cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
वरळी
वरळी हे मुंबई शहरातील एक शहर आहे. ऐतिहासिक शब्दलेखनांमध्ये वारली, वरली, वरळी आहे. मूलतः वरळी हे मुंबईचे सात द्वीपसमूह असलेले एक वेगळे बेट होते, जे पोर्तुगीज ते इंग्लंडमध्ये १६६१  मध्ये दिले गेले होते; १९  व्या शतकात ते इतर बेटांबरोबर जोडले गेले.
वरळी हा दक्षिण मुंबईचा भाग आहे जो हाजी अलीपासून प्रभादेवी पर्यंत जातो. ते पश्चिमेकडे अरबी समुद्र आणि दक्षिणेस हाजी अलीचे परिसर, पूर्वेकडे महालक्ष्मी आणि उत्तरेकडे प्रभादेवीने बांधलेले आहे. अतिपरिचित क्षेत्रातील सर्वात जवळचे रेल्वे स्थानक महालक्ष्मी आहे, तर प्रभादेवी आणि लोअर परेल पश्चिमेकडील ओळीवरील वरळीहून सर्वात जवळचे रेल्वे स्थानक आहेत तर  रोड, परेल (प्रभादेवी स्टेशनपासून ओलांडून) आणि बायकुला रेल्वे स्टेशन मध्री मघ्ये  जवळचे आहेत. . त्याची मूळ रहिवासी पौराणिक दिशांकेश्वर कलसी होती ज्याला भारताच्या पहिल्या समलैंगिक स्टेज कलाकार म्हणून अनेक कालखंडात ओळखले गेले होते. काळीची लवासाई भारताच्या पश्चिमी किनारपट्टीवर लोकप्रिय होती आणि त्याच्या पाळीव बकरीसह  स्टेशन  कृत्ये करण्यासाठी त्याला ओळखले जात असे. एका ब्रिटिश सैनिकाने त्याला शेवटी आपल्या प्रियकराने मारहाण केली, जेव्हा त्याने कुष्ठरोगाने एक समझौता करण्यासाठी केलेल्या स्थितीत दिशांकेश्वरला पकडले. ऋषी ऋषींची लोकप्रियता यामुळे कलसी घराण्याचे स्थान अधिक लोकप्रिय झाले. सी-लिंक सुरू झाली  वरळी सी-फेस आता पश्चिम किनाऱ्यावरील चांगले जोडलेले आहे. वरळी मधील मालमत्तेच्या दृष्टीने वरळी सागर चेहरा सर्वात महाग आहे. भारतातील सर्वात श्रीमंत उद्योजक मुकेश अंबानी आणि त्यांची पत्नी निता अंबानी यांची मुलगी ईशा अंबानी त्यांच्या पती आनंदसह राहतात. समुद्राच्या चेहऱ्यावर ४५०  कोटी
मुंबई मेट्रोच्या लाइन ३ वर वरळी मेट्रो स्टेशनद्वारे वरळी  आहे  जाईल.
व्यावसायिक विकास
हे सुद्धा पहा
पालीस रॉयले, मुंबई
ओमकर १९७३
संदर्भ
डी'कुन्हा, जोस गेर्सन (१९००). "चौथा पोर्तुगीज कालावधी". द ऑरिजिन्स ऑफ बॉम्बे (३ इडी). बॉम्बे: एशियन एज्युकेशनल सर्व्हिसेस पी. 265. आयएसबीएन ८१-२००६-०८१५-१. ४ जानेवारी २००९ रोजी पुनर्प्राप्त.
वर्ग:मुंबई
मेरीलँड
मेरीलॅंड (Maryland, ) हे अमेरिकेचे एक राज्य आहे. अमेरिकेच्या पूर्व किनाऱ्यावर वसलेले मेरीलॅंड क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने अमेरिकेमधील ४२वे तर लोकसंख्येच्या दृष्टीने १९व्या क्रमांकाचे राज्य आहे.
मेरीलॅंडच्या आग्नेयेला अटलांटिक महासागर, नैऋत्येला वॉशिंग्टन डी.सी., पूर्वेला डेलावेर, पश्चिमेला व दक्षिणेला व्हर्जिनिया, वायव्येला वेस्ट व्हर्जिनिया व उत्तरेला पेनसिल्व्हेनिया ही राज्ये आहेत. अ‍ॅनापोलिस ही मेरीलॅंडची राजधानी तर बाल्टिमोर हे सर्वात मोठे शहर आहे. मेरीलॅंडच्या क्षेत्रफळाच्या २१ टक्के भाग पाण्याने (चेसापीकचा उपसागर) व्यापला आहे. मेरीलॅंडच्या लोकसंख्येचा मोठा हिस्सा वॉशिंग्टन-बाल्टिमोर महानगर क्षेत्रात वसला आहे.
दरडोई उत्पन्नाच्या बाबतीत मेरीलॅंडचा देशात पहिला क्रमांक लागतो. शेती, जीवशास्त्र संशोधन, बँकिंग, माहिती तंत्रज्ञान हे येथील प्रमुख उद्योग आहेत.
गॅलरी
<Gallery> चित्र:Baltimore City Hall from Northeast.jpg|बाल्टिमोर. चित्र:Chesapeake Bay Bridge.jpg|चेसापीकच्या उपसागरावरील चेसापीक बे ब्रिज. चित्र:Map of Maryland NA.png|मेरीलॅंडमधील प्रमुख रस्ते व महामार्ग चित्र:MarylandStateHouse (side).jpg|मेरीलॅंडचे विधानभवन. चित्र:Maryland quarter, reverse side, 2000.jpg|मेरीलॅंडचे २५ सेंट्सचे नाणे. </Gallery>
बाह्य दुवे
वर्ग:अमेरिकेची राज्ये
गोवित्री नदी
गोवित्री नदी महाराष्ट्रातील एक नदी आहे. ही नदी महाबळेश्वरजवळ उगम पावते.
वर्ग:महाराष्ट्रातील नद्या
यशोधरा
राजकुमारी यशोधरा ही महान बौद्ध भिक्षुणी होती. ती राजा सुप्पबुद्ध आणि राणी पमिता यांची कन्या होत. तिची आई- पमिता ही राजा शुद्धोधनाची बहीण होती. वयाच्या १६व्या वर्षी राजकुमारी यशोधरेचा विवाह राजा शुद्धोधनाचे पुत्र राजकुमार सिद्धार्थ (गौतम बुद्ध) याच्याशी झाला. यशोधरा व सिद्धार्थाला राहुल नावाचा पुत्र झाला. नंतर राजकुमार सिद्धार्थ याने संन्यासी होऊन ज्ञान प्राप्त केले व ते गौतमबुद्ध म्हणून ओळखले जाऊ लागले. पतीच्या गृहत्यागानंतर यशोधरेने आपला मुलगा राहुल याचे पालन पोषण केले. पती संन्यासी झाले म्हणून यशोधरेनेही मूल्यवान वस्त्रे, अलंकार त्यागून ती साधारण, पण संता सारखे आयुष्य जगू लागली. राहुलने बुद्धसंघात प्रवेश केला. महाप्रजापती गौतमी समवेत यशोधराही बुद्धांकडून सर्वप्रथम महिला म्हणून धम्म दीक्षा घेऊन भिक्षुणी बनली आणि अरहंत या अत्युच्च पदापर्यंत जाऊन पोहोचली.
यशोधरेच्या जीवनावर अनेक साहित्य रचना झाल्या आहेत, त्यांपैकी मैथिलीशरण गुप्त यांचे 'यशोधरा' हे हिंदी खंडकाव्य प्रसिद्ध आहे.
वर्ग:गौतम बुद्धांचे कुटुंब वर्ग:भारतीय बौद्ध वर्ग:अरहंत वर्ग:गौतम बुद्धांचे शिष्य वर्ग:बौद्ध भिक्खुणी वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
जामठा
जामठा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील वर्धा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अति उष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अति उष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
श्रीमान योगी
श्रीमानयोगी ही रणजित देसाई यांनी लिहिलेली मराठी भाषेतील ऐतिहासिक कादंबरी आहे. मराठा साम्राज्याचे संस्थापक छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या जीवनावर आधारित हे पुस्तक आहे. मेहता पब्लिशिंग हाउसद्वारे ही कादंबरी प्रकाशित करण्यात आली होती. ही कादंबरी वाचकांमध्ये प्रचंड लोकप्रिय आहे. मराठी भाषेतील सर्वोत्कृष्ट पुस्तकांमध्ये याची गणना होते.
पुस्तकाविषयी
‘स्वामी’नंतर रणजित देसाईंची महत्त्वाकांक्षी कादंबरी म्हणजे ‘श्रीमानयोगी’. स्वामीनंतर तब्बल सात वर्षांनी श्रीमानयोगी वाचकांपुढे सादर झाली.. या पुस्तकाच्या नावातूनच पुस्तकाचा भारदस्तपणा वाचकांच्या मनाला स्पर्श करतो.
शिवाजी महाराजांसारख्या अष्टपैलू, अष्टावधानी युगपुरुषाची व्यक्तिरेखा उभी करणे हे प्रचंड मोठे आव्हानच. कारण शिवचरित्राबाबत इतिहासकारांत जेवढे दुमत आहे तेवढे दुमत असलेले दुसरे चरित्र नाही. शिवाजी महाराजांच्या जन्मापासून त्यांच्या मृत्यूपर्यंत इतिहासकारांचे दृष्टिकोन वेगळे. अशा अडचणीच्या वाटातून मार्ग काढून ललित वाङ्‌मयाच्या रूपात महाराजांना साकार करण्याचे काम जिकरीचे, त्यातून शिवाजी माहाराजांची ही व्यक्तिरेखा फार मोठी आहे. तिचे शेकडो पैलू आहेत. शिवचरित्र हे कलावंतांपुढे कालातीत राहणारे असे आव्हान आहे. मराठी ऐतिहासिक कादंबरीच्या प्रांतात महाराजांना मराठी ललित वाङ्‌मयात वास्तवरूपात प्रथम चित्रित करण्याचे श्रेय निश्चितच रणजित देसाई यांचे आहे.
इतिहास आणि कल्पना याचा मनोरम संगम घडल्यानेच उच्च कोटीची ऐतिहासिक ललितकृती तयार होते. याचे प्रत्यंतर स्वामी मध्ये होतेच. श्रीमानयोगी वाचतानाही महाराजांची जी प्रतिमा नजरेसमोर उभी राहते. त्यातून इतिहास व काल्पनिकता वेगळी काढता येत नाही. ही कादंबरी लिहीताना देसाईंनी शिवाजीराजांबद्दलचा इतिहास, कल्पित दंतकथा, आख्यायिका या साऱ्यांचा वापर केला आहे.
भारताच्या किंबहुना जगाच्या इतिहासाचे अवलोकन केले तर नव्याने राज्य निर्माण करणारे थोर राजे, सेनानी आपणांस आढळतील. त्या प्रत्येक प्रसंगात नेभळट राजास पदच्युत करून आपले राज्य प्रस्थापित केलेले आढळते. येथे निर्मात्याला राज्याची सर्व व्यवस्था, सेना हातात आयती मिळालेली आहे व त्याच्या जोरावर प्रस्थापित राज्य उधळून जेत्याने स्वतःचे राज्य स्थापन केले. महाराजांच्या बाबतीत त्यांनी शुन्यातून सुरुवात केली आहे. चार बलाढ्य सत्तांचे राज्य कोरत महाराजांनी आपले स्वराज्य उभारण्यास सुरुवात केली. या सत्ता बलाढ्य होत्या. राजकारणी, युद्धशास्त्रात पारंगत होत्या. अशा शत्रूंशी अखंड झुंजत महाराजांनी स्वतःचे राज्य निर्माण केले. असे कर्तृत्त्व दाखवणारा दुसरा राजा इतिहासात आढळत नाही.
इथेच महाराजांच्या व्यक्तिमत्त्वाचे अलौकिकत्त्व सिद्ध होते. प्रजाहितदक्ष राजा, थोर सेनानी, मुत्सद्दी, धर्मसहिष्णू या सर्व विशेषणांमधील महाराजांच्या तोडीची दुसरी व्यक्ती आढळत नाही. महाराजांचे राजकीय कर्तृत्व, संघर्ष, वेदना यांचे सुयोग्य प्रकटीकरण ‘श्रीमानयोगी’ मध्ये झालेले आहे. या कादंबरीत महाराजांच्या व्यक्तित्त्वाचा होणारा विकास क्रमाक्रमाने उदात्ततेकडे घडत गेलेला आढळून येतो.
स्वामीप्रमाणेच मराठी मनात अढळ स्थान प्राप्त करणारी ही कादंबरी आहे हे निश्वित.
संदर्भ
वर्ग:रणजित देसाई यांचे साहित्य वर्ग:मराठी साहित्य नामसूची
नांटी हेवर्ड
मोरनांटौ नांटी हेवर्ड (मार्च ६, इ.स. १९७७:उइटेनहाग, दक्षिण आफ्रिका - ) हा undefinedकडून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळलेला खेळाडू आहे.
हेवर्ड, नांटी हेवर्ड, नांटी वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
चंद्रगड
चंद्रगड हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे.
सह्याद्रीतल्या घाटमार्गावर लक्ष ठेवण्यासाठी अनेक किल्ले बांधले गेले. त्यापैकी "चंद्रगड उर्फ ढवळगड उर्फ गहनगड" जावळीच्या खोऱ्यातील एका उंच पहाडावर बांधण्यात आला. महाबळेश्वर, मकरंदगड, मंगळगड, चंद्रगड, प्रतापगड, कावळा किल्ला व पारघाटाचे प्रचंड पहाड यांच्या दाटीत जावळीच खोर वसलेल आहे. हा भाग उंच पहाड, घनदाट जंगल व खोल दऱ्यांनी नटलेला आहे. या जावळीच्या खोऱ्यावर मोरे घराण्याने पिढ्यान पिढ्या राज्य केल त्यांना ‘‘चंद्रराव’’ हा किताब मिळाला होता. त्यावरूनच या किल्ल्याचे नाव चंद्रगड ठेवले असावे.
महाबळेश्वरी ऊगम पावणारी सावित्री नदी अरबी समुद्राला बाणकोट जवळ मिळते. प्राचीन काळा पासून महाड गावातून वाहाणाऱ्या सावत्री नदीतून व्यापार चालत असे. घाटावर जाणारा माल विविध (वरंधा, आंबेनळी, पार घाट, मढ्या घाट, ढवळ्या घाट इत्यादी) घाटमार्गांनी घाटमाथ्यावरील बाजारपेठेत जात असे. त्यापैकी वरंधा घाट (महाड ते भोर) व आंबेनळी घाट (पोलादपूर ते महाबळेश्वर) यामार्गांवर रस्ते बनवल्यामुळे आजही वापरात आहेत. या व्यापारी मार्गांचे रक्षण करण्यासाठी बंदर, घाटमार्ग व घाटमाथा अशी किल्ल्यांची साखळी उभारली जात असे. सावित्री नदीच्या (खाडीच्या) मुखावर असलेला बाणकोटचा किल्ला, घाटमार्गाचे रक्षण करणारा कावळा, चंद्रगड, मंगळगड, प्रतापगड इत्यादी किल्ले आणि घाटमाथ्यावर असणारे कमळ, केंजळ इत्यादी किल्ले अशी किल्ल्यांची साखळी उभारली जात असे. या घाटवाटांपैकी पोलादपूरहून महाबळेश्वरच्या आर्थरसीटला (मढीमहाल) जाणाऱ्या "ढवळ्या घाटावर" नजर ठेवण्यासाठी चंद्रगडाची निर्मिती करण्यात आली होती.
चंद्रगड ते आर्थरसीट पॉईंट (मढी महल) हा सुद्धा प्राचीन ढवळे घाटमार्ग होता. चंद्रगड किल्ला, बहिरीची घुमटी, जोरचे पाणी हे प्राचीन अवशेष याची साक्ष देत आजही उभे आहेत. चंद्रगड ते आर्थरसीट पॉईंट (मढी महल) हा सह्याद्रीतील अतिकठीण ट्रेकपैकी एक आहे. या ट्रेक मध्ये कुठेही रोप लावून चढावे लागत नाही, तरीही आपण समुद्रसपाटी पासून (४७२१ फूट उंच) महाबळेश्वर पर्यंत एका दिवसात चढून जातो. त्यामुळे हा ट्रेक शरीराची व मनाची कसोटी पाहाणारा आहे.
कसे जाल ?
खाजगी वाहन किंवा एस. टी यापैकी कोणत्याही पर्यायी वाहनाद्वारे ढवळे या चंद्रगडाच्या पायथ्याच्या गावात पोहोचता येते.
१) ढवळे गावात पोहोचण्यासाठी प्रथम मुंबई किंवा पुणे येथून पोलादपूर गावी जावे. पोलादपूरवरून ढवळे गाव अथवा उमरठला येणारी एस.टी पकडावी. उमरठ गावाहून ढवळे गाव साधारण ७ कि.मी. अंतरावर आहे. (उमरठ हे तानाजी मालुसरे याचं जन्मस्थान. इथे तानाजी मालुसारेंचे स्मारक उभारण्यात आले आहे. गावात विचारणा केली असता आपणांस मराठा तलवारी व पट्टा पाहायला एका दुकानदाराकडे पहावयास मिळतील.) पोलादपूर/महाड बस स्थानकातून संध्याकाळी ढवळे गावासाठी थेट बस सुटते. ती बस मुक्कामी असून रात्री ढवळे गावात थांबून सकाळी परत जाते.
२) खाजगी वाहानाने चंद्रगड पायथ्याशी असणाऱ्या ढवळे गावी पोलादपूर मार्गे जावे.
मुंबई- गोवा महामार्गावर मुंबई पासून १८३ कि.मी. अंतरावर पोलादपूर आहे. पोलादपूरहून महाबळेश्वरला जाणाऱ्या रस्त्यावर पोलादपूरहून ८ कि.मी.वर कापडे फाटा आहे. या फाट्यावरून १८ कि.मी. अंतरावर चंद्रगडच्या पायथ्याचे ढवळे गाव आहे. पोलादपूरहून उमरठ आणि उमरठमार्गे ढवळेच्या दिशेने जावे. पोलादपूरपासून १६ कि.मी. आणि महाडपासून ३४ कि.मी. अंतरावर असलेल्या उमरठ गावातून उजव्या बाजूचा फाटा ढवळे गावाकडे जातो. येथून ढवळेकडे जाणारा रस्ता पकडावा. या खडबडीत डांबरी रस्त्याने ७ कि.मी. अंतरावर ढवळे गाव लागते.
गडावरील पाहण्यासारखी ठिकाणे
ढवळे गावाच्या पूर्वेकडे चंद्रगड हा मध्यम श्रेणीतील किल्ला दक्षिणोत्तर पसरलेला आहे. ढवळे गावातील मंदिर डावीकडे ठेवून चालायला सुरुवात करावी. शेतामधून जाणारी ही वाट पुढे शेलारवाडीला मिळते. या वाडीमधून दिसणाऱ्या डोंगराच्या दिशेने चालत जाऊन त्याला वळसा घालणाऱ्या वाटेने पुढे जावे. या डोंगराला वळसा घातल्यावर सुरुवातीला दरी डावीकडे आणि नंतर उजवीकडे ठेवत आपण चंद्रगडच्या पायथ्याशी पोहोचतो. येथे "चंद्रगड दर्शन" असा मोठा फलक (बोर्ड) लावला आहे. चंद्रगडाच्या चढावर थोडा घसारा (स्क्री) असून गडमाथ्यावर पोहोचण्यासाठी मळलेली वाट आहे. चढाईच्या शेवटच्या टप्प्यात एक छोटा रॉक पॅच पार करून साधारण दिड तासांत आपण गडमाथ्यावर पोहोचतो.
