cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
हॅरी पॉटर अँड द डेथली हॅलोज - भाग १ (चित्रपट)
हॅरी पॉटर अँड द डेथली हॅलोज हा हॅरी पॉटर शृंखलेमधील सातवा चित्रपट आहे जो चित्रपट १९ नोव्हेंबर २०१०ला प्रदर्शित झाला. ह्या चित्रपटचे डेवीड येट्स ने दिग्दर्शन केले व वॉर्नर ब्रर्दस पिक्चर्सने वितरण केले. हा चित्रपट जे.के. रोलिंगच्या हॅरी पॉटर ॲन्ड द डेथली हॅलोज पुस्तकावर आधारीत आहे.
ह्या चित्रपटात हॅरी, रॉन आणि हरमायनी हे तिघे, त्यांना डंबलेडोरने दिलेले मिशन पूर्ण करण्यासाठी निघतात, ज्या मध्ये त्यांना व्होल्डेमॉर्टच्या हॉक्र्स्जचा शोध करुण नाश करावयाचा असतो. ज्यामुळे लॉर्ड व्हॉल्डेमॉर्टचा नाश करता येईल. ह्या चित्रपटाचे चित्रीकरण फेब्रुवारी १९, २००९ रोजी सुरू झाले व जून १२, २०१० रोजी चित्रीकरण संपले. नोव्हेंबर १९, २०१० रोजी हा चित्रपट आयमॅक्स व इतर चित्रपटांच्या प्रकारात प्रदर्शित झाला.
ह्या चित्रपटाने पहिल्या आठवड्यात एकुन $३३ कोटी डॉलर उत्पन्न कमवले, ज्यामुळे हा चित्रपट हॅरी पॉटर चित्रपटांच्या उत्पन्न यादीत तिसऱ्या स्थानावर आला. २०१० वर्षातील प्रदर्शित चित्रपटांच्या पहिल्या आठवड्याच्या उत्पन्न यादीत हा चित्रपट पहिल्या स्थानावर आला, आणि आज पर्यंत प्रदर्शित चित्रपटांच्या पहिल्या आठवड्याच्या यादीत हा चित्रपट ८व्या स्थानावर आला. एकूण ह्या चित्रपटाने $९६.०३ कोटी उत्पन्न कमवले ज्यामुळे २०१० वर्षातील प्रदर्शित सर्व चित्रपटांच्या उत्पन्न यादीत हा चित्रपट तिसऱ्या स्थानावर आला. टॉय स्टोरी ३ पहिल्या स्थानावर आणि एलीस इन वॉन्डरलॅन्ड दुसऱ्या स्थानावर होते. सर्व हॅरी पॉटर चित्रपटांच्या उत्पन्न यादीत हा चित्रपट तिसऱ्या स्थानावर आला, पहिल्या स्थानावर हॅरी पॉटर ॲन्ड द डेथली हॅलोज - भाग २ व दुसऱ्या स्थानावर हॅरी पॉटर ॲन्ड द फिलॉसॉफर्स स्टोन चित्रपट होते. आज पर्यंत सर्वात जास्त उत्पन्न कमवनाऱ्या चित्रपटांच्या यादीत हा चित्रपट ३७व्या स्थानावर आला.
ह्या चित्रपटाला ८३वे ऑस्कर पुरस्कार मध्ये दोन नामांकने प्राप्त झाली, बेस्ट व्हिजुअल एफेक्ट्स (सर्वोत्तम चित्र प्रभाव) आणि बेस्ट आर्ट डारेक्शन (सर्वोत्कृष्ट कला दिग्दर्शन)
कथानक
जादुई मंत्रालय (मिनीसट्री ऑफ मॅजीक)चे मंत्री, रुफस स्क्रिमगेउर जोर हे नेत्यांना संबोधित करत असतात, ज्यात ते म्हणतात की लॉर्ड व्हॉल्डेमॉर्टने किती ही ताकद मिळवली, तरी सुद्धा जादुई मंत्रालय प्रबळ राहील. पुढे डंबलडोरची मृत्यु झाल्यानंतर प्राणभक्षीनी त्यांच्या वाईट कामाच्या प्रमाणात खुप मोठी वाढ केली आहे, व मगलू सामूहिक हत्याकांडा सोबत मंत्रिमंडळात घुसखोरी करत असतात. हॅरी, रॉन आणि हरमायनी हे तिघे, त्यांना डंबलेडोरने दिलेले मिशन पूर्ण करण्यासाठी निघतात, ज्या मध्ये त्यांना व्होल्डेमॉर्टच्या हॉक्र्स्जचा शोध करुण नाश करावयाचा असतो. दरम्यान, सिव्हीरस स्नेप, लॉर्ड व्हॉल्डेमॉर्ट आणि प्राणभक्षीना सांगतो की हॅरी त्याच्या प्रिवेट ड्राइव्ह येथिल घरात आहे व हॉगवर्ट्सला गेलेला नाही आहे. हे एकुन, व्होल्डेमॉर्ट, लूसियस मॅल्फॉयची जादुई छडी हॅरीची हत्या करण्यासाठी घेतो, कारण हॅरीच्या जादुई छडीची शक्ती त्याची जादुई छडीच्या समान असते, ज्यामुळे त्याला स्वतःच्या जादुई छडी वापरून हॅरीची हत्या करण्यात अपयश येत असतो..
पुढे ऑर्डर ऑफ फिनिक्स एकत्रित येउन हॅरीला सुरक्षित पद्धतीने हॉगवर्ट्सला पोहचवण्यासाठी योजना बनवतात, ज्यात ते वेषांतर काढाचा वापर करून हॅरीचे रूप बदलून व सर्वाना विविध दिशेने यात्रा करावायचे ठरते, ज्यामुळे व्होल्डेमॉर्ट व त्याच्या साथिदार गोंधळुन जातील. पुढे हॅरीला नेताना सर्वजणावर प्राणभक्षी हल्ला करतात, ज्या मध्ये मॅड-आय मूडी आणि हेडविग मारले जातात व जॉर्ज विजली आणि हॅग्रिड जखमी होतात. सुरक्षित स्थानावर (बरो) हॅरीला पोहचवल्यावर, हॅरीला एक दृष्टी होते, ज्यात त्याला दिसते की व्होल्डेमॉर्ट, जादुई छड्यांची निर्मीती करणाऱ्या ओलीवंडरचा छळ करतो आहे. दुसऱ्या दिवशी रुफस स्क्रिमगेउर बरोला आल्बस डंबलडोरचे वारसपत्र घेउन येतो, ज्या मध्ये तो रॉन, हरमायनी, आणि हॅरी मध्ये तिन गोष्टींचे वितरण करतो. रॉनला आल्बस डंबलडोरचे डिलुमिनेटर मिळते, हरमायनीला "द टेल्स ऑफ बीडल द बार्ड" पुस्तकाची एक प्रत मिळते, हॅरीला त्याने खेळेल्या सर्वात पहिल्या क्विडिच सामन्यात पकडलेले सोनेरी स्निच मिळते. रुफस स्क्रिमगेउर हॅरीला सांगतो की त्याला वारसामध्ये गॉड्रीक ग्रिफिंडोरची तलवार सुद्दा मिळाली आहे, पण ती वारसामध्ये देण्यासाठी डंबलडोरची कधीच नव्हती व सद्ध्या ती हरवलेली आहे.
पुढे प्राणभक्षी रुफस स्क्रिमगेउरची हत्या करतात आणि त्याच्या जागी पायस थाइकनेसला नेमतात. जादुई मंत्रालय मगल जन्माचे सर्व जादूगाराना अटक करून, छळ करायला सुरुवात करतात. बिल विजली आणि फ्लेर डेलॅकोअरच्या लग्नामध्ये, हॅरी पॉटर आणि जिनी विजली, चुंबन घेत असतात जेव्हा जिनी भाऊ त्यांच्यामध्ये व्यत्यय पाडतो. पुढे लगनाच्यावेळेत प्राणभक्षी हल्ला करतात. पण किंग्सले शैक्लेबोल्टच्या पितृदेव मंत्र जादुमुळे (प्राणभक्षी मात देण्याची जादु), बहुतेक लोक तेथुन पलायन करतात. हॅरी, हरमायनी आणि रॉन सुद्दा जादुचा वापर करून लंडनला पलायन करतात जेथे एका उपहारगृहमध्ये प्राणभक्षी त्यांच्यावर पुन्हा हल्ला करतात, ज्यामुळे त्यांना १२ ग्रिमलॉल्ड प्लेस येथे आश्रय घ्यावा लागतो. तेथे त्यांना कळते की "आर.ए.बि" कोरलेले जे बनावट हॉर्क्राक्स लॉकेट त्यांच्याकडे आहे ते तर सिरीयस ब्लॅकचा धाकटा भाऊ रेगुलस आर्क्टुरस ब्लॅक याचा आहे. ब्लॅकच्या घरात काम करणारा क्रिचर (बुटका गुलाम) त्यानां सांगतो की मुंडुंगस फ्लेचरने घर फोडी करून खरा लॉकेटसह घरातून अनेक गोष्टी चोरल्या. पुढे क्रिचर आणि डॉबी फ्लेचरला पकडतात व फ्लेचर त्यांना सांगतो की खरा लॉकेट डेलॉर्स उंब्रिजच्या ताब्यात आहे. वेषांतर काढा वापर करून हॅरी, रॉन आणि हरमायनी मंत्रालयामध्ये घुसतात व त्यांना लोकेट डेलॉर्स उंब्रिजच्या गळ्याभोवती सापडतो. हॅरीने उंब्रिजला जादुच्या मदतीने बेशुध करतो व हरमायनी लॉकेट मिळवते. तेथुन पळताना त्यांचा बराच पाठलाग होतो, व ते जादुने पुन्हा जंगलात येतात, या सर्व पळापळीत रॉन जखमी होतो व त्यामुळे त्याला बरे होईपर्यंत जादु वापरता येत नाही.
पुढे हॅरी, रॉन आणि हरमायनी तो लॉकेट, जो हॉर्क्राक्स असतो, त्याचा नाश करण्यासाठी अनेक अयशस्वी प्रयत्न करतात, शेवटी त्या लॉकेटची शक्ती कमी करण्यासाठी ते लॉकेट गळ्यात घालुन ठेवतात. पुढे हॅरीला पुन्हा एक दृष्टी होते, ज्यात त्याला दिसते की व्होल्डेमॉर्ट, जादुई छड्यांची निर्मीती करणाऱ्या ग्रेगोरोविचचा छळ करत हत्या करतो. मरण्यापुर्वी ग्रेगोरोविच व्होल्डेमॉर्टला कबुली देतो की एक किशोरवयीन मुलाने एकदा त्याच्या दुकानातून सुप्रसिद्ध अजिंक्य छडी चोरी केली होती. पुढे रॉनच्या गळ्यात लॉकेट असल्यामुळे, त्याला नकारात्मक भावना येण्यास सुरुवात होते, ज्यामुळे तो हरमायनी आणि हॅरीबरोबर भांडतो व त्या दोघांना सोडुन जातो. पुढे हरमायनी असे वाटते की ग्र्रीफिंडरची तलवार हॉर्क्राक्सस नष्ट करू शकते, ज्यामुळे दोघे गॉडरिक्स हॉलोला जाण्याचा निर्णय घेतात. तेथे गेल्यावर, दोघे हॅरीच्या पालकांना दफन केलेल्या जागी व ठार केलेल्या घरात भेट देतात. तेथे त्यांची भेट बठील्डा बॅग्शॉट सोबत होते, व त्यांना विश्वास होतो की गॉड्रीक ग्रिफिंडोरची तलवार बठील्डा कडे असेल. मग बठील्डा, हॅरी आणि हरमायनीला तीच्या घरी नेते, तेथे त्यांना कळते की बठील्डाला, व्होल्डेमॉर्टच्या अजगर नगिनीने कधीच ठार मारले आहे, व नगिनी जादुचा वापरून बठील्डाच्या शरीराचा वापर करत होती आणि इतक्या वेळेपासुन ते बठील्डा नाही पण नगिनी सोबत बोलत होते. पुढे हॅरी आणि हरमायनी तेथुन पलायन करताना, नागिनी सोबत संघर्ष करतात, ज्यामध्ये हरमायनी हॅरीची जादुई छडी चुकुन मोडते. दोघांना तेथुन पलायन करण्यास यश मिळते वे ते जादुचा वापर करून फॉरेस्ट ऑफ डिन येथे आश्रय घेतात. नंतर हरमायनीला हॅरीच्या दृष्टीमध्ये दिसलेला रहस्यमय चोर (ज्याने अजिंक्य छडी चोरली होती) ओळखण्यास यश येते, ती त्या चोराला गेलर्ट ग्रिंडेलवाल्ड म्हणुन ओळखते.
त्या दिवशी संध्याकाळी हॅरीला एका हरिणच्या रूपात पितृदेव दिसतो, जो त्याला एका गोठलेल्या तालावकडे नेतो. हॅरीला त्या तलावाच्या तळाशी गॉड्रीक ग्रिफिंडोरची तलवार दिसते, जीला परत मिळविण्यासाठी हॅरी पाण्यात उतरतो. त्याच्या गळ्यातल्या लॉकेट (जो हॉर्क्राक्स असतो) त्याचा गळा दाबण्याचा प्रयत्न करतो परंतु रॉन वेळेत येउन त्याची सुटका करतो. मग हॅरी लॉकेट उघडण्यासाठी सर्पभाषी भाषेचा वापर करतो आणि रॉन त्या हॉर्क्राक्सला तलवारीने नष्ट करतो. पुढे हरमायनी आणि रॉन आपसातील मत भेद विसरतात आणि तिघे निर्णय घेतात की क्झेनोफिलीयस लव्हगुडला भेटुन, आल्बस डंबलडोरचे ने हरमायनीला दिलेल्या पुस्तकातील चिन्हाबद्दल अधिक जाणून घ्यावे. क्झेनोफिलीयस लव्हगुड त्यांना स्पष्ट करतो की तो चिन्ह मृत्य देवता दर्शवते ज्यामते जेव्हा एखादा जादुगर त्या तीन जादूई वस्तू एकत्रित करतो तर तो अत्यंत शक्तीशाली जादुगर बनतो, व तो मृत्यूचा राजा बनतो. हरमायनी आपल्या पुस्तकातील मृत्यूदेवतेच्या भेटी कथा वाचते. मग ते तीघे निघण्यास दरवाज्याकडे जातात, तेव्हा त्यांना क्झेनोफिलीयस लव्हगुड अडवतो. तो त्यांना सांगतो की प्राणभक्षी त्याची मुलगी लुना लव्हगुडचे अपहरण केलेले आहे, व त्यांनी प्राणभक्षीना संदेश पाठवला आहे की हॅरी त्याच्या सोबत आहे. हॅरी, रॉन आणि हरमायनी जादुचा वापर करून तेथुन पळ काढतात. प्राणभक्षी तेथे येऊन क्झेनोफिलीयस लव्हगुडचे घर नष्ट करतात.
पुढे हॅरी, रॉन आणि हरमायनी एका जंगलात आश्रय घेतात व तेथे तात्पुरती राहण्याची सोय करतात. तेथे स्नॅच्रस येउन त्यांना ताब्यात घेतात व त्या तिघांना मॅल्फॉयच्या घेरी नेतात. हॅरीला पकडण्याआधी काही क्षणा अगोदर, हरमायनी जादुचा वापर करून हॅरीचा चेहरा बदलते. मग मॅल्फॉयच्या घेरी बेलॅट्रिक्स लेस्ट्रेंज हॅरी आणि रॉनला लुना लव्हगुड, ओलीवँडर आणि ग्रिपहुक सोबत तुरुंगात टाकते. बेलॅट्रिक्स नंतर गॉड्रीक ग्रिफिंडोरची तलवार कशी मिळाली याबद्दल माहिती मिळवण्यासाठी हरमायनीवर अत्याचार करते, कारण ती तलवार तीच्या ताब्यात होती, व तिने ती ग्रिंगॉटच्या तिजोरीत ठेवलेली होती. मग हॅरी मदतीसाठी डॉबीला एक तुटलेल्या आरसाच्या मदतीने संदेश पाठवतो. डॉबी त्यांना वाचवण्यासाठीच्या तळघरा मध्ये प्रकट होतो व हॅरी आणि रॉन हरमायनी वाचविण्यासाठी धावतात. हरमायनीला वाचविण्याच्या प्रयत्नात लढाई सुरू होते ज्या मध्ये हॅरी ड्रॅको मॅलफॉयला निःशस्त्र करतो, डॉबी बेलॅट्रिक्स लेस्ट्रेंजच्या अंगावर एक झूंबर पाडुण तिला हरमायनी सोडण्यासाठी भाग पाडतो. जेव्हा डॉबी सर्वांना पकडुन जादुने पलायन करणार असतो, त्या शेवटच्या क्षणी बेलॅट्रिक्स एक चाकू त्यांच्या दिशेने फेकते.
मग ते सर्व शेल कॉटेजवर पोहचतात आणि तेव्हा त्यांच्या लक्षात येते की बेलॅट्रिक्सने फेकलेल्या चाकूने डॉबी गंभीररित्या जखमी झाला आहे. डॉबी हॅरीच्या हातावर मरण पावतो. हॅरी आग्रह करतो की डॉबीला कोणत्याही जादूशिवाय दफन करायचे. या आग्रहवर सर्वजन सहमत होतात.
अंतिम दृश्यात, व्होल्डेमॉर्ट डंबलडोरची समाधी मोडतो आणि अजिंक्य छडी चोरतो.
संदर्भ
वर्ग:हॅरी पॉटर
रोडरोलर
रोडरोलर (यास रस्त्यावरील खडी दाबण्याचे यंत्र असेही म्हणतात किंवा फक्त रोलर) हे मानवनिर्मित मातीकाम, खडीकरण, फाड्या(दगड), डांबर, काँक्रीट इत्यादीचे रस्ता वा पायव्यादरम्यान दाबकाम करण्यासाठीचे अभियांत्रिकी वाहन आहे.
जगातील काही भागात अद्यापपावेतो रोडरोलरला त्याच्या प्रणोदनाच्या पद्धतीस दुर्लक्षुन स्टीम रोलरच म्हणतात, कारण तो सर्वप्रथम वाफेच्या जोरावर चालत (वाफचलित) असे.
इतिहास
पहीला रोलर हा घोड्याद्वारे ओढण्यात येणारा रोडरोलर होता.त्याचा वापर बागकामासाठी होत असे. कारण रोलरची परिणामकारकता त्याच्या वजनावर अवलंबुन असते म्हणुन १८व्या शतकाच्या मध्यानंतर घोड्याची जागा स्व-बलावर चालणाऱ्या वाहनांनी घेतली. असे प्रथम वाहन हे वाफचलित रोलर होय. दोन दट्टे असणाऱ्या अनुरेखनास पसंत केल्या जात असे. एकल दट्ट्याचे वाफचलित रोलर हे चलनबाह्य व सामान्यतः वापरले जात नव्हते कारण,त्याच्या वाफेच्या बलाच्या झटक्याने रस्त्यावर लाटासदृश्य अंकन होत असे. अमेरिकेतील काही कंपन्या १९५० च्या दशकात त्याचा वापर करीत असत तर इंग्लंड मध्ये त्याचा वापर १९७० च्या दशकापर्यंत सुरू होता.
जसजसे,२०व्या शतकात, अंतर्ज्वलन इंजिनांचे तंत्रज्ञान सुधारले,वाफचलित रोडरोलरची जागा घासलेट, पेट्रोल आणि डिझेल चलित इंजिनांनी घेतली. सर्वप्रथम निर्माण झालेला अंतर्ज्वलन इंजिनचलित रोडरोलर हा त्याच्या पूर्वीच्या वाफचलित रोडरोलर सदृष्यच होता. त्यांनी, इंजिनाची ताकत चाकांपर्यंत पोचण्यासाठी तीच(वाफेच्या इंजिनाची)स्पर गिअर प्रक्षेपण प्रणाली वापरली. काही कंपन्याना ती प्रणाली आवडली नाही कारण त्या काळी काही घासलेटवर चालणारे रोलर हे सुरू होण्यास अत्यंत त्रासदायक असत.
उपयोग
रोडरोलर हे त्याचे वजन पृष्ठभाग दाबण्यासाठी वापरते. प्राथमिक स्तराची 'दबाई' ही हवा भरलेले टायर समोर व त्यामागे असणाऱ्या, दोन जोडगोळीच्या टायरद्वारे केली जाते. टायरची लवचिकता व चाकांच्या वर-खाली हालचालीस सुलभतेमुळे रोलरला खडबडीत पृष्ठभागांवरसुद्धा काम करणे सोपे होते. लोह-पिंप सदृष्य चाके असणाऱ्या रोलरचा त्यावर अंतीम हात फिरविल्यामुळे मग गुळगुळीत व समतल पृष्ठभाग तयार होतो. रोलर हे भरावाच्या दबाईसाठीही वापरले जातात. अशा यंत्रांच्या चाकांना विशिष्ट असे गुटके असतात (शीपफुट-मेंढखुर). त्याने पृष्ठभाग गुळगुळीत होत नाही. या मेंढखुर सदृष्य गुटक्यांच्या अल्प क्षेत्रफळामुळे रोलरचे वजन त्याठिकाणी एकवटुन चांगली दबाई होते.
वेगवेगळे आकारमान
रोलर हे एका साध्या १०० पौंड लोह-पिंप सदृष्य चाकास एका माणसाद्वारे ओढण्याची सोय असणारे यापासुन ते २० मेट्रिक टन वजन असलेले, बसुन चालविता येण्याजोगे व पुढे ५४ टन वजनाचे या पर्यंतही असु शकतात. काही रोलरच्या चाकात त्याचे वजन वाढविण्यासाठी पाणी भरण्याचीसुद्धा सोय असते.
लोह-पिंप पद्धतीच्या चाकांचे प्रकार
याच्या दंडगोलांची रुंदी २४ ते ८४ इंच राहु शकते:
चित्रपटातील हत्यार म्हणुन वापर
चित्रपट उत्पादकांना रोड रोलर फारच आवडतो. अनेक आंग्ल चित्रपटात त्याचा वापर केल्या गेला आहे.त्यपैकी काही चित्रपटः वगैरे.
इंग्रजी मराठी संज्ञा
वर्ग:अभियांत्रिकी वाहने वर्ग:रस्ते
एकवडेवाडी
एकवडेवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील पाटण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे ऑक्टोबर ते मार्च हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान ३० सेल्सियस तर रात्री तापमान ११ अंश सेल्सियस असते.जून ते सप्टेंबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस तर रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस असते. पावसाळ्यात चांगल्या प्रमाणात पाऊस पडतो. एप्रिल ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस तर रात्री तापमान २० अंश सेल्सियस असते.
संदर्भ
वर्ग:पाटण तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
संत साहित्य
संतांचे लेखनिक
जेव्हा व्यासांनी महाभारत सांगायला सुरुवात केली, तेव्हा प्रत्यक्ष गणेशाने ते लिहून घेतले असे सांगितले जाते. संत कितीही अलौकिक प्रतिभेचे असले तरी त्यांना स्वतः रचलेले काव्य स्वतःच लिहून घेता आले असेलच असे नाही. त्यांना लेखनिकाची गरज भासली असणार. काही अशा संतांची नावे आणि त्यांचे ज्ञात लेखनिक :-
संतसाहित्यावर अनेक मराठी लेखकांनी असंख्य ग्रंथ लिहिले आहेत, त्यांपैकी काही हे :
बाह्य दुवे
*
पॅगोडा
पॅगोडा हे बौद्ध धर्मीयांचे ध्यानकेंद्र व प्रार्थनास्थल होय. चीन, जपान, म्यानमार, कोरिया, श्रीलंका या बौद्ध धर्मीयांचे वर्चस्व असलेल्या देशांमध्ये विविध आकारांतील पॅगोडा पाहायला मिळतात. पॅगोडे हे बहुमजली असतात. म्यानमारमधील पॅगोडा तर जगप्रसिद्ध आहेत. विशिष्ट आकार आणि रचना असलेले हे पॅगोडे आकाशाला भिडतात. म्यानमारमधीलच एका पॅगोडाची प्रतिकृती ग्लोबल विपश्यना पॅगोडा मुंबईत गोराई येथील समुद्राजवळ उभारण्यात आलेली आहे.
अनास्ताशिया मिस्किना
अनास्ताशिया आंद्रेयेव्ह्ना मिस्किना (Анастасия Мыскина; जन्मः ८ जुलै १९८१, मॉस्को) ही एक रशियन टेनिसपटू आहे. मिस्किनाने २००४ सालच्या फ्रेंच ओपन टेनिस स्पर्धेमध्ये एलेना डिमेंटियेवाला पराभूत करून अजिंक्यपद मिळवले होते. ग्रॅंड स्लॅम स्पर्धा जिंकणारी ती प्रथम रशियन महिला टेनिस खेळाडू आहे.
माधाळी खुर्द
माधाळी खुर्द हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील रोहा तालुक्यातील एक गाव आहे.
अनास्ताशिया मिस्किना
२००० साली व्यावसायिक बनलेल्या मिस्किनाने २००७ मध्ये दुखापतीमुळे टेनिस संन्यास घेतला.
पॅगोडा
बाह्य दुवे
वर्ग:बौद्ध तीर्थस्थळे वर्ग:बौद्ध स्थापत्य वर्ग:वास्तुशास्त्र  वर्ग:म्यानमार वर्ग:बौद्ध प्रार्थनास्थळे
माधाळी खुर्द
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
अनास्ताशिया मिस्किना
बाह्य दुवे
वर्ग:रशियाचे टेनिस खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८१ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
माधाळी खुर्द
संदर्भ
वर्ग:रोहा तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
ओझे
ओझे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील दिंडोरी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:दिंडोरी तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
फाल्गुन
हा एक भारतीय पंचांगानुसार वर्षातील बारावा महिना आहे.
फाल्गुन हा हिंदू पंचांगाप्रमाणेही बारावा महिना असतो. या महिन्यात होळी (हुताशनी पौर्णिमा) हा सण येतो.
फाल्गुन महिन्यात श्रीमुख फाल्गुन व भाव फाल्गुन आदी प्रकार असतात. अर्जुनाचा जन्म श्रीमुख फाल्गुन महिन्याच्या पौर्णिमेला झाला, तर नकुल-सहदेव यांचे जन्म भाव फाल्गुन महिन्यात अमावास्येच्या दिवशी झाले.
फाल्गुन शुक्ल द्वितीयेला फुलेरा दूज म्हणतात. हा सण फाल्गुन महिन्यातला सर्वात शुभ आणि धार्मिक समजला जातो. या दिवशी श्रीकृष्ण होळीच्या सणात भाग घेतो आणि रंगांऐवजी रंगीबेरंगी फुलांनी होळी खेळतो.
२०१२ उन्हाळी ऑलिंपिकमधील टेनिस
प्रकार
टे वर्ग:उन्हाळी ऑलिंपिकमधील टेनिस
फाल्गुन
फाल्गुन पौर्णिमेच्या दिवशी होळी पौर्णिमा असते. या दिवशी होलिकादहन होते. शुक्ल अष्टमीपासून ते पौर्णिमेपर्यंतच्या काळाला होलाष्टक म्हणतात.
आंभोरा (कारंजा)
आंभोरा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील कारंजा तालुक्यातील एक गाव आहे.
फाल्गुन
फाल्गुन हा हिंदू कालगणनेप्रमाणे वर्षाचा शेवटचा म्हणजे बारावा महिना. या महिन्याच्या पौर्णिमेच्या सुमारास (पूर्वी किंवा उत्तरा) फाल्गुनी नक्षत्रात चंद्र असतो म्हणून याला फाल्गुन हे नाव पडले आहे. याला तपस्य असेही नाव आहे. शिशिर ऋतूतील हा दुसरा महिना आहे. यातील पौर्णिमा व अमावास्या या तिथी १४ मन्वादि तिथींपैकी (मन्वंतरांच्या प्रारंभ-तिथींपैकी) आहेत. या महिन्याच्या पौर्णिमेस होळी, वद्य प्रतिपदेस धूलिवंदन आणि वद्य पंचमीला रंगपंचमी हे सण येतात. यांशिवाय श्री रामकृष्ण परमहंस यांची जयंती शुद्ध द्वितीया तुकारामबीज वद्य द्वितीया, नाथषष्ठी ही वद्य षष्ठी. वद्य तृतीयेस शिवजयंती असल्याचे काहींचे मत आहे. दक्षिण भारतातील बहुतेक देवस्थानांचे उत्सव फाल्गुनात असतात. भारताच्या राष्ट्रीय पंचांगाचा फाल्गुन महिना ३० दिवसांचा असून तो लीप वर्षात १९ व एरवी २० फेब्रुवारीस सुरू होतो.
वर्ग:हिंदू कालमापन वर्ग:हिंदू पंचांग वर्ग:ज्योतिष *
आंभोरा (कारंजा)
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे वर्ग:कारंजा घाडगे तालुक्यातील गावे
सिंगापूरच्या आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटी२० खेळाडूंची नामसूची
सिंगापूरकडून ट्वेंटी२० आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट सामने खेळलेल्या खेळाडूंची ही यादी आहे. ज्या क्रमाने हे खेळाडू सिंगापूर संघात शामिल झाले त्याच क्रमाने ही यादी केलेली आहे. ज्याप्रसंगी एकाच सामन्यात एकाहून जास्त खेळाडूंनी पदार्पण केले तेथे अशा खेळाडूंच्या आडनावाप्रमाणे त्यांना क्रमांक देण्यात आला आहे.
खेळाडू
खेळाडू वर्ग:क्रिकेट नामसूची
संदीप सावंत
संदीप सावंत हे मराठीतील चित्रपट दिग्दर्शक आहेत. श्वास या त्यांच्या चित्रपटास राष्ट्रीय पुरस्कार व बरीच नामांकने व पुरस्कार मिळाले.
कारकीर्द
सावंत,संदीप सावंत,संदीप
उमाजी नाईक
'राजे उमाजी नाईक  ( ७ सप्टेंबर १७९१ - मृत्यू: ३ फेब्रुवारी १८३२) हे भारताला स्वातंत्र्य मिळवून देण्यासाठी ब्रिटिशांविरुद्ध लढणारे महाराष्ट्रातील आद्यक्रांतिकारक आणि..... भारतीय स्वातंत्र लढ्यातील.... सशत्र  क्रांतीचे प्रथम जनक मानले जाते.
भारताच्या इतिहासात अनेक ऐतिहासिक घटना घडल्या आहेत काहींची नोंद झाली, काहींची दखलच घेण्‍यात आली नाही. सन १८५७ च्या उठावाअगोदरही अनेक उठाव झाले अशाच पहिल्या उठावाद्वारे इंग्रजांना सलग १४ वर्ष सळो की पळो करून सोडणारे व सर्व प्रथम क्रांतीचे स्वप्न पाहणारे महाराष्ट्रातील निधड्या छातीचे वीर आद्यक्रांतिकारक नरवीर ठरले गेले. ते म्हणजे 'राजे उमाजी नाईक'.
क्रांतिकारकांत उमाजी नाईक हे तसे उपेक्षित राहून गेले. 'मरावे परि क्रांतिरूपे उरावे' अशी उक्ती आहे ती नाईक यांच्याबद्दल तंतोतंत जुळते. त्यांचा गौरव करण्यापासून इंग्रज अधिकारीही स्वतःला रोखू शकले नाहीत. इंग्रज अधिकारी कॅप्टन रॉबर्टसन याने १८२०ला ईस्ट इंडिया कंपनीला लिहिताना म्हंटले आहे, "उमाजीचा रामोशी समाज इंग्रजांविरुद्ध तिरस्काराने पेटला असून तो कोणत्या तरी राजकीय बदलाची वाट पाहत आहे. जनता त्यांना मदत करत असून कोणी सांगावे हा उमाजी राजा होऊन छत्रपती शिवाजी सारखे राज्य स्थापणार नाही?" तर मॉकिनटॉस म्हणतो, "उमाजीपुढे छत्रपती शिवरायांचा आदर्श होता. त्याला फाशी दिली नसती तर तो दुसरा शिवाजी झाला असता." जर इंग्रजांनी कूटनीती आखली नसती तर कदाचित तेव्हाच भारताला स्वातंत्र्य लाभले असते.
उमाजीराजे नाईक यांचा जन्म रामोशी-बेरड समाजात लक्ष्मीबाई व दादाजी खोमणे यांच्या पोटी ७ सप्टेंबर १७९१ रोजी पुणे जिल्ह्यातील किल्ले पुरंदर येथे झाला. वडिल दादाजी खोमणे पुरंदर किल्ल्याचे वतनदार होते. त्यामुळे उमाजीराजेंचे कुटुंब पुरंदर व वज्रगड किल्ल्याच्या संरक्षणाची जबाबदारी पार पाडत होते. त्यामुळेच त्यांना नाईक ही पदवी मिळाली होती. उमाजीराजे जन्मापासूनच हुशार, चंचल, शरीराने धडधाकट, उंचापुरे आणि करारी होते. त्यांनी पारंपरिक रामोशी हेर कला लवकरच आत्मसात केली. जसे उमाजीराजे मोठे होत गेले तसा त्यांनी वडील दादाजी नाईक यांच्याकडून दांडपट्टा, तलवार, भाला, कुऱ्हाडी, तीरकमठा, गोफण वगैरे चालवण्याची कला अवगत केली. या काळात इंग्रजांनी भारतात आपली सत्ता स्थापन करण्यास सुरुवात केली होती. हळूहळू मराठी मुलुख जिंकत त्यांनी पुणे ताब्यात घेतले. इ.स. १८०३मध्ये पुण्यात दुसऱ्या बाजीराव पेशव्यास स्थानापन्न केले आणि त्याने इंग्रजांचा पाल्य म्हणून काम सुरू केले. सर्वप्रथम त्याने इतर सर्व किल्ल्यांप्रमाणे पुरंदर किल्ल्याच्या वतनदारीचे व संरक्षणाचे काम रामोशी समाजाकडून काढून घेऊन आपल्या मर्जीतील लोकांकडे दिले.त्यामुळे रामोशी समाजावर उपासमारीची वेळ आली. जनतेवर इंग्रजी अत्याचार वाढू लागले. अशा परिस्थितीत करारी उमाजीराजे बेभान झाले. छत्रपती शिवरायांना श्रद्धास्फूर्तीचे स्थान देत त्यांचा आदर्श घेऊन स्वतःच्या अधिपत्याखाली स्वराज्याचा पुकार करत माझ्या देशावर परकीयांना राज्य करू देणार नाही, असा पण करत विठोजी नाईक, कृष्ण नाईक, खुशाबा रामोशी, बापू सोळस्कर यांना बरोबर घेऊन कुलदैवत जेजुरीच्या श्री खंडोबारायाला भंडारा उधळत शपथ घेतली व इंग्रजांविरोधात पहिल्या बंडाची गर्जना केली.
उमाजीराजे नाईक यांनी इंग्रज, सावकार, मोठे वतनदार अशा लोकांना लुटून गोरगरिबांना आर्थिक मदत करण्यास सुरुवात केली. कोणत्याही स्त्रीवर अत्याचार अन्याय झाल्यास तर ते भावासारखा धावून जाऊ लागले. इंग्रजांना त्रास दिल्यामुळे उमाजीराजेंना सरकारने इ.स. १८१८मध्ये एक वर्ष तुरुंगवासाची शिक्षा दिली. परंतु तो काळ सत्कारणी लावत त्यांनी त्याकाळात तुरंगात लिहिणे वाचणे शिकले. या घटनेचे इंग्रज आधिकारी कॅप्टन मॉकिनटॉस याने फार आश्चर्य व कौतुक केले. आणि तुरूंगातून सुटल्यानंतर इंग्रजांविरुद्धाच्या त्यांचा कारवाया आणखी वाढल्या. उमाजीराजे देशासाठी लढत असल्याने जनताही त्यांना साथ देऊ लागली आणि इंग्रज मेटाकुटीला आले. उमाजीराजेंना पकडण्यासाठी इंग्रज अधिकारी मॉकिनटॉस याने सासवड-पुरंदरच्या मामलेदारास फर्मान सोडले. मामलेदार इंग्रजी सैन्य घेऊन पुरंदरच्या पश्चिमेकडील एका खेड्यात गेला असता तेथे त्यांच्यात आणि उमाजीराजेंच्या सैन्यात तुंबळ युद्ध झाले आणि इंग्रजांना पराभव स्वीकारावा लागला.उमाजीराजेंचे सैन्य डोंगरात टोळ्या करून राहत असे. एका सैन्य तुकडीत जवळ जवळ ५ हजार सैनिक होते.
इंग्रजांणसारख्या बलाढ्य शत्रुशी मुकाबला करायचा म्हणजे मोठे मणुष्यबळ असायला हवे. म्हणजेच सैन्य व प्रचंड खर्च आलाच. पण उद्देश महान असल्यामुळे ते साधनाअभावी थांबले नाहीत.ते छत्रपती शिवाजी महाराज यांना आदर्श मानायचे असे खुद्द इंग्रज आधिकारी कॅप्टन मॉकिनटॉस याने नमूद केले आहे. २४ फेब्रुवारी १८२४ला उमाजीराजेंनी भाबुड्री येथील इंग्रज खजिना लुटून तो देवळाच्या देखभालीसाठी जनतेला वाटला होता. २२ जुलै १८२६ साली आद्यक्रांतिकारक उमाजींचा राज्याभिषेक कडेपठार, जेजुरी या ठिकाणी करण्यात आला. त्यांनी छत्रचामर, अबदागीर, इ. राजचिन्हे धारण केली. दरबारात ते भिक्षुक-पुजारी यांना दक्षिणा व गोरगरिबांना दान देत असत. उमाजीराजेंनी विभागनिहाय सैन्य प्रमुख व त्यांच्या तुकड्या नेमून सर्व भागात तैनात केल्या होत्या आणि त्यांना कामे वाटून दिली होती. तसेच त्यांनी एकमेकांशी संपर्क, दळणवळण, इंग्रजांच्या बातम्या तसेच लोकांचा बातम्या, इ. कामासाठी हेरखातेही निर्माण केले होते.विभागनिहाय गुप्तहेरखाते नेमले होते. सैन्यात व गुप्तहेरखात्यात सर्व जाती-धर्माचे लोक होते.
२८ ऑक्टोबर १८२६ साली उमाजीराजेंविरुद्ध इंग्रजांनी १ला जाहिरनामा प्रसिद्ध केला. त्यात उमाजीराजे व त्यांचा साथीदारांना पकडणाऱ्यास मोठ्या रकमेची बक्षिसे व इनाम जाहिर केले व या क्रांतिकारकांना मदत करणाऱ्यास शिक्षा जाहीर केली.पण जनतेने इंग्रजांना मदत केली नाही. यातून उमाजीराजेंची लोकप्रियता दिसून येते. अशाच प्रकारे २ रा जाहिरनामा इंग्रजांनी ८ ऑगस्ट १८२७ साली प्रसिद्ध केला. त्यात बक्षिसाची रक्कम वाढवली व शरण येणाऱ्यास माफी देण्याचे अभिवचन देण्यात आले. तरीही कोणीही मदत केली नाही. कारण लोक उमाजीराजेंना इंग्रजांविरुद्ध एक आशास्थान म्हणून पाहू लागले होते. २० डिसेंबर १८२७ साली उमाजीराजे व इंग्रजांच्या झालेल्या युद्धात इंग्रजांना पराभव पत्करावा लागला. उमाजीराजेंनी ३ इंग्रज सैनिकांची मुंडकी कापून मामलेदाराकडे पाठवली. त्यामुळे इंग्रज चांगलेच धास्तावले. कैप्टन डेव्हिस पासून ते लेफ्टनंट पर्यंत सर्वच लालबुंद झाले. ३० नोव्हेंबर १८२७ला इंग्रजांना त्यांनी ठणकावून सांगितले की, आज हे एक बंड असले तरी असे हजारो बंडे सातपुड्यापासून सह्याद्रीपर्यंत उठतील व तुम्हास जेरीस आणतील. फक्त इशारा देऊन न थांबता त्यांनी इंग्रजांना सळो की पळो करून सोडले. इंग्रजांनी ३ रा जाहिरनामा उमाजीराजेंविरुद्ध प्रसिद्ध करून बक्षिसाची रक्कम दुप्पट केली.त्याचाही काही उपयोग झाला नाही. जंजिऱ्याचा सिद्दी नवाब याने उमाजीराजे कोकणात गेले असताना त्यांना मदत मागितली होती. २४ डिसेंबर १८३०ला उमाजीराजेंनी आपला पाठलाग करणाऱ्या इंग्रज अधिकारी बॉईड आणि त्याच्या सैन्याला मांढरदेवी गडावरून बंदुका, गोफणी चालवून घायाळ करून परत पाठवले होते आणि काहीचे प्राण घेतले. २६ जानेवारी १८३१ साली इंग्रजांनी ४ था जाहिरनामा प्रसिद्ध केला व त्यात उमाजीराजेंना पकडून देणाऱ्यास ५०००रुपये रोख बक्षिस व २००बिघे (१००एकर)जमीन जाहिर करण्यात आली. पण तरीही कोणीही इंग्रजांना मदत केली नाही. अशा प्रकारे उमाजीराजेंचा भारताचा स्वातंत्र्यासाठी असनाऱ्या लढ्यास सर्व राजे-रजवाडे, संस्थानिक, जनता पाठिंबा देत होते.
उमाजीराजेंनी १६ फेब्रुवारी १८३१ रोजी इंग्रजी सत्तेविरुद्ध एक जाहीरनामाच प्रसिद्ध केला. त्यात नमूद केले होते की, "लोकांनी इंग्रजी नोकऱ्या सोडाव्यात. सर्व राजे रजवाडे, सरदार जमीनदार, वतनदार, देशवासीयांनी एकाच वेळी एकत्र येऊन जागोजागी बंड पुकारावे आणि इंग्रजांविरुद्ध अराजकता माजवावी. इंग्रजांचे खजिने लुटावेत. इंग्रजांना शेतसारा, पट्टी देऊ नये. असे करणाऱ्यास नवीन सरकारमधून जहागिरी, इनामे वा रोख पैशाची बक्षीसे मिळतील. ज्यांची वंशपरंपरागत वतने, तनखे, इ. इंग्रज सरकारमुळे गेले असतील ती सर्व त्यांना परत केली जातील. इंग्रजांची राजवट आता लवकरच संपुष्टात येणार आहे व नवीन न्यायाधीष्ठीत राज्याची स्थापना होइल. इंग्रजांना कोणीही मदत करू नये तसे केल्यास नवीन सरकार त्यांना शासन करेल" असे सांगून उमाजीराजेंनी एकप्रकारे स्वराज्याचा पुकारच केला होता. संपूर्ण क्रांतिकारकांचा इतिहासात अशा प्रकारचा व्यापक जाहिरनामा प्रथमच दिसतो. हे भारताच्या इतिहासातील सोनेरी पानच आहे. म्हणूनच उमाजीराजे हे आध्यक्रांतिकारक ठरतात. तेंव्हापासून उमाजी हे जनतेचे राजे बनले. या सर्व प्रकारामुळे इंग्रज गडबडले आणि त्यांनी उमाजीराजेंना पकडण्यासाठी युक्तीचा वापर केला. सावकार, वतनदार यांना मोठमोठी आमिषे दाखवण्यात आली. इंग्रजांनी उमाजीराजेंविरुद्ध ५वा जाहिरनामा प्रसिद्ध केला. माहिती देणाऱ्यास १० हजार रुपये रोख आणि चारशे बिघे (200एकर) जमीन बक्षीस म्हणून देण्याची घोषणा केली. हा इनाम त्या काळात अगनित होता. त्र्यंबक चंद्रस कुलकर्णी हा फितूर झाला व याने उमाजींराजेंची सर्व गुप्त माहिती इंग्रजांना दिली.
१५ डिसेंबर १८३१ रोजी भोर तालुक्यातील उतरोली या गावी रात्री बेसावध असताना उमाजीराजेंना इंग्रजांनी पकडले. पुण्यात मामलेदार कचेरीतील एका काळ्या खोलीत त्यांना ३५ दिवस ठेवण्यात आले. अशा या खोलीत उमाजीराजे असताना त्यांना पकडणारा इंग्रज अधिकारी कॅप्टन मॉकिनटॉस दररोज महिनाभर त्यांची माहिती घेत होता. त्यानेच उमाजीराजेंची सर्व हकीकत लिहून ठेवली आहे. उमाजीराजेंवर देशद्रोहाचा खटला चालवण्यात आला आणि या नरवीर राजे उमाजी यांना न्यायाधीश जेम्स टेलर यांनी दोषी ठरवून फाशीची शिक्षा सुनावली. देशासाठी फाशीवर जाणारा पहिले नरवीर उमाजीराजे नाईक ३ फेब्रुवारी १८३२ला पुण्याच्या खडकमाळ आळी येथील मामलेदार कचेरीत वयाच्या ४३ व्या वर्षी हसत हसत फासावर चढले. जीवंतपणी सतत ताठ राहिलेली मान जीव गेल्यानंतरच वाकली. इतरांना दहशत बसावी म्हणून उमाजीराजेंचे प्रेत कचेरीच्या बाहेर पिंपळाच्या झाडाला तीन दिवस लटकावून ठेवले होते. उमाजीराजेंसोबत इंग्रजांनी त्यांचे साथीदार इ.स. १८७९ मध्ये सातारा येथील हरि माकजी यांना तर पुढे खुशाबा नाईक आणि बापू सोळस्कर यांनाही फाशी दिली.
अशा या धाडसी उमाजीराजेंनंतर तब्बल १३ वर्षांनी १८४५ला क्रांतिकारक वासुदेव बळवंत फडके जन्माला आले. त्यांनी उमाराजेंचे धोरण डोळ्यासमोर ठेवून ३०० रामोशाना बरोबर घेऊन बंड सुरू केले. त्यावेळी दौलती रामोशी हा त्या बंडाचा सेनापती होता. त्यांचा लढा वर्षानुवर्षे प्रेरणा देत राहील
संदर्भ
वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यसैनिक वर्ग:इ.स. १७९१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १८३४ मधील मृत्यू वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यलढा वर्ग:भारतीय क्रांतिकारक
लुकास पापादिमोस
बाह्य दुवे
पापादिमोस, लुकास वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
राम प्रसाद बिस्मिल
राम प्रसाद बिस्मिल (११ जून, इ.स. १८९७ - डिसेंबर १९, इ.स. १९२७) हे भारतीय स्वातंत्र्यलढ्यातील एक सशस्त्र क्रांतिकारक होते. त्यांनी १९१८ च्या मैनपुरी कांडात आणि १९२५ च्या काकोरी कांडात भाग घेतला आणि ब्रिटिश साम्राज्यविरोधी विरोधात लढा दिला. त्यांच्या क्रांतिकारी कारवायांमुळे ब्रिटीश सरकारने १९ डिसेंबर १९२७ रोजी त्यांना फाशी दिली.
लेखन
बिस्मिल स्वातंत्र्य सेनानी तर होतेच पण एक देशभक्त कवीसुद्धा होते. त्यांनी हिंदी व उर्दू भाषेत राम, अज्ञात, बिस्मिल या टोपणनावाने लिखाण केले. त्यात "बिस्मिल" हे टोपणनाव सर्वात लोकप्रिय आहे. बिस्मिल क्रांतिकारक संघटना हिंदुस्तान रिपब्लिकन असोसिएशनचे संस्थापक सदस्य होते.
रामप्रसाद बिस्मिल यांच्यावरील पुस्तके
वर्ग:भारतीय क्रांतिकारक वर्ग:इ.स. १८९७ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९२७ मधील मृत्यू वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यलढा
लक्ष्मीकांत-प्यारेलाल
लक्ष्मीकांत-प्यारेलाल (ऊर्फ एल.पी. किवा लक्ष्मी-प्यारे) ही एक सुप्रसिद्ध बॉलीवुड संगीतकार जोडी होती. या जोडीत लक्ष्मीकांत शांताराम कुदळकर (इ.स. १९३७-१९९८) व प्यारेलाल रामप्रसाद शर्मा (जन्म : ३ सप्टेंबर, इ.स.१९४०) आहेत. त्यांनी इ.स. १९६३ ते १९९८ या काळात ५००हून अधिक हिंदी चित्रपटांना संगीत दिले.
प्यारेलाल शर्मा
‘प्यारेलाल शर्मा आणि लक्ष्मीकांत कुदळकर हे दोघेही गाण्यांना चाली लावयचे आणि वाद्यसंगीताचे संयोजनही करायचे. प्यारेलालने चाल दिलेलं गाणे कोणते आणि लक्ष्मीकांतने चाल दिलेले गाणे कोणते, हे सांगता येणार नाही, इतके ते एकजीव व्हायचे त्या दोघांचे विचारच काय पण रक्तगटही एक (बी पॉझिटिव्ह) होते. एकदा आंघोळ करताना प्यारेलाल यांना एक चाल सुचली. लक्ष्मीकांतांनीही तीवर काम केले होतं. दोघांची चाल एकसारखी निघाली.
व्हायोलिनवादक
प्यारेलाल शर्मा यांना हिंदी चित्रपटाचा संगीतकार व्हायचे नव्हते, तर येहुदी मेन्यूहीनसारखे व्हायोलिनवादक व्हायचे होते. त्यासाठी सतराव्या वर्षी ते व्हिएन्नाला जायला निघाले होते, पण लक्ष्मीकांत कुडाळकर यांनी त्यांना थांबवले व दोघे ‘लक्ष्मीकांत प्यारेलाल’ या नावाने संगीत देऊ लागले; आणि हिंदी सिने-सृष्टीत सुप्रस्थापित झाले.
शिक्षण
प्यारेलाल यांच्या वडिलांना, म्हणजे पं. रामप्रसाद शर्माना (बाबाजी) सारे जण ट्रम्पेटवादक म्हणून ओळखत. गोरखपूर- बडोदा-्कलकत्ता-कराची-मुंबई-पुणे असा प्रवास करत ते मुंबईत स्थायिक झाले. त्यांच्या काळात पाश्चात्त्य पद्धतीची नोटेशन करू शकणारी अगदी मोजकी माणसे होती, त्यापैकी एक बाबाजी होते. त्यांनी त्यांच्याजवळची नोटेशनलेखनाची विद्या मुक्तहस्ताने सर्वाना दिली. प्यारेलाल यांना वयाच्या आठव्या वर्षी केव्हा तरी एके सकाळी आठ वाजता त्यांनी समोर बसवले आणि नोटेशन कसे करायचे ते अर्ध्या तासात शिकवले. त्यानंतर, पुढचे तीन दिवस बारा बारा तास प्यारेलाल यांनी नोटेशन लेखनाचा सराव केला, आणि ते तंत्र बऱ्यापैकी आत्मसात केले. त्यांनंतर वडिलांनी प्यारेलालच्या हातांत व्हायोलिन दिले.
व्हायोलिनवादकाला भारतीय किंवा पाश्चात्त्य संगीतात मरण नाही, असे वडील सांगत. त्यांनी प्यारेलालांच्या हाती व्हायोलिन दिले, पण वाजवायला शिकवले ते सहा महिन्यांनी. पाश्चात्त्य पद्धतीने व्हायोलिन वाजवण्यासाठी बसायची एक पद्धत आहे. व्हायोलिनवादक डावा खांदा व डावा पाय काहीसा पुढे काढून ताठ व डौलदार बसतो. व्हायोलिन खांद्यावर जिथे ठेवायचा तो भाग कसा धरायचा, व्हायोलिन कसे पकडायचे, त्याचा बो उजव्या हाताच्या अंगठ्याने आणि तिसऱ्या चौथ्या बोटाने कसा धरायचा या साऱ्यांचे एक शास्त्र आहे. ते शास्त्र येईपर्यंत त्यांनी प्यारेलालना व्हायोलिन वाजवायला शिकवले नाही.
(अपूर्ण)
संदर्भ
वर्ग:संगीतकार
कोज्या
गणितानुसार कोज्या (अन्य मराठी नावे: सहज्या, को-ज्या, कोज्या फल ; इंग्लिश: Cosine / Cosine function, कोसाइन, कोसाइन फंक्शन ;) हे कोनाचे फल असते. काटकोन त्रिकोणामध्ये एखाद्या कोनाची कोज्या म्हणजे कोनालगतची बाजू व त्रिकोणाचा कर्ण यांचे गुणोत्तर असते. त्रिकोणमितीय फलांमधील प्रधान फलांपैकी हे एक मानले जाते.
काटकोन त्रिकोणाद्वारे व्याख्या
समजा, एका समतल काटकोन त्रिकोणाला A, B, C असे तीन कोन आणि त्यांना अनुक्रमे संमुख अश्या a, b, h  या तीन बाजू असून कोन C काटकोन व बाजू h  कर्ण असतील, तर A  या कोनाची कोज्या, म्हणजेच \cos A खालील सूत्राने दर्शवली जाते :
वर्ग:त्रिकोणमिती
वल्लभभाई पटेल
वल्लभभाई पटेल (जन्म : नडियाद, ३१ आॕक्टोबर १८७५; - १५ डिसेंबर १९५०) हे भारतातील एक  राजकीय व सामाजिक नेते होते.
वल्लभभाई पटेल यांनी देशाच्या स्वातंत्र्य लढ्यासाठी व स्वातंत्र्यप्राप्तीनंतर भारताच्या राजकीय एकसंघीकरणात मोठे योगदान दिले. त्यांना भारतीय महिलांनी ‘सरदार’ ही उपाधी दिली.
वल्लभभाई पटेल पेशाने वकील होते. वकिली करीत असताना ते महात्मा गांधीच्या प्रभावाखाली आले. गुजरातच्या खेडा,आणंद जिल्ह्यातील बोरसद आणि सुरत जिल्ह्यातील  बारडोली तालुक्यातील खेडुतांना संघटित करून त्यांनी इंग्रजी अत्याचाराविरुद्ध सत्याग्रह केला. या सत्याग्रहानंतर त्यांची गणना गुजरातच्या प्रभावशाली नेत्यांमध्ये होऊ लागली. भारतीय राष्ट्रीय कॉग्रेसचे ते एक महत्त्वाचे नेते होते. १९३४ व १९३७ च्या निवडणुकांमध्ये त्यांनी पक्षाचे संघटनही बांधले. भारत छोडो आंदोलनात ते आघाडीवर होते.
वल्लभभाई पटेल हे भारताला स्वातंत्र्य मिळाल्यानंतर देशाचे पहिले गृहमंत्री व उपपंतप्रधान झाले. या रूपात त्यांनी पाकिस्तानातून आलेल्या आणि पंजाब व दिल्ली येथे राहणाऱ्या निर्वासितांच्या मदतीसाठी खूप काम केले. फाळणीनंतर उफाळलेल्या हिंसाचारानंतर शांतीस्थापनेकरीताही त्यांनी कार्य केले. सरदारांनी हिंदुस्थानातील ५६५ अर्धस्वायत्त संस्थानांचे भारतात विलीनीकरण करवून घेणे हे पटेलांचे सर्वात मोठे कार्य होय. मुत्सद्देगिरी व वेळ पडल्यास सैन्यबळ वापरून सरदारांनी संस्थाने भारतात विलीन केली आणि म्हणूनच ते भारताचे लोहपुरुष म्हणून ओळखले जातात. सरदार पटेल हे मुक्त व्यापार व खासगी मालकी हक्कांचे समर्थक होते भारताची एकता आणि अखंडता यांसाठी त्यांनी मोलाचे योगदान दिले. त्यांचा जन्मदिवस भारत सरकारने राष्ट्रीय एकता दिन म्हणून घोषित केला आहे. राष्ट्र उभारणीत त्यांचे योगदान महत्त्वाचे आहे.
जन्म व कौटुंबिक जीवन
वल्लभभाई झवेरभाई पटेल यांचा जन्म लेवा पटेल समाजामध्ये, त्यांच्या मामांच्या नडियाद (गुजरात) येथील घरी झाला. त्यांची अचूक जन्मतारीख ज्ञात नाही, पण त्यांनी मॅट्रिक परीक्षेच्या वेळी स्वतःची जन्म तारीख ३१ ऑक्टोबर अशी लिहिली होती. पिता झवेरभाई व माता लाडबा यांचे ते चौथे पुत्र होत. झवेरभाई खेडा जिल्ह्याच्या करमसद गावचे रहिवासी होते. सोमाभाई, नरसिंहभाई व विठ्ठलभाई (विठ्ठलभाई - पुढे राजकारणीही झाले) ही त्यांची मोठी भावंडे होती. त्यांना एक काशीभाई नावाचा धाकटा भाऊ व दहीबा नावाची धाकटी बहीण होती. बालपणी वल्लभभाई वडिलांना शेतीत मदत करत असत. ते१८ वर्षाचे झाले असता त्यांचे लग्न जवळच्या गावातील १२/१३ वर्षाच्या झवेरबा यांच्यासोबत झाले. वल्लभभाई मॅट्रिकची परीक्षा तुलनेने उशिरा, म्हणजे वयाच्या २२व्या वर्षी उत्तीर्ण झाले. इतरांकडे पुस्तके मागून, कुटुंबापासून दूर राहून दोन वर्षात वल्लभभाई पटेल वकिलीची परीक्षा पास झाले. त्यानंतर गोध्रा येथे झवेरबांसोबत त्यांनी गृहस्थ जीवनाची सुरुवात केली. तिथल्या बार कौन्सिलमध्येही नाव नोंदवले. झवेरबांपासून त्यांना दोन अपत्ये झाली - १९०४मध्ये मणीबेन आणि १९०६मध्ये डाह्याभाई. गुजरातमध्ये त्या वेळी ब्युबॉनिक प्लेगची साथ पसरली होती. या काळात त्यांनी स्वतःच्या कुटुंबास सुरक्षित स्थानी हलवले. वल्लभभाई गोधरा, बोरसद व आणंद भागात वकिली करत असताना करमसदच्या घराची जबाबदारीही सांभाळत होते.
अन्य
जुनी सांगवी (पुणे) येथे असलेले सरदार वल्लभभाई पटेल प्रतिष्ठान हे पटेलांच्या स्मरणार्थ, एकदिवसीय वल्लभभाई पटेल साहित्य संमेलन भरवते. हीच संस्था गावोगावी राष्ट्रीय एकात्मता साहित्य संमेलन भरवते. २२ फेब्रुवारी २०१६ रोजी आठवे एकात्मता संमेलन होणार आहे.
ऑस्ट्रेलियन ओपन
ऑस्ट्रेलियन ओपन (Australian Open) ही चार ग्रॅंड स्लॅम पैकी एक टेनिस स्पर्धा आहे. ऑस्ट्रेलियन ओपन दरवर्षी जानेवारी महिन्याच्या उत्तरार्धात मेलबर्न शहरामधील मेलबर्न पार्क ह्या टेनिस संकुलामध्ये भरवली जाते.चाम्पियनशिप सामना 'राॅॅड लॅव्हर एरिना ' स्टेडियम मध्ये खेळवला जातो.
स्पशर्धा १९०५ साली प्रथम खेळवली गेली. १९८७ पर्यंत ऑस्ट्रेलियन ओपनमध्ये गवताळ कोर्ट असत परंतु १९८८ सालापासून हार्ड कोर्टवर येथील सामने खेळवले जाऊ लागले.
ऑस्ट्रेलियन ओपनमध्ये पुरुष एकेरी व दुहेरी, महिला एकेरी व दुहेरी, मिश्र दुहेरी, मुले, मुली तसेच व्हीलचेअर स्पर्धांचे आयोयन केले जाते.
इतिहास
ऑस्ट्रेलियन ओपन ग्रॅंड स्लॅम स्पर्धा 'टेनिस ऑस्ट्रेलिया' ही ऑस्ट्रेलियातील टेनिस खेळाची कारभार नियंत्रित करणारी सर्वोच्च संस्था आयोजित करते. ह्या चॅम्पियनशिपचे नाव 'ऑस्ट्रेलियन चॅम्पियनशिप' असे होते.१९६९ला ह्या चॅम्पियनशिपचे नाव ऑस्ट्रेलियन ओपन ठेवले गेले.१९०५ पासून ऑस्ट्रेलियन ओपन पाच ऑस्ट्रेलियाच्या नगरांमध्ये आयोजित केले गेले आहे, त्यापैकी दोन नगर हे न्यू झीलंड मधील तर पाच ऑस्ट्रेलियातील आहेत. मेलबर्न (५५ वेळेला), सिडनी मध्ये (१७ वेळेस), ॲडिलेड (१७ वेळेस),  पर्थ (३ वेळेस),ब्रिस्बेन ( वेळेस). न्यू झीलंड मध्ये क्राइस्तचर्च(१९०६ ला), हास्टिंग(१९१२ ला‌) आयोजित केले गेले. सर्वात पहिले ऑस्ट्रेलियन ओपन स्पर्धा १९०५ मध्ये आयोजित केली गेली होती.
विजेते
ऑस्ट्रेलियन ओपन खालील मुख्य स्पर्धा असतात. १. पुरुष एकेरी. २. महिला एकेरी. ३. मिश्र दुहेरी. ४ पुरुष दुहेरी. ५. महिला दुहेरी.
वर्तमान विजेते
नोवाक जोकोविच हा २०१९ ऑस्ट्रेलियन ओपन चॅम्पियन आहे. त्याचे हे १५ वे टायटल होते. सातवे ऑस्ट्रेलियन ओपन चॅम्पियशिप होते.
पुर्व विजेते
१९६९ साली ऑस्ट्रेलियन ओपेन खुली स्पर्धा झाल्यापासून आंद्रे अगासी व रॉजर फेडररने पुरुष एकेरीमध्ये प्रत्येकी चार वेळा तर सेरेना विल्यम्सने महिला एकेरीमध्ये पाच वेळा विजय मिळवला आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:ग्रँड स्लॅम टेनिस स्पर्धा वर्ग:ऑस्ट्रेलियामधील खेळ
श्रीरामपूर विधानसभा मतदारसंघ
श्रीरामपूर विधानसभा मतदारसंघ - २२० हा महाराष्ट्र राज्य विधानसभे च्या २८८ मतदारसंघांपैकी एक आहे. लोकसभा आणि विधानसभा मतदारसंघ परिसीमन आदेश, २००८ नुसार, केलेल्या मतदारसंघाच्या रचणेनुसार, श्रीरामपूर मतदारसंघात अहमदनगर जिल्ह्यातील १. श्रीरामपूर तालुका आणि २. राहुरी तालुक्यातील देवळाली महसूल मंडळ आणि देवळाली प्रवरा नगरपालिका क्षेत्राचा समावेश होतो. श्रीरामपूर हा विधानसभा मतदारसंघ शिर्डी लोकसभा मतदारसंघात मोडतो आणि हा मतदारसंघ अनुसूचित जाती - SC च्या उमेदवारांसाठी राखीव आहे.
भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षाचे लहु नाथा कानडे हे श्रीरामपूर विधानसभा मतदारसंघाचे विद्यमान आमदार आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रामधील विधानसभा मतदारसंघ वर्ग:अहमदनगर जिल्ह्यामधील विधानसभा मतदारसंघ वर्ग:शिर्डी लोकसभा मतदारसंघ
शेळी पालन
शेळी पालन हा शेतीपूरक व्यवसाय असून कमी भांडवल व कमी जागेत हा व्यवसाय करता येण्यासारखा आहे. शेळयांना इतर जनवरांपेक्षा जसे की गाई, म्हैस यांपेक्षा खूप कमी प्रमाणात खाद्य लागते. साधारणत: एका गाईला लागणाऱ्या खाद्यामध्ये १० शेळ्या जगू शकतात. त्यामुळे अल्प भूधारकांसाठी हा व्यवसाय अतिशय फायदेशीर आहे.खाद्याचे, शेळयांच्या आरोग्याचे , निवाऱ्याचे व पिण्यासाठी लागणाऱ्या पाण्याचे योग्य नियोजन केल्यास हा व्यवसाय अतिशय फायदेशीर ठरतो.बंदिस्त तसेच अर्ध बंदिस्त  या प्रकारे भारतामध्ये हा व्यवसाय केला जातो. बंदिस्त शेळीपालन मध्ये शेळ्यासाठी लागणारा चारा हा शेळयांना गोट्या मध्येच पुरवला जातो.अर्ध बंदिस्त शेळीपालन मध्ये शेळ्या चरण्यासाठी काही वेळ बाहेर मोगळ्या सोडल्या जातात. यामध्ये शेळयांना चाऱ्याबरोबर शेतातील व बांधावरील बऱ्याच वनस्पती मिळतात यामुळे शेळयांचे आरोग्य खूप चांगले राहते तसेच खाद्यही कमी लागते यामुळे हा प्रकार जास्त फायदेशीर आहे.
भारतात असणाऱ्या शेळ्यांची संख्या सुमारे १२३ दशलक्ष इतकी आहे. तर जगात एकंदर ६२० दशलक्ष शेळ्या आहेत.असे जरी असले तरी भारतात शेळ्यांपासून मिळणारे उत्पन्न फारच कमी आहे. या देशातील उत्पन्न बघू जाता, दूध, मांस व कातडीच्या एकूण उत्पन्नापैकी शेळ्यांपासून फक्त ३% दूध, ४५ ते ५०% मांस व ४५% कातडी प्राप्त होते.भारतात शेळ्यांचे सरासरी वार्षिक दूध उत्पादन फक्त ५८ लिटर इतके आहे.या दुधाला मागणी असत नाही.
भारतीय जाती
भारतात बकऱ्यांच्या सुमारे २५ जाती आहेत.जमनापरी, बिटल, सुरती,मारवाडी, बारबेरी वगैरे जाती दूध उत्पादनास तर बिटल, उस्मानाबादी,सुरती,संगमनेरी, अजमेरी वगैरे जाती मांसासाठी वापरल्या जातात. यांची वाढ मंद गतीने म्हणजे वर्षास सुमारे २५ किलो इतकी होते.
विदेशी जाती
सानेन, टोगेनबर्ग,अल्पाईन,एग्लोन्युबियन, अंगोरा या बकऱ्यांच्या विदेशी सुधारीत जाती आहेत. यांची वाढ झपाट्याने होते.आफ्रिकेतील बोयर जातीच्या शेळ्या वजनदार आहेत. नराचे वजन १०० ते १२५ किलो व मादिचे वजन सुमारे ९० ते १०० किलो असते.
भारतातील शुद्ध जातीच्या शेळ्या (अ-संकरीत) या उस्मानाबादी किंवा संगमनेरी आहेत.
पालनपद्धती
याचे दोन प्रकार आहेत.बंदिस्त व अर्धबंदिस्त.
बंदिस्त शेळीपालन
शेळ्यांची चरण्याची पद्धत ही इतर गुरांपेक्षा वेगळी असते.त्या केवळ झाडांची पाने व कोवळे शेंडे ओरबाडतात.यामुळे बकरीने तोंड लावलेल्या झाडांची वाढ खुंटते.तसेच यामुळे झुडपांचा व जंगलाच नाश होतो असा समज आहे. बंदिस्त संगोपनात शेळ्यांची झपाट्याने वाढ होते.यासाठी वातावरणापासून संरक्षणासाठी त्यांचेसाठी गोठा आवश्यक आहे. तो गोठा उंचवट्यावर,मुरमाड जमिनीत व पाण्याचा निचरा होऊ शकेल अशा ठिकाणी असावा.शेळ्यांना प्रत्येकी १० ते १२ चौ.फूट, करडांना (पिल्लांना)२ ते ५ चौ.फू. व बोकडास २५ चौ.फू. जागा लागते. अशा प्रकारे संख्या बघून गोठा उभारावा.याशिवाय गोठ्याबाहेर त्यांना फिरण्यासाठी मोकळी जागा असावी.
अर्धबंदिस्त शेळीपालन
शेळ्या या विशेषतः फिरणारे जानवर म्हणून ओळखले जाते. यामुळे जर शेळ्यांना रोज काही वेळ चरण्यासाठी मोकळे सोडले तर त्यांना विविध प्रकारच्या नैसर्गिक वनस्पती खाद्यामध्ये मिळतात व त्यांचे आरोग्य चांगले राहते तसेच खाद्यही कमी लागते. शेळ्यांना नैसर्गिकपणे फिरून चारा व झाडपाला ओरबाडण्याची सवय असते. त्यांना गोठ्यात कोंडून ठेवल्यास व्यायाम मिळत नाही. त्यांना फिरवून आणल्याने त्यांचे खूर वाढत नाहीत.
आहार
शेळीच्या वजनाच्या किमान ०.५% खुराक,२% वाळलेला चारा,१.५०% हिरवा चारा असे साधारणतः आहाराचे प्रमाण असते.चाऱ्याचे लहान तुकडे करून दिल्यास सुमारे २५ ते ३०% चाऱ्याची बचत होते.
पिल्लांना जन्मानंतर १.५० महिना आईचे दूध मिळालेच पाहिजे.तसेच त्यांना लुसलुशीत पाला,खुराक देता येते.दिड महिन्यानंतर त्यांचे दूध तोडावयास हवे.त्यांना प्रथिनयुक्त आहार पुरेश्या प्रमाणात द्यावयास हवा.
शेळ्यांची पिलांचे वजन सुरुवातीच्या काळात जास्त प्रमाणात वाढते यासाठी पिलांना जास्तीत जास्त दुधाची गरज असते त्यामुळे शेळ्यांना हिरव्या चाऱ्या बरोबर योग्य प्रमाणात खुराक देणे खुप गरजेचे आहे यामध्ये दूध वाढीच्या पशु खाद्य तसेच मका ,तुरीचा भरडा यासारखा खुराक देणे गरजेचे आहे.खुराकामधे शेंगदाणा पेंड, सरकी पेंड असावी
बाह्य दुवे
वर्ग:शेतीपूरक व्यवसाय वर्ग:शेती वर्ग:व्यवसाय
भूपिंदरसिंह हूडा
भूपिंदरसिंग हूडा ( १५ सप्टेंबर १९४७) हे भारताच्या काँग्रेस पक्षाचे नेते व हरियाणा राज्याचे माजी मुख्यमंत्री आहेत. ते मार्च २००५ ते ऑक्टोबर २०१४ दरम्यान मुख्यमंत्रीपदावर होते. ऑक्टोबर २०१४ मधील हरियाणा विधानसभा निवडणुकीमध्ये काँग्रेसला दारुण पराभव पत्कारावा लागल्यानंतर हूडा सत्तेवरून पायउतार झाले.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षातील राजकारणी वर्ग:हरियाणाचे मुख्यमंत्री
मंदार चोळकर
मंदार चोळकर हे मराठी कवी आणि गीतकार आहेत. यांनी २००९ पासून चित्रपट, मालिका, नाटक, जाहिराती यांसाठी कवी आणि गीतकार म्हणून काम केले आहे, त्यांनी आजवर ७० मराठी चित्रपटांसाठी तसेच १० म्युझिक अल्बम्ससाठी गीतलेखन केले असून त्यांना आजवर अनेक पुरस्कारांनी गौरवण्यात आले आहे. त्यांनी अक्षय कुमार अभिनित रूस्तुम ह्या हिंदी चित्रपटाच्या प्रसिद्धीसाठी मराठी गीतलेखन केले आहे.
शिक्षण
मंदार चोळकर यांचे शालेय शिक्षण शारदाश्रम विद्यामंदिर दादर येथे झाले.
संदर्भ व नोंदी
वर्ग:मराठी चित्रपट कवी वर्ग:मराठी चित्रपट गीतकार वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख वर्ग:संदर्भांचे इंग्रजी-मराठी भाषांतर हवे
भारतीय विवाहसंस्थेचा इतिहास
विधी
१) लग्नाच्या अगोदरचे विधी मुहूर्तनिश्चय, साखरपुडा, व्याहीभोजन, अक्षता देणे, गणयाग, तेल-हळद लावणे, केळवण, मुहूर्तमेढ.
२) लग्नदिवशीचे विधी व कार्य अभ्यंग, घरी कुलदेवतेचे पूजन, लग्नठिकाणी देवक बसविणे, मुहूर्तघटिका स्थापना, मुंडावळ्या बांधणे, वर प्रस्थान व आगमन, सीमांतपूजन, यज्ञोपवीतधारण, मधुपर्क पुजा, गौरीहरपूजन, मुहूर्तपत्रिका पूजन अंतःपटधारण विधी, परस्पर निरीक्षण विधी, मंगलाष्टके व अक्षतारोपण विधी, लग्नसभा, वरमाईचे रूसणे, कन्यादान, सुत्रवेष्टन, कंकणबंधन, मंगलसुत्रबंधन, वस्त्रग्रंथीबंधन, महालक्ष्मी पार्वती व शनी यांची पुजा, विवाहहोम, पाणिग्रहण, अश्मारोहण, सप्तपदी, वधु-वरांच्या प्रतिज्ञा.
प्रमुख विधी, कार्य व संकल्पना
[[मंडप, [[मुहूर्तमेढ, [[केळवण, [[व्याहीभोजन, [[सीमांतपूजन, [[हळदी सभारंभ, हॉलवरील तेल-हळद,अक्षता देणे, [[घाणा भरणे,[[मंडपदेवता प्रतिष्ठा [[देवक बसविणे, [[पुण्याहवचन, [[मातृकापुजन, [[नांदिश्राद्ध, [[नवग्रह, [[पाहुणे अहेर(शिष्टाचार), [[वरप्रस्थान,[[मधुपर्क, [[उष्टे दुधकेळे,[[गौरीहरपूजन, [[अंतरपाट धारण विधी, [[परस्पर निरीक्षण, [[मंगलाष्टके व [[अक्षतारोपण विधी, [[मालार्पण विधी, [[कन्यादान विधी, [[सुत्रवेष्टन, [[कंकणबंधन,[[मंगलसुत्रबंधन, महालक्ष्मी पार्वती व शनी यांची पुजा, [[विवाहयज्ञ- विवाहहोम,[[सप्तपदी,पहिले पाऊल, दुसरे पाऊल,तिसरे पाऊल,चौथे पाऊल,पाचवे पाऊल,सहावे पाऊल,सातवे पाऊल,[[सुनमुख,[[ऐरणीदान,[[वधुगृहपूजन, गृहप्रवेशनीय होम व वधुचे नामकरण,कंकण सोडणे, चुल माणस, [[पदर देणे, [[पोट झाकणे, कवडी- सुपारी सोडविणे,[[लवंग तोडणे, स्वागत व भोजन समारंभ, वरात, [[मंगलस्नान, [[कळसवाणी, [[देवदर्शन, पूजा,हळद काढणी/ मांडव परतणे, गोंधळ.
शरच्चंद्र दामोदर गोखले
डॉ. शरच्चंद्र दामोदर गोखले (जन्म : पुणे, २२ सप्टेंबर १९२५; - पुणे, १५ जानेवारी २०१३) हे एक आंतरराष्ट्रीय कीर्तीचे मराठी समाजशास्त्रज्ञ होते.
टाटा इन्स्टिट्यूट ऑफ सोशल सायन्सेसमधून ' मास्टर ऑफ सोशल वर्क ' ही पदवी घेतल्यानंतर सरकारी सेवेच्या माध्यमातून त्यांनी कार्याला प्रारंभ केला. समाजकल्याण खात्यातील वरिष्ठ पद सोडून त्यांनी पूर्णवेळ समाजोपयोगी कामाला वाहून घेतले. पुण्यातील कास्प (Community Aid and Sponsorship Programme), आंतरराष्ट्रीय लेप्रसी युनियन व आंतराराष्ट्रीय दीर्घायू युनियन या संस्थांचे ते संस्थापक-विश्वस्त होते. पुण्यातीलच ’केसरी’ या वृत्तपत्राचे ते एकेकाळी संपादक होते. शरच्चंद्र गोखले हे मान्यवर लेखक होते. युनायटेड नेशन्स, युनिसेफ, जागतिक आरोग्य संघटना आणि इतर अनेक जागतिक पातळीवरील संघटनांनी त्यांच्या कार्याचा गौरव केला होता.
समाजातील निष्पाप निराधार गरीब मुले, अव्हेरलेले कुष्ठरोगी, आणि बदलत्या जीवनशैलीतील उपेक्षित ज्येष्ठ नागरिक यांच्यासाठी डॉ. शरच्चंद्र गोखले यांनी आस्थेने, तळमळीने काम केले. अशा लोकांना समाजाने स्वीकारावे, सन्मानाने जगू द्यावे यांसाठी ते आयुष्यभर झटले.
केंद्र आणि राज्य सरकारांच्या अनेक समित्यांवर सल्लागार आणि समित्यांचे सभासद असताना  त्यांनी वेळोवेळी केलेल्या सूचना, नंतरचे धोरण आणि विधिविषयक तरतुदी मंजूर करण्यासाठी शरच्चंद्र गोखले यांनी केलेला पाठपुरावा अतुलनीय आहे.
कुटुंब
डॉ शरच्चंद्र गोखले यांना डॉ. अभिजित जोशी व सिद्धार्थ जोशी हे नातू, सौ. अवनी गोखले(जोशी) व सौ मिथिला गोखले(मुकेवार) या नाती आणि सावनी अ.जोशी व इरा ओंकार जोशी या पणत्या आहेत.
पुरस्कार आणि सन्मान
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १९२५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१३ मधील मृत्यू
बांगडापूर
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे वर्ग:कारंजा घाडगे तालुक्यातील गावे
रॉबर्ट लेर्ड बोर्डेन
सर रॉबर्ट लेर्ड बोर्डेन (जून २६, इ.स. १८५४ - जून १०, इ.स. १९३७) कॅनडाचा आठवा पंतप्रधान होता. हा ऑक्टोबर १०, इ.स. १९११ ते जुलै १०, इ.स. १९२० दरम्यान पंतप्रधानपदी होता. त्यानंतर बोर्डेन क्वीन्स युनिव्हर्सिटीच्या कुलगुरुपदी होता.
वर्ग:कॅनडाचे पंतप्रधान वर्ग:इ.स. १८५४ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९३७ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
शंकराचार्य
शंकराचार्य हे हिंदू धर्मातील सर्वोच्च आचार्य मानले जातात. आद्य शंकराचार्यांनी द्वारका, जगन्‍नाथपुरी, शृंगेरी आणि बद्रीकेदार येथे चार पीठे स्थापन केली आणि त्यांवर प्रत्येकी एक पीठासीन शंकराचार्य नेमून आचार्य परंपरा घालून दिली.
पहा : आद्य शंकराचार्य
वर्ग:नाथ संप्रदाय * वर्ग:हिंदू संत *
हैपोऊ जादोनांग
हैपोऊ जादोनांग (१९०५-१९३१) हे एक रौगमेई नागा जमातीमधील आध्यात्मिक नेते आणि मणिपूरमधील राजकीय कार्यकर्ते होते.त्यांनी हेराक धार्मिक चळवळ याची स्थापना केली व स्वतःच नागाचा मसीहा राजा म्हणून घोषित केले. ख्रिश्चन धर्म स्वीकार करण्याआधी झेलियनग्रोंग प्रदेशामध्ये त्यांचे आंदोलन त्यांनी थांबवले.
विनोथ बस्करन
विनोथ बस्करन (१६ मे, १९९०:सिंगापूर - हयात) हा undefinedच्या क्रिकेट संघाकडून खेळणारा खेळाडू आहे.
हैपोऊ जादोनांग
त्यांनी एक स्वतंत्र नागा राज्य ("मकाम ग्वांगडी" किंवा "नागा राज")चा विचार केला.ज्यानी त्यांना भारतातील ब्रिटिश राज्यकर्त्यांच्या विरोधात आणले.
विनोथ बस्करन
संदर्भ
वर्ग:२०१९-२१ आयसीसी क्रिकेट विश्वचषक चॅलेंज लीगमध्ये खेळलेले खेळाडू वर्ग:सिंगापूरचे आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९० मधील जन्म
हैपोऊ जादोनांग
सुरुवातीचे जीवन
हैपोऊ जादोनांग यांचा जन्म १० जून १९०५ रोजी तामिळगांव जिल्ह्यातील नुंगबा उपविभागातील पुइलुआन (पुइरॉन किंवा कंबिरोन) गावात झाला. त्याचे कुटुंब रौगोमी नागा जमातच्या मलांगमेई कुळचे होते.हैपोऊ हया त्यांच्या तीन बहिणीमध्ये तेदौई आणि तौनीलु सर्वांत लहान होत्या. त्यांचे वडील थियुडई हैपोऊ एका वर्षाच्या आसपास असताना मरण पावले.आणि त्यांच्या आईने शेती करून मुलांचे पालनपोषण केले.
ब्रिटिशविरोधी उपक्रम
हरका आंदोलनात ख्रिश्चन धर्माचा व पारंपरिक श्रद्धावानांचा विरोध होता.त्याच्या धार्मिक पैलूखेरीज, जडोनेंगने चळवळीचे राजकीय हेतू होते.त्यांनी आपल्या गावांना आंतर-गावच्या वैदिक आणि जातीय तणावाच्या भूतकाळातील घृणा,आणि विदेशी लोकांविरुद्ध संघटित व्हावे अशी त्यांची इच्छा होती. जडोनेंगने महात्मा गांधी यांच्या भारतातील सविनय कायदेभंग चळवळीबद्दलची योजना ऐकली होती आणि त्यांनी त्यांच्याशी एकजुटीने व्यक्त करण्याची इच्छा व्यक्त केली होती. जानेवारी १९२७ मध्ये त्यांनी सिल्हास्त येथे गांधीना स्वागत करण्यासाठी २०० नागाच्या दोन मुली आणि मुलींच्या एका नृत्य मंडळाची व्यवस्था केली. तथापि, गांधीजींची भेट रद्द करण्यात आली, त्यामुळे जडानणंग त्यांना भेटू शकले नाहीत.
शरच्चंद्र चट्टोपाध्याय
शरच्चंद्र चट्टोपाध्याय उर्फ़  सरतचंद्र चटर्जी (१ September सप्टेंबर १876 - १ January जानेवारी 1938) हे बंगाली कादंबरीकार आणि लघुकथा लेखक होते. बंगाली भाषेतील ते  सर्वात लोकप्रिय कादंबरीकार आहे. [त्यांच्या उल्लेखनीय कामांमध्ये देवदास, श्रीकांतो, चोरित्रोहिन इत्यादींचा समावेश आहे. त्यांची बहुतेक कामे बंगालमध्ये प्रचलित असलेल्या ग्रामीण लोकांच्या जीवनशैली, शोकांतिका आणि संघर्षाविषयी आणि समकालीन सामाजिक पद्धतींविषयी आहेत. ते एक लोकप्रिय, भाषांतरित आणि रूपांतरित भारतीय लेखक म्हणून प्रसिद्ध आहेत.
हैपोऊ जादोनांग
ब्रिटिशविरोधी उपक्रम
वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यलढा वर्ग:इ.स. १९०५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९३१ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
शरच्चंद्र चट्टोपाध्याय
शरतचंद्र चट्टोपाध्याय यांचा जन्म १ सप्टेंबर १7676. रोजी हुगली, पश्चिम बंगालच्या देवानंदपूर या छोट्याशा गावात झाला. शरतचंद्र ह्यांचे शिक्षण खेड्यातील पियारी पंडित शाळेत सुरू झाले आणि नंतर त्यांनी हुगळी येथील हायस्कूलमध्ये शिक्षण घेतले. दहावी नंतर ते F Aची प्रवेश परीक्षा पास झाले मात्र पैश्याअभावी ते महाविद्यालयात जाऊ शकले नाहीत.