cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
മോട്ടോർബൈക്ക് തവള
വിവരണം
എൽ. മൂറിക്ക് കടും തവിട്ട് മുതൽ പച്ച, സ്വർണ്ണം വരെ നിറങ്ങളിൽ സ്വയം നന്നായി നിറമാറാൻ കഴിയും. അടിവശം വളരെ ലഘുവായതും സാധാരണയായി ഇളം പച്ച മുതൽ ഇളം തവിട്ട് വരെ നിറവും കാണപ്പെടുന്നു. നാഭിപ്രദേശവും തുടയുടെയും ഇളം പച്ച നിറം ഈ ഇനത്തെ അതിന്റെ കോജെനർ ലിറ്റോറിയ സൈക്ലോറിഞ്ചയിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നു. ഇത് ഇരുണ്ടതും മഞ്ഞനിറവുമുള്ളതുമാണ്.
വാൽമാക്രിയുടെ ശരീരം മുകളിൽ‌ ഒരു ഏകീകൃത ഇരുണ്ട തവിട്ടുനിറവും അടിഭാഗത്ത് വെള്ളി തിളക്കവും കാണപ്പെടുന്നു. തുടക്കത്തിൽ 80 മില്ലീമീറ്റർ നീളത്തിൽ വളരുന്നു. വാൽമാക്രികൾ സാധാരണയായി സസ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിക്കുകയും ഭക്ഷണസമയത്ത് മാത്രം പുറത്തുവരുന്നു. വാൽമാക്രികൾ ഭൂരിഭാഗം സമയവും സ്‌കൂളുകളായി ഒത്തുകൂടുന്നു.
പരിസ്ഥിതിയും പെരുമാറ്റവും
വസന്തത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ നിന്ന് വേനൽക്കാലം വരെയാണ് പ്രജനന കാലം. ആൺതവളകൾ ഇണചേരുന്നതിനായി വിളിക്കുന്നത് ഒരു മോട്ടോർബൈക്ക് ഗിയറുകൾ മാറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. ആൺതവളകൾ സാധാരണയായി വിളിക്കാൻ കുറ്റിക്കാടുകളൊ അനുയോജ്യമായ മറ്റ് ജലച്ചെടികളുടെ കൂട്ടമോ കണ്ടെത്തുന്നു. ഒരു പെൺ‌തവള വെള്ളത്തിൽ‌ ആൺതവളയുമായി ചേരുമ്പോൾ‌, ബ്രീഡിംഗ് സീസണിൽ‌ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന തന്റെ നപ്ഷ്യൽ പാഡ്സ് ഉപയോഗിച്ച് ആൺതവളകൾ പെൺ‌തവളയുടെ പിൻ‌ഭാഗത്തേക്ക്‌ പിടിക്കുന്നു. സുതാര്യമായ ജെല്ലിയിൽ പൊതിഞ്ഞ മുട്ടകളുടെ വലിയ കൂട്ടങ്ങൾ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സസ്യജാലങ്ങളിലും അവശിഷ്ടങ്ങളിലും പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു.
ഒരു മരത്തവളയല്ലാതിരുന്നിട്ടും, ആർ. മൂറി സസ്യങ്ങൾ, കുറ്റിച്ചെടികൾ, ഇഷ്ടിക മതിലുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ജനാലകൾ എന്നിവയിൽ 1-2 മീറ്ററിൽ കൂടുതൽ ഉയരത്തിൽ കയറുന്നു.
ഇവയുടെ ഭക്ഷണക്രമത്തിൽ പ്രധാനമായും ആർത്രോപോഡുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഒരേ ഇനത്തിലെ ചെറിയ തവളകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. വാൽമാക്രിയുടെ പ്രധാന ഭക്ഷണം ആൽഗകളാണ്. പ്രായപൂർത്തിയായ തവളകളെപ്പോലെ വാൽമാക്രികൾ ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചയ്ക്കായി ഓരോ ദിവസവും ഒന്നോ രണ്ടോ മണിക്കൂർ സൂര്യപ്രകാശം കൊള്ളുന്നു.
വിശാലമായ ജനസംഖ്യ വിതരണം തടാകങ്ങളിലൂടെയും ചതുപ്പുകളിലൂടെയും ഉദ്യാന കുളങ്ങളിലും ഫാം ഡാമുകളിലും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. സസ്യങ്ങളുടെ മുകളിലെ ഇലകളിൽ സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കുന്നിടത്ത് ഇവ കാണപ്പെടുന്നു. അവക്ക് കൂടുതൽ കാലം വെള്ളമില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയും.
റാനോയിഡ ഓറിയ കോംപ്ലക്സിലെ അംഗമാണ് ആർ. മൂറി. കിഴക്കൻ അംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി (റാനോയിഡിയ ഓറിയ, ആർ. റാണിഫോമിസ്, "ലിറ്റോറിയ" കാസ്റ്റാനിയ), മോട്ടോർബൈക്ക് തവളയ്ക്ക് അവ താമസിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ ചൈട്രിഡ് ഫംഗസ് ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും നാശം സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.
വിതരണം
പടിഞ്ഞാറൻ ഓസ്‌ട്രേലിയയുടെ തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് കോണിൽ, വടക്ക് നിന്ന് ജെറാൾഡൺ സാൻഡ്‌പ്ലെയിൻസ് വരെ, ഡബ്ല്യു.എയുടെ തെക്കൻ തീരത്തുള്ള എസ്പെറൻസ് പ്ലെയിൻസിലേക്ക് ഇവ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
റോട്ട്‌നെസ്റ്റ് ദ്വീപിൽ ഇവയുടെ ഒരു ജനസംഖ്യ നിലവിലുണ്ട്.
പെർത്തിലെ നഗര പ്രദേശങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന തവളകളിലൊന്നാണ് ഈ ഇനം.
0–600 m asl ആണ് ഈ ഇനത്തിന്റെ കണക്കാക്കിയ അൾട്ടിറ്റ്യൂഡിനൽ റേഞ്ച്.
ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ
വർഗ്ഗം:ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ തവളകൾ വർഗ്ഗം:ലിറ്റോറിയ
കേരള ആരോഗ്യ സർവ്വകലാശാല
കേരള ആരോഗ്യ സർവ്വകലാശാല, കേരളത്തിലെ ആരോഗ്യ വകുപ്പിനു കീഴിലുള്ള ഒരു സർവ്വകലാശാലയാണ്. തൃശൂരിലാണ് ഈ സർവ്വകലാശാലയുടെ ആസ്ഥാനം. തൃശൂർ ഗവ. മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ 75 ഏക്കറിലായാണ് കേരള ആരോഗ്യ സർവ്വകലാശാലയുടെ കാമ്പസ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. കേരള ആരോഗ്യ സർവ്വകലാശാല ആക്റ്റ് പ്രകാരം 2010ൽ ഈ സർവകലാശാല സ്ഥാപിച്ചു. 205 പ്രൊഫഷണൽ കോളേജുകൾ ആരോഗ്യ സർവ്വകലാശാലയ്ക്കു കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പുറം കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ സർവ്വകലാശാലകൾ
രുക്മിണി സ്വയംവരം ആട്ടക്കഥ
അശ്വതി തിരുനാൾ‍ (1756-1794) മഹാഭാരതത്തിലെ ചില ഉപകഥകളെ ആധാരമാക്കി രചിച്ച ആട്ടക്കഥ. ആദ്യം സംസ്കൃതനാടകമായി രചിച്ച രുഗ്മിണി സ്വയംവരം, പിന്നീട് സാധാരണ ആസ്വാദകർക്കും പ്രയോജനപ്പെടുന്നതിനായി ആട്ടക്കഥയാക്കി രചിക്കുകയായിരുന്നു.
രംഗം ഒന്ന്
250px
രംഗം രണ്ട്
250px
രംഗം നാല്
250px
രംഗം അഞ്ച്
250px
കഥാസംഗ്രഹം
പുറപ്പാടും നിലപ്പദവും കഴിഞ്ഞ് കഥ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. രംഗം ഒന്നിൽ വിദർഭരാജധാനിയാണ്. ഭീഷ്മകൻ പത്നിയുമായി ഉല്ലസിച്ച് ഇരിക്കുന്നു. രംഗം രണ്ടിൽ നാരദമുനി ഭീഷ്മകസമീപം എത്തുന്നു. മുനിയെ ആദരിച്ചിരുത്തി രുക്മിണിയുടെ വരൻ ആരാകണം എന്ന് ഭീഷ്മകൻ, നാരദനോട് ചോദിക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്നെ എന്ന് നാരദൻ മറുപടി പറയുന്നു. രംഗം മൂന്നിൽ ഭീഷ്മകന്റെ മകൻ രുഗ്മി ഭീഷ്മകനോട് ശ്രീകൃഷ്ണൻ യാദവൻ ആണ് ക്ഷത്രിയർക്ക് യാദവരുമായി ബന്ധം പറ്റില്ല എന്നെല്ലാം പറയുന്നു. മാത്രമല്ല ചേദിരാജാവായ ശിശിപാലനു രുക്മിണിയെ നൽകാൻ ആയി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. വാസുദേവനോട് വൈരമരുത് എന്ന് ഭീഷ്മകൻ മകനെ ഉപദേശിക്കുന്നു. രംഗം നാലിൽ രുക്മിണി “ചേദിരാജാവായ ശിശുപാലനാണു തന്നെ നൽകാൻ പോകുന്നത് “ എന്ന് സ്നേഹമുള്ള ഒരു സഖി രഹസ്യമായി പറഞ്ഞറിഞ്ഞ രുക്മിണി സങ്കടം സഹിക്കാനാവാതെ കണ്ണുനീരിൽ കുളിച്ച കുചകുംഭങ്ങളോടെ ശ്രീകൃഷ്ണനെ ഓർത്ത് വിലപിച്ചു. രംഗം അഞ്ചിൽ വിശേഷപ്പേട്ട ആഭരണങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു ഇപ്രകാരം വല്ലാതെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന രുക്മിണി ദയാലുവായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ തന്റെ അരികിലേക്കു വരുത്തി. ആ മത്തേഭഗാമിനി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാല്ക്കൽ നമസ്കരിച്ച് സങ്കടത്തോടെ തന്റെ സ്ഥിതി ശ്രീകൃഷ്ണനെ അറിയിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. രുക്മിണിയെ സമാശ്വസിപ്പിച്ച് ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷപൂർവ്വം ശ്രീകൃഷ്ണ സമീപത്തേയ്ക്ക് യാത്രയാവുന്നു. രംഗം ആറിൽ ദ്വാരക ആണ്. ബ്രാഹ്മണൻ കൃഷ്ണനോട് ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയെ കൊണ്ട് പോരാനായി തേര് കൊണ്ടുവരാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണനും കൃഷ്ണനും കൂടി തേരിൽ കേറി പോകുന്നു. രംഗം ഏഴിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ എത്തിയ വിവരം ബ്രാഹ്മണൻ രുക്മിണിയെ അറിയിക്കുന്നു. രുക്മിണി ബ്രാഹ്മണനെ വന്ദിച്ചു യാത്രയാക്കുന്നു. രംഗം എട്ടിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഭീഷ്മകനെ കാണുന്നു. രുക്മിണിയുടെ വിവാഹം കാൺമാനായി വന്നതാണെന്ന് കൃഷ്ണൻ അറിയിക്കുന്നു. രംഗം ഒമ്പതിൽ ചേദിരാജധാനി ആണ്. ശ്രീകൃഷ്ണൻ വിദർഭയിൽ എത്തിയതറിഞ്ഞ ശിശിപാലൻ സഭയിൽ വന്ന് മറ്റുള്ളവരുമായി ഇനി എന്ത് വേണം എന്ന് ആലോചിക്കുന്നു. രംഗം പത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നതാണ്. ശേഷം എല്ലാവരും രുക്മിണിയുടെ വിവാഹമഹോത്സവത്തിനായി പുറപ്പെടുന്നു. രംഗം പതിനൊന്നിൽ വിദർഭരാജധാനിയിൽ രുക്മിണിയുടെ വിവാഹമണ്ഡപം ആണ്. സാരിനൃത്തത്തോടേ പ്രവേശിക്കുന്ന രുക്മിണി വേദിയിൽ ബ്രാഹ്മണൻ പൂജിയ്ക്കുന്ന ദേവീവിഗ്രഹത്തെ തൊഴുത് മാറി നിൽക്കുന്നു. ശേഷം രുക്മിണി ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നും വരണമാല്യം വാങ്ങി കൃഷ്ണനെ മാല ഇട്ടു വരിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയുടെ കരം ഗ്രഹിച്ചു തേരിൽക്കയറി യാത്രയാവുന്നു. ഭീരു വരണവൃത്താന്തം ശിശുപാലനെ അറിയിക്കുന്നു. ശിശുപാലൻ ക്രുദ്ധനായി, കൃഷ്ണനെ അന്വേഷിച്ചു വരുന്നു. അവർ തംമിൽ യുദ്ധം തുടങ്ങുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ശിശുപാലൻ കൃഷ്ണന്റെ ശരവർഷമേറ്റ് തോറ്റോടുന്നു. കൃഷ്ണൻ രുക്മിണി സമേതനായ് തേരിലേറി യാത്രയാവുന്നു. രംഗം പന്ത്രണ്ടിൽ ഭീരു, രുഗ്മിയോട് ചെന്ന് വാർത്തകൾ അറിയിക്കുന്നു. രുഗ്മി ശ്രീകൃഷ്ണനെ വധിക്കാനായി വാളെടുത്ത് പുറപ്പെടുന്നു. രംഗം പതിമൂന്നിൽ രുഗ്മിയും ശ്രീകൃഷ്ണനും തമ്മിൽ യുദ്ധം. രുഗ്മി തോൽക്കുന്നു. രുഗ്മിയെ വധിക്കാൻ പുറപ്പെടുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണനെ രുക്മിണി തടയുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ രുഗ്മിയെ വിട്ടയക്കുന്നു. രംഗം പതിനാലിൽ ദ്വാരക ആണ്. ശ്രീകൃഷ്ണനെ തടയുന്നവരെ നേരിടാനായി ബലരാമൻ തയ്യാറാകുന്നു. എന്നാലതിന്റെ ആവശ്യമില്ല കൃഷ്ണൻ തന്നെ എല്ലാവരേയും തോൽപ്പിക്കുമെന്ന് സാത്യകി ബലരാമനോട് പറയുന്നു. രംഗം പതിനഞ്ചിൽ ജരാസന്ധൻ വന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണനോടെതിരിടുന്നു. തുടർന്ന് യുദ്ധം. യുദ്ധത്തിൽ ജരാസന്ധനും ഭീരുവും കൃഷ്ണന്റെ ശരവർഷമേറ്റ് തോറ്റോടുന്നു. കൃഷ്ണൻ രുക്മിണി സമേതനായ് തേരിലേറി യാത്രയാവുന്നു. രംഗം പതിനാറിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും രുക്മിണിയും ദ്വാരകയിൽ സ്വസ്ഥമായി വസിക്കുന്നതോടെ രുഗ്മിണീസ്വയംവരം കഥ സമാപിക്കുന്നു.
