cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
बुर्बाकी
गणितीय ध्येय
त्याच्या Éléments de mathématique लिहिण्यामागे बरेच हेतू होते. त्या काळापर्यंत गणिताचे लोक भौतिकशास्त्राला मदत म्हणून गणित करत. जे असे करत नसत ते त्यांच्या गणितातील बरीच उदाहरणे, संज्ञा भौतिक शास्त्रातून प्रेरित झालेल्या होत्या. कित्येकदा ते व्याख्याही भौतिक शास्त्राच्याच भाषेत मांडत. हे सर्व प्रकार बंद करून गणिताला एक स्वतंत्र शास्त्र म्हणून त्याला उदयास आणायचे होते. गणिताची सर्व चिह्ने, संकल्पनानी संज्ञा यांची निव्वळ गणिती प्रेरणेने पुनर्रचना त्याला करावयाची होती. हिल्बर्टच्या सैद्धांतिक पद्धतीला = Axiomatic method, पुढे न्यायचे होते. हे सर्व होण्यासाठी त्याकाळातील सर्वच गणित नवीन भाषेमध्ये पुन्हा एकदा लिहून काढणे गरजेचे होते. गणिताभ्यासासाठी उत्तम असा पुस्तक संच त्याला बनवायचा होता की, जो गणिताचा सर्वोत्तम संदर्भ म्हणून वापरला जाऊ शकेन.
बुर्बाकीबाबतच्या गप्पा
सुरुवातीच्या काळात हे लोक कधी प्यारीस इकोलमध्ये चर्चेसाठी भेटत तर कधी प्यारीस इन्स्टिट्युटमध्ये. मनात आल्यास ते शेजारच्या गावांतनी शेतामध्ये भेटत. आपल्या कल्पनानी गणिताचे चिटोरे घेऊन हे चर्चा करत. संघटनेच्या नियमांप्रमाणे त्यांच्यामध्ये प्रमुख कोण असे ठरवले जाणार नव्हते. सर्वच जण समान. तरीही वाइल सुरुवातील मार्गादर्शकासारखा होता. नंतरच्या काळात दिओदुने सर्वाधिक प्रभावी ठरला. ही चर्चा क्वचितच 'चर्चा' असे. सारे जण आपापली मते जोरदार मांडली जात. कोणाचा दृष्टीकोन जास्त योग्य, कोणता विषय जास्त महत्त्वाचा यावर हमरीतुमरी होई. आपले कागद वाचायला दिला तर समोरचा तो थेट बोळा करून भिरकावून देई! दुओदुनेला तर काहीच मान्य नसे! या बुर्बाकींपैकी (आता ह्या संघातील लोकांना Bourbakis म्हणतात) काही जणांच्या बायकांनी ह्या चर्चा पाहिल्या आहेत आणि त्या म्हणतात कि कित्येकदा असे वाटे की हे एकमेकांची टाळकी फोडणार किंवा दुओदेने टेबल उचलून फेकणार! पण घनघोर तात्त्विक चकमक या पुढे कधीच हे वाद गेले नाहीत. या चकमकी पाहणारे म्हणतात की इतके सारे होऊन त्यातून इतकी चांगली पुस्तके कशी बाहेर पडली हे आश्चर्याच आहे! कागदाचे कपटेनी आरडओरडा सोडून यातून काही बाहेर पडेल असे आम्हाला वाटले नव्हते! अद्यापी कित्येक जणांना हा एक खराखुरा माणूसच वाटतो. या संघटनेबाबात बोलतानाही कोणी अनेकवचनना वापरता "तो बुर्बाकी" असे एकवचनच वापर्तात.
बाह्य दुवे
वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख वर्ग:संदर्भ त्रुटी असणारी पाने वर्ग:गणितावरील ग्रंथ
लिमये
लिमये हे एक कौटुंबिक नाव आहे, जे कोकण, महाराष्ट्र, भारतातील चित्पावन कोकणस्थ ब्राह्मण समाजामध्ये सामान्य आहे. करंदीकर, दीक्षित आणि खसगीवाले ही नावे एकाच कुळातून आली आहेत. लिमये/करंदीकर/दीक्षित आणि खासगीवाले कुटुंबाचे मूळ भारताच्या पश्चिम किनारपट्टी, महाराष्ट्र - रत्‍नागिरी, कोकण - महाराष्ट्र प्रदेशातील दक्षिणेकडील जिल्हा आहे असे मानले जाते.
या कुळाचे कुलदैवत (कुटुंब देवता) लक्ष्मी-केशव हे रत्‍नागिरीजवळील कार्ले या छोट्या गावात वसलेले आहे. या कुटुंबातील कुलदेवता (स्त्री देवता) "अंबा जोगाई" ही मध्य-पूर्व महाराष्ट्र-भारतात वसलेली आहे. लिमये - करंदीकर - दीक्षित किंवा खासगीवाले नावाच्या लोकांचे गोत्र कपी आहे. लोकांचा हा समूह चित्पावन कोकणस्थ ब्राह्मणांचा आहे असे म्हणतात.
पूर्वी मराठा दरबारात अनेक लिमये राजे होते. लिमये कुटुंब लिमये कुलवृत्तांत हे आंतरपिढी इतिहासाचे पुस्तक सांभाळते. देवनागिरी लिपी वापरून ते मराठीत नियमितपणे प्रकाशित केले जाते. वर्ग:आडनावे
गणपत गायकवाड
गणपत काळू गायकवाड मराठी राजकारणी आहेत. हे कल्याण पूर्व मतदारसंघातून अपक्ष म्हणून महाराष्ट्राच्या बाराव्या आणि तेराव्या तसेच भारतीय जनता पक्षाकडून चौदाव्या विधानसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:महाराष्ट्राचे विद्यमान आमदार वर्ग:महाराष्ट्राच्या १४ व्या विधानसभेचे सदस्य वर्ग:कल्याण पूर्वचे आमदार वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार वर्ग:भारतीय जनता पक्षातील राजकारणी वर्ग:महाराष्ट्रामधील राजकारणी वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
श्रीलंका महिला क्रिकेट संघाचा पाकिस्तान दौरा, २०२२
श्रीलंका राष्ट्रीय महिला क्रिकेट संघाने मे-जून २०२२ दरम्यान तीन महिला आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटी२० सामने आणि तीन महिला आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने खेळण्यासाठी पाकिस्तानचा दौरा केला. महिला आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय मालिका २०२२-२५ आयसीसी महिला अजिंक्यपद स्पर्धा अंतर्गत खेळवली गेली. सर्व सामने कराची मधील साऊथएण्ड क्लब क्रिकेट स्टेडियम या मैदानावर खेळविण्यात आले. पाकिस्तानमध्ये पहिल्यांदाच आयसीसी महिला अजिंक्यपद स्पर्धेचे सामने खेळविण्यात आले.
तीनही ट्वेंटी२० सामन्यांमध्ये विजय मिळवत पाकिस्तानी महिलांनी ट्वेंटी२० मालिका ३-० ने जिंकली. पाकिस्तानने पहिले दोन वनडे सामने जिंकत मालिका जिंकली. श्रीलंकेने शेवटच्या सामन्यात विजय मिळवला.
३रा सामना
वर्ग:इ.स. २०२२ मधील क्रिकेट वर्ग:श्रीलंका महिला क्रिकेट संघाचे पाकिस्तान दौरे
गणेश नाईक
मराठी राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून कडून महाराष्ट्राच्या चौदाव्या विधानसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:महाराष्ट्राचे विद्यमान आमदार वर्ग:महाराष्ट्राच्या १२ व्या विधानसभेचे सदस्य वर्ग:बेलापूरचे आमदार वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार वर्ग:राष्ट्रवादी काँग्रेस पक्षातील राजकारणी वर्ग:महाराष्ट्रामधील राजकारणी वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९५० मधील जन्म
कसाइ
कसाइ हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील दोडामार्ग तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:दोडामार्ग तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
खारोशी (खेड)
खारोशी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील खेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:खेड तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
डॉन प्रिंगल
डॉनल्ड जेम्स डॉन प्रिंगल (१ मे, १९३२:मॅंचेस्टर, इंग्लंड - ४ ऑक्टोबर, १९७५:नैरोबी, केन्या) हा undefinedकडून १९७५ मध्ये २ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
कोकणी, कोकणा समाज
कोकणा समाजाचे महाराष्ट्रातील वास्तव्य नाशिक, ठाणे, धुळे, नंदुरबार या जिल्ह्यांमध्ये आहे, तर गुजरात राज्यात डांग, नवसारी, धरमपूर, सुरत या जिल्ह्यांमधून वास्तव्य करणाऱ्या कोकणा एक आदिवासी समाज आहे. प्राध्यापक बी. ए. देशमुख यांच्या मतानुसार रत्‍नागिरी परिसरात, समुद्र किनारपट्टीला लागून आर्य येण्यापूर्वी 'कुंकण' नावाचे नागकुल वास्तव्य करीत होते. ते मोठे पराक्रमी कूल होते आणि या 'कुंकण' कुलाच्या काहीतरी चिरस्मरणीय कामगिरीमुळेच या प्रांताला 'कोंकण' हे नाव पडलेले असून, कुंकण कुलाचे वारसदार म्हणजे आजचे कोकणा- कोकणी आदिवासी असावेत. आज बरेच कोकणा हे शिक्षणाच्या मुख्य प्रवाहात सामील झाले आहेत.
