cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
येशू ख्रिस्त
जन्म
ख्रिस्ताच्या जन्मापासून इसवी सन सुरू झाला, याचा अर्थ १ जानेवारी इसवी सन १ या साली त्याचा जन्म झाला, मग २५ डिसेंबरला ख्रिस्तजयंती का साजरी करतात असा प्रश्न अनेकांना पडतो. याचे उत्तर असे की ख्रिस्ताचा जन्म झाला तेव्हा डायनाशियूस याने तयार केलेली दिनदर्शिका (कॅलेंडर) अस्तित्वात नव्हते. ख्रिस्तजन्मानंतर ६०० वर्षानी त्याने ही दिनदर्शिका तयार केली. सहाव्या शतकात गणित पद्धतीने त्याने ख्रिस्तजन्माचा काळ ठरविला आणि त्या वर्षाला इसवी सन १ कल्पून तेथून पुढील ६०० वर्षांची दिनदर्शिका तयार केली. ख्रिस्तजन्माचे वर्ष त्याने गणित पद्धतीने ठरविले तारीख ठरविली नाही हे लक्षात घ्यावे. हेही गणित ४ ते ५ वर्षानी कसे चुकले ते आपण आधी पाहिलेच आहे.
पोप पहिले लायबेरीऊस यांनी चवथ्या शतकात ख्रिस्ती धर्मियांसाठी निश्चित केलेली ख्रिस्ताचा जन्मदिवस साजरा करण्याची तारीख २५ डिसेंबर असणे शक्य नव्हते कारण तोपर्यंत डायनाशियूसची दिनदर्शिका (कॅलेंडर)  तयार झाली नव्हती. तसेच रोमन लोक जो सूर्यदेवाचा सण साजरा करीत तोही २५ डिसेंबेरला असे वर्णन वर आलेच आहे. खरे पाहता डायनाशियूस याने ही दिनदर्शिका तयार करण्यापूर्वी दिनक्रम मोजण्याच्या रोमन आणि यहुदी दिनदर्शिका अस्तित्वात होत्या. परंतु त्यात बऱ्याच त्रुटी होत्या. डायनाशियूसने सहाव्या शतकात अधिक परिपूर्ण अशी दिनदर्शिका तयार केली आणि त्यानुसार पुढच्या व मागच्या काही घटनांच्या तारखा ठरविण्यात आल्या. या गणित पद्धतीनुसार रोमन लोक सूर्यदेवाचा सण साजरा करीत ती तारीख आणि पोप पहिले लायबेरीऊस यांनी ख्रिस्तीधर्मियांसाठी ख्रिस्तजन्माची निश्चित केलेली तारीख इंग्रजी कलेंडरनुसार २५ डिसेंबर असल्याचे ठरविण्यात आले.
संदर्भग्रंथ :  झेप येशूची २००० वर्षाकडे   लेखक : फादर हिलरी फर्नांडिस
ख्रिसमस : तारणाचा आशादीप
ख्रिसमस हा शब्द इंग्रजी भाषेत खूप प्रचलित आहे. पण इतर भाषांमध्ये तारणाऱ्याच्या जन्मदिवसासाठी नाताळ हा शब्द प्रचलित आहे. नाताळ हा शब्द ‘नातालीस’ (Natalis) या लॅटिन शब्दापासून उगम पावला आहे. या शब्दाचा अर्थ आहे जन्मदिवस. स्पेनमध्ये नाविदाद (Navidad), इटलीमध्ये ‘नाताले’ (Natale), फ्रान्समध्ये ‘नोएल” (Noel), आणि पोर्तुगालमध्ये ‘नाताल’ (Natal) हाच शब्द ख्रिस्ताचा जन्मदिवस साजरा करण्यासाठी वापरला जातो. ख्रिसमस म्हणजे जन्मदिवस नव्हे तर नाताळ म्हणजे जन्मदिवस होय. मग ख्रिसमस हा शब्द का वापरला जातो असा प्रश्न पडतो.
ख्रिस्ताचा जन्म रात्री बारा वाजता झाला अशी पारंपारिक श्रद्धा आहे. म्हणून अकराव्या शतकात ख्रिस्तसभेने प्रभू येशूचा जन्मसोहळा साजरा करण्यासाठी मध्यरात्रीची मिस्सा साजरी करण्याची परवानगी दिली. ख्रिस्ती उपासनेमध्ये फक्त ही एकच मिस्सा मध्यरात्री अर्पण करण्याची परवानगी होती. म्हणून या मिस्साला विशेष महत्त्व प्राप्त झाले. दरवर्षी या मिस्साकडे ख्रिस्ती भाविक ख्रिस्तजन्माची अतिविशेष मिस्सा म्हणून पाहू लागले. आणि त्याला ‘ख्रिस्ताची मिस्सा’ (Christ’s Mass) हे नाव पडले. हे शब्द जुन्या इंग्रजीमधील Cristes Maesse (ख्रिसतेस मासी) या शब्दावरून आलेले आहेत. कालांतराने ‘Christ’s Mass’ या शब्दावरून ‘Christmas’ हा शब्द उगम पावला.
प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या जन्माची निश्चित तारीख कुणालाच माहीत नाही किंवा कोठेही त्याची तशी नोंद नाही. जरी हा दिवस अनिश्चित असला तरी साधारणपणे हे मान्य केले जाते की येशूचा जन्म ख्रिस्तपूर्व पहिल्या शतकामध्ये साधारणपणे सहा ते चार या कालावधीमध्ये झाला होता. (6- 4 Th B.C.) ख्रिस्तानंतरच्या चवथ्या शतकात (4th A.D.) राजा कोंस्टंटटाईन याने ख्रिस्ती धर्माला अधिकृतरित्या ‘राज्याचा धर्म’ (Religion of the State) म्हणून घोषित केले तेव्हापासून नाताळचा सण अधिकृतरित्या साजरा करण्यास सुरुवात झाली. इसवी सन ३५३ साली पोप महोदय जुलियस यांनी जागतिक ख्रिस्तसभेसाठी २५ डिसेंबर हा दिवस ख्रिस्ताचा जन्मदिवस म्हणून साजरा केला जावा, अशी आज्ञा केली. तेव्हापासून संपूर्ण जगभर २५ डिसेंबर रोजीच ख्रिस्ताचा जन्मदिवस साजरा केला जातो. पण २५ डिसेंबरच का ? हा दिवस निवडण्यामागे काही महत्त्वाचे सिद्धांत सांगितले गेले आहेत.
'''सिद्धांत पहिला : प्राचीन काळातील रोमन आणि ग्रीक लोक अनेक देव देवतांची पुजा करणारे लोक होते. सूर्याची ते देव म्हणून उपासना करीत असत. इसवी सन २७४ साली रोमन राजा ओरेलियन याने २५ डिसेंबर हादिवस अपराजित सूर्यदेवाचा जन्म या सणाची स्थापना केली. त्याच दिवशी रोमन सैनिक मिथ्रा या रोमन दैवताचा सण साजरा करीत. या रोमन आणि ग्रीक लोकांमधून बरेच लोक ख्रिस्ती धर्माकडे वळले होते. या रोमन दैवताच्या जन्मदिवसाऐवजी नवख्रिस्ती लोकांनी मानवी रूप धारण केलेला खरा परमेश्वर प्रभू येशू ख्रिस्त याचाच जन्म साजरा करावा असा पोप महोदय जुलियस यांचा हेतु होता. म्हणून ख्रिस्ती लोकांचे लक्ष ख्रिस्तजनमकडे वळविण्यासाठी पोपमहोदयांनी २५ डिसेंबर हा ख्रिस्ताचा जन्मदिवस या सणाची स्थापना केली.'''
'''दूसरा सिद्धांत : रोमन लोक शनि (Saturn god) या दैवताचा सन्मान करण्यासाठी १७ डिसेंबर हा दिवस सॅटर्नआलिया (Saturnalia) म्हणून साजरा करीत. १७ ते २५ डिसेंबर हा कालावधीत संपूर्ण रोमन साम्राज्यात सुट्टी घोषित केली जात असे. ख्रिस्ती लोकांनी या सणाच्या आठवड्याचे ख्रिस्तीकरण करून सणाचा शेवटचा दिवस २५ डिसेंबर हा दिवस अंधारावर मात करणाऱ्या खऱ्या प्रकाशाचा उगम जो प्रभू येशू याचा जन्मदिवस साजरा करण्यास सुरुवात केली. अशा रीतीने २५ डिसेंबर हा ख्रिस्ताचा जन्मदिवस म्हणून पाळण्यात येऊ लागला.'''
नाताळ आणि बायबलमधील सिद्धांत : '''नाताळ हा २५ डिसेंबर रोजी साजरा करण्यामागे बायबलमधील एक सिद्धांत देखील महत्त्वाचा मानला जातो. जेव्हा गब्रिएल दूताने जखऱ्याला यरूशलेम येथील मंदिरात बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाच्या जन्माची शुभवार्ता सांगितली तो दिवस यहुदी धर्मातील अत्यंत पवित्र असा दिवस होता. (योम किप्पूर म्हणजे प्रायश्चीत करण्याचा दिवस) तो दिवस यहुदी कालगणनेप्रमाणे 22-30 सप्टेंबर या दरम्यान येतो. म्हणजे नऊ महिन्यांनी (25 जून) बाप्तिस्मा करणारा योहान याचा जन्म झाला. जेव्हा गब्रिएल महादूत पवित्र मरियेकडे तारणाऱ्याच्या जन्माविषयी शुभवार्ता घेऊन आला तेव्हा एलिझाबेथ सहा महिन्यांची गर्भवती होती. म्हणजे गब्रिएल महादूत मरियेला 25 मार्च (प्रभूच्या देहधारणाचा सण) रोजी प्रकट झाला आणि नऊ महिन्यांनी 25 डिसेंबर रोजी प्रभू येशूचा जन्म झाला.'''
'''संदर्भ : सुवार्ता डिसेंबर २०२१  -  लेखक : फा. डॉ. अनिल परेरा'''
मृत्यू
येशूचा मृत्यू वयाच्या ३०-३३ वर्षाच्या सुमारास झाला आहे,असे बायबलमध्ये नमूद केले आहे. त्याला क्रूसावर खिळून ठार करण्यात आले.
