांची स्थाने आहेत. पश्चिमेला गडाच्या रक्षणासाठी लमाणांचा तांडा असून गडाला ५२वीरांचा वेढा आहे.
पौषी यात्रेच्या दोन दिवस अगोदर जागर, छबिना व मुख्य दिवशी महाअभिषेक, पूजा केली जात असते. या यात्रेत सासनकाठीचा व पालखीचा मान परंपरेप्रमाणे पायी वारी करणारे पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यातील मौजे 'बोपगावच्या फडतरे' यांना असतो. गावोगावची भक्तमंडळी आईचा देव्हारा डोक्यावर घेऊन ढोल-ताशा-हलगी-संबळ-झांजेच्या तालावर छबीना काढून डोंगर चढून येत असतात. यात्रेला महाराष्ट्रसह देशभरातून लाखो भाविक हजेरी लावून नवस फेडत असतात. शाकंभरी पौणिर्मेशिवाय नवरात्रौत्सवातही काळूबाईला मोठी यात्रा भरत असते. 'काळूबाईच्या नावानं चांगभलं' आणि 'बोल मांढरच्या काळीचं चांगभलं'च्या गजराने सारा परिसर दुमदुमुन जातो.
मंदिर - देवीचे मंदिर कधी व कोणी बांधले याची फारशी नोंद आढळून येत नाही. पण मंदिराच्या हेमाडपंथी शैलीतील बांधकामामुळे हे मंदिर बरेच प्राचीन असल्याचे सिद्ध होते. सह्याद्री पर्वतरांगेतील एका उंच समुद्र सपाटीपासून ४६५० फूट टेकडी वर हे मंदिर आहे. ते साताऱ्यातून २० कि.मी. अंतरावर आहे
मांढरदेवी काळुबाईचे मंदिर आहे. मंदिर लहान असुन त्यास सभामंडप व गाभारा आहे. गाभाऱ्यामध्ये चांदीचे सुरेख काम करण्यात आहे आहे. कळस रेखीव असुन त्यावर गाय, सिंह यांच्या मुर्ति बसविलेल्या आहेत. मंदीर पुर्वाभिमुख असुन मंदिरासमोर दिपमाळा आहेत. मुख्य मंदिराभोवती गोंजीबुवा, मांगीरबाबा, अशी देवी सेवक व राखणदार यांची मंदिरे आहेत.तसेच मुख्य मंदिरासमोरिल डोंगरात काही अंतरावर म्हसोबा देवाचं ठान आहे. काळुबाई मंदिर परिसर निसर्गरम्य असुन वनराई ने नटलेला आहे.
मूर्ती-
मांढरदेवी येथे देवीचे स्वयंभू स्थान (मुर्ती) असुन मुर्ती चतुर्भुज आहे. देवीच्या उजव्या हातात त्रिशूल आणि तलवार आहे.तर डाव्या हातात ढाल आणि दैत्याची मान पकडलेली आहे. देवी उभी असुन एक पाय दैत्याच्या छातीवर ठेवलेला आहे. संपूर्ण मुर्तीस शेंदुर लावलेला आहे. देवीला बारामाही साडी नेसवलेली असते व इतरवेळी देवीच्या चेहऱ्यावर चांदीचा तर यात्रोत्सवात सोन्याचा मुखवटा बसविला जातो. देवीचे वाहन सिंह हे आहे.
आख्यायिका- सतयुगात मांढव्य ऋषि गडावर यज्ञ करित होते. (या ऋषिंमुळे गडाला मांढरगड नाव पडले) त्यांचा यज्ञकार्यात लाख्यासुर नावाचा दैत्य त्रास देत होता. तेव्हा दैत्याचा त्रास कमी व्हावा आणि यज्ञकार्य सिद्धिस जावे म्हणून मांढव्य ऋषिंनी महादेवांना प्रसन्न करून घेण्यासाठी तपश्चर्या करण्यास सुरुवात केली.तेव्हा महादेव प्रसन्न होवुन पार्वतीची प्रार्थना करण्यास सांगितले. पार्वतीची प्रार्थना करण्यास सुरुवात केली.तेव्हा पार्वतीने प्रसन्न होवुन दैत्यवधासाठी अवतार घेईल असे सांगितले आणि दैत्यवधासाठी देवी कैलासातुन या मांढरगडावर आली. लाख्यासुराला महादेवाचा वर असल्याने दिवसा त्याचा वध करणे शक्य नव्हते तेव्हा देवीने लाख्यासुराचा रात्री वध करण्याचे ठरविले. पौष पोर्णिमेच्या रात्री देवीने दैत्याला युद्धासाठी आवाहन केले आणि तुंबळ युद्ध करून मध्यरात्री लाख्यासुराचा वध केला व पुन्हा दैत्य निर्माण होऊ नये म्हणून लाख्यासुराचे सर्व रक्त प्राशन केले. युद्धकार्य उरकून देवी परत कैलासास निघाली आणि मांढरगड डोंगर चढुन वर आली आणि ऋषिंमुनी व भक्तजनांकरिता इथेच स्थानापन्न झाली. पांडव वनवासात जेव्हा या मांढरगडावर वास्तव्यास होते तेव्हा त्यांनी या मांढरदेवी काळुबाईचे पुजन केले होते.अशी एक दंतकथा सांगितली जाते.
वर्ग:महाराष्ट्रातील तीर्थक्षेत्रे वर्ग:पार्वती
बामर लॉरी
बामर लॉरी अँड कंपनी लिमिटेड (बीएल) ही एक भागीदारी संस्था आहे. ही १ फेब्रुवारी १८६७ रोजी कोलकाता येथे जॉर्ज स्टीफन बाल्मर आणि अलेक्झांडर लॉरी या दोन स्कॉट्स लोकांनी स्थापन केली. आज बाल्मर लॉरी ही भारत सरकारच्या पेट्रोलियम आणि नैसर्गिक गॅस मंत्रालयाच्या अंतर्गत मिनी-रत्न I सार्वजनिक क्षेत्रातील उद्योग आहे. याची उलाढाल ३१ मार्च २०१६ च्या आर्थिक वर्षात ₹२८९५ कोटी होती आणि ₹ २३४ कोटी नफा झाला होता. इ.स. १९२४ मध्ये ही ४० लाख डॉलर्सची पेड अप भागभांडवलासहित खाजगी कंपनी बनली. इ.स. १९३६ मध्ये पब्लिक लिमिटेड कंपनी बनली. आणि त्यानंतर १९७२ मध्ये भारत सरकारच्या अधीन झाली.
बीएल उत्पादनांमध्ये स्टील बॅरल्स, औद्योगिक वंगण, स्पेशॅलिटी स्नेहक, कॉर्पोरेट ट्रॅव्हल आणि लॉजिस्टिक सर्व्हिसेसचा समावेश आहे. कार्यप्रदर्शन रसायने आणि लॉजिस्टिक इन्फ्रास्ट्रक्चरमध्ये ही कंपनी काम करते.