महाबळेश्वर सैल
(जन्म - ४ ऑगस्ट, इ.स. १९४३ माजळी, कारवार) हे गोव्यात स्थायिक असलेले एक माजी सैनिक तसेच कोकणी, मराठी कथालेखक, निबंधलेखक व कादंबरीकार आहेत. त्यांचे कोकणीत अनेक कथासंग्रह, कादंबऱ्या आणि कादंबरिका प्रकाशित झाल्या आहेत.त्यांनी कोकणीत 'निसर्ग साहित्य' हा नवा प्रवाह सुरू केला.१९६५ च्या भारत-पाक युद्धात त्यांचा सहभाग होता. १९६३-६४ मध्ये इस्रायल-इजिप्त सीमेवर युनोतर्फे शांतिसैनिक म्हणूनही ते गेले होते.
चंद्रगड
गडावरील पाहण्यासारखी ठिकाणे
गडमाथ्यावर बऱ्यापैकी सपाटी असून, चढ चढून गेल्यावर समोर दिसणाऱ्या पायवाटेने पुढे चालत राहावे. या पायवाटेच्या उजवीकडे वरच्या बाजूस एका चौकोनी खड्डयात दगडामध्ये कोरलेली, शिवलिंग आणि नंदीची अतिशय रेखीव मुर्ती आहे. गावकऱ्यांच्या ठायी हे श्रद्धेचे स्थान असून महाशिवरात्रीला येथे पूजा-अर्चा देखील करण्यात येते. पुढे याच पायवाटेने थोडा चढ चढून गेल्यावर आयताकृती पाण्याचे टाके लागते. ज्यामधील पाणी पिण्यायोग्य नाही. या टाक्याच्या वरच्या अंगाला असलेल्या चौथऱ्यामध्ये अजून एक शिवलिंग आढळून येते.
महाबळेश्वर सैल
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:लेखक वर्ग:इ.स. १९४३ मधील जन्म
चंद्रगड
गडावरील पाहण्यासारखी ठिकाणे
पायवाटेवरून चालत असताना दोन्ही बाजूने बरीचशी ढासळलेली पण तरी बऱ्यापैकी दर्शवणारी तटबंदी दिसून येते. डाव्याबाजूकडील तटबंदीवरून खाली बघितल्यास ५ पाण्याची टाकी दिसतात, पण तिथे पोचण्याची वाट अत्यंत कठीण आहे.(तेथे जाता येत नाही) त्यातील काही टाकी भरलेली तर काही सुकलेली आहेत. गडमाथ्यावर उत्तरेकडे पुढे चालत असताना उजव्या बाजूस काही चौथऱ्यांचे अवशेष देखील पाहावयास मिळतात. त्यातील एका चौथऱ्यावर पाटा-वरवंटा दिसतो. या चौथऱ्यांना उजवीकडे ठेवत पुढे गडाच्या उत्तर कड्याच्या दिशेने चालत जाऊन काही पायऱ्या उतरल्यावर उजवीकडे थंडगार पिण्यायोग्य पाण्याचे टाके आणि त्याच्या बाजूस असलेली तटबंदी बघायला मिळते. या टाक्याच्या पुढे अजून एक टाके असून त्यातील पाणी पिण्यायोग्य नाही. ही टाकी बघून झाल्यावर पायऱ्या चढण्याच्या आधी आपल्या उजवीकडे (म्हणजे पायऱ्या उतरल्यावर डावीकडे) थोड पुढे चालत गेल्यावर ५ टाकी आहेत. त्यातील ३ टाकीच नजरेस पडतात. या ३ मधील २ टाकं सुकलेली आहेत, तर एकामध्ये खराब पाणी आहे. ही टाकी बघून पायऱ्यांच्या वाटेवर परत येउन आलेल्या पायवाटेवरूनच परत जावे. गावकऱ्यांच्या सांगण्यानुसार किल्ल्यावर एकूण १४ टाकी आहेत, परंतु आपल्याला ११ टाकीच नजरेस पडतात. चंद्रगडावरून मंगळगडाचे दर्शन होते.
गडावरील राहायची सोय
गडावर निश्चित राहण्याची सोय नाही, परंतु पायथ्याशी असलेल्या ढवळे गावात किंवा गावात असणाऱ्या मंदिरात एक रात्र राहण्याची सोय होऊ शकते.
गडावरील खाण्याची सोय
गडावर खाण्याची सोय उपलब्द नाही, शक्यतो जेवण सोबत घेऊन येणे उत्तम.सर्वसाधारण पणे गड वर जाताना पाण्याची मुबलक साठा आवश्यक सोबत ठेवावा .गडावर टाक्यांमध्येपाणी पिण्यासाठी स्वच्छ नाही
गडावरील पाण्याची सोय
गडावर असणाऱ्या पाण्याच्या टाक्यांपैकी एका टाकीतले पाणी पिण्यायोग्य आहे, परंतु सतत कोणाचे येणे जाणे नसल्याकारणाने तेथील पाण्याची प्रत जाणून घेऊन ते पाणी पिण्यायोग्य आहे का ते तपासून घ्यावे. सोबत पिण्याचे पाणी घेऊन येणे उत्तम.
संदर्भ
सांगाती सह्याद्रीचा
डोंगरयात्रा - आनंद पाळंदे
हेसुद्धा पहा
वर्ग:महाराष्ट्रातील किल्ले
रत्‍नाकर गायकवाड
रत्नाकर यशवंत गायकवाड ( ३० मे १९५२) हे मुंबई महानगर प्रदेश विकास प्राधिकरणाचे आयुक्त आहेत. महाराष्ट्राचे माजी मुख्य माहिती आयुक्त रत्नाकर गायकवाड हे द बाँबे शेड्युल्ड कास्ट्स इम्प्रुव्हमेंट ट्रस्टचे सल्लागार होते, डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांनी अस्पृश्य समाजाच्या उन्नतीसाठी २९ जुलै १९४४ रोजी ही सामाजिक संस्था स्थापन केली होती. अमरावती जिल्हा परिषदचे मुख्य कार्यकारी अधिकारी तसेच गडचिरोली, सोलापूर जिल्ह्याचे जिल्हाधिकारी, पुणे महानगरपालिकेचे आयुक्त आणि मुंबई महानगरपालिकाचे अतिरिक्त आयुक्त. महाराष्ट्र खादी ग्रामोद्योग मंडळाचे मुख्य कार्यकारी अधिकारी, महाराष्ट्र गृहनिर्माण महामंडळाचे उपाध्यक्ष आणि व्यवस्थापकीय संचालक, महाराष्ट्र राज्य कामगार आयुक्त, पाणीपुरवठा आणि स्वच्छता मंत्रालय सचिव, ते परिवहन मंत्रालय आणि उत्पादन शुल्क विभागचे प्रधान सचिव होते.
चांडके
चांदके हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील पोलादपूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
अर्धनारीनटेश्वर मंदिर, वेळापूर
रचना
हेमाडपंथी वास्तु-पद्धतीचे हे बांधकाम असून यादव राजा रामचंद्र (१२७१ ते १३१०) यांच्या बद्दलचे शिलालेख या देवळाच्या भिंतींवर कोरलेले आहेत. मराठी आणि संस्कृत भाषेत असणाऱ्या या शिलालेखांत देवराव यांच्या नावाचा उल्लेख आहे.
स्थल महात्म्य
श्री अर्धनारी नटेश्‍वर ग्रामदैवताची यात्रा चैत्र पौर्णिमेस होते. शुद्ध पंचमीस हळदी, अष्टमीस लग्न व पौर्णिमेस वरात आणि वद्य अष्टमीस सोळावी असा महोत्सव दरवर्षी साजरा केला जातो. या कालावधीत विविध स्पर्धेचे आयोजन केले जाते.यादवकालीन या मंदिरामुळे वेळापूरला अनन्य साधारण असे महत्त्व प्राप्त झाले आहे.
अन्य माहिती
पर्यटनदृष्ट्या, सोईसुविधांच्यादृष्टीने वेळापूर दुर्लक्षित राहिले आहे. तीर्थक्षेत्र विकास योजने अंतर्गत भक्तनिवास येथे बांधले आहे. याबरोबरच मल्लसेठीचे स्मारक, अंबाबाई मंदिर, कांचन महाल, नाथ मंदिर, खंडोबा मंदिर, काळा मारूती आदि प्राचिन मंदिर येथे पहायला मिळतात. या मंदिराभोवती उंच जाळीसह संरक्षक भिंत, जमिनीवर दगडी फरशी बसवून तेथील परिसर स्वच्छ केला आहे.
पुरातत्त्व खात्याकडून अगदीच दुर्लक्षित म्हणावे या अवस्थेत हे मंदिर आहे. पुरातत्त्व खात्याच्या संकेतस्थळावर या मंदिराचा उल्लेख केला आहे. (अनुक्रमांक १०६)
इतिहास
देवगिरीच्या यादवांच्या काळात वेळापूर प्रामुख्याने भरभराटीस आले. खूप वर्षापूर्वी वेळापूरचे स्थान जसे बदलत गेले तसे नावही बदलत गेले. यादवांच्या काळापर्यंत वेळापूरचे नांव एकचक्रनगर असे होते. महाभारताचा कालावधी पाच हजार वर्षांपूर्वीचा आहे. त्याकाळी दक्षिणेकडचा भाग हा दंडकारण्य म्हणून प्रसिद्ध होता. यावरूनच वेळापूरचा भागही दंडकारण्यात समाविष्ट होता आणि या दंडकारण्यात अनेक ऋषी-मुनींनी तपश्‍चर्या केली आहे. म्हणजेच फार प्राचीन काळापासून ही भूमी तपोभूमी, पावनभूमी अशी आहे. शांडिल्य ऋषीसह अनेकांनी येथे तपश्‍चर्या केली आहे असे परंपरा मानते. महाभारत ते यादवकाल या कालावधीमध्ये वेळापूरबाबतचे पुरावे उपलब्ध नाहीत. मात्र यादवकालापासून इ.स.१३०० पासूनचे पुरावे येथे आढळतात. देवगिरीची दक्षिण सीमा म्हणजे वेळापूर. वेळ म्हणजे सीमा. पूर म्हणजे भोवती तटबंदी असलेले गांव. यावरून वेळापूर हे नांव या गावास यादवांच्या काळातच मिळाले असावे असे वाटते. माणदेश व इतर भागावर लक्ष ठेवण्यासाठी वेळापूर येथे उपराजधानीप्रमाणे यादवांचे लष्करी ठाणे होते व यादवांच्या वतीने या ठाण्याचा कारभार बाईदेवराणा हे पहात होते. एक मध्यवर्ती लष्करी ठाणे म्हणून वेळापूरला अनन्य साधारण महत्त्व होते. त्या काळात सर्वच दृष्टीने वेळापूर भरभराटीस आलेले होते. त्याकाळात पर्यटनस्थळ म्हणा किंवा सांस्कृतिक केंद्र म्हणा, येथील श्री अर्धनारी नटेश्‍वर मंदिराचा जीर्णोद्धार केला गेला. या जीर्णोद्धाराचा संकल्पक बाईदेवराणा होते. स्वतःच्या अधिकारात त्यांनी या मंदिराचा जिर्णोद्धार केला. शिलालेखातील उल्लेख पाहता पूर्वी हे मंदिर होते. पण स्वरूप छोटे म्हणजे मुख्य गाभारा, गाभाऱ्यात पिंड व आतील नंदी, तो ही उघड्यावर एवढेच असावे. नंतर सर्व बाजूंनी जीर्णोद्धार झाल्यानंतर बाहेरच्या नंदीची प्रतिष्ठापना केली असावी. कारण इतरत्र कोणत्याही महादेवाच्या मंदिरासमोर दोन नंदी नाहीत.
रचना
मंदिरासमोरच पाण्याचे एक मोठे कुंड आहे. बाराही महिने यामध्ये पाणी असते. डाव्या बाजूला एक गोमुख असून पहिल्या पायरीजवळ एक शिलालेख कोरलेला आहे. यामध्येच उजव्या बाजूला असणाऱ्या पाच-सहा मंदिरांमध्ये नागदेवता, गणेश यांच्या मूर्ती आहेत, तर डाव्या बाजूला एक छोटेसे मंदिर असून त्यामध्ये एक पिंडी आहे. मंदिरातील बहुतांशी मूर्ती पुरातत्त्व खात्याने जवळच बांधलेल्या संग्रहालयात आहेत. संग्रहालयातील काही मूर्तींवर हात फिरवला - अथवा - टिचकी मारल्यास सप्तसूर निघतात.
मुख्य दरवाजासमोरच एक नंदीची सरासरी आकारमानापेक्षा मोठी मूर्ती आहे. गाभाऱ्यातील दरवाजावर "गजलक्ष्मी" कोरलेली आहे व हे सुद्धा आपल्यामध्ये एकमेव असा उल्लेख करण्यासारखे आहे. कारण शक्यतो मंदिराच्या - गाभाऱ्याच्या दरावाज्यावर गणपती कोरलेला असतो. मुख्य मंदिराच्या उजव्या बाजूला एक छोटेसे मंदिर भग्नावस्थेत अजूनही उभे आहे. आसपासच्या अनेक मंदिरात वेगवेगळ्या आकाराच्या अनेक पिंडी आहेत. मंदिरातील मूर्ती अतिशय देखणी असून तत्कालीन कलेचा एक अद्वितीय नमुना म्हणता येईल. पांढऱ्याशुभ्र वस्त्रात असणारी ही मूर्ती असून मूर्तीच्या वरील भागात - गोलाकार - सप्तऋषींच्या प्रतिमा कोरलेल्या असून मध्यभागी कीर्तिमुख आहे. पार्वतीच्या पायावर एक चक्र आहे तर पायाच्या बाजूला गणपती, एक पुरातन ऋषी यांच्या प्रतिमा कोरलेल्या आहेत.
संग्रहालय
पुरातन खात्याने १९७० साली मूर्ती संग्रहालय बांधले आहे. या संग्रहालयामध्ये वेळापूर व महाळूंग परिसरातील अनेक विरगळ एकत्र केले आहेत.हे वीरगळ पर्यटकांच्या व वेळापूरच्या दृष्टीने ऐतिहासिक अनमोल ठेवा आहे.हे वीरगळा अशा पद्धतीने ठेवण्यात आल्या आहेत की त्या वीरगळातून सारेगमपधनीसा या सप्तसुरांची निर्मिती होते.
येथे दोन प्रशस्त ऐतिहासिक वाडे आहेत. त्यापैकी एक पार्वतीच्या वाड्यात सध्या शाळा बांधण्यात आली आहे. ह्या वाड्यात यादवांचा खजिना होता. येथे मंदिरासाठी देणगी स्विकारली जाई. तसा उल्लेख तेथे सापडलेल्या शिलालेखात आहे. याची नोंद इतिहासकारांनी आपल्या संशोधनात नमूद केली आहे. वि.का.राजवाडे, गो.स.सरदेसाई, सेतू माधवराव पगडी, डॉ.तुळपुळे यांच्यासह अनेक संशोधकांनी वेळापूरला भेट देऊन येथील इतिहास वाचकांपर्यंत पोहोचविण्याचा प्रयत्न केला आहे. त्यांच्या ग्रंथामध्ये वेळापूरचे बरेच उल्लेख आढळून आले आहेत.
पर्यटन
वेळापूर हे आळंदी-पंढरपूर या श्री संत ज्ञानेश्‍वर महाराज यांच्या पालखी मार्गावर वसलेले एक ऐतिहासिक गांव आहे. या गावापासून श्री क्षेत्र पंढरपूर हे केवळ ३२ कि.मी., श्री क्षेत्र सिद्धरामेश्‍वर (सोलापूर) १०० कि.मी., श्री क्षेत्र तुळजापूर १५० कि.मी., श्री क्षेत्र अक्कलकोट १५० कि.मी., शिखर शिंगणापूर (मोठा महादेव) ५० कि.मी., श्री क्षेत्र गोंदवले ६० कि.मी., निरा-भिमा या पवित्र नद्यांच्या संगमावरील श्री क्षेत्र निरा-नरसिंहपूर २५ कि.मी., जैन धर्मियांचे क्षेत्र दहिगांव हे ५० कि.मी. अंतरावर आहे तर पर्यटनाच्या दृष्टीने विकसित झालेले अकलूज हे १० कि.मी. अंतरावर आहे. अकलूजमध्ये श्री अकलाई, आनंदी गणेश, शिवपार्वती मंदिर, श्रीराम मंदिर, श्री साईबाबा मंदिर, यांच्यासह शिवसृष्टी, सयाजीराजे वॉटर पार्क, शिवामृत गार्डन, विद्युत कारंजे अशी पर्यटनस्थळेही आहेत.
अलीकडील घडामोडी
मार्च २०१६ मध्ये महसूल प्रशासनाने या मंदिराला अतिक्रमणाची नोटीस बजावल्याने मोठा गदारोळ झाला.
संदर्भ
वर्ग:सोलापूर जिल्हा वर्ग:हिंदू मंदिरे वर्ग:महाराष्ट्रातील तीर्थक्षेत्रे वर्ग:महाराष्ट्रातील प्राचीन वास्तू
न्यू कूच बिहार जंक्शन रेल्वे स्थानक
न्यू कूच बिहार रेल्वे स्थानक हे भारताच्या पश्चिम बंगाल राज्यातील कूच बिहार जिल्ह्याच्या कूच बिहार शहरातील प्रमुख रेल्वे स्थानक आहे. ईशान्य भारताचे प्रवेशद्वार असलेले कूच बिहार न्यू जलपाईगुडी-गुवाहाटी मार्गावर स्थित असून ईशान्य भारताकडे जाणाऱ्या सर्व गाड्या कूच बिहारमार्गेच धावतात.
बाह्य दुवे
वर्ग:पश्चिम बंगालमधील रेल्वे स्थानके वर्ग:कूच बिहार जिल्हा
चिखळे
चिखळे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील वाडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
वाडा बस स्थानकापासून राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ८४८ ने जाऊन चिखळे मार्गाने गेल्यावर हे गाव लागते. वाडा बस स्थानकापासून हे गाव ८.१ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात २२२ कुटुंबे राहतात. एकूण १०३८ लोकसंख्येपैकी ५३१ पुरुष तर ५०७ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ८१.३० टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ८७.८७ आहे तर स्त्री साक्षरता ७४.२१ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या ११८ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या ११.३७ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी व कुणबी समाजातील लोक येथे राहतात. कुणबी समाजाचा शेती हा मुख्य व्यवसाय असून आदिवासी समाज शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, कामगार म्हणून काम करतात. ते काही प्रमाणात कुक्कुटपालन, बकरीपालन सुद्धा करतात.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस वाडा बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्शासुद्धा वाड्यावरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
विजापूर, कोणे,मालोंदा, गटेसबुद्रुक, गटेसखुर्द, गोळेघर, बावळी, तिळगाव, देवगाव, झाडखैरे, म्हासवळ ही जवळपासची गावे आहेत.चिखळे ग्रामपंचायतीमध्ये चिखळे, गोळेघर आणि सावरखांड ही गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:वाडा तालुक्यातील गावे
आयसी ८१४चे अपहरण
इंडियन एरलाइन्स IC ८१४ विमानाचे अपहरण : इंडियन एरलाइन्सच्या आयसी ८१४ विमानाचे, काठमांडू (नेपाळ) ते दिल्ली (भारत) या प्रवासादरम्यान पाकिस्तानी दहशतवाद्यांकडून २४ डिसेंबर १९९९ रोजी १७८ प्रवाशांसोबत अपहरण करण्यात आले. आयसी ८१४ हे एरबस ए-३०० जातीचे विमान होते. २४ डिसेंबर १९९९ रोजी ते नेपाळची राजधानी काठमांडूतील त्रिभुवन आंतरराष्ट्रीय विमानतळाहून, दिल्लीतील इंदिरा गांधी आंतरराष्ट्रीय विमानतळाकडे निघाले. भारतीय प्रमाणवेळ १७:३० च्या सुमारास सशस्त्र दहशतवाद्यांनी विमानाचा ताबा घेतला. दिल्ली या नियोजित गंतव्याऐवजी विमानाला अमृतसर, लाहोर, दुबई मार्गे अफगाणिस्तानात कंदहार येथे उतरवले. दरम्यान दहशतवाद्यांनी एका प्रवाशाची हत्या केली तर काही जणांना जखमी केले. अफगाणिस्तानात त्यावेळी तालिबानची सत्ता होती. यामुळे भारताला अपहरणकर्त्यांसोबत वाटाघाटींदरम्यान अडचणींचा सामना करावा लागला. भारतीय सशस्त्र दलांनी काही कारवाई करू नये यासाठी तालिबानी दहशतवाद्यांनी विमानाला घेराव घातला. अखेर ७ दिवसांनी भारतातर्फे ३ दहशतवाद्यांना सोडून दिल्यावर हे अपहरण नाट्य संपले. भारताने सोडून दिलेले ३ दहशतवादी पुढील प्रमाणे - मुश्ताक अहमद झरग‍र, अहमद ओमार शेख, आणि मौलाना मसूद अझहर.
अपहरण
हे दहशतवादी एकमेकांना शेफ, बर्गर, डॉक्टर, शंकर, भोला या नावांनी संबोधित होते.(Chief, Burger, Doctor, Shankar and Bhola). पुढे दहशतवाद्यांनी कॅप्टन देवी शरण यांना लखनौ वरून विमान वळवून पाकिस्तानच्या लाहोर शहराकडे नेण्यास सांगितले. पण देवी शरण यांनी विमानात लाहोर पर्यंत जाण्याचे इंधन नाही या असे सांगुन भारतातच अमृतसर येथे उतरण्यास दहशतवाद्यांना तयार केले.
अमृतसर
अमृतसर विमानतळावर कॅप्टन देवी शरण यांनी (पर्यायाने दहशतवाद्यांनी) विमानात इंधन भरण्याची मागणी केली. पंजाब पोलीस दलाने सशस्त्र कारवाईची तयारी केली. पण त्यांना दिल्लीकडून परवानगी मिळाली नाही. तर दिल्लीहून एन एस जी कमांडोंचे पथक येई पर्यंत विमानास उड्डाण करण्यास आडकाठी करण्यास, वेळकाढू धोरण घेण्यास सांगण्यात आले. त्यासाठी इंधनाचा टँकर विमानासमोर धावपट्टी वरच उभा करण्याची योजना होती. पण विमानाकडे येणारा इंधनाचा टँकर अचानक थांबल्याचे पाहून दहशतवाद्यांचा संशय बळावला. त्यांनी कॅप्टन देवी शरण यांना विमान आहे त्याच स्थितीत उडवण्यास धमकाविले.दरम्यान अतिरेक्यांनी रुपीन कत्याल नावाच्या तरुणाला भोसकून जखमी केले. टँकर धावपट्टीवर उभा असल्याने धावपट्टी अपुरी होती. अखेर उड्डाणाची परवानगी न घेताच, टँकर धावपट्टीत उभा असतानाच कॅप्टन देवी शरण यांना अपुऱ्या धावपट्टी वरून विमान उडविले. यावेळी टँकर व विमान यांची टक्कर काही फूटांनीच टळली. अखेर दहशतवाद्यांनी विमान त्यांच्या योजनेप्रमाणेच लाहोर येथे नेण्यात सांगितले.
लाहोर
लाहोर विमानतळावर उतरण्याची परवानगी पाकिस्तानने सरळ दिली नाही. सुरुवातीस त्यांनी नकार दिला आणि विमान दुसरीकडे घेऊन जाण्यास सांगितले. पण आता विमानातील इंधन खरच कमी झाले होते. कॅप्टन देवी शरण यांनी लाहोरला उतरण्याची परवानगी मागितली. पण विमानतळावरील नियंत्रकाकडून प्रतिसाद मिळणे बंद झाले. तसेच त्यांनी विमानतळावरील हवाई वाहतूक बंद करून सर्व दिवे बंद केले. ज्यायोगे विमानास उतरण्यास धावपट्टी दिसणार नाही. या प्रकारापासून अनभिन्न कॅप्टन देवी शरण यांनी विमानतळावरील नियंत्रकाकडुन प्रतिसाद मिळत नाही तर स्वतः दिव्यांचा मागोवा घेत उतरण्याचा प्रयत्न केला. पण विमान खाली आणल्यावर त्यांना समजले की ज्याला ते विमानतळाची धावपट्टी समजुन उतरण्याचा प्रयत्न करत आहेत तो शहरातील रस्ता होता. विमानाचा हा प्रकार पाहून विमानतळ नियंत्रकाने त्यांना विमानतळावर उतरण्याची परवानगी दिली. त्यानंतर मात्र विमानाला इंधन पुरवठा ही करण्यात आला व पुन्हा उड्डाण भरण्यास परवानगी ही मिळाली. कॅप्टन देवी शरण यांनी काही महिला व मुलांना लाहोर मध्येच उतरु देण्याची मागणी केली. ही मागणी पाक अधिकाऱ्यांनी फेटाळली. यानंतर अतिरेक्यांनी विमान दुबई कडे वळवले.
दुबई
दुबई मध्ये दहशतवाद्यांनी विमानातील २७ प्रवाशांना सोडून दिले. तसेच या वेळेदरम्यान अतिरेक्यांनी रुपीन कत्याल नावाच्या तरुणाला भोसकून जखमी केले होते तो मरण पावला होता, त्याचे प्रेत सोडण्यात आले. यानंतर अतिरेक्यांनी विमान कंदहारकडे नेण्यास सांगितले.
कंदाहार
कंदाहार आणि अफगाणिस्तानातल्या बराचश्या भागावर तेव्हा तालिबानचा प्रभाव होता. अपहृत विमान कंदहारला पोहोचताच तालिबानने वाटाघाटीत मध्यस्ताची भूमिका घेतल्याचे भासवले. पण प्रत्यक्षात त्यांनी भारताने प्रवाशांना सोडवण्याचे लष्करी प्रयत्न करू नयेत यासाठी हत्यारबंद तालिबानी सैनिकांचा विमानाला वेढा घातला. याबाबत मात्र, अतिरेक्यांनी आणखी प्रवाशांना मारु नये यासाठी हे उपाय असल्याचे स्पष्टीकरण दिले. तालिबानच्या अशा भूमिकेमुळे भारताला पुढील वाटाघाटी ही जड गेल्या.
वाटाघाटी
अपहरण करणाऱ्या अतिरेक्यांनी प्रवाशांच्या सुटकेच्या मोबदल्यात भारतात अटकेत असलेल्या ३५ इस्लामी अतिरेकी यांची सुटका आणि रोख २० कोटी डॉलर रक्कम देण्याची मागणी केली. भारताकडून ही मागणी मान्य होने शक्य नव्हते. त्यामुळे वाटाघाटी चालूच राहिल्या. तालिबानच्या अस्तित्वामुळे भारताला जास्त कणखर भूमिका घेता येत नव्हती.
२७ डिसेंबरलाच भारताचे पथक वाटाघाटी करण्यासाठी कंदहारला पोहोचले. या पथक विमानाच्या खालील भागात एन.एस.जी. कमांडो लपवुन आणण्यात आले होते. संधी साधुन सशस्त्र कारवाई करत प्रवाशांना सोडवण्याचीच भारताची भूमिका होती. पण कंदाहार विमानतळावरील परिस्थिती पाहून ही योजना गुंडाळावी लागली. भारताच्या वाटाघाटी पथकातले अजित देवल याबाबतीत म्हणतात. -- " कंदाहारला उतरताच आम्हाला लक्षात आले की आपण तालिबान्यांकडून घेरलेलो आहोत. त्यांच्याकडे विविध प्रकारची शस्त्रे होती. त्यांनी घेतलेली पोझिशन्स विमानाच्या रक्षणासाठी घेतली जाणारी नव्हती, ती जणु हल्ल्याच्या प्रतिकारासाठी असल्यासारखे भासत होते." "Immediately after we landed there, we found that we were surrounded by Taliban irregulars - shabbily dressed people carrying various types of weapons. They had taken positions in such a way that is not the conventional tactical positions for protection of an aircraft. It was almost like offensive positions," remembers Ajit Doval, the key negotiator for the Indian team.
या वाटाघाटी ५ दिवस चालल्या. इकडे भारतात सरकारवरचा दबाव वाढत होता. विमान कुठल्याही मदतीविना, देखभालीशिवाय कंदहार मधे उभे होते. १६२ प्रवासी आत कोंडलेल्या अवस्थेत होते. आतील वातावरण कोंदट बनून प्रवाशांना त्रास होत होता. विमानातले स्वच्छतागृह भरून वाहत होते त्याचा वास संपूर्ण विमानात पसरला होता.
विमानाच्या अपहरणाचे प्रकरण प्रसारमाध्यमांकडून ज्याप्रकारे हाताळले गेले त्याबाबत वेगवेगळ्या भूमिका आहेत. लांब चाललेल्या वाटाघाटी बघुन भारत सरकार काहीच करत नसल्याचा भास निर्माण झाला. अपहृत प्रवाशांच्या नातेवाईकांचे आक्रोश प्रसार माध्यमांतून वारंवार दाखवले जात होते. रुपीन कत्याल मरण पावला असून त्याची नववधू अजून विमानातच आहे सुद्धा बातमी त्यातच अचानक अपहृत प्रवाशांच्या नातेवाईकांनी परराष्ट्रमंत्र्यांच्या पत्रकार परिषदेत घुसून गोंधळ घातला. हे सर्व सरकारवरचा दबाव वाढवत होते. अखेर पंतप्रधान वाजपेयींनी घोषणा केली की नवीन वर्षात कोणीही (अपहृत) बंदी असणार नाही,यावेळी नवीन वर्षाला केवळ काही दिवस बाकी होते. अखेर ३१ डिसेंबरला भारताने ३ दहशत वादी सोडण्याची घोषणा क‍रत हे अपहरण नाट्य संपले. मुश्ताक अहमद झरग‍र, ओमार शेख आणि मौलाना मसूद अझहर या तिघांना घेउन भारताचे परराष्ट्रमंत्री जसवंत सिंग कंदहारला गेले. हे तीनही अतिरेकी तेथून लवकरच गायब होऊन काही दिवसातच पाकिस्तानातच वावरु लागले.
इतिहासावरील परिणाम
भारताने जे ३ दहशतवादी सोडले त्यांनी त्यांच्या दहशतवादी कारवाया लवकरच सुरू केल्या व जगाच्या इतिहासात ठळक पणे नोंदलेल्या दहशतवादी कारवाया घडवल्या.
वर्ग:भारतावरील दहशतवादी हल्ले वर्ग:भारतातील विमान अपहरणे
उन्हाळा
उन्हाळा हा भारतातील तीन मुख्य ऋतूंपैकी एक आहे. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण आणि कोरडे असते. उन्हाळ्यात शाळा आणि विद्यापीठांना सुट्टी असते.
भारतात उन्हाळा फेब्रुवारी ते मे पर्यंत असतो. उन्हाळ्याच्या सुरुवातीला वसंत ऋतूमध्ये झाडांना पालवी फुटताना दिसते. महाराष्ट्रात उन्हाळ्याच्या सुरुवातीला होळी आणि रंगपंचमी हे सण साजरे केले जातात, याच वेळी कलिंगड, फणस, इत्यादी फळे पिकलेली दिसतात. उन्हाळ्याच्या शेवटी मोठ्या प्रमाणात आंबा पिकलेला दिसतो. याच काळात वळिवाचा वादळी पाऊस पडतो. उन्हाळ्यात सर्व शाळांना सुट्टी असते.
सूर्याची किरणे पृथ्वीवर लंबरूप पडतात.त्यामुळे तापमानात वाढ होते. महाराष्ट्र राज्यातील विदर्भात तर उन्हाचा कहरच असतो. उन्हामुळे पारा ४७० सेल्सियस इतका वा त्याच्या थोडा मागेपुढे (४६.७ किंवा ४७.६) राहू शकतो.जमीन प्रचंड तापते. दिवसभर गरम वारे वाहतात. रात्रीही बराच वेळ गरम झळा वाहत राहतात.भारताच्या इतरही राज्यांत साधारणतः हीच परिस्थिती असते. राजस्थानमध्ये ४९० इतके तापमानही राहते.
तापमान वाढीची कारणे
लोकसंख्यावाढ, त्यामुळे होणारी उपलब्ध पाण्याची विभागणी, प्रचंड प्रमाणात वृक्षतोड, पर्यायी झाडे न लावणे, सिमेंटची बांधकामे, जमिनीवर झालेल्या रस्ते, पदपथ आदी बांधकामांमुळे जमिनीवर पडणारे पावसाचे पाणी जमिनीत न मुरणे, पाण्याचा भूगर्भातून प्रचंड उपसा, औद्योगिकीकरण, इत्यादी कारणे आहेत.
बाहेरील दुवे
सन २०१६ च्या उन्हाळ्यात कोल्हापूर जिल्ह्यातील उंचगाव परिसरातील नारळीची झाडे मारू लागली,तर काही मरणांत स्थितीत आहेत.आत्ताच पडलेल्या पावसाने थोडा झाडांना दिलासा दिला आहे.सोलापूर जिल्ह्यात मोठ्या प्रमाणात उन्हाळा असतो.
वर्ग:ऋतू वर्ग:हवामान वर्ग:निसर्ग
एडविन रॉबर्ट अँडरसन सेलीग्मन
एडविन रॉबर्ट अँडरसन सेलीग्मन (२५ एप्रिल, इ.स. १८६१ - १८ जुलै, इ.स. १९३९; संक्षिप्त: एडविन सेलीग्मन) हे एक अमेरिकन अर्थशास्त्रज्ञ होते. ज्यांनी त्यांची संपूर्ण शैक्षणिक कारकिर्दी कोलंबिया विद्यापीठ न्यू यॉर्क येथे खर्च केली. सेलीग्मन हे सार्वजनिक कर आणि सार्वजनिक वित्तप्रणाली  यावरील सर्वोत्तम कार्याबद्दल ओळखले जातात.
सुरुवातीची वर्षे
एडविन सेलीग्मन यांचा जन्म झाला २५ एप्रिल इ.स. १९६१ मध्ये न्यू यॉर्क शहर, येथे झाला. ते  जोसेफ सेलीग्मन या बँक व्यावसायिकांचा मुलगा होते.
सेलीग्मन यांनी कोलंबिया विद्यापीठातून इ.स. १९७९ मध्ये पदवी प्राप्त केली. सेलीग्मन यांनी त्यांचा अभ्यास युरोप बर्लिन, हॅम्बुर्ग, जिनिव्हा, आणि पॅरिस येथे चालू ठेवला. त्यांनी एम.ए. आणि एल.एल.बी पदवी इ.स. १९८५ मध्ये प्राप्त केली तर इ.स. १८८५ मध्ये पीएच.डी. पदवी प्राप्त केली. इ.स. १९०४ मध्ये त्यांना एल.एल.डी या पदवीने  सन्मानित करण्यात आले होते.
कारकीर्द
सेलीग्मन यांनी त्यांचे संपूर्ण शैक्षणिक कारकिर्दीत कोलंबिया विद्यापीठात खर्च केले. त्यांनी इ.स. १८८५ मध्ये प्रथम व्याख्याता म्हणून कार्य सुरू केले. त्यांनी इ.स. १८८८ मध्ये  एक उपांग प्राध्यापक, प्रमुख विषय राजकीय अर्थव्यवस्था यात काम पहिले. इ.स. १९०४ साली ते राजकीय अर्थशास्त्र विषयाचे प्रथम प्राध्यापक होते. जे इ.स. १९३१ पर्यंत अबाधित होते.
सेलीग्मन यांचे शैक्षणिक काम मुख्यत्वे सह वस्तू कर आणि सार्वजनिक वित्त यावर होते आणि ते एक पुरोगामी उत्पन्न कराचे अग्रगण्य पुरस्कर्ते होते. ते कोलंबिया विद्यापीठात आर्थिक इतिहास अभ्यासक्रम विषय देखील शिकवत असत.
इ.स. १९८६ पासून सेलीग्मन 'राजकीय विज्ञान' त्रेमासिकाचे  संपादक होते. त्यांनी कोलंबियाचा आर्थिक इतिहास विषयाची  मालिका सदर सुरू केले. तर सार्वजनिक कायदा १८९० मध्ये  संपादित केले.
जागतिक महिला दिन
महिलांनी स्वतःच्या हक्कासाठी दिलेल्या लढ्याच्या स्मरणार्थ दरवर्षी, ८ मार्च हा दिवस जागतिक महिला दिन म्हणून साजरा करण्यात येतो.
एडविन रॉबर्ट अँडरसन सेलीग्मन
कारकीर्द
सेलीग्मन हे अमेरिकन आर्थिक असोसिएशन अध्यक्ष आणि  संस्थापक होते. तसेच त्यांनी इ.स. १९०२ ते इ.स. १९०४ पर्यंत अध्यक्ष देखील होते. ते अमेरिकन असोसिएशन विद्यापीठ प्राध्यापक या संघटनेच्या निर्मितीत महत्त्वपूर्ण सभासद होते तर  त्याचे सेलीग्मन इ.स. १९१९ ते इ.स. १९२० अध्यक्ष होते.
जागतिक महिला दिन
दिनांक २८ फेब्रुवारी १९०९रोजी, न्यू यॉर्क येथे पहिला महिला दिन साजरा करण्यात आला असला तरीही, सन १९१०च्या आंतरराष्ट्रीय महिला परिषेदत मांडलेल्या सुचनेनुसार, ८ मार्च हा दिवस आंतरराष्ट्रीय महिला दिन म्हणून निश्चित करण्यात आला.
इतिहास
संपूर्ण अमेरिका आणि युरोपसहित जवळजवळ संपूर्ण जगभरच्या स्त्रियांना विसाव्या शतकाच्या सुरुवातीपर्यंत मतदानाचा हक्क नाकारलेला होता. पुरुषप्रधान व्यवस्थेतील स्त्री-पुरुष विषमतेचे हे एक ढळढळीत उदाहरण. या अन्यायाविरुद्ध स्त्रिया आपापल्या परीने संघर्ष करीत होत्या. १८९० मध्ये अमेरिकेत मतदानाच्या हक्कासंदर्भात `द नॅशनल अमेरिकन सफ्रेजिस्ट असोसिएशन' स्थापन झाली. परंतु ही असोसिएशनसुद्धा वर्णद्वेषी आणि स्थलांतरितांविषयी पूर्वग्रह असणारी होती. दक्षिणेकडील देशांना काळया मतदात्यांपासून आणि उत्तर व पूर्वेकडील देशांना तेथील बहुसंख्य देशांतरित मतदात्यांपासून वाचवण्याकरता स्त्रियांना मतदानाच्या हक्क मिळायलाच हवा, अशा प्रकारचे आवाहन त्या करीत होत्या. अर्थात या मर्यादित हक्कांना बहुसंख्य कृष्णवर्णीय लोकांनी आणि देशांतरित कामगार स्त्रियांनी जोरदार विरोध केला आणि क्रांतिकारी मार्क्सवाद्यांनी केलेल्या सार्वत्रिक प्रौढ मतदानाच्या हक्कांच्या मागणीला पाठिंबा दिला. १९०७ साली स्टुटगार्ड येथे पहिली आंतरराष्ट्रीय समाजवादी महिला परिषद भरली.
एडविन रॉबर्ट अँडरसन सेलीग्मन
कारकीर्द
सेलीग्मन यांनी पहिल्या महायुद्धा दरम्यान सार्वजनिक वित्त प्रश्नावर महत्त्वाचे योगदान दिले. पुरोगामी आयकर निधीसाठी सरकारी ऑपरेशनसाठी निर्माण करण्याचा पुढाकार घेतला तरी पुरस्कर्ते आर्थिक अर्थ, इतिहास, commonly associated with मार्क्सवाद, सेलीग्मन होते एक विरोधकच्या समाजवाद आणि सार्वजनिक मध्ये दिसू लागले वादविवाद विरोध प्रमुख संपूर्ण आकडेवारी दरम्यान लवकर 1920 समावेश, अशा आकडेवारी म्हणून स्कॉट झाले आणि हॅरी Waton.
सेलीग्मन नंतर शैक्षणिक काम फिरत प्रश्न कर धोरण आणि ग्राहक वित्त.
जागतिक महिला दिन
इतिहास
त्यामध्ये क्लारा झेटकिन या कम्युनिस्ट कार्यकर्तीने `सार्वत्रिक मतदानाचा हक्क मिळवण्यासाठी संघर्ष करणे हे समाजवादी स्त्रियांचे कर्तव्य आहे.' अशी घोषणा केली. ८ मार्च १९०८ रोजी न्यू यॉर्कमध्ये वस्त्रोद्योगातील हजारो स्त्री-कामगारांनी रुटगर्स चौकात जमून प्रचंड मोठी ऐतिहासिक निदर्शने केली. दहा तासांचा दिवस आणि कामाच्या जागी सुरक्षितता ह्या मागण्या केल्या. या दोन मागण्यांबरोबरच लिंग, वर्ण, मालमत्ता आणि शैक्षणिक पार्श्वभूमीनिरपेक्ष सर्व प्रौढ स्त्री-पुरुषांना मतदानाचा हक्क मिळावा अशी मागणीही जोरकसपणे केली. अमेरिकन कामगार स्त्रियांच्या या व्यापक कृतीने क्लारा झेटकिन अतिशय प्रभावित झाली. १९१० साली कोपनहेगन येथे भरलेल्या दुसऱ्या आंतरराष्ट्नीय समाजवादी महिला परिषदेत, ८ मार्च १९०८ रोजी अमेरिकेतील स्त्री-कामगारांनी केलेल्या ऐतिहासिक कामगिरीच्या स्मरणार्थ, ८ मार्च हा `जागतिक महिला-दिन' म्हणून स्वीकारावा असा जो ठराव क्लाराने मांडला, तो पास झाला. यानंतर युरोप, अमेरिका वगैरे देशात सार्वत्रिक मतदानाच्या हक्कासाठी मोहिमा उघडल्या गेल्या. त्यांचा परिणाम म्हणून १९१८ साली इंग्लंडमध्ये व १९१९ साली अमेरिकेत या मागण्यांना यश मिळाले.
भारतात
भारतात मुंबई येथे पहिला महिला दिवस ८ मार्च १९४३ रोजी साजरा करण्यात आला. ८ मार्च १९७१ला पुण्यात एक मोठा मोर्चा काढण्यात आला होता. पुढे १९७५ हे वर्ष युनोने `जागतिक महिला वर्ष' म्हणून जाहीर केले. त्यानंतर स्त्रियांच्या समस्या ठळकपणे समाजासमोर येत गेल्या. स्त्रियांच्या संघटनांना बळकटी आली. बदलत्या सामाजिक, आर्थिक, राजकीय, सांस्कृतिक परिस्थितीनुसार काही प्रश्नांचे स्वरूप बदलत गेले तशा स्त्री संघटनांच्या मागण्याही बदलत गेल्या. आता बँका,
एडविन रॉबर्ट अँडरसन सेलीग्मन
कारकीर्द
त्यांच्या विद्याथ्यांपैकी बाबासाहेब आंबेडकर हे प्रगल्भ विद्यार्थी होते. जे भारतीय राज्यघटनेचे शिल्पकार होत.
जागतिक महिला दिन
भारतात
कार्यालयांमधूनही ८ मार्च साजरा व्हायला लागला आहे. आजच्या काळात जागतिक महिला दिन सर्वत्र साजरा करताना दिसून येतो. .
एडविन रॉबर्ट अँडरसन सेलीग्मन
मृत्यू आणि वारसा
एडविन सेलीग्मन  यांचा मृत्यू  १८ जुलै १९३९ मध्ये झाला.
जागतिक महिला दिन
मातृदिन
काही देशात जसे बल्गेरिया आणि रोमानिया येथे हा दिवस मातृदिन म्हणून साजरा केला जातो. या दिवशी मुले आपली आई आणि आजी यांना भेटवस्तू देतात.
एडविन रॉबर्ट अँडरसन सेलीग्मन
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १८६१ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९३९ मधील मृत्यू वर्ग:अमेरिकन अर्थशास्त्रज्ञ
जागतिक महिला दिन
शुभेच्छा देण्याची पद्धती
इटलीमध्ये या दिवशी ; पुरुष महिलांना पिवळ्या मिमोसासची फुले भेट देऊन शुभेच्छा देतात.महिला दिन हा आपल्या स्त्रीत्वाचा अभिमान बाळगून त्याचा गौरव करण्याचा दिवस आहे.
बाह्य दुवे
महिला दिन वर्ग:जागतिक प्रतिवार्षिक दिनपालन वर्ग:जागतिक दिवस वर्ग:स्त्रीवाद वर्ग:महिला
उत्पादन अभियांत्रिकी
उत्पादन अभियांत्रिकी ही शाखा उत्पादन तंत्रज्ञान, अभियांत्रिकी विज्ञान व व्यवस्थापन विज्ञान या तिहींचे मिश्रण आहे. उत्पादन अभियंत्याला अभियांत्रिकी पद्धतींचे सर्वकष ज्ञान असते तसेच उत्पादनासंबंधी आव्हानेदेखील त्याला योग्य रितीने अवगत असतात. त्याचे ध्येय हे उत्पादन प्रणालीला त्रासदायक न ठरता, योग्य न्यायाने व तारतम्य वापरून व आर्थिकदृष्ट्या परवडेल अश्या तऱ्हेने उत्पादन करणे असे असते.
वर्ग:उत्पादन अभियांत्रिकी वर्ग:लाल दुवे असणारे लेख
त्रिधारी निवडुंग
ही भारतात उगवणारी एक आयुर्वेदिक औषधी वनस्पती आहे.
वर्ग:निवडुंग वर्ग:औषधी वनस्पती
तालीस
तालीस किंवा तालीस पत्र (Indian Silver Fir.; Abies Webbiana) ही भारतातील अासाम, नेपाळ, बंगाल आणि काश्मिरात उगवणारी एक आयुर्वेदिक औषधी वनस्पती आहे. तालीसाचा मोठा सदाहरित वृक्ष असतो. याच्या मजबूत फांद्या आडव्या पसरतात. वृक्ष ६० मीटरपर्यंत उंच वाढू शकतो. झाडाची साल खडबडीत असून तपकिरी रंगाची असते.
योगराज गुग्गुळ या आयुर्वैदिक औषधात तालीसाच्या पानांचा वापर केलेला असतो.
वर्ग:औषधी वनस्पती वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
उन्नत भारत अभियान
देशभरातील सर्व उच्चशिक्षण संस्था स्थानिक समुदायांशी जोडल्या जाव्यात,व त्यांना विकासासाठी आवश्यक असणारी तंत्रज्ञाने पुरविता यावीत, या उद्देशाने ११ नोव्हेंबर २०१४ला उन्नत भारत अभियान सुरू केले.
अभियानाची उद्दिष्टे
१) ग्रामीण भारताची गरज विचारात घेऊन उच्च शिक्षण संस्थामध्ये  संस्थात्मक क्षमता उभारणे किंवा विस्तार करणे
२) विज्ञान, अभियांत्रिकी , तांत्रिक व व्यवस्थापन शिक्षणात अग्रेसर असणाऱ्या उच्च शिक्षण संस्थाच्या माध्यमातून ग्रामीण भारतासाठी
वर्ग:भारत सरकारद्वारे प्रायोजित योजना
बोंधर तर्फे हवेली
बोंधर तर्फे हवेली हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील नांदेड तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:नांदेड तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
सुतारखेडे
सुतारखेडे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील चांदवड तालुक्यातील एक गाव आहे.
बिपुल शर्मा
वर्ग:भारतातील पुरूष क्रिकेट खेळाडू वर्ग:चंदिगढ लायन्स खेळाडू वर्ग:भारतीय क्रिकेट लीग खेळाडू
सुतारखेडे
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ८५० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:चांदवड तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
जौळगाव
जौळगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील वर्धा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान वर्षभर कोरडे असते. उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात. उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो.मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०५ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:वर्धा तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
नेचळ
नेचळ हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील पाटण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे ऑक्टोबर ते मार्च हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान ३० सेल्सियस तर रात्री तापमान ११ अंश सेल्सियस असते.जून ते सप्टेंबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस तर रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस असते. पावसाळ्यात चांगल्या प्रमाणात पाऊस पडतो. एप्रिल ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस तर रात्री तापमान २० अंश सेल्सियस असते.
संदर्भ
वर्ग:पाटण तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
मांभा
मांभा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वाशिम जिल्ह्यातील कारंजा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.दिवसा उष्ण आणि रात्री थंड असे वर्षभर तापमान असते. पावसाळ्यात येथे मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:कारंजा लाड तालुक्यातील गावे वर्ग:वाशिम जिल्ह्यातील गावे
बेसन
बेसन हे डाळीचे पीठ असते, ज्याला हरभरा चणे देखील म्हणतात. भारतीय, बांगलादेशी, बर्मी, नेपाळी, पाकिस्तानी, श्रीलंकन ​​आणि कॅरिबियन पाककृतींसह भारतीय उपखंडातील पाककृतीमध्ये हा मुख्य घटक आहे.
अशोक पटेल
पटेल, अशोक पटेल, अशोक वर्ग:रिकामी पाने
बेसन
पदार्थांची यादी
दक्षिण आशिया आणि कॅरिबियन सुधारणे बेसन भारतीय उपखंडात आणि कॅरिबियनमध्ये लोकप्रिय आहे, जिथे ते खालील पदार्थ बनवण्यासाठी वापरले जाते: विविध प्रकारचे स्नॅक्स सेव्ह भज्जी बिकानेरी भुजिया बोंडा बुंदी चकली चिलं/धिरडं (बेसन डोसा) ढोकळा/खमण कढी झुंका/पिठला/पिठला लाडू सोन पापडी म्हैसूर पाक पकोडे पापडम्स पात्रा फुलोरी आंध्र प्रदेशात, हे सेनागा पिंडी कुरा (तेलुगु: శెనగ పిండి కూర) नावाच्या बेसनाच्या केकसोबत करीमध्ये वापरले जाते आणि चपाती किंवा पुरीसोबत खाल्ले जाते, मुख्यतः हिवाळ्यात नाश्त्यासाठी.[3] चिला (किंवा चिल्ला), बेसनाच्या पिठात बनवलेले पॅनकेक, भारतातील एक लोकप्रिय स्ट्रीट फूड आहे. आग्नेय आणि पूर्व आशिया सुधारणे बेसनाचे पीठ, ज्याला बर्मीजमध्ये pe hmont (ပဲမှုန့်, ​​lit. 'बीन पीठ') म्हणतात, बर्मी पाककृतीमध्ये सामान्यतः वापरले जाते. भाजलेले बेसन सामान्यतः बर्मी सॅलड्समध्ये जोडले जाते आणि बर्मी टोफूचा मुख्य घटक आहे. मोहिंगा आणि ओह नो खाओ स्वेसह अनेक नूडल सूप डिशेस घट्ट करण्यासाठी भाजलेल्या बेसनाचा वापर केला जातो. बेसनचा वापर जिदौ लिआंगफेन, बर्मीज टोफू सॅलड सारखाच युनानीज पदार्थ बनवण्यासाठी देखील केला जातो.
संदर्भ
वर्ग:पीठे
जागतिक एड्स दिन
दरवर्षी १ डिसेंबर हा दिवस जागतिक एड्स दिन म्हणून पाळला जातो. जगभर पसरलेल्या एड्स या जीवघेण्या रोगाबद्दल जगभर जनजागृती व्हावी आणि या रोगामुळे मरण पावलेल्यांचा शोक वक्तकार्यासाठी हा दिवस पाळावा असे संयुक्त राष्ट्रसंघाने घोषित केले आहे. सरकारी आणि आरोग्य अधिकारी, अशाशकीय संस्था आणि जगभरातील व्यक्ती एड्स प्रतिबंध आणि नियंत्रणावरील शिक्षणासह हा दिवस साजरा करतात.
२०१७ पर्यंत, एड्समुळे जगभरात २.८९ कोटी ते ४१.५ कोटी लोकांचा मृत्यू झाला आहे आणि अंदाजे ३.६७ कोटी लोक एचआयव्ही सह जगत आहेत, ज्यामुळे हे अभिलिखित इतिहासातील सर्वात महत्त्वाच्या जागतिक सार्वजनिक आरोग्य समस्यांपैकी एक आहे.
हे सुद्धा पहा
जागतिक दिवस आंतरराष्ट्रीय दिवस
संदर्भ
वर्ग:एड्स वर्ग:जागतिक प्रतिवार्षिक दिनपालन वर्ग:जागतिक दिवस
पहाडी लघुचित्रशैली
भारताच्या वायव्ये कडे हिमालय पर्वतरांगांच्या पायथ्याशी असणाऱ्या प्रदेशात पहाडी लघुचित्रशैलीचा उगम झाला. हिमाचल प्रदेश, जम्मू प्रदेश आणि गढवाल(उत्तर प्रदेश) ह्या राज्यांत सदर भाग समाविष्ट आहे.१७व्या शतकाच्या मध्यापासून ते १९व्या शतकापर्यंतच्या काळात ह्या शैलीत जोमाने चित्रनिर्मिती झाली.
संदर्भ
वर्ग:चित्रकला
चांडळे
चांडळे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील पोलादपूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
संदर्भ
वर्ग:पोलादपूर तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
वसंत पवार
वसंत पवार हे मराठी संगीतकार होते. बहिणाबाईंच्या कविता मराठी चित्रपटांमध्ये जेंव्हा वापरल्यागेल्या तेंव्हा सुरुवातीला अनेक कवितांना संगीत देण्याची संधी पवारांना मिळाली. गदिमांबरोबर देखील त्यांनी खुप काम केले आहे असे दिसते.
मराठी बरोबर त्यांनी काही हिंदी चित्रपटांना देखील संगीत दिले.
कारकीर्द
मुळत: ते एक उत्कृष्ट सतारवादक होते. संगीताचा वारसा त्यांनी वडिलांकडून घेतला. त्यांचे वडील वादकवृंदाचे निर्देशन करत. ह्या शिवाय त्यांनी पार्श्वगायन देखील केले आहे.
तमाशाचा उल्लेख ते 'आमच्याकडे' हा शब्द वापरून करत. त्यांनी पुढच पाऊल चित्रपटासाठी हंसा वाडकरांना नाच शिकवला होता.
अशा महान कलाकाराला त्याच्या आयुष्यात कधीच योग्य दर्जा किंवा मान्यता दिली गेली नव्हती याबद्दल काही संगीत प्रेमींना आजपर्यंत खेद आहे.
काही लोकप्रिय गाणी
छोट्या कारकिर्दीत देखील पवरांनी उल्लेखनिय आणि मधुर गाण्यांना संगीत दिले आहे. खाली काही मोजक्या गाण्यांची यादी दिली आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:संगीतकार वर्ग:मराठी संगीतकार
विद्युत अभियांत्रिकी
आजकाल या शाखेमध्ये अनेक उपशाखांचा समावेश केला जाउ लागला आहे, जसे अंकीय संगणक, शक्ति अभियांत्रिकी, दुरसंचार, नियंत्रण प्रणाली, संकेत प्रक्रिया ई.
विद्युत अभियंते सामान्यत: विद्युत अभियांत्रिकी किंवा इलेक्ट्रॉनिक अभियांत्रिकीची पदवी धारण करतात.
वर्ग:विद्युत अभियांत्रिकी
द टाइम्स ऑफ इंडिया
द टाइम्स ऑफ इंडिया (The Times of India) हे भारतामधील एक आघाडीचे इंग्रजी वृत्तपत्र आहे. २००८ सालामधील एका सर्वेक्षणानुसार रोजचा ३१.४ लाख खप असलेले टाइम्स ऑफ इंडिया हे जगातील सर्वात लोकप्रिय इंग्लिश तर सर्व भाषीय वृत्तपत्रांमध्ये तिसऱ्या क्रमांकाचे वृत्तपत्र आहे. टाइम्स वृत्तसमूहाच्या मालकीचा असलेला टाइम्स १८३८ सालापासून अस्तित्वात आहे.
इतिहास टाइम्स ऑफ इंडिया वृत्तपत्राची सुरुवात ३नोव्हेंबर,इ.स.१८३८ रोजी द बॉम्बे टाइम्स अँड जनरल ऑफ कॉमर्स या नावाने झाली.
आवृत्त्या सध्याच्या घडीला टाइम्स ऑफ इंडिया भारतामधील खालील १४ प्रमुख शहरांमधून छापला जातो. १ मुंबई २ अहमदाबाद ३ बंगळुरु ४ भोपाळ ५ चंदीगढ ६ चेन्नई ७ दिल्ली ८ गोवा ९ हैदराबाद १० जयपूर ११ कोची १२ कोलकाता १३ लखनऊ १४ पुणे ह्याखेरीज टाइम्स ऑफ इंडियाचे ॲप आयफोन,आयपॅड,अँड्रॉईड,ब्लॅकबेरी,विंडोज फोन इत्यादी प्रमुख मोबाईल फोन प्रणालींवर उपलब्ध आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतामधील वृत्तपत्रे वर्ग:मुंबईतील वृत्तपत्रे
भारतीय क्रिकेट संघाचा इंग्लंड दौरा, २००२
भारतीय क्रिकेट संघ २२ जून ते ९ सप्टेंबर २००२ दरम्यान इंग्लंडच्या प्रदिर्घ दौऱ्यावर गेला होता.
दौऱ्यावर ४-कसोटी सामन्यांच्या मालिकेआधी एकदिवसीय त्रिकोणी मालिका सुद्धा पार पडली. कसोटी मालिका १-१ अशी बरोबरीत सुटली तर श्रीलंकेचा समावेश त्रिकोणी मालिकेच्या अंतिम सामन्यात भारताने इंग्लंडचा २ गडी राखून पराभव करत, मालिका जिंकली. ह्याशिवाय दौऱ्यावर भारत ५ प्रथम श्रेणी सामने (१ विजय, ४ अनिर्णित) आणि ३ एकदिवसीय सराव सामने (२ विजय, १ पराभव) सुद्धा खेळला.
नाटवेस्ट मालिका (एकदिवसीय)
२७ जून ते १३ जुलै दरम्यान इंग्लंडम्ये नाटवेस्ट मालिका ही त्रिकोणी मालिका आयोजित केली गेली होती. ह्या स्पर्धेत यजमान इंग्लंडशिवाय, भारत आणि श्रीलंकेचे संघ सहभागी झाले होते.