cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्स
फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्स हि एक आलिशान हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्स चालविणारी कॅनेडियन कंपनी आहे. सध्या फेअरमोंटच्या पुढे दिलेल्या देशांत २२ मालमत्ता आहेत: कॅनडा, युनायटेड स्टेट्स, अझरबैजान, बार्बाडोस, बर्मुडा, पीपल्स रिपब्लिक ऑफ चायना, इजिप्त, जर्मनी, इंडोनेशिया, केन्या, मेक्सिको, मोनॅको, फिलिपाईन्स, सौदी अरेबिया, सिंगापूर, साउथ आफ्रिका, स्वित्झर्लंड, तुर्की, युक्रेन, संयुक्त अरब अमिराती आणि युनायटेड किंग्डम, भारत.
कॅनडा मध्ये फेअरमोंट त्यांच्या ऐतिहासिक हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्ससाठी प्रसिद्ध आहे. त्यापैकी काही पुढीलप्रमाणे: विक्टोरिया येथील द एम्प्रेस, वॅनकूवर येथील द हॉटेल वॅनकूवर,  कॅल्गरी येथील द पल्लीसेर, एडमंटन येथील हॉटेल मॅकडोनाल्ड, ओटावा येथील शॅट्यु लौरीर, टोरांटो येथील रॉयल यॉर्क, अल्बर्टा येथील बॅंफ स्प्रिंग्स, क्युबेक येथील शॅट्यु फ्रॅंटेनाच, मॉंट्रियल येथील क्वीन एलिझाबेथ हॉटेल. यांपैकी बहुतांश हॉटेल्स ही कॅनेडियन पॅसिफिक रेल्वे आणि कॅनेडियन नॅशनल रेल्वे यांनी १९व्या आणि २०व्या शतकाच्या सुरुवातीला बांधली होती.
अँड्रियापोल
अँड्रियापोल (रशियन:Андреа́поль) हे रशियाच्या त्वेर ओब्लास्त मधील शहर आहे. अँड्रियापोल्स्की जिल्ह्याचे प्रशासकीय केन्द्र असलेल्या या शहराची लोकसंख्या ८.२८६ इतकी होती.
सिसोदिया
__अनुक्रमणिकाहवीच__
फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्स
फेअरमोंटच्या हॉटेल्समध्ये आणखी इतर काही लक्षणीय हॉटेल्सचा समावेश आहे जसे कि न्यू यॉर्क येथील द प्लाझा, लंडन येथील द स्वोय हॉटेल, शांघाय येथील द पीस हॉटेल, मक्का येथील मक्का क्लॉक रॉयल टॉवर हॉटेल, आणि नुकतेच बनविलेले लॉस ॲंजेल्स येथील सेंचुरी प्लाझा हॉटेल.
अँड्रियापोल
वर्ग:रशियामधील शहरे वर्ग:त्वेर ओब्लास्त
फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्स
इतिहास
फेअरमोंट हे नाव धारण करणारे पहिले हॉटेल सान फ्रांसिस्को येथे होते. बांधकाम पूर्णत्वास येत असतांना १९०६मध्ये झालेल्या भूकंपात याची इमारत पडली नाही पण त्यानंतर लागलेल्या आगींमुळे झालेले नुकसान जुलिया मॉर्गन या स्थापत्यशास्रीच्या नेतृत्वाखाली पुनर्विकसित करण्यात आले आणि हॉटेल १९०६ मध्ये खुले करण्यात आले. त्यानंतर १९४५मध्ये ते हॉटेल बेन्जामिन स्विग यांच्याकडून अधिग्रहित करण्यात आले.
चानिदा सुत्थिरुआंग
चानिदा सुत्थिरुआंग (१६ जुलै, इ.स. १९९३:थायलंड - ) ही 🇹🇭 thailandकडून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारी खेळाडू आहे. ही उजव्या हाताने फलंदाजी करते.
फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्स
इतिहास
१९६० पासून फेअरमोंट ने अमेरिकेच्या मोठ्या शहरांमध्ये लक्जरी हॉटेल्सची छोटी शृंखला सुरू करायला सुरुवात केली. ज्यावेळी १९९९मध्ये कॅनेडियन पॅसिफिक हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्स ने फेअरमोंटला विकत घेतले त्यावेळी युनायटेड स्टेट्स मध्ये त्यांच्या मालकीच्या ७ मालमत्ता होत्या:
लाजवंती (निःसंदिग्धीकरण)
वर्ग:निःसंदिग्धीकरण पाने
चानिदा सुत्थिरुआंग
वर्ग:थायलंडच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९३ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसॉर्ट्स
इतिहास
याव्यतिरिक्त १९७०मध्ये काही काळासाठी फिलाडेल्फिया मधील बेल्लेवुइ स्ट्रॅटफोर्ड हॉटेल हे द फेअरमोंट, फिलाडेल्फिया या नावाखाली चालविण्यात आले होते.
१९९९मध्ये फेअरमोंट विकत घेतल्यानंतर कॅनेडियन पॅसिफिक लिमिटेड २००१ साली विविध विभागांचे बाजारमूल्य वाढविण्यासाठी घेतलेल्या निर्णयानंतर ५ कंपन्यांमध्ये विभाजित झाली. जुन्या कॅनेडियन पॅसिफिक हॉटेल्स विभागाने तुलनेने लहान असलेल्या फेअरमोंट शृंखलेचे नाव धारण केले आणि त्यांनी आपल्या नव्या कंपनीचा नवीन जागतिक दृष्टीकोन दाखविला.
२००४ साली फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसोर्ट्स ने त्यांच्या मालमत्ता चालविणाऱ्या कंपनीचे पूर्ण नियंत्रण घेण्यासाठी त्यांना ७० मिलियन अमेरिकन डॉलर्सची किंमत प्रदान केली. त्यांनी फेअरमोंट मॅनेजमेन्ट कंपनी या अमेरिकेत असलेल्या मारिट्झ वोल्फफ आणि कं. यांच्या मालकीच्या कंपनीतील १६.५% हिश्यासाठी ७० मिलियन अमेरिकन डॉलर्स देऊन व्यवहार पूर्ण केला.
ऑक्टोबर २००५मध्ये फेअरमोंटने त्यांचा एका दिवसातील न्यूनतम कमाईचा $३५.५३चा आकडा गाठला जो त्याच्या ऑगस्ट २००१ मधील पहिल्याच दिवशीच्या कमाईपेक्षा ३७ सेंट्स ने कमी होता. २००६ च्या सुरुवातीला कंपनीचे एक गुंतवणूकदार कार्ल इकन यांनी सुरू केलेल्या एका वादग्रस्त लिलाव युद्धात ते हरल्यानंतर, फेअरमोंट, कॉलोनी कॅपिटल आणि सौदी अरेबिया येथील किंग्डम हॉटेल्स इंटरनॅशनल यांना $३.९ बिलियनला विकण्यात आली. या खरेदीमुळे फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसोर्ट्स, किंग्डमच्या रॅफल्स हॉटेल्स आणि रिसोर्ट्स आणि स्वीसोटेल यांच्यासोबत विलीन करण्यात येऊन फेअरमोंट रॅफल्स हॉटेल्स इंटरनॅशनल ही कंपनी स्थापन करण्यात आली. पण चारही शृंखला त्यांच्याच नावाखाली चालविण्यात आल्या.
डिसेंबर २०१५मध्ये, ऍकोर ने फेअरमोंट हॉटेल्स आणि रिसोर्ट्स, रॅफल्स आणि स्वीसोटेल यांचा एकत्रितपणे $२.९ बिलियनला सौदा केला.
संदर्भ
वर्ग:कॅनडा
आष्टे (मोहोळ)
आष्टे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील मोहोळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
धानोराकाळे
धानोराकाळे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील पूर्णा तालुक्यातील एक गाव आहे.
आष्टे (मोहोळ)
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते.हे कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. येथे हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
धानोराकाळे
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान ३० सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.जून ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ५६० मिमी असते.मार्च ते मे हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३९ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पूर्णा तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
आष्टे (मोहोळ)
संदर्भ
वर्ग:मोहोळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
व्यवहारवाद
पाच ज्ञानेंद्रियांहून निराळे, पण त्या सर्वांशी संपर्क साधणारे असे एक सामान्य ज्ञानेंद्रिय आपल्या ठिकाणी असते रंग, गंध, रस, स्पर्शादी विशिष्ट इंद्रियवेदनांचे संकलन करून गुणधर्मयुक्त पदार्थ ओळखण्याची ज्ञानप्रक्रिया ह्या सामान्य ज्ञानेंद्रियाकडून घडते ज्या गोष्टी एकेंद्रियगोचर नसून अनेकेंद्रियगोचर असतात, त्यांचीही जाणीव ह्याच ज्ञानेंद्रियाकडून घडते, असे मत ऍरिस्टॉटलने मांडले होते. त्याने मांडलेल्या ह्या ज्ञानशक्तीचे स्वरूप अस्पष्ट पण कार्य मात्र व्यापक होते. एकंदर इंद्रियजन्य अनुभवांची जाणीव, स्मृती आणि कल्पकता ही कार्येही ह्याच ज्ञानशक्तीची असल्याचे त्याने नमूद करून ठेवले आहे. व्यवहारवादाच्या बाबतीत हा प्राचीन संदर्भ लक्षणीय ठरतो.
टॉमस रीड आदींचा व्यवहारवाद हा मात्र पश्चिमी तत्त्वज्ञानाच्या क्षेत्रातील एका विशिष्ट परिस्थितीला विरोधी प्रतिक्रिया देण्याच्या उद्देशाने उदयाला आला. अनुभववादी तत्त्वज्ञ जॉन लॉक ह्याने असा दृष्टिकोन मांडला होता, की बाह्य जगातील वस्तूंचे आपल्याला होणारे ज्ञान साक्षात नसते एकेका बाह्य वस्तूची प्रतिनिधी म्हणता येईल, अशी कोणतीतरी वस्तू आपल्या मनात असते आणि तिच्या मार्फत आपल्याला संबंधित बाह्य वस्तूचे ज्ञान होत असते. उदा., आपण जर एखादे लाल फळ पाहत असलो, तर आपल्या मनात असलेल्या लाल रंगाच्या एका संवेदनेमार्फत आपल्याला त्या फळाचे, त्याच्या लाल रंगाचे ज्ञान होत असते. आपल्या मनातल्या ह्या लाल रंगाच्या संवेदनेचे मात्र आपल्याला साक्षात ज्ञान असते, ही संवेदना म्हणजे ‘लाल फळ’ ह्या बाह्य वस्तूची मानसिक प्रतिनिधी असते. बाह्य वस्तूंच्या अशा मानसिक प्रतिनिधी म्हणजेच लॉकच्या भाषेत ‘आयडियाज’ (कल्पना) होत परंतु बाह्य वस्तूंचे ज्ञान आपल्याला साक्षात नव्हे, तर मनातील कल्पनांद्वारेच होते, अशी भूमिका घेतल्यास कोणत्याही बाह्य वस्तूचे आपल्याला खरे ज्ञानच होत नाही, असे मानावे लागते. लॉकचा अनुयायी जॉर्ज बर्क्ली ह्याने हे दाखवून दिले आणि बाह्य वस्तूंचे अस्तित्व नाकारले. पुढे अनुभववादाची व्यवस्थित मांडणी करणारा तत्त्वज्ञ डेव्हिड ह्यूम ह्याने  अनुभववादाच्या सिद्धांतांतून जे निष्कर्ष काढले, त्यांतून ज्ञानमीमांसेच्या क्षेत्रात कोंडी होऊन  संशयवादाला बळकटी येऊ लागली. ह्यूमने द्रव्य आणि कार्यकारणभाव ह्या संकल्पनांचे प्रामाण्य नाकारले अनुभववादी भूमिकेनुसार ‘आत्मा’ ह्या संकल्पनेलाही काही आधार नाही, हे दाखवून दिले. ह्या संशयवादातून इमॅन्युएल कांटने वाट काढली. तथापि व्यवहारवाद्यांनीही आपल्या तत्त्वज्ञानाने ह्या परिस्थितीबाबत आपली प्रतिक्रिया दिली. मानवी व्यवहारांच्या मुळाशी असलेल्या श्रद्धा तत्त्वज्ञानाने उधळून लावू नयेत, अशी त्यांची शिकवण होती. खरे तत्त्वज्ञान सामान्य बुद्धीशी कधीच प्रतारणा करीत नाही, असे रीड म्हणत असे. विख्यात ब्रिटिश तत्त्वज्ञ जॉर्ज एडवर्ड मुर ह्यांनी व्यवहारबुद्धीची सूत्रे तर्कदृष्ट्या सिद्ध करण्यास जितकी कठीण, तितकीच खोडून टाकावयासही कठीण असतात, अशी भूमिका घेतली आहे.
वर्ग:राज्यशास्त्र
रवीश की रिपोर्ट
रवीश की रिपोर्ट हा एनडीटीव्ही इंडिया या वृत्ततवाहिनीवर प्रसारित होणारा कार्यक्रम आहे. रवीश कुमारांसाठी हा कार्यक्रम ओळखला जातो. यामध्ये रवीश विविध प्रकारच्या विषयांवर परखड मते मांडत असतात. प्राइम टाइम आणि रवीश की रिपोर्ट या कार्यक्रमांतून सामान्य जनतेचा आवाज उठविण्यासाठी ते प्रसिद्ध आहेत. याचसाठी त्यांना आशियाचा नोबेल पुरस्कार अशी ख्याती असलेला रॅमन मॅगसेसे पुरस्कार मिळाला.
बाह्य दुवे
मुख्यपान
संदर्भ
वर्ग:दूरचित्रवाहिनी कार्यक्रम
नैमिषारण्य
नैमिषारण्य हे एक प्राचीन अरण्याचे नाव आहे. ते उत्तर प्रदेशातील गोमती नदीच्या डाव्या तीरावरील सीतापूरपासून बत्तीस किलो मीटर वर आहे. या अरण्याचा उल्लेख काठक संहिता, तांड्य महाब्राह्मण, कौषीतकी व जैमिनीय ही ब्राह्मणे, छांदोग्य उपनिषद, रामायण, महाभारत, पुराणे इ. ग्रंथांत आला आहे. अहिल्याबाई होळकर यांनी महादेव मंडी, निमसर धर्मशाळा, गो-घाट, चक्रीतिर्थ कुंड याची कामे येथे केली.
वर्ग:उत्तर प्रदेश
चिंदर
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:मालवण तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
सिसोदिया राजवंश
सिसोदिया हा राजस्थानमधील मेवाड राज्यावर राज्य करणाऱ्या इक्षवाकु कुळातील एक भारतीय राजपूत राजवंश आहे. या कुळाचे नाव सेसोदिया, शिशोदिया, सिशोदिया, शिशोद्या, सिसोद्या, सिसोदिया, सिसोदिया असे देखील लिप्यंतरित केले जाते. महाराष्ट्रातील भोसले,सावंत, घोरपडे इत्यादी मराठा घराणी याच कुळातील आहेत.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय राजवंश वर्ग:राजस्थानचा इतिहास
मनसबदार
मनसबदार हे अकबराने सुरू केलेल्या मुघल साम्राज्याच्या प्रशासकीय व्यवस्थेतील एक लष्करी युनिट होते. मनसब हा शब्द अरबी मूळाचा आहे, ज्याचा अर्थ पद असा होतो.
या प्रणालीने सरकारी अधिकारी आणि लष्करी सेनापतींचा दर्जा निश्चित केला. प्रत्येक नागरी आणि लष्करी अधिकाऱ्यांना एक मनसब देण्यात आली होती, जो त्यांचे वेतन आणि भत्ते ठरवत असे. मनसबदार या शब्दाचा अर्थ मनसब असलेली व्यक्ती. (ज्याचा अर्थ भूमिका होतो) अकबराने स्थापन केलेल्या मनसबदारी पद्धतीमध्ये, मनसबदार हे लष्करी कमांडर, उच्च नागरी आणि लष्करी अधिकारी आणि प्रांतीय गव्हर्नर होते.
ही एक अशी व्यवस्था होती ज्याद्वारे राजाच्या हातात या अभिजनांचे थेट नियंत्रण ठेवून, त्यांच्याद्वारे प्रदान केलेल्या सेवांसाठी, राजाच्या हातात जहागीर ठेवण्याचे किंवा महसूलाचे (जमीन नव्हे)  अधिकार दिले गेले. असद यार जंग यांनी मनसबदारांच्या 66 श्रेणींचा उल्लेख केला, परंतु व्यवहारात सुमारे 33 मनसब होते. अकबराच्या सुरुवातीच्या काळात, सर्वात कमी दर्जा दहा होता आणि सर्वोच्च 5,000 (नंतर वाढवून 7,000 पर्यंत) होता. उच्च मनसब राजपुत्रांना आणि राजपूत शासकांना देण्यात आले, ज्यांनी सम्राटाचे आधिपत्य मान्य केले.
झांसी की रानी रेजिमेंट
झाँसी की रानी रेजिमेंट (लेखन भेद:झांसी की राणी रेजिमेंट) ही भारतीय नॅशनल आर्मीची एक सशस्त्र महिला पलटण (रेजिमेंट) होती. या पलटणची स्थापना १९४२ मध्ये दक्षिणपूर्व आशियामध्ये भारतीय राष्ट्रवाद्यांनी जपानच्या सहाय्याने वसाहतवादी भारतातील ब्रिटिश राजाचा पाडाव करण्याच्या उद्देशाने केल्या गेल. कॅप्टन लक्ष्मी स्वामीनाथन (लक्ष्मी सहगल) यांच्या नेतृत्वाखाली, जुलै १९४३ मध्ये आग्नेय आशियातील प्रवासी भारतीय युनिटची स्थापना करण्यात आली. झाशीची राणी लक्ष्मीबाई, या प्रसिद्ध भारतीय राणीच्या नावावरून या युनिटला " झांसी की राणी रेजिमेंट" असे नाव देण्यात आले.
स्थापना
सुभाषचंद्र बोस यांनी १२ जुलै १९४३ रोजी या रेजिमेंटच्या स्थापनेची घोषणा केली. यातील बहुतेक महिला मलायन रबर इस्टेटमधील भारतीय वंशाच्या किशोरवयीन स्वयंसेवक होत्या. सिंगापूर मध्ये अंदाजे एकशे सत्तर कॅडेट्स असलेल्या प्रशिक्षण शिबिरात या दलाच्या प्रारंभिक केंद्रीय मंडळाची स्थापना करण्यात आली होती. विविध कॅडेट्सना त्यांच्या शिक्षणानुसार नॉन-कमिशन्ड ऑफिसर किंवा शिपाई पदे देण्यात आली. नंतर, रंगून आणि बँकॉक येथे शिबिरे स्थापन करण्यात आली आणि नोव्हेंबर १९४३ पर्यंत, या युनिटमध्ये तीनशेहून अधिक कॅडेट्सची भरती करण्यात आली होती.
प्रशिक्षण
सिंगापूरमध्ये २३ ऑक्टोबर १९४३ रोजी यांच्या प्रशिक्षणाला सुरुवात झाली. भरती झालेल्यांना विभाग आणि पलटणांमध्ये विभागले गेले आणि त्यांना त्यांच्या शैक्षणिक पात्रतेनुसार नॉन-कमिशन्ड ऑफिसर आणि शिपाई पदे देण्यात आली. या कॅडेट्सनी कवायती, मार्ग मार्च तसेच रायफल, हँड ग्रेनेड आणि संगीन शस्त्रास्त्रांचे प्रशिक्षण घेऊन लष्करी आणि लढाऊ प्रशिक्षण घेतले. नंतर, बर्मामधील जंगल युद्धाच्या अधिक प्रगत प्रशिक्षणासाठी अनेक कॅडेट्सची निवड करण्यात आली. रेजिमेंटची पहिली पासिंग आऊट परेड ३० मार्च १९४४ रोजी सिंगापूरच्या पाचशे सैनिकांच्या प्रशिक्षण शिबिरात झाली.
चांद बीबी नर्सिंग कॉर्प्सची स्थापना करून सुमारे 200 कॅडेट्स नर्सिंग प्रशिक्षणासाठी निवडले गेले.
सेवा
INA च्या इम्फाळ मोहिमेदरम्यान, झाशीच्या राणीच्या सुमारे शंभर सैनिकांची प्रारंभिक तुकडी मायम्यो येथे गेली, ज्याचा एक भाग इम्फाळच्या अपेक्षित पतनानंतर बंगालच्या गंगेच्या मैदानी प्रदेशात प्रवेश करण्यासाठी एक व्हॅन्गार्ड युनिट तयार करण्याचा हेतू होता. युनिटच्या एका भागाने मायम्यो येथील INA हॉस्पिटलमध्ये नर्सिंग कॉर्प्स देखील तयार केले. इम्फाळचा वेढा आणि INA ची विनाशकारी माघार अयशस्वी झाल्यानंतर, राणीच्या सैन्याला मोनिवा आणि मायम्यो येथे पोहोचलेल्या आणि लढाईत न वापरलेल्या INA सैन्याच्या मदत आणि काळजीचे समन्वय साधण्याचे काम सोपवण्यात आले.
रेजिमेंटचा शेवट
रंगूनच्या पतनानंतर आणि आझाद हिंद सरकार आणि सुभाषचंद्र बोस यांनी रंगून शहरातून आणि बर्मातून माघार घेतल्यावर, मूळ ब्रह्मदेशातील सैन्याला विसर्जन करण्याची परवानगी देण्यात आली, तर उर्वरित रेजिमेंटने माघार घेणाऱ्या जपानी सैन्यासह पायीच माघार घेतली आणि, जेव्हा उपलब्ध असेल तेव्हा, यांत्रिकी वाहतुकीवर. माघार घेताना, मित्र राष्ट्रांच्या हवाई हल्ल्यांपासून तसेच बर्मीच्या प्रतिकार शक्तींकडून काही हल्ले झाले. एकूण मृतांची संख्या कळू शकलेली नाही. युनिट नंतर विसर्जित केले.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यलढा वर्ग:सुभाषचंद्र बोस वर्ग:भारताचा इतिहास
बोलना ही है: लोकतंत्र, संस्कृती और राष्ट्र के बारे में
__अनुक्रमणिकाहवीच__
धानोरामोत्या
धानोरामोत्या हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील पूर्णा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान ३० सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.जून ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ५६० मिमी असते.मार्च ते मे हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३९ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पूर्णा तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
दैनिक गोमंतक
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:मराठी भाषेमधील वृत्तपत्रे वर्ग:सकाळ माध्यम समूह
प्रत्यर्पण
प्रत्यर्पण  (एक्स्ट्रडिशन). गुन्हा करून दुसऱ्यादेशात पळून जाणाऱ्याला न्यायालयीन चौकशीसाठी किंवा शिक्षेसाठी, गुन्हाघडलेल्या देशाच्या स्वाधीन करणे म्हणजे प्रत्यर्पण होय. समाजाच्या रक्षणार्थ गुन्हेगारांना शिक्षा व्हावी हे सर्वमान्य असले, तरी सर्व आरोपींचे किंवा गुन्हेगारांचे प्रत्यर्पण केलेच पाहिजे, असा आंतरराष्ट्रीय दंडक नाही. बहुतेक देश कोणत्या गुन्ह्यासाठी प्रत्यर्पण करावे व त्याची पद्धती काय असावी, याबाबत परस्परांत करार करतात. काही देशांत त्यासंबंधीचे कायदेही आढळतात. वाहतुकीच्या साधनांत झालेल्या सुधारणा लक्षात घेता विसाव्या शतकात प्रत्यर्पणाचे महत्त्व वाढले आहे. ज्या देशांत प्रत्यर्पणासंबंधी कायदे किंवा करार नाहीत, तेथे प्रत्यर्पणासंबंधीचे निर्णय शासन घेते (उदा., फ्रान्स, जर्मनी). स्वतःच्या नागरिकांचे प्रत्यर्पण न करता स्वतःच त्यांची चौकशी करतात.
करारात नमूद केलेल्या गुन्ह्यांसाठीच प्रत्यर्पण केले जाते. एखाद्या व्यक्तीच्या प्रत्यर्पणाची करारात नमूद केलेल्या पद्धतीनुसार मागणी केल्यावरच प्रत्यर्पण केले जाते. बहुतेक करारांनुसार प्रत्यर्पित आरोपीवर ज्या गुन्हाचा आरोप वरील मागणीत निर्देशित केला आहे व जो करारात अंतर्भूत आहे त्यासाठीच खटला भरता येतो.
फ्रेंच राज्यक्रांतीनंतर राजकीय गुन्हेगारांचे प्रत्यर्पण न करता त्यांना आश्रय देण्याची पद्धत हळूहळू रूढ झाली. ब्रिटन, अमेरिका, बेल्जियम, स्वित्झर्लंड इ. देशांनी राजकीय गुन्हेगारांना आश्रय देण्याच्या तत्त्वाचा पुरस्कार केला आहे. तथापि कोणते गुन्हे राजकीय मानावेत याबाबत सर्व देशांत एकवाक्यता नाही. एखाद्या शरणागतास चुकून अजाणता परत केले असल्यास त्यास आश्रय देण्यासाठी नंतर परत करण्याची मागणी करता येत नाही. १९१० मध्ये वि. दा. सावरकर हे मोरिया जहाजावर बंदिस्त असता येथून निसटून फ्रेंच किनाऱ्यापर्यंत पोहून गेले आणि तेथे त्यांनी आश्रय मागितला परंतु स्थानिक पोलिसांनी त्यांना अजाणतेपणाने ब्रिटिशांच्या हवाली केले. चूक कळून आल्यावर त्यांना परत करण्याची मागणी फ्रेंच अधिकाऱ्यांनी केली परंतु इंग्लंडने ती फेटाळली. आंतरराष्ट्रीय लवाद मंडळाने इंग्लंडचे समर्थन केले.
प्रत्यर्पणीय गुन्हा भारतात करून परदेशात पळून गेलेल्या किंवा तसा गुन्हा परदेशात करून भारतात पळून आलेल्या गुन्हेगाराला परागंदा गुन्हेगार असे म्हणतात.
भारतीय प्रत्यर्पण अधिनियम
इ. स. १९०३ च्या भारतीय प्रत्यर्पण अधिनियमाप्रमाणे प्रत्यर्पणाची मागणी आल्यावर केंद्र शासन संबंधित दंडाधिकाऱ्याला त्याबाबत प्राथमिक चौकशी करण्याचा आदेश देते. त्यासाठी गुन्हेगाराला अटकेत ठेवण्याचेही अधिकार दंडाधिकाऱ्यांना दिलेले आहेत. भारतीय दंडसंहितेत निर्दिष्ट केलेला गुन्हा संबंधित व्यक्तीकडून झाल्याचे सकृद्दर्शनी दिसून आल्यास, दंडाधिकाऱ्याने शासनाकडे तसा अहवाल सादर करावयाचा असतो. अशा प्रकरणी गुंतागुंतीचे कायदेशीर प्रश्न उपस्थित झाल्यास केंद्र शासन त्यांबाबतचा निर्णय उच्च न्यायालयाकडून करवून घेते. त्यानंतर शासन गुन्हेगाराच्या प्रत्यर्पणाचे स्थलकालादी तपशील ठरविते. भारतीय शासन राजकीय स्वरूपाचा अपराध करणाऱ्यांचे आणि राजकीय आश्रय मागणाऱ्या अर्जदारांचे प्रत्यर्पण करीत नाही.
प्रत्यर्पणविधी दंडप्रक्रिया संहितेच्या स्वरूपाचा असल्यामुळे त्यातील तरतुदींचे काटेकोर पालन करावे लागते. त्यात उणिवा राहिल्यास त्याचा लाभ अपराध्याला मिळू शकतो.
वर्ग:महिला संपादनेथॉन वर्ग:महिला संपादनेथॉन- २०२३
आष्टी (मोहोळ)
आष्टी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील मोहोळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते.हे कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. येथे हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
संदर्भ
वर्ग:मोहोळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
द फ्री व्हॉइस: ऑन डेमोक्रसी, कल्चर अँड द नेशन
__अनुक्रमणिकाहवीच__
वि.वि. चिपळूणकर
विद्याधर विष्णू चिपळूणकर (जन्म : विलेपार्ले-मुंबई, १३ एप्रिल १९२९; - औरंगाबाद, १८ सप्टेंबर २०१८) हे शिक्षक, शिक्षणतज्ज्ञ, विचारवंत आणि महाराष्ट्राचे माजी शिक्षण संचालक होते.
वि.वि. चिपळणकरांचे शालेय शिक्षण मुंबईमधील पार्ले टिळक विद्यालयात झाले. संस्कृत विषयात बी.ए. केल्यानंतर त्यांनी एम.ए.,एम.एड. या पदव्या घेतल्या. १९४८मध्ये ते खार (मुंबई) येथील विद्यामंदिर शाळेत शिक्षक म्हणून रुजू झाले. पुढे १९५६मध्ये ते कोकण एज्युकेशन सोसायटीच्या अलिबाग जवळील पोयनाड येथील शाळेत शिक्षक म्हणून रुजू झाले. १९५९मध्ये राज्य लोकसेवा आयोगाची परीक्षा उत्तीर्ण झाल्यावर त्यांची महाराष्ट्राच्या शिक्षण संचालक या पदावर नेमणूक झाली.
चिपळूणकरांनी महाराष्ट्रात प्रदीर्घ काळ, विविध पदांवर, शिक्षण विभागात काम केले.
गौरवग्रंथ
(अपूर्ण)
पुलगाव
पुलगांव हे महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील देवळी तालुक्यातील एक गांव आहे. पुलगांव या गावाला लागुनच नाचनगांव हे गांव आहे. भारतातील सर्वात मोठ्या दारुगोळा भांडार पैकी एक भांडार पुलगावन येथे आहे.
देवसरा
सेन्सस कोड ५३८८७७ असलेले देवसरा हे गाव, गडचिरोली या जिल्ह्यातील ३०४.७१ हेक्टर क्षेत्राचे गाव असून २०११ च्या शिरगणतीनुसार ह्या गावात १२० कुटुंबे आहेत व एकूण लोकसंख्या ५०८ आहे.ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर गडचिरोली हे ९० किलोमीटर अंतरावर आहे.
कौस्तुभ कस्तुरे
कौस्तुभ सतीश कस्तुरे हे महाराष्ट्राच्या इतिहासावर पुस्तके लिहिणारे एक मराठी लेखक आणि इतिहास अभ्यासक आहेत. ॲन्ड्रॉइड फोनवर कस्तुरे यांचा 'इतिहासमित्र' नावाचे ॲप आहे. कस्तुरे यांनी पेशवाईत वापरल्या जाणाऱ्या मोडी लिपीचा फॉंटही उपलब्ध करून दिला आहे.
पुलगाव
वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे वर्ग:देवळी तालुक्यातील गावे
देवसरा
शैक्षणिक सुविधा
गावात असणाऱ्या सुविधा - पूर्व-प्राथमिक शाळा-२. प्राथमिक शाळा-१. कनिष्ठ माध्यमिक शाळा-१. स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर : माध्यमिक शाळा मालेवाडा येथे आहे. उच्च माध्यमिक शाळा मालेवाडा येथे आहे. पदवी महाविद्यालय मालेवाडा येथे आहे. ५ ते १० की.मी.अंतरावर : काही नाही १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर : इंजिनियरिंग महाविद्यालय गडचिरोली येथे आहे. वैद्यकीय महाविद्यालय गडचिरोली येथे आहे. मॅनिजमेन्ट इन्स्टिट्युट गडचिरोली येथे आहे. पॉलिटेक्निक गडचिरोली येथे आहे. व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा गडचिरोली येथे आहे. अनौपचारिक प्रशिक्षण केन्द्र गडचिरोली येथे आहे. अपंगांसाठी खास शाळा गडचिरोली येथे आहे.
कौस्तुभ कस्तुरे
संदर्भ
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
देवसरा
वैद्यकीय सुविधा-सरकारी
असलेल्या सुविधा- काही नाही नसलेल्या सुविधा - कम्युनिटी हेल्थ सेंटर, प्राथमिक आरोग्य केन्द्र, प्राथमिक आरोग्य उपकेन्द्र, प्रसूति व शिशुसंगोपन केन्द्र, क्षयरोग रुग्णालय, अ‍ॅलोपॅथिक रुग्णालय, अन्य उपचार पद्धतीचे रुग्णालय, दवाखाने, गुरांचे दवाखाने, फिरते दवाखाने, कुटुंब कल्याण केन्द्र,
वैद्यकीय सुविधा-बिगर-सरकारी
असलेल्या सुविधा- काही नाही नसलेल्या सुविधा - बाह्य रोगी विभाग, बाह्य व भरती असलेले रोगी विभाग, धर्मादाय बिगर-सरकारी रुग्णालय, एम बी बी एस पदवीधर डॉक्टर, इतर पदवीधर डॉक्टर, पदवी नसलेले डॉक्टर, पारंपरिक वैद्य व वैदू, औषधाची दुकाने, इतर बिगरसरकारी वैद्यकीय सुविधा,
पिण्याचे पाणी
असलेल्या सुविधा- झाकण नसलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा, हँड पंपच्या पाण्याचा पुरवठा, बारमाही सुरू असलेल्या हँड पंपच्या पाण्याचा पुरवठा, नसलेल्या सुविधा - शुद्ध केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा, शुद्ध न केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा, झाकण असलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा, बोअर वेलच्या पाण्याचा पुरवठा, बारमाही सुरू असलेल्या बोअरवेल पाण्याचा पुरवठा, झऱ्यांच्या पाण्याचा पुरवठा, नदी /कालवे यातील पाण्याचा पुरवठा, तलाव / तळी यातील  पाण्याचा पुरवठा, इतर पाण्याचा पुरवठा,
स्वच्छता
असलेल्या सुविधा- सांडपाणी पाण्याच्या स्त्रोतात सोडले जाते.उघडी गटारे, नसलेल्या सुविधा - न्हाणीघरासह सार्वजनिक स्वच्छता गृह, न्हाणीघराशिवाय सार्वजनिक स्वच्छता गृह, ग्रामीण सॅनिटरी हार्डवेयरचे दुकान, सामूहिक बायोगॅस किंवा कचऱ्याच्या उत्पादक पुनर्वापराची व्यवस्था,
संचार
गावात असणाऱ्या सुविधा - मोबाइल फोन सुविधा, सार्वजनिक बस सेवा, ऑटो व टमटम, राज्य महामार्गाला जोडलेले रस्ते, जिल्ह्यातील मुख्य रस्त्याला जोडलेले रस्ते, जिल्ह्यातील दुय्यम रस्त्याना जोडलेले रस्ते, कच्चे रस्ते, पाण्यासाठी नाल्या असणारे डांबरी रस्ते, बारमाही रस्ते, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे  - पोस्ट ऑफिस, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. उपपोस्ट ऑफिस, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. इंटरनेट कॅफे / सर्व्हिस सेंटर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. खाजगी कूरियर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. खाजगी बस सेवा, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. रेल्वे स्टेशन, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. टॅक्सी, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. ट्रॅक्टर - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सायकल रिक्षा (पायचाकी), - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. बैल व इतर जनावरांनी ओढलेल्या गाड्या, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. राष्ट्रीय महामार्गाला जोडलेले रस्ते, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. डांबरी रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. तळटीप- शिरगिणतीत असलेल्या पुढील सुविधांच्या उपलब्धततेची माहिती नाही - सायकल रिक्षा (यांत्रिक), समुद्र व नदीवरील बोट वाहतूक, बोट वाहतुकीयोग्य जलमार्ग,
बाजार व पतव्यवस्था
गावात असणाऱ्या सुविधा - स्वसहाय्य गट (SHG), शेतमाल विक्री संस्था, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - ए टी एम, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. व्यापारी बँका, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सहकारी बँका, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. शेतकी कर्ज संस्था, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. रेशनचे दुकान, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. मंडया / कायम बाजार, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. आठवड्याचा बाजार, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. शेतमाल विक्री संस्था,
आरोग्य, आहार व करमणूक सुविधा
गावात असणाऱ्या सुविधा - शिशुविकास पौष्टिक आहार केन्द्र (ICDS), अंगणवाडी पौष्टिक आहार केन्द्र, अंगणवाडी पौष्टिक आहार केन्द्र, इतर पौष्टिक आहार केन्द्र, आशा, जन्म व मृत्यु नोंदणी केन्द्र, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - समुदाय भवन (टीव्ही सह अथवा विरहित), - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. क्रीडांगण, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. खेळ / करमणूक क्लब, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सिनेमा/ व्हिडियो थियेटर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक ग्रंथालय, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक वाचनालय, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. वृत्तपत्र पुरवठा, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. विधानसभा मतदान केन्द्र, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर.
वीज पुरवठा
घरगुती वापरासाठी वीजपुरवठा - आहे. शेतीसाठी वीजपुरवठा - आहे. व्यापारी वापरासाठी वीजपुरवठा - आहे. सर्व प्रकारच्या वापरासाठी वीजपुरवठा - आहे.
संदर्भ
वर्ग:गडचिरोली जिल्ह्यातील गावे वर्ग:धानोरा तालुक्यातील गावे
प्रतिप्रेषण
प्रतिप्रेषण : (रिमांड). प्रतिप्रेषण म्हणजे परत पाठविणे. कायद्याच्या परिभाषेत प्रतिप्रेषणास विशेष अर्थ प्राप्त झाला आहे. फौजदारी गुन्ह्यांच्या अन्वेषणामध्ये दंडाधिकाऱ्याच्या विशेष आदेशाशिवाय विनाअधिपत्र अटक केलेल्या व्यक्तींना पोलीस जास्तीत जास्त चोवीस तासच ताब्यात ठेवू शकतात. तत्पूर्वी अन्वेषण वा चौकशी न संपल्यास व आरोप सम्यक्-आधारीत असल्यास, ताब्यातील व्यक्तींना कोणत्याही नजीकच्या अधिकारिता नसलेल्यादेखील न्यायिक दंडाधिका‌ऱ्यांपुढे हजर करावेच लागते. अशा व्यक्तीला दंडाधिकारी जास्तीत जास्त पंधरा दिवस पोलिसांच्या ताब्यात देऊ शकतो. ह्यालाच ‘पोलीस कस्टडी रिमांड’ असे म्हणतात्त. न्यायचौकशी तहकुब असतानाही दंडाधिकारी पंधरा दिवसापर्यंत आरोपीला प्रतिप्रेषित करू शकतो.
दिवाणी अपील न्यायालये जी प्रकरणे खाली पाठवतात त्यांनाही प्रतिप्रेषण म्हणतात. त्यांचे तीन प्रकारांत वर्गीकरण करता येईल : प्रारंभिक मुद्यावरच निकालात काढलेल्या प्रकरणावरील अपील ऐकणारा न्यायाधीश खालील हुकूमनामा फिरवून प्रकरण पुन्हा खाली पाठवतो, हा प्रतिप्रेषणाचा पहिला प्रकार होय. खालील न्यायालयाने आवश्यक मुद्यांची वा तथ्यांची न्यायचौकशी केली नसल्यास अपील प्रलंबित ठेवून आदेशाने मुद्दे खाली पाठवतात, हा प्रतिप्रेषणाचा दुसरा प्रकार होय. न्यायप्रयोजनार्थ अंगभूत शक्तीचा वापर करून प्रकरण खाली पाठवणे, हा प्रतिप्रेषणाचा तिसरा प्रकार होय.
प्रकरणाच्या गुणावगुणांवर किंवा न्यायालयाच्या आधिकारितेवर परिणाम न करणाऱ्या दुःसंयोजनादी दोषांकरिता प्रतिप्रेषण करू नये, असा दिवाणी व्यवहार संहितेत उपबंध आहे.
वर्ग:महिला संपादनेथॉन
दादासाहेब बेलसरे
[[चित्र:Photograph Of Late Shri Dadasaheb Belsare.jpg|alt=नाव : रामकृष्ण आत्माराम बेलसरे     जन्म : ९ अक्टोबर इ.स. १९१४  जन्म भूमी : शेंदूरजनाघाट ता. मोर्शी जि. अमरावती  धर्म : हिंदू  शिक्षण : बी.ए.एल.एल.बी  व्यवसाय : वकिली, शेती   चळवळ : भारतीय स्वातंत्र्यलढा, अस्पृशता निर्मुलन,  सत्यशोधक समाज  राजकीय पक्ष : भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पदवी : दलितमित्र , राष्ट्रवीर पत्नी : प्रभावती उर्फ अनुसया  मृत्यू  : (इच्छा मृत्यू) २३ ऑक्टोबर इ.स. १९९५ (दिवाळी)  मृत्यू स्थळ : राहते घरी शेंदूरजनाघाट ता.वरुड जि. अमरावती             (महाराष्ट्र) देहदान : दिनांक २३/१०/१९९५ रोजी मरणोत्तर देह शैक्षणिक उद्देशाने मेडिकल कॉलेज नागपूर येथे दान.|इवलेसे|दादासाहेब बेलसरे                                                                              नाव : रामकृष्ण आत्माराम बेलसरे
'''जन्म : ९ अक्टोबर इ.स. १९१४'''
'''जन्म भूमी : शेंदूरजनाघाट ता. मोर्शी जि. अमरावती'''
धर्म : हिंदू
शिक्षण : बी.ए.एल.एल.बी
व्यवसाय : वकिली, शेती
चळवळ : भारतीय स्वातंत्र्यलढा, अस्पृशता निर्मुलन, सत्यशोधक समाज
राजकीय पक्ष : भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस
पदवी : दलितमित्र, राष्ट्रवीर
'''मृत्यू : (इच्छा मृत्यू) २३ ऑक्टोबर इ.स. १९९५ (दिवाळी)'''
'''मृत्यू स्थळ : राहते घरी शेंदूरजनाघाट ता.वरुड जि. अमरावती(महाराष्ट्र)'''
देहदान : दिनांक २३/१०/१९९५ रोजी मरणोत्तर देह शैक्षणिक उद्देशाने मेडिकल कॉलेज नागपूर येथे दान.
]]
जन्म
पूज्यनीय दादासाहेब बेलसरे यांचा जन्म पूर्वी मध्यप्रांतात येत असलेल्या अमरावती जिल्ह्यातील मोर्शी तालुक्यात येत असलेल्या शेंदूरजनाघाट या गावी माळी समाजातील बेलसरे कुटुंबात दिनांक ९ ऑक्टोबर १९१४ रोजी रात्री ८ वाजता झाला. यांचे नाव धनराज ठेवण्यात आले होते. यांना आठ बहिण भावंडे होती. दादासाहेब यांचे जन्मदाते वडील शिवाजी चिमणाजी बेलसरे असून आईचे नाव मैनाबाई होते. शिवाजी व मैनाबाई यांचे सातवे अपत्य धनराज म्हणजेच दादासाहेब होय. दादासाहेब यांच्या बालवयातच आई मैनाबाईचा मृत्यू झाला होता. शिवाजी बेलसरे यांचा शेती व्यवसाय असून शेंदूरजनाघाट नगरीतील त्या वेळी महत्त्वपूर्ण असलेले महाजन पद त्यांच्या कडे होते. दिनांक १२ डिसेंबर १९११ रोजी दिल्ली मध्ये जॉर्ज पंचम यांच्या उपस्थितीत भरलेल्या दिल्ली दरबार मध्ये शेंदूरजनाघाट येथील कन्हैय्यालालजी तांबी, रघुनाथराव तराळ सह दादासाहेब यांचे वडील श्री शिवाजी बेलसरे हे सरकारी पाहुणे म्हणून उपस्थित होते.
दत्तक विधान
दादासाहेब यांचे जन्मदाते वडील शिवाजी चिमणाजी बेलसरे यांचे चुलत बंधू आत्माराम आण्याजी बेलसरे यांची पत्नी गुणाबाई यांच्या पोटी पुत्ररत्न जन्माला न आल्या कारणाने आत्मारामजी बेलसरे यांनी दादासाहेब पंधरा वर्षाचे असतांना दिनांक २७ फेब्रुवारी १९२९ रोजी दत्तक विधानानुसार शिवाजी बेलसरे यांचे कडून दत्तक घेतले त्यावेळी दादासाहेब यांचे धनराज शिवाजी बेलसरे हे नाव बदलून रामकृष्ण आत्मारामजी बेलसरे असे ठेवण्यात आले.
शिक्षण
दादासाहेब यांचे इंग्रजी पहिल्या वर्गाचे शिक्षण शेंदूरजनाघाट येथील प्रायमरी शाळे मध्ये असलेल्या टिळक राष्ट्रीय विद्यालयात झाले. इंग्रजी दुसरा वर्ग ते आठवा वर्ग वरुड येथील न्यू इंग्लिश स्कूलमध्ये झाले. वर्ग ९ ते ११ पर्यंतचे हायस्कूलचे शिक्षण मोर्शी येथील शासकीय विद्यालयात झाले. सन १९३२ ते १९३४ मध्ये वाराणशी येथील बनारस हिंदू युनिव्हर्सिटी मधून इंटर झाले. त्यावेळी हिंदू युनिव्हर्सिटीच्या स्वतंत्र बोर्डर्स युनियनमध्ये ते वाड्मय सचिव होते. सन १९३४ ते १९३६ मध्ये किंग एडवर्ड कॉलेज अमरावती येथून बी.ए. झाले. त्यावेळी ते किंग एडवर्ड कॉलेजच्या डिबेटींग सोसायटीचे उपाध्यक्ष होते. सन १९३७ ते १९३९ मध्ये  नागपूर येथील लॉ कॉलेज मधून एल.एल.बी. झाले.
राजकीय क्षेत्र
सन १९४६ साली मध्यप्रांत विधानसभेची निवडणूक झाली त्यावेळी दादासाहेब यांच्या लोकप्रियतेमुळे त्यांना वऱ्हाड मोर्शी मतदार संघातून काँग्रेस कडून उमेदवारी मिळाली व ते बहुमताने निवडून आले त्यावेळी स्थापन झालेल्या  रविशंकर शुक्ल मंत्री मंडळात सन १९४६ ते १९४७ पर्यंत पार्लमेंटरी सेक्रेटरी होते. तसेच सन १९४८ ते १९५२ या कालावधीत विदर्भ प्रदेश काँग्रेस अन्नधान्य समितिचे अध्यक्ष होते. स्वतंत्र भारतात  सन १९५१ मध्ये मध्यप्रदेश विधानसभेची निवडणूक झाली त्यावेळी पुन्हा दादासाहेब त्यावेळी असलेल्या जरुड मध्यप्रांत मतदार संघ क्रमांक १५० मधून इंडियन नॅशनल काँग्रेस  कडून उभे होते. त्यावेळी ते पुन्हा निवडून आले असून  त्यांना  १२१४१ मत मिळाली होती. राजकारणातून त्यांनी कुटुंबासाठी कुठलाही लाभ करून न घेता निस्पृह भावनेने   आमदार म्हणून ११ वर्ष समाजाची सेवा केली.
अस्पृश्यता निर्मूलन
पूर्वीच्या समाज व्यवस्थेनुसार बहुजनांना स्पर्श करणे सुद्धा पाप होते. स्पर्श केल्यास त्या व्यक्तीस समाजात मान राहत नव्हता. त्यावेळी दादासाहेब यांनी मान अपमानाचा विचार न करता दलितांच्या मुलांच्या आंघोळी घालून देऊन त्यांना कपडे देण्याचा उपक्रम राबविला. त्या कारणाने चिडून जाऊन त्यांच्या वडिलांनी त्यांना घराबाहेर काढून दिले होते. तरी सुद्धा ते आपल्या ध्येयापासून कधीही परावृत्त झाले नाही. माळी समाजात महाजनांनच्या घरात जन्माला आलेले दादासाहेब हे पेशाने वकील होते तसेच स्वातंत्र्य लढा व राजकीय क्षेत्रातील नेते होते. तरी त्या काळी दलितांवर होत असलेले अत्याचार व सामाजिक असमानता पाहून  स्पृश-अस्पृश यातील दरी नष्ट करून समता प्रस्थापित करण्यासाठी त्यांनी घरा दाराची चिंता न करता अस्पृश्यता निर्मूलनाच्या कार्यात स्वताला झोकून दिले. महात्मा जोतीराव फुले व डॉ.बाबासाहेब आंबेडकर यांचा प्रभाव असलेले दादासाहेब स्वतः सन १९५५ पूर्वी पासून विदर्भ हरिजन सेवक संघाचे अध्यक्ष होते. तसेच श्री एल.एम. श्रीकांत यांनी सन १९५७-५८ चे दाखल केलेल्या (ईशान्य महाराष्टाचे) आयुक्त अहवाला नुसार दादासाहेब हे अस्पृश्यता निर्मूलनासाठी तयार केलेल्या वऱ्हाड व मध्यप्रांत येथील दोन्ही शाखेचे प्रमुख होते त्यावेळी हरिजनांन करिता पुष्कळ विहिरी व मंदिर खुले केल्याची नोंद मिळते. तसेच सन १९६८-६९ पासून महाराष्ट्र हरिजन सेवक संघाचे उपाध्यक्ष होते. त्यावेळी अध्यक्ष हे श्री बाळासाहेब भारदे होते. व निमंत्रित सदस्य श्री अण्णा हजारे होते. त्या महाराष्ट्र हरिजन सेवक संघाच्या कार्यकारणी मध्ये १५ पैकी दोनच व्यक्ती विदर्भातील होते. त्यामध्ये उपाध्यक्ष दादासाहेब बेलसरे व सदस्य श्री गीताचार्य तुकारामदादा हे होते. त्यावेळी अस्पृश्यता निर्मूलन कार्य अंतर्गत पुष्कळ गावातील हरिजनांना धोबी सेवा,नाव्ही सेवा,तसेच विहिरी खुल्या करून मंदिर व हॉटेल मध्ये प्रवेश मिळून दिला. तसेच महाराष्ट्र हरिजन सेवक संघ,पुणे, अहवाल सन १९८८-८९ नुसार संपूर्ण महाराष्ट्रासह विशेषतः नागपूर, चंद्रपूर, गडचिरोली,वर्धा, भंडारा, अमरावती, बुलढाणा, अकोला, यवतमाळ या प्रत्येक जिल्ह्यात दौरा करून ठीक ठिकाणी अस्पृश्यता निवारण,व्यसनमुक्ती,राष्ट्रीय एकात्मता यासाठी सभा संमेलन घेऊन तसेच यात्रेतून प्रचार प्रसार केला होता. बहुजनांच्या मुलांसाठी हरिजन सेवकसंघा मार्फत त्यांच्या नेतृत्वात शेंदूरजनाघाट, काटोल, करजगाव गांधीघर, करजगाव बहीरम येथे पाळणाघरे व बालवाडया स्थापन केल्या होत्या तसेच मोर्शी येथे सन १९५५-५६ मध्ये हरिजन वसतीगृह स्थापन केले होते.
अस्पृश्यता निर्मूलन संबंधी दादासाहेब यांच्या उपस्थितीत झालेले कार्यक्रम
१)     महाकोशल,नागूपर व विदर्भ हरिजन सेवक संघ शिबिर, ठक्कर ग्राम जबलपूर दिनांक १०-२-१९५५ ते १७-२-१९५५
२)     मुंबई राज्य मराठी विभाग अस्पृश्यता निर्मूलन कार्यकर्ता शिबीर, गुरुकुंज आश्रम {मोझरी} जिल्हा अमरावती सन १९५८-५९ (राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज यांच्या  प्रमुख उपस्थितीत)
३)     अखिल भारतीय हरिजन सेवक संघ दिल्ली वार्षिक बैठक, कालबी दिनांक ५ व ६ नोव्हेंबर  १९५९ (श्रीमती रामेश्वरी नेहरू यांच्या प्रमुख उपस्थितीत)
४)     अखिल भारतीय हरिजन सेवक संघ ३५ वी वार्षिक बैठक, नागपूर दिनांक २५ व २६ नोव्हेंबर १९६७
५)     विनोबा भावे यांचे उपस्थितीत कालडी केरळ प्रांत मध्ये झालेल्या सर्वोदय संमेलना मध्ये प्रमुख उपस्थिती.
६)     महाराष्ट्र हरिजन सेवक संघ विधायक कार्यकर्त्यांचा युथ कॅम्प श्री अण्णा हजारे यांच्या गावी राळेगण सिद्धी येथे दिनांक ८/३/१९८७ ते १५/३/१९८७
दादासाहेब यांनी  सामाजिक, राजकीय व शिक्षण क्षेत्रात भूषवलेली पदे
·     उपाध्यक्ष - महाराष्ट्र हरिजन सेवक संघ
·     अध्यक्ष - स्वातंत्र्य लढ्यासाठी स्थापन केलेला मोर्शी तालुका मध्यवर्ती संघ इ.स. १९४१
·     अध्यक्ष - इ.स. १९४५ पासून मोर्शी तालुका कस्तुरबा गांधी स्मारक निधी
·     आमदार - मध्यप्रांत विधानसभा मोर्शी मतदार संघ इ.स. १९४६
·     अध्यक्ष - इ.स. १९४८ ते १९५२ विदर्भ प्रदेश काँग्रेस अन्नधान्य समिती
·     संस्थापक सदस्य - जनता शिक्षण संस्था शेंदूरजनाघाट इ.स. १९५६
·     अध्यक्ष - अमरावती जिल्हा स्वातंत्र्य संग्राम समिती
·     अध्यक्ष - पश्चिम विदर्भ स्वतंत्रता सैनिक समिती
·     सचिव  - अखिल भारतीय स्वातंत्र्य संग्राम समिती
·     अध्यक्ष - जाईबाई चौधरी ज्ञानपीठ व जुनियर कॉलेज नागपूर
·     सदस्य -  टिळक राष्ट्रीय विद्यालय विश्वस्त मंडळ खामगाव
·     सदस्य - जिल्हा स्व. सैनिक गौरव समिती
·     मानद संचालक - महारष्ट्र शासन सर्वोदय योजना अमरावती जिल्हा
·     जनरल सेक्रेटरी - न्यू इंग्लिश स्कूल वरुड  गॅदरिंग इ.स. १९२८-२९
·     सचिव - हिंदू युनिव्हर्सिटी बनारस स्वातंत्र बोर्डस युनियनचे वाड्मय सचिव  इ.स. १९३३-३४
.     उपाध्यक्ष - डिबेटींग सोसायटी  किंग एडवर्ड कॉलेज अमरावती इ.स. १९३४-३६
अल्प चरित्र व लेख
१)     हुज हु इन इंडिया, आवृत्ती इ.स. १९८५,१९८६,१९८७, १९८९,१९९०
२)     बायोग्रफीक इंटरनॅशनल नं १ व ३ छापलेले पुस्तक डाकूमेंट १ सन १९६९
४)     इंडियन जुनिअर चेम्बर्स
५)    International directory of biographical drifting life leadership
5126 doc circle R.O.X. No.3126 Releasing north Carolina 27622 USA
६)    राष्ट्रवीर,दलित मित्र रा.आ.बेलसरे यांचे जीवन–चरित्र व कार्य परिचय, पुस्तिका
(प्रा. वा.सी.काळे, अमरावती )
७)    वऱ्हाड विकास मासिक पत्रिका, लेख (ऑक्टोबर २०१४)
८)    राष्ट्रवीर,दलित मित्र रा.आ.उपाख्य दादासाहेब बेलसरे यांचे सामाजिक व राजकीय कार्य,पुस्तिका (हितेश हिरामनजी ढोरे मॉ बालासुंदरी परिवार प्रमुख शेंदूरजनाघाट) श्री माळीवैभव मासिक, नागपूर, लेख (जानेवारी २०१७)
प्रभाव
रस्कीन, लिवो स्टॉल स्टॉय, जोसेफ मॅझिनी, गैरीबॉल्डी, टेरेंस मॅकस्वीनी, इमॉन डी.व्हॅलेरा, छत्रपती शिवाजी महाराज, संत ज्ञानेश्वर, संत नामदेव, संत एकनाथ, संत तुकाराम, संत चोखोबा, संत सावतामाळी, लोकमान्य टिळक, बॅ. तात्याराव सावरकर, न्यायमूर्ती महादेव गोविंद रानडे, गोपाल कृष्ण गोखले, महात्मा जोतीराव फुले, डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर, महात्मा गांधी, डॉ. राजेंद्र प्रसाद, लालबहादूर शास्त्री, डॉ. खानखोजे, बॅ. आर. के. पाटील, डॉ. कोलते, श्री. व श्रीमती असरानी, व्ही.एस. देशमुख, ज. सि. अकर्ते, स्वामी विवेकानंद, रामकृष्ण परमहंस, स्वामी रामतीर्थ, वीर वामनराव जोशी, दादा धर्माधिकारी, बॅ. बारलिंगे, गाडगेबाबा, राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज, अप्पासाहेब पटवर्धन, भाऊसाहेब कडू व शंकरराव राउत.
संदर्भ
(१)महाराष्ट्र शासन स्वातंत्र्य सैनिक चरित्रकोश (खंड २, पृष्ठ क्र. १३३)
(३) धर्मादाय आयुक्त कार्यालय धुळे रजि.नं ए १९२ परिशिष्ट १ची प्रत
(४) स्व. सीतारामजी चौधरी स्मृतिगंध (१९८८ पृष्ठ क्र. ८२,८३)
(५)राष्ट्रवीर,दलित मित्र रा.आ.बेलसरे यांचे जीवन–चरित्र व कार्य परिचय, पुस्तिका(प्रा.वा.सी.काळे, अमरावती)
(६)जि.प.पूर्व माध्यमिक शाळा एकदरा, स्मरणिका सन २०१२  “सदाव्रती तीर्थाभिषेक” पृष्ठ क्र.३९ (वा. शा. देशमुख)
(७) वऱ्हाड विकास मासिक पत्रिका, लेख (ऑक्टोबर २०१४)
(८)राष्ट्रवीर,दलित मित्र रा.आ.उपाख्य दादासाहेब बेलसरे यांचे सामाजिक व राजकीय कार्य,पुस्तिका (हितेश हिरामनजी ढोरे)
(९) नगरपरिषद प्राथमिक विद्यामंदीर शेंदूरजनाघाट शताब्दी महोत्सव अहवाल पुस्तिका पृष्ठ क्र.६
(१०) वरुड तालुक्यातील स्वातंत्र्य संग्राम सैनिक पृष्ठ क्र. ८१,८२(जी. टी. तायवाडे)
(११)वरुड विकासाच्या पाऊल खुणा पृष्ठ क्र. ४१ (गो.ल.रडके)
(१२) Report of the  Commissioner for Scheduled Castes and Scheduled Tribes  year 1957-58 Seventh Report Part II Page No.37,48 (by L.M.Shrikant)
(१३)Assembly Election Results of Madhya Pradesh in 1951
https://www.elections.in/madhya-pradesh/assembly-constituencies/1951-election-results.html
https://www.latestly.com/elections/assembly-elections/madhya-pradesh/1951/jarud/ramkrishna-atmaram-belsare/
https://archive.org/stream/in.ernet.dli.2015.83389/2015.83389.Report-On-The-Working-Of-The-Departments-Under-The-Director-General-Of-Revenue-1326-Fasli-1916---1917_djvu.txt
https://ia801607.us.archive.org/34/items/in.ernet.dli.2015.83389/2015.83389.Report-On-The-Working-Of-The-Departments-Under-The-Director-General-Of-Revenue-1326-Fasli-1916---1917.pdf
चुनावरे
चुनावरे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील मालवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:मालवण तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
प्रतिपत्री
प्रतिपत्री :  (प्रॉक्सी). कायद्याच्या परिभाषेत प्रतिपत्री म्हणजे एखाद्या व्यक्तीला दुसऱ्या व्यक्तीने आपल्यातर्फे उपस्थित राहण्याचा व मतदान करण्याचा दिलेला अधिकार. ज्या व्यक्तीला असा अधिकार दिलेला असतो अशी व्यक्ती व त्या व्यक्तीला प्रतिनिधी म्हणून हजर राहून काम करण्यास दिलेले अधिकारपत्र, अशा दोहोंना उद्देशून प्रतिपत्री ही संज्ञा वापरण्यात येते.
एखाद्या कंपनीचे भागधारक किंवा सार्वजनिक संस्था यांचे सदस्य इत्यादींना प्रतिपत्रीचा उपयोग करता येतो. एखाद्या भागधारकाला किंवा सभासदाला कंपनीच्या किंवा संस्थेच्या सभेत प्रत्यक्ष हजर राहून भाग घेता येत नसेल, तर सदर भागधारक किंवा सदस्य दुसऱ्या एखाद्या व्यक्तीस अशा सभेस हजर राहण्याचे अधिकारपत्र देतो. ‘कंपनी कायदा १९५६’ च्या कलम १७६ प्रमाणे अशा प्रतिपत्रींना सभेत प्रत्यक्ष चर्चेत भाग घेता येत नाही त्यांना फक्त मतदानाचा अधिकार असतो.
मूळ सभासदाच्या इच्छेप्रमाणे प्रतिपत्रीने मतदान करावयाचे असते. प्रतिपत्रीचे अधिकारपत्र हे नेहमी लेखी असावे लागते व ते संबंधित सभेच्या पूर्वी संस्थेच्या वा कंपनीच्या योग्य त्या अधिकाऱ्याजवळ दाखल करावे लागते.
संदर्भ
वर्ग:महिला संपादनेथॉन
भैरोवाडी
भैरोवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील मोहोळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते.हे कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. येथे हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
संदर्भ
वर्ग:मोहोळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
चावंड (जुन्नर)
चावंड हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील जुन्नर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ७२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:जुन्नर तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
चिपळूणकर (निःसंदिग्धीकरण)
चिपळूणकर हे एक मराठी आडनाव आहे. ही मंडळी कधीकाळी कोकणातील चिपळूणचे रहिवासी होते. आजही चिपळूणकर आडनावांच्या लोकांचे मूळ गाव चिपळूण तालुक्यात असते.
देवठाणा (पूर्णा)
देवठाणा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील पूर्णा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान ३० सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.जून ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ५६० मिमी असते.मार्च ते मे हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३९ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पूर्णा तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
विवाद प्रतिपादन
विवाद प्रतिपादन (प्लीडिंग). न्यायालयात दोन्ही बाजूंकडून आपापले लिखित स्वरूपात सादर केलेले म्हणणे अथवा वादप्रतिवादपत्र याला विवादप्रतिपादन असे म्हणतात. दोन व्यक्तींमधील वाद न्यायालयात तोंडी तक्रारीच्या स्वरूपात न देता लेखी द्यावा लागतो. तक्रार घेऊन येणारा वादी व ज्याच्याविरुद्ध तक्रार आहे असा प्रतिवादी, या दोहोंनाही आपापले म्हणणे न्यायालयात लेखी द्यावे लागते. सामान्यपणे दोन्ही पक्षांच्या या लेखी म्हणण्याला विवादप्रतिपादन असे म्हणतात. सदर म्हणणे सत्यापित केलेले असते, परंतु ते प्रतिज्ञालेखावर सांगितलेले नसते. वादी व प्रतिवादी हे आपापले विवादप्रतिपादन क्लार्क ऑफ द कोर्ट, न्यायाधीश, लेखप्रमाणक (नोटरी) यांसारख्या सक्षम अधिकाऱ्यांपुढे करीत नाहीत ते प्रतिपादन पूर्णपणे वैयक्तिक, खाजगी रीत्या केलेले असते. उच्च न्यायालयात मात्र ते प्रतिज्ञालेखावर सांगणे भाग असते.
भारतीय न्यायदान पद्धतीवर इंग्रजी न्यायदान पद्धतीचा ठसा उमटलेला असून तीनुसारच भारतात स्वतःची बाजू सिद्ध करण्याची जबाबदारी कायद्याने त्या त्या पक्षकारांवर सोपविलेली आहे. खटला चालू असताना न्यायाधीश तटस्थपणाची भूमिका बजावीत असतो. त्यामुळे विवादप्रतिपादन हे कोणत्याही खटल्याचे अत्यंत महत्त्वाचे अंग ठरते.
भारतीय दिवाणी व्यवहार संहितेत(१९०८) विवादप्रतिपादन कसे असावे, त्यात कोणत्या गोष्टी नमूद करणे आवश्यक आहे इत्यादींबाबत मार्गदर्शक तत्त्वे व सखोल नियम दिलेले आहेत. उदा., वादीस कोणती दाद पाहिजे, ती कोणाविरुद्ध पाहिजे, ती मिळविण्याचा अधिकार त्याला पोहोचतो का, हे थोडक्यात मुद्देसूद व निश्चितपणे मांडावे लागते. तसेच वादाचे कारण अथवा वादमूळ केव्हा, कसे व कोठे निर्माण झाले, विवादाचे निराकरण करण्याची अधिकारकक्षा न्यायालयास आहे का, वाद कालमर्यादेत दाखल केला आहे इ. बाबी स्पष्टपणे मांडाव्या लागतात. वादीचे म्हणणे नेमके काय आहे, हे प्रतिवादीला व न्यायालयास कळणे आवश्यक असते. प्रतिवादीस त्याच्यावरील आरोपांचे खंडन करावे लागते, तसे न केल्यास वादीने केलेले आरोप प्रतिवादीला मान्य आहेत, असे समजले जाते.
न्यायालयीन कामकाजाच्या भाषेत वादीतर्फे दिल्या जाणाऱ्या विवादप्रतिपादनास ‘फिर्याद’ किंवा ‘वादपत्र’ (प्लेन्ट) व प्रतिवादीतर्फे दिल्या जाणाऱ्या विवादप्रतिपादनास ‘कैफियत’ किंवा प्रतिवादलेख (रिटन स्टेटमेंट) असे म्हटले जाते.
प्रतिवादीला आपल्याविरुद्ध काय तक्रार आहे, याची पूर्वकल्पना असली पाहिजे, वादीने केलेल्या तक्रारीचे पूर्ण खंडन करण्याची संधी त्यास मिळाली पाहिजे व खटल्याचे कामकाज सुरू झाल्यावर अनपेक्षितपणे त्याला तक्रारीला तोंड द्यावे लागू नये, या उद्देशाने वादीकडून लेखी विवादप्रतिपादन घेतले जाते. त्याचप्रमाणे वादीने कलेली तक्रार प्रतिवादीस अंशतः वा पूर्णतः अमान्य आहे काय, तक्रारीविरुद्ध त्याचा बचाव काय आहे वगैरे वादीस माहीत व्हावे म्हणून प्रतिवादीसही त्याची बाजू लेखी स्वरूपात मांडावी लागते. वादीने एकदा केलेल्या विवादप्रतिपादनात त्याला फेरफार करता येत नाहीत. अशा फेरफारास प्रतिवादी हरकत घेऊ शकतो. परंतु न्यायालयाच्या परवानगीने हे फेरफार करता येतात. तसेच वादीने जे विवादप्रतिपादन केले असेल, त्यास अनुलक्षूनच पुरावा द्यावा लागतो. प्रतिपादन न केलेल्या बाबींबाबत पुरावा देण्याची मुभा नसते. विवादप्रतिपादनात घेतलेल्या पवित्र्यानुसारच पक्षकारांना वागावे लागते.
दाव्यामध्ये जे वादमूळ सांगितलेले असते व त्या वादमुळामुळे जे जे अधिकार वादीला प्राप्त झालेले असतात, त्या सर्व अधिकारांचा व त्यांमधून मिळणाऱ्या हक्कांचा समावेश विवादप्रतिपादनात होणे आवश्यक असते. त्या वादमुळातून उत्पन्न होणाऱ्या काही हक्कांचा समावेश विवादप्रतिपादनात केला नाही, तर ते हक्क दुसरा दावा करून त्या वादीस मागता येत नाहीत. विवादप्रतिपादनात हक्कांचा उल्लेख करावयाचा असतो पण ते हक्क सिद्ध होण्याकरिता जे पुरावे द्यावे लागतात, त्यांसंबंधी विवादप्रतिपादनात उल्लेख करण्याची गरज नसते. तपशीलही द्यावा लागत नाही. परंतु या नियमाला अपवाद असा आहे, की जर एखाद्या बाजूचे म्हणणे असेल की, त्याची फसवणूक झाली आहे अथवा त्याच्यावर जबरदस्ती केली होती, तर मात्र त्य फसवणुकीचा अथवा जबरदस्तीचा पूर्ण तपशील विवादप्रतिपादनात देणे भाग असते. विवादप्रतिपादनात वादीने दाव्याचे जे मूल्य केले असेल त्यावरच न्यायालयाचे अधिकारक्षेत्र अवलंबून असते.
भारतीय दिवाणी व्यवहार संहितेने घालून दिलेल्या नियमांखेरीज इतर अन्य कायद्यांखालीही निर्माण होणाऱ्या वादाच्या विवादप्रतिपादनात कोणत्या गोष्टी अंतर्भूत करणे आवश्यक असते, यांबद्दल वेगवेगळ्या तरतुदी केल्या आहेत. उदा., हिंदू विवाह विधी (१९५५) मधील तरतुदींनुसार फसवणुकीने विवाह झाला अशी तक्रार असेल, तर केवळ फसवणूक झाली, असा आरोप करून पुरेसे होत नाही तर असा विवाह केव्हा, कोठे, कोणी व कशा प्रकारे फसवणुकीने केला आणि हे केव्हा लक्षात आले इ. तपशील देणे आवश्यक ठरते.
वर्ग:कायदा व अर्थशास्त्र
मेपलपाक
मेपलपाक सामान्यत: साखरेच्या मेपल, लाल मेपल किंवा काळ्या मेपलच्या झाडाच्या चीकापासून बनविलेला पाक आहे. हे इतर मेपल प्रजातींपासून देखील बनवता येते. थंड हवामानात ही झाडे हिवाळ्यापूर्वी त्यांच्या खोडात व मुळांमध्ये स्टार्च जमा करून ठेवतात. नंतर स्टार्च साखरेमध्ये रूपांतरित होते आणि हिवाळ्याच्या शेवटी आणि वसंतऋतूच्या सुरुवातीला चीक स्वरूपातबाहेर येते. मेपलच्या झाडावर त्यांच्या खोडांमध्ये छिद्र करून ही जमा झालेली साखर गोळा केली जाते. नंतर त्यावर बाष्पीभवनाची प्रक्रिया केली जाते आणि पाणी उडून गेल्यानंतर राहिलेले घट्ट सरबत एकत्र केले जाते. बहुतेक झाडे प्रति हंगामात 5 to 15 usgal स्टार्च तयार करतात.