cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ऑपेरा
१६व्या शतकाच्या अखेरीस ऑपेराचा इटलीमध्ये उगम झाला. जगातील पहिला ऑपेराचा प्रयोग फ्लोरेन्स येथे इ.स. १५९८ साली भरवण्यात आला. १७व्या शतकामध्ये ऑपेरा झपाट्याने युरोपभर पसरला व जर्मनी, फ्रान्स, इंग्लंड येथे ऑपेराचे अनेक प्रकार निर्माण झाले. जॉर्ज फ्रीडरिक हान्डेल व मोझार्ट हे १८व्या शतकामधील सर्वात लोकप्रिय ऑपेरा संगीतकारांपैकी होते. १९व्या शतकाच्या पूर्वार्धात ज्योआकिनो रोसिनी, गाएतानो दॉनिझेत्ती इत्यादी इटालियन ऑपेराकारांनी ऑपेरावर वर्चस्व प्रस्थापित केले होते. १९व्या शतकाच्या मध्यकाळात जर्मनीचा रिचर्ड वॅग्नर व इटलीचा ज्युझेप्पे व्हेर्दी हे युरोपातील सर्वात लोकप्रिय ऑपेरानिर्माते होते. प्यॉतर इल्यिच चैकोव्स्की हा १९व्या शतकातील एक लोकप्रिय रशियन ऑपेराकार होता. एक्तॉर बर्लियोझने फ्रेंच भाषेमध्ये अनेक ऑपेरा लिहिले. विसाव्या शतकाच्या सुरुवातीस ज्याकोमो पुचिनीने ऑपेराची लोकप्रियता वाढवली.
बाह्य दुवे
वर्ग:संगीत
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट, १९७१
भारताचा इंग्लंड दौरा
वर्ग:इ.स. १९७१ मधील क्रिकेट
सरमद सिंधी
सरमद सिंधी (७ जुलै १९६१ ते २७ डिसेंबर १९९६) (सिंधी : سرمد سنڌي) हे सिंधी लोकसंगीत, लोक गायक, सिंधी भाषेतील गीतकार होते. सिंधी साहित्य आणि सिंधी संगीताच्या सुवर्णकाळातील महान गायकांपैकी एक मानले जातात.
त्यांनी विविध प्रकारची लोकगीते गायली ज्यात त्यांचे अतिशय लोकप्रिय गाणे  'तुहीजी याद जी वारी आ वीर ', आणि आणखी एक लोकप्रिय गाणे अजूनही संपूर्ण सिंधमध्ये ऐकले जाते  'पियार मंढरन पेंघो लोदे लोली दियां ', जे त्यांच्या पिढीचे राष्ट्रगीत बनले.
त्यांची कारकीर्द
सरमद सिंधी यांचे गीत 'सिंध उची आ, सिंधी उची आ' (सिंध महान आहे) या प्रांतात राहणाऱ्या लोकांना भेडसावणाऱ्या समस्यांवर केंद्रित होते.
मृत्यू आणि वारसा
सरमद सिंधी हे बदीनहून कराचीला परतत होते, तेव्हा त्यांचे वाहन एका ट्रकच्या ट्रॉलीला आदळले, ज्यात ते त्यांच्या मित्रांसह गंभीर जखमी झाले. त्यांना रुग्णालयात नेत असताना २७ डिसेंबर १९९६ रोजी त्यांचा वाटेतच मृत्यू झाला.
सिंधी अदबी संगत (सिंधी लेखक संघ) ने २०१७ मध्ये त्यांच्या पुण्यतिथीनिमित्त त्यांना श्रद्धांजली वाहण्यासाठी पिरयालोई, खैरपूर जिल्ह्यातील स्थानिक गावात एक कार्यक्रम आयोजित केला होता जिथे कवी सज्जाद मिराणी, रोशन शेख आणि सईद सिंधी यांच्यासह अनेक साहित्यिकांनी या कार्यक्रमाला संबोधित केले. यावेळी वक्त्यांनी स्थानिक समाजातील त्यांच्या सामाजिक कार्याचा उल्लेख केला आणि गायक असण्यासोबतच ते अनेक गरजू कुटुंबांना आणि मुलांच्या शिक्षणासाठी मदत करणारे सामाजिक कार्यकर्ते म्हणूनही ओळखले जात होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:इ.स. १९९६ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १९६१ मधील जन्म वर्ग:पाकिस्तानी लोक गायक वर्ग:मीरपूर खास जिल्ह्यातील लोक वर्ग:सिंधी भाषेतील गायक गायिका वर्ग:२०व्या शतकातील पाकिस्तानी गायक
मांगसा
मांगसा हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
कॉमनवेल्थ गेम्स
__अनुक्रमणिकाहवीच__
तिप्तूर विधानसभा मतदारसंघ
तिप्तूर विधानसभा मतदारसंघ कर्नाटक विधानसभेचा मतदारसंघ आहे. हा मतदारसंघ तुमकूर लोकसभा मतदारसंघात असून तुमकूर जिल्ह्यात मोडतो.
भुरीटेक
भुरीटेक हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील जव्हार तालुक्यातील एक गाव आहे.
तिप्तूर विधानसभा मतदारसंघ
आमदार
वर्ग:कर्नाटक विधानसभा मतदारसंघ वर्ग:तुमकूर जिल्हा
भुरीटेक
भौगोलिक स्थान
जव्हार बस स्थानकापासून विक्रमगड मार्गाने गेल्यावर पुढे नाशिक मार्गाने गेल्यावर मोखाडा खोडाळा रस्त्याने हे गाव लागते. जव्हार बस स्थानकापासून हे गाव ३० किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात २०८ कुटुंबे राहतात. एकूण ८६७ लोकसंख्येपैकी ४२५ पुरुष तर ४४२ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ४९.५२ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ५७.४२ आहे तर स्त्री साक्षरता ४१.८५ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या १४२ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १६.३८ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. छोट्या प्रमाणावर शेती व शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर म्हणून ते काम करतात.अगदी लहान प्रमाणात कुक्कुटपालन,बकरीपालन सुद्धा ते करतात. येथे भरपूर प्रमाणात रानभाज्या मिळतात. खरशिंग,करडू,बाफली,पेंढर, बांबूशिंद,कवळ, खुरासनीचा पाला, लोत, शेवळी, उडदाचा पाला, काकड, रानचिकू, आभईची शेंग, अळबी, आंबट बिबली, माड, चावा वेल,टेरा, कर्टुलं,लोथी, सतरा, हळंदा, शेवळे,कोरड, टाकळा, शेवगा, तेरे, कुडाची फुलं, घोळ, कोळू, रताळ्याचे कोंब, टेंभरण, मोहदोडे,नारळी, मोखा, चायवळ, वांगोटी, भोपा, बोंडारा, रानकेळी, भारंगा ह्या काही रानभाज्या आहेत. ह्या भाज्या मुख्यतः पावसाळ्यात होतात.ह्या भाज्या पोटाचे विकार, खोकला आणि इतर तत्सम आजारावर गुणकारी असतात. आदिवासी समाज बांधवांना त्याची चांगली समज असते. तारपा नृत्य आणि वारली रंगकला हे आदिवासी समाजाचे अविभाज्य भाग आहेत.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस जव्हार बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. अॉटोरिक्शासुद्धा जव्हारवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
चौक,मेढे,खिडसे, ऐने,मनमोहाडी,धामणी, आसे,स्वामीनगर,शास्त्रीनगर,ब्रह्मगाव,ओसरविरा ही जवळपासची गावे आहेत.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
महाराणी चिमणाबाई
महाराणी चिमणाबाई (जन्म १८७२ - मृत्यू २३ ऑगस्ट १९५८), यांना चिमणाबाई (द्वितीय) म्हणूनही ओळखले जाते. त्या बडोदा, गुजरात, ब्रिटिश भारतातील संस्थानाचे महाराजा सयाजीराव गायकवाड यांच्या द्वितीय पत्नी होत्या.
चरित्र
१८८५ मध्ये सयाजीराव गायकवाड यांच्याशी विवाह केल्यावर श्रीमंत लक्ष्मीबाई मोहिते या चिमणाबाई झाल्या.
मुलींच्या शिक्षणासाठी कार्यरत असलेल्या चिमणाबाई यांनी, पर्दा पद्धत आणि बालविवाह पद्धत रद्द करण्यासाठीही काम केले. एक प्रगतिशील महिला म्हणून त्या ओळखल्या जातात.
संदर्भ
वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय महिला वर्ग:इ.स. १९५८ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १८७२ मधील जन्म वर्ग:बडोदा संस्थान
केवडा रोग
वनस्पतींची पाने, शिरा व शिरांमधील भाग पिवळा, हिरवट पिवळा अगर केवड्यासारखा पिवळा आढळल्यास त्यांवर केवडा रोग पडला असे म्हणतात. हा रोग कवकजन्य (बुरशीसारख्या हरितद्रव्यरहित सूक्ष्म वनस्पतीमुळे होणारा), व्हायरसजन्य (अतिसूक्ष्म जीवांमुळे होणारा) वा अजीवोपजीवी (दुसऱ्या जीवावर उपजीविका करणाऱ्या जीवांव्यतिरिक्त इतर) कारणांमुळे होतो.
कवकजन्य केवडा रोगामध्ये (डाउनी मिल्ड्यू) पानांच्या वरील बाजूवर पिवळसरपणा आणि त्या जागी खालील बाजूंवर कवकाची किंचित फिकट राखी व फिकट जांभळी लवयुक्त वाढ आढळते. त्यामुळे तो भुरी रोगासारखा भासतो. केवडा रोगामध्ये कवकाची वाढ पानांच्या खालील बाजूवर असते, तर भुरी रोगामध्ये ती पानांच्या दोन्ही बाजूंवर आढळते. कवकाच्या वाढीत बीजाणू (लाक्षणिक प्रजोत्पादक अंग) व बीजाणुधर (बीजाणुधारक भाग) आढळतात. कवक पानाच्या आतील भागातच वाढते. दूषित पानावरील रंग पिवळा अथवा तपकिरी असतो. या रोगामुळे पाने सुकतात आणि निर्जीव बनतात. हा रोग विशेषतः पावसाळ्यात प्रकर्षाने आढळतो. हवेत अथवा मृदेत (जमिनीत) भरपूर आर्द्रता असल्यास या रोगाचा फैलाव त्वरित होतो. शैवल कवक (फायकोमायसीटीज) उपवर्गाच्या पेरोनोस्पोरॅलीझ या गणातील कवकांमुळे हा रोग होतो. प्रमुख पिकांवरील कवकांची नावे पुढील प्रमाणे आहेत.
या रोगामुळे पाने सामान्यतः पिवळी पडत असली, तरी काही वेळा रोगामुळे ज्वारी व राळा या पिकांची पाने फाटतात व तंतुमय बनतात. बाजरीची व नाचणीची पाने विटकरी रंगाची दिसतात. बाजरी, राळा व क्वचित ज्वारी यांची कणसे हिरव्या कळ्या फुटल्यासारखी आणि दाणेरहित आढळतात. द्राक्षाची पाने तांबूस बनतात.
मोहोर व देठ कवकाच्या प्रादुर्भावाने जळतात व फळे सुरकुततात. तृणधान्याच्या रोगट पानात कवकाचे संयुक्त बीजाणू (फलन झालेल्या स्त्री-जनन पेशींपासून तयार झालेले बीजाणू) आढळतात. पाने फाटल्याने ते मृदेत पडतात अथवा मळणीच्या वेळी बियांना चिकटतात. त्यामुळे बीजलेपन म्हणून वापरलेल्या एक टक्का पारायुक्त कवकनाशकाचा अत्यल्प उपयोग होतो. म्हणून तृणधान्याचे रोगप्रतिकारक वाण लावतात. द्राक्षे, कांदा आणि काकडीच्या केवडा रोगासाठी झायनेब किंवा ताम्रयुक्त कवकनाशके वापरतात.
व्हायरसजन्य केवडा रोगात पाने संपूर्णपणे अथवा बहुतांशी फिकी वा पूर्ण पिवळी पडतात. घेवडा वर्गातील वनस्पतींवर असे रोग आढळतात. भेंडीवरील केवड्यात फक्त शिरा पिवळ्या व क्वचित इतर भाग पिवळा दिसतो. पपई, टोमॅटो, बटाटा, तंबाखू इ. पिकांच्या पानांवर गर्द व फिकट हिरवा रंग आढळतो. प्रकाशात रोगग्रस्त पाने धरल्यास रंगमिश्रिती व विभिन्नता स्पष्ट दिसते. व्हायरसजन्य केवडा रोग पांढरी माशी, मावा, तुडतुडे या कीटकांमुळे फैलावतो. या रोगावर उपाय म्हणजे रोगट वनस्पती उपटून नष्ट करतात, शेतातील तण काढून स्वच्छता ठेवतात व निरोगी वनस्पतींवर कीटकांमार्फत रोग पसरू नये याकरिता कीटकनाशके फवारतात.
अजीवोपजीवी कारणांपैकी काही मूलद्रव्यांच्या उणिवेमुळे केवडा रोग होतो. मोसंबीवर जस्ताच्या आणि उसावर लोहाच्या उणिवेमुळे हा रोग आढळतो. याकरिता कोणते मूलद्रव्य कमी पडले आहे हे शोधून उपाययोजना करतात. पिकांना नायट्रोजन कमी पडल्यानेही पाने पिवळी पडतात. पाणी जरूरीपेक्षा जास्त वा कमी देण्यानेही अशीच लक्षणे आढळतात.
सारांश, केवडा रोग कशामुळे झाला आहे हे शोधून त्यानुसार उपाययोजना केल्यास या रोगाचे निवारण होऊ शकते.
बाह्य दुवे
वर्ग:पिकांवरील कवकजन्य रोग
परग्रहावरील जीवन
पृथ्वीवर उगम न झालेल्या जीवांना परग्रहावरील जीव असे म्हणतात. यांत विषाणू, जीवाणू सदृश जीवांपासून ते मानवासारख्या गुंतागुंतीच्या जीवांचा समावेश होतो. बाह्यजीवशास्त्र या विज्ञान शाखेत याचा अभ्यास केला जातो.
सेटी ही संस्था परग्रहावरील जीवनाचा शोध घेणारी संस्था आहे.
परग्रहावरील जीवनाबाबत ठोस पुरावा नसला तरी खालील गोष्टींमुळे त्याच्या अस्तित्वाची खूप मोठी शक्यता आहे.
आपल्या सूर्यमालेतील अनेक ग्रहांवर आणि उपग्रहांवर द्रवरूप पाणी आहे.
पृथ्वीच्या जन्मानंतर काही काळातच येथे जीवाणू निर्माण झाले.
पृथ्वीवर अत्यंत विषम परिस्थितीत सुद्धा जीवसृष्टी आढळते.
वर्ग:परग्रह
वर्ग:बाह्यजीवशास्त्र
वर्ग:जीवसृष्टी
Extraterrestrial_life
साईगाव
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.इथे उष्णकटिबंधीय वातावरण आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान १०४२ मिलीमीटर आहे.हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २४.४ अंश सेल्सियस आहे.येथील वाऱ्याचा सरासरी वेग २.८ मीटर प्रति सेकंद आहे.वाऱ्याचा कमाल वेग सुमारे १० मीटर प्रति सेकंद आहे.हिवाळ्यात तापमान १०.९ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३७.६ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
संदर्भ
वर्ग:सातारा तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
मेजर ध्यानचंद खेलरत्न
__अनुक्रमणिकाहवीच__
येवती (धर्माबाद)
येवती हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील धर्माबाद तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ७० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
लोकजीवन
येथील लोक प्रत्येक सण मोठ्या उत्साहात आणि आनंदात साजरा करतात. हिंदू, मुस्लिम आणि बौद्ध धर्मीयांतील लोक एकमेकांचे सण व उत्सव पारंपरिक पद्धतीने साजरा करतात.
प्रेक्षणीय स्थळे
येवती ह्या गावात हेमाडपंथी महादेवाचे मंदीर असून दगडावर कोरीव काम केलेले आहे. मंदिराच्या बाजूला बारव आहे. तसेच येथे एक हनुमानाचे मंदीर असून सन 1984 पासून नियमितपणे संत ज्ञानेश्वर संजीवन समाधी सोहळा निमित्ताने हरिनाम सप्ताहाचे आयोजन केल्या जाते.
नागरी सुविधा
येवती हे गाव धर्माबाद तालुक्यापासून उत्तरेस 10 किमी अंतरावर आहे. येथे महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस पूर्वी चालत होत्या, आता मानव विकासचे बसेस चालतात. खाजगी वाहनाने येथे प्रवास करता येतो. दिवाबत्तीची उत्तम सोय असून सार्वजनिक नळ सोलार सिस्टीमद्वारे कार्यान्वित केलेली आहे. सिंगल फेज सिस्टीममुळे विद्युत सेवा सुरळीतपणे चालू असते. जिल्हा परिषद प्राथमिकची पहिली ते आठवी पर्यंतची डिजिटल शाळा आहे.
शरीफाबाद
शरीफाबाद हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील धर्माबाद तालुक्यातील एक गाव आहे.
येवती (धर्माबाद)
जवळपासची गावे
येवती गावाच्या पूर्वेस व उत्तरेस तेलंगणा, पश्चिमेस बाभूळगाव तर दक्षिणेस येताळा ही गावे आहेत.
संदर्भ
वर्ग:धर्माबाद तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
शरीफाबाद
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ७० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:धर्माबाद तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
लोणखस
लोणखस हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील वाशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:वाशी तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
गेनेप
गेनेप ( डच उच्चार: [ˈɣɛnəp]) ही एक नगरपालिका आणि वरच्या आग्नेय नेदरलँड्समधील एक शहर आहे. हे लिम्बर्ग प्रांताच्या अगदी उत्तरेकडील भागात आहे, निजमेगेनच्या दक्षिणेस 18 किमी. शिवाय, ते म्यूज नदीच्या उजव्या काठावर आणि क्लेव्हर रीशवाल्डच्या जंगलाच्या दक्षिणेला आहे. जेनेप नगरपालिकेत १७,२७७ रहिवासी आहेत (२०१४).
गेनेप शहर
गेनेप हे एका वंशाचे नाव होते. ज्याचे वंशज जेनेपचे प्रसिद्ध सेंट नॉर्बर्ट आणि जेनेपचे विल्यम, कोलोनचे मुख्य बिशप-निर्वाचक आहेत.
गेनेपला कदाचित १३७१ मध्ये शहराचा दर्जा मिळाला. तथापि, हे शहराचे अधिकार खरोखरच गेनेपला दिले गेले आहेत की नाही हे अस्पष्ट आहे. कारण १६ व्या शतकाच्या शेवटी गेनेपच्या टाउनहॉलमध्ये आग लागल्याने कथित कागदपत्रे जळून खाक झाली होती. गेनेप निजमेगेनच्या आग्नेयेस 18 km अंतरावर आहे.
जुळी शहरे - भगिनी शहरे
गेनेप सारखी शहरे खालील प्रमाणे आहेत:
बाह्य दुवे
वर्ग:लिम्बर्ग (नेदरलँड्स) मधील लोकसंख्या असलेली ठिकाणे वर्ग:लिम्बर्ग (नेदरलँड्स) च्या नगरपालिका वर्ग:नेदरलँड्समधील शहरे ]
तिगई
तिगई हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
२०१७ बहरैन ग्रांप्री
२०१७ बहरैन ग्रांप्री (अधिकृत गल्फ एर बहरैन ग्रांप्री) ही एक फॉर्म्युला वन शर्यत आहे, जी १६ एप्रिल २०१७ रोजी बहरैन येथील बहरैन आंतरराष्ट्रीय सर्किट येथे आयोजित करण्यात आली. ही शर्यत २०१७ फॉर्म्युला वन हंगामाची तिसरी शर्यत आहे.
५७ फेऱ्यांची ही शर्यत सेबास्टियान फेटेल ने स्कुदेरिआ फेरारीसाठी जिंकली. लुइस हॅमिल्टन ने दुसऱ्या क्रमांकावर उपविजेता होत मर्सिडिज-बेंझसाठी ही शर्यत जिंकली व वालट्टेरी बोट्टास ने गत विजेता व तिसरा क्रमांकावर मर्सिडिज-बेंझसाठी ही शर्यत जिंकली.
बाह्य दुवे
वर्ग:बहरैन ग्रांप्री वर्ग:२०१७ फॉर्म्युला वन हंगाम
स्वामी आनंद ऋषी
स्वामी आनंद ऋषी (जन्म : १ ऑक्टोबर १९२८) यांचे पूर्वाश्रमीचे आडनाव खरे असे होते. आचार्य रजनीशांनी १९७१ साली दिलेल्या नवसंन्यास दीक्षेनंतर ते स्वामी आनंद ऋषी झाले.
आनंद ऋषींचे शालेय शिक्षण पुण्याच्या नूतन मराठी विद्यालयात आणि महाविद्यालयीन शिक्षण बृहन्‌ महाराष्ट्र कॉलेज ऑफ कॉमर्समध्ये झाले. बी.कॉम. नंतर त्यांनी कलकत्ता व लंडन येथील कॉस्ट अकौंटिंग इन्स्टिट्यूट्समधून FICWA व FCMA या फेलोशिप मिळवल्या.
आनंद ऋषी हे आई, वडील भाऊ व पाच बहिणी अशा मोठ्या कुटुंबात पुण्यात लहानाचे मोठे झाले. इ.स. १९५५ साली त्यांचा विवाह कुमारी इंदुमती कर्वे यांच्याशी झाला. पत्‍नी, तीन कन्या, तीन जावई आणि पाच नातवंडे असा त्यांचा परिवार.
स्वामी आनंद ऋषी यांनी रबर, साखर, रसायने, औषधे, पोल्ट्री व हॉटेले अशा विविध उद्योगधंद्यांच्या अर्थखात्यांमध्ये अनेक स्तरांवर नोकरी केली. इ.स. १९८८ साली स्वामी आनंद ऋषी यांनी ताज ग्रुप ऑफ हॉटेल्सच्या अमेरिकेतील एका उपकंपनीच्या अर्थशाखा उपाध्यक्ष पदावरून निवृत्त झाल्यावर पुण्याच्या वेंकटेश्वर हॅचरी ग्रुपमध्ये सल्लागार व संचालक म्हणून त्यांनी आठ वर्षे काम पाहिले.
आनंद ऋषी १९६३ साली थिऑसॉफिस्ट झाले. पुढे ओशो हे नाव धारण करणारे आचार्य रजनीश यांच्याकडून त्यांनी दीक्षा घेतली आणि इ.स. १९७८ साली राजपत्रात प्रसिद्ध करून त्यांनी कायदेशीरपणे स्वामी आनंद ऋषी हे नाव स्वीकारले.
इ.स. १९८८ साली नोकरीतून निवृत्त झाल्यावर स्वामी आनंद ऋषी यांनी अनेक पुस्तके लिहिली. पातंजलयोग, पुनर्जन्म, ओशो, ध्यान, अध्यात्म इत्यादी विषयांवर त्यांचे अनेक स्फुट लेख प्रकाशित झाले आहेत, आणि याच विषयावर त्यांनी महाराष्ट्रात ठिकठिकाणी प्रवचने दिली.
ठाण्याच्या थिऑसॉफिकल सोसायटी, ओशो फ्रेन्ड्स, घंटाळी मित्रमंडळ योग विभाग, ताओ आनंद आध्यात्मिक केंद्र आदी संस्थांमध्ये स्वामी आनंद ऋषी यांचा सहभाग असे.
स्वामी आनंद ऋषी ह्यांना किंवा त्यांच्या पुस्तकांना मिळालेले पुरस्कार
वर्ग:मराठी लेखक
गेओर्ग विल्हेल्म फ्रीडरीश हेगल
जॉर्ज विल्हेम फ्रेडरिच हेगल (Georg Wilhelm Friedrich Hegel; २७ ऑगस्ट १७७० - १४ नोव्हेंबर १८३१) हा एक जर्मन तत्त्वज्ञ होता. जर्मन आदर्शवादाचे तत्त्वज्ञान प्रस्थापित करण्यात त्याचे मोठे योगदान होते.त्याच्या 'एन्सायक्लोपीडीया ऑफ फिलॉसॉफिकल सायन्सेस ' या तत्त्वज्ञानपर ग्रंथात त्याची व्याख्याने व लेख यांचे संकलन केलेले आहे. 'रिझन इन हिस्टरी' हे त्याचे पुस्तक प्रसिद्ध आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:जर्मन तत्त्वज्ञ वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
याल्टा
याल्टा हे युक्रेनच्या क्राइमिया प्रदेशातील शहर आहे.
जानेवारी १, इ.स. २००१च्या जनगणनेनुसार येथील लोकसंख्या ८०,५०० आहे तर महानगराची लोकसंख्या १,३९,५०० आहे. यात ६५.५% रशियन, २५.७% युक्रेनियन, १.६% बेलारशियन तर १.३% व्यक्ती क्राइमियन तातर आहेत.
काळ्या समुद्रावर वसलेल्या या शहरात दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान याल्टा परिषद भरली होती. यात दोस्त राष्ट्रांच्या प्रमुखांनी युद्धांतानंतरच्या हालचाली व व्यूहांची चर्चा केली.
वर्ग:युक्रेनमधील शहरे
अमृता शेरगिल
अमृता शेरगिल (३० जानेवारी, १९१३ - ५ डिसेंबर, १९४१ ) ही भारतीय महिला चित्रकार होती. तिचा जन्म बुडापेस्ट, हंगेरी येथे झाला. तिचे वडील उमराव सिंह शेरगिल हे संस्कृत-फारसी चे विद्वान आणि उच्च सरकारी अधिकारी होते; तर आई मेरी ॲंटनी गोट्समन ही हंगेरीतील ज्यू ऑपेरा गायिका होती.
बाह्य दुवे
वर्ग:जागतिक महिला चित्रकार वर्ग:भारतीय चित्रकार वर्ग:महिला चित्रकार वर्ग:इ.स. १९१३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९४१ मधील मृत्यू
वावदरे
वावदरे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील सातारा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.इथे उष्णकटिबंधीय वातावरण आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान १०४२ मिलीमीटर आहे.हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २४.४ अंश सेल्सियस आहे.येथील वाऱ्याचा सरासरी वेग २.८ मीटर प्रति सेकंद आहे.वाऱ्याचा कमाल वेग सुमारे १० मीटर प्रति सेकंद आहे.हिवाळ्यात तापमान १०.९ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३७.६ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
संदर्भ
वर्ग:सातारा तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
नंदगोमुख
नंदगोमुख हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
नांदगाव (वाशी)
नांदगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील वाशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६३० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:वाशी तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
सुभाष पाळेकर
सुभाष पाळेकर (जन्म : बेलोरा (अमरावती जिल्हा, इ.स. १९४९) हे पद्मश्री पुरस्कारविजेते शेतीतज्‍ज्ञ व शेतकरी आहेत. 'झीरो बजेट' या संकल्पनेवर आधारित नैसर्गिक शेतीचे ते पुरस्कर्ते आहेत. जमिनीच्या आरोग्याबरोबरच शेतकऱ्याचा जीवही धोक्यात, त्यामुळे सुभाष पाळेकरांचा रासायनिक शेतीला कडाडून विरोध होता. म्हणूनच त्यांनी कमी खर्चाची 'झिरो बजेट' शेती करायला सुरुवात केली. शेण, वनस्पती इत्यादी उपलब्ध नैसर्गिक गोष्टींचा वापर करून कमी खर्चाची व रासायनिक खतांशिवायच्या शेतीला ते आध्यात्मिक (स्पिरिच्युअल) शेती म्हणतात.
लेखन
शेतीसंशोधक असलेल्या पाळेकरांनी शेतक‍ऱ्यांसाठी 'द फिलाॅसाॅफी ऑफ स्पिरिच्युअल फार्मिंग' व 'झीरो बजेट नॅचरल फार्मिंग' ही पुस्तके इंग्रजी भाषेत लिहिली आहेत.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:शेतकरी वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते वर्ग:शेतीतज्‍ज्ञ
वर्ग:इ.स. १९४९ मधील जन्म
राजापूर (धर्माबाद)
राजापूर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील धर्माबाद तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ७० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:धर्माबाद तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
सर्वोदय दिवस
३० जानेवारी ह्या दिवसाला भारतात राष्ट्रपातळीवर 'सर्वोदय दिवस' म्हणून मानले जाते. १९४८ मध्ये ह्या दिवशी महात्मा गांधी ह्यांची हत्या झाली.
सर्वोदय दिवशी भारताचे राष्ट्रपती, पंतप्रधान, संरक्षणमंत्री तसेच तिन्ही दलप्रमुख दिल्लीतील राजघाट येथील महात्मा गांधीच्या समाधीस पुष्पांजली वाहतात. भारतीय हुतात्म्यांचा स्मरणार्थ देशभरात सकाळी ११ वाजता दोन मिनिटांची शांतता पाळली जाते. सहभाग्यांकडून प्रार्थना आणि समर्पणगीते म्हटली जातात.
वर्ग:प्रतिवार्षिक दिनपालन
कुंभार्ली
कुंभार्ली हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
बोपदारी
बोपदारी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील जव्हार तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
जव्हार बस स्थानकापासून विक्रमगड मार्गाने गेल्यावर पुढे नाशिक मार्गाने जाऊन आलेचीमेटरस्ता,जामसर रस्त्याने गेल्यानंतर वाडोळी मार्गाने जाऊन बोपदारी मार्गाने हे गाव लागते. जव्हार बस स्थानकापासून हे गाव ४० किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे मोठे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात २७४ कुटुंबे राहतात. एकूण १५४३ लोकसंख्येपैकी ७६२ पुरुष तर ७८१ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ३६.९८ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ४५.०५ आहे तर स्त्री साक्षरता २९.१२ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या ४१८ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या २७.०९ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. छोट्या प्रमाणावर शेती व शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर म्हणून ते काम करतात.अगदी लहान प्रमाणात कुक्कुटपालन,बकरीपालन सुद्धा ते करतात.येथे भरपूर प्रमाणात रानभाज्या मिळतात. खरशिंग,करडू,बाफली,पेंढर, बांबूशिंद,कवळ, खुरासनीचा पाला, लोत, शेवळी, उडदाचा पाला, काकड, रानचिकू, आभईची शेंग, अळबी, आंबट बिबली, माड, चावा वेल,टेरा, कर्टुलं,लोथी, सतरा, हळंदा, शेवळे,कोरड, टाकळा, शेवगा, तेरे, कुडाची फुलं, घोळ, कोळू, रताळ्याचे कोंब, टेंभरण, मोहदोडे,नारळी, मोखा, चायवळ, वांगोटी, भोपा, बोंडारा, रानकेळी, भारंगा ह्या काही रानभाज्या आहेत. ह्या भाज्या मुख्यतः पावसाळ्यात होतात.ह्या भाज्या पोटाचे विकार, खोकला आणि इतर तत्सम आजारावर गुणकारी असतात. आदिवासी समाज बांधवांना त्याची चांगली समज असते. तारपा नृत्य आणि वारली रंगकला हे आदिवासी समाजाचे अविभाज्य भाग आहेत.
जवळपासची गावे
रुईघर, वावर, बेहडगाव, दाहुळ, दाभेरी, कायरी, दाभलोण ही जवळपासची गावे आहेत.रुईघर ग्रामपंचायतीमध्ये बोपदारी आणि रुईघर गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:जव्हार तालुक्यातील गावे
सॅम जॉर्डन
सॅम जॉर्डन (जन्म १९ जुलै १९९१ ओकलँड, कॅलिफोर्निया) एक अमेरिकन निर्माता, पटकथा लेखक, अध्यक्ष आणि एन्वीटूर्स चे संस्थापक आहेत. तो डेड़लोक (२०२१), ब्लिस्स (२०२१) आणि क्रिप्टोझू (२०२१) निर्मितीसाठी ओळखला जातो. २०२२ मध्ये त्यांना वर्षातील सर्वोत्कृष्ट निर्मात्यासाठी टाइम्स डेली पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले. २०२१ मध्ये त्याला डेलीमिररने कूलेस्ट प्रोड्यूसर म्हणून ओळखले.
पुरस्कार
वर्षातील सर्वोत्कृष्ट निर्मात्यासाठी (२०२०) टाईम्स डेली पुरस्कार
डेलीमिरर (२०२१) द्वारे उत्कृष्ट निर्माता
अजिता श्रीवास्तव
अजिता श्रीवास्तव या एक भारतीय गायिका, शिक्षणतज्ज्ञ आणि सामाजिक कार्यकर्त्या आहेत. मिर्झापूर आणि आजूबाजूच्या प्रदेशातील लोकसंगीताचा लोकप्रिय प्रकार, कजारी लोकगीते लोकप्रिय करण्यासाठी आणि त्याचा प्रचार करण्यासाठी अजिता श्रीवास्तव यांना ओळखले जातात. कला क्षेत्रातील योगदानाबद्दल त्यांना भारत सरकारने २०२२ मध्ये पद्मश्री पुरस्काराने सन्मानित केले.
जीवन आणि शिक्षण
अजिता श्रीवास्तव यांचा जन्म वाराणसी, उत्तर प्रदेश येथे झाला. त्यांनी प्रयागराज येथील प्रयाग संगीत समितीमधून संगीत प्रभाकर गोरखपूर विद्यापीठातून येथून बी.एड. आणि बनारस हिंदू विद्यापीठातून एम.ए. शिक्षण पूर्ण केले.
पुढे अजिता श्रीवास्तव यांनी मिर्झापूर येथील रासबिहारी लाल यांच्याशी विवाह केला. ते व्यवसायाने प्रसिद्ध कवी, लेखक आणि वकील होते. लग्नानंतर त्या तिथेच स्थायिक झाल्या. त्यांचा एकुलता एक मुलगा अनुराग आनंद भारतीय वायुसेनेत कार्यरत आहे.
कारकिर्द
अजिता श्रीवास्तव यांनी १९८० मध्ये ऑल इंडिया रेडिओ वाराणसीमधून आपल्या व्यावसायिक कारकिर्दीला सुरुवात केली. ऑल इंडिया रेडिओ, लखनौ दूरदर्शन, संगीत नाटक अकादमी उत्तर प्रदेश, इंडियन कौन्सिल फॉर कल्चरल रिलेशन्स, परराष्ट्र मंत्रालय, एनसीझेडसीसी प्रयागराज, पर्यटन मंत्रालय, सांस्कृतिक मंत्रालय, दिल्ली सरकार, यासह ती विविध संस्थांशी निगडीत आहेत आणि काम करत आहेत. भारतीय सेना आणि टी-सीरीज बरोबर देखील त्या काम करतात.
बाह्य दुवे
वर्ग:जन्म वर्ष गहाळ (जिवंत लोक) वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय गायक वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय महिला गायिका वर्ग:भारतीय महिला लोक गायिका वर्ग:कलेतील पद्मश्री प्राप्तकर्ते
परळी (सातारा)
संदर्भ
वर्ग:सातारा तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
मालती जोशी
मालती जोशी (जन्म ४ जून १९३४) या भारतीय कादंबरीकार, निबंधकार आणि लेखिका आहेत, ज्या प्रामुख्याने हिंदी आणि मराठी भाषांमध्ये लिहितात. तिला २०१८ मध्ये भारतातील सर्वोच्च नागरी सन्मानांपैकी एक पद्मश्री पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले.
वैयक्तिक जीवन
जोशी यांचा जन्म १९३४ मध्ये औरंगाबाद, महाराष्ट्र येथे झाला आणि त्यांचे शिक्षण मध्य प्रदेशात झाले, इंदूर येथील भीमराव आंबेडकर विद्यापीठातील डॉ. होळकर महाविद्यालयातून पदवी प्राप्त झाली. तिचे कुटुंबीय घरात मराठी बोलत होते, पण तिचे शिक्षण प्रामुख्याने हिंदीत होते. तिच्या पदव्युत्तर शिक्षणानंतर, तिने 1956 मध्ये, हिंदी साहित्यात कला या विषयात पदव्युत्तर पदवी मिळवली.
लेखन
जोशी यांनी कथाकथन किंवा मौखिक पठणाच्या सरावातही भाग घेतला, त्यांच्या कथा थेट सेटिंगमध्ये प्रेक्षकांसाठी सादर केल्या. तिच्या कथा संग्रहित करून अनेक खंडांमध्ये प्रकाशित केल्या गेल्या आहेत, आणि तिने दोन कादंबऱ्याही लिहिल्या आहेत, एकूण पन्नास पुस्तके प्रकाशित केली आहेत. तिने मराठीत अकरा पुस्तके प्रकाशित केली आहेत. जोशींच्या काही कथा नंतर दूरदर्शनसाठी भारतीय सरकारी प्रसारक, दूरदर्शनने रूपांतरित केल्या. . ते जया बच्चन निर्मित 'सात फेरे' (सेव्हन टर्न) आणि गुलजार निर्मित किरदार (कॅरेक्टर) या दूरचित्रवाणी कार्यक्रमाचा भाग म्हणून काम करत होते.
निमतळई
निमतळई हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
कृष्णापट्टनम बंदर
कृष्णापट्टनम बंदर तथा केपीसीएल हे भारताच्या पूर्व समुद्रकिनाऱ्यावरील आंध्र प्रदेश राज्याच्या नेल्लोर जिह्यात एक खाजगी कंपनीने बांधलेले खोल पाण्याचे बंदर आहे. हे बंदर चेन्नई बंदराच्या सुमारे १९० किमी उत्तरेस नेल्लोर शहराच्या १८ किमी  पूर्वेस आहे. हे बंदर कृष्णापट्टनम पोर्ट कंपनी लिमिटेड (केपीसीएल)च्या मालकीचे आणि संचालनांतर्गत आहे ज्याची ९२% मालकी हैद्राबाद स्थित सीव्हीआर ग्रुपकडे आहे. लंडन मधील ३आय ग्रुप पीएलसी या प्रायव्हेट इक्विटी फर्मची यात उर्वरित ८% मालकी आहे.
व्युत्पत्ती
येथे ऐतिहासिक काळात विजयनगर सम्राट कृष्णदेवरायाच्या राजवटीत मोठे बंदर होते. यामुळे या बंदराला कृष्णापट्टनम बंदर असे नाव देण्यात आले. याला केपीसीएल म्हणूनही ओळखले जाते.
स्थापना आणि प्रवर्तक
कृष्णापट्टणम बंदर (केपीसीएल) हा भारतातील सर्वात मोठा खाजगी क्षेत्रातील बंदर आहे. यूपीए अध्यक्षा सोनिया गांधी यांच्या हस्ते १७ जुलै २००८ रोजी या बंदराचे उद्घाटन झाले. नवायुग अभियांत्रिकी कंपनी लिमिटेडने, सीव्हीआर समूहाची प्रमुख चिंता असणारी, आंध्रप्रदेश सरकारबरोबर बिल्ड-ऑपरेट-शेअर्स-ट्रान्सफर कराराद्वारेया बंदराची निर्मिती केली होती. बंदराचे क्षेत्रफळ ४,३३३ एकर आहे. ३० वर्षांसाठी वैध आणि ५० वर्षांपर्यंत वाढविण्यात येऊ शकणाऱ्या बीओएसटी करारामध्ये प्रवर्तकांनी बंदरातील एकूण उत्पन्नापैकी २.६% आंध्र प्रदेश सरकारला पहिल्या ३० वर्षांसाठी भरणे आवश्यक आहे. ३० व्या वर्षापासून, तो वाटा ५.४% आणि ४० व्या वर्षापासून १०.८% पर्यंत वाढतो. पहिल्या टप्पा जानेवारी २००८ पर्यंत, दुसऱ्या टप्पा २०१२ पर्यंत आणि अंतिम टप्पा २०१७ पर्यंत पूर्ण करण्यात यावा अशी या करारामध्ये तीन टप्प्यात बंदर विकसित करण्याची आवश्यकता आहे.
सुलभता आणि पश्चभूमि
२०१ ५ पर्यंत, केपीसीएल वर्षाकाठी ७.५ कोटी टन (मेट्रिक टन) माल हाताळण्यास सक्षम आहे आणि १८.५ मीटरच्या खोलीसह हा भारतातील सर्वात खोल बंदर आहे. या बंदराच्या पश्चभूमीत दक्षिण आणि मध्य आंध्र प्रदेश, पूर्व कर्नाटक, उत्तर तामिळनाडू आणि पूर्व महाराष्ट्र यांचा समावेश आहे. हे बंदर चेन्नई-कोलकाता रेल्वे मार्गाला १९ किलोमीटर लांब रेल्वे मार्गाने जोडले आहे आणि राष्ट्रीय महामार्ग १६ शी जोडलेले आहे ज्याची सुधारणी चौपदरीपासून सहापदरी मध्ये केली जात आहे.
कंटेनर टर्मिनल
सप्टेंबर २०१२ मध्ये, केपीसीएलने वर्षाकाठी १२ लाख कंटेनर हाताळण्यास सक्षम असलेल्या त्याच्या कंटेनर टर्मिनलचे उद्घाटन केले. हे टर्मिनल ५ पॅनामेक्स गॅन्ट्री क्रेन,६५० मीटरचे दोन बर्थ आणि १३.५ मीटर खोलीसह सज्ज आहे जे ८,००० कंटेनर वाहून नेणाऱ्या मोठ्या जहाजांना गोदीत आणू शकतात. त्याच्या विकासाच्या दुसऱ्या टप्प्यात ₹११,००० कोटींची गुंतवणूक आणि अन्य ४८ लाख टन क्षमता विस्ताराचा समावेश आहे. बंदरातून व्यापार सुलभ करण्यासाठी केपीसीएलने बंदर आणि अंतर्देशीय कंटेनर डिपो येथे कंटेनर फ्रेट स्टेशन विकसित करण्यासाठी कंटेनर कॉर्पोरेशन ऑफ इंडिया (सीओएनसीओआर) शी करार केला आहे.
काही आंतरराष्ट्रीय शिपिंग कंटेनर जहाजांनी डायनॅमिक उपक्रम राबविल्यामुळे कृष्णापट्टणम बंदर टर्मिनल पूर्व किनारपट्टीवर ट्रान्स शिपमेंट हब म्हणून एक प्रमुख केंद्र म्हणून उदयास येणार आहे.
हाताळलेले माल
२००८ मध्ये बंदराचे उद्घाटन झाले तेव्हा लोह धातू हे सर्वात महत्त्वाचे माल होता ज्याचे २००९-१० मध्ये कळस होते. कर्नाटकातील बेल्लारी - होसपेट प्रदेशातून लोह धातूच्या निर्यातीवरील बंदी असल्याने त्याची निर्यात कमी होत गेली आहे. कोळसा आता बंदरातर्फे हाताळली जाणारी प्राथमिक वस्तू आहे, २००८-०९ मध्ये ज्याचे प्रमाण १,००,००० टनांपेक्षा कमी होते आणि २०११-१२ पर्यंत ते १.१३ कोटी टनांवर गेले.
बंदरात आता द्रवीकृत नैसर्गिक वायू, निर्यातीसाठी कार, खाद्यतेल आणि खते हाताळण्याची योजना आहे. २०१२-१३ मध्ये, बंदरात २.१२ कोटी टन मालवाहतूक झाली, त्यापैकी तीन चतुर्थांश आयात कोळसा होता. बंदराने सन २०१३-१४ मध्ये २५.१६ मेट्रिक टन मालवाहतूक हाताळली ज्यावेळी त्याचे लक्ष्य २८ मेट्रिक टन एवढे होते. २०१४१-१५ या वर्षासाठी या बंदरात ६०% वाढीची नोंद झाली आहे आणि ४.०७२ कोटी टन एवढी मालवाहतूक (आदल्या वर्षीचा आकडा २५.१६ मेट्रिक टन) झाली आहे.
विशेष आर्थिक क्षेत्र
केपीएलसी द्वारे स्थापित केलेल्या कृष्णापट्टणम इन्फ्राटेक प्रायव्हेट लिमिटेड द्वारे या बंदराच्या परिसरात १२,००० एकर विशेष आर्थिक क्षेत्र उभारले जात आहे.या विशेष आर्थिक क्षेत्रात ₹६,००० कोटींची गुंतवणूक आणि ३०,००० लोकांसाठी थेट रोजगार निर्मितीची अपेक्षा आहे. या विशेष आर्थिक क्षेत्राची रचना महिंद्रा इंजिनीअरिंगने केली असून बहु-उत्पादनविशेष आर्थिक क्षेत्र असणार आहे.
संदर्भ
वर्ग:भारतातील बंदरे वर्ग:नेल्लोर जिल्हा
एचआरसी/आरईएस/४८/१३
एचआरसी/आरइएस/४८/१३ ː स्वच्छ, निरोगी आणि शाश्वत पर्यावरणाचा मानवी हक्क हा संयुक्त राष्ट्रांच्या मानवाधिकार परिषदेने (एचआरसी) केलेला ठराव आहे. जो निरोगी वातावरणाला मानवी हक्क म्हणून मान्यता देतो. एचआरसीच्या ४८ व्या सत्रात हे स्वीकारण्यात आले. एचआरसीने ठरावात मानवी हक्क मान्य केल्याची पहिलीच वेळ आहे. मसुदा ठराव कोस्टा रिका (पेनहोल्डर), मोरोक्को, स्लोव्हेनिया, स्वित्झर्लंड आणि मालदीव यांचा समावेश असलेल्या कोअर ग्रुपने मांडला होता. या ठरावाच्या बाजूने ४३ मते, विरोधात ० मते आणि ४ गैरहजेरी (चीन, भारत, जपान आणि रशियन फेडरेशन) असे मत पारित झाले.
संयुक्त राष्ट्र महासभा
ठराव स्वतःच कायदेशीर बंधनकारक नाही. परंतु तो " संयुक्त राष्ट्रांच्या महासभेला या प्रकरणाचा विचार करण्यासाठी आमंत्रित करतो" (स्वच्छ, निरोगी आणि टिकाऊ वातावरणाचा मानवी हक्क).
संदर्भ
वर्ग:संयुक्त राष्ट्रे
अटल बोगदा
अटल बोगदा, रोहतांग (पूर्वीचे नाव: रोहतांग बोगदा) हा माजी भारतीय पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांच्या नावावर असलेले, लेहवरील हिमालयातील पूर्व पीर पंजाल पर्वतरांगेत रोहतांग खिंडीत बनवलेला एक बोगदा आहे. हा 8.9 km लांबीचा बोगदा आहे. हा भारतातील सर्वात लांब असलेल्या बोगद्यांपैकी एक असेल. यामुळे मनाली आणि लेह दरम्यानचे अंतर 46 km ने कमी होण्याची शक्यता आहे. या बोगद्याची उंची 3100 m आहे तर रोहतांग समुद्रसपाटीपासून 3978 m उंचीवर आहे.
लेह-मनाली महामार्ग लडाखकडे जाणाऱ्या दोन मार्गांपैकी एक आहे. रोहतांग खिंडीत हिवाळ्याच्या महिन्यांत जोरदार बर्फवृष्टी होते आणि त्यामुळे वर्षातील फक्त चार महिनेच हा रस्ता वाहतुकीसाठी खुला असतो. हिवाळ्या दरम्यान या बोगद्यामुळे हा महामार्ग आता खुला ठेवता येईल. लेहला जाणारा दुसरा मार्ग श्रीनगर-द्रस-कारगिल-लेह महामार्गावरील झोजी ला खिंडीतून जातो आणि वर्षातून चार महिने बर्फामुळे तो बंद असतो. झोजी ला पास अंतर्गत 14 km लांबीच्या बोगद्याचे नियोजन करण्यात आले आहे. पश्चिमेकडील अक्साई चिन आणि सियाचीन ग्लेशियरला सामोरे जाणाऱ्या सैन्यला पुरवठा करण्यासाठी हे दोन मार्ग महत्त्वाचे आहेत.
अटल बोगदा तंतोतंत रोहतांग खिंडीत नाही तर तो खिंडीच्या थोडासा पश्चिमेला आहे. दक्षिण प्रवेशद्वार 32.3642°N, 77.133°W वर बियास नदीच्या दुसऱ्या बाजूला धुंडीच्या उत्तरेस आहे. बोगद्याच्या उत्तरेकडील तोंड विद्यमान लेह - मनाली महामार्गला मिळते. ते तेलिंग गावाच्या जवळ 32.4388°N, 77.1642°W आहे. पूर्वेकडे ग्राम्फुपासून 10 km जे विद्यमान महामार्गावरील रोहतांग खिंडी नंतरचे पहिले गाव आहे.
सोयी सुविधा
ह्या बोगद्यात प्रत्येक १५० मीटर वर टेलीफोन ची सोय आहे. प्रत्येक 60 m वर आग विझवण्यासाठी नळ बसवलेला आहे. प्रत्येक 500 m वर आपात कालीन निकास आहे. प्रत्येक किलोमीटरवर हवेच प्रदूषण मोजण्याची आणि नियंत्रण करण्याची सोय आहे. प्रत्येक 250 m सी.सी.टी.व्ही. कॅमेरे बसवलेले आहेत. ज्यामुळे वाहतुकीवर पूर्णपणे लक्ष ठेवता येणार आहे. ह्या बोगद्यातून वाहनांचा वेग ८० किलोमीटर/ तास इतका नियंत्रित करण्यात आला आहे. दररोज जवळपास ३००० कार आणि १५०० ट्रक ह्यांची वाहतूक होणार आहे. जवळपास वर्षभर हा बोगदा बर्फाने झाकलेला असणार आहे. हिमस्खलन अथवा दरड कोसळून अपघात होऊ नये म्हणून ह्या बोगद्याच्या दोन्ही बाजूला सेन्सर बसवण्यात आले आहेत ज्याची यंत्रणा डी.आर.डी.ओ. ने विकसित केली आहे. ह्या सर्व गोष्टींमुळे अटल बोगदा देशातील अभियांत्रिकीचा एक मैलाचा दगड ठरणार आहे. ह्याच्या निर्मितीत योगदान देणाऱ्या सर्वच अभियंते, कामगार, आणि ह्याचे स्वप्न बघून ते प्रत्यक्षात तयार करणाऱ्या सर्व यंत्रणा ह्यांना माझा सलाम. 'अटल बोगदा' देशाच्या सुरक्षेच्या दृष्टीने येणाऱ्या काळात भारतीय सेनेसाठी वरदान ठरणार आहे.
संदर्भ
वर्ग:हिमाचल प्रदेशातील बोगदे वर्ग:हिमाचल प्रदेशमधील वाहतूक वर्ग:हिमाचल प्रदेशातील इमारती आणि संरचना वर्ग:भारतातील प्रस्तावित रस्ते पायाभूत सुविधा वर्ग:आशियातील प्रस्तावित रस्ते बोगदे वर्ग:मनाली, हिमाचल प्रदेशातील परिवहन वर्ग:भुयारे
कुडप
कुडप हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
महालदारपुरी
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६३० मिलीमीटर असते.
कुडप
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
महालदारपुरी
संदर्भ
वर्ग:वाशी तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
कुडप
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट, १९७१-७२
१९७१ च्या डिसेंबर महिन्यात सुरू झालेल्या भारत-पाकिस्तान युद्धामुळे भारतात प्रथम-श्रेणी सामने खेळायला येणाऱ्या अमेरिका क्रिकेट संघाचा दौरा रद्द करावा लागला. भारत-पाकिस्तान युद्धात अमेरिका-रशिया या दोन मातब्बर देशांच्या हस्तक्षेपामुळे जागतिक राजकारण वाढीला लागल्याने आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटनेने खबरदारीचा उपाय म्हणून आंतरराष्ट्रीय देशांचे दौरे युद्ध संपेपर्यंत स्थगित केले. आधीच्या वेळापत्रकानुसार न्यू झीलंडचा संघ वेस्ट इंडीजला नोव्हेंबर-डिसेंबर दरम्यान कसोटी मालिकेसाठी जाणार होता. परंतु तो दौरा भारत-पाक युद्ध आणि त्यावरून घोंघावणारे तृतीय विश्व युद्धाचे ढग यामुळे पुढे ढकलण्यात आला. अखेर फेब्रुवारी १९७२ मध्ये परिस्थिती शमल्यानंतर न्यू झीलंडला वेस्ट इंडीजच्या दौऱ्यावर रवाना होता आले.
चिंचोळी (धर्माबाद)
चिंचोळी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील धर्माबाद तालुक्यातील एक गाव आहे.
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट, १९७१-७२
न्यू झीलंड महिलांचा दक्षिण आफ्रिका दौरा
वर्ग:इ.स. १९७२ मधील क्रिकेट
चिंचोळी (धर्माबाद)
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ७० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:धर्माबाद तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
किशोर सानप
त्यांनी डॉ. श.नु. पठाण यांच्या ’वेदना आणि प्रेरणा’ या आत्मचरित्राला एक दीर्घ प्रस्तावना लिहिली आहे.
’साहित्य संमेलने लग्नासारखी उत्सवी होत आहेत’ या विषयावर दैनिक लोकमतने किशोर सानप्यांची मुलाखत घेऊन ती छापली होती. (७-१२-२०१२)
विश्वशांती केंद्र (आळंदी), माईर्स एमआयटी(पुणे), व आळंदी-देहू परिसर विकास समितीच्या संयुक्त विद्यमाने ज्ञानेश्वरांच्या ७१७व्या संजीवनसमाधी सोहळ्याच्या निमित्ताने झालेल्या जागतिक सहिष्णुता सप्ता्हादरम्यान डॉ.किशोर सानप यांचे आळंदीला संतशिरोमणी तत्त्वज्ञ श्रीज्ञानेश्वर माउली आणि संत तुकाराम महाराज यांचा भक्तिमार्ग याविषयावर निरूपण झाले.
डाॅ. किशोर सानप हे चंद्रपूर जिल्ह्यातील राजुरा येथे भरलेल्या २ऱ्या अभंग साहित्य संमेलनाचे अध्यक्ष होते.
सन्मान, पुरस्कार
वर्ग:मराठी साहित्यिक
(अपूर्ण)
तासगाव (सातारा)
संदर्भ
वर्ग:सातारा तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
पांढराखेडी
पांढराखेडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नागपूर जिल्ह्यातील सावनेर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:सावनेर तालुक्यातील गावे वर्ग:नागपूर जिल्ह्यातील गावे
राम बारात
राम बारात (हिंदी : राम बारात) हा भारतातील आग्रा येथील रामलीला उत्सवाचा एक भाग आहे. हा उत्तर भारतातील सर्वात मोठ्या वार्षिक कार्यक्रमांपैकी एक आहे. राम बारात चा शब्दशः अर्थ " श्री रामाची यांच्या लग्नाची मिरवणूक" असा होतो. दरवर्षी आग्रामध्ये नवीन परिसर निवडला जातो आणि जनकपुरीसाठी दिवे आणि फुलांनी सजवले जाते. दैवी विवाहाच्या स्थळाला साजेशा भागाला एक मोठा फेसलिफ्ट देण्यात आला आहे.
इतिहास
राम बारातचा इतिहास सांगितला जातो की १२५ वर्षांपूर्वी याचे सुरुवात केली गेली होती. जेव्हा लाला कोकमळ, प्रतिष्ठित व्यापारी पुरुष, यांनी शाही विवाहाभोवती फिरत तीन दिवसांच्या उत्सवाची परंपरा सुरू केली. त्याचा प्रभाव या उत्सवावर इतका वाढला आहे की ज्या रस्त्याने त्यांच्या लग्नाची मिरवणूक निघाली होती त्या रस्त्याला 'लाला कोकमळ मार्ग' असे नाव देण्यात आले. ज्या मैदानावर रामलीला आयोजित केली जाते त्या मैदानाला लाला कोकमळ यांचे नाव देण्यात आले. १९६६ मध्ये त्यांचा मृत्यू झाला तेव्हा त्यांचा मुलगा राधारमण यांनी १९७८ मध्ये त्यांचा मृत्यू होईपर्यंत रामलीलाचे सचिव म्हणून जबाबदारी सांभाळली. २०१६ मध्ये त्यांच्या मृत्यूपर्यंत, त्यांचा धाकटा मुलगा राज नारायण रामलीलाचा खजिनदार होता आणि त्यांचा नातू हरी किशन अग्रवाल या प्रतिष्ठित संस्थेचा उपाध्यक्ष होता. आता लाला कोकमळ यांचे नातू राजीव के अग्रवाल यांनीही निधी उभारणीच्या उपक्रमांना पाठिंबा देऊन कार्यक्रमासाठी आपला वेळ घालवण्यास सुरुवात केली आहे.
तयारी
कार्यक्रमाची तयारी अगोदरच सुरू होते आणि जनक महाल आणि इतर विस्तृत वास्तू उभारण्यासाठी देशातील सर्वोत्तम कारागीरांना आमंत्रित केले जाते. राम बारातसाठी निवडलेल्या परिसराला विशेष निधी दिला जातो आणि वधूच्या पैतृक घराप्रमाणे सजवले जाते, बाराती (श्री राम आणि त्यांचे कुटुंबीय) स्वीकारण्यासाठी तयार असतात.
उत्सव
उत्सव सहसा तीन दिवस चालतो. पहिल्या दिवशी लग्नाची मिरवणूक काढली जाते. संपूर्ण आग्रा तसेच राजस्थान आणि मध्य प्रदेशातील शेजारील जिल्ह्यांतून आलेल्या लाखो लोक हे पाहण्यासाठी जमतात. हा परिसर हजारो दिव्यांनी उजळून दिसतो. तिथे नॉन-स्टॉप संगीत वाजवले जाते आणि स्थलांतरित गर्दीला सामावून घेण्यासाठी सिनेमा थिएटर्स रात्रभर फिल्म शो चालवतात. हे तीन दिवस एका मोठ्या जत्रेसारखे पाहिले जाऊ शकते जिथे सर्व स्तरातील लोक एकत्र येऊन आनंद लुटतात.
संदर्भ
वर्ग:रामायण वर्ग:उत्तर प्रदेशातील सण वर्ग:आग्र्यामधील पर्यटक आकर्षणे
कामगंध सापळा
हा पिकांवरील कीड नियंत्रणासाठी प्रभावी उपाय आहे. यास इंग्रजीत 'फेरोमोन ट्रॅप किंवा 'फनेल ट्रॅप' असेही म्हणतात.हा कमी खर्चाचा व रासायनिक प्रदुषणविरहीत उपाय आहे.
कार्य
नर कीटक हा मादीच्या मिलनासाठी त्या वासाने या सापळ्याकडे आकर्षित होतो,फनेलमध्ये येतो ,घसरून खाली पिशवित पडतो व काही दिवसांनी मरतो.त्यांचे मिलन होत नाही,अंडी देण्याची प्रक्रिया थांबते. याद्वारे किडींच्या उत्पादनाचे नियंत्रण होते.
घ्यावयाची काळजी
हा सापळा,ज्या किडीचे पतंग असतात, त्यासाठी परिणामकारक आहे.वेगवेगण्या किडींसाठी वेगवेगळे आमिष(ल्युर) वापरण्यात येते.
बाह्य दुवे
वर्ग:किडनियंत्रण
शीला भाटिया
शीला भाटिया (१ मार्च १९१६ - १७ फेब्रुवारी २००८) ह्या भारतीय कवयित्री, नाटककार, आणि भारतीय कलाप्रकारांच्या संवर्धनासाठी दिल्ली येथील दिल्ली आर्ट थिएटरच्या संस्थापक होत्या. त्या अखिल भारतीय प्रगतिशील लेखक संघाशी पण संबंधीत होत्या. पंजाबी ओपेरा, एक भारतीय नृत्य नाटकाचा प्रकार आहे ज्यामध्ये ओपेरा सारख्या हालचालींचा समावेश होतो. १९५० व १९६० च्या दशकात हा शिला भाटिया यांनी निर्माण व प्रसिद्ध केला आहे.
हिंदी आणि उर्दू नाटकांसाठी त्यांना विविध पुरस्कार मिळाले. १९७१ मध्ये भारत सरकारच्या पद्मश्री, या चौथ्या भारतीय नागरी पुरस्काराने त्या सन्मानित आहेत. एका दशकानंतर त्यांना १९८२ मध्ये नाटक दिग्दर्शनासाठी संगीत नाटक अकादमी पुरस्कार मिळाला. त्यानंतर १९९७ मध्ये मध्यप्रदेश सरकारचा कालिदास सन्मान पुरस्कार मिळाला.
चरित्र
शीला भाटिया यांचा जन्म १ मार्च १९१६ रोजी ब्रिटिश भारतातील सियालकोट येथे झाला होता जे सध्याच्या पाकिस्तानमध्ये आहे. बीए पदवी मिळविल्यानंतर त्यांनी शिक्षण (बीटी) मध्ये पदवी संपादन केली आणि लाहोरमध्ये गणिताच्या शिक्षिका म्हणून काम करण्यास सुरुवात केली. त्यांनी नंतर स्वतःला भारतीय स्वातंत्र्यलढ्यात सामील केले सामील केले. अभिनय विभागाच्या प्रमुख म्हणून त्यांनी नॅशनल स्कूल ऑफ ड्रामामध्येही काम केले.
भाटियाची पहिली निर्मिती कॉल ऑफ द व्हॅली हे संगीत नाटक होते जे विभाजनाच्या आधिच्या काश्मीरमधील जीवनाचे चित्रण करत होते. त्यानंतर हीर रांझा (१९५७), दर्द आएगा दाबे पाव (१९७९), सुलगदा दर्या (१९८२), ओमार खय्याम (१९९०), नसीब (१९९७), गालिब कौन था (१९७२), किस्सा यह औरत का (१९७२), हवा से हिप्पी तक (१९७२) आणि उर्दूतील ये इश्क नहीं आसन (१९८०), अशा ६०हून अधिक निर्मीत्या त्यांनी केल्या आहेत. सुलगदा दर्या या नाटकात त्यांनी सूफी कवी बुल्ले शाहच्या कवीता वापरल्या आहेत. नाटकांकरिता त्यांनी इंग्लंड, पोलंड, रुसिया, चेकोस्लोवाकिया, जर्मनी, फ्रान्स, इटली, इंडोनेशिया आणि सिंगापूर येथेही प्रवास केला होता. फैज अहमद फैज या प्रसिद्ध कवीच्या त्या अनुयायी असून, भाटिया यांनी पार्लो दा झक्कर (१९५०) या सारखे काव्यसंग्रह व काव्याशास्त्रावर १० प्रकाशनेही केली आहेत. कालांतराने दिल्ली आर्ट थिएटर बंद पडले कारण त्यास योग्य निधी उपल्बध होउ शकला नाही व कलाकारांचा रोख दूरचित्रवाणी कडे वळला होता.
शीला भाटिया यांचे १७ फेब्रुवारी २००८ रोजी सकाळी वयाच्या ९१व्या वर्षी निधन झाले.
संदर्भ
वर्ग:संगीत नाटक अकादमी पुरस्कारविजेते वर्ग:इ.स. २००८ मधील मृत्यू वर्ग:इ.स. १९१६ मधील जन्म वर्ग:कालिदास सन्मान पुरस्कारविजेते वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते वर्ग:पंजाबी नाटककार वर्ग:पंजाबी कवी वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
२०२३ संयुक्त अरब अमिराती तिरंगी मालिका
२०२३ संयुक्त अरब अमिराती तिरंगी मालिका ही २०१९-२०२३ आयसीसी क्रिकेट विश्वचषक लीग २ क्रिकेट स्पर्धेची २०वी फेरी होती, जी फेब्रुवारी आणि मार्च २०२३ मध्ये संयुक्त अरब अमिरातीमध्ये झाली. ही संयुक्त अरब अमिराती, नेपाळ आणि पापुआ न्यू गिनी यांच्यातील एकदिवसीय आंतरराष्ट्रीय (वनडे) स्वरूपातील सामने खेळलेली त्रिदेशीय मालिका होती. विश्वचषक लीग २ स्पर्धा २०२३ क्रिकेट विश्वचषकासाठी पात्रता प्रक्रियेचा एक भाग आहे.
नेपाळने या मालिकेतील अंतिम सामन्यात संयुक्त अरब अमिरातीविरुद्ध ४२ धावांनी मिळवलेल्या विजयामुळे २०२३ क्रिकेट विश्वचषक पात्रता फेरीतील तिसऱ्या आणि अंतिम स्वयंचलित स्थानासाठी त्यांना वादात ठेवले आणि संयुक्त अरब अमिरातीला विश्वचषक पात्रता प्ले-ऑफ याद्वारे स्थान मिळवावे लागेल याची पुष्टी केली.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. २०२३ मधील क्रिकेट
मौलाना आझाद राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था, भोपाळ
(संक्षिप्त	MANIT ) हे भोपाळ, मध्य प्रदेश, भारत येथे स्थित एक सार्वजनिक तांत्रिक विद्यापीठ आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था वर्ग:भोपाळ
पांगरी (वाशी)
पांगरी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील वाशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:वाशी तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
वसंत विष्णू कुळकर्णी
डॉ. वसंत विष्णू कुळकर्णी हे ग्रंथालय क्षेत्रातील एक ज्येष्ठ व्यक्तिमत्त्व आहे. १९५४ पासून १९८७ पर्यंत विविध ठिकाणी त्यांनी ग्रंथपाल म्हणून कार्य केले. नागपूर विद्यापीठाचे प्रकाशन अधिकारी म्हणून ते १९८५ साली सेवानिवृत्त झाले. ग्रंथालयशास्त्र विभागातील त्यांचे संशोधन आणि लेखन मौलिक समजले जाते.
नागपूर विद्यापीठ, महाराष्ट्र विद्यापीठ ग्रंथनिर्मिती मंडळ, महाराष्ट्र शासनाचे भाषा संचालनालय, यशवंतराव चव्हाण महाराष्ट्र मुक्त विद्यापीठ इ. प्रतिष्ठानांच्या विविध समित्यांवर त्यांनी तज्ज्ञ- सल्लागार म्हणून काम केले आहे.
ग्रंथालय आणि माहितीशास्त्रावर त्यांनी ग्रंथलेखन केले आहे. ‘ग्रंथालय प्रशासन’, ‘ग्रंथसूचीचे प्रकार’, ‘संगणक मार्गदर्शिका’ हे त्यापैकी काही ग्रंथ. याशिवाय त्यांनी सुमारे बारा ग्रंथांचे संपादन केले आहे. त्यांच्या या कार्यासाठी त्यांना महाराष्ट्र ग्रंथोत्तेजक संस्था, पुणे; महाराष्ट्र साहित्य परिषद आदी संस्थातर्फे त्यांना पुरस्कृत करण्यात आले आहे.
सन्मान
वर्ग:मराठी लेखक
धानोरा खुर्द (धर्माबाद)
धानोरा खुर्द हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील धर्माबाद तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९७५ मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ७० टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:धर्माबाद तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
सुपरण वर्मा
सुपरण वर्मा हा एक भारतीय लेखक आणि चित्रपट दिग्दर्शक आहे. यानी एक खिलाडी एक हसीना, ऍसिड फॅक्टरी, आत्मा यांसारख्या अनेक चित्रपटांचे दिग्दर्शन केले आहे.
कारकीर्द
वर्मा यांनी पत्रकार म्हणून आपली कारकीर्द सुरू केली. २००५ मध्ये एक खिलाडी एक हसीना या चित्रपटाद्वारे त्यांनी दिग्दर्शक म्हणून पदार्पण केले. त्यानंतर २००९ मध्ये त्याने ऍसिड फॅक्टरी दिग्दर्शित केली, जी बॉक्स ऑफिसवर चांगली कामगिरी करू शकली नाही. आणि त्यानंतर २०१३ मध्ये त्याने त्याच्या तिसऱ्या चित्रपट आत्माने दिग्दर्शनात पुनरागमन केले.
संदर्भ
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट दिग्दर्शक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
कोसबी
कोसबी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
वाघजाई मंदीर
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
जयसिंगराव पवार
जयसिंगराव पवार ( ३० डिसेंबर, इ.स. १९४१) हे एक मराठी इतिहास संशोधक आहेत.
संदर्भसूची
वर्ग:मराठी इतिहास संशोधक वर्ग:इ.स. १९४१ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वासोळे
वासोळे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील सातारा तालुक्यातील एक गाव आहे.