cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
शांतलिंगस्वामी
षडश्रम-सहाभ्रम
हा अभिमान, अभिलाष असे चित्ती ।
तो वर्णाश्रम भ्रम ।।
येकयेक विशेष म्हणत । तो आश्रमभ्रम्र ।।
पृथक आथिला अभिमान तो कुळीभ्रम । कश्यपात्रि, भारद्वाजमुनी ।
विश्वामित्र, गौतम, जमदग्नी,
वसिष्ठादि पृथक् जनी । तो गोत्रभ्रम ।
ब्रम्हा-विष्णू-रुद्र । हिरण्यगर्भादि देवताचक्र ।
हा सकळ विस्तार । तो नामभ्रम ।।
संदर्भ
वर्ग:मराठी व्यक्ती वर्ग:हिंदू संत
महाविद्या
महाविद्या (संस्कृत: महाविद्या : IAST: Mahāvidyā ; इंग्रजी : great wisdom goddess. )हिंदू धर्मातील आदिशक्तीच्या दहा पैलूंचा समूह आहे. ते सर्व पार्वती देवीचे रूप आहेत.देवीचे हे रूप कौल तंत्र साहित्यात उल्लेख आढळते. १० महाविद्या म्हणजे काली, तारा(हिंदू देवी), त्रिपुर सुंदरी (षोडशी), भुवनेश्वरी, त्रिपुरभैरवी, छिन्नमस्ता, धूमावती, बगलामुखी, मातंगी आणि कमलात्मिका.
दुर्गासप्तशती ,वृहद्धर्म पुराणमध्ये दशमहाविद्याच्या उत्पत्तीविषयीची कथा सांगितली आहे.
दश महाविद्या
हे सर्व महाविद्या मणिद्वीपमध्ये राहतात.
शाब्दिक अर्थ
संस्कृत भाषा शब्द - महा अर्थात महान, विशाल आणि विद्या अर्थात ज्ञान.
वर्ग:हिंदू दैवते वर्ग:हिंदू तांत्रिक देवता
विशाखापट्टणम
विशाखापट्टणम (तेलुगू: విశాఖపట్నం) (जुने नाव विजगापट्टण Vizagapattan) हे भारताच्या आंध्र प्रदेश राज्यामधील सर्वात मोठे शहर आहे. विशाखापट्टणम शहर आंध्र प्रदेशच्या ईशान्य भागात पूर्व घाट व बंगालच्या उपसागराच्या मध्ये वसले आहे. २०११ साली १७.३० लाख लोकसंख्या असलेले विशाखापट्टणम भारतामधील १७व्या क्रमांकाचे मोठे शहर होते. वॉल्टेअर आणि विशाखापट्टणम ही जुळी शहरे आहेत. वॉल्टेअर हे एक रेल्वे जंक्शन आहे.
ऐतिहासिक काळादरम्यान विशाखापट्टणम कलिंग साम्राज्याचा भाग होते. १५व्या शतकात येथे विजयनगर तर १६व्या शतकात मुघलांची सत्ता होती. १८व्या शतकात फ्रेंचांच्या अधिपत्याखाली राहिल्यानंतर इ.स. १८०४मध्ये येथे ब्रिटिशांची राजवट आली. ती भारताच्या स्वातंत्र्यापर्यंत अस्तित्वात होती.
यिशाखापट्टणम या शहराला लोक अजूनही वैझॅग (Vizag) या संक्षिप्त नावाने ओळखतात.
जनसांख्यिकी
२०११ सालच्या जनगणनेनुसार विशाखापट्टणमची लोकसंख्या १७,३०,३२० इतकी होती. येथील लिंग गुणोत्तर ९७७ तर साक्षरता दर ८२.६६% होता.
वाहतूक
विशाखापट्टणम शहर भारतामधील इतर भागांसोबत महामार्ग व रेल्वेमार्गांद्वारे जोडले गेले आहे. पूर्व तटीय रेल्वे क्षेत्राच्या विशाखापट्टणम विभागाचे मुख्यालय येथील विशाखापट्टणम रेल्वे स्थानकावर असून मुंबई, दिल्ली, हैदराबाद, चेन्नई, कोलकाता इत्यदी अनेक प्रमुख शहरांसाठी येथून थेट प्रवासी रेल्वेगाड्या सुटतात.
सुवर्ण चतुष्कोणाचा भाग असलेला राष्ट्रीय महामार्ग ५ विशाखापट्टणममधून धावतो.
विशाखापट्टणम विमानतळ येथील प्रमुख विमानतळ येथून भारतामधील प्रमुख शहरांसोबतच दुबई, क्वालालंपूर इत्यादी आंतरराष्ट्रीय शहरांसाठी देखील प्रवासी विमानसेवा उपलब्ध आहे.
गेर्ड म्युलर
गेर्ड अथवा गेरहार्ड म्युलर हा प्रसिद्ध जर्मन फुटबॉलपटू असून, त्याने जर्मनीसाठी सर्वाधिक गोल करण्याचा मान मिळवला आहे. त्याचे समावेश जागतिक स्तरावर सर्वाधिक गोल करणाऱ्यांमध्ये होतो. त्याने जर्मनीसाठी ६२ सामन्यांमध्ये ६८ गोल केले आहेत जो राष्ट्रिय विक्रम आहे. तसेच बुंडेसलिगा मध्ये बायर्न-म्युनिककडुन खेळतान त्याने ४२७ सामन्यांमध्ये ३६५ गोल केले व ७४ युरोपीय सामन्यांमध्ये ६६ गोल केले. केवळ ब्राझिलचे पेले व रोमारिओ यांनी त्याच्यापेक्षा जास्ति गोल केलेले आहेत. त्याचा जर्मनीला १९७४चा विश्वकरंडक जिंकुन देण्यात सिंहाचा वाटा आहे. त्याच्या कारकीर्दिची सर्वोत्कृष्ट कामगीरी १९७० च्या विश्वकरंडक स्पर्धेत होती ज्यात जर्मनीला ३ रे स्थान मिळाले. या स्पर्धेत म्युलर १० गोल केले होते. तसेच त्या वर्षी त्याने बायर्न म्युनिकला युरोपीयन करंडक जिंकुन दिला होता. या कामगीरी साठी १९७०चा 'फुटबॉलर ऑफ इयर'चा बहुमान मिळवला होता.
म्युलर,गेर्ड वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
रेशीम मार्गाद्वारे बौद्ध धर्माचा प्रसार
बौद्ध धर्माचा पहिल्या किंवा दुसऱ्या शतकाच्या सुरुवातीस रेशीम मार्गाने चीन मध्ये प्रवेश झाला. चीनमधील बौद्ध भिक्खू (सर्व परदेशी) प्रथम दस्तऐवजीकरण अनुवादाच्या प्रयत्नांत कुषाण साम्राज्याच्या विस्ताराने कनिष्कच्या खाली असलेल्या तारीम बेसिनच्या चिनी प्रदेशात प्रवेश केला. मध्य आशिया आणि चिनी बौद्ध धर्माच्या दरम्यान थेट संपर्क ३ ते ७ व्या शतकात संपूर्णपणे चालू राहिला, तसेच तांग साम्राज्याच्या कालावधीत. चौथ्या शतकापासून फॅक्सन याने भारताची भेटीत (३९५-४१४) आणि नंतर जुआनझांग याने भारत भेटीद्वारे (६२९-६४४) उत्तर भारतात स्वतःहून प्रवास करण्यास सुरुवात केली. बौद्ध धर्म आणि मूळ ग्रंथ मिळविण्यासाठी त्यांचा उद्देश होता. उत्तर भारतातील (मुख्यतः गांधार) जो चीनबरोबर जोडतो त्यापैकी बहुतेक मार्ग) म्हणजे कुषाण आणि हेफतलीत साम्राज्याखाली होता. ७ व्या शतकात भारतातील बौद्ध तंत्र (वज्रयान) चीनला पोहचले. ८ व्या शतकात तिबेटी बौद्ध धर्मही वज्रयानची शाखा म्हणून स्थापित झाला. परंतु या वेळीपासून, बौद्ध धर्माचा रेशीम मार्ग प्रसार मुस्लिम राजवटीच्या ट्रान्सॉक्सियानावर विजय मिळविण्यास सुरुवात केली (इ.स. ७४०) त्यानंतर कमी झाला. त्यावेळी भारतीय बौद्ध धर्माचा हिंदू धर्माच्या पुनरुत्थानामुळे आणि इतर मुस्लिम साम्राज्य वाढीमुळे ऱ्हास सुरू झाला होता. ९ व्या शतकात तांग-युगमधील चिनी बौद्धधर्म दडपण्यात आला. परंतु त्याआधीच्या काळात कोरियन व जपानी परंपरेत बौद्ध धर्म वाढत होता.
प्रथम प्रसार प्रारंभ
बौद्ध धर्माला चीनमध्ये रेशीम मार्गाने आणण्यात आले. बौद्ध भिक्खू बौद्ध धर्म प्रचार करण्यासाठी, रेशीम मार्गावरील व्यापारी काफिल्यांबरोबर प्रवास करत होते. हया राजवंश (२०६ इ.स.पू. - २२० इ.स.) दरम्यान हेलेनस्टिक राजवटी (३२३ इ.स.पू - ६३ इ.स.) आणि ग्रीक भाषेतील आधुनिक तंत्रज्ञानाचा विस्तार करणारे व्यापारी नेटवर्क यांच्या स्थापनेसह या व्यापार मार्गाच्या दरम्यान आकर्षक चीनी रेशीम व्यापार सुरू झाला. अफगाणिस्तान आणि ताजिकिस्तान हे चीनच्या सीमेवर आहेत. अफगाणिस्तानमधील ग्रीको-बॅट्रियन साम्राज्यातील (इ.स. २५० - इ.स.पू १२५) आणि नंतर-इंडो-ग्रीक साम्राज्ये (१८० इ.स.पू. - १० इ.स.) ग्रीको-बौद्ध धर्माचे आचरण करत असत आणि ३०० वर्षांपासून चीननंतर रेशीम रस्त्यावर प्रथम थांबा काढला. (ता-युआन; चीनी: 大宛; शास्त्रानुसार "ग्रेट आयोनियन" पहा). चीनला बौद्ध धर्म प्रसार रेशीम मार्गाद्वारे पहिल्या शतकाच्या प्रारंभी चीनी सम्राट मिंग (58-75 इ.स.) यांनी पश्चिमेला पाठवलेल्या दूताच्या मार्फत प्रारंभ झाल्याचे म्हटले जाते.
मध्य आशियायी धर्म प्रसारक
द्वितीय शतकाच्या मध्यात कुशाण साम्राज्यातील बौद्ध राजा कनिष्क यांचे राज्य पुरूषपुरा (आधुनिक पेशावर) या राजधानी मध्ये होते. त्यांनी येथून भारतात प्रवेश केला आणि मध्य आशियात विस्तारला आणि आधुनिक झिन्गियांगच्या तारीम बेसिनच्या तारिम बेसिनमध्ये कशगर, खोतान आणि यारकंडच्या पलीकडे राज्य विस्तारले. परिणामी, सांस्कृतिक आदान-प्रदान मोठ्या प्रमाणात वाढले, आणि मध्य आशियाई बौद्ध मिशनर्यांची सहभाग ल्योंगमधील चीनी राजधानीतील शहरांमध्ये आणि काहीवेळा नानजिंगनंतर लगेचच झाले, जेथे ते विशेषतः त्यांच्या भाषांतर कार्याद्वारे स्वतः वेगळे ठरले. त्यांनी हीनयान व महायान ग्रंथांना प्रोत्साहन दिले. बौद्ध ग्रंथांतील प्रारंभिक भाषांतरकारांपैकी सातत्याने ज्ञात आहेत.
कलात्मक प्रभाव
वर्ग:बौद्ध धर्माचा इतिहास वर्ग:आशियाचा इतिहास वर्ग:चीनचा इतिहास वर्ग:भारताचा इतिहास बौद्ध धर्मप्रसार
आयवरी कोस्ट राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
कोत द'ईवोआर फुटबॉल संघ (Équipe de Côte d'Ivoire de football) हा पश्चिम आफ्रिकेमधील कोत द'ईवोआर ह्या देशाचा राष्ट्रीय फुटबॉल संघ आहे. ११९२ व २०१५ साली आफ्रिकन देशांचा चषक जिंकणाऱ्या कोत द'ईवोआरने २००६, २०१० व २०१४ ह्या सलग तीन विश्वचषक स्पर्धांमध्ये पात्रता मिळवली आहे. परंतु त्याला प्रत्येक वेळी पहिल्या फेरीमध्येच पराभूत व्हावे लागले आहे. सध्या कोत द'ईवोआर आफ्रिकेमधील सर्वोत्तम संघांपैकी एक मानला जातो.
बाह्य दुवे
वर्ग:कोत द'ईवोआरमधील खेळ वर्ग:आफ्रिकेमधील राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
जमीर (हिंदी चित्रपट)
जमीर हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. या मध्ये अमिताभ बच्चन यांनी काम केले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९७५ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
चंबळ विभाग
चंबळ विभाग मध्यप्रदेशातील दहा प्रशासकीय विभागांपैकी एक आहे.
जिल्हे
या विभागात
मुख्यालय
चंबळ विभागाचे मुख्यालय मोरेना आहे. सध्याचे चंबळ विभागाचे विभागीय आयुक्त ए.के.शिवहरे आहेत.
संदर्भ
http://commissionerchambal.nic.in/
वर्ग:मध्य प्रदेशमधील विभाग
गिल्ट फंड
गिल्ट फंड हा रोखेबाजार किंवा समभागबाजारातील गुंतवणुकीचा एक मार्ग आहे.
वर्ग:अर्थशास्त्र वर्ग:गुंतवणूक वर्ग:रिकामी पाने
जॉन डी. रॉकफेलर पहिला
जॉन डेव्हिसन रॉकफेलर (जुलै ८, इ.स. १८३९ - मे २३, इ.स. १९३७) हा अमेरिकन उद्योगपती आणि दानकर्ता होता. याने स्टॅंडर्ड ऑइल कंपनीची स्थापना केली व त्याद्वारे अमेरिकेतील खनिज तेल उद्योगावर प्रभुत्व गाजवले. रॉकफेलरने आपल्या संपत्तीचे ट्रस्ट केले व त्याद्वारे अमाप पैसा दान केला.
वर्ग:अमेरिकन उद्योगपती वर्ग:इ.स. १८३९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९३७ मधील मृत्यू
बिलोली तालुका
बिलोली हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्याचा एक तालुका आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७० मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८५ टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील तालुके वर्ग:महाराष्ट्रातील तालुके वर्ग:नांदेड जिल्हा
पांगरखेड (वाशिम)
पांगरखेड हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वाशिम जिल्ह्यातील वाशीम तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.दिवसा उष्ण आणि रात्री थंड असे वर्षभर तापमान असते. पावसाळ्यात येथे मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:वाशिम तालुक्यातील गावे वर्ग:वाशिम जिल्ह्यातील गावे
पीएसएलव्ही सी-३७
हा भारताचा पूर्णपणे स्वदेशी असा प्रक्षेपक असून त्याचे सहाय्याने १०१ विदेशी व ३ भारताचे उपग्रह प्रक्षेपित करण्यात आलेत.
या १०१ उपग्रहांत अमेरिका,जर्मनी,इस्रायल, कझाकिस्तान, नेदरलॅंड, स्वित्झर्लंड आणि फ्रांस या देशांच्या उपग्रहांचा समावेश आहे.याद्वारे कार्टोसॅट-२ श्रेणीतील उपग्रहही पाठविण्यात आले आहेत.यात ७३० किलोग्राम वजनाचा कार्टोसॅट२-डी आणि प्रत्येकी ३० किलोग्राम वजनाचे आय एन एस १-ए आय एन एस १-बी असे उपग्रह आहेत.
या प्रक्षेपण यानाद्वारे १०४ उपग्रह अवकाशात सोडून भारताने एक इतिहास रचला आहे. यापूर्वी इस्रोने २० उपग्रह अवकाशात प्रक्षेपित केले होते. याआधी अमेरिकेने एकाचवेळी २९ तर रशियाने एकाचवेळी ३७ उपग्रह अंतराळात पाठविले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतीय अंतराळ संशोधन वर्ग:भारतीय उपग्रह प्रक्षेपण यान
कर्टली ॲम्ब्रोज
वर्ग:वेस्ट इंडीजचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मानवेडे
मानवेडे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील इगतपुरी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान २०५० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:इगतपुरी तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
सुवर्ण त्रिकोण
भारताचा सुवर्ण त्रिकोण हे एक पर्यटन परिपथ आहे जो राष्ट्रीय राजधानी दिल्ली, आग्रा आणि जयपूर यांना जोडते. नकाशावर नवी दिल्ली, आग्रा आणि राजस्थानच्या स्थानांनी तयार केलेल्या त्रिकोणी आकारामुळे सुवर्ण त्रिकोण असे म्हणतात. सहली सामान्यतः दिल्लीत सुरू होतात दक्षिणेकडे आग्रा येथील ताजमहालाकडे जाऊन, नंतर पश्चिमेकडे, राजस्थानच्या वाळवंटात संपतात. बहुसंख्य सहल चालकांद्वारे बसने किंवा खाजगी वाहनाने या क्षेत्रात प्रवास सहल करणे शक्य आहे. हा मार्ग रस्त्याने सुमारे ७२० किमी लांबीचा आहे. प्रवासाचा प्रत्येक भाग सुमारे ४ ते ६ तासांचा आहे. शताब्दी एक्सप्रेस ट्रेन दिल्लीला आग्रा आणि जयपूरशी जोडते.
बाह्य दुवे
ट्रॅव्हर्सिंग गोल्डन ट्रँगल वर्ग:भारतातील पर्यटन
इंदूर विभाग
मध्यप्रदेशातील दहा प्रशासकीय विभागांपैकी एक आहे.
जिल्हे
या विभागात
मुख्यालय
इंदूर विभागाचे मुख्यालय इंदूर येथे आहे.
संदर्भ
वर्ग:मध्य प्रदेशमधील विभाग
लवाळे
लवाळे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील शहापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
इंडेक्स फंड
इंडेक्स फंड्स हा रोखेबाजार किंवा समभागबाजारातील गुंतवणुकीचा एक मार्ग आहे.
लवाळे
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
इंडेक्स फंड
वर्ग:अर्थशास्त्र वर्ग:गुंतवणूक
लवाळे
संदर्भ
वर्ग:शहापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
निपुनी हंसिका
मनागे डॉन निपुनी हंसिका तथा निपुनी हंसिका (३ ऑगस्ट, इ.स. १९९४:देहीवला, श्रीलंका - ) ही संघाकडून आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय आणि ट्वेंटी२० क्रिकेट खेळणारी क्रिकेट खेळाडू आहे. . ती डाव्या हाताने फलंदाजी आणि उजव्या हाताने मध्यम जलदगती गोलंदाजी करते.
वर्ग:श्रीलंकेच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९४ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
सेक फाब्रेगास
वर्ग:स्पेनचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
संगमनेर
संगमनेर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील अहमदनगर जिल्ह्याच्या संगमनेर तालुक्यातील एक शहर व तालुक्याचे मुख्यालय आहे. ते प्रवरा व म्हाळुंगी या दोन नद्यांच्या संगमावर वसलेले आहे.या शहराजवळून नाशिक-पुणे महामार्ग जातो.अहमदनगर शहरानंतर संगमनेर हे जिल्ह्यातील दुसरे सर्वात मोठे शहर आहे आणि ते मोठ्या बाजारपेठ (कापड, किराणा सामान, इलेक्ट्रॉनिक्स, वाहन, दागिने) तसेच शैक्षणिक सुविधा, दूध प्रक्रिया उद्योग यासाठी प्रसिद्ध आहे. संगमनेर हे जिल्ह्याचे "हॉस्पिटल हब" म्हणूनही ओळखले जाते. शहर मध्यवर्ती ठिकाणी (मुंबई, पुणे आणि औरंगाबादच्या मध्यभागी आहे) आणि पुणे नाशिक राष्ट्रीय महामार्गावरील नाशिकपासून फक्त दोन तासावर आहे. ऊस लागवडीसाठी आधीच प्रसिद्ध असलेल्या संगमनेरला आता टोमॅटो तसेच डाळिंबाचे केंद्र म्हणूनही ओळखले जाते. संगमनेरची 'कृषी उत्पन्ना बाजर समिती' ही देशातील प्रमुख बाजारपेठांपैकी एक मानली जाते. संगमनेर हे जिल्ह्यातील बहुतेक रहदारीचे शहर म्हणून ओळखले जाते आणि आता नासिक पुणे रेल्वेमार्गाचे संगमनेर शहर येथे टर्मिनल प्रस्तावित आहे. मध्यवर्ती स्थानामुळे, शहरातील बसस्थानक 24 तास उच्च पातळीवर सार्वजनिक वाहतुकीसह खुले आहे. संगमनेर येथील एमएसआरटीसी टर्मिनल हे महाराष्ट्र राज्यातील सर्वात हायटेक बसस्थानक आहे. गुजरात, कर्नाटक आणि मध्य प्रदेशच्या बसेसही दररोज येथे येतात.येथे आंतरराष्ट्रीय दर्जाचे रेल्वे स्थानक उभारावे अशी मागणी आहे.
सेक्टर स्पेसिफिक फंड्स
सेक्टर स्पेसिफिक फंड्स वर्ग:अर्थशास्त्र वर्ग:गुंतवणूक वर्ग:रिकामी पाने
संगमनेर
शिक्षणसंस्था
संगमनेरात पहिली शाळा १८३४ला सुरू झाली. पहिली उर्दू शाळा १८६९मध्ये स्थापन झाली. पहिले महाविद्यालय १९६१ या वर्षी सुरू झाले. संगमनेरात वैदिक शिक्षण देणाऱ्या दोन पाठशाळाही होत्या.
शाळा
संगमनेरातील स्वातंत्र्यपूर्वकाळातील शाळांची माहिती पुढीलप्रमाणे :
महाविद्यालये
संगमनेर शहर हे अहमदनगर जिल्ह्यातील प्रगत शहर असून जिल्ह्यातील शिक्षणाचे अग्रगण्य केंद्र मानले जाते. येथे कला, वाणिज्य, शिक्षणशास्त्र, वैद्यकीय, अभियांत्रिकी अशा विविध क्षेत्रांतील सुमारे सोळा शिक्षणसंस्था आहेत.
'संगमनेर महाविद्यालय' हे येथील सर्वात जुने व मुख्य महाविद्यालय आहे. तसेच 'सह्याद्री महाविद्यालय' अणि 'सराफ महाविद्यालय' ही इतर महाविद्यालये आहेत. येथे एक दंतवैद्यकीय महाविद्यालय, दोन होमियोपॅथिक वैद्यकीय महाविद्यालये, दोन आयुर्वेदिक महाविद्यालये, दोन अभियांत्रिकी महाविद्यालये व दोन औषधनिर्माणशास्त्र महाविद्यालयेही आहेत. हे शहर विकसनशील शहर म्हणून ओळखले जाते. आताच गर्दीने वेढून गेले आहे.
इतिहास
१७९० साली संगमनेर हे ११ परगण्यांचे मुख्यालय होते.
त्याकाळी १८,५५,०८० रुपयांचा महसूल जमा होत होता. ते ११ परगणे खालीलप्रमाणे ब्रिटिश सरकारने देशातील नागरिकांना स्थानिक स्तरावर सत्तेत सहभागी करून घेण्याचे ठरवले होते, व त्याचाच एक भाग म्हणून राज्यातील काही शहरांच्या विकासासाठी नगरपालिका स्थापन करण्याचा निर्णय घेतला होता. त्यात संगमनेरचा समावेश होता.
तत्कालीन मुंबई सरकारच्या १८५० च्या अ‍ॅक्‍ट २६ नुसार दिलेल्या मंजुरीपत्रात अध्यक्ष म्हणून मॅजिस्ट्रेट दरनगर ई.ई. फादर टिटलर यांची, तर उपाध्यक्ष म्हणून असिस्टंट मॅजिस्ट्रेट (??) यांची नियुक्ती करण्यात आली. सदस्य म्हणून संगमनेरचे मामलेदार, बोहोद्दीन काझी, धिराजी सुगराम मारवाडी, रामसुख नवलराम मारवाडी, केशव रघुपती केपूरकर, बाबाजी अप्पाजी रेंगे व रामचंद्र बापूजी जोशी यांची नावे पालिकेला २५ नोव्हेंबर १८५७ रोजी पाठविलेल्या पत्रात देण्यात आली होती. मात्र, त्यावेळी संगमनेर परिसरात सुरू असलेल्या ब्रिटिशांविरुद्धच्या उठावांमुळे पालिकेचे प्रत्यक्ष कामकाज सुरू होण्यास १८६० साल उजाडले होते. त्या वेळी शहरात एक हजार चारशे घरे होती व लोकसंख्या सात हजार ४९५ होती, असा तपशील उपलब्ध आहे.
संगमनेरमधील कॉटेज हॉस्पिटलची स्थापना १८७३ साली झाली.
इतर इतिहास
कला आणि साहित्यिक वारसा लाभलेले संगमनेर - कला, साहित्य, संस्कृती, शिक्षण, सहकार अशी काही वैशिष्ट्ये असलेल्या संगमनेर शहराला मोठा साहित्यिक वारसा लाभलेला आहे. कवी अनंत फंदी हे संगमनेरचे पहिले ज्ञात साहित्यिक. त्यांनी लावण्या, विविध कवने लिहिली, पण त्यांची खरी ओळख म्हणजे त्यांनी महाराष्ट्राला ' फटका ' या काव्यप्रकाराची ओळख करून दिली. समाजातील अपप्रवृत्ती, चुकीच्या गोष्टींवर त्यांनी आपल्या फटका या काव्यप्रकारातून शाब्दिक प्रहार केले. बिकट वाट वहिवाट नसावी हा त्यांचा अक्षरफटका म्हणजे मराठी काव्यक्षेत्रातील अनमोल रत्न आहे. त्यांनी श्री माधवग्रंथ नावाचा ओवीबद्ध ग्रंथही लिहिला आहे. त्यांच्याच नावाने येथील संगमनेर इतिहास संशोधन मंडळाच्या वतीने ' कवी अनंत फंदी साहित्य ' पुरस्कार दिला जातो. अतिशय पारदर्शकपणे दिल्या जाणाऱ्या या पुरस्काराचा राज्यात मोठा लौकिक आहे. महत्त्वाचे म्हणजे कुणाही एका व्यक्ती किंवा संस्थेचे आर्थिक प्रायोजकत्व न घेता लोकसहभागातून दिला जाणारा हा राज्यातील एकमेव साहित्य पुरस्कार आहे.
याखेरीज नारायण गंधे, रावसाहेब कसबे, रंगनाथ पठारे, मा. रा. लामखडे, पोपट सातपुते, डॉ. संतोष खेडलेकर, नीलिमा क्षत्रिय, डॉ. संजय मालपाणी यांनी संगमनेरच्या साहित्य विश्वात मोलाची भर घातली आहे.
नेर : शहराचा प्राचीन इतिहास ज्ञात नाही. मध्ययुगात येथे देवगिरीच्या यादव घराण्याची सत्ता होती. दुसरा भिल्लम याचा इ.स. १००० मधील ताम्रपट येथे सापडला आहे. निजामशाहीत (१४९०-१६३६) व त्यानंतर हे शहर मोगलांच्या आधिपत्याखाली होते. शहराच्या पूर्व भागातील ख्वाजा मुहम्मद सादिक यांच्या घुमटाकार कबरीवर फार्सी भाषेतील दोन कोरीव लेख असून ते इ.स. १६५९ मधील आहेत; तसेच येथील एका मशिदीमध्ये १७०७-०८ सालातील एक अस्पष्ट कोरीव लेख सापडला आहे. मोगल व शिवाजी महाराज यांच्या १६७९ मधील संग्रामात महाराजांचा सेनापती सिधोजी निंबाळकर येथे धारातीर्थी पडला. शहराच्या दक्षिणेस पुणे-नासिक मार्गा-लगत ‘हनुमंत नाईक बारी’ म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या खिंडीमध्ये एक स्मृतिस्तंभ असून तो हनुमंत नाईक या भिल्ल प्रमुखाच्या स्मरणार्थ उभारण्यात आला आहे. भिल्लांच्या हक्कांसाठी त्याने बाळाजी बाजीराव पेशव्यांबरोबर अयशस्वी लढा दिला होता व त्यात त्याला येथे गोळी लागली. अन्य भिल्लांचीही येथे स्मारके आहेत.
पेशवाईतील प्रसिद्ध साडेतीन शहाण्यांपैकी विठ्ठल सुंदर परशरामी, याशिवाय शाहीर अनंत फंदी (१७४४-१८१९) हे संगमनेरचे रहिवासी होते. त्यांच्या नावे दरवर्षी 'अनंत फंदी व्याख्यानमालेचे' आयोजन करण्यात येते. या व्याख्यानमालेचे वैशिष्ट्य म्हणजे अत्यल्प शुल्क घेऊन ही व्याख्यानमाला चालवली जाते. १९७८ पासून अथकपणे ही व्याख्यानमाला सुरू आहे.
संगमनेर ही जिल्ह्यातील मोठी बाजारपेठ असून कापड, तयार कपडे, दागिने, धान्य इत्यादींचे हे मोठे व्यापारकेंद्र आहे. नासिक, शिर्डी, शनी शिंगणापूर, भंडारदरा धरण, प्रवरानगर-लोणी, कळसूबाई शिखर इ. शैक्षणिक, धार्मिक व पर्यटन स्थळे येथून जवळ असल्याने या शहराला महत्त्व प्राप्त झाले आहे. येथे १८६१ साली नगरपालिकेची स्थापना झाली असून तिच्या द्वारे सर्व नागरी सुविधा पुरविण्यात येतात. अकोला व संगमनेर तालुक्यांची एक संयुक्त कृषी बाजार समिती १९६९ साली येथे स्थापन करण्यात आली आहे. शहरात पुणे विद्यापीठाशी संलग्न असलेली महाविद्यालये आहेत. ग्रंथालये, बालभवन या सुविधांबरोबरच विधी, वैद्यक, दंतवैद्यक, अभियांत्रिकी, औषधनिर्मिती इत्यादींच्या उच्च शिक्षणाच्या सोयी शहरात आहेत. संगमनेर शहरात प्रसिद्ध अशा वृत्त संपादन ऑनलाईन पोर्टल आहेत. त्यात संगमनेर अकोले शहरातील संगमनेर अकोले न्यूझ हे असे नावलौकिकप्राप्त वेब पोर्टल आहे की ज्याच्याद्वारे संगमनेर अकोले शहरांतील बातमी जगभरात पोहोचवली जाते.
संगमनेर शहराचा वसंत बंदावणे लिखित नाट्य-चित्रपट इतिहास
संगमनेरमध्ये महाराष्ट्र राज्य विद्युत मंडळाच्या कर्मचाऱ्यां नाट्य स्पर्धा होत असत. किंवा ते कामगार कल्याण मंडळाच्या व राज्य नाट्य स्पर्धांमध्ये भाग घेत. विद्युत मंडळाच्या नाटकांना प्रा. जगदीश पिंगळे सर, डॉ.सोमनाथ मुटकुळे व नासिकाचे प्रकाश धात्रक दिग्दर्शन करीत. पिंगळे सरांची दिग्दर्शन करण्याची एक खास स्टाईल होती. त्यांनी सासरेबुवा जरा जपून, नरपशू, थेंब थेंब आभाळ, संध्या छाया, अशी पाखरे येती इत्यादी नाटके बसवून घेतली. अत्यंत शिस्तप्रिय असा हा दिग्दर्शक. विद्युत मंडळाच्या या नाट्यसंघात मंडळाचेच कर्मचारी अभिनेते असत. पण महिला कलावंत मात्र बाहेरच्या असत. या स्पर्धांपासूनच बक्षिसे मिळवण्याची परंपरा मंडळाने पुढेही कायम राखली.
मंडळाच्या ‘थेंब थेंब आभाळ’ या नाटकाला राज्यस्तरीय प्रथम बक्षीस मिळाले होते तर वंदना जोशी हिला अभिनयाचे रौप्य पदक मिळाले होते. ‘अशी पाखरे येती’ नाटकाला राज्य द्वितीय पारितोषिक मिळाले होते.
संगमनेरकरांना दर्जेदार नाटके दाखवण्याचे व त्यांची रसिकता टिकवून ठेवण्याचे काम बोऱ्हाडे बंधूंनी केले. सुधाकर बोऱ्हाडे व केशवराव बोऱ्हाडे अशी त्यांची नावे. दोघेही हयात नाहीत. पुढे ही परंपरा त्यांचे चिरंजीव चंद्रकांत बोऱ्हाडे याने काही काळ चालवली. त्यांचेही निधन झाले. मोहन जोशी हेही दर्जेदार नाटके संगमनेरला आणत असत. पण कवी अनंत फंदी रंगमंचाची दुर्दशा झाल्याने नाटके येणे बंद झाले. दूरदर्शनचाही या व्यवसायावर मोठा परिणाम झाला. स्थानिक कलावंतांनाही रंगमंचच उपलब्ध नसल्याने नाटकांविषयी त्यांची ओढ कमी झाली. नूतनीकरणाच्या नावाखाली अनेक वर्ष नाट्यगृह बंद राहिल्याने आलेली मरगळ अजूनही गेलेली नाही.हे संगमनेरच्या नाट्य चळवळीचे वास्तव आहे. आज नाट्यगृह पूर्ण होऊनही त्यात अनेक उणिवा असल्याने रंगकर्मी ते वापरायला अनुत्सुक अस्तात.
नाटकांप्रमणेच चित्रपट, चित्रवाणी मालिका या क्षेत्रातही संगमनेरच्या कलावंतांनी भरीव कामगिरी केली आहे. कधीकाळी संगमनेर जवळच्या निंबाळे येथे वास्तव्य असलेल्या जॉनी वॉकर या विनोदी अभिनेत्याने सिनेसृष्टी गाजवली होती. १९७६ला संगमनेरच्या युसुफ खान या कलावंताने कुठल्याशा सिनेमात छोटे काम केले होते. पुढे त्यांनी संगमनेरला फोटो स्टुडिओ टाकला. संगमनेरचा कलावंत राजन झांबरे यांनी माहेरची साडी, गौराचा नवरा या सिनेमांत छोट्या भूमिका केल्या आहेत. पुढे मुंबईला सिनेमात जायचे त्यांचे स्वप्न अपुरे राहिले तरी वेगवेगळ्या मालिका, सिनेमांत ते आजही काम करीत आहेत.
संगमनेरची नाट्य चळवळ जोरात चालू असतांनाच संस्थेचे सचिव व कलावंत वसंत बंदावणे यांनी १९८४ साली सिनेमा काढण्याची तयारी सुरू केली. हा एक धाडसी प्रयोग होता. डॉ. सोमनाथ मुटकुळे यांनी त्यांना प्रोत्साहन दिले. डॉ. मुटकुळे यांचे दिग्दर्शन असलेल्या ‘प्रायश्चित्त’ या सिनेमाचे चित्रीकरण सुरू झाले. संभाजीराजे थोरात यांच्या बंगल्यात प्रसिद्ध छायाचित्रकार सुनील बूब चित्रीकरण करीत होते. रात्रंदिवस काम चाले. व्यवसायामुळे त्यांना ते जमेना. मग स्वतःचा कॅमेरा घ्यायचा ठरले. त्यासाठी डॉ. सुधीर तांबे, .डॉ .देवेंद्र ओहारा, डॉ. जी.पी.शेख, डॉ .श्रीकांत देशमुख, कांताबाई सातारकर यांनी पैसे दिले व नवा कॅमेरा आणला. पुढे हा सिनेमा पूर्ण झाला पण मार्केटिंग माहीत नसल्याने प्रेक्षकांना पहायला मिळाला नाही. हा संगमनेरातील चित्रपट निर्मितीचा पहिला प्रयत्न असावा.
संगमनेरमध्ये बनलेली पहिल्या दूरचित्रवाणी मालिकेची निर्मितीही बंदावणे यांच्याच नावावर जमा आहे. बंदावणे यांनी २०१२ साली लिनियर फिल्म्स ही निर्मिती संस्था स्थापन केली. या संस्थेमार्फत संपूर्ण संगमनेरची, स्वतः लिहिलेली व स्वनिर्मिती  ‘बंदिशाळा’ ही  मालिका तयार केली.. ती सह्याद्री वाहिनीवरून ५२ भागात प्रसारित झाली. तिला कला संस्कृती दर्पणची तीन नामांकानेही मिळाली होती. या मालिकेत संगमनेरचेया सुर्यकांत शिंदे, वंदना बंदावणे, अंतून घोडके, प्रकाश पारखे, केशव वर्पे, शिवशंकर भारती, राजन झांबरे, राजू कोदे, संगीता परदेशी, भाऊसाहेब नरवडे, सुनील कवडे, तुषार गायकवाड, जाकीर खान, चौधरी सर, डॉ .दिनेश वाघोलीकर, सदाशिव थोरात, उद्योगपती डॉ .संजय मालपाणी, गुणवंत साळवे, शोभा साळवे, व इतर अनेक कलावंतांना संधी मिळाली. चित्रीकरण स्थळासाठी महाराष्ट्राचे माजी मंत्री बाळासाहेब थोरात व आमदार डॉ. सुधीर तांबे यांनी सहकार्य केले होते.
संगमनेरातील व्यापारी तरुण अमित कटारिया व राजेश पारख यांनी ‘ तात्या विंचू लागे राहो ‘ हा चित्रपट निर्माण केला होता. त्याला तालुक्यातील दोलासाने येथील अमोल मुके यांनी दिग्दर्शन केले होते. मुके आता मुंबईत सिनेमा क्षेत्रात संघर्ष करताहेत. जोशी स्वीटहोमचे मालक राजेश जोशी यांनी संपूर्ण लांबीचा हिंदी चित्रपट ‘फुल टू धमाल’ संगमनेरात २०१६ साली तयार केला. या शिवाय संगमनेरातील अनेक तरुण या क्षेत्रात धडपड करताहेत. राजू कोदे व वसंत बंदावणे यांनी व्हिक्टोरिया क्रॉस मिळवलेल्या व मुळचे संगमनेर तालुक्यातले असलेले नामदेवराव जाधव यांच्या जीवनावर आधारित ‘व्हिक्टोरिया क्रॉस’ नावाची एक फिल्म तयार केली. डॉ. एजाज शेख यांनी २००७ साली ‘कहा है मुस्कान?’ नावाची हिंदी फिल्म तयार केली होती. अनेक शोर्ट फिल्म्स केल्यानंतर आज २०१७ साली ते ‘संगमनेरी घोडा’ नावाची  फिल्म बनवताहेत. तिचे दिग्दर्शन संदीप कोकणे नावाचा तरुण दिग्दर्शक करतो आहे.
कोकणे यांनी काही दिवस मुंबईत संघर्ष केल्यानंतर ते संगमनेरातल्या सांस्कृतिक क्षेत्रात परतले आहेत.आल्या आल्या त्यांनी “ बासरी “ नावाची शॉर्ट फिल्म तयार केली. तुषार गायकवाड याला संधी मिळताच तोही दिग्दर्शन क्षेत्रात उतरला..त्याने ऊसतोड कामगारांच्या मुलांच्या भावविश्वावर “फिस्ट “ नावाची अतिशय सुंदर फिल्म केली आहे. रत्नाकर सातपुते यांनी फिल्म निर्मितीचे रीतसर प्रशिक्षण घेऊन “ मेनोपोज “ हा लघु चित्रपट निर्मिला आहे. दिगंबर सातपुतेही फिल्म निर्मितीसाठी प्रयत्न करीत आहेत. त्यांनी “ होलम राजा “ नावाच्या फिल्मचे चित्रीकरण नुकतेच संपवले आहे. ॲड. भाऊसाहेब गांडोळे यांनी “ डाव का मोडला ? “ या चित्रपटाची घोषणा केली आहे. केशव वर्पे यांनी “ खोपट “ नावाचा चित्रपट निर्मितीला घेतला आहे. लिनियर फिल्म्सच्या “ बळीराणी “ या लघुपटात वंदना बंदावणे, अंतून घोडके, भाऊसाहेब नरवडे, अक्षय बुऱ्हाडे, युववार्ताचे संपादक किसनराव हासे, प्रशांत त्रिभुवन, तुषार गायकवाड, या कलावंतांनी भूमिका केल्या आहेत. सांप्रतच्या काळात हे प्रकल्प संगमनेरात सुरू आहेत. ते पूर्ण झाल्यावरच त्याचे यशापयश ठरेल.
बंदिशाळा या मालिकेतून कलाकार म्हणून काम सुरू केलेले अंतून घोडके यांनी पुढे थँक्यू विठ्ठला, गणवेश या सिनेमांत काम केले. जाकीर खान या कलावंताने रायरंद (?) व इतर काही सिनेमांतून काम केले आहे. राजन झांबरे यांचा मुलगा अभिनय झांबरे याने ‘संगमनेरी घोडा’ या फिल्ममध्ये प्रमुख भूमिका केली आहे.
वसंत बंदावणे यांनी दूरदर्शनच्या सह्याद्री वाहिनीवर अनेक कार्यक्रम सादर केले आहेत. त्यांत संगमनेरच्या संस्कृतीवर आधारित ‘इथं नांदते एकात्मता’ हा विशेष कार्यक्रम होता. याशिवाय संगमनेरातील भाऊसाहेब थोरात, बाळासाहेब थोरात, डॉ. सुधीर तांबे, दुर्गाताई तांबे यांचेसह अनेक मान्यवरांच्या मुलाखती त्यांनी टी.व्ही.वर घेतल्या आहेत. बंदावणे यांनी संगमनेरचे सर्वाधिक कार्यक्रम सह्याद्री वाहिनीवर सदर केले आहेत. गाजलेल्या ‘शक्तिमान’ या मालिकेतील कलावंत मुकेश खन्ना यांना २००० साली संगमनेरात आणून बंदावणे यांनी गर्दीचा उच्चांक मोडला होता. पंडित नेहरू जयंती शताब्दी निमित्त बालनाट्य महोत्सव घेऊन त्याच्या उद्घाटनाला महाभारत या मालिकेतील बाळकृष्णाची भूमिका करणारा केवल शहा याला आणले होते. भाऊसाहेब थोरात या महोत्सवाचे उद्घाटक होते. शालेय अभ्यासक्रमावर मनोरंजक फिल्म तयार करून ती सर्व शाळांमध्ये मुलांना दाखवण्यात आली होती. तिचे प्रकाशन १९८८ साली नानासाहेब गोरे यांनी केले होते.
वसंत बंदावणे यांनी आपल्या लिनियर फिल्म या संस्थेच्या वतीने किशोरवयीन मुलांसाठी अभिनय वर्गाचे सातत्याने आयोजन केले आहे. यातील बऱ्याच बालकलाकारांना मालिका व लघु चित्रपटातून संधी दिली आहे.
काही वर्षांपूर्वी मालपाणी उद्योग समूह व माहेश्वरी मंडळाने सुरू केलेल्या ‘संगमनेर फेस्टिव्हल’ने संगमनेरच्या सांस्कृतिक इतिहासात भर घातली आहे. गणेशोत्सव काळातला हा फेस्टिव्हल म्हणजे संगमनेरकरांसाठी मनोरंजनाची मेजवानीच असते. त्यात दर्जेदार नाटके, नृत्ये, धार्मिक कार्यक्रम यांचा मनोहारी संगमच असतो. डॉ. संजय मालपाणी, मनीष मालपाणी, गिरीष मालपाणी, सचिन पलोड,              व संगमानेरातील सर्व गणेश मंडळांचा सहभाग यात असतो.
कटला मासा
खाद्य
तलावाच्या वरच्या थरातील अन्न खातो. कार्पच्या इतर जातींबरोबर खाद्याकरिता स्पर्धा करीत नाही. वाढ जलद असते.कटला हा भारतातील एक अतिशय किफायतशीर खाद्य मत्स्य आहे. ६० सेंमी. लांबीपर्यंतचे मासे खायला चविष्ट असतात. यापेक्षा जास्त लांबीच्या माशांची चव चरबट असते. ५६ सेंमी. लांबी होण्याच्या सुमारास हे मासे पक्व होतात.
संगमनेर
संगमनेर शहराचा वसंत बंदावणे लिखित नाट्य-चित्रपट इतिहास
नृत्य क्षेत्रात कुलदीप व विनोद कागडे बंधू चांगली कामगिरी करीत आहेत. नृत्य प्रशिक्षण वर्ग चालवून ते संगमनेरच्या कलाकारांना टी.व्ही. वर संधी उपलब्ध करून देत आहेत. संगमनेरचा सांस्कृतिक इतिहास कांताबाई सातारकर सह रघुवीर खेडकर या तमाशा मंडळाशिवाय पूर्णच होऊ शकत नाही. या तमाशा मंडळाने संगमनेरचे नाव सांस्कृतिक क्षेत्रात महाराष्ट्रात सर्वदूर नेले आहे. कांताबाई सातारकर या हाडाच्या कलावंत आहेत तर चिरंजीव रघुवीर उत्तम विनोदी अभिनेता आहे. दोघांनीही कलेसाठी आपले आयुष्य वेचले आहे. मंदाराणी, अलका या नृत्य निपुण कलावंत आहेत. चित्रपटात अनेक संधी चालून आल्या असतानाही त्यांनी रंगमंचाची सेवा सोडली नाही. अत्यंत प्रतिकूल परिस्थितीत त्यांनी पारंपरिक तमाशाची कला टिकवून ठेवली आहे.
कटला मासा
वास्तव्य
भारतात सर्वत्र आढळतो. वयाच्या तिसऱ्या वर्षी प्रजननक्षम होतो. पावसाळ्याचा पूर्वार्ध हा प्रजननाचा हंगाम आहे.
संगमनेर
संगमनेर शहराचा वसंत बंदावणे लिखित नाट्य-चित्रपट इतिहास
संगीत, चित्रकला, शिल्प या कलांतही संगमनेरचे कलावंत अग्रेसर होते. अनेक नामवंत कलाकारांनी महाराष्ट्रभर काम करून आपला ठसा उमटवला आहे. त्या काळात उमाजी पेंटर यांनी प्रभातच्या गोकुळचा चोर या सिनेमासाठी सेटचे काम केल्याचा उल्लेख सापडतो. या परंपरेचा आजचा दुवा म्हणजे कांचनकुमार बंदावणे व रुपाली बंदावणे. हे दोघेही संगमनेरचे कलावंत आजमितीला हिंदी चित्रपट सृष्टीत कलादिग्दर्शक म्हणून काम करत आहेत. अनेक नावाजलेले सिनेमा व लाईव्ह शो त्यांच्या नावावर जमा आहेत. प्रसिद्ध अभिनेते, कवी किशोर कदम (सौमित्र) हे संगमनेर तालुक्यातील तळेगावचे. तर जवळेकडलगचा नृत्यकार संतोष कडलग हा झी मराठीच्या ‘एकापेक्षा एक’ या नृत्य स्पर्धेत सेकंड विनर होता. ई टी.व्ही.च्या ‘हल्ला बोल’मधेही तो सहभागी होता. गौरव गुंजाळ या कलावंतानेही ई.टी. व्ही.च्या डब्बा गोल, व झी टोकीजच्या कॉमेडी ॲवॉर्ड शोमध्ये हजेरी लावली होती. आजही २०१७ साली संगमनेरचे अनेक कलावंत दृशव्य माध्यमाच्या मायावी दुनियेत जाण्यासाठी धडपड करीत आहेत.
कटला मासा
स्थलांतर
अंडी घालण्याकरिता ते सपाट प्रदेशातील नद्यांत स्थलांतर करतात. अंडी वाटोळी व पारदर्शक असून बुडून तळाशी जातात. १६ — १८ तासांत अंडी फुटून ४⋅४ — ५⋅३ मिमी. लांबीचे डिंभ (भ्रूणानंतरची स्वतंत्रपणे जगणारी व प्रौढाशी साम्य नसणारी क्रियाशील अवस्था) बाहेर पडतात. सहा आठवड्यांत ते प्रौढरूप धारण करतात.
संगमनेर
संदर्भ
वर्ग:अहमदनगर जिल्हा वर्ग:संगमनेर
कटला मासा
संदर्भ
http://mr.vikaspedia.in/rural-energy/environment/91c94893593593f93593f92792493e-92e93e938947/91591f93293e
https://www.loksatta.com/lokshivar-news/fish-farming-2-1423585/
Catla Fish Online
फ्रांत्स बेकेनबाउअर
फ्रांत्स बेकेनबाउअर जन्म ( ११ सप्टेंबर १९४५ ) हे प्रसिद्ध जर्मन फुटबॉलपटु आहे. यांना जर्मनीत मानाने 'डेअर कैजर' (सम्राट) असे म्हणतात.१९७४ च्या जर्मनीचे फुटबॉल विश्वकरंडक विजेत्या संघाचे नेतृत्वा बेकेनबाउअर यांनी केले. तसेच १९९० च्या देखील विश्वविजेत्या संघाचे ते प्रशिक्षक होते.
कटला मासा
संदर्भ
वर्ग:मासे वर्ग:जलचर प्राणी
फ्रांत्स बेकेनबाउअर
बेकेनबाउअर,फ्रांत्स वर्ग:इ.स. १९४५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वेतन
ठराविक काळाकरता केलेल्या कामाचा आर्थिक मोबदला म्हणजे वेतन होय.
वर्ग:नोकरी
२०१८ कान्स चित्रपट महोत्सव
२०१८ कान्स चित्रपट महोत्सव हा वार्षिक चित्रपट महोत्सव फ्रांसच्या कान्स शहरात ८ ते १९ मे २०१८ मध्ये आयोजित करण्यात आला होता. या समारंभाची ही ७१वी आवृत्ती होती.
ऑस्ट्रेलियन अभिनेत्री केट ब्लँचेेट यांनी जूरी अध्यक्ष म्हणून काम केले. हिरोकाझू कोरे-ईडन दिग्दर्शित जपानी चित्रपट शॉप लिफ्टर्सने पाल्मे डी'ओर जिंकला.
असगर फरहादीच्या मानसशास्त्रीय थ्रिलर एव्हरीबडी नोज या हावियेर बारदेम, पेनेलोप क्रूज आणि रिकार्डो डॅरिन यांनी अभिनीत चित्रपटासह हा उत्सव सुरू झाला.
वर्ग:फ्रान्समधील चित्रपट महोत्सव वर्ग:कान्स चित्रपट महोत्सव
तिपेश्वर
तिपेश्वर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील घाटंजी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:घाटंजी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
इगोर टॅम
इगोर येवगेन्येविच टॅम (रशियन:И́горь Евге́ньевич Та́мм) (जुलै ८, इ.स. १८९५ - एप्रिल १२, इ.स. १९७१) हा सोवियेत संघाचा नोबेल पारितोषिक विजेता भौतिकशास्त्रज्ञ व गणितज्ञ होता.
दो अंजाने
दो अंजाने हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. यामध्ये अमिताभ बच्चन यांनी काम केले होते.
इगोर टॅम
बाह्य दुवे
टॅम, इगोर वर्ग:इ.स. १८९५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९७१ मधील मृत्यू
दो अंजाने
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९७५ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
सायप्रस राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
वर्ग:रिकामी पाने फुटबॉल संघ
क्युबा राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
क्युबा फुटबॉल संघ (फिफा संकेत: CUB) हा कॅरिबियनमधील क्युबा देशाचा राष्ट्रीय पुरुष फुटबॉल संघ आहे. कॉन्ककॅफचा सदस्य असलेला क्युबा सध्या फिफाच्या जागतिक क्रमवारीमध्ये १०९ व्या स्थानावर आहे. १९३८ सालच्या फिफा विश्वचषक स्पर्धेमध्ये पात्रता मिळवणारा क्युबा हा कॅरिबियनमधील पहिला देश होता. क्युबा आजवर ७ कॉन्ककॅफ गोल्ड चषक स्पर्धांमध्ये खेळला असून १९७१ साली त्याला चौथे स्थान मिळाले होते.
बाह्य दुवे
फुटबॉल संघ वर्ग:उत्तर अमेरिकेमधील राष्ट्रीय फुटबॉल संघ वर्ग:कॉन्ककॅफ
चोवीस तीर्थंकर
तीर्थ या शब्दाचे पुढे दिल्याप्रमाणे अनेक अर्थ जैन ग्रंथात आढळतात : (१) धर्म, (२) संसारसागराच्या पैलतीरावरील मोक्षमंदिराकडे नेणारा पाण्याचा उतार व बंदर, (३) जैन साधू, साध्वी, श्रावक, श्राविका यांचा संघ, (४) जैनांचे १२ अंगग्रंथ इत्यादी. या अर्थांवरून तीर्थंकर म्हणजे धर्माध्यक्ष, जैन संघप्रमुख, मोक्षमार्ग दाखविणारा असे या संज्ञेचे अर्थ होतात. तीर्थंकरालाच ‘जिन’ म्हणजे इंद्रिये जिंकणारा, ‘अर्हत्’, सर्वज्ञ, वीतराग, केवली म्हणजे केवलज्ञानी अशी नावे दिलेली आहेत. जिन शब्दावरूनच या धर्माच्या अनुयायांना ‘जैन’ असे नाव पडले.
२४ तीर्थंकरांचे नाव आणि  त्यांची चिन्हे: * श्री ऋषभनाथ भगवान- बैल * श्री अजितनाथ भगवान - हात्ती * श्री संभवनाथ भगवान- घोडा * श्री अभिनंदननाथ भगवान - माकड * श्री सुमतिनाथ भगवान - चकवा * श्री पद्मप्रभु भगवान- कमळ * श्री सुपार्श्वनाथ भगवान - स्वास्तिक * श्री चन्द्रप्रभु भगवान - चंद्र * श्री पुष्पदंत भगवान- मगर * श्री शीतलनाथ भगवान- कल्पवृक्ष * श्री श्रेयांसनाथ भगवान - गैंडा * श्री वासुपूज्य भगवान- म्हैस * श्री विमलनाथ भगवान - शूकर * श्री अनंतनाथ भगवान- सेही * श्री धर्मनाथ भगवान - वज्र * श्री शांतिनाथ भगवान- हिरण * श्री कुंथुनाथभगवान- बकरी * श्री अरहनाथ भगवन- मासा * श्री मल्लिनाथ भगवान- कळस * श्री मुनिस्रुव्रतनाथ भगवान - कासव * श्री नमिनाथ भगवान- नीलकमल * श्री नेमिनाथ भगवान- शंख * श्री पार्श्वनाथ भगवान - साप * श्री महावीर भगवान- सिंह
वर्ग:जैन धर्मातील तीर्थंकर वर्ग: जैन धर्म
विक्टर वाल्डेस
वर्ग:स्पेनचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मैदाराधानोशी
मैदाराधानोशी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील इगतपुरी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान २०५० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:इगतपुरी तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
बी.ए.एस.एफ.
बी.ए.एस.एफ. ही जर्मनीतील आघाडीची रसायने बनवणारी कंपनी असून जगातील सर्वात मोठया कंपनीच्या यादित तिचा समावेश होतो. कंपनीचे मुख्य उत्पादन केंद्र जर्मनी मध्ये मानहाइम शहराजवळ लुडविग्सहाफेन येथे आहे. कंपनीचे जगभर १०० च्या पेक्षा जास्त ठिकाणी उत्पादन केंद्रे असून ८१ हजार कर्मचारी काम करतात. कंपनीची स्थापना १८६५ मध्ये झाली. सुरुवातिला कपडे रंगवण्यास लागणारे रंग बनवणारी ह्या कंपनीने काळानुरूप अनेक रासायनिक प्रक्रिया विकसित केल्या. आज कंपनीचे उत्पादन मुख्यत्वे रसायने, विविध प्रकारचे प्लास्टिक व पॉलिमर, रासायनिक खते, खास रसायने व पेट्रोलियम व नैसर्गिक वायु उत्पादने यात आहे. कंपनीचे वार्षिक उत्पन्न २००६ मध्ये ४ हजार कोटि युरो ( २ लाख २०हजार कोटि रुपये) इतके होते.
वर्ग:जर्मनीमधील कंपन्या
पारडी ताकमोर
पारडी ताकमोर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वाशिम जिल्ह्यातील वाशीम तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.दिवसा उष्ण आणि रात्री थंड असे वर्षभर तापमान असते. पावसाळ्यात येथे मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
जबलपूर विभाग
जबलपूर विभाग मध्यप्रदेशातील दहा प्रशासकीय विभागांपैकी एक आहे.
जिल्हे
या विभागात
मुख्यालय
जबलपूर विभागाचे मुख्यालय जबलपूर आहे. सध्याचे जबलपूर विभागाचे विभागीय आयुक्त डॉ. रविंद्रकुमार पास्तर आहेत.
संदर्भ
http://www.jabalpurdivision.nic.in/
वर्ग:मध्य प्रदेशमधील विभाग
जामखेड
naigaon village kishor motilal misal
जामखेड हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील अहमदनगर जिल्ह्याच्या जामखेड तालुक्यातील एक शहर आहे. येथील नदीचे नाव विंचरणा असे आहे.
संदर्भ
yanche s.r.e power industries hya navane electronics and electricals navane
dukan aahe tyani jamkhed yethe 2014 roji dukan suru kele asun kharda road var aahe
tyanchya dukant branded compani chya vastu miltat v tyanchi grahka pari seva changali aahe
tyani sarve pratham dukan 2004 sali tyanchya gavi (naigaon) jamkhed yethe suru kele
वर्ग:अहमदनगर जिल्हा
रामपूरी
रामपूरी हे महाराष्ट्र राज्याच्या गोंदिया जिल्ह्यातील गोंदिया तालुक्यातील गाव आहे. ते गोंदिया शहरापासून १० किमी अंतरावर आहे.
वर्ग:गोंदिया जिल्ह्यातील गावे
छोटी सी बात
छोटी सी बात हा इ.स. १९७६ साली प्रदर्शित झालेला हिंदी भाषेतील चित्रपट आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
जिबूती राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
वर्ग:रिकामी पाने फुटबॉल संघ वर्ग:आफ्रिकेमधील राष्ट्रीय फुटबॉल संघ
किम इल-सुंग
किम इल-सुंग उत्तर कोरियाचा राष्ट्राध्यक्ष होता हा उत्तर कोरियाच्या स्थापनेपासून (१९४८) मृत्यूपर्यंत राष्ट्राध्यक्ष होता.
वर्ग:उत्तर कोरियाचे राष्ट्राध्यक्ष
फोर्ब्स ग्लोबल २०००
फोर्ब्स ग्लोबल २००० ही फोर्ब्स मासिकाने प्रसिद्ध केलेली जगातील सर्वात मोठ्या २००० कंपन्यांची यादी आहे.
२००९ची यादी
पूर्ण यादी येथे आहे.
वर्ग:कंपन्या
प्रसादनी वीराक्कोडी
प्रसादनी महेशिका वीराक्कोडी तथा प्रसादनी वीराक्कोडी (१३ नोव्हेंबर, इ.स. १९८८ - ) ही संघाकडून आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय आणि ट्वेंटी२० क्रिकेट खेळणारी क्रिकेट खेळाडू आहे. . ती डाव्या हाताने फलंदाजी करते. वीराक्कोडी यष्टिरक्षक आहे.
वर्ग:श्रीलंकेच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८८ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
पूर्वांचल
पूर्वांचल हा भारत देशाच्या उत्तर प्रदेश राज्यामधील एक भौगोलिक प्रदेश आहे. उत्तर प्रदेशाच्या पूर्व भागात स्थित असलेल्या पूर्वांचलच्या उत्तरेस नेपाळ देश, पूर्वेस बिहार राज्य, पश्चिमेस अवध प्रदेश आग्नेयेस झारखंड राज्य, दक्षिणेस छत्तीसगढ तर नैऋत्येस मध्य प्रदेश आहेत. प्रामुख्याने भोजपुरी भाषिक असलेल्या पूर्वांचलला स्वतंत्र राज्याचा दर्जा मिळावा अशी मागणी अनेक वर्षांपासून होत आहे. वाराणसी, गोरखपूर,कुशीनगर इत्यादी प्रमुख शहरे पूर्वांचल भागात आहेत.
तिटवी
तिटवी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील घाटंजी तालुक्यातील एक गाव आहे.
पूर्वांचल
पूर्वांचलमधील जिल्हे
पूर्वांचल प्रदेश अविकसित व दुर्लक्षित असून येथील रहिवासी १९६० सालापासून वेगळ्या राज्याची मागणी करत आहेत.
तिटवी
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
पूर्वांचल
हेही पहा
वर्ग:उत्तर प्रदेशचा भूगोल वर्ग:भारतामधील भौगोलिक प्रदेश
तिटवी
संदर्भ
वर्ग:घाटंजी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
हावडा–गया–दिल्ली रेल्वेमार्ग
दिल्ली–गया-हावडा रेल्वेमार्ग हा भारतामधील एक प्रमुख रेल्वेमार्ग आहे. दिल्ली व कोलकाता ह्या दोन मोठ्या महानगरांना जोडणारा हा १,४४९ किमी लांबीचा मार्ग दिल्ली, उत्तर प्रदेश, बिहार, झारखंड व पश्चिम बंगाल ह्या राज्यांमधून धावतो. अलीगढ, कानपूर, अलाहाबाद, गया, धनबाद इत्यादी भारतातील मोठी शहरे ह्याच मार्गावर आहेत. दिल्ली–हावडा मुख्य रेल्वेमार्ग हा देखील दिल्ली व कोलकात्यादरम्यान धावतो व दोन पट्टे सोडले तर दिल्ली-गया-हावडा नार्ग हा मुख्य मार्गाचाच भाग मानला जातो.
प्रशासकीय सोयीसाठी दिल्ली–गया–हावडा रेल्वेमार्ग हा मार्ग खालील पट्ट्यांमध्ये विभागला गेला आहे.
दिल्ली व कोलकाता दरम्यान धावणाऱ्या सियालदाह राजधानी एक्सप्रेस, पश्चिम बंगाल संपर्क क्रांती एक्सप्रेस इत्यादी गाड्या ह्याच मार्गाचा वापर करतात.
वर्ग:भारतामधील रेल्वेमार्ग वर्ग:दिल्लीमधील रेल्वे वाहतूक वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील रेल्वे वाहतूक वर्ग:बिहारमधील रेल्वे वाहतूक वर्ग:झारखंडमधील रेल्वे वाहतूक वर्ग:पश्चिम बंगालमधील रेल्वे वाहतूक
इ.स. २००५ मधील चित्रपट
यादी
वर्ग:प्रदर्शन वर्षानुसार चित्रपट वर्ग:इ.स. २००५ मधील चित्रपट
पेट्रोनास
पेट्रोनास तथा पेट्रोलियम नासियोनाल बेरहाड ही मलेशियातील सरकारी खनिज तेल व वायू कंपनी आहे.
पेट्रोयम नॅशनल बेरहाड (नॅशनल पेट्रोलियम लिमिटेड) साठी पेट्रोनास, 17 ऑगस्ट 1 9 74 रोजी स्थापन झालेल्या मलेशियन तेल आणि गॅस कंपनीची मालकी आहे. मलेशियाच्या मालकीची संपूर्ण मालकी असलेली कंपनी मलेशियातील संपूर्ण तेल आणि वायू स्त्रोतांशी निगडित आहे आणि या संसाधनांचा विकास आणि मूल्य वाढविण्याची जबाबदारी सोपविली आहे. पेट्रोनास हे जगातील सर्वात मोठे फॉर्च्यून ग्लोबल 500 सर्वात मोठे कॉरपोरेशन आहे. फॉर्च्यूनने 2013 मध्ये पेट्रोनासची जगातील 75 व्या क्रमांकाची सर्वात मोठी कंपनी म्हणून नोंदविली आहे. फॉर्च्यूनने पेट्रोनास जगातील 8 व्या क्रमांकाची नफा म्हणून आणि आशियातील सर्वात फायदेकारक म्हणून क्रमांकित केले आहे. [4] [5] [6]
के.वाय.सी. (फॉर्म)
'''के.वाय.सी. मानके'''
मासावणे
मासावणे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील शहापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
के.वाय.सी. (फॉर्म)
केवायसी मार्गदर्शक सूचनांचे उद्दीष्ट हे असे आहे की सावकारी किंवा अजाणतेपणे  बँकांना मनी लॉन्ड्रिंगच्या कामांसाठी गुन्हेगार घटकांचा वापर करण्यापासून रोखणे. संबंधित प्रक्रिया बँकांना त्यांचे ग्राहक आणि त्यांचे आर्थिक व्यवहार अधिक चांगल्या प्रकारे समजण्यास सक्षम करतात. हे त्यांचे जोखमी चांगल्याप्रकारे व्यवस्थापित करण्यात मदत करते. आज केवळ बँकाच नाही तर विविध ऑनलाइन व्यवसायही केवायसी लागू करू शकतात. ते सहसा पुढील चार मुख्य घटकांचा समावेश करून त्यांचे केवायसी धोरण ठरवतात.
1) ग्राहक स्वीकृती धोरण
मासावणे
संदर्भ
वर्ग:शहापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
के.वाय.सी. (फॉर्म)
2) ग्राहक ओळख प्रक्रिया
3) व्यवहारांची  देखरेख
4) जोखीम व्यवस्थापन
वर्ग:अर्थशास्त्र वर्ग:गुंतवणूक
केंतों मोमोता
केंतों मोमोता हा एक डावखुरा जपानी बॅडिंटनपटू आहे. तो जपानच्या सर्वोत्तम बॅडमिंटनपटूंपैकी समजला जातो. त्याच्या नावावर दोन जगजेतेपदे, दोन आशियायी करंडक जेतेपदे, व एक ऑल इंग्लंड जेतेपद आहे.
जपानच्या कागावा जिल्ह्यात १ सप्टेंबर १९९४ रोजी मोमोताचा जन्म झाला. त्याच्या वडिलांनी त्याचे नाव क्लार्क केंट उर्फ सुपरमॅनच्या नावावरून 'केन्तो' असे ठेवले. त्याने वयाच्या सातव्या वर्षी बॅडमिंटन खेळायला सुरुवात केली
२०१८ साली मोमोता पुरुष एकेरीच्या जागतिक क्रमवारीत सर्वोच्य स्थान प्राप्त करणारा पहिला जपानी खेळाडू ठरला. २०१९ साली ११ आंतरराष्ट्रीय जेतेपदे पटकावून त्याने गिनीज बुक ऑफ वर्ल्ड रेकॉर्डस मध्ये एका वर्षात सर्वाधिक पुरुष एकेरीच्या जेतेपदांचा विश्वविक्रम नोंदवला.
संदर्भ
वर्ग:जपानी बॅडमिंटन खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
हुआन माता
हुआन मनुएल माता गार्सिया (Juan Manuel Mata García; ) हा एक स्पॅनिश फुटबॉलपटू आहे. स्पेन फुटबॉल संघाचा सदस्य असलेला माता २००७-११ दरम्यान वालेन्सिया सी.एफ., २०११-१४ दरम्यान चेल्सी एफ.सी. तर २०१४ सालापासून मँचेस्टर युनायटेड ह्या क्लबांसाठी खेळत आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:स्पेनचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मांजरगाव
संदर्भ
वर्ग:इगतपुरी तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
कभी कभी
कभी कभी हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. या मध्ये अमिताभ बच्चन यांनी काम केले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
रावणवाडी (गोंदिया)
रावणवाडी हे महाराष्ट्र राज्याच्या गोंदिया जिल्ह्यातील गोंदिया तालुक्यातील गाव आहे. ते गोंदिया शहरापासून १० किमी अंतरावर आहे.
वर्ग:गोंदिया जिल्ह्यातील गावे
आत्माराम रावजी देशपांडे
आत्माराम रावजी देशपांडे (जन्म : मूर्तिजापूर, ११ सप्टेंबर १९०१; - ८ मे १९८२) हे मराठी कवी होते. ते कवी अनिल या टोपण नावाने प्रसिद्ध होते. कवि अनिलांना मुक्तछंद ह्या काव्यप्रकाराचे प्रवर्तक समजले जाते. तसेच दशपदी - १० चरणांची कविता - हा काव्यप्रकार अनिलांनी सुरू केला.
जीवन
मूर्तिजापूर ह्या गावी शालेय शिक्षण पूर्ण केल्यावर ते इ.स. १९१९ पुणे शहरास आले. फर्ग्युसन महाविद्यालय येथे कलाशाखेचा अभ्यासक्रम करीत असतानाच त्यांचा कुसुम जयवंत ह्या तरुणीशी परिचय झाला, त्याचे पुढे प्रेमात रूपांतर होऊन, प्रेमाची ६ ऑक्टोबर १९२९ रोजी विवाहात परिणती झाली. .
पदवी मिळवल्यावर भारतीय कलांचा अभ्यास करण्यासाठी कवी अनिलांनी कलकत्त्याला प्रयाण केले. तेथे त्यांना अवींद्रनाथ ठाकूर आणि नंदलाल बसू ह्यांचे मार्गदर्शन झाले. त्यानंतर १९३५ साली विधिशाखेची पदवी व नंतर सनद घेतल्यावर त्यांनी वकिलीचा व्यवसाय सुरू केला. १९४८ साली मध्यप्रदेश सरकारतर्फे त्यांची सामाजिक शिक्षण संस्थेचे उप-मुख्याधिकारी म्हणून नेमणूक झाली. त्यांनी १९५६ साली दिल्लीच्या राष्ट्रीय मूलभूत शिक्षण केंद्राच्या मुख्याधिकारीपदावर व पुढे १९६१ साली भारत सरकारच्या समाज शिक्षण मंडळाच्या सल्लागार ह्या पदांवर त्यांच्या नेमणुका झाल्या.
कवी अनिलांना इ.स. १९७९ची साहित्य अकादमीची फेलोशिप प्रदान करण्यात आली होती.
कवी अनिलांचे ८ मे १९८२ रोजी नागपूर येथे निधन झाले.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी कवी वर्ग:अखिल भारतीय मराठी साहित्य संमेलनांचे अध्यक्ष वर्ग:साहित्य अकादमी पुरस्कार विजेते वर्ग:इ.स. १९०१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८२ मधील मृत्यू
एडगर ॲलन पो
एडगर ॲलन पो (जन्म : १९ जानेवारी १८०९;  - ७ ऑक्टोबर १८४९) हा अमेरिकन लेखक, कवी, संपादक आणि समीक्षक होता. त्याला अमेरिकन स्वच्छंदतावादाचा अध्वर्यू समजले जाते.
रहस्य व गूढ कथांसाठी प्रसिद्ध असलेला पो अमेरिकेतला आद्य लघुकथालेखक होता. रहस्य ह्या कथाप्रकाराचा तो जनक मानला जातो. त्यावेळी उदयाला येत असलेल्या विज्ञान लेख प्रकारातही त्याने भर टाकलीअसे मानले जाते. नावाजलेल्या अमेरिकी लेखकांत तो पहिला असा होता ज्याने लेखनावरच उदरनिर्वाह करण्याचा प्रयत्न केला. पण त्यामुळे त्याला आर्थिक व साहित्यिक आयुष्यात अडचणी सहन कराव्या लागल्या.
एडगर ॲलन पोचा जन्म बॉस्टनमध्ये झाला. त्याचे जन्मनाव एडगर पो असे होते. लहानपणीच आईवडील वारल्यावर रिचमंडमधील जॉन आणि फ्रान्सिस ॲलन यांनी त्याला आश्रय दिला, पण त्याला कायदेशीर दत्तक घेतले नाही. व्हर्जिनिया विद्यापीठात शिक्षण घेण्याचा तसेच सैन्यात नोकरी करण्याचे असफल प्रयत्‍न केल्यानंतर पो ॲलन कुटुंबापासून वेगळा झाला.
पोने आपला पहिला कवितासंग्रह टेमरलेन ॲन्ड अदर पोएम्स १८२७मध्ये अ बॉस्टनियन या नावाने प्रकाशित केला होता.
एडगर ॲलन पो यांची मराठी पुस्तके
पो यांनी आपले लक्ष गद्याकडे वळवले आणि पुढील अनेक वर्षे साहित्यिक नियतकालिके आणि नियतकालिकांसाठी काम केले, त्यांच्या स्वतःच्या साहित्यिक समीक्षेसाठी प्रसिद्ध झाले. त्याच्या कामामुळे त्याला बाल्टिमोर, फिलाडेल्फिया आणि न्यू यॉर्क शहरासह अनेक शहरांमध्ये जाण्यास भाग पाडले. 1835 मध्ये बाल्टिमोरमध्ये, त्याने व्हर्जिनिया क्लेमशी विवाह केला, जो त्याची 13 वर्षांची चुलत बहीण आहे. जानेवारी 1845 मध्ये पो, झटपट यश मिळवण्यासाठी त्यांची "द रेवेन" ही कविता प्रकाशित केली. दोन वर्षांनंतर त्यांच्या पत्नीचे क्षयरोगाने निधन झाले. त्याने स्वतःचे जर्नल, द पेन (नंतर त्याचे नाव द स्टायलस) तयार करण्याची योजना सुरू केली, परंतु ते तयार होण्यापूर्वीच त्याचा मृत्यू झाला. ७ ऑक्टोबर १८४९ रोजी वयाच्या ४० व्या वर्षी पो यांचे बाल्टिमोर येथे निधन झाले; त्याच्या मृत्यूचे कारण अज्ञात आहे आणि अल्कोहोल, मेंदूची रक्तसंचय, कॉलरा, ड्रग्ज, हृदयविकार, रेबीज, आत्महत्या, क्षयरोग आणि इतर घटकांना विविध कारणे दिली गेली आहेत.[3]
पो आणि त्याच्या कृतींनी युनायटेड स्टेट्स आणि जगभरातील साहित्यावर तसेच कॉस्मॉलॉजी आणि क्रिप्टोग्राफी यासारख्या विशेष क्षेत्रांवर प्रभाव टाकला. पो आणि त्याचे कार्य साहित्य, संगीत, चित्रपट आणि टेलिव्हिजनमधील लोकप्रिय संस्कृतीत दिसून येते. त्यांची अनेक घरे आज समर्पित संग्रहालये आहेत.
वर्ग:इंग्लिश लेखक वर्ग:इ.स. १८०९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १८४९ मधील मृत्यू वर्ग:अन्य भाषेतील मजकूर वगळावयाची पाने
श्रीगोंदा
श्रीगोंदा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील अहमदनगर जिल्ह्याच्या श्रीगोंदा तालुक्यातील एक शहर आहे. श्रीगोंदा शहर सरस्वती नदीच्या काठी वसले आहे.
श्रीगोंदा हे नगर जिल्ह्याच्या दक्षिणेकडील एक ऐतिहासिक व पौराणिक सुवर्णसंपन्न वारसा लाभलेले नगर होय. श्रीगोंदा नगरीला प्राचीनकाळी ‘ श्रीपूर ‘ असे नाव होते. या श्रीपुरचे ‘ मध्ययुगात चाम्भारगोंदे’ झाले हे आजचे श्रीगोंदे होय. श्रीगोंदा या नगरीला दक्षिण काशी म्हटले जाते कारण या ठिकाणी प्राचीन असंख्य मंदिरे आहेत.या ठिकाणची प्राचीन,पूर्वयादव,यादवकालीन,मराठाकालीन मंदिरे पहिली कि श्रीगोंदा शहराच्या वैभवाची साक्ष पटते. मंदिरांबरोबरच शिंद्यांच्या राजवटीतील ऐतिहासिक व भव्य वाडे हेही श्रीगोंद्याचे एक वैषीष्ट्यच. अनेक मंदिरे वाडे व त्यासोबतच विविध साधू संतांच्या वास्तव्याने ही नगरी पुनीत झाली आहे.
श्रीपूर हे नाव श्रीलक्ष्मीच्या येथील वास्तव्यावरून पडल्याचे श्रीपूर महात्म्य ग्रंथात म्हटले आहे. पांडू विप्र नावाच्या भक्तासाठी श्री विष्णूंनीही या ठिकाणी बालरूपात अवतार घेतला म्हणून त्यांची श्री लक्ष्मी व श्री पांडुरंगाची स्वतंत्र मंदिरे येथे पहावयास मिळतात. पंढरपुरचे श्री विठ्ठल व श्रीगोंद्याचे श्री पांडुरंग ही दोन स्वतंत्र दैवते असल्याचेही या ग्रंथात दिले असून. सदर श्रीपूर नगरीचे वर्णन ‘ स्कंद पुराणात ‘ सापडते. श्री लक्ष्मी पांडुरंगाशिवायही अनेक देवतांची मंदिरेही शहरात जागोजागी आहेत. १२ महादेव( ३ अन्य ), अष्टविनायक ( अन्य ३), अष्टभैरव,नवदुर्गा, ११ मारुती याशिवाय श्री बालाजी, लक्ष्मी नारायण, एकमुखी दत्त, विठ्ठल रुक्मिणी, श्रीराम, श्रीकृष्ण, शनी महाराज, श्री भगवान कार्तिकेय, खंडोबा अशी अन्य मंदिरेही आहेत.
याशिवाय भारतात अत्यंत थोड्या ठिकाणी असणारे सूर्य मंदिरही होते पण सध्या ते अस्तित्वात नाही. त्याच बरोबर श्रीगोंदा नगरीत होऊन गेलेल्या विविध संताची मंदिरेही आहेत त्यात श्री संत शेख महम्मद महाराज, संत प्रल्हाद महाराज, संत गोधडे महाराज, संत राउळ महाराज, संत गोविंद महाराज चांभार, संत वामनराव पै यांचे गुरू संत नानामहाराज श्रीगोंदेकर, संत मोदोबा महाराज तेली अलीकडील काळातील संत तात्या महाराज महापुरुष असे विविध जाती- धर्मातील संत या भूमीत होऊन गेले त्या सर्वांची मंदिरेही शहरात आहेत. जगद्गुरू संत तुकाराम महाराजांचा पदस्पर्शही येथे झाला असून दांडेकर मळा येथे त्यांचे मंदिर आहे. श्रीगोंदा हे प्रामुख्याने ज्या संताच्या नावाने ओळखले जाते ते संत शेख मह्म्मद महाराज यांची संजीवन समाधी हेही या नगरीचे आणखी एक विशीष्टय म्हणता येईल.