അവലംബം
വിഭാഗം:ആട്ടക്കഥകൾ
വേണു നാഗവള്ളി
മലയാളചലച്ചിത്രവേദിയിലെ ഒരു ചലച്ചിത്രകാരനായിരുന്നു എൻ.എസ്. വേണുഗോപാലൻ എന്ന വേണു നാഗവള്ളി (ജീവിതകാലം:1949 ഏപ്രിൽ 16- 2010 സെപ്റ്റംബർ 9). അഭിനേതാവ്, തിരക്കഥാകൃത്ത്, സംവിധായകൻ എന്നീ നിലകളിൽ വേണു നാഗവള്ളി തന്റെ കഴിവ് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലയാളിത്തമുള്ള ചലച്ചിത്രങ്ങൾ സംവിധാനം ചെയ്യുന്നതിൽ ശ്രദ്ധേയനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. 12 മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ ഇദ്ദേഹം സംവിധാനം ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്. ഏകദേശം 32-ഓളം ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിക്കുകയും,10ഓളം ചിത്രങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി രചന നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്തു. എഴുത്തുകാരനും പ്രക്ഷേപണ കലയിലെ മുൻനിരക്കാരിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു നാഗവള്ളി. ആകാശവാണി പ്രോഗ്രാം എക്‌സിക്യൂട്ടീവും വ്യാഖ്യാതാവും നാടകകൃത്തും സംവിധായകനുമായിരുന്ന നാഗവള്ളി ആർ. എസ് കുറുപ്പിന്റെ മകനാണ് വേണു. മാതാവ്: രാജമ്മ. രാമചന്ദ്രൻ, വസുന്ധര ലളിതാംബിക എന്നിവരണ് സഹോദരങ്ങൾ. ഗുരുതരമായ സിറോസിസ് രോഗത്തെത്തുടർന്ന് 2010 സെപ്റ്റംബർ 9-നു് തിരുവനന്തപുരത്തെ കിംസ് ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
തുടക്കം
വിദ്യാഭ്യാസം തിരുവനന്തപുരം മോഡൽ സ്‌കൂൾ, യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജ് എന്നിവിടങ്ങളിലായിരുന്നു. പിതാവിന്റെ പാത പിന്തുടർന്ന് ആൾ ഇന്ത്യാ റേഡിയോയിൽ അനൗൺസറായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. തുടർന്ന് സിനിമയിലെത്തുകയും ആദ്യം അഭിനേതാവും പിന്നീട് സംവിധായകനുമായി മാറി.
സിനിമാജീവിതം
ഉൾക്കടൽ എന്ന ജോർജ്‌ ഓണക്കൂറിന്റെ നോവൽ കെ.ജി. ജോർജ് ചലച്ചിത്രമാക്കിയപ്പോൾ രാഹുലൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചാണ്‌ വേണു നാഗവള്ളി മലയാളചലച്ചിത്രവേദിയിലേക്ക്‌ കടന്നു വന്നത്‌. 1979-ലാണ് ഈ ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങിയത്. ശാലിനി എന്റെ കൂട്ടുകാരി(1978), ചില്ല് (1982), ലേഖയുടെ മരണം ഒരു ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് (1983), എന്റെ അമ്മു നിന്റെ തുളസി അവരുടെ ചക്കി (1985), ദേവദാസ്( 1989), മിന്നാരം (1994), ഭാഗ്യദേവത (2009) തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങളിൽ ചിലതാണ്. 1985 ൽ കൃഷ്ണസ്വാമി സംവിധാനം ചെയ്ത കൂടിയാട്ടത്തിൽ മാനസിക രോഗം ആരോപിക്കപ്പെട്ട നായക കഥാപാത്രമായി ഏറെ ശ്രദ്ധ നേടി.സബിതാ ആനന്ദിനും അഹല്യക്കുമൊപ്പം മികച്ച അഭിനയമാണ് അദ്ദേഹം കാഴ്ച്ചവെച്ചത്.സുഖമോ ദേവി (1986) എന്ന ചലച്ചിത്രമാണ് ആദ്യമായി വേണു സംവിധാനം ചെയ്തത്. സുഖമോ ദേവി തനിക്ക് പരിചയമുള്ള വ്യക്തികളുടെ കഥയാണെന്ന് വേണുനാഗവള്ളി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അതിലെ ആത്മാംശമുള്ള കഥാപാത്രമായ നന്ദനെ ശങ്കർ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രത്തിന്റെ കഥയും തിരക്കഥയും ഇദ്ദേഹത്തിന്റേത് തന്നെയായിരുന്നു. സുഖമോ ദേവിയ്ക്ക് പുറമേ അർത്ഥം, കിലുക്കം, അഹം എന്നിവയിൽ തുടങ്ങി 2009-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഭാര്യ സ്വന്തം സുഹൃത്ത് എന്നീ ചിത്രങ്ങളൊക്കെ വേണു നാഗവള്ളി തിരക്കഥയെഴുതിയതാണ് . സുഖമോ ദേവി (1986), സർവ്വകലാശാല (1987), കിഴക്കുണരും പക്ഷി (1991), ഏയ് ഓട്ടോ(1990), ലാൽ സലാം (1990) തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ വേണു നാഗവള്ളി സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രങ്ങളിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു.
നീണ്ട മുടിയും വിഷാദഭാവമുള്ള കണ്ണുകളുമുള്ള തന്റെ ആദ്യകാല കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വേഷവും ശരീരഭാഷയും മലയാളികളുടെ പ്രത്യേകിച്ച്  സ്ത്രീ പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിൽ നാഗവള്ളിക്ക് വിഷാദ കാമുകന്റെയും പരിശുദ്ധപ്രണയിയുടെയും പ്രതിഛായ നേടിക്കൊടുത്തു. ലാൽസലാം, രക്തസാക്ഷികൾ സിന്ദാബാദ് എന്നിവ സംവിധാനം ചെയ്തതും മീനമാസത്തിലെ സൂര്യനിൽ മഠത്തിൽ അപ്പു എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചതും അദ്ദേഹത്തിനു കമ്യൂണിസ്റ്റ് പരിവേഷവും പ്രേക്ഷകർ ചാർത്തി നൽകി. സുഖമോ ദേവി മുതൽ ഭാര്യ സ്വന്തം സുഹൃത്ത് വരെയുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ആദർശബദ്ധമായ ജീവിതവും പ്രേക്ഷക ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ വേണു നാഗവള്ളി തിരക്കഥയും സംഭാഷണവും എഴുതിയ കിലുക്കം എന്ന ഹാസ്യ ചിത്രം നേടിയ ജനപ്രീതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ നർമ്മബോധത്തിന് ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്.
വാണിജ്യ സിനിമകൾക്കും ആർട്ട്‌ സിനിമകൾക്കും ഇടയിൽ തന്റേതായ സ്‌ഥാനം കണ്ടെത്തിയ വേണു നാഗവള്ളിയുടെ ചലച്ചിത്രസംഭാവനകളുടെ പട്ടിക ഇപ്രകാരമാണ്:
കുടുംബം
ഭാര്യ മീര. മകൻ വിവേക്.
പുറമേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1949-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:2010-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഏപ്രിൽ 16-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:സെപ്റ്റംബർ 9-ന് മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രസംവിധായകർ വർഗ്ഗം:മലയാളതിരക്കഥാകൃത്തുക്കൾ
റ്റുലിപ്‌
ഏകബീജപത്രികളിലെ ലിലിയേസീ (Liliaceae) കുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന ഉദ്യാനസസ്യമാണ് റ്റുലിപ്(Tulip). ഇതിനു 109 ലധികം തരങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. 'തലകീഴായിട്ടുള്ള പുഷ്പത്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു' എന്നാണ് ടൂലിപ്പ് എന്ന പദംകൊണ്ട് അർഥമാക്കുന്നത്. 'ടോലിബൻ' (toliban) എന്ന പേർഷ്യൻ വാക്കിൽനിന്നാണ് ടൂലിപ്പ് എന്ന പേര് നിഷ്പന്നമായിട്ടുള്ളത്. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പുതന്നെ ഇത് ഹോളണ്ടുകാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പുഷ്പമായിരുന്നു. ഹോളണ്ടിൽനിന്ന് ഇത് ഡച്ചിലും അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും എത്തിച്ചേരുകയും അവിടെയെല്ലാം വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കൃഷി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. വസന്തകാലത്തെ ഏറ്റവും പകിട്ടുള്ള ഒരു പുഷ്പ ഇനമാണിത്. സാധാരണ ഒറ്റ തണ്ടിൽ വിരിയുന്ന പൂക്കളാണു്. എന്നാൽ ചെലയിനങ്ങളിൽ ഒന്നിലേറെ പൂക്കൾ ഒരു തണ്ടിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നു. റ്റുലിപ് പൂക്കൾ പല വർണ്ണത്തിൽ ഉണ്ടു്. എന്നാൽ നീലനിറത്തിലുള്ള ടൂലിപ്പ് പുഷ്പങ്ങൾ കാണാറില്ല. ചെടിയുടെ ആകൃതിയും വലിപ്പവും ഏത് സ്ഥലത്തും ഇവ നട്ടുവളർത്തുന്നതിന് അനുയോജ്യമായ വിധത്തിലുള്ളതാണ്. 75 സെ.മീ. ഉയരത്തിൽ വരെ വളരുന്നയിനങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും 30 സെ.മീ. താഴെ മാത്രം വളരുന്നയിനങ്ങളാണ് ഏറെ നട്ടുവളർത്തപ്പെടുന്നത്.
കൃഷി(Tulip Farming)
സെപ്. മുതൽ ഡി. വരെയുള്ള മാസങ്ങളിൽ കിഴങ്ങ് (bulb) നട്ട് ചെടി മുളപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു. നല്ല നീർവാർച്ചയുള്ള മണ്ണും സൂര്യപ്രകാശവും ടൂലിപ്പുകളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് അനിവാര്യമാണ്. കിളച്ച് മറിച്ച് നിരപ്പാക്കിയ മണ്ണിൽ ചാണകപ്പൊടിയും എല്ലുപൊടിയും മണലും ചേർത്ത് ഇളക്കുന്നു. 10-23 സെ.മീ. അകലത്തിലായി 10-15 സെ.മീ. ആഴത്തിലാണ് കിഴങ്ങ് നടുന്നത്. തണുപ്പുകാലത്ത് മണ്ണിനു മുകളിൽ കരിയില വിരിച്ചിടണം. തണുപ്പ് അധികമായാൽ കിഴങ്ങിൽനിന്നും മൂലലോമങ്ങളുണ്ടാകാൻ താമസം നേരിടുകയും തന്മൂലം പുഷ്പകാലം വൈകുകയും പുഷ്പങ്ങൾ നിറം കുറഞ്ഞതായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. ധാരാളം മൂലലോമങ്ങളുണ്ടായാലേ വലിപ്പവും തനതായ നിറവുമുള്ള പുഷ്പങ്ങളുണ്ടാവുകയുള്ളു. ടുലിപ്പ്
പുഷ്പകാലത്തിനുശേഷം ഇലകൾ ഉണങ്ങി നശിച്ചാലും കിഴങ്ങ് മണ്ണിൽത്തന്നെ അവശേഷിക്കും. ചിലയിടങ്ങളിൽ കിഴങ്ങു കിളച്ചെടുത്തു കഴുകി നടീൽ സമയം വരെ തണലും തണുപ്പുമുള്ള സ്ഥലത്ത് സൂക്ഷിക്കാറുണ്ട്. കിഴങ്ങ് ശാഖകളായി പിരിയാറില്ല. ഒരു കിഴങ്ങിൽനിന്നും ഒമ്പതോളം പുഷ്പങ്ങളുണ്ടാകുന്നു. ഇലകൾ നീണ്ട് വീതികുറഞ്ഞതോ അണ്ഡാകാരത്തിലുള്ളതോ ആയിരിക്കും.
