cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
സൂര്യൻ
താരാപഥത്തിനുള്ളിലെ സ്ഥാനവും ചലനവും
താരാപഥകേന്ദ്രത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള സൂര്യന്റെ പരിക്രമണം ഏതാണ്‌ ദീർഘവൃത്തപാതയിലൂടെയായിരിക്കുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു, താരാപഥ ഭുജങ്ങൾ, ദ്രവ്യത്തിന്റെ അനിയത വിതരണങ്ങൾ എന്നിവ കാരണമായി പാതയിൽ അല്പസ്വല്പം ചാഞ്ചാട്ടം ഉണ്ടായേക്കാം. കൂടാതെ താരാപഥ തലത്തിൽ സൂര്യൻ ആന്ദോളനം ചെയ്യുന്നുണ്ട് ഇത് ഒരു പരിക്രമണത്തിന്‌ ഏതാണ്ട് 2.7 തവണ എന്ന നിരക്കിലാണിത്. ഉയർന്ന സാന്ദ്രതയുള്ള താരാപഥ ഭുജങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോൾ ഉൽക്കാവർഷവും കൂട്ടിയിടിയും കൂടുതലായിരിക്കാമെന്നതിനാൽ അത്തരം കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഭൂമിയിൽ വലിയ ജീവനാശം സംഭവിക്കാൻ കാരണമാകും എന്ന വാദമുണ്ട്. സൗരയൂഥം ക്ഷീരപഥത്തിനു ചുറ്റും ഒരു പരിക്രമണം പൂർത്തിയാക്കാൻ 22.5-25 കോടി വർഷങ്ങൾ എടുക്കും. ഇതുപ്രകാരം സൂര്യൻ ഇതുവരെ 20 മുതൽ 25 വരെ തവണ മാത്രമേ പരിക്രമണം നടത്തിയിട്ടുണ്ടാകൂ. സെക്കന്റിൽ 251 km എന്ന വേഗതയിലാണ്‌ സൗരയൂഥം താരാപഥകേന്ദ്രത്തെ വലം വയ്ക്കുന്നത്. ഈ വേഗതയിൽ ഒരു പ്രകാശവർഷം സഞ്ചരിക്കുവാൻ 1,400 വർഷങ്ങൾ എടുക്കും, ഒരു ആസ്ട്രോണമിക്കൽ യൂണിറ്റ് സഞ്ചരിക്കുവാൻ എട്ട് ദിവസവും.
സൗര ന്യൂട്രിനോ പ്രശ്നം
സൂര്യനിൽ നിന്നും വരുന്ന ഇലക്ട്രോൺ ന്യൂട്രിനോകളുടെ എണ്ണം കുറേ വർഷങ്ങളോളം ഭൂമിയിലെ ഡിറ്റക്റ്ററുകളുപയോഗിച്ച് കണക്കാക്കിയപ്പോൾ ലഭിച്ചിരുന്നത് സ്റ്റാൻഡേർഡ് സോളാർ മോഡൽ ഉപയോഗിച്ച് കണക്കുകൂട്ടിയതിന്റെ മൂന്നിലൊന്നു മുതൽ പകുതിവരെ മാത്രമായിരുന്നു. ഈ വിചിത്രമായ ഫലമാണ്‌ സൗര ന്യൂട്രിനോ പ്രശ്നം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടത്. സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പ്രധാനമായും രണ്ടുവിധത്തിലാണ്‌ ഈ പ്രശ്നത്തെ പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്, കുറഞ്ഞ ന്യൂട്രിനോ ബലരേഖകൾക്ക് കാരണം സൗരാന്തർഭാഗത്തെ കുറഞ്ഞ താപനിലയാണെന്നതായിരുന്നു അതിലൊന്ന്, ഇലക്ട്രോൺ ന്യൂട്രിനോകൾക്ക് ആന്ദോളനം ചെയ്യാനാവും അതുവഴി അവ സൂര്യനിൽ നിന്നും ഭൂമിയിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരമധ്യേ ടൗ, മ്യുഓൺ ന്യൂട്രിനോകളായി മാറുന്നു എന്നതായിരുന്നു മറ്റൊന്ന്. സൗര ന്യൂട്രിനോ ബലരേഖകൾ കൃത്യമായി അളക്കുന്നതിന്‌ 1980 കളിൽ സഡ്ബറി ന്യൂട്രിനോ ഒബ്സെർവേറ്ററി, കമിയോകാൻഡെ തുടങ്ങി നിരവധി ഡിറ്റക്റ്ററുകൾ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവയിൽ നിന്നുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങൾ ന്യൂട്രിനോകൾക്ക് വളരെ ചെറിയ ഒരു നിശ്ചലപിണ്ഡമുണ്ടെന്നും അവ ആന്ദോളനം ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നുമുള്ള വസ്തുതകളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നവയായിരുന്നു. 2001 ൽ സഡ്ബറി ന്യൂട്രിനോ ഒബ്സെർവേറ്ററി ഉപയോഗിച്ച് മൂന്നു തരത്തിലുമുള്ള ന്യൂട്രിനോകളെ നേരിട്ട് ഡിറ്റക്റ്റ് ചെയ്യുവാൻ സാധിക്കുകയുണ്ടായി, ആ നിരീക്ഷണപ്രകാരം സൂര്യനിൽ നിന്നും വരുന്ന ന്യൂട്രിനോകളുടെ അളവ് സ്റ്റാൻഡാർഡ് സോളാർ മോഡൽ പ്രകാരമുള്ളത് തന്നെയാണെന്ന് കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു, ഡിറ്റക്റ്റ് ചെയ്ത ന്യൂട്രിനോകളുടെ മൂന്നിലൊരു ഭാഗം ഇലക്ട്രോൺ ന്യൂട്രിനോകളുമായിരുന്നു. ഇതെല്ലാം ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ന്യൂട്രിനോകളുടെ ആന്ദോളനം വിശദീകരിക്കുന്ന മിഖിയേവ്-സിമിമോവ്-വോൾഫെൻസ്റ്റീൻ പ്രഭാവം പ്രകാരം യോജിക്കുന്ന തരത്തിലുമായിരുന്നു. അതോടെ സൗര ന്യൂട്രിനോ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു.
കൊറോണ തപീകരണ പ്രശ്നം
സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പുറപ്പെടുന്ന ഉപരിതലമായ പ്രഭാമണ്ഡലത്തിലെ താപനില ഏതാണ്ട് 6,000 കെൽ‌വിനാണ്. ഇതിനു മുകളിലാണ് സൂര്യന്റെ കൊറോണ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്, കോറോണയിലെ താപനില 10-20 ലക്ഷം കെൽവിൻ വരെയായി ഉയരുന്നുണ്ട്. പ്രഭാമണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും നേരിട്ടുള്ള സം‌വഹനം വഴിയല്ലാതെ എന്തോ ഒന്ന് കൊറോണയെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് അവിടെയുള്ള ഉയർന്ന താപനില സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പ്രഭാമണ്ഡലത്തിനടിയിലുള്ള സം‌വഹനമേഖലയിലെ പ്രക്ഷുബ്ധ ചലനങ്ങളാണ് കൊറോണയിലെ താപം വർദ്ധിപ്പിക്കുവാനാവശ്യമായ ഊർജ്ജം നൽകുന്നതെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്, പ്രധാനമായും രണ്ട് പ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ്‌ കൊറോണ തപീകരണത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ മുന്നോട്ട് വയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഒന്നാമത്തേത് തരംഗ താപീകരണമാണ്‌, സം‌വഹന മേഖലയിലെ പ്രക്ഷുബ്ധ ചലനങ്ങൾ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുത്വം അല്ലെങ്കിൽ മാഗ്നെറ്റോഹൈഡ്രോഡൈനാമിക്ക് തരംഗങ്ങൾ വഴി. ഈ തരംഗങ്ങൾ മുകൾഭാഗത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുകയും കൊറോണയിൽ വ്യാപിച്ച് അവിടെയുള്ള വാതകങ്ങളിൽ ഊർജ്ജം താപത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നു. മറ്റൊന്ന് കാന്തിക താപീകരണമാണ്‌, ഫോട്ടോസ്ഫെറിക്ക് ചലനങ്ങളാലും കാന്തിക പുനർബന്ധനം വഴി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന പലവലിപ്പത്തിലുള്ള സൗരജ്വാലകൾ വഴിയും സ്വതന്ത്രമാക്കപ്പെടുന്ന ഊർജ്ജം വഴിയുള്ള താപീകരണം.
തരംഗങ്ങൾ വഴിയുള്ള താപീകരണം ഫലപ്രദമാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ നിലവിൽ വ്യക്തതയില്ല. ആൽഫ്‌വെൻ തരംഗങ്ങൾ ഒഴികെയുള്ള തരംഗങ്ങളെല്ലാം തന്നെ കൊറോണയിലെത്തുന്നതിനു മുൻപായി ക്ഷയിക്കുന്നതായാണ്‌ കണ്ടെത്തുന്നത്. മാത്രവുമല്ല ആൽഫ്‌വെൻ തരംഗങ്ങൾ കൊറോണയിൽ പെട്ടെന്ന് വ്യാപിക്കുന്നുമില്ല. ഇക്കാരണങ്ങളാൽ നിലവിലെ ഗവേഷണങ്ങൾ സൗരജ്വാലകൾ വഴിയുള്ള താപീകരണത്തെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ്‌ നടത്തപ്പെടുന്നത്.
പ്രായം കുറഞ്ഞ സൂര്യന്റെ തിളക്കമില്ലായ്മ പ്രശ്നം
സൈദ്ധാന്തികമായി തയ്യാറാക്കിയ സൂര്യന്റെ മാതൃകകൾ പ്രകാരം 380 കോടി വർഷം മുൻപ് മുതൽ 250 കോടി വർഷം മുൻപ് വരെ, അതായത് ആർക്കീയൻ കാലഘട്ടത്തിൽ (Archean period), സൂര്യന്‌ ഇന്നുള്ളതിന്റെ 75 ശതമാനം മാത്രമേ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അത്തരത്തിൽ ശേഷി കുറഞ്ഞ സൂര്യന്‌ ഭൗമോപരിതലത്തിൽ ജലത്തെ ദ്രാവക രൂപത്തിൽ നിലനിർത്താനാവുകയില്ല. പക്ഷേ ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ നിരീക്ഷണങ്ങൾ വെളിവാക്കുന്നത് ഭൂമിയിൽ ആ കാലയളവിലെല്ലാം ഏതാണ്ട് ഒരേ താപനിലയായിരുന്നു എന്നാണ്‌, കൂടാതെ ഭൂമി പ്രായം കുറഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ ഇന്നത്തേക്കാളും ചൂടുള്ളതുമായിരുന്നു. ഇതിനു പരിഹാരമായി ശാസ്ത്രജ്ഞർ എത്തിയിരിക്കുന്ന നിഗമനം ഇതാണ്‌, അന്നത്തെ അവസ്ഥയിൽ ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഇന്നത്തേതിനേക്കാളും വലിയ അളവിൽ കാർബൺ ഡയോക്സൈഡ്, മീഥെയ്ൻ, അമോണിയ പോലെയുള്ള ഹരിതഗൃഹവാതകങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അത്തരം വാതകങ്ങൾ സൗരോർജ്ജത്തിൽ നിന്നുമുള്ള താപത്തെ പിടിച്ചു നിർത്തിയിരുന്നതുവഴി താപത്തിന്റെ അഭാവം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടു.
നിലവിലെ ക്രമരാഹിത്യങ്ങൾ
ഇപ്പോഴും ചില കാര്യങ്ങളിൽ സൂര്യൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിഭിന്നമായി പെരുമാറാറുണ്ട്.
മുൻകാല ധാരണകൾ
ചക്രവാളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രകാശമേറിയ വസ്തു എന്ന നിലക്ക് മനുഷ്യൻ വളരെയധികം സൂര്യനെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അതിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം പകലും അസാന്നിദ്ധ്യം രാവും സൃഷ്ടിക്കുന്നതും അവൻ നിരീക്ഷിച്ചു. ചരിത്രാതീത കാലത്തേയും പുരാതന കാലത്തേയും സംസ്കാരങ്ങൾ സൂര്യനെ ഒരു ദേവനായി കരുതിയിരുന്നു. സൂര്യനെ ആരാധിക്കുക എന്നത് പല സമൂഹങ്ങളിലും നിലനിന്നിരുന്നു, ഭാരതീയർ, ഇൻകന്മാർ, ആസ്ടെക്കുകൾ എന്നിവർ ഇങ്ങനെ സൂര്യനെ ആരാധിച്ചിരുന്നവരാണ്‌. പല പുരാതന നിർമ്മിതികളും സൗരപ്രതിഭാസങ്ങളെ ഉദ്ദേശിച്ച് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അയനാന്തങ്ങൾ കൃത്യമായി കാണിക്കുന്ന ശിലാനിർമ്മിതികളും ലോകത്തിന്റെ പലഭാഗത്തും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ഈജിപ്റ്റിലെ നബ്ത പ്ലായ (Nabta Playa) മാൾട്ടയിലെ നജ്ദ്ര (Mnajdra) ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സ്റ്റോൺഹെഞ്ച് എന്നിവിടങ്ങളിലുള്ളത് ഇത്തരം ശിലാനിർമ്മിതികളാണ്‌. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നിരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ ഒരു വർഷം കൊണ്ട് രാശിചക്രത്തിലൂടെ സഞ്ചാരം ഒരു തവണ പുർത്തികരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു, ഇതനുസരിച്ച് ഗ്രീക്കുകാർ സൂര്യനെ ഏഴ് ഗ്രഹങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കി. ആഴ്ചയിലെ ഒരോ ദിവസത്തിനും ഏഴ് ഗ്രഹങ്ങളുടെ പേരുകളാണ്‌ പിന്നീട് പല സംസ്കാരങ്ങളും നൽകിയത്.
ശാസ്ത്രീയ അറിവിലുള്ള മുന്നേറ്റം
സൂര്യന്‌ ശാസ്ത്രീയവിവരണങ്ങൾ നൽകുവാൻ ശ്രമിച്ച ആദ്യകാല വ്യക്തികളിലൊരാളാണ്‌ ഗ്രീക്ക് തത്ത്വചിന്തകനായ അനെക്സാഗൊറസ്. സൂര്യൻ ഹീലിയോസിന്റെ രഥമല്ലെന്നും പീലോപൊണ്ണെസസിനേക്കാൾ (അക്കാലത്തെ അറിയപ്പെട്ട ഗ്രീക്ക് പ്രദേശങ്ങളെ മൊത്തത്തിൽ വിളിക്കുന്ന പേര്) വലുതുപോലുമാകാവുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു ലോഹ ഗോളമാണെന്നുമാണ്‌ അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിച്ചതിന്‌ ഭരണാധികാരികൾ അദ്ദേഹത്തെ തടവിലാക്കുകയും വധശിക്ഷ വിധിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് പെരിക്കിൾസിന്റെ ഇടപെടലിനെ തുടർന്ന് സ്വതന്ത്രമാക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.
സൂര്യന്റെ വികേന്ദ്രത മാറുന്നുണ്ടെന്ന് അൽ ബതാനിയെ പോലെയുള്ള മധ്യകാല അറേബ്യൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു, വലിയ ആസ്ട്രോലാബ് ഉപയോഗിച്ച് ഇബ്നു യൂനുസ് വർഷങ്ങളോളമെടുത്ത് സൂര്യനെ നിരീക്ഷിച്ച് പതിനായിരത്തിൽ കൂടുതൽ നിരീക്ഷണങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
പുരാതന ഗ്രീക്ക്, ഇന്ത്യൻ ബാബിലോണിയൻ, മധ്യകാല അറേബ്യൻ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ ചിലർ സൂര്യനെ കേന്ദ്രമാക്കി ഗ്രഹങ്ങൾ കറങ്ങുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥ മുന്നോട്ടുവച്ചിരുന്നു. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കോപ്പർനിക്കസ്സാണ്‌ ഈ കഴ്ചപ്പാടിന്‌ വീണ്ടും ഒരു ജീവൻ നൽകിയത്. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആദ്യകാലത്ത് ദൂരദർശിനി കണ്ടുപിടിച്ചതോടെ തോമസ് ഹാരിയറ്റ്, ഗലീലിയോ ഗലീലി തുടങ്ങിയവർ സൗരകളങ്കങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി. ഗലീലിയോ ആണ്‌ പാശ്ചാത്യരിൽ ആദ്യമായി സൗരകളങ്കം നിരീക്ഷിച്ചു രേഖപ്പെടുത്തിയത്, അവ സൂര്യന്റെ ഉപരിതലത്തിലുള്ളതാണെന്നും അല്ലാതെ ഭൂമിക്കും സൂര്യനും ഇടയിലായി നീങ്ങുന്ന വസ്തുക്കളല്ലെന്നും അദ്ദേഹം സമർത്ഥിച്ചു. ഹാൻ ഭരണകാലത്തെ ചൈനീസ് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർ, ഇബ്നു റുഷ്ദ് തുടങ്ങിയവർ ഇതിനു മുൻപ് സൗരകളങ്കങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ച് വിശദീകരണങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു.
1672 ൽ ഗിയോവനി കാസ്സിനി, ജീൻ റിച്ചർ എന്നിവർക്ക് ബുധനിലേക്കുള്ള ദൂരം കണ്ടുപിടിക്കാൻ സാധിക്കുകയുണ്ടായി ഇത് സൂര്യനിലേക്കുള്ള ദൂരം കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിലേക്കും നയിച്ചു. ഐസക് ന്യൂട്ടൺ പ്രിസമുപയോഗിച്ച് സൂര്യപ്രകാശത്തെ നിരീക്ഷണ വിധേയമാക്കുകയും അത് പല വർണ്ണങ്ങൾ അടങ്ങിയതാണെന്ന് കാണിച്ചു തരികയും ചെയ്തു. 1800 ൽ വില്ല്യം ഹേർഷെൽ സൗര വർണ്ണരാജിയിൽ ചുവപ്പിനപ്പുറമുള്ള ഇൻഫ്രാറെഡ് വികിരണത്തെ കണ്ടെത്തി. 1800 കളിൽ സൂര്യന്റെ സ്പെക്രോസ്കോപ്പി പഠനങ്ങളിൽ വലിയ മുന്നേറ്റമുണ്ടായി, ജോസഫ് വോൺ ഫ്രൗൺഹോഫർ സൂര്യന്റെ അവശോഷണരേഖകളിൽ ആദ്യത്തെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തുകയുണ്ടായി, സൂര്യന്റെ അവശോഷണ രേഖകളിൽ ഏറ്റവും പ്രബലമായതിനെ ഫ്രൗൺഹോഫർ രേഖകൾ എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്.
ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആദ്യകാലത്ത് സൂര്യന്റെ ഊർജ്ജത്തിന്റെ ഉറവിടമെന്തെന്നത് ഒരു വലിയ ചോദ്യമായിരുന്നു. ദ്രാവക രൂപത്തിലുള്ള സൂര്യൻ അതിന്റെ ആന്തരിക താപം വികിരണം ചെയ്തുകൊണ്ട് തണുക്കുകയാണെന്നായിരുന്നു കെൽവിൻ പ്രഭുവിന്റെ അനുമാനം. ശേഷം ഈ ഊർജ്ജോല്പാദന നിരക്കിനെ വിശദീകരിക്കാൻ കെൽവിൻ, ഹെർമെൻ വോൺ ഹെൽമോൾട്ട്സ് എന്നിവർ ചേർന്ന് കെൽവിൻ-ഹെൽമോൾട്ട്സ് മെക്കാനിസം മുന്നോട്ടുവച്ചു. നിർഭാഗ്യവശാൽ അതുവഴി ലഭിക്കുന്ന ഫലമനുസരിച്ച് സൂര്യൻ വെറും രണ്ട് കോടി വർഷം മാത്രമേ താപം വികിരണം ചെയ്യുകയുള്ളൂ, അക്കാലത്ത് നടത്തപ്പെട്ട ഭൗമശാസ്ത്ര പഠനപ്രകാരം അത് കുറഞ്ഞത് 30 കോടി വർഷമെങ്കിലും എന്നതായിരുന്നു. 1890 ൽ സൗരവർണ്ണരാജിയിൽ ഹീലിയത്തെ കണ്ടെത്തിയ ജോസഫ് ലോക്കെയ്‌ർ ഉൽക്കകൾ വഴിയുള്ള സൂര്യന്റെ രൂപവത്കരണവും പരിണാമവും എന്ന ആശയം മുന്നോട്ടുവച്ചു.
ശേഷം 1904 വരെ ഇക്കാര്യത്തിൽ വലിയ പുരോഗതിയൊന്നുമുണ്ടായില്ല. സൂര്യൻ പുറത്തുവിടുന്ന വികിരണങ്ങൾ അതിന്റെ അന്തർഭാഗത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും താപോർജ്ജ സ്രോതസ്സിൽ നിന്നായിരിക്കാമെന്ന് അക്കാലത്ത് ഏണസ്റ്റ് റൂഥർഫോർഡ് അനുമാനിക്കുകയും, ആ സ്രോതസ്സ് റേഡിയോ ആക്റ്റീവ് ക്ഷയം ആയിരിക്കമെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ പിൽക്കാലത്ത് ഇതിന്‌ ശരിയായ രീതിയിൽ വിശദീകരണം നൽകിയത് ആൽബെർട്ട് ഐൻസ്റ്റൈനായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദ്രവ്യ-ഊർജ്ജ സമവാക്യമായ ഉപയോഗിച്ച് ഇതിന് വിശദീകരണം നൽകി.
സൂര്യന്റെ കാമ്പിലെ മർദ്ദവും താപനിലയും കാരണമായി ഹൈഡ്രജൻ അണുകേന്ദ്രങ്ങൾ (പ്രോട്ടോണുകൾ) ഹീലിയം അണുകേന്ദ്രമായി മാറുന്ന ആണവ സം‌യോജനത്തിൽ പിണ്ഡത്തിലുണ്ടാകുന്ന വ്യത്യാസം വഴിയുണ്ടാകുന്ന ഊർജ്ജമാണിതെന്ന ആശയം 1920 ൽ ആർതർ എഡിങ്ങ്ടൺ മുന്നോട്ടുവച്ചു. വന്യമായ അളവിൽ ഹൈഡ്രജൻ സൂര്യനിലുണ്ടെന്ന് 1925 ൽ സെസിലിയ പേയ്ൻ (Cecilia Payne) സ്ഥിരീകരിച്ചു. അണുസം‌യോജനത്തിന്റെ സൈദ്ധാന്തികമായ പരികല്പന 1930 ൽ ജ്യോതിർഭൗതികജ്ഞരായ സുബ്രമണ്യൻ ചന്ദ്രശേഖറും ഹാൻസ് ബെഥെയും (Hans Bethe) വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. സൂര്യനിലെ ഊർജ്ജോല്പാദനം നടത്തുന്ന രണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട അണുസം‌യോജനങ്ങളുടെ നിർദ്ധാരണങ്ങൾ ബെഥെ തയ്യാറാക്കുകയും ചെയ്തു.
അവസാനമായി 1957 ൽ മാർഗരറ്റ് ബർബിഡ്ജ് "നക്ഷത്രങ്ങളിലെ മൂലകങ്ങളുടെ സംശ്ലേഷണം"(Synthesis of the Elements in Stars) എന്ന ഗവേഷണപ്രബന്ധം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. പ്രപഞ്ചത്തിലെ മൂലകങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും സൂര്യനെ പോലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളിലെ ആണവപ്രവർത്തനങ്ങൾ വഴി സംശ്ലേഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നവയാണെന്നായിരുന്നു ആ പ്രബന്ധത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിരുന്നത്.
സൗര ബഹിരാകാശ പദ്ധതികൾ
1959 നും 1968 നും ഇടയിൽ വിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട പയനീർ 5, 6, 7, 8, 9 എന്നിവയായിരുന്നു സൂര്യനെ ആദ്യമായി നിരീക്ഷിച്ച ഉപഗ്രഹങ്ങൾ. സൂര്യനെ ഭൂമിക്ക് സമാനമായ അകലത്തിൽ പരിക്രമണം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഈ പേടകങ്ങൾ സൗരക്കാറ്റിന്റെയും സൗര കാന്തികക്ഷേത്രത്തിന്റെയും വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു. പയനീർ 9 താരതമ്യേന നീണ്ടകാലം, 1987 വരെ, വിവരങ്ങൾ അയച്ചിരുന്നു.
1970 ൽ ഹീലിയോസ് ബഹിരാകാശപേടകവും സ്കൈലാബിലെ അപോളോ ടെലിസ്കോപ്പ് മൗണ്ടും ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് സൗരക്കാറ്റിനെക്കുറിച്ചും സൂര്യന്റെ കൊറോണയെക്കുറിച്ചുമുള്ള പുതിയ വിവരങ്ങൾ നൽകുകയുണ്ടായി. അമേരിക്കൻ-ജർമ്മൻ സം‌യുക്ത സം‌രംഭങ്ങളായിരുന്നു ഹീലിയോസ് 1, 2 ബഹിരാകാശപേടകങ്ങൾ, ബുധന്റെ പരിക്രമണപഥത്തിനകത്ത് ഉപസൗരത്തോട് ചേർന്നാണ്‌ അവ നിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയത്. 1973 ൽ നാസ വിക്ഷേപിച്ച ബഹിരാകാശനിലയമായിരുന്നു സ്കൈലാബ്, ഇതിലെ ബഹിരാകാശവാസികൾ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരുന്ന നിരീക്ഷണ ഉപകരണമായിരുന്നു അപോളോ ടെലിസ്കോപ്പ് മൗണ്ട്. സൂര്യന്റെ സംക്രമണ മേഖലയുടെ നിരീക്ഷണ വിവരങ്ങളും കൊറോണയുടെ അൽട്രാവയലറ്റ് വികിരണങ്ങളുടേയും വിവരങ്ങളും സ്കൈലാബ് വഴി ശേഖരിച്ചു. കൊറോണൽ ട്രാൻസിയെന്റ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന കൊറോണൽ മാസ്സ് ഇജക്ഷനുകൾ, സൗരക്കാറ്റിനോട് ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന് പിന്നീട് മനസ്സിലാക്കിയ കൊറോണയിലെ ദ്വാരങ്ങൾ എന്നിവ അതുവഴിയുള്ള കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളിൽ പെടുന്നു.
1980 ൽ നാസ സോളാർമാക്സ് എന്ന പേടകം വിക്ഷേപിച്ചു. സൗരപ്രവർത്തനം ശക്തമാകുന്ന സന്ദർഭങ്ങളിൽ വരുന്ന സൗരജ്വാലകളിലെ ഗാമാ കിരണങ്ങൾ, എക്സ്-കിരണങ്ങൾ അൾട്രാവയലറ്റ് വികിരണങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം നിരീക്ഷിക്കുവാൻ വേണ്ടി രൂപകല്പന ചെയ്തതായിരുന്നു ഈ പേടകം. പക്ഷേ വിക്ഷേപിച്ചതിന്‌ ഏതാനും മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഉണ്ടായ ഒരു ഇലക്ട്രോണിക് തകരാറ് വഴി പേടകം സ്റ്റാൻഡ്ബൈ മോഡിലാകുകയും അടുത്ത മൂന്നു വർഷത്തോളം നിഷ്ക്രിയാവസ്ഥയിലാകുയുമുണ്ടായി. 1984 ൽ നടത്തിയ ചലഞ്ചൽ സ്പേസ് ഷട്ടിൽ മിഷനിൽ (STS-41C) പേടകത്തെ കണ്ടെത്തുകയും തകരാർ പരിഹരിച്ച് പരിക്രമണ പാതയിൽ തിരിച്ച് വിടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനുശേഷം സോളാർമാക്സ് 1989 ജൂണിൽ ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പ്രവേശിക്കുന്നതിനു മുൻപായി സൗര കൊറോണയുടെ ആയിരക്കണക്കിന്‌ ചിത്രങ്ങൾ എടുത്തയക്കുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
1991 ൽ വിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട ജപ്പാന്റെ യോഹ്ഖോ (Yohkoh) സൗരജ്വാലകളെ എക്സ്-കിരണ തരംഗദൈർഘ്യത്തിൽ നിരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി, ഇത് വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള സൗരജ്വാലകളെ തിരിച്ചറിയുവാൻ ശാസ്ത്രജ്ഞരെ സഹായിക്കുകയും മുൻപ് അനുമാനിക്കപ്പെട്ടതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഉയർന്ന സൗരപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നും അകലെയുള്ള കൊറോണയുടെ ഭാഗങ്ങൾ കൂടുതൽ ചലനാത്മകവും സജീവവുമാണെന്നും കാണിച്ചു തരികയും ചെയ്തു. ഒരു സൗരചക്രകാലം മുഴുവനും യോഹ്ഖോ നിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു, പക്ഷേ അതിനുശേഷം 2001 ൽ ഉണ്ടായ സൂര്യഗ്രഹണത്തിൽ സൂര്യന്‌ നേർക്കുള്ള ഇതിന്റെ ക്രമീകരണത്തിൽ വ്യത്യാസം സംഭവിച്ചതിനെ തുടർന്ന് സ്റ്റാൻഡ്ബൈ മോഡിൽ ആയിത്തീർന്നു. 2005 ൽ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തിരികെ പ്രവേശിച്ചതോടെ നശിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതുവരെ നടത്തിയ സൗര നിരീക്ഷണ സം‌രംഭങ്ങളിൽ വളരെയധികം പ്രധാന്യമർഹിക്കുന്നതാണ്‌ 1995 ഡിസംബർ 2 ന്‌ നാസയും യൂറോപ്യൻ സ്പേസ് ഏജൻസിയും സം‌യുക്തമായി വിക്ഷേപിച്ച സോളാർ ആൻഡ് ഹീലിയോസ്ഫെറിക്ക് ഒബ്സെർവേറ്ററി (Solar and Heliospheric Observatory അഥവാ SOHO). രണ്ട് വർഷത്തെ കാലവധിയായിരുന്നു ഉദ്ദേശിച്ചതെങ്കിലും നിലവിലും (2009 പ്രകാരം) ഇത് പ്രവർത്തനനിരതമാണ്‌. ഇതിനെ പിന്തുടരുന്ന ഒരു പദ്ധതിയായ സോളാർ ഡൈനാമിക്സ് ഒബ്സെർവേറ്ററി 2010 ഫെബ്രുവരി 3 ന് വിക്ഷേപിക്കാൻ പദ്ധതിയിട്ടുമുണ്ട്. ഭൂമിക്കും സൂര്യനുമിടയിൽ അവ രണ്ടിന്റെയും ഗുരുത്വ വലിവ് തുല്യമായി വരുന്ന ലഗ്രാഞ്ചിയൻ പോയിന്റിൽ നിന്ന് സൂര്യനെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന സോഹൊ വിക്ഷേപിച്ചത് മുതൽ വ്യത്യസ്ത തരംഗദൈർഘ്യങ്ങളിൽ സൂര്യന്റെ സ്ഥിരതയോടെയുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. സൂര്യനെ നേരിട്ട് നിരീക്ഷിക്കുന്നത് കൂടാതെ ഈ പേടകം വളരെയധികം വാൽനക്ഷത്രങ്ങളെ കണ്ടെത്തുന്നതിലും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്, വളരെ ചെറിയ വാൽനക്ഷത്രങ്ങൾ സൂര്യനെ സമീപിക്കുമ്പോൾ കത്തിയെരിയുന്നതും സോഹോ നിരീക്ഷണ വിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
മുകളിൽ വിവരിച്ച നിരീക്ഷണ പേടകങ്ങളെല്ലാം തന്നെ സൂര്യനെ ക്രാന്തിവൃത്തത്തിന്റെ തലത്തിലൂടെയാണ് നിരീക്ഷിച്ചത്, അതിനാൽ തന്നെ അവ മധ്യരേഖ ഭാഗമാണ്‌ വിശദമായ നിരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് വിധേയമാക്കിയിരുന്നത്. 1990 ൽ വിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട യുലിസ്സെസ് പേടകം സൂര്യന്റെ ധ്രുവങ്ങളെ പഠനവിധേയമാക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. ക്രാന്തിവൃത്തത്തിന്റെ തലത്തിൽ നിന്നും ഏറെ ഉയരുന്നതിനു വേണ്ടി ആദ്യം ഇത് വ്യാഴത്തിനടുത്തേക്കാണ്‌ സഞ്ചരിച്ചത്, വ്യാഴത്തിന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണം പ്രയോജനപ്പെടുത്തി ഗ്രാവിറ്റേഷനൽ സ്ലിങ്ങ്ഷോട്ട് (slingshot) നടത്തുവാനായിരുന്നു ഇത്. അപ്രതീക്ഷിതമായാണെങ്കിലും പേടകത്തിന്റെ പരിക്രമണപഥം 1994 ൽ ഷുമാക്കർ-ലെവി 9 ധൂമകേതു വ്യാഴവുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുന്നത് കൃത്യമായി പകർത്താൻ പാകത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. തീരുമാനിക്കപ്പെട്ട പരിക്രമണപഥത്തിലെത്തിയതിനു ശേഷം പേടകം സൂര്യന്റെ ഉയർ അക്ഷാംശങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള സൗരക്കാറ്റുകളെയും കാന്തികക്ഷേത്ര ബലത്തേയും നിരീക്ഷിക്കുവാൻ തുടങ്ങി, സൂര്യന്റെ ഉയർന്ന അക്ഷാംശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സൗക്കാറ്റുകൾ ഏതാണ്ട് 750 കി.മീ./സെക്കന്റ് എന്ന വേഗതയിലാണെന്ന് കണ്ടെത്തി, ഇത് നേരത്തെ അനുമാനിക്കപ്പെട്ടതിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വേഗതയായിരുന്നു, ഉയർന്ന അക്ഷാംശങ്ങളിൽ നിന്നും ഉയർന്ന അളവിൽ കാന്തിക തരംഗങ്ങൾ പുറപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നും അവ താരാപഥ കോസ്മിക് കിരണങ്ങളെ വിസരണം ചെയ്യുന്നുവെന്നും കണ്ടെത്തുകയുമുണ്ടായി.
പ്രഭാമണ്ഡലത്തിലെ മൂലകങ്ങളുടെ വിതരണം സ്പെക്ട്രോസ്കോപ്പിക് പഠനങ്ങൾ വഴി നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആന്തരീക ഭാഗത്തെ ചേരുവകളെ കുറച്ച് മാത്രമാണ്‌ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. സൗരക്കാറ്റിലെ ദ്രവ്യത്തെ ശേഖരിച്ച് അവയെ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് നേരിട്ട് പഠിക്കുന്നതിനായി ജെനിസിസ് എന്ന ബഹിരാകാശപേടകം രൂപകല്പന ചെയ്ത് അയക്കുകയുണ്ടായി. 2004 ജെനിസിസ് ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയെങ്കിലും ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ പാരച്ച്യൂട്ട് വഴിയുള്ള തിരിച്ചിറക്കൽ പരാജയപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന നടത്തിയ ഇടിച്ചിറക്കലിൽ സാരമായ കേടുപാടുകൾ സംഭവിച്ചു. എങ്കിലും ഏതാനും ഉപയോഗപ്രദമായ സാമ്പിളുകൾ പേടകത്തിൽ നിന്നും കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അവ നിലവിൽ വിശകലനങ്ങൾക്ക് വിധേയമാക്കികൊണ്ടിരിക്കുകയുമാണ്‌.
2006 ഒക്ടോബറിൽ വിക്ഷേപണം നടന്ന പദ്ധതിയാണ്‌ സോളാർ ടെറസ്ട്രിയൽ റിലേഷൻസ് ഒബ്സെർവേറ്ററി (Solar Terrestrial Relations Observatory, STEREO). ഒരേപോലെയുള്ള രണ്ട് പേടകങ്ങളാണ്‌ ഈ പദ്ധതിയിലുള്ളത് അവ ഭൂമിക്ക് മുന്നിലും പിന്നിലുമാകുന്ന രീതിയിൽ വരുന്ന പരിക്രമണപഥത്തിലാണ്‌ വിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അതുവഴി സൂര്യന്റെയും കോറോണൽ മാസ്സ് ഇജക്ഷൻ പോലെയുള്ള സൗരപ്രതിഭാസങ്ങളുടേയും സ്റ്റീരിയോസ്കോപ്പിക് ചിത്രീകരണം സാധ്യമാകുന്നു.
നിരീക്ഷണവും ഫലവും
thumb|150px|left|ഭൗമോപരിതലത്തിലെ ഒരു ഛായാഗ്രഹിയുടെ ലെൻസിലൂടെയുള്ള സൂര്യന്റെ കാഴ്ച|കണ്ണി=Special:FilePath/The_sun1.jpg വളരെ തീവ്രമാണ്‌ സൂര്യപ്രകാശം. അതിനാൽ തന്നെ ചെറിയ സമയത്തേക്ക് പോലും നഗ്നനേത്രങ്ങൾകൊണ്ട് സൂര്യനെ നേരിട്ട് നോക്കുന്നത് വേദനയുളവാക്കും, പക്ഷേ ഇറുകിയ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നോക്കുന്നത് അത്ര ഹാനികരമല്ല. സൂര്യനെ നേരിട്ട് നോക്കുന്നത് ഭാഗിക അന്ധതയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു. അങ്ങനെ നോക്കുന്നതുവഴി ഏതാണ്ട് 4 മില്ലിവാട്ടോളം സൂര്യപ്രകാശം റെറ്റിനയിൽ പതിക്കുന്നു, ഇത് ആ ഭാഗത്തെ അല്പം ചൂടുപിടിക്കുകയും നേത്രത്തിന്‌ കേടുവരുത്തുകയും തീവ്രപ്രകാശത്തോടുള്ള കണ്ണിന്റെ പ്രതികരണശേഷി നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. അൾട്രാവയലറ്റ് കിരണങ്ങൾ തുടർച്ചയായി ഏൽക്കുന്നതുവഴി കണ്ണിന്റെ ലെൻസിന്‌ മഞ്ഞനിറമേൽക്കുന്നു, ഇത് തിമിരത്തിന്‌ കാരണമാകുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ ഇത് സൂര്യനെ നേരിട്ട് നിരീക്ഷിക്കുന്നത് കൂടാതെ പൊതുവായി സൂര്യപ്രകാശത്തിലെ അൾട്രാവയലറ്റ് കിരണങ്ങളേൽക്കുന്നതു വഴിയും ഉണ്ടാകുന്നതാണ്‌. നീണ്ട സമയത്തേക്ക് (ഏതാണ്ട് 100 സെക്കന്റ്) സൂര്യനെ നഗ്നനേത്രം കൊണ്ട് നിരീക്ഷിക്കുന്നതുവഴി, പ്രത്യേകിച്ച് സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള അൾട്രാവയലറ്റ് കിരണങ്ങൾ തീവ്രമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ, അൾട്രാവയലറ്റ് ഏൽക്കുന്നത് വഴി റെറ്റിനയ്ക്ക് പരിക്കേൽക്കുന്നു: പ്രായം കുറഞ്ഞവരുടെ കണ്ണുകളും മനുഷ്യനിർമ്മിത ലെൻസുകളും കൂടുതൽ അൾട്രാവയലറ്റ് കിരണങ്ങളെ കടത്തിവിടുന്നതിനാൽ സൂര്യൻ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിലാരിക്കുമ്പോഴോ അതിനടുത്ത നിലയിലായിരിക്കൂമ്പോഴോ റെറ്റിനയ്ക്ക് പരിക്കേൽക്കാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്‌.
പ്രകാശ കേന്ദ്രീകരണം നടത്തുന്ന ബൈനോക്കുലർ പോലെയുള്ള ഉപകരണങ്ങളിലൂടെ അൾട്രാവയലറ്റ് കിരണങ്ങളെ തടയുന്നതോ സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ തീവ്രത കുറക്കുന്നതോ പോലെയുള്ള ഫിൽട്ടറില്ലാതെ സൂര്യനെ നോക്കുന്നത് അത്യന്തം അപകടകരമാണ്‌. അൾട്രാവയലറ്റിനെ തടയാത്തതിനാൽ നാച്ചുറൽ ഡെൻസിറ്റി ഫിൽട്ടർ ഉപയോഗിക്കുന്നതും അപകടകരമാണ്‌. ഫിൽട്ടർ ഇല്ലാതെ ബൈനോക്കുലറിലൂടെ നോക്കുന്നത് നഗ്നനേത്രങ്ങൾകൊണ്ട് നോക്കുന്നതിനേക്കാൾ 500 ഇരട്ടി ഊർജ്ജം കണ്ണിന്റെ റെറ്റിനയിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നു, ഇത് റെറ്റിനയിലെ കോശങ്ങളെ ഞൊടിയിടയിൽ തന്നെ നശിപ്പിച്ചുകളയും. മദ്ധ്യാഹ്ന സമയത്തെ സൂര്യനെ ഫിൽട്ടർ കൂടാതെ ബൈനോക്കുലർ വഴി ഇടവിട്ടു നോക്കുന്നത് പൂർണ്ണമായ അന്ധത വരുത്തുന്നു.
മമ്പറം
കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ കൂത്തുപറമ്പിനടുത്തുള്ള ഒരു പ്രദേശമാണ്‌ മമ്പറം.കണ്ണൂർ-കൂത്തുപറമ്പ് പാത ഇതിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു.മമ്പറം ഹയർസെക്കൻഡറി സ്കൂൾഇവിടെയാണ്‌ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.അഞ്ചരക്കണ്ടി പുഴ ഇതിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.കണ്ണൂർ നഗരത്തിൽ നിന്നും 22 കിലോമീറ്റർ അകലെയും തലശ്ശേരി നഗരത്തിൽ നിന്നും 10 കിലോമീറ്റർ അകലെയുമാണ്‌ ഈ സ്ഥലം.തലശ്ശേരി താലൂക്കിൽ ആണ്‌ ഈ പ്രദേശം ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
സൂര്യൻ
നിരീക്ഷണവും ഫലവും
കണ്ണ് അസാധാരണമായ ഉയർന്ന ദൃശ്യതീവ്രതയോട് പെട്ടെന്ന് പൊരുത്തപ്പെടാത്തതിനാൽ കാഴ്ചയിലെ മൊത്തം പ്രകാശത്തിന്റെ അളവ് കുറയുന്നതിനനുസരിച്ച് കൃഷ്ണമണി വികസിക്കുന്നു അതിനാൽ തന്നെ ഭാഗിക സൂര്യഗ്രഹണം നേരിട്ട് നോക്കുന്നതും അപകടകരമാണ്‌. ഭാഗിക സൂര്യഗ്രഹണ സമയത്ത് സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗവും ചന്ദ്രനാൽ തടയപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ മറയ്ക്കപ്പെടാത്ത പ്രഭാമണ്ഡലത്തിന്റെ ഭാഗത്തിന്‌ സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലേതു പോലെയുള്ള ഉപരിതല തീവ്രത തന്നെയാണുണ്ടാവുക. ആ ഇരുണ്ട അവസ്ഥയിൽ കൃഷ്ണമണി ഏതാണ്ട് 2 മി.മീ. മുതൽ 6 മി.മീ. വരെ വികസിക്കുകയും സൂര്യബിംബം പതിയുന്ന റെറ്റിനയിലെ ഓരോ കോശവും സൂര്യഗ്രഹണമില്ലാത്ത അവസ്ഥയേക്കാൾ പത്തിരട്ടി പ്രകാശവും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ആ കോശങ്ങളെ ഭാഗികമായോ പൂർണ്ണമായോ നശിപ്പിക്കുന്നു, ഇതിന്റെ ഫലമായി ആ വ്യക്തിയിൽ സ്ഥിരമായി ഒരു അന്ധബിന്ദു രൂപപ്പെടുന്നു. വേദന അനുഭവപ്പെടാത്തതിനാലും കാഴ്ചശക്തി നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകാൻ സാധിക്കാത്തതിനാലും അറിവില്ലാത്തവരിലും കുട്ടികളിലും ഇതുവഴിയുള്ള അപകടത്തിന്‌ സാധ്യത കൂടുതലാണ്‌.
സൂര്യോദയ അസ്തമയ സമയങ്ങളിൽ ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ദീർഘദൂരം സഞ്ചരിക്കുന്നതുവഴി സൂര്യപ്രകാശം ദുർബ്ബലപ്പെടുന്നു (Rayleigh scattering and Mie scattering), അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വീക്ഷിക്കാവുന്ന വിധത്തിൽ സൂര്യൻ മങ്ങിയതായിരിക്കും (സൂര്യൻ മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് പുറത്തുവരാവുന്ന സന്ദർഭങ്ങളായിരിക്കരുത്). ഫോഗ്, മൂടൽ മഞ്ഞ് എന്നിവയും അന്തരീക്ഷത്തിലെ പൊടിപടലങ്ങളും ഉയർന്ന ആർദ്രതയും ഇതുപോലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശത്തിന്‌ ക്ഷീണം സംഭവിക്കുന്നതിന്‌ കാരണമാകുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്‌.
അപൂർവ്വമായി സൂര്യാസ്തമയത്തിനു തൊട്ട് ശേഷമോ സൂര്യോദയത്തിന്‌ തൊട്ടുമുമ്പായോ സംഭവിക്കാവുന്ന പ്രകാശ പ്രതിഭാസമാണ്‌ ഗ്രീൻ ഫ്ലാഷ്. അസ്തമിച്ച് ചക്രവാളത്തിന്‌ അല്പം താഴ്ന്ന സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശം വളഞ്ഞ് വീക്ഷകനിലേക്കെത്തിച്ചേരുന്നതുവഴിയണ്‌ ഈ പ്രതിഭാസം അരങ്ങേറുന്നത്. സൂര്യപ്രകാശത്തിലെ തരംഗദൈർഘ്യം കുറഞ്ഞ (വയലറ്റ്, നീല, പച്ച) പ്രകാശഭാഗങ്ങൾ തരംഗദൈർഘ്യം കൂടിയവയേക്കാൾ കൂടുതൽ വളഞ്ഞ് സഞ്ചരിക്കുന്നു, പക്ഷേ വയലറ്റ്, നീല എന്നീ നിറങ്ങൾ കൂടുതൽ വിസരണത്തിന്‌ വിധേമാകുന്നതിനാൽ എത്തിച്ചേരുന്ന പ്രകാശം പച്ച നിറം കൈവരിക്കുന്നു.
സൂര്യനിൽ നിന്നും വരുന്ന അൾട്രാവയലറ്റ് കിരണങ്ങൾക്ക് അണുനശീകരണ സ്വഭാവമുണ്ട്, ഇതുപയോഗപ്പെടുത്തി ജലവും ഉപകരണങ്ങളും അണുവിമുക്തമാക്കുവാൻ സാധിക്കും. സൺബേണിനും ഈ കിരണങ്ങൾ കാരണമാകുന്നു, ഇവ ത്വക്കിൽ ജീവകം ഡി യുടെ ഉല്പാദനത്തെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവയെ ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലെ ഓസോൺ പാളി ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു, അതുവഴി ഒരോ അക്ഷാംശമേഖലയിലും ഇവയുടെ അളവ് വ്യത്യാസപ്പെടാറുണ്ട് ഇതിനാൽ ഇവ ഒരോ ഭൂമേഖലയിലും മനുഷ്യന്റെ ത്വക്കിന്റെ നിറം വ്യത്യാസപ്പെട്ടതുപോലെയുള്ള ജൈവീകമാറ്റങ്ങൾക്ക് ഭാഗികമായെങ്കിലും കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
ഗ്രഹങ്ങളും ഉപഗ്രഹങ്ങളും
ബുധൻ, ശുക്രൻ, ഭൂമി, ചൊവ്വ, വ്യാഴം, ശനി, യുറാനസ്, നെപ്റ്റ്യൂൺ, എന്നിങ്ങനെ എട്ടു ഗ്രഹങ്ങൾ സൂര്യനെ വലം വയ്ക്കുന്നു. ഇവക്കു പുറമെ ആയിരക്കണക്കിനു ഛിന്നഗ്രഹങ്ങളും, ധൂമകേതുക്കളും സൂര്യനെ വലം വയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌. പ്ലൂട്ടോ,സീറീസ്, ഈറിസ്, ഹോമിയ, മേക്മേക്ക്, എന്നീ കുള്ളൻ ഗ്രഹങ്ങളും സൂര്യനെ വലം വെയ്ക്കുന്നു.
ഗ്രഹങ്ങളെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്ന ഏതാണ്ട് അറുപത്തിമൂന്ന് ഉപഗ്രഹങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. ബുധനും ശുക്രനും ഉപഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ല. ഭൂമി-1(ചന്ദ്രൻ), ചൊവ്വ-2, വ്യാഴം-63, ശനി-62, യുറാനസ്‌-27, നെപ്റ്റ്യൂൺ-13, എന്നിങ്ങനെ ആണ്‌ ഉപഗ്രഹങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. പുതിയ ഉപഗ്രഹങ്ങളെ കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ശനിയുടെ ഉപഗ്രഹമായ ടൈറ്റൻ മാത്രമാണ്‌ സാന്ദ്രമായ അന്തരീക്ഷമുള്ളതായി കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്ന ഏക ഉപഗ്രഹം. ടൈറ്റന്റെ അന്തരീക്ഷമർദ്ദം ഭൂമിയുടേതിനേക്കാളും കൂടുതലാണ്. ഗാനിമീഡ്, ടൈറ്റൻ എന്നീ ഉപഗ്രഹങ്ങൾ ബുധനേക്കാളും വലുതാണെങ്കിലും പിണ്ഡം ബുധനോളമില്ല.
thumb|സൌരോർജ്ജ‍ഫലകങ്ങൾ
വിവിധമതങ്ങളിലെ സൂര്യന്റെ സ്ഥാനം
ഹിന്ദുമതത്തിൽ ഋഗ്വേദത്തിൽ പറയുന്നപ്രകാരം ദൃഷ്ടിഗോചരമായ ഒരു ദേവനാണ്‌ സൂര്യൻ. ദ്യോവിന്റെ പുത്രനായ സൂര്യന്റെ വാഹനം അശ്വങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന തേരാണ്‌. ഭൂമിക്കു ചുറ്റും നിതാന്തം സഞ്ചരിച്ച് രാത്രിയും പകലും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
സൂര്യന്റെ സ്ഥാന ചലനത്തെ ആധാരമാക്കിയാണ് ഇസ്ലാം മതത്തിലെ നമസ്കാര സമയം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.അതിന് കാരണം സൂര്യനെ ആശ്രയിച്ചാണല്ലോ സമയത്തെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് അതോടൊപ്പം സൂര്യാരാധനയെ അങ്ങേയറ്റം എതിർക്കുന്ന മതവുമാണ് ഇസ്‌ലാം. സൂര്യൻ മധ്യാഹ്നത്തിൽനിന്ന് തെറ്റിയതു മുതൽ ഒരു വസ്തുവിന്റെ നിഴൽ ആ വസ്തുവിനോളം തന്നെ ആകുന്നതു വരെ, ഒരു വസ്തുവിന്റെ നിഴൽ ആ വസ്തുവിനോളം തന്നെ ആയതു മുതൽ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതു വരെ, സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചതു മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് ചുവപ്പ് മേഘം മായുന്നതു വരെ, ചുവപ്പ് മേഘം മാഞ്ഞതു മുതൽ കിഴക്ക് വെള്ള കീറുന്നതു വരെ, കിഴക്ക് വെള്ള കീറിയതു മുതൽ സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നതു വരെ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചായി തിരിച്ചാണ് നമസ്കാര സമയങ്ങൾ നിർണയിച്ചിരിക്കുന്നത്.
സോഹോ
സൂര്യനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠിക്കാൻ നാസ 1995 ഡിസംബർ 2നു വിക്ഷേപിച്ച ഗവേഷണവാഹനമാണ് സോഹോ(SOLAR AND HELIOSPHERIC OBSERVATORY).
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:സൂര്യൻ വർഗ്ഗം:തനതുനാമമുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:പ്ലാസ്മ ഭൗതികശാസ്ത്രം
മുതുമലൈ ദേശീയോദ്യാനം
തമിഴ്നാട് സംസ്ഥാനത്തിലെ നീലഗിരി ജില്ലയിലാണ് മുതുമലൈ ദേശീയോദ്യാനം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.നീലഗിരി ബയോസ്ഫിയർ റിസർവിൽപ്പെട്ട ഇത് 1990-ലാണ് ഇത് രൂപംകൊണ്ടത്. ഗൂഡല്ലൂരിൽ നിന്നും 17 കി.മീ ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മുതുമലൈ ദേശീയോദ്യാനം ഒരു ആന പരിശീലനകേന്ദ്രം കൂടിയാണ്. വയനാട് വന്യജീവി സം‌രക്ഷണകേന്ദ്രം,ബന്ദിപ്പൂർ ദേശീയോദ്യാനം, നാഗർഹോളെ വന്യജീവി സം‌രക്ഷണകേന്ദ്രം എന്നിവ ഇതിനു സമീപത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഭൂപ്രകൃതി
103 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററാണ് ഇതിന്റെ വിസ്തൃതി. കുന്നുകളും ചതുപ്പുകളും നിറഞ്ഞതാണീ പ്രദേശം. ഇലപൊഴിയും തരത്തില്പ്പെട്ടവയാണ് ഇവിടുത്തെ വൃക്ഷങ്ങൾ.
ജന്തുജാലങ്ങൾ
ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവുമധികം ആനകളുള്ള ദേശീയോദ്യാനങ്ങളിലൊന്നാണ് മുതുമലൈ. ബോണറ്റ് മക്കാക്ക്, കടുവ, പുലി, വരയൻ കഴുതപ്പുലി, പുള്ളിമാൻ തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളുടെ ആവാസകേന്ദ്രമാണിവിടം. മലബാർ ട്രോഗൺ എന്ന തീക്കാക്ക, മലബാർ വേഴാമ്പൽ, പലയിനം പരുന്തുകൾ എന്നിവയെയും ഇവിടെ കാണാം.
ചിത്രശാല
വർഗ്ഗം:തമിഴ്നാട്ടിലെ ദേശീയോദ്യാനങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിലെ കടുവ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങൾ
ക്രോമോബ്ലാസ്റ്റോമൈക്കോസിസ്
ഉഷ്ണമേഖലയിലാണ് ഈ രോഗം കൂടുതലായും കണ്ടുവരുന്നത്. വളരെ പതുക്കെ പുരോഗമിക്കുന്ന അസുഖമാണിത്. എന്നാൽ ഇത് വളരെ അപൂർവ്വമായി മാത്രമേ മരണത്തിനു കാരണമാകാറുള്ളൂ. ഫോൺസേസിയ പെഡ്രോസൈ, ഫിയലോഫോറ വെറുക്കോസ,' ക്ലാഡൊസ്പോറിയം കാരിയോണി, ഫോൺസേഷൈയ കോമ്പാക്ട എന്നീ ഫംഗസുകളാണ് രോഗകാരികൾ. ഫംഗസ് ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് രോഗലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നത്. മുപ്പതിനും അൻപതിനും ഇടയ്ക്ക് പ്രായമുള്ള പുരുഷന്മാരിലാണ് ക്രോമോബ്ലാസ്റ്റോമൈക്കോസിസ് കൂടുതലായും കണ്ടുവരുന്നത്. മഡഗാസ്കർ, ജപ്പാൻ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ കൂടുതലായും ഈ രോഗം കാണപ്പെട്ടുവരുന്നു.
ലക്ഷണങ്ങൾ
രോഗകാരണമായ മുറിവ് രോഗി ചിലപ്പോൾ മറന്നിരിക്കാം. അസുഖം മുള്ള് തറച്ച ഭാഗത്ത് വർഷങ്ങളോളം നിലനിൽക്കുകയും, വളരെ പതുക്കെ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആദ്യം ഉണ്ടാകുന്നത് ഒരു ചെറിയ വേദന ഇല്ലാത്ത പാപ്യൂൾ ആണ്. ഈ ഘട്ടത്തിൽ രോഗികൾ സാധാരണയായി ചികിത്സ തേടാറില്ല. പിന്നീട് രോഗം പുരോഗമിക്കുകയും സമീപകലകളെ ബാധിക്കുകയും, ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അനുബന്ധമായി ബാക്ടീരിയൽ അണുബാധയും ഉണ്ടാവാം. ചിലപ്പോൾ ലസികാ ഗ്രന്ഥികളിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ച് കാലുകളിലും കൈകളിലും മന്തുപോലുള്ള വീക്കം ഉണ്ടാവാം. പാപ്യൂളുകൾ ധാരാളമായി ഉണ്ടായി കൈകാലുകളിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടം തടസ്സപ്പെടാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
രോഗനിർണ്ണയം
പാപ്യൂളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച കലകൾ പൊട്ടാസിയം ഹൈഡ്രോക്സൈഡ് ലായനി ചേർത്ത് സൂക്ഷ്മദർശനിയിലൂടെ നോക്കിയാൽ രോഗകാരണം ഫംഗസാണെന്ന് നിർണ്ണയിക്കാനാകും. സൂക്ഷ്മദർശനിയിലൂടെ മെഡ്ലാർ വസ്തുക്കളോ, സ്ക്ലീറോട്ടിക് വസ്തുക്കളോ കണ്ടാൽ ക്രോമോബ്ലാസ്റ്റോമൈക്കോസിസ് ആണെന്ന് ഏറെക്കുറേ ഉറപ്പിക്കാനാവും.
ചികിത്സ
ഇട്രാകൊണസോൾ, ഫ്ലൂസൈറ്റോസിൻ എന്നീ കുമിൾനാശിനികളായ മരുന്നുകളാണ് ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്. എന്നാൽ മരുന്ന് അത്ര ഫലം ചെയ്യാറില്ല. ദ്രവ്യ നൈട്രജൻ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ക്രയോതെറപ്പി ഫലം ചെയ്യും. ടെർബിനാഫിൻ എന്ന മരുന്നും ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാം.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഫംഗസ് രോഗങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ
ടൈഗർ ഓർക്കിഡ്
രൂപവിവരണം
മഡഗാസ്ക്കർ, ഫിലിപ്പീൻസ്, ന്യൂഗിനിയ, മലേഷ്യ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലെ തീരപ്രദേശവനങ്ങളിലും നദീതടങ്ങളിലുമുള്ള വൻമരപ്പൊത്തുകളിലാണ് ഈ ഓർക്കിഡ് ധാരാളമായി വളരുന്നത്. 1825-ൽ കാൾ ബ്ളൂം (Carl Blume) എന്ന ഡച്ച് ശാസ്ത്രകാരൻ ജാവയിലെ ബോഗോർ (Bogor) കാടുകളിലാണ് ടൈഗർ ഓർക്കിഡിനെ കണ്ടെത്തിയത്. ഇതിനു ശേഷമാണ് മ്യാൻമർ, തായ്‌ലണ്ട്, ലാവോസ്, സുമാത്രാ, ബോർണിയോ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഈ സസ്യങ്ങൾ വളരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. ടൈഗർ ഓർക്കിഡിന്റെ നീളം കൂടി, കനം കുറഞ്ഞ കപടകന്ദ (psuedobulb)ത്തിൽ നിന്ന് അനേകം വേരുകളും ഇലകളുമുണ്ടാകുന്നു. ഇലകൾ നീളവും കനവും കൂടിയതാണ്. ഇലയുടെ കക്ഷ്യങ്ങളിൽനിന്ന് രണ്ടു മീറ്ററോളം നീളമുള്ള പുഷ്പമഞ്ജരിയുണ്ടാകുന്നു. ഒരു പൂങ്കുലയിൽ 75-100 പുഷ്പങ്ങളുണ്ടാകും. സ്പൈഡർ ഓർക്കിഡിന്റെ പുഷ്പങ്ങളേക്കാൾ വലിപ്പംകൂടിയ പുഷ്പങ്ങളാണിവ. പുഷ്പങ്ങളുടെ ഞെടുപ്പ് (ഞെട്ട്) നീളം കൂടിയതാണ്. ബാഹ്യദളങ്ങളും ദളങ്ങളും മൂന്നെണ്ണം വീതമായിരിക്കും. കടുംമഞ്ഞയോ വെണ്ണനിറമോ ഉള്ള ദളങ്ങളിൽ കടും ഓറഞ്ചു കലർന്ന കാവിനിറത്തിലോ കടും കാവി നിറത്തിലോ ഉള്ള പുള്ളികളുണ്ടായിരിക്കും. പുഷ്പങ്ങൾക്ക് ഹൃദ്യമായ സുഗന്ധമുണ്ട്. പുഷ്പകാലം ഒന്നരമാസത്തോളം വരും.
പ്രജനനം
കപടകന്ദം മുറിച്ചുനട്ടാണ് പ്രജനനം നടത്തുന്നത്. ഉഷ്ണമേഖലാകാലാവസ്ഥയിൽ എവിടെയും ഇത് അനായാസം വളരും. അസാമാന്യ വലിപ്പമെത്തുന്ന ഈ ചെടി തദനുസൃതമായ വൻ ചട്ടികളിലോ മരപ്പാത്രങ്ങളിലോ വളർത്തണം. ഇന്ത്യയിൽ ഇവ ഓർക്കിഡേറിയങ്ങളിൽ വളർത്തപ്പെടുന്നു. 16 വർഷമായി കേരളത്തിലെ പാലോട് ട്രോപ്പിക്കൽ ബൊട്ടാണിക്കൽ ഗാർഡനിൽ വളർത്തുന്ന ടൈഗർ ഓർക്കിഡ് രണ്ടു പ്രാവശ്യം മാത്രമേ പുഷ്പിച്ചിട്ടുള്ളു. ടൈഗർ ഓർക്കിഡിന്റെ വർഗഗുണങ്ങളോടു സാമ്യമുള്ള സിംബീഡിയം ഇനവുമായി സങ്കരം നടത്തി പുതിയ ഇനത്തെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാനുളള ഗവേഷണങ്ങൾ പാലോട് ഗവേഷണകേന്ദ്രത്തിൽ നടന്നുവരുന്നു.
പുറംകണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഓർക്കിഡുകൾ വർഗ്ഗം:ഓർക്കിഡേസീ വർഗ്ഗം:സപുഷ്പികൾ
അർബുദ പ്രതിവിധികൾ
അർബുദം ഏറ്റവും ഭയാനകമായ രോഗമായിട്ടാണ് ഇന്നും ജനങ്ങൾ കരുതുന്നത്. എന്നാൽ ഇത് എപ്പോഴും അപായസാധ്യതയുള്ള ഒന്നായി കണക്കാക്കേണ്ടതില്ല. പ്രാരംഭദശയിൽത്തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ച് സത്വരനടപടികളെടുത്താൽ നിയന്ത്രണവിധേയമാകുമെന്നു തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ജീവിതശൈലി
പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും പരിപ്പുവർഗങ്ങളും മത്സ്യവും ഉൾപ്പെടുന്ന ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണം അർബുദം പോലെയുള്ള ജീവിതശൈലീ രോഗങ്ങളെ ചെറുക്കുവാൻ സഹായിക്കും. നിത്യേന വ്യായാമം ചെയ്യുന്നതാണ് മറ്റൊരു മാർഗം. വ്യായാമക്കുറവ് ഉള്ളവരിൽ അർബുദ സാധ്യത കൂടുതലാണ്. ഉപ്പ്, എണ്ണ, കൊഴുപ്പ്, മധുരം തുടങ്ങിയവ അമിതമായി അടങ്ങിയയും വറുത്തതും പൊരിച്ചതുമായ ആഹാരം ഒഴിവാക്കുക, പുകവലി, മദ്യപാനം തുടങ്ങിയ ലഹരികൾ വർജിക്കുക എന്നിവ നല്ലൊരു പരിധിവരെ അർബുദം ഒഴിവാക്കാൻ സഹായിക്കും. അമിതമായ ശരീര ഭാരം നിയന്ത്രിക്കുക എന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.
വാക്സിൻ
സ്ത്രീകൾ HPV വാക്സിൻ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഗർഭാശയഗള കാൻസർ വരാതെ തടയുവാൻ സഹായിക്കുന്നു. അതിനാൽ പെൺകുട്ടികൾ കഴിവതും ഈ വാക്സിൻ സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.
മറ്റു ചികിത്സകൾ
എക്സ്-റേ, ശസ്ത്രക്രിയ, റേഡിയേഷൻ (Radio theraphy) കീമോ തെറാപ്പി എന്നിങ്ങനെ ഭൗതിക (physical) പ്രതിവിധികളും രാസവസ്തുക്കൾ, ഹോർമോണുകൾ എന്നീ രാസപ്രതിവിധികളും അർബുദചികിത്സയ്ക്കു നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടുവരുന്നു. സാന്ത്വന ചികിത്സ (palliative care) ഭേദമാക്കാൻ സാധിക്കാത്ത വിധത്തിൽ മൂർച്ഛിച്ച രോഗം ഉള്ളവർക്കു വേദനയും മറ്റു പ്രശ്നങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉതകുന്നുണ്ട്. രോഗം ഒരു അവയവത്തെയോ ഒരു കലയെയോ മാത്രം ബാധിച്ചിട്ടുള്ള അവസ്ഥയിൽ ശസ്ത്രക്രിയകൊണ്ട് എളുപ്പത്തിൽ അതിനു പ്രതിവിധി ചെയ്യാം.
ശസ്ത്രക്രിയ
ശസ്ത്രക്രിയ പ്രധാനമായും സാർകോമ, അണ്ഡാശയ കാൻസർ, സ്തനാർബുദം, ബ്രെയിൻ ട്യൂമർ , നാക്കിലെ കാൻസർ, വയറിലെ ട്യൂമറുകൾ, കഴുത്തിലെ ഗ്രന്ഥികൾ (lymph nodes) എന്നിവയ്ക്കാണു ഫലപ്രദം. ചിലപ്പോൾ സർജറി ചെയ്താൽ പൂർണമായി മുറിച്ചുമാറ്റാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇതിനുപുറമേ റേഡിയേഷനും കീമോതെറാപിയും (multidisciplinary apporach) ആവശ്യമായിവരും. ഇപ്പോൾ കരൾ, അന്നനാളം, മൂത്രാശയം, ശബ്ദപേടകം എന്നിവ പൂർണമായി ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്തു മാറ്റി പകരം കൃത്രിമ അവയവം (Transplant അല്ലെങ്കിൽ പ്രോസ്തസിസ്) വയ്ക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ രോഗിയെ ഈ അവയവം ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ മറികടക്കാൻ പരിശീലിപ്പിക്കാം. ഇതിന് പുനരധിവാസം (rehabilitation) എന്നു പറയുന്നു.
അവയവം മുറിച്ചുനീക്കുക
ഇവിടെ ഏറ്റവും ചിന്തനീയമായ കാര്യം അവയവം മുറിച്ചുനീക്കുന്നത് ശരീരത്തെ എത്രമാത്രം ബാധിക്കുമെന്നതാണ്. ചുണ്ട്, നാവ്,ചർമം എന്നിവയിലെ അർബുദങ്ങൾക്ക് ആ രോഗബാധിത ഭാഗങ്ങൾ മുറിച്ചുകളയുന്നത് പ്രതിവിധിയാണ്. ചുണ്ടിലും ചർമത്തിലും നഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങൾ പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറി കൊണ്ട് ശരിയാക്കാം. ശ്വാസനാളി,ഉദരം,വൻകുടൽ എന്നിവയിലെ അർബുദത്തിന് ബാധിതഭാഗം ശസ്ത്രക്രിയകൊണ്ടു നീക്കി രണ്ടറ്റങ്ങളെയും തുന്നി യോജിപ്പിക്കുന്നത് അംഗീകൃതമായ ഒരു പ്രതിവിധിയാണ്. കണ്ണുകൾ,ശ്വാസകോശങ്ങൾ,വൃഷണങ്ങൾ,വൃക്കകൾ എന്നീ ഇരട്ടഅവയവങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ബാധിതമായ ഒരു ഭാഗം കളഞ്ഞതുകൊണ്ട് ശരീരത്തിന്റെ ദൈനംദിനപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വലിയ തടസ്സമോ ന്യൂനതയോ സംഭവിക്കുന്നില്ല. കരളിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം 75-80 ശ.മാ. നഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഒരാൾക്കു ജീവിക്കാമെന്നു തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ശ്വാസകോശങ്ങൾ, കരൾ, വൃക്കകൾ എന്നിവ മുഴുവൻ നീക്കംചെയ്ത് പകരം കൃത്രിമാവയവങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ച് ജീവിതം ദീർഘിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.
റേഡിയേഷൻ ചികിത്സ
എക്സ്-റേ, റേഡിയം, റേഡിയോ ആക്ടീവ് ഐസൊടോപ്പുകൾ എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം റേഡിയേഷൻ ചികിത്സയുടെ വിവിധമാർഗങ്ങളാണ്. എന്നിങ്ങനെ റേഡിയോ തെറാപ്പി, മൂന്നു തരമുണ്ട്.
ടെലിതെറാപ്പി
ടെലിതെറാപ്പിയിൽ മെഷീനിൽനിന്നും 80-120 സെ.മീ. ദുരെവച്ച് രശ്മികൾ കൊണ്ടു ചികിത്സിക്കുന്നു. ഉദാഹരണം- എന്നിവയാണ്. ഇപ്പോൾ കൺഫോർമൽ റേഡിയോതെറാപ്പി മുതലായ വളരെ സൂക്ഷ്മമായ ചികിത്സാരീതികളുണ്ട്. ഇതിൽ ആവശ്യമുള്ളിടത്ത് മാത്രം ഡോസ് കിട്ടുന്ന സംവിധാനം ഉണ്ട്. ചികിത്സാചെലവുകൾ വളരെ കൂടുതലാണ്. ഇന്റെൻസിറ്റി മോഡുലേറ്റഡ് റേഡിയോതെറാപ്പി(IMRT)യാണ് ഏറ്റവും പുതിയതും രോഗിക്ക് ഏറ്റവും ഗുണകരവുമായ ചികിത്സ.
ബ്രേക്കിതെറാപ്പി
ബ്രേക്കിതെറാപ്പിയിൽ റേഡിയേഷൻ സ്രോതസ്സുകളെ സൂചികൾ, വയറുകൾ, പെല്ലെറ്റുകൾ എന്നീ രൂപത്തിലാക്കി വായ്, ഗർഭാശയം, അന്നനാളം എന്നിവിടങ്ങളിൽ കടത്തിവച്ച് ആ സ്ഥാനങ്ങളിൽത്തന്നെ ഉയർന്ന മാത്രയിൽ റേഡിയേഷൻ നൽകാൻ കഴിയും. റേഡിയം ഇപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല. പകരം ഇറിഡിയം, സീസിയം എന്നിവയുടെ ഐസോടോപ്പുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ ചികിത്സ വളരെ ഫലപ്രദമാണ്.
അർബുദം പൂർണമായി സുഖപ്പെടുത്താൻ
ശസ്ത്രക്രിയ (Surgery) കൊണ്ടുമാത്രമേ അർബുദം പൂർണമായി സുഖപ്പെടുത്താനാകൂ. എന്നാൽ നാവിലെ അർബുദം ആരംഭഘട്ടത്തിൽ കണ്ടെത്തി റേഡിയോ തെറാപ്പി കൊണ്ടും നാസാഗ്രസനി അർബുദം (Naso Pharyngeal Carcinoma) കീമോതെറാപ്പി കൊണ്ടും ശസ്ത്രക്രിയ കൂടാതെ പൂർണമായി സുഖപ്പെടുത്താനാകും.
ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്യുമ്പോൾ ട്യൂമറും ട്യൂമറിന്റെ ചുറ്റിലുമുള്ള സുമാർ ഒരു സെ.മീറ്ററോളം കലകളും അതിന്റെ ത്രിമാന (three dimensional) അവസ്ഥയിൽ മുറിച്ചു നീക്കണം. ഇത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കിൽ ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്താലും സുഖപ്പെടാത്ത അവസ്ഥയുണ്ടാകും. ബയോപ്സി(biopsy)യുടെ ആവശ്യമില്ലാതെതന്നെ ഫൈൻ നീഡിൽ ആസ്പിറേഷൻ സൈറ്റോളജി(FNAC)യിലൂടെ 96 ശതമാനം മുഴകളും അർബുദമാണോ എന്നു കണ്ടുപിടിക്കാനാകും. ചുരുക്കം ചില അവസരങ്ങളിൽ മാത്രമേ ബയോപ്സി ആവശ്യമായി വരുന്നുള്ളൂ. യു.എസ്സിലെ ഡോക്ടർമാർ എഫ്.എൻ.എ.സി., ഇമേജിങ് പ്രവിധി(Imaging techniques)കളായ എക്സ്-റേ, സി.ടി. സ്കാൻ, എം.ആർ.ഐ. സ്കാൻ എന്നീ പരിശോധനകൾ നടത്തി 98 ശ.മാ. അർബുദവും ആദ്യഘട്ടത്തിൽത്തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കുന്നുണ്ട്.
ആധുനിക ചികിത്സാരീതികൾ
ശരീരത്തിനകത്ത് റേഡിയത്തെ ചെറിയ അളവിൽ കടത്തിവയ്ക്കാവുന്നതാണ്. റേഡിയം വികിരണങ്ങൾക്കു പ്രവേശിക്കുവാൻ കഴിയാത്ത ശരീരഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ഹൈവോൾട്ടേജ് ഉള്ള എക്സ്-റേ കടന്നുചെല്ലുന്നു. എക്സ്-റേക്കു പകരം കോബാൾട് (Co60) അർബുദത്തിന്റെ ബാഹ്യചികിത്സയ്ക്കായി ധാരാളം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഈ ഐസൊടോപ്പിന്റെ അർധായുഷ്കാലം 5.3 കൊല്ലമാകയാൽ മുമ്മൂന്നു കൊല്ലം കഴിയുമ്പോൾ അതു പ്രതിസ്ഥാപിക്കേണ്ടി (substitute) വരും. റേഡിയോ ഫോസ്ഫറസ് (P32) രക്താർബുദത്തിനുള്ള ഒരു നല്ല പ്രതിവിധിയാണ്. രോഗികളുടെ ജീവിതം 5-10 കൊല്ലത്തേക്കു ദീർഘിപ്പിക്കുവാൻ ഈ ചികിത്സകൊണ്ടു കഴിയുമെന്നു തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ചികിത്സയ്ക്കുള്ള എളുപ്പം, വിഷാലുത്വക്കുറവ്, വികിരണം മൂലമുള്ള വൈഷമ്യങ്ങളുടെ കുറവ് എന്നീ സവിശേഷതകൾ ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രസ്താവ്യങ്ങളാണ്. തൈറോയ്ഡ് അർബുദത്തിന് ഏറ്റവും യോജിച്ച പ്രതിവിധിയാണ് അയഡിൻ-131 (I131) കൊണ്ടുള്ള ചികിത്സ. 7-10 ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ രോഗശമനമുണ്ടാകും. സോഡിയം (റേഡിയോ) അയഡൈഡ് ലായനിരൂപത്തിൽ സേവിപ്പിക്കലാണ് ചികിത്സാരീതി. ശരീരത്തെ മൊത്തത്തിൽ വികിരണനവിധേയമാക്കുന്നതിന് പൊട്ടാസിയം42 (K42), സോഡിയം-24 (Na24) എന്നിവ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ജലലേയങ്ങളായ യുറേനിയം കോംപ്ലെക്സ് ലവണങ്ങൾ പലപ്പോഴും നല്ല ഒരു അർബുദപ്രതിവിധിയായി അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കീമോതെറാപ്പി
ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ടു കാൻസർ ചികിത്സിക്കുന്നതാണ് കീമോതെറാപ്പി. ഇത്തരം മരുന്നുകളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെയുണ്ട്. താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ ആണ് അവയെ വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഹോർമോണുകൾ
ഹോർമോൺ പ്രവർത്തനത്തിനു വിധേയമായ ചില അവയവങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന അർബുദത്തിന് ഹോർമോണുകൾ കുത്തിവയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ട് വലിയ ഗുണങ്ങൾ കണ്ടുവരാറുണ്ട്. പ്രൊസ്ട്രേറ്റ് ഗ്രന്ഥിയിലെ അർബുദത്തിന് വൃഷണങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതും സ്ത്രൈണ ഹോർമോണുകൾ (female hormones) കുത്തിവയ്ക്കുന്നതും ഫലപ്രദമാണ്. അതുപോലെ സ്ത്രീകൾക്കു സ്തനത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അർബുദത്തെ അണ്ഡാശയങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തും പുരുഷഹോർമോണുകൾ കുത്തിവച്ചും ചികിത്സിക്കാം. അർബുദത്തിന് ഹോർമോൺ ചികിത്സ പ്രാവർത്തികമാക്കിയതിനാണ് 1966-ൽ ചാൾസ് ഹിഗ്ഗിൻസ് എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന് നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചത്.
വികിരണനം, ഔഷധപ്രയോഗം എന്നിവയെ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്കു ചികിത്സാമുറകളായി സ്വീകരിക്കുന്നതിനു പകരം രണ്ടും ഏകകാലത്തിൽ പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള സംയുക്തചികിത്സ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമാണെന്നു കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബോൺ മാരോ ട്രാൻപ്ലാന്റ്
ബോൺ മാരോ ട്രാൻസ്പ്ലാന്റ് അഥവാ മജ്ജമാറ്റി വയ്ക്കൽ പ്രധാനമായും രക്താർബുദം, ലിംഫോമാ മൾട്ടിപ്പിൾ മയലോമ എന്നീ ട്യൂമറുകളിൽ ഈ ചികിത്സ പ്രയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. വളരെ ചെലവേറിയതും ഗുരുതരമായ പാർശ്വഫലങ്ങളുള്ളതുമാണ് ഈ ചികിത്സാ രീതി. ശരീരത്തിലെ മുഴുവൻ മജ്ജ കോശങ്ങളെയും റേഡിയേഷൻ അല്ലെങ്കിൽ കീമോതെറാപ്പികൊണ്ട് നിർവീര്യമാക്കിയിട്ടു പുതിയ മജ്ജകോശങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
ജീൻ തെറാപ്പി
ഏറ്റവും പുതിയ സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച് കാൻസറിന്റെ ശരിയായ കാരണം മനുഷ്യകോശങ്ങളിലെ ജീനുകളിൽ ഉത്പരിവർത്തനം (mutation) കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ചില വ്യതിയാനങ്ങളാണ്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ജീനുകളെ ചികിത്സിക്കുന്ന അതിസൂക്ഷ്മമായ ചികിത്സ അമേരിക്ക, ഫ്രാൻസ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലെ രോഗികളിൽ പരീക്ഷിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ആശാവഹമായ ഫലങ്ങളും കണ്ടുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഭാവിയിൽ ഈ ചികിത്സയായിരിക്കും കാൻസറിന് ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായിരിക്കുക.
അർബുദരോഗ നിർണയവും നാനോടെക്നോളജിയും
അർബുദരോഗ നിർണയവും ചികിത്സയും സങ്കീർണമാക്കുന്ന ഘടകങ്ങളിൽ പ്രധാനമായൊരു പ്രശ്നം ജൈവകോശങ്ങളിലെ തന്മാത്രാതലങ്ങളിൽ രോഗബാധയുടെ പ്രാഥമിക സൂക്ഷ്മ ചിഹ്നങ്ങൾ രൂപപ്പെടുമ്പോൾത്തന്നെ അവ കണ്ടെത്തുവാൻ നിലവിലുള്ള സംവിധാനങ്ങളുടെ കഴിവില്ലായ്മയാണ്. രോഗബാധിതകോശങ്ങളും കലകളും കണ്ടെത്തിയാൽ തന്നെ അവയെ കൃത്യമായി നശിപ്പിക്കുന്നതിനും മറ്റു ശരീരകോശങ്ങളെയും വ്യവസ്ഥകളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുമുള്ള സാങ്കേതിക സംവിധാനത്തിന്റെ അപര്യാപ്തതയാണ് മറ്റൊന്ന്. ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങളിലും നാനോ ടെക്നോളജി ഫലപ്രദമായ ഒരുത്തരമാകുകയാണ്. നാനോ കണികകൾക്ക് രക്തധമനികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് രോഗബാധിതകോശങ്ങളെ കണ്ടെത്തുവാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. ഈ പ്രക്രിയയാണ് നാനോ ഇമേജിങ്.
അർബുദ ചികിത്സയുടെ രീതി ശാസ്ത്രത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കാൻ നാനോ ടെക്നോളജിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്. മരുന്നുകൾ നിർദിഷ്ട ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ കൃത്യതയോടെ നിക്ഷേപിക്കുവാനുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യയാണ് (targetted drug delivery) ഈ മേഖലയിലെ ഒരു മഹാനേട്ടം. നാനോ ബയോചിപ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അതിവേഗത്തിൽ മാംസ്യഘടനാവിശകലനത്തിനുള്ള ഒരു സാങ്കേതികവിദ്യയും അർബുദനിർണയമേഖലയിൽ വികസിപ്പിച്ചു വരുന്നുണ്ട്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ചികിത്സാരീതികൾ വർഗ്ഗം:അർബുദങ്ങൾ
സവേന
thumb|300px|[[താൻസാനിയയിലെ ഒരു സാവന്ന.]] മരങ്ങൾ നിബിഡമല്ലാത്തതും ഇടക്ക് ധാരാളം പുല്ലുകൾ നിറഞ്ഞതുമായ വനമേഖലകളെ സവേന (സാവന്ന) എന്നു പറയുന്നു. ‍മരങ്ങൾ വളരെ അകലത്തിൽ മാത്രം വളരുന്ന ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ ചെറിയ സസ്യങ്ങൾക്കും ധാരാളം സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കുന്നു, പ്രധാനമായും നിരപ്പാർന്ന ഭൂപ്രകൃതിയുള്ള ഉഷ്ണമേഖലകളാണിവ. നിബിഡവനങ്ങൾക്കും മരുപ്രദേശങ്ങൾക്കും ഇടയിലുള്ള പ്രദേശമായാണ് സവേനകൾ കൂടുതലായും ഉള്ളത്. നിശ്ചിതമായ വർഷകാലവും മഴയില്ലാത്ത സമയത്തെ ജലദൗർലഭ്യതയും സവേനകളുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. അനിയന്ത്രിതമായ കാലിമേയ്ക്കലും അതിനെ തുടർന്നുള്ള മണ്ണൊലിപ്പുമാണ് ഇവ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി.
ഉത്പത്തി
സവേനകൾ ഉണ്ടാവുന്നത് പ്രധാനമായും തദ്ദേശത്തെ കാലാവഥ മൂലമാണ്,വർഷത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് മഴ ലഭിക്കാത്തതിനാൽ ഇവിടെ ഇടതൂർന്നു വളരുന്ന വൻവൃക്ഷങ്ങൾക്ക് വളരാൻ സാധിക്കാതെ വരുന്നു എന്നാൽ ഒട്ടും മഴലഭിക്കാത്ത പ്രദേശമല്ലാത്തിനാൽ ഇവിടം ഒരു മരുഭൂമി ആയി മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ പൊട്ടിമുളക്കുകയും വളരെക്കുറഞ്ഞ കാലഘട്ടത്തിനുള്ളിൽ പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തി വിത്തുത്പാദനത്തിന് ശേഷം ഉണങ്ങിപ്പൊകുന്ന തൃണവർഗ്ഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട സസ്യങ്ങൾക്ക് വളരാൻ അനുയോജ്യമാണ്. അധികം ജലം ആവശ്യമില്ലാത്തതും നീണ്ട വേനൽക്കാലത്തെ അതിജീവിക്കാൻ സാധ്യമായതുമായ കുറ്റിച്ചെടികളും ഇവിടെ വളരുന്നു. മണ്ണിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾ, കൃഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള പ്രവൃത്തികൾ, കാട്ടുതീയിൽ വനം പൂർണ്ണമായി നശിക്കുക മുതലായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും സാവന്നകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
സസ്യജാലങ്ങൾ
സവേനയിൽ പ്രധാനമായും കാണപ്പെടുന്നത് തൃണവർഗ്ഗത്തിൽപെട്ട സസ്യങ്ങളാണ് ഇവ ഭൂമിക്കു മുകളിൽ ഇടതൂർന്നു വളരുന്നു. മറ്റു സസ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും കാണപ്പെടുന്നത് 20 മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന അക്കേഷ്യ ആണ്. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ ചെറിയ കുളങ്ങളുടേയും അരുവികളുടേയും തീരത്താണ് സാധാരണ കുറ്റിച്ചെടികളും ചെറുമരങ്ങളും വളരുന്നത്. ബാവോബാബ്, ബർമുഡ പുല്ല്, കാൻഡലബ്ര, ആനപ്പുല്ല്, യൂക്കാലിപ്സ്,ജക്കാൾബറി, ജാറാ, കാൻ‌ഗരൂ പൗ, മാങ്കെട്ടി മുതലായവയും കണ്ട് വരുന്നു.
കാലാവസ്ഥ
സവേനകളുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത വളരെ നീണ്ട വേനൽക്കാലവും ധാരാളം മഴ ലഭിക്കുന്നതും എന്നാൽ താരതമ്യേന ദൈർഘ്യം കുറഞ്ഞ മഴക്കാലവുമാണ്. മഴയുള്ള മാസങ്ങളിൽ മാത്രമേ ഇവിടെ യഥേഷ്ടം ജലം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. വേനൽക്കാലമാവുന്നതോടെ ഭൂരിഭാഗം സസ്യങ്ങളും ഉണങ്ങിക്കരിഞ്ഞു പോകുകയും നദികളും മറ്റ് ജലാശയങ്ങളും വറ്റിവരളുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇവിടുത്തെ അന്തേവാസികളായ മൃഗങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്ന് ദേശാടനം നടത്താറുണ്ട്. ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശമായതിനാൽ ഇവിടുത്തെ താപനിലയിൽ കാര്യമായ വ്യതിയാനം അനുഭവപ്പെടാറില്ല, വൻ‌തോതിലുള്ള കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രതിഭാസങ്ങൾ ഉണ്ടാവാത്ത വർഷങ്ങളിൽ താപനില 20 മുതൽ 30 ഡിഗ്രീ സെൽഷ്യസിനുള്ളിലായിരിക്കും. സാധാരണ വർഷങ്ങളിൽ മഴകാലത്ത് 100 മുതൽ 150 സെന്റീമീറ്റർ മഴ ലഭിക്കാറുണ്ട്. വേനൽമഴ ഇവിടെ വളരെ അപൂർ‌വ്വമാണ്.
നേരിടുന്ന ഭീഷണികൾ
സവേന ഒരു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആവാസവ്യവസ്ഥ ആണ് ഒട്ടനവധി വലിയ ജീവികളുടെ വാസസ്ഥലം ആയ ഇവിടം സരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട പ്രദേശമാകുന്നു.
പ്രധാന സാവന്നകൾ
മസായിമാര (ആഫ്രിക്ക)
കൂട്ടാല
കേരളത്തിലെ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ മുടിക്കൊടിനടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലമാണ് കൂട്ടാല. ഇത് തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിനു 15 കി.മീ. അകലെയായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ആൽ മരങ്ങൾ ധാരാളം ഇടതിങ്ങി വളർന്നിരുന്ന സ്ഥലമായതുകൊണ്ടാവാം കൂട്ടാല എന്നു പേർ വന്നത്.
ആരാധനാലയങ്ങൾ
അതി പുരാതനവും ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ രൂപഭംഗിയോടു കൂടിയ ദൈവ ചൈതന്യമായി സർവ ഐശ്വര്യങ്ങളും ഭക്തർക്ക് നൽകി നില കൊള്ളുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് കൂട്ടല ശ്രീ മഹാവിഷ്ണു ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ അതി പുരാതനമായി അനുഷ്ടിച്ചു വരുന്ന ഒരു പ്രദാന ചടങ്ങാണ് നെട്ടിശ്ശേരി ശാസ്താവിന്റെ മാതൃപുത്ര് സംഗമം. ഈ ചടങ്ങ് ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്നുവരുന്നത് നെട്ടിശ്ശേരി ശാസ്താവ് ദേവസംഗമമായ ആറാട്ടുപുഴ തേവരുടെ ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുത്തു മൂന്നാം ദിവസം കൂട്ടല ശ്രീ മഹാവിഷു ഭഗവാന്റെ ദർശനത്തിനായി എത്തുമ്പോഴാണ്.
വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ ഗ്രാമങ്ങൾ
ഗായത്രീ ദേവി
ഗായത്രി ( സംസ്‌കൃതം : गायत्री, IAST : gāyatrī) എന്നത് വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സ്‌തുതി ഗീതമായ ഗായത്രി മന്ത്രത്തിന്റെ മൂർത്തീകരണം ആണ്. സാവിത്രി, വേദമാത (വേദങ്ങളുടെ മാതാവ്) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഗായത്രി പലപ്പോഴും വേദങ്ങളിലെ സൗരദേവതയായ സാവിതാവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അഞ്ച് തലകളും പത്ത് കൈകളുമുള്ള സദാശിവന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന രൂപത്തിൽ ഗായത്രിയെ ശിവന്റെ ഭാര്യയായി ശൈവ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ കണക്കാക്കുന്നു. സ്കന്ദപുരാണമനുസരിച്ച് ഗായത്രി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാര്യയുടെ പേരാണ്.
വികസനം
24 സിലബലുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഋഗ്വേദത്തിന്റെ ഒരു കാവ്യത്തിൽ തുടക്കത്തിൽ ഉപയോഗിച്ച പേരാണ് ഗായത്രി. പ്രത്യേകിച്ചും, ഗായത്രി മന്ത്രത്തെയും ഗായത്രി ദേവിയെയും ആ മന്ത്രം വ്യക്തിപരമായി പരാമർശിക്കുന്നു. ത്രിരൂപത്തിൽ രചിച്ച ഗായത്രി മന്ത്രം ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമാണ്. മിക്ക പണ്ഡിതന്മാരും ഗായത്രിയെ ഗായത്രത്തിന്റെ സ്ത്രീലിംഗരൂപമായി തിരിച്ചറിയുന്നു, വേദത്തിലെ സവിതാവിന്റെ (സൂര്യദേവൻ) മറ്റൊരു പേര് സാവിത്രിയുടെയും സാവിത്രന്റെയും പര്യായങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മന്ത്രത്തിന്റെ പരിവർത്തന കാലഘട്ടം വ്യക്തിത്വമായി മാറിയത് ഇപ്പോഴും അജ്ഞാതമാണ്.
ശൈവ ഗായത്രി
ലഘുചിത്രം|202x202ബിന്ദു| മതാധിപർ പ്രകാരം സൈദ്ധാന്തിക വീക്ഷണം, ഗായത്രി എന്നത് അധവ [[സദാശിവൻ|സദാശിവ വിശേഷണവും ആണ്   .  ]] ശിവസൂര്യ എന്ന സൂര്യന്റെ രൂപത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന ശാശ്വത ആനന്ദകരമായ പരാശിവന്റെ ഭാര്യയായി ഗായത്രിയെ ശൈവമതം കാണുന്നു. ശിവൻ സർവ ശക്തനായ സർവ ആണ് സദസിവ പേരുള്ള ഭാർ‌ഗ ആണ്. സദാശിവന്റെ ഭാര്യയായ മനോൻ‌മണി, ഭർത്താവ് ഭാർ‌ഗയുടെ ശക്തി കൈവശമുള്ള ഗായത്രിയുടെ മന്ത്രരൂപമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. അഞ്ച് തലകളും പത്ത് ആയുധങ്ങളുമുള്ള ഗായത്രിയുടെ ജനപ്രിയ രൂപം തുടക്കത്തിൽ പത്താം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ഉത്തരേന്ത്യയിലെ മനോൻമണിയുടെ ശൈവൻ പ്രതിരൂപങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തി. ഗായത്രിയെക്കുറിച്ചുള്ള ശൈവ വീക്ഷണം, ഗായത്രി ഭക്തിയുടെ വേദ സമ്പ്രദായവും ശക്തിയുടെ പ്രകടനമായി അതിന്റെ ശൈവ ഉൾപ്പെടുത്തലും ചേർന്ന ഒരു പിൽക്കാല സംഭവവികാസമായി കാണുന്നു. പിൽക്കാല പുരാണങ്ങളിൽ വിശദീകരിച്ച ഗായത്രിയുടെ ഭയാനകമായ വശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇതായിരിക്കാം. ആദി പരാശക്തി വേത്രരാക്ഷസനെ കൊന്നതായി അറിയപ്പെടുന്നു.
പുരാണ ഗായത്രി
ചില പുരാണങ്ങളിൽ ഗായത്രി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാര്യ സരസ്വതിയുടെ മറ്റ് പേരുകളാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. മത്സ്യപുരാണത്തിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ബ്രഹ്മാവ് സ്വന്തം കുറ്റമറ്റ പദാർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയെ രൂപപ്പെടുത്തി, സരസ്വതി, സാവിത്രി, ഗായത്രി എന്നീ പേരുകളിൽ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. കുർമപുരാണത്തിൽ, ഗായത്രി ദേവിയെ ഗായത്രി ദേവി അനുഗ്രഹിക്കുകയും ജീവിതത്തിൽ നേരിട്ട തടസ്സങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു. ഗായത്രി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാര്യയാണെന്നും അവളെ സരസ്വതിയുടെ ഒരു രൂപമാക്കി മാറ്റുന്നുവെന്നും സ്കന്ദ പുരാണം പറയുന്നു
ഗായത്രി സാരവതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനാണെന്നും ബ്രഹ്മാവിനെ വിവാഹം കഴിച്ചതായും കുറച്ച് പുരാണഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു. അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആദ്യ ഭാര്യ സാവിത്രിയും ഗായത്രി രണ്ടാമതുമാണ്. ഗായത്രി ബ്രഹ്മാവുമായുള്ള കല്യാണം അറിഞ്ഞ സാവിത്രി ദേഷ്യപ്പെടുകയും സംഭവത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ ദേവീദേവന്മാരെയും ശപിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നാണ് കഥ. എന്നിരുന്നാലും, പദ്മ പുരാണം അതേ കഥയെ ചെറിയ പരിഷ്കരണങ്ങളോടെ വിവരിക്കുന്നു. സാവിത്രിയെ ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ലക്ഷ്മി എന്നിവർ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം ഗായത്രിയെ സഹോദരിയായി സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഒരു രാക്ഷസനെ കൊല്ലാൻ പോലും കഴിവുള്ള ഒരു ദേവതയായി ഗായത്രി വികസിച്ചു. വരാഹ പുരാണ പ്രകാരം  ദേവി ഗായത്രി  വെത്രാസുരൻ എന്ന  ഭൂതത്തെ (വൃത്രനു വേത്രാവതി നദിയിൽനവമി ദിനത്തിൽ ജനിച്ചത്) വധിക്കുന്നു. മഹാഭാരതത്തിലും ഈ കഥാ സൂചനയുണ്ട്
ചിത്രീകരണം
ഇടത്ത്‌|ലഘുചിത്രം|180x180ബിന്ദു| ഗായത്രി ദേവിയുടെ ആധുനിക ചിത്രീകരണം ഗായത്രിയുടെ വെങ്കല ചിത്രങ്ങൾ ഹിമാചൽ പ്രദേശിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, അവിടെ സദാശിവയുടെ ഭാര്യയായി ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടു. ഈ രൂപങ്ങളിൽ ചിലത് പ്രകൃതിയിൽ ഭയങ്കരമാണ്. ഗായത്രിയുടെ വെങ്കല ചിത്രങ്ങളിലൊന്ന് പത്താം നൂറ്റാണ്ടു മുതലുള്ളതാണ്. ചമ്പ മേഖലയിൽ നിന്നാണ് സിഇ ലഭിച്ചത്, ഇപ്പോൾ ദില്ലി മ്യൂസിയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അഞ്ച് മുഖങ്ങളും പത്ത് കൈകളും പിടിച്ച്, വാൾ, താമര, ത്രിശൂലം, ഡിസ്ക്, തലയോട്ടി, ഇടത്, ആട് എന്നിവയിൽ വരദ, ശബ്‌ദം, ഒരു കൈയെഴുത്തുപ്രതി, അംബ്രോസിയയുടെ ഭരണി, വലത് വലയിൽ. നന്ദി പർവതത്തിലാണ് അവർ താമസിക്കുന്നത്. ആധുനിക ചിത്രീകരണങ്ങൾ‌ സ്വാൻ‌ അവളുടെ പർ‌വ്വതമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ശൈവ മനോൻമണി ഗായത്രിയുടെ പഴയ പ്രതിരൂപം പിന്നീട് ബ്രാഹ്മണിക ഗായത്രിയുടേതുപോലെയാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുകയും ഗായത്രിയുടെ മികച്ച ചിത്രങ്ങൾ പൊ.യു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിൽ മൂന്നാം കണ്ണ്, ചന്ദ്രക്കല, അഞ്ച് തലകൾ എന്നിവ സദാശിവയെപ്പോലെ അഞ്ച് വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശൈവ സ്വാധീനമുള്ള ഗായത്രിയുടെ ( പാർവതി ) അറിയപ്പെടുന്ന രൂപം അഞ്ച് തലകളുള്ളതായി കാണപ്പെടും (മുക്ത, വിദ്രുമ, ഹേമ, നീല, ധവാല) പത്ത് കണ്ണുകളുള്ള എട്ട് ദിശകളിലേക്കും ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും, വിവിധതരം കൈകളുള്ള പത്ത് ആയുധങ്ങളും ശിവൻ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ് എന്നിവരുടെ ആയുധങ്ങൾ. അടുത്തിടെയുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രീകരണത്തോടൊപ്പം ഒരു വെളുത്ത സ്വാൻ ഒരു കൈയിൽ അറിവിനെ ചിത്രീകരിക്കാൻ ഒരു പുസ്തകം കൈവശം വച്ചിട്ടുണ്ട്, മറുവശത്ത് ഒരു ചികിത്സാരീതിയെ വിദ്യാഭ്യാസ ദേവതയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ട്രിദേവിനെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്ന ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന നാല് സായുധരായ ഹൻസയിൽ അവളെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. വേദങ്ങളിൽ എന്ന ഭ്രമ, ഡിസ്കസ് എന്ന വിഷ്ണു ആൻഡ് ത്രിശൂലത്തിന്റെ എന്ന ശിവ ആൻഡ് വര്ദ് മുദ്ര. ഭയാനകമായ മൂന്ന് മുഖങ്ങളുള്ള ചിത്രീകരണവും അവൾക്കുണ്ട്; രണ്ട് മുഖങ്ങൾ കാളി ദേവിയുടെയും ഒരു ക്ലാം ഒന്ന് പോലെയും മഹാകാളി ദേവിയെപ്പോലുള്ള ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ ൽ മൌണ്ട് കാണിച്ചിരിക്കുന്നു ലോട്ടസ് നമസ്കരിക്കും അമ്പടയാളം, മുടിങ്കോൽകൊണ്ടു അഭയ് മുദ്ര ഇടതുവശത്ത്,, ശംഖ് അതേസമയം വലതുഭാഗത്തുള്ള ലോട്ടസ്, കുരുക്കിന്റെ, ത്രിശൂലങ്ങൾ, അരിവാൾ ആൻഡ് വര്ദ് മുദ്ര കൈവശമുള്ള ഡിസ്കസ്.
മാ ഗായത്രിയുടെ 24 രൂപങ്ങൾ
ശ്രീമദ് ദേവി ഭഗവത് പുരാണ ദേവതയായ ഗായത്രി ആത്യന്തിക യാഥാർത്ഥ്യമാണെന്നും ഗായത്രി മന്ത്രത്തിലെ ഓരോ സിലബസിനും 24 രൂപങ്ങളിൽ ഒരു രൂപമുണ്ടെന്നും  :
1 ആദിശക്തി : നാം സ്വയം ഒരു ഭാഗമാകുന്ന സൃഷ്ടിയുടെ സന്തോഷത്തിൽ ഏർപ്പെടാനുള്ള പരമമായ ( ബ്രാഹ്മണന്റെ ) ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നാണ് പ്രകടമായ പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടാകുന്നത്. കേവലമായ ആ ആഗ്രഹത്തിന്റെ ശക്തി ഗായത്രി (അദ്യശക്തി അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മി-ശക്തി) ആണ്. പ്രകടമായ പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിയുടെ മറ്റെല്ലാ ശക്തികളും അവയുടെ നിലനിൽപ്പിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു, അവയുടെ ഉത്പാദനം, വികസനം, പരിവർത്തനം എന്നിവയാണ് ഇവയുടെ സവിശേഷതകൾ, അതാണ് ദിവ്യമാതാവ് ആദ്യ-ശക്തി ഗായത്രി.
2. ബ്രഹ്മി അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണി : ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, ശിവ : സൃഷ്ടി, വികസനം, പരിവർത്തനം. സൃഷ്ടിയിലോ ഉൽപാദനത്തിലോ ഉത്സാഹം ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളതും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമാണ്, കാരണം മറ്റുള്ളവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി സംഭാവന ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവരുടെ നന്ദിയുടെ ലക്ഷ്യമായിത്തീരുന്നു. ശക്തി ബ്രഹ്മാവ് പ്രപഞ്ചം ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ പ്രാപ്തനാകുന്ന അമ്മ ബ്രാഹ്മിയുടെ പ്രധാന ഗുണവിശേഷങ്ങൾ ഇവയാണ്.
3. വൈഷ്ണവി : വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയാണ് വൈഷ്ണവി. അവൾ പരിപാലകൻ, ഡവലപ്പർ, സംഘാടകർ. മറ്റൊരു പേരിൽ അവൾ ലക്ഷ്മി അല്ലെങ്കിൽ സമൃദ്ധിയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ദാതാവ് കൂടിയാണ്. അമ്മ വൈഷ്ണവിയാണ് നന്മ നിലനിർത്തുന്നത്.
4. ശംഭവി അല്ലെങ്കിൽ മഹേശ്വരി മാട്രിക്ക : ശുഭ പരിവർത്തനം, ഉൽ‌പാദനപരമായ മാറ്റം, ഗുണപരമായ പുനർ‌നിർമ്മാണം എന്നിവയുടെ ദിവ്യത്വമാണ് അമ്മ ശംഭവി. മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ അവൾ ശിവന്റെ ശക്തിയാണ്.
5. വെദമത: ഈ ഫോമിൽ ഗായത്രി വേദങ്ങളെ അമ്മ, 'ഓം ഭുര്ഭുവസ്വഹ്' നിന്ന് പിറന്ന തെളിവുകൾ മുറയ്ക്ക് ആണ് ഋഗ്വേദം ; 'തത്സവിതുർ‌വരേന്യം' എന്നതിൽ നിന്ന് നിഗൂ knowledge മായ അറിവിന്റെ തത്ത്വങ്ങൾ യജുർ‌വേദത്തിൽ വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു; സമാവേദത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് 'ഭാർഗോദേവസ്യ ദിമാഹി'യിൽ നിന്ന് വന്നു; 'ധിയോ യോനാ പ്രാചോദയത്ത്' മുതൽ പ്രപഞ്ച, ദിവ്യശക്തിയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ അതർ-വേവേദമായി രൂപപ്പെടുത്തി. ഇക്കാരണത്താൽ ഗായത്രിയെ വേദമതങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വേദങ്ങളുടെ മാതാവ് എന്ന് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.
6. ദേവമാത: ഗായത്രി ആകാശഗോളമാണ്, അതായത്, ദൈവികതയുടെ അല്ലെങ്കിൽ ദിവ്യജീവികളുടെ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ. ദൈവികതയുടെ അല്ലെങ്കിൽ ദിവ്യജീവികളുടെ ഏറ്റവും മികച്ചത്. മാന്യരും ജീവകാരുണ്യരുമായതിനാൽ ദിവ്യജീവികൾ ദൈവികരാണ്. ഗായത്രിയെ ദേവമാതയായി ആരാധിക്കുന്നത് ദാനധർമ്മം, സമത്വം, ശരിയായ പെരുമാറ്റം എന്നിവയുടെ ഗുണങ്ങൾ നമ്മിൽ പകർന്നുകൊണ്ട് ദിവ്യത്വത്തിന്റെ തലത്തിലേക്ക് നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
7. വിശ്വമാത: ഗായത്രി സാർവത്രിക മാതാവാണ്. ഐക്യത്തിന്റെ ആത്മാവിനാൽ അവൾ പ്രപഞ്ചത്തെ നിലനിർത്തുകയും ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിശ്വമാതാ മനുഷ്യൻ അവളുടെ കൃപയാൽ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും ബഹുമാനം നേടുകയും സാമൂഹിക ഐക്യത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും ഉപകരണമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
8. മന്ദാകിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗംഗ  : സൂക്ഷ്മവും അദൃശ്യവുമായ ഗായത്രിയുടെ ദൃശ്യപ്രതിനിധിയായി പവിത്രമായ ഗംഗയെ കാഴ്ചക്കാർ കാണുന്നു. ഗംഗയ്ക്ക് ഭ ly മിക പാപങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിയും, ഗായത്രി കർമ്മത്തിന്റെ അടിമത്തം വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുന്നു. ഇക്കാരണത്താൽ ഗംഗയും ഗായത്രിയും ഒരുപോലെ ശുഭസൂചകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗായത്രിയുടെ ഭ ly മിക പ്രതിനിധിയെന്ന നിലയിൽ ഗംഗയെ മന്ദാകിനി (ശാന്തമായി ഒഴുകുന്നവൻ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
9. അജപ: ഗായത്രിയിലെ സാധനയിൽ ഭക്തന് ദൈവവുമായി സ്വയം സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്ന ഒരു കൃപ അവസ്ഥയിലെത്തുന്നു. ഈ ദിവ്യ ഐക്യത്തെ അജപ (പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് മുകളിൽ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഒരാളുടെ ആത്മാവിനെ ഈ അവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഗായത്രിയുടെ ശക്തിയായതിനാൽ അവൾക്ക് അജപ എന്നും പേരിട്ടു.