cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
आय.सी.सी. पुरुष टी२० विश्वचषक
सदर स्पर्धा साधारणतः दर दोन वर्षांनी आयोजित केली जाते. तथापि, स्पर्धेची २०२० आवृत्ती २०२० मध्ये ऑस्ट्रेलियामध्ये होणार होती, परंतु कोविड-१९ मुळे, स्पर्धा २०२१ पर्यंत पुढे ढकलण्यात आली आणि  यजमानपद भारताकडे सोपविण्यात आले. २०१६ नंतर तब्बल पाच वर्षांनी २०२१ मध्ये स्पर्धा आयोजित करण्यात आली. तथापि, भारतातील कोविड-१९ महामारीमुळे, सामने संयुक्त अरब अमिराती (युएई) आणि ओमान येथे हलविण्यात आले. मे २०१६ मध्ये, आयसीसीने २०१८ मध्ये एक स्पर्धा आयोजित करण्याची कल्पना पुढे आणली, ज्यामध्ये दक्षिण आफ्रिका संभाव्य यजमान असणार होता. परंतु २०१७ आयसीसी चॅम्पियन्स ट्रॉफीच्या समारोपाच्या वेळी, आयसीसीने २०१८ आवृत्तीची कल्पना वगळली.
आतापर्यंत सात स्पर्धा खेळल्या गेल्या आहेत आणि केवळ वेस्ट इंडीजने एक पेक्षा अधिक वेळा स्पर्धा जिंकल्या आहेत. २००७ वर्ल्ड ट्वेंटी२०ची पहिलीवहिली स्पर्धा, दक्षिण आफ्रिकेत आयोजित करण्यात आली होती, आणि स्पर्धेचे विजेतेपद भारतीय संघाने मिळवले होते, त्यांनी जोहान्सबर्ग येथील वॉंडरर्स मैदानावर अंतिम सामन्यात पाकिस्तानचा पराभव केला होता. २००९ ची स्पर्धा इंग्लंडमध्ये झाली आणि ती आधीच्या उपविजेत्या पाकिस्तानने जिंकली, ज्याने लॉर्ड्सवर अंतिम फेरीत श्रीलंकेचा पराभव केला. तिसरी स्पर्धा २०१० मध्ये आयोजित करण्यात आली होती, ज्याचे आयोजन वेस्ट इंडीज बनवणाऱ्या देशांनी केले होते. बार्बाडोसमधील केन्सिंग्टन ओव्हल येथे खेळल्या गेलेल्या अंतिम सामन्यात इंग्लंडने ऑस्ट्रेलियाचा पराभव करून त्यांची पहिली आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा जिंकली. चौथी स्पर्धा, २०१२ विश्व ट्वेंटी२०, प्रथमच आशियामध्ये आयोजित करण्यात आली होती, ज्याचे सर्व सामने श्रीलंकेत खेळले गेले. २००४ चॅम्पियन्स ट्रॉफीनंतरची पहिली आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा जिंकताना वेस्ट इंडीजने अंतिम फेरीत श्रीलंकेचा पराभव केला. पाचवी स्पर्धा, २०१४ आयसीसी विश्व ट्वेंटी२०, बांगलादेशने आयोजित केली होती, आणि श्रीलंकेने भारताचा पराभव करून जिंकली होती, तीन फायनलमध्ये खेळणारा श्रीलंका हा पहिला संघ होता. सहावी स्पर्धा, २०१६ आयसीसी विश्व ट्वेंटी२०, भारताने आयोजित केली होती आणि वेस्ट इंडीजने इंग्लंडला हरवून जिंकली होती. ऑस्ट्रेलिया हे सध्याचे टी२० विश्वचषक विजेते आहेत, त्यांनी २०२१ च्या अंतिम सामन्यात न्यू झीलंडचा पराभव करून त्यांचे पहिले विजेतेपद पटकावले होते.
पार्श्वभूमी
२००२ मध्ये जेव्हा बेन्सन आणि हेजेस चषक संपला तेव्हा ईसीबीला तिची जागा भरण्यासाठी आणखी एक एकदिवसीय स्पर्धा आवश्यक होती. कमी होत चाललेली गर्दी आणि कमी होणारे प्रायोजकत्व याला प्रतिसाद म्हणून क्रिकेट अधिकारी युवा पिढीमध्ये खेळाची लोकप्रियता वाढवण्याचा विचार करत होते. खेळाच्या दीर्घ आवृत्त्यांमुळे बंद झालेल्या हजारो चाहत्यांना वेगवान, रोमांचक क्रिकेट पोहोचवण्याचा हेतू होता. ईसीबीचे मार्केटिंग मॅनेजर स्टुअर्ट रॉबर्टसन यांनी २००१ मध्ये काउंटी अध्यक्षांना प्रति डाव २० षटकांचा प्रस्ताव दिला आणि त्यांनी नवीन स्वरूप स्वीकारण्याच्या बाजूने ११-७ मते दिली.
१३ जून २००३ रोजी प्रथम अधिकृत ट्वेंटी२० सामने इंग्लिश काउंटींदरम्यान ट्वेंटी२० ब्लास्ट स्पर्धेमध्ये खेळले गेले. इंग्लंडमधील ट्वेंटी-२०चा पहिला हंगाम बऱ्यापैकी यशस्वी ठरला, ज्यामध्ये सरे लायन्सने वॉर्विकशायर बेअर्सचा ९ गडी राखून पराभव करून विजेतेपदावर नाव कोरले. मिडलसेक्स आणि सरे यांच्यात १५ जुलै २००४ रोजी लॉर्ड्स मैदानावरील पहिल्या ट्वेंटी२० सामन्यात २७,५०९ लोकांची गर्दी झाली होती, ही १९५३ नंतरच्या वन-डे फायनल व्यतिरिक्त कोणत्याही काऊंटी क्रिकेट सामन्यासाठी सर्वात मोठी उपस्थिती होती.
लवकरच इतर क्रिकेट मंडळांनी ट्वेंटी२० सामने स्वीकारल्यानंतर, अनपेक्षित गर्दीची उपस्थिती, पाकिस्तानची फैसल बँक टी२० चषक आणि कॅरेबियनमधील स्टॅनफोर्ड २०/२० स्पर्धा यांसारख्या नवीन देशांतर्गत स्पर्धा आणि फॉरमॅटमधील आर्थिक प्रोत्साहन यामुळे फॉरमॅटची लोकप्रियता वाढली.
वेस्ट इंडीजच्या प्रादेशिक संघांनी स्टॅनफोर्ड २०/२० स्पर्धेत भाग घेतला. या कार्यक्रमाला दोषी फसवणूक करणारा ॲलन स्टॅनफोर्डने आर्थिक पाठबळ दिले होते, ज्याने त्याच्या मोठ्या पॉन्झी योजनेचे फळ म्हणून किमान US$२८,०००,००० निधी दिला होता. ही स्पर्धा वार्षिक स्वरूपाची असेल असा मानस होता. उद्घाटनाच्या सामन्यात गयानाने त्रिनिदाद आणि टोबॅगोचा ५ गडी राखून पराभव करून US$१,०००,०० रक्कम बक्षीस म्हणून मिळविली. एक स्पिन-ऑफ स्पर्धा, स्टॅनफोर्ड सुपर सिरीज, ऑक्टोबर २००८ मध्ये मिडलसेक्स आणि त्रिनिदाद आणि टोबॅगो, इंग्लिश आणि कॅरिबियन ट्वेंटी-२० स्पर्धांचे संबंधित विजेते आणि वेस्ट इंडीजच्या देशांतर्गत खेळाडूंमधून स्टॅनफोर्ड सुपरस्टार्स संघ तयार करण्यात आलेला संघ; यांच्या दरम्यान खेळविण्यात आली त्रिनिदाद आणि टोबॅगोने स्पर्धा जिंकून US$२८०,०० बक्षीस रक्कम मिळवली. १ नोव्हेंबर रोजी, स्टॅनफोर्ड सुपरस्टार्सने इंग्लंडशी सामना खेळला ज्यामध्ये अनेक वर्षांनंतर पाच सामन्यांपैकी पाहिला सामना असण्याची अपेक्षा होती आणि विजेत्याला प्रत्येक सामन्यात US$२०,०००,००० चे बक्षीस मिळाले.
१७ फेब्रुवारी २००५ रोजी ऑकलंडमधील ईडन पार्क येथे खेळल्या गेलेल्या पुरुषांच्या संपूर्ण आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटी२० सामन्यात ऑस्ट्रेलियाने न्यू झीलंडचा पराभव केला. हा खेळ हलक्या-फुलक्या पद्धतीने खेळला गेला – दोन्ही बाजू १९८० च्या दशकात परिधान केलेल्या किटमध्ये दिसल्या, न्यू झीलंड संघाने परिधान केलेल्या किट ह्या बेज ब्रिगेडची थेट प्रत होती. बेज ब्रिगेडच्या विनंतीनुसार, काही खेळाडूंनी १९८० च्या दशकात लोकप्रिय असलेल्या मिशा/दाढी आणि केसांच्या शैली देखील ठेवल्या होत्या. ऑस्ट्रेलियाने सर्वसमावेशकपणे खेळ जिंकला, आणि जसजसा परिणाम न्यू झीलंडच्या डावाच्या अखेरीस स्पष्ट झाला, खेळाडू आणि पंचांनी गोष्टी कमी गांभीर्याने घेतल्या - ग्लेन मॅकग्राने १९८१च्या दोन्ही बाजूंमधील एकदिवसीय सामन्यातील ट्रेव्हर चॅपलच्या अंडरआर्म घटनेची गंमतीने पुनरावृत्ती केली आणि पंच बिली बाउडेन यांनी त्याला प्रत्युत्तरात गंमतीने लाल कार्ड दाखवले (क्रिकेटमध्ये लाल कार्डे सामान्यतः वापरली जात नाहीत).
