cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
കാത്‌ലീൻ മേരി ഡ്രൂ-ബേക്കർ
ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും
1901 നവംബർ 6 ന് ലങ്കാഷെയറിലെ ലീയിൽ വാൾട്ടർ, അഗസ്റ്റ കരോലിൻ ഡ്രൂ എന്നിവരുടെ മൂത്ത മകളായി കാത്‌ലീൻ മേരി ഡ്രൂ ജനിച്ചു. സാലിസ്ബറിയിലെ ബിഷപ്പ് വേഡ്സ്വർത്ത് സ്കൂളിൽ പഠിച്ച അവർ മാഞ്ചസ്റ്റർ സർവകലാശാലയിൽ സസ്യശാസ്ത്രം പഠിക്കാൻ കൗണ്ടി മേജർ സ്കോളർഷിപ്പ് നേടി. ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് ബഹുമതികളോടെ 1922-ൽ ബിരുദം നേടിയ അവർ പിന്നീട് എംഎസ്‌സിക്ക് പഠിച്ചു, 1923-ൽ ബിരുദം നേടി. .1939-ൽ അവർക്ക് അതേ സ്ഥാപനത്തിൽ നിന്ന് ഡിഎസ്‌സി (ഉയർന്ന ഡോക്ടറേറ്റ്) ലഭിച്ചു.
അക്കാദമിക് ജീവിതം
ഡോ. ഡ്രൂ-ബേക്കർ തന്റെ അക്കാദമിക് ജീവിതത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും മാഞ്ചസ്റ്റർ സർവകലാശാലയിലെ ക്രിപ്റ്റോഗാമിക് സസ്യശാസ്ത്ര വിഭാഗത്തിൽ ചെലവഴിച്ചു, 1922 മുതൽ 1957 വരെ സസ്യശാസ്ത്രത്തിലും ഗവേഷകനും ലക്ചററായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. കോമൺ‌വെൽത്ത് ഫെലോഷിപ്പ് നേടിയ ശേഷം 1925 ൽ ബെർക്ക്‌ലിയിലെ കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിൽ രണ്ടുവർഷം ജോലി ചെയ്തു. ബൊട്ടാണിക്കൽ സാമ്പിളുകൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനായി ഹവായ് വരെ യാത്ര ചെയ്തു. കാത്‌ലീൻ 1928-ൽ മാഞ്ചസ്റ്റർ അക്കാദമിക് ഹെൻറി റൈറ്റ്-ബേക്കറിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകളെ ജോലിക്കെടുക്കരുതെന്ന നയമുള്ള യൂണിവേഴ്സിറ്റി അവളെ പുറത്താക്കി. 1922-ൽ ഡ്രൂ-ബേക്കറിന് ആഷ്ബേൺ ഹാൾ റിസർച്ച് സ്‌കോളർഷിപ്പ് ലഭിച്ചു. പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളിൽ മാഞ്ചസ്റ്റർ ബോട്ടണി ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റിന്റെ സ്റ്റാഫിൽ ചേർന്നു. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ലബോറട്ടറി ഓഫ് ക്രിപ്‌റ്റോഗാമിക് ബോട്ടണിയിൽ റിസർച്ച് ഫെലോഷിപ്പ് ലഭിച്ചു.
വാണിജ്യ കടൽപ്പായൽ കൃഷിയെ സഹായിക്കുന്ന ഗവേഷണം
ഡ്രൂ-ബേക്കർ ഒരിക്കലും ജപ്പാനിലേക്ക് പോയിട്ടില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ അക്കാദമിക് ഗവേഷണം രാജ്യത്തെ വാണിജ്യ നോറി ഉൽപാദനത്തിന്റെ വികസനത്തിന് ശാശ്വത സംഭാവന നൽകി. ഡ്രൂ-ബേക്കർ ചുവന്ന ആൽഗയായ പോർഫിറ അമ്പിളികാലിസ്ന്റെ ജീവിതചക്രം പഠിക്കുകയും നേച്ചറിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു അക്കാദമിക് പ്രബന്ധത്തിൽ ഡ്രൂ-ബേക്കർ തന്റെ ഗവേഷണം വിശദീകരിച്ചു. മൈക്രോസ്കോപ്പിക് കോങ്കോസെലിസ് ഘട്ടത്തിൽ, ചുവന്ന ആൽഗകളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് ടാക്സോഡോണ്ടകളും ബിവാൾവ് ഷെല്ലുകളും ഒരു അവശ്യ ഹോസ്റ്റ് അന്തരീക്ഷം നൽകുന്നു എന്നതാണ് അവരുടെ നിർണ്ണായക കണ്ടെത്തൽ.
ഡ്രൂ-ബേക്കറിന്റെ അന്വേഷണം ഉടൻ തന്നെ ജാപ്പനീസ് ഫൈക്കോളജിസ്റ്റ് സോകിച്ചി സെഗാവ വായിക്കുകയും ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ഡ്രൂ-ബേക്കറിന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ ജാപ്പനീസ് നോറി കടൽപ്പായലിൽ പ്രയോഗിച്ചു. സുഷിയിലും മറ്റ് ജാപ്പനീസ് ഭക്ഷണരീതികളിലും ഇതിന്റെ ഉപയോഗം വ്യാപകമായി അറിയപ്പെടുന്നു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ജപ്പാനിൽ നോറി വാണിജ്യപരമായി വിളവെടുത്തിരുന്നുവെങ്കിലും, എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവചനാതീതമായ വിളവെടുപ്പുകളാൽ പ്രത്യേകിച്ചും ചുഴലിക്കാറ്റിൽ നിന്നുള്ള നാശനഷ്ടങ്ങളും തീരദേശ ജലത്തിലെ മലിനീകരണവും മൂലം കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതിനകം 1953 ആയപ്പോഴേക്കും ഫുസാവോ ഓട്ടയും മറ്റ് ജാപ്പനീസ് സമുദ്ര ജീവശാസ്ത്രജ്ഞരും കൃത്രിമ വിത്ത് വിദ്യകൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിരുന്നു. ഇത് ഉൽ‌പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ജാപ്പനീസ് കടൽപ്പായൽ വ്യവസായത്തിൽ ഉൽ‌പാദനത്തിൽ ഗണ്യമായ വർദ്ധനവിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്തു.
ജാപ്പനീസ് അക്വാകൾച്ചറിനുള്ള സംഭാവനകളുടെയും നോറിയുടെ വാണിജ്യ ഉൽപാദനത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിലെ പങ്കിന്റെയും ബഹുമാനാർത്ഥം, ജപ്പാനിലെ മദർ ഓഫ് സീ എന്നായിരുന്നു അവരെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. 1953 മുതൽ ജപ്പാനിലെ കുമാമോട്ടോയിലെ ഉട്ടോ നഗരത്തിൽ വാർഷിക "ഡ്രൂ ഫെസ്റ്റിവൽ" ആഘോഷിക്കുന്നു. അവിടെ അവർക്ക് ഒരു ദേവാലയവും സ്ഥാപിച്ചു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1901-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1957-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:20-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ വനിതാ ശാസ്ത്രജ്ഞർ വർഗ്ഗം:സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞർ വർഗ്ഗം:വനിതാ സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞർ
ബാബിലോണിയൻ ഗണിതശാസ്ത്രം
Ybc7289-bw.jpg . രണ്ടിന്റെ വർഗ്ഗമൂല്യത്തിന്റെ ഏകദേശ വില 1 24 51 10 എന്നീ നാല് അറുപതാംശ അക്കങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഒരു അറുപതാംശ അക്കം ആറ് ദശാംസസ്ഥാനമുള്ള സംഖ്യ പോലെയാണ്. 1 + 24/60 + 51/602 + 10/603 = 1.41421296...
ഒരു വശം 30 സമചതുരത്തിന്റെ വികിർണ്ണത്തിന്റെ നിളം അറുപതാംശത്തിൽ 42 25 35 അതായത് ദശാംശത്തിൽ 42.4263888... എന്നും ഈ കളിമൺ പലകയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു]]
പുരാതന സുമേറിയക്കാർ തൊട്ട് ക്രിസ്തുവിനു്ശേഷം 539-ാം ആണ്ടിൽ ബാബിലോണിയയുടെ പതനം വരെ, മെസപ്പൊട്ടേമിയ ജനത വികസിപ്പിക്കുകയും, പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്ത ഗണിതശാസ്ത്രമാണ് ബാബിലോണിയൻ ഗണിതശാസ്ത്രം. ഇത് അസ്സീറോ ബാബിലോണിയൻ ഗണിതശാസ്ത്രം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. അതിപുരാതനമായ എഴുത്തുരീതി ആയ ക്യൂണിഫോം ലിപിയിൽ എഴുതിയ ഗണിതക്രിയകളാണിതിൽ ഉള്ളത്. ചുട്ടെടുത്ത കളിമൺ, ഇഷ്ടികകളിലായിരുന്നു ഇവ കുറിച്ചു വെച്ചിരുന്നത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ബാബിലോണിയൻ ഗണിതം
രഘുവംശം
പുരാതനഭാരതത്തിലെ വിഖ്യാതകവി കാളിദാസൻ രചിച്ച മഹാകാവ്യമാണ് രഘുവംശം. കാളിദാസന്റെ പ്രതിഭയുടേയും കവന കലാവൈഭവത്തിന്റേയും അപാരമായ ലോകവിജ്ഞാനത്തിന്റേയും തെളിവായി രഘുവംശം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ദിലീപൻ മുതൽ അഗ്നിവർണ്ണൻ വരെയുള്ള ഇരുപത്തൊൻപതു സൂര്യവംശരാജാക്കന്മാരുടെ ചരിത്രമാണ് ഈ കാവ്യം. രഘുവംശമെന്ന പേര്, ദിലീപപുത്രനായ രഘുവിന് വംശചരിത്രത്തിലുള്ള പ്രാധാന്യം മൂലമാണ്.
തുടക്കം
വാക്കും അർത്ഥവും പോലെ ഒന്നായിരിക്കുന്നവരും ലോകപിതാക്കളുമായ പാർവതീ പരമേശ്വരന്മാരെ, വാഗർത്ഥബോധം കിട്ടാനായി വണങ്ങുന്നു എന്ന പ്രഖ്യാതശ്ലോകത്തൊടെയാണ് രഘുവംശത്തിന്റെ തുടക്കം. തുടർന്ന്, കവിയശസ്സുമോഹിച്ച്, സൂര്യനിൽ നിന്നുളവായ രാജവംശത്തിന്റെ കഥ പറയുവാൻ ഒരുങ്ങുന്ന അല്പജ്ഞനായ തന്നെ, കവി‍, സമുദ്രത്തെ ചങ്ങാടത്തിൽ തരണം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ച് പരിഹാസ്യനാകുന്നവനോടും, ദീർഘകായന്മാർക്കുമാത്രം എത്തുന്ന കനി എത്തിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വാമനനോടും താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ, പൂർവ കവിശ്രേഷ്ഠന്മാർ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മാർഗ്ഗം തെളിച്ച ഈ കഥയിൽ, വജ്ജ്രം കൊണ്ടു തുളച്ച രത്നക്കല്ലിൽ നൂലിനെന്നപോലെ തനിക്കും കടന്നു ചെല്ലാം എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുപോകുന്നു.
29 രാജാക്കന്മാർ
ആകെ പത്തൊൻപതു സർഗ്ഗങ്ങളാണ് ഈ കാവ്യത്തിനുള്ളത്. ദിലീപൻ, രഘു, അജൻ, ദശരഥൻ, ശ്രീരാമൻ, കുശൻ, അതിഥി എന്നീ ഏഴു രാജക്കാന്മാരെ വർണ്ണിക്കുവാൻ പതിനേഴു സർഗ്ഗങ്ങൾ വിനിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഒൻപതു മുതൽ പതിനഞ്ചു വരെയുള്ള ഏഴു സർഗ്ഗങ്ങൾ "രാമായണകഥയുടെ ചിമിഴിലടച്ച സർവസ്വം" എന്നു വിശേഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. നിഷധൻ മുതൻ സുദർശൻ വരെയുള്ള ഇരുപത്തൊന്നു രാജാക്കന്മാരെ വർണ്ണിക്കുന്നത് കേവലം മുപ്പത്തഞ്ചു ശ്ലോകങ്ങളിലാണ്.
അവസാനം
അവസാനത്തെ രഘുവംശരാജാവായ അഗ്നിവർണ്ണന്റെ കാമാന്ധവും, അനിയന്ത്രിതവുമായ ജീവിതം ചിത്രീകരിക്കുന്ന പത്തൊൻപതാം അദ്ധ്യായത്തത്തോടെ രഘുവംശം സമാപിക്കുന്നു.
കുറിപ്പുകൾ
ക. വാഗർത്ഥാവിവ സംപ്രിക്തൗ വാഗർത്ഥ പ്രതിപത്തയേ
ജഗത പിതരൗ വന്ദേ പാർവ്വതീ പരമേശ്വരൗ.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:സംസ്കൃത മഹാകാവ്യങ്ങൾ
എമറാൾഡ് ദ്വീപ് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മേഖല)
കനേഡിയൻ ആർട്ടിക് ദ്വീപസമൂഹത്തിലെ ദ്വീപുകളിലൊന്നാണ് എമറാൾഡ് ദ്വീപ് ( Emerald Isle). ക്വീൻ എലിസബെത്ത് ദ്വീപുകളിൽപ്പെട്ട പാരി ദ്വീപുകളാണിവ. കാനഡയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മേഖലയിൽപ്പെട്ട ദ്വീപാണിത്. ഈ ദ്വീപിനു 549 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (212 ചതുരശ്ര മൈൽ) വിസ്തൃതിയുണ്ട്. 36 കിലോമീറ്റർ (22 മൈൽ) നീളവും 22 കിലോമീറ്റർ (14 മൈൽ) വീതിയുമാണ് ഈ ദ്വീപിനുള്ളത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കനേഡിയൻ ആർട്ടിക് ദ്വീപസമൂഹത്തിലെ ദ്വീപുകൾ
ദശരൂപകങ്ങൾ
കലയെ ദൃശ്യമെന്നും ശ്രാവ്യമെന്നും രണ്ടായി വ്യവഹരിക്കാറുണ്ട്. ഇതിൽ ദൃശ്യകാവ്യങ്ങളെ രൂപകങ്ങൾ എന്നാണ് പൊതുവിൽ വിളിച്ചുപോരുന്നത്. അതായത് രംഗപ്രയോഗാർഹമായ ഏത് കലാരൂപത്തെയും രൂപകം എന്നു പറയാം. രൂപകങ്ങൾ നാട്യരൂപത്തിലും നൃത്തരൂപത്തിലും ഉണ്ട്.
വർഗ്ഗീകരണം
സാഹിത്യരൂപം പരിഗണിച്ച് രൂപകത്തെ പത്തായിത്തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രധാന രൂപകങ്ങൾക്കുപുറമേ ഉപരൂപകങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ സട്ടകം തുടങ്ങിയ അനേകം ദൃശ്യകാവ്യഭേദങ്ങളുമുണ്ട്. ഭരതമുനിയാണ് രൂപകങ്ങളെ പത്തായി വർഗ്ഗീകരിച്ചത്.
നാടകം, പ്രകരണം, ഭാണം, പ്രഹസനം, ഡിമം, വ്യായോഗം, സമവകാരം, വീഥി, അങ്കം, ഈഹാമൃഗം എന്നിവയാണ് പത്ത് രൂപകങ്ങൾ
ഇതിവൃത്തം, നായകൻ, നായിക, അംഗിയായ രസം, അങ്കങ്ങളുടെ എണ്ണം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളാണ് ഈ ഭേദവിവക്ഷയ്ക്കു മാനദണ്ഡം. ഇവയിൽ നാടകത്തിനും പ്രകരണത്തിനുമാണ്, കൂടുതൽ അങ്കങ്ങൾ ഉള്ളവയെന്ന നിലയിലും പ്രശസ്ത സാഹിത്യകൃതികളുടെ ഭേദമെന്ന നിലയിലും പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്. പ്രഹസനം, ഭാണം തുടങ്ങിയ ഭേദങ്ങൾക്കും, പ്രമേയപരമായ പ്രത്യേകതമൂലം പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നാടകം
നായകനായി ധീരോദാത്തനും പ്രഥിതവംശജനും പ്രതാപശാലിയുമായ രാജാവ്, പ്രഖ്യാതമായ ഇതിവൃത്തം എന്നിവ നാടകം എന്ന വിഭാഗത്തിനുണ്ടായിരിക്കും. സങ്കല്പിക്കാവുന്ന നല്ല ഗുണങ്ങളെല്ലാം നായകനിൽ സമ്മേളിച്ചിരിക്ക​ണം. ആദിമധ്യാന്തങ്ങളും അവയ്ക്കിടയിലുള്ള വിവിധ ഘട്ടങ്ങളെയും തമ്മിലിണക്കുന്ന മുഖം, പ്രതിമുഖം, ഗർഭം, വിമർശം, നിർവഹണം എന്നീ സന്ധികൾ (പഞ്ചസന്ധികൾ) സ്പഷ്ടമായിരിക്കും. ശൃംഗാരമോ വീരമോ ആണ് മുഖ്യ രസം. (അപവാദങ്ങൾ ഉണ്ട്. ശക്തിഭദ്രന്റെ ആശ്ചര്യചൂഡാമണിഎന്ന നാടകത്തിൽ അത്ഭുതമാണ് അംഗിരസം നാടകത്തിനും പ്രകരണത്തിനും അഞ്ചുമുതൽ പത്തുവരെ അങ്കങ്ങളാകാം. മറ്റു രൂപകങ്ങൾക്കും ഉപരൂപകങ്ങൾക്കും സാധാരണയായി അഞ്ചിൽ താഴെ അങ്കങ്ങളാണുള്ളത്.
നാടകത്തിന്റെ ഘടനയെ ഗോപുച്ഛത്തോടു സാദൃശ്യപ്പെടുത്താറുണ്ട്. പശുവിന്റെ വാലിലെ ചില രോമങ്ങൾ നീളം കൂടിയും ചിലവ നീളം കുറഞ്ഞുമിരിക്കുന്നതുപോലെ നാടകത്തിലെ ചിലസംഭവങ്ങൾ നാടകാന്ത്യം വരെ നീളുകയും ചിലവ നാടകത്തിന്റെ വിവധ ഘട്ടങ്ങളിൽ വച്ച് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യും.അവയെല്ലാം മുഖ്യ ഇതിവൃത്തത്തോട് ചേർന്നുനില്ക്കുന്നവയും അതിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവയുമായിരിക്കും. ഉപകഥകൾ നേരത്തേ അവസാനിപ്പിച്ച് പ്രധാന കഥ നാടകാന്ത്യം വരെ എത്തിക്കുന്ന സ്വരൂപ ഘടനയാണ് ഈയൊരു സാദൃശ്യത്തിനു കാരണം.
നാടകവിഭാഗത്തിലെ പ്രശസ്ത കൃതിക്ക് ഉദാഹരണമാണ് കാളിദാസന്റെ അഭിജ്ഞാനശാകുന്തളം.
പ്രകരണം
പ്രകരണത്തിൽ ഇതിവൃത്തം കല്പിതവും നായകൻ ധീരശാന്തനുമാണ്. അമാത്യനോ വൈശ്യനോ ബ്രാഹ്മണനോ ആണ് നായകൻ. നായിക കുലീനയോ വേശ്യയോ ആകാം. അംഗിയായ രസം ശൃംഗാരമാണ്. നാടകത്തിനും പ്രകരണത്തിനും അഞ്ചുമുതൽ പത്തുവരെ അങ്കങ്ങളാകാം. മറ്റു രൂപകങ്ങൾക്കും ഉപരൂപകങ്ങൾക്കും സാധാരണയായി അഞ്ചിൽ താഴെ അങ്കങ്ങളാണുള്ളത്.
പ്രകരണത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാണ് ശൂദ്രകന്റെ മൃച്ഛകടികം
വ്യായോഗം
വ്യയോഗത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം പ്രഖ്യാതമായിരിക്കണം. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ നായകൻ -- പ്രസിദ്ധൻ/രാജർഷി/രാജാവ് എന്നിവയിൽ ഏതെങ്കിലും ആയിരിക്കണം. സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കു പ്രാധാന്യം ഇല്ല. സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം പരിമിതം ആയിരിക്കും. രൗദ്രം, വീരം, അത്ഭുതം ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും അംഗിയായിരിക്കണം. സംഘട്ടനം ഉണ്ടായിരിക്കണം.അത് സ്ത്രീ നിമിത്തമാകരുത്. ഒരു അങ്കം മാത്രമേ ഉണ്ടാകാൻ പാടുള്ളൂ. കഥ ഒരു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നടക്കുന്നതായിരിക്കണം. ലക്ഷണങ്ങൾ തികഞ്ഞവ്യായോഗമാണ് ഭാസന്റെ മധ്യമവ്യായോഗം
ഭാണം
ചതുർബാണി - 4 ഏകാങ്കങ്ങൾ രാജാവിൻറെ ദൂതനായ ധൂർത്തവിടൻ അദ്ദേഹത്തിൻറെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വേശ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന കാഴ്ചകളാണ് ഇതിൻറെ ഇതിവൃത്തം. അവർ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം ഒരു കഥ രൂപയാണ് പറയുകയാണ് ഭാണത്തിൽ ചെയ്യുന്നത്. എഡി ഏഴാം നൂറ്റാണ്ട് ആണ് ഇതിൻറെ കാലഘട്ടം. ഒരംഗമാണ്. ഒരു കഥാപാത്രമുള്ള നാടക രൂപമാണ് ഭാണം. ലക്ഷണം: തൻറെ അനുഭവം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതും അന്യനെ പറ്റിയുള്ള വർണ്ണനകളുൾക്കൊള്ളുന്നതും വിവിധ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവലംഭിക്കുന്നതോ ആയതാണ് ഭാണം.
സമവകാരം
മൂന്നങ്കങ്ങളും ധാരാളം കഥാപാത്രങ്ങളുമുള്ള രൂപകമാണ് സമവകാരം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഭരതമുനിയുടെ നാട്യശാസ്ത്രമനുസപ്രകാരം, ബ്രഹ്മദേവന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ആദ്യമായി അവതരിക്കപ്പെട്ട രൂപകം, 'സമുദ്രമഥനം' (പാലാഴി കടയൽ), ഒരു സമവകാരമായിരുന്നു.
പ്രഹസനം
മത്തവിലാസപ്രഹസനം
ഡിമം
അങ്കം നാല് (4). ഇതിവൃത്തം പ്രഖ്യാതം. മായ, ഇന്ദ്രജാലം, യുദ്ധം മുതലായവ ഉണ്ടായിരിക്കണം. അംഗിയായരസം - രൗദ്രം, അംഗങ്ങളായി ശൃഗാരഹാസ്യ
ഈഹാമൃഗം
ഭാണം, വീഥി, അങ്കം (ഉത്സൃഷ്ടികാങ്കം) എന്നിവയ്ക്ക് ഒരു അങ്കമാണുള്ളത്. ഏകാങ്കനാടകം എന്ന് ഇവയെ വിശേഷിപ്പിക്കാം. ചുരുക്കമായി രണ്ട് അങ്കങ്ങളുള്ള ഉത്സൃഷ്ടികാങ്കവുമുണ്ട്. കരുണ രസപ്രധാനമാണ് ഉത്സൃഷ്ടികാങ്കം. ഭാസന്റെ ഊരുഭംഗം ഈ വിഭാഗത്തിൽ പ്പെടുന്നു. വീഥി,ഭാണം ഇവ ശൃംഗാര രസപ്രധാനമാണ്. വീഥിയിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ കഥാപാത്രം മാത്രമുണ്ടാകും. ഒരു കഥാപാത്രം മാത്രമുള്ളതിനാൽ ഭാണത്തെ 'മോണോ ആക്റ്റ്' വിഭാഗമായി പരിഗണിക്കാം.
പ്രഹസനം, ഡിമം, വ്യായോഗം, സമവകാരം, ഈഹാമൃഗം എന്നിവയ്ക്ക് ഒന്നുമുതൽ നാലുവരെ അങ്കമാകാം. പ്രഹസനത്തിന് ഒരു അങ്കം മാത്രമാണ് എന്ന് ചില ആലങ്കാരികന്മാർ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടിയാട്ടം, കൂത്ത് എന്നീ കലാരൂപങ്ങൾക്കു പ്രാമുഖ്യം ലഭിച്ച കേരളീയ ദൃശ്യവേദിയെ ഹാസ്യരസപ്രധാനമായ ഈ രൂപകം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദേവൻ നായകനായുള്ളതും യുദ്ധവും മായാവിദ്യയും അവതരിപ്പിക്കുന്നതും ഡിമം, സമവകാരം എന്നിവയുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. യക്ഷന്മാർ, രക്ഷസ്സ്കൾ, |അസുരന്മാർ എന്നിവരും പ്രധാനകഥാപാത്രങ്ങളാകാം. സമവകാരത്തിൽ യുദ്ധവും കലാപവും രംഗത്തവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതി സാമാന്യമായ സംസ്കൃത നാടകസങ്കേതങ്ങൾക്കു വിരുദ്ധമാണ്. ഭാസന്റെ പഞ്ചരാത്രം സമവകാരത്തിന് ഉദാഹരണമാണ്.
ധീരോദാത്ത നായകനോടുകൂടിയതും നായികാപ്രധാനമല്ലാത്തതും യുദ്ധപ്രധാനവുമായ രൂപകഭേദമാണ് വ്യായോഗം. ഭാസന്റെ മധ്യമവ്യായോഗം ഈ വിഭാഗത്തിലെ പ്രസിദ്ധ കൃതിയാണ്. ഉത്തമഗുണയുക്തരല്ലാത്ത അനേകംപേർ അവർക്ക് അപ്രാപ്യയായ തരുണിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും അതിനുവേണ്ടി തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ഇതിവൃത്തം ഈഹാമൃഗത്തിലുണ്ടാകും.
ഉപരൂപകങ്ങളിൽ നാല് അങ്കങ്ങൾ വീതമുള്ള നാടിക, സട്ടകം എന്നിവയാണ് പ്രസിദ്ധം
വിഭാഗം:രംഗകല വർഗ്ഗം:10 (സംഖ്യ)
ചേടിച്ചേരി
കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഇരിക്കൂറിൽ നിന്നും 7-കിലോമീറ്റർ അകലെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇരിക്കൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലെ ഒരു പ്രദേശമാണ് ചേടിച്ചേരി.
ഭൂപ്രകൃതി
കുന്നുകളും വയലുകളും കുളങ്ങളും പുഴയും കൂടിച്ചേർന്നഭൂപ്രദേശം.
ഇരിക്കൂർ ചൂളിയാട് മയ്യിൽ റോഡ്‌ഈ പ്രദേശത്തുകൂടെ കടന്നുപോകുന്നു.
കൃഷി
വർഗ്ഗം:കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഗ്രാമങ്ങൾ
ക്ലിയോം
ക്ലിയോമേസീ സസ്യകുടുംബത്തിലെ ഒരു ജനുസാണ് ക്ലിയോം (Cleome). മുമ്പ് Capparaceae എന്ന കുടുംബത്തിലാണ് പെടുത്തിയിരുന്ന ഈ ജനുസിനെ പിന്നീടു നടന്ന ഡി.എൻ.എ പരിശോധനകളിൽ Cleomaceae കുടുംബത്തിലേക്കു മാറ്റുകയായിരുന്നു.
അവലംബം
അഷ്ടാംഗഹൃദയം സൂത്രസ്ഥാനം; വി എം കുട്ടികൃഷ്ണ മേനോൻ; സാംസ്കാരിക പ്രസിദ്ധീകരണ വകുപ്പ്; കേരള സർക്കാർ; ISBN 81-86365-06-0 വർഗ്ഗം:ഔഷധസസ്യങ്ങൾ
കാലാഫിയ
കാലിഫോർണിയയെന്ന ഐതിഹാസിക ദ്വീപിൽ വസിച്ചിരുന്ന കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരായ സ്ത്രീകളുടെ രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു രണശൂരയായ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക രാജ്ഞിയായിരുന്നു കാലാഫിയ. ഏകദേശം 1500 കളിൽ സ്പാനിഷ് എഴുത്തുകാരനായിരുന്ന ഗാർസി റോഡ്രിഗ്വെസ് ഡി മോൺടാൽവോയാണ് തന്റെ “ലാസ് സെർഗാസ് ഡി എസ്പ്ലാൻഡിയൻ” (അഡ്വഞ്ചേർസ് ഓഫ് എസ്പ്ലാൻഡിയൻ) എന്ന സുപ്രസിദ്ധ നോവലിലൂടെ കാലാഫിയ രാജ്ഞി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ആദ്യമായി സൃഷ്ടിച്ചത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:നാട്ടറിവ്
കാപ്പി ചായ ഇലകൾ
കാപ്പി ചായ ഇലകൾ (കാപ്പി ഇലകൾ) - Coffee tea leaves - coffee leaves കോഫി റോബസ്റ്റ, കോഫി അറബിക എന്നിവയുടെ ഇലകൾ. ഇത് ഹെർബൽ ചായ ഉണ്ടാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ ഇലകൾ ഉണക്കി ശാസ്ത്രീയമായി പൊടിച്ചാണ് ചായ തയ്യാറാക്കുന്നത്. നിർമ്മാണരീതി ഏറെക്കുറെ തേയിലക്കു സമമാണ്. ഇലകളും കാണ്ഡവും ഉപയോഗിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന പരാഗ്വാ ചായയ്ക്കു സമമാണ് ഇതിന്റെ നിർമ്മാണരീതി. സാധാരണ കാപ്പിയുടെ ദോഷ ഫലങ്ങളിൽ നിന്നും ഇവ വളരെ മുക്തമാണ്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കോഫിയ ജനുസ്സ്
അക്ലിയത്ത് ശിവക്ഷേത്രം
കേരളത്തിൽ കണ്ണൂർ നഗരത്തിൽ നിന്നും 8 കി.മി. വടക്ക് അഴിക്കൽ ഫെറി റോഡിലെ വൻകുളത്ത് വയൽ എന്ന സ്ഥലത്ത് അക്ലിയത്ത് ശിവക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ആയിരം കൊല്ലത്തെ പഴക്കം ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ടെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. കിരാതമൂർത്തിയാണ് പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ. കിരാതാർജ്ജുനവിജയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അർജുനൻ പാശുപതാസ്ത്രം നേടുന്നത് വരെയുള്ള രംഗങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഐതിഹ്യം
പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തുടക്കം പശ്ചാത്തലം കേനോത്ത് ഗുരുക്കളും ഒരു നമ്പൂതിരിയും കൂടി വയത്തൂർ കാളിയാർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉത്സവം കാണാൻപോയി മടങ്ങി വരുമ്പോൾ ഒരു ചെറിയ കിളി ഗുരുക്കളുടെ തൊപ്പിക്കുടയിൽ കയറിപ്പറ്റി ആ കിളി ഗുരുക്കളുടെ കൂടെ കേനോത്തുള്ള വീട്ടിലെത്തി കുട ഇറയത്ത്‌ വെച്ചപ്പോൾ കിളി ഒരു ഇലഞ്ഞി മരത്തിൽ ചെന്നിരുന്നു വിചിത്രമായ രീതിയിൽ ചിലക്കാൻ തുടങ്ങി കുട എടുത്തുമാറ്റാൻ പലതവണ ശ്രമിച്ചിട്ടും പൊക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല കിളിയുടെ നിറുത്താതെയുള്ള കരച്ചിലും കുട പൊക്കാൻകഴിയാത്തതും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടെന്നും ഏതോ ഒരു ശക്തിയുടെ പ്രഭാവം കാരണ മായിരിക്കുമെന്നും കരുതി ഒരു പ്രശ്നം വെച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ വയത്തൂർ കാളിയാർ തന്റെ കൂടെവന്നിരുന്നു എന്നും മനസ്സിലായി തന്റെ കളരിയിൽ കുടംബപരദേവതകളുടെ സമീപത്തായി കാളിയാരെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചു ഗുരുക്കളും നമ്പൂതിരിയും മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായത്തോടെ ഒരു ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചു. 'ആ കിളി എത്തിയ' ലോപിച്ച് അക്ലിയത്ത് ആയി
ഉത്സവം
മകരമാസത്തിൽ മൂന്നു ദിവസമാണ് ഇവിടെ ഉത്സവം നടക്കാറുള്ളത്. ഉത്സവസമയത്തു നെയ്യ് അഭിഷേകമാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. അർജുനനുമായുള്ള യുദ്ധ സമയത്ത്ള്ള ക്ഷീണം മാറ്റിയതാണത് (നായന്മാരുടെ അവകാശമാണ് നെയ്യ്). കിരാതാർജുനവിജയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അർജുനൻ പാശുപതാസ്ത്രം നേടുന്നത് വരെയുള്ള രംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി കൊത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
മകരം പതിമൂന്നിനു അക്ലിയത്തപ്പനും പുതിയകാവ് ഭഗവതിയും തമ്മിലുള്ള കൂടികാഴ്ചയും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. വടക്ക് ഭാഗത്ത് വലിയ കുളവും നെയ്യമൃതിനു വേറെ കെട്ടിടവും ഉണ്ട്
പ്രധാന വഴിപാടുകൾ
പുഷ്പാഞ്ജലി, ധാര, വെള്ളനിവേദ്യം നെയ്യമൃത്,മൃത്യഞ്ജയഹോമം, കറുകഹോമം
ദ ഹൻഡ്രഡ് (ഗ്രന്ഥം)
ചില ശ്രദ്ധേയമായ തിരുത്തലുകളും റാങ്കിംഗ് ക്രമത്തിലെ മാറ്റങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തി 1992 ൽ ഈ ഗ്രന്ഥം പുന:പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി.കമ്മ്യൂണിസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില വ്യക്തികളെ (വ്‌ളാദിമർ ലെനിൻ ,മാവോ സേതൂങ്ങ്) താഴേ റാങ്കിലേക്ക് മാറ്റിയതും മിഖായേൽ ഗോർബച്ചേവിനെ പുതുതായി ചേർത്തതുമായിരുന്നു പ്രധാന മാറ്റങ്ങൾ. പാബ്ലോ പിക്കാസോക്ക് പകരം ഹെൻഡ്രി ഫോർഡിനെ റാംങ്കിങ്ങിൽ ഉയത്തുകയുണ്ടായി. റാംങ്കിങ്ങിൽ ഒരു പുന:ക്രമീകരണം നടത്തിയ ഈ പുസ്തകം പക്ഷേ ആദ്യത്തെ പത്തു വ്യക്തികളുടെ സ്ഥാനത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തിയില്ല.
പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദിനെയാണ്‌ ആദ്യ വ്യക്തിയായി മൈക്കൽ എച്ച്.ഹാർട്ട് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് മതപരമായി മാത്രമല്ല രാഷ്ട്രീപരമായും വിജയം വരിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നു എന്ന കാര്യമാണ്‌ ഇതിന്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ കാരണം.
പുറം കണ്ണി
[http://www.prabodhanam.net/html/Muhammad%20Nabi_1989_Spl/4.pdf അനുപമ വ്യക്തിത്വം-മൈക്ക്‌ൾ എച്ച്. ഹാർട്ട്]-പ്രബോധനം വാരിക, മുഹമ്മദ് നബി വിശേഷാൽ പതിപ്പ് 1989,പേജ് 11
വർഗ്ഗം:ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾവർഗ്ഗം:ഇംഗ്ലീഷ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ
ജിത്തു കോളയാട്
മലയാളചലച്ചിത്ര വേദിയിൽ ഒരു ഹ്രസ്വചിത്ര സംവിധായകനാണ് ജിത്തു കോളയാട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വദേശം കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ കോളയാട് ആണ്. അദ്ദേഹം ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫർ കൂടിയാണ്. തിരുവനന്തപുരത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്ന മുതുകാട് മാജിക് അക്കാദമിയിൽ വീഡിയോ ഗ്രാഫർ ആയി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പുരസ്കാരങ്ങൾ
ഗോവ അന്താരാഷ്ട്ര ചലചിത്രോല്സവത്തിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ഈ സിനിമയ്ക്ക് 2009 ലെ സംസ്ഥാന ടെലിവിഷൻ അവാറ്ഡുകളിൽ ഏറ്റവും നല്ല സിനിമയ്ക്കും, ഏറ്റവും നല്ല സംവിധായകനും ഏറ്റവും നല്ല കഥക്കും,ഏറ്റവും മ്കച്ച  രണ്ടാമത്തെ നടിക്കും, ഏറ്റവും നല്ല എഡിറ്റിങ്ങിനുമുള്ള പുരസ്കാരങ്ങൾ ലഭിച്ചു ,. അല ചലചിത്രപുരസ്കാരം ഈ സിനിമക്ക് ലഭിച്ചു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രസംവിധായകർ
അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പ
റോഡെറിക് ലാങ്കോൾ ഡി ബോർഹ എന്ന മുൻപേരുണ്ടായിരുന്ന അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പ (ജനനം: 1431 ജനുവരി 1) 1492 മുതൽ 1503 ആഗസ്ത് 18-ലെ മരണം വരെ, റോമൻ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ തലവനായ മാർപ്പാപ്പ ആയിരുന്നു. നവോത്ഥാനകാലത്തെ മാർപ്പാപ്പാമാരിൽ ഏറ്റവും വലിയ വിവാദപുരുഷനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ബോർജാ' എന്ന കുടുംബനാമം അക്കാലത്ത് മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാനത്തിനു സംഭവിച്ച മൂല്യച്യുതിയുടെ പര്യായമായിത്തീർന്നു.
ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസിന്റെ സാഹസയാത്രകളുടെ ദശകത്തിൽ മാർപ്പാപ്പ ആയിരുന്ന സ്പെയിൻ സ്വദേശിയായ ഇദ്ദേഹമാണ്, യൂറോപ്പിനു കണ്ടുകിട്ടിയ 'നവലോകം' ആയി പരിഗണിക്കപ്പെട്ട പശ്ചിമാർത്ഥഗോളത്തിലെ ഭൂവിഭാഗങ്ങളുടേയും ജനതകളുടേയും മേലുമുള്ള കൊളോണിയിൽ അധികാരം സ്പെയിനിന് എഴുതിക്കൊടുത്ത "അതിർ-തീർപ്പു തിരുവെഴുത്ത്" (Bull of Demarcation) പുറപ്പെടുവിച്ചത്. മതജീവിതത്തിലും സഭാഭരണത്തിലും നടമാടിയിരുന്ന ലോകവ്യഗ്രതക്കും ഭോഗാസക്തിക്കും എതിരെ കലാപമുയർത്തിയ ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസി സവോനരോളയെ വിചാരണ ചെയ്തു വധിച്ചതും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ ആയിരുന്നു.
തന്റെ മകൻ സിസേർ ബോർജിയ, ഉൾപ്പെടെയുള്ള ബന്ധുക്കളെ സാഹായിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധവച്ച അതിരറ്റ സ്വജനപക്ഷപാതത്തിന്റെ പേരിൽ ഈ മാർപ്പാപ്പ പ്രത്യേകം അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. 1501-ലെ "ചെസ്നട്ടുകളുടെ സദ്യ" (Banquet of the Chestnusts), മകൾ ലുക്രീഷ്യ ബോർജിയയുമായുണ്ടായിരുന്ന ബന്ധത്തിന്റെ സന്ദിഗ്ധസ്വഭാവം തുടങ്ങിയവയും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയിൽ ചിലതൊക്കെ മതരാഷ്ട്രീയമേഖലകളിലെ ശത്രുക്കൾ പരത്തിയ കഥകളാണെന്നും വാദമുണ്ട്.
ജനനം, കുടുംബം
ഇപ്പോഴത്തെ സ്പെയിനിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന അരഗോണിൽ പെട്ട വാലെൻസിയാ രാജ്യത്തെ സാറ്റിവ പട്ടണത്തിൽ 1431 ജനുവരി ഒന്നിനാണ്, റോഡ്രിഗോ ലാങ്കോൾ എന്ന പേരിൽ അലസ്കാണ്ടർ ആറാമൻ ജനിച്ചത്. വാലെൻസുകാരനായ ജോഫ്രി ലാങ്കോൾ എസ്ക്രീവായും അയാളുടെ ബന്ധുവും ഭാര്യയുമായിരുന്ന ഇസബെൽ ഡി ബോർജായും ആയിരുന്നു മാതാപിതാക്കൾ. റോഡ്രിഗോയുടെ കുടുംബനാമം വാലെൻസിയൻ ഭാഷയിൽ ലാങ്കോൾ എന്നും സ്പാനിഷ് ഭാഷയിൽ ലാൻസോൾ എന്നും എഴുതിയിരുന്നു. അമ്മയുടെ സഹോദരൻ അലോൻസോ ഡി ബോർജ 1455-ൽ കലിസ്റ്റസ് മൂന്നാമൻ എന്ന പേരിൽ മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് റോഡ്രിഗോ അമ്മയുടെ ബോർജ എന്ന കുടുംബപ്പേരു സ്വീകരിച്ചു.
ഉയർച്ച
ബൊളോഞ്ഞാ സർവകലാശാലയിൽ നിയമം പഠിക്കാൻ ചേർന്ന റോഡ്രിഗോ ബോർജിയ അതിപ്രഗല്ഭമായ നിലയിൽ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി. മാതൃസഹോദരൻ കലിക്സ്റ്റസ് മൂന്നാമൻ എന്ന പേരിൽ മാർപ്പാപ്പ ആയതിനെ തുടർന്ന്, അദ്ദേഹത്തിനു ശെമ്മാശൻ നൽകപ്പെടുകയും 1456-ൽ 25-ആമത്തെ വയസ്സിൽ പൗരോഹിത്യം ഇല്ലാതെ തന്നെ കർദ്ദിനാൾ സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത വർഷം, അക്കാലത്തെ സ്വജനപക്ഷപാതപരമായ നിയമനങ്ങളുടെ രീതിയിൽ അദ്ദേഹം, വിശുദ്ധ റോമൻ സഭയുടെ വൈസ് ചാൻസലർ ആയി നിയമിതനായി. മാർപ്പാപ്പാക്കു താഴെ, സഭാഭരണകേന്ദ്രത്തിലെ ഏതവും വലിയ പദവി ആയിരുന്നു അത്. 1468-ൽ 37-ആമത്തെ വയസ്സിൽ പൗരോഹിത്യം സ്വീകരിച്ച റോഡ്രിഗോക്ക് മെത്രാൻ സ്ഥാനവും അൽബാനോയിലെ കർദ്ദിനാൾ-മെത്രാന്റെ പദവിയും നൽകപ്പെട്ടു. പീയൂസ് രണ്ടാമൻ, പോൾ രണ്ടാമൻ, സിക്സ്റ്റസ് നാലാമൻ, ഇന്നസെന്റെ എട്ടാമൻ, എന്നീ മാർപ്പാപ്പാമാരുടെ കീഴിൽ ദീർഘകാലം കത്തോലിക്കാസഭയുടെ ഭരണകേന്ദ്രത്തിൽ ദീഘകാലം പ്രവർത്തിച്ച് അദ്ദേഹം വിലപ്പെട്ട ഭരണപരിചയവും കണക്കില്ലാത്ത സ്വാധീനവും സമ്പാദിച്ചു.
വേഴ്ചകൾ, മക്കൾ
thumb|175px|left|ദീർഘകാലം അലക്സാണ്ടർ ആറാമന്റെ ജീവിതപങ്കാളി ആയിരുന്നു കറ്റാനിയിലെ വന്നോസ്സ പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇറ്റലിയിലെ അലസമായ സദാചാരം പരിചയിച്ചിരുന്ന റോഡ്രിഗോ, സുന്ദരനും ഉല്ലാസപ്രിയനും ആയിരുന്നു. സ്ത്രീസൗഹൃദങ്ങളിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം ഒഴിഞ്ഞുനിന്നില്ല. 1460-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യപുത്രൻ, പെദ്രോ ലൂയി പിറന്നു. ഗിരോലാമാ എന്ന മകളും ആവർഷം ജനിച്ചിരിക്കും എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. അവരുടെ അമ്മമാർ ആരെന്നു നിശ്ചയമില്ല. 1464-ൽ പീയൂസ് രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഇറ്റലിയിലെ അങ്കോണ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ റോഡ്രിഗോ മാർപ്പാപ്പയെ അനുഗമിച്ചു. അവിടെയായിരിക്കെ അദ്ദേഹം രോഗബാധിതനായപ്പോൾ, "ഉറക്കം ഒറ്റയ്ക്കല്ലാതിരുന്നതു കൊണ്ട് വന്ന രോഗം" എന്നാണ് ഡോക്ടർ അതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
1466-ൽ അദ്ദേഹം, നേരത്തേ വിവാഹിതയായിരുന്ന 24 വയസ്സുകാരി കറ്റാനിയിലെ വനോസ്സായുമായി ആരംഭിച്ച അടുപ്പം താരതമ്യേന സ്ഥിരതയുള്ളതായിരുന്നു. അവരിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ജിയോവാന്നി, സിസേർ, ലുക്രീഷ്യ, ജിയോഫ്രെ എന്നിങ്ങനെ നാലു മക്കൾ പിറന്നു. ഏകപത്നീബന്ധത്തിനടുത്ത ഉറപ്പും വിശ്വസ്തതയും പ്രകടിപ്പിച്ചതായിരുന്നു അവരുടെ കൂട്ടുകെട്ട്. എങ്കിലും മാർപ്പാപ്പ-പദവി ലക്ഷ്യമിടാൻ തുടങ്ങിയ റോഡ്രിഗോ ആവിധമൊരു ബന്ധത്തിന്റെ തുടർച്ച ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയിൽ തടസ്സമായേക്കുമെന്ന് ഭയന്നു. അതിനാൽ, എല്ലാം മറക്കാൻ തയ്യാറുള്ളൊരു ഭർത്താവിനെ കണ്ടെത്തി അവളെ അദ്ദേഹം അയാൾക്കു വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുത്തു. അവിഹിതവേഴ്കളിലേർപ്പെടുന്ന അക്കാലത്തെ ഉന്നതന്മാർ പലരും ചെയ്തിരുന്നതു പോലെ അദ്ദേഹം മക്കളെ 'അനന്തരവന്മാരായി' ചിത്രീകരിച്ച് തള്ളിപ്പറഞ്ഞില്ല. സ്നേഹധനനായ പിതാവായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിനു മക്കളുടെ നന്മയിലുള്ള താത്പര്യത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു.
തെരഞ്ഞെടുപ്പ്
1492 ജൂലൈ 25-ന് ഇന്നസന്റ് എട്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ മരിക്കുമ്പോൾ, പിന്തുടച്ചക്കാരായി സാദ്ധ്യതയുള്ളവരായി കരുതപ്പെട്ടത് കർദ്ദിനാൾമാരായ റോഡ്രിഗോ ബോർജിയയും അസ്കാനിയോ സ്ഫോർസയും, ജൂലിയസ് രണ്ടാമൻ എന്ന പേരിൽ പിന്നീടു മാർപ്പാപ്പ ആയ ഗിയൂലിയാനോ ഡെല്ലാ റൊവേറും ആയിരുന്നു. ഏറ്റവുമേറെ വോട്ടുകൾ വിലക്കുവാങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞതു മൂലമാണ് ബോർജിയ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതെന്നും സ്ഫോർസക്കു തന്നെ നാലു കഴുതച്ചുമടു വെള്ളി കൈക്കൂലിയായി നൽകി എന്നും ആരോപണമുണ്ടെങ്കിലും അതു തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഏതായാലും പുതിയ മാർപ്പാപ്പാ സ്ഫോർസക്കു പിന്നീടു നൽകിയ ആനുകൂല്യങ്ങൾ നാലു കഴുതച്ചുമട് വെള്ളിയേക്കാൾ ഏറെ വിലമതിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ആ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ മുഖ്യ ചുമതലക്കാരനും പല മാർപ്പാപ്പമാരുടേയും വീട്ടുകാര്യസ്ഥനും ആയിരുന്ന ജോഹാൻ ബുർച്ചാർഡ്, ആ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വളരെ പണം ചെലവഴിച്ച ഏർപ്പാടായിരുന്നു എന്നു തന്റെ ഡയറിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്ഥാനകാംക്ഷികളിൽ ഒരാളായിരുന്ന ഡെല്ലാ റൊവേറിന് ഫ്രാൻസിലെ ചാൾസ് എട്ടാമൻ രാജാവ് 2 ലക്ഷം വെള്ളി നാണയങ്ങളും വെനീസ് ഗണരാജ്യം ഒരു ലക്ഷം വെള്ളി നാണയവും നൽകി പിന്തുണച്ചു എന്നും ബുർച്ചാർഡ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 1492 ആഗസ്റ്റ് 11-നു തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ബോർജ, അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ എന്ന പേരു സ്വീകരിച്ചു. പിന്നീട് ലിയോ പത്താമൻ എന്ന പേരിൽ മാർപ്പാപ്പ ആയിത്തീർന്ന ജിയോവന്നി ഡി ലോറെൻസോ ഡി മെഡിസി ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ വിമർശിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതായി കിംവദന്തി പരന്നു:
"ഈ ലോകം ദർശിച്ചിട്ടുള്ളതിൽ ഒരു പക്ഷേ ഏറ്റവും ഭീകരനായിരിക്കാവുന്ന ചെന്നായുടെ പിടിയിലാണു നാമിപ്പോൾ. ഓടി രക്ഷപെട്ടില്ലെങ്കിൽ അവൻ നിശ്ചയമായും നമ്മെയൊക്കെ വിഴുങ്ങും."
എന്നാൽ തീരെ ചെറുപ്പമായിരുന്ന ജിയോവാനി അങ്ങനെ പറഞ്ഞിരിക്കാൻ ഇടയില്ലെന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്: "പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ പ്രതിഭ ഉള്ളവനായിരുന്നെങ്കിലും പതിനാറു വയസ്സു മാത്രമുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞിരിക്കാൻ ഇടയില്ല" എന്നാണു വാദം.
വാഴ്ചയുടെ തുടക്കം
right|thumb|150px|റോമിലെ കാസ്റ്റൽ സാന്റ് അഞ്ജലോയിൽ അലക്സാണ്ടർ ആറാമന്റെ അധികാരചിഹ്നങ്ങൾ
വാഴ്ചയുടെ ആദ്യനാളുകളിൽ പുതിയ മാർപ്പാപ്പ നിഷ്പക്ഷമായ ഭരണത്തിലും നീതിനിർവഹണത്തിലും ശ്രദ്ധവച്ചു. എങ്കിലും വൈകാതെ അദ്ദേഹം, സഭയുടേയും അയൽ ഭരണാധികാരികളുടെയും ചെലവിൽ തന്റെ ബന്ധുജങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി. പിസായിൽ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന മകൻ സിസേർ ബോർജിയ അങ്ങനെ 17-ആം വയസ്സിൽ, വാലൻസിയായിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത ആയി. മറ്റൊരു മകൻ ജിയോവാന്നി ബോർജിയക്ക്, മാർപ്പാപ്പായുടെ സ്വദേശമായിരുന്ന സ്പെയിനിൽ ഗാൻഡിയയിലെ ഭരണം ലഭിച്ചു. ആ വിധം ഗാൻഡിയയിലെ പ്രഭുവായ അയാൾക്കും മാർപ്പാപ്പയുടെ ഇളയ മകൻ ജിയോഫ്രെക്കും വാഴാനായി, പേപ്പൽ അധികാരസീമയിൽ നിന്നും, നേപ്പിൾസ് രാജ്യത്തിൽ നിന്നും പ്രദേശങ്ങൾ മുറിച്ചെടുക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ഈ തീരുമാനം മാർപ്പാപ്പായെ നേപ്പിൾസിലെ ഭരണാധികാരി ഫെർഡിനാന്റുമായി ഏറ്റുമുട്ടലിൽ എത്തിച്ചു. മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാനത്തേക്കുള്ള മത്സരത്തിൽ നേപ്പിൾസിന്റെ പിന്തുണ നേടിയിരുന്ന കർദ്ദിനാൾ ഡെല്ലാ റോവേറുമായും മാർപ്പാപ്പാ കലഹിച്ചു.
മാർപ്പാപ്പക്കെതിരെ നേപ്പിൾസ്, ഫ്ലോറൻസ്, മിലാൻ, വെനീസ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളുടെ സഖ്യം സമ്പാദിച്ചു. നേപ്പിൾസിലെ ഫെർഡിനാന്റ് സ്പെയിനിന്റേയും സഖ്യം തേടിയെങ്കിലും പുതുതായി കണ്ടെത്തിയ അമേരിക്കയിൽ അവകാശം സ്ഥാപിക്കാൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ സഹായം പ്രതീക്ഷിച്ച സ്പെയിൻ, അദ്ദേഹത്തെ എതിർക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.
അതിനിടെ, മാർപ്പാപ്പയുടെ പരിജനസമുച്ചയത്തിന്റെ പകിട്ടുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, റോമിന്റെ അവസ്ഥ ദിനതോറും വഷളായി. അതിസാഹസികരും, കൊലപാതകികളും, ഗണികകളും, പറഞ്ഞുകൊടുപ്പുകാരും നഗരത്തിൽ പെരുത്തു. കൊലപാതകവും മോഷണവും നിത്യസംഭവങ്ങളായി. മാർപ്പാപ്പ സ്വയം മാന്യത നിലനിർത്താൻ വേണ്ടിയിരുന്ന വിലക്കുകളെല്ലാം അവഗണിച്ചു. രഥയോട്ടമത്സരങ്ങളിലും, നൃത്തമേളങ്ങളിലും, നാടകങ്ങളിലും അദ്ദേഹം സമയം പോക്കി.
ഫ്രാൻസുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ
തന്റെ നില ഭദ്രമാക്കാൻ മാർപ്പാപ്പ പല സഖ്യങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടു. ഫ്രാൻസിലെ ചാൾസ് എട്ടാമനുമായുള്ള സഖ്യമായിരുന്നു ഇതിൽ പ്രധാനം. നേപ്പിൾസിനെ ആക്രമിക്കാൻ മാർപ്പാപ്പ ചാൾസിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ പുരോഗതിക്ക് ഉതകുന്ന ഏതവസരവും ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്ന അലക്സാണ്ടർ താമസിയാതെ ഒരു ഇരട്ടനയം പിന്തുടർന്ന്, റോമിലെ സ്പെയിനിന്റെ സ്ഥാനപതിയുടെ മദ്ധ്യസ്ഥതയിൽ നേപ്പിൾസുമായി സന്ധിയിലെത്തി. തന്റെ മകൻ ജിയോഫ്രെയും നേപ്പിൾസിലെ രാജാവിന്റെ പേരക്കുട്ടി ഡോണാ സാഞ്ചയുമായി വിവാഹം ഉറപ്പിച്ച് അദ്ദേഹം പുതിയ സമാധാനത്തെ ബലവത്താക്കി. അതേസമയം, കർദ്ദിനാൾ സംഘത്തിൽ തന്റെ മേൽക്കോയ്മ ഉറപ്പുവരുത്താനായി അദ്ദേഹം, ഏറെ വിവദം സൃഷ്ടിച്ച് 18 പുതിയ കർദ്ദിനാളന്മാരെ നിയമിച്ചു. അവരിലൊരാളായ ഇപ്പോലിത്തോ ദ എസ്തേയുടെ പ്രായം 15 വയസ്സായിരുന്നു. 18 വയസ്സുമാത്രമുണ്ടായിരുന്ന മകൻ സിസേർ ബോർജിയ പുതിയ കർദ്ദിനാൾമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു. പിന്നീടു പൗലോസ് മൂന്നാമൻ എന്ന പേരിൽ മാർപ്പാപ്പ ആയിത്തീർന്ന അലസ്സാന്ദ്രോ ഫാർണീസ് ആയിരുന്നു മറ്റൊരു പുതിയ കർദ്ദിനാൾ. അലക്സാണ്ടറുടെ കാമുകിമാരിൽ ഒരുവളായിരുന്ന ഗിയൂലിയാ ഫാർനീസ് എന്ന സുന്ദരിയുടെ സഹോദരനായിരുന്നു അലസ്സാന്ദ്രോയെ റോമിലെ ജനങ്ങൾ "പെറ്റിക്കോട്ടിന്റെ കർദ്ദിനാൾ" (il cardinale della gonnella) എന്നു വിളിച്ചു.
right|thumb|200px|അലക്സാണ്ടർ ആറാമന്റെ മൂത്തമകൻ ഗാണ്ടിയായിലെ പ്രഭു ജിയോവാന്നി ബോർജിയ 1494 ജനുവരി 25-ന് നേപ്പിൾസിലെ ഫ്രെർഡിനാന്റ് ഒന്നാമൻ രാജാവു മരിച്ചു. പകരം രാജാവായത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ അൽഫോൻസോ രണ്ടാമൻ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അതോടെ ഫ്രാൻസിലെ ചാൾസ് എട്ടാമൻ നേപ്പിൾസ് തനിക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് അവകാശം ഉന്നയിക്കാൻ തുടങ്ങി. തുർക്കികൾക്കെതിരെ കുരിശുയുദ്ധത്തിന് പോവുകയാണെന്ന് നടിച്ച ചാൾസിനെ, റോമിലൂടെ കടന്നു മുന്നേറാൻ അലക്സാണ്ടർ അനുവദിച്ചു. എന്നാൽ ചാൾസ് നേപ്പിൾസിസ് ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് അലക്സാണ്ടറെ അങ്കലാപ്പിലാക്കി. അദ്ദേഹം ഉടനേ, നേപ്പിൾസിലെ ഭരണാധികാരിയായി അൽഫോൻസോയെ അംഗീകരിച്ചു. അൽഫോൻസോയുമായുള്ള സഖ്യത്തിനു പ്രതിഫലമായി നേപ്പിൾസിലെ ചില പ്രദേശങ്ങൾ അദ്ദേഹം തന്റെ മക്കൾക്കായി സ്വന്തമാക്കി. അതേസമയം ഫ്രാൻസ് ഉയർത്തിയ ഭീഷണി നേരിടാനായുള്ള സൈനികനീക്കങ്ങളും തുടങ്ങി. എങ്കിലും അവ പ്രതീക്ഷക്കനുസരിച്ച് വിജയിച്ചില്ല. ആല്പ്സ് പർവതം കടന്ന ഫ്രാൻസിലെ ചാൾസ് ഇറ്റലിയിലെ മിലാനിലെത്തി. അതേസമയം മാർപ്പാപ്പയുടെ അധീനപ്രദേശങ്ങളിൽ കലാപം പടർന്നു. അവിടത്തെ കൊളോണ വിഭാഗം, ഫ്രാൻസിന്റെ പേരിൽ ഓസ്റ്റിയ പിടിച്ചെടുത്തു. തെക്കോട്ടു മുന്നേറിയ ചാൾസ് ഫ്ലോറൻസിൽ ഏതാനും ദിവസം തങ്ങിയ ശേഷം 1494 നവമ്പറിൽ റോമിലേക്കു നീങ്ങി.
കിട്ടാവിന്നിടത്തു നിന്നൊക്കെ സഹായം നേടാൻ അലക്സാണ്ടർ ശ്രമിച്ചു. അദ്ദേഹം ടർക്കിയിലെ സുൽത്താന്റെ വരെ സഹായം തേടി. സൈന്യസമാഹരണത്തിലൂടെ റോമിനെ പ്രതിരോധത്തിൽ നിർത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥിതി അപകടകരമായിരുന്നു. റോമിലെ ഓർസിനി പ്രഭുക്കൾ ഫ്രെഞ്ചുകാരെ അവരുടെ കോട്ടകളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ അനുവദിക്കുക കൂടി ചെയ്തപ്പോൾ, ഫ്രാൻസുമായി സന്ധിയിലാവുകയല്ലാതെ അലക്സാണ്ടർക്കു വഴിയില്ലെന്നായി. 1494 ഡിസംബർ 31-ന് ഫ്രാൻസിലെ ചാൾസ് രാജാവ് തന്റെ സൈന്യവും ഗിയൂലിയാനോ ഡെല്ലാ റോവേർ ഉൾപ്പെടെ തന്റെ ഭാഗക്കാരായ കർദ്ദിനാൾമാരുമായി റോമിൽ പ്രവേശിച്ചു. 'വിശുദ്ധിവിപണനക്കുറ്റം' (സിമോണി-Simony) ആരോപിച്ച് ചാൾസ് തന്നെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കി പുതിയ മാർപ്പാപ്പായെ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഒരുങ്ങിയേക്കാമെന്നു അലക്സാണ്ടർ ഭയന്നു. എന്നാൽ ഫ്രാൻസിലെ രാജാവിനുമേൽ ഏറെ സ്വാധീനം ഉണ്ടായിരുന്ന സെയിന്റ് മാലോയിലെ മെത്രാൻ ഗൂയില്ലൗമേ ബ്രിക്കോണെറ്റിന് കർദ്ദിനാൾ സ്ഥാനം നൽകി സ്വാധീനിച്ച് അദ്ദേഹം ആ അപകടം ഒഴിവാക്കി. മകൻ സിസേർ ബോർജിയയെ തന്റെ പ്രതിനിധിയായി ഫ്രെഞ്ചു സൈന്യത്തിനൊപ്പം നേപ്പിൾസിലേക്കയക്കാനും റോമിൽ തുർക്കി ബന്ദിയായി കഴിയുന്നതിനിടെ തന്റെ സുഹൃത്തായി മാറിയിരുന്ന സെമിനെ ഫ്രാൻസിനു കൈമാറാനും മദ്ധ്യ ഇറ്റലിയിലെ സിവിറ്റാവേച്ചിയ ഫ്രാൻസിനു നൽകാനും അദ്ദേഹത്തിനു സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു. 1495 ജനുവരി 28-ന് ഫ്രാൻസിലെ ചാൾസ് എട്ടാമൻ സെമ്മും സീസേർ ബോർജിയയും ഒത്ത് നേപ്പിൾസിലേക്കു യാത്രയായി. എങ്കിലും വഴിക്ക് സിസേർ ഇറ്റലിയിലെ സ്പൊലെറ്റോയിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപെട്ടു. അൽഫോൻസോ രണ്ടാമന്റെ സ്ഥാനത്യാഗത്തെ തുടർന്ന് അയാളുടെ മകൻ ഫെർഡിനാന്റ് രണ്ടാമൻ അധികാരം ഏറ്റെങ്കിലും നേപ്പിൾസിന്റെ ചെറുത്തു താമസിയാതെ നിൽപ് അവസാനിച്ചു. ആ ഇറ്റാലിയൻ രാജ്യം താമസിയാതെ ഫ്രാൻസിന്റെ അധീനത്തിലായി.
ഫ്രാൻസിന്റെ പിന്മാറ്റം
ഫ്രാൻസ് നേടിയ വിജയം മറ്റു യൂറോപ്യൻ ശക്തികളെ ഭയപ്പെടുത്തിയതിനാൽ, ഫ്രെഞ്ച് മേൽക്കോയ്മക്കെതിരെയുള്ള മനോഭാവം ക്രമേണ വളർന്നു. 1495 മാർച്ച് 31-ന് മാർപ്പാപ്പയും, വിശുദ്ധറോമാസാമ്രാട്ട് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ജർമ്മൻ ചക്രവർത്തിയും വെനീസും സ്പെയിനും ഒരു വിശുദ്ധസഖ്യമായി ഒന്നിച്ചു. തുർക്കികൾക്കെതിരെയുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മുന്നണിയെന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ച അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം, ഇറ്റലിയിൽ നിന്നു ഫ്രാൻസിനെ തുരത്തുക എന്നതായിരുന്നു. മേയ് 12-ന് നേപ്പിൾസിലെ രാജാവായി സ്വയം കിരീടമണിയിച്ച ഫ്രാൻസിലെ ചാൾസ് രാജാവിനു താമസിയാതെ വടക്കോട്ടുള്ള പിന്മാറ്റം തുടങ്ങേണ്ടി വന്നു. വിശുദ്ധസഖ്യവുമായി ഫൊർനോവോയിൽ വച്ചുനടന്ന ജയാപജയങ്ങൾ തീരുമാനിക്കപ്പെടാതെ അവസാനിച്ച യുദ്ധത്തെ തുടർന്ന്, സഖ്യസന്യത്തിനിടയിലൂടെ പിൻവാങ്ങി അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസിൽ മടങ്ങിയെത്തി. താമസിയാതെ, സ്പെയിനിന്റെ സഹായത്തോടെ ഫെർഡിനാന്റ് രണ്ടാമൻ വീണ്ടും നേപ്പിൾസിലെ രാജാവായി. വിവിധ പ്രാദേശിക ഭരണങ്ങൾക്കിടയിലെ സംഘർഷത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന സന്തുലനത്തിലൂടെ ഇറ്റലിയുടെ താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാമെന്ന വിശ്വാസത്തെ ഫ്രാൻസിന്റെ ആക്രമണം തിരുത്തി. സന്തുലനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം, ഇറ്റലിയിലെക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ആക്രമണകാരികളെ വിളിച്ചുവരുത്തുകയേയുള്ളു എന്ന് അതു തെളിയിച്ചു. അതിനാൽ, വിവിധപ്രാദേശിക പ്രഭുക്കളെ തകർത്ത് കേന്ദ്രീകൃതമായൊരു ഏകാധിപത്യം ഇറ്റലിയിൽ സ്ഥാപിക്കാൻ അലക്സാണ്ടർ ശ്രമിച്ചു. ഫ്രാൻസിന്റെ പരാജായം ഓർസീനി പ്രഭുക്കളെ അമർച്ച ചെയ്യാനുള്ള അവസരമായി അലക്സാണ്ടർ കണ്ടു. അങ്ങനെ പേപ്പൽ അധികരസീമയിൽ തന്റെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു.
സ്പെയിനിന്റെ പിടിയിലായ ഓർസിനിപ്രഭു വിർജിനിയോയുടെ മരണത്തെ തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്തുക്കളെല്ലാം അലക്സാണ്ടർ പിടിച്ചെടുത്തു. എങ്കിലും അവശേഷിച്ച ഓർസീനികൾ, അവർക്കെതിരായി നടന്ന സൈനികനീക്കങ്ങളെ ചെറുത്തു നിന്നു. ഒടുവിൽ വെനീസിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥതയിൽ ഉണ്ടായ ഒത്തുതീർപ്പിൽ ഓർസീനികൾ അവരുടെ പിടിച്ചെടുക്കപ്പെട്ട ഭൂമിക്കു പകരമായി 50,000 ദുക്കാത്ത് കൊടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചു; എന്നാൽ ഓർസിനികൾക്കെതിരെയുള്ള സൈനികനീക്കത്തിൽ അവരുടെ പിടിയിലായ ഉർബീനോയിലെ പ്രഭുവിന് വിടുതികിട്ടാൻ സ്വയം മോചനദ്രവ്യം കണ്ടെത്തേണ്ടി വന്നു. ഓർസീനികൾ അപ്പോഴും ശക്തരായി തുടർന്നു. അലക്സാണ്ടർക്ക് ആകെ ആശ്രയിക്കാനുണ്ടായിരുന്നത് സ്പെയിനിന്റെ മൂവായിരം സൈനികർ മാത്രമായിരുന്നു.
കുടുംബഛിദ്രം
thumb|right|റോമിലെ കാസ്റ്റൽ ആഞ്ചെലോ - മകൻ ജിയോവാനിയുടെ കൊലപാതകത്തെ തുടർന്ന് ദുഖാർത്തനായ അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ ഒറ്റക്കു കഴിഞ്ഞത് ഈ കോട്ടയിലാണ്.
തുടർന്നാണ് ബോർജിയാ കുടുംബത്തെ കുപ്രസിദ്ധമാക്കുന്നതിൽ ഏറെ പങ്കുവഹിച്ച വൃത്തികെട്ട കുടുംബദുരന്തങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതു സംഭവിച്ചത്. 1495 ജൂൺ 14-ന്, ബെനവെന്തോയിലെ കൂടി പ്രഭുവായി ആയിടെ ഉയർത്തപ്പെട്ടിരുന്ന ഗാണ്ടിയായിലെ പ്രഭുവും അലക്സാണ്ടറുടെ മൂത്ത പുത്രനുമായിരുന്ന ജിയോവാന്നി അപ്രത്യക്ഷനായി; അടുത്ത ദിവസം അയാളുടെ മൃതദേഹം ടൈബർ നദിയിൽ കണ്ടുകിട്ടി.
ദുഖഭാരം പേറി അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ റോമിലെ സാന്ത് അഞ്ചെലോ കോട്ടയിൽ ഏകാകിയായി താമസിച്ചു. ജിയോവാന്നിയുടെ കൊലപാതകിക്കു വേണ്ടിയുള്ള അന്വേഷണം ഉന്നതന്മാരായ പലരിലേക്കും വിരൽചൂണ്ടി. എങ്കിലും അലക്സാണ്ടറുടെ രണ്ടാമത്തെ മകൻ സിസേറാണ് കൊലക്കു പിന്നിൽ എന്ന കിംവദന്തി പരന്നതോടെ അന്വേഷണം നിർത്തി. ആ കൊലയുടെ ദുരൂഹത ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നെങ്കിലും, ഏറ്റവുമേറെ സംശയിക്കപ്പെടുന്നത് സിസേർ ബോർജിയ തന്നെയാണ്.
സവനരോള
പുത്രന്റെ മരണത്തെ തുടർന്ന് സ്വന്തം തെറ്റുകളിൽ പശ്ചാത്താപവിവശനായ അലക്സാണ്ടർ, ശിഷ്ടജീവിതത്തിൽ സഭയുടെ നവീകരണമാകും തന്റെ ഏകലക്ഷ്യം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. എങ്കിലും ഈ നിശ്ചയത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനായില്ല.
thumb|175px|right|ക്രിസ്തീയധാർമ്മികതയുടെ പുന:സ്ഥാപനം ലക്ഷ്യമാക്കിയ ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസി [[സവനരോള അലക്സാണ്ടറുടെ ശത്രുവായി. 1498 ഫ്ലോറൻസിൽ അദ്ദേഹത്തെ ചുട്ടുകൊന്നു]]
അതിനിടെ, സഭാനേതൃത്വത്തിനു സംഭവിച്ച അപചയം വലിയ ജനാപവാദം ഉയർത്തിയിരുന്നു. ഫ്ലോറൻസിലെ നവീകരണവാദി സന്യാസി സവനരോള, തന്റെ പ്രസംഗപാടവം മുഴുവൻ ഇതിനെതിരേ പ്രയോഗിച്ചു. മാർപ്പാപ്പയുടെ കീഴിൽ നടക്കുന്ന വേണ്ടാധീനങ്ങൾ പരിശോധിക്കാൻ ഒരു സൂനഹദോസ് വിളിച്ചു കൂട്ടണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു. സവനരോളയെ നേരിടാൻ കരുക്കൾ നീക്കിയ മാർപ്പാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ റോമിലെക്കു വിളിച്ചുകൊണ്ട് വാത്സല്യം തുളുമ്പുന്ന ഭാഷയിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതി:-
നമ്മുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട മകന് ആശിസും ശ്ലൈഹിക ആശീർവാദവും. കർത്താവിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലെ വേലക്കാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്സാഹി നീയാണെന്ന് നാം കേട്ടറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിൽ നാം ആഹ്ലാദിക്കുകയും സർവശക്തനായ ദൈവത്തോട് നന്ദി പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, നിന്റെ പ്രവചനങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്നല്ലാതെ ദൈവത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്നവയാണെന്ന് നീ അവകാശപ്പെടുന്നതായും നാം കേട്ടിരിക്കുന്നു. ഇക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മുടെ ഇടയന്റെ ചുമതല അനുസരിച്ച്, നീയുമായി സംഭാഷണം നടത്താൻ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ ഹിതം കൂടുതൽ അറിഞ്ഞ്, അതു കൂടുതൽ നന്നായി നിറവേറ്റാൻ നമുക്ക് പ്രാപ്തി കിട്ടാൻ വേണ്ടിയാണത്. അതിനാൽ, എത്രയും പെട്ടെന്ന് നമ്മുടെ അടുത്തെത്താൻ, പരിശുദ്ധമായ കീഴ്വഴക്കത്തിനുള്ള നിന്റെ വൃതവാഗ്ദാനത്തിന്റെ പേരിൽ നാം നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. നിന്നെ നാം ദയാസ്നേഹങ്ങളോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതാണ്. അലസ്കാണ്ടറുടെ ക്ഷണം സവനരോള നിരസിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെ കർദ്ദിനാൾ പദവി നൽകി പ്രീണിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമവും പരാജയപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് സവനരോള സഭാഭ്രഷ്ടനാക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീടുള്ള സംഭവങ്ങൾ ഫ്ലോറൻസിൽ സവനരോളയുടെ വിചാരണയിലും തീയിട്ടുകൊലയിലുമാണ് കലാശിച്ചത്.
ദുര, യുദ്ധങ്ങൾ
മാർപ്പാപ്പയുടെ രണ്ടാമത്തെ മകൻ സിസേർ അതിനിടെ റോമിലെ ഏറ്റവും ശക്തനായി വ്യക്തിയായി തീർന്നു. മകന്റെ പദ്ധതികൾക്ക് പണം ആവശ്യമായിരുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹം ഒന്നിനു പിറകേ ഒന്നായി പലരുടേയും സ്വത്തുക്കൾ പിടിച്ചെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം സെക്രട്ടറി പോലും ഈ ആർത്തിയുടെ ഇരയായി. അതിനുപയോഗിച്ച് മാർഗ്ഗം താരതമ്യേന ലളിതമായിരുന്നു. ധനവാനായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഏതെങ്കിലും കർദ്ദിനാളോ പ്രഭുവോ ഏതെങ്കിലും കുറ്റകൃത്യം ചെയ്തതായി ആരോപിക്കപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് തടവോ, വധശിക്ഷ തന്നെയോ അയാളെ തേടിയെത്തുന്നതോടെ അയാളുടെ സ്വത്തുക്കൾ കണ്ടുകെട്ടാൻ വഴിയൊരുങ്ങുന്നു. സിസേർ ബോർജിയായോടുള്ള നേരിയ എതിർപ്പുപോലും മരണം വിളിച്ചുവരുത്തിയിരുന്നു. thumb|150px|right|ലുക്രീഷ്യാ ബോർജ തനിക്ക് ആശ്രയിക്കാവുന്നത് ബന്ധുജനങ്ങളെ മാത്രമാണെന്നു കരുതിയ അലക്സാണ്ടർ അവരുടെ വളർച്ചയിൽ ആവുന്നത്ര ശ്രദ്ധയൂന്നാൻ തുടങ്ങി. ജിയോവാന്നി സ്ഫോർസയുമായുള്ള മകൾ ലുക്രീഷ്യയുടെ വിവാഹം, മരുമകൻ പൗരുഷം ഇല്ലാത്തവനാണെന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം അസാധുവാക്കിയിരുന്നു. അലക്സാണ്ടറും, സിസേറും ലുക്രീഷ്യയുമായി അഗമ്യബന്ധം പുലർത്തുന്നുവെന്ന പ്രത്യാരോപണം സ്ഫോർസയും ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. ഫെർഡിനാന്റ് രണ്ടാമനെ തുടർന്ന് നേപ്പിൾസിലെ രാജാവായ ഫ്രെഡറിക് നാലാമന്റെ മകളുമായി സിസേറിനു വിവാഹം ഉറപ്പിക്കാനുള്ള അലക്സാണ്ടറുടെ ശ്രമം വിജയിച്ചില്ല. തുടർന്ന് നേപ്പിൾസിലെ മുൻരാജാവായിരുന്ന അൽഫോൻസോ രണ്ടാമന്റെ മകനായിരുന്ന ബിസ്സെഗ്ലിയിലെ പ്രഭുവുമായുള്ള വിവാഹത്തിന്, അലക്സാണ്ടറുടെ ഭീഷണമായ നിർബ്ബന്ധത്തിനൊടുവിൽ ഫ്രെഡറിക് അനുമതി നൽകി. ഇതിനിടെ കർദ്ദിനാൾ പദവിയിൽ നിന്നു വിമുക്തിനേടിയ സിസേർ, ഫ്രാൻസിലെ പുതിയ രാജാവ് ലൂയി പന്ത്രണ്ടാമന് വിവാഹമോചനം അനുവദിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തുമായി ഫ്രാൻസിലേക്കു അയക്കപ്പെട്ടു. വിവാഹമോചനാനുമതിക്കു പ്രതിഫലമായി തെക്കുകിഴക്കൻ ഫ്രാൻസിലെ വാലെന്റിനോയി പ്രവിശ്യയും പേപ്പൽ ഭരണപ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രഭുക്കന്മാരെ അമർച്ചചെയ്യാൻ വേണ്ട സഹായവാഗ്ദാനവും സിസേറിനു ലഭിച്ചു.
ഫ്രാൻസിലെ ലൂയി പന്ത്രണ്ടാമനുമായുള്ള സഖ്യം ചാൾസ് എട്ടാമനുമായുള്ള പഴയ ബന്ധത്തേക്കാൾ തന്റെ കുടുംബത്തിനു പ്രയോജനം ചെയ്യുമെന്ന് അലക്സാണ്ടർ കരുതിയിരുന്നു. സ്പെയിനിന്റേയും ലുക്രീഷ്യയുടെ മുൻഭർത്താവ് സ്ഫോർസയുടേയും മറ്റും എതിർപ്പുകൾ വകവയ്ക്കാതെ അദ്ദേഹം 1499 ജനുവരിയിൽ ഫ്രാൻസുമായി സഖ്യത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. വെനീസും ആ സഖ്യത്തിൽ ചേർന്നു. ആ വർഷത്തെ ശരത്ക്കാലമായപ്പോൾ, മിലാനിൽ നിന്ന് സ്ഫോർസയെ പുറത്താക്കാനായി ലൂയി ഇറ്റലിയിലെത്തി. ഫ്രാൻസുമായുള്ള ചങ്ങാത്തം നൽകിയ ധൈര്യത്തിൽ അലക്സ്രാണ്ടർ ഇറ്റലിയിലെ റൊമാനാ പ്രദേശത്തെ പ്രഭുക്കളെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ഉറച്ചു. സഭയാൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവൻ എന്ന പദവിയിൽ സിസേർ, എതിർത്തു നിന്ന നഗരങ്ങളെ ഒന്നൊന്നായി ആക്രമിക്കാൻ തുറ്റങ്ങി. എന്നാൽ ഫ്രെഞ്ചു സൈന്യം മിലാനിൽ നിന്നു പുറത്താക്കപ്പെട്ട് സ്ഫോർസ അവിടെ മടങ്ങിയെത്തിയതോടെ, സിസേറുടെ പദ്ധതി കുഴപ്പത്തിലാവുകയും 1500-ന്റെ തുടക്കത്തിൽ അയാൾക്ക് റോമിലേക്കു മടങ്ങേണ്ടി വരുകയും ചെയ്തു.
'നവലോകം'
സ്പെയിനിലും പോർച്ചുഗലിലും നിന്ന് പുതുതായി കണ്ടെത്തപ്പെട്ട ദേശങ്ങളിൽ എത്തിയ സാഹസികർ, അവിടങ്ങളിലെ ജനതകളെ അടിമകളെപ്പോലെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിയതിനെ മുൻ മാർപ്പാപ്പാമാരിൽ ചിലർ അപലപിച്ചിരുന്നു. 1435-ൽ ഇറക്കിയ ഒരു തിരുവെഴുത്തിൽ യൂജീൻ നാലാമൻ മാർപ്പാപ്പ, അടിമവ്യാപാരത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവക്ക് മതഭ്രഷ്ട് കല്പിക്കുകപോലും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും, യൂറോപ്പിലെ കർഷകർക്ക് അവരുടെ പ്രഭുക്കന്മാരോടുണ്ടായിരുന്ന വിധം വിധേയത്വം ആദിമജനതകൾക്ക് യൂറോപ്യൻ കുടിയേറ്റക്കാരോട് വേണമെന്ന അവസ്ഥ നിലനിന്നു.
ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ് പശ്ചിമാർത്ഥഗോളത്തിലെ 'നവലോകത്ത്' എത്തിയതിനെ തുടർന്ന്, ആ ദേശങ്ങളുടെ മേലുള്ള തങ്ങളുടെ ഉടമാസ്ഥാവകാശം അംഗീകരിക്കാൻ സ്പെയിൻ മാർപ്പാപ്പയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. അതിനായി പുറപ്പെടുവിച്ച മൂന്നു ലിഖിതങ്ങളിൽ അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ, 'പുതിയ'-ദേശങ്ങളിലെ മണ്ണിനും ജനതകൾക്കും മേൽ, നേരത്തെ നിക്കോളാസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പ പോർച്ചുഗലിനു അനുവദിച്ച തരം അവകാശാധികാരങ്ങൾ സ്പെയിനിനും നൽകി. അങ്ങനെ, അമേരിക്കകൾ ഉൾപ്പെട്ട പശ്ചിമാർത്ഥഗോളത്തിന്മേലുള്ള കൊളോണിയൽ അവകാശം സ്പെയിനിനും പൂർവാർത്ഥഗോളത്തിന്റെ അവകാശം പോർച്ചുഗലിനും നൽകുന്നതിനിടെ ആ ദേശങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ക്രൈസ്തവേതരർക്ക് അവരുടെ ജന്മഭൂമികളിൽ എന്തെങ്കിലും അവകാശമുണ്ടോയെന്ന കാര്യം പരിഗണിക്കപ്പെട്ടതേയില്ല. ഈ ലിഖിതങ്ങൾ ആ ദേശങ്ങളിലെ ആദിമജനതകളെ അടിമകളാക്കാനുള്ള അധികാരം നൽകിയെന്ന് മൊറേൽസ് പാർഡൻ ആരോപിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനത്തിനു വഴിയൊരുക്കാനാണ് അടിമത്തം അനുവദിക്കപ്പെട്ടതെന്നും ആരോപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അടിമത്തത്തിനുള്ള അനുമതി മാർപ്പാപ്പ നൽകിയില്ലെന്ന് മറ്റു പണ്ഡിതന്മാരും വത്തിക്കാൻ ചരിത്രകാരന്മാരും വാദിക്കുന്നു. ബെനഡിക്ട് പതിനാലാമനേയും ഗ്രിഗറി പതിനാറാമനേയും പോലുള്ള പിൽക്കാല മാർപ്പാപ്പാമാരും അടിമത്തത്തെ അപലപിക്കുന്നതു തുടർന്നിരുന്നു എന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അമേരിക്കയുടെമേൽ സ്പെയിനിന് പരമാധികാരാവകാശം ഉന്നയിച്ച് തദ്ദേശീയരെ അവർക്കു മനസ്സിലാകാത്ത ഭാഷയിൽ വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ച 'റിക്വയറിമിയെന്റോ'(Requerimiento) എന്ന രേഖ, അതുന്നയിച്ച് പരമാധികാരവാദത്തിന് അടിസ്ഥാനമാക്കിയത് അലക്സാണ്ടർ ആറാമന്റെ "ഇന്റർ സീറ്ററാ" (Inter Caetera) എന്ന ലിഖിതം ആയിരുന്നെന്ന് തോൺബെറി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. മാർപ്പാപ്പക്കും സ്പെയിൻ രാജാവിനും കീഴ്വഴങ്ങുക, ആക്രമണം നേരിട്ട് അടിമകളാവും എന്നീ വഴികളിലൊന്നു തെരഞ്ഞെടുക്കാനാണ്, റിക്വയറിമിയെന്റോ അതിന്റെ ശ്രോതാക്കളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. 1993-ൽ അമേരിക്കയിലെ തദ്ദേശീയരുടെ നിയമസ്ഥാപനം, "ഇന്റർ സീറ്ററാ" പിൻവലിക്കാനും "യാതൊരു നീതീകരണവുമില്ലാത്ത ഈ ഐതിഹാസികദുരന്തത്തിനു" പരിഹാരം ചെയ്യാനും ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. 1994-ൽ മതങ്ങളുടെ ലോക പാർലമെന്റും ഇതേ ആവശ്യം ആവർത്തിച്ചു.
സിസേറുടെ ചെയ്തികൾ
thumb|അലസ്കാണ്ടർ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ പുത്രൻ [[സിസേർ ബോർജിയ|സിസേർ ബോർജിയയുടേതായി പറയപ്പെടുന്നു ചിത്രം - ചിത്രകാരൻ, ആൾട്ടോബെല്ലോ മെലോൺ]]
1500-ആമാണ്ട് ജൂബിലി വർഷമായിരുന്നതിനാൽ ലോമകെമ്പാടും നിന്ന് ദണ്ഡവിമോചനം മോഹിച്ച തീർത്ഥാടകർ നേർച്ചപ്പണവുമായി റോമിൽ എത്തിയിരുന്നത് സിസേറുടെ സാഹസങ്ങൾക്ക് പണം കണ്ടെത്തുകയെന്നത് എളുപ്പമാക്കി. വടക്ക് ഭാഗ്യം വീണ്ടും ഫ്രാൻസിനെ കടാക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഏപ്രിൽ മാസത്തിൽ അവർ ഒരിക്കൽ കൂടി മിലാൻ പിടിച്ചെടുത്ത് സ്ഫോർസയെ തുരത്തിയത് അലസ്കാണ്ടറെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
ജൂലൈ മാസത്തിൽ ലുക്രീഷ്യയുടെ രണ്ടാം ഭർത്താവ് ബിസെഗ്ലീ, സിസേറുടെ ഉത്തരവിൽ, അലസ്കാണ്ടറുടെ കണ്മുൻപിൽ വച്ചെന്നു പറയാവുന്ന വിധം കൊല്ലപ്പെട്ടു. ബിസെഗ്ലിയുടെ അസൗകര്യം ഒഴിവായതോടെ ലുക്രീഷ്യക്ക് മറ്റൊരു വിവാഹത്തിന് തടസമില്ലെന്നായി. എന്നും പണത്തിന്റെ ആവശ്യം നേരിട്ടിരുന്ന അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ, അതു പരിഹരിക്കാൻ 12 പുതിയ കർദ്ദിനാൾമാരെ നിയമിച്ചു. അവരിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം 120,000 ദുക്കാത് പ്രതിഫലം വാങ്ങി. പുതിയ പിടിച്ചടക്കലുകൾ അതോടെ പരിഗണിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഒരു കുരിശുയുദ്ധമെന്നാണു പറഞ്ഞതെങ്കിലും, മദ്ധ്യ-ഇറ്റലി പിടിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം; അങ്ങനെ, ശരത്ക്കാലമായപ്പോൾ, ഫ്രാൻസിന്റേയും വെനീസിന്റേയും പിന്തുണയോടെ പതിനായിരം പോന്ന സേനയുമായി സിസേർ, റോമാനായിലെ തന്റെ പിടിച്ചെടുക്കൽ പദ്ധതി പൂർത്തീകരിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
റൊമാനായിലെ പ്രാദേശികാധിപതികൾ താമസിയാതെ അധികാരഭ്രഷ്ടരായി. അവർക്കു പകരം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഭരണസംവിധാനം സ്വേച്ഛാപരവും ക്രൂരവും ആയിരുന്നെങ്കിലും ശക്തവും ക്രമീകൃതവും ആയിരുന്നു. 1501-ൽ റോമിലെ മടങ്ങിയെത്തിയ സിസേർ, റോമാനയിലെ നാടുവാഴി പദവി നൽകപ്പെട്ടു. ഇതിനിടെ ഉത്തരഇറ്റലിയിലെ വിജയങ്ങൾക്കു ശേഷം ഫ്രാൻസിലെ ലൂയി പന്ത്രണ്ടാമൻ, തെക്കൻ ഇറ്റലി കൂടി കീഴടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. നേപ്പിൾസ് രാജ്യത്തെ മുറിച്ചെടുക്കാനായി സ്പെയിനുമായി അദ്ദേഹം ഒപ്പുവച്ച സന്ധി മാർപ്പാപ്പ ജൂൺ 25-ന് അംഗീകരിച്ചതോടെ, നേപ്പിൾസിൽ ഫ്രെഡറിക് സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനായി. ഫ്രെഞ്ച് സൈന്യം നേപ്പിൾ പിടിച്ചെടുക്കാൻ നീങ്ങിയ അവസരം ഉപയോഗിച്ച് അലക്സാണ്ടർ, ഓർസിനിപ്രഭുക്കളുടെ സഹായത്തോടെ കൊളോണയെ വരുതിയിലാക്കി. യുദ്ധമുന്നണിയിലെ തിരിക്കിനിടയിൽ അദ്ദേഹം റോമിലെ തന്റെ ചുമതലകൾ ഏല്പിച്ചത് ലുക്രീഷ്യയെ ആയിരുന്നു. ഒരു മാർപ്പാപ്പയുടെ സ്വന്തം പുത്രി 'വിശുദ്ധസിംഹാസനം' ഭരിക്കുന്നതിന്റെ അപൂർവദൃശ്യമാണ് അതു നൽകിയത്. താമസിയാതെ, ഫെറാറയിലെ പ്രഭുന്റെ മകൻ അൽഫോൻസോ ഡി-എസ്റ്റെയെ അലക്സാണ്ടർ, ലുക്രീഷ്യയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതിപ്പിച്ചു. ഇറ്റലിയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രാദേശികഭരണങ്ങളിലൊന്നിലെ കിരീടാവകാശിയുടെ ഭാര്യയായിത്തീർന്നു ലുക്രീഷ്യ അതോടെ. ഏതാണ്ട് ഇതേസമയത്ത്, പിതൃത്വം ഉറപ്പുപറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള മറ്റൊരു ബോർജിയ കൂടി പിറന്നു: അലക്സാണ്ടറുടെ സന്താനം എന്നു ചില രേഖകളും സിസേറുടേതെന്നു ഇതരരേഖകളും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു ജിയോവാന്നി ആയിരുന്നു അത്.
ഫ്രാൻസും സ്പെയിനും നേപ്പിൾസിന്റെ പങ്കിടലിൽ തർക്കിക്കുകയും മദ്ധ്യഇറ്റലിയിലെ പ്രഭുക്കന്മാർ ശാന്തരായിരിക്കുകയും ചെയ്ത തക്കം നോക്കി, സിസേർ പുതിയ പിടിച്ചെടുക്കലുകൾ തേടിയിറങ്ങി. 1502 ജൂണിൽ അയാൾ കാമറീനോയും ഉർബീനോയും പിടിച്ചെടുത്ത വാർത്ത മാർപ്പാപ്പയെ ആഹ്ലാദിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ഫ്ലോറൻസിനെ സഖ്യത്തിൽ ചേർക്കാനുള്ള സിസേറുടെ ശ്രമങ്ങൾ ഫലിച്ചില്ല. ജൂലൈ മാസത്തിൽ ഫ്രാൻസിലെ ലൂയീസ് വീണ്ടും ഇറ്റലി ആക്രമിച്ചു. ബോർജിയാമാരുടെ ഇറ്റലിയിലെ ശത്രുക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻപിൽ അവരുടെ പരാതികൾ നിരത്തിയെങ്കിലും മാർപ്പാപ്പയുടെ നയതന്ത്രം അപകടം ഒഴിവാക്കി. തെക്കൻ ഇറ്റലിയിൽ ഫ്രാൻസിനെ സഹായിക്കുന്നതിനു പ്രതിഫലമായി മദ്ധ്യ ഇറ്റലിയിൽ തന്നിഷ്ടം പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഫ്രാൻസ് സിസേറിനു നൽകി.
അന്തിമവർഷങ്ങൾ
അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ട ഓർസിനിപ്രഭുക്കളും മാർപ്പാപ്പയുടെ തന്നെ വിശ്വസ്തരിൽ ചിലരും ചേർന്ന ഒരു ഗൂഢാലോചനയുടെ അപകടം അപ്പോൾ ഉയർന്നു. പേപ്പൽ സൈന്യത്തിന് ആദ്യം പരാജയം നേരിടുകയും കാര്യങ്ങൾ ബോർജിയാമാർക്ക് അനുകൂലമല്ലാത്ത നിലയിൽ നീങ്ങുന്നുവെന്ന തോന്നൽ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഫ്രാൻസിന്റെ സഹായം മാർപ്പാപ്പക്ക് കിട്ടുമെന്നായത്, എതിരാളികളെ ഒത്തുതീർപ്പു ചർച്ചകൾക്ക് വഴങ്ങാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. തുടർന്ന് സിസേർ, കലാപത്തിന്റെ മുഖ്യ ആസൂത്രകരായിരുന്ന ഒലിവെരെറ്റോ ദ ഫെർമോ, വിറ്റെല്ലോസോ വിറ്റെല്ലി എന്നിവരെ ചതിയിൽ പിടികൂടി 1502 ഡിസംബർ 31-നു കൊന്നു. ഈ വാർത്ത കേട്ട അലക്സാണ്ടർ, കർദ്ദിനാൾ ഓർസിനിയെ അനുനയത്തിൽ റോമിലേക്കു വിളിച്ചുവരുത്തി ഇരുട്ടറയിലടച്ചു. അവിടെ അയാൾ മരിച്ചതോടെ അയാളുടെ സ്വത്തുക്കൾ കണ്ടുകെട്ടപ്പെടുകയും, വൃദ്ധമാതാവിനു തെരുവുതെണ്ടേണ്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ആ കുടുംബത്തിലെ വേറേ പലരും പിടിയിലായി. അലക്സാണ്ടറുടെ മകൻ ജോഫ്രെഡോ ബോർജിയ, ഇറ്റലിയിലെ കമ്പാനാ പ്രദേശത്തെ അവരുടെ കോട്ടകൾ പിടിച്ചെടുത്തു. അങ്ങനെ റോമിൽ മേൽക്കോയ്മക്കു വേണ്ടി ഏറെക്കാലം പൊരുതുകയും മാർപ്പാപ്പയുടെ അധികാരത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്ത ഓർസിനി, കൊളോണ കുടുംബങ്ങൾ അമർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതോടെ അലക്സാണ്ടറുടെ നില കൂടുതൽ ഭദ്രമായി. താമസിയാതെ സിസേർ റോമിൽ മടങ്ങിയെത്തി.
ഉന്നതന്മാരായ മൂന്നു വ്യക്തികൾ കൂടി അതേവർഷം ബോർജിയാമാരുടെ ധനമോഹത്തിന് ഇരകളായി: 1503 ഏപ്രിലിൽ വിഷം കൊടുത്തു കൊന്ന കർദ്ദിനാൾ മൈക്കൽ, ഓർസിനിമാരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്ന ജെ ദ സാന്താ ക്രോസ്, അലക്സാണ്ടറുടെ വീട്ടുകാര്യസ്ഥനും കാര്യദർശിയും ആയിരുന്ന ട്രോച്ചെസ് എന്നിവരായിരുന്നു അവർ; ഈ കൊലകൾ വഴി അലക്സാണ്ടർക്ക് കണക്കില്ലാത്ത ധനം ലഭിച്ചു. ആയിടെ മരിച്ച കർദ്ദിനാൾ ഫെരാരിയുടെ അന്ത്യം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നു പറയുക വയ്യ. ഒരു പക്ഷേ അദ്ദേഹം പനിപിടിച്ചു മരിച്ചതാകാം. ഏതായാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്തുക്കളും അലക്സാണ്ടർ പിടിച്ചെടുത്തു. നേപ്പിൾസിന്റെ വിഭജനത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഫ്രാൻസും സ്പെയിനും തമ്മിൽ നടന്നിരുന്ന യുദ്ധം അതിനിടെ നീണ്ടുപോവുകയായിരുന്നു. സദാ ഉപജാപപ്രിയനായിരുന്ന മാർപ്പാപ്പ, കാലാകാലങ്ങളിൽ, തനിക്ക് കൂടുതൽ ഉപകരിക്കും എന്നു തോന്നിയവരുടെ പക്ഷം ചേർന്നു. സിസിലി, സിസേറിനു കൊടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചാൽ, സഹായിക്കാമെന്നു ഫ്രാൻസിനും, സിയെന്നായും, പിസായും ബൊളോഞ്ഞായും കിട്ടിയാൽ സഹായിക്കാമെന്ന് സ്പെയിനിനും അദ്ദേഹം വാക്കുകൊടുത്തു.
മരണം
thumb|അലക്സാണ്ടർ ആറാമന്റെ ശവകുടീരം 1503 ആഗസ്റ്റ് 6-ന് മറ്റൊരു സൈനികനീക്കത്തിനു തുനിയുകയായിരുന്ന സിസേറും അലക്സാണ്ടറും, കർദ്ദിനാൾ ആഡ്രിയാനോ ദ കൊർനേറ്റ നൽകിയ വിരുന്നിൽ പങ്കെടുത്തു. താമസിയാതെ അവരിരുവർക്കും പനിപിടിപെട്ടു. ചികിത്സാനടപടിയുടെ കാഠിന്യം മൂലം സിസേറുടെ തൊലി ഉരിഞ്ഞുപോകാൻ ഇടയാക്കിയെങ്കിലും അയാൾ സുഖം പ്രാപിച്ചു; എന്നാൽ മാർപ്പാപ്പയുടെ സ്ഥിതി ഗുരുതരമായിരുന്നു. വീട്ടുകാര്യസ്ഥൻ ജൊഹാൻ ബുർച്ചാർഡിന്റെ ഡയറി, അലക്സാണ്ടറുടെ അന്തിമരോഗത്തിന്റേയും മരണത്തിന്റേയും ചില വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്:
"1503 ആഗസ്റ്റ് 12-ആം തിയതി ശനിയാഴ്ച രാവിലെ മാർപ്പാപ്പക്ക് സുഖമില്ലാതെയായി. സായാഹ്ന-പ്രാർത്ഥനയുടെ സമയം കഴിഞ്ഞ് 6-7 മണി സമയത്ത് തുടങ്ങിയ പനി മാറിയതേയില്ല. ആഗസ്റ്റ് 15-ന് 13 ഔൺസ് രക്തം വാർന്നു കളഞ്ഞു. പിന്നെ വിറയൽ തുടങ്ങി. ആഗസ്റ്റ് 17-ആം തിയതി വ്യാഴാഴ്ച രാവിലെ 9 മണിക്ക് മാർപ്പാപ്പ മരുന്നു സേവിച്ചു. 18-ആം തിയതി വെള്ളിയാഴ്ച 9-10 മണിയോടെ അദ്ദേഹം കാർഗ്നോളയിലെ ഗംബോവ മെത്രാനോട് കുംബസാരിച്ചു. മെത്രാൻ തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു കുർബ്ബാന ചൊല്ലിക്കൊടുത്തു. കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന് മാർപ്പാപ്പ കുർബ്ബാന സ്വീകരിച്ചു. സെരാ, ഹുവാൻ, ഫ്രാൻസെസ്കോ ബോർജിയ, കാസനോവ, ലോറിസ് എന്നിവരായി അഞ്ചു കർദ്ദിനാളന്മാർ കുർബ്ബാനയിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. തനിക്കു തീരെ സുഖമില്ലെന്ന് മാർപ്പാപ്പ അവരോടു പറഞ്ഞു. സായഹ്നപ്രാർത്ഥനയുടെ സമയത്ത്, ഗംബോവ മെത്രാനിൽ നിന്ന് അന്ത്യകൂദാശ സ്വീകരിച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം മരിച്ചു."
മരിക്കുമ്പോൾ അലക്സാണ്ടർ ആറാമന് 72 വയസ്സുണ്ടായിരുന്നു.
തന്റെ പാപങ്ങളിന്മേൽ ആത്മാർത്ഥമായി പശ്ചാത്തപിച്ചിട്ടാണ് അദ്ദേഹം മരിച്ചതെന്നു കരുതണം. അനന്തരാവകാശിയെ തെരെഞ്ഞെടുക്കാൻ ഒത്തുചേർന്നിരുന്ന കർദ്ദിനാളന്മാർക്കു മുൻപിൽ നടത്തിയ ചരമപ്രസംഗത്തിൽ അക്വീലിയാ ഗാലിപ്പോളി മെത്രാൻ, മാർപ്പാപ്പയുടെ മന:സ്താപത്തിന്റെ കാര്യം എടുത്തു പറഞ്ഞു: Peter de Roo, 1924, Material for a History of Pope Alexander VI, vol. 5, p. 89, note. 112.  (Word frequency and page number of specific words and phrases for all 5 vols. at HathiTrust  Latin text: “Dum graviter aegrotaret, factorum conscientia punctus contrito dolentique animo ad lachrymas ut audio fusus, sacrosanctum communionis corpus sua sponte, dilutis prius diligentissima confessione peccatis, petierit, et alia sacramenta ...”
Alexis Celadoni (Alexius Celadonius, Celadeni, 1451-1517), Bishop of Gallipoli, Italy (1494 – 1508), Alexii Celadeni Episcopi Gallipolitani Oratio ad sacrum cardinalium senatum ingressurum ad novum pontificem eligendum, Publisher: Rome: Johann Besicken, 1503. See also: "A Contemporary Oration on Pope Alexander VI," English Historical Review, 1892, vol. 7, pp. 311ff.; Archivum Historiae Pontificiae, 1976, Volume 14, p. 65.)
"ഒടുവിൽ വളരെ ഗുരുതരമായ രോഗത്തിന്റെ പിടിയിലായ അദ്ദേഹം, ഒന്നിനു പുറകേ ഒന്നായി വിശുദ്ധകൂദാശകൾ ചോദിച്ചു വാങ്ങി. തന്റെ പാപങ്ങൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം ഏറ്റുപറഞ്ഞു മന:സ്താപത്തോടെ കുമ്പസാരിക്കുമ്പോൾ, അവയോർത്തു അദ്ദേഹം കണ്ണീരൊഴുക്കുക പോലും ചെയ്തു എന്നാണ് എന്റെ അറിവ്; തുടർന്ന് ദിവ്യകാര്യണ്യത്തിൽ വിശുദ്ധശരീരം സ്വീകരിച്ച ശേഷം അന്ത്യകൂദാശ കൈക്കൊണ്ട് മാർപ്പാപ്പ മരിച്ചു."
അലക്സാണ്ടറുടെ മരണത്തെ തുടർന്ന് റോമിൽ അരാജകത്വത്തിനുള്ള സാദ്ധ്യത കണ്ട സിസേർ, സ്വയം രോഗാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നതിനാൽ, മരണം പരസ്യമാകുന്നതിനു മുൻപ്, പിതാവിന്റെ ഖനജാവു പിടിച്ചെടുക്കാൻ തന്റെ വിശ്വസ്തനായ ഡോൺ മിച്ചെലോട്ടോയെ അയച്ചു. അടുത്ത ദിവസം, റോമിലെ ജനങ്ങൾക്കും പുരോഹിതന്മാർക്കുമായി ശരീരം പ്രദർശിപ്പിച്ചു. സ്വാഭാവികമായ അപചയത്തിൽ വൈരൂപ്യം സംഭവിച്ചിരുന്നതിനാൽ ദേഹം ഒരു തുണി കൊണ്ടു മൂടിയിരുന്നു.
മാർപ്പാപ്പയുടെ സേവകർ ബലപൂർവ്വം സമ്മതിപ്പിക്കുന്നതു വരെ, അലക്സാണ്ടർ ആറാമന്റെ ശരീരം സംസ്കാരത്തിനു സ്വീകരിക്കാൻ റോമിൽ, വിശുദ്ധപത്രോസിന്റെ ഭദ്രാസനത്തിലെ പുരോഹിതർ വിസമ്മതിച്ചു. അനുസ്മരണക്കുർബ്ബനയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ നാലു കർദ്ദിനാളന്മാർ മാത്രമേ ഉണ്ടയിരുന്നുള്ളു. തിരുസിംഹാസനത്തിൽ അലക്സാണ്ടറുടെ പിൻഗാമിയായി വന്ന പീയൂസ് മൂന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ, തന്റെ മുൻഗാമിക്കു വേണ്ടി കുർബ്ബാന ചൊല്ലുന്നതു വിലക്കി. നരകത്തിൽ പോയ ഒരാൾക്കു വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതു ദൈവനിന്ദയാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം. പത്രോസിന്റെ ദേവാലയത്തിൽ അല്പകാലം മാത്രം ഇരുന്ന അലക്സാണ്ടറുടെ ഭൗതികശരീരം, അധികമൊന്നും അറിയപ്പെടാത്ത റോമിലെ സ്പാനിഷ് ദേശീയ ദേവാലയത്തിൽ പിന്നീടു പുന:സ്ഥാപിതമായി.
വിലയിരുത്തൽ
thumb|200px|right|പ്രാർത്ഥനാമഗ്നനായിരിക്കുന്ന അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പ
സദാചാരത്തിലും നീതിനിഷ്ഠയിലും ഇത്ര പിന്നിലായിരുന്ന ഈ മാർപ്പാപ്പയുടെ ക്രിസ്തുമതവിശ്വാസം അഭിനയമായിരുന്നോ എന്നു ചിലർ സംശയിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിഖ്യാത ചരിത്രകാരൻ വിൽ ഡുറാന്റ് അതിനു നൽകുന്ന മറുപടി ഇതാണ്:-