सामाजिक जीवन
कोकणां-कोकणी आदिवासी समाज हा प्राचीन आदिम संस्कृतीचा महत्त्वपूर्ण समाज आहे आणि त्याचे सामाजिक, आर्थिक, सांस्कृतिक आणि राजकीय जीवन वैशिष्ट्यपूर्ण आहे. याशिवाय जमिनीच्या मालकी मुळे कोकणांचा सामाजिक दर्जा उच्च राहिला आहे. आर्थिक-सामाजिक स्तर उंच असल्यामुळेच कोकणा आदिवासी इतर आदिवासी जमातींपेक्षा स्वतःला श्रेष्ठ समजतात. कोकणा जमातीची एकूण लोकसंख्या विचारात घेता कोकणा ही महाराष्ट्रातील प्रमुख आदिवासी जमात आहे हे लक्षात येते.
धर्म आणि सांस्कृतिक जीवन
सर्वसाधारणपणे आदिवासी जमातींमध्ये आढळून येणाऱ्या धर्मश्रद्धा व धर्माचरण कोकणा जमातीतही दिसून येते. अलौकिक शक्‍ती व दिव्य प्राण्यांवरील विश्वास म्हणजे धर्म होय. जलदेवता, अग्निदेवता, प्राणिदेवता यांसारख्या निसर्गदेवता बरोबरच देवदेवता व पिशाच्च योनीवरही कोकणांचा विश्वास आहे. कोकणा मुख्यतः निसर्गपूजक आहेत. त्यामुळे त्यांची दैवते आणि श्रद्धास्थाने सुद्धा निसर्गाधिन असतात. कोकणा बऱ्याच वर्षापासून शेतीवर स्थिरावल्यामुळे शेत पिकवणारा पाऊस हा सर्वश्रेष्ठ देव आहे असे ते मानतात. धान्य देणारी 'धनतरी', शेताच्या कामी उपयोग पडणारी 'गावकरी' व जीवन जगविणारी 'कणसरी' अशा दैनंदित जीवन संबंधांवर आधारित यांच्या देव-देवता आहेत. कोणतेही शुभ काम, आर्थिक क्रियेची सुरुवात करताना देवदेवतांना प्रसन्न ठेवण्यासाठी पूजा-विधी केले जातात. कोकणाच्या सामाजिक-आर्थिक जीवनाचा पाया हा निसर्ग असल्यामुळे त्यांच्या धर्मसंकल्पना आणि दैवकल्पना या देखील निसर्ग या आधारावरच विकसित झालेल्या आहेत.
डोंगरीदेव
डोंगर कपाऱ्यात किंवा गुहेत देवाचे वास्तव्य आहे आणि त्याची प्रसन्नता व खिन्नता याचा आपल्या जीवनातील आनंद आणि दुःख यावर परिणाम होतो या श्रद्धेने डोंगरी देवाची पूजा केली जाते. डोंगरीदेव उत्सव सर्व गाव मिळून साजरा केला जातो. गाव-पाड्यावरील प्रत्येक कुटुंबातील किमान एका व्यक्तीला या उत्सवात सहभाग घ्यायला लागतो. सत्तर-ऐंशी लहान-थोर माणसे एकत्र येऊन त्यांच्या कोकणी बोलीभाषेत देवगिते म्हणून गोलाकार फेर धरून नाचतात. या उत्सवात आराधनेसाठी विविध साधने वापरली जातात. मुख्यतः ध्वजनिशान, घुंगरू काठी, पावरी, टापरा, झेंडूची भरपूर फुले, नाचणीची रोपे आणि तांदळाचे दाणे इत्यादी साधने महत्त्वाची आहेत. हा उत्सव सर्व साधारणपणे आठ ते दहा दिवस सुरू असतो. शेवटी पौर्णिमेच्या आदल्या रात्री देव डोंगराच्या पायथ्याशी रान खळीवर जाऊन ते रात्रभर नाचतात, देवगाणी म्हणातात आणि पहाटे गड पूजा करून डोंगरावरून खाली उतरतात. या उत्सव काळात सहृदयता, सौहार्द, औदार्य, प्रामाणिकपणा, शिस्त, समूहजीवन, मनशुद्धी या सर्व गुणांचा आविष्कार होत असतो. कोकणांचा अशाप्रकारे सण महोत्सवातून, परंपरामधून मानवी जीवनमूल्ये आचरणात आणण्याचा प्रयत्न अतुलनीय आहे.
आदिवासी कोकणी कोकणा समाजात विवाहापूर्वी कुलदैवतांचे लग्न लावण्याची प्रथा आहे. प्रत्येक कुलाचे स्वतंत्र असे मंडळ असते. हे सर्व करत असताना त्या ठिकाणी गावातील तसेच त्या कुळातील सर्व नातेवाईक उपस्थित असतात.
सर्व प्रथम मुलाच्या आई वडिलांच्या हस्ते कुलदैवतांची दूध आणि शुद्ध पाण्यात आंघोळ केली जाते. सर्व देवतांना एका देव्हाऱ्यात पायरी प्रमाणे रांगेत बसवले जाते. यामध्ये खंडेराव,बहिरम,वाघ देव,नाग देव,मुंडा देव,बानु,म्हाळसा,चांद देव,सूर्य देव,ईत्यादी देवदेवता असतात. या सर्वांची मांडणी अत्यंत काळजीपूर्वक केली जाते. एका पाटा वर देवांना ठेवल्यावर त्यांच्या चारही बाजूंनी शुद्ध पाण्याने भरलेले तांबे ठेवले जाते. नंतर या चारही तांब्यांना दोऱ्याने हळद लावून पाच वेगवेगळ्या कुळातील व्यक्तिच्या हस्ते गुंफले जाते. दोरा गुंफले असताना विशिष्ट अशा भागता कडून  मंत्र उच्चारला जातो.
यानंतर देवांच्या लग्नाची तयारी केली जाते. देवांना बाशिंग,नवे कापड,नारळ,सुपारी,नागेल पान,हळद कुंकू,धान्य वैगेरे चढवले जाते. सर्व उपस्थित मंडळींना अक्षदा वाटल्या जातात आणि देवांचे लग्न लावले जाते.
जागरण गोंधळ (वहि हा गाण्याचा प्रकार)
आदिवासी कोकणी कोकणा समाजात लग्नाच्या आदल्या दिवशी संपूर्ण रात्र जागरण केले जाते. संपूर्ण रात्रभर देवतांचे गौरव पूर्ण अशा वाह्या म्हंटल्या जातात. प्रत्येक वहिला स्वतंत्र अशी चाल असते. त्याला ढाक या ढोलकी सारख्या वाद्याची साथ दिली जाते. यामध्ये प्रामुख्याने दोन गात केले जातात. एक गात नवीन वहि म्हणणारा असतो आणि दुसरा गात झिलक्या असतो. पूर्ण रात्र वेगवेगळी गाणी म्हटली जातात. यामध्ये बरीच गाणी ही प्रसंगांवर आधारित देखील असतात. जसे की देव्हारा घडवने,कुळातील मंडळी एकत्र बसुन देव घडण्याचे विचार करणे,देणगी जमा करणे,सोनाराकडून देव घडवने (देवांची टाक),देव पालखीत बसवणे,सोयऱ्याच्या घरी देव आणणे,ज्या कुळातील देव आहे तिथे मंडप तयार करणे,देव सोयऱ्याच्या घरून पालखीत बसवून जिथे दगडावर देवांचे चित्र कोरले (पाटलि) तिथे देव भेटवने,तिथून देव मंडळात आणणे आणि जसे ही वहि चालू होते तसे ज्याला पिढीचा वारा येतो तो वारा खेळवतो,नंतर पिढीला देव्हारात बसविण्याची वहि लावतात (देवाला खारीक लागेव माय करू तरी काय, देवाला डाळी-पोहू लागेव माय करू तरी काय!),नंतर सूर्य देव रथावर बसुन येतो ही वहि लावतात (पहाटेच्या वेळी),(नंतर भगत हात पाय धुऊन देव्हारा जवळ बसतो,त्याच्या बाजूला होकाऱ्या बसतो) हनुमानची वहि चालू होते आणि जस हनुमान मूर्तीच्या पायाचा नख टोचतात तस वारा येतो आणि मूर्तीचा मुख फोडल्यावर (तोंड घडव ताना) हाक फुटते (हाऊ पायऱ्यानी ........ माऊली),नंतर एक-एक करून देवांचे नाव घेतात (कंसरा वळता झाली व,धंसरा वळता झाली व!),नंतर एक-एक करून सोयऱ्या-सोयरींन,वडिल-वडळींन यांचे एक-एक करून नाव घेऊन त्यांना भात व मोहाची दारू चढवता (भगत:- हाऊ महादू भोया,हाऊ सहादु भोया,हाऊ मंडळ म खेळाला उनाव हारं! होकाऱ्या:- हाऊ मंडळ म येजोस! भगत:- हाऊ रं! होकाऱ्या:- हाऊ मंडळ शोभित करजो! भगत:- हाऊ रं! होकाऱ्या:- धन-धान्यला बरकत देजोस! भगत:- हाऊ रं! होकाऱ्या:- हाऊ पोरा म दगा नको करजोस! भगत:- नाही रं!),
शेवटी मुंज बाळची वहि लावतात, सोडव ढाक माय,सोडव ढाक माय! ही वहि लावून ढाक सोडतात.
नंतर पिढीला आंघोळ घालतात. पिढीला बोकडाचे,कोंबड्यांचे नयवैद्य चढवण्यात येते. ते पाणलोट जेवतात. गाईच्या गोठ्यात एक कोंबडा मारतात. यांच्यात अशी मान्यता आहे की असे केल्यावर पूर्वज खुश होतात. धन-धान्य लाभते,शेतीला बरकत येते,गाई-ढोर यांचे रक्षण करतात. [6]
संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्रातील आदिवासी समाज वर्ग:भारतामधील जाती व जमाती
गीता भरत जैन
गीता भरत जैन मराठी राजकारणी आहेत. या मीरा-भाईंदर मतदारसंघातून अपक्षम्हणून महाराष्ट्राच्या चौदाव्या विधानसभेवर निवडून गेल्या.
