cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
हैती
धर्म
हैती ख्रिश्चन देश आहे. येथील ८०% व्यक्ती रोमन कॅथोलिक धर्म पाळतात. प्रोटेस्टंट १६% आहेत तर उरलेले इतर धर्म पाळतात. येथील ख्रिश्चन व इतर लोक हैती व्हूडू हा धर्मही मानतात.
छिंदवाडा
भारतातील मध्य प्रदेश राज्यातील जिल्हा व शहर.
वर्ग:मध्य प्रदेशमधील शहरे वर्ग:छिंदवाडा जिल्हा
येसाडे
येसाडे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील मुरूड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
संदर्भ
वर्ग:मुरूड तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
ॲशली वूडकॉक
ॲशली जेम्स वूडकॉक (फेब्रुवारी २७, इ.स. १९४७:ऍडलेड, दक्षिण ऑस्ट्रेलिया - ) हा 🇦🇺 australiaकडून प्रत्येकी एक कसोटी व एकदिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
वूडकॉक, ॲशली वूडकॉक, ॲशली वूडकॉक, ॲशली वूडकॉक, ॲशली वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
सर हॅरी स्मिथ
लेफ्टेनंट जनरल सर हॅरी जॉर्ज वेकलिन स्मिथ (जून २८, इ.स. १७८७:व्हिट्लेसी, इंग्लंड - ऑक्टोबर १२, इ.स. १८६०) हा इंग्लिश सेनापती होता.
अमेरिका, युरोप, आफ्रिका
वयाच्या १८व्या वर्षी हॅरी स्मिथने लष्करात नोकरी पत्करली. त्याला लगेच दक्षिण अमेरिकेला पाठवण्यात आले. त्यानंतर त्याने इ.स. १८०८ ते इ.स. १८१४च्या तुलुच्या लढाई पर्यंत अनेक लढायांत भाग घेतला. यानंतर स्मिथ अमेरिकेत गेला व ब्लाडेन्सबर्गच्या लढाईत लढला. त्यानंतरच्या वॉटरलूच्या लढाईतही तो होता. इ.स. १८२८ मध्ये त्याला केप ऑफ गुड होपला जाण्याचा हुकुम मिळाला. तेथे त्याने इ.स. १९३४ ते इ.स. १९३६ पर्यंत काफिर युद्धात भाग घेतला. त्याची कामगिरी पाहून त्याला क्वीन एडिलेड प्रांताचा राज्यपाल करण्यात आले. या काळात त्याने दक्षिण आफ्रिकेच्या रहिवाश्यांना 'सुसंस्कृत' करण्याचा प्रयत्न चालवला. परंतु यामुळे त्याला हे रहिवासी व स्थानिक डच जनतेचा रोष सहन करावा लागला. त्याला आफ्रिकेतून भारतात जाण्याचा हुकुम मिळाला.
भारत
भारतात येण्यापूर्वी स्मिथला डेप्युटी ऍड्जुटंट जनरलचा हुद्दा दिल्या गेला. त्याने भारतात ग्वाल्हेरच्या लढाईत व शिखांविरूद्धच्या लढाईत भाग घेतला व नाइट कमांडर ऑफ ब्रिटीश एम्पायरचा खिताब मिळविला. त्या नंतर स्मिथ सर ह्यु गोच्या हाताखाली मडकी आणि फिरुझशाहला लढला. यातील कामगिरीच्या जोरावर त्याला स्वतःचे सैन्य देण्यात आले. जानेवारी २८, इ.स. १८४६ रोजी त्याने अलिवालच्या लढाईत सतलजच्या किनाऱ्यावर शिख सैन्याचा पूर्ण पराभव केला. येथे न थांबता फेब्रुवारी १०ला त्याने सोब्राओनच्या लढाईतही पराक्रम गाजविला.
परत आफ्रिका
इ.स. १८४७मध्ये स्मिथ परत दक्षिण आफ्रिकेला केप कॉलोनीचा राज्यपाल व राजदूत म्हणून परतला. येथे त्याने बोअर युद्धात भाग घेतला. इ.स. १९५२मध्ये वरीष्ठ सेनापतींच्या नकळत त्याला ईंग्लंडला परत बोलावले गेले. तेथे त्याने दक्षिण आफ्रिकेतील राजवटीत सुधारणा करण्यासाठी प्रयत्न चालवले.
स्मिथ, सर हॅरी स्मिथ, सर हॅरी स्मिथ, सर हॅरी वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
मिनी माथुर
मिनी माथुर ( ११ ऑक्टोबर १९७१) ही एक भारतीय अभिनेत्री आहे. ती प्रामुख्याने हिंदी दूरचित्रवाणी मालिकांमध्ये कामे करते. माथुर अमन वर्मासोबत इंडियन आयडॉल कार्यक्रमाच्या पहिल्या तर हुसेन कुवाजेर्वालासोबत दुसऱ्या व तिसऱ्या हंगामाची सुत्रसंचालक होती.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:इंडियन आयडॉल २ वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
नागळवाडी (कारंजा)
नागळवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील कारंजा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:कारंजा घाडगे तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
प्रशांत तमंग
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:इ.स. १९८३ मधील जन्म
रवींद्र पिंगे
(मार्च २३, इ.स. १९२६ - ऑक्टोबर १७, इ.स. २००८) हे मराठी लेखक होते.
जीवन
रवींद्र पिंग्यांचा जन्म मार्च २३, इ.स. १९२६ रोजी कोकणातील उफळे गावी झाला. त्यांचे बालपण मुंबईत गिरगावात गेले. पिंगे अर्थशास्त्राचे पदवीधर होते. सुरुवातीला काही वर्षे ते रेशन विभागात नोकरीस होते. पुढे ते आकाशवाणीवर नोकरीस होते.
संदर्भ व नोंदी
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १९२६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००८ मधील मृत्यू
स्मशान
स्मशान म्हणजे मानवी प्रेतांचे जेथे दहन करतात ती जागा. हिंदू धर्म, बौद्ध व शीख धर्मात दहन-संस्कार केले जाते.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:हिंदू धर्म
भास्कर गिरिधारी
प्रा. डाॅ. भास्कर व्यंकटराव गिरिधारी (१० जुलै, १९४४:औरंगाबाद, महाराष्ट्र - ) हे एक वैचारिक लेखन करणारे मराठी लेखक आहेत. ते विद्यापीठातून बी.ए.(मराठी)ला दुसरे (१९६४), एम.ए.(संपूर्ण मराठी)ला (१९६६) पहिले आले होते. पीएच.डी.साठी त्यांनी Modern Marathi Literature based on Mahabharata ह्या विषयावर प्रबंध लिहिला होता (१९७९)
शिक्षणादरम्यान गिरिधारींना मिळालेल्या शिष्यवृत्त्या : (१) महाराष्ट्र सरकारची दक्षिणा शिष्यवृत्ती (१९६५), (२) विद्यापीठाची मेरिट स्काॅलरशिप (१९६६). त्यांना वा.ल. कुलकर्णी, म.गो. देशमुख, यू.म.पठाण, एम.जी. पाटील, गो.के. भट, सुधीर रसाळ यांसारख्या प्राध्यापकांकडून शिकायला मिळाले. पीएच.डी. झाल्यावर भास्कर गिरिधारी शिक्षक झाले. ते नाशिक, जव्हार येथे, आणि अन्य ठिकाणी ४० वर्षे मराठीचे प्राध्यापक, मराठी विभागप्रमुख किंवा प्राचार्य होते. काॅलेज विद्यार्थ्यांच्या पदव्युत्तर अध्यापनासाठी त्यांना महाराष्ट्रातील सर्व विद्यापीठांची आणि महाराष्ट्राबाहेरच्या काही विद्यापीठांची मान्यता आहे, त्यांच्या हाताखाली २२हून अधिक विद्यार्थी पीएच.डी. आणि ११हून अधिक एम.फिल. झाले.
पुरस्कार
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १९४४ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वृंदा
वृंदा ही हिंदू पुराणांमध्ये उल्लेख असलेली, जालंधर नामक दैत्याची पत्नी होती. आख्यायिकेनुसार, तुलसी नावाच्या जागी वृंदा (तुळसी वनस्पतीचा समानार्थी शब्द) काही वेळा वापरतात. या आख्यायिकेत, तुलसी लक्ष्मीपेक्षा वेगळी आहे. ती कलानेमी या असुराची कन्या होती.
वृंदा अतिशय धार्मिक आणि विष्णूची महान भक्त होती. भगवान शिवाच्या क्रोधातून जन्मलेल्या जालंधर या राक्षसाने तिच्याशी लग्न केले. जालंधराने तीन क्षेत्रांचा ताबा घेतल्यानंतर त्याचा भगवान शिवाशी संघर्ष झाला. आपल्या पतीचे मृत्यूपासून संरक्षण करण्यासाठी, वृंदाने एक तपश्चर्या केली ज्यामुळे जालंधर अमर झाला.
आख्यायिका
जालंधर नामक दैत्याने कठोर तप करून वर मिळवले. यानंतर तो उन्मत्त आणि अनियंत्रित बनला. त्याची पत्नी वृंदा ही पतिव्रता असून तिची पुण्याई त्याच्या पाठीशी होती. यामुळे त्याचा वध करणे कोणास शक्य होत नव्हते. एक दिवस त्याची मजल पार्वतीकडे वाईट दृष्टीने पाहण्यापर्यंत पोहोचली. शंकराने त्याच्याशी घनघोर युद्ध आरंभले. जालंधराचा वध करण्यासाठी त्याची पतिव्रता पत्नी वृंदा हिच्या पातिव्रत्याचा भंग करणे आवश्यक होते. ही कामगिरी विष्णूवर सोपविण्यात आली. विष्णूने जालंधराचे रूप धारण करून आपले कार्य पार पाडले. हे जेव्हा वृंदेला समजले, तेव्हा तिने देहत्याग केला. परंतु देहत्याग करते समयी तिने विष्णूला दगड - शाळिग्राम होण्याचा शाप दिला. विष्णूनेही तिला तुळशीचे रोप होण्याचा प्रतिशाप दिला. परंतु वृंदेच्या पातिव्रत्यामुळे संतुष्ट होऊन विष्णूने तिला वरही दिला, की तुळशीची पूजा केली जाईल आणि या घटनेची स्मृती म्हणून शाळिग्रामाशी, म्हणजेच विष्णूशी, तुळशीचे लग्न लावले जाईल.
कथा
कथेचा नंतरचा भाग विष्णूच्या कथेवर केंद्रित आहे, ज्याने वृंदाची शुद्धता नष्ट केली आणि शिवाद्वारे जालंधराचा मृत्यू झाला. विविध ग्रंथ विष्णूने वापरलेल्या वेगवेगळ्या पद्धती सुचवतात. युद्धाला निघताना वृंदाने जालंधरला आपल्या विजयासाठी संकल्प करण्याचे वचन दिले तोपर्यंत तो परत येईपर्यंत, काही म्हणतात की जालंधराच्या वेशात आलेल्या विष्णूने त्याला पाहिले, तिने आपला संकल्प सोडला आणि त्याच्या चरणांना स्पर्श केला. तिच्या संकल्पाचा नाश झाल्यामुळे, जालंधरची शक्ती गमावली आणि शिवाने त्याला मारले आणि त्याचे डोके वृंदाच्या महालात पडले.
वृंदाने विष्णूला दगड होण्याचा शाप देऊन त्याला शालिग्राम दगड बनवले (जे फक्त काली गंडकीमध्ये आढळतात) अशी आख्यायिका संपते. नेपाळची नदी) आणि विष्णू वृंदाचे तुळशीच्या रोपात रूपांतर करतात. एका प्रकारात, वृंदाने तिच्या पतीच्या अंत्यसंस्काराच्या चितेमध्ये स्वतःला विसर्जन केले. परंतु विष्णूने खात्री केली की ती पृथ्वीवर तुळशीच्या रोपाच्या रूपात अवतरली आहे. दोन्ही आवृत्त्यांमध्ये, तिला तुलसी नावाच्या देवीचा दर्जा प्राप्त झाला आहे, तर तिचे पार्थिव रूप तुळशीचे रोप आहे.
संदर्भ
वर्ग:हिंदू पौराणिक व्यक्ती वर्ग:हिंदू पुराणातील पतिव्रता
मेहसाणा म्हैस
मेहसाणा म्हैस ही जात सुरती व मुऱ्हा जातींच्या संकरापासून निर्माण झालेली म्हैस असून या जातीची शरीरवैशिष्ट्ये मुऱ्हा जातीशी मिळतीजुळती आहेत. या म्हशी एका वेतात सरासरी ३००० लीटर दूध देतात.
बाह्य दुवा
वर्ग: म्हशींच्या जाती
अमित पॉल
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३
शीख
शीख हे शीख धर्माचे पालन करणे लोक आहेत.
वर्ग:भारतातील जाती व जमाती
आदि गोदरेज
आदि गोदरेज(जन्म ३ एप्रिल १९४२) हे भारतातील प्रसिद्ध उद्योगपति आणि प्रसिद्ध औद्योगिक घराने गोदरेज समूह उद्योगाचे अध्यक्ष आहेत. आदि गोदरेज हे भारतातील अब्जाधीश उद्योगपतीपैकी एक आहे. आदि गोदरेज हे अनेक भारतीय उद्योग संघटनांचे अध्यक्षही होते. २०११ पासून ते इंडियन स्कूल ऑफ़ बिझनेस बोर्डाचे अध्यक्ष आहेत, तसेच कॉन्फ़ेडरेशन ऑफ़ इंडियन इंडस्ट्रीचे पूर्व अध्यक्ष होते. २०१८ पर्यंत, आदि गोदरेज यांची संपत्ती २.९ अब्ज डॉलर्स इतकी आहे.
सुरुवातीचे जीवन
आदि गोदरेज यांचा जन्म ३ एप्रिल १९४२ रोजी मुंबई येथे झाला. गोदरेज यांनी कॅथेड्रल आणि जॉन कॉनन स्कूल येथून आपले महाविद्यालयीन शिक्षण पूर्ण केले, तर एम.आय.टी. स्लोअन स्कूल ऑफ मॅनेजमेंट येथून एमबीए पूर्ण केले आणि एच एल कॉलेजमधून पदवी प्राप्त केली. त्यांचा व्यवस्थापनाच्या अभ्यासचा वेळेस ते पाई लैम्ब्डा फाई आणि ताऊ बीटा पाई यांचे सदस्य होते. १९६३ मध्ये त्यांनी तो अभ्यासक्रम पूर्ण केला.
वैयक्तिक जीवन
गोदरेज यांनी सामाजिक कार्यकर्त्या परमेश्वर गोदरेज यांचाशी विवाह केला. २०१६ मध्ये परमेश्वर गोदरेज यांचे निधन झाले. अदी गोदरेज मुंबई मध्ये राहतात. त्यांना तान्या दुबाश, निसा गोदरेज आणि पिरोजशा गोदरेज ही तीन मुले आहेत.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:भारतीय उद्योगपती वर्ग:इ.स. १९४२ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इमॉन चॅटर्जी
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:रिकामी पाने
बार्बाडोस
बार्बाडोस हा पूर्व कॅरिबियन समुद्रातील द्वीप-देश आहे. या देशाच्या उत्तरेला वेस्ट इंडीजची बेट आहेत.ब्रिजटाउन ही बार्बाडोसची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे.
अर्थतंत्र
वर्ग:कॅरिबियन
वैतरणा धरण
धरणाची माहिती
बांधण्याचा प्रकार : मातीचा भराव व दगडी बांधकाम (दोन धरणे)
उंची :  ४६.०२ मी (सर्वोच्च)
दरवाजे
प्रकार	: S - आकार
लांबी	: ७५.५९ मी.
सर्वोच्च विसर्ग	: १३७८ घनमीटर / सेकंद
संख्या व आकार	: ५, ( १२.१९ X ४.२६ मी)
पाणीसाठा
क्षेत्रफळ :  ३७.१३ वर्ग कि.मी.
क्षमता :  ३३१.३१ दशलक्ष घनमीटर
वापरण्यायोग्य क्षमता :  १५१८ दशलक्ष घनमीटर
ओलिताखालील क्षेत्र :  ३७१३ हेक्टर
ओलिताखालील गावे : ३ गावे व ८ पाडे
डावा कालवा
लांबी :  ३.५४ कि.मी.
क्षमता :  ९.९१ घनमीटर / सेकंद
उजवा कालवा
लांबी :  ३.७५ कि.मी.
क्षमता :  १६.९९ घनमीटर / सेकंद
स्टेज १
जलप्रपाताची उंची :  २८८.०३ मी
जास्तीतजास्त विसर्ग :  २६.९० क्यूमेक्स
निर्मीती क्षमता :  ६० मेगा वॅट
विद्युत जनित्र :  १
स्टेज २
जलप्रपाताची उंची :  १७.५० मी
युरेशिया
युरेशिया हा पृथ्वीवरील एक मोठा प्रदेश आहे. काही संकेतांनुसार युरेशिया हा एक खंड मानला जातो. युरेशियामध्ये युरोप व आशिया ह्या दोन खंडांचा समावेश होतो.
वैतरणा धरण
स्टेज २
जास्तीतजास्त विसर्ग :  १० क्यूमेक्स
युरेशिया
युरेशियाने पृथ्वीवरील ५,३९,९०,००० वर्ग किमी एवढा भूभाग व्यापला आहे. युरेशियामध्ये ४.८ अब्ज लोक (जगाच्या लोकसंख्येच्या ७१%) राहतात.
स्कॉट मॅकेचनी
स्कॉट मॅकेचनी (६ ऑगस्ट, १९९१:सालफोर्ड, इंग्लंड - हयात) हा इंग्लंडमध्ये जन्मलेला पण हाँग काँगच्या क्रिकेट संघाकडून खेळणारा खेळाडू आहे. हा उजव्या हाताने फलंदाजी करतो व यष्टीरक्षक आहे.
युरेशिया
वर्ग:खंड
स्कॉट मॅकेचनी
वर्ग:हाँग काँगचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९१ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वैतरणा धरण
स्टेज २
निर्मीती क्षमता :  १.५० मेगा वॅट
विद्युत जनित्र :  १
बाह्यदुवे
वर्ग:भारतातील धरणे वर्ग:महाराष्ट्रातील धरणे
बाबुळगाव (नायगाव)
बाबुळगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील नायगाव तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९८५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:नायगाव तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
वावडुंगी
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
संदर्भ
वर्ग:मुरूड तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
कुर्ट फॉन श्लायशर
कुर्ट फॉन श्लायशर (एप्रिल ७, इ.स. १८८२ - जून ३०, इ.स. १९३४) हा वायमार प्रजासत्ताकाचा शेवटचा चान्सेलर होता.
जिमी माहर
माहर, जिमी वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मुऱ्हा म्हैस
मुऱ्हा म्हैस ही उत्तर भारतात उगमस्थान असलेली म्हशीची जात आहे. महाराष्ट्रातही ही जात आढळते. या म्हशींचा शरीरबांधा मोठा, भारदस्त व कणखर असतो. एका वेतातील दुधाचे प्रमाण ३००० ते ३५०० लिटर असते.
बाह्य दुवा
वर्ग: म्हशींच्या जाती
जंगलवाडी (पाटण)
जंगलवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील पाटण तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:पाटण तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
सूर्या धरण
वर्ग:भारतातील धरणे वर्ग:महाराष्ट्रातील धरणे
१९२८ उन्हाळी ऑलिंपिक
सहभागी देश
जर्मनीसह खालील २६ देशांनी ह्या स्पर्धेत भाग घेतला.
बाह्य दुवे
वर्ग:उन्हाळी ऑलिंपिक क्रीडा स्पर्धा वर्ग:नेदरलँड्समधील खेळ उ
नागाझारी (कारंजा)
नागाझारी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील कारंजा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे वर्ग:कारंजा घाडगे तालुक्यातील गावे
सातारा विधानसभा मतदारसंघ
भारतीय जनता पक्षाचे शिवेंद्रसिंहराजे अभयसिंहराजे भोसले हे सातारा विधानसभा मतदारसंघाचे विद्यमान आमदार आहेत.
संदर्भ
सातारा विधानसभा मतदारसंघ
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रामधील विधानसभा मतदारसंघ वर्ग:सातारा जिल्ह्यामधील विधानसभा मतदारसंघ वर्ग:सातारा लोकसभा मतदारसंघ
चिंतामणी नागेश रामचंद्र राव
चिंतामणी नागेश रामचंद्र राव, ऊर्फ '''सी.एन.आर. राव' (कन्नड: ಚಿಂತಾಮಣಿ ನಾಗೇಶ ರಾಮಚಂದ್ರ ರಾಯ ; रोमन लिपी: Chintamani Nagesa Ramachandra Rao / C.N. R. Rao'' ;) (३० जून, इ.स. १९३४; बंगळूर; कर्नाटक - हयात) हे एक कन्नडभाषक भारतीय रसायनशास्त्रज्ञ आहेत. घन-स्थिती रसायनशास्त्र व संरचनात्मक रसायनशास्त्र हे त्यांचे अभ्यासाचे प्रमुख विषय आहेत. त्यांचे आजपर्यंत चौदाशे शोधनिबंध प्रकाशित झाले असून त्यांनी एकूण ४५ पुस्तके लिहिली आहेत.
जीवन
रावांनी इ.स. १९५१ साली म्हैसूर विद्यापीठातून बॅचलर पदवी मिळवली. पुढील दोन वर्षांत त्यांनी बनारस हिंदू विश्वविद्यालयाचा पदव्युत्तर अभ्यासक्रम पुरा केला. त्यानंतर ते पीएच.डी. अभ्याक्रमासाठी अमेरिकेतील पर्ड्यू विद्यापीठात प्रवेश घेतला व इ.स. १९५८ साली पीएच.डी मिळवली. त्यांनी इ.स. १९६३ ते इ.स. १९७६ या काळात कानपुरातील भारतीय प्रौद्योगिकी संस्थेच्या रसायनशास्त्र विभागात, तर इ.स. १९८४ ते इ.स. १९९४ या काळात बंगळुरातील भारतीय विज्ञान संस्थेत अध्यापन केले.
सध्या (इ.स. २०११) ते बंगळुरातील जवाहरलाल नेहरू प्रगत वैज्ञानिक संशोधन केंद्र येथे संशोधक प्राध्यापक व मानद अध्यक्ष म्हणून काम करतात.
पुरस्कार
2014 भारतरत्न पुरस्कार प्राप्त
संदर्भ
वर्ग:इ.स. १९३४ मधील जन्म वर्ग:कन्नड व्यक्ती वर्ग:पद्मविभूषण पुरस्कारविजेते वर्ग:भारतीय रसायनशास्त्रज्ञ वर्ग:भारतरत्‍न पुरस्कारविजेते वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
एहसान नवाज
एहसान नवाज (२१ मार्च, १९९५:अटक, पाकिस्तान - हयात) हा पाकिस्तानी जन्मलेला पण हॉंग कॉंगच्या क्रिकेट संघाकडून खेळणारा खेळाडू आहे. हा उजव्या हाताने फलंदाजी व त्याच हाताने गोलंदाजी करतो.
वर्ग:हाँग काँगचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मयांग चांग
मयांग चांग भारतीय टीवी व चित्रपट कलाकार तसेच गायक आहेत. ते प्रसिद्ध नृत्य कार्यक्रम झलक दिखला जाचे सीजन ४ चे विजेता राहिलेले आहेत. ते एक दंत चिकित्सक आहेत.
संदर्भ
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:भारतीय गायक वर्ग:भारतीय कलाकार वर्ग:बॉलिवूड पार्श्वगायक वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेते वर्ग:भारतीय बौद्ध वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
बुसान एशियाड मुख्य स्टेडियम
बुसान एशियाड स्टेडियम (कोरियन: 부산아시아드주경기장) हे दक्षिण कोरिया देशाच्या बुसान शहरामधील एक बहुपयोगी फुटबॉल स्टेडियम आहे. ५३,८६४ आसनक्षमता असलेले हे स्टेडियम २००१ साली खुले करण्यात आले. २००२ आशियाई खेळ स्पर्धेसाठी हे प्रमुख स्थळ होते. तसेच २००२ फिफा विश्वचषकासाठी दक्षिण कोरियामधील १० यजमान मैदानांपैकी हे एक होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:२००२ फिफा विश्वचषक मैदाने वर्ग:दक्षिण कोरियामधील फुटबॉल मैदाने वर्ग:बुसान
पुजा चॅटर्जी
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:रिकामी पाने
लुई टँक्रेड
लुई जोसेफ टँक्रेड (ऑक्टोबर ७, इ.स. १८७६ - जुलै २८, इ.स. १९३४) हा undefinedकडून १९०२ ते १९१३ दरम्यान १४ कसोटी सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू होता.
टँक्रेडने तीन कसोटी सामन्यांत दक्षिण आफ्रिकेचे नेतृत्व केले.
टँक्रेड, लुई टँक्रेड, लुई टँक्रेड, लुई वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ॲलन रिकमन
ॲलन सिडनी पॅट्रिक रिकमन (२१ फेब्रुवारी, १९४६ - १४ जानेवारी, २०१६) हे एक इंग्लिश अभिनेते आणि दिग्दर्शक होते. हॅरी पॉटर शृंखले तील प्रोफेसर सिव्हिरस स्नेप ची त्यांची भूमिका विशेष गाजली. त्यांनी डाय हार्ड, रॉबिन हूड: प्रिन्स ऑफ थीव्स, ट्रूली, मॅडली, डीपली आणि हॅरी पॉटर शृंखलेतील चित्रपटांसह ५० पेक्षा अधिक चित्रपटांत अभियन केला होता.
आपल्या खोल आणि शांत आवाजासाठी ओळखले जाणाऱ्या रिकमन यांनी लंडनच्या RADA (रॉयल अॅकॅडमी ऑफ ड्रॅमॅटिक आर्ट) येथे शिक्षण घेऊन आधुनिक तसेच शास्त्रीय नाटकांत काम सुरू केले. ते पुढे रॉयल शेक्सपियर कंपनी (RSC) चे सदस्य बनले.
डाय हार्ड (१९८८) मध्ये जर्मन दहशतवादी नेता हंस ग्रुबर ही त्यांची पहिली सिनेमा भूमिका होती. रॉबिन हूड: प्रिन्स ऑफ थीव्हज (१९९१) मध्ये ते नॉटिंगहॅमचा शेरीफ म्हणून दिसले. यासाठी त्यांना सहाय्यक भूमिकेत सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्याचा बाफ्टा पुरस्कार मिळाला. सेन्स अँड सेन्सिबिलिटी (१९९५) मधील कर्नल ब्रॅंडन आणि मायकेल कॉलिन्स (१९९५) मधील इमॉन डी व्हॅलेरा (१९९५) मधील सहाय्यक भूमिकांसाठी त्यांचे कौतुक झाले. ट्रूली, मॅडली, डीपली (1991) आणि अॅन अव्हफुली बिग अॅडव्हेंचर (१९९५) मधील प्रमुख भूमिकांसाठी त्यांनी समीक्षकांचे लक्ष वेधले. डॉग्मा (१९९९), गॅलेक्सी क्वेस्ट (१९९९), आणि द हिचहायकर्स गाइड टू द गॅलेक्सी (२००५) मधील विनोदी भूमिकांसाठी ते ओळखले जातात. त्यांनी हॅरी पॉटर मालिकेत (२००१-११) सिव्हिरस स्नेपची भूमिका केली. यादरम्यान ते लव्ह अ‍ॅक्चुअली (२००३), स्वीनी टॉड: द डेमन बार्बर ऑफ फ्लीट स्ट्रीट (२००७) आणि अॅलिस इन वंडरलँड (२०१०) मध्ये दिसले. CBGB (२०१३), आय इन द स्काय (२०१५), आणि अॅलिस थ्रू द लुकिंग ग्लास (२०१६) मध्ये त्यांनी अंतिम चित्रपट भूमिका केल्या.
रिकमन यांनी बीबीसी च्या शेक्सपियर मालिके चा एक भाग म्हणून रोमियो अँड ज्युलिएट (१९७८) मध्ये टायबाल्टची भूमिका करून दूरदर्शनवर पदार्पण केले. द बारचेस्टर क्रॉनिकल्स (१९८२) च्या बीबीसी मालिकेतील ओबादिया स्लोप ही त्यांचा महत्त्वपूर्ण भूमिका होती. नंतर त्यांनी दूरदर्शन चित्रपटांमध्ये भूमिका केली. रासपुटिन: डार्क सर्व्हंट ऑफ डेस्टिनी (१९९६) मधील त्यांचे शीर्षक पात्र विशेष गाजले. या भूमिकेने रिकमन यांना गोल्डन ग्लोब पुरस्कार, एमी पुरस्कार आणि स्क्रीन अ‍ॅक्टर्स गिल्ड पुरस्कार आणि समथिंग द लॉर्ड मेड (२००४) मध्ये अल्फ्रेड ब्लॅक पुरस्कार मिळवून दिले.
२००९ मध्ये, द गार्डियनने रिकमन यांना कधीही अकादमी पुरस्कार नामांकन न मिळालेल्या सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्यांपैकी एक म्हणून नाव दिले. १४ जानेवारी २०१६ रोजी वयाच्या ६९ व्या वर्षी स्वादुपिंडाच्या कर्करोगाने रिकमन यांचे निधन झाले. ३० एप्रिल २०२३ रोजी, गुगलने डुडलद्वारे रिकमनचे स्मरण केले.
खाजगी जीवन
1965 मध्ये वयाच्या 19 व्या वर्षी रिकमन 18 वर्षीय रिमा हॉर्टनला भेटले. ती 1970 च्या दशकात त्यांची जोडीदार बनली आणि नंतर केन्सिंग्टन आणि चेल्सी लंडन बरो कौन्सिल (1986-2006) वर लेबर पार्टीचे कौन्सिलर झाली. लंडनमधील किंग्स्टन विद्यापीठात अर्थशास्त्राच्या व्याख्यात्या म्हणून देखील काम केले. 2015 मध्ये, रिकमनने पुष्टी केली की त्यांनी 2012 मध्ये न्यू यॉर्क शहरात एका खाजगी समारंभात लग्न केले होते ते 1977 पासून रिकमनच्या मृत्यूपर्यंत एकत्र राहिले.
रिकमन हे अभिनेते टॉम बर्कचे गॉडफादर होते. रिकमनचे भाऊ मायकेल हे लीसेस्टरशायरमधील कंझर्व्हेटिव्ह पक्षाचे जिल्हा परिषद सदस्य आहेत.
आबासाहेब गरवारे महाविद्यालय
आबासाहेब गरवारे महाविद्यालय (पूर्वीचे MES College) पुण्यातील जुने महाविद्यालय आहे व सर्वसाधारणपणे "गरवारे महाविद्यालय" म्हणून ओळखले जाते. या महाविद्यालयात कला (Arts) व शास्त्र (Science) शाखांचे शिक्षण दिले जाते. भारतातील दुसऱ्या क्रमांकाचे सूक्ष्मजीवशास्त्र (Microbiology) विभाग व जैवविविधतेतील (Bio Diversity) पदव्युत्तर शिक्षण (MSc) हे गरवारे महाविद्यालयाचे वैशिष्ट्य आहे.
ॲलन रिकमन
खाजगी जीवन
रिकमन हे संशोधन फाऊंडेशन सेव्हिंग फेसेसचे सक्रिय सदस्य होते. आंतरराष्ट्रीय परफॉर्मर्स एड ट्रस्टचे देखील ते मानद अध्यक्ष होते. ही एक धर्मादाय संस्था आहे जी जगभरातील कलाकारांमधील गरिबीशी लढण्यासाठी कार्य करते.
आबासाहेब गरवारे महाविद्यालय
उपक्रम
या व्यतिरिक्त अभ्यासपूरक घडामोडींसाठी महाविद्यालयात आगम कला मंडळ (Arts Circle), (Physics Association), (Chemistry Association), (Science Association) असून वेळोवेळी विविध विषयांवरील चर्चासत्रे, कार्यक्रम,स्पर्धा घेण्यात येतात व यांच्या आयोजनात विद्यार्थ्यांचा मोठा सहभाग असतो.
ॲलन रिकमन
वारसा
रिकमन यांच्या मृत्यूनंतर चाहत्यांनी लंडन किंग्ज क्रॉस रेल्वे स्टेशनवर " प्लॅटफॉर्म 9¾ " चिन्हाखाली त्यांचे एक स्मारक तयार केले.
दिपाली किशोर
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:रिकामी पाने
आबासाहेब गरवारे महाविद्यालय
उपक्रम
वर्ग:पुण्यातील शैक्षणिक संस्था
ॲलन रिकमन
वारसा
नाटकाच्या वेस्ट एंड परफॉर्मन्समध्ये ज्याने त्यांना स्टार बनवले होते, त्यांनी "ब्रिटिश थिएटरचा एक महान माणूस" म्हणून स्मरण केले गेले.
हॅरी पॉटरच्या निर्मात्या जेके रोलिंग यांनी रिकमनला "एक उत्कृष्ट अभिनेता आणि एक अद्भुत माणूस" असे संबोधले. एम्मा वॉटसनने लिहित, "एवढ्या खास व्यक्ती आणि अभिनेत्यासोबत काम करण्यासाठी आणि वेळ घालवण्यासाठी मी खूप भाग्यवान आहे."
केट विन्सलेट, ज्यांनी लंडन फिल्म क्रिटिक्स सर्कल अवॉर्ड्समध्ये अश्रूपूर्ण श्रद्धांजली दिली, रिकमनला प्रेमळ आणि उदार म्हणून स्मरण केले.
1993 ते 2015 मधील रिकमन यांच्या डायरीचा संपादित संग्रह 2022 मध्ये मॅडली, डीपली: द अॅलन रिकमन डायरीज या शीर्षकाखाली प्रकाशित झाला.
30 एप्रिल 2023 रोजी, गुगलने डुडलद्वारे रिकमनचे स्मरण केले.
प्रतिसाद आणि सार्वजनिक प्रतिमा
रिकमन यांना एम्पायर मॅगझिनच्या ५० वर्षांपेक्षा जास्त वयाच्या ग्रेटेस्ट लिव्हिंग मूव्ही स्टार्समध्ये क्रमांक १९ म्हणून मत देण्यात आले आणि दोनदा सर्वोत्कृष्ट अभिनेता (नाटक) म्हणून ब्रॉडवेच्या टोनी पुरस्कारासाठी नामांकन मिळाले. अकादमी पुरस्कार नामांकन न मिळालेल्या सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्यांच्या यादीत गार्डियनने रिकमन यांना "सन्माननीय उल्लेख" म्हणून नाव दिले.
दोन संशोधक, एक भाषाशास्त्रज्ञ आणि एक ध्वनी अभियंता, यांना ५० आवाजांच्या नमुन्याच्या आधारे रिकमन आणि जेरेमी आयरन्सच्या आवाजाचे संयोजन म्हणून "परिपूर्ण [पुरुष] आवाज" आढळला. बीबीसीने म्हटले आहे की रिकमनचा " सुंदर, शांत आवाज हे त्याचे कॉलिंग कार्ड होते-संवादाच्या अगदी दूरच्या ओळीही विचारपूर्वक आणि अधिकृत वाटतात." नाटकातील GCSE चा अभ्यास करण्याच्या त्यांच्या स्वर श्रेणीच्या व्यायामामध्ये, BBC द्वारे त्याच्या "उत्कृष्ट शब्दलेखन आणि उच्चार" साठी त्यांची निवड केली गेली.
संदर्भ
वर्ग:इंग्लिश चित्रपट अभिनेते वर्ग:इंग्लिश नाट्यअभिनेते वर्ग:इ.स. १९४६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१६ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
कार्ल बेंत्स
कार्ल फ्रीडरिश बेंत्स (Karl Friedrich Benz) (नोव्हेंबर २५, इ.स. १८४४ - एप्रिल ४, इ.स. १९२९) हा एक जर्मन अभियंता होता. सर्वमान्यपणे बेंत्स याला जगातील पहिली इंधनावर चालणाऱ्या स्वयंचलित मोटारवाहनाच्या संशोधनाचे श्रेय दिले जाते. १८८६ साली त्याला त्याच्या संशोधनाचे पेटंट दिले गेले. तसेच बेंत्स हा मर्सिडिज-बेंझ ह्या विख्यात वाहन उत्पादक कंपनीचा संस्थापक आहे.
केन वॉड्सवर्थ
वॉड्सवर्थ, केन वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
कार्ल बेंत्स
वर्ग:जर्मन संशोधक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मृत्यू
मृत्यू म्हणजे जीवित प्राण्याच्या शरीरातील त्या सर्व जैविक क्रियांचा अंत ज्या त्याला जिवंत राहण्यास मदत करतात. मृत्यूनंतर शरीराचे कार्य थांबते व प्राणी निष्क्रिय होतो. मृत्यूनंतर शरीराचे हळूहळू विघटन होण्यास सुरुवात होते. जन्म झालेल्या प्रत्येक जीवाला मृत्यू अपरिहार्य आहे.
मृत्यू तर नियती आहे. कितीही टाळला तरी तो येणारच आहे. अस थोडच आहे की तुम्ही ऐंशी वर्षाच्या झालात आणि लगेच मेलात? तर नाही ऐंशी वर्षापर्यंत मृत्यू तुमच्या आसपास फिरत असतो. तुमच्या शरीरामध्ये असतो, तुमचा शरीराबरोबर, वयाबरोबर तोही मोठा होत असतो. आणि एक दिवस तुम्हाला पूर्णपणे घेरून तुमच. जीवन संपवून टाकतो. मृत्यु तर धर्मच आहे शरीराचा. जन्म आणि मृत्यू कोणत्याही सजीवाच्या आयुष्यरुपी नाण्याच्या दोन बाजू आहेत.
एखाद्याचा मृत्यू होतो म्हणजे नेमके काय होते? या प्रश्नाचे तीन दृष्टिकोनांतून विश्लेषण करता येते. :- वैद्यकीय दृष्टिकोनातून, धार्मिक दृष्टिकोनातून आणि तिसरे आध्यात्मिक दृष्टिकोनातून.
वैद्यकीय दृष्टिकोन
’शरीरान्तर्गत सर्व क्रिया बंद पडणे म्हणजे मृत्यू’ अशी ढोबळ व्याख्या करता येते. श्वासोच्छ्‌वास बंद होणे, नाडीचे व हृदयाचे ठोके बंद पडणे, दृष्टी स्थिर होणे, शरीरावरील केस ताठ होणे, शरीराचे तापमान घसरणे व शरीर थंड पडायला लागणे, संपूर्ण मेंदूच्या प्रक्रिया थांबणे, शरीर कुजायला सुरुवात होणे आणि बाह्य जगताशी संपर्क कायमचा तुटणे ही मृत्यूची लक्षणे समजली जातात.
मृत्यूनंतर काही तास शरीरातील पेशी त्यांच्या आंतरिक प्रक्रियेमुळे स्वतंत्रपणे जिवंत राहतात. म्हणूनच मृत्युपश्चात अवयवांचे दान करता येते, आणि दुसऱ्या व्यक्तीच्या शरीरात ते अवयव बसवता येतात. हे मृत शरीरातले अवयव जिवंत असले तरी तरी त्यांत चेतना वा जाणीव नसते. उदाहरणार्थ मृत्यूनंतर सात-आठ तास डोळ्यांच्या पेशी जरी जिवंत असल्या तरी जाणिवेच्या अभावी बघण्याचे कार्य मात्र घडत नसते. मृत्यूनंतर पचनक्रियाही काही वेळ चालू असते. शरीर कुजण्याची क्रिया मृत्यूनंतर काही तासांनी सुरू होते.
हृदयक्रिया बंद पडणे या लक्षणापेक्षा मेंदू बंद पडणे हे मृत्यूचे सर्वमान्य लक्षण आहे. त्यामुळेच हृदयक्रिया बंद पडलेल्या आणि डॉक्टरांनी मृत घोषित केलेल्या व्यक्ती, त्यांचे मेंदू बंद पडलेले नसल्याने काही तासांनी जिवंत झाल्याची उदाहरणे आहेत.
मृत्यूची काटेकोर कायदेशीर व्याख्या अजूनही सर्वमान्य झालेली नाही.
धार्मिक दृष्टिकोन
या सर्व विधींच्या मागे मृत व्यक्तीला आपल्या सद्‌भावना, श्रद्धा, आपले सन्मान पोहचावेत अशी इच्छा असते. म्हणजे त्या व्यक्तीच्या जिवाला किंवा आत्म्याला मृत्यूनंतर अस्तित्व आहे असे गृहीत धरलेले असते. मृतात्म्याला सद्‌गती लाभो, किंवा शांती मिळो, त्याचा पुढचा प्रवास सुरळीत होवो अशी इच्छा त्या मृत जिवापर्यंत पोहोचते अशी लोकांमध्ये समजूत असते.
मृत व्यक्तीचा ’जीव’ कायमचा कबरीमध्ये पडून राहतो, कायमचा कैलासावर, वैकुंठात, स्वर्गात, नरकात किंवा थोडाथोडा काळ या दोन्ही ठिकाणी वास्तव्य करतो, भूत होऊन पृथ्वीवरच राहतो, परमेश्वराशी एकजीव होतो जातो, निर्वाणाला जातो वगैरे अनेक धार्मिक कल्पना आहेत. जगाच्या अंताच्या वेळी ईश्वर कबरीत हा पडून राहिलेल्या ’जिवा’चा न्यायनिवाडा करतो अशीही धार्मिक कल्पना आहे. याचा अर्थ असा की ’जिवाचे मृत्यूनंतर अस्तित्व’ अनेक धर्मांनी मान्य केले आहे. म्हणजे माणसाचा शारीरिक मृत्यू झाल्यावरही तो धर्मदृष्ट्या ’जिवंत’ असतो.
आध्यात्मिक दृष्टिकोन
माणसाच्या मृत्यूच्या वेळी माणसाचा दृश्यकोश गळून पडतो आणि कालांतराने प्राण कोशही गळून पडतो. वासनाकोश आणि मनकोश यांचे सारस्वरूप कारण-देहाला बीजरूपाने चिकटून राहतात. माणसाच्या मृत्यूच्या वेळी क्त त्‍याचा फक्त स्थूलदेह मरण पावतो, शरीरातील जीवात्मा हा प्राण-वासना-मन या कोशांसकट शरीराबाहेर पडतो. प्राणकोश हा शरीराला एका चंदेरी नाडीने जोडलेला असतो. ही नाडी किंवा आयुष्याची दोरी जोपर्यंत बळकट असतेतोवर मनुष्य जिवंत असतो. मनुष्य मेल्यानंतर ही चंदेरी नाडी तुटली नाही, तर तो पुनर्जीवित होऊ शकतो.
मृत्यूविषयीचा हा आध्यात्मिक दृष्टिकोन भारतीय धर्मांनी थोड्याफार फरकांनी मान्य केलेला आहे. ---
वर्ग:जीवशास्त्र *
वावे (मुरूड)
वावे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील मुरूड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
संदर्भ
वर्ग:मुरूड तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
अभिषेक कुमार
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:रिकामी पाने
पिंजल धरण
वर्ग:भारतातील धरणे वर्ग:महाराष्ट्रातील धरणे
दैगू स्टेडियम
दैगू स्टेडियम (कोरियन: 대구스타디움) हे दक्षिण कोरिया देशाच्या दैगू शहरामधील एक फुटबॉल स्टेडियम आहे. ६५,००० आसनक्षमता असलेले हे स्टेडियम २००१ साली खुले करण्यात आले. २००२ फिफा विश्वचषकासाठी दक्षिण कोरियामधील १० यजमान मैदानांपैकी हे एक होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:२००२ फिफा विश्वचषक मैदाने वर्ग:दक्षिण कोरियामधील फुटबॉल मैदाने वर्ग:दैगू
पंढरपुरी म्हैस
पंढरपुरी म्हैस ही एक भारतीय म्हशीची जात आहे. या जातीच्या म्हशी सोलापूर, कोल्हापूर, सांगली, सातारा, बेळगाव येथे आढळतात. या म्हशी आकाराने मध्यम, पण अतिशय काटक असतात. लांब व निमुळता चेहरा, खांद्यापर्यंत पोचणारी लांब व पिळवटलेली शिंगे हे त्यांचे वैशिष्ट्य आहे. या म्हशींचे वजन साधारण ४०० किलो व रेड्यांचे वजन ५०० किलो असते. पारड्या वयाच्या २५ ते ३० महिन्यांत गाभण राहतात आणि ३५ ते ४० महिन्यांत पहिल्यांदा वितात.
मध्यम शरीर, लवकर वयात येणाऱ्या पारड्या, कमी भाकडकाळ, पहिल्या वेताचे कमी वय, उत्तम प्रजोत्पादन व दुग्धोत्पादन क्षमता आणि दुग्धोत्पादनाचे सातत्य या गुणांमुळे दुधासाठी ही जात ओळखली जाते. या म्हशी एका वेतात १५०० ते १८०० लिटर दूध देतात.
बाह्य दुवा
वर्ग: म्हशींच्या जाती
परलीन सिंग गिल
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:पंजाबी व्यक्ती वर्ग:रिकामी पाने
किंचित शाह
किंचित देवांग शाह (९ डिसेंबर, १९९५:मुंबई, महाराष्ट्र, भारत - हयात) हा भारतात जन्मलेला पण हॉंग कॉंगच्या क्रिकेट संघाकडून खेळणारा खेळाडू आहे. हा डाव्या हाताने फलंदाजी व उजव्या हाताने गोलंदाजी करतो.
वर्ग:२०१९-२१ आयसीसी क्रिकेट विश्वचषक चॅलेंज लीगमध्ये खेळलेले खेळाडू वर्ग:हाँग काँगचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
नंदोरा (कारंजा)
नंदोरा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील कारंजा तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे वर्ग:कारंजा घाडगे तालुक्यातील गावे
स्मिता अधिकारी
वर्ग:इंडियन आयडॉल ३ वर्ग:रिकामी पाने
तारे जमीं पर
तारे जमीन पर हा २००७ साली प्रदर्शित झालेला एक बॉलिवूड चित्रपट आहे. दिग्दर्शक म्हणून आमिर खानचा हा पहिलाच चित्रपट होता. ह्या चित्रपटामध्ये आठ वर्ष वयाच्या डिस्लेक्सिया हा विकार असलेल्या एका मुलाची काल्पनिक कथा रंगवली आहे. तारे जमीन पर तिकिट खिडकीवर यशस्वी ठरला व त्याचसोबत त्याचे भारतात व आंतरराष्ट्रीय स्तरावर मोठ्या प्रमाणावर कौतुक झाले. ह्या चित्रपटाला अनेक पुरस्कार मिळाले.
बाह्य दुवे
वर्ग:अपंगत्वाबद्दल चित्रपट वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
श्रीधर अंभोरे
श्रीधर अंभोरे
(जन्म दिनांक 21 मार्च 1947) - हयात) हे मराठी संपादक आणि रेखाचित्रकार आहेत.
कारकीर्द
श्रीधर अंभोरे हे जागतिक कीर्तीचे चित्रकार आहेत. त्यांना फाय फांउडेशन पुरस्कारानेसुद्धा सन्मानित करण्यात आलेले आहे. हे मराठीतील अग्रगण्य मुख्यपृष्ठकार आहेत. आजवर त्यांनी (फेब्रुवारी 2014 पर्यंत) मराठीतील प्रसिद्ध अशा साहित्यिकांच्या 300 पेक्षा जास्त साहित्यकृतींचे मुखपृष्ठ रेखाटलेले आहेत. विशेष म्हणजे अंभोरे हे यासाठी काहीच मानधन घेत नाहीत. दिवाळी अंक, पुस्तके यासाठी ते मोफत रेखाटन करून देतात. त्यांनी आपल्या रेखाटनांची खास अशी स्वतःची शैली निर्माण केली आहे. प्राथमिक शिक्षण चिखलगाव येथे झाले. पुढे अकोला येथे माध्यमिक शिक्षण झाल्यानंतर ते अहमदनगर येथे टपाल खात्यात नोकरीला लागले. आता ते अहमदनगर येथेच स्थायिक झालेले आहेत. टपालखात्यातून त्यांनी स्वेच्छा निवृत्ती घेतलेली आहे.
साहित्य क्षेत्रातील कार्य
श्रीधर अंभोरे यांनी 1980 मध्ये आदिम हे नियतमालिक सुरू केले होते. त्याचे ते संस्थापक कार्यकारी संपादक होते. त्यांच्या संपादकीय मंडळात सिने कलावंत सदाशिव अमरापूर यांचाही समावेश होता. आदिमचे 33 अंक निघाले. कादंबरीकर भालचंद्र नेमाडे हे आदिमचे पहिले वर्गणीदार आहेत. यात तीन दिवाळी अंकाचा समावेश आहे. 1982 मध्ये आदिम बंद पडले. आता वर्ष 2014 पासून प्रसिद्ध गझलकर श्रीकृष्ण राऊत हे अकोला येथून ई आदिम चालवित आहेत.
विशेष उल्लेखनीय
1983 मध्ये दूरदरर्शन दिंडी नावाची मराठी मालिका असे. यामध्ये विजय तेंडूलकर हे मराठीतील एका ख्यातकीर्त व्यक्तीमत्त्वाची ओळख करून देत असत. या मालिकेच्या दुस-या भागात विजय तेंडुलकर यांनी अंभोरे यांची चित्रकार म्हणून मुलाखत घेतली होती. त्यावेळी ती प्रसारितसुद्धा झाली. आज पुणे अभ्यास मंडळाच्या इयत्ता बारावीच्या मराठी विषयातच्या पुस्तकात या मुलाखतीचा संपादित अंश विद्यार्थ्यांना अभ्यासासाठी आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी चित्रकार वर्ग:महाराष्ट्रीय रेखाचित्रकार
जोन्स जेकब बर्झेलियस
बर्झेलियस, जोन्स जेकब वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:इ.स. १७७९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १८४८ मधील मृत्यू
आसनास
आसनास हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील वाडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
वाडा बस स्थानकापासून राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ८४८ ने जाऊन पुढे खानिवळी पळसई मार्गाने गेल्यावर हे गाव लागते.वाडा बस स्थानकापासून हे गाव १९ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस वाडा बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा वाड्यावरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
निचोळे, भावेहर, खानिवळी, गौरापूर, पळसई, कळमभाई, देवघर, बिळोशी, वासुरीखुर्द, खारिवळी तर्फे पोळबार, पाळी ही जवळपासची गावे आहेत.पळसई ग्रामपंचायतीमध्ये आसनास,बोरांदे, कळमभाई, पळसई ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:वाडा तालुक्यातील गावे
बाळेगाव (नायगाव)
बळेगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील नायगाव तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९८५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:नायगाव तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
देजोन विश्वचषक स्टेडियम
दैजोन विश्वचषक स्टेडियम (कोरियन: 대전월드컵경기장) हे दक्षिण कोरिया देशाच्या देजॉन शहरामधील एक फुटबॉल स्टेडियम आहे. ४०,५३५ आसनक्षमता असलेले हे स्टेडियम २००१ साली खुले करण्यात आले. २००२ फिफा विश्वचषकासाठी दक्षिण कोरियामधील १० यजमान मैदानांपैकी हे एक होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:२००२ फिफा विश्वचषक मैदाने वर्ग:दक्षिण कोरियामधील फुटबॉल मैदाने वर्ग:देजॉन
जानुगडेवाडी
जानुगडेवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील पाटण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे ऑक्टोबर ते मार्च हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान ३० सेल्सियस तर रात्री तापमान ११ अंश सेल्सियस असते.जून ते सप्टेंबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस तर रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस असते. पावसाळ्यात चांगल्या प्रमाणात पाऊस पडतो. एप्रिल ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस तर रात्री तापमान २० अंश सेल्सियस असते.
संदर्भ
वर्ग:पाटण तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
कळंब वृक्ष
कळंब किंवा कदंब ही झाडे भारतात पूर्व हिमालयाच्या पायथ्यापासून बंगाल, ओरिसाश व आंध्र प्रदेश या राज्यांत आर्द्र पानझडी जंगलात आढळतात. महाराष्ट्रात कोकण व मावळ भागात हा वृक्ष वन्य आहे. साधारण १० ते २५ मीटर उंचीपर्यंत हा वाढतो. पानगळ मार्चमधे थोड्या काळासाठी होते, व पावसाळ्यात जुलै ऑगस्टमधे कदंबाला फुले येऊ लागतात.
निसर्गप्रेमींना भुरळ पाडणारा कदंब वृक्ष अत्यंत राजस दिसतो. निसर्गात पूर्ण वाढलेल्या वृक्षाची उंची ३० मीटर पर्यंत जाते. रोप लावल्यापासून पहिले सहा ते आठ वर्षापर्यंत वाढ भर-भर होते, मग स्थिरावते आणि २० वर्षांपर्यंत पूर्ण होते. वृक्ष दीर्घायुषी असून, शंभर वर्षं जगू शकतो. कदंबाच्या ताठ राखाडी रंगाच्या बुंध्यावर काटकोनात पसरलेल्या फांद्यांमुळे वृक्षाचा आकार छत्रीसारखा दिसतो. पानगळीचा वृक्ष असूनही संपूर्ण निष्पर्ण वृक्ष आढळत नाही, कारण याची पाने एकदम गळत नाहीत. ही पाने आंब्याच्या आकाराची पण जरा रुंद असतात. पुढून हिरवीगार व तुकतुकीत असतात अन् मागच्या बाजूने काहीशी फिकट लवयुक्त असतात. पानांवरच्या शिरा उठून दिसतात. पण वृक्षाची खरी मजा त्याच्या फुलांमध्ये आहे. संस्कृत काव्यात कदंब फुलण्याचा संबंध पावसाशी जोडला आहे. ढगांचा गडगडाट ऐकल्यावरच कदंब फुलतो, असे म्हणतात.
कदंबाचे फूल
कदंबाचे एक फूल म्हणजे फुलांचा गोळाच असतो. जणू एखाद्या चेंडूवर बारीक-बारीक फुले सर्व बाजूंनी टोचली तर तो कसा दिसेल, तसेच कदंबाचे फूल दिसते. अगदी सोनेरी-केशरी रंगाचे गुबगुबीत गेंदेदार पिंजलेल्या कदंबवृक्षाच्या खाली उभे राहिले की मधमाश्यांचे गुंजन अगदी स्पष्ट ऐकू येते. पावसाळ्यात इतर फुलांचे दुर्भिक्ष्य असल्याने मधमाश्या हमखास कदंबाच्या शोधात येतात.
कदंबाच्या फुलांसारखीच फळंदेखील लाडवासारखी गोल असतात. कदंबाचे फळ हे तांत्रिक भाषेत \Pseudocorp म्हणजे छद्मफळ असते. फळे पावसाच्या शेवटच्या टप्प्यात पिकतात, त्यांना किंचित आंबट चवही असते. ग्रामीण भागातील मुले ही फळे आनंदाने खातात. मनुष्यांसारखेच अनेक पशु-पक्षीदेखील यांचा फडशा पाडतात, पण या फळांची सर्वात जास्त मजा लुटतात ती वटवाघळे. बदल्यात या फळांचा बीजप्रसार वटवाघळांमार्फतच होतो. या फळांचा औषधी उपयोगही आहे.
कदंब हा वृक्ष दीर्घायुषी आहे. त्याच्या हिरव्यागार आणि तुकतुकीत रुंद पानावरील शिरा ठसठशीत व दोन्ही बाजूंना समांतर असतात. दोन समांतर शिरांमध्ये एकसारख्या उभ्या समांतर उप-शिरा असतात. यामुळे याची फुले व पाने निसर्गप्रेमींना मोहित करतात.
पश्‍चिम बंगालमध्ये भाद्रपदातील एकादशीला काही शेतकरी ‘कदंब उत्सव’ साजरा करतात. या दिवशी कदंबाचे रोप लावून त्याची पूजा केल्यावर नृत्य-गाणी गात हा दिवस साजरा केला जातो. कदंबाच्या पूजेने सुख-समृद्धी प्राप्त होते, ही त्यामागील भावना असते.
मथुरा-वृंदावनाप्रमाणे मदुरेलाही कदंबवने होती. मीनाक्षी सुंदरेश्वर मंदिराचा स्थलवृक्ष कदंबच आहे. कादंबरी नावाचे अनेक अर्थ. त्यापैकी एक कदंब वृक्षाशी संबंधित आहे. कदंब वृक्षाला ' पार्वतीचा वृक्ष ' म्हणतात. म्हणून त्याचे नाव हरप्रिया असेही आहे.
कोल्हापूरच्या वनक्षेत्राला "कादंबिनी' असे नाव आहे.
श्रीकृष्णाचा अत्यंत आवडता वृक्ष कोणता? तर कदंब वृक्ष. वृंदावन, मथुरा, मदुरेत जिकडेतिकडे कदंब पाहायला मिळतो. आपण वड पुजतो तसे तिकडे मनोभावे कदंब पुजला जातो. यमुनेच्या काठावर वनच आहे कदंबाचे. गायींना खाद्य म्हणून कदंब उपयोगी. म्हणून सगळे गोपाळ यमुनेच्या काठी गायी चरायला नेत.
पंधरा मोटांची विहीर
पंधरा मोटेची विहीर साताऱ्याजवळच्या लिंब नावाच्या एका छोट्या गावातील ऐतिहासिक व कलात्मक विहीर आहे.
कसे जावे?
पुण्याहून साताऱ्याकडे जाताना साताऱ्याच्या अलीकडे १३ किलोमीटरवर नागेवाडी नावाचे गाव आहे. या थांब्यावरूनच लिंब गावासाठी फाटा फुटतो. दोन किलोमीटरचे हे अंतर आहे. साताऱ्याहून या गावापर्यंत एस.टी. बसही येते. या गावाची ओळख लिंब गोवे अशी आहे. कृष्णेच्या काठावरील या गावात पेशवेकालीन मंदिरे, नदीकाठचे घाट असे बरेच काही पाहण्यासारखे आहे. या गावचा कृष्णामाईचा उत्सवही मोठा असतो. पण या गावात 'पंधरा मोटेची विहीर' हे एक विलक्षण असे स्थळ दडलेले आहे.
कळंब वृक्ष
कदंबाचे फूल
महाराष्ट्रातील ठाणे शहरातही कदंबाची खूप झाडे आहेत. कदंबाला फुले येतात तेव्हा तेथे कदंबोत्सव चालू असतो.
पंधरा मोटांची विहीर
निर्मिती
सातारच्या छत्रपतींनी ही जागा फुलवली, आमराई निर्माण केली आणि मग अशा या राईतच त्यांनी या साऱ्यांसाठी म्हणून एक विहीरही खोदली.
कळंब वृक्ष
कदंबाचे फूल
कदंब दिसायला डेरेदार असून त्याची सावली घनदाट असते. कदंबाचा वारा अगदी थंडगार असतो व फुले मोहक आणि सुगंधित असतात. फळे रुचकर असतात.
पंधरा मोटांची विहीर
जलमंदिर आणि विहीर
वृक्षांची सावलीतून चालत चालत आल्यावर समोर एक जलमदिर दिसते. तेथे शिवपिंडीच्या आकाराची एक छोटी विहीर, पाठीमागे अष्टकोनी मुख्य विहीर, त्याला जोडूनच पुढे चौकोनी भाग आणि त्याही पुढे निमुळत्या झालेल्या भागातून पायऱ्यांचा मार्ग अशी ही या पंधरा मोटेच्या विहिरीची रचना आहे. या विहिराला पायऱ्या, पूल, कमानी, सज्जा, मंडप, खोल्या, कोरीव खांब, त्यावर शिल्पांकन, शिलालेख, मोटांचे धक्के, पाणी जाण्यासाठी दगडी पन्हाळी आणि मुख्य म्हणजे या साऱ्यांच्या सोबतीला स्वच्छ-नितळ पाणी आहे.
कळंब वृक्ष
कदंबाचे फूल
कदंब वनातून वाहणाऱ्या सुवासिक वाऱ्याला "कदंब-नीला" म्हणतात. तर फुललेल्या कदंबाच्या खाली गोळा होणाऱ्या पाण्याला "कदंबरा", तर कदंबाच्या फुलांपासून बनवलेल्या मद्याला किंवा सुगंधित द्रव्याला " कादंबरी " म्हणतात.
पंधरा मोटांची विहीर
शिलालेख
या विहिरीला तळाशी एक मोठा दरवाजा व कमान आहे. कमानीच्या वरती एक आडवा शिलालेख आहे. शिलालेखावरून समजते की, सातारच्या गादीचे संस्थापक शाहूमहाराज यांच्या राणीसाहेब श्रीमंत सौभाग्यवती वीरूबाईसाहेब यांनी शके १६४१ ते १६४६ म्हणजेच इसवी सन १७१९ ते १७२४ या दरम्यान ही सुंदर विहीर आकारास आणली. या दरवाजावर या लेखाशिवाय कमळ, चक्र, मध्यभागी पोपटासारखा पक्षी कोरलेला आहे. मागच्या बाजूस दोन्ही हातास शरभाची शिल्पे आहेत. शिवाय वाघ, कुत्रा, मगर अशा अनेक प्राण्यांचे एकत्रित चित्र आहे.
कळंब वृक्ष
कदंबाचे फूल
कादंबिनी हा शास्त्रीय गायनातील मेघ रागाचा एक उपप्रकार (रागिणी) आहे
पंधरा मोटांची विहीर
महालाचा रस्ता
कमानीच्या दरवाज्यातून आत पाय ठेवल्यावर विहिरीपुढचा चौकोनी भाग (चौक) लागतो. या भागावरही पाणी असल्याने विहिरीच्या पुढच्या भागात जाण्यासाठी एक छोटासा पूल बांधलेला आहे. हा चौक आणि पुढील विहीर या दरम्यान एक जाडजूड विहिरीच्या उंचीची भिंत आहे. या भिंतीतच एका महालाची रचना केलेली आहे. या महालात जाण्यासाठी या चौकापुढील कमानी खालून एक जिना आहे. तसे विहिरीच्या वरच्या बाजूनेदेखील एक रस्ता आहे. बऱ्याच वेळा विहिरीचे पाणी या पुलावरही येत असल्याने वरच्या मार्गानेच या महालात उतरावे लागत.
महाल
महाल म्हणजे विहिरीच्या मधोमध असलेला आणि एकूण सोळा खांबांवर आधारलेला एक मंडप आहे. यातील मधले दोन खांब स्वतंत्र आहेत. बाकीचे भोवतीच्या भिंती, कमानींमध्ये सामावलेले आहेत. या खांबांवर पुन्हा शिल्प-नक्षीकाम. गणपती, हनुमान, गोपिकांसह मुरलीधर, कुस्ती खेळणारे मल्ल, घोडेस्वार, हत्तीस्वार, पक्ष्यांच्या जोडय़ा, मोत्यांची माळ घेतलेला हंस अशी ही शिल्पे आहेत. शिवाय विविध भौमितिक आकृत्यांची नक्षी, कमळे, चक्रही कोरलेली. खांबांच्या शिरोभागी काही ठिकाणी छताचा भार सावरल्याचा भाव दाखवणारे यक्ष, छताच्या मध्यभागी उमलती कमळे, असे बरेच काही आहे. कधी काळी हा सारा महाल रंगवलेला होता. त्याचे अवशेष आजही दिसतात.
कळंब वृक्ष
साहित्यात कदंब
भवानीशंकर पंडितांच्याएका कवितेत "कदंब तरूला बांधून दोला, उंच खालती झोल' असा उल्लेख आला आहे. हिंदी कवयित्री सुभद्रा कुमारी चव्हाण यांच्या, "यह कदंब का पेड' कवितेतल्या "यह कदंब का पेड अगर मॉं होता यमुना तीरे, मैं भी उस पर बैठ कन्हैया बनता धीरे धीरे' काल्पनिक कदंब वृक्षावर बसून मुलींनी आईशी केलेल्या अत्यंत निरागस आणि मार्मिक संवादाने हिंदी वाचकांच्या मनात कदंब वृक्षाचे स्थान कायम ठेवले. शंकराचार्यानी "त्रिपुरसुंदरीस्तोत्रम्‌'मध्ये "ललितामहात्रिपुरसुंदरी'च्या सगुण स्वरूपाचे सुंदर वर्णन केले आहे, त्यात अनेक वेळा कदंब वृक्षाचा उल्लेख आढळतो.
पंधरा मोटांची विहीर
गवाक्षे
महालाच्या या खांबांना रेखीव दगडी कमानींची गवाक्षे आहेत. या गवाक्षांतून बाहेर डोकावण्यासाठी दोन्ही बाजूस सज्जे ठेवलेले आहेत. या सज्जातून विहिरीत डोकवावे तो मुख्य विहिरीचे रेखीव बांधकाम समोर येते. या बांधकामावर पुन्हा जागोजागी शरभ, व्याल अशी शिल्पें विसावलेली आहेत. तीन माशांचे एकत्रित असेही एक शिल्प आहे. विहिरीच्या प्रत्येक कोनावर पुन्हा एकेक नागशिल्प आहे.
कळंब वृक्ष
साहित्यात कदंब
ढगांचा गडगडाट ऐकल्यावरच कदंब फुलतो, अशी कविकल्पना आहे.
पंधरा मोटांची विहीर
मोटा
११० फूट खोल आणि पन्नास फूट व्यासाच्या या विहिरीतून पंधरा ठिकाणी पाणी वर उपसण्यायाठी मोटेची सोय केलेली आहे. या मोटांच्या दगडी तोट्या आजही शाबूत आहेत. हे सारे बांधकाम ज्यातून केले त्या चुन्याच्या घाणीची दगडी चाकेही इथेच रुतून बसलेली आहेत.
कळंब वृक्ष
साहित्यात कदंब
पुराणकाळात यमुनेच्या काठी कदंबवने होती. आजही आहेत. श्रीकृष्णचे बालपणचे सवंगडी असलेल्य गोपाळांच्या गाई वृंदावनात चरत, तर श्रीकृष्ण कदंब वृक्षावर बसूनच बासरी वाजवे, असे संदर्भ जुन्या ग्रंथांत आहेत. या वृक्षावर बहरणारी सोनेरी-केशरी रंगाची थोडी टणक असणारी चेंडूप्रमाणे गोल फुले, गोपाळ जणू चेंडू म्हणून खेळण्यास वापरत.
पंधरा मोटांची विहीर
मोटा
वर्ग:भारतातील ऐतिहासिक वास्तू वर्ग:सातारा जिल्हा
कळंब वृक्ष
साहित्यात कदंब
स्वर्गलोकात अमृत प्राशन करून गरुड पृथ्वीवर परतत असताना या वृक्षावर बसला होता आणि तेव्हा चोचीतले काही अमृताचे थेंब या वृक्षावर पडले, अशी लोकश्रद्धा आहे.
कादंबिनी हे भारतीय स्त्रियांचे नाव असते आणि या नावाचे एक हिंदी नियतकालिकही आहे.
औषधी उपयोग
किंचितशा आंबट असलेल्या कदंबाच्या फळांचा रस पोटाच्या तक्रारींसाठी देतात. जखमांवर पानांचा रस, तर खोडाचा काढा सर्दी-खोकल्यावर औषधाचे काम करतो. याचा डिंक वा गोंद गुढगे दुखी वर अत्यंत चांगला उपाय आहे.
आराध्यवृक्ष
कदंबवृक्ष हा शततारका नक्षत्राचा आराध्यवृक्ष आहे.
संदर्भ
वर्ग:आराध्यवृक्ष वर्ग:औषधी वनस्पती वर्ग:पवित्र वनस्पती
बांबोळी
बांबोळी हे उत्तर गोवा जिल्ह्यातल्या तिसवाडी तालुक्यातील ७.६ चौ. किमी. क्षेत्राचे शहर आहे.
भौगोलिक स्थान व लोकसंख्या
बांबोळी हे उत्तर गोवा जिल्ह्यातल्या तिसवाडी तालुक्यातील ७.६ चौ. किमी. क्षेत्राचे शहर असून २०११ च्या जनगणनेनुसार ह्या शहरात ११६५ कुटुंबे व एकूण ६८८५ लोकसंख्या आहे. जिल्हा मुख्यालय, पणजी येथे ६ किलोमीटर अंतरावर आहे. राज्याची राजधानी पणजी येथे ६ किलोमीटर अंतरावर आहे. यामध्ये ४८१२ पुरुष आणि २०७३ स्त्रिया आहेत. यामध्ये अनुसूचित जातीचे लोक १७२ असून अनुसूचित जमातीचे ८३९ लोक आहेत. ह्या शहराचा जनगणनेतील स्थल निर्देशांक ६२६७३३ आहे.
लोकसंख्येनुसार शहराचा दर्जा V (लोकसंख्या_एकूण ५,००० to ९,९९९). शहराची नागरी स्थिती आहे 'सर्वेक्षण शहर (Census Town)'.
१ लाखांपेक्षा जास्त लोकसंख्या असलेले सगळ्यात जवळचे बेळगाव हे शहर १६७ किमी अंतरावर आहे. ५ लाखांपेक्षा जास्त लोकसंख्या असलेले सगळ्यात जवळचे पुणे हे शहर ४८५ किमी अंतरावर आहे. रेल्वे स्टेशन १६ किमी अंतरावर करमळी इथे आहे.
स्वच्छता आणि पिण्याचे पाणी
शहरामध्ये उघडी गटारव्यवस्था आहे. छोट्या धरणातून पाणीपुरवठा होतो. शहराला शुद्धीकरण केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा होतो. पाणी पुरवठ्याची क्षमता 650 किलो लिटर आहे. सर्वात जवळील अग्निशमन सुविधा पणजी (६ किमी) येथे आहे.
आरोग्य सुविधा
शहरात २ ॲलोपॅथी रुग्णालय आहेत. सर्वात जवळील पर्यायी औषधोपचार रुग्णालय ४८ किमी येथे आहे. शहरात १ दवाखाना आहे. शहरात १ कुटुंब कल्याणकेंद्र आहे. शहरात १ प्रसूति व बालकल्याण केंद्र आहे. शहरात १ प्रसूति केंद्र आहे. सर्वात जवळील क्षयरोग उपचार केंद्र ६ किमी येथे आहे. सर्वात जवळील पशुवैद्यकीय रुग्णालय ५ किमी येथे आहे. सर्वात जवळील इतर वैद्यकीय सुविधा १८ किमी येथे आहे. शहरात २ औषधाची दुकाने आहेत.
शैक्षणिक सुविधा
शहरात १ शासकीय प्राथमिक शाळा आहे. शहरात १ खाजगी प्राथमिक शाळा आहे. शहरात १ शासकीय कनिष्ठ माध्यमिक शाळा आहे. शहरात १ खाजगी कनिष्ठ माध्यमिक शाळा आहे. सर्वात जवळील खाजगी माध्यमिक शाळा गोवा-व्हेला (७ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी उच्च माध्यमिक शाळा गोवा-व्हेला (७ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी पदवी महाविद्यालय (फक्त वाणिज्य) पणजी (६ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी पदवी महाविद्यालय (कला आणि शास्त्र) पणजी (६ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी पदवी महाविद्यालय (कला आणि वाणिज्य) गोवा-व्हेला (४ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी पदवी महाविद्यालय (कला. शास्त्र आणि वाणिज्य) पणजी (७ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी पदवी महाविद्यालय - विधी पणजी (६ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील शासकीय पदवी महाविद्यालय - विद्यापीठ पणजी (७ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी पदवी महाविद्यालय - अन्य पणजी (७ किमी) येथे आहे. शहरात १ शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालय आहे. सर्वात जवळील खाजगी अभियांत्रिकी महाविद्यालय वेर्णे (१५ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील शासकीय पॉलिटेक्निक पणजी (६ किमी) येथे आहे. शहरात १ शासकीय व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा आहे. सर्वात जवळील खाजगी व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा गोवा-व्हेला (४ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील शासकीय अनौपचारिक प्रशिक्षणकेंद्र पणजी (६ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील शासकीय इतर शैक्षणिक सुविधा पेन्हा-दि फ्रॅन्का (१२ किमी) येथे आहे.
सुविधा
सर्वात जवळील खाजगी अनाथाश्रम पणजी (५ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील नोकरी करणाऱ्या स्त्रियांचे सरकारी निवास (होस्टेल) पेन्हा-दि फ्रॅन्का (१२ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील शासकीय वृद्धाश्रम गोवा-व्हेला (७ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील शासकीय क्रीडांगण पणजी (६ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी चित्रपटगृह पणजी (६ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी सभागृह पणजी (६ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील शासकीय सार्वजनिक ग्रंथालय पणजी (६ किमी) येथे आहे.
उत्पादन
बांबोळी ह्या शहरात पुढील वस्तूंचे उत्पादन होते ( महत्त्वाच्या उतरत्या अनुक्रमाने): भात,मिरची व नारळ यांपासून तयार होणारी उत्पादने
बाजार व पतव्यवस्था
शहरात १ राष्ट्रीय बँक आहे. शहरात ५ बिगर शेतकी कर्ज संस्था आहेत.
वर्ग:उत्तर गोवा जिल्हा वर्ग:तिसवाडी तालुक्यातील शहरे वर्ग:उत्तर गोवा जिल्ह्यातील शहरे
वांदेळी
वांदेळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील मुरूड तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:मुरूड तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
कोन्स्तांतिन स्त्नानिस्लावस्की
(रशियन: Константин Сергеевич Станиславский ; रोमन लिपी: Constantin Sergeyevich Stanislavski ;) (जानेवारी १७, इ.स. १८६३ - ऑगस्ट ७, इ.स. १९३८) हा एक रशियन अभिनेता आणि नाट्यदिग्दर्शक होता.
वर्ग:इ.स. १८६३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९३८ मधील मृत्यू वर्ग:रशियन अभिनेते वर्ग:रशियन नाट्य दिग्दर्शक
सुरती म्हैस
सुरती म्हैस ही एक भारतीय म्हशीची जात आहे. या म्हशींचा शरीरबांधा मध्यम, कान लांबट, रुंद व शिंगांनी झाकलेले असतात व भुवयांचे केस पांढरे, डोळे मोठे व शिंगे मध्यम व विळ्याच्या आकाराची असतात. शरीराचा रंग भुरा व मानेवर ठळक पांढरे आडवे पट्टे असतात. एका वेतातील दुधाचे उत्पादन १८०० लीटर असते.
बाह्य दुवा
वर्ग: म्हशींच्या जाती
जातवेद सुब्रमण्यम
जातवेद सुब्रमण्यम (१६ सप्टेंबर, १९९९:हॉंग कॉंग - हयात) हा भारतीय वंशाचा पण हॉंग कॉंगच्या क्रिकेट संघाकडून खेळणारा खेळाडू आहे. हा उजव्या हाताने फलंदाजी व त्याच हाताने लेगब्रेक गोलंदाजी करतो.