cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
कॉलिन वेस्ली
कॉलिन टिच वेस्ली (५ सप्टेंबर, १९३७:डर्बन, दक्षिण आफ्रिका - हयात) हा undefinedकडून १९६० मध्ये ३ कसोटी सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे. हा डाव्या हाताने फलंदाजी आणि मंदगती गोलंदाजी करीत असे.
वर्ग:दक्षिण आफ्रिकेचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९३७ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
अरुण श्रीधर वैद्य
जनरल अरुण श्रीधर वैद्य (२७ जानेवारी, इ.स. १९२६; अलिबाग, महाराष्ट्र - १० ऑगस्ट, इ.स. १९८६; पुणे, महाराष्ट्र) हे भारतीय भूदलाचे १३ वे भूदलप्रमुख होते. इ.स. १९६५ च्या भारत-पाकिस्तान युद्धातील कामगिरीबद्दल त्यांना महावीर चक्र पुरस्कार मिळाला. नंतर इ.स. १९७१ च्या भारत-पाकिस्तान युद्धात दुसऱ्यांदा त्यांना महावीर चक्राने गौरवण्यात आले. ऑपरेशन ब्लू स्टारच्या वेळी ते भारतीय भूदलाचे प्रमुख होते. सेवेतून निवृत्त झाल्यावर खलिस्तानी अतिरेक्यांनी त्यांची महाराष्ट्रात पुणे येथे ह्त्या केली.
हत्या
भारतीय भूदलातून निवृत्त झाल्यावर अरुण वैद्य पुण्यात स्थायिक झाले. १० ऑगस्ट, इ.स. १९८६ रोजी बाजारातून घरी परतत असताना दुचाकीवरून आलेल्या दहशतवाद्यांनी त्यांच्यावर बंदुकीतुन ८ गोळ्या झाडल्या. वैद्यांना डोक्यात आणि मानेत गोळ्या लागल्या व त्यांचा घटनास्थळीच मृत्यू झाला. यावेळी त्यांचा अंगरक्षकही सोबत होता; व तोही पाठीत व मांड्यांत गोळ्या लागून जखमी झाला. खलिस्तान कमांडो फोर्स या अतिरेकी संघटनेने या हत्येची जबाबदारी स्वीकारली व सुवर्णमंदिरावर करण्यात आलेल्या कारवाईचा सूड उगवण्यासाठी वैद्यांना मा‍रल्याचा दावा केला. काही काळात वैद्याच्या मारेकऱ्यांना पकडण्यात आले. इ.स. १९८९ मध्ये सुखदेव सिंग आणि हरजिंदर सिंग यांना मृत्युदंडाची शिक्षा ठोठावण्यात आली. ९ ऑक्टोंबर, इ.स. १९९२ रोजी या दोघांना फाशी देण्यात आले.
वर्ग:पद्मविभूषण पुरस्कारविजेते वर्ग:सैनिकी पेशातील मराठी व्यक्ती वर्ग:हत्या झालेल्या मराठी व्यक्ती वर्ग:इ.स. १९२६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८६ मधील मृत्यू
फ्लोरेन्स
फिरेंत्से किंवा फ्लोरेन्स (Firenze, ) ही इटली देशाच्या मधील तोस्काना प्रदेशाची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे. फ्लोरेन्स शहराची लोकसंख्या सुमारे ३.७ लाख तर महानगर क्षेत्राची लोकसंख्या १५ लाख आहे.
चुंबकीय उपचार
चुंबकीय उपचार म्हणजे चुंबक किंवा इलेक्ट्रोमॅग्नेट्सचा वापर समाविष्ट असलेल्या थेरपीचा संदर्भ देते.
फ्लोरेन्स
ऐतिहासिक काळापासून फ्लोरेन्स हे इटली व युरोपामधील कला व संस्कृतीचे माहेरघर मानले गेले आहे. विशेषतः मध्ययुग व रानिसां काळांत चित्रकला, शिल्पकला व वास्तूशास्त्र ह्या विषयांमध्ये फ्लोरेन्सचे योगदान अमुल्य मानले जाते. सर्वानुमते रानिसांचा उगम फ्लोरेन्स येथेच झाला. मध्ययुगात व्यापार व अर्थकारणारे केंद्र असलेले फ्लोरेन्स हे त्या काळात जगातील सर्वात महत्त्वाच्या व श्रीमंत शहरांपैकी एक होते. रानिसां दरम्यानच्या फ्लोरेन्सच्या प्रजासत्ताकाची फ्लोरेन्स ही राजधानी होती.
चुंबकीय उपचार
प्रकारांमध्ये समाविष्ट आहे:
१. बायोइलेक्ट्रोमॅग्नेटिक्स, इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक फील्ड जैविक प्रक्रियांशी कसा संवाद साधतात आणि प्रभावित करतात याचा अभ्यास.
फ्लोरेन्स
येथील ऐतिहासिक वास्तूंमुळे फ्लोरेन्स हे जगातील सर्वात सुंदर शहरांपैकी एक मानले गेले आहे व युनेस्कोचे जागतिक वारसा स्थान आहे. फ्लोरेन्समध्ये अनेक कला दालने व संग्रहालये असून येथे दरवर्षी अंदाजे १५ लाखापेक्षा अधिक पर्यटक भेट देतात.
जुळी शहरे
जगातील खालील शहरांसोबत तोरिनोचे सांस्कृतिक व व्यापारी संबंध आहेत.
चुंबकीय उपचार
प्रकारांमध्ये समाविष्ट आहे:
३. इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक थेरपी (पर्यायी औषध), रोगावर उपचार करण्यासाठी इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक रेडिएशनचा वापर. परिणामकारकतेचा पुरावा कमी आहे.
४. स्पंदित इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक फील्ड थेरपी, किंवा PEMF, ऑस्टियोजेनेसिस सुरू करण्यासाठी कमकुवत इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक फील्डचा वापर.
५. अल्टरनेटिंग इलेक्ट्रिक फील्ड थेरपी, ज्याला "ट्यूमर ट्रीटिंग फील्ड्स" असेही म्हणतात, कॅन्सरच्या रुग्णांसाठी अँटी-माइटोटिक थेरपी म्हणून इलेक्ट्रिक फील्डचा वापर. वर्ग:वैद्यकशास्त्र वर्ग:उपचारपद्धती वर्ग:विकिप्रकल्प वैद्यकशास्त्र वर्ग:फक्त चित्र असलेली पाने
चुंबक चिकित्सा
मॉल ऑफ अमेरिका
मॉल ऑफ अमेरिका हा अमेरिकेतील ४२ लाख चौरस फुट जागेवर २५ लाख चौरस फुट बांधकाम असलेला हा मॉल साधारण आयताकृती आकाराचा आहे. ३ मजले आणि एका बाजूला ४ मजले बांधकाम असलेल्या या मॉल मध्ये ५२० दुकाने आहेत. मिनेसोटा राज्यामध्ये हिवाळ्यात नेहमीच शून्यापेक्षा खाली तापमान जात असूनही हा मॉल वातानुकुलित नाही. फक्त प्रवेश द्वार सोडल्यास बाकी सगळीकडे नैसर्गिक हवा संचारत असते. दिवे, इतर विजेची उपकरणे, येणारी माणसे आणि इथे काम करणारी मंडळी येथील हवामान योग्य पातळीत ठेवतात. दर वर्षी ४ कोटी लोक या मॉलला भेट द्यायला येतात.
इतिहास
ग़्हेर्मेज़िअन कुटुंबाच्या ट्रिपल ५ ग्रुपच्या मालकीचा हा असून १९९२ साली हा सर्वांसाठी खुला करण्यात आला. ७ मजली पार्किंगच्या जागेमध्ये साधारणपणे २०००० वाहने बसायची सोय केलेली आहे. दुसऱ्या टप्प्याध्ये अजून ८००० पार्किंग वाढवण्याचा बेत आहे. पण दुसऱ्या टप्प्याचा खर्च २ अब्ज डॉलर असल्याने त्यांनी सध्या त्याचे काम सुरू केलेले नाही. पैशाची कमतरता आणि आर्थिक मंदीमुळे हा बेत लांबणीवर पडला आहे. आता प्रांतातील कर वाढवून पैसा गोळा करायचे प्रयत्न चालू आहेत.
दुसरा टप्पा
मॉल ऑफ अमेरिका मध्ये एक थीम पार्क आहे. मुलांना आणि मोठ्यांनाही मजा करता येईल. तसेच पाण्याखाली मत्स्यालयची ही मजा घेता येते.टाचणी पासून टीवी पर्यंत आणि देशोदेशीच्या झेन्ड्यापासून कपड्यापर्यंत एका ठिकाणी सर्व काही मिळायची सोय येथे आहे. फार दमला तर बसायची आणि क्षुधा-शांती गृहाची पण सोय आहेच. मुलांना आवडणारे थीम पार्क असल्याने पालक नेहमीच इकडे येतात.
वर्ग:मिनीयापोलिस
खेडभाळवणी
खेडभाळवणी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सोलापूर जिल्ह्यातील पंढरपूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
खेडभाळवणीहे गावामध्येसोमेश्वराचे मंदिर आहे.खेडभाळवणी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्याच्या सोलापूर जिल्ह्यायातील पंढरपूर तालुक्यातील एक  गाव आहे. हे गाव भीमा नदीच्या (चंद्रभागा) काठावर वसले आहे. २०१६ च्या अंदाजानुसार येथील लोकसंख्या अंदाजे १,८०० होती. हे गाव पंढरपूरच्या पश्चिमेस १५ किमी. वर, भीमा नदीच्या उजव्या तीरावर आहे. हे गाव पंढरपूर – पुणे मार्गावर बाजीरावची विहीर या ठिकाणापासून ४ किमी अंतरावर आहे. येथील प्रवेशद्वारापासूनगावापर्यंत मुख्य रस्ता आहे. या गावात जाण्यासाठी पंढरपूर पासून बस वाहतुकीची सोय आहे.