हुतात्मा बाग, सोलापूर
हुतात्मा बाग, सोलापूर हे सोलापूर शहरातील ऐतिहासिक आणि पर्यटनस्थळ आहे. १९५२-५३ मध्ये ही बाग तयार करण्यात आली होती.
इतिहास
ब्रिटिशांच्या काळात सोलापूरच्या भुईकोट किल्ल्यात एक बाग तयार करण्याची कल्पना त्यावेळचे ब्रिटिश अधिकारी ह्युलेट यांनी मांडली होती. १८८६ सालच्या या कल्पनेला सुरुवातीला विरोध झाला. कालांतराने १९४९ मध्ये कामाला सुुरवात झाली. त्यावेळच्या नगरपालिकेने हे काम सुरू केले. "डायरेक्‍टर ऑफ पार्कस ऍन्ड गार्डन्स" या मुंबईच्या संस्थेने बागेचा नकाशा तयार केला.
हुतात्मा बाग म्हणजे पूर्वीचे सोलापूरच्या भुईकोट किल्ल्याच्या भवती असलेले खंदक होते याचेच रूपांतर बागेमध्ये करण्यात आली आहे.
ऐतिहासिक महत्त्व
जगन्नाथ शिंदे, अब्दूल रसूल कुर्बान हुसेन, मल्लप्पा धनशेट्टी आणि श्रीकिसन सारडा, या सोलापूरच्या चार हुतात्म्यांचा स्मृतीप्रित्यर्थ ही बाग तयार करण्यात आली असल्याने तिला "हुतात्मा बाग" असे नाव दिले गेले.
आजच्या काळात
या बागेत अत्याधुनिक पद्धतीचे दिवे महानगरपालिकेने बसवले आहेत. लहान मुलांना खेळण्यासाठी आकर्षक खेळणी आहेत, तसेच एक अभ्यासिका देखील आहे. येथे आकर्षक रंगीत कारंजे आणि विविध प्रकारचे फुलझाडे आहेत. चालण्यासाठी लाल मातीचा ट्रॅक बनवला गेला आहे.
निमृत अहलुवालिया
निमृत अहलुवालिया ही एक भारतीय मॉडेल आणि अभिनेत्री आहे. तिने २०१८ मध्ये फेमिना मिस इंडियाच्या टॉप १२ मध्ये स्थान मिळविले. तिने मनोरंजन उद्योगात तिच्या पदार्पणाची सुरुवात संगीत व्हिडिओमध्ये काम करून केली. ती एक वकील, थिएटर कलाकार आणि व्यवसायाने सामाजिक कार्यकर्त्या देखील आहे. छोटी सरदारनी मधील मेहर सरबजीत सिंग गिल / सेहेर राजवीर सिंग बब्बर यांच्या भूमिकेसाठी ती प्रसिद्ध आहे.
बंदरवाडा
बंदरवाडा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील पाथरी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २८ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो.पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ५४५ मिमी असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून मध्य हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पाथरी तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
साप्ताहिक धर्म
'धर्म' हे एक बंगाली साप्ताहिक होते. कलकत्ता येथून ते प्रकाशित होत असे.
प्रारंभ आणि अखेर
प्रारंभ - दि. २३ ऑगस्ट १९०९
अखेर - दि. २८ मार्च १९१०
कार्यालय
०४, श्याम पुकुर लेन, कलकत्ता येथून हे साप्ताहिक प्रकाशित होत असे.
संस्थापक
योगी श्री अरविंद घोष हे या साप्ताहिकाचे संस्थापक संपादक होते.
सह -संपादक
श्री. नोलिनी कांत गुप्ता हे सन १९०९-१९१० या काळात या साप्ताहिकाचे सह-संपादक होते.
पार्श्वभूमी
श्रीअरविंद जेव्हा मे १९०९ मध्ये कारावासातून बाहेर पडले तेव्हा त्यांना देशाच्या राजकीय स्थितीमध्ये पूर्णतः पालट झालेला आढळला. बरेचसे राजकीय पुढारी हे कारावासात तरी होते किंवा काही जण स्वतःहून स्वीकारलेल्या विजनवासामध्ये गेले होते. राष्ट्रप्रेमाची भावना ही अगदी पूर्णतः नाहीशी झालेली नसली तरी, सर्वसाधारणपणे एक अनुत्साह आणि उदासीनता होती; आणि राष्ट्रप्रेमाची भावना आत्ता केवळ दबली गेली आहे आणि त्या दमनातूनच ती अधिक उफाळून येत आहे असेही त्यांना जाणवले.
श्री अरविंदांनी इंग्रजी सत्तेविरुद्धचा संघर्ष चालूच ठेवायचा असे ठरविले. त्या कृति-कार्यक्रमाचाच एक भाग म्हणून त्यांनी इंग्रजी व बंगाली भाषेमध्ये प्रत्येकी एक याप्रमाणे दोन साप्ताहिके काढली. एक 'कर्मयोगिन्' आणि दुसरे 'धर्म', त्या दोन्हींचेही वितरण बऱ्यापैकी चांगले होते आणि ही दोन्ही साप्ताहिके स्वयंपूर्ण होती.
संदर्भ
वर्ग:नियतकालिके वर्ग:अरविंद घोष यांचे साहित्य
युनूस बदत
युनूस बदत (१९४३:उत्तर ऱ्होडेशिया - हयात) हा undefinedकडून १९७५ मध्ये २ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
वर्ग:पूर्व आफ्रिकेचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९४३ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
श्रीरामवरदायिनी देवी (मौजे पारसोंड)
स्थलविषयक
श्री क्षेत्र पार्वतीपूर (पार) हे गाव महाराष्ट्रातील सातारा जिल्ह्यातील महाबळेश्वराच्या पश्चिमेस रडतुंडीच्या घाटापासून सहा मैल अंतरावर आहे. गाव प्रतापगडाच्या दक्षिणेला पायथ्याशी वसलेले आहे. महाबळेश्वर - पार या रस्त्याने ते महबळेश्वरपासून २० मैलावर येते. छत्रपती शिवाजीराजे यांच्या काळा पूर्वी पासून आहे. चंद्रराव मोरे घराण्याने पहिले मंदिर बांधले.
श्री आदिशक्ती श्रीरामवरदायिनी हे महाराष्ट्रातील एक जागॄत शक्तीपीठ आहे. ही महाराष्ट्रातील सर्व हिंदू - मराठा सरदार, कुलवंत मराठा घराणी आणि समस्त वीरशैव समाज या सर्वांची कुलदेवता आहे..
वर्णन
मंदिराच्या गाभाऱ्यात सिंहासनावर दोन मूर्ती आहेत. डाव्या बाजूस असलेली अडीच फूट उंचीची मूर्ती “श्री वरदायिनी” या नावाने आणिउजव्या बाजूची तीन फूट उंचीची मूर्ती “श्रीरामवरदायिनी” या नावाने ओळखली जाते.
श्री रामवरदायिनी माहात्म्य
प्रभु श्रीरामचंद्रांना वर देणारी अशी आख्यायिका याच देवीबाबत सांगितली जाते. अर्थात रामवरदायिनीची स्थापना प्रभु रामचंद्रांनी केली अशी श्रीरामवरदायिनीची आख्यायिका एकनाथ महाराजांनी आपल्या भावार्थ रामायणातील अरण्यकांड या भागात आणि पुढे श्रीधरस्वामींनी आपल्या रामविजय ग्रंथात कथन केली आहे.
श्री वरदायिनी माहात्म्य
सध्याच्या या मूर्तीची प्राणप्रतिष्ठा शिवाजी महाराजांनी केली असली तरी त्यापूर्वीच्या पुरातन काळामध्ये खुद्द ब्रम्हा‚ विष्णू आणि महेश यांनी या वरदायिनी देवीची स्थापना केली आहे अशी आख्यायिका सांगितली जाते.
देवालय परिसर
श्रीरामवरदायिनी आईचे देऊळ हेमाडंपंथी पद्धतीने बांधण्यात आले आहे. मंदिराचे कळसासहित सुशोभीकरण केले असल्याने मंदिराच्या सौंदर्यात भर पडली आहे. सह्याद्रीच्या कुशीत घनदाट वनराईत नटलेले हे गाव असून, निसर्गाने अतिशय उदार अंतःकरणाने अनोखे असे सॄष्टिसौंदर्य ह्या पावन परिसराला बहाल केले आहे. जवळूनच वाहणारी कोयना नदी व शिवाजीच्या काळात या नदीवर बांधलेला प्राचीन पूल हे या गावाच्या सौंदर्याचे आणखी एक आभूषण आहे.
जत्रा आणि उत्सव
ह्या देवीची जत्रा वर्षातून दोन वेळा भरते. वार्षिक यात्रोत्सव चैत्र वैद्य त्रयोदशी पासून सुरू होऊन तो वैशाख शुद्ध षष्ठी पर्यंत चालू असतो. यात्रेच्या तिसऱ्या दिवशी म्हणजेच चैत्र अमावस्येला आसपासच्या गावांमधून त्या त्या गावचे ग्रामदैवत गुढीच्या काठीच्या रूपात घेऊन येतात. मुख्य सभा मंडपासमोर असलेल्या पटांगणात एक प्राचीन झाड आहे तेथे बगाड लागते. यात्रेचा शेवटचा दिवस असतो याला छबिना म्हणतात. या दिवशी मंदिरात लघुरूद्रभिषेक, होमहावन तसेच विविध कार्यक्रमाचे आयोजन केले जाते व पहाटे पाच वाजता देवीची मूर्ती पालखीत ठेवून पालखीची गावातून वाजत गाजत मिरवणूक काढण्यात येते. तर नवरात्रीमध्ये देवीच्या मंदिरात घटस्थापना करून नऊ दिवस देवीचा उत्सव मोठ्या उत्साहात व थाटामाटात केला जातो.
संदर्भ
या देवीच्या अधिक महितीसाठी खालील संकेत स्थळाला भेट दया http://shreeramvardayinee.com
वर्ग:महाराष्ट्रातील हिंदू मंदिरे वर्ग:सातारा जिल्हा वर्ग:कोयना नदी काठची मंदिरे
जॉन की
जॉन फिलिप की (John Phillip Key; जन्म: ९ ऑगस्ट १९६१) हे न्यू झीलँड देशाचा भूतपूर्व पंतप्रधान आहेत. नोव्हेंबर २००८त २०१६ हे पंतप्रधानपदावर होते. की २००६ पासून न्यू झीलँड नॅशनल पार्टीचे पक्षप्रमुख देखील होते.
ऑकलंड येथे जन्मलेले व क्राइस्टचर्च येथे शिक्षण घेतलेले की यांनी राजकारणामध्ये शिरण्यापूर्वी अमेरिकेच्या न्यू यॉर्क शहरामध्ये ६ वर्षे वित्तक्षेत्रामध्ये नोकरी केली होती. २००२ साली की न्यू झीलंड संसदेवर निवडून आले. नोव्हेंबर २००६ ते नोव्हेंबर २००८ दरम्यान ते विरोधी पक्षाचा नेता होते. २००८ सालच्या निवडणुकीमध्ये नॅशनल पार्टी विजय मिळवून सत्तेवर आली व की पंतप्रधानपदावर विराजमान झाले.
बाह्य दुवे
वर्ग:न्यू झीलंडचे पंतप्रधान वर्ग:विस्तार विनंती वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
डग्लस मेरिलिये
डग्लस ॲंथोनी डगी मेरिलिये (२४ जून, इ.स. १९७८:हरारे, झिम्बाब्वे - ) हा undefinedकडून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळलेला खेळाडू आहे. हा उजव्या हाताने फलंदाजी व ऑफब्रेक गोलंदाजी करायचा. याने फलंदाजी करताना यष्टिरक्षकाच्या वरून मारलेला फटका मेरिलिये शॉट म्हणून प्रसिद्ध झाला.
वर्ग:झिम्बाब्वेचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९७८ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
केंद्रे बुद्रुक
केंद्रे बुद्रुक हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील दोडामार्ग तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:दोडामार्ग तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
ब्रायन मॅककेचनी
ब्रायन जॉन मॅककेचनी (६ नोव्हेंबर, १९५३:न्यू झीलँड - हयात) हा undefinedकडून १९७५ ते १९८१ दरम्यान १४ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
खरपूड
खरपूड हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील खेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:खेड तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
महाराष्ट्र राज्य माहिती आयोग
महाराष्ट्र राज्य माहिती आयोग (Maharashtra State Information Commission) ही महाराष्ट्र राज्यातील एक सरकारी संस्था आहे. ह्या आयोगाची स्थापना २००५ सालच्या माहितीचा अधिकार अधिनियमाच्या १५व्या कलमाच्या पहिल्या पोटकलमानुसार करण्यात आली. महाराष्ट्रामधील सामान्य नागरिकांपर्यंत सर्व सरकारी माहिती सुलभपणे पोचवणे हे माहिती आयोगाचे कर्तव्य आहे.कायद्यातील तरतुदींच्या अधीन राहून, कोणत्याही व्यक्तीकडून तक्रार प्राप्त करणे आणि त्याची चौकशी करणे, हे केंद्रीय माहिती आयोग किंवा राज्य माहिती आयोगाचे कर्तव्य असते. संसदेच्या किंवा राज्य विधानमंडळाच्या इतर कोणत्याही कायद्यात काहीही विसंगत असले तरी, यथास्थिती, केंद्रीय माहिती आयोग किंवा राज्य माहिती आयोग, या कायद्याखालील कोणत्याही तक्रारीच्या चौकशीदरम्यान, कोणत्याही प्रकरणाची तपासणी करू शकतात. ज्या रेकॉर्डवर हा कायदा लागू होतो तो सार्वजनिक प्राधिकरणाच्या नियंत्रणाखाली आहे आणि अशी कोणतीही नोंद कोणत्याही कारणास्तव त्यापासून रोखली जाऊ शकत नाही.
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रातील महामंडळे
निरयन सायन
निरयन–सायन : भूगोलावर सूर्य, चंद्र, ग्रह वगैरे आकाशातील ज्योतींचे स्थान सांगण्याकरिता प्राचीन ज्योतिषशास्त्रज्ञांनी नक्षत्रांची व राशींची योजना केली, परंतु ही नक्षत्रे किंवा या राशी आकाशात मोजण्यास सुरुवात कोठून करावयाची यासाठी दोन पद्धती प्रचारात आहेत.
बेन स्टोक्स
बेंजामिन अँड्रु स्टोक्स (४ जून, इ.स. १९९१:क्राइस्टचर्च, न्यू झीलँड - ) हा 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 englandकडून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारा खेळाडू आहे.
निरयन सायन
(१) आकाशातील विशिष्ट स्थिरबिंदू आरंभस्थान मानून तेथपासून पूर्वेकडे नक्षत्रे अगर राशी मोजण्यास सुरुवात केली, तर ती निरयन पद्धती होय. नक्षत्रे व राशी विभागात्मक मानण्यात येतात. क्रांतिवृत्तावरील (सूर्याच्या भासमान वार्षिक गतिमार्गावरील) चित्रा नक्षत्रासमोरील रेवतीचा अंत्य बिंदू हा आरंभबिंदू घेऊन तेथपासून पूर्वेकडे १३° २०′चा एकेक विभाग घेतला, तर प्रत्येक विभाग म्हणजे निरयन नक्षत्र व ३०°चा एकेक विभाग घेतला म्हणजे निरयन रास होते.
(२) खगोलीय विषुववृत्त आणि क्रांतिवृत्त जेथे छेदतात तो वसंत संपातबिंदू आरंभबिंदू घेऊन तेथपासून वरीलप्रमाणे पूर्वेकडे १३°२०′चा एकेक विभाग पाडला, तर ते सायन नक्षत्र आणि ३०°चा एकेक विभाग पाडला, तर ती सायन रास होते. अयन म्हणजे जाणे किंवा चलन. संपातबिंदूला दरवर्षी ५०·२५ विकला इतकी विलोम (उलट) गती असते. त्यामुळे संपातबिंदू २५, ८०० वर्षांत भूगोलावर एक प्रदक्षिणा पुरी करतो. अशा रीतीने हे अयन लक्षात घेऊन चलित बिंदूपासून मोजण्याची योजिलेली पद्धती ती सायन पद्धती होय.
निरयन पद्धतीप्रमाणे साधारणपणे त्या त्या नक्षत्रातील अगर राशीतील पूर्वी ठरवून ठेवलेले तारे नेहमी आकाशस्थितीशी जुळतात. दीर्घ कालांतरानंतरसुद्धा मागेपुढे होत नाहीत. उदा., चार मोठे तारे, तीन ताऱ्यांनी बनलेला बाण आणि व्याध (मृगशीर्)ष असे मृग नक्षत्र सर्वपरिचित आहे. हे असेच हजारो वर्षे राहील, परंतु या निरयन पद्धतीमुळे ऋतूंशी मुळीच मेळ बसत नाही. उदा., मृग नक्षत्रात सूर्य असताना पाऊस सुरू होणे ही घटना चिरकाल टिकणारी नाही. सुमारे ६,५०० वर्षांनी उत्तराभाद्रपदा नक्षत्रात (सूर्य असताना) पावसाळ्यास सुरुवात होईल. १३,००० वर्षांनी ज्येष्ठा नक्षत्रात पावसाळ्यात सुरुवात होईल आणि २५,८०० वर्षांनी पुन्हा मृग नक्षत्रात पाऊस सुरू होईल.
बेन स्टोक्स
वर्ग:इंग्लंडचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
निरयन सायन
सायन पद्धतीत असा घोटाळा होणार नाही कारण ऋतू हे संपातबिंदूवरच आधारलेले असतात परंतु या पद्धतीत ताऱ्यांशी मेळ मुळीच बसणार नाही. सायन नक्षत्र म्हणजे अमुक तारे असे दाखविता येणार नाही. सध्याचा (२०२१ सालचा) संपातबिंदू उत्तराभाद्रपदा या निरयन नक्षत्रात आहे. या उत्तराभाद्रपदा (निरयन) नक्षत्राऐवजी तेथे सायन अश्विनी नक्षत्र येते. मृग नक्षत्राच्या ताऱ्यांशेजारी सायन पुनर्वसू नक्षत्र येते. २५,८०० वर्षांनी पुन्हा सध्या असलेली परिस्थिती येईल.
संपातबिंदूचे स्थिरबिंदूपासून जे अंतर त्यास अयनांश म्हणतात. ते प्रत्येक पंचांगात दिलेले असतात. महिन्या महिन्याचा बदलही दिलेला असतो. पंचांगे निरयन पद्धतीवर आधारलेली असली, तरी सूर्याचा प्रत्येक सायन राशिप्रवेश त्या त्या वेळी दाखविण्याची पद्धत आहे. उदा० मेषायन. शके १८९९ (१९७७–७८)च्या अखेरीस अयनांश २३° ३३′ १२″ होते. म्हणजे चित्रा नक्षत्राच्यासमोरील रेवतीच्या अंत्य बिंदूपासून संपातबिंदू सु. २३° ३३′ पश्चिमेस होता.
दक्षिणायन व  उत्तरायण या खगोलीय घटना सायन आहेत. त्यांचा निरयन पद्धतीशी मेळ बसत नाही.
पाश्चिमात्य देशांत अश्विनी वगैरे तारका-नक्षत्र योजना नाहीत. त्यामुळे तिकडे सायन पद्धतीचा अवलंब ज्योतिषशास्त्राकरिता होतो. दोन्ही पद्धतींवर आधारलेले निरनिराळे फलज्योतिष असते. तसेच दोन्ही पद्धतींवर आधारलेली वेगवेगळी पंचांगेही असतात पण निरयन पंचांगे जास्त प्रचारात आहेत.
भारतात निरयन व सायन या दोन्ही पद्धतींचा समन्वय साधला आहे. वेध घेण्यासाठी सायन पद्धती आणि धर्मशास्त्र व मूहूर्तशास्त्र यांकरिता निरयन पद्धती स्वीकारली आहे.
चार वाणी
नामस्मरण करताना आपल्याला चार वाणींचा आधार घ्यावा लागतो, त्या चार वाणी म्हणजे
1. वैखरी वाणी = जी आपण उच्चार करतो ती.
2. मध्यमा वाणी = जी आपण मंद मंद गुणगुणतो ती.
3. पश्यन्ती वाणी = नामस्मरण साधनेतील स्मरण निजध्यासन अवस्था म्हणजे पश्यन्ती वाणी होय यात साधक इंद्रियांच्या क्षुद्र आनंदाकडे खेचला जात नाही.
4. परा वाणी = या वाणीत साधक जास्तवेळ थांबुशकत नाही, पश्यन्ती वाणीतून साधक वीज चमकावी तसा परावाणीत पुन्हा पुन्हा प्रवेश करून पुन्हा पुन्हा पश्यन्ती वाणीत परततो काही वेळा ती अवस्था तीव्र आंदोलीत होते त्या वेळी साधकाला अंतःकरणातील भगवंताचे काही क्षण का होईना दर्शन होते. त्या दर्शन होण्यालाच
"देवाचीये द्वारी उभा क्षणभरी ।"
असे संत ज्ञानेश्वर माऊलींनी संबोधले आहे.
वर्ग:हिंदू धर्म वर्ग:अध्यात्म
गोवर्धन मांगीलाल शर्मा
मराठी राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून कडून महाराष्ट्राच्या चौदाव्या विधानसभेवर निवडून गेले.
ॲना कॅस्परी एगरहोल्ट
ॲना कॅस्परी एगरहोल्ट (२५ जुलै १८९२ ते १६ ऑगस्ट १९४३) ही नॉर्वेजियन स्त्रीवादी, महिला हक्क कार्यकर्ती आणि लेखिका होती. १९३७ मध्ये प्रकाशित झालेल्या डेन नॉर्स्के केविननेबेवेगेल्सेस इतिहास (द हिस्ट्री ऑफ द नॉर्वेजियन वुमेन्स मूव्हमेंट साठी तिला विशेषतः लक्षात ठेवले जाते. ॲना कॅस्परी एगरहोल्ट ही सामाजिक अभ्यासातील एक अग्रगण्य शिक्षक होती. तिने नॉर्वेजियन नॅशनल वुमेन्स कौन्सिल (नॉर्स्के विन्नेर्स नॅसजो) साठी एक वर्षाच्या अभ्यासक्रमांची मालिका दिली.
चरित्र
२५ जुलै १८९२ रोजी क्रिस्टियानिया येथे जन्मलेल्या, ॲना कॅस्परी या जोसेफ इमॅन्युएल वॉन झेझश्वित्झ कॅस्परी (१८५७-१९५२), एक शैक्षणिक आणि विल्हेल्माइन क्रिस्टियान सोम्मे (१८६३-१९५२) यांची मुलगी होती. २८ डिसेंबर १९२३ रोजी, तिने पुरालेखशास्त्रज्ञ पीटर जोहान एगरहोल्ट (१८९०-१९६९) यांच्याशी विवाह केला.
तिच्या बालपणाबद्दल फार कमी माहिती आहे. १९१० मध्ये, परंतु जेव्हा तिने हमर स्कूलमध्ये मॅट्रिकची परीक्षा घेतली तेव्हा कॅस्परीने विन्डेन्स स्टिलिंग आय सॅमफंडेत फॉर ओग नु(समाजात महिलांचे स्थान आणि आता) वर नॉर्वेजियन रचना लिहिली. तिने क्रिस्टियानिया विद्यापीठात फिलॉलॉजीचा अभ्यास केला. कॅंड.फिलॉल म्हणून पदवी प्राप्त केली. १९१७ मध्ये, पुढच्या वर्षी तिने टीचिंग डिप्लोमा मिळवला.
सुरुवातीला तिने लिलहॅमर आणि ओस्लो येथील हायस्कूलमध्ये शिक्षिका म्हणून काम केले. १९२५ पासून तिने नॉर्वेजियन राष्ट्रीय महिला परिषदेत सामाजिक इतिहास आणि नॉर्वेजियन शिकवले. १९३२ ते १९५० पर्यंत, सामाजिक क्षेत्रात काम करू इच्छिणाऱ्या महिलांसाठी एकमेव पर्याय असलेल्या एक वर्षाच्या अभ्यासक्रमासाठी ती जबाबदार होती. विविध जर्नल्समधील तिच्या लेखांव्यतिरिक्त, १९३७ मध्ये तिने तिचा अग्रगण्य डेन नॉर्स्के क्विननेबेवेगेलसेन्स इतिहास प्रकाशित केला. जरी सुरुवातीला महिला संघटनांकडून याला चांगला प्रतिसाद मिळाला असला तरी, १९७३ मध्ये प्रजासत्ताक होईपर्यंत हे नॉर्वेजियन विद्यापीठांमध्ये महिलांच्या इतिहासासाठी मूलभूत संदर्भ कार्य बनले नव्हते. तिने १९१३ पर्यंतच्या कालावधीवर भर देताना जेव्हा नॉर्वेजियन महिलांनी पहिल्यांदा राष्ट्रीय निवडणुकीत मत मिळवले होते, तेव्हा ती अधिक सामान्यपणे महिला आणि पुरुषांमधील समानतेसाठीच्या संघर्षाचा समावेश करत होती.
ॲना एगरहोल्ट १९३२ ते १९३४ या काळात नोर्स्के क्विनेलिगे अकाडेमिकेरेस लँड्सफोरबंड (नॉर्वेजियन असोसिएशन फॉर युनिव्हर्सिटी वुमन)च्या अध्यक्षपदी बुर्जुआ महिला चळवळीत सक्रिय होती. जर्मन कारभारादरम्यान, थोड्या काळासाठी ती नॉर्वेजियन राष्ट्रीय महिला परिषदेची सचिव होती. महिला चळवळीशी संबंधित अनेक आंतरराष्ट्रीय परिषदांना त्यांनी हजेरी लावली, आघाडीच्या महिला हक्क कार्यकर्त्यांशी जवळून संबंध जोडले.
१७ ऑगस्ट १९४३ रोजी ॲना कॅस्परी एगरहोल्ट यांचे ओस्लो येथे निधन झाले.
संदर्भ
वर्ग:नॉर्वेजियन असोसिएशन फॉर वुमेन्स राइट्स पीपल वर्ग:नॉर्वेजियन स्त्रीवादी वर्ग:नॉर्वेजियन महिला हक्क कार्यकर्ते वर्ग:इ.स. १९४३ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १८९२ मधील जन्म वर्ग:ओस्लो येथील लेखक वर्ग:नॉर्वेजियन शिक्षक वर्ग:नॉर्वेजियन महिला शिक्षक वर्ग:२०व्या शतकातील नॉर्वेजियन महिला लेखिका
श्रीकिसन लक्ष्मीनारायण सारडा
श्रीकिसन लक्ष्मीनारायण सारडा (१८९३ - १२ जानेवारी १९३१) हे भारतीय स्वातंत्र्यसैनिक आणि क्रांतिकारक होते. त्यांना किसन सारडा म्हणून ओळखले जाते. ते महाराष्ट्रातील सोलापूरचे होते. श्रीकिसन सारडा हे सोलापुरातील पिढीजात सधन व्यापारी होते. सुमारे १८३०-१८३५ च्या सुमारास त्याचे आजोबा गोविंदराम सारडा सोलापूरला आले होते आणि ते कायम निनिवासी झाले. श्री लक्समिनारायण यांनी सोलापुरात व्यापार वाढविला. ते बँकर म्हणून ओलकले जात. नर्सिंग गिरजी मिलचे त्यांनी शेअर खपविले त्यासाठी त्यांना श्री वारदाकडून कमिशन मिळत असे. ते सामाजिक कार्य करीत, सोलापूर नगरपालिकेचे सभासाद या नात्यानें १८९६ च्या दुष्काळात कमी भावाने धान्य विकले. श्रीकिसन यांनी वडिलांचे वारसा उत्तम चालवले. ते काही काळ लक्ष्मी विष्णू मिलचे ब्रोकर होते. वडिलाप्रमाणंच ते धर्मदाया खर्च करीत. हिंदू धर्मचे अभिमान होते. धार्मिक कार्यक्रमांना सढळ  मदत करीत. ते हिंदू धर्मचे पुढारी समजले जात. मलप्पा धनशेट्टी हे त्यांचे मित्र होत, म्हणून ते चळवळीशी जोडले गेले. हिंदू समाजाचे पुढारीपण मार्शल लॉच्या सापळ्यात अडकली. १३ मे रोजी अटक झाली. सारडा यांनी आपले मत कोर्टला सांगून सुद्धा कोर्टाने त्यांना फाशीची शिक्षा दिली. ते समाजसेवक होते. हिंदू धर्माबद्दल त्यांना खूप प्रेम आणि अभिमान होते. सोलापूरातील ते हुतात्मा म्हणून उदयास आले. त्याचे सामाजिक काम निस्वार्थी होते. किसान सारडा फासावर जाईपर्यंत देशाचे इमान राखून आपल्या देहाचे सार्थक केले.
स्वातंत्र्य चळवळ दडपण्यासाठी ब्रिटिश सरकारने 1930 मध्ये सोलापूरमध्ये मार्शल लॉ अंतर्गत "दिसल्याबरोबर गोळी मारण्याचा" आदेश लागू केला होता. मल्लप्पा धनशेट्टी, अब्दुल रसूल कुर्बान हुसेन आणि जगन्नाथ भगवान शिंदे यांच्यासह श्रीकिसन सारडा यांनी लष्करी कायद्याचे उल्लंघन केले. स्वातंत्र्य चळवळ शमवण्यासाठी सरकारने चौघांना फाशीची शिक्षा सुनावली. हा दिवस सोलापुरात 'हुतात्मा दिन' म्हणून पाळला जातो.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यसैनिक वर्ग:सोलापूर वर्ग:इ.स. १८९३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९३१ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
श्रीगमा पुरस्कार
’माणूस’ या मराठी साप्ताहिकाचे संपादक श्री. ग. माजगावकर याच्या स्मरणार्थ इ.स. १९९८ सालापासून दरवर्षी श्रीगमा स्मृति पुरस्कार देण्यात येतो.. २१हजार रुपये रोख, मानपत्र आणि मानचिन्ह असे या पुरस्काराचे स्वरूप असते. पुरस्काराचे पूर्ण नाव ’श्रीगमा विधायक कृतिशीलता पुरस्कार’ असे आहे. नावावरूनच हा पुरस्कार सामाजिक चळवळीत असामान्य काम करणाऱ्या व्यक्तीसाठी आहे हे स्पष्ट व्हावे. स्वतः श्री. ग. माजगावकर यांनी आपल्या लेखणीद्वारे इंदिरा गांधींनी लादलेल्या आणीबाणीविरुद्ध लढा दिला होता. त्यामुळे, खरे तर बहुतेक वेळा हा पुरस्कार ग्रामीण विकास आणि विकासात्मक पत्रकारिता क्षेत्रात काम करणाऱ्यांनाच देण्यात येतो. अशा व्यक्तीला, ‘माणूस प्रतिष्ठान’तर्फे दरवर्षी २० फेब्रुवारी रोजी, म्हणजे श्री. ग. माजगावकर यांच्या स्मृतिदिनी, हा पुरस्कार प्रदान केला जातो.
आत्तापर्यंतच्या श्रीगमा पुरस्कारप्राप्त व्यक्ती
पहा : श्री. ग. माजगावकर
वर्ग:पुरस्कार
डेव्हिड हायन
पीटर डेव्हिड हायन (२६ जून, १९४५:कोलंबो, सिलोन - हयात) हा undefinedकडून १९७५ मध्ये २ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे. हा डाव्या हाताने फलंदाजी आणि उजव्या हाताने मध्यमगती गोलंदाजी करीत असे.
वर्ग:श्रीलंकेचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९४५ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वृत्ती (हिंदू धर्म)
हिंदू धर्मातील मान्यतेनुसार तीन वृत्ती आहेत.
प्रियवृत्ति : - इष्टदर्शनापासून होणारी वृत्ती.
सोदवृत्ति : - इष्टवस्तूच्या लाभापासून होणारी वृत्ती.
प्रमोदवृत्ति - म्हणजे इष्टविषयाच्या भागापासून उत्पन्न होणारी वृत्ती.
संदर्भ
वर्ग:हिंदू धर्म वर्ग:अध्यात्म
केंद्रे खुर्द
केंद्रे खुर्द हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील दोडामार्ग तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:दोडामार्ग तालुक्यातील गावे वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील गावे
खरपुडीबुद्रुक
खरपुडीबुद्रुक हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील खेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे जून, जुलै, ऑगस्ट आणि सप्टेंबर महिन्यात भरपूर पाऊस पडतो.जानेवारी, फेब्रुवारी, मार्च, एप्रिल, मे, नोव्हेंबर आणि डिसेंबर या कालावधीत कोरडे हवामान असते.जुलै महिना हा सर्वात आर्द्र महिना असतो.मार्च हा सर्वात शीतल महिना असतो. वार्षिक पर्जन्यमान २२६० मिमी.असते.
संदर्भ
वर्ग:खेड तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
अयनांश
राशिविभाग किंवा नक्षत्रविभाग यांचा आरंभ वसंतसंपातामध्ये मानल्यास त्यांस सायनराशी किंवा नक्षत्र म्हणतात. क्रांतिवृत्तावरील एखाद्या निश्चल बिंदूपासून त्यांचा आरंभ मानिल्यास त्यांस निरयनराशी किंवा नक्षत्र म्हणतात. निश्चलबिंदू आणि वसंतसंपात यामंधील अंतरास अयनांश म्हणतात. भारतीय ज्योतिषांत रेवती नक्षत्रांतील योगतारा (म्हणजे तिच्या लंबवृत्ताचे व क्रांतिवृत्ताचे छेदस्थल) आरंभी मानला असून सन १९२५ च्या आरंभीं अयनांश १८०० ४९’ ३६”  'इतके होते. असे असले तरी आरंभस्थान व अयनांश यांच्याबद्दल बराच मतभेद असून काही विद्वानांच्या मते चित्रा नक्षत्राच्या योगताऱ्यासमोरील बिंदू आरंभस्थानीं मानावा असे आहे.
वर्ग:हिंदू पंचांग
चेतन तुपे
मराठी राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून कडून महाराष्ट्राच्या चौदाव्या विधानसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:महाराष्ट्राचे विद्यमान आमदार वर्ग:महाराष्ट्राच्या १४ व्या विधानसभेचे सदस्य वर्ग:चे आमदार वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार वर्ग:पक्षातील राजकारणी वर्ग:महाराष्ट्रामधील राजकारणी वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
चाटेपिंपळगाव
चाटेपिंपळगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील पाथरी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे.येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २८ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो.पावसाळ्यात दिवसा तापमान ३१ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ५४५ मिमी असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून मध्य हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पाथरी तालुक्यातील गावे वर्ग:परभणी जिल्ह्यातील गावे
मिर्झा
मिर्झा (पर्शियन:میرزا, तुर्की: मेर्झा, उझबेक:मिर्झो, रशियन:мурза) ही मध्यपूर्वेसह इतर देशांमध्ये वापरली जाणारी पदवी आहे. मूळ पर्शियन भाषेतून आलेला हा शब्द सहसा वतनदार, जमीनदार किंवा राजकुमार या अर्थाने वापरला जातो.
वर्ग:पदव्या
पाचलेगांवकर महाराज
पाचलेगावकर महाराज (पूर्वाश्रमीचे नृसिंह राजारामपंत कुळकर्णी) हे महाराष्ट्रात होऊन गेलेले एक संत होते. समर्थ रामदास स्वामींप्रमाणेच पाचलेगावकर महाराज ह्यांचा कार्यासाठी सतत सगळीकडे संचार असे. त्यावरून त्यांना ‘संचारेश्वर’ हे नाव मिळाले.
पूर्वेतिहास
पाचलेगावकर महाराजांची गुरुपरंपरा श्री वासुदेवानंद सरस्वती (टेंबे स्वामी) – श्री नारायण दत्तानंद सरस्वती – श्री माधवाश्रम स्वामी अशी होती.
पैकी नारायण दत्तानंद सरस्वती हे वऱ्हाडातले असून, आजानुबाहू आणि सुंदर देहयष्टी असलेले, एम्. ए. पर्यंत शिक्षण झालेले मुळात मोठे अधिकारी होते. एकदा संस्थानाची तपासणी करण्यासाठी शृंगेरी इथल्या मुख्य पीठात गेले असताना त्यांना पीठाधिकारी शिवभिनव भारती भेटले. असे म्हणतात की, शिवभिनव भारतींनी त्या वेळी ‘आता आपल्याला हेच काम करायचे आहे काय? आपला अवतार कशाकरता आहे?’ असे विचारताच नारायण दत्तानंदांची पूर्वअवतारांची स्मृति जागृत झाली आणि त्यांनी तेथेच नोकरीचा राजीनामा लिहिला आणि अवतारकार्याला सुरुवात केली. असे हे नारायण दत्तानंद सरस्वती ठिकठिकाणी लोकांना धर्माचरणाचा उपदेश करत फिरू लागले.
नारायण दत्तानंदांची आणि वासुदेवानंद सरस्वतींची एकदा व्यंकटगिरीवर भेट झाली. वासुदेवानंदांनी दंडदीक्षा दिल्यानंतर नारायण दत्तानंद हे नारायण दत्तानंद सरस्वती या नावाने ओळखले जाऊ लागले. स्वामी नारायण दत्तानंद सरस्वतींनी ठिकठिकाणी असलेल्या गुप्त मूर्ती, गुप्त देवालये यांचा शोध लावला आणि ठिकठिकाणी तीर्थांची स्थापना केली. घटनांदूर येथील ज्या सोमेश्वर मंदिरात त्यांनी तीर्थांची स्थापना केली, तेथे त्यांची खोलीही आहे. लोणार आणि मेहकर याठिकाणी त्यांचा बराच काळ वास होता. औंढ्या नागनाथ, परळी वैजनाथ, नाशिक, पालम, नागपूर अशा खूप ठिकाणी भ्रमंती करून शेवटी ते वाडीला आले. असे म्हणतात की, त्यांनी माधवाश्रमस्वामींना 'आपण हा अवतार संपवून पाचलेगाव येथे अवतीर्ण होणार असल्याचे' सांगितले आणि स्वतःची रुद्राक्षाची माळ, भस्माचा बटवा, वही इत्यादी गोष्टी डोंगरावरच्या गुहेत ठेवून ते समोर दोन समया तेवत ठेवून पद्मासन घालून बसले.
पाचलेगावकर महाराजांचा जन्म
मराठवाड्यातल्या परभणी जिल्ह्यातल्या जिंतूर तालुक्यातील पाचलेगाव नावाच्या एका छोट्या खेड्यात राजारामपंत आणि कृष्णाबाई पांडे (कुलकर्णी) हे दांपत्य राहत होते. सुशील, सात्त्विक, कर्तव्यदक्ष, सौजन्यशील आणि ईश्वरभक्तिपरायण अशा या जोडप्याच्या संसारात मूलबाळ नव्हते. आपण संन्यास घ्यावा असे डोक्यात येऊन राजारामपंत त्यासाठी परवानगी घेण्यासाठी लोणी ला जाऊन सखाराम महाराजांना भेटले. परंतु त्यांनी असा विषय काढताच महाराज त्यांच्यावर रागावले आणि म्हणाले 'अविचार करु नका. देवाला घरी येऊ द्या.' असे म्हणतात की, राजारामपंतांना त्याच रात्री भगव्या रंगाची वस्त्रे परिधान केलेला एक महात्मा स्वप्नात आला. त्याने सांगितले की, 'आम्ही तुमच्याकडे येतो. तुम्ही माघारी जावे'. दुसरे दिवशी सकाळी सखाराम महाराजांनी राजारामपंतांना खारीक आणि नारळाचा प्रसाद दिला, आणि घरी परत जायला सांगितले.
त्यानंतर सखाराम महाराजांनी दिलेली ती फळे कृष्णाबाईंनी सेवन केली. राजारामपंतांनी महाराजांचा आशीर्वाद त्यांना सांगितल्यावर त्या सुखावून गेल्या. पुढे साधारणपणे दोन वर्षांचा कालावधी गेला. तासन् तास जप करावा आणि गावातल्या मुक्तेश्वराच्या मंदिरात जाऊन पूजा, आरती, भजन इत्यादी करावे, असे कृष्णाबाईंना वाटू लागले. आणि हे सगळे त्यांनी आचरणात आणायला सुरुवात केली. कृष्णाबाई तासन् तास यामध्ये रमून जाऊ लागल्या.
म्हणता म्हणता बरेच दिवस गेले आणि आलेल्या दिवाळीचा पहिल्या दिवशी, नरक चतुर्दशीला, जणू स्वतः ईश्वरानेच कृष्णामाईंच्या पोटी जन्म घेतला. ही तारीख होती ८ नोव्हेंबर १९१२.
बालपण
राजारामपंत आणि कृष्णाबाईंच्या या बाळाचे नाव ‘नारसिंह’ ठेवण्यात आले. नारसिंह नाव धारण केलेल्या या दिव्य बाळाच्या बाळलीलाही इतर सामान्य बालकांपेक्षा फार वेगळ्या होत्या. ते पाळण्यात फारसे न थांबता जमिनीवरच खेळत असे. अंगावर कपडे ठेवत नसे. तरीसुद्धा कपडे घातलेच तर रडायला सुरुवात. कधी बाळाला पाजायला म्हणून आईने पाळण्यापाशी जावे तर बाळ सापाशी खेळण्यात रंगून गेलेले दिसायचे. सुरुवातीला तर हे दृश्य पाहून किंचाळत आई बेशुद्धच झाल्या. पाळण्यात बसलेला साप मारावा कसा, हे काठ्या घेऊन धावलेल्या लोकांनाही कळेना. शेवटी पाळण्यातला साप स्वतः होऊनच पाळण्याबाहेर येऊन साऱ्यांसमोर निघून गेला. आणि साऱ्यांनी निःश्वास सोडला. घडल्या प्रसंगाचा अर्थ कसा लावाला हे कोणालाच कळेना.
हळूहळू बाळ रांगू लागला. एक दिवस श्री माधवाश्रमस्वामी तिथे आले. त्यांनी त्या दिव्य बालकाला नमस्कार केला. आणि राजारामपंतांना सांगितले, 'हे बाळ नसून प्रत्यक्ष ईश्वर आपल्या घरी अवतरलेला आहे. हा मोठा सिद्धयोगी होईल. संसारासारख्या लौकिक गोष्टींपासून तो अलिप्त राहील. हा धर्माची पुनःस्थापना करून लोकांना उपासना आणि भक्तिमार्ग शिकवेल.' श्री माधवाश्रम स्वामींनी या दिव्य बालकाचे नाव ‘संचारेश्वर’ असे ठेवले. पुढे काही दिवसांनी श्री वासुदेवानंद सरस्वती पाचलेगावला आले. त्यांनी या बाळाचे दर्शन घेतले आणि राजारामपंतांना सांगितले की 'आपण भाग्यवान आणि पुण्यवान असल्यामुळेच आपल्या घरी या बाळाच्या रूपाने परब्रह्म अवतरलेले आहे.'
वेगवेगळ्या लीला दाखवत बाळ मोठे झाले आणि घरच्यांनी त्याला शाळेत घातले. पण मुलाच्या खोड्यांमुळे चिडलेले शिक्षक त्याला 'तू शाळेत येऊन दुसऱ्यांचे नुकसान करू नकोस. त्यापेक्षा तू शिवमंदिरात जा.' असे त्याला बजावत. त्यामुळे बाराखड्या आणि जेमतेम पंधरापर्यंतचे पाढे यावरच नारसिंहाच्या शिक्षणाची इतिश्री झाली. आत्ताशी सात वर्षाचा झालेल्या या जगावेगळ्या मुलाला सारेजण 'बाबा' म्हणून ओळखू लागले.
बाबा हा सात वर्षाचा मुलगा इतर मुलांपेक्षा फारच वेगळा आहे हे आख्ख्या पाचलेगावने ओळखले. एवढ्या लहान वयातच त्याने आजवर ज्या लीला दाखवल्या होत्या त्या पाहून बाबाला लोक मोठेपणी बाबा महाराज म्हणू लागले. दणकट बांधा, बसके नाक, पाणीदार डोळे, प्रसन्न आणि तेजस्वी चेहरा. कमरेला फक्त लंगोटी. संपूर्ण अंगाला विभूतीचे लेपन केलेले आणि सोबत नाग. अशा वेशामध्ये बसलेल्या बाबा महाराजांच्या दर्शनाला दूरदूरहून लोक येऊ लागले. भंडारा घालू लागले.
भ्रमंती
श्री वासुदेवानंद सरस्वती महाराजांनी अवतार संपवण्यापूर्वी स्वतःकडील मुक्तेश्वराची एक पंचधातूंची मूर्ती हिंगोलीच्या एका व्यापाऱ्याकडे देऊन, ती  पाचलेगावच्या नारसिंह नावाच्या साक्षात भगवान दत्तात्रय अवतार असलेल्या बाबास देण्यास सांगितले होते. त्याप्रमाणे त्या व्यापाऱ्याने बाबांना सन्मानाने बोलावून ती मूर्ती बाबाकडे सुपूर्द केली. (ही मूर्ती आता खामगावच्या आश्रमात आहे.)
भ्रमंतीमध्ये बाबा एकदा लोणारला चालला होता. वाटेत रिसोड – मांगवाडी ह्या भागातून जाताना त्याला तहान लागली. समोर एक विहीर दिसली. म्हणून तो पाणी पिण्यासाठी तिथे गेला. पण पाहतो तर विहीर आटलेली होती. क्षणभर विचार करून त्याने गंगेचे स्मरण केले, आणि असे सांगतात की, ती विहीर पाण्याने तुडुंब भरली. बाबाने घडवलेल्या ह्या चमत्काराची बातमी पुढे लोणारच्या यात्रेमध्ये सगळ्यांना कळली आणि परिणामी पाचलेगाव हे छोटे खेडेगाव गाजू आणि गजबजू लागले. लोकांच्या झुंडीच्या झुंडी वाहतुकीचे साधन नसतानाही पाचलेगावला येऊ लागल्या; छोट्या बाबाचे दर्शन घेऊन भंडारा घालू लागल्या. आणि काही कालावधीत छोट्या बाबामुळे पाचलेगावचे रूपांतर एका तीर्थक्षेत्रामध्ये झाले.
छोटा बाबा आता आठ वर्षाचा झाला. एक दिवस माधवाश्रम स्वामी पाचलेगावला आले. त्यांनी छोट्या बाबाला गावाबाहेरच्या एका डोंगरातल्या गुहेतून दत्तानंद स्वामींची स्मरणी (जपाची माळ), भस्म आणि लिखाणवही या तीन वस्तू मिळवून दिल्या. त्या मिळाल्याबरोबर नारसिंहाच्या पूर्वस्मृती जागृत झाल्या आणि त्याला आपल्या अवतारकार्याची जाणीव झाली.
नारसिंहाने पालखीबरोबर औंढ्या नागनाथ, परळी वैजनाथ, लोणार, लोणी, हिंगोली, परभणी, हैदराबाद अशी भ्रमंती सुरू केली. वेगवेगळे प्रदेश आणि तिथली माणसे पहायला मिळू लागली. पालखीसाठी आलेली भक्तमंडळी नारसिंहाला आपल्या गावाला घेऊन जात. पण एकंदरच सगळीकडची परिस्थिती पाहून नारसिंह कष्टी झाला. दुःख, दैन्य आणि अज्ञान यात भरडून निघणारे आपले देशबांधव पाहून त्याच्या देशकार्याला झोकून देण्याच्या निश्चयाची धार आणखी वाढली.
देश आणि देशबांधव यांच्यासाठी सर्वस्व अर्पण करण्याचा दृढनिश्चय केलेला छोटा बाबा प्रथम पाचलेगावच्या शिवमंदिरात गेला. शांतपणे बसून त्याने आपले मनोगत त्या शिवाला सांगितले, ‘शक्ती, बुद्धी आणि दिशा देणारा तूच आहेस’ हे सांगत तो शिवासमोर नतमस्तक झाला. आता देशहित हा एकच विचार रात्रंदिवस त्याच्या समोर येऊ लागला. लोणी क्षेत्रात रहिवास करणाऱ्या सखाराम महाराजांचे दर्शन घेऊन छोट्या बाबाने देशकार्यासाठी त्यांचा आशीर्वाद घेतला. सखाराम महाराज म्हणाले, 'अरे, तुझा अवतारच धर्मकार्यासाठी आहे, त्यामुळे अगदी निर्भयपणे ते कर.'
विस्तार
हे कार्य करण्यासाठी त्यांनी मुक्तेश्वर दलाची स्थापना केली. हे दल पुढे 'तरुण सभे'त एकत्रित केले गेले. त्यांनी सावरकरांची व्याख्याने आयोजित केली. त्यानंतर त्यांच्या कार्याने प्रेरित झालेली जनता पाहून ब्रिटिशांनीही त्यांच्या अटकेचे वॉरंट काढले. महाराज भूमिगत झाले व त्यांनी भारत भ्रमण केले.
धर्मांतरास विरोध
महाराजांनी हिंदूंच्या ख्रिस्ती व मुस्लिम धर्मांतरास कडाडून विरोध केला. मिरज येथे त्यासाठी जनजागृती केली. हिंदु महासभे च्या शाखा त्यासाठी स्थापन केल्या. मे १९४१ मध्ये ग्वाल्हेर येथे हिंदुराष्ट्र सेना स्थापन केली. जातिभेद विरहित सहभोजने, हिंदू संघटन आणि शिवाजी महाराज जयंतीची मिरवणूक यावर भर दिला जाई.
ख्रिश्चनांनी अनेक प्रकारे धर्मांतर केलेल्या लोकांना त्यांनी परत हिंदू करून घेतले. खांडवा व जबलपूर जिल्ह्यात प्रचार करून १२०० गावातील हजारो लोकांत प्रचार करून ख्रिस्ती प्रसाराची लाट थोपवली. तेथेही अनेक लोकांना स्वधर्मात घेतले. विशेषतः याच काळात कडवा मिशनरी फॉनवेल हा महाराजांचे कार्य पाहून चकित झाला. हिंदू तत्त्वज्ञान त्याने समजून घेतले. व तो ही हिंदू होण्यास उत्सुक झाला. त्यास सहकुटुंब शुद्ध करून घेतले.
एक शाळा स्थापन करून फॉनवेल यास शिक्षक म्हणून तेथे नियुक्त केले गेले. बऱ्हाणपूर येथे मुस्लिम पंथीयांनी बाटवलेल्यांना स्वधर्मात घेण्यासाठी २२ ते २४ मार्च १९४५ रोजी एक संघटन यज्ञ घेतला.त्याला एक लाखाहून अधिक लोक उपस्थित होते. यावेळी १५० कुटुंबांना स्वधर्मात घेतले गेले. सावरकर, भाई परमानंद, श्यामाप्रसाद मुखर्जी, जुगलकिशोर बिर्ला, अनेकांचे शुभेच्छा संदेश त्यासाठी आले होते. मध्य प्रांताचे तत्कालीन शिक्षण मंत्री बाबासाहेब खापर्डे यांच्या अध्यक्षतेत यज्ञाचा समारोप झाला.
बाह्य दुवे
वर्ग:धर्मांतर वर्ग:मराठी संत वर्ग:समर्थ संप्रदाय वर्ग:हिंदू संत वर्ग:हिंदू आध्यात्मिक गुरू वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यसैनिक वर्ग:हिंदू धर्म वर्ग:इ.स. १९१२ मधील जन्म
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट, १९८३-८४
आशिया चषक
वर्ग:इ.स. १९८३ मधील क्रिकेट वर्ग:इ.स. १९८४ मधील क्रिकेट
स्कॉट मॉरिसन
मॉरिसनच्या कारकिर्दीत त्याला अनेक घटनांवरून टीकेला सामोरे जावे लागले परंतु कोव्हिड-१९ महामारीदरम्यान परिस्थिती हाताळल्याबद्दल त्याचे कौतुक झाले.
बाह्य दुवे
वर्ग:ऑस्ट्रेलियाचे पंतप्रधान
नित्या मेनन
नित्य मेनन ही एक भारतीय चित्रपट अभिनेत्री आणि पार्श्वगायिका आहे. तिने कन्नड, मल्याळम, तेलुगू, तामिळ आणि हिंदी चित्रपटात अभिनय केला आहे. तिने तेलुगू चित्रपट गुंडे जरी गलन्थियंड आणि मल्ली मल्ली इधी राणी रोजू साठी दोन फिल्मफेअर पुरस्कार जिंकले आहेत.
पूर्वायुष्य
नित्य मेनन यांचा जन्म बेंगळुरू, कर्नाटक येथे झाला आणि त्यांनी मणिपाल इन्स्टिट्यूट ऑफ कम्युनिकेशनमधून पत्रकारितेचे शिक्षण घेतले. तिने एकदा एका मुलाखतीत सांगितले होते की तिला अभिनेत्री नाही तर पत्रकार व्हायचे आहे, पण नंतर नित्याची अशी भावना झाली की पत्रकारिता आता "पूर्वीसारखी राहिली नाही". तिने नंतर चित्रपट निर्माती होण्याचा निर्णय घेतला. त्यासाठी नित्याने पुण्यातील फिल्म इन्स्टिट्यूटमध्ये सिनेमॅटोग्राफी कोर्समध्ये प्रवेश घेतला. तिथे तिची भेट नंदिनी रेड्डी सोबत झाली. नंदिनी रेड्डी यांनी नित्याला चित्रपटात काम करण्यास उद्युक्त केले. नंदिनी रेड्डी नंतर दिग्दर्शक बनली आणि तिच्या पहिल्या प्रोजेक्टमध्ये मुख्य स्त्री भूमिकेसाठी नित्याला करारबद्ध केले.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:तेलुगू चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:तमिळ चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:मल्याळम चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:कन्नड व्यक्ती वर्ग:भारतीय महिला वर्ग:विकी लव्ह्‌ज वुमन दक्षिण आशिया २०२१ अंतर्गत बनलेले लेख
ललित कालुपेरुमा
ललित वसंत सिल्वा कालूपेरूमा (२५ जून, १९४९:कोलंबो, सिलोन - हयात) हा undefinedकडून १९७५ ते १९८३ दरम्यान २ कसोटी आणि ४ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
वर्ग:श्रीलंकेचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९४९ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
मल्लाप्पा धनशेट्टी
मल्लाप्पा रेवणसिद्धप्पा धनशेट्टी (१८९८ - २९ जुलै, १९३१) हे भारतीय स्वातंत्र्यसैनिक आणि क्रांतिकारक होते. ते महाराष्ट्रातील सोलापूरचे होते.
स्वातंत्र्य चळवळ दडपण्यासाठी ब्रिटिश सरकारने 1930 मध्ये सोलापूरमध्ये मार्शल लॉ अंतर्गत "दिसल्याबरोबर गोळी मारण्याचा" आदेश लागू केला होता. अब्दुल रसूल कुर्बान हुसेन आणि जगन्नाथ भगवान शिंदे, श्रीकिसन सारडा यांच्यासह मल्लापा यांनी लष्करी कायद्याचे उल्लंघन केले. स्वातंत्र्य चळवळ शमवण्यासाठी सरकारने चौघांना फाशीची शिक्षा सुनावली.
कारकीर्द
धनशेट्टी यांचा जन्म १८९८ मध्ये झाला. सोलापुरातील पंदारकर पिढीचे ते मुख्य मुनीम होते. काँग्रेसने चालवलेल्या राष्ट्रीय चळवळीत सोलापूरच्या सामान्य जनतेला आणण्याचे श्रेय त्यांनाच आहे.[ संदर्भ हवा ] धनशेट्टीनी सत्याग्रह व दारूबंदीच्या चळवळी केल्या. जनतेवर त्यांचा चांगला वचक होता त्यामुळे अनेक मोर्चे,मिरवणूक सभा शांततेने पार पडल्या जात.
८ मे १९३० रोजी जमनालाल बजाज आणि नरीमन यांच्या अटकेची बातमी आली. 'युवक संघाने' महामिरवणूक काढली. मिरवणुकीत धनशेट्टी यांचा देखील सहभाग होता. मिरवणुकीची व्यवस्था केल्यानंतर तुळजापूर वेशीकडे गडबडीमधून त्यांनी अत्यंत बिकट परिस्थितीत कलेक्टर नाईट आणि डीएसपी प्लेफेअर यांना वाचविले. ७-८ हजारांचा जमाव फक्त एक लाठी हाती घेऊन पांगवला. कलेक्टर नाईट आणि डीएसपी प्लेफेअर यांना हा प्रसंग मानहानीकारक वाटला. त्यांनी मार्शल कायदा लादून तेथे अत्याचार केले. ८ मे १९३० रोजीच्या गोळीबारामुळे बेभान झालेल्या जमावाने केलेल्या कृत्याबद्दल सर्वस्वी धनशेट्टी, जगन्नाथ नारायण शिंदे, सारडा आणि कुर्बान हुसेन याना जबाबदार धरून त्यांचे अमानुष हाल केले. पण त्यांनी त्याबद्दल तक्रार केली नाही. त्यांचे मनोधैर्य देखील खचले नाहीत. १२ जानेवारी १९३१ रोजी धनशेट्टी,शिंदे,सारडा आणि कुर्बान हुसेन यांना फाशी देण्यात आली.
संदर्भ
वर्ग:सोलापूर वर्ग:ऐतिहासिक व्यक्ती वर्ग:भारतीय स्वातंत्र्यसैनिक वर्ग:इ.स. १८९८ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९३१ मधील मृत्यू
रखाइन
रखाइन तथा आराकान हे म्यानमारच्या पश्चिम भागातील एक राज्य आहे.
वर्ग:म्यानमारची राज्ये
डाकूपिंपरी
डाकूपिंपरी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील परभणी जिल्ह्यातील पाथरी तालुक्यातील एक गाव आहे.