cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
कनकदास
कनकदास हे कर्नाटकातील महान ऋषी आणि तत्त्वज्ञांपैकी एक होते, त्यांच्या जन्माच्या वेळी त्यांच्या पालकांनी त्यांचे नाव थिम्मप्पा ठेवले आणि त्यांच्या आध्यात्मिक गुरू व्यासराजाने नंतर त्यांचे नाव कनक दासा ठेवले जेव्हा त्यांनी हरिदास पद्धतीचा मार्ग स्वीकारला. कुरुबा (धनगर) समाजाचा सदस्य असल्याने तो पहिला योद्धा ठरला. सर्वशक्तिमान दयाच्या प्रवेशाने, कनकदासाच्या जीवनशैलीने नाट्यमय वळण घेतले. एकदा तो कृष्णकुमारीचा स्नेह जिंकण्यासाठी युद्धात गुंतला होता. त्याला युद्धाच्या मध्यभागी एका अलौकिक शक्तीने अडथळा आणला आणि त्याला युद्धातून राजीनामा देण्याचा सल्ला दिला, परंतु तो आंधळा भावनेने शरणागती पत्करण्यास नकार दिला. तो लढत राहिला आणि जवळजवळ मरणार होता पण दैवी हस्तक्षेपामुळे तो रहस्यमयरित्या वाचला. तेव्हापासून ते भगवान श्रीकृष्णाचे भक्त झाले आणि त्यांनी आयुष्यभर हरिदासाचा मार्ग स्वीकारला. कर्नाटकातील हरिदास चळवळीतही त्यांनी भाग घेतला आणि दक्षिण भारतीय लोकांसाठी त्यांनी मिळवलेली कामगिरी उल्लेखनीय होती. कनकदासाच्या चरित्रानुसार, हरिदासाच्या चळवळीचा त्यांच्यावर प्रभाव पडला आणि ते त्याचे संस्थापक व्यासराजाचे भक्त बनले. त्याची नंतरची वर्षे तिरुपतीमध्ये व्यतीत झाल्याचे मानले जाते.
जुवेश्वर
जुवेश्वर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील देवगड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:देवगड तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
पद्मा नदी
पद्मा नदी (बंगाली: পদ্মা নদী) ही बांगलादेशमधील एक प्रमुख नदी आहे. पश्चिम बंगालच्या मुर्शिदाबाद जिल्ह्यातील गिरिया ह्या गावाजवळ गंगा नदीचे नैसर्गिक दुभाजन होऊन तिच्या दोन शाखा तयार होतात. ह्यापैकी एक शाखा पद्मा ह्या नावाने भारत-बांगलादेश सीमेजवळून वाहते व बांगलादेशात ब्रह्मपुत्रा व मेघना नद्यांना मिळते. गंगेची दुसरी शाखा - हूगळी नदी, दक्षिण दिशेकडे वाहते व हावडा व कोलकातामार्गे बंगालचा उपसागराराला मिळते.
दुभजनापासून बंगालच्या उपसागराला मिळेपर्यंत पद्मा नदीची लांबी सुमारे १२० किमी आहे. राजशाही हे बांगलादेशातील प्रमुख शहर पद्मा नदीच्या काठावर वसले आहे.
वर्ग:बांगलादेशमधील नद्या वर्ग:गंगा नदी
चाळे
चाळे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील पंढरपूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते. सोलापूर कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. सोलापुरात हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
संदर्भ
वर्ग:पंढरपूर तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
बोहाळी
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते. सोलापूर कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. सोलापुरात हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
प्रेक्षणीय स्थळे
गावातील राम मंदिर, मारूती मंदीर. दत्त मंदिर (दत्त नगर)
जवळपासची गावे
खर्डी, उंबरगाव, कोर्टी, ल.टाकळी, कासेगाव
संदर्भ
वर्ग:पंढरपूर तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
मेकोम्ब काउंटी, मिशिगन
ही अमेरिकेच्या मिशिगन राज्यातील ८३ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिशिगनमधील काउंटी
होसाकोटे लोकसभा मतदारसंघ
होसाकोटे हा कर्नाटकमधील एक लोकसभा मतदारसंघ आहे. १९७७ साली हा मतदारसंघ रद्द करण्यात आला.
वर्ग:भूतपूर्व लोकसभा मतदारसंघ वर्ग:कर्नाटकमधील भूतपूर्व लोकसभा मतदारसंघ
मधुकर ठाकूर
कोणतीही राजकीय पार्श्वभूमी व राजकीय घराण्याचा वारसा नसताना गरीब शेतकरी कुटुंबातील आयुष्याची सुरुवात हॉटेल मध्ये वेटरची नोकरी करणारे मधुकर ठाकूर २००४ मध्ये अलिबागचे आमदार म्हणून निवडून आले आणि संपूर्ण महाराष्ट्रात प्रसिद्ध झाले. शरद पवार ठाकूर ह्यांच्या विजयावर चमत्कार झाला अशी प्रतिक्रिया दिली तर स्वर्गीय विलासराव देशमुख ह्यांनी मधुकर ठाकूर आम्हाला त्रास देणाऱ्यांसाठी जायंट किलर ठरले असे प्रश्स्त्रीपत्र दिले होते. अलिबाग विधानसभा मतदारसंघातून २००४ मध्ये काँग्रेसचे मधुकर ठाकूर यांच्याविरोधात शेतकरी कामगार पक्षाच्या मीनाक्षी पाटील यांच्याखेरीज आणखी सहा मीनाक्षी पाटील नावाच्या उमेदवार निवडणूक लढवीत होत्या. या निवडणुकीत काँग्रेसचे मधुकर ठाकूर विजयी होऊन सातही मीनाक्षी पाटील पराभूत झाल्या. सहा अपक्ष मीनाक्षी पाटलांपैकी पाच उमेदवारांच्या नावात मीनाक्षीनंतर विष्णू अजित, न. प्र. आर. अशी अक्षरे होती. मिळालेली मते मधुकर ठाकूर- 65828, मीनाक्षी प्र.पाटील 59961
वर्ग:महाराष्ट्रातील राजकारण वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
आगोटी नंबर १
आगोटी नंबर १ हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील इंदापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:इंदापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
लिंकन काउंटी, मिनेसोटा
लिंकन काउंटी ही अमेरिकेच्या मिनेसोटा राज्यातील ८७ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र आयव्हनहो येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ५,६४० इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिनेसोटामधील काउंटी
शिरीष गोपाळ देशपांडे
डॉ. शिरीष गोपाळ देशपांडे (जन्म : वर्धा, २० डिसेंबर, इ.स. १९५२) हे एक मराठी कवी आणि लेखक आहेत. श्रीमती नाथीबाई दामोदर ठाकरसी विद्यापीठातील मराठी विभागाच्या प्रमुखपदावरून ते निवृत्त झाले.
पुरस्कार आणि सन्मान
वर्ग:मराठी साहित्यिक वर्ग:इ.स. १९५२ मधील जन्म
कनकपुरा लोकसभा मतदारसंघ
कनकपुरा हा कर्नाटकमधील एक लोकसभा मतदारसंघ आहे. २००८ साली हा मतदारसंघ रद्द करण्यात आला.
वर्ग:भूतपूर्व लोकसभा मतदारसंघ वर्ग:कर्नाटकमधील भूतपूर्व लोकसभा मतदारसंघ
सांभर तलाव
सांभर तलाव हा भारतातील जयपूरपासून ९६ किमी नैर्ऋत्येला आणि अजमेरपासून ६४ किमी पूर्वेला महामार्ग क्रमांक ८ वर आहे. हा भारतातील सर्वात मोठा खाऱ्या पाण्याचा तलाव आहे. जवळच सांभार लेक टाऊन नावाचे गाव आहे. समुद्रसपाटीपासून हे ठिकाण १२०० फूट उंचीवर आहे. जेव्हा भरलेले असते तेव्हा या तलावाचे क्षेत्रफळ ९० चौरस किलोमीटर असते. या तलावाला तीन नद्या येऊन मिळतात.
या तलावातील पाण्यापासून मोठ्या प्रमाणात मीठ मिळते. या मिठाला आयुर्वेदात रोमक मीठ म्हणतात. अरवली पर्वताच्या दऱ्यांमधील गाळ हा या मिठाचा उगम आहे. नदीबरोबर हे मीठ तलावात येते.
पौराणिक उल्लेख
महाभारतानुसार हे क्षेत्र वृषपर्वा या असुर राजाच्या साम्राज्याचा एक भाग होते. शुक्राचार्य यांची कन्या देवयानी हिचा [ययाती]]शी विवाह याच भागात झाला. या सांभार टाऊन गावात देवयानीचे एक देऊळ आहे. तसेच एक शाकंभरी देवीचे मंदिरही आहे.
वर्ग:राजस्थान
राजीव जैन
राजीव जैन (जन्म : २९ नोव्हेंबर, १९६४) हे एक छायालेखक (सिनेमॅटोग्राफर) आहेत.
लॅक कि पार्ल काउंटी, मिनेसोटा
लॅक कि पार्ल काउंटी ही अमेरिकेच्या मिनेसोटा राज्यातील ८७ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र मॅडिसन येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ६,७१९ इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिनेसोटामधील काउंटी
कसबा वाघोटण
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:देवगड तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
१९९७-९८ पेप्सी तिरंगी मालिका
१ ते १४ एप्रिल भारत, झिम्बाब्वे आणि ऑस्ट्रेलिया दरम्यान भारतामध्ये त्रिकोणी मालिका खेळवली गेली.
अंतिम सामन्यात ऑस्ट्रेलियाने भारताचा ४ गडी राखून पराभव केला. =संघ= =गुणफलक= =साखळी सामने=
६वा सामना
=अंतिम सामना=
=संदर्भ आणि नोंदी=
=बाह्यदुवे=
हास्यसम्राट
हास्यसम्राट हा झी मराठी दूरचित्रवाणी वाहिनीवर प्रसारित झालेला एक रिॲलिटी शो आहे.
पर्व
वर्ग:झी मराठी दूरचित्रवाहिनी मालिका वर्ग:मराठी दूरचित्रवाहिनी मालिका
सिंबायोसिस आंतरराष्ट्रीय विद्यापीठ
सिंबायोसिस आंतरराष्ट्रीय विद्यापीठ हे एक खाजगी विद्यापीठ आहे. यात एकत्र-शिक्षण पद्धती (को-एज्यूकेशन) आहे व यात शिक्षणाच्या अनेक शाखा आहेत. यूजीसी व एआयसीटीई या संस्थांतर्फे या विद्यापीठास अधिकृत असा दर्जा देण्यात आलेला आहे. या संस्थेच्या एकूण २८ शैक्षणिक शाखा भारतात आहेत. याची एक शाखा हैदराबाद येथे असून नागपुरात एक शाखा २०१९ सालापर्यंत सुरू होईल. या संस्थेच्या प्रधान संचलिका डॉ. विद्या येरवडेकर या आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील शैक्षणिक संस्था वर्ग:महाराष्ट्रातील विद्यापीठे वर्ग:पुण्यातील शैक्षणिक संस्था
मेनोमिनी काउंटी, मिशिगन
ही अमेरिकेच्या मिशिगन राज्यातील ८३ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र येथे आहे.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिशिगनमधील काउंटी
संगीत स्वयंवर (नाटक)
सं. स्वयंवर हे नाटकाचार्य कृष्णाजी प्रभाकर खाडिलकर यांनी लिहिलेले आणि दिग्दर्शित केलेले मराठी संगीत नाटक आहे. तसेच या नाटकाचे संगीत दिग्दर्शन श्री भास्करबुवा बखले यांनी केले आहे.भास्करबुवा बखले यांना 'देवगंधर्व'ही उपाधी बहाल केलेली आहे. नाटकाचा शुभारंभाचा प्रयोग १० डिसेंबर, १९१६ रोजी मुंबई येथे झाला. या प्रयोगात रुक्मिणीची भूमिका बालगंधर्वांनी केली होती, तर गणपतराव बोडस कृष्णाच्या व रघुवीर सावरकर हे महाराणीच्या भूमिकेत होते. या नाटकासाठी भरजरी शालू, सोन्याचे दागिने तसेच पॅरिसहून मागवलेले अत्तर वापरण्यात आले होते. या नाटकात २५हून अधिक गीते होती.
मेकोस्टा काउंटी, मिशिगन
ही अमेरिकेच्या मिशिगन राज्यातील ८३ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र येथे आहे.
संगीत स्वयंवर (नाटक)
संगीत स्वयंवर या नाटकाचे मुख्य कथानक हे देवी रुक्मिणी व श्री कृष्णाच्या लग्नावर(स्वयंवर) आधारित आहे. यामध्ये श्री कृष्णाला कधीही न पहिलेली रुक्मिणी श्री कृष्णाच्या केवळ केलेल्या रूपाच्या वर्णनावर श्री कृष्णाच्या प्रेमात अखंड बुडून जाते.आणि श्रीकृष्णा बरोबर च लग्न करण्याचा निश्चिय करते. श्री कृष्णाने केलेल्या कंस वधाने रुक्मिणी चा भाऊ रुक्मी हा श्री कृष्णावर प्रचंड संतापून श्री कृष्णाच्या वधासाठी सुडाने संतापलेला असतो.त्यामुळे रुक्मिणी चा विवाह हा रुक्मी चा परम मित्र शिशुपाल याच्याशी च लावून देण्याच वचन रुक्मि णे शिशुपाला ला दिलेला असत. श्री कृष्णाच्या यादव कुळाने १७ वेळा युद्ध करून शिशुपाला च्या सेनेला युद्धात धूळ चारून पराजय केलेला असतो. रुक्मिणी चा शिशुपाल सोबत होणारा विवाह रोखण्यासाठी श्री कृष्णाने केलेले नाटक व झालेला संघर्ष तसेच रुक्मिणीचा श्री कृष्णाच्या प्रेमासाठी केलेले प्रयत्न या नाटकामध्ये कथानक केले आहे.
मेकोस्टा काउंटी, मिशिगन
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या इतकी होती.
संगीत स्वयंवर (नाटक)
वर्ग:मराठी साहित्य नामसूची वर्ग:मराठी नाटक नामसूची
मेकोस्टा काउंटी, मिशिगन
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिशिगनमधील काउंटी
कुष्टगी लोकसभा मतदारसंघ
कुष्टगी हा कर्नाटकमधील एक लोकसभा मतदारसंघ आहे. १९५७ साली हा मतदारसंघ रद्द करण्यात आला.
लेक ऑफ द वूड्स काउंटी, मिनेसोटा
लेक ऑफ द वूड्स काउंटी ही अमेरिकेच्या मिनेसोटा राज्यातील ८७ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र बॉडेट येथे आहे.
चिळाईवाडी
चिळाईवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील पंढरपूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
लेक ऑफ द वूड्स काउंटी, मिनेसोटा
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ३,७६३ इतकी होती.
चिळाईवाडी
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते. सोलापूर कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. सोलापुरात हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
लेक ऑफ द वूड्स काउंटी, मिनेसोटा
नॉर्थवेस्ट अँगल हा अमेरिकेच्या सलग ४८ राज्यांतील सगळ्यात उत्तरेचा बिंदू या काउंटीमध्ये आहे.
आंतरराष्ट्रीय लोकसंख्या विज्ञान संस्था
आंतरराष्ट्रीय लोकसंख्या विज्ञान संस्था हे भारताच्या मुंबई शहरात मुख्य आवार असलेले अभिमत विद्यापीठ आहे. याची स्थापना १९७०मध्ये वस्तीविभागणी प्रशिक्षण आणि संशोधन केन्द्र या नावाने झाली. १९५६मध्ये याचे नामकरण आंतरराष्ट्रीय वस्ती संशोधन संस्था असे झाले व १९८५ मध्ये सध्याचे नाव देण्यात आले. याच वेळी या संस्थेला अभिमत विद्यापीठाचा दर्जा देण्यात आला.
स्थान
देवनार, मुंबई ४०००८८
शैक्षणिक घटक
या विद्यापीठाचे ७ विभाग आहेत.
बाह्य दुवे
अधिकृत संकेतस्थळ
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:भारतातील शैक्षणिक संस्था
मेसन काउंटी, मिशिगन
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या इतकी होती.
२०१२ चिनी ग्रांप्री
२०१२ चिनी ग्रांप्री (अधिकृत यु.बि.एस. चिनी ग्रांप्री) ही एक फॉर्म्युला वन शर्यत आहे, जी १५ एप्रिल २०१२ रोजी शांघाय येथील शांघाय आंतरराष्ट्रीय सर्किट येथे आयोजित करण्यात आली. ही शर्यत २०१२ फॉर्म्युला वन हंगामाची तिसरी शर्यत आहे.
५६ फेऱ्यांची ही शर्यत निको रॉसबर्ग ने मर्सिडिज-बेंझसाठी जिंकली. जेन्सन बटन ने दुसऱ्या क्रमांकावर उपविजेता होत मॅकलारेन-मर्सिडिज-बेंझसाठी ही शर्यत जिंकली व लुइस हॅमिल्टन ने गत विजेता व तिसरा क्रमांकावर मॅकलारेन-मर्सिडिज-बेंझसाठी ही शर्यत जिंकली.
बाह्य दुवे
वर्ग:चिनी ग्रांप्री वर्ग:२०१२ फॉर्म्युला वन हंगाम वर्ग:शांघाय
खुडी
खुडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील देवगड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:देवगड तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
मधुगिरी लोकसभा मतदारसंघ
मधुगिरी हा कर्नाटकमधील एक लोकसभा मतदारसंघ आहे. १९७७ साली हा मतदारसंघ रद्द करण्यात आला.
वर्ग:भूतपूर्व लोकसभा मतदारसंघ वर्ग:कर्नाटकमधील भूतपूर्व लोकसभा मतदारसंघ
मीना तुपे
मीना भिवसेन तुपे या या एक मराठी पोलीस अधिकारी आहेत. बीड जिल्ह्यातील दगडी शहाजानपुरा या छोट्याशा गावात त्यांचा जन्म झाला. तुपे यांच्या वडिलांनी त्यांना शिकायला प्रोत्साहित केले, परंतु त्यांच्या आई, शशिकला तुपे यांचा विरोध होता.
तुपे कुटुंबातील चार मुली व एक मुलगा; पैकी मीना तुपे बहिणींमध्ये सर्वात लहान आहेत. मुलींनी शिक्षणच घेऊ नये असा आईचा आग्रह असल्याने मोठ्या तिन्ही बहिणींचे जेमतेम शालेय शिक्षण झाले.
मीना तुपे यांना लहानपणापासून शेतात नांगरणी, खुरपणी अशी अंगमेहनतीची सर्व कामे करावी लागली, त्यामुळे त्या काटक झाल्या. त्यांना शिक्षिका व्हायचे होते. त्यासाठी त्यांनी शिक्षणशास्त्र पदविकाही मिळवली. शिक्षण पूर्ण झाल्यावर त्या पोलिसांत भरती झाल्या. त्यांना खंडाळा प्रशिक्षण केंद्रात उत्कृष्ट प्रशिक्षणार्थी म्हणून प्रथम पारितोषिक मिळाले; त्या हवालदार झाल्या. त्यानंतर त्या महाराष्ट्र लोकसेवा आयोगाच्या परीक्षेत महाराष्ट्रात महिलांमध्ये द्वितीय क्रमांकाने उत्तीर्ण झाल्या. नाशिकच्या महाराष्ट्र पोलीस प्रबोधिनीत त्यांना ७४९ तरुण-तरुणींमधून सर्वोत्कृष्ट प्रशिक्षणार्थी असल्याचा मान मिळाला. हा मिळविणाऱ्या तुपे पहिल्याच महिला प्रशिक्षणार्थी होत.
मीना तुपे आता पोलीस उपनिरीक्षक झाल्या आहेत.
मनोज कुमार पांडे
कॅप्टन मनोज कुमार पांडे (२५ जून, इ.स. १९७५:सीतापूर, उत्तरप्रदेश - २/३ जुलै, इ.स. १९९९) हे १/११ गुरखा रायफल्स - भारतीय सेना मधील अधिकारी होते. मनोज कुमार यांना त्याच्या साहसासाठी व नेतृत्व गुणांसाठी मरणोत्तर परमवीर चक्र म्हणजेच सेनेतील सर्वात उच्च शौर्य पदक देण्यात आले. ह्यांचा मृत्यू बटालिक सेक्टर येथील खालुबर टेकडी मधील जुबर शिखर येथे झालेल्या हल्ल्यात झाला.
कारगील
मनोज ह्यांनी पाकिस्तानी घुसखोरांना ११ जून १९९९ला बटालिक सेक्टरमधून परतवून लावले. त्यांनी त्यांच्या बरोबरील सैनिकांचे नेतृत्व करीत जुबर शिखरावर ताबा मिळवला. हे शिखर ताब्यात येणे त्यावेळी संघर्षाच्या दृष्टीने महत्त्वाचे होते. परिस्थिती लक्षात घेत मनोज यांनी आपल्या सैनिकांच्या समूहाला एका अरुंद लांबट उंचवट्यावर नेले. त्यामुळे त्यांना शत्रूच्या जागा लक्षात आल्या. उद्दिष्ट पूर्ण झालेले नसताना पाकिस्तानी सैनिकांनी भारतीय सैनिकांवर गोळीबार सुरू केला. मोठे साहस दाखवून मनोज ह्यांनी तेवढ्याच प्रमाणात गोळीबाराचे उत्तर दिले. खांद्यावर व पायावर गोळी लागूनसुद्धा मनोज यांनी हार मानली नाही व पाकिस्तानी बंकरांपर्यंत जाऊन तेथे दोन सैनिकांना मारून पहिले बंकर ताब्यात घेतले. हेच या लढाईतले महत्त्वाचे वळण होते. आपल्या नेत्याच्या साहसाने प्रेरित होऊन बाकीच्या सैनिकांनीसुद्धा आपल्या शत्रूवर हल्ला चढवला. आपल्या जखमांकडे दुर्लक्ष करत मनोज ह्यांनी प्रत्येक बंकरामधील शत्रूच्या सैनिकांना मारायला सुरुवात केली. सर्वात शेवटचे बंकर ताब्यात घेतल्यावर अत्यंत घायाळ झाल्याने मनोज बेशुद्ध पडले. तोपर्यंत त्यांच्या सहकाऱ्यांनी सर्व बंकरे ताब्यात घेतली होती.
ऑपरेशन विजय
कॅप्टन मनोज ह्यांनी कारगील जिंकण्यासाठीच्या ऑपरेशन विजयमधील काही हल्ल्यांमध्ये भाग घेतला व काही घुसखोरांना परतवले. २ जुलै १९९९ च्या मध्यरात्री खालुबर पलटणची चढाई अंतिम टप्प्यात असताना शत्रूकडून हल्ला झाला. मनोज ह्यांना शत्रूची स्थिती कळण्यासाठी चढाई करण्यास सांगितले व लवकरात लवकर प्रतिहल्ला करण्यास सांगितले. कारण दिवसाच्या प्रकाशात मनोज ह्यांचा समूह दिसू शकला असता.
मृत्यू
न घाबरता कॅप्टन मनोज यांनी शत्रूच्या पहिल्या ठिकाणावर हल्ला केला, तेथे त्यांनी शत्रूच्या दोन सैनिकांना ठार केले. तसेच दुसऱ्या ठिकाणावर हल्ला करून तेथेही दोन शत्रुसैनिकांना मारले. तिसऱ्या ठिकाणी हल्ला करताना. त्यांना छातीवर व पायांवर जखमा झाल्या. तरीही न घाबरता त्यांच्या जखमांची काळजी न करता त्यांनी त्यांच्या गटाचे नेतृत्व केले व चौथ्या ठिकाणी हातगोळा टाकून ते ठिकाण उद्‌ध्वस्त केले. त्या वेळी त्यांना कपाळावर गंभीर जखम झाली. शेवटी खूप जखमा झाल्यामुळे त्यांचा मृत्यू झाला.
कॅप्टन मनोज यांचे शेवटचे शब्द होते 'ना छोडनु' (नेपाळी भाषेत) ('त्यांना सोडू नका'.). अशा प्रकारे मनोज यांनी वीरता, अदम्य साहस, कुशल नेतृत्व आणि कर्तव्याच्या प्रति समर्पण दाखविले आणि भारतीय सेनेच्या परंपरेत सर्वोच्च बलिदान दिले.
सन्मान
मनोज कुमार पांडे यांना मरणोत्तर परमवीर चक्र हा भारतीय सर्वोच्च शौर्य पुरस्कार प्राप्त झाला. त्यांचे वडील श्री गोपीचंद मनीष यांनाही ५२व्या भारतीय प्रजासत्ताक दिनी भारताच्या राष्ट्रपतींकडून एक पुरस्कार प्राप्त झाला. मनोज पांडे देशात त्यांच्या त्यागासाठी एक हुतात्मा मानले जातात. ते सर्व लोकांसमोर एक आदर्श आहेत.
मनोज ह्यांची दैनंदिनी
मनोज ह्यांची एक स्वतःची डायरी होती. त्या डायरीमध्ये ते जे काही शिकले ते लिहीत असत. त्यांनी त्यात एक वाक्य लिहले आहे-"काही लक्ष्ये इतकी योग्य असतात की ती हरणे सुद्धा शानदार असते!"
चित्रपटात
२००३ साली प्रदर्शित झालेल्या एलओसी कारगिल ह्या चित्रपटात मनोज कुमार ह्यांची भूमिका अभिनेता अजय देवगणने साकारली होती.
वर्ग:परमवीर चक्र विजेते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
चिंचोळीभोसे
चिंचोळीभोसे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील पंढरपूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:पंढरपूर तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
आगोटी नंबर २
आगोटी नंबर २ हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील इंदापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ४६० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:इंदापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
लेक काउंटी, मिनेसोटा
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या १०,९०५ इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिनेसोटामधील काउंटी
रॉस्कोमॉन काउंटी, मिशिगन
ही अमेरिकेच्या मिशिगन राज्यातील ८३ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिशिगनमधील काउंटी
राजेश सिंग अधिकारी
मेजर राजेश सिंग अधिकारी हे १९९९ च्या कारगिल युद्धात शहीद झाले. कारगिल युद्ध १९९९ च्या मे व जुलै महिन्यांमधला भारत व पाकिस्तान मधला मर्यादित सशस्त्र संघर्ष होता. हे युद्ध काश्मीरमधील कारगिल जिल्ह्यात झाले होते. युद्धाच्या शेवटी भारताचा विजय झाला.
या युद्धात भारताचे काही सैनिक शहीद झाले. त्यांच्यापैकीच एक म्हणजे मेजर राजेश सिंग अधिकारी होय. मेजर अधिकारी यांना दहा माणसांच्या तीन सैनिकी तुकड्यांचे नेतृत्व करायचे होते. त्या तुकड्यांना घेऊन त्यांना १६,००० फुटांवरच्या एका पाकिस्तानी सेनावासावर ताबा मिळवायचा होता. १६,००० फुटांवर आपल्या पत्नीकडून पत्र मिळणे हे अश्चर्यजनक होते, परंतु मेजर राजेश यांना नुकतेच मोहिमेच्या पूर्वी आपल्या पत्नीकडून पत्र मिळाले होते. एका हातात पहाडी प्रदेशाचा नकाशा, व दुसऱ्या हातात AK-४७ रायफल घेऊन निघता निघता त्यांनी ते पत्र आपल्या खिशात ठेवले व एका सहकाऱ्याला सहजतेने म्हणाले, " मी आपली मोहीम संपल्यावर हे पत्र उद्या शांततेत वाचेन." पण दुर्दैवाने हे पत्र वाचण्याचा योग त्यांच्या आयुष्यात कधीच आला नाही. त्याच रात्री त्यांनी व एका दहा माणसांच्या सशस्त्र तुकडीने पहाडाची चढाई करण्याची सुरुवात केली. परंतु त्यांची चाहूल पाकिस्तानी सैनिकांना झाली व गोळीबारात एका अधिकाऱ्याचा दुर्दैवी मृत्यू झाला व ते देशासाठी शहीद झाले. या घटनेमुळे मोहीम रद्द करण्यात आली.
त्याचा पुढच्या दिवशी, १०-१० माणसांच्या ३ तुकड्या नवीन मोहिमेसाठी रवाना झाल्या. मेजर राजेश सिंग अधिकारी हेच या गटाचे नेते होते. ते त्या गटाच्या ३मीटर पुढे होते. त्यांना छातीत गोळी लागलेली असूनही ते पुढे जात राहिले. सेनावास कोसळला, पण अधिकारीं चा देह त्या सेनावासापासून २० मीटर लांब पडला. ही घटना झाल्यावर एका आठवड्यांनी त्यांचा मृतदेह त्यांच्या घरी, नैनितालमध्ये आणला गेला.
वर्ग:कारगिल युद्ध वर्ग:इ.स. १९९९ मधील मृत्यू
हिंदू मूर्ती भंजन
हिंदू प्रतिमा आणि किंवा स्मारके नष्ट करण्याच्या कृतीला हिंदू मूर्ती भंजन असे म्हणतात. हा हिंदूंच्या छळाचा एक प्रकार आहे. याला इंग्रजीमध्ये आयकॉनोक्लाझम असे म्हणतात. आक्रमक मुस्लिमांनी भारतीय धार्मिक प्रतिमांचे प्रचंड प्रमाणात नुकसान केले आहे. गुजरातमधील सोमनाथ मंदिर इस्लामिक सैन्याने वारंवार नष्ट केले. काशी विश्वनाथ मंदिर कुतुब -अल-दीन ऐबक सारख्या क्रूर आणि अशिक्षित इस्लामिक आक्रमकांनी वारंवार नष्ट केले. मार्तंड सूर्य मंदिराचे अवशेष. १५व्या शतकाच्या सुरुवातीला मुस्लिम सुलतान सिकंदर बुत्शिकानच्या आदेशानुसार मार्तंड सूर्य मंदिर नष्ट करण्यात आले. मुस्लिम शासक मूर्ती भंजन करणारे म्हणून स्वतःला बुत शिकन अशी पदवी लावतांना दिसून येतात. मुस्लिम मलिक काफूरच्या नेतृत्वाखालील दिल्ली सल्तनतच्या सैन्याने मीनाक्षी मंदिर लुटले आणि येथील मूर्ती फोडल्या. राणी की वाव ही पाटण येथे स्थित चौलुक्य राजघराण्याने बांधलेली एक सुंदर विहीर आहे; हे शहरबाराव्या शतकादरम्यान कुतुबुद्दीन अयबकने पाडले आणि १२९८ मध्ये क्रूरकर्मा आणि अशिक्षित अल्लाउद्दीन खिलजीने ते नष्ट केले. होयसळेश्वर मंदिर दोनदा तोडले आणि येथील मूर्ती फोडल्या गेल्या.
औरंगजेब
औरंगजेबाच्या स्वतःच्या अधिकृत इतिहासात, त्याच्या केवळ एका वर्षाच्या राजवटीचे वर्णन करताना असे लिहिले आहे की १६७९ मध्ये फक्त एका वर्षात किमान १३२ मंदिरे नष्ट केली असे लिहून ठेवले आहे. त्याने एकूण ५० वर्षांहून अधिक काळ राज्य केले. वर्ग:हिंदू धर्म वर्ग:हिंदूंचा छळ
आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय क्रिकेट
हे सुद्धा पहा
वर्ग:क्रिकेट
मंगळूर लोकसभा मतदारसंघ
मंगळूर हा कर्नाटकमधील एक लोकसभा मतदारसंघ आहे. २००८ साली हा मतदारसंघ रद्द करण्यात आला.
वर्ग:भूतपूर्व लोकसभा मतदारसंघ वर्ग:कर्नाटकमधील भूतपूर्व लोकसभा मतदारसंघ
सासाराम
सासाराम (लेखनभेद: "सहसराम'') हे बिहार राज्यातील एक शहर व रोहतास जिल्ह्याचे मुख्यालय आहे. प्राचीन काळामध्ये गया, राजगृह आणि नालंदा परिसराला भेट देण्यासाठी "विहार"चे प्रवेशद्वार होते आणि प्रागैतिहासिक कालखंडात बुद्धाने गयेत महाबोधि वृक्षाखाली सत्य आणि शहाणपणाने ज्ञान प्राप्त केले.
आधुनिक सासाराम शहर बिहारमधील सर्वात मोठे उप-महानगर क्षेत्र व्यापते. येथे शेरशहा थडगे, रोहतासगड किल्ला, इंद्रपुरी धरण, शेरगढ किल्ला, पवित्र ताराचंदी शक्तीपीठ, गुप्त धाम, तुटला भवानी मंदिर, पायलट बाबा धाम आणि बरीच जागा भेट देण्यासाठी अनेक विख्यात धार्मिक व ऐतिहासिक स्थळे आहेत. कैमूर पर्वतरांगांचे रमणीय पर्वतीय सौंदर्य, आणि पर्वतरांगातील अकबरनामा नुसार सुमारे 200 विदेशी धबधबे अस्तित्वात आहेत, त्यापैकी सर्वात प्रसिद्ध म्हणजे मांढरकुंड, धुवन कुंड, सीताकुंड आणि तुतला भवानी धबधबे आणि सोन्यासारख्या नद्या आहेत.
सासारम शहर त्याच्या इतर उप शहरांच्या मध्यभागी वसलेले आहे जसे की नोखा आणि कुद्रा येथे मोठ्या प्रमाणात कृषी आधारित उद्योग आहेत आणि हे शहर शैक्षणिक केंद्र म्हणून देखील विकसित होत आहे. हे डेहरी-ऑन-सोन, दालमियानगर, सोननगर, अमझोर, नोखा आणि बंजारी यासारख्या इतर औद्योगिक जुळ्या शहरे मध्यभागी आहे.
उप महानगर क्षेत्राची प्रमुख पॉश ठिकाणे म्हणजे राज कॉलनी, गौराक्षणी, न्यू एरिया, टाकिया बाजार, टॉम्ब एरिया आणि फजलगंज कमर्शियल झोन, साहू सिनेमॅक्स - मॉल आणि रेल्वे क्रिकेट स्टेडियम क्षेत्र. शहरातील उत्तम वैद्यकीय सुविधा असणारी सर्वोत्कृष्ट star- 3-4 स्टार हॉटेल्ससह अनेक मॉल्स उघडली गेली आहेत आणि जुन्या शहाबाद जिल्ह्याचे वैद्यकीय केंद्रही आहेत.
सासाराम शहर प्रदेश हे बिहार भारत येथील रोहतास जिल्हा प्रशासकीय मुख्यालय आहे. १ Sha 2२ मध्ये हा शहाबाद जिल्ह्यातून कोरलेला जिल्हा बनला. हे जिल्हा मुख्यालय बिहारमधील सर्वोच्च साक्षरता दर आणि सर्वोच्च कृषी व वन कवच क्षेत्र म्हणून ओळखले जाते  २०११ सालापर्यंत एकूण 35 358,२33 लोकसंख्या असलेल्या सासाराम हे त्याच नावाच्या सामुदायिक विकास ब्लॉकचे मुख्यालय आहे आणि रोहतास जिल्ह्यातील हा सर्वाधिक लोकसंख्या असलेला गट आहे.
हे सिमेंट, खते, दगडी चिप्स आणि उत्खनन उद्योगासाठी आणि सासाराम जिल्हा "तांदळाचा वाटी" म्हणून प्रसिद्ध आहे.
इतिहास
वैदिक युगात सासाराम हा प्राचीन काशी साम्राज्याचा एक भाग होता. सहस्राराम नावाची उत्पत्ती सहस्त्रारामातून झाली आहे, म्हणजे हजारो चरणे. एकेकाळी सासारामला शाह सराय (म्हणजे "किंग्जचे ठिकाण") असे नाव देण्यात आले होते कारण हे अफगाण राजा शेरशाह सुरी यांचे जन्मस्थान आहे, जिने दिल्लीवर राज्य केले, बहुतेक उत्तर भारत, आता पाकिस्तान आणि पूर्व अफगाणिस्तान पाच वर्षे आहे, मोगल बादशाह हुमायूनचा पराभव केल्यानंतर. शेरशाह सूरीच्या बऱ्याच सरकारी पद्धती मुघल व ब्रिटीश राजांनी अवलंबिल्या, कर, प्रशासन आणि काबूल ते बंगाल पर्यंतच्या पक्की रस्त्याच्या इमारतीस ग्रँड ट्रंक रोड असे म्हणतात.
रोहतासगड येथील शेरशाह सुरीचा किल्ला सासाराममध्ये आहे. या किल्ल्याचा इतिहास the व्या शतकातील आहे. हे राजा हरिश्चंद्र यांनी बांधले होते, त्याचा मुलगा रोहिताश्वाच्या नावावर सत्यतेसाठी ओळखला जातो. यामध्ये चूरासन मंदिर, गणेश मंदिर, दिवाण-खास, दिवाण-ए-आम आणि इतर अनेक वास्तू वेगवेगळ्या शतकानुशतके आहेत. अकबराच्या कारकिर्दीत बिहार आणि बंगालचे राज्यपाल म्हणून या किल्ल्यात राजा मान सिंह यांचे मुख्यालयही होते. बिहारमधील रोहतास किल्ल्याला पंजाबच्या झेलम जवळ, आजच्या पाकिस्तानमध्ये याच नावाच्या आणखी एका किल्ल्याचा गोंधळ होऊ नये. तेव्हा सासाराम मध्ये Rohtaas किल्ला शेर शहा सुरी यांनी तयार केले होते, या कालावधीत हुमायून हिंदुस्थान हद्दपार करण्यात आले होते.
दक्षिणेस दोन मैलांवर ताराचंदी देवीचे मंदिर आहे आणि चंदी देवीच्या मंदिराशेजारील खडकावर प्रताप धवल यांचे शिलालेख आहे. देवीची पूजा करण्यासाठी हिंदू मोठ्या संख्येने जमतात. धुवन कुंड, सुमारे 36 किमी (22 मी).
ससारामच्या दक्षिणेस असलेले रोहतास हे सत्यवाडी राजा हरिश्चंद्र यांचे निवासस्थान होते, ज्यांचे नाव रोहितशवा होते.
अशोकचा लघु रॉक लेख
चंदन शहीद जवळील कैमूर टेकडीच्या छोट्या गुहेत वसलेल्या अशोकाच्या (तेरा गौण रॉक एडिक्टपैकी एक) शिलालेखांकरिता सासाराम देखील प्रसिद्ध आहे.
हा आदेश सासाराम जवळ किमूर रेंजच्या टर्मिनल स्परच्या वरच्या बाजूला आहे. येथे फक्त 1 किरकोळ शिलालेख आहे अशोक प्रसिद्धपणे दंडाच्या पूर्वीच्या खांबाचा उल्लेख: ". . . आणि जिथे माझ्या अधिपत्यामध्ये येथे दगडी स्तंभ आहेत तेथेही ते कोरले जाण्यास कारणीभूत आहे. " .24.94138°N, 84.03833°W
उल्लेखनीय लोक
वर्ग:बिहारमधील शहरे वर्ग:रोहतास जिल्हा
२०१३ आयसीसी चॅम्पियन्स चषक
'''२०१३ आय.सी.सी. चॅम्पियन्स ट्रॉफी''' ही आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामन्यांची क्रिकेट स्पर्धा इंग्लंड व वेल्समध्ये ६ ते २३ जून २०१३ दरम्यान खेळवली जाईल. ह्या स्पर्धेचे सामने इंग्लंडमधील लंडन (द ओव्हल) व बर्मिंगहॅम (एजबॅस्टन) तर वेल्समधील कार्डिफ ह्या तीन शहरांमध्ये खेळवले जातील. आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटनद्वारे आयोजीत केल्या जाणाऱ्या चँपियन्स ट्रॉफीची ही सातवी व शेवटची आवृत्ती आहे.
सराव सामने
सराव सामन्यांचे नियम एकदिवसीय सामन्यांपेक्षा थोडे वेगळे होते, त्यामुळे ते वनडे म्हणून ओळखले गेले नाहीत.
फलंदाजी
सर्वाधिक धावा
गोलंदाजी
सर्वाधिक बळी
संदर्भ
वर्ग: चँपियन्स ट्रॉफी वर्ग:इ.स. २०१३ मधील खेळ वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख वर्ग:चित्र हवे
लापीर काउंटी, मिशिगन
ही अमेरिकेच्या मिशिगन राज्यातील ८३ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिशिगनमधील काउंटी
वाडेना काउंटी, मिनेसोटा
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या १४,०६५ इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:मिनेसोटामधील काउंटी
जपानचा इतिहास
जपानचा इतिहास
जपानचा इतिहास म्हणजे जपानची काही बेटे व तिथल्या लोकांचा प्राचीन काळापासून ते आजपर्यंतचा इतिहास होय. इ.स. पूर्व १२००० पासून (शेवटच्या हिमयुगानंतर) जपानी बेटांचा समूह मानवी वसाहतीसाठी अनुकूल बनला. जपानमध्ये सापडलेली सर्वात जुनी मातीची भांडी जोमोन कालखंडातील आहेत. जपानचा पहिला लिखित संदर्भ हा इ.स. १ ल्या शतकात चोवीस इतिहास या चिनी ऐतिहासिक दाखल्यामध्ये थोडक्यात आढळतो. जपानवर चीनचा मुख्य धार्मिक आणि सांस्कृतिक प्रभाव असल्याचे समजते.
जपानची पहिली राजधानी नारा येथे इ.स. ७१० मध्ये स्थापित करण्यात आली; जी बौद्ध कला, धर्म व संस्कृतीचे केंद्र बनली.आजचे राजघराणे इ.स. ७०० च्या सुमारास उदयास आले. १८६८ पर्यंत त्यांना उच्च प्रतिष्ठा प्राप्त होती पण कमी राजकीय अधिकार व शक्ती होती. इ.स. १५५० पर्यंत राजकीय शक्ती हजारो छोट्या स्थानिक एककांत विभाजित झाली होती, ज्यावर स्थानिक डायम्यो (देव)चे वर्चस्व असे व प्रत्येक डायम्यो कडे सामुराई  योद्ध्यांची फौज असे. इ.स. १६०० मध्ये तोकुगावा लेयासु सत्तेवर आला ज्याने आपल्या समर्थकांना जमिनी दिल्या व  एदो  (आताचे टोकियो ) येथे बाकूफू (सरंजामशाही)ची रचना केली.तोकुगावाचा कालखंड भरभराटीचा व शांततेचा होता आणि जपानने ख्रिश्चन मिशनला संपुष्टात आणले आणि बाहेरील विश्वासोबतचे सर्व संबंध तोडले.
१८६० मध्ये मेईजी कालखंड चालू झाला आणि नवीन राष्ट्रीय नेतृत्वांनी पद्धतशीरपणे सरंजामशाही पद्धतीचा अंत केला आणि पश्चिमी आदर्शांना अनुसरून एका विरक्त, अविकसित बेटांच्या देशाला विश्व शक्तीचे स्वरूप प्रदान केले. जपानचे प्रबळ लष्कर पूर्णपणे स्वतंत्र नव्हते व त्यांनी १९२० व १९३० मध्ये मुलकी अधिकाऱ्यांचा विश्वासघात केला होता, ज्यामुळे लोकतंत्र अनिश्चित होते. १९३१ पासून जपानी लष्कर चीनमध्ये घुसले व १९३७ मध्ये चीनवर संपूर्ण शक्तीने व योजनाबद्ध पद्धतीने युद्ध घोषित केले. जपानने पूर्व चीनमधील मांचुरियाच्या महत्त्वाच्या शहरांचा ताबा घेऊन तेथे त्याच्या नियंत्रणाच्याखालील कळसूत्री सरकार स्थापन केले, परंतु तो चीनला पराभूत नाही करू शकला. डिसेंबर १९४१ मध्ये पर्ल हार्बरवर केलेल्या हल्ल्यामुळे जपानचे अमेरिका आणि त्याच्या मित्र राष्ट्रांशी युद्ध सुरू झाले. १९४२ च्या मध्यात जपानी आरमाराच्या विजयाच्या मालिकेमुळे त्यांचे लष्कर झपाट्याने वाढले व त्यांना जहाजे, युद्धसामग्री आणि तेलाचा पुरवठा कमी पडू लागला.जपानी सैन्याने हाँगकाँग हे दक्षिण चीनमधील शहर तसेच सिंगापूर,मलेशिया,फिलीपाईन्स,तैवान,म्यानमार इत्यादी देश जिंकले. भारताच्या ईशान्य,पूर्व सीमेपर्यंत जपानी सैन्य येऊन पोचले. नंतर जपानचे आरमार बुडले व त्याची महत्त्वाची शहरे हवेतून नष्ट करण्यात आली असताना देखील सम्राट शोवाने ऑगस्ट १९४५ पर्यंत लढा दिला, परंतु हिरोशिमा आणि नागासाकी शहरांवर दोन अणुबॉम्बच्या  हल्ल्यांच्यामुळे जपानला  शरण जाणे भाग पडले.
१९५५ नंतर जपानने उच्च आर्थिक वृद्धी दर गाठला व जगाचे आर्थिक शक्तिस्थान बनले; मुख्यतः अभियांत्रिकी (engineering), वाहन व इलेक्ट्रॉनिक्समध्ये १९९० पासून आर्थिक स्थैर्य हा जपानसाठी मोठा मुद्दा बनला आहे. २०११ मधील त्सुनामी व भूकंपामुळे मोठे आर्थिक नुकसान झालं आणि देशाच्या अणुशक्तीचे ही नुकसान झाले. १९६४ मध्ये सांतो एकीदा हे पंतप्रधान झाले जपानच्या भवितव्याचा विश्वास हा त्यांच्या धोरणाचा मुख्य आधार होता अमेरिकेशी घनिष्ठ मैत्री करून त्यांनी परराष्ट्र धोरणामध्ये अनेक नवे उपक्रम राबवले इतकेच नाही तर अमेरिकन तळ असलेल्या ओकिनावा बेटावर अमेरिका आपले नियंत्रण कमी करण्यास तयार नव्हता पण जपान मध्ये ओकिनावा बेटासाठी मोहीमच सुरू झाल्यामुळे अमेरिकेने ओकिनावा बद्दल संयुक्त समीक्षा करण्याची कबुली दिली १९६८ मध्ये अमेरिकेने उगाच वारा दोन्ही बेटे जपानला सोपवली १९६९मध्ये अमेरिकेने ओकिनावा भेट १९७२ पर्यंत जपानला देण्याचे आश्वासन दिले यामुळे १९७० मध्ये उभयपक्षी सुरक्षा आणि सहकार्याच्या कराराचे नूतनीकरण झाले. सांगतोने या राजकीय विजयाचे भांडवल करून निवडणुका घेतल्या व उदार लोकशाहीवादी पक्षाची शक्ती त्यांनी जपानमध्ये वाढवली.
जपानचा पूर्व इतिहास
जपानचे अश्मयुग इ.स. पूर्व ५०,००० ते इ.स. पूर्व १२,०००, शेवटच्या हिमयुगाच्या शेवटापर्यंत मानले जाते. अनेक इतिहासकार जपानच्या अश्मयुगाची सुरुवात इ.स. पूर्व ४०००० पासून मानतात. जपानी बेटांचा समूह मुख्य भूखंडापासून इ.स. पूर्व ११००० च्यासुमारास वेगळा झाला असावा. शिनइची फुजीमाराने फसवणूक केल्याचे आढळल्यानंतर पूर्व आणि मध्य अश्मयुगाची त्याने व त्याच्या सहकार्यांनी दिलेले पुरावे पुनर्संशोधनानंतर नाकारण्यात आली. त्यामुळे आता फक्त उत्तर अश्मयुगातील पुरावेच ( जे फुजीमाराने दिले नाही) शक्यतो सुस्थापित असल्याचे मानले जाऊ शकते.
प्राचीन जपान
इ,स पूर्व १,४००ते इ,स पूर्व ३००चा कालखंड म्हणजे जोमोन कालखंड होय. मानवी संस्कृती व स्थिर जीवनशैलीची चिन्हे प्रथमतः जोमोन संस्कृतीसोबत  इ.स. पूर्व १४००० च्या सुमारास दिसली. अर्ध-भटकी जीवनशैली, शिकार करून जगणे, पाण्यावरील लाकडीघरे व अविकसित शेती ही Jōmon कालखंडाची वैशिष्ट्ये होती. लोकं अजूनही वीणकाम शिकले नव्हते व जनावरांची कातडी किंवा लोकराचे कपडे म्हणून वापर करत नव्हते.जोमोन काळात लोकांनी मातीची भांडी बनवायला सुरुवात केली व सुशोभीकरणासाठी ती ओल्या मातीवर काठीने किंवा दोरीने नक्षीकाम करत होते. रेडिओ काबर्न डेटिंगच्या आधारे इ.स. पूर्व ११००० वर्षांपासूनची खंजीर, मौल्यवान खडे, शंख-शिंपल्यांपासून बनवलेले कंगवे आणि इतर घरेलू वस्तूंची काही जिवन्त उदाहरणे आजही जपानमध्ये सापडतात.
नुकतेच १९९८ मध्ये ओदाई यामामोतो येथे एका भांड्याचे काही तुकडे सापडले, जे इ.स. पूर्व १४,५०० मधील; म्हणजेच जपानमधील माहित असलेले सर्वांत जुने मातीचे भांडे असल्याचे समजते. काही जुन्या शोधांमध्ये शिकोकू मधील फुकुई गुहा १२००० ± ३५० आणि     १२५०० ± ५०० BP (कामाकी  & सेरीझावा १९६७), कामीकुरोईवा rock shelter १२, १६५ ± ३५० BP यांचासमावेश होतो. काही सुसज्ज मातीचे पुतळे, ज्यांना डोगू म्हणतात; जोमोन संस्कृतीच्या उत्तरार्धातील असल्याचे समजते.
इ.स. पूर्व ४०० किंवा ३०० ते इ.स. २५० पर्यंतचा कालखंड म्हणजे यायोई कालखंड होय. हा कालखंड जोमोन कालखंडानंतरयेतो. या कालखंडाचे नाव यायोई शहरावरून पडले, जो बुंक्यो,टोकियो शहरांचा एक भाग होता. यायोई कालखंडाच्या सुरुवातीला वीणकाम, तांदुळाची शेती आणि लोखंड व कांस्य धातू निर्मिती इत्यादींची सुरुवात झाली. लोखंड व कांस्य यायोई जपानमध्ये सोबतच आल्याचे समजते. लोखंडाचा वापर मुख्यतः शेती व इतर साधनांसाठी केला जाई, याउलट कांस्य हे धार्मिक विधींसाठी आणि सणांमध्ये वापरले जाई. या धातूंचे ओतकाम जपानमध्ये इ.स. पूर्व १०० च्या सुमारास चालू झाले, परंतु यासाठी लागणारा कच्चा माल आशिया खंडातून येत असे. जपानचा लिखित उल्लेख प्रथमतः इ.स. ५७ मध्ये चीनच्या Book of the Later Han मध्ये पुढीलप्रमाणे करण्यात आला: " लेलांग समुद्रापलीकडे Waचे लोक राहतात. ते १०० पेक्षा जास्त जमातीचे असून  वारंवार येतात आणि खंडणी भरतात." तसेच या पुस्तकानुसार वॉचा राजा सुईशो १०७ मध्ये सम्राट अन् ऑफ हान ला गुलामांची भेट देत असे. इ.स. ३ च्या शतकात लिहिलेल्या सांगूओ झी या पुस्तकात लिहिल्याप्रमाणे हा देश छोट्या-छोट्या ३० जमातींचा बनलेला असून हीमिको नावाची यामाताईकोकू येथील एक शॅमन राणी त्यावर राज्य करत असे.
क्युशु मधील योशीनोगारीची जागा ही पुराणवस्तूंच्या संशोधनासाठी अत्यंत प्रसिद्ध असून अनेक शतके सतत मानवी वास्तव्य असलेल्या मोठ्या वसाहतीला प्रदर्षित करते. उत्खननानुसार सर्वांत प्राचीन भाग हे इ.स. पूर्व ४०० च्या सुमाराचे असावेत. येथिल रहिवास्यांचे मुख्य भूमिसोबत सतत संपर्क आणि व्यापारी संबंध असल्याचे समजते. आज काही पुनर्रचित इमारती-पुराणसंशोधन उद्यानात पहायला मिळतात.
कोफुन कालखंडाची सुरुवात इ.स. २५० च्या सुमारास झाली व त्याचे नाव या काळात दिसायला सुरू झालेल्या मोठ्या दफनकेलेल्या मातीच्या ढिगा (कोफून) वरून पडले. या काळात भक्कम लष्करी राज्यांची स्थापना झाली. हे प्रत्येक राज्य एका प्रबळकुळवंशाशी केंद्रित झाले होते. इ.स. ३र्या ते ७व्या शतकात प्रबळ यामाटो या सुसंगठीत राज्यसंस्थेची स्थापना यामाटो व कवाची प्रांतात झाली, ज्याने जपानी सम्राटाच्या वंशाची स्थापना केली. इ.स. ५व्या शतकात जपानने चीनच्या सम्राटांना खंडणी पाठवायला सुरुवात केली. चीनच्या इतिहासात या राज्यसंस्थेला वॉ असे म्हणतात, ज्यात ५ राजांची नोंदणी केली गेली होती. या राजांनी चीनच्या नमुन्यावर आधारित एक केंद्रीय राज्यकारभार व्यवस्था व राजदरबार-न्यायपद्धती चालू केली. समाजाला वेगवेगळ्या व्यावसायिक गटांमध्ये विभाजित करण्यात आले होते. कोरियाची ३ राज्ये आणि जपानशी निकट संबंध या कालखंडाच्या मध्यात म्हणजेच इ.स. ४थ्या शतकाच्या शेवटी सुरू झाले.
Jōmon कालखंड :
इ,स पूर्व १,४००ते इ,स पूर्व ३००चा कालखंड म्हणजे Jōmon कालखंड होय. मानवी संस्कृती व स्थिर जीवनशैलीची चिन्हे प्रथमतः Jōmon संस्कृतीसोबत  इ.स. पूर्व १४००० च्या सुमारास दिसली. अर्ध-भटकी जीवनशैली, शिकार करून जगणे, पाण्यावरील लाकडीघरे व अविकसित शेती ही Jōmon कालखंडाची वैशिष्ट्ये होती. लोकं अजूनही वीणकाम शिकले नव्हते व जनावरांची कातडी किंवा लोकराचे कपडे म्हणून वापर करत नव्हते. Jōmon काळात लोकांनी मातीची भांडी बनवायला सुरुवात केली व सुशोभीकरणासाठी ती ओल्या मातीवर काठीने किंवा दोरीने नक्षीकाम करत होते. radio-carbon datingच्या आधारे इ.स. पूर्व ११००० वर्षांपासूनची खंजीर, मौल्यवान खडे, शंख-शिंपल्यांपासून बनवलेले कंगवे आणि इतर घरेलू वस्तूंची काही जिवन्त उदाहरणे आजही जपानमध्ये सापडतात.
असुका कालखंड
असुका कालखंडात (५३८ ते ७१०) जपानी राज्यसंस्थेचे संपूर्ण केंद्रीकरण करून Taika Reforms  आणि Taihō Code सारखे कायदे संमत केले गेले. याच कालखंडात जपानने कोरियन द्विपकल्पाच्या दक्षिण-पश्चिम किनाऱ्यावर राहणाऱ्या Paikche किंवा Baekje लोकांशी मजबूत आर्थिक संबंध स्थापित केले. जपानमध्ये बौद्ध धर्म Baekje लोकांनी आणला, ज्यांना जपानने लष्करी मदतकरणे चालू ठेवले होते. जपानमध्ये बौद्ध धर्माला सत्ताधारी वर्गाने प्रोत्साहन दिले. सुरुवातीला जपानच्या सामान्य नागरिकांत बौद्ध धर्म जास्त लोकप्रिय नव्हता. परंतु बौद्ध धर्माच्या आगमनामुळे आजारी लोकांना मोठ्या kofun मध्ये दफन करण्याची प्रथा बंद झाली.
५९३ मध्ये सम्राट Sujunची हत्या झाल्यानंतर त्याची भाची सम्राज्ञी सुईको सत्तेवर आली. तिने सम्राट Bidatsu (५७२-५८५) शी विवाह केला. ती जपानची पहिली स्त्री राज्यकर्ती ठरली. त्यानंतर सत्तेवर आलेल्या राजकुमार Shōtoku ने जपानमध्ये बौद्ध धर्म आणि चीनच्या संस्कृतीचा प्रसार करण्यावर जोर दिला. Seventeen-article constitution (सतरा लेखी संविधानाद्वारे) जपानमध्ये शांती स्थापित करण्याचे श्रेय त्याच्याकडे जाते. आता बौद्ध धर्म जपानी संस्कृतीचा शाश्वत भाग झाला होता.
नुकतेच १९९८ मध्ये Odai Yamamoto I येथे एका भांड्याचे काही तुकडे सापडले, जे इ.स. पूर्व १४,५०० मधील; म्हणजेच जपानमधील माहित असलेले सर्वांत जुने मातीचे भांडे असल्याचे समजते. काही जुन्या शोधांमध्ये Shikoku मधील Fukui गुहा १२००० ± ३५० आणि    १२५०० ± ५०० BP (Kamaki & Serizawa १९६७), Kamikuroiwa rock shelter १२, १६५ ± ३५० BP यांचासमावेश होतो. काही सुसज्ज मातीचे पुतळे, ज्यांना dogū म्हणतात; Jōmon संस्कृतीच्या उत्तरार्धातील असल्याचे समजते.
Yayoi कालखंड:
इ.स. पूर्व ४०० किंवा ३०० ते इ.स. २५० पर्यंतचा कालखंड म्हणजे Yayoi कालखंड होय. हा कालखंड Jōmon कालखंडानंतर येतो. या कालखंडाचे नाव Yayoi शहरावरून पडले, जो Bunkyō, Tokyo शहरांचा एक भाग होता। Yayoi कालखंडाच्या सुरुवातीला वीणकाम, तांदुळाची शेती आणि लोखंड व कांस्य धातू निर्मिती इत्यादींची सुरुवात झाली. लोखंड व कांस्य Yayoi जपानमध्ये सोबतच आल्याचे समजते. लोखंडाचा वापर मुख्यतः शेती व इतर साधनांसाठी केला जाई, याउलट कांस्य हे धार्मिक विधींसाठी आणि सणांमध्ये वापरले जाई. या धातूंचे ओतकाम जपानमध्ये इ.स. पूर्व १०० च्या सुमारास चालू झाले, परंतु यासाठी लागणारा कच्चा माल आशिया (Asia) खंडातून येत असे. जपानचा लिखित उल्लेख प्रथमतः इ.स. ५७ मध्ये चीनच्या Book of the Later Han मध्ये पुढीलप्रमाणे करण्यात आला: " Lelang समुद्रापलीकडे Waचे लोक राहतात. ते १०० पेक्षा जास्त जमातीचे असून  वारंवार येतात आणि खंडणी भरतात." तसेच या पुस्तकानुसार Waचा राजा Suishō १०७ मध्ये सम्राट An of Hanला गुलामांची भेट देत असे. इ.स. ३ च्या शतकात लिहिलेल्या Sanguo Zhi या पुस्तकात लिहिल्याप्रमाणे हा देश छोट्या-छोट्या ३० जमातींचा बनलेला असून Himiko नावाची Yamataikoku येथील एक shaman राणी त्यावर राज्य करत असे.
क्युश्यूमधील योशिनोगारीची जागा ही पुराणवस्तूंच्या संशोधनासाठी अत्यंत प्रसिद्ध असून अनेक शतके सतत मानवी वास्तव्य असलेल्या मोठ्या वसाहतीला प्रदर्शित करते. उत्खननानुसार सर्वांत प्राचीन भाग हे इ.स. पूर्व ४०० च्या सुमाराचे असावेत. येथिल रहिवास्यांचे मुख्य भूमिसोबत सतत संपर्क आणि व्यापारी संबंध असल्याचे समजते. आज काही पुनर्रचित इमारती-पुराणसंशोधन उद्यानात पहायला मिळतात.
Kofun कालखंड:
Kofun कालखंडाची सुरुवात इ.स. २५० च्या सुमारास झाली व त्याचे नाव या काळात दिसायला सुरू झालेल्या मोठ्या दफनकेलेल्या मातीच्या ढिगा (Kofun)वरून पडले. या काळात भक्कम लष्करी राज्यांची स्थापना झाली. हे प्रत्येक राज्य एका प्रबळकुळवंशाशी केंद्रित झाले होते. इ.स. ३र्या ते ७व्या शतकात प्रबळ Yamato या सुसंगठीत राज्यसंस्थेची स्थापना Yamato व Kawachi प्रांतात झाली, ज्याने जपानी सम्राटाच्या वंशाची (Japanese imperial lineage) स्थापना केली. इ.स. ५व्या शतकात जपानने चीनच्या सम्राटांना खंडणी पाठवायला सुरुवात केली. चीनच्या इतिहासात या राज्यसंस्थेला Wa असे म्हणतात, ज्यात ५ राजांची नोंदणी केली गेली होती. या राजांनी चीनच्या नमुन्यावर आधारित एक केंद्रीय राज्यकारभार व्यवस्था व राजदरबार-न्यायपद्धती चालू केली. समाजाला वेगवेगळ्या व्यावसायिक गटांमध्ये विभाजित करण्यात आले होते. कोरियाची ३ राज्ये आणि जपानशी निकट संबंध या कालखंडाच्या मध्यात म्हणजेच इ.स. ४थ्या शतकाच्या शेवटी सुरू झाले.
3                            Classical जपान
Asuka कालखंडात (५३८ ते ७१०) जपानी राज्यसंस्थेचे संपूर्ण केंद्रीकरण करून Taika Reforms  आणि Taihō Code सारखे कायदे संमत केले गेले. याच कालखंडात जपानने कोरियन द्विपकल्पाच्या दक्षिण-पश्चिम किनाऱ्यावर राहणाऱ्या Paikche किंवा Baekje लोकांशी मजबूत आर्थिक संबंध स्थापित केले. जपानमध्ये बौद्ध धर्म Baekje लोकांनी आणला, ज्यांना जपानने लष्करी मदतकरणे चालू ठेवले होते. जपानमध्ये बौद्ध धर्माला सत्ताधारी वर्गाने प्रोत्साहन दिले. सुरुवातीला जपानच्या सामान्य नागरिकांत बौद्ध धर्म जास्त लोकप्रिय नव्हता. परंतु बौद्ध धर्माच्या आगमनामुळे आजारी लोकांना मोठ्या kofun मध्ये दफन करण्याची प्रथा बंद झाली.
Nara कालखंड:
८ व्या शतकाचा Nara कालखंड हा सामर्थ्यवान जपानी राज्याचा उदय मानला जातो. तसेच तो जपानचे सोनेरी युग म्हणूनओळखला जातो. ७१० मध्ये जपानची राजधानी Asuka वरून Nara येथे हलवण्यात आली. नविन सरकारने कायदेशिररित्या सर्वपारंपारिक, राजकिय आणि आर्थिक व्यवहार सुसंगठीत केले. जमिनीची पाहणी करून नोंद करण्यात आली. एका उत्तम आणि प्रबळसरकारचा उदय झाला होता. सरकारी कार्यालये, मंदिरे, रस्ते बांधकाम आणि जलसिंचन पद्धतीत सुधार इत्यादी अनेक मोठी कामेसरकारने केली. जमिन उपयोग आणि कराची नवी पद्धती ग्रामीण भागात जमिन मालकी प्रदान करण्यासाठी तयार करण्यात आली .प्रत्येकी एक एकर अशी जमिनीची विभागणी करण्यात आली. प्रत्येक ५ वर्षांनंतर जनगणनेवेळी या विभागणीचे सर्वेक्षण केले जात असे. हा काळ देशाच्या सांस्कृतिक भरभराटीचा होता. ७१० मध्ये सम्राद्नी Gemmeiच्या आदेशानुसार राजधानी Heijō-kyō (आजचा Nara) करण्यात आली. ७८४ मध्ये पुन्हा राजधानी Nagaoka-kyō कडे आणि ७९४ मध्ये Heian-kyō (आताचे Kyōto ) कडेवळवण्यात आली. जपानमध्ये ८ व्या शतकात, the Kojiki (The Record of Ancient Matters, 712) आणि Nihon Shoki(Chronicles of Japan, 720) सारख्या मोठमोठ्या लेखनासोबत इतिहासलेखन उच्च शिखरावर पोहोचले. Nara कालखंडापासुन राजकीय शक्ती सम्राटाच्या हातात राहीली नाही व काळानुसार ती उच्च न्यायाधिकारी, लष्करी नेते आणि आता जपानच्यापंतप्रधानाच्या हाती बदलत गेली. Heian कालखंड:
या कालखंडाच्या शेवटी अनेक लष्करी वंशांचा उदय झाला. ज्यापैकी Minamoto ,Taira, Fujiwara, Tachibana हे सर्वांतशक्तीशाली वंश होते. या वंशांतील आपसी संघर्षांनी १२ व्या शतकाशेवटी युद्धाचे रूप धारण केले, जसे की Hōgen (1156-1158), Heiji (११६०), Genpei युद्ध. शेवटी Shogunच्या राजकिय अधिपत्याखाली samurai वर्गाचा उदय झाला व जपानमध्ये सरंजामशाहीचीसुरुवात झाली.
या कालखंडात बौद्ध धर्माचा झपाट्याने प्रसार झाला. बौद्ध धर्म दोन संप्रदयात विभाजित झाला होता. Tendai पंथ जोचीनमधून Saichō ने आणला आणि Shingon पंथ जो चीनमधून Kūkai ने आणला. Tendai पंथाने उंच डोंगरावर monasteriesकिंवा मंदिरे बांधली. याउलट Shingon पंथ तत्त्वद्ण्यानापेक्षा जास्त व्यावहारिक होता. तसेच जास्त्‌ लोकप्रियही होता. या दोघांपेक्षासोपा असलेला Pure Land Buddhism हा बौद्ध धर्म ११ व्या शतकात खूप लोकप्रिय ठरला.
4                                 Feudal जपान
Kamakura कालखंड:
Kamakura shogunateच्या हुकुमतीचा ११८५ ते १३३३चा कालखंड Kamakura कालखंड म्हणून ओळखला जातो. दिवाणी, लष्करी व न्यायिक मामल्यावर bushi (samurai) वर्गाचे नियंत्रण होते, ज्यांत सर्वांत शक्तिशाली de facto (एक Shogun ) होता. ११८५ मध्ये Minamoto no Yoritomo आणि त्याचा छोटा भाऊ Yoshitsune यांनी Dan-no-uraच्या नाविक युद्धात Taira वंशाचा पराभव केला. परिणामे योद्धा (samurai) वर्गाचा उदय झाला. samurai वर्गाची सम्राटावर निष्ठा असे व तो सम्राटाला लष्करी मदत करत असे. कधी-कधी या samurai वर्गाचे आपापसांतही युद्ध होत असे, ज्याचा जनतेला त्रास सहन करावा लागे. या कालखंडात राजदरबार राजधानी Kyoto मध्ये होता. परंतु Yoritomo हा Kamakura येथून राज्य करणारा पहिला Shogun बनला. Yoritomoच्या मृत्यू नंतर दुसरा लष्करी वंश Hōjō राज्यकर्ता बनला.
याच काळात १२७४ आणि १२८१ मध्ये जपानवर Mongol सेनेने मोठे हल्ले चढवले. त्यांच्याकडे उच्च नाविक तंत्रद्ण्यान व विकसित हत्यारे होती. परंतु दोन्हीवेळी प्रसिद्ध kamikaze चक्रीवादळाने जपानला वाचवले. जरी जपान Mongol हल्ले परतवण्यात सफल झाला होता, तरीही जनतेच्या मनात भीती निर्माण झाली होती. संभावित तिसऱ्या हल्ल्यापासून संरक्षणाच्या तयारीवर केलेल्याअमाप खर्चामुळे जपानची अर्थव्यवस्था बिघडली, परिणामे Kamakura वंशाचा अंत झाला.
Kemmu Restoration (पुनःस्थापना ):
१३३३ मध्ये सम्राट Go-Daigo आणि त्याच्या अनुया यांद्वारे चढवलेल्या हल्ल्यामुळे Kamakura shogunateचा अंत झाला. याला Kemmu Restorationच्या नावाने ओळखले जाते. Kamakura काळातील लष्करी सरकारची जागा मुलकी सरकारने घेतली. परंतु हे जास्त काळ टिकले नाही व यामुळे लष्करी वर्गात प्रचंड गलबला निर्माण झाला. सम्राट Go-Daigo ने स्थलांतरित केलेल्या Ashikaga Tadayoshi ने लष्कर वर्गाला सोबत घेऊन मुलकी सरकारविरोधात बंड पुकारले आणि Minatogawaच्या युद्धात Go-Daigoच्या सैन्याचा पराभव केला व Ashikaga वंश आणि लष्कर Kamakura वरून Kyoto कडे स्थलांतरित झाले. १३३८ मध्ये सम्राटाने औपचारिक रित्या Ashikaga Tadayoshiला Shogun घोषित केले व Kemmu Restorationचा अंत होऊन Ashikaga shogunateची सुरुवात झाली. जपानच्या तिन्ही सम्राटांच्या पदत्यागानंतर वारसाहक्काचे युद्ध संपले.
Muromachi कालखंड:
या काळात Ashikaga shogunate ने १३३६ ते १५७३ ही २७३ वर्षे राज्य केले. १३३६ मध्ये Ashikaga वंशाने Kyotoला स्वतःची राजधानी बनवली. या कालखंडाच्या वर्षे (१३३६-१३९२) राजसत्तेचे दोन भागात विभाजन झाल्यामुळे Nanboku-chō कालखंडम्हणून ओळखली जातात. १३९२ मध्ये Northern court आणि southern Court एकत्र आले आणि सम्राट Kogon नवीन सम्राट बनला. जरी Ashikaga Bakufu आणि Kamakura Bakufuच्या कायद्यांत जास्त फरक नव्हता; Ashikaga shogunateचा Kamakura shogunate पेक्षा सम्राटावर जास्त दबदबा होता. परंतु Ashikaga shogunateला स्थानिक सेनापतींवर नियंत्रण ठेवणे जमले नाही. १३६८ मध्ये Ming राजवंशाने Yuan राजवंशाची जागा घेतली व चीनचे जपानशी थांबलेले व्यापारी संबंध पुन्हा सुरू झाले व जपानमध्ये Zen बौद्ध धर्म आला, ज्याने राज्यकर्त्या वर्गावर मोठा प्रभाव टाकला. १५७३ मध्ये Oda Nobunaga द्वारे १५व्या आणि शेवटच्या Shogun Ashikaga Yoshiakiला Kyoto मधून बाहेर काढण्यासोबत या कालखंडाचा शेवट झाला.
Sengoku कालखंड:
Muromachi कालखंडाच्या शेवटचा कालखंड ( १४६७ ते १५७३ ) Sengoku कालखंड म्हणून ओळखला जातो. हा कालखंडआपसी कलह आणि Portuguese "Nanban" व्यापाऱ्याशी प्रथम संपर्काचा काळ होता. नंतरच्या काळात नेदरलंड ,इंग्लंड आणि स्पेनचेव्यापारी आले व त्यासोबतच Jesuit ,Dominican व Franciscan मिशनरींचेही आगमण झाले.
Azuchi-Momoyama कालखंड:
अंदाजे १५६८ ते १६०३ पर्यंतचा हा कालखंड लष्करी एकीकरण व एकाच राजकीय नेतृत्वाखाली देशाचे स्थैर्य यांसाठी ओळखला जातो. Oda Nobunaga याने बौद्ध भिक्षूंची कत्तल करून ख्रिश्चन धर्माला संरक्षण दिले. १५८२ च्या बंडामध्ये त्याची हत्या करण्यात आली. शेवटी Toyotomi Hideyoshi या Nobunagaच्या सेनापतीने जपानचे एकीकरण घडवून आणले त्याने कोरिया व चीनवर स्वारी करून साम्राज्य विस्ताराचा प्रयत्न केला, परंतु यात त्याला यश मिळाले नाही.
ख्रिश्चन मिशन :
Francis Xavierच्या नेतृत्वाखाली ख्रिश्चन मशनरींचे १५४९ मध्ये Kyoto मध्ये आगमन झाले. अनेक Daimyoनी ख्रिश्चनधर्म स्वीकारला. १५८७ मध्ये Hideyoshiला वाटले की ख्रिश्चन धर्मांमुळे जपानचे विभाजन होईल व पश्चिमी देश याचा फायदा घेऊन अतिक्रमण करतील. यामुळे ख्रिश्चन मिशनरींवर बंदी घालण्यात आली. ख्रिश्चन चर्च आणि शाळा पाडण्यात आल्या आणि Daimyoच्या ख्रिश्चन धर्म स्वीकारण्यावर बंदी घालण्यात आली व ज्यांनी ख्रिश्चन धर्म नाही सोडला त्यांची कत्तल करण्यात आली. १६२० पर्यंत ख्रिश्चन धर्म जपानमधून पूर्णतः नष्ट झाला होता.
5            Edo ("Tokugawa")  कालखंड (१६०३-१८६८)
या कालखंडात राजसत्ता Edo किंवा Tokugawa वंशाच्या हाती राहीली. त्यांनी धर्मावर नियंत्रण मिळवले. अर्थव्यवस्थेला योग्य दिशा दिली आणि कराची व सरकारी खर्चाची समान पद्धती चालू केली. त्यांनी युद्ध टाळून देशात शांतीचे व भरभराटीचे वातावरण निर्माण केले.
अर्थव्यवस्था :
८० % लोक भाताची शेती करत होते. भात उत्पादनात सतत वाढ होत गेली, परंतु लोकसंख्येत वाढ न झाल्याने देशात भरभराट आली. Edo व Osaka मध्ये भाताच्या मोठ्या बाजारपेठा निर्माण झाल्या. व्यापारी व कारागीर वर्गाने पैसे, चलन देवाणघेवाणीच्या नव्या पद्धतीचा शोध लावला ज्याने उद्योजक वर्गाला प्रोत्साहन मिळाले. samurai वर्गाला शेती किंवा व्यापार करण्यापासून निषिद्ध करण्यात आले होते, परंतु त्यांना कर्ज काढण्याची मुभा देण्यात आली. Bakufu आणि Daimyo ने व्यापारावर कर लावला नाही. परिणामे कर्जापासून वाचण्यासाठी त्यांनी शेतकऱ्यांवरील करात वाढ केली. Samurai वर्गाची परिस्थिती कर्जामुळे खराब होऊन त्यांना गरिबीचा सामना करावा लागला.