या गावात सोमेश्वरचे जागृत देवस्थान आहे, दरवर्षी महाशिवरात्रीला याठिकाणी मोठी यात्रा भरते आसपासच्या खूप गावातून अनेक भक्त वर्षभर या गावात येतात. या गावात यल्लमा देवीचे मंदिर आहे दरवर्षी या देवीची यात्रा ३-४ दिवस साजरी केली जाते यामध्ये अनेक सांस्कृतिक कार्यक्रम घेतले जातात, ३-४ दिवस चालणाऱ्या या यात्रेमध्ये खूप भक्त येतात.
या गावात अनेक जाती-धर्माचे लोक राहतात. येथे शिवजयंती, जिजाऊ जयंती, भीम जयंती, गणेशोत्सव, दहीहंडी, नवरात्र इ. सण साजरे केले जातात. या गावात ग्रामपंचायत आहे. त्याद्वारे अनेक योजना या कार्यरत आहेत. गावमध्ये शुद्ध पाण्यासाठी ग्रामपंचायतीच्या माध्यमातून फिल्टरची सोय करण्यात आलेली आहे. ग्रामपंचायतीत गावातील ३ वॉर्ड आहेत, त्यामध्ये प्रत्येकी ३ सदस्य असून एकूण ९ सदस्य असतात.
खेडभाळवणी गावातील ७०% लोक शेतीवर अवलंबून आहेत. या गावामध्ये उस पिक हे मोठ्या प्रमाणात घेतले जाते. तसेच या गावामध्ये छोटे-मोठे उद्योगधंदेही आहेत. परंतु या गावात उसाची शेती मोठ्या प्रमानात केली कारण हे गाव भिमा(चंद्रभागा) नदीच्या काठी वसलेले आहे.
संदर्भ
वर्ग:पंढरपूर तालुक्यातील गावे वर्ग:सोलापूर जिल्ह्यातील गावे
हारोळी
हारोळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील कवठे महांकाळ तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:कवठे महांकाळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
कार्बन १४ किरणोत्सर्ग कालमापन पद्धती
पुरातन वस्तूंचा काळ ठरविण्यासाठी कार्बन १४ किरणोत्सर्ग कालमापन पद्धती (इंग्रजी: Radiocarbon dating, रेडिओकार्बन डेटिंग ;) उपयोगात आणली जाते. ही एक निश्चित कालमापन पद्धती( इंग्रजी: Absolute Dating Method) आहे. याचा शोध विल्लर्ड लिब्बी यांनी शिकागो विद्यापीठात लावला. प्रत्येक सजीव गोष्ट वनस्पती,प्राणी,मानव जिवंत असताना हवेतील कार्बन डायऑक्साईड घेत असते. या कार्बन डायऑक्साईडच्या घटकांमध्ये कार्बन १४ नावाचा घटक असतो. हा कार्बन १४ किरणोत्सर्गी आहे. प्राणी जिवंत असताना या कार्बन १४ची किरणोत्सर्जनाची क्रिया सतत चालू असते. सर्व प्राण्यांमध्ये कार्बन १४ चे प्रमाण एकच असते आणि म्रृत्यूनंतर सर्व प्राण्यांच्या अवशेषातून कार्बन १४ एकाच प्रमाणात बाहेर पडते. जिवंतपणी असलेल्या कार्बन १४चा अर्धा भाग म्रृत्यूनंतर ५७३० वर्षांनंतर नाहिसा होतो. या कालावधीला कार्बन १४ चे अर्धे आयुष्य म्हणतात. अशाचप्रकारे नंतरच्या १११३६ वर्षांनी त्याच्याही निम्मा कार्बन १४ शिल्लक राहतो आणि ७०००० वर्षांनी या कार्बन १४ची किरणोत्सर्जनाची क्रिया पूर्णपणे थांबते. आधुनिक काळातील कार्बनच्या किरणोत्सर्जनाशी मृत प्राण्याच्या किरणोत्सर्जनाची तुलना केली असता प्राण्याचा मृत्यू केव्हा झाला हे ठरविता येते. अलीकडच्या काळातील उत्खननातून निघालेल्या वस्तूंचे काळ या पद्धतीने ठरविण्यात आले आहेत. सौराष्ट्रातील लोथल या सिंधू संस्कृतीच्या प्रसिद्ध शहराचा काळ ४०३० म्हणजे इ.स.पूर्व २१८० हा याच पद्धतीने ठरविण्यात आला.
वर्ग:कालमापन
सिद्धेश्वरी देवी
सिद्धेश्वरी देवी (इ.स. १९०७ - इ.स. १९७६) या हिंदुस्तानी संगीत शैलीत गाणाऱ्या, भारतातील वाराणसी येथील गायिका होत्या. त्या 'मां' नावाने ओळखल्या जात.
जीवन
संगीतमय घरात राहूनही सिद्धेश्वरी देवींचे संगीत क्षेत्रात आगमन अपघाताने झाले. राजेश्वरी देवींनी आपली कन्या कमलेश्वरी हिच्यासाठी गाण्याची शिकवणी लावली होती. कमलेश्वरी गाण्याचे धडे गिरवत असे तेव्हा सिद्धेश्वरी घरकाम करत असे. एकदा निष्णात सारंगी वादक सियाजी मिश्रा कमलेश्वरीला शिकवत असलेला टप्पा तिला शिकवल्याप्रमाणे गाता येत नसल्याने संतापलेल्या राजेश्वरी देवींनी कमलेश्वरीला छडीने बडवायला सुरुवात केली. कमलेश्वरी जोरजोरात रडू लागली. तिचे रडणे ऐकून घरात काम करत असलेली तिची मैत्रीण व बहीण सिद्धेश्वरी तिथे धावत पोहोचली व आपल्या बहिणीला झाकून तिने स्वतःच्या अंगावर छडीचा मार सोसला. मग आपल्या रडणाऱ्या बहिणीला जवळ घेऊन सिद्धेश्वरी म्हणाली, 'सियाजी महाराज तुला जे सांगत आहेत ते गाणे इतके काही अवघड नाही.' असे म्हणून सिद्धेश्वरीने तिला ती संपूर्ण सुरावट लहान-सहान बारकाव्यांसह लीलया गाऊन दाखवली. तिथे जमा झालेले सारे लोक सिद्धेश्वरीच्या गाण्याने अचंबित झाले.
दुसरे दिवशी सियाजी महाराजांनी राजेश्वरी देवींकडे आपल्याला सिद्धेश्वरी देवीला दत्तक द्यावे अशी विनम्र मागणी केली. सियाजी महाराज व त्यांच्या पत्नीला मूलबाळ नव्हते. अशा रीतीने सिद्धेश्वरी देवी त्या दांपत्याकडे राहू लागल्या. पुढील काळात त्या सियाजी महाराजांच्या कुटुंबाच्या सुहृद व आधार बनल्या.
हा हेलावणारा प्रसंग सिद्धेश्वरी देवींच्या मनात खोलवर कोरला गेला आणि त्यांची कन्या सवितादेवी यांनी सहलिखित केलेल्या त्यांच्या 'मां' ह्या चरित्रात त्या प्रसंगाचे तपशीलवार वर्णन आहे.
सांगीतिक कारकीर्द
कालांतराने सिद्धेश्वरी देवींनी देवासच्या रजब अली खाँ व लाहोरच्या इनायत खाँ यांच्याकडे संगीताचे शिक्षण घेतले. परंतु त्या बडे रामदास यांना आपले मुख्य गुरू मानत असत. सिद्धेश्वरी देवी ख्याल गायन, ठुमरी (त्यांची खासियत) तसेच दादरा, चैती, कजरी इत्यादी शास्त्रीय संगीताचे प्रकार निष्णातपणे सादर करीत. अनेकदा त्या संपूर्ण रात्र गाण्याची मैफिल करत असत. उदाहरणार्थ, दरभंगा संस्थानच्या महाराजांच्या राजेशाही नौकानयनात त्या सारी रात्र गाण्याची मैफिल करायच्या.
इ.स. १९८९ साली त्यांच्या आयुष्यावर व कारकिर्दीवर प्रकाश टाकणारा, पुरस्कार विजेता माहितीपट 'सिद्धेश्वरी' निघाला. ख्यातनाम दिग्दर्शक मणी कौल यांनी तो दिग्दर्शित केला आहे.
मृत्यू
इ.स. १९७६ साली सिद्धेश्वरी देवींचे देहावसान झाले. त्यांची कन्या सविता देवी ह्याही गायिका असून त्या दिल्लीत राहतात.
