cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
पर्यटन
हिवाळी पर्यटन
भारतीय पर्यटनाचा इतिहास हा हजारो वर्षो जुना आहे. हजारो वर्षापासून भारतीय उपखंडात लोक तीर्थक्षेत्रIन्ना भेट देण्याकरीता एका ठिकाणाहून दुसऱ्या ठिकाणी फिरत आलेत. भारतीय ग्रंथात सुद्धा याचे पुरावे भेटतात ज्यात, पंढरीची वारी, कुंभमेळा यांचे संदर्भ वाचण्यास मिळतात. तसेच इंग्रजांनी जेव्हा भारतावर राज्य केले तेंव्हा त्यांचा दोन राजधानी असत, हिवाळी राजधानी आणि उन्हाळी राजधानी. इंग्रज उन्हाळ्यात महाबळेश्वरला, शिमला, कश्मीर, उटी, म्हेसूर अशा ठिकाणी राहाण पसंत करत. इंग्रज हे राज्यकर्ते होते आणि त्यांचाकडे कामासाठी किवां निगराणी साठी भारतातील काही राजे महाराजे किवा अधिकारी होते, ज्यांना कामानिम्मित इंग्रजांचा माघे त्या त्या ठिकाणी जावे लागे. भारताला स्वातंत्र्य मिळाले इंग्रज हा देश सोडून गेले पण त्यांचा मागे येथील श्रीमंत घराणे आणि राजे महाराजे यांना मात्र अशा फिरण्याची चटक लागली आणि स्वतंत्र भारतात फिरण्याची वेगवेगळे प्रदेश बघण्याची इच्छा तर प्रत्येक सामान्य माणसाला होती ती या लोकांना बघून उदयास आली आणि अशा प्रकारे आधुनिक भारता मध्ये हिवाळी पर्यटन उदयास आले.
धार्मिक पर्यटन
माणसाची श्रद्धा भक्तिभाव देखील पर्यटनास कारणीभूत ठरतो,शिवाय प्रत्येक व्यक्तीला स्वतःचा धर्म, स्वतःची संस्कृती प्रिय असते. त्यामुळे सांस्कृतिक-धार्मिक पर्यटनाचा विकास होतो, भारतासारख्या राष्ट्रामध्ये धार्मिक पर्यटन हे अधिक प्रमाणात असलेले दिसते,भारतात २ लाखाच्या वर मंदिरे ,३ लाख मशिदी, १०,७०१ चर्च हे अस्तित्वात असलेले दिसतात, शिवाय इतर धर्माशी निगडित, हजारो ठिकाणे असलेली दिसतात, ज्यातून लक्षावधी यात्रा,उरूस,मिरवणुका निघत असलेल्या कळतील, शिवाय विविध धर्मामध्ये असलेल्या विविध प्रथांमुळे देखील लक्षावधी वस्तूंची विक्री होत असलेली दिसून येते, ज्यामुळे साधारण लोकांना रोजगाराची संधी निर्माण झालेली दिसते. कित्येक भागातून तीर्थयात्रा करायला लोक निघतात,कित्येक लोक उरूस-जत्रा करतात, चार धाम यात्रा असते, शिवाय सणासुदीच्या दिवशी लोकांची अशा स्थळांवर जास्त रेलचेल होते, ज्यातून परिवहनाला देखील चालना मिळते, लोकांचे भ्रमंती करून मनोरंजन होते शिवाय समाधान देखील मिळते, म्हणून धार्मिक पर्यटन देखील पर्यटन विकासात महत्वाचे योगदान देत असलेले दिसून येते.
जोपासनाशील पर्यटन
===प
र्यावरण पर्यटन===
आरोग्य पर्यटन
आरोग्य पर्यटनात पर्यटक आल्हाददायक स्वच्छ हवामानात आपल्या प्रकृतीत सुधारणा करण्यासाठी अथवा आहे तशीच ठेवण्याचा प्रयत्‍न करतो. पूर्वी यालाच हवापालट असे म्हणत. लोकमान्य टिळक अशाच कारणासाठी सिंहगडा वर जाऊन रहात.
प्रदूषणमुक्त व आल्हाददायक वातावरण व जोडीला निसर्गसौंदर्य असल्यास आरोग्यावर सकारात्मक परिणाम होतो, म्हणूनच स्थानिक पर्यटनात पर्यटक जवळच्या शांत निसर्ग संपन्न व सौंदर्याने नटलेल्या परिसरात हवापालटासाठी जातात. अशा पर्यटनात पर्यटक एका आठवड्यापासून ते तीन महिन्यापर्यंत वास्तव्य करतात. उदा० महाबळेश्वर, माथेरान, चिखलदरा, वाई, पाचगणी, इत्यादी गावी जाऊन राहणे.
शैक्षणिक पर्यटन
शैक्षणिक पर्यटन म्हणजे अभ्यासाच्या दृष्टीने एका ठिकाणाहून दुसऱ्या ठिकाणी केलेला प्रवास होय.यामध्ये शैक्षणिक सहली,शैक्षणिक परिषद किंवा संशोधनासाठी देशामध्ये किंवा देशाबाहेर केलेला प्रवास यांचा समावेश होतो.विद्यार्थ्यांच्या दृष्टीने या पर्यटनाला जास्त महत्त्व आहे कारण क्षेत्र अभ्यास केल्यामुळे वेगवेगळ्या संकल्पना समजण्यास मदत होते.
पुढील वाचन
*
سیاح
सुनील रावसाहेब वलटे
सुनील रावसाहेब वलटे (- २२ ऑक्टोबर, इ.स. २०१९:नौशेरा सेक्टर, जम्मू काश्मीर) हे भारतीय सेनेतील सैनिक होते. दहशतवादी हल्ल्यादरम्यान त्याचा मृत्यू झाला. पीओकेत १८ दहशतवादी, १६ पाक सैनिक ठार वालटे यांचा सेवाकाळ पूर्ण झाल्यानंतर त्यांनी पाच वर्षे मुदत वाढवून घेतली होती. तीही आता संपत आल्याने लवकरच ते सेवानिवृत्त होणार होते. त्यांच्या मागे आई, वडील, पत्नी, एक नववीत शिकणारी मुलगी आणि पाच वर्षांचा मुलगा असा परिवार आहे. त्यांचे आई-वडील शेतकरी आहेत. त्यांचे चे प्राथमिक शिक्षण दहीगावमध्ये झाले. त्यानंतर कोपरगावमध्ये बारावीपर्यंत शिक्षण घेऊन ते सैन्यात भरती झाले. देशातील विविध ठिकाणी त्यांनी सेवा दिली. नुकतीच त्यांना नायब सुभेदारपदी बढती मिळाली होती. मंगळवारी झालेल्या कारवाईच्या वेळी गोळीबारात ते गंभीर जखमी झाले होते. त्यांच्यावर उपचार सुरू होते. मात्र, त्यात यश आले नाही. वर्ग:महाराष्ट्रातील शाहिद जवान
अमिनुल इस्लाम
मोहम्मद अमिनुल इस्लाम (बंगाली: আমিনুল ইসলাম ) (फेब्रुवारी २, इ.स. १९६८:ढाका - ) हा बांगलादेशकडून इ.स. १९८८ व इ.स. २००२च्या दरम्यान १३ कसोटी व ३९ एक-दिवसीय क्रिकेट सामने खेळलेला खेळाडू आहे.
इस्लाम, अमिनुल इस्लाम, अमिनुल वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
जाजपूर जिल्हा
२०११ च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या १८,२७,१९२ इतकी होती.
या जिल्ह्याची रचना कटक जिल्ह्यातून १ एप्रिल, १९९३ रोजी झाली.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:जाजपूर जिल्हा वर्ग:ओडिशामधील जिल्हे
वावीहर्ष
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
डाकीण
लोक समजुतींनुसार, स्त्री भुताचा एक प्रकार.
वर्ग:भुते वर्ग:पराश्रद्धा वर्ग:लोककथा डाकीण हा लोक समजुतीनुसार स्त्री भुताचा एक प्रकार आहे. डाकीणीच्या अनेक लोक कथा आहे, समाजा-समाजात वेगवेगळ्या प्रकारच्या लोक कथा आहे. डाकीण ही विविध प्रकारे विधी करून लोकांवर काळी विद्या करते आणि ज्या व्यक्तीवर ती काळी विद्या करते ती व्यक्ती तिने ज्या पद्धतीने काळी विद्या केली आहे त्या पद्धतीने ती व्यक्तीची मृत्यू होते, अशी समजूत लोक कथांच्या माध्यमातून स्पष्ट होते. एका समाजाची लोक कथा सांगतो. त्या समाजाच्या लोक कथेनुसार, डाकीण ही विद्या करून वडाच्या झाडाला दोरा गुंडाळते, जेव्हा ती दोरा गुंडाळते तेव्हा ज्या व्यक्तचे नुकसान करायचे आहे किंवा त्याला मारायचे आहे, त्या व्यक्तीचे नाव घेऊन दोरा गुंडाळते. आणि काही दिवसात त्या व्यक्तीचे नुकसान होते किंवा ती व्यक्ती मरण पावते. त्या समाजात लोक कथा आहे.
पारसोडा (आष्टी)
पारसोडा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते.उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:आष्टी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
इ.स. ४३२
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ४३२ वर्ग:इ.स.च्या ४३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
राष्ट्रीय महामार्ग १०३ (जुने क्रमांकन)
राष्ट्रीय महामार्ग १०३ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन)
डिसेंबर १२
बाह्य दुवे
डिसेंबर १० - डिसेंबर ११ - डिसेंबर १२ - डिसेंबर १३ - डिसेंबर १४ - (डिसेंबर महिना)
वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
ब्रह्मसमंध
समंधाचा एक प्रकार. त्यापेक्षा तीव्रतर.
वर्ग:भुते वर्ग:पराश्रद्धा वर्ग:लोककथा
आडगाव (नेर)
आडगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील नेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
नाडी ज्योतिष
भारताच्या विविध भागात सध्या या भविष्य कथनाची ३००पेक्षा जास्त केंद्रे आहेत.