हे भारतातील स्टील बॅरेल्सचे सर्वात मोठे उत्पादक आहेत. या कंपनीचे मुख्यालय कोलकाता येथे आहे आणि त्याचे कार्यालये संपूर्ण भारतात आहे. तसेच यूकेमध्ये बेडफोर्ड येथेही आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतीय उद्योगसमूह
रामेश्वर (धर्माबाद)
रामेश्वर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील धर्माबाद तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ७० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट, १९७३-७४
ऑस्ट्रेलियाचा न्यू झीलंड दौरा
वर्ग:इ.स. १९७३ मधील क्रिकेट वर्ग:इ.स. १९७४ मधील क्रिकेट
मीडियाशिल्प
तुमची आणि तुमच्या व्यवसायाची प्रतिमा समाजात चांगली असेल, तर व्यवसाय वृद्धी नक्कीच होते. सुयोग्य माध्यमांचा वापर करून प्रतिमा निर्मिती करणे किंवा तिची वृद्धी करणे शक्य होते. त्यासाठी आत्मचरित्र, पुस्तक, यशकथा, लेख, ब्लॉग, समाजमाध्यमे यांचा प्रभावी वापर करावा लागतो. हिच बाब हेरून आम्ही ‘मीडियाशिल्प’ उपक्रमाची उभारणी केली आहे. राजकारण, साहित्य, कला, संस्कृती, माध्यम, उद्योग-व्यवसाय अशा विविध क्षेत्रांशी संबंधित सर्वांसाठी या उपक्रमाचा फायदेशीर उपयोग होऊ शकतो.
समांतर माध्यमातील या उपक्रमात पुढील गोष्टींचा सामान्यांना लाभ घेता येईल
१. पुस्तक लेखन
२. फिचर्स आणि लेख निर्मिती  ३. वृत्तलेखन
४. जाहिरातीची कॉपी ५. भाषांतर ६. संपादन  ७. मुद्रितशोधन
८.डॉक्युमेंटेशन
९. ब्लॉग लेखन  १०. वेबसाईटची निर्मिती ११. सोशल मीडिया प्रचार प्रसार
१२. माध्यम प्रचार प्रसार धोरण सल्ला
१३. प्रतिमा निर्मिती १४. समस्या व्यवस्थापन (क्रायसिस मॅनेजमेंट)
१५ माहिती विश्लेषण
इंटरनेट जगताचा व्यापक विचार केला, तर आम्ही कोणीच नाही. पण तरीही चांगुलपणाचा, प्रामाणिकपणाचा अट्टाहास उराशी बाळगून ‘माध्यमशिल्प’च्या द्वारे तुमच्यासमोर आलो आहोत.
राजकारण, साहित्य, कला, संस्कृती, राजकारण, माध्यम, उद्योग-व्यवसाय अशा विविध क्षेत्रांशी आपल्यापैकी कुणीना कुणी जोडलेले असणार. अनेकांच्या मनात व्यवसाय वाढीसाठी, संपर्क वाढीसाठी प्रयत्न करण्याचे असते.
मीडियाशिल्प
यापैकी जे कुणी कलाकार, साहित्यिक, व्यावसायिक असतात त्यांना आपल्या साहित्यासाठी, कलेसाठी स्वतःच्या हक्काचे असे आपले दालन असावेसे वाटते. अशा सर्व क्षेत्रातील लोकांची इच्छा ‘माध्यमशिल्पच्या’ करता यावी या उद्देशाने आम्ही हा उपक्रम सुरू केला आहे.
पत्रकारिता आणि माध्यमे या क्षेत्रातील आमचा जवळपास वीस वर्षांपेक्षाही जास्त अनुभव आहे. त्यामुळे बातमी, लेख, यशकथा, निबंध इत्यादींची लेखन करणे, संपादन करणे, भाषांतर करणे, आशयाची मांडणी/रचना करणे या गोष्टींमध्ये आम्ही तरबेज आहोतच. पण आम्हाला हेही माहीत आहे की या सर्वांना वेबसाईट, मोबाईल, टॅबलेट या नव्या माध्यमाची जोड देणे आजच्या काळात गरजेचे आहे.
त्यातूनच सुरेख, सुंदर, दर्जेदार अशा वेबसाईटची निर्मिती करण्याबाबत आम्हाला सुचले. यातून मग ‘वेबमाध्यम’ची कल्पना आकाराला आली. वेबमाध्यमाच्या यशस्वी प्रवासानंतर पुन्हा आशय आणि जनसंपर्क क्षेत्रात ‘माध्यमशिल्प’ द्वारे दमदार पाऊल टाकत आहोत.
वरिष्ठ पत्रकार शिल्पा दातार माध्यमशिल्पच्या संचालिका आहेत. शोधपत्रकारितेसह, कृषी आणि ग्रामीण विकास पत्रकारितेत त्या गेल्या २० वर्षांपासून कार्यरत आहेत. त्यांच्या बचत गट आणि ग्रामीण विकासासंदर्भातील पत्रकारितेने महाराष्ट्रातील कित्येक सर्वसामान्य लोकांमध्ये परिवर्तन घडविले आहे, तर शोधपत्रकारितेतून बऱ्याच वाईट गोष्टींविरूद्ध त्यांनी लढा दिला आहे.
बातमीदारी बरोबरच त्यांचे संपादन, संकलन कौशल्य वादातित आहे. पुस्तकांचे लेखन आणि अनुवाद यांसारखी कामेही त्यांनी केली असून त्यांची दोन अनुवादीत पुस्तकेही प्रसिद्ध झाली आहेत. अशा या अनुभवी पत्रकार संचालिकेच्या नेतृत्वाखाली या संस्थेचे कामकाज चालणार आहे.
त्यामुळे वेबसाईट असो किंवा डॉक्युमेंटेशन त्यासाठी आमच्या या अनुभवाचा सर्वांना फायदाच होणार आहे. तसा तो व्हावा आणि मराठी वेबसाईट आणि डॉक्युमेंटेशन कामातील एक वेगळे पर्व सुरू व्हावे या उद्देशाने आम्ही ‘माध्यमशिल्प ’च्या मार्गाने कार्यरत राहणार आहोत.
सिल्लेवाडा
सिल्लेवाडा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
जेसिका पेग्युला
जेसिका पेग्युला (२४ फेब्रुवारी, १९९४:बफेलो, न्यू यॉर्क, अमेरिका - ) ही एक अमेरिकन टेनिस खेळाडू आहे,
बाह्य दुवे
वर्ग:अमेरिकेचे टेनिस खेळाडू वर्ग:महिला टेनिस खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९४ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
आडगाव (मुळशी)
आडगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील मुळशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १६२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:मुळशी तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
मिर अंतराळ स्थानक
मीर (रशियन: Мир) (अर्थ: विश्व शांती) हे सोव्हिएत युनियनच्या प्रथम मालकीचे आणि नंतर रशिया द्वारे चालवले जाणारे अंतराळ स्थानक होते. हे स्थानक इ.स.१९८६ पासून ते इ.स. २००१ पर्यंत कार्यरत होते. हे खालच्या भ्रमण कक्षे मध्ये पृथ्वी भोवती फिरत होते. मीर प्रथम तुकड्यात बनवत गेलेले स्थानक होते. इ.स.१९८६ पासून इ.स.१९९६ पर्यंत ते कक्षेमध्ये एकत्र आले. हे स्थानक कोणत्याही पूर्वीच्या अंतराळयानापेक्षा जास्त वस्तुमानाचे होते. सध्या आंतरराष्ट्रीय अंतराळ स्थानक हा पृथ्वीला प्रदक्षिणा घालत असलेला सर्वात मोठा कृत्रिम उपग्रह आहे. मिर स्थानकातला चमू आवश्यक तंत्रज्ञान विकसित करण्यासाठी जीवशास्त्र, मानवी जीवशास्त्र, भौतिकशास्त्र, खगोलशास्त्र, हवामानशास्त्र आणि अंतराळयानाच्या प्रणाली मध्ये प्रयोग व संशोधन करत असे. या स्थानकात तीन अंतराळवीरांची राहण्याची व्यवस्था होती. तसेच अजून तीन पाहुण्यांची सोय होऊ शकत असे.
सुरुवात
सॅल्युत अंतराळ स्थानक अजून प्रगत बनवण्यासाठी या स्थानकाची निर्मीती करण्यात आले. या प्रकल्पाची सुरुवात १७ फेब्रुवारी १९७६ रोजी करण्यात आली.
बाह्य दुवे
वर्ग:अंतराळ स्थानके वर्ग:खगोलशास्त्रावरील अपूर्ण लेख वर्ग:अंतराळ मोहिम वर्ग:पृथ्वीभोवतीचे कृत्रिम उपग्रह
रेवळी (सातारा)
रेवळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील सातारा तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सातारा तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
शेंदी
शेंदी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील वाशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६३० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:वाशी तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
तियांगाँग अंतराळ कार्यक्रम
तियांगॉंग अंतराळ कार्यक्रम हा चीन देशाचा अंतराळ कार्यक्रम आहे या अंतर्गत तियांगॉंग १ तियांगॉंग २ आणि तियांगॉंग ३ ही स्थानके अवकाशात स्थापीत केली जात आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:अंतराळ स्थानके वर्ग:खगोलशास्त्रावरील अपूर्ण लेख वर्ग:अंतराळ मोहिम वर्ग:पृथ्वीभोवतीचे कृत्रिम उपग्रह
खैरवाडी
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पनवेल तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था, रायपूर
(संक्षिप्त	NITRR ) हे रायपूर, छत्तीसगढ, भारत येथे स्थित एक सार्वजनिक तांत्रिक विद्यापीठ आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था वर्ग:रायपूर
कान्हे
कान्हे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
वेस्ट इंडीज क्रिकेट संघाचा भारत दौरा, १९९४-९५
वेस्ट इंडीज राष्ट्रीय क्रिकेट संघ १९९४ मध्ये 5 सामन्यांच्या एकदिवसीय मालिकेसाठी आणि त्यानंतर ३ सामन्यांच्या कसोटी मालिकेसाठी भारतात आला होता. भारताने एकदिवसीय मालिका ४-१ ने जिंकली आणि कसोटी मालिका १-१ अशी बरोबरीत सुटली.
सिल्लोरी
सिल्लोरी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
वेस्ट इंडीज क्रिकेट संघाचा भारत दौरा, १९९४-९५
द्विपक्षीय एकदिवसीय मालिका विल्स विश्व मालिका १९९४-९५ च्या आसपास खेळली गेली, ही त्रिकोणी एकदिवसीय स्पर्धा भारत, वेस्ट इंडीज आणि न्यू झीलंड यांचा समावेश आहे आणि ती भारताने जिंकली. त्रिकोणी एकदिवसीय स्पर्धा रंगीत कपड्यांमध्ये खेळली गेली तर द्विपक्षीय मालिका पांढऱ्या रंगात खेळली गेली.
सिल्लोरी
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
वेस्ट इंडीज क्रिकेट संघाचा भारत दौरा, १९९४-९५
पहिला सामना
शिवनारायण चंद्रपॉल, कॅमेरून कफी आणि स्टुअर्ट विल्यम्स यांनी वेस्ट इंडीजसाठी वनडे पदार्पण केले.
कपिल देव यांचा भारतासाठी शेवटचा एकदिवसीय सामना.
दुसरा सामना
बॅरिंग्टन ब्राउनने वेस्ट इंडीजकडून वनडेमध्ये पदार्पण केले.
पाचवा सामना
विश्रांती देण्यात आलेल्या कोर्टनी वॉल्शऐवजी ब्रायन लारा वेस्ट इंडीजचा कर्णधार होता.
संदर्भ
वर्ग:वेस्ट इंडीज क्रिकेट संघाचे भारत दौरे वर्ग:इ.स. १९९४ मधील क्रिकेट
काझी नझरुल इस्लाम विमानतळ
काझी नझरुल इस्लाम विमानतळ (आयएटीए: आरडीपी, आयसीएओ: व्हीईडीजी), ग्रीनफील्ड विमानतळ आहे, जे आंधल, पश्चिम बर्धमान, पश्चिम बंगाल, भारत येथे आहे. त्याचे नाव बंगाली कवी काझी नझरुल इस्लाम यांच्या नावावर आहे आणि दुर्गापूर आणि आसनसोल या जुळ्या गावात सेवा दिली जाते. विमानतळ दुर्गापूरच्या सिटी सेंटर बस टर्मिनसपासून अंदाजे १५ कि.मी. आणि आसनसोलच्या सिटी बस टर्मिनसपासून २५ कि.मी. अंतरावर आहे आणि बंगाल एरोट्रोपोलिस प्रोजेक्ट्स लिमिटेड (बीएपीएल)चा प्रकल्प आहे.
विमानतळाच्या मध्यभागी पश्चिम बंगालमधील बर्धमान, बांकुरा, बिष्णुपूर, पुरुलिया, संतिया, सरी, बोलपूर, रामपुरहाट आणि झारखंडमधील धनबाद आणि बोकारो ही शहरे आहेत. बंगाल एरोट्रोपोलिस प्रोजेक्ट्स लिमिटेड (बीएपीएल) द्वारा विकसित केलेल्या देशातील एरोट्रोपोलिस या खाजगी क्षेत्रातील हा भाग आहे. पश्चिम बंगालच्या मुख्यमंत्री ममता बॅनर्जी यांच्या हस्ते ९ सप्टेंबर २०१३ रोजी विमानतळाचे उद्घाटन अधिकृतपणे करण्यात आले. वर्ष २०१८-२०१९ च्या प्रवाशांच्या हालचाली म्हणून काझी नझरुल इस्लाम विमानतळ हे पश्चिम बंगालचे तिसरे सर्वात व्यस्त विमानतळ आणि भारताचे ६१ वे व्यस्त विमानतळ आहे.
वाणिज्यिक विमान कंपन्यांनी विमानतळावरून नियमित सेवा सुरू करण्यापूर्वीच १० मे २०१५ रोजी पंतप्रधान नरेंद्र मोदी दिल्ली विमानतळावर उड्डाण करणारे हवाई परिवहन सेवा देणारी बोइंग ७३७ व्हीआयपी विमानाने जहाजात उड्डाण करणारे हवाई परिवहनचा वापर करणारे पहिले प्रवासी बनले. अनुसूचित व्यावसायिक ऑपरेशन १८ मे २०१५ रोजी सुरू झाले. अखेरीस एयरपोर्टने दिल्ली आणि हैदराबाद आणि स्पाइसजेटच्या ऑक्टोबर २०१९ मध्ये मुंबई आणि चेन्नईच्या गंतव्यस्थानाशी जोडल्यामुळे विमानतळाला २०१८ मध्ये लोकप्रियता मिळाली.
द इनक्रेडिबल्स
द इनक्रेडिबल्स (The Incredibles) हा एक इ.स. २००४ सालचा अमेरिकन ॲनिमेशन चित्रपट आहे. हा चित्रपट पिक्सार अ‍ॅनिमेशन स्टुडिओज या कंपनीने तयार केला.
काझी नझरुल इस्लाम विमानतळ
विमानतळ ६ अब्ज रुपयांवर ६५० एकर क्षेत्रावर बांधले गेले आहे (भविष्यात आणखी विस्तारीत केले जाऊ शकते). विमानतळ क्षेत्रात ताज्या हिरव्या वातावरणासाठी सुविधा देण्यासाठी विमानतळाकडे ७०% मोकळी हिरवी जागा आहे.
द इनक्रेडिबल्स
वर्ग:इ.स. २००४ मधील इंग्लिश चित्रपट वर्ग:डिझ्नी अ‍ॅनिमेटेड चित्रपट वर्ग:पिक्सार चित्रपट वर्ग:ॲनिमेशन
काझी नझरुल इस्लाम विमानतळ
पश्चिम बंगाल औद्योगिक विकास महामंडळामार्फत राज्य सरकारचीही २६.०५% भागभांडवल आहे. सिंगापूर च्या चंगी विमानतळ आंतरराष्ट्रीय (सीएआय)ची बीएपीएलमध्ये ३०.२१% भागीदारी आहे.
५७५० चौरस मीटर पॅसेंजर टर्मिनल इमारतीची क्षमता प्रतिवर्षी १ दशलक्ष प्रवासी आहे आणि भविष्यात त्यास वर्षामध्ये २.५ दशलक्षपर्यंत वाढविता येईल.
विमानतळाची २८०० मीटर धावपट्टी सीएटी आय इन्स्ट्रुमेंट लँडिंग सिस्टम (आयएलएस) ने सुसज्ज आहे आणि एअरबस अ३२० आणि बोइंग ७३७ सारख्या अरुंद-बॉडी विमानांना हाताळू शकते. विमानतळ अ‍ॅप्रॉनमध्ये चार पार्किंग बे आहेत आणि एक हेलिपॅड.
हवाई सेवा आणि गंतव्ये
खालील विमानतळ एअरलाईन्सद्वारे इतर शहरांशी जोडलेले आहेत:
1. इंडिगो: अहमदाबाद, बेंगलोर, दिल्ली, गुवाहाटी, हैदराबाद
संदर्भ
वर्ग:पश्चिम बंगालमधील विमानतळ
पुनावाडी
पुनावाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील सातारा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.इथे उष्णकटिबंधीय वातावरण आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान १०४२ मिलीमीटर आहे.हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २४.४ अंश सेल्सियस आहे.येथील वाऱ्याचा सरासरी वेग २.८ मीटर प्रति सेकंद आहे.वाऱ्याचा कमाल वेग सुमारे १० मीटर प्रति सेकंद आहे.हिवाळ्यात तापमान १०.९ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३७.६ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
संदर्भ
वर्ग:सातारा तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
बेलिंडा बेंशिश
बेलिंडा बेंशिश (१० मार्च, १९९७:फ्लाविल, स्वित्झर्लंड - ) ही एक स्विस टेनिस खेळाडू आहे,
बाह्य दुवे
वर्ग:स्वित्झर्लंडचे टेनिस खेळाडू वर्ग:महिला टेनिस खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९७ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
अकोले (मुळशी)
अकोले हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील मुळशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १६२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:मुळशी तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
दिग्रस (धर्माबाद)
दिग्रस हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील धर्माबाद तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ७० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:धर्माबाद तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
घोट
घोट हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील पनवेल तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पनवेल तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
सोनेगाव (वाशी)
सोनेगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील वाशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६३० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:वाशी तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
जोरावर सिंग (शीख धर्म)
जोरावर सिंह हा गुरू गोविंद सिंग यांचा दत्तक मुलगा होता ज्याला मुघल सम्राट औरंगजेबाच्या आदेशानुसार मुघल दरबारात फाशी देण्यात आली होती.
पार्श्वभूमी
१६९९ मध्ये, शिवालिक टेकड्यांवरील हिंदू राजांनी, या प्रदेशात वाढत्या शीख आधिपत्यामुळे निराश होऊन औरंगजेबाकडे मदतीची विनंती केली; त्यांच्या संयुक्त सैन्याने आनंदपूर येथे गोविंद सिंग यांच्या नेतृत्वाखालील खालशावर हल्ला केला परंतु त्यांचा पराभव झाला. शेजारच्या निर्मोहमध्ये दुसरा सामना झाला पण त्याचा शेवट शीखांच्या विजयात झाला; आनंदपूरमध्ये (इ. स. १७०२) कदाचित त्याच परिणामासाठी आणखी एक संघर्ष झाला असावा. १७०४ मध्ये, राजांनी आनंदपूरमध्ये सिंह विरुद्ध नूतनीकरण केले परंतु नजीकच्या पराभवाला सामोरे जावे लागल्यामुळे औरंगजेबाकडे मदतीची विनंती केली. मुघल सुभेदार मदतीला आले, पण ते युद्धाचा मार्ग बदलण्यात अयशस्वी ठरले. त्यानुसार, राजांनी उघड युद्ध करण्यापेक्षा शहराला वेढा घालण्याचा निर्णय घेतला.
काही अघटित महिने उलटून गेल्याने, अन्नाची टंचाई निर्माण झाल्याने सिंगच्या माणसांनी त्याला स्थलांतर करण्यास भाग पाडले; घेराव घालणाऱ्यांनी सुरक्षित मार्गाची हमी दिली पण सिंग यांचा त्यांच्यावर विश्वास नव्हता. शिखांनी रात्री आनंदपूर सोडले आणि चमकौरमध्ये आश्रय घेतला, फक्त तेथील हिंदू जमीनदार राजा आणि मुघल अधिकाराला माहिती देण्यासाठी. त्यानंतर झालेल्या दंगलीत सिंग निसटला पण त्याचे बहुतेक लोक मारले गेले किंवा पकडले गेले.
मृत्यू
काही शीख खाती सांगतात की सिंगचे दोन धाकटे मुलगे - जोरावर सिंग आणि फतेह सिंग - पकडले जाण्यापूर्वी चमकौर येथे यशस्वीपणे लढले होते. आनंदपूरपासून दूर स्थलांतरित असताना ते त्यांच्या आजीसह शीख सेवानिवृत्तांपासून वेगळे झाले होते, असे इतर खाती नोंदवतात; त्यानंतर, स्थानिक अधिकाऱ्यांनी त्यांचा विश्वासघात केला आणि मुघलांच्या स्वाधीन केले. सुखा सिंग आणि रतनसिंग भंगू, विशेषतः, एका लोभी ब्राह्मणाला विश्वासघातासाठी दोष देतात.
मुलांना सरहिंदला नेण्यात आले आणि प्रांतीय गव्हर्नर वजीर खान यांच्या दरबारात इस्लाम धर्मात बदलण्यासाठी जबरदस्ती करण्यात आली. खानच्या हिंदू सल्लागार सुचा नंद यांच्यावर शीख खात्यांचा आरोप आहे की, त्यांनी मुलांना फाशीची शिक्षा दिली होती; शेर मुहम्मद खान, मेहेरकोटलाचा नवाब, मुघलांचा मित्र असूनही आणि समोरासमोर नातेवाईक गमावूनही, एकमेव असहमत होता. दोन्ही मुलांनी धर्मांतर करण्यास नकार दिला आणि त्यांना फाशी देण्यात आली. सुरुवातीच्या शीख खात्यांमध्ये, त्यांचा फक्त शिरच्छेद करण्यात आला होता; लोकप्रिय शीख परंपरेत, त्यांना जिवंत "विटांनी बांधले" (कबर घालण्यात आले) असे मानले जाते.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. १७०५ मधील मृत्यू वर्ग:पंजाबी व्यक्ती वर्ग:पंजाबचा इतिहास
२००३-०४ रोझ बाउल मालिका
२००३-०४ रोझ बाउल मालिका ही फेब्रुवारी २००४ मध्ये न्यू झीलंड आणि ऑस्ट्रेलिया येथे आयोजित केलेली महिला क्रिकेट मालिका होती. न्यू झीलंड आणि ऑस्ट्रेलिया सहा एकदिवसीय आंतरराष्ट्रीय सामने खेळले, प्रत्येक देशात तीन. ऑस्ट्रेलियाने ५-१ ने मालिका जिंकली.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. २००४ मधील क्रिकेट वर्ग:ऑस्ट्रेलिया महिला क्रिकेट संघाचे न्यू झीलंड दौरे वर्ग:न्यू झीलंड महिला क्रिकेट संघाचे ऑस्ट्रेलिया दौरे
राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था, आगरताळा
(संक्षिप्त	NITA ) हे आगरताळा, त्रिपुरा, भारत येथे स्थित एक सार्वजनिक तांत्रिक विद्यापीठ आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था वर्ग:आगरताळा
सिंदेवाणी खुर्द
सिंदेवाणी खुर्द हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
छाया महाजन
[https://www.chhayamahajan.com/ डॉ. छाया महाजन] या एक मराठी लेखिका आहेत. त्या औरंगाबाद येथील इंदिराबाई भास्करराव पाठक महिला महाविद्यालयाच्या निवृत्त प्राचार्या आहेत.
महाजन यांनी मुन्शी प्रेमचंद, मोपॉंसा, सॉल बेलो आदी लेखकांच्या पुस्तकांचे मराठी अनुवाद केले आहेत. डॉ. छाया महाजन यांची तपशीलवार माहिती www.chhayamahajan.com ह्या संकेतस्थळावर मिळेल.
कामठे खुर्द
कामठे खुर्द हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
छाया महाजन
मराठवाडा लेखिका साहित्य संमेलनाच्या अध्यक्षपदावरून डॉ. छाया महाजन यांनी केलेले भाषण
भाषेचा विषय आला की मराठीचा उपयोग इंग्रजी व हिंदीस बहिष्कृत करण्यासाठी होतो. फाजील भाषा भांडणे वा मातृभाषेची कळकळ दाखवणे सोडून या निरुत्पादक चर्चा त्वरित थांबवल्या पाहिजेत. उलट भाषेने सर्वसमावेशक राहून इतर भाषांमधील रुळलेले शब्द विशिष्ट अर्थासह स्वीकारल्याने भाषा समृद्ध होते, असे प्रतिपादन डॉ. छाया महाजन यांनी केले.
मरी बूझ्कोव्हा
मरी बूझ्कोव्हा (२१ जुलै, १९९८:प्राग, चेक प्रजासत्ताक - ) ही एक चेक टेनिस खेळाडू आहे,
कामठे खुर्द
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
मरी बूझ्कोव्हा
बाह्य दुवे
वर्ग:चेक प्रजासत्ताकचे टेनिस खेळाडू वर्ग:महिला टेनिस खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९८ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
छाया महाजन
मराठवाडा लेखिका साहित्य संमेलनाच्या अध्यक्षपदावरून डॉ. छाया महाजन यांनी केलेले भाषण
आपली भाषा आपला प्रांत, देशाला बांधून ठेवणारी नाळ असते. आपली मने तिच्याशी जुळलेली असतात. भाषा संस्कार व संस्कृतीशी बांधून ठेवणारी असते. मी इंग्रजीत का लिहीत नाही, असे अनेकजण विचारतात. परंतु माझ्या अंतकरणातून ती भाषा उमलली नाही, परंतु ती भाषा समृद्ध आहे. सध्या मराठीच नव्हे, तर सर्व भारतीय भाषांसमोर इंग्रजी प्रश्नरूपाने उभी आहे. तिला शत्रूसारखे मानले जाते. भारतात द्विभाषिकच नव्हे, तर बहुभाषिक लेखक आहेत. मराठीत लिहिले तर अस्सल आणि इंग्रजी लिहिले तर खोटे होते काय? इंग्रजी साम्राज्य अमेरिका, कॅनडा, ऑस्ट्रेलिया, आफ्रिका अनेक बेटांमध्ये होते. तेथे ही भाषा टिकली आणि तिला आपोआप महत्त्व आले. भाषा हे संवादाचे माध्यम आहे. आपण ज्या वातावरणात वाढतो त्याचा परिणाम भाषेवर आपोआप होतो.
कामठे खुर्द
संदर्भ
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
छाया महाजन
मराठवाडा लेखिका साहित्य संमेलनाच्या अध्यक्षपदावरून डॉ. छाया महाजन यांनी केलेले भाषण
नवीन मराठी शाळा चालू न करण्याचा सरकारचा निर्णय अन्यायकारक आहे. त्यामुळे भाषेच्या नाळेवरच आघात होईल. परंतु या निर्णयाविरोधात किती मराठी भाषिक उभे ठाकले, हा प्रश्न आहे. मराठीच्या भवितव्याची चिंता वाहणाऱ्यांची मुले इंग्रजी शाळांमध्ये जाताना दिसतात. प्रथम भाषा म्हणून सोडाच, परंतु तृतीय भाषा म्हणूनही मराठीचा आग्रह धरला जात नाही. सध्या आरोग्य, विज्ञान, कृषी, पर्यटन आदी माहितीपर साहित्य पुस्तकांच्या स्वरूपात येत आहे. यात वाङ्मयीन साहित्य अंग चोरून उभे आहे. वाङ्मय रूची व वाङ्मय दर्जाचे प्रश्न भेडसावत आहेत. वाचन संस्कृतीची घसरण हा महत्त्वाचा मुद्दा आहे. मोबाईल, व्हॉटसॲपवरील संदेश, संगणक ई-मेल यातून नवीनच लिखित भाषा तयार होत आहे.
महदंबेचे जन्मस्थळ
महदंबा जालना जिल्ह्यातील होती, असा उल्लेख मराठवाडा लेखिका साहित्य संमेलनाच्या कार्यवाह संजीवनी तडेगावकर यांनी प्रास्ताविकात केला. परंतु कौतिकराव ठाले यांनी महदंबा जालना जिल्ह्यातील नव्हे, तर औरंगाबाद जिल्ह्यातल्या पैठण येथील असल्याचे सांगितले.
अध्यक्षीय भाषण संपताना सभागृहात उपस्थित असलेले महदंबा मासिकाचे कार्यकारी संपादक उद्धवराज प्रज्ञासागर उभे राहिले आणि महदंबा जालना जिल्ह्यातल्या रामसगावची असल्याचे सांगितले. संमेलनानिमित्त काढलेल्या ममानिनीफ या स्मरणिकेतील लेखात प्रा. डॉ. सुधाकर जाधव यांनी मात्र महदंबेचा जन्म पुरी (पांढरी, तालुका गेवराई, जिल्हा बीड) गावातील असल्याचा उल्लेख केला.
महानुभाव पंथातील महदंबा ही आद्यकवयित्री मानली जाते, असे सांगून ती कोणत्या जिल्ह्यातील होती यावर वाद करण्याची गरज नाही, असे छाया महाजन म्हणाल्या.
काटावाडी
काटावाडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील मुळशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात. मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १६२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:मुळशी तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
एडवर्ड्स, कॉलोराडो
एडवर्ड्स हे अमेरिकेच्या कॉलोराडो राज्यातील वस्तीवजा शहर आहे. ईगल काउंटीचे प्रशासकीय केन्द्र असलेल्या या शहराची लोकसंख्या २०१० च्या जनगणनेनुसार १०,२६६ होती.
बीव्हर क्रीक स्की रिसॉर्ट येथून ७ किमी (४ मैल) तर व्हेल स्की रिसॉर्ट २३ किमी (१४ मैल) अंतरावर आहेत.
वर्ग:ईगल काउंटी, कॉलोराडो वर्ग:कॉलोराडोमधील शहरे
चावणे
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पनवेल तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
साळवण
साळवण हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील सातारा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.इथे उष्णकटिबंधीय वातावरण आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान १०४२ मिलीमीटर आहे.हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २४.४ अंश सेल्सियस आहे.येथील वाऱ्याचा सरासरी वेग २.८ मीटर प्रति सेकंद आहे.वाऱ्याचा कमाल वेग सुमारे १० मीटर प्रति सेकंद आहे.हिवाळ्यात तापमान १०.९ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३७.६ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
संदर्भ
वर्ग:सातारा तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
कामठे
कामठे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
रखमाबाई जनार्दन सावे
रखमाबाई जनार्दन सावे (२२ नोव्हेंबर १८६४ - २५ सप्टेंबर १९५५) या एक भारतीय चिकित्सक आणि स्त्रीवादी होत्या. त्या ब्रिटिश भारतातील पहिल्या कार्यरत महिला डॉक्टरांपैकी एक म्हणून ओळखल्या जातात. तसेच १८८४ ते १८८८ या काळात बालवधू म्हणून त्यांच्या विवाहाशी संबंधित ऐतिहासिक खटल्यात सहभागी होण्यासाठी त्या प्रसिद्ध आहेत. या प्रकरणाने अनेक विषयांवर महत्त्वपूर्ण सार्वजनिक चर्चा घडवून आणली, ज्यामध्ये ब्रिटिश भारत आणि इंग्लंड या दोन्ही देशांतील कायदा विरुद्ध परंपरा, सामाजिक सुधारणा विरुद्ध पुराणमतवाद आणि स्त्रीवाद यांचा प्रामुख्याने समावेश होता. या घटनांचा परिणाम म्हणून शेवटी १८९१ मध्ये संमतीवयाचा कायदा लागू करण्यात आला.
बालपण
हरिश्चंद्र यादवजी ह्या त्याकाळच्या 'रायबहादूर' आणि 'जस्टिस ऑफ पीस' अशी नेमणूक असलेल्या गृहस्थांची नात. ते स्वतः उत्तम इंग्रजी शिकलेले आधुनिक विचारांचे गृहस्थ होते. रखमाबाईंची आई, जयंतीबाई ही वयाच्या अवघ्या सतराव्या वर्षी विधवा झाल्यानंतर त्यांनी तिचा दुसरा विवाह करून दिला. रखमाबाई ही जयंतीबाई ह्यांची पहिल्या विवाहापासूनची मुलगी. जयंतीबाईंचे दुसरे पती डॉ. सखाराम अर्जुन (राऊत) हे नावाजलेले वनस्पतीशास्त्राचे प्राध्यापक होते. तसेच ते शल्यचिकित्साही शिकवत. त्याकाळी त्यांच्या ज्ञातीमध्ये विधवाविवाहाला विरोध नसला तरी बाल विधवा विवाह की प्रौढ विधवा विवाह, हा प्रश्न चांगलाच जोर धरून होता. हा विरोध पत्करून केलेले सापत्यविधवेसोबतचे लग्न हे हरिश्चंद्रजी आणि डॉ. सखाराम दोघांचेही धाडसाचे पाऊल होते.
रखमाबाईंच्या जडणघडणीत त्यांच्या कौटुंबिक पार्श्वभूमीचा मोठा वाटा तर आहेच, परंतु त्याचा योग्य वापर करून आपलं व्यक्तिमत्त्व घडवणं, हेही तितकेच महत्त्वाचे आहे. त्या काळच्या रितीरिवाजाप्रमाणे वयाच्या नवव्या वर्षी लग्न झालं, तरी विसावे लागेपर्यंत त्यांच्या सासरी जाण्याचा प्रश्न उद्भवला नव्हता. ही तेव्हा सामान्य बाब खचित नसावी. कदाचित वयात आल्याआल्या त्यांना सासरी पाठवलं गेले असते तर असा - सासरी जाणे हितावह की नाही - हा विचार कितपत टोकदारपणे त्या करू शकल्या असत्या, हा एक प्रश्नच आहे. सासरी जाण्यास त्यांनी नकार दिल्यामुळे प्रसिद्ध रखमाबाई विरुद्ध दादाजी खटला झाला. त्यांच्या आईनं मुलीसोबत सुनेलादेखील इंग्रजी शिक्षण दिलं होतं. खटल्याच्या पूर्वकाळात (इ.स. १८८२-८५) शिक्षणासोबतच त्या आर्य समाजाच्या चिटणीसपदाचा कार्यभार सांभाळत. हरिश्चंद्र यादवजी आणि डॉ. सखाराम अर्जुन ह्या दोघांची समाजातील प्रतिष्ठितांत तसेच इंग्रज लोकांत उठबस होती. आपली मते स्पष्टपणे मांडल्यामुळे आणि कणखरपणामुळे रखमाबाईंनाही ह्या दोन्ही वर्तुळांत विशेष वागणूक मिळत असे. स्वतः लेडी गव्हर्नर, लेडी जस्टिस त्यांना चहा पार्टी]साठी आमंत्रणे धाडीत. त्यामुळे त्यांचे विचार आणि कहाणी इंग्रज समाजात थेट परिचयाची होती. नव्या हिंदुस्थानाच्या तरुण पिढीची प्रतिनिधी म्हणून हा युरोपियन समाज त्यांच्याकडे कौतुकाने आणि आदराने पाहत असे. इतकेच नव्हे तर इंग्लंडमध्ये शिक्षणासाठी गेल्यानंतर तिथेही रखमाबाईंना विचारवंत व अभ्यासू लोक भेटले. ॲलिस ([[बर्ट्रांड रसेलची प्रथम पत्नी), हेन्रिएट्टा मुल्लर, पंडिता रमाबाई, इव्हा मॅक्लेरन अशी बरीच मंडळी त्यांच्या व्यक्तीसंग्रहात होती. इंग्लंडमध्येसुद्धा त्या वेगवेगळ्या सभांमधून भाग घेत राहिल्या. ह्यावरून त्यांचा सतत कार्यरत राहण्याचा पिंड दिसून येतो.
वैद्यकीय कार्य
रखमाबाईंना शिक्षणात आर्थिक मदत करणाऱ्या 'डफरिन फंडा'तर्फे एकूण सात रुग्णालये उघडण्यात आली. पहिले दिल्लीत निघाले. त्यानंतर मुंबईत 'कामा हॉस्पिटल', नंतर मग सुरत, बडोदा, मद्रास अशी पुढची रुग्णालये चालू झाली. रखमाबाईंनी डॉक्टरी व्यवसायाची सुरुवात कामा हॉस्पिटलमध्ये केली. तिथे त्यांची नेमणूक 'हाऊस सर्जन' म्हणून झाली. इथे त्यांनी केवळ सहाच महिने काम केले. कामा हॉस्पिटलमधल्या तात्पुरत्या नेमणुकीनंतर रखमाबाईंना सुरतच्या तेव्हाच्या 'शेठ मोरारभाई व्रजभूषणदास माळवी हॉस्पिटल'मध्ये 'मेडिकल ऑफिसर' ह्या पदावर नियुक्त करण्यात आले. परदेशगमन, लग्नासंबंधीचा खटला अश्या सगळ्या वादग्रस्त परिस्थितीत सुरतेची ही नोकरी त्यांच्या पथ्यावरच पडली.
घारागाव
घारागाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील परांडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
रखमाबाई जनार्दन सावे
वैद्यकीय कार्य
त्यांचा वैद्यकीय कार्यकाल हा मुख्यत्वे वयाच्या साठाव्या वर्षापर्यंत सुरत तर त्यानंतर राजकोट इथे गेला. दोन्ही ठिकाणी त्यांनी फक्त व्यवसाय हेच ध्येय न ठेवता सोबत समाजोपयोगी कामेही केली. सुरतेत तर पायाभरणीपासून सुरुवात होती. आधी तर बऱ्याचश्या स्त्रिया कुठल्याच दवाखान्यात प्रसूतीसाठी जायला तयार नसायच्या. त्यात ह्यांच्या इस्पितळासाठी इमारत तयार होती परंतु ती झपाटलेली असल्याच्या वदंता पसरल्या होत्या. तेव्हा इमारतीत शेळीचं सुखरूप बाळंतपण करून खात्री देण्यापासून ते दवाखान्यात प्रसूतीसाठी न येणाऱ्या स्त्रियांचं समुपदेशन तर केलंच आणि त्यासाठी शेवटपर्यंत अथक प्रयत्न करत राहिल्या. उपचारांसाठी आलेल्या स्त्रियांसोबतच्या मुलांसाठी बालक मंदिर स्थापन केले. समाजाकडून अव्हेरलेल्या विधवा व त्यांच्या मुलांचं त्या आश्रयस्थान बनल्या. इतकेच नव्हे तर आसपासच्या स्त्रियांना लिहितावाचता यावे म्हणून त्या त्यांचे खास वर्गही घेत. स्त्रियांनी घराबाहेर पडून काही करावे म्हटले तर सर्वसाधारणपणे घरांतल्यांकडून विरोध होतो, पण तोच विरोध त्या धार्मिक कार्यासाठी बाहेर पडत असतील तर तितकासा तीव्र राहत नाही. नेमकी हीच बाब लक्षात घेऊन रखमाबाईंनी प्रथमतः स्त्रियांना धार्मिक पुस्तक वाचनासाठी एकत्र केले व नंतर त्यातून 'वनिता आश्रम'ची स्थापना केली. इतर उपक्रमांसोबत विधवाआश्रम आणि अनाथाश्रम हे वनिताआश्रमाचे मुख्य कार्य होतं. एकीकडे दिवसाचे अठरा तास काम, दर शनिवारी 'आयरिश मिशन'च्या दवाखान्यात मोफत सेवा तर दुसरीकडे समाजिक कार्य, हे शिवधनुष्य त्यांनी सहज पेलले होते. (रोजच्या कामांच्या भाऊगर्दीत अगदी साडी नेसण्यात वेळ जाऊ नये म्हणून त्या पेटिकोटला साडीच्या निऱ्या शिवून ठेवत.)
घारागाव
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६०० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:परांडा तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
रखमाबाई जनार्दन सावे
अन्य सेवाभावी काम
स्त्रियांसाठी खास विज्ञान-स्त्रीशिक्षकांच्या व्याख्यानमाला चालवल्या आणि अगदी किती स्त्रिया तिथे हजर होत्या, इथपासूनची नोंद ठेवली. इतकेच नव्हे, तर कामाठीपुरामधल्या स्त्रियांसाठी आरोग्यविषयक व्याख्याने घडवून आणली. स्वतःच्या आजोबांच्या मालकीचे गावदेवीचे मंदिर सर्वांसाठी खुले केले. अस्पृश्यांना, त्यांच्या स्त्रियांना हक्क आहेत ही त्यांची धारणा होती. 'असमर्थांना आपण समर्थ बनवण्याचा प्रयत्न केला, परंतु जे दुर्लक्षित आहेत त्यांच्या प्रश्नांचं काय', ही भावना त्यांना छळत असे. त्यातूनच त्यांनी प्रत्येक ज्ञातिचे काय हक्क आहेत त्यांच्या याद्या लिहून काढल्या. उदा. महाराला बावन्न हक्क आहेत, तर त्यांना त्या हक्कांची जाणीव करून दिली. अगदी ऐंशीच्या घरात वय असतानादेखील कुणा एकाकी मुलीला आसरा देणे, तिला लिहायला वाचायला शिकवणे, 'मिडवाईफरी'ची परीक्षा द्यायला लावणे अशी कामे त्या करत राहिल्या. स्त्रियांना बँकांमध्ये खाते काढायला लावून बचतीचे महत्त्व कृतीतून तेव्हाही शिकवत राहिल्या.
व्यक्तिगत आयुष्य
जश्या त्या कामामध्ये कणखर, स्वतःवरती अन्याय होऊ न देणाऱ्या होत्या, तसेच इतरांवरही अन्याय होऊ नये, अशी त्यांची शिकवण होती. त्यांच्या एका शिष्येनं, रखमाबाईंनी भावाच्या सुनेला दिलेला सल्ला लिहून ठेवला आहे - 'बायकोचे पोट हे नवऱ्याच्या पोटात' हे तत्त्वत: मान्य कर परंतु पाच-पंचवीस माणसांच्या घरात सर्वात शेवटी जेवायला बसणाऱ्या बायकांचे जेवण आधी वेगळे काढून ठेवत जा. वरवर साध्या वाटणाऱ्या ह्या वाक्याचं काय मोल आहे, ते अशा परिस्थितीतून गेलेल्या स्त्रीलाच कळेल.
रखमाबाईंचा मूर्तीपूजेवर विश्वास तसाही नव्हताच. निवृत्तीनंतर उत्तरायुष्यात त्यांनी दासबोध-तुकारामाच्या अभंगांचे मनन, संस्कृत श्लोकांचा अभ्यास चालू केला. अस्पृश्यतेविरोधात काही शाळांमधून व्याख्याने देण्याची व्यवस्था केली. वयानुसार डोळ्यांनी दिसणे अगदीच कमी झाले तेव्हा आजूबाजूच्या मुलांची 'बालसभा' घेत व त्यांच्या अंगी सभाधीटपणा यावा म्हणून गाणी-गोष्टी म्हणायला लावत. दुर्दैवाने रखमाबाईंनी त्यांचा पत्रव्यवहार जपून ठेवला नाही; उलटपक्षी तो वेळोवेळी जाळून टाकला. त्यांच्या टिपणातल्या काही वह्या आहेत त्यावरूनच काय ती त्यांच्या कार्याची थोडीफार माहिती कळते.
सासरी जाण्यास विरोध
पती दादाजी भिकाजी ठाकूर त्यांनी बालपणी झालेल्या स्वतःच्या अयोग्य विवाह बंधनाद्दल लढा दिला. त्यासाठी त्यांना कोर्टाची पायरी चढावी लागली. मुंबई उच्च न्यायालयाचे न्यायाधीश पिन्हे यांनी निकाल रखमाबाईच्या बाजूला दिला. त्यांचे वकील न्या. तेलंग होते. त्यावर लोकमान्य टिळक व केळकर यांनी टीका केल्या. टिळकांनी आपल्या केसरी मध्ये " रखमाबाईचा खटला " नावाने लेख लिहिला. तर आगरकर व पंडिता रमाबाई यांनी रखमाबाई यांना समर्थन दिले. नंतर १८८७ मध्ये वरील कोर्टात दादोजी यांनी याचिका केली असता निकाल रखमाबाई यांचे विरोधात लागला. तेव्हा त्यांचे वकील फिरोजशाह मेहता होते. टाइम्स ऑफ इंडिया मध्ये तेव्हा रखमाबाई वर ५ लेख दिले.
संदर्भ
वर्ग:स्त्रीवादी अभ्यासक आणि साहित्यिक वर्ग:इ.स. १८६४ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
चोंढी (धर्माबाद)
चोंढी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील धर्माबाद तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ७० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:धर्माबाद तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
सोनपूर (सावनेर)
सोनपूर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
हार्दिक जोशी
हार्दिक जोशी (जन्म: ६ ऑक्टोबर १९८८) हा मुंबईतील एक मराठी टेलिव्हिजन आणि चित्रपट अभिनेता आहे. झी मराठी च्या तुझ्यात जीव रंगला या मालिकेत राणा या भूमिकेसाठी तो ओळखला जातो. सध्या तो तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं! या मालिकेत सिद्धार्थची भूमिका करत आहे.
करिअर
हार्दिक २०१६ मकरंद अनासपुरे यांच्या चित्रपट रंगा पतंगा मध्ये दिसला. २०१६ पर्यंत, त्याने झी मराठी च्या तुझ्यात जीव रंगला या कार्यक्रमात राणादा ही मध्यवर्ती भूमिका साकारली आहे. त्याचे पात्र अक्षया देवधरने साकारलेल्या अंजलीच्या प्रेमात पडते. २०१७ मध्ये, तो जर्नी प्रेमाची या चित्रपटात खलनायकाच्या भूमिकेत दिसला.
तो श्री स्वामी समर्थ महाराजांचा निस्सीम भक्त आहे, हार्दिक झी मराठी च्या अस्मिता आणि राधा ही बावरी सारख्या शोमध्ये दिसला आहे. स्टार प्रवाह च्या दुर्वा या शोमध्ये त्याने पुरुषोत्तम गोखलेची भूमिका केली होती आणि स्वप्नांच्या पलिकडले आणि क्राइम पेट्रोल मध्ये ही तो दिसला आहे.
संदर्भ
वर्ग:मराठी अभिनेते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:मराठी चित्रपट अभिनेते वर्ग:मराठी दूरचित्रवाहिनी अभिनेते
सावटा
सावटा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
डहाणू बस स्थानकापासून जव्हार मार्गाने गेल्यावर पुढे सावटा रस्त्याने हे गाव लागते. डहाणू बस स्थानकापासून हे गाव ७.३ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.पावसाळ्यात येथे भातशेती,नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ३४८ कुटुंबे राहतात. एकूण १५९४ लोकसंख्येपैकी ७९१ पुरुष तर ८०३ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ५८.२६ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ७०.४० आहे तर स्त्री साक्षरता ४६.४३ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या १८३ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या ११.४८ टक्के आहे. वाडवळ, भंडारी, आगरी, आणि आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. येथे शेती हा व्यवसाय असून काही लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, खाजगी, सरकारी नोकर, कामगार म्हणूनही काम करतात. दुग्धव्यवसाय, बकरीपालन, कुक्कुटपालन सुद्धा केले जाते.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्षासुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
गौरवाडी, आसावे, आशागड, जामशेत, सरावळी, चारी तर्फे कोटेबी,आगवण, मोठापाडा, पाळे, कोटबी, देहाणे ही जवळपासची गावे आहेत.सावटा गावची स्वतंत्र ग्रामपंचायत आहे.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
४. http://tourism.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे वर्ग:पालघर जिल्ह्यातील गावे
मार्क विल्यम्स (स्नूकर खेळाडू)
मार्क जेम्स विल्यम्स, एमबीई (२१ मार्च, १९७५ - ) हा व्यावसायिक स्नूकर खेळाडू आहे. हा २०००, २००३ आणि २०१८ असे तीन वेळा विश्वविजेतेपद जिंकला आहे.
वयाच्या ४३ व्या वर्षी जेव्हा त्याने मे २०१८ मध्ये विजयी केले, तेव्हा तो क्रूसिबल येथे विश्वविजेतेपदाचा दुसरा सर्वात मोठा विजेता ठरला (रे रेर्डन १९७८ मधील सर्वात जुने विजेता होते, वय ४५ वर्ष). विल्यम्सने त्याच्या एकल-बॉलच्या लांब पॉटिंग क्षमतेसाठी प्रख्यात म्हणून ओळखले जाते, "वेल्श पॉटिंग मशीन" असे टोपणनाव विल्यम्सने मिळवले आहे.
कारकिर्दीत (१९९९-२०००, २०००-२००१ आणि २००२-२००3) विल्यम्सला एकूण तीन हंगामांमध्ये जागतिक क्रमवारीत स्थान देण्यात आले आहे. २००२/२००3 हा त्यांचा सर्वात यशस्वी हंगाम होता, जेव्हा त्याने टूर्नामेंट्स (ट्रिपल क्राउन म्हणून ओळखले जाते): यूके चॅम्पियनशिप, मास्टर्स आणि वर्ल्ड चॅम्पियनशिप जिंकली. असे केल्याने, स्टीव्ह डेव्हिस आणि स्टीफन हेन्ड्रीनंतर तो तिसरा खेळाडू ठरला. याव्यतिरिक्त, जागतिक स्पर्धेच्या तिन्ही आवृत्त्या - वर्ल्ड स्नूकर चॅम्पियनशिप, सहा-रेड वर्ल्ड चॅम्पियनशिप आणि वर्ल्ड सीनियर चॅंपियनशिप जिंकणारा तो पहिला खेळाडू (आणि आजपर्यंतचा एकमेव खेळाडू) आहे.
विश्व चॅंपियनशिप जिंकणारा पहिला डावखुरा खेळाडू, विल्यम्सने दोन यूके चॅम्पियनशिपसह ( १९९९ आणि २००२) एकूण २२ रॅंकिंग स्पर्धा जिंकल्या असून, त्याला सर्वांगीण यादीमध्ये पाचवे स्थान मिळाले आहे. त्याने दोन वेळा (१९९८ आणि २००३) मास्टर्स जिंकले आहेत. २००३ मध्ये दुसऱ्या विश्वविजेतेपदानंतर त्यांचा फॉर्म कमी होऊ लागला; त्यानंतर २००१ च्या मोसमानंतर तो अव्वल १६ क्रमांकावर आला, परंतु २०१० मध्ये त्याने पुन्हा स्थान मिळवले. २०११ पासून २०१७ पर्यंत स्पर्धा जिंकण्यात अपयशी ठरल्याने. विल्यम्सने त्याच्या कारकिर्दीत ४७० पेक्षा जास्त शतके ब्रेक तसेच स्पर्धेत दोन जास्तीत जास्त ब्रेक संकलित केले आहेत.
वर्ग:स्नूकर खेळाडू वर्ग:इ.स. १९७५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था, अरुणाचल प्रदेश
(संक्षिप्त	NITAP ) हे युपिआ, अरुणाचल प्रदेश, भारत येथे स्थित एक सार्वजनिक तांत्रिक विद्यापीठ आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था वर्ग:युपिआ