cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
पुरंदर तालुका
माहिती
महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यात बोपगाव हे गाव आहे. बोपगाव गावापासून जिल्ह्याचे ठिकाण पुणे सुमारे 30 कि.मी. अंतरावर अाहे.बोपगाव गावापासून तालुक्याचे ठिकाण पुरंदर सुमारे 6 कि.मी. अंतरावर अाहे. बोपगाव गावाचे क्षेत्रफळ सुमारे 1309.00 हेक्टर अाहे.२०११ च्या जनगणनेनुसार सुमारे 574 कुटूंब बोपगाव गावात राहतात.२०११ च्या जनगणनेनुसार गावात पुरुषांची संख्या 1512 असून महिलांची संख्या 1424 अाहे.बोपगाव गावात सब पोस्ट ऑफिस अाह. बोपगाव गावचा पिन कोड 412301 हा आहे.बोपगाव राष्ट्रीय महामार्गा / हायवे (रोड) जवळ नाही.बोपगाव गाव राज्यमार्गा (रोड) जवळ नाही.बोपगाव गाव जिल्हामार्गा (रोड) जवळ नाही.बोपगाव गावात राष्ट्रीयकृत (नॅशनल)/व्यवसायिक बँका नाहीत.बोपगाव गावात सहकारी बँका नाहीत. बोपगाव गावात विविध कार्यकारी सोसायटी (विकास) अाहेत.बोपगाव गावात कृषी पणन सोसायटी नाहीत.बोपगाव गावात बचत गट अाहेत.बोपगाव गावात दैनिक बाजार भरत नाही. बोपगाव गावात अाठवडे बाजार भरत नाही.बोपगाव गावात सार्वजनिक वाचनालय नाही.बोपगाव गावात वर्तमानपत्र मिळतात.
काळदरी गाव
महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यात काळदरी हे गाव आहे.काळदरी गावापासून जिल्ह्याचे ठिकाण पुणे सुमारे 51 कि.मी. अंतरावर अाहे.काळदरी गावापासून तालुक्याचे ठिकाण पुरंदर सुमारे 23 कि.मी. अंतरावर अाहे. काळदरी गावाचे क्षेत्रफळ सुमारे 1388.00 हेक्टर अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार काळदरी गावाची एकूण लोकसंख्या 1363 अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार सुमारे 328 कुटूंब काळदरी गावात राहतात.२०११ च्या जनगणनेनुसार 328 गावात पुरुषांची संख्या 681 असून महिलांची संख्या 682 अाहे.काळदरी गावात सब पोस्ट ऑफिस अाहे.काळदरी गावचा पिन कोड उपलब्ध नाही.दळणवळणासाठी एसटी बसची सुविधा काळदरी गावात अाहे. काळदरी गावात रेल्वे स्टेशन नाही.काळदरी राष्ट्रीय महामार्गा / हायवे (रोड) जवळ नाही. काळदरी गाव राज्यमार्गा (रोड) जवळ नाही.काळदरी गाव जिल्हामार्गा (रोड) जवळ अाहे. काळदरी गावात राष्ट्रीयकृत (नॅशनल)/व्यवसायिक बँका नाहीत.काळदरी गावात सहकारी बँका नाहीत.काळदरी गावात विविध कार्यकारी सोसायटी (विकास) अाहेत.काळदरी गावात कृषी पणन सोसायटी नाहीत.काळदरी गावात बचत गट अाहेत.काळदरी गावात दैनिक बाजार भरत नाही.काळदरी गावात अाठवडे बाजार भरत नाही.काळदरी गावात सार्वजनिक वाचनालय नाही.काळदरी गावात सार्वजनिक वाचनालय नाही.काळदरी गावात वर्तमानपत्र मिळतात.
बोरहेलवाडी गाव
चांबळी गाव
महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यात चांबळी हे गाव आहे. चांबळी गावापासून जिल्ह्याचे ठिकाण पुणे सुमारे 30 कि.मी. अंतरावर अाहे. चांबळी गावापासून तालुक्याचे ठिकाण पुरंदर सुमारे 6 कि.मी. अंतरावर अाहे. चांबळी गावाचे क्षेत्रफळ सुमारे 1411.17 हेक्टर अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार चांबळी गावाची एकूण लोकसंख्या 3449 अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार सुमारे 738 कुटूंब चांबळी गावात राहतात. २०११ च्या जनगणनेनुसार 738 गावात पुरुषांची संख्या 1769 असून महिलांची संख्या 1680 अाहे. चांबळी गावात पोस्ट ऑफिस अाहे. चांबळी गावचा पिन कोड 412301 हा आहे. दळणवळणासाठी एसटी बसची सुविधा चांबळी गावात अाहे. चांबळी गावात रेल्वे स्टेशन नाही. चांबळी राष्ट्रीय महामार्गा / हायवे (रोड) जवळ नाही. चांबळी राज्यमार्गा (रोड) जवळ अाहे. चांबळी गाव जिल्हामार्गा (रोड) जवळ अाहे. चांबळी गावात राष्ट्रीयकृत (नॅशनल)/व्यवसायिक बँका नाहीत. चांबळी गावात सहकारी बँका नाहीत. चांबळी गावात विविध कार्यकारी सोसायटी (विकास) अाहेत. चांबळी गावात कृषी पणन सोसायटी नाहीत. चांबळी गावात बचत गट अाहेत. चांबळी गावात दैनिक बाजार भरत नाही. चांबळी गावात अाठवडे बाजार भरतो. चांबळी गावात सार्वजनिक वाचनालय अाहे. चांबळी गावात वर्तमानपत्र मिळतात.
चिव्हेवाडी गाव
दौडज गाव
महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यात दौडज हे गाव आहे. दौडज गावापासून जिल्ह्याचे ठिकाण पुणे सुमारे 56 कि.मी. अंतरावर अाहे. दौडज गावापासून तालुक्याचे ठिकाण पुरंदर सुमारे 6 कि.मी. अंतरावर अाहे. दौडज गावाचे क्षेत्रफळ सुमारे 1526.00 हेक्टर अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार दौडज गावाची एकूण लोकसंख्या 2378 अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार सुमारे 505 कुटूंब दौडज गावात राहतात. २०११ च्या जनगणनेनुसार 505 गावात पुरुषांची संख्या 1199 असून महिलांची संख्या 1179 अाहे. दौडज गावात सब पोस्ट ऑफिस अाहे. दौडज गावचा पिन कोड 412305 हा आहे. दळणवळणासाठी एसटी बसची सुविधा दौडज गावात अाहे. दौडज गावात रेल्वे स्टेशन अाहे. दौडज राष्ट्रीय महामार्गा / हायवे (रोड) जवळ नाही. दौडज राज्यमार्गा (रोड) जवळ अाहे. दौडज गाव जिल्हामार्गा (रोड) जवळ अाहे. दौडज गावात राष्ट्रीयकृत (नॅशनल)/व्यवसायिक बँका नाहीत. दौडज गावात सहकारी बँका नाहीत. दौडज गावात विविध कार्यकारी सोसायटी (विकास) अाहेत. दौडज गावात कृषी पणन सोसायटी नाहीत. दौडज गावात बचत गट अाहेत. दौडज गावात दैनिक बाजार भरत नाही. दौडज गावात अाठवडे बाजार भरत नाही. दौडज गावात सार्वजनिक वाचनालय नाही. दौडज गावात वर्तमानपत्र मिळतात.
दवणेवाडी गाव
महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यात दवणेवाडी हे गाव आहे. दवणेवाडी गावापासून जिल्ह्याचे ठिकाण पुणे सुमारे 63 कि.मी. अंतरावर अाहे. दवणेवाडी गावापासून तालुक्याचे ठिकाण पुरंदर सुमारे 33 कि.मी. अंतरावर अाहे. दवणेवाडी गावाचे क्षेत्रफळ सुमारे 521.51 हेक्टर अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार दवणेवाडी गावाची एकूण लोकसंख्या 372 अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार सुमारे 82 कुटूंब दवणेवाडी गावात राहतात. २०११ च्या जनगणनेनुसार 82 गावात पुरुषांची संख्या 177 असून महिलांची संख्या 195 अाहे. दवणेवाडी गावात पोस्ट ऑफिस नाही. दवणेवाडी गावचा पिन कोड ४१२ ३११ हा आहे. दळणवळणासाठी एसटी बसची सुविधा दवणेवाडी गावात आहे. दवणेवाडी गावात रेल्वे स्टेशन नाही. दवणेवाडी राष्ट्रीय महामार्गा / हायवे (रोड) जवळ नाही. दवणेवाडी गाव राज्यमार्गा (रोड) जवळ नाही. दवणेवाडी गाव जिल्हामार्गा (रोड) जवळ नाही. दवणेवाडी गावात राष्ट्रीयकृत (नॅशनल)/व्यवसायिक बँका नाहीत. दवणेवाडी गावात सहकारी बँका नाहीत. दवणेवाडी गावात विविध कार्यकारी सोसायटी (विकास) आहे. दवणेवाडी गावात कृषी पणन सोसायटी नाहीत. दवणेवाडी गावात बचत गट नाहीत. दवणेवाडी गावात दैनिक बाजार भरत नाही. दवणेवाडी गावात अाठवडे बाजार भरत नाही. दवणेवाडी गावात सार्वजनिक वाचनालय नाही. दवणेवाडी गावात वर्तमानपत्र मिळत नाही.
