cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
क्वांगतोंग
क्वांगतोंग (देवनागरी लेखनभेद: ग्वांगदोंग, क्वांगतुंग ; सोपी चिनी लिपी: 广东省; पारंपरिक चिनी लिपी: 廣東省; पिन्यिन: Guǎngdōng Shěng) हा चीन देशाच्या दक्षिण किनाऱ्यावरील प्रांत आहे. जानेवारी, इ.स. २००५ साली हनान व स-च्वान प्रांतांना मागे टाकून ७.९ कोटी स्थायिक व ३.१ कोटी स्थलांतरित नागरिक इतकी लोकसंख्या असलेला हा प्रांत चीनच्या जनता-प्रजासत्ताकातील सर्वाधिक लोकसंख्येचा प्रांत बनला. या प्रांताची राजधानी असलेले क्वांगचौ व महत्त्वाचे आर्थिक केंद्र असलेले षेंचेन, ही शहरे चीनच्या जनता-प्रजासत्ताकातील लोकसंख्याबहुल व महत्त्वाच्या शहरांमध्ये गणली जातात.
भूगोल
दक्षिण चीन समुद्राच्या किनारी वसलेल्या क्वांगतोंगास एकूण ४,३०० कि.मी. लांबीची किनारपट्टी लाभली आहे. दक्षिण चीन समुद्रास येऊन मिळताना मोती नदीने निर्मिलेला त्रिभुज प्रदेश हे या किनारपट्टीचे एक महत्त्वाचे भूशास्त्रीय वैशिष्ट्य आहे. पूर्व नदी, उत्तर नदी आणि पश्चिम नदी या मोती नदीच्या उपनद्या अनेक प्रवाहांनी या त्रिभुज प्रदेशात रित्या होतात. यामुळे मोती नदीच्या त्रिभुजप्रदेशात अनेक छोटी छोटी बेटे निर्माण झाली आहेत.
क्वांगतोंगाच्या नैऋत्येकडील भागात लैचौ द्वीपकल्प असून तेथे काही निष्क्रिय ज्वालामुखी आहेत. प्रांताच्या उत्तरेस "नान पर्वतरांगा" या नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या पर्वतरांगांचा समूह आहे.
राजकीय विभाग
क्वांगतोंग प्रांत एकूण २१ उप-प्रांतीय शहरांमध्ये विभागला गेला आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:चीनचे प्रांत
रुद्रताल
बाह्य दुवे
वर्ग:ताल वर्ग:रिकामी पाने
जेंडर ट्रबल (पुस्तक)
जेंडर ट्रबल: फेमिनिझम अंड द सबवर्शन ऑफ आयडेंटीटी हे प्रभावी स्त्रीवादी सिद्धांकन करणाऱ्या लेखिका जुडीथ बटलरचे पुस्तक आहे. सदरचे पुस्तक १९९०, १९९९ व नंतर २००६ मध्ये रुत्लेज प्रकाशनाद्वारे प्रकाशित केलेले आहे.
महत्त्वाचे मुद्दे
'स्त्रीवादी राजकारणाला खरेच स्त्री या कोटीक्रमाची व त्या संबंधित विषयांची गरज आहे का?' असा महत्त्वपूर्ण प्रश्न हे पुस्तक विचारते. या पुस्तकातील चार प्रकरणांच्या माध्यमातून लेखिका दाखवून देतात कि लिंगभाव हे निर्मित आहे व ते सादर केले जाते. या पुस्तकात 'ड्रॅग' (एक असा व्यक्ती सामान्यतः पुरुष जो स्त्रियांचे वेश धारण करतो  व बायकी व्यवहाराची अतिशयोक्ती सादर करतो) या पात्रा बाबतची चर्चा लिंगभाव या संकल्पनेला मोडकळीस आणण्यासाठी नव्हे तर लिंगभाव या कोटीक्रमाच्या वास्तवतेला अधिक गुंतागुंतीचे कारणासाठी केलेली आहे.
योगदान
स्त्रीवादी व क्वियर अभ्यासात हे पुस्तक महत्त्वाचे मानले गेलेले आहे.
संदर्भ सूची
वर्ग:स्त्री अभ्यासातील संहिता वर्ग:स्त्रीवादी साहित्य
गोंदेगाव (नांदगाव)
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १०५० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:नांदगाव तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
खांदेरी (निःसंदिग्धीकरण)
खांदेरी हा महाराष्ट्रातील एक किल्ला आहे. हेच नाव इतर ठिकाणीही वापरले गेले आहे -
वर्ग:निःसंदिग्धीकरण पाने
प्रेनीत कौर
यांचे पती अमरिंदर सिंग हे पंजाबचे २६वे मुख्यमंत्री आहेत.
वर्ग:पटियालाचे खासदार वर्ग:१६ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षातील राजकारणी वर्ग:इ.स. १९४४ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
रॉबिन सर्ल
रॉबिन सर्ल (१७ जून, १९९७:दक्षिण आफ्रिका - ) ही महिला क्रिकेट खेळाडू आहे.
मांगवाडी
मांगवाडी MANGWADI
मांगवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वाशिम जिल्ह्यातील रिसोड तालुक्यातील एक गाव आहे.
मांगवाडीचा पौराणिक इतिहास
मांगवाडी (मंगलवाडी) या गावाचा संदर्भ रामायणात उल्लेख असलेल्या दंडकारण्यातील गांव असून. या गावाची ओळख फार जुनी व पौराणिक असल्याचे सांगितले जाते.
या गावाचे नांव हे शबरीचे गुरू मातंग ऋषींच्या नावावरून पडले आहे.
या गावाच्या आजूबाजूला जी गावे आहेत ती ऋषींच्या नावाची आहेत, जसे भर जहागीर (येथे भारद्वाज ऋषीचे मंदिर आहे), कंकरवाडी (कपिल मुनी),  आगरवाडीला (अगस्त्य मुनी),   रिसोड (ऋषिवट) अशी पौराणिक नावे आहेत.
दुसरी आख्यायिका
सप्त चिरंजीवांपैकी मार्कंडेय ऋषी यांची तपोभूमी असून ती गावाच्या दक्षिण दिशेस असून आगरवाडी गावाच्या शिवेस लागून असून त्या ठिकाणी महादेवाच्या लिंगाची प्राचीन स्थापना आहे. व वडाचे मोठे झाड आहे व बाजूला एक जुना विहिरा (कुंड) आहे.
सध्या हे शिवलिंग बळीराम सयाजी आरगडे यांच्या शेतात आहे.
या शिवलिंगाची स्थापना मार्कंडेय ऋषीनी केली असे सांगितल्या जाते.
राजकीय मांगवाडी
मांगवाडी हे गांव महाराष्ट्रातील विदर्भ प्रांतातल्या वाशीम जिल्ह्यामधील रिसोड तालुक्यातील एक गांव आहे.
गावाची लोकसंख्या २००१ नुसार २४६१ आहे.
शेलू खडसे, गणेशपूर, मोठेगांव, रिसोड, कंकरवाडी, आगरवाडी, भर (जहागीर), नेर (उजाड गांव)
मांगवाडीचा समाज बांधव
गावांत मराठा, आदिवासी, मातंग, बौद्ध, मारवाडी, घिसडी (लोहार), वंजारी, समाजाचे लोक रहातात.
मांगवाडीची शेती
गावातील लोकांचा मुख्य व्यवसाय शेती आहे. गावात जास्तीत जास्त लोक कोरडवाहू शेती करतात. सोयाबीन, तूर, हरबरा गहू ही मुख्य पिके आहेत.
बालाजी सहकारी सूतगिरणी
गावामध्ये बालाजी सहकारी सूतगिरणी नावाची गिरणी ६५ एकर जमिनीवर होती; ती काही काळ चालून पुढे बंद पडली.
बालाजी सहकारी सूत गिरणीचे अध्यक्ष बाबाराव खडसे यांनी १९९२ साली सूतगिरणीचे रजिस्ट्रेशन केले.
मांगवाडीचे हनुमान मंदिर
मांगवाडी येथील हनुमान मंदिर हे फार पुरातन आहे. जुने मंदिर दगडी होते. मंदिरासमोर वर टिनाचे पत्रे व खाली दगडी फरशी असलेला मोठा मंडप होता. मंदिराच्या समोर डाव्या बाजूस फार जुने आणि मोठे वडाचे झाड होते. मंदिराच्या जीर्णोद्धाराच्या वेळी ते तोडले.
हनुमान मंदिराचा जीर्णोद्धार
या हनुमान मंदिराचा जीर्णोद्धार झाला अधिक माहितीसाठी व्हीडिओ पहा
वै. नारायणगिर बाबा (गोसावी) यांची समाधी मंदिरात आहे.
वै. नारायणगिर बाबा हे मुळचे वाढोणा ता. सेनगाव जिल्हा हिंगोली या ठिकाणचे होते. ते अविवाहित होते. गावातील लोकांचे आजार बरे करण्याची विद्या त्यांच्याकडे होती.
असे जुने सांगितले जाते की ते हात फिरवून आजार (रोग) बरे करत असत. ( माहितीगार: काशीराम नथ्थूजी मवाळ. वय : ८२ वर्ष (२०१७ला)
दगडी गोळ्या
वडाच्या झाडाखाली गोल दगडी गोळ्या होत्या. गावातील माणसे त्या उचलून खांद्यावरून मागच्या दिशेन टाकत असत.
मूर्ती
जुनी मूर्ती फार मोठी दिसत होती, कारण शेंदुराच्या थरांनी ती अवाढव्य झाली होती.
नगरभोजन
येथील ग्राम दैवत हनुमान हे जागृत दैवत असून लोक दरवर्षी आपला नवस फेडतात. हा जागृत हनुमान नवसाला पावत असल्यामुळे दरवर्षी लोक आपला नवस नगरभोजनाच्या रूपाने फेडतात.
हनुमान जयंती जन्मोत्सव
हनुमान जयंतीच्या दिवशी सकाळी ४ वाजता हनुमंताला पंचामृताने स्नान घालून अभिषेक केला जातो. मंदिराला लोक आपल्या खुशीने फुलांचे तोरण इत्यादी लावून शोभिवंत करतात.
हनुमान मंदिरात भजनी मंडळीचा अखंड हरिपाठ
१९९० सालापासून दररोज सायंकाळी सार्वजनिकरीत्या संत ज्ञानेश्वर महाराज यांचा हरिपाठ म्हणण्याची प्रथा पडली आहे. या हरिपाठाला दररोज विणेकरी म्हणून निवृत्ती महाराज पौळ यांचा सहभाग असतो. २०१६ पासून गावातील पांडुरंग वाळके, अंबादास पौळ, कुंडलिक गीते, बाळकृष्ण मोरे, गजानन दानमोडे, जनार्दन चिभडे, गणेश मोरे, हे नवीन तरुण मंडळ हरिपाठासाठी उपस्थित असते.
हनुमान मंदिरात महिला भजनी मंडळीचा अखंड हरिपाठ
महिला भजन मंडळ यांच्या कडून दररोज रात्री ८ नंतर सार्वजनिकरीत्या संत ज्ञानेश्वर महाराज यांचा हरिपाठ म्हणण्याची प्रथा पडली आहे. या हरिपाठासाठी श्रीमती दराबाई ग्यानुजी वाळके, सौ.लक्ष्मीबाई विश्वासराव मोरे, कांताबाई आश्रुजी पौळ, सौ.पुष्पाबाई विठ्ठल मोरे, श्रीमती कावेराबाई रामेश्वर मोरे, श्रीमती आसराबाई वाळके, श्रीमती शोभा सरगड, सौ, राहीबाई लक्ष्मण वाळके उपस्थित असतात.
ग्रामपंचायतीमधील महिला भजनी मंडळीचा अखंड हरिपाठ
ग्रामपंचायतीमध्ये महिला भजन मंडळाकडून दररोज रात्री ८ नंतर सार्वजनिकरीत्या संत ज्ञानेश्वर महाराज यांचा हरिपाठ म्हणण्याची प्रथा पडली आहे. श्रीमती जिजाबाई नारायण वाळके, सौ. सरसाबाई तुकारामजी वाळके, सौ. वच्छलाबाई साहेबराव वाळके, श्रीमती दगडाबाई शेषराव वाळके, श्रीमती नर्मदाबाई वाळके, श्रीमती आसराबाई जनार्दन वाळके, श्रीमती जनाबाई नामदेव वाळके उपस्थित असतात.
अखंड काकडा
याशिवाय दररोज सकाळी ५ ते ६:३० या वेळेत वारकऱ्यांचे काकड आरतीचे भजन असते. हे सन २०१४ पासून सुरू आहे. सदरहू काकडा विश्वासराव रामराव मोरे यांनी सुरू केला असून, आता (२०२० साली) श्रीरामजी जाधव, जनार्दन चिभडे हे दररोज काकडारतीचे भजन म्हणतात.
अखंड हरिनाम सप्ताह
येथे हनुमान जन्मोत्सवानिमित्त सर्व गावकरी वर्गणी करून वारकरी सांप्रदायिक पद्धतीने फार मोठा अखंड हरिनाम सप्ताह करतात. सप्ताह साजरा करण्याची सुरुवातही नेमकी कोणत्या वर्षी झाली हे माहीत नसल्याने, कार्यक्रमाच्या निमंत्रण पत्रिकेत सप्ताहाचा वर्षक्रमांक लिहिला जात नाही.
गुगल नकाशा मानचित्र पाहण्यासाठी येथे क्लिक करा.
सप्ताहातील दैनिक कार्यक्रम
सकाळी ४ ते ६ काकडा सकाळी ६ ते ६:२५ दैनिक नित्यनेमाची आरती सकाळी ६:३० ते ११ पर्यंत ज्ञानेश्वरीचे सामूहिक पारायण दुपारी १२:ते २ तुकाराम गाथा भजन दुपारी २ ते ५ भोजन (सर्व गाव सात दिवस दिवसातून एक वेळ जेवण करते, म्हणजे एकभुक्त राहते.) सायं ५ ते ६ ज्ञानेश्वरीवर प्रवचन
सायं ६ ते ७:३० पर्यंत हरिपाठ (सामूहिकरीत्या) रात्रौ ९ ते ११ हरिकीर्तन
असा अखंड हरिनाम सप्ताहा मधील दैनिक विधी असतो.
महाआरती
हनुमान जयंतीला होणाऱ्या या अखंड हरिनाम सप्ताहाच्या निमित्ताने गावातले बाहेरगावी गेलेले लोकसुद्धा गावी येतात व महाप्रसाद घेतात. विवाहित मुलीबाळीसुद्धा येतात.
महादेव मंदिर
महादेवाचे मंदिर हे गावाबाहेर दक्षिणेस रिसोड-लोणार रोडवर आहे. हे मंदिर दगडी असून त्यात काळ्या पाषाणाचे मध्यम आकाराचे शिवलिंग आहे. या मंदिरात दरवर्षी गावातले 'महादेव सेवा मंडळ' गावकऱ्यांच्या सहकार्याने महाशिवरात्रीला महाप्रसादाचे वाटप करते.
गुगल नकाशा मानचित्र पाहण्यासाठी येथे क्लिक करा.
वाघाई माता मंदिर
पूर्वी या गावी हे मंदिर गावाच्या उत्तरेस झोपडपट्टीला लागून होते. तेथे वाघाई माता या नावाची एक पाषाणाची मूर्ती असून ती उघड्यावर आहे.
पूर्वी पोळ्याच्या दुसऱ्या (कर )दिवशी तेथे बैलांची पळविण्याची शर्यत लावली जायची.
मरी आई मंदिर
मरी आईचे मंदिर हे गावात हनुमंताच्या मंदिराला लागून असून मोठा वटा (चौथरा) असून उघड्यावर आहे.
जाळवनातील महादेव मंदिर
जाळवणातील महादेव मंदिर हे पूर्वी अतिशय घनदाट जंगलात होते. तेथे शिवारातील लोक दर्शनाला येत असतात. तेथे दरवर्षी काशीराम जी मवाळ हे गोडभात व कढीचा प्रसाद करतात.
गुगल नकाशा मानचित्र पाहण्यासाठी येथे क्लिक क
गांवात आतापर्यंत कीर्तने केलेल्या महाराज मंडळीची नांवे.
ह.भ.प. वै, हरिहर महाराज
ह.भ.प. वै, मातमोळचे महाराज
ह.भ.प. वै, पहूरचे महाराज (तात्या)
ह.भ.प. वै,
ह.भ.प. वै, केळे महाराज.
ह.भ.प. वै. विठ्ठल बुवा चौधरी (अध्यक्ष वारकरी शिक्षण संस्था आळंदी देवाची)
ह.भ.प. वै. सोपानकाका टाले (खुडज)
ह.भ.प. सिताराम महाराज खानझोडे (आसेगांव पेन)
ह.भ.प. दादाराव महाराज कऱ्हाळे (दिग्रस कऱ्हाळे)
ह.भ.प. विठ्ठल महाराज कुल्लाळ (आजीसपूर)
ह.भ.प. सारंगधर महाराज इडोळीकर
ह.भ.प. पांडुरंग महाराज सरकटे (समगा)
ह.भ.प. सरकटे गुरुजी (लोणार)
ह.भ.प. धनंजय महाराज मोरे (B.A./D.J./D.I.T.)
ह.भ.प. गोरक्षनाथ महाराज कासार (मांगवाडी)
ह.भ.प. मदन महाराज बिल्लारी (हराळ)
ह.भ.प. नंदकिशोर महाराज बाजड (नेतंसा)
ह.भ.प. गंगाधर महाराज मुंढे (सावरगाव)
ह.भ.प. '''डॉ. विठ्ठल महाराज देशमुख''' (लिंगा)
ह.भ.प. भिकाजी महाराज कोकाटे (मोरगव्हाण)
ह.भ.प. रामकृष्ण महाराज सरकटे (हराळ)
ह.भ.प. केशव महाराज वाळके (मांगवाडी)
ह.भ.प. रामकृष्ण महाराज मोरे (वीर सावंगी)
ह.भ.प. जनाबाई महाराज डोंगरे (बोरखेडी)
ह.भ.प. दत्ता महाराज कुरुन्देकर (कुरुंदा)
ह.भ.प. सोपान महाराज वाळके (मांगवाडी)
ह.भ.प. वेणूताई महाराज वाळके (मांगवाडी)
ह.भ.प. संगीताताई महाराज जिरवणकर (रिसोड)
ह.भ.प. शालिनीताई महाराज (नरसी नामदेव)
ह.भ.प. गोपाल महाराज गायवाळ (आळंदी)
ह.भ.प. दिनकर महाराज जायभाये (भर)
जिल्हा परिषदेची प्राथमिक मराठी शाळा
गावांत ५ व्या तुकडी पर्यंत जिल्हा परिषदची शाळा आहे. ही शाळा पूर्वी गावाच्या दक्षिणेस अगदी रोडवर होती, परंतु नवीन शाळेला जागा गावाच्या ईशान्य दिशेस गावठाणातील सरकारी जागा उपलब्ध करून त्यात १०१२ पासून नवीन इमारती सध्या शाळा भरविल्या जाते.
शाळेचा गुगल मानचित्र पाहण्यासाठी येथे क्लिक करा.
--
गजानन महाराजांची दिंडी
शेगावला जाणाऱ्या या दिंडीची सुरुवात सन १९९० मध्ये झाली.
हि दिंडी दरवर्षी पोळ्याच्या दुसऱ्या दिवशी म्हणजे (भाद्रपद वद्द प्रतिपदा) गावातून वारकरी सांप्रदायिक पद्धतीने भजनी मंडळीच्या वतीने नियोजीत केल्या जाते.
संत ज्ञानेश्वर महाराजांची पालखी
२००६ पासून मांगवाडी येथून दिंडीबरोबर संत ज्ञानेश्वर महाराजांची पालखी पंढरपूरला जाते. ही पालखी ह.भ.प. धनंजय महाराज मोरे यांच्या नेतृत्वात निघत असून साधारण २५ दिवसात ती पंढरपूरला पोचते. दिंडीमध्ये ३०० ते ५०० वारकरी असतात. याच दिंडीला २००८ साली तरडगाव मुक्कामी अपघात होऊन ४ भाविक वारकरी मृत्यमुखी पडले होते. या दिंडीत रिसोड परिसरातील तीनशे ते चारशे लोक सुरुवातीला असतात पंढरपूरमध्ये ही संख्या पाचशेच्या आसपास होत असते या दिंडीमध्ये ह.भ.प. आश्रू म.चव्हाण श्रीराम जाधव साहेब केशव म. वाळके उमेश म.पाआश्रू. पाटील नरवाडे आदिकरून भजनी मंडळी राहत असतात.
२०१७ साली दिन्देचे एक वर्ष पूर्ण झाले आहे.
संत मुंगसाजी महाराज धामणगाव (देव) दिंडी
सदर दिंडी आदिवासी बांधव मांगवाडीहून काढतात. ही दिंडी सन २०१३ पासून निघत असून, ह.भ.प. गोरक्षनाथ महाराज कासार (नाथजोगी) प्रमुख आहेत. या दिंडीत अनेक गावांतील जसे मांगवाडी, गणेशपूर (हत्ता), घोरदडी, केहाळ, कंकरवाडी, मोरगव्हाण, इत्यादी गावांतील भाविकांचा सहभाग असतो. दिंडीत १०० ते २०० वारकरी असतात.
महात्मा गांधी तंटामुक्ती समिती
महात्मा गांधी तंटामुक्ती समिती २०१० साली निर्माण झाली
कार्य
महात्मा गांधी तंटामुक्ती समिती ने मिळालेल्या पुरस्काराच्या रकमेतून गावात लाईट लावले आहेत.
पुरस्कार
गावच्या महात्मा गांधी तंटामुक्ती समितीला महाराष्ट्र शासनाचा "महात्मा गांधी तंटामुक्त गाव पुरस्कार" सन २०१५ - २०१६ मध्ये प्राप्त झाला.
रुपये दोन लाख रोख आणि सन्मानपत्र.
स्थापना
मांगवाडीत .... सालापासून ग्रामपंचायत आहे.
पदाधिकारी
आत्तापर्यंत झालेले सरपंच व उपसरपंच आणि सचिव
साभार : दैनिक लोकमत १०/१०/२०१७ पान हलो वाशिम ३
व्यक्ती विशेष
गावांत जन्म झालेले लोक ज्यांनी गावाचे नांव मोठे केले असे काही लोक.
उद्योगपती
सेठ गोवर्धनदास करवा
वै. गोवर्धनदास करवा यांनी अनेक उद्योग काढले. दालमिल, जिनिंग, आडत, असे उद्योग काढले. त्या मुळे अनेकांना रोजगार मिळाला.
त्याच बरोबर तालुक्याच्या ठिकाणी रिसोड नगराध्यक्ष या पदावर ते काही काळ विराजमान होते.
पुरस्कार प्राप्त व्यक्ती
बायडाबाई नामदेव कांबळे यांना ........साली महाराष्ट्र शासनाचा आण्णाभाऊ साठे पुरस्कार मुख्यमंत्र्याच्या हस्ते मिळाला.
लोकशाहीर अण्णाभाऊ साठे पुरस्कार हा महाराष्ट्र राज्यातील मातंग समाजातील कलावंत, साहित्यिक व समाजसेवक यांना पुरस्कार देण्यात येतो. ही योजना दि. १९ जुलै १९९७ पासून कार्यान्वित आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.दिवसा उष्ण आणि रात्री थंड असे वर्षभर तापमान असते. पावसाळ्यात येथे मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:रिसोड तालुक्यातील गावे वर्ग:महाराष्ट्र राज्यातील शहरे व गावे
प्राची चिकटे
पुस्तके
वर्ग:मराठी लेखिका वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
क्रिकेट विश्वचषक, २०११ - प्रक्षेपण माहिती
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटनने क्रिकेट विश्वचषक, २०११स्पर्धेचे अधिकार इएसपीएन-स्टार स्पोर्ट्सला US$ २ बिलियन डॉलरला विकले. स्पर्धेचे प्रक्षेपण २२० देशात केल्या जाणार आहे
सर्वप्रथमच क्रिकेट विश्वचषक स्पर्धा हाय डेफिनिशन फॉर्मट मध्ये दाखवली जाईल तसेच ३जी मोबाईल स्ट्रीमिंग सुद्धा केली जाणार आहे.
प्रत्येक सामन्यासाठी २७ कॅमेरे वापरले जातील.
हे सुद्धा पहा
क्रिकेट विश्वचषक, २०११
संदर्भ व नोंदी
वर्ग:२०११ क्रिकेट विश्वचषक
महावीर सांगलीकर
महावीर सांगलीकर (जन्म : 22 मार्च 1958) हे एक प्रसिद्ध लेखक, ब्लॉगर, मोटीव्हेटर आणि न्यूमरॉलॉजिस्ट आहेत. ते मराठी, हिंदी आणि इंग्रजी भाषेत लिखाण करतात. त्यांनी अंकशास्त्रात अनेक नवीन शोध लावले आहेत.
जीवन वृत्तान्त
महावीर सांगलीकर यांचा जन्म सांगली जिल्ह्यातील अंकलखोप येथे झाला. त्यांचे शिक्षण अंकलखोप, तासगांव, चिंचवड (पुणे), सांगली या ठिकाणी झाला.
लेखन
त्यांनी अंकशास्त्र, इतिहास, मोटीव्हेशन, धर्म इत्यादी विषयांवर विपुल लेखन केले आहे. त्यांनी शेकडो मराठी कथा लिहिल्या आहेत. त्यांच्या निवडक मराठी कथांचा उर्दू भाषेत अनुवाद झाला आहे.
गाजलेले लेख व कथा
महावीर सांगलीकर यांचे काही गाजलेले लेख व कथा पुढील प्रमाणे :
नाशिक पूर्व विधानसभा मतदारसंघ
नाशिक पूर्व विधानसभा मतदारसंघ - १२३ हा महाराष्ट्र राज्य विधानसभे च्या २८८ मतदारसंघांपैकी एक आहे. हा मतदारसंघ नाशिक जिल्ह्यात येतो. लोकसभा आणि विधानसभा मतदारसंघ परिसीमन आदेश, २००८ नुसार, केलेल्या मतदारसंघाच्या रचणेनुसार, नाशिक पूर्व मतदारसंघात नाशिक महानगरपालिकेच्या वॉर्ड क्र. १ ते १०, १४, १६, ३० ते ३५, ४० ते ४२ आणि ६७ ते ७० यांचा समावेश होतो. नाशिक पूर्व हा विधानसभा मतदारसंघ नाशिक लोकसभा मतदारसंघात मोडतो.
दिवाकर कृष्ण
दिवाकर कृष्ण केळकर तथा दिवाकर कृष्ण (जन्म : गुंटकल, १९ ऑक्टोबर, १९०२; - ३१ मे,  १९७३) हे मराठी लेखक होते. ते हैदराबादमध्ये वकिलीचा व्यवसाय करीत. १९२२पासून दिवाकरांनी मनोरंजन मासिकातून कथालेखन केले.
महावीर सांगलीकर
गाजलेले लेख व कथा
लेख
दिवाकर कृष्ण
दिवाकर कृष्ण केळकर हे गुलबर्गा जिल्ह्यातील गुंटकल (गुनमटकल) येथे जन्मले. मुंबई, पुणे आणि सांगली येथे राहून एम.ए. एल्एल.बी. झाल्यानंतर ते हैदराबाद येथे वकिलीचा व्यवसाय करू लागले. १९२२ मध्ये मासिक मनोरंजनाच्या एका अंकातून 'अंगणातला पोपट' ही त्यांची पहिली कथा प्रसिद्ध झाली. त्यानंतर त्यांनी लिहिलेल्या कथांचा संग्रह समाधी व इतर सहा गोष्टी ह्या नावाने प्रसिद्ध झाला (१९२७). त्यानंतर रूपगर्विता आणि इतर गोष्टी हा कथासंग्रह प्रकाशित झाला.
नाशिक पूर्व विधानसभा मतदारसंघ
भारतीय जनता पक्षाचे राहूल उत्तमराव ढिकले हे नाशिक पूर्व विधानसभा मतदारसंघाचे विद्यमान आमदार आहेत.
दिवाकर कृष्ण
सन्मान
दिवाकर कृष्ण यांच्या जीवनावर आणि साहित्यावर डॉ. अनिता वाळके यांनी ’कथाकार दिवाकर कृष्ण’ हा समीक्षाग्रंथ लिहिला आहे. हा त्यांच्या पीएच.डी.चा संशोधन विषय होता. प्रस्तुत ग्रंथ हा दिवाकर कृष्ण यांच्या कथा वाड्मयाची चिकित्सा करणारा ग्रंथ आहे. हा ग्रंथ एकूण सात प्रकरणात विभागला आहे. त्यात दिवाकर कृष्णपूर्व मराठी लघुकथा, भाषांतरित व अनुवादित कथा, दिवाकर कृष्ण केळकर यांचा चरित्रपट, कथाकार दिवाकर कृष्ण, दिवाकर कृष्णोत्तर कथा, दिवाकर कृष्ण केळकर यांच्या कथेचा आढावा व शेवटी संदर्भ ग्रंथसूची दिलेली आहे.
महाराष्ट्र सरकार त्यांच्या नावाचा 'दिवाकर कृष्ण लघुकथा पुरस्कार' देते. हा पुरस्कार मिळालेले लेखकव त्यांच्या कृती : १.. मधुकर धर्मापुरीकर यांना 'झाली लिहून कथा' या कथासंग्रहासाठी. २. जयसिंगपूर येथील लेखिका नीलम माणगावे यांच्या 'निर्भया लढते आहे' या कथासंग्रहाला ३. विनीता ऐनापुरे यांना 'कथा तिच्या' या कथासंग्रहासाठी. ४. लेखिका मोनिका गजेंद्रगडकर यांना ''शिल्प' या कथासंग्रहासाठी ५. लेखिका नीरजा 'पावसात सूर्य शोधणारी माणसं' या पुस्तकासाठी.
महावीर सांगलीकर
गाजलेले लेख व कथा
दुस-या महायुद्धात भारत
दिवाकर कृष्ण
दिवाकर कृष्ण यांचे प्रकाशित साहित्य
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १९०२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९७३ मधील मृत्यू
महावीर सांगलीकर
गाजलेले लेख व कथा
शुन्याचा शोध आणि जैन गणित
कृष्ण कोण होता?
शैव आणि जैन संबध: एक अवलोकन
नायक घराण्यातील राणी केळदी चेन्नम्मा
भगवान महावीर यांचे चातुर्मास आणि विहार
ज्यांचा-त्यांचा राम आणि रामायण
भारतीय नौकानयन आणि आरमाराचा इतिहास
चाणक्य कोण होता?
पोर्तुगीजांना हरवणारी पराक्रमी अब्बक्का राणी
जैन आणि बौद्ध धर्माचे मूळ श्रमण परंपरेत
भारतीयांचा इतिहासबोध
भारतीय इतिहासाची जैन साधने: भाग 1: जैन शिलालेख
राजपुतांच्या कांही कुळ्यांचे दक्खनी मूळ
जैन धर्माच्या प्रसारात ब्राह्मणांचे योगदान
वारकरी संप्रदायाचे मूळ कोठे आहे?
वीरगळ, जैनाचा धोंडा आणि असाही इतिहास
दिनकर कदमची डिटेक्टिव्हगिरी
दोन प्रवासी
द ओल्ड मॅन
ब्लड रिलेशन्स
भयकथा: न जन्मलेली बाळं
भयकथा: वॉचब्लॉक
व्हर्च्युअल डॉटर
पाठलाग 1992-2015
कॅप्टन विजय आणि सुपरनॅचरल गर्ल्स
सलोनी राठोड
शिवानी द ग्रेट
दिशाची गोष्ट
टीना की कहानी
लव्ह जिहाद
दिनकरचं लग्न
सोनालीची डायरी
बी माय व्हॅलेंटाईन
अंजली. . ..
सिंगल मदर
सिंगल मदर (भाग 2)
सिंगल मदर (भाग 3)
एक न-प्रेमकथा
सुदीपच्या लग्नाचा प्लॅन
गौरी आणि फेस रीडर
सामाजिक कामे
महावीर सांगलीकर हे आपल्या कामाबरोबरच कांही सामाजिक कार्येही करतात. ते अनेक सामाजिक संस्थांशी संबंधित आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग : मराठी ब्लॉगर
मोहारी
मोहारी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वाशिम जिल्ह्यातील मंगरुळपीर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.दिवसा उष्ण आणि रात्री थंड असे वर्षभर तापमान असते. पावसाळ्यात येथे मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:मंगरुळपीर तालुक्यातील गावे वर्ग:वाशिम जिल्ह्यातील गावे
पाटण (सातारा)
पाटण हे सातारा जिल्ह्यातील पाटण तालुक्याचे गाव आहे. पाटण हा सातारा जिल्ह्यातील तालुका आहे,महाराष्ट्र राज्यात ज्यांना लोकनेते अस संबोधले जाते ते कै बाळासाहेब देसाई माजी गृहमंत्री, महसूल मंत्री कृषी मंत्री अशी अनेक पद भूषवणारे लोकनेते यांचं देखील हेच गाव, माजी मुख्यमंत्री श्री. पृथ्वीराज चव्हाण हे देखील याच गावाचे आहेत. पाटण तालुक्यात महाराष्ट्रातील प्रसिद्ध कोयना धरण आहे. तालुक्याला सह्याद्रीच्या पर्वत रांगाचा सुंदर चेहरा लाभला आहे. हे सर्व महत्त्वाचे आहे विजनिर्मती मोठ्या प्रमाणात तयार होते. निसर्गरम्य असे वातावरण या तालुक्यात आहे. कोयना शिक्षण संस्था ही तालुक्यातली प्रमुख शिक्षण संस्था आहे.पाटण तालुका तसा दुर्गम व डोंगराळ असल्यामुळे फार मोठ्या प्रमाणात औद्योगिकीकरण झालेले दिसत नाही, बाळासाहेब देसाई साखर कारखाना हा तालुक्यात ल एकमेव मोठा उद्योग म्हणता येईल या पाच-सहा गावांसाठी कर्मवीर भावराव पाटील यांनी एका टेकडीवर १९४७ मद्ध्ये शाळा सुरू केली होती. या शाळेचे नाव (रयत शिक्षण संस्थेचे) ठक्कर बाप्पा विद्यालय गांधी टेकडी असे आहे. शाळा निसर्गाच्या वातावरणात आहे. शाळेच्या शेजारी विहिरीकेषण हा पाण्याचा मोठा प्रकल्प आहे.ना.बाळासाहेब.देसाई.विद्यालय.कुसरुंड विद्यालय हे रयतेचे आहे.हे विद्यालय कुसरुंड या गावी आहे. या संस्थेने कॉलेज उभारली आहेत. तालुक्यात ओझर्डे गावात धबधबा आहे. तालुक्यात शंभूराजे(शिवसेना) व विक्रमसिह पाटणकर(राष्ट्रवादी) यांचे दोन गट आहेत. मरळी गावात लोकनेते बाळासाहेब देसाई सह. साखर कारखाना आहे. मरळी हे  शंभूराजे यांचे तर पाटण हे पाटणकरांचे गाव आहे ढेबेवाडी गावातील डोंगरावर पवन्च्क्यांचा प्रकल्प आहे. गावा-गावामध्ये सर्व सोई आहेत पाटण हा तालुका खूप छान आणि निसरर्म्य असा आहे. तालुक्यात पावसाचे प्रमाण खूप असते. श्री. रामदास स्वामी आणि शिवाजी महाराज यांची जिथे भेट झाली ते चाफळचे राम मंदिर ठिकाण याच तालुक्यात आहे. महाराष्ट्र सरकार तर्फे जे नवीन महाबळेश्वर होणार आहे ते याच तालुक्यात आहे. पाटण तालुका हा कोयना अभयारण्य साठी ही प्रसिद्ध आहे. पाटण तालुक्यात नाईकबा मंदिर कालभैरव मंदिर पाहण्यासारखी ठिकाणे आहेत. पाटण हे गाव कोयनेच्या पायथ्याशी वसलेले आहे घेरादातेगड गावाशेजारी घेरादातेगड नावाचा किल्ला आहे आणि त्या किल्ल्यात तलवारीच्या आकाराचा एक विहीर आहे. पाटण शहरातून कराड - चिपळूण हा मार्ग जातो.
वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
नवरी मिळे नवऱ्याला (चित्रपट)
उल्लेखनीय
या चित्रपटात खालील गाणी आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९८४ मधील मराठी चित्रपट
सुझॅन सॅरेंडन
सुझन ॲबिगेल सॅरेंडन (४ ऑक्टोबर, इ.स. १९४६ - ) ही अमेरिकन अभिनेत्री आहे. हिने ऑस्कर पुरस्कार आणि बॅफ्टा पुरस्कार मिळवले आहेत.
अंबादेवी मंदिर सत्याग्रह
अंबादेवी मंदिर सत्याग्रह हा अमरावती येथील प्राचीन 'अंबादेवी मंदिरात' प्रवेशासाठी डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांचा हा सत्याग्रह पंजाबराव देशमुख यांच्या नेतृत्वाखाली २६ जून इ.स. १९२७ रोजी सुरू झाला होता. या मंदिरात अस्पृश्यांना प्रवेश देण्यात यावा यासाठी अस्पृश्यांनी देवस्थान कमिटीकडे दोन वेळा अर्ज केला. सुरुवातीला अर्ज फेटाळले गेले नंतर मात्र देवस्थानचे एक विश्वस्त दादासाहेब खापर्डे यांनी अस्पृश्यांना हे मंदिर खुले करून देण्याचे आश्वासन डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांना दिले.
हिंदू धर्म हा प्राणिमात्रांवर दया करावी, सर्व मानव ही ईश्वरांची लेकरे अशी शिकवण देतो. परंतु याच हिंदू धर्मात त्या ईश्वरांची पूजा करण्यासाठी देखील बहुसंख्य दलितांचा अधिकार नाकारला जाई. कारण अस्पृश्यांनी मंदिरात प्रवेश केल्यानंतर मंदिरे बाटतील, सामाजिक अनर्थ घडेल अशी समजूत होती. ही गोष्ट बाबासाहेबांना मान्य नव्हती. मानवी समानतेसाठी ज्याप्रमाणे चवदार तळ्याचा सत्याग्रह करावा लागला. त्याचप्रमाणे हिंदू मंदिरांतीलही प्रवेशासाठीही करावा लागेल याची जाणीव बाबासाहेबांना झाली. म्हणून डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांनी मंदिर प्रवेशासाठी सत्याग्रह केला. देवाच्या दर्शनासाठी हा मंदिर सत्याग्रह नव्हता तर हिंदू असूनही हिंदूच्या मंदिरात प्रवेश मिळत नसल्यामुळे तो समानतेचा अधिकार मिळवण्यासाठी हा मंदिर प्रवेशाचा संघर्ष होता. हिंदू दलितांच्या मंदिर प्रवेशामुळे मंदिर व मंदिरातील मूर्ती अपवित्र वा अशुद्ध होत नाही, हे सुद्धा सिद्ध करण्याचा हेतू या चळवळीमागे होता.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:मंदिर प्रवेश सत्याग्रह वर्ग:अमरावती वर्ग:डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर वर्ग:इ.स. १९२७
माधव चितळे
'''डाॅ. माधव आत्माराम चितळे''' (जन्म : यवतमाळ, महाराष्ट्र, भारत), इ.स. १९३४) हे जागतिक कीर्तीचे मराठी जलतज्ज्ञ आहेत.
जीवन
माधव चितळे यांचा जन्म ८ ऑगस्ट १९३४ रोजी झाला. त्यांचे शालेय शिक्षण चाळीसगाव येथे झाले. शालांत परीक्षेत गुणवत्ता यादीत महाराष्ट्रातून दुस-या क्रमांकानं उत्तीर्ण झाल्यानंतर माधव चितळे यांनी पुण्याच्या शासकीय अभियांत्रिकी महाविद्यालया तून सुवर्णपदकासहित बी.ई. सिव्हिलची पदवी प्राप्त केली.
माधव चितळे यांचा विवाह आशा पटवर्धन (विजया चितळे) यांच्याशी झाला. आशा पटवर्धन विद्यार्थीदशेत स्वतः उत्तम खेळाडू, संगीत विशारद व सुवर्णपदकविजेती होत्या. विजया चितळे यांनी त्यांच्या माधव चितळे यांच्या बरोबरच्या सहजीवनावर 'सुवर्णकिरणे' या नावाने पुस्तक लिहिले आहे.
कारकीर्द
माधव चितळे यांनी १९९२ पर्यंत सरकारी नोकरीच्या माध्यमातून आणि निवृत्तीनंतर अनेक सामाजिक संघटनांच्या माध्यमातून जलसंधारण क्षेत्रात योगदान दिले आहे. पुण्यात पानशेत धरण फुटल्यानंतर पर्यायी पाणीपुरवठा व्यवस्था कार्यान्वित करण्यासाठी त्यांची विशेष अधिकारी म्हणून नेमणूक करण्यात आली होती. पुढे नगरचा मुळा प्रकल्प, मुंबईचा भातसा प्रकल्प येथेही अभियंता म्हणून त्यांनी काम केले. त्यानंतर कोयनेच्या भूकंपानंतरची परिस्थिती नियंत्रणात आणून कोयनेच्या तिसऱ्या टप्प्याचे काम मार्गी लावण्यासाठी त्यांची नियुक्ती चिपळूण तालुक्यातील अलोरे येथे झाली.
पुढे प्रिन्स्टन विद्यापीठा च्या वुड्रो विल्सन स्कूल च्या आंतरराष्ट्रीय व सामाजिक व्यवहाराच्या अभ्यासक्रमासाठी चितळे यांचं नाव सुचवलं गेलं. १० वर्षे जबाबदारीच्या पदांवर काम केलेल्या लोकांमधून जगभरातील ४० व्यक्तींची निवड या अभ्यासक्रमासाठी केली जाते. चितळे यांची या मुलाखतीतून निवड झाली. प्रिन्स्टनमध्ये त्यांनी 'सर्वोत्तम पर्विन फेलो' हा सन्मान पटकावला.
अलीकडच्या काळातही मुंबईतील पूर, महाराष्ट्रातील सिंचन घोटाळा, गंगा शुद्धीकरण प्रकल्प अशा अनेक समितींच्या माध्यमातून त्यांचे कार्य सुरू आहे.
सामाजिक काम
माधव चितळे सध्या औरंगाबाद येथे स्थायिक असून सिंचन सहयोग, जलसंस्कृती मंडळ, ऊर्जा सहयोग, सरोवर संवर्धिनी अशा अनेक संस्थांच्या माध्यमातून त्यांचे समाजप्रबोधनाचे कार्य सुरू आहे. 'सिंचन सहयोग'ने आयोजित केलेल्या पहिल्या महाराष्ट्र जलसिंचन परिषदेसाठी मोठ्या संख्येने शेतकरी, वैज्ञानिक, अभियंते, सामाजिक कार्यकर्ते असे विविध स्तरांतील लोक आले होते.
जलसंधारणाबरोबरच अन्यही अनेक क्षेत्रांत चितळे यांचे समाजप्रबोधनाचे कार्य सुरू आहे. औरंगाबाद येथे वाल्मीकि रामायणावर त्यांनी दिलेली ८८ प्रवचने पुस्तक स्वरूपात प्रकाशित झाली आहेत. भारतीय राष्ट्रीय सौर कालगणने च्या प्रसारासाठीही ते काम करीत असतात. .
जोडी फॉस्टर
ॲलिशिया क्रिस्चियन तथा जोडी फॉस्टर (नोव्हेंबर १९, इ.स. १९६२ - ) ही ऑस्कर पुरस्कारविजेती अमेरिकन चित्रपटअभिनेत्री, दिग्दर्शक तसेच निर्माती आहे.
हिला द अक्यूझ्ड आणि द सायलेन्स ऑफ द लॅम्ब्स या चित्रपटांसाठी सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्रींसाठीचे ऑस्कर पुरस्कार मिळाले.
वर्ग:ऑस्कर पुरस्कार विजेत्या अभिनेत्री वर्ग:इ.स. १९६२ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
स्त्री सक्षमीकरण
मानवसमूहात स्त्रीजातीचा जवळपास निम्मा हिस्सा आहे. स्त्रियांना हतोत्साहित करणारे वर्तन करून, त्यांचा जीवनस्तर उंचावण्याकडे दुर्लक्ष करण्यापासून ते त्यांचा छळ आणि अत्याचार करण्यापर्यंत अनेक प्रकारे हीनत्वाची वागणूक स्त्रीजातीला मिळत राहिली आहे. हा भेदभाव दूर करून स्त्रियांच्या प्रगतीस पोषक वातावरणाची निर्मिती आणि त्याचे सुचालन करणे आणि लैंगिक समतेद्वारे (जेंडर इक्वॅलिटी) समाजाचे संतुलन साधणे यासाठी पुरोगामी आणि विवेकी समाजाने बाळगलेला दृष्टिकोन केलेली कृती यांचा समुच्चय म्हणजे स्त्री सक्षमीकरण, असे थोडक्यात म्हणता येईल.
महिलांनी फक्त 'चूल आणि मूल' याकडेच लक्ष दिले पाहिजे असे अनेक जणांना वाटते, पण आता महिलांनी चुला आणि मुलासोबतच 'देश आणि विदेश' यांकडेसुद्धा लक्ष देण्याची गरज आहे.
मानवी हक्कांविषयी अनेक आंतरराष्ट्रीय करारांत मान्यता मिळूनही, स्त्रिया निर्धन आणि निरक्षर राहण्याचे प्रमाण मोठे आहे. वैद्यकीय सुविधा, मालमत्तेची मालकी, पतपुरवठा, प्रशिक्षण आणि रोजगारात पुरुषांच्या तुलनेत स्त्रियांना कमी संधी मिळते. त्या पुरुषांच्या तुलनेत राजकीयदृष्ट्या सक्रिय असण्याची शक्यता फारच कमी आहे, आणि त्या घरगुती हिंसाचाराचा बळी होण्याची शक्यता खूपच मोठी आहे. स्त्रियांची मानसिकता बदलणे हे अतिशय महत्त्वाचे आहे. ग्रामीण भागात स्त्रिया अजूनही स्वतः निर्णय घेऊ शकत नाहीत. तेथे त्या पुरुषांच्या निर्णयावर अवलंबून राहतात. त्यांची निर्णय क्षमता वाढणे गरजेचे आहे. घटनेने अनेक अधिकार दिलेले आहेत, याची माहिती त्यांच्यापर्यंत पोहचली पाहिजे, प्रबोधन झाले पाहिजे. स्त्री अजूनही १००% सक्षम आहे हे आपण मान्य करू शकत नाही.
स्त्री सक्षमीकरणाच्या प्रक्रियेत पुढील मुद्दे प्रामुख्याने महत्त्वाचे ठरतात
१. लैगिक आरोग्य
२. नैसर्गिक साधनसंपत्तीची राखणावळ
३. आर्थिक सक्षमता
४. शैक्षणिक सक्षमता
५. राजकीय सक्षमता
६. आर्थिक बचतगट
७. मानसिक सक्षमता
स्त्री सक्षमीकरण म्हणजे काय?
कायदे व कल्याण कार्यक्रमाच्या माध्यमातून आर्थिक, सामाजिक, शैक्षणिक व राजकीय सर्व क्षेत्रांमध्ये महिलांना पुरुषांच्या बरोबरीने हक्क व दर्जा प्रदान करून देणे, विकासाठी संधी उपलब्ध करून देणे, आणि स्त्री-पुरुष असमानता नष्ट करणे या प्रक्रियेला स्त्री सक्षमीकरण असे म्हणतात.
स्त्री-सक्षमीकरणाच्या योजना
महाराष्ट्र शासनाने १९९४मध्ये पहिले महिला धोरण जाहीर केले. त्यात कालसुसंगत बदल करत २००१ मध्ये दुसरे तर २०१४ मध्ये तिसरे महिला धोरण निश्चित केले गेले. या सर्व धोरणांमध्ये प्रामुख्याने स्त्रियांवरील अत्याचार, हिंसा, स्त्रीविषयक कायदे, त्यांच्या आर्थिक दर्जात सुधारणा, प्रसारमाध्यमांची भूमिका, स्वंयसेवी संस्थांचा सहभाग, स्त्रियांना केंद्रस्थानी मानून योजनांची निश्चिती, स्वंयसाहाय्यता बचतगटांचा विकास, मुद्रा योजना यांचा प्रामुख्याने विचार केला जातो. शासकीय-निमशासकीय यंत्रणांमध्ये स्त्रियांना नोकरीत ३० टक्के आणि स्थानिक स्वराज्य संस्थात ५० टक्के आरक्षण मिळते. महिला आर्थिक विकास महामंडळाच्या माध्यमातून, महाराष्ट्र राज्य ग्रामीण जीवनोन्नती अभियानाच्या माध्यमातून स्त्रियांना शिक्षण-प्रशिक्षणाच्या संधी उपलब्ध होतात.
बाह्य दुवे
स्त्री सक्षमीकरणावर संयुक्त राष्ट्र विकास कार्यक्रमाचे संकेतस्थळ
पर्वती मंदिर सत्याग्रह
पर्वती मंदिर सत्याग्रह हा पुण्यातील पर्वती मंदिर प्रवेशासाठी इ.स. १९२९ मध्ये केला गेलेला डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांचा सत्याग्रह होता. पुण्यातील 'पर्वती टेकडीवरील मंदिर' हे अस्पृश्यांना खुले नव्हते. हा बाबासाहेबांचा अमरावती नंतरचा दुसरा मंदिर सत्याग्रह आहे. हे मंदिर दलितांसाठी खुले करावे म्हणून पुण्यातील आंबेडकरांच्या वतीने एम.एम. जोशी, ना.ग. गोरे, र.के. खाडिलकर व शिरूभाऊ लिमये यांनी मंदिराच्या ट्रस्टला त्यांचा अर्ज केला. परंतु मंदिर खाजगी मालमत्ता असल्याचे सांगून ट्रस्टने अर्ज फेटाळला. यानंतर मंदिर प्रवेशासाठी एक सत्याग्रह मंडळ स्थापन केले गेले. त्यात शिवराम काबंळे (अध्यक्ष), पां.ना. राजभोज (उपाध्यक्ष) व इतर सभासदांचा सहभाग होता. या सर्वांनी १३ ऑक्टोबर इ.स. १९२९ रोजी पुणे पर्वती सत्याग्रह सुरू केला. यात शिवराम कांबळे, एम.एम.जोशी, ना.ग. गोरे, र.के. खाडिलकर, विनायक भुस्कुटे, पां.ना. राजभोज व स्वामी योगानंद यांच्यासहित हजारों स्त्री पुरुषांनी सत्याग्रहात भाग घेतला होता.
वर्ग:मंदिर प्रवेश सत्याग्रह वर्ग:पुणे वर्ग:इ.स. १९२९ वर्ग:डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर
थोरले शाहू महाराज
थोरले शाहू महाराज (जन्म : १८ मे १६८२; - सातारा, १५ डिसेंबर १७४९) हे छत्रपती शिवाजी महाराजांचे पुत्र संभाजी महाराज यांचे चिरंजीव. जन्मापासूनच हे मोंगल बादशहा औरंगजेबाच्या कबजामध्ये होते. औरंगजेबाचे अतिशय लाडके असले तरी, त्यांच्यामध्ये कोणतेही शौर्यगुण येऊ नयेत अशी काळजी बादशहाने घेतली होती. शिवाजीपुत्र राजाराम यांचा मृत्यू झाल्यानंतर राणी ताराबाई हिने राज्यकारभार करायला सुरुवात केली. तिला शह बसावा म्हणून औरंगजेबाने शाहूला सोडून दिले. ताराबाईच्या सैन्याशी शाहूच्या सैनिकांनी केलेल्या लढाईनंतर झालेल्या तहान्वये राज्याची वाटणी झाली व थोरल्या शाहूंना साताऱ्याला राज्य स्थापन करण्याची परवानगी मिळाली. साताऱ्याला या थोरल्या शाहूंनी इ.स. १७०७ पासून ते मरेपर्यंत म्हणजे १५ डिसेंबर इ.स.१७४९ पर्यंत राज्य चालविले.
साताऱ्याची राज्य गादी ही थोरली गादी म्हणून ओळखली जाई. मराठा साम्राज्याचे पंतप्रधान पेशवे यांना या गादीकडूनच कारभाराची वस्त्रे घ्यावी लागत. थोरले शाहू युद्ध करीत नसले तरी त्यांच्या काळात मराठ्यांनी बाळाजी विश्वनाथ ते राघोबादादा आणि चिमाजी अप्पा यांनी उत्तर हिंदुस्थानचा अटकेपर्यंत प्रदेश जिंकून दाखविला.
या शाहू महाराजांचे ’छत्रपती थोरले शाहू महाराज (सातारा)’ या नावाचे चरित्र आसाराम सैंदाणे यांनी लिहिले आहे. प्रतिमा प्रकाशन पुणे येथे छापवून घेतलेल्या या पुस्तकाचे प्रकाशन निनाद बेडेकर यांच्या हस्ते २ फेब्रुवारी २०१५ रोजी झाले. त्यापूरवी चिं.गं. गोगटे यांचे
थोरले शाहू महाराज आणि खंड्या
शाहू महाराजांची राहणी ही एखाद्या व्रतस्थ साधूसारखी होती. त्यांची जी प्रमुख चित्रे उपलब्ध आहेत, ती सर्वच चित्रे पाहिली असता अगदी ते साध्या राहणीतील होते असे दिसते.. त्यामध्ये साधू बैराग्यासारखे लांब केस आणि कमरेवर एक पंच्यासारखे वस्त्र व गळ्यात एक मोत्याची माळ दिसून येते. भारी दागदागिन्यांची हौस किंवा डोक्यावर राजाला साजेसा शाही टोप किंवा फेटा यातील काहीच दिसून येत नाही. मात्र सर्वच चित्रात पशू पक्षाविषयी निर्मळ प्रेम व्यक्त करणारी शाहूंची जवळीक महाराजांच्या बद्दल बरेच काही सांगून जाते. शाहू महाराजांना कुत्री पाळण्याचा खास शौक होता. शाहू महाराजांच्या खाजगी पत्रव्यवहारात सुद्धा कुत्र्यांचा व इतर प्राण्यांचा संदर्भ असलेली अनेक पत्रे उपलब्ध आहेत. ह्या पाळलेल्या कुत्र्याविषयी आणि शाहू महाराजांविषयी अनेक संदर्भ साधनात खंड्या नावाच्या लाडक्या आणि प्रामाणिक कुत्र्याचा उल्लेख अनेक ठिकाणी आढळतो.
शाहू महाराजांचे जे प्रसिद्ध चित्र मुंबईतील प्रिन्स ऑफ वेल्स वस्तूसंग्रहालयात उपलब्ध आहे. व दुसरे चित्र हिस्ट्री म्युझियम मराठवाडा विद्यापीठ येथे आहे ती दोन्हीही चित्रे प्राणी प्रेमाची साक्ष देतात. त्या चित्रात महाराज शुभ्र घोड्यावर स्वार आहेत. सोबत मागे पुढे दोन सेवक आहेत मागील सेवकाने हातात अब्दागिरी धरलेली आहे. तर महाराजांच्या अंगावर विशेष वस्त्र जरी नसले तरी कमरेखालील वस्त्र मात्र राजेशाही प्रकारचे दिसते. महाराज दरबारी किंवा इतर कार्यक्रमास खास रितीरीवाजाने निघाल्याचे दिसतात परंतु महाराजांच्या स्वारी बरोबर निघालेली दोन कुत्री मात्र चित्रात दिसून येतात. ह्यातील एक कुत्रा हा लाडका खंड्याच चित्रकाराने चितारला असावा असे वाटते. खूप प्रसिद्ध आणि नावलौकिक असणाऱ्या ह्या कुत्र्यावर शाहू महाराजांचा खास जीव होता असे अनेक घटनेतून दिसून येते.
काव्येतिहाससंग्रह कार म्हणतात शाहू महाराजांच्यावर एकदा वाघाने हल्ला केला असता हल्ल्यात वाघापासून महाराजांचे ह्या खंड्याने संरक्षण केले होते. कुत्रा कितीही चांगला आणि पाळीव असला तरी प्राणीमात्रात नको तिथे तोंड घालण्याच्या वृत्तीमुळे दगड खावयास लागतात. हे मात्र खरे ! या खंड्याबाबत प्रचलित झालेली एक हकीकत अशी ...... तो कुतऱ्याचा स्वभाव गुण तो वाईट जीनसावर हुंगावयास गेला. ते समई येक हुजऱ्याने कुतऱ्यास दगड मारिला. तो त्याचे पायास लागोन तो ओरडत सरकार याजपासी आला. मग त्याणी सर्व मंडळीस विच्यारिले कीं यास कोणी मारिले. तेव्हा एक हुजऱ्याने सांगितले कीं हुजरे याणी दगड मारिला. तेव्हा महाराज छत्रपती यास राग येऊन त्या हुजऱ्यास शोध करून आणा, असी आज्ञा होताच ढालाइतानी त्या हुजऱ्यास धरून हुजूर आणिला. नंतर सरकार यांनी त्या हुजऱ्यास पुसिले की तू खंड्या कुतऱ्यास दगड का मारिलास ? त्याजवरून हुजऱ्याने स्वामीस अर्ज केला केला की खंड्या कुतरा सरकारचा मी ही कुतरा सरकारचा. कुतरी कुतरी भांडली त्याचे भांडण स्वामींनी कशास मनात आणावे. असा हुजऱ्याने अर्ज केल्यावरून मग शाहू महाराज छत्रपती यांचा राग मनातून गेला. आणि मर्जी खूष जाहाली. तर दुसरी हकीकत अशी......
इंद्रोजी कदम सापकर हा बादशाही नोकर होता. आपल्या फौजेतील घोड्यास तो चांदीचे नाल करून नालबंदी करीत असे. आपल्या लष्करात नोकर चाकर यांना त्याने सक्त ताकीद दिली होती. घोड्याचा नाल सापडल्यास तो जमा न केलेस हात तोडला जाईल. एकदा तो दिल्लीहून बादशहाकडून आला होता म्हणून त्याला शाहूराजांनी भेटीस बोलाविले जासूदामार्फत खास आज्ञापत्रे पाठविली. या उलट इंद्रोजीने विनंती पत्रे पाठविली की पेशवे प्रधान तुमच्या दर्शनास येतात त्या वेळेस लष्करातील नोबती नगारे बंद करतात.परंतु स्वामींनी माझ्यासाठी नोबती नगारे वाजविण्याचा हुकूम केला पाहिजे.
शाहू महाराजांनी नौबती नगारे वाजवीत येण्याविषयी आज्ञा केल्यावर इंद्रोजी कदम सात हजारांची फौज घेऊन सोबत वकील कारकून व कारभारी सापहून निघाला. इंद्रोजी कदमाने आपल्यासह सात हजार लोकांना जरीपोशाख घालून जड जवाहिराचे दागिने सर्वांच्या अंगावर घालून नौबती नगारे वाजवीत रंगमहालापर्यंत आणले. वरून नगारजीस दमबाजी केली की नौबत बंद केल्यास हात तोडीन. महाराजांच्या हे लक्षात आले की इंद्रोजीला सामान्य सरदार असूनही आपली दौलत व बडेजाव दाखवायची घमेंड आहे. महाराजांनी आपला खंड्या कुत्र्यास बरोबर घेऊन त्याला जडजवाहीर घालून आपण साध्या पांढऱ्या वेषात तख्तावर जाऊन बसले. इंद्रोजी कदम याला व बरोबर आलेल्या मंडळीना खंड्याच्या अंगावरील दागिने पाहून महाराजांनी लज्जित केले व त्याची घमेंड उतरविली. हा खंड्या कुत्रा मयत झाल्यावर महाराजांनी संगम माहुलीस त्याचे थडगे बांधले. नंतर याही कुत्र्याच्या थडग्यास लोक देव मानून नवसास पावतो म्हणून नवस करीत असत. आजही साताऱ्याजवळ संगम माहुलीत शाहूंच्या लाडक्या खंड्याची समाधी आहे.
संदर्भ
१) मराठी रियासत - गो. स. सरदेसाई २) मराठी दप्तर रुमाल पहिला - वि. ल. भावे ३) थोरले शाहू महाराज - मल्हार रामराव चिटणीस ४) छत्रपती थोरले शाहू महाराज - आसाराम सैदाणे ५) शाहू गौरवग्रंथ
क्वीचौ
क्वीचौ (देवनागरी लेखनभेद: ग्वीचौ ; सोपी चिनी लिपी: 贵州; पारंपरिक चिनी लिपी: 貴州; फीनयिन: Gùizhōu; ) हा चीन देशाच्या नैऋत्येकडील प्रांत आहे. क्वीयांग येथे क्वीचौची राजधानी आहे.
भूगोल
क्वीचौच्या उत्तरेस सिच्वान प्रांत व चोंगछिंग महानगर क्षेत्र असून, पूर्वेस हूनान, दक्षिणेस क्वांग्शी, तर पश्चिमेस युइन्नान हे प्रांत आहेत. क्वीचौचा पश्चिमेकडील मुलूख डोंगराळ असून तो युइन्नान-क्वीचौच्या पठाराचा भाग आहे. प्रांताचा पूर्वेकडील व दक्षिणेकडील मुलूख काही अंशी सखल आहे.
क्वीचौचे हवामान दमट उपोष्णकटिबंधीय प्रकारात मोडणारे आहे. येथील वार्षिक सरासरी तापमान १०° - २०° सेल्सियस असून, जानेवारीत पारा १° ते १०° सेल्सियसांदरम्यान राहतो, तर जून महिन्यात पारा १७° ते २८° सेल्सियसांदरम्यान राहतो.
रसताल
बाह्य दुवे
वर्ग:ताल वर्ग:रिकामी पाने
फग्गन सिंग कुलास्ते
फग्गन सिंग कुलास्ते ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १७व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१७ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
कुंतला कुमारी साबत
कुंतला कुमारी साबत ही एक ओडिया लेखिका आहे.तिचा जन्म बस्तर (छत्तीसगढ) संस्थानात एका ख्रिस्ती कुटुंबात झाला.तिचे वडील ब्रह्मदेशात (सध्याचे म्यानमार) सरकारी सेवेत डॉक्टर होते. कुंतला कुमारीचे बालपण तेथेच गेले.
तिचे प्रारंभीचे शालेय शिक्षण घरीच झाले. तिच्या आईने तिला ओडिया, बंगाली, हिंदी या भाषा शिकविल्या. वयाच्या तेराव्या वर्षी ती ओदिशाला गेली व कटक येथील रॅव्हनशा कन्या विद्यालयातून १९१७ मध्ये प्रवेश परीक्षा उत्तीर्ण झाली. त्यानंतर तिने वैद्यकाचा अभ्यास केला.ती १९२१ मध्ये एल्. एम्. पी. परीक्षा उत्तीर्ण झाली. पुढे सु. पाच वर्षे कटक येथील ‘रेडक्रॉस सोसायटी’ मध्ये तिने डॉक्टर म्हणून नोकरी केली. त्यानंतर ती दिल्ली येथे गेली व तिने स्वतंत्र वैद्यकीय व्यवसाय केला. डॉक्टर म्हणून नावारूपाला येत असतानाच तिने तत्कालीन धार्मिक, सांस्कृतिक व सामाजिक जीवनात रस घेऊन सामाजिक चळवळीत भागही घेतला.आर्य समाजाकडून दीक्षा घेऊन तिने हिंदू धर्म स्वीकारला व एका आर्य समाजी कार्यकर्त्याशी लग्नही केले. दिल्लीला येण्यापूर्वीच एक कवयित्री म्हणून तिचा नावलौकिक झाला होता. ओडिया नियतकालिकांतून तिचे साहित्य नियमितपणे व सातत्याने प्रकाशित होत होते. ओडिया भाषेतील तिच्या अनेक कविता व रघु-अरखिता ही कादंबरी दिल्ली येथे असतानाच प्रकाशित झाली. १९२०–३० या दशकात तिने विपुल लेखन केले. तिच्या कवितांचे चार खंड व काही कादंबऱ्या प्रकाशित झाल्या. तिच्या ‘अंजली’, ‘उच्छ्‌वास’, ‘अर्चना’, ‘स्फुल्लिंग’, ‘प्रेम चिंतामणी’ इ. कविता आणि भ्रांती, पारसमणी, नअतुंडी, काली बोहू इ. कादंबऱ्या विशेष उल्लेखनीय आहेत. दिल्लीच्या वास्तव्यात ती हिंदी भाषेतही कविता लिहू लागली.तसेच महाबीर, जीवन, नारी  आदी नियतकालिकांचे संपादनही तिने केले. अल्पावधीतच हिंदी लेखिका म्हणूनही तिला मान-मान्यता मिळाली. ओडिया कवयित्री व कादंबरीकर्त्री म्हणून तिला त्याआधीच प्रतिष्ठा लाभली होती. ओडिया वाङ्‌मयाला उत्तेजन देण्यासाठी व स्वतःचे वाङ्‌मय प्रकाशित करण्यासाठी तिने कटक येथे ‘भारती तपोबन संघ’ स्थापन केला. १९२९–३८ या कालावधीत दिल्ली येथील वास्तव्यात तेथील सांस्कृतिक जीवनात तिने सक्रिय सहभाग घेतला. महात्मा गांधींच्या स्वातंत्र्य आंदोलनाचा गाढा प्रभाव तिच्यावर पडला होता. त्यातून लिहिलेल्या ‘आव्हान’ या दीर्घकाव्यात तिच्या प्रखर राष्ट्रभक्तीचे दर्शन घडते. हे काव्य प्रकाशित होताच, ब्रिटिश सरकारने त्यावर बंदी आणली.
वर्ग:तात्पुरता वर्ग-१० मार्च २०१८ कार्यशाळा
फे टूनीक्लीफ
फे टूनीक्लीफ ही दक्षिण आफ्रिकेची महिला क्रिकेट खेळाडू आहे.
कॅथी बेट्स
वर्ग:ऑस्कर पुरस्कार विजेत्या अभिनेत्री वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
अमरावती जिल्हा
अमरावती हा महाराष्ट्र राज्यातील एक जिल्हा आहे.
प्रशासकीय विभाग
जिल्ह्याचे विभाजन १४ तालुके आणि ६ उपविभागांमध्ये करण्यात आले आहे. त्यांचे विभाग पुढीलप्रमाणे आहेत.
ऐतिहासिक महत्व
प्राचीन इतिहासात अमरावती शहराचा उल्लेख महाभारतात आढळतो. महाभारत काळात श्रीकृष्णाने कौंडिण्यपूर या ठिकाणाहून रुक्मिणीचे हरण केले होते. श्रीकृष्णाने हरण करताना अमरावतीच्या एकवीरा देवीच्या तळाखालून ते कौडिण्यपूरपर्यंत भुयार खणले होते असे सांगतात.
भौगोलिक स्थान आणि महत्व
अमरावती जिल्हा हा महाराष्ट्रातील उत्तरेकडील जिल्हा म्हणून ओळखला जातो. महाराष्ट्र राज्याच्या एकूण क्षेत्रफळापैकी ३.९८ टक्के क्षेत्र या जिल्हाने व्यापलेले आहे. अमरावती जिल्ह्यात कापसाची मोठी बाजारपेठ आहे. विदर्भातील महत्त्वाचा, शैक्षणिकदृष्ट्या प्रगतिशील जिल्हा म्हणून ओळखल्या जातो. सामाजिक क्षेत्रामध्ये या जिल्ह्याचे नाव खूपच अग्रेसर आहे. संत गाडगेबाबा, राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज, संत गुलाबराव महाराज, डॉ. शिवाजीराव पटवर्धन, डॉ. पंजाबराव देशमुख इत्यादी महत्त्वाच्या व्यक्ती या जिल्ह्यात होऊन गेल्या आहेत.
राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराजांनी १९३५ साली मोझरी येथे गुरुकुंज आश्रमाची स्थापना केली. अमरावती जिल्ह्यातील सातपुड्याच्या कुशीत वसलेले चांदूरबाजार तहसिलातील माधान हे गाव श्री गुलाबराव महाराजांची कर्मभूमी आहे. १९४६ साली डॉ. शिवाजीराव पटवर्धन यांनी कुष्ठरोग्यांच्या सेवेसाठी अमरावतीजवळ तपोवन येथे जगदंबा कुष्ठधामाची स्थापना केली. अमरावती येथील अंबादेवीचे मंदिर अस्पृश्यांसाठी खुले व्हावे म्हणून डॉ. पंजाबराव देशमुख यांनी मंदिरप्रवेश चळवळ सुरू केली. १९३२ साली त्यांनी अमरावती येथे श्रद्धानंद छात्रालय व शिवाजी शिक्षण समितीची स्थापना केली. शिवाजी शिक्षण समिती आज विदर्भातील अग्रणी शिक्षण संस्था आहे. १८९७ चे राष्ट्रीय काँग्रेसचे अधिवेशन अमरावती येथे भरले होते. या अधिवेशनाचे अध्यक्ष सी. शंकरन नायर हे होते.
अमरावती जिल्ह्याला अकोला,यवतमाळ, वर्धा आणि वाशीम या जिल्ह्यांच्या सीमा लागल्या आहेत. अमरावती जिल्ह्याची सर्वात जास्त सीमा मध्यप्रदेश या राज्याला लागली आहे. अमरावती जिल्ह्यातील सातपुडा पर्वत हा मध्यप्रदेश आणि महाराष्ट्राचा सीमावर्ती प्रदेश आहे. या जिल्ह्यातील वरूड आणि मोर्शी हे तालुके संत्र्यांसाठी प्रसिद्ध आहेत. भारताचे पहिले कृषिमंत्री डॉ. पंजाबराव देशमुख यांनी स्थापन केलेली शिवाजी शिक्षण संस्था विदर्भातील मोठी संस्था आहे. स्वातंत्र्याच्या आंदोलनात सहभागी होणारे दादासाहेब खापर्डे, वीर वामनराव जोशी याच जिल्ह्यातील होते.
अमरावती जिल्ह्यातील शेंदूरजना बाजार हे गाव गुरांच्या बाजारासाठी प्रसिद्ध आहे. याच गावी हिंद सेवक संघाची शाखा होती.
पर्यटनस्थळ
चिखलदऱ्याजवळची काही आकर्षण केंद्रे :
अलीकडच्या काळात चिखलदरा हे ठिकाण पॅराग्लायडिंगसाठी हळूहळू उदयास येत आहे. भारतात पॅराग्लायडिंग मोजक्याच ठिकाणी होते. महाराष्ट्रातील हे तिसरे ठिकाण आहे.
अमरावती शहरात आणखी काही पर्यटन व प्रेक्षणीय स्थळे खालीलप्रमाणे :
अभियांत्रिकी
जिल्ह्यात दहा अभियांत्रिकी महाविद्यालये आहेत.
शारीरिक शिक्षण
श्री हनुमान व्यायाम प्रसारक मंडळ, अमरावती. ही शारीरिक शिक्षण क्षेत्रात जागतिक मान्यता असलेली संस्था म्हणजे अमरावतीचे भूषण आहे. जागतिक दर्जाच्या खेळ सुविधा येथे विद्यार्थ्यांसाठी उपलब्ध आहेत. येथे शारीरिक शिक्षणाचा पदवी अभ्यासक्रम चालवला जातो.
पिके
ओलीत क्षेत्र : ६२ हजार हेक्टर
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रातील जिल्हे वर्ग:अमरावती जिल्हा वर्ग:अमरावती विभागातील जिल्हे
अन्‌ईक्वल सिटिझन्स (पुस्तक)
अन्‌ईक्वल सिटिझन्स : अ स्टडी ऑफ मुस्लिम विमेन इन इंडिया हे पुस्तक अभ्यासक झोया हसन व स्त्रीवादी प्रकाशक व लेखक रितू मेनन यांचे असून ते ऑक्सफर्ड युनिवर्सिटी प्रेसने २००४ मध्ये प्रकाशित केले आहे
महत्त्वाचे मुद्दे
हे पुस्तक सामाजिक विषमता व आंतरगट तफावत या सैद्धांतिक चौकटीमध्ये मुस्लिम स्त्रियांच्या स्थानावरील आनुभाविक अभ्यास आहे. हे अभ्यास मुस्लिम स्त्रियांबाबतीतील साचेबद्ध कल्पनांच्या पलीकडे जाऊन त्यांचे प्रश्न मांडते. येथे हिंसा, शिक्षण, गतिशीलता, समाज कल्याणाच्या धोरणांची उपलब्धी आदी विविध विषयांवर भाष्य केलेले आहे.
संदर्भ सूची
वर्ग:स्त्री अभ्यासातील संहिता वर्ग:स्त्रीवादी साहित्य
चेन्नई
चेन्नई (जुने नाव मद्रास) (लिहिण्याची पद्धत) चेण्णै (स्थानिक उच्चार) (तमिळ्: சென்னை/चेण्णै) हे दक्षिण भारतातील एक मोठे शहर व भारतातील एक महानगर आहे. तसेच चेन्नई ही तमिळनाडू या राज्याची राजधानी देखील आहे. चेन्नई बंगालच्या उपसागराच्या कोरोमंडल तटावर वसले आहे. आणि दक्षिण भारतातील सर्वांत मोठे सांस्कृतिक, आर्थिक, शैक्षणिक, औद्योगिक आणि व्यापारी केंद्र आहे. लोकसंख्येच्या तुलनेने चेन्नई हे भारतातील सहाव्या क्रमांकाचे शहर आहे. चेन्नईचे क्षेत्रफळ सुमारे ४२६ चौरस कि.मी आहे. १९९६ साली अधिकृतपणे या शहराचे मद्रास हे नाव बदलून स्थानिक वापरात असलेले चेन्नई असे करण्यात आले.
नावाचा उगम
चेन्नईचे नाव चेन्नईपट्टिनमचे लघुरूप आहे. हे गाव सतराव्या शतकात ब्रिटिशांनी बांधलेल्या फोर्ट सेंट जॉर्जच्या आसपास वसले. चेन्नईपट्टिनम नावाच्या व्युत्पत्तीबद्दल दोन आख्यायिका आहेत. पहिली म्हणजे  श्रीकलाहस्तीच्या राजा चेन्नैअप्पा नायकरच्या नावावरून गावास हे नाव दिले गेले. ब्रिटिशांनी हे गाव नायकरकडून १६३९ मध्ये घेतले. चेन्नई नावाचा पहिला अधिकृत वापर ऑगस्ट १६३९मधील खरेदीखतामध्ये आढळतो. त्यात ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनीच्या फ्रान्सिस डेच्या नावाचा उल्लेख आहे. दुसऱ्या आख्यायिकेनुसार येथील चेन्न केशव पेरुमल देवळाचे नाव गावाला दिले गेले.