cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
वामन कर्डक
कवी
त्यानंतर २००४ पर्यंत कर्डकांनी गीतलेखनाचा व गायनाचा कार्यक्रम चालू ठेवला. त्यांची प्रकाशित आणि अप्रकाशित मिळून साधारणतः दहा हजारावर गीतरचना आहे. त्यांनी काही चित्रपट गीतेही लिहिलेली आहेत. त्यानंतर चाळीसगांव, मनमाड, टिळकनगर येथे त्यांनी आंबेडकरांच्या भाषणांच्या दरम्यान कवितांचे गायन केले.
पुरस्कार व सन्मान
वामन कर्डकांना मिळालेले पुरस्कार व सन्मान खालीलप्रमाणे आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी कवी वर्ग:इ.स. १९२२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००४ मधील मृत्यू वर्ग:भारतीय बौद्ध वर्ग:नवयान बौद्ध वर्ग:शाहीर वर्ग:आंबेडकरवादी वर्ग:दलित कलाकार वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
१५वी कोअर (भारत)
भारतीय सेनेमध्ये सात कमांड्स आहेत.
वर्ग:भारतीय सेनेतील कोर वर्ग:कोर (सैन्य)
संजीव जैस्वाल
संजीव जायसवाल शूद्र द राइजिंग या ऐतिहासिक हिंदी चित्रपटाचे निर्माता निर्देशक आणि लेखक आहेत.
संदर्भयादी
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट दिग्दर्शक
जिमखाना क्लब मैदान
नैरोबी जिमखाना क्लब हे नैरोबी, केन्या येथील क्रिकेटचे मैदान आणि संघ आहे. क्रिकेट विश्वचषक, २००३ दरम्यान ह्या मैदानावर दौन सामने खेळवले गेले होते. मैदानाची प्रेक्षकक्षमता ७,००० इतकी आहे. हे मैदान शहराच्या मध्यवर्ती भागापासून जवळच उत्तरेला वसलेले आहे. हे मैदान कन्यातील क्रिकेटचे मुख्य मैदान आहे.
समुद्रसपाटीपासून सुमारे ५,५०० फूट उंचीवर असलेले हे मैदान, प्रथम-श्रेणी क्रिकेटचे सर्वात उंचीवरील मैदानांपैकी एक आहे.
वर्ग:नैरोबी
सिनेमा सिनेमा
सिनेमा सिनेमा हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. या मध्ये धर्मेंद्र यांनी काम केले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
फ्रान्सचे प्रदेश
फ्रान्स देश १८ प्रदेशांमध्ये (Région) विभागला गेला आहे, ज्यापैकी १३ प्रदेश संलग्न आहेत (France métropolitaine, महानगर प्रदेश) तर उर्वरित ५ बाहरी (Régions d'Outre-mer, परकीय) प्रदेश आहेत. १९८२ ते २०१५ सालापर्यंत फ्रान्सचे २७ प्रदेश होते परंतु २०१६ साली ह्यांपैकी काही प्रदेशांचे एकत्रीकरण करून नवे प्रदेश बनवण्यात आले.
टीपा
प्रदेश वर्ग:युरोपातील देशांचे प्रशासकीय विभाग
इ.स. १७०
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १७० वर्ग:इ.स.च्या १७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
ट्रेंटन, न्यू जर्सी
२०१० साली ट्रेंटन शहराची लोकसंख्या सुमारे ८५,००० होती.
बाह्य दुवे
वर्ग:न्यू जर्सीमधील शहरे वर्ग:अमेरिकेतील राज्यांच्या राजधानीची शहरे वर्ग:मर्सर काउंटी (न्यू जर्सी)
स्कुदेरिया टोरो रोस्सो
स्कुदेरिया टोरो रोस्सो (Scuderia Toro Rosso) हा एक इटालियन फॉर्म्युला वन संघ आहे. हा संघ रेड बुल कंपनीच्या मालकीचा असून तो २००६ सालापासूनफॉर्म्युला वन मध्ये आहे. हा संघ रेड बुल रेसिंग संघाचा भगिनी संघ असून टोरो रोस्सोमधून लक्षणीय कामगिरी करणाऱ्या चालकांना रेड बुल रेसिंग संघामध्ये संधी दिली जाते. विद्यमान विजेता सेबास्टियान फेटेलने आपल्या कारकिर्दीची सुरुवात टोरो रोस्सोमधूनच केली.
२००६ सालापर्यंत हा संघ मिनार्डी ह्या नावाने खेळात होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:फॉर्म्युला वन कारनिर्माते वर्ग:इटलीमधील खेळ
गीतरामायण
गीतरामायण (इंग्रजी: The Ramayana in Songs) हा मराठी भाषेतील ५६ गाण्यांचा संग्रह आहे, जो भारतीय हिंदू महाकाव्य असलेल्या रामायणातील घटनांचे कालक्रमानुसार वर्णन करतो. भारतात दूरदर्शन सुरू होण्याच्या चार वर्षांपूर्वी, १९५५-५६ मध्ये आकाशवाणीच्या पुणे केंद्राद्वारे ते प्रसारित केले गेले. ग.दि. माडगूळकर यांनी लिहिलेले आणि सुधीर फडके यांनी संगीतबद्ध केलेले गीतरामायण हे मराठी सुश्राव्य भावगीतकाव्य आहे. गीतरामायण हे गीत, संगीत आणि गायन यासाठी खूप गाजले. १९५६ या वर्षी माडगुळकरांचे गीतरामायण पुस्तक रुपाने भारत सरकार माहिती व प्रसारण मंत्रालयाच्या प्रकाशन विभागाने प्रकाशित केले आहे.
गीतरामायण हे "मराठी प्रकाश संगीताचा मैलाचा दगड" आणि रामायणाची "सर्वात लोकप्रिय" मराठी आवृत्ती मानली जाते. विसाव्या शतकाच्या उत्तरार्धात या गीतरामायणास भरीव लोकप्रतिसाद मिळाला.
गीतरचना आणि संकल्पनेचा जन्म
इ.स.१९५४च्या काळात पुणे आकाशवाणी केंद्रावर सीताकांत लाड नावाचे स्टेशन डायरेक्टर  होते. त्यांना समाजप्रबोधन असलेला मनोरंजनात्मक कार्यक्रम आकाशवाणीवरून प्रसारित करावयचा होता. त्यांचे अगदी जवळचे मित्र गजानन दिगंबर माडगूळकर (गदिमा) यांना सीताकांत लाडांनी आपली कल्पना सुचवली. गदिमांनाही कल्पना भावली आणि वाल्मिकींच्या ‘रामायणा’वरून गीतरामायणाची निर्मिती झाली. गदिमांचे चिरंजीव आनंद माडगूळकर यांच्या म्हणण्यानुसार इ.स. १९३६ साली रामकृष्ण दत्तात्रेय पराडकर यांच्या घरी मोरोपंतांच्या 'एकशे आठ रामायणे' ह्या ग्रंथाचे वाचन केले तेव्हापासून रामायणावर काही लेखन व्हावे अशी गदिमांची मनीषा होती.
गीत रामायणातील गीतांची रचना ...... छंदवृत्तांमध्ये केली गेली. ..... गीतांत अनेक शब्दालंकार आणि अर्थालंकार सुयोग्य वापर असल्याने गीतरामायण हे एक सुश्राव्य काव्य झाले आहे गीतरामायण ही एक गीतांची शृंखला आहे. बऱ्याच गीतांचा शेवट पुढील प्रसंगाशी किंवा गाण्याशी जोडलेला आहे. उदाहरणार्थ अकारण जीवन हे वाटले - उदास का तू आवर वेडे नयनातील पाणी; इप्सित ते तो देईल अग्नी अनंत हातांनी - दशरथा घे हे पायसदान. . गीतरामायणात मादकतेसहित अन्य सर्व मानवी प्रवृत्तींचे आणि भावनांचे दर्शन होते. गीतरामायणात बालगीत आहे, आणि आज्ञा, मागणी, आर्जव, हट्ट, स्त्री-हट्ट, दुराग्रह, हाव, संताप, समर्पण, काळजी, संशय, सूड, कर्तव्यभाव, मित्रभाव, कानउघाडणी, विजयोत्सव आहेत, आणि भक्तिभावही आहे. ग.दि. माडगूळकरांनी विविधांगी रसांनी परिपूर्ण अशा स्वरूपात गीतरामायण घडविले आहे.
'निमंत्रिला मी सुमंत मंत्री आज्ञा त्याला दिली', 'भावास्तव मी वधिले भावा', 'तुझ्या कृपेची शिल्प सत्कृती माझी मज ये पुन्हा आकृती' या पदात शाब्दिक समृद्धी; 'हीरकांच्या मेळाव्यात नीलमणी उजळतो', 'मोत्यांचा चूर नभी भरून राहिला' अशा शब्दरचनांतून कल्पनारम्यता; 'फुलापरी ते ओठ उमलती', 'ये अश्रूंचा पट डोळ्यावर' अशा रचनांतून चित्रमयता, तर "तव अधराची लालस कांती पिऊ वाटते मज एकांती" (कोण तू कुठला राजकुमार) या कडव्यातून सौम्य शृंगाररसाचे दर्शन कवी करवतो, असे अमित करमरकर म्हणतात
माडगूळकरांनी श्रीराम कथेचा भाग एकेका रामायणी व्यक्तीच्या तोंडून गीतातून प्रकट केला आहे. या कथाभागात एकूण २७ व्यक्ती येतात. सर्वाधिक दहा गीते ही श्रीराम या चरित्र नायकाच्या तोंडी आहेत, त्या खालोखाल सीतेची आठ, कौसल्या व लव-कुश प्रत्येकी तीन, दशरथ, विश्वामित्र, लक्ष्मण, सुमंत, भरत, शूर्पणखा व हनुमंत यांच्या तोंडी प्रत्येकी दोन तर निवेदक, यज्ञपुरुष, अयोध्येतील स्त्रिया, आश्रमीय, अहिल्या आणि इतर सर्वजण यांच्या तोंडी प्रत्येकी एक गीत घातलेले आहे.
संगीत
सुधीर फडके (उर्फ, बाबूजी) यांनी भारतीय रागांवर आधारित संगीत देऊन स्वतः गीतरामायणाचे 'प्रथम गायन' केले. प्रभाकर जोग यांच्या वाद्यवृंदाने साथ दिली. मनसा नारायण यांच्या मतानुसार, ''मनाला भावविभोर करणारे संगीत व हृदयामध्ये भक्तीचा ओलावा करणारे शब्दसामर्थ्य, यांमुळे जनमानसाला गीतरामायणाने जणू नादावून सोडले होते. एकप्रकारे सुसंस्कार करणाऱ्या गीतरामायणाने तो काळ जिंकला होता.''
प्रभाकर जोग यांच्या सोबत वादकांमध्ये अप्पा इनामदार, अण्णा जोशी, सुरेश हळदणकर, केशवराव बडगे यांचा समावेश होता.
मायबोली संकेतस्थळावरील एक लेखक, श्री गजानन यांच्या मतानुसार, गीतरामायणातील आधारभूत रागांची संख्या छत्तीस आहे. त्यातल्या मिश्र काफी चार, मिश्र जोगिया चार, राग भैरवी चार, भीमपलास, मिश्र मांड, मिश्र पिलू, पुरिया धनाश्री, शंकरा, केदार व मारु बिहाग प्रत्येकी दोन, अशा या २६ रचना सोडल्या तर उर्वरित ३० स्वररचना या २६ रागांत एकेक व दोन लोकगीतांवर आधारित आणि दोन स्वतंत्रपणे निर्मित आहेत.
२६ रागांत भूप, मिश्र देशकार, देस, बिभास, बिहाग, मिश्र भैरव, मिश्र बहार, मधुवंती, तोडी, मिश्र खमाज, जोगकंस, राग अडाणा, यमन कल्याण, मिश्र हिंडोल, शुद्ध सारंग, वृंदावनी सारंग, मुलतानी, तिलंग, मालकंस, सारंग, हिंडोल, मिश्र आसावरी, यमनी बिलावल, शुद्ध कल्याण व मिश्र पहाडी यांचा समावेश आहे.
अमित करमरकर यांच्या मतानुसार, सुधीर फडक्यांना या गीतांच्या संवर्धनासाठी पुढे अनेक वर्षे मिळाली आहेत. त्यामुळे पुणे आकाशवाणीवरून प्रसारित झालेल्या मूळ गाण्यांपेक्षा फडक्यांच्या आवाजातील ध्वनिमुद्रित झालेली (१९६५ आणि १९७९) गीते कितीतरी सरस आहेत. ''निव्वळ सांगीतिक मूल्यांचा विचार करता गीत रामायणातील स्वररचना अत्युच्च दर्जाच्या नाहीत. परंतु त्या काळजाला अशाप्रकारे भिडतात की त्या-त्या प्रसंगासाठी, तो-तो भावार्थ व्यक्त करण्यासाठी त्या केवळ आदर्शच वाटतात. जर ही पदे लिहिताना गदिमा "माध्यम" झाले असतील तर ह्या पदांचे सादरीकरण करताना सुधीर फडके त्या-त्या व्यक्तिरेखा जगले आहेत. सुधीर फडके यांनी ती पदे, ते विचार, ते प्रसंग फक्त रसिकांपर्यंत पोचवले आहेत. मला गाण्यातील किती येते, किती कळते हे घुसडण्याचा अट्टहास केलेला नाही. 'गदिमांचे 'पायसदान' फडक्यांनी अगस्ती ऋषींच्या बाणात रूपांतरित केले आहे. त्यात सेवाभाव आहे, स्वत्वला दिलेली तिलांजली आहे.' ''
आपल्या रसग्रहण लेखात अमित करमरकर पुढे म्हणतात, ''गीतरामायणातील रचना अगदी साध्या आहेत असे नाही. 'शुद्ध सारंग'मधील 'धन्य मी शबरी श्रीरामा' गाऊन बघा. या कडव्यामधील स्वरलगाव आणि कणस्वर फक्त बाबूजीच घेऊ जाणोत. तसेच 'चला राघवा चला'. गदिमांनी त्यात ’ज्या शब्दांनी एका वाक्याची अखेर करायची त्याच शब्दांनी दुसऱ्या वाक्याची सुरुवात' असा प्रयोग केला आहे. पण ते कानांना खटकत नाही. कारण ते ओढून-ताणून केलेले नाही. सहज स्फुरले आहे.''
गीतरामायणातील गीते डॉ. वसंतराव देशपांडे, माणिक वर्मा, सुरेश हळदणकर, राम फाटक, लता मंगेशकर  यांनी गायिली आहेत. त्याशिवाय ललिता फडके, मंदाकिनी पांडे, प्रमोदिनी देसाई, बबन नावडीकर, जानकी अय्यर, सुमन माटे, कालिंदी केसकर इत्यादींनीही गीतरामायणातील गीते गायिली आहेत.
आकाशवाणी प्रसारण
पुण्याच्या आकाशवाणी, केंद्राचे तत्कालीन स्टेशन डायरेक्टर सीताकांत लाड यांच्या पुढाकाराने या कार्यक्रम शृंखलेचे संयोजन झाले. १ एप्रिल १९५५ या वर्षी गीतरामायणातील पहिले गीत ‘स्वयें श्री रामप्रभू ऐकती’ आकाशवाणी, पुणे ने प्रसारित केले. गीतरामायणात एकूण ५६ गीते आहेत. गीत रामायणातील गीतांचे प्रसारण १९५५ सालच्या रामनवमीला सुरू होऊन १९५६ सालच्या रामनवमीपर्यंत, म्हणजे १ एप्रिल १९५५ ते १९ एप्रिल १९५६ या काळात झाले.
प्रयोग
बाबूजींनी स्वतः त्यांच्या आयुष्यात गीतरामायणाचे जवळजवळ १८०० प्रयोग केले. हे प्रयोग त्यांनी देशात तसेच परदेशांत केले.
गीतरामायणातील गीते
१ एप्रिल १९५५ ते १९ एप्रिल १९५६ पर्यंत आकाशवाणीने प्रसारित केलेल्या गीतरामायण कार्यक्रमात निवेदन पुरुषोत्तम जोशी यांचे होते. प्रसारित गीते आणि त्यात सहभागी झालेल्या गायक-गायिकांची नावे:
मराठी साहित्यातून आणि ग्रंथांतून घेतलेली दखल
गीतरामायणाच्य्या पहिल्या पुस्तिकेचे प्रकाशन पुणे आकाशवाणीने केले. विद्याताई माडगूळकर (गदिमांच्या पत्‍नी) यांनी त्यांच्या ‘आकाशाशी जडले नाते’ या आत्मचरित्रात विद्याताईंनी गीत रामायण घडतानाच्या काही आठवणींची दखल घेतली आहे. गीत रामायणाची निर्मितीचा वेध 'गीत रामायणाचे रामायण' नावाचा ग्रंथ घेतो. त्याचे लेखन आनंद माडगूळकर यांनी केले. .अजरामर 'गीत रामायण शब्द-स्वर-स्मृती मधुकोष' हा ग्रंथ अरुण गोडबोले यांनी लिहिला आहे.
आदिकवी वाल्मीकीने आपल्या स्वतंत्र सौंदर्य दृष्टीने विधात्याच्या सूक्ष्म आणि स्थूल सृष्टीतून नेमके सौंदर्य टिपून काढून त्यातून आपली रामकथा रचली. त्याचप्रमाणे कविश्री माडगूळकरांनी वाल्मीकीच्या काव्य सृष्टीतले वेचीव सौंदर्य आपल्या स्वयंभू प्रतिभेने बिनचूकपणे निवडले आहे. गीतरामायणातली काही गीते रामायणासारखीच चिरंजीव होऊन राहतील आणि त्याचबरोबर माडगूळकरांचे नाव देखील. -- कविवर्य बा. भ. बोरकर
अनुवाद
आजपर्यंत गीतरामायणाचे हिंदी, गुजराती, कन्नड, बंगाली, आसामी, तेलुगु, मल्याळी, संस्कृत व कोकणी भाषेत अनुवाद झाले आहे. ब्रेल लिपी मध्ये पण ह्याचे अनुवाद प्रकाशीत झाले आहे.
गीतरामायण संकेतस्थळे
वर्ग:मराठी साहित्य नामसूची वर्ग:ग.दि. माडगूळकर यांची गीतरचना वर्ग:पौराणिक साहित्य वर्ग:काव्य
फाळणी वेदना स्मृतिदिन
फाळणी वेदना स्मृतिदिन हा दिवस भारताच्या संदर्भात विशेष दिवस म्हणून घोषित झाला आहे.याच दिवसाला विभाजन विभीषिका स्मृति दिवस असेही ओळखले जाईल. १४ ऑगस्ट हा दिवस त्यासाठी निश्चित करण्यात आला आहे.
कांदा
कांदा संपूर्ण जगभरात खाल्ली जाणारी एक भाजी आहे. वनस्पतीचे शास्त्रीय नाव ऍलियम सेपा आहे.
फाळणी वेदना स्मृतिदिन
हेतू
सदर दिवस हा अन्याय, द्वेष इत्यादी नकारात्मक भावना वाढीला लावणारा नसून एक ता, सद्भावना, आदर या मूल्यांची जोपासना करणारा असावा असा हेतू यामागे आहे.
कांदा
कांदा पीक
कांदा हे भारतातील एका महत्त्वाचे पीक आहे.
फाळणी वेदना स्मृतिदिन
संदर्भ
वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यलढ्यातील महत्त्वाच्या घटना वर्ग:विशेष दिवस
कांदा
लागवड
कांद्याची लागवड कमीतकमी ७,००० वर्षांपासून निवडक पद्धतीने केली जाते. कांदा ही द्वैवार्षिक वनस्पती आहे, परंतु सामान्यत: वार्षिक म्हणून घेतले जाते. कांद्याच्या आधुनिक जाती साधारणतः 15 ते 45 सेमी (6 ते 18 इंच) उंचीपर्यंत वाढतात. कांद्याची पाने पिवळसर- हिरव्या निळ्या रंगाची असतात आणि ती चपट्या, पंखाच्या आकाराच्या गुंडाळणीमध्ये एकट्याने वाढतात. ते चपटे, पोकळ आणि दंडगोलाकार असतात. कांदा परिपक्व होताना, त्याच्या पानांचा तळ आणि त्याच्या कंदामध्ये अन्न साठा जमा होण्यास सुरुवात होते. कांदा भारतातून अनेक देशात निर्यात होतो,उदा. नेपाळ, पाकिस्तान, श्रीलंका, बांग्लादेश, इत्यादि. कांदयाचे पीक भारतात प्रामुख्याने महाराष्ट्र् व कर्नाटक राज्यात व गुजरात, राजस्थान, उत्तर प्रदेश, बिहार, पश्चिम बंगाल, मध्य प्रदेश, तामिळनाडू, ओडिशा या राज्यांमध्ये घेतले जाते.
अशा जागी कांदा प्रक्रिया करून कांद्याची भुकटी बनवली जाते. भारतात महाराष्ट्रात कांद्याची शेती सर्वात जास्त होते. येथे वर्षातून दोन वेळा कांद्याचे पीक घेतले जाते- एक नोव्हंबर आणि दूसरे मे महीन्याच्या जवळ पास. जगात कांद्याची शेती १७८९ हजार हेक्टर क्षेत्रफळावर घेतली जाते. ज्यात २५३८७ हजार मी. टन उत्पादन होते. भारतात ऐकून २८७ हजार हेक्टर क्षेत्रफळावर पीक घेतल्या वर २४५० हजार टन उत्पादन प्राप्त होते. कांदा शीतऋतुतील पीक आहे परंतु जास्त शीत वातावरण हानिकारक असते आणि तापक्रम जास्त असल्यास ही हानिकारक असते. कांद्याचे विपुल उत्पादन मिळवण्यासाठी पुरेशा सूर्य प्रकाशाची आवश्यकता असते. कांद्याचे कन्द दीर्घ प्रकाश अवधि (Long Day Length) मध्ये चांगले बनतात. कन्दीय पीक असल्याकारणाने भुसभुशीत आणि जल निचरा होणारी जमीन उत्तम मानली जाते. चिकणमाती,गाळ मातीची जमीन सर्वोत्तम असते या साठी भारी जमीन योग्य नसते. जमिनीचा पीएच 5.8-6.5च्या मध्ये असणे आवश्यक आहे. कांद्यासाठी एकूण 12-15 पाण्याची आवश्यकता असते. 7-12 दिवसाच्या अन्तराने जमिनीनुसार पाणी देणे गरजेचे आहे. रोपांच्या शिरा जेव्हा कोमेजणे हे कंद तयार होण्याचे लक्षण आहे, त्यामुळे तेव्हा पाणी देणे थांबवावे.गोव्यामध्ये श्रावण महिन्यात काही लोक कांदा खात नाही.
रासायनिक खते
खरीप कांद्याला एकरी ४०:२०:२० किलो नत्र, स्फुरद, पालाश या प्रमाणात तर रब्बी कांदा पिकाला एकरी ४०:२०:३३ किलो नत्र,स्फुरद, पालाश वापर करावा तर दुय्यम व सूक्ष्म अन्नद्रव्यांमध्ये गंधक १० किलो प्रति एकर लागवडीला वापरावे गंधक वापरल्याने कांदा साठवणुकीस चांगला होतो व टिकण्यास मदत होते. सूक्ष्म अन्नद्रव्यांमध्ये सल्फेट १० किलो, झिंक सल्फेट ८ किलो शेणखतात किंवा गांडूळ खतात ८ ते दहा दिवस मुरवून द्यावे. सूक्ष्म अन्नद्रव्यांचा वापर करताना माती परिक्षणानुसार निर्णय घ्यावा. कांद्याची साठवण महत्त्वाची असते. काही जातींची साठवण क्षमता जास्त असते जसे- पूसा रेड, नासिक रेड, बेलारी रेड आणि एन-2-4। एन-53, अर्लीग्रेनो आणि पूसा रत्नार मध्ये साठवण क्षमता कमी असते. अशा जाती ज्यात खाद्य पदार्थ रिफ्रेक्टिव इण्डेक्स कमी असते आणि वाष्पन गति व एकूण वाष्पन अधिक असते त्यांची साठवण क्षमता कमी असते. छोट्या आकाराचे जे कन्द असतात, त्यांच्यात मोठ्या आकाराच्या तुलनेत संग्रहण क्षमता अधिक असते.पिकात नाइट्रोजन युक्त उर्वरक जास्त देण्याने कन्दांची संग्रहण क्षमता कमी होते. फाॅस्फरस आणि पोटाशचा महत्त्वपूर्ण प्रभाव नाही होत. जाड मानेच्या कन्द संग्रहण मध्ये शीघ्र ही खराब होतात.
विविध जाती
पूसा रेड, नासिक रेड, बेलारी रेड आणि एन-2-4। एन-53, अर्लीग्रेनो आणि पूसा रत्नार या कांद्याच्या विविध जाती आहेत.
वापर
भारतात अनेक राज्यांमध्ये कांद्याचा वापर रोजच्या आहारात केला जातो. कच्च्या कांद्याला उग्र वास आणि चव असते, परंतु तो शिजवला असता त्याची चव बदलून गोडसर होते. कांद्याची भाजी केली जाते. तसेच तोंडी लावणे, कोशिंबीर, चटणी यात कच्च्या कांद्याचा उपयोग होतो. कांद्याच्या पातीपासूनसुद्धा भाजी, झुणका इ. पदार्थ केले जातात.
संदर्भ
वर्ग:कंदमुळे वर्ग:भाज्या वर्ग:पाककलेमध्ये वापरले जाणारे पदार्थ वर्ग:पिके
रुचा पुजारी
रुचा पुजारी (जन्म: २ जुलै १९९४) ही भारतीय बुद्धिबळपटू आहे. तीने महिला आंतरराष्ट्रीय स्पर्धेत प्रभुत्व मिळवले आहे. आणि यापूर्वी २००६ मध्ये त्यांना जागतिक बुद्धीबळ महासंघ (डब्ल्यूएफएम) यांच्याकडून पदवी देण्यात आली.
रुचाचा जन्म महाराष्ट्रा तील कोल्हापुरा त झाला आहे.वयाच्या सहाव्या वर्षी त्यांनी बुद्धिबळ खेळामध्ये रस घेतला आणि त्यांच्या मोठ्या भावाकडून त्यांनी प्रथम चाली शिकल्या.वयाच्या सातव्या वर्षी त्यांनी पहिली राष्ट्रीय अजिंक्यपद जिंकले. तेव्हा त्यांची बुद्धिबळ खेळाविषयीची ओळख झाली. रुचा पुजारीने प्रथम सुरुवातीच्या वर्षांत उल्लेखनीय यश दर्शविले.आणि नंतर रुचाने कारकीर्द म्हणून बुद्धिबळ क्षेत्राची निवड केली.
बुद्धिबळ कारकीर्द
जागतिक कार्यक्रम
रुचाने चार जागतिक युवा बुद्धीबळ स्पर्धेत भारताचे प्रतिनिधित्व केले आहे.
विश्व कनिष्ठ बुद्धिबळ स्पर्धेत रुचाने दोनदा जागतिक बुद्धीबळ स्पर्धेत भारताचे प्रतिनिधित्व केले. ही जागतिक बुद्धीबळ स्पर्धा २०१३ मध्ये तुर्कीच्या कोकाली आणि पुणे,भारत २०१४ मध्ये येथे आयोजित करण्यात आली होती.
आशियाई कार्यक्रम
९ वर्ष पूर्ण असताना रुचाने तिचा पहिला आशियाई कार्यक्रम खेळला.तिने आशियाई युवा १० वर्ष वयाखालच्या मुलींच्या स्पर्धेमध्ये भारताचे प्रतिनिधित्व केले.
२००३ मध्ये कॅलिकट येथे ही स्पर्धा आयोजित केली होती.त्या ठिकाणी तिने रौप्यपदक जिंकले.पुढील वर्षी सिंगापूरमध्ये झालेल्या याच स्पर्धेत तिने सुवर्णपदक जिंकले. पुजारीच्या वैयक्तिक पदकाबरोबरच तिने भारताला त्या स्पर्धेतही सुवर्णपदक जिंकून दिलं.
राष्ट्रीय कार्यक्रम
पुजारीने सर्वात प्रथम २००१ मध्ये राष्ट्रीय स्पर्धा खेळली.रुचाने चेन्नई येथे झालेल्या राष्ट्रीय ७ वर्ष खालील मुलींच्या गटाच्या स्पर्धामध्ये भाग घेतला आणि तेथे तिने पहिले राष्ट्रीय विजेतेपद मिळवून स्पर्धा जिंकली.
२००७ मध्ये तिरुपती येथे झालेल्या स्पर्धेत तिच्या संघाने १४ वर्षाखालील मुलींच्या गटाने  सुवर्णपदक मिळवले.
२००८ मध्ये, पुजारीने मंगलोर येथे आयोजित राष्ट्रीय उप-कनिष्ठ बुद्धिबळ स्पर्धेत रौप्य पदक जिंकले. पुढच्याच वर्षी ती  मुंबईमध्ये असलेल्या राष्ट्रीय उप-कनिष्ठ बुद्धिबळ स्पर्धेत गेली.
ऑगस्ट २०१० मध्ये, वयाच्या १६ व्या वर्षी पुजारीने गुवाहाटी येथे आयोजित राष्ट्रीय महिला आव्हानात्मक बुद्धिबळ स्पर्धेत भारतातील सर्वात मोठी स्पर्धा जिंकली.
२०११ मध्ये गोव्यात झालेल्या राष्ट्रीय कनिष्ठ बुद्धिबळ स्पर्धेत पुजारीने उपविजेतेपद पटकावले.
याशिवाय २०१३ मध्ये हैदराबाद येथे झालेल्या राष्ट्रीय महिला संघ स्पर्धेमध्ये पुजारीने भाग घेतला. तिच्या टीम पीएसपीबीने कांस्यपदक जिंकले, तिच्या वैयक्तिक कामगिरीबद्दल तिला रौप्य पदक देण्यात आले.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय बुद्धिबळ खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९४ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
११वी कोअर (भारत)
भारतीय सेनेमध्ये सात कमांड्स आहेत.
वर्ग:भारतीय सेनेतील कोर वर्ग:कोर (सैन्य)
होंडा रेसिंग एफ१
वर्ग:फॉर्म्युला वन कारनिर्माते वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:टोकियो
रॉजर व्हादिम
व्हादिम, रॉजर वर्ग:इ.स. १९२८ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००० मधील मृत्यू
भारतीय क्रिकेट संघाचा वेस्ट इंडीज दौरा, २००९
भारतीय क्रिकेट संघाने ४-एकदिवसीय सामन्यांच्या मालिकेसाठी २६ जून ते ५ जुलै, २००९ दरम्यान वेस्ट इंडीजचा दौरा केला. ही मालिका भारतीय संघाने २-१ अशी जिंकली.
संदर्भ आणि नोंदी
२००९ २००९ वेस्ट इंडीज
निसर्गोपचार
'निसर्गोपचार' चिकित्सेत नैसर्गिक साधनांचा म्हणजे सूर्यप्रकाश, उष्णता, शीतता, ध्वनी, पाणी, फळे, इत्यादींचाच उपयोग करतात. मानवी रोगांच्या चिकित्सेकरिता कोणतेही औषध किंवा शल्यचिकित्सा न वापरता ही चिकित्सा केली जाते. पारंपारिक आजार दुर करण्याची क्षमता नॅचरोपॅथी मध्ये आहे. जुना आजार बरा करण्यासाठी नॅचरोपॅथी म्हणजेच निसर्गोपचार पद्धतीचा वापर केला जातो.
निसर्गोपचार तज्ज्ञ आपल्या रूग्णाच्या जीवनशैलीवर लक्ष देतात. त्यामुळे त्या रुग्णाची सर्व प्रकारची आजार नाहीशी होतात.
सुबिमल बसाक
सुबिमल बसाक दिसेम्बर १५, (इ.स. १९३९ - हयात) हे बंगाली भाषेतील लेखक व समीक्षक आहेत. ते बहुभाषाकोविद असून त्यांनी बंगालीबरोबरच हिंदी भाषेतही साहित्य लिहिले आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:बंगाली साहित्यिक वर्ग:इ.स. १९३९ मधील जन्म
आझाद (१९७८ हिंदी चित्रपट)
आझाद हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. यामध्ये धर्मेंद्र यांनी काम केले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९७८ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
इ.स. १७१
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १७१ वर्ग:इ.स.च्या १७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
इंडिया हाऊस
इंडिया हाउस हे लंडन शहरातील विद्यार्थी वसतिगृह होते. शहराच्या हायगेट भागाच्या क्रॉमवेल रोडवरील हे वसतिगृह १९०५ ते १९१० दरम्यान वापरात होते. याची स्थापना पंडित श्यामजी कृष्ण वर्मा या भारतीय वकीलांनी केली होती. लंडन व इंग्लंडमध्ये राहणारे भारतीय विद्यार्थी येथे जमत व भारताच्या स्वातंत्र्याबद्दल चर्चा करीत तसेच चळवळी आखीत. इंडियन सोशियोलॉजिस्ट हे वसाहतवादविरोधी वृत्तपत्र येथून प्रकाशित होत असे.
स्वातंत्र्यवीर सावरकर, मादाम कामा, विरेंद्रनाथ चट्टोपाध्याय, लाला हर दयाल आणि मदन लाल ढिंगरा यांसह अनेक भारतीय स्वातंत्र्यसैनिकांनी याचा वापर केला होता. कर्झन वायलीच्या हत्येनंतर स्कॉटलंड यार्डने येथे करडी नजर ठेवून येथे जमणाऱ्या व्यक्तींवर पाळत ठेवली होती. त्यानंतर याचा वापर कमी होत गेला.
वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यलढ्याशी संबंधित महत्वाची स्थाने वर्ग:लंडन
शेर्पा भाषा
शेर्पा ही दक्षिण आशियातील तिबेटी भाषासमूहामधील एक भाषा आहे. ही भाषा प्रामुख्याने नेपाळमधील शेर्पा वंशाचे लोक वापरतात. त्याचसोबत भारताच्या सिक्कीम राज्यात तसेच तिबेटमध्ये देखील शेर्पा भाषिक रहिवासी आहेत. शेर्पा ही प्रामुख्याने बोलीभाषा आहे परंतु ती तिबेटी व देवनागरी ह्या दोन्ही लिप्यांमध्ये लिहिली जाते.
हेसुद्धा पहा
वर्ग:चिनी-तिबेटी भाषासमूह वर्ग:नेपाळमधील भाषा
स्वामी स्वरूपानंद सेवा मंडळ, पावस
पावस हे गाव मोहक नैसर्गिक सौंदर्याने नटलेले आहे आणि रत्‍नागिरी पासून १५ किलोमीटर अंतरावर आहे. पावस येथील स्वामी स्वरूपानंद यांच्या सुंदर मंदिराच्या परिसरात, ध्यानगुंफा (चिंतन कक्ष) आणि एमिलियाचे झाड आहे. स्वामींचे घर असलेले "अनंत निवास" हे मंदिर ट्रस्टने उत्तम राखले आहे. मंदिर विश्वस्त, स्वामींचे जन्मदिवस, गुरुपौर्णिमा इत्यादी अनेक उत्सव साजरे करतात. केवळ रत्‍नागिरीतीलच नव्हे तर भारतातील सर्व भागातील अनेक अनुयायी स्वामींच्या शिकवणींवर विश्वास ठेवतात.
स्वामी स्वरूपानंद
स्वामी स्वरूपानंद ऊर्फ रामचंद्र विष्णू गोडबोले यांच्या दीर्घ निवासामुळे हे गाव रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील एक प्रमुख आध्यात्मिक ठिकाण मानले जाते. स्वामी स्वरूपानंद वारकरी संप्रदायाचे अनुयायी होते.
लौकिक जीवन
स्वामींचे खरे नाव रामचंद्र होते परंतु ते "आप्पा" किंवा "रामभाऊ" यानावाने लोकप्रिय होते. त्यांचा जन्म १५ डिसेंबर १९०३ रोजी पावस येथे झाला. त्यांच्या वडिलांचे नाव श्री. विष्णूपंत गोडबोले आणि आईचे नाव सौ. रखमाबाई गोडबोले होते. रामभाऊ (आप्पा) यांचे प्राथमिक शिक्षण पावसमध्ये आणि माध्यमिक शिक्षण रत्‍नागिरी येथे झाले. १९१९ साली त्यांनी उच्च माध्यमिक शिक्षणासाठी आर्यन एज्युकेशन सोसायटीच्या हायस्कूलमध्ये प्रवेश केला होता. या शाळेत विशेष आध्यात्मिक आणि धार्मिक प्रशिक्षण देण्यात येत असे.
प्रकाशने
सेवा मंडळातर्फे स्वामी स्वरूपानंद लिखित खालील ग्रंथसंपदा प्रकाशित करण्यात आली आहे.
रोगप्रतिकारशक्ती
कोणत्याही रोगास प्रतिकार करण्याचा अंगभूत गुण म्हणजे रोगप्रतिकारशक्ति. ही शक्ती व्यक्ती लवकर आजारी पडते. आणि ही शक्ती योग्य प्रमाणात असल्यास व्यक्ती लवकर आजारी पडत नाही. एच आय व्ही सारखे रोग जंतू शरीराची रोगप्रतिकारक शक्ती कमी करतात म्हणून एच आय व्ही बाधित व्यक्ती लवकर आजारी पडतात. रोगप्रतिकारक शक्ती मर्यादेपेक्षा वाढल्यास त्रासदायक ठरते. रोगप्रतिकारक शक्ती वाढल्याने निर्माण होणाऱ्या आजारांना ऑटो इमुउन डीसीजेस अशी व्याख्या आहे. आमवात, (सांधेदुखी / rhumatoid arthritis) हा एक ऑटो इमुउन डीसीज / रोग आहे रोगप्रतिकारक शक्ती आहारात आणि जीवनशैलीत काही बदल करून वाढवता येते. सकस आहारामुळे रोगप्रतिकारक शक्ती वाढण्यास मदत होते. धूम्रपान आणि मद्यपान यामुळे रोगप्रतिकारशक्ति कमी होते आणि शारीरिक व्यायामामुळे वाढते.
जर आपण रोग प्रतिकार शक्ति वाढवू इच्छिता तर आपणास नियमित व्यायाम व योग करणे, संतुलित आणि पौष्टिक आहार घेणे, पुरेशी झोप, चिंता मुक्त जीवन इत्यादी गोष्टींचा समावेश दैनंदिन जीवनात करावा लागेल.
वर्ग:विकिप्रकल्प वैद्यकशास्त्र वर्ग:आरोग्य वर्ग:रोग
ताम्हण
लहान झाडालाही फुले येतात. तामण हा रस्त्याच्या कडेने सावलीसाठी लावण्यास उत्तम वृक्ष आहे.
झाडाचे शास्त्रीय नाव
लॅगस्ट्रोमिया (Lagerstroemia) हे नाव स्वीडिश बॉटॅनिस्ट मॅगलॅगस्टोम यांच्या सन्मानार्थ दिले गेले आहे. रेजिनी (raginae) म्हणजे राणीचा. स्पेसिओसा (speciosa) म्हणजे अतिशय सुंदर.
झाडाची अन्य नावे
मराठी - मोठा बोंडारा
हिंदी - जरूल, अर्जुन
बंगाली - जारूल, अजहार
लॅटिन - लॅगस्ट्रोमिया रेजिनी/फ्लॉस रेजिनी
रोपणी
बियांपासून सहज रोपे तयार करता येतात. झाडाची वाढ लवकर आणि जोमाने होते.
बहरण्याचा हंगाम
पानगळीचा वृक्ष असल्याने पानगळ फेब्रुवारी, मार्च महिन्यात होते. एप्रिलपासून नवीन पालवी फुटायला सुरुवात होते, त्यानंतर फुलोरा येतो कधी कधी तर पालवी व फुलोरा एकदमच येतो. फुले नाजूक मुलायम असतात. खालून वर टोकाकडे उमलत जातात. फुलोरा फांद्याच्या टोकाला येतो. एक फुल ५-७ सेमी आकाराचे. झालरीसारख्या पाकळ्या असणारे असते. पाकळ्यांचा रंग जांभळा, लव्हेंडर असतो. गुलाबी किंवा फिकट गुलाबी रंगाची फुले असणारे तामण वृक्षही आढळून येतात. फूल दिसायला सुंदर असल्यामुळे त्याला महाराष्ट्राचे राज्यपुष्प हा मान मिळाला असावा. फुलांचा बहर उन्हाळ्यात सुरू होतो. दोन, तीन महिने टिकतो. जर झाडाला व्यवस्थित पाणी मिळाले तर फुलांचा बहर वर्षातून दोनदा येऊ शकतो. एप्रिल ते जून महिन्याच्या रखरखत्या ऊन्हातही हे फूल सर्वांचे लक्ष वेधून घेते.
फुलाचे वैशिष्ट्य
हे फूल पूर्ण उमलल्यावर सहा-सात सेंटिमीटर व्यासाचे होते. झालरीसारखी दुमड असणाऱ्या सहा किंवा सात नाजूक, तलम चुणीदार पाकळ्या हे या फुलाचे वैशिष्ट्य. फुलातील रंगसंगती अप्रतिम असते. शांत, शीतल, प्रसन्न रंगाच्या पाकळ्या, त्यांच्या मध्यभागी विरुद्ध रंगाचे (कॉंट्रास्ट कलर) पिवळेधमक नाजूक पुंकेसर, पुंकेसरांची संख्या अनिश्‍चित पण २० पेक्षा जास्त असते. फुलांची रंगछटा जमीन, पाणी हवामान अशा घटकांनुसार बदलू शकते
उपयोग
झाडाचे लाकूड उंच, मजबूत, टिकाऊ, चमकदार लाल रंगाचे असून सागाला पर्याय म्हणून वापरले जाते. लाकडावर उत्तम प्रकारे कोरीवकाम करता येते. समुद्राच्या खाऱ्या पाण्याचा लाकडावर परिणाम होत नाही. ते लवकर कुजतदेखील नाही त्यामुळे बंदरामध्ये खांब रोवण्यासाठी व बोटीसाठी वापरतात. त्याचा वापर इमारती, पूल आणि विहिरीचे बांधकाम, जहाजबांधणी, रेल्वे वॅगन; तसेच विविध प्रकारच्या वस्तू बनविण्यासाठी होतो. झाडाचे साल औषधी असते. ताप आल्यास याच्या सालीचा काढा दिला जातो.
वर्ग:महाराष्ट्राची राज्यप्रतीके वर्ग:वृक्ष
उढेवाडी
उढेवाडी हे पुणे जिल्ह्यातील लोणावळ्यापासून सुमारे सतरा किलोमीटरवर अतिशय दुर्गम ठिकाणी राजमाची किल्ल्याच्या पायथ्याशी वसलेले ७८ घरांचे गाव आहे. (२०१७ सालची स्थिती) गावाची लोकसंख्या साडेतीनशेच्या आसपास असून १९६७ मध्ये येथे ग्रामपंचायतीची स्थापना झाली.
पहिल्या निवडणुकीपासून ग्रामपंचायतीचे सभासद बिनविरोध निवडून येत आहेत. गावाची वस्ती बहुतांशी आदिवासी, प्रामुख्याने आदिवासी महादेव कोळी व पाणभरे कोळी.. मात्र, जातीच्या दाखल्यांअभावी येथील ग्रामस्थ सरकारच्या योजनांपासून वंचित राहत होते. निवडणुकांमध्ये आरक्षण जाहीर होते. मात्र जातीचे दाखले नसल्याने ग्रामस्थांच्या अडचणी होत्या. या अडचणींमुळे निवडणुकीतही सहभागी होता येत नव्हते. यामुळे २००३ ते २०१३ या दहा वर्षांच्या कालावधीत ग्रामपंचायतीवर प्रशासक नियुक्त करण्यात आला होता. मात्र, या काळातही ग्रामस्थांनी सरकारच्या विविध उपक्रमांमध्ये सहभागी होत दुर्गम ठिकाणी विविध विकासकामांना चालना दिली आहे. गावातील बहुतांश नागरिक हे गरीब व आदिवासी असतानाही ते कसलेही आढेवेडे न घेता ग्रामस्थांनी उत्स्फूर्तपणे एक एप्रिलला शंभर टक्के करभरणा करीत नावलौकिक मिळवला आहे.
ग्रामस्थांच्या एकीमुळे केंद्र सरकारची निर्मल ग्राम योजना जाहीर होताच पहिल्याच वर्षात निर्मल होण्याचा बहुमान उढेवाडीने मिळविला. सरकारचा पर्यावरण विकासरत्न पुरस्कार मिळविणारी उढेवाडी मावळातील एकमेव ग्रामपंचायत आहे. तंटामुक्त गाव, संत गाडगेबाबा ग्रामस्वच्छता अभियानात २००५-०६ मध्ये तालुक्‍यात प्रथम येण्याचा बहुमान गवने मिळविला. यशवंत पंचायत राज अभियानात तालुक्‍यात ग्रामपंचायतीने द्वितीय क्रमांक मिळवला. एकेकाळी रस्ता, वीज आणि पाण्याअभावी वंचित असलेले हे खेडे आज स्वयंपूर्ण होत आहे. असताना लोकसहभागातून राजकीय गदारोळात सतत ५० वर्षे बिनविरोध निवडणूक करीत इतर गावांपुढे उढेवाडीने आदर्श घालून दिला आहे.
वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
म्हसळा तालुका
म्हसळा तालुका हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील रायगड जिल्ह्याचा एक तालुका आहे. म्हसळा राजापूरी खाडीच्या दक्षिणेस वसलेले आहे. पूर्वी हे व्यापारी केंद्र होते.
इतिहास
टॉलेमीने (इ.स. १५०) मुसोपल्ली म्हणून ज्या गावाचा उल्लेख केला आहे तेच म्हसळे हे गाव असावे.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील तालुके वर्ग:महाराष्ट्रातील तालुके *
मधुकर धोंड
मधुकर वासुदेव धोंड (ऑक्टोबर ४, इ.स. १९१४ - डिसेंबर ५, इ.स. २००७; वांद्रे, मुंबई, महाराष्ट्र) हे मराठी समीक्षक होते. त्यांनी लिहिलेल्या 'ज्ञानेश्वरीतील लौकिक सृष्टी' या ग्रंथाला इ.स. १९९७ सालचा साहित्य अकादमी पुरस्कार मिळाला.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:मराठी समीक्षक वर्ग:इ.स. १९१४ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००७ मधील मृत्यू वर्ग:साहित्य अकादमी पुरस्कार विजेते वर्ग:भारतीय नास्तिक
शालोम (वृत्तपत्र)
शालोम हे तुर्की भाषेत प्रकाशित होणारे साप्ताहिक आहे. याची सुरुवात २९ ऑक्टोबर १९४७ रोजी झाली. Its name is the Turkish spelling of the Hebrew word Shalom. It was established on 29 October 1947 by the Turkish Jewish journalist Avram Leyon. It is printed in Istanbul and is published every Wednesday. Apart from one Ladino page, it is published in Turkish. İvo Molinas is its publisher. Yakup Barokas is its editor in chief. Its circulation is about 5,000.
इ.स. १७२
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १७२ वर्ग:इ.स.च्या १७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
जाखापूर
जाखापूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील कवठे महांकाळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:कवठे महांकाळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
लायोनेल बेकर
लायोनेल सियॉने बेकर (६ सप्टेंबर, १९८४:माँतसेरात - ) हा undefinedकडून आतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळलेला खेळाडू आहे.
बेकर आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळलेला माँतसेरातचा पहिला खेळाडू आहे.
वर्ग:वेस्ट इंडीजचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८४ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
लडाखी भाषा
लडाखी (ལ་དྭགས་སྐད་) ही दक्षिण आशियातील तिबेटी भाषासमूहामधील एक भाषा आहे. ही भाषा प्रामुख्याने भारताच्या लडाख ह्या केंद्रशासित प्रदेशामध्ये वापरली जाते. लेह येथील बौद्ध धर्मीय रहिवाशांची लडाखी ही प्रमुख भाषा आहे. ही भाषा तिबेटी भाषासमूहामधील असली तरीही ती तिबेटीसोबत मिळतीजुळती नाही.
हेसुद्धा पहा
वर्ग:चिनी-तिबेटी भाषासमूह वर्ग:भारतामधील भाषा भा
अंबिकाओझर
अंबिकाओझर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील कळवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ९५० मि.मी.पर्यंत असते.
लोकजीवन
अंबिका ओझर या गावात 100 टक्के आदिवासी कोकणा समाज असून येथील लोक ही सर्व जण शेतकरी आहेत यासह येथील लोकांनाच पूर्वीच्या काळापासून चालत आलेला व्यवसाय म्हणजे गाई, बकऱ्या, व कोंबड्या पाळणे हा शेतीपूरक व्यवसाय सुरू आहे इतर आदिवासी समाजापेक्षा आदिवासी कोकणा समाज हा प्रगत आहे सध्या हा समाज अधुनिक पद्धतीने शेती करू लागला आहे.
जवळपासची गावे
अंबिका ओझर गावाच्या पूर्वेला महोमुख, चणकापूर, असून पश्चिमेला बोरदैवत हे गाव आहे व दक्षिणेकडे चिंचोरे, जमशेत ही गावे असून उत्तरेला तिर्हळ हे गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:कळवण तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
नीळकंठ कल्याणी
डॉ. नीळकंठ कल्याणी यांनी 'भारत फोर्ज'चा नावलौकिक देशात, आशिया खंडात आणि आता जगभरात नेण्याची कामगिरी करून दाखविली आहे.
वर्ग:भारतीय उद्योगपती
फंदेबाज (१९७८ हिंदी चित्रपट)
फंदेबाज़ हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. या मध्ये धर्मेंद्र यांनी काम केले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९७८ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
बटाटा
बटाटा  हे संपूर्ण जगात मोठ्या प्रमाणावर खाल्ले जाणारे जमिनीखाली येणारे एक पीक आहे. बटाटा हे त्याच्या रोपाचे खोड आहे.
महत्त्व
बटाट्यापासून विविध उपवासाचे पदार्थ बनविले जातात. तसेच वाळवणीचे पदार्थ बनवतात. बटाटा हे कंदमूळ(तना) आहे.
त्याचे मुख्य प्रकार दोन, एक भाजीचा बटाटा आणि दुसरा चकत्या/काचऱ्या (वेफर्स), कीस, पापड वगैरे ज्याच्यापासून होतात तो बटाटे. ह्या दुसऱ्या प्रकारचे बटाटे महाराष्ट्रातील सातगाव पठारावर होतात. त्या बटाट्यांना तळेगाव बटाटा म्हणतात. पुण्यापासून ६० किलोमीटवरचे सातगाव पठार. सात गावांचे मिळून बनले आहे, म्हणून त्याला सातगाव पठार म्हणतात. इथले 'तळेगाव बटाटे' देशभरात प्रसिद्ध आहे. इथे वातावरण बटाटा पिकासाठी अत्यंत पोषक असल्याने या सातही गावात खरीप हंगामात सुमारे साडेदहा हजार एकरावर बटाटा पीक घेतले जाते. हे बटाटा पीक महाराष्ट्र राज्यात सर्वाधिक आहे.
लागवडीचा हंगाम
बटाटा हे थंड हवामानातील पीक असून असेच हवामान त्याचे वाढीस पोषक असते. महाराष्ट्र राज्यात रब्बी हंगामात याचे अधिक उत्पादन येते. साधारणत: याची लागवड २५ ऑक्टोबर ते २५ नोव्हेंबर या दरम्यान करतात. पुढील थंडीचा काळ याचे वाढीस पोषक असतो.
काढणी, प्रतवारी व विक्री
बटाट्याची पाने सुमारे ९०% सुकल्यावर किंवा पिवळी पडल्यावर, बटाट्याच्या फांद्यांची जमिनीलगत छाटणी करतात. त्यानंतर बटाटे काढून ८-१० दिवस कडुनिंबाच्या पाल्याने अथवा कोरड्या गवताने झाकून त्यांना थंड जागी ठेवतात. मोठे, मध्यम बटाटे वेगळे करून, त्यांतील हिरवे, साल निघालेले, कीडग्रस्त व सडलेले बटाटे काढून टाकतात. चांगल्या बटाट्याची त्वरित विक्री न करता आल्यास ते शीतगृहात ठेवतात.
बाह्य दुवे
वर्ग:कंदमुळे वर्ग:भाज्या
हातगेघर-आरळे डोंगररांग
वर्ग:महाराष्ट्रातील पर्वतरांगा वर्ग:सह्याद्री डोंगररांग वर्ग:मराठी विश्वकोशातून कॉपीपेस्ट मजकूर
१६वी कोर (भारत)
१६वी कोर ही भारताच्या सैन्यातील एक कोर आहे.
भारतीय सेनामध्ये सात कमांड्स आहेत. लेफ्टनेंट जनरल कोरचे नेतृत्व करतो.१६वी कोरचे नेतृत्व लेफ्टनंट जनरल हर्ष गुप्ता करत आहेत.
संदर्भ
वर्ग:कोर (सैन्य) वर्ग:भारतीय सेनेतील कोर
कीथ होलियोके
सर कीथ जॅका होलियोके (Keith Jacka Holyoake; ११ फेब्रुवारी १९०४ - ८ डिसेंबर १९८३) हा न्यू झीलँड देशाचा पहिला उप-पंतप्रधान व २६वा पंतप्रधान होता. १९३१ सालापासून न्यू झीलँडच्या राजकारणामध्ये सक्रीय राहिलेला होलियोके १९३२ ते १९७७ दरम्यान न्यू झीलँड संसदेचा सदस्य होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:न्यू झीलंडचे पंतप्रधान वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १७३
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १७३ वर्ग:इ.स.च्या १७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
धरमवीर (१९७७ हिंदी चित्रपट)
धरमवीर हा इस १९७७ मधील एक हिंदी भाषेतील चित्रपट आहे. या चित्रपटात धर्मेंद्र यांनी काम केले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९७७ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
चेरोकी
अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने देशातील एक मूळ अमेरिकन जमात. एकूण लोकसंख्या ३,००,०००. हे लोक ओक्लाहोमा, कॅलिफोर्निया व उत्तर कॅरोलिना या राज्यांत राहतात.
त्यांची मूळ भाषा चेरोकी ही आहे परंतु आज ती फक्त २०,००० लोकच बोलू शकतात.
इ.स. १८३८ मध्ये युरोपियन लोकांनी त्यांना त्यांच्या मूळ प्रदेशातून जबरदस्तीने हाकलून लावले त्यात जवळजवळ ४००० चेरोकी लोक मरण पावले. ही घटना अश्रूंची पाऊलवाट या नावाने ओळखली जाते (खाली इंग्रजी दुवा पहा).
इंग्रजी दुवे
वर्ग:अमेरिका वर्ग:अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने वर्ग:मूळचे अमेरिकन लोक वर्ग:अमेरिकेचा इतिहास
वेको, टेक्सास
वेको अमेरिकेच्या टेक्सास राज्यातील शहर आहे. ब्राझोस नदीच्या काठी असलेल्या या शहराची लोकसंख्या २०१० च्या जनगणनेनुसार १,२४,८०५ तर आसपासची उपनगरे धरून २,३४,९०६ होती.
नवाहो
नवाहो अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने देशातील एक मूळ अमेरिकन जमात आहे. त्यांनी व्यापलेला प्रदेश नाबीहो बिनाहासझो नावाने ओळखला जातो.
वेको, टेक्सास
हे शहर मॅकलेनन काउंटीचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
नवाहो
वर्ग:अमेरिका वर्ग:अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने वर्ग:मूळचे अमेरिकन लोक वर्ग:अमेरिकेचा इतिहास
सान्तियागो बेर्नाबेऊ स्टेडियम
सान्तियागो बेर्नाबेऊ स्टेडियम (Estadio Santiago Bernabéu) हे स्पेन देशाच्या माद्रिद शहरामधील एक फुटबॉल स्टेडियम आहे. रेआल माद्रिद ह्या लोकप्रिय फुटबॉल क्लबच्या मालकीचे असलेले हे स्टेडियम जगामधील सर्वात प्रसिद्ध व प्रतिष्ठित फुटबॉल स्टेडियमपैकी एक मानले जाते.
आजवर येथे १९८२ फिफा विश्वचषक व १९६४ युरोपियन देशांचा चषक ह्या आंतरराष्ट्रीय स्पर्धांचे अंतिम सामने तसेच युएफा चँपियन्स लीगच्या १९५७, १९६९, १९८० व २०१० हंगामांमधील अंतिम फेरीचे सामने खेळवले गेले आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:स्पेनमधील फुटबॉल मैदाने वर्ग:माद्रिद
अरुण फिरोदिया
वर्ग:भारतीय उद्योगपती वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते
चापर्डा
चापर्डा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील कळंब तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:कळंब तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
२१वी कोर (भारत)
२१वी कोर ही भारताच्या सैन्यातील एक कोर आहे.
भारतीय सेनामध्ये सात कमांड्स आहेत. लेफ्टनेंट जनरल कोरचे नेतृत्व करतो.२१वी कोरचे नेतृत्व लेफ्टनंट जनरल हर्ष गुप्ता करत आहेत.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय सेनेतील कोर वर्ग:कोर (सैन्य)
हरगोविंद खुराना
हरगोविंद खुराना (इ.स. १९२२- नोव्हेंबर ९, इ.स. २०११) भारतीय जैव-रसायनशास्त्रज्ञ. हरगोविंद खुराना हे भारतात जन्मलेले शास्त्रज्ञ आहेत. जनुकीय रचना व प्रथिनांच्या रचनेमधील त्यांचा महत्त्वाची कडी शोधण्याच्या महत्त्वपूर्ण कार्याबद्दल यांना रॉबर्ट डब्ल्यू. हॉली आणि मार्शल वॉरेन निरेनबर्ग यांच्या सोब. १९६८ चे वैद्यकशास्त्रातील नोबेल पारितोषिक मिळाले होते.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:भारतीय शास्त्रज्ञ वर्ग:इ.स. १९२२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०११ मधील मृत्यू वर्ग:पद्मविभूषण पुरस्कारविजेते वर्ग:वैद्यकशास्त्रातील नोबेल पारितोषिकविजेते वर्ग:भारतीय वंशाच्या अमेरिकन व्यक्ती वर्ग:अमेरिकन जैवरसायनशास्त्रज्ञ वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
विल्यम चॅप्लिन
विल्यम चॅप्लिन हे ब्रिटिशांच्या ईस्ट इंडिया कंपनीच्या डेक्कन प्रांताचे १८१९ ते १८२६ या काळात कमिशनर होते. पेशव्यांच्या पतना नंतर ईस्ट इंडिया कंपनीने पेशव्यांच्या अधिपत्याखाली असलेल्या प्रांतावर शासकीय यंत्रणा उभी करण्यासाठी केलेल्या डेक्कन प्रांताचे एलफिस्ट्न नंतरचे विल्यम चॅप्लिन हे दूसरे कमिशनर होते.
नेत्रदान
नेत्र दान म्हणजे दात्याच्या मृत्यूनंतर त्याचे/ तीचे डोळे दुसऱ्या कोणाला तरी दान करणे. ज्यांचे डोळे कॉर्नियल इन्फेक्शनमुळे ख़राब झाले आहेत त्यांनाच नेत्रदानाचा फायदा होतो. ज्यांचे डोळे ईतर कारणांमुळे खराब झाले आहेत अशा लोकांना नेत्रदानाचा फायदा होत नाही. कुठलाही माणुस नेत्रदान करु शकतो. दात्याला वयाचं बंधन नाही, कुठल्याही वयाचा माणुस नेत्रदान करु शकतो. अशा दात्याची नोंदणी असणे आवश्यक असते. परंतु ज्या व्यक्तिंना एड्स, सिफलिस किंवा रक्ताचे इन्फेक्शन असेल किंवा मृत्यु रेबीजमुळे झाल्यास नेत्रदान करता येत नाही.
नेत्रदान करण्यासाठी जवळच्या आय बँक मध्ये जाउन नोंदणी करणे आवश्यक असते.
फ्रांश-कोंते
फ्रांश-कोंते (फ्रेंच: Franche-Comté) हा फ्रान्स देशाचा एक भूतपूर्व प्रशासकीय प्रदेश आहे. हा प्रदेश फ्रान्सच्या पूर्व भागात स्वित्झर्लंड देशाच्या सीमेवर वसला आहे. बेझॉंसों ही फ्रांश-कोंते प्रदेशाची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे. २०१६ साली बूर्गान्य व फ्रांश-कोंते हे दोन प्रदेश एकत्रित करून बूर्गान्य-फ्रांश-कोंते ह्या नव्या प्रशासकीय प्रदेशाची निर्मिती करण्यात आली.
विभाग
फ्रांश-कोंते प्रशासकीय प्रदेश खालील चार विभागांमध्ये विभागला गेला आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:फ्रान्सचे भूतपूर्व प्रदेश  वर्ग:बूर्गान्य-फ्रांश-कोंते
बाल्टी भाषा
बाल्टी (ལ་དྭགས་སྐད་) ही दक्षिण आशियातील तिबेटी भाषासमूहामधील एक भाषा आहे. ही भाषा प्रामुख्याने पाकिस्तानच्या गिलगिट-बाल्टिस्तान ह्या प्रदेशामध्ये तसेच भारताच्या लडाख ह्या केंद्रशासित प्रदेशातील लेह व कारगिल ह्या जिल्यांमध्ये वापरली जाते. भारताच्या लडाख ह्या केंद्रशासित प्रदेशामध्ये वापरली जाते. बाल्टिस्तानमधील स्कर्दू, तसेच लडाखमधील कारगिल, लेह, तुर्तुक लेह ह्या गावांमधील ही एक प्रमुख भाषा आहे. ही भाषा तिबेटी भाषासमूहामधील असली तरीही ती तिबेटीसोबत मिळतीजुळती नाही.
अंबुर्डीबुद्रुक
अंबुर्डीबुद्रुक हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील कळवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
बाल्टी भाषा
हेसुद्धा पहा
वर्ग:तिबेटी भाषासमूह वर्ग:भारतामधील भाषा वर्ग:पाकिस्तानमधील भाषा भा
अंबुर्डीबुद्रुक
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ९५० मि.मी.पर्यंत असते.
फुलचिंचोली
भौगोलिक स्थान
फुलचिंचोली हे महाराष्ट्राच्या सोलापूर जिल्ह्यातील पंढरपूर तालुक्यातील गाव आहे. फुलचिंचोली पंढरपूरपासून सुमारे 25 किमी. अंतरावर आहे.
गावामध्ये भैरवनाथाचे मोठे मंदीर आहे. भैरवनाथ देवाची यात्रा एप्रिल या महिन्यात असते. गावामध्ये यात्रेच्या आधी भैरवनाथ हा देव चार दिवस सोनारी ह्या गावातुन निघतो. वालग मंडळी देवाच्या पालकीसोबत असतात. सकाळी सात वाजता देव हा फुलचिंचोली गावात पोहोचतो. ही यात्रा तीन दिवस असते. यात्रेच्या पहिल्यादिवशी रात्री लहान मुलांनचे स्नेहसंमेलन असते. दुसऱ्या दिवशी लावणीचा कार्यक्रम असतो तर तिसऱ्या दिवशी कुस्त्तीचा कार्यक्रम असतो.
संदर्भ
वर्ग:पंढरपूर तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे वर्ग:पंढरपूर
अरुण वासुदेव कर्नाटकी
अरुण वासुदेव कर्नाटकी हे मराठी चित्रपट दिग्दर्शक होते. सप्टेंबर १८, १९९९ रोजी त्यांचे निधन झाले.
वर्ग:मराठी भाषेमधील चित्रपट दिग्दर्शक वर्ग:इ.स. १९९९ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १९९९ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मार्वान फेलायनी
मार्वान फेलायनी (Marouane Fellaini;, ब्रसेल्स) हा एक बेल्जियन फुटबॉल खेळाडू आहे. २००७ सालापासून राष्ट्रीय संघाचा भाग असलेला फेलायनी २०१४ फिफा विश्वचषक स्पर्धेमध्ये बेल्जियमसाठी खेळला आहे.
क्लब पातळीवर फेलायनी २००८-१३ दरम्यान प्रीमियर लीगमधील एव्हर्टन एफ.सी. तर २०१३ पासून मॅंचेस्टर युनायटेड ह्या क्लबांसाठी खेळत आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:बेल्जियमचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
श्रीराम अभ्यंकर
डॉ. (जुलै २२, इ.स. १९३० - नोव्हेंबर २, इ.स. २०१२) हे अमेरिकेत राहणारे भारतीय-मराठी गणितज्ञ होते.
डॉ. श्रीराम अभ्यंकरांचा जन्म २२ जुलै १९३० रोजी भारतातील मध्य प्रदेशात उज्जैन येथे झाला. त्यांच्या वडलांचे नाव प्रा.शंकर केशव अभ्यंकर. ते गणिताचे प्राध्यापक होते. त्यांनी चार गणितज्ञांवर एक पुस्तक लिहिले आहे.
अभ्यंकरांचे शालेय आणि इंटर सायन्सपर्यंतचे शिक्षण ग्वाल्हेर येथे झाले. त्यांनी १९५१ साली मुंबईच्या 'इन्स्टीट्यूट ऑफ सायन्स' मधून बी.एस.सी.(गणित) ही पदवी मिळवली. मध्य प्रदेश सरकारच्या आर्थिक साहाय्याने त्यांनी अमेरिकेतील हार्वर्ड विद्यापीठात प्रवेश घेतला. त्यांनी एका वर्षातच १९५२ साली या विद्यापीठाची गणितातील ए.एम. ही सर्वोच्च पदवी मिळवली.
डॉ. श्रीराम अभ्यंकर हे प्रज्ञावंत गणिती होते. ते उत्तम शिक्षक, मराठी भाषाप्रेमी आणि पुण्यातील भास्कराचार्य प्रतिष्ठानचे संस्थापक होते. अभ्यंकर अमेरिकेतील परड्यू विद्यापीठात गणित, संगणक विज्ञान व औद्योगिक अभियांत्रिकीचे प्राध्यापक होते. त्यांचे बीजभूमिती या विषयात विशेष नैपुण्य होते.
चरित्र
कविता भालेराव यांनी श्रीराम अभ्यंकर यांचे ‘गणितयोगी डॉ. श्रीराम अभ्यंकर’ नावाचे मराठी चरित्र लिहिले आहे. हे पुस्तक राजहंस प्रकाशनाने प्रसिद्ध केले आहे.(मे २०१६)
वर्ग:मराठी गणितज्ञ वर्ग:इ.स. १९३० मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१२ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १७५
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १७५ वर्ग:इ.स.च्या १७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
अयाद अल्लावी
अयाद अल्लावी (अरबी: إياد علاوي‎) (इ.स. १९४५ - ) हा इराकचा हंगामी पंतप्रधान होता. याशिवाय हा उपराष्ट्राध्यक्षही होता.
वर्ग:इराकचे पंतप्रधान वर्ग:इराकचे उपराष्ट्राध्यक्ष वर्ग:इ.स. १९४५ मधील जन्म
शिवशंकर मानंधर
शिवशंकर मानन्धर (नेपाळी लेखनभेद: शिवशङ्कर मानन्धर) ( - १४ नोव्हेंबर २००४) हा नेपाळी गायक, संगीतकार व पहिल्या नेपाळी चित्रपट आमामधील मुख्य अभिनेता होता. ५० वर्षाहून अधिक काळ कारकीर्दमध्ये सक्रिय मानन्धर हे नेपाळी चलचित्रपटमधील एक लोकप्रिय नाव आहे.
प्रेम, शोकांतिका, भक्ती (भजन) आणि देशभक्ती या गाण्यांसाठी संगीत गाणे आणि संगीत लिहून त्यांनी आधुनिक नेपाळी संगीताच्या अनेक शैलींचा अग्रक्रम केला. त्यांनी सुमारे १२०० नेपाळी गाण्यांसाठी संगीत दिले आहे. त्यांनी स्वतः जवळपास तीनशे गाणी गायली. या योगदानासाठी मानन्धर यांना अनेक प्रतिष्ठित राष्ट्रीय पुरस्कार प्राप्त झाले.
१९५१ मध्ये प्रख्यात नेपाळी नाटककार बालकृष्ण सम यांनी मानन्धर यांना नवीन संगीतकारांना प्रशिक्षण देण्यासाठी आणि त्यांचा देखरेखसाठी सरकारी मालकीचे रेडिओ नेपाळ येथे काम कारणासाठी नियुक्त केले. आपल्या सहकारी नातिकाजी यांच्यासह त्यांनी रेडिओ नेपाळला आधुनिक नेपाळी संगीत निर्मितीसाठी एक संस्था बनविली. रेडिओ नेपाळने केवळ देशातील संगीताची प्रतिभाच पसरविली नाही तर नेपाळमध्ये यशस्वी होण्यास भारतातील दार्जिलिंग मधील अंबर गुरूंग, गोपाल योंजन आणि अरुणा लामा यांच्यासह अनेक नामांकित संगीतकारांनाही मदत केली.
रेडिओ नेपाळमध्ये काम करत असताना शिवशंकर यांनी अनेक बड्या नेपाळी गायकांसाठी संगीत दिले. यामध्ये तारादेवी, मीरा राणा, निर्मला श्रेष्ठ, ज्ञानु राणा, अरुणा लामा, कुन्ती मोक्तान, गंगा मल्ल, पुष्प नेपाली, नारायण गोपाल, प्रेमध्वज प्रधान, योगेश वैद्य, उदित नारायण, ध्रुव के.सी., मनिक रत्न, दीप श्रेष्ठ, भक्तराज आचार्य, बच्चु कैलाश, रुबी जोशी व दीपक बज्राचार्य यांचा समावेश होता. त्यांनी राममान तृषित, किरण खरेल, भावुक, यादव खरेल, लक्ष्मण लोहनी व म.वी.वि. शाह यासारख्या नामांकित गीतकारांसाठी संगीत दिले. आपल्या ५० वर्षांच्या कार्यकाळात त्यांनी नेपाळी संगीत "सुवर्णकाळ" मध्ये आणण्यास मदत केली.
लोकप्रिय गाण्यांच्या रचनांबरोबरच त्यांनी नेपाळी संगीतावरही प्रयोग केला. काही सोप्या वाद्यानी रचलेल्या लोकगीतांमध्ये आधुनिक समकालीन वाद्यवृंदांची वाद्ये समृद्ध कशी करावीत हे त्यांनी दाखवले. पॉप-स्टाईल गाण्यांवर आधारीत गाण्यांच्या आधुनिकीकरणामध्ये मानन्धर यांनी महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावली आणि यामुळे सध्याच्या नेपाळी पॉप शैलीच्या विकासात मदत झाली. जरी त्यांनी बदल आणि नावीन्यपूर्ण मार्ग दर्शविला असला तरी नेपाळी शैलीतील अद्वितीय सार जपण्यासाठी त्यांनी नेहमीच पाठिंबा दर्शविला.
मानन्धरने १९६४ मध्ये नेपाळ सरकारने निर्मित आमाया पहिल्या नेपाळी चित्रपटात "लाहुरे दाइ"ची मुख्य भूमिका साकारली होती. तथापि, डॉक्युमेंटरी चित्रपटात काही देखावे वगळता त्याने अभिनय कारकिर्दीचा पाठपुरावा केला नाही. तथापि, नेपाळी सिनेमाच्या सुरुवातीच्या काळात त्यांनी अनेक चित्रपटांसाठी संगीत लिहिले.
प्रारंभिक जीवन
त्याचा जन्म २२ फेब्रुवारी १९३२ रोजी नेपाळमधील काठमांडू येथील न्यू रोड येथील पाको येथे नेवार समाजाच्या मानन्धर घरात झाला. त्यांचे वडील मान बहादूर मानंधर हे स्थानिक समाजातील स्वयंसेवक संगीताचे शिक्षक होते आणि तरुणांना शास्त्रीय नेवारी गीते शिकवत असत. शिवशंकर यांच्या संगीताच्या आकांक्षा कदाचित त्यांच्या वडिलांच्या सामुदायिक कार्यामुळे प्रेरित होत्या. दुर्दैवाने, वडिलांचे लहान वयातच निधन झाले. मानन्धर यांनी माध्यमिक शालेय शिक्षण पूर्ण केले परंतु गायक आणि संगीतकार म्हणून स्वतःची स्थापना करण्यापूर्वी कोणतेही औपचारिक संगीत शिक्षण घेतले नाही. काठमांडू येथील कलानिधी इंदिरा संगीत महाविद्यालयातून १९७४ मध्ये त्यांनी भारतीय अभिजात संगीताची पदवी प्राप्त केली.
कारकीर्द
मे १९५१ मध्ये त्यांनी रेडिओ नेपाळ येथे नोकरी घेतली आणि पुढची ४२ वर्षे तिथे काम केले. हा त्यांच्या सक्रिय सर्जनशील जीवनाचा काळ होता. चाळीस वर्षे त्यांनी हिट गाणी तयार केली आणि गायली. १९८७ ते १९९१ पर्यंत ते रत्न रेकॉर्डिंग कॉर्पोरेशनचे कार्यकारी संचालक होते. त्यांनी १९९६ मध्ये रेडिओ नेपाळमधून निवृत्ती घेतली.
त्यांचा सेवानिवृत्तीनंतरचा काळ नेपाळी संगीतातील व्यापारीकरणाच्या सुरुवातीस होता. त्याला व्यापारीकरणाच्या ग्लॅमरशी जुळवून घेता आले नाही आणि व्यावसायिक संगीत करणे टाळले. संगीतातील त्यांच्या समकालीनांप्रमाणेच निवृत्तीनंतरही ते अक्षरशः शांत राहिले. २००४ मध्ये तो टर्मिनल स्टेज यकृताचा कर्करोगाने गंभीर आजारी पडला. १४ नोव्हेंबर २००४ रोजी त्यांचे निधन झाले.
वैयक्तिक जीवन
वयाच्या २४ व्या वर्षी त्याने बद्री कुमारी मानंधारशी लग्न केले आणि त्यांना गौरी शंकर, रविशंकर आणि शशी शंकर यांना तीन मुलगे होते. त्यापैकी कोणीही संगीताच्या कारकिर्दीचे अनुसरण केले नाही. बद्री कुमारी यांनी कौटुंबिक व्यवसाय चालवून कुटुंबाला आर्थिक पाठबळ दिले. सप्टेंबर १९९८ मध्ये तिचा मृत्यू झाला.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९३२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००४ मधील मृत्यू वर्ग:नेपाळी संगीतकार वर्ग:नेपाळी चित्रपट अभिनेते
खेल खिलाडी का (१९७७ हिंदी चित्रपट)
खेल खिलाड़ी का हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. या मध्ये धर्मेंद्र यांनी काम केले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९७७ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
सुलेमान बेन
वर्ग:वेस्ट इंडीजचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८१ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
दक्षिण आफ्रिका क्रिकेट संघाचा इंग्लंड दौरा, १९६०
दक्षिण आफ्रिका क्रिकेट संघाने जून-ऑगस्ट १९६० दरम्यान पाच कसोटी सामने खेळण्यासाठी इंग्लंडचा दौरा केला. कसोटी मालिका इंग्लंडने ३-० अशी जिंकली.
बाबा कल्याणी
वर्ग:भारतीय उद्योगपती वर्ग:रिकामी पाने
इ.स. १७६
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १७६ वर्ग:इ.स.च्या १७० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
खाटिक (पक्षी)
खाटिक तथा कसाई (शास्त्रीय नाव:लॅनियस शॅक) हा एक छोटा मांसाहारी पक्षी आहे. याला इंग्लिशमध्ये रुफूसबॅक्ड श्राइक असे नाव आहे.
माहिती
साधारण २५ सेमी आकाराचा हा पक्षी राखी, पांढरा, तांबूस-तपकिरी आणि काळ्या रंगाचा असतो. याचे डोके राखट, पाठीचा खालचा भाग आणि कंबर तांबूस-तपकिरी, पोट पांढरे तर शेपूट काळी असते. टोळ, नाकतोडे, बेडूक, सरडे, लहान पक्षी, रानउंदरांची पिल्ले, इ. या पक्ष्याचे भक्ष्य आहे. हा पक्षी संधी मिळाल्यावर गरजेपेक्षा जास्त प्राण्यांची शिकार करून ठेवतो व उरलेले खाद्य झाडांमधून खोचून ठेवतो. यामुळे याला खाटिक असे नाव दिले गेले आहे. हा पक्षी इतर पक्षी आणि प्राण्यांच्या आवाजाची नक्कल करतो. हा पक्षी सहसा शेतजमीन, मोकळे, विरळ जंगल आणि काटेरी झुडुपांच्या प्रदेशात दिसतो.
आकार आणि रंग यावरून खाटकाच्या ३ उपजातींची नोंद करण्यात आली आहे.
गांधारी(baybacked shrike)
ही भारतात आढळणारी खाटकाची सर्वात लहान जात (१८ सेमी) बाभळीच्या रानात जास्त वैराण भागात दिसते.
वर्ग:पक्षी
कोनिंग बुडोईनस्टेडियोन
कोनिंग बुडोईनस्टेडियोन (Stade Roi Baudouin, Koning Boudewijnstadion) हे बेल्जियम देशाच्या ब्रसेल्स शहरामधील एक फुटबॉल स्टेडियम आहे.
आजवर येथे युएफा यूरो २००० स्पर्धेमधील सामने तसेच युएफा चॅंपियन्स लीगच्या १९५८, १९६६, १९७४ व १९८५ हंगामांमधील अंतिम फेरीचे सामने खेळवले गेले आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:बेल्जियममधील फुटबॉल मैदाने वर्ग:ब्रसेल्स
रांजणी (कवठेमहांकाळ)
रांजणी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील कवठे महांकाळ तालुक्यातील एक गाव आहे.