കുഞ്ഞൻ_വെളുമ്പൻ
മദ്ധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ –ഇന്നത്തെ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ കായംകുളത്തിനടുത്തുള്ള പുതുപ്പള്ളിയിൽ, ചങ്കാഴിത്തറ വീട്ടിൽ കുഞ്ഞൻ -തേവി ദമ്പതിമാരുടെ അഞ്ചു മക്കളിൽ ഏറ്റവും ഇളയതായി 1903 ജനുവരി 15 ന് കുഞ്ഞൻ വെളുമ്പൻ ജനിച്ചു. സാമൂഹികവും ,സാമ്പത്തികവും, വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ അസമത്വം നിലനിന്നിരുന്ന പിന്നോക്ക സമൂഹങ്ങളിൽപ്പെട്ടവർക്ക് നിഷിദ്ധമായിരുന്ന വിദ്യാഭ്യാസം തന്റെ മകന് നൽകണെമെന്ന അതിയായ മോഹം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് കുഞ്ഞനുണ്ടായി. ധനസ്ഥിതിയും മനഃസ്ഥിതിയുമൊ രുപോലെയുള്ള കുലീനരായ പഴയതറവാട്ടുകാർ പണ്ഢിതവര്യൻമാരെ വീട്ടിൽ വരുത്തി കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിന് ശ്രമിച്ചിരുന്നു.സാമ്പത്തിക ഗരിമകൊണ്ടും സാംസ്കാരികമേൻമയുള്ള വ്യക്തികളുടെ ജൻമം കൊണ്ടും അനുഗ്രഹീതമായിരുന്ന ഘട്ടത്തിൽ സാമൂഹനൻമയെ ലാക്കാക്കികൊണ്ട് വിദ്യനിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നവർക്ക് വിദ്യപ്രധാനം ചെയ്യുന്നതിനായി വാരണപ്പള്ളി കുടുംബം കുമ്മമ്പള്ളി രാമൻപിള്ള ആശാനെ കണ്ടെത്തി. അങ്ങനെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ “ചേവണ്ണൂർ കളരി” പ്രവർത്തന മാരംഭിച്ചു. ഗുരുകുല സമ്പ്രദായത്തിൽ ശ്രീ നാരായണഗുരുദേവൻ ഇവിടെ പഠനത്തിനെത്തി. നിത്യവും ആദ്ധ്യാത്മിക സംസ്കാരം ഉണർത്തുന്ന ചടങ്ങുകളോടൊപ്പം സാഹിത്യസദസ്സ് മുതലായവയും അവിടെ നടത്തിവന്നിരുന്നു. സമീപവാസി ആയിരുന്ന ശ്രീ.കുഞ്ഞൻ വെളുമ്പന് ഈ പാഠശാലയിൽ പഠിക്കാൻ ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചു.അങ്ങനെ സംസ്കൃതവിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി.പഠനത്തിൽ അതിമിടുക്കനായ തന്റെ മകനെ കുഞ്ഞൻ തുടർന്ന് പഠിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.ആ പ്രദേശത്ത് ശങ്കരസുബ്ബയ്യർ ദിവാൻജിയുടെ ഭരണകാലത്ത് 1895ൽ അവർണർക്ക് അവരാവശ്യപ്പെട്ടാൽ പള്ളിക്കൂടങ്ങൾ അനുവദിച്ചു കൊടുക്കാ മെന്നുള്ള തീരുമാനമനുസരിച്ചു വാരണപ്പള്ളിയിലെയൊരു പണിക്കന് ലഭിച്ച പ്രൈമറി സ്കൂളിൽ വിദ്യാ ഭ്യാസം തുടർന്നു. ഗവൺമെന്റ് യൂ.പി.സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശേഷം മകനെ ഇംഗ്ളീഷ് സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും അയച്ചു. സ്വന്തമായി ഭൂമിയും, പ്രൌഢമായ വീടും ഉണ്ടായതിനാൽ തന്നെ ജാതി കുശുമ്പൻമാർ വിരളി പൂണ്ടിരുന്ന സന്ദർഭത്തിൽ മകനെ ഇംഗ്ളീഷ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനയച്ചതു കൂടി ആയപ്പോൾ സമനില തെറ്റിയ ജാതി ഭ്രാന്തൻമാർ ഏർപ്പെടുത്തിയ ചില തെമ്മാടികൾ വെളുത്തമുണ്ടും , ജൂബയും ,ഗാന്ധി തൊപ്പിയും ധരിച്ചു സ്കൂളിലേക്കു പോയ കുട്ടിയെ പിടിച്ചുനിർത്തി. തലയിലൂടെ ചാണകവെള്ളം തൂകി. ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, ചീത്ത വിളിച്ചു.എങ്കിലും ഈ നീച പ്രവർത്തിയിൽ കുഞ്ഞനും മകനും തളർ ന്നില്ല.ബ്രഹ്മവിദ്യാഭൂഷൻ പി.കെ. പണിക്കർ ആ സംഭവത്തിന് സാക്ഷിയായി.അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് വെച്ച് പ്രതിഷേധയോഗനോട്ടീസ് അടിച്ചു പ്രചരിപ്പിച്ചു.വൈകിട്ട് തോട്ടത്തിൽ പള്ളിക്കുടത്തിൽ പ്രതിഷേധയോഗം ചേർന്നു.എല്ലാ വിഭാഗത്തിലും പെട്ടവർ ആ പ്രതിഷേധയോഗത്തിൽ ചേർന്നു.എല്ലാ വിഭാഗത്തിലും പെട്ടവർ ആ പ്രതിഷേധയോഗത്തിൽ ശക്തിയായി പ്രതികരിച്ചു എന്നതും ചരിത്ര വസ്തുത. ശ്രീ.വെളുമ്പൻ ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പൂർവാധികം ഭംഗിയായി പഠനം നടത്തി .ടി.കെ.മാധവൻ,പി.കെ.കുഞ്ഞുസാഹിബ്,കേശവദേവ്, എന്നീ പ്രഗത്ഭനമതികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലീകരും സതീർത്ഥ്യരും ആയിരുന്നു.1910 മാർച്ച് 1 തീയതി തിരുവിതാംകൂർ ദിവാൻ രാജഗോപാലാചാരി കീഴ്ജാതി കുട്ടികൾക്ക് സർക്കാർ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്നതിനുള്ള ഉത്തരവിട്ടു.അങ്ങനെ കായംകുളം ഇംഗ്ളീഷ് സ്കൂളിൽ ഫൈനൽ പാസായ വെളുമ്പൻ തന്റെ വിദ്യാ ഭ്യാസകാലത്തുണ്ടായ മനസ്സിലെ മുറിവ് സ്വസമുദായത്തിലോരാളും അനുഭവിക്കാനിട വരരുതെന്നു ദൃഢപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.സ്വസമൂഹത്തിന്റെ കൊടുയാതനകൾക്ക് അറുതി വരുത്താനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നീടുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ.സമുദായത്തെ ബോധവൽക്കരിക്കാനും സംഘടിപ്പിക്കാനും സ്വയം അർപ്പിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം പിന്നീട് ആ ശ്രമങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു. 150കരയോഗങ്ങൾ കാർത്തികപ്പള്ളി,മാവേലിക്കര,കരുനാഗപ്പള്ളി, ,തിരുവല്ല,പത്തനംതിട്ട, കുന്നത്തൂർ,പത്തനാപുരം, കൊട്ടാരക്കര, കൊല്ലം,തിരുവനന്തപുരം എന്നീ 10 താലൂക്കുകളിലായി സബ് രജിസ്ട്രാർ കച്ചേരി വഴി രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമങ്ങളായിരുന്നു പിന്നീട്.നീയമാവലി എഴുതിയുണ്ടാക്കി ഈ കരയോഗങ്ങളെ കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ച് ‘അഖില തിരുവിതാംകൂർ തണ്ടാർ മഹാജന സഭ’ 1924 ൽ കുഞ്ഞൻ വെളുമ്പൻ സെക്രട്ടറിയായി പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു.ഈ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് പോയി അവർ ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തുന്ന സമയങ്ങളിൽ സംസാരിച്ചും ഉപദേശിച്ചും സംഘടനയുടെ ആവശ്യം ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി കൊണ്ടു അവരെ ഉദ്ബുദ്ധരാക്കാൻ നടത്തിയ ത്യാഗപൂണ്ണമായ ശ്രമങ്ങൾ പുതുതലമുറയ്ക്ക് പ്രചോദനമാകണം.ദീർഘദൂരം നടന്നും അങ്ങിങ്ങായി കിടക്കുന്ന വീടുകളിൽ എത്തി അവരെ  ആത്മീയമായും  ഉന്നതിയിലേക്ക് നയിക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ കാലാതിവർത്തിയായി നിലനിൽക്കുന്നു.ആ നിസ്വാർത്ഥ സേവ നങ്ങളെ , ത്യാഗത്തെ , യാതനയെ കാലം വേണ്ട വിധം  വിലയിരുത്തിയിട്ടുണ്ടോ എന്നതും ഈ അവസരത്തിൽ ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്. താനുൾപ്പെടുന്ന സമൂഹം അനുഭവിക്കുന്ന അസമത്വത്തിനെതിരെ  ആത്മരോഷത്തോടെ പൊരുതി ജയിക്കാനുറച്ച വെളുമ്പന്റെ ശബ്ദം ബഹുജനവേദികളിലാർത്തലച്ചു. അധികാരസോപാനങ്ങളിൽ ആ ശബ്ദമെത്തി. അടിമത്വവും ,അയിത്തവും ,അധമവാസനകളും നിറഞ്ഞ കാലഘട്ടം .ഏതാണ്ട് 100-110 വർഷം മുമ്പുള്ള നമ്മുടെ നാടിന്റെ ചിത്രം എത്ര കണ്ട് ഭയാനകമാണ് ഓർത്തു നോക്കിയാൽ പോലും. മാർട്ടിൻ ലൂതർ കിംഗ് സ്വപ്നം കാണുന്നതിനും വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ജീവിതത്തിന്റെ പുറമ്പോക്കിൽ നിന്ന് സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്യുന്ന ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ശ്രുതി ഭംഗങ്ങളും, ആരോഹണാവരോഹങ്ങളും ബോദ്ധ്യപ്പെട്ട ബാലനായ ശ്രീ. വെളുമ്പൻ ഏറെ ഏറ്റുമുട്ടലുകളിലൂടെ മാനസിക സംഘർഷങ്ങളിലൂടെ കടന്ന് തന്റെ സ്വപ്ന സാക്ഷാത്കാരത്തിനായി അക്ഷീണം യത്നിച്ചു.വെളുമ്പന്റെ പോരാട്ടങ്ങളുടെ ശതാബ്ദിക്കാലമാണിത്. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ആദ്യഘട്ടം നിരന്തരമായ കൃഷിപ്പണി ,തുശ്ചമായ വേതനം, അനാരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണക്രമം , സാമൂഹികാവസ്ഥ അതിലേറെ ദുഷ്കരം ഉയർന്ന ജാതിക്കാർ യാതൊരു ദാക്ഷണ്യവുമില്ലാതെ ക്രൂരമായി പെരുമാറിപ്പോന്ന കാലം, റവ.മറ്റീറിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ താണ ജാതിക്കാർക്ക് പൊതുവഴി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയാത്തകാലം. 96 അടിക്കപ്പുറം അകലത്തിൽ നിന്നു മാത്രമായി അവർ ബ്രാഹ്മണരെ അഭിമുഖീകരിച്ചിരുന്ന കാലം. ഏകദേശം അതിന് പകുതി ആയിരുന്നു ശൂദ്രരിൽ നിന്നുമുണ്ടായിരുന്ന അകലം. ആഭരണങ്ങൾ ധരിക്കുവാൻ അനുവാദമില്ല. സ്വന്തമായി ഭൂമി ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല.ദൃഢമായതും, ഓടുമേഞ്ഞതുമായ വീട് ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല. നഗ്നത മറയ്കാൻ മേൽ വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. പകരം എണ്ണമറ്റ മുത്തുമാലകളും, ശംഖുമാലകളും സ്ത്രീകൾ അണിഞ്ഞിരുന്നു.കുട ഉപയോഗിക്കാനോ,ചെരുപ്പ് ധരിക്കാനോ അനുവാദമില്ല. യഥാർത്ഥത്തിൽ നരകതുല്യമായ ജീവിതം. ലോഹപാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ അർഹതയി ല്ലായിരുന്നു. പുതുവസ്ത്രങ്ങളണിയുന്നതു നീയമലംഘനമായിരുന്നു. കീഴിജാതിക്കാരുടെ സാമീപ്യമേറ്റ സ്ഥലങ്ങൾ അശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കിയിരുന്ന കാലം.അത്തരം അധഃസ്ഥിത ജനതയുടെ എല്ലാ മാനുഷിക മൂല്യങ്ങളേയും നിഷേധിച്ചിരുന്ന കാലത്താണ് ശ്രീ.കുഞ്ഞൻ വെളുമ്പൻ സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചതെന്നോർക്കണം. സ്വസമു ദായാംഗങ്ങളെ ആധുനികരാഷ്ട്രത്തിന്റെ പൊതുധാരയിലേക്ക് ഉയർത്താൻ കഠിനമായ ശ്രമങ്ങൾ ത്യാഗപൂർണ്ണമായി അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടി വന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. നിശ്ചയദാഢ്യത്തോടെ, ആത്മാഭി മാനത്തോടെ ,അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന കാലത്തേക്ക് തന്റെ ജനതയെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ നടത്തിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ രോമാഞ്ചത്തോടെ മാത്രമേ ഓർക്കാൻ കഴിയൂ. ഉൽക്കടമായ അഭിനിവേശത്തോടെ നാടായ നാടൊക്കെ യാത്ര ചെയ്ത് ഇന്നത്തെ പോലെ വാഹനസൌകര്യം ഇല്ലാത്ത കാലം എത്തി പലപ്പോഴും കാൽനടയായി അവകാശപ്പോരാട്ടങ്ങൾക്കു ജനങ്ങളെ സജ്ജരാക്കി. സാംസ്കാരികതയുടേയും നാഗരികതയുടേയും അടിസ്ഥാനം മനുഷ്യന്റെ കായികാദ്ധ്വാനമാണ്. അതിനാൽത്തന്നെ ഭക്ഷണവും സമ്പത്തും ഉൽപാദിപ്പിച്ചിരുന്ന അധഃസ്ഥിതരാണ് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ആണിക്കല്ല് എന്നദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.നൂറ്റാണ്ടുകളായി മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ നിഷേധിച്ചിരുന്ന ഇക്കൂട്ടർ രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി അത്യദ്ധ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് തീരാദുഃഖങ്ങളിൽ ജീവിച്ചുമരിച്ചു. സംഘടിക്കാനും വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യാനും അവരെ ആഹ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് മഹാത്മാ കുഞ്ഞൻ വെളുമ്പൻ അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങിചെന്നു.അനിവാര്യമാണെന്ന ഉത്തമബോദ്ധ്യത്തോടെ വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളിലെ പ്രവേശനത്തിനായി അധികാരസ്ഥാനങ്ങളിൽ സമ്മർദ്ധം ചെലുത്തു കയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തശ്രമം. രാജ്യത്തിന്റെ സിവിൽ,ക്രിമിനൽ നീയമങ്ങളെ കുറിച്ചോ ചട്ടങ്ങളെ കുറിച്ചോ യാതൊന്നു മറിയാത്ത ഈ ജനവിഭാഗങ്ങളെ പലപ്പോഴും കോടതിയും പോലീസും ക്രൂരമായി ശിക്ഷിച്ചിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസം കേവലം അക്ഷരാഭ്യാസമല്ല – മറിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്ഥമേഖലകളിൽ നിന്നുള്ള ജ്ഞാനസമ്പാദനത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിന് ഉപകാരപ്രദമാംവണ്ണം സാമുദായാംഗങ്ങളെ പ്രാപ്തരാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം. നിസ്വാർത്ഥ സേവനത്തിലൂടെ നേതൃനിരയിലെത്തിയ ശ്രീ.കുഞ്ഞൻ വെളുമ്പൻ സാമൂഹ്യനേതാവും നവോത്ഥാന നായകനും മാത്രമായിരുന്നില്ല. ആചാര്യനും ഗുരുവും കൂടിയായിരുന്നു.ലഘുചിത്രം ഇന്നത്തെ പോലെ വാഹനസൌകര്യമൊന്നുമില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് വെള്ളമുണ്ടും, ജൂബ്ബയും കരയുള്ള ഉത്തരീയവും മെതിയടിയും ധരിച്ച് തണ്ടാൻ ഭവനങ്ങൾ തേടി നടന്നു. വിളിച്ചുകൂട്ടിയിരുത്തി ഈശ്വരപ്രാർത്ഥനയും സദാചാരപ്രസംഗങ്ങളും ,ഉദ്ബോധനവും നൽകി.സംഘടിച്ച ശക്തരാകാൻ പഠിപ്പിച്ചു.1930 ൽ ശ്രീമൂലം പ്രജാസഭാംഗമായിരുന്ന മഹാത്മാ കുഞ്ഞൻ വെളുമ്പൻ വില്ലേജ് സഭാംഗമെന്ന നിലയിൽ ഏതാണ്ട് 10 വർഷത്തോളം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.1943-ൽ കായംകുളം നഗരസഭാംഗം എന്നീ നിലയിലും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.പട്ടികവിഭാഗത്തി71-ാം ചരമ വാർഷികംലെ കുട്ടികൾക്ക് വിദ്യാഭ്യാസ സൌകര്യങ്ങൾ ,ഹോസ്റ്റൽ സൌകര്യങ്ങൾ, ഭൂമിക്കായുള്ള പോരാട്ടങ്ങൾ, സാമൂഹ്യ നീതിക്കായുള്ള നിലക്കാത്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവ ഏവർക്കും മാതൃകാപരമാണ്. 1950 ആഗസ്ത് 13 (1125 കർക്കിടകം 29) ഞായറാഴ്ച, കറുത്തവാവ് ദിവസം മൃതിയടഞ്ഞ ആചാര്യന്റെ ദീപ്തസ്മരണയ്ക്കു മുമ്പിൽ പ്രണാമങ്ങളോടെ നിൽക്കുമ്പോൾ 47-ആം വയസ്സിൽ ഏറ്റുവാങ്ങിയ മരണം അദ്ദേഹത്തെ അനശ്വരനാക്കുന്നു.ഈ സമൂഹത്തിന്റെ ധീരനായ രക്തസാക്ഷിയാക്കുന്നു.