पुरस्कार व अन्य गौरव
वर्ग:हिंदुस्तानी गायक वर्ग:संगीत नाटक अकादमी पुरस्कारविजेते वर्ग:इ.स. १९०७ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९७६ मधील मृत्यू
तमिळ चित्रपट दिग्दर्शकांची यादी
तमिळ चित्रपट दिग्दर्शक यांची नावे पुढील प्रमाणे आहेत-
इ.स. १८३
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १८३ वर्ग:इ.स.च्या १८० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
तमिळ चित्रपट दिग्दर्शकांची यादी
संदर्भदूवे
http://en.wikipedia.org/wiki/वर्ग:Tamil_film_directors
वर्ग:याद्या
आब्राम द म्वाव्र
(मार्च २६, १६६७ - नोव्हेंबर २७, १७५४) हा 'द म्वाव्रच्या सूत्राकरता' प्रसिद्ध असलेला फ्रेंच गणितज्ञ होता.
म्वाव्र,आब्राम वर्ग:इ.स. १६६७ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १७५४ मधील मृत्यू
दत्तपूर (कळंब)
दत्तपूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील कळंब तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:कळंब तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
अंजूर
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:भिवंडी तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
रोल्फिंग
रोल्फिंग ही एक उपचारपद्धती आहे.
वर्ग:वैद्यकशास्त्र वर्ग:उपचारपद्धती वर्ग:विकिप्रकल्प वैद्यकशास्त्र
मिट जायेंगे मिटने वाले (१९७७ हिंदी चित्रपट)
मिट जायेंगे मिटने वाले हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. या मध्ये धर्मेंद्र यांनी काम केले होते.
जिम पॉथिकॅरी
जेम्स एडवर्ड जिम पॉथिकॅरी (६ डिसेंबर, १९३३:केपटाउन, दक्षिण आफ्रिका - ११ मे, २०१६:केपटाउन, दक्षिण आफ्रिका) हा undefinedकडून १९६० मध्ये ३ कसोटी सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
वर्ग:दक्षिण आफ्रिकेचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९३३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१६ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
पोलादपूर तालुका
पोलादपूर तालुका हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील रायगड जिल्ह्याचा एक तालुका आहे.
नागरी सुविधा
येथे राष्ट्रीयीकृत बँक ऑफ इंडियाची शाखा आहे. शेती, दुग्धव्यवसाय,विहीर खोदणे, शेळ्यामेंढ्यापालन, किराणा दुकान,इतर सेवा व्यवसाय इत्यादी साठी बँक वित्त पुरवठा करते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील तालुके वर्ग:महाराष्ट्रातील तालुके
रतनगड
रतनगड (डोंगरी  किल्ला )हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे.
स्थान
रतनवाडीपासून ६ किलोमीटर अंतरावर, भंडारदऱ्यापासून २३ किमी, पुण्यापासून १८३ किमी आणि मुंबईपासून १९७ किमी अंतरावर असलेल्या महाराष्ट्रातील अहमदनगर जिल्ह्यातील रतनवाडी गावात हा प्राचीन किल्ला आहे. रतनगड हे महाराष्ट्रात ट्रेकिंगसाठी प्रसिद्ध आहे आणि भंडारादरा येथील पर्यटन प्रसिद्ध स्थळांपैकी एक आहे. किल्याला भेट देण्याचा सर्वोत्तम काळ ऑक्टोबर ते डिसेंबर हा आहे.
हा किल्ला समुद्रसपाटीपासून ४२५० फूट उंचीवर आहे. रतनगडचा किल्ला शिवाजी महाराज यांनी वापरला होता.
किल्ल्याला पुणे, साम्रद, कोकण आणि त्र्यंबक ही चार प्रवेशद्वारे आहेत. (हि नावे दरवाजा ज्या विभागाकडे म्हणजे किल्लेदाराच्या राज्याच्या चारी दिशांना असणाऱ्या भागांवरून दिली आहेत)<bR/>
अहमदनगर जिल्ह्यातील सामरद या गावातून पुढे दीड ते दोन किमी अंतरावर, भंडारदरा भागाच्या पश्चिम बाजूला सांदन दरी आहे. पावसाळ्याचे चार महिने वगळता वर्षभर इथे गर्दी असते.
सुभेदार जावजी हिराजी बांबळे
बहामनी राजवंशाच्या स्थापनेत संपलेल्या त्रासामुळे पश्चिम अहमदनगर टेकड्यांच्या महादेव कोळीनीं स्वातंत्र्य मिळविले. त्यापैकी एक इ.स.१३४६ मध्ये जयदेवराव मुकणे या महादेव कोळी राजाला बहामनी राजाने उत्तर कोकणात जव्हारचा प्रमुख बनविले. पहिल्यांदा जव्हार राज्यामध्ये अहमदनगर जिल्ह्याच्या बऱ्यााच भागांचा समावेश होता.(जव्हार प्रमुखांनी इसवी सन १७६०मध्ये अकोल्यात रतनगड किल्ला ताब्यात घेतला. ट्रान्स. बॉम भूगर्भ. सॉक्स मी, 244. अशी नोंद आहे.)
इ.स.१७६० मध्ये महादेव कोळ्यांची संख्या वाढल्याने अहमदनगची शांती भंग झाली. महादेव कोळी प्रमुखांपैकी एक, हिराजी बांबळे  याचे वडील व अन्य कुटुंब बहामनी राजांच्या काळापासून वसाहतीत होते. वडलांचे निधन झाले. पेशवाईच्या सेवेत पदभारावर असलेाला हिराजीचा मुलगा जावजी याने व जुन्नर येथेील पेशव्याच्या व्यवस्थापकाने जावजी यांना वडिलांची वसाहत व दर्जा देण्यास नकार दिला. मध्यम आकाराचे आणि गोरा, धैर्यवान, अस्वस्थ आणि अनियमित सवयींचे वर्णन केलेले जावजी यांनी पेशवे यांची सेवा सोडून, ​​टेकड्यांकडे माघार घेतली आणि सचोरांची टोळी काढली. जावजींना डोंगर सोडून कोकणात सेवेसाठी सुरू असलेल्या मोहिमेमध्ये सामील होण्याचे आदेश देण्यात आले. त्याला विश्वासघात झाल्याची भीती वाटली व ते खानदेशाला पळून गेले. त्याच्या कुटुंबीयांना ताब्यात घेण्यात आले आणि त्याच्याविरुद्ध सैन्य पाठविण्यात आले.
जुन्नर येथील सरदार रामजी सावंतमध्ये जावजीचा कडवा शत्रू होता. त्याने जुन्नरच्या सुभेदाराला पटवून दिले की जावजी हा वाईट माणूस आहे. .जुन्नरच्या सुभेदाराशी बोलणी करण्यास गेलेल्या रामजींनी दहा महादेव कोळी प्रमुखांचा एक गट पकडला, यात शेळकंदे घराण्यातील पाच, कोकाटे घराण्यातील दोन, भांगरे घराण्यातील एक आणि बांबळे घराण्यातील दोन हे होते. त्यातील एक भाऊ आणि चुलत भाऊ, जावजी यांनी आपल्या कुटुंबाबद्दल काही बातमी जाणून घेण्यासाठी पाठवले होते. रामजींनी जुन्नरच्या सुभेदाराकडून सात महादेव कोळ्यांना फाशी देण्याचा आदेश मिळविला आणि त्यांना शिवनेरी किल्ल्याचा कडेलोट करून खाली फेकण्यात आले. बदला घेताना जावजींनी रामजी सावंतच्या भावाला ठार मारले. तो टेकडीच्या एकाकी भागात राहत होता. जो सावंत जखमेचा पुरावा म्हणून जायचा तो गोसावी एका मंत्रांचा वापर करीत होता. रामजींनी जावजीची शिकार करण्यासाठी सैन्याची एक तुकडी मागितली.
लवकरच दाजी आणि जावजी घोडनेरच्या जंगलात भेटू लागले. जावजीचा मित्र म्हणून दाजींनी स्वतःचे प्रतिनिधित्व केले. ते एकत्र बसून आंघोळीसाठी नदीवर गेले. ते आंघोळ करत असताना जावजीच्या एका व्यक्तीने दाजीची पिशवी उघडली आणि त्यात जावजीच्या फाशीसाठी नाना फडणवीस यांनी स्वाक्षरी केलेला एक आदेश सापडला. शिबिरात परत आल्यावर या व्यक्तीने जावजीला जे काही पाहिले त्यास सांगितले आणि दाजी आणि त्याचे तीन मुलगे रात्री त्यांचे गळे कापले. यानंतर जावजीचा पाठपुरावा नेहमीपेक्षा अधिक तीव्र झाला. त्यांनी रघुनाथरावांकडे मदत मागितली, पण रघुनाथरावांचे कारण आता हताश झाले होते आणि त्यांना काहीच करता आले नाही. नाशिक येथे पेशव्यांचा राज्यपाल असलेल्या धोंडो गोपाळ याच्या सल्ल्यानुसार जावजीने आपले सर्व किल्ले तुकोजी होळकर यांच्या स्वाधीन केले आणि होळकरांच्या प्रभावामुळे माफी दिली गेली आणि सैन्याच्या ताब्यात राजूरमधील साठ गावांचा जिल्हा किंवा सुभा यांच्या ताब्यात देण्यात आले. १७८९ पर्यंत जावजी  सन्मानाच्या पदरातच राहिले परंतु त्यांच्या स्वतःच्या अनुयायांनी दिलेल्या जखमेतून त्याचा मृत्यू झाला. [मॅकिन्टोशच्या लक्षात आले की जावजीच्या बारा बायकांपैकी एक शिंपिन आणि दुसरी तेलिन होती. ट्रान्स बॉम भूगर्भ. सॉक्स मी, 254.] त्यांच्यानंतर त्यांचा मुलगा हिरोजी नाईक होता.
आपल्या आयुष्याच्या उत्तरार्धात कोकाटे आणि शेळकंदे या दोन महादेव कोळी देशमुख लोकांच्या असंतोषात वाढ झाली होती. या उगवत्यात नागरिकांना सामील होऊ नये म्हणून सरकारने घेतलेले एक उपाय म्हणजे विविध गावातील प्रमुखांना(पाटील) साखळी सुरक्षा किंवा जामीन सांखळीत प्रवेश करणे आणि प्रत्येकाने दुसऱ्याच्या चांगल्या वागणुकीची हमी देणे आणि देशमुख किंवा जिल्हा प्रमुख सर्वांसाठी सुरक्षितता असणे. जावजींना सुभ्याचा कारभार सोपविल्यानंतर हे देशमुख/नाईक चार वर्षांपेक्षा जास्त काळ शांत राहिले. ते पुन्हा बाहेर गेले, त्यांना विश्वासघाताने मारण्यात आले आणि त्यांना मृत्युदंड देण्यात आले.
कोणत्याही सरकारी कर्मचाऱ्यांना त्याच्या पगाराशिवाय काही घेऊ नये असा आदेश येईपर्यंत रामजींनी चांगली सेवा दिली. हा आदेश रामजी आणि त्याच्या कर्मचारी याना लागू झाला; त्याच्या बाजूने एखादा अपवाद वगळता यावा म्हणून विचारण्यासाठी त्याने लिहिले होते, परंतु आपल्या पत्राला उत्तर न मिळाल्याने त्यांनी पदमुक्तीची मागणी केली. त्याचा डिस्चार्ज नाकारला गेला आणि त्याला सहा महिन्यांची रजा देण्यात आली. सहा महिन्यांच्या रजेच्या शेवटी त्याचा पगार वाढवण्यासाठी किंवा त्याच्या हक्काची हानी भरून काढण्यासाठी काहीही केले गेले नाही म्हणून तो सावकर लुटारू झाला.
'''रामजी भांगरे यांचे प्रमुख समर्थक रतनगडचे महादेव कोळी किल्लेदार गोविंदराव खाडे नावाचे होते. गोविंदराव पेशवाईच्या खाली अकोल्यापासून बावीस मैलांच्या पश्चिमेला रतनगडच्या टेकडी किल्ल्याचा सेनापती होता.''' पेशव्यांच्या पडत्या वेळी तो आपल्या धन्याशी कट्टर राहिला आणि वयाची विनंती करून त्याने ब्रिटीश सरकारच्या अधीन नोकरीस नकार दिला. मॅकिन्टोशच्या ऑर्डरची स्थापना झाल्यानंतर टेकडी-किल्ल्यांच्या(रतनगड) चौकाच्या कपातीमध्ये गोविंदरावांच्या बारा नातलगांना, ज्यांनी रतनगडच्या चौकीचा भाग बनविला होता त्यांना रोजगारापासून वंचित ठेवले होते आणि ज्या गावाचे कमांडंट होते त्या गावाच्या उत्पन्नापासून वंचित ठेवले होते. किल्ल्याकडे त्यांचे वंशपरंपरागत दावे होते. गोविंदराव आणि त्याचे नातेवाईक आणि इतर बरेच निराश लोक डोंगरावर गेले आणि १८२८ च्या उत्तरार्धात कोकणातील रामजी भांगरे हे दोघे सामील झाले. जानेवारी १८२९ मध्ये अकोला डोंगरावर अनेक महादेव कोळी आहेत आणि लोक मोठ्या प्रमाणात घाबरले आहेत या वृत्ताच्या पार्श्वभूमीवर कॅप्टन मॅकिनटोश सह्याद्रीस सैन्याच्या तुकडीसह गेले. सुरुवातीला, जवळजवळ कोणत्याही गावात त्याचे टोळीत दोन किंवा तीन प्रतिनिधी नसले तरी, कोणतीही माहिती मिळू शकली नाही. ब्राह्मण कुलकर्णी, ज्यांच्यातील काही लोक वाढत होते,. इ.स. १८३८ साली रतनगड आणि सनगर किल्ल्यांच्या परिसरात त्याने बंड उभारले. कॅप्टन मॅकिंटॉश याने हे बंड मोडण्यासाठी सर्व अवघड खिंडी, दऱ्या, घाट, रस्ते, जंगले याची बारीकसारीक माहिती मिळविली. बंडखोरांची गुपिते बाहेर काढली..........
== गडावरील राजकर्ते ==
1) इ.स.1360 - हा किल्ला महादेव कोळी नायकांकडे होता
4) इ.स.1590 - मलिक अंबर आणि मिया मंजू या दोन मोठया सरदारांत या प्रांतावरून वाद पुढे मलिक अंबर विजयी आणि आपल्या जवळच्या महादेव कोळी सरदारची नेमणूक केली.
5) इ.स.1630 - मोघल आक्रमण शहाजी राजे ,महादेव कोळी सरदार आणि इतर मराठा सरदार यांच्या मदतीने निजामशाही वाचवण्याचा प्रयत्न झाला. पुढे मोघल विजयी आणि माहुलीच्या तहात किल्ला मोघलांना स्वाधीन केला.
6) इ.स.1660 - छत्रपती शिवाजी महाराज यांची उत्तर मोहीम मोरोपंतांच्या आणि स्थानिक महादेव कोळी लोकांच्या मदतीने किल्ला स्वराज्यात घेतला आणि किल्ल्यावर पुन्हा स्थानिक महादेव कोळी यांची नेमणूक केली. 7) इ.स.1664 - सुरतेच्या स्वारीहून परतताना राजांनी किल्ल्याचा आश्रय घेतला हा किल्ला भौगोलिक दृष्टीने महत्त्वाचा होता.
8) इ.स.1688 - मोघलांची दक्षिण स्वारी, नाशिक आणि कल्याण मुघल सुभेदारांनी जव्हारच्या राजांच्या मदतीने किल्ला ताब्यात घेतला.
9) इ.स.1720 - छत्रपती शाहूराजांबरोबर किल्ला मराठा साम्राज्यात आला. 10) इ.स.1750 - पेशवे यांनी राजूर प्रांत तयार केला.प्रांताचे मुखयालय रतनगड करून सुभेदार म्हणून महादेव कोळी जावजी हिराजी बांबळे यांची नियुक्ती केली.
11) इ.स.1750-1790 - सुभेदार जावजी बांबळे यांच्या काळात किल्ल्याचा विकास झाला.राजूर प्रांत संपन्न झाला आणि रतनगड किल्ल्याचे महत्त्व आणखी वाढले
12) इ.स.1790 - जावजी यांचे पुत्र हिरोजी हे सुभेदार झाले या काळात देवगावचे देशमुख/नाईक वाळोजी भांगरे यांनी पेशवाईविरुद्ध बंड पुकारले आणि रतनगड घेण्याचा अयशस्वी प्रयत्न केला.
13) इ.स. 1813 - रामजी भांगरे हे राजूरचे सुभेदार झाले आणि रतनगड किल्ल्याचे किल्लेदार गोविंदराव खाडे झाले.
14) 5 मे 1818 - तिसऱ्या मराठा-इंग्रज युद्धात कॅप्टन गॉडर्ड याने किल्लेदार गोविंदराव खाडे यांचा पराभव करून किल्ला ताब्यात घेतला.
15) इ.स.1820 - रामजी भांगरे, गोविंदराव खाडे आणि त्यांचे पुत्र कृष्णा खाडे यांनी इंग्रजांविरुद्ध बंड केले. कॅप्टन मॅन्कीटोश याने बंड मोडून काढले. किल्ल्याचा वाटा बंड केल्या आणि किल्ल्याची नासधूस केली.
16) इ.स.1735 - आद्यक्रांतिकारक राघोजी भांगरे यांनी रतनगड आणि सनगर किल्ल्यांच्या परिसरात मोठा उठाव केला होता.
१८१८ साली रतनगड पाच विभागांचे मुख्यालय होते.राजुरची ३६ खेडी, अलंगची २२ खेडी ही सह्याद्रीच्या वरची व सह्याद्रीच्या खालची सोकुर्ली परगण्याची ६० खेडी,वाडी परगण्याची २२ खेडी, जुरुश्रोशि परगण्याची ६० खेडी होती.
आजून एक की हा किल्ला(१६००-१७०० शतकात) मौल्यावण वस्तू,दागिने,रत्न, ठेवण्याचे एक ठिकाण होते.आणि १८२० नंतर ब्रिटीशांनी हा गड ताब्यात घतल्यानंतर गडावरील या वस्तु ताब्यात घेतल्या. गड पूर्ण दारुगोळा लावून नष्ट केला.तसेच पश्चिम घाटातील ज्या काही औषधी,जडीबुटी,शोधण्याचे ठिकाण या गडाकडे पाहिले जायचं.
पुराणात असा ऊललेख आहे समुद्र मंथन झाल्या वर देव आणि दानव यांच्या मध्ये समुद्रातून निघालेल्या अमृताची वाटणी करण्याचे ठरले व नेवासे या ठिकाणी देवांनी अमृत प्राशन कले त्याच पंक्ती मधे राहू नावाचा एक दानव असून त्याने अमृत प्राशन केलेले आहेस असे समजताच विषणुने मोहीनी रूप धारण करून त्या दानवाचा शिरछेद केला त्याचे धड राहूरी या ठीकाणी पडले तर शीर रतनगडावर पडले व त्याच्या कंठातील अमृताची धार गडावरून वाहू लागली त्या काळा पासून त्या धारेचे नदी मध्ये रूपांतर झाले व नदीस अमृत वाहीनी असे नाव पडले.
गडावरील पाहण्यासारखी ठिकाणे
गडावरील प्रेक्षणीय ठिकाणे -
गडावरील राहायची सोय
गडावर रहाण्याच्या सोईसाठी दोन गुहा असून पाण्याची उपलब्धता आहे. गडावरील गुहांमध्ये अंदाजे ३० ते ३५ लोक राहू शकतात.
गडावरील खाण्याची सोय
गडावर खान्याची सोय नाही. स्वताला ती व्यवस्था करावी लागते.
गडावरील पाण्याची सोय
गडावरील पाण्याची टाके आहेत. त्यातील काही पिण्यायोग्य आहेत. कल्याण दरवाज्याजवळील झरा सुमधुर आहे.
गडावर जाण्याच्या वाटा
गडावर जाण्यासाठी तीन वाटा आहेत. १ रतनवाडीहुन २ कुमशेतहुन शिवकालीन मार्गाने ३ साम्रदहुन
मार्ग
==कसे जाल ? मुंबईहुन/- कसारा - इगतपूरी- घोटी - वारांगुशी -
भंडारदरा - साम्रादगावं. नाशिकहून - घोटी - वरंगुशी - भंडारदरा -
रतनवाडी फाटा) -मुतखेल - रतनवाडी
जाण्यासाठी लागणारा वेळ
रतनवाडीतून गडावर पोहचण्याकरिता ३ तास लागतात.
इ.स. १८४
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १८४ वर्ग:इ.स.च्या १८० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
कांपानिया
कांपानिया हा इटलीच्या दक्षिण भागातील एक प्रांत आहे. लोकसंख्येच्या दृष्टीने कांपानिया हा इटलीतील दुसऱ्या क्रमांकाचा प्रांत आहे.
प्राचीन ग्रीकांनी येथे वसाहती केलेल्या होत्या व या भागास ते मॅग्ना ग्रेसियाचा (बृहद् ग्रीस) भाग मानीत.
वर्ग:इटलीचे प्रदेश
ऑस्टिओपॅथी
ऑस्टिओपॅथी की एक उपचारपद्धती आहे.
वर्ग:वैद्यकशास्त्र वर्ग:उपचारपद्धती वर्ग:विकिप्रकल्प वैद्यकशास्त्र
बिजोरे
बिजोरे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील कळवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ९५० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:कळवण तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
एथॉल मॅककिनन
एथॉल हेन्री मॅककिनन (२० ऑगस्ट, १९३२:पोर्ट एलिझाबेथ, दक्षिण आफ्रिका - २ डिसेंबर, १९८३:डर्बन, दक्षिण आफ्रिका) हा undefinedकडून १९६० ते १९६६ दरम्यान ८ कसोटी सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू होता.
वर्ग:दक्षिण आफ्रिकेचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९३२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९८३ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
लाह्या
एखाद्या धान्यापासून किंवा कडधान्यापासून लाह्या बनवल्या जातात. विशेषतः मका किंवा ज्वारीपासून बनवलेल्या लाह्या खाल्ल्या जातात. धान्याचे किंवा कडधान्याचे दाणे भिजवून खूप तापवलेल्या भट्टीतल्या वाळूत भाजले की दाणा फुटतो व त्याची लाही बनते. या लाह्या वजनाने हलक्या असतात. याचा उपयोग खाद्यपदार्थात केला जातो. काही हिंदू व्रतवैकल्यांमध्येही यांचा उपयोग होतो.
नागपंचमीला हरभऱ्यापासून फुटाणे करणे म्हणजेच हरभऱ्याची लाही करणे तसेच तांदुळाच्या साळीपासून बनवलेल्या लाहीला साळीच्या लाह्या म्हणतात. लक्ष्मीपूजनाच्या दिवशी नेवैद्य दाखवण्यासाठी साळीच्या लाह्या वापरल्या जातात. पॉप क‍‌ॉर्न म्हणजे मक्याची लाही. हल्ली गहू, वाटाणा याच्याही लाह्या बाजारात मिळतात
वर्ग:खाद्यपदार्थ वर्ग:हिंदू व्रतवैकल्ये वर्ग:महाराष्ट्रातील खाद्यपदार्थ वर्ग:मराठी विकिबुक्स बंधूप्रकल्पात स्थानांतरित करावयाचे लेख
रिद्धपूर
श्रीक्षेत्र रिद्धपूर ही महानुभाव पंथांचीच नव्हे, तर मराठी वाङ्मयाचीसुद्धा काशी आहे. या भूमिमध्ये मराठीतील पहिला हस्तलिखित आद्यग्रंथ ‘लीळाचरित्र’ लिहिला गेला आहे. याठिकाणी लीळाचरित्रासह स्मृतिस्थळ, गोविंदप्रभू चरित्र, दृष्टांतपाठ, सूत्रपाठ, मूर्तीप्रकारासारखे ग्रंथ लिहिले गेले.
मराठी सरिता जेथे उगम झाली ती हीच पावनभूमी आहे. मराठी वाङमयाची पंढरी आहे. यामुळे प्रत्येक लेखकाने, साहित्यिकानेच नाही तर प्रत्येक मराठी माणसाने या मातीचा बुक्का मस्तकावर लावावा व या पवित्र ऐतिहासिक मातीवर आपला माथा टेकवावा, अशी ही भूमी आहे.
ही माती श्री गोविंदप्रभू, श्री.चक्रधर स्वामी, श्री नागदेवाचार्य यांच्यासारख्या महापुरुषांच्या वास्तवाने पुनित झालेली आहे. महीम भट्ट, केशीराज व्यास, महदाईसा यांच्यासारख्या प्रज्ञावंतांच्या प्रतिभेला याच मातीमध्ये अंकुर फुटला. समतेचा विचार १३ व्या शतकात याच मातीत जन्मलेल्या गोविंदप्रभुंनी मांडला. श्री गोविंदप्रभू महाराष्ट्राचे आद्यकर्ते संत सुधारक होते. ते श्री चक्रधरांचे गुरू होते. श्री चक्रधरांना हिंदू धर्मातील अस्पृश्यता, स्त्री दास्य, मांसाहार यासारख्या गोष्टी मान्य नव्हत्या. आचारधर्माचा आत्मा होऊन बसलेली मूल्ये त्यांना मान्य नसल्यामुळे श्री चक्रधरांनी महानुभाव पंथाची स्थापना केली तेही या रिद्धपूरच्या भूमितच.
नागदेवाचार्यांनी लीळाचरित्र आद्यग्रंथ मराठी भाषेतच नव्हे, तर मराठीच्या वऱ्हाडी बोलीत लिहून घेतले व बोली भाषेला शास्त्रीय भाषेचे महत्त्व प्राप्त करून दिले. संस्कृत पंडितांना त्यांनी बोलीभाषेतून बोलते केले. वऱ्हाडी बोली आद्यग्रंथाची भाषा झाली. श्री चक्रधरांनी याच गावात वाङ्मयीन, आध्यात्मिक, धार्मिक, सामाजिक क्रांती केली. स्त्रियांना पुरुषांच्या बरोबरीचा दर्जा देण्याचा पहिला प्रयत्न याच भूमित झाला. मराठी भाषेला त्यांनी याच भूमितून शास्त्रभाषेचा दर्जा प्राप्त करून दिला. ही फार मोठी वाङमयीन भाषिक क्रांती होती.
महानुभावांच्या १४ सांकेतिक लिपी ही फार मोठी भाषा वैज्ञानिक व लिपीशास्त्राची क्रांती होय. ते अहिंसेचे आद्यप्रवर्तक होते. श्री चक्रधरांनी मराठी भाषा चर्चास्तंभ बनविली. लोकोद्धारासाठी मराठीचा उपयोग केला. आद्य प्राचीन कवयित्री महदईसा यांनी या भूमित धवळे रचले. भाष्कर भट्ट, बोरीकर, नरेंद्र पंडित, विश्वनाथ पंडित, दामोधर पंडित, काशीनाथ व्यास अशा कितीतरी प्रज्ञावंत पंडितांनी या पंथात कथा काव्य निर्माण केलेत. कथा, काव्य, चरित्र, आत्मचरित्र, शास्त्रीय ग्रंथ, व्याकरण, भाषा विज्ञान, लिपीशास्त्र आदी सर्व प्रकारची वाङ्मय निर्मिती यात झाली. तत्त्वज्ञानाची मराठीतून शास्त्रशुद्ध मांडणी करून कर्मकांड व प्रवृत्तीवादाला नकार दिला व संन्यासवादाचा पुरस्कार केला.
मराठी भाषेचा झेंडा पंजाब, अफगाणिस्थानापर्यंत येथूनच पोहोचला. मराठी भाषाप्रेमींनी या भूमिला मानाचा मुजरा करावा, अशी ही भूमी पवित्र आहे.
http://www.lokmat.com/storypage.php?newsid=11711396&catid=15
वर्ग:महानुभावपंथीय चरणांकित तीर्थस्थाने
बाणकोटी बोलीभाषा
आगरी बाणकोटी बोली ही महाराष्ट्राच्या मुंबई, ठाणे, रायगड व रत्‍नागिरी जिल्ह्यातल्या पेण, रोहा, खालापूर, सुधागड, तळा, श्रीवर्धन, म्हसळा, अलिबाग, मुरूड, माणगाव, पोलादपूर, महाड, मंडणगड, दापोली, खेड  भागापासून साधारण चिपळूणपर्यंतच्या पट्ट्यातील ब्राह्मणेतर वर्गात अजूनही बोलली जाते.
बाणकोटी बोली ही भाषा आगरी बोली व मराठी भाषा यांच्या संगमातून तयार झाली आहे आगरी व बाणकोटीबोलींतील अनेक शब्दप्रयोग व बोलण्याचा सूर तसेच म्हणी सारख्याच स्वरूपाच्या आहेत. दोन्ही बोलींत 'ळ' अक्षरासाठी 'ल', 'मला' शब्दासाठी 'मना', करतो, देतो या शब्दांसाठी करतांव, देतांव हे शब्द वापरले जातात. साधारणपणे अलिबाग, पेण, रोहा, खालापूर, मुरुड या भागांत 'आगरी' व 'बाणकोटी' या दोन्ही बोली सारख्याच प्रमाणात बोलल्या जातात. आगरी-बाणकोटी या बोली बोलणारे लोक हे आगरी, कोळी, गवळी, क्षत्रिय मराठा, कुणबी या समाजांतले असतात त्याप्रमाणे इतर जातिप्रवर्गातील तसेच जमातीतील काही लोक ह्या बोली बोलतात.
हिंदू, बौद्ध, मुसलमान या धर्माची लोकही बाणकोटी बोलीत बोलतात. थोडा राकट पोत असलेली ही भाषा ऐकायलाही थोडी वेगळी वाटते. ही भाषा बोलणाऱ्या व्यक्तीच्या बोलण्यात म्हणींचाही वापर सर्रास आढळतो.
बाणकोटी बोलीतले काही शब्द आणि वाक्ये
आदरार्थी संबोधनांच्या क्रियापदांना काहीसे वेगळे रूप देऊन किंचित सानुनासिक उच्चारात लोक ही बोली बोलताना आढळतात. उदाहरणादाखल काही वाक्ये खालील प्रमाणे.
1 तुमच नाव काय?= 	तुमचां नांव काय
2 मला काय माहित?=	 मना काय/कय म्हाईत?
3 ती मला जेवायला देते	= ती मना ज्यावायला देते
4 ह्या झाडाखाली बस= 	हे झाडाखाली बस
5 माझी आजी आजारी आहे	= मांजी बय आजारी हाय
7 तुम्ही आलात काय?=	 तुमी आलंव काय?
8 काय करताय? =काय करताव?
9 तुम्ही घरी केव्हा जाल == तुमी घरी कदी जाल
वर्ग:महाराष्ट्रातील बोलीभाषा
स्वामी समर्थ
श्री स्वामी समर्थ अर्थात अक्कलकोट स्वामी (प्रकटकाल : इ.स. १८५६-१८७८)२२ वर्ष आयुष्यात हे इसवी सनाच्या १९ व्या शतकात होऊन गेलेले, महाराष्ट्रातील अक्कलकोटयेथे खूप काळ वास्तव्य केलेलेश्रीपाद वल्लभ व श्रीनृसिंहसरस्वती यांच्या नंतरचे भगवान श्रीदत्तात्रेयांचे ते तिसरे पूर्णावतार अवतार आहेत, अशी मान्यता आहे. गाणगापूरचे श्री नृसिंह सरस्वती हेच नंतर श्रीस्वामी समर्थांच्या रूपाने प्रकट झाले. "मी नृसिंह भान असून श्रीशैलम्‌‍जवळील कर्दळी वनातून आलो आहे" हे स्वामींच्या तोंडचे उद्‌गार ते नृसिंह सरस्वतींचा अवतार असल्याचे सुचवतात. विविध ठिकाणी स्वामी विविध नावांनी वावरले.
जीवन
स्वामी समर्थ हे विद्यमान आंध्रप्रदेशातल्या श्री शैल्यम क्षेत्राजवळील कर्दळीवनातून प्रकट झाले. त्यांनी तेथून आसेतुहिमाचल भ्रमण केले.
वासुदेव बळवंत फडके
इ.स. १८७५ सालच्या सुमारास महाराष्ट्रात जेव्हा मोठा दुष्काळ पडला होता, तेव्हा क्रांतिकारक वासुदेव बळवंत फडके स्वामी समर्थांच्या दर्शनासाठी आले होते, त्या वेळी त्यांनी फडक्यांना सध्या लढायची वेळ नाही असा सल्ला दिल्याचे सांगितले.
महती
''सबसे बडा गुरू... गुरूसे बडा गुरू का ध्यास... और उससे भी बडे श्री स्वामी समर्थ महाराज... तसेच स्वामी महाराजांनी त्यांच्या भक्तांना अभयदान दिले, भिऊ नकोस मी तुझ्या पाठीशी आहे...! अशा शब्दांंमधे स्वामी समर्थांंची महती वर्णन केली जाते.
प्रकटनाची पूर्वपीठिका
इ.स. १४५९ मध्ये, माघ वद्य १, शके १३८० या दिवशी श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी महाराज ह्यांनी गाणगापूरास निर्गुण पादुका स्थापन केल्या व त्यानंतर शैल यात्रेचे निमित्त साधून ते कर्दळीवनात अदृश्य झाले. ह्या कर्दळी वनात सुमारे ३०० वर्ष महाराजांनी कठोर तपश्चर्या केली. ह्या काळात मुंग्यांनी त्यांच्यावर वारूळ रचले. एके दिवशी उद्धव नावाचा लाकूडतोड्या त्याच कर्दळीवनात लाकडे तोडीत असताना त्याच्या हातून कुऱ्हाड निसटली व ती वारुळावर पडली. उद्धवाचे निमित्त साधून स्वामी महाराजांना पुन्हा भक्तांच्या कल्याणासाठी प्रगट व्हायचे होते. कुऱ्हाड वारुळावर पडताच त्यातून रक्ताची धार उडाली व क्षणातच दिव्य प्रकाश पडून उद्धवासमोर एक आजानुबाहू तेजस्वी मूर्ती प्रगट झाली; तेच अक्कलकोटचे स्वामी समर्थ महाराज होत. .
आपल्या हातून ह्या महापुरुषाला जखम झाली ह्या विचाराने उद्धवाला दुःख झाले व भय वाटू लागले; पण भक्तांसाठी माताच असलेल्या महाराजांनी उद्धवाला अभय व आशीर्वाद देऊन गंगातीरी प्रयाण केले. गंगातीरावर भ्रमण करता करता ते कलकत्त्यास गेले व तेथे त्यांनी महाकाली मातेचे दर्शन घेतले. नंतर काशी, प्रयाग असे भ्रमण करीत ते उत्तरेकडून दक्षिणेस आले.
दीक्षा
श्रीक्षेत्र त्र्यंबकेश्वर येथे त्यांनी शेगावचे श्री गजानन महाराज व शिर्डीचे श्री साई महाराज ह्यांना दीक्षा दिली. त्यानंतर स्वामी पंढरपूर, मोहोळ असे भ्रमण करीत सोलापुरास आले. त्यानंतर मंगळवेढे नामक गावास स्वामींनी काही काळ वास्तव्य केले व तिथल्या भक्तांना विविध स्तरावर मार्गदर्शन केले. भेटेल त्याला आपल्या लीलेने आगळ्यावेगळ्या पद्धतींनी दुःखमुक्त करून कार्यरत केले. श्री सद्गुरू रामानंद बिडकर महाराज यांना सुद्धा स्वामींची दीक्षा मिळाली आहे. ते फार मोठे शिष्य होऊन गेले आहे.
अक्कलकोट प्रवेश
इसवी सन १८५६ मध्ये स्वामी महाराजांनी अक्कलकोटमध्ये प्रवेश केला व तिथल्या बावीस वर्षांच्या वास्तव्यात अक्कलकोट हे तीर्थक्षेत्र झाले. येथे त्यांनी जगातील अनेक मान्यवरांना मार्गदर्शन केले.
अवतार कार्य समाप्ती
स्वामींनी अनेकांना कामाला लावून इसवी सन १८७८ मध्ये त्यांचा एक आविष्कार संपविला असे नाटक केले आहे. स्वामी महाराजांचे अवतार कार्य आजही सुरू आहे. स्वामींनी अवतार कार्य संपवलेले नाही. स्वामी समर्थ महाराज आजदेखील भक्तांच्या पाठीशी सतत राहून त्यांना मार्गदर्शन करून कार्यरत करीत आहेत व अनंतकाळपर्यंत करीत राहतील. आज भी श्री स्वामी महाराज जो-जो भेटेल त्याचा उद्धार अनेक मार्गातुन करत आहे.
पुण्यतिथी
श्री स्वामी समर्थ महाराज यांनी रविवार दि. ३० एप्रिल १८७८ रोजी (चैत्र वद्य त्रयोदशी, शके १८००, बहुधान्य नाम संवत्सर) अक्कलकोट येथे 'वटवृक्ष समाधी मठ स्थानी' माध्याह्नकाली आपल्या अवतारकार्याची समाप्ती केल्याचे नाटक केले व नंतर श्री स्वामी समर्थ यांना त्यांचे परम शिष्य चोळप्पा यांच्या निवासस्थानाजवळ समाधिस्थ करण्यात आले. त्यानंतर स्वामी महाराज पुन्हा कर्दळी वनात लुप्त झाले...
चित्रपट
या दोन्हीच्या अगोदर 2004 साली जेष्ठ अभिनेते श्री राहुल सोलापुरकर यांचा भिऊ नकोस मी तुझ्या पाठीशी आहे हा चित्रपट आला होता. २०२०मध्ये कलर्स मराठी वाहिनीवर जय जय स्वामी समर्थ ही मालिका सुरू आहे. स्वामी समर्थच्या जीवनावर आधारित मालिका आहे.
संदर्भ
वर्ग:मराठी संत वर्ग:हिंदू संत वर्ग:दत्त संप्रदाय
अंब्रिया
वर्ग:इटलीचे प्रदेश
बेथनी मॅटेक-सँड्स
बेथनी मॅटेक-सॅंड्स (Bethanie Mattek-Sands; जन्मः ४ फेब्रुवारी १९८७) ही एक अमेरिकन टेनिसपटू आहे. १९९९ साली व्यावसायिक बनलेल्या मॅटेक-सॅंड्सने आजवर २ महिला दुहेरी व २ मिश्र दुहेरी ग्रॅंड स्लॅम अजिंक्यपदे जिंकली आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:अमेरिकेचे टेनिस खेळाडू वर्ग:महिला टेनिस खेळाडू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
इ.स. १८५
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १८५ वर्ग:इ.स.च्या १८० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
स्वामी (१९७७ हिंदी चित्रपट)
स्वामी हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. या मध्ये धर्मेंद्र यांनी काम केले होते.
अगत्यन
अगत्यन (तामिळ: அகத்தியன்) हा एक तमिळ चित्रपट दिग्दर्शक आहे. अगत्यनने दिग्दर्शित केलेल्या १९९६ सालच्या कादल कोट्टै ह्या तमिळ चित्रपटाला सर्वोत्कृष्ट दिग्दर्शनासाठीचा राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार तसेच फिल्मफेअर पुरस्कार दक्षिण हे पुरस्कार मिळाले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:तमिळ भाषेमधील चित्रपट दिग्दर्शक
नॉर्थ सिडनी ओव्हल
नॉर्थ सिडनी ओव्हल हे ऑस्ट्रेलियाच्या न्यू साउथ वेल्समधील नॉर्थ सिडनी येथे वसलेले एक बहुउपयोगी खेळाचे मैदान आहे.
मैदानाच्या खेळपट्टीचे काम ६ डिसेंबर १९८७ रोजी पूर्ण झाले, त्यामुळे हे ऑस्ट्रेलियाच्या सर्वात जुन्या मैदानांपैकी एक आहे. मैदानाचे आजवर १९२९, १९३१, १९८३ आणि १९८५ अशा चार वेळा नुतनी करण करण्यात आले आहे. १९९२ मध्ये मैदानाला सिडनी क्रिकेट असोसिएशनचा "ग्राउंड ऑफ द इयर"चा पुरस्कार मिळाला.
वर्ग:सिडनी
२०१७ दक्षिण आफ्रिका चौरंगी मालिका
२०१७ दक्षिण आफ्रिका चौरंगी मालिका ही महिला क्रिकेट मालिका ४ ते २१ मे २०१७ दरम्यान पॉचेफस्ट्रूम, दक्षिण आफ्रिका येथे खेळवली गेली. सदर मालिका, , आणि  या संघांदरम्यान खेळवली गेली. मालिकेतील सामने सेन्वास पार्क आणि द पुक ओव्हल येथे खेळवले गेले. महिला एकदिवसीय दर्जा नसलेल्या झिम्बाब्वेचा समावेश असलेल्या सामन्यांव्यतिरिक्त इतर सर्व सामने महिला आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय क्रिकेट म्हणून खेळवण्यात आले.
मालिकेआधी, दक्षिण आफ्रिकेची कर्णधार डेन व्हान निकेर्कला पायाला झालेल्या दुखापतीमुळे वगळण्यात आले. दक्षिण आफ्रिकेने अंतरिम कर्णधाराची निवड केली, परंतु संघात नव्या खेळाडूला निवडले गेले नाही.
भारतीय संघाने दक्षिण आफ्रिकेला अंतिम सामन्यात ८ गडी राखून पराभूत करून मालिकेचे विजेतेपद मिळविले.
बाह्यदुवे
वर्ग:इ.स. २०१७ मधील खेळ वर्ग:इ.स. २०१७ मधील क्रिकेट वर्ग:आंतरराष्ट्रीय महिला क्रिकेट संघांचे दक्षिण आफ्रिका दौरे
लेखणी
लेखणी, किंवा पेन ही एक वस्तू आहे, ज्याद्वारे कागदावर शाई लिहिली जाते. रीड पेन, फेदर पेन, फाउंटन पेन, बॉल पॉइंट पेन अशा अनेक प्रकारचे लेखणी प्राचीन काळापासून वापरले जाते. रीड पेन, क्विल पेन, डिप पेन आणि रुलिंग पेन यांसारख्या सुरुवातीच्या पेनमध्ये निबवर किंवा लहान पोकळी किंवा पोकळीत थोड्या प्रमाणात शाई धरली जात होती, जी वेळोवेळी पेनची टीप शाईच्या विहिरीत बुडवून पुन्हा चार्ज करावी लागते.
आज, अशा पेनना केवळ चित्रण आणि कॅलिग्राफी सारख्या विशिष्ट वापरांची संख्या फारच कमी आढळते. रीड पेन, क्विल पेन आणि डिप पेन, जे लेखनासाठी वापरले जात होते, त्यांची जागा बॉलपॉईंट पेन, रोलरबॉल पेन, फाउंटन पेन आणि फील किंवा सिरॅमिक टिप पेनने घेतली आहे. तांत्रिक रेखांकन आणि कार्टोग्राफीसाठी वापरल्या जाणाऱ्या रुलिंग पेनची जागा रॅपिडोग्राफ सारख्या तांत्रिक पेनने घेतली आहे. या सर्व आधुनिक पेनमध्ये अंतर्गत शाईचे साठे असतात, जसे की लिहिताना त्यांना शाईत बुडविण्याची गरज नसते.
लेखणीचा इतिहास
आज आपल्याला चित्रांच्या माध्यमातून प्राचीन काळचा इतिहास कळतो. पहिले राजे मोराच्या पंखांचा वापर करून लिहत असत. नंतर पहिली पेन इराकच्या लोकांनी बनवली होती. पेनने लिहिण्याची सुरुवात इराकमधूनच झाली. त्यानंतर इजिप्शियन लोकांनी रीड पेन बनवले. वर्षानुवर्षे वेळू पेनाने लिहिण्याचे काम चालू होते. यानंतर इजिप्तच्या लोकांनी फाउंटन पेन बनवले आणि प्रत्येकजण फाउंटन पेनने लिहू लागला. भारतात ५००० वर्षांपूर्वी पेनची सुरुवात झाली. १३०० इ. स पूर्व रोमनांनी धातूचे पेन बनवले होते. प्राचीन काळी लेखनाचे कामही हाडांच्या माध्यमातून होत असे. काळाच्या ओघात नव्या लेखनाचा शोध लागला आणि नवीन कलमांचा शोध लागला. आजचा काळात पेनाचा जास्थ वापर न करता टंकलेकन केले जाते. इंग्रजांना विरोध करण्यासाठी कलमाचा वापर केला. काही स्वातंत्र्यसैनिक लेखणीतून इंग्रजांविरुद्ध लेख लिहीत असत आणि हे लेख वाचून भारतातील लोकांच्या मनात देशहिताची भावना जागृत झाली होती. माणसाला लेखणीतूनच ज्ञान मिळाले. वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:लेखनाचे माध्यम
दौलतपूर
दौलतपूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील कळंब तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:कळंब तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
अंबाडी (भिवंडी)
अंबाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील भिवंडी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:भिवंडी तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
अरुण वैद्यनाथन
अरुण वैद्यनाथन ( सिरकाझी, तमिळनाडू भारत) हा एक भारत-अमेरिकन चित्रपट निर्देशक आहे. तो फिचर चित्रपटांचा, लघुपटांचा व दूरचित्रवाणी नाटकांचा निर्माता व पटकथालेखकही आहे. त्याने आपली प्रथम पूर्ण लांबीची फिचर फिल्म तमिळ भाषेत निर्देशित केली.तो चित्रपट सन २००९ मध्ये विमोचित झाला.
वर्ग:तमिळ भाषेमधील चित्रपट दिग्दर्शक वर्ग:भारतीय वंशाच्या अमेरिकन व्यक्ती
इ.स. १८६
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १८६ वर्ग:इ.स.च्या १८० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
अंकारा
इतिहास
इ.स.पू. एक हजार च्या सुमारास या भागावर एक प्रसिद्ध राजा मिडास याच्या जमातीचा अंमल सुरू झाला. त्यानंतर काही वर्षे पर्शियन (आजचा इराण) राजांनी शहरावर राज्य केले. त्यानंतर इ.स.पू. ३३३ मध्ये अलक्षेंद्र याने या राजांचा पराभव करून शहर घेतले. पण हे फार टिकले नाही. इ.स.पू. २५ मध्ये रोमन साम्राज्याचा राजा ऑगस्टस याने शहर काबीज करून आपल्या साम्राज्यात सामील केले.नजिक च्या इतिहासात मुस्तफा पाशा यांच्या नेतृत्वाखाली तुर्की सैन्याने आक्रमकांचा पराभव करून इ.स १९२३ मध्ये युद्ध जिंकले. मुस्तफा केमाल पाशा स्वतंत्र तुर्कस्थानचे अध्यक्ष अंकरा येथे बनले.
आधुनिक
अंकरा शहराची लोकसंख्या तुर्कस्थानातील द्वितिय क्रमांकाची आहे.
बास्किन-रॉबिन्स
बास्किन-रॉबिन्स एक बहुराष्ट्रीय कंपनी आहे. ही कंपनी आइस्क्रीम व तत्सम पदार्थ विकते.
आइसक्रीम प्रतिष्ठानों है कि प्रकृति में वैश्विक है, बर्ट Baskin और Irv रॉबिन्स 1953 में स्थापना की. उत्पादित आइसक्रीम में शामिल किया गया है Glendale, कैलिफोर्निया. कंपनी भी आइसक्रीम 5.800 से अधिक स्थानों, जिसमें से 2.800 शाखाओं संयुक्त राज्य अमेरिका में उपलब्ध थे के साथ दुनिया की सबसे बड़ी के एक विशेषज्ञ श्रृंखला है। बास्किन रॉबिन्स दुनिया भर में 30 से अधिक देशों में आइसक्रीम वितरण किया गया है। कंपनी में मुख्यालय है गुआंगज़ौ, मैसाचुसेट्स.
बाहरी लिंक
वर्ग:बहुराष्ट्रीय कंपन्या
पुलीया
पुलीया हा इटलीच्या आग्नेय भागातील एक प्रांत आहे.
वर्ग:इटलीचे प्रदेश
तंगर बचन
वर्ग:तमिळ भाषेमधील चित्रपट दिग्दर्शक वर्ग:रिकामी पाने
चला मुरारी हिरो बनने
चला मुरारी हीरो बनने हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे. या मध्ये धर्मेंद्र यांनी काम केले होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९७७ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
भुताणे
भुताणे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील कळवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:कळवण तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
हालोळी
हालोळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील पालघर तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
पालघर रेल्वे स्थानकापासून पूर्वेस मनोर मार्गाने गेल्यावर अहमदाबाद-मुंबई राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ४८ वर मनोर गावानंतर मुंंबईकडे जाणाऱ्या रस्त्यावर हे गाव लागते. पालघरपासून हे गाव ३० किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ७४१ कुटुंबे राहतात. एकूण ३२६० लोकसंख्येपैकी १६२२ पुरुष तर १६३८ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ६५.०३ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ७४.२२ आहे तर स्त्री साक्षरता ५६.१३ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या ५३२ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १६.३२ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. छोट्या प्रमाणावर शेती व शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर म्हणून ते काम करतात.अगदी लहान प्रमाणात कुक्कुटपालन,बकरीपालन सुद्धा ते करतात.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस पालघर रेल्वे स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. अॉटोरिक्शासुद्धा पालघरवरून दिवसभर उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
गोवाडे, पोचडे, दुखटण, खामलोळी, बहाडोली,एम्बुरऐरंबी, कुडे, बोट, दहिसर तर्फे मनोर, साखरे, नावझे ही जवळपासची गावे आहेत.हालोळी ग्रामपंचायतीमध्ये हालोळी आणि बोट गावे येतात.
संदर्भ
https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. http://tourism.gov.in/india-tourism-development-corporation-itdc
वर्ग:पालघर तालुक्यातील गावे
चुडेखिंडी
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:कवठे महांकाळ तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
हवा महल
महाराज सवाई प्रतापसिंह यांनी इ.स.१७९९ मध्ये बांधकाम केले होते. खेत्री महलच्या अनोख्या संरचनेचे त्यांनी अत्यंत दमदाट केले आणि प्रेरणा घेतली आणि त्यांनी भव्य आणि ऐतिहासिक हवा महल बांधला. हे लाल चंद उस्ताद यांनी कृष्णपदाच्या मुहूर्तावर तयार केलेले आहे, हिंदू देव त्याची पाच मजली बाहय एक मधमाश्यांप्रमाणे आहे आणि त्याची ९५ छोटी खिडकी असलेली ज्हरोक्शस ज्यात क्लिष्ट लॅटिस्टिकच्या काडाने सुशोभित आहे. जाळीच्या मूळ उद्देशाने राजेशाही स्त्रियांना रस्त्यावर दररोजचे जीवन न पाहता त्यांना न पाहता परवानगी देण्यात आली, कारण त्यांना कठोर "पद्दा" (चेहरा झाकण) पालन करावे लागले. जाळीने उन्हाळ्यात उच्च तापमान दरम्यान संपूर्ण क्षेत्र व्हेंटिरी प्रभाव (डॉक्टर हवा) पासून थंड हवा अनुमती देते, वातानुकूलन संपूर्ण क्षेत्र. बऱ्याच जणांना रस्त्यावरील हवा महहल दिसतो आणि असे वाटते की हा महलचा समोरचा भाग आहे परंतु प्रत्यक्षात ही त्या बांधणीची पावले आहे.
२००६ मध्ये, महालवर जीर्णोद्धार व नूतनीकरणाचे काम ५० हजार वर्षांच्या कालावधीनंतर ४५६८ दशलक्ष रुपयांच्या खर्चासह स्मारकास चेहऱ्यावर नेण्याचा प्रयत्न केला गेला. कॉपोर्रेट सेक्टरने जयपूरच्या ऐतिहासिक वास्तूंचे रक्षण करण्यासाठी हातभार दिला आणि भारतीय युनिट ट्रस्टने हावा महलला हे कायम राखण्यासाठी स्वीकारले. हा महल एका विशाल कॉम्पलेक्सचा विस्तारित भाग आहे. दगड-कोरीव केलेल्या पडद्यावर, लहान गाडी व खांद्याच्या छतावर हे लोकप्रिय पर्यटन स्थळ आहे. स्मारकाने नाजूक पद्धतीने फांद्यावरचे काचपात्रे बनविलेले मॉडेल केले आहे. जयपूरच्या इतर अनेक स्मारकेंप्रमाणे, राजवाडा देखील वाळूचा खडक वापरून तयार केला जातो.
वर्ग:जयपूर
जोहोर बारू
जोहोर बारू (मलय: Johor Bahru ; अर्थ: नवीन जवाहीर ;) हे मलेशियाच्या संघातील जोहोर या दक्षिणेकडील राज्याचे राजधानीचे शहर आहे. ते युरेशियन भूखंडावरील दक्षिणतम टोकास वसलेले शहर आहे. जोहोर बारू शहराची लोकसंख्या १३,७०,७३८ (इ.स. २००९), तर जोहोर बारू महानगरीय क्षेत्रातील लोकसंख्या सुमारे २०,००,००० असून संघीय राजधानी असलेले क्वालालंपूर व नजीकच्या क्लांग खोरे क्षेत्राच्या महानगराखालोखाल ते मलेशियातील दुसरे मोठे नागरी क्षेत्र आहे. जोहोर सामुद्रधुनीमुळे सिंगापुरापासून भौगोलिक दृष्ट्या विलग झालेले जोहोर बारू उद्योग, पर्यटन, वाणिज्य व दळणवळण या क्षेत्रांच्या पातळीवर बऱ्याचदा सिंगापुराचे जुळे शहर मानले जाते.
बाह्य दुवे
वर्ग:जोहोर वर्ग:मलेशियामधील शहरे
पद्माकर गोवईकर
(एप्रिल २४, १९३६ - जुलै २२, २००१) हे मराठी नाटककार व कादंबरीकार होते.
साहित्य
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:मराठी नाटककार वर्ग:इ.स. १९३६ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २००१ मधील मृत्यू
इ.स. १८७
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १८७ वर्ग:इ.स.च्या १८० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
ऐको नाकामुरा
ऐको नाकामुरा (जपानी:中村藍子;नाकामुरा ऐको) (सप्टेंबर २८, इ.स. १९८३:ओसाका, जपान - ) ही जपानी टेनिस खेळाडू आहे.
वर्ग:जपानचे टेनिस खेळाडू वर्ग:महिला टेनिस खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८३ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
इ.स. १८८
समाप्ती
वर्ग:इ.स. १८८ वर्ग:इ.स.च्या १८० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे
अपोलिनारियो माबिनी
अपोलिनारियो माबिनी (Apolinario Mabini y Maranan; जुलै २२, १८६४ — मे १३, १९०३) हा एक फिलिपिनो तत्वज्ञ व अल्प काळाकरता फिलिपिन्सचा पहिला पंतप्रधान होता. वयाच्या ३८व्या वर्षी त्याचा कॉलराने मृत्यू झाला.
वर्ग:फिलिपिनो व्यक्ती वर्ग:इ.स. १८६४ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९०३ मधील मृत्यू वर्ग:फिलिपिन्सचे पंतप्रधान
अकिको मोरिगामी
ही जपानची टेनिस खेळाडू आहे.
अस्नोली तर्फे कुंदे
अस्नोली तर्फे कुंदे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील भिवंडी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
पीएसएलव्ही सी-१६
पीएसएलव्ही 'सी-१६' या पीएसएलव्ही रॉकेटच्या साह्याने भारताने उपग्रह सोडले.
पेलोड
त्यात १४० कोटी रुपये खर्चून तयार करण्यात आलेला व १२०६ किलो वजनाचा दूरसंवेदन उपग्रह 'रिसोर्ससॅट-२' आणि अन्य दोन 'लघु' उपग्रह (मायक्रो सॅटेलाइट) ८२२ किलोमीटर उंचीवरील ध्रुवीय कक्षेत सोडले आहेत.
वर्ग:अंतराळ विज्ञान वर्ग:ध्रुवीय उपग्रह प्रक्षेपण यान वर्ग:भारतीय उपग्रह प्रक्षेपण यान