पीक
वर्ग:कृषी वर्ग:शेतीशास्त्र
आय.सी.सी. पुरुष टी२० विश्वचषक
१६ संघाच्या स्पर्धेमध्ये विस्तार
२०१२च्या आवृत्तीचा विस्तार १६ संघ स्वरूपात केला जाणार होता परंतु तो पुन्हा १२ वर करण्यात आला. बांगलादेशमध्ये आयोजित २०१४च्या स्पर्धेत दहा पूर्ण सदस्य आणि २०१३च्या आयसीसी विश्व ट्वेंटी२० पात्रता फेरीत पात्र ठरलेल्या सर्व सहा सहयोगी सदस्यांसह १६ संघांना प्रथमच सहभागी करून घेण्यात आले होते. तथापि ८ ऑक्टोबर २०१२ रोजी आयसीसी पुरुष आंतरराष्ट्रीय टी२० संघ क्रमवारीतील अव्वल आठ पूर्ण सदस्य संघांना सुपर १० टप्प्यात स्थान देण्यात आले. उर्वरित आठ संघ गट फेरीमध्ये सहभागी झाले होते, ज्यामधून दोन संघ सुपर १० टप्प्यात गेले. या स्पर्धेत तीन नवीन संघांनी (नेपाळ, हाँगकाँग आणि यूएई) पदार्पण केले.
जुलै २०२० मध्ये, ICC ने जाहीर केले की २०२० आणि २०२१ या दोन्ही आवृत्त्या महामारीमुळे प्रत्येकी एक वर्षाने पुढे ढकलण्यात आल्या आहेत. त्यामुळे, २०२० स्पर्धा (मूळत: ऑस्ट्रेलियाद्वारे आयोजित केली जाणार होती) नोव्हेंबर २०२१ मध्ये हलविण्यात आली आणि २०२१ स्पर्धा (मूळतः भारतात आयोजित केली जाणारी) ऑक्टोबर २०२२ मध्ये हलवली गेली. २०२१ मध्ये भारत आणि २०२२ मध्ये ऑस्ट्रेलियाने यजमानपद भूषवले होते, उलट क्रमाने असले तरी ऑस्ट्रेलिया आणि भारताने स्पर्धेचे यजमानपद राखले. २०२१ची स्पर्धा १७ ऑक्टोबर ते १४ नोव्हेंबर २०२१ या कालावधीत ओमान आणि संयुक्त अरब अमिरातीमध्ये खेळल्या गेलेल्या सामन्यांसह पार पडली.
२० संघाच्या स्पर्धेमध्ये विस्तार
जून २०२१ मध्ये, आयसीसीने घोषित केले की २०२४, २०२६, २०२८ आणि २०३० मधील टी२० विश्वचषक स्पर्धा २० संघांचा समावेश करण्यासाठी विस्तारित केल्या जातील. संघांची ४ गटात (प्रति गट ५ संघ) विभागणी केली जाईल, प्रत्येक गटातील दोन अव्वल संघ सुपर आठमध्ये जातील. त्यांची प्रत्येकी चारच्या दोन गटात विभागणी केली जाईल, प्रत्येक गटातील दोन अव्वल संघ उपांत्य फेरीत प्रवेश करतील.
२०२४ टी२० विश्वचषक वेस्ट इंडीज आणि युनायटेड स्टेट्समध्ये आयोजित केला जाईल. यूएसने पहिल्यांदाच विश्वचषक स्पर्धेचे आयोजन केले आहे, ज्यामध्ये देशभरातील अनेक स्टेडियम एकतर नव्याने बांधले जातील किंवा क्रिकेटसाठी पुन्हा तयार केले जातील. २०२४ ची स्पर्धा भारत आणि श्रीलंका यांच्या संयुक्त विद्यमाने आयोजित केली जाईल, २०२८ मध्ये ऑस्ट्रेलिया आणि न्यू झीलंडमध्ये तसेच २०३० ची स्पर्धा इंग्लंड, वेल्स, स्कॉटलंड आणि आयर्लंडमध्ये होईल.
यजमान
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटनेची कार्यकारी समिती ही स्पर्धा आयोजित करण्यात स्वारस्य दर्शविलेल्या राष्ट्रांकडून बोली तपासल्यानंतर स्पर्धेच्या यजमानांसाठी मतदान करते. २००७ मध्ये दक्षिण आफ्रिकेनंतर, इंग्लंड, वेस्ट इंडीज आणि श्रीलंका यांनी अनुक्रमे २००९, २०१० आणि २०१२ मध्ये स्पर्धेचे आयोजन केले होते. २०१४ मध्ये बांगलादेशने स्पर्धेचे आयोजन केले होते. २०१६ मध्ये भारताने स्पर्धेचे यजमानपद भूषवले. पाच वर्षांच्या कालावधीनंतर, भारताने २०२१ आवृत्तीचे यजमानपदही जिंकले, परंतु कोविड-१९ महामारीमुळे हे सामने ओमान आणि युएई मध्ये खेळवले गेले. २०२२ च्या आवृत्तीचे आयोजन ऑस्ट्रेलियाकडून केले जाईल, ज्यांनी मागील वर्षी ही स्पर्धा जिंकली होती.
डिसेंबर २०१५ मध्ये, आयसीसीचे जागतिक विकास प्रमुख, टिम अँडरसन यांनी भविष्यातील स्पर्धा युनायटेड स्टेट्सद्वारे आयोजित करण्याची सूचना केली. त्यांचा असा विश्वास होता की या कार्यक्रमाचे आयोजन केल्याने देशातील खेळाच्या वाढीला चालना मिळू शकते, जिथे हा खेळ तुलनेने अस्पष्ट आहे आणि बेसबॉल सारख्या इतर खेळांच्या स्पर्धेला सामोरे जावे लागते.
२०२० मध्ये, यूएसए आणि वेस्ट इंडीजने २०२३ नंतर टी२० विश्वचषक सह-यजमानपदासाठी स्वारस्य व्यक्त केले, मलेशिया आणखी एक संभाव्य दावेदार होता. नोव्हेंबर २०२१मध्ये, आयसीसीने २०२४ ते २०३० या कालावधीत पुढील चार पुरुष टी२० विश्वचषक स्पर्धेसाठी यजमानांची पुष्टी केली. यूएसए आणि वेस्ट इंडीजकडे २०२४ आवृत्तीचे सह-यजमानपद, २०२६ आवृत्तीचे सह-यजमानपद भारत आणि श्रीलंका, २०२८ आवृत्तीचे सह-यजमानपद ऑस्ट्रेलिया आणि न्यू झीलंड आणि २०३० आवृत्तीचे सह-यजमान इंग्लंड, वेल्स, स्कॉटलंड आणि आयर्लंड करणार आहेत.
पात्रता
टी२० विश्वचषक पात्रता म्हणून ओळखल्या जाणार्‍या पात्रता स्पर्धेद्वारे इतर आयसीसी सदस्यांनी भरलेल्या उर्वरित जागांसह, सर्व आयसीसी संपूर्ण सदस्य स्पर्धेसाठी आपोआप पात्र ठरतात. आयसीसी सहयोगी आणि संलग्न सदस्यांसाठी ५० षटकांची लीग - पहिल्या विश्व साखळी क्रिकेट स्पर्धेच्या निकालातून २००७च्या पहिल्या वर्ल्ड ट्वेंटी२० साठी पात्रता ठरवली गेली. २००७ विश्व साखळी क्रिकेट स्पर्धा विभाग १ स्पर्धेचे दोन अंतिम स्पर्धक, केनिया आणि स्कॉटलंड, वर्षाच्या उत्तरार्धात विश्व ट्वेंटी२० साठी पात्र ठरले. २००९ विश्व ट्वेंटी२० साठी एक वेगळी पात्रता स्पर्धा लागू करण्यात आली होती आणि तेव्हापासून ती कायम ठेवण्यात आली आहे. तथापि, विश्व ट्वेंटी२० पात्रता फेरीतून पात्र ठरलेल्या संघांची संख्या दोन (२०१० आणि २०१२ मध्ये) ते सहा (२०१४ आणि २०१६ मध्ये) पर्यंत बदलली आहे.
अंतिम स्पर्धा
प्रत्येक गट टप्प्यात (प्राथमिक फेरी आणि सुपर १२ फेरी दोन्ही), संघांना खालील निकषांच्या आधारे एकमेकांविरुद्ध क्रमवारी दिली जाते:
बरोबरी झाल्यास (म्हणजेच, दोन्ही संघांनी आपापल्या डावाच्या शेवटी समान धावा केल्यास), सुपर ओव्हर विजेता ठरवते. सुपर ओव्हरमध्ये पुन्हा टाय झाल्यास, त्यानंतर जोपर्यंत विजेता संघ ठरत नाही तोपर्यंत सुपर ओव्हर खेळवली जाते. तत्पूर्वी, ज्या संघाने त्यांच्या डावात सर्वाधिक चौकार मारले होते तोच विजेता ठरवला जातो. २००७च्या स्पर्धेदरम्यान, बोल-आउटचा वापर बरोबरी झालेल्या सामन्यातील पराभवाचा निर्णय घेण्यासाठी केला गेला.
संघाची कामगिरी
२०२१ आयसीसी पुरुष टी२० विश्वचषक स्पर्धेपर्यंत. संघांच्या सर्वोत्कृष्ट निकालानुसार, नंतर जिंकण्याची टक्केवारी, नंतर वर्णक्रमानुसार क्रमवारी: नोंदी:
संघांचे पदार्पण
पदार्पण करणारा संघ, प्रतिवर्ष वर्णक्रमानुसार.
बाह्य दुवे
वर्ग:२०-२० क्रिकेट वर्ग:आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटन वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
लाल डोक्याची रामगंगा
लाल डोक्याची रामगंगा (इंग्लिश:western firecapped tit; हिंदी:लाल टोपी रामगंगेरा) हा एक पक्षी आहे.
ओळखण
लाल डोक्याची रामगंगा ही चिमणीपेक्षा लहान असते. नराची ओळख वेगळी आहे त्याच्या कपाळ व कंठाचा वरील भाग नारंगी तर कंठ व छाती पिवळी असते. वरील भागाचा वर्ण हिरवा असतो पंखावर पिवळट पट्टे पोट व शेपटीखालील भाग पांढुरका असतो. मादीचा वरील भागाचा वर्ण हिरवा, कपाळ पिवळे ,पार्श्व पिवळट, पंखावर पिवळ्या रंगाचा रुंद पट्टा. खालील भागाचा रंग पिवळट हिरवा आणि पोटाचा मध्यभाग सायीच्या रंगाचा असतो.
निवासस्थाने
वनांत आढळून येतात.
संदर्भ
वर्ग:पक्षी
श्वसन
श्वास आत घेणे आणि बाहेर टाकणे या प्रक्रियेस श्वसन (इंग्लिश: Respiration, रेस्पिरेशन) असे म्हणतात. श्वसनाचे दोन प्रकार आहेत : श्वसन ही सलग चालणारी प्रक्रिया आहे. श्वसनामध्ये बाहेरील हवा आत घेतली जाते, व आतील बाहेर टाकली जाते.
वर्ग:जीवशास्त्र
Disanje
महालखेडे पाटोदा
महालखेडे पाटोदा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील येवला तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
इ.स. १२८९
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२८९ वर्ग:इ.स.च्या १२८० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
बेनेगल रामा राव
(जुलै १, १८८९ - डिसेंबर १३, १९६९) हे भारतीय रिझर्व बँकेचे चौथे गव्हर्नर होते. ते गव्हर्नर पदावर सगळ्यात जास्त काळ होते. गव्हर्नर पदाचा दुसरा कार्यकाळ संपायच्या आधीच तत्कालीन अर्थमंत्र्यांशी मतभेद झाल्याने ते आपल्या पदावरून दूर झाले.
हे एक सनदी अधिकारी होते. गव्हर्नर पदावर नियुक्ती होण्यापूर्वी त्यांनी अनेक महत्त्वाच्या पदांवर काम केले होते. त्यांच्या योगदानाबद्दल १९३६ साली त्यांना सर किताब (knighthood) बहाल करण्यात आला.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतीय रिझर्व बँकेचे गव्हर्नर वर्ग:इ.स. १८८९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९६९ मधील मृत्यू
प्रिमेइरा लीगा
प्रिमेइरा लीगा (Primeira Liga) ही पोर्तुगाल देशामधील सर्वोत्तम श्रेणीची फुटबॉल लीग आहे. ह्यामध्ये पोर्तुगालमधील १६ व्यावसायिक फुटबॉल क्लब भाग घेतात. क्लबांच्या प्रदर्शनावरून त्यांची सेगुंदा लीगा ह्या दुय्यम श्रेणीच्या लीगमध्ये हकालपट्टी होऊ शकते तसेच सेगुंदा लीगामधील संघांना ह्या लीगमध्ये बढती मिळू शकते.
इ.स. १९३४ मध्ये स्थापन झालेल्या प्रिमेइरा लीगामध्ये आजवर एफ.सी. पोर्तू, एस.एल. बेनफीका व स्पोर्टिंग क्लब दि पोर्तुगाल ह्या तीन क्लबांनी वर्चस्व गाजवले असून आजवरील ८० हंगामांमध्ये ह्या तीन क्लबांनी एकत्रितपणे ७७ वेळा विजय मिळवला आहे. युएफाच्या क्रमवारीपद्धतीनुसार युरोपामधील राष्ट्रीय फुटबॉल लीगमध्ये प्रिमेइरा लीगाचा पाचवा क्रमांक लागतो.
बाह्य दुवे
वर्ग:राष्ट्रीय फुटबॉल प्रिमियर लीग वर्ग:पोर्तुगालमधील खेळ
क्लीव्हलँड इंडियन्स
बाल्टिमोर इंडियन्स हा अमेरिकेत मेजर लीग बेसबॉल या संघटनेतील एक बेसबॉल संघ आहे. हा संघ ओहायोच्या क्लीव्हलॅंड शहरात स्थित आहे. याचे घरचे सामने प्रोग्रेसिव्ह फील्ड या मैदानात खेळले जातात. या संघाला द ट्राइब आणि द वाहूझ अशी टोपणनावे आहेत.
या संघाची स्थापना १९८४मध्ये मिशिगनच्या ग्रॅंड रॅपिड्स शहरात ग्रॅंड रॅपिड्स रस्लर्स नावाने झाली. १९०० साली हा संघ क्लीव्हलॅंडला स्थलांतरित झाला व त्याने क्लीव्हलॅंड लेक शोर्स हे नाव घेतले. त्यानंतर अनेक नावे बदलल्यावर १९१५मध्ये त्याने सध्याचे नाव घेतले.
* वर्ग:मेजर लीग बेसबॉल संघ वर्ग:क्लीव्हलँडमधील खेळ
वासर
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:अंबरनाथ तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
प्रत्याहार
प्रत्याहार याचा अर्थ इन्द्रियन्चा निग्रह करने असा होतो. सर्व वासना विकार टाळुन जेन्व्हा मन एकग्र केले जाते, तेन्व्हा आपोआप इन्द्रिय निग्रह साधला जातो.
वर्ग:योग वर्ग:तत्त्वज्ञान वर्ग:आरोग्य वर्ग:प्राणायाम वर्ग:रिकामी पाने
कपिलधारा तीर्थ
हे नाशिक जिल्ह्यात असून श्री गजानन महाराज यांनी श्री स्वामी समर्थांच्या आशीर्वादाने येथे तपश्चर्या केली.
वर्ग:नाशिक जिल्हा
धारणा
सर्व प्राणिमात्राविषयी समान बुद्धी ठेवणे, हा चांगला, तो वाइट, हलका, भारी अशी सर्व भेद बुद्धि पूर्णपणे मनातून काढून, एकाग्रचित्त होऊन मन आपल्या काबूत ठेवणे असा याचा अर्थ होतो.
वर्ग:योग वर्ग:तत्त्वज्ञान वर्ग:आरोग्य वर्ग:प्राणायाम वर्ग:रिकामी पाने
इ.स. १२९०
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२९० वर्ग:इ.स.च्या १२९० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
संजीव गलांडे
संजीव गलांडे (जन्म २० सप्टेंबर १९६७) हे भारतातील नामवंत जैवरसायनशास्त्रज्ञ आहेत.
खाटेरा
खाटेरा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संजीव गलांडे
डॉ. संजीव गलांडे यांचे संशोधन
मानवी शरीरात अब्जावधी जनुके असतात व ती ऋतुमानानुसार आपले काम करीत असतात. थंडीत काम करणारी जनुके उन्हाळ्यात चक्क गुंडाळून ठेवली जातात. पर्यावरणाचा मोठा परिणाम जनुकांच्या कार्यावर होतो, त्यामुळे जुळ्या मुलांपैकी एक भारतात राहिला अन् दुसरा अमेरिकेत गेला, तर दहा वर्षांनी जुळी असूनही दोघांमध्ये फरक दिसून येतो. अशा प्रकारे, जनुकांवर बाह्य घटकांचा जो परिणाम होतो त्याला 'एपिजेनेटिक्स' असे म्हणतात व याच विषयावर डॉ संजीव गलांडे यांचे संशोधन आहे.
खाटेरा
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
संजीव गलांडे
डॉ. संजीव गलांडे यांचे संशोधन
डॉ. गलांडे यांच्या संशोधनाचा उपयोग संसर्गजन्य रोग व कर्करोग यांच्यामागची कारणे समजावून घेताना होईल असे वाटते. त्यांच्या प्रयोगशाळेने एपिजेनेटिक्सचे संशोधन करताना यीस्ट, ड्रॉसोफिला व झेब्राफिश या सजीवांची प्रारूपे तयार केली आहेत.
एपिजेनेटिक्स
एपिजेनेटिक्स म्हणजे जनुकशास्त्राच्या पुढच्या टप्प्याचे-एपि- शास्त्र. मानवात, तसेच बहुतेक सजीवांत पेशींच्या केंदकांत डीएनए असतात. या डीएनएवरील माहिती ए, टी, जी आणि सी या रासायनिक स्वरूपांत असते. या रासायनिक स्वरूपांत बदल होतो. म्हणजे डीएनएची शृंखला तशीच असते, परंतु रासायनिक स्वरूप बदलत जाते. या बदलांचा अभ्यास एपिजेनेटिक्समध्ये केला जातो.
मानवांमधीलच नव्हे, तर काही प्राण्यांमधील डीएनए सारखेच असतात. असे असताना प्रत्येक व्यक्ती ही भिन्न असते. तिचे रंग, रूप, आचार, विचार हे सारे वेगळे असते. याचे कारण डीएनएच्या रासायनिक स्वरूपातील बदल. यामुळे आनुवांशिकत्व बदलत रहाते. ही बदलाची प्रक्रिया सतत चालू असते. डीएनए व त्यांच्या जोडीने काम करणारी प्रथिने यांमध्येही बदल होत असतात. आणि त्यांची दखल पेशींमध्ये घेतली जाते. या बदलांना क्रोमेटिन चेंजेस म्हटले जाते. या क्रोमेटिन चेंजेसचा अभ्यास करता आला, तर विविध व्याधींबद्दल माहिती मिळू शकते.
कॉलिन मॅकेन्झी
कॉलिन मॅकेन्झी (१७५४/५८ - १८२१) हे ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनीत लश्कर अधिकारी होते जे नंतर भारताचे प्रथम सर्व्हेयर जनरल बनले. ते पुरातन वास्तुंचे संग्रहक आणि एक ओरिएंटलिस्ट होते. त्यांनी स्थानिक दुभाषे व विद्वानांचा मदतीने दक्षिण भारतातील धर्म, मौखिक इतिहास, शिलालेख अभ्यासले. सुरुवातीला वैयक्तिक आवड आणि त्यानंतर १७९५ मध्ये टिपू सुल्तानवर ब्रिटिशांनी विजय मिळविल्यानंतर अधिकृत सर्वेक्षक म्हणून त्यांनी मैसुर क्षेत्राचे सर्वेक्षण करण्याचे काम त्यांनी केले आणि पुरातन नकाशाचे क्षेत्रफळावर पुरातन वास्तूंच्या जागा दाखविल्या. भारतीय हस्तलिखिते, शिलालेख, अनुवाद, नाणी व पेंटिंग यांचा अनमोल संग्रह त्यांनी केला. त्यांच्या निधना नंतर त्यांच्या पत्नीने हा संग्रह ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनीला विकला. हा संग्रह भारतीय इतिहासाच्या अभ्यासासाठी एक महत्त्वाचा स्रोत  व भारताशी संबंधित ऐतिहासिक कागदपत्रांचा सर्वात मौल्यवान संग्रह आहे.
