cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
मॅरियन बार्तोली
मॅरियन बार्तोलीचा महिला एकेरीतील प्रवास
To prevent confusion and double counting, information in this table is updated only once a tournament or the player's participation in the tournament has concluded.
वर्ग:फ्रेंच टेनिस खेळाडू वर्ग:महिला टेनिस खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८४ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
इंडियन एक्सप्रेस
इंडियन एक्सप्रेस हे भारताच्या मुंबई शहरातून प्रसिद्ध होणारे एक लोकप्रिय इंग्रजी वृत्तपत्र आहे. रामनाथ गोएंका यांनी इ.स. १९३२ साली सर्वप्रथम मद्रास येथून याच्या प्रकाशनाला सुरुवात केली.
संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:भारतामधील वृत्तपत्रे वर्ग:इंग्लिश भाषेमधील वृत्तपत्रे
इन्सॅट-४क
इन्सॅट-४क हा भारतीय अंतराळ संशोधन संस्था इस्रोने अवकाशात सोडलेला एक कृत्रिम उपग्रह आहे.
जीएसएलव्ही-एफ२ च्या प्रक्षेपणातील बिघाडामुळे बंगालच्या उपसागरात बुडविण्यात आला.
विवरण
भारतीय अंतराळ संशोधन संस्था, इस्रो
वर्ग:भारतीय अंतराळ संशोधन वर्ग:भारतीय राष्ट्रीय उपग्रह
बिसुर
बिसुर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील मिरज तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:मिरज तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
कामरूप जिल्हा
कामरूप जिल्हा हा भारताच्या आसाम राज्यातील एक जिल्हा आहे.
याचे प्रशासकीय केंद्र अमिनगाव येथे आहे.
वर्ग:कामरूप जिल्हा वर्ग:आसाममधील जिल्हे
२२ (संख्या)
२२-बावीस  ही एक संख्या आहे, ती २१  नंतरची आणि  २३  पूर्वीची नैसर्गिक संख्या आहे. इंग्रजीत: 22 - twenty-two.
लुसाका
लुसाका ही झांबिया देशाची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे. २०१० च्या सुमारास शहराची लोकसंख्या १७ लाख तर महानगराची लोकसंख्या २४ लाख होती.
वर्ग:झांबियामधील शहरे वर्ग:आफ्रिकेतील देशांच्या राजधानीची शहरे
हिंदू धर्म
हिंदू धर्म हा भारतीय उपखंडातील हा सर्वात मोठा आणि महत्त्वाचा धर्म वा जीवनपद्धती होय. आजही सनातनी हिंदू माणसे स्वधर्माचा ' हिंदु असा उल्लेख करतात. संस्कृत भाषेत याचा अर्थ 'शाश्वत मार्ग' असा होतो. निरीश्वरवाद, सर्वेश्वरवाद, अनेकेश्वरवाद, एकेश्वरवाद, नास्तिकता – आदि सर्व रूपे या धर्मात एकत्रितपणे दिसतात. अनेक विद्वानांच्या मते हिंदू धर्म हा विविध भारतीय संस्कृती आणि परंपरांंचे संमिश्रण आहे, की ज्याचा कोणीही संस्थापक नाही.
हिंदू धर्मात अनेक वेगवेगळ्या उपासनापद्धती, मते, तत्त्वज्ञान आणि संप्रदायांचा समावेश आहे. अनुयायांचा संख्येच्या आधारावर हिंदू धर्म हा जगातील तिसरा सर्वात मोठा धर्म आहे. जगातील हिंदू धर्मीयांची संख्या साधारण १ अब्ज १२ कोटी एवढी आहे. बहुसंख्यांक हिंदू हे भारत,नेपाळ आणि मॉरिशस ह्या देशांत राहतात.हिंदू धर्मात अनेक देवी देवता आहेत असे म्हटले जाते. त्यापैकी मुख्य त्रिदेव आहेत जे सृष्टीचे उत्पत्ती, पालनपोषण व संहार करतात. 1)ब्रह्मदेव 2)विष्णूदेव 3)भगवान महादेव
हिंदू शब्दाची व्युत्पत्ती
या धर्माची सुरुवात सिंधू नदीच्या पलीकडील भारत देशात झाली. आणि बाहेरील देशातील लोक सिंधू नदीच्या पलीकडे लोक म्हणून ओळखत असत. पर्शियन लोक सिंधूचा उच्चार हिंदू असा करीत; कारण पर्शियन भाषेतील 'स' ह्या अक्षराचा अभाव. असे एक मत आहे. तर काही विद्वानांच्या मते, हिंदू हा शब्द सिंधू शब्दांपेक्षाही प्राचीन आहे.
अर्थात, जो ओमकार नाद करतो, कर्मावर विश्वास ठेवतो, गोभक्ती करतो आणि हिंसेचे निर्दालन करतो तो हिंदू!
इतिहास
हिंदू धर्म जगातील सर्वात प्राचीन धर्म मानला जातो.
काळाचे वर्गीकरण
द हिस्ट्री ऑफ ब्रिटिश इंडिया ह्या पुस्तकात जेम्स मिल  ह्याने भारताच्या इतिहासाचे हिंदू, मुस्लिम आणि ब्रिटिश वसाहत असे संकुचित वर्गीकरण केले होते. ह्या वर्गीकरणामुळे पसरलेल्या गैरसमजुतीमुळे हे वर्गीकरण टीकेस पात्र ठरले. याव्यतिरिक्त हिंदू धर्माचे काळानुसार अजून एक वर्गीकरण आहे. ते असे " प्राचीन, शास्त्रीय, मध्ययुगीन आणि आधुनिक. " याचा विस्तार पुढील प्रमाणे-
ऐतिहासिक
भारतात विविध धार्मिक समजल्या जाणाऱ्या विचारसरणी होत्या. दर्शनशास्त्राचे (तत्त्वज्ञाना)चे वैविध्य होते. चार्वाक, सांख्य, न्याय, वैशेषिक, मीमांसा, वैदिक या दर्शनशास्त्रांना मानणारे ऋषी/गुरू असत, आणि गुरुजनांनी सांगितल्याप्रमाणे कौटुंबिक पातळीवर वर्ण-व्यवसाय निहाय जीवनाची उद्दिष्टे आणि जीवनपद्धती स्वीकारल्या जात. सोबतच जैन आणि बौद्ध या धर्म तत्त्वज्ञानांचेही अस्तित्व होतेच.
बौद्ध धर्म
आदि शंकराचार्य यांच्या काळात धार्मिक वादविवाद सत्रांत वैदिकांनी अद्वैत मताचा मोठा पुरस्कार करत वाक्‌पटुतेच्या बळावर वेद प्रामाण्याची पुनःस्थापना केली. आदि शंकराचार्यांनंतरच्या काळात अनेक वर्षांनी भारतभर भक्ती संप्रदायाच्या ज्या चळवळी निर्माण झाल्या, त्या वैदिकांचे अद्वैत मत मोठ्या प्रमाणावर उचलून धरून समाजात पुन्हा  वैदिकदर्शन रुजवण्यात साहाय्यभूत ठरल्या. वैदिकांत शाक्त, स्मार्त (शैव) व वैष्णव या मुख्य शाखा असत. परकीय इस्लामी आक्रमण झाल्यामुळे स्वसंरक्षणासाठी शीख संप्रदायाची स्थापना झाली.
जीवनपद्धतीत वैविध्याचा स्वीकार
भारतीय धर्म संकल्पनेतील जीवनपद्धतीचा स्वीकार करताना नीतिशास्त्र आणि न्यायशास्त्र यांची सांगड घालणे अभिप्रेत होते. भारतीय संकल्पनेत मुख्य म्हणजे काही अपवाद वगळता विचारप्रणाली आणि जीवनपद्धतीत वैविध्याच्या स्वीकारास मुक्तता होती. मूर्तिपूजा ही याच अभिव्यक्ति स्वातंत्र्याचा भाग होता. त्यामुळे कोणत्याही दर्शनशास्त्राचे सबळ तत्त्वज्ञान पाठीशी नसतानासुद्धा भारतातील मूर्तिपूजा ही भारतीय संस्कृतीचे वैशिष्ट्य ठरले. इतकेच नाही तर, मूर्तिपूजेमुळेच हिंदूधर्मीय ओळखले जाऊ लागले.
वैदिकांचे तत्त्वज्ञान, मूर्तिपूजा, निरीश्वरवादी मते व स्वातंत्र्य
ज्युडायिक धर्मांमध्ये मूर्तिपूजा नसणे आणि भारतीय जीवन पद्धतीत मूर्तिपूजा ठळकपणे दिसणे, यामुळे भारतीय दर्शनांच्या तात्त्विक बाजूंशी परिचय करून न घेताच परधर्मीयांकडून भारतीयांना हिंदुधर्मी आणि मूर्तिपूजक म्हणून ओळखले जाऊ लागले.
ख्रिस्ती आणि मुस्लिम धर्मगुरूंनी आपले जीवनविषयक आकलन एखाद्या प्रेषिताच्या शिकवणीपुरते, विशिष्ट धर्मग्रथांपुरते किंवा विचारसरणीपुरते मर्यादित ठेवले आहे, त्यांना हिंदू धर्माच्या व्यापकतेची भीती वाटून त्यांनी त्यापासून स्वतःला वाचविण्याचा प्रयत्न केला, कारण त्यामुळे त्यांच्या सत्तास्थानाला धोका होऊ शकतो; मग त्यांच्या सोईचे मत त्यांनी हिंदूंवर थोपायला सुरुवात केली.
वैदिकांच्या तत्त्वज्ञानातील मुख्य विरोधी सांख्यांची दर्शने निरीश्वरवादी असतानासुद्धा द्वैत मताच्या परिणामामुळे हा धर्म पाळणारे लोकच स्वाभाविकतेतील सगुणात्मकता स्वीकारतात. सांख्यांमुळे स्वभाव हाच धर्म व स्वभाव-धर्म. प्रत्येक चराचराचा स्वभाव-धर्म वेगळा आणि त्यातून येणारा अगदी परस्पर विरोधी स्वभाव-धर्मांचा आणि विचारधारांचाही आदर ही धर्माची वेगळीच संकल्पना पुढे आली.
पूर्वमीमांसा ही कर्मकांडाचे (याचा अर्थ मूर्तिपूजेचे असा नव्हे) समर्थन करते तर वैदिक स्वतः मुख्यत्वे निर्गुण निराकार अद्वैत वैष्णव वेदांचे प्रामाण्य मानणारे होते. पण त्यांचे वेदप्रामाण्य हे ज्युडायिक धर्मांप्रमाणे ग्रंथ प्रामाण्यावर नाही तर शब्द प्रामाण्यावर विसंबून होते त्यामुळे वैदिक ग्रंथांत समर्थन नसेल किंवा एखाद्या गोष्टीचा विरोध जरी असेल, परंतु प्रत्यक्ष परंपरेतत असेल तर परंपरेच्या समर्थनास वैदिकांनी सहसा विरोध केला नाही. शिवाय ह्या परंपरा पालनांचे जातिनिहायच नव्हे तर कुटुंबनिहाय स्वातंत्र्य असल्यामुळे मूर्तिपूजा आणि इतर पूजांच्या बाबतीत काही ठिकाणी तत्त्वज्ञान आणि वर्तन यात विरोधाभास असूनसुद्धा हिंदू जीवनपद्धतीत सर्वसमावेशकतेवर भर आहे.
व्यक्तिगत स्वातंत्र्य
ज्युडायिक धर्मांच्या ग्रंथप्रामाण्य आणि सामूहिक प्रार्थना पद्धतीच्या तुलनेत भारतीय दर्शनपद्धती व्यक्तीचा व्यक्तिगत-स्वानुभव-श्रद्धा-प्रचितीस अनन्य महत्त्व प्रदान करते. दुसरा महत्त्वाचा फरक ज्युडायिक धर्ममतांत ईश्वर संकल्पना सर्वत्र आहे, पण सर्वव्यापी नाही. म्हणजे असे की त्यांच्या मतानुसार प्राणिमात्र अचल वस्तूस ईश्वर नियंत्रित करू शकतो पण त्यात अधिवास करू शकत नाही. हे तत्त्व हिंदू धर्माहून वेगळे आहे.
हिंदू संस्कृतीतील धर्माची विचारधारा
भारतीय विचारधारेत ईश्वर चराचरात अधिवासित तर आहेच पण ईश्वर अथवा ग्रंथ शब्द अशा कोणत्याही प्रामाण्यासोबतच व्यक्तीची व्यक्तिगत श्रद्धा आणि व्यक्तिगत मूल्ये यांवर आधारित, व्यक्तिगत कर्तव्य-धर्माच्या प्रामाण्याचेही प्राबल्य असल्याचे मानले जाते. सोबतच मोक्षप्राप्तीच्या हेतूने चार ऋणांतून मुक्तता; पितृ, मातृ,आणि गुरुजनांच्या आज्ञांचे पालन, व्यक्तिगत, व्यावसायिक, कौटुंबिक कर्तव्ये पार पाडणे, जातिसमूह आणि त्यांच्यांतील परंपरांचे जसेच्या तसे पालन करणे, आदी जीवन पद्धतीतून समतोल साधणे म्हणजेच धर्म अशी धर्माची वेगळी संकल्पना भारतीय विचारधारेत आढळते; हिंदू सांस्कृतिक परंपरेने अगदी गावपातळीपर्यंत सुस्थिर अशी समाजरचना उभी करण्याचा यशस्वी प्रयत्‍न केला.
ब्रिटिशोत्तर काळ
ब्रिटिशपूर्व काळातील भारतातील न्यायव्यवस्थेत राजाचा न्याय अन्तिम असला तरी तो मुख्यत्वे परंपरांवर अवलंबून जातपंचायतींच्या अधीन असे. ब्रिटिशोत्तर काळात कायद्याचे राज्य चालवू इच्छिणाऱ्या न्याय व्यवस्थेला स्थानिक संस्कृतीस अनुसरून कायद्यांची आवश्यकता भासल्यानंतर भारतात राज्यकर्त्यांनी कमीतकमी वापरल्या गेलेल्या वैदिकांच्या स्मृतींना पुन्हा उजाळा दिला. ब्रिटिश काळात मॅक्समुल्लर आदी पाश्चात्त्य तत्त्ववेत्त्यांनी वेदांतील आर्य या शब्दाचा संबंध मध्ययुरोपी आर्य समुदायाशी लावतानाच संस्कृत व युरोपीय भाषांत साम्य शोधण्याचे प्रयत्‍न केले व वैदिक लोक आणि त्यांचा धर्म पाळणारे हिंदू आणि तसल्या जीवन पद्धतीच्या आधाराने जगणारे स्वतःला उच्चवर्णीय समजणारे लोक भारताच्या बाहेरून आले असावेत असा सिद्धान्त मांडण्याचा प्रयत्‍न केला. परंतु अलीकडील आधुनिक जनुकीय चाचण्यांमध्ये सर्व भारतीय एकाच वंशाचे असून हा सिद्धान्त विज्ञानाच्या कसोट्यांवर टिकत नाही असे आढळून आले आहे.(संदर्भ हवा!)
हिंदू कर्मकांडे
हिंदू धर्मात पूजापाठादी कर्मे करण्यासाठी अनेक कर्मकांडे निर्माण झाली. या कर्मकांडांसाठी संस्कृत मंत्र म्हटले जातात. अशा मंत्रांतील शब्दांचा अर्थ सांगणारा एक संस्कृत-इंग्रजी शब्दकोश पुणे विद्यापीठातील डॉ. बी.के. दलाई यांनी तयार केला आहे. त्या कोशाचे नाव A Dictionary of Domestic Ritual Terms असे आहे. या कोशात दहा हजारांवर संस्कृत शब्द आणि त्यांच्याशी निगडित क्रिया यांचा समावेश आहे.
हिंदू धर्मशास्त्र
हिंदू धर्मातील पवित्र ग्रंथ श्रुती आणि स्मृती या दोन भागात विभागलेले आहेत. श्रुती हा हिंदू धर्माचा सर्वोच्च ग्रंथ आहे, जो पूर्णपणे अपरिवर्तनीय आहे, म्हणजेच तो कोणत्याही युगात बदलला जाऊ शकत नाही. मेमरी बुक्समध्ये वेळोवेळी बदल होऊ शकतात. श्रुती अंतर्गत वेद: ऋग्वेद, सामवेद, यजुर्वेद आणि अथर्ववेद, ब्रह्मसूत्रे आणि उपनिषदे येतात. वेदांना श्रुती असे म्हणतात कारण हिंदू मानतात की हे वेद देवाने ऋषींना गाढ ध्यानात असताना सांगितले होते. श्रावण परंपरेनुसार गुरूंनी शिष्यांना वेद दिले. प्रत्येक वेदाचे चार भाग असतात- संहिता-मंत्र भाग, ब्राह्मण-ग्रंथ-गद्य भाग, ज्यामध्ये कर्मकांड स्पष्ट केले आहेत, आरण्यक-ज्यामध्ये इतर गूढ गोष्टी स्पष्ट केल्या आहेत, उपनिषद-यामध्ये ब्रह्म, आत्मा आणि त्यांच्या संबंधांची चर्चा केली आहे. . श्रुती आणि स्मृती यांच्यात काही वाद असेल तरच श्रुती वैध असेल. श्रुती वगळता, इतर सर्व हिंदू धर्मग्रंथांना स्मृती म्हणतात, कारण त्यात अशा कथा आहेत ज्या लोक पिढ्यानपिढ्या लक्षात ठेवतात आणि नंतर लिहितात. सर्व स्मृती ग्रंथ वेदांची स्तुती करतात. ते वेदांपेक्षा कमी आहेत, परंतु ते सोपे आहेत आणि बहुतेक हिंदूंनी वाचले आहे (फार थोडे हिंदू वेद वाचतात). प्रमुख स्मृती ग्रंथ आहेत: - इतिहास - रामायण आणि महाभारत, भगवद्गीता, पुराण, मनुस्मृती, धर्मशास्त्र आणि धर्मसूत्र, आगम शास्त्र. भारतीय तत्त्वज्ञानाचे सहा मुख्य भाग आहेत - सांख्य तत्त्वज्ञान, योग, न्याय, वैशेषिक, मीमांसा आणि वेदांत.
वैदिक साहित्य -
संदर्भ
वर्ग:धर्म वर्ग:भारतीय धर्म
युएफा यूरो २०१२ पात्रता
मानांकन
पात्रता फेरीसाठी गट विभागणी युएफा मानका (२००९ अंती) द्वारे करण्यात आले. प्रत्येक देशाचा कूइफिशंट खालील प्रकारे ठरवण्यात आला:
टाय ब्रेकर
युरो २००८ प्रमाणे: जर गट स्पर्धे अंती दोन किंवा अधिक संघांचे सारखे गुण आसतील तर मानांकन खालील प्रकारे निष्चित करण्यात येईल.
उपविजेत्या संघांचे मानांकन
सर्वोच्च मानांकन प्राप्त उपविजेता संघ स्पर्धे साठी पात्र होईल तर इतर संघ प्ले ऑफ सामने खेळतील.
टाय ब्रेकर
अंतिम यादी
पात्रता प्ले ऑफ
प्ले ऑफ सामने टू लेग प्रकारे खेळवण्यात आले. पहिला लेग ११ नोव्हेंबर २०११ तर दुसरा लेग १५ नोव्हेंबर २०११ रोजी खेळवण्यात आला. चार विजेते संघ युरो २०१२ स्पर्धेसाठी पात्र झाले.
मानांकन
प्रत्येक संघाचा गुणक खालील प्रकारे काढन्यात आला:
मानांकन खालील प्रमाणे देण्यात आले:
सामने
संघ १ - यजामन संघ व संघ २ - पाहुणा संघ
सर्वाधिक गोल
३३९ खेळाडूंनी एकूण ६३६ गोल केले, ज्यात १७ स्व गोल होते.
बाह्य दुवे
वर्ग:युएफा यूरो २०१२
झाग्रेब
झाग्रेब (क्रोएशियन: Zagreb) ही पूर्व युरोपातील क्रोएशिया देशाची राजधानी व सगळ्यात मोठे शहर आहे. झाग्रेब शहर क्रोएशियाच्या उत्तर-मध्य भागात सावा नदीच्या काठावर वसले आहे. २०१३ साली झाग्रेब शहराची लोकसंख्या सुमारे ७.९५ लाख तर महानगर क्षेत्राची लोकसंख्या ११.१२ लाख होती. क्रोएशियाचे राजकीय, आर्थिक व सांस्कृतिक केंद्र असलेले झाग्रेब बाल्कन प्रदेशातील एक प्रमुख शहर आहे.
इतिहास
रोमन साम्राज्याने अंदाजे इ.स.च्या पहिल्या शतकात ह्या भागात आंदुतोनिया नावाची वसाहत बनवली. झाग्रेब हे नाव इ.स. १०९४ मध्ये प्रथम वापरात आले. झाग्रेब ह्या शब्दाचे मूळ अज्ञात आहे व हे नाव कसे पडले ह्याबद्दल अनेक दंतकथा अस्तित्वात आहेत. १६व्या शतकामध्ये झाग्रेब क्रोएशिया व स्लाव्होनिया प्रदेशांचे राजकीय केंद्र बनले. १७व्या व १८व्या शतकांदरम्यान झाग्रेबामध्ये अनेकदा आगी लागल्या व प्लेग रोगाच्या अनेकदा साथी आल्या ज्यांमध्ये झाग्रेबची पीछेहाट होत गेली. १९व्या शतकाच्या सुरुवातीस घडलेल्या क्रोएशियन राष्ट्रीय पुनरुज्जीवनादरम्यान झाग्रेबचे महत्त्व वाढले व येथे अनेक नव्या सुधारणा घडवून आणल्या गेल्या. १८८० सालच्या झाग्रेब भूकंपानंतर पहिल्या महायुद्धापर्यंतच्या काळादरम्यान झाग्रेब प्रगतीपथावर राहिले. १९२० च्या दशकात झाग्रेबची लोकसंख्या तब्बल ७० टक्क्यांनी वाढली.
दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान झाग्रेब क्रोएशियाचे स्वतंत्र राज्य ह्या नाझी जर्मनीच्या मांडलिक राष्ट्राच्या राजधानीचे शहर होते. १९४५ ते १९९२ दरम्यान झाग्रेब युगोस्लाव्हिया देशाचा भाग होते. १९९१ ते १९९५ दरम्यान घडलेल्या क्रोएशिया स्वातंत्र्ययुद्धामध्ये झाग्रेब कोणत्याही मोठ्या नुकसानीपासून बचावले.
भूगोल
झाग्रेब शहर क्रोएशियाच्या उत्तर-मध्य भागात सावाच्या काठावर समुद्रसपाटीपासून 116.75 m उंचीवर वसले आहे. झाग्रेब शहराचे क्षेत्रफळ ३५९.९६ km2 इतके आहे.
हवामान
झाग्रेबमधील हवामान सागरी स्वरूपाचे असून येथे चारही ऋतू अनुभवायला मिळतात व चारही ऋतूंमध्ये पाउस पडतो.
वाहतूक
झाग्रेबमधील शहरी वाहतूक रेल्वे, रस्ते व जलमार्गांचा वापर केला जातो. पारंपारिक व दलद परिवहनासाठी येथे अनेक बस मार्ग, ट्राम व उपनगरी रेल्वे सेवा कार्यरत आहेत. झाग्रेबमधून क्रोएशियातील पाच प्रमुख महामार्ग जातात झाग्रेब विमानतळ हा क्रोएशियामधील सर्वात मोठा विमानतळ झाग्रेब शहरामध्ये स्थित असून क्रोएशिया एरलाइन्स ह्या क्रोएशियाच्या राष्ट्रीय विमान वाहतूक कंपनीचा प्रमुख वाहतूकतळ येथेच स्थित आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:क्रो‌एशियामधील शहरे वर्ग:युरोपातील देशांच्या राजधानीची शहरे
वॉटरगेट कुभांड
वॉटरगेट कुभांड हे अमेरिकेमध्ये १९७२ ते १९७४ मध्ये उघडकीस आलेले राजकीय कुभांड होते. वॉशिंग्टन डी.सी. येथील वॉटरगेट कार्यालय संकुलात असलेल्या अमेरिकेच्या डेमोक्रॅटिक पक्षाच्या मुख्यालयातून गोपनीय माहिती मिळविण्यासाठी काही चोरांनी कार्यालये फोडली व तेथून माहिती पळवली. तत्कालीन रिपब्लिकन राष्ट्राध्यक्ष रिचर्ड एम. निक्सन व त्याच्या सहकाऱ्यांनी यामागील आपला हात लपवण्याचे अतोनात प्रयत्न केले परंतु शेवटी हे उघडकीस आलेच. आपला सहभाग उघड होत असल्याचे पाहून निक्सनने राष्ट्राध्यक्षपदाचा राजीनामा दिला. त्यानंतर त्याचा उपराष्ट्राध्यक्ष जेराल्ड फोर्ड अमेरिकेचा राष्ट्राध्यक्ष झाला व त्याने निक्सनला माफी दिली.
वर्ग:अमेरिकेतील राजकीय कुभांडे वर्ग:अमेरिकेमधील राजकारण
मंगरूळ (कळंब)
मंगरूळ हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील कळंब तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:कळंब तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
नया दौर
हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
स्लोव्हाकिया राष्ट्रीय क्रिकेट संघ
बाह्य दुवे
क्रिकेट संघटना वर्ग:रिकामी पाने
तिबेटी भाषा
प्रमाण तिबेटी (तिबेटी लिपी: བོད་སྐད ; वायली लिप्यंतर: Bod skad, भो का ; इंग्लिश: Standard Tibetan ;) ही तिबेटाची अधिकृत भाषा आहे. मध्य तिबेटी भाषाकुळातील यू-त्सांग प्रादेशिक शाखेतील ल्हासा येथील बोलीभाषा प्रमाण तिबेटीसाठी आधार मानली जाते. यामुळे प्रमाण तिबेटीला काही वेळा मध्य तिबेटी भाषा (तिबेटी लिपी: དབུས་གཙང་སྐད ; वायली लिप्यंतर: Dbus-gtsang skad / Ü-tsang kä, यू-त्सांग का ;) या नावानेही उल्लेखले जाते. मात्र मध्य तिबेटी भाषा तिबेटी भाषाकुळाच्या अनेक शाखांपैकी एक शाखा असून खाम्स (तिबेटी लिपी: ཁམས་སྐད ; वायली लिप्यंतर; Khams skad / Kham kä, खाम का ;), आम्दो (तिबेटी लिपी: ཨ་མདོ་སྐད་ ; वायली लिप्यंतर; A-mdo skad / Am kä, आम का ;), लदाखी (तिबेटी लिपी: ལ་དྭགས་སྐད་ ; वायली लिप्यंतर; La-dwags skad / Tö kä, तो का ;)
बाह्य दुवे
वर्ग:चिनी-तिबेटी भाषासमूह भाषा
তিব্বতি ভাষা
करंभेळकानशी
करंभेळकानशी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील कळवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ९५० मि.मी.पर्यंत असते.
अबुजा
अबुजा ही नायजेरिया देशाची राजधानी व दुसरे सर्वात मोठे शहर आहे. हे शहर नायजेरियाच्या पूर्वेला वसलेले आहे.
वर्ग:नायजेरियामधील शहरे वर्ग:आफ्रिकेतील देशांच्या राजधानीची शहरे
रणजित सिंह
महाराजा रणजितसिंग (जन्म : १३ नोव्हेंबर १७८०;  - २७ जून १८३९) हा  १७९९ ते १८३९ कालखंडात राज्य केलेला पंजाबचा शेवटचा महाराजा होता. लाहोर ही त्याच्या राज्याची राजधानी.. त्याच्या राज्यात शीख, शीखेतर हिंदू आणि मुसलमान या सर्वांना समान हक्क होते. रणजितसिंगाच्या मृत्यूनंतर शीख साम्राज्याचे पतन सुरू झाले.
महाराजा रणजितसिंगाची स्मारके
वर्ग:शीख साम्राज्य वर्ग:इ.स. १७८० मधील जन्म वर्ग:इ.स. १८३९ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
हरित अधिकोषण
आर्थिक विकासासाठी आवश्यक असणाऱ्या व्यावसायिक प्रकल्पांना वित्तपुरवठा करणारे महत्त्वपूर्ण साधन म्हणून अधिकोषणाकडे पहिले जाते. अधिकोषण क्षेत्र शाश्वत आणि सामाजिकदृष्ट्या जबाबदार गुंतवणूक करण्यात महत्त्वाची भूमिका बजावते. अधिकोष स्वतः प्रदूषण करणार नाहीत. पण प्रदूषण करणाऱ्या उद्योगांशी अधिकोषाचा संबंध असू शकतो. हरित बँकिंग मध्ये बँकांनी प्रदूषण करणाऱ्या उद्योगांना कर्ज देण्याचे टाळणे अपेक्षित असते.
अर्थ
पर्यावरण पूरक उद्योगांना किंवा प्रकल्पांना बँकाकडून होणारा वित्तपुरवठा म्हणजे हरित अधिकोषण होय. ही अशा प्रकारची व्यवस्था असते की, ज्याद्वारे उद्योगांना हरित होण्यासाठी मदत केली जाते. नैसर्गिक पर्यावरणाची प्रक्रिया कायम राखली जाते. हरित अधोकोषण हे बँका, उद्योग आणि संपूर्ण अर्थव्यवस्था यांच्या परस्पर हिताची आहे. हरित अधिकोषणामुळे उद्योग हरित होण्याबरोबरच बंकाकडील भविष्यकालीन मात्तेची गुणवत्ताही वाढेल.
हरित अधिकोषणाचे महत्त्व
१. पर्यावरणाचा संदर्भ: उद्योगांचा पर्यावरणाशी असणारा संबंध बँकाच्या दृष्टीनेही जोखीम निर्माण करू शकतो. हरित अधिकोषणामुळे पर्यावरणाचा अधिक गांभीर्याने विचार केला जात आहे.
२. पर्यावरण अटींचे पालन: पर्यावरणीय शिस्तीच्या पालनासाठी सक्षम अधिकाऱ्याकडून उद्योगासंदर्भात विशिष्ट मानके ठरविली जाऊ शकतात. याचे पालन न करणाऱ्या उद्योगांवर कारवाईची तरतूद केल्यास पर्यावरणाची हानी थांबण्यास मदत होते.
३. पर्यावरणाचे रक्षण: पर्यावरणाचा ऱ्हास करणाऱ्या उद्योगांना बँकांनी कर्जपुरवठा केल्यास होणाऱ्या पर्यावरण प्रदूषणास बँकांना जबाबदार धरले जाते. प्रदूषण निराकरणाचा खर्च उद्योग व अधिकोष या दोहोंकडून वसूल केला जातो. यामुळे पर्यावरण रक्षणास मदत होते.
४. सामाजिक बांधिलकी: अधिकोषाचे भागधारक, ठेवीदार व इतर ग्राहकांना पर्यावरण रक्षणाचा लाभ होतो. सामाजिक बांधिलकीच्या दृष्टीने अधिकोषांची ही भूमिका महत्त्वपूर्ण ठरते.
संदर्भ
बी. एच. दामजी, आधुनिक बँकिंग, (मराठी) विद्या बुक्स पब्लिशर्स, औरंगाबाद, जुलै, २०१६, आय. एस. बी. एन. ९७८-९३-८१३७४-६९-६
खंबाळे (भिवंडी)
खंबाळे हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील भिवंडी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:भिवंडी तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
डेटन, ओहायो
संदर्भ
वर्ग:ओहायोमधील शहरे वर्ग:डेटन, ओहायो वर्ग:माँटगोमेरी काउंटी (ओहायो)
२१ (संख्या)
२१-एकवीस  ही एक संख्या आहे, ती २०  नंतरची आणि  २२  पूर्वीची नैसर्गिक संख्या आहे. इंग्रजीत: 21 - twenty-one.
हे सुद्धा पहा
वर्ग: पूर्णांक संख्या
मुलुंड रेल्वे स्थानक
मुलुंड  हे मुंबई शहराचे एक उपनगर आहे व मुंबईच्या मध्य रेल्वे उपनगरीय मार्गावरील एक स्थानक आहे. हे उपनगर संजय गांधी राष्ट्रीय उद्यानाला लागून अहे. पूर्व द्रुतगति मार्ग व लालबहादुर शास्त्री मार्ग असे महत्तवपूर्ण मार्ग सुद्धा मुलुंडमध्ये आहेत. मुलुंडपासून नवी मुंबई पण मुलुंड-ऐरोली पुलामुळे जवळ पडते. या सर्वाव्यतिरिक्त सुद्धा येथून बोरिवली सारखे मुंबईच्या व्यायव्य उपनगर घोडबंदर मार्ग वापरून पोहोचणे शक्य आहेत. वांद्रे, ज्याला उपनगरांची राणी म्हणतात, तसेच मुलुंडला पण 'उपनगरांचा राजकुमार' असे म्हटले जाते.
पुर्वी मुलूंडचे नाव मुळूंद होते, नंतर अपभ्रंशाने किंवा अंग्लेय अधिपत्यामुळे ते मुलूंड म्हणून प्रचलित झाले. मुलुंड हे मुंबईचे उपनगर आहे. इ.स.पू.च्या नवव्या शतकातील अशोककालीन बौद्ध शिलालेखात मुलुंडचा उल्लेख आहे.
वर्ग:मुंबई उपनगरी रेल्वे स्थानके
आटपाडी
आटपाडी (English-Atpadi) हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील  एक तालुका व तालुक्याचे प्रशासकीय ठिकाण आहे.
इतिहास
१६व्या शतकात आटपाडी गाव हे आदिलशाहीचा भाग होते व नंतर पेशवाईच्या काळात आटपाडी औंध संस्थानामधे महाल गाव होते. औंध संस्थानाच्या भारतातील विलीनीकरणानंतर आटपाडी खानापूर तालुक्यातील एक गाव व नंतर सांगली जिल्ह्यातील एक तालुक्याचे गाव झाले आहे.
भूगोल
आटपाडी गाव उत्तर अक्षांश =१७.२५/पूर्व रेखांश= ७४.५७ वर वसलेले आहे. आटपाडीच्या पश्चिमेला पाझर तलाव आहे. येथून आटपाडीच्या पिण्याच्या व काही प्रमाणात शेतीच्या पाण्याची व्यवस्था होते. आटपाडी गाव व नवीन आटपाडीची वसाहत ही शुक्र नावाच्या ओढ्याने दक्षिणोत्तर विभागली गेली आहे. येथील जमीन काळी कसदार आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ४० अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २४ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. आटपाडी तालुका पर्जन्यछायेमध्ये येणारा प्रदेश आहे. येथील मुख्य शेती ही ज्वारी, मका, गहू, काही प्रमाणात ऊस व कापूस आणि डाळिंब यांची होते. डाळिंबांमुळे आटपाडीच्या शेती उत्पादनात आमूलाग्र बदल झाला आहे.
शासन व्यवस्था
आटपाडीची शासन व्यवस्था नगरपंचायत मार्फत चालते. आटपाडीमध्ये दिवाणी व फौजदारी न्यायालय आणि पोलीस ठाणे आहे.
शिक्षण व्यवस्था
आटपाडीमधे कला, विज्ञान, वाणिज्य, अभियांत्रिकी, अध्यापन इत्यादी शाखांची महाविद्यालये आहेत. शिक्षण व्यवस्था ही प्राथमिक, माध्यमिक, उच्च माध्यमिक, महाविद्यालय इत्यादी पातळीपर्यन्त उपलब्ध आहे.
उद्योग
माणगंगा सहकारी साखर कारखाना, बाबासाहेब देशमुख सहकारी सूतगिरणी, डाळिंब प्रक्रिया व पॅकेजिंग प्रकल्प हे येथील प्रमुख उद्योग आहेत.दूध व्यवसायही चालतो.
कला आणि संस्कृती व मनोरंजन
आटपाडीचे नाव कलेच्या क्षेत्रात वाखाणण्यासारखे आहे ते आटपाडीमध्ये जन्मलेल्या १) ग. दि. माडगुळकर, २)व्यंकटेश माडगुळकर, ३) शंकरराव खरात, ४) ना. सं. इनामदार या ४ साहित्य संमेलनांच्या अध्यक्षांमुळे
मंदिरे आणि उत्सव
आटपाडीचे ग्रामदैवत उत्तरेश्वर आहे व आटपाडीची जत्रा उत्तरेश्वराच्या नावाने होते. जत्रा तीन दिवस चालते व याप्रसंगी गावातून उत्तरेश्वराचा रथ ओढण्याची प्रथा आहे. आटपाडीतील आणखी एक जुने मंदिर म्हणजे नाथबाबाचे व कल्लेश्वराचे मंदिर. आटपाडीत एक परमेश्वराचे पण मंदिर आहे. त्या देवळातल्या देवाला परमेश्वर म्हणतात. हे मंदिर शुक्र ओढ्यात आहे. आटपाडीजवळ एक करगणी गाव आहे. तिथे एक प्राचीन शंकराचे देऊळ आहे. हल्ली लोक त्याला रामाचे देवळ म्हणतात. ह्या देवळाची स्थापना राम व लक्ष्मण यांनी केली असे म्हणतात. लक्ष्मणाला शंकराने एक खड्ग व आत्मलिंग दिले ते याच ठिकाणी. लक्ष्मणाने आत्मलिंगाची स्थापना केली. दुसरे आत्मलिंग मंदिर गोकर्ण महाबळेश्वर (कर्नाटक) इथे आहे. करगणीचे जुने नाव खडगणी होते, नंतर ते करगणी झाले. इथे मिळालेला खड्ग लक्ष्मणाने इंद्रजिताला मारण्यासाठी वापरला होता. करगणीजवळ एक शुकाचारी (अपभ्रंश शुक्राचारी, शुक्राचार्य ) नावाचा डोंगर आहे. इथे शुकमुनी यांनी समाधी घेतली. (शुकमुनींचे वडील महाभारतकार व्यास हे होत). शुकमुनींच्या समाधीचा उल्लेख पुराणांतदेखील आहे. ब्रम्हचारी शुक, हे दर्शनाला आलेल्या स्त्रियाना पाहून घोड्यावर बसून गुहेमधील दगडात लुप्त झाले अशी कथा आहे.
आटपाडी तालुक्यातील सर्वांत प्रसिद्ध मंदिर म्हणजे खरसुंडीचे सिद्धनाथ मंदिर. खरसुंडीचे आणखी एक वैशिष्ट्य, इथली जनावरांची यात्रा. जनावरांचा हा देशातील सर्वांत मोठा बाजार आहे.आटपाडीमध्ये साई मंदिर हे भिंगेवाडी रोडला व पोस्ट ऑफिस जवळ विठ्ठल मंदिरही आहे.
आटपाडी तालुक्यात शिवाजीच्या काळातील विठ्ठल रुक्मिणी मंदिर आहे (ढोर गल्ली). तसेच मुकुंद महाराज यांची जिवंत समाधी आहे (शके १६५३).
प्रवास आणि मुक्काम
आटपाडी हे गाव रस्त्याने सांगली, सोलापूर, कराड या नगरांबरोबर तसेच इतर प्रमुख गावांशी जोडलेले आहे. आटपाडीपासून मुंबई, पुणे, हैदराबाद या महानगरापर्यंत थेट बस सेवा उपलब्ध आहे. मुख्यतः प्रवास महाराष्ट्र राज्य परिवहन मंडळाच्या बसने व खाजगी आराम बसने उपलब्ध आहे.
महान व्यक्तिमत्त्वे
आटपाडी तालुक्याला फार मोठा वैचारिक वारसा लाभला आहे. आखिल भारतीय मराठी साहित्य संमेलनाचे चार संमेलनाध्यक्ष आटपाडी तालुक्याने दिले आहेत.
वर्ग:महाराष्ट्रातील शहरे
शीख साम्राज्य
शीख साम्राज्य हे भारतीय उपखंडाच्या वायव्य भागात १७९९ ते १८४९ सालांदरम्यान अस्तित्वात असलेले साम्राज्य होते. मिसलदारांचे राज्य असलेल्या स्वायत्त पंजाबी मिसलांचे (राज्यांचे) मंडळ, असे या साम्राज्याचे स्वरूप होते. रणजितसिंग हा या साम्राज्याच्या संस्थापक सम्राट मानला जातो.
हे सुद्धा पहा
वर्ग:इतिहास वर्ग:भारताचा इतिहास
करीमगंज जिल्हा
करीमगंज जिल्हा (बंगाली: করিমগঞ্জ জেলা) हा भारताच्या आसाम राज्याच्या २७ जिल्ह्यांपैकी एक जिल्हा आहे. आसामच्या दक्षिण भागात बांगलादेश देशाच्या व त्रिपुरा राज्याच्या सीमेजवळ वसलेल्या करीमगंज जिल्ह्याची लोकसंख्या २०११ साली १२.१७ लाख होती. ह्याचे प्रशासकीय केंद्र करीमगंज येथे आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:आसाममधील जिल्हे
समता (वृत्तपत्र)
समता हे डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांनी सुरू केलेले एक वृत्तपत्र आहे. या वृत्तपत्राचे प्रकाशन २९ जून, इ.स. १९२८ रोजी झाले. हे वृत्तपत्र डॉ. आंबेडकरांद्वारा समाज सुधार हेतू स्थापित संस्था समता संघाचे (समता सैनिक दलाचे) मुखपत्र होते. याचे संपादक म्हणून बाबासाहेबांनी देवराव विष्णू नाईक यांची नियुक्ती केली होती.
इतिहास
पंजाबात भाई परमानंद जातपात तोडक मंडळातर्फे समतेची चळवळ चालवीत असत तशाच स्वरूपाचे कार्य व्हावे अशी आंबेडकरांची इच्छा होती. समाज समता संघाचा त्यासाठी उपयोग झाला ही. ब्राह्मण-ब्राह्मणेतर नावाचे एक पत्र ते सन १९२५पर्यंत चालवीत असत. तो काळ ब्राह्मणेतर चळवळीचा होता व नाईक आपल्या पत्रातून वादाची वास्तव भूमिका निर्भीडपणे मांडीत असत ज्योतिबा फुले यांच्या सामाजिक व धार्मिक बाबतीतील विचारांचा पगडा त्याच्या मनावर होता. बहिष्कृत भारत आंबेडकरांनी बंद केले, पण समता पत्र पुढे चालू राहिले या पत्राच्या लेखनाची व इतर सर्व जबाबदारी देवराव नाईक व कद्रेकर यांच्याकडे होती.
१९२७ ते १९३४ या काळात आंबेडकरांनी अनेक कसोटीचे प्रसंग अनुभवले महाडच्या चवदार तळ्याचा सत्याग्रह, नाशिकचा काळाराम मंदिर प्रवेशाचा लढा, गोलमेज परिषद, महात्मा गांधींचे प्राणांतिक उपोषण, पुणे करार इत्यादी घटनांमुळे हा काळ धामधुमीचा ठरला या काळात समता व पुढे त्या पत्राचे नामांतर होऊन चालू राहिलेल्या जनता पत्राने मोलाची कामगिरी बजावली.
हिंदुस्थानात व इंग्लंडमध्ये डॉक्टर आंबेडकर यांना आपल्या दलित बांधवांच्या वतीने विशेष महत्त्वाची जबाबदारी पार पाडावी लागली. डॉक्टर साहेबांच्या गोलमेज परिषदेतील भाषणाची वाहवा झाली. बडोद्याचे सयाजीराव गायकवाड हे आंबेडकर यांच्या भाषणाने एवढे प्रभावित झाले की त्यांनी आंबेडकरांना आर्थिक मदत देऊ केली. त्याचा फायदा वैयक्तिक लाभासाठी करून न घेता आंबेडकरांनी तिच्यातून जनता पत्रासाठी छपाईचे एक मोठे मशीन मिळविले.
जनता' पत्राकडे आंबेडकरांचे  इंग्लंडमधूनही लक्ष असे. या पत्राच्या खास अंकासाठी त्यांनी कद्रेकरांकडे एक खास संदेश इंग्रजीतून पाठविला होता. त्या संदेशाचा मथितार्थ कद्रेकरांनी स्वतःच सादर केला आहे, तो असा "जनता पत्र सारखे वर्तमानपत्र विशेष आर्थिक मदत नसतानाही इतक्या उत्साहाने आपण चालवीत आहात हे पाहून आपले आभार कोणत्या शब्दात मानावे हेच कळत नाही. आपणास 'जनता' पत्राच्या खास अंकासाठी माझी भेट झाल्यावर माझा संदेशच नव्हे तर आर्थिक मदत व त्याहून अधिक काहीतरी देण्याची व्यवस्था करेन.''
आंबेडकर लंडनला जाण्यापूर्वी मुंबईत त्यांना मानपत्र व थैली अर्पण करून त्यांचा सन्मान करण्यात आला. त्यावेळी उत्तरादाखल बोलताना त्यांनी जनता पत्राची घोषणा पुढील प्रमाणे केली की, "बहिष्कृत भारत हे आपल्या पाक्षिकाचे नाव असल्यामुळे ते पत्र बरेच लोक घेत नाहीत. आपले म्हणणे लोकांना कळावे हा उद्देश सफल होत नाही, म्हणून त्या पत्राचे नाव जनता असे ठेवले आहे व देवराव नाईक ह्यांच्या संपादकत्वाखाली ते सुरू राहील". त्याप्रमाणे जनता पाक्षिक २४ नोव्हेंबर १९३० रोजी सुरू झाले. बंद पडलेल्या समता व बहिष्कृत भारतचे वर्गणीदार असलेल्यांना त्यांची वर्गणी संपेपर्यंत जनताचे अंक विनामूल्य पाठवण्यात येत असत.
पहिले संपादक मंडळ
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांची सर्व वृत्तपत्रे मराठी भाषेमध्ये प्रकाशित झाली, कारण बाबासाहेबांचे कार्यक्षेत्र (कर्मभूमी) महाराष्ट्र होते आणि मराठी तिथली लोकभाषा आहे. बाबासाहेब इंग्रजी भाषेचे ही प्रकांड विद्वान होते, परंतु त्यांनी आपली वृत्तपत्रे मराठी भाषेत प्रकाशित केली.
जनता पत्राच्या पहिल्या अंकात संपादकांनी म्हटले होते की "समता व बहिष्कृत भारत ही दोन्ही पत्रे बंद पडल्यामुळे मागासलेल्या व पददलित जनतेच्या सुखदुःखांचा व भावनाचा आपलेपणाच्या दृष्टीने विचार करणारे व जनतेचे विचार बोलून दाखवणारे दुसरे पत्र या भागात उरले नाही, त्यामुळे आपल्या विचारांची कुचंबणा होत असल्याची व आपल्या हेतूचा कळत-नकळत विपर्यास करण्यात येत असल्याची तीव्र जाणीव होऊ लागली आहे. ज्याला सत्तेने आपला म्हणता येईल आपले दुखणे निर्भीड व निर्भयपणे जगाच्या वेशीवर जे बांधू शकेल आणि त्रस्त झालेल्या जनतेला सहानुभूतीचे व धीराचे दोन शब्द सांगून कर्तव्यतत्पर करू शकेल; मतांच्या गलबल्यात जनतेला अचूक मार्गदर्शन करू शकेल, अशा प्रकारचे एक पत्र सतत सुरू असावे, असा समतेच्या व बहिष्कृत भारताच्या अनेक वाचकांना ध्यास लागलेला होता. त्यामुळे सध्याची परिस्थिती नवीन पत्र सुरू करायला अनुकूल असूनही हे जनता पत्र सुरू करण्याचे धाडस करावे लागत आहे.'
डॉक्टर आंबेडकर स्वतःही मार्गदर्शन करण्यासाठी जनता पत्रात लेख लिहीत असत विशेषतः १९३५-३६ साली त्यांनी धर्मांतराची घोषणा केली त्यावेळी आपली भूमिका स्पष्ट करताना सामाजिक व धार्मिक प्रश्न कसाला लावण्याच्या दृष्टीने त्यांनी जनता पत्रात खास लेख लिहिले. १९३७ साली डॉक्टर आंबेडकर यांनी त्यांनीच स्थापन केलेल्या स्वतंत्र मजूर पक्षातर्फे निवडणूक लढविण्यात आली, त्यावेळी जनता पत्राने विशेष प्रभावी कार्य केले. पुढे भारताला स्वातंत्र्य मिळाल्यानंतर डॉक्टर आंबेडकरांनी केंद्रीय कायदेमंत्री म्हणून व राज्यघटनेचा मसुदा तयार करणाऱ्या समितीच्या अध्यक्ष म्हणून जी अपूर्व कामगिरी बजावली तिची माहिती जनता पत्राने जनतेपुढे ठेवली. १९ ऑक्टोबर १९३१ पासून जनता पत्र साप्ताहिक झाले व १९५६ पर्यंत चालू राहिले. देवराव नाईक यांच्यानंतर भारत कद्रेकर, गणेश सहस्रबुद्धे, बी.सी. कांबळे, यशवंत आंबेडकर इत्यादींनी संपादकाची सूत्रे सांभाळली. १९५६ साली डॉक्टर आंबेडकरांनी बौद्ध धर्माची दीक्षा घेतल्यावर जनता पत्राचे प्रबुद्ध भारत असे नामकरण झाले. पुढे दादा रूपवते, शंकरराव खरात यांनी संपादनाचा भार वाहिला मधू तांबेकर यांनीही प्रबुद्ध भारताला बरेच साहाय्य केले.
बाह्य दुवे
वर्ग:डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांची वृत्तपत्रे वर्ग:मराठी भाषेमधील वृत्तपत्रे वर्ग:इ.स. १९३० मधील निर्मिती वर्ग:महाराष्ट्रामधील वृत्तपत्रे
रिचर्ड गास्के
हा फ्रांसचा व्यावसायिक टेनिस खेळाडू आहे. त्याने इ.स. २००४ मध्ये फ्रेंच ओपन मधील मिश्र दुहेरी ग्रॅंड स्लॅम स्पर्धा जिंकली. या स्पर्धेत तातियाना गोलोविन त्याची जोडीदार होती.
वर्ग:फ्रेंच टेनिस खेळाडू वर्ग:इ.स. १९८६ मधील जन्म वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
साहेब दौलतपूर
हवामान
येथील हवामान कोरडे व उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:आर्वी तालुक्यातील गावे वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील गावे
लखीमपूर जिल्हा
लखीमपूर जिल्हा हा भारताच्या आसाम राज्यातील एक जिल्हा आहे.
याचे प्रशासकीय केंद्र लखीमपूर येथे आहे.
वर्ग:लखीमपूर जिल्हा वर्ग:आसाममधील जिल्हे
राजन इंदुलकर
राजन इंदुलकर हे महाराष्ट्रातील शैक्षणिक क्षेत्रात काम करणारे एक समाजसेवक आहेत. त्यांनी समाजाच्या विविध प्रश्नांवर कार्य करणारी 'श्रमिक सहयोग' ही संस्था स्थापन केली आहे. चिपळूण तालुक्यातील अलोरे गावाजवळील कोळकेवाडी येथे या संस्थेतर्फे 'प्रयोगभूमी' नावाची वंचित मुलांसाठीची निवासी शाळा चालवली जाते.
‘श्रमिक सहयोग’ या संस्थेची १९८४ साली स्थापना झाली. शैक्षणिक क्षेत्रात काहीतरी काम करावे या उद्देशाने ज्येष्ठ शिक्षणतज्ज्ञ व लोकचळवळीचे मार्गदर्शक दत्ता सावळे यांच्या सहकार्याने संस्थेच्या प्रयोगशील कार्यकर्त्यांंनी वेळोवेळी चर्चासत्रे घेऊन दारिद्ऱ्य भोगणाऱ्या धनगर आणि कातकरी समाजातील वंचितांच्या शिक्षण विषयक शोधाचे कार्य १९९२ पासून हाती घेतले. चिपळूण तालुक्यातील सह्याद्रीच्या डोंगरांत राहणाऱ्या धनगर आणि कातकरी समाजातील मुलांसाठी वस्त्यावस्त्यांवर जाऊन मुलांना अक्षर ओळख करून देण्याचा प्रयत्‍न चालवला. आम्ही ठरवू तेच शिक्षण तीच पद्धती असा आग्रह धरल्यामुळे या वैविध्यपूर्ण समाजांना शिक्षणासाठी वंचित रहावे लागले. ही गोष्ट लक्षात घेऊन निसर्गाच्या जडण घडणीसोबत वाढलेल्या या मुलांना आवडेल, समजेल आणि ते विद्यार्थी, शाळेपासून दूर न पळता शैक्षणिक प्रवाहात सामील होतील अशा प्रकारचे शिक्षण या वस्त्यांमध्ये जाऊन देण्याचे काम संस्थेने केले. अगदी या विद्यार्थ्यांच्या मागूनच शाळा फिरवली असे म्हटल्यास हरकत नाही.
प्रयोगभूमी
संस्थेने २००४ सालात कोळकेवाडीच्या माळावर ‘प्रयोगभूमी’ या नावीन्यपूर्ण शिक्षण केंद्राची सुरुवात केली. येथे शासनाचे कोणतेही अनुदान न घेता ४० मुला-मुलींना सातवीपर्यंत शिक्षण दिले जाते. शिक्षण, निवास, भोजन इत्यादी गोष्टी मोफत येथे आहेत. पूर्णवेळ असे दोन शिक्षक सहकुटुंब विद्यार्थ्यांसोबत राहतात. त्याशिवाय राजन इंदुलकर व लोक चळवळीतील ज्येष्ठ कार्यकर्ते डॉ. विजय साठे हे देखील अधून-मधून याठिकाणी विद्यार्थ्यांसोबत राहतात. या शाळेत अनौपचारिक पद्धतीने शालेय शिक्षण, व्यवसाय शिक्षण, कलाकौशल्याचे शिक्षण या तीन स्तराचे शिक्षण दिले जाते. एक सुंदर कुटुंब येथे पहायला मिळते.
‘प्रयोगभूमी’मध्ये ग्रामीण कार्यकर्त्यांच्या अभ्यासासाठी ४,५०० संदर्भ ग्रथांचे ग्रंथालय आहे. ग्रामीण मुलांसाठी संगणक शिक्षण, विज्ञान प्रयोगशाळा आहे. शाळांना जोडून गांडूळ खत, वनऔषधी इत्यादी उत्पादने काढून शाळा चालवली जाते.
पुस्तक
‘कर्ती माणसं’ (२०११) या राम जगताप यांनी संपादित केलेल्या आणि लोकवाङ्मय गृह, मुंबई यांनी प्रकाशित केलेल्या पुस्तकात राजन इंदुलकर यांचा आणि त्यांच्या कार्याचा परिचय करून देणारा लेख सुरेश जोशी यांनी लिहिला आहे. हे पुस्तक http://www.bookganga.com/eBooks/Books/details/4699191011210511560?BookName=Karti-Manase या ठिकाणावर विकत घेता येईल.
संदर्भ
वर्ग:मराठी समाजसेवक वर्ग:सामाजिक कार्यकर्ते
मलकापूर (कळंब)
मलकापूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील कळंब तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:कळंब तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
इन्सॅट-४सीआर
इन्सॅट-४सीआर हा भारतीय अंतराळ संशोधन संस्था इस्रोने अवकाशात सोडलेला एक कृत्रिम उपग्रह आहे. सन डीटीएच व एअरटेल डीटीएच सेवा या उपग्रहाच्या मदतीने काम करतात.
विवरण
वर्ग:कृत्रिम उपग्रह वर्ग:भारतीय अंतराळ संशोधन वर्ग:भारतीय राष्ट्रीय उपग्रह
मुकुंद टाकसाळे
मुकुंद टाकसाळे (जन्म : ४ ऑक्टोबर १९५१) हे विनोदी लेखन करणारे एक मराठी लेखक आहेत. टप्पू सुलतान या टोपणनावानेही त्यांनी काही लिखाण केले आहे.
टाकसाळे यांनी साहित्य-सांस्कृतिक क्षेत्रातील घडामोडींवर ललित मासिकात आनंद पुणेकर या टोपणनावाने एक सदर चालविले होते. "ठणठणपाळा'हून वेगळी शैली असलेल्या या सदराला वाचकांनी पसंत केले होते.
पुरस्कार
वर्ग:मराठी लेखक वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
धृतराष्ट्र
धृतराष्ट्र पांडुचा सावत्र भाऊ होता. तो शंभर कौरवांचा पिता होता. त्याच्या पत्नीचे व पट्टराणीचे नाव गांधारी होते. त्याच्या ज्येष्ठ पुत्राचे नाव दुर्योधन होते. धृतराष्ट्र हा जन्मत:चा नेत्रहीन असल्याने त्याला हस्तिनापूरचे राज्य मिळू शकले नाही. त्याच्याऐवजी पांडूला हस्तिनापूरचा सम्राट करण्यात आले होते. पुढे शाप मिळाल्यामुळे विफल होऊन, राज्यत्याग करून पांडू आपल्या दोन्ही पत्नींसह वनवासाला निघून गेला व सिंहासनावर बसण्याचा हक्क धृतराष्ट्राला आपोआपच प्राप्त झाला. मात्र काही वर्षांनंतर पंडूपुत्रांच्या म्हणजेच पांडवांच्या आगमनामुळे दुर्योधनाला हस्तिनापूरचा सम्राट बनविण्याचा हक्क डावलला जाऊ शकतो, हे लक्षात आल्यावर त्याने दुर्योधनाच्या पांडवविरोधातील सर्व कारवायांकडे दुर्लक्ष केले.
नेत्रहीन असूनही धृतराष्ट्राचे बाहूबल अचाट होते. भीमाने आपल्या सर्व पुत्रांना ठार केल्याचा प्रतिशोध घेता यावा, म्हणून महाभारत युद्धानंतर धृतराष्ट्राने भिमाला आलिंगन देण्याच्या हेतूने आपल्या मिठीमधे ठार मारण्याचा कट रचला होता. मात्र कृष्णाने चपळाईने भिमाऐवजी त्याच्या पुतळ्यास पुढे केले व धृतराष्ट्राने तो पुतळा मिठीत घेताच त्याचे तुकडे तुकडे झाले. कृष्णाच्या प्रसंगावधानामुळे धृतराष्ट्राच्या हातून घडू पाहणारी भिमाची हत्या टळली.
या प्रसंगानंतर त्याने आपली पत्नी गांधारी हिच्यासह वानप्रस्थाश्रम पत्करला.
वर्ग:महाभारतातील व्यक्तिरेखा वर्ग:कुरु कुळ
Dhritaraštra
शिंदेवाडी (मिरज)
शिंदेवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील मिरज तालुक्यातील एक गाव आहे.
करमाळे (कळवण)
करमाळे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील कळवण तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४० सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ९५० मि.मी.पर्यंत असते.
खडकी खुर्द
खडकी खुर्द हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील भिवंडी तालुक्यातील एक गाव आहे.
करमाळे (कळवण)
संदर्भ
वर्ग:कळवण तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
खडकी खुर्द
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:भिवंडी तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
जोशीला
हा एक हिंदी भाषा भाषेतील चित्रपट आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
युक्रेन राष्ट्रीय क्रिकेट संघ
बाह्य दुवे
क्रिकेट संघटना वर्ग:रिकामी पाने
२४ (संख्या)
२४-चोवीस  ही एक संख्या आहे, ती २३  नंतरची आणि  २५  पूर्वीची नैसर्गिक संख्या आहे. इंग्रजीत: 24 - twenty-four
हे सुद्धा पहा
वर्ग: पूर्णांक संख्या
श्रीलक्ष्मी नारायण
श्रीलक्ष्मीनारायण वा लक्ष्मी-नारायण (संस्कृत: लक्ष्मी-नारायण, IAST: Lakṣmīnārāyaṇa) हा हिंदू देवता, नारायण(विष्णू) आणि त्यांची पत्नी भगवती देवी लक्ष्मी यांच्या जोडपे रूपात आहे.श्रीवैष्णवपंथातील आराध्य देवता आहे. नारायण(विष्णू) विश्वाचे पालनकर्ता ईश्वर आहे.वैकुंठामध्ये शंख, कौमोदकी गदा, कमळ आणि सुदर्शन चक्र धारण करणारा नारायण बाजूला लक्ष्मी, सौंदर्य देवी दर्शविली गेली आहे. त्यांची पत्नी लक्ष्मी देवी ही ऐश्वर्य, प्रकृति ,शांती आणि समृद्धीची, देवी आहे. तिला कमळ,गुलाबाचे फूल प्रिय आहे. एक हातात कमळाचे फूल आहे.दुसरा हातात अभयमुद्रा आहेत.लाल,गुलबी रंगाची वस्त्र(साडी) परिधान केलेले असते.
मोरीगांव जिल्हा
मरीगांव जिल्हा हा भारताच्या आसाम राज्यातील एक जिल्हा आहे.
श्रीलक्ष्मी नारायण
श्रीलक्ष्मीनारायण हे परमेश्वर -परमेश्वरी संयुक्त रूपात आहे त्या जोडीला 'लक्ष्मी नारायण' वा, ' श्रीलक्ष्मीनारायण ' म्हणतात, विष्णूला नारायण म्हणूनही ओळखले जाते,  त्याच्या पत्नी लक्ष्मीबरोबर वैकुंठ म्हणजे विष्णूलोकात क्षीरमहासागरात  अनंतशेषानागावर लक्ष्मीसह निवास करतात.
मोरीगांव जिल्हा
याचे प्रशासकीय केंद्र मरीगांव येथे आहे.
श्रीलक्ष्मी नारायण
. लक्ष्मीनारायणातील खालीलदिलेला चित्रात लक्ष्मी नारायणच्या कमलशरणाजवळ असते, जो क्षीरमहासागर शेषानागावर तरंगत आहेत.
मोरीगांव जिल्हा
* वर्ग:आसाममधील जिल्हे
श्रीलक्ष्मी नारायण
जय-विजय हे दोघे वैकुंठाच्या द्वाराचे रक्षक आहे.
निवासस्थान आणि प्रतीक
वैकुंठ हे वैकुंठ धाम (IAST: Vaikuṇṭha ,संस्कृत: वैकुण्ठ ) श्रीलक्ष्मीनारायणाचे वास्तविक निवासस्थान आहे.सुखदायक दिव्य नैसर्गिक स्वर्गासारखे  निवासस्थान आहे ,सर्वोत्तम निवासस्थान मानले जाते.ज्या स्वर्गीय जगामध्ये पालनकर्ता  श्रीविष्णू क्षीरमहासागर शेषनागावर लक्ष्मीसह निवास करतात.
शांति, प्रेम,पुण्य,शुद्धता,संयम, दान, परिश्रम, धैर्य, दया आणि नम्रता व आनंदाचे स्थान आहे.
पुण्याद्वारे माणसाला या जगात स्थान मिळते. जो येथे पोचतो तो गर्भात परत येणार नाही कारण त्याला तारण प्राप्त झाले आहे.अध्यात्माच्या दृष्टीने वैकुंठलोक मन वा चेतनाची स्थान आहे.
मोक्ष,पुण्य करणारे लोक वैकुंठातच राहतात.एक शाश्वत दैवीय अविनाशी  प्रकाशमान जग आहे.सर्व काही  फलझाड,फुल,प्राणी,पक्षी,गाय,जलचर, समुद्र अनंत आहे.
भागवत पुराण वा ऋग्वेदः सूक्तं १.२२| अथर्ववेदसंहिता भाग २ मध्ये वर्णन, तद् विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः।
अर्थ आणि नाव
वैकुण्ठ शब्दाचा अर्थ जहा कुंठा  न हो, दुःख,निराशा, आळस आणि दारिद्र्य नाहीत.
साकेत, गोलोका, परमधाम, परमस्थान, परमपद, परमवायम, सनातन आकाश, सत्त्व-पद, ब्रह्मपूर. नावे आहे.
कलशकुम्भ ,शंख, कौमोदकी गदा, कमळ आणि सुदर्शन चक्र हे श्रीलक्ष्मीनारायणचेच समजले जाते.
व्युत्पत्ती
विष्णू म्हणजे सर्व व्यापक
लक्ष्मी म्हणजे लक्षण (सर्वलक्षणलक्षण्यः लक्ष्मीवान् विष्णू सहस्रनाम )
विष्णो: सर्वव्यापकत्वम् : नारायणोपनिषदि
नारायणपरोज्योतिरात्मानारायणः परः ।
नारायणपरं ब्रम्हतत्त्वं नारायणः परः |
नारायण परो ध्याता ध्यानं नारायणः परः ॥४॥     नारायणोपनिषद्
पुराणांत नारायण या शब्दाने जाणला जाणारा जो परमेश्वर हाच सत्य-ज्ञानादि वाक्यप्रतिपादित तत्त्व आहे. तीच सर्वोत्कृष्ट ज्योति आहे. नारायणच परमात्मा आहे. नारायणच परब्रम्हतत्त्व आहे. नारायणच सर्वोत्कृष्ट आहे. तोच ध्याता(वेदान्ताचा अधिकारी), ध्यान(प्रत्यगात्माविषयक वृत्तिविशेष) आणि पाप्यांचा शत्रू आहे अशा नारायणाचे ध्यान करावे. ॥४॥
कबाब
कबाब हा एक मांसाहारी पदार्थ आहे. हा पदार्थ मोगलाई शाही दावतींमध्ये असायचा व त्याद्वारे भारतात प्रचलित झाला.
श्रीलक्ष्मी नारायण
लक्ष्मी नारायणाचे अवतार
दशावतार व श्रीअष्टलक्ष्मी
कबाब
इतिहास
आदिम मानव शिकार करत असे आणि आगीचा शोध लागल्यावर ते मांस भाजून खाणे ही सामान्य प्रथा होती. मात्र स्वयंपाकाचे कौशल्य अवगत झालेल्या प्रगत माणसाने याच सामान्य प्रक्रियेवर पाककौशल्याचे चवदार प्रयोग केले व त्यांतून कबाब जन्माला आला.
श्रीलक्ष्मी नारायण
लक्ष्मी नारायणाचे अवतार
'लक्ष्मीचे आठ अवताराला 'श्रीअष्टलक्ष्मी' असे म्हणतात.महालक्ष्मीचे आठ रूप आहेत  म्हणून नाव प्रसिद्ध आहे.
कबाब
इतिहास
कबाब या मूळच्या पर्शियन शब्दाचा अर्थ ‘भाजणे’ असा होतो.
शूल्यमांस
पुरातन काळात शूल्यमांसाचा उल्लेख काही ग्रंथांत आला आहे. शूल्यमांस म्हणजे सळईवर खोचून भाजलेले मांस. आताच्या काळातील ‘सीगकबाब’शी खूपच मिळताजुळता हा पदार्थ होता. इ.स. ७५० ते १२०० च्या काळात मांसखंडाला भोके पाडून त्यांत मसाला भरला जाई. हे तुकडे अग्नीवर भाजले जात आणि या पदार्थाला भडित्रक म्हटले जाई. सोमेश्वरच्या मानसोल्लासात त्याचा उल्लेख येतो.
तलवार कबाब
मोरक्कन प्रवासी इब्न बतूता याने त्याच्या भारतीय वास्तव्यातील निरीक्षणे नोंदवताना लिहिले आहे की, भारताच्या उत्तर भागात कबाब व नान हा लोकप्रिय नाश्ता होता. मध्ययुगीन काळात सैनिक आपल्या तलवारीलाच मांसखंड खोचून, शेकोटीवर तो भाजून त्यावर मसाले भुरभुरवून खात असाही उल्लेख येतो. उत्तर भारतातील काही नबाबांनी त्यांच्या खवय्येगिरीने या कबाबाला शाही रूप दिले.
श्रीलक्ष्मी नारायण
श्लोक आणि ग्रंथ
शान्ताकारं भुजगशयनं पद्मनाभं सुरेशं
डेटन, केंटकी
डेटन हे अमेरिका देशाच्या केंटकी राज्यामधील एक छोटे शहर आहे. हे शहर केंटकीच्या उत्तर भागात ओहायो राज्याच्या सीमेवर व ओहायो नदीच्या काठावर वसले असून ते सिनसिनाटीपासून केवळ २ मैल अंतरावर स्थित आहे.
बाह्य दुवे
वर्ग:केंटकीमधील शहरे वर्ग:कॅम्पबेल काउंटी (केंटकी)
कबाब
तलवार कबाब
सीगला (सळईला) मांसाचा गोळा लावून भाजल्यावर जो कबाब बनतो त्याला सीग कबाब म्हणतात.
टुंडेके कबाब
अवध प्रांताचा नवाब असदउद्दौला खाण्याचा विलक्षण शौकीन होता. त्याचा मुख्य आचारी हाजीमुराद अली हा एक निष्णात बल्लवाचार्य होता. कबाब हा पदार्थ अधिक चवदार होण्यासाठी तो सतत वेगवेगळे प्रयोग करून पाहत असे. मात्र एके दिवशी तो छपरावरून खाली पडला आणि त्याचा हात कायमचा जायबंदी झाला. पण तरीही या घटनेने त्याला कबाबवरील नवनव्या प्रयोगांपासून रोखले नाही. अतिशय मेहनतीने १६० विविध मसाले, तसेच घटकपदार्थ यांच्या वापराने या हाजीने एकहाती जे कबाब बनवले ते चवीला अद्वितीय होते. हात नसलेल्या माणसाला ‘टुंडा’ म्हणतात. त्या हाजीच्या जायबंदी हातामुळे या कबाबना टुंडे के कबाब म्हणून जे नाव मिळाले ते आजतागायत कायम आहे. लखनौ भागातील टुंडे के कबाब विलक्षण लोकप्रिय आहेत.
काकोरी कबाब
लखनौच्या सय्यद मोहम्मद हैदर काझमी या नवाबाने ब्रिटिश अधिकारी मित्रास मेजवानीकरता आमंत्रित केले होते. लखनवी दावतची खासियत असणारे सीगकबाब या ब्रिटिश मित्रासमोर पेश केले गेले. पण त्या ब्रिटिश अधिकाऱ्याने मात्र त्या कबाबच्या चवीबद्दल टिप्पणी करताना मांस मऊसर नसल्याबद्दल टीका केली. खाणे, पिणे आणि खिलवण्याचा शौक असलेल्या नवाबाला ही टीका जिव्हारी लागणे स्वाभाविक होते. त्याने आपल्या सर्व आचाऱ्यांना पाचारण करून असे खास कबाब तयार करायला सांगितले, की जे चवीसोबत चावायलाही उत्तम असतील. या आचाऱ्यांनी त्या मोसमाचा विचार करत कच्ची कैरी आणि पपईची पेस्ट त्या मांसाला लावून जे कबाब बनवले तेे चवीला उत्कृष्ट होते. ह्याच कबाबांना काकोरी कबाब हे नाव पडले.
श्रीलक्ष्मी नारायण
श्लोक आणि ग्रंथ
विश्वाधारं गगनसदृशं मेघवर्ण शुभाङ्गम् ।
कबाब
अन्य कबाब
जगभरातल्या विविध देशांत विविध प्रकारचे कबाब खाल्ले जातात. भारतीय उपखंडात कलमी, तंगडी, बोटी, राजपुती, रेशमी, लसूणी, शामी, हराभरा, हरियाली, आणि इतर बरेच कबाब लोकप्रिय आहेत.
श्रीलक्ष्मी नारायण
श्लोक आणि ग्रंथ
लक्ष्मीकान्तं कमलनयनं योगिभिर्ध्यानगम्यम्
कबाब
अन्य कबाब
आजही रानात जाळ करून त्यावर मांस भाजून खाणाऱ्या जमाती आहेत.
वर्ग:मांसाहारी खाद्यपदार्थ
श्रीलक्ष्मी नारायण
श्लोक आणि ग्रंथ
वन्दे विष्णूं भवभयहरं सर्वलोकैकनाथम् ॥
भक्ति
श्रीवैष्णवसंप्रदाय लक्ष्मी नारायणाला आराध्यदैवत मानणारे संप्रदाय आहे.
वारकरी संप्रदाय पंढरपूर येथील विठ्ठलाच्या वारीला जाणाऱ्या लोकांचा संप्रदाय
महामंत्र
हरे कृष्ण हरे कृष्ण
कृष्ण कृष्ण हरे हरे
हरे राम हरे राम
राम राम हरे हरे
नियम
कोणत्याही प्रकारची नशा नाही. (चहा, कॉफी नाही)
अवैध स्त्री / पुरुष गमन नाही
मांसहार / बायोगिक भक्षण नाही. (कांदा, लसुन नाही) जुआ नाही (शेअर बाजारही नाही)
त्यांना तामसिक अन्न सोडून द्या (तामसिक अन्न म्हणून त्यांना ,कांदा लसुन, मांस, मदिरा इत्यापासून दूर राहा)
अनैतिक वर्तणुकीपासून दूर राहा (जुगार, पब, वेश्यालय अशा स्थानांवर बंदी घातलेली आहे)
एक तास शास्त्रीययन (यात गीता आणि भारतीय धर्म-इतिहास संबंधित शास्त्रांचा अभ्यास करणे)
ते शुद्ध शाकाहार खातात
भगवद्‌गीता अध्याय ४ - ज्ञानसंन्यासयोग
भगवान श्रीकृष्ण (विष्णू) अर्जुनाला भगवद्गीतेमध्ये म्हणतो की,
यदा यदा ही धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत । अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम्‌ ॥ ४-७ ॥
परित्राणाय साधूनां विनाशायच दुष्कृताम्‌ । धर्मसंस्थापनार्थाय सम्भवामि युगे युगे ॥ ४-८ ॥
अर्थात, हे अर्जुना (हे भारता), जेव्हा जेव्हा धर्माची हानी येते, आणि अधर्माची वाद होते, तेव्हा तेव्हा मी अवतार घेतो. सज्जनांच्या रक्षणासाठी व दुर्जनांच्या नाशासाठी तसेच पुन्हा धर्म संस्थापिण्यासाठी मी प्रत्येक युगात अवतार घेतो.
And there is exaltation of unrighteousness, then I Myself come forth ;
For the protection of the good, for the destruction of evil-doers,
For the sake of firmly establishing righteousness, I am born from age to age.
दिवाळी लक्ष्मीपूजन
हिंदु धर्मात दिवाळी(दीपावली) आश्विन अमावास्येस लक्ष्मीपूजन हा सण साजरा केला जातो.या दिवशी घरांत  प्रदोषकाळी (संध्याकाळी) कुबेर, गणेश व लक्ष्मीचे पूजन श्रीसूक्तपठणही केले जाते .घरामध्ये आणि बाहेर अनेक दीप (दिवा) लावला जाते .काही वैष्णव भक्त श्रीलक्ष्मीनारायणाची आराधना  करतात.लक्ष्मीपूजनाच्या द‌िवशी रात्रीच्या वेळी लक्ष्मी सर्वत्र संचार करते. ज्या स्वच्छता, सौंदर्य, आनंद, उत्साह अशा सकारात्मक उर्जा असतात तेथे लक्ष्मी प्रसन्न होऊन आशिर्वाद देते. या दिवशी सायंकाळी लक्ष्मीचे पूजन केले जाते. या दिवशी सर्व अभ्यंग स्नान करतात. पाटावर रांगोळी काढून तांदूळ ठेवतात. त्यावर वाटी किंवा तबक ठेवतात. त्यात सोन्याचे दागिने, चांदीचा रुपया, दागिने ठेवून त्यांची पूजा करतात.या दिवशी स्वच्छता करण्यासाठी लागणारी नवी केरसुणी विकत घेतात.
कोजागरी पौर्णिमा
आश्‍विन महिन्यामध्ये येणाऱ्या पौर्णिमेलाही धार्मिक महत्त्व आहे. या दिवशी साक्षात लक्ष्मी चंद्रमंडळातून पृथ्वीवर उतरते आणि को-जागरती म्हणजे कोण जागे आहे असे विचारते. म्हणूनच या दिवसाला ‘कोजागरी पौर्णिमा’ म्हणतात.आश्विन पौर्णिमा  किंवा शरद पौर्णिमा म्हणून साजरी केली जाते. शरद ऋतूतील आश्विन महिन्यात येते. इंग्रजी कॅलेंडरमध्ये कोजागरी पौर्णिमा बहुधा ऑक्टोबरमध्ये असते
तुळशी विवाह
तुळशी वनस्पतींचे लक्ष्मी स्वरूप मानले जाते.
तुळशी विवाह म्हणजे तुळशी (पवित्र तुळस) वनस्पतींचे शालिग्राम किंवा विष्णू किंवा त्यांचे अवतार श्री कृष्ण यांच्याशी विवाह प्रबोधिनी एकादशी मध्ये करण्याची पूजोत्सव प्रथा आहे.भगवान विष्णू कार्तिक महिन्यातील देवउठनी एकादशीला संपूर्ण चार महिने झोपल्यानंतर उठतात, तेव्हा त्यांना तुळशीशी लग्न लावतात. भगवान विष्णूला तुळशी खूप प्रिय आहेत.