രോഗങ്ങൾ
'ലീഫ് സ്പോട്ട്' എന്ന കുമിൾരോഗംമൂലം ടൂലിപ്പുകളുടെ ഇലകൾ നശിച്ചുപോകാറുണ്ട്. ബോർഡോ മിശ്രിതം തളിക്കുകയും രോഗബാധിതസസ്യങ്ങൾ കത്തിച്ചുകളയുകയുമാണ് രോഗം തടയാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ. മൊസെയ്ക് രോഗം ബാധിച്ച സസ്യങ്ങളിലെ ഒറ്റ നിറമുള്ള പുഷ്പങ്ങളിൽ വരകളും പൊട്ടുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ടൂലിപ്പുകൾക്ക് ധാരാളം സങ്കരയിനങ്ങളുമുണ്ട്.
പുറം കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:പുഷ്പങ്ങൾ വർഗ്ഗം:തുലിപ
Сепкілгүл
സാൻവിച്ച് (ചലച്ചിത്രം)
നവാഗതനായ എം.എസ്. മനു സംവിധാനം ചെയ്ത് കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ നായകനായി 2011 ഒക്ടോബർ 14-ന് പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് സാൻവിച്ച്. റിച്ച പനായ്, അനന്യ എന്നിവരാണ് ഈ ചിത്രത്തിലെ നായികമാർ. രതീഷ് സുകുമാരനാണ് ചിത്രത്തിന്റെ രചന നിർവ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:2011-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ
ബ
മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ ഇരുപത്തിമൂന്നാമത്തെ വ്യഞ്ജനാക്ഷരമാണ് ബ.
മലയാളവ്യാകരണമനുസരിച്ച് വ്യഞ്ജനങ്ങളെ വർഗീകരിക്കുന്നതിൽ, 'പ'വർഗത്തിലെ മൃദുവാണ് ബ. ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ സ്പർശിച്ച് ഉച്ഛാസവായുവിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തിക്കൊണ്ട് ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്ന വ്യഞ്ജനമായതിനാൽ സ്വനവിജ്ഞാനപ്രകാരം നാദിയും ഓഷ്ഠ്യവുമായ സ്പർശവ്യഞ്ജനമാണിത്.
2009 ഇന്ത്യൻ പ്രീമിയർ ലീഗ്
2009 ഇന്ത്യൻ പ്രീമിയർ ലീഗ് അഥവാ '''ഐ.പി.എൽ. 2009''', ബി.സി.സി.ഐ. 2007-ൽ സൃഷ്ടിച്ച ട്വെന്റി20 ക്രിക്കറ്റ് ലീഗായ ഇന്ത്യൻ പ്രീമിയർ ലീഗിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സീസണാണ്.2009 ഏപ്രിൽ 18 മുതൽ മേയ് 24 വരെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലാണ് മത്സരങ്ങൾ നടന്നത്. ലോകകപ്പിന് പിന്നിലായി ക്രിക്കറ്റ് ലോകത്തിൽ നടക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ടൂർണമെന്റാകും ഇതെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇന്ത്യയിൽ മാത്രമായി 20 കോടി ടെലിവിഷൻ പ്രേക്ഷകർ ഇതിനുണ്ടാകുമെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇസ്ലാമിക തീവ്രവാദികൾ ഈ മത്സരത്തെ ലക്ഷ്യമിടുന്നതായി വാർത്തകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. 2009-ൽ ഇന്ത്യയിൽ നടക്കുന്ന പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പുമായി ഐ.പി.എൽ രണ്ടാം സീസണിന്റെ സമയക്രമവുമായി പങ്കുവെക്കുന്നതിനാൽ ഇന്ത്യൻ കേന്ദ്ര ഗവൺമെന്റ് ഐ.പി.എൽ മത്സരങ്ങൾക്ക് കേന്ദ്ര ഗവണ്മെന്റിന്റെ സുരക്ഷ നൽകുന്നതിൽ പരിമിതികൾ ഉണ്ടെന്ന് ബി.സി.സി.ഐ യെ അറിയിച്ചു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ഐ.പി.എല്ലിന്റെ രണ്ടാം സീസൺ ഇന്ത്യക്ക് പുറത്താണ്‌ നടത്തുകയെന്ന് ബി.സി.സി.ഐ. അറിയിച്ചു. 2009 മാർച്ച് 24-ന്‌ ഐ.പിൽ.എല്ലിന്റെ രണ്ടാം സീസൺ മത്സരങ്ങൾ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലാണ്‌ നടക്കുകയെന്ന് ബി.സി.സി.ഐ. ഔദ്യോഗികമായി അറിയിച്ചു.
ഫൈനൽ
'സമയക്രമം എല്ലാം ഇന്ത്യൻ സ്റ്റാൻ‌ഡേർഡ് സമയം ആണ്. (UTC+5:30). സൌത്ത് ആഫ്രിക്കൻ സമയം ഇന്ത്യൻ സമയത്തിൽ നിന്ന് 3.5 മണിക്കൂർ പിന്നിലാണ്.'
ണേമിണാഹ ചരിഉ
ഒരു അപഭ്രംശ ഇതിഹാസകാവ്യമാണ് ണേമിണാഹ ചരിഉ. അനഹില്ലപുരത്തെ ഹരിഭദ്രസൂരിയാണ് ഇതിന്റെ രചയിതാവ്. 1160-ൽ കുമാരപാലം ഭരിച്ചിരുന്ന പൃഥ്വീപാലൻ എന്ന ചാലൂക്യ രാജാവിന്റെ അഭ്യർഥന മാനിച്ചാണ് ഈ കൃതി രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. നേമിനാഥന്റെ ചരിത്രമാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യം. നേമി (അരിഷ്ടനേമിയെന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്) എന്ന ജൈന തീർഥങ്കരനെയാണ് പ്രകീർത്തിക്കുന്നത്.
നേമിനാഥനെ പരാമർശിക്കുന്ന കൃതികൾ സംസ്കൃതത്തിലും പ്രാകൃതത്തിലും അപഭ്രംശത്തിലും ഈ കൃതിക്ക് മുൻപും പിൻപും ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്വയംഭൂ എന്ന കവി അപഭ്രംശത്തിൽ ത്തന്നെ ഈ ഇതിഹാസ കൃതിക്ക് 250 വർഷം മുൻപ് രിത്തനേമിചരിയ എന്ന പേരിലും നേമിനാഹചരിയ എന്ന പേരിലും രണ്ട് കൃതികൾ രചിച്ചിരുന്നു.
ണേമിണാഹ ചരിഉ-ഇൽ മൂവായിരത്തിമുന്നൂറ്റിമുപ്പത്തിയെട്ട് ശ്ളോകങ്ങളിലായി നേമിനാഥന്റെ 8 അവതാരകഥകളും ജൈന ധർമപരതയും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യഭാഗത്തിൽ ജൈനതീർഥങ്കരനായ സനത്കുമാരന്റെ ചരിതവും നേമിയുടേയും രാജിമതിയുടേയും ജനനവും വർണിക്കുന്നു. കൃതിയുടെ മുക്കാൽ ഭാഗവും നേമിനാഥന്റെ ജീവിതത്തിലെ ജനനം മുതൽ നിർവാണം വരെയുള്ള ഘട്ടത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന സംഭവപരമ്പരകളാണ്. റദ്ദ വൃത്തത്തിലാണ് കൃതിയുടെ കൂടുതൽ ഭാഗവും രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. രതിസുന്ദരികഥ വർണിക്കുന്ന ഭാഗം ഗാഥാ വൃത്തത്തിൽ രചിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രധാന ഇതിവൃത്തവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി സനത്കുമാരന്റെ കഥയും കവി വർണിക്കുന്നു. അപഭ്രംശത്തിലെ ഏക പുരാണ ഇതിഹാസകൃതി ഈ ചരിത്ര കാവ്യമാണ്. ഗോവിന്ദനെന്ന അപഭ്രംശ കവിയുടെ സാഹിത്യ പാരമ്പര്യം പിൻതുടർന്ന ഹരിഭദ്രൻ, തന്നേക്കാൾ 300 കൊല്ലം മുൻപ് ജീവിച്ചിരുന്ന ആ കവിയുടെ ചരിത്രം സ്വയംഭൂവിന്റെ സ്വയംഭൂഛന്ദ എന്ന കൃതിയിലൂടെയാണ് അറിയുന്നത്. ഇതേപേരിൽ ഒരു പ്രാകൃത കാവ്യം 11-ാം ശ.-ത്തിലെ മലധാരിഹേമചന്ദ്രൻ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. സംസ്കൃതകവി ഹേമചന്ദ്രന്റെ സമകാലികനാണ് ഇദ്ദേഹം. കാവ്യം തുടങ്ങുന്നത് ജംബുദ്വീപം, ഭാരതഖണ്ഡം, ഹസ്തിനപുരം എന്നിവയുടെ മനോഹരമായ വർണനയോടുകൂടിയാണ്.
അവലംബം
മലയാളം സർവ്വവിജ്ഞാനകോശം
വിഭാഗം:ജൈനമതം വിഭാഗം:അപഭ്രംശ കൃതികൾ വിഭാഗം:സാഹിത്യം
എമിലി ഡിക്കിൻസൺ
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ കവയിത്രി ആയിരുന്നു എമിലി ഡിക്കിൻസൺ (ജീവിതകാലം:1830 ഡിസംബർ 10 – 1886 മേയ് 15). 1800-നടുത്ത് കവിതകൾ എഴുതിയ അവരുടെ ഏഴു കവിതകൾ മാത്രമാണ് ജീവിതകാലത്ത് വെളിച്ചം കണ്ടത്. മരണവും അമർത്ത്യതയും കവിതയിൽ അവരുടെ ഇഷ്ടപ്രമേയങ്ങളായിരുന്നു. എമിലിയുടെ മരണശേഷം 1890-ൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾ കണ്ടെടുത്തു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കവിതകൾക്ക് ഏറെ ആസ്വാദകരുണ്ടായി. എങ്കിലും ആ കവിതകൾ അവയുടെ മൂലപാഠത്തിലെ സവിശേഷമായ വിരാമാദിചിഹ്നങ്ങളും (punctuations) വർണ്ണനിഷ്ഠകളുമായി (capitalization) ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത് തോമസ് ജോൺസന്റെ 1955-ലെ പതിപ്പിലാണ്.
പശ്ചാത്തലം
thumb|175px|left|2012 സെപ്തംബറിൽ, ഡിക്കിൻസന്റേയും സുഹൃത്ത് കേറ്റ് സ്കോട്ട് ടേണറുടേതും എന്നവകാശപ്പെട്ട ആംഹെർസ്റ്റ് കോളജ് ആർക്കൈവ്സ് പ്രദർശിപ്പിച്ച ചിത്രം (കാലം 1859) ഇതിന്റെ ആധികാരികത ഉറപ്പായിട്ടില്ല. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്നുള്ള പ്യൂരിറ്റൻ കുടിയേറ്റത്തിന്റെ ഭാഗമായി അമേരിക്കയിൽ എത്തിയവരായിരുന്നു എമിലി ഡിക്കിൻസന്റെ പിതാവിന്റെ പൂർവികർ. അവിടെ അവർ അഭിവൃദ്ധിനേടി. എമിലിയുടെ മുത്തച്ഛൻ സാമുവൽ ഡിക്കിൻസൺ മിക്കവാറും ഒറ്റയ്ക്ക് സ്ഥാപിച്ചതാണ് മസാച്യുസെറ്റ്സിൽ ആംഹെർസ്റ്റിലെ കലാലയം. വക്കീലായിരുന്ന അദ്ദേഹം 1813-ൽ നഗരത്തിലെ മുഖ്യതെരുവിനോടു ചേർന്നു പണികഴിപ്പിച്ച മാളിക അടുത്ത ഒരു നൂറ്റാണ്ടു കാലത്തേയ്ക്ക് ഡിക്കിൻസന്മാരുടെ കുടുംബവീടായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉൽക്കർഷേച്ഛുവായ മൂത്തമകൻ എഡ്വേർഡും അഭിഭാഷകനായിരുന്നു. ആംഹെർസ്റ്റ് കലാലയത്തിലും യേൽ സർവകലാശാലയിലും പഠിച്ച എഡ്വേർഡ് നാട്ടിൽ തിരിച്ചുവന്ന് പിതാവിനൊപ്പം വക്കീൽപ്പണിയിൽ  ചേർന്നു. ആംഹെർസ്റ്റ് കലാലയത്തിന്റെ ഖജാൻജിയുടെ പദവി നാല്പതു വർഷം വഹിച്ച അദ്ദേഹം സംസ്ഥാനനിയമസഭയിൽ പലവട്ടം അംഗമായിരിക്കുകയും അമേരിക്കൻ കോൺഗ്രസിൽ ഹാംപ്ഷയർ ജില്ലയെ ഒരു തവണ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിനും പത്നി എമിലി നോർക്രോസിനും ജനിച്ച മൂന്നു മക്കളിൽ രണ്ടാമത്തവളായിരുന്നു എമിലി ഡിക്കിൻസൺ. രണ്ടു വയസ്സിനു മൂത്ത ജ്യേഷ്ഠൻ വില്യം ഓസ്റ്റിനും മൂന്നു വയസ്സിളപ്പമുള്ള അനുജത്തി ലവീനിയ നോർക്രോസ്സും ആയിരുന്നു എമിലിയുടെ സഹോദരങ്ങൾ.
