cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
रामचंद्र सिरस
रामचंद्र सिरास (१९४८ – ७ एप्रिल २०१०) हे एक भारतीय भाषातज्ञ आणि लेखक होते. सिरस हे अलिगढ मुस्लिम विश्वविद्यालयात मराठी साहित्याचे प्राध्यापक होते आणि विश्वविद्यालयातल्या आधुनिक भारतीय भाषा विभागाचे प्रमुख होते. हंसल मेहता यांनी दिग्दर्शित केलेला अलिगढ हा चित्रपट सिरस यांच्या आयुष्यावर आधारित आहे.
जीवन
सिरस यांना लहानपणी फ़िट्सचा त्रास होत होता आणि त्याचमुळे त्यांना विवाह न करण्याचा सल्ला दिला गेला होता. जेव्हा हा आजार बरा झाला तेव्हा त्यांचा विवाह करण्यात आला आणि ते जवळपास २० वर्षे वैवाहिक जीवन जगले. शेवटी अनेक वर्षे वेगळे राहिल्या नंतर त्यांनी घटस्फ़ोटाचा निर्णय घेतला.
मराठीमध्ये त्यांनी अनेक लघुकथा लिहिल्या आहेत. त्यांच्या पाया खालची हिरवळ ह्या कथेसाठी त्यांना महाराष्ट्र साहित्य परिषदेचा २००२चा पुरस्कारही मिळाला होता.
१९९६ साली, अलिगढ विद्यापीठाकडून सिरस यांच्यावर एका स्त्रीचा लैंगिक छळ केल्याचा आरोप केला गेला. हा आरोप खोटा निघाला आणि सिरास यांनी त्यांचे उत्तर देण्या आधीच तक्रार मागे घेण्यात आली होती.
नोकरीवरून काढून टाकले जाणे
८ फेब्रुवारी २०१० रोजी दोन इसमांनी सिरस यांच्या घरामध्ये जबरदस्तीने शिरून त्यांना एका पुरुषाबरोबर संभोग करताना पकडले व त्यांचे चित्रण ही केले. ९ फेब्रुवारी २०१०, रोजी सिरस यांना अलिगढ विद्यापीठाच्या प्रशासनाने गैरवर्तवणूकीच्या कारणावरून नोकरीवरून काढून टाकले. अलिगढ विद्यापीठाच्या जनसंपर्क अधिकाऱ्यांने असे विधान केले की: "एका रिक्षा ओढणाऱ्या पुरुषाबरोबर सिरस यांना संभोग करताना पकडले गेले होते व त्याचे चलचित्रणही करण्यात आलेले होते. त्यामुळे उप कुलगुरू प्रा. पि.के. अब्दुल अजिज यांच्या आदेशानुसार सिरस यांना नोकरीवरून काढून टाकण्यात आलेले आहे".
१ एप्रिल २०१० रोजी सिरस अलिगढ विद्यापीठाने त्यांच्याविरुद्ध केलेला खटला जिंकले आणि त्यांना त्यांची विद्यापीठातील प्राध्यापकाची नोकरी व त्यांचे विद्यापीठातील घर त्यांना परत देण्यात आले. ह्या खटल्याचा केंद्रबिंदू विद्यापीठाच्या काही विद्यार्थ्यांनी सिरस यांच्या खाजगी जागेत जाऊन सिरस यांची खाजगी जीवनातील घडामोडी चलचित्रात नोंदवणे हा होता. शिवाय सिरस यांना भारतीय दंडविधान कलम ३७७ नुसार गुन्हेगार ठरवणेही शक्य नव्हते कारण ते कलमच मुळात २००९ च्या दिल्ही उच्च न्यायालयाच्या निर्णयाने असांविधानिक ठरत होते त्यामुळे सिरस यांना निर्दोष जाहिर करून विद्यापीठाला त्यांना त्यांची नोकरी व रहाण्याची जागा परत देण्याचा आदेश देण्यात आला तसेच, ज्या विद्यार्थ्यांनी सिरस यांना ह्या त्रासात ओढले होते त्या चलचित्रण करणाऱ्या विद्यार्थ्यांवर कारवाई करण्याचे आदेशही दिले गेले.
मृत्यू
७ एप्रिल २०१० रोजी सिरस यांचा मृतदेह त्यांच्या घरात संदेहास्पद परिस्थीतीत सापडला. पोलिसांना आत्महत्या सदृश्य परिस्थीत सापडलेल्या सिरस यांच्या शवाच्या तपासणीमध्ये त्यांना विषबाधा झालेली असल्याचे स्पष्ट दिसून आले, हत्येचा खटला दाखल करण्यात आला आणि सहा लोकांना त्यांच्या हत्येचा कट करण्याच्या गुन्ह्यामध्ये अटक करण्यात आली. १९ एप्रिल २०१० रोजी पोलीस अधिकाऱ्यांनी असे जाहिर केले की, तीन वार्ताहर आणि अलिगढ विद्यापीठाचे चार अधिकारी सिरस यांच्या हत्येच्या कटात सामील होते. ह्या हत्येबाबत सबळ पुरावे न सापडल्यामुळे हा खटला अर्ध्यातच सोडून देण्यात आला.
सिरस हे सहा महिन्यांनी निवृत्त होणार होते आणि त्यांची बडतर्फी रद्दबादत ठरवणाऱ्या आदेशाचे पत्र त्यांच्या मृत्यूच्या दुसऱ्या दिवशी त्यांच्या कार्यालयात पोहोचले.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:इ.स. २०१० मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १९४८ मधील जन्म वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इंग्रजी आकडे असणारे लेख
लुईस हॅमिल्टन
लुईस कार्ल डेव्हिडसन हॅमिल्टन हा एक ब्रिटीश रेसिंग ड्रायव्हर आहे जो सध्या मर्सिडीज-एएमजी पेट्रोनास फॉर्म्युला वन संघासाठी फॉर्म्युला वनमध्ये भाग घेत आहे. २०१३ मध्ये मर्सडिजला जाण्यापूर्वी त्याने २००८ मध्ये मॅक्लारेनबरोबर पहिले विश्व ड्राइव्हर्स अजिंक्यपद जिंकले होते, ज्यांच्याबरोबर त्याने आणखी सहा पदके जिंकली आहेत. हॅमिल्टन हा खेळाच्या इतिहासातील महान ड्रायव्हर्सपैकी एक म्हणून ओळखला जातो आणि काही प्रतिस्पर्धी, पत्रकार आणि तज्ज्ञांनी त्यांना आतापर्यंतचा महान म्हणून घोषित केले आहे.
सारांश
* सद्य हंगाम.
फॉर्म्युला वन
* सद्य हंगाम.
शर्यत पूर्ण नाही केली, परंतु ९०% शर्यत पूर्ण केल्यामुळे गुण मिळाले.
Half points awarded as less than ७५% of race distance was completed.
बाह्य दुवे
वर्ग:ब्रिटिश फॉर्म्युला वन चालक‎ वर्ग:फॉर्म्युला वन चालक‎
इ.स.चे १२०० चे दशक
महत्त्वाच्या व्यक्ती
वर्ग:इ.स.चे १२०० चे दशक वर्ग:इ.स.ची दशके वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील दशके वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील दशके
२०११ यू.एस. ओपन
'''२०११ यु.एस. ओपन''' ही ऑगस्ट २९ ते सप्टेंबर १२ २०११ दरम्यान खेळण्यात आलेली टेनिस स्पर्धा होती. दरवर्षीप्रमाणे ही स्पर्धा अमेरिकेच्या न्यू यॉर्क शहरातील क्वीन्स भागात असलेल्या फ्लशिंग मेडोझ या क्रीडासंकुलात खेळण्यात आली.
पुरूष एकेरी
🇷🇸 नोव्हाक जोकोविचने 🇪🇸 रफायेल नदालला 6–2, 6–4, 6–7(3–7), 6–1 असे हरवले.
महिला एकेरी
🇦🇺 समांथा स्टोसरने 🇺🇸 सेरेना विल्यम्सला 6–2, 6–3 असे हरवले.
पुरूष दुहेरी
🇦🇹 युर्गन मेल्त्सर / 🇩🇪 फिलिप पेट्झश्नरनी 🇵🇱 मारियुझ फ्रायस्टेनबर्ग / 🇵🇱 मार्सिन मात्कोव्स्कीना 6–2, 6–2 असे हरवले.
महिला दुहेरी
लीझेल ह्युबर / 🇺🇸 लिसा रेमंडनी 🇺🇸 व्हानिया किंग / 🇰🇿 यारोस्लावा श्वेदोव्हाना 4–6, 7–6(7–5), 7–6(7–3) असे हरवले.
मिश्र दुहेरी
🇺🇸 मेलनी ऊडिन / 🇺🇸 जॅक सॉकनी 🇦🇷 जिसेला डुल्को / 🇦🇷 एदुरादो श्वांकना 7–6(7–4), 4–6, [10–8] असे हरवले.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
पन्ना
पन्ना हे भारताच्या मध्यप्रदेश राज्यातील एक शहर आहे. हे एकेकाळी संस्थान होते. त्या संस्थानची स्थापना छत्रसाल बुंदेला याने केली.
पन्ना शहरात पन्ना जिल्ह्याचे मुख्यालय आहे.
पन्ना परिसरात हिऱ्याच्या खाणी आहेत. जगप्रसिद्ध कोहिनूर हिरा हा पन्नाच्या खाणीत सापडला.
वर्ग:मध्य प्रदेशमधील शहरे वर्ग:पन्ना जिल्हा
उमरी (झरी जामणी)
उमरी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
कळंभे (शहापूर)
कळंभे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील शहापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:शहापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
हैदराबाद संस्थान
हैदराबाद राज्य
मुख्यत्वे गोदावरी नदीच्या खोऱ्यात पसरलेले सुलतानात-ए-आसफिया हैदराबाद राज्य प्रशासकीय दृष्ट्या ४ विभाग आणि १६ जिल्ह्यांमध्ये विभागले होते. मराठवाडा विभागात औरंगाबाद, लातूर, बीड, नांदेड आणि परभणी हे जिल्हे होते. गुलबर्गा विभागात बिदर, गुलबर्गा, उस्मानाबाद, रायचूर जिल्हे, गुलशनाबाद किंवा मेदक विभागात अत्राफ इ बलदाह, महेबूबनगर, मेदक, नालगोंडा, निझामाबाद जिल्हा; तर वरंगळ विभागात आदिलाबाद जिल्हा, करीमनगर आणि वरंगळ जिल्हा होता.
निजामाने इतर बराचसा भाग ब्रिटिशांना विविध वेळी विविध कराराअंतर्गत संपूर्ण किंवा भाडेपट्ट्यावर बहाल केला. प्रशासकीय व्यवस्था मुख्यत्वे सरंजामशाही स्वरूपाची होती. शेतसारा वसुलीकरिता जहागिरी बहाल केलेल्या असत. निजाम हा करांचा काही भाग वेगवेगळ्या वेळी मोगल, मराठे, इंग्रज इत्यादींना तत्कालीन करारांनुसार चौथाई स्वरूपात देत असे. प्राप्तिकर नसे.
सुलतानात-ए-आसफिया हैदराबादमध्ये सुरुवातीस फार्सी, नंतर उर्दू भाषा प्रशासकीय व शैक्षणिक व्यवहाराच्या भाषा होत्या; तर जनता प्रामुख्याने तेलुगू, कन्नड व मराठी भाषक होती. इ.स. १९३०मध्ये निजामाकडे ११,००० कर्मचारी होते. स्थानिक मुस्लिम कर्मचाऱ्यांना मुल्की व इतर राज्यातून आलेल्या कर्मचाऱ्यांना गैरमुल्की म्हणत. स्वतंत्र पोस्ट, चलन, पोलीस व रेल्वे यंत्रणा होती. लोकसंख्या १,८०,००,००० होती, ती मुख्यत्वे, हिंदू होती.
प्रागैतिहासिक
गोदावरी खोऱ्यातील प्रागैतिहासिक काळाबद्दल विश्वासार्ह ऐतिहासिक पुराव्यांची उपलब्धता नाही. काही आर्य-द्रविड संघर्ष ग्राह्य धरणारे इतिहासकार गोदावरी खोऱ्यात प्रागैतिहासिक काळात द्रविड असावेत असे समजतात त्व त्याच्या समर्थनार्थ अगस्त्य मुनींनी विंध्य पर्वतास दिलेल्या भेटीचा पौराणिक दाखला देतात. गौतम ऋषी व वसिष्ठ मुनींचा ही या भागात संचार झाला होता. http://www.maharashtra.gov.in/english/gazetteer/Nanded/his1.html]
ऐतिहासिक
बदामीचे चालुक्य, कल्याणीचे चालुक्य, मौर्य, सुंग, सातवाहन, हल(हाला), शक क्षत्रप, सतकर्णी, वाकाटक, नल, विंध्यसेना, प्रवरसेना, राष्ट्रकूट, देवगिरीचे यादव यांचे या भागात कधीना कधी राज्य होते.,
मध्ययुगीन
इ.स ११९८ मध्ये येथे काकतीय वंश असलेले नरेश गणेश गणपति यांचे राज्य होते राजे गणेश गणपति यांनी गोलकुंडा येथे एक भव्य किल्ला बांधून घेतला. आणि या शहराचे नामकरण भाग्य नगर असे केले. क्रूर आक्रमक अल्लाउलुद्दीन खिलजी, मुहम्मद तुघलक उर्फ वेडा मुहम्मद, गुलबर्गा आणि बिदरचे मूळ हिंदू असलेले बहामनी, इ.स. १४५५ जलालखान (तेलंगणा), मुहम्मद खिलजी, गोवळकोंड्याचा इब्राहीम कुतुबशाह यांनीही हैदराबादवर राज्य केले आहे. इ.स. १६००मध्ये अकबराच्या काळात अहमदनगर मोगलांनी घेतले. जहांगीर व तदनंतर शहाजहानच्या जातीने युद्धात उतरल्यानंतर इ.स. १६३२ पर्यंत तेलंगणापर्यंत मोगलांनी वर्चस्व निर्माण केले. विजापूरच्या आदिलशहाने शहाजहानशी तडजोड करून अहमदनगर राज्याचा काही भाग स्वतःकडे मिळवला. याच काळात शहाजीराजे भोसले प्रथम अहमदनगरच्या आणि नंतर विजापूरच्या दरबारी सरदार होते.
इ.स. १६५३ मध्ये औरंगजेब दक्षिणेचा सुभेदार झाला. औरंगजेबाने सुरुवातीचा काळ करप्रणालीचा अमल घडवण्यात घातला. इ.स. १६५८ मध्ये औरंगजेबाने आग्ऱ्यास जाऊन बादशाही मिळवली. औरंगजेबाने वैयक्तिकरीत्या प्रयत्न करून इ.स. १६८६मध्ये विजापूर व इ.स. १६८७ मध्ये गोळकोंडा मोगलांसाठी मिळवले. मराठवाडा आणि बेरार अमरावतीतील मराठ्यांची पाठशिवणी तात्पुरती थांबली. इ.स. १६२० नंतर छत्रपती शिवाजी महराजांनी मराठी राज्याची रस्थापना केली. परंतु मराठ्यांचे राज्य औरंगजेबास मिळू शकले नाही. दुष्काळांचे उल्लेख विविध काळात दिसतात, त्यात्या वेळच्या राज्यकर्त्यांकरता तो काळ सर्वसाधारणता राजकीयदृष्ट्या कठीण गेल्याचे दिसून येते. ते काळ असे :- इ.स. १३९६ ते इ.स. १४०७; इ.स. १४२१ ते इ.स. १४२२; इ.स. १४७३ ते इ.स. १४७४; इ.स. १६२९ ते इ.स. १६३०. मध्ययुगीन इतिहासाचे दुसरे वैशिष्ट्य असे की दिल्लीच्या काही बादशहांना दक्षिणेस खास करून औरंगाबाद, अहमदनगर भागांत जातीने यावे लागले. परिणामी औरंगाबाद हे हैदराबाद राज्याचे मध्ययुगीन काळातील राजकीय हालचालींचे प्रमुख केंद्र राहिले.
सुलतानात-ए-आसफिया निजामशाहीची स्थापना
सतत पराभवातून स्वतंत्र राज्य अस्तित्वात आल्याचे तुरळक उदाहरण निजामचे संस्थान हे एक आहे. कधीही विजय झाला नाही हे याचे वैशिष्ट्ये. मराठ्यांबरोबरची पहिली लढाई : हार. दुसरी : हार. तिसरी : हार. असे जे सतराशे तेवीस-चौवीसपासून चालले ते सतराशे ब्याण्णवपर्यंत. सर्व मोठ्या लढ्यांत निजामाची हार झालेली दिसून येते. इ.स. १६८७च्या दख्खन स्वारीत बादशहा औरंगजेबाच्या सैन्यातला चिन खालीच खान नावाचा सैनिक गोवळकोंडा किल्ल्यास घातलेल्या वेढ्यात जखमी होऊन मेला. चिन खालीच खानचा मुलगा नवाब गाझिउद्दीनखान हा औरंगजेबाचा पंतप्रधान सादुल्लाखानाचा जावई होता. औरंगजेबाने नवाब गाझिउद्दीनखानचा मुलगा मीर क़मरुद्दीन यास औरंगजेबाने बालपणीच मनसब दिले होते. तरुणपणी त्याचे चिन फ़तेखान असे नामाभिदान केले. वयाच्या २६व्या वर्षी त्याला विजापूर आणि मावळचा निझाम बनवले नंतर संपूर्ण दख्खनची जबाबदारी त्यास दिली. औरंगजेबानंतर झालेल्या बादशहा फारुखसियाने त्यास निजाम उल मुल्क तर त्यानंतरच्या बादशहाने त्यास असिफ्जाह असे नाव दिले.
पण दिल्लीच्या बादशहानेच त्याला शह देण्याकरिता इ.स. १७२४ मध्ये एक लढाई घडवून आणली. तीत मीर कमरुद्दीन खान सिद्दिकीचा विजय झाला आधीच कमकुवत झालेली दिल्लीची बादशाही मीर ओमारुद्दीनची प्रगती थांबवू शकली नाही.
मीर ओमारुद्दीन / निजाम उल मुल्क/असिफ्जाहने आधी आपली राजधानी औरंगाबाद येथे ठेवली व काही दिवसातच हैदराबाद येथे हलवली. हे राज्य सात त्याच्या सात पिढ्यांनी इ.स. १७२४ ते इ.स. १९४८ या काळात उपभोगले. असिफ्जाहने इंग्रज आणि फ्रेंच दोंघांशी चांगले संबंध ठेवले व मराठ्यांशी युद्धे करून स्वतःची गादी मजबूत केली. २१ मे १७४८ रोजीच्या त्याच्या निधनानंतर सत्तेच्या साठमारीत फ्रेंच व ब्रिटिशांनी वेगवेगळ्या वंशजाना पुढे करून परिस्थिती काही काळ अस्थिर ठेवली. नसीरजंग, मुज्जफरजंग, सालाबातजंग आणि निझाम अली यांनी १३ वर्षे जम बसवण्याचा प्रयत्न केला. त्यात निझाम अली १७६३मध्ये निझाम झाला व नंतरची ४० वर्षे त्याने राज्य केले. हैदराबाद संस्थानात २२४ वर्षे राज्य करणारे हे घराणे समरकंद या मध्य आशियातील शहरातून आलेले, मुळात बगदादचे होते. मीर उस्मान अली खान हा शेवटचा निजाम होता. बऱ्याचदा तो 'हिंदू आणि मुस्लिम हे त्याचे दोन डोळे आहेत', असे म्हणे.
निजाम उल मुल्क
पहिल्या निजामानंतर झालेल्या सत्ता साठमारीत इंग्रज उजवे ठरले. विविध करारांअंतर्गत निजाम ब्रिटिश सत्तेचे पाईक ठरले. निजामास पुरवलेल्या तथाकथित संरक्षणाचा व सैन्याचा आर्थिक मोबदला म्हणून निजामाकडील काही प्रांत, खास करून बेरार म्हणजे आताचे अमरावती इंग्रजानी मिळवले. निजामशाहीत निजामांच्या आशिर्वादाने हिऱ्या मोत्यांचा व्यापार बहरास आला.
हैदराबादवर नासीरजंग मीर अहमद इ.स. १७४८-इ.स. १७५०; # मुहिउद्दीन मुज्जफरजंग हिदायत इ.स. १७५०-इ.स. १७५१; # असिफ़ दौला मीर अली सालाबात इ.स. १७५१-इ.स. १७६२ या राजांनी राज्य केले. त्यांचे "निझाम" हे नाव कधीच नव्हते
हिंदूंचा निझामावर सातत्याने विजय
आसीफ जाहच्या आधीच्या मोगल-मराठा संघर्ष काळात छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या कारकिर्दीत मराठी फौजांनी काही स्वाऱ्या गोदावरी खोऱ्यात केल्याचे व मोगल अधिपत्याखालील प्रदेशात लुटी केल्याचे उल्लेख आढळतात. नेताजी पालकर-इ.स. १६६२,  प्रतापराव-इ.स. १६७० बेरार, ऑक्टोबर इ.स. १६७२ रामगीर जिल्हा करीमनगर, ऑक्टोबर इ.स. १६७४ शिवाजी - बेरार. स्वतः छत्रपती शिवाजी महाराजांनी इ.स. १६७७ गोवळकोंड्यावर आक्रमण करून कुतुबशहाला तह करायला लावले.
साताऱ्याचे छत्रपती शाहूंचे कारर्किर्दीत दिल्ली दरबारी होत असलेल्या गादीच्या संघर्षात यशस्वी बाजू घेतल्याने काही काळ मराठवाड्याचाचा काही भागाचे चौथ (शेतसाऱ्याचा चौथा हिस्सा) घेण्याचे अधिकार मिळाले, पण भावी निजाम असिफजहाने कोल्हापूर आणि सातारा या गाद्यांच्या संघर्षाचा फायदा घेऊन काही मराठा सरदार स्वतःकडे वळवले व चौथाई देणे बंद केले. तसेच दिल्ली दरबारातील संघर्षाच्या आणि स्वतःच्याचे सैनिकी यशाच्‍या बळावर इ.स. १७२४ पर्य़ंत स्वतःला स्वतंत्रपणे निझाम या नावाने प्रस्थापित केले.
मराठ्यांचे शौर्य
छत्रपती शाहूंनी रघुजी भोसलेंना फुटीर मराठा सरदारांच्या मागावर पाठवले. मराठा-निजाम संघर्षात निजामास पालखेडच्या लढाईत इ.स. १७२८ निजामाचा पराभव झाला आणि मानहानी सहन करावी लागली. तर इ.स. १७३३ मध्ये भास्कर व रघुजी भोसलेंच्या ३०,००० मराठा फौजेस नांदेड निझामाबादचे आक्रमण सोडून माघार घ्यावी लागली. इ.स. १७३७ मध्ये हिंदू पेशवा बाजीरावाने भोपाळ येथे निजामाचा दारुण पराभव केला व त्याला पळून जावे लागले. मग निजामाने दक्षिणेत लक्ष घातले आणि तेथे आपले नियंत्रण प्रस्थापित केले. ऑगस्ट १०, इ.स. १७६३ रोजी राक्षसभुवन येथे मराठे व हैदराबादचा निजामअली यांच्यात राक्षसभुवनची लढाई झाली. निझाम अली या निजामास १७६३ च्या राक्षसभुवनच्या लढाईत मराठ्यांनी पुरते नमवले. यात हैद्राबादच्या मुस्लिम निझामाचा दारुण पराभव झाला. शेवटी् युद्धविराम झाला आणिसंभाजीनगर येथे एकतह झाला, ज्यानुसार निजामाने भालकीसह आपला मोठा प्रदेश मराठ्यांना दिला. नेऊरगाव आणि लिंबागणेश हे भागही मराठा हिंदू साम्राज्याचा भाग बनले. या निर्णायक विजयाने मराठे अधिक शक्तीशाली बनले आणि मराठा साम्राज्य अधिक मजबूत झाले.
बेरार
निजामास इंग्रजांच्या सैन्यास पैसा देणे जमेना तेव्हा इंग्रजांनी इ.स. १८५१मध्ये बेरार अमरावती प्रांत तोडून घेतला व निजामाचा स्वतःचे सैन्य बाळगण्याचा अधिकार कायमचा संपला. इ.स. १८५७पासून निजामाने ब्रिटिशांशी संपूर्ण मैत्री ठेवली. रोहिल्यांनी आणि काही जहागिरदारांनी तत्कालीन क्रांतिकारकांच्या नेतृत्वाखाली अयशस्वी बंड केले. निजामाच्या विश्वासाची भरपाई ब्रिटिशांनी ५१ लाखाचे निजामाचे कर्ज माफ करून केली.
सरंजाम
सरदार आणि घराणी मूळ मुसलमानी मोगल पद्धतीनुसार होती. हे लोक पूर्वी निजामने परवानगी दिली तेवढी फौज बाळगत. निजामच्या आज्ञेवरून त्यांना युद्धास जावे लागे. सैन्याचे व युद्धाचे खर्च निघावेत म्हणून त्यांना वतने (मनसब)/जहागिरी बांधून दिली जात असे. त्या वतनातील शेतसारा गोळा केला जाई व ठरवलेलाला भाग निजामला दिला जात असे. त्यांच्या वतनांवर त्यांचा दर्जा अवलंबून असे. दर्जानुसार चढत्या श्रेणीने खान, खान  बहादुर, नवाब, जंग, दौला, मुल्क, उमरा, जाह अशी पदवी त्यांना मिळे. तर विभागांची जबाददारी मोगल बादशहा, वजीर, सुभेदार, निजाम इत्यादींकडे देत. हिंदु सरदारांना राय, राजा, राजा बहादुर, राजा राय, रायन बहादुर, वंत, महाराजा, महाराजा बहादुर अश्या पदव्या असत. पण ब्रिटीशोत्तर काळात सैन्य बाळ्गण्याचा अधिकार संपल्यानंतर त्यांना फक्त महसूल गोळा करण्याचे अधिकार किंवा तनखा ठरवून देण्याचा अधिकार मिळाला. काही निजामपूर्व स्थानिक राजांनी पण आपली संस्थाने निजामास शरण जाऊन टिकवून ठेवली. यांत गडवाल, वानापुर्ति, जतप्रोले, अमरचंटा, गुरूगुंटा, गोपालपेट, जवालगिरी, सोलापूर इत्यादींचा समावेश होता.
सालारजंगच्या सुधारणा १८५३-१८८३
निजामाच्या इस्लामिक सुलतानात-ए-आसफिया राजवटीच्या तत्कालीन प्रधान मंत्री सालारजंगने ब्रिटिशांचे पाहून इ.स. १८५८पासून प्रशासनात सुधारणा करणे सुरू केले.इ.स. १८६७मध्ये विभाग,जिल्हे आणि तालुका पातळीवर पगारी नोकरदारांची भरती सुरू केली. पोलीस, न्याय, शिक्षण, पालिका, सार्वजनिक बांधकाम विभागांची घडी घातली पण ही इस्लामी राज्याच्या पद्धतीने होती. भारतभरातून तत्कालीन सुशिक्षित मुस्लिम समाजास प्रशासनात सामावून घेण्याचा प्रयत्न केला. अलीगडच्या सर सय्यद अहमदना आर्थिक पाठबळ पुरवले. इ.स. १८७५मध्ये जमीन महसूल गोळा करण्याची मुंबई विभागात होती तशी ब्रिटिश पद्धत सुरू केली. इ.स. १८६०मध्ये हैदराबाद-सोलापूर रस्ता व इ.स. १८६८-इ.स. १८७८ या काळात ब्रिटिशांच्या सहकार्याने हैदराबाद राज्यात रेल्वे सुरू झाली. उर्दू आणि इंग्रजी जर्नल्सची सुरुवात झाली पण इतर हिंदू अथवा भारतीय भाषांना परवानगी दिलेली नव्हती.
निजामाची सहिष्णुता
या भागात शिया मुस्लिम मोठ्या प्रमाणात आहेत. आणि सुन्नी मुस्लिम त्यांना तेथे राहू देत असत. इ.स. १८९८मध्ये मुस्लिम निजामाने राजकीय सुधारंणांचे गाजर दाखवले. cabinet व legislative councilची स्थापना केली यात मर्यादित संख्येत निजामाचे शासकीय कर्मचारीच होते. सर्वाधिकार निजामाकडेच होते त्यामुळे ह्या सुधारणा सुशिक्षितांचे समाधान करू शकल्या नाहीत.
हिंदूंचा छळ
निजामाच्या इस्लामिक राज्यात हिंदूंचा छळ झाला. रझाकार हे ब्रिटिश राजवटीत हैदराबाद राज्यातील सुन्नी मुस्लिम राष्ट्रवादी मजलिस-ए-इत्तेहादुल मुस्लीमीन (एमआयएम) पक्षाचे क्रूरकर्मा आणि हिंदू द्वेषी कासिम रिझवी यांच्या नेतृत्वात उभे केलेले दोन लाख संख्येचे निमलष्करी स्वयंसेवक दल होते. बहुसंख्य-हिंदू समुदायाच्या उठावाच्या भीतीने, निजामाने कासिम रझवी यांच्या नेतृत्वाखालील रझाकारांच्या निर्मितीला मंजुरी दिली ते हैदराबादमध्ये मुस्लिम राजवट टिकवून ठेवण्यासाठी आणि भारतात एकीकरणास विरोध करण्यासाठी तैनात करण्यात आले होते. कासिम रिझवीने हिंदूंशी शी लढण्यासाठी सशस्त्र रझाकारांच्या टोळ्या सीमावर्ती जिल्ह्यांमध्ये पाठवल्या. रझाकारांनी हिंदूंचा धार्मिक छळ केला. तेलंगणातील वीरा बैरनपल्ली या गावात पुरुषांनी गोळ्या घालून ठार मारून हिंदू महिलांवर निर्दयीपणे बलात्कार केले. या दहशतीपासून वाचण्यासाठी अनेक गावकऱ्यांनी शेतातील मोकळ्या विहिरीत उड्या घेतल्या. अनेक मंदिरेही रझाकारांनी लुटली. रझाकारांनी १९४८ मध्ये ऑपरेशन पोलोद्वारे त्यांच्या सैन्याचा पराभव होईपर्यंत त्यांची हिंदू विरोधी धार्मिक अत्याचारांची रानटी मोहीम सुरू ठेवली होती.
हैदराबाद संस्थानाचे प्रशासकीय विभाजन
सुलतानात-ए-आसफिया हैदराबाद संस्थानाचे चार प्रशासकीय विभाग होते. आणि एकूण सर्व मिळून १६ जिल्हे होते.
अ] औरंगाबाद विभाग-
इ] मेडक विभाग-
ई] वरंगळ विभाग-
निजामकालीन समाज, अर्थकारण
निजाम कालखंडात पाटीलकीची वतने मुसलमानांना मिळत.
संदर्भ
वर्ग:भारतातील संस्थाने‎ वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख वर्ग:आसफ जाही घराणे वर्ग:हैदराबादचे निजाम वर्ग:हैदराबाद संस्थान
अंतोलिन अल्काराझ
अंतोलिन अल्काराझ (Antolin Alcaraz; ३० जुलै १९८२, सान रोक गोन्झालेस) हा एक पेराग्वेयन फुटबॉलपटू आहे. तो सध्या प्रीमियर लीगमधील एव्हर्टन एफ.सी. तसेच ह्या संघांसाठी खेळतो.
ग्वेन ब्लोमेन
ग्वेंडोलिन ग्वेन ब्लोमेन (:नेदरलँड्स - ) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून २०१९ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारी खेळाडू आहे.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:नेदरलँड्सच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
वेसण
म्हणजे पाळीव प्राण्यांच्या दोन नाकपुड्यांमध्ये असलेला कातडी पडदा छेदुन त्यात ओवण्यात येणारी दोरी अथवा एखादी लोखंडी किंवा धातूची बांगडी (रिंग) होय. यास एक दुसरी दोरी जोड्ण्यात येते.ती ओढली असता या वेसणीस ताण बसतो.ताण बसल्यावर त्या प्राण्यास त्रास होतो व तो थांबतो/हळु होतो अथवा नियंत्रणात येतो.त्याने पाळीव प्राण्याच्या चालण्याची /धावण्याची गती कमी करण्यास मदत होते अथवा मानवास त्यास नियंत्रित करणे सोपे होते.हिंदी भाषेत यास 'नकेल' असा शब्द आहे.
सहसा, प्रजोत्पादनास वापरण्यात येणाऱ्या सशक्त वळू अथवा रेड्यास नियंत्रणासाठी अशी धातूची रिंग घालण्यात येते.या रिंगला दोरी बांधून ती दोरी किंचित ताणून एका उंच खाबांस अशा रितीने बांधण्यात येते ज्याने त्या प्राण्याचे डोके व मान वर राहिल.त्यामुळे असा प्राणी गडबड वा मस्ती करीत नाही.त्याचे उपद्रवमुल्य कमी होते.त्याची दृश्यमानता कमी होते व तो माजावर जरी आला तरी, स्वतःचे आवडीने मैथून करू शकत नाही. त्यास हवे तेंव्हास मोकळे करून त्यास वापरून प्रजोत्पादन करता येऊ शकते.
वेसण ही घोडा, बैल, रेडा इत्यादी पाळीव प्राण्यांना घालतात.एखाद्यास ' वेसण घालणे' हा वाक्प्रचार यावरूनच निर्माण झाला.याचा अर्थ नियंत्रणात ठेवणे असा होतो.
वर्ग:पशु विज्ञान वर्ग:पाळीव प्राणी
मॅनहॅटन प्रकल्प
मॅनहॅटन प्रकल्प हा अमेरिकेने इंग्लंड व कॅनडाच्या मदतीने चालू केलेला संशोधन प्रकल्प होता. या प्रकल्पाद्वारे दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान पहिले अण्वस्त्र बनविण्यात आले. १९४२ ते १९४६ पर्य्ंत ह्या प्रकल्पात मेजर जनरल लेझली ग्रोव्ह्स संचालनाखाली संशोधन चालू होते. या प्रकल्पाचे अधिकृत नाव 'डेव्हलपमेंट ऑफ सब्स्टिट्यूट मटेरियल्स' (Development of Substitute Materials) असे होते. तर या प्रकल्पाशी संलग्न लष्करी प्रकल्पाचे नाव 'मॅनहॅटन डिस्ट्रिक्ट' (Manhattan District) हे होते. पण काळांतराने या प्रकल्पालाच मॅनहॅटन प्रकल्प म्हणले जाऊ लागले.
* वर्ग:गुप्त लष्करी प्रकल्प
होमिओपॅथी
होमिओपॅथी ही एक ॲलोपॅथीला पर्यायी असणारी औषधोपचार पद्धती आहे असा समज असून, तिची सुरुवात, १७९० साली डॉ. सामुएल हानेमान ह्या जर्मन वैद्याने केली. "समानाला समान बरे करते" (लॅटिन: Similia Similibus Curenture), या मूलभूत तत्त्वावर होमिओपॅथी आधारलेली आहे. म्हणजे लोखंडाने लोखंड कापावे, काट्याने काटा काढावा किंवा विषाने विष उतरवावे हे ते तत्त्व आहे. त्यामुळे या चिकित्सा पद्धतीला समचिकित्सा असेही म्हंटले जाते. समचिकित्सेच्या नियमानुसार, निरोगी माणसाने एखाद्या रासायनिक किंवा जैविक पदार्थाचे सेवन केल्यामुळे त्याच्या शरीरात विशिष्ट आजाराची लक्षणे उद्भवत असतील, तर होमिओपॅथीनुसार त्या आजारावर (किंवा तत्सम लक्षणे असलेल्या आजारावर) औषध म्हणून तोच पदार्थ सूक्ष्म प्रमाणात दिला जातो.
होमिओपॅथी या शब्दाची फोड पुढील प्रमाणे होते. होमिओस म्हणजे सारखे आणि पॅथॉस म्हणजे रोग अथवा रोगलक्षणे. जे रोग अन्य औषधोपचारपद्धतीला दाद देत नाहीत ते रोग बरे करण्याचा दावा होमिओपॅथीमध्ये केला जातो. उदा० संधिवात, सांधेदुखी, मधुमेह इत्यादी.
होमिओपॅथीमध्ये सर्व आजारांसाठी वापरले जाणारे समचिकित्सेचे तत्त्व आधुनिक विज्ञानाच्या कोणत्याही कसोटीवर उतरू शकलेले नाही आणि आधुनिक भौतिकशास्त्र, रसायनशास्त्राच्या आणि जीवशास्त्राच्या मान्यताप्राप्त तत्त्वांशी हे तत्त्व सुसंगत नाही. समचिकित्सा तत्त्वावर आधुनिक वैद्यकशास्त्रामध्ये (ॲलोपथीमध्ये) काही रोगप्रतिबंधक लसी तसेच प्रतिजैवके तयार केली जातात, परंतु ती नेहमीच लागू पडतात असे नाही. (उदा. एड्सचे विषाणू वापरून एड्सची रोगप्रतिबंधक लस तयार करता येत नाही.) आणि रोगप्रतिबंधक लसी अनेक वैज्ञानिक चाचण्या वापरून तपासल्या जातात. होमिओपॅथीमध्ये तसे होत नाही, त्यामुळे होमिओपॅथी हे एक छद्म विज्ञान मानले जाते आणि होमिओपॅथी औषधोपचारामुळे रोग्यावर दिसणारे परिणाम हे अन्य कारणाने होतात असे ॲलोपॅथिस्ट मानतात.
होमिओपॅथीचा शोध लावण्यापूर्वी सामुएल हानेमान याने केलेल्या प्रयोगांत त्याला बार्क ऑफ चायना म्हणजे सिंकोना नावाच्या वनस्पतीचा रस प्यायल्यावर स्वतःमध्ये मलेरियाची लक्षणे दिसून आली होती. परंतु सिंकोना हे औषध मलेरिया रोग बरा करण्यासाठी वापरत असत. रसामध्ये घातलेले पाणी औषधाचे गुणधर्म स्मरणात ठेवून त्याप्रमाणे रुग्णास गुण देत असले पाहिजे असा हानेमानाने तर्क केला. होमिओपॅथीमध्ये मूळ औषध जसेच्या तसे न देता ते सौम्य करण्यासाठी पाण्यात किंवा अल्कोहोलमध्ये त्याचे वारंवार विरलन करून दिले जाते. जितके जास्त विरल तेवढे औषध जास्त प्रभावी (पोटेन्ट) अशी होमिओपॅथीमध्ये समजूत आहे. हे विरलन जवळपास नेहमीच इतके प्रचंड असते की मूळच्या औषधाचा एक रेणूदेखील शेवटी तयार झालेल्या औषधात शिल्लक नसतो. "कोणत्याही पदार्थाचे रासायनिक व भौतिक गुणधर्म कायम ठेवून त्याचे एका विशिष्ट मर्यादेपलीकडे विभाजन करता येत नाही" हे आधुनिक विज्ञानात आजकाल सर्वमान्य असलेले तत्त्व हानेमानच्या कालखंडामध्ये पूर्णतः मान्य झालेले नव्हते, त्यामुळे औषधी पदार्थाचे अनंतपटीने विरलन करणे शक्य आहे अशी हानेमानची समजूत असणे शक्य आहे. परंतु भौतिकशास्त्राच्या मूलभूत कसोट्यांवर होमिओपॅथीची ही समजूतदेखील अवैज्ञानिक म्हणून गणली जाते.
होमिओपॅथीची उत्पत्ति
सामुएल हानेमान यांनी त्याकाळातील सर्व वैद्यक ग्रंथ वाचून पाहिले. पण त्यात त्यांच्या मनास समाधानकारक योग्य तत्त्व आणि रीत दिसली नाही त्यामुळे त्या जुन्या विषारी औषधी प्रक्रियेवरचा त्यांचा विश्वास नाहीसा झाला आणि ते नवीन तत्त्वाच्या शोधास लागले. डॉक्टर कल्लेनच्या (औषधीगुणदर्शन) 'मटिरिआ मेडिका'चे जर्मन भाषांतर करीत असताना सिंकोना झाडाच्या सालीच्या गुणधर्माबद्दल त्यांनी लिहीलेले सामुएल हानेमानच्या लक्षात आले. कल्लेनने तिथे असे लिहिलेले आहे की ‘सिकोनाच्या सालीने हिमज्वर बरा होतो खरा, पण चांगल्या प्रकृतीच्या, ज्वर नसलेल्या माणसाने सिंकोनाची साल फार खाल्ल्यास त्यास हिमज्वरासारखा ताप येतो'. हे पाहुन सामुएल हानेमान यांनी ह्याचा अनुभव घेऊन मनाची खात्री करून घेण्याचे ठरविले. आणि सिंकोनाची साल खाऊन स्वतःवरच अनुभव घेतला. तेंंव्हा त्यास हिमज्वर सारखा ताप आलाच. इतक्यानेही पूर्ण खात्री न होता त्यांनी मागाहून आणखी स्वतःवर आपल्यावर आणि तसेच त्यांच्या मित्रवर्गावर त्याचा अनुभव घेऊन खात्री झाल्यावर ॲकोनिटम्, बेल्लाडोना, नक्सव्होमिका, आर्सेनिकम्, मयुरी, सल्फर इत्यादी द्रव्यांचाही असाच अनुभव घेऊन तीच औषधे सूक्ष्म प्रमाणांत रोग्यास देऊन चांगला गुण आलेला पाहून मनाची खात्री करून १७९० साली होमिओपथिक तत्त्वाची प्रसिद्धी केली.
इतिहास
हिपोक्रटीज (Hippocrates) याने साधारणत: ख्रिस्तपूर्व ४०० मध्ये वेडेपणाच्या झटक्यावर उपचार म्हणून मॅन्ड्रेक या विषारी वनस्पतीच्या मूळाचा छोटासा अंश रूग्णाला दिल्याचा उल्लेख आहे. जास्त प्रमाणात घेतल्यास निरोगी माणसाला यामुळे वेडाचे झटके येतात हे त्याला माहीत होते. त्यामुळे होमिओपॅथीची सुरुवात हिपोक्रटीज (Hippocrates) याने केली असण्याची शक्यता आहे असे होमिओपॅथीच्या समर्थकांचे मत आहे. सोळाव्या शतकात पॅरासेलस याने असे घोषित केले की "ज्यामुळे माणसाला आजार होतो तीच गोष्ट माणसाला बरे करते". सामुएल हानेमान याने अठराव्या शतकाच्या उत्तरार्धात होमिओपॅथी हे नाव दिले आणि होमिओपॅथीची तत्त्वे निश्चित केली.
होमिओपॅथी वैद्यकपद्धती प्रमाणे असलेली तिची मूलतत्त्वे प्राणिमात्राचे शरीर रोगग्रस्त झाल्यावेळी त्या रोगाच्या लक्षणासांरखी लक्षणे उत्पन्न करणारे द्रव्य (फार सूक्ष्म प्रमाणाने) देऊन त्या रोगाचे उपशमन करण्याच्या चिकित्सापद्धतीस जर्मनीतील डॉक्टर हानेमान यांनी होमिओस म्हणजे (Homoios) सम, या ग्रीक शब्दावरून होमिओपाथी असे नाव दिले आहे. ते म्हणतात-"पक्षघात झाल्या वेळी स्ट्रिक्निन् देणे; पोटशूलवर कोलोसिंथ देणे, ओकारी येत असता ॲन्टिमनी देणे व दमा झाल्यावेळी इपेकाकुन्हा देणे. समलक्षण चिकित्सानुसार म्हणजे होमिओपाथिक तत्त्वावर आहे. कारण निरोगी माणसात ही औषधे त्या रोग्यांच्या लक्षणासारखी लक्षणे उत्पन्न करतात. तसेच तहान लागत असताना मिठाचे अणु देणे, उचकी किंवा जळजळवर मिर्ची सूक्ष्म प्रमाणात देणे. सर्दीमुळे किंवा इन्फ्लुएन्झामुळे डोळ्यातून अश्रु व नाकातून पातळ स्त्राव येत असल्यास कांद्यापासून तयार केलेला काढ़ा देणे, पित्तप्रकोपामुळे आंबट ढेकर येत असता किंवा तोंडांत आंबट किंवा कडवट चव वाटत असल्यास लिंबाचे सरबत घेणे ही होमिओपाथिक तत्त्वावरच आहे".
अठराव्या शतकाच्या उत्तरार्धात आणि एकोणिसाव्या शतकात प्रचलित वैद्यकशास्त्र हे शरिरातील काही रक्त काढून टाकून शरीर शुद्ध करण्यासारख्या भयानक पद्धती वापरत असे. त्याचप्रमाणे त्यांमधील औषधे अनेकविध गोष्टींची मिश्रणे असत. उदाहरणार्थ, व्हेनिस ट्रिॲकल या औषधामध्ये अफू, लाख आणि घोणस सापाचे मांस अशा ६४ विविध गोष्टी असत. अशा उपचारांमुळे काही वेळा रुग्णाची प्रकृती सुधारण्याऐवजी जास्तच बिघडत असे आणि बऱ्याचदा यामध्ये रुग्ण दगावत असे. हानेमनने अशा पूर्वापार चालत आलेल्या प्रथांचा विरोध केला आणि त्यांना अतार्किक म्हणून संबोधले. याऐवजी त्याने सर्व रोगांवर एकच औषध कमी प्रमाणात दिले जावे असा सल्ला दिला. रोगांमागे भौतिक कारणांप्रमाणेच आत्मिक कारणे असतात असा त्याचा यामागे विश्वास होता.
होमिओपॅथिक मटेरिया मेडिका
होमिओपॅथिक मटेरिया मेडिका या विषयामध्ये होमिओपॅथिक औषधांची माहिती असते. होमिओपॅथीच्या नियमानुसार निरोगी माणसांवर औषधाचा वापर करून मिळवलेले लक्षणे होमिओपॅथिक मटेरियामेडिका मध्ये नोंदविलेल्या असतात. रुग्णांच्या लक्षणानुसार समचिकित्सेच्या नियमावर होमिओ मटेरिया मेडिकाच्या साहाय्याने औषधे दिली जातात.
विरलनाची पद्धत
होमिओपॅथीचे औषध किती पट विरल आहे हे दाखवणाऱ्या संख्येला त्या औषधाची पोटेन्सी म्हणजे परिणामकारकता म्हणतात. ही परिणामकारकता X, D, C, किंवा M या परिमाणांमध्ये मोजतात. या परिमाणांचे अर्थ खालील प्रमाणे आहेत या परिमाणांच्या रूपांतरणाची सूत्रे खालील प्रमाणे आहेत, १C = २X = २D १M = १०००C
विरलनाची भौतिक मर्यादा
कोणत्याही मूलद्रव्याचे रासायनिक व भौतिक गुणधर्म दाखवणारा लहानात लहान एकक रेणू हा असतो. रेणूंचा आकार हा परिमित असल्यामुळे, मूलद्रव्याचे गुणधर्म कायम ठेवून त्याचे ॲव्होगॅड्रो संख्येनुसार एका विशिष्ट मर्यादेपलीकडे विरलन करता येत नाही.
इ.स.चे १२१० चे दशक
महत्त्वाच्या व्यक्ती
वर्ग:इ.स.चे १२१० चे दशक वर्ग:इ.स.ची दशके वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील दशके वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील दशके
होमिओपॅथी
पाण्याच्या शुद्धतेची मानवी मर्यादा
मानवाला आत्तापर्यंत तयार करता आलेले सर्वात शुद्ध पाणी, आय.एस.ओ. ३६९६ या नामांकनाने ओळखले जाते. या पाण्यामध्ये असणाऱ्या अशुद्धतेचे प्रमाण एकास दहा अब्ज म्हणजेच साधारण ४C एवढे असते.
आक्षेप
होमिओपॅथीच्या ३०सी, २००सी यासारख्या औषधांपुढील क्षमतेच्या औषधात मूळ घटक सापडत नाही. त्यामुळे कुठल्याही वैज्ञानिक कसोटीत ही औषधपद्धती कधीही सप्रमाण सिद्ध होऊ शकत नाही. होमिओपॅथीसुद्धा रासायनिक प्रयोगांद्वारे आपल्या औषधांमध्ये मूळ औषधी घटकांच्या अस्तित्वाचा अंश असल्याचे सिद्ध करू शकलेली नाही, यामुळे ही औषधे ‘प्लॅसिबो इफेक्ट’ (औषधी तत्त्व नसलेल्या औषधांचा परिणाम) करणारी औषधे आहेत, असा यावर आक्षेप घेतला जातो. होमिओपॅथिक औषधांचे जे सकारात्मक परिणाम झालेले दिसतात ते काही होमिओपॅथिक उपचारांमुळे नसून इतर कारणांमुळे आहेत जसे की नैसर्गिकरित्या आजार बरा होणे आणि मध्यभागाकडे जाण्याची प्रवृत्ती (रिग्रेशन टूवर्डस मीन) (एक संख्याशास्त्रीय संकल्पना).
आक्षेपांना उत्तर देण्याचे प्रयत्‍न
होमिओपॅथीच्या विरलन पद्धतीवर घेतल्या जाणाऱ्या आक्षेपांना उत्तरे देण्याचे अनेक अयशस्वी प्रयत्‍न आत्तापर्यंत झालेले आहेत. असे काही प्रयोग -
विविध देशांतील कायदे
अमेरिकेत विक्रीपूर्व पडताळणीची अट, विमासंरक्षण नाही, वैद्यकशास्त्र म्हणून मान्यता नाही.
युरोपात -
स्वित्झर्लँड वगळता = विक्रीपूर्व पडताळणीची अट, विमासंरक्षण नाही, वैद्यकशास्त्र म्हणून मर्यादित प्रमाणावर मान्यता आहे.
स्वित्झर्लँड = विक्रीपूर्व पडताळणीची शिथील अट, विमासंरक्षण नाही, वैद्यकशास्त्र म्हणून मर्यादित प्रमाणावर मान्यता आहे.
रशिया =
आशिया
भारत = विक्रीपूर्व पडताळणीची अट नाही, वैद्यकशास्त्र म्हणून मान्यता आहे, विमासंरक्षणाबाबत एकच नियम नाही.
इतर देश =
ऑस्ट्रेलिया = विक्रीपूर्व पडताळणीची अट, विमासंरक्षण नाही, वैद्यकशास्त्र म्हणून मान्यता नाही.
सांस्कृतिक संदर्भ
होमिओपॅथी उपचार पद्धतीवर प्रतिसाद नावाचा मराठी चित्रपट निघाला आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:वैद्यकशास्त्र वर्ग:उपचारपद्धती वर्ग:पर्यायी उपचारपद्धती वर्ग:विकिप्रकल्प वैद्यकशास्त्र
टारा लिन फॉक्स
टारा लाय्न फॉक्स (जून १३, इ.स. १९९० - ) ही एक अमेरिकन रतिअभिनेत्री आहे.
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:इ.स. १९९० मधील जन्म वर्ग:अमेरिकन रतिअभिनेत्री वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
पेराग्वे
पेराग्वेचे प्रजासत्ताक (स्पॅनिश: República del Paraguay, ग्वारानी भाषा:Tetã Paraguái) हा दक्षिण अमेरिकेतील एक भूपरिवेष्ठित देश आहे. पेराग्वेच्या उत्तरेस बोलिव्हिया, पूर्वेस ब्राझिल आणि दक्षिणेस आर्जेन्टिना हे देश आहेत. पेराग्वे नदी या देशातून उत्तर-दक्षिण वाहते.
सोळाव्या शतकापासून स्पेनची वसाहत असलेल्या पेराग्वेला १८११ साली स्वातंत्र्य मिळाले. त्यानंतर पुढील अनेक दशके येथे लष्करी हुकुमशहांनी सत्ता गाजवली. त्यांच्या अविचारी व स्वार्थी धोरणांमुळे येथील प्रगती खुंटली व अनेक अनावश्यक युद्धांत येथील ६० ते ७० टक्के जनता मृत्यूमुखी पडली. विसाव्या शतकाच्या उत्तरार्धामध्ये पेराग्वेवर आल्फ्रेदो स्त्रॉसनर ह्याची प्रदीर्घ काळ सत्ता होती. १९८९ साली त्याची लष्करी हुकुमशाही उलथवून टाकण्यात आल्यानंतर पेराग्वेमध्ये १९९३ सालापासून लोकशाही मार्गाने निवडणुका घेतल्या जात आहेत. सध्या पेराग्वे हा दक्षिण अमेरिकेमधील सर्वात गरीब व अविकसित देशांपैकी एक मानला जातो. परंतु २०१० साली पेराग्वेची अर्थव्यवस्था १४.५ टक्के इतक्या दराने वाढली.
नावाची व्युत्पत्ती
पेराग्वे किंवा पाराग्वे हे नाव स्थानिक ग्वारानी भाषेतील तीन शब्दांची संधी आहे. पारा = अनेक प्रकारचे; ग्वा = पासूनचे, ठिकाणचे; ए/एह= पाणी, नदी, सरोवर. यानुसार पेराग्वे म्हणजे पाण्यापासून तयार झालेली अनेक प्रकार(ची भूमी) ही व्युत्पत्ती ग्राह्य धरली जात असली तरी या शब्दाच्या उगमाबद्दल इतरही अनेक प्रवाद आहेत.
२. स्पेनच्या लश्करी तज्ञ फेल्किस दे अझाराच्या मते दोन अर्थ आहेत - पायाग्वा आणि पायाग्वाईचे पाणी किंवा स्थानिक आदिवासी सरदार पाराग्वायइयोच्या मानार्थ दिले गेलेले नाव.
३. फ्रेंच-आर्जेन्टिनी इतिहासकार पॉल ग्रूसाकच्या मते पेराग्वेचा अर्थ आहे समुद्रातून वाहणारी नदी.
४. पेराग्वेच्या माजी राष्ट्राध्यक्ष हुआन नातालिसियो गॉन्झालेझच्या मते पेराग्वे म्हणजे समुद्रात वसणाऱ्या लोकांची नदी.
५. फ्रे ॲंतोनियो रुइझ दि मॉंतोयाच्या मते किरीट धारण केलेली नदी.
बाह्य दुवे
वर्ग:दक्षिण अमेरिकेतील देश वर्ग:लॅटिन अमेरिका
सागर (निःसंदिग्धीकरण)
सागर या शब्दासंबंधात खालील लेख उपलब्ध आहेत.
दिघी
दिघी हे पुण्याचे उपनगर असलेल्या पिंपरी-चिंचवड महापालिकेतील एक गाव आहे. तेथे सन १९५९मध्ये ग्रामपंचायत झाली, आणि १९५९मध्ये शाळा झाली. १९९६मध्ये हे गाव महापालिकेत समाविष्ट झाले.
दिघी आळंदी-पुणे रस्त्यावरील ज्ञानेश्वरांच्या पालखी मार्गावरील गाव आहे. गावाच्या चारही बाजूंना लष्कराच्या विविध आस्थापना आहेत. दिघी गावाशेजारच्या दत्तगड किल्ला टेकडीवर दत्ताचे देऊळ आहे. तसा दत्तगड फारसा उंच नाही,गडावर जाण्यासाठी पायऱ्या आहेत.गडावर खूप भाविक श्री.गुरुदेव दत्तमहाराजांच्या दर्शनासाठी ही येत असतात.सद्ध्याची पीढी(Dighi Hills) नावाने ओळखते. याशिवाय गावात गावाचे ग्रामदैवत भैरवनाथाचे मंदिर, तसेच व्बिठ्ठल-रुक्मिणी, गणपती, शंकर मारुती, शनी, खंडोबा, साईबाबा, काळुउबाई, यमाई, दिव्याई, मरीआई आदी देवदेवतांची मंदिरे आहेत.
पालखी रस्त्यामुळे गावाचे पूर्व दिघी आणि पश्चिम दिघी असे दोन भाग झाले आहेत.
वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
आंजणी (तासगांव)
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:तासगांव तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
जॉर्डन केर
जॉर्डन केर (Jordan Kerr; २६ ऑक्टोबर, इ.स. १९७९) हा एक ऑस्ट्रेलियन टेनिसपटू आहे.
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे टेनिस खेळाडू वर्ग:इ.स. १९७९ मधील जन्म
प्लेटो
प्लेटो (ग्रीक: Πλάτων, प्लेटॉन, पसरट) ( इ.स.पू. ४२८/४२७-इ.स.पू. ३४८/३४७) हा प्राचीन ग्रीक तत्त्वज्ञ आणि अथेन्समधील प्लेटॉनिक अकादमी या तत्कालीन महाविद्यापीठाचा संस्थापक होता. आपल्या गुरू सॉक्रेटिस आणि शिष्य अ‍ॅरिस्टॉटल यांच्यासमवेत प्लेटोने नैसर्गिक तत्त्वज्ञान, शास्त्र आणि पाश्चिमात्य तत्त्वज्ञानाचा पाया घातला. प्लेटोवर सॉक्रेटिसच्या शिकवणीबरोबरच त्याच्या अकाली मृत्यूचा मोठा प्रभाव होता. पाश्चात्य राजकीय विचारवंतांमध्ये प्लेटोचे योगदान महत्त्वपूर्ण आहे. राजा हा राज्याच्या दृष्टीने सर्वश्रेष्ठ आहे. राजाची आज्ञा सर्व प्रजेने मानली पाहिजे. भूतलावरील परमेश्वराच दैवी अंश म्हणजे राजा आहे. राजाज्ञा ही प्रमाण मानून प्रजेने राजाच्या प्रती समर्पीत असले पाहिजे. राजा हा एकाच वेळी प्रजापालक व प्रजापिता ही आहे. शासन करण्याचा अधिकार जन्मतः राजाला प्राप्त आहे. यासंदर्भामध्ये प्लेटोने आपल्या राजकीय विचारांची मांडणी केलेली आहे.
सत्सामान्ये
प्लेटोच्या मते, हे तुमचे-आमचे जग, यातील सर्व वस्तू मुळात अस्सल शंभर टक्के खऱ्या नाहीत. त्यातील सर्व काही या जगाबाहेरील अस्सल, कायम सत्य अशा तात्त्विक कल्पनांची नक्कल आहे. जितक्या प्रकारच्या वस्तू व घटना आपल्याला अनुभवता येतात तितकी सत्सामान्ये (आयडिया) असतात. उदा. मावळता नारिंगी सूर्य, उमलते कमळ, निळा जलाशय, हसरे बालक या सर्वांमध्ये ‘सौंदर्य’ असते. अनेक वस्तूंमध्ये समानतेने राहणारे सौंदर्य हे नित्य असते, पण ज्यातून ते दिसते त्या सर्व वस्तू अनित्य असतात. संवेद्य, परिवर्तनीय वस्तूंचे सत्य कमी प्रमाणात असते तर शौर्य, क्रौर्य, शुभ्रत्व, शीतत्त्व, घटत्व वगैरे कल्पना अर्थात सत्सामान्ये ही नित्य, निश्चल, विचारावर आधारित परिपूर्ण असतात. सत्सामान्यांचे जग स्वतंत्र आणि तुमचे-आमचे व्यवहाराचे जग कमी प्रतीचे, त्यापेक्षा वेगळे असे प्लेटोचे म्हणणे आहे. दिक्कालाने मर्यादित नसलेले आकार (फॉर्म्स) म्हणजेच आयडियाज अल्प प्रमाणात या जगातील वस्तूंमध्ये उतरतात. या सत्सामान्यांची रचना पिरॅमिडसारखी असून सर्वात वरच्या टोकाचे स्थान कल्याणप्रद अशा कल्पनेला म्हणजे ‘द गुड’ला जाते. प्लेटोच्या तत्त्वज्ञानात सत्सामान्ये व त्यांची व्यवस्था समजणे हे उच्च प्रतीचे ज्ञान मानले गेले. त्याला तो डायलेक्टिक्स म्हणतो.
आयडियांच्या सिद्धांतावरील आक्षेप
मनुष्य व मनुष्याची आयडिया ह्यांत जो साधारण भाग आहे, त्यासाठी मनुष्याची आयडिया-२ असली पाहिजे, व मग पहिल्या आयडियात व दुसऱ्याचत असणाऱ्या समान भागासाठी आयडिया-३ असली पाहिजे. अशा रीतीने अनवस्था प्रसंग येतो. विशिष्ट वस्तू आयडियांत कशा सहभागी होतात? आयडिया सबंध वस्तूंत येत असेल तर जितक्या वस्तू तितक्या आयडिया होतात, भागशः येत असेल तर ती विभाजनीय आहे; म्हणून आयडिया एक व अविभाज्य असू शकत नाही. सॉक्रेटिस उपाय सुचवतो की, यासाठी आयडिया मनातच आहेत असे समजावे. पार्मेनिडीझ म्हणतो : मनातील कल्पना कशाच्या तरी असतात. आयडिया केवळ विचारच असेल तर ती वस्तूंत कशी असेल? समजा, आयडिया असल्याच तर त्या सीमित मनुष्यांना कशा करणार? शुद्ध आयडिया शुद्ध आत्म्यांत म्हणजे ईश्वरांत राहणार. तसेच ईश्वराला व्यावहारिक वस्तूंचे ज्ञान होणार नाही म्हणून या सिद्धांतातून आपल्याला आयडिया अज्ञेय व ईश्वराला व्यवहार अज्ञेय असा दुहेरी अज्ञेयवाद होतो. आयडियांचा एकमेकींशी संबंध काय आहे? त्यांचे संघटन व विघटन करता येते का? त्यांचे वर्ग होतात काय?
प्लेटोची गुहा
प्लेटोच्या तत्त्वज्ञानाची भाषा मुख्यत: साहित्यिक राहिलेली आहे. त्याच्या शास्त्रीय व तात्त्विक सिद्धान्ताचे आविष्करण करताना तो रुपके वापरतो. ‘रिपब्लिक’ मध्ये बौद्धिक विकासाची प्रक्रिया मांडताना प्लेटोने एक गुहेचे रुपक वापरलेले आहे. त्या अंधाऱ्या गुहेत दोरखंडाने बांधलेले काही कैदी तुरुंगाच्या भिंतीकडे बघू शकतात अशी कल्पना केली आहे. ते एकमेकांकडे वळूनही बघू शकत नाहीत. त्यांच्या पाठीमागे उंचावर एकमेव झरोका आहे. त्यातून भिंतीवर उजेड पडतो. उजेडाकडे पाठमोर्या असलेल्या कैद्यांना बाहेरील व्यक्तींची हालचाल भिंतीवरील पडछायांच्या स्वरूपात फक्त दिसते. बाहेरील व्यक्ती डोक्यावर पुतळे घेऊन इकडेतिकडे हालचाल करीत आहेत. गुहेबाहेरील त्या व्यक्ती वस्तू इकडून तिकडे हलवतात त्याची ‘छायाचित्रे’ कैद्यांना बघता येतात. कैद्यांच्या जगाच्या वास्तवाच्या कल्पनेत असते ते छायाकृतींचे जग. त्यापलीकडे अन्य काही नाही. गुहेतील एखाद्या कैद्याला मुक्त होण्याची संधी मिळून जेव्हा तो गुहेबाहेरील स्वच्छ सूर्यप्रकाशात न्हाऊन निघालेले जग बघू शकतो तेव्हा आधीच्या अनुभवात उतरलेले जगाचे स्वरूप वास्तविक नव्हते हे त्याच्या लक्षात येते. शृंखलांमधून, मर्यादांमधून बाहेर पडल्यावर छायांचे जग संपते. सूर्यप्रकाशाने माखलेल्या या जगापलीकडे अधिक आणि अंतिम अर्थी सत्य तो आणखी प्रयत्नांनी पाहू शकतो. हे जमते तेव्हा प्रकाशातील जगापेक्षा प्रत्यक्ष प्रकाशाचा स्रोत असलेल्या देदीप्यमान अशा सूर्याच्या वास्तवाची त्याला जाण येते. ही ज्ञानाची सर्वात वरची पायरी आहे. हा सूर्य जगातील सर्वात शिवाचे (द गुड) प्रातिनिधिक रूप आहे.
या गुहेच्या रुपकातून प्लेटोने विवेकी मनाचा विकास अज्ञानाच्या अंधश्रद्धेच्या पायरीपासून विवेकापर्यंत, अंधकारापासून प्रकाशाच्या वाटेकडे कसा होतो हे दाखवले. जाणिवेला विशेष प्रयत्नांनी प्रकाशाकडून प्रकाशाच्या उगमापर्यंत जाता येते. सूर्याच्या दर्शनानंतर अंधकारात बंदी असलेल्यांना सोडविण्याचा प्रयत्न करणारी काही माणसे असतात पण गुहावासियांना प्रकाश पाहिलेल्यांचा भरवसा वाटतो असे नाही. एका अर्थाने गुहेचे रुपक हे सॉक्रेटिसच्या आयुष्याला चपखलपणे लागू होते हा योगायोग नक्कीच नसावा.
आत्म्याचे अमरत्व
फीडो ह्या संवादाचे उद्दिष्ट आत्म्याचे अमरत्व सिद्ध करणे हा आहे. आकारांच्या सिद्धांताचा वापर करून हे दाखविता येते. सॉक्रेटिसचा आत्मा म्हणजे सॉक्रेटिसच : सॉक्रेटिसचा आत्मा टिकणे याचा अर्थ विशुद्ध अवस्थेतील सॉक्रेटिसच टिकणे असा होतो. सॉक्रेटिसने आयुष्यभर स्वतःला (आत्म्याला) शरीरावरील अवलंबित्वापासून सोडविण्याचा प्रयत्न केला. शरीर हे नेहमीच आत्म्याच्या गतिविधींवर मर्यादा आणीत असते. शरीराच्या भुका आणि इच्छा आत्म्याला ज्ञान आणि चांगुलपणाची कास धरू देत नाहीत. आत्मा मृत्यूनंतरही टिकून राहतो असे समजण्यामागे चार युक्तीवाद आहेत.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:ग्रीक तत्त्वज्ञ
इ.स.चे १२२० चे दशक
वर्ग:इ.स.ची दशके वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील दशके वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील दशके
चांग ताछ्यान
चांग ताछ्यान (देवनागरी लेखनभेद: चांग दाछ्यान; सोपी चिनी लिपी: 张大千 ; पारंपरिक चिनी लिपी: 張大千 ; फीन्यिन: Zhāng Dàqiān ; वेड-जाइल्स: Chang Ta-Chien ;) (मे १०, इ.स. १८९९ - एप्रिल २, इ.स. १९८३) हा जागतिक स्तरावर लोकप्रियता कमवलेला चिनी चित्रकार होता. आरंभीच्या काळात पारंपरिक चिनी चित्रशैलीतील चित्रांसाठी ख्याती असलेला चांग इ.स. १९६० च्या दशकापासून दृक प्रत्ययवादी व अभिव्यक्तिवादी चित्रशैलींकडे वळला. पुरातन कलाकॄती म्हणून गणल्या गेलेली काही पारंपरिक चिनी चित्रे त्याची निर्मिती असल्यामुळे तो इ.स.च्या विसाव्या शतकातल्या तरबेज चित्रकारांपैकी एक मानला जातो.
जीवन
चांग ताछ्यानाचा जन्म चिनातील सिच्वान प्रांतातल्या नैच्यांग या गावी मे १०, इ.स. १८९९ रोजी झाला. पुढे जपानातील क्योतो येथे कापड रंगवण्याचे तंत्र शिकून तो मायदेशी परतला. परतल्यावर व्यावसायिक चित्रनिर्मिती करत त्याने षांघाय येथे आपला जम बसवला. कुओमिंतांग पक्षाचा कट्टर समर्थक असलेला चांग इ.स. १९४८ साली चीन सोडून काही काळ ब्राझिल व त्यानंतर अमेरिकेतील कॅलिफोर्नियात राहिला. अखेरीस ताइवानातील तायपै येथे त्याने आपले बस्तान हलवले.
बाह्य दुवे
वर्ग:चिनी चित्रकार वर्ग:इ.स. १८९९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८३ मधील मृत्यू
रेवा (मध्य प्रदेश)
रेवा (हिंदीत रीवा) हे भारताच्या मध्यप्रदेश राज्यातील एक शहर आहे. हे शहर रेवा जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:मध्य प्रदेशमधील शहरे
दिव्यदेशमचे मंगळशासनम
दिव्यदेशमचे मंगळशासनम(Mangalasasanam by Divyadesam)(तमिळ:மந்களஶாசனம்)
राजकुमार (निःसंदिग्धीकरण)
या शब्दाचे अनेक अर्थ आहेत.
वर्ग:निःसंदिग्धीकरण पाने
अल्डो बॉबादिया
अल्डो बॉबादिया (Aldo Bobadilla; २० एप्रिल १९७६, पेद्रो हुआन काबायेरो) हा एक पेराग्वेयन फुटबॉलपटू आहे. तो १९९८ ते २०१० दरम्यान संघाचा भाग होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९७६ मधील जन्म वर्ग:पेराग्वेचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
खडकेवाके
खडकेवाके हे गाव महाराष्ट्राच्या अहमदनगर जिल्ह्याच्या राहाता या तालुक्यातील आहे.
लोकसंख्या
२०११ च्या जनगणनेनुसार गावाची लोकसंख्या १९८२ असुन १०६० पुरुष व ९२२ स्त्रिया आहेत.
अर्थव्यवस्था
गावातील बहुतांश लोकांचा शेती हा व्यवसाय आहे. गावात महाराष्ट्र राज्य कृषि पणन मंडळाचे निर्यात सुविधा केंद्र आहे.
रस्ते
खडकेवाके जवळील गावांना ग्रामीण रस्त्यांद्वारे जोडलेले आहे तसेच शहरांस नगर - मनमाड राज्य मार्गाने जोडलेले आहे.
रेल्वे
साईनगर शिर्डी रेल्वे स्थानक हे गावास जवळील रेल्वे स्थानक आहे.
हवाई
शिर्डी विमानतळ हे जवळील विमानतळ आहे.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:अहमदनगर जिल्ह्यातील गावे
१६ व्या लोकसभेचे सदस्य
खालील यादीमध्ये १६ व्या लोकसभेचे सदस्य दिले आहेत. ह्या सदस्यांची निवड २०१४ लोकसभा निवडणुकांमधून करण्यात आली.
हे सुद्धा पहा
सदस्य * वर्ग:लोकसभा सदस्य
मार्लोस ब्राट
डॅनियेल मार्लोस ब्राट (६ एप्रिल, १९९०:नेदरलँड्स - ) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून २००६ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारी खेळाडू आहे.
वर्ग:नेदरलँड्सच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९० मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
सुकन्या पारिदा
सुकन्या कलाकार पारिदा (१५ मे, १९९३:केन्द्रापरा, पश्चिम बंगाल, भारत - ) ही भारतीय क्रिकेट खेळाडू आहे. पारिदा उजव्या हाताने फलंदाजी करते तर उजव्या हाताने मध्यम जलदगती गोलंदाजी करते
वर्ग:भारताच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९३ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
तबलजी
तबला हे वाद्य वाजविणाऱ्याला तबलजी असे म्हणतात. पंडित झाकिर हुसेन हे एक नावाजलेले तबलजी आहेत.
वर्ग:संगीत
अनुविन्द (निःसंदिग्धीकरण)
__DISAMBIG__
अनुविन्द या नावाशी संबंधित खालील लेख उपलब्ध आहेत:
संडरलँड
संडरलँड हे इंग्लंडच्या टाइन व वेयर काउंटीमधील एक शहर व बरो आहे. संडरलँड शहर इंग्लंडच्या उत्तर भागात उत्तर समुद्रावर वसले आहे.
अनुविन्द
अनुविन्द (लेखनभेद: अनुविंद ;) हा महाभारतात उल्लेखलेला अवंतीचा राजकुमार होता. अवंतीचा राजा जयसेन व वसुदेवाची बहीण राजाधिदेवी यांचा तो धाकटा पुत्र होता. त्याला विन्द नावाचा थोरला भाऊ होता. याच्या मित्रविन्दा नामक बहिणीशी कृष्णाने विवाह केला.
संडरलँड
खेळ
फुटबॉल हा येथील सर्वात प्रसिद्ध खेळ असून प्रीमियर लीगमध्ये खेळणारा संडरलँड ए.एफ.सी. हा येथील प्रमुख फुटबॉल क्लब आहे.
अनुविन्द
संदर्भ
वर्ग:महाभारतातील व्यक्तिरेखा
संडरलँड
बाह्य दुवे
वर्ग:इंग्लंडमधील शहरे
टारा व्हाईट
वर्ग:रतिअभिनेत्रींवरील अपूर्ण लेख वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
रोडॉल्फो गमारा
वर्ग:पेराग्वेचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ब्राह्मा
ब्राम्हा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वाशिम जिल्ह्यातील वाशीम तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.दिवसा उष्ण आणि रात्री थंड असे वर्षभर तापमान असते. पावसाळ्यात येथे मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:वाशिम तालुक्यातील गावे वर्ग:वाशिम जिल्ह्यातील गावे
राजगढ
राजगढ हे भारताच्या मध्यप्रदेश राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर राजगढ जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे. राजगढ शहरात रेल्वे स्टेशन नाही. ब्यावरा-राजगढ (Biaora-Rajgarh) हे सर्वात जवळचे रेल्वे स्टेशन २४ किमी वर आहे.
वर्ग:मध्य प्रदेशमधील शहरे
टेंभी (झरी जामणी)
टेंभी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
आयरिस झ्विलिंग
आयरिस झ्विलिंग (८ सप्टेंबर, २००१:नेदरलँड्स - ) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून २०१९ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारी खेळाडू आहे.
वर्ग:नेदरलँड्सच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. २००१ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
मर्सेडिझ-बेंझ आर२३०
मर्सेडिझ-बेंझ आर२३० हे मर्सिडिज-बेंझ या कंपनीचे वाहन असून ते इ.स. २००१मध्ये पहिल्यांदा विकले गेले होते. २००६ आणि २००८मध्ये याच्या नवीन आवृत्त्या बाजारात आल्या. २०११मध्ये आर२३१ने या वाहनाची जागा घेतली.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:मर्सेडिझ-बेंझ
बेल्स (क्रिकेट)
बेल्स हे क्रिकेटच्या खेळात वापरले जाणारे उपकरण आहे. प्रत्येक बेल हा एक लाकडाचा, सहसा कोरीवकाम केलेला, तुकडा असतो. असे एकूण चार तुकडे एका वेळी वापरले जातात.
वर्ग:क्रिकेट
मरीना बे, सिंगापूर
हे सिंगापुराच्या दक्षिणेस असलेली खाडी आहे. ऐतिहासिक महत्त्वाची सिंगापूर नदी येथे समुद्रास मिळते.
वर्ग:सिंगापूरमधील ठिकाणे
इ.स.चे १२४० चे दशक
महत्त्वाच्या व्यक्ती
वर्ग:इ.स.चे १२४० चे दशक वर्ग:इ.स.ची दशके वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील दशके वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील दशके
झु झियाके
झु झियाके (चिनी: 徐霞客) (जानेवारी ५, इ.स. १५८७-मार्च ८, इ.स. १६४१ हा एक चीनी शोधक व भटक्या होता. त्याने नैऋत्य चीनमधील आपले प्रवासवर्णन लिहून ठेवलेले आहे.
वर्ग:इ.स. १६४१ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १५८७ मधील जन्म
इ.स.चे १२५० चे दशक
महत्त्वाच्या व्यक्ती
वर्ग:इ.स.चे १२५० चे दशक वर्ग:इ.स.ची दशके वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील दशके वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील दशके
खोस्ते (शहापूर)
खोस्ते हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील शहापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:शहापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
पापुआ न्यू गिनी राष्ट्रीय महिला क्रिकेट संघ
पापुआ न्यू गिनी राष्ट्रीय महिला क्रिकेट संघ हा आंतरराष्ट्रीय महिला क्रिकेटमध्ये पापुआ न्यू गिनीचे प्रतिनिधित्व करणारा संघ आहे.
मार्क पास्टन
वर्ग:न्यू झीलंडचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९७६ मधील जन्म
तेहरान मेट्रो
तेहरान मेट्रो इराणची राजधानी तेहरानला सेवा देणारी एक जलद परिवहन व्यवस्था आहे. ही मध्यपूर्वेतील सर्वात मोठी मेट्रो प्रणाली आहे. ही मेट्रो मध्य पूर्वेतील सर्वात व्यस्त मेट्रोपैकी देखील आहे. ही प्रणाली तेहरान शहरी आणि उपनगरीय रेल्वेच्या मालकीची आहे आणि या संस्थे द्वारे चालवली जाते. यात ६ सक्रिय मेट्रो मार्गिका (आणि एक अतिरिक्त उपनगरी रेल्वे मार्गिका) समाविष्ट आहेत, ज्यामध्ये तीन मार्गिकांवर बांधकाम सुरू आहे, ज्यामध्ये मार्गिका ४ चे पश्चिमी विस्तार, मार्गिका ६ आणि मार्गिका ७ चे उत्तर आणि पूर्व विस्तार समाविष्ट आहे.
तेहरान मेट्रो दररोज ३० लाखाहून अधिक प्रवासी वाहतूक करते. २०१८ मध्ये तेहरान मेट्रोवर ८३ कोटी सहली करण्यात आल्या. २०२० पर्यंत, प्रणाली 253.7 km लांब होती, 186 km त्यापैकी मेट्रो-स्तराचे रेल्वे आहे. या प्रणालीची लांबी २०२५ पर्यंत सर्व बांधकाम पूर्ण झाल्यावर ९ मार्गिकांसह 430 km करण्याची योजना आहे.
आठवड्याच्या सर्व दिवसांमध्ये, मेट्रो सेवा सकाळी ५:३० ते रात्री ११:०० वाजे पर्यंत चालते.
संदर्भ
वर्ग:तेहरानमधील वाहतूक
मर्सेडिझ-बेंझ एसएल-क्लास (आर२३१)
मर्सिडिज-बेंझ आर२३१ हे मर्सिडिज-बेंझ या कंपनीच्या सध्याच्या एसएल वर्गाच्या वाहनांच्या चॅसीचे सांकेतिक नाव आहे. मार्च २०१२ मध्ये याचे उत्पादन सुरू झाले. यात ४.७ लिटर जुळे टर्बो व्ही-८ इंजिन असते. यातून ४३५ हॉर्सपॉवर (३२४ किवॉट) शक्ती निर्माण होते.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:मर्सेडिझ-बेंझ
रतलाम
रतलाम हे भारताच्या मध्यप्रदेश राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर रतलाम जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
वर्ग:मध्य प्रदेशमधील शहरे वर्ग:रतलाम जिल्हा
कांबरे (शहापूर)
कांबरे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील शहापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:शहापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
बेन सिग्मुंड
वर्ग:न्यू झीलंडचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९८१ मधील जन्म
कोंढाळे
भौगोलिक स्थान
वाडा बस स्थानकापासून राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ८४८ ने जाऊन पुढे वाडा-शहापूर मार्गाने गेल्यावर राजा वडापाव, तोरणे इस्पात उद्योग कंपनी,ग्रीन मुव्हज् उद्योग कंपनी गेल्यानंतर हे गाव लागते. वाडा बस स्थानकापासून हे गाव २१ किमी अंतरावर आहे.