cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
अबुल फझल
मृत्यु
मुघल राजपुत्र सलीम, ऊर्फ जहांगीर, याच्या यौवराज्याभिषेकास त्याचा विरोध होता. यामुळे राजपुत्र सलीम याने रचलेल्या कटात इ.स. १६०२मध्ये वीरसिंह बुंदेला (उत्तरकाळात ओरछ्याचा राजा बनलेला) यांनी सराय वीर व आंत्री (नरवर) यांच्यानजीक त्याची हत्या केली व त्याचे कापलेले शिर राजपुत्र सलीम याच्याकडे पाठवले. पुढे मुघल सिंहासनावर बसलेल्या जहांगीराने अबुल फझलाचा पुत्र शेख अब्दुर रहेमान अफझल खान यास इ.स. १६०८ साली बिहार सुभ्याच्या सुभेदारपदी नेमले.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. १५५१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १६०२ मधील मृत्यू वर्ग:मुघल इतिहासकार वर्ग:मुघल साम्राज्य वर्ग:मुस्लिम व्यक्ती वर्ग:हत्या झालेले भारतीय राजकारणी वर्ग:अकबराची दरबारातील नवरत्न
तेजिंदर पाल सिंग
वर्ग:भारतातील पुरूष क्रिकेट खेळाडू वर्ग:चंदिगढ लायन्स खेळाडू वर्ग:भारतीय क्रिकेट लीग खेळाडू वर्ग:पंजाबी व्यक्ती वर्ग:रिकामी पाने
महाराष्ट्रातील पर्यटन
महाराष्ट्र राज्य हे ऐतिहासिक, धार्मिक, भौगोलिक, वैद्यकीय पर्यटनासाठी प्रसिद्ध आहे. दरवर्षी देशाच्या विविध प्रांतांतून चार कोटी आणि परदेशांतून सुमारे २० लाख पर्यटक महाराष्ट्रात येतात. मुंबई, अजिंठा आणि वेरूळ यांना परदेशी पर्यटकांची पहिली पसंती असते. परदेशी पर्यटकांत १९९० पासून शैक्षणिक कारणासाठी आणि २००० पासून वैद्यकीय उपचारांसाठी येणा-जाणाऱ्यांचे प्रमाण वाढीस लागले.
देशांतर्गत आणि राज्यांतर्गत पर्यटनामध्ये धार्मिक कारणाने होणाऱ्या पर्यटनाचे प्रमाण सर्वात जास्त आहे.
महाराष्ट्रातील पर्यटनाचा इतिहास
महाराष्ट्र राज्याला ऐतिहासिक परंपरेचा महान वारसा लाभला आहे. सातवाहनांच्या काळातील कैलास लेणी, शिव मंदिरे; मराठ्यांच्या काळातील गडकिल्ले (दुर्ग) विशेषतः त्यांतील जलदुर्ग,की जे महाराष्ट्राशिवाय इतर कोठेही सापडत नाहीत तर पेशवा काळात तयार झालेले भुईकोट किल्ले इत्यादींनी महाराष्ट्र राज्याला समृद्ध केले आहे.
मुंबई
मुंबई शहर
रायगड
रायगड किल्ला, मुरुड-जंजीरा किल्ला, माथेरान, घारापुरी लेण्या, पाली, महड, अलिबाग, श्रीवर्धन, दिवेआगर, हरीहरेश्वर
रत्‍नागिरी
रत्‍नागिरी, दापोली, गुहागर, गणपतीपुळे, मार्लेश्वर, राजापूर माचाळ  चिपळूण
सिंधुदुर्ग
विजयदुर्ग किल्ला, सिंधुदुर्ग किल्ला, मालवण, वेंगुर्ला, आंबोली
खानदेश
प्रकाशे (नंदुरबार), मुडावद (धुळे),
जळगाव जिल्हा :- प्रती पंढरपूर(वाडी) व राममंदिर अमळनेर, पद्मालय एरंडोल आणि चांगदेव मुक्ताई मंदिर मुक्ताईनगर, पाटणादेवी चाळीसगाव
नाशिक
पंचवटी (नाशिक), त्र्यंबकेश्वर, वणी, मांगीतुंगी संत पाटील बाबांचे जोपुळ:- दिंडोरी तालुक्यातील श्रीक्षेत्र जोपुळ हे ठिकाण 18 व्या शतकातील महान वारकरी सांप्रदायिक संत पाटील बाबा महाराज यांचे जन्मस्थान आहे. त्यांची समाधी जोपुळ येथे आहे
अहमदनगर
शिर्डी, शनी-शिंगणापूर, सिद्धटेक
पश्चिम महाराष्ट्र
भीमाशंकर, देहू, आळंदी, जेजुरी, मोरगाव, रांजणगाव, थेऊर, लेण्याद्री, ओझर (पुणे)
शिखर शिंगणापूर (सातारा), औदुंबर (सांगली),
२००९ फिला कुस्ती विश्व अजिंक्यपद स्पर्धा
The 2009 FILA Wrestling World Championships will be held at the Messecenter Herning exhibition center in Herning, Denmark. The event will take place from September 21 to September 27, 2009.
महाराष्ट्रातील पर्यटन
पश्चिम महाराष्ट्र
कोल्हापूर, ज्योतिबा, नरसोबाची वाडी, कुंभोज महालक्ष्मी मंदिर कोल्हापूर, किल्ले पन्हाळा
अक्कलकोट, पंढरपूर (सोलापूर)
मराठवाडा
वेरुळ, पैठण (औरंगाबाद),
परळी वैजनाथ (बीड), औंढा नागनाथ (हिंगोली), तुळजापूर (उस्मानाबाद),
नांदेड, माहूर (नांदेड) बीड
विदर्भ
शेगाव (बुलढाणा), कारंजा (वाशिम) नांदुरा (बुलढाणा) येथे १०५ फुट उंच हनुमानजीची अति सुंदर भव्यदिव्य मुर्ति व सुंदर दाक्षिणात्य कलाकुसरीचे भव्य बालाजी मंदीर
ऐतिहासिक ठिकाणे
अहमदनगर, सातारा, कोल्हापूर, नागपूर, वर्धा
पुणे शहर शनिवार वाडा, लाल महाल, कसबा गणपती, दगडूशेठ गणपती, सारस बाग, पर्वती मंदिर व संग्रहालय, कात्रज सर्पोद्यान व प्राणी संग्रहालय, केळकर संग्रहालय, कस्तुरबा पॅलेस व म्युझियम, बालगंधर्व रंगमंदिर, संभाजी गार्डन, जैन मंदिर कात्रज
पुणे परिसर खडकवासला धरण, सिंहगड, पानशेत व वरसगाव धरण, निळकंठेश्वर, थेऊरचा गणपती, बोलाई देवी
मुळशी तालुका:- मुळशी धरण, पळसे धबधबा, कोळवडे मसोबा, लवासा सिटी, हाडशी साईबाबा मंदिर
मावळ तालुका :- प्रतिशिर्डी सोमटणे फाटा, भाजे लेण्या, एकविरा मंदिर व कार्ले लेण्या, खंडाळा घाट, पुरंदर तालुका :- कानिफनाथ मंदिर, प्रती बालाजी केतकावळे, पुरंदर किल्ला नारायणपूर दत्त मंदिर, जेजुरी, मयुरेश्वर मोरगाव,
जुन्नर तालुका :- ओझर, लेण्याद्री, शिवनेरी किल्ला खोडद दुर्बिन
खानदेश
तोरणमाळ (नंदुरबार), पाटणादेवी परिसर चाळीसगाव,
नाशिक
इगतपुरी, नांदूर मध्यमेश्वर पक्षी अभयारण्य
अहमदनगर
रेहेकुरी काळवीट अभयारण्य
पश्चिम महाराष्ट्र
लोणावळा (पुणे),
महाबळेश्वर, कास पठार (सातारा),
विदर्भ
लोणार (बुलढाणा), चिखलदरा (अमरावती)
सह्याद्री रांगेतील घाटरस्ते
कसारा घाट (नाशिक - मुंबई)
माळशेज घाट (अहमदनगर - कल्याण)
कन्नड घाट (औरंगाबाद-दौलतबाद किल्ला-वेरूळलेण्या-पितळखोरा लेण्या (कालीमठ) कन्नडघाट-चाळीसगाव-धुळे)
भोर घाट (पुणे - मुंबई)
खंबाटकी घाट (पुणे - सातारा)
ताम्हिणी घाट (पुणे - माणगाव)
वरंधा घाट (भोर - महाड)
कशेडी घाट (महाड - दापोली)
कुंभार्ली घाट (कराड - चिपळूण)
फोंडा घाट (कोल्हापूर - कणकवली)
करुळ घाट (कोल्हापूर - वैभववाडी)
आंबोली घाट (कोल्हापूर - गोवा)
नाशिक
गोंदेश्वर मंदिर, सिन्नर
अहमदनगर
चांदबीबीचा महाल (अहमदनगर)
पश्चिम महाराष्ट्र
शनिवार वाडा, केसरी वाडा, आगाखान पॅलेस, पाताळेश्वर लेण्या (पुणे)
कोपेश्वर महादेव मंदिर, खिद्रापूर (कोल्हापूर),
पायाभूत सुविधांचा अभाव आणि अडचणी
१९९० नंतर दळणवळण आणि रस्ते विकासाला महाराष्ट्रात चालना मिळाली. पर्यटकांसाठी खाजगी वाहतूक कंपन्या पुढे आल्या. महाराष्ट्र राज्य मार्ग परिवहन महामंडळाच्या सेवेतही सुधारणा झाली, बीओटी (बांधा-चालवा- हस्तांतरित करा) तत्त्वावर रस्ते सुधारण्याचेही काम झाले; तरी सुद्धा प्रत्यक्ष पर्यटनास निघालेल्या व्यक्तीस स्वच्छ, सुयोग्य दरात दर्जेदार सेवा देतील अशा हॉटेल्सचा अभाव, नागरिकांकडून सार्वजनिक ठिकाणी स्वच्छता ठेवण्यासाठीचा सर्वसाधारण अनाग्रह, परभाषक आणि परदेशी पर्यटकांशी केली जाणारी गैरवर्तणूक आणि सभ्य नागरिकांची या विषयीची उदासीनता, आत्यंतिक लोकसंख्येमुळे पर्यटन स्थळांचे गर्दीच्या ठिकाणांत झालेले रूपांतर इत्यादी बाबी, महाराष्ट्रात निव्वळ पर्यटन उद्देशाने येणाऱ्या परकीय पर्यटकांच्या दृष्टीने गोवा, केरळ, राजस्थान या इतर भारतीय राज्यांच्या तुलनेत नकारात्मक ठरतात.
ग्रामीण पर्यटनाच्या दृष्टीने दिवाबत्तीची सोय, पिण्याचे पाणी, डास आणि उंदरांचे निराकरण, सार्वजनिक ठिकाणची वैयक्ति स्वच्छतेच्या अल्पसुविधा, एकूण अस्वच्छता, प्रवासी बसेसची स्थानकांवरील आणि रेल्वे स्टेशनवरील अस्वच्छता, कुत्री, डुकरे आणि जनावरांचा अयोग्य पद्धतीने वावर, राहाण्याच्या जागेची अस्वच्छता, उपाहारगृहांतील अनारोग्यकारक पदार्थ आणि वातावरण, सेवादात्यांमध्ये व्यावसायिकतेचा, संवाद कौशल्याचा आणि सौजन्याचा अभाव इत्यादी अडचणी आढळून येतात.. पाश्चिमात्य पोशाखपद्धतीबद्दल बाळगलेला कुत्सित नकारात्मक दृष्टिकोणही क्वचित दिसतो.
थंड हवेची आणि पावसाळी ठिकाणे
मुंबईपासूनची अंतरे:
महाराष्ट्राच्या इतर प्रदेशातील पर्यटन
उदगीर किल्ला, हत्तीबेट, सोमनाथपूर (लातूर)
संदर्भ
पर्यटन  वर्ग:भारताच्या पर्यटन वर्ग:१० जानेवारी २०१८ कार्यशाळा
ललित नारायण मिश्रा
मिश्रा, ललित नारायण वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:इ.स. १९२३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९७५ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
राधापूर
राधापूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील केळापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:केळापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
चुंबकी एकध्रुव
चुंबकी एकध्रुव ही काल्पनिक संकल्पना असून ह्याचा अर्थ जर एखादा चुंबकी ध्रुवाचे दुसऱ्या विरुद्ध ध्रुवापासूनचे मुक्त अस्तित्व असणे होय. परंतु असे चुंबकी प्रभाराचे मुक्त एकध्रुव अस्तित्व आढळत नाही, तथापि बऱ्याच गणिती सूत्रीकरणात ही संकल्पना उपयोगी पडते.
वर्ग: भौतिकीवरील अपूर्ण लेख
उपवास
प्रस्तावना
धार्मिक आशय- उपवास या शब्दाची फोड उप+वास अशी आहे.उप म्हणजे जवळ आणि वास म्हणजे राहणे. उपावृत्तस्य पापेभ्यो यस्तु वासो गुणै: सह| उपवास:स विद्न्येयः सर्वभोग  विवर्जित:||अन्नपाणी वर्ज्य करून राहणे म्हणजे उपवास होय. सामान्यपणे उपवास याचा अर्थ हलका व मित आहार घेणे असा होतो.बृहदारण्यक उपनिषदात ईश्वराप्रत जाण्याचे जे विविध उपाय सांगितले आहेत त्यापैकी उपवास हाही एक आहे असे मानले जाते.उपवास हा पापक्षालनाचा एक मार्ग आहे असे गौतम धर्मसूत्रात सांगितले आहे.यज्ञ कर्माला उपयुक्त असे धान्य शिजवून त्याचा अल्पाहार घेणे असा उपवास याचा अर्थ काठक गृह्यसूत्रात सांगितला आहे.तपाच्या निरनिराळ्या प्रकारात उपवास हा श्रेष्ठ असे महाभारत या ग्रंथात सांगितले आहे. आषाढी एकादशी,महाशिवरात्री, हरितालिका, रामनवमी अशा विविध व्रतांमधेही उपवासाचे स्थान महत्त्वाचे आहे.
सामाजिक आशय- प्राचीन काली कधीतरी अन्नाचे दुर्भिक्ष्य निर्माण झाले असावे आणि त्यातून धार्मिक उपवासाची कल्पना पुढे आली असावी.त्यामुळे उपवास काळात होणारा शारीरिक व मानसिक त्रास म्हणजे तपच होय असे मानले गेले. कमी दर्जाचे अन्न-धान्य भक्षण करून राहणे याला उपवास म्हणतात. रोज आपण जे अन्न-धान्य खातो, त्याच्या सतत वापराने, त्या विशीष्ट धान्याच्या पुरवठ्यावर ताण पडतो. तो ताण कमी करण्यासाठी, एका विशीष्ट दिवशी वऱ्याचे तांदुळ, भगर वा तत्सम किंवा फळफळावळे या उपवस्तु खाण्यात येतात. अनेक वर्षापुर्वी, अवर्षण व सतत नापिकी यामुळे राज्याच्या कोठारातील अपुरा धान्य-साठा, जनतेस वर्षभर पुरविण्यासाठी शोधण्यात आलेला हा उपाय आज भारतात चांगलाच रुजला आहे. हिंदु धर्मात याला देवादिकांशी जोडण्यात आले आहे. जैन धर्माने उपवासाला विशेष महत्त्व दिले. त्यांनी सरसकट सर्वांनाच उपवासा करण्याचा धार्मिक आदेश दिल्याने समाजाच्या सर्व सत्रात उपवास संल्प्ना पोचली असे दिसते. साधारणतः उपवास म्हणजे खाण्याशी संबंधित क्रिया, हे समीकरण असल्यामुळे उपवासाचा संबंध केवळ शरीराच्या आरोग्याशी आहे असा समज होतो. परंतु उपवास हा माणसे व त्यांच्या स्वतःच्यात असलेल्या अस्तित्वाशी व अंतरात्म्याशी जोडणारा एक विधी आहे. उपवास ही एक शरीर, मन व आत्मा यांना एकत्र जोडण्यासाठी केलेली योजना आहे. म्हणजे उपवास हा सर्वात मोठा आध्यात्मिक योग म्हणायला हरकत नाही, जो मनाला बरोबर घेऊन शरीर व आत्म्याला एकत्र जोडतो.
फायदे
आयुर्वेद असे सांगते की लंघन (उपवास) हा श‍रीराला निरोगी करतो. उपवासामुळे श‍रीराच्या चयापचय संस्थेवर सतत पडणारा ताण कमी होतो. ज्याप्रमाणे, आपण रजेच्या दिवशी वेळ असल्यामुळे घराची साफसफाइ करतो त्याप्रमाणे, या कमी ताणाच्या वेळेत श‍रीरही साफसफाइ करते व दोष बाहेर काढून टाकते. आपल्या श‍रीरात या साठी यंत्रणा आहे. सबब, आठवड्यातुन एकदा उपवास, हा शरीर शुद्धीकारक व आपल्यास हितकारक आहे.मिताहार(अल्प आहार),शर्करायुक्त कंदमूळे खाणे(बटाटे,रताळे),दूध अथवा दुधापासुन केलेले पदार्थ,ईश्वरभक्ति,चांगले विचार,भजन,कीर्तन,कमी वा चांगलेच बोलणे,सत्संग ईत्यादि या गोष्टी उपवास काळात करण्याचा उपयोग होतो.
निषिद्ध
उपवासादरम्यान भरपुर थंड पाणी पिणे, दिवसा झोप, मैथुन,उच्च शारीरिक कष्टाची कामे,हिरव्या भाज्या खाणे, कुसंगती,वाईट विचार,शिव्या-शापयुक्त बोलणे,पोटभर खाणे ईत्यादि टाळावे.
वर्ग:परंपरा वर्ग:आयुर्वेद वर्ग:हिंदू धर्म वर्ग:हिंदू धर्म उपासना पद्धती वर्ग:व्रतवैकल्ये वर्ग:धार्मिक आचार
गजह मद
गजह मद (सी. १२९० ते सी. १३६४) हे जवानी जुन्या पांडुलिपि, कविता व पौराणिक कथा, महासभातील हिंदू साम्राज्याचे एक शक्तिशाली सैन्य नेते आणि मजपहीत किंवा (पंतप्रधान) पंतप्रधान यांच्यासमान हुद्द्यावर होते. मजपहीत साम्राज्याला त्याच्या वैभवाच्या शिखरावर आणण्याचे श्रेय यांना देण्यात येते. त्याने सौमपा पालपा नावाची शपथ दिली, ज्यात त्याने मजपहीत साम्राज्यासाठी दक्षिणपूर्व आशियाई द्वीपसमूहापर्यंत विजय मिळवेपर्य्ंत तपस्वी (अन्नात मसाल्यांच्या उपभोग न घेण्याचे व्रत) बनून जगण्याची शपथ घेतली होती. आधुनिक इंडोनेशियामध्ये तो एक महत्त्वाचा राष्ट्रीय नायक मानला जातो. तसेच त्यांना देशभक्ती आणि राष्ट्रीय ऐक्याचे प्रतीकही मानले जाते. त्यांच्या या कामगिरीमुळे त्यांना एक महत्त्वाचे स्ठान वायंगंग कुलिट (चामड्याची कठपुतळी)च्या नाटकांमध्ये मिळाले. वायंगंग कुलिटची नाटके रामयण आणि महाभारत यासारख्या हिंदू महाकाव्यांपासून प्रेरीत असतात.
त्याच्या जीवनाचे राजकीय आणि प्रशासकीय असे अनेक दाखले बऱ्याच ग्रंथातून घेण्यात आले आहेत. त्यातील महत्त्वाची पुस्तकांपैकी पॅरात्रोन ("किंग्स ऑफ द किंग्स"), नागकार्रेगगामा (१४ व्या शतकातील एक जावा भाषांतील महाकाव्य) आणि १३ व्या आणि १४ शतकातील शिलालेख आहेत.
उदय
गजह मदच्या सुरुवातीच्या जीवनाबद्दल जास्त माहिती उपलब्ध नाही. पण त्याचा जन्म एका सामान्य कुटुंबात झाला होता. जुन्या काही अहवालांमध्ये त्याच्या करकिर्दीची सुरुवात भायंगकाराचा नायक म्हणून झाल्याचा उल्लेख आहे. तो मजहपीत राजा आणि शाही कुटुंबासाठी एक शाही पहारेकरी होता.
इतिहासाच्या एका आवृत्ती मध्ये असेही सुचविण्यात आले की १३२८ मध्ये गजह मद यानेच मजापहित राजा जयनेगरा याचा वध केला. राजा जयनेगरा हा त्याच्या दोन चुलत बहिणींच्या सुरक्षेच्या बाबतीत जास्तच सतर्क होता. याच दोन तरुण राजकुमारींच्या तक्रारीमुळे गजह मद ने हस्तक्षेप केला. त्याने शस्त्रक्रिया करण्यास सांगताना सर्जनलाच राजाचा खून करण्याची व्यवस्था केली होती.
सणा १३४५ च्या सुमारास गजह मद याच्या शासनकाळात, मुस्लिम प्रवासी इब्न बतूता यांनी सुमात्राला भेट दिली.
लोकगीत
लोकसंगीताचे प्रकार
लावणी, भारुड, गोंधळादरम्यान गायली जाणारी गाणी, भोंडल्याची गाणी, वासुदेवाची गाणी, पोतराजाची गाणी, भलरी गीते, आदिवासी गीते, पोवाडे, लावण्या, मोटेवरची गाणी, लावणी-पेरणी करतानाची गाणी, कोकणी गीते, दिवाळीची गाणी, लग्नाची गाणी, कोजागिरीची गाणी, पावसाची गाणी, गवळण, जात्यावरची गाणी वगैरे लोकसंगीताचे प्रकार आहेत.
जात्यावरची गाणी
1.घाना जी भरिला इडा जी ठेविला आदि-देव नमिला कुळूसुंबीला कुळूसुंबी आईन मंडपी याव चित्ताल कारान सिद्धी न्याव....
2.माझं जातं पाटा आहे, जन्माचा इसरा मला भेटला भाग्यवंत सासरा
3.मायबापानं देल्ल्या लेकी, वाटच्या गोसायाले नित पलंग बसायाले
4.मायबापानं देल्ल्या लेकी,
5.मायबापानं देल्ल्या लेकी,
नाही पाहिले घरदार
वर पाहिला सुंदर...
6.आली दिवाळी दसरा,
मी माहेरा जाईन
बंधु-भावाले ओवाळीन
वासुदेवाची गाणी
वासुदेव हा लोकसंस्कृतीचा एक उपासक मानला आहे.
अवो जनाबाईंच्या भक्ती –देव गुंतला
जनामातेला काम भारी
घालिते दळण जात्यांवरी विट्ठला या हो लौकरी
यावे यावे जगजेठी
खुटीला घालून मिठी
दोन बोलू सुखाच्या गोष्टी अवो जनाबाईंच्या भक्ती – देव गुंतला ..
गोकुळीचा चोर
गोकुळीचा चोर याला बांधा उखळाला ॥ धृ.॥
पाण्यासी जाता घागर फोडी भर रस्त्यावर पदराला ओढी लाज नाही याला बाई लाज नाही याला ॥ २ ॥
मुरलीधर हा नटखट भारी खट्याळ काळा कृष्ण मुरारी सोडू नका याला आता सोडू नका याला चोरावरचा मोर याला बांधा उखळाला ॥ ३ ॥
उगवत्या नारायणा आधी उगव माझ्या दारी
पोथी पुस्तक  वाचताना  बाई कानीचा डूल हाले
सावळा बाळराजा सये कागद संग बोले
सरी बिंदलीच सोनं बाई सवाई सातरंग
इंद्रसभेचा सोनार ग  हरी घडविता झाला दंग
काळी चोळी, मोती जाळी
हार गुंफी गळया घाली
काळी करटूली कारली
वटी मैनाची भरली
इंद्रावनी गोष्ट  सांग
दिल्लीच्या नायका
झाडावरी मोर काय
बोलतो ऐका लोकसंगीत – डॉ. बाबर सरोजिनी</ref >
गोंंधळ
गणराया लवकर यावे।
भेट सकळासी द्यावे।
नाचत आले गणपती।
पायी घागर्‍या वाजती।।
लग्नाची गाणी
मांडवाच्या दारी हलग्या शिंग्याची एक घाई | नवरा कळशी पाणी न्हाई ||
मांडव घातीला ग | स्येर निश्चल जाईचा छंद, नवऱ्याच्या आईचा ||
पोतराजाची गाणी
सोमवार आला, बेल दुरडी शंकराला, बेल सांबाला वाहिला
सोमवार गेला, दुसरा मंगळवार आला, अंबा निघाली जोगव्याला
माळ परडी हायी त्याला उदं बोलली जोगव्याला, मंगळवार गेला, दुसरा बुधवार आला, गोकुळी कृष्ण जन्मला, ते अकरी दूध पेला
"आली आली मरीबया हिचा कळंना अनुभव| भल्या भल्यांचा घेती जीव|| आली आली मरीबया हा का सुटलासा वारा| दुनिया कापती चळचळा||"
पोतराज गाणी:-
लखामाई तू माझी आई ग दर्शना आलो घाई घाई ।।धृ ।। तुझ्या ग एडापाई मी पोतराज झालो तूझ्याग साठी मी पाई पाई आलो || लखमाई तू माझी आई ग दर्शना आलो घाई घाई ।। दुःख दारिद्र्य ईडापीडा टळू दे वंदन करितो आई मला दर्शन दे, लखमाई तू माझी आई ग दर्शना आलो घाई घाई ।। तुझच लेकरू मी तुझा ग पोतराज मारतोया हाका माझी आई लखमाई ग दर्शना आलो घाई।। खण ग आणलंय सोबतीला लिंबु ग ठेवल आरतीला , लखमाई तू माझी आई ग दर्शना आलो घाई घाई ।। नाव तुझं घेऊनी आनंद होई भक्ताच्या मनी तुजी वटी भरतो खण नारळानी रमुनिया जाते लखमाई माझे ध्यान, किती गाऊ तुज गुणगान, दर्शना आलो घाई घाई माझी ऐक हाक लखामाई , तू ऐक माझी हाक तुझ्याग पायावरी घासतोय नाक, लखमाई तू माझी आई ग दर्शना आलो घाई घाई ।। माझे आई तुझं गाईन गुणगान बाळ गोपाळ नांदू दे आनंदान, ईडपीडा टळूदे दुसरं मागत नाई काई दर्शना आलो घाई घाई||
भीमगीते
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्यावर चचलेल्या गितांना भीमगीते असे म्हणतात. मराठी भाषेत असंख्य भीमगीते गायली गेली आहेत. इतर अनेक भारतीय भाषांमध्ये सुद्धा भीमगीतांती रचना झालेली आहे.
धनगराची गाणी (सुंबरान)
पहिले माझे नमन गणपती देवाला |
सुंबरान मांडलं पहिलं माझं ||
सुंबरान धरती मातेला सुंबरान मांडलं |
धरतीमातेला मेघराय पित्याला |
मेघराया पित्याला चंद्र सूर्य दोघाला |
चंद्र सूर्य दोघाला हो ईश्वर पार्वतीला| ईश्वर पार्वतीला हो गादीवरल्या धन्याला
गादीवरल्या धन्याला हो जन्म दिल्या दोघाला |
जन्म दिल्या हो दोघाला हो सुंबरान मांडलं
पार्वती वो शंकर भोला देव हो ईश्वर ||
लगबग लगबग माझ्या रायाची गड जेजुरी जायाची गाडी घुंगराची आली बाई थोरल्या भायाची
सासू सासरे प्रेम आई बाबा वाणी घरामध्ये सुख राजाची ग राणी हाऊस मला मोठी घड पायाच गड जेजुरी जायाची गाडी घुंगराची आली थोरल्या भायाची दोन
कोजागिरीची गाणी
पडलं टिपूर चांदण | शोभिवंत झालं माझ्या दारीच अंगण | चांदनं टिपूर पुनवेच | सोबतीला आलं रूप श्रीकृष्ण देवाचं ||
मोटेवरची गाणी
सर्ज्या अर्ज्या भूल्या नागा कमल्या ढवळ्या गाडीला बैला वड फुल्या भारता नांदुक्र्या वड ये ||
पावसाची गाणी
पाऊस पडूनी पडयीनी गं| झाली जमीन वजनदार |ऐक लाडके गडयीनी गं| मला सख्याचा माझ्या हिरवा||
भरली चंद्रभागा | पाणी शिरलं गावात |पांडुरंग ये धावत || भरली चंद्रभागा| नाव झालीया नवरी |शेला गोताचा आवरी || भरली चंद्रभागा नावेची करा पूजा |उतरला बालराजा || भरली चंद्रभागा|भरली दुही थडी| पोहणारा टाकी उडी || भरली चंद्रभागा| उतार दे ग माई| दूर देशी जाणं होई ||
भाऊ ग म्हणती आल्या बहिणी भेटायला
भाऊ ग म्हणती बहिणीला द्यावा पाट
भावजय ग म्हणती धरू दे नणंदा आपली वाट
हे सुद्धा पहा
एक होता राजा- डॉ. सरोजिनी बाबर
संदर्भ
वर्ग:मराठी साहित्य महाराष्ट्राची संस्कृती
इस्माईलपूर (आर्वी)
इस्माईलपूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आर्वी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान कोरडे व उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:आर्वी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
तेनी
तेनी भारताच्या तमिळनाडू राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर तेनी जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:तमिळनाडूमधील शहरे वर्ग:तेनी जिल्हा
चार्टर अ‍ॅक्ट १८५३
ह्या कायद्याने कंपनीकडून भारताचा राज्यकारभार त्यांच्या इच्छेनुसार काढून घेण्याचे अधिकार ब्रिटिश सरकारला देण्यात आले. कंपनी डायरेक्टर्सची संख्या २४ वरून १८ करण्यात आली. त्यांचे अधिकार कमी करण्यात आले. बंगालची पुनर्रचना करून त्याचा कारभार स्वतंत्र लेफ्टनंट गव्हर्नरकडे सोपवण्यात आला. कायदे बनवण्यासाठी जबाबदार असलेल्या सभासदाला कौन्सिलरचा दर्जा देण्यात आला. या सर्व बदलांमुळे कंपनीचे उरलेसुरले अधिकार संपुष्टात आले.
वर्ग:भारताचा घटनात्मक इतिहास
इ.स. ५
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ५ वर्ग:इ.स.च्या ० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
0er
भोंडला
भोंडला
भोंडला हा सण मुलींचा विशेष आवडता आहे. आश्विन महिन्यात हस्त नक्षत्राला सुरुवात होते त्या दिवसापासून ह्दग्याची किंवा भोंडल्याची सुरुवात होते. भोंडला हा पश्चिम महाराष्ट्रात व कोकणात प्रचलित असलेला स्त्रियांच्या सामुदायिक खेळाचा प्रकार आहे. नवरात्रीचे नऊ दिवस आणि दसऱ्याच्या दिवशी हा खेळला जातो.घटस्थापनेच्या दिवसापासून संध्याकाळी अंगणात भोंडला खेळला जातो.एका पाटावर हत्ती काढून त्याची पूजा करतात. त्याभोवती फेर धरून छोट्या मुली, व शाळेतल्या मुली भोंडल्याची पारंपरिक गाणी म्हणतात.जिच्या घरी भोंडला असतो, तिची आई खिरापत करते. रोज बहुधा वेगळे घर आणि त्यामुळे वेगळी खिरापत असते. म्हणजे पहिल्या दिवशी १, दुसऱ्या दिवशी २ अशा करत करत ९ व्या दिवशी ९ + १ खिरापत असते. फेर धरताना एक छोट्या मुलींचा व १ मोठ्या मुलींचा. असे २ फेरे होतात.सर्वच मुली गाणी म्हणतात. नवरात्रीच्या नऊ दिवसात हस्त नक्षत्राचे प्रतीक असलेल्या हत्तीची प्रतिमा काढून मधोमध ठेवली जाते आणि तिच्याभोवती मुली फेर धरतात. पृथ्वीच्या सुफलीकरणाचा हा उत्सव मानला जातो म्हणून याचे महत्त्व विशेष आहे. बहु उंडल असा याचा अपभ्रंश आहे असेही मानले जाते. हत्ती हा समृद्धीचे प्रतीक मानला जातो तसेच वर्षन शक्तीचे प्रतीक म्हणूनही त्याकडे पाहिले जाते. घाटावरच्या कुमारिका पाटावर डाळ तांदूळाचा हत्ती मांडून त्याभोवती फेर धरून गाणे म्हणून पूजा करतात.या सणासाठी घराच्या भिंतीवर सोंडेत माळ धरलेल्या व समोरासमोर तोंड केलेल्या दोन हत्तींचे रंगीत चित्र टांगतात. त्याच्यावर लाकडाची मंडपी टांगून तिला निरनिराळ्या फळांच्या व फुलांच्या माळा घालतात. शिवाय धान्याने हत्ती काढतात. रांगोळीच्या ठिपक्यांनी झूल काढतात. रंगीबेरंगी फुलांच्या माळा घालून त्याला सजवतात. याच भोंडल्याचे स्वरूप हादगा, भुलाबाई असे प्रदेशानुसार बदलते.. भोंडला किंवा हादगा याचे कृषी संस्कृतीत विशेष महत्त्व आहे. महिलांच्या सुफलीकरणाचा विधी म्हणून याकडे पाहिले जाते.
भोंडल्याची गाणी
भोंडला करताना म्हटली जाणारी गाणी ही महिलांच्या आयुष्याशी निगडीत असतात.
नमन गीत- १.ऐलमा पैलमा गणेश देवा माझा खेळ मांडू दे करीन तुझी सेवा माझा खेळ मांडीला वेशीच्या दारी पारवळ घुमती गिरीजा कपारी अंकाणा तुझी सात वर्ष भोंडल्या तुझा सोळा वर्ष
२.वहाते मी हादग्या परी हादगा देव मी पूजिते सख्यांना बोलविते हादगा देव मी पूजिते लवंगा सुपा-या वेलदोडे करून ठेविले विडे वहाते मी हाद्ग्यापुढे हादगा देव मी पूजिते
३.आला चेंडू गेला चेंडू राया चेंडू झुगारिला आपण चाले हत्ती घोडे राम चाले पायी रामाचा पत्ता कुठ नाही राम ग वेचितो कळ्या सीता ग गुंफिते जाळ्या या गीतात सीता ही भूमिकन्या असून धरतीचे रूप मानले जाते तर सावळा राम निळ्या आकाशाचे प्रतीक मानला जातो. अशी गाणी गात शेवटी ...आडात पडला शिंपला, आमचा भोंडला संपला!याने सांगता होते., आणि सर्प म्हणे मी ....खिरापतीला काय ग? अशी विचारणा होऊन एकेक पदार्थाची नावे घेत खिरापत ओळखण्याची चढाओढ लागते.. शेवटी गोड की तिखट? अशा तहाच्या वाटाघाटी सुरू झाल्या की जिचा भोंडला असयचा तिला अगदी धन्य वाटते अशी या खेळाची गम्मत समजली जाते.
बदल
आधुनिक काळात भोंडला हा केवळ मुलीचा घरगुती कार्यक्रम राहिला नसून त्याला सामाजिक स्वरूप आले आहे. विविध सामाजिक संस्था, महिला संघटना, राजकीय पक्ष हे महिला- मुलींसाठी भोंडला आयोजित करतात. परदेशातील भारतीय लोक तिथे स्थानिक पातळीवर भोंडला आयोजित करून आपली संस्कृती जपण्याचा प्रयत्न करताना दिसतात.
हे सुद्धा पहा
शारदीय नवरात्र
संदर्भ
वर्ग:लोकनृत्ये वर्ग:खेळ वर्ग:महाराष्ट्रातील सण आणि उत्सव वर्ग:महिला वर्ग:संस्कृती वर्ग:कृषी संस्कृती वर्ग:शारदीय नवरात्र
गुंडाळी सदिश क्षेत्र
सदिश कलनात गुंडाळी सदिश क्षेत्र हे असे सदिश क्षेत्र v असते की त्याचे अपसरण त्या क्षेत्राच्या प्रत्येक बिंदूवर शून्य असते:
वर्ग:गणितावरील अपूर्ण लेख
वेस्ट हेवन, कनेटिकट
वेस्ट हेवन अमेरिकेच्या कनेटिकट राज्यातील शहर आहे. २००६ च्या अंदाजानुसार येथील लोकसंख्या ५७,७२१ आहे.
वर्ग:कनेटिकटमधील शहरे वर्ग:न्यू हेवन काउंटी (कनेटिकट)
यासिर अली
यासिर अली, यासिर अली चौधरी तथा यासिर अली रब्बी (६ मार्च, १९९६:चितगाव, बांगलादेश - हयात) ही undefinedच्या क्रिकेट संघाकडून २०२१ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारा क्रिकेट खेळाडू आहे.
वर्ग:बांगलादेशचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९६ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
रमेश कुमार
हे सुद्धा पहा
वर्ग:२००९ फिला कुस्ती विश्व अजिंक्यपद स्पर्धा पदक विजेते
यांगशान बंदर
यांगशान बंदर हे चीनमधील शांघाय शहराच्या दक्षिणेला कंटेनर जहाजांमधील मालाची चढउतार करण्यासाठी खोल समुद्रात बांधण्यात आलेल बंदर आहे. हे बंदर चीनच्या मुख्य भूमीशी ३२.५ कि. मी. लांबीच्या डोंघाय पुलाने जोडण्यात आले आहे. १ डिसेंबर २००५ला डोंघाय पुल वाहतुकीसाठी खुला करण्यात आला व हा पूल समुद्रावर बांधण्यात आलेला जगातला सर्वात लांब पूल आहे. हा सहापदरी पूल बांधण्यासाठी ६००० कामगार आणि २.५ वर्ष लागली.
बांधकामाचे टप्पे
वर्ग:चीनमधील बंदरे वर्ग:शांघाय वर्ग:प्रचंड अभियांत्रिकी प्रकल्प
विधेयक
भारतीय संसदेचे तीन स्तंभ- लोकसभा,राज्यसभा आणि राष्ट्रपती. सामान्य जनांसाठी विधेयक मांडण्याचा अधिकार लोकसभा आणि राज्यसभा सदस्यांना आहे.मंत्रिपरिषदेतील सदस्यांनाही हा अधिकार आहे. मंत्र्यांनी आणलेल्या विधेयकाला शासकीय विधेयक म्हणतात, तर एका सदस्याने आणलेल्या विधेयकाला खाजगी सदस्य विधेयक म्हणतात. विधेयकाचे प्रथम वाचन, ही विधेयक संसदेपुढे आणण्याची पहिली पायरी. त्यासाठी प्रथम पीठासीन अधिकाऱ्यांची मंजुरी घेणे आवश्यक आहे. पहिल्या वाचनात पीठासीन सभापती आपल्या अधिकारात चर्चा घडवून आणू शकतात. सदस्यांचा विरोध असल्यास पूर्ण खुल्या चर्चेलासुद्धा परवानगी देऊ शकतात. तसेच मतदानही घेऊ शकतात. यानंतर संसदेत हे विधेयक मांडले गेले, असे समजले जाते. विधेयक सभागृहात मांडले गेल्यानंतर ते राजपत्रात प्रकाशित केले जाते. काही प्रसंगी अध्यक्षांची परवानगी असेल तर सभागृहात मांडण्यापूर्वीही ते विधेयक राजपत्रात प्रकाशित करता येते. पीठासीन अधिकारी या विधेयकाचा मसुदा संबंधित विषय समित्यांकडे पाठवतात. विषय समिती सदस्य तज्ज्ञांचा व विषयाशी संबंधित अभ्यासकांचा सल्ला घेऊन आपला अहवाल तयार करतात. तो अहवाल सभेला सादर करतात. येथे पहिले परीक्षण व
सामान्य वाचन संपते.दुसऱ्या वाचनातील प्रथम चरणात सैद्धांतिक पैलूंचा विचार केला जातो.आवश्यकता वाटल्यास विशेष/संयुक्त समित्यांकडे मसुदा पाठवला जातो.या समित्या खंडश: सर्व पैलूंचा विचार करतात. तज्ज्ञांचे, संबंधित संघटनांचे, राज्य सरकारांचे, केंद्रशासित प्रदेशांचेही मत घेतले जाऊ शकते.दुसऱ्या चरणात त्यांच्या अहवालाचा खंडश:विचार केला जातो.
त्यांनी सुचविलेल्या दुरुस्त्या मतदानासाठी ठेवल्या जातात. बहुमताने मंजूर झालेल्या या दुरुस्त्यांसह विधेयकाचे दुसरे वाचन सर्व खंड, पुरवण्या, इन्ऍक्टिंग फॉर्मुला लांबलेल्या शीर्षकासह पूर्ण होते.
तिसऱ्या वाचनात विधेयक मांडणारा ते पारित करण्यासाठी पटलावर ठेवतो.या स्तरावर केवळ औपचारिक, मौखिक अथवा परिणामी दुरुस्त्याच चर्चेसाठी घेतल्या जातात. सविस्तर संदर्भ अपवादात्मक स्थितीतच चर्चेला येतात.सामान्य विधेयक पारित होण्यासाठी सदस्यांचे साधे बहुमत आणि त्यांनी केलेले मतदान पुरसे ठरते. परंतु,घटनादुरुस्ती असल्यास सभेच्या एकूण सदस्यसंख्येचे बहुमत असणे आणि त्या बहुमताच्या दोनतृतीयांश सदस्यांची अनुमती मतदानाद्वारे असणेे आवश्यक आहे. दुसऱ्या सभेचे विधेयक पारित करताना आधीच्या सभेतील परिचय स्तर सोडून इतर सर्व स्तर पुन्हा पार करणे सर्वस्वी सभेवर अवलंबून आहे. याला अर्थविषयक विधेयक मात्र अपवाद आहे. अर्थविषयक विधेयक केवळ लोकसभेत सादर होऊ शकते. लोकसभेत पारित झालेले विधेयक १४ दिवसांच्या आत राज्यसभेत पाठवावे लागते अन्यथा ते दोन्ही सभागृहाने पारित केले असे गृहीत धरले जाते. राज्यसभेतून आलेल्या शिफारशी स्वीकारण्याचे बंधन लोकसभेला नाही. मात्र, त्यांनी मानल्यास अर्थविषयक विधेयक त्या दुरुस्त्यांसह पारित केले जाते. आणि एवढे सगळे सोपस्कार संपल्यावर ते विधेयक राष्ट्राध्यक्षांच्या स्वाक्षरीने कायद्यात रूपांतरित होते.
वर्ग:कायदा वर्ग:रिकामी पाने
तिरुनलवेली
तिरुनलवेली भारताच्या तमिळनाडू राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर तिरुनलवेली जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
या शहराला नेन्लई किंवा तिन्नेवेल्ली या नावांनेही ओळखले जाते.
वर्ग:तमिळनाडूमधील शहरे वर्ग:तिरुनलवेली जिल्हा
चिखली (बुलढाणा)
बुलढाणा जिल्यातील चिखली शहर हे इंग्रजांचे गढ समजल्या जायचे येथे इंग्रजांनी मोठं मोठ्या तेल फेक्टरी, कापूस जिनिग वस्त्रोउद्योग निर्मिती सरकारी कामकाज व्यवस्थापन स्थापन करून ठेवलेल्या होत्या.
संदर्भ
वर्ग:बुलढाणा जिल्ह्यातील गावे
निंंबावळी
निंबावळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील वाडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
वाडा बस स्थानकापासून राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ८४८ ने जाऊन पुढे डाकीवळीफाट्याने जिल्हा परिषदेच्या डाकीवळी शाळेनंतर राजन हरचेकर कंपनी गेल्यावर हे गाव लागते. वाडा बस स्थानकापासून हे गाव ३० किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात १३९ कुटुंबे राहतात. एकूण ६३३ लोकसंख्येपैकी ३२२ पुरुष तर ३११ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ६३.७४ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ६९.५७ आहे तर स्त्री साक्षरता ५७.५३ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या ९८ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १५.४८ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी व कुणबी समाजातील लोक येथे राहतात. कुणबी समाजाचा शेती हा मुख्य व्यवसाय असून आदिवासी समाज शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, कामगार म्हणून काम करतात. ते काही प्रमाणात कुक्कुटपालन, बकरीपालन सुद्धा करतात.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस वाडा बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा वाड्यावरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
बुधावळी, गुंज, काटी, नांदणीगायगोठा, अंबरभुई, गोराड, केळठण, लोहापे, मुसरणे, वाडवळीतर्फेपोळबार, सापरोंदे ही जवळपासची गावे आहेत.केळठण ग्रामपंचायतीमध्ये केळठण, लोहापे आणि निंबावळी ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:वाडा तालुक्यातील गावे
भारत सरकार कायदा १८५८
गव्हर्नमेंट ऑफ इंडिया अ‍ॅक्ट १८५८ हा युनायटेड किंग्डमच्या संसदेत इ.स. १८५८मध्ये पारित करण्यात आलेला कायदा होता. याद्वारे भारताचा राज्यकारभार ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनीकडून काढून घेण्यात आला. बोर्ड ऑफ कंट्रोल व कोर्ट ऑफ डायरेक्टर बरखास्त करून भारत मंडळ व भारतमंत्री पद निर्माण झाले. ईस्ट इंडिया कंपनीची राजवट संपुष्टात येउन ब्रिटनच्या राणीची सत्ता सुरू झाली. दुसरी कायदा समिती नेमण्यात आली.संस्थानिकांच्या अंतर्गत हस्तक्षेप ढवळाढवळ न करण्याचे आश्वासन देण्यात आले.
* Pits India act 1784, ने केलेली विभागणी रद्द करण्यात आली.भारताच्या 'गव्हर्नर जनरल' ऐवजी व्हाईसरॉय
नाव देण्यात आले.
वर्ग:भारताचा घटनात्मक इतिहास वर्ग:इ.स. १८५८
अंगुलिमाल
अंगुलिमाल बुद्ध काळातील एक डाकू होता जो नंतर गौतम बुद्धांपासून प्रभावित होऊन बौद्ध भिक्खू बनला. अंगुलिमाल हा राजा प्रसेनजितच्या राज्यातील श्रावस्तीच्या जंगलातल्या प्रवाशांना मारून टाकत असे आणि त्यांच्या बोटांची माळ बनवून गळ्यात घालत असे. यामुळे त्याचे नाव 'अंगुलिमाल' पडले होते. जेव्हा गौतम बुद्ध श्रावस्तीत आले व ते अंगुलिमालास भेटले तेव्हा अंगुलिमालाने हत्या करणे सोडून दिले व तो बुद्धाचा शिष्य बनला.
नाटक
'अंगुलिमाल' नावाचे एक हिंदी नाटकही होते. कुमार रवींद्र यांनी लिहिलेल्या त्या नाटकाचे दिग्दर्शन अशोक जांबुलकर करीत.
'अंगुलिमाल' नावाचे आणखी एक हिंदी महानाट्य आहे; प्रेमकुमार उके हे त्याचे निर्माते, लेखक, गीतकार, साहाय्यक दिग्दर्शक आहेत. मृणाल यादव मुख्य दिग्दर्शक. या महानाट्यात ५० कलावंत होते. .
अंगुलिमाल नावाचे अमर चित्र कथा पुस्तक (काॅमिक) आहे.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय बौद्ध वर्ग:गौतम बुद्धांचे शिष्य वर्ग:इ.स.पू.चे ५ वे शतक वर्ग:इ.स.पू.चे ६ वे शतक वर्ग:बौद्ध भिक्खू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:बौद्ध धर्माचा इतिहास
वाल्मिकी ऋषी
वाल्मिकी रामायणाचे रचनाकार म्हणून प्रख्यात असलेले ऋषी होते. ते आदिकवी म्हणून प्रसिद्ध आहेत. रामायण एक महाकाव्य आहे जे श्रीराम यांच्या जीवनातून आपणास जीवनातील सत्य, कर्तव्य, साहस यांचा परिचय देते आणि आदर्श जीवन जगण्यास मार्गदर्शन करते. त्यांनी संस्कृत भाषेत रामायणाची रचना केली. त्यांनी लिहिलेले रामायण हे संस्कृत भाषेतील सर्वप्रथम महाकाव्य मानले जाते. म्हणून वाल्मिकी यांना आद्यकवी असे सुद्धा संबोधले जाते.
मूलतः वाल्मिकींनी लिहिलेल्या रामायणात २४,००० श्लोक आणि उत्तर खंड साहित एकूण ७ खंड आहेत. रामायणात भगवान श्रीरामांची गाथा सांगण्यात आली आहे.
जीवन
अश्विन पौर्णिमेला ऋषी वाल्मिकी यांचा जन्म झाला. जळगाव जिल्ह्यातील चाळीसगाव तालुक्यात असलेले वालझरी हे गाव महर्षी वाल्मीकी ऋषींचे जन्मस्थान मानले जाते. महाराष्ट्र शासनाच्या महाराष्ट्र राज्य गॅझेटिअर (जळगाव जिल्हा) यात याचा उल्लेख आहे. तसे जळगाव जिल्हाधिकारी कार्यालयाने प्रकाशित केलेल्या जळगाव या कॉफीटेबल बुकमध्ये देखील याचा सविस्तर उल्लेख करण्यात आला आहे. पृष्ठ क्रमांक ६४ वर उल्लेख केल्यानुसार, ‘रामायण’ या महाकाव्याचा रचयिता असलेल्या महाकवी वाल्मीकी ऋषींचे जन्मस्थान मानले जाणारे वालझरी हे गाव चाळीसगावच्या दक्षिणेस पाच कि.मी. अंतरावर चाळीसगाव-पाटस रस्त्यावर आहे. या क्षेत्राच्या पूर्वेस गायमुखी नदी वाहते आणि क्षेत्राच्या पायथ्याशी डोह आहे. तीर्थस्नानाच्या पूर्वभागी पाण्यापर्यंत जाता येईल अशी सोय केली आहे. या डोहाचे पाणी पवित्र मानले जाते. वाल्मीकीचे देऊळ म्हणून दाखविले जाणारे ठिकाण हे शंकराचे मंदिर आहे. यात जुनी शिवपिंड आहे. या पिंडीवरील देऊळ अतिशय पुरातन आहे. राम-लक्ष्मणाच्या मूर्ती असलेले एक लहान मंदिर आणि गोरखनाथ, वाल्मीकी यांच्या मूर्ती असलेली छोटी स्वतंत्र देवळे याच भागात आहेत. येथे पूर्व आणि पश्चिमेकडे एक मोठा वड आहे, जो महाकवी वाल्मीकींच्या काळातील असल्याची श्रद्धा आहे. एका मान्यतेनुसार, वाल्मीकी आधी लूटमार करायचे त्यांचे नाव ‘वाल्या’ पडले व सर्व लोक त्यांना ‘वाल्या कोळी’ म्हणू लागले. त्यांनी एकदा काही ऋषींना घेरले. परंतु, त्या ऋषींनी त्यांना उपदेश केल्यानंतर त्यांना उपरती झाली. बसल्या जागी त्यांनी ऋषींनी दिलेल्या राममंत्राचा जप सुरू केला. त्याच्या अंगाभोवती वल्मीक म्हणजे वारूळ निर्माण झाले. त्यामुळे त्यांना पुढे ‘वाल्मीकी’ असे नाव मिळाले, असे म्हटले जाते. वाल्मीकि मोठे शिवभक्त होते, अशी मान्यता आहे.
स्कंद पुराणानुसार, वाल्मिकी यांचा जन्म एका ब्राह्बत, लोहाजंघ (अग्नी शर्मा असे ही म्हंटले जाते इतर लेखनात) म्हणून झाला. एक जबाबदार पुत्र व नवरा असलेला हा दुष्काळ पडल्याने चोर/डकैत झाला. असे म्हटले जाते पुराणात की त्यांनी सात ऋषी (सप्तर्षी) यांना ही लुटायचा प्रयत्न केला, पण त्यांच्या कडून विविध बोध मिळाले, व यांनी चोरीचा मार्ग सोडून, ऋषी पुलह यांनी दिलेल्या मंत्राचा जप करायला सुरुवात केली. त्यांनी इतकी आराधना केली की आजूबाजूला मुंग्यांनी वारूळे बांधलेलीही त्यांना कळली नाहीत. जेव्हा सप्तर्षी परत आले, व त्यांनी हे बघितले, तेव्हा त्यांनी यांना वाल्मिकः (म्हणजे मुंग्यांचे वारूळ) मध्ये सिद्धी प्राप्त झालेला मनुष्य, म्हणून वाल्मिकी, अशी पदवी दिली.
उत्तर कांड/शेष रामायणात ऋषी वाल्मिकी यांच्या आश्रमात सीता शरण घेते, लव-कुशचा जन्मही त्यांच्याच आश्रमात होतो. लव व कुश वाल्मिकींचे पहिले शिष्य मानले जातात व बाल कांड रामायण त्यांना पहिल्यांदा सांगण्यात आले. संपूर्ण रामायण गाथा ही ऋषी वाल्मिकी यांनी श्लोक शैलीत लिहिली. ते आपले पहिले कवी, म्हणून त्यांना आदी कवी, असे ही नमूद केले जाते.
गणपती विघ्नेश
गणपती विघ्नेश (११ ऑगस्ट, ११८१ - ) हा भारतीय क्रिकेट खेळाडू आहे. हा भारतीय क्रिकेट लीगमध्ये चेन्नई सुपरस्टार्स आणि भारतीय प्रीमियर लीगमध्ये चेन्नई सुपर किंग्सकडून खेळला.
वाल्मिकी ऋषी
जीवन
असे म्हटले जाते की त्यांनी संत-कवी तुलसीदास यांच्या रूपात पुनर्जन्म घेऊन रामचरितमानस, हे अवधी-संस्कृतमध्ये लिहिले.
गणपती विघ्नेश
वर्ग:भारतातील पुरूष क्रिकेट खेळाडू वर्ग:चेन्नई सुपरस्टार्स खेळाडू वर्ग:चेन्नई सुपर किंग्स माजी खेळाडू वर्ग:भारतीय क्रिकेट लीग खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८१ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वाल्मिकी ऋषी
जीवन
वर्ग:रामायणातील व्यक्तिरेखा वर्ग:भारतातील प्राचीन ऋषी
घाणांद
घाणांद हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील आटपाडी तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:आटपाडी तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
शिवपंचायतन
पूजेसाठी चौरंगावर करण्यात येणाऱ्या चौकोनी मांडणीत मध्यभागी शिव,ईशान्येस,विष्णू,आग्नेयेस सूर्य, नैऋत्येस गणपती व वायव्येस देवी अशी असते.
वर्ग:हिंदू दैवते
मराठी नाट्यलेखनाचा इतिहास
१८४३ मध्ये विष्णूदास भावे यांच्या "सीतास्वयंवर" या मराठी नाटकाचा प्रयोग झाला मराठी नाट्य वाङमयाचा उदय म्हणून या नाटकाकडे पाहिले जाते. १८५५ मध्ये महात्मा फुले यांनी तृतीय रत्न हे आशय-विषय आणि भाषा अभिव्यक्ती या सर्व बाबतीत एक स्वतंत्र नाटक लिहिले. त्यानंतर अण्णासाहेब किर्लोस्करांच्या १८८० च्या संगीत शाकुंतल या नाटकापासून मराठी रंगभूमीवर संगीत नाट्य पद्धतीचा नवा संप्रदाय उदयास आला. इंग्रजीतील ऑपेरा या नाट्य प्रकाराच्या धर्तीवर किर्लोस्करांनी मराठी नाट्य संगीत शाकुंतलच्या रूपाने एक वेगळा प्रकार सुरू केला. शाकुंतल हे भाषांतरित नाटक आहे. त्यानंतर त्यांनी महाभारतातील सुभद्राहरणाची कथा आणि मोरोपंत तद्विषयक आख्यान यांचा आधार घेऊन संगीत सौभद्र हे स्वतंत्र नाटक लिहिले.
इ.स. ६
समाप्ती
0er
योगेंद्र सिंग यादव
सुभेदार योगेंद्र सिंग यादव (१० मे, इ.स. १९८०:बुलंदशहर, उत्तर प्रदेश, भारत - ) हे भारतीय सेनादलातील एक सैनिक आहेत. ४ जुलै, इ.स. १९९९ रोजी कारगिल युद्धात टायगर हिलच्या लढाईत दाखवलेल्या शौर्याबद्दल त्यांना परमवीरचक्रहा भारताचा सर्वोच्च शौर्य पुरस्कार प्रदान करण्यात आला. यादव भारतीय सेनेच्या १८ ग्रेनेडियर्समधील घातक प्लाटूनमध्ये तैनात होते.
पार्श्वभूमी
यादव यांचा जन्म एका शेतकरी कुटुंबात झाला.त्यांचे वडील सुद्धा काही काळ लष्करात होते.घरच्या साधारण आर्थिक परिस्थितीमुळे वडील आजारी पडल्यावर यादव आणि त्यांचा भाऊ लहानपणापासूनच शिक्षणाबरोबरच घरची शेती आणि गुरे सांभाळत असत.मोठा भाऊ लष्करात भरती झाल्यावर काही काळाने वयाच्या अवघ्या सोळाव्या वर्षी यादव भारतीय लष्करात भरती झाले. तेव्हा त्यांचे शिक्षण ११ वी इतकेच झालेले होते.
कारगिल युद्धातील कामगिरी
कारगिल युद्धादरम्यान टायगर हिल या शिखरावर पाकिस्तानी सैन्याने कब्जा केला होता. हे शिखर ताब्यात घेण्यासाठी गेलेल्या २१ जणांच्या तुकडीतील सर्व जण शत्रूच्या माऱ्याच्या टप्प्यात आल्यामुळे धारातीर्थी पडले. त्यातील यादव हे एकटेच वाचले. एका हाताची हाडे तुटलेली असताना आणि १६-१७ गोळया लागलेल्या असताना पुढचा हल्ला अधिक सुनियोजितपणे करता यावा आणि या हल्ल्याप्रमाणे प्राणहानी होऊ नये म्हणून शत्रूच्या ठिकाणाची माहिती सांगण्यासाठी ते आपल्या युनिटपर्यंत पोचले. या माहितीमुळे पुढचा हल्ला योग्य प्रकारे चढवून टायगर हिल हे मोक्याचे ठिकाण ताब्यात घेण्यास लष्कराला यश मिळाले आणि जीवितहानी टळली. या कामगिरीबद्दल त्यांना परमवीरचक्र देण्यात आले. भारतीय सेनेतील परमवीर चक्र मिळवणारे ते सर्वांत तरुण सैनिक आहेत. त्यांना पुढे एक वर्षाहून अधिक काळ रुग्णालयात उपचारार्थ घालवावा लागला. बरे झाल्यावर त्यांनी बी.ए.बी.एड.असे शिक्षण पूर्ण केले. आता ते सैन्यात प्रशिक्षक म्हणून काम करतात.
चित्रपटात
२००३ साली प्रदर्शित झालेल्या एलओसी कारगिल या कारगिल युद्धावरील चित्रपटात अभिनेता मनोज बाजपाई याने सुभेदार यादव यांची भूमिका साकारली आहे. लक्ष्य या चित्रपटात अशीच भूमिका हृतिक रोशनने केली आहे.
वर्ग:परमवीर चक्र विजेते
मोकाशी
मोकाशी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील ठाणे तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:ठाणे तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
भाला
भाला हे लांब दांडीचे शस्त्र आहे. सहसा यात बांबूपासून किंवा लाकडापासून बनवलेल्या लांबलचक दांडीवर धातूचे पाते बसवले असते. युद्धात शत्रूवर चाल करून जाऊन भोसकण्यासाठी किंवा काही वेळा शत्रूवर दूर अंतरावरून फेकून मारा करण्यासाठी हा वापरला जाई. घोडदळाच्या वापरातील भाले पायदळाच्या भाल्यांपेक्षा वजनास भारी व अधिक पल्लेदार दांड्यांचे बनवलेले असतात.
रचना
भाल्याची दांडी सहसा बांबूपासून बनवलेली असते. त्याच्या एका टोकास धातूचे, एकसुळी किंवा अनेक सुळांमध्ये विभागलेले पाते बसवलेले असते. पात्याचा आकार निमुळता व लांबट त्रिकोणी असतो. लोखंड, पोलाद यांपासून ही पाती बनवली असतात.
मराठा घोडदळाच्या भाले सहसा १२ ते १८ फूट लांबीचे असत.
संदर्भ व नोंदी
वर्ग:शस्त्रे
सुशीला नायर
सुशीला नायर तथा सुशीला नय्यर (इ.स. १९१४ - इ.स. २०००) या महात्मा गांधी यांच्या खाजगी सचिव आणि गांधी कुटुंबाच्या डॉक्टर होत्या.
या स्वतंत्र भारताच्या आरोग्य आणि कुटुंबकल्याण मंत्री होत्या
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:भारतीय राजकारणी वर्ग:इ.स. १९१४ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००० मधील मृत्यू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
विद्युत क्षेत्र
भौतिकीत विद्युत क्षेत्र ही प्रारूप असून, एखादा विद्युत प्रभार दुसऱ्या प्रभारावर जे बल प्रयुक्त करते त्याचे स्पष्टीकरण करते.
गणिती रूप
अवकाशातील एखाद्या बिंदूपाशीचे विद्युत तीव्रता खालीलप्रमाणे दिले जाते: येथे:
वर्ग:भौतिकीवरील अपूर्ण लेख
विंचुरदळवी
विंचुरदळवी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील सिन्नर तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
विंचूर दळवी गाव हे नाशिक शहरा पासून 20.4 किमी आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४१ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ९८० मि.मी.पर्यंत असते.
प्रेक्षणीय स्थळे
श्री भैरवनाथ महाराज मंदिर हे गावातील ग्रामदैवत आहे. श्री भैरवनाथ महाराज मंदिर हे गावातील प्रसिद्ध मंदिर असून येथे दर रविवारी दर्शनासाठी भाविक येत असतात. श्री भैरवनाथ महाराज यांची यात्रा दर वर्षी चैत्रीपौर्णिमा या दिवशी भरत असते. या दिवशी मोठ्या संख्येने भाविक येथे सहभागी होतात.
नागरी सुविधा
गांवात भगूर व सिन्नर येथून दररोज बस सेवा सुरू आहे. तसेच भगूर येथून रिक्षा सेवा सुरू आहे.
जवळपासची गावे-
4 किमी भगूर
2 किमी दोनवाडे
4 किमी वाडगाव पिंगळा
संदर्भ
वर्ग:सिन्नर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
बाल्कन
बाल्कन प्रदेशात खालील देश गणले जातात.
हेही पहा
वर्ग:युरोप खंडामधील भौगोलिक प्रदेश
इंडियन कौन्सिल्स अ‍ॅक्ट १८६१
इंडियन कौन्सिल्स अ‍ॅक्ट १८६१ हा ब्रिटिश भारतातील एक कायदा होता. या कायद्यान्वये ब्रिटिश सरकारने कायदेकानून बनवण्यासाठी ६ ते १२ सभासदांची समिती नेमण्याचा अधिकार गव्हर्नर जनरलला देण्यात आला. अन्य गव्हर्नरांनाही त्याच कामासाठी ४ ते ८ सदस्यांची समिती नेमण्याचे अधिकार दिले गेले. हे सर्व सदस्य भारतीय असत. ब्रिटिश सरकारने राज्यकारभारातील भारतीयांचा सहभाग वाढवला. भारतीय मंत्र्यांच्या हाती राज्यकारभार बऱ्याच मोठ्या प्रमाणात सोपवण्यात आला. गव्हर्नर जनरल आणि अन्य गव्हर्नरांच्या हाती बरेच अधिकार आणि नकाराधिकार कायम ठेवले. हायकोर्ट अ‍ॅक्टद्वारे न्यायालयाची फेररचना करण्यात येउन मद्रास, कलकत्ता आणि मुंबईत न्यायालये स्थापन झाली.
या कायद्यानुसार प्रांतिय पातळीवर विधानमंडळे स्थापन करण्यात आली...
वर्ग:भारताचा घटनात्मक इतिहास
ढाल
ढाल हे धारदार शस्त्रांचा अंगावर झालेला वार झेलता यावा, शरीरास जखम होउ नये म्हणुन पुरातनकाली आमनेसामनेच्या लढाईत वापरण्यात येत असणारे एक बचावात्मक साधन आहे.हे चामड्यापासून,लाकडापासुन वा धातुपासुन बनविलेले असते.याचा आकार सहसा बहिर्वक्र गोल असतो.यास मागील बाजूने पकडण्यासाठी सोय केलेली असते.उजव्या हातात तलवार किंवा भाला व डाव्या हातात ढाल धरून पूर्वी लढाया लढल्या जात असत.
वर्ग:प्रकारानुसार सैन्य सामग्री
रुधा
रुधा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील केळापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
विष्णुपंचायतन
पूजेसाठी चौरंगावर करण्यात येणाऱ्या चौकोनी मांडणीत मध्यभागी विष्णू,ईशान्येस शिव,आग्नेयेस गणपती, नैऋत्येस सूर्य व वायव्येस देवी अशी असते.
रुधा
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
विष्णुपंचायतन
वर्ग:हिंदू दैवते
रुधा
संदर्भ
वर्ग:केळापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
तूतुकुडी
तूत्तुक्कुडी [तमिळ:தூத்துக்குடி इंग्रजी:Tuticorin /Thoothukudi ]भारताच्या तमिळनाडू राज्यातील एक शहर आहे.तूत्तुक्कुडिची ओळख मोत्याचे शहर अशी देखील आहे.तूत्तुक्कुडि हे जिल्ह्याचे प्रमुख ठिकाण व महानगरपालिका असलेले मुख्य शहर आहे.
हे शहर तूतुकुडी जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:तमिळनाडूमधील शहरे वर्ग:तूतुकुडी जिल्हा
दिलीप
वर्ग:भारतातील सूर्यवंशी राजे वर्ग:रिकामी पाने
विनायक आदिनाथ बुवा
विनायक आदिनाथ बुवा (जन्म : पंढरपूर, ४ जुलै १९२६; - कल्याण, १७ एप्रिल २०११]]) हे मराठी भाषेतील विनोदी साहित्यिक होते. ते '''वि. आ. बुवा''' या नावाने प्रसिद्ध होते. त्यांनी आपल्या लेखनाचा प्रारंभ इ.स. १९५० मध्ये केला. त्यांची विनोदी शैलीतील एकूण १५०हून अधिक पुस्तकेत प्रसिद्ध झाली आहेत. त्यांनी विनोदी लेखनाबरोबरच आकाशवाणीवरील श्रुतिका, विनोदी निबंध, पटकथा, तमाशाच्या संहिता, विडंबने, एकांकिका असे विविध स्वरूपाचे लेखन केले आहे.
जीवन
वि.आ. बुवांचा जन्म पंढरपूर येथे ४ जुलै, इ.स. १९२६ रोजी झाला. त्यांचे शालेय शिक्षण त्यांनी पंढरपूर आणि मिरज येथे झाले. वडिलांच्या अकाली निधनामुळे शिक्षण अर्धवट राहिले. नोकरीसाठी ते कल्याण येथे स्थाईक झाले. मुंबई येथील व्हिक्टोरिया ज्युबिली टेक्निकल इन्सगटिट्यूटमध्ये बुवा यांनी रसायनशास्त्र विभागात इ.स. १९८६ मध्ये निवृत्त होईपर्यंत नोकरी केली. बुवा यांवे वक्तृत्व उत्तम असल्याने व्याख्याने व कथा-कथनासाठी महाराष्ट्रासह अन्य राज्यांमध्येही त्यांनी दौरे केले होते. संस्कृत भाषेचा त्यांचा चांगला अभ्यास होता.
कारकीर्द
सुंदर हस्ताक्षराच्या जोरावर त्यांनी इ.स. १९५० मध्ये इंदुकला नावाचा एक हस्तलिखित साहित्याचा अंक प्रकाशित केला होता. हे हस्तलिखित दर्जेदार स्वरूपात असल्याने साहित्यिकांचा चांगला पाठिंबा यास मिळाला. अनंत काणेकर, महादेवशास्त्री जोशी, चिं. वि. जोशी, दुर्गा भागवत, माधव मनोहर, गो. नी. दांडेकर, शांता शेळके, वसंत बापट, विजय तेंडुलकर आणि द. मा. मिरासदार असे गाजलेले साहित्यिक या अंकासाठी लिखाण करत असत. पुढे नवशक्ती या वृत्तपत्राचे संपादक प्रभाकर पाध्ये यांनी त्यांना वृत्तपत्रातून लिखाणासाठी उद्युक्त केले आणि त्यांनी वृत्तपत्रातून विनोदी लेखनास प्रारंभ केला. सूक्ष्म निरीक्षणशक्ती, कल्पकता आणि उत्स्फूर्त विनोद ही वि. आ.बुवा यांच्या लेखणीची वैशिष्ट्ये मानली जातात. त्यानंतर हंस दिवाळी अंक, मोहिनी दिवाळी अंक, नवयुग दिवाळी अंक, आवाज दिवाळी अंक आणि कितीतरी मासिके व दिवाळी अंकांतून बुवा लेखन करू लागले. वि. आ. बुवा यांचा पहिला कथासंग्रह अकलेचे तारे इ.स. १९५३मध्ये प्रसिद्ध झाला. महाराष्ट्र शासनाच्या ग्रंथ आणि नाट्य पुरस्कार समित्यांवर अनेक वर्षे त्यांनी परीक्षक म्हणून काम पहिले होते. आकाशवाणीवर त्यांचे ६००हून अधिक कार्यक्रम प्रसारित झाले. त्या काळच्या "पुन्हा प्रपंच" या लोकप्रिय मालिकेसाठी ४००हून अधिक भागांचे लेखन त्यांनी केले.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९२६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०११ मधील मृत्यू वर्ग:मराठी पटकथाकार वर्ग:मराठी नाटककार वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:मराठी विनोदी लेखक
राष्ट्रीय ग्राहक दिन (भारत)
राष्ट्रीय ग्राहक दिन हा दरवर्षी २४ डिसेंबर रोजी भारतात साजरा केला जातो. इ.स. १९८६ साली २४ डिसेंबर या दिवशी ग्राहक हक्क कायद्याला भारताच्या राष्ट्रपतींनी मंजुरी दिली होती. तेव्हापासून २४ डिसेंबर हा दिवस राष्ट्रीय ग्राहक दिन म्हणून साजरा केला जातो. हा कायदा अस्तित्वात यावा यासाठी अनेक संस्था आणि कार्यकर्त्यांना प्रयत्न करावे लागले होते. ग्राहक संरक्षण कायद्यानुसार प्रत्येक भारतीय ग्राहकाला सहा हक्क मिळाले आहेत.
ग्राहकांना मदत
ग्राहकांना देण्यात आलेल्या अधिकारांचे आणि हक्कांचे संरक्षण व्हावे म्हणून भारताच्या केंद्र सरकारकडून हेल्पलाइन चालविण्यात येते. केंद्र सरकारकडून चालविण्यात येणाऱ्या राष्ट्रीय ग्राहक हेल्पलाइनच्या १८००११४००० या टोल फ्री क्रमांकावर तक्रारी करण्यात येतात. तसेच, www.nationalconsumerhelpline.in या वेबसाइटवरही तक्रारी नोंदवल्या जातात. ग्राहकांना येणाऱ्या अडचणी, तक्रारींबाबत हेल्पलाइनकडून मार्गदर्शन करण्यात येते. ग्राहकांनी विकत घेतलेल्या वस्तू किंवा सेवांमध्ये काही त्रुटी असतील, त्याबाबत काय तक्रार करावी, कुठे तक्रार करावी, त्याची नेमकी प्रक्रिया काय आहे, याची सर्व माहिती हेल्पलाइनद्वारे लोकांना देण्यात येते.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:प्रतिवार्षिक दिनपालन
इंडियन कौन्सिल्स अ‍ॅक्ट १८९२
हिंदुस्थानचे व्हॉईसरॉय लॉर्ड डफरिन यांनी केलेल्या सूचना १८९२ च्या कायद्यात समाविष्ट करण्यात आल्या. कायदेमंडळाच्या संख्येत तसेच त्यांच्या अधिकारांमध्ये वाढ झाली. आर्थिक धोरणांसंबंधी स्पष्टीकरणे आणि कारणे देण्याची सरकारला आणि बजेटसंबंधी सूचना देण्याची समिती सदस्यांना संधी उपलब्ध झाली. वार्षिक अंदाजपत्रकावर चर्चा करण्याचा अधिकार कायदेमंडळाला देण्यात आला.परंतु मतदानाचा हक्क दिला नाही.कौन्सिल ॲट 1892
वर्ग:भारताचा घटनात्मक इतिहास वर्ग:इ.स. १८९२
इ.स. ७
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ७ वर्ग:इ.स.च्या ० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
0er
मांधाता
मांधाता तथा मांधातृ हा भारतातील प्राचीन सूर्यवंशी राजा होता.
सूर्यपंचायतन
पूजेसाठी चौरंगावर करण्यात येणाऱ्या चौकोनी मांडणीत मध्यभागी सूर्य,ईशान्येस शिव,आग्नेयेस गणपती, नैऋत्येस विष्णू व वायव्येस देवी अशी असते.
मांधाता
वर्ग:भारतातील सूर्यवंशी राजे
सूर्यपंचायतन
वर्ग:हिंदू दैवते
तिरुवल्लूर
तिरुवल्लूर भारताच्या तमिळनाडू राज्यातील एक शहर आहे. २०१६ च्या अंदाजानुसार येथील लोकसंख्या १,७६,४३५ होती.
हे शहर तिरुवल्लूर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:तमिळनाडूमधील शहरे वर्ग:तिरुवल्लूर जिल्हा
इथळापूर
संदर्भ
वर्ग:आर्वी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
राजगोपाल सतीश
वर्ग:भारतातील पुरूष क्रिकेट खेळाडू वर्ग:चेन्नई सुपरस्टार्स खेळाडू वर्ग:भारतीय क्रिकेट लीग खेळाडू
योहान क्रिस्चियन बाख
वर्ग:जर्मन संगीतकार वर्ग:इ.स. १७३५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १७८२ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख