cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
वांदगीर
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९९५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८५ टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:मुखेड तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
जॉर्ज हॅजी
वर्ग:रोमेनियाचे फुटबॉल खेळाडू
गुजरात विधानसभा निवडणूक, २०१७
२०१७ गुजरात विधानसभा निवडणूक ही भारताच्या गुजरात राज्यामधील विधानसभा निवडणूक होती. ह्या निवडणुकीत गुजरात विधानसभेच्या सर्व १८२ जागांसाठी नवीन आमदार निवडले गेले. गेले २२ वर्षे सत्तेवर असलेल्या भारतीय जनता पक्षाला व पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या नेतृत्वाला काँग्रेस पक्षाने मोठे आव्हान दिले होते. पक्षाध्यक्ष राहुल गांधी तसेच पंततप्रधान मोदी ह्यांनी गुजरातमध्ये कसून प्रचार केला होता.
१८ डिसेंबर रोजी जाहीर झालेल्या निकालांत भारतीय जनता पक्षाने ९९ जागा जिंकून बहुमत मिळविले. या पक्षाच्या नेत्याला गुजरातचे राज्यपाल पुढील सरकार रचण्याचे आमंत्रण देतील.
निकाल
या निवडणूकीत एकूण सुमारे २ कोटी ९० लाख मतदारांनी मतदान केले. भारतीय जनता पक्षाने १ कोटी ४७ लाख मते मिळवून ९९ जागांवर विजय मिळवला. भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसला १ कोटी २४ लाख मते आणि ७७ जागा मिळाल्या. पाच लाख मतदारांनी कोणालाही मत न देणे पसंत केले.
संदर्भ व नोंदी
२०१७ वर्ग:चित्र हवे वर्ग:इ.स. २०१७ मधील विधानसभा निवडणुका
विमेन कॉन्टेस्टिंग कल्चर (पुस्तक)
विमेन कॉन्टेस्टिंग कल्चर : चेंजिंग फ्रेम्स ऑफ जेंडर पॉलिटिक्स इन इंडिया हा लेखसंग्रह कविता पंजाबी आणि पारोमिता चक्रवर्ती यांनी संपादित केला असून तो 'स्त्री' कोलकत्ता यांनी २०१२ साली प्रकाशित केला आहे.
मुख्य युक्तिवाद
सदरच्या लेखसंग्रहातून संस्कृतीचे द्वंद्वात्मक स्वरूप व मुख्यत: लिंगभावात्मक आणि लिंगभाव अभिव्यक्ती यांचे द्वैतीकरण हे दैनंदिन जीवनात भौतिक आणि सौंदर्यानुभवाच्या सरावातून कशाप्रकारे स्पष्ट किंवा उघड होते यावर प्रकाश टाकण्याचा प्रयत्न केला आहे.
समर्थनीय युक्तिवाद
या साहित्यसंग्रहात संस्कृतीचे द्वंद्वात्मक स्वरूप हे एक 'स्थळ' म्हणून पाहिले गेले आहे. स्त्रियांचे शोषण तसेच स्त्रीवादी विरोध आणि परिवर्तन याला अधोरेखित करण्याचा प्रयत्न या साहित्यसंग्रहाच्या माध्यमातून करण्यात आला आहे. सदर साहित्यसंग्रहाच्या संपादकांनी सांस्कृतिक राजकारण आणि लिंगभाव, समूह, जात, वर्ग, सीमारेषा, लैंगिकता आणि विकलांगता यांचे बदलते महत्त्व आणि त्यांच्या संबंधातील भौतिक आणि प्रतिकात्मक आयाम यावर प्रकाश टाकला आहे. पितृसत्ताक विचारसरणी हे स्त्रियांच्या शिक्षणाचे त्याचप्रमाणे स्त्रीवादी संघर्ष आणि विनियोगाचे एक स्थळ बनते. समाजातील वर्ग, जात, समूह यामधील उतरंड आणि सत्तेचे गतीशास्त्र (power dynamics) संस्कृती घडवते आणि याचे स्त्रियांशी नाते हे भिन्न आणि पुष्कळदा विरोधी असते. स्त्री, संस्कृती आणि सत्ता यांच्या माध्यमातून आंतरविद्याशाखीय चश्म्यातून या त्रिकोणी गुंतागुंतीच्या नातेसंबंधांशी संघर्ष करण्याचा प्रयत्न या साहित्यसंग्रहातून करण्यात आला आहे.
साहित्यसंग्रहाविषयी
या साहित्यसंग्रहाचे एकूण सहा भागांमध्ये विभाजन करण्यात आले असून यामध्ये विविध लेखांचा समावेश करण्यात आलेला आहे. ह्या साहित्यसंग्रहाच्या मार्फत मानवी (विशेषतः स्त्री) जीवनातील विविध पैलूंवर प्रकाश टाकण्यात आला आहे जसे की, साहित्य, गाणी आणि गायक, नाट्यगृह आणि कलाकार, कला, लैंगिकता, नक्षलवादी स्त्रिया, तीभागा (?) चळवळ, शालेय पाठ्यपुस्तके आणि लिंगभाव इत्यादि…
सांस्कृतिक अभिव्यक्ती
सदर विभागात मुख्यत: १९९० च्या अगॊदरच्या कालखंडाविषयी भाष्य आहे. यामध्ये स्त्रियांच्या इच्छा, स्त्रीवादी विद्वत्तेची सुरुवात, लोकप्रिय आणि अधिकृत न मानले गेलेले प्रकार जसे की, चित्रपट उद्योग किंवा पुनरुत्पादनाचे तंत्रज्ञान आणि वितरण, अभिजात साहित्य ज्यातून स्त्रियांना वर्जित करण्यात आले, तरीही विविध पातळीवर स्त्रियांनी पितृसत्ताक मानसिकतेला शह देउन प्रतिकाराची नवीन साधने वापरून सांस्कृतिक अभिव्यक्ती प्रकट केली.
थारू आणि ललिता दाखवून देतात की, पितृसत्ताक राष्ट्रीय समाज सुधारक, मध्यम वर्ग व वासाहतिक प्रशासनाने स्त्रियांच्या (राधिका व नागरात्मा) आवाजाबाबत मौन पाळले. आधुनिक संस्कृती व भद्रलोकांचे तत्त्व, यांच्या प्रभावामुळे दलित, ब्राह्मणेतर, लोकप्रिय आणि लोकसाहित्याचे प्रकार जे लैंगिकतेवर भर देणारे आणि विशेषतः स्त्रियांनी निर्माण केलेले होते त्याला अनधिकृत ठरवून वर्जित करण्यात आले. उदाहरणाऱ्य १९१० मध्ये राधिका साम्तावानम लिखित अभिजात साहित्य नगरात्नम्मा यांनी पुर्नप्रकाशित केले. या साहित्यात लैंगिक इच्छांचे प्रकटीकरण दिसते. परंतु १९८० पर्यत हे साहित्य दृश्य स्वरूपात पुढे आलेले दिसत नाही.
अम्लम दास गुप्ता प्रतिपादन करतात की, स्त्री गायिका ह्या वेश्या संस्कृतीच्या भाग होत्या ज्यात त्यांनी कामुक भूमिका बजावल्या, नवीन ध्वनिमुद्रण तंत्रज्ञान स्वीकारले आणि भारतीय संगीत उद्योगात प्रतिष्ठित कलाकार म्हणून समोर आल्या. बॉलीवूड चित्रपट उद्योगामध्ये स्त्री कलाकार (नादिया) म्हणून पितृसत्तेतील उद्योगाला व संकल्पनेला छेद देऊन स्वतःचे अवकाश निर्माण करते. ही स्त्री उघडपणे लैंगिक वर्तणूक करते त्याचप्रमाणे स्त्रियांना नमुना घालून देणाऱ्या स्त्रीत्वाच्या संकल्पनेला छेद देऊन सार्वजनिक क्षेत्रात पाश्चिमात्य तंत्रज्ञान व पुरुषी पोषाख परिधान करून समाजात वावरते.
प्रतिकाराच्या नवीन पद्धती म्हणून नाटक आणि विनोदबुद्धी यांच्याकडे बघण्यात आले विनोदबुद्धीबाबत भाष्य करताना स्त्रियांना नेहमी केंद्रस्थानी ठेवले जाते. विनोदबुद्धीचा उपहास करण्याऐवजी त्याला आधार देण्यासाठी स्त्रियांची गरज असते. जर विनोदबुद्धी हा स्त्रीवादी चळवळीमध्ये निषेधाचा एक भाग बनला तर त्यातून प्रतिकाराची नवीन आणि वेगळी पद्धत समोर येऊ शकते असे प्रतिपादन नबनिता देव सेन करतात. तर साबित्री द्रौपदी हा कलाविष्कार सादर करत असताना तिच्या लैंगिकतेच्या नवीन परिभाषा करून त्यावर हक्क दर्शवते. सत्तेच समीकरण स्त्री शरीराच्या भोवतीन उभ केल आहे आणि त्यावर ज्या मर्यादा आणल्या त्याला ती नाकारते. उमा चक्रवर्ती ह्या राजकीय प्रतिकार आणि सांस्कृतिक उत्पादन यामधील दुवे स्थापन करण्याचा प्रयत्न करताना साबित्रीच्या सादरीकरणाचा व मणिपुरी स्त्रियांच्या आंदोलनाचा संदर्भ घेतात.
संस्था, तत्त्व आणि स्त्रीवादी संस्कृती
हा भाग संस्था, विद्याशाखीय संरचना, औपचारिक ज्ञानाचे प्रकार, तत्त्वे, सांस्कृतिक उत्पादने आणि प्रसार यावर प्रकाश टाकतो. कला, पाठ्यपुस्तक आणि विद्याशाखा यामधील स्त्रियांची अभिव्यक्ती आणि प्रतिनिधित्व यावर भर देण्यात आला आहे. आताच्या घडीला जरी स्त्रियांचे पाठ्यपुस्तक लिखाण, प्रकाशन हे संरक्षित असले तरीही आपण (स्त्रीवादी) अवकाश, वैज्ञानिक आणि तांत्रिक संस्कृती संस्था ज्या स्त्रियांना वर्जित करतात या मागच्या कारणांचा समावेश करू नाही शकलो. त्याचप्रमाणे विकास चर्चाविश्व जे स्त्रियांना संस्कृतीविषयक संदर्भांमध्ये बघते. हे स्पष्ट होण्यासाठी पारोमिता चक्रवार्ती यांचे बंगाल मधील शालेय पाठ्यपुस्तकांसंदर्भातील काम बघितले असता लक्षात येते की, शालेय शिक्षण नवीन शक्यता निर्माण करतात पण हे एक स्थळ आहे जिथे वर्चस्व, सामाजिक - सांस्कृतिक नमुने आणि लिंगभाव उतरंडी यांना आव्हान देण्याऐवजी ती पुर्नत्पादित केली जातात. ज्ञानाचे उत्पादन हा राजकीय आणि स्त्रीवादी चळवळीमध्ये कळीचा मुद्दा होता. कशाला ज्ञान म्हणायचे, ज्ञान कोण निर्माण करू शकतो? ह्या सारख्या प्रश्नांना स्त्रीवादी पद्धतीशास्त्र आणि ज्ञानमीमांसाशास्त्र यांनी आव्हान देऊन मुख्यप्रवाही ज्ञान हे लिंगभेदावर आधारित व पुरुषकेंद्री आहे आणि स्त्रिया ह्या ज्ञान निर्मिती क्षेत्रामध्ये कर्तेपणाची भूमिका बजावतात हे अधोरेखित करून हे ज्ञान समोर आणण्यासाठी स्त्रीवादी प्रकाशन गृहांचा असलेला वाटा उर्वशी बुटालिया यांच्या कामामधून अधोरेखित होतो. तर थापी गुहा - ठाकुर्ती असे प्रतिपादन करतात की, आता जरी नवीन ज्ञान निर्माण होत असेल तरी त्याबाबत दूरदर्शी विचार आणि नीतीविषयक आणि राजकीय प्रयत्न व त्यांचा उद्देश आणि चौकशीचे मार्ग, नवीन अंतर्गत उतरंडीची निर्मिती हे लक्षात घेऊन त्यावर चिंतन करण्याची गरज आहे.
लैंगिकता आणि शरीर संस्कृती
लैंगिकता आणि शरीरसंस्कृतीमध्ये लैंगिकता आणि संस्कृती यामधील गुंतागुंतीची प्रणाली जी १९९० मधील जागतिकीकरण आणि स्त्रिया यावरील चर्चांनी स्पष्ट आणि वर्चस्ववादी बनली, यावर ह्या भागात भर देण्यात आला आहे. त्याचप्रमाणे लैंगिकतेच्या पर्यायी इतिहासांवरदेखील प्रकाश टाकण्यात आला आहे जसे की, भारतीय संस्कृतीचा संकरित घटक म्हणून क्युर इतिहासाचे उदाहरण देऊन समलैंगिक इच्छेच्या द्वारे ते स्पष्ट करण्यात आले आहे. लिंगाधारित शरीरांची अघळपघळ घडवणूक ही खेळ, विकलांगता आणि अश्लील चित्रण / साहित्य यांच्या संदर्भात संस्कृती, अर्थशास्त्र, आंतरराष्ट्रीय बाजारपेठांच्या कक्षांचा विस्तार उघड करण्यात आला आहे. विवाहित जोडप्याचे लैंगिकीकरण हा १९९० दशकाच्या नवीन संस्कृतीचा केंद्रिय मुद्दा बनलेला दिसून येतो.
कंबरपट्टा
कंबरपट्टा किंवा कमरपट्टा स्त्रियांचा एक कंबरेस बांधण्याचा सोन्याचा अलंकार आहे. हा सोने किंवा चांदीचा असतो. पूर्वी कमरपट्टा मोत्यांचा पण वापरत असे.कमरेला कमरपट्टा घालणाऱ्या महिलांची पचनशक्ती वाढते व मासिक पाळी योग्यप्रकारे होते. त्यांना कंबर दुखणे, पाठदुखी वगैरे तक्रारींना तोंड द्यावे लागत नाही, असे मानले जाते.
विमेन कॉन्टेस्टिंग कल्चर (पुस्तक)
लैंगिकता आणि शरीर संस्कृती
त्याचप्रमाणे मेरी जॉन अधोरेखित करतात की, लैंगिक क्षेत्रात झालेले दूरगामी बदल हे अर्थशास्त्रीय उदारीकीकरणाला पाठबळ देतात. हे आपणास लैंगिक साहित्याचा वाढता खप यातून दिसून येते. भिन्नलिंगी संस्थानिकीकरण (?) हे स्त्रियांच्या शरीरावर नियंत्रण स्थापन करण्याचे प्राथमिक स्थळ आहे. तर लैंगिक साहित्य हे हिंसक पुरूषांसाठी वैचारिक पाठिंबा देणारे साधन म्हणून बघण्यात आले. शिबाजी बंडोपाध्याय, यांनी पाश्चिमात्य अश्लील साहित्य यावर लिखाण केले आहे. बंडोपाध्याय प्रतिपादन करतात की, अश्लील साहित्याची कल्पनाशक्ती ही वर्ग, जात आणि समूह जे मानवी मनाला आकार देतात याच्यामध्ये खोलवर रुतलेली आहे. लैंगिक श्रम, समलिंगी स्त्री, पुरूष, उभयलिंगी, तृतीयपंथी ज्यांनी संरचनेला आव्हान दिले यांना मुख्य प्रवाहातून वर्जित करण्यात आले मात्र स्त्रीवादी आणि समलिंगी चळवळीनी त्यांना मान्यता देऊन त्यांना दृश्य स्वरूप दिले.
राजकीय संस्कृती आणि संस्कृतीच राजकारण
यामध्ये स्त्रियांचे कृती कार्यक्रम हे कशाप्रकारे पितृसत्तात्मक राजकीय संस्कृतीने घडलेले आहेत त्याचप्रमाणे स्त्रिया चळवळीचा भाग होऊन कशाप्रकारे स्वतःला रूपांतरित करतात हे अधोरेखित करण्याचा प्रयत्न या भागात करण्यात आला आहे. हे स्पष्ट करण्यासाठी नक्षलवादी चळवळ आणि तेलंगण चळवळी मधील स्त्रिया आणि राज्य शासनाकडून स्त्रियांवर होणारी हिंसा याबाबत विश्लेषण केलेले दिसून येते. स्त्रीवाद्यांवर जहाल तसेच सनातनी राजकीय या दोन्हीं आक्रमक पौरुषार्थ गटाकडून झालेल्या टीकेचे प्रतिनिधित्व करण्याचा पयत्न या भागात होताना दिसतो. विना दास ह्या राज्य शासन लिंगाधारित दुटप्पी भूमिका कशाप्रकारे घेते याकडे लक्ष केंद्रित करतात. तर जसोधरा बागची ह्या बंगाल फाळणीबाबत परिक्षण करतात की, पितृसत्तेने स्त्रियांवर दुहेरी नियंत्रण आणल्याचे दिसून येते. एक तर शारीरिक हल्ला (पुरूषांकडून) आणि मानसिक हल्ला (समूहाकडून). तर दुसऱ्या बाजूला फाळणीमुळे नवीन शक्यताही निर्माण झाल्या, जसे की आत्म -भानाची जाणीव त्यांना झाली. स्त्रिया विकासाबाबत बोलू लागल्या.
कंबरपट्टा
संदर्भ
वर्ग:दागिने
विमेन कॉन्टेस्टिंग कल्चर (पुस्तक)
सैद्धांतिक आणि शास्त्रीय दृष्टिकोन
यात सैद्धांतिक दृष्टिकोन आणि स्त्रीवादी पद्धतीशास्त्र हे दोन्ही दृष्टिकोन एकत्र करून लिंगभव आणि स्त्री अभ्यास आणि आंतरविद्याशाखीय हे एक चिकित्सक शस्त्र वापरून संस्कृतीचा अभ्यास या भागात करण्यात आला आहे. सांस्कृतिक, राजकीय विश्लेषणासाठी स्त्रीवादी सिद्धांकन उपयुक्त आहे.
ग्रंथकोषाविषयी निबंध
सदर निबंधात ग्रंथकोषाविषयी मूल्यांकन निर्णायक चळवळीचे ज्यामध्ये स्त्रियांच्या चळवळी आणि स्त्रीवादी विद्वत्ता ज्यांनी अन्वयार्थ, मूल्यमापन, संघर्ष आणि परिवर्तन, अर्थ आणि भारतातील संस्कृतीचे राजकरण समजून घेण्यास मदत केली.(वाक्याचा कर्ता, क्रियापद??)
योगदान
स्त्री साम्य बुक्स मध्ये सदर साहित्यसंग्रहाचा उल्लेख झाला आहे. त्यामध्ये संपादकांनी सदर साहित्यसंग्रहातून मानवी जीवनाचे अनेक पैलू मांडले आहेत; त्यात गाणी, पाठ्यपुस्तके, लैंगिकता, विकलांगता यांचा समावेश केलेला आहे.
संदर्भसूची
वर्ग:स्त्री अभ्यासातील संहिता वर्ग:स्त्रीवादी साहित्य
जून ६
बाह्य दुवे
जून ४ - जून ५ - जून ६ - जून ७ - जून ८ (जून महिना)
अरुणा नदी
ही महाराष्ट्रातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील एक नदी आहे.आखवणे व भोम ही दोन गावं दुसऱ्या ठिकाणी हलवून हे धरण निर्माण करण्यात आले
पहा : जिल्हावार नद्या
वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील नद्या वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
मन्ने श्रीनिवास रेड्डी
मन्ने श्रीनिवास रेड्डी ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १७व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१७ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
वऱ्हाडी साहित्य संमेलन
अखिल भारतीय वऱ्हाडी साहित्य मंचाची स्थापना सुप्रसिद्ध वऱ्हाडी साहित्यिक श्याम ठक ह्यांनी केली आहे. निलेश कवडे वऱ्हाडी साहित्य मंचाचे उपाध्यक्ष आहेत. ह्या मंचाच्या माध्यमातुन वऱ्हाडी बोलीभाषा जतन होण्यासाठी वेगवेगळ्या कार्यक्रमाचे आयोजन सातत्याने केले जाते. वऱ्हाडी बोलीभाषा, खाद्य संस्कृती, पेहराव, सण उत्सव, इत्यादी विषयावर लोक काम करीत आहेत.
१ले वऱ्हाडी साहित्य संमेलनअकोल्यात २९ एप्रिल २०१८ रोजी घेण्यात आले होते.
२रे वऱ्हाडी साहित्य संमेलन २-३ जून २०१९ या काळात रोजी अकोल्यात झाले. पत्रकार प्रकाश पोहरे अध्यक्ष होते.
३रे संमेलन ४ जानेवारी २०२० रोजी अमरावती येथे झाले. नरेंद्र इंगळे हे संमेलनाध्यक्ष होते.
४थे अखिल भारतीय वऱ्हाडी साहित्य संमेलन शेगाव जिल्हा बुलडाणा येथे नियोजित आहे संमेलन अध्यक्षपदी सुप्रसिद्ध समीक्षक प्रा डॉ राजेश मिरगे आहेत
रघुनाथपुर (वर्धा)
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
मेखला
स्त्रियांचे एक कंबरेस बांधण्याचे सोन्याचे आभूषण. तो एका बाजूने अडकवण्यात येतो. व पूर्वी मेखला सोन्याच्या आठपदरी साखळीमध्ये वापरत असत.आता तीन पदर असलेले मेखले वापरले जात असे.
इतिहास
पूर्वी त्यांच्या एक पदर, आठ पदर, सोळा पदर यानुसार त्याचे प्रकार पडत असे. स्त्री व पुरुष यांच्या कमरेत घालायच्या दागिन्याणा कटीभूषणे म्हंटले जात असे. खालील श्लोकात कालिदासाने मेखलेला अनेक पदर असतात स्मरसी स्मर मेखलागूणैरुत गोत्रस्ख्लीतेषु बन्धनम अर्थ – हे मदना, नाव घेताना चूक झाल्यामुळे मी मेखलेच्या पदरांनी तुला बांधले, ही गोष्ट तू स्मरतोस काय
प्रकार
यांचा उपयोग वस्त्र सांभाळ करीता होत नसून, केवळ शोभेकरीता होत असावा,असा उलेख आहे
संदर्भ
वर्ग:दागिने वर्ग:महिला वर्ग:भारतीय संस्कृती
शेंदुर्जणा
शेंदुर्जणा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वाशिम जिल्ह्यातील मंगरुळपीर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.दिवसा उष्ण आणि रात्री थंड असे वर्षभर तापमान असते. पावसाळ्यात येथे मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:मंगरुळपीर तालुक्यातील गावे वर्ग:वाशिम जिल्ह्यातील गावे
देवदर्शन
पंचांग प्रणाम
स्त्रिया पंचांग नमस्कार घालतात. अष्टांगे नव्हेत तर स्त्रियांची पंचागे जमीनीला स्पर्श करतात. गुडघ्यावर वाकून जमीनीला डोके लावून स्त्रिया प्रणाम करतात. हात (२), डोके (१) , पाय (२) जमीनीला स्पर्श करतात तोच पंचांग प्रणाम.
अनुक्रमणिका
१. देवळात जायला निघण्यापूर्वी घरी करावयाची प्रार्थना
२. देवळापाशी पोहोचल्यावर व्यक्त करावयाची कृतज्ञता
३. देवळात प्रवेश करण्यापूर्वी करावयाच्या कृती
५. ओळीत (रांगेत) असतांना पुढे-मागे असणाऱ्या लोकांशी बोलणे टाळणे
६. देवळाच्या आवारातून सभामंडपाकडे जाण्यास निघणे
७. देवळाच्या पायऱ्या चढणे
८. सभामंडपात प्रवेश करणे
९. सभामंडपातून गाभाऱ्याकडे जाणे
१०. देवतेचे दर्शन घेण्यापूर्वी करावयाच्या कृती
११. देवतेच्या मूर्तीचे दर्शन घेतांना करावयाच्या कृती
१२. देवतेचे दर्शन झाल्यानंतर करावयाच्या कृती
१३. देवतेला प्रदक्षिणा घालणे
१४. देवतेला धन, नारळ इत्यादी दान करणे
१५. तीर्थ आणि प्रसाद ग्रहण
१६. देवळातून निघतांना करावयाच्या कृती
देवाचे दर्शन अध्यात्मशास्त्रदृष्ट्या योग्य पद्धतीने घेतल्यास ईश्वराकडून प्रक्षेपित होणाऱ्या चैतन्याचा आणि त्याच्या कृपाप्रसादाचा परिपूर्ण लाभ आपल्याला होतो. त्यादृष्टीने देवळात दर्शन घेण्याच्या टप्प्यांविषयीची माहिती या लेखात पाहू.
१. देवळात जायला निघण्यापूर्वी घरी करावयाची प्रार्थना
‘हे …..(देवतेचे नाव घ्यावे), तूच दिलेल्या प्रेरणेने मी तुझ्या दर्शनाला येऊ शकत आहे. मला तुझे भावपूर्ण दर्शन होऊ दे.’
२. देवळापाशी पोहोचल्यावर व्यक्त करावयाची कृतज्ञता
‘हे ….. (देवतेचे नाव घ्यावे), तूच मला तुझ्या दर्शनाची संधी दिलीस, यासाठी मी तुझ्या चरणी कृतज्ञ आहे.’
३. देवळात प्रवेश करण्यापूर्वी करावयाच्या कृती
३ आ. देवळाच्या आवारात चपला वा जोडे घालून जाऊ नये, तर देवालयक्षेत्राच्या बाहेरच काढावेत. हे अशक्य असल्यास किंवा देऊळ रस्त्यावर असल्यास देवाची क्षमा मागून देवळात प्रवेश करावा. देवालयाच्या आवारात वा देवळाबाहेर चपला वा जोडे काढावे लागत असल्यास ते देवाच्या उजव्या कडेस काढावेत.
३ ई. पाय धुतल्यावर हातात पाणी घेऊन ‘अपवित्रः पवित्रो वा…’, हा श्लोक येणाऱ्यांनी तो तीनदा म्हणून अथवा ‘पुंडरिकाक्षाय नम:’ हे तीनदा उच्चारून स्वतःच्या सर्वांगावर तीनदा पाणी शिंपडावे.
३ ऊ. एखाद्या देवळात प्रवेश करण्यापूर्वी पुरुषांनी अंगरखा (शर्ट) काढून ठेवण्याची पद्धत असल्यास त्या पद्धतीचे पालन करावे. (हे व्यावहारिकदृष्ट्या योग्य वाटत नसले, तरी देवळाची सात्त्विकता टिकवण्यासाठी अशी पद्धत काही ठिकाणी आहे.)
३ ए. देवळात दर्शनाला जातांना सर्वसाधारण पुरुष-भाविकांनी डोक्यावर टोपी घालावी किंवा डोक्याला पवित्र वस्त्र बांधावे, तर स्त्री-भाविकांनी डोक्यावरून पदर घ्यावा. या संदर्भात स्थानिक परंपरेनुसार करावे.
वेस्ट इंडीज क्रिकेट संघाचा भारत दौरा, २०१८-१९
वेस्ट इंडीज क्रिकेट संघ सप्टेंबर-नोव्हेंबर २०१८ मध्ये दोन कसोटी, ५ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने व ३ ट्वेंटी सामने खेळण्यासाठी भारताच्या दौऱ्यावर येणार आहे. दौऱ्यापुर्वी, बडोद्यात दोन दिवसीय सराव सामना होईल.
देवदर्शन
३. देवळात प्रवेश करण्यापूर्वी करावयाच्या कृती
३ ऐ. देवळाचे प्रवेशद्वार आणि गरुडध्वज यांना नमस्कार करावा.
वेस्ट इंडीज क्रिकेट संघाचा भारत दौरा, २०१८-१९
ठरावाप्रमाणे एक एकदिवसीय सामना तिरुवनंतपुरमधील ग्रीनफील्ड आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट स्टेडियममध्ये खेळवण्यात येणार असे बीसीसीआयच्या दौरा आणि वेळापत्रक मंडळाने निश्चित केले. परंतु जेव्हा मार्च २०१८मध्ये वेळापत्रक जाहीर झाले तेव्हा संबंधीत सामना कोचीतील जवाहरलाल नेहरू मैदान येथे स्थानांतरित करण्यात आला. केरळ क्रिकेट असोसिएशनने बीसीसीआयला निर्णयावर पुनः विचार करण्याची विनंती केली. सरतेशेवटी दोन दिवसांनी सामना तिरुवनंतपुरमलाच होईल असे बीसीसीआयने स्पष्ट केले. लखनऊतील एकाना आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट स्टेडियमवर पहिला आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट सामना खेळवला जाईल. त्याच महिन्यात बीसीसीआयच्या सुत्रांकडून दुसरा एकदिवसीय सामना इंदूरमधून तिकिट विक्रीसंदर्भातील मतभेदामुळे हलवला जाणार असल्याचे कळले. ३ ऑक्टोबर २०१८ रोजी दुसरा एकदिवसीय सामना विशाखापट्टणम येथील डॉ. वाय.एस. राजशेखर रेड्डी एसीए-व्हिडीसीए क्रिकेट मैदानावर होईल असे बीसीसीआयने जाहीर केले. १२ ऑगस्ट २०१८ला बीसीसीआयने ४था एकदिवसीय सामना वानखेडे स्टेडियमवरून ब्रेबॉर्न स्टेडियमला हलवला. ब्रेबॉर्न स्टेडियमवर तब्बल ९ वर्षांनी आंतरराष्ट्रीय सामना होईल. या मैदानावर शेवटचा आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट सामना भारत व श्रीलंका यांच्यातील कसोटी सामना २ डिसेंबर २०१८ रोजी झाला.
देवदर्शन
३. देवळात प्रवेश करण्यापूर्वी करावयाच्या कृती
३ ओ. देवळात प्रवेश करतांना करायच्या प्रार्थना
वेस्ट इंडीज क्रिकेट संघाचा भारत दौरा, २०१८-१९
जेसन होल्डर दुखापतीमुळे पहिली कसोटीला मुकला. त्याच्याजागी कर्णधारपदाची धुरा क्रेग ब्रेथवेटने सांभाळली. भारताच्या टी२० संघात महेंद्रसिंग धोनीऐवजी रिषभ पंतला घेण्यात आले.
संघ
अल्झारी जोसेफला दुखापत झाल्यामुळे त्याच्याऐवजी वेस्ट इंडीजच्या संघात शर्मन लुईसची निवड करण्यात आली. भारताच्या एकदिवसीय संघातून शार्दुल ठाकूर बाहेर पडला तर त्याच्याजागी उमेश यादवला घेण्यात आले. तसेच इव्हिन लुईसने वैयक्तिक कारणासाठी दौऱ्यातून माघार घेतली. त्याची जागा भरून काढण्यासाठी विंडिजच्या एकदिवसीय व ट्वेंटी२० संघात कीरन पॉवेल आणि निकोलस पूरनला घेण्यात आले. शेवटच्या तीन एकदिवसीय सामन्यांसाठी भारतीय संघात भुवनेश्वर कुमार, जसप्रीत बुमराह व केदार जाधव यांची निवड करण्यात आली तर मोहम्मद शमीला डच्चू देण्यात आला. आंद्रे रसेलला दुखापत झाल्यामुळे वेस्ट इंडीजच्या ट्वेंटी२० संघात शई होपची निवड करण्यात आली.
देवदर्शन
३. देवळात प्रवेश करण्यापूर्वी करावयाच्या कृती
२. ‘हे …. (देवतेचे नाव घ्यावे), तुझ्या कृपेमुळे मी देवळात प्रवेश करत आहे. तुझ्या दर्शनाचा मला लाभ होऊ दे. देवळात माझे नामस्मरण वाढू दे. येथील सात्त्विकता मला मिळू दे.’
४. देवळाच्या कळसाचे दर्शन घ्यावे आणि कळसाला नमस्कार करावा.
देवळाच्या आवारात आल्यावर तेथून देवळाच्या कळसाचे दर्शन घ्यावे आणि कळसाला नमस्कार करावा.
५. ओळीत (रांगेत) असतांना पुढे-मागे असणाऱ्या लोकांशी बोलणे टाळणे
देवळात दाटी (गर्दी) असल्यास ओळीत दर्शन घ्यावे. देवतेच्या दर्शनासाठी जातांना नामजप करत रहावे. त्यामुळे सत्त्वगुण पुष्कळ प्रमाणात मिळतो. ओळीत उभे असतांना पुढे-मागे असणाऱ्या लोकांशी बोलणे टाळावे.
६. देवळाच्या आवारातून सभामंडपाकडे जाण्यास निघणे
६ अ. आवारातून सभामंडपाकडे जातांना हात नमस्काराच्या मुद्रेत ठेवावेत. (दोन्ही हात जोडून ते अनाहतचक्राच्या ठिकाणी शरिरापासून काही अंतरावर ठेवावेत.)
६ आ. ‘गुरू किंवा देवता यांना भेटण्यास जात आहोत’, असा भाव ठेवावा. ‘आपले गुरू किंवा देवता आपल्याकडे पहात आहेत’, असाही भाव ठेवावा.
८. सभामंडपात प्रवेश करणे
८ आ. सभामंडपाच्या पायऱ्या चढता चढता उजव्या हाताच्या बोटांनी पायरीला स्पर्श करून हात आज्ञाचक्राच्या ठिकाणी ठेवावा.
८ इ. सभामंडपात पाऊल टाकतांना प्रार्थना करावी, ‘हे देवते, तुझ्या मूर्तीतून प्रक्षेपित होणाऱ्या चैतन्याचा मला पुरेपूर लाभ होऊ दे.’
९. सभामंडपातून गाभाऱ्याकडे जाणे
९ अ. सभामंडपाच्या डाव्या अंगाने चालत गाभाऱ्यापर्यंत जावे. (देवाचे दर्शन झाल्यानंतर सभामंडपाच्या दुसऱ्या, उजव्या अंगाने बाहेर पडावे.)
९ आ. दर्शनासाठी रांगेत उभे रहावे लागल्यास त्या वेळी पुढे-मागे असणाऱ्या लोकांशी गप्पागोष्टी न करता सतत नामजपाकडे लक्ष द्यावे.
१०. देवतेचे दर्शन घेण्यापूर्वी करावयाच्या कृती
१० अ. देवळातील घंटा शक्यतो वाजवू नये. वाजवायचीच असल्यास अतिशय लहान नाद होईल ‘जणूकाही घंटानादाने आपण देवाला जागृतच करत आहोत’, असा भाव ठेवून वाजवावी.
शृंगदर्शनाची पद्धत
नंदीच्या उजव्या अंगाला बसून किंवा उभे राहून डावा हात नंदीच्या वृषणावर ठेवावा. उजव्या हाताची तर्जनी (अंगठ्याच्या जवळचे बोट) आणि अंगठा नंदीच्या दोन शिंगांवर ठेवावे. दोन्ही शिंगे आणि त्यांवर ठेवलेली दोन बोटे यांच्यामधील पोकळीतून शिवलिंग न्याहाळावे.
१० इ. सर्वसाधारणतः गाभाऱ्यात जायला प्रतिबंध (मनाई) असतो; परंतु काही देवळांत गाभाऱ्यात जायची सोय असते. अशा वेळी गाभाऱ्यात जातांना गाभाऱ्याच्या प्रवेशद्वारावर श्री गणपति आणि कीर्तीमुख असल्यास त्यांना नमस्कार करून मगच गाभाऱ्यात जावे.
११. देवतेच्या मूर्तीचे दर्शन घेतांना करावयाच्या कृती
११ अ. देवतेचे दर्शन घेण्यासाठी देवतेची मूर्ती आणि तिच्या समोर असलेली कासवाची प्रतिकृती यांच्यामध्ये, तसेच शिवालयात पिंडी अन् तिच्या समोर असलेली नंदीची प्रतिकृती यांच्यामध्ये उभे न रहाता किंवा न बसता कासव किंवा नंदी यांची प्रतिकृती आणि देवतेची मूर्ती किंवा पिंडी यांना जोडणाऱ्या रेषेच्या अंगाला उभे रहावे.
११ आ. देवतेचे दर्शन घेतांना पहिल्या टप्प्यात देवतेच्या चरणांशी दृष्टी ठेवून, नतमस्तक होऊन ‘अहंचा लय व्हावा’, यासाठी देवतेला प्रार्थना करावी. दुसऱ्या टप्प्यात देवतेच्या छातीशी, म्हणजेच अनाहतचक्राशी मन एकाग्र करून देवतेची आळवणी करावी. दर्शनाच्या तिसऱ्या, म्हणजे शेवटच्या टप्प्यात देवतेच्या डोळ्यांकडे पहावे आणि तिचे रूप डोळ्यांत साठवावे.
११ इ. ‘देवतेच्या चरणी लीन होत आहोत’, या भावाने देवतेला नमस्कार करावा. नमस्कार करतांना पुरुषांनी डोके झाकू नये (डोक्यावरील टोपी काढावी); मात्र स्त्रियांनी डोके झाकावे.
१२. देवतेचे दर्शन झाल्यानंतर करावयाच्या कृती
देवळात गेल्यावर अधिकाधिक ईश्वरी तत्त्व ग्रहण होण्याच्या दृष्टीने पूर्वीच्या देवळांची रचना आदर्श असायची. अशा आदर्श पद्धतीच्या देवळामध्ये सभामंडप आणि गर्भगृह यांना जोडणारे ‘गर्भागार’, तसेच गर्भगृहाच्या उजव्या अंगाला ‘यज्ञकुंड’ आणि डाव्या अंगाला ‘सूर्यनारायणाचे देऊळ’ असे. (पुढील आकृती पहा.) गोव्यात आजही अशी देवळे पहायला मिळतात.
१२ अ. गर्भागारात असलेल्या आपल्या उजव्या हाताकडच्या द्वारातून बाहेर पडून अग्निदेवतेचे, म्हणजे यज्ञकुंडाची स्थापना केलेल्या मंडपाचे (असल्यास) दर्शन घ्यावे.
१२ आ. पुन्हा गर्भागारात येऊन आपल्या डाव्या हाताकडच्या द्वारातून बाहेर पडून सूर्यनारायणाच्या मूर्तीचे (असल्यास) दर्शन घ्यावे.
१२ इ. त्यानंतर गर्भागारात येऊन परत देवतेचे दर्शन घेऊन मग गर्भागाराच्या मुख्य द्वारातून बाहेर पडावे.
वरील चित्रात क्रमांक १ ते ६ हे दर्शन घेण्याचा मार्ग दाखवतात.
१३. देवतेला प्रदक्षिणा घालणे
१३ अ. प्रदक्षिणा घालण्यापूर्वी गर्भगृहाच्या (गाभाऱ्याच्या) बाहेरच्या भागात डाव्या कडेस उभे रहावे आणि मग प्रदक्षिणेला आरंभ करावा.
(प्रदक्षिणा घालून झाल्यानंतर उजव्या अंगाला उभे राहून देवतेचे दर्शन घ्यावे.)
१३ आ. प्रदक्षिणा घालण्यापूर्वी देवतेला प्रार्थना करावी, ‘हे ….. (देवतेचे नाव उच्चारावे), तुझ्या कृपेने प्रदक्षिणा घालतांना पडणाऱ्या माझ्या प्रत्येक पावलागणिक माझी पूर्वजन्मीची पापे जळून जाऊ देत आणि तुझ्याकडून प्रक्षेपित होणारे चैतन्य मला अधिकाधिक ग्रहण होऊ दे.’
१३ इ. हात जोडून नामजप करत मध्यम गतीने प्रदक्षिणा घालाव्यात.
१३ ई. प्रदक्षिणा घालत असतांना गाभाऱ्याला बाहेरच्या अंगाने (बाजूने) स्पर्श करू नये.
१३ उ. प्रदक्षिणा घालतांना देवतेच्या पाठीमागे थांबून नमस्कार करावा.
१३ ऊ. सर्वसाधारणतः देवांना सम संख्येने (उदा. २, ४, ६, ८) आणि देवींना विषम संख्येने (उदा. १, ३, ५, ७) प्रदक्षिणा घालाव्यात. प्रदक्षिणा जास्त घालायच्या असल्यास त्या किमान प्रदक्षिणेच्या संख्येच्या पटीत घालाव्यात.
१३ ए. प्रत्येक प्रदक्षिणेनंतर देवतेला नमस्कार करून मगच पुढची प्रदक्षिणा घालावी.
१४. देवतेला धन, नारळ इत्यादी दान करणे
देवतेला अर्पण करावयाची वस्तू देवतेच्या अंगावर न टाकता तिच्या चरणांवर अर्पण करावी. जर मूर्ती दूर असेल, तर ‘मूर्तीच्या चरणांवर अर्पण करत आहोत’, असा भाव ठेवून ती देवतेसमोरील ताटात ठेवावी.
१५ अ. तीर्थग्रहण
प्रदक्षिणेनंतर उजव्या हाताच्या पंज्याच्या मध्यभागी तीर्थ घेऊन प्यायल्यावर हाताचे मधले बोट आणि अनामिका यांची टोके हाताच्या तळव्याला लावून ती बोटे दोन्ही डोळ्यांना लावावीत आणि मग ती कपाळावरून डोक्यावर सरळ वरच्या दिशेने फिरवावीत, म्हणजे ब्रह्मरंध्र, मस्तक आणि मान या ठिकाणी लावावीत.
१५ आ. प्रसादग्रहण
१. प्रसाद घेतांना नेहमी उजव्या हातात घ्यावा.
२. प्रसाद घेण्यासाठी नम्रतेने वाकावे. (पुरेसे अंतर नसल्यास थोडे तरी वाकावे.)
३. प्रसादाकडे बघून आपली उपास्यदेवता किंवा गुरू यांचे स्मरण करावे.
४. प्रसाद घेतल्यावर त्वरित सरळ न होता हळूवारपणे सरळ व्हावे. त्यामुळे प्रसाद घेतांना निर्माण झालेली सात्त्विकता शरिरात जास्त काळ टिकून रहाते.
५. देवळातच बसून प्रथम थोडा वेळ नामजप करावा आणि त्यानंतर प्रसाद शक्यतो देवळात बसूनच ग्रहण करावा.
६. प्रसाद ग्रहण केल्यानंतर उभे राहून देवाला मानस नमस्कार करावा.
७. प्रसाद घरी न्यायचा असल्यास स्वच्छ वस्त्रात गुंडाळून न्यावा.
१६. देवळातून निघतांना करावयाच्या कृती
१६ अ. देवळातून निघतांना देवतेला परत एकदा नमस्कार करून ‘तुझी कृपादृष्टी माझ्यावर सदैव असू दे’, अशी तिला प्रार्थना करावी.
१६ आ. देवालयातून दर्शन घेऊन परत फिरतांना देवाकडे पाठ न फिरवता सात पावले मागे यावे.
१६ इ. देवळाबाहेर आल्यानंतर आवारातून परत एकदा कळसाला नमस्कार करावा आणि मगच प्रस्थान करावे.
वर्ग:हिंदू व्रतवैकल्ये वर्ग:हिंदू धर्म उपासना पद्धती‎
भवानीशंकर पंडित
भवानीशंकर श्रीधर पंडित (भ.श्री. पंडित) हे एक मराठी लेखक व कवी होते.
भ.श्री. पंडित यांनी लिहिलेली पुस्तके
वर्ग:मराठी साहित्यिक वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:मराठी कवी
खांडरा नदी
पहा : जिल्हावार नद्या
मरगाणी भारत
मरगाणी भारत ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १७व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
अलिबाग
अलिबाग येथे रायगड जिल्ह्याच़े शासकीय मुख्यालय आहे. अलिबाग शहर समुद्रकिनाऱ्याला लागून आहे. हे शहर महाराष्ट्रातील कोकण विभागात येते.
इतिहास
अलिबाग हे शहर सतराव्या शतकात मराठा साम्राज्याचे सेनापती सरखेल कान्होजी आंग्रे यांनी वसवले. रायगड जिल्ह्याचे पूर्वीचे नाव कुलाबा जिल्हा होते. आताचा रामनाथ परिसर हे तेव्हाचे मुख्य गाव होते. रेवदंडा, चौल, नागाव, अक्षी, वरसोली, थळ, किहीम आणि आवास ही गावे त्या वेळी अष्टागरे म्हणून ओळखली जात. त्या काळात येथे बऱ्याच लढाया झाल्या. १७२२ मध्ये इंग्रज व पोर्तुगीज यांनी कुलाब्यावर एकत्रित हल्ला केला होता, पण ते ती लढाई हरले होते. १८५२ मध्ये अलिबागला तालुक्याचे ठिकाण म्हणून घोषित करण्यात आले.
मरगाणी भारत
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१७ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
अलिबाग
लोकसंख्या
इ.स.२००१ च्या जनगणनेनुसार अलिबागची लोकसंख्या १९,४९१ आहे. यामध्ये पुरुषांचे प्रमाण ५२% आणि महिलांचे प्रमाण ४८% आहे.इथले सरासरी साक्षरता प्रमाण ७९% आहे.
भूगोल
हे शहर मुंबईपासून दक्षिणेला ७८ कि.मी. आणि पेणपासून ३० कि.मी. अंतरावर आहे. अलिबाग या शहराला समुद्र किनारा आहे
अर्थव्यवस्था
पर्यटन व शेती हे इथले मुख्य व्यवसाय आहेत. अलिबाग शहराच्या जवळच राष्ट्रीय केमिकल्स ॲन्ड फर्टिलायझर्स (आर.सी.एफ.) हा कारखाना आहे. इस्पात (मित्तल ग्रुप), विक्रम इस्पात (बिर्ला ग्रुप), गॅस ॲथॉरिटी ऑफ इंडिया लिमिटेड (गेल), हिंदुस्तान पेट्रोलियम्स (एच.पी) हे कारखानेसुद्धा जवळच्या परिसरात आहेत.
प्रसिद्धी
अलिबागला काही लोक मिनी गोवा म्हणतात. हे मुंबई, पुण्यापासून एक दिवसाच्या सहलीसाठी जवळचे ठिकाण आहे. हे इथल्या समुद्रकिनाऱ्यासाठी आणि सीफूडसाठी प्रसिद्ध आहे.
राजकारण
शेतकरी कामगार पक्षाचे सुभाष पाटील हे अलिबागचे २०१४ पासूनचे आमदार आहेत.
समुद्रकिनारे
अलिबागच्या समुद्रकिनाऱ्याशिवाय किहीम,नवगाव, थळ, वरसोली, अक्षी, नागाव, आवास, सासवणे, रेवस ,चौल, मांडवा, काशीद आणि कोरलई हे समुद्रकिनारेसुद्धा जवळच्या परिसरात आहेत.
इतर प्रेक्षणीय स्थळे
कुलाबा किल्ला, कनकेश्वर मंदिर,पद्माक्षी रेणुका,खांदेरी, उंदेरी, चौल, गणेश मंदिर(बिर्ला मंदिर), कान्होजी आंग्रे समाधी, उमा-महेश्वर मंदिर, बालाजी मंदिर, मुरुड जंजिरा, दत्त मंदिर, हिंगुलजा मंदिर, शितळादेवी मंदिर, चुंबकीय वेधशाळा, कोरलई किल्ला ही काही मुख्य प्रेक्षणीय स्थळे अलिबाग आणि आजूबाजूच्या परिसरात आहेत. याच बरोबर मराठी भाषेतील पहिला मानला जाणारा शिलालेख अक्षी गावात आहे. सासवणे येथील करमरकर शिल्पालयातील अतिशय सुबक व मूर्त शिल्पे आहेत. अलिबागचा समुद्र पर्यटकांसाठी प्रसिद्ध आहे.
काही फोटो
वर्ग:रायगड जिल्हा *
कृत्रिम बुद्धिमत्ता
कृत्रिम वस्तूने दर्शविलेल्या बुद्धिमान वर्तनास कृत्रिम बुद्धिमत्ता (artificial intelligence, AI) असे म्हणतात. ही कृत्रिम वस्तू साधरणत: संगणकच असते.
कृत्रिम बुद्धिमत्ता हा विषय विज्ञानकथांमध्ये जास्त आढळत असला तरी, ही संगणक शास्त्रातील एक महत्त्वाची शाखा आहे. या शाखेमध्ये यंत्र शिक्षण (machine learning), त्यांचे बुद्धिमान वर्तन व परिस्थितीला जुळवून घेण्याची क्षमता आदींचा अभ्यास केला जातो. या शाखेतील संशोधन मुख्यत: स्वयंचलित कार्य करण्यासाठी आवश्यक असलेली बुद्धिमान वर्तणूक करू शकतील अशा यंत्रांशी निगडित आहे; उदाहरणादाखल नियोजन (planning), संयोजन (joining), निदान-विषयक प्रश्नांची उत्तरे शोधण्याची क्षमता, हस्ताक्षर, आवाज आणि चेहरा ओळखण्याची क्षमता इत्यादी. अशा प्रकारे कृत्रिम बुद्धिमत्ता दैनंदिन जीवनातील समस्या सोडविणारी विज्ञानातील एक शाखा आहे. कृत्रिम बुद्धिमत्ता असणा‍ऱ्या प्रणाली, या अर्थशास्त्र, आरोग्य विज्ञान, अभियांत्रिकी, संरक्षण, कॉंप्युटर गेम्स (बुद्धिबळ इत्यादी) आणि संगणक प्रणाली यांमध्ये वापरल्या जातात.
कृत्रिम बुद्धिमत्तेमधील प्रवाह
कृत्रिम बुद्धिमत्तेमध्ये दोन मुख्य प्रवाह आहेत. रूढ (Conventional A.I.) आणि संगणकीय (Computational Intelligence) कृत्रिम बुद्धिमत्ता.
रुढ कृत्रिम बुद्धिमत्ता ही यंत्रांचे शिक्षण व सांख्यिकी यांमध्ये विभागली जाते. यालाच चिन्हांवर आधारित, तर्काधारित, सुयोजित (neat A.I.) आणि परंपरागत कृत्रिम बुद्धिमत्ता (Good Old Fashioned A.I.) असेही म्हणतात. यामध्ये खालील पद्धती येतात:
संगणकीय बुद्धिमत्ता पद्धतीमध्ये, वारंवार होणारी क्रमश: निर्मिती किंवा शिक्षण यांचा समावेश होतो.
शिक्षण हे गृहीत माहितीवर आधारित असून ते चिन्हविरहित, स्क्रुफी (scruffy A.I.) आणि सॉफ्ट कम्प्युटिंगशी निगडित आहे. यामध्ये खालील पद्धती येतात -
या दोन मुख्य गटांना एकत्र करून संकरित बुद्धिमत्ता बनविण्याचा प्रयत्नही सतत चालू आहे. अत्यंत निष्णात असे सिद्धतेचे नियम हे ज्ञानतंतू जाल वापरून तयार करता येऊ शकतात किंवा निर्मितीचे नियम हे सांख्यिकी वापरून शिक्षित केलेल्या प्रणाल्या उपयोगात आणून तयार करता येऊ शकतात. कृत्रिम बुद्धिमत्ता वर्धन (Intelligence Amplification) हा मार्ग तंत्रज्ञानाने मानवी बुद्धिमत्ता वाढविताना होणाऱ्या परिणामांपासून कृत्रिम बुद्धिमत्ता कशी निर्माण करता येईल ते सुचवितो.
कृत्रिम बुद्धिमत्तेचे औद्योगिक उपयोग
बँकेमध्ये कृत्रिम बुद्धिमत्तेचा उपयोग व्यवहार सांभाळण्यासाठी, शेअर्समध्ये गुंतवणूक करण्यासाठी तसेच मालमत्ता सांभाळण्यासाठी केला जातो. ऑगस्ट २००१ मध्ये यंत्रमानवाने मनुष्याला एका खरेदी-विक्री विषयक कृत्रिम स्पर्धेमध्ये हरवले होते. रुग्णालयांमध्ये कृत्रिम बुद्धिमत्ता असलेल्या प्रणाली या बिछान्यांचे वेळापत्रक तयार करणे, कर्मचाऱ्यांच्या कामाच्या वेळा बदलत्या ठेवणे, वैद्यकीय माहिती देणे यासारख्या कामांकरिता वापरात आहेत.
संदर्भ
वर्ग:संगणकशास्त्र
चांदबिबी
चांदबिबी (अन्य नावे, लेखनभेद: चांद बीबी, चांद सुलताना, चांद खातुन ;) (इ.स. १५५० - इ.स. १५९९) ही विजापुराची आदिलशाही व अहमदनगराची निजामशाही या दख्खनेतील साम्राज्याची राज्यपालक राणी होती. या राणीने विजापूर व अहमदनगरच्या राज्यांचे रक्षण करण्याचे काम केले. चांदबिबीला अहमदनगरमध्ये सम्राट अकबराच्या मुघल सैन्याशी झालेल्या लढाईमुळे ओळखले जाते.
जीवन
चांदबिबी ही अहमदनगराचा निजामशाह पहिला हुसेन याची कन्या व पुढे त्याचा वारसदार बनलेल्या बुऱ्हाण-उल मुल्काची बहीण होती. तिला अरबी, फारसी, मराठी, कन्नड, तुर्की English भाषा येत होत्या. चांदबिबीचा विवाह विजापुराचा पहिला अली आदिलशाह याच्याशी झाला. चांदबिबीला सतार वाजविण्याचा व फुलांची चित्रे काढण्याचा छंद होता.
विजापुरचे साम्राज्य
एका तहाप्रमाणे चांदबिबीचा विवाह विजापूर साम्राज्याचा राजा अली आदिल शाह पहिला याच्याशी झाला होता. आदिल शाह यांनी विजापूरमध्ये पूर्वेला एका विहीर बांधली आणि तिला चांदबिबीच्या सन्मानार्थ चांदबावडी असे नाव ठेवले. अली आदिल शाह शियापंथाय असले तरी अली आदिल शाह यांचे वडील इब्राहीम आदिल शाह पहिला यांनी सर्व साम्राज्य सुन्नी, हबशी व दक्खनच्या राजवटीमध्ये विभागले होते..
अहमदनगराच्या निजामशाहीचे रक्षण
इ.स. १५८० मध्ये पहिल्या अली आदिलशाहाच्या मॄत्यूनंतर आदिलशाहीत सत्तासंघर्षामुळे अंदाधुंदी माजली. सुमारे दशकभर चाललेल्या उलथापालथीअखेरीस आदिलशाहीची घडी नीट बसल्यावर विधवा चांदबिबी निजामशाहीतील अहमदनगरास परतली. इ.स. १५९६ ते इ.स. १५९९ या काळात तिने निजामशाहीचे तख्त राज्यपालक राणीच्या नात्याने सांभाळले. नोव्हेंबर, इ.स. १५९५ मध्ये निजामशाही बुडवण्यासाठी मोगलांनी अहमदनगरावर चाल केली. तेव्हा तिने निजामशाही सैन्याचे नेतृत्व करत मोगल सैन्यास अल्पकाळ रोखून धरले. कालांतराने चांदबिबीची मोगलांशी युद्धबंदीच्या तहाची बोलणी सुरू झाली, तेव्हा ती मोगलांना फितूर असल्याच्या अफवा निजामशाही सैन्यात पसरल्या व सैन्यात असंतोष पसरू लागला. निजामशाही सैन्यातील असंतोषाने भडकलेल्या काही लोकांच्या जमावाने चांदबिबीची हत्या केली. तिच्या मृत्यूनंतर चारच महिन्यांमध्ये मोगलांनी अहमदनगराचा पाडाव केला.
अहमदनगरच्या किल्ल्याला शत्रूने पाडलेले खिंडार चांदबिबीने एका रात्रीत बुजवले असे सांगितले जाते.
बाह्य दुवे
वर्ग:निजामशाही वर्ग:इ.स. १५५० मधील जन्म वर्ग:इ.स. १५९९ मधील मृत्यू वर्ग:अहमदनगर पर्यटन
आर्डे
आर्डे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील जावळी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हा भाग डोंगराळ व वनाच्छादित असल्याने येथील हवामान थंड व आल्हाददायक आहे. जून ते सप्टेंबर या कालावधीत नैर्ऋत्य मोसमी वाऱ्यांपासून वर्षातील सर्वाधिक पाऊस पडतो. येथे ऑक्टोबर ते मार्च हा हिवाळा हंगाम असतो. जून ते सप्टेंबर हा पावसाळा हंगाम असतो.एप्रिल ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो.
अण्णामालै टेकड्या
अण्णामालै टेकड्या (अथवा 'अरुणाचल' - याचा उल्लेख "लाल पर्वत" असाही होतो) या तामिळनाडूत आहेत. यांना 'अरुणागिरी', 'अरुणाचलम', 'अरुणाई', 'सोनगिरी' अथवा 'सोनाचलम्' या नावांनीदेखील ओळखल्या जाते. दक्षिण भारतात शिवाच्या पाच पवित्र स्थानांपैकी ते एक स्थान आहे. या पर्वताच्या तळाशी शिवमंदिर आहे. दरवर्षी कार्तिगई या तमिळ महिन्यात (अंदाजे नोव्हेंबर-डिसेंबर मध्ये) कार्तिक दीपम् या टेकड्यांवर प्रज्वलित केल्या जातात.
वर्ग:तमिळनाडूमधील मंदिरे वर्ग:हिंदू धार्मिक स्थळे
पंतसचिव चिमणाजी रघुनाथ
पंतसचिव चिमणाजी रघुनाथ हे भोर संस्थानाचे इ.स. १८३७ ते १८७१ ह्या कालावधीत राज्यकर्ते होते. हे रघुनाथ चिमणाजी यांचे दत्तक पुत्र होते.
साताऱ्याचे मांडलिक असलेल्या भोर संस्थानाने चिमणाजींच्या राज्याभिषेकानंतर वार्षिक ९,००० रुपयांची खंडणी सुरू ठेवली. पंतसचिवांना १५ घोडेस्वार (प्रत्येकी २५ रुपये मासिक पगार अधिकतम), ११२ अरब आणि इतर मिश्र जातींचे तलवारबाज आणि बरकंदाज (प्रत्येकी ५-१५ रुपये मासिक पगार), २०० शेत सनदी (शेतजमिनीच्या बदल्यात लढणारे हंगामी सैनिक) आणि १,२२५ शेत सनदी किल्लेकरी (किल्ल्यांची राखण करणारे शेत सनदी) इतकी शिबंदी राखण्यास मुभा होती.
वर्ग:मराठा साम्राज्य वर्ग:ऐतिहासिक व्यक्ती वर्ग:सैनिकी पेशातील मराठी व्यक्ती
अडलुर
अडलुर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील मुखेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:मुखेड तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
वोल्गा नदी
व्होल्गा (Во́лга) ही रशियामधील एक प्रमुख नदी आहे. ३,६९२ किमी लांबीची वोल्गा ही युरोपातील सर्वाधिक लांबीची तसेच सर्वाधिक जलप्रवाह व सर्वात मोठे पाणलोट क्षेत्र असलेली नदी आहे. वोल्गाला अनेकदा रशियाची राष्ट्रीय नदी असे म्हटले जाते. रशियातील २० मोठ्या शहरांपैकी ११ मोठी शहरे व्होल्गाच्या खोऱ्यात वसलेली आहेत. त्यापैकी एक आणि या नदीच्या नावावरून ओळखले जाणारे व्होल्गोग्राद शहर व्होल्गा नदीकिनाऱ्यावर वसलेले आहे.
रशियातील सेंट पीटर्सबर्ग शहराच्या आग्नेयेस ३२० किमीवर समुद्रसपाटीपासून २२५ मीटर उंचीवर उगम पावणारी ही नदी कास्पियन समुद्राला मिळते.
लक्ष्मीनगर (नांदगाव)
लक्ष्मीनगर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील नांदगाव तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान १०५० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:नांदगाव तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
इ.स. १३९४
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:इ.स. १३९४ वर्ग:इ.स.च्या १३९० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १४ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
ओवळा-माजिवडा विधानसभा मतदारसंघ
ओवळा-माजिवडा विधानसभा मतदारसंघ - १४६ हा महाराष्ट्र राज्य विधानसभे च्या २८८ मतदारसंघांपैकी एक आहे. लोकसभा आणि विधानसभा मतदारसंघ परिसीमन आदेश, २००८ नुसार, केलेल्या मतदारसंघाच्या रचणेनुसार, ओवळा-माजिवडा मतदारसंघात ठाणे जिल्ह्यातील मिरा भाईंदर महानगरपालिके च्या वॉर्ड क्र. ९ ते १६, ३७ ते ४०, ४५ आणि ठाणे महानगरपालिके च्या वॉर्ड क्र. ९ आणि ११ यांचा समावेश होतो. ओवळा-माजिवडा हा विधानसभा मतदारसंघ ठाणे लोकसभा मतदारसंघात मोडतो.
शिवसेनेचे प्रताप बाबूराव सरनाईक हे ओवळा-माजिवडा विधानसभा मतदारसंघाचे विद्यमान आमदार आहेत.
संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्रामधील विधानसभा मतदारसंघ वर्ग:ठाणे जिल्ह्यामधील विधानसभा मतदारसंघ वर्ग:ठाणे लोकसभा मतदारसंघ
पैंजण
स्त्रियांचे पायास बांधण्याचे चांदीचे एक आभूषण आहे. पैंजण हे पायात घातले जातात. यास लहान घुंगरे असतात. चालताना या घुंगरांचा मंजुळ आवाज होतो. पैंजण जाड आणि पातळ सुद्धा असतात तसेच मध्यम आकाराचे असतात. जाड घुंगराचे, मुक्या घुंगराचे, छुमछुम करणारे पैंजण असतात. बाजारात विविध आकाराचे पैंजण उपलब्ध असतात.
संदर्भ
वर्ग:दागिने वर्ग:महिला
बांडा नदी
ही महाराष्ट्रातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील एक नदी आहे.
पहा : जिल्हावार नद्या वर्ग: सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील नद्या
मेदक जिल्हा
भूगोल
मेदक जिल्ह्याचे क्षेत्रफळ २,७८६ चौरस किलोमीटर (१,०७६ चौरस मैल) आहे. जिल्‍ह्याच्‍या सीमा संगारेड्डी, कामारेड्डी, सिद्दिपेट आणि मेडचल-मलकाजगिरी जिल्‍ह्यांसह आहेत.
लोकसंख्या
२०११ च्या भारताच्या जनगणनेनुसार, सध्याच्या मेदक जिल्ह्याची लोकसंख्या ७,६७,४२८ आहे, लिंग गुणोत्तर हे १००० पुरुषमागे १०२७ स्त्रिया आहेत. साक्षरता दर ५६.१२% आहे. जिल्ह्यात एकूण लोकसंख्येच्या ७.६७% लोक शहरी भागात राहतात. हा जिल्हा प्रामुख्याने ग्रामीण स्वरूपाचा व मागासलेला आहे.
मंडळ (तहसील)
मेदक जिल्ह्या मध्ये २० मंडळे आहेत: मेदक, नरसापूर आणि तुपरान ही तीन महसूल विभाग आहेत.
संदर्भ
वर्ग:मेदक जिल्हा वर्ग:तेलंगणामधील जिल्हे
रायपल्ली
रायपल्ली हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील वर्धा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
शिवाणी
शिवाणी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वाशिम जिल्ह्यातील मंगरुळपीर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.दिवसा उष्ण आणि रात्री थंड असे वर्षभर तापमान असते. पावसाळ्यात येथे मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
लोकजीवन
==प्रेक्षणीय स्थळे=जयाजी महाराज यांचे मंदिर आहे दरवर्षी मार्च महिन्यात भव्य यात्रा असते शेजारील गावातील लोक यात्रे साठी येतात हे गाव धानोरा ते अनसिंग रोड वर आहे जिल्ह्यातील एकमेव गाव आहे जिथे नैसर्गिक पाणी साठा होऊ शकतो पण एकही धरण नाही
संदर्भ
वर्ग:मंगरुळपीर तालुक्यातील गावे वर्ग:वाशिम जिल्ह्यातील गावे
इ.स. १४४१
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १४४१ वर्ग:इ.स.च्या १४४० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १५ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
भूतानमधील बौद्ध धर्म
भूतानमध्ये बौद्ध धर्म हा प्रमुख धर्म आहे. वज्रयान बौद्ध धर्म हा भूतानचा राज्यधर्म आहे. भूतानमध्ये सुमारे ७५% बौद्धांची लोकसंख्या आहे. भूतकाळात भूतान मध्ये तिबेटी बौद्ध धर्म हा प्रचलित बौद्ध धर्म असला तरी, त्याच्या विधी, धर्मकेंद्राने अधिकृतपणे ठरवलेली सार्वजनिक प्रार्थना व पूजाविधी, आणि मठवासी संस्था यामध्ये लक्षणीय भिन्नता आहे. बौद्ध मठ, धार्मिक स्थळे, भिक्खू आणि भिक्खुणी यांच्याकडून राजधर्माला दीर्घ काळापासून पाठिंबा आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:देशानुसार बौद्ध धर्म बौद्ध वर्ग:वज्रयान
कुंडल
कुंडल किंवा मकर कुंडले हे एक स्त्रियांचे कानात घालण्याचे सोन्याचे आभूषण आहे. भारतीय संस्कृतीत दागिणे अत्यंत प्रिय आहेत. मानवाला सुंदर दिसण्यासाठी, सजण्यासाठी अलंकार वापरतात. त्यातील महत्त्वाचा दागिना म्हणजे कानात घालवायचा वर्तुळाकार फुले. त्यालाच'कुंडले'असे म्हणतात.त्याला अनेक प्रकारचे नक्षीकाम व खूप वेगवेगळ्या प्रकारच्या आकारांनी सजवलेले असते. यालाच कानातील कुंडले असे म्हणतात.
वर्ग:दागिने
जून ७
बाह्य दुवे
जून ५ - जून ६ - जून ७ - जून ८ - जून ९ (जून महिना)
शमीम होसेन
शमीम होसेन पटवारी (२ सप्टेंबर, २०००:बांगलादेश - हयात) ही undefinedच्या क्रिकेट संघाकडून २०२१ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारा क्रिकेट खेळाडू आहे.
वर्ग:बांगलादेशचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. २००० मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
महाबली सिंग
महाबली सिंग ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १७व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
लायबेरियन डॉलर
डॉलर हे लायबेरियाचे १९४३ सालपासून अधिकृत चलन आहे. तसेच १८४७ ते १९०७ या काळातही हेच लायबेरियाचे चलन होते.
महाबली सिंग
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१७ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
पाल्क सामुद्रधुनी
पाल्कची सामुद्रधुनी (इंग्लिश: Palk Strait) अर्थात पाल्क सामुद्रधुनी ही भारताचे तमिळनाडू राज्य व श्रीलंका बेटाचा उत्तर भाग यांदरम्यान असलेली सामुद्रधुनी आहे. तिची रुंदी ५३ कि.मी. ते ८० कि.मी. असून ईशान्येकडील बंगालचा उपसागर व नैऋत्येकडील मन्नाराचे आखात यांना जोडते. इ.स. १७५५ ते इ.स. १७६३ सालांदरम्यान मद्रास प्रेसिडेन्सीचा गव्हर्नर असलेल्या रॉबर्ट पाल्क याच्या नावावरून सामुद्रधुनीला नाव देण्यात आले.
वर्ग:सामुद्रधुन्या
ए.के. हंगल
अवतार किशन हंगल ( इ.स. १९१५ - ऑगस्ट २६, इ.स. २०१२) हे हिंदी चित्रपटांमधील एक  प्रसिद्ध चरित्र अभिनेते  होते. हंगल यांना २००हून अधिक चित्रपटांमध्ये काम केले आहे. 'नमक हराम', 'शोले', 'शौकीन', 'आइना' असे अनेक त्यांचे चित्रपट प्रसिद्ध आहेत. इतना सन्नाटा क्यों है भाई?, या संवादातून शोलेमधील रहीम चाचाची त्यांची भूमिका अजरामर झाली,  त्यांनी कलर्स या वाहिनीवरील  मधुबाला या मालिकेत पाहुण्या कलाकाराची भूमिका केली होती. त्यांना त्यांच्या चित्रपटातील उत्कृष्ट कामासाठी पद्मभूषण या सन्मानानी गौरवण्यात आले होते. स्वातंत्र्य चळवळीत त्यांनी सक्रिय भाग घेतला होता. पाकिस्तानात दोन वर्षे तुरुंगवास भोगल्यानंतर १९४९ साली ते मुंबईत आले. हौशी रंगभूमीवर काम करीत असलेले हंगल यांना चित्रपटांमधून काम करण्याची फारशी इच्छा नव्हती. परंतु, परिस्थितीमुळे त्यांना चित्रपट जगतात यावे लागले. रंगभूमीशी जवळीक असणा-या हंगल यांनी अनेक नाटकं लिहून त्यामध्ये भूमिकाही केल्या आहेत. इंडियन पीपल्स थिएटर असोसिएशन (इप्टा) या संस्थेशी ते फार पूर्वीपासून जोडलेले होते.
कारकीर्द
हंगल यांचे लहानपण पेशावर येथे गेले. अभिनयाचा छंद त्यांना लहानपणा पासूनच होता. हंगल यांनी आपली अभिनय कारकीर्द वयाच्या ५० व्या वर्षी सुरू केली. वर्ष १९६६ मध्ये बासू भट्टाचार्य ह्यांच्या  तिसरी कसम ह्या चित्रपटात ते प्रथम पडद्यावर दिसले. त्या नंतर मात्र त्यांनी एक उत्कृष्ट चरित्र अभिनेता अशी ख्याती मिळवली. त्यांची  रामू काका  ही  भूमिका  अतिशय  प्रसिद्ध आहे. सरकारी अधिकाऱ्यांचा मुलगा असूनही आपल्या विडीलाच्या इच्छे विरुद्ध त्यांनी शिप्याचे काम करण्याचे ठरवले. इंग्लंड येथे प्रशिक्षित एका शिंप्याकडून त्यांनी ५०० रुपये गुरुदक्षिणा देऊन शिवणकामाचे प्रशिक्षण त्यांनी घेतले. हंगल हे उत्तम शिंपी होते.
आत्मचरित्र
'''द लाइफ अ‍ॅण्ड टाइम ऑफ ए. के. हंगल''' हे त्यांचे आत्मचरित्र इंग्रजीत प्रसिद्ध झाले आहे.
पुरस्कार
त्यांना त्यांच्या चित्रपटातील उत्कृष्ट कामासाठी भारत सरकारच्या पद्मभूषण या सन्मानानी इ.स. २००६ मध्ये गौरवण्यात आले.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेते वर्ग:पद्मभूषण पुरस्कारविजेते वर्ग:इ.स. १९१५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. २०१२ मधील मृत्यू
सरंबळ नदी
ही महाराष्ट्रातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील एक नदी आहे.
हे सुद्धा पहा
वर्ग: सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातील नद्या
ॲलन मुल्लाली
मुल्लाली, ऍलन वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:इ.स. १९६९ मधील जन्म
मोतीहार
मोतीहार हे मोत्यांना हाराप्रमाणे ओवून तयार केलेले एक आभूषण आहे.
वर्ग:दागिने
भारतातील सर्वात उंच पुतळ्यांची यादी
उंचीनुसार  खालीलप्रमाणे आहे.
संदर्भ
वर्ग:शिल्पकला  वर्ग:याद्या वर्ग:कला
जानेवारी २३
बाह्य दुवे
जानेवारी २२ - जानेवारी २४ - जानेवारी २५ - जानेवारी २६ - (जानेवारी महिना)
वर्ग:दिवस वर्ग:ग्रेगरी दिनदर्शिका वर्ग:आंतरराष्ट्रीय दिनदर्शिका वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
सलाबतखानाची कबर
अहमदनगरच्या निजामाचा वजीर, दुसरा सलाबतखान याची कबर अहमदनगर शहराजवळील शहा टेकडीवर आहे.
ठिकाण
अहमदनगर शहरापासून पूर्वेला दहा किलोमीटर दूर, अहमदनगर-पाथर्डी रस्त्यावर ९०० फूट उंचीच्या शाह डोंगरावर (खरे तर टेकडीवर) चांदबिबीचा महाल या नावाने ओळखली जाणारी एक अष्टकोनी वास्तू आहे. लोक गैरसमजुतीने या वास्तूला चांदबिबीचा महाल म्हणत असले, तरी वस्तुतः ती दुसऱ्या सलाबतखानाची कबर आहे.
महाल
दुसऱ्या सलाबतखानाने १५८० मध्ये हा तीन मजली महाल बांधला.या महालाची इमारत तीन मजली असून चिरेबंदी व अष्टकोनी आहे. इमारतीची उंची ७० फूट आहे. महालाच्या जमिनीखाली एक तळमजला आहे. इमारतीच्या भिंतींना तिरप्या फटी असल्याने दिवसभर या इमारतीत सूर्याची किरणे पोचतात.
सलाबतखान(दुसरा)
सलाबतखान(दुसरा), हा इसवी सनाच्या १५५५ मध्ये गादीवर आलेला चौथा निजाम मूर्तजा याचा वजीर होता. वेडसर मूर्तजाने त्याच्या चंगीजखान या वजिराला संशयावरून मृत्युदंड दिला, आणि त्याच्या जागी १५७९ मध्ये सलाबतखान(दुसरा)ची नेमणूक केली होती. या दुसऱ्या सलाबतखानाने अहमदनगर शहरात खापरी नळातून पाणी आणले. हा सलाबतखान अहमदनगरमध्ये तेथील लोकांना त्या काळी आवडत असे. सलाबतखान(दुसरा)ने अहमदनगर शहराजवळ शहा टेकडीवर महालही बांधला. या महालात त्याच्या मृत्यूनंतर त्याची कबर बनवली गेली.
राष्ट्रीय संरक्षित स्मारक
या कबरीला ४ मार्च, इ.स. १९०९ रोजी राष्ट्रीय संरक्षित स्मारक म्हणून घोषित करण्यात आले.
संदर्भ
वर्ग:अहमदनगर जिल्हा वर्ग:निजामशाही वर्ग:महाराष्ट्रातील राष्ट्रीय संरक्षित स्मारके वर्ग:अहमदनगरमधील इमारती व वास्तू
सिद्धटेक
सिद्धटेक हे महाराष्ट्राच्या अहमदनगर जिल्ह्यातील गाव आहे.
भीमा नदीच्या काठी वसलेल्या या गावात अष्टविनायकांपैकी एक सिद्धविनायकाचे देऊळ आहे.
अक्षांश- १८.४४४४२१  रेखांश- ७४.७२५८९१
हे गाव राज्यमार्ग क्र. ६७ वर आहे.
वर्ग:अहमदनगर जिल्ह्यातील गावे
रामपूर (वर्धा)
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
आडोशी (जावळी)
आडोशी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील जावळी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हा भाग डोंगराळ व वनाच्छादित असल्याने येथील हवामान थंड व आल्हाददायक आहे. जून ते सप्टेंबर या कालावधीत नैर्ऋत्य मोसमी वाऱ्यांपासून वर्षातील सर्वाधिक पाऊस पडतो. येथे ऑक्टोबर ते मार्च हा हिवाळा हंगाम असतो. जून ते सप्टेंबर हा पावसाळा हंगाम असतो.एप्रिल ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो.
सातारा तालुका
सातारा तालुका हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्याचा एक तालुका आहे.
शस्त्रक्रिया
शास्त्राच्या सहायाने ज्यात रोगनिवारण केले जाते त्या तंत्रास शस्त्रक्रिया असे म्हणतात. उदा - अपेंडिक्सची शस्त्रक्रिया