देवडी गाव
महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यात देवडी हे गाव आहे. देवडी गावापासून जिल्ह्याचे ठिकाण पुणे सुमारे 45 कि.मी. अंतरावर अाहे. देवडी गावापासून तालुक्याचे ठिकाण पुरंदर सुमारे 14 कि.मी. अंतरावर अाहे. देवडी गावाचे क्षेत्रफळ सुमारे 1363.00 हेक्टर अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार देवडी गावाची एकूण लोकसंख्या 1201 अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार सुमारे 246 कुटूंब देवडी गावात राहतात. २०११ च्या जनगणनेनुसार 246 गावात पुरुषांची संख्या 593 असून महिलांची संख्या 608 अाहे. देवडी गावात पोस्ट ऑफिस नाही. देवडी गावचा पिन कोड 412205 हा आहे. दळणवळणासाठी एसटी बसची सुविधा देवडी गावात अाहे. देवडी गावात रेल्वे स्टेशन नाही. देवडी राष्ट्रीय महामार्गा / हायवे (रोड) जवळ नाही. देवडी गाव राज्यमार्गा (रोड) जवळ नाही. देवडी गाव जिल्हामार्गा (रोड) जवळ नाही. देवडी गावात राष्ट्रीयकृत (नॅशनल)/व्यवसायिक बँका नाहीत. देवडी गावात सहकारी बँका नाहीत. देवडी गावात विविध कार्यकारी सोसायटी (विकास) अाहेत. देवडी गावात कृषी पणन सोसायटी नाहीत. देवडी गावात बचत गट अाहेत. देवडी गावात दैनिक बाजार भरत नाही. देवडी गावात अाठवडे बाजार भरत नाही. देवडी गावात सार्वजनिक वाचनालय नाही. देवडी गावात वर्तमानपत्र मिळतात.
गुळूंचे गाव
महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील पुरंदर तालुक्यात गुळूंचे हे गाव आहे. गुळूंचे गावापासून जिल्ह्याचे ठिकाण पुणे सुमारे 50 कि.मी. अंतरावर अाहे. गुळूंचे गावापासून तालुक्याचे ठिकाण पुरंदर सुमारे 41 कि.मी. अंतरावर अाहे. गुळूंचे गावाचे क्षेत्रफळ सुमारे 2670.00 हेक्टर अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार गुळूंचे गावाची एकूण लोकसंख्या 2754 अाहे. २०११ च्या जनगणनेनुसार सुमारे 626 कुटूंब गुळूंचे गावात राहतात. २०११ च्या जनगणनेनुसार 626 गावात पुरुषांची संख्या 1394 असून महिलांची संख्या 1360 अाहे. गुळूंचे गावात सब पोस्ट ऑफिस अाहे. गुळूंचे गावचा पिन कोड 412102 हा आहे. दळणवळणासाठी एसटी बसची सुविधा गुळूंचे गावात अाहे. गुळूंचे गावात रेल्वे स्टेशन नाही. गुळूंचे गाव राष्ट्रीय महामार्गा लगत नाही. गुळूंचे गाव राज्यमार्गा लगत नाही. गुळूंचे गाव जिल्हामार्गा लगत नाही. गुळूंचे गावात राष्ट्रीयकृत/व्यवसायिक बँका, सहकारी बँका नाहीत. गुळूंचे गावात विविध कार्यकारी सोसायटी अाहेत. गुळूंचे गावात कृषी पणन सोसायटी नाहीत. गुळूंचे गावात बचत गट अाहेत. गुळूंचे गावात दैनिक बाजार भरत नाही. गुरूंची गावाचा पिनकोड ४१२१०२आहे.गुळूंचे गावात अाठवडे बाजार ही भरत नाही. त्यामुळे नीरा या ठिकाणी दर बुधवारी आठवडा बाजार भरतो तिथे जावे लागते. गुळूंचे गावात सार्वजनिक वाचनालय आहे. गुळूंचे गावात वर्तमानपत्र मिळतात.
कर्नलवाडी
संदर्भ
वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील तालुके वर्ग:महाराष्ट्रातील तालुके
डीएलएड
डीएलएड तथा डिप्लोमा इन एलिमेंटरी एज्युकेशन हा शिक्षणशास्त्राचे प्रशिक्षण देणारा महाराष्ट्रातील एक अभ्यासक्रम आहे.
सन २००० नंतर डीएलएड झालेले विद्यार्थी प्रचंड संख्येने बाहेर पडले. या सर्वांना सामावून घेता येईल, एवढ्या प्रमाणात नोकऱ्या उपलब्ध झाल्या नाहीत. इ.स. २०१५ साली महाराष्ट्रात सुमारे पाच लाखांवर डीएलएड पदविकाधारक नोकरीच्या प्रतीक्षेत होते.
२०१५-१६ या शैक्षणिक वर्षात डीएलडी अभ्यासक्रमासाठी महाराष्ट्र राज्यातील ६६ हजार ६२० जागांसाठी केवळ ५ ते ६ हजारच अर्ज प्राप्त झाले. १ जून ते १६ जून २०१५ या प्रवेश-काळात पुणे विभागात तर फक्त १ हजार ४५९ प्रवेश अर्ज दाखल झाले.
२०१४-१५ या वर्षी महाराष्ट्रात १०६१ डीएलएड महाविद्यालये होती, त्यांतली बरीचशी कॉलेजे २०१५ साली विद्यार्थ्यांअभावी बंद पडण्याच्या मार्गावर होती.
हा अभ्यासक्रम पूर्ण केल्यानंतर नोकरी मिळण्याची शाश्‍वती उरलेली नाही. त्यामुळे या अभ्यासक्रमाकडे ओढा कमी झाला आहे.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:शिक्षण
नैसर्गिक वायू
जमिनीतून मिळणाऱ्या खनिज वायूला नैसर्गिक वायू असे म्हणतात. हा अत्यंत ज्वलनशील असतो. याचा इंधन म्हणून वापर केला जातो. नैसर्गिक वायूमध्ये ९०-९५ टक्के मिथेन असते व ५ ते १० टक्के इतर वायू असतात. नैसर्गिक वायू हे एक मिश्रण आहे. त्यात [प्रामुख्याने [उदककर्बे|उदककर्बांचा]]( हायड्रोकार्बन्सचा] समावेश होतो. नैसर्गिक वायूचा मिथेन हा मुख्य घटक आहे. नैसर्गिक वायू अनेकदा खनिजतेलासह एकत्रितपणे जमिनीत आढळतो.
नैसर्गिक वायू हे नैसर्गिकरित्या तयार होणारे हायड्रोकार्बन वायू मिश्रण आहे ज्यामध्ये मिथेनचा समावेश असतो आणि सामान्यत: विविध प्रमाणात इतर उच्च अल्केन, आणि काहीवेळा कार्बन डायऑक्साइड, नायट्रोजन, हायड्रोजन सल्फाइड किंवा हीलियमची लहान टक्केवारी असते. नैसर्गिक वायू रंगहीन आणि गंधहीन असतो, त्यामुळे गळती लवकर ओळखण्यासाठी गंधकाचा वास (सडलेल्या अंड्यांसारखा) जोडला जातो. नैसर्गिक वायू तयार होतो जेव्हा कुजणाऱ्या वनस्पती आणि प्राणी पदार्थांचे थर पृथ्वीच्या पृष्ठभागाखाली लाखो वर्षांमध्ये तीव्र उष्णता आणि दाबाच्या संपर्कात येतात. वनस्पतींना मूळतः सूर्यापासून मिळणारी ऊर्जा रासायनिक बंधांच्या स्वरूपात वायूमध्ये साठवली जाते. नैसर्गिक वायू हे जीवाश्म इंधन आहे.
नैसर्गिक वायू हा एक अपारंपरिक हायड्रोकार्बन आहे जो गरम करण्यासाठी, स्वयंपाक करण्यासाठी आणि वीज निर्मितीसाठी ऊर्जेचा स्रोत म्हणून वापरला जातो. हे वाहनांसाठी इंधन म्हणून आणि प्लास्टिक आणि इतर व्यावसायिकदृष्ट्या महत्त्वपूर्ण सेंद्रिय रसायनांच्या निर्मितीमध्ये रासायनिक फीडस्टॉक म्हणून देखील वापरले जाते.
नैसर्गिक वायूचे उत्खनन आणि वापर हा हवामान बदलाचा प्रमुख आणि वाढणारा चालक आहे. हा एक शक्तिशाली हरितगृह वायू आहे जेव्हा वातावरणात सोडला जातो आणि जाळल्यावर कार्बन डायऑक्साइड तयार करतो. उष्णता आणि वीज निर्माण करण्यासाठी नैसर्गिक वायू कार्यक्षमतेने जाळला जाऊ शकतो, इतर जीवाश्म आणि बायोमास इंधनांच्या तुलनेत कमी कचरा आणि विषारी पदार्थ उत्सर्जित करतो. तथापि, संपूर्ण पुरवठा साखळीत अनपेक्षित फरारी उत्सर्जनासह वायू बाहेर काढणे आणि भडकणे, यामुळे एकूणच कार्बन फूटप्रिंट सारखेच होऊ शकतात.
नैसर्गिक वायू खोल भूगर्भातील खडकांच्या निर्मितीमध्ये किंवा कोळशाच्या बेडमधील इतर हायड्रोकार्बन जलाशयांमध्ये आणि मिथेन क्लॅथ्रेट्सच्या रूपात आढळतो. पेट्रोलियम हे आणखी एक जीवाश्म इंधन आहे जे नैसर्गिक वायूच्या जवळ आणि जवळ आढळते. बहुतेक नैसर्गिक वायू कालांतराने दोन यंत्रणेद्वारे तयार केले गेले: बायोजेनिक आणि थर्मोजेनिक. बायोजेनिक वायू दलदल, दलदल, लँडफिल्स आणि उथळ गाळांमध्ये मिथेनोजेनिक जीवांद्वारे तयार केला जातो. पृथ्वीच्या खोलवर, जास्त तापमान आणि दाबावर, थर्मोजेनिक वायू पुरलेल्या सेंद्रिय पदार्थापासून तयार होतो.
पेट्रोलियम उत्पादनात, गॅस कधीकधी फ्लेअर गॅस म्हणून जाळला जातो. नैसर्गिक वायूचा इंधन म्हणून वापर करण्याआधी, विक्रीयोग्य नैसर्गिक वायूच्या वैशिष्ट्यांची पूर्तता करण्यासाठी, पाण्यासह अशुद्धता काढून टाकण्यासाठी बहुतेक, परंतु सर्व नाही, प्रक्रिया करणे आवश्यक आहे. या प्रक्रियेच्या उप-उत्पादनांमध्ये इथेन, प्रोपेन, ब्युटेन, पेंटेन आणि उच्च आण्विक वजन हायड्रोकार्बन्स, हायड्रोजन सल्फाइड (जे शुद्ध सल्फरमध्ये बदलले जाऊ शकते), कार्बन डायऑक्साइड, पाण्याची वाफ आणि कधीकधी हीलियम आणि नायट्रोजन यांचा समावेश होतो.
