cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
तैवानमधील धर्म
इस्लाम
2021 मध्ये तैवानमध्ये 280,000 मुस्लिम राहत होते आणि बहुतेक परदेशी नागरिक होते. तैवान हे मुस्लीम अनुकूल पर्यटन स्थळ म्हणून उच्च स्थानावर आहे.
यहुदी धर्म
तैवानमध्ये 1950 पासून ज्यू समुदाय आहे. 2011 पासून, तैपेईमध्ये चबड आहे.
शिंटो
दुसऱ्या महायुद्धानंतर पुन्हा बांधण्यात आलेले गावशी तीर्थक्षेत्र हे पहिले शिंटो देवस्थान होते.
जनगणनेची आकडेवारी
हे टेबल 2005 मध्ये गृह मंत्रालयाच्या नागरी व्यवहार विभाग ("MOI") द्वारे जारी केलेल्या धर्मावरील अधिकृत आकडेवारी दाखवते. तैवान सरकार तैवानमधील 26 धर्मांना मान्यता देते. विविध धार्मिक संघटनांनी MOI ला आकडेवारी कळवली आहे:
स्रोत
वर्ग:Pages with unreviewed translations
जलालपूर
जलालपूर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील परभणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो.पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ५५५ मिमी असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून मध्य हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:परभणी तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
जेफरसन काउंटी, आर्कान्सा
ही अमेरिकेच्या आर्कान्सा राज्यातील ७५ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:आर्कान्सामधील काउंटी
यशवंत गोपाळ जोशी
य.गो. जोशी (यशवंत गोपाळ जोशी) (१७ डिसेंबर, इ.स. १९०१:भिगवण, भारत - ७ नोव्हेंबर, इ.स. १९६३:पुणे). हे मराठीतील एक लेखक आणि पटकथालेखक होते. ’अन्नपूर्णा’, ’वहिनींच्या बांगड्या’, ’शेवग्याच्या शेंगा’, ’माझा मुलगा’ या यशस्वी मराठी चित्रपटांच्या कथा आणि पटकथा य.गो. जोशींच्या होत्या..
प्रसाद प्रकाशाचे कै. मनोहर उपाख्य बापूसाहेब जोशी हे य. गो. जोशी ह्यांचे चिरंजीव. कै. श्रीमती श्यामला (शांता) बेडेकर, श्रीमती.सुमन (स्वाती)पेंडसे,श्रीमती उर्मिला भावे, सौ.अंजली पेंडसे , कै. श्रीमती मंगल नगरकर आणि सौ. अनुराधा (पुष्पा) देसाई ह्या त्यांच्या कन्या.
य.गो. जोशी यांचे प्राथमिक शिक्षण पुणे येथे झाले. आर्थिक ओढगस्तीमुळे इंग्रजी पाचवीत असतानाच त्यांनी शिक्षण सोडले. त्यानंतर त्यांनी अनेक नोकऱ्या केल्या. शाई, सुगंधी तेले तयार करून विकण्याचा तसेच वृतपत्रे विकण्याचा व्यवसाय केला. पुढे लेखनास सुरुवात केली व १९३४ मध्ये प्रकाशन व्यवसायास आरंभ केला. हे प्रकाशन प्रामुख्याने वैचारिक वाङ्मय प्रकाशित करत असे. शिवराम महादेव परांजपे यांच्या ’काळातील निवडक निबंधां’चे १० भाग य.गो. जोशी प्रकाशनाने प्रसिद्ध केले होते.
य.गो. जोशी यांची ’एक रुपया दोन आणे’ ही पहिली कथा यशवंत या मसिकात १९२९ साली प्रसिद्ध झाली. आणि याच मासिकाच्या कथास्पर्धेत य.गो. जोशींच्या ’शेवग्याच्या शेंगा’ या कथेस पहिले पारितोषिक मिळाले.
य.गो. जोशी हे पुण्यातून प्रकाशित होणाऱ्या ’प्रसाद’ मासिकाचे संपादक होते.
७ नोव्हेंबरला य.गो. जोशींची पुण्यतिथी असते. त्या दिवशी नामवंतांच्या उपस्थितीत ’यशवंत संध्या’ नावाचा संगीत कार्यक्रम करण्यात येतो.
य.गो. जोशी प्रकाशनाने प्रसिद्ध केलेली पुस्तके
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १९०१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९६३ मधील मृत्यू
दहीवले
दहिवले हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील पालघर तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
सफाळे रेल्वे स्थानकापासून पूर्वेस तांदुळवाडी मार्गावर उजवीकडे जाणाऱ्या फाट्याने करवाळे गावाच्या मार्गाने गेल्यावर घाटीम गावानंतर हे गाव लागते. सफाळे रेल्वेस्थानकापासून हे गाव १२ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे छोटे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात १४८ कुटुंबे राहतात. एकूण ६९९ लोकसंख्येपैकी ३२७ पुरुष तर ३७२ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ७७.६८ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ८८.९७ आहे तर स्त्री साक्षरता ६७.६५ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या १२१ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १७.३१ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. छोट्या प्रमाणावर शेती व शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर म्हणून ते काम करतात.अगदी लहान प्रमाणात कुक्कुटपालन,बकरीपालन सुद्धा ते करतात.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस सफाळे रेल्वे स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. अॉटोरिक्शासुद्धा सफाळेवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
मांडे, एडवण, डोंगरे, विराथन बुद्रुक, दारशेत, घाटीम, कांदरवन, कांद्रेभुरे, मिठागर, बंदर, कोरे ही जवळपासची गावे आहेत.दहिवले गाव हे पेणांद, कांदरवन, नवघर, घाटीम ह्या गावासोबत नवघर-घाटीम ग्रामपंचायतीमध्ये येते.
संदर्भ
https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. http://tourism.gov.in/india-tourism-development-corporation-itdc
वर्ग:पालघर तालुक्यातील गावे
कलंदर खान
कलंदर खान (१२ ऑक्टोबर, १९८५:कतार - ) हा 🇶🇦 qatarकडून क्रिकेट खेळणारा खेळाडू आहे. वर्ग:२०१९-२१ आयसीसी क्रिकेट विश्वचषक चॅलेंज लीगमध्ये खेळलेले खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
संयुक्त अरब अमिराती क्रिकेट संघाचा झिम्बाब्वे दौरा, २०१९
संयुक्त अरब अमिराती क्रिकेट संघाने एप्रिल २०१९ मध्ये चार एकदिवसीय आंतरराष्ट्रीय (वनडे) सामने खेळण्यासाठी झिम्बाब्वेचा दौरा केला. संयुक्त अरब अमिरातीने द्विपक्षीय मालिकेत पूर्ण सदस्य संघ खेळण्याची ही पहिलीच वेळ होती.
या दौऱ्याच्या अगोदर झिम्बाब्वेने २७ जणांच्या प्रशिक्षण संघाची घोषणा केली. झिम्बाब्वेचा नियमित कर्णधार हॅमिल्टन मसाकादझा दुखापतीमुळे दौऱ्यातून बाहेर पडला होता, त्याच्या जागी पीटर मूरची वनडे कर्णधार म्हणून नियुक्ती करण्यात आली होती. तसेच झिम्बाब्वेसाठी अनुभवी फलंदाज ब्रेंडन टेलरची अनुपस्थिती होती, जो वासराचे स्नायू फाटल्यामुळे बाहेर पडला होता. झिम्बाब्वे क्रिकेटने जाहीर केले की या दौऱ्यातील तिसऱ्या एकदिवसीय सामन्यातील नफा चक्रीवादळ इडाई मदत कार्यांना जाईल. झिम्बाब्वेचा माजी कर्णधार, ग्रीम क्रेमरने वर्षाच्या सुरुवातीला झिम्बाब्वेहून दुबईला गेल्यानंतर, दौऱ्यासाठी यूएई संघासाठी प्रशिक्षक सल्लागार म्हणून काम केले.
झिम्बाब्वेने मालिका ४-० ने जिंकली.
संदर्भ
वर्ग:संयुक्त अरब अमिराती क्रिकेट संघाचे झिम्बाब्वे दौरे वर्ग:इ.स. २०१९ मधील क्रिकेट
कोळंब (मालवण)
कोळंब हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील मालवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:मालवण तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
कातेडे
कातेडे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील जुन्नर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ७२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:जुन्नर तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
खवणी
खवणी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील मोहोळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मध्यम आणि चांगले हवामान असते.हे कोरडे हवामानाच्या श्रेणीत येते. उन्हाळा, पावसाळा आणि हिवाळा हे ऋतू असतात. मार्च ते मे हे महिने उन्हाळ्याच्या काळात येतात आणि या काळात कमाल तापमान ३० ते ४० डिग्री सेल्सिअस पर्यंत असते. एप्रिल आणि मे महिन्याचा कालावधी सर्वात उष्ण असतो. येथे पाऊस अल्प आणि अनिश्चित प्रमाणात पडतो. जूनच्या दुसऱ्या पंधरवड्यापासून ते सप्टेंबर अखेरपर्यंत मान्सूनचा कालावधी असतो. सरासरी ५४५ मि.मी. पाऊस पडतो. येथे हिवाळा नोव्हेंबरमध्ये सुरू होतो आणि फेब्रुवारी महिन्यात तापमान कधीकधी १० अंश सेल्सिअसपेक्षा कमी होते. हिवाळ्याच्या हंगामातील किमान तापमान जानेवारीत सुमारे ९ अंश सेल्सिअस असते.