कॉलिन मॅकेन्झींचा जन्म स्कॉटलंड मधील स्टॉर्नॉय द लुईस बेटावर झाला. ते वडील मर्डोक मॅकेन्झी हे व्यापारी होते. अंदाजे तीस वर्षांचे असताना २ सप्टेंबर १७८३ रोजी ते मद्रासला आले व इन्फंट्री डिव्हिजनमध्ये कॅडेट म्हणून सामील झाले परंतु १७८६ मध्ये त्यांची कॅडेट ऑफ इंजिनियर म्हणून बदली करण्यात आली.
भारतात आगमन झाल्यानंतर त्यांची लॉर्ड फ्रान्सिस नेपियरची मुलगी हेस्टर हिचाशी भेट झाली. हेस्टरचा सॅम्युअल जॉन्सन यांच्याशी विवाह झाला होता जो मदुराई येथे प्रशासनिक सेवक म्हणून काम करीत होता. हेस्टरने कॉलिन मॅकेन्झीचा परिचय काही स्थानिक ब्राह्मणांशी करून दिला. या ब्राह्मणांच्या मदतीने कॉलिन मॅकेन्झीने प्राचिन भारतीय गणितीय घातगणन कोष्टकांचे ज्ञान व सोळाव्या शतकातील गणितज्ञ जॉन नेपियर निर्मित 'लोगॅरिथम' कोष्टके याचा इतिहास लिहिण्याचा प्रकल्प हाती घेतला. पुढे काही कारणाने हा प्रकल्प थांबला परंतु मॅकेन्झीचा प्राचीन भारतीय संस्क्रुतीत व ज्ञानात रस वाढला.
सैन्य दलातील जीवन
भारतातील पहिली तेरा वर्षे ते सैन्य दलात व्यस्त होते. १७८३ च्या सुमारास त्यांनी कोइंबतूर व दिंडुक्कल, मद्रास, नेल्लोर व गुंटूर येथील सैन्य दलाच्या अभियांत्रिकी विभागात काम केले. १७९० ते १७९२ च्या दरम्यान ते मैसूरच्या मोहिमेत सामील झाले. १७९३ मध्ये त्यांनी पोंडिचेरीच्या वेढ्यात भाग घेतला. पुढे त्यांची श्रीलंकेला एक कमांडिंग इंजिनियर म्हणून त्यांची नेमणूक करण्यात आली पण ते १७९६ साली परत आले. ६ मार्च १७८९ रोजी प्रथम लेफ्टनंट म्हणून त्यांची नेमणूक झाली, १६ मे १७८३ रोजी दुसरे लेफ्टनंट पदी बठती झाली. १६ ऑगस्ट १७९३ ते कॅप्टन झाले. १ जानेवारी १८०६ रोजी त्यांची मेजरपदी नेमणुक झाली. १२ ऑगस्ट १८१९ रोजी कर्नल बनण्याचा मान प्राप्त झाला. १७९६ साली सिलोनहून परतल्यावर त्यांची पुरातत्त्व अभ्यासात रुची वाढली.
म्हैसूरचे सर्वेक्षण
१७९९ सालात मॅकेंझी श्रीरंगपट्टणच्या चौथ्या इंग्रज-म्हैसूर युद्धात ब्रिटीश सैन्यात कॅप्टन होते. या युद्धात टिपू सुल्तानचा पराभव झाला व तो मारला गेला. टिपूचा पराभव केल्यानंतर त्यांनी १७९९ ते १८१० च्या दरम्यान म्हैसूर इलाक्याचे सर्वेक्षण केले. या सर्वेक्षणाचा मुख्य उद्देश निजामाच्या राज्याच्या प्रांतांची सीमा निश्चित करणे हे होते. या सर्वेक्षणामध्ये अनेक दुभाष्यांसह ड्राफ्टस्मन आणि इलस्ट्रेटर यांच्या चमुचा समावेश होता. या भौगोलिक सर्वेक्षणा बरोबरच मॅकेंझीने या परीसराचा नैसर्गिक इतिहास, भूगोल, आर्किटेक्चर, राजकीय इतिहास, रीतिरिवाज, लोककथा आणि लोकसंख्या याचाही आभ्यास केला.
मॅकेन्झी यांना लष्करी किंवा भौगोलिक माहिती बरोबरच संपूर्ण देशाच्या सांख्यिकी अहवाल तयार करण्याचा आदेश आला तथापि या भव्य योजनेसाठी त्यांना पर्याप्त संसाधने प्रदान करण्यात आली नव्हती. त्यांनी बॅरी कोहस यांना लिहिलं की ते शेती व बिगरशेती जमिनीचा अहवाल करण्यापेक्षा ते राजकीय आणि सैन्यदृष्ट्या महत्त्व असलेल्या गोष्टींवर लक्ष केंद्रित करतील.
त्यांचे मुख्य दुभाषी हे कवेली वेंकट बोरिया होते. १७९६ साली श्रीलंकेहून परतल्यावर मॅकन्जी व कवेली वेंकट बोरिया प्रथम भेटले होते. कवेली वेंकट बोरिया हे संस्कृत सह तामिळ, तेलगू, कन्नड भाषेचे जाणकार तसेच सर्वेक्षणाच्या कामासाठी सक्षम व्यक्ती होते. मॅकेन्झी त्यांनी कवेली वेंकट बोरियांचा उल्लेख "भारतीय ज्ञानाच्या भांडाराचा माझा परिचय करण्यातला समर्थ सथीदार" म्हणून केला आहे. १७९७ मध्ये मॅकेंझीने मुदगेरीला भेट दिली आणि जैन मंदिराचे अवशेष शोधले. त्यांनी आपल्या अनुवादक कवेली वेंकट बोरियांच्या मदतीने मुलाखतींवर आधारित जैन धर्मावर एक व्यापक निबंध लिहिला. १८०३ साली मध्ये कवेली वेंकट बोरियांचे निधन झाले. मॅकेंझीने त्यांच्या भावाला वेंकट लक्ष्मैय्या यांना सोबत घेतले. मेकेन्झीच्या सहाय्यकांपैकी आणखी एक म्हणजे धर्मया होय. ते जैन पंथिक अभ्यासक होते. म्हैसूर राज्यातील मालेयूरचे निवासी आसलेले धर्मया हे हेल ​​कन्नड़ या प्राचिन कन्नड भाषेचे जाणकार होते. मॅकेन्झी धर्मयांच्या मदतीने शिलालेखांचा अभ्यास केला. धर्मयाने मॅकेन्झी यांना भारताच्या इतिहासातील जैन सांप्रदायचा परिचय करून दिला परंतु धर्मयांच्या जैन हे मक्काहून भारतात आल्याचा उल्लेख अविश्वसनीय समजले गेले. मार्क विल्क्स या इतिहासाच्या अभ्यासकाने धर्मयांच्या मुलाखतवर आधारित हिस्टॉरिकल स्केचस ऑफ द ऑफ साउथ इंडिया या पुस्तकात जैन पंथावर लिखाण केले आहे.
अमरावती
मॅकेन्झींच्या प्रचंड संग्रहणीय संकलनांमध्ये सातवाहन साम्राज्याची राजधानी असलेल्या व सध्याच्या आंध्र प्रदेशातील गुंटूर जिल्ह्यात असलेल्या अमरावती मध्ये बनवलेल्या ८५ शिल्पांच्या चित्रक्रूतींचा समावेश आहे. मॅकेन्झींनी १७९८ साली प्रथम अमरावतीला भेट दिल्याचे उल्लेख आहेत. पुढे भारताचे सर्वेअर जनरल झाल्यावर त्यांनी १८१६ ते १८२० सालाच्या दरम्यान या चित्रक्रूतींचा दस्तऐवजांच्या तीन प्रती बनवल्या. त्यातील प्रत एशियाटिक सोसायटी ऑफ इंडियाच्या कलकत्ता येथिल ग्रंथालयात, आणखी एक प्रत मद्रास येथे आणि तिसरी लंडनमधील ब्रिटिश ग्रंथालयात ठेवण्यात आली. केवळ लंडनची प्रत आज उरली आहे. ही रेखाटने १८१० पासून १८१८ पर्यंत मॅकेंझीचा ड्राफ्टस्मन जॉन न्यूमॅन यांनी बनविल्या आहेत. मॅकेन्झीना सुमारे १३२ शिलालेख सापडले होते परंतु हे आता सापडत नाहीत. मॅकेन्झीचा असा विश्वास होता की ही अमरावती हे जैन धर्माशी संबंधित आहे आणि तेव्हा भारतात बौद्ध धर्माची स्थापना झाली नव्हती. अमरावतीतील स्थंभलेखांचे अवषेश मछलीपट्टणमला आणले गेले परंतु त्यातील बरेच अवषेश जहाजांनी इंग्लंडला नेण्यात आले नाहीत. त्या नंतर हे स्थंभलेखांचे अवषेश मछलीपट्टणमचे १८१४ ते १८१७ पर्यंत असिस्टंट कलेक्टर असलेले फ्रान्सिस डब्ल्यू. रॉबर्टसन यांच्या नावाने "रॉबर्ट्सनचे माउंड" म्हणून ओळखले. त्यानंतर अमरावतीमधील सर वॉल्टर एलिएटच्या संकलनासह हे मछलीपट्टणमचे ६ शिलालेख मद्रास येथील संग्रहालयात ठेवण्यात आले आहेत. मॅकेन्झीनी बनवलेल्या ८५ शिल्पांच्या चित्रांपैकी ७९ शिलालेख हरवले आहेत.
जावा
१८११ ते १८१३ सालाच्या दरम्यान मॅकेन्झीं नेपोलियोनिक युद्धात सामील झाले. जावा बेटांवरील दोन वर्षांच्या त्यांच्या वस्तव्याच्या दरम्यान त्यांचा पेट्रोनला जाकॉमीना बार्टेल या सिलोनमध्ये जन्मलेल्या डच मुलीशी विवाह झाला.
निधन
८ मे १८२१ रोजी त्यांचे कलकत्ता येथील त्यांच्या घरी त्यांचे निधन झाले, त्यांना पार्क-स्ट्रिटच्या दक्षिणेस असलेल्या स्मशानभूमीत दफन करण्यात आले. त्यांच्या विधवा पत्नी पेट्रोलाला यांनी मॅकेन्झींने जमवलेला कागदपत्रे, हस्तलिखिते, मुर्ती, नाणी, हत्यारे, चित्रे, कलाक्रूती याचा अनमोल संग्रह बंगाल सरकारला २० हजार रूपयांना विकण्याचा प्रस्ताव दिला. बंगाल सरकारने पामर आणि कंपनीला या संग्रहाचे मुल्यांकन करण्यास सांगितले. पामर आणि कंपनीने या संग्रहाचे मुल्यांकन अगदी कमीतकमी किंमत एक लाख रूपयांची असल्याचे सांगितले. बंगाल सरकारने हा संग्रहाचा खजाना मॅकेन्झींच्या पत्नी कडुन १,००,००० रूपयांना खरेदी केला. मॅकेन्झींच्या इच्छापत्रा प्रमाणे या रकमेतील ५ टक्के रक्कम ही वेंकट लक्ष्मैय्याला देण्यात आली. या संग्रहातील बहुतेक वस्तु या ब्रिटीश संग्रालयात आहेत. काही वस्तु या मद्रासच्या संग्रहालयात आहेत.
अलेक्झांडर जॉन्सन याने कॉलिन मॅकेन्झीच्या जीवनावर एक संस्मरण लिहीले आहे.
संदर्भ
वर्ग:इतिहासकार वर्ग:इ.स. १८२१ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मिलोश निंकोविच
मिलोश निंकोविच (सर्बियन सिरिलिक: Милош Нинковић; २५ डिसेंबर १९८४, बेलग्रेड, युगोस्लाव्हिया) हा एक सर्बियन फुटबॉलपटू आहे. २०१० फिफा विश्वचषकातील संघामधील तो एक महत्त्वाचा खेळाडू होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:सर्बियाचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८४ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
शाहरुख (तिमुरी राजवंश)
शाहरुख मिर्झा (फारसी:شاه رخ ميرزا, शाह्रुख मिर्झा) (ऑगस्ट २०, इ.स. १३७७ - मार्च १२, इ.स. १४४७) हा पर्शिया (सध्याचे इराण) व ट्रान्सऑक्सियानाचा इ.स. १४०५ ते मृत्युपर्यंत राज्यकर्ता होता. तैमुर लंग आणि त्याच्या एका इराणी पत्नीचा चौथा मुलगा असलेल्या शाहरूखला शाहरुह व शाहरोख या नावांनेही ओळखले जाते.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:इराणचे राज्यकर्ते
कसाई बुलबुल
कसाई बुलबुल,अथवा खाजुरखाई (शास्त्रीय नाव:hypocolius ampelinus; इंग्लिश:grey hypocolius, shirike-bulbul; संस्कृत:खाजुरप्रिय; तेलुगु:किरीती–पिगली पिटा; कन्नड:कसाई-कोत्तुग) हा एक पक्षी आहे.
कसाई बुलबुल जुन ते जुलै या काळात आढळतो.
कसाई बुलबुल हे पानगळीची विरळ, झुडपी जंगले, व निम-वाळवंटी प्रदेशात राहतात.
संदर्भ
वर्ग:पक्षी
कोम्लावी लोग्लो
लोग्लो, कोम्लावी
मौनो कोइव्हिस्टो
मौनो हेन्रिक कोइव्हिस्टो (Mauno Henrik Koivisto; २५ नोव्हेंबर १९२३, तुर्कू) हा फिनलंड देशाचा माजी राष्ट्राध्यक्ष व पंतप्रधान आहे. तो १९६८-७० व १९७९-८२ दरम्यान दोन वेळा पंतप्रधान तर मार्च १९८२ ते मार्च १९९४ दरम्यान राष्ट्राध्यक्ष पदांवर होता.
वर्ग:इ.स. १९२३ मधील जन्म वर्ग:फिनलंडचे राष्ट्राध्यक्ष वर्ग:फिनलंडचे पंतप्रधान वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १२९२
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२९२ वर्ग:इ.स.च्या १२९० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
रादोसाव पेट्रोविच
रादोसाव पेट्रोविच (मार्च ८, इ.स. १९८९ - ) हा कडून आंतरराष्ट्रीय फुटबॉल खेळणारा खेळाडू आहे.
वर्ग:सर्बियाचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८९ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
काँगोचे लोकशाही प्रजासत्ताक
कॉंगोचे लोकशाही प्रजासत्ताक (किंवा डी.आर. कॉंगो) हा मध्य आफ्रिकेतील एक देश आहे. डी.आर. कॉंगो हा क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने आफ्रिकेतील तिसरा व जगातील १२व्या क्रमांकाचा देश आहे.
१९६० सालापर्यंत डी.आर. कॉंगो ही बेल्जियम देशाची ऐतिहासिक वसाहत होती. ऑक्टोबर १९७१ ते मे १९९७ दरम्यान हा देश झैरे ह्या नावाने ओळखला जात असे. १९९६ ते २००३ दरम्यान डी.आर. कॉंगो ह्या देशात २ युद्धे झाली. ह्या युद्धांमध्ये तब्बल ५४ लाख बळी गेले. ह्या युद्धांमुळे हा देश जवळजवळ पूर्णपणे उध्वस्त झाला आहे.
डी.आर. कॉंगो हा जगातील सर्वांत मागासलेल्या व गरीब देशांपैकी एक आहे. आजही रोगराई, दुष्काळ इत्यादी कारणांमुळे येथे दरमहा ४५,००० लोक मृत्यूमुखी पडतात.
याला पूर्वी झैर असे नाव होते.
खेळ
वर्ग:आफ्रिकेतील देश वर्ग:मध्य आफ्रिका
राणी पाकोळी
ब्लू मॉरमॉन (शास्त्रीय नाव: Papilio polymnestor) (मराठी उच्चार - ब्ल्यू मॉरमॉन) हे महाराष्ट्राचे 'राज्य फुलपाखरू' आहे. याच्या पंखांचा विस्तार १२०-१५० मिमी असतो. देशातील 'सदर्न बर्डविंग' या फुलपाखरानंतर सर्वात मोठे फुलपाखरु असण्याचा मान ब्लू मॉरमॉनला जातो. ते मखमली काळ्या रंगाचे असून पंखावर निळ्या रंगाच्या चमकदार खुणा असतात. तसेच पंखाच्या खालची बाजू काळी असून शरीराकडील एका बाजूवर काही लाल ठिपके असतात.
वितरण
हे फुलपाखरू केवळ भारत आणि श्रीलंका या देशातच आढळते. भारतात हे पश्चिम घाट, दक्षिण भारत आणि पूर्व किनाऱ्यावरच आढळते. उत्तरेला गुजरात पर्यंत हे सापडल्याच्या नोंदी आहेत. हे बऱ्याचदा अगदी बागांमध्ये किंवा मुंबई, पुणे, बेंगलोर अशा शहरात अगदी वाहतुकीच्या गर्दीत सुद्धा आढळते.
स्थिती
हे सामान्यपणे आढळणारे फुलपाखरू आहे आणि हे धोक्यात असल्याचे मानले जात नाही. हे वर्षभर आढळते, पण विशेषतः पावसाळा आणि त्यानंतरच्या काळात जास्त आढळते.
मूळ स्थान
जास्त पाऊस असलेल्या सदाहरित जंगलासारख्या भागात हे खास करून आढळते. पानगळीच्या जंगलात सुद्धा हे आढळते. याचे वसतीस्थान लिंबूवर्गीय वनस्पती असल्यामुळे या वनस्पतींची लागवड असलेल्या शहरी भागात सुद्धा हे आढळते. हे एका दिशेने वेगात उडते आणि उडताना सतत मार्ग बदलते, वर-खाली उडत असते. त्यामुळे याचे छायाचित्र घेणे सुद्धा कठीण जाते. खनिज समृद्ध जमिनीत हे चिखलपान मड पड्लिंग करताना दिसते. सीताफळाचा कुजलेला गर पडलेला असेल तर त्याचा दर्प सुटतो. त्याकडे आकर्षित होऊन राणी पाकोळी हमखास त्यावर आल्याची निरीक्षणे आहेत. मधातून न मिळणारी आवश्यक पोषक द्रव्ये मिळवण्यासाठीच फुलपाखरे चिखल, कुजलेले पदार्थ यावर बसलेली दिसतात.
खाद्य वनस्पती
पपनस,लिंबू या वनस्पतींची पाने याचे खाद्य आहे.
सवयी
हे फुलपाखरू जंगलातील वाटा आणि झरे यावर आढळते. याच्या नराला सूर्यप्रकाश आवडतो, त्यामुळे तो सावली टाळतो. विशेषतः अशोकी, मोगरा कुलातील फुले, झिनिया या फुलांना हे फुलपाखरू सतत भेटी देत असते.
संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्राची राज्यप्रतीके वर्ग:कीटक वर्ग:फुलपाखरे वर्ग:महाराष्ट्रातील फुलपाखरे
स्त्री नसबंदी शस्त्रक्रिया
स्त्री नसबंदी शस्त्रक्रिया ही कुटुंबनियोजन व कायम स्वरूपाचे संतती नियमन कार्यक्रमातील एक शस्त्रक्रिया आहे.
पद्धती
स्त्री नसबंदी शस्त्रक्रिया दोन पद्धतींनी केली जाते.
शस्त्रक्रियेसाठी पूर्व तपासण्या
वर्ग:प्रजनन वर्ग:कुटुंबनियोजन वर्ग:शस्त्रक्रिया
केंद्रीय माध्यमिक शिक्षण मंडळ
केंद्रीय माध्यमिक शिक्षण मंडळ (सेन्ट्रल बोर्ड ऑफ सेकंडरी एज्युकेशन-सीबीएसई) ही भारत सरकारची माध्यमिक व उच्च माध्यमिक शिक्षणाची सोय करणारी सरकारी संस्था आहे.
इतिहास
भारतातील पहिले शिक्षण मंडळ उत्तर प्रदेशमध्ये १९२१ साली रचले गेले. १९२९मध्ये यात अजमेर, मेवाड, मध्य भारत आणि ग्वाल्हेर हे प्रदेश सामील करण्यात आले. १९५२मध्ये याचे रूपांतरण केंद्रीय माध्यमिक शिक्षण मंडळमध्ये झाले.
वर्ग:भारतातील शैक्षणिक संस्था
इ.स. १२९३
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२९३ वर्ग:इ.स.च्या १२९० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
कळंभोळी
कळंभोळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातल्या उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्याच्या वाडा तालुक्यामधील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
वाडा बस स्थानकापासून राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ८४८ ने जाऊन पुढे तिळसा मार्गाने गेल्यावर हे गाव लागते. वाडा बस स्थानकापासून हे गाव ९ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे लहान गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ५४ कुटुंबे राहतात. एकूण २५२ लोकसंख्येपैकी ११९ पुरुष तर १३३ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ७४.२७ टक्के असून, पुरुष साक्षरता ८०.३९ आहे तर स्त्री साक्षरता ६८.२७ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या ४६ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १८.२५ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी व कुणबी समाजातील लोक येथे राहतात. कुणबी समाजाचा शेती हा मुख्य व्यवसाय असून आदिवासी समाजातील लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, कामगार म्हणून काम करतात. ते काही प्रमाणात कुक्कुटपालन, बकरीपालन सुद्धा करतात.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस वाडा बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविी वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा वाडावरून मिळतात.
जवळपासची गावे
तिळमाळ, धाधरे, कोळीम सरोवर, शेळे, धापड, बाळीवळी, कासघर,शिरसाड, तिळसे, कपारी, वाडवळी तर्फे सोनाळे, ही जवळपासची गावे आहेत. बाळीवळी ग्रामपंचायतीमध्ये बाळीवळी आणि कळंभोळी ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:वाडा तालुक्यातील गावे
अष्टांगहृदय
अष्टांगहृदय या ग्रंथात औषधोपचार आणि शस्त्रक्रिया हे दोन्ही विषयांचा समावेश आहे.
महर्षी वाग्भट यांनी आपल्या जीवन काळात आयुर्वेदावर एकूण दोन ग्रंथ लिहिले. . त्यातील पहिला ग्रंथ अष्टांगसंग्रह आणि दुसरा 'अष्टांग ह्रदयम्'. पहिल्या ग्रंथातील उणीवा दूर करून मग काही वर्षांनी सुधारित ज्ञानाची भर घालून त्यांनी दुसरा ग्रंथ लिहिला, असे ते स्वतःच आपल्या दुसऱ्या ग्रंथात लिहितात. या दुसऱ्या ग्रंथात म्हणजे 'अष्टांग ह्रदयम्' मध्ये एकूण ७५०० सूत्रे असून ही सूत्र एकूण सहा विभागांत वाटली गेली आहेत. ते विभाग पुढील प्रमाणे आहेत.
१) सूत्रस्थानम्। (३० अध्याय)
२) शारीरस्थान। (६ अध्याय)
३) निदानस्थान। (१६ अध्याय)
४) चिकित्सास्थान। (२२ अध्याय)
५) कल्पस्थान। (६ अध्याय)
६) उत्तरस्थान।। (४० अध्याय)
वर्ग:आयुर्वेद
खंडेराव होळकर
खंडेराव होळकर माळवा येथील होळकर घराण्यातील मल्हारराव होळकर यांचे सुपुत्र व अहिल्याबाई होळकर यांचे पती होते. त्यांचा कुम्हेर येथे एका लढाईदरम्यान सन १९ मार्च १७५४ मध्ये मृत्यू झाला.
वर्ग:होळकर घराणे वर्ग:इ.स. १९५४ मधील मृत्यू वर्ग:सैनिकी पेशातील मराठी व्यक्ती वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
बिचुड
बिचुड हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील वाळवा तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:वाळवा तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
वेदना
वेदना वर्गीकरण 1994 मध्ये इंटर्नॅशनल असोसिएशन फॉर स्टडी ऑफ पेन यानी वेदनेचे पाच गट केले. 1. शरीराच्या कोणत्या भागात वेदना होते (उदा पोट, छाती, पाय वगैरे), 2. कोणत्या अवयवामधील बिघाडामुळे वेदना होतात (उदा पचनसंस्था, चेतासंस्था ), 3. वेदनेचा कालखंड आणि वेदना होण्याची पद्धत, 4. तीव्रता आणि वेदना होण्यास प्रारंभ होऊन किती वेळ झाला, 5. वेदनेचे कारण वरील वर्गीकरणापेक्षा अधिक सुलभ वेदनेचे वर्गीकरण पुढे आले त्यामध्ये वेदनेचे तीन गट केले आहेत. इजा झाल्यामुळे, दाह जन्य, आणि चेताजन्य. जुनाट वेदना – शारिरिक वेदना बहुतेक वेळा इजा होण्याचे कारण दूर झाल्यानंतर किंवा केल्यानंतर थांबते. पण सांधेदुखी, कर्करोग, चेता दाह, चेतापेशीवरील मायलिन आवरणाचा –हास अशा वेदनाना बराच काळ राहतात. अशा वेदना जुनाट (क्रॉनिक) समजल्या जातात. इतर वेदना तात्पुरत्या असतात. हे वर्गीकरण वेदना किती दिवसापासून आहेत यावर अवलंबून आहे. कोणत्या वेदना तात्पुरत्या आणि कोणत्या जुनाट यामध्ये मतभिन्नता आहे. पण 30 दिवसाहून अधिक काळ वेदना टिकून राहिल्यास त्यास जुनाट वेदना म्हणण्याची पद्धत आहे.
चेताउद्भवी वेदना चेताउद्भवी वेदना चेतास झालेल्या इजेमुळे किंवा चेतासंस्थेच्या भागास झालेल्या आजारामुळे निर्माण झालेल्या असतात. परिघीय चेताउद्भवी वेदना बहुतेक वेळा ‘दाह,मुंग्या आल्यासारखी, चमक आल्यासारखी, शूलसारखी किंवा टाचण्या आणि सुया बोचल्यासारखी अशा वर्णनाची असते.
अदृश्य वेदना: वेदनेचा हा थोडा चमत्कारिक प्रकार आहे. शरीराचा एखादा अवयव अपघाताने किंवा शस्त्रक्रियेने काढून टाकल्यानंतर काढलेल्या भागामधून मेंदूकडे संवेद जात नाहीत. पण अशा व्यक्तीमध्ये काढलेल्या अवयवामध्ये वेदना होत असल्याचे जाणवते. अशा वेदनाना अदृश्य (फँटम पेन्स) म्हणतात. धडाच्या वरील भागातील अवयव जसे हात किंवा हाताची बोटे काढलेल्या 82% रुग्णामध्ये अदृश्य वेदनेची लक्षणे दिसतात. धडाच्या खालील भागातील अवयव उदा पाय काढलेल्या रुग्णामध्ये हेच प्रमाण 54% आहे. एका अभ्यासात अवयव गमावल्यानंतर आठदिवसानी 72% रुग्णाना अदृश्य वेदना जाणवायला लागल्या. सहा महिन्यानंतर 65% रुग्णानी आपल्या सर्जनकडे काढलेल्या अवयवामध्ये वेदना होत असल्याचे सांगितले. काहीं रुग्णामध्ये या वेदनांची तीव्रता कमी अधिक पण सतत होत असल्याची तक्रार केली. काहीं रुग्ण दिवसातून कमी अधिक वेळा किंवा आठवड्यातून एक दोन वेळेस अदृश्य वेदना होत असल्याचे सांगितले. या वेदनेचे वर्णन चिरडल्यासारखे, दाह, चाबूक लागल्यासारखे किंवा आकडी येत असल्याप्रमाणे केले. अशा वेदना बराच काळ होत राहिल्यास शरीरचा शाबूत भाग किंवा सामान्य अवयवाला स्पर्श केल्यानंतर अदृश्य वेदना परत चालू होतात असे दिसून आले आहे. कधीकधी या वेदनेबरोबर मूत्र किंवा शौच विसर्जन होते.
मानसिक वेदना :'' मानसिक, भावनिक किंवा वर्तन यामुळे मानसिक वेदनाना प्रारंभ होतो. अशा वेदना मानसिक त्रास वाढल्यास वाढतात किंवा बरेच दिवस होत राहतात. डोकेदुखी, पाठदुखी आणि पोटदुखी ही मानसिक वेदनेचे कारण असू शकतात. उदाहर्णार्थ परीक्षेच्या ताणामुळे विद्यार्थ्याना हमखास पोटदुखी सुरू होऊ शकते. नको त्या व्यक्ती समोर आल्यास डोकेदुखी सुरू झाल्याची तक्रार येते. वैद्यकीय शास्त्राप्रमाणे अशा वेदना ख-या नाहीत हे ठावूक असले तरी त्यावर मानसिक उपचार करून त्या दूर करता येतात. उन्माद, मानसिक दुर्बलता सारख्या विकारामध्ये वेदनांचे कारण मानसिक असते.
पुनःपुन्हा होणा-या वेदना: या वेदना थोडा वेळ पण पुनःपुनः होत राहतात. बहुतांशी या कर्करोगामध्ये आढळून येतात. योग्य ती औषधे घेतल्यानंतर त्या कमी होतात पण पूर्णपणे थांबत नाहीत. रुग्ण आणि कर्करोगाचा अवयव याप्रमाणे याची तीव्रता बदलते. वेदना संवेद: वेदनेचा संबंध अक्षतंतूंच्या उत्तेजित होण्याशी आहे. मज्जारज्जू कडे वेदना संवेद ए-डेल्टा आणि सी अक्षतंतूमार्फत वाहून नेला जातो. त्वचा, केसांची मुळे, बोटे, अशा परिघवर्ती भागापर्यंत संवेदी अक्षतंतू आलेले असतात. अक्षतंतूंची टोके उष्णता, अपघात, थंडी, आघात, वजन अशा कारणामुळे उत्तेजित झाल्यास वेदना संवेद मज्जारज्जूकडे पाठवले जातात. एडेल्टा प्रकारच्या अक्षतंतूवर असलेल्या मायलिन आवरणामुळे असे संवेद 5-30 मीटर दर सेकंदास एवढ्या वेगाने मध्यवर्ती चेतसंस्थेकडे वाहून नेले जातात. वेगाने वाहून नेलेल्या वेदना संवेदामुळे अवयवाना व पर्यायाने शरीरास इजा होणे टळते. त्या मानाने सी अक्षतंतू कमी व्यासाचे व 0.5- 2 मी प्रतिसेकंद वेगाने संवेद वाहून नेतात. ए अक्षतंतूनी वाहून नेलेले वेदना संवेद तीव्र असून त्यांची जाणीव चटकन होते. अवयव बधिर होणे किंवा त्वचेची आघातानंतर आग होणे अशा वेदना सी अक्षतंतूमार्फत वाहून नेल्या जातात. वेदना सहन करणे : प्रत्येक व्यक्तीची वेदना सहन करण्याची शक्ती वेगळी असते. पुरुष वेदना सहन करतात पण स्त्रियाना वेदना सहजासहजी सहन होत नाहीत. पुरुषांची त्वचा जाड असते त्यामुळे अक्षतंतूंची टोके लवकर उद्दीपित होत नाहीत. अत्यंत लहान अर्भकाना वेदना होतात पण त्याना वेदना होतात हे सांगता येत नाही. सर्व वेदना संवेद मध्यवर्ती चेता संस्थेकडे वाहून नेले जात असले तरी प्रत्यक्ष मेंदूमध्ये वेदना वाहून नेण्यासाठी काहींही यंत्रणा नाही. मेंदूचे कितीही मोठी शस्त्रक्रिया साध्या भुलीखाली केल्या जातात. माशामध्ये वेदना वाहून नेणारे सी अक्षतंतू नसतात.
वर्ग:विकिप्रकल्प वैद्यकशास्त्र
एमी ग्रँट
एमी ली ग्रॅंट (नोव्हेंबर २५, इ.स. १९६०:ऑगस्टा, जॉर्जिया, अमेरिका - ) ही अमेरिकन गायिका, गीतकार, संगीतकार, लेखिका आणि अभिनेत्री आहे.
वर्ग:अमेरिकन संगीतकार वर्ग:इ.स. १९६० मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
वाळदगाव
वाळदगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील येवला तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:येवला तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
शिकागो व्हाइट सॉक्स
शिकागो व्हाइट सॉक्स हा अमेरिकेत मेजर लीग बेसबॉल या संघटनेतील एक बेसबॉल संघ आहे. हा संघ इलिनॉयच्या शिकागो शहरात स्थित आहे. याचे घरचे सामने गॅरंटीड रेट फील्ड या मैदानात खेळले जातात.
हे सुद्धा पहा
* वर्ग:मेजर लीग बेसबॉल संघ वर्ग:शिकागोमधील खेळ
कुम्हेर
कुम्हेर हे भारताच्या राजस्थान राज्यातील भरतपूर जिल्ह्यातील एक गाव आहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ३०,५०० होती.
या गावी अहिल्याबाई होळकर यांचे पती खंडेराव होळकर यांचा लढाईदरम्यान सन १७५४ मध्ये मृत्यू झाला.
वर्ग:भरतपूर जिल्हा
बृहद्त्रयी
हे आयुर्वेदातील तीन मोठे संहिताग्रंथ आहेत. यामध्ये पुढील तीन ग्रंथांचा समावेश होतो.
वर्ग:आयुर्वेद
यहूदी मेनुहिन
यहूदी मेनुहिन (एप्रिल २२, इ.स. १९१६ - मार्च १२, इ.स. १९९९) हा ब्रिटिश-अमेरिकन संगीतकार होता. अमेरिकेत जन्मलेला मेनुहिन नंतर स्वित्झर्लंड व तत्पश्चात युनायटेड किंग्डमचा नागरिक झाला.
मेनुहिनला विसाव्या शतकातील सर्वोत्तम व्हायोलिनवादकांपेकी एक गणले जाते.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:अमेरिकन संगीतकार वर्ग:इ.स. १९१६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९९ मधील मृत्यू
खेकाडी
खेकाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
चंदू डेगवेकर
चंदू तथा चंद्रकांत हरी डेगवेकर (१६ जानेवारी, इ.स. १९३४:श्रीवर्धन, रायगड जिल्हा, महाराष्ट्र) हे एक मराठी नाट्य‍अभिनेते आणि गायक आहेत. ते संगीत नाटकांमध्ये विनोदी भूमिका करतात.
यांचे यांचे मूळ घराणे रायगड जिल्ह्यातील श्रीवर्धन येथील. डेग्वेकर यांचा जन्मही तेथेच झाला.. इंग्रजी तिसरीपर्यंतचे त्यांचे शिक्षण श्रीवर्धन येथेच झाले. पुढील शिक्षणासाठी ते मुंबईत आले. गिरगाव येथील विल्सन हायस्कूल येथे त्यांचे पुढील शिक्षण झाले. घरची आर्थिक परिस्थिती बेताची असल्याने ‘मॅट्रिक’ झाल्यानंतर सुरुवातीला त्यांनी छोटी-मोठी कामे केली. पुढे ‘सीटीओ’ (पोस्ट अ‍ॅण्ड टेलिग्राफ)मध्ये त्यांना ‘फोनोग्राम ऑपरेटर’ म्हणून नोकरी लागली. ही नोकरी करत असतानाच के.सी. महाविद्यालयातून त्यांनी ‘इंटर’पर्यंतचे शिक्षण पूर्ण केले. हरी डेग्वेकर हे त्यांचे वडील. त्यांना भजनाचे वेड होते. त्यामुळे घरात लहानपणापासूनच गाणी, भजने त्यांच्या कानावर पडत गेली आणि तोच संस्कार त्यांच्यावर झाला. लहानपणी वडिलांनी त्यांना छोटय़ा-मोठय़ा कार्यक्रमांतून अभंग म्हणण्यासाठी पाठविले. त्यामुळे स्टेजवर उभे राहण्याची, वावरण्याची त्यांची भीती लहानपणीच गेली. गणेशोत्सवात वेगवेगळ्या नाटकांतून त्यांनी कामेही केली. गिरगावातील गायवाडी येथील बंडोपंत रानडे यांच्याकडे ते काही काळ गाणेही शिकले. त्या वेळी काही संगीत नाटकांतूनही त्यांनी छोट्या-मोठ्या भूमिका केल्या होत्या.
सुरुवात
चंडू डेग्वेकर यांनी राज्य नाट्य स्पर्धेत मराठा मंदिर कला केंद्र या संस्थेने सादर केलेल्या आणि बाळ कोल्हटकर यांनी गाजविलेल्या ‘मुंबईची माणसे’ या नाटकातील ‘वसंत’ ही भूमिका साकारली. या भूमिकेसाठी त्यांना राज्य नाट्य स्पर्धेचे पारितोषिक व चिंतामणराव कोल्हटकर पारितोषिक मिळाले. त्यांची ही भूमिका ‘नाटय़संपदा’ या संस्थेच्या तीन मालकांपैकी एक असलेल्या मोहन वाघ यांनी पाहिली आणि त्याणी डेग्वेकरांचे  नाव नाटककार विद्याधर गोखले यांना सुचविले आणि मला गोखले यांच्या ‘मदनाची मंजिरी’ या नाटकातील ‘चक्रदेव’ ही भूमिका मिळाली आणि येथूनच त्यांच्या व्यावसायिक रंगभूमीवरील कारकिर्दीला खऱ्या अर्थाने सुरुवात झाली. १९६७ मध्ये ‘ललितकलादर्श’चे भालचंद्र पेंढारकर यांनी त्यांच्या नाट्यसंस्थेत डेग्वेकरांना बोलाविले आणि ते ‘ललितकलादर्श’शी कायमचे जोडले गेले . 'पंडितराज जगन्नाथ' या १९६८ साली आलेल्या नाटकाद्वारे ते नट म्हणून ठळकपणे पुढे आले. या त्यांच्या पहिल्याच नाटकात त्यांनी कलंदरखॉंच्या इरसाल भूमिकेत गायलेले 'इश्क के गहरे खतरे में बडे भी खा गये ठोकर' हे कव्वालीवजा पद प्रचंड दाद घेऊन जाई.पंडितराज जगन्‍नाथमध्ये कलंदरखॉंची भूमिका आधी शंकर घाणेकर करत असत. त्यांनी कंपनी सोडल्यानंतर 'ललितकलादर्श'च्या भालचंद्र पेंढारकरांच्या हाताला चंदू डेग्वेकर नावाचा हिरा लागल्याने. डेग्वेकरांनी अगदी आयत्यावेळी पंडितराज जगन्‍नाथ या नाटकातली भूमिका वठवली.
त्यानंतर
पुढे 'बावनखणी' या नाटकापर्यंत चंदू डेग्वेकर हे 'ललितकलादर्श'चे महत्त्वाचे नट होते. त्यांचा आवाज खणखणीत आणि पल्लेदार असून त्यांना त्यांना टायमिंगचे अत्युत्तम भान आणि संगीताची सुरेख जाण होती. त्यामुळे ते गद्य आणि पद्य दोन्ही प्रकारच्या भूमिकांत सारख्याच सफाईने फिरायचे. सुरेश खरे यांच्या 'रक्त नको मज प्रेम हवे' या गद्य नाटकात ते नायक होते. 'दुरितांचे तिमिर जावो'मधील मा. दत्ताराम आजारी पडल्यानंतर ते करीत असलेली भूमिका चंदू डेग्वेकरांनी पूर्ण जबाबदारीने निभावली. 'मदनाची मंजिरी'मधील चक्रदेव या पागल आशिकाची त्यांची भूमिका अतोनात गाजली. 'मंदारमाला' या विद्याधर गोखले यांच्या गाजलेल्या नाटकातील राम मराठे आणि प्रसाद सावकारांच्या जुगलबंदीत (बसंत की बहार) ते सावकारांचे चेले म्हणून शेजारी बसायचे आणि एक चीज तयारीच्या गायकाप्रमाणे अशी पेश करायचे की प्रेक्षक थक्क व्हायचे. 'जय जय गौरी शंकर' नाटकात ते 'नारायणा रमारमणा' आणि 'भरे मनात सुंदरा' ही पदे बहारीने पेश करायचे. त्यांनी 'सौभद्र'पासून 'स्वरसम्राज्ञी' पर्यंत जवळपास सगळीच संगीत नाटके केली, काही दिग्दर्शितही केली. ही सर्व नाटके त्यांना तोंडपाठ होती.
चंदू डेग्वेकर हे मा. दत्तारामांना आदर्श आणि अण्णा पेंढारकरांना आपले गुरू मानत.
डेग्वेकर यांनी आत्तापर्यंत सुमारे ५० संगीत, सामाजिक, ऐतिहासिक नाटके तसेच फार्सांमधून विविध भूमिका साकार केल्या आहेत. ‘शारदा’ (कांचनभट), ‘सौभद्र’ (बलराम), ‘मृच्छकटिक’ (शकार), ‘मानापमान’ (धैर्यधर), ‘मत्स्यगंधा’ (भीष्म), ‘स्वयंवर’ (शिशुपाल), ‘संशयकल्लोळ’ (फाल्गुनराव),‘भावबंधन’ (प्रभाकर व कामण्णा), ‘एकच प्याला’ (भगीरथ, शरद), ‘पंडितराज जगन्नाथ’ (कलंदर), ‘मंदारमाला’ (भैरव), ‘सुवर्णतुला’ (नारद), ‘जय जय गौरी शंकर’ (शृंगी), ‘स्वरसम्राज्ञी’ (भय्यासाहेब), ‘बावनखणी’ (मोरशास्त्री) ही डेग्वेकर यांची गाजलेली संगीत नाटके. ‘दुरितांचे तिमीर जावो’मधील त्यांनी साकारलेला ‘बापू’ही गाजला. ‘बेबंदशाही’, ‘ययाती आणि देवयानी’, ‘उद्याचा संसार’, ‘लग्नाची बेडी’, ‘प्रेमा तुझा रंग कसा’, ‘देव दिनाघरी धावला’, ‘अपराध मीच केला’, ‘साष्टांग नमस्कार’ आदी ऐतिहासिक, सामाजिक नाटकांतून तसेच ‘गीत सौभद्र’, ‘महाश्वेता’ आदी संगीतिकांमधूनही त्यांनी भूमिका केल्या.
पुरस्कार
वर्ग:मराठी नाट्यअभिनेते वर्ग:इ.स. १९३४ मधील जन्म
टिकेलची कस्तुरिका
टिकेलची कस्तुरिका (इंग्लिश:Tickell's thrush; हिंदी:देशी पवई) हा एक पक्षी आहे.
ओळखण
टिकेलची कस्तुरिका ही मध्यम आकाराच्या मैनेयेवढी असते. नर हा राखी रंगाचा आसतो व छाती पिवळट रंगाची असते.पोट पांढरे असते व मादीचा वरील भागाचा वर्ण तपकिरी रंगाचा असतो चोच व भुवई व डोळ्याभोवतालचे कडे पिवळट असतात व कंठ पांढरा असतो. दोन्ही बाजूंना तपकिरी रेषा असतात. छातीवर पिवळसर तपकिरी रुंदी पट्टी असते. पोट व शेपटीखालील भाग पांढरा असतो.
वितरण
वायव्य सरहद्द प्रांतापासून हिमालयात पूर्वेकडे काश्मीर ते नेपाल ,सिक्कीम या भागात उन्हाळ्यात आढळतात तेव्हा त्यांना उन्हाळी पाहुणे म्हणतात कांग्रा ते अरुणाचल प्रदेश,द्वीपकल्पात पूर्व मध्यप्रदेश ओरिसा (मयूरभंज ),ईशान्य आंध्र (अनंतगिरी),तसेच बंगाल,बांगला देश चीतगोंगचा प्रदेश या भागात हिवाळ्यात आढळतात. एप्रिल ते ऑगस्ट या काळात आढळतात.
निवासस्थाने
उन्हाळ्यात पानगळीच्या विरळ जंगलातील गवती कुरणे ,वाळूंजच्या राया ,फळबागा व उद्याने इथे राहतात हिवाळ्यात ते जंगलाच्या सरहद्दी व राया इथे राहतात
केंद्रीय शिक्षण सल्लागार मंडळ
केंद्रीय शिक्षण सल्लागार मंडळ हे भारत देशातील विशिष्ट शैक्षणिक विकासासाठी माहिती मागविणे, माहितीचे परिक्षण करणे आणि त्या विषयी सरकारला आणि संस्थांना सल्ला देण्याच्या उद्देशाने स्थापन केलेले मंडळ आहे. याची स्थापना कोलकाता विद्यापीठ आयोगाच्या शिफारसीवरून १९१९ साली झाली. केंद्रीय शिक्षण मंत्री याचे अध्यक्ष असतात.
वर्ग:भारतातील शैक्षणिक संस्था
पश्चिम सहारा
पश्चिम सहारा हा उत्तर आफ्रिकेतील मोरोक्को देशाच्या अंमलाखालील एक वादग्रस्त भूभाग आहे. सहारा वाळवंटाने व्यापलेला पश्चिम सहारा हा जगातील सर्वात विरळ लोकवस्ती असलेल्या भागांपैकी एक आहे. सहरावी अरब लोकशाही प्रजासत्ताक हा अंशतः मान्य देश पश्चिम सहारावर आपला अधिकार सांगतो.
हा प्रदेश एकोणिसाव्या शतकाअखेरपासून स्पेनने व्यापला होता. इ.स. १९६३मध्ये मोरोक्कोने त्यास विरोध दर्शविल्यावर याला संयुक्त राष्ट्रांच्या पारतंत्र्यात असलेल्या प्रदेशांच्या यादीत घालण्यात आले.
वर्ग:उत्तर आफ्रिका वर्ग:मोरोक्को वर्ग:सहरावी अरब लोकशाही प्रजासत्ताक
एकपेशीय सजीव
जे सजीव एका पेशीपासून बनलेले असतात, त्यांना एकपेशीय सजीव (इंग्लिश: Unicellular organism, युनिसेल्युलर ऑरगॅनिझम) असे म्हणतात. उदा. अमीबा
वर्ग:सूक्ष्मजीव
पोप ग्रेगोरी सोळावा
पोप ग्रेगोरी सोळावा (लॅटिन: Gregorius XVI), जातनाम बार्तोलोम्यो आल्बेर्तो काप्पेल्लारी (इटालियन: Bartolomeo Alberto Cappellari) (सप्टेंबर १८, इ.स. १७६५; बेलुनो, इटली - जून १, इ.स. १८४६; रोम, इटली), हा इ.स. १८३१ ते इ.स. १८४६ सालांदरम्यान कॅथॉलिक चर्चाचा पोप होता. युरोपातील व विशेषतः कॅथॉलिक युरोपातील आधुनिकतावादी चळवळी मूलतः डाव्या क्रांतिकारक चळवळी असल्याचा ग्रेगोरीचा दृष्टिकोन होता. त्यामुळे परंपरावादी व स्थितिप्रियवादी व्यवस्थेच्या रक्षणासाठी त्याने युरोपातील आधुनिकतावादी चळवळींना विरोध केला.
वर्ग:पोप वर्ग:इटालियन पोप वर्ग:इ.स. १७६५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १८४६ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
फिनिश कारेलिया
फिनिश कारेलिया किंवा स्वीडिश कारेलिया हा कारेलिया प्रदेशाचा पश्चिम भाग आहे. हा पश्चिम फिनलंडचा भूतकाळातील एक प्रांत होता.
कारेलियाच्या पूर्व भागाला रशियन कारेलिया म्हणले जायचे.
वर्ग:रशिया वर्ग:फिनलंड वर्ग:स्वीडन वर्ग:कारेलिया
इ.स. १२९४
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२९४ वर्ग:इ.स.च्या १२९० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
जेम्स स्कलिन
जेम्स स्कलिन (सप्टेंबर १८, इ.स. १८७६ - जानेवारी २८, इ.स. १९५३) हा ऑस्ट्रेलियाचा नववा पंतप्रधान होता.
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे पंतप्रधान वर्ग:इ.स. १८७६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९५३ मधील मृत्यू वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
येवे
येवे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील अंबरनाथ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:अंबरनाथ तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
निकोलस लापेन्टी
निकोलस अलेक्झांडर लापेन्टी गोमेझ (ऑगस्ट १३, इ.स. १९७६:ग्वायाकिल, इक्वेडोर - ) हा जगातील १२८ क्रमांकाचा टेनिस खेळाडू आहे.
हा आंद्रेस गोमेझचा पुतण्या आहे.
वर्ग:इ.स. १९७६ मधील जन्म वर्ग:इक्वेडोरचे टेनिस खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १२९९
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२९९ वर्ग:इ.स.च्या १२९० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
समाजवादाचा उदय
स्वातंत्र्य व समता यावर आधारलेला समाज कसा अस्तित्वात येईल याविषयी एक संगतवार मांडणी कार्ल मार्क्सने केली आहे. काहीजण तिला 'शास्त्रीय समाजवादाचा सिद्धान्त ' असे म्हणतात. आर्थिक विषमतेचे व कामगारांच्या शोषणाचे खरे कारण शोधून काढण्यासाठी मार्क्सने धर्म, तत्त्वज्ञान, इतिहास, भौतिकशास्त्रे यांचा सखोल अभ्यास केला. १८४८ मध्ये मार्क्स व एंगल्स यांनी ' कम्युनिस्ट मॅनिफॅस्टो ' हा जाहीरनामा प्रसिद्ध केला. यात भांडवलशाहीप्रधान व्यवस्था कशी बदलायची व शोषणरहित समाज कसा निर्माण करायचा याविषयी त्याने निश्चित भूमिका मांडली.