क्रूसावरील मृत्यूदंड
मानवी क्रूरपणाचा कळस गाठणारी शिक्षा
ख्रिस्तपूर्व काळापासून गुन्हेगारांना क्रूसावर मारण्याची शिक्षा पर्शियन लोकांमध्ये अस्तित्वात होती. ती त्यांनी असिरियन आणि बाबिलोनियन लोकांकडून अवगत केली होती. आलेक्झांदर दी ग्रेट याने ती शिक्षा पूर्वेकडील देशात ख्रिस्तपूर्व चवथ्या शतकात आणली तर फोनेशियन लोकांकडून तिसऱ्या शतकात रोमन लोकांनी ती शिकून घेतली. रोमन साम्राज्यात या शिक्षेचा वापर होऊ लागल्यानंतर त्या काळातील अत्याधुनिक तांत्रिक आणि शास्त्रीय पद्धतीने ती शिक्षा देण्याचे तंत्र असे साधले गेले की ज्याद्वारे गुन्हेगाराला जास्तीत जास्त वेदना सहन कराव्या लागतील. क्रौर्याचा परमोच्च बिंदू गाठणारी ही शिक्षा अतिशय नीच दर्जाचे गुन्हेगार, बंडखोर, देशद्रोही आणि पळून जाणारे गुलाम अशांनाच दिली जाई.
क्रूसाच्या शिक्षेपूर्वी वधस्तंभावर किंवा सुळावर गुन्हेगारांना मारण्याची शिक्षा अस्तित्वात होती. वधस्तंभ म्हणजे जमिनीत उभा केलेला एक खांब; ज्यावर गुन्हेगारांना बांधून ठार करण्यात येई; तर सुळ म्हणजे जमिनीत उभा केलेला एक अणकुचिदार खांब त्यावर गुन्हेगारांना अशा प्रकारे ठेवले जाई की तो सुळ गुन्हेगाराच्या पोटातून आरपार जाऊन त्याला मृत्यू येई या शिक्षेला इंग्रजीत इम्पालमेंट असे म्हणतात.
वधस्तंभ आणि सुळ यावरील शिक्षा देण्याची पद्धत लक्षात घेता येशूला वधस्तंभावर दिले अगर सुळावर दिले असे म्हणणे किती चुकीचे आहे ते आपल्या लक्षात येईल. वधस्तंभ किंवा सुळ हा एकच खांब असतो तर एका उभ्या लाकडावर दूसरा आडवा खांब जखडून क्रूस (किंवा क्रॉस) तयार केला जातो. रोमन साम्राज्यातील क्रूसावरील मृत्यूदंडाची शिक्षा ही वधस्तंभावरील किंवा सुळावर देण्याच्या शिक्षेची सुधारित आवृत्ती होती असे म्हणता येईल. यावरून क्रुसाऐवजी वधस्तंभ किंवा सुळ शब्द वापरणे, बरोबर नाही हे लक्षात येईल.
क्रूसावर चढविण्यापूर्वी :
क्रूसावरील मृत्यूदंडाची शिक्षा फर्माविलेल्या गुन्हेगाराच्या खांद्यावर क्रूसाचे भलेमोठे ओझे देऊन त्याची भर वस्तीतून धिंड काढण्यात येत असे. त्याला ज्या गुन्ह्यासाठी शिक्षा झाली असेल त्याचा फलक घेऊन सरकारी बेलीफ पुढे चाललेला असेकिंवा सदर गुन्हेगाराच्या गळ्यात टांगविला जाई. हाच फलक नंतर क्रूसाच्या वरच्या भुजेवर लावला जाई. (मत्तय 27:37) शिपायांच्या पाहऱ्यानीशी गुन्हेगाराला गावाबाहेरील उंच ठिकाणी नेऊन क्रूसावर खिळले जाई, उद्देश असा की साऱ्या लोकांना त्या जीवघेण्या शिक्षेचे दर्शन घडून त्यांच्या मनात शासनाविषयी भीती व दहशत निर्माण व्हावी.
क्रूसावर चढविण्यापूर्वी गुन्हेगाराला जास्तीत जास्त एकोणचाळीस फटक्यांची शिक्षा दिली जाई. ( हे फटके सराईतांकडून पाठीवर आणि ढुंगणावरच मारले जात. फटके मारणाऱ्याच्या हातातील चाबकाला ‘फ्लगरम’ असे म्हणतात. त्या असुडाला तीन चामडी पट्टे असत व तीनही पट्यांच्या शेवटी धातूचे किंवा हाडांचे लहान तुकडे बांधलेले असत. त्यामुळे एका फटक्यासरशी गुन्हेगाराच्या पाठीवर तीन जखमा होत असत अशा या जबरदस्त फटक्यांच्या मारामुळे गुन्हेगार अर्धमेला होई. येशूला अशा रीतीने ३९ फटके मारले गेले होते. (पहा योहानाचे शुभवर्तमान १९:१)
क्रूसावर खिळण्याची पद्धत :
क्रूसाच्या आडव्या लाकडावर गुन्हेगाराचे दोन्ही हात प्रथम खिळले जात. हे खिळे ठोकताना हाताच्या मनगटातून खिळे ठोकत; पंजातून नव्हे. त्याला एक शास्त्रीय कारण होते. हाताच्या पंजातून खिळे ठोकले तर पंजे फाटून शरीर खाली कोसळेल, मात्र मनगटाच्या सांध्याजवळ तीन हाडांच्या मध्ये लहान पोकळी असते; तिला इंग्रजीत डेस्टॉल पॉइंट असे म्हणतात. या पोकळीतून खिळा ठोकला तर त्यावर संपूर्ण शरीराचा भार सांभाळला जाऊ शकतो, कारण त्याच्या बाजूला मनगटाच्या सांध्याची भक्कम हाडे असतात. डेस्टॉल पॉइंट मधून खिळा ठोकताना हाताच्या बोटाकडे जाणारी संवेदनावाहिनी चिरडली गेल्याने प्रथम हाताचा अंगठा तळहातात खुपसला जातो व त्यानंतर मुठी आवळल्या जातात. अशा तऱ्हेने हात खिळून झाल्यावर गुन्हेगाराचे दोन्ही पाय उभ्या लाकडावर एकमेकांवर दाबून एकत्र खिळीत आणि तो क्रूस जमिनीतील खड्यात उभा केला जाई. अशाप्रकारे गुन्हेगाराला क्रूसावर खिळून झाल्यावर मारेकरी बाजूला उभे राहून गुन्हेगाराची चेष्टा करीत व त्याच्या वेदना आणि विव्हळणे न्याहाळण्याचा आसुरी आनंद लुटीत असत. गुन्हेगाराला क्रूसावर खिळण्यापूर्वी विवस्त्र केले असल्याने मारेकरी गुन्हेगाराचे कपडे आपसात वाटून घेत'''. (मत्तय २७:३५, योहान: १९:१७-३०)''' गुन्हेगाराच्या कंबरेला एखादा फडका गुंडाळीत.
क्रुसावरील मृत्यू :
क्रुसावरील मृत्यूदंड दिल्याने मरण पावलेल्या व्यक्तीच्या मृतदेहाचे आजच्या आधुनिक पद्धतीने शवविश्लेषण केले तर वैद्यकीय निष्कर्ष असा निघेल की सदर व्यक्तिला श्वासावरोधामुळे मृत्यू आला. वास्तविक क्रुसावर खिळल्याने मृत्यू येत नसून त्त्या व्यक्तिला जबरदस्त क्लेश आणि यातना सहन करीत मृत्यू भोगावा लागतो.
क्रुसावर हातपाय खिळलेली व्यक्ती जबरदस्त वेदनांनी विव्हळत असताना श्वासोच्छ्वास करण्यासाठी धडपडत असते. त्याला श्वास शरीरात घेण्यासाठी पायांच्या खिळ्यावर जोर लाऊन संपूर्ण शरीर वरच्या बाजूला घ्यावे लागे, तर श्वास बाहेर सोडताना शरीराचा भार हळूहळू खाली जाऊन हाताच्या खिळ्यांवर तो भार पडत असे. अशा प्रकारे श्वासोच्छ्वास घेण्यासाठी त्याला शरीराची वरखाली हालचाल करावी लागत असे. श्वासोच्छ्वासाचा वेग वाढून रुधिराभिसरणाची प्रक्रिया वेगाने होऊ लागे. रक्ताचा दाब प्रमाणाबाहेर वाढून छातीमधील भागात अंतर्गत रक्तस्त्राव होत असे. फुफ्फुसात रक्त जमा होई. त्या जमा झालेल्या रक्तातील पाणी वेगळे होऊन द्रवरूपाने वरच्या बाजूला साचे. त्यामुळे श्वासोच्छ्वासाला अडथळा निर्माण होई शेवटी त्या व्यक्तीचा श्वास बंद पडून मृत्यू होत असे. मात्र अशा प्रकारचा मृत्यू सर्वच गुन्हेगारांना लवकर येत नसे. धष्टपुष्ट गुन्हेगार तासनतासच नव्हे तर दिवसभर क्रुसावर तळमळत मरणाशी झगडत राहत. त्यामुळे गुन्हेगाराला क्रूसावर किती वेळ ताटकळत ठेवायचे हे ठरलेले असे. त्या ठरलेल्या वेळात त्याने प्राण सोडला नाही तर मारेकरी त्याला लवकर मरण्यास मदत करीत. प्रथम ते त्याच्या दोन्ही पावलांच्या तळव्यांची हाडे मोडीत. पायांचा आधार तुटताच शरीर मनगटांच्या खिळ्यावर टांगून राही. पाय मोडल्याने श्वास आत घेण्यासाठी शरीर वर उचलता येत नसे. त्यामुळे त्या व्यक्तीचा श्वास गुदमरून मृत्यू येत असे. शरीरातील प्राण निघून जाताच खाली मान टाकलेला मृतदेह क्रुसावर लोंबकळत राही. तरीही ती व्यक्ती कदाचित जिवंत असेल व तसे राहू नये म्हणून एक शिपाई भाला घेऊन मृत व्यक्तीच्या उजव्या कुशीतील पाचव्या आणि सहाव्या बरगड्यांच्या मधून तो भाला शरीरात घुसवित असे व तो थेट हृदधयातून आरपार मारला जात असे. त्याबरोबर हृदधयाच्या आजूबाजूला जमा झालेले पाणी आणि रक्त बाहेर येत असे. त्यानंतरच मृत व्यक्तीचे नातेवाईक येऊन तो मृतदेह ताब्यात घेत असत.