संदर्भ
वर्ग:मोहोळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
जॉन्सन काउंटी, आर्कान्सा
ही अमेरिकेच्या आर्कान्सा राज्यातील ७५ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या इतकी होती.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:आर्कान्सामधील काउंटी
सिंगरखेडा
सिंगरखेडा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील नरखेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:नरखेड तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
मंगेवाडा
सेन्सस कोड ५३८८९१ असलेले मंगेवाडा हे गाव, गडचिरोली या जिल्ह्यातील ३८३.० हेक्टर क्षेत्राचे गाव असून २०११ च्या शिरगणतीनुसार ह्या गावात ८१ कुटुंबे आहेत व एकूण लोकसंख्या ६०३ आहे.ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर गडचिरोली हे ६७ किलोमीटर अंतरावर आहे.
शैक्षणिक सुविधा
गावात असणाऱ्या सुविधा - पूर्व-प्राथमिक शाळा-२. प्राथमिक शाळा-१. कनिष्ठ माध्यमिक शाळा-१. स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर : माध्यमिक शाळा, उच्च माध्यमिक शाळा मंगेवाडा येथे आहे. ५ ते १० की.मी.अंतरावर : पदवी महाविद्यालय मालेवाडा येथे आहे. इंजिनियरिंग महाविद्यालय मालेवाडा येथे आहे. १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर : वैद्यकीय महाविद्यालय, मॅनिजमेन्ट इन्स्टिट्युट, अनौपचारिक प्रशिक्षण केन्द्र, अपंगांसाठी खास शाळा गडचिरोली येथे आहे. पॉलिटेक्निक, व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा धानोरा येथे आहे.
वैद्यकीय सुविधा-सरकारी
असलेल्या सुविधा- काही नाही नसलेल्या सुविधा - कम्युनिटी हेल्थ सेंटर, प्राथमिक आरोग्य केन्द्र, प्राथमिक आरोग्य उपकेन्द्र, प्रसूति व शिशुसंगोपन केन्द्र, क्षयरोग रुग्णालय, अ‍ॅलोपॅथिक रुग्णालय, अन्य उपचार पद्धतीचे रुग्णालय, दवाखाने, गुरांचे दवाखाने, फिरते दवाखाने, कुटुंब कल्याण केन्द्र,
वैद्यकीय सुविधा-बिगर-सरकारी
असलेल्या सुविधा- काही नाही नसलेल्या सुविधा - बाह्य रोगी विभाग, बाह्य व भरती असलेले रोगी विभाग, धर्मादाय बिगर-सरकारी रुग्णालय, एम बी बी एस पदवीधर डॉक्टर, इतर पदवीधर डॉक्टर, पदवी नसलेले डॉक्टर, पारंपरिक वैद्य व वैदू, औषधाची दुकाने, इतर बिगरसरकारी वैद्यकीय सुविधा,
स्वच्छता
असलेल्या सुविधा- सांडपाणी पाण्याच्या स्त्रोतात सोडले जाते. नसलेल्या सुविधा - उघडी गटारे, न्हाणीघरासह सार्वजनिक स्वच्छता गृह, न्हाणीघराशिवाय सार्वजनिक स्वच्छता गृह, ग्रामीण सॅनिटरी हार्डवेयरचे दुकान, सामूहिक बायोगॅस किंवा कचऱ्याच्या उत्पादक पुनर्वापराची व्यवस्था,
संचार
गावात असणाऱ्या सुविधा - मोबाइल फोन सुविधा, ऑटो व टमटम, जिल्ह्यातील दुय्यम रस्त्याना जोडलेले रस्ते, डांबरी रस्ते, पाण्यासाठी नाल्या असणारे डांबरी रस्ते, बारमाही रस्ते, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - पोस्ट ऑफिस, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. उपपोस्ट ऑफिस, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. इंटरनेट कॅफे / सर्व्हिस सेंटर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. खाजगी कूरियर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक बस सेवा, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. खाजगी बस सेवा, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. रेल्वे स्टेशन, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. टॅक्सी, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. ट्रॅक्टर - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सायकल रिक्षा (पायचाकी), - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. बैल व इतर जनावरांनी ओढलेल्या गाड्या, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. राष्ट्रीय महामार्गाला जोडलेले रस्ते, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. राज्य महामार्गाला जोडलेले रस्ते, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. जिल्ह्यातील मुख्य रस्त्याला जोडलेले रस्ते, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. कच्चे रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. तळटीप- शिरगिणतीत असलेल्या पुढील सुविधांच्या उपलब्धततेची माहिती नाही - सायकल रिक्षा (यांत्रिक), समुद्र व नदीवरील बोट वाहतूक, बोट वाहतुकीयोग्य जलमार्ग,
बाजार व पतव्यवस्था
गावात असणाऱ्या सुविधा - शेतमाल विक्री संस्था, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - ए टी एम, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. व्यापारी बँका, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सहकारी बँका, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. शेतकी कर्ज संस्था, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. स्वसहाय्य गट (SHG), - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. रेशनचे दुकान, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. मंडया / कायम बाजार, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. आठवड्याचा बाजार, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. शेतमाल विक्री संस्था,
आरोग्य, आहार व करमणूक सुविधा
गावात असणाऱ्या सुविधा - शिशुविकास पौष्टिक आहार केन्द्र (ICDS), अंगणवाडी पौष्टिक आहार केन्द्र, अंगणवाडी पौष्टिक आहार केन्द्र, इतर पौष्टिक आहार केन्द्र, आशा, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - समुदाय भवन (टीव्ही सह अथवा विरहित), - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. क्रीडांगण, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. खेळ / करमणूक क्लब, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सिनेमा/ व्हिडियो थियेटर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक ग्रंथालय, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक वाचनालय, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. वृत्तपत्र पुरवठा, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. विधानसभा मतदान केन्द्र, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. जन्म व मृत्यु नोंदणी केन्द्र, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर.
वीज पुरवठा
घरगुती वापरासाठी वीजपुरवठा - आहे. शेतीसाठी वीजपुरवठा - आहे. व्यापारी वापरासाठी वीजपुरवठा - आहे. सर्व प्रकारच्या वापरासाठी वीजपुरवठा - आहे.
संदर्भ
वर्ग:गडचिरोली जिल्ह्यातील गावे वर्ग:धानोरा तालुक्यातील गावे
साळवा (कुही)
साळवा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील कुही तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:कुही तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
अवैस मलिक
अवैस मलिक (११ ऑक्टोबर, १९८२:कतार - ) हा 🇶🇦 qatarकडून क्रिकेट खेळणारा खेळाडू आहे. वर्ग:२०१९-२१ आयसीसी क्रिकेट विश्वचषक चॅलेंज लीगमध्ये खेळलेले खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८२ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
दांंडी (उच्छेळी)
दांडी (उच्छेळी) हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील पालघर तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
बोईसर रेल्वे स्थानकापासून पश्चिमेला तारापूर मार्गाने गेल्यावर कुरगाव गावानंतर पाचमार्गावर डावीकडे जाणाऱ्या फाट्याने गेल्यानंतर उच्छेळी गावानंतर हे गाव लागते. बोईसर रेल्वे स्थानकापासून हे गाव १५ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस बोईसर रेल्वे स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. अॉटोरिक्शासुद्धा बोईसरवरून दिवसभर उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
उनभाट, पोफरण, पथराळी, वेंगणी, कुरगाव, उच्छेळी, नवापूर, टेंभी, पामटेंभी, कोळवडे, कुंभवली ही जवळपासची गावे आहेत.
संदर्भ
https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. http://tourism.gov.in/india-tourism-development-corporation-itdc
वर्ग:पालघर तालुक्यातील गावे
स्पिंडल, शटल आणि नीडल
"स्पिंडल, शटल आणि नीडल" ही एक जर्मन परीकथा आहे. जी ब्रदर्स ग्रिम यांनी संग्रहित केली आहे. या कथेचा क्रमांक १८८ वा आहे.
ही कथा आर्ने-थॉम्पसन प्रकार ५८५ मध्ये मोडते.
सारांश
एका मुलीचे आई-वडील मरण पावले होते. तिचे पालनपोषण तिच्या गॉडमदरने केले होते. जी मरण पावली. तिने तिच्यासाठी घर आणि एक स्पिंडल, एक शटल आणि तिची उदरनिर्वाहासाठी सुई सोडली. तिने त्यात चांगली कामगिरी केली होती.
एके दिवशी एका राजाचा मुलगा वधू शोधत आला. त्याला असे स्थळ हवे होते जे एकाच वेळी सर्वात श्रीमंत आणि सर्वात गरीब असेल. त्या गावात, त्यांनी सर्वात श्रीमंत मुलगी आणि नंतर अनाथ मुलीकडे लक्ष वेधले. तो सर्वात श्रीमंत मुलीकडे स्वार झाला, ज्याने त्याला नमस्कार केला आणि तो स्वार झाला. तो सर्वात गरीब मुलीवर स्वार झाला, जो कताई करत होता. तो तिच्याकडे पाहत आहे हे पाहून तिने लाजले आणि डोळे मिटले. तो तिथून निघून गेला आणि तिने खिडकी उघडली आणि म्हणाली की खूप गरम आहे, पण तो निघेपर्यंत त्याला पाहत होती.
मग तिला तिच्या गॉडमदरने वापरलेल्या यमकांची आठवण झाली. तिने सोन्याच्या धाग्याने राजकुमाराला परत मार्गदर्शन करण्यासाठी स्पिंडल सेट केले, तिच्या झोपडीचा मार्ग विणण्यासाठी शटल आणि झोपडी सुशोभित करण्यासाठी सुई. जेव्हा राजकुमार परत आला, तेव्हा त्याने सांगितले की ती सर्वात श्रीमंत आणि गरीब दोन्ही आहे आणि तिच्याशी लग्न केले. स्पिंडल, शटल आणि सुई शाही खजिन्यात ठेवण्यात आली होती.
बाह्य दुवे
वर्ग:ग्रिम्सच्या परीकथा वर्ग:कापडाशी निगडीत लोकसाहित्य
एकरूखा तर्फे पेडगाव
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो.पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ५५५ मिमी असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून मध्य हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:परभणी तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
कोठेवाडा
कोठेवाडा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील मालवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:मालवण तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
जतीन-ललित
जतीन-ललित ही भारतीय चित्रपट संगीत दिग्दर्शक जोडी आहे. यामध्ये जतीन पंडित आणि त्यांचा भाऊ ललित पंडित यांचा समावेश आहे. त्यांनी ९० च्या दशकातील अनेक गाजलेल्या चित्रपटांसाठी मोठ्या प्रमाणात लोकप्रिय गाणी संगीतबद्ध केली आहेत.
जतीन-ललित हे त्यांचे व्यावसायिक नाव आहे आणि ते त्यांच्या संगीत अल्बम, सीडी आणि डीव्हीडीच्या मुखपृष्ठावर दिसते.
दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे या कल्ट क्लासिकसाठी जतिन-ललित यांच्या संगीताला प्रचंड यश मिळाले आणि बॉलीवूडच्या सर्वोत्कृष्ट साउंडट्रॅकपैकी एक म्हणून ओळखले जाते. यासाठी त्यांना फिल्मफेअरमध्ये नामांकन मिळाले. हा आतापर्यंतचा 5वा सर्वाधिक विकला जाणारा बॉलीवूड साउंडट्रॅक आहे. यानंतर, खामोशी: द म्युझिकल (1996) आणि येस बॉस (1997) मधील त्यांच्या यशस्वी स्कोअरने बॉलीवूडचे शीर्ष संगीत दिग्दर्शक म्हणून त्यांचे स्थान निश्चित केले.
जतिन-ललित यांनी ४ वेळा वर्षातील सर्वाधिक विकले जाणारे बॉलीवूड साउंडट्रॅक तयार केले. 1995 मध्ये दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे, 1998 मध्ये कुछ कुछ होता है, 2000 मध्ये मोहब्बतें आणि 2001 मध्ये कभी खुशी कभी गम यांचा समावेश होतो.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:भारतीय संगीतकार वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:फिल्मफेअर पुरस्कार विजेते
आंतरराष्ट्रीय भूजल तज्ज्ञांची संस्था
आंतरराष्ट्रीय भूजल तज्ज्ञांची संस्था ही जगभरातील भूजल तज्ज्ञांमध्ये समन्वय साधून तंत्रज्ञानाचा प्रसार करणे या उद्दिष्टाने काम करणारी संस्था आहे. या संस्थेचे कार्यालय इंग्लंडमध्ये असून, याची स्थापना १९५६ मध्ये झाली. या संस्थेमध्ये पाणी आणि पाण्याचा योग्य वापर याविषयी संशोधन करणारे तज्ज्ञ, पाणी व्यवस्थापन अभियंत्यांचा समावेश आहे. संस्थेमध्ये १३५ देशांतील ३८०० जल व्यवस्थापनातील तज्ज्ञ सदस्य म्हणून कार्यरत आहेत. या संस्थेतर्फे भूजलाचे संवर्धन आणि त्याच्या योग्य वापराविषयी प्रबोधन आणि अभ्यास केला जातो.
व्यवसाय शिक्षण
व्यवसाय शिक्षण (व्होकेशनल एज्युकेशन). कृषी, व्यापार, उद्योग इ. क्षेत्रांतील प्रगतीसाठी व्यावसायिक व तांत्रिक शिक्षणाच्या मिश्र शिक्षणपद्धतीद्वारे,माध्यमिक शाळांत तसेच महाविद्यालयीन दर्जाच्या शिक्षणसंस्थांत दिले जाणारे प्रशिक्षण. हे प्रशिक्षण सर्वसामान्य शिक्षणापेक्षा वेगळे असते. नोकरी मिळविण्यासाठी किंवा व्यवसायात यशस्वी होण्यासाठी आवश्यक असणारी गुणवत्ता ह्या शिक्षणाद्वारे संपादन करता येते. या गुणवत्तेमध्ये कौशल्य, क्षमता, ज्ञान, वृत्ती, कार्यव्यग्रता व पारख करण्याची शक्ती या सर्व गोष्टींचा समावेश होतो.
व्यवसायात काही प्रकारभेद आढळतात, ते असे : (१) पारंगततेसाठी शिकणाऱ्यांच्या अंगी आवश्यक असणारी गुणवत्ता काही व्यवसायांत उच्च, दर्जाची, तर काहींत सामान्य दर्जाची असते. (२) पारंगततेसाठी मिळवावयाचे ज्ञान काही व्यवसायांत विविध प्रकारचे व जटिल असते, तर काहींत अल्प ज्ञान पुरेसे होते. (३) पारंगतता मिळविण्यासाठी लागणारा कालावधी काही व्यवसायांत दहा वर्षांपर्यंत, तर काहींत दोन-तीन महिन्यांचा असतो. थोडक्यात, विविध व्यवसायांसाठी लागणारे शिक्षण वेगवेगळ्या प्रकारचे असते. वैद्यकासारख्या व्यवसायात पारंगत होण्यासाठी श्रेष्ठ बुद्धिमत्ता, तसेच तात्त्विक व प्रात्यक्षिक अभ्यास आवश्यक असतो. याउलट डाकघरात पत्रांचे वर्गीकरण करणाऱ्यां व्यक्तीला भाषाज्ञान पुरते आणि व्यवसायातील कुशलता अल्पज्ञानाने किंवा प्रत्यक्ष अनुभवाने मिळविता येते.
व्यवसाय शिक्षण हे व्यवसायांची विविधता आणि विपुलता या कारणांनी अनेक स्तरांवर आयोजित केले जाते किंवा उपलब्ध असते. त्या दृष्टीने सामान्यपणे व्यावसायिक शिक्षण-प्रशिक्षणाची संरचना व्यापक ठरते. मराठी विश्वकोशात या दृष्टीने अनेक नोंदी स्वतंत्रपणे दिलेल्या आहेत : उमेदवारी, औद्योगिक शिक्षण, कामगार प्रशिक्षण, कृषिशिक्षण, तंत्रविद्या, तांत्रिक शिक्षण, विज्ञान, विज्ञानशिक्षण, वैद्यकीय शिक्षण, शिक्षण व शिक्षणशास्त्र इत्यादी. यांशिवाय अभियांत्रिकी, वैमानिकी यांसारख्या नोंदींत संबंधित विषयांच्या शिक्षण-प्रशिक्षणाविषयीची माहिती थोडक्यायत दिलेली आहे.
व्यवसाय शिक्षणाच्या पद्धती
व्यवसायशिक्षण देण्याच्या वेगवेगळ्या पद्धती आहेत. त्यांपैकी व्यवसाय-विद्यालयात शिक्षण देणे हा एक प्रकार व कारखान्यांत उमेदवारी पद्धतीने शिकविणे हा दुसरा प्रकार. तिसऱ्या प्रकारात वरील दोहोंचा समन्वय केलेला असतो. तांत्रिक शिक्षण घेत असताना त्याच्या जोडीला व्यवसाय-स्थळी उमेदवारी पद्धतीने शिक्षण देण्यात येते. ही तिसरी पद्धत सर्वोत्कृष्ट मानली जाते. म्हणून प्रगत देशांत व्यवसाय-विद्यालये आणि कारखाने, औद्योगिक कंपन्या, यंत्रशाळा व उद्योगशाळा इत्यादींत व्यवसायशिक्षणासाठी परस्परसहकाऱ्याचे संबंध जोडले जातात.
व्यवसायशिक्षणाची दोन भिन्न स्वरूपे आढळतात. नोकरीत प्रवेश मिळविण्यासाठी आवश्यक असे व्यवसायपूर्व शिक्षण हा एक प्रकार आणि सेवाकालात अधिक कार्यक्षमता मिळविण्यासाठी योजिलेले व्यवसायांतर्गत किंवा व्यवसाय-मध्य शिक्षण हा दुसरा प्रकार. उमेदवारी पद्धतीमध्ये या दोन्ही स्वरूपांचा संयोग आढळतो. व्यवसायपूर्व शिक्षण साधारणत: पूर्ण वेळ चालणाऱ्या शिक्षणसंस्थांतून देतात आणि व्यवसाय-मध्य शिक्षण साधारणपणे अल्पकाळ चालणाऱ्या सायंकालीन प्रौढ शिक्षणवर्गात देतात.
व्यवसाय शिक्षणाचा हेतू विशिष्ट धंदा करून उपजीविका करता यावी, हा असतो, तर गुणवत्तेच्या शिक्षणाचा हेतू दृष्टिकोन व्यापक करण्याचा असतो. उदा., प्राथमिक व माध्यमिक शाळांत चित्रकला शिकविण्याचा हेतू सौंदर्यदृष्टी निर्माण करणे व कल्पकतेस उत्तेजन देणे, हा असतो. उलट पहिल्या प्रकारात रोजगार यशस्वीपणे करावा, म्हणून शिल्पशाळेमध्ये चित्रकलेचे शिक्षण दिले जाते. प्रगत देशांत व्यवसायशिक्षणाचा व्याप मोठा आहे. विद्युत, इलेक्ट्रॉ निकी, तंत्रविद्या, स्थापत्य, वैद्यक, सैनिकी, विधी, वाणिज्य, व्यवस्थापन, कृषी इ. विषयांच्या शिक्षणाची सोय विद्यापीठांत व महाविद्यालयांत केलेली असते. याच व्यवसायांतील निम्नस्तरीय उमेदवारांसाठी माध्यमिक शिक्षणाच्या पातळीवर प्रशाळा असतात. इतकेच नव्हे तर न्हावी, धोबी, स्वयंपाकी, वाढपी, रक्षक, विक्रेता, मोटारचालक इ. व्यावसायिकांसाठीही शिक्षणाची सोय केलेली असते. एखादे काम केवळ सरावाने करू लागणे व तेच काम तंत्रमंत्र समजून घेऊन शिकणे, यांत कार्यक्षमतेच्या दृष्टीने महदंतर असते, हे त्यामागील गृहीततत्त्व आहे. सर्व कामगार समाजाचे सेवक असतात, त्यांनी करावयाची सेवा कमीत कमी काळात व अल्प श्रमात समाधानकारक होण्यासाठी, केवळ उमेदवारी व्यवसायपद्धतीचा वापर न करता, विविध व्यवसायांसाठी शास्त्रोक्त शिक्षणाची सोय उपलब्ध होणे अगत्याचे आहे.
व्यवसाय शिक्षणाची सूत्रे
व्यवसायशिक्षण यशस्वी होण्यासाठी पुढील काही सूत्रांचे पालन होणे आवश्यक असते : (१) व्यवसाय करणाऱ्याच्या अंगी आवश्यक ती मानसिक व शारीरिक क्षमता असावी. उदा. संशोधकांच्या व्यवसायासाठी श्रेष्ठ बुद्धिमत्ता व चिकाटी हे गुण आवश्यक असतात, तर परिचारिकेच्या अंगी सोशिकता व सहानुभूती हे गुण असावे लागतात. आवश्यक गुण अंगी नसणारी व्यक्ती अंगीकृत व्यवसायात यशस्वी होऊ शकत नाही. म्हणून गुणवत्तेची चिकित्सा व तीनुसार मार्गदर्शन होण्याची सोय शिक्षणव्यवस्थेत समाविष्ट असणे आवश्यक आहे. अशा मार्गदर्शनाच्या अभावी व्यवसायशिक्षणाची उद्दिष्टे पुरी होऊ शकणार नाहीत. (२) शिक्षणात केवळ कौशल्य हस्तगत करण्यावर भर नसावा. त्या कौशल्याच्या पार्श्वभागी असणारे शास्त्र व त्या कौशल्याचे समाजधारणेतील स्थान या गोष्टींचाही समावेश शिक्षणात व्हावा. उदा. कापसाची परीक्षा, त्यावर होणारा हवामानाचा परिणाम, यंत्रज्ञान, रंगपरीक्षा व तदंगभूत पदार्थ, विज्ञान, रसायन इ. शास्त्रांचे ज्ञान, तसेच विणकर व्यवसायाची परंपरा व त्या व्यवसायाची समाजासाठी उपयुक्तता यांचाही विणकराच्या प्रशिक्षणात समावेश व्हावा. अमेरिकन तत्त्वज्ञ व्हाइटहेड यांनी यासंबंधी असे नमूद केले आहे, की व्यवसायशिक्षणाचे स्वरूप व्यक्तीची सांस्कृतिक प्रगती करणारे असावे. व्यावसायिकाने व्यवसायाचे मर्म समजून त्यात रस घेऊन, कार्यक्षमतेने व स्वाभिमानाने आपला व्यवसाय करावा, असे व्यवसाय शिक्षणाचे स्वरूप असावे. (३) व्यवसायशिक्षणात तत्त्व व व्यवहार यांचा समन्वय असावा. त्या तत्त्वाचा व ज्ञानाचा उपयोग शिक्षकास वर्गात करता येणे आवश्यक असते. पुष्कळदा असा अनुभव येतो, की रेडिओ प्रशिक्षण अभ्यासक्रमाचे प्रमाणपत्र मिळविलेल्या इसमास घरचा रेडिओ दुरुस्त करता येत नाही. अशा प्रकारचे व्यवसायशिक्षण निकामी ठरते. म्हणून प्रगत राष्टांत व्यवसायशिक्षण व व्यवसायकेंद्रे यांची सांगड घालण्यात येते. (४) व्यवसायशिक्षणासाठी वापरावयाची यंत्रसामग्री अद्ययावत असावी. जुन्या यंत्रांवर प्रशिक्षण घेतलेल्या व्यक्तींना नवीन यंत्रावर काम करणे कठीण जाते. काही कारखानदार स्वतःच प्रशाळा स्थापन करून त्यांद्वारे कामगारांना प्रशिक्षण देतात. (५) व्यवसायशिक्षण सामाजिक गरजांना अनुसरून असावे. आवश्यक कामगारांचा तुटवडा व प्रशिक्षितांची बेकारी हे दोन्ही अनर्थ टाळणे इष्ट आहे. म्हणून व्यवसायशिक्षणाची योजना करताना प्रारंभी प्रादेशिक पाहणी वा योग्य ते सर्वांगीण सर्वेक्षण करणे आवश्यक असते. तसेच संबंधित व्यवसायासंबंधी उपयुक्त आकडेवारी प्रारंभी गोळा करणे आवश्यक ठरते. व्यवसाय पुष्कळ असल्यामुळे प्रत्येक व्यवसायाबाबात अशी माहिती किंवा आकडेवारी गोळा करणे सुलभ होत नाही तथापि शासन, कारखानदार इत्यादींचे सहकार्य झाल्यास हे सहज साध्य करता येईल. शास्त्रीय पद्धतीने प्रत्येक व्यवसायातील उपलब्ध नोकऱ्यांची गणना करून त्यानुसार त्या त्या व्यवसायाच्या प्रशिक्षणाची व सेवांची तरतूद करणे, हेच हिताचे ठरते. नवी दिल्लीस येथील नॅशनल इन्स्टिट्यूट ऑफ मॅनपॉवर प्लॅनिंग या नावाची संस्था, भारताच्या भविष्यकाळातील प्रगतीचा अंदाज घेऊन ,कोणती कौशल्ये वा ज्ञान असणारे किती तंत्रज्ञ वा कामगार किती आणि केव्हा लागतील, याचा वेळोवेळी अंदाज जाहीर करते. नियोजन मंडळासही पंचवार्षिक योजनांचे आराखडे तयार करताना ही माहिती उपयुक्त ठरते.
प्रशिक्षणव्यवस्था
व्यवसायशिक्षण व सामान्य शिक्षण हे परस्परपूरक आहेत. पहिल्याचा हेतू उत्तम कामगार तयार करणे, तर दुसऱ्याचा हेतू उत्तम माणूस व नागरिक तयार करणे हा असतो. शिक्षणसोपानात सुरुवातीस सामान्य शिक्षण व नंतर व्यवसायशिक्षण हा क्रम असतो. बहुतेक सर्व प्रगत राष्ट्रांमध्ये सामान्यपणे वयाच्या चौदाव्या वर्षापर्यंत सामान्य शिक्षण देण्यात येते आणि नंतर अठराव्या वर्षांपर्यंत व्यवसायशिक्षण व साधारण शिक्षण असा संमिश्र अभ्यासक्रम असतो. जी मुले विद्यापीठशिक्षण वा उच्च व्यावसायिक शिक्षण घेण्यास अपात्र असतात, त्यांच्यासाठी निम्नस्तरीय व्यवसायशिक्षणाची व्यवस्था केलेली असते. काही व्यवसायांचा अभ्यासक्रम दोन वर्षांत संपतो व वयाची पंधरा वर्षे पूर्ण झालेली मुले व्यवसायांत पडतात. अशा मुलांसाठी अठरा वर्षे होईपर्यंत अल्पकालीन व्यवसायशिक्षणाची तरतूद केलेली असते. इतर व्यवसायांसाठी दोन वर्षांचा कनिष्ठ व नंतर तीन वर्षांचा वरिष्ठ अभ्यासक्रम असतो.
निम्नस्तरावरील व्यवसायशिक्षण देणाऱ्या संस्थांचे दोन वर्ग पडतात. पहिल्यात व्यवसायात असलेल्या उमेदवारांसाठी शिक्षण देणाऱ्या प्रशाळा मोडतात. यांचे काम साधारणत: सायंकाळी अथवा सप्ताहाच्या अखेर चालते. व्यवसायांत पडलेली मुले या संस्थांत एका आठवड्यात आठ ते दहा तास शिक्षण घेतात. दुसऱ्या वर्गात पूर्ण वेळ चालणाऱ्या प्रशाळा येतात. यांत शिकणाऱ्यांना व्यवसाय करता येत नाही. उच्च. स्तरावरील व्यवसायांचे शिक्षण देणाऱ्या संस्थांत विद्यापीठाशी संलग्न असलेली महाविद्यालये, तसेच स्वतंत्रपणे ज्यांचा व्यवहार चालतो, अशी तांत्रिक महाविद्यालये आणि तत्सम प्रयोगशाळा यांचा समावेश होतो. निम्नस्तरावरील व्यवसायांच्या शिक्षणाची व्यवस्था कशा प्रकारची असते, याची नीट कल्पना यावी, म्हणून पुढे काही देशांतील व्यवसायशिक्षण व्यवस्थेची माहिती थोडक्यावत दिली आहे.
रशिया
रशियात सर्वसामान्य बुद्धीच्या मुलांसाठी व्यवसायशिक्षण देणाऱ्या संस्थांना ‘राखीव श्रमिक शाळा’ असे म्हणतात. यांत दोन प्रकारचे अभ्यासक्रम असतात. पहिला दोन वर्षांचा. यात खाणी, धातुकाम, वाहतूक, संदेशवहन व लोहमार्ग या व्यवसायांचे शिक्षण देतात. दुसरा सहा महिन्यांचा. यात कारखाने, खनिजतेल-उद्योग व बांधकाम इ. व्यवसायांचे प्रशिक्षण दिले जाते. विद्यार्थ्यांस वसतिगृहांत राहावे लागते, त्यांना शुल्क पडत नाही व राहण्याजेवण्याची सोय शासकीय खर्चाने उपलब्ध होते. अधिक गुणवत्ता असलेल्या मुलांसाठी तेराव्या वर्षी सुरू होणारे ३, ४ वा ५ वर्षांचे अभ्यासक्रम असतात. यांत उद्योगधंदे, कृषी, व्यापार व शासन यांतील कनिष्ठ दर्जाचे प्रशासकीय काम तसेच विविध कला, शिल्प इत्यादींचे प्रशिक्षण देण्यात येते. परिचारिका, तसेच समाजकल्याण खात्यातील कामगार यांचेही शिक्षण याच संस्थांमधून होते. हा अभ्यासक्रम पूर्ण केलेल्या मुलांपैकी पाच टक्के मुलांना गुणवत्तेप्रमाणे उच्च तर व्यवसाय-विद्यालयांत प्रवेश मिळतो. एका प्रशाळेत फक्त एकाच प्रकारचे शिक्षण देतात. शिक्षणात व्यवसायक्षेत्रातील प्रत्यक्ष कामाचा अनुभव अंतर्भूत असतो. दोन्ही प्रकारच्या संस्थांतील अभ्यासक्रम पूर्ण झाल्यावर कमीतकमी चार वर्षे प्रशिक्षित उमेदवारास रोजगार करण्याचे बंधन असते. अलीकडे रशियात राजकीय बदल झाल्यापासून व्यवसायप्रशिक्षणात सरकारचे नियंत्रण कमी झाले आहे. मुले व त्यांचे पालक यांना स्वतःच्या आवडीप्रमाणे शिक्षण घेण्याचे वातावरण निर्माण झाले आहे.
जपान
जपानमध्ये वयाची १५ वर्षे पूर्ण होईपर्यंत शिक्षण सक्तीचे असते. पहिल्या सहा वर्षांचा प्राथमिक अभ्यासक्रम पूर्ण केल्यानंतर तीन वर्षाचा उच्च माध्यमिक अभ्यासक्रम असतो. यात मच्छीमारी, कृषी, गृहविज्ञान व कारखान्यांतील काम या विषयांतील मुलांची गुणवत्ता व अभिवृत्ती यांचे संशोधन करणारे अभ्यासक्रम असतात. त्यांना सप्ताहात आठ तासांचा वेळ देतात. शेकडा पन्नास मुले नंतर माध्यमिक शाळांत जातात. येथे व्यवसायांचे विशिष्ट शिक्षण देणारे अभ्यासक्रम असतात. उर्वरित पन्नास टक्के मुले व्यवसायांत पडतात. त्या मुलांसाठी अल्पकाळ व्यवसायशिक्षण देणाऱ्या शाळा व तांत्रिक शाळा असतात. वरील तीन देशांतील व्यवसायशिक्षणाच्या तरतुदींचे वैशिष्ट्य असे की, १५ ते १८ वर्षे वयाच्या सर्व मुलांना व्यवसायशिक्षणाची सक्ती केलेली आहे. सर्व व्यवसायांतील कामगार प्रशिक्षित व कार्यक्षम असावेत, ही कल्पना या सक्तीच्या मुळाशी आहेया तिन्ही देशांनी कारखानदारीत व एकंदर उत्पादनक्षमतेत मिळविलेल्या अपूर्व यशाचे बीजही या सक्तीतच आढळते.
भारत
स्वातंत्र्यपूर्व काळात भारतात कारकुनी विद्येचेच शिक्षण प्रामुख्याने दिले जाई. देशातील कारखाने, उद्योगधंदे, व्यापार-उदीम यांचा प्रसार होऊन उत्पादनक्षमता वाढावी आणि त्यासाठी आवश्यक शिक्षणाची तरतूद व्हावी, ही आकांक्षा स्वातंत्र्यप्राप्तीनंतर प्रबळ झाली. त्यानंतर अल्पकाळात व्यवसायशिक्षणाची वाढ झाली. स्थापत्य, शिल्प, वैद्यक, संशोधन, प्रशासन, व्यवस्थापन, सैनिक शिक्षण, वैमानिक इ. विषयांतील व्यवसायशिक्षणाची सोय होऊन माध्यमिक शिक्षणपातळीवर जिल्हानिहाय तांत्रिक विद्यालये स्थापन करण्यात आली. तथापि ग्रामीण भागात व्यवसायांचे शिक्षण-प्रशिक्षण देणाऱ्या संस्था कमीच आढळतात.
व्यवसायशिक्षण देणारे महाराष्ट्र हे देशातील अग्रगण्य राज्य समजले जाते. वर नमूद केलेल्या सर्व स्तरांवरील व्यवसायशिक्षण महाराष्ट्र राज्यात उपलब्ध आहे. मार्च १९९९ अखेर महाराष्ट्र राज्यातील परिस्थिती पुढीलप्रमाणे होती. राज्यात ४२ विधी महाविद्यालये होती. त्यांत २४,५२९ विद्यार्थी शिक्षण घेत होते. त्यांपैकी ७,२७२ विद्यार्थिनी होत्या. प्राध्यापकांची संख्या ७०१ होती. त्यांपैकी १५४ प्राध्यापिका होत्या. याच वर्षी राज्यातील १४४ अध्यापक महाविद्यालयांत १५,२८१ विद्यार्थी (पैकी ६,७८३ विद्यार्थिनी), १,३२५ प्राध्यापक (पैकी ६४२ प्राध्यापिका) होते. शारीरिक शिक्षण महाविद्यालये एकूण १०३ होती. त्यांत १८,२७९ विद्यार्थी (२,६०३ विद्यार्थिनी) होते. प्राध्यापकांची संख्या ८६९ (त्यांतील १११ प्राध्यापिका) होती. शेतकी विषयाची १५ महाविद्यालये, विद्यार्थी ६,३३० (६५२ विद्यार्थिनी), ९१८ प्राध्यापक (२० प्राध्यापिका) पशुवैद्यकशास्त्राची ५ महाविद्यालये, विद्यार्थी १,२१३ (१३५ विद्यार्थिनी), १८६ प्राध्यापक (९ प्राध्यापिका) व्यवस्थापनशास्त्राच्या ५५ संस्था, ९,७०२ विद्यार्थी (२,१३८ विद्यार्थिनी), ५५४ प्राध्यापक (९३ प्राध्यापिका) ग्रंथपालनशास्त्राच्या ६ संस्थांमधे ४३३ विद्यार्थी (१७९ विद्यार्थिनी), ३४ प्राध्यापक (१४ प्राध्यापिका) मत्स्यव्यवसायाच्या एका संस्थेत १३९ विद्यार्थी (१४ विद्यार्थिनी), २२ प्राध्यापक (१ प्राध्यापिका) तर वैद्यकशास्त्रातील सर्व शाखांच्या एकूण ११६ संस्था होत्या. त्यांत ३३,५१० विद्यार्थी (१५,८९५ विद्यार्थिनी) व ६,४२२ प्राध्यापक (२,३४७ प्राध्यापिका) होते. ललितकला, श्रमविज्ञान इ. विषयांच्या ५४ संस्था असून ६,०४१ विद्यार्थी (३,५३४ विद्यार्थिनी) व ८२० प्राध्यापक (३७६ प्राध्यापिका) डी.एड्. पदविका शिक्षण देणारी २७५ विद्यालये असून त्यांत २८,५४८ विद्यार्थी (१५,३९३ विद्यार्थिनी) होते. प्राध्यापकांची संख्या २,३१२ असून त्यातील ८३५ प्राध्यापिका होत्या.
संदर्भ
1. Badger, A. R. Man in Employment, London, 1966. 2. Chandrakant, L. S. Technical Education in India Today, New Delhi, 1963. 3. Clark, Harold F. Sloan, Harold S. Classrooms in the Factories, New York, 1960. 4. Liepmann, Kate, Apprenticeship, London, 1960.
5. Roberts Roy W. Vocational and Practical Arts Education, New York, 1971. 6. Robinson, E. A. G. The Structure of Competitive Industry, Cambridge, 1959. ७. महाराष्ट्र शासन शिक्षण संचालनालय, शिक्षणावरील दृष्टिक्षेप : १९९८-९९, पुणे २०००
सान होजे देल काबो
या शहराची स्थापना मिझियाँ एस्तेरो दे लास पाल्मास दे सान होजे देल काबो अन्युइती नावाने इ.स. १७३० मध्ये झाली. कॅलिफोर्निया व मेक्सिकोतून फिलिपाइन्सला येजा करणारी जहाजे येथे थांबून जवळील रियो सान होजे या नदीतून गोडे पाणी भरून घेत असत.
लोस काबोस आंतरराष्ट्रीय विमानतळ या शहरास व बाहा कालिफोर्निया सुर राज्याला विमानसेवा पुरवतो.
हवामान
बाशा कालिफोर्नियातील इतर भागांप्रमाणे सान होजे देल काबोचे हवामान अतिकोरडे आहे. पूर्व प्रशांत महासागरातील हरिकेन वादळे अनेकदा येथे थडकतात. अशावेळी येथे अतिप्रचंड प्रमाणात पाउस पडतो. १ सप्टेंबर, १९९८ रोजी एका दिवसात येथे ३४० मिमी तर ३ नोव्हेंबर, १९९३ रोजी ३१६ मिमी पाउस पडला. असे असताही सतत अनेक वर्षे येथे पाउस न पडल्याची उदाहरणेही आहेत. येथील समुद्राचे पाणी हिवाळ्यात २२-२३ °सेल्शियस तर उन्हाळ्यात २५-२९ °सेल्शियस इतके गरम असते.
वर्ग:बाहा कालिफोर्निया सुरमधील शहरे वर्ग:मेक्सिकोमधील पर्यटनस्थळे वर्ग:सान होजे देल काबो
पिंपळगाव (नरखेड)
संदर्भ
वर्ग:नरखेड तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
२०१९ पुलवामा हल्ला
दिनांक १४ फेब्रुवारी २०१९ला भारतातील जम्मू आणि काश्मीरच्या पुलवामा जिल्ह्यातील जम्मू श्रीनगर राष्ट्रीय महामार्गावरील, लेथापोरा या अवंतीपोराजवळ असलेल्या ठिकाणी केंद्रीय रिझर्व्ह पोलीस फोर्सच्या सैनिकांना घेऊन जाणाऱ्या सुरक्षा दलांच्या वाहनांच्या एका ताफ्यावर, दुपारी सुमारे ३.१५ वाजता एका आत्मघाती हल्लेखोराने आपल्या वाहनासकट हल्ला केला. या वाहनात स्फोटके भरलेली होती. ताफ्यातील केंद्रीय राखीव बलातील सुमारे ४० सैनिकांचा घटनास्थळीच मृत्यू झाला तर हल्लेखोरदेखील मरण पावला. या काफिल्यात सुमारे ७८ वाहने व सुमारे २५०० पेक्षा जास्त सैनिक होते. ताफा आपल्या मुक्कामावर सूर्यास्तापूर्वी पोचणे अपेक्षित होते. या हल्ल्याची जबाबदारी पाकिस्तान स्थित इस्लामिक गट जैश-ए-महंमदने स्वीकारली होती. ;
आदिल अहमद डार उर्फ आदिल अहमद गादी टेकरनवाला उर्फ वकास कमांडो असे त्या आत्मघाती हल्लेखोराचे नाव होते. या अपघातानंतर त्या हल्लेखोराचा एक व्हिडियोपण प्रसृत करण्यात आला. या हल्ल्यात एका महिंद्र स्कॉर्पियो वाहनाचा वापर करण्यात आला होता. या वाहनात सुमारे ३०० किलो स्फोटके असावीत असा प्राथमिक कयास आहे.
तपास
राष्ट्रीय तपास संस्था आणि जम्मू और काश्मीर पोलीस एकत्रितपणे या हल्ल्याचा तपास करतील
प्रतिक्रिया
या घटनेच्या जोरदार प्रतिक्रिया उमटल्या. हल्ल्यानंतर भारताने पाकिस्तानला दिलेला mfn (मोस्ट फेव्हर्ड नेशन) हा दर्जा काढून घेतला.
संदर्भ
वर्ग:भारतावरील दहशतवादी हल्ले वर्ग:पुलवामा जिल्हा
गयान मुनाविरा
गयान मुनाविरा (१८ ऑक्टोबर, १९९१:कतार - ) हा 🇶🇦 qatarकडून क्रिकेट खेळणारा खेळाडू आहे. वर्ग:२०१९-२१ आयसीसी क्रिकेट विश्वचषक चॅलेंज लीगमध्ये खेळलेले खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९१ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
हिवरे बुद्रुक
हिवरे बुद्रुक हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील जुन्नर तालुक्यातील एक गाव आहे.
आत्माराम भैरव जोशी
डॉ. आत्माराम भैरव जोशी (जन्म :१७ नोव्हेंबर १९१६; - इ.स. २०१०) हे एक भारतीय कृषिशास्त्रज्ञ होते. त्यांचा जन्म जबलपूर येथे झाला व शिक्षण रायपूर, नागपूर, दिल्ली व केंब्रिजमध्ये झाले. वनस्पतिपेशीविज्ञान (Plant Genetics, Cytogenetics, Plant Breeding) हे त्यांचे अभ्यासाचे खास विषय होते.
हिवरे बुद्रुक
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ७२० मिमी पर्यंत असते.
आत्माराम भैरव जोशी
१९३७ पासून १९७७ पर्यंत इंडियन कौन्सिल ऑफ अ‍ॅग्रिकल्चरल रिसर्च(दिल्ली) या संस्थेत असलेले डॉ. आ.भै. जोशी १९६६ साली त्या संस्थेचे उपमहासंचालक झाले.त्याच काळादरम्यान, म्हणजे १९६५-६६ व १९७२-७७ या काळात ते इंडियन अ‍ॅग्रिकल्चरल रिसर्च इन्स्टिट्यूटमध्ये संचालक होते. १९७७-८० या काळात ते राहुरीच्या महात्मा फुले कृषी विद्यापीठाचे कुलगुरू होते.
हिवरे बुद्रुक
संदर्भ
वर्ग:जुन्नर तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
आत्माराम भैरव जोशी
भारतात १९७० च्या दशकात झालेल्या हरितक्रांतीत डॉ. आ.भै. जोशी यांचा महत्त्वाचा वाटा होता. जागतिक अन्न संघटनेच्या विनंतीवरून इंडोनेशिया, पेरू, नेदरलँड्स, बांग्लादेश, टांझानिया इत्यादी देशांचे धान्योत्पादन वाढविण्यातही त्यांचे मोठे योगदान होते.
जगात पिकांच्या मूळ जातींपासून नवनवीन जाती निर्माण होत आहेत. नवीन जातीत काही दोष निर्माण झाले, तर पुन्हा मूळ जातीचे संशोधन करून त्यांच्यातून हे दोष काढून टाकणे गरजेचे असते. यासाठी पिकांची सगळी मूळ वाणे जतन केली पाहिजेत, हा डॉ.जोशींचा सल्ला जागतिक अन्न संघटेनेने मान्य केला व तशी यंत्रणा निर्माण करण्याची जबाबदारी त्यांच्यावरच टाकली. हे काम डॉ.जोशींनी पूर्ण केले. जिनिव्हातील जागतिक अन्न संघटनेची सल्लागार समिती जिनिव्हातूनच शेतीसंदर्भात सल्ले देण्याचे काम करीत असे. पण शेतकऱ्याला त्याच्या शेतावर जाऊन सल्ला दिला पाहिजे, असे डॉ.जोशींनी त्यांना सुचविले.
डॉ. जोशी यांनी आपल्या नोकरीदरम्यान विविध कामानिमित्त १९ देशांना भेटी द्याव्या लागल्या होत्या. त्यांच्या नावावर सुमारे ३०० शोधनिबंध आहेत.
२०१० मध्ये वयाच्या ९४व्या वर्षी डॉ.जोशी यांचे पुणे येथे निधन झाले.
पुरस्कार
वर्ग:इ.स. १९१६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१० मधील मृत्यू वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते वर्ग:शेतीतज्‍ज्ञ
डोंगरमौदा
डोंगरमौदा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील कुही तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:कुही तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
डॅलस काउंटी, आर्कान्सा
डॅलस काउंटी ही अमेरिकेच्या आर्कान्सा राज्यातील ७५ पैकी एक काउंटी आहे. याचे प्रशासकीय केन्द्र फोर्डिस येथे आहे.
२०२० च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ८,११६ इतकी होती.
डॅलस काउंटीची रचना १ जानेवारी, १८४५ रोजी झाली. या काउंटीला अमेरिकेच्या उपराष्ट्राध्यक्ष जॉर्ज एम. डॅलसचे नाव दिलेले आहे.
संदर्भ आणि नोंदी
* वर्ग:आर्कान्सामधील काउंटी वर्ग:इ.स. १८४५ मधील निर्मिती
खुणेश्वर
खुणेश्वर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील मोहोळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
प्रेक्षणीय स्थळे
खुणेश्वर येथे श्री संत ज्ञानेश्वर महाराजांचे पुरातन मंदीर पहान्यास मिळते.अलीकडच्या काळात या मंदिराच्या शिखराचे व परिसरातील मंदिराची कामे झालेली आहेत.पण मंदिराचा गाभारा आणखीही पुरातन आहे. प्रति आळंदी अशी या देवस्थानची ख्याती आहे.
नागरी सुविधा
खुणेश्वर ता.मोहोळ हे गाव मोहोळ तालुका आणि उत्तर सोलापुर तालुक्याच्या हद्दीवरील टोकाचे गाव आहे.त्यामुळे साहजिकच विकासापासून वंचित असलेले हे गाव आहे.गावामध्ये पहिली ते दहावी पर्यन्त शिक्षणाची सोय आहे.उन्हाळ्यामध्ये पिण्याच्या पाण्याची टंचाई असते.गावाला येण्यासाठी एकही चांगला रस्ता नाही.दररोज रात्रि 7 वाजता मोहोळ या तालुक्याच्या ठिकानावरून मुक्काम गाडी येते.
जवळपासची गावे
खुणेश्वर गावामधून पुर्वेला रानमसले येथे रस्ता जातो.दक्षिणेला पडसाळी ला रस्ता आहे. पश्चिमेला चौधरीमसले, डिकसळ, नरखेड, हिंगणी ,भांबेवाडी कन्हेरवाडी जाण्यासाठी मार्ग आहेत.उत्तरेला मोरवंची ,शिरापुर येथे जाण्यासाठी मार्ग आहे.
संदर्भ
वर्ग:मोहोळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
ज्याँबातिस्ता बेसिल
ज्याँबातिस्ता बेसिल (फेब्रुवारी, १५६६ - फेब्रुवारी, १६३२) हा इटालियन कवी, दरबारी आणि परीकथा संग्राहक होता. त्याच्या संग्रहात अनेक सुप्रसिद्ध युरोपियन परीकथांचे सर्वात जुने रेकॉर्ड केलेले प्रकार समाविष्ट आहेत.
चरित्र
त्याचा जन्म गुलियानो येथे नेपोलिटन मध्यमवर्गीय कुटुंबात झाला. बेसिल हा व्हेनिसच्या राजासह विविध इटालियन राजपुत्रांचा दरबारी आणि सैनिक होता. बेनेडेट्टो क्रोसच्या मते त्याचा जन्म १५७५ मध्ये झाला होता, तर इतर स्त्रोतांच्या मते फेब्रुवारी १५६६ आहे. व्हेनिसमध्ये त्याने कविता लिहायला सुरुवात केली. नंतर तो नेपल्‍सला परत आला आणि अ‍ॅव्हेलिनोचा राजपुत्र डॉन मारिनो दोन कॅराकिओलो याच्या आश्रयाखाली दरबारी म्हणून काम करण्‍यास सुरुवात केली. ज्यांना त्याने आपला आदर्श ल'अरेतुसा (१६१८) समर्पित केला. त्याच्या मृत्यूच्या वेळी तो "काउंट" कॉन्टे डी टोरोनच्या रँकवर पोहोचला होता.
बेसिलची सर्वात जुनी साहित्य निर्मिती १६०४ मधील त्याचा मित्र नेपोलिटन लेखक ज्युलिओ सीझर कॉर्टेस यांच्या वायसीडच्या प्रस्तावनेच्या रूपात आहे. पुढच्या वर्षी त्याचा विलानेला स्मोर्झा क्रुडेल अमोर संगीतासाठी तयार झाला. १६०८ मध्ये त्याने त्याची कविता इल पिआंटो डेला व्हर्जिन प्रकाशित झाली.
लो कुंटो दे ली कुंटी ओव्हरो लो ट्रॅटेनिमिएंटो डी पेसेरिले ("द टेल ऑफ टेल्स, किंवा एंटरटेनमेंट फॉर लिटल वनस"), ज्याला इल पेंटामेरोन असेही म्हणतात. हा दोन खंडांमध्ये मरणोत्तर प्रकाशित झाला. हा एक नेपोलिटन परीकथांचा संग्रह लिहिल्याबद्दल त्याला प्रामुख्याने लक्षात ठेवले जाते. १६३४ आणि १६३६ मध्ये इटलीतील नेपल्स येथे त्याची बहीण ॲड्रियाना यांनी जियान ॲलेसिओ अब्बातुटिस या टोपणनावाने. नंतर ते पेंटामेरोन म्हणून ओळखले जाऊ लागले. काही काळ दुर्लक्षित असले तरी, ब्रदर्स ग्रिमने परीकथांचा पहिला राष्ट्रीय संग्रह म्हणून त्याची प्रशंसा केल्यानंतर या कामाकडे मोठ्या प्रमाणावर लक्ष वेधले गेले. यापैकी अनेक परीकथा अस्तित्वात असलेल्या सर्वात जुन्या ज्ञात रूपे आहेत. त्यामध्ये रॅपन्झेल आणि सिंड्रेलाच्या सर्वात प्राचीन युरोपीय आवृत्त्या समाविष्ट आहेत ज्यात सिंड्रेलाची चीनी आवृत्ती ८५०-६० एडी पासूनची आहे.
जिआम्बॅटिस्टा बेसिलने नेपल्‍सच्‍या राज्‍याच्‍या राज्‍यांच्या दरबारात बराच वेळ घालवला. पेंटामेरोनच्या कथा बॅसिलिकॅटाच्या जंगलात आणि किल्ल्यांमध्ये विशेषतः एसेरेन्झा शहरात रचल्या गेल्या.
संदर्भ
वर्ग:इटालियन कवी वर्ग:परीकथांचे संग्राहक वर्ग:इ.स. १६३२ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १५६६ मधील जन्म वर्ग:नेपोलिटन भाषा वर्ग:इटालियन पुरुष कवी वर्ग:१६व्या शतकातील नेपोलिटन लोक वर्ग:कॅम्पानियामधील गिउग्लियानो येथील लोक वर्ग:इटालियन बाललेखक वर्ग:इटालियन दरबारी वर्ग:१६व्या शतकातील इटालियन लेखक वर्ग:१६व्या शतकातील पुरुष लेखक वर्ग:१७व्या शतकातील इटालियन लेखक वर्ग:१७व्या शतकातील इटालियन पुरुष लेखक वर्ग:१७व्या शतकातील नेपोलिटन लोक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
कुडोपी
कुडोपी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील मालवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:मालवण तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
मोहम्मद नदीम
मोहम्मद नदीम (२७ जुलै, १९८५:कतार - ) हा 🇶🇦 qatarकडून क्रिकेट खेळणारा खेळाडू आहे. वर्ग:२०१९-२१ आयसीसी क्रिकेट विश्वचषक चॅलेंज लीगमध्ये खेळलेले खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
आंबेझरी (गडचिरोली)
सेन्सस कोड ५३८८९२ असलेले आंबेझरी हे गाव, गडचिरोली या जिल्ह्यातील ८४.० हेक्टर क्षेत्राचे गाव असून २०११ च्या शिरगणतीनुसार ह्या गावात ४४ कुटुंबे आहेत व एकूण लोकसंख्या २०३ आहे.ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर गडचिरोली हे ७१ किलोमीटर अंतरावर आहे.
शैक्षणिक सुविधा
गावात असणाऱ्या सुविधा - पूर्व-प्राथमिक शाळा-१. प्राथमिक शाळा-१. स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर : कनिष्ठ माध्यमिक शाळा, माध्यमिक शाळा, उच्च माध्यमिक शाळा मंगेवाडा येथे आहे. ५ ते १० की.मी.अंतरावर : काही नाही १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर : पदवी महाविद्यालय मालेवाडा येथे आहे. इंजिनियरिंग महाविद्यालय मालेवाडा येथे आहे. वैद्यकीय महाविद्यालय, मॅनिजमेन्ट इन्स्टिट्युट, पॉलिटेक्निक, व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा, अनौपचारिक प्रशिक्षण केन्द्र अपंगांसाठी खास शाळा गडचिरोली येथे आहे.
वैद्यकीय सुविधा-सरकारी
असलेल्या सुविधा- काही नाही नसलेल्या सुविधा - कम्युनिटी हेल्थ सेंटर, प्राथमिक आरोग्य केन्द्र, प्राथमिक आरोग्य उपकेन्द्र, प्रसूति व शिशुसंगोपन केन्द्र, क्षयरोग रुग्णालय, अ‍ॅलोपॅथिक रुग्णालय, अन्य उपचार पद्धतीचे रुग्णालय, दवाखाने, गुरांचे दवाखाने, फिरते दवाखाने, कुटुंब कल्याण केन्द्र,
वैद्यकीय सुविधा-बिगर-सरकारी
असलेल्या सुविधा- काही नाही नसलेल्या सुविधा - बाह्य रोगी विभाग, बाह्य व भरती असलेले रोगी विभाग, धर्मादाय बिगर-सरकारी रुग्णालय, एम बी बी एस पदवीधर डॉक्टर, इतर पदवीधर डॉक्टर, पदवी नसलेले डॉक्टर, पारंपरिक वैद्य व वैदू, औषधाची दुकाने, इतर बिगरसरकारी वैद्यकीय सुविधा,
पिण्याचे पाणी
असलेल्या सुविधा- झाकण नसलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा, हँड पंपच्या पाण्याचा पुरवठा, बारमाही सुरू असलेल्या हँड पंपच्या पाण्याचा पुरवठा, नसलेल्या सुविधा - शुद्ध केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा, शुद्ध न केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा, झाकण असलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा, बोअर वेलच्या पाण्याचा पुरवठा, बारमाही सुरू असलेल्या बोअरवेल पाण्याचा पुरवठा, झऱ्यांच्या पाण्याचा पुरवठा, नदी /कालवे यातील पाण्याचा पुरवठा, तलाव / तळी यातील  पाण्याचा पुरवठा, इतर पाण्याचा पुरवठा,
स्वच्छता
असलेल्या सुविधा- सांडपाणी शुद्धीकरणाच्या सयंत्रात सोडले जाते. नसलेल्या सुविधा - उघडी गटारे, न्हाणीघरासह सार्वजनिक स्वच्छता गृह, न्हाणीघराशिवाय सार्वजनिक स्वच्छता गृह, ग्रामीण सॅनिटरी हार्डवेयरचे दुकान, सामूहिक बायोगॅस किंवा कचऱ्याच्या उत्पादक पुनर्वापराची व्यवस्था,
संचार
गावात असणाऱ्या सुविधा - टॅक्सी, कच्चे रस्ते, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - पोस्ट ऑफिस, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. उपपोस्ट ऑफिस, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. मोबाइल फोन सुविधा, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. इंटरनेट कॅफे / सर्व्हिस सेंटर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. खाजगी कूरियर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक बस सेवा, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. खाजगी बस सेवा, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. रेल्वे स्टेशन, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. ऑटो व टमटम, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. ट्रॅक्टर - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सायकल रिक्षा (पायचाकी), - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. बैल व इतर जनावरांनी ओढलेल्या गाड्या, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. राष्ट्रीय महामार्गाला जोडलेले रस्ते, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. राज्य महामार्गाला जोडलेले रस्ते, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. जिल्ह्यातील मुख्य रस्त्याला जोडलेले रस्ते, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. जिल्ह्यातील दुय्यम रस्त्याना जोडलेले रस्ते, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. डांबरी रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. पाण्यासाठी नाल्या असणारे डांबरी रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. बारमाही रस्ते, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. तळटीप- शिरगिणतीत असलेल्या पुढील सुविधांच्या उपलब्धततेची माहिती नाही - सायकल रिक्षा (यांत्रिक), समुद्र व नदीवरील बोट वाहतूक, बोट वाहतुकीयोग्य जलमार्ग,
बाजार व पतव्यवस्था
गावात असणाऱ्या सुविधा - शेतमाल विक्री संस्था, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - ए टी एम, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. व्यापारी बँका, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सहकारी बँका, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. शेतकी कर्ज संस्था, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. स्वसहाय्य गट (SHG), - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. रेशनचे दुकान, - ५ की.मी.पेक्षा कमी अंतरावर. मंडया / कायम बाजार, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. आठवड्याचा बाजार, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. शेतमाल विक्री संस्था,
आरोग्य, आहार व करमणूक सुविधा
गावात असणाऱ्या सुविधा - शिशुविकास पौष्टिक आहार केन्द्र (ICDS), अंगणवाडी पौष्टिक आहार केन्द्र, अंगणवाडी पौष्टिक आहार केन्द्र, इतर पौष्टिक आहार केन्द्र, आशा, स्थानिक नसलेल्या सुविधांची अंतरे - समुदाय भवन (टीव्ही सह अथवा विरहित), - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. क्रीडांगण, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. खेळ / करमणूक क्लब, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सिनेमा/ व्हिडियो थियेटर, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक ग्रंथालय, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. सार्वजनिक वाचनालय, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. वृत्तपत्र पुरवठा, - १० की.मी. पेक्षा अधिक अंतरावर. विधानसभा मतदान केन्द्र, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर. जन्म व मृत्यु नोंदणी केन्द्र, - ५ ते १० की.मी.अंतरावर.
वीज पुरवठा
घरगुती वापरासाठी वीजपुरवठा - आहे. शेतीसाठी वीजपुरवठा - नाही. व्यापारी वापरासाठी वीजपुरवठा - नाही. सर्व प्रकारच्या वापरासाठी वीजपुरवठा - नाही.
संदर्भ
वर्ग:गडचिरोली जिल्ह्यातील गावे वर्ग:धानोरा तालुक्यातील गावे
बोहाडा
'बोहाडा' हा शिमगा उत्सवासारखा आदिवासी संस्कृतीचा एक भाग असतो.बोहाडा उत्सव पालघर जिल्ह्यातील जव्हार, तलासरी, मोखाडा तालुक्यात मोठ्या प्रमाणात साजरा केला जातो. बोहाडा उत्सवाला अडीचशे वर्षाहून मोठी परंपरा आहे.ह्या उत्सवात आदिवासी बांधव कलाकार आपल्या डोक्यावर विविध देवदेवतांचे मुखवटे घालतात आणि अन्य कलाकार वाजंत्री आणि संबळ वाजवतात. त्या तालावर मुखवटे घातलेले कलाकार नाचतात. त्यांना अन्य आदिवासी बांधव नाचण्यासाठी मदतही करतात.हे मुखवटे आदिवासी कलाकार उंबर, साग ह्या लाकडापासून स्वतः तयार करतात. वारली कलेप्रमाणे हस्तकौशल्य वापरून लाकडात कोरीव काम केले जाते. हे मुखवटे आदिवासींच्या परंपरागत देवता तसेच रामायण, महाभारत ह्यातील देवता ह्यांचे बनविले जातात.
डफवाडी
डफवाडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील परभणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १५ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो.पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ५५५ मिमी असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून मध्य हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:परभणी तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
मोहपुरी
मोहपुरी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील परभणी तालुक्यातील एक गाव आहे.