नाडी ग्रंथांमधील मजकूर, तमिळ भाषा, काव्य, ऐतिहासिकता आणि ज्योतिषशास्त्रीय दृष्टिकोनातून तमिळनाडू राज्यातल्या विद्यापीठांतून आणि भारतातील व भारताबाहेरील विद्यापीठांतून नाडीग्रंथांचा सखोल अभ्यास व्हायला हवा.
बाह्य दुवे
http://www.Shashioak.com http://www.naadiguruonweb.org/ [http://www.scribd.com/doc/9915903/नाडी-ग्रंथ. नाडी ग्रंथ भविष्य]  नाडीग्रंथ भविष्याविषयी मराठीतील लेखन व पत्रव्यवहार
वर्ग:तमिळ पुराणशास्त्र वर्ग:तमिळ संगम साहित्य वर्ग:ज्योतिषशास्त्र
इ.स. ४३३
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ४३३ वर्ग:इ.स.च्या ४३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
असद
असद हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील कडेगांव तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:कडेगांव तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
खोर्दा जिल्हा
खोर्दा जिल्हा हा भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक जिल्हा आहे.
याचे प्रशासकीय केंद्र खोर्दा येथे आहे.
राष्ट्रीय महामार्ग १०४ (जुने क्रमांकन)
राष्ट्रीय महामार्ग १०४ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन) वर्ग:छत्तीसगढमधील वाहतूक
बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर
'''पं. बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर '''( इ.स. १८४९ - - ९ फेब्रुवारी १९२६ ) हे ख्याल गायकीत पारंगत असे ग्वाल्हेर घराण्याच्या हिंदुस्तानी शास्त्रीय संगीताचे गायक होते. महाराष्ट्रात ख्यालगायनाचे प्रवर्तक म्हणून ओळखले जाणारे गायनाचार्य बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर हे मिरज, औंध आणि इचलकरंजी येथील राजदरबारात दरबारी राजगायक होते.
अमिता मलिक
अमिता मलिक (जन्म : इ.स. १९२१ - - २००९) यांचा भारतीय पत्रकारितेतील प्रथम महिला म्हणून उल्लेख केला जातो. त्या ज्येष्ठ आणि आंतरराष्ट्रीय स्तरावरच्या चित्रपट समीक्षक आणि दूरचित्रवाणी माध्यमाच्या समीक्षक होत्या.
बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर
पूर्वायुष्य
बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकरांचा जन्म महाराष्ट्रात मिरज जवळ बेडग येथे झाला. त्यांच्या घरी वेदांत पठणाची परंपरा होती. पण वडिलांनी आग्रह करूनसुद्धा बाळकृष्णबुवा यांचे मन त्यात लागले नाही. त्यांची संगीताची आवड वाढतच गेली. एक दिवस त्यांनी संगीत शिक्षणासाठी घर सोडले. धार संस्थानातील देवजीबुवा यांच्याकडे त्यांनी संगीताचे सुरुवातीचे शिक्षण घेतले. नंतर ते ग्वाल्हेर येथे आले. तिथे ते हस्सूखाँ यांचे शिष्य पं.वासुदेवराव जोशी यांच्याकडे गेले. आधी देवजीबुवा यांच्याकडून त्यांनी शिक्षण घेतले असल्याचे कळल्यावर जोशी यांनी शिकवण्यास नकार दिला. बाळकृष्णबुवा वाराणसी येथे पोचले. तेथे त्यांची पुन्हा वासुदेवराव जोशी यांच्याशी भेट झाली. जोशींचे मत परिवर्तन झाले आणि त्यांनी संगीत शिकवण्याचे मान्य केले. त्यानुसार जोशी यांच्याकडे त्यांनी ख्याल गायकीचे शिक्षण घेतले. बाळकृष्णबुवांनी गुरूसेवा करून ज्ञान मिळवले. ग्वाल्हेर हे ठिकाण ख्याल शैलीतील हिंदुस्तानी संगीतासाठी तेव्हा सुप्रसिद्ध होते.
अमिता मलिक
१९४४ मध्ये ऑल इंडिया रेडिओच्या लखनौ केंद्रावर आपल्या कारकीर्दीला सुरुवात केली आणि १९४६ मध्ये त्या दिल्ली केंद्रावर आल्या. त्या देशाच्या प्रसारण व पत्रकारिता क्षेत्राच्या केंद्रस्थानी राहिल्या. ‘स्टेट्समन’, टाइम्स ऑफ इंडिया, इंडियन एक्सप्रेस आणि ‘पायोनियर’ मधून त्यांनी सदर लेखन केले. ‘इंडियन एक्सप्रेस’मध्ये ८० च्या दशकात दूरचित्रवाणीवरील त्यांचे ‘साइट अँड साऊंड’ हे सदर प्रसिद्ध होत असे.
ऑल इंडिया रेडिओच्या विकासातल्या विविध टप्प्यांच्या आणि पुढे १९५९ नंतर दूरचित्रवाणीच्याही विकासाच्या त्या साक्षीदार, इतिहासकार होत्या. १९६५ पासून खऱ्या अर्थाने नियमितपणे दूरचित्रवाणीचे प्रक्षेपण सुरू झाले तेव्हा ६७मध्ये अमिता मलिक यांनी दूरचित्रवाणीवर मार्लन ब्रॅन्डो आणि सत्यजित रे यांच्याबरोबर कार्यक्रम सादर केले होते.
पेठ (आष्टी)
पेठ हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यातील एक गाव आहे.
अमिता मलिक
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९२१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००९ मधील मृत्यू वर्ग:समीक्षक
पेठ (आष्टी)
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते.उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
हर्मन हॉलेरिथ
हर्मन हॉलेरिथ (२९ फेब्रुवारी, १८६० - १७ नोव्हेंबर, १९२९) हा अमेरिकन शोधक होता. याने माहितीचे संकलन करण्यासाठीचे सर्वप्रथम विद्युतयांत्रिकी यंत्र तयार केले होते. या यंत्रात सुधारणा करून नंतर ते गणितातील प्रश्न सोडविण्यासाठी वापरले.
बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर
कारकीर्द
पुढे गुरूंच्या आज्ञेवरून बाळकृष्णबुवांनी गृहस्थाश्रमात प्रवेश केला. त्यांनी मुंबई येथे संगीत विद्यालय सुरू केले. तिथे रामकृष्ण भांडारकरांसारखे अनेक विद्वान त्यांचे शिष्य होते. पुढे ते सातारा येथील राजदरबारात गायक म्हणून नोकरी करू लागले. तिथून ते औंधला गेले. पण तेथील हवामान सहन न झाल्याने त्यांना दम्याचा त्रास सुरू झाला. काही वर्षांनी मिरजेचे संस्थानिक त्यांना मिरजेला घेऊन गेले. त्यांच्या उपचाराची व्यवस्था केली व त्यांना राजगायक म्हणून नेमले. मिरज येथे हवामानाच्या अनुकूलतेमुळे आपले बस्तान बसविले. त्यानंतर लवकरच मिरज व त्या भोवतीचा भाग हिंदुस्तानी शास्त्रीय संगीताच्या क्षेत्रात पुढे आला व नंतर १०० वर्षांनीही ती परंपरा कायम राहिली आहे.येथे त्यांनी अनेक शिष्य तयार केले. ज्यात प्रमुखतः पंडित विष्णू दिगंबर पलुसकर, गुंडूबुवा इंगळे, पंडित अनंत मनोहर जोशी (अंतू-बुवा), वामनराव चाफेकर, पंडित नीलकंठबुवा जंगम यांचा समावेश आहे.
हर्मन हॉलेरिथ
त्याने टॅब्युलेटिंग मशीन कंपनीची स्थापना केली. या कंपनीचे इतर तीन कंपन्यांशी एकत्रीकरण झाल्यावर कम्प्युटिंग-टॅब्युलेटिंग-रेकॉर्डिंग कंपनीमध्ये रूपांतर झाले. या कंपनीने नंतर आयबीएम हे नाव धारण केले.
बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर
कारकीर्द
१८९६ मध्ये इचलकरंजीचे संस्थानिक नारायणराव बाबासाहेब घोरपडे त्यांना इचलकरंजी येथे घेऊन गेले. त्यांना दरबारी गायकाची नोकरी दिली. येथे त्यांनी तयार केलेल्या शिष्यांमध्ये अण्णाबुवा मिराशी, भाटे बुवा यांचा समावेश होतो.
हर्मन हॉलेरिथ
वर्ग:संगणकशास्त्रज्ञ वर्ग:आयबीएम वर्ग:इ.स. १८६० मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९२९ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर
वारसा
सर्वसामान्य लोकांना शास्त्रीय संगीताची गोडी लावण्यात व त्याचा प्रसार करण्यात त्यांचे शिष्य पलुसकर बुवा यांचे योगदान मोठे आहे.
स्मारक
त्यांच्या स्मरणार्थ इचलकरंजी येथे पंडीत बाळकृष्ण बुवा स्मृती मंदिर हे स्मारक उभारण्यात आले आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १८४९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९२६ मधील मृत्यू वर्ग:भारतीय शास्त्रीय गायक वर्ग:इचलकरंजी
प्लासीची लढाई
प्लासीची लढाई जून २३, इ.स. १७५७ रोजी झालेली ब्रिटिश ईस्ट ईंडिया कंपनी व बंगालच्या नवाबच्या सैन्यांमधील लढाई होती. ह्या लढाईत फ्रेंचांनी बंगालच्या नवाबाला मदत केली होती. ही लढाई इंग्रजांनी जिंकलेली पहिली प्रमुख लढाई होती व बंगालचा मोठा प्रांत ब्रिटीश अखत्यारीत आला व इंग्रजांचे भारतावर अधिकृत रित्या राज्य चालू झाले जे पुढील १९० ( १५ ऑगस्ट १९४७ पर्यंत) वर्षे टिकले. ह्या राज्याची सुरुवात ब्रिटिश इस्ट इंडिया कंपनी या नावाने होती. ही लढाई कोलकाता पासून साधारणपणे १५० किमी वर गंगा नदीच्या काठी पलाशी गावाच्या नजीक झाली.
ही लढाई खरेतर युरोपातील इंग्रज व फ्रेंच चढाओढीमुळे झाली होती. १७५६ ते १७६३ मध्ये इंग्रज फ्रेंचात युद्ध झाले त्यामध्ये शत्रुत्वापोटी फ्रेंच इस्ट इंडिया कंपनीने ब्रिटीशांविरुद्ध लढण्यास फौज पाठवली होती. फ्रेंचांनी सिरज उद दौलाची इंग्रजांविरुद्ध लढण्यास मदत मागितली. सिरज उद दौलाची फौज इंग्रजांपेक्षा मोठी होती. त्यामुळे पराभवाच्या भितीने इंग्रजांनी सिरज उद दौलाचे विरोधकांना आपल्या बाजूने वळवले. मीर जाफर जो सिरज उद दौलाचा माजी सेनापती होता त्याने लढाईच्या भूमीजवळ राहून लढाईत भाग न घेता इंग्रजांच्या विजयात हात भार लावला. सिरज उद दौलाचा पराभव झाला व सरतेशेवटी इंग्रजांच्या हाती पडल्यावर ठार मारण्यात आले. मीर जाफरला इंग्रजांनी आपल्या हातचे बाहुले बनवून नवाब बनवले. या विजयाने संपूर्ण बंगाल प्रांत इंग्रजांच्या हाती आला.
या लढाईने ब्रिटीशांच्या अशिया खंडातील साम्राज्याचा पाया घातला. बंगाल काबीज करताच राजकोषातून ब्रिटीशांना मोठ्या प्रमाणावर संपत्ती हाती पडली. तसेच बंगालच्या सुपीक प्रांतावर अनेक प्रकारचे कर लादून मोठ्या प्रमाणात संपत्ती कमवण्यास सुरुवात केली याचा फायदा त्यांना आपली लष्करी ताकद वाढवण्यात झाला.
हे सुद्धा पहा
बक्सरचे युद्ध
वर्ग:भारताचा इतिहास वर्ग:ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनी सहभागी असलेली युद्धे वर्ग:बक्सरचे युद्ध
समंध
समजानुसार, भुताचा एक प्रकार. असाही समज आहे की या प्रकारातले भूत हे वडाचे झाडावर वास्तव्यास राहते.
राष्ट्रीय महामार्ग ९
राष्ट्रीय महामार्ग ७ हा भारताच्या पंजाब, हरियाणा, हिमाचल प्रदेश व उत्तराखंड ह्या राज्यांमधून धावणारा एक राष्ट्रीय महामार्ग आहे. हा महामार्ग पंजाबमधील मलोट ह्या शहरामध्ये सुरू होतो व पूर्व व ईशान्य दिशांना ८११ किमी धावून उत्तराखंडच्या पिथोरगढ शहरामध्ये संपतो.
इ.स. ४३४
वर्ग:इ.स.च्या ४३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
राष्ट्रीय महामार्ग ९
प्रमुख शहरे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग वर्ग:पंजाबमधील वाहतूक वर्ग:दिल्लीमधील वाहतूक वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील वाहतूक वर्ग:हरियाणामधील वाहतूक वर्ग:उत्तराखंडमधील वाहतूक
समंध
जेव्हा वड पिंपळ औदुंबर अशा झाडांची पूजा केली जाते तेव्हा अप्रत्यक्ष पणे त्या समंध ला ही तृप्त केले जाते मग तो आपली इच्छा पूर्ती करतो म्हणून रोज पिंपळ वडला पाणी घातले जाते..... बिडकर महाराज यांच्या चरित्रात सुध्धा अशा समंधचे वर्णन आहे की जो काशीराजाला भेटला होता यांची तहान खूप असते १२ घागरीची पण यांचे कंठ छिन्द्र सुईचा अग्रा एवढे असते हे लोक नदी तलाव विहीर इथे जाऊन पाणी पिऊ शकत नाहीत कारण तिथे वरुण देवची चौकी असते मग आपण जे पाणी झाडाला घालतो तेच ते पितात.
वर्ग:भुते वर्ग:पराश्रद्धा वर्ग:लोककथा
तोलकाप्पियम
वर्ग:तमिळ पुराणशास्त्र वर्ग:तमिळ संगम साहित्य वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
तितीक्षा तावडे
तितिक्षा तावडे (३ जुलै, १९९०:डोंबिवली, महाराष्ट्र - ) या मराठी अभिनेत्री आहेत. कलर्स मराठी वरील सरस्वती तसेच झी मराठी वाहिनीवरील कन्यादान या मालिकांतून त्यांनी काम केले.
२०११ ए.एफ.सी. आशिया चषक
बाह्य दुवे
वर्ग:कतारमधील खेळ वर्ग:ए.एफ.सी. आशिया चषक
तितीक्षा तावडे
शिक्षण
तितिक्षा तावडे यांनी त्यांचे शालेय शिक्षण चंद्रकांत पाटेकर विद्यालय डोंबिवली येथून आपले तर पदवी शिक्षण मुलूंड वाणिज्य महाविद्यालयातून पूर्ण केले, अभिनेत्री खुशबू तावडे यांच्या बहिण आहेत. अभिनायासोबतच त्या उत्तम चित्रकार देखील आहेत.
संदर्भ
वर्ग:मराठी दूरचित्रवाहिनी अभिनेत्री वर्ग:इ.स. १९९० मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:मराठी अभिनेत्री
देवळा (त्र्यंबकेश्वर)
देवळा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:त्र्यंबकेश्वर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
अखिल भारतीय फुटबॉल महासंघ
अखिल भारतीय फुटबॉल महासंघ (AIFF) ही भारतातील फूटबॉल संघटनांच्या खेळांचे व्यवस्थापन करते. भारतीय राष्ट्रीय फूटबॉल संघाचे प्रशासनही हाच महासंघ चालवितो. हा महासंघ फूटबॉलच्या वेगवेगळ्या प्रतियोगिता आयोजित करतो.
याची स्थापना १९३७ मध्ये झाली. याला फिफा संलग्नता सन १९४८ मध्ये मिळाली. सध्या याचे कार्यालय द्वारका, दिल्ली येथे आहे.
वर्ग:भारतीय फुटबॉल
मोडी
मोडी लिपी ही मराठी भाषा लिहिण्यासाठी वापरली जाणारी लिपी आहे, जी महाराष्ट्र राज्यात बोलली जाणारी प्राथमिक भाषा आहे. त्याच्या उत्पत्तीसंदर्भात अनेक सिद्धांत आहेत.
मोडी लिपी काय आहे?
मोडी ही १३व्या शतकापासून २०व्या शतकाच्या मध्यापर्यंत मराठी भाषेच्या लेखनाची प्रमुख लिपी होती. महादेव यादव आणि रामदेव यादव यांच्या राज्यकालात १२६०-१३०९ हेमाडपंत (खरे नांव हेमाद्रि पंडित) या प्रधानाने मोडी लिपीचा विकास केला. छपाईस अवघड असल्यामुळे मोडी लिपीचा वापर मागे पडला आणि बाळबोध (देवनागरी) लिपीचा वापर सार्वत्रिक सुरू झाला. हा वापर सक्तीने करण्याची सुरुवात ईस्ट इंडिया कंपनीच्या अधिकाऱ्यानी केली.
मोडी लिपी हात न उचलता लिहिली जाते, त्यामुळे वेगाने लिहिणे सोपे जाते. मोडीत अनेक शब्दांची लघुरुपे वापरून कमीतकमी ओळीत सारांश लिहिला जातो. मोडीतली अक्षरांची वळणे गोलाकार असतात, त्यांमध्ये देवनागरीच्या विपरीत, काना खालून वर जातो. यामुळे पुढचे अक्षर चटकन लिहिता येते. तसेच प्रत्येक अक्षराची सुरुवात आणि शेवट डोक्यावरच्या रेषेवर होते. मोडी लिपीत चिटणीसी, महादजीपंती, बिवलकरी, रानडी अशी वळणे प्रसिद्ध आहेत. पुढे घोसदार वळण येऊन त्याचा भारतातल्या इतर भागातही प्रसार झाला असे मानले जाते. असंख्य मराठी ऐतिहासिक कागदपत्रे मोडी लिपीत असून इतिहास संशोधनाकरिता मोडी जाणकारांची कमतरता भासते.
मोडी लिपीचा इतिहास
मोडी लिपीच्या उगमाबद्दल अनेक मते व मतभेद आहेत. इतिहासाचार्य वि.का.राजवाडे व डॉ.भांडारकरांच्या मते हेमाडपंताने ही लिपी श्रीलंकेतून आणली, परंतु चांदोरकरांच्या मते मोडी लिपी अशोककालातील मौर्यी (ब्राह्मी) चाच एक प्रगत प्रकार आहे. वाकणकर आणि वालावलकरांच्या मते मोडी लिपी ही ब्राह्मी लिपीचाच एक प्रकार असून हात न उचलता लिहिण्याच्या तिच्या वैशिष्ट्यामुळे इतर लिपींपेक्षा वेगळी झाली आहे. मोडी लिपी श्रीलंकेतून आणली गेली असावी अथवा मौर्यी लिपीवरून विकसित झाली असावी हे म्हणणे वाकणकर आणि वालावलकर यांना मान्य नाही. [पहा: Typography Of Devanagari, १९६१, मुद्रकः महाराष्ट्र सरकार.]
मोडी लिपी महाराष्ट्रात कमीत कमी ९०० वर्षे वापरात आहे. सर्वांत जुना उपलब्ध मोडी लेख इ.स. ११८९ मधील आहे. ते पत्र पुण्याच्या भारत इतिहास संशोधक मंडळाच्या संग्रहात आहे. मोडी लिपी अल्पप्रमाणात का होईना, १९५० पर्यंत लिखाणात प्रचलित होती. शेवटच्या २-३ शतकात मोडी लिपीत अनेक फेरबदल झालेले आहेत. साधारण इ.स. १७०० च्या सुमारास चिटणिसी आणि वळणे ही पूर्णपणे प्रगत झाली व यानंतर त्यात फारसे बदल दिसून येत नाहीत. ऐतिहासिक कागदपत्रांतील मोडी लिपी क्लिष्ट आणि वाचण्यास कठीण असते.
मोडी लिपी पेशवाईकाळात अत्यंत उत्कर्षावस्थेत होती असे मानले जाते. पेशवे यांच्या दप्तरातील कागदपत्रे, दस्तऐवज पाहिले असता त्या उत्कर्षाची कल्पना येते. सुबक अक्षर, दोन ओळीतील समान अंतर, काटेकोर शुद्धलेखन हे या लेखनाचे वैशिष्ट्य. शिवाजी महाराजांचा काळ ते उत्तर पेशवाई ह्या काळांतील मोडीवाचनातून मराठी भाषेतील स्थित्यंतरे लक्षात येतात व मराठी भाषेचा प्रवास अभ्यासता येतो.
इतिहासाचार्य राजवाडे यांच्या मताप्रमाणे ज्ञानेश्वरी लिहिली जाण्याच्या काळात मोडी संकल्पना महाराष्ट्रात येत होती. याच काळात पहिले मुस्लिम आक्रमण भारतात होत होते. लिखाणाकरिता कागदाचा वापर हा मुस्लिमांनी भारतात सुरू केला असावा कारण कागज हा फ़ार्सी शब्द असून कागज या अर्थाचा संस्कृत शब्द अस्तित्वात नाही. इतिहासाचार्य राजवाडे ज्ञानेश्वरीतील खाली नमूद केलेल्या ओव्यांचा आधार देतात. देवनागरी अक्षरे आडव्या, उभ्या आणि टोकदार रेषांचा अवलंब करते त्यामुळे लिखाणाच्या हस्तलिखित प्रति बनवताना वेग कमी होतो. तर शिकस्त प्रमाणे गोलाकार व एकमेकांना जोडली जाणारी वळणे वापरून वापरली जाणारी मोडी हस्तलिखिताचा वेळ वाचवत होती. विराम चिन्हांचा वापर इंग्रजी भाषाशी ओळख झाल्यानंतरच भारतीय लिपींत सुरू झाला.
मराठी लेखनाबद्दल ज्ञानेश्वरांनी खालील ओळीत उल्लेख केला आहे. १] हे बहु असो पंडीतु, धरुणु बालकाचा हातु,
वोळी लेहे वेगवंतु, आपणाची॥(ज्ञानेश्वरी अध्याय १३,ओवी क्र.३०७)
२] सुखाची लिपी पुसिली॥ (ज्ञानेश्वरी अध्याय ३,ओवी क्र.३४६)
३] दोषांचीं लिहिलीं फाडीं॥(ज्ञानेश्वरी अध्याय ४,ओवी क्र.५२)
४] आखरे पुसलियाना पुसे, अर्थ जैसा॥(ज्ञानेश्वरी अध्याय ८,ओवी क्र.१७४)
मोडी लिपीचे चार कालखंडांत वर्गीकरण केले गेले आहे - यादवकालीन, शिवकालीन, पेशवेकालीन आणि आंग्लकालीन. यादवकालीन मोडी लिपी लिखाणात अक्षरे एकमेकांच्या अगदीच जवळ आणि उभी काढली गेली. तीच, शिवकालीन शैलीय किंचित उजवीकडे झुकलेली दिसतात. मोडी लिपीला तिरकस वळण, अधिक वर्तुळाकार आणि सुटसुटीत अक्षरे लिहिण्याचा उपक्रम छत्रपती शिवाजी महाराजांचे चिटणीस बाळाजी आवजी यांनी सुरू केला. तोपर्यंत मोडी लिपी ही टाकाने लिहिली जात असे. असाच प्रयत्न पुढे चालू ठेवून पेशवेकालीन शैलीत मोडी अगदीच रेखीव, गोलाकार, तिरकस आणि सुटसुटीत लिहिली जाऊ लागली. पेशवेकाळातील लिखाण बोरूने होत असे. १९व्या शतकाच्या उत्तरार्धात इंग्रज राजवटीत फाऊंटन पेनचा वापर सुरू झाला. बोरूने जी प्रत्येक अक्षराला जाडी-रुंदी आणि टोक येत असे ते या फाऊंटन पेनच्या वापरात शक्य नसल्याने मोडी लिपी अगदीच गुंतागुंतीची आणि किचकट दिसू लागली. फाऊंटन पेनचा एकच फायदा होता तो म्हणजे त्यात शाई बराच वेळ टिकून राही. म्हणून सध्याचे मोडी लेखक फाऊंटन पेनच्या कॅलिग्राफीच्या निब्सचा वापर करतात आणि लिखाणात काही प्रमाणात पेशवेकालीन मोडी लिपीचे सौंदर्य आणण्याचा प्रयत्न करतात.
सौजन्य आणि बाह्य दुवे
(https://www.facebook.com/groups/MoDi.Lipi/) (वरील लेखातील मजकूर मराठी मोडी संकेतस्थळाच्या सौजन्याने) (http://marathimodi.tripod.com) (वरील लेखातील मजकूर मराठी मोडी संकेतस्थळाच्या सौजन्याने)
वर्ग:लिप्या वर्ग:मराठी भाषा वर्ग:भाषा
इ.स. ४३५
समाप्ती
वर्ग:इ.स. ४३५ वर्ग:इ.स.च्या ४३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या ५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
राष्ट्रीय महामार्ग १०५ (जुने क्रमांकन)
राष्ट्रीय महामार्ग १०५ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राष्ट्रीय महामार्ग (जुने क्रमांकन)
गोवा
गोवा हे भारतातील क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने सर्वात छोटे व लोकसंख्येच्या दृष्टीने चौथे छोटे (सिक्कीम, मिझोरम व अरुणाचल प्रदेश या राज्यांनंतरचे) राज्य आहे. ते भारताच्या पश्चिम किनारपट्टीवर असून, त्याच्या उत्तरेला महाराष्ट्र, पूर्व व दक्षिणेला कर्नाटक ही राज्ये, तर पश्चिमेला अरबी समुद्र आहे. ३० मे १९८७ रोजी गोव्याला स्वतंत्र राज्याचा दर्जा मिळाला.गोवा राज्याला एक अलौकिक असा सांस्कृतिक वारसा लाभलेला असून गोव्यात पोर्तुगाली संस्कृतीचा विशेष पगडा दिसून येतो. गोव्यात गणेशोत्सव, शिमगा, दसरा, दिवाळी या सणांबरोबरच नाताळ हा सण सुद्धा तेवढ्याच उत्साहात साजरा केला जातो, यावरून आपल्याला एक गोष्ट जाणवते,कि गोव्यात अनेक धर्मांचे लोक एकोप्याने राहतात. सांस्कृतिक एकात्मता आणि सामाजिक ऐक्य या मूल्यांची सांगड घालणारे भारताचे गोवा हे राज्य आहे.
गोव्याचे क्षेत्रफळ ३,७०२ चौ.कि.मी. एवढे असून लोकसंख्या १४,५७,७२३ एवढी आहे. कोकणी व मराठी ह्या प्रमुख भाषा असून शेती व मासेमारी हे गोव्यातील प्रमुख उद्योग आहेत. येथे प्रामुख्याने तांदूळ व कडधान्य पिकवले जाते. गोव्याची साक्षरता जास्त, म्हणजे ८७.०४ टक्के एवढी असून गोव्यात मॅगनीज, लोह व बॅाक्साईट ही खनिजे आढळतात.
पणजी हे शहर गोव्याची राजधानी असून राज्यातील सर्वात मोठे शहर असलेले वास्को व पोर्तुगिजांचा ऐतिहासिक प्रभाव असलेले मडगांव ही इतर महत्त्वाची शहरे आहेत. इसवी सनाच्या पंधराव्या शतकात पोर्तुगीजांनी व्यापाराच्या निमित्ताने गोव्यात पाऊल ठेवले व लवकरच हा प्रदेश काबीज केला. १९६१ मध्ये भारताने गोवा मुक्त करेपर्यंत सुमारे ४५० वर्षांच्या दीर्घ कालावधीपर्यंत गोव्यावर पोर्तुगीजांचा अंमल राहिला. पोर्तुगीजांनी पाच वेळा गोवा इन्क्विझिशन द्वारे प्रचंड अत्याचार येथील हिंदू जनतेवर केले आणि हिंदूंचा छळ केला.
निसर्गसौंदर्याबद्दल प्रसिद्ध असलेल्या समुद्रकिनाऱ्यांमुळे गोवा हे देशी, परदेशी पर्यटकांचे आकर्षण असून पर्यटन हा येथील एक महत्त्वाचा व्यवसाय आहे. गोवा हे प्राचीन मंदिरे व वैशिष्ट्यपूर्ण स्थापत्यकलेबद्दल देखील प्रख्यात आहे. बॅसिलिका ऑफ बॉम जीझस हे आशियातील सर्वात मोठे ख्रिश्चन यात्रास्थळ गोव्यातच आहे. सह्याद्रीच्या कुशीत वसल्यामुळे गोव्यामध्ये भरपूर जैवविविधता आहे. निसर्गरम्य ठिकाण अशी भारतात गोव्याची ओळख आहे. गोवा हा साहित्य आणि कला याने समृद्ध आहे. कावी ही गोमंतकाची कला आहे.
नावाचा उगम
महाभारतामध्ये गोव्याचा उल्लेख ’गोपराष्ट्र’ किंवा ’गोवराष्ट्र’ - (गोपजन; किंवा आभीर जे ब्रज प्रदेशातील होते ) असा केलेला आढळतो.हरिवंश या ग्रंथात भगवान श्रीकृष्ण यादव जनांसह या परिसरात आले असा उल्लेख  आढळतो. ईश्वरसेन आभीर याने ३ ऱ्या शतकात सातवाहनांचा पराभव करून महाराष्ट्र व गोव्यावर आधिपत्य प्रस्थापित केले हे आभीर म्हणजेच महाभारत कालीन यादव होय ब्रज प्रदेशापासून दक्षिणेपर्यंत अनेक वसाहती स्थापन करून त्यांनी त्याला आभीर देश ,गोपराष्ट्र असे नामकरण केलेले दिसते. नाशिक परिसर कान्हदेश म्हणून ओळखला जातो. स्कंदपुराण, हरिवंश तसेच इतर काही संस्कृत ग्रंथांमध्ये गोव्याचा उल्लेख ’गोपकपुरी’ किंवा ’गोपकपट्टणम’ असा केला आहे.|भारतातील]] क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने सर्वात छोटे व लोकसंख्येच्या दृष्टीने चौथे छोटे (सिक्कीम, मिझोरम व अरुणाचल प्रदेश या राज्यांनंतरचे) राज्य आहे.पणजी हे शहर गोव्याची राजधानी असून राज्यातील सर्वात मोठे शहर असलेले वास्को व पोर्तुगिजांचा ऐतिहासिक प्रभाव असलेले मडगांव ही इतर महत्त्वाची शहरे आहेत. इसवी सनाच्या पंधराव्या शतकात पोर्तुगीजांनी व्यापाराच्या निमित्ताने गोव्यात पाऊल ठेवले व लवकरच हा प्रदेश काबीज केला. १९६१ मध्ये भारताने गोवा मुक्त करेपर्यंत सुमारे ४५० वर्षांच्या दीर्घ कालावधीकरता गोव्यावर पोर्तुगिजांचा अंमल राहिला. याकाळात येथे पाच वेळा गोवा इन्क्विझिशन केले गेले. येथे ते भारताच्या पश्चिम किनारपट्टीवर असून, त्याच्या उत्तरेला महाराष्ट्र, पूर्व व दक्षिणेला कर्नाटक ही राज्ये, तर पश्चिमेला अरबी समुद्र आहे. मार्च ११ १९९३ रोजी गोव्याला स्वतंत्र राज्याचा दर्जा मिळाला.
राज्य स्थापना दिन
३० मे १९८७ रोजी गोव्याला राज्याचा दर्जा देण्यात आल्याने ३० मे हा दिवस गोवा राज्य स्थापना दिवस म्हणून साजरा करण्यात येतो. इसवी सनाच्या पंधराव्या शतकात पोर्तुगीजांनी व्यापाराच्या निमित्ताने गोव्यात पाऊल ठेवले व लवकरच हा प्रदेश काबीज केला. १९६१ मध्ये भारताने गोवा मुक्तकरेपर्यंत सुमारे ४५० वर्षांच्या दीर्घ कालावधीकरिता गोव्यावर पोर्तुगीजांचा अंमल राहिला. निसर्गसौंदर्याबद्धल प्रसिद्ध असलेल्या समुद्रकिना-यांमुळे गोवा हे देशी, परदेशी पर्यटकांचे प्रमुख आकर्षण असून पर्यटन हा येथील एक महत्त्वाचा व्यवसाय आहे. गोवा हे प्राचीन मंदिरे व वैशिष्ट्यपूर्ण स्थापत्यकलेबद्धलदेखील प्रख्यात आहे. बॅसिलिका ऑफ बॉम जीझस हे आशियातील सर्वात मोठे ख्रिश्चन यात्रास्थळ गोव्यातच आहे. गोवा हे राज्य सह्याद्रीच्या कुशीत वसल्यामुळे गोव्यामध्ये भरपूर जैवविविधता आहे.
संगीत
गोव्याच्या जवळच्या मालवण येथील विठोबा अण्णा हडप यांनी ग्वाल्हेरला जाऊन शास्त्रीय संगीताची साधना केली. या संगीत विद्येच्या प्रसारासाठी देशभ्रमण करून अखेरीस ते गोव्यात बांदोडे या गावी आले. या गावात राहून त्यांनी अनेकांना शास्त्रीय संगीताची तालीम दिली. विठोबा अण्णांच्या शिष्या सरस्वतीबाई बांदोडकर या गोमंतकातील पहिल्या शास्त्रीय संगीत शिकलेल्या स्त्री कलावंत. सरस्वतीबाईंनंतर शाणेबाई रामनाथकर, पेडणे महालातील जयाबाई, जनाबाई, धृपद गायनात लौकिक मिळवलेल्या जनाबाईंच्या बहिणी कल्याण व शहाणी या सर्व विठोंबाच्या शिष्या होत. विठोबा अण्णांनंतर ग्वाल्हेर घराण्याची तालीम घेऊन गवई अनंतबुवा आले. त्यांनी रामुबाई कपिलेश्वरींना शिकवले. त्यानंतर गोव्यात ख्याल गायकी प्रचारात आणली ती बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर यांचे शिष्य दत्तुबुवा भिडे यांनी.
सन १८७० च्या सुमारास गायनाचार्य रामकृष्णबुवा वझे यांचे गोव्यात आगमन झाले. त्यांनी दीनानाथांसह अनेकांना संगीताची दीक्षा दिली.
जिल्हे
गोव्यात २ जिल्हे आहेत - उत्तर गोवा जिल्हा आणि दक्षिण गोवा जिल्हा.
तालुके
गोव्यात १२ तालुके आहेत.
संस्कृती
'गोवा''' हे भारतातील क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने सर्वात छोटे व लोकसंख्येच्या दृष्टीने चौथे छोटे (सिक्कीम, मिझोरम व अरुणाचल प्रदेश या राज्यांनंतरचे) राज्य आहे. ते भारताच्या पश्चिम किनारपट्टीवर असून, त्याच्या उत्तरेला महाराष्ट्र, पूर्व व दक्षिणेला कर्नाटक ही राज्ये, तर पश्चिमेला अरबी समुद्र आहे. मार्च ११ १९९३ रोजी गोव्याला स्वतंत्र राज्याचा दर्जा मिळाला.
गोव्याचे क्षेत्रफळ ३,७०२ चौ.किमी एवढे असून लोकसंख्या १४,५७,७२३ एवढी आहे. कोकणी व मराठी ह्या येथील प्रमुख भाषा आहेत. तसेच शेती व मासेमारी हे गोव्यातील प्रमुख उद्योग आहेत. येथे प्रामुख्याने तांदूळ व कडधान्याचे पिक घेतले जाते. गोव्याची साक्षरता जास्त, म्हणजे ८७.०४ टक्के एवढी आहे. गोव्यात मॅगनीज, लोह व बॅाक्साईट ही खनिजे आढळतात. गोवा हे प्राचीन मंदिरे व वैशिष्ट्यपूर्ण स्थापत्यकलेबद्धलदेखील प्रख्यात आहे. बॅसिलिका ऑफ बॉम जीझस हे आशियातील सर्वात मोठे ख्रिश्चन यात्रास्थळ गोव्यातच आहे. गोवा हे राज्य सह्याद्रीच्या कुशीत वसल्यामुळे गोव्यामध्ये भरपूर जैवविविधता आहे. ३० मे १९८७ रोजी गोव्याला राज्याचा दर्जा देण्यात आल्याने ३० मे हा दिवस गोवा राज्य स्थापना दिवस म्हणून साजरा करण्यात येतो. इसवी सनाच्या पंधराव्या शतकात पोर्तुगीजांनी व्यापाराच्या निमित्ताने गोव्यात पाऊल ठेवले व लवकरच हा प्रदेश काबीज केला. १९६१ मध्ये भारताने गोवा मुक्त करेपर्यंत सुमारे ४५० वर्षांच्या दीर्घ कालावधीकरिता गोव्यावर पोर्तुगीजांचा अंमल राहिला. हजारो हिंदूंना कायदे करून ख्रिश्चन धर्म स्वीकारण्यास भाग पाडले गेले. गोवा इन्क्विझिशन द्वारे धर्मांतर केले आणि हिंदू मंदिरे उद्ध्वस्त केली. येथील जनतेने धार्मिक छळ आणि हिंदू विरोधी हिंसाचार, जबरदस्तीने केलेले हिंदूंचे धर्मांतर, दस्तऐवजीकरण केलेले हिंदू हत्याकांड, हिंदू मूर्ती भंजन, हिंदू मंदिरांचा विध्वंसआणि हिंदू मुद्रा विटंबना, तसेच हिंदू शैक्षणिक केंद्रांचा विनाश या दोन्ही गोष्टी अनुभवल्या आहेत. गोवा राज्याला एक अलौकिक असा सांस्कृतिक वारसा लाभलेला आहे. गोव्यात पोर्तुगाली संस्कृतीचा विशेष पगडा दिसून येतो. ख्रिश्चन आणि हिंदू परंपरांची सरमिसळ विशेष जाणवते. गोव्यात गणेशोत्सव, शिमगा, दसरा, दिवाळी या सणांबरोबरच नाताळ हा सण सुद्धा तेवढ्याच उत्साहात साजरा केला जाते. सांस्कृतिक एकात्मता आणि सामाजिक ऐक्य या मूल्यांची सांगड घालणारे भारताचे हे राज्य आहे. १.गोव्यात गणेश उत्सव,शिमगा हे सण विशेष उत्साहाने साजरे होतात.गणेश चतुर्थीला घराघरात मातीची गणेशमूर्ती आणून तिची पूजा केली जातो. निसर्गात सापडणाऱ्या विविध वनस्पती, फुले, फळे, यांची गणेशाला आवड आहे. त्यातूनच सुंदर संकल्पना निर्माण झाली, ती म्हणजे गणेश चतुर्थीला रानफुले व फळाचा वापर करून तयार करण्यात येणाऱ्या 'माटोळी'. होळीला गोव्यात 'शिगमा' असे म्हटले जाते.
२. गोव्याची ग्रामदेवता सातेरी म्हणजे वारूळ.गोव्यात स्रियांचा धालो किंवा धिल्लो नावाचा उत्सव साजरा होतो.यामधे वारूळाच्या मातीचा गोळा तयार करून भूदेवतेचा पूजाविधी म्हणून सुमारे तीन आठवडे स्रिया त्याभोवती फेर धरून गाणी म्हणतात. जननशक्तीचे प्रतीक म्हणून ही वारूळाची पूजा केली जाते. गोव्यातील अनेक लोककला प्रकारात 'धालो' हा लोकोत्सव प्रकार अत्यंत महत्त्वाचा मानला जातो. 'धालो' हा पूर्णपणे स्त्रीप्रधान लोकनाट्यकला प्रकार आहे.
३. नवस बोलणे, अंगात देवी येणे, देवतेला कौल लावणे, पूजेसाठी नागवेली, नारळ,सुपारी यांचा वापर करणे, मांत्रिक किंवा देवर्षीचा सल्ला असे विधी गोव्यात प्रचलित आहेत. पंचमहाभूतांची पूजाही विशेष प्रचलित दिसते.
४.ग्रामीण देवदेवतांची पूजा करताना भैरोबा, काळभैरव, सिदोबा यांची पूजा केली जाते. रवळनाथ ही क्षेत्रपाल देवता गोव्यात मनोभावे पूजली जाते.
५. लळित,खेळे यांच्याशी साम्य असलेला 'रणमाले' हा नाट्यनृत्य प्रकार गोव्यात प्रचलित आहे.
६ धालो हा दरवर्षांच्या पौष महिन्यात पौर्णिमेच्या सुमारास हा उत्सव होतो.
गोव्यातील मराठी संस्था
गोव्यातील मराठीसाठी काम करण्याच्या उद्देशाने स्थापन झालेल्या काही संस्था आहेत. यांतील बहुतेक संस्था सध्या (२०१३ साली) निष्क्रिय असल्यासारख्या आहेत, असा लोकांचा आरोप आहे.
संस्थांची नावे :-
१. गोमंतक मराठी अकादमी
२. मडगावातील गोमंत विद्या निकेतन
३. गोमंतक साहित्य सेवक मंडळ
४. कोकण मराठी परिषद
५. गोमंतक मराठी भाषा परिषद, फोंडा
इतर ठिकाणे
निसर्गसौंदर्याबद्धल प्रसिद्ध असलेल्या समुद्रकिना-यांमुळे गोवा हे देशी, परदेशी पर्यटकांचे प्रमुख आकर्षण असून पर्यटन हा येथील एक महत्त्वाचा व्यवसाय आहे.
संदर्भ
वर्ग:गोव्यातील रेल्वेस्थानके वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
वर्धा लोकसभा मतदारसंघ
वर्धा हा महाराष्ट्रातील ४८ लोकसभा संसद मतदारसंघांपैकी एक आहे. ह्या मतदारसंघामध्ये सध्या वर्धा जिल्ह्यामधील ४ व अमरावती जिल्ह्यामधील २ असे एकूण ६ विधानसभा मतदारसंघ समाविष्ट केले गेले आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:वर्धा जिल्हा वर्ग:अमरावती जिल्हा वर्ग:महाराष्ट्रामधील लोकसभा मतदारसंघ  वर्ग:लोकसभा मतदारसंघ
बर्ट्रांड रसेल
बर्ट्रांड आर्थर विल्यम रसेल, तिसरा अर्ल रसेल (Bertrand Arthur William Russell, 3rd Earl Russell; १८ मे १८७२ - २ फेब्रुवारी १९७०) हा एक ब्रिटिश लेखक, तत्त्वज्ञ, इतिहासकार व गणितज्ञ होता. विसाव्या शतकामधील एक आघाडीचा तत्त्वज्ञ मानला जाणाऱ्या रसेलला १९५० सालचे साहित्यातील नोबेल पारितोषिक मिळाले होते. रसेल जगामधील प्रतिष्ठित शांतीपुरस्कर्त्या व्यक्तींपैकी एक होता. त्याने पहिले महायुद्ध, दुसरे महायुद्ध, व्हियेतनाम युद्ध इत्यादी जागतिक युद्धांवर टीका केली होती तसेच त्याचा अण्वस्त्र बंदीला पाठिंबा होता.
ग्रंथ संपदा
१. प्रिंसिपल्स ऑफ मॅथेमॅटिका
२. प्रिंसिपिया मॅथेमॅटिका
३. ऑटोबायोग्राफी
४. एज्युकेशन अँड द सोशल ऑर्डर
शिक्षण विषयक विचार
१. शिक्षण लोकशाही विकासासाठी
२. बालकांच्या सुप्त गुणांचा विकास करणे.
३. प्राथमिक शिक्षण मोफत व सक्तीचे असावे.
४. बालकांच्या वैयक्तिक गुणांकडे लक्ष
५. बालकांच्या अभिरुचीनुसार अध्यापन
६. शिक्षणाचा कालावधी ठरवणे.
७. उच्च शिक्षणाचा विस्तार व संशोधनाला  प्राधान्य देणारे शिक्षण
८. योग्य शाळेत बालकाचे शिक्षण
बाह्य दुवे
वर्ग:वेल्श तत्त्वज्ञ वर्ग:वेल्श गणितज्ञ वर्ग:इंग्लिश लेखक वर्ग:साहित्यातील नोबेल पारितोषिकविजेते वर्ग:कलिंग पुरस्कार विजेते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
अगत्तियम
अगत्तियमकिंवा अकत्तियम (तमिळ: அகத்தியம்) ही तमिळ साहित्यातील एक सर्वात आणि पहिल्या अभिजात साहित्यकृतींपैकी एक आहे,तमिळ व्याकरणाचा हा पहिला ग्रंथ आहे.
टोळकप्पीयार, टोलकप्पीयम चा लेखक, जे तामिळ व्याकरणातील सर्वात जुने तामिळ व्याकरण आहे,हा अगाथीयारच्या बारा शिष्यांपैकी एक होता. ते दुसऱ्या संगमादरम्यान अस्तित्वात होते.
वर्ग:तमिळ पुराणशास्त्र वर्ग:तमिळ संगम साहित्य
थेरीसा मे
थेरीसा मेरी मे (इंग्लिश: Theresa May; जन्मः १ ऑक्टोबर १९५६) ही युनायटेड किंग्डम देशातील एक राजकारणी, देशाची माजी पंतप्रधान व हुजूर पक्षाची पक्षाध्यक्ष आहे. १३ जुलै २०१६ रोजी पंतप्रधान डेव्हिड कॅमेरॉन ह्याने पदाचा राजीनामा दिल्यानंतर पंतप्रधानपदी मेची निवड करण्यात आली. मार्गारेट थॅचर नंतरची ती ब्रिटनची दुसरीच महिला पंतप्रधान आहे.
ऑक्सफर्ड विद्यापीठामधून शिक्षण घेणारी मे १९७७ ते १९८३ तसेच १९८५ ते १९९७ दरम्यान बँक ऑफ इंग्लंडमध्ये नोकरीस होती. १९९७ साली ती बर्कशायर काउंटीमधील मेडनहेड ह्या मतदारसंघामधून हाऊस ऑफ कॉमन्सवर निवडून आली. तेव्हापासून सतत संसद सदस्य राहिलेल्या मेने ब्रिटिश सरकारमध्ये अनेक पदे भुषवली. २०१० सालच्या संसद निवडणुकीत कोणत्याच पक्षाला बहुमत न मिळाल्यामुळे ब्रिटिश संसदेमध्ये त्रिशंकू स्थिती निर्माण झाली. सर्वाधिक जागा जिंकणाऱ्या हुजुर पक्षाने लिबरल डेमोक्रॅट्स पक्षाला हाताशी धरून सरकार स्थापन केले व कॅमेरॉन ब्रिटनचा ७५वा पंतप्रधान बनला. कॅमेरॉनच्या मंत्रीमंडळामध्ये मे गृहसचिव ह्या महत्त्वाच्या पदावर होती.
युरोपियन संघामधील ब्रिटनचे सदस्यत्व चालू ठेवावे का ब्रिटनने संघामधून बाहेर पडावे (ब्रेक्झिट) ह्या मोठ्या प्रश्नाचा निकाल लावण्यासाठी २०१५ मध्ये कॅमेरॉनने सार्वत्रिक जनमत घेण्याची घोषणा केली. २३ जून २०१५ रोजी युनायटेड किंग्डममध्ये ह्या प्रश्नावरून जनमत (referendum) घेण्यात आले. ह्या जनमतामध्ये सुमारे ५२ टक्के ब्रिटिश नागरिकांनी ईयूमधून बाहेर पडण्याचा कौल दिला. ह्या जनमताचा प्रतिकूल निकाल लागल्यामुळे कॅमेरॉनची राजकीय अवस्था बिकट झाली व त्याने पंतप्रधानपदाचा राजीनाम देणार असल्याचे घोषित केले. ब्रिटनला ईयूमधून बाहेर काढण्याच्या प्रक्रियेमध्ये आपण गुंतणार नसल्याचे त्याने आधीच स्पष्ट केले होते. ११ जुलै २०१६ रोजी मेची हुजूर पक्षाच्या पक्षप्रमुखपदी निवड झाली. १३ जुलै २०१६ रोजी कॅमेरॉनने अधिकृत रित्या पंतप्रधानपद सोडले व मेकडे सत्ता सुपूर्त केली.
मेच्या नेतृत्वाखाली ब्रेक्झिटचे अनेक प्रस्ताव नामंजूर झाल्यावर त्यांनी २४ मे, २०१९ रोजी पंतप्रधानपदाचा राजीनामा दिला. जुलै, २०१९मध्ये नवीन पंतप्रधान निवडला जाईपर्यंत त्या या पदावर तात्पुरत्या स्वरूपात राहतील
बाह्य दुवे
वर्ग:युनायटेड किंग्डमचे पंतप्रधान वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:तात्पुरता वर्ग-१० मार्च २०१८ कार्यशाळा
विषमलैंगिकता
विषमलैंगिकता म्हणजे रोमँटिक आकर्षण, लैंगिक आकर्षण किंवा विपरित लिंग किंवा लिंग यांच्यातील लैंगिक वर्तन. लैंगिक आवड म्हणून, विषमलैंगिकता म्हणजे विपरीत लिंगातील व्यक्तींसाठी "भावनिक, रोमँटिक आणि / किंवा लैंगिक आकर्षणांचा एक दीर्घकाळ चाललेला शिरस्ता"; हे "ही आकर्षणे, संबंधित वर्तणूक आणि त्या आकर्षणांमध्ये सामायिक असलेल्या इतरांच्या समुदायातील सदस्यावर आधारित एखाद्या व्यक्तीच्या ओळखीची भावना देखील दाखवते." जो विषमलैंगिक आहे त्याला लौकिक भाषेत सामान्यतः सरळ म्हणून संबोधले जाते .
उभयलिंगी आणि समलैंगिकतेबरोबरच, विषमलैंगिक-समलैंगिक संबंधात लैंगिक कलाच्या तीन मुख्य श्रेणींपैकी एक आहे विषमलैंगिकता. बहुतांश संस्कृतीं/सभ्यतांमध्ये, बहुतेक लोक भिन्नलिंगी असतात. वैज्ञानिकांना लैंगिक कलाचे नेमके कारण माहित नाही, परंतु त्याबद्दलचे सिद्धांत सांगतात की ते अनुवांशिक, संप्रेरकीय आणि पर्यावरणीय प्रभावांच्या जटिल गुंतागुंतीमुळे उद्भवले आहे,  आणि त्यास निवड म्हणून लक्षात घेत नाहीत. लैंगिक कलाच्या कारणाबद्दल अद्याप कोणत्याही एका सिद्धांताला व्यापक पाठिंबा मिळाला नाही, परंतु अनेक वैज्ञानिक जैविकदृष्ट्या-आधारित सिद्धांतांना अनुकूल आहेत. सामाजिक, विशेषतः पुरुषांच्या लैंगिक कलाला जैविक कारणे कारणीभूत असण्याचे पुष्कळ पुरावे आहेत.
विषमलैंगिक किंवा विषमलैंगिकता हा शब्द सहसा मानवांना लागू होतो, परंतु लैंगिक पुनरुत्पादनासाठी आवश्यक असणारी सर्व सस्तन प्राणी आणि इतर प्राण्यांमध्ये विषमलैंगिक वर्तन पाळले जाते.
लैंगिक तरलता/लवचिकता
अनेकदा, लैंगिक अभिमुखता आणि लैंगिक अभिमुखता ओळख ओळखली जात नाही, ज्यामुळे लैंगिक ओळखीचे अचूक मूल्यांकन करणे आणि लैंगिक अभिमुखता बदलण्यास सक्षम आहे की नाही यावर परिणाम होऊ शकतो; लैंगिक अभिमुखता ओळख एखाद्या व्यक्तीच्या संपूर्ण आयुष्यात बदलू शकते आणि जैविक लिंग, लैंगिक वर्तन किंवा वास्तविक लैंगिक अभिमुखतेशी संरेखित होऊ शकते किंवा नाही. लैंगिक अभिमुखता स्थिर असते आणि बहुसंख्य लोकांसाठी बदलण्याची शक्यता नसते, परंतु काही संशोधन असे सूचित करतात की काही लोकांना त्यांच्या लैंगिक अभिमुखतेमध्ये बदल जाणवू शकतो आणि पुरुषांपेक्षा स्त्रियांसाठी ही शक्यता जास्त असते. अमेरिकन सायकोलॉजिकल असोसिएशन लैंगिक अभिमुखता (एक जन्मजात आकर्षण) आणि लैंगिक अभिमुखता ओळख (जी एखाद्या व्यक्तीच्या आयुष्यातील कोणत्याही टप्प्यावर बदलू शकते) यांच्यात फरक करते.
संदर्भ
वर्ग:प्रेम वर्ग:लैंगिक कल वर्ग:लिंगभाव
बेळवडे
बेळवडे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील कडेगांव तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:कडेगांव तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
ब्राह्मणवाडा (यवतमाळ)
ब्राम्हणवाडा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील नेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:नेर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
कालाहंडी जिल्हा
कालाहंडी जिल्हा हा भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक जिल्हा आहे.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:कालाहंडी जिल्हा वर्ग:ओडिशामधील जिल्हे
आनंद शिंदे
आनंद प्रल्हाद शिंदे हे एक मराठी गायक आहेत. त्यांनी हजाराहून अधिक गाणी आणि २५० चित्रपटांत पार्श्वगायन केले आहे. शिंदे भीमगीते व लोक गीतांसाठी सुद्धा प्रसिद्ध आहेत. या शिंदे कुटुंबाच्या पाच पिढ्या गायन क्षेत्रात असून लोकगीत गायन करणारे हे महाराष्ट्रातील एक कुटुंब आहे.
बालपण
आनंद शिंदे यांचे आजोबा भगवान शिंदे उत्कृष्ट पेटीवादक, तर आजी सोनाबाई तबलावादक होत्या. सदाशिव, नारायण आणि प्रल्हाद या तीन मुलांनी देखील संगीत क्षेत्राची सेवा केली. त्यांचे घराणे मूळचे सोलापूर जिल्ह्यातील मंगळवेढा येथील होय. परंतु त्यांचे बालपण मुंबईमध्ये गेले. लहानपणापासून ते वडिलांसोबत कोरसमध्ये गाणी म्हणायला जायचे. कव्वालीचे मुकाबले त्यांना फार आवडायचे. शाळेत मात्र त्यांचे मन फारशे रमले नाही. शाळेत शिकण्यापेक्षा गॅदरिंगमध्ये गाणी म्हणायला त्यांना आवडायचे. नववीत नापास झाल्यावर शाळा थांबली आणि हातात तबला आला. वडिलांचा मार, बोलणे खात तबला शिकले. कव्वालीच्या मुकाबल्यात आनंद आणि मिलिंद शिंदे हे भाऊ ढोल वाजवायचे, वडिलांच्या गैरहजेरीत तेच कार्यक्रम करत होते.
लग्न
इ.स. १९८२ मध्ये सातवीत शिकणाऱ्या विजया यांचे आनंद यांच्यासोबत लग्न झाले. विजया देखील मंगळवेढ्याच्या होत्या. लग्नावेळी दोघांचेही वय कमी होते. शेजारी राहत असल्यामुळे विजया-आनंद यांच्या आजी मुक्ताबाई यांच्या आवडीच्या होत्या. विजयालाच घरची सून बनवायची, असे आजीचे मत होते. लग्नानंतर आनंद आणि विजया यांनी एकमेकांच्या आवडी-निवडी जाणून घेत एकमेकांना मदत केली. संगीताविषयी असणारे प्रेम विजया यांना ज्ञात असल्याने त्यांनी प्रोत्साहन देण्याचे काम केले. आनंद आजही प्रत्येक गाणे विजया यांच्याकडून क्रॉसचेक करून घेतात. त्यांचा होकार मिळाल्यावरच ते गाणे लिहिले जाते. कार्यक्रम सुरू करण्याआधी विजयांना फोन करतात. त्यांनी शुभेच्छा दिल्यावरच ते गायनाला सुरुवात करतात.
लग्नावेळी आनंद यांची आर्थिक स्थिती हलाखीची होती. त्यामुळे लग्नात विजया यांना बनावट मंगळसूत्र द्यावे लागले होते. पण ही परिस्थिती बदलायचीच असा त्यांचा दृढनिश्चय होता. जिद्द आणि परिश्रमाच्या बळावर त्यांनी आर्थिक संपन्नता आणली. आर्थिक सुबत्ता जशी आली तशी त्यांनी विजया यांना सोन्याच्या अनेक वस्तू भेट दिल्या. नखशिखांत सोन्याने मडवण्याचे त्यांचे स्वप्न त्यांनी सत्यात उतरवले. पायातदेखील सोन्याची जोडवी घालण्यास दिली. यावर आनंद यांचे नातेवाइकांनी सौभाग्यवती बाईने पायात सोने घालू नये. लक्ष्मी जाते, पतीलाही धोका असतो, असा सल्ला दिला. मात्र आनंद यांनी विजया हीच माझी लक्ष्मी आहे. तिच्या रूपातच माझ्या घरी लक्ष्मी आली आहे, असे उत्तर दिले.
अपत्य
आनंद आणि विजया यांना हर्षद, उत्कर्ष आणि आदर्श ही तीन मुले आहेत. हर्षद अ‍ॅनिमेशन इंजिनिअर असून उत्कर्ष डॉक्टर (एमडी) आहे. सर्वात धाकटा असलेला आदर्श हा प्रसिद्ध गायक असून तो परिवाराचा संगीत परंपरेचा वारसा पुढे घेऊन जात आहे. तिन्हीही मुलांना गायनाची आवड आहे. उत्कर्षने ‘पावर’ चित्रपटाला संगीत दिले. त्याचप्रमाणे उत्कर्ष आणि आदर्शने मिळून गौरव महाराष्ट्राचा, आवाज महाराष्ट्राचा या कार्यक्रमाचे थीम सॉंग तयार केले. समाजाने खूप काही दिले त्याची परतफेड करण्याच्या उद्देशाने आनंद यांनी उत्कर्षला डॉक्टर बनवले. ‘स्वरसम्राट प्रल्हाद शिंदे चॅरिटेबल ट्रस्ट’ची स्थापना केली असून या संस्थेच्या माध्यमातून गरीब रुग्णांची मोफत सेवा केली जाते.
वर्ग:मराठी गायक वर्ग:भारतीय बौद्ध वर्ग:चित्र हवे वर्ग:दलित कलाकार वर्ग:आंबेडकरवादी
देवनवरी
भारताच्या महाराष्ट्र राज्याच्या गडचिरोली जिल्ह्यातील एक स्थान. येथे गरम पाण्याचे कुंड आहे. या पाण्यास उकळ्या फुटत असतात. याचे वैशिष्ट्य असे आहे की, तेथे टाळ्या वाजविल्या तर पाण्याच्या उकळ्या वाढतात.
वर्ग:गडचिरोली जिल्ह्यातील गावे
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट, २०१८-१९
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट, २०१८-१९चा हा मोसम सप्टेंबर २०१८ ते एप्रिल २०१९ पर्यंत असणार आहे. सध्या या मोसमात एकूण ३५ कसोटी सामने, ८४ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने तर ४८ ट्वेंटी२० सामने होणार आहेत. मोसमाच्या सुरुवातीला कसोटी अजिंक्यपद स्पर्धेत, एकदिवसीय अजिंक्यपद स्पर्धेत आणि ट्वेंटी२० अजिंक्यपद स्पर्धेत अनुक्रमे भारत, इंग्लंड व पाकिस्तान अव्वल स्थानावर होते. ऑक्टोबर २०१८ मध्ये आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटनेनी महिलांसाठी एकदिवसीय व ट्वेंटी२० साठी स्वतंत्र गुणरचना केली. ऑस्ट्रेलिया महिला दोन्ही गुणरचनेत अव्वल आहे.
आशिया चषक पात्रतेनी पुरुषांच्या मोसमाला सुरुवात झाली ज्यात हॉंग कॉंगने अंतिम सामन्यात संयुक्त अरब अमिरातीचा पराभव करून २०१८ आशिया चषकात प्रवेश मिळविला. भारताने अंतिम सामन्यात बांगलादेशवर विजय मिळवून आशिया चषक जिंकला. या मोसमात न्यू झीलंडने पाकिस्तानवर तब्बल ४९ वर्षांनी परदेशी कसोटी मालिकेत विजय मिळवला.
२० ऑक्टोबर २०१८ रोजी आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटनेनी २०२३ क्रिकेट विश्वचषकासाठी नव्या पात्रतेचा ढाचा जाहीर केला. तत्कालीन विश्व क्रिकेट लीगमधील विभाग तीन आणि विभाग दोनच्या समारोपानंतर ही स्पर्धा बाद केली जाईल व त्या जागी सुपर लीग ही स्पर्धा जागा घेईल. सुपर लीगमध्ये पुढील उपस्पर्धा असतील : १) विश्वचषक सुपर लीग (१२ संपूर्ण सदस्य देश व नेदरलँड्स), २) विश्वचषक लीग दोन (स्कॉटलंड, नेपाळ, संयुक्त अरब अमिराती आणि विभाग दोनमधील अव्वल ४ देश), ३) विश्वचषक चॅलेंज लीग (विश्व क्रिकेट लीगमधील खालचे १२ देश), ४) विश्वचषक प्ले-ऑफ आणि २०२२ क्रिकेट विश्वचषक पात्रता. ओमानमध्ये झालेल्या विभाग तीनच्या निकालानंतर ओमान व अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने २०१८ आयसीसी विश्व क्रिकेट लीग विभाग दोनकरता पात्र ठरले. तर सिंगापूर, केनिया, डेन्मार्क आणि युगांडा यांची चॅलेंज लीगमध्ये घसरण झाली. विभाग दोन एप्रिल २०१९ मध्ये नामिबियात होणार आहे.
या मोसमातच २०२० आयसीसी ट्वेंटी२० क्रिकेट विश्वचषकाच्या पात्रतेची सुरुवात झाली. पुर्व आशिया-प्रशांत प्रदेशातून फिलीपाईन्स पुर्व आशिया-प्रशांत प्रादेशिक अंतिम फेरीत पात्र झाला, आशियातून नेपाळ, सिंगापूर आणि मलेशिया आशिया प्रादेशिक अंतिम फेरीत पात्र ठरले. आफ्रिकेतून बोत्स्वाना आणि नामिबिया आफ्रिका प्रादेशिक अंतिम फेरीत पात्र ठरले तर अमेरिकेतून कॅनडा आणि अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने अमेरिका प्रादेशिक अंतिम फेरीत पात्र ठरले.
भारतीय महिलांच्या श्रीलंका दौऱ्यापासून महिलांच्या मोसमास सुरुवात झाली.
संघांची अंतिम स्थिती
२०१८ आशिया चषकासाठी पात्र.
पुर्व-प्रशांत ट्वेंटी२० विश्वचषक प्रादेशिक अंतिम फेरी
(य) यजमान
झिम्बाब्वेचा भारत दौरा
एक कसोटी आणि तीन एकदिवसीय सामना खेळण्यासाठी झिंबाब्वे संघ भारत दौऱ्यावर जाणार होता. परंतू, ह्या तारखा २०१९ इंडियन प्रीमियर लीग ह्या स्पर्धेदरम्यान येत असल्यामुळे, सदर स्पर्धा पुढे ढकलण्यात आली.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. २०१८ मधील क्रिकेट वर्ग:इ.स. २०१९ मधील क्रिकेट
सुरंगी
भारताच्या महाराष्ट्र राज्याच्या सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील आरवली परिसरात आढळणारा एक वृक्ष. या वृक्षाची पाने तकतकीत असतात. याच्या खोडालाच भरपूर फुले लागतात. ही फुले ४ पाकळ्यांची व दिसावयास फार सुंदर असतात. तेथील दैवत 'वेतोबा'ला या फुलांच्या माळा वाहण्याचा प्रघात आहे.
सुरंगीचे झाड साधारण चिकू, आंब्यासारखे मोठे असते. हे झाड चिवट असते.
होळी जवळ आली की सुरंगीच्या गजऱ्यांची आठवण येते. आजकाल खूप दुर्मीळ झालेली सुरंगी ही मार्च महिन्यापासून दोन बहरांत फुलते. सुरंगीच्या कळ्या झाडाच्या खोडालाच लागतात. सुरंगीच्या कळ्या काढणे म्हणजे जोखिमीचे काम असते. कळ्या काढण्यासाठी झाडावर चढावे लागते व एक एक झालेली कळी काढावी लागते. ह्या कळ्याच काढाव्या लागतात. जर फूल उमलले तर गजरा करताना त्रास होतो. साधारण १० वाजता म्हणजे सुर्यप्रकाश पूर्ण आल्यावर ह्या कळ्यांचे फुलात रूपांतर होऊन झाड पिवळे दिसू लागते.
पेठ अहमदपूर
पेठ अहमदपूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आष्टी तालुक्यातील एक गाव आहे. गावाचे नाव नवाब अहमद खान नियाज़ी यांच्या नावावरून पडलेले आहे. बादशहा जहांगीरच्या काळात मुघल दरबार मध्ये. नवाब अहमद खान नियाझी मनसबदार होते. अहमद खान नियाझी यांची समाधी जामा मशिद या ठिकणी आहे.
सुरंगी
फुलांच्या सुगंधामुळे ह्या झाडावर साप येतात असेही म्हणतात. एवढी जोखीम आणि मेहनत घेऊन सुरंगीच्या ह्या गजऱ्यांना जास्त भाव नसतो. १० ते १५ रुपयांत ह्याचा गजरा मिळतो. शिवाय तो संध्याकाळी कोमेजतो. एकीकडे सायलीचा, टिकाऊ गजरे मात्र बाजारात २५ ते ३० रुपयांना मिळतात.
पेठ अहमदपूर
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते.उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
सुरंगी
सुरंगीमध्ये दोन प्रकार आहेत. एक कमी वासाची सुरंगी आणि एक वासाची सुरंगी. दोन्हींची झाडे सारखीच असतात. फक्त कमी वासाच्या सुरंगीच्या फुलांमध्ये परागकण जास्त असतात, तर वासाच्या सुरंगीत कमी.
पेठ अहमदपूर
संदर्भ
वर्ग:आष्टी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
सुरंगी
सुरंगीच्या फुलांचा मंत्रमुग्ध करणारा वास स्त्रियांना आकर्षित करतो. केसांमध्ये माळलेला गजरा सुकल्यावर काढला तरी पूर्ण दिवस ह्या फुलांचा वास केसांमध्ये राहतो. पूर्वी होळीला ह्या गजऱ्यांना खूप मागणी असे.तेव्हा हे गजरे भेट म्हणूनच वाटाले जायचे. गोव्यातील स्त्रियांना सुरंगीची वेणी खूप आवडते.
वर्ग:वनस्पती
हाऊस ऑफ कॉमन्स
युनायटेड किंग्डमचे हाउस ऑफ कॉमन्स (House of Commons of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) हे युनायटेड किंग्डमच्या संसदेमधील कनिष्ठ सभागृह आहे. हाउस ऑफ लॉर्ड्स हे संसदेचे वरिष्ठ सभागृह आहे. हाउस ऑफ कॉमन्सचे कामकाज लंडनमधील वेस्टमिन्स्टर राजवाड्यामध्ये भरते. ६५० संसद संख्या असलेल्या हाउस ऑफ कॉमन्सचे सदस्य मतदारसंघांमधून निवडून येतात. भारताच्या लोकसभेची रचना संपूर्णपणे हाउस ऑफ कॉमन्सवर आधारित आहे. देशाचा पंतप्रधान हाउस ऑफ कॉमन्सचा सदस्य असून तो व ती सत्तेवर राहण्यासाठी हाउस ऑफ कॉमन्समध्ये बहूमत सिद्ध करणे बंधनकारक आहे.
चालू संसदेमध्ये बहूमत असलेल्या हुजूर पक्षाचे ३३०, मजूर पक्षाचे २३० व स्कॉटिश नॅशनल पक्षाचे ५४ सदस्य आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:युनायटेड किंग्डम संसद
ॲलिस्टर मॅकलीन
ॲलिस्टर मॅकलीन (स्कॉटिश गेलिक: Alasdair MacGill-Eain) २१ एप्रिल, इ.स. १९२२:ग्लासगो, स्कॉटलंड - २ फेब्रुवारी, इ.स. १९८७:म्युनिच, जर्मनी) हा एक स्कॉटिश लेखक व कादंबरीकार होता. त्याने लिहिलेल्या द गन्स ऑफ नॅव्हारोन, आइस स्टेशन कोब्रा, व्हेअर ईगल्स डेअर इत्यादी चित्तथरारक कादंबऱ्या जगभर लोकप्रिय झाल्या होत्या.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९२२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८७ मधील मृत्यू वर्ग:इंग्लिश लेखक