नैसर्गिक वायूला काहीवेळा अनौपचारिकपणे "गॅस" असे संबोधले जाते, विशेषतः जेव्हा त्याची तेल किंवा कोळसा सारख्या इतर ऊर्जा स्रोतांशी तुलना केली जाते. तथापि, हे गॅसोलीनच्या गोंधळात टाकले जाऊ नये, जे सहसा बोलचाल वापरात "गॅस" मध्ये लहान केले जाते, विशेषतः उत्तर अमेरिकेत, जेथे गॅसोलीन या शब्दाचा वापर अनेकदा वायूमध्ये केला जातो.
इतिहास
अमेरिकेतील नैसर्गिक वायूचा शोध आणि ओळख १६२६ मध्ये झाली. १८२१ मध्ये, विल्यम हार्टने फ्रेडोनिया, न्यू यॉर्क, युनायटेड स्टेट्स येथे पहिली नैसर्गिक वायू विहीर यशस्वीपणे खोदली, ज्यामुळे फ्रेडोनिया गॅस लाइट कंपनीची स्थापना झाली. फिलाडेल्फिया शहराने १८३६ मध्ये नगरपालिकेच्या मालकीचा पहिला नैसर्गिक वायू वितरण उपक्रम तयार केला. २००९ पर्यंत, एकूण ८,५०,०० km3 नैसर्गिक वायूच्या अंदाजे उर्वरित पुनर्प्राप्त करण्यायोग्य साठ्यापैकी ६६,००० km3 (किंवा ८%) वापरण्यात आले होते. २०१५ च्या अंदाजे ३,४०० km3 वायूच्या जागतिक वापराच्या दराच्या आधारावर, नैसर्गिक वायूचे एकूण अंदाजित आर्थिकदृष्ट्या पुनर्प्राप्त करण्यायोग्य साठे सध्याच्या वापराच्या दरानुसार २५० वर्षे टिकतील. २-३%च्या वापरात वार्षिक वाढ झाल्यामुळे सध्या पुनर्प्राप्त करण्यायोग्य साठा लक्षणीयरीत्या कमी, कदाचित ८० ते १०० वर्षे टिकू शकतो.
पहा :
वर्ग:इंधने वर्ग:रसायनशास्त्र
आकादेमिका दे कुइंब्रा
असोसिएसाओ आकादेमिका दो कुइंब्रा हा पोर्तुगालच्या कुइंब्रा शहरातील फुटबॉल क्लब आहे.
वर्ग:पोर्तुगीज फुटबॉल क्लब वर्ग:कुइंब्रा
प्रणय
भारतीय संदर्भाने प्रणय या शब्दाने भिन्नभिन्न अर्थ प्रकट होतात. मैत्री, आकर्षण, शृंगार, प्रीती, सहवास, संवाद, स्पर्श किंवा निखळ प्रणयचेष्टा यांपैकी एक किंवा अधिक गोष्टींच्या आस्वादातून प्रणय अभिव्यक्त होतो. प्रणय काही वेळा हेतूपूर्वक, तर काही वेळा आधी न ठरवताही घडून जातो. काही वेळा ती निव्वळ एखाद्या भावनेने, एखाद्या प्रणय कल्पनेने, तर काही वेळा भक्तिरसानेही अभिव्यक्त होतो.
प्रणयाच्या योगाने मिळणाऱ्या आनंदाच्या अनुभूतित व उत्कटतेत केवळ कामुकतेचे आधिक्य अथवा अतिरिक्तता नसून, ती उत्कटता पावित्र्य, आदर, संपूर्णता या गुणांनी युक्त असू शकते. 'प्रणय' शब्दांत समर्पण, निवेदन हा मुख्य भाव आहे. स्वतःच्या व्यक्तिमत्त्वाचे, संपूर्ण 'स्व' त्वाचे दुसऱ्या व्यक्तीला पवित्र भावाने, आदर बुद्धीने समर्पण करणे, म्हणजे प्रणय.
प्रणय-भावाच्या बिंबातील 'काम' हा एक किरण आहे, एवढेच. कामुकता ही संपूर्ण प्रणयबिंबाची व्याप्ती करीत नाही. किंबहुना कामुकतेशिवाय देखील प्रणय असू शकतो.
व्युत्पत्ती आणि अर्थ छटा
'प्रणय' या शब्दाचा अर्थ 'जवळ नेणे' असा आहे. 'प्रणय' या शब्दांत मूळ धातू 'नी' आहे. त्याचा अर्थ 'नेणे' असा आहे. 'नी' पासून 'नय' एक धातुसाधित होते.
'प्र' या उपपदाचे अर्थ अतिशयित्व, आधिक्य, उत्कटत्व असे अर्थ आहेत. उदा० प्र + मत्त (अतिशयित्व), प्र + वाद (आधिक्य), प्र + गूढ (उत्कटत्व) प्र + गति (पुढे).<BR/> 'प्रणय' हा शब्दातील 'प्र' या उपसर्गाचे सर्व अर्थ, (अतीशयित्व, आधिक्य, उत्कटता, पुढे) समन्वित करणारा आहे.
प्रणयास (मिलनास) आतुर किंवा उत्सुक स्त्री/पुरुष प्राण्यास अथवा मानवास प्रणयातुर असा शब्द वापरला जातो.
संस्कृती
प्रणय हा शब्द भारतीय संस्कृतीत अगदी व्यक्तीचे नाव या विशेषनाम स्वरूपातही येतो. शांतिसुक्ते झाल्यानंतर अथर्ववेदात प्रणयसूक्ते आहेत. पतिपत्नीचे ऐक्य कसे राहील, कोणत्या रूपात राहील, पती - पत्नी एकमेकांचे दोष कमी कसे करतील आणि गुण कसे वाढवतील ह्याची चर्चा आणि चित्रण प्रणयमंत्रात आहे. पतीपत्नी एकजीव असली पाहिजेत आणि त्याच्यासाठी त्यांनी काय केले पाहिजे, काय अपेक्षित आहे ह्याचेही वर्णन अथर्ववेदात आहे.
ऋषी -मुनींनी प्रणयरत प्राण्यांच्या हत्येचाही निषेध केला आहे. प्राचीन साहित्यात प्रणयाची भरपूर वर्णने आढळतात. श्रीकृष्ण राधेचा प्रणयातील निर्मळपणा समाजाला आणि धर्माने मान्य होता.गाथा सप्तशतीच्या लोकसाहित्य गाथातून महाराष्ट्रीय जीवनातील प्रणयाची वर्णने आढळतात. आदी शंकराचार्यांनी वादविवादात प्रणयासंदर्भातील भारतीय सनातन धर्मीय भूमिकेची मांडणी केली. मध्ययुगीन काळात भक्तिरसाकरिता प्रणयाची उदाहरणे संतवचनांमध्ये आढळतात.
पण प्रत्यक्ष भारतीय जीवनपद्धतीत प्रणय हा धार्मिक,सामाजिक आणि कुटुंबव्यवस्थेने घालून दिलेल्या परिघातच अभिप्रेत असे. त्याचा एक परिणाम प्रणयाची अभिव्यक्ती अप्रत्यक्षरीत्या थोरामोठ्यांच्या नकळत, हळुवार आणि संवेदनशीलता जपत झाल्याचे आढळून येते.
प्रत्यक्षात या परिघाने बऱ्याच बाबतीत व्यक्तिस्वांतत्र्यही कुंठीतही केले. १९-२०व्या शतकाच्या प्रारंभी समाज सुधारकांनी सामाजिक कुप्रथांविरुद्ध आवाज उठवण्यास सुररुत केली. तरी प्रणय या विषयावर रघुनाथ धोंडो कर्वे यांनी तत्कालीन समाजव्यवस्थेचा विरोध आणि अवमानना झेलून प्रणयाचा विषय चर्चेकरिता खुला करण्याचा आग्रही प्रयत्न केला.
१९५० च्या दशकात ताराबाई शिंदे यांनी स्त्रीपुरुषतुलना या ग्रंथातून स्त्रियांसमोरील प्रश्न परखडपणे मांडले. विभावरी शिरूरकर यांचा कळ्यांचे निःश्वास हा कथासंग्रह प्रकाशित झाल्यावर स्त्रियांच्या लेखनाला स्त्रीचे खरे सत्त्व सापडलेले आढळून येते. कळ्यांचे निःश्वास कथासंग्रहातील हिंदोळ्यावर या कथेची नायिका या व्यक्तिस्वातंत्र्याच्या प्रखर जाणीवांचा आविष्कार करते. व्यक्तिस्वातंत्र्य + वास्तववाद अशा प्रेरणा एकत्रित जागृत होऊन विभावरीबाई स्त्रीविश्वाचे खरेखुरे दर्शन घडविण्याकडे वळल्या.
१९६० च्या दशकानंतर समाजजीवनावर पाश्चात्त्य विचारसरणीचा हळूहळू परिणाम होऊन अधिक मोकळेपणा येत असल्याचे आढळून येते. तर स्वतःस संस्कृती रक्षक म्हणवणाऱ्यांकडून पाश्चिमात्तयीकरणाच्या विरोधाच्या निमित्ताने व्हॅलेन्टाईन्स डेला विरोधही होतो. त्याऐवजी वसंत पंचमी हा प्रणयदिन म्हणून साजरा करावा असे त्यांचे आवाहन असते. दुसरीकडे सिनेदिग्दर्शक अमोल पालेकर आणि वंदना खरे यांनी मराठी चित्रपटात आणि रंगभूमीवरील प्रणय विषय अधिक मुक्तपणे हाताळण्यास आरंभ केला असे आढळते.
आदर्श प्रणय कसा असावा
लावणी सारख्या माध्यमातील मर्यादित स्वरूपातील उत्शृंखल कामुकता आणि प्रणयचेष्टेतील खेळकरपणा प्रणयभावनेचा आस्वाद आणि आनंद घेण्यास उपयुक्त मानली जाते.
बंधने
ब्रह्मचर्य, संन्यास, वैराग्य, विरक्‍ति, समर्पण, त्याग या स्व-स्वीकृत, किंवा लादल्या गेलेल्या अपेक्षांतून बंधनांची निर्मिती होते.
उपरोल्लेखित काही बंधनांबाबत औचित्याचा मुद्दे उपस्थित केले जातात. मूलभूत अधिकार आणि व्यक्तिस्वातंत्र्य, स्त्रीवादी चळवळीने प्रणयाच्या अभिव्यक्तीवरील बंधनांबाबत वेळोवेळी प्रश्नचिन्हे उभी करून चळवळी केलेल्या आढळतात.
विद्यार्थी जीवन आणि पौगंडावस्था
पौगंडावस्थेतून जाणाऱ्या नव तरुण तरुणींना केवळ नैसर्गिक शारीरिरीक आकर्षणाची वस्तुस्थिती स्वाभाविक मोकळेपणाने स्विकारतानाच, शारीरिक आकर्षण म्हणजे प्रेम नव्हे याची जाणीव लैंगिक शिक्षणाच्या माध्यमातून दिली जाणे अपेक्षित असते. प्रीतीच्या उत्कट भावना जपतानाच अभ्यासातून लक्ष विचलित होणार नाही याची काळजी विद्यार्थी जीवनात घावी असा सल्ला दिला जातो.
विविध कला आणि प्रणय
गीत, संगीत, काव्य, नृत्य, गायन, काव्य, लालित्य, नाट्य, चित्र, छायाचित्रण, चित्रपट अशा विविध कलामाध्यमांच्या निर्मितीतून किंवा त्यांच्या आस्वादानेसुद्धा प्रणयाची अभिव्यक्त होत असते..
शृंगार हा याचा मुख्यरस मानला गेला असलातरी बऱ्याचदा इतर नवरसांचे सानिध्यसुद्धा असते.
काही वेळा कलांप्रमाणेच क्रीडा खेळ आणि व्यायामांचे प्रकारही प्रणयास साहाय्यभूत होऊ शकतात.
चित्रपट, दृकश्राव्य माध्यमे आणि प्रणयदृश्ये
चित्रपट हे कलेचे नवीनतम पण प्रभावी माध्यम समजले जाते.त्यात इतर नवरसांसोबतच भारतीय चित्रसृष्टीच्या परिपेक्षात शृंगाररस आणि प्रणयदृश्यांवर बराच भर असतो.
पटवेकरी
वर्ग: व्यवसाय
प्रणय
वैवाहिक जीवन आणि प्रणय
वैवाहिक जीवनात प्रणयाचे कामजीवनाचे आणि सृजनाचे अनन्यसाधारण महत्त्व आहे.
संदर्भ
वर्ग:आरोग्य वर्ग:लैंगिकता वर्ग:लैंगिक शिक्षण
बुद्धांची शारीरिक वैशिष्ट्ये
महान मनुष्याची ३२ लक्षणे
बौद्ध परंपरेनुसार एक महान मनुष्य म्हणून बुद्धाचे बावीस गुण आहेत.
जर्सी क्रिकेट संघ
बाह्य दुवे
क्रिकेट वर्ग:रिकामी पाने
टाटा इंडिगो
टाटा इंडिगो मांझा टाटा इंडिगोची सुधारलेली आवृत्ती आहे.
वर्ग:टाटाची वाहने
एच.आय.व्ही.
ह्युमन इम्युनोडेफिशियन्सी व्हायरस तथा एच.आय.व्ही. हा विषाणूचा प्रकार असून हे विषाणू एड्स (Acquired Immunodeficiency Syndrome) या रोगास कारणीभूत असतात. एचआयव्हीचा शोध डॉ. मॉंतेनियेर आणि डॉय गायो यांनी लावला.
एच.आय.व्ही.ची तपासनी ही सरकारी रुगनालयात मोफत केली जाते.याच बरोबर या बद्दल सल्ला व मार्गदर्शन् केले जाते.
वर्ग:एड्स वर्ग:जीवशास्त्र
बुद्ध पदचिह्न
हे सुद्धा पहा
वर्ग:बौद्ध धर्म वर्ग:बौद्ध शीर्षके वर्ग:बौद्ध तत्त्वज्ञानविषयक संकल्पना
दुलिप मेंडीस
वर्ग:श्रीलंकेचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
अमरावती विभाग
अमरावती विभाग(पश्चिम विदर्भ) महाराष्ट्रातील सहा प्रशासकीय विभागांपैकी एक आहे.
चतुःसीमा
या विभागाच्या पश्चिमेस नाशिक विभाग(खानदेश आणि उत्तर महाराष्ट्र), पूर्वेस नागपूर विभाग(पूर्व विदर्भ), उत्तरेस मध्य प्रदेशराज्य व दक्षिणेस औरंगाबाद विभाग(मराठवाडा) आणि तेलंगणा आहेत.
थोडक्यात माहिती
वर्ग:महाराष्ट्र वर्ग:महाराष्ट्रामधील विभाग
सिद्धांतसूत्रपाठ
रचना इ.स. १२९०. कर्ता केशिराजबास. या ग्रंथास महानुभावांमध्ये “शास्त्ररूप परमेश्वर” म्हटले जाते. सूत्रपाठ हे प्रकरण तात्त्विक असून महानुभाव पंथाच्या तत्त्वज्ञानाचा तो पाया आहे. साहजिकच पंथियांना तो श्रुतिकल्प वाटतो व त्याची जपणूक फार मोठ्या कसोशीने ते करतात. यामुळेच त्याची रचना होऊन सातशे वर्षे लोटली तरी त्याचे मूळ स्वरूप कायम आहे.
परिचय
नागदेवाचार्यांच्या संमतीने व त्यांच्या मार्गदर्शनाखाली केशिराजबासांनी लीळाचरित्रातील श्रीचक्रधरमुखीची वचने निवडून, त्यांचे वर्गीकरण करून व त्यांचा परस्परांशी अन्वय लावून चक्रधरोक्त सूत्रपाठ सिद्ध केला. सूत्रपाठातील सूत्रांची संख्या साडेबाराशे असून ती सोळा प्रकरणांमध्ये विभागलेली आहेत - पूर्वी, पंचकृष्ण, पंचनाम, अनन्यावृत्ती, युगधर्म, विद्यामार्ग, संहार, संसरण, उद्धरण, असतीपरी, महावाक्य, निर्वचन, आचार, आचारमालिका, विचार व विचारमालिका.
काही उल्लेखनीय सूत्रे
वर्ग:मराठी साहित्य नामसूची
शाहीर साबळे
कृष्णराव गणपतराव साबळे उर्फ शाहीर साबळे (३ सप्टेंबर, १९२३ - २० मार्च, २०१५) हे एक मराठी लोकशाहीर म्हणून प्रसिद्ध होते. त्यांचे भारताच्या स्वातंत्र्यचळवळीत आणि संयुक्त महाराष्ट्रासाठी झालेल्या चळवळीत शाहीर म्हणून फार मोठे योगदान आहे. ‘जय जय महाराष्ट्र माझा’ हे महाराष्ट्र राज्याभिमानगीत आणि ‘महाराष्ट्राची लोकधारा’ या प्रयोगांसाठी ते प्रामुख्याने ओळखले जात. मुक्त नाट्याचे ते आद्य प्रवर्तक समजले जातात. शाहीर साबळे हे कवी-गीतकार-संगीतकार, गायक, कुशल ढोलकी वादक, अभिनेते-दिग्दर्शक तसेच उत्तम व्यवस्थापक आणि संघटक होते. ‘महाराष्ट्राची लोकधारा’द्वारे त्यांनी मराठी लोकसंस्कृतीची ओळख आणि प्रसिद्धी केली. त्यांचे ’गर्जा महाराष्ट्र माझा, जय जय महाराष्ट्र माझा’ हे गीत त्यांनी महाराष्ट्राच्या कानाकोपऱ्यात पोहोचवले.आज जय जय महाराष्ट्र माझा हे गीत महाराष्ट्र शासनाने राज्य गीत म्हणून स्वीकारले आहे. यातील दोन कडवी महाराष्ट्र राज्यगीत म्हणून सन 2023 स्वीकारले आहे.
बालपण आणि शिक्षण
सातारा जिल्ह्यातील पसरणी (तालुका वाई) या छोट्या खेड्यात कृष्णराव साबळे यांचा जन्म झाला. घरची स्थिती बेताची होती व एकत्र कुटुंब असल्याने त्यांचे शिक्षण व्हावे म्हणून त्यांना आईने अमळनेरला आजीकडे पाठविले. तिसऱ्या इयत्तेत असताना साबळे अमळनेरला गेले. तेथे गेल्यावर आपल्याला चांगला आवाज आहे, हे त्यांच्या ध्यानात आले. हिराबाई बडोदेकर यांनी तेथे साबळेे यांचे गाणे योगायोगाने ऐकले होते व त्यांच्या आवाजाचे कौतुक केले होते. परंतु त्यांची ही गाण्याची आवड आजीच्या कानावर पडल्यावर पुढे आणखी काही व्याप होऊ नये, म्हणून आजीने त्यांना पुन्हा पसरणीला आणून सोडले. त्यामुळे साबळे यांना सातवीची परीक्षाही देता आली नाही.
सामाजिक आणि राजकीय कारकीर्द
शाहीर साबळे यांनी सामाजिक कार्यात बालपणीच सहभाग घेतला होता. अमळनेरला असताना साबळे यांना साने गुरुजींचा सहवास लाभला. पुढे मोठेपणीही चळवळीत त्यांना गुरुजींचा आशीर्वाद मिळाला. साने गुरुजींच्या अनेक सामाजिक कार्यात साबळ्यांचा सक्रिय सहभाग असे. पसरणी गावात भैरवनाथाच्या मंदिरात हरिजनांना प्रवेश देण्यासाठी गावातील तरुण मंडळींबरोबर त्यांनी पुढाकार घेतला. या वेळी साने गुरुजींबरोबर कर्मवीर भाऊराव पाटील, सेनापती बापट व क्रांतिसिंह नाना पाटील या मंदिर प्रवेश प्रसंगी उपस्थित होते. साने गुरुजींच्या सहवासात आलेल्या साबळे यांना राष्ट्रभक्तीची प्रेरणा मिळाली. त्या प्रेरणेतून त्यांनी देशाच्या स्वातंत्र्य चळवळीतही भाग घेतला.
मुंबई-पुणे-मुंबई
शिक्षणाची आबाळ होत असताना, आईने साबळे यांना मुंबईला चुलत्याकडे गिरणीकाम शिकण्यासाठी पाठविले. तेथेही त्यांच्यातील कलाकार त्यांना स्वस्थ बसू देईना. लीलाबाई मांजरेकर यांच्या संगीत बारीवर जाऊन त्यांनी त्यांच्याकडून "हिरा हरपला‘ हे नरवीर तानाजी मालुसरे यांच्या जीवनावरील नाटक बसवून घेतले. पुतण्या तमाशाच्या बारीवर जातो, हे जेव्हा चुलत्यांच्या ध्यानात आले, तेव्हा त्यांनीही शाहिरांना पसरणीचा मार्ग दाखवला. पुन्हा एकदा पोटासाठी फिरणे सुरू झाले. मधल्या काळात पुण्यात अरुण फिल्म कंपनीत वाद्यांचा सांभाळ करण्याची नोकरी मिळाली व पुन्हा एक नवा सूर गवसला. थोड्या फार प्रमाणात रेकॉर्डिंगच्या वेळी कोरस गाण्याची संधी मिळाली; पण तेथेही मन जास्त रमले नाही. म्हणून शाहीर साबळे यांनी पुन्हाना एकदा मुंबई गाठली. अमळनेरला असताना हिराबाई बडोदेकर यांनी साबळेे यांचे गाणे योगायोगाने ऐकले होते व त्यांच्या आवाजाचे कौतुक केले होते.
लेखन
समाजाची दुखणी, व्यथा व सत्यस्थिती याचा अभ्यास करून शाहीर साबळे यांनी अनेक प्रहसने लिहिली. नाटक व लोकनाट्य याचा योग्य समन्वय साधून त्यांनी अनेक मुक्‍तनाट्ये लिहिली आणि समर्थपणे सादरही केली. मुक्त नाट्यांप्रमाणेच अनेक पोवाडेही शाहीर साबळे यांनी लिहिले.
स्वातंत्र्य आंदोलन
इ.स. १९४२ मध्ये शाहीर साबळे स्वदेशी मिलमधे नोकरीला लागले, पण तिथेही रमले नाहीत. त्यांनी नोकरी सोडली आणि ते साने गुरुजींबरोबर त्यांच्या राष्ट्रीय कार्यक्रमांत सामील होऊ लागले. त्यांच्याच आशीर्वादाने साबळेंनी ’शाहीर साबळे आणि पार्टी’ स्थापन केली.
लोकसंगीत
लहान वयात लोककलांचा आणि लोकगीतांचा संस्कार शाहीर साबळे यांच्यावर झाला होता. मुंबईला आल्यावर या लोककलेचे नेटके रूप विशिष्ट संहितेसह समाजासमोर आणायचे, असा विचार शाहिरांनी केला आणि महाराष्ट्राची लोकधारा या लोककलेच्या देखण्या रूपाचा जन्म झाला. महाराष्ट्रातच नव्हे तर देशात अनेक ठिकाणी आणि मॉरिशसलादेखील मराठी माणसासमोर आपल्या महाराष्ट्राची परंपरा त्यांना दाखविता आली. यात अभंग, वाघ्या-मुरळी, शेतकरी नृत्य, लावणी, जोगवा, चिपळुणी, बाल्याचा नाच, भारूड, कोळीगीते अशा कलाप्रकारांतून मराठी संस्कृतीचे यथार्थ दर्शन घडविणाऱ्या 'महाराष्ष्ट्राची लोकधारा' या कार्यक्रमाने त्यांना अमाप प्रसिद्धी मिळाली.
राजकीय-सामाजिक अपप्रवृत्तींवर प्रहार करण्यासाठी शाहिरी हे माध्यम निवडून त्यांनी 'जागृती शाहीर मंडळ' स्थापन केले. पुढे शाहिरी ही त्यांच्या जीवनाचा अविभाज्य भाग बनली. तब्बल १३ मुक्तनाट्यांच्या माध्यमातून शाहिरांनी संपूर्ण महाराष्ट्र ढवळून काढला. शाहिरीचे प्रशिक्षण देणाऱ्या 'शाहीर साबळे प्रतिष्ठान'च्या माध्यमातून ते अखेरपर्यंत कार्यरत होते. शाहीर साबळे यांच्यानंतर त्यांच्या समृद्ध कलेचा वारसा त्यांचा मुलगा गीतकार-संगीतकार देवदत्त साबळे, मुलगी चारुशीला साबळे-वाच्छानी आणि नातू दिग्दर्शक केदार शिंदे यांच्याकडे आला. वसुंधरा आणि यशोधरा अशा शाहीर साबळे यांच्या आणखी दोन मुली. भानुमती हे शाहीर साबळे यांच्या पत्‍नीचे नाव. त्या कवयित्री होत्या. त्यांनी रचलेली गीते साबळे गात असत.
जाहीर कार्यक्रम
पत्‍नी भानुमती हिच्या सहकार्याने साबळे यांनी अनेक जाहीर कार्यक्रम केले. आचार्य अत्रे, पंडित जवाहरलाल नेहरू, बाळ ठाकरे, लता मंगेशकर आदी अनेकांनी शाहीर साबळे यांचे प्रकट कौतुक केले.
शाहीर साबळे यांचे रंगमंचावरील प्रयोग
शाहीर साबळे यांनी कलाक्षेत्रात नेहमी नवनव्या वाटा चोखाळल्या. भल्याभल्यांना तोंडात बोटे घालायला लावतील असे अचाट प्रयोग त्यांनी रंगभूमीवर केले. मोबाइल थिएटरचा मराठी रंगभूमीवरील एकमेवाद्वितीय प्रयोगही त्यांनी सादर केला. लोकनाट्यात बदल करून त्यांनी 'मुक्तनाट्य' निर्माण केले.
शाहीर साबळे यांच्या नावाने दिला जाणारा पुरस्कार
मुंबई भारतीय जनता पक्षाच्या वतीने शाहीर साबळे स्मृती गौरव पुरस्कार देण्यात येतो. पहिल्या वर्षी हा पुरस्कार पार्श्वगायक रवींद्र साठे यांना मिळाला. (१ मे, २०१५)
केरळ राज्याची भौगोलिक वैशिष्ट्ये
केरळ राज्य हे अरबी समुद्रामधील लक्षद्वीप बेटे व पूर्वेला सह्याद्री च्या उभ्या रांगेदरम्यानच्या पट्यात येते. राज्याचा पसारा ०८° १८' ते १२° ४८' अक्षांश व ७४° ५२' ते ७२° २२', रेखांश या दरम्यान आहे. केरळ मध्ये वर्षभर विषुववृत्तीय दमट हवामान असते. राज्याला ५९० कि.मी. (३६७ मैल) किलोमीटर लांबीचा समुद्रकिनारा लाभलेला आहे.
पश्चिम घाटाच्या पर्जन्य छायेच्या प्रदेशात पूर्व केरळचे उंच पर्वत, खोल द-या आहेत.पश्चिमेकडे वाहणा-या ४१ नद्या आणि पूर्वेकडे वाहणा-या ३ नद्या या प्रदेशातूंच उगम पावतात. पल्लकड येथे पश्चिम घातामुळे एक डोंगरांची भिंत तयार झाली आहे जेथून भारताच्या अन्य देशात जायला मार्ग आहे. मी.उंचीवर असलेले अन्नामुडी हे येथील सर्वोच्च शिखर आहे.
केरळची पश्चिम किनारपट्टी ही तुलनेने सपाट आहे. तसेच तेथील तलाव, परस्पर छेदणारे घळी, नद्या यांना Kerala Backwaterअशी संज्ञा आहे. वेंबनाड तलाव हा यामध्ये सर्वात प्रमुख असून अलपुझा आणि कोची यांच्या दरम्यान ते आहे.वेंबनाड तलावाचा जलसाठा हा केरळात सर्वात अधिक असून अलपुझा आणि कोची याच्या दरम्यान २०० कि.मी. पेक्षा अधिक भाग याने व्यापला आहे.केरळच्या महत्त्वाच्या ४४ नद्यांमध्ये पेरियार (२४४कि.मी.), भरत पुझा ( २०९ कि.मी ), पाम्बा ( १७६ कि.मी.) चालीयार (१६९ कि.मी) कडलू दिपुझा ( १३० कि.मी) वलपत्तनम (१२९ कि.मी) अचन कोवली (१२८ कि.मी ) यांचा समावेश होतो.केरळातील नद्यांची सरासरी लांबी ६४ कि.मी आहे. बहुतांशी नद्या या लहान असून त्या पावसाच्या पाण्यामुळेच प्रवाही होतात..केरळातील नद्यांचा आकार लहान असल्याने आणि त्यांचे त्रिभुज प्रदेशही लहान असल्याने पर्यावरणीय प्रश्न उपस्थित होतात.वाळू उपसा आणि प्रदूषण यांच्या समस्या या नद्यांना भेडसावतात. या राज्याला त्यामुळे भूस्स्खलन, पूर यासाख्या नैसर्गिक आपत्तीना सामोरे जावे लागते.२००४ च्या सुनामी वादळाचा तडाखा या राज्याला सहन करावा लागला.
भौगोलिक वैशिष्ट्ये वर्ग:भारताचा भूगोल
मेरी स्टुअर्ट
मेरी स्टुअर्ट ऊर्फ मेरी क्वीन ऑफ स्कॉट्स (८ डिसेंबर, इ.स. १५४२ - ८ फेब्रुवारी, इ.स. १५८७) ही स्कॉटलंडची राणी होती. तिला ती सहा दिवस वयाची असतानाना राणी घोषित केली.
शेवट
इंग्लंडची राणी एलिझाबेथ पहिली हिच्याविरुद्ध कारस्थाने रचल्याबद्दल मेरीला मृत्युदंड दिला गेला.
वर्ग:स्कॉटलंडचे राज्यकर्ते वर्ग:इ.स. १५४२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १५८७ मधील मृत्यू
दावराळी
दावराळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील अंबरनाथ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
कान्हूर मेसाई
कान्हूर मेसाई हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील शिरूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
भोगोलिक स्थान आणि लोकसंख्या
कान्हुर मेसाई हे पुणे जिल्ह्यातल्या शिरूर तालुक्यातील २६३३ हेक्टर क्षेत्राचे गाव असून २०११ च्या जनगणनेनुसार ह्या गावात ८३० कुटुंबे व एकूण ४०२८ लोकसंख्या आहे. ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर शिरूर २६ किलोमीटर अंतरावर आहे.
शैक्षणिक सुविधा
गावात २ शासकीय शाळा आहेत. गावात प्राथमिक शाळा आहेत. त्याचे नाव जिल्हा परिषद प्राथमिक शाळा, कान्हूर मेसाई, तालुका-शिरूर, जिल्हा- पुणे आहे. गावात १ शासकीय विद्याधाम हायस्कूल कान्हूर मेसाई शाळा आहे. जवळील पदवी महाविद्यालय (शिरूर) १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. तसेच जवळील शासकीय महाविद्यालय (पाबळ) ९किलोमीटर अंतरावर आहे.
पिण्याचे पाणी
गावात हॅन्डपंपच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात ट्यूबवेलच्या/बोअरवेलच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात झऱ्याच्या पाण्याचा पुरवठा नाही. गावात न झाकलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावाला नळ ने पाणी येते.
संपर्क व दळणवळण
गावात पोस्ट ऑफिस उपलब्ध आहे. गावात सार्वजनिक दूरध्वनी केंद्र उपलब्ध आहे. गावात मोबाईल फोन सुविधा उपलब्ध आहे. गावात इंटरनेट सुविधा उपलब्ध आहे. सर्वात जवळील इंटरनेट सुविधा १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. गावात शासकीय बस सेवा उपलब्ध आहे. गावात खाजगी बस सेवा उपलब्ध आहे. सर्वात जवळील जिल्यातील मुख्य रस्ता २० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. जिल्ह्यातील दुय्यम रस्ता गावाला जोडलेला आहे.
बाजार व पतव्यवस्था
गावात एटीएम उपलब्ध नाही. सर्वात जवळील एटीएम १० किलोमीटर अंतरावर आहे. गावात पतसंस्था उपलब्ध आहे. गावात शेतकऱ्यांना शेतकी कर्ज दिले जाते. गावात रेशन दुकान उपलब्ध आहे. गावात आठवड्याचा बाजार उपलब्ध आहे. गावात कृषी उत्पन्न बाजार समिती उपलब्ध नाही.
आरोग्य
गावात एकात्मिक बाल विकास योजना (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आहे. गावात अंगणवाडी (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आहे. गावात क्रीडांगण उपलब्ध आहे.गावात चित्रपटगृह / व्हिडिओ केंद्र उपलब्ध नाही. सर्वात जवळील चित्रपटगृह / व्हिडिओ केंद्र २५ किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे. गावात वृत्तपत्र पुरवठा उपलब्ध आहे. गावात विधानसभा मतदान केंद्र उपलब्ध आहे. गावात जन्म व मृत्यु नोंदणी केंद्र उपलब्ध आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात. मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ४७० मिमी पर्यंत असते.
प्रेक्षणीय स्थळे
मेसाई देवी मंदिर हे राज्य भरातील भाविकांचे श्रद्धास्थान आहे. चैत्र पौर्णिमेला येथे देवीची यात्रा भरते.
जवळपासची गावे
पुर्वे ला १० किलोमीटर वरती मलठण तर पश्चिमेला १० किलोमीटर वरती पाबळ शेजारी सविंदणे, चिंचोली, हिवरे, वडगाव पीर इत्यादी गावे आहेत.
संदर्भ
वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:शिरूर तालुक्यातील गावे
पोप क्लेमेंट चौथा
पोप क्लेमेंट चौथा (नोव्हेंबर २३, ---:सें-गिलेस-दु-गार्द, फ्रांस - नोव्हेंबर २९, इ.स. १२६८:व्हितेर्बो, इटली) हा तेराव्या शतकातील पोप होता. हा फेब्रुवारी ५, इ.स. १२६५ पासून मृत्युपर्यंत पोपपदावर राहिला.
याचे मूळ नाव ग्वा फॉस्वा ले ग्रोस असे होते.
क्लेमेंट ०४ क्लेमेंट ०४ वर्ग:इ.स. १२६८ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
चंपाषष्ठी
चंपाषष्ठी म्हणजे मार्गशीर्ष शुद्ध षष्ठी ही तिथी. मार्गशीर्ष महिन्यातल्या पहिल्या दिवशी जेजुरीचा खंडोबा अर्थात मल्हारी देवाचे नवरात्र सुरू होते. मणी-मल्ल या दोन दैत्यांचा पराभव करून खंडोबाने लोकांना संकट मुक्त केले. या घटनेचे स्मरण म्हणून हा उत्सव करतात.
स्वरूप
मार्गशीर्ष शुद्ध प्रतिपदेपासून शुद्ध षष्ठीपर्यंत हे चंपाषष्ठीचे सहा दिवसांचे नवरात्र असते. जेजुरीला हा उत्सव खूप मोठ्या प्रमाणात व भक्तिभावाने साजरा होतो.
नवरात्री पूजा
कुलाचाराप्रमाणे ज्यांच्या पूजेत  सुघट व टाक असतात ते त्यांची पूजा करतात. नवरात्राप्रमाणेच रोज फुलांच्या माळा वाढवत घाटावर लावायच्या असतात. सहा दिवस नंदादीप लावतात. जेजुरीप्रमाणेच खंडोबाच्या अन्य देवळांतही |खंडोबाचा उत्सव असतो. घटाची स्थापना,नंदादीप,मल्हारी महात्म्य वाचणे व त्याचा पाठ करणे, एकाच वेळी जेवणे(एकभुक्त),शिवलिंगाचे दर्शन घेणे,ब्राह्मण-सुवासिनी तसेच वाघ्या आणी मुरळी यांना भोजन देणे असे शा दिवस केले जाते. चंपाषष्ठी या दिवशी वांग्याचे भरीत आणि भाकरी यांचा नैवेद्य करून देवाला दाखवितात. तसेच या नैवेद्याचा काही भाग खंडोबाचे वाहन असलेल्या कुत्र्यांना त्यांची पूजा करून वाढतात.खंडोबाची तळी भरून आरती करतात.
अन्य
मार्गशीर्ष महिन्याचा पहिलाचा दिवस म्हणजे देवदीपावली किंवा मोठी दिवाळी. मुख्यत: चित्तपावनांमध्ये कुलदैवत, ग्रामदैवत यांना भजण्याचा तो दिवस. चित्तपावनांमध्ये त्या दिवशी प्रामुख्याने वडे-घारग्यांचा किंवा आंबोळीचा नैवेद्य असतो. प्रत्येक कुटुंबानुसार नैवेद्यांची संख्या वेगळी असते. गावातील मुख्य देवता, इतर उपदेव-देवता महापुरुष, वेतोबा, ग्रामदेवता इत्यादींना हे नैवेद्य दाखवले जातात. त्याचबरोबर काही कुटुंबांत पितरांसाठीही वेगळा नैवेद्य बाजूला काढून ठेवतात. त्यामुळे नैवेद्याच्या पानांची संख्या सतरा, चोवीस, नऊ अशी कोणतीही असते.
हे सुद्धा पहा
देव दिवाळी
संदर्भ
वर्ग:विस्तार विनंती वर्ग:धार्मिक आचार वर्ग:मार्गशीर्ष महिना वर्ग:हिंदू दैवते वर्ग:परंपरा वर्ग:खंडोबा
कुलूप
कुलुप  म्हणजे ज्याच्या साहाय्याने घराचा दरवाजा, वाहन, गोदाम यांचे प्रवेश केवळ अधिकृत व्यक्तींपर्यंत सीमित करता येऊ शकतात असे यांत्रिक उपकरण होय. कुलपाची सुरक्षा भेदणे शक्य असले तरी देखील कुलूप वापरकर्त्यास तुलनेने कमी खर्चात चांगली सुरक्षा प्रदान करते.
कार्यपद्धती
कुलूप आव्हान व सिद्धता या तत्त्वावर काम करते. म्हणजे प्रवेश करू इच्छिणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीस स्वतःची प्रवेशाची पात्रता (credentials) सिद्ध करावी लागते. अधिकृत वापरकर्ता आपली पात्रता सिद्ध करण्यासाठी किल्लीचा वापर करतो. पारंपरिक कुलपात प्रत्येक कुलूप व त्याच्या किल्लीची एकमेव अनुरूप जोडणी (Combination) असते. जेव्हा किल्लीच्या खाचा कुलुपाच्या आतील खाच्यांशी तंतोतंत जुळतात, तेव्हा कुलुपाच्या आतील रचनेमुळे किल्लीधारकास आतील अडसर सुलभतेने हलवण्याची मुभा मिळते. कुलूप किल्लीच्या एकत्रित एक / दोन फेऱ्यांनी अडसर मोकळा करून वापरकर्ता अधिकृतरीत्या प्रवेश करतो.
हे सुद्धा पहा
कडी-कोयंडा
बाह्य दुवे
वर्ग:तंत्रज्ञान वर्ग:सुरक्षा उपकरणे
पोप ऑनरियस दुसरा
पोप ऑनरियस दुसरा (९ फेब्रुवारी, १०६० - १३ फेब्रुवारी, इ.स. ११३०:रोम) हा डिसेंबर २१, इ.स. ११२४ पासून मृत्यूपर्यंत पोपपदावर होता.
याचे मूळ नाव लॅंबर्तो स्कानाबेची होते.
ऑनरियस ०२ ऑनरियस ०२ वर्ग:इ.स. ११३० मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
आशा पोतदार
आशा पोतदार (२१ ऑगस्ट, इ.स. १९३९; बंगलोर - ६ एप्रिल, इ.स. २००६; मुंबई) ह्या मराठी नाट्य-चित्रपट सृष्टीतील एक गुणी अभिनेत्री होत्या. त्यांचे वडील बंगलोरमध्ये एक चित्रपट वितरक होते. आशा पोतदार बंगलोरमध्ये बहुधा आपल्या मावशीच्या घरीच वाढल्या. त्यांच्या मावशीला मूलबाळ नव्हते. इ.स.१९५० मध्ये आशा पोतदार उच्च शिक्षणासाठी मुंबईत आल्या. कॉलेजशिक्षण चालू असतानाच त्या पार्वतीकुमारांकडे नृत्य शिकून त्यात पारंगत झाल्या. आशाताईंना अनेक राष्ट्रीय आणि आंतरराष्ट्रीय सोहोळ्यांमध्ये नृत्य करावयाची संधी मिळाली आणि त्या उत्तम नर्तकी म्हणून नावाजल्या गेल्या. पुढील आयुष्यात आशा पोतदार यांनी नृत्यप्रशिक्षणाचे कामही केले.
६ एप्रिल २००६ रोजी बॉम्बे सेंट्रल येथील जगजीवनराम हॉस्पिटलमध्ये त्यांचे निधन झाले. त्यापूर्वी आधीची चार वर्षे त्या स्तनाच्या कॅन्सरने आजारी होत्या. शेवटच्या सहा महिन्यांत त्यांचा आजार बळावला होता. मृत्युसमयी त्या ६७ वर्षांच्या होत्या.
आशा पोतदार यांच्या पतीचे नाव दिनेश गुप्‍ता असे होते.
कारकीर्द
इ.स.१९७० च्या दशकात आशा पोतदार यांचे अनेक मराठी चित्रपट गाजले. ’वावटळ’ चित्रपटाच्या त्या नायिका होत्या तर ’देवकीनंदन गोपाळा’मध्ये त्यांनी गाडगेबाबांच्या पत्‍नीचे काम केले होते.
कॉलेजच्या स्नेहसंमेलनात झालेल्या, पु.ल.देशपांडे-लिखित 'अंमलदार' या नाटकांत आशा पोतदार यांनी काम केले होते. नाटकाचे दिग्दर्शन पुलंच्या भावाने, म्हणजे रमाकांत देशपांडे यांनी केले होते.
इ.स.१९७१मध्ये आशा पोतदार यांना अभिनयसम्राट नानासाहेब फाटक यांच्या बरोबर फिरत्या रंगमंचावर 'माते तुला काय हवंय' या नाटकात काम करायला मिळाले. हे नाटक म्हणजे रविंद्रनाथ टागोरांच्या 'विसर्जन'चे मराठी रूपांतर होते. या नाटकामुळे आशाताईंना अफाट प्रसिद्धी मिळाली.
ग.रा.कामत यांनी निर्मिलेल्या आणि रमेश देव यांची प्रमुख भूमिका असलेल्या 'प्रेम आंधळं असतं'(१९६२) या चित्रपटातून आशा पोतदार यांनी मराठी चित्रपटसृष्टीत पदार्पण केले, आणि त्या वर्षीचा उत्कृष्ट अभिनेत्रीचा पुरस्कार मिळवला. त्यानंतर त्यांना 'स्वप्न तेच लोचनी', 'दोन्ही घरचा पाहुणा', 'देवकीनंदन गोपाळा'आणि 'वावटळ' यांही मराठी चित्रपटांतील भूमिकांबद्दलही पारितोषिके मिळाली.
सत्कार आणि पुरस्कार
वर्ग:मराठी चित्रपट अभिनेत्री पोतदार, आशा वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
कार्तिकी एकादशी
कार्तिक शुद्ध एकादशी ही कार्तिकी एकादशी म्हणून साजरी केली जाते.
ही एकादशी मोठी एकादशी म्हणून देखील ओळखली जाते. या दिवशी वारकरी संप्रदायातील तसेच वैष्णव पंथीय एक दिवसाचे उपवासाचे व्रत करतात. चातुर्मास व्रताचा हा शेवटचा दिवस मानला जातो.
कार्तिक शुद्ध एकादशी!!! तिलाच प्रबोधिनी एकादशी किंवा बोधिनी एकादशी असेही म्हणतात. या दिवशी भगवान विष्णू त्यांच्या चातुर्मासातल्या चार महिन्यांच्या योग निद्रेतुन जागी होतात व पुन्हा ह्या सृष्टीच्या पालनाचा कार्यभार स्विकारतात असे मानतात, त्यामुळे हिला देवोत्थनी, देव उठी एकादशी असेही म्हणतात..
तुलसी विवाहाची सुरुवात होते ती याच दिवसापासून. कार्तिक पौर्णिमेला तुलसी विवाहाची सांगता होते आणि लग्नसराईचे दिवस सुरू होतात..
पंढरीच्या विठुरायाचे स्मरण करण्याचा, त्याच्या नावाने उपवास करण्याचा हा दिवस..
बाह्यदुवे
वर्ग:हिंदू व्रतवैकल्ये वर्ग:वारकरी संप्रदाय
सियेरा लिओन क्रिकेट असोसिएशन
सियेरा लिओन क्रिकेट असोसिएशन ही सियेरा लिओन देशातील क्रिकेट खेळाची सर्वोच्च नियामक संघटना आहे. ब्रूकफील्ड्स नॅशनल स्टेडियम येथे या संघटनेचे मुख्यालय आहे. आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट काउन्सिलात ही संघटना सियेरा लिओनाचे प्रतिनिधित्व करते. आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट काउन्सिलात २००२ सालापासून ही संलग्न सभासद संघटना आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:क्रिकेट संघटना क्रिकेट
लोणारी
हे हिंदू धर्म व चालीरीती पाळणारे, पूर्वी क्षत्रिय धर्माचे पालन करणारे, छत्रपती शिवाजी महाराजांना मानणारे तसेच शिव व विष्णूची आराधना करणारे लोक आहेत. मुंबई गॅझेटियरच्या नोंदीनुसार लोणारी हे मराठा जातिधारक आहेत.
लोणारी जात
लोणारी ही एक हिंदू क्षत्रिय जात मराठा जातीशी संलग्न असून मुख्यत्वेकरून महाराष्ट्रातील अकोला,अमरावती,(बुलढाणा, खामगाव, शेगाव, नांदुरा), भुसावळ, रावेर,अहमदनगर, औरंगाबाद, कोल्हापूर जळगाव, जालना, धुळे, नाशिक, पुणे, वाशीम, सांगली, सातारा, सोलापूर या जिल्ह्यांत, तसेच मुंबई, बारामती, बेळगाव, बैतूल, हैदराबादसारख्या ठिकाणीसुद्धा वास्तव्यास आहे. याशिवाय, गुजरात, मध्य प्रदेश तसेच दक्षिणेकडील आंध्र प्रदेश, कर्नाटक, तमिळनाडूमधेही लोणारी आढळतात. मध्य प्रदेशात बैतूल जिल्ह्यात ते लोणारी कुणबी म्हणून ओळखले जातात.
महाराष्ट्रात या जातीला इतर मागासवर्गीय असा (ओबीसीचा) दर्जा आहे.
लोणारी ही एक उच्च जात असून चुना व मीठ तसेच कोळसा बनवणारे मूळचे मराठे पण स्वतंत्र व्यवसाय स्वीकारल्याने त्यांच्यात लोणारी व चुनारी असे प्रकार पडले. जातिविवेक या ग्रंथानुसार लोणारी लोकांचे शुद्ध लोणारी, कडू लोणारी, अक्करमासे लोणारी अशा शाखा आहेत. विविध शाखांमध्ये रोटी व्यवहार आहे, पण बेटी व्यवहार नाही. त्यामुळे हे लोक जेवण एकत्र करू शकतात पण आपआपसात लग्न करू शकत नाहीत.
लोकसंख्या
लोणारी जातिधारकांची एकूण लोकसंख्या १९०१ सालच्या जनगणनेनुसार १९२२२ इतकी होती. त्यापैकी पुरुष ९६७२ व स्त्रिया ९५५० होत्या.
जातीचा इतिहास
मल्लाट पुरुष व आवर्त स्त्री यांच्यापासून लोणारी समाज सुरू झाला, असे मानले जाते. लोणारी समाजाचे संस्कृत नाव "सौमिक" आणि समुद्राच्या पाण्यापासून मीठ बनविणे हा पारंपरिक व्यवसाय असे दिसते. "मूलस्तंभ" नुसार लोणारी हे मूळचे क्षत्रिय असून मराठा जातीपासून विभक्त झालेले आहेत. पुण्यातील लोणारी हे मूळचे माणदेशातून म्हणजे मूलतः सातारा जिल्ह्यातील फलटणहून स्थलांतरित झाले आहेत. काही जणांचे मानणे आहे की लोणारी हे लिंगायत धर्माचेसुद्धा पालन करत होते कारण त्यांच्या धार्मिक विधी जंगमामार्फत केले जात होते. लिंगायत धर्मीयांशी मिळणारा हा एक छोटासा दुवा आहे. एका मिथकानुसार लोणारी जातीचा उल्लेख हा महाभारतातसुद्धा आलेला दिसून येतो. "जेंव्हा विदुर धृतराष्ट्राला सल्ला देतो की हे राजन, तू माळ्यासारखा वाग. माळी झाडे लावतो, जगवतो व त्याची फळे चाखतो, तसेच लोणारी झाडे कापतो, जाळतो आणि कोळसा बनवतो"
(टीप : त्या काळी लोणारी जात अस्तित्वात असल्याचा तसा अजून कोणताही ठोस पुरावा नाही, कारण लोणारी समाज हा काही शतकापासून मराठ्यांमधून स्वतंत्र झालेले आढळतात)
लोणारी जातीत मूल जन्माला आल्यानंतर साधारण वर्षभरात धनगर त्याचे केस कापी आणि त्या बदल्यात त्याला तांब्याचे नाणे दिले जाई. लोणारी जात पंचायत मानत असत. समाजातील विविध तंटे बखेडे जात पंचायत सोडवीत असे. लोणाऱ्यांमध्ये सारख्या आडनावाच्या कुटुंबात लग्ने जुळत नाहीत.
कुलदैवत
लोणारी लोकांची विविध कुलदैवते असली तरी, मुख्यत्वे करून तुळजापूरची तुळजाभवानी आणि जेजुरीचा खंडोबा तसेच सिद्धनाथ ही कुलदैवते आहेत.
लग्न समारंभ
दोन भाऊ अन्य कुटुंबातील दोन बहिणीशी लग्न करू शकतात. मुलाच्या लग्नाचे तसे निश्चित वय ठरलेले नाही, पण आजकाल हे नियम बदलले आहेत. लग्नापूर्वी शारीरिक संबध निषिद्ध मानले जातात. लग्नाआधी जर एखाद्या मुलीला गर्भधारणा झाली तर तर संबंधित व्यक्तीशी तिचा विवाह लावणे हे सक्तीचे आहे. लोणारी पुरुष एकच लग्न करू शकतो परंतु जर त्याची पत्‍नी विकलांग झाली किंवा पत्‍नीधर्म निभावण्यास अक्षम ठरली तर तिच्या संमतीने दुसरा विवाह करू शकतो. विवाहानंतर जन्माला आलेल्या प्रत्येक अपत्याची नोंद ठेवण्याचे काम भाट करत असतो. भाटमार्फत सर्व जातींच्या वंशावळी लिहिण्याचे काम आजही केले जाते. एकाच गोत्रात विवाहास परवानगी नाही.
लग्न जुळवण्याचे काम साधारणपणे चार पाच मध्यस्थांमार्फत होते व मुलाचा पिता हा मुलीच्या पित्याकडे तशी मागणी घालतो. ब्राम्हणाकडून लग्नाची तिथी व लग्नविधीचे धार्मिक कार्य पार पाडले जाते. मुला-मुलीची पत्रिका बघूनच व गुण जुळवून लग्न पक्के केले जाते. त्यासाठी सुपारी, हळद व कुंकू अशा सौभाग्य अलंकाराने धार्मिक विधी संपन्न होतो. लग्न समारंभाची सुरुवात कुंकू लावणे या कार्यक्रमाने सुरू होते व लग्न चिठ्ठी किंवा लग्नाची तारीख पक्की करणे हा दुसरा कार्यक्रम असतो. त्यानंतर लग्नाच्या आदल्या दिवशी किंवा लग्नाच्या दिवशी देवकार्य म्हणजे सवाद्य देवक काढणे, त्यानंतर हळद लावणे, मग देवकार्य अश्या प्रथा पाळल्या जातात. तसेच पाच पानांनी सीमान्तपूजन केले जाते त्यात आंबा, जांभूळ, उंबर, रुई व शमीची पाने असतात. कन्यादान करून वधुपिता किंवा मोठे काका हा समारंभ पूर्ण करतात त्यात आलेल्या वऱ्हाडींना गोड व रुचकर पण फक्त शाकाहारी जेवण दिले जाते. लग्न लावताना वधुवरांच्या डोक्यावर अक्षता व फुले फेकून मंगलाष्टके म्हणून, सप्तपदी, होम हवन व पूर्ण पूजापाठ करून लग्नविधी पार पडतो. लोणारी लोकांना पुनर्विवाह तसेच घटस्फोट सुद्धा मान्य आहे..
व्यवसाय
पुरातन काळात चुना, मीठ व कोळसा बनवणारी लोणारी जात आता विविध क्षेत्रात प्रावीण्य कमावीत आहे डॉक्टर, इंजिनिअर, वकील, लेखक, संशोधक, उद्योजक, तसेच प्रशासकीय सेवा, लष्करी सेवा, पोलीस दल, क्रीडा विश्व, शिक्षक, प्राध्यापक, चित्रपट उद्योगातील विविध कामे असे सर्व क्षेत्रे आता लोणारी जातिधारकांनी काबीज केली आहेत.
अन्न व खाणे
लोणारी तसे मुख्यत्वे शाकाहारी, पण बोकडाचे, मेंढीचे, कोंबड्याचे मटण तसेच मासे खाऊ शकतात.
अंत्यसंस्कार विधी
लोणारे जातीच्या मृत व्यक्तीचे हिंदू धर्माच्या प्रचलित पद्धतीने अंतिम संस्कार केले जातात. मृतदेहाला अग्निसंस्कार व लहान असेल तर पुरणे अशी प्रथा आहे. दहाव्या दिवशी दशक्रिया व तेराव्या दिवशी ज्ञातिबांधवांना जेवण दिले जाते.
दहेगावपातोडा
दहेगावपातोडा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील येवला तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:येवला तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
व्हिक्टोरिया धबधबा
हेगिहिहहहीगादाकदाका
संदर्भ
वर्ग:झांबिया वर्ग:झिम्बाब्वे वर्ग:धबधबे वर्ग:भूगोल
काणेगाव
काणेगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील वाळवा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:वाळवा तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
राइशस्टागची आग
राइशस्टागची आग (जर्मन: Der Reichstagsbrand, डेर राइश्टाग्स्ब्रांड ;) हा फेब्रुवारी २७, इ.स. १९३३ रोजी जर्मन संसदेवर झालेला जळिताचा प्रकार होता. आगीच्या दिवशी २१:२५ वाजता राइशस्टागाच्या इमारतीला आग लागल्याचा संदेश बर्लिन अग्निशामक केंद्राला मिळाला. मात्र पोलीस व अग्निशामक दल पोचेपर्यंत मुख्य सभागृह ज्वाळांमध्ये लपेटले होते.
पोलीस तपासांती मारिनुस फान देर लूबे हा साम्यवादी विचारसरणीचा बेरोजगार गवंडी या जळीतकांडाचा मुख्य सूत्रधार असल्याचे निष्पन्न झाले. त्या सुमारास फान देर लूबे राजकीय हालचाली घडवून आणण्यासाअठी जर्मनीत येऊन नुकताच दाखल झाला होता. जर्मन शासन उलथवण्यासाठी साम्यवाद्यांची कटकारस्थाने चालू आहेत, असा साम्यवाद-विरोधी प्रचार करण्यासाठी या घटनेमुळे नाझी समर्थकांच्या हाती कोलीत मिळाले. परिणामी नाझी पक्षाची जर्मन राजकारणावरील पकड घट्ट झाली.
बाह्य दुवे
वर्ग:नाझी पक्ष वर्ग:जर्मनीचा इतिहास वर्ग:आगी वर्ग:जळिते
घाना क्रिकेट असोसिएशन
घाना क्रिकेट ही घाना देशाचे आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट स्पर्धांमध्ये प्रतिनिधित्व करणारी संघटना आहे.
वर्ग:क्रिकेट संघटना क्रिकेट
सी.एफ. ओस बेलेनेन्सेस
क्लब दे फुटबॉल ओस बेलेनेन्सेस (Clube de Futebol Os Belenenses) हा पोर्तुगाल देशाच्या लिस्बन शहरामधील एक व्यावसायिक फुटबॉल क्लब आहे. इ.स. १९१९ साली स्थापन झालेल्या बेलेनेन्सेसने आजवर एकदाच पोर्तुगीज अजिंक्यपद जिंकले आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:पोर्तुगीज फुटबॉल क्लब वर्ग:लिस्बन
टाटा विंगर
टाटा विंगर हे टाटा मोटर्स या कंपनीचे व्हॅन प्रकारचे वाहन आहे. ते रेनॉल्ट ट्रॅफिक या वाहनावर आधारित आहे. २००७ पासून तयार करण्यात येणारे हे वाहन व्यावसायिक व्हॅन प्रकारचे आहे.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:टाटाची वाहने
पोप दमासस दुसरा
पोप दमासस दुसरा (-- - ऑगस्ट ९, इ.स. १०४८:रोम) हा अकराव्या शतकातील पोप होता. हा जेमतेम वीस दिवस पोपपदावर होता.
याचे मूळ नाव पोप्पो असे होते. हा मूळ जर्मनीतील बव्हारिया भागातील होता.
दमासस ०२ दमासस ०२ वर्ग:इ.स. १०४८ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
टाटा मॅजिक
वर्ग:टाटाची वाहने
देवलोळी
देवलोळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील अंबरनाथ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:अंबरनाथ तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
नागपूर विभाग
नागपूर विभाग (पूर्व विदर्भ) महाराष्ट्रातील सहा प्रशासकीय विभागांपैकी एक आहे. नागपूर विभाग हा पूर्व विदर्भ या नावानेही ओळखला जातो.
चतुःसीमा
या विभागाच्या पश्चिमेस अमरावती विभाग (पश्चिम विदर्भ), पूर्वेस छत्तीसगढ राज्य, उत्तरेस मध्य प्रदेश राज्य व दक्षिणेस तेलंगणा ही राज्ये आहेत.
मलावी राष्ट्रीय क्रिकेट संघ
बाह्य दुवे
वर्ग:रिकामी पाने क्रिकेट
२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील वेटलिफ्टिंग – पुरूष ५६ किलो
हे सुद्धा पहा
वर्ग:२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील वेटलिफ्टिंग
ली ना
लि ना अथवा ली ना (चिनी: 李娜; फीनयीन: Lǐ Nà, फेब्रुवारी २६, इ.स. १९८२) ही चीनच्या जनता-प्रजासत्ताकातील व्यावसायिक महिला टेनिस खेळाडू आहे. जानेवारी, इ.स. २०११मध्ये तिने ऑस्ट्रेलियन खुल्या टेनिस स्पर्धेच्या महिला एकेरीतील अंतिम फेरीपर्यंत धडक मारली. किम क्लिस्टर्स हिने तिला अंतिम सामन्यात हरवल्यामुळे तिला उपविजेतेपदावर समाधान मानावे लागले. मात्र लगेचच जून, इ.स. २०११मध्ये फ्रेंच खुल्या टेनिस स्पर्धेत इटालियन टेनिसपटू फ्रांचेस्का स्क्यावोने हिला अंतिम फेरीत हरवत तिने महिला एकेरीचे विजेतेपद पटकावले. ग्रँडस्लॅम स्पर्धांमध्ये एकेरीचे अजिंक्यपद पटकावणारी ती पहिली आशियाई खेळाडू ठरली.
विंबल्डन खुल्या टेनिस स्पर्धेच्या इ.स. २००६ सालातील मोसमात उपउपांत्य फेरीत पोचून अशी कामगिरी करणारी पहिली चिनी खेळाडू होण्याचा मान तिने पटकावला. इ.स. २००९ सालातील अमेरिकन खुल्या टेनिस स्पर्धेत, तर इ.स. २०१० साली पुन्हा एकदा विंबल्डन खुल्या टेनिस स्पर्धेत तिने उपउपांत्य फेरीपर्यंत दौड मारली.
२०१४ सालच्या ऑस्ट्रेलियन ओपन स्पर्धेत विजय मिळवून ली ने आपले दुसरे एकेरी ग्रँडस्लॅम अजिंक्यपद मिळवले.
बाह्य दुवे
वर्ग:महिला टेनिस खेळाडू वर्ग:चीनचे टेनिस खेळाडू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
इ.स. १३००
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १३०० वर्ग:इ.स.च्या १३०० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १४ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे