cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
श्रीलता बाटलीवाला
इ.स. १९८० च्या दशकाच्या मध्यात झालेल्या महिला सक्षमीकरणाची व्याख्येबाबत बाटलीवाला यांच्या मते "कल्याण, उन्नती, समुदाय सहभाग आणि गरिबी निर्मूलन" अशी संज्ञा आहे.
बाटलीवाला यांच्या म्हणण्यानुसार भारतात महिला सक्षमीकरण कायदे सहज मंजूर केले जातात परंतु त्याची अंमलबजावणी उशिरा होते. इजिप्तमधील तत्सम परिस्थितीशी तुलना करु शकतो. महिलांच्या चळवळींना "संघटित आणि एकत्रीकरण करण्यावर प्रतिकूल प्रतिक्रिया" पूर्वीच्या तुलनेत वाढत असल्याचेही त्यांचे मत आहे.
चरित्र
बाटलीवाला यांचा जन्म भारतातील बेंगळुरू येथे झाला. त्यांनी टाटा इन्स्टिट्यूट ऑफ सोशल सायन्सेस, मुंबई येथून सामाजिक कार्यात मास्टर ऑफ आर्ट्स (एमए) पदवी प्राप्त केली. इ.स. १९७० च्या उत्तरार्धापासून ते १९९० च्या दशकाच्या उत्तरार्धात त्यांनी स्त्रीवादी चळवळीला चालना देण्यासाठी, स्त्रियांमध्ये नेतृत्वगुण निर्माण करण्यासाठी, लिंग-संवेदनशील समस्यांचे निरीक्षण आणि मूल्यांकन आणि महिला कार्यकर्त्यांचा समूह तयार करण्यासाठी भारतात काम केले. चार संस्था आणि दोन तळागाळातील स्त्रीवादी मोहिमा स्थापन करण्यात त्यांचा मोठा वाटा होता. १९९० च्या मध्यापासून त्यांनी बंगळुरूबाहेर अनेक आंतरराष्ट्रीय संस्थांमध्ये काम केले आहे. फोर्ड फाउंडेशन (१९९७ - २०००), न्यू यॉर्क सिटी सह कार्यक्रम अधिकारी म्हणून "आंतरराष्ट्रीय नागरी समाज, विशेषतः आंतरराष्ट्रीय तळागाळातील चळवळींवर" नानफा संस्थांसाठी हौसर सेंटरमधील सिव्हिल सोसायटी रिसर्च फेलो, हार्वर्ड विद्यापीठात आणि महिला पर्यावरण आणि विकास संस्थेच्या मंडळाच्या अध्यक्षा, न्यू यॉर्क शहर येथे काम केले.
प्रकाशने
बाटलीवाला यांच्याकडे महिला सक्षमीकरण आणि विकासाच्या मुद्द्यांवर अनेक प्रकाशने आहेत. त्यांचे सर्वोत्कृष्ट पुस्तक वुमन एंपॉवरमेंट इन साउथ एशिया - कन्सेप्ट्स अँड प्रॅक्टिसेस (१९९३), जे २०हून अधिक भाषांमध्ये प्रकाशित झाले आहे. हे पुस्तक एक "वैचारिक चौकट आणि नियमावली" आहे. ज्याचा मोठ्या प्रमाणावर महिलांच्या सक्षमीकरणासाठी प्रशिक्षण पुस्तिका म्हणून वापर केला जातो. त्यांचे इतर महत्त्वाची प्रकाशित पुस्तके खालील प्रमाणे आहेत आहेत: स्टेटस ऑफ रुलर वुमेन इन कर्नाटक (१९९८) ट्रान्सनॅशनल सिव्हिल सोसायटी: ॲन इंट्रोडक्शन विथ लॉयड डेव्हिड ब्राउन (२००६) ग्रासरूट मुव्हमेंटस ॲज ग्लोबल ॲक्टर्स आणि फेमिनिस्ट लिडरशिप फॉर सोशल ट्रांसफॉरमेशन: क्लिअरींग द कन्सेप्चुअल क्लाऊड(२०११).
संदर्भ
वर्ग:जन्म वर्ष गहाळ (जिवंत लोक) वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय लेखिका वर्ग:इंग्लिश भाषी भारतीय लेखक वर्ग:भारतीय स्त्रीवादी लेखिका वर्ग:भारतीय महिला कार्यकर्त्या वर्ग:हयात व्यक्ती वर्ग:कर्नाटकातील महिला लेखिका वर्ग:बंगळूरचे लेखक वर्ग:कर्नाटकातील कार्यकर्ते वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय लेखक
ग.ल. ठोकळ
गजानन लक्ष्मण ठोकळ (२६ मे, १९०९:कामरगाव, अहमदनगर जिल्हा, महाराष्ट्र - ??) हे एक मराठी ग्रामीण कवी, बहुरंगी कथालेखक, चतुरस्र ग्रामीण कादंबरीकार आणि ४००हून अधिक मौलिक ग्रंथांचे प्रकाशन करणारे एक प्रयोगशील पुस्तक प्रकाशक होते. यांच्या वडिलांचे नाव लक्ष्मणकाका आणि आईचे नाव सोनाबाई होते. हो दोघेही अल्पशिक्षित परंतु शिक्षक होते. ग.ल. ठोकळांना इंदू, मालती या बहिणी आणि भास्कर, श्याम नावाचे दोन भाऊ होते. त्यांच्या आईला वाचनाची प्रचंड आवड होती. ठोकळ हे तिने स्वतःकरिता आणलेली सर्व पुस्तके वाचून काढीत असत.
त्यांचे गाव कायम दुष्काळी आणि कोरडवाहू शेती असणारे गाव होते.
ठोकळ यांच्या नावाचे पुरस्कार आणि ते मिळालेले लेखक
अनेक संस्था कै. ग.ल. ठोकळ यांच्या नावाचे पुरस्कार देतात, त्यांपैकी काही पुरस्कारप्राप्त लेखक :
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:मराठी कवी वर्ग:इ.स. १९०९ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
सिरमौर संस्थान
सिरमौर संस्थान हे भारताच्या हिमाचल प्रदेश या राज्यातील एक संस्थान होते. हे संस्थान भारतातील सध्याच्या सिरमौर जिल्ह्यात होते. याची स्थापना १६१६मध्ये झाली. १९४८मध्ये या संस्थानाचे भारतीय प्रजासत्ताकात विलीनीकरण झाले.
हा प्रदेश आधी नहान राज्यात होता.
वर्ग:भारतातील संस्थाने
२०२२ नामिबिया तिरंगी मालिका (१७वी फेरी)‌
मूलतः ही मालिका सप्टेंबर २०२० मध्ये होणार होती. तथापि, कोविड-१९ साथीच्या आजारामुळे जुलै २०२० मध्ये ही मालिका पुढे ढकलण्यात आली. डिसेंबर २०२० मध्ये, आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट समितीने या मालिकेसाठी नव्या तारखा जाहीर केल्या.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. २०२२ मधील क्रिकेट
ठेलारी
ठेलारी ही जात असून या जातीचा मेंढपाळ हा मुख्य व्यवसाय आहे. महाराष्ट्रात ठेलारी जातीला NT-B प्रवर्गात २७व्या क्रमांकाचे स्थान आहे.
स्थिती
आज ठेलारी समाजाला खानदेशात (धुळे, नंदुरबार, नाशिक, जळगाव) मेंढपाळ समाज व ठेलारी समाज म्हणून ओळखतात. ठेलारी समाज पूर्णत जंगलात बठकणारा समाज आहे. ते शेतकऱ्यांच्या संपर्कात जास्त प्रमाणात येत असता कारण शेळ्या मेंढ्या शेतात बसाऊन खताच्या बदल्यात अन्नधान्य मिळवतात. १९५१ साली जवाहरलाल नेहरू यांनी भटक्या जमातींना गुन्हेगार मुक्त केले आणि त्यांनतर १९५५ - १९५८ दरम्यान ठेलारी समाज सध्याच्या अधिवासात स्थायिक झाले आणि लहान शेतजमिनींची खरेदी केली. त्या शेतजमिनीं अजूनही आहेत, शेळया आणि मेंढ्यांची संख्या वाढवून डोंगराळ भागातील चांगल्या गवताळ प्रदेशांमध्ये जातात. ते एका विशिष्ट हंगामात मेंढ्यांचे कळपा बरोबर प्रवास करतात आणि हंगामाच्या समाप्तीनंतर परत येतात. सरकारने त्यांना काही लागवडदार जमीनदेखील दिली आहे ज्यायोगे त्यांना त्यांच्या शेळ्या/मेंढ्या साठी काही शेती उत्पादन व चारा मिळू शकेल. ते जवळील डोंगराळ भागात आपल्या मेंढरांसह फिरत असतात, त्यामुळे मेंढी साठी योग्य चारा मिळवू शकतात आणि ते मेंढ्याच्या खतांच्या बदल्यात काही प्रमाणात अन्नधान्य मिळवतात. मुख्यत महाराष्ट्रातील धुळे, जळगाव, नाशिक व नंदुरबार जिल्ह्यांमध्ये ठेलारी समाज आढळतो. आणि मुख्यतः मेंढी चराईसाठी दक्षिणेकडील डोंगराळ भागात, सातपुडा रांगांमध्ये स्थलांतरित होतात. खानदेशात ते अजूनही जंगलात एक भटक्या जीवनशैलीत जगत आहेत, तसेच ठेलारी समाजाकडे थोड्या प्रमाणात शेतजमीन आहे. या प्रदेशाचे हवामान उन्हाळ्यात गरम आणि कोरडे आहे जूनच्या अखेरीपर्यंत ते ऑक्टोबर महिन्यामध्ये पाऊस पडतो. हिवाळी हवामान थंड आणि कोरडी आहे कमाल तपमान 43 डिग्री सेल्सिअसपर्यंत पोहोचतो आणि वार्षिक पाऊस 75 ते 125 सें.मी. इतका होतो. मेंढी पाळण्यासाठी हे डोंगराळ पठार आणि खेडूत जमीन सर्वोत्तम अनुकूल मानतात. ठेलारी समाजाची भटक्या समाज म्हणून ओळख आहे आणि मेंढी पालन हा त्यांचा पारंपरिक उद्योग आहे. ठेलारी समाजाचीची मुख्य भाषा चांदशी अहिराणी असून मराठी, हिंदी आणि गुजराती मिश्रित आहेत. त्यांची मुले मराठी मध्यम मध्ये शिक्षण घेतात. ते मराठीत बोलतात. त्यांपैकी काही हिंदी आणि गुजराती समजू शकतात. खान्देशांत ठेलारी समाजाची लोकसंख्या 5-6 लाख असून ८० टक्के लोक मेंढपाळ व्यवसाय करता आणि पूर्णत जंगलात राहून आपल्या पोटापाण्याचा प्रश्न सोडवतात. ठेलारी समाजात अजूनही जातपंचाईतचे अस्तिव टिकून आहे. त्यांच्यात मुलामुलींची लग्न लहानपणी होत असल्यामुळे आंतरजातीय प्रेमविवाह कधीच होत नाही. ठेलारी समाजात शिक्षणाचे प्रमाण अत्यल्प आहे. भारतातील ह्या मुख्य मेंढपाळांची अवस्था सामाजिक दृष्टया ,संसारिक दृष्टया आदिवासी पेक्षा ही बिकट आहे. आदिवासींना तरी झोपडी असते यांना राहायला झोपडीही नशिबी नाही.
सामाजिक
ठेलारी समाजात दोन सामाजिक विभाग आहेत ज्याला ढवळ्या मेंढीवाले आणि काळ्या मेंढीवाले म्हटलेजाते. ढवळ्या मेंढीवाले आणि काळ्या मेंढीवाले दोघांच्या चालीरीती एकच आहेत परंतु ते एकमेकांत लग्न जुळवत नाहीत. दोघांना इतर समाजात समान दर्जा आहे. दोघे समान प्रमाणात प्रगत आहेत. ढवळ्या मेंढीवाले आणि काळ्या मेंढीवाले भेद हे स्वातंत्र्यानंतर म्हणजे १९५१ नंतर निर्माण झाले आहेत कारण १९५१ पूर्वी हे भेद नाहोते. ई.स. १८०० मध्ये ठेलारी समाजाला गुन्हेगार जात किंवा भटक्या जाती म्हणून ओळखले जात असे त्या वेळेस सुद्धा दोघे एकत्र वावरत होते आणि दोघांना समान दर्जाहोता. ढवळे आणि काळे हे दोघ एक असल्याचा पुरावा म्हणजे खिल्लारी शब्द. ज्या वेळेस दोघे खिल्लारी म्हणून वावरत होते आणि एक होते त्यावेळेस ढवळे आणि काळे भेद नाहोते आणि जसे काळे खिल्लारीचे ठेलारी झाले तसेच ढवळे सुद्धा खिल्लारीचे ठेलारी झाले याचे मुख्य कारण दोघे भावबंद व परस्पर संबंधी होते हे दोघ पुरावे ते एक आहेत हे सिद्ध करता. ठेलारी समाजाची आडनावे सरक, हाके, वाघमोडे, श्रीराम, सरगर, देवकाते, गोपणे, टेळे, येळे, कुलाळ, कोळेकर, केसकर, कोरडकर, कोपनर, भिसे,  करणवर, महानोर, खताळ, सरक, खटके, सोन्नर, तांबे, सुळ, बुरुंगले,रूपनर, बाचकर, बोरकर, वाघमोडे, कारंडे,थोरात ,वाक्से, करे ,कोळपे , सोनकर आणि अनेक आहेत. ठेलारी समाज खूप प्रेमळ आहे.
संघटना
जिल्ह्यातील किंवा राज्य स्तरावरील ठेलारी समाजाची ३१ मे २०२० रोजी युवा ठेलारी संघ - YUVA THELARI SANGH (Y.T.S.) ही संघटना उदयास आली. या संघटनेने समाज विकासाची कास धरून समाजाला योग्य प्रवाहात आणायचे यासाठी जिद्दीने कामाला सुरुवात केली. YTS ही NGO बनवून समाजाचा विकास करेल असे मत युवा ठेलारी संघ-Y.T.Sचे आहे.
आधुनिकीकरणाचा भटक्यांच्या आचारविचारांवर अद्याप परिणाम झालेला नाही. अलिप्तपणामुळे त्यांच्यात मागासलेपणा दिसून येतो. म्हणून त्यांना भेडवसाणाऱ्या समस्या आणि त्यावरील उपाय लक्षात घेणे आवश्यक ठरते.
पेझरी
पेझरी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील अलिबाग तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:अलिबाग तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
यूटीसी+०९:००
यूटीसी+९:०० ही यूटीसीच्या ९ तास पुढे चालणारी प्रमाणवेळ आहे. ही वेळ रशिया, पूर्व आशिया तसेच आग्नेय आशियामधील अनेक देशांमध्ये वापरली जाते.
ओशनिया
वर्ग:प्रमाणवेळा
नाथाचीवाडी
नाथाचीवाडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील दौंड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ४२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:दौंड तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
अनिश्चित जाल
अनिश्चित जाल हे असे जाल आहे ज्यामधील बिंदू कोणताही निश्चित नियम न वापरता एकमेकांना दुवे वापरून जोडले जातात.
वर्ग:भूमिती
एक महानायक: डॉ. बी.आर. आंबेडकर
'''एक महानायक: डॉ. बी.आर. आंबेडकर''' ही अँड टीव्ही दूरचित्रवाहिनीवर प्रक्षेपित होणारी एक ऐतिहासिक हिंदी मालिका आहे. ही मालिका भारतीय संविधानाचे शिल्पकार डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या जीवनावर आधारित आहे. ही मालिका इम्तियाज पंजाबी द्वारे दिग्दर्शित, स्मृती शिंदे यांच्या सोबो फिल्म्स द्वारे निर्मित असून शांती भूषण यांनी तीचे लेखन केले आहे. ७ नोव्हेंबर २०१९ रोजी या मालिकेचे टिझर प्रसिद्ध झाले होते, आंबेडकरांची सुरू करण्याची घोषणा अँड टीव्हीने केली होती. १७ डिसेंबर २०१९ पासून या मालिका एंटरटेनमेंटचे सहायक असलेल्या हिंदी टीव्ही चॅनेल अँड टीव्ही वर प्रदर्शित होत आहे.
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या बालपणीची भूमिका बालकलाकार आयुध भानुशाली याने साकारली आहे, तर अभिनेता अथर्व कर्वे यांनी त्यांच्या तरुणपणीची भूमिका साकारत आहे. मालिकेची कथा पुढे गेल्यानंतर अभिनेते प्रसाद जावडे हे मुख्य भूमिका साकारतील. ही मालिका डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांची प्रेरणादायी कथा आहे, या मालिकेत त्यांचा वयाच्या पाचव्या वर्षापासून ते भारतीय राज्यघटनेचे लेखक होण्यापर्यंतचा प्रवास दर्शवला जाणार आहे. ही मालिका प्रत्येक सोमवार ते शुक्रवार रात्री ८:३० वाजता, २२ मिनिटांच्या भागांसह प्रसारित होत असते. ४ जुलै २०२० पासून झी कन्नडा या चॅनेलवर सुद्धा ही मालिका कन्नड भाषेत प्रसारित होत आहे. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या जीवनावर निघालेली ही तिसरी मालिका आहे; यापूर्वी डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर: महामानवाची गौरवगाथा व डॉ. आंबेडकर ह्या मालिका बनवण्यात आल्या आहेत.
संदर्भ
वर्ग:अँड टीव्ही दूरचित्रवाहिनी मालिका वर्ग:हिंदी दूरचित्रवाहिनी मालिका वर्ग:डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या नावे असलेल्या गोष्टी वर्ग:इ.स. २०१९ मधील निर्मिती
खर्च लेखा
खर्च लेखा "एकत्रित आणि तपशीलवार सेवा तयार करणाऱ्या वस्तूंच्या किंमतींच्या मोजमापांच्या रेकॉर्डिंग आणि अहवाल देण्याच्या प्रक्रियेचा एक पद्धतशीर संच म्हणून परिभाषित केले गेले आहे. अशा किंमतींना ओळखणे, वर्गीकरण करणे, वाटप करणे, एकत्रित करणे आणि अहवाल देणे आणि त्यांची तुलना करण्याच्या पद्धती समाविष्ट आहेत. मानक खर्चासह. " (आयएमए) बऱ्याचदा व्यवस्थापकीय लेखाचा एक सबसेट मानला जातो, त्याचे शेवटचे उद्दीष्ट कार्यक्षमता आणि क्षमतेवर आधारित व्यवसाय पद्धती आणि प्रक्रिया कशा अनुकूलित करावे याबद्दल व्यवस्थापनास सल्ला देण्याचे आहे. खर्च लेखांकन सद्य ऑपरेशन्सवर नियंत्रण ठेवण्याची आणि भविष्यासाठीची योजना आखण्याची आवश्यक सविस्तर माहिती प्रदान करते.
व्यवस्थापक केवळ त्यांच्या स्वतःच्या संस्थेसाठी निर्णय घेत असल्याने, माहिती इतर संस्थांकडून समान माहितीशी तुलना करण्याची आवश्यकता नाही. त्याऐवजी माहिती एखाद्या विशिष्ट वातावरणाशी संबंधित असणे आवश्यक आहे. खर्च लेखा माहिती सामान्यतः आर्थिक लेखामध्ये वापरली जाते, परंतु त्यांचे प्राथमिक कार्य व्यवस्थापकांद्वारे त्यांचे निर्णय घेण्यास सुलभ करण्यासाठी वापरले जाते.
मारवाड
मारवाड हा भारतातील राजस्थान राज्याचा एक भाग आहे. राजस्थानचे अरवली पर्वतामुळे दोन भाग पडतात. अरवलीच्या पश्चिमेकडील भागाला मेवाड आणि पूर्वेकडील भागाला मारवाड म्हणतात. मारवाडमध्ये किशनगढ, जसवंतपूर, जेसलमेर, जोधपूर, पाली, पुष्कर, फतेहपूर, बिकानेर, मेडता, सिरोही, इ. प्रदेशांचा समावेश होतो.
भारताच्या स्वातंत्र्यपूर्व काळातील ब्रिटिश राजवटीत मारवाड हे एक संस्थान होते.
हेही पहा
वर्ग:राजस्थान
धारबांदोडा तालुका
धारबांदोडा हा एक गोव्यातील एक तालुका आहे.
गावे
वर्ग:गोवा राज्यातील तालुके
शिक्षण प्रसारक संस्था, संगमनेर
शिक्षण प्रसारक संस्था, संगमनेर ही महाराष्ट्राच्या अहमदनगर जिल्ह्यातील संगमनेर येथील शिक्षणसंस्था आहे. संगमनेर, अकोले, भंडारदरा, सिन्नर, प्रवरानगर आणि इतर परिसरातील ग्रामीण भागातील विद्यार्थ्यांना उच्च शिक्षण मिळावे या हेतूने शिक्षण प्रसारक संस्थेची स्थापना १९६० साली करण्यात आली. संगमनेरच्या ग्रामीण परिसरात उच्चशिक्षण देणारे महाविद्यालय सुरू करणारी ही पहिली संस्था आहे. १९६० च्या दशकात या परिसरात एकही महाविद्यालय नव्हते. संगमनेर महाविद्यालय, संगमनेर ही या संस्थेची पहिली निर्मिती आहे.
पूर्वपीठिका
स्वातंत्र्यपूर्वकाळात संगमनेर, अकोले शहर व तालुक्यांमध्ये ग्रामीण भागात प्राथमिक व माध्यमिक शिक्षणाच्या सोयी झाल्या होत्या. 'स्वातंत्र्योत्तर काळात शिक्षणाची झपाट्याने वाढ झाली. उच्च शिक्षणाकडे ओढा सुरू झाला होता. पण मुंबई, पुणे, नाशिकसारख्या ठिकाणी संगमनेर व अकोले येथील विद्यार्थ्यांना प्रवेश मिळणे कठीण, खर्चिक झाले होते. या विद्यार्थ्यांची उच्च शिक्षणाची सोय कमी खर्चात व जवळपास व्हावी' अशा आशयाची पत्रे, लेख, मनोगते येथील राजकीय कार्यकर्ते, समाजसेवक व बहुश्रुत माहितगार शंकरराव गंगाधर जोशी यांनी त्यावेळी लोकसत्ता, गावकरी इत्यादी वृत्तपत्रातून लिहिली. त्याची दखल संगमनेर नगरपालिकेने घेतली.
संस्थेने १९६१ साली कला व वाणिज्य महाविद्यालय सुरू केले. महाविद्यालयाची स्थापना २३ जानेवारी इ.स. १९६१ रोजी नेताजी सुभाषचंद्र बोस यांच्या जन्म शताब्दीदिनास करण्यात आली. संगेमनेरातील सामाजिक कार्यकर्ते, ज्येष्ठ नागरिक आणि शिक्षण प्रसारक संस्थेचे कार्यवाह शंकरराव जोशी यांच्या पाठपुराव्याने महाविद्यालय सुरू झाले. १९६५ साली विज्ञान शाखा सुरू केली. प्रा. मधुसूदन विष्णू कौंडिण्य हे पहिले प्राचार्य होते. त्यांनी १९६१ ते १९९३ अशी ३३ वर्षांची प्रदीर्घ प्रचालकीय कारकीर्द महाविद्यालयासोबत पार पाडली.
डिसेंबर १९६०ला संगमनेर नगरपालिकेस शंभर वर्षे पूर्ण झाली होती. १९६०-६१ हे शताब्दी वर्ष होते. ०३ मे १९६२ रोजी संगमनेर नगरपालिकेची शताब्दी साजरी करण्यात आली. तत्कालिन संरक्षणमंत्री आणि माजी मुख्यमंत्री यशवंतराव चव्हाण हे प्रमुख पाहुणे आणि कार्यक्रमाचे अध्यक्ष होते. यावेळी संगमनेर येथे महाविद्यालय सुरू करण्याचा प्रस्ताव मंजूर करण्यात आला. आणि "संगमनेर नगरपालिकेने गेल्या शंभर वर्षात केलेल्या कार्याचे प्रतिक म्हणून संगमनेर येथे महाविद्यालय काढण्यात यावे" असा ठराव पास केला. (शताब्दी) स्मृती ग्रंथ, संगमनेर नगरपालिका (१८६०-१९६०), पान ५१, ५७-५८, शतसांवत्सरिक महोत्सव ०३ मे १९६२, प्रकाशक : चिन्नप्पा व्यंकप्पा झुंजुर, अध्यक्ष, संगमनेर नगरपालिका, २२ ऑक्टोबर १९६२, मूल्यः पांच रुपये, मुद्रक : चंद्रकांत शंकर जोशी, शिवाजी प्रिंटर्स, २२११, संगमनेर त्यानुसार सर्वानुमते 'शिक्षण प्रसारक संस्था' स्थापन करण्याकरीता घटना समिती नियुक्त केली गेली.
घटना समितीचे सभासद
चार महिन्यात या समितीने घटना तयार केली. २३ जानेवारी १९६१ रोजी सोसायटीज् रजिस्ट्रेशन ॲक्ट १८६० व बॉम्बे पब्लिक ट्रस्ट ॲक्ट १९५० अन्वये 'शिक्षण प्रसारक संस्था' स्थापन केली गेली.
ब्रीदवाक्य आणि मानचिन्ह
प्रज्वालितो ज्ञानमयः प्रदीपः
संस्थेचा विस्तार
मुक्तांगण स्वायत्त ग्रामीण विद्यापीठ केंद्र, प्राचार्य म.वि. कौण्डिण्य संशोधन भवन, योग आणि निसर्गोपचार केंद्र, श्रमिक कनिष्ठ महाविद्यालय, ओंकारनाथ मालपाणी विधी महाविद्यालय, शिक्षणशास्त्र पदवी महाविद्यालय, शिक्षणशास्त्र पदविका महाविद्यालय, वगैरे..
श्रमिक कनिष्ठ महाविद्यालय
पूर्वी वरिष्ठ महाविद्यालयास जोडलेले कनिष्ठ महाविद्यालय स्वतंत्र करण्यात आले आहे. त्यासाठी नवी स्वतंत्र इमारत उभी करण्यात आली.
ओंकारनाथ मालपाणी विधी महाविद्यालय
परिसरात जनतेची आणि विद्यार्थ्यांची गरज लक्षात घेऊन संस्थेने विधी महाविद्यालय सुरू केले आहे. या महाविद्यालयास संस्थेचे माजी कार्याध्यक्ष (दिवंगत) ओंकारनाथ मालपाणी यांचे नाव देण्यात आले आहे. संगमनेर महाविद्यालयातील वाणिज्य विभागातील ज्येष्ठ प्रा. ओंकार बिहाणी हे विधी महाविद्यालयाचे कार्यकारी प्राचार्य आहेत.
शिक्षणशास्त्र पदवी व पदविका महाविद्यालय
संस्थेने शिक्षणशास्त्र विभाग स्थापन केला असून त्या अंतर्गत पदवी महाविद्यालय व पदविका महाविद्यालय सुरू केले आहे. प्रा. ज्युईली वेल्हाळ या शिक्षणशास्त्र पदवी महाविद्यालयाच्या प्राचार्या आहेत तर प्रा. सविता घुले या शिक्षणशास्त्र पदविका महाविद्यालयाच्या प्राचार्या आहेत.
योग आणि निसर्गोपचार केंद्र
'मुक्तांगण' परिसरात सध्याचे योग आणि निसर्गोपचार केंद्र आहे. या केंद्राचा फायदा अनेक लोकांना होत असून अनेक असाध्य आजार, व्याधी इत्यादीवर येथे उपचार केला जातो. तथापि वाढत्या प्रतिसादामुळे केंद्रासाठी नवी इमारत उभी राहात आहे.
आर्थिक परिस्थिती
वर्ग:उच्चशिक्षण वर्ग:अहमदनगर जिल्ह्यातील शिक्षणसंस्था वर्ग:संगमनेर
इराचीवाडी
इराचीवाडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील भूम तालुक्यातील एक गाव आहे. या गावामध्ये प्रेक्षणीय स्थळ आहेत जसे की, श्री तुळजाभवानी मंदिर, हनुमान मंदीर. या गावामध्ये एक तलाव आहे जे की येणाऱ्या काळात प्रेक्षणीय स्थळ म्हणून ओळखले जाईल. पावसाळ्यात या गावात खूप बघण्यासारखं स्थळ आहेत.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६८० मिलीमीटर असते.
प्रेक्षणीय स्थळे
श्री तुळजाभवानी मंदिर इराचीवाडी, या गावामध्ये श्री काळ- भैरवनाथ या देवाची खूप मोठी यात्रा असते. या यात्रेसाठी खूप लोक येतात.
नागरी सुविधा
गावामध्ये CSC केंद्र आहे.
जवळपासची गावे
ईट,भुम,पाथरुड, इ.
संदर्भ
वर्ग:भूम तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
बेलीझ महिला क्रिकेट संघाने खेळलेल्या आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटी२० सामन्यांची यादी
खालील यादी बेलीझ महिला क्रिकेट संघाने आतापर्यंत खेळलेल्या सर्व अधिकृत आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटी२० सामन्यांची आहे. बेलीझने १३ डिसेंबर २०१९ रोजी कोस्टा रिका विरुद्ध पहिला महिला आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटी२० सामना खेळला.
यादी
वर्ग:बेलीझ क्रिकेट
काणकोण तालुका
काणकोण हे गोव्याच्या दक्षिण गोवा जिल्ह्यातील एक तालुका आहे. खोतीगाव अभयारण्य या तालुक्यात आहे. गोव्यातील प्रसिद्ध मंदिरापैकी एक मंदिर श्रीस्थळ काणकोण येथे आहे त्याचे नाव श्री देव मल्लिकार्जुन.
वर्ग:दक्षिण गोवा जिल्हा वर्ग:गोवा राज्यातील तालुके
भीमसेन
भीमसेन हे भारतीय पुरुषांना दिले जाणारे एक नाव आहे.
भारत-नेपाळ सीमा
भारत-नेपाळ सीमा ही भारत आणि नेपाळ दरम्यानची खुली आंतरराष्ट्रीय सीमा आहे. ह्या 1770 km लांब सीमेमध्ये हिमालयीन प्रदेश तसेच सिन्धू-गंगा मैदानाचा समावेश होतो. नेपाळ आणि ब्रिटीश राज यांच्यातील १८१६ च्या सुगौली करारात सध्याची सीमा मर्यादित करण्यात आली होती. भारतीय स्वातंत्र्यानंतर, प्रचलित सीमा नेपाळ राज्य आणि भारताचे अधिराज्य यांच्यातील आंतरराष्ट्रीय सीमा म्हणून ओळखली गेली.
भीमसेन
हे सुद्धा पहा
वर्ग:भारतीय व्यक्तिनावे
भारत-नेपाळ सीमा
संदर्भ
वर्ग:भारताच्या सीमा वर्ग:नेपाळ
तरंगेवाडी
तरंगेवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील सांगोला तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते.हे कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. येथे हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
संदर्भ
वर्ग:सांगोला तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
परहुर
परहुर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील अलिबाग तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:अलिबाग तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
माडकणी
हवामान
येथील हवामान सामान्यतः गरम आणि कोरडे आहे.तीन वेगवेगळे ऋतू आहेत.उन्हाळा, पावसाळा,आणि हिवाळा.उन्हाळा मार्चपासून चालू होऊन जूनमध्यापर्यंत असतो.उन्हाळा गरम आणि कोरडा असतो.मे महिन्यात तापमान फार असते.तापमान ४१ अंश सेल्सियसपर्यंत जाते.जूनच्या मध्यास किंवा अखेरीस पावसाळा सुरू होतो.पावसाळी हंगामात हवामान सामान्यतः आर्द्र आणि गरम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ७८० मि.मी.पर्यंत असते.हिवाळी मोसम नोव्हेंबरपासून चालू होऊन फेब्रुवारीपर्यंत संपतो.हिवाळा सौम्य थंड आणि कोरडा असतो.
संदर्भ
वर्ग:शहादा तालुक्यातील गावे वर्ग:नंदुरबार जिल्ह्यातील गावे
मणिपूर विधानसभा
मणिपूर विधानसभा हे भारताच्या मणिपूर राज्याच्या विधिमंडळाचे एकमेव सभागृह एक आहे. ६० आमदारसंख्या असलेल्या मणिपूर विधानसभेचे कामकाज इम्फाल शहरामधून चालते. भारतीय जनता पार्टीचे युम्नान खेमचिंद सिंह हे विधानसभेचे सभापती असून मुख्यमंत्री एन. बिरेन सिंह विधानसभेचे नेते आहेत. भारताच्या इतर विधिमंडळांप्रमाणे मणिपूर विधानसभेचा कालावधी ५ वर्षांचा असतो व आमदारांची निवड निवडणुकीद्वारे होते. सरकार स्थापनेसाठी राजकीय पक्षाला अथवा राजकीय आघाडीकडे ३१ जागांचे बहुमत असणे अनिवार्य आहे. विद्यमान १०वी विधानसभा २०२२ सालच्या निवडणुकीनंतर अस्तित्वात आली. ह्या निवडणुकीत राष्ट्रीय लोकशाही आघाडीचा सदस्य असलेल्या भारतीय जनता पार्टीने ३२ जागांवर विजय मिळवून राज्यातील सत्ता राखली.
सद्य विधानसभेची रचना
सरकार राष्ट्रीय लोकशाही आघाडी (47) इतर (13)
सिंगापूर (गडचिरोली)
सेन्सस कोड ५३९००० असलेले सिंगापूर हे गाव, गडचिरोली या जिल्ह्यातील १३१.६५ हेक्टर क्षेत्राचे गाव असून २०११ च्या शिरगणतीनुसार ह्या गावात १३ कुटुंबे आहेत व एकूण लोकसंख्या ५८ आहे.ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर गडचिरोली हे २४ किलोमीटर अंतरावर आहे.
शैक्षणिक सुविधा
गावात असणाऱ्या सुविधा - पूर्व-प्राथमिक शाळा-१. स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर : प्राथमिक शाळा चाटगाव येथे आहे. कनिष्ठ माध्यमिक शाळा चाटगाव येथे आहे. माध्यमिक शाळा चाटगाव येथे आहे. उच्च माध्यमिक शाळा चाटगाव येथे आहे. पदवी महाविद्यालय चाटगाव येथे आहे. ५ ते १० की.मी.अंतरावर : काही नाही १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर : इंजिनियरिंग महाविद्यालय गडचिरोली येथे आहे. वैद्यकीय महाविद्यालय नागपूर येथे आहे. मॅनेजमेन्ट इन्स्टिट्युट गडचिरोली येथे आहे. पॉलिटेक्निक गडचिरोली येथे आहे. व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा गडचिरोली येथे आहे. अनौपचारिक प्रशिक्षण केन्द्र गडचिरोली येथे आहे. अपंगांसाठी खास शाळा गडचिरोली येथे आहे.
वैद्यकीय सुविधा-सरकारी
असलेल्या सुविधा- काही नाही नसलेल्या सुविधा - कम्युनिटी हेल्थ सेंटर, प्राथमिक आरोग्य केन्द्र, प्राथमिक आरोग्य उपकेन्द्र, प्रसूति व शिशुसंगोपन केन्द्र, क्षयरोग रुग्णालय, अ‍ॅलोपॅथिक रुग्णालय, अन्य उपचार पद्धतीचे रुग्णालय, दवाखाने, गुरांचे दवाखाने, फिरते दवाखाने, कुटुंब कल्याण केन्द्र,
वैद्यकीय सुविधा-बिगर-सरकारी
असलेल्या सुविधा- काही नाही नसलेल्या सुविधा - बाह्य रोगी विभाग, बाह्य व भरती असलेले रोगी विभाग, धर्मादाय बिगर-सरकारी रुग्णालय, एम बी बी एस पदवीधर डॉक्टर, इतर पदवीधर डॉक्टर, पदवी नसलेले डॉक्टर, पारंपरिक वैद्य व वैदू, औषधाची दुकाने, इतर बिगरसरकारी वैद्यकीय सुविधा,
पिण्याचे पाणी
असलेल्या सुविधा- झाकण नसलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा, हँड पंपच्या पाण्याचा पुरवठा, बारमाही सुरू असलेल्या हँड पंपच्या पाण्याचा पुरवठा, तलाव / तळी यातील पाण्याचा पुरवठा, नसलेल्या सुविधा - शुद्ध केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा, शुद्ध न केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा, झाकण असलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा, बोअर वेलच्या पाण्याचा पुरवठा, बारमाही सुरू असलेल्या बोअरवेल पाण्याचा पुरवठा, झऱ्यांच्या पाण्याचा पुरवठा, नदी /कालवे यातील पाण्याचा पुरवठा, इतर पाण्याचा पुरवठा,
स्वच्छता
असलेल्या सुविधा- सांडपाणी शुद्धीकरणाच्या सयंत्रात सोडले जाते. नसलेल्या सुविधा - उघडी गटारे, न्हाणीघरासह सार्वजनिक स्वच्छता गृह, न्हाणीघराशिवाय सार्वजनिक स्वच्छता गृह, ग्रामीण सॅनिटरी हार्डवेयरचे दुकान, सामूहिक बायोगॅस किंवा कचऱ्याच्या उत्पादक पुनर्वापराची व्यवस्था,
संचार
गावात असणाऱ्या सुविधा - मोबाइल फोन सुविधा, कच्चे रस्ते, पाण्यासाठी नाल्या असणारे डांबरी रस्ते, बारमाही रस्ते, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - पोस्ट ऑफिस, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. उपपोस्ट ऑफिस, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. इंटरनेट कॅफे / सर्व्हिस सेंटर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. खाजगी कूरियर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक बस सेवा, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. खाजगी बस सेवा, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. रेल्वे स्टेशन, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. ऑटो व टमटम, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. टॅक्सी, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. ट्रॅक्टर - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सायकल रिक्षा (पायचाकी), - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. बैल व इतर जनावरांनी ओढलेल्या गाड्या, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. राष्ट्रीय महामार्गाला जोडलेले रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. राज्य महामार्गाला जोडलेले रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. जिल्ह्यातील मुख्य रस्त्याला जोडलेले रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. जिल्ह्यातील दुय्यम रस्त्याना जोडलेले रस्ते, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. डांबरी रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. तळटीप- शिरगिणतीत असलेल्या पुढील सुविधांच्या उपलब्धततेची माहिती नाही - सायकल रिक्षा (यांत्रिक), समुद्र व नदीवरील बोट वाहतूक, बोट वाहतुकीयोग्य जलमार्ग,
बाजार व पतव्यवस्था
गावात असणाऱ्या सुविधा - शेतमाल विक्री संस्था, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - ए टी एम, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. व्यापारी बँका, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सहकारी बँका, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. शेतकी कर्ज संस्था, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. स्वसहाय्य गट (SHG), - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. रेशनचे दुकान, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. मंडया / कायम बाजार, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. आठवड्याचा बाजार, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. शेतमाल विक्री संस्था,
वीज पुरवठा
घरगुती वापरासाठी वीजपुरवठा - आहे. शेतीसाठी वीजपुरवठा - नाही. व्यापारी वापरासाठी वीजपुरवठा - नाही. सर्व प्रकारच्या वापरासाठी वीजपुरवठा - नाही.
संदर्भ
वर्ग:गडचिरोली जिल्ह्यातील गावे वर्ग:धानोरा तालुक्यातील गावे
जेजळा
जेजळा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील भूम तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६८० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:भूम तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
माणिक सरकार
माणिक सरकार ( २२ जानेवारी १९४९) हे मार्क्सवादी कम्युनिस्ट पक्षाचे राजकारणी व त्रिपुरा राज्याचे माजी मुख्यमंत्री आहेत. ते मार्क्सवादी कम्युनिस्ट पक्षाचे पॉलिट बूरो सदस्य ही आहेत. इ.स. २०१३ झालेल्या त्रिपुरा विधानसभा निवडणुकीनंतर ते सहाव्यांदा आमदार व चौथ्यांदा मुख्यमंत्री झाले.
चरित्र
त्यांनी १९७१ साली अगरतला मधील महाराजा बिर बिक्रम महाविद्यालयातुन वाणिज्य शाखेची पदवी घेतली. धानपुर विधानसभा मतदार संघात त्यांनी आपला उमेदवारी अर्ज भरतांना प्रतिज्ञापत्रात त्यांनी आपल्या संपत्ती जाहीर केली त्यात बँक खात्यात रु. ९७२० व रोख हात शिल्लक रु. १०८० असल्याचे सांगीतले. त्यांचा कडे त्यांची आई अंजली सरकार यांच्याकडून मिळालेले ४८० चौरस फुटाचे पत्र्याचे घर आहे ज्याचे इ.स. २०१३ साली बाजारभावाने मुल्य रु. २,२०,००० होइल. त्यांची पत्नी पांचाली भट्टाचार्या ह्या केंद्र सरकारी नोकरीतुन निव्रुत्त झाल्या आहेत. त्यांना मिळालेले निव्रुत्तवेतन व त्यांनी साठवलेली पुंजी पैकी रु. २३,५८,३८० त्यांनी बँकेत ठेव ठेवली आहे व त्यांच्याकडे २० ग्रेम ( २ तोळे ) सोने आहे ज्याची इ.स. २०१३ साली बाजारभावाने कींमत रु. ७२००० हजार होइल. सौ. पांचाली यांचा कडे रोख हात शिल्लक रु. २२,०१५ आहे. माणिक सरकार ह्यांच्याकडे स्वतःचे वाहन नाही. ते सरकामासाठी सरकारी वाहनाचा वापर करतात तर त्यांच्या पत्नी पांचाली रिक्षाचा वापर करतात. ते ई-मेलचा वापर करत नाहीत वा मोबाईल फोन ही वापरत नाहीत. ते मुख्यमंत्री कार्यालयात व घरात दूरध्वनीचा वापर करतात. त्यांना वैयक्तिक संपत्ती वाढवण्यात कोणताही रस नाही व त्यांनी आपलं जीवन पक्ष आणि लोकांना वाहिलं आहे. त्यांचे कट्टर विरोधकही कधीही त्यांच्यावर भ्रष्टाचाराचा आरोप करत नाहीत.
कुरिल द्वीपसमूह
कुरिल द्वीपसमूह (Кури́льские острова́; 千島列島) हा प्रशांत महासागरामधील एक द्वीपसमूह आहे. जपानच्या होक्काइदो बेटापासून रशियाच्या कामचत्का द्वीपकल्पापर्यंत 1300 km लांबीच्या क्षेत्रामध्ये पसरलेल्या ह्या द्वीपसमूहामध्ये ५६ बेटे असून त्यांचे एकत्रित क्षेत्रफळ १५६०० km2 इतके आहे. २००३ साली येथील लोकसंख्या १६,८०० होती.
ग्रामजागर साहित्य संमेलन
पिंपरी चिंचवड येथील यशवंतराव चव्हाण प्रतिष्ठानतर्फे एक जगद्‌गुरू संत तुकाराम ग्रामजागर साहित्य संमेलन नावाचे संमेलन भरत असते. २०१५ साली हे संमेलन देहू या गावी २४-२५ जानेवारी २०१५ या तारखांना झाले. डॉ. कोत्तापल्ले या साहित्य संमेलनाचे अध्यक्ष होते. या संमेलनात ॲडव्होकेट रावसाहेब शिंदे यांच्या अध्यक्षतेखाली ’शेती, शिवार आणि कृषी संस्कृती’ या विषयावर एक चर्चासत्र झाले.. या चर्चासत्रात झालेले त्यांचे भाषण आयुष्यातील अखेरचे भाषण होते.
कुरिल द्वीपसमूह
राजकीय द्र्ष्ट्या हा द्वीपसमूह रशियाच्या साखालिन ओब्लास्तचा भाग आहे परंतु येथील दक्षिणेकडील दोन मोठ्या बेटांवर जपानने हक्काचा दावा केला आहे.
ग्रामजागर साहित्य संमेलन
यापूर्वी झालेल्या एका ग्रामजागर साहित्य संमेलनाचे अध्यक्ष कवी विठ्ठल वाघ होते.
२३-२४ ओक्टोबर २००४ या तारखांना राळेगण सिद्धी येथे झालेल्या ग्रामजागर साहित्य संमेलनाचे अध्यक्ष डॉ. रामचंद्र देखणे होते.
कुरिल द्वीपसमूह
वर्ग:रशियाचा भूगोल वर्ग:द्वीपसमूह वर्ग:प्रशांत महासागर वर्ग:साखालिन ओब्लास्त
ग्रामजागर साहित्य संमेलन
या नावाची अन्य काही साहित्य संमेलने आहेत. उदा०
पहा : साहित्य संमेलने
वर्ग:मराठी साहित्य संमेलने
रामराव
रामराव हे भारतीय पुरुषांना देण्यात येणारे एक नाव आहे.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:भारतीय व्यक्तिनावे
गुरजंत सिंग
गुरजंत सिंग (२६ जानेवारी, १९९५:अमृतसर, पंजाब, भारत - ) हा भारतीय हॉकी खेळाडू आहे. याने २०२२ राष्ट्रकुल खेळांमध्ये भारताचे पर्तिनिधित्व केले
वर्ग:भारतीय पुरुष हॉकी खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:२०२२ राष्ट्रकुल खेळांमधील रौप्य पदक विजेते भारतीय
देवदास (मराठी चित्रपट)
￼देवदास हा आगामी येणारा मराठी चित्रपट आहे. मंगेश देसाई हे प्रमुख भुुुुमिकेेत दिसणार आहेेत.
दुझ प्रांत
दुझ (तुर्की: Düzce ili) हा तुर्कस्तान देशामधील एक प्रांत आहे. तुर्कस्तानच्या उत्तर भागात काळ्या समुद्राच्या किनाऱ्यावर वसलेल्या ह्या प्रांताची लोकसंख्या सुमारे ३.५ लाख आहे. दुझ ह्याच नावाचे शहर ह्या प्रांताची राजधानी आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:तुर्कस्तानचे प्रांत
वाघा
वाघा हे पाकिस्तानातील लाहोर सिटी डिस्ट्रिक्ट जवळील वाहगा झोनमध्ये स्थित एक गाव आहे. हे शहर पाकिस्तान आणि भारत यांच्यातील वाघा - अटारी सीमासाठी प्रसिद्ध आहे. इथे माल वाहतूक टर्मिनल आणि रेल्वे स्टेशन पण आहे. वाहगा हे पाकिस्तानातील लाहोर व भारतातील अमृतसर दरम्यानच्या ऐतिहासिक ग्रँड ट्रंक रोडवर  वसलेले आहे. हे लाहोर पासून 24 km आणि अमृतसर पासून 32 km अतंरावर आहे. हे गाव भारत-पाकिस्तान सीमेपासून 600 m अंतरावर आहे. इथून भारतातील जवळचे गाव अटारी हे 3 km अंतरावर आहे.
संदर्भ
वर्ग:भारत-पाकिस्तान संबंध वर्ग:पाकिस्तानमधील शहरे
श्रीलंका क्रिकेट संघाचा पाकिस्तान दौरा, १९९९-२०००
श्रीलंकेच्या राष्ट्रीय क्रिकेट संघाने फेब्रुवारी ते मार्च २००० मध्ये पाकिस्तानला भेट दिली आणि पाकिस्तानी राष्ट्रीय क्रिकेट संघाविरुद्ध तीन सामन्यांची कसोटी मालिका खेळली. श्रीलंकेने कसोटी मालिका २-१ ने जिंकली. श्रीलंकेचे कर्णधार सनथ जयसूर्या आणि पाकिस्तानचे कर्णधार सईद अन्वर किंवा मोईन खान होते. याव्यतिरिक्त, संघांनी तीन सामन्यांची मर्यादित षटकांची आंतरराष्ट्रीय मालिका खेळली जी श्रीलंकेने ३-० ने जिंकली.
संदर्भ
वर्ग:श्रीलंका क्रिकेट संघाचे पाकिस्तान दौरे वर्ग:इ.स. २००० मधील क्रिकेट
औरंगाबाद लोकसभा मतदारसंघ
औरंगाबाद हा महाराष्ट्रातील ४८ लोकसभा संसद मतदारसंघांपैकी एक आहे. ह्या मतदारसंघामध्ये औरंगाबाद जिल्ह्यामधील ६ विधानसभा मतदारसंघ समाविष्ट केले गेले आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रामधील लोकसभा मतदारसंघ वर्ग:औरंगाबाद जिल्हा वर्ग:लोकसभा मतदारसंघ
राष्ट्रीय महामार्ग १७
राष्ट्रीय महामार्ग १७ (National Highway 17) हा भारतामधील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे.
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग वर्ग:चित्र हवे
रामचंद्र भिकाजी जोशी (व्याकरणकार)
रामचंद्र भिकाजी जोशी (जन्म : २१ जून १८५६; - ७ सप्टेंबर १९२७) हे संस्कृत व मराठी भाषा आणि व्याकरणाचे अभ्यासक व लेखक होते. मराठी भाषेची घटना हा त्यांचा ग्रंथ एक महत्त्वाचा संदर्भग्रंथ आहे.
रामचंद्र भिकाजी जोशी यांनी लिहिलेली पुस्तके
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:मराठी व्याकरणकार वर्ग:इ.स. १८५६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९२७ मधील मृत्यू
सुरतकल
सुरतकल हे भारताच्या कर्नाटक राज्याच्या दक्षिण कन्नड जिल्ह्यातील एक नगर व मंगळूर शहराचे उपनगर आहे. सुरतकल अरबी समुद्राच्या किनाऱ्यावर मंगळूरच्या उत्तरेस स्थित असून ते मंगळूर महापालिकेच्या अखत्यारीत येते. भारतामधील प्रतिष्ठेच्या मानल्या जाणाऱ्या राष्ट्रीय प्रौद्योगिकी संस्थानाचा कर्नाटक राज्यामधील कॅम्पस सुरतकल येथे स्थित आहे. येथील राष्ट्रीय प्रौद्योगिकी संस्थान, कर्नाटक तंत्रज्ञान व अभियांत्रिकीसाठी सर्वोत्तम शैक्षणिक संस्थांपैकी एक मानले जाते.
सुरतकल राष्ट्रीय महामार्ग १७ वर स्थित असून ते कोकण रेल्वेवरील एक स्थानक आहे. मत्स्यगंधा एक्सप्रेस, नेत्रावती एक्सप्रेस इत्यादी रोज धावणाऱ्या गाड्यांचा येथे थांबा आहे. मंगळूर विमानतळ येथून १५ किमी अंतरावर आहे.
वर्ग:दक्षिण कन्नड जिल्हा वर्ग:मंगळूर
हॉस्पिटल
रुग्णालय एक आरोग्य सेवा संस्था आहे जी रुग्णांना विशेष आरोग्य विज्ञान आणि सहायक आरोग्य सेवा कर्मचारी आणि वैद्यकीय उपकरणांसह उपचार प्रदान करते. सर्वोत्कृष्ट प्रकारचे रुग्णालय म्हणजे सामान्य रुग्णालय, ज्यामध्ये आग आणि अपघातग्रस्तांपासून ते अचानक झालेल्या आजारापर्यंतच्या तातडीच्या आरोग्य समस्यांवर उपचार करण्यासाठी विशेषतः आपत्कालीन विभाग असतो.जिल्हा रुग्णालय हे सामान्यत: त्याच्या प्रदेशातील प्रमुख आरोग्य सेवा सुविधा असते, ज्यामध्ये अतिदक्षता आणि दीर्घकालीन काळजी आवश्यक असलेल्या रुग्णांसाठी अतिरिक्त खाटा असतात.विशेष रुग्णालयांमध्ये ट्रॉमा सेंटर्स,पुनर्वसन रुग्णालये, मुलांची रुग्णालये,ज्येष्ठांची ( जेरियाट्रिक ) रुग्णालये आणि मानसोपचार उपचार (पहा मनोरुग्णालय ) आणि विशिष्ट रोग श्रेणी यासारख्या विशिष्ट वैद्यकीय गरजा पूर्ण करण्यासाठी रुग्णालये यांचा समावेश होतो.सामान्य रुग्णालयांच्या तुलनेत विशेष रुग्णालये आरोग्य सेवा खर्च कमी करण्यात मदत करू शकतात. प्राप्त उत्पन्नाच्या स्त्रोतांवर अवलंबून रुग्णालये सामान्य, विशेष किंवा सरकारी म्हणून वर्गीकृत केली जातात.
अध्यापन रुग्णालय लोकांना आरोग्य विज्ञानाच्या विद्यार्थ्यांना आणि सहाय्यक आरोग्य सेवा विद्यार्थ्यांना शिकवण्यासाठी सहाय्य जोडते.रुग्णालयापेक्षा लहान असलेल्या आरोग्य विज्ञान सुविधेला सामान्यतः क्लिनिक म्हणतात. रुग्णालयांमध्ये अनेक विभाग असतात (उदा. शस्त्रक्रिया आणि तातडीची काळजी ) आणि हृदयविज्ञान सारखे विशेषज्ञ युनिट्स. काही रुग्णालयांमध्ये बाह्यरुग्ण विभाग आहेत आणि काहींमध्ये क्रॉनिक उपचार युनिट आहेत. कॉमन सपोर्ट युनिट्समध्ये फार्मसी,पॅथॉलॉजी आणि रेडिओलॉजी यांचा समावेश होतो.
रुग्णालयांना सामान्यत: सार्वजनिक निधी, आरोग्य संस्था ( नफ्यासाठी किंवा ना-नफा ),आरोग्य विमा कंपन्या किंवा धर्मादाय संस्था, थेट धर्मादाय देणग्यांद्वारे निधी दिला जातो.ऐतिहासिकदृष्ट्या,रूग्णालयांची स्थापना अनेकदा धार्मिक आदेशांद्वारे किंवा धर्मादाय व्यक्ती आणि नेत्यांद्वारे केली गेली आणि निधी दिला गेला.
सध्या, रूग्णालयांमध्ये व्यावसायिक चिकित्सक,शल्यचिकित्सक, परिचारिका आणि संबंधित आरोग्य व्यवसायी कर्मचारी आहेत, तर पूर्वी, हे कार्य सहसा संस्थापक धार्मिक आदेशांच्या सदस्यांद्वारे किंवा स्वयंसेवकांद्वारे केले जात होते.तथापि, 1990 च्या दशकाच्या उत्तरार्धात हॉस्पिटल मंत्रालयावर लक्ष केंद्रित करणाऱ्या अलेक्सिअन्स आणि बॉन सेकोर्स सिस्टर्स सारख्या विविध कॅथोलिक धार्मिक आदेश आहेत, तसेच मेथोडिस्ट आणि लुथरन्ससह इतर अनेक ख्रिश्चन संप्रदाय, जे हॉस्पिटल चालवतात. या शब्दाच्या मूळ अर्थाच्या अनुषंगाने, रुग्णालये ही मूळ "आतिथ्यशीलतेची ठिकाणे" होती आणि हा अर्थ अजूनही काही संस्थांच्या नावे जतन केलेला आहे जसे की रॉयल हॉस्पिटल चेल्सी, 1681 मध्ये अनुभवी सैनिकांसाठी सेवानिवृत्ती आणि नर्सिंग होम म्हणून स्थापित केले गेले. .
कुरूळ
कुरूळ हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील अलिबाग तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:अलिबाग तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
लिन डॅन
लिन डॅन (१४ ऑक्टोबर, १९८३ - ) हा चीनचा माजी व्यावसायिक बॅडमिंटन खेळाडू आहे. तो दोन वेळचा ऑलिम्पिक सुवर्णपदक विजेता, पाच वेळा विश्वविजेता, तसेच सहा वेळचा ऑल इंग्लंड चॅम्पियन आहे.
तो जगातला एक महान बॅडमिंटनपटू आहे. : वयाच्या 28 व्या वर्षी त्याने "सुपर ग्रॅंड स्लॅम" पूर्ण केला. बॅडमिंटन जगातील सर्व महत्त्वाची विजेतीपदे त्याने जिंकली. ऑलिंपिक, जागतिक चॅम्पियनशिप, विश्वकरंडक, थॉमस कप, सुदिरामन कप, सुपर सिरीज मास्टर्स फायनल्स, ऑल इंग्लंड ओपन, एशियन गेम्स, आणि एशियन चॅम्पियनशिप या सर्व स्पर्धा त्याने जिंकल्या आहेत. अशी कामगिरी गाठणारा तो जगातला पहिला आणि एकमेव खेळाडू ठरला. २००८ मध्ये ऑलिम्पिकचे सुवर्णपदक जिंकल्यानंतर सलग दुसऱ्यांदा २०१२ मध्ये पुन्हा ऑलिम्पिक सुवर्णपदक कायम राखणारा तो पुरुष एकेरीतला पहिलाच खेळाडू ठरला. २०१७ मध्ये मलेशियन ओपन जिंकणे बॅडमिंटन जगातील प्रत्येक मोठे जेतेपद मिळवण्याच्या लिनच्या यशाचे चिन्ह होते.
२००४ मध्ये ऑल इंग्लंड ओपन फायनल जिंकली. या स्पर्धेत त्याने प्रतिस्पर्धी पीटर गेड याचे आव्हान मोडीत काढल्यानंतर चाहत्यांनी, तसेच प्रसारमाध्यमांनी त्याला "सुपर डॅन" असे संबोधले. त्याच्या यशाची ही पावती होती.
बॅडमिंटन कारकीर्द
२००० च्या बॅडमिंटन आशिया ज्युनिअर चँपियनशिपमध्ये आणि एकेरीत दोन्ही स्पर्धांमध्ये लिनने विजेतेपद पटकावले. २००० वर्ल्ड ज्युनिअर चॅम्पियनशिपमध्ये तो विजेत्या चिनी संघाचा सदस्य आणि एकेरीतला उपांत्य फेरीचा खेळाडू होता.
वैयक्तिक माहिती
लिनचा जन्म फुजिआनमधील लोंग्योन येथे हक्का कुटुंबात झाला. बालपणी लिनला त्याच्या पालकांनी पियानो शिकविण्यास पाठविले. पुढे तो मोठा पियानोवादक व्हावा, अशी त्यांची इच्छा होती. मात्र, लिनला त्याची आवड नव्हती. मित्र बॅडमिंटन खेळताना त्याने पाहिले आणि पाहताक्षणी हा खेळ त्याला आवडला. वयाच्या पाचव्या वर्षी त्याने बॅडमिंटनचे प्रशिक्षण घेण्यास सुरुवात केली.
रा.भि. जोशी
रामचंद्र भिकाजी जोशी (जन्म : १० जुलै १९०३; - ६ नोव्हेंबर १९९१) हे एक मराठी लेखक होते.
जीवनकार्य
जोशी यांचा जन्म १० जुलै, १९०३ रोजी हैदराबाद येथे झाला. १९२१ साली ते मॅट्रिक उत्तीर्ण झाले. त्यानंतर १८२१-२३ या काळात अमरावतीला डेप्युटी कमिशनर कार्यालयात त्यांनी कारकुनी केली. १९२३मध्ये त्यांनी इंदूरच्या होळकर महाविद्यालयात प्रवेश घेतला. कलकत्त्याच्या संस्कृत असोसिएशनची काव्यतीर्थ परीक्षा ते १९२५ साली उत्तीर्ण झाले. तसेच १९२७मध्ये अलाहाबाद विद्यापीठाची पदवी परीक्षा पहिल्या वर्गात उत्तीर्ण झाले. त्यानंतर नोकरी व पुढील शिक्षणासाठी ते मुंबईत आले.
इ.स. १९२८ ते १९३० याकाळात दीर्घ आजारामुळे ते त्रस्त होते. पण पुन्हा इ.स. १९३० ते ३१ मध्ये गिरगावातील आर्यन हायस्कूलमध्ये ते शिक्षक म्हणून रुजू झाले. तर इ.स. १९३१ ते ३२ या काळात ते विलेपार्ले येथील पार्ले टिळक विद्यालयात त्यांनी शिक्षक म्हणून काम केले. इ.स. १९३२ मध्ये काशी साठे (विवाहानंतर सुधा जोशी) यांच्याशी त्यांचा विवाह झाला. त्यानंतर इ.स. १९३२ ते १९३४ याकाळात ग्वाल्हेर परिसरातील एका छोट्या संस्थानाच्या राजकुमारांचे खाजगी शिक्षक म्हणून त्यांनी काम झाले. १९३५ साली मुंबई विद्यापीठाची पदव्युत्तर इंग्रजी व मराठी विषयाची पदवी त्यांनी संपादन केली. १९३५-३६ याकाळात ते पुन्हा पार्ले टिळक विद्यालयात शिक्षकी करू लागले. इ.स. १९४० मध्ये ऑल इंडिया रेडिओ दिल्ली येथे वृत्तविभागात अनुवादक व निवेदक म्हणून त्यांची नेमणूक झाली त्यामुळे त्यांनी आपले बिऱ्हाड दिल्लीला हलवले. इ.स. १९४४ पर्यंत ते दिल्लीतच वास्तव्यास होते. इ.स. १९४४ ते १९४६ याकाळात ऑक्सफर्ड युनिव्हर्सिटी प्रेस प्रकाशनाच्या मुंबईत प्रवासी प्रतिनिधी म्हणून नियुक्त झाले. इ.स. १९४६ ते ४७ कर्नाटक प्रकाशन संस्थेचे ते प्रवासी प्रतिनिधी होते.
इ.स. १९६८ ते १९७० याकाळात जोशी मुंबई मराठी ग्रंथ संग्रहालयाच्या मराठी संशोधन मंडळाचे संचालक होते. इ.स. १९६८ मध्ये पार्ले येथे भरलेल्या मुंबई आणि उपनगर साहित्य संमेलनाचे अध्यक्षपद त्यांनी भूषविले. इ.स. १९७१-१९७३ मध्ये ते इंडियन सेक्युलर सोसायटीच्या एका प्रकल्पावर ते निदेशक होते. इ.स. १९७३मध्ये सर्व प्रकारच्या सार्वजनिक जबाबदाऱ्यांमधून ते निवृत्त झाले. त्यानंतर ते पूर्णवेळ लिखाण करत असत.
२९ सप्टेंबर १९९१ रोजी रा.भि. जोशी यांच्या पत्नी सुधा जोशी यांचे निधन झाले. व त्याच वर्षी ६ नोव्हेंबर १९९१ रोजी रा.भि. जोशी यांचे वयाच्या ८८व्या वर्षी मुंबई येथे निधन झाले. नीलिमा भावे ही जोशींची मुलगी होय.
संदर्भसूची
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १९०३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९१ मधील मृत्यू
वाल्हा
वाल्हा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील भूम तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६८० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:भूम तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
रामचंद्र सडेकर
रामचंद्र सडेकर हे एक मराठी कथालेखक, कादंबरीकार,पटकथा लेखक आणि प्रकाशक आहेत.
पुस्तके
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
अटारी
अटारी हे भारतातील पंजाब राज्यातील अमृतसर जिल्ह्यातील एक गाव आहे. हे भारत-पाकिस्तान सीमेपासून 3 kmवर स्थित आहे. शीख धर्मातील पवित्र शहर अमृतसरच्या पश्चिमेस 25 km अंतरावर हे आहे.
संदर्भ
वर्ग:भारत-पाकिस्तान संबंध वर्ग:अमृतसर जिल्हा
मांदणे
मांदणे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नंदुरबार जिल्ह्यातील शहादा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान सामान्यतः गरम आणि कोरडे आहे.तीन वेगवेगळे ऋतू आहेत.उन्हाळा, पावसाळा,आणि हिवाळा.उन्हाळा मार्चपासून चालू होऊन जूनमध्यापर्यंत असतो.उन्हाळा गरम आणि कोरडा असतो.मे महिन्यात तापमान फार असते.तापमान ४१ अंश सेल्सियसपर्यंत जाते.जूनच्या मध्यास किंवा अखेरीस पावसाळा सुरू होतो.पावसाळी हंगामात हवामान सामान्यतः आर्द्र आणि गरम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ७८० मि.मी.पर्यंत असते.हिवाळी मोसम नोव्हेंबरपासून चालू होऊन फेब्रुवारीपर्यंत संपतो.हिवाळा सौम्य थंड आणि कोरडा असतो.
संदर्भ
वर्ग:शहादा तालुक्यातील गावे वर्ग:नंदुरबार जिल्ह्यातील गावे
परशुराम घाट
परशुराम घाट हा राष्ट्रीय महामार्ग ६६ वरील एक महत्त्वाचा घाट आहे.
रत्‍नागिरी जिल्ह्याच्या मध्यभागी येणारा चिपळूण तालुका हा परशुराम, कुंभार्ली, कामथे, रामपूर या घाटरस्त्यांनी रत्‍नागिरी शहराशी जोडला गेला आहे. त्यांपैकी परशुराम घाट हा चिपळूण तालुका आणि खेड तालुक्‍याशी जोडतो.
परशुराम घाटरस्त्याला खेड तालुक्यातील आंबडसमार्गे रस्त्याचा पर्याय आहे; मात्र त्याचा उपयोग केला जात नसल्याने त्याची नियमित डागडुजी होत नाही. शिवाय रस्त्याचे अंतर ८० किमी असल्याने तसेच हा रस्ता जंगलातून जात असल्यानेही त्याचा उपयोग होत नाही.
कामथे घाटाला टेरवमार्गे खेर्डी रस्त्याचा पर्याय आहे. कुंभार्ली घाटाला नवजा मार्गाचा पर्याय आहे.
वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्हा वर्ग:सह्याद्रीतील घाटरस्ते
समशेरपूर
समशेरपूर महाराष्ट्राच्या अकोले जिल्ह्यातील एक गाव आहे. भारतीय क्रांतिकारी वामन गोपाळ जोशी हे येथील निवासी होते.
वर्ग:अकोला जिल्ह्यातील गावे
सकार्या प्रांत
सकार्या (तुर्की: Sakarya ili) हा तुर्कस्तान देशामधील एक प्रांत आहे. तुर्कस्तानच्या उत्तर भागात काळ्या समुद्राच्या किनाऱ्यावर वसलेल्या ह्या प्रांताची लोकसंख्या सुमारे ९ लाख आहे. सकार्या ह्याच नावाचे शहर ह्या प्रांताची राजधानी आहे.
सकार्याचा इतिहास इ.स.पू. ३७८पर्यंत मागे जातो. येथील जस्टिनियानस पूल इ.स. ५३३मध्ये सम्राट जस्टिनियनने बांधला होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:तुर्कस्तानचे प्रांत
ललित उपाध्याय
वर्ग:भारतीय पुरुष हॉकी खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:२०२२ राष्ट्रकुल खेळांमधील रौप्य पदक विजेते भारतीय
रात अकेली है (चित्रपट)
रात अकेली है हा हनी त्रेहान दिग्दर्शित २०२० भारतीय हिंदी भाषेचा गुन्हेगारी नाटक चित्रपट आहे. या चित्रपटातील मुख्य कलाकार नवाजुद्दीन सिद्दीकी, राधिका आपटे आणि श्वेता त्रिपाठी आहेत. हा चित्रपट एका छोट्या शहर पोलिसांबद्दल आहे ज्याला कुटुंबातील वृद्ध व्यक्तीच्या मृत्यूच्या चौकशीसाठी बोलावण्यात आले आहे. अभिषेक चौबे आणि रॉनी स्क्रूवाला यांनी या चित्रपटाची निर्मिती केली आहे. हे ३१ जुलै २०२० रोजी नेटफ्लिक्सवर प्रसिद्ध झाले.
कथा
जेव्हा नवविवाहित जमीनदारांची हत्या केली जाते, तेव्हा पीडितेच्या गुप्त कुटुंबानं मिसफिट कॉपची चौकशी करणे कठीण होते.
बाह्य वेबसाइट्स
आयएमडीबीवर रात अकेली है
संदर्भ
वर्ग:इ.स. २०२० मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
नवीनगर
नवीनगर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील दौंड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ४२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:दौंड तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
अष्टभुजा देवी (पुणे)
पुण्यात अष्टभुजा देवीची दोन मंदिरे आहेत. त्यातील एक नारायण पेठ पोलीस चौकीच्या मागे नदीतीरावर आहे आणि दुसरे मंदिर बुधवार पेठेमध्ये आहे.
बुधवार पेठ
पुण्याच्या बुधवार पेठेतील हे अष्टभुजा देवीचे छोटेसे देऊळ १९ व्या शतकातले असावे. चापेकर नावाच्या महिलेने स्थापन केलेल्या या देवळाची व्यवस्था खोडके कुटुंबीय पाहतात.
भारतातली अष्टभुजा देवीची अन्य मंदिरे
एखाद्या देवीच्या मूर्तीला आठ हात असणे आणि तिला अष्टभुजादेवी म्हणून तिचे मंदिर बांधणे ही भारतात सर्वसाधारण गोष्ट आहे.
वर्ग:पुणे वर्ग:पुण्यातील मंदिरे
तोम्स्क
रशियन प्रीमियर लीगमध्ये खेळणारा एफ.सी. तोम तोम्स्क हा फुटबॉल संघ येथेच स्थित आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:रशियामधील शहरे वर्ग:तोम्स्क
पाटेठाण
पाटेठाण हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील दौंड तालुक्यातील शिरूर हवेली आणि दौंड तालुक्याच्या सीमेवरील हे एक गाव आहे. पाटेठाण हे गाव लोकवस्ती आणि क्षेत्रफळाने लहान असल तरी गावाची रचना,गावातील पांढरी (जुन्या वस्तीतील) मध्ये असलेली वाड्याची 10-12फूट उंचीची जोती,गावाच्या जुन्या अवशेषांचे पांढऱ्या मातीतील ढीग,नदीतीरावरील पुरातन यादवीस्थापत्यशैलीचे महादेव मंदिर,त्यासमोरील चुन्याची जाती आणि गाड्याची चाक तसेच मंदिरासमोरील विरगळी हे गावातील ऐतिहासिक वारसा जपणाऱ्या वास्तू पाहून गावाला इतिहासात नक्कीच महत्त्वाचं स्थान असेल हे जाणवते पण तसा उल्लेख व पुरावे असल्याशिवाय त्या वस्तुंना व वास्तूंना मान्यता देता येत नाही.ह्या गोष्ठीचा शोध घेत मंगेश गणेश गावडे यांनी गावाचे इतिहासात असलेले उल्लेख शोधण्यात यश मिळवले. शके 1699 साली जेव्हा छत्रपती राजाराम महाराज यांची सत्ता महाराष्ट्र भर होती तेव्हा त्यांनी पाटेठाण ता.सांडस प्रांत पुणे हा गाव रामचंद्र नारायण यांच्याकडे होता तो राजश्री निळकंठ गोविंद गोसावी यांच्या ताब्यात दिला होता.तशा आशयाच पत्र छत्रपती राजाराम महाराज यांचे प्रधान माधवराव नारायण यांच्या शिक्कानिशी आढळून आलं आहे. श्रीमंत रायरीकर खाजगीवाले यांच्या पत्रव्यवहारांच्या मोडी कागडपत्रानुसार निळकंठ गोसावी यांनी 17व्या शतकाच्या सुमारास पाटेठाण गावच पुरातन श्री नागेश्वर महादेव मंदिर जे जीर्ण होत त्याचा जिर्णोद्दार करून सरकारी शिबंधी साठी एक वाडा आणि पागा बांधल्याचा उल्लेख आढळून आला आहे. पुढं 1704 मध्ये तुकोजी होळकर यांनीं नीलकंठ गोसावी यांना पत्र पाठवून पाटेठाण गावात व परिसरात जो जकात,धान्य आणि वैरण गोळा केली होती ती त्या काळी असलेल्या मनाचीटी गावात पोहचविण्याची सोय करावी आणि पाटेठाण गावाला कसलाच उपसर्ग म्हणजे त्रास होणार नाही याची खबरदारी घ्यावी. अशी ताकीद दिल्याचं एक पत्र सुद्धा मोडीमध्ये आढळून आलं आहे. जेष्ठ इतिहास तज्ञ राजवाडे यांनी ह्या पत्राची लिप्यांतर करून ठेवली आहेत.भारतीय पुरातन इतिहास मंडळ येथे ही पत्रे पहायला मिळतात.नुकतंच मंगेश गावडे नावाच्या तरुणांन हे शोधून काढले. याशिवाय पाटेठाण गावात यादवकालीन विरगळी,चुन्याचा घाना,मंदिर पाहायला मिळत.सद्गुगुरू समर्थ हंबीरबाबा नावाचे महान संत या गावात जन्माला आले त्यांनी जगाला मानवता शिकवत ध्यान,धारणा,साधना आणि नामस्मरण याच्या माद्यमातून अध्यात्माची ओळख निर्माण करून दिली.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ४२० मिमी पर्यंत असते.
लोकजीवन
पाटेठाण गावात सर्व जाती धर्माची लोक राहतात.सगळे एकमेकांशी प्रेमपूर्व संबन्ध ठेवून आहेत.साधं स्वच्छ आणि शेतकरी असल्याने त्याबपद्धतीच लोकजीवन पहायला मिळत.गावची पाटीलकी पूर्वी हंबीर नंतर गावडे आणि आता पुन्हा हंबीर आडनावाच्या लोकांकडे आहे.शेती का प्रमुख व्यवसाय असल्याने लोकांचं जीवन एकमेकांवर अवलंबून आहे
प्रेक्षणीय स्थळे
1)नागेश्वर महादेव मंदिर-पाटेठाण गावाच्या लागत असलेल्या भीमा नदीतीरावर एक प्राचीन यादवकाळी बांधलेलं महादेवाचं सुबक अस महादेव मंदिर आहे.या मंदिराचा जिर्णोद्दर राजाराम महाराज यांच्या काळात निळकंठ गोसावी नावाच्या व्यक्तींन केला होता.सोबत एक वाडा आणि घोड्याची पागा बांधली होती.गावातील सर्वात प्रसन्न वाटणारी ही जागा आहे.शिवाय मंदिरासोबत विरगळी,जुन्या वास्तू, दीपमाळ आणि इतर मंदिरे पण पाहण्यासारखी आहेत.
2)भीमा नदी- गावाला लाभलेलं विशाल भीमा नदीपात्र आणि त्यावरील बंधारा हे गावाचं वैभव आहे.भर पावसाळ्यात तर नदी भरलेली असते तेव्हा बंधाऱ्यावरून गाव खूप छान दिसतो.
3) रांजण खळगे पाटेठाण गावातील रांजण खळगे