Jump_drive
Шинжлэх ухааны уран зөгнөлт зохиол
Jump drive нь сансрын тээврийн хэрэгслийн хөдөлгөөний маш олон шинжлэх ухааны уран зөгнөлт сэдэвт орчлон ертөнцүүдэд ашиглагдаж байсан бөгөөд анх 1942 оноос Isaac Asimov –ийн туужууд болох “сан” цувралуудад дурдагдсан байдаг. Дараа нь тэд 1964 онд Harry Harrison “сөнөсөн дэлхий” ( Deatworld 2 ) гурамсан роман болон Frank Herbert “манхан” ( Dune ) гэх зохиолууд гаргажээ. 1973 онд хэвлэн нийтлэгдэж эхэлсэн Jerry Pournelle “The CoDominium” цуврал гэхэд л Alderson –ы jump drive программ юм. Гэсэн хэдий ч 1976 оноос C. J. Cherryh –ийн “Alliance-Union universe” цуврал гарснаар ердөө 10 жилийн дараа гэхэд тэдний алдар нэр нь үеэ өнгөрөөжээ. Аялагчийн дүр нь тоглоом тоглох (Marc Miller –ийн 1977 онд гаргасан анхны хэвлэл) jump drive гэж нэрлэгдэх ямар нэгэн зүйлийг ашигладаг, гэвч тэд үнэндээ hyperdrive –ийн нэг төрөл байдаг, бараг 7 хоногийн турш хөлөг онгоц ашиглан “jump space” –р аялан, ердийн орон зай уруу дахин шинэчлэгдэн орохоосоо өмнө аялах орон зайгаа үл хамаарна. Gordon R. Dickson –ий “The Forever Man” (1984) романд хөлөг онгоцоо урьдчилан тогтоосон газарт дахин байршуулахаас өмнө starships (оддынхөлөг) нь агшин зуурт хаа сайгүй хүргэдэг тээврийн хэрэгслийг бий болгодог jump drive –ийг хэрэглэдэг. хэд хэдэн jumps шаардлагатай байсан, яагаад гэвэл цаашид тригонометр гурвалжин болгон хуваах нь тооцоолоход маш их цагийг шаарддаг тул галактик даяарх аялал нь бүгдийг нэг дор тооцоолоход хэдэн зууныг ч авч магадгүй байна. Keith Mansfield-ийн Johnny Mackintosh and the Spirit of London романд Jump drive –ийн нэг хэлбэрт зориулан "Owlein" (тухайлбал Plicans гэх мэт) шиг янз бүрийн төрөл зүйлийг эвхэгддэг нугалааст орон зай байдлаар харуулах боломжтой байдаг. Энэ нугалаас нь орон зай цаг хугацааны бүтцийг гэмтээхгүйгээр тодорхой(тодорхойгүй) зайг хэтэрч болохгүй. Ихэнх зохиомол ертөнц дээр нэг харайлтанд ногдох нийт зай хязгаарлагдмал, магадгүй олон үсрэлтүүд зорьсон газарт хүрэхэд хэрэгтэй байж болох юм. Jump drive нь ихэвчлэн их хэмжээний эрчим хүчийг шаарддаг мөн олон тооны орчлон ертөнцүүдэд үсрэлтийн дараах Jump drive-ийг дахин идэвхжүүлэх цаг хугацаа шаардагддаг. Эдгээр хүчин зүйлс нь зохиолчид үсрэлтийн цэгт хүрэх гэж тэмцэж буй дүрүүдийг харуулах замаар нилээн хурцадмал байдлыг бий болгох боломжийг олгож байгаа юм. 1990-ээд онд хэвлэгдсэн Питер Ф. Хамилтон Nights Dawn гурвалын тууж, үүнийг ZTT (Zero Түр зуурын Транзит) Drive гэх нэрийн дор ашиглаж байсан. Tim Parise –ийн Hyperdrive романд орон зай цаг хугацааны хүрээнд обьект эсвэл хөлөг онгоцны кординатыг өөрчилснөөр нэгэн онцлог төрөл бүхий Jump drive –ийг ажиллуулдаг, энэ нь хоёр цэгийн хооронд агшин зуур шилжихэд хүргэдэг. Мөн Jump drive нь утга зохиол болон тоглоомын Battletech цувралд ашиглагдаж байна. Уран зохиолд Drive –ийг "Kearny-Fuchida Drive" буюу K-F drive гэж нэрлэдэг. Drive –ийг ажиллахад шаардлагатай тэгшитгэлийг боловсруулсан физикчидийн нэрээр нэрлэсэн байна. Jump нь хэдхэн секундыг зарцуулдаг боловч хамгийн их зайн 30 lys –ээр хязгаарлагдана. Jump -ийн энергийг дахин цэнэглэхэд jump –ийн хооронд шаардагдах хугацаа нь хувьсах хэмжээ байдаг. Нарны дарвуулаар дахин цэнэглэлт хийдэг эсвэл илүү боловсронгуй системүүд нь магадгүй станцыг тэжээлээр хангадаг байх. Жишээ нь байлдааны хөлөг онгоцны хувьд ховор тохиолдолд, хөлөг онгоц нь магадгүй хэвийн цэнэглэх цаггүйгээр нэмэлт үсрэлт хийхдээ маш их хүчийг хадгалсан "Lithium-Fusion" цэнэглэгчтэй байж болно. Jump drive нь мөн Jack Campbell- ийн Lost Fleet book цувралийн орчлон дахь ГХТХ аялалд ашиглагддаг. Jump drive –ийн хэрэглээ нь флотийн байршилтай холбоотой оддын зөвхөн ойрхон хэсгээс хязгаарлагдмал байдаг. Jump drive- ийн техникийн тодорхойлолт нь тодорхой бус байдаг. Мөн Jump drive нь аюултай байж болно. Тэсэлгээний радиус дотор ямар нэгэн усан онгоц устсанаар Jump drive –ийн гол нь хэт ачаалалан, сүйрэх боломжтой. Улмаар урт усан онгоц ашиглаж байгаа бол физик шинж чанар нь байнгын өөрчлөлт үсрэлт орон зайг алдаж болно. Jump орон зай нь хавдсан арьс, дотор муухайрах, толгой өвдөх зэрэг хүнд илрэх гаж нөлөөнүүдийн шалтгаан байж болох юм.