cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
झिम्बाब्वेच्या कसोटी क्रिकेट खेळाडूंची नामसूची
ही झिम्बाब्वेच्या कसोटी क्रिकेट खेळाडूंची नामसूची आहे. कसोटी सामना आंतरराष्ट्रीय संघात खेळला जातो. नामसूची खेळाडू क्रमांकाप्रमाने (पदार्पण) मांडली आहे.
सर्व माहिती झिम्बाब्वे वि भारत, दुसरा कसोटी सामना २००५-०६ पर्यंतची आहे.
हनमकोंडा
हनमकोंडा हे भारताच्या तेलंगणा राज्यातील हनमकोंडा जिल्ह्याचे मुख्यालय व एक लहान शहर आहे. हे शहर वारंगळ महानगराचा भाग असून येथील पद्माक्षी मंदिर, रुद्रेश्वर स्वामी मंदिर व भद्रकाली मंदिर ही १२व्या शतकामधील काकतीय कालीन मंदिरे प्रसिद्ध आहेत.
झिम्बाब्वेच्या कसोटी क्रिकेट खेळाडूंची नामसूची
माहिती:
हनमकोंडा
हेही पहा
वर्ग:तेलंगणामधील शहरे वर्ग:हनमकोंडा जिल्हा
झिम्बाब्वेच्या कसोटी क्रिकेट खेळाडूंची नामसूची
बाह्य दुवे
वर्ग:झिम्बाब्वेचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
विशेष पोलीस महासंचालक
विशेष पोलीस महासंचालक (Special Director General of Police) हे एक पोलीस दलातील वरिष्ठ अधिकारी पद आहे. जे पोलीस आयुक्त पदाच्या समान पद आहे.
चिन्ह
वर्ग:महाराष्ट्र पोलीस
जॉर्जियस ट्झवेलास
वर्ग:ग्रीसचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मुक्तसर
मुक्तसर भारताच्या पंजाब राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर मुक्तसर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:पंजाबमधील शहरे वर्ग:मुक्तसर जिल्हा
पेंढारा
पेंढारा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील नेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:नेर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
गुलाबराव महाराज
गुलाबराव महाराज (जन्म : अमरावती जिल्ह्यातील नांदगाव खंडे, तालुका लोणी टाकळी, ६ जुलै १८८१; - पुणे, २० सप्टेंबर १९१५) हे महाराष्ट्रात होऊन गेलेले एक संत व मराठी लेखक होते.
श्री गुलाबराव महाराज हे विसाव्या शतकातील एक असामान्य अलौकिक संत होते. त्यांना वयाच्या आठव्या महिन्यात अंधत्व आले होते. त्यांचा जन्म तथाकथित निम्न जातीत झाला होता. सर्य आयुष्य ग्रामीण भागात गेले. तेही फक्त चौतीस वर्षांचे. अशा प्रतिकूल परिस्थितीत त्यानी १३४ ग्रंथ लिहिले.
जीवन
गुलाबराव महाराज यांनी बालपणीच ज्ञानेश्वरीचा अभ्यास केला होता. "भगवद्देह अनध्यस्त-विवर्त आहे, म्हणजे ज्ञानानंतर नाश पावत नाही" हा भक्तिसिद्धान्त शांकरतत्त्वज्ञानाच्या आधारावर मांडून त्यांनी मधुराद्वैत दर्शनाचा पुरस्कार केला. सांख्य-योगादी षड्दर्शने परस्परविरोधी नसून पूरक आहेत, असे त्यांनी वेळोवेळी सांगितले. 'भारतातील नानाविध धार्मिक संप्रदाय हिंदू, बौद्ध, जैनादी भारतीय धर्म आणि ख्रिस्ती, मुसलमानादी सर्व अभारतीय धर्म, वैदिक धर्माच्याच एकेका अंशावर स्थित आहेत' असे विचार ते मांडत असत. डार्विनचा उत्क्रांतिवाद, स्पेन्सरचे तत्त्वज्ञान इ. पाश्चात्त्य विचारसरणी त्यांना मान्य नव्हती. शंकराचार्य, ज्ञानेश्वर, नामदेव, एकनाथ, तुकाराम व रामदास या संतांच्या ग्रंथांचे सार एकत्रित करून गुलाबराव महाराजांनी आपल्या अवघ्या ३४ वर्षांच्या आयुष्यात ग्रंथनिर्मिती केली.
आर्य हा वंश असून तो बाहेरून भारतात आला, हे मॅक्समुल्लरचे व लोकमान्य टिळकांचे मत गुलाबराव महाराजांना मान्य नव्हते. प्राचीन ग्रंथांतील गणित, रेडियम, ध्वनी, ईथर, इलेक्ट्रॉन्स, उष्णता-गति-प्रकाश, विमानविद्या, अणुविज्ञान वगैरेंचे अनेक मौलिक संदर्भ त्यांनी दाखविले. वेदान्त, उपनिषदे, आत्मज्ञान, प्राचीन संत साहित्य, ध्यान-योग-मधुराभक्ती, आयुर्वेद, डार्विन-स्पेन्सर आदी शास्त्रज्ञांचे सिद्धान्त - हे त्यांच्या अभ्यासाचे, चिंतनाचे व लेखनाचे विषय होत. 'मधुराद्वैत' (मधुरा भक्ती व अद्वैत विचार यांचा समन्वय) हा नवा विचार त्यांनी भक्तांना दिला.
गुलाबराव स्‍वतःला संत ज्ञानेश्वरांची कन्या मानत असत. कृष्णपत्‍नी मानून मंगळसूत्रादी स्त्रीचिन्हेही ते धारण करीत. महाराजांच्या नंतर त्यांचा संप्रदाय बाबाजी महाराज पंडित यांनी इ.स. १९६४ पर्यंत चालविला.
गुलाबराव महाराज यांचे इ.स. १९१५ मध्ये वयाच्या ३४ व्या वर्षी निधन झाले.
साहित्य
मराठी, हिंदी व संस्कृत भाषेवर त्यांचे कमालीचे प्रभुत्व होते. गुलाबराव महाराज यांनी काव्यशास्त्र, आयुर्वेद, संगीत इत्यादी अनेक विषयांवर लेखन केले. संस्कृत, हिंदी, मराठी या भाषांतून व वऱ्हाडी बोलीतून त्यांनी १३३ ग्रंथ लिहिले. सूत्रग्रंथ, भाष्य, प्रकरण, निबंध, प्रश्नोत्तरे, पत्रे, आत्मचरित्र, आख्याने, नाटक, लोकगीते, स्तोत्रे, व्याकरण, कोश वगैरे वाङ्‌मयप्रकार त्यांनी हाताळले. २७,००० ओव्या, २,५०० अभंग, २,५०० पदे, ३,००० श्लोकादी रचना इत्यादींचा त्यांत समावेश आहे.
गुलाबराव महाराज यांच्यावरील पुस्तके
मधुराद्वैताचार्य प्रज्ञाचक्षू संत गुलाबराव महाराज एकदा ख्यातनाम मुंबईच्या एशियाटिक सोसायटीच्या लायब्ररीत गेले. ग्रंथालयात विशिष्ट विषयांवरील कुठले ग्रंथ आहेत, या जिज्ञासेपायी त्यांनी ग्रंथपालांना विचारणा केली. ग्रंथपाल महाराजांना ओळखत नव्हता. एक अंध व्यक्ती ग्रंथांची विचारपूस करते म्हणून त्या सर्वच लोकांना कुतूहल वाटले. ग्रंथपालाच्या सहकाऱ्याने महाराजांना ग्रंथांची नावे सांगणे सुरू केले. बहुतांश ग्रंथ महाराजांना माहीत होते. या ग्रंथांचा क्रम कसा लावावयास हवा, हे महाराज त्या-त्या ग्रंथातील सारांशाच्या आधारे त्या ग्रंथालयकर्मीला सांगत होते. ग्रंथपाल व आजूबाजूचे लोक महाराजांचे ज्ञान पाहून थक्क झाले. चौकशीअंती त्यांना समजले की अत्यंत सामान्य दिसणारी ही अंध व्यक्ती म्हणजे मधुराद्वैताचार्य प्रज्ञाचक्षू संत गुलाबराव महाराज आहेत...
१८८१ ते १९१५ या इंग्रजांच्या गुलामगिरीच्या काळात सुशिक्षित भारतीयांना पाश्‍चात्त्य विचारांनी जखडले होते. भारतातील शास्त्रे, कला, साहित्य, जीवनपद्धती अशा सर्वच बाबी त्या लोकांना अर्थहीन वाटत होत्या. भारतीय संस्कृतीविषयी त्यांच्यात न्यूनगंड निर्माण झाला होता. याच काळात पाश्‍चात्त्य विचारसरणीतील उथळपणा आणि भारतीय संस्कृतीचे श्रेष्ठत्व केवळ बुद्धिवादाच्या आधारे विचारवंतांना पटवून देण्याचे आत्यंतिक मोलाचे कार्य अर्भकावस्थेतच अंधत्व प्राप्त झालेल्या गुलाबराव महाराजांनी केले. गुलाबराव महाराजांचा जीवनपट विलक्षण आहे. अमरावती जिल्ह्यात नांदगाव (खंडे)ता. लोणीला महाराजांचा जन्म झाला. मातृवियोगानंतर सहा वर्षे बडनेराजवळ असलेल्या लोणी टाकळी येथे गुलाबराव महाराजांचे वास्तव्य होते. घरातील वातावरण पूर्णपणे प्रतिकूल. आठव्या महिन्यातच आजाराने डोळे गेले म्हणून आंधळेपणा आलेला. अशा स्थितीत महाराजांनी सर्व ज्ञान कसे प्राप्त केले, हा प्रश्‍न सामान्य माणसाला निश्‍चित पडतो. इंग्रजीतील आधुनिक विज्ञानावरचे, धर्म आणि अध्यात्म शास्त्र, संस्कृतातील गायनशास्त्रावरचे, वैद्यक शास्त्रावरचे, विविध कला विषयांचे, वेद-उपनिषदांसह सर्व ग्रंथांचे वाचन त्यांनी वयाच्या १२ ते १६ वर्षांच्या काळातच करून घेतले. प्रपंच किंवा परमार्थ असा एकही विषय राहिला नाही की ज्यावर गुलाबराव महाराजांनी आपले स्वतंत्र विचार प्रगट केले नाहीत. महाराष्ट्रातीलच नव्हे, तर उत्तरेकडचे व बंगालकडचेही जे मोठे विद्वान त्यांच्या संपर्कात आले ते सर्व त्यांची अलौकिक प्रतिभा पाहून थक्क झाले. त्यांच्या शुद्ध आचरणाला व अगाध ज्ञानाला भुलून लोक त्यांच्याकडे आकर्षित झाले.
महाराज जवळच्या लोकांकडून पुस्तके वाचून घेत असत. अगाध स्मरणशक्तीच्या आधारे एकदा ऐकताच त्यांच्या स्मरणात राहत असे. त्यांच्यासाठी पुस्तक वाचणारा कधीच रिकाम्या हाताने परत गेला नाही. प्रत्येकाला दक्षिणा द्यायचे. ज्वारी, गहू, हातातील चांदीचे कडे, घरातील मौल्यवान वस्तू... ग्रंथ वाचून दाखविणाऱ्याला गुरुदक्षिणा म्हणून त्यांनी काय काय वस्तू दिल्या असतील ते त्यांना किंवा घेणाऱ्यालाच माहिती. महाराजांनी आपल्या आयुष्यात कशाचा मोह बाळगला असेल तर तो केवळ ज्ञानलालसेचा, अर्थातच ग्रंथांचा आणि पुस्तकांचा! पत्‍नीचे एक लुगडे व स्वतःच्या अंगावर बंडी आणि धोतर या शिवाय महाराजांजवळ कुठलीच संपत्ती नव्हती. जवळच्या मंडळींकडे त्यांनी कशाचा आग्रह धरला असेल तर तो म्हणजे फक्त पुस्तकांचा. गुलाबराव महाराजांनी दोन हजारहून अधिक ग्रंथ जवळ बाळगले. पुस्तकांच्या पेट्या डोक्यावर घेऊन कितीही मैलांचा प्रवास ते पती-पत्‍नी करीत.. ती दुर्मिळ अशी ग्रंथसंपदा आजही अमरावतीत सुरक्षित आहे. या ग्रंथसंपदेवर महाराजांचा जीव होता. ‘ज्ञानेश्वरी-गूढार्थदीपिका’ ग्रंथाचे कर्ते वेदान्तकेसरी बाबाजी महाराज पंडित या आपल्या शिष्योत्तमावर महाराजांचे प्रचंड प्रेम होते. बाबाजी महाराजांची गुरुभक्ती निःसीम होती. स्वतः गुलाबराव महाराजांनीच ‘मी पंडिताला वश झालो आहे’, असे उद्‌गार काढले होते. त्या बाबाजी महाराज पंडितांना गुलाबराव महाराजांनी आपल्या शेवटच्या काळात काही मोलाच्या सूचना केल्या होत्या. त्यात ग्रंथालयाची व्यवस्था चांगली ठेवावी, ही पण एक सूचना होती. बाबाजी महाराज पंडितांनी महाराजांच्या अन्य सूचनांप्रमाणेच याही सूचनेचे अत्यंत तंतोतंत पालन केले. परिणामी महाराजांचा हा धनसंग्रह आजही अमरावतीच्या परकोटाच्या आत दहिसाथीत असलेल्या ज्ञानेश्वर महाराज मंदिरात सुस्थितीत, सुरक्षितपणे जपून ठेवला आहे.
अंध असलेल्या गुलाबराव महाराजांनी अकोल्याच्या एका चित्रकाराकरवी ज्ञानेश्वर माउलीचे एक चित्र तयार करून घेतले होते. याच चित्राच्या आधारे नंतर ज्ञानेश्वर माउलींचा फेट्यातील समाधिस्थ बसलेले चित्र विविध चित्रकारांनी साकारले. ते चित्र आजही या ज्ञानेश्वर मंदिरात अग्रभागी लावण्यात आले आहे. गुलाबराव महाराजांच्या ग्रंथ संपदेत आज अत्यंत दुर्मिळ असलेल्या ग्रंथांचाही समावेश आहे. या ग्रंथसंपदेची संख्या दोन हजाराहून अधिक आहे. शांकर मताचे मंडण असलेला भामती, चित्‌सुखी, अद्वैतसिद्धी, खंडण खंड खाद्यम, बायबल, कुराण, प्लेटो, हेगेल, मायर्स, डार्विन, स्पेन्सर अशी मोठी ग्रंथसंपदा आहे. दर्शनशास्त्र, संगीत, काव्य, योग, षड्‌दर्शन, सांख्य, न्याय, धर्म अशा असंख्य विषयांवरचे ग्रंथ गुलाबराव महाराजांनी अभ्यासले. आत्मसात केले आणि त्यावर आपले अभ्यासपूर्ण मत मांडले. गुलाबराव महाराजांच्या अलौकिक बुद्धिमत्तेची साक्ष देणारी ही ग्रंथसंपदा याच मंदिरात आज कपाटबंद आहे. या ग्रंथांना हात लागणार नाही, याची पुरेपूर काळजी या मंदिराच्या व्यवस्थापनाने घेतली आहे, हे विशेष! चौतीस वर्षांच्या अल्पायुष्यकाळात गुलाबराव महाराजांनी एवढे ज्ञान कसे प्राप्‍त केले, या प्रश्‍नाचे पूर्ण समाधानकारक नसले तरी अल्पसे उत्तर या ग्रंथांच्या दर्शनातूनच आपल्याला मिळते.
छोट्या-मोठ्या प्रतिकूलतेमुळे आत्महत्येचा विचार मनात आणणाऱ्या तरुणांसाठी गुलाबराव महाराजांचे जीवन आणि त्यांची ग्रंथसंपदा अत्यंत प्रेरणादायी आहे. खरे पाहता हे ज्ञानेश्वर मंदिर बुद्धिवान तरुणांच्या वर्दळीचे स्थान असायला हवे. मात्र, स्थिती तशी नाही!
बाबाजी महाराज पंडितांच्या नंतर त्यांचे चिरंजीव पदनामकोष किंवा घटनेच्या मराठी अनुवाद निर्मितीत ज्यांचा सिंहाचा वाटा होता, असे डॉ. वा.ना. पंडित आणि त्यांच्यानंतर त्यांचे चिरंजीव - गुलाबराव महाराजांच्या साहित्याचे, सोबतच उर्दू साहित्य व प्रामुख्याने गजलचे अभ्यासक - डॉ. राम पंडित यांनी महाराजांचे वैचारिक धन जपण्याचा प्रामाणिक प्रयत्‍न केला आहे. डॉ. राम पंडित यांनी पुढाकार घेऊन स्कंददास स्मारक न्यास व पंचलतिका ग्रंथ न्यास या प्रकाशन संस्था स्थापन केल्या आणि सातत्याने गुलाबराव महाराजांचे ग्रंथ प्रकाशित केले. महाराजांच्या अनेक ग्रंथांचे त्यांनी हिंदी भाषेत अनुवाद करून प्रकाशन केले. बबनराव पंडित, डॉ. पुरुषोत्तम पंडित, अनिल पंडित, प्रमोद पंडित, सुधाकर फणसाळकर, वसंत चिपळूणकर, राम लिमये, भालचंद्र बुरसे, केसरे ही मंडळी गुलाबराव महाराजांच्या ग्रंथ प्रकाशनामध्ये आपले योगदान देत असतात. आज गुलाबराव महाराजांनी लिहिलेले सर्वच ग्रंथ उपलब्ध आहेत. प्राचीन काळात भारतात सगळेच शास्त्र विकसित होते. त्यासाठी संस्कृतचे अध्ययन आणि आकलन आवश्यक आहे. ते आकलन महाराजांना झालेले होते. त्यातूनच त्यांनी जगाला थक्क करून सोडणारा विचार मांडला.
माझे ग्रंथ सांभाळून ठेवा, मी पुन्हा येईन!
महाराजांच्या ग्रंथसंपदेचे जतन करण्यासाठी कष्टणाऱ्या डॉ. राम पंडित यांच्या कवितेच्या ओळी महाराजांच्या ग्रंथसंपदेविषयी समर्पक वाटतात. डॉ. राम पंडित लिहितात,
अनेक चक्षुहीन लोकांना चक्षु देऊन
चक्षुंच्या पलीकडे गेला......
नंतर कळले
तो तर चक्षुहीन नव्हता
नौशाद
नौशाद अली (उर्दू: نوشاد علی, डिसेंबर २५, इ.स. १९१९; लखनौ - मे ५, इ.स. २००६; मुंबई) हा भारतीय संगीतकार होता. नौशादने अनेक बॉलीवूड चित्रपटांना संगीत दिले. त्याने चित्रपटसंगीतात हिंदुस्तानी शास्त्रीय रागदारीचा वापर केला. आजवरच्या सर्वश्रेष्ठ भारतीय संगीतकारांमध्ये नौशादचा उल्लेख केला जातो.
गुलाबराव महाराज
माझे ग्रंथ सांभाळून ठेवा, मी पुन्हा येईन!
खरे म्हणजे
नौशाद
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतीय संगीतकार वर्ग:दादासाहेब फाळके पुरस्कारविजेते वर्ग:इ.स. १९१९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००६ मधील मृत्यू वर्ग:पद्मभूषण पुरस्कारविजेते
एड्रियाना निकोल
एड्रियाना निकोल (मार्च २५, इ.स. १९७७:सान फ्रांसिस्को, कॅलिफोर्निया, अमेरिका - ) ही एक रतिअभिनेत्री आहे.
गुलाबराव महाराज
माझे ग्रंथ सांभाळून ठेवा, मी पुन्हा येईन!
मोठ्या डोळ्याचे, साक्षर
एड्रियाना निकोल
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:इ.स. १९७७ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
अतिरिक्त पोलीस महासंचालक
अतिरिक्त पोलीस महासंचालक (Additional director general of police) हे पोलीस दलातील वरिष्ठ अधिकारी पद आहे. जे विशेष पोलीस महासंचालक पदाच्या नंतरचे पद आहे.
गुलाबराव महाराज
माझे ग्रंथ सांभाळून ठेवा, मी पुन्हा येईन!
आम्हीच आंधळे होतो
अतिरिक्त पोलीस महासंचालक
चिन्ह
वर्ग:पोलीस पद
गुलाबराव महाराज
माझे ग्रंथ सांभाळून ठेवा, मी पुन्हा येईन!
आता आमच्या सारख्यांचे डोळे
त्या चक्षुहीनाची वाट बघतात
त्यांच्या मार्गाने जाता जाता
आम्ही पडतो, उठतो
परत चालतो
आमच्या नेत्रात अश्रू आहेत
नजर कदाचित धोका खाईल, पण हृदय नव्हे
गीता, वेद, पुराणांच्या प्रमाणे
जे त्यांनी आपले जीर्ण वस्त्र त्यागताना उच्चारले
‘माझे ग्रंथ सांभाळून ठेवा, मी पुन्हा येईन’
होळी नंतर...
वर्ग:इ.स. १८८१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९१५ मधील मृत्यू वर्ग:कादंबरीकार वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:हिंदू संत वर्ग:मराठी भाषा दिवशी संपादीत लेख
बोपापूर (देवळी)
बोपापूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील देवळी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:देवळी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
महाराष्ट्र-कर्नाटक सीमाप्रश्न
बेळगाव जिल्हयात मराठी भाषिकांचे प्राबल्य असतानाही बेळगावास महाराष्ट्रापासून तोडल्यामुळे येथील जनतेच्या भावना तीव्र आहेत. गेल्या पन्नास वर्षापासून बेळगांवची जनता महाराष्ट्रात सामील होण्यासाठी झगडत आहे. नुकताच हा प्रश्न पुन्हा चव्हाट्यावर आला असून जानेवारी २००७ मध्ये सर्वोच्च न्यायालयात या तंट्यावर सुनावणी सुरू होणार आहे. १९५६ रोजी बेळगांवात मराठी लोकांचे स्पष्ट बहुमत होते आणि आजही तेथील ३/४ लोकसंख्या मराठी भाषिक आहे.
पार्श्वभूमी
पूर्वी बेळगांव हे तात्कालीन बॉम्बे ह्या राज्यात होते. पण कर्नाटक राज्याच्या निर्मिती वेळी लोकमताचा आदर न करता कर्नाटकात विलीनीकरण करण्यात आले. त्या घटनेमुळे बेळगांवात संतापाची लाट उसळली, मोठ्या प्रमाणात आंदोलने झाली.अनेकजण गोळीबारात ठार झाले. गेली ५० वर्षे बेळगांवची जनता महाराष्ट्रात जाण्यासाठी लोकशाही मार्गाने लढा देत आहे.
महाराष्ट्र एकीकरण समिती
तिथे महाराष्ट्र एकीकरण समिती नावाचा पक्ष आहे, जो या प्रश्नाचा नेहमी पाठपुरवठा करतो. सुरुवातीला या पक्षाची मजबूत पकड होती, त्यामुळे बऱ्याच वेळा विधानसभेसाठी त्या पक्षाचे ७ आमदार निवडून यायचे, सध्या ३-४ आमदार निवडून येतात. बेळगांव महानगरपालिकेवर नेहमी महाराष्ट्र एकीकरण समितीचे बहुमत असते. बेळगांवचे महापौर केवळ एखाद-दुसरा अपवाद वगळता मराठी भाषिकच झाले आहेत तिथली जनता महाराष्ट्रात जाण्याची इच्छा अनेक प्रकारे व्यक्त करते.
ताज्या घडामोडी
कर्नाटक सरकार मराठी द्वेषी आहे अशी तिथल्या लोकांची भावना आहे. २००५ मध्ये बेळगांव महाराष्ट्रात सामील असा ठराव केल्यानंतर, तिथली महानगरपालिका बरखास्त करण्यात आली. पण ही बरखास्ती बेकायदा असल्यामुळे आंदोलने होऊन हा विषय परत चर्चेत आला. महाराष्ट्राचे मुख्यमंत्री विलासराव देशमुख यांनी या बरखास्तीची निंदा केली. बेळगांवचे महापौर विजय मोरे यांना बंगळूरच्या विधान सौधसमोर कानडी गुंडानी मारहाण केली व काळा रंग फासला. यामुळे महाराष्ट्रात संतापाची लाट आली व सर्व राजकीय पक्षांनी एकत्र येऊन याबाबत नाराजी व्यक्त केली. बेळगांवचे 'बेळगावी' असे नामकरण करून व बेळगांवाला उपराजधानी बनवण्याचे मनसुबे कर्नाटक शासनाने रचल्याने आगीत तेल ओतल्यासारखे झाले. कर्नाटक सरकारने बेळगांवात अधिवेशन घेतले व त्यास उत्तर म्हणून महाराष्ट्र एकीकरण समितीने महामेळावा आयोजित केला. त्याला चांगला प्रतिसाद मिळाला. महाराष्ट्र राज्याचे उपमुख्यमंत्री आर.आर.पाटील यांनी हजेरी लावली.दरम्यान कर्नाटक सरकारने बेळगांवाचे नामकरण केले परंतु नवे नाव इंग्रजी व मराठी प्रसारमाध्यमे वापरताना आढळत नाहीत. बेळगावांचे कानडी नामकरण करण्यास केंद्र सरकारने नकार दर्शविला आहे. उपराजधानी करण्याचा निर्णय देखिल त्यांना मागे घ्यायला लागला आहे.
म.ए. समितीने महाराष्ट्राच्या मुख्यमंत्र्यांची भेट घेतल्यानंतर अलिकडेच महाराष्ट्र सरकारने कर्नाटक सरकारविरुद्ध आक्रमक पावित्रा घेतला. सरकारच्या परवानगीशिवाय महाराष्ट्रातील धरणांचे पाणी कर्नाटकला पुरवायचे नाही असा आदेश मुख्यमंत्र्यांनी पाटबंधारे खात्याला दिला.
जास्त माहीतीसाठी
वर्ग:महाराष्ट्र वर्ग:कर्नाटक
नवान शहर
नवान शहर भारताच्या पंजाब राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर शहीद भगतसिंग नगर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:पंजाबमधील शहरे वर्ग:शहीद भगतसिंग नगर जिल्हा
उषा खन्ना
उषा खन्ना या १९५९पासून हिंदी चित्रपटांमध्ये संगीत देणाऱ्या एक स्त्री चित्रपट संगीतकार होत.
वर्ग:भारतीय संगीतकार वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९४१ मधील जन्म
बेर्नहार्ड फॉन ब्युलो
बेर्नहार्ड हाइनरिश कार्ल मार्टिन फॉन ब्युलो (Bernhard von Bülow; ३ मे १८४९ - २८ ऑक्टोबर १९२९) हा जर्मन साम्राज्याचा चौथा चान्सेलर होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:जर्मनीचे चान्सेलर वर्ग:इ.स. १८४९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९२९ मधील मृत्यू
शिवानंद शंकरगौडा पाटील
शिवानंद शंकरगौडा पाटील. जन्म इचलकरंजी. वडील शंकरगौडा पाटील व आई हिराबाई हे कन्नड संगीत रंगभूमीवरील एक नावाजलेले जोडपे होते. प्रमुख नट व नटी म्हणून दोघे एणगी बाळप्पा ह्यांच्या 'कलावैभव नाटक मंडळी'तले कलाकार होते. एणगी बाळप्पा म्हणजे महाराच्ट्रातल्या 'ललित कलादर्श'च्या अण्णा पेंढारकरांसारखे. बहुतेक दोघेही समकालीन आणि संगीत रंगभूमीच्या पडत्या काळात कंपनी सांभाळून नेणारे असे होते. शिवानंदचा जन्म नाटक-बिऱ्हाडीच झाला. 'कलावैभव'मध्ये पाळणा हलला व शिवानंद अक्षरशः संगीताचे बाळकडू व नाटकाचे अनुभवाचे बालामृत पिऊनच लहानाचा मोठा झाला. त्याचे बालपण, शिक्षण वगैरे जिकडे कंपनी गेली, तिकडेच झाले.
फ्लाइंग्टन फ्रेटर्स
फ्लाइंग्टन फ्रेटर्स ही हैदराबाद स्थित प्रस्तावित मालवाहतूक विमानकंपनी होती. भारत-चीन दरम्यान एरबस ए३३०एफ प्रकारची विमाने वापरून मालवाहतूक करण्याचे याचे मनसूबे होते.
शिवानंद शंकरगौडा पाटील
कर्नाटक-महाराष्ट्र सीमा भागांत व धारवाड, बेळगांवमध्ये शिवानंद यांनी संगीताचे पुढचे धडे चंदशेखर पुराणिकमठ व पं. बसवराज राजगुरू ह्यांच्याकडे गिरवले. डॉ. गंगूबाई हनगल यापण त्याला वात्सल्याने शिकवायच्या. त्या आजीसारखी सदैव त्याच्या पाठीशी उभ्या राहिल्या. मग शिवानंदने सांगली-मिरज(काणे बुवा) करत मुंबई गाठली. तो काळ संगीत नाटककंपन्यांचा पडता काळ होता. मराठी असो वा कन्नड, नाटक कंपन्यांची बिऱ्हाडे बंद होण्याच्या मार्गावर होती. त्यामुळे बालकलाकार म्हणून नावाजलेला शिवानंद अखेरीस मुंबईत आला व अक्षरशः दादरच्या एका बियर बारमध्ये मॅनेजर म्हणून कामाला लागला.
त्यानंतरच्या काळात शिवानंद रेल्वेत रुजू झाला. तिथे त्याला योजना भेटली. 'योजना प्रतिष्ठान'चा जन्मही कदाचित ह्याच काळातला. त्याचवेळी शिवानंदच्या आई-बाबांचा कर्नाटक सरकारच्या 'नाटक अकॅडमी'त सत्कार झाला. योजनाने पुढे जयस्वाल सरांच्या हाताखाली आर.पी.जी. (पूर्वाश्रमीची एच्.एम्.व्ही.)मध्ये प्रवेश केला व शिवानंद पाटीलचेच शिष्यत्व पत्करले. त्याच सुमारास म्हणजे १९९२ च्या जुलै-ऑगस्टमध्ये बसवराज राजगुरू अमेरिकेच्या दौऱ्यावर निघाले होते, पण त्यांचा वाटेतच अकाली मृत्यू झाला.
फ्लाइंग्टन फ्रेटर्स
ही कंपनी डेक्कन होल्डिंग्सच्या मालकीची आहे.
वर्ग:बंद पडलेल्या विमानवाहतूक कंपन्या
शिवानंद शंकरगौडा पाटील
शिवानंदचे रीतसर शिक्षण पं. जितेंद्र अभिषेकी, पं. यशवंतबुवा जोशी, काणेबुवा ह्यांच्याकडे चालूच होतं. दूरदर्शन आणि इतरत्र 'जय जय गौरीशंकर' इत्यादी संगीत नाटकंही सुरू होती. 'योजना प्रतिष्ठान'तफेर् राबविण्यात येणाऱ्या वैविध्यपूर्ण कार्यक्रमात पं. शिवानंद पाटील आवर्जून हिरीरीने भाग घ्यायचा. कधी गुरू म्हणून, कधी रंगकर्मी म्हणून शिवानंदने सलग दहा वर्षं राजगुरू स्मृतीचे कार्यक्रम आयोजित केले होते. आषाढी एकादशीनिमित्त शिवाजी मंदिर व 'योजना प्रतिष्ठान'तर्फे 'कानडा वो विठ्ठलु' कार्यक्रम जल्लोषात सादर केला जायचा. भक्तजनांचा त्याला चांगला प्रतिसाद मिळायचा.
मोहन वाघांच्या 'चंदलेखा'ची निर्मिती असलेल्या 'शतजन्म शोधिताना' या नाटकात शिवानंदने प्रमुख भूमिका केली होती.
संदर्भ
वर्ग:शास्त्रीय गायन वर्ग:शास्त्रीय संगीत वर्ग:भारतीय शास्त्रीय गायक वर्ग:हिंदुस्तानी गायक
पॉल रायफेल
पॉल रॉनल्ड रायफेल (१९ एप्रिल, १९६६:बॉक्स हिल, व्हिक्टोरिया, ऑस्ट्रेलिया - ) हे 🇦🇺 australiaकडून ३५ कसोटी आणि ९२ एकदिवसीय सामने खेळलेले क्रिकेट खेळाडू आहेत. हे १९९९ विश्वचषक विजेत्या संघाचा तसेच १९९६ च्या उपविजेत्या संघाचा भाग होते. खेळाडू म्हणून निवृत्ती घेतल्यावर रायफेल क्रिकेट पंच झाले. हे आयसीसीच्या एलीट पॅनलचे सदस्य आहेत.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९६६ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
विशेष पोलीस आयुक्त
विशेष पोलीस आयुक्त(Special Commissioner of Police)हे पोलीस दलातील अधिकार पद आहे.
चिन्ह
वर्ग:महाराष्ट्र पोलीस
विश्वव्यापी दुर्बीण (सॉफ्टवेअर)
वर्ग:सॉफ्टवेअर वर्ग:रिकामी पाने
अंजली भागवत
अंजली भागवत (५ डिसेंबर, इ.स. १९६९ - ) ही एक व्यावसायिक भारतीय नेमबाज आहे. अंजलीला नेमबाजीच्या क्षेत्रामधे मानाचा समजला जाणारा ISSFचा चॅम्पियन ऑफ चॅम्पियन्स हा पुरस्कार २००२ साली म्युन्शेन येथे मिळाला. २००३ मध्ये मिलान येथे पैकी ३९९ गुण मिळवून तिने पहिला विश्वचषक जिंकला. तिने सलग तीन ओलिंपिक स्पर्धांमध्ये भारताचे प्रतिनिधित्व केले आहे. सन २००० मध्ये सिडनी येथे झालेल्या ऑलिम्पिक स्पर्धेत ती अंतिम फेरीपर्यंत पोचली होती. कॉमनवेल्थ खेळामध्ये तिने १२ सुवर्ण व ४ रौप्य पदके जिंकली आहेत. १० मीटर एर रायफल आणि स्पोर्ट्‌स रायफल ३ पी मध्ये तिचे कॉमनवेल्थ रेकॉर्ड आहे. २००३ मधील आफ्रो-आशियाई खेळांमध्ये, भागवतने अनुक्रमे क्रीडा ३ पी आणि एर रायफल स्पर्धेत सुवर्ण आणि रौप्य पदक मिळविणारी पहिली भारतीय महिला नेमबाज बनून इतिहास निरमिला.
अंजली भागवत हिने आंतरराष्ट्रीय स्पर्धांमध्ये १३ नवे विक्रम प्रस्थापित केले, आणि ५५ सुवर्ण, ३५ रौप्य व १६ कांस्य पदके जिंकली. भारतातील राष्ट्रीय स्पर्धांमध्ये तिच्या नावावर ८ नवे विक्रम नोंदले गेले.
न्यू झीलंड क्रिकेट संघाचे भारत दौरे
=बाह्यदुवे=
अंजली भागवत
पुरस्कार
राजीव गांधी खेळ-रत्न (२००३) अर्जुन पुरस्कार (२०००)
न्यू झीलंड क्रिकेट संघाचे भारत दौरे
वर्ग:न्यू झीलंड क्रिकेट संघाचे भारत दौरे न्यू झीलँड
अंजली भागवत
पुरस्कार
वर्ग:भारतीय नेमबाज वर्ग:इ.स. १९६९ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:चित्र हवे
इ.स. ५५९
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ५५९ वर्ग:इ.स.च्या ५५० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ६ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
पोलीस महानिरीक्षक
पोलिस महानिरीक्षक (Inspector General of Police) (IG)हे एक पोलीस दलातील वरिष्ठ अधिकारी पद आहे.
चिन्ह
वर्ग:महाराष्ट्र पोलीस
गोकर्ण
गोकर्ण हे कर्नाटकातील एक धर्मस्थळ आहे.
ॲस्ट्रोग्रॅव
वर्ग:सॉफ्टवेअर
गोकर्ण
वर्ग:कर्नाटक वर्ग:हिंदू मंदिरे
जॉन मेनार्ड केन्स
जॉन मेनार्ड केन्स (इंग्लिश: John Maynard Keynes ;) (५ जून, इ.स. १८८३ - २१ एप्रिल, इ.स. १९४६) हा ब्रिटिश अर्थशास्त्रज्ञ होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:ब्रिटिश अर्थशास्त्रज्ञ वर्ग:इ.स. १८८३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९४६ मधील मृत्यू
ऐ कुरोसावा
ऐ कुरोसावा ही एक रतिअभिनेत्री आहे.
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९८२ मधील जन्म
प्रमोद शिंदे
शिंदे, प्रमोद शिंदे, प्रमोद
डेमियन मार्टिन
मार्टिन,डेमियन वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
सह पोलीस आयुक्त
सह पोलीस आयुक्त Joint Commissioner of Police (Joint CP)हे एक पोलीस दलातील वरिष्ठ अधिकारी पद आहे.
चिन्ह
वर्ग:महाराष्ट्र पोलीस
एमी स्वीट
ॲमी स्वीट ही एक रतिअभिनेत्री आहे.
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
इ.स. ५६०
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ५६० वर्ग:इ.स.च्या ५६० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ६ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
दत्ता सामंत
दत्ता सामंत (डॉ. दत्तात्रय सामंत) उर्फ डॉक्टर साहेब (२१ नोव्हेंबर १९३२ - १६ जानेवारी १९९७) हे एक भारतीय राजकारणी आणि गिरिणी कामगार चळवळीचे नेते होते, ते मुंबई शहरातील २ ते ३ लाख कापड गिरणी कामगारांचे नेते म्हणुन प्रसिद्ध होते. १९८२ साली एक वर्षभर चाललेला संपाचे ते नेते होते. या संपा नंतर मुंबई शहरातील बहुतांश कापड गिरण्या बंद पडल्या होत्या.
वर्ग:इ.स. १९३२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९७ मधील मृत्यू वर्ग:मराठी कामगार चळवळकर्ते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
बोरगाव (देवळी)
बोरगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील देवळी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:देवळी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
पोलीस उपमहानिरीक्षक
पोलिस उपमहानिरीक्षक(Deputy Inspector General of Police) (DIG) हे पोलीस दलातील अधिकारी पद आहे.
चिन्ह
वर्ग:महाराष्ट्र पोलीस
ब्रेंडन जुलियन
जुलियन, ब्रेंडन जुलियन, ब्रेंडन जुलियन, ब्रेंडन जुलियन, ब्रेंडन वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
पिंपळगाव दुबा
पिंपळगाव दुबा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील नेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:नेर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
पतियाळा
पातियाळा (पंजाबी: ਪਟਿਆਲਾ, स्थानिक उच्चार: पटियाला) हे भारताच्या पंजाब राज्यामधील एक प्रमुख शहर आहे. पातियाळा शहर पंजाबच्या आग्नेय भागात राजधानी चंदिगढपासून ७० किमी तर दिल्लीहून २७० किमी अंतरावर वसले आहे. १७५४ साली स्थापन झालेले पातियाळा भारताच्या स्वातंत्र्यापर्यंत पातियाळा संस्थानाचे केंद्र होते. येथील किला मुबारक हा शीख वास्तूशास्त्राचा सर्वोत्तम नमुना मानला जातो.
वर्ग:पंजाबमधील शहरे वर्ग:पतियाळा जिल्हा वर्ग:पतियाळा
जादूगर (१९८९ चित्रपट)
जादूगर (अनुवाद. जादूगार) हा १९८९ चा प्रकाश मेहरा दिग्दर्शित आणि निर्मित भारतीय हिंदी भाषेतील काल्पनिक कॉमेडी चित्रपट आहे. या चित्रपटात अमिताभ बच्चन, जया प्रदा, आदित्य पांचोली, अमृता सिंग, अमरीश पुरी आणि प्राण यांच्या प्रमुख भूमिका आहेत. मेहरा आणि बच्चन यांनी या चित्रपटासाठी आठव्या आणि शेवटच्या वेळी एकत्र काम केले.
वर्ग:इ.स. १९८९ मधील चित्रपट वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
संगरूर
संगरूर भारताच्या पंजाब राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर संगरूर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:पंजाबमधील शहरे वर्ग:संगरूर जिल्हा
हनमकोंडा जिल्हा
हनमकोंडा जिल्हा किंवा हनुमकोंडा जिल्हा, (पूर्वीचा वारंगल शहरी जिल्हा) हा भारताच्या तेलंगणा राज्यामधील एक जिल्हा आहे. हनमकोंडा जिल्हा तेलगंणाच्या मध्य भागात स्थित आहे व २०११ साली येथील लोकसंख्या सुमारे १०.१३ लाख इतकी होती. हनमकोंडा हे वारंगल महानगरामधील एक शहर हनमकोंडा जिल्ह्याचे मुख्यालय आहे. जिल्ह्याची सीमा जनगाव, करीमनगर, वारंगल, भूपालपल्ली आणि सिद्धीपेट जिल्ह्यांना लागून आहे.
२०१४ सालापूर्वी हनमकोंडा जिल्हा आंध्र प्रदेश राज्याच्या भाग होता. काकतीय साम्राज्यकाळामध्ये हनमकोंडा एक महत्त्वाचे स्थान होते. २०१६ साली वारंगल जिल्याचे विभाजन करून वारंगल शहरी जिल्ह्याची निर्मिती करण्यात आली. ऑगस्ट २०२१ मध्ये, वारंगल शहरी जिल्ह्याचे नामकरण हणमकोंडा जिल्हा असे करण्यात आले.
भूगोल
हनमकोंडा जिल्ह्याचे क्षेत्रफळ १,३०९ चौरस किलोमीटर (५०५ चौरस मैल) आहे.
मंडळ (तहसील)
हनमकोंडा जिल्ह्या मध्ये १४ मंडळे आहेत:
हनमकोंडा महसूल विभाग:
पारकल महसूल विभाग:
बाह्य दुवे
वर्ग:तेलंगणामधील जिल्हे
अतिरिक्त पोलीस आयुक्त
अतिरिक्त पोलीस आयुक्त (Additional Commissioner of Police) (Additional CP) हे पोलीस दलातील अधिकारी पद आहे.
चिन्ह
वर्ग:महाराष्ट्र पोलीस
इ.स. ५६२
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ५६२ वर्ग:इ.स.च्या ५६० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ६ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
अलिप्ततावादी चळवळ
अलिप्तता हा शब्दप्रयोग सर्वप्रथम पंडित नेहरूंनी १९५४मध्ये कोलंबोतील एका भाषणात केला. आंतरराष्ट्रीय क्षेत्रात लष्करी स्वरूपाच्या व गटातटाच्या राजकारणापासून अलिप्त राहणे म्हणजे अलिप्ततावाद होय. ’होकारात्मक तटस्थता’ असा अलिप्ततेचा अर्थ लावता येईल. भारताचे पहिले पंतप्रधान पंडित जवाहरलाल नेहरू भारताच्या अलिप्ततावादाची धोरणाचे स्पष्टीकरण करताना म्हणतात की, “कोणत्याही राष्ट्राचे अंकित म्हणून न राहता, आम्ही एक स्वतंत्र राष्ट्र या नात्याने आंतरराष्ट्रीय परिषदांमध्ये भाग घेऊ; आम्ही सत्तागटाच्या राजकारणापासून अलिप्त राहू इच्छितो. अमेरिका, रशिया या महासत्तांच्या गटामध्ये सामील न होता जागतिक व्यासपीठावर भारतास सन्मानाचे स्थान मिळविता येईल.” ’अलिप्ततावादाचे उद्गाते’ असे नेहरूंना संबोधले जाते. नेहरूंनी आपल्या आचरणातून अलिप्ततावादाला आंतरराष्ट्रीय पातळीवर महत्त्वाचे स्थान प्राप्त करून दिले. विधायक क्रियाशील व निश्चित स्वरूपाचा नीतीप्रवाह म्हणून अलिप्ततावादी धोरणास महत्त्व आहे.
अलिप्त राष्ट्रगट चळवळीच्या उदयाची कारणे
नवस्वतंत्र राष्ट्रांमधील राष्ट्रवाद, वसाहतवादाला विरोध, विकासाचा आणि आर्थिक मदतीचा प्रश्न, सांस्कृतिक आणि वांशिक बंध : पाश्चात्य संस्कृतीहून या राष्ट्रांच्या संस्कृत्या अलग, विकासप्रक्रियेसाठी शांतीची आवश्यकता.
अलिप्ततावादी चळवळीची मुख्य वैशिष्ट्ये
समाजवादाचा अंगीकार, आर्थिक विकासाबाबत क्रांतीकारक दृष्टिकोन, राजकीय दृष्टिकोन, संरक्षणसिद्धता, असामान्य नेतृत्व.
उद्देश
धोरण ठरविण्याबाबत स्वातंत्र्याची इच्छा,सार्वत्रिक युद्धात न गुंतण्याची इच्छा,जागतिक शांततारक्षण, आर्थिक विकास,नैतिक युक्तिवाद,संयुक्त राष्ट्रांच्या कार्यात सहकार्य,आणि परस्परांना आर्थिक आणि तांत्रिक मदत.
दोष
अर्थाबाबत संदिग्धता आणि स्पष्ट विश्लेषणाचा अभाव. काही अभ्यासकांच्या मते हे धोरण राष्ट्रहित जोपासणारेच असून वेळ आल्यास संधिसाधूपणास राजरोस मान्यता देणारे आहे. अलिप्त राष्ट्रगट चळवळीच्या इतिहासात याची उदाहरणे सापडतात हे खरेच आहे.
आढावा
१९५५साली इंडोनोशियातील बांडुंग इथे भरलेली आफ्रो-आशियाई राष्ट्रांची परिषद हा या चळवळीचा प्रारंभबिंदू मानला जातो. [१] १९६१, बेलग्रेड परिषद : २६ सदस्य आणि ३ निरीक्षक राष्ट्रांचा सहभाग. सत्तावीस मुद्द्यांचा जाहीरनामा – वसाहतवाद व वंशवादाला विरोध, परतंत्र देशांना स्वातंत्र्य देण्याची मागणी (अल्जीरिया, ट्युनिशिया, अंगोला, कांगो). १९६१	ते १९६४ या काळातील काही घटना : पंडित नेहरूंचे निधन, क्युबामधील अण्वस्त्रांचा प्रश्न, चीनचे भारतावरील आक्रमण. [२] १९६४, कैरो परिषद : ४७ सदस्य आणि ११ निरीक्षक राष्ट्रांचा सहभाग. ’शांतता आणि आंतरराष्ट्रीय सहकार्याची योजना’ या नावाचा जाहीरनामा – निःशस्त्रीकरणाचे आवाहन, अण्वस्त्रनिर्मिती रोखण्याचे आवाहन, भूमिगत अणुस्फोटांवरही बंदीची मागणी. [३] १९७०, लुसाका परिषद : ५४ सदस्य, ९ निरीक्षक. ’अलिप्ततावाद आणि आर्थिक प्रगती’ नावाचा जाहीरनामा. वसाहतीवादी पोर्तुगाल आणि वंशभेदी दक्षिण आफ्रिका या देशांबरोबरचे आर्थिक आणि राजनैतिक संबंध तोडण्याचा ठराव. इज्राइलने अरब राष्ट्रांच्या भूमीवरून बिनशर्त माघार घ्यावी असा ठराव. [४] १९७३, अल्जिअर्स परिषद : ७६ सदस्य, ९ निरीक्षक. जगातील निम्म्याहून अधिक सार्वभौम राष्ट्रे सदस्य. अनेक आर्थिक आणि राजकीय सहकार्याचे ठराव मंजूर. आंतरराष्ट्रीय आर्थिक व्यवस्थेतून विकसनशील देशांच्या हिताला हानी होऊ नये अशी मागणी. इज्राइलने माघार घ्यावी या मागणीचा पुनरुच्चार. [५] १९७६, कोलंबो परिषद : ८६ सदस्य. सामूहिक स्वावलंबनावर विचार, सौदेबाजीतून विकसनशील राष्ट्रांचे आर्थिक अधिकार सुरक्षित ठेवण्याचा निर्णय, संयुक्त राष्ट्रांच्या सुरक्षा परिषदेतील कायम सदस्यांचा नकाराधिकार रद्द करण्याची मागणी, नव्या आणि न्याय्य आंतरराष्ट्रीय आर्थिक व्यवस्थेच्या स्थापनेची मागणी. [६] १९७९, हवाना परिषद : ९४ सदस्य. मतभेद स्पष्टत: दाखविणारी परिषद. क्युबा व व्हिएटनाम यांचा समाजवादी गटाशी जवळिकीचा तर सिंगापूर व झायरे यांचा पाश्चात्य गटाशी जवळिकीचा इरादा. समाजवाद हा अलिप्ततेचा ’स्वाभाविक सहकारी’ आहे ह्या फिडेल कॅस्ट्रोंच्या युक्तिवादास भारत आणि इतर राष्ट्रांचा आक्षेप. कॅम्पडेविड समझोत्यामुळे इजिप्तच्या हकालपट्टीची इतर अरब देशांची मागणी. हिंदी महासागर ’शांतता क्षेत्र’ म्हणून जाहीर करण्याची मागणी. [७] १९८३, नवी दिल्ली परिषद : ९९ सदस्य, २० निरीक्षक, १९ पाहुणे. अण्वस्त्रनिर्मिती व शस्त्रास्त्रस्पर्धा थांबविण्याचे आवाहन. अणुचाचण्यांवर बंदीची मागणी, आंतरराष्ट्रीय नियंत्रणाखाली अण्वस्त्रे नष्ट करण्याची मागणी, हिंदी महासागरावरील लष्करी हालचाली थांबविण्याची आणि दिएगो गार्सिया बेट मॉरिशसला परत करण्याची मागणी, पॅलेस्टिनींना पाठिंबा देण्याचे आवाहन, अविकसित राष्ट्रांच्या विकासासाठी प्रस्थापित आंतरराष्ट्रीय व्यवस्थेच्या पुनर्रचनेची मागणी. [८] १९८६, हरारे परिषद : १०१ सदस्य राष्ट्रे, रौप्य महोत्सव. जगाच्या दोन तृतीयांश लोकसंख्येचे प्रतिनिधी. वंशवादी दक्षिण आफ्रिकेविरूद्ध कडक निर्बंध, नामिबियाच्या स्वातंत्र्यासाठी संयुक्त राष्ट्रांच्या खास अधिवेशनाची मागणी, ’आफ्रिका निधी’ची स्थापना, इराण-इराकने युद्ध थांबविण्याची मागणी. [९] १९८९, बेलग्रेड परिषद : १०३ सदस्य राष्ट्रे. राजीव गांधींची निसर्गाच्या रक्षणासाठी चळवळ उभी करण्याची मागणी. विकसित राष्ट्रांशी संवाद सुकर व्हावा यासाठी ’पंधराच्या गटाची’ स्थापना. [१०] १९९२, जाकार्ता परिषद [११] १९९५, कोलंबिया परिषद [१२] १९९८, डर्बन परिषद [१२] २००३, क्वाला लुंपूर परिषद [१४] २००६, हवाना परिषद [१५] २००९, शर्म-अल-शेख परिषद : ११८ सदस्य, १७ निरीक्षक.
चंद्रपूर (देवळी)
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
अलिप्ततावादी चळवळ
संदर्भ
वर्ग:आंतरराष्ट्रीय संघटना
चंद्रपूर (देवळी)
संदर्भ
वर्ग:देवळी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
वाहन चालक परवाना
.
वाहन चालक परवाना
वाहन धारक किंवा वाहन चालविणारा व्यक्ती हा वाहन चालविण्यास योग्य आहे.व त्याने तसे प्रशिक्षण घेतलेले आहे.हे वाहन चालक परवाना सुनिश्चित करते.वाहन अधिनियम १९८८ अन्वये सार्वजनिक ठिकाणी वाहन चालविण्यासाठी लायसेन्स आवश्यक असते. वाहन परवाना मध्ये  असे प्रकार पडतात.
१. मोटार सायकल ५० सी.सी.
२. मोटार सायकल विना गिअर.
३. मोटार सायकल विना गिअर सह.
५. लाईट मोटार व्हेईकल नॉट ट्रान्सपोर्ट.
६. लाईट मोटार व्हेईकल ट्रान्सपोर्ट.
७. हेवी मोटार व्हेईकल
काही मह्त्वाच्या गोष्टी:-
• लर्नर्स लायसेन्स – सहा महिन्यांच्या मुदतीसाठी लायसेन्स.
• कायमस्वरूपी लायसेन्स – दीर्घ मुदतीचे लायसेन्स जे प्राप्त करण्यासाठी प्रथम लर्नर्स लायसेन्स आवश्यक असते.
• ड्राईव्हिंग लायसेन्स प्राप्त करण्यासाठी लर्नर्स लायसेन्स काढणे बंधनकारक आहे.
• विना गिअर ५० सी सीच्या वैयक्तिक वाहना करिता लायसेन्स प्राप्तीसाठी वयाची मर्यादा १६ वर्षे पूर्णची आहे.परंतु यासाठी चालकाला पालकांची परवानगीही आवश्यकता असते. तशी परवानगी मिळाल्यास १६ वर्षे पूर्ण असलेले व्यक्तीला वाहनचालक परवाना काढता येतो.
• वैयक्तिक वाहनचालक स्थायी / कायमस्वरूपाचा वाहनचालक परवाना प्राप्तीसाठी वयमर्यादा १८ वर्षे पूर्ण असावे.
• अवजड वाहनचालक परवाना प्राप्तीसाठी वय वर्षे २० पूर्ण व वाहनचालविन्याचे नियम व प्रशिक्षण पूर्ण केलेले असावे.
वाहनचालक परवाना प्रकाराद्वारे वय पूर्ण आहे हे दर्शविण्यासाठी जन्म प्रमाणपत्र किंवा शाळा सोडल्याचा दाखला झेरॉक्स सादर करावी लागते.त्याच प्रमाणे पासपोर्ट आकाराचे  रंगीत फोटो, निवासी/रहिवासी प्रमाणपत्र, व मेडिकल फिटनेस असल्याचे घोषणापत्र परवाना अर्ज करते वेळी जोडावे लागतात.
या कागदपत्राण बरोबर निश्चित केलेले शुल्क जमा केल्यास कागदपत्रांची सत्यता तपासून वाहनचालक परवानासाठी वाहन चालविण्याचे प्रात्यक्षिक व नियमांची माहिती अशी परीक्षा दिल्यानंतर लर्नर्स/तात्पुरता वाहनचालक परवाना दिला जातो.जर व्यक्ती प्रात्यक्षिक मध्ये नापास झाला तर त्याला पुन्हा परीक्षा देण्याची वेळ येते.
तात्पुरता वाहनचालक परवाना प्राप्ती नंतर ३० ते १८० दिवसांच्या आत स्थायी वाहनचालक परवाना घ्यावा लागतो.त्यासाठी तात्पुरता वाहन परवाना व व्यक्ती ज्या वाहन परवान्यासाठी मागणी करते ते वाहन सोबत घेऊन परीक्षकांसमोर वाहन चालविणे नियमांची माहिती सांगणे या बाबी पूर्ण केल्यास स्थायी वाहन परवाना दिला जातो.ज्याची मुदत दीर्घ असते.
अकी तोमोसाकी
अकी तोमोसाकी (जपानी:友崎亜希) (सप्टेंबर १६, इ.स. १९६९:अकिता प्रभाग, जपान - ) ही एक जपानी रतिअभिनेत्री आहे.
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:जपानी रतिअभिनेत्री वर्ग:इ.स. १९६९ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
अक्षय पेंडसे
अक्षय पेंडसे (१२ नोव्हेंबर, इ.स. १९७९ - २३ डिसेंबर, इ.स. २०१२) हा मराठी अभिनेता होता. याने मराठी नाटके, दूरचित्रवाणी, चित्रपट माध्यमांतून अभिनय केला.
जीवन
अक्षय पेंडसे याचे शालेय शिक्षण पुण्यातील नूतन मराठी विद्यालयात झाले. त्याने पुणे विद्यापीठाच्या ललित कला केंद्रातून एम.ए. पदवी मिळवली. अभिनयक्षेत्रात जम बसवण्यासाठी पुढे तो मुबंईत स्थायिक झाला. अमोल पालेकर यांच्या कैरी या लघुपटात त्याने भूमिका केली होती. पुढील काळात अमोल पालेकरांच्या ध्यासपर्व चित्रपटात, तसेच उत्तरायण चित्रपटात त्याने भूमिका केल्या होत्या.
मृत्यू
एका चित्रीकरणाचे काम आटोपून पुण्याहून मुंबईकडे प्रवास करत असताना २३ डिसेंबर, इ.स. २०१२ रोजी भाप्रवेनुसार २३:३० वाजायच्या सुमारास अक्षय पेंडसे, त्याच्या सोबत असलेला आनंद अभ्यंकर यांच्या गाडीस मुंबई–पुणे द्रुतगतिमार्गावरील उर्से टोलनाक्याजवळ अपघात झाला. या वाहनात वाहनचालक, आनंद अभ्यंकर, अक्षय पेंडसे, तसेच त्याची पत्नी दीप्ती व मुलगा प्रत्युष (वय १.५ वर्षे) असे प्रवासी होते. या अपघातात अक्षय पेंडसे याचा दुर्घटनास्थळीच मृत्यू झाला; तर अपघातानंतर निगडीतल्या लोकमान्य इस्पितळात उपचारादरम्यान आनंद अभ्यंकर, व पेंडसे याचा मुलगा प्रत्युष या दोघांचा मृत्यू झाला. अक्षय पेंडसे याची पत्‍नी दीप्‍ती, तसेच कारचालक हे या अपघातात बचावले.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी चित्रपट अभिनेते वर्ग:मराठी नाट्यअभिनेते वर्ग:इ.स. १९७९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१२ मधील मृत्यू वर्ग:अल्पायुषी अभिनेते
लक्ष्मी-केशव (कोळिसरे)
श्री लक्ष्मी-केशव देवस्थान हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील, रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील, कोळिसरे येथील एक मंदिर आहे.
मूर्ती
लक्ष्मी-केशव मूर्ती नेपाळमधील गंडकी नदीतल्या काळसर शाळीग्राम शिळेतून घडविली आहे. तिची उंची सुमारे पाच फूट आहे. विष्णूची मूर्ती चतुर्भुज असून, हातात शंख, चक्र, गदा, आणि पद्म आहेत. मूर्तीच्या भोवतीच्या प्रभावळीत दशावतार कोरले आहेत.
इतिहास
मंदिरात लक्ष्मी-केशव मूर्तीची स्थापना सन १५१० मध्ये भानुप्रभू तेरेदेसाई यांच्या हस्ते झाली. भानुप्रभू हे बहामनी राज्यातील सैतवडे महालातील गावांचे महालकरी होते.
इतर मंदिरे
मंदिराच्या परिसरात श्री रत्नेश्वर आणि मारुती मंदिरे आहेत.
कुलदैवत
या देवस्थानाला खालील कुटुंबे कुलदैवत मानतात. ]]
संदर्भ
वर्ग: कुलदैवते
गिरीश भालचंद्र पंचवाडकर
गिरीश भालचंद्र पंचवाडकर (१ जुलै इ.स. १९६० - हयात) हे एक लोकप्रिय हिंदुस्तानी गायक आणि मराठी सुगम संगीत गायक आहेत.
पूर्वायुष्य
लहानपणापासून गिरीश यांना गाण्याची आवड होती. त्यांचे गायनाचे सुरुवातीचे शिक्षण त्यांचे वडील आणि गुरू भालचंद्र हरिभाऊ पंचवाडकर यांच्याकडे झाले.
सांगीतिक कारकीर्द
इ.स. १९९४ पासून गायनाचे कार्यक्रम करीत आले आहेत. "पहाटगाणी", "अक्षयगाणी" आणि "शब्दस्वरांचे इंद्रधनुष्य" हे त्यांचे कार्यक्रम विशेष गाजले. सोलापूर मध्ये "दिवाळी पहाट"ची सुरुवात त्यांनी केली. आकाशवाणी सोलापूर येथे त्यांचे गायनाचे अनेक कार्यक्रम झाले. क्षितिज या संस्थेतर्फे सुगम संगीताचे कार्यक्रम करतात. इ.स. २००९ मध्ये राष्ट्रपति भवन, दिल्ली येथे मराठी गायन मैफल करायची संधी त्यांना मिळाली.
संदर्भ
वर्ग:मराठी गायक वर्ग:मराठी नाट्यअभिनेते वर्ग:हिंदुस्तानी गायक वर्ग:इ.स. १९६० मधील जन्म वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
लीगली ब्लॉंड २: रेड, व्हाइट अँड ब्लॉंड
वर्ग:इ.स. २००३ मधील इंग्लिश चित्रपट
राजनीश सेठ
राजनीश सेठ IPS (MH 1988) हे एक पोलीस दलातील अधिकार आहे. पोलीस आयुक्त (ADG/ADG Eq)महाराष्ट्र आहेत.
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
विलास वाघ
प्रा. विलास वाघ (जन्म : १ मार्च १९३९ - २५ मार्च २०२१) हे मराठी लेखक, संपादक, प्रकाशक तसेच सामाजिक कार्यकर्ते होते. 'सुगावा' ह्या मासिकाचे संपादक म्हणून त्यांनी काम पाहिले. तसेच 'सुगावा' ह्या प्रकाशनसंस्थेद्वारे प्रकाशक म्हणून त्यांनी प्राधान्याने आंबेडकरी विचार आणि आंबेडकरी चळवळीशी संबंधित वैचारिक साहित्य प्रकाशित केले.
जन्म, शिक्षण आणि नोकरी
प्रा. वाघ ह्यांचा जन्म धुळे जिल्ह्यातील मोराणे येथे झाला. प्रा. वाघ ह्यांच्या लहानपणीच त्यांच्या वडिलांचे निधन झाले. त्यांचे तीन भाऊ आणि एक बहीण अशा कुटुंबाचे पालनपोषण त्यांच्या आईने कष्टपूर्वक केले. गरिबीमुळे धुळे येथील हरिजन सेवा संघाच्या राजेंद्र छात्रालय ह्या वसतीगृहात त्यांना शिक्षणासाठी ठेवण्यात आले. त्यांचे शालेय शिक्षण उशिरा म्हणजे वयाच्या आठव्या वर्षी सुरू झाले. पुणे येथील स. प. महाविद्यालयातून त्यांनी १९६२मध्ये विज्ञानविषयातील पदवी प्राप्त केली.
पदवी प्राप्त केल्यानंतर वाघ ह्यांनी काही काळ कोकणातील नरडावणे येथे शालेय शिक्षक म्हणून काम केले. १९६४पासून १९८१पर्यंत पुणे येथील अशोक विद्यालयात शिक्षक म्हणून काम केले. त्यानंतर पुणे येथील भारतीय शिक्षणसंस्थेत त्यांनी प्रौढशिक्षण विभागात काही काळ काम केले. तसेच पुणे विद्यापीठात प्रौढशिक्षण विभागात चार वर्षे काम केले. विद्यापीठात काम करत असतानाच तेथे गणिताच्या प्राध्यापक म्हणून काम करणाऱ्या उषाताई कुलकर्णी ह्यांच्याशी त्यांचा परिचय झाला. सामाजिक कार्य करत असताना जातिनिर्मूलनाचा एक मार्ग म्हणून आंतरजातीय विवाह होणे आवश्यक असल्याचे त्यांचे मत असल्याने त्या दोघांनी लग्नाचा निर्णय घेतला आणि १९८३मध्ये त्यांचा विवाह झाला. नंतरच्या काळात त्यांनी आपल्या पत्नी उषाताई ह्यांच्यासह सामाजिक कार्यात सक्रिय होण्यासाठी विद्यापीठातील नोकरीचा राजीनामा दिला.
सामाजिक कार्यातील सहभाग
नोकरी करत असल्यापासूनच वाघ हे सामाजिक कार्यात सहभाग घेत होते. १९६४ ते १९८० ह्या कालावधीत पुण्यातील वडारवाडी ह्या भागातल्या मुलांसाठी त्यांनी बालवाडी चालवली. तसेच सर्वेषा सेवासंघाच्या द्वारे देवदासींच्या मुलांसाठी वसतीगृह स्थापन केले. १९७२मध्ये प्रा. वाघ ह्यांनी समता शिक्षणसंस्थेची स्थापना केली ह्या संस्थेद्वारे त्यांनी तळेगाव ढमढेरे येथे मुलींसाठी कस्तुरबा वसतीगृहाची स्थापना केली. तसेच १९७८मध्ये भटक्या-विमुक्त विद्यार्थ्यांसाठी आश्रमशाळा सुरू केली. १९९४मध्ये त्यांनी आपले जन्मगाव मोराणे येथे डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर समाजकार्य-महाविद्यालयाची स्थापन केले.
प्रकाशनकार्य
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या विचारांचा प्रसार करण्याच्या हेतूने १९७२पासून त्यांनी 'सुगावा' ही प्रकाशनसंस्था सुरू केली. 'माझा भाऊ अण्णाभाऊ' हे ह्या प्रकाशनाद्वारे प्रकाशित करण्यात आलेले पहिले पुस्तक होते. ह्या प्रकाशनाद्वारे नंतर रावसाहेब कसबे, कॉम्रेड शरद पाटील, डॉ. नरेद्र जाधव, डॉ. रूपा कुलकर्णी इ. पुरोगामी चळवळीतील विविध लेखकांचे साहित्य तसेच डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांचे साहित्य आणि त्यांच्याविषयीचे विविध साहित्य अशी अनेक पुस्तके ह्या प्रकाशनाद्वारे प्रकाशित करण्यात आली.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी प्रकाशक
सुरेश प्रभू
सुरेश प्रभाकर प्रभू (११ जुलै, इ.स. १९५३ - ) हे भारतीय जनता पक्षामधील एक राजकारणी व भारताच्या केंद्रीय मंत्रिमंडळामध्ये इ.स. २०१४ ते इ.स.२०१९ पर्यंत रेल्वेमंत्री होते. १९९६ ते २०१४ या कालावधीत शिवसेना पक्षाचे सदस्य राहिलेले प्रभू पूर्वीच्या राजापूर लोकसभा  मतदारसंघ आणि मतदारसंघ पुनर्रचनेनंतर निर्माण झालेल्या रत्‍नागिरी-सिंधुदुर्ग मतदारसंघामधून १९९६ ते २००४ दरम्यान सलग चार वेळा निवडून आले. १९९९ ते २००२ दरम्यान प्रभू अटलबिहारी वाजपेयी सरकारमध्ये वने आणि पर्यावरण, खते आणि रसायन, ऊर्जा, अवजड उद्योग आणि सार्वजनिक उद्योग इत्यादी अनेक खात्यांचे कॅबिनेट मंत्री होते.
मुंबई विद्यापीठामधून चार्टर्ड अकाउंटंटची पदवी मिळवणारे प्रभू राजकारणामध्ये शिरण्यापूर्वी सारस्वत बँकेच्या चेअरमनपदावर होते. बाळासाहेब ठाकरे ह्यांनी प्रभूंना शिवसेनेत  आणले व राजापूर मतदारसंघातून लोकसभेचे तिकीट दिले. राजापूरमधून प्रभू सलग ४ वेळा लोकसभेवर निवडून आले. खासदार असताना १९९८ ते २००२ या काळात प्रभू ह्यांनी केंद्र सरकारमध्ये अनेक महत्त्वाची मंत्रिपदे सांभाळली. परंतु २००२ साली अंतर्गत बेबनावामुळे ठाकरे ह्यांनी प्रभूंना मंत्रिपदाचा राजीनामा देण्यास भाग पाडले. २००९ सालच्या लोकसभा निवडणुकीमध्ये त्यांना पराभव पत्करावा लागला. परंतु तरी सुद्धा ते केंद्रात रेल्वेमंत्री होते हे विशेष.
९ नोव्हेंबर २०१४ रोजी मोदींच्या मंत्रिमंडळात नियुक्ती होण्यापूर्वी प्रभूंनी भारतीय जनता पक्षामध्ये प्रवेश केला.
ते सध्याच्या रत्‍नागिरी सिंधुदुर्ग मतदारसंघाचे माजी खासदार आहेत.
त्यांच्या खासदारकीच्या काळात अनेक गावांत रस्ते पोहचवण्याचं काम केले. आजही त्यांच्या मतदारसंघात त्यांना मानाचं स्थान आहे.
शिक्षण
सुरेश प्रभू यांचे शालेय शिक्षण मुंबईच्या दादर भागातील शारदाश्रम विद्यामंदिर येथे झाले.पुढील काळात त्यांनी महादेव लक्ष्मण डहाणूकर महाविद्यालयातून वाणिज्य शाखेची पदवी घेतली. तदनंतर त्यांनी रुपारेल कॉलेजमधून कायद्याची पदवी घेतली. प्रभू हे सनदी लेखापाल आहेत. या परीक्षेत त्यांचा अखिल भारतात ११ वा क्रमांक आला होता. सध्या ते दोन विषयांत पीएच.डी. करीत आहेत.
संदर्भ
वर्ग:सनदी लेखापाल वर्ग:भारतीय रेल्वेमंत्री वर्ग:शिवसेनेतील राजकारणी वर्ग:भारतीय जनता पक्षातील राजकारणी वर्ग:११ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:१२ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:१३ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:१४ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
डेमियन फ्लेमिंग
डेमियन विल्यम फ्लेमिंग (२४ एप्रिल, १९७० - ) हा 🇦🇺 australiaकडून २० कसोटी आणि ८८ एकदिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे. हा उजव्या हाताने फलंदाजी आणि जलद-मध्यमगती गोलंदाजी करीत असे.
खेळाडू म्हणून निवृत्ती घेतल्यानंतर फ्लेमिंग दूरचित्रवाणीवर क्रिकेट सामन्यांचे समालोचन करतो.
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९७० मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
सुहास कुलकर्णी
कुलकर्णी, सुहास कुलकर्णी, सुहास
प्रकाश कारत
प्रकाश कारत मार्क्सवादी कम्युनिस्ट पक्षाचे सरचिटणीस आहेत.
कारत, प्रकाश वर्ग:भारतीय नास्तिक वर्ग:इ.स. १९४८ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इ.स. ५६३
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ५६३ वर्ग:इ.स.च्या ५६० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ६ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
न्यूट गिंग्रिच
न्यूटन लेरॉय गिंग्रिच (Newt Gingrich, १७ जून १९४३) हे एक अमेरिकन राजकारणी आहेत. गिंग्रिच हे इ.स. १९९५ ते इ.स. १९९९ च्यादरम्यान अमेरिकेच्या प्रतिनिधींच्या सभागृहाचे ५८ वे सभापती होते. रिपब्लिकन पक्षाचे सदस्य असणाऱ्या गिंग्रिच ह्यांनी आपण २०१२ साली घेण्यात येणाऱ्या अध्यक्षीय निवडणुकीमध्ये लढणार असल्याचे जाहीर केले आहे.
वर्ग:अमेरिकन राजकारणी वर्ग:रिपब्लिकन पक्ष (अमेरिका) मधील राजकारणी वर्ग:अमेरिकेच्या प्रतिनिधीगृहाचे सदस्य वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
अकिहो योशिझावा
अकिहो योशिझावा (मार्च ३, इ.स. १९८४:तोक्यो, जपान - ) ही एक जपानी रतिअभिनेत्री आहे.
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:जपानी रतिअभिनेत्री वर्ग:इ.स. १९८९ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
जर्मेनिक भाषासमूह
उत्तर जर्मेनिक
वर्ग:इंडो-युरोपीय भाषा
रेब्रांट
रेम्ब्रा हा एक जग प्रसिद्ध डच चित्रकार होता. सन १६०६ किंवा सन १६०७ साली तो लायडन या शहारात जन्मला. सन १६३२ पासून त्याने मात्र आपले उर्वरित आयुष्य ऍमस्टरडॅम शहरात घालवले. सन १६६९ मधे त्याचा मॄत्यु झाला. प्रकाश आणि सावल्यांचा वापर चित्रकलेत करण्यात तो कुशल होता. त्याचा काळ हा डच चित्रकलेचा सुवर्णकाळ मानला जातो.
रेम्ब्रावर करावागिओ व इतर अनेक इटालियन चित्रकारांचा प्रभाव होता. तो चित्रकलेचा शिक्षक देखील होता.
सन १६३१ मधे लायडनमधे त्याच्या चित्रशाळेची भरभराट होत असतांना तो ऍमस्टरडॅमला आला. तो हॉलंडचा सर्वात प्रसिद्ध व्यक्तिचित्रकार होता. धार्मिकचित्रे आणि अनेक व्यक्तिचित्र काढण्याची कामे त्याला मिळाली. मानाचे आणि संपन्नतेचे जीवन जगत असतांना त्याने १६३४ मधे सास्कीया या सुंदरीशी लग्न केले. पुढे त्याच्या अनेक चित्रांची ती विषय होती. या काळातील त्याच्या चित्रांत प्रकाशाच सुंदर आणि तीव्र वापर केलेला आढळतो. व्यक्तिचित्रांखेरीज तो भूचित्रे (देखावे) आणि धातूंवर कोरीव चित्रे काढण्यात प्रसिद्ध पावला. त्याने स्वतःची देखील अनेक चित्रे काढली. एका अंदाजानुसार त्याने ५० ते ६० व्यक्तिचित्रे काढली.
१६३६ पासून पुढील काळात त्याच्या चित्रांचे विषय शांत, गंभीर आणि वैचारिक वाटतात. पुढील चार वर्षांत त्याची चारपैकी तीन मुले लहानवयात मरण पावली, तर १६४२ मधे त्याच्या पत्नीचे निधन झाले. १६३० ते १६४० च्या दशकांत त्याने प्रामुख्याने भूचित्रे(देखावे) आणि कोरीवचित्रे काढली. 'द नाईट वॉच' हे त्याचे प्रसिद्ध भूचित्र (देखावा) आहे.
१६४० ते १६५० च्या दशकांत त्याला कमी कामे मिळाली आणि त्याची साम्पत्तिक परिस्थिती ढासळली. आजच्या चित्रकलेच्या विद्यार्थ्यांसाठी तो एक खरा, मुक्त आणि निर्भीड कलोपासकाचे उदाहरण आहे.
प्रमुख चित्रे
त्याने जवळजवळ ६०० चित्रे, ३०० कोरीवचित्रे आणि १४०० रेखाचित्रे काढली. सेन्ट पॉल इन प्रिझन (१६२७), सपर ऍट इमाओस (१६३०), यंग गर्ल ऍट ऍन ओपन हाफ-डोअर (१६४५), द मिल (१६५०) आणि इतर अनेक चित्रे.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:चित्रकार वर्ग:डच चित्रकार वर्ग:इ.स. १६०७ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १६६९ मधील मृत्यू
चिचाळा
चिचाळा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील देवळी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:देवळी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
एकाधिकार
अर्थशास्त्रात जेव्‍हा एका व्यक्ति अथवा संस्थेचे एखाद्या उत्पादनावर अथवा सेवेवर एवढे नियंत्रण होते कि ती व्यक्ति अथवा संस्था विक्रीसंबंधित अटी व मूल्य आपल्या इच्छेनुसार लागू करू शकते अशी स्थिति म्हणजे एकाधिकार अथवा मक्तेदारी. "मोनॉपली" (ग्रीक : μονοπωλίαν, अर्थ : एकाधिकार) ह्या संज्ञेचा वापर सर्वप्रथम ग्रीक तत्त्वज्ञ अ‍ॅरिस्टॉटलने त्याच्या "पॉलिटिक्स" नामक ग्रंथात केला होता. मात्र काळानुरूप त्याचे संदर्भ आणि अर्थ बदलत गेले.
पिंपळगाव काळा
पिंपळगाव काळा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील नेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
अकिरा वातासे
अकिरा वातासे (渡瀬晶 वातासे अकिरा) (जुलै २, इ.स. १९८०:तोक्यो, जपान - ) ही एक जपानी रतिअभिनेत्री आहे.
पिंपळगाव काळा
संदर्भ
वर्ग:नेर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
अकिरा वातासे
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:इ.स. १९८० मधील जन्म वर्ग:जपानी रतिअभिनेत्री वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
मनोरमा वागळे
मनोरमा वागळे (१९२८ - ऑगस्ट २७, २०००) या मराठी चित्रपटांतील अभिनेत्री होत्या.
अलौरा ईडन
अलौरा ईडन ही एक रतिअभिनेत्री आहे.
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
इ.स. ५६४
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ५६४ वर्ग:इ.स.च्या ५६० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ६ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
जस्टिन लँगर
लॅंगर,जस्टिन वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू वर्ग:राजस्थान रॉयल्स माजी खेळाडू‎ वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
दत्ता टोळ
(जन्मदिनांक : २१ डिसेंबर, इ.स. १९३५; अज्ञात - हयात) हे मराठी लेखक आहेत. त्यांचे काही लिखाण अमरेंद्र दत्त या नावाने केलेले आहे.
दत्ता टोळ हे अखिल भारतीय मराठी बालकुमार साहित्य संस्थेचे अनेक वर्षे कार्यकारी विश्वस्त होते. ते नातू फाउंडेशनचेही विश्वस्त आहेत. इ.स. २००० साली अहमदनगर येथे झालेल्या अखिल भारतीय मराठी बालकुमार साहित्य संमेलनाचे ते अध्यक्ष होते.
मुलांमध्ये वाचनाची आवड वाढावी, यासाठी टोळ यांनी पालिकेच्या शाळांमध्ये १५० बालवाचनालये सुरू केली.