cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
विजय कुमार सिन्हा
विजय कुमार सिन्हा हे एक भारतीय राजकारणी आहेत, सध्या ते बिहार विधानसभेचे सभापती म्हणून कार्यरत आहेत. ते २०१० पासून लखीसराय मतदारसंघातून भारतीय जनता पक्षाचे सदस्य आणि बिहार विधानसभेचे सदस्य आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतीय राजकारणी वर्ग:भारतीय जनता पक्षाचे राजकारणी
अनुपमा गोखले
वर्ग:भारतीय बुद्धिबळ खेळाडू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९६९ मधील जन्म
सेंट लॉरेन्स मैदान
सेंट लॉरेन्स मैदान हे इंग्लंडच्या केंट शहरातील कॅंटरबरी भागातील एक मैदान आहे. प्रामुख्याने हे मैदान क्रिकेट साठी वापरण्यात येते. केंट काउंटी क्रिकेट क्लब या मैदानाचा घरचे मैदान म्हणून वापर करतात.
१ ऑगस्ट १९७६ रोजी इंग्लंड महिला आणि ऑस्ट्रेलिया महिला संघामध्ये या स्टेडियमवर पहिला महिला आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामना खेळविण्यात आला. १६ जुलै १९७९ रोजी इंग्लंड महिला आणि वेस्ट इंडीज महिला या दोन संघांनी या मैदानावरचा पहिला महिला कसोटी सामना खेळला. २६ जून २०१२ रोजी इंग्लंड महिला आणि भारत महिला या संघांमध्ये येथे पहिला महिला ट्वेंटी२० सामना झाला.
पुरूषांच्या क्रिकेट मध्ये १९९९ क्रिकेट विश्वचषकात १८ मे १९९९ रोजी इंग्लंड आणि केन्या या दोन देशांमध्ये या मैदानावर पहिला आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामना खेळवला गेला.
वर्ग:इंग्लंडमधील क्रिकेट मैदाने
रोझ बोल चषक
रोझ बाऊल चषक ही व  ह्या दोन देशांच्या महिला क्रिकेट संघांमध्ये खेळली जाणारी ऐतिहासिक महिला आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय क्रिकेट मालिका आहे. प्रथम रोझ बाऊल चषक मालिका १९८४-८५ साली ऑस्ट्रेलियात झाली. आत्तापर्यंत एकूण ३२ मालिका झाल्या आहेत.
निकाल
वर्ग:ऑस्ट्रेलिया महिला क्रिकेट वर्ग:न्यू झीलंड महिला क्रिकेट वर्ग:रोझ बोल चषक
बोरिस गोर्ली
बोरिस हारो गॅब्रिएल गोर्ली (२२ फेब्रुवारी, २००१:हेग, नेदरलँड्स - हयात) ही undefinedच्या क्रिकेट संघाकडून २०२२ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारा क्रिकेट खेळाडू आहे. हा उजव्या हाताने फलंदाजी आणि ऑफ-ब्रेक गोलंदाजी करतो.
वर्ग:नेदरलँड्सचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. २००१ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वाडोस
वाडोस हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील कुडाळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:कुडाळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
वसाहतवादी इतिहासलेखन
ब्रिटिश सत्तेच्या वसाहतवादी धोरणाच्या समर्थनार्थ आणि या धोरणाला पोषक होईल,अशा प्रकारचे जे इतिहासलेखन केले गेले, त्याला वसाहतवादी इतिहासलेखन असे म्हणतात. भारतविषयक वसाहतवादी इतिहासलेखनात करणाऱ्यांत प्रामुख्याने ब्रिटिश अधिकारी व ख्रिश्चन धर्मप्रसारक यांचा समावेश होतो. अशा इतिहासलेखनात भारतीय इतिहास व संस्कृती गौण दर्जाची असल्याचे सूचित केले आहे. केंब्रिज हिस्टरी ऑफ इंडिया या ग्रंथाचे पाच खंड हे वसाहतवादी इतिहास लेखनाचे प्रमुख उदाहरण आहे. ,
पंजाब प्रांत (ब्रिटिश भारत)
पंजाब हा ब्रिटीश भारतातील एक प्रांत होता. १९४७ मध्ये हा प्रांत भारत व पाकिस्तान यांत विभागाला गेला. ब्रिटीश भारतातील पंजाब प्रांताचे एकूण क्षेत्रफळ १,३३,७४१ चौ.मैल इतके होते.
प्रशासकीय विभाग
१. दिल्ली विभाग
२. जालंधर विभाग
३. लाहोर विभाग
४. रावळपिंडी विभाग
५. मुलतान विभाग
या सर्व विभागांचे एकूण क्षेत्रफळ हे ९७,२०९ चौ. मैल इतके होते.
अ] दिल्ली विभाग -
१. हिस्सार
२. रोहतक
३. गुडगाव
४. दिल्ली
५. कर्नाल
६. अंबाला
७. सिमला
आ] जलंदर विभाग -
८. कांग्रा
९. होशियारपूर
१०. जलंदर
११. लुधियाना
१२. फिरोजपूर
इ] लाहोर विभाग -
१३. मोंटगोमरी
१४. लाहोर
१५. अमृतसर
१६. गुरुदासपूर
१८. गुजरॉंवाला
ई] रावळपिंडी विभाग -
१९. गुजरात
२०. शाहपूर
२१. झेलम
२२. रावळपिंडी
२३. अटक
उ] मुलतान विभाग -
२४. मियॉंवाली
२५. मुलतान
२६. झांग
२८. डेरा गाझी खान
संस्थाने
पंजाब प्रांतातील संस्थाने:-
१. पटियाला
२. जिंद
३. नाभा
४. बहावलपूर
५. सिरमुर
७. दुजाना
८. पटौदी
१०. सिमला
११. कपुरथला
१२. मंडी
१३. मुलोर कोटला
१४. सुकेत
१५. फरीदकोट
१६. चंबा
या सर्व संस्थानांचे एकूण क्षेत्रफळ ३६,५३२ चौ. मैल इतके होते.
स्वातंत्र्योत्तर कालखंड
स्वातंत्र्यानंतर पंजाब हा भारत वा पाकिस्तानात विभागाला गेला. सध्या या प्रांताचा भाग भारतातील पंजाब, हरियाणा आणि हिमाचल प्रदेश या राज्यात व दिल्ली या केंद्रशासित प्रदेशात आणि पाकिस्तानातील पंजाब प्रांतात आहे.
वर्ग:ब्रिटिश भारत
२०१९ मेक्सिकन ग्रांप्री
२०१९ मेक्सिकन ग्रांप्री (अधिकृत फॉर्म्युला वन ग्रान प्रीमिओ दे मेक्सिको २०१९) ही एक फॉर्म्युला वन शर्यत आहे, जी ऑक्टोबर २७, इ.स. २०१९ रोजी मेक्सिको सिटी, मेक्सिको येथील अटोड्रोमो हर्मानोस रॉड्रिगेझ येथे आयोजित करण्यात आली. ही शर्यत २०१९ फॉर्म्युला वन हंगामाची १८वी शर्यत आहे.
७१ फे‍ऱ्यांची ही शर्यत लुइस हॅमिल्टन ने मर्सिडीज-बेंझसाठी जिंकली. सेबास्टियान फेटेल ने दुसऱ्या क्रमांकावर उपविजेता होत स्कुदेरिआ फेरारीसाठी ही शर्यत जिंकली व वालट्टेरी बोट्टास ने गत विजेता व तिसरा क्रमांकावर मर्सिडीज-बेंझसाठी ही शर्यत जिंकली.
बाह्य दुवे
वर्ग:मेक्सिकन ग्रांप्री वर्ग:२०१९ फॉर्म्युला वन हंगाम
कौडगाव तर्फे पूर्णा
कौडगाव तर्फे पूर्णा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील पूर्णा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान ३० सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.जून ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ५६० मिमी असते.मार्च ते मे हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३९ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पूर्णा तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
के. बालाचंदर
कैलासम बालाचंदर (जे के. बालाचंदर म्हणुन प्रसिद्ध होते) (९ जुलै १९३० - २३ डिसेंबर २०१४) हे एक भारतीय चित्रपट निर्माता आणि नाटककार होता ज्यांनी प्रामुख्याने तामिळ चित्रपट उद्योगात काम केले. ते आपल्या चित्रपटाच्या वेगळ्या शैलीसाठी सुप्रसिद्ध होते आणि भारतीय चित्रपटसृष्टी त्यांना अपारंपरिक विषय आणि कठोर-तत्कालीन समकालीन विषयांचा मास्टर म्हणून ओळखले जात असे. बालाचंदरचे चित्रपट स्त्रियांच्या ठळक व्यक्तिमत्त्व आणि मध्यवर्ती व्यक्तिरेखांच्या भूमिकेसाठी चांगलेच ओळखले जातात. त्याचे चित्रपट सामान्यत: असामान्य किंवा गुंतागुंतीच्या परस्पर संबंध आणि सामाजिक विषयावर केंद्रित असतात. १९६४ मध्ये त्यांनी पटकथा लेखक म्हणून चित्रपट कारकिर्दीची सुरुवात केली आणि नीरकुमिझी (१९६५) सह दिग्दर्शनाची सुरुवात केली.
आपल्या चित्रपट कारकिर्दीत, बालाचंदरने नऊ राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार आणि १३ फिल्मफेअर पुरस्कार जिंकले होते. त्यांना १९८७ मध्ये भारताचा चौथा सर्वोच्च नागरी पुरस्कार पद्मश्री आणि २०१० मध्य भारताचा चित्रपटसृष्टीतला सर्वोच्च पुरस्कारे दादासाहेब फाळके पुरस्कार देऊन गौरविण्यात आले.
संदर्भ
वर्ग:फिल्मफेअर पुरस्कार विजेते वर्ग:दादासाहेब फाळके पुरस्कारविजेते वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट दिग्दर्शक वर्ग:तमिळ भाषेमधील चित्रपट दिग्दर्शक वर्ग:इ.स. २०१४ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १९३० मधील जन्म वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
अनुबोधपट
वर्ग:चित्रपट
गीतांजली
गीतांजली (बंगाली: গীতাঞ্জলি, লি.) बंगाली कवी रवींद्रनाथ टागोर यांचा कवितांचा संग्रह आहे. मुख्यत्वे पुस्तकाचे साहित्य म्हणून रसिकांना नोबेल पारितोषिक मिळाले. हे युनेस्कोच्या प्रतिनिधींच्या संकलनाचे भाग आहे.
इतिहास
१५६/१५७ कवितांचा मूळ बंगाली संग्रह १४ ऑगस्ट १९१० रोजी प्रकाशित झाला. गीतांजली किंवा सॉन्ग ऑफरिंग्स हा बंगाली कवितांच्या इंग्रजी भाषेट अनुवादित केलेल्या १०३ कवितांचा संग्रह आहे. प्रथम संग्रह नोव्हेंबर १८१२ मध्ये इंडियन सोसायटी ऑफ लंडन. त्यात मूळ बंगाली गीतांजलीच्या ५३ कवितांचा अनुवाद, तसेच अचलायतनचे नाटक आणि कवितेच्या आठ इतर पुस्तके - प्रामुख्याने गीतममाला (१७ कविता), नैवेद्य (१५ कविता) आणि खेया (११ कविता) यांच्या ५० कविता होत्या.
कवितांचा मोठा भाग वगळता किंवा त्यात बदल घडवून आणण्यासाठी भाषांतर वारंवार क्रांतिकारक होते आणि एका घटनेत दोन वेगळ्या कविता (गीत ९५, जो नैवेद्यच्या ८९,९० गीते जोडतात). १९१२ मध्ये इंग्लंडच्या भेटीपूर्वी टागोरांनी अनुवाद केले, कविता अत्यंत चांगल्या प्रकारे प्राप्त झाल्या. १९१३ मध्ये, इंग्रजी गीतांजलीसाठी मोठ्या प्रमाणावर साहित्याचे नोबेल पारितोषिक जिंकणारे टागोर पहिले नॉन-युरोपियन झाले.
इंग्रजी गीतांजली पश्चिम मध्ये लोकप्रिय झाली आणि त्याचे व्यापक भाषांतर झाले. गीतांजली शब्द "गीते", गाणे आणि "अंजली" यांपासून बनलेला आहे, आणि याचा अर्थ - "गाण्यांची ओंजळ"; परंतु, अंजली अर्पण करण्याच्या शब्दाची भक्ती भक्तीपूर्ण आहे, म्हणूनच शीर्षक "गानाची प्रार्थना अर्पण" म्हणून देखील ओळखले जाऊ शकते.
विल्यम बटलर यॅट्स यांनी गीतांजलीच्या पहिल्या आवृत्तीत परिचय लिहिला.
संदर्भ
वर्ग:पुस्तके वर्ग:रवींद्रनाथ टागोर यांचे साहित्य वर्ग:बंगाली साहित्य
शैला लोहिया
डॉ. शैला द्वारकादास लोहिया -माहेरच्या शैला शंकरराव परांजपे. (जन्म : धुळे,इ.स.१९४०; - अंबाजोगाई २४ जुलै२०१३). या मूळच्या धुळ्याच्या. आईचे नाव शकुंतला शंकर परांजपे. शैलाबाईंच्या आईवडिलांनी ध्येयवाद आणि सामाजिक चळवळीसाठी खूप खस्ता खाल्या. मूळ शेतकरी कामकरी पक्षात असलेले शंकरराव नंतर समाजवादी पक्षात गेले. उत्तम वाचन, अभ्यासपूर्ण युक्तिवाद, सामाजिक भान ठेवून राजकारणाचे गणित ओळखणे व ते इतरांना समाजाऊन देणे या गोष्टी शैलाबाई वडिलांकडून शिकल्या, तर आईकडून त्यांना अपार श्रमाचा वारसा मिळाला. त्यांचे लग्न १९६२साली डॉ. द्वारकादास लोहिया यांच्याशी झाले. त्यांच्या अंबाजोगाई येथील घराचे नावच ’किनारा’ होते. डॉ.शैला लोहिया यांचे लोकभाषा अहिराणीवर प्रभुत्व होते.
लग्नानंतर डॉ. शैला लोहिया आपल्या डॉक्टर पतीबरोबर बीड जिल्ह्यातील अंबाजोगाईयेथे आल्या. ग्रामीण भागातच आणि तोही खासगी नव्हे तर सार्वजनिक वैद्यकीय व्यवसाय करावयाचा हा द्वारकादासांचा आग्रह होता. त्यांना अनुसरून, डॉ. शैला द्वारकादास लोहिया यांनी अंबाजोगाई ही आयुष्यभर आपली कर्मभूमी मानली. लग्नानंतर, शैला लोहिया अंबाजोगाई येथील योगेश्वरी महाविद्यालयात इ.स. १९७०पासून मराठीचे अध्यापन करू लागल्या. जमीन आणि स्त्री यांच्या नातेसंबंधावर बरेच लेखन केल्यावर, त्यांना 'भूमी आणि स्त्री’ या वेगळ्याच विषयावर प्रबंधलेखन करून पीएच.डी मिळाली. वेणूताई चव्हाण महिला महाविद्यालयातून त्या प्राचार्य म्हणून निवृत्त झाल्या.
चौथ्या बीजिंग आंतरराष्ट्रीय महिला परिषदेसह पाच विदेशी महिला परिषदांमध्ये त्यांनी विविध विषयांवर आपले प्रबंध सादर केले होते. त्यांनी आयुष्यभर सामाजिक मूल्यांचा आग्रह धरला.
शैला लोहिया यांनी राष्ट्र सेवा दलाच्या कलापथकासाठी १९६३ व १९७५ दरम्यान काम केले. याच काळात भुलाबाईची गाणी, भोंडल्याची गाणी आणि लोकसाहित्यातील अनेक रचनांचा संग्रह शैलाबाईंनी केला. त्यांनी १९७३ च्या सुमारास अंबाजोगाईत ५० मुलामुलींचा एक सांस्कृतिक गट स्थापन केला, आणि राष्ट्र सेवा दलाच्या त्या पथकाचे मनोरंजक आणि बोधप्रद कार्यक्रम शैलाबाईंनी गावोगावी सादर केले. कार्यक्रमात एक वगनाट्य आणि त्यानंतर प्रबोधनपर रचना सादर केल्या जात. लोकरंजनातून लोकशिक्षण ही संकल्पना त्यांनी बीड, लातूर आदी भागात राबवली.
डॉ. शैला लोहिया यांचे समाजकार्य
बनविण्याचा व्यवसाय अंबाजोगाईच्या स्त्रिया आजही व्यवस्थित सांभाळत आहेत.
पुरस्कार
वर्ग:इ.स. १९४० मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१३ मधील मृत्यू
ग्रासिम इंडस्ट्रीज
ग्रासिम ही व्हिस्कोस रेयॉन फायबरची जगातील सर्वात मोठी उत्पादक कंपनी आहे ज्याचा बाजारातील हिस्सा २४% आहे. समूहाच्या उलाढालीत वस्त्रोद्योग आणि संबंधित उत्पादनांचा वाटा १५% आहे.
इतिहास
ग्रासिम इंडस्ट्रीज लिमिटेड १९४७ मध्ये समाविष्ट करण्यात आली; ग्रासिम हा व्हिस्कोस रेयॉन फायबरचा देशातील सर्वात मोठा निर्यातदार आहे, ज्याची निर्यात ५० पेक्षा जास्त देशांमध्ये केली जाते. ग्रासिमचे मुख्यालय नागदा, मध्य प्रदेश येथे आहे आणि खरच ( कोसंबा, गुजरात ), भरुच ( विलायत जीआयडीसी, गुजरात ) आणि कर्नाटक राज्यातील हरिहर, दावणगेरे येथेही त्यांची कारखाने आहेत.
इंडो-थाई सिंथेटिक्स कंपनी लिमिटेड ची स्थापना १९६९ मध्ये थायलंडमध्ये झाली, १९७० मध्ये ऑपरेशन सुरू झाले, आदित्य बिर्ला समूहाचा आंतरराष्ट्रीय उपक्रमात हा पहिलाच प्रवेश होता. आदित्य बिर्ला समूहाने १९७३ मध्ये इंडोनेशियामध्ये पीटी एलिगंट टेक्सटाइल्सचा समावेश केला. थाई रेयॉनने १९७४ मध्ये अंतर्भूत केले, ही थायलंडमधील दुसरी कंपनी होती, जी व्हिस्कोस रेयॉन स्टेपल फायबरमध्ये कार्यरत होती. सेंच्युरी टेक्सटाइल्स कंपनी लिमिटेड १९७४ मध्ये आदित्य बिर्ला समूहाने ताब्यात घेतली; ही कंपनी सिंथेटिक कापडांचे विविध उत्पादन आणि निर्यात करणारी विणकाम आणि डाईंग प्लांट आहे. पीटी सनराईज बुमी टेक्सटाइल्स १९७९ मध्ये स्थापित केले गेले, ते ६ खंडांमध्ये ३० पेक्षा जास्त देशांमध्ये निर्यात केलेल्या धाग्याचे उत्पादन करते. PT इंडो भारत रेयॉन १९८० मध्ये इंडोनेशियामध्ये व्हिस्कोस स्टेपल फायबर तयार करते. थाई पॉलीफॉस्फेट्स आणि केमिकल्स १९८४ मध्ये थायलंडमध्ये सोडियम फॉस्फेट्सच्या निर्मितीसाठी सुरू करण्यात आले होते आणि थाई इपॉक्सी अँड अलाईड प्रॉडक्ट्स कंपनी लिमिटेड (१९९२), थाई सल्फाइट्स अँड केमिकल्स कंपनी लिमिटेड (१९९५) मध्ये विलीन होऊन आदित्य बिर्ला केमिकल्स लि. ही कंपनी अन्न, कापड, इलेक्ट्रिकल आणि इलेक्ट्रॉनिक्स, कंपोझिट, चामडे, प्लास्टिक आणि ऑटोमोबाईल्स यासारख्या क्षेत्रांना पुरवठा करते. PT इंडो लिबर्टी टेक्सटाइल्सची स्थापना १९९५ मध्ये कृत्रिम कातलेल्या धाग्याच्या निर्मितीसाठी करण्यात आली.
१९९० च्या उत्तरार्धात आणि नंतर, मल्टी-फायबर अरेंजमेंट (MFA) च्या समाप्तीनंतर कापड व्यवसायावर लक्ष केंद्रित केले गेले.
AV Cell Inc., आदित्य बिर्ला ग्रुप आणि टेम्बेक, कॅनडाचा संयुक्त उपक्रम, १९९८ मध्ये ग्रुपच्या विविध युनिट्समध्ये अंतर्गत वापराच्या उद्देशाने सॉफ्टवुड आणि हार्डवुड पल्प तयार करण्यासाठी ऑपरेशन्सची स्थापना केली.
ग्रासिम इंडस्ट्रीज लिमिटेड आणि टेम्बेक, कॅनडाने एकत्रितपणे AV नॅकविक इंक. विकत घेतले, जे विरघळणारा लगदा तयार करते. ग्रासिम इंडस्ट्रीज लि. व्हिस्कोस स्टेपल फायबर (VSP) पुरवते. आदित्य बिर्ला समूहाचे व्हीएसएफ उत्पादन प्रकल्प थायलंड, इंडोनेशिया, भारत आणि चीनमध्ये आहेत.
समूहाचा VSF व्यवसाय भारतातील ग्रासिम इंडस्ट्रीज, थायलंडमधील थाई रेयॉन कॉर्पोरेशन आणि इंडोनेशियामधील इंडो भारत रेयॉन या तीन कंपन्यांद्वारे चालतो, जे बिर्ला जिंगवेई फायबर्स, चीन येथे त्याच्या चिनी ऑपरेशन्सची देखरेख देखील करते.
ओळख
फोर्ब्सने संकलित केलेल्या जगातील सर्वोत्कृष्ट कंपन्यांच्या यादीत ग्रासिम इंडस्ट्रीज १५४ व्या स्थानावर आहे.
ग्रासिमने १९९४ ते २०१२ पर्यंत ग्रासिम मिस्टर इंडिया इव्हेंट प्रायोजित केला ज्याने विजेत्याला मिस्टर इंटरनॅशनल आणि मिस्टर वर्ल्ड सारख्या आंतरराष्ट्रीय स्पर्धांमध्ये भाग घेण्यासाठी पाठवले.
२०२० मध्ये फॉर्च्यून इंडिया ५०० यादीत ते २४ व्या स्थानावर होते.
इतर उल्लेख
ग्रासिम इंडस्ट्रीज हरिहर, कर्नाटक येथे खाजगी हरिहर विमानतळ चालवते. विमानतळ खाजगी चार्टर सेवेसाठी हवाई पट्टी म्हणून काम करत असे. १९८५ मध्ये, कंपनीच्या मावूर सुविधेतील क्रियाकलाप प्रथम तात्पुरते आणि नंतर कायमस्वरूपी बंद झाल्यानंतर वादात सापडले.
संदर्भ
वर्ग:मुंबई रोखे बाजारातील नोंदणीकृत कंपन्या वर्ग:Pages with unreviewed translations वर्ग:भारतातील कंपन्या
शहीदुल्लाह
शहीदुल्लाह (६ फेब्रुवारी, १९९९:खोस्त, अफगाणिस्तान - हयात) ही 🇦🇫 afghanistanच्या क्रिकेट संघाकडून २०२१ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारा क्रिकेट खेळाडू आहे.
वर्ग:अफगाणिस्तानचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९९ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वाडीवरवडे
वाडीवरवडे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील कुडाळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
तारापूर (नवापूर)
तारापूर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नंदुरबार जिल्ह्यातील नवापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:नवापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:नंदुरबार जिल्ह्यातील गावे
श्रीलंका क्रिकेट संघाचा न्यू झीलंड दौरा, २०१५-१६
श्रीलंका क्रिकेट संघाने डिसेंबर २०१५ आणि जानेवारी २०१६ मध्ये दोन कसोटी सामने, पाच एकदिवसीय सामने (वनडे) आणि दोन ट्वेंटी२० आंतरराष्ट्रीय (टी२०आ) खेळण्यासाठी न्यू झीलंडचा दौरा केला.
न्यू झीलंडने कसोटी मालिका २-०, एकदिवसीय मालिका ३-१ आणि टी२०आ मालिका २-० ने जिंकली. टी२०आ पराभवामुळे, श्रीलंकेने १६ महिन्यांनंतर टी२०आ क्रमवारीत पहिले स्थान गमावले.
संदर्भ
वर्ग:श्रीलंका क्रिकेट संघाचे न्यू झीलंड दौरे वर्ग:इ.स. २०१५ मधील क्रिकेट वर्ग:इ.स. २०१६ मधील क्रिकेट
व्ही. के. मूर्ती
व्यंकटरामा पंडित कृष्णमूर्ती (२६ नोव्हेंबर १९२३ - ७ एप्रिल २०१४) उर्फ '''व्ही. के. मूर्ती''' या व्यावसायिक नावाने ओळखले जाणारे एक भारतीय चित्रपटसृष्टीतील छायाकार होते. एकेकाळी व्हायोलिन वादक आणि तुरूंगात बंदी होणारे स्वातंत्र्यसैनिक मूर्ती हे गुरू दत्तचे नियमित कॅमेरामन होते. त्यांनी भारतीय कृष्ण धवल चित्रपटातील काही उल्लेखनीय प्रतिमा प्रदान केल्या. कागज के फूल हा भारतातील पहिला सिनेमास्कोप चित्रीकरणही त्यांनी केले. भारतीय चित्रपटसृष्टीतील योगदानाबद्दल त्यांना २००५ मध्ये आयफा लाइफटाइम अचिव्हमेंट पुरस्काराने गौरविण्यात आले. २०१० मध्ये त्यांना भारतीय चित्रपटातील योगदानाबद्दल दादासाहेब फाळके पुरस्काराने गौरविण्यात आले.
संदर्भ
वर्ग:दादासाहेब फाळके पुरस्कारविजेते वर्ग:इ.स. २०१४ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १९२३ मधील जन्म वर्ग:फिल्मफेअर पुरस्कार विजेते
बिलासपूर-नागपूर रेल्वे विभाग
बिलासपूर-नागपूर रेल्वेमार्ग भारतीय रेल्वेच्या दक्षिण पूर्व रेल्वेतील रेल्वेमार्ग आहे. हावडा−नागपूर−मुंबई रेल्वेमार्गाचा भाग असलेला हा मार्ग मध्य प्रदेशातील बिलासपूर व महाराष्ट्रातील  नागपूर या शहरांना जोडतो.
उपमार्ग
या रेल्वेमार्गावरील उपमार्ग भारतीय रेल्वेच्या जाळ्यातील महत्त्वाचे मार्ग आहेत.
वर्ग:दक्षिण पूर्व रेल्वे
राजधातू
सोने,चांदी, प्लॅटिनम, पॅलॅडियम व ऱ्होडियम यांसारख्या धातूंना राजधातूू असे म्हणतात.ते निसर्गात मूलद्रव्यांच्या स्वरूपात आढळतात. त्यांच्यावर हवा, पाणी,उष्णता यांचा सहजपणे परिणाम होत नाही.त्यांची क्षरण व ऑक्सिडीकरण अभिक्रिया ही कक्ष तापमानाला होत नाही.
उदय मंडल
उदय मंडल हे भारतीय राजकारणी आणि समता पक्षचे राष्ट्रीय अध्यक्ष आहेत. ते मधुबनी लोकसभा मतदारसंघातील आहेत.
जेएसडब्ल्यू स्टील लिमिटेड
जेएसडब्ल्यू स्टील लिमिटेड ही JSW समूहाची उपकंपनी, भारतातील मुंबई शहरात स्थित एक बहुराष्ट्रीय पोलाद बनवणारी कंपनी आहे.
ISPAT स्टीलच्या विलीनीकरणानंतर, JSW स्टील ही भारतातील खाजगी क्षेत्रातील दुसरी सर्वात मोठी स्टील कंपनी बनली आहे. कंपनीची सध्याची स्थापित क्षमता १८ MTPA आहे. भारत, यूएसए, दक्षिण अमेरिका आणि आफ्रिकेमध्ये उपस्थिती असलेला $१३ अब्जांचा समूह, JSW समूह हा ओपी जिंदाल समूहाचा एक भाग आहे ज्याचा मुख्य आर्थिक क्षेत्रांमध्ये, म्हणजे, स्टील, ऊर्जा, पायाभूत सुविधा, सिमेंट, व्हेंचर्स आणि स्पोर्ट्समध्ये मजबूत पाऊलखुणा आहेत. JSW चा इतिहास १९८२ मध्ये शोधला जाऊ शकतो, जेव्हा जिंदाल समूहाने पिरामल स्टील लिमिटेड विकत घेतली, ज्याने महाराष्ट्रातील तारापूर येथे एक मिनी स्टील मिल चालवली आणि तिचे नाव जिंदाल आयर्न अँड स्टील कंपनी (JISCO) असे ठेवले.
संपादनानंतर लगेचच समूहाने १९८२ मध्ये मुंबईजवळील वासिंद येथे पहिला पोलाद कारखाना उभारला. जिंदाल विजयनगर स्टील लि. (JVSL) ची स्थापना १९९४ मध्ये करण्यात आली होती, ज्याचा प्लांट कर्नाटकातील बल्लारी येथील तोरणगल्लू येथे आहे, जो उच्च दर्जाच्या लोहखनिज पट्ट्याचे केंद्र आहे आणि १०,००० एकर (40km²) जमिनीवर पसरलेला आहे. बेंगळुरूपासून ३४० किलोमीटर अंतरावर असलेले हे गोवा आणि चेन्नई या दोन्ही बंदरांशी चांगले जोडलेले आहे. २००५ मध्ये, JISCO आणि JVSL यांचे विलीनीकरण होऊन JSW स्टील लिमिटेडची स्थापना झाली. JSW बल्लारी प्लांट हा जगातील सहाव्या क्रमांकाचा स्टील प्लांट आहे.
JSW स्टीलने जॉर्जियातील स्टील प्लांटसाठी संयुक्त उपक्रम स्थापन केला. कंपनीने उच्च दर्जाच्या ऑटोमोटिव्ह स्टीलच्या उत्पादनासाठी JFE स्टील कॉर्प, जपानशीही करार केला आहे. JSW ने चिली प्रजासत्ताक, युनायटेड स्टेट्स आणि मोझांबिक मधील खाण मालमत्ता देखील विकत घेतली आहे.
इतिहास
१९९४ मध्ये, जिंदाल विजयनगर स्टील (JVSL) ची स्थापना कर्नाटक राज्यातील बेल्लारी -हॉस्पेट परिसरातील तोरणागल्लू येथे स्थित, उच्च दर्जाच्या लोहखनिज पट्ट्याचे केंद्र आणि 10000 acre मध्ये पसरलेली आहे. जमीन. तसेच सालेम येथे १ दशलक्ष टन वार्षिक क्षमतेचा कारखाना उभारला. २०११ पर्यंत ११ MTPA ची क्षमता गाठण्यासाठी विजयनगर प्लांटमध्ये दरवर्षी ३.२ दशलक्ष टन जोडण्याच्या मोठ्या विस्तार योजनेच्या उंबरठ्यावर आहे. कंपनीने युनायटेड स्टेट्समधील स्टील मिल आणि युनायटेड किंगडममधील सर्व्हिस सेंटरचे अधिग्रहण करून जागतिक मूल्यवर्धित स्टील विभागात मजबूत उपस्थिती प्रस्थापित केली आहे. JSW स्टीलने जॉर्जियामध्ये स्टील प्लांट उभारण्यासाठी एक संयुक्त उपक्रमही स्थापन केला आहे. कंपनीने पुढे चिलीमधील लोखंडाच्या खाणी आणि यूएसए आणि मोझांबिकमधील कोळसा खाणी ताब्यात घेतल्या आहेत. कंपनीची सध्याची उत्पादन क्षमता १८ एमटीपीए आहे. ऑगस्‍ट २०१४ मध्‍ये, त्‍याने सुमारे १००० कोटी रुपयांच्‍या डीलमध्‍ये वेलस्‍पन मॅक्सस्टील लिमिटेडचे अधिग्रहण केले. JSW ने यापूर्वीच Dolvi महाराष्ट्रात 3 MTPA हॉट रोलिंग प्लांट अधिग्रहित केला आहे (पूर्वी इस्पात इंडस्ट्रीज लि. ).
संदर्भ
वर्ग:मुंबई रोखे बाजारातील नोंदणीकृत कंपन्या वर्ग:बहुराष्ट्रीय कंपन्या
इस्तंबूल सबिहा गोकचेन आंतरराष्ट्रीय विमानतळ
इस्तंबूल सबिहा गोकचेन आंतरराष्ट्रीय विमानतळ (तुर्की: İstanbul Sabiha Gökçen Uluslararası Havalimanı) हा तुर्कस्तान देशाच्या इस्तंबूल शहरामधील एक प्रमुख विमानतळ आहे.
१९२४ सालापासून वापरात असलेल्या इस्तंबूल अतातुर्क विमानतळ ह्या इस्तंबूलमधील विमानतळावरील वाहतुकीचा ताण कमी करण्यासाठी २००१ साली सबिहा गोकचेन आंतरराष्ट्रीय विमानतळ उघडण्यात आला. इस्तंबूल शहराच्या ३२ किमी आग्नेयेस आशिया खंडामध्ये स्थित असलेल्या ह्या विमानतळाला तुर्कस्तानचा पहिला राष्ट्राध्यक्ष मुस्तफा कमाल अतातुर्क ह्याची दत्तक घेतलेली मुलगी व जगातील सर्वप्रथम महिला लढवय्या वैमानिक सबिहा गोकचेन हिचे नाव देण्यात आले आहे. तुर्कस्तानची राष्ट्रीय विमान कंपनी तुर्की एरलाइन्सचा वाहतूकतळ येथेच आहे.
सुलभा पिशवीकर
सुलभा शरद पिशवीकर (माहेरच्या गोडबोले) या एक शास्त्रीय संगीत गाणाऱ्या गायिका असून संगीत विषयावर लिहिणाऱ्या लेखिका आहेत.
सुलभा पिशवीकर या एस.एस.सी.च्या परीक्षेत महाराष्ट्र बोर्डात आठव्या आल्या होत्या. त्यावेळी त्यांना बोर्डाचे ’चॅटफील्ड पारितोषिक’ आणि मराठीचे ’पद्मसेना बाबूराव जोशी पारितोषिक’ मिळाले होते. पुणे विद्यापीठाच्या परीक्षेत अर्थशास्त्राचे ’कोल्हटकर’ पारितोषिक मिळवून पिशवीकर अर्थशास्त्र आणि राज्यशास्त्र या विषयांत बी.ए.ची परीक्षा उत्तीर्ण झाल्या. १९६७ ते २००१ या काळात त्यांनी महाविद्यालयात राज्यशास्त्राचे अध्यापन केले.
श्यामराव बेंद्रे, पंडित प्रभुदेव सरदार. सरदारबाई कारदगेकर, गानतपस्विनी मोगुबाई कुर्डीकर आणि गानसरस्वती किशोरी आमोणकर यांच्याकडे सुलभा पिशवीकर यांनी संगीताचे शिक्षण घेतले. पुणे विद्यापीठ युवक महोत्सवात त्यांना दोन वेळा शास्त्रीय संगीताचे ’नाट्याचार्य खाडिलकर पारितोषिक’ मिळाले आहे.आकाशवाणी्च्या आणि दूरदर्शनच्या त्या अर्हताप्राप्त कलाकार आहेत. महाराष्ट्रात आणि महाराष्ट्राबाहेर प्रतिष्ठित संगीत मंडळांत आणि संगीत संमेलनांत त्यांचे गायन होत असते.
मराठवाडा विद्यापीठात मराठीच्या रेफ्रेशर कोर्समध्ये सहभागी झालेल्या प्राध्यापकांसाठी ’भारतीय संगीत : आस्वाद आणि आकलन’ याविषयावर प्रात्यक्षिकांसहित व्याख्यान देण्यासाठी, डॉ. पानतावणे यांनी पिशवीकरांना आमंत्रित केले होते. सोलापूरमध्येही यमन रागाची वैशिष्ट्ये, बंदिशी, गाणी असे सर्व सांगणारा ’बहुरूपी यमन’ नावाचा कार्यक्रम बाईंनी शिष्यमंडळींना बरोबर घेऊन सादर केला होता.
महाराष्ट्र टाइम्स, लोकसत्ता, नवशक्ती, संचार, केसरी, लोकमत, सकाळ तरुण भारत आणि सोलापूरमधील स्थानिक वृत्तपत्रे यांत पिशवीकरांचे संगीतविषयक स्फुट लिखाण प्रसिद्ध होत असे. रविवारच्या लोकसत्तेमध्ये सुलभा पिशवीकर आणि त्यांचे बंधू अच्युत गोडबोले हे दोघे मिळून ’नादवेध’ नावाची संगीतविषयक लेखांची मालिका लिहीत असत. त्याच लेखांचा संग्रह पुढे ’नादवेध’ या पुस्तकाच्या रूपाने प्रकाशित झाला.
वर्ग:मराठी लेखिका वर्ग:भारतीय शास्त्रीय गायक वर्ग:मराठी गायक वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
उपवडे
उपवडे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील कुडाळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
तीस्ता नदी
तीस्ता (তিস্তা) ही भारताच्या सिक्कीम राज्यामधील प्रमुख नदी आहे. सिक्कीमच्या उत्तर भागात भारत-चीन देशांच्या सीमेजवळ हिमालय पर्वतामध्ये उगम पावणारी तीस्ता दक्षिण व आग्नेय दिशांना ३०९ किमी वाहत जाऊन बांगलादेशाच्या रंगपूर जिल्ह्यात ब्रह्मपुत्रेला मिळते. सिक्कीम व पश्चिम बंगाल राज्यांची सीमा तीस्तावरून ठरवण्यात आली आहे. जलपाईगुडी व कालिंपोंग ही उत्तर बंगालमधील प्रमुख शहरे ह्याच नदीच्या काठावर वसली आहेत.
उपवडे
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
तीस्ता नदी
बाह्य दुवे
वर्ग:सिक्कीममधील नद्या वर्ग:पश्चिम बंगालमधील नद्या वर्ग:बांगलादेशमधील नद्या
उपवडे
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:कुडाळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
बत्ताशी आणि इतर कथा
बत्ताशी आणि इतर कथा हे प्र.के. अत्रे यांनी लिहिलेले पुस्तक आहे.
वर्ग:प्रल्हाद केशव अत्रे यांचे साहित्य
पहलाज निहलानी
पहलाज निहलानी हिंदी दिग्दर्शक-निर्माता आहेत. निहलानी यांनी वयाच्या १४व्या वर्षी चित्रपट वितरक म्हणून कारकिर्दीची सुरुवात केली. १९७५मध्ये त्यांनी स्वतःची चित्रपट वितरण कंपनी सुरू केली तसेच चित्रपट निर्मितीही केली. १९९० च्या दशकात त्यांनी हिंदी चित्रपट अभिनेता गोविंदा याच्याबरोबर ऑंखे, शोला और शबनम अशा अनेक चित्रपटांची निर्मिती केली. निहलानी हे दिग्दर्शक गोविंद निहलानी यांचे कनिष्ठ बंधू आहेत.
भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर
(इंग्लिश: Indian Institute of Technology, Kanpur;लघुरूप: आय.आय.टी. कानपूर) ही कानपूर, उत्तर प्रदेश येथे असलेली भारतातील एक नामांकित तंत्रशिक्षणसंस्था आहे.
पहलाज निहलानी
पहलाज निहलानी यांची १९ जानेवारी २०१५ रोजी सेन्सॉर बोर्डाच्या अध्यक्षपदी नियुक्ती झाली होती. त्यांचा हा कार्यकाळ अनेक वादांनी गाजला. त्यांच्या वादग्रस्त मार्गदर्शक तत्त्वांसाठी ते कायम चर्चेत राहिले. २०१७ सालच्या सुरुवातीला प्रदर्शित झालेल्या उडता पंजाब, इंदू सरकार, लिपस्टिक अंडर माय बुरखा आणि बाबूमोशाय बंदूकबाज या चित्रपटात त्यांनी अनेक दुरुस्त्या सुचवल्या होत्या. काही दिग्दर्शकांनी एकत्र येत पत्रकार परिषदेत घेऊन निहलानींना सेन्सॉर बोर्डाच्या अध्यक्षपदावरून हटवण्याची मागणी केली होती. त्यापूर्वीही अनेक कलाकारांनी निहलानींच्या भूमिकेवर जाहीर नाराजी व्यक्त केली होती. मात्र, निहलानी यांनी कधीच कलाकारांनी उपस्थित केलेल्या आक्षेपांना जुमानले नाही. सुरुवातीच्या काळात त्यांनी पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांना ॲक्शन हिरो संबोधून आपल्या राजकीय निष्ठा स्पष्ट केल्या होत्या. ते राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या विचारसरणीचे असल्याचा आरोपही अनेकदा झाला होता.
भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर
इतिहास
भारतीय तंत्रज्ञान कानपूरची स्थापना १९५९ साली झाली. डिसेंबर १९५९मधे कानपूरमधील हारकोर्ट बटलर तंत्रसंस्थानाच्या (Harcourt Butler Technological Institute) काही खोल्यांमधे भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर कार्यान्वित झाली. नंतर १९६३ साली भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर, तिच्या सध्याच्या ठिकाणी स्थलांतरित करण्यात आले. भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर सध्या ग्रॅंड ट्रंक रोडवर कल्याणपूरजवळ स्थित आहे.
पहलाज निहलानी
सेन्सॉर बोर्डाने सुचवलेल्या काटछाटी आणि त्यांचे निराकरण
मधुर भंडारकरांनी अपील केल्यावर बहुतेक सर्व कट्स उडाले, काही किरकोळच राहिले, आणि इंदु सरकार हा चित्रपट U/A (चित्रपट मोठ्या माणसांसह आलेल्या लहान मुलांनाही बघता येईल असे परवानापत्र) सर्टिफिकेटसह प्रदर्शित करायला मान्यता मिळाली.
भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर
इतिहास
स्थापनेनंतरच्या पहिल्या १० वर्षात भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूरला Kanpur Indo-American Programme (KIAP)चा मुबलक प्रमाणात फायदा झाला. डॉ. पी. के. केळकर (डॉ. पुरुषोत्तम काशीनाथ केळकर) हे भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूरचे पहिले प्रबंधक होते. यांच्या सन्मानार्थ २००२ साली भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूरच्या मध्यवर्ती ग्रंथालयाचे नामकरण '''डॉ. पी. के. केळकर ग्रंथालय''' असे करण्यात आले.
पहलाज निहलानी
अध्यक्षपदावरून पायउतार
११ ऑगस्ट २०१७ रोजी निहालानींना चित्रपट परिनिरीक्षण मंडळाच्या अध्यक्षपदावरून काढण्याचा निर्णय झाला, त्यांच्या जागी गीतकार आणि जाहिरातकार प्रसून जोशी यांची नियुक्ती करण्यात आली.
भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर
इतिहास
१९३६३ साली भारतात संगणक विज्ञानाचे प्रशिक्षण देण्यास सर्वप्रथम भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूरने सुरुवात केली. सुरुवातीस संगणक प्रशिक्षणासाठी आयबीएम १६२० ही प्रणाली वापरण्यात आली.
पहलाज निहलानी
अध्यक्षपदावरून पायउतार
वर्ग:चित्रपट दिग्दर्शक
भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर
विभाग
आय. आय. टी. कानपूर या संस्थेत खालील शै़क्षणिक विभाग आहेत -
दिलीप पटेल
वर्ग:भारतीय जनता पक्षातील राजकारणी वर्ग:आणंदचे खासदार वर्ग:इ.स. १९५५ मधील जन्म वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, कानपूर
बाह्य दुवे
कानपूर वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील विद्यापीठे वर्ग:कानपूर
कळमेश्वर तालुका
कळमेश्वर हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्याचा एक तालुका आहे.
संदर्भ
वर्ग:कळमेश्वर तालुका वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील तालुके वर्ग:महाराष्ट्रातील तालुके
सुळी
सुळी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नंदुरबार जिल्ह्यातील नवापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान सामान्यतः गरम आणि कोरडे आहे.तीन वेगवेगळे ऋतू आहेत.उन्हाळा, पावसाळा,आणि हिवाळा.उन्हाळा मार्चपासून चालू होऊन जूनमध्यापर्यंत असतो.उन्हाळा गरम आणि कोरडा असतो.मे महिन्यात तापमान फार असते.तापमान ४३ अंश सेल्सियसपर्यंत जाते.जूनच्या मध्यास किंवा अखेरीस पावसाळा सुरू होतो.पावसाळी हंगामात हवामान सामान्यतः आर्द्र आणि गरम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ७६० मि.मी.पर्यंत असते.हिवाळी मोसम नोव्हेंबरपासून चालू होऊन फेब्रुवारीपर्यंत संपतो.हिवाळा सौम्य थंड आणि कोरडा असतो.
संदर्भ
वर्ग:नवापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:नंदुरबार जिल्ह्यातील गावे
महातपुरी (पूर्णा)
महातपुरी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील पूर्णा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान ३० सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.जून ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ५६० मिमी असते.मार्च ते मे हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३९ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पूर्णा तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
भारतीय सैन्याचे शहीद जवान
भारतातील शहीद जवान
१९४७ ते १९५० मधील शहीद झालेले जवान
== १९५१ ते १९६० मधील शहीद झालेले जवान
बंगळूर सिटी रेल्वे स्थानक
बंगळूर सिटी रेल्वे स्थानक हे बंगळूर महानगरामधील प्रमुख रेल्वे स्थानक आहे. भारतीय रेल्वेच्या दक्षिण पश्चिम रेल्वे क्षेत्राच्या बंगळूर विभागाचे मुख्यालय येथेच स्थित आहे. बंगळूर सिटी भारतामधील सर्वात वर्दळीच्या स्थानकांपैकी एक असून येथून दररोज १०० पेक्षा अधिक रेल्वेगाड्या सुटतात. हे स्थानक बंगळूरच्या मध्यभागात मॅजेस्टिक बस स्टॅंडच्या जवळच स्थित आहे. नम्मा मेट्रोच्या जांभळ्या मार्गिकेवरील स्थानक येथून जवळ बांधण्यात आले आहे ज्यामुळे बंगळूर स्थानकापर्यंत प्रवास करणाऱ्या प्रवाशांची सोय झाली आहे. बंगळूर स्थानकावरील ताण कमी करण्यासाठी शहराच्या उत्तर भागात यशवंतपूर रेल्वे स्थानक उघडण्यात आले.
प्रमुख गाड्या
वर्ग:कर्नाटकमधील रेल्वे स्थानके वर्ग:बंगळूरमधील वाहतूक
तुळसुली तर्फे माणगाव
तुळसुली तर्फे माणगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील कुडाळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:कुडाळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, गुवाहाटी
(इंग्रजी: Indian Institute of Technology, Guwahati) ही गुवाहाटी, आसाम येथे असलेली भारतातील एक नामांकित तंत्रशिक्षणसंस्था आहे.
इतिहास
स्थापनेचे मूल १९८५ मध्ये सापडते, १८८५ मध्ये उच्च शिक्षणा साठी संस्थेची मागणी करण्यात आली. ११९४ साली भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, गुवाहाटीची सुरुवात करण्यात आली. १९९५ साली पहिल्या तुकडीला प्रवेश देण्यात आला.
परिसर
७०० एकरचा परिसर असलेले आय.आय.टी. ब्रह्मपुत्रा नदीच्या काठावर वसले असून गुवाहाटी शहराहून येथे येण्यासाठी सराईघाट पूलाचा वापर करावा लागतो.
संशोधन आणि विकास
६ वेग वेगळी संशोधन केंद्रे भारतीय तंत्रज्ञान संस्था, गुवाहाटी येथे आहेत.
बाह्य दुवे
गुवाह्टी,भारतीय तंत्रज्ञान संस्था वर्ग:भारतीय तंत्रज्ञान संस्था वर्ग:गुवाहाटी
प्रीतम गोपीनाथ मुंडे
प्रितम गोपीनाथ मुंडे (सासरच्या: प्रितम खाडे) ह्या एक भारतीय राजकारणी आहेत. त्या बीड मतदारसंघामधून खासदार आहेत.
वर्ग:इ.स. १९९३ मधील जन्म वर्ग:भारतीय जनता पक्षातील राजकारणी वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:१७ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:बीडचे खासदार वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
श्वेताश्वतरोपनिषद
श्वेताश्वतर हे एक उपनिषद आहे. कृष्ण यजुर्वेदाशी संबंधित हे उपनिषद आहे.
संदर्भ
वर्ग:वैदिक साहित्य वर्ग:उपनिषदे
पेंटल
कंवरजीत पेंटल अहलुवालिया, किंवा निव्वळ पेंटल (२२ ऑगस्ट १९४८ - हयात) हे एक भारतीय अभिनेता आणि विनोदी कलाकार आहेत. त्यांनी प्रथम विनोदी अभिनेता म्हणून अभिनायाच्या कारकिर्दीस सुरुवात केली आणि नंतर कालांतराने इतरांना अभिनय शिकवण्यास सुरुवात केली. पेंटल यांनी केवळ चित्रपटांमध्येच नाही तर दूरदर्शनवरही काम केले आहे.
पेंटल यांचा जन्म पंजाबमधील अमृतसर जवळ असलेल्या तरन तारन नावाच्या गावातील एका शीख कुटुंबात झाला. त्यांनी आपले सुरुवातीचे आयुष्य आपल्या कुटुंबीयांसह सदर बाजार, दिल्ली येथे व्यतीत केले. १९६९ मध्ये पेंटल मुंबईत आले आणि भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाणी संस्थेत अभिनयाचे शिक्षण घेतले. कालांतराने २००८ मध्ये ते याच संस्थेच्या अभिनय विभागाचे प्रमुख झाले. त्यांचा भाऊ गुफी पेंटल यांनी बीआर चोप्रा यांची दूरदर्शन वरील प्रसिद्ध मालिका 'महाभारत' मध्ये शकुनी मामाची भूमिका साकारली होती. तर स्वतः पेंटल यांनी शिखंडी आणि सुदामाच्या भूमिका केल्या होत्या. त्यांचा मुलगा हितेन पेंटल हा देखील एक अभिनेता आहे, ज्याने दिल मांगे मोर (२००४) आणि बचना ऐ हसीनो (२००८) सारख्या चित्रपटांमध्ये काम केले आहे.
अभिनयाची कारकीर्द
पेंटलच्या काही उल्लेखनीय भूमिकांमध्ये जवानी दिवानी (१९७२) मधील रतन, रफू चक्कर (१९७५) मधील सलमा, बावर्ची (१९७२) मधील गुरुजी, पिया का घर (१९७२) मधील अरुण, परिचय (१९७२) मधील पंडितजी (ज्योतिषी), तोताराम यांचा समावेश होता. जंगल में मंगल (१९७२), हीरा पन्ना (१९७३) मधील कमल, रोटी (१९७४) मधील मुख्याध्यापक, खोटे सिक्के (१९७३) मधील रामू आणि सत्ते पे सत्ता (१९८२) मधील बुध आनंद. आज की ताजा खबर (१९७३) मधील चंपक बूमिया ही त्यांची सर्वात उल्लेखनीय भूमिका होती. त्यांनी साकारलेल्या 'चंपक भूमिया' या व्यक्तिरेखेसाठी हा चित्रपट खूप यशस्वी ठरला. कॉमिक भूमिका साकारण्यापासून, पेंटलने गंभीर पात्र भूमिका साकारल्या आहेत, त्यापैकी सर्वात अलीकडील टेलिव्हिजन नाटक प्यार का दर्द है कुछ मीठा मीठा आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग: पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९४८ मधील जन्म वर्ग:फिल्मफेअर पुरस्कार विजेते वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेते वर्ग:हिंदी विनोदी चित्रपट अभिनेते वर्ग:हिंदी दूरचित्रवाहिनी अभिनेते
भारतातील शेती पद्धती
भारतात सर्वात जास्त शेतीस योग्य असलेल्या ठिकाणांनुसार, भारतात शेती प्रणालींचा रणनीतिक उपयोग केला जातो. भारतातील शेतीव्यवस्थेत लक्षणीय योगदान देणारी शेती व्यवस्था ही उपजत शेती, जैविक औद्योगिक शेती आहे. भारताची अर्थव्यवस्था ही शेती क्षेत्राशी निगडीत आहे. भारताला कृषीप्रधान देश म्हणून ओळखल्या जाते. त्यामुळे शेतीला अनन्यसाधारण असे महत्त्व आहे. प्रख्यात शेतीतज्ञ व शेतकऱ्यांचे कैवारी वसंतराव नाईक यांनी 'शाश्वत शेती' ,'उन्नत शेती'चा संदेश‌ देत भारतीय शेतीला नवे आयाम देण्याचे कार्य केले. भारतातील शेती क्षेत्र भौगोलिक स्थितिनूसार भिन्न आहे; काही बागकाम, लेखी शेती, ऍग्रोफोरेस्ट्री आणि इतर बऱ्याच गोष्टींवर आधारित आहेत. भारताच्या भौगोलिक स्थानामुळे काही भागात वेगवेगळे हवामान असते अशा प्रकारे हवामान प्रत्येक क्षेत्राच्या शेती उत्पादनास वेगळ्या पद्धतीने प्रभावित करते.भारताच्या शेतीची एक विस्तृत पार्श्वभूमी आहे जी कमीत कमी १० हजार वर्षापूर्वीची आहे. सध्या जगात भारताचा कृषी उत्पादनात दुसरा क्रमांक आहे. २००७ मध्ये शेती ती आणि इतर उद्योगांनी भारताच्या जीडीपीच्या १६% दरापेक्षा अधिक उत्पादन केले.देशाच्या जीडीपीच्या दरामध्ये कृषीच्या योगदानात सतत घट झाल्यानंतरही देशातील सर्वात मोठा उद्योग आणि देशाच्या सामाजिक-आर्थिक विकासात शेती महत्त्वाची भूमिका बजावते.गहू, तांदूळ, कापूस, गहू, रेशीम, भुईमूग आणि इतर डझनभर उत्पादन करणारा जगातील भारत हा दुसऱ्या क्रमांकाचा देश आहे. भाज्या आणि फळे यांचे हे सर्वात मोठे कापनीयंत्र देखील आहे जे अनुक्रमे ८.६% आणि १०.९% एकूण उत्पादन दर्शवते. भारतात उत्पादित होणारे मुख्य फळ आंबा, पपई, चिकू आणि केळी आहेत. जगात भारतामध्ये सर्वात जास्त पशुधन असून ते २८१ दशलक्ष इतके आहे.
शेती व्यवस्थेवरील हवामानाचा प्रभाव
भारतातील प्रत्येक प्रदेशामध्ये विशिष्ट माती आणि हवामान आहे जे विशिष्ट प्रकारच्या शेतीसाठीच योग्य आहे. भारताच्या पश्चिम भागामध्ये बऱ्याच ठिकाणी दरवर्षी ५० सें.मी. पेक्षा कमी पाऊस पडतो, म्हणून शेतीव्यवस्था ही पिकाची लागवड करण्यास प्रतिबंधित असते ज्यामुळे दुष्काळ पडतात आणि बहुतेक शेतकरी एका पिकासाठी प्रतिबंधित असतात. गुजरात, राजस्थान, दक्षिण पंजाब आणि उत्तर महाराष्ट्रामध्ये असे वातावरण असल्यामुळे शेतकरी ज्वारी, बाजरी आणि वाटण्यासारखे उपयुक्त पिकांचे उत्पादन घेतो. याउलट, भारताच्या पूर्वेकडील बाजूस सरासरी १००-२०० सें.मी. पावसाचे सिंचन केलेले आहे, म्हणून या प्रदेशांमध्ये पिकामध्ये दुप्पट वाढ करण्याची क्षमता आहे. पश्चिम किनारपट्टी, पश्चिम बंगाल, बिहारचे काही भाग, उत्तर प्रदेश आणि आसाम ह्या भागामध्ये असे वातावरण आहे आणि यामुळेच तेथील शेतकरी तांदूळ, ऊस, ताग अशी बरीच पिके घेतात.
भारतात तीन वेगवेगळ्या प्रकारचे पीक घेतले जातात. भारतात प्रत्येक पिक त्यांच्या प्रकारानुसार वेगवेगळ्या हंगामात घेतले जाते.खरीप पिके पावसाळ्याच्या सुरुवातीपासून, ते हिवाळ्याच्या सुरुवातीपर्यंत, जून ते नोव्हेंबर पर्यंत घेतले जातात. त्यामध्ये तांदूळ, मका, बाजरी, भुईमूग, मूंग आणि उडीद ही पिके समाविष्ट होतात.
सिंचन शेती
नद्या, जलाशये, टाक्या आणि विहिरी यांच्याद्वारे शेतीमध्ये पाणी पुरवून सिंचन व्यवस्थेच्या सहाय्याने पिकांची लागवड होते तेव्हा सिंचन शेती होते.गेल्या शतकात, भारताची लोकसंख्या तिपटीने वाढली आहे.वाढती लोकसंख्या आणि त्याचबरोबर अन्नाची मागणी वाढल्याने शेती उत्पादनासाठी पाणी आवश्यक आहे.पुढच्या दोन दशकात अन्नधान्याचे उत्पादन ५० टक्क्यांपेक्षा जास्त वाढवण्यासाठी आणि भारतातील टिकाऊ शेतीच्या उद्दीष्टात पोहचण्याच्या प्रयत्नांना पाणी आवश्यक भूमिका बजावणार आहे.असे निदर्शनास आले की भारतात शेती उत्पादनातील वाढ सिंचनामुळे होत आहे;सन १९५० मध्ये सिंचनाखालील शेतीचे क्षेत्र २२.६ दशलक्ष हेक्टरवरून १९९० मध्ये ५९ दशलक्ष हेक्टर झाले. १९५१आणि १९९० च्या दरम्यान सुमारे १३५० मोठ्या आणि मध्यम आकाराचे सिंचन कार्य सुरू झाले आणि त्यापैकी सुमारे ८५० पूर्ण झाले.
सिंचन समस्या
निधी आणि तांत्रिक कौशल्य यांचा कमी पुरवठा असल्यामुळे, इंदिरा गांधी कालवा प्रकल्पासह अनेक प्रकल्प मंद गतीने पुढे गेले.१९८० ते १९९० च्या दशकाच्या सुरुवातीस पंजाब मध्ये हरियाणा आणि राजस्थान या राज्यांनी मोठ्या प्रमाणावर पाण्याचे हस्तांतरण केले.सिंचनाची समस्या कमी करण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या स्रोतांची भूजल पातळी सुद्धा कमी झाली आहे.
भारतात सिंचन भूगोल
मौसमी किंवा कमी पर्जन्यमानाच्या ठिकाणी पिकाच्या लागवडीसाठी सिंचन शेती फार महत्त्वाची आहे.पश्चिम उत्तर प्रदेश, पंजाब, हरियाणा, बिहारचे काही भाग, उड़ीसा, आंध्र प्रदेश., तामिळनाडु, कर्नाटक आणि इतर ठिकाणी सिंचन शेती करून एका पेक्षा जास्त पिके घेतात.सिंचन शेती करून तांदूळ, गहू, गहू आणि तंबाखूसारखी पिके मोठया प्रमाणावर घेतली जाऊ शकतात. [4]
लागवड करणे
पिकात फेरबदल करणे हा शेतीच्या उपजीविकेचा एक प्रकार आहे. मातीचा पोत क्षमता कीटक आणि तण ह्यामुळे शेतीची उप्तादन क्षमता कमी होते .शेतीला पिक न घेता तापवले की, जमिनीचा भूभाग तापतो  आणि त्यामुळे शेतजमीन पुन्हा पिक घेण्यासाठी तयार होते. ताग माइन बटाटे ही पिके घेतली जातात. अशा प्रकारच्या पिकांची लागवड पूर्व आणि उत्तर-पूर्व भागात डोंगराळ प्रदेशांवर आणि आसाम, मेघालय, नागालॅंड, मणिपुर, त्रिपुरा, मिझोरम, अरुणाचल प्रदेशसारख्या वन क्षेत्रामध्ये प्रमुखाने करतात. शेतीला पिक न घेता तापवले की, जमिनीचा भूभाग तापतो  आणि त्यामुळे शेतजमीन पुन्हा पिक घेण्यासाठी तयार होते.पावसाळ्यात तांदूळ, भाजी, भात गहू, लहान बाजरी, मुळा ही पिके आणि पाले भाज्या ह्यासारखी पिके घातली जातात .ईशान्य भारतातील शेतीच्या ८५% पिकांची लागवड करावयाची आहे. सलग एकाच पिकाची लागवड केल्यामुळे जमिनीला नैसर्गिक स्थितीत येण्यासाठी पुरेसा वेळ मिळत नाही. यामुळे पर्यावरणाची लवचिकता मोडली जाते आणि जमिनीचा पोत खालावतो.
ओडिशामध्ये पिकांची लागवड
भारतात बदलीच्या लागवडी खालील जमिनीत ओडशा मधील सर्वात मोठे क्षेत्र आहे.बदलीची शेती स्थानिक पातळीवर पोडू लागवड म्हणून ओळखली जाते.३०,००० किमीपेक्षा जास्त जमीन (ओडीशाचा सुमारे १/५ जमिनीचा पृष्ठभाग )अशा प्रकारच्या पिकाच्या लागवडीखालील आहे.कालाहंडी, कोरापुट, फुल्बानी आणि ओडिशामधील दक्षिण आणि पश्चिमेकडील जिल्ह्यांमध्ये मोठया प्रमाणात प्रचलित आहे.कोंढा, कुटिया कोंढा, डोंगारिया कोंढा, लांजिया सौरस आणि परजा हे आदिवासी समुदाय ही शेती करतात.अनेक सन आणि इतर धार्मिक विधी पोडूच्या शेताभोवती फिरून करतात, कारण अदिवाशी लोक त्यांच्या पैसे कमवण्यापेक्षा फक्त पोडू लागवडीकडे पाहतात , म्हणून ती लोक त्याला जीवनाचा मार्ग मानतात.पोडू लागवडीच्या आधी आदिवाशी लोक तुरी ची पेरणी करतात.स्थानिक हवामानाच्या कारणास्तव पिक उत्पादनाचे क्षेत्र वेगवेगळे असते.पिकाच्या कापणीनंतर शेतजमीन पडीत असते. पूर्व मान्सूनच्या दरम्यान तांदूळ, मका आणि आल्याचे पिक घेतले जाते. साधारणपणे, तिसऱ्या वर्षानंतर, आदिवासी लोक स्थलांतर करतात आणि नवीन जमिनीवर त्या पिकाची पेरणी करतात.
व्यावसायिक शेती
व्यवसायावर आधरित शेतीमध्ये, मोठया प्रमाणावर लागवड करून व्यावसायिक पिके घेतली जातात आणि  जास्त पैसे  मिळविण्यासाठी ती पिके इतर देशांमध्ये पाठवली जातात.ही प्रणाली गुजरात, तमिळनाडु, पंजाब, हरियाणा आणि महाराष्ट्र सारख्या कमी लोकसंख्या असलेल्या भागात सामान्य आहे.गहू, कापूस, ऊस, आणि मका ही व्यावसायिक पिकांची काही उदाहरणे  आहेत.
व्यावसायिक शेतीचे प्रकार
सखोल व्यापारी शेती : ही शेतीची एक प्रणाली आहे की ज्यात तुलनेने मोठ्या प्रमाणावर भांडवल किंवा श्रम जमिनीच्या तुलनेत मोठ्या प्रमाणात लागू होतात.
विस्तृत व्यावसायिक शेती: ही शेतीची एक प्रणाली आहे ज्यात तुलनेने मोठ्या प्रमाणावर  भांडवल किंवा श्रमाची  गुंतवणूक  मोठ्या प्रमाणात जमिनीच्या ठिकाणी  केली जाते.कधीकधी जमिनीची उत्पादन क्षमता पुन्हा मिळविण्यासाठी जमीन पडीत ठेवावी लागते.श्रमिकांची कमतरता आणि त्यांच्या श्रमाची किंमत खूप जास्त असल्यामुळे व्यावसायिक शेती ही माशिनकृत आहे.
व्यावसायिक धान्य शेती: ह्या प्रकारची शेती तंत्राच्या साहाय्याने केली जाते. कमी पाऊस आणि लोकसंख्येची घनता कमी असलेल्या क्षेत्रामध्ये प्रामुख्याने आणि विस्तृत प्रमाणात व्यावसायिक धान्य शेती केली जाते.
वैरण शेती
भारतातील कोरड्या प्रदेशांमध्ये मध्ये लोकसंख्येत व प्राण्यांच्या संख्येत झपाट्याने वाढ झाल्यामुळे धान्य, चारा आणि इंधन लाकडाची मागणी वाढत आहे.भारतातील काही प्रदेशांमध्ये पाऊस कमी  (१००-४०० मिमी. "१") असल्यामुळे आणि तिथल्या शेतजमिनीमध्ये आवश्यक खनिजे पोषक तत्त्वांची कमी उपलब्धता असल्यामुळे त्या प्रदेशामधील शेती उत्पादन कमी आहे.शेतामध्ये जैविक तंत्रज्ञांचा उपयोग करून कोरडवाहू शेतीचा उत्पादन स्तर वाढवून ही मागणी पूर्ण करता येते ज्यामुळे शेतामधील मातीचे भौतिक गुणधर्म तसेच जैविक प्रक्रिया सुधारते.भारतातील कोरडवाहू शेतांमध्ये वैरणशेती करून जमिनीचा कस  पुन्हा भरून काढण्यासाठी जंगलातील शेतीचा उपयोग केला जातो.
विशेषतः कोरडवाहू शेतजमिनीवर सेंद्रिय शेती करण्यासाठी शेतकऱ्यांना प्रोत्साहन  दिले जात आहे. पिकांच्या लागवडीची पद्धत, नांगरणीची पद्धत किंवा इतर व्यवस्थापन  पद्धतींचा वारंवार वापर करतात तेव्हा संरचनात्मकदृष्ट्या संबंधित भौतिक गुणधर्म आणि मातीची जैविक प्रक्रिया बदलते. जमिनीचा कस वाढवण्यासाठी जैविक प्रक्रिया करून जमिनीची उत्पादन क्षमता वाढवली जाऊ शकते.शेतीमध्ये सेंद्रिय पदार्थांची सतत उलथापालथ करून पिक घेण्यासाठी संतुलित पोषण प्रदान करते.
संदर्भ
आम्ही कास्तकार
वर्ग:शेती वर्ग:भारत वर्ग:कृषी
झिम्बाब्वे इंधनवाढ विरोध
इमर्सन मांगगवा सरकारने इंधनांच्या किंमतीमध्ये १३०% वाढ केली, त्यानंतर १४ जानेवारी २०१९ रोजी झिम्बाब्वेमध्ये इंधनवाढ विरोध सुरू झाला. वाढती गरिबी, अर्थव्यवस्थेची खराब स्थिती आणि घसरणारी जीवनाची पातळी अशा अनेक अडचणी असतानाच ईंधनवाढ केल्याने हजारो जिम्बाब्वे रहीवाश्यांनी किंमती वाढविण्याविरुद्ध निषेध नोंदवला.
हुबळी जंक्शन रेल्वे स्थानक
हुबळी रेल्वे स्थानक हे हुबळी शहरामधील प्रमुख रेल्वे स्थानक आहे. भारतीय रेल्वेच्या दक्षिण पश्चिम रेल्वे क्षेत्राचे मुख्यालय येथेच स्थित आहे. बंगळूर सिटी भारतामधील सर्वात वर्दळीच्या स्थानकांपैकी एक असून येथून दररोज अनेक रेल्वेगाड्या सुटतात.
प्रमुख गाड्या
वर्ग:कर्नाटकमधील रेल्वे स्थानके रे
रोहिणी खाडिलकर
रोहिणी नीलकंठ खाडिलकर (जन्म : मुंबई, १ एप्रिल १९६३; - ) या महिला आंतरराष्ट्रीय मास्टर (वूमन इंटरनॅशनल मास्टर - WIM) किताब असलेल्या  भारतीय बुद्धिबळ खेळाडू आहेत. त्यांनी बुद्धिबळातील भारतीय महिला अजिंक्यपद पाच वेळा, तर आशियाई महिला अजिंक्यपद दोन वेळा जिंकले आहे. त्यांना १९८० मध्ये अर्जुन पुरस्कार मिळाला. हा पुरस्कार मिळवणाऱ्या त्या पहिल्या महिला बुद्धिबळपटू ठरल्या.
पार्श्वभूमी
बुद्धिबळपटू म्हणून प्राविण्य मिळवलेल्या 'खाडिलकर भगिनी' त्रिकुटापैकी रोहिणी खाडिलकर एक आहेत. त्यांच्या मोठ्या बहिणी वासंती आणि जयश्री यांनीसुद्धा राष्ट्रीय महिला बुद्धिबळ अजिंक्यपद मिळवले होते.
महिलांच्या स्पर्धा
१९७६ मध्ये वयाच्या तेराव्या वर्षी खाडिलकर राष्ट्रीय महिला बुद्धिबळ विजेत्या बनल्या. ही स्पर्धा सलग तीन वेळा जिंकणाऱ्या त्या पहिल्या खेळाडू होत. त्यांना हे अजिंक्यपद एकूण पाच वेळा मिळाले.
रोहिणी खाडिलकर १९८१मध्ये हैद्राबाद येथे झालेल्या आशियाई महिला बुद्धिबळ अजिंक्यपद स्पर्धेत अजिंक्य राहिल्या आणि त्यांनी १२ पैकी ११.५ गुण मिळवले. त्याच वर्षी त्यांना महिला आंतरराष्ट्रीय मास्टर हा किताब मिळाला. नोव्हेंबर १९८३ मध्ये कोलालम्पूर, मलेशिया येथे झालेल्या स्पर्धेत त्यांनी पुन्हा आशियाई महिला बुद्धिबळ अजिंक्यपद स्पर्धेचे विजेतेपद मिळवले.
पुरुषांच्या स्पर्धा
१९७६ मध्ये भारतीय बुद्धिबळ पुरुष अजिंक्यपद स्पर्धेत भाग घेणाऱ्या त्या पहिल्या महिला आहेत. पुरुषांच्या स्पर्धेतील त्यांच्या सहभागामुळे खळबळ माजली. उच्च न्यायालयात या सहभागाला आव्हान देण्यात आले. जागतिक बुद्धिबळ संघटनेचे अध्यक्ष, मॅक्स उवे यांना महिलांना राष्ट्रीय आणि आंतरराष्ट्रीय स्पर्धांमध्ये भाग घेण्यास प्रतिबंध करता येणार नाही, असा आदेश द्यावा लागला. या स्पर्धेत खाडिलकरांनी गुजरातचे गौरांग मेहता, महाराष्ट्राचे अब्दुल जब्बार आणि पश्चिम बंगालचे ए.के. घोष यांचा पराभव केला.
इतर स्पर्धा
रोहिणी खाडिलकर यांनी ब्युनॉस आयर्स (१९७८), व्हॅलेटा (१९८०), ल्युसर्न (१९८२), थेसालोनिकी (१९८४) आणि दुबई (१९८६) येथे झालेल्या बुद्धिबळ ऑलिंपियाड स्पर्धांमध्ये भाग घेतला. त्यांनी विभागीय अजिंक्यपद दोनदा जिंकले- एकदा दुबई येथे आणि एकदा मलेशिया येथे. आणि त्या जगातील आठव्या क्रमांकाच्या खेळाडू झाल्या. १९८९ मध्ये लंडन येथील संगणकाला हरवणाऱ्या त्या पहिल्याच आशियाई खेळाडू आहेत.
बुद्धिबळ राजदूत
भारताच्या प्रतिनिधी म्हणून रोहिणी यांनी ५६ वेळा विविध देशांना भेटी दिल्या. भारताच्या बुद्धिबळ राजदूत म्हणून सरकारने त्यांना पुरस्कृत केले होते. त्यांनी तेव्हा साम्यवादी असलेल्या युगोस्लाव्हिया, पोलंड आणि सोव्हिएत रशियालासुद्धा भेटी दिल्या.
वृत्तपत्रातील कारकीर्द
१९९३ मध्ये बुद्धिबळाच्या खेळातून निवृत्ती घेतल्यावर त्या महाराष्ट्रातील 'सायंकाळ' या सायंदैनिकाच्या पहिल्या महिला संपादक बनल्या. त्या नवा काळ या वृत्तपत्राच्या सहाय्यक संपादक आहेत. तसेच १६ डिसेंबर १९९८ पासून सायंकाळच्या संपादक आहेत.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय बुद्धिबळ खेळाडू वर्ग:इ.स. १९६३ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:अर्जुन पुरस्कारविजेते
टेंबगाव
टेंबगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील कुडाळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:कुडाळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
विदीत गुजराथी
विदीत गुजराथी हा बुद्धिबळपट्टु आहे. तो महाराष्ट्राचा तिसरा, तर भारताचा तिसावा ग्रँडमास्टर आहे.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय बुद्धिबळ खेळाडू वर्ग:भारतीय ग्रँडमास्टर वर्ग:मराठी ग्रँडमास्टर
सुरेश गोसावी
डॉ. सुरेश गोसावी हे सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठ येथील भौतिकशास्त्र विभागात प्राध्यापक आणि पर्यावरणशास्त्र विभागाचे विभागप्रमुख आहेत.
दि. ०६जून २०२३ रोजी त्यांची सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठाचे कुलगुरू म्हणून नियुक्ती करण्यात आली आहे.