अशी ही जगाच्या इतिहासातील मानवी क्रूरपणाचा कळस गाठणारी क्रुसावरील मृत्यूदंडाची शिक्षा इसवी सन 320 साली सम्राट कोंस्टंटटाईन नावच्या बादशहाने कायमची बंद केली.
संदर्भ : कॅथॉलिक (संपादक : स्टीफन आय. परेरा, वसई)
तुरीनचे प्रेतवस्त्र : येशूच्या पुनरुत्थांनाचा भक्कम पुरावा
'''लेखक : प्रा. स्टीफन आय. परेरा (कॅथॉलिक मार्च २०१०, सुवार्ता एप्रिल २०१०)'''
'''         इटलीच्या वायव्य सरहद्दीजवळ असलेल्या तुरीन शहरातील सेंट जॉन बाप्तिस्टा महामंदिरात इसवी सन १५७८ पासून एक प्रेतवस्त्र जतन करून ठेवण्यात आले आहे. या प्रेतवस्त्रावर उमटलेल्या मानवी मृतदेहाच्या दोन प्रतिमा आणि रक्ताच्या आणि जखमांच्या खुणा यांचे काळजीपूर्वक निरीक्षण आणि शास्त्रीय दृष्टीकोंनातून करण्यात आलेले परीक्षण याद्वारे अनेक शास्त्रज्ञ, धर्मपंडित, आणि पुराणवस्तु तज्ञ यांनी सदरचे प्रेतवस्त्र दोन हजार वर्षांपूर्वी कालवारी पर्वतावर क्रूसावर खिळलेल्या येशू ख्रिस्ताचेच असल्याचे मत व्यक्त केले आहे. मात्र या प्रेतवस्त्रावर मृतदेहाच्या प्रतिमा कशा उमटल्या, याचे गूढ शास्त्रज्ञांना अजूनपर्यंत उकलले नसल्याने तसेच कार्बन १४ चाचणीत या प्रेतवस्त्राचा कालावधी दोन हजार वर्षांचा दाखविला जात नसल्याने कॅथॉलिक ख्रिस्तमंडळाने हे प्रेतवस्त्र प्रभू येशूचेच असल्याचे अजून जाहीर केलेले नाही. तरीही ते पूजनीय असल्याचे मान्य केले आहे. आणि भाविकांचीही तशी श्रद्धा आहे.'''
'''           इसवी सन १८७८ साली हे प्रेतवस्त्र भाविकांच्या दर्शनासाठी खुले ठेवण्यात आले असताना तुरीनचे एक कायदेपंडित आणि त्या वेळचे एक सुप्रसिद्ध छायाचित्रकार प्राध्यापक सेकंडो पिया यांनी या प्रेतवस्त्राची सर्वात प्रथमच काही छायाचित्रे घेतली. ती छायाचित्रे पाहून त्यांना धक्काच बसला. कारण त्यांनी घेतलेल्या फोटोची चित्रफीत पॉझिटीव निघाली. याचा अर्थ प्रेतवस्त्रावरील प्रतिमा ही निगेटीव्ह होती. गोंधळात पडलेल्या सेकंडो पिओ यांनी सर्बोन विद्यापीठातील प्राणी शरीररचनाशास्त्र (अॅनोटोमी) विषयाचे प्राध्यापक इव्हास डिलाज यांच्याशी संपर्क साधला. प्राध्यापक डिलाज हे धर्मशास्त्राबाबत अज्ञेयवादी (Agnostic) होते. मात्र फ्रांसमधल्या सायन्स अकादमीचे सदस्य म्हणून त्यांची ख्याती होती. प्राध्यापक डिलाज यांनी या प्रेतवस्त्राच्या छायाचित्रांचे बारकाईने निरीक्षण करून अनेक गोष्टींचा शास्त्रीय दृष्टीकोंनातून अभ्यास केला. त्यानंतर त्यांनी शुभवर्तमानतील येशूचे दुख:सहन, त्याचे क्रूसावरील मरण, आणि त्याचे पुनरुत्थान हा भाग पुन्हा पुन्हा वाचून काढला. तेव्हा त्यांची खात्री पटली की तुरीनच्या प्रेतवस्त्रावरील प्रतिमा ही येशू ख्रिस्ताशिवाय दुसऱ्या कुणाची असू शकत नाही. प्रा. डिलाज यांनी तुरीनच्या प्रेतवस्त्राबाबत आपला निर्णय जाहीर केला. परंतु त्यांच्या सहकाऱ्यांनी तो मान्य केला नाही. तेव्हा प्रा. डिलाज यांनी या प्रेतवस्त्रावर प्रदीर्घ संशोधन करून एक प्रबंधच तयार केला. व तो फ्रांसच्या सायन्स अकादमीत सर्व शास्त्रज्ञासमोर दिनांक २१ एप्रिल १९०२ या दिवशी सादर केला. दुर्दैवाने दैवी शक्तीवर विश्वास ठेवण्यास कदापि राजी नसलेल्या बहुतांश शास्त्रज्ञानी प्रा. डिलाज यांचा दावा फेटाळून लावला इतकेच नव्हे तर त्यांचा प्रबंध प्रसिद्धही होऊ दिला नाही.'''
'''प्रा. डिलाज यांच्या अभ्यासपूर्ण प्रबंधातील काही महत्वाची निरीक्षणे पुढीलप्रमाणे होती. ‘प्रेतवस्त्र तागाचे असून त्यावर उमटलेली प्रतिमा निगेटीव्ह आहे. सदर प्रतिमा लांब केस व दाढी असलेल्या पुरुषाची आहे. त्याची ऊंची १.७८ मी. (५ फूट १० इंच) इतकी आहे. प्रेतवस्त्र १४ फूट लांब व चार फूट रुंदीचे असून ते मृतदेहाखाली पायापासून डोक्यापर्यंत ठेवून डोक्यावरून छातीवर व पुढे पायापर्यंत असे गुंडाळलेले होते. त्यामुळे त्यावर मृतदेहाच्या दोन प्रतिमा उमटल्या आहेत. पहिली प्रतिमा मृतदेहाच्या पाठीमागच्या भागाची तर दुसरी चेहेऱ्यासहित पुढच्या भागाची. या दोन्ही प्रतिमांच्या डोक्याचा भाग जवळजवळ आहे. तर प्रेतवस्त्राच्या दोन्ही टोकाच्या बाजूला पायांचा भाग आलेला आहे. सदर मृत व्यक्तीचे वय सुमारे तीस ते पस्तीस वर्षाचे असावे. तर त्याचे वजन ७८ किलोपर्यंत असावे असे अनुमानही प्रा. डिलाज यांनी काढले आहे.'''
'मृत्यूविषयी निदान :'' प्रेतवस्त्रावर दिसणाऱ्या अनेक खूणावरून प्रा. डिलाज यांनी असे निदान केले की सदर व्यक्तिला आलेला मृत्यू अतिशय भयानक व क्रूर स्वरूपाचा होता. या मताशी सर्वच शास्त्रज्ञ सहमत झाले. कारण मृतदेहावरील अनेक जखमा, ओरखडे, कुशीत भोसकल्याची खूण, रक्ताचे डाग इत्यादी खूणा प्रेतवस्त्रावर स्पष्टपणे उमटलेल्या दिसतात. या सर्व खुणा शुभवर्तमानात वर्णन केलेल्या येशूच्या दुख:सहनाच्या वर्णनाशी मिळत्या जुळत्या असल्याचे प्रा. डिलाज यांनी दाखऊन दिले आहे.'''
'फटक्यांचा मार व इतर जखमा :'' प्रेतवस्त्रावरील मृतदेहाच्या पाठीवर एकशे सतरा जखमांच्या खुणा स्पष्ट दिसतात. यासंबंधी खुलासा करताना प्रा. डिलाज म्हणतात, गुन्हेगारांना फटके मारण्यासाठी नेमलेल्या शिपायांना लॅटिन भाषेत Flagellant म्हणतात. त्यांच्या हातातील चाबकांना तीन चामडी पट्टे असून त्याला धातूचे अगर हाडांचे तुकडे बांधलेले असत. त्यामुळे चाबकाच्या एका फटक्यासरशी गुन्हेगाराच्या पाठीवर तीन जखमा होत असत. येशूला एकूणचाळीस फटाक्यांची शिक्षा फर्मावण्यात आली होती. त्याचा पुरावा म्हणूनच प्रेतवस्त्रावर ३९ x ३ = ११७ जखमांच्या खुणा दिसतात. प्रेतवस्त्रावरील मृतव्यक्तीच्या प्रतिमेच्या उजव्या कुशीत पाचव्या व सहाव्या बरगड्याच्या मधोमध रोमनकालीन भाल्याची एक खूण दिसून येते. ती खूण ४.५ से. मी. लांब व १.५ से. मी. रुंद आहे. क्रूसावर टांगलेल्या व्यक्तीच्या उजव्या कुशीतून पाचव्या व सहाव्या बरगड्यामधून क्रूसाखाली उभ्या असलेल्या शिपायाने भोसकलेला भाला गुन्हेगाराच्या हृदयातून आरपार जातो. ही अचूक माहिती त्या शिपायांना देण्यात आली होती. कुशीतील याच जखमेजवळ रक्ताच्या खुणाव्यतिरिक्त द्रवरूप स्त्रावाच्या खुणा आढळतात. यासंबंधी खुलासा करताना अमेरिकन डॉक्टर अन्थोनी साबा म्हणतात, “पाठीवर बसलेल्या जबरदस्त मारामुळे छातीच्या पोकळीत अंतर्गत रक्तस्त्राव होऊन छातीत साकळलेल्या रक्ताचा फुफ्फुसांवर दबाव येऊन क्रूसावर टांगलेल्या प्रभू येशूला श्वासावारोधाने मृत्यू आला. रक्तातील पेशींचे वजन पाण्यापेक्षा जास्त असल्याने साकळलेल्या रक्तातील पेशी छातीच्या खालच्या बाजूला जमा होतात आणि पाण्यासारखा द्रवरूप स्त्राव वरच्या बाजूला जमा होतो. त्यामुळे क्रूसावर मरण पावलेल्या येशूच्या कुशीत शिपायाने भाला मारताच त्यातून रक्त आणि पाणी बाहेर आले असे बायबलमध्ये नमूद केले आहे. (योहान:१९:३१-३७). याचाच पुरावा या प्रेतवस्त्रावर सापडतो.'''
'वधस्तंभावर खिळणे'' : प्रेतवस्त्रावरील प्रतिमांचा बारकाईने अभ्यास करून प्रा. डिलाज म्हणतात की त्या प्रेतवस्त्रात गुंडाळलेला मृतदेह हा वधस्तंभावरच खिळण्यात आला होता. त्याचे तीन पुरावे प्रेतवस्त्रावर आढळतात. पाठीमागच्या प्रतिमेच्या दोन्ही तळपायांवर खिळ्याच्या जखमांच्या खुणा स्पष्ट दिसतात. तसेच तळपायांवर सदर जखमांमधून वाहून गेलेल्या रक्ताचा ओघ काळजीपूर्वक न्याहाळताना दोन्ही तळपाय एकमेकांवर दाबून त्यातून एकच खिळा आरपार ठोकण्यात आला होता, हे स्पष्ट होते.'''
'''मृतदेह प्रेतवस्त्रात लपेटताना डाव्या हातावर उजवा हात ठेवण्यात आला होता. त्यामुळे समोरच्या प्रतिमेवर फक्त उजव्या हाताच्या मनगटावरच (तळहातावर नव्हे) खिळा ठोकल्याची खूण दिसते. यावरून आणखी एक गोष्ट स्पष्ट होते की येशूचे हात म्हणजे मनगट क्रूसावर खिळले गेले होते तळहात नव्हे. तळहातावर खिळे ठोकून क्रूसावर टांगविल्यास शरीराच्या भारामुळे तळहात फाटून मृतदेह खाली कोसळण्याची शक्यता असते. मात्र मनगटाच्या तीन हाडांच्या मधली पोकळी जिला इंग्रजीत डेस्टॉल पॉइंट ( Destol Point) म्हणतात त्यामधून खिळा ठोकल्यास मनगटाच्या सांध्यातील हाडांची जुळणी घट्ट असल्याने ती शरीराचा भार सांभाळू शकते या शरीररचना शास्त्राचा शोध जरी एकोणीसाव्या शतकात लागलेला असला तरी दोन हजार वर्षांपूर्वी क्रूसावर गुन्हेगारांना शिक्षा देणाऱ्या रोमन अधिकाऱ्यानी अनूभवातून ती गोष्ट शिकून घेतली होती. मनगटाच्या डेस्टॉल पॉइंटमधून खिळा ठोकताना हाताच्या बोटाकडे जाणारी संवेदनावाहिनी दुखावली जाते. त्यामुळे मरणप्राय यातना होऊन हाताचा अंगठा तळव्याजवळ येऊन मुठी आवळल्या जातात.'''
'क्रुसावरील मृत्यू'' : क्रूसावर टांगलेल्या गुन्हेगाराला श्वासोछ्वास करण्यासाठी धडपडावे लागते. श्वास घेताना दोन्ही मनगटातील खिळ्यावर शरीराचे वजन टाकून शरीर वर उचलून श्वास आत घ्यावा लागतो. तर श्वास बाहेर सोडताना शरीर हळूहळू खाली येते व त्याचा भार पायावर ठोकलेल्या खिळ्यावर घ्यावा लागतो. प्रत्येक श्वासागणिक शरीर अशाप्रकारे वरखाली करताना त्याला जीवघेण्या वेदना सहन कराव्या लागतात. धष्टपुष्ट गुन्हेगार तसनतास वधस्तंभावर विव्हळतात. बरेच गुन्हेगार श्वास घेताना गुदमरून श्वासावरोधाने प्राण सोडतात. परंतु जे गुन्हेगार लवकर मरण पावत नाहीत, त्यांचे मारेकरीच त्यांना शेवटी लवकर मरावयास मदत करतात. प्रथम ते त्यांच्या पावलांची हाडे मोडतात. पायांचा आधार तुटताच ती व्यक्ती मनगटाच्या खिळ्यांवर टांगून राहते. पावलांची हाडे मोडल्याने शरीर वर उचलून श्वास घेणे त्याला अशक्य होते आणि श्वासावरोधाने त्याचा मृत्यू होतो. येशूच्या बाबतीत अशी पाळी आली नाही कारण मारेकरी त्याच्या जवळ येण्यापूर्वीच त्याने प्राण सोडला होता. त्यामुळे त्याच्या पायांची हाडे मोडली नाहीत असे शुभवर्तमानात नमूद केले आहे. (पहा योहान १९:३१-३७). प्रेतवस्त्रावरील प्रतिमेतील पायांची हाडे शाबूत असल्याचे स्पष्ट दिसते. चेहरा व केस'''
'''वरील सर्व गोष्टींचा सारासार विचार करता तुरीनचे प्रेतवस्त्र हे ख्रिस्ताचेच असल्याची खात्री पटते, असे प्रा. डिलाज म्हणतात. आपले मत मांडण्यासाठी त्यांनी आपली व्यावसायिक शक्ती पणाला लावली.'''
'''फ्रांसच्या सायन्स अकादमीचे पौल व्हीगनोन हेही असेच अज्ञेयवादी शास्त्रज्ञ होऊन गेले. त्यांनी प्राध्यापक डिलाज नंतर प्रेतवस्त्राचा सखोल अभ्यास केला तेव्हा ते इतके भाराऊन गेले की त्यांनी कॅथॉलिक धर्म स्वीकारून उर्वरित आयुष्याची तीस वर्ष तुरीनच्या प्रेतवस्त्राचा अभ्यास करण्यात घालविली.'''
'''इसवी सन १९९८ साली तुरीनचे प्रेतवस्त्र दोन महीने भाविकांच्या दर्शनासाठी आणि अभ्यासकांच्या निरीक्षणासाठी खुले ठेवण्यात आले होते. तत्पूर्वी १९९८ साली ‘द श्राऊड ऑफ तुरीन रिसर्च प्रोजेक्ट’ (STURP) नावाची संघटना स्थापन करून या प्रेतवस्त्राचे शात्रोक्त पद्धतीने निरीक्षण व परीक्षण करण्याचे ठरले होते. या संघटनेवर निरनिराळ्या देशातील अनेक शास्त्रज्ञ, डॉक्टर, तत्वज्ञानी, प्राध्यापक व इतिहासकार कार्यरत होते. त्यांनी आपला अहवाल, “प्रेतवस्त्रावरील कौल (Verdict on the Shroud) या नावाने प्रसिद्ध केला आहे. या अहवालात म्हटले आहे की STURP या संघटनेने संपूर्ण अत्याधुनिक उपकरणानी प्रेतवस्त्राची चाचणी घेतली आहे. हे काम करताना प्रेतवस्त्राला कोणताही धोका पोहोचणार नाही याची काळजी घेण्यात आली आहे. या चाचण्यामध्ये स्पेक्टओस्कोपी, इन्फ्रेड रिफ्लेक्टन्स, अल्ट्राव्हायोलेट फ्युओरन्स, स्टँडर्ड एक्सरे, एक्सरे फ्युओरन्स, अशा सर्व तऱ्हेच्या अत्त्याधुनिक चाचण्याचा समावेश होता. कोडॅक कंपनीने तयार केलेल्या खास अशा स्वच्छ सेल्युलोज टेपद्वारे प्रेतवस्त्रावरील काही कण रासायनिक चाचणीसाठी उचलून घेण्यात आले. त्यानंतर संपूर्ण प्रेतवस्त्राच्या छायाचित्राची रिल घेण्यात आली. त्यामध्ये मायक्रोस्कोपीक फोटोग्राफी आणि इन्फ्रेड फोटोग्राफिही करण्यात आली.'''
कार्बन १४ चाचणी :
'''तुरीनचे प्रेतवस्त्र हे प्रभू येशूचेच असल्याचे अनेक गोष्टीवरून सिद्ध होत असले तरी ख्रिस्तमंडळाने शास्त्रीय दृष्टीने ते सिद्ध होईपर्यंत त्याला मान्यता दिली नाही. पोप जॉन पौल दुसरे यांनी इसवी सन १९८८ साली या प्रेतवस्त्राची कार्बन १४ चाचणी घेण्यास मान्यता दिली. त्या चाचणीने हे प्रेतवस्त्र तेराव्या किंवा चवदाव्या शतकातले असावे असे दाखविल्याने फार मोठा गोंधळ निर्माण झाला. परंतु त्यानंतर रोम येथे भरलेल्या परिषदेत रशियन शास्त्रज्ञ दिमित्री यांनी निदर्शनास आणून दिले की इसवी सन १५३२ साली सदर प्रेतवस्त्र आगीच्या जाळात सापडले होते. त्यावेळी त्याच्या धाग्यावर उष्णतेचा झालेला परिणाम विचारात घेण्यात आलेला नाही तसेच ते वस्त्र बनविताना त्याच्या धाग्यावर करण्यात आलेली प्रक्रियाही दुर्लक्षिली आहे. त्यामुळेच प्रेतवस्त्राचे आयुर्मान कमी दाखविले गेले आहे.'''
'''कॅलिफोर्निया, डेनवर, आणि कॉलोरॅडो येथील काही शास्त्रज्ञ, प्राध्यापक आणि इतिहासतज्ञ यांनी नासाच्या अत्याधुनिक उपकरणाच्या साहायाने तुरीनच्या प्रेतवस्त्राची चाचणी घेतली असता त्यांना असे आढळून आले की प्रेतवस्त्रावरील प्रतिमा वेगळ्या रंगाने रंगविलेल्या नाहीत अगर कोण्या चित्रकाराच्या कुंचल्यातून प्रेतवस्त्रावर रेखाटण्यात आलेल्या नाहीत तर त्या प्रतिमा त्रिपरिणामात्मक म्हणजे थ्री डायमेन्शनल आहेत. एखाद्या वस्तूवर टाकण्यात आलेला प्रकाश परावर्तीत होऊन त्याच्याने जी प्रतिमा तयार होते ती निगेटीव्ह प्रतिमा होय. पण एखाद्या वस्तूमधुनच निघालेल्या प्रकाशाने तयार होणाऱ्या प्रतिमेला ‘थ्री डायमेन्शनल प्रतिमा’ असे म्हणतात. तुरीनच्या प्रेतवस्त्रावरील प्रतिमा ही त्यामध्ये गुंडाळलेल्या मृतदेहाच्या शरीरातून झालेल्या किरणोत्सर्गामुळे तयार झालेली थ्री डायमेन्शनल प्रतिमा होय. त्यामुळे सदरचे प्रेतवस्त्र हे बनावट असू शकत नाही.'''
'''केंब्रिज युनिव्हरसिटीतील प्रोफेसर आणि प्रोटेस्टंट बिशप जॉन ए. टी. रॉबिन्सन यांनीही या प्रेतवस्त्राचा अभ्यास करून शेवटी मान्य केले की, “हे प्रेतवस्त्र खरोखरच प्रभू येशूचेच असल्याची सत्यता मला पुरेपूर पटलेली असून ते प्रेतवस्त्र बनावट असूच शकत नाही.” प्रेतवस्त्रावर मृतदेहाची प्रतिमा कशी उमटली आहे यासंबंधी खुलासा करताना जॉन जॅक्सन नावाचे शास्त्रज्ञ म्हणतात, “ही प्रतिमा लख्ख प्रकाशझोताने होरपळण्याने तयार झाली आहे. इसवी सन १५३२ साली सदर प्रेतवस्त्र आगीच्या जाळात सापडले होते. त्यावेळी त्याचा काही भाग होरपळून गेला होता. जॉन जॅक्सन यांनी या होरपळलेल्या भागाचे कलर स्कॅन केले. तेव्हा त्यांना असे आढळून आले की होरपळलेल्या भागाचा रंग आणि प्रेतवस्त्रावर उमटलेल्या प्रतिमेचा रंग सारखाच आहे. याचा अर्थ प्रेतवस्त्रावर उमटलेली मानवी देहाची प्रतिमा त्या मृतदेहाच्या प्रत्येक कणाकणातून क्षणभर निघालेल्या दिव्य अशा प्रकाशझोतामुळे प्रेतवस्त्रावर उमटलेली आहे. जॉन हेलर नावाच्या शास्त्रज्ञाचेही असेच मत आहे. ते म्हणतात,  “त्या मृतदेहाच्या प्रत्येक कणाकणातून बारीक लेसर किरण बाहेर पडून त्याच्या प्रभावाने प्रेतवस्त्रावरील प्रतिमा तयार झालेली आहे. मात्र अशा घटनेची पुंनरावृत्ती करून दाखविता येत नसल्याने ती गोष्ट शास्त्रीयदृष्ट्या सिद्ध करता येत नाही. कुठल्याही दृश्य वस्तूचे स्वरूप बदलायचे असेल तर त्यातून जबरदस्त ऊर्जा जावी लागते.'''
'''अशाच प्रकारे प्रेतवस्त्रात गुंडाळलेल्या प्रभू येशूच्या मानवी देहाचे रूपांतर दैवी शरीरात होताना त्यातून फार मोठी ऊर्जा गेलेली असणार. त्याचाच परिणाम होऊन सदर मृतदेहाभोवती गुंडाळलेल्या प्रेतवस्त्रावर दोन्ही बाजूंनी प्रतिमा उमटल्या आहेत. हा खुलासा मान्य केल्यास तुरीनचे प्रेतवस्त्र हे येशूच्या पुनरुत्थानाचा भरभक्कम पुरावा आहे असे म्हणता येईल. अशा या ऐतिहासिक प्रेतवस्त्राची मालकी इटलीच्या ‘साव्होय’ या राजघराण्याकडे होती. इसवी सन १९८३ साली सदर राजघराण्याने ती मालकी ख्रिस्तमंडळाकडे सोपविली.'''
दृष्टिकोन
त्याच्या स्वतःच्या शिष्यांशिवाय आणि अनुयायांच्या व्यतिरिक्त, येशूच्या काळातील यहुद्यांनी सामान्यतः त्याला मशीहा म्हणून नाकारले, जसे की आजच्या मोठ्या बहुसंख्य यहुदी करतात. ख्रिस्ती धर्मशास्त्रज्ञ, सार्वभौमिक परिषद, सुधारक आणि इतरांनी शतकानुशतके येशूबद्दल विस्तृतपणे लिहिले आहे. ख्रिश्चन पंथ आणि मतभेदांची व्याख्या अनेकदा त्यांच्या येशूच्या वर्णनाद्वारे केली गेली आहे. दरम्यान, मॅनिचियन, नोस्टिक्स, मुस्लीम, द्रुझ, बाहाई धर्म आणि इतरांना त्यांच्या धर्मांमध्ये येशूसाठी प्रमुख स्थाने सापडली आहेत.
बाह्य दुवा
वर्ग:ख्रिश्चन धर्म  वर्ग:ज्यू व्यक्ती वर्ग:धर्म संस्थापक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ए. नीललोहितदासन नाडर
'''ए. नीललोहितदासन नाडर''' हे भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षाचे नेते आहेत.ते इ.स. १९८०च्या लोकसभा निवडणुकांमध्ये केरळ राज्यातील तिरुवनंतपुरम लोकसभा मतदारसंघातून लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:भारतीय राजकारणी वर्ग:७ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:तिरुवनंतपुरमचे खासदार
युक्रेन राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
युक्रेन फुटबॉल संघ हा युक्रेन देशाचा राष्ट्रीय फुटबॉल संघ आहे. हा संघ आपले यजमान सामने क्यीवमधील ऑलिंपिक स्टेडियममधून खेळतो. १९९१ साली ाच्या विघटनानंतर अस्तित्वात आलेल्या युक्रेन फुटबॉल संघाने आजवर केवळ एका फिफा विश्वचषकांमध्ये भाग घेतला असून पदार्पणातच उपांत्यपूर्व फेरी गाठली होती.
२०१२ सालच्या युएफा यूरो स्पर्धेसाठी युक्रेन सह-यजमान (पोलंडसह) आहे. ही युक्रेनची पहिली यूरो स्पर्धा आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:युक्रेनमधील खेळ
पलानी लोकसभा मतदारसंघ
पलानी हा तमिळनाडू राज्यातील लोकसभा मतदारसंघ आहे
सावांगी (देवळी)
सावांगी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील देवळी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:देवळी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
सुभाष मुखोपाध्याय
हे साहित्यकार आहेत.
वर्ग:साहित्यिक वर्ग:ज्ञानपीठ पुरस्कार विजेते
व्ही.के. गोकाक
'''व्ही.के. गोकाक, तथा विनायक कृष्ण गोकाक किंवा वि.कृ गोकाक''' (९ ऑगस्ट, १९०९ - २८ एप्रिल, १९९२) हे कानडी साहित्यकार होते. त्यांना १९९०चा कानडी भाषेतील ज्ञानपीठ पुरस्कार दिला गेला.
विनोद (निःसंदिग्धीकरण)
हेसुद्धा पहा
वर्ग:निःसंदिग्धीकरण पाने
कृष्णनगर (पुसद)
कृष्णनगर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील पुसद तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:पुसद तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
संभाषणात्मक वापरकर्ता इंटरफेस
हे करण्यासाठी, संभाषण इंटरफेस संगणकांना मानवी भाषेतून समजून घेण्यासाठी, त्यांचे विश्लेषण करण्यास आणि अर्थ समजण्यास नैसर्गिक भाषा प्रक्रिया (एनएलपी) वापरतात. वर्ड प्रोसेसर सारखे न करता, NLP मानवी भाषेची रचना ग्राह्य धरते. (म्हणजे, म्हणजे अक्षरांची शब्द, शब्दांचे वाक्य आणि वाक्यामधली कल्पना किंवा हेतू जो वापरकर्ता सांगायचा  प्रयत्न करत आहे). मानवी भाषेचे अस्पष्ट स्वरूप पाहता मशीनसाठी वापरकर्त्याच्या विनंत्या योग्यरित्या स्पष्ट करणे कठीण करते, म्हणूनच आपण नैसर्गिक भाषा समजूत (एनएलयू) कडे वळत आहे.
संभाषणात्मक इंटरफेस हे ग्राहकांना कमी खर्चात प्रभावीपणे संबंधित माहिती पुरविण्यासाठी व्यवसायांसाठी एक उत्तम साधन म्हणून उदयास आले आहेत. सीयूआय तंत्रज्ञाना वापरकर्त्याला तांत्रिक गुंतागुंत वगळुन व नवीन गोष्टी न शिकता वापरकर्त्यास संबंधित माहितीचा वापर करण्यासाठीचा मार्ग खुला करून देते.
सध्या विविध प्रकारचे इंटरफेस ब्रँड आहेत. मुख्यतः संभाषणात्मक इंटरफेसच्या दोन मुख्य श्रेणी आहेत - आवाज सहाय्यक आणि चॅटबॉट्स.
आवाज सहाय्यक
आवाज सहाय्यक हा असा यूजर इंटरफेस आहे जो वापरकर्त्याला फक्त बोलून क्रिया करण्यासाठी मदत करतो. ऑक्टोबर २०११ मध्ये सादर झालेला, ॲपल सिरी व्यापकपणे स्वीकारल्या जाणाऱ्या पहिल्या आवाज सहाय्यकांपैकी एक होती. आयफोन वापरकर्ते फक्त बोलून सिरीचा माहिती मिळवण्यासाठी व क्रिया पूर्ण करण्यासाठी वापर करतात.
सिरीचा समावेश घरी वापरल्या जाणाऱ्या उपकरणांमध्ये झाल्यापासून व पुढील प्रगती मुळे वापरकर्ते आता गूगल होम आणि अ‍ॅमेझॉन इको वापरून त्यांचे घर स्मार्ट उपकरणांसोबत जोडून, विविध विविध प्रकारे वापर करण्याचा पर्याय उपलब्ध करू शकतात.
वापरकर्ते हे वापरून आता दिवे बंद करू शकतात, फोनमध्ये रिमाइंडर सेट करू शकतात आणि त्यांच्या मित्रांना तोंडी बोलुन कॉल करू शकतात.
