cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
गावडे
गावडे आडनावाच्या लोकांचे गोत्र कश्यप व उपगोत्र धामपाळ असल्याची नोंद काही पुस्तकांत आढळली आहे. हे ईश्वाकू हे कूळ असल्याचे सांगितले जाते. सौंडडी हे देऊक आहे.मुळात क्षत्रीय असुन सोबतच शेती करत असल्याने यांना 'शेतकरी' असा दर्जा मिळाला. ' गावडे' यांचे कुलदैवत ज्योतिबा असल्याची नोंद अनेक पुस्तकांतून आढळते. तसेच कूलदेवी तुळजाभवानी आहे.
गावडे आडनावाची कुटुंबे महाराष्ट्रात अनेक ठिकाणी आहेतच शिवाय या आडनावाचा अपभ्रंश होऊन महाराष्ट्राबाहेर इतर आडनावे देखील झाली आहेत.एवढेच पुरेसे नसून या आडनावापासून अनेक आडणावांचीदेखील निर्मिती झाली आहे व आता ही सगळी आडनावे स्वतंत्र आहे. पुरातन संदर्भ - काश्यप हे एक ऋषी होते. हे ऋषी पुराणात खूप प्रसिद्ध आहेत. सुर्यवंशात यांचा जन्म झाला म्हणजे गावडे मुळचे सुर्यवंशी आहेत. श्रीरामचंद्र देखिल सुर्यवंशी आहेत.छत्रपती शिवाजी महाराज देखील सूर्यवंशी घरण्यातीलच आहेत.
मूळ आडनाव - गावडे
वर्ग:मराठी आडनावे
करंजावणे
करंजावणे हे पुणे जिल्ह्यातल्या वेल्हे तालुक्यातील गाव आहे. ह्याच्या सर्वात जवळचे शहर पुणे ५० किलोमीटर अंतरावर आहे.
भौगोलिक स्थान आणि लोकसंख्या
हे गाव २८६ हेक्टर क्षेत्राचे असून २०११ च्या जनगणनेनुसार ह्या गावात १९२ कुटुंबे व एकूण ९७८ लोकसंख्या आहे. त्यांमध्ये ४८९ पुरुष आणि तेवढ्याच स्त्रिया आहेत; गावात अनुसूचित जातीची एकूण ३० माणसे आहेत. ह्या गावाचा जनगणनेतील स्थल निर्देशांक ५५६६५८ आहे.
हवामान
येथील सर्वसाधारण हवामान उष्ण व कोरडे आहे. हवामानातील बदलानुसार प्रत्येक वर्षात मुख्यतः तीन ऋतू असतात.मार्च ते मे पर्यंत उन्हाळा, जून ते ऑक्टोबर पर्यंत पावसाळा आणि नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी पर्यंत हिवाळा असतो. हिवाळ्यात शीतल वातावरण असते. तालुक्यातील वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान २५६० मिमी पर्यंत असते.
शैक्षणिक सुविधा
गावात १ शासकीय पूर्व-प्राथमिक शाळा आहेत. गावात १ शासकीय प्राथमिक शाळा आहेत. गावापासून ३ किलोमीटरवर माध्यमिक शाळा आहे. १० किलोमीटरवर आणि १५ ते १६ किलोमीटरवर उच्च माध्यमिक शाळा आहे.
वैद्यकीय सुविधा (अशासकीय)
गावात १ बाह्यरुग्ण वैद्यकीय सुविधा आहे.
पिण्याचे पाणी
गावात शुद्धीकरण न केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात न झाकलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात पिण्यासाठी हॅन्डपंपच्या पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात बोअरवेल पाण्याचा पुरवठा आहे. गावात नदीच्या पाण्याचा पुरवठा आहे.
स्वच्छता
गावात उघडी गटारव्यवस्था आहे. सांडपाणी थेट जलस्त्रोतांमध्ये सोडले जात नाही. या क्षेत्राचा संपूर्ण स्वच्छता अभियानात समावेश आहे. गावात सार्वजनिक स्वच्छता गृह व वैयक्तिक स्वच्छता गृह आहेत.
संपर्क व दळणवळण
गावात पोस्ट ऑफिस उपलब्धआहे. गावाचा पिन कोड गावात दूरध्वनी उपलब्ध आहे. गावात सार्वजनिक दूरध्वनी केंद्र उपलब्ध आहे. गावात मोबाईल फोन सुविधा उपलब्ध आहे. सर्वात जवळील इंटरनेट सुविधा ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. गावात शासकीय बस सेवा उपलब्ध आहे. गावात ऑटोरिक्षा व टमटम उपलब्ध आहे. गावात टॅक्सी उपलब्ध आहे. गावात ट्रॅक्टर उपलब्ध आहे. सर्वात जवळील राष्ट्रीय महामार्ग २५ किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे.
बाजार व पतव्यवस्था
सर्वात जवळील एटीएम ५ किलोमीटर अंतरावर आहे. सर्वात जवळील व्यापारी बँक ५ किलोमीटर अंतरावर आहे. सर्वात जवळील सहकारी बँक ५ किलोमीटर अंतरावर आहे. गावात शेतकी कर्ज संस्था उपलब्ध आहे. गावात स्वयंसहाय्य गट उपलब्ध आहे. गावात रेशन दुकान उपलब्ध आहे. सर्वात जवळील आठवड्याचा बाजार ५ ते १० किलोमीटर अंतरावर आहे. सर्वात जवळील कृषी उत्पन्न बाजार समिती १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे.
इतर सुविधा
गावात अंगणवाडी (पोषण आहार केंद्र) उपलब्ध आहे. गावात आशा स्वयंसेविका उपलब्ध आहे. वृत्तपत्र पुरवठा उपलब्ध आहे. गावात विधानसभा मतदान केंद्र उपलब्ध आहे. गावात जन्म व मृत्यु नोंदणी केंद्र उपलब्ध आहे.
वीज
प्रतिदिवस १९ तासांचा वीजपुरवठा सर्व प्रकारच्या वापरासाठी उपलब्ध आहे.
जमिनीचा वापर
करंजावणे ह्या गावात जमिनीचा वापर खालीलप्रमाणे होतो (हेक्टरमध्ये क्षेत्रफळ):
सिंचन सुविधा
सिंचनाचे स्रोत खालीलप्रमाणे आहेत (हेक्टरमध्ये क्षेत्रफळ):
गावाचे वैशिष्ट्य
गावात भात भरडण्याची गिरणी आहे. या शिवाय गुरांसाठी लागणारी 'कडबा कुट्टी करून देणे' असा व्यवसायही चालतो.कृषी केंद्र उपलब्ध आहे.गावात स्वतंत्र ग्रामपंचायत आहे. गावात खव्याची कुल्फी करणारे लोकं आहेत.
संदर्भ
वर्ग:वेल्हे तालुक्यातील गावे वर्ग:पुणे जिल्ह्यातील गावे वर्ग:महाराष्ट्र राज्यातील शहरे व गावे वर्ग:महाराष्ट्रातील शुद्धीकरण न केलेल्या पाण्याचा पुरवठा होणारी गावे
वेहलोळी (शहापूर)
वेहलोळी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील शहापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
संदर्भ
वर्ग:शहापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
गांडूळ खत
देशाची वाढती लोकसंख्या लक्षात घेता शेतकरी बांधवांना अन्नधान्याची पूर्तता करण्यासाठी अधिकाधिक पिके घेणे तसेच आहे त्याच जमिनीवर प्रति हेक्टरी उत्पादन वाढविणे अनिवार्य आहे. परंतु असे असले तरी ज्या पद्धतीने रासायनिक खतांचा बेसुमार वापर वाढला आहे, त्याचा विपरीत परिणाम पर्यावरणावर दिसून येत आहे. दिवसेंदिवस जमिनीची उपजाऊक शक्ती कमी होत आहे. जमिनीतील सूक्ष्मजीवांची संख्या घटून त्या मृतप्राय झालेल्या आहेत. शेतजमिनीची भौतिक, रासायनिक व जैविकदृष्टय़ा अपरिमित हानी होत आहे.
शेतकऱ्याचा उत्पादन खर्च मोठय़ा प्रमाणावर वाढला असून तो कर्जबाजारी होत आहे. वर्षांनुवष्रे एकाच जमिनीत एकाच पिकाची लागवड केली जाते. त्यामुळे जमिनीत पाण्याचा वापर वाढला आहे. दिवसेंदिवस शेत जमिनीचे प्रमाण कमी होत असून अन्नधान्याची गरज मात्र वाढतच आहे. ही गरज पूर्ण करण्यासाठी उपलब्ध जमिनीचा अधिकाधिक वापर करावा लागणार आहे. त्यासाठी ही जमीन दीर्घकाळ जिवंत, सुपीक ठेवणे ही आपली नैतिक जबाबदारी आहे.
गांडूळ खत म्हणजे काय
गांडूळ हा जमिनीत राहणारा प्राणी आहे. तो जमिनीतील सेंद्रिय पदार्थ खातो. ते खाल्ल्यानंतर त्याच्या शरीराला आवश्यक असा भाग सोडून उर्वरित भाग विष्ठा म्हणून शरीरातून बाहेर टाकतो, त्यालाच गांडूळ खत किंवा वर्मिकंपोस्ट असे म्हणतात. या क्रियेला 24 तासांचा कालावधी लागतो. गांडूळ जेवढे पदार्थ खातो त्यापकी स्वतच्या शरीरासाठी फक्त दहा टक्के भाग ठेवतो व बाकीचा नव्वद टक्के भाग शरीरातून बाहेर टाकतो. गांडूळखतात वनस्पतीच्या वाढीसाठी लागणारी अन्नद्र्व्ये, संप्रेरके, उपयुक्त जीवाणू असून वनस्पतीची रोग प्रतिकारक क्षमता वाढविते. गांडूळखत हे भरपूर अन्नद्र्व्ये, संप्रेरके असणारे दाणेदार सेंद्रीय खत असून जैविक गुणधर्म वाढविते. गांडूळखत हा सेंद्रीय शेतातील एक महत्त्वाचा घटक आहे.
गांडूळ जीवनक्रम
गांडुळाच्या जीवनामध्ये अंडी, बाल्ल्यावस्था आणि पुर्णावस्था अशा तीन अवस्था असतात. या सर्व अवस्थासाठी ओलसर जमीन आवश्यक असते. गांडुळाचा जीवनक्रम प्रामुख्याने त्याच्या जातीवर अवलंबून असतो. पूर्ण वाढ झालेल्या गांडूळामध्ये स्त्री आणि पुरूष जनन असे दोन्हीही अवयव असतात. गांडुळ प्रत्येक सहा ते सात दिवसांनी अंडी टाकते. या अंड्यामध्ये दोन ते वीस गर्भ असतात. अंडी अवस्था हवामानाचे अनुकुलतेनुसार ७ ते २० दिवसांची असते. गांडुळाची अपुर्णावस्था दोन ते तीन महिन्याची असते. त्यानंतर तो जेव्हा पूर्णावस्थेत येतो तेव्हा तोंडाकडील २ ते ३ सें.मी. अंतरावरील अर्धा सें.मी. आकाराचा भाग जाड होतो. हे वयात आलेल्या गांडूळाचे लक्षण होय. सर्वसाधारणपणे गांडुळाचे आयुष्य दोन ते तीन वर्षाचे असते. इसिनीया फेटीडा या जातीच्या पूर्ण वाढ झालेल्या गांडुळाची लांबी १२ ते १५ सें.मी. असते. एका किलोमध्ये सर्वसाधारणपणे पूर्ण वाढ झालेली एक हजार गांडुळे बसतात. अशी एक हजार गांडूळे घेऊन त्यांची अनुकुल वातावरणात वाढ केल्यास एका वर्षात त्यांची संख्या आठ लक्ष त्र्याएंशी हजार होते. पिले व प्रौढ गांडुळे एका किलोमध्ये दोन हजार बसतात. शंभर किलो प्रौढ गांडुळे महिन्याला एक टन गांढूळखत तयार करतात.
जागेची निवड व बांधणी
गांडूळ पैदास करण्याच्या जागेची निवड करताना जमीन पाण्याचा निचरा होणारी असावी. तसेच खड्ड्याच्या जवळपास मोठी झाडे असू नयेत, कारण या झाडाची मुळे गांडुळखतामधील पोषक घटक शोषून घेतात. गांडूळखत तयार करण्यासाठी सावलीची आवश्यकता असल्याने त्यासाठी पुढीलप्रमाणे छप्पर तयार करून घ्यावे. ते तयार करताना रुंदी साडेपाच मीटर, मधील उंची ३ मीटर, बाजूची उंची १ मीटर आणि लांबी गरजेनुसार म्हणजे - उपलब्ध होणारे शेणखत व छपरासाठी लागणारे साहित्य यानुसार- ५ ते २५ मीटर पर्यंत असावी. छपरामध्ये १ मीटर रुंद व २० सें.मी. खोलीचे दोन समांतर चर खोदावेत.
गांडूळ खाद्य
चराच्या तळाशी ८ ते ९ सें.मी. उंचीचा किंवा जाडीचा थर काडीकचरा, पालापाचोळा, वाळलेले गवत, ऊसाचे पाचट यांनी भरावा. त्यावर पाणी मारावे. याथरावर ८ ते ९ सें.मी. जाडीचा दुसरा थर कुजलेले शेणखत, लेंडीखत, सेंद्रीय खत यांचा द्यावा. त्यावर ओले होईपर्यंत पाणी शिंपडावे, त्यानंतर या थरावर गांडुळे सोडावीत. यावर ५ ते ६ से.मी. जाडीचा थर कुजलेले सेंद्रीयखत, शेणखत यांचा थर द्यावा. या थरावर २० ते ३० सें.मी. उंचीपर्यंत शेणखत, लेंडीखत, सेंद्रीयखत टाकावे. यावर ओले होईपर्यंत पाणि शिंपडावे. हा गादीवाफा गोणपाटाने झाकावा. दररोज या गादीवाफ्यावर पाणी शिपडावे म्हणजे गादीवाफ्यात ओलसरपणा टिकून राहील आणि गांडुळाची चांगली वाढ होऊन गांडूळखत तयार होईल. या पद्धतीने १५ ते २० दिवसात गांडूळखत तयार होते.त्याच प्रमाणे घरातील कचरा, सांडपाणी, तसेच स्वयंपाकघरातील कचरा सुद्धा वापरता येतो.
शेणखतामध्ये गांडुळाची वाढ उत्तम होते. त्यांची संख्या जोमाने वाढून गांडूळखत उत्तम प्रतीचे तयार होते. त्याचप्रमाणे लेंडीखत, घोड्याची लिद यापासून सुद्धा गांडूळखत तयार होते. गांडुळासाठी लागणारे खाद्य कमीतकमी अर्धवट कुजलेले असावे. शेणखत आणि सेंद्रीयखत यांचे मिश्रण अर्धे- अर्धे वापरून गांडूळखत करता येते. गांडूळामध्ये शेतातील ओला पाला-पाचोळा, भाजी पाल्याचे अवशेष, अर्धवट कुजलेले पिकांची अवशेष, साखर कारखान्यातील प्रेसमड याचा वापर होऊ शकतो. मात्र हे खाद्य गांडुळासाठी वापरताना काही प्रमाणात (एक तृतीअंश) शेणखत मिसळणे आवश्यक आहे. गांडुळखत नेहमी बारीक करून टाकावे. बायोगॅस प्लॅंन्टमधून निघालेली स्लरीसुद्धा गांडुळखाद्य म्हणून उपयोगात आणता येते. खड्ड्यामध्ये गांडुळे टाकण्या अगोदर गांडुळखाद्यावर चार-पाच दिवस सारखे पाणी मारावे म्हणजे त्यातील गरमपणा नष्ट होईल. सुक्ष्म जीवाणू संवर्धक (बँक्टेरीअल कल्चर) वापरून खत कुजविण्याचा प्रक्रीयेस वापरावे. या व्यतीरीक्त गांडूळ खाद्यात एक किलो युरीया व एक किलो सुपरफॉस्फेट प्रति टन या प्रमाणात मिसळले असता कुजण्याची क्रीया लवकर होवून गांडूळखत लवकर तयार होईल.
गांडूळना ग्लिसरडियाचा पाला गांडूळ बेड वर टाकून त्यावर ४ इंच जाडीचा शेनाचा लेप दिल्यास १० पटीने गांडूळ संख्या वाढते.... विपिन उगलमुगले
ढीग पद्धत
ढीग पद्धतीने गांडूळखत तयार करण्यासाठी साधारणत: 2.5 ते 3.0 मी. लांबीचे आणि 90 सें.मी. रूंदीचे ढीग तयार करावेत. प्रथम जमीन पाणी टाकून ओली करून घ्यावी. ढिगाच्या तळाशी नारळाचा काथ्या, गवत, भाताचे तूस यासारख्या लवकर न कुजणाऱ्या पदार्थांचा 3 ते 5 सें. मी. जाडीचा थर रचावा, त्यावर पुरेशे पाणी शिंपडून ओला करावा. या थरावर 3 ते 5 सें. मी. जाडीचा अर्धवट कुजलेल्या शेणाचा, कंपोस्टचा अथवा बागेतील चाळलेल्या मातीचा थर द्यावा. या थरावर पूर्ण वाढलेली गांडुळे हळूवारपणे सोडावीत.
साधारणत: 100 कि. ग्रॅम सेंद्रिय पदार्थापासून गांडूळखत तयार करण्यासाठी 7,000 प्रौढ गांडुळे सोडावीत. दुसऱ्या थरावर पिकांचे अवशेष, जनावरांचे मलमूत्र, धान्याचा कोंडा, शेतातील तण, गिरीपुष्प शेवरी या द्विदल हिरवळीच्या झाडांची पाने, मासोळी खत, कोंबड्यांची विष्ठा इत्यादींचा वापर करावा. या सेंद्रिय पदार्थांचे बारीक तुकडे करून आणि अर्धवट कुजलेल्या स्वरूपात वापरले तर अधिक चांगले असते. त्यातील कर्ब: नत्रांचे गुणोत्तर 30 ते 40च्या दरम्यान असावे. संपूर्ण ढिगाची उंची 60 पेक्षा अधिक होणार नाही याची दक्षता घ्यावी. कुजणाऱ्या सेंद्रिय पदार्थामध्ये 40 ते 50 % पाणी असावे. त्यासाठी ढिगावर गोणपाटाचे आच्छादन देऊन झारीने दररोज पाणी फवारावे. ढिगातील सेंद्रिय पदार्थांचे तापमान 25 ते 30 सेल्सिअस अंशाच्या दरम्यान राहील याची काळजी घ्यावी.
खड्डा पद्धत
या पद्धती मध्ये सिमेंटच्या खड्ड्यांची लांबी 3 मीटर, रुंदी 2 मीटर आणि खोली 60 सें. मी. ठेवावी. खड्ड्यांच्या तळाशी नारळाचा काथ्या, गवत, भाताचे तूस, गव्हाचा कोंडा 3 ते 5 सें. मी. जाडीचा अर्धवट कुजलेल्या शेणाचा, कंपोस्ट खताचा अथवा बागेतील चाळलेल्या मातीचा थर द्यावा. दोन्ही थर पाण्याने पूर्ण ओले करून त्यावर साधारणत: 100 कि. ग्रॅम सेंद्रिय पदार्थापासून गांडूळखत तयार करण्यासाठी 7,000 पौढ गांडुळे सोडवीत. त्यावर अर्धवट कुजलेल्या सेंद्रिय पदार्थांचा जास्तीत-जास्त 50 सें.मी. जाडीचा थर रचावा. त्यावर गोणपाटाचे आच्छादन देऊन नेहमी ते ओले ठेवावे. गांडुळांच्या वाढीसाठी खड्ड्यातील सेंद्रिय पदार्थांमध्ये हवा खेळती राहणे आवश्यक आहे. त्यासाठी सेंद्रिय पदार्थांचे थर घट्ट झाल्यास हाताने सैल करावेत. त्यामुळे खड्ड्यातील तापमान नियंत्रित राहील. अशाप्रकारे झालेल्या गांडूळखताच्या शंकू आकृती ढीग करावा. ढिगातील वरच्या भागातील खत वेगळे करून सावलीत वाळूवून चाळून घ्यावे. चाळल्यानंतर वेगळी झालेली गांडुळे, त्यांनी पिल्ले व अंडकोष यांचा पुन्हा गांडूळखत तयार करण्यासाठी वापर करावा.
खत तयार होण्यास लागणारा कालावधी
गांडुळाचा वापर करून गांडुळ खत तयार होण्यास साधारणतः 35 ते 50 दिवसाचा कालावधी लागतो.
गांडूळखत वेगळं करणे
खताचा रंग काळसर तपकिरी झाल्यावर खत तयार झाले असे समजावे. खत तयार झाल्यावर पाणी देणे बंद करावे. वरचा थर थोडा कोरडा झाला की बिछान्यातील पूर्ण गांडूळ खत गांडुळांसकट बाहेर काढावे.गांडुळखत आणि गांडुळे वेगळी करताना उन्हामध्ये ताडपत्री अथवा गोणपाट अंथरून त्यावर या गांडूळ खताचे ढिग करावेत, म्हणजे उन्हामुळे गांडुळे ढिगाच्या तळाशी जातील व गांडूळे आणि गांडुळखत वेगळे करता येईल.ढिगाच्या वरचे गांडूळ खत काढून घ्यावे. 3-4 तासात सर्व गांडुळे परत खत तयार करण्यासाठी बिछान्यात/खड्ड्यात सोडावीत.अशाच पद्धतीने खड्डा, कुंडी किंवा टाकी पद्धतीने गांडूळ खत तयार करता येते.शक्यतो खत वेगळे करताना टिकाव, खुरपे यांचा वापर करू नये म्हणजे गांडूळांना इजा पोहचणार नाही. या व्यतिरीक्त दुसऱ्या पद्धतीप्रमाणे गादीवाफ्यावर तयार झालेला गांडूळखताचा थर हलक्या हाताने गोळा करून घ्यावा व वाफ्यावर पुन्हा नवीन खाद्य टाकावे. या गांडुळखतामध्ये गांडूळाची अंडी, त्यांची विष्ठा आणि कुजलेले खत यांचे मिश्रण असते. असे गांडुळाचे खत शेतामध्ये वापरता येते. निरनिराळ्या पिकासाठी हे खत हेक्टरी पाच टन प्रती वर्ष या प्रमाणात टाकावे.
गांडूळखताचे फायदे
१४. ह्या खतामुळे जमिन सुपीक राहते.
संदर्भ
वर्ग:खते वर्ग:शेती वर्ग:सेंद्रिय शेती
कुसाळ
कुसाळ हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील केळापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:केळापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
अर्चिस शो. पाटील
अर्चिस शोभा पाटील (३१ जानेवारी, १९८९ - ) हे एक मराठी नाट्यलेखक आणि दिग्दर्शक आहेत. त्यांनी कोल्हापूर विद्यापीठातून MTA (मास्टर ऑफ थिएटर आर्ट्‌स) ही पदवी घेतली आहे.
नाट्य-कारकीर्द
वर्ग:इ.स. १९८९ मधील जन्म वर्ग:मराठी नाटककार
बॉब बार्बर
बार्बर, बॉब वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
औंधेवाडी
औंधेवाडी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील सिन्नर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४१ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ९८० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:सिन्नर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
इ.स. १८५४
मृत्यू
वर्ग:इ.स. १८५४ वर्ग:इ.स.च्या १८५० च्या दशकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या १९ व्या शतकातील वर्षे वर्ग:इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे
आयरिस मर्डोक
डेम जीन इरिस मर्डोक किंवा आयरिस मर्डोक (१५ जुलै १९१९ - ८ फेब्रुवारी १९९९) ही आयर्लंडमध्ये आयरिश पालकांना जन्मलेली एक ब्रिटिश कादंबरीकार आणि तत्त्वज्ञ होती. मर्डोक ही, चांगले आणि वाईट, लैंगिक संबंध, नैतिकता आणि अतिंद्रीय शक्तीबद्दलच्या आपल्या कादंबरींसाठी सर्वज्ञात आहे. १९९८ मध्ये, २० व्या शतकातील मॉडर्न लायब्ररीच्या १०० सर्वोत्कृष्ट इंग्रजी-भाषिक कादंबऱ्यांपैकी एक म्हणून तिची पहिली प्रकाशित कादंबरी, अंडर द नेट, निवडल्या गेली. २००८ मध्ये, द टाइम्सने "१९४५ पासूनच्या ५० महान ब्रिटिश लेखकांच्या" यादीत त्यांना स्थान दिले. त्यांच्या द सी, द सी (१९७८) कादंबरीने मॅन बुकर पुरस्कार जिंकले.
संदर्भ
मर्डोक, आयरिश वर्ग:स्त्री चरित्रलेख वर्ग:मॅन बुकर पुरस्कार विजेते वर्ग:इ.स. १९१९ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९९ मधील मृत्यू
मोहब्बतें
कलाकार
अमिताभ बच्चन - नारायण शंकर
शाहरुख खान - राज आर्यन मल्होत्रा
उदय चोप्रा - विक्रम कपूर/ओबेरॉय
जुगल हंसराज - समीर शर्मा
जिमी शेरगिल - करन चौधरी
शमिता शेट्टी - इशिका धनराजगिर
किम शर्मा - संजना
प्रिती झंगियानी - किरण
अमरीश पुरी - किरणचे सासरे
शेफाली शाह - नंदिनी
परजान दस्तूर - नंदिनीचा मुलगाख
सौरभ शुक्ला - संजनाचे वडील
अर्चना पूरन सिंग - प्रीतो
हेलन - मिस मोनिका
बाह्य दुवे
वर्ग:हिंदी भाषेमधील चित्रपट
चारमिनार एक्सप्रेस
चारमिनार एक्सप्रेस ही भारतीय रेल्वेची चेन्नई व हैदराबाद ह्या शहरांदरम्यान धावणारी जलद प्रवासी रेल्वेसेवा आहे. दक्षिण मध्य रेल्वेद्वारे चालवली जात असलेली चारमिनार एक्सप्रेस चेन्नई सेंट्रल व हैदराबाद ह्या स्थानकांदरम्यान दररोज धावते. तमिळनाडू, आंध्र प्रदेश व तेलंगणा ह्या राज्यांमधून धावणारी चारमिनार एक्सप्रेस चेन्नई ते हैदराबाद दरम्यानचे ७९० किमी अंतर सुमारे १४ तासात पार करते. ह्या गाडीला हैदराबादेतील प्रसिद्ध वास्तू चारमिनारचे नाव देण्यात आले आहे. चारमिनार एक्सप्रेस ट्रेन ही भारत देशाचे दक्षिण मध्य रेल्वेची अतिशय प्रतिष्ठित व प्रसिद्ध ट्रेन आहे. ही चेन्नई ते हैद्राबाद दरम्यान दररोज धावनारी सुपर फास्ट एक्सप्रेस आहे.
इतिहास
१५ व्या शतकात हैदराबाद मध्ये फार मोठी प्लेगाची साथ आली होती. त्या साथिला तेथे अटकाव करून ती नेस्तनाबूत केली त्याच्या स्मरणार्थ भव्य चारमिनार असणाऱ्या चार मीनारचे बांधकाम झाले होते तेच चार मीनार हे नाव या ट्रेनला दिलेले आहे.
इंजिन आणि बोगी
या ट्रेनला २४ डबे आहेत. त्यात १ AC/2AC कॉम्बो, २ 2AC, २ 3AC, १४ स्लीपर, ३ सामान्य, २ SLR, बोगी आहेत. ही ट्रेन LGD WAP4 / WAP7 या इंजिनचे मदतीने नियमित धावते. या ट्रेनचे दोन्ही स्टेशनचे दरम्यान १५ थांबे आहेत. शिवाय देशातील कांही मोजक्याच ट्रेनना GPS सुविधेसह CBC (सेंटर बफर कपलिंग) व्यवस्था आहे त्यापैकि ही एक ट्रेन आहे. CBC व्यवस्था असणारी देशातील ही पहिली ट्रेन आहे तसेच दक्षिण मध्य रेल्वेची २४ बोगी असणारी पहिली ट्रेन आहे.
वेग
ही ट्रेन ताशी सरासरी ५७ किमी धावते आणि पूर्ण प्रवास सरासरी १३ तास व ५० मिनिटात करते.
सुविधा
या ट्रेनला मोठ्या खिडक्या आहेत. सामान व्यवस्था सीटचे खाली तांत्रिक पद्दतीची आहे. गंतव्य आणि आगमन या दोन्ही स्थानकाशी इतर बऱ्याच ट्रेन मार्गांची साखळी आहे.
थांबे
चारमिनार एक्सप्रेस गुडुर, नेल्लोर, ओंगोले, तेनाली, विजयवाडा, खम्मम, वारंगळ व सिकंदराबाद ह्या स्थानकांवर थांबते.
बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील नामांकित रेल्वेगाड्या वर्ग:तेलंगणामधील रेल्वे वाहतूक वर्ग:तमिळनाडूमधील रेल्वे वाहतूक
सेंद्रिय खते
सेंद्रिय खते म्हणजे जनावरांचे पदार्थ, जनावरांचे मल (खत), मानवी मलमूत्र आणि भाजीपाला पदार्थ (उदा. कंपोस्ट आणि पिकाचे अवशेष) यापासून तयार केलेली खते. नैसर्गिकरित्या उद्भवणाऱ्या सेंद्रिय खतांमध्ये मांस प्रक्रिया, कुजून रूपांतर झालेले वनस्पतिजन्य पदार्थ (सरपणासाठी याचा वापर होतो), खत, स्लरी आणि सागरी पक्ष्यांच्या विष्ठेपासून बनवलेल्या खतापासून होणारा जनावरांचा कचरा यांचा समावेश आहे.
याउलट, व्यावसायिक शेतीत वापरण्यात येणारी बहुतेक खते, खनिजे (उदा. फॉस्फेट खडक) मधून काढली जातात किंवा औद्योगिकरित्या उत्पादित केली जातात (उदा. अमोनिया).
वर्ग:शेती वर्ग:खते
बार्गी
"Chhele ghumalo para juralo Bargi elo deshe Bulbulite dhan kheyechhe khajna debo kise?"
'Hushed the child sleeps and quiet is the neighbourhood now, for the Bargis (Maratha raiders) have descended on our land; the bulbulis have eaten away our crops, how shall we pay our land tax?'
Maratha Raids a scourge in eighteenth-century Bengal, were a sequel to Maratha rivalry with the Mughals. aurangzeb, the last of the great Mughals, had started operations for the annexation of the entire Deccan and his ever extending warfare affected the Marathas. His attempt to win the Maratha chiefs by grant of mansabs ultimately proved a failure. Some Maratha chiefs were won over, but others took their place in building new fortunes by ravaging Mughal districts. The name (Bargi) by which these Maratha raiders are known in Bengal is a corruption of bargir, meaning the lowest clans of Maratha common soldiers whose arms and horses were supplied by the state, as contrasted with soldiers who owned their own horses and equipment. The Marathas ravaged the country and brought untold miseries to the people.
During the period of the later Mughals, the most important challenge to their power came from the Marathas, whose armies overran the whole of India under the Peshwa Balaji Baji Rao (1740-1761). Between 1742 and 1751 Bengal was repeatedly invaded and, in 1751, the Bengal Nawab had to cede Orissa to the Marathas.
During the nawab's stay at Katwa, Mir Habib lured Bhaskar Pandit with the prospect of boundless plunder, to make a sudden dash to his capital during his absence. On 6 May 1742 Bhaskar Pandit's Maratha raiders reached Dahipara, a suburb of murshidabad, burnt its bazars, and then crossing over to Murshidabad itself plundered it, taking three lakhs of rupees from the house of the banker jagat sheth alone. Alivardi arrived to save his capital in the morning of 7 May. The raiders retreated to Katwa, and a line of burning villages marked their track. From the month of June Katwa became the headquarters of a Maratha army of occupation. Mir Habib acted as their chief adviser and agent. Early in July he managed with the help of his friends in Hughli to imprison the drunken faujdar of the district, Muhammad Reza, and a Maratha garrison under Shesh Rao was stationed there. Thus, the districts west of the Ganges, from rajmahal to Medinipur and Jessore, passed into the hands of Maratha invaders, and Shesh Rao was installed as their governor. Mir Habib acted as the diwan of Bengal on behalf of the Marathas, and summoned the zamindars to pay chauth to the Maratha administration. Many people abandoned their homes and migrated to the eastern side of the Ganges in order to save the honour of their women.
The nawab's rule in the area east of the Ganges was also threatened by occasional Maratha raids. Roving Maratha bands committed wanton destruction and unspeakable outrage in territories from which the Nawab's authority had disappeared. Due to Maratha plundering merchants and weavers fled away from Birbhum. Maratha devastation in other areas scared away the weavers of silk products. The adangs (silk and cloth factories and emporia) were deserted; food grains became scarce, trade laboured under every disadvantage.
Alivardi decided to attack the Marathas before the drying of the roads (during the monsoon recess) which might provide the light Deccani horse its natural advantage. Early in the morning of 27 September 1742 the nawab's troops made a surprise charge upon the sleeping Maratha camp of Bhaskar Pandit at Katwa; the Marathas fled, leaving behind all their camp and baggage. Bhaskar recalled his troops from all their outposts in Bengal and led the fugitives into Medinipur district where he looted and burnt Radhanagar, a famous silk-rearing centre, and took up position at Narayangarh. Alivardi marched in person and recovered Cuttack, driving the Marathas beyond Chilka Lake in December 1742. He returned to Murshidabad in triumph on 9 February 1743.
Due to his declining authority, the Mughal emperor was compelled to agree to pay chauth for Bengal, Bihar and Orissa to Raja Shahu who, it is said, had assigned it to Raghuji Bhonsle, the raja of Nagpur. But, in the meantime, the Mughal emperor had appealed for help to Peshwa Balaji Baji Rao, the rival and personal enemy of Raghuji. The peshwa had agreed in November 1742 to eject Raghuji from Bengal by force. Raghuji, however, was bent upon exacting the chauth and in early March 1743 he arrived at Katwa along with Bhaskar Pandit.
The peshwa entered Bihar with a strong force from the south in early February 1743. From Benares he traversed the plains, hills and jungles of Bihar and took the road to Murshidabad. After exchanging oaths of friendship, the peshwa and the nawab agreed on 30 March 1743 that the nawab would pay the chauth for Bengal to Raja Shahu, and also Rs. 22 lakh to the peshwa for the expenses of his army, while Shahu undertook to effect a final settlement with Raghuji, who would not trouble Bengal in future.
Raghuji on hearing of these two allies advancing together against him decamped from Katwa to Birbhum. The peshwa made a rapid cavalry dash, leaving the slow Bengal army behind, overtook Raghuji on 10 April 1743, drove him away into the western hills with heavy loss of men and baggage. Raghuji took the road to Sambalpur and then returned to Puna. The nine months from June 1743 to February 1744 passed in peace. The Maratha invasions of the past two years doubled Alivardi's army expenses, while his coffers had been exhausted as a result of the subsidy exacted from him by the peshwa. The nawab had paid him 22 lakhs of rupees for ensuring protection against all the Bargi raids. But in return, Nawab Alivardi did not get the assured peace. He was utterly bewildered by the revival of the Maratha menace at the beginning of March 1744, when Bhaskar Pandit again invaded Bengal by way of Orissa and Medinipur. The two Maratha chiefs, the peshwa and Raghuji settled their differences through the mediation of Shahu on 31 October 1743. By this arrangement the portion of Bihar lying west of Patna and including Shahabad and Tikari, yielding 12 lakhs of rupees a year, was assigned to the peshwa. Raghuji Bhonsle was to enjoy Bengal, Orissa, and the portion of Bihar east of Patna.
Alivardi Khan now indulged in a treacherous tactics to scare away the Maratha invaders. He invited Bhaskar Pandit and his captains to an interview with him for making a peaceful settlement of the question of chauth of Bengal. The meeting was to take place in a huge tent set up at Mankara on 31 March 1744. On entering the tent, assassins hidden behind the screens massacred Bhaskar Pandit and 21 of his captains, and all the Maratha detachment vacated Bengal and Orissa. This incident gave the three eastern provinces peace and prosperity for fifteen months.
Alivardi's campaign for the recovery of Orissa from Mir Habib started towards the end of 1746. His general mir jafar defeated Habib's lieutenant Sayyid Nur in a decisive battle near Medinipur town. But Mir Habib came up from the south of Balasore and was soon afterwards joined by the Maratha force under Janoji Bhonsle (son of Raghuji). At the news of this turn of events, Mir Jafar fled to Burdwan, abandoning Medinipur district. Alivardi defeated Janoji in a severely contested battle near Burdwan in March 1747. The baffled Maratha raiders fled back to Medinipur. Murshidabad and Burdwan districts were cleared of them. The nawab returned to his capital and stayed there during the rainy season. During the whole of 1748, the Marathas remained in undisturbed possession of Orissa and the territory up to Medinipur. In March 1749 Alivardi set out to reconquer Orissa. Fighting a few skirmishes the Marathas constantly fled further and further. By the middle of June 1749 the reconquest of Orissa was completed. But only a week after Alivardi had marched out of Cuttack in June 1749, the Marathas under Mir Habib defeated and captured Alivardi's agent. The old and exhausted Alivardi returned to Medinipur to close the path of Maratha raids from Orissa into Bengal.
At the end of February 1750 the Marathas resumed their raids into Bengal. On 6 March 1750 Mir Habib arrived near Murshidabad and plundered the country around. So Alivardi quickly fell back from Medinipur to Burdwan. The raiders disappeared into the jungles and the nawab returned to Medinipur (April 1750) to guard that frontier post. Mir Habib had gained nothing from the barren province of Orissa in these years and his raids into Bengal had always failed due to Alivardi's vigilance and vigour. He, therefore, entered into a peace treaty with Alivardi according to which Mir Habib would become a servant of Alivardi and act as a naib-nazim (deputy governor) of Orissa on his behalf. Alivardi was to pay 12 lakhs of rupees as chauth for Orissa and the surplus revenue of the province to Raghuji. The Maratha government agreed not to set foot in Alivardi's domains again. But with Mir Habib's assassination by the Maratha troops on 24 August 1752, Alivardi lost his control over Orissa once again, and the province came under Maratha occupation.
वर्ग:भाषांतर वर्ग:स्त्रोतहीन लेख
तिबेटी बौद्ध त्रिपिटक
तिबेटी बौद्ध त्रिपिटक हे तिबेटी बौद्ध धर्मातीत विविध संप्रदायांनी मान्यता दिलेले बौद्ध धर्माचे पवित्र वाङ्मय आहे. महायान सूत्रात (सुत्रयान) विशेषतः पूर्वीच्या बौद्ध वाङ्मयात आणि महायान स्त्रोतात तांत्रिक सूत्रांचा समावेश होता. तिबेटियन त्रिपिटक १४व्या शतकात बटन रिनचेन ड्रब (इ.स. १२९० - इ.स. १३६४) यांच्याद्वारे अंतिम संकलन करून पूर्ण केले गेले.तिबेटीयनांनी केवळ औपचारिकरित्या महायान सूत्र एकत्रित केले नाही तर त्यांनी ते योजनाबद्ध रीतीने बौद्ध त्रिपिटक ग्रंथ दोन व्यापक श्रेणींमध्ये विभागले.
फ्लाव्हियस ऑनरियस
वर्ग:रोमन सम्राट वर्ग:रिकामी पाने वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
चार्ल्स लेवेलिन
चार्ल्स बेनेट बक लेवेलिन (सप्टेंबर २९, इ.स. १८७६ - जून ७, इ.स. १९६४) हा undefinedकडून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळलेला खेळाडू होता.
लेवेलिन दक्षिण आफ्रिकेकडून खेळलेला सर्वप्रथम अश्वेत क्रिकेट खेळाडू होता.
लेवेलिन, चार्ल्स लेवेलिन, चार्ल्स लेवेलिन, चार्ल्स वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ऑरेलियन
ऑरेलियन (लॅटिन लुसियस डॉमिशियस ऑरेलियानस ऑगस्टस, ८ सप्टेंबर २१४ किंवा २१५ - सप्टेंबर किंवा ऑक्टोबर २७५) हा इ.स. २७० ते २७५ दरम्यान रोमन सम्राट होता. सामान्य परिस्थितीत जन्मलेल्या ऑरेलियनने सैन्यामध्ये देदिप्यमान कामगिरी करून सम्राटपद मिळवले. सम्राट झाल्यानंतर त्याने मोठ्या विध्वंसकारक युद्धात अलेमानी या जर्मन टोळ्यांचा पराभव केला. तसेच त्याने उत्तरेकडील गॉथ, व्हॅन्डाल, जुथुन्गी व ईशान्येकडील सार्मेशियन व कार्पाय या लोकांचा पराभव केला. इ.स. २७३ मध्ये त्याने पूर्वेकडील पाल्मिराचे साम्राज्य हा स्वतंत्र झालेला रोमन प्रदेश जिंकून घेतला व पुढील वर्षी पश्चिमेकडील गालिक साम्राज्याचा पराभव फ्रान्स व ब्रिटनचा प्रदेश रोमन साम्राज्यास पुन्हा जोडून घेतला. त्याच्या आदेशाने रोममध्ये ऑरेलियन भिंती बांधण्यात आल्या व डॅशियाच्या प्रांतातून माघार घेण्याचा निर्णयही त्याचाच होता.
रोमन साम्राज्यास तिसऱ्या शतकातील संकटपर्व संपवण्यासाठी त्याचे हे विजय कारणीभूत असल्याने ऑरेलियनला रेस्टिट्युटर ऑर्बिस (लॅटिन: Restitutor Orbis) म्हणजे 'विश्वाचा पुनर्स्थापक' ही उपाधी देण्यात आली. सम्राट डोमिशियन हा डॉमिनस एट् ड्यूस (लॅटिन: dominus et deus, स्वामी व देव) ही पदवी लावणारा पहिला सम्राट असला तरी अशा पदव्या ऑरेलियनच्या कारकिर्दीपर्यंत अधिकृत कागदपत्रांवर लिखित स्वरूपात नव्हत्या. फ्रान्समधील ओर्लेयों या शहराचे नामकरण ऑरेलियनवरून करण्यात आले आहे.
सुरुवातीचे आयुष्य
ऑरेलियनचा जन्म इ.स. २१४ च्या ९ सप्टेंबर रोजी झाला, परंतु त्याचे जन्मवर्ष इ.स. २१५ सुद्धा असण्याची शक्यता आहे. त्याच्या जन्मस्थानाबाबत प्राचीन स्रोतांत एकमत नसले तरी तो मूळचा इलिरिकम या प्रदेशातील असल्याचे मानले जाते. डॅन्युबच्या पलीकडील डेशियातून माघार घेतल्यावर सम्राट ऑरेलियनने वसवलेले सिर्मियम हे पॅनोनिया इन्फरियर या प्रांतातील (आजचे स्रेम्स्का मिट्रोव्हिका, सर्बिया) शहर त्याचे जन्मगाव असल्याचे मानले जाते. ऑरेलियनचा जन्म सामान्य घरात झाला व त्याचे वडील हे शेतकरी होते व त्यांनी आपले रोमन नाव हे त्यांच्या ऑरेलियस घराण्याचा संसद सदस्य असलेल्या जमीनदाराकडून घेतले यावर इतिहासकारांचे एकमत आहे. ऑरेलियनचे कुटुंब हे मूळचे रोमन असल्याचे व समाजाच्या उच्चस्तरावर असल्याचे सॉंडर्स या इतिहासकाराने मांडले आहे परंतु त्याच्या मतास सदर्न व वॅटसन अशा नंतरच्या इतिहासकारांनी समर्थन दिलेले नाही.
प्राचीन स्रोतांमधील पुराव्यांनुसार ऑरेलियनची आई ही ऑरेलियस वंशाची मुक्त केलेली गुलाम व तिच्या गावातील सूर्यदेवाची पुजारीण असल्याचे मांडले गेले होते. तसेच रोममधील सूर्यदेवाच्या पंथाची देखभाल करण्याचे कार्य ऑरेलियस घराण्याकडे दिले गेले होते. या दोन गोष्टींमुळे सम्राट झाल्यावर ऑरेलियनने दाखवलेली सूर्यदेवावरील श्रद्धेचे स्पष्टीकरण करता येते. परंतु आता हा तर्क केवळ शंकास्पद माहितीवरून काढलेला निष्कर्ष एवढाच समजला जातो.
लष्करी कारकीर्द
इ.स. २३५ च्या सुमारास वयाच्या विसाव्या वर्षी ऑरेलियन सैन्यात दाखल झाल्याचे मानले जाते. त्याचबरोबर समाजाच्या सर्वांत कनिष्ठ स्तरावर असल्याने तो लीजन (रोमन सैन्यदळे) यांमध्ये भरती झाल्याचे गृहीत धरले जाते.
मृत्यू
वर्ग:रोमन सम्राट वर्ग:इ.स. २७५ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
युएफा यूरो २०१२ स्पर्धा कार्यक्रम
युएफा यूरो २०१२ स्पर्धा कार्यक्रम युएफाने ४ ऑक्टोबर २०१० रोजी मिन्स्क, बेलारूस येथे झालेल्या बैठकीत मान्य केला.
सर्व वेळा स्थानिक वेळेनुसार :
संदर्भ व नोंदी
वर्ग:युएफा यूरो २०१२
मिस युनिव्हर्स
मिस युनिव्हर्स (Miss Universe) ही दरवर्षी घेतली जाणारी एक जागतिक सौंदर्य स्पर्धा आहे. सरासरी ६० कोटी दूरचित्रवाणी प्रेक्षक असलेली मिस युनिव्हर्स जगातील सर्वात लोकप्रिय सौंदर्य स्पर्धा मानली जाते. मिस युनिव्हर्स ऑर्गनायझेशन ही अमेरिकेच्या न्यू यॉर्क शहरात स्थित असलेली कंपनी ह्या स्पर्धेचे आयोजन करते.
१९५२ साली कॅलिफोर्नियाच्या लॉंग बीच शहरामध्ये ही सौंदर्य स्पर्धा सर्वप्रथम भरवली गेली. आजवर सुष्मिता सेन (१९९४), लारा दत्ता (२०००) व हरनाज कौर संधू (२०२१) ह्या  भारतीय सुंदरींनी ही स्पर्धा जिंकली आहे. अमेरिकेने ७ वेळा, व्हेनेझुएलाने ६ वेळा तर पोर्तो रिकोने ५ वेळा मिस युनिव्हर्स जिंकण्याचा बहुमान मिळवला आहे. ॲंगोलाची लायला लोपेस ही २०११ सालची मिस युनिव्हर्स आहे.
२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील बॅडमिंटन – महिला दुहेरी
२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील महिला दुहेरी बॅडमिंटन स्पर्धा ९ ते १४ ऑक्टोबर २०१० दरम्यान सिरी फोर्ट क्रीडा संकुल, नवी दिल्ली येथे खेळवण्यात आली.
मिस युनिव्हर्स
ही एक वार्षिक आंतरराष्ट्रीय सौंदर्याची कला असून ती मिस युनिव्हर्स ऑर्गनायझेशन चालवते. हे जगभरातील १९० पेक्षा अधिक देशांमध्ये आयोजित केले जाते आणि दरवर्षी अर्धा ते एक अब्ज लोक पाहतात. मिस वर्ल्डसह, मिस इंटरनॅशनल आणि मिस अर्थ, मिस युनिव्हर्स हा बिग फॉर इंटरनॅशनल सौंदर्य पेजेंटपैकी एक आहे.
२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील बॅडमिंटन – महिला दुहेरी
संदर्भ व नोंदी
वर्ग:२०१० राष्ट्रकुल खेळामधील बॅडमिंटन
मिस युनिव्हर्स
मिस युनिव्हर्स ऑर्गनायझेशन आणि ब्रॅंड सध्या मालकीच्या आहेत, मिस यूएसए आणि मिस टीन यूएसए सह, प्रतिभे एजन्सी द्वारे.
सध्याच्या मिस युनिव्हर्स डेमयी-लेऊ नेल-पीटर्स ऑफ द आफ्रिकिका आहेत जो २६ नोव्हेंबर २०१७ला लास वेगास, नेवाडा, युनायटेड स्टेट्समध्ये ताज्या पदांवर आला.
इतिहास
मिस युनिव्हर्स सॅश
"मिस युनिव्हर्स" हे शीर्षक प्रथम १९२६ मध्ये इंटरनॅशनल पेजेंट ऑफ पल्चरॅटिकेटाने वापरले होते. १९३५ पर्यंत दरवर्षी हा स्पर्धा आयोजित करण्यात आला होता जेव्हा द्वितीय विश्वयुद्धाच्या आधी ग्रेट डिप्रेशन आणि इतर घटनांमुळे त्याचे निधन झाले
पहिली मिस युनिव्हर्स पेजेंट १९५२ मध्ये कॅलिफोर्नियातील लॉंग बीच येथे आयोजित करण्यात आली होती. फिनलंडच्या आर्मि कुसुला यांनी ती जिंकली होती, ज्याने आपले वर्ष पूर्ण होण्याच्या थोड्या वेळापूर्वी लग्न करण्याचे नाकारले होते. १९५८ पर्यंत मिस अमेरिकेसारख्या मिस युनिव्हर्सचे नाव स्पर्धा नंतरच्या वर्षाची होती, म्हणूनच मिसेस कुसेलाचा किताब मिस युनिव्हर्स १९५३ होता.
पॅसिफिक मिल्सची स्थापना झाल्यापासून, पझेंटॅटचे आयोजन मिस युनिव्हर्स ऑर्गनायझेशनने केले आहे. अंततः प्रशांत मिल्स आणि त्याची उपकंपनी केयेसर-रोथ कॉर्पोरेशनने अधिग्रहित केली, ज्यात गल्फ आणि वेस्टर्न इंडस्ट्रीज द्वारे संपादन करण्यात आले.
स्पर्धक निवड
एक देश मिस युनिव्हर्समध्ये सहभागी होण्याकरता स्थानिक कंपनी किंवा एखाद्या व्यक्तीस फ्रॅन्चायझ फीच्या माध्यमातून स्पर्धेचे स्थानिक अधिकार विकत घ्यावे लागतील ज्यामध्ये प्रतिमा, ब्रॅंड आणि आवडलेल्या सर्व गोष्टींचा समावेश असतो. बऱ्याचदा, फ्रॅंचायझीचा करार बिघडल्यास किंवा वित्तीय कारणामुळे या फ्रॅंचायझीचे मालक मिस युनिव्हर्स ऑर्गनायझेशनकडे फ्रॅंचायझी परत करते, जे नवीन स्टेलधारकांकडे त्याचे पुनः पुनरावलोकन करते. इव्हेंटच्या इतिहासातील वारंवार सामान्य आहे. स्पर्धेतील उमेदवारांची संख्या अटळ आहे, तंतोतंत फ्रान्चायझींच्या प्रश्नामुळे. याव्यतिरिक्त, सारखा कॅलेंडर संबंधित समस्या आहेत. उदाहरणार्थ, मिस युनिव्हर्स २०१६ मध्ये ८० उमेदवार होते, पुढचे वर्ष, संख्या ९२ वर उडी मारली.
सामान्यत: एखाद्या देशाच्या उमेदवाराची निवड आपल्या स्थानिक उपविभागामध्ये पेजन्ट्सला समाविष्ट करते, ज्यांचे विजेते राष्ट्रीय स्तरावर स्पर्धा करतात परंतु काही अपवाद आहेत. उदाहरणार्थ, २००० ते २००४ पर्यंत, मॉडेलिंग एजन्सीद्वारे ऑस्ट्रेलियन प्रतिनिधींची निवड करण्यात आली. मिस युनिव्हर्स ऑर्गनायझेशनने "कास्टिंग्स" सहसा निराश केले असले तरी, २००४ मध्ये मिस युनिव्हर्समध्ये जेनिफर हॉकिन्स देशाचे प्रतिनिधित्व करण्यासाठी निवडण्यात आली होती (जेथे ती अखेरीस मुकुट जिंकेल). जेव्हा ऑस्ट्रेलियाने नंतरच्या वर्षामध्ये राष्ट्रीय स्तरावर पुन्हा एकदा सुरू केले, तेव्हा मिशेल गायक मिस युनिव्हर्स ऑस्ट्रेलिया २००५ मध्ये जन्मले.
मुख्य शोभायुक्त
आयोजकांच्या मते, मिस युनिव्हर्स स्पर्धा ही एक सुंदर सौंदर्य आहे. मिस युनिव्हर्स बनण्यासाठी इच्छुक असलेल्या महिला बुद्धिमान, सुसंस्कृत असणे आवश्यक आहे. बहुतेकदा एक उमेदवार गमावला कारण प्रश्न प्रतिसादांच्या राउंडमध्ये तिला उत्तर मिळाले नाही; जरी विसाव्या शतकाच्या तुलनेत या स्पर्धेच्या या भागामध्ये अलिकडच्या पेजेंटमध्ये कमी महत्त्व आहे. प्रतिनिधीदेखील स्मित ठेवण्यात आणि संध्याकाळी गाउन स्पर्धांमध्ये सहभागी होतात
बाह्य दुवे
वर्ग:सौंदर्य स्पर्धा * Miss Universe 1964
हृशिता भट
ऋशिता भट ( १० मे १९८१) ही एक भारतीय अभिनेत्री आहे. २००१ सालच्या अशोका ह्या चित्रपटाद्वारे ऋशिताने बॉलिवूडमध्ये पदार्पण केले. तेव्हापासून हासिल, शरारत, अब तक छप्पन इत्यादी अनेक चित्रपटांमध्ये तिने भूमिका केल्या आहेत.
बाह्य दुवे
वर्ग:बंगाली महिला वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेत्री वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
जिबूती (शहर)
जिबूती ही जिबूती ह्या पूर्व आफ्रिकेतील देशाची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे. हे शहर जिबूतीच्या पूर्व टोकाला हिंदी महासागराच्या किनाऱ्यावर वसले आहे.
वर्ग:जिबूती वर्ग:आफ्रिकेतील देशांच्या राजधानीची शहरे
कृष्णापूर
कृष्णापूर हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील केळापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
अनिका कोलन
वर्ग:अमेरिकेच्या महिला क्रिकेट खेळाडू वर्ग:इ.स. २००६ मधील जन्म वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
सॅमसंग एसजीएच-जी६००
हा सॅमसंगच्या जी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
नाताळ केक
नाताळ केक हा नाताळ सणाच्या वेळी केला जाणारा गोड पदार्थ आहे.
स्वरूप
नातलग सणासाठी केला जाणारा केक हा तांदूळ, काळ्या मनुका, बेदाणे यांच्यापासून केला जातो. रम नावाच्या पेयामध्ये मनुका आणि बेदाणे भिजवून ठेवले जातात आणि नंतर त्यांचा वापर केकमध्ये केला जातो. या केकवर आयसिंगने सजावट केली जाते, त्यामुळे त्याची रुची वाढते तसेच घर, नाताळ वृक्ष, सांताक्लॉज अशी सजावटही त्यावर केली जाते.
वैविध्य
इंग्लंडमधील पारंपरिक नाताळ केक हा बेदाणे व मनुका यांच्या अधिक वापरातून केला जातो. रम नावाच्या मद्यामधे ही फळे भिजवून ठेवली जातात आणि या द्रव्यात मुरलेली ही फळे वापरून केक तयार केला जातो. प्लम केक हा ही वैशिष्ट्यपूर्ण मानला जातो. त्यावर आयसिंगची सजावट केली जाते.
स्काॅटलंड मधील केकमधे व्हिस्की नावाच्या मद्याचा वापर केला जातो. यामध्ये बेदाणे, मनुका यांसह चेरीचा वापरही होतो. युनायटेड किंग्डम येथे केल्या जाणाऱ्या केकला स्विस रोल असे म्हटले जाते आणि त्यात चाॅकलेटचा वापर केलेला असतो. योकशायर येथे इतर फळे घातलेल्या केकप्रमाणे नाताळ केक केला जातो आणि तो चीजसहही खाल्ला जातो.
अन्य देशात
भारतात सहसा फळांचा वापर करून नाताळसाठी केक तयार होतात. पारंपरिक बेकरी उत्पादक त्यामधे रम या मद्याचा वापर करतात. आयसिंग आणि शोभेच्या वस्तूंनी केक सजविला जातो.
येथील नाताळ केकमधे रूचि वाढविण्यासाठी जायफळ आणि दालचिनी पूड केक तयार करताना वापरली जाते. काळी मिरी पूडही यासाठी वापरली जाते.
जपान- जपानमधे नाताळच्या संध्याकाळी हा केक खाल्ला जातो.हा साधा स्पाँज पद्धतीचा केक असून त्यावर फेटलेले क्रीम आणि स्ट्राॅबेरी वापरली जाते. त्यावर चॉकलेट आणि त्या मोसमात उपलब्ध फळे सजावटीसाठी वापरली जातात. सांताक्लाॅजचे चित्रही केकवर दिसून येते. फ्रान्स, बेल्जियम, कॅनडा येथील नाताळ केकही वैशिष्ट्यपूर्ण असतात. हे मुळात साधे स्पाँज केक असले तरी चाॅकोलेट, काॅफी याच्या क्रिमसह मिश्रणाला केकवर पसरवून त्याची रूची वाढविली जाते.एकवर एक याप्रमाणे केक आणि क्रीम यांचे थर दिले जातात आणि थंडीच्या मोसमात पडणाऱ्या बर्फाचे प्रतीक म्हणून त्यावर पिठीसाखर भुरभुरवली जाते.
हे ही पहा
नाताळ
संदर्भ
वर्ग:सण आणि उत्सव वर्ग:पदार्थ वर्ग:ख्रिश्चन धर्म वर्ग:नाताळ
समुद्रपूर तालुका
तालुक्यातील गावे
बंदर (समुद्रपूर) बारबाडी (समुद्रपूर) बारफा बावापूर बेळघाट भानापूर (समुद्रपूर) भांगापूर भवानपूर भोसा (समुद्रपूर) बोडखा (समुद्रपूर) बोडखारिथ बोरी (समुद्रपूर) बोथाळी (समुद्रपूर) बोथुडा चाकुर (समुद्रपूर) चापापूर चिखली (समुद्रपूर) चिखलकोट चिंचोळी (समुद्रपूर) चोपण (समुद्रपूर) चोरविहीरा दहेगाव (समुद्रपूर) दळपतपूर दासोडा दावलातपूर देरडा धगडबाण धामणगाव (समुद्रपूर) धानोळी (समुद्रपूर) धोंडगाव (समुद्रपूर) धुमाणखेडा डोंगरगाव (समुद्रपूर) फरीदपूर गाडामोडी गाढवदेव गणेशपूर (समुद्रपूर) गंगापूर (समुद्रपूर) गौळ (समुद्रपूर) गव्हा (समुद्रपूर) घोरपड (समुद्रपूर) घुई (समुद्रपूर) गिराड गिरगाव (समुद्रपूर) गोविंदपूर (समुद्रपूर) गुलजारपूर हळदगाव हरणखुरी (समुद्रपूर) हिरडी (समुद्रपूर) हिवारा (समुद्रपूर) हुसेनपूर (समुद्रपूर) इसाबपूर इटाळापूर जांब (समुद्रपूर) जेजुरी (समुद्रपूर) जिरा (समुद्रपूर) जोगीणगुंपा काकडदरा (समुद्रपूर) कळमाणा कांधाळी कान्हापूररिठी कणकाटी करडा (समुद्रपूर) करूर (समुद्रपूर) कासारपेठ कवठा (समुद्रपूर) कवडापूर केसळापार केसळापूर (समुद्रपूर) खैरगाव (समुद्रपूर) खंडाळा (समुद्रपूर) खंजीरपूर खापरी (समुद्रपूर) खेक खुणी खुरसापार खुरसापूर किन्हाळा (समुद्रपूर) किन्ही (समुद्रपूर) कोरा कोरी कृष्णापेठ कृष्णापूर (समुद्रपूर) कुरला (समुद्रपूर) लाहोरी लसणपूर लोखंडी लोन्हार महागाव (समुद्रपूर) महारमाजरा मांडगाव (समुद्रपूर) मांगळी (समुद्रपूर) माणगाव (समुद्रपूर) मंगरूळ (समुद्रपूर) मारडा मेंडुळा मेणखत मिरा (समुद्रपूर) मिर्झापूर (समुद्रपूर) मोहगाव (समुद्रपूर) मुरादपूर (समुद्रपूर) नागापूर (समुद्रपूर) नांदोरी नंदपूर (समुद्रपूर) नांदरा (समुद्रपूर) नारायणपूर (समुद्रपूर) न्हावी (समुद्रपूर) निंभा (समुद्रपूर) निरगुडी (समुद्रपूर) पहाडफरीद पैकमारी पांचगव्हाण पारडा पारडी (समुद्रपूर) पारोधी पारसोडा (समुद्रपूर) पारसोडी (समुद्रपूर) पातळकोट पठार (समुद्रपूर) पावनगाव पेठ (समुद्रपूर) पिळापूर (समुद्रपूर) पिंपळगाव (समुद्रपूर) पिपरी (समुद्रपूर) पोठारा रज्जकपूर राजुरवाडी (समुद्रपूर) राळेगाव (समुद्रपूर) रामनगर (समुद्रपूर) रामपूर (समुद्रपूर) राणुमारी रासा (समुद्रपूर) रेंगापूर रेणकापूर (समुद्रपूर) रुणका सायगव्हाण साकारा (समुद्रपूर) साकुर्ली साळापूर समुद्रपूर. सांदस सातघरी सावंगी (समुद्रपूर) सावरी (समुद्रपूर) सावरखाडा सेवा शेडगाव शेगाव (समुद्रपूर) शिवणफळ शिवणी (समुद्रपूर) सिल्ली सिरपूर (समुद्रपूर) सिरसी सोनापूर (समुद्रपूर) सोनेगाव (समुद्रपूर) सोनेगावरिठी सुजातपूर (समुद्रपूर) सुकाळी (समुद्रपूर) सुलतानपूर (समुद्रपूर) ताडगाव (समुद्रपूर) तालोडी (समुद्रपूर) तांभारी (समुद्रपूर) तास (समुद्रपूर) तावी टेकडी (समुद्रपूर) तिरमाळपूर (समुद्रपूर) तुळजापूर (समुद्रपूर) तुरीमाजरा उबदा उमरा उमरी (समुद्रपूर) उंदीरगाव उंदीरखेडा उसेगाव विखाणी वडगाव (समुद्रपूर) वाघेडा वाईगाव वाकदरी वाकसूर वानरचुवा वांधाळी वाशी (समुद्रपूर) वायगाव यसापूर येडळाबाद येकोडी झुणका (समुद्रपूर)
संदर्भ
वर्ग:वर्धा जिल्ह्यातील तालुके वर्ग:महाराष्ट्रातील तालुके
शिरगाव (शहापूर)
शिरगाव हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील ठाणे जिल्ह्यातील शहापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उन्हाळ्यात फारच उष्ण व दमट असते. हिवाळ्यात शीतल व कोरडे असते. पावसाळ्यात भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो व हवामान समशीतोष्ण व दमट असते.पावसाळ्यात भरपूर पाऊस पडत असल्याने मुख्य खरीप पीक म्हणून भाताची लागवड केली जाते.
संदर्भ
वर्ग:शहापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:ठाणे जिल्ह्यातील गावे
जयप्रकाशनगर
जयप्रकाशनगर हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक जिल्ह्यातील सिन्नर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथे मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वार्धापर्यंत उन्हाळा असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून तापमान ३८ ते ४१ सेल्सीअसपर्यंत असते.जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यापर्यंत पावसाळा असतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या काळात थंडी असते.वार्षिक सर्वसाधारण हवामान उष्ण व विषम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ९८० मि.मी.पर्यंत असते.
संदर्भ
वर्ग:सिन्नर तालुक्यातील गावे वर्ग:नाशिक जिल्ह्यातील गावे
सॅमसंग एसजीएच-जी८००
हा सॅमसंगच्या जी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
ट्रोपेक्स संचलन
ट्रोपेक्स संचलन हे भारतीय सेनांच्या सगळ्या शाखांचा समावेश असलेले संचलन आहे. महिनाभर चालणारे हे संचलन दरवर्षी आयोजित केले जाते.
वेणू चितळे
वेणू चितळे (१९१२-१९९५) (लग्नानंतर: लीला गणेश खरे) या इंग्लिश भाषेतल्या पहिल्या महाराष्ट्रीय महिला कादंबरीकार होत्या. दुस‍र्या महायुद्धाच्या वेळेस (१९४२-??) त्या बी.बी.सी.वर वृत्तनिवेदिका होत्या. मुल्कराज आनंद आणि जॉर्ज ऑर्वेल त्या काळी त्यांचे सहकारी होते.
ट्रोपेक्स संचलन
वर्ग:भारताचे सैन्य
वेणू चितळे
जीवन
वेणू चितळ्यांचा जन्म कोल्हापूर जिल्ह्यातील शिरोळ गावी झाला.
शिक्षण
वेणूबाईंच्या लहानपणीच आई वारल्याने त्यांना शिक्षणासाठी पुण्याला पाठवण्यात आले. पुण्यात त्यांचे शिक्षण हुजूरपागेत झाले.
बाह्य दुवे
लोकसत्ता.कॉम - पहिल्या महाराष्ट्रीय महिला इंग्रजी कादंबरीकार वेणू चितळे
संदर्भ
वर्ग:इंग्लिश लेखक वर्ग:मराठी व्यक्ती वर्ग:इ.स. १९१२ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९९५ मधील मृत्यू
पृथ्वीचे चुंबकीय क्षेत्र
पृथ्वीचे चुंबकीय क्षेत्र ज्यास भूचुंबकीय क्षेत्र असेही म्हणतात, ते, पृथ्वीच्या आतील बाजुतून अवकाशात पसरलेले असते. त्याची भेट मग तेथील सौर वातास होते. सौर वादळ म्हणजे सूर्यापासून येणारा भारीत कणांचा एक झोत असतो.
पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर त्याची अभिमिती(मॅग्निट्युड) ही २५ ते ६५ मायक्रोटेस्लास (०.२५ - ०.६५ गॉस) या दरम्यान असू शकते. ढोबळमानाने, ते चुंबकीय द्विध्रुवांचे एक असे क्षेत्र असते,जे सध्याचे स्थितीत, पृथ्वीच्या फिरण्याच्या अक्षाशी १० अंश झुकलेले असते. ते अशा प्रकारे असते कि, जसे एखादे कांब-चुंबक(बार मॅग्नेट) त्या कोनावर पृथ्वीच्या केंद्रात ठेवलेले आहे.
उत्तर भू-चुंबकीय ध्रुव, जो उत्तरी गोलार्धात ग्रीनलॅंड येथे स्थित आहे, तो खरेतर पृथ्वीच्या चुंबकीय क्षेत्राचा दक्षिणी ध्रुव आहे, आणि दक्षिणी भू-चुंबकीय ध्रुव हा त्याचा उत्तरी ध्रुव आहे. कांब-चुंबक(बार मॅग्नेट) यासमान नसलेले पृथ्वीचे चुंबकीय क्षेत्र हे काळानुसार बदलत असते, कारण त्याची निर्मिती ही पृथ्वीच्या बाह्य गाभ्यातील वितळलेल्या लोह संयुगाच्या चलनवलनामुळे होते.
महत्त्व
जेणेकरून आपण चुंबकीय क्षेत्राचे महत्त्व पाहू शकाल, हे आपल्या ग्रहाभोवती काय कार्य करते आणि त्याचे काय कार्य करते हे आम्ही सांगणार आहोत. आम्ही आधी सांगितल्याप्रमाणे, सौर वायूच्या नुकसानीपासून आपले संरक्षण करते. या चुंबकीय क्षेत्राबद्दल धन्यवाद, आम्ही सौर वायूसारख्या काही अत्यंत आकर्षक घटनेद्वारे पाहू शकतो अरोरा बोरलिस.
मला आशा आहे की या माहितीसह आपण पृथ्वीच्या चुंबकीय क्षेत्राबद्दल आणि त्याबद्दलचे महत्त्व जाणून घेऊ शकता.
बाह्य दुवे
वर्ग:भौतिकशास्त्र वर्ग:पृथ्वी
गोरेवाडी (खानापूर)
गोरेवाडी हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील सांगली जिल्ह्यातील खानापूर (विटा) तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे आहे. येथे नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी मध्य हा हिवाळा हंगाम असतो. हिवाळ्यात दिवसा तापमान २९ सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान १७ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. जून मध्य ते ऑक्टोबर हा पावसाळा हंगाम असतो. पावसाळ्यात दिवसा तापमान २८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २२ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते. पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो. वार्षिक पर्जन्यमान ७०० मिमी पर्यंत असते. फेब्रुवारी मध्य ते जून हा उन्हाळा मोसम असतो. उन्हाळ्यात दिवसा तापमान ३८ अंश सेल्सियस पर्यंत वाढते आणि रात्री तापमान २३ अंश सेल्सियस पर्यंत खाली जाते.
संदर्भ
वर्ग:खानापूर (विटा) तालुक्यातील गावे वर्ग:सांगली जिल्ह्यातील गावे
डग्लस
डग्लस ही आईल ऑफ मानची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे.
अल्गोरिदम
अल्गोरिदम म्हणजे एखादे काम करण्याची पायरीगणिक वाटचाल सांगणारी कार्यसूची होय. संगणकाला एखादे कार्य करावयाला दयायचे असल्यास त्याने ते काम कोणत्या क्रमाने करावे जेणेकरून हवे ते उत्तर तो योग्य आणि अचूक देईल याची यादी म्हणजे अल्गोरिदम असे म्हणता येईल. गणित आणि संगणकविज्ञान या विषयांत अल्गोरिदम म्हणजे क्रमवार कार्यसूची जी इच्छित कार्य पूर्ण करण्यास उपयोगी पडते. यासाठी निश्चित सुरुवात आणि शेवट माहीत असावा लागतो.
इतिहास
"अल्गोरिदम" हा शब्द इ.स.च्या ९ व्या शतकातील पर्शियन गणिती "अबू अब्दुल्ला मुहम्मद बिन मुसा अल-ख्वारिझ्मी" यापासून आलेला आहे. "अल्गोरिझम" (रोमन: Alogrism) म्हणजे हिंदू-अरबी अंक वापरून गणित करण्याचे नियम. परंतु इ.स.च्या १८ व्या शतकात या शब्दाची व्याप्ती वाढून तो युरोपिअन-लॅटिन भाषांतराप्रमाणे अल्गोरिदम असा झाला आणि गणिताशिवाय इतर विषयांतही या शब्दाचा वापर वाढला.
पारूपल्ली कश्यप
हा  एक भारतीय बॅडमिंटन खेळाडू आहे.
अल्गोरिदम
इतिहास
पहिला अल्गोरिदम इ.स. १८४२ सालामध्ये संगणकासाठी एडा बायरोन यांच्याकडून बॅबेजाच्या ऍनालिटिकल इंजिनासाठी लिहिला गेला.
वर्ग:संगणकशास्त्र
पारूपल्ली कश्यप
वर्ग:भारतीय बॅडमिंटन खेळाडू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
सर्जियो ओस्मेन्या
सर्जियो ओस्मेन्या (९ सप्टेंबर, इ.स. १८७८ - १९ ऑक्टोबर, इ.स. १९६१) हे फिलिपिन्सचे तिसरे राष्ट्राध्यक्ष होते. हे १९४४ ते १९४६ दरम्यान सत्तेवर होते. याआधी ओस्मेन्या फिलिपिन्सचे उपराष्ट्राध्यक्ष होते.
वर्ग:फिलिपिन्सचे राष्ट्राध्यक्ष वर्ग:फिलिपिन्सचे उपराष्ट्राध्यक्ष वर्ग:इ.स. १८७८ मधील जन्म वर्ग:इ.स. १९६१ मधील मृत्यू वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
भादोड
भादोड हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील वर्धा जिल्ह्यातील आर्वी तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान कोरडे व उन्हाळ्यात अतिउष्ण असते.हिवाळा व उन्हाळा हे दोन्ही ऋतू तीव्र असतात.उन्हाळ्यात दिवसाच्या व रात्रीच्या तापमानात जास्त फरक असतो. मे हा अतिउष्णतेचा आणि जानेवारी हा कडाक्याच्या थंडीचा महिना असतो. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान १०९ सेंमी.पर्यंत असते.
सॅमसंग एसजीएच-जी८१०
हा सॅमसंगच्या जी मालिकेमधील एक भ्रमणध्वनी आहे.
वर्ग:अत्यंत छोटी पाने
इयान चॅपल
चॅपल, इयान चॅपल, इयान चॅपल, इयान वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
कोथोडा
कोथोडा हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील यवतमाळ जिल्ह्यातील केळापूर तालुक्यातील एक गाव आहे.
हवामान
येथील हवामान उष्ण व कोरडे असून उन्हाळ्यात अतिउष्ण तर हिवाळ्यात अतिथंड असते.पावसाळ्यात मध्यम प्रमाणात पाऊस पडतो.
संदर्भ
वर्ग:केळापूर तालुक्यातील गावे वर्ग:यवतमाळ जिल्ह्यातील गावे
जेटब्ल्यू
जेटब्ल्यू (JetBlue Airways Corporation) ही कमी दरात विमानसेवा पुरवणारी एक अमेरिकन विमान वाहतूक कंपनी आहे. १९९८ साली स्थापन झालेली जेटब्ल्यू अमेरिकेच्या अनेक शहरांसह कॅरिबियन, मध्य अमेरिका इत्यादी देशांमधील शहरांना देखील प्रवासी विमानसेवा पुरवते. न्यू यॉर्क शहराच्या क्वीन्स भागात जेटब्ल्यूचे मुख्यालय असून जॉन एफ. केनेडी आंतरराष्ट्रीय विमानतळ हा तिचा प्रमुख तळ आहे.
जेटब्ल्यू अमेरिका, मेक्सिको, पेरू, पोर्तो रिको, बहामास, बर्म्युडा, बार्बाडोस, कोलंबिया, कॉस्टा रिका, डॉमिनिकन प्रजासत्ताक, ग्रेनेडा, जमैका, मेक्सिको, त्रिनिदाद आणि टोबॅगो सह ९७ ठिकाणि विमानसेवा पुरवते.
जेट ब्लू एरवेज कॉर्पोरेशन किंवा जेट ब्लू ही एक अमेरिकन विमान कंपनी आहे जी अमेरिकेतील सहाव्या क्रमांकाची सगळ्यात मोठी विमानकंपनी आहे. तसेच त्यांचे कॉटनवूड हाइटस, उताह येथे सुद्धा कॉर्पोरेट ऑफिस आहे.
मार्च २०१६ च्या आकडेवारीनुसार जेट-ब्लूच्या अमेरिका, मेक्सिको, करेबिअन, सेन्ट्रल अमेरिका आणि दक्षिण अमेरिकेमध्ये १०० ठिकाणी सेवा आहेत.