എമിലിയുടെ കർമ്മകുശലനായ പിതാവ്, പൊതുപ്രവർത്തകനായിരിക്കുന്നതിൽ അഭിമാനം കൊണ്ടു. കലാലയത്തിലെ ഖജാൻജി സ്ഥാനത്തിനും സാമാജികസ്ഥാനത്തിനും പുറമേ അദ്ദേഹം അഗ്നിശമനസമിതിയുടെ കാര്യദർശി, കന്നുകാലിപ്രദർശനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷൻ എന്നീ പദവികളും വഹിച്ചു. എമിലിയുടെ അമ്മയെക്കുറിച്ച് താരതമ്യേന കുറച്ചു വിവരങ്ങൾ മാത്രമാണ് ലഭ്യമായുള്ളത്. ഉദ്ധതനായ ഭർത്താവിന്റെ ദുർബ്ബലയായ പത്നി ആയിരുന്നു അവരെന്നാണ് ഒരു വീക്ഷണം. എന്നാൽ അവരുടെ നിലവിലുള്ള ചില കത്തുകൾ വ്യത്യസ്തമായൊരു ചിത്രം തരുന്നു. എമിലി ഡിക്കിൻസൻ തന്നെ സുഹൃത്ത് തോമസ് വെന്റ്വർത്ത് ഹിഗിൻസിനെഴുതിയ ഒരു കത്തിലാകട്ടെ മാതാപിതാക്കൾ ഇരുവരേയും അത്ര അനുകൂലഭാവത്തിലല്ലാതെ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. "എന്റെ അമ്മ ചിന്തിക്കാൻ മെനക്കെടാറില്ല. കേസുകെട്ടുകളുടെ തിരക്കിൽ പെട്ടുകിടക്കുന്ന അച്ഛനാണെങ്കിൽ ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ നേരവുമില്ല. അദ്ദേഹം എനിക്കു പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങിത്തരുകയും അവ വായിക്കരുതെന്ന് എന്നോട് കെഞ്ചിപ്പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. അവ മനസ്സിനെ കലുഷമാക്കും എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേടി" എന്ന് അവർ എഴുതി.
അക്കാദമി
സഹോദരങ്ങൾക്കൊപ്പം ആംഹെർസ്റ്റിലെ ഒറ്റമുറിപ്പള്ളിക്കൂടത്തിലായിരുന്നു എമിലിയുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ തുടക്കം. തുടർന്ന് അവർ, ആംഹെർസ്റ്റ് കലാലയത്തിനും മുൻപ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ആംഹെർസ്റ്റ് അക്കാദമി എന്ന സ്കൂളിൽ ചേർന്നു. പതിനഞ്ചു വയസ്സു വരെയുള്ള ഏഴു വർഷക്കാലം അവർ അവിടെ പഠിച്ചു. ഡിക്കിൻസന്റെ തന്നെ സാക്ഷ്യമനുസരിച്ച്, അവിടെ പഠനവിഷയങ്ങളും അദ്ധ്യാപകരും സഹപാഠികളും എല്ലാം അവരുടെ അഭിരുചിക്കിണങ്ങുന്നതായിരുന്നു. ആംഹെർസ്റ്റ് കലാലയവുമായി അക്കാദമിക്കുണ്ടായിരുന്ന അടുത്ത ബന്ധം മൂലം അവിടത്തെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് കലാലയത്തിലെ പ്രഭാഷണങ്ങൾ കേൾക്കാനും അവസരം കിട്ടി - ജ്യോതിശാസ്ത്രം, ജന്തുശാസ്ത്രം, സസ്യശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ഗണിതം എന്നീ വിഷയങ്ങളിലായിരുന്നു ആ പ്രഭാഷണങ്ങൾ. ഈ വിഷയസഞ്ചയത്തിന്റെ ശാസ്ത്രാഭിമുഖ്യം പ്രകൃതിനിരീക്ഷണത്തിലും ശാസ്ത്രത്തിലും എമിലിയ്ക്ക് താത്പര്യമുണ്ടാക്കി. എങ്കിലും ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിന്റെ കൗതുകങ്ങളെ അവർ കണ്ണുമടച്ച് ശരിവച്ചില്ല. പ്രകൃതിയുടെ രഹസ്യങ്ങളെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കാനുള്ള ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രവണതയെ ഒരു ആദ്യകാലകവിതയിൽ എമിലി വിമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അതിൽ അവർ, "വനപുഷ്പത്തെ പറിച്ചെടുത്ത്, കേസരങ്ങളുടെ കണക്കു നോക്കി വർഗ്ഗീകരിക്കുന്നതിനെ" വിമർശിക്കുന്നു. അതേസമയം സസ്യശാസ്ത്രപഠനം അവരെ ആഹ്ലാദിപ്പിച്ചു. സ്കൂൾ പഠനകാലത്ത് ബോട്ടണി പാഠപുസ്തകത്തെ ആശ്രയിച്ചു ഉത്സാഹപൂർവം സജ്ജീകരിച്ച ഹെർബേറിയം 66 പുറങ്ങളിലായി 424 അമർത്തിയ സസ്യമാതൃകകൾ(pressed specimens) ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ശിഷ്ടജീവിതം മുഴുവൻ അവർ സൂക്ഷിച്ച ആ ഹെർബേറിയം ഇന്നും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ആംഹെർസ്റ്റ് അക്കാദമി വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ശാസ്ത്രബോധം വളർത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഒരു തരം അതിയാഥാസ്ഥിതിക സദാചാരസങ്കല്പവുമായി ചേർന്നു പോകുന്ന സാഹിത്യകൃതികൾ മാത്രമാണ് അവിടെ അവർക്കു വായിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നത്. ജോൺ മിൽട്ടണും വില്യം ഷേക്സ്പിയറിനും പോലും അവിടെ വിലക്കുകളുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അക്കാദമിയിൽ പഠിച്ച ഏഴുവർഷക്കാലം എമിലിയുടെ കവനശേഷിയുടെ വളർച്ചയെ സഹായിച്ചു. പെൺകുട്ടികൾക്ക് പൊതുവേ കുറച്ച് അവസരങ്ങൾ മാത്രം കിട്ടിയിരുന്ന അക്കാലത്ത് അക്കാദമിയിൽ ചെലവഴിച്ച വർഷങ്ങൾ എമിലിയ്ക്ക് താരതമ്യേനയുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും ബുദ്ധിപരമായ വെല്ലുവിളികളുടേയും കാലമായിരുന്നു. പിൽക്കാലജീവിതം മുഴുവൻ നിലനിന്ന ഒട്ടേറെ സൗഹൃദങ്ങൾ അവിടെ അവർ സമ്പാദിച്ചു. 1846-48-ൽ അക്കാദമിയിൽ പ്രധാനാദ്ധ്യാപകനായിരുന്ന ലിയൊനാർഡ് ഹംഫ്രിയെ, ഡിക്കിൻസൻ തന്റെ ആദ്യത്തെ ഗുരുവായി പരിഗണിച്ചു. തന്റെ സാഹിത്യകൗതുകം പങ്കിട്ടിരുന്ന ഹംഫ്രിയുടെ 1850-ലെ മരണം അവരെ ഏറെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു.
സെമിനാരി
ആംഹെർസ്റ്റ് അക്കാദമിയിലെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ഡിക്കിൻസൺ, 1847-ൽ തുടർന്നുള്ള പഠനത്തിന് മൗണ്ട് ഹോളി ഓക്കിൽ യുവതികൾക്കായുള്ള സെമിനാരിയിൽ ചേർന്നു. ആംഹെർസ്റ്റ് ഉൾപ്പെടുന്ന അമേരിക്കയുടെ കിഴക്കൻ തീരത്തെ ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ട് പ്രദേശത്ത് കാൽവിനിസ്റ്റ് ക്രിസ്തീയതയിൽ ഊന്നിയ ധാർമ്മിക ഉണർവിന്റെ കാലമായിരുന്നു അത്. മേരി ലയോൺ എന്ന വനിത നയിച്ചിരുന്ന ഹോളി ഓക്ക് സെമിനാരി, കുട്ടികളുടെ മതവിശ്വാസത്തിന് ഏറെ പ്രാധാന്യം കല്പിച്ചിരുന്നു. ആഴ്ചയിലൊരിക്കൽ മേരി ലയോൺ നേരിട്ടു നടത്തിയിരുന്ന മതബോധനം, പഠനപദ്ധതിയുടെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമായിരുന്നു. വിദ്യാർത്ഥിനികൾ, വിശ്വാസത്തിൽ എവിടെ നിൽക്കുന്നുവെന്നറിയാനുള്ള വിലയിരുത്തലും അതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. "രക്ഷാബോധത്തിൽ ഉറച്ചവർ", "രക്ഷാപ്രതീക്ഷ ഉപേക്ഷിക്കാത്തവർ", "പ്രതീക്ഷയില്ലാത്തവർ" എന്നിങ്ങനെയുള്ള മൂന്നു ഗണങ്ങളിൽ ഏതിൽ നിൽക്കുന്നുവെന്ന് ഏറ്റുപറയാൻ വിദ്യാർത്ഥിനികളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, "പ്രതീക്ഷയില്ലാത്തവളായി" ഏറ്റുപറഞ്ഞത് എമിലി മാത്രമായിരുന്നെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഇത് മറ്റുള്ളവർക്ക് തെറ്റായി തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും നുണപറയുന്നത് അതിലും വലിയ തെറ്റാകുമായിരുന്നു എന്ന് അവർ പറഞ്ഞതായി ഒരു സഹപാഠി പിന്നീട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഹോളി ഓക്ക് സെമിനാരിയിലെ പഠനം എമിലി ഡിക്കിൻസൺ ഒരു വർഷത്തിനകം ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള കാരണം വ്യക്തമല്ല. അവരുടെ തന്നെ ഗൃഹാതുരത്വവും പിതാവിന്റെ തീരുമാനവും ഇതിന്റെ കാരണങ്ങളായി പറയപ്പെടുന്നു. ഏതായാലും അതോടെ ഡിക്കിൻസന്റെ ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് അന്ത്യമായി.
