cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
राज्य पुनर्रचना कायदा (इ.स. १९५६)
राज्य पुनर्रचना आयोगाने १९५५ च्या सप्टेंबरमध्ये आपला अहवाल सादर केला. या आयोगाने भाषिक आधारावर राज्यांची पुनर्रचना करण्याच्या तत्त्वास अनुकूलता दर्शवली. मात्र, 'एक राज्य-एक भाषा' या तत्त्वाचा अस्वीकार केला.हा १९५६ साली लागू झालेला राज्य पुनर्रचना कायदा स्वतंत्र भारताच्या तत्कालीन प्रांतसीमा आणि प्रशासनासंबंधातील पुनर्रचनेचे एक मोठे पाऊल होते. ह्या कायद्याद्वारे भारताच्या विविध प्रांतांच्या सीमा ह्या भाषेच्या आधारावर निश्चित करण्यात आल्या, आणि तसा बदल भारतीय संविधानात देखील करून घेण्यात आला. या बदलामुळे राज्यांचे मुख्य तीन प्रकार करण्यात आले, ए, बी,आणि सी आणि एक स्वतंत्र प्रकारचे राज्य.राज्य पुनर्रचना आयोगाने १९५५ च्या सप्टेंबरमध्ये आपला अहवाल सादर केला. या आयोगाने भाषिक आधारावर राज्यांची पुनर्रचना करण्याच्या तत्त्वास अनुकूलता दर्शवली. मात्र, 'एक राज्य-एक भाषा' या तत्त्वाचा अस्वीकार केला.हा १९५६ साली लागू झालेला राज्य पुनर्रचना कायदा स्वतंत्र भारताच्या तत्कालीन प्रांतसीमा आणि प्रशासनासंबंधातील पुनर्रचनेचे एक मोठे पाऊल होते. ह्या कायद्याद्वारे भारताच्या विविध प्रांतांच्या सीमा ह्या भाषेच्या आधारावर निश्चित करण्यात आल्या, आणि तसा बदल भारतीय संविधानात देखील करून घेण्यात आला. या बदलामुळे राज्यांचे मुख्य तीन प्रकार करण्यात आले, ए, बी,आणि सी आणि एक स्वतंत्र प्रकारचे राज्य.
व्हेरोना
बाह्य दुवे
वर्ग:इटलीमधील शहरे वर्ग:इटलीमधील जागतिक वारसा स्थाने
उद्योगाचे वर्गीकरण
उद्योगांचे वर्गीकरण
अन्नप्रक्रिया, वनस्पती तेल, सुती वस्र, डेअरी उत्पादन, चामडे उद्योग कृषी उद्योगावर आधारित आहेत. अ ) लघु उद्योग :        ब ) मोठे उद्योग :
राज्य पुनर्रचना कायदा (इ.स. १९५६)
स्वातंत्र्योत्तर काळातील प्रांत
१९५५ च्या राज्य पुनर्रचना कायद्यानुसार काही राज्यांचे आणि केंद्रशासित प्रदेशामध्ये रूपांतर झाले. या कायद्याची अंमलबजावणी १ नोव्हेंबर १९५६पासून झाली. त्याद्वारे भाग - अ आणि भाग- ब राज्यांमधील फरक संपुष्टात आला. व भाग - क राज्ये रद्दबातल करण्यात आली. या कायद्यानुसार काहींचे विलीनीकरण शेजारच्या राज्यात करण्यात आले तर काहींना केंद्र शासित प्रदेश बनवण्यात आले. अशा रीतीने, या कायद्याने भारतात १४ राज्ये व ६ केंद्रशासित प्रदेश निर्माण झाले. याद्वारे राज्यघटनेमध्ये ७व्या घटना दुरुस्ती (१९५६) द्वारे जुन्या पहिल्या अनुसूचीच्या जागी नवीन पहिली अनुसूची - 1 समाविष्ट करण्यात आली. राज्य पुनर्रचना कायदा साठी सर्वोच्च न्यायालयाचे माजी न्यायमूर्ती फाजल अलीi यांच्या नेतृत्वाखाली एक तीन सदस्यीय समिती स्थापन करण्यात आली होती. त्या समितीस तिच्या सदस्यांच्या नावांनुसार (K. M. Panikkar, Fazal Ali and H. N. Kunzru) पाक आयोग असेही म्हणत. या समितीने मुंबई हे स्वतंत्र ठेवावे, किंवा गुजरात राज्याला जोडावे, मराठवाडा व विदर्भ ही अलग अलग राज्ये निर्माण करावी असे शासनास सुचविले.
बाह्य दुवे
वर्ग:गुजरातचा इतिहास वर्ग:भारतीय राज्यांची पुनर्रचना वर्ग:महाराष्ट्राचा इतिहास वर्ग:भारतातील कायदे वर्ग:नेहरुकाळातील प्रशासन
धेनकनाल
धेनकनाल भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर धेनकनाल जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:धेनकनाल जिल्हा
स्वेरकर योहानसन
स्वेरकर योहानसन (२६ मे, इ.स. १९६१:लुंड, स्वीडन - ) हे एक स्वीडिश भौतिकशास्त्रज्ञ आहेत.
जोहानसन यांच्याकडे अभियांत्रिकी आणि भाषाशास्त्राची पदवी आहे.
स्वेरकर हे त्यांच्या स्वीडिश आणि सेबुएनो विकिपीडियातील योगदानासाठी ओळखले जातात. त्यांनी निर्माण केलेल्या एलएसजे बॉट ह्या सांगकाम्याने जवळपास सत्तावीस लाख नोंदी विकिपीडियावर लिहल्या आहेत.
एलएसजे बॉट एकेदिवशी जवळपास १०,००० नोंदी  लिहू शकतो, स्वेरकरचे बहुतांश लिखाण  जगातील वन्यजीव प्राण्यांवर आहे. एकूण लिखाणातील  १/३ लिखाण स्वीडिश  भाषेत आहे  आणि २/३ सेबुएनो आणि  इतर फिलिपिनी भाषेत  आहे.
त्यांच्या ह्या सांगकाम्यामुळे वीस लाख लोक बोलणाऱ्या सेबुएनो भाषेचा विकिपीडियातील लेखांच्या संख्येमध्ये इंग्लिश खालोखाल दुसरा क्रमांक तर स्वीडिश भाषेचा तिसरा क्रमांक आहे.
वर्ग:स्वीडिश भौतिकशास्त्रज्ञ वर्ग:इ.स. १९६१ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इ.स. ४५३
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ४५३ वर्ग:इ.स.च्या ४५० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
चिलारे
वर्ग:धुळे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:शिरपूर तालुक्यातील गावे
गोरखगड
गोरखगड किंवा °गोरक्षगड हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे. किल्ल्याचे नाव हे नाथ संप्रदायातील गोरखनाथ यांच्या नावावरून गोरखगड असे ठेवण्यात आले आहे.
स्वरूप
खोदलेली शिल्पे, पाण्याची टाकी, विहीर, शिलालेख, भुयारी जिने अशा गोष्टी आपल्याला किल्ल्यावर पहायला मिळतात. गडावरील काहीसा भाग जंगलातील आहे, त्यामुळेच सर्वच वातावरण थंड होऊ जात. गडावर कातळात कोरलेल्या सुबक पायऱ्या आहे. सभोवताल परिसर हा निसर्गसंपन्न दऱ्या आणि शिखरे यांचा आनंद या किल्ल्यावर अनुभवता येतो. किल्ल्यावरून खालील परिसर हा विलक्षण दिसतो
संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले
विठ्ठलापूर
विठ्ठलापूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:आष्टी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
मुक्तागिरी
मुक्तागिरी हे भारताच्या मध्य प्रदेश राज्यातील ठिकाण असून जैनधर्मीयांचे प्रमुख तीर्थक्षेत्र आहे. हे ठिकाण महाराष्ट्राच्या अमरावती पासून हे ६५ कि.मी. दूर आहे. हिरव्यागार डोंगराच्या कुशीत ५२ पांढरी शुभ्र संगमरवरी मंदिरे, धबधबा, गोमुखातून येणारे पाणी ही येथील वैशिष्ट्ये आहेत. डोंगरावर असलेल्या येथील मंदिरात जाण्यासाठी सहाशे पायऱ्यांचा प्रवास करावा लागतो. मंदिरात तीर्थंकर पार्श्वनाथांची मूर्ती आहे. जैन धर्मीयांच्या 'अतिशय क्षेत्रांपैकी' हे एक आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:जैन तीर्थक्षेत्रे वर्ग:मध्य प्रदेशमधील शहरे
कंपनीच्या संचालकांची कामे
वर्ग:११ जानेवारी २०१८ कार्यशाळा वर्ग:तात्पुरता वर्ग-१० मार्च २०१८ कार्यशाळा
अशेरीगड
ठाणे जिल्ह्यातील पालघर तालुका आजही गडकोटांनी समृद्ध असलेला तालुका म्हणून ओळखला जातो. मुंबई- ठाणे शहरातील बहुतेक किल्ले आज नामशेष होण्याच्या मार्गावर असताना पालघर तालुक्यातील गडकोट मात्र लहान लहान डोंगररांगांवर अजूनही आपले अस्तित्व टिकवून बऱ्यापैकी अवस्थेत उभे आहेत.ठाणे जिल्ह्यातील पालघर डोंगररांगेतील हा किल्ला ट्रेकर्सच्या दृष्टीने मध्यम समजला जातो.पालघर विभागात जे अनेक लहानमोठे किल्ले आहेत, त्यांच्यात ‘दादा’ असा वाटावा असा हा अशेरीगड. आकार प्रचंड असल्याने या गड बुलंद वाटतो.
ठाणे जिल्ह्यातील पालघर तालुक्यात येणाऱ्या किल्ल्यांपैकी अशेरीगड किल्ल्याचा आकार प्रचंड असल्याने हा गड बुलंद वाटतो. किल्ल्याला अशिरगड असेही संबोधले जाते. इतिहास काळात ठाण्याच्या उत्तर सीमेचे रक्षण करणाऱ्या या किल्ल्याच्या परिसरात सागाच्या झाडांचे जंगल आहे. प्रामुख्याने जहाज बांधणीस उपयुक्त ठरणाऱ्या लाकडांमुळे या गडाचे इतिहासकाळात फार महत्त्व होते.अशेरीगड शिलाहारवंशीय भोजराजाने बांधला असा उल्लेख आहे. त्यामुळे या गडाचे आयुर्मान साधारणतः ८०० वर्षे आहे असे अनुमान निघते. पुढे १४व्या शतकात महिकावती नगरी (माहीम) येथील राजा बिंबदेव याने हा किल्ला जिंकून घेतला व या गडाचा उत्तम बंदोबस्त करून येथे आपले लष्करी ठाणे बसविले. पुढे पोर्तुगीजांनी वसईत बस्तान बसविल्यावर इ. स. १५५६ साली अशेरीवर हल्ला करून तो बळकाविला. या किल्ल्याचे महत्त्व लगेच पोर्तुगीजांच्या लक्षात आले व त्यांनी या गडाच्या मजबुतीकरिता अनेक नवीन बांधकामे केली. पुढे संभाजी राजांच्या कारकिर्दीत पोर्तुगीजांना धडा शिकविण्यासाठी इ. स. १६८३ साली तारापूरवर हल्ला करून बेचिराख केले. त्याच वेळी राजांनी अशेरीगड जिंकून स्वराज्यात सामील केला पण ऑक्टोबर १६८७मध्ये हा किल्ला परत पोर्तुगीजांच्या ताब्यात आला. पुढे चिमाजी आप्पा पेशवे यांच्या वसई स्वारीच्या वेळी मराठ्यांनी पोर्तुगीजांकडून १७३७ च्या कोंकण मोहिमेत हा गड जिंकून घेतला व परत मराठ्यांचे भगवे निशाण गडावर अभिमानाने डोलू लागले. १८१८ नंतर अशेरीगड इंग्रजांच्या हाती गेला.
पहाण्याची ठिकाणे
अशेरी गडाच्या पठारावर पडक्या वाड्यांचे अवशेष आढळतात. तसेच चर असलेले अनेक चौथरे येथे आढळतात. बहुदा घरा भोवती साचणारे पावसाचे पाणी आणि सांडपाणी वाहून नेण्यासाठी त्यांची योजना केलेली असावी. गडावरची गुहा मध्यम आकाराची व रूंद तोंडाची आहे. परंतु ती खडकात अशा खुबीने खोदलेली आहे की भणाणणाऱ्या वाऱ्याला व थंडीला अजिबात प्रवेश मिळू नये. गुहेचा पृष्ठभाग अतिशय खडबडीत आहे. मात्र इथे आत व बाहेर पहारेकऱ्यांना झोपण्यासाठी दगडी पलंग (बर्थ) केलेले आहेत. येथे गुहेच्या तोंडाशी दोन जास्वंदीची झाडे आहेत.गुहेच्या वरच्या अंगाला एक चौकोनी बांधीव तळे आहे. या तळ्यात एक अर्धवट बुडालेली तोफ दिसते. याशिवाय आणखी दोन अर्धवट बांधलेली तळी आहेत. वरच्या पठारावरून आग्नेय दिशेकडे पाहिल्यास कोहोजगड स्पष्ट दिसतो. दुर्बिणीने त्यावरील निसर्गनिर्मित मानवी पुतळाही सहज निरखता येतो. याच दिशेने पुढे गेल्यास कड्याला गेलेली मोठी चीर व पुढे एक बांधीव बुरूज दिसतो. गडावर जाण्याच्या वाटा : गडावर जण्यसठी एकच वाट आहे. पालघरहून कासा या शहराकडे जाणाऱ्या एस.टी. बसने किंवा या महामार्गावरून धावणाऱ्या वाहनाने निघून ‘मस्तान नाका’ या ठिकाणापासून सुमारे १०-११ कि.मी. वर असणाऱ्या ‘खोडकोना’ गावाच्या स्टॉपला उतरायचे..खोडकोना म्हणजे अशेरी गडाच्या पायथ्याशी असलेल पाच-पंचवीस घर असलेल छोटस पण लोभस गाव. प्रत्यक्ष गाव महामार्गापासून थोडे आत आहे. गावात जाण्यासाठी रस्त्याच्या डावीकडे बैलगाडीची वाट आहे. महामागावरूनच पालघरकडे पाठ करून उभे राहिल्यास उजवीकडे अडसूळ व डावीकडे प्रचंड असा अशेरीगड दिसतो. बैलगाडीची वाट ऐका सिमेंटच्या पुलावरून गावात शिरते. इथे वेशीवरच वाघदेवाचे छोटेसे परंतु टुमदार मंदिर आहे. आत गेल्यावर विस्तीर्ण पसरलेले आम्रवृक्ष, शेते व त्यातून डोकावणारी घरे प्रवासाचा शीण घालवताता. विहिरीच्या थंड पाण्याने आपल्या बाटल्या भरून गावकऱ्यांनी दाखवलेल्या वाटेने खिंडीकडे निघायंच. वाट जंगलातून जात असल्याने उन्हाळ्यातही त्रास होत नाही. साधारणतः खिंडीत पोहोचण्यास एक ते दीड तास लागतात. वाट इथपर्यंत सोपी पण चढणीची आहे. खिंडीत थोड्या वरच्या बाजूला वाघदेवाचे छोटे उघडे देऊळ आहे. खिंडीतून उजवीकडे वळून गडमाथ्याकडे निघायचं. इथे एका मोठ्या खडकाला वळसा घातल की आपण दरवाजाच्या खाली येतो. इथे दगडावर कोरलेली एक छोटी गणेशमूर्ती आहे. दरवाजा सुरूंगाने फोडलेला आहे. इथे मात्र वर चढतांना काळजी घेणे आवश्यक आहे.
प्रस्तर वेडेवाकडे असल्याने अनुभवी व्यक्तींच्या सहाय्याने चढाई करणे योग्य. शक्यतो पाठीवरचे सामान उतरवूनच चढावे. इथून प्रस्तरारोहणाची हौस भागवून वर चढले की उजवीकडे वर जाण्यासाठी कातळात पायऱ्या खोदलेल्या आहेत. वाटेत खराब पाण्याचे टाके लागते. या टाक्यावरूनच दुतर्फा खांद्यापर्यंत उंच झुडूपांतून गडाच्या मध्यापर्यंत जाणारी वाट आहे. या वाटेने जाताना डाव्या हाताला थोडे खाली खडकात पाच पाण्याची टाकी खोदलेली आहेत. यापैकी एका टाक्याचे पाणी पिण्यायोग्य आहे. पुन्हा सरळ वाटेने पुढे चालल्यावर ५ मिनिटांच्या अंतराने डावीकडे अजून एक वाट फुटते. तिने खाली गेल्यावर पाण्याची तीन आणखी टाकी आहेत. या टाक्यांतील अतिशय सुंदर आहे. जवळच खडकात एक गुहा देखील आहे.
प्रवेशद्वाराच्या माथ्यावरील गणेशपट्टी इथे पडलेली दिसते.आत शिरताच उठावदार दगडी मुकुट व त्याच्याखाली पोर्तुगीज राजसत्तेचे चिन्ह दिसते. इथेच कातळात खोदलेले पाण्याचे टाकेही आहे. या टाक्याचे थंडगार पाणी चढाईचा थकवा क्षणार्धात घालवते. पुढे कातळात खोदलेल्या पायऱ्यांनी अशेरीगडाच्या दुसऱ्या भग्न दरवाज्यात पोहोचता येते. याच्या अवशेषावरून याची मूळ रचना लक्षात येते. अशीरगडाचा विस्तार उत्तर- दक्षिण पसरलेला असून याच्या माथ्यावरील जंगल आजही बऱ्यापैकी टिकून आहे. गडावर कातळात खोदलेली पाण्याची पाच टाकी लागतात. पुढे थोडे आणखी खाली उतल्यावर दरीच्या अगदी काठावर पाण्याने तुडुंब भरलेली, कातळात खोदलेली पाच टाकी लागतात. या पाचही टाक्यांचे पाणी पिण्यायोग्य आहे. यापुढची पायवाट थोडय़ा वेळात गडाच्या सर्वोच्च पठारावर घेऊन जाते. येथे पोहोचताच समोरच आपणास पडक्या वाडय़ाचे चौथरे दिसतात. विशेष म्हणजे, या चौथऱ्याच्या चारी बाजूंनी दगडी चर खोदलेला आहे. इतर गडावर फारसा कोठेही न आढळणाऱ्या या दगडी चराचे या ठिकाणचे प्रयोजन काय असेल या गोष्टीची उकल मात्र होत नाही.
येथून पुढे आपण दगडात खोदलेल्या गुहेत येऊन पोहोचतो. या गुहेच्या आतील बाजूस कातळावर अशेरी देवीचा तांदळा असून गुहेत चार लोक झोपतील एवढी जागा आहे. पुढे गडाच्या माथ्यावर कमलपुष्पांनी भरून गेलेला तलाव दिसतो. सह्य़ाद्रीतील किल्ल्यांवर शेकडो तलाव आहेत. पण कमलवेलीने सौंदर्य वाढवलेला हा एकमेव! गडाभोवती उभ्या कडय़ांमुळे तटबंदीची फारशी गरज भासली नाही.
अशेरीगडाची निर्मिती राजा भोजच्या कारकिर्दीत करण्यात आली. पुढे १४ व्या शतकात महिकावती नगरी (माहीम) येथील राजा िबबदेव याने हा किल्ला जिंकून घेतला व या गडाचा उत्तम बंदोबस्त करून येथे आपले लष्करी ठाणे बसविले. पुढे पोर्तुगीजांनी वसईत बस्तान बसविल्यावर इ. स. १५५६ साली अशेरीवर हल्ला करून तो बळकविला. या किल्ल्याचे महत्त्व लगेच पोर्तुगीजांच्या लक्षात आले व त्यांनी या गडाच्या मजबुतीकरिता अनेक नवीन बांधकामे बांधली. पुढे संभाजी राजांच्या कारकिर्दीत पोर्तुगीजांना धडा शिकविण्यासाठी इ. स. १६८३ साली तारापूरवर हल्ला करून बेचिराख केले. त्याच वेळी राजांनी अशेरीगड जिंकून स्वराज्यात सामील केला पण ऑक्टोबर १६८७ मध्ये विजरईने हा किल्ला जिंकून परत पोर्तुगीजांच्या ताब्यात आणला. पुढे चिमाजी अप्पा पेशवे यांच्या वसई स्वारीच्या वेळी मराठय़ांनी पोर्तुगीजांकडून २४ जानेवारी १७३९ रोजी अशेरीगड जिंकून घेतला व परत मराठय़ांचे भगवे निशाण गडावर अभिमानाने डोलू लागले
चित्ते घराणे आणि अशेरीगड
गुजरात प्रांतामधुन सन १६३० साली(शिवरायांचा जन्म झाला त्याच वर्षी) नशिरुद्द्न बादशहा सोबत चित्ते घराणे अशेरीगड / अशिरगड येथे वास्तव्यास आले. इ. स. १६८३ साली संभाजी राजांनी अशेरीगड जिंकून स्वराज्यात सामील केला पण ऑक्टोबर १६८७ मध्ये हा किल्ला परत पोर्तुगीजांच्या ताब्यात गेल्यावर चित्ते घराणे पश्चिम खानदेश निमखेड (धुळे जिल्हा) येथे वास्तव्यास गेले. इ. स.१८३० साली चित्ते घराणे यावल येथे वास्तव्यास गेले तेथून इ. स. १९०१ साली चित्ते घराणे भुसावळ (जुना सातारा फाईल ) येथे वास्तव्यास गेले.
अशेरीगड हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे.
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले वर्ग:पालघर तालुका
सुळे
वर्ग:धुळे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:शिरपूर तालुक्यातील गावे
तुकारामाची गाथा
तुकारामाची गाथा महाराष्ट्रातील संत तुकाराम महाराजांची एक काव्यरचना.
पहा: विकिस्रोत वर "तुकाराम गाथा"
वर्ग:संत साहित्य
राष्ट्रीय महामार्ग २०२ (जुने क्रमांकन)
राष्ट्रीय महामार्ग २०२ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे. हा रस्ता हैदराबादला वारंगळमार्गे भोपालीपटनमला जोडतो.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन) वर्ग:आंध्र प्रदेशमधील वाहतूक वर्ग:छत्तीसगढमधील वाहतूक
झर्सुगुडा
झर्सुगुडा भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर झर्सुगुडा जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:झर्सुगुडा जिल्हा
मॉर्बियां
मॉर्बियां (Morbihan; ब्रेतॉन: Mor-Bihan) हा फ्रान्स देशाच्या ब्रत्तान्य प्रदेशातील एक विभाग आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:फ्रान्सचे विभाग वर्ग:ब्रत्तान्य
हाडाखेड
हे एक महाराष्ट्रातील धुळे जिल्ह्यातील व शिरपूर तालुक्यातील गाव आहे.
वर्ग:धुळे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:शिरपूर तालुक्यातील गावे
करंदेवाडी (कडेगांव)
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:कडेगांव तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
पद्मश्री पुरस्कार विजेते २०१०-२०१९
इ.स. २०१० ते २०१९ दरम्यान पद्मश्री पुरस्कार प्रदान केल्या गेलेल्या व्यक्तींची यादी येथे आहे.
==२०१० ==
==२०११ ==
==२०१२ ==
२०१३
==२०१७ ==
वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते
राष्ट्रीय महामार्ग २०३ (जुने क्रमांकन)
राष्ट्रीय महामार्ग २०३ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन) वर्ग:चित्र हवे वर्ग:ओडिशामधील वाहतूक
जगतसिंगपूर
जगतसिंगपूर भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर जगतसिंगपूर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:जगतसिंगपूर जिल्हा
दावरगाव
दावरगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील नेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:नेर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
इ.स. ४५४
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ४५४ वर्ग:इ.स.च्या ४५० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
केंदुझार
केंदुझार भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर केंदुझार जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:केंदुझार जिल्हा
कृष्ण मुकुंद उजळंबकर
कृष्ण मुकुंद उजळंबकर हे महाराष्ट्र राज्याचे ग्रंथालय संचालक होते. गाव तेथे ग्रंथालय ही त्यांची कल्पना, त्यांनी अनेक कार्यकर्त्यांच्या मदतीने राबवली. त्यांनी ग्रंथालयांतील पुस्तकांचे वर्गीकरण आणि अन्य विषयांवर बरीच पुस्तके लिहिली. त्यांनी अनेक कादंबऱ्याही लिहिल्या आहेत.
पुरस्कार
कै. कृष्ण मुकुंद उजळंबकर यांच्या स्मृतिप्रीत्यर्थ दरवर्षी एका लेखकाला महाराष्ट्र साहित्य परिषदेकडून 'कृष्ण मुकुंद' पुरस्कार प्रदान केला जातो. हा पुरस्कार मिळालेल्या काही व्यक्ती (कंसात वर्ष) :
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
सांगवी (धुळे)
सांगवी हे एक महाराष्ट्रातील धुळे जिल्ह्यातील व शिरपूर तालुक्यातील गाव आहे.
वर्ग:धुळे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:शिरपूर तालुक्यातील गावे
कोरापुट
कोरापुट भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर कोरापुट जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:कोरापुट जिल्हा
राष्ट्रीय महामार्ग २०४ (जुने क्रमांकन)
राष्ट्रीय महामार्ग २०४ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन) वर्ग:महाराष्ट्रामधील वाहतूक
बालपकराम राष्ट्रीय उद्यान
बालपकराम राष्ट्रीय उद्यान हे भारताच्या मेघालय राज्यातील राष्ट्रीय उद्यान आहे. हे उद्यान गारो टेकड्यांच्या परिसरात ३००० मी. उंचीवर वसले आहे. येथे भेकरे व सोनेरी मांजरे आढळतात.
तिसरा फिलिप, फ्रान्स
फिलिप तिसरा (३० एप्रिल, १२४५ - ५ ऑक्टोबर, १२८५) हा तेराव्या शतकातील फ्रांसचा राजा होता. हा लुई नवव्याचा मुलगा असून त्याच्या मृत्यूनंतर हा सत्तेवर आला. आपल्या कर्तबगार वडिलांच्या समोर याचा राज्यकाल फिका पडला.
फिलिप ०३ वर्ग:इ.स. १२४५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १२८५ मधील मृत्यू
मोटार वाहनाचे नोंदणीकरण
प्रत्येक वाहनाचे नोंदणीकरण करणे हे कायद्याने बंधनकारक आहे. वाहनाचा मालक ज्या विभागात वास्तव्यास आहे,त्याच विभागाचे आर.टी.ओ. कार्यालयात त्या वाहनाचे नोंदणीकरण करणे महत्त्वाचे आहे. नोंदणी न करता मोटार वाहन सार्वजनिक ठिकाणी चालवल्यास मो.व. कायदा कलम ३९/१९२ प्रमाणे दंडात्मक कारवाई होऊ शकते. आर.टी.ओ. कार्यालयाचे नोंदवहीत वाहनाचा मालक म्हणून ज्या व्यक्तीची नोंद झालेली आहे, त्या व्यक्तीवर त्या वाहनाबाबत जबाबदारी टाकली जाते. वाहन मालकाने राहण्याचा पत्ता बदलल्यास ३० दिवसाच्या आत नवीन पत्ता आर.टी.ओ. कार्यालयात कळविणे बंधनकारक आहे. एका आर.टी.ओ. कार्यालयात एखादे वाहन नोंदणी केल्यानंतर त्या वाहनाची देशात इतरत्र ते वाहन पुन्हा नोंदणी करण्याची आवश्यकता नाही. परंतु एका राज्यामध्ये नोंदणी केलेले वाहन एक वर्षापेक्षा अधिक काळासाठी अन्य राज्यामध्ये ठेवण्यात आले असेल तर अशा वेळी वाहनाच्या मालकाने पुन्हा नोंदणी करणे आवश्यक आहे (क ४७ मो.वा. कायदा)
वाहनाचे नोंदनीकरण करतेवेळी अर्जासोबत खालील कागदपत्रे जोडणे आवश्यक आहे.
नोंदणीकरणाची पावती हरविले किंवा नष्ट झाल्यास गाडीच्या मालकाने संबंधित पोलीस ठाणे व आर.टी.ओ. कार्यालय यांना कळवले पाहिजे. त्यानंतर संबंधित आर.टी.ओ. कार्यालयास अर्ज दिल्यानंतर त्याची दुसरी प्रत मिळू शकते.
वर्ग:११ जानेवारी २०१८ कार्यशाळा
खंबाळे
हे एक महाराष्ट्रातील धुळे जिल्ह्यातील व शिरपूर तालुक्यातील गाव आहे.
वर्ग:धुळे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:शिरपूर तालुक्यातील गावे
खामखेडा
हे एक महाराष्ट्रातील धुळे जिल्ह्यातील व शिरपूर तालुक्यातील गाव आहे.
वर्ग:धुळे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:शिरपूर तालुक्यातील गावे
वडाळा (आष्टी)
वडाळा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:आष्टी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
कडेगहाण
कडेगहाण हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
इ.स. ४५६
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ४५६ वर्ग:इ.स.च्या ४५० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
उद्योगीकरणाचे फायदे आणि तोटे
अठराव्या शतकात युरोपमध्ये इंग्लंड देशात औद्योगिक क्रांती झाली.प्राणी आणि मनुष्य शक्तीच्या ऐवजी यंत्रांचा वापर करून उत्पादनात वाढ करण्याचा गरजेतून विविध यंत्रांचा शोध लागला. 'गरज ही शोधाची जननी असते' असे म्हणतात. या गरजांमधून विविध प्रकारच्या उद्योगांचा विकास झाला. कापड उद्योग, लोह्पोलाद उद्योग, साखर उद्योग, सिमेंट उद्योग अशा प्रकारच्या मोठ्या उद्योगाबरोबर लघुउद्योगही मोठ्या प्रमाणात उत्पादन वाढीस अग्रेसर आहेत. लघु उद्योग असो, कुटिरोद्योग असो वा मोठा उद्योग. या कोणत्याही उद्योगात दोन घटक महत्त्वाचे असतात. एक म्हणजे भांडवलदार आणि दुसरा कामगार. भांडवलदार उत्पादनात वाढ करण्यासाठी कुशल कामगाराची नेमणूक करतात, त्यासाठी शासन आणि त्यांचे भांडवलासंबंधी असलेले नियोजन त्यांच्या सहाय्याने उद्योगात प्रगती करत आहेत.
वर्ग:११ जानेवारी २०१८ कार्यशाळा
के.जी. गिंडे
पं. कृष्ण गुंडोपंत गिंडे उर्फ '''के. जी. गिंडे''' (कन्नड : ಕೃಷ್ಣ ಗುಂದೊಪಂತ್  ಗಿಂದೆ) (डिसेंबर २६, इ.स. १९२५ - जुलै १३, इ.स. १९९४) हे विष्णू नारायण भातखंडे यांच्या आग्रा परंपरेतले एक गायक होते.
पूर्वायुष्य
पं. गिंडे यांचा जन्म कर्नाटक राज्यात बेळगाव जवळ बैलहोंगल येथे झाला. त्यांनी लहान वयातच संगीतात रूची दाखविण्यास सुरुवात केली व पुढे आपले सारे आयुष्य संगीताला वाहून घेतले. ते श्रीकृष्ण नारायण रातंजनकर यांच्याकडे वयाच्या अकराव्या वर्षी गाणे शिकू लागले. त्यासाठी त्यांनी लखनौ येथे प्रयाण केले व रातंजनकरांच्या घरातील एक सदस्य बनले. तिथे ते मॉरिस कॉलेजातील व्ही. जी. जोग, एस. सी. आर. भट, चिन्मय लाहिरी अशा संगीताभ्यासात बरेच पुढे असलेल्या विद्यार्थ्यांच्या सहाय्याने संगीत अध्ययनात प्रगती करू लागले. वयाच्या सोळाव्या वर्षापर्यंत गिंडे यांनी संगीताच्या क्षेत्रातही बरीच प्रगती केली होती व माध्यमिक शाळेचा अभ्यासक्रमही पूर्ण केला होता.
सांगीतिक कारकीर्द
हळूहळू पं. गिंडे रातंजनकरांच्या मदतनीसाची भूमिका निभावू लागले. त्याच जोडीला त्यांचे संगीत क्षेत्रातील ज्ञान व उमजही वाढत होती. त्यांनी आकाशवाणीवर व वेगवेगळ्या संगीत महोत्सवांत आपल्या गायनाचे कार्यक्रम करण्यास सुरुवात केली. तसेच आपले सहाध्यायी व शिक्षक एस. सी. आर. भट यांच्या जोडीने ते ध्रुपद शैलीत जुगलबंदीही करू लागले.
इ.स. १९५१ मध्ये त्यांनी मुंबई येथील भारतीय विद्या भवन येथे शिक्षकाची नोकरी स्वीकारली. इ.स. १९६२ मध्ये ते वल्लभ संगीत विद्यालयाचे प्राचार्य पदी नियुक्त झाले. एक उत्तम शिक्षक, विद्वान, गायक व संगीत रचनाकार अशा विविध भूमिका त्यांनी निभावल्या. त्यांनी कोलकाता येथील आयटीसी संगीत संशोधन अकादमीतही ज्ञानदानाचे कार्य केले. त्यांची भारतीय शास्त्रीय संगीताविषयीची सप्रात्यक्षिक व्याख्याने प्रचंड लोकप्रिय होती.
त्यांच्या साठाव्या वाढदिवसा निमित्त आयोजित समारंभास पं. भीमसेन जोशी, कुमार गंधर्व व पु. ल. देशपांडे अशा संगीत -साहित्य क्षेत्रातील प्रभृतींनी आपली उपस्थिती लावली होती.
१३ जुलै, इ.स. १९९४ रोजी हृदयविकाराच्या झटक्याने त्यांचे कोलकाता येथे निधन झाले.
पुरस्कार व सन्मान
पं. गिंडे यांना संगीत नाटक अकादमी पुरस्कार व महाराष्ट्र गौरव पुरस्कार अशा दोन पुरस्कारांनी गौरविण्यात आले.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदुस्तानी गायक वर्ग:भारतीय शास्त्रीय गायक वर्ग:संगीत नाटक अकादमी पुरस्कारविजेते वर्ग:इ.स. १९२५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९४ मधील मृत्यू वर्ग:आग्रा घराण्यातील गायक
राष्ट्रीय महामार्ग ३०
राष्ट्रीय महामार्ग ३० हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे. भारताच्या ६ राज्यांमधून १,९८४ किमी धावणारा हा महामार्ग उत्तराखंड राज्याला विजयवाडा ह्या आंध्र प्रदेशमधील प्रमुख शहरासोबत जोडतो.
रा. म. ३० वरील प्रमुख शहरे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग वर्ग:उत्तराखंडमधील वाहतूक वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील वाहतूक वर्ग:मध्य प्रदेशमधील वाहतूक वर्ग:छत्तीसगढमधील वाहतूक वर्ग:तेलंगणामधील वाहतूक वर्ग:आंध्र प्रदेशमधील वाहतूक
ॲलोपॅथी
ही रोगोपचार पद्धती आधुनिक विज्ञानाच्या मदतीने तयार झाली आहे. हिलाच आधुनिक चिकित्सापद्धत असे म्हणतात. ॲलोपॅथी हा शब्द प्रथम होमिओपॅथिक डॉक्टरांनी वापरण्यास सुरुवात केली. (संदर्भ हवा) होमिओपॅथी शिकलेली डॉक्टर इतर डॉक्टरांना ॲलोपॅथिक डॉक्टर म्हणू लागले.
हिपोक्रॅटिसला आधुनिक वैद्यकशास्त्राचा जनक मानले जाते. त्याच्या नावाने प्रसिद्ध असलेल्या शपथेतून वैद्यकशास्त्रातील नैतिकतेच्या तत्त्वांची पायाभरणी झाली.
आधुनिक वैद्यकशास्त्राच्या प्रगतीत कित्येक डॉक्टर्स तसेच वैद्यकीय संशोधकांनी अमूल्य योगदान दिले आहे. त्यांत ‘आजारांचे कारण म्हणजे इंद्रियांमध्ये दोष निर्माण होतात' असे सातशे शवविच्छेदने करून जगापुढे यासंबंधीचा सिद्धान्त मांडणारा जिओवनी मॉरगॅग्नी, मानवी शरीरात असलेल्या पेशींची अंतर्रचना शोधून या पेशींत होणारे बदल हे आजारांना कारणीभूत असतात असा सिद्धान्त मांडणारा रुडॉल्फ फर्को, मानवाला जंतूंमुळे निरनिराळे आजार होतात हे शोधून ‘अन्थ्रॅक्स’ या आजाराची लस आणि दुधाचे निर्जंतुकीकरण करण्याची प्रक्रिया शोधून काढणारा लुई पाश्चर वगैरे संशोधक आहेत. जंतुनाशक काबरेलिक आम्ल वापरून केल्या जाणाऱ्या र्निजतुक शस्त्रक्रियेचा प्रणेता जोसेफ लिस्टर, मलेरियावर भारतात येऊन संशोधन करणारा रोनाल्ड रॉस, त्याचा समकालीन प्रतिस्पर्धी जिओवनी ग्रासी, क्षयरोगाचे जंतू शोधणारा, पण नंतर त्यावर काढलेले औषध कुचकामी ठरले म्हणून परागंदा व्हावे लागलेला रॉबर्ट कॉख, पोलिओ निर्मूलनासाठी प्रतिबंधक लस शोधणारे जोनास साल्क आणि सबिन अशा अनेकानेक संशोधकांमुळे आधुनिक वैद्यकशास्त्र प्रगत होत गेले.
वर्ग:वैद्यकशास्त्र वर्ग:उपचारपद्धती वर्ग:विकिप्रकल्प वैद्यकशास्त्र
केंद्रपाडा
केंद्रपाडा भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर केंद्रपाडा जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:केंद्रपाडा जिल्हा
मलकनगिरी
मलकनगिरी भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर मलकनगिरी जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:मलकनगिरी जिल्हा
भोईटी
हे एक महाराष्ट्रातील धुळे जिल्ह्यातील व शिरपूर तालुक्यातील गाव आहे.
वर्ग:धुळे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:शिरपूर तालुक्यातील गावे
व्हेनेशियन भाषा
व्हेनेशियन ही इटलीच्या व्हेनेतो प्रदेशामध्ये उगम पावलेली रोमान्स भाषासमूहामधील एक भाषा आहे. सध्या ह्या भाषेचे सुमारे २२ लाख वापरकर्ते आहेत. ही भाषा इटालियन पासून पूर्णपणे भिन्न आहे.
हेही पहा
वर्ग:रोमान्स भाषासमूह वर्ग:इटलीमधील भाषा
दहीफळ
दहीफळ हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील नेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:नेर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
देवराष्ट्रे
देवराष्ट्रे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील कडेगांव तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
प्रेक्षणीय स्थळे
सागरेश्वर वन्यजीव अभयारण्य, सागरेश्वर मंदिर,
नागरी सुविधा
बँक ऑफ महाराष्ट्र शाखा, सांगली जिल्हा मध्यवर्ती सहकारी बँक शाखा,
जवळपासची गावे
कुंभार गाव, शिरगाव, मोहिते वडगाव, ताकारी, तुपारी
संदर्भ
वर्ग:कडेगांव तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
निखिल बॅनर्जी
पूर्वायुष्य आणि बालपण
निखील बॅनर्जी यांचा जन्म १९१४ साली कलकत्त्यात झाला. त्यांचे वडील जितेंद्र नाथ बॅनर्जी हे सुद्धा सतारवादक होते. वडिलांकडून प्रेरणा घेउन निखील बॅनर्जी यांनी लहानपणीच आपला संगीत प्रवास सुरू केलं. वयाच्या ९ व्या वर्षीच त्यांनी आकाशवाणीवरील अखिल भारतीय सतारवादन स्पर्धा जिंकली. अशा प्रकारे ते आकाशवाणीवर नेमणूक होणारे सर्वात लहान वयाचे संगीत कलाकार ठरले. त्यांची आवड पाहून वडिलांनी त्यांना मुश्ताक अली खान ह्यांच्याकडे पाठवले. परंतु त्यांच्याकडे निखिलजी काही आठवडेच शिकले. त्यांचे प्रमुख गुरू म्हणजे मैहरचे अलाउद्दीन खान.
मैहर मधील शिक्षण
अलाउद्दीन खान साहेबांनी निखिल यांची गुणवत्ता पाहून त्यांच्याकडून अतिशय कठीण प्रकारे रियाज करून घेतला. त्यांच्याकडून, थोडी विश्रांती वगळता सकाळी ४ पासून रात्री ११ पर्यंत रियाज करून घेण्यात येत असे. फक्त हाताची तयारी व तांत्रिक क्षमताच नव्हे तर त्याच्याही पलीकडील सांगीतिक ज्ञान अलाउद्दीन खानसाहेबांकडून निखिल यांना मिळाले. पुढे निखिल बॅनर्जी यांनी व सरोदवादक उस्ताद अली अकबर खान तसेच त्यांच्या कन्या अन्नपूर्णा देवी यांच्याकडूनही संगीताचे धडे घेतले. या सर्व शिक्षणानंतर निखिल बॅनर्जींनी आपली स्वतःची वैशिष्ट्यपूर्ण अशी स्वतंत्र वादनशैली निर्माण केली.
कारकीर्द
मैहर घराण्यातून शिक्षण घेतल्यानंतर निखिल बॅनर्जी यांनी उस्ताद अली अकबर खान ह्यांच्याबरोबर जुगलबंदीचे कार्यक्रम केले. आकाशवाणीवर ते नियमित वादन करत असत. त्यांचे भारतभर कार्यक्रम होऊ लागले. त्यांचा पहिला परदेश दौरा १९५५ साली झाला असला तरी पहिला मोठा अमेरिका दौरा १९६७ साली झाला. त्यानंतर मात्र त्यांना कार्यक्रमांसाठी नियमित परदेशी जावे लागल्याने ते आपल्या कारकिर्दीत अतिशय व्यस्त झाले. ध्वनिमुद्रणांपेक्षा प्रत्यक्ष कार्यक्रमांवर त्यांचा भर असायचा. परंतु ह्या व्यस्त वेळापत्रकाचा परिणाम त्यांच्या तब्येतीवर झाला व त्यांना १९७०-८० च्या उत्तरार्धात हृदयविकाराचा त्रास जडला.
२७ जानेवारी १९८६ला कलकत्त्याला सतार वादन चालू असतानाच त्यांना अखेरचा हृदयविकाराचा झटका आला.
वादनशैली
निखिल बॅनर्जी यांच्या सतार वादनात गाण्यातील गेयता आणि सतार वादनातील तंतकारी अंग ह्याचा मिलाफ दिसे. स्वर आणि ताल ह्या दोन्ही अंगांवर त्यांचे प्रभुत्व होते. त्यांची तयारी जबरदस्त होती. त्यांनी त्यांच्या वादनात नेहमीच सौंदर्य आणि भावपूर्णतेला महत्त्व दिलेले आढळे. सुरेख संयमी आलाप, भावपूर्ण राग विस्तार, सुरेख तिहाया, स्पष्ट-वेगवान ताना, छूट तानांवरील प्रभुत्व, लयकारी ह्यामुळे त्यांच्या शैलीत संपूर्णत्व होते.
निखिल बॅनर्जी यांचा भर पारंपरिक राग व मैहर घराण्याचे खास राग इत्यादींवर असायचा. तसेच ते अहिरी, कौशिकी, श्याम केदार इ. अनेक अपारंपरिक रागही वाजवत असत. मनोमंजरी, हेम-ललत इत्यादी राग त्यांनी तयार केल्याचे मानले जाते.
पुरस्कार
बॅनर्जी, निखिल वर्ग:संगीत नाटक अकादमी पुरस्कारविजेते बॅनर्जी, निखिल वर्ग:इ.स. १९३१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८६ मधील मृत्यू वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते वर्ग:पद्मभूषण पुरस्कारविजेते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
परभणी लोकसभा मतदारसंघ
परभणी हा महाराष्ट्रातील ४८ लोकसभा संसद मतदारसंघांपैकी एक आहे. ह्या मतदारसंघामध्ये सध्या परभणी जिल्ह्यामधील ४ व जालना जिल्ह्यामधील २ असे एकूण ६ विधानसभा मतदारसंघ समाविष्ट केले गेले आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रामधील लोकसभा मतदारसंघ वर्ग:परभणी जिल्हा वर्ग:जालना जिल्हा  वर्ग:लोकसभा मतदारसंघ
ऑक्युलस व्हीआर
ऑक्युलस व्हीआर तथा मेटा रिअॅलिटी लॅब्स हा मेटा प्लॅटफॉर्म्स कंपनीचा (पूर्वीची फेसबूक) एक भाग आहे.
वर्ग:फेसबुक
राष्ट्रीय महामार्ग २०५ (जुने क्रमांकन)
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन)
क्रिकेट विश्वचषक, २००७ - पात्रता
२००७ विश्वचषक आय.सी.सी.चे सदस्य असणारया ९७ पैकी १६ संघांच्या दरम्यान खेळवला गेला. १० पूर्ण सदस्य व १ एक्दिवसीय क्रिकेट खेळण्यास पात्र असणारा देश आपोआप ह्या स्पर्धे साठी पात्र झाले. उरलेले पाच संघ ८६ संघान मध्ये झालेल्या विश्वचषक पात्रता सामन्यांन मधुन आले.
पात्रता स्पर्धेचे स्वरूप खालील प्रमाने आहे
युरोपीय क्रिकेट संघटन चषक २००३
ऑस्ट्रीया मध्ये ऑगस्ट २००३ साली झालेल्या युरोपीयन संघ क्रिकेट चषक स्पर्धेत ११ संघानी भाग घेतला. गट फेरीच्या अंति चार मुख्य संघ प्रमुख गटात गेले.
युरोपीयन अजिंक्यपद स्पर्धा - विभाग २, २००४ साठी नॉर्वेचा संघ पात्र ठरला.
इ.स. ४५८
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ४५८ वर्ग:इ.स.च्या ४५० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
क्रिकेट विश्वचषक, २००७ - पात्रता
आफ्रिका एफिलीएट, २००४
मार्च २००४ साली आफ्रिकेत झालेल्या ह्या स्पर्धेत ८ संघानी भाग घेतला ( ७ देश व १ दक्षिण आफ्रिकेचा कॉन्टी डिस्ट्रीक्ट संघ). हे संघ २ गटात ख्हेळले.
बोस्टवाना आय.सी.सी सिक्स नेशन्स WCQS स्पर्धे साठी पात्र ठरली.
अमेरिका एफिलीएट, २००४
२३ मार्च ते २७ मार्च २००४ च्या दरम्यान आफ्रिका एफिलिएट स्पर्धे प्रमानेच ही स्पर्धा खेळवण्यात आली.
संदर्भ
वर्ग:२००७ क्रिकेट विश्वचषक
नबरंगपूर
नबरंगपूर भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर नबरंगपूर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:नबरंगपूर जिल्हा
चौथा फिलिप, फ्रान्स
फिलिप चौथा (१२६८ - २९ नोव्हेंबर, १३१४) हा तेराव्या आणि चौदाव्या शतकातील फ्रांसचा राजा होता. हा तिसऱ्या फिलिप मुलगा असून त्याच्या मृत्यूनंतर हा सत्तेवर आला. याच्या राज्यकाला दरम्यान तूर दे नेस्लेचे लफडे बाहेर आले. यात फिलिपच्या तीन सुनांवर व्यभिचाराचा आरोप केला गेला. याचे पर्यवसान मृत्युदंड, तहहयात कैद आणि इतर शिक्षांमध्ये होउन याचा दूरगामी परिणाम फ्रांसच्या राजघराण्यातील स्त्रीयांवर झाला.
याच्यानंतर त्याची तीन मुले एकामागोमाग फ्रांसच्या राजेपदी आले.
फिलिप ०४ वर्ग:इ.स. १२६८ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १३१४ मधील मृत्यू
नुआपाडा
नुआपाडा भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर नुआपाडा जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
मेकोप्टेरा
मेकोप्टेरा (ग्रीक भाषेत: मेकोस = "लांब", ptera = "पंख" ) हा एक किटकांचा वर्गीकरण गट आहे. हा गट एंडोप्ट्रीगोटा या गटात मोडतो. यामध्ये सुमारे सहाशे प्रजाती आहेत आणि नऊ वर्गीकरण गट आहेत. मेकोप्टेरानला कधीकधी स्कॉर्पिओनफ्लायज म्हणून संबोधतात, कारण या वर्गातील सर्वात जास्त किटक हे पॅनोरपीडा या गटात मोडतात, यातील नर किटकांचे वाढलेले जननेंद्रिय विंचवाच्या नांगीसारखे दिसते तर त्यांची लांब चोच विंचवाच्या हातासारखी दिसते. बिट्टासिडे किंवा हॅंगफ्लाइज हे किटकही ह्या गटात मोठ्या प्रमाणात सापडतात. हे दोन गट त्यांच्या विचित्र विवाह पद्धतीसाठी प्रसिद्ध आहेत, यातील मादी नराकडून देण्यात येणाऱ्या भेटवस्तूच्या गुणवत्तेनुसार जोडीदार निवडते. तुलनेत लहान असणारा गट म्हणजे हिम विंचू, गट बोरिडे, यातील प्रौढ किटक कधीकधी बर्फावर चालताना दिसतात. याउलट, या गटातील बहुतेक प्रजाती उष्णकटिबंधीय ठिकाणी आर्द्र वातावरणात आढळून येतात.
मेकोप्टेरा हा वर्ग सिफोनाप्टेरा (पिसवा) यांच्या जास्त जवळचा तर दिप्तेरा (उडणाऱ्या माश्या) यांच्याशी लांबचा संबधित आहे. या वर्गातील किटक काहीसे उडणाऱ्या माशी सारखे दिसतात. हे लहान ते मध्यम आकाराचे किटक असतात. यांचे शरीर लांब पातळ असते आणि पंख अरुंद अर्ध पारदर्शक असतात. बहुतेक जातींची पैदास झाडांची पाने किंवा मॉस सारख्या ओलसर वातावरणामध्ये होते. यांची अंडी ओल्या हंगामातच उबतात. यांच्या अळ्या सुरवंटासारख्या असतात आणि झाडांच्या पानासारखे पदार्थ खाऊन वाढतात. जर परिस्थिती अनुकूल नसेल तर प्युपाच्या स्थितित संक्रमण होते, या स्थितित खाण्याची गरज पडत नाही. परिस्थिती अनुकूल होताच प्युपा स्थितितून प्रौढ स्थितित संक्रमण होते.
जिम्नोस्पर्म वर्ग आता सध्या नामशेष प्रजाती आहे परंतु मधमाश्यासारख्या परागकण-वाहू इतर कीटकांच्या उदयाअगोदर हा वर्ग हे काम उत्तमरित्या बजावत होता. सध्याचे आधुनिक प्रजातींचे प्रौढ हे जबरदस्त शिकारी किंवा मृत जीवांच्या शवावर जगणारे होते. मृत प्राण्यांच्या शरिरावर पोहोचणारे हे पहिले कीटक असतात, यामुळे हे फॉरेन्सिक एंटोमोलॉजीमध्ये फार उपयुक्त ठरतात.
विविधता
मेकोप्टेरा किटकांची लांबी २ ते ३५ मिमी असू शकते. यांच्या जवळपास सहाशे अस्तित्वात असलेल्या प्रजाती ज्ञात आहेत आणि ह्या नऊ कुटुंबांत आणि चौतीस पिढ्यांमध्ये विभागले आहेत. यातील बहुतेक किटक पॅनोरापीडे आणि बिटासिडाई प्रजातीत मोडतात. या व्यतिरिक्त सुमारे एकोणतीस पिढीत चारशे ज्ञात प्रजाती आहेत, जे या गटातील जिवंत सदस्यांपेक्षा भिन्न आहेत. पॅनोरापीडियातील पुरुषांच्या जननेंद्रियाच्या वर गेलेल्या शेपटीसारख्या दिसण्न्यामुळे या गटाला कधीकधी विंचूही संबोधतात.
मेकोप्टेरा किटक जगभरात पसरलेले आहेत. प्रजाती स्तरावरील सर्वात मोठी विविधता अफ्रोट्रॉपिक आणि पॅलेअर्टिक क्षेत्रांमध्ये आढळते. परंतु निओट्रॉपिक, निकट्रिक आणि ऑस्ट्रालासीयन क्षेत्रांमध्ये सर्वसामान्य आणि कौटुंबिक पातळीवरील भिन्नता दिसून येते. ते मादागास्कर आणि बऱ्याच बेटांवर आढळत नाहीत. यावरून त्यांची पसरण्याची क्षमता कमी असल्याचे सिद्ध होते. त्रिनिदाद, तैवान आणि जपान येथे बांधलेल्या पुलांमुळे जवळपासची बेटे मुख्य बेटांशी जोडली गेली आणि तिथे या किटकांचा प्रसार झाला.
युकॉन
युकॉन हा कॅनडाचा वायव्येकडील एक केंद्रशासित प्रदेश आहे.
वर्ग:कॅनडाचे प्रांत व प्रदेश वर्ग:युकॉन
अनंत मनोहर जोशी
अनंत मनोहर जोशी तथा पं अंतुबुवा जोशी हे विष्णू दिगंबर पलुसकर यांचे शिष्य व ग्वाल्हेर परंपरेतले एक गायक व गुरू. ग्वाल्हेर परंपरेतलेच एक थोर गायक पं गजाननबुवा जोशी हे अंतुबुवांचे चिरंजीव.
बाह्य दुवे
वरदा गोडबोले यांनी गायलेली अंतुबुवांची यमन रागातली बंदिश
वाडेगाव
वाडेगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:आष्टी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
अशोक खेमका
अशोक खेमका(३० एप्रिल, इ.स. १९६५;पश्चिम बंगाल - हयात) हे हरियाणा सरकारसाठी काम करणारे एक वरिष्ठ नागरी सेवक आहेत. भ्रष्टाचाराविरुद्ध कारवाई करण्यात तत्पर असल्याने ते प्रकाशझोतात आले आहेत. उच्च जागांवरील भ्रष्टाचार समोर आणण्यासाठी निर्भीडपणे प्रयत्न केल्याबद्दल त्यांना "भ्रष्टाचारावरील लढ्यासाठीचा एस.आर. जिंदाल पुरस्कार -२०११" देण्यात आला आहे.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय प्रशासकीय सेवा वर्ग:इ.स. १९६५ मधील जन्म
व्हेनिसचे प्रजासत्ताक
व्हेनिसचे प्रजासत्ताक हे इटलीच्या व्हेनिस शहरामध्ये स्थापन झालेले मध्य युगातील एक राष्ट्र होते. एका सहस्त्रकाहून अधिक काळ अस्तित्वात असलेले व्हेनिस प्रजासत्ताक जगातील सर्वात श्रीमंत राष्ट्रांपैकी एक मानले जाते.
बाह्य दुवे
वर्ग:भूतपूर्व राष्ट्रे वर्ग:इटलीचा इतिहास प्रजासत्ताक
अर्नाळा
अर्नाळा किल्ला हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पालघर जिल्ह्यात किल्ला आहे. अर्नाळा बेटाच्या वायव्येस हा जलदुर्ग आहे. उत्तर कोंकणातील वैतरणा नदी या किल्ल्याजवळ समुद्रास मिळते, त्यामुळे येथून खाडीच्या सर्व प्रदेशावर येथून नजर ठेवता येत असे.
भारत सरकारने या किल्ल्याला दिनांक २६ मे इ.स. १९०९ रोजी महाराष्ट्रातील राष्ट्रीय संरक्षित स्मारक म्हणून घोषित केलेले आहे.
इतिहास
चारही बाजूने पाणी असणारा अर्नाळा हे बेट गुजरातचा सुलतान महमूद बेगडा याकडे होते. १५३० मध्ये पोर्तुगीजांनी हे बेट जिंकून घेतले. १७३७ मध्ये, सुमारे दोनशे वर्षांच्या पोर्तुगीज सत्तेनंतर हा किल्ला १७३७ मध्ये मराठयांच्या ताब्यात आला. पहिल्या बाजीरावांनी या किल्ल्याची पुनर्बांधणी केली. १८१७ मध्ये हा किल्ला इंग्रजांच्या ताब्यात गेला.
गडावरील ठिकाणे
अर्नाळा किल्ला चौकोनी असून सुमारे दहा मीटर उंचीची अखंड व मजबूत तटबंदी या किल्ल्याचे संरक्षण करते. किल्ल्याचे क्षेत्रफळ सुमारे ४ हेक्टर असून, तटबंदीमध्ये असलेले एकूण नऊ बुरूज आजही ठामपणे उभे आहेत. किल्ल्याला तीन दरवाजे असून मुख्य दरवाजा उत्तरेला आहे. या प्रवेशद्वाराच्या दोन्ही बाजूंस दोन बुलंद बुरूज उभे आहेत. या दरवाजाच्या कमानीवर अत्यंत सुंदर नक्षीकाम असून दोन्ही बाजूंना सिंह व सोंडेत फुलांच्या माळा घेतलेले हत्ती यांच्या प्रतिमा कोरलेल्या आहेत. दरवाजावर खालील शिलालेख आढळतो:
या शिलालेखावरून हा किल्ला पूर्णपणे बाजीराव पेशव्यांनीच बांधून घेतला असा तर्क करता येतो. महमूद बेगडा (की मलिक तुघाण) आणि पोर्तुगीज या बेटाचा वापर केवळ चौकी म्हणून करत होते. मात्र किल्ल्याकडे तोंड केल्यावरून उभे राहिल्यावर डाव्या हाताला थोड्या अंतरावर किल्ल्यापासून स्वतंत्र असा ’हनुमंत बुरूज’ म्हणून ओळखला जाणारा भक्कम बुरूज आधीपासूनच होता. किल्ल्याच्या बांधकामासाठी आलेल्या खर्चाच्या नोंदी पेशवे दप्तरांत आहेत.
किल्ल्याच्या आत त्र्यंबकेश्वराचे व भवानीमातेची मंदिरे आहेत. त्र्यंबकेश्वराच्या मंदिरासमोर एक अष्टकोनी तळे आहे. तळ्यात उतरायला दगडी पायऱ्याआहेत. तळ्यातले पाणी आतले पाणी हिरवे आणि अस्वच्छ असले तरी, तळ्याची बांधणी अत्यंक सुबक आहे. याशिवाय किल्ल्यात गोड पाण्याच्या पाच-सहा विहिरीसुद्धा आहेत. किल्ल्याच्या सभोवार तीन-चार हजार मुख्यत: कोळी लोकांची वस्ती असून काहींची शेतीही आहे. किल्ल्याच्या मुख्य दरवाजाच्या बाहेर कालिकामातेचे मंदिर आहे.
बुरजांची नावे
यशवंत बुरुज, भवानी बुरुज, गणेश बुरुज आणि सुटा बुरूज (हनुमंत बुरुज) वेताळ देव मंदिर शेजारी आहे. गणेश बुरुज हा या किल्ल्यातील महत्त्वाचा बुरूज आहे. या बुरुजाच्या खाली सैनिकांच्या राहण्याची सोय केलेली आहे. या गणेश बुरुजामध्येच एकापुढे एक असे तीन दरवाजे आहेत.
गडावर जाण्याच्या वाटा
पश्चिम रेल्वेच्या मुंबई उपनगरी रेल्वेवर असलेल्या विरार या रेल्वे स्टेशनापासून अर्नाळा गाव अंदाजे १० कि.मी. असून तेथे जाण्यास महापालिकेची बस, एस. टी. बस व रिक्षा यांची सोय आहे. समुद्रकिनाऱ्यापासून होडीने किल्ल्यावर जावे लागते. ह्या होड्या सकाळी ६.०० ते दुपारी १२.३० व संध्याकाळी ४.०० ते ७.०० या वेळेतच आपल्याला किल्ल्यावर घेऊन जातात. इतर वेळी कोळ्यांच्या बारक्या होडक्यांनी किल्ल्यावर जाता येते.समुद्रकिनाऱ्यावर सुरूची बने आणि फळझाडांच्या बागा आहेत.सुट्टीच्या दिवशी हा किनारा हौशी पर्यटकांनी भरलेला असतो, त्यांच्या खाण्यापिण्याची सोय येथेच होऊ शकते, किल्ल्यावर काहीही मिळत नाही.
काळमुस्ते
काळमुस्ते हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
हरपाल सिंग सोखी
हरपाल सिंग सोखी (१९६६:खरगपूर:पश्चिम बंगाल, भारत - ) हा भारतातील शेफ आहे. शेफ म्हणून, त्याने २०१३ मध्ये स्वतःची साखळी – द पंजाबी तडका लॉन्च करण्यापूर्वी अनेक हॉटेल आणि रेस्टॉरंट चेनमध्ये काम केले. त्याने टर्बन तडका हा कुकिंग शो होस्ट केला आहे, आणि पगडी तडका हॉस्पिटॅलिटीचे संचालक आहेत.
प्रारंभिक जीवन
हरपाल सिंग सोखी हे पश्चिम बंगालमधील खरगपूर येथे लहानाचे मोठे झाले, जिथे त्यांचे वडील भारतीय रेल्वेमध्ये काम करत होते. त्याला दोन मोठ्या बहिणी आणि एक भाऊ आहे. त्यांनी दक्षिण पूर्व रेल्वे मिश्र उच्च माध्यमिक विद्यालयात शिक्षण घेतले. त्याच्या आईच्या स्वयंपाकामुळे त्याला शेफ बनण्याची प्रेरणा मिळाली. त्‍याच्‍या वडिलांनी कामासाठी खूप प्रवास केला, आणि त्‍याच्‍या मुलांना विविध पाककृती वापरण्‍यास प्रवृत्त केले. त्याच्या भावानेही लंगरमध्ये जेवण बनवले.
खरगपूर  येथील शैक्षणिक वातावरणाने प्रेरित होऊन, सोखीला सुरुवातीला अभियांत्रिकी करायचे होते, पण अभ्यासात ती चांगली नव्हती. त्यांनी भारतीय हवाई दलात सामील होण्यासही स्वारस्य व्यक्त केले, परंतु त्यांनी अर्ज करण्याचा निर्णय घेतला तोपर्यंत त्यांनी कमाल वयोमर्यादा ओलांडली होती. सिलीगुडीमध्ये शिकलेल्या मित्राकडून त्याला हॉटेल मॅनेजमेंटच्या कारकिर्दीची माहिती मिळाली. सोखीच्या भावाने त्याला हॉटेल मॅनेजमेंटच्या प्रवेश परीक्षेला बसण्यासाठी प्रोत्साहित केले आणि सोखीने १९८४ मध्ये इन्स्टिट्यूट ऑफ हॉटेल मॅनेजमेंट (आय एच एम), भुवनेश्वर येथे प्रवेश घेतला.
शेफ म्हणून कारकीर्द
१९८७ मध्ये, सोखीनेआय एच एम भुवनेश्वरमधून कॅटरिंगमध्ये डिप्लोमा पूर्ण केला. भुवनेश्वरमधील ओबेरॉय येथे प्रशिक्षणार्थी कुक म्हणून त्यांनी आपल्या कारकिर्दीला सुरुवात केली. २७ व्या वर्षी तो एक कार्यकारी शेफ बनला.
सोखीने अनेक वर्षे विविध आंतरराष्ट्रीय पाककृती शिकण्यात घालवली. उस्ताद हबीब पाशा आणि बेगम मुमताज खान यांच्याकडून त्यांनी हैदराबादी स्वयंपाक शिकला. त्यांनी आयुर्वेदावर आधारित अन्नावरही संशोधन केले जेणेकरून स्वयंपाक केल्याने अन्नाचे पोषणमूल्य कसे सुधारता येईल.
त्याने अनेक रेस्टॉरंटमध्ये शेफ म्हणून काम केले, यासह:
सोखीने रीजेंट जकार्ता आणि द पेनिन्सुला मनिला येथे कुकिंग स्कूल चालवले आहेत. त्यांनी आंतरराष्ट्रीय स्तरावर भारतीय खाद्य महोत्सवही आयोजित केले आहेत.
२००१ मध्ये, सोखी आणि इतरांनी खाना खजाना इंडिया प्रायव्हेट लिमिटेडची स्थापना केली. त्यांनी फूड ट्रायल्सचे नेतृत्व केले, खजाना ब्रँडसाठी खाण्यासाठी तयार उत्पादने विकसित केली आणि चॉकलेट मिठाई (भारतीय मिठाई)च्या श्रेणीची संकल्पना केली. चिंग्स सीक्रेट ब्रँडशीही त्याचा सहभाग आहे.
सोखीने सात वर्षे सिंगापूर एरलाइन्सवर बिझनेस क्लास मेनू चालवला आणि इंडियन एरलाइन्सवर "प्राचीन भारतीय खाद्य"ची जाहिरात देखील केली.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. १९६६ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:भारतीय आचारी
ऑलिंपिक स्टेडियम (बर्लिन)
मर्सिडिझ-बेन्झ अरेना (Olympiastadion) हे जर्मनी देशाच्या बर्लिन शहरामधील एक बहुपयोगी फुटबॉल स्टेडियम आहे. ह्या स्थानावर १९१६ उन्हाळी ऑलिंपिक स्पर्धेसाठी स्टेडियम बांधण्याचा विचार होता, परंतु पहिल्या महायुद्धामुळे ही स्पर्धा रद्द करण्यात आल्याने ऑलिंपिक स्टेडियमचे बांधकाम थांबवण्यात आले. सध्याचे स्टेडियम १९३६ उन्हाळी ऑलिंपिक स्पर्धेसाठी बांधण्यात आले. २००६ फिफा विश्वचषकासाठी ह्या स्टेडियमची मोठ्या प्रमाणावर खर्च करून डागडुजी करण्यात आली. ह्या विश्वचषकामधील अंतिम सामना येथेच खेळवला गेला.
बुंडेसलीगामध्ये खेळणाऱ्या हेर्था बे.एस.से. ह्या क्लबचे हे यजमान मैदान आहे. १९३६ उन्हाळी ऑलिंपिक व्यतिरिक्त आजवर येथे १९७४ व २००६ फिफा विश्वचषकांमधील साखळी व बाद फेरीचे सामने खेळवले गेले आहेत.
१९७४ फिफा विश्वचषक
१९७४ फिफा विश्वचषकामधील खालील सामने येथे खेळवले गेले:
२००६ फिफा विश्वचषक
२००६ फिफा विश्वचषकामधील खालील सामने येथे खेळवले गेले:
बाह्य दुवे
वर्ग:जर्मनीमधील फुटबॉल मैदाने वर्ग:बर्लिनमधील इमारती व वास्तू
वेदांचा काळ व वेदांग ज्योतिष (पुस्तक)
टिळकांच्या मताप्रमाणे आपल्याकडील वेद कोणत्या काळात लिहिले गेले याचा वस्तुनिष्ठ पुरावा नाही. त्या काळी मॅक्सम्युलर याने वेदकालाचे छ्न्दकाल, मन्त्रकाल, ब्राह्मणकाल व सूत्रकाल असे चार काळ केले व प्रत्येक काळ २०० वर्षांचा असावा अशी कल्पना मांडली होती. हा एकूण काळ ८०० वर्षांचा असावा आणि तो काळ बुद्धकाळाच्या सुमारे ५०० वर्षे पूर्वीचा असल्याने आपल्याकडील वेद हे इ.स. पूर्व १२०० वर्षे या काळात किंवा त्या सुमारास लिहिले असावेत असा मॅक्सम्युलर यांचा अंदाज होता. वस्तुनिष्ठ पुरावा नसल्याकारणाने मॅक्सम्युलरने ग्रंथाच्या भाषेचा अभ्यास करून त्या भाषेची रीत ज्या काळात रूढ होती, त्या काळात तो ग्रंथ लिहिला असावा ही पद्धत वापरली होती. पण टिळक हे गणिताचे विद्यार्थी होते म्हणून केवळ भाषाशास्त्राचा अभ्यास हा आधार त्यांना पुरेसा वाटला नाही. त्या काळी शंकर बाळकृष्ण दीक्षित यांनी वेदांग ज्योतिषाचा आणि ज्योतिर्गणिताचा उत्तम अभ्यास केला होता. टिळकांच्या मते ज्या वेळी सूर्य डोक्यावरून उत्तरेकडे जातो त्या वेळेस वसंतसंपात म्हणतात व ज्या वेळी सूर्य डोक्यावरून दक्षिणेकडे जातो त्या वेळेस शरदसंपात म्हणतात. वसंतसंपातच्या वेळी जी नक्षत्रे सूर्या जवळ असतात ती अगदी सूक्ष्म गतीने आपली जागा बदलतात. ही गती किती असते याचे बरोबर गणित ज्योतिर्विद्वानांनी सांगितले आहे. याचाच विचार करून आचार्यांनी प्राचीन ग्रंथात वसंतसंपात कोणत्या नक्षत्रात आहे याचे उल्लेख व संदर्भ सांगितले होते आणि या संदर्भांवरून त्या ग्रंथाचा काळ टिळकांनी ठरविला. ऋग्वेदात वसंतसंपात मृगशीर्ष नक्षत्रात आहे असा उल्लेख आहे त्यावरून टिळकांनी गणित मांडले. मृगशीर्ष नक्षत्राचे दुसरे नाव अग्रहायण. वसंतसंपात मृगनक्षत्रात होता त्यावरून आपल्या वेदांचा काळ इसवी सन पूर्व ४००० वर्षांपासून इसवी सन पूर्व २५०० वर्षांपर्यंत असावा.भगवद्गीतेत श्रीकृष्णाच्या तोंडी मासानां मार्गशीर्षोsहं असे शब्द आहेत. मार्गशीर्ष आणि मृगशीर्ष या दोन शब्दात टिळकांना साम्य आढळले. ऋग्वेदातील एक ऋचा आणि संबंध सूक्त यांच्या आधारे वसंतसंपात हा मृगशीर्ष नक्षत्रात होता, हे टिळकांनी दाखवले.
इ.स. ४५९
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ४५९ वर्ग:इ.स.च्या ४५० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
भारतातील राज्यांचे आर.टी.ओ. संज्ञा
मोटार गाड्यांचे नोंदणीकरण केल्यानंतर त्या गाडीस विशिष्ट क्रमांक दिला जातो. त्यास आर.टी.ओ. संज्ञा असे म्हंटले जाते. विविध राज्याकरिता व त्या राज्यातील विविध जिल्ह्याकरिता अल्फाबिट व न्युमेरिक संज्ञा दिलेल्या आहेत.
वर्ग:११ जानेवारी २०१८ कार्यशाळा
जेसन क्रेझा
क्रेझा, जेसन क्रेझा, जेसन वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
नयागढ
नयागढ भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर नयागढ जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:ओडिशामधील शहरे वर्ग:नयागढ जिल्हा
लक्षद्वीप
इतिहास
स्थानिक दंतकथांनुसार केरळचा अखेरचा राजा चेरमान पेरुमाल याच्या कारकिर्दीत या बेटांवरील पहिली वसाहत झाली असावी. काही अरब व्यापाऱ्यांच्या हुकुमावरून जेव्हा राजाला इस्लाम धर्म स्वीकारावयास लावण्यात आला, तेव्हा राजधानी क्रंगनोर (सांप्रतचे कोडुंगलूर)मधून त्याने मक्केला जाण्याच्या निमित्ताने पलायन केले. त्याच्या शोधार्थ किनाऱ्यावरील अनेक ठिकाणांवरून मक्केकडे जाणाऱ्या खलाशी बोटी सोडण्यात आल्या. त्यांपैकी कननोरच्या राजाची बोट तीव्र वादळात सापडून फुटली. तेव्हा अरबी समुद्रातच काही दिवस काढल्यानंतर शेवटी राजा व त्याच्याबरोबरील लोक एका बेटावर आले, ते बेट म्हणजेच ‘बंगारम बेट’ असल्याचे मानतात. त्यानंतर ते जवळच्या अगत्ती बेटावर आले. शेवटी वातावरण निवळल्यानंतर वाटेतील वेगवेगळ्या बेटांवर थांबत थांबत ते मुख्य भूमीवर आले. हा राजा परतल्यावर खलाशी आणि सैनिकांची दुसरी तुकडी अरबी समुद्रात पाठविण्यात आली. तेव्हा त्यांनी अमिनी बेटाचा शोध लावून तेथे ते राहू लागले. या पथकामध्ये पाठविलेले लोक हिंदू होते. आज जरी या बेटांवर इस्लामचे प्रभुत्व स्पष्टपणे दिसत असले, तरी अजूनही हिंदूंच्या काही सामाजिक परंपरा या लोकांमध्ये पहावयास मिळतात. अमिनी, काव्हारट्टी, ॲन्ड्रोथ व काल्पेनी या बेटांवर प्रथम लहान लहान वसाहती स्थापन झाल्या व त्यानंतर या बेटांवरील लोकांनी अगत्ती, किल्टन, चेटलट व काडमट या बेटांवर स्थलांतर केले.