cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
शिवनेरी
इतिहास
शिवाजी महाराजांच्या पुणे परिसरातील कारवाया आदिलशाहीला खुपत होत्या. मोगलांना जरी त्या ठाऊक असल्या तरी अजून त्यांना त्याचा थेट उपसर्ग होत नव्हता. त्याच सुमाराला काही महादेव कोळी लोकांनी मोगलांविरुद्ध आघाडी उघडून जुन्नर व शिवनेरीचा ताबा घेतला. ह्यापूर्वी हा भाग निजामशाहीकडे होता. निजामशाही पडल्यानंतर सीमाभागाकडे आदिलशाहीचे व मोगलांचे थोडे दुर्लक्ष होत होते. कदाचित ह्याचा फायदा घेऊन ह्या महादेव कोळ्यांनी त्या प्रांतावर अधिकार स्थापित केला असावा. मोगलांनी ह्यावर लगेच उपाययोजना करण्यासाठी व महादेव कोळ्यांना परास्त करण्यासाठी एक भली मोठी फौज पाठवली. शिवनेरीला वेढा पडला व लवकरच महादेव कोळ्यांच्या नवख्या सैन्याने बलाढ्य मोगल सैन्यापुढे नांगी टाकली. सुमारे १५०० महादेव कोळ्यांना जेरबंद करण्यात आले. त्यांचे अतोनात हाल करून नंतर माथ्यावरच्या एका चौथऱ्यावर त्यांचा शिरच्छेद करण्यात आला. ह्या नरसंहाराची आठवण म्हणून आज त्या चौथऱ्याला कोळी चौथरा म्हणतात. नंतर त्या चौथऱ्यावर एक घुमटी बांधली गेली व त्यावर पारसीमधे दोन शिलालेखदेखील आहेत. या उठावाचे नेतृत्व सरनाईक व किल्ल्याचे किल्लेदार खेमाजी रघतवान यांनी केले.यात सरनाईकाच्या कुटूंबाला,नातेवाईकांना तसेच 52 मावळातील देशमुख/नाईकांना यांची धरपकड करून शिरछेद करण्यात आला. यात लहान मुले तसेच स्त्रियांचा देखील समावेश होता. आपली दहशत बसावी म्हणून तसेच पुन्हा उठाव होऊ नये म्हणून मोघलांनी असे भयानक दुष्कृत्य केले. [२]
गडावर जाण्याच्या वाटा
गडावर जाण्याच्या दोन प्रमुख वाटा जुन्नर गावातूनच जातात. पुणेकरांना तसेच मुंबईकरांना एका दिवसात शिवनेरी पाहून घरी परतता येते. या वाटेने गडावर यायचे झाल्यास जुन्नर शहरात शिरल्यानंतर नव्या बसस्टँड समोरील रस्त्याने छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या पुतळ्याजवळ यावे. येथे चार रस्ते एकत्र मिळतात. डाव्या बाजूस जाणाऱ्या रस्त्याने साधारणतः एक किलोमीटर गेल्यावर रस्त्याच्या उजव्या कडेला एक मंदिर लागते. मंदिरासमोरून जाणारी मळलेली पायवाट थेट शिवनेरी किल्ल्याच्या एका कातळभिंतीपाशी घेऊन जाते. भिंतीला लावलेल्या साखळीच्या आणि कातळात खोदलेल्या पायऱ्यांच्या साह्याने वर पोहचता येते. ही वाट थोडी अवघड असून गडावर पोहचण्यास पाऊण तास लागतो. छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या पुतळ्यापासून डाव्या बाजूच्या रस्त्याने चालत सुटल्यास डांबरी रस्ता आपणास गडाच्या पायऱ्यांपाशी घेऊन जातो. या वाटेने गडावर येताना सात दरवाजे लागतात. पहिला महादरवाजा, दुसरा पीर दरवाजा, तिसरा परवानगीचा दरवाजा, चौथा हत्ती दरवाजा, पाचवा शिपाई दरवाजा, सहावा फाटक दरवाजा आणि सातवा कुलाबकर दरवाजा. या मार्गे किल्ल्यावर पोहचण्यासाठी दीड तास लागतो.
कसे जाल ?
जुन्नरला येतांना माळशेज घाट पार केल्यावर '८ ते ९ कि.मी.’ अशी एक पाटी रस्त्याच्या कडेला लावलेली दिसते. हा मार्ग गणेश खिंडीतून शिवनेरी किल्ल्यापर्यंत जातो. या मार्गाने गडावर पोहचण्यास मुंबईपासून एक दिवस लागतो
पुणे मधून नारायणगाव पर्यंत साधारणतः 75 कि.मी. अंतरावर पुणे-नाशिक मार्गे व त्यानंतर नारायणगाव-जुन्नर मार्गे 15 कि.मी.
इतर
महाराष्ट्र राज्य परिवहन मंडळाच्या पुणे-मुंबई दरम्यान धावणाऱ्या आरामदायक विनाथांबा बससेवेला शिवनेरी असे नाव दिलेले आहे.
शशांक पोवार
शशांक दिनकर पोवार (मार्च ७, इ.स. १९७६;  कोल्हापूर, महाराष्ट्र - हयात) हे मराठी संगीतकार, संगीत संयोजक आहे. यांनी मराठी दूरचित्रवाणी मालिकांची शीर्षकगीते, चित्रपटगीते, मराठी संगीत अल्बम इत्यादी माध्यमांतून संगीत दिले आहे. झी मराठीवरील कुंकू या मालिकेसाठी यांनी चाल दिलेले शीर्षकगीत विशेष गाजले. याशिवाय झी मराठीवरील नक्षत्रांचे देणे या प्रसिद्ध कार्यक्रमासाठी विंदा करंदीकर आणि ना.धों. महानोर यांच्या गीतरचना संगीतबद्ध केल्या आहेत.
ऑडिओ लोगो
वर्ग:इ.स. १९७६ मधील जन्म वर्ग:मराठी गायक वर्ग:मराठी संगीतकार वर्ग:संगीत संयोजक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
राजेश भुदिया
भुदिया, राजेश वर्ग:केन्याचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:रिकामी पाने
फ्रांसिस दि'ब्रिटो
फादर फ्रान्सिस दिब्रिटो (४ डिसेंबर, इ.स. १९४३ ; नंदाखाल, ठाणे जिल्हा, महाराष्ट्र - हयात) हे महाराष्ट्रातल्या वसई येथील कॅथॉलिकपंथीय ख्रिस्ती धर्मगुरू व मराठी लेखक आहेत. ख्रिस्ती व ज्यू धर्म हे त्यांचे प्रमुख अभ्यासविषय असून त्यांविषयी त्यांनी मराठीतून लेखन केले आहे.
कार्य
फ्रान्सिस दिब्रिटो हे ख्रिस्ती धर्मगुरू असले, तरी त्यांची खरी ओळख ती नाही. दिब्रिटो हे पर्यावरणाचे रक्षणकर्ते, गुंडशाहीविरुद्ध आवाज उठविणारे कार्यकर्ते आणि सुजाण, सजग आणि सामाजिक भान असलेले व्यक्तिमत्त्व अशी आहे. ’सुवार्ता’ या मासिकाद्वारे त्यांनी सामाजिक प्रबोधनाचे अनेक वेगवेगळे विषय मांडले आणि काही उपक्रमही राबवले. त्यामुळे हे मासिक केवळ ख्रिस्तीधर्मीयांसाठी न राहता मराठी साहित्यातही या मासिकाचा स्वतंत्र ठसा उमटला. ’हरित वसई संरक्षण समिती’च्या माध्यमातून फ्रान्सिस दिब्रिटो यांनी पर्यावरण संरक्षण, जतन आणि संवर्धनाची मोठी चळवळ उभी केली. वसईतील ’राजकारणाचे गुन्हेगारीकरण आणि गुन्हेगारीचे राजकारण’ यांच्या विरोधातही त्यांनी पुढाकार घेतला आणि मोठी मोहीम राबविली.
संघर्षयात्रा ख्रिस्तभूमीची हे पुस्तक लिहिण्यासाठी दिब्रिटो यांनी बराच काळ इस्रायलमध्ये राहून संशोधन केले होते. .
संदर्भ
वर्ग:मराठी पत्रकार वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १९४३ मधील जन्म
तांबट
तांबट ( इंग्लिश:coppersmith) म्हणजे तांब्याच्या वस्तू तयार करणारे कारागीर. वर्ग:व्यवसाय
हरियाणाचे प्रशासकीय विभाग
हरियाणा राज्याची निर्मिती १ नोव्हेंबर १९६६ साली झाली. हरियाणा राज्याचे प्रशासकीय विभाग सहा आहेत. हरियाणाच्या राजधानीचे शहर चंदिगढ हा एक केंद्रशासित प्रदेश आहे.
आबालाल रहिमान
आबालाल रहिमान (१८६० - डिसेंबर २८, १९३१) वास्तववादी चित्रशैलीतील चित्रांकरता प्रसिद्ध असलेले एकोणिसाव्या शतकातील मराठी चित्रकार होते.
नांदिवली तर्फे अंबरनाथ
नांदिवली तर्फे अंबरनाथ हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील कल्याण तालुक्यातील एक गाव आहे.
आबालाल रहिमान
जीवन
आबालालांचा जन्म १८६० साली कोल्हापुरात झाला. त्यांच्या घराण्यात कुराणाच्या हस्तलिखित व सुलेखन, चितारकामाने सजवलेल्या प्रती बनवण्याचे काम पिढीजात केले जात होते. त्यांचे वडील कोल्हापूर संस्थानात कारकून होते. ते फारसीमध्ये पारंगत होते. बालपणी आबालाल कुराणाची हस्तलिखिते रंगविण्यात वडलांना मदत करीत. त्यातूनच त्यांना बालवयात चित्रकलेची गोडी लागली. त्यांचे शिक्षण सहाव्या इयत्तेपर्यंत राजाराम हायस्कूलमध्ये झाले. त्यांना मराठी, संस्कृत, अरबी व इंग्रजी या भाषा येत होत्या. एका ब्रिटिश रेसिडेन्टच्या पत्नीने आबालाल यांची चित्रे पाहिली आणि पुढील शिक्षण घेण्यासाठी जे. जे. स्कूल ऑफ आर्ट, मुंबईला पाठविण्यासाठी घरच्यांना प्रवृत्त केले. शाहू महाराज व रिजन्सी कौन्सिल यांच्या आर्थिक मदतीने ते मुंबईला गेले.
जीवन व कार्य
१८८८ मध्ये त्यांच्या एका चित्राला व्हाईसरॉयचे सुवर्णपदक प्राप्त झाले होते. तेव्हापासून जे. जे. मध्ये सुवर्णपदक देण्याची पद्धत सुरू झाली. रावबहादुर धुरंधर, माधवराव बागल हे चित्रकारदेखील त्यांना आपले गुरू मानत. आबालाल यांची ‘रावणेश्र्वर’ आणि ‘संध्यामठ’ ही दोन चित्रे खूप गाजली. या दोन चित्रांवरून त्यांचे कौशल्य दिसून येते. राजर्षी शाहू महाराजांचे निधन झाल्यावर आपल्या कलेचा चाहता, रसिक या जगात राहिला नाही म्हणून त्यांनी आपली चित्रे पंचगंगेच्या पात्रात सोडून दिली. आबालाल मास्तर म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या अशा या असामान्य व संवेदनशील चित्रकाराचे १९३१ मध्ये निधन झाले.दिल्लीतील एका कलादालनासह कोल्हापुरातील न्यू पॅलेस व टाऊन हॉल येथील कलादालनांत त्यांची चित्रे जतन करून ठेवण्यात आली आहेत.
हरियाणाचे प्रशासकीय विभाग
वर्ग:हरियाणामधील विभाग
नांदिवली तर्फे अंबरनाथ
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
नाट्यशाळा
बाह्य दुवे
वर्ग:देशानुसार नाट्यसंस्था
आबालाल रहिमान
जीवन व कार्य
आबालाल रहिमान १८८८ पर्यंत मुंबईत होते. १८८० ते १८८८ या काळात त्यांनी आर्ट स्कूल मध्ये केलेली कामे स्कूलच्या जुन्या रेकॉर्डमध्ये पहावयास मिळतात. १८८८ मध्ये त्यांच्या एका चित्रांच्या एका संचासाठी त्यांना व्हॉईसरॉयचे (लॉर्ड डफरीन त्यावेळचे व्हॉईसरॉय) सुवर्णपदक देण्यात आले. गुळगुळीत पावडर शेडिंगच्या काळातही आबालाल यांनी रेखाचित्रांमध्ये स्वतंत्रपणे प्रस्थापित केलेली शैली पाहून त्यांच्यातील अभिजात कलागुणाची साक्ष पटते. स्कूल ऑफ आर्टमधील त्या वेळच्या अध्यापक वर्गात आबालालांविषयी किती आदर होता, याचा रावबहादुर धुरंधरांनी आपल्या पुस्तकात आवर्जून उल्लेख केलेला आहे. कुणा इतर कलावंतांशी तुलना करून आबालाल यांच्यातील कलागुणाची महती पटवून देण्याचे कारण नाही. त्यांच्या चित्रांच्या सान्निध्यात अपरिमित आनंद प्राप्त करून देणाऱ्या ज्या दृक् संवेदना होतात. त्यांतूनच आबालाल यांच्यातील कलासामर्थ्याची प्रचिती येते.
आबालाल हे एक संवेदनाक्षम व प्रयोगशील चित्रकार होते. त्यांनी पुष्कळ प्रकारच्या तंत्रपद्धती वापरून चित्रनिर्मिती केली असे त्यांचे शिष्य सांगतात. म्हणूनच त्यांची चित्रे ठरावीक ठशाची वाटत नाहीत. चित्रकला त्यांच्या बाबतीत केवळ व्यवसायाची बाब नव्हती तर ती एक प्रेरणाशक्ती होती. त्यांच्या अंतर्दृष्टीपुढे अव्याहतपणे असंख्य प्रतिमा एकामागून एक सरकू लागत. त्यांचे संबंध व्यक्तिमत्त्व त्या व्यापून टाकत. मग ते त्यातील मिळतील तेवढ्या प्रतिमा आपल्या माध्यमामधून अनुभवू पाहत. अशा अव्याहतपणे चाललेल्या मंथनातून कधी पंधरावीस हजार चित्रे घडली हे त्यांनासुद्धा समजले नाही. पहिल्या चित्रापासून ते अखेरच्या चित्रापर्यंत त्यांचा शोध चालूच होता आणि तरीसुद्धा कोल्हापूरसारख्या कलाक्षेत्रातील घडामोडींच्या दृष्टीने फारशा घटना न घडणाऱ्या अशा एकांतस्थळी सन १९२०-२१ च्या सुमारास आबालालना ज्या कलामूल्यांचा शोध लागला होता, तो मुंबईतल्या कलाकारांत पूर्णपणे रुजायला १९३५ साल उजाडावे लागले. यावरून त्यांच्या प्रतिभेची झेप केवढी होती हे ध्यानी येते.
संदर्भ
वर्ग:मराठी चित्रकार वर्ग:इ.स. १८६० मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९३१ मधील मृत्यू
नांदिवली तर्फे अंबरनाथ
संदर्भ
वर्ग:कल्याण तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
विंडोज सीई ५.०
वर्ग:मायक्रोसॉफ्ट विंडोज वर्ग:रिकामी पाने
भेंडाळा
भेंडाळा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
जॅक्सन, मिसिसिपी
जॅकसन हे अमेरिका देशातील मिसिसिपी राज्याचे राजधानीचे व सर्वात मोठे शहर आहे.
वर्ग:मिसिसिपीमधील शहरे वर्ग:अमेरिकेतील राज्यांच्या राजधानीची शहरे वर्ग:अमेरिकेतील शहरे वर्ग:हाइंड्स काउंटी (मिसिसिपी)
ॲप्पी फिझ
ॲप्पी फिझ हे २००५ मध्ये भारतात दाखल झालेले एक पेय आहे. हे पेय पार्ले अ‍ॅग्रोची निर्मिती आहे. ॲप्पी फिझमध्ये कार्बोनेटेड सफरचंदांचा रस असतो आणि कॉकटेलचा आधार म्हणून वापरला जाऊ शकतो. त्यात मद्य नसते. ॲप्पीच्या यशानंतर पार्ले अ‍ॅग्रोने सोडा मिश्रित सफरचंदांचा रस म्हणजेच ॲप्पी फिझ बनवले. याचेच सिक्वल प्रॉडक्ट ग्रुपो फिझ पार्ले ॲग्रोने बाजारात आणले. यात सोडा मिश्रित द्राक्षाचा रस आहे. २००५- २००८ मध्ये क्रिकेट सामन्यांमधील याच्या जाहिराती अपयशी ठरल्या होत्या. पार्ले अ‍ॅग्रोच्या परवान्याअंतर्गत ग्लोबल बेव्हरेज को. लि.मार्फत बांगलादेशात ॲप्पी फिझ यांची निर्मिती व विक्री केली जाते.
सिंधुदुर्ग जिल्हा
''हा लेख सिंधुदुर्ग जिल्ह्याविषयी आहे. सिंधुदुर्ग किल्ल्याच्या माहितीसाठी येथे टिचकी द्या''
सिंधुदुर्ग जिल्हा भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सर्वात कमी लोकसंख्या असलेला जिल्हा आहे. याचे प्रशासकीय केंद्र सिंधुदुर्ग नगरी, ओरोस ब्रुद्रुक येथे आहे. सिंधुदुर्ग हा सागरतटीय जिल्हा आहे. कोकणचे गांधी म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या अप्पासाहेब पटवर्धन यांचा आश्रम सिंधुदुर्ग जिल्ह्यात कणकवलीजवळ गोपुरी येथे आहे. सिंधुदुर्गात मालवणी बोली बोलली जाते.
पर्यटन, मासेमारी, आंबा, काजू, फणस हे येथील प्रमुख व्यवसाय आहेत. सिंधुदुर्ग हा महाराष्ट्रातील सगळ्यात जास्त (३८) किल्ले असणारा तसेच सर्व प्रकारचे म्हणजे जलदुर्ग, गिरिदुर्ग व भुईकोट किल्ले असणारा एकमेव जिल्हा आहे.
प्राचीन इतिहास
भगवान श्रीकृष्ण कालयवन या द्रविड राजास द्वारकेपासून हुलकावणी देत मुचकुंद राजाच्या गुहेत लपून बसले व कालयवनाचा वध झाल्यावर या जिल्ह्याच्या उत्तरेकडून घाट उतरून करवीरला गेले अशी आख्यायिका आहॆ. रामायणातही या प्रदेशाचा उल्लेख आहे. जिल्ह्यातील नेरूर येथे सापडलेल्या शिलालेखावरून या परिसरात चालुक्यांची सत्ता नांदली असा निष्कर्ष काढता येतो.
अर्वाचीन इतिहास
सिंधुदुर्ग जिल्ह्याची स्थापना १ मे, इ.स. १९८१ साली झाली. सिंधुदुर्ग जिल्ह्याचे आधीचे नाव दक्षिण रत्‍नागिरी जिल्हा होते, ते बदलून सिंधुदुर्ग ठेवण्यात आले. शिवाजी महाराजांनी कुरटे बेटावर बांधलेला सिंधुदुर्ग हा जलदुर्ग ह्या जिल्ह्यात आहे. . १९९९ साली सिंधुदुर्ग जिल्हा हा भारतातील पहिला पर्यटन जिल्हा म्हणून घोषित करण्यात आला.
मासेमारी
सिंधुदुर्ग जिल्ह्याला १२१ किलोमीटरचा समुद्र किनारा लाभला आहे. त्यामुळे येथे भरपूर मासेमारी होते.
प्रमुख मासेमारी बंदरे (८) - आचरा, कोचरा, देवगड, मालवण, विजयदुर्ग, वेंगुर्ला, शिरोडा आणि सर्जेकोट
मत्स्यॊत्पादन - १९२७३ मेट्रिक टन. .
मच्छीमार सहकारी संस्था - ३४ (एकूण सभासद १४२१६)
फुले
कोकणातील सिंधुदुर्ग जिल्ह्यात तऱ्हेऱ्हेची रानफुले आढळतात. ही फुले म्हणजे वनस्पतीशास्त्राचे अभ्यासक आणि पर्यावरण संवर्धकांसाठी अमूल्य ठेवा आहे. वनस्पतीशास्त्रज्ञ डॉ. बाळकृष्ण गावंडे आणि निसर्ग अभ्यासक वामन पंडित यांनी सिंधुदुर्गातील रानफुलांची माहिती देणारी ‘१०० वेलीफुले’ ही पुस्तिका तयार केली आहे. तीत सिंधुदुर्ग जिल्ह्य़ात आढळणाऱ्या सुमारे १०० वेलीफुलांची माहिती वाचायला मिळते. ही माहिती त्या फुलांच्या बाह्य स्वरूपाच्या वर्णनाबरोबरच खोड, पाने, पुष्पसंभार, फळे आदी शास्त्रीय तपशिलासह आहे.. पुस्तकात काही वेलीफुलांची रंगीत छायाचित्रे देण्यात आलेली आहेत. तसेच या वेलीफुलांच्या शास्त्रीय नावांप्रमाणेच त्यांची मराठी नावे, फुले-फळे येण्याच्या कालावधीविषयीही माहिती मिळते. मोरवेल, बेंदरीलची वेल, वासन वेल, कांगली, खांड वेल, गोमेटी, शेंगाळो, रवांतो, गारंबी, समुद्र अशोक, गावेल आदी लोकांच्या नेहमीच्या माहितीतल्या, तसेच बऱ्याचशा अज्ञात अशा वैशिष्ट्यपूर्ण वेलीफुलांची माहिती देणारे हे पुस्तक कणकवलीच्या पंडित पब्लिकेशन्सने प्रसिद्ध केले आहे.
समुद्र किनारे
वर्ग:सिंधुदुर्ग जिल्हा वर्ग:कोकण विभागातील जिल्हे वर्ग:महाराष्ट्रातील जिल्हे
रामकुंड
रामकुंड हे पवित्र ठिकाण गोदावरी नदीच्या पात्रात नाशिक येथे आहे. येथे स्नान करण्याने पुण्य मिळते असे मानले जाते.राम कुंड हे गोदावरी नदीवरील एक महत्त्वाचे धार्मिक कुंड आहे. हिंदू धर्मीय या कुंडास अतिशय पवित्र जागा मानतात.हिंदु धर्मानुसार येथे जर स्नान केले तर माणसास पापमुक्ती प्राप्त होते. समुद्रमंथनाच्या वेळी अमृत कलशातुन अमृताचे काही थेंब येथे पडले आणि राम कुंड पवित्र झाले अशी एक आख्यायिका आहे.हिंदू धर्मीय येथे अस्थी विसर्जन करण्यासाठी येतात. येथे जर आपल्या पुर्वजांच्या अस्थीचे विसर्जन केले तर त्या अस्थी पाण्यात विरघळतात आणि मृतत्म्यास मोक्ष मिळतो असा समज हिंदु धर्मीयांत आहे. येथे जवळच गंगा गोदावरीचे मंदीर आहे. दर बारा वर्षांनी येथे सिंहस्थ कुंभमेळा पार पाडतो. कुंभमेळ्याच्या वेळी लाखो हिंदु धर्मीय येथे जमतात आणि स्नान करून पुण्यप्राप्ती मिळवतात.यावेळी अनेक साधु संत उपस्थिती लावतात. रामकुंडाच्या जवळच सीता कुंड आणि लक्ष्मण कुंड आहे. राम कुंडाचा रामयनातही उल्लेख आहे.
अंबाला विभाग
हरियाणा राज्याचे सहा प्रशासकीय विभाग आहेत. त्यापैकी अंबाला विभाग एक आहे. या विभागात खालील जिल्हे येतात.
हे पहा
वर्ग:हरियाणा वर्ग:हरियाणामधील विभाग
रामकुंड
ठळक मजकूर
वर्ग:नाशिक
विंडोज एम्बेडेड कॉम्पॅक्ट ७
वर्ग:मायक्रोसॉफ्ट विंडोज वर्ग:रिकामी पाने
गवळण (निःसंदिग्धीकरण)
गवळण निःसंदिग्धीकरणातील लेख
गुरगांव विभाग
हरियाणा राज्याचे प्रशासकीय विभाग सहा आहेत. त्यापैकी गुरगांव विभाग एक आहे. या विभागात खालील जिल्हे येतात.
हे पहा
वर्ग:हरियाणा वर्ग:हरियाणामधील विभाग
सुरगाणा तालुका
इतिहास
सुरगाणा तालुक्याचा इ .स .१७०० सालापासूनचा इतिहास आढळतो. एकेकाळी 'सुरगाणा' हे एक संस्थान होते. या संस्थानाच्या सरहद्दीपासून ५ ते ६ कि. मी. अंतरावर भदर हे आणखी एक छोटे संस्थान होते. तेही सुरगाणा संस्थानच्या अधिपत्याखाली होते. धार संस्थानच्या परमार घराण्यातील राजे श्रीमंत रविराव, शंकरराव, प्रतापराव, यशवंतराव आणि शेवटचे राजे श्रीमंत धेर्यशीलराव पवार हे सुरगाणा संस्थानचे राजे होऊन गेले आहेत, तर देशमुख घराण्यातील श्रीमंत माधवराव खंडेराव देशमुख, यशवंतराव देशमुख, आनंदराव देशमुख, आणि शेवटचे राजे नारायणराव देशमुख हे भदर संस्थानचे राजे होऊन गेले आहेत.
सुरगाणा संस्थानचा 'मोतीबाग राजवाडा' अजूनही अस्तित्वात आहे. या राजवाड्याआधी दुसरा एक मोठा राजवाडा होता. मात्र फार पूर्वी तो जळून खाक झाल्याने हा मोतीबागेतील राजवाडा बांधण्यात आला होता. प्रतापराव देशमुख यांच्या दरबारात एकदा गायनाचा कार्यक्रम झाला. त्यावेळी एका गायकाने एक गाणे अतिशय सुरात गायले. गाणे ऐकून त्यावेळचे राजे प्रतापराव बेहद्द खुश झाले. छान सुरात गायलांस म्हणून गायकाचे कौतुक केले आणि “निंबारघोडी” ऐवजी “सुरगाणा” अशी संस्थानची नवी ओळख निर्माण केली. सुरगाणा तालुक्यातील सातमाळाच्या रांगांमध्ये "हातगड" किल्ला आहे. शिवाजी महाराजांनी सुरतेची लूट केल्यानंतर त्यांचा पहिला मुक्काम हा "हातगड " किल्ल्यावर होता ,अशी आख्यायिका आहे.
धार्मिक ठिकाणे
सुरगाणा तालुक्यातील माणी गावाजवळ बेलबारी तीर्थस्थळ आहे. तेथील माणकेश्वर मंदिर प्रसिद्ध आहे. येथे महाशिवरात्रीच्या दिवसी यात्रा भरते. पूर्वेला गिरजा मातेचे छोटे पण सुंदर मंदिर असून हजारो भाविक तिचे दर्शन घेण्यासाठी येत असतात. तालुक्यातील केळावण या गावी असलेला ५०० मीटर उंचीवरून पडणारा धबधबा बघण्यासाठी पर्यटक येत असतात. तालुक्यातील शिंदे या गावाजवळील केम डोंगरावर वर्षातून दोनदा, महाशिवरात्रीला व दीपावलीच्या सणाला यात्रा भरते. येथे महालक्ष्मी देवीचे दुर्मीळ मंदिर आहे.तसेच महाशिवरात्री नंतर होळी साठी सुरगाणा येथे यात्रा भरते. येथे सर्वात जास्त भाविकांची गर्दी असते. तसेच होळी हा सण सुरगाणा तालुक्यातील लोक आवडीने साजरा करतात. बारे येथे जवळच भिवतास धबधबा आहे तो पावसाळयामधे खुप सुन्दर दिसतो.
निकोल रे
निकोल रे (नोव्हेंबर ४, इ.स. १९८९:इलिनॉय, अमेरिका - ) ही एक अमेरिकन रतिअभिनेत्री आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:अमेरिकन रतिअभिनेत्री वर्ग:इ.स. १९८९ मधील जन्म
मंगेश पदकी
मंगेश पदकी यांची प्रकाशित पुस्तके
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:इ.स. १९२३ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९९ मधील मृत्यू
जिमी कामांडे
जेम्स कबाथा जिमी कामांडे (१२ डिसेंबर, १९७८ - ) हा 🇰🇪 kenyaकडून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळलेला खेळाडू आहे. हा उजव्या हाताने फलंदाजी आणि ऑफस्पिन गोलंदाजी करतात. कामांडे पूर्वी जलद मध्यमगती गोलंदाजी करायचा परंतु त्याच्या गोलंदाजीची पद्धतीबद्दल शंका व्यक्त झाल्यावर त्याने स्पिन गोलंदाजी करणे सुरू केले.
वर्ग:केन्याचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:केन्याचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. १९७८ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
हिसार विभाग
हरियाणा राज्याचे प्रशासकीय विभाग सहा आहेत. त्यापैकी हिसार विभाग एक आहे. या विभागात खालील जिल्हे येतात.
हे पहा
वर्ग:हरियाणा वर्ग:हरियाणामधील विभाग
जयपाल रेड्डी
जयपाल रेड्डी ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १५व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१५ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
लिथुएनियन सोव्हिएत साम्यवादी गणराज्य
लिथुएनियन सोव्हिएत साम्यवादी गणराज्य (Литовская Советская Социалистическая Республика; लिथुएनियन: Lietuvos Tarybų Socialistinė Respublika) हे भूतपूर्व सोव्हिएत संघाच्या १५ गणराज्यांपैकी एक गणराज्य होते.
निर्मला देशपांडे (साहित्यिक)
निर्मला देशपांडे या एक मराठी लेखिका व कवयित्री आहेत. त्यांचे वडील डॉक्टर आणि पती ॲक्च्युअरी होते.
जितेंद्र सिंह
जितेंदर सिंग ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १५व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
लिथुएनियन सोव्हिएत साम्यवादी गणराज्य
१९१८ पर्यंत रशियन साम्राज्याच्या अधिपत्याखाली असलेल्या लिथुएनियाने ह्याच साली स्वातंत्र्याची घोषणा केली. १९४० साली रशियाने लिथुएनियावर केलेल्या यशस्वी आक्रमणानंतर हे राष्ट्र पुन्हा रशियाच्या अधिपत्याखाली आले व सोव्हिएत संघाचे गणराज्य बनवण्यात आले. ११ मार्च १९९० रोजी सोव्हिएत संघाचे विघटन झाले व सोव्हिएत लिथुएनियाचे पुन्हा स्वतंत्र लिथुएनिया देशामध्ये रूपांतर झाले.
निर्मला देशपांडे (साहित्यिक)
बाह्य दुवे
वर्ग:मराठी लेखिका वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
नांदिवली तर्फे पाचानंद
नांदिवली तर्फे पाचानंद हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील कल्याण तालुक्यातील एक गाव आहे.
जितेंद्र सिंह
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१५ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
नांदिवली तर्फे पाचानंद
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
लिथुएनियन सोव्हिएत साम्यवादी गणराज्य
सो वर्ग:सोव्हिएत संघाची गणराज्ये
नांदिवली तर्फे पाचानंद
संदर्भ
वर्ग:कल्याण तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील बॅडमिंटन
२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील बॅडमिंटन स्पर्धा ४ ते १४ ऑक्टोबर २०१० दरम्यान सिरी फोर्ट क्रीडा संकुल व साकेत क्रीडा संकुल नवी दिल्ली येथे खेळवण्यात आली.
पदक तक्ता
{{legend|#ccccff|यजमान देश|border=solid 1px #AAAAAA}}
संदर्भ व नोंदी
वर्ग : २०१० राष्ट्रकुल खेळ
मेरी ॲनिंग
मेरी ॲनिंग (इंग्लिश: Mary Anning) (२१ मे, इ.स. १७९९ - ९ मार्च, इ.स. १८४७) ह्या ब्रिटिश पुराजीवशास्त्रज्ञ तसेच जीवाश्म संग्राहक व व्यापारी होत्या. त्या लाईम रेगीस, डॉर्सेट येथील निवासी होत्या. त्यांनी लाईम रेगीस भागात शोधलेल्या अनेक ज्यूरासिककालीन सागरी जीवाश्मांसाठी त्या जगभरात प्रसिद्ध झाल्या. त्यांच्या योगदानामुळे इतिहासपूर्व काळातील जीवन व पृथ्वीचा इतिहास यांच्या वैज्ञानिक आकलनामध्ये मूलभूत बदल घडले.
जीवन
लाईम रेगीस प्रदेशातील ब्ल्यू लिआस कड्यांमध्ये त्या जीवाश्मांचा शोध घेत. विशेषतः हिवाळी दिवसांमध्ये, जेव्हा भूस्खलनामुळे खडकांतील जीवाश्म उघड्यावर पडत. अशा वेळी लवकरात लवकर जीवाश्म गोळा करणे आवश्यक होते अन्यथा ते समुद्रात वाहून जाण्याची शक्यता होती. हे काम अवघड होते व इ.स. १८३३ मधील अशाच एका भूस्खलनात त्यांचा जवळजवळ जीव जाणार होता. त्या भूमीपातात त्यांचा कुत्रा ट्रे मात्र मरण पावला. त्यांचा उल्लेखनीय शोध म्हणजे पहिल्यांदा बरोबर ओळखला गेलेला 'इक्थिऑसॉर' नावाच्या डायनासॉरचा सापळा. हा सापळा मेरी व त्यांचा भाऊ जोसेफ यांना त्यांच्या वयाच्या केवळ बाराव्या वर्षी सापडला होता. त्यांचे इतर महत्त्वाचे शोध म्हणजे, 'प्लेसिऑसॉर'चे पहिले दोन सापळे, 'टेरॉसॉर'चा जर्मनीबाहेर सापडलेला पहिला सापळा आणि काही माशांचे महत्त्वपूर्ण सापळे. त्यांच्या निरिक्षणांमुळे असा शोध लागला, की 'कॉर्पोलाईट' दगड (जे 'बेझोआर' दगड म्हणून त्या काळात ओळखले जात) हे खरे पाहता जीवाश्मरूपातील विष्ठा आहेत. तसेच बेलेमनाईट जीवाश्मांमध्ये त्यांना जीवाश्मरूपातील 'शाईची पिशवी' आढळली. अशी पिशवी सहसा ऑक्टोपस व इतर सेफलोपॉड प्रजातीतील प्राण्यांमध्ये आढळते. यावरून बेलेमनाईट हे याच प्रजातीतील असावेत असा निष्कर्ष काढण्यात आला. भूगर्भशास्त्रज्ञ हेन्री देला बेचे यांनी 'दुरिआ ॲन्तिक्विऑर' हे मेरी ॲनिंगच्या जीवाश्मांवर आधारित वित्र काढले. प्राचीन काळातील जीवन दाखवणारे व मोठ्या प्रमाणावर प्रसिद्धी मिळालेले ते पहिले चित्र होते. या चित्राच्या प्रती विकून हेन्री यांनी मेरी ॲनिंगला त्याच्या विक्रितील काही भाग मदत म्हणून दिला.
इ.स.च्या १९व्या शतकातील वैज्ञानिक समुदायात प्रामुख्याने श्रीमंत व ॲंग्लिकन धर्माच्या पुरुषांचे वर्चस्व होते. ॲनिंग यांचे स्त्री असणे, तसेच त्यांचा सामाजिक स्तर (त्यांचे वडील सुतारकाम करत) यामुळे त्यांना तेव्हाच्या वैज्ञानिक समुदायात पूर्णपणे सहभागी होता आले नाही. त्यांनी जवळपास पूर्ण आयुष्य आर्थिकदृष्ट्या हालाखीत काढले. त्यांचे कुटुंब गरीब होते तसेच चर्चच्या तेव्हाच्या कयद्यांनुसार त्यांना सामाजिक भेदभावास तोंड द्यावे लागले. त्या अकरा वर्षाच्या असतांनाच त्यांचे वडील मरण पावले.
त्यांच्या शोधांमुळे त्यांचे नाव ब्रिटन, युरोप आणि अमेरिकेतील भूगर्भशास्त्रज्ञांमध्ये सुपरिचित झाले. तसेच जीवाश्म गोळा करणे आणि जीवाश्मांच्या शरीररचनेबद्दल अनेक जण त्यांचा सल्ला घेत असत. मात्र एक स्त्री असल्यामुळे त्यांना लंडनच्या जिऑलॉजिकल सोसायटीचा सदस्य बनता आले नाही. त्यांच्या शोधांचे योग्य ते श्रेयही त्यांना अनेकदा मिळाले नाही. एका पत्रात त्या लिहितात, "जगाने माझा इतका निर्दयीपणे उपयोग करून घेतला आहे की मला भीती वाटते त्यामुळे मी सर्वांबद्दल साशंक बनले आहे." इ.स. १८३९ मध्ये त्यांनी 'मॅगझीन ऑफ नॅचरल हिस्टरी'च्या संपादकाना त्या नियतकालिकातील एका दाव्याबद्दल एक पत्र लिहिले होते. त्यांच्या आयुष्यात एकदाच त्यांचे हेच एक लिखाण नियतकालिकांत प्रकाशित झाले.
त्यांच्या मृत्यूनंतर त्यांच्या अशा असाधारण आयुष्याबद्दल कुतुहल वाढत गेले. चार्ल्स डिकन्स यांनी इ.स. १८६५ मध्ये मेरी ॲनिंगबद्दल लिहिले की, "[त्या] सुताराच्या मुलीने नाव कमावले आहे आणि ती त्यास पात्र आहे." २०१० मध्ये (त्यांच्या मृत्यूनंतर एकशे त्रेसष्ठ वर्षांनी) रॉयल सोसायटीने त्यांचा समावेश विज्ञानावर सर्वाधिक प्रभाव पाडलेल्या १० ब्रिटिश महिलांच्या यादीत केले.
सोनार
(इंग्लिश: Goldsmith, गोल्डस्मिथ) म्हणजे सोने व अन्य मौल्यवान धातूंच्या वस्तू तयार करणारा कारागीर सुवर्णकार होय. सोनार हा दागिने, सणा-समारंभांत वापरल्या जाणाऱ्या चीजवस्तू, भांडी इत्यादी जिनसा घडवतात. आज सोन्याचा व्यवसाय हा सोनार वर्गा पुरता मर्यादित नाही इतर सर्व समाजाचे लोक कारागिरी व सराफा करत आहेत.
पारंपारिक व्यवसायात हातोडी, एरण, पकड, फुंकणी, इ. हत्यारे व बागेश्वरी वापरली जात असत.
अत्यंत प्राचीन व सनातन असणारा हा समाज, विविध ग्रंथात, पुराणात याचा उल्लेख सापडतो. अनेक संत महात्मे या समाजात होऊन गेले. अत्यंत शांत प्रिय व कर्मनिष्ठ समाज म्हणून ओळख आहे. सोनार समाजात अनेक उप पोटशाखा आहेत उदा. दैवज्ञ, अहिर, लाड, वैश्य, पांचाळ (पाच गोत्रांचा), विश्वब्राह्मण, बंजारा, टाक, मारवाडी अस्या १२५ गोत्र व विविध पोटजाती आहेत. पुर्वी हा समाज एकच होता आज ही एकमेकांची गोत्र एकमेकांशी जुळतात. दैवज्ञातील गोत्रे पांचाळ, लाड, अहिर मध्ये सापडतात.
भटकंती करत राज दरबारी आश्रय मिळाला आणि चाली रिती, खान पान, भाषा, संस्कार, गोत्र, दैवत यात बदल झाला. त्यावरून वर्ण व्यवस्था निर्माण झाली. पांचाळ व दैवज्ञा मध्ये उपनयनादी सर्व संस्कार केले जातात पुर्वी हा समाज शाखाहारी होता. सोनार समाजातील आचार्य असून. लाड व आयर (अहिर) हे क्षत्रीय समाज संबोधले जातात. वैश्य व इतर व्यापारी मध्ये शाखा मोडतात. काळाप्रमाने लिंगायत, जैन आदि इतर धर्म स्वीकारल्या मुळे त्यांची नावे व संस्कार या मध्ये बराच फरक पडला.
सोनार समाज हा मूळ हिंदू धर्म आहे. विश्वकर्मा पासून हा समाज उत्पन्न झाला. बागेश्वरी मुळ कालीका असल्यामुळे कालीका व विश्वकर्मा समाजाचे मुख्य दैवत असून. महादेव, खंडोबा, भैरोबा, विठ्ठल, बालाजी हे कुलस्वामी आणि तुळजाभवानी, रेणुका, योगेश्वरी, शिरसिंगी कालीका आदि कुलदेवता आहेत.
सोनार समाजामधील एकूण पोटजाती
सोनार समाजातील पोटजाती
१) लाड सोनार समाज
२) आहीर सोनार समाज
४) वैश्य सोनार समाज
५) माळवी सोनार समाज
६) पांचाळ सोनार समाज
७) झाडी सोनार समाज
८) देशस्थ सोनार समाज
९) अझरे सोनार समाज
१०) देशी(मराठी) सोनार समाज
११) परदेशी सोनार समाज
१३) विश्वब्राह्मण सोनार समाज
१४) गढवी भटके सोनार समाज
१५) टाकसाळे सोनार समाज
१६) कन्नड़(कानडी) सोनार समाज
१७) कडु(दासीपुत्र) सोनार समाज
१८) सोनी सोनार समाज
१९) लिंगायत सोनार समाज
मध्यप्रदेशातील सोनार
ग्वारे, भटेल, मदबरिया, महिलबार, नागवंशी, शांडिल्य,छिबहा, नरबरिया, अखिलहा, जडिया, सड़िया, धेबला पितरिया, बंगरमौआ, पलिया, झंकखर, भड़ेले, कदीमी, नेगपुरिया, सन्तानपुरिया, देखालन्तिया, मुण्डहा, भुइगइयाँ, समुहिया, चिल्लिया, कटारिया, नौबस्तवाल, व शाहपुरिया, सुरजनवार, खजवाणिया, डसाणिया, मायछ, लावट, कड़ैल, दैवाल, ढल्ला, कुकरा, डांवर, मौसूण, जौड़ा, जवडा, माहर, रोडा, बुटण, तित्तवारि, भदलिया, भोमा, अग्रोयाआदि-आदि।
पांचाळ समाजातील गोत्र आणि कुळे
१) महामुनी - सनातन, २) वेदपाठक - सुपर्ण,
३) दिक्षीत - सानकस्य.
४) धर्माधिकारी - प्रतनस,
५) पंडीत - अहभुनस,
आहिर शाखेतील ३६ गोत्र आणि कुळे
1)कुळ - विसपुते (महाले) गोत्रऋषी – कौंडण्य कुलस्वामिनी - एकविरा (मांडवगड)
2)कुळ - दुसाने (शिंदे) गोत्रऋषी – विश्वामित्र कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (चित्रगड)
3)कुळ - अहिरराव (इखनकर) गोत्रऋषी – विभांडिक कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (दसाहुरी)
4)कुळ – खरोटे गोत्रऋषी – कात्यायन कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (चितळगड)
5)कुळ – बिरारी गोत्रऋषी – विष्णूचरण कुलस्वामिनी - म्हाळसा (चितळगड)
6)कुळ - दंडगव्हाळ (पगार) गोत्रऋषी – दधिची कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (चितळगड)
8)कुळ - मैंद (बहिरट) गोत्रऋषी – जमदग्नि कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (माहुरगड)
9)कुळ – भामरे गोत्रऋषी – अत्री कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (चित्रकोट)
11)कुळ - निकुंभ / निकुंब गोत्रऋषी – अगस्ती कुलस्वामिनी - म्हाळसा (चितळगड)
12)कुळ – भालेराव गोत्रऋषी – मार्कंडेय कुलस्वामिनी - म्हाळसा (चितळगड)
13)कुळ - बाविसकर / बाविस्कर गोत्रऋषी – गर्ग कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (चितळगड)
14)कुळ – मोरे गोत्रऋषी - कृष्णाजन / कृष्णाजल कुलस्वामिनी - म्हाळसा (दसावरी)
15)कुळ - वानखडे / वानखेडे गोत्रऋषी – भारद्वज कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (चितळगड)
17)कुळ – राजधर गोत्रऋषी – अगस्ती कुलस्वामिनी - एकविरा (चितळगड)
18)कुळ - सोनावणे / सोनवणी गोत्रऋषी - गवत्स / गवच्छ कुलस्वामिनी - म्हाळसा (महादंती)
19)कुळ – घोडके गोत्रऋषी – वत्स कुलस्वामिनी - एकविरा (मांडवगड)
20)कुळ – गिरे / सोनगिरे गोत्रऋषी – शृंगराज / भ्रांगी कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (चित्रकोट)
21)कुळ – गायकवाड गोत्रऋषी – भारद्वाज कुलस्वामिनी - रेणुका (चितळगड)
22)कुळ – रणधीर गोत्रऋषी – वसिष्ट कुलस्वामिनी – एकविरा [रेणुका] (दसावरी)
23)कुळ – बागुल (कुवरसा) गोत्रऋषी – गौतम कुलस्वामिनी - धनाई पुनाई (चितळगड)
24)कुळ – वाघ गोत्रऋषी – मैत्रेय / मैत्रेण कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (चित्रकोट)
25)कुळ – चव्हाण गोत्रऋषी – दालभ्य कुलस्वामिनी - आशापुरी (महादंती)
26)कुळ – जगदाळे गोत्रऋषी – मंदाझत कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (मांडवगड)
27)कुळ – दाभाडे (सोळंखे) गोत्रऋषी – भृगु कुलस्वामिनी - आशापुरी (मांडवगड)
28)कुळ – पिंगळे / पिंगळकर गोत्रऋषी – तक्षक कुलस्वामिनी - नागाई (दसाहुरी)
बोरगाव (झरी जामणी)
बोरगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
सोनार
आहिर शाखेतील ३६ गोत्र आणि कुळे
30)कुळ – जाधव (ढवळे) गोत्रऋषी – भार्गव कुलस्वामिनी - रेणुका (माहुरगड)
बोरगाव (झरी जामणी)
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
सोनार
आहिर शाखेतील ३६ गोत्र आणि कुळे
31)कुळ – यादव गोत्रऋषी – जमदग्नि कुलस्वामिनी - म्हाळसा (चित्रकोट)
बोरगाव (झरी जामणी)
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
सोनार
आहिर शाखेतील ३६ गोत्र आणि कुळे
32)कुळ – पवार गोत्रऋषी – पाराशर कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (प्रयाग)
33)कुळ – विवलंदकार / विवलंदगिरे गोत्रऋषी – भृगराज कुलस्वामिनी - येडकाई (चितळगड)
34) कूळ – अधिकार / अधिकारी गोत्रऋषी – भारद्वाज कुलस्वामिनी - पेडकाई (माहुरगड)
35) कूळ – वडनेरे (सेंदासे) गोत्रऋषी – पौलस्ती कुलस्वामिनी - मनुबाई (मांडवगड)
36) कूळ – सोनारगण (अहिरराव) गोत्रऋषी – विभांडीक कुलस्वामिनी - विंध्यवासिनी (बद्रिकेश्वर)
लाड सोनार शाखेतील गोत्र आणि कुळे
१)वामन - नागरे, अंबेकर, निफाडकर
२)पराशर - मिसाळ, पावटेकर, अदापुरे
३)भारद्वाज - बोकन, काजळे, पोतदार, बुर्हाडे, मैड, शहाणे, मुंडलिक, माळवी, खेडकर, निफाडकर, माळवे, चिंतामणी, बेद्रे, डहाळे, बनसोड, मंडलिक, जार्वेकर, दहिवाळ, जामखेडकर, पल्लिवाळ- पवार
४)कश्यप - बोकण, कुलथे, बेद्रे, उदावंत, सोनार, मयूर, खडके, मिसाळ, शहरकर, महालकर
५)वशिष्ट - शहाणे, बहिवाळ, अंबिलवादे, उडणशीव, विंचुरकर, माळवे, लोळगे, कपिले, बुट्टे, पितळे, टेहरे, बागडे, बोराडे, उडंछु, कपोते, टाक, तुकडे, जवळेकर
६)अंग्रात - खोर, जोजारे
७)नावंत्री - सुर्यवंशी, मुंडके
८)मांडव्य - बोर्हाडे, बोंदरे, बोंद्रे, बोंदरवाळे
९)दधिंची - दहिवाळ, पोद्दार, उदावंत, बोरकर
१०)भार्गव - मैड, बेलापुरकर, दोंडेकर
१२)भ्रंग - शहाणे, अष्टेकर, कुलथे
१४)शांडिल्य - चव्हाण
१५)जमादग्णी - देवज्ञ
१६)गंगा - अडाणे, टेंबुर्णीकर, वरवडकर, अकलूजकर
१७)श्रंग - तळेगावकर, कुलथे
१८)कौशिक - पोतदार, तरटे, डहाळे
१९)मार्कंडेय - डहाळे
२०)अगस्ती - जोजारे
२१)अत्री -बनाईत शहाणे
२२)अंगीराज - माळवे
२३)मार्तंड - डहाळे
२४)अंगीरस - शहाणे, कळमकर, करमाळकर
२५)अंगारी - महाले, माळवे
सोनार समाजातील महाराष्ट्रातील संत
१) संत शिरोमणी नरहरी सोनार, पंढरपुर
२) संत विसोबा खेचर, बार्शी
३) संत दानलिंग स्वामी, उमाळवाड
४) संत दानम्मा, गुड्डापुर
५) संत देवाजी बुआ धर्माधिकारी, रामलिंग मुदगड
६) संत सोनार महाराज, मुंगशी
७) संत व्यंकोबा दिक्षीत, वैराग
८) संत प्रल्हादबुआ खोगरे, धारूर
९) संत मुक्ताईनाथ, धारूर
१०) संत क्षेत्रोजी, आटपाडी
११) संत गोपाळ सोनार, वैजापूर
बाह्य दुवे
वर्ग:धातुशास्त्र वर्ग:व्यवसाय वर्ग:बलुतेदार
शिरसटवाडी
शिरसटवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील शिराळा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:शिराळा तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
रादेक स्टेपानेक
रादेक स्टेपानेक (चेक: Radek Štěpánek; २७ नोव्हेंबर १९७८) हा एक चेक टेनिसपटू आहे. एकेरी व दुहेरी ह्या दोन्ही प्रकारांमध्ये यश मिळवलेल्या स्टेपानेकने आजवर भारताच्या लिअँडर पेस सोबत आजवर २ ग्रॅंड स्लॅम स्पर्धांमधील दुहेरीची अजिंक्यपदे मिळवली आहेत.
२०१० ते २०१३ दरम्यान स्टेपानेक टेनिसपटू निकोल व्हैदिसोवाचा पती होता.
जमीन
बाह्य दुवे
वर्ग:भूगोल
जी. विवेकानंद
'''जी. विवेकानंद''' ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १५व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१५ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
मलयाळ मनोरमा
मलयाळ मनोरमा (मल्याळम: മലയാള മനോരമ) हे एक मल्याळी भाषेतील केरळातून प्रकाशित होणारे दैनिक व मासिक आवृत्तीतून निघणारे नियतकालिक आहे, तसेच मासिकाच्या स्वरूपात देखील प्रकाशित होते. केरळमधील पत्तनम्तिट्टा ह्या ठिकाणी मलयाळ मनोरमाचे मुख्यालय आहे. मलयाळ मनोरमा हे सर्वात प्रथम मार्च १४, इ.स. १८९० साली साप्ताहिक स्वरूपात प्रकाशित झाले. सध्या त्याचा खप १.६ कोटी प्रतींहून अधिक आहे. साधारणपणे १८-२० लाखांहून अधिक दैनंदिन खपाचे मलयाळ मनोरमा दैनिक आहे. वार्षिक नियतकालकांमध्ये भारतातील सर्वाधिक खपाची अशी "दि वीक" (इंग्रजी) आणि "मनोरमा इयरबूक" (इंग्रजी) ही दोन्ही प्रकाशने मनोरमा संघटनेची आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:मल्याळी भाषेमधील वृत्तपत्रे
रोहतक विभाग
हरियाणा राज्याचे प्रशासकीय विभाग सहा आहेत. त्यापैकी रोहतक विभाग एक आहे. या विभागात खालील जिल्हे येतात.
हे पहा
वर्ग:हरियाणा वर्ग:हरियाणामधील विभाग
करुंगली
हे एक महाराष्ट्रातील सांगली जिल्ह्यातील गाव आहे.
वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
रामरक्षा
रामरक्षा हे पठण करणाऱ्या व्यक्तीचे रक्षण व्हावे अशी रामाची प्रार्थना करणारे तसेच रामाची स्तुती करणारे संस्कृत भाषेतील स्तोत्र आहे. रामाच्या विविध नावांसह विशिष्ट अवयवांची क्रमाने नावे घेत त्या त्या अवयवाचे रामाने रक्षण करावे अशा आशयाचा मजकूर ह्या स्तोत्राच्या सुरुवातीच्या भागात येतो.
आधुनिक संस्करण
हे मुद्रित स्वरूपात सर्वसामान्यपणे आढळणारे आणि सर्वत्र प्रसार असलेले संस्करण असून विविध मुद्रित संहितांत मोठ्या प्रमाणात सारखेपणा आढळतो.
हस्तलिखितांतील विविध संस्करणे
मुद्रित स्वरूपातील संस्करणाव्यतिरिक्त भारतात विविध ठिकाणी ह्या स्तोत्राची हस्तलिखिते आढळतात. ब्यूनेमान ह्यांनी ह्यांपैकी पुणे, वाई, वाराणशी आणि अयोध्या येथील एकून ८४ हस्तलिखितांचा समावेश आपल्या अभ्यासात केला आहे. ही हस्तलिखिते प्राधान्याने देवनागरी लिपीतील असून काही हस्तलिखिते मैथिली तसेच शारदा लिपीत लिहिलेलीही आढळतात.
मोरेवाडी (शिराळा)
मोरेवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील शिराळा तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:शिराळा तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
जोसेफ टोप्पो
जोसेफ टोप्पो ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १५व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
वर्ग:चे खासदार वर्ग:१५ वी लोकसभा सदस्य वर्ग:भारतीय राजकारणी
नवगाव
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:कल्याण तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
लॉकहीड एल-१०११ ट्रायस्टार
लॉकहीड एल-१०११ ट्रायस्टार हे लॉकहीड कॉर्पोरेशनने तयार केलेले मोठ्या प्रवासीक्षमतेचे लांब पल्ल्याचे विमान आहे. साधारणतः बोईंग ७४७ आणि मॅकडोनेल डग्लस डीसी-१०च्या आकाराच्या या विमानाला तीन इंजिने असतात. १९६८ आणि १९८४ दरम्यान लॉकहीडने या प्रकारची २५० विमाने तयार केली. या विमानाचा अपेक्षेपेक्षा खूप कमी खप झाल्याने लॉकहीडने प्रवासी विमाने बनविणेच बंद केले.
वर्ग:अमेरिकन बनावटीची विमाने वर्ग:प्रवासी विमाने वर्ग:लॉकहीड विमाने
पलवल जिल्हा
''हा लेख पलवल जिल्ह्याविषयी आहे. पलवल शहराबद्दलचा लेख येथे आहे.''
पलवल हा भारताच्या हरियाणा राज्यातील जिल्हा आहे.
याचे प्रशासकीय केंद्र पलवल येथे आहे.
चतुःसीमा
वर्ग:पलवल जिल्हा वर्ग:हरियाणामधील जिल्हे वर्ग:हरियाणा
मलबार जिल्हा
मलबार जिल्हा हा ब्रिटिश भारतातील मद्रास प्रेसिडेन्सीचा एक भाग होता. हा प्रदेश नंतर स्वतंत्र भारताच्या मद्रास राज्यात शामील केला गेला.
वर्ग:ब्रिटिश भारत वर्ग:मद्रास राज्य
भिमनाळा
भिमनाळा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील झरी जामणी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:झरी जामणी तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
मणीभवन
भौगोलिक स्थान
मुंबई शहरातील गावदेवी भागात लेबरनम रस्ता परिसरात ही वास्तू आहे.
संदर्भ
वर्ग:महात्मा गांधी वर्ग:मुंबईमधील इमारती व वास्तू
शिराळा
शिराळा हे गाव सांगली जिल्ह्यातील शिराळा तालुक्याचे मुख्य ठिकाण आहे. या गावास बत्तीस शिराळा किंवा ३२ शिराळा या नावांनीही ओळखले जाते.
स्थान
शिराळा हे गाव राष्ट्रीय महामार्ग क्र. ४ (नवीन नंबर ४८)वरील वाघवाडी, इटकरे फाटा व पेठ नाक्यापासून १५ किलोमीटर अंतरावर आहे; तसेच (कोठून?) ३५० किलोमीटरवर, सांगलीपासून ६० किलोमीटरवर आणि कोल्हापूरपासून ५५ किलोमीटर अंतरावर आहे.
भौगोलिक
शिराळा हे डोंगराळ भागात असून गावाची रचनाही चढ‍-उताराची आहे. या गावाचे हवामान मुसळधार पाऊस, थंड आणि गुलाबी हिवाळा असे आहे. गावाला मोरणा धरणातून पिण्याच्या पाण्याचा पुरवठा होतो. गावाच्या मध्य भागातून एक ओढा जातो, त्याचा व बाहेरून येणाऱ्या मोरणा नदीचा संगम गोरक्षनाथांच्या मंदिराजवळ झाला आहे.
वैशिष्ट्य
हे गाव नागपंचमीच्या दिवशी, येथील गावकऱ्यांच्या, जिवंत नाग पकडून त्याची पूजा करण्याच्या परंपरेमुळे२ जगभर प्रसिद्ध आहे. या गावात समर्थ रामदास स्वामी यांनी इ.स १६४५ साली स्थापन केलेले ११ मारुतीचे मंदिरही आहे. महाराष्ट्र शासनाने या तालुक्यात व्याघ्रप्रकल्प सुरू करण्याचे संकेत दिले आहेत.
ऐतिहासिक
शिराळा या गावाला फार मोठा असा ऐतिहासिक वारसा लाभला आहे. इथे असणारा भुईकोट किल्ला. इथे असणारे अंबामातेचे मंदिर, समर्थ रामदासांनी स्थापन केलेले मारुतीचे मंदिर, गोराक्षनाथानी इथे केलेले वास्तव्य, इथे असणारी पुरातन मंदिरे, या गावात महाराजांच्या काळात गोळा होत असलेल्या ३२ गावांच्या महसुलामुळे या गावाला पडलेले नाव म्हणजेच 'बत्तीस शिराळा'... छत्रपती संभाजी महाराजांना मुकर्रबखान यांनी पकडले तेव्हा शिराळ्यात त्यांचा एक मुक्काम पडला होता. तेव्हा शिराळा गावच्या देशमुख (इनामदार) आणि किल्ल्याचे व गावाचे दीक्षित यांनी त्यांना सोडवण्याचा एकमेव प्रयत्न केला होता; पण त्यात ते अयशस्वी झाले.
शिराळ्यामध्ये वर्षाकाठी महत्त्वाच्या २ यात्रा भरतात, एक नागपंचमीची आणि दुसरी गोरक्षनाथांची. तसेच १२ वर्षातून एकदा महायात्रा भरते. उत्तरेतून कुंभ मेळ्यातील सगळे साधू नाथांच्या दर्शनाला येतात तेव्हा ही खूप मोठी यात्रा भरते. शिवाय प्रत्येक एकादशीला एक छोटी यात्रा भरते.
गावातील आडनावे
अनगळ, आत्तार, आंबर्डेकर, आलेकर, आवटे, इंगवले, इनामदार, उजगरे, उबाळे, ओसवाल, कदम, कनोजे, कबाडे, काकडे, काझी, कानकात्रे, कांबळे, कार्वेकर, काशीद, कासार, काळे, कुंभार, कुरणे, कुऱ्हाडे, कुलकर्णी, कोतवाल, कोळी, कोळेकर, खबाले, खिंवसरा, खुर्द, गरगटे, गाढवे, गांधी, गायकवाड, गोसावी, घाडगे, घाशी, घोडे, चव्हाण, चिकुर्डेकर, चित्तूरकर, जाधव, जोशी, टिळे, ठोके, डांगे, तेली, त्रिपाठी, थोरबोले, थोरात,दिलवाले, दिवटे, दिवाण, दुबुले, देशपांडे, देशमाने, देशमुख, देसाई, धस, धुमाळ, नदाफ, नलवडे, नलावडे, नवांगुळ, नाईक, नांगरे, निकम, पटेल, पठाण, परदेशी, परीट, पवळ, पवार, पाटील, पारेख, पिरजादे, पोटे, बांदल, बांदिवडेकर, बिचकर,  बिळासकर, भालेकर, भोगावकर, भोसले, मणेर, महाजन, महिंद, माळी, मिरजकर, मिरासदार, मुजावर, मुंडे, मुल्ला, मुळे, मोमीन, यादव, रसाळ, रोकडे (लोहार गल्ली), लोहार, वडार, विभूते, शहा, शिंदे, शिंदे सरकार, शेख, शेटे,  शेणवी (बायपास रोड), शेणेकर, शेळके, सय्यद, सरकाळे, सवाईराम, सातपुते, सावंत, साळवी, सुतार, सुरले, सुर्वे, सूर्यवंशी, सोनटक्के, हसबनीस, हिरवाडेकर, जंगम,पोवेकर इ., सयाजी ईश्वर कांबळे
औद्योगिक
गावातील MIDC (महाराष्ट्र इंडस्ट्रियल ॲन्ड डेव्हलपमेन्ट कॉर्पोरेशन)मध्ये छोटेछोटे औद्योगिक कारखाने आहेत.. हा 'D' zone MIDC असल्यामुळे येथे अनेक कंपन्या सुरू झाल्या आहेत. त्यामुळे इथल्या लोकांना रोजगार उपलब्ध झाला आहे. इथे प्रामुख्याने गारमेंट उद्योग, दूधसंघ, धान्यापासून मद्य निर्मिती, कार्बन उद्योग, bio fuel, अशा क्षेत्रातील कंपन्या उभ्या राहिल्या असून अजूनही कंपन्या येत आहेत. 'विराज अल्कोहोल' ही येथील एक मोठी कंपनी असून इथेही बऱ्याच लोकांना रोजगार मिळाला आहे.
संदर्भ
वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे वर्ग:शिराळा तालुक्यातील गावे
निशा शिवूरकर
अॅड. निशा शिवूरकर ह्या महाराष्ट्रातील एक जेष्ठ सामाजिक व राजकीय कार्यकर्त्या आहेत. त्यांनी महाराष्ट्रातील परित्यक्त्या स्त्रियांचा प्रश्न धसास लावले आहेत. राष्ट्रसेवा दलाच्या माध्यमातून सामाजिक कार्यास प्रारंभ करून समाजवादी चळवळीत गेली ४० वर्ष कार्यरत आहेत. मराठवाडा विद्यापीठाला डॉक्टर बाबासाहेब आंबेडकर यांचे नाव देण्यासाठी झालेल्या चळवळीत कृती समितीच्या उपाध्यक्ष या नात्याने योगदान दिले आहे.
लेखन
"लढा 'टाकलेल्या' स्त्रियांचा" हे त्यांचे पुस्तक प्रसिद्ध झाले. अनेक पुस्तकांमध्ये त्यांच्या लेखांचा समावेश झाला आहे. महाराष्ट्रातील प्रमुख दैनिकांत तसेच मिळून सा-याजणी, मुक्त शब्द, आंदोलन मासिकांतूनही त्यांनी विविध विषयावर विपुल लेखन केले आहे. लोकसत्ता मध्ये सन २००६ मध्ये कवडसे सदरात लेखन केले. तसेच पुण्यनगरी दैनिकात ‘अर्धे आकाश’ या सदरातून लेखन करीत आहेत.
संदर्भ
वर्ग:स्त्रीवादी अभ्यासक आणि साहित्यिक वर्ग:आंबेडकरवादी वर्ग:मराठी लेखिका वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:स्त्रीवादी कार्यकर्ते वर्ग:मातोश्री भीमाबाई आंबेडकर पुरस्कार विजेत्या वर्ग:डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर मराठवाडा विद्यापीठ वर्ग:भारतीय वकील वर्ग:मराठी महिला वर्ग:नामांतर आंदोलनात सहभागी व्यक्ती वर्ग:नामांतर आंदोलनात सहभागी व्यक्ती
भास (मानसिक)
वर्ग:मानसशास्त्र
भैरवनाथ मंदिर, पाबळ
पाबळ या गावात पाच मंदिरे आहेत त्यापैकी गावाचे ग्रामदैवत श्री क्षेत्रपाल भैरवनाथ मंदिर आहे. गावाची यात्रा माघ पौर्णिमेला भरते. परंपरेने चालत आलेले व यात्रेचे मुख्य आकर्षण ठरलेली बैलांची शर्यत (गाडे) सर्वोच्च न्यायालयाच्या आदेशावरून बंद करण्यात आले आहेत. गावकऱ्यांच्या मनोरंजनासाठी यात्रेच्या दिवशी संध्याकाळी महाराष्ट्राची लोककला लावणी नृत्य (तमाशा) असतो,महिला, तरुण वर्ग, बालके यांच्यासाठी कृत्रिम दागिने, खेळणी, झोके, खाद्य पदार्थ (गुडी शेव- रेवडी वैशिष्ट्य) इ. गोष्टींने यात्रेच्या दिवशी एक वेगळीच शान येते.गावात प्रवेश करताना वेशिलगत हनुमानच व शंकराचे मंदिर आहे. वेशीतून आत आल्यावर सय्यद बाबाची मशीद आहे.दोन तीन दुकाने सोडूनच भव्य असे जैन मंदिर आहे.येथे देशभरातुन लोक दर्शनासाठी येतात.
प्रत्येक शुक्रवारी पाबळ येथे मोठा बाजार भरतो.बाजारामध्ये छोटे-छोटे व्यापारी,वांगी,वाटाणा,मेथी,कोबी,बटाटा,गाजर,कांदे,कोथिंबीर,भेंडी,या प्रकारच्या,पालेभाज्या घेऊन येतात. तसेच मटकी,हुलगा,चावली,मसूर,हरभरा,मुग ही कडधान्ये घेऊन येतात.अशा प्रकारे एकूणच बाजारामध्ये भव्य अशी गर्दी असते.गावात सर्व सण उस्ताहाणे साजरे केले जातात.इतकेच नव्हे तर गावात स्वातंत्र्यदिन व प्रजासत्ताकदिन तितक्याच जल्लोषाने साजरे केले जातात.गावातून खूप मोठी प्रभात फेरी काढली जाते.
शिरूर तालुक्यातील सर्वात मोठा घाट म्हणून पाबळचा घाट ओळखला जातो.परंतु सर्वोच्च न्यायालयाच्या निर्णयामुळे सध्या गाडे बंद करण्यात आले आहे. पाबळच्या यात्रेची एक वेगळीच शान असते.बाहेरगावी गेलेल्या लोकांना परत आपल्या गावी येण्याचे हे एक उत्तम माध्यम आहे.या यात्रेत एक वेगळीच मजा येते. पाबळ गावाला एकूण १२ वाड्या आहेत.
संदर्भ
वर्ग:पाबळ
तिबेटी लिपी
तिबेटी लिपी ही तिबेटी भाषासमूहामधील तिबेटी, लडाखी, जोंगखा, सिक्कीमी, बाल्टी इत्यादी भाषा लिहिण्यासाठी वापरली जाणारी एक लिपी आहे.
तिबेटी लिपीच्या उत्पत्तीबाबत दोन मते रूढ आहेत. मध्य तिबेटातील मताप्रमाणे स्रोंग्–चन्–गम्पो या तिबेटच्या राजाने थोन्–मि–संभोत (सुमारे सन ६००–सुमारे सन ६५०) नावाच्या प्रधानाला लेखनविद्या शिकण्यासाठी भारतात पाठविले. त्याने मगधदेशात लि ब्यिन याच्याकडून लान्त्सा आणि वर्तुल अशा दोन लिपी आत्मसात केल्या. लान्त्सा लिपीपासून द्‌बु–चन (शीर्ष असलेली) व वर्तुल लिपीपासून द्‌बु–मेद (शीर्षहीन) या दोन तिबटी लिपी त्याने शोधून काढल्या (सन ६३९). भारतीय चोवीस व्यंजनांमध्ये सहा तिबेटी व्यंजनांची आणि चार स्वरांची त्याने भर घातली. ए. एच्. फ्रांके आणि होर्न्ले यांना हे मत मान्य नाही. त्यांच्या मते ह्या लिपीचा उगम भारतीय लिपीतून झाला नाही.
पश्चिम तिबेटातील प्रचलित मताप्रमाणे स्रोंग्–चन्–गम्पो या राजाने थोन्–मि–संभोत या प्रधानाला सोळा विद्यार्थी बरोबर देऊन लेखनविद्या शिकण्यासाठी काश्मीरमध्ये पाठविले. लि ब्यिन या ब्राह्मणाने त्यांना लेखनविद्या शिकविली आणि पंडित सेंगे याने त्यांना संस्कृत शिकविले. थोन् मि–संभोत याने तिबेटी भाषेतील उच्चारणासाठी योग्य अशी चोवीस व्यंजने आणि सहा स्वर यांनी युक्त अशी लिपी निर्माण केली.
संदर्भ
वर्ग:लिप्या वर्ग:जोंगखा भाषा
झांसी लक्ष्मी बोच्चा
झांसी लक्ष्मी बोच्चा ( - ) हे भारतीय राजकारणी आहेत. हे मतदारसंघातून भाजपतर्फे १५व्या लोकसभेवर निवडून गेले.
नंदकिशोर बल
नंदकिशोर बल (२२ डिसेंबर, इ.स. १८७५ - १ जुलै, इ.स. १९२८) हे उडिया भाषेतील कवी, कादंबरीकार होते. पल्लीकबी - अर्थात "खेड्यापाड्यांचा कवी" - या नावाने यांना संबोधले जाते. यांनी शंभराहून अधिक सुनीते लिहिली.
प्रकाशित साहित्य
नंदकिशोर बल यांनी लिहिलेल्या कविता निर्झरिणी, पल्लीचित्र, बसंतकोकिला, तरंगिणी, चारुचित्र, निर्माल्य, प्रभातसंगीत, संध्यासंगीत, कृष्णकुमारी', शर्मिष्ठा या काव्यसंग्रहातून प्रकाशित झाल्या आहेत.
कनकलता या नावाची कादंबरीही त्यांनी लिहिली. इ.स. १९२५ साली प्रकाशित झालेल्या या कादंबरीत संरंजामवादी ग्रामीण समाजव्यवस्थेत भिनलेल्या हुंडापद्धतीचे दुष्परिणाम आणि बालविधवांच्या हालअपेष्टांचे चित्रण आहे.
संदर्भ व नोंदी
वर्ग:उडिया साहित्यिक वर्ग:इ.स. १८७५ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९२८ मधील मृत्यू
तन्मय मिश्रा
वर्ग:केन्याचे क्रिकेट खेळाडू वर्ग:केन्याचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ए.एक्स. त्रिंदाद
(१८७० - १९३५) हे व्यक्तिचित्रणाकरता नावाजेलेले गोवेकर चित्रकार होते.
केंदूर
केंदूर (५५५५९४) हे पुणे जिल्ह्यातल्या शिरूर तालुक्यातील गाव आहे.
भौगोलिक स्थान आणि लोकसंख्या
हे गाव ४३९५.६३ हेक्टर क्षेत्राचे असून २०११ च्या जनगणनेनुसार ह्या गावात १०३० कुटुंबे व एकूण ४८६४ लोकसंख्या आहे. ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर शिरूर ३५ किलोमीटर अंतरावर आहे तसेच पुणे हे शहर ४५ किलोमीटर अंतरावर आहे. यामध्ये २४४० पुरुष आणि २४२४ स्त्रिया आहेत. यामध्ये अनुसूचित जातीचे लोक १३३ असून अनुसूचित जमातीचे ७६६ लोक आहेत.ह्या गावाचा जनगणनेतील स्थल निर्देशांक ५५५५९४ आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ४७० मिमी पर्यंत असते.
ए.एक्स. त्रिंदाद
जीवन
व्यक्तिचित्रांकरता त्रिंदादांची विशेष ख्याती होती.
१९३५ साली त्रिंदादांचा मृत्यू झाला.
केंदूर
वैद्यकीय सुविधा (अशासकीय)
गावात २ खाजगी दवाखाने आणि ३ औषधी दुकाने उपलब्ध आहेत. गावात १ इतर पदवीधर वैद्यक व्यावसायी आहे.
ए.एक्स. त्रिंदाद
बाह्य दुवे
त्रिंदाद, ए.एक्स वर्ग:इ.स. १८७० मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९३५ मधील मृत्यू
केंदूर
पिण्याचे पाणी
गावात शुद्धीकरण न केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा आहे गावात न झाकलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात हॅन्डपंपच्या पाण्याचा, ट्यूबवेलच्या/बोअरवेलच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. पिण्याच्या पाण्याचा स्रोत म्हणून थिटेवाडी धरण आहे.
संपर्क व दळणवळण
गावात पोस्ट ऑफिस (४१२४०३), मोबाईल फोन सुविधा, इंटरनेट सुविधा, शासकीय बस सेवा, ऑटोरिक्षा, टमटम, टॅक्सी, व ट्रॅक्टर उपलब्ध आहे. जिल्यातील मुख्य रस्ता व जिल्ह्यातील दुय्यम रस्ता गावाला जोडलेला आहे.
बाजार व पतव्यवस्था
गावात १ एटीएम, २ व्यापारी बँक, सहकारी बँक,शेतकऱ्यांसाठी कर्ज संस्था आणि स्वयंसहाय्य गट उपलब्ध आहे.या गावात महिला बचतगट आहे. गावात रेशन दुकान व आठवड्याचा बाजार उपलब्ध आहे. गावात कृषी उत्पन्न बाजार समिती उपलब्ध नाही. सर्वात जवळील कृषी उत्पन्न बाजार समिती पिंपळे जगताप येथे १० किलोमीटर अंतरावर आहे.
आरोग्य
गावात एकात्मिक बाल विकास योजना (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आहे. गावात अंगणवाडी (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आहे. गावात आशा स्वयंसेविका उपलब्ध आहे. गावात सार्वजनिक ग्रंथालय, सार्वजनिक वाचनालय, आणि वृत्तपत्र पुरवठा उपलब्ध आहे. गावात विधानसभा मतदान केंद्र उपलब्ध आहे. गावात जन्म व मृत्यु नोंदणी केंद्र उपलब्ध आहे.