വീട്ടിൽ തിരികെ
thumb|210px|left|ഡിക്കിൻസന്റെ വീട് ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ഡിക്കിൻസൺ അക്കാലത്ത് അവിവാഹിതകളായ പെണ്മക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന സാധാരണജോലികളിൽ മുഴുകി. എന്നാൽ അവയിൽ പലതും അവരെ മുഷിപ്പിച്ചു. 1850-കളിൽ അമ്മ രോഗം ബാധിച്ച് ശയ്യാവലംബിയായതോടെ ഈ ചുമതലകൾ വർദ്ധിച്ചു. വീട്ടിൽ നിരന്തരം വന്നിരുന്ന സന്ദർശകരെ സ്വീകരിക്കുന്നതും മറ്റുള്ളവരെ അവരുടെ വീടുകളിൽ സന്ദർശിക്കുന്നതും പൊതുപ്രവർത്തകനായ ഒരു പിതാവിന്റെ മകളെന്ന നിലയിൽ അവരുടെ കടമയായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്നു. എമിലി ഏറ്റവുമധികം വെറുത്തതും ഇതായിരുന്നു. ക്രമേണ അവർ സന്ദർശനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിലും സന്ദർശകരെ സ്വീകരിക്കുന്നതിലും നിന്ന് കഴിയുന്നത്ര വിട്ടുമാറി. ഇക്കാലത്ത് അവർ ഹാവാർഡ് സർവകലാശാലയിൽ നിയമവിദ്യാർത്ഥി ആയിരുന്ന ജ്യേഷ്ഠൻ ഓസ്റ്റിനുമായി നിരന്തരം കത്തിടപാടുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഉപദേശങ്ങളും ആശയങ്ങളും അവർ അയാളുമായി പങ്കുവച്ചു. ബുദ്ധിപരമായ സത്യസന്ധതയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ അവർ സഹോദരനെ ഉപദേശിച്ചു. എങ്കിലും കാലക്രമേണ സ്വന്തം വഴിക്കു പോയ അയാളുമായുള്ള അവരുടെ മമതാബന്ധം തണുത്തു. പിന്നീട് സഹോദരന്റെ ഭാര്യയായിത്തീർന്ന സമപ്രായക്കാരിയായ സൂസൻ ഗിൽബർട്ട് എന്ന യുവതിയുമായി അവർ ഗാഢസൗഹൃദത്തിലായി. അവർ ദീർഘമായ കത്തിടപാടുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. എമിലി തന്റെ കവിതകൾ സൂസന് അയച്ചുകൊടുത്തു. തന്റെ സ്വതന്ത്രപ്രകൃതി പങ്കുവയ്ക്കുന്നവളായി എമിലി അവരെ കണ്ടെങ്കിലും ക്രമേണ അക്കാര്യത്തിൽ അവർക്ക് ഇച്ഛാഭംഗമുണ്ടായി. എങ്കിലും സൂസനുമായുള്ള എമിലിയുടെ സൗഹൃദവും കത്തിടപാടും ഏറെക്കാലം നിലനിന്നു. സൂസനെ വിവാഹം കഴിച്ച് സഹോദരൻ അടുത്തുള്ള മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്കു താമസം മാറ്റിയശേഷവും എമിലി ആ ദമ്പതികളെ സന്ദർശിക്കുകയും അവർക്കു ജനിച്ച 3 കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ താത്പര്യമെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
മതവീക്ഷണം
ഡിക്കിൻസൻ കവിതയുടെ മുഖമുദ്ര അതിന്റെ ആത്മീയവ്യഗ്രതകളാണ്. എങ്കിലും കുടുംബാംഗങ്ങളും മറ്റു പരിചയക്കാരുമായുള്ള എമിലി ഡിക്കിൻസന്റെ ബന്ധത്തിലെ ഒരു മുഖ്യപ്രശ്നം, തങ്ങൾ പങ്കുപറ്റിയതായി അവരൊക്കെ അവകാശപ്പെട്ട ആത്മീയമായ ഉണർവിന്റെ ഉത്സാഹത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ എമിലിയ്ക്ക് കഴിയാതിരുന്നതാണ്. കുടുംബാംഗങ്ങളും സഹപാഠികളും ഉൾപ്പെടെ ഉറ്റവരെല്ലാം അക്കാലത്ത് ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ട് പ്രദേശത്ത് വ്യാപകമായിരുന്ന കാൽവിനിസ്റ്റ് സുവിശേഷാവേശത്തിനു വഴങ്ങിയപ്പോൾ എമിലി അതിനെതിരെയുള്ള നിശ്ശബ്ദപ്രതിഷേധത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. കാൽവിനിസ്റ്റ് ക്രിസ്തീയതയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ ആത്മീയമായ കണ്ടെത്തലുകളെ സംബന്ധിച്ച് മറ്റുള്ളവർ നടത്തിയ അവകാശവാദങ്ങൾ എമിലിയ്ക്ക് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടില്ല. ഇക്കാര്യത്തിൽ എമിലിയുടെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വ്യവസ്ഥാപിതക്രിസ്തീയതയുടെ സങ്കല്പങ്ങളേയും പദാവലിയേയും അട്ടിമറിച്ചു. ദൈവവചനമായ യേശു വഴിയുള്ള 'രക്ഷാപ്രാപ്തി'-യെക്കുറിച്ചുള്ള (salvation) അവകാശവാദങ്ങൾ ഒളിച്ചോട്ടമായി അവർക്കു തോന്നി. അതിനെ അവർ 'രക്ഷപ്പെടൽ' (escape) എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു. എമിലിയുടെ അമ്മ 1831 മുതലേ നവീകൃതസഭയിൽ അംഗമായിരുന്നു. 1850 ആഗസ്റ്റിൽ പിതാവ് എഡ്വേർഡ് ഡിക്കിൻസണും എമിലിയുടെ സുഹൃത്തും സഹോദരന്റെ കാമുകിയുമായിരുന്ന സൂസൻ ഗിൽബർട്ടും വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം നടത്തി. അതേ വർഷം നവംബറിൽ എമിലിയുടെ സഹോദരി വിന്നിയും അതേവഴി പിന്തുടർന്നു. 1856-ൽ സഹോദരൻ ഓസ്റ്റിനും അവരോടൊപ്പമായി.1850-ൽ സഹോദരിയുടെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തെ തുടർന്ന് എമിലി, സുഹൃത്ത് ജേൻ ഹംഫ്രിയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ എഴുതി:-
ക്രിസ്തു ഇവിടെ എല്ലാവരേയും വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഉറ്റവരെല്ലാം വിളികേട്ടു കഴിഞ്ഞു. പ്രിയപ്പെട്ട (സഹോദരി) വിന്നി പോലും അവനെ സ്നേഹിക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചെറുത്തുനില്പിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. അവരൊക്കെ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു. തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതായി അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്താണ് അവർ കണ്ടെത്തിയതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അമൂല്യമായതെന്തോ ആണെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. അക്കാര്യത്തിൽ എനിക്കുറപ്പില്ല.
മുപ്പതു വയസ്സിനടുത്ത് അവർ ദേവാലയശുശ്രൂഷകളിൽ പങ്കെടുക്കാതായി. മതവിശ്വാസത്തിലെ സാധാരണതകളെ നിരസിച്ചത്, മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയെന്ന തോന്നൽ അവർക്കു നൽകി. താൻ മാത്രം സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പടിക്കു പുറത്തായിപ്പോയെന്ന് (shut out of heaven) ഡിക്കിൻസൺ പരാതിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കവിതാരചന
thumb|175px|left|ഡിക്കിൻസൺ 1880-ൽ എഴുതി സുഹൃത്ത് തോമസ് ഹിഗിൻസിന് അയച്ചുകൊടുത്ത "എ റൂട്ട് ഓഫ് ഇവാനെസെൻസ്" എന്ന കവിത സ്വയം വരിച്ച ഏകാന്തജീവിതത്തിൽ എമിലി ഡിക്കിൻസണ് ആശ്വാസമായത് വായനയും എഴുത്തും ആയിരുന്നു. കാല്പനികകവികൾ, ബ്രോണ്ടെ സഹോദരിമാർ, ബ്രൗണിങ്ങ് ദമ്പതിമാർ, ജോർജ്ജ് ഇലിയറ്റ്, ലോങ് ഫെലോ, എമേഴ്സൺ, തോറോ, എന്നിവർക്കു പുറമേ മാത്യു ആർനോൾഡ്, ഡാർവിൻ, തോമസ് കാർലൈൽ തുടങ്ങിയവരും അവരുടെ വായനയിൽ കടന്നു വന്നു. ബൈബിളും ഷേക്സ്പിയറുടെ കൃതികളും അവരുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
സാമൂഹ്യബന്ധങ്ങളിൽ താത്പര്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും മതവിശ്വാസത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോവുകയും ചെയ്തതിൽ നിന്നുണ്ടായ നഷ്ടം നികത്താൻ അവർ കവിതയെ ആശ്രയമാക്കി. കവിതകൾക്ക് അവർ ശീർഷകങ്ങൾ നൽകിയില്ല. ആശയങ്ങളെ കഴിയുന്നത്ര കാച്ചിക്കുറുക്കിയതിനാൽ താരതമ്യേന വലിപ്പം കുറഞ്ഞവയായിരുന്നു അവരുടെ കവിതകൾ. 1800-ഓളം വരുന്ന അവയിൽ ഏറ്റവും വലിയതു പോലും അച്ചടിയിൽ രണ്ടു പുറത്തിൽ അധികമില്ല. വിരാമാദിഛിഹ്നങ്ങളുടേയും, വലിയ അക്ഷരങ്ങളുടേയും(capitalization) മറ്റും കാര്യത്തിൽ തന്റേതായ വഴക്കങ്ങൾ പിന്തുടർന്നായിരുന്നു എഴുത്ത്. ഹോളി ഓക്കിലെ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ച് 1848-ൽ ആംഹെർസ്റ്റിൽ മടങ്ങിയെത്തിയതിനെ തുടർന്ന്, പ്രത്യേകിച്ച് 1850-നടുത്ത് അവിടത്തെ മതപരമായ ഉണർവ് അതിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തിയതിനു ശേഷമാണ് എമിലി കവിതാരചന ഗൗരവമായെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. രചനയിൽ അവരുടെ സമൃദ്ധിയുടെ വർഷങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന് (1861-65) ഏറെക്കുറെ സമാന്തരമായിരുന്നു. 1858-ൽ 52 കവിതകൾ പിറന്നപ്പോൾ, 1862-ൽ ദിവസത്തിനൊന്ന് എന്ന കണക്കിൽ അവയുടെ എണ്ണം 366 ആയി. പിന്നീട് എണ്ണം ചുരുങ്ങി 1864-ൽ 53 കവിതകൾ മാത്രമായി.
ഇത്രയേറെ കവിതകൾ എഴുതിയിട്ടും, വിരലിലെണ്ണാവുന്നവ മാത്രമാണ് ഡിക്കിൻസന്റെ ജീവിതകാലത്ത് വെളിച്ചം കണ്ടത്. "സ്പ്രിങ്ങ്ഫീൽഡ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ" എന്ന പത്രികയിലാണ് അവ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. അവ തന്നെ അക്കാലത്തെ അംഗീകൃത കാവ്യസമ്പ്രദായങ്ങൾക്കിണങ്ങും വിധം പ്രസാധകർ നടത്തിയ വിപുലമായ സംശോധനകളോടെ ആയിരുന്നു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു വന്നത്. ചില പത്രാധിപർമാരുൾപ്പെടെ പലർക്കും ഡിക്കിൻസൺ കവിതകൾ അയച്ചുകൊടുത്തിരുന്നെങ്കിലും അവയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം അവർ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നോ എന്നു വ്യക്തമല്ല. "എ നേരോ ഫെല്ലോ ഇൻ ദ് ഗ്രാസ്" (A narrow fellow in the Grass) എന്ന കവിത പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ അതിന്റെ പേരിൽ മാപ്പു പറയുകയും അത് തന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു മോഷണം പോയതാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
കവിതകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിൽ താത്പര്യം കാട്ടിയില്ലെങ്കിലും ഡിക്കിൻസൺ അവയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ 1147 കവിതകളുടെ കുറ്റം തീർത്ത പകർപ്പുകൾ അവർ ശ്രദ്ധാപൂർവം സൂക്ഷിച്ചു വച്ചു. ഡിക്കിൻസന്റെ മരണശേഷമാണ് അവ കണ്ടുകിട്ടിയത്.
സൗഹൃദങ്ങൾ
thumb|200px|right|1862-ൽ, സ്പ്രിങ്ങ്ഫീൽഡ് റിപ്പബ്ലിക്കനിൽ "ദ സ്ലീപ്പിങ്ങ്" എന്ന പേരിൽ അച്ചടിച്ചുവന്ന ഡിക്കിൻസന്റെ ഒരു കവിത ജീവിതത്തിന്റെ ഗണ്യമായൊരു ഭാഗം സാമൂഹ്യജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു തന്റേതായ ലോകത്തിൽ ചുരുങ്ങിയെങ്കിലും എമിലി ഡിക്കിൻസണ് പല ദൃഢസൗഹൃദങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. "എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാണ് എന്റെ ധനം" (My friends are my estate) എന്ന് അവർ ഒരു സുഹൃത്തിനെഴുതി. ഈ സൗഹൃദങ്ങളിൽ പലതിന്റേയും തുടക്കവും നിലനില്പും കത്തിടപാടുകളിലൂടെ ആയിരുന്നു. സഹോദരന്റെ ഭാര്യയായിരുന്ന സൂസൻ ഗിൽബർട്ടുമായുള്ള അവരുടെ സൗഹൃദം പ്രസിദ്ധമാണ്. തന്റെ കവിതകളിൽ ചിലത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച "സ്പ്രിങ്ങ്ഫീൽഡ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ" എന്ന പത്രികയുടെ പത്രാധിപന്മാരായിരുന്ന സാമുവൽ ബൗൾസിനും ജോഷിയാ ഹോളണ്ടിനും എമിലി തന്റെ പല കവിതകളും അയച്ചു കൊടുക്കുകയും തുടർന്ന് ദീർഘകാലം അവരുമായി കത്തിടപാടുകൾ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തു. 1955-ൽ പിതാവ് അമേരിക്കൻ കോൺഗ്രസിലേക്കു തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതിനെ തുടന്ന് വാഷിങ്ടൺ, ഡി.സി. സന്ദർശിച്ച എമിലി മടക്കയാത്രയിൽ ഫിലാഡെൽഫിയയിൽ ആർച്ച് തെരുവിലെ പ്രിസ്ബിറ്റേറിയൻ പള്ളിയിലെ പുരോഹിതൻ ചാൾസ് വാഡ്സ്‌വർത്തിനെ പരിചയപ്പെടുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം വരെ ആ സൗഹൃദം നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തു. 1955-നു ശേഷം അദ്ദേഹത്തെ രണ്ടു വട്ടം മാത്രമേ കണാൻ അവസരം കിട്ടിയുള്ളുവെങ്കിലും "എനിക്കു ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്ത്" "ബാലപ്രായം മുതലുള്ള എന്റെ ഇടയൻ" എന്നൊക്കെയാണ് അദ്ദേഹത്തെ അവർ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
1862-ൽ സാഹിത്യനിരൂപകനും, അടിമത്ത നിരോധനവാദിയും മതപ്രബോധകനുമായ തോമസ് വെന്റ്വർത്ത് ഹിഗിൻസ് അറ്റ്ലാന്റിക് മാസികയിൽ ചെറുപ്പക്കാരായ എഴുത്തുകാർക്കു ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുത്ത് ഒരു ലേഖനം എഴുതിയതിനെ തുടർന്ന് എമിലി അദ്ദേഹവുമായി തുടങ്ങിയ കത്തിടപാട് ഏറെക്കാലം തുടർന്നു. ആദ്യത്തെ കത്തിനൊപ്പം അയച്ചുകൊടുത്ത 4 കവിതകൾ വായിച്ച ഹിഗിൻസിന് അവ അത്രയൊന്നും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതിരിക്കുന്നതായിരിക്കും ഭേദം എന്നാണ് അദ്ദേഹം ഉപദേശിച്ചത്. എങ്കിലും എമിലിയുടെ സർഗ്ഗശക്തി ഹിഗിൻസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സാഹിത്യസംബന്ധിയായ ഉപദേശങ്ങൾ അവർ അദ്ദേഹത്തോട് ആരാഞ്ഞു. "എന്റെ വരികളിൽ ജീവനുണ്ടോ എന്നു പറയാൻ താങ്കൾക്കു ഒഴിവുണ്ടാകുമോ?" എന്നാണ് അവർ അദ്ദേഹത്തോടു ചോദിച്ചത്."
ഈ സൗഹൃദങ്ങളേയും കത്തുകളേയും, ഡിക്കിൻസന്റെ രചനാസഞ്ചയത്തിന്റേയും അവരുടെ ദുരന്തഛായ വീണ ജീവിതത്തിന്റേയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യാനും പഠിക്കാനും ശ്രമങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. കേവലസൗഹൃദങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കാതെ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ഇവയ്ക്ക് പ്രേമബന്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നും മറ്റുമുള്ള അന്വേഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഡിക്കിൻസന്റെ കഥ രതിനഷ്ടത്തിന്റെ നാടകമാണെന്ന് (a drama of erotic loss) സാഹിത്യചിന്തകൻ ഹാരോഡ് ബ്ലൂം തറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. ചാൾസ് വാഡ്സ്‌വർത്ത്, സൂസൻ ഗിൽബർട്ട്, സാമുവൽ ബൗൾസ് എന്നിവരിൽ ആരെയെങ്കിലുമാകാം അവർക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്നും ബ്ലൂം ഊഹിക്കുന്നു. സൂസൻ ഗിൽബർട്ടിനോടും സാമുവേൽ ബൗൾസിനോടുമുള്ള ഡിക്കിൻസന്റെ പ്രേമപ്രഖ്യാപനം ചില കത്തുകളിൽ വായിക്കാം. എന്നാൽ വിവാഹിതനായിരുന്ന ബൗൾസിനെഴുതിയ കത്തിലെന്നതുപോലെ അയാളുടെ പത്നി മേരിയ്ക്കെഴുതിയ കത്തുകളിലും ഇത്തരം പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ കണ്ടെത്താനാകുമെന്നത് അവയുടെ സാമാന്യസ്വഭാവത്തിനു തെളിവായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാം.
മരണം
1880-കൾ ഡിക്കിൻസൺ കുടുംബത്തിനു കഷ്ടകാലമായിരുന്നു. സ്വന്തം ഭാര്യ സൂസൻ ഗിൽബർട്ടുമായി തീരെ അകൽച്ചയിലായ എമിലിയുടെ സഹോദരൻ ഓസ്റ്റിൻ ആംഹെർസ്റ്റ് കലാശാലയിൽ പുതിയതായി വന്ന ഒരദ്ധ്യാപകന്റെ ഭാര്യ മേബിൾ ലൂമിസ് ടോഡുമായി 1882-ൽ പ്രണയത്തിലായി. എമിലി ഡിക്കിൻസണെ ഒരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടാതിരുന്ന ടോഡ് അവരിൽ കൗതുകം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും "ജനങ്ങൾ ഒരു കടങ്കഥയെന്നു വിളിക്കുന്നവൾ" എന്ന് അവരെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഡിക്കിൻസന്റെ മരണശേഷം അവരുടെ കവിതകളും കത്തുകളും സംശോധന ചെയ്തു പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിൽ ടോഡ് വലിയ പങ്കു വഹിച്ചു. 1882 നവംബർ 16-ന് ഡിക്കിൻസന്റെ അമ്മ മരിച്ചു. ഏറെക്കാലം ശയ്യാവലംബിയായി മക്കളുടെ പരിചരണത്തിൽ കഴിഞ്ഞ അമ്മയെപ്പറ്റി എമിലി ഇങ്ങനെ എഴുതി "ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒരിക്കലും അടുപ്പമില്ലായിരുന്നു ... അതേസമയം അവർ എന്റെ അമ്മയായിരുന്നു – ഖനികൾ കുഴിച്ചു ചെല്ലുമ്പോൾ ഒരേ സ്ഥലത്ത് കൂട്ടിമുട്ടുന്നു; അവർ ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞായി മാറിയപ്പോൾ വാത്സല്യം പിറന്നു." താമസിയാതെ ഓസ്റ്റിന്റെ, എമിലി ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഇളയ കുട്ടിയും ടൈഫോയ്ഡ് ബാധിച്ചു മരിച്ചു.
ഒന്നിനു പിറകേ ഒന്നായി മരണം കടന്നുവന്നത് ഡിക്കിൻസനെ ദുഃഖത്തിലാഴ്ത്തി. "ഒരു മരണത്തിന്റെ വേദനയിൽ നിന്നെഴുന്നേൽക്കുന്നതിനു മുൻപ് അടുത്തതു വന്നു" എന്ന് അവർ പരാതിപ്പെട്ടു. ആ വേനൽക്കാലത്ത് അടുക്കളയിൽ അപ്പം ചുട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ അവർക്ക് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. രാത്രി ഏറെയാകും വരെ അബോധാവസ്ഥയിൽ കഴിഞ്ഞ അവർ മാസങ്ങളോളം രോഗിയായിരുന്നു. 1886 മേയ് 16-ന് ഏറെ ദിവസങ്ങൾ അത്യാസന്നനിലയിൽ കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം 55-ആമത്തെ വയസ്സിൽ എമിലി ഡിക്കിൻസൺ മരിച്ചു. ബ്രൈറ്റിന്റെ രോഗം (Bright's disease) എന്ന അവസ്ഥ അവരുടെ മരണകാരണമായി പറഞ്ഞ അവരുടെ വൈദ്യൻ, അതു രണ്ടര വർഷം ദീർഘിച്ചെന്നു കണക്കു കൂട്ടി.
പ്രസിദ്ധീകരണം
thumb|175px|left|എമിലി ഡിക്കിൻസന്റെ [[കവിത|കവിതകളുടെ ആദ്യപതിപ്പിന്റെ പുറംചട്ട]] എമിലി ഡിക്കിൻസന്റെ ഏതാനും കവിതകൾ അവർ ജീവിച്ചിരിക്കെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്തവയിൽ തന്നെ പലതും അവരുടെ ബന്ധുക്കളിലും സുഹൃത്തുക്കളിലും ചിലരെങ്കിലും വായിച്ചിരുന്നു. തന്റെ തൂലികാസുഹൃത്തുക്കൾ എല്ലാവർക്കും തന്നെ അവർ കവിതകൾ അയച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. സുഹൃത്തും സഹോദരഭാര്യയുമായ സൂസൻ ഗിൽബർട്ടിനു മാത്രം, 250-ലധികം കവിതകൾ അവർ വായിക്കാൻ നൽകിയിരുന്നു. എങ്കിലും ഡിക്കൻസിന്റെ രചനാസഞ്ചയത്തിന്റെ വൈപുല്യം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടത് അവരുടെ മരണശേഷം മാത്രമാണ്. എമിലി ഡിക്കിൻസന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന കത്തുകൾ നശിപ്പിച്ചുകളയാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്ന സഹോദരി ലവീനിയ അവരുടെ മുറിയിൽ ഇലന്തമരത്തടി(cherry wood) കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു പെട്ടിയിൽ 1147 കവിതകളുടെ കുറ്റംതീർത്ത പകർപ്പുകൾ കണ്ടെത്തി. അവയിൽ 833 എണ്ണം, 'ഇലക്കൂട്ടങ്ങൾ' (fascicles) എന്നു പിൽക്കാലഗവേഷകർ വിശേഷിപ്പിച്ച 40 ചെറിയ ശേഖരങ്ങളായി തുന്നിക്കെട്ടിയിരുന്നു.
ഡിക്കിൻസന്റെ കവിതകളുടെ കാര്യമായൊരു സഞ്ചയം ആദ്യം വെളിച്ചം കണ്ടത് അവർ മരിച്ച് 3 വർഷം കഴിഞ്ഞാണ്. 1890-91-ൽ രണ്ടു വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ആ സമാഹാരത്തിനു എമിലിയുടെ സഹോദരി ലവിനിയയുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം മുൻകൈ എടുത്തത് അവരുടെ സഹോദൻ ഓസ്റ്റിനുമായി വിവാഹേതര ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന മേബൽ ലൂമിസ് ടോഡും, സുഹൃത്ത് തോമസ് വെന്റ്വർത്ത് ഹിഗിൻസുമായിരുന്നു. ഡിക്കിൻസന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഏതാനും കവിതകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പത്രാധിപന്മാർ ചെയ്തതുപോലെ, ഡാഷുകളുടേയും, വലിയ അക്ഷരങ്ങളുടേയും മറ്റും ഉപയോഗത്തിൽ ഡിക്കിൻസന്റെ സവിശേഷമായ ശൈലിയ്ക്കു പകരം അംഗീകൃത വഴക്കങ്ങളെയാണ് ഈ സമാഹാരങ്ങൾ പിന്തുടർന്നിരുന്നത്. എങ്കിലും ഇവ ഡിക്കിൻസിന്റെ അസാമാന്യപ്രതിഭയുടെ വ്യാപകമായ അംഗീകാരത്തിന് വഴിയൊരുക്കി.
1894-ൽ മേബൽ ലൂമിസ് ടോഡിന്റെ ഉത്സാഹത്തിൽ, രണ്ടു വാല്യങ്ങളായി ഡിക്കിൻസിന്റെ കത്തുകളുടെ ഒരു സമാഹാരവും വെളിച്ചം കണ്ടു. 1896-ൽ അവർ തന്നെ കവിതകളുടെ ഒരു മൂന്നാം വാല്യവും പുറത്തിറക്കി. എന്നാൽ ലവീനിയ ഡിക്കിൻസണും മേബൽ ലൂയിസ് ടോഡുമായി ഓസ്റ്റിൻ ഡിക്കിൻസന്റെ സ്വത്തുക്കളെക്കുറിച്ച് നിയമത്തർക്കം തുടങ്ങിയതോടെ, എമിലിയുടെ രചനകളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ ടോഡിന്റെ പങ്കാളിത്തം തൽക്കാലത്തേയ്ക്ക് അവസാനിച്ചു. 1913-ൽ സൂസൻ ഗിൽബർട്ട് ഡിക്കിൻസന്റെ മരണത്തെ തുടർന്ന്, അവരുടെ മകൾ മാർത്ത ഡിക്കിൻസൺ ബിയാഞ്ചി, അമ്മായി അവളുടെ അമ്മയ്ക്കയച്ചു കൊടുത്തിരുന്ന കവിതകൾ "ദ സിങ്കിൽ ഹൗണ്ട്" എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന്, കത്തുകളും ജീവചരിത്രവും ഉൾക്കൊള്ളിച്ച് ഡിക്കിൻസൻ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ വിചാരങ്ങൾ "ലൈഫ് ആൻഡ് ലെറ്റേഴ്സ് ഓഫ് എമിലി ഡിക്കിൻസൺ" എന്ന പേരിൽ 1924-ലും, "എമിലി ഡിക്കിൻസൺ മുഖത്തോടു മുഖം"(Emily Dickinson face to fare) എന്ന പേരിലുള്ള സ്മരണകൾ 1932-ലും ബിയാഞ്ചി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. പുതിയ കവിതാസഞ്ചയങ്ങൾ അച്ചടിക്കാനും അവർ മുൻകൈയ്യെടുത്തു. ബിയാഞ്ചിയുടെ മരണത്തെ തുടർന്ന്, മേബിൽ ലൂയീസ് ടോഡും അവരുടെ മകൾ മില്ലിസെന്റ് ടോഡ് ബിങ്കാമും ചേർന്ന്, ടോഡിന്റെ കൈയ്യിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്ന കവിതകൾ "ബോൾട്ട്സ് ഓഫ് മെലഡി" എന്ന പേരിൽ 1945-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഡിക്കിൻസന്റെ രചനകളുടെ ആധികാരികമായ ഒരു പതിപ്പിറങ്ങാൻ 1950-കൾ വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. ടി.എച്ച് ജോൺസൺ 3 വാല്യങ്ങളായി അവരുടെ സമ്പൂർണ്ണകവിതകൾ 1955-ലും കത്തുകൾ 1958-ലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഡിക്കിൻസന്റെ രചനകളെ അവയുടെ സത്യസന്ധമായ പതിപ്പുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സമീപിക്കാമെന്നായത് അപ്പോൾ മാത്രമാണ്. കവിതകളെ അവയുടെ ആദ്യവരികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ജോൺസൺ ഓരോ അവയ്ക്കു ക്രമസംഖ്യകളും നൽകി. 1775 കവിതകളാണ് അങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ഇന്ന് ഡിക്കിൻസന്റെ കവിതകളുടെ പഠിതാക്കളും ആസ്വാദകരും പിന്തുടരുന്നത് ഈ ക്രമീകരണമാണ്.
വിലയിരുത്തൽ
ഡിക്കിൻസൺ തന്റെ അതിശക്തമായ കവിതകളിൽ പാശ്ചാത്യചിന്തയുടേയും സംസ്കാരത്തിന്റേയും നൈരന്തര്യവുമായി വഴിപിരിയുന്നുവെന്ന് പ്രമുഖ സാഹിത്യചിന്തകൻ ഹാരോൾഡ് ബ്ലൂം നിരീക്ഷിക്കുന്നു. സമകാലീനനായിരുന്ന വാൾട്ട് വിറ്റ്മാന്റെ വിപരീതധ്രുവത്തിലാണ് ഇക്കാര്യത്തിൽ അവർ. തന്റെ മുൻഗാമി എമേഴ്സന്റെ വഴി മിക്കവാറും പിന്തുടരുകയാണ് വിറ്റ്മാൻ ചെയ്തത്. എന്നാൽ, ഷേക്സ്പിയറേയും ബ്ലേക്കിനേയും പോലെ ഡിക്കിൻസൺ എല്ലാറ്റിനേയും സ്വയം വീണ്ടും വിലയിരുത്തി. അവരുടെ ധാരണാപരമായ മൗലികതയുമായി (cognitive originality) മല്ലടിക്കാൻ തയ്യാറായി വായിക്കാനൊരുങ്ങുന്നവർക്ക് ഡിക്കിൻസന്റെ വായന അങ്ങേയറ്റം ഫലദായകമാണ്. കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായി ചിന്തിക്കാൻ അവർ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. നാം ആഴത്തിൽ സ്വാംശീകരിച്ചിരിക്കുന്ന സാമ്പ്രദായികതകളുടെ കെട്ടുപാടുകളിൽ നിന്നു മുക്തിനേടി പ്രതികരിക്കുക എത്ര ദുഷ്കരമാണെന്ന് അവർ നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നു.
ഡിക്കിൻസന്റെ മൗലികതമൂലം ഷേക്സ്പിയറെ എന്ന പോലെ അവരേയും വർഗ്ഗീകരിക്കുക അസാദ്ധ്യമാണെന്നും ബ്ലൂം പറയുന്നു. അവർ ക്രിസ്ത്യാനികളോ സർവധർമ്മനിഷേധികളോ (Nihilists) എന്നു നാം അത്ഭുതപ്പെടുന്നു. ഷേക്സ്പിയറേയും ചാൾസ് ഡിക്കൻസിനേയും വായിച്ച അതേ ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഡിക്കിൻസൺ ബൈബിളും വായിച്ചത്. സ്വന്തം കഥയുടെ നാടകീയതയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ പറ്റിയ കഥാപാത്രങ്ങളെയാണ് ആ വായനകളിലെല്ലാം അവർ തെരഞ്ഞത്. ബൈബിളിന്റെ സംസ്കാരത്തിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു നിന്ന ഡിക്കിൻസൺ, "കാൽവരിയിലെ ചക്രവർത്തിനി", "പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മണവാട്ടി" എന്നൊക്കെ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഈ രൂപകങ്ങളും തനിക്കു ചുറ്റും രൂപപ്പെടാൻ അവർ അനുവദിച്ച നിഗൂഢകഥയുടെ ഭാഗമാകുന്നതേയുള്ളു.
കുറിപ്പുകൾ
വിഖ്യാത അമേരിക്കൻ കവി വാൾട്ട് വിറ്റ്മാന്റെ കവിതകൾ പോലും അവർക്ക് വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു
"I pull a flower from the woods--/A monster with a glass/Computes the stamen in a breath--/And has her in a 'class'" : Arturus is his other name എന്ന കവിതയിൽ നിന്ന്.
"എല്ലാവരും പള്ളിയിൽ സാബത്താചരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ വീട്ടിൽ സാബത്തു നോക്കുന്നു" (Some keep Sabbath going to Church--/I keep it, staying at Home) എന്ന് അവർ ഒരു കവിതയിൽ എഴുതി.
"Mr Higginson, Are you too deeply occupied to say if my Verse is alive?"
"ലോകമഹത്ത്വം അങ്ങനെ കടന്നു പോകുന്നു"(Sic transit gloria mundi), "ഈ ചെറിയ റോസിനെ ആരും അറിയുന്നില്ല" (Nobody knows this little Rose), "ഒരിക്കലും വാറ്റപ്പെടാത്ത മദ്യം ഞാൻ രുചിക്കുന്നു" (I Taste a liquor never brewed), "അവരുടെ കൽഭിത്തികൾക്കുള്ളിൽ സുരക്ഷിതരായി" (Safe in their Alabaster Chambers), "ഫ്ലവേഴ്സ്-വെൽ--ഇഫ് എനിബഡി" (Flowers—Well—if anybody), "ബ്ലേസിങ് ഇൻ ഗോൾഡ് ആൻഡ് ക്വെഞ്ചിങ് ഇൻ പർപ്പിൾ" (Blazing in gold and quenching in purple), "എ നേരോ ഫെല്ലോ ഇൻ ദ് ഗ്രാസ്" (A narrow fellow in the grass) എന്നിവയാണ് "സ്പ്രിങ്ങ് ഫീൽഡ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ" എന്ന പത്രികയിൽ ഡിക്കിൻസന്റെ ജീവിതകാലത്ത് അച്ചടിച്ചുവന്നത്.
പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരന്മാർ വർഗ്ഗം:ഡിസംബർ 10-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1830-കളിൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മേയ് 15-ന് മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1886-ൽ മരിച്ചവർ
ഭ
മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ ഇരുപത്തിനാലാമത്തെ വ്യഞ്ജനാക്ഷരമാണ് ഭ. മലയാളവ്യാകരണമനുസരിച്ച് വ്യഞ്ജനങ്ങളെ വർഗീകരിക്കുന്നതിൽ, 'പ'വർഗത്തിലെ ഘോഷമാണ് ഭ. സ്വനവിജ്ഞാനപ്രകാരം നാദിയും മഹാപ്രാണീകൃതവുമായ ഒരു ഓഷ്ഠ്യസ്പർശവ്യഞ്ജനമാണിത്.
മുന്നേറ്റം
ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി സം‌വിധാനം ചെയ്ത് 1981-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രമാണ്‌ മുന്നേറ്റം. എസ്. കുമാർ ആണ്‌ ഈ ചിത്രത്തിന്റെ നിർമ്മാതാവ്. മമ്മൂട്ടി, രതീഷ് എന്നിവർ പ്രധാനകഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ച ഈ ചിത്രത്തിൽ അടൂർ ഭാസി, ജഗതി ശ്രീകുമാർ, ബീന, മേനക, ജലജ, സുമലത എന്നിവരും അഭിനയിച്ചു. ശ്രീകുമാരൻ തമ്പിയുടെ വരികൾക്ക് ശ്യാം ആണൂ സംഗീതം നിർവ്വഹിച്ചിട്ടുള്ളത്. . ഈ സിനിമ തമിഴിൽ വിജയിച്ച ശിവകുമാർ, രജനീകാന്ത് സിനിമയായ ഭുവന ഒരു കേൾവിക്കുറി എന്ന സിനിമയുടെ റീമേക്കാണ്
സംഗീതം
ശ്യാം സംഗീതം നൽകിയ ശ്രീകുമാരൻ തമ്പിയുടെ രണ്ട് ഗാനങ്ങൾ ഈ സിനിമയിലുണ്ട്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണീകൾ
വർഗ്ഗം:1981-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി സംവിധാനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ശ്യാം സംഗീതം പകർന്ന ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:തമ്പി-ശ്യാം ഗാനങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കെ. നാരായണൻ ചിത്രസംയോജനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ശ്രീകുമാരൻ തമ്പിയുടെ ഗാനങ്ങൾ വർഗ്ഗം:രതീഷ് അഭിനയിച്ച മലയാള ചലച്ചിത്രങ്ങൾ
കൊടുങ്ങല്ലൂർ കീഴ്ത്തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം
thumb|250px|കീഴ്ത്തളി ശിവക്ഷേത്രം കേരളത്തിലെ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള തലപ്പിള്ളി താലൂക്കിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അതിപുരാതന ക്ഷേത്രമാണ് കീഴ്ത്തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം. പരശുരാമനാൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ഐതിഹ്യമുള്ള ക്ഷേത്രം വടക്കാഞ്ചേരിക്കടുത്തുള്ള തളി ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. പുരാതന കേരളത്തിലെ 108 ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പറയുന്ന നാലു തളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ (തളി ശിവക്ഷേത്രം, കോഴിക്കോട്, കടുത്തുരുത്തി തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം, കീഴ്ത്തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം കൊടുങ്ങല്ലൂർ, തളികോട്ട മഹാദേവക്ഷേത്രം, കോട്ടയം) ഒരു തളിയാണ് ഈ മഹാദേവക്ഷേത്രം. . കീത്തോളി ക്ഷേത്രം എന്ന പേരിലും ഈ ക്ഷേത്രം അറിയപ്പെടുന്നു.
ഐതിഹ്യം
കേരളത്തിലേയും തുളുനാട്ടിലേയും അറുപത്തിനാല് ബ്രാഹ്മണഗ്രാമങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പതിനെട്ടര തളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കേരളോത്പത്തിയിൽ പറയുന്നു. വടക്ക് പയ്യന്നൂർ മുതൽ തെക്ക് തിരുനന്തിക്കരവരെ ഒട്ടേറെ തളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി സ്ഥലനാമങ്ങളും ശാസനങ്ങളും സൂചന നല്കുന്നു. ഇവയിൽ നാല് തളികളുടെ തലവന്മാരായ തളിയാതിരിമാരെ അവയ്ക്കു ചുറ്റുമുള്ള നാടുകളുടെ രക്ഷാപുരുഷന്മാരായി പരശുരാമൻ നിയമിച്ചു എന്നും അവർ ആറിലൊന്നു രക്ഷാഭോഗം പിരിച്ചെടുത്തുവെന്നും കാണുന്നു. പയ്യന്നൂർ, പെരിഞ്ചെല്ലൂർ, പരപ്പൂർ, ചെങ്കണിയൂർ എന്നിവയാണ് ആ തളികൾ. പയ്യന്നൂർ, പെരിഞ്ചെല്ലൂർ, ചെങ്കണിയൂർ തളികൾ ദൂരത്തായതുകൊണ്ട് അവയ്ക്കു പകരം പറവൂരിനൊപ്പം മൂഴിക്കുളം, ഐരാണിക്കുളം, ഇരിങ്ങാലക്കുട എന്നീ ഗ്രാമങ്ങളിലെ വൈദികന്മാരെ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ കൊണ്ടുവന്നു പാർപ്പിച്ചു. കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ നാലുതളികൾ മേൽത്തളി, കീഴ്ത്തളി, ചിങ്ങപുരത്തുതളി, നെടിയതളി എന്നിവയാണ്. അവ യാഥാക്രമം മൂഴിക്കുളം, ഐരാണിക്കുളം, ഇരിങ്ങാലക്കുട, പറവൂർ എന്നീ ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. തളികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്ന നമ്പൂതിരി പ്രതിനിധികൾ തളിയാതിരിമാർ എന്നും പറയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ചരിത്രം
ചേരമാൻ പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലത്ത് കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന നാലു തളികളിൽ ഒന്നാണിത്. മറ്റു മൂന്നു തളികൾ നെടിയതളി, ശൃംഗപുരം, മേൽത്തളി എന്നിവയായിരുന്നു. ഈ തളികളോട് ചേർന്ന് ശിവക്ഷേത്രവും അന്ന് നിലനിന്നിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളേയും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള സഭയേയും തളി എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ശൈവന്മാരായ ബ്രാഹ്മണരുടെ ചർച്ചാവേദി എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. മേൽത്തളി ലോപിച്ചാണ് 'മേത്തല' എന്ന നാമം ഉരുത്തിരിഞ്ഞതെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ക്ഷേത്രം
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിപ്പമേറിയ ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ക്ഷേത്രമാണിത്. . മൈസൂർ സുൽത്താൽ ടിപ്പു വിന്റെ പടയോട്ടകാലത്ത് നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഹിന്ദു ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തായുണ്ടായിരുന്ന തൃക്കണാമതിലകം ക്ഷേത്രത്തിലായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിപ്പമേറിയ ശിവലിംഗം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. പക്ഷേ ഈ ക്ഷേത്രം കേരളത്തിലെ ചില ഗ്രാമങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന ആഭ്യന്തര കലഹം മുതലെടുത്ത ഡച്ചുകാരുടെ സഹായത്താൽ ഇരിങ്ങാലക്കുട ഗ്രാമക്കാർ നശിപ്പിക്കുകയും ഡച്ചുകാർ ആ ശിവലിംഗം കൊച്ചിയിൽ കപ്പൽ നങ്കൂരമിടുമ്പോൾ കെട്ടാനായി ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. പിൽക്കാലത്ത് അവിടെ സ്വയംഭൂവായി ശിവലിംഗമുണ്ടാകുകയും ക്ഷേത്രം പുനർനിർമ്മിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:അവലംബം ചേർക്കേണ്ട വാചകങ്ങളുള്ള ലേഖനങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:നൂറ്റെട്ട് ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കേരള പുരാവസ്തുവകുപ്പിന്റെ സംരക്ഷിത സ്മാരകങ്ങളുടെ പട്ടികയിലുള്ളവ Keezhtali_Mahadeva_Temple
ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ച്
ന്യൂഡൽഹി ആസ്ഥാനമായുള്ള ഐ.സി.എം.ആർ. (I.C.M.R.:Indian Council of Medical Research) അഥവാ ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ച്, ജീവവൈദ്യ ഗവേഷണങ്ങൾ രൂപീകരിക്കാനും, എകോപിപ്പിക്കാനും, പോഷിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഇന്ത്യയിലെ പരമോന്നത സ്ഥാപനമാണ്‌. 2011-ൽ ശതാബ്ദി ആഘോഷിക്കുന്ന ഐ.സി.എം.ആർ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള വൈദ്യഗവേഷണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്
ആരംഭം
1911-ൽ, വൈദ്യ ഗവേഷണങ്ങൾ പ്രായോജകം ചെയ്യാനും ഏകോപിക്കാനുമായി, ഇന്ത്യൻ റിസർച്ച് ഫണ്ട്‌ അസോസിയേഷൻ (IRFA) എന്ന പേരിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം ഇതിന് തുടക്കമിട്ടു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം ഇതിന്റെ രൂപത്തിലും പ്രവർത്തനത്തിലും പ്രധാന മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. 1949-ൽ, ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ച് എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്ത് ഇതിന്റെ ഘടനയിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ കുടുംബക്ഷേമ മന്ത്രാലയമാണ് ഇതിന്റെ പ്രവർത്തങ്ങൾക്കുള്ള ധനം നൽകുന്നത്.
ഗവേഷണ മുൻഗണനകൾ
ദേശീയ ആരോഗ്യ മുൻഗണനകളായ പകർച്ചരോഗങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം, ജനന നിയന്ത്രണം, മാതൃ-ശിശു ആരോഗ്യം, പോഷണ വൈകല്യ നിയന്ത്രണം, മെച്ചപ്പെട്ട ആരോഗ്യ സേവന രീതികൾ വികസിപ്പിക്കുക,പരിസ്ഥിതി സംബന്ധമായും തൊഴിൽജന്യവുമായ  ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കണ്ടെത്തുക, പകരാത്ത രോഗങ്ങളായ അർബുദം, ഹൃദയ രോഗങ്ങൾ, അന്ധത, പ്രമേഹം മറ്റ് പോഷണ-പരിണാമ അസുഖങ്ങൾ, രക്തസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ, മാനസികാരോഗ്യ ഗവേഷണം ,പരമ്പരാഗത ചികിത്സ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മരുന്ന് ഗവേഷണം എന്നിവയാണ് പ്രധാന മേഖലകൾ. ജനങ്ങളുടെ രോഗക്ലേശങ്ങൾ കുറച്ച്‌ ആരോഗ്യ പോഷണവും സുസ്ഥിതിയും ലഭ്യമാക്കുകയാണ് പ്രവർത്തന ലക്ഷ്യങ്ങൾ.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:വൈദ്യശാസ്ത്രം
സലാല
ഒമാൻ പ്രവിശ്യയായ ദോഫാറിന്റെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആസ്ഥാനവുമാണ്‌ സലാല. 2005 ലെ കണക്ക് പ്രകാരം ഇവിടുത്തെ ജനസംഖ്യ 178,469 ആണ്‌. സലാലയുടെ സ്ഥാനം അക്ഷാംശരേഖാംക്ഷം: 17°2′6″N 54°9′5″E﻿ / ﻿17.035°N 54.15139°E﻿ / 17.035; 54.15139 ഇടക്കാണ്‌.
ഒമാനിലെ രണ്ടാമത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പട്ടണവും പരമ്പരാഗത ശക്തിദുർഗ്ഗവും സുൽത്താൻ ഖാബൂസ് ബിൻ സ‌ഈദിന്റെ ജന്മസ്ഥലവുമാണ്‌ സലാല. ഒമാന്റെ തലസ്ഥാന നഗരിയായ മസ്കറ്റിൽ താമസിക്കുന്നതിനേക്കാൾ സുൽതാൻ കൂടുതലായും സലാലയിലാണ്‌ താമസിക്കാറ്. എന്നാൽ സുൽതാൻ ഖാബൂസ് ഈ പ്രവണതയിൽ മാറ്റം വരുത്തി. 1970 ൽ അദ്ദേഹം ഭരണത്തിലേറിയതുമുതൽ മസ്കറ്റിലാണ്‌ ഖാബൂസ് താമസിക്കുന്നത്. എങ്കിലും പ്രാദേശിക നേതാക്കളേയും പ്രമുഖ വംശങ്ങളേയും സന്ദർശിക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം ഇടക്കിടെ ഇവിടെ സന്ദർശിക്കാറുണ്ട്.
ഭൂമിശാസ്ത്രം
അറേബ്യൻ മണലാരണ്യത്തോട് വളരെയടുത്താണ്‌ സലാലയുടെ കിടപ്പെങ്കിലും വർഷത്തിൽ മിക്കപ്പോഴും സമശീതോഷ്ണ കാലാവസ്ഥയാണ്‌ ഇവിടെ. തെക്കുപടിഞാറൻ മൺസൂൺ കാലവസ്ഥയാണ്‌ സലാലയിൽ അനുഭവപ്പെടാറ്. ഈ കാലയളവ് (ജൂൺ അവസാനം മുതൽ സെപ്റ്റംബർ ആദ്യം വരെ) ഖരീഫ് സീസൺ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മൺസൂൺ ആസ്വദിക്കുന്നതിനും മേഖലയിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന കൊടും ഉഷ്ണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നതിനുമായി പേർഷ്യൻ ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ജനങ്ങൾ ധാരാളമായി ഈ കാലത്ത് ഇവിടെയെത്താറുണ്ട്. സലാല പട്ടണത്തിലെ ജനത്തിരക്ക് ഈ കാലത്ത് ഇരട്ടിയാവാറുണ്ട്. ഖരീഫ് മേള പോലുള്ള വൈവിധ്യമാർന്ന പരിപാടികൾ ഈ കാലത്ത് സലാലയിൽ സംഘടിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
ജനങ്ങൾ
ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ധാരാളം പ്രവാസി സമൂഹങ്ങളുണ്ട് സലാലയിൽ. പ്രധാനമായും ഇന്ത്യ,ശ്രീലങ്ക,പാകിസ്താൻ,ബംഗ്ലാദേശ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നാണ്‌ അവ. മലയാളി പ്രവാസികളും ധാരാളാമായുണ്ട്. കേരളത്തോട് സമാനതയുള്ള കലാവസ്ഥയായതിനാൽ കേരളത്തിൽ വളരുന്ന മിക്ക ഫല വൃക്ഷങ്ങളും ഇവിടെയും വളരുന്നു.
കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണങ്ങളും ഇവിടെ പലപ്പോഴും ലഭ്യമാവാറുണ്ട്.
പുറം കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഒമാനിലെ പട്ടണങ്ങൾ
സോക്കലിന്റെ തട്ടിപ്പ്
ന്യൂയോർക്ക്‌ സർവ്വകലാശാലയിലെ ഭൗതികശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറും പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ അലൻ സോക്കൽ എഴുതിയ ഒരു വ്യാജലേഖനമാണ്‌ സോക്കലിന്റെ തട്ടിപ്പ് (Sokal affair) എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. സോഷ്യൽ ടെക്സ്റ്റ്‌ എന്ന തത്ത്വചിന്താമാസികയുടെ 1996 ഏപ്രിലിൽ പുറത്തിറക്കിയ ശാസ്ത്രയുദ്ധങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുളള ലക്കത്തിൽ സോക്കൽ ഒരു തട്ടിപ്പുലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി. മാസിക ലേഖനങ്ങളിലെ വാസ്തവം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിൽ എത്രമാത്രം ശ്രദ്ധകൊടുക്കുന്നുണ്ടെന്നും, അസംബന്ധം നിറഞ്ഞതും അതേസമയം പത്രാധിപരുടെ മുൻവിധികളെ അനുകൂലിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതുമായ ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ തയ്യാറാകുമോയെന്നും പരിശോധിക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.
ഭിക്കാജി കാമ
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന് വേണ്ടി പോരാടിയ ധീര വനിതയായിരുന്നു ഭിക്കാജി റസ്തം കാമ എന്ന മാഡം കാമ. 1907 ൽ ജർമ്മനിയിലെ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിൽ വച്ചു നടന്ന ഇന്റർനാഷണൽ സോഷ്യലിസ്റ്റ് കോൺഫറൻസ് വേദിയിൽ ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയപതാക ഉയർത്തി അവർ ശ്രദ്ധ നേടി.
സോക്കലിന്റെ തട്ടിപ്പ്
ലേഖനം
സീമകളെ അതിലംഘിക്കുക: ക്വാണ്ടം ഗുരുത്വത്തിന്റെ പരിവർത്തനാത്മക വ്യാഖ്യാന ശാസ്ത്രത്തിലേക്ക്‌ (Transgressing the Boundaries: Towards a Transformative Hermeneutics of Quantum Gravity) എന്ന ശീർഷകമാണ്‌ സോക്കൽ ലേഖനത്തിന്‌ നൽകിയത്. ക്വാണ്ടം ഭൗതികം സാമൂഹികവും ഭാഷാപരവുമായ ഒരു നിർമ്മിതി മാത്രമാണെന്ന്‌ സോക്കൽ ലേഖനം വഴി വാദിച്ചു. ഫ്രെഡറിക്‌ ജെയിംസൻ, ആൻഡ്രൂ റോസ്‌ തുടങ്ങി പ്രശസ്തരായ തത്ത്വചിന്തകൻമാരടങ്ങുന്ന പത്രാധിപസമിതി പരിശോധിക്കുകയും പുതുക്കി എഴുതുകയും ചെയ്തതിനു ശേഷമാണ്‌ ലേഖനം സോഷ്യൽ ടെക്സ്റ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്‌. എന്നാൽ ആ സമയത്ത് പിയർ റിവ്യൂ രീതി അനുവർത്തിക്കാതിരുന്ന മാസിക പുറത്തുനിന്നുള്ള ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരെക്കൊണ്ടൊന്നും ലേഖനം വിലയിരുത്തിച്ചിരുന്നില്ല.
ഭിക്കാജി കാമ
ആദ്യകാല ജീവിതം
1861-ലാണ് മാഡം കാമയുടെ ജനനം. ഭിക്കാജി സൊറാബ് പട്ടേലും, ജെയ്ജിഭായ് പട്ടേലുമായിരുന്നു മാതാപിതാക്കൾ. അച്ഛൻ മുംബൈയിലെ പ്രശസ്തനും സമ്പന്നനുമായ വ്യാപാരിയായിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് മസ്തം ഭിക്കാജി എന്നായിരുന്നു പേര്. എല്ലാവരും സ്നേഹത്തോടെ മുന്നി എന്ന് വിളിച്ചു. അലക്സാണ്ട്ര നേറ്റീവ് ഇംഗ്ലീഷ് സ്കൂളിലായിരുന്നു പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം.