cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
खानापूर (वाई)
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.येथील वातावरण उष्णकटिबंधीय प्रकारचे आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ८९० मिलीमीटर आहे. हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २३ अंश सेल्सियस आहे.हिवाळ्यात तापमान १५ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३५ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
संदर्भ
वर्ग:वाई तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
मारणेवाडी
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात. मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १६२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:मुळशी तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
अबिंबोला ओलुमुयिवा
अबिंबोला ओलुमुयिवा (१० नोव्हेंबर, १९९२:इबादान, नायजेरिया - ) एक नायजेरियन पत्रकार, लेखक आणि टेलिव्हिजन रिपोर्टर आहे. तिने डीबीएन टीव्ही,  कॅग टीव्ही आणि प्लस टीव्ही आफ्रिका मध्ये काम केले. बिल्ट फॉर मोअर: लिव्हिंग अ लाइफ ऑफ पर्पज इन अ क्रेझी वर्ल्ड या पुस्तकासाठी तिला ओझाकिसने सर्वोत्कृष्ट विक्रेता लेखकाचा पुरस्कार दिला.
मागील जीवन आणि शिक्षण
अबिंबोला यांचा जन्म नायजेरियातील इबादान येथे झाला. तिने आपले शिक्षण नायजेरियात सुरू केले आणि सल्लामसलत क्षेत्रात व्यावसायिक कारकीर्द सुरू करण्यापूर्वी तिने लेखा विषयात पदवी मिळविली. तिने बिझनेस अॅडमिनिस्ट्रेशनमध्ये पदव्युत्तर पदवी प्राप्त केली. काही वर्षांनी आबिंबोलाचे लग्न केयशी झाले.
कारकीर्द
ओलुमुयिवा यांनी २०१६ मध्ये पत्रकार म्हणून तिच्या कारकिर्दीला सुरुवात केली. तिने वृत्तपत्राच्या स्टॉक ट्रेड श्रेणीमध्ये इंटर्न म्हणून व्यवसाय दिवसासोबत काम केले. ती नॅशनल मिररच्या वरिष्ठ संपादक बनली आणि मनोरंजन श्रेणीत योगदान दिले. २०१७ मध्ये तिला २४/७ बातम्या कव्हर केल्याबद्दल नाइट योगदानकर्ता पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले. २०१८ मध्ये ती नायजेरिया वृत्तपत्राच्या दैनिक वेळेत मुख्य संपादक बनली. २०१९ मध्ये ती डीबीएन टीव्ही आणि  कॅग टीव्ही वर न्यूझ अँकर होती. टीव्ही आफ्रिकेसाठी ती २०२० मध्ये तिच्या प्राइम टाइमसाठी न्यूझ रिपोर्टर होती. २०२१ मध्ये तिने तिचे बिल्ट फॉर मोअर: लिव्हिंग अ लाइफ ऑफ उद्देश इन अ वेडया जगात हे पुस्तक लिहिले.
बाह्य दुवे
अबिंबोला ओलुमुयिवा गुडरीड्सवर
तिवरे
तिवरे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
राष्ट्रीय विज्ञान आणि तंत्रज्ञान परिषद
राष्ट्रीय विज्ञान आणि तंत्रज्ञान परिषद हा भारत सरकारचा विज्ञानाच्या लोकप्रियतेसाठी, वैज्ञानिक ज्ञानाचा प्रसार आणि वैज्ञानिक स्वभाव वाढवण्यासाठी एक वैज्ञानिक कार्यक्रम आहे. विज्ञान आणि तंत्रज्ञान विभागांतर्गत स्थापन करण्यात आलेले, "विज्ञान आणि तंत्रज्ञान जनसामान्यांपर्यंत पोहोचवणे, वैज्ञानिक आणि तांत्रिक स्वभावाला चालना देणे आणि देशभरात अशा प्रयत्नांचे समन्वय आणि आयोजन करणे अनिवार्य आहे." भारताच्या सहाव्या पंचवार्षिक योजनेत सादर करण्यात आलेल्या विज्ञान संप्रेषण योजनेनंतर, NCSTCची स्थापना 1982 मध्ये झाली.
उद्दिष्टे
राष्ट्रीय विज्ञान आणि तंत्रज्ञान परिषदचे तीन प्रमुख उद्दिष्टे आहेत:
इतिहास
भारत सरकारने १९८० मध्ये सहाव्या पंचवार्षिक योजनेत विज्ञान आणि तंत्रज्ञानाच्या प्रचारासाठी एक विस्तृत योजना सुरू केली. ३ मार्च १९८१ रोजी विज्ञान आणि तंत्रज्ञानावरील कॅबिनेट समिती (CCST) स्थापन केली. पंतप्रधान इंदिरा गांधी यांच्या अध्यक्षतेखाली, समितीने मंत्रिमंडळाची विज्ञान सल्लागार समिती (SACC) तयार केली. SACCच्या प्रस्तावानंतर, १९८२ मध्ये तीन वैज्ञानिक संस्था स्थापन करण्यात आल्या.
परिषदेने १९८४ मध्ये अधिकृतपणे काम सुरू केले. तिचा पहिला प्रमुख उपक्रम म्हणून, NCSTC ने १९८७ मध्ये भारत जन विज्ञान जाथा (भारतातील विज्ञान जीवन) या नावाने भारतातील पहिला राष्ट्रीय विज्ञान महोत्सव आयोजित केला.
उपक्रम
NCSTCचे प्रमुख उपक्रम आयोजित केले जातात:
पुरस्कार
परिषद राष्ट्रीय विज्ञान दिनानिमित्त विज्ञान विद्यार्थी, शिक्षक आणि लोकसंख्येला खालील पुरस्कार देते:
वर्ग:Pages with unreviewed translations वर्ग:भारतीय विज्ञान शिक्षण आणि संशोधन संस्था
खानापूर (परांडा)
खानापूर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील परांडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६०० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:परांडा तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
मापुचे भाषा
मापुचे भाषा (Mapudungun, Mapuche) ही मापुचेची भाषा आहे, एक अमेरिंडियन लोक जे सध्याच्या चिली आणि अर्जेंटिना या देशांमध्ये राहतात.
वर्ग:अमेरिका खंडामधील स्थानिक भाषा
भाताण
भाताण हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील पनवेल तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पनवेल तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
स्टार इंडिया
__अनुक्रमणिकाहवीच__
खावली (वाई)
खावली हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील वाई तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.येथील वातावरण उष्णकटिबंधीय प्रकारचे आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ८९० मिलीमीटर आहे. हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २३ अंश सेल्सियस आहे.हिवाळ्यात तापमान १५ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३५ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
संदर्भ
वर्ग:वाई तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
धानोशी
धानोशी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील जव्हार तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
जव्हार बस स्थानकापासून झाप मार्गाने गेल्यावर हे गाव लागते. जव्हार बस स्थानकापासून हे गाव ४.२ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात २३२ कुटुंबे राहतात. एकूण ११८२ लोकसंख्येपैकी ५६३ पुरुष तर ६१९ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ५२.७० टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ५९.४५ आहे तर स्त्री साक्षरता ४६.५६ आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या १८२ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या १५.४० टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. छोट्या प्रमाणावर शेती व शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर म्हणून ते काम करतात.अगदी लहान प्रमाणात कुक्कुटपालन,बकरीपालन सुद्धा ते करतात. येथे भरपूर प्रमाणात रानभाज्या मिळतात. खरशिंग,करडू,बाफली,पेंढर, बांबूशिंद,कवळ, खुरासनीचा पाला, लोत, शेवळी, उडदाचा पाला, काकड, रानचिकू, आभईची शेंग, अळबी, आंबट बिबली, माड, चावा वेल,टेरा, कर्टुलं,लोथी, सतरा, हळंदा, शेवळे,कोरड, टाकळा, शेवगा, तेरे, कुडाची फुलं, घोळ, कोळू, रताळ्याचे कोंब, टेंभरण, मोहदोडे,नारळी, मोखा, चायवळ, वांगोटी, भोपा, बोंडारा, रानकेळी, भारंगा ह्या काही रानभाज्या आहेत. ह्या भाज्या मुख्यतः पावसाळ्यात होतात.ह्या भाज्या पोटाचे विकार, खोकला आणि इतर तत्सम आजारावर गुणकारी असतात. आदिवासी समाज बांधवांना त्याची चांगली समज असते. तारपा नृत्य आणि वारली रंगकला हे आदिवासी समाजाचे अविभाज्य भाग आहेत.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस जव्हार बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात.रिक्शासुद्धा जव्हारवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
न्याहाळेखुर्द, रामपूर, आपटाळे, चंद्रपूर, गंगापूर, जुनी जव्हार, काशिवळी तर्फे देंगाचीमेट, शिरोशी, विजयनगर, वालवंडे, कडाचीमेट ही जवळपासची गावे आहेत.धानोशी ग्रामपंचायतीमध्ये धानोशी आणि कडाचीमेट गावे येतात.
संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
वर्ग:जव्हार तालुक्यातील गावे
जम्मू आणि काश्मीर आणि लडाख उच्च न्यायालय
जम्मू आणि काश्मीर आणि लडाख उच्च न्यायालय हे जम्मू आणि काश्मीर व लडाख या केंद्रशासित प्रदेशांसाठी सामायिक उच्च न्यायालय आहे. २६ मार्च १९२८ रोजी जम्मू आणि काश्मीरच्या महाराजांनी जम्मू आणि काश्मीर उच्च न्यायालय म्हणून त्याची स्थापना केली. न्यायालयाची जागा उन्हाळी राजधानी श्रीनगर आणि हिवाळी राजधानी जम्मू दरम्यान बदलते.
न्यायालयाची मंजूर न्यायाधीश संख्या १७ आहे, त्यापैकी १३ स्थायी न्यायाधीश आहेत, आणि ४ अतिरिक्त न्यायाधीश आहेत. ४ जानेवारी २०२१ पासून न्यायालयाचे मुख्य न्यायाधीश न्यायमूर्ती पंकज मिथल आहेत.
इतिहास
26 मार्च 1928 रोजी महाराजा हरी सिंह यांनी जारी केलेल्या आदेश क्रमांक १ द्वारे जम्मू आणि काश्मीर उच्च न्यायालयाची स्थापना करण्यात आली. महाराजांनी लाला कंवर सैन यांची पहिले मुख्य न्यायाधीश म्हणून आणि लाला बोधराज साहनी आणि खान साहिब आगा सय्यद हुसेन यांची पुसने म्हणून नियुक्ती केली. जम्मूची हिवाळी राजधानी आणि श्रीनगरची उन्हाळी राजधानी या दोन्ही ठिकाणी उच्च न्यायालय काम करते. महाराजांनी 10 सप्टेंबर 1943 रोजी उच्च न्यायालयात पत्रांचे पेटंट बहाल केले. न्यायाधीश खान साहिब आगा सय्यद हुसेन हे उच्च न्यायालयाचे पहिले मुस्लिम न्यायाधीश होते. ते महाराजांच्या राजवटीत जम्मू आणि काश्मीरचे गृह आणि न्यायमंत्री म्हणून निवृत्त झाले.
ऑगस्ट 2018 मध्ये उच्च न्यायालयाला न्यायमूर्ती म्हणून नियुक्त करण्यात आलेल्या न्यायमूर्ती सिंधू शर्मा आणि मुख्य न्यायमूर्ती म्हणून नियुक्त करण्यात आलेल्या न्यायमूर्ती गीता मित्तल यांच्यासह पहिल्या आणि दुसऱ्या महिला न्यायमूर्ती मिळाल्या.
ऑगस्ट 2019 मध्ये, भारतीय संसदेच्या दोन्ही सभागृहांनी पुनर्रचना विधेयक मंजूर केले. या विधेयकाने 31 ऑक्टोबर 2019 पासून जम्मू आणि काश्मीर राज्याची दोन केंद्रशासित प्रदेशांमध्ये-जम्मू आणि काश्मीर आणि लडाखमध्ये पुनर्रचना केली. या पुनर्रचनेनंतर, जम्मू आणि काश्मीर उच्च न्यायालय जम्मू आणि काश्मीर आणि लडाखचे उच्च न्यायालय म्हणून काम करत राहिले.
न्यायमूर्ती पंकज मिथल यांची 4 जानेवारी 2021 रोजी उच्च न्यायालयाचे सर्वात अलीकडील मुख्य न्यायाधीश म्हणून नियुक्ती करण्यात आली.
ओ कॅनडा
ओ कॅनडा हे कॅनडा या देशाचे राष्ट्रगीत आहे.
जम्मू आणि काश्मीर आणि लडाख उच्च न्यायालय
संदर्भ
वर्ग:भारतातील उच्च न्यायालये उच्च न्यायालय उच्च न्यायालय
ओ कॅनडा
अधिकृत गीतरचना
राष्ट्रगीत वर्ग:राष्ट्रगीते
भारतीय व्यवस्थापन संस्था, रांची
( संक्षिप्त	IIM-Ranchi ) हे रांची, झारखंड, भारत येथे स्थित एक सार्वजनिक  व्यवस्थापन विद्यापीठ आहे. ही व्यवस्थापन विषयाचे प्रशिक्षण देणारी संस्था आहे. संस्थेची स्थापना 2010 मध्ये झाली. दोन वर्षाचे पूर्ण वेळ एम.बी.ए.(Master of Business Administration - व्यवसाय प्रशासन पदव्युत्तर) व अनेक कार्यकारी प्रशिक्षण कार्यक्रम हे संस्थेमार्फत घेतले जातात.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय व्यवस्थापन संस्था वर्ग:रांची
डिझ्नी स्टार प्रायव्हेट लिमिटेड
__अनुक्रमणिकाहवीच__
धरमपूर
धरमपूर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील जव्हार तालुक्यातील एक गाव आहे.
भौगोलिक स्थान
जव्हार बस स्थानकापासून विक्रमगड मार्गाने गेल्यावर पुढे नाशिक मार्गाने गेल्यानंतर गोरवाडी बसथांब्यानंतर हे गाव लागते. जव्हार बस स्थानकापासून हे गाव १४ किमी अंतरावर आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ३०१ कुटुंबे राहतात. एकूण १२८९ लोकसंख्येपैकी ५८७ पुरुष तर ७०२ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ४२.२९ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ५०.३३ आहे तर स्त्री साक्षरता ३५.८० आहे. गावातील वय वर्ष शून्य ते सहा वर्षे लहान मुलांची संख्या २६५ आहे.ती एकूण लोकसंख्येच्या २०.५६ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. छोट्या प्रमाणावर शेती व शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर म्हणून ते काम करतात.अगदी लहान प्रमाणात कुक्कुटपालन,बकरीपालन सुद्धा ते करतात.
नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बसेस जव्हार बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात.रिक्शासुद्धा जव्हारवरून उपलब्ध असतात.
जवळपासची गावे
[[चंद्रनगर, सूर्यनगर, बोराळे, काणाधत्ती, पिंपळगाव, खडखड, भारसातमेट, कुतुरविहीर, अधखडक, हडे, करधण ही जवळपासची गावे आहेत.खडखड ग्रामपंचायतीमध्ये खडखड, धरमपूर ही गावे येतात.
संदर्भ
२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html
३. https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/
४. http://tourism.gov.in/
५. http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036
६. https://palghar.gov.in/
७. https://palghar.gov.in/tourism/
वर्ग:जव्हार तालुक्यातील गावे
चोरांबा खुर्द
चोरांबा खुर्द हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील हदगाव तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९९० मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८५ टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:हदगाव तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
चेंदमंगलम साडी
चेंदमंगलम साडी ही केरळमधील एर्नाकुलम जिल्ह्यातील चेंदमंगलम येथील हाताने विणलेली पारंपारिक सुती साडी आहे. ही साडी केरळच्या चेंदमंगलम हँडलूम परंपरेचा एक भाग आहे.
इतिहास
ही विणण्याची परंपरा देवांगा चेट्टियार समुदायाने सुरू केली होती. जी १६ व्या शतकात चेंदमंगलम येथे स्थायिक झालेल्या पलियाथ अचन कुटुंबासाठी कोचीन राज्याचे वंशपरंपरागत पंतप्रधान होते. रिंगटेस्टमध्ये उत्तीर्ण होऊ शकतील असे बारीक मलमलचे धोतर विणून त्यांनी सुरुवात केली. हातमागाची परंपरा कोचीनच्या सरदारांच्या काळात साड्या आणि इतर कापडांमध्ये वाढली. संरक्षण कमी झाल्यामुळे २० व्या शतकाच्या सुरुवातीला विणकाम कमी झाले. तथापि, १९५४ मध्ये स्थापन झालेल्या चेंदमंगलम हातमाग सहकारी संस्था आणि १९६९ च्या केरळ को-ऑपरेटिव्ह सोसायटी कायद्याद्वारे हातमागाचे पुनरुज्जीवन झाले. यामुळे याची परत वाढ झाली.
२०१८ मध्ये केरळमध्ये आलेल्या पुरामुळे या विणकरांचे मोठे नुकसान झाले होते. केअर ४ चेंदमंगलम सारख्या सहयोगी प्रयत्न आणि सामाजिक सहभागातून हातमागाने पुन्हा वैभव प्राप्त केले. चेकुट्टी बाहुल्या नावाचा एक अनोखा उपक्रम देखील होता जो सामाजिक उद्योजक लक्ष्मी मेनन आणि गोपीनाथ परायल यांनी सुरू केला होता. ज्याने पुनरुज्जीवनासाठी निधी गोळा करण्यासाठी पुरामुळे नष्ट झालेल्या मातीच्या कपड्यांपासून बाहुल्या बनवल्या होत्या. मे २०२१ मध्ये भारताच्या पहिल्या महिला न्यायाधीश अण्णा चंडी यांच्या जयंती स्मरणार्थ कायद्यातील महिलांसाठी एक नवीन संग्रह तयार करण्यात आला होता.
वैशिष्ट्ये
केरळमध्ये आज अस्तित्वात असलेल्या चार प्रसिद्ध विणकाम परंपरांपैकी ही एक आहे. साडीला तिच्या पुलीलकारा (चिंचेच्या पानांची किनार) नक्षीमुळे ओळखले जाते. ही एक पातळ काळी रेषा आहे जी साडीच्या शेंड्याबरोबर असते. यात अतिरिक्त-वेफ्ट चुटिकारा आणि पट्टे आणि वेगवेगळ्या रुंदीचे चेक देखील आहेत. साडी ही एक सामान्य केरळी साडी आहे आणि त्यात कासव वापरला आहे. ही साडी ८० - १२० च्या श्रेणीतील उच्च धाग्यांसह बनविली जाते आणि त्यासाठी दोन ते चार दिवसांच्या शारीरिक श्रमाची आवश्यकता असते.
जीआय टॅग
२०१० मध्ये, केरळ सरकारने चेंदमंगलम धोती, साड्या/सेट मुंडूसाठी भौगोलिक संकेतासाठी अर्ज केला. भारत सरकारने २०११ पासून अधिकृतपणे भौगोलिक संकेत म्हणून मान्यता दिली आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:एर्नाकुलम जिल्हा वर्ग:भारतीय ब्रँड वर्ग:साड्या
भू संरक्षक
भू -संरक्षक, जमीन संरक्षक किंवा पर्यावरण रक्षक हा एक कार्यकर्ता आहे जो पर्यावरण आणि सुरक्षित, निरोगी पर्यावरणाच्या मानवी हक्कांचे संरक्षण करण्यासाठी कार्य करतो. बहुतेकदा, बचावकर्ते हे स्वदेशी समुदायाचे सदस्य असतात जे वडिलोपार्जित जमिनीचे प्रदूषण, ऱ्हास किंवा विनाशापासून संरक्षण करतात.
स्थानिक लोकांसाठी जमीन आणि तिची संसाधने पवित्र मानली जाऊ शकतात आणि जमिनीची काळजी घेणे हे पूर्वज, वर्तमान लोक आणि भावी पिढ्यांचा सन्मान करणारे कर्तव्य मानले जाते.
जमीन रक्षकांना शक्तिशाली राजकीय आणि कॉर्पोरेट युतींकडून तीव्र छळाचा सामना करावा लागतो ज्यांना संसाधन उत्खननातून फायदा होतो. ज्यामुळे प्रदूषण होऊ शकते. संयुक्त राष्ट्र मानवाधिकार परिषदेने ठरवले की भू-रक्षक हे "सर्वाधिक उघड आणि धोका असलेल्या मानवाधिकार रक्षकांपैकी आहेत."
व्युत्पत्ती
२०१६ च्या डकोटा ऍक्सेस पाइपलाइनच्या निषेधादरम्यान, स्टँडिंग रॉक इंडियन रिझर्व्हेशनच्या सदस्यांनी जमातीची जमीन आणि पाणीपुरवठा संरक्षित करण्यासाठी पाइपलाइनचे बांधकाम रोखले. या तळागाळातील प्रयत्नांमुळे शेकडो अटक झाली आणि पोलीस आणि नॅशनल गार्डच्या सैनिकांशी संघर्ष झाला. नकारात्मक लेखांमध्ये स्वदेशी जमीन रक्षकांचे वर्णन "आंदोलक" असे केले गेले आहे, ज्याचा अनेक पर्यावरण कार्यकर्त्यांनी निषेध केला आहे.
स्वदेशी पर्यावरण शृंखलेचे पर्यावरण कार्यकर्ते आणि अभिनेते डॅलस गोल्डटूथ यांनी "आंदोलक" या शब्दावर टीका केली आहे, "निदर्शक" हा शब्द नकारात्मक आहे आणि मूळ लोक संतप्त, हिंसक किंवा संसाधनांचे अतिसंरक्षण करणारे आहेत असे सूचित करतात.
त्याऐवजी, चळवळीतील सदस्य स्वतः ला "भू-संरक्षक " म्हणून संबोधतात, ज्यामध्ये शांततावाद आणि वडिलोपार्जित जमिनींची काळजी घेण्याची जबाबदारी यावर जोर दिला जातो जो बचावकर्त्याच्या वारशाचा भाग असू शकतो.
इनुइट लॅब्राडोरचे भूसंरक्षक डेनिस कोल यांनी म्हटले आहे की, "जेव्हा मी माझी औषधे घेतो, त्यावर माझ्या विश्वास असतो, वसाहतवादी कायदा ज्याला विरोध म्हणेल त्याला मी समारंभ मानतो."
इतिहास
होंडुरासमधील प्राणघातक जमीन संघर्ष १९९० च्या दशकाच्या सुरुवातीस आहे.
जमिनीचे संरक्षण, सन्मान आणि जमिनीचे महत्त्व स्पष्ट करण्याच्या उद्देशाने केलेल्या कृतींमध्ये भू-संरक्षक सक्रिय आणि लक्षणीय भूमिका बजावतात. जलरक्षक चळवळ, भू-संरक्षक चळवळ आणि स्वदेशी पर्यावरण सक्रियता यांच्यात खोलसंबंध आहेत. जमीन रक्षक पाइपलाइन, जीवाश्म इंधन उद्योग, शेती किंवा गृहनिर्माण यांसारख्या विकासासाठी क्षेत्राचा नाश आणि फ्रॅकिंगसारख्या संसाधने काढण्याच्या कृतींना विरोध करतात कारण या क्रियांमुळे जमिनीचा ऱ्हास, जंगलाचा नाश आणि व्यत्यय येऊ शकतो. वस्तीचे. विशेषतः स्थानिक प्रदेशांमध्ये भू-संरक्षक जमिनीला हानी पोहोचवणाऱ्या कृतींना विरोध करतात आणि त्यांचे कार्य मानवी हक्कांशी जोडलेले आहे. डाइन लँड डिफेंडर्सच्या प्रतिरोधक रणनीती आणि संसाधने काढण्यावरील त्यांची भांडवलशाही आणि विकासविरोधी भूमिका डाइन प्रतिकाराच्या प्रदीर्घ परंपरेशी अत्यंत जोडलेली आहे, याकडे याझीने लक्ष वेधले.
संसाधन उत्खनन कृतींच्या कॉर्पोरेशनला रोखण्यासाठी राखीव जमिनींवर किंवा पारंपारिक प्रदेशांवर नाकेबंदी उभारण्याच्या स्वरूपात सक्रियता येऊ शकते. पारंपारिक प्रदेश ताब्यात घेण्याचा आणि सांस्कृतिक संबंध मजबूत करण्याचा मार्ग म्हणून जल आणि जमीन रक्षक देखील छावण्या उभारतात. भू-संरक्षक पारंपारिक प्रदेशांवर नियंत्रण ठेवण्याच्या प्रयत्नात सरकारी न्यायालय प्रणालीसारख्या कायदेशीर चौकटींद्वारे देखील कार्य करतात. भू-संक्षकांनी केलेल्या सविनय कायदेभंगाच्या कृतींचे वारंवार गुन्हेगारीकरण केले जाते आणि त्यावरून झालेल्या  पोलीस तक्रारी आणि हिंसाचारावर काहींनी जोरदार युक्तिवाद केला आहे.
स्त्रिया चळवळीच्या यशाचा अविभाज्य घटक आहेत, कारण भूसंरक्षक म्हणून त्यांचा पुढाकार अनेकदा नाकेबंदीच्या अग्रभागी आणि प्रतिकार निदर्शनांमध्ये दिसून येतो.
जमीन रक्षकांसमोरील धोके
ग्लोबल विटनेसने २००२ ते २०१९  दरम्यान ५७  देशांमध्ये भू-संरक्षकांच्या  १९२२ खुनांची नोंद केली. लोकसंख्येच्या ६ % असूनही, ४० % बळी स्थानिक होते. या हिंसाचाराचे दस्तावेजीकरणही अपूर्ण आहे.
२०२० मध्ये, भूसंरक्षकाच्या  हत्यांची संख्या २२७  वर पोहोचली आहे.
यूएन स्पेशल रिपोर्टर डेव्हिड आर. बॉयड यांनी विचारले आहे, "जर आपण पर्यावरण रक्षकांचे संरक्षण करू शकत नसाल तर पृथ्वीवरील जीवनातील विलक्षण विविधतेचे संरक्षण कसे करावे?" त्यांनी पुढे असे म्हटले आहे की प्रत्येक मारल्या गेलेल्या प्रत्येकासाठी सुमारे शंभर भू-संरक्षकांना धमकावले जाते, अटक केली जाते किंवा अन्यथा त्रास दिला जातो.
जमीन रक्षकांना अनेकदा राज्य शक्तींच्या विरोधात, संसाधन कॉर्पोरेशन जसे की गॅस किंवा खाण महामंडळे, जमीन विकसित करू पाहणाऱ्या किंवा स्वदेशी जमिनीचे हक्क संपुष्टात आणणाऱ्या इतरांना धोकादायक परिस्थितीचा सामना करावा लागतो. अमेरिकन पर्यावरणवादी बिल मॅककिबेन यांनी असे म्हटले आहे की, "[संरक्षणकर्त्यांना] धोका असतो कारण ते स्वतःला एखाद्या कॉर्पोरेशनची मागणी करत असलेल्या एखाद्या गोष्टीवर किंवा जवळ राहतात. ती मागणी – जास्तीत जास्त संभाव्य नफ्याची मागणी, शक्य तितक्या जलद वेळेची, शक्य तितक्या स्वस्त ऑपरेशनची – शेवटी कुठेतरी समजूत काढली जाते, की समस्या निर्माण करणाऱ्याला जावे लागेल."
मिडेलडॉर्प आणि ले बिलॉन यांनी भू-संरक्षकांना, विशेषतः हुकूमशाही शासनांमध्ये भेडसावणाऱ्या धोक्यांकडे लक्ष वेधले आहे. या विषयावरील त्यांच्या २०१८ च्या लेखात होंडुरासमधील अनेक भू-संरक्षकांच्या  हत्येकडे लक्ष वेधले आहे. तेथे, अगुआन खोऱ्यातील निमलष्करी दलांना घुसखोरी करण्यासाठी आणि गटाच्या प्रयत्नांना हाणून पाडण्यासाठी प्रमुख भूमी अधिकार कार्यकर्त्यांची हत्या करण्यासाठी पाठवण्यात आले. आदिवासींच्या जमिनीच्या अधिकारांचे दडपशाही आणि भूमी रक्षकांविरुद्ध धमकावण्याचा इतिहास, हिंसक डावपेच आणि हत्या यांचा आर्थिक विकास आणि वसाहती राष्ट्र राज्यांमध्ये "जमीन बळकावणे" यांच्याशी कोणीही जोडू शकतो.
कॅनडाचे राष्ट्रीय पोलीस दल, आरसीएमपी, ब्रिटिश कोलंबियामध्ये २०१९ च्या निषेधामध्ये भू-रक्षकांविरुद्ध प्राणघातक शक्ती वापरण्यास तयार होते.
डनलॉप आर्थिक विकास आणि संसाधने काढण्याच्या प्रतिकाराचा बदला म्हणून मेक्सिकोसारख्या देशांतील जमीन रक्षकांविरुद्ध हिंसाचाराच्या कृतींना जोडते.
येल एन्व्हायर्नमेंट ३६० ने अहवाल दिला की २०१९  मध्ये किमान २१२  पर्यावरण प्रचारक आणि जमीन रक्षकांची हत्या करण्यात आली. २०१९ मध्ये नोंदवलेल्या हत्यांपैकी निम्म्याहून अधिक हत्या कोलंबिया आणि फिलीपिन्समध्ये झाल्या आहेत.
अॅम्नेस्टी इंटरनॅशनलने पृथ्वी, पाणी आणि समुदायांचे रक्षण करणाऱ्यांना भेडसावणाऱ्या धोक्यांकडे लक्ष वेधले आहे, लॅटिन अमेरिकेला भू-संरक्षकांसाठी सर्वात धोकादायक स्थान म्हटले आहे. पर्यावरण संरक्षण निधीने नोंदवले आहे की १७०० पेक्षा जास्त बचावकर्ते मारले गेले आहेत आणि १० % पेक्षा कमी जबाबदार लोकांना न्याय दिला गेला आहे. एक्सटीन्क्शन रिबेलियन (XR) ने जमीन रक्षकांच्या परिस्थितीकडे लक्ष वेधण्यासाठी काम केले आहे आणि ज्यांना मारले गेले आहे त्यांना सन्मानित केले आहे आणि जमीन रक्षकांचे कार्य क्लायमेट स्ट्राइक कॅनडा सारख्या हवामान न्याय उपक्रमांशी जोडले गेले आहे.
कौंडगाव
कौंडगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील परांडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६०० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:परांडा तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
मरूंजी
मरूंजी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील मुळशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १६२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:मुळशी तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
किकली
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.येथील वातावरण उष्णकटिबंधीय प्रकारचे आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ८९० मिलीमीटर आहे. हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २३ अंश सेल्सियस आहे.हिवाळ्यात तापमान १५ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३५ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
तिवडी
तिवडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
ओडिशा उच्च न्यायालय
ओडिसा उच्च न्यायालय हे भारतातील ओडिशा राज्याचे उच्च न्यायालय आहे. २६ जुलै १९४८ रोजी ओरिसा उच्च न्यायालयाचे औपचारिक उद्घाटन झाले. कोर्टाचे आसन कटक येथे असून. न्यायालयात मंजूर न्यायाधीश संख्या २७ इतकी आहे.
हेमंत श्रीराम पाटील
{{माहितीचौकट संसद सदस्य }}
ओडिशा उच्च न्यायालय
न्यायमूर्ती एस. मुरलीधर हे ४ जानेवारी २०२१ पासून ओरिसा उच्च न्यायालयाचे मुख्य न्यायाधीश आहेत.
हेमंत श्रीराम पाटील
हेमंत श्रीराम पाटील (१६ डिसेंबर, १९७० - ) हे नांदेड जिल्ह्यातले शिवसेनेचे नेते आहेत‌. हिंगोली आणि नांदेड जिल्ह्यात हेमंत भाऊ या नावाने ते ओळखले जातात. ते सध्या हिंगोली मतदारसंघातून १७व्या लोकसभेचे खासदार आहेत. शिवसेनाप्रमुख उद्धव ठाकरे यांचे ते निकटवर्तीय समजले जातात.
ओडिशा उच्च न्यायालय
इतिहास
वेगवेगळ्या भाषा बोलणाऱ्या आणि वेगवेगळ्या परंपरा असलेल्या लोकांची वस्ती असलेल्या एवढ्या विस्तीर्ण क्षेत्राचे व्यवस्थापन करणे प्रशासकीयदृष्ट्या अवघड होते. प्रशासकीय अत्यावश्यकतेसाठी असे क्षेत्र वेगळे करणे आवश्यक होते जे मूळतः बंगालच्या भागातून नव्हते. तर, 22 मार्च 1912 रोजी बिहार आणि ओरिसा या नवीन प्रांताची स्थापना झाली. तथापि बिहार आणि ओरिसा हे नवीन प्रांत कलकत्ता उच्च न्यायालयाच्या अधिकारक्षेत्रात होते.
हेमंत श्रीराम पाटील
राजकीय कारकीर्द
वर्ग:हिंगोलीचे खासदार वर्ग:१७ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:हिंगोलीचे खासदार वर्ग:इ.स. १९७० मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख वर्ग:महाराष्ट्राच्या १२ व्या विधानसभेचे सदस्य
ओडिशा उच्च न्यायालय
इतिहास
9 फेब्रुवारी 1916 रोजी, भारत सरकार कायदा, १९१५ च्या कलम 113 अंतर्गत अधिकारांचा वापर करून, इंग्लंडच्या राजाने पाटणा उच्च न्यायालय स्थापन करण्यासाठी पेटंटची पत्रे जारी केली. ओरिसा हे पाटणा उच्च न्यायालयाच्या अखत्यारित होते. 18 मे 1916 रोजी ओरिसासाठी पाटणा उच्च न्यायालयाच्या सर्किट कोर्टाची पहिली बैठक कटक येथे झाली.
1 एप्रिल 1936 रोजी ओरिसा हा वेगळा प्रांत बनवण्यात आला परंतु त्यासाठी स्वतंत्र उच्च न्यायालयाची तरतूद करण्यात आली नाही. भारत सरकारने नवीन उच्च न्यायालय तयार करण्यास सहमती दर्शविली आणि त्या उद्देशासाठी भारत सरकारने 30 एप्रिल 1948 रोजी भारत सरकार कायदा, 1935 च्या कलम 229(1) अंतर्गत ओरिसा उच्च न्यायालय आदेश, 1948 जारी केला. शेवटी, २६ जुलै १९४८ रोजी ओरिसा उच्च न्यायालयाचे औपचारिक उद्घाटन झाले.
कोर्टाचे आसन कटक आहे. न्यायालयात मंजूर न्यायाधीश संख्या 27 आहे.
न्यायमूर्ती एस. मुरलीधर हे 4 जानेवारी 2021 पासून ओरिसा उच्च न्यायालयाचे मुख्य न्यायाधीश आहेत.
संदर्भ
उच्च न्यायालय वर्ग:भारतातील उच्च न्यायालये
निहारी
निहारी ( নিহারী, उर्दुःنہاری) हा पदार्थ एक प्रकारचा रस्सा असतो. हा पदार्थ भारतीय उपखंडातील मुघल साम्राज्याच्या अंतर्गत १८ व्या शतकातील अवधची राजधानी लखनौ येथे उगम पावला. त्यात मंद आचेवर शिजवलेले मांस, प्रामुख्याने गोमांस, कोकरू आणि मटण, किंवा बकरीचे मांस, तसेच चिकन आणि अस्थिमज्जा यांचा समावेश होतो. याची चव काळी मिरीशी संबंधित लांब मिरची (पिंपळी) सारखी असते.
उगम
निहारी हे नाव अरबी नहर (نهار ), याचा अर्थ "सकाळ" याच्याशी निगडीत आहे. हा पदार्थ मूळतः मुघल साम्राज्यातील नवाब फजरच्या प्रार्थनेनंतर नाश्ता म्हणून खात होते.
इतिहास
बऱ्याच स्त्रोतांनुसार, १८व्या शतकाच्या उत्तरार्धात, मुघल साम्राज्याच्या शेवटच्या काळात, लखनौ, अवध (आधुनिक उत्तर प्रदेश, भारत ) येथील शाही स्वयंपाकघरात निहारीचा उगम झाला. हे मूलतः कामकरी-वर्गीय नागरिकांनी, विशेषतः थंड हवामानात आणि ऋतूंमध्ये रिकाम्या पोटी भरपेट, उच्च-ऊर्जेचा नाश्ता म्हणून वापरले जात होते. तथापि, नंतर या डिशने लक्षणीय प्रमाणात लोकप्रियता मिळवली आणि अखेरीस मुघल-काळातील नवाबांच्या शाही पाककृतीचा मुख्य भाग बनला.
निहारी भारतीय उपखंडातील मुस्लिमांच्या एकूण पाककृतीसहित विकसित झाला. विशेषतः जुनी दिल्ली, लखनौ, ढाका आणि चितगावच्या काही भागांमध्ये हा एक लोकप्रिय पदार्थ आहे. डिश त्याच्या मसालेदारपणा, चव, पोत आणि रश्यासाठी ओळखली जाते.
लोकप्रियता
निहारी हा लखनौ, दिल्ली आणि भोपाळ येथील भारतीय मुस्लिम समुदायांमधील एक पारंपारिक पदार्थ आहे. १९४७ मध्ये भारताच्या फाळणीनंतर, उत्तर भारतातील अनेक उर्दू भाषिक मुस्लिम पश्चिम पाकिस्तानमधील कराची आणि पूर्व पाकिस्तानमधील ढाका येथे स्थलांतरित झाले आणि त्यांनी अनेक रेस्टॉरंट्सची स्थापना केली. कराचीमध्ये, निहारी मोठ्या प्रमाणात यशस्वी झाली आणि नंतर ते पाकिस्तानमध्ये प्रसिद्ध झाले. काही उपाहारगृहांमध्ये, प्रत्येक दिवसाच्या उरलेल्या निहारीतून काही किलोग्रॅम दुसऱ्या दिवशीच्या भांड्यात टाकले जाते; डिशचा हा पुनर्वापर केलेला भाग तार म्हणून ओळखला जातो आणि तो एक अनोखा चव देतो असे मानले जाते. जुन्या दिल्लीतील काही निहारी दुकानांचा दावा आहे की त्यांनी तार अखंड चक्र एका शतकाहून अधिक काळ चालू ठेवले आहे.
औषधी उपाय
ताप, नासिका आणि सामान्य सर्दी यांवर घरगुती उपाय म्हणूनही निहारीचा वापर केला जातो.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय पाककृती
तेरव बुद्रुक
तेरव बुद्रुक हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
२०१७ अझरबैजान ग्रांप्री
२०१७ अझरबैजान ग्रांप्री (अधिकृत २०१७ फॉर्म्युला वन अझरबैजान ग्रांप्री) ही एक फॉर्म्युला वन शर्यत आहे, जी २५ जून २०१७ रोजी बाकु येथील बाकु सिटी सर्किट येथे आयोजित करण्यात आली. ही शर्यत २०१७ फॉर्म्युला वन हंगामाची आठवी शर्यत आहे.
५१ फेऱ्यांची ही शर्यत डॅनियल रीक्कार्डो ने रेड बुल रेसिंग-टॅग हुयरसाठी जिंकली. वालट्टेरी बोट्टास ने दुसऱ्या क्रमांकावर उपविजेता होत मर्सिडीज-बेंझसाठी ही शर्यत जिंकली व लान्स स्टोल ने गत विजेता व तिसरा क्रमांकावर विलियम्स एफ१-मर्सिडीज-बेंझसाठी ही शर्यत जिंकली.
बाह्य दुवे
वर्ग:अझरबैजान ग्रांप्री वर्ग:२०१७ फॉर्म्युला वन हंगाम वर्ग:बाकू
पाकिस्तान क्रिकेट संघाचा झिम्बाब्वे दौरा, १९९४-९५
पाकिस्तान क्रिकेट संघाने ३१ जानेवारी ते २६ फेब्रुवारी १९९५ दरम्यान तीन सामन्यांच्या कसोटी मालिकेसाठी आणि तीन सामन्यांच्या एक दिवसीय आंतरराष्ट्रीय (वनडे) मालिकेसाठी झिम्बाब्वेचा दौरा केला. कसोटी मालिका पाकिस्तानने २-१ ने जिंकली आणि एकदिवसीय मालिका १-१ अशी बरोबरीत सुटली. कसोटी मालिकेतील पहिल्या सामन्यात झिम्बाब्वेचा विजय हा कसोटी राष्ट्र बनल्यानंतरचा पहिलाच विजय होता.
संदर्भ
वर्ग:पाकिस्तान क्रिकेट संघाचे झिम्बाब्वे दौरे वर्ग:इ.स. १९९५ मधील क्रिकेट
किरोंदे
किरोंदे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील वाई तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.येथील वातावरण उष्णकटिबंधीय प्रकारचे आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ८९० मिलीमीटर आहे. हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २३ अंश सेल्सियस आहे.हिवाळ्यात तापमान १५ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३५ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
संदर्भ
वर्ग:वाई तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
वडघर (पनवेल)
वडघर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील मध्य कोकणातील रायगड जिल्ह्यातील पनवेल तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:पनवेल तालुक्यातील गावे वर्ग:रायगड जिल्ह्यातील गावे
खासगाव (परांडा)
खासगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील परांडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६०० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:परांडा तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
शेनान्डोआह नदी
शेनान्डोआह नदी अमेरिकेच्या व्हर्जिनिया आणि वेस्ट व्हर्जिनिया राज्यांमधून वाहणारी नदी आहे. ही नदी पोटोमॅक नदीची उपनदी असून ब्लू रिज पर्वतरांगेच्या पश्चिम भागात वाहते.
नदीमार्ग
शेनान्डोआह नदीचे दोन प्रवाह प्रत्येकी साधारण १६० किमी लांबीचे आहेत. हे दोन्ही प्रवाह फ्रंट रॉयल शहराच्या ईशान्येस एकत्र होतात व तेथे या नदीला शेनान्डोआह हे नाव मिळते. येथून ईशान्येस अंदाजे ९० किमी वाहत ही नदी वेस्ट व्हर्जिनिया, व्हर्जिनिया आणि मेरीलँडच्या तिठ्यावर हार्पर्स फेरी गावात पोटोमॅक नदीला मिळते.
वर्ग:व्हर्जिनियामधील नद्या वर्ग:वेस्ट व्हर्जिनियामधील नद्या वर्ग:मिशन ६६,६६६ लेख
भारतीय व्यवस्थापन संस्था, रोहतक
(Indian Institute of Management Rohtak संक्षिप्त	IIM-Rohtak ) हे रोहतक, हरियाणा, भारत येथे स्थित एक सार्वजनिक  व्यवस्थापन विद्यापीठ आहे. ही व्यवस्थापन विषयाचे प्रशिक्षण देणारी संस्था आहे. संस्थेची स्थापना 2010 मध्ये झाली. दोन वर्षाचे पूर्ण वेळ एम.बी.ए.(Master of Business Administration - व्यवसाय प्रशासन पदव्युत्तर) व अनेक कार्यकारी प्रशिक्षण कार्यक्रम हे संस्थेमार्फत घेतले जातात.
संदर्भ
वर्ग:भारतीय व्यवस्थापन संस्था वर्ग:रोहतक वर्ग:रोहतक
भारतीय महिला क्रिकेट संघाचा इंग्लंड दौरा, २०१४
भारताच्या महिला क्रिकेट संघाने २०१४ च्या हंगामात इंग्लंडचा दौरा केला होता जिथे त्यांनी इंग्लंडला एका कसोटीत पराभूत केले होते. २००६ नंतर भारताची ही पहिलीच कसोटी होती आणि इंग्लंडविरुद्धचा त्यांचा दुसरा विजय होता.
तीन सामन्यांची एकदिवसीय मालिका देखील होती जी २०१४-१६ आयसीसी महिला चॅम्पियनशिपचा भाग होती. तिसरा सामना वाया गेल्याने इंग्लंडने मालिका २-० ने जिंकली.
संदर्भ
वर्ग:इ.स. २०१४ मधील क्रिकेट वर्ग:भारतीय महिला क्रिकेट संघाचे इंग्लंड दौरे
गीता हरिहरन
प्रसिद्ध भारतीय इंग्रजी साहित्यिका. कादंबरी, कथा, निबंध आणि वृत्तपत्रलेखन या साहित्यप्रकारात त्यांनी लेखन केले आहे. भारतीय महानगराच्या पार्शभूमीवर त्यांनी महानगरांच्या निमित्ताने मानवी हतबलतेची, द्वेषाची वैश्विक संवेदनशीलता त्यांच्या लेखनातून प्रकट केली आहे. नवद्दोतर कालखंडात प्रस्थापित सत्तेविरुद्ध आवाज उठविण्याची जी एक चळवळ सुरू झाली आहे. त्यात गीता हरिहरन यांचे नाव घेतले जाते. जन्म कोएम्बतूर येथे. मुंबई आणि मनिला यासारख्या महानगरात त्यांचे बालपण गेले.
तेथेच त्यांचे प्राथमिक शिक्षण पूर्ण झाले. मुंबई विद्यापीठातून त्यांनी इंग्रजी विषयातून पदवी प्राप्त केली. संज्ञापन या विषयातून त्यांनी अमेरिके च्या फेअरफिल्ड विद्यापीठातून पदव्युत्तर पदवी  प्राप्त केली. अमेरिकेच्या एका वृत्तपत्र संस्थेसाठी लेखन करून त्यांनी आपल्या व्यावसायिक जीवनाची सुरुवात केली. अनेक वर्ष त्या भारतातील महानगरातून मुक्त पत्रकार म्हणून वावरत होत्या.
द थाऊजंट फेसेस ऑफ नाईट (१९९२), द घोस्ट्स ऑफ वासू मास्तर (१९९४), व्हेन ड्रिम्स ट्रव्हल (२००१), इन टाईम्स ऑफ सीज (२००३), फिज्युटिव्ह हिस्ट्रिज (२००९) या कादंबऱ्या ; द आर्ट ऑफ डाईंग (१९९२) हा कथासंग्रह आणि अलमोस्ट होम (निबंधसंग्रह) इत्यादी साहित्य प्रकाशित झाले आहे. सेकंड थॉट नावाचे सदर ते टेलिग्राफ या वृत्तपत्रातून लिहित होत्या.
अमेरिकेतून मद्रासला परत आलेली मुलगी आणि तिची सासू या दोन पात्रांभोवती द थाऊजंट फेसेस ऑफ नाईट या कादंबरीचे कथानक गुंफलेले आहे. भारतीय स्त्रीच्या मनावर लग्न आणि सांसरिक जीवन यासंदर्भातील अनेक पूर्वग्रह आणि आख्यायिका यांचा प्रभाव आहे. यातील एक पात्र या प्रभावातून सुटू पाहणारे आहे तर दुसरे या प्रभावाला प्रतिसाद देणारे आहे. ही कादंबरी भारता तील महिलांच्या जीवनाची एक सूक्ष्म आणि प्रेमळ कहाणी आहे. दंतकथा, भ्रम, प्रथा आणि परंपरा यात गुरफटलेल्या भारतीय महिलांच्या आयुष्यातील सूक्ष्मतम पदर ही कादंबरी उलगडून दाखविते. फिज्युटिव्ह हिस्ट्रिज ही कादंबरी समुदायांमधील तेढ आणि प्रस्थापिततेची अहंका री भूमिका उलगडणारी भविष्यसूचक कादंबरी आहे.
असद, माला, सारा आणि यास्मिन या चार पात्रांभोवती ह्या कादंबरीचे कथानक गुंफलेले आहे. वेगवेगळ्या शहरात स्थलांतर करणाऱ्या नागरिकांना गटातटातील द्वेषाला सामोरे जावे लागते हा या कादंबरीचा विषय आहे. त्यानिमित्ताने जागतिकीकरण, बेरोजगारी, सामाजिक विलगता आणि प्रस्थापित मनोभूमिका ही विचारसूत्रे या कादंबरी त चर्चिले गेले आहेत. निरीक्षण आणि खोल करुणेच्या मांडणीतून त्यांनी आजच्या भारतातील वाढत असलेला द्वेष आणि हिंसा या बाबी या कादंबरीतून चिन्हांकित केल्या आहेत. द घोस्ट्स ऑफ वासू मास्तर  ही कादंबरी राष्ट्रीय पुरस्कार प्राप्त निवृत्त शिक्षकाची कहाणी विदित करते. अर्थात शिक्षण देण्याघेण्याच्या प्रक्रियेत मानवी जीवनातील तत्त्वज्ञान, त्याची शोधक वृत्ती, त्याच्यातील संकटांना सामोरे जाण्याचे धाडस इत्यादी बाबी या कादंबरीत तत्त्वज्ञानात्मक मांडणीतून अभिव्यक्त झाल्या आहेत. शैली आणि प्रतिमा यांची नाविन्यता दर्शविणाऱ्या समकालीन भारतीय जीवनातील वीस कथा त्यांच्या द आर्ट ऑफ डाईंग या कथासंग्रहात आहेत. नवदोत्तरी कालखंड हा द्विअक्षीय संघर्षाचा कालखंड आहे. लिंग जाणीवेतील स्त्री-पुरुष हा संघर्ष, गरीब-श्रीमंत, भांडवलदार-कामगार, पर्यावरण आणि विकास, स्थलांतरित-मूळनिवासी यांसारख्या द्विअक्षीय संघर्षाचे प्रतिबिंब एकूणच गीता हरिहरन यांच्या सर्व प्रकारच्या साहित्यातून शब्दांकित झाले आहे.
गीता हरिहरन यांची विचारक लेखक आणि कृतीशील लेखक अशा ओळख आहे. त्यांच्या साहित्यिक कार्याबद्दल त्यांना अनेक पुरस्कारांनी गौरविण्यात आले आहे. त्यामध्ये कॉमनवेल्थ लेखक पुरस्कार (१९९७) आणि भारत सरकारच्या मानव संसाधन विकास मंत्रालय यांची वरिष्ठ लेखक वृत्ती यांचा समावेश होतो.
वर्ग:महिला संपादनेथॉन २०२० लेख वर्ग:इंग्लिश लेखक वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
पुरी−गांधीधाम एक्सप्रेस
पुरी गांधीधाम एक्सप्रेस ही पश्चिम रेल्वेची अतिजलद रेल्वेगाडी आहे. ती भारत देशाच्या ओरिसा राज्यातील पुरी ते गुजरात राज्यातील गांधीधाम पर्यंत आठवड्यातून एकदा धावते. या ट्रेनची घोषणा सन २०११ च्या अंदाजपत्रकात झाली आणि ही १४ नोव्हेंबर २०११ रोजी धावू लागली. या गाडीचा क्रं. १२९९३/१२९९४ आहे. ही गाडी प्रत्यक शुक्रवारी गांधीधाम पासून निघते आणि रविवारी पुरी येथे पोहचते तर ती सोमवारी पुरी येथून निघते आणि बुधवारी गांधीधाम येथे पोहचते. ही गाडी ओरिसा, छत्तीसगढ, मध्य प्रदेश, महाराष्ट्र, गुजरात या राज्यांत एकूण २३ थांबे घेत एकूण २,२८३ किमीचा (१४१९ मैल) प्रवास करते. त्या प्रवासासाठी ती सरासरी ४१ तास ३० मिनिटे घेते.
रचना
या गाडीला १ वातानुकूलित दुहेरी, १ वातानुकूलित तिहेरी, ८ शयनयान, ६ सामान्य आणि २ सामानवाहतूक तथा सामान्य असे डबे लावले जातात. या गाडीला खानपान व्यवस्थेचा डबा नसतो पण त्यासाठी सुविधा पुरवली जाते. वातानुकूलित वर्गाच्या खिडक्या मोठ्या आहेत. बैठकीच्या खाली सामान ठेवण्याची व्यवस्था आहे.
इंजिने
हा गाडी वटवा येथील डब्ल्यूडीएम-३ए (WDM-3A) या डीझेल इंजिनाच्या मदतीने गांधीधाम ते अहमदाबाद दरम्यान ट्रेन धावते आणि तेथून पुढे वडोदरा येथील डब्ल्यूएपी-४इ (WAP-4E)च्या मदतीने रायपूर पर्यंत ट्रेन धावते. पुढे डब्ल्यूडीएम-३ए (WDM-3A)च्या सहाय्याने ती ट्रेन पुरी पर्यंत धावते.
वेळापत्रक
वर्ग:पश्चिम रेल्वेच्या प्रवासी गाड्या वर्ग:भारतीय रेल्वेगाड्या
ढाक्याचीवाडी
ढाक्याचीवाडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नांदेड जिल्ह्यातील हदगाव तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
नैऋत्य मान्सूनमुळे पडणाऱ्या पावसाळ्याचा ऋतू वगळता येथील हवामान सर्वसाधारणपणे कोरडेच असते. येथे वर्षात चार ऋतू असतात. हिवाळा हा नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी अखेरपर्यंत असतो. त्यानंतर येणारा उन्हाळा मात्र जूनच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत खेचला जातो. नैऋत्य मान्सूनचा पाऊस त्याच्या पाठोपाठ येतो आणि ऑक्टोबरच्या पहिल्या आठवड्यापर्यंत टिकतो. शेष ऑक्टोबर आणि नोव्हेंबरचा पूर्वार्ध हा मान्सूनोत्तर गरमीचा काळ असतो. सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ९९० मि.मी.आहे. नैऋत्य मोसमी वाऱ्यापासून पडणाऱ्या पावसाचे प्रमाण एकूण वार्षिक पर्जन्याच्या ८५ टक्के आहे. जुलै आणि ऑगस्ट हे वर्षातील सर्वाधिक पर्जन्याचे महिने आहेत.
संदर्भ
वर्ग:हदगाव तालुक्यातील गावे वर्ग:नांदेड जिल्ह्यातील गावे
तेरव
तेरव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील दक्षिण कोकणातील रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती केली जाते.
संदर्भ
१.https://villageinfo.in/ २.https://www.census2011.co.in/ ३.http://tourism.gov.in/ ४.https://www.incredibleindia.org/ ५.https://www.india.gov.in/topics/travel-tourism ६.https://www.mapsofindia.com/
वर्ग:चिपळूण तालुक्यातील गावे वर्ग:रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील गावे
विज्ञान आणि तंत्रज्ञान मंत्रालय
विज्ञान आणि तंत्रज्ञान मंत्रालय हे भारतातील विज्ञान आणि तंत्रज्ञानाशी संबंधित नियम आणि कायदे तयार करण्याचे आणि प्रशासनाचे काम करणारे भारत सरकारचे मंत्रालय आहे.
संघटना
मंत्रालयात खालील विभागांचा समावेश आहे:
विज्ञान आणि तंत्रज्ञान विभाग
वर्ग:भारताची मंत्रालये
दत्तप्रसन्न कारखानीस
दत्तप्रसन्न नारायण कारखानीस (जन्म : १७ ऑगस्ट १९०८ -  - १५ फेब्रुवारी १९८६ ) मराठी कवी होते.त्यांचा जन्म खानदेशातील चाळीसगाव येथे झाला. 'कुणा आवडतो मोर पिसाऱ्याचा' ही त्यांनी लिहिलेली कविता शाळेच्या क्रमिक पाठ्यपुस्तकात होतो, ती मुलांच्या अतिशय आवडीची होती. या कवितेशिवाय त्यांच्या इतरही काही कविता पाठ्यपुस्तकांत होत्या.
त्यांच्या कवितांचे 'क्षितिजावर' व काव्यविलास असे दोन कवितासंग्रह निघाले.
कुणा आवडतो......पहिले कडवे
वर्ग:मराठी कवी वर्ग:इ.स. १९०८ मधील जन्म
बांगलादेश क्रिकेट संघाचा झिम्बाब्वे दौरा, २००३-०४
बांगलादेशी क्रिकेट संघाने १९ फेब्रुवारी ते १४ मार्च २००४ दरम्यान दोन सामन्यांच्या कसोटी मालिकेसाठी आणि पाच सामन्यांच्या एकदिवसीय आंतरराष्ट्रीय (वनडे) मालिकेसाठी झिम्बाब्वेचा दौरा केला. झिम्बाब्वेने कसोटी मालिका १-० आणि एकदिवसीय मालिका २-१ ने जिंकली.
संदर्भ
वर्ग:बांगलादेश क्रिकेट संघाचे झिम्बाब्वे दौरे वर्ग:इ.स. २००४ मधील क्रिकेट
येरूळी
येरूळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील वाई तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.येथील वातावरण उष्णकटिबंधीय प्रकारचे आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ८९० मिलीमीटर आहे. हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २३ अंश सेल्सियस आहे.हिवाळ्यात तापमान १५ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३५ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
संदर्भ
वर्ग:वाई तालुक्यातील गावे वर्ग:सातारा जिल्ह्यातील गावे
सोनारी (परांडा)
सोनारी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील उस्मानाबाद जिल्ह्यातील परांडा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील वातावरण साधारणपणे उष्ण व कोरडे असते. पावसाळा जून महिन्याच्या मध्यापासून सुरू होऊन सप्टेंबरच्या शेवटी संपतो.ऑक्टोबर ते नोव्हेंबर मध्यापर्यंत दमट वातावरण असते. नोव्हेंबर मध्य ते जानेवारी हिवाळा असतो. फेब्रुवारी ते मार्च वातावरण कोरडे असते. एप्रिल ते जून उन्हाळा असतो.सरासरी वार्षिक पर्जन्यमान ६०० मिलीमीटर असते.
संदर्भ
वर्ग:परांडा तालुक्यातील गावे वर्ग:उस्मानाबाद जिल्ह्यातील गावे
माजगाव (मुळशी)
माजगाव हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील मुळशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात. मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १६२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:मुळशी तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
हार्पर्स फेरी
हार्पर्स फेरी अमेरिकेच्या वेस्ट व्हर्जिनिया राज्यातील छोटे गाव आहे. शेनान्डोआह आणि पोटोमॅक नदीच्या संगमावर असलेल्या या गावची लोकसंख्या २०२० च्या जनगणनेनुसार २८६ होती.
हार्पर्स फेरी जेफरसन काउंटीमध्ये मोडते व व्हर्जिनिया, वेस्ट व्हर्जिनिया आणि मेरीलँडच्या सीमांच्या तिठ्यावर आहे.
इतिहास
अमेरिकन यादवी युद्धादरम्यान हार्पर्स फेरीसह वेस्ट व्हर्जिनिया राज्य व्हर्जिनियाचा भाग होते व उत्तर-दक्षिणेच्या सीमेवरील सगळ्यात उत्तरेकडचे गाव होते. अठराव्या शतकात या ठिकाणी रॉबर्ट हार्पर फेरी चालवायचा. त्यावरून येथील वस्तीला नाव मिळाले. अमेरिकन यादवी युद्धादरम्यान १६ ऑक्टोबर, १८५९ रोजी जॉन ब्राउन याने या गावावर छापा घालून येथील शस्त्रागार हस्तगत करण्याचा प्रयत्न केला. यात ब्राउनची दोन मुले मृत्यू पावले आणि ब्राउनला पकडण्यात आले. नंतर ब्राउनला फाशी दिली गेली.
वर्ग:वेस्ट व्हर्जिनियामधील शहरे वर्ग:मिशन ६६,६६६ लेख वर्ग:जेफरसन काउंटी (वेस्ट व्हर्जिनिया)
फ्रंट रॉयल
फ्रंट रॉयल अमेरिकेच्या व्हर्जिनिया राज्यातील शहर आहे. हे वॉरेन काउंटीमधील एकमेव शहर तेथील प्रशासकीय केन्द्रही आहे. या शहराची लोकसंख्या २०२० च्या जनगणनेनुसार १४,४०० होती.
इतिहास
सतराव्या शतकाच्या उत्तरार्धात या शहराच्या आसपासचा प्रदेश इरॉक्वॉ जमातीने बळकावल्याचा उल्लेख आहे. अठराव्या शतकाच्या पूर्वार्धात हा प्रदेश चेरोकी जमातीच्या ताब्यात होता. १७४४मध्ये इरॉक्वॉनी अॅलीघेनी पर्वतरांगेच्या पूर्वेचा प्रदेश व्हर्जिनिया वसाहतीला विकला त्यात फ्रंट रॉयलचाही समावेश होता. १७५४मध्ये या शहराची स्थापना लीह्यूटाउन नावाने झाली. १७८८मध्ये याचे नाव बदलून फ्रंट रॉयल झाले. अमेरिकन यादवी युद्धादरम्यान २३ मे, १८६२ रोजी फ्रंट रॉयलची लढाई येथे घडली.
वर्ग:व्हर्जिनियामधील शहरे वर्ग:मिशन ६६,६६६ लेख वर्ग:वॉरेन काउंटी (व्हर्जिनिया)
मादेड
मादेड हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील पुणे जिल्ह्यातील मुळशी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १६२० मिमी पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:मुळशी तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे
लोहारे (वाई)
लोहारे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सातारा जिल्ह्यातील वाई तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
हे गाव समुद्रसपाटीपासून साधारणपणे ७०० मीटर उंचीवर वसलेले आहे.येथील वातावरण उष्णकटिबंधीय प्रकारचे आहे.इथे पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडतो.वार्षिक पर्जन्यमान ८९० मिलीमीटर आहे. हिवाळ्यात इथे सुखद गारवा असतो.सरासरी वार्षिक तापमान २३ अंश सेल्सियस आहे.हिवाळ्यात तापमान १५ अंश सेल्सियसपर्यंत खाली जाते तर उन्हाळ्यात ते ३५ अंश सेल्सियसपर्यंत वर चढते.
करण (ज्योतिषशास्त्र)
करण ही भारतीय ज्योतिषशास्त्रातील एक संकल्पना आहे.
ज्योतिषशास्त्रामध्ये एखादा मुहूर्त चांगला  की वाईट हे ठरविण्यासाठी योगांचा आधार घेतला जातो. कालमापनाचे शेवटचे अंग हणजे करण होय. तिथीचा अर्धा  भाग म्हणजे करण होय. एका तिथीमध्ये पूर्वार्धात एक व उत्तरार्धात दुसरे अशी दोन करणे होतात. सूर्याच्या पुढे ६ अंश चंद्र जाण्यास जो वेळ लागतो त्यास करण असे म्हणतात. एकूण करणे ११ असून त्यांचे दोन प्रकार आहेत. ११ पैकी बल(१), वालव(२), कौलव(३), तैतिल(४), गर(५), वणिज(६), विष्टी/भद्रा(७) या पहिल्या सात करणांना चर करणे असे म्हणतात, तर उरलेल्या शकुनी, चतुष्पाद, नाग व किंस्तुघ्न या चार करणांना स्थिर करणे म्हणतात.
पहिली सात करणे म्हणजे चर करणे ही शुक्ल प्रतिपदेच्या उत्तरार्धापासून क्रमाने सुरू होतात व त्यानुसार, कृष्णपक्षातील चतुर्दशीच्या पू्र्वार्धापर्यत एकूण ५६ करणे पुन्हा पुन्हा येतात. नंतर कृष्णपक्षातील चतुर्दशीच्या उत्तरार्धाला शकुनी, अमावस्येच्या पूर्वार्धाला चतुष्पाद व अमावस्येच्या उत्तरार्धाला नाग ही करणे येतात. शुक्ल पक्षाच्या पूर्वार्धाला किंस्तुघ्न करण असते.
तिथीवरून करण काढण्याची रीत
ज्या तिथीचे करण काढायचे असेल त्या तिथीसह शुक्ल प्रतिपदेपासून मोजून जी संख्या येईल तिच्या दुपटीतून १ वजा करून ७ ने भागावे. जी बाकी उरेल तोच अंक त्या तिथीच्या उत्तरभागीचे करण समजावे.
उदा० कृष्णपक्षातील नवमी ही शुक्ल प्रतिपदेपासून २४वी येते. तिची दुप्पट ४८. उणे १ केल्यावर ४७. ४७ भागिले ७, बाकी उरते ५. ५वे करण गर, म्हणून कृष्ण नवमीस उत्तरभागी गर करण असेल.
वर्ग:हिंदू पंचांग
बालमणी अम्म
नालापट बालमणी अम्मा (१९ जुलै १९०९ ते २९ सेप्टेंबर २००४) ह्या आधुनिक मलयाळम् कवयित्री होत्या.त्या एक मातृत्वाच्या कवयत्री म्हणून ओळखल्या जात. तसेच त्यांनी लिहलेल्या अम्मा (आई), मुथासी (आजी) आणि माझुविंटे या कथा खूप गाजल्या होत्या.त्यांना खुपसे अवार्ड्स मिळाले आहेत त्यामध्ये पद्मश्री भूषण अवार्ड देखील त्यांना प्रदान करण्यात आला होता.
जीवन परिचय
त्यांचा जन्म मलबारमधील पुन्नयूरक्कुळम् (ता. वन्नेरी) येथे. त्यांचे माता-पिता कोच्चुअम्म व चिट्टन्नूर कुंजुण्णी राजा अशी नावे होती आणि पती कै. एम्. व्ही. नायर. मातृभूमि या नियतकालिकाचे कै. नायर हे प्रदीर्घ काल कार्यकारी संचालक होते. बालमणी अम्मा यांचे औपचारिक शिक्षण झाले नाही पण त्यांनी घरीच संस्कृत व इंग्रजीचे शिक्षण घेतले.नालप्पाट्टू नारायण मेनन हे मल्याळम् कवी व लेखक त्यांचे मामा होत. असा साहित्यिक वारसा लाभलेल्या कुटुंबात त्यांचे बालपण व्यतीत झाले. माधवी कुट्टी (कमला दास) ह्या बालपणी अम्म यांच्या कन्या असून त्यांनी मलयाळम्मध्ये कथा-कादंबरीलेखन आणि इंग्रजी त कवितालेखनही केले.