संभाषण इंटरफेस ज्यांनी आवाज सहाय्यकाचा वापर करून ग्राहकांमधील आणि व्यवसायामधील घर्षण दूर केले आहे, त्यामुळे व्यवसायांसाठी ग्राहकांसोबत संवाद साधायला आणि हा प्रभावी व लोकप्रिय मार्ग निर्माण झाला आहे. ग्राहकांना आता त्यांच्या विविध खात्यांशी संबंधित यूजरनेम व पासवर्ड (सांकेतिक शब्द) लक्षात ठेवायची गरज नाही; ते फक्त त्यांच्या खात्याला गुगल किंवा अमेझॉन शी एकदाच जोडतात. आता असे दिवस गेले की आपल्याला एक साधा प्रश्न विचारण्यासाठी तासभर थांबावे लागेल.
चॅटबॉट्स
चॅटबॉट हा संगणक वेब- किंवा मोबाइल-आधारित इंटरफेस आहे जो वापरकर्त्यास प्रश्न विचारून माहिती मिळवण्यासाठी मदत करतो. ही माहिती गूगल सहाय्यक चॅट विंडोमधल्या माहितीसारखी सामान्य असू शकते जी वापरकर्त्याला इंटरनेटवर शोध घेण्यास समर्थ करते किंवा ही एक विशिष्ट ब्रँड किंवा सेवा असू शकते जी वापरकर्त्यास त्यांच्या विविध खात्यांच्या स्थितीबद्दल माहिती मिळवून देते. त्यांची बॅकएंड प्रणाली आवाज सहाय्यकाप्रमाणेच कार्य करते व फ्रंटएन्ड माहिती दाखवण्यासाठी दृश्य इंटरफेसचा वापर करते.
हा इंटरफेस ज्या कंपन्यांना गुंतागुंतीचे व्यवहार करायचे आहेत त्यांच्यासाठी फायदेशीर ठरू शकतो कारण सूचना, खोल दुवे आणि ग्राफिक्स या सर्वांचा उपयोग उत्तर देण्यासाठी एकत्रितपणे केला जाऊ शकतो.
चॅटबॉट्स प्रश्नांची उत्तरे देणारी जटिलता बॅकएन्ड  प्रणालीच्या विकासावर अवलंबून असते. ज्या चाटबॉट्स मध्ये ठरलेली उत्तरे असतात त्यांना माहिती आणि कौशल्यांचा आधार कमी प्रमाणात असतो. मशीन लर्निंगचा फायदा करून चाटबॉट्स जास्त माहिती विकसित करतील आणि जास्त जटिल उत्तरे देतील. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2019)">उद्धरण आवश्यक  ] बहुतेक वेळा कंपन्या त्यांच्याकडे येणाऱ्या सध्या प्रश्नांचा आणि व्यवहारांचा भर कमी करण्यासाठी चाटबॉट्सचा फायदा घेतात. हे चॅटबॉट्स वापरकर्त्यास मदत करण्याचा पर्याय उपलब्ध करतात, परंतु जर संभाषण खूपच गुंतागुंतीचे झाले तर ग्राहकांना त्याच चॅट विंडो मधून ते संभाषण  ग्राहक प्रतिनिधीकडे सोपवले जाते
दिंडुक्कल लोकसभा मतदारसंघ
दिंडीगुल हा तमिळनाडू राज्यातील लोकसभा मतदारसंघ आहे
इ.स. ७९७
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ७९७ वर्ग:इ.स.च्या ७९० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ८ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
दिंडुक्कल लोकसभा मतदारसंघ
मतदार
दिनांक १० जानेवारी, इ.स. २०१४ च्या मतदारयादीनुसार या लोकसभा मतदारसंघात ६८३१९२ पुरुष मतदार, ६९१३४० स्त्री मतदार व १०७ अन्य मतदार असे मिळून एकूण १३७४६३९ मतदार आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:लोकसभा मतदारसंघ वर्ग:तमिळनाडूमधील लोकसभा मतदारसंघ
पंच (फुटबॉल)
अधिकार आणि कर्तव्य
पंचाचे अधिकार व कर्तव्य नियमांनुसार खालील प्रकारे आहेत.
अधिकार
कर्तव्य
हे सुद्धा पहा
वर्ग:फुटबॉल
पी. थनुलिंग नाडर
परमार्थलिंग थनुलिंग नाडर (फेब्रुवारी १७, इ.स. १९१५-नोव्हेंबर २, इ.स. १९८८) हे भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षाचे नेते होते.ते इ.स. १९५७च्या लोकसभा निवडणुकांमध्ये तत्कालीन मद्रास राज्यातील नागरकॉईल लोकसभा मतदारसंघातून लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:भारतीय राजकारणी वर्ग:२ री लोकसभा सदस्य वर्ग:नागरकॉईलचे खासदार वर्ग:इ.स. १९१५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८८ मधील मृत्यू
अष्टविनायक मंदिर, लातूर
श्री अष्टविनायक मंदिर, लातूर हे लातूर मधील शिवाजीनगर भागात असलेले प्रसिद्ध मंदिर आहे. मंदिराची स्थापना १९८९ मद्धे झाली. गणेश मंदिरासोबतच येथे अष्टविनायकाच्या प्रतिकृती पाहायला मिळतात. मंदिराच्या समोर दोन्ही बाजूंनी बागा असुन, समोर कारंजे आहेत. मंदिराच्या समोरच ८ ते ९ फुट उंच शंकराची मूर्ती आहे. तसेच येथे नवग्रह, मारुती, विठ्ठल, शेषनाग, देवी सरस्वती यांच्या देखील मूर्ती आढळतात.
वर्ग:लातूर वर्ग:लातूर जिल्हा वर्ग:तात्पुरता वर्ग-१० मार्च २०१८ कार्यशाळा वर्ग:लातूरमधील मंदिरे
धामणगाव
धामणगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
डहाणू बस स्थानकापासून जव्हार मार्गाने गेल्यावर पुढे आंबेसरी नाका बस थांब्यानंतर हे गाव लागते. डहाणू बस स्थानकापासून हे गाव २३ किमी अंतरावर आहे.
लोकजीवन
हे मोठ्या आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ६७२ कुटुंबे राहतात. एकूण ३९०५ लोकसंख्येपैकी १९४२ पुरुष तर १९६३ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ४६.५१ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ५९.७० आहे तर स्त्री साक्षरता ३३.५६ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या ७१० आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १८.१८ टक्के आहे.आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. येथे शेती हा व्यवसाय असून काही लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, खाजगी नोकर, कामगार म्हणूनही काम करतात. दुग्धव्यवसाय, बकरीपालन, कुक्कुटपालन सुद्धा केले जाते.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
आगवण, मोठापाडा,पाळे, कोटबी, देहाणे, कोमगाव, वाणकास, दापचरी, वरखंडे, खुबाळे, तोरणीपाडा ही जवळपासची गावे आहेत.धामणगाव ग्रामपंचायतीमध्ये धामणगाव आणि कोमगाव ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे
ओमी वैद्य
ओमी वैद्य हा भारतीय अमेरिकन नट आहे आणि त्याची ओळख म्हणजे सन २००९ मध्ये त्याने ३ इडियट्स मध्ये चतुर रामलिंगम किंवा दी सायलंसरची केलेली भूमिका, त्याने तो खूप प्रशिद्द झाला. याशिवाय त्याने दोन शॉर्ट फिल्म डायरेक्ट केलेल्या आहेत तसेच एडिटर म्हनुनही काम केलेले आहे. तो दूरचित्रवाणीवरील बऱ्याच कार्यक्रमात आणि व्यावसायिक बांबीत ही पाहावयास मिळाला आहे. ३ इडियट्ससोबतच दिल तो बच्चा है जी, देसी बॉइझ, प्लेयर्स इत्यादी बॉलिवूड चित्रपटांमध्ये देखील तो चमकला आहे.
पार्श्वभूमी
जोशुय ट्री इन युक्का व्हॅली, कॅलिफोर्निया येथे वैद्य यांचा जन्म झाला. यांनी लॉस एंजिल्स काउंटी हाय स्कूल मधून पदवीपर्यंतचे शिक्षण घेतल्यानंतर कॅलिफोर्निया विद्यापीठाच्या सांता क्रुझ येथे दोन वर्षे काम केले. त्यांना नंतर न्यू यॉर्क विध्यापीठातील तिश्च स्कूल ऑफ द आर्ट मध्ये बदलले. तेथे ते ऑनरने ग्राजुएट झाले. अलीकडेच वैद्य यांनी आपल्या पार्श्वभूमी संबंधी विचार व्यक्त केलेत
मी सध्या लॉस अंजिल्स USA मध्ये राहातो, तेथेच मी वाढलो, पण प्रत्येक वर्षी भारतात येण्याची माझी योजना असते. माझे मूळं घर गोवा आहे तरीसुद्दा माझा उत्कर्षाचा काळं होता तेव्हा मी नियमित मुंबईत येत होतो. मी ६ वर्षाचा होतो तेव्हा पासून मराठी मंडळांचे नाटकात आणि कांही USA मधील इंग्लिश प्ले मध्ये अभिनय करतोय. माध्यमिक शिक्षण घेत असतानाच मी बरेचसे अभिनयाचे धडे घेतले आणि त्यातूनच मी सीनेमाकडे अभिनयाच्या दृष्टीने स्वताहला घडविण्यासाठी वळलो. मी NYU सिनेमा शाळेत गेलो आणि सिनेमा तयार करणे, कलाकार निवड करणे, अभिनय करणे इ॰ बाबी शिकलो. स्टेजवर बोलणे कसे असावे हे मी शिकलो. NYU मधून पदवीधर झाल्यानंतर मी परत लॉस अंजिल्सला गेलो आणि T.V. मालीकासाठी आणि सिनेमासाठी कलाकारांचे निवडीचे काम करू लागलो.
व्यक्तीगत जीवन
२२-८-२००९ रोजी मीनल पटेल यांचाबरोबर वैद्य यांचे लग्न झाले. २४-६-२०१५ रोजी हे एका मुलाचे वडील झाले.
कारकीर्द
शिक्षण संपल्यानंतर वैद्य एका मध्यस्थाकडे दूरदर्शनवरील कार्यक्रमात आणि व्यावसायिक मालिकात लहान लहान भूमिका करू लागले. “Arrested Development” या मालिकेत लहानसी भूमिका मिळाल्यानंतर, या मालिकेच्या दिग्दर्शकांनी यांना “The Officer” या मालिकेतील सादीक भूमिकेसाठी निवड चाचणी देण्यास सांगितले. “E-Mail Surveillance” आणि “Fun-Run” या दोन भागातच सादिक भूमिका चित्रित झाली. पण विडियो वरील एशिया तिल Rap प्रकारात ऊंची स्थान गाठलेल्या बोहमिय यांनी गायलेल्या “कुर्ती” या पंजाबी सुपर हिट झालेल्या गाण्यावरील अदाकारीने वैद्य खूपच प्रकाशित झाले. बोहमिय यांना “King of Punjabi Rap” म्हटलं जात.
थ्री इडियट्स (३ इडियट्स)
वैद्य या फिल्म मधील सर्व यश मुंबईतील वातावरण व तेथील संयोजकांना देतात. “येथे हॉलीवुड सारखे नाही तर वैयक्तिक संपर्क आहे. येथे मायेची ऊब आहे काळजी आहे. येथे जादा वेळ ध्यावी लागत नाही त्याने खर्च ही होत नाही. मी मुळातच बॉलीवुड मधील हे काम म्हणजे आव्हान आहे असे मानले. राजू आणि अभिजीत जोशी यांना देखील ही भूमिका पडद्यावर घेऊन येण्यापर्यंतचे फार मोठे यश जाते”. त्यांनी हा सिनेमा पदर्शित होईपर्यंत धीर दिला होता. या सिनेमाचे दिग्दर्शक राजकुमार हिराणी यांना म्हणालो मी एक दोन मुलाखती देऊ का त्यावर ते उसळले आणि म्हणाले तुला कोणी ओळखत नाही. फिल्म प्रदर्शित होईपर्यंत असे काहीही करू नको. माझ्या भूमिकेने सर्व नियोजित प्रेक्षाकाना अचंबित केले. नंतर वाद्य बोलले की मी जेव्हा ३ ईडियट्सची प्रीमियर पाहीली तेव्हा मला कोणीही ओळखले नाही. क्षणभर मी खिन्न झालो पण सिनेमा संपला तेव्हा मला सिनेमा ग्रहातून बाहेर पडणंही अतिशय कठीण झालं ! प्रेक्षकाकडुन मिळालेल्या प्रम भावना, केलेले कौतुक याने मी खूपच भारावलो. अलीकडे मी रस्त्यावरून चालत असेन तर लोक जवळ येतात हसत मुखाने हातात हात देतात. कितीतरी आनंद होतो मनाला !
बक्षीस (अवार्ड्स)
३ इडियट्स या फिल्म साठी उत्कृष्ट विनोदी भूमिका, मोस्ट प्रोमिसिंग न्यूकमर (पुरुष), स्टार डेबूट ऑफ द एयर ही बक्षिसे मिळाली आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:अमेरिकन अभिनेते वर्ग:इ.स. १९८२ मधील जन्म
नरेश मेहता
नरेश मेहता हे साहित्यकार आहेत.
वर्ग:हिंदी लेखक वर्ग:ज्ञानपीठ पुरस्कार विजेते वर्ग:इ.स. १९२२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००० मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
व्लादिमिर लेनिन
व्लादिमिर इलिच लेनिन (इस.१८७०-१९२४) हे रशियाचे क्रांतीकारी नेते व विचारवंत होते. यांचे मूळ नाव व्लादिमिर इलिच उल्यानोव्ह असे होते. सोवियत संघाच्या पहिल्या सरकारचे अध्यक्ष असलेले लेनिन सोवियत सोशॅलिस्ट बोल्शेव्हिक पार्टीचे (नंतरच्या सोव्हिएत कम्युनिस्ट पार्टीचे) नेते होते. रशियन राज्यक्रांतीनंतर इ.स १९१७ रोजी त्यांनी सत्ता हस्तगत केली. कम्युनिस्ट विचारसरणीत त्यांचे स्थान महत्त्वाचे आहे. त्यांचा मृतदेह रशियाच्या लाल चौकात जतन केला आहे. लेनिन हे कुशाग्र बुद्धिमत्तेचे साम्यवादी विचारवंत होते. त्यांचे कार्य जगाच्या इतिहासात खरोखरच अतुलनीय व नेत्रदीपक आहे.
जीवन
व्होल्गा नदी किनाऱ्यावरील सिम्बिर्स्क (नंतरचे उल्यानोव्हक) या गावी लेनिनचा जन्म एप्रिल २२ १८७० रोजी झाला. त्यांचे वडील इल्या निकोलायेव्ह उल्यानोव्ह हे आधी शाळेत शिक्षक म्हणून काम करीत होते नंतर ते शाळा तपासनीस झाले, तर आई मारिया अलेक्झांड्रोव्हना या एका सुविद्य घराण्यातील होत्या. लेनिन सहा भावंडांतील तिसरे अपत्य होते. उल्यानोव्ह कुटुंब हे सुसंस्कृत, सुखी कुटुंब म्हणून ओळखले जाई. इल्या निकोलायेव्हिच यांना खूप मान होता, तत्कालीन उमराव वर्गात त्यांची गणना होत होती. लेनिनच्या बालपणीचा काळ आरामात व उदार वातावरणात गेला. इतर भावंडांप्रमाणेच लेनिनही हुशार विद्यार्थी म्हणून प्रख्यात होते. शिक्षणातील शेवटच्या परीक्षेत प्रथम क्रमांकाने उत्तीर्ण होत त्यांनी सुवर्णपदक पटकाविले होते. १८८६ साली वडिलांच्या निधनानंतर मात्र त्यांचे दिवस पालटले. १८८७ मध्ये त्सार (मराठीत झार) तिसरा अलेक्सांद्र याच्या हत्येच्या कटात सहभागी असल्याच्या कारणावरून लेनिन यांचा मोठा भाऊ अलेक्सांद्र याला फाशीची शिक्षा झाली आणि मोठी बहीण ॲना हिला तुरूंगवासाची शिक्षा झाली. या घटनेचा मोठा आघात लेनिनवर झाला.
शालेय शिक्षणानंतर लेनिन कायदा व अर्थशास्त्र शिकण्यासाठी कझान विद्यापीठात दाखल झाले. पण तेथील मुलांनी लेनिनच्या भावाच्या फाशीच्या विरोधात केलेल्या निदर्शनांमुळे लेनिनसह ४५ विद्यार्थ्यांना विद्यापीठातून काढून टाकण्यात आले. क्रांतिकारकाचा भाऊ म्हणून लेनिनकडे पाहण्यात येऊ लागले. त्यामुळे इतर विद्यापीठातही लेनिन यांना प्रवेश नाकारण्यात आला. वयाच्या १८ व्या वर्षी लेनिन आपल्या आई आणि भावंडांसह समारा येथे राहिले.
समारा येथील वास्तव्यात लेनिन यांना पुस्तके मिळवून वाचून काढण्याचा नाद लागला. याच काळात कार्ल मार्क्स यांचे दास कॅपिटल वाचण्यात आल्याने समाजवादच रशियाच्या समस्यांवर तोडगा असल्याचे त्यांचे मत झाले. कायदा, तत्त्वज्ञान, इतिहास, अर्थशास्त्र, सामाजिक व राजकीय समस्या, मार्क्सवाद अशा विविध विषयांवर चौफेर वाचन आणि प्रभावी भाषणशैली यामुळे लेनिन समाजवादी गटाचे प्रमुख कार्यकर्ता बनले. तर दुसरीकडे लेनिन यांच्या आईच्या प्रयत्नांमुळे सेंट पीटर्सबर्ग विद्यापीठातून परीक्षा देण्याची मुभा लेनिन यांना देण्यात आली. चार वर्षांचा अभ्यासक्रम एका वर्षात पूर्ण करीत लेनिन ही परीक्षा पहिल्या क्रमांकाने उत्तीर्ण झाले.
भांडवलशाही पद्धत उलथून पाडणे हे लेनिन यांचे ध्येयच बनले. त्यांनी समाजवादाचा प्रसार करण्यास सुरुवात केली. आपल्या समर्थनासाठी समविचारी लोकांच्या शोधात लेनिन काही महिने युरोपमध्ये इतरत्र राहिले. १८९३ पासून त्यांनी लेख लिहिण्यास आरंभ केला. हळूहळू त्यांचे लेख जहाल होऊ लागले. १८९५ मध्ये लेनिन रशियात परतल्यावर एक वृत्तपत्र काढण्याचे व त्याचे गुप्तपणे वाटप करण्याचे त्यांनी ठरविले. जेमतेम पहिला अंक निघाला आणि गुप्तहेरांनी लेनिन यांना अटक केली. लेनिनवर राजद्रोहाचे आरोप ठेवण्यात आल्याने त्यांना १८९७ साली सायबेरियात तीन वर्षांची शिक्षा भोगण्यास पाठविण्यात आले. त्याकाळी सायबेरियाची शिक्षा जुलमाची नव्हती. लेनिन यांनी या काळात भरपूर वाचन, लेखन, अन्य कैद्यांशी चर्चा करण्यात घालविला. १८९८ साली लेनिन यांची जुनी सहकारी नादेझ्दा कृपस्काया (Nadezhda Krupskaya) हिलाही सायबेरियात शिक्षा म्हणून पाठविण्यात आले. लेनिन यांनी नादेझ्दाशी तेथेच विवाह केला. सायबेरियात असतांनाच लेनिन यांनी रशियातील भांडवलशाहीचा विकास नावाचा ग्रंथ लिहिला.
शिक्षा संपल्यानंतर लेनिन यांनी रशियाबाहेर राहण्याचे ठरविले. रशियाच्या बाहेर राहून एखादे वृत्तपत्र काढून त्याचे वाटप गुप्तपणे व प्राभावीपणे व्हावे असे लेनिन यांना वाटत होते. त्याप्रमाणे डिसेंबर १९०० मध्ये सुप्रसिद्ध इस्क्रा (रशियन ठिणगी) नावाचे नियतकालिक लेनिन यांनी सुरू केले. यामुळे समाजवादी गटात लेनिनचे महत्त्व वाढतच गेले. मार्क्सवादाला जोड देत आणि त्यात सुधारणा करत लेनिन यांनी लेनिनवादावर पुस्तक लिहिले.
१९०३ साली रशियन सोशल डेमोक्रॅटिक पक्षाचे दुसरे अधिवेशन लंडन येथे आयोजित करण्यात आले होते. त्यात लेनिन आणि त्यांच्या समर्थकांचे पक्षातील ज्येष्ठ नेते प्लेखानोव्ह, मार्तोव्ह यांच्याशी तीव्र मतभेद झाले. त्यामुळे पक्षात फूट पडली. लेनिन यांना पाठिंबा देणारे बहुमतवाले बोल्शेव्हिक तर उरलेले अल्पमतवाले मेन्शेव्हिक म्हणून ओळखले जाऊ लागले. तेव्हा आपला पक्ष कडक शिस्तीने चालवावा असे आदेश लेनिन यांनी आपल्या पाठिराख्यांना दिले.
१९०५ साली लेनिन रशियात परतले. त्याच वर्षी झारने 'ऑक्टोबर घोषणा' करून जनतेच्या काही मागण्यांना मान्यता दिली. लेनिनसारख्या नेत्यांना रशियात राहणे कठीण जात असल्याने त्यांनी १९०६ साली पुन्हा रशिया सोडले. १९०६ ते एप्रिल १९१७ या काळात लेनिन रशियाबाहेरच राहिले. १९१७ साली समाजवाद्यांनी २४-२५ ऑक्टोबरला क्रांती घडवून आणली, त्या क्रांतीचे मुख्य नेते लेनिन होते. इतिहासात या क्रांतीस ऑक्टोबर क्रांती म्हणून ओळखले जाते.
मार्क्सने शास्त्रशुद्ध समाजवाद मांडला, लेनिनने त्यास मूर्त स्वरूप दिले. क्रांती घडवून आणली, झाररला संपविले. नवी समाजवादी सत्ता प्रस्थापित केली. नव्या सरकारचे कामकाज कसे असावे याची रूपरेषा आखली.
लेनिन यांना पहिल्यांदा मार्च १९२२ मध्ये पक्षाघाताचा झटका आला. यातून सावरत असतांनाच त्यांना डिसेंबरमध्ये दुसरा झटका आला. यामुळे लेनिनचे डाव्या बाजूचे शरीर निकामी झाले. सावरण्याचा प्रयत्न सुरू असतांनाच लेनिन यांना पक्षाघाताचा तिसरा झटका आला आणि त्यातच जानेवारी २१ १९२४ या दिवशी लेनिन यांचे निधन झाले.
भारतीय दृष्टिकोनातून लेनिन
लेनिन हा रशियन क्रांतीचा प्रणेता असला तरी तो मध्यमवर्गीयांतून पुढे आलेला होता. मार्क्सच्या अर्थविषयक सिद्धान्ताचा अभ्यास करून ते प्रत्यक्षात प्रशासनात आणणारा तो राज्यकर्ता होता.
त्याचा क्रांतीचा लढा, त्याची शासनव्यवस्था, लोकशाहीविषयी त्याचे मत हे सर्व बाजूला ठेवून त्याने रशियात १९२१ मध्ये आणलेला कामगार कायदा, सिव्हिल कोड त्यानुसार नोकरदार, कामगार आणि शेतमजूर यांचं केलेले वर्गीकरण आणि त्यासंबंधी केलेली नियमावली पुढे जगभरातील कामगार कायदे, वेतनाचे नियम, कामगारांचे इतर हक्क यासाठी प्रेरक आणि मार्गदर्शक ठरले.
रिटायरमेंट बेनिफिट, ज्यात प्रॉव्हिडंट फंड, ग्रॅच्युईटी याचा समावेश होतो आणि त्यावर करही लागत नाही हे पण कामगार संघटना आणि त्यांच्या मागण्यांवर तत्कालीन सरकारने सकारात्मक प्रतिसाद दिल्याने झालेले आहे. या कामगार संघटना जगभर लेनिन आणि त्याच्या कॉम्रेड्सच्या प्रेरणेतून उभ्या राहिल्या आहेत.
अनुकंपा तत्त्वावर मिळालेल्या नोकऱ्या आणि तसे नियम आणि करार हेसुद्धा याच कामगार संघटनांच्या आंदोलनांमुळे झालेले आहेत.
बँक, शिक्षक, प्राध्यापक, रेल्वे आणि सरकारी कर्मचारी यांच्या मागण्यांचा मोर्चा आजही लाल बावट्याच्या सावलीत निघतो. तो लाल बावटा लेनिनचा.
कोणताही भांडवलदार उद्योगपती आणि कोणतेही सरकार हे स्वतः होऊन स्वयंप्रेरणेने या गोष्टी करत नसते. हे सर्व लेनिन आणि त्याच्या कॉम्रेड्सनी लढून मिळवले आहे. जगभर स्थापन झालेल्या कामगार संघटना, त्यांचे उद्देश, त्यांची कार्यपद्धती आणि त्यांचे सरकार आणि इतर खाजगी उद्योगांशी होत असलेले करार याचा उद्गाता लेनिन होता.
काम्यनिस्टांच्या विरोधात असणाऱ्या भारतातील काँग्रेस सरकारने पण सकारात्मक विचार करून यांतील बरीशी धोरणे राबवली होती. वेळोवेळी त्यात सुधारणाही केलेली होती. पण सुस्थापित झाल्यावर मध्यमवर्गाला आता या सर्व गोष्टींची गरज उरली नाही. माहिती घेण्याची गरजही त्यांना वाटत नाही.ना लेनिन आणि त्याच्या कॉम्रेड्सचीना मध्यममार्गी काँग्रेसची. भारतात आता (२०१८ साली) फक्त मंदिरे, अध्यात्म, गौरवशाली संस्कृती वगैरे महत्त्वाच्या बाबी आहेत आणि डार्विन, आईनस्टाईन, न्यूटन हे भारतीय नाहीत म्हणून त्यांची 'ऐशी की तैशी' करणारे बुद्धिमान राज्यकर्ते आहेत.
वर्ग:सोव्हिएत संघाचे राष्ट्राध्यक्ष वर्ग:रशियन राजकारणी वर्ग:इ.स. १८७० मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९२४ मधील मृत्यू
सेकापूर
सेकापूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील देवळी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:देवळी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
मोरेश्वर रामचंद्र पराडकर
मोरेश्वर रामचंद्र पराडकर तथा मोरोपंत, मयूर पंडित (जन्म : पन्हाळगड इ.स. १७२९; - बारामती, चैत्री पौर्णिमा, १५ एप्रिल १७९४),  हे मध्ययुगीन मराठी पंडिती काव्यपरंपरेतील श्रेष्ठ कवी होते. ते मुक्तेश्वर, वामन पंडित, रघुनाथ पंडित आणि श्रीधर यांचे समकालीन पंडित कवी होते.
पराडकर कुटुंब हे कऱ्हाडे ब्राह्मण कुटुंब मूळचे कोकण येथील सौंदळ गावचे होय. मोरोपंतांचा जन्म पन्हाळगड येथे झाला. मोरोपंताचे पणजे रामजीपंत हे नोकरीच्या निमित्ताने कोकणातून पन्हाळगडावर येऊन राहिले. रामजीपंताचे नातू रामचंद्रपंत हे मोरोपंताचे वडील. ते कोल्हापूरच्या छत्रपतींच्या पदरी नोकरीस होते. मोरोपंताचे बालपण तिथेच गेले. तेथेच त्यांचा विद्याभ्यासही झाला. पन्हाळगडावरील केशव पाध्ये व गणेश पाध्ये या दोन वेदशास्त्रपारंगत विद्वान बंधूंकडे मोरोपंतांनी न्याय, व्याकरण, धर्मशास्त्र, वेदान्त व साहित्य यांचे अध्ययन केले. वयाच्या २४व्या वर्षांपर्यंत मोरोपंताचे पन्हाळगडावर वास्तव्य होते. मोरोपंताचे वडील इ.स. १७५२ च्या सुमारास पन्हाळगडावरून बारामतीस गेले. पुढे मोरोपंतही वडिलांना भेटण्यासाठी म्हणून बारामतीस गेले व कायमचे बारामतीकर होऊन गेले. पन्हाळगडावरील वास्तव्यात थोडीफार काव्यनिर्मिती सोडल्यास मोरोपंताचे सर्व लेखन बारामतीस झाले. सुमारे ४५ वर्ष अखंडितपणे काव्यरचना करणाऱ्या मोरोपंतानी ७५ हजाराच्यावर कविता लिहिल्या. त्यांच्या नावावर २६८ काव्यकृतींची नोंद आहे. त्यांनी सुमारे ६० हजार आर्या, श्लोकबद्ध स्तोत्रे, आख्याने व महिलांसाठी ओवीबद्ध गीते लिहिली; तसेच १०८ रामायणे रचली. मोरोपंतांनी त्यांच्या चार गुरूंचा उल्लेख आपल्या 'गंगावकिली' या काव्यात केला आहे. ते म्हणतात, 'गुरू माझे श्रीराम, श्रीमत्केशव, गणेश, हरि, चवघे'. हरी म्हणजे पंतांचे मौजीबंधन करणारे त्यांचे सौंदळचे कुलोपाध्याय हरभट वरेकर. श्रीराम म्हणजे वडील रामजीपंत. गोळवलकर घराण्यातील केशव पाध्ये व गणेश पाध्ये हे दोघे बंधू अशा चार गुरूंचा उल्लेख मोरोपंतांनी केलेला आहे.
पुण्यातील पेशवेकालीन सावकार श्रीमंत बाबुजी नाईक यांच्याकडे पुराणिक म्हणून मोरोपंतांना राजाश्रय मिळाला होता. बारामतीतील कऱ्हा नदीकाठचा एक वाडा बाबुजी नाईकांनी मोरोपंतांना भेट दिला होता. या वाड्यातील एका खोलीत बसून मोरोपंतांनी आपल्या काव्यरचना निर्मिल्या. या खोलीच्या भिंतींवर यमक आणि अनुप्रास असलेले अगणित शब्द मोरोपंतांनी लिहून ठेवले होते. ते शब्द योग्य तेथे वापरून मोरोपंतांनी आपली काव्ये सजवत असत.
कुर्डुगड
कुर्डूगड किल्ला हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे.