cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
फुलोरा
(१) खरी वल्लरी (True Cyme) उदा. परिजात, मोगरा, चमेली, जाई, कस्तूर-मोगरा इत्यादी. (२) शुंडीवल्लरी Cymose Helicoid. उदा. बिग्नोनिया, (३) सर्पगतिवल्लरी Cymose Scorpoid. उदा. कापूस, हत्तीसूर. (४) डायचासियल (Dichasial Cyme.) उदा. जेसिमाइन, नीकटन्थिस, क्लेरोडेन्ड्रान, पिंक. (५) पालीचासीयल साइम (Polychasial Cyme). उदा. कलोट्रोपिस कप्रीफोलीयसे घराणे. (६) कुंभासनी Hypanthodium. उदा. वड, पिंपळ, उंबर, पाथर, नांद्रुक, अंजीर, भुईउंबर, खरावती, अष्टा. (७) Verticillaster पुंजावली संयुक्त फुलोरा. उदा. तुळस व तिच्या जाती, सब्जा, अजगंधा, पुदिना, फांगला, कपुरी-माधुरी, मरवा, पानाचा ओवा (८) Cyathium: Specialiased Cymose Inflorescence. उदा. Chrimas Folwer, लालपत्ती Sobertes flower. (१) Mixed panicle. उदा. (Oleaceae घराणे). (२) Mixed Spadix. उदा. केळी (३) Cymose Umbel.उदा. कांदा. (४) Cymose corymb. उदा. सातवीण, कुडा (५) Thyrsus. उदा. द्राक्षे
बाबुलाल गौर
बाबुलाल गौर (जन्म : प्रतापगढ जिल्हा-उत्तर प्रदेश, २ जून १९३०;  -  २१ ऑगस्ट २०१९) हे भारतीय जनता पक्षाचे नेते व २००४ सालच्या ऑगस्ट महिन्यापासून ते २००५ सालच्या नोव्हेंबर महिन्यापर्यंत मध्य प्रदेशचे मुख्यमंत्री होते.
कामगार नेता ते मुख्यमंत्री
बाबुलाल गौर सन १९५१ पर्यंत मजूर नेता झाले होते. त्यांच्या कामामुळे खुश झालेले जाॅर्ज फर्नांडिस बाबुलाल गौरांना भोपाळमध्ये येऊन भेटले, पण त्यांच्यापासून दूर राहून बाबुलाल अखिल भारतीय टेक्सटाईल लेबर युनियनचे उपाध्य्क्ष बनले. त्यानंतर १९६४मध्ये ते भारतीय मजदूर संघाचे संस्थापक सदस्य झाले.
त्याआधी सन १९४६पासून बाबुलाल राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या शाखांमध्ये जाऊ लागले होते. १९५६मध्ये संघाची टोपी घालून नागपूर स्टेशनच्या गेट नं. १ वर रेल्वेतून उतरलेल्या प्रवाश्यांना पाणी पाजताना त्यांना पंडित नेहरूंची पाहिले. ही टोपी 'तुम्हाला फार शोभून दिसते आहे' असा नेहरूंनी शेरा दिला.
४ जानेवारी १९७५ रोजी जयप्रकाश नारायण (जेपी) भोपाळमध्ये आले होते. बाबुलाल त्यांना रेल्वे स्टेशनवर जाऊन भेटले. पाच महिन्यांनंतर राष्ट्रीय आणीबाणीदरम्यान बाबुलाल हे जेपींच्या सांगण्यावरून सरकारविरुद्धच्या एका 'धरण्या'मध्ये जाऊन बसले, आणि त्यांना अटक झाली. पण आणीबाणी संपल्यावर त्यांची सुटका झाली. जेपींनी त्यांना मध्य प्रदेश (म.प्र.)विधामसभेची १९७७ सालची निवडणूक लढविण्यास सांगितले. कुशाभाऊ ठाकरे यांची संमती मिळतात बाबुलाल गौर यांना दक्षिण भोपाळ मतदारसंघातून उमेदवारी अर्ज भरला, आणि ते काँग्रेसचे प्रतिस्पर्धी उमेदवार लाडलीशरण सिन्हा यांना मोठ्या फरकाने हरवून मध्य प्रदेश विधानसभेत गेले. यापूर्वी १९५९मध्ये झालेल्या भोपाळ महापालिकेच्या निवडणुकीत याच लाडलीशरण सिन्हांनी बाबुलालांना ३८ मतांनी पराजित केले होते.
त्याआधी १९७४ साली बाबुलाल गौर हे एका पोटनिवडणुकीतून आमदार झाले होते. १९७७नंतर ते सतत नऊवेळा म.प्र. विधानसभेच्या निवडणुका जिंकत राहिले. १९९० साली सुंदरलाल पटवा सरकारमध्ये ते नागरी प्रशासन मंत्री झाले आणि २००४ साली मध्य प्रदेशचे मुख्यमंत्री झाले.
बाबुलाल गौर यांची समाजावर चांगली पकड होती आणि त्यावेळी आणि विरोधी पक्षांतील लोकांशी दोस्ती होती.
परत आमदार
वयाची पंच्याहत्तरी झाल्यावर पक्षादेशानुसार त्यांनी मुख्यमंत्रिपदाचा राजीनामा दिला आणि ते परत साधे आमदार झाले.
राजकीय कारकीर्द-थोडक्यात
वर्ग:इ.स. १९३० मधील जन्म वर्ग:भारतीय राजकारणी वर्ग:भारतीय जनता पक्षातील राजकारणी वर्ग:मध्य प्रदेशचे मुख्यमंत्री वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. २०१९ मधील मृत्यू
माळवा
माळवा हा पश्चिम-मध्य भारतातला ज्वालामुखीच्या उद्रेकातून बनलेल्या पठाराला व्यापलेला एक ऐतिहासिक प्रदेश आहे. भौगोलिकदृष्ट्या, माळवा पठार सामान्यत: विंध्य पर्वतरांगाच्या उत्तरेकडील ज्वालामुखीच्या उंच भागाला दर्शवतो. राजकीय आणि प्रशासकीयदृष्ट्या, हे पूर्वीच्या मध्य भारत राज्याचे स्थान आहे जे नंतर मध्य प्रदेशात विलीन झाले. सध्या ऐतिहासिक माळवा प्रदेशात पश्चिम मध्य प्रदेशातील काही जिल्हे आणि दक्षिण-पूर्व राजस्थानचा काही भाग समाविष्ट आहे. कधीकधी माळव्याचा व्याप अजून बृहत् दर्शविण्यासाठी त्यात निमाड मधील काही प्रदेशालाही सामाविष्ट केले जाते, जो विंध्य पर्वताच्या दक्षिणेकडे आहे.
माळवा प्रदेश हा प्राचीन माळवा राज्याच्या काळापासूनच एक वेगळा राजकीय प्रदेश होता. अवंती राज्य, मौर्य, माळव, गुप्त, परमार, दिल्ली सल्तनत, माळवा सुलतान, मुघल आणि मराठ्यांसह अनेक राज्ये आणि राजवंशांनी येथे राज्य केले आहे. ब्रिटिश भारतातील माळवा एजन्सी स्वतंत्र भारताच्या मध्य भारत (ज्याला माळवा संघ म्हणूनही ओळखले जाते) राज्यात विलीन करण्यात आली, 1947 पर्यंत माळवा एक प्रशासकीय विभाग होता.
संपूर्ण इतिहासात त्याच्या राजकीय सीमांमध्ये वेळोवेळी बदल होत असले तरी, राजस्थानी, मराठी आणि गुजराती संस्कृतींच्या प्रभावाखाली या प्रदेशाने स्वतःची एक वेगळी संस्कृती विकसित केली आहे. कवी आणि नाटककार कालिदास, लेखक भर्त्रीहरी, गणितज्ञ आणि खगोलशास्त्रज्ञ वराहमिहिर आणि ब्रह्मगुप्त, आणि बहुपयोगी राजा भोज यांच्यासह भारताच्या इतिहासातील अनेक प्रमुख लोक माळव्यात राहिले आहेत. प्राचीन काळात उज्जैन ही या प्रदेशाची राजकीय, आर्थिक आणि सांस्कृतिक राजधानी होती आणि इंदूर हे आता सर्वात मोठे शहर आणि व्यावसायिक केंद्र आहे.
सामान्यतः माळव्यातील लोकांचा शेती हा मुख्य व्यवसाय आहे. हा प्रदेश जगातील एक महत्त्वाचा अफू उत्पादक प्रदेश आहे. गहू आणि सोयाबीन ही येथील इतर महत्त्वाची नगदी पिके आहेत आणि कापड हा प्रमुख उद्योग आहे.
वर्ग:मध्य प्रदेश वर्ग:भारतामधील प्रस्तावित राज्ये व केंद्रशासित प्रदेश
तेलबिया
तेलबिया रगडले/दळले असता तेल निघते अशा बिया.
वर्ग:शेती
इ.स. १२३१
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२३१ वर्ग:इ.स.च्या १२३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
नारायणगड (बीड)
नारायणगड हे महाराष्ट्रातील पौंडुळ गाव, शिरूर तालुका, बीड जिल्हा येथे असलेले विठ्ठल मंदिर आहे. या मंदिराची स्थापना नारायणबाबा यांनी केले आहे. भाविकांमध्ये हे तीर्थक्षेत्र म्हणून प्रख्यात आहे.
अवडंबरच्या घराण्यात नारायण नामक मुलाचा जन्म झाला. नारायणाने गावाजवळील डोंगरमाथ्यावर जागा स्वच्छ करून हरिनामात दंग झाले. नंतर त्यांना नगद नारायणबाबा हे नाव पडले. त्यांची ख्याती सर्वदूर पसरली. त्या ठिकाणी छोटेसे देऊळ बांधले. विठ्ठलाची मूर्ती स्थापन केली. याठिकाणी श्रीक्षेत्र नारायणगड उभा राहिला.
श्री नारायणगडाची गुरुपरंपरा पुढीलप्रमाणे आहे.
नगदनारायण महाराज हे संत एकनाथ महाराजांच्या शिष्य परंपरेतील महान असे सत्पुरुष होते.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:बीड जिल्हा
चोंडी
चोंडी हे महाराष्ट्रातील अहमदनगर जिल्ह्याच्या जामखेड तालुक्यातील एक गाव आहे. हे गाव अहिल्यादेवी होळकरांचे जन्मस्थान आहे. याच नावाचे एक गाव रायगड जिल्ह्यात अलिबागजवळ, तसेच लातूर जिल्ह्यातील उदगीर तालुक्यात, आणि नांदेड जिल्ह्यातील मुखेड तालुक्यात आहे. दिल्लीतही एक चोंडी नावाची गल्ली आहे.
वर्ग:अहमदनगर जिल्ह्यातील गावे
ट्रॅक्टर
ट्रॅक्टर हे कोणतीही गोष्ट सहजतेने ओढून नेता यावी या साठी बनवले गेलेले वाहन आहे. याचा उपयोग शेती साठी होतो.(कर्षित्र, कर्षक). गाड्यावर घातलेली वा त्यालाच सरळ जोडलेली शेतकामाची व अन्य प्रकारची यंत्रे; तेल, पाणी किंवा अन्य पदार्थ असलेल्या गाड्यांवरील टाक्या; सामान लादलेले चालीत डबे (अनुवाहन, ट्रेलर) वगैरे ओढण्यासाठी वापरावयाचे स्वयंचलित शक्तिसाधन. अचल यंत्रेही ट्रॅक्टर (त्यावरील कप्पी-पट्ट्याच्या मदतीने) चालवू शकतो. ट्रॅक्टर हे केवळ चाके लावलेले एंजिन असते आणि त्यामुळे स्वतः ट्रॅक्टरावर सामान वगैरे काही लादता येत नाही. तरी पण हे विविध प्रकारची कामे करणारे बहुगुणी यंत्र आहे.
ट्रॅक्टर जनावरांऐवजी नुसते ओढण्याचे कामच करीत नाही; तर तो मालसामान भरण्याचे, कणसे-लोंब्या खुडण्याचे, कापण्याचे, फवारा मारण्याचे, झोडण्याचे, थप्प्या लावण्याचे वगैरे माणसांनी करावयाची कामेही करू शकतो. त्याचा सर्वांत जास्त उपयोग शेतीसाठी, पड जमीन नांगराखाली आणण्यासाठी आणि मोठाल्या बांधकामात होतो. भारतात त्याचा प्रसार मुख्यत्वे शेतीसाठी होत आहे.
इतिहास
किले नावाच्या ब्रिटिश तंत्रज्ञांनी १८७५ मध्ये शेतीची अवजारे (मोठी यंत्रे) ओढण्यासाठी जनावरांऐवजी वाफेच्या एंजिनावर चालणाऱ्या ट्रॅक्टराचा उपयोग केली. त्या वेळी नांगर वगैरे अवजारे ट्रॅक्टराला तारदोरांनी जोडीत असत. ट्रॅक्टराचा जन्म जरी अशा तऱ्हेने इंग्लंडात झाला असला, तरी त्याचा खरा विकास अमेरिकेतच झाला. तेथे विपुल जमीन असल्यामुळे शेती उद्योगाच्या यांत्रिकीकरणाला खुपच वाव होता. अमेरिकेत शेतकामाची यंत्रे, उदा., झोडणी, मळणी, कोळपणी, लाकूड कापणी (शेती उद्योगातील उपांग) करणारी यंत्रे सु. १८५० पासून वापरात येऊ लागली. ती एकाच जागी मालकाच्या शेतात असत. वर उल्लेखिलेला वाफ एंजिनाचा ट्रॅक्टर आल्यावर तो मग घोडे लावून यंत्र असलेल्या ठिकाणी नेण्यात येत असे व ट्रॅक्टराची कप्पी यंत्राच्या कप्पीला पट्ट्याने फिरवी. या पद्धतीचा गव्हाच्या शेतीला अमेरिकेत त्या वेळी फार उपयोग झाला. काही दिवासांनी या ट्रॅक्टराला गाड्यावर बसवण्यात आले व तो ओढून नेण्यासाठी घोडे अनावश्यक झाले. बांधलेले रस्ते किंवा रूळ न लागणाऱ्या ट्रॅक्टरांनी जेव्हा जमीन नांगरण्यात येऊन लागली तेव्हा ‘ट्रॅक्टर’ शब्दाचा जन्म झाला. त्या वेळी ट्रॅक्टराची चाके पोलादाची असत आणि जमिनीत पकड मिळवण्यासाठी त्यांच्या प्रधींवर (कडांवर) कंगोरे ठेवलेले असत (आ. १).
आ. १. पोलादी चाकांचा वाफ एंजिन ट्रॅक्टर (१९११) : ट्रॅक्टर १२ फाळांचा नांगर ओढत आहे.आ. १. पोलादी चाकांचा वाफ एंजिन ट्रॅक्टर (१९११) : ट्रॅक्टर १२ फाळांचा नांगर ओढत आहे.
ट्रॅक्टर हा अंतर्ज्वलन (सिलिंडरातच इंधनाचे ज्वलन होणाऱ्या) एंजिनाचाच असला पाहिजे अशी नंतरच्या काळात श्रद्धा बनली आहे. वाफ ट्रॅक्टर ही एक केवळ सुरुवातीची अल्पकालिक अवस्था होती. १८८९ मध्ये एका वाफ ट्रॅक्टराच्या गाड्यावर द. डकोटा राज्यात, जेव्हा एक एकसिलिंडरी ‘चार्टर’ वायू एंजिन, चार्टर गॅस एंजिन कंपनीने बसवून नव्या तऱ्हेचा ट्रॅक्टर तयार केला तेव्हाच खऱ्या अर्थाने ट्रॅक्टर पर्वाला सुरुवात झाली असे मानतात. या कंपनीने असले आणखी सहा ट्रॅक्टर बनिवले. पहिला पेट्रोल एंजिन ट्रॅक्टर जे. आय्. केस थ्रेशिंग मशीन कंपनीने १८९२ मध्ये बनविला. पुढील ७–८ वर्षांत जॉन फ्रोएलिक व जॉन डीअर यांनी अमेरिकेत, नीकोलाउस ओटो यांनी जर्मनीत व तसेच काही तंत्रज्ञांनी इंग्लंडात अंतर्ज्वलन एंजिनाचे ट्रॅक्टर बनविले. ओटो यांनी तर आपले १५ ट्रॅक्टर अमेरिकेत विकले. १९०१ मध्ये सी. डब्ल्यू. हार्ट व सी. एच्. पार यांनी एक मोठ्या तेल-शीतन मंद गती, दोन फेरी आवर्तन एंजिनाचा ट्रॅक्टर बनविला. तसलेच आणखी १५ ट्रॅक्टर त्यांनी १९०३ पर्यंत विकले. ते इतके चांगले होते की, त्यातील निम्मे तरी १९२० पर्यंत चांगले काम देऊ शकले. १९०४ मध्ये बेंजामिन होल्ट यांनी पहिला पेट्रोल एंजिनी साखळीपट्ट्याचा ट्रॅक्टर बनिवला. पट्ट्याला लाकाडाचे ठोकळे बसविलेले होते. यात प्रत्येक पट्ट्याला स्वतंत्र क्लच बसविला होता व त्यामुळे तो वळविणे सोपे झाले. हे तत्त्व साखळीपट्ट्याच्या सर्व वाहनास अजूनही वापरले जाते. अशा तऱ्हेने ट्रॅक्टराचा विकास होत असता १९०६ मध्ये एकदम ११ ट्रॅक्टर उत्पादक कंपन्यांच्या स्थापनेने ट्रॅक्टर उद्योगाला सुरुवात झाली.
हेन्‍री फोर्ड यांनी १९०६ साली २४ अश्वशक्तीचे (अश.चे) चार सिलिंडरी अभे मोटारगाड्यांचे पेट्रोल एंजिन व ग्रहमाली प्रेषण व्यवस्था वापरून एक प्रयोगिक ट्रॅक्टर बनविला. या रचनेने पूर्वीच्या भारी वजनाच्या ट्रॅक्टरांचे पर्व संपून नव्या हलक्या ट्रॅक्टरांचे पर्व सुरू झाले. यानंतर ट्रॅक्टरांच्या बांधणीत सुधारणा करण्याचे प्रयत्न चालूच होते. फोर्ड कंपनीने १९१७ मध्ये एंजिन, प्रेषण चक्रमाला, अंतिम मळसूत्री (वर्म) चालक ही सर्व बिडाच्या एकाच पेटीत बसविली. दंतचक्रे तेलात बुडविलेली होती. तसेच एंजिनाला लागणारी हवा एका मोठ्या ओल्या कपडाच्या गाळणीतून पुरविलेली होती. त्याला खालची चौकट अशी नव्हतीच. या ट्रॅक्टरला ‘फोर्डसन’ असे नाव देण्यात आले होते. हा ट्रॅक्टर लोकांना एकदम पसंत पडून त्याचा मोठा खप झाला व पुढील दशकात ट्रॅक्टरबांधणीसाठी तो प्रमाण मानला गेला. १९१८ हे साल अमेरिकेचे पहिल्या महायुद्धात असल्याचे दुसरे वर्ष होते आणि त्यावर्षी तेथे शेतमजुरांचा भयंकर तुटवडा जाणवू लागला. यामुळे ट्रॅक्टर उत्पदनाला जोर आला. उत्पादनाच्या नव्या सोप्या पद्धती, बांधणीत सुधारणा यांच्या संशोधनाला चालनाही मिळाली. मोटारगाडी उद्योगातील जोडणी-साखळी पद्धत ट्रॅक्टरांसाठी वापरण्यास सुरुवात झाली. तसेच अभिकल्पात आणि बांधणीत सुधारणा होऊन ट्रॅक्टराच्या मागच्या बाजूने स्वतंत्र्य रीत्या एंजिनचलित्र फिरत्या दंडाच्या रूपाने शक्तिग्रहणाची प्रथमच सोय करण्यात आली. यामुळे मागे जोडलेली अवजारे, उदा., गवत कापणीची, बांधणीची, ट्रॅक्टराच्या पुढे जाण्याच्या कमी-जास्त वेगावर परिणाम न होता एका कायम वेगाने एंजिनानेच चालवणे शक्य झाले. ही व्यवस्था इतकी महत्त्वाची होती की, ती त्यानंतर सर्व ट्रॅक्टरांत आवश्यक गोष्ट ठरून गेली. या अगोदर या यंत्रांचे चालन त्यांच्या चक्रांनी म्हणजे ट्रॅक्टराच्या गतीने होत असे व ते अर्थातच ट्रॅक्टराच्या वेगांवर अवलंबून असे. यानंतरची मोठी महत्त्वाची घटना म्हणजे १९३१–३२ साली ट्रॅक्टरांकरिता पोलादी धावांच्या लोखंडी चाकांच्या जागी रबरी हवेचे टायर वापरण्यास सुरुवात झाली. प्रथम हे टायर गोल छेदाचे होते पण पुढे त्यांची उंची कमी करून रुंदी वाढविण्यात आली. तसेच त्यातील हवेचा दाब ०.८ ते १.४ किग्रॅ./सेंमी.२ इतका कमी ठेवण्यात येऊ लागला. टायरवर पावले (ट्रेडिंग) व मोठ्या पण दूरदूर असलेल्या सोंगट्या ठेवण्याची पद्धत आली. या गोष्टींमुळे या धावांचा परिघर्षण रोध कमी झाला. जमिनीवरील पकड वाढली व त्यामुळे कार्योपयोगी शक्तीत व परिणामतः ट्रॅक्टराच्या कार्यक्षमतेत वाढ झाली. एंजिनाच्या बाबतीत वाफ एंजिन, वायू (कोळशाचा वा नैसर्गिक म्हणजे खनिज) एंजिन, केरोसीन एंजिन, पेट्रोल एंजिन आणि शेवटी आपले स्थान अजूनही टिकवून असलेले डीझेल एंजिन असे त्याच्या विकासातील टप्पे पडतात. सुरुवातीच्या वाफ एंजिनाच्या व लोखंडी चाकांच्या ट्रॅक्टराचे वजन सु. ९ टन असे ते सध्याच्या चार चाकी रबरी हवाई टायरांच्या प्रमाणित ट्रॅक्टराचे सु. १.५ टन किंवा कमीही इतके कमी झाले आहे. ट्रॅक्टराची अश्वशक्ती ३०–४० वरून आता (मोठ्यांची) १२०–१५० पर्यंत गेली आहे.
कार्य
हे डीझेल या इंधनावर चालते. यासाठी डीझेल इंजिन वापरले जाते.
30एचपी
वर्ग:वाहने वर्ग:शेतीची औजारे वर्ग:डीझेलचलित वाहने
औंध
औंध हा पुण्याच्या पश्चिमेकडील भाग आहे. पूर्वी या भागाचा पुण्याच्या उपनगरात समावेश होत असे.
तेलंगणा विधानसभा
तेलंगणा विधानसभा (तेलुगू: తెలoగాణ రాష్ట్ర శాసన సభ) हे भारताच्या तेलंगणा राज्याच्या विधिमंडळाच्या दोन सभागृहांपैकी एक आहे (दुसरे: तेलंगणा विधान परिषद). ११९ आमदारसंख्या असलेल्या तेलंगणा विधानसभेचे कामकाज हैदराबादमधून चालते. तेलंगणा राष्ट्र समिती पक्षाचे मधूसुदन चारी विधानसभेचे सभापती असून मुख्यमंत्री के. चंद्रशेखर राव हे विधानसभेचे नेते आहेत.
औंध
सार्वजनिक वाहतूक व्यवस्था
पीएमपीएमएल ही शहराची सार्वजनिक वाहतूक व्यवस्था आहे.
तेलंगणा विधानसभा
१९५६ साली आंध्र प्रदेश राज्याची निर्मिती झाल्यानंतर आंध्र प्रदेश विधानसभेमध्ये २९४ सदस्य होते. २०१४ साली तेलंगणा राज्य वेगळे करण्यात आले व ११९ जागा तेलंगणा विधानसभेमध्ये सामील केल्या गेल्या. भारताच्या इतर विधिमंडळांप्रमाणे तेलंगणा विधानसभेचा कालावधी ५ वर्षांचा असतो व आमदारांची निवड निवडणुकीद्वारे होते. सरकार स्थापनेसाठी राजकीय पक्षाला अथवा राजकीय आघाडीकडे ६० जागांचे बहुमत असणे अनिवार्य आहे. विद्यमान तेलंगणा विधानसभा २०१४ सालच्या निवडणुकीनंतर अस्तित्वात आली.
औंध
संदर्भ
वर्ग:पुण्याची उपनगरे वर्ग:पुणे
तेलंगणा विधानसभा
इतिहास
तेलंगणा आणि आंध्र प्रदेशच्या अधिकृत विभाजनानंतर, राज्य विधान परिषद आणि विधानसभेसह द्विसदनी विधानसभा आहे.
नवीन राज्य तेलंगणाला 119 जागा दिल्या आहेत आणि तिची पहिलीच निवडणूक एप्रिल 2014 मध्ये झाली. BRS ने निवडणुकीत जोरदार विजय मिळवला आणि मोठ्या बहुमताने सरकार स्थापन केले. विरोधी पक्ष म्हणून एआयएमआयएम, काँग्रेस तिसऱ्या क्रमांकावर आहे. त्यानंतर 2018 मध्ये विधानसभा लवकर बरखास्त झाली आणि 2018 च्या निवडणुकीत टीआरएसने मोठ्या बहुमताने विजय मिळवला.
त्यानंतर 2019 मध्ये विधानसभेने आणखी एक आमदार जोडण्यास मान्यता दिली. आणि हा आमदार होण्याऐवजी अँग्लो-इंडिया समुदायातून सत्ताधारी पक्षाकडून नामनिर्देशित आमदार असेल. स्टीफेनोस एल्विस हे बीआरएस पक्षाचे विद्यमान नामनिर्देशित आमदार आहेत.
निवडणूक प्रक्रिया
विधानसभेत सध्या 120 आमदार आहेत. त्यापैकी 119 सदस्य लोकांद्वारे निवडले जातात आणि 1 अँग्लो-इंडिया समुदायातून नामनिर्देशित केला जातो. राज्य अंदाजे समान लोकसंख्या असलेल्या 119 मतदारसंघांमध्ये विभागले गेले आहे. दर 5 वर्षांनी विधानसभेची निवडणूक होते. तथापि निवडणूक लवकर होऊ शकते जर:
1. राज्यघटनेनुसार राज्य चालवण्यात अपयश
2. 1 महिन्यापेक्षा जास्त काळ सदनात बहुमताचा पाठिंबा मिळवण्यास कोणाचीही असमर्थता
डँको लाझोविक
वर्ग:सर्बियाचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
तेलंगणा विधानसभा
निवडणूक प्रक्रिया
3. सभागृह विसर्जित करण्याचा मंत्रिमंडळाचा बिनविरोध निर्णय.
बाह्य दुवे
वि वर्ग:राज्यानुसार विधानसभा
केसळापूर
केसळापूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
इ.स. २०१७ मधील मराठी चित्रपटांची यादी
इ.स. २०१७ मध्ये प्रदर्शित झालेल्या मराठी चित्रपटांची यादी खालीलप्रमाणे आहे.
संदर्भ
वर्ग:वर्षानुसार मराठी चित्रपटांच्या याद्या
कौतिकराव ठाले पाटील
कौतिकराव ठाले पाटील हे अखिल भारती मराठी साहित्य महामंडळाचे विद्यमान अध्यक्ष आहेत. सन २००७ पासून पुढील तीन वर्षांसाठी त्यांची नियुक्ती होती. कार्यालय पुण्यात गेल्यापासून डॉ.माधवी वैद्य या २०१३सालापासून अध्यक्षा झाल्या आहेत.
वर्ग:मराठी व्यक्ती
आंद्रे मरी
मरी, आंद्रे मरी, आंद्रे मरी, आंद्रे वर्ग:रिकामी पाने
जामघर
भौगोलिक स्थान
वाडा बस स्थानकापासून राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ८४८ ने जाऊन पुढे कोणसाई मार्गाने गेल्यावर हे गाव लागते. वाडा बस स्थानकापासून हे गाव ९.५ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
सोमठाणजोश
सोमठाणजोश हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील येवला तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
जामघर
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस वाडा बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा वाड्यावरून उपलब्ध असतात.
सोमठाणजोश
संदर्भ
वर्ग:येवला तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
जामघर
संदर्भ
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:वाडा तालुक्यातील गावे
जोसेफ हायडन
जोसेफ हायडन (Joseph Haydn) (३१ मार्च इ.स. १७३२ - ३१ मे, इ.स. १८०९) हा एक ऑस्ट्रियन गीतकार व संगीतकार होता. आपल्या कारकिर्दीदरम्यान युरोपातील सर्वश्रेष्ठ गीतकार मानल्या गेलेल्या हायडनला सिंफनीचा जनक असे अनेकदा संबोधले जाते.
हायडन हा मोझार्टचा मित्र व लुडविग व्हान बीथोव्हेनचा शिक्षक होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:ऑस्ट्रियन संगीतकार वर्ग:इ.स. १७३२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १८०९ मधील मृत्यू
कोरेगाव पार्क
कोरेगाव पार्क हा पुण्यातील पूर्व भागातील महत्त्वाचा भाग आहे. खबड हाउस, ओशो आश्रम आणि बंडगार्डन या भागात आहेत.
आल्बेन बार्कली
आल्बेन बार्कली (Alben William Barkley; २४ नोव्हेंबर १८७७ - ३० एप्रिल १९५६) हा अमेरिकन राजकारणी, केंटकी राज्याचा सेनेटर व देशाचा ३५वा उपराष्ट्राध्यक्ष होता. डेमोक्रॅटिक पक्षाचा सदस्य असलेला बार्कली १९४९ ते १९५३ दरम्यान हॅरी ट्रुमन ह्याच्या अधय्क्षतेखाली उपराष्ट्राध्यक्षपदावर होता.
कोरेगाव पार्क
१३ फेब्रुवारी, २०१० रोजी दहशतवाद्यांनी कोरेगाव पार्कमधील जर्मन बेकरीमध्ये बॉम्बस्फोट घडवून ९ लोकांची हत्या केली.
आल्बेन बार्कली
बाह्य दुवे
वर्ग:अमेरिकेचे उपराष्ट्राध्यक्ष वर्ग:इ.स. १८७७ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९५६ मधील मृत्यू वर्ग:डेमोक्रॅटिक पक्ष (अमेरिका) मधील राजकारणी वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:अमेरिकेचे सेनेटर वर्ग:अमेरिकेच्या प्रतिनिधीगृहाचे सदस्य
कोरेगाव पार्क
वर्ग:पुण्याची उपनगरे
नोबेल पारितोषिक
नोबेल पारितोषिक हा जगातील अत्यंत प्रतिष्ठेचा पुरस्कार आहे. रसायनशास्त्र, भौतिकशास्त्र, साहित्य, जागतिक शांतता, वैद्यकशास्त्र किंवा जीवशास्त्र आणि अर्थशास्त्र या पाच क्षेत्रांतील अतुलनीय कामगिरीसाठी किंवा संशोधनासाठी प्रतिवर्षी हा पुरस्कार दिला जातो. स्वीडिश वैज्ञानिक नोबेलने आपल्या मृत्युपत्रात या पुरस्कारांची तरतूद केली होती. त्याच्या मृत्यूनंतर पाच वर्षांनी इ.स. १९०१ मध्ये पहिल्यांदा हा पुरस्कार देण्यात आला.दरवर्षी १० डिसेंबर रोजी हा पुरस्कार दिला जातो.१९४० ते १९४२ पर्यंत दुसऱ्या महायुद्धामुळे हा पुरस्कार खंडित करण्यात आला होता. डिसेंबर २०२०्पर्यंत यंत एकूण ९२९ व्यक्तींना आणि २५ संस्थांना एकूण ९५४ नोबेल पारितोषिके देण्यात आली आहेत.
इ.स. १९६९ पासून आल्फ्रेड नोबेल याच्या स्मरणार्थ स्वीडनच्या मध्यवर्ती बँकेने (रिक्स बँकेने) अर्थशास्त्रातील मौलिक कार्यासाठी सहावे नोबेल पारितोषिक देण्यास सुरुवात केली.
नोबेल याच्या मृत्युपत्रातील तरतुदी
आल्फ्रेड नोबेलच्या मृत्यूनंतर इ.स. १८९७ साली त्याचे मृत्युपत्र उघडून पाहण्यात आले व चार वर्षांनंतर ते कायदेशीर असल्याचे सिद्ध झाले. या मृत्युपत्रानुसार त्याने कमावलेल्या अमाप संपत्तीचा मोठा हिस्सा (३.१ कोटी स्वीडिश क्रोनार) नोबेल निधीसाठी ठेवलेला होता. हा निधी सुरक्षित ठेवींमध्ये गुंतवून मिळणाऱ्या उत्पन्नाच्या ६० ते ७० टक्के रकमेचे पाच सारखे भाग करून प्रत्येक क्षेत्रातील पारितोषिकासाठी देण्याचे आल्फ्रेडने आपल्या मृत्युपत्रात सुचविले होते.
या मृ्त्युपत्रामध्ये कोणकोणत्या कार्यक्षेत्रात व कोणकोणत्या निकषांवर पारखून पारितोषिके द्यावीत याचेही त्याने विवेचन करून ठेवले होते. त्यासाठी आवश्यक ते स्पष्टीकरण करणारे नियम व प्रशासकीय तपशील हे मृत्युपत्राचे विश्वस्त, पारितोषिके देणाऱ्या संस्थांचे प्रतिनिधी व नोबेल यांचे कुटुंबीय यांनी चर्चा करून तयार केले व स्वीडनच्या राजाने याला इ.स. १९०० साली मान्यता दिली.
आल्फ्रेड नोबेलच्या मृत्युपत्रान्वये -
पारितोषिकासंबंधीचा निर्णय घेण्याचे व तो जाहीर करण्याचे काम या संस्था करतात. पारितोषिके देण्याचा निर्णय घेण्यासाठी प्रत्येक संस्थेच्या मदतीसाठी तीन ते पाच सदस्यांची समिती असते. या समित्या जरूर वाटल्यास इतर तज्‍ज्ञांनाही चर्चेसाठी बोलावू शकतात. पारितोषिकासाठी सुचविण्यात आलेल्या उमेदवाराच्या कार्याचे मूल्यमापन करून या समित्या आपला निर्णय देतात, पण हा निर्णय मानणे संस्थांवर बंधनकारक नसते.
मृत्युपत्रातील तरतुदीनुसार नोबेल प्रतिष्ठान स्थापण्यात आले असून ही संस्था नोबेल निधीची कायदेशीर मालक आहे. वरील चार संस्थांच्या सहकार्याने ही संस्था सर्व प्रशासकीय कामे संयुक्तपणे पाहते. इतर सर्व नोबेल संस्था प्रतिष्ठानच्या नियंत्रणाखाली आहेत मात्र पारितोषिकांच्या निवाड्याशी आणि त्यासंबंधीच्या कार्याशी प्रतिष्ठानचा काहीही संबंध नसतो.
नामांकन
कायदेशीरपणे नमूद केलेल्या व पारितोषिके देणाऱ्या संस्थांनी नेमून दिलेल्या व्यक्तीच पारितोषिकांसाठी उमेदवारांची नावे सुचवू शकतात. स्वतःच आपले नाव सुचविल्यास ती व्यक्ती आपोआपच पारितोषिकासाठी अपात्र ठरते.
उमेदवारांची नावे सुचविण्यासाठी पुढील व्यक्ती पात्र असतात.
पारितोषिके देणाऱ्या संस्थांकडून पात्र व्यक्तींना नावे सुचविण्याविषयी विनंतीपत्रे पाठविली जातात. त्यांनी संबंधित कागदपत्रांसह आपल्या शिफारशी १ फेब्रुवारीच्या आत पाठवायच्या असतात. १ फेब्रुवारीपासून नोबेल समित्यांचे काम सुरू होते व सप्टेंबर-ऑक्टोबरमध्ये समित्या आपल्या शिफारशी पारितोषिके देणाऱ्या संस्थांकडे पाठवितात. या संस्था १५ नोव्हेंबरपर्यंत अंतिम निर्णय जाहीर करतात. नावे सुचविली जाण्यापासून ते अंतिम निर्णयापर्यंत होणारे वादविवाद, चर्चा, मतदान इत्यादी बाबतीत गुप्तता राखली जाते. नोबेल पारितोषिकांच्या निर्णयाविरुद्ध दाद मागता येत नाही.
नामांकन आणि प्रदान प्रक्रिया
साधारणतः ३००० लोक पुरस्कारासाठी नामांकने पाठवतात. त्यापैकी नोबेल समिती ठरावीक नामांकने निवडते.
बाह्य दुवे
वर्ग:नोबेल पारितोषिक
वर्सोवा मेट्रो स्थानक
वर्सोवा हे मुंबई मेट्रोच्या मार्ग १ वरील सर्वात पश्चिमेकडील स्थानक आहे. हे स्थानक वर्सोवा उपनगराच्या सेव्हन बंगलोज ह्या भागात स्थित आहे. घाटकोपर येथे सुरू होणारा मार्ग १ वर्सोवा येथे संपतो. ह्या स्थानकाचे उद्घाटन ८ जून २०१४ रोजी झाले.
वर्ग:मुंबई मेट्रो स्थानके
इ.स. १२३३
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२३३ वर्ग:इ.स.च्या १२३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
ओम जय जगदीश
ओम जय जगदीश हा २००२ साली प्रदर्शित झालेला एक कौटुंबिक हिंदी चित्रपट आहे. दिग्दर्शकाच्या भूमिकेमध्ये अनुपम खेरचा हा पहिला चित्रपट होता.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
क्लुज-नापोका
क्लुज-नापोका (Cluj-Napoca; Klausenburg; Kolozsvár; यिडिश: קלויזנבורג) हे रोमेनिया देशामधील एक मोठे शहर आहे. हे शहर ट्रान्सिल्व्हेनिया प्रदेशात वसले असून ते येथील प्रमुख शहर मानले जाते. रोमेनियाच्या वायव्य भागात स्थित असलेले क्लुज-नापोला बुखारेस्ट, बेलग्रेड व बुडापेस्ट ह्या तिन्ही शहरांपासून सारख्या अंतरावर स्थित आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:रोमेनियामधील शहरे
कल्याणी नगर, पुणे
कल्याणीनगर पुणे शहराचा पूर्वेकडील एक भाग आहे..
उद्योगपती नीळकंठ कल्याणी या शहरातील जुने आणि प्रसिद्ध रहिवाशी असल्याने या नगराला कल्याणीनगर असे नाव पडले. काही दशकांपूर्वी असलेल्या वडगांव शेरीतील या भागाला आधुनिक स्वरूप प्राप्त झाले आहे. एचएसबीसी या एका प्रसिद्ध बँकेच्या सॉफ्टवेयर शाखेच्या मोठ्या इमारती या भागाच्या आधुनिकतेचे उदाहरण आहेत.
वर्ग:पुणे जिल्हा
श्यामपंत कुलकर्णी रांझेकर
श्यामपंत कुलकर्णी रांझेकर हे मराठा दौलतीचे दुसरे पेशवे होते.. इ.स. १६५२ ते इ.स. १६५७ या कालखंडात ते या पदावर अधिकारारूढ होते.
कारकीर्द
उत्तरकाळात एका शेतकऱ्याची जमीन बळकावण्याचा आरोप श्यामपंतांवर झाल्यावर शामपंत स्वतःहून पेशवेपदावरून पायउतार झाले.
वर्ग:पेशवे वर्ग:मराठा साम्राज्य वर्ग:सैनिकी पेशातील मराठी व्यक्ती वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
२००८ उन्हाळी ऑलिंपिकमधील व्हॉलीबॉल
पुरुष
All times are China Standard Time (UTC+8)
महिला
All times are China Standard Time (UTC+8)
पदक
वर्ग:ऑलिंपिक खेळ व्हॉलीबॉल वर्ग:२००८ उन्हाळी ऑलिंपिक
अमृत सूर्यानंद महाराज
स्वामी अमृतसूर्यानंद महाराज (इ.स. १९५२:पोर्तुगाल - ) हे पोर्तुगाल देशाचे योगगुरू आहेत. ते पोर्तुगीज योगमहासंघाचे अध्यक्ष आहेत. २१ जून हा आंतरराष्ट्रीय योगदिन पाळावा ही नरेंद्र मोदी यांनी २०१५ साली केलेल्या सूचनेच्या कित्येक वर्षे आधी, म्हणजे २००१ सालापासून, पोर्तुगालमधील लिस्बन येथे, सूर्यानंदांच्या सूचनेनुसार, योगदिन पाळला जात होता.
वीस वर्षे वयाचे असताना सूर्यानंदांनी हृषीकेश येथील शिवानंद आश्रमाचे कृष्णानंद यांच्याकडून योगाचे धडे घेतले. बंगलोरच्या स्वामी विवेकानंद योग अनुसाधन संस्थानचे कुलगुरू एच.आर. नरेंद्र यांनी भारताचे पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांना अमृतसूर्यानंदांच्या योगदिनाची कल्पना सांगितली. मोदींना ती पसंत पडल्याने त्यांनी युनोमध्ये २१ जून हा आंतरराष्ट्रीय योगदिन पाळावा असा ठराव पास करून घेतला, आणि त्याप्रमाणे पहिला योगदिन २१ जून २०१५ला साजरा झाला.
स्वामी अमृतसूर्यानंद महाराज यांनी २०१५ सालापर्यंत पन्‍नास योग कार्यक्रम घडवून केले आहेत, .आणि अनेक योग शिक्षक घडवले आहेत. त्यांनी प्रगत योगसाधनेसाठी ’तांडव’, ध्यानधारणेसाठी ’शंकरा’ आणि मनुष्य विकास तंत्राच्या प्रसारासाठी ’माया’ आणि मंत्रोच्चारासाठी ’ओंकार’ असे नाट्यमंच स्थापन केले आहेत.
अमृतसूर्यानंद हे योग सांख्य परिषदेचे अध्यक्ष आहेत.
सन्मान आणि पुरस्कार
वर्ग: इ.स. १९५२ मधील जन्म वर्ग: पद्मश्री पुरस्कारविजेते वर्ग:योग वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १९५७ मधील मराठी चित्रपटांची यादी
१९५७ मध्ये महाराष्ट्रातील मराठी भाषेच्या चित्रपटसृष्टीने तयार केलेल्या चित्रपटांची यादी.
संदर्भ
वर्ग:वर्षानुसार मराठी चित्रपटांच्या याद्या वर्ग:इ.स. १९५७ मधील चित्रपट
काडीवळी
काडीवळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील वाडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
वाडा बस स्थानकापासून हनुमान मंदिर मार्गाने गेल्यावर काडिवळी रस्त्याने हे गाव लागते. वाडा बस स्थानकापासून हे गाव २.५ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे लहान गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ६३ कुटुंबे राहतात. एकूण ३२८ लोकसंख्येपैकी १६३ पुरुष तर १६५ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ५९.५३ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ७३.६८ आहे तर स्त्री साक्षरता ४४.३५ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या ७१ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या २१.६५ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी व कुणबी समाजातील लोक येथे राहतात. कुणबी समाजाचा शेती हा मुख्य व्यवसाय असून आदिवासी समाज शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, कामगार म्हणून काम करतात. ते काही प्रमाणात कुक्कुटपालन, बकरीपालन सुद्धा करतात.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस वाडा बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा वाड्यावरून उपलब्ध असतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
वर्ग:वाडा तालुक्यातील गावे
बेरडमाची
बेरडमाची हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील वाळवा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:वाळवा तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
इ.स. १२३५
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२३५ वर्ग:इ.स.च्या १२३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
सरकार राज
सरकार राज हा २००८ साली प्रदर्शित झालेला एक हिंदी चित्रपट आहे. राम गोपाल वर्माचे दिग्दर्शन असलेला सरकार राज हा २००५ सालच्या सरकार ह्या चित्रपटाचा दुसरा भाग आहे. सरकार प्रमाणेच सरकार राज देखील तिकिट खिडकीवर यशस्वी ठरला.
खडकडोह
खडकडोह हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील टेनिस
पदक तालिका
{{legend|#ccccff|यजमान देश|border=solid 1px #AAAAAA}}
हे सुद्धा पहा
वर्ग:२०१० राष्ट्रकुल खेळ वर्ग:२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील टेनिस
नरनाळा किल्ला
अकोला जिल्ह्यातील हा अतिशय दुर्गम गिरिदुर्ग आहे.
स्थान
अकोट तालुक्याच्या उत्तरेला साधारण २४ कि.मी. वर सातपुड्याच्या उंच डोंगरावर हा किल्ला पसरलेला आहे. अकोल्यापासून याचे अंतर ६६ कि.मी. आहे. गडाच्या खाली शहानूर नावाचे गाव आहे. गडाच्या पायथ्यापासून मेळघाट व्याघ्रप्रकल्प सुरू होतो. पायथ्यापासून गडावर जाण्याकरिता आता गाडीवाट आहे. तरीही कित्येक दुर्गप्रेमी पायीच गड चढणे पसंत करतात. पायथ्याशी वन विभागाच्या चौकीवर जाता येता नोंद करावी लागते, गडावर मुक्कामास परवानगी नाही.
भौगोलिक माहिती
गड जमिनीपासून ३१६१ फूट उंच आहे. गडाचा विस्तार हा ३८२ एकराचा असून गडाच्या कोटाची (तटबंदीची) लांबी २४ मैल आहे. एकूण दोन लहान व एक मोठा असा मोठा पसारा असणारा हा बहुधा महाराष्ट्रातील सर्वात विर्स्तीण गिरिदुर्ग असावा. मुख्य गड नरनाळा या नावाने ओळखला जात असून तेलियागड आणि जाफराबाद नावाचे दोन उपदुर्ग पूर्व-पश्चिमेला आहेत.
किल्ल्याबद्दल
गडाच्या प्रवेशाला ५ दरवाजे लागतात त्यांवरून या गडाच्या सुरक्षा व्यवस्थेची कल्पना यावी. सर्वात आधी शहानूर दरवाजा, मग मोंढा दरवाजा, त्यानंतर अत्यंत सुरेख कलाकुसर असलेला महाकाली दरवाजा, असे करीत आपण गडावर पोहचतो. गडाच्या मध्यावर सक्कर तलाव नावाचा विर्स्तीण जलाशय आहे. याला बारमाही पाणी असते. हा तलाव याच्या औषधी गुणांकरिता पंचक्रोशीत प्रसिद्ध आहे. कुणाला कुत्रा चावल्यास त्याने या तलावात स्नान करून येथील दर्ग्यावर गूळफुटाणे वाहावे व तडक गड उतरावा. तसेच गड उतरताना मागे वळून पाहू नये, असे मानतात.
उपदुर्ग
तेलीगागड नरनाळा किल्ल्याचा एक उपदुर्ग आहे.
पाहण्यासारखी ठिकाणे
गडावर आजही राणी महाल व बाजूची मशीद अस्तित्वात आहे. त्या समोरचा सभामंडप आता नसला तरी त्याचे स्तंभ त्याच्या विस्ताराचे भान करून देतात. सरळ पुढे गेल्यास तेला- तुपाच्या टाक्या लागतात. या टाक्या खोल असून त्यांत विभागणी केलेली आहे; युद्धकाळात तेल-तूप साठवण्यासाठी त्या वापरल्या जात असे.
गडाच्या तटाच्या बाजूने फिरत गेल्यास थोड्या अंतरावर 'नऊगजी तोफ' दिसते. ही तोफ अष्टधातूची असून इमादशहाच्या काळात गडावर आणली गेल्याचे बोलले जाते. तोफेवर पारशीत लेख कोरलेला आहे. तोफेचे तोंड गडपायथ्याच्या शहानूर गावाकडे रोखलेले आपणास लक्षात येते. बाजूला खूप खोल असे चंदन खोरे आहे. या खोऱ्यात चंदनाच्या व सागाच्या झाडांची फार दाट पसरण आहे.
या शिवालयाचे संपूर्ण बांधकाम दगडी असून चौरसाकार आहे व मंदिराचे कळस हे गोलाकार आहे या कारणाने याला गुम्मद असे म्हणतात.शिवलयाचा परिसर खूप मोठा असून रमणीय असा आहे.शिवलयाला पुरातन संस्कृतीचा वारसा लाभलेला आहे.शिवालयाकडे जाण्यासाठी विविध असे मार्ग आहेत त्यामध्ये सहज मार्ग म्हणजे आकोट ते रामापुर (धारुळ) या रस्त्यावर पडते.
ऐतिहासिक महत्त्व
गड नेमका कुणी आणि कोणत्या काळात बांधला या बाबत नक्की माहिती नाही पण स्थापत्य व ऐतिहासिक पुराव्यांवरून हा गड 'गोंड राजांनी' बांधला असल्याचे बोलले जाते. त्यानंतर राजपुत राजा नारणाल सिंह यांनी या किल्ल्यात बदल करून बुरुज बांधले.गडावर नागपूरकर भोसले कालीन तुळशी वृंदावन व हनुमान मंदिर आहे. गडावर राम तलाव व धोबी तलाव यांसहित २२ तलाव आहेत. गडाला ६४ बुरूज आहेत. भक्कम तटबंदी व दुर्गम पहाडी यांच्या सहित हा दुर्ग सातपुड्याच्या दारावर उभा राहून उत्तरेकडून विशेषतः माळव्यातून येणाऱ्या आक्रमणांना तोंड देत झुंजला असेल. या गडावर अधिक संशोधन होणे गरजेचे आहे.
राष्ट्रीय संरक्षित स्मारक
या किल्ल्याला ७ जून, इ.स. १९१६ रोजी राष्ट्रीय संरक्षित स्मारक म्हणून घोषित करण्यात आले.
हेसुद्धा पहा
वर्ग:विदर्भ वर्ग:विदर्भातील किल्ले‎ वर्ग:विदर्भातील किल्ले‎ वर्ग:विदर्भातील ऐतिहासिक जागा‎
चंद्रकांत कामत
चंद्रकांत कामत' (२६ नोव्हेंबर, इ.स. १९३३; धुळे, महाराष्ट्र - २८ जून, इ.स.२०१०) हे हिंदुस्तानी शास्त्रीय संगीत पद्धतीमधले तबलावादक होते.
बालपण आणि उमेदीचा काळ
पंडित चंद्रकांत कामत यांना संगीत आणि नाटकाचा वारसा त्यांच्या वडिलांकडून मिळाला होता. त्यांचे वडील, मास्टर शांताराम हे गायक-नट होते. त्यांनी मास्टर दीनानाथांबरोबरदेखील अनेक भूमिका केल्या होत्या. चंद्रकांत कामतांनीही रंगपटापासून ते स्त्रीभूमिका करण्यापर्यंत अनेक गोष्टी केल्या. मराठीप्रमाणेच काही हिंदी-उर्दू नाटकांतही त्यांनी काम केले. कंपनी दौऱ्यावर असताना मिळेल त्या ठिकाणी आणि भेटेल त्या तबलावादकाकडून कामत यांनी तबलावादनाचे विविध ढंग आत्मसात केले. शंकर शिवलकर, रामभाऊ वष्ट, पंढरपूरचे दिगंबर वस्ताद, पं. जी. एल. सामंत अशा अनेकांकडून एकलव्याच्या निष्ठेने त्यांनी विद्या मिळवली. काही काळ नृत्याचेही धडे घेतले. त्यामुळे आपोआपच कामत यांची पावलेही त्याच दिशेने वळली आणि रंगपटापासून सुरुवात करून पुढे त्यांनी स्त्री-भूमिकाही साकारल्या. मराठीसोबतच उर्दू आणि हिंदी नाटकांतही त्यांनी कामे केली. लहानपणी ज्या वयात त्यांनी आपले वडील गायक नट मास्टर शांताराम कामत यांच्याबरोबर बालनट म्हणून काम करायला सुरुवात केली त्याच वयात तबला शिकण्याचे त्यांचे स्वप्न प्रत्यक्षात यायला सुरुवात झाली. पुढे त्यांची नाटक कंपनी बंद पडल्यामुळे कामत पुण्यात आले.
चंद्रकांत कामत हे स्वतः उत्तम तबलावादक असले तरी त्यांनी स्वतंत्र तबलावादनाचे कार्यक्रम क्वचितच केले. आपले सारे कलाआयुष्य त्यांनी तबल्यावर साथसंगत करण्यात घालवले. कलावंतांबरोबर साथ करणे ही काही केवळ तांत्रिक आणि यांत्रिक गोष्ट नसते. प्रत्येक कलावंताची प्रतिभा वेगळी, त्याची मांडणी वेगळी, स्वभावाचे कंगोरे वेगळे आणि प्रत्यक्ष मैफलीत त्याच्या कलेला फुटणारे निर्मितीचे धुमारेही वेगळे असतात. या सगळ्यांची जाणीव ठेवून साथ करणारा कलाकार हा तेवढय़ाच उंचीचा असतो. चंद्रकांत कामत यांनी ती उंची गाठली होती.
कारकीर्द
ज्येष्ठ कथक नृत्यांगना रोहिणी भाटे यांच्यासह त्यांनी पंधरा वर्षे तबलासंगत केली. पं. मोहनराव कल्याणपूरकर यांनी कामत यांना तालाची पाऊण, सव्वा, अडीच पट करणे, नृत्याचे बोल चटकन तबल्यात बदलणे आणि पाठांतर या बाबतीत वारंवार शाबासकी दिली होती. याच काळात भावगीतांचे कार्यक्रम आणि संगीत नाटकांनाही ते तबल्याची साथ करत होते. कामत यांनी इ.स. १९५५ ते इ.स. १९९१ या काळात आकाशवाणीत स्टाफ आर्टिस्ट म्हणून काम केले. या काळात जी. एल. सामंत यांच्यासारख्या कसलेल्या गुरूकडून आणि सामता प्रसाद यांच्यासारख्या दिग्गजाकडून तबलावादनातील अनेक नवे धडे कामतांनी घेतले. तिथेच अनेक ज्येष्ठ आणि श्रेष्ठ कलाकारांबरोबरच नव्या कलाकारांनाही संगत करण्याचे काम त्यांनी केले. मिळालेल्या या संधीचे त्यांनी सोने केले. इ.स. १९६४ साली ते बनारस घराण्याचे तबलावादक पं. सामता प्रसाद यांचे शिष्य झाले. त्यांचे तबलावादनातील कौशल्य पाहून पं. मोहनराव कल्याणपूरकर यांनीही त्यांची पाठ थोपटली होती. इथेही त्यांनी अनेक बुजुर्गांना साथसंगत केली.
पं. कामत यांचे पं.भीमसेन जोशी, पं.वसंतराव देशपांडे आणि माणिक वर्मा या तीन श्रेष्ठ कलाकारांशी भावबंध जुळले. या तीनही कलाकारांबरोबर कामत यांची साथ अविस्मरणीय ठरली. पं. भीमसेन जोशी यांच्यासारख्या दिग्गजाबरोबरतर अनेक वर्षे साथ करण्याचे भाग्य कामतांना लाभले. गायक आणि संगतकार यांच्यात अद्वैत निर्माण झाल्याशिवाय गाणे खुलत नाही. भीमसेन जोशींच्या अनेक अजरामर मैफलींमध्ये हे अद्वैत हजारो रसिकांनी अनुभवले आहे. भारतातील इतरही मोठय़ा कलावंतांबरोबर तबल्यावर साथ करण्याची संधी कामत यांना मिळाली. तबल्यावर लय धरताना कलावंताचा मूड समजून घेणे आवश्यक असते. कलावंताला नवे काही सुचण्यासाठी साथीदार तयारीचा असावा लागतो. केवळ लय पकडून ठेवली म्हणजे गाणे रंगते असे होत नाही. कलावंताला त्या स्वरांसाठी लयीचे कोंदण मिळवून देणे तेवढेच महत्त्वाचे असते. कामत यांच्या तबलावादनात या सगळय़ा गोष्टी होत्या. आजकाल मैफलीत साथ करणारे वादक काही वेळा आगाऊपणा करतात. कलावंतापेक्षा आपणच काकणभर सरस कसे आहोत, ते दाखवण्याचा प्रयत्न करतात. तसा सोस कामत यांनी कधी केला नाही. त्यामुळेच भावगीतापासून ते अभिजात शास्त्रीय संगीतापर्यंत सगळ्या संगीतप्रकारात त्यांनी आपली मुद्रा उमटविली. सवाई गंधर्व संगीत महोत्सवामधील त्यांची हजेरी कलावंत आणि रसिक या दोघांसाठीही आश्वासक असे.
गौरव
त्यांच्या कलाजीवनात त्यांना ‘संगतकार पुरस्कार’, ‘वसुंधरा पंडित पुरस्कार’ तर मिळालेच, पण पुणे महापालिकेकडूनही त्यांचा गौरव करण्यात आला.
बाह्य दुवे
वर्ग:तबलावादक वर्ग:मराठी व्यक्ती वर्ग:इ.स. १९३३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१० मधील मृत्यू वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
नायगव्हाण
नायगव्हाण हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील येवला तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३७ ते ३९ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १००० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:येवला तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
कोलंबी (वेल्हे)
कोलंबी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील वेल्हे तालुक्यातील एक गाव आहे. कोलंबी (५५६६०४) हे पुणे जिल्ह्यातल्या वेल्हे तालुक्यातील गाव आहे.
भोगोलिक स्थान आणि लोकसंख्या
हे गाव ८२३ हेक्टर क्षेत्राचे असून २०११ च्या जनगणनेनुसार ह्या गावात ८५ कुटुंबे व एकूण ४३३ लोकसंख्या आहे. ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर पुणे ८० किलोमीटर अंतरावर आहे. यामध्ये २१६ पुरुष आणि २१७ स्त्रिया आहेत. यामध्ये अनुसूचित जातीचे लोक ० असून अनुसूचित जमातीचे ५ लोक आहेत.ह्या गावाचा जनगणनेतील स्थल निर्देशांक ५५६६०४ आहे.
संदर्भ
वर्ग:वेल्हे तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
इ.स. १२३७
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२३७ वर्ग:इ.स.च्या १२३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
महावितरण
महाराष्ट्र राज्य विद्युत वितरण कंपनी मर्यादित किंवा महावितरण (Maharashtra State Electricity Distribution Company Limited; MSEDCL) ही महाराष्ट्र शासनाची विद्युत वितरण करणारी कंपनी आहे. विद्युत कायदा २००३ अस्तित्वात आल्यानंतर महाराष्ट्र राज्य विद्युत मंडळाची पुनर्रचना होऊन दि. ६ जून २००५ रोजी महावितरण, महाराष्ट्र राज्य विद्युत निर्मिती कंपनी मर्यादित (महानिर्मिती) व महाराष्ट्र राज्य विद्युत पारेषण कंपनी (महापारेषण) या तीन कंपन्या अस्तित्वात आल्या.
मुंबई शहर वगळता महाराष्ट्र राज्यामधील विजेचे वितरण करण्याची जबाबदारी महावितरणकडे आहे. सध्या महावितरण १ कोटी ८६ लाख ग्राहकांना वीज पुरविते. यात सुमारे १ कोटी ३१ लाख घरगुती, ३० लाख कृषी, १३ लाख ४६ हजार वाणिज्यिक व २ लाख ५० हजार औद्योगिक ग्राहकांचा समावेश आहे. यातून महावितरणला सुमारे ३३ हजार कोटी रुपयांचा वार्षिक महसूल मिळतो. महावितरणचे ७६,००० कर्मचारी आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:महाराष्ट्रातील संस्था
ए.एफ.सी. एयाक्स
'''ए.एफ.सी. एयाक्स''' (Amsterdamsche Football Club Ajax) हा नेदरलँड्सच्या अ‍ॅम्स्टरडॅम शहरामधील एक व्यावसायिक फुटबॉल संघ आहे. हा संघ एरेडिव्हिझी ह्या सर्वोत्तम श्रेणीच्या डच फुटबॉल लीग मध्ये खेळतो.
बाह्य दुवे
वर्ग:ॲम्स्टरडॅम वर्ग:डच फुटबॉल क्लब
इ.स. १९१० ते १९१९ मधील मराठी चित्रपटांची यादी
इ.स. १९१० ते इ.स. १९१९ या कालावधी दरम्यान प्रदर्शित झालेल्या मराठी चित्रपटांची यादी खालीलप्रमाणे आहे.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. १९२०व्या दशकातील मराठी चित्रपट
देयान स्तांकोविच
देयान स्तांकोविच (सर्बियन सिरिलिक: Дејан Станковић; ११ सप्टेंबर १९७८) हा सर्बियाचा निवृत्त फुटबॉल खेळाडू आहे. २०११ सालापर्यंत स्तांकोविच सर्बिया फुटबॉल संघाचा कर्णधार होता. १३ जून २०१० रोजी, व  ह्या तीन वेगळ्या देशांसाठी फिफा विश्वचषकामध्ये सहभाग घेणारा स्तांकोविच हा जगातील पहिला फुटबॉलपटू बनला.
द्रोणा (चित्रपट)
द्रोणा हा २००८ साली प्रदर्शित झालेला एक हिंदी चित्रपट आहे.
देयान स्तांकोविच
बाह्य दुवे
वर्ग:सर्बियाचे फुटबॉल खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
द्रोणा (चित्रपट)
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
पूर
पावसामुळे किंवा धरणातील पाण्याच्या विसर्गामुळे नदीचे पाणी जेव्हा प्रमाणाबाहेर वाढते तेव्हा त्या स्थितीला  असे म्हणतात.
वर्ग:नैसर्गिक आपत्ती वर्ग:पूर
झेको बर्गीस
वर्ग:२०१९-२१ आयसीसी क्रिकेट विश्वचषक चॅलेंज लीगमध्ये खेळलेले खेळाडू वर्ग:बर्म्युडाचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:बर्म्युडाचे ट्वेंटी२० क्रिकेट खेळाडू
फ्रांसिस्का चिपारे
फ्रांसिस्का चिपारे (१ ऑक्टोबर, १९९८:झिम्बाब्वे - ) ही च्या महिला क्रिकेट संघाकडून २०२१ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारी खेळाडू आहे. ही आपला पहिला सामना कडून १० नोव्हेंबर, २०२१ रोजी खेळली.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:झिम्बाब्वेच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९९८ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
मयुरी वाघ
मयुरी वाघ मराठी मालिका आणि चित्रपटांमधील अभिनेत्री आहे.
कारकीर्द
ती मुंबईजवळील डोंबिवली येथील रहिवासी आहे. तिनेे तिच्या कार्याची सुरुवात सहनर्तक व व नाट्य कलाकार म्हणून केली. "वचन दिले तू मला" या स्टार प्रवाह वरील मालिकेपासून तिने मराठी दूरचित्रवाणी क्षेत्रात पदार्पण केले. त्यानंतर तिने झी मराठी वरील अस्मिता या मालिकेत गुप्तहेर अस्मिताची मुख्य भूमिका साकारली आणि ही भूमिका मोठ्या प्रमाणात प्रसिद्ध झाली. हाऊसफुल्ल, सुगरण आणि मेजवानी अशा रिॲलिटी शोमध्ये तिने काम केले आहे.
वैयक्तिक आयुष्य
मयुरी वाघ हिने तिचे शिक्षण मुलुंड येथील केळकर संस्थेचे वि.ग. वझे महाविद्यालय येथे पूर्ण केले. तसेच मानव संसाधनाचे पदव्युत्तर शिक्षण वेलिंगकर महाविद्यालयातून केले आहे. तिचा विवाह अभिनेता पियूष रानडे ह्याच्याशी झाला आहे.
चित्रपट
वर्ग:मराठी चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:मराठी अभिनेत्री
दरडी पंकोळी (पक्षी)
दरडी पंकोळी (इंग्लिश:Siberian Collared Martin) हा एक पक्षी आहे.
हा पक्षी आकाराने चिमणीपेक्षा लहान असतो. खालील भागाचा रंग पांढरा असतो आणि छातीवर पिंगट पट्टा असून वरील भाग पिंगट रंगाचा असतो.
वितरण
हा पक्षी पाकिस्तान, काश्मीर, हिमाचल प्रदेश, हरयाणा, उत्तर प्रदेश, बिहार, वायव्य बंगाल आणि मध्य प्रदेश या प्रदेशात आढळून येतो.
हे पक्षी फेब्रुवारी ते एप्रिल या महिन्यात जास्त प्रमाणात दिसून येतात.
निवासस्थाने
दरडी पंकोळी उभ्या दरडी असलेले ओढे,नद्या,आणि सरोवरे या ठिकाणी मोठ्या प्रमाणात दिसून येतात.
संदर्भ
वर्ग:पक्षी
सुशील कुमार
सुशील कुमार (जन्म मे २६,१९८३) हा एक भारतीय कुस्तीपटू आहे. २०१२ उन्हाळी लंडन ऑलिंपिक खेळात त्याने ६६ किलो फ्रीस्टाईल स्पर्धेत रौप्य पदक जिंकले आहे. कुस्तीमध्ये रौप्य पदक जिंकणारा तसेच सलग दोन ऑलिंपिक खेळात वैयक्तिक पदक जिंकणारा तो पहिला भारतीय आहे. २०१० मध्ये मॉस्कोत झालेल्या विश्व कुस्ती अजिंक्यपद स्पर्धेत ६६ किलो फ्रीस्टाईल स्पर्धेत सुवर्णपदक पटकावले तसेच २००८ बीजिंग ऑलिंपिक स्पर्धेत पुरुष फ्रीस्टाइल ६६ कि.ग्रा. विभागात कांस्यपदक पटकावले. कुमारने कझाकस्तानच्या लियोनिद स्पिरिदोनोवला रिपिचेज फेरीत हारवून कांस्यपदक पटकावले. भारतीय नेमबाज अभिनव बिंद्रा ने पुरुष १० मीटर एर रायफल मध्ये मिळवलेले सुवर्णपदक तसेच बॉक्सर विजेंदर कुमार ने मिडलवेट प्रकारात मिळवलेले कांस्यपदकानंतरचे हे भारतासाठी बीजिंग स्पर्धेतील हे तिसरे पदक होते. खाशाबा जाधव यांनी १९५२ हेलसिंकी ऑलिंपिक मध्ये मिळवलेल्या कांस्यपदकानंतरचे ऑलिंपिक कुस्तीतील हे पहिलेच पदक आहे. जुलै २००९ मध्ये सुशिल कुमार यांना राजीव गांधी खेलरत्न पुरस्कार ह्या पुरस्काराने भारत सरकारने संन्मानित केले.
माहिती
कुमार सध्या भारतीय रेल्वेमध्ये सहाय्यक कमर्शियल मॅनेजर पदावर कार्यरत आहे.
कारकीर्द
कुमारयांनी कुस्तीचे प्रशिक्षण छत्रसाल मैदानाच्या आखाड्यात वयाच्या १४व्या वर्षी सुरू केले. सुरुवातीला त्यांना भारतीय पहेलवान यशवीर आणि रामफळ, नंतर अर्जुन पुरस्कार विजेते सत्पाल व रेल्वे मधील प्रशिक्षक ग्यान सिंग यांचे मार्गदर्शन लाभले.
हेसुद्धा पहा
वर्ग:राजीव गांधी खेलरत्न पुरस्कार विजेते वर्ग:ऑलिंपिकमधील भारतीय कास्यपदक विजेते वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते
पहिले व्यसनमुक्ती साहित्य संमेलन, पुणे
महाराष्ट्र सरकारतर्फे भरणारे पहिले व्यसनमुक्ती साहित्य संमेलन २ व ३ ऑक्टोबर २०१२ रोजी पुण्यात झाले. संमेलनाध्यक्ष डॉ. अनिल अवचट होते. संमेलनाचे उद्‍घाटन महाराष्ट्राच्या तत्कालीन राज्यपालांनी केले. व्यसनमुक्ती क्षेत्रात काम करणाऱ्या व्यक्तींना मुख्यमंत्र्यांच्या हस्ते ’महात्मा गांधी व्यसनमुक्ती सेवा पुरस्कार’ देण्यात आले. संस्थेसाठी पुरस्काराची रक्कम ३० हजार रुपये तर वैयक्तिक पुरस्काराची रु.१५ हजार इतकी होती.
संमेलनाला मानसोपचारतज्ज्ञ डॉ. आनंद नाडकर्णी, डॉ. कल्याण गंगवाल, संमोहनतज्‍ज्ञ नवनाथ गायकवाड वगैरे उपस्थित होते.
पुरस्कार मिळालेल्या ३० व्यक्ती आणि १९ संस्था
अल्कोहोलिक ॲनॉनिमस(मुंबई), आकाशवाणी(मुंबई), इंडियन एक्सप्रेस(मुंबई), ए.बी.पी. माझा(मुंबई), कॉकलिया संस्था(पुणे), दैनिक नवभारत(नागपूर), नशाबंदी मंडळ(मुंबई), नांदेड विद्यापीठ, पुणे विद्यापीठ, पुण्यनगरी, सहकारी शिक्षण विकास समूहाचे मराठा हायस्कूल(मुंबई), मुक्तांगण व्यसनमुक्ती केंद्र(पुणे), मैत्री व्यसनमुक्ती केंद्र, (नागपूर), वर्ल्ड स्पिरिच्युअल ट्रस्ट(मुंबई), विनटेल प्रायव्हेट लिमिटेड(जितेंद्र पंडित-पुणे), श्रमिक एल्गार (श्रीमती परिणीता गोस्वामी-चंद्रपूर), सन सिक्युरिटीज (कर्नल मागो), पुणे.
यानंतरची व्यसनमुक्ती साहित्य संमेलने
पहा : साहित्य संमेलने
वर्ग:मराठी साहित्य संमेलने
सुनीता पुरुषोत्तम देशपांडे
सुनीता देशपांडे (जुलै ३, इ.स. १९२५/इ.स. १९२६; रत्‍नागिरी, महाराष्ट्र - नोव्हेंबर ७, इ.स. २००९; पुणे, महाराष्ट्र), पूर्वाश्रमीचे नाव सुनीता ठाकूर, या मराठी लेखिका व सामाजिक कार्यकर्त्या होत्या. मराठी साहित्यिक पु. ल. देशपांडे त्यांचे पती होते.
पु. ल. देशपांडे आणि सुनीताबाईंचे लग्न जून १२, इ.स. १९४६ रोजी झाले. पु.ल. आणि सुनीताबाई यांनी ओरिएंटल हायस्कुलात शिक्षक म्हणून काम केले होते. त्यांनी पुलंबरोबर अनेक नाटकांत काम केले. तसेच 'वंदेमातरम्' या राम गबाले दिग्दर्शित चित्रपटातील त्यांची भूमिका अतिशय गाजली होती. 'राजमाता जिजाबाई' हा एकपात्री प्रयोगही त्यांनी रंगवला होता. पुलंच्या 'सुदर मी होणार' मधील दीदीराजे ही मध्यवर्ती भूमिका सुनिताबाईंनी साकारली होती.
पुरस्कार
सुनीता देशपांडे यांना जी.ए.कुलकर्णी यांच्या स्मरणार्थ दिला जाणारा पहिला ’प्रिय जीए पुरस्कार’ इ.स. २००८मध्ये मिळाला होता.
प्रकाशित साहित्य
वर्ग:मराठी लेखिका वर्ग:मराठी चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:इ.स. २००९ मधील मृत्यू वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
एटना (निःसंदिग्धीकरण)
एटना पर्वत हा सिसिलीच्या पूर्व किनाऱ्या वरील जागृत ज्वालामुखी आहे.
एटनाया शब्दाशी संबंधित खालील लेख उपलब्ध आहेत.
हेसुद्धा पहा
वर्ग:निःसंदिग्धीकरण पाने
भूतकाळ
भूतकाळ पूर्वी होऊन गेलेली क्रिया व्यक्त करण्यासाठी वापरला जाणारा काळ होय.
वर्ग:काळ वर्ग:मराठी व्याकरण
खडकी (झरी जामणी)
खडकी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
रबात
रबात ही मोरोक्को देशाची राजधानी आहे.
वर्ग:मोरोक्कोमधील शहरे वर्ग:आफ्रिकेतील देशांच्या राजधानीची शहरे
इ.स. १२३९
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १२३९ वर्ग:इ.स.च्या १२३० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १३ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
दिनेश आणि तारकेश्वरी राठोड
तारकेश्वरी राठोड आणि दिनेश राठोड हे माउंट एव्हरेस्ट सर करणारे एक मराठी जोडपे आहे. हे दोघे पती-पत्‍नी असून पुण्याच्या पुणे पोलीस दलात कार्यरत आहेत. त्यांनी २३ मे २०१६ रोजी जगातील सर्वोच्च शिखर माऊंट एव्हरेस्ट सर केले.
दिनेश राठोड हे पुण्यातील शिवाजीनगर पोलीस मुख्यालयात पोलीस शिपाईपदावर काम करीत असून तारकेश्वरी राठोड महिला पोलीस नाईक आहेत. दोघे पुणे पोलीस दलात २००६ साली भरती झाले. दोघांनी २०१५ सालापासून माउंट एव्हरेस्ट सर करण्याची तयारी केली. त्या वर्षी त्यांना एव्हरेस्टवर चढाई करण्याची परवानगी मिळाली होती परंतु नेपाळमध्ये भूकंप झाल्याने त्यांना मोहीम अर्धवट सोडून परतावे लागले.
यापूर्वी दिनेश आणि तारकेश्वरी राठोड या दोघांनी पोलीस दलामार्फत अनेक मोहिमांत भाग घेतला आहे. एव्हरेस्ट मोहिमेपूर्वी दोघांनी ऑस्ट्रेलिया तील सर्वोच्च दहा शिखरे पादाक्रांत केली होती.
संशयास्पद मोहीम
राठोड जोडप्याने एव्हरेस्टवर राष्ट्रध्वज फडकाविणारे छायाचित्र प्रसारमाध्यमांना दिले होते. त्यावेळी पुण्यातील गिर्यारोहक एव्हरेस्ट मोहिमेवर होते. राठोड दांपत्य एव्हरेस्टवर चढाई करताना त्यांच्या पाहण्यात आले नव्हते. त्यामुळे राठोड दांपत्याची कथित एव्हरेस्ट मोहीम संशयास्पद असल्याचे मत गिर्यारोहकांनी व्यक्त केले होते. (१७-६-२०१६).
राठोड दांपत्याच्या सांगण्याप्रमाणे त्यांनी २३ मे २०१६ रोजी एव्हरेस्ट सर केले होते. परंतु त्यांनी पंधरा दिवसांनी एव्हरेस्ट सर केल्याची घोषणा केली. जून २०१६ च्या पहिल्या आठवड्यात या दांपत्याने काठमांडू येथे पत्रकार परिषद घेऊन आपण एव्हरेस्ट सर करणारे पहिले दांपत्य असल्याचा दावा केला होता.