cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
വിശുദ്ധ ഹാനിബാൾ
വീണ്ടും വിലങ്ങുതടികൾ
ആൺകുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ ഒരു സമൂഹത്ത വളർത്തിക്കൊണ്ടുവരിക എന്നത് ഹാനിബാളച്ചന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നമായിരുന്നു. അതിൽ അദ്ദേഹം വിജയിച്ചു. എന്നാൽ, സഭയിലെ ആദ്യ വൈദികരായ ഫാ. അഗസ്റ്റീനോ, ഫാ. ബൊനരിഗോ, ഫാ. കത്തെനെസേ എന്നിവർ രൂപതാ സേവനത്തിനായി മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടു. ഇത് വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയായിത്തീർന്നു. ഫാ. ബാനരിഗോയുടെ ആരോഗ്യം ക്ഷയിച്ചതും ഒരു വേദനയ്ക്ക് കാരണമായി. തന്റെ അനാരോഗ്യം മൂലം അദ്ദേഹം ആത്മീയ കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രമേ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരുന്നുള്ളൂ. ഫാ. പാന്തലോണെ പാൽമ അച്ചന്റെ സഹായത്തിനായി വന്നു. പ്രതിഭാധനനായ ഒരു വൈദികനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഇത് അച്ചന് വലിയൊരാശ്വാസം നൽകി. വീണ്ടും പലരും അച്ചനെ സമീപിച്ചു. എന്നാൽ രൂപതാ വൈദികപഠനത്തിനുളള വക സമ്പാദിച്ചു കൊണ്ട് അച്ചനെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞു. സന്യാസ സംരംഭം സ്ഥാപിക്കുന്നത് വിജയിക്കുമോ എന്നതായിരുന്നു മറ്റു പലരുടേയും ആശങ്കയ്ക്ക് കാരണം. വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യത്തോടെ രൂപം കൊടുത്ത Evangelical Rogation- ൽ നിന്നും വൈദികരെ ഇടവക ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പലരും സഭയിൽ ചേർന്നത് വ്യക്തമായ ധാരണയോടും കാഴ്ചപ്പാടോടും കൂടിയല്ലായിരുന്നു. ഹാനിബാൾ സന്യാസ പരിശീലനത്തിനുളളവരെ തിരഞെഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ അതീവ ജാഗ്രതയുളളയാളായിരുന്നു. രണ്ടുവർഷത്തെ നെവിഷ്യറ്റ് പഠനങ്ങൾ അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ പലപ്പോഴും തളർത്തിയിരുന്നു. പൗരോഹിത്യം സ്വീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലോ എന്ന് ഭയന്ന് പലരും രൂപതാ സെമിനാരിയിൽ ചേർന്നു. അവരെ നിലനിർത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. മാത്രവുമല്ല അദ്ദേഹം അതിന് പരിശ്രമിച്ചതുമില്ല. ഇങ്ങനെ പ്രശ്നകലുഷിതമായ അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് ഈ സമൂഹങ്ങൾ വളർന്നു വന്നത്.
ലക്ഷ്യവും മാർഗ്ഗവും
സന്യാസ സമൂഹങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നു. ദൈവം ദാനമായി നൽകിയ റൊഗാത്തയോടു ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ സമൂഹത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചതുതന്നെ. വാസ്തവത്തിൽ, ഉപവിപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുകയോ അനാഥാലയങ്ങൾ നോക്കി നടത്തുകയോ ആയിരുന്നില്ല ഈ സന്യാസ സമൂഹങ്ങളുടെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ 'റൊഗാത്തെ'' എന്ന വലിയ സത്തയുടെ അനന്തരഫലമായിട്ടാണ് ഇത്തരം ഉപവിപ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും അദ്ദേഹം കണ്ടത്. 'റൊഗാത്തെ' പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കുമ്പോഴാണ് അതിനെപ്പറ്റിയുളള 'തീക്ഷണത' (zeal) നമ്മിൽ നിറയുക. ഈ തീക്ഷണതയാണ് ഉപവിയിലേക്ക്(charity) നമ്മെ നയിക്കുക. താൻ സ്ഥാപിച്ച രണ്ടു സഭകളുടേയും ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യത്തെ അദ്ദേഹം നിർവചിച്ചത് ഇത്തരത്തിലാണ്. “ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനും ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയ്ക്കുമായി പ്രവർത്തിക്കുക". ഈ ലക്ഷ്യം സാധിതമാക്കാൻ ചില സേവന തന്ത്രങ്ങളും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിത്തരുന്നുണ്ട്. നിത്യവും ദൈവവിളിക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുക, ഈ പ്രാർത്ഥനാചൈതന്യത്തെ എങ്ങും വ്യാപിപ്പിക്കുക, വിളഭൂമിയിലെ നല്ല വേലക്കാരായിത്തീരുക എന്നിങ്ങനെ. ഇത്തരത്തിൽ സ്തുത്യർഹമായ സേവനം കാഴ്ചവെച്ചുകൊണ്ട് ദൈവമഹത്വത്തിനായും ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി യത്നിച്ചുകൊണ്ട് ഈ രണ്ടു സമൂഹങ്ങളും 'റൊഗാത്തെ' യാകുന്ന കുടക്കീഴിൽ അണിനിരക്കുന്നു.
കോളറയെന്ന മഹാവിപത്ത്
1887 ഇറ്റലിയുടെ തന്നെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു ഇരുണ്ട ഏടാണ്. ജനങ്ങളുടെ ദീനരോദനത്തിനും തീരാവേദനയ്ക്കും കാരണമായ ഒരു മഹാവിപത്ത് പടർന്നുപിടിച്ച കാലം. മെസ്സീനയിലാണ് കോളറയുടെ ഉത്ഭവം. വളർച്ചയുടെ പാതയിലായിരുന്ന ഹാനിബാളച്ചന്റെ സമൂഹത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കിയ ഒരു സംഭവമായിരുന്നു അത്. തങ്ങളുടെ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ ജനങ്ങൾ പരക്കം പായുകയായിരുന്നു. മരണം പേമാരിപോലെ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആഗസ്റ്റ് മാസത്തോടെ മെസ്സീന മുഴുവൻ ഈ തിന്മയുടെ അധീനതയിലായി. ഇവയ്ക്കെല്ലാം നടുവിലും അച്ചൻ ആശയം കണ്ടെത്തിയത് പ്രാർത്ഥനയിലായിരുന്നു. അധികാരവൃന്ദം പുതിയ അത്യാഹിത ആശുപതികൾ തുറന്നു. തുടക്കത്തിലെ തന്നെ കോളറയെ നിർമ്മാർജനം ചെയ്യാനുളള പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങി, ജനങ്ങൾക്ക് ശുചിത്വത്തെപ്പറ്റി വ്യക്തമായ അവബോധം ഉണ്ടാക്കാൻ അധികാരികൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അവയൊക്കെ പരാജയമടയുകയാണ് ചെയ്തത്. പലരും ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറി. ഈ പ്രതിസന്ധിഘട്ടങ്ങൾക്കിടയിലും ഹാനിബാളച്ചനും സഹോദരൻ ഫ്രാൻസിസും രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അനാരോഗ്യം കാരണം ഫ്രാൻസിസിനുമാത്രമേ പിന്നീട് പ്രവർത്തനത്തിനുളള അനുമതി കിട്ടിയുളളു. ഹാനിബാളച്ചന് തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതായി വന്നു. അവിഞ്ഞാണയിൽ ശുശ്രൂഷ നടത്തിയിരുന്ന അച്ചനും കോളറ ബാധിച്ചെങ്കിലും രോഗവിമുക്തനായി. സകല ഉദ്യമങ്ങളും മക്കളെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു. ആ തീക്ഷണതയും അക്ഷീണ പരിശ്രമവും ഒരിക്കലും വ്യഥാവിലായില്ല. ഈ വിപത്ത് ഏകദേശം ഒരു മാസത്തോളം മെസ്സീന അടക്കിവാണു.
അന്തോണീസു പുണ്യാളന്റെ അപ്പം
ഹാനിബാളച്ചന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമുഹത്തിന്റെയും വളർച്ചയിൽ ആഴമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ ഒരു സംഭവമാണ് - ഒരു സങ്കല്പമാണിത്. ഇതിനെക്കുറിച്ചറിയാൻ ചരിത്രത്തിലൂടെ ഒന്നു സഞ്ചരിക്കേണ്ടി വരും, മെസ്സീനയെ ഉലച്ച കോളറ പടർന്നു പിടിച്ച അവസരമായ 1887- ലാണ് ഈ സംഭവത്തിന്റെ ആരംഭം. കോളറ അരങ്ങുതകർക്കുന്ന വേളയിൽ സൂസന്ന കൊൺസിലിയോ മിചേലി എന്ന വിധവ വി. അന്തോണീസിനോട് ഒരു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. താനും തന്റെ മക്കളും ആ വലിയ ദുരന്തത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടാൽ ഹാനിബാളച്ചന്റെ അനാഥർക്ക് അറുപത് ലീറ പണം അപ്പം വാങ്ങുവാൻ നല്കും. വി. അന്തോണീസ് അവരെയും കുടുംബത്തെയും രക്ഷിച്ചു. അവർ തങ്ങളുടെ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റി. ഹാനിബാളച്ചൻ ഇതിനെപ്പറ്റി അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പല തവണ ഇത് ആവർത്തിച്ചു. ഇതിനെപ്പറ്റി കേട്ട മറ്റു പലരും ഈ സംവിധാനം തുടർന്നു. ഏറെ കഴിഞ്ഞാണ് ഹാനിബാളച്ചൻ ഇതിനെപ്പറ്റി പൂർണ്ണമായും ബോധവാനാകുന്നത്. 'അന്തോണീസു പൂണ്യാളന്റെ അപ്പം' എന്ന ഈ സംവിധാനം ആരംഭിക്കുന്നത് 1890 ൽ തൊഗേണിലാണ്. പിന്നീട് മൂന്നുവർഷത്തിനുശേഷം ഇത് മെസ്സിനയിലേക്കും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഹാനിബാൾ ഇത് പിന്നീട് ഒരു ഭക്തി മാർഗ്ഗമായി വ്യാപകമാക്കാൻ പരിശ്രമി ച്ചു. അദ്ദേഹം വി. അന്തോണീസിന്റെ പ്രഷിതനായി, ശിഷ്യനായി. അന്തോണീസിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥ ശക്തിയിൽ വിശ്വസിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ സഭയുടെ സ്വർഗ്ഗീയ ഉപകാരിയായി അവരോധിച്ചു.
ഒരു നാശക്കൂമ്പാരം
1908 ഡിസംബർ 28 മെസ്സീനയ്ക്ക് വേദനയുടെയും നഷ്ടത്തിന്റെയും നാശത്തിന്റെയും പ്രഹങ്ങളോ ദു:ഖ പൂർണ്ണമായ ദിനമായിരുന്നു. ഏകദേശം രാവിലെ 5.20 ന് 27 സെക്കന്റുകൾക്കിടയിൽ ആ നഗരമൊട്ടാകെ നാശക്കുമ്പാരമായി മാറി. ഔദ്യോഗിക കണക്കു പ്രകാരം ഏകദേശം 80,000 ജീവനുകൾ പൊലിഞ്ഞതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂമി പലയിടങ്ങളിലും പിളർന്നു. ചെറുതും വലുതുമായ വീടുകളും കെട്ടിടങ്ങളും തകർന്നടിഞ്ഞു. അങ്ങിങ്ങായി തീനാളങ്ങൾ ഉയർന്നു. പൊടിയും പുകയും മഞ്ഞും എല്ലാം ആ പ്രഭാതത്തെ മേഘാവ്യതമാക്കി. സകലതും നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെയും ജീവൻ തിരിച്ചുകിട്ടാൻ പരിശ്രമിക്കുന്നവരുടെയും ഗദ്ഗദങ്ങളും ദീനരോദനങ്ങളും അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലയടിച്ചു.
സഭയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഹാനിബാളച്ചൻ റോമിൽ പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ വാർത്തകേട്ട് അദ്ദേഹം തളർന്നിരുന്നു. തന്റെ ഉദ്യമങ്ങൾ സകലതും തകർന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. തന്റെ പരി പടികൾ മതിയാക്കി കലങ്ങിയ മനസ്സോടെ അദ്ദേഹം മെസ്സീനയിലേക്ക് തിരിച്ചു. ശ്മശാന സമാനമായ മെസ്സീനയാണ് അദ്ദേഹം കണ്ടത്. ഈ പ്രശ്നപതിസന്ധികൾക്ക് നടുവിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും സംഭവിച്ചില്ല. ആൺകുട്ടികൾ പ്രാർത്ഥനയിലായിരുന്നു. ശുന്യമൂറികൾ പലതും തകർന്നടിഞ്ഞെങ്കിലും ദേവാലയത്തിനുമാത്രം ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. വി. അന്തോണീസിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥ ശക്തിയും ഇതിന് കാരണമായെന്ന് ഹാനിബാളച്ചൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. പെൺകുട്ടികളിൽ ചിലർ ശയനമുറിയിലും വരാന്തയിലുമായിരുന്നു. ഏകദേശം 40 പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നെങ്കിലും കുട്ടികളിലാർക്കും ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. പക്ഷേ 13 സിസ്റ്റേഴ്സ് ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ ഇരകളായി. ഹാനിബാളച്ചൻ അവിടെയില്ലായിരുന്നെങ്കിലും ഫാ. പാൽമ രണ്ടു സമൂഹത്തെയും സഹായിച്ചു.
പുതുജീവനിലേക്ക്
ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതികൾ വ്യത്യസ്ഥങ്ങളാണ്. മനുഷ്യന് അവ പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസവുമാണ്, എന്നാൽ ഹാനിബാൾ എന്ന വൈദികൻ എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ ഹിതത്തിനു വിട്ട് കാത്തിരുന്നു. നാശക്കുമ്പാരത്തിന്റെയും നഷ്ടങ്ങളുടെയും നടുവിൽ ദൈവസംരകണയുടെ കരം ഹാനിബാളച്ചന് ദ്യശ്യമായി. ഈ പ്രക്ഷുബ്ധമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നുളള ശക്തമായ ഒരു ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പാണ് നാം പിന്നീട് കാണുക. ഒരു പക്ഷേ ഈ തകർച്ച ഒരു വലിയ വളർച്ചയുടെ ആരംഭമായിരുന്നിരിക്കാം. പലരുടെയും നിസ്വാർത്ഥമായ സഹകരണംകൊണ്ട് ഹാനിബാളച്ചൻ സമൂഹം പച്ചപിടിച്ചു തുടങ്ങി. മുമ്പ് മെസ്സീനയുടെ ഭാഗങ്ങളിൽ മാത്രം വളർന്ന സമുഹങ്ങൾ ഇതിനുശേഷം പൂളിയ, ഫ്രാങ്കാവില്ല ഫൊന്താന,ഓറിയ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു. ഭൂചലനത്തിനുമുമ്പ് നാലു സ്ഥാപനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അത് മെസ്സീന യിലും സിസിലിയിലും പത്തായി വളർന്നു. വലിയ പ്രതിബന്ധങ്ങൾ കൂടാതെതന്നെ എല്ലാം അഭിവ്യദ്ധി പ്രാപിച്ചു. എല്ലാം സംരംഭങ്ങളെയും വി.അന്തോണീസിന്റെ മധ്യസ്ഥ തയിൽ ദൈവകരങ്ങളിലേക്ക് ഹാനിബാളച്ചൻ സമർപ്പിച്ചു. കാരണം, വിശുദ്ധന്റെ മധ്യസ്ഥം വഴി യാതൊന്നും ഹാനിബാളച്ചന് ദൈവസന്നിധിയിൽ നിന്നും നിരസിക്കപ്പെട്ടില്ല. വളർച്ചയ്ക്കാവശ്യമായ സാമ്പത്തികവും ഭൗതികവുമായ സഹായങ്ങൾ വളരെയധികം അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പരിശുദ്ധ പത്താം പീയൂസ് ഹാനിബാളച്ചന്റെ സഹായത്തിനായി സന്യസ്ഥരെയും സമർപ്പിതരേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെയടുത്തേക്ക് അയച്ചു. ഭൂചലനത്തിന്റെ പരിണിതഫലങ്ങൾ മെസീനയിൽ പ്രകടമാണങ്കിലും ഹാനിബാളിന്റെ സ്ഥാപനങ്ങൾ അവയിൽപെട്ടുഴലാതെ സധൈര്യം മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.
റൊഗാത്തയുടെ വ്യാപനം
റൊഗാത്തയുടെ ആചാര്യനായ ഫാ. ഹാനിബാൾ, തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും അശ്രാന്തമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വഴി യേശുവിന്റെ തിരുഹ്യദയാശ്വാസത്തിനായും, ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയ്ക്കുമായും ഉഴിഞ്ഞുവച്ചു. ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കവും ഒടുക്കവും "റൊഗാത്തെ '' യിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ച ഹാനിബാളച്ചൻ, റൊഗാത്തയുടെ പരിമളം പാരിൽ പൂകിയ പൂണ്യപുരോഹിതനായി. ഈ പുണ്യതേജസ്സിന്റെ അവികലമായ പ്രവർത്തനമാണ് റൊഗാത്തെയിൽ പ്രശോഭിക്കുന്നത്. ദൈവഹിതത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിനായ്, ദൈവികാഹ്വാനത്തിന്റെ വ്യാപനത്തിനായ്, തന്റെ സർഗ്ഗാത്മക മികവുകൾ വഴിയും, സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വഴിയും, ജീവിതത്തെ ചിട്ടപ്പെടുത്തുവാൻ ഹാനിബാളച്ചന് സാധ്യമായി. അദ്ദേഹം റൊഗാത്തയുടെ വ്യാപനം ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതിനായ് സ്വീകരിച്ച മാർഗ്ഗങ്ങളെ നമുക്കടുത്തറിയാം.
ദൈവവിളിക്കായുളള വൈദികരുടെ പരിശുദ്ധ സഖ്യം
ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനയുടെ (Rogate) അർത്ഥവത്തായ പ്രചരണം സംഭവ്യമാക്കുവാൻ, 1897 ൽ അച്ചൻ ‘പരിശുദ്ധസഖ്യം’ (Sacred Alliance) എന്ന സംഘടനയ്ക്ക് രൂപം നൽകി. സഭയിലെ ശ്രേഷ്ടരായ കർദ്ദിനാൾമാരുടെയും, മെത്രാന്മാരുടെയും മറ്റ് സന്യസ്തരുടെയും അംഗത്വം സ്ഥിരപ്പെടുത്തി, പ്രാർത്ഥന വഴി ദൈവവിളി പ്രോത്സാഹനം സാധ്യമാകൂവാൻ അച്ചൻ ഈ സംഘടനയെ ഉപയോഗിച്ചു. ദൈവവിളിക്കും, അവയുടെ പ്രാത്സാഹന ഉപാധികൾക്കും കോട്ടം സംഭവിച്ചിരുന്ന വേളയിലാണ് ഇത്തരമൊരു സംഘടനയ്ക്ക് രൂപം നൽകി അതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തിയിൽ സന്തോ ഷിക്കുവാൻ അച്ചൻ പ്രേരിതനായത്.
വൈദികരിലേക്കും സമർപ്പിതരിലേയ്ക്കും ദൈവവിളിയെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം മുൻനിർത്തിയ ഫാ. ഹാനിബാൾ, വൈദിക ശ്രേഷ്ഠരുടെ പ്രാർത്ഥനയും പ്രവർത്തനവും തടസ്സങ്ങളെ തരണം ചെയ്യാൻ ഉതകുമെന്ന് ദ്യഢനിശ്ചയം പുലർത്തി. ദൈവികാഹ്വാനത്തെ (Rogate) പ്രവൃത്തി പദത്തിലെത്തിക്കുവാൻ 'പരിശുദ്ധസഖ്യത്തിന്' സാധിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ സഭയുടെ ശ്രേസ്റ്റൻമാരിൽ നിന്നും, ആധ്യാത്മിക അനുഗ്രഹങ്ങളും ആശയവും ഹാനിബാൾ കൈമുതലാക്കി. റൊഗാത്തെയുടെ പൂർത്തീകരണം ലക്ഷ്യമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന തങ്ങളെ, പ്രത്യേകമാംവിധം ദിവ്യബലിയിലും, ആരാധനാ നുഷ്ഠാനങ്ങളിലും സ്മരിക്കണമെന്ന നിർദ്ദേശം ഈ സഖ്യ ത്തിലൂടെ പ്രകടിപ്പിച്ച അച്ചന് തന്റെ പ്രതീക്ഷകളേക്കാളേറെ അനുകൂല പ്രതികരണങ്ങൾ ലഭ്യമായി.
പയസ് യൂണിയൻ ഓഫ് ഇവാഞ്ചലിക്കൽ റൊഗേഷൻ
പ്രേഷിത ജീവിതത്തിന്റെ ആരംഭം മുതൽക്കെ റൊഗാത്തെ എന്നത് ആഗോള സഭയ്ക്കുള്ള ഒരു ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന് ഫാ ഹാനിബാൾ മനസ്സിലാക്കി. തത്ഫലമായി ഈ ചൈതന്യം ആഗോളതലത്തിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ അച്ചൻ ഉത്സുകനായി. ഏവരും (സഭ) വിളവിന്റെ നാഥനോട് പ്രാർഥിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഈ (പ്രാർത്ഥനയെ സുവിശേഷാത്മകമായ ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥന (Evengilical Rogation ) എന്ന് അച്ചൻ നാമകരണം ചെയ്തു. പരിശുദ്ധ സഖ്യത്തിന്റെ സംരംഭത്തിന്റെ വിജയത്തിനുശേഷം, വിശ്വാസികളുടെയിടയൽ റൊഗാത്തെയുടെ വിത്തുകൾ പാകുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട് അത്മായ നേത്യത്വത്തിൽ, "പയസ് യൂണിയൻ ഓഫ് ഇവാഞ്ചലിക്കൻ റൊഗേഷൻ' എന്ന ആദ്ധ്യാത്മിക സഖ്യത്തിന് അച്ചൻ രൂപമേകി. ഈ സംഘടനയും ലക്ഷ്യം വച്ചത് ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനയും അതിന്റെ പ്രാത്സാഹനവും തന്നെയായിരുന്നു.
ദൈവകല്പനയെ അനുസരിക്കുകയെന്നത് എല്ലാ വിശ്വാസികൾക്കുമുളള കടമയായി മനസ്സിലാക്കിയ ഹാനിബാൾ, ഏവരെയും ഈ പ്രാർത്ഥനയുടെ ചൈതന്യത്തിൽ വളരുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. മാനവരക്ഷയുടെ സന്ദേശവും രക്ഷയും സാധിതമാക്കുവാൻ വിശുദ്ധരായ വേലക്കാർ (ഇന്നിന്റെ ആവശ്യമാണെന്ന പൊതുതത്ത്വം വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ സ്ഥിരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവരെ പ്രാർത്ഥനയിൽ ആഭിമുഖ്യമുളളവരാക്കുവാൻ അച്ചൻ ഈ സംഘടന വഴി യത്നിച്ചു.
1908 ഫെബ്രുവരി 6-ാം തിയതി പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നും അംഗീകാരം നേടുവാൻ പയസ് യൂണി യൻ ഓഫ് ഇവാഞ്ചലിക്കൻ റൊഗേഷന് സാധിച്ചു.
അഗതിമന്ദിരങ്ങൾ
റൊഗാത്ത ചൈതന്യത്തിൽ ഉപവിപ്രവർത്തനങ്ങളെക്കൂടി ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് പാവങ്ങളെയും അനാഥരെയും നിരാലംബരെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ഫാ. ഹാനി ബാൾ തീക്ഷണമതിയായിരുന്നു. അധാർമ്മികതയുടെ നീർച്ചുഴിയിൽ തകരുന്ന ബാല്യങ്ങളെ ധാർമ്മികതയുടെയുംനന്മയുടെയും പാതയിൽ നയിക്കുവാൻ, ആശ്രയമറ്റവർക്ക് അത്താണിയാകുവാൻ, ചൂഷിതരിൽ നിന്നും പിഞ്ചുബാല്യങ്ങളെ രക്ഷപ്പെടുത്തുവാൻ അച്ചൻ പരിശ്രമിക്കുകയും തത്ഫലമായി അനാഥാലയങ്ങൾ മുഖേന അവരെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ തയ്യാറാകുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് പാവങ്ങളുടെ പിതാവായി അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടു.
യാചകരായി അലഞ്ഞിരുന്ന കുരുന്നുകളെ അച്ചൻ തന്റെ അഗതിമന്ദിരങ്ങൾ വഴി പുനരധിവസിപ്പിച്ചു. വിവിധ തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ വഴിയും വിദ്യാഭ്യാസം മുഖേനയും അവരെ അദ്ധ്വാനശീലരാക്കുകയും, സ്വയം പര്യാപ്തമാക്കു വാൻ പരിശീലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, അനാഥരോടും പാവപ്പെട്ടവരോടുമുള്ള തന്റെ ആഭിമുഖ്യം റൊഗാത്തെയുടെ ചൈതന്യത്തിൽ പ്രകടമാക്കാനാണ് അച്ചൻ പരിശ്രമിച്ചത്. തെരുവിൽ നഷ്ടമാകുന്ന ആത്മാക്കളെ നന്മയുടെ പൂങ്കാവനത്തിൽ അച്ചൻ ആശയമേകികൊണ്ട് റൊഗാത്തെ സ്നേഹചൈതന്യം അച്ചൻ പ്രകടമാക്കി.
പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ
ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ വഴി പ്രാർത്ഥനാ ചൈതന്യം പ്രകടമാക്കുവാൻ അച്ചന് വളരെയധികം സാധി ച്ചു. നന്നേ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ പദ്യഗദ്യങ്ങളിൽ പ്രാഗത്ഭ്യം പ്രകടമാക്കിയ ഹാ. ഹാനിബാൾ, 'കാത്തലിക് വേഡ്' എന്ന പ്രസിദ്ധമായ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ - തനിക്ക് 18 വയസ്സു പോലും തികയുന്നതിനു മുൻപേ തന്റെ ലേഖനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും പിന്നീട് ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സാരഥിയാവുകയും ചെയ്തു. 12 വർഷത്തിലധികം ഇവിടെ പ്രവൃത്തിപരിചയം സിദ്ധിച്ച അച്ചൻ, ഇത്തരം മാധ്യമങ്ങളെ റൊഗാത്തെയുടെ പരിപോഷണത്തിനായി വിനിയോഗിച്ചു.
1875 മാർച്ച് 13 ന്, പ്രാർത്ഥനയുടെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കി, “കാത്തലിക് വേഡിൽ', തന്റെ ആദ്യ ദൈവവിളി പ്രാത്സാഹന സംരംഭമെന്ന നിലയിൽ ഒരു ചെറുലേഖനം എഴുതുകയും പിന്നീട് ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയുടെ പ്രോത്സാഹനത്തിനായ് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അക്കാലത്തെ അറിയപ്പെടുന്ന മിക്ക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും അച്ചൻ ലേഖനങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. “ഗസറ്റ ഡി മെസീന, ല ലൂച്ചേ, ഷിന്റില, ഇൽ ഫമോ, ഇൽ പെഗസ്സോ, കൊറിയേരെ ഡെല്ലെ പുലിയേ, ലൊസ്സർവത്താരെ റൊമാനോ" എന്നീ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ റൊഗാത്തെയുടെ ആശയങ്ങൾ വിതറുവാൻ അച്ചൻ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി.
കത്തുകളിലൂടെയും, അച്ചടിച്ച മറ്റ് ലേഖനങ്ങൾ വഴിയും വിശ്വാസികൾക്കും ഉപകാരികൾക്കും പ്രാർത്ഥനയുടെ ചൈതന്യം അദ്ദേഹം പകർന്നു. 1885 ൽ, ദൈവവിളിക്കായുള്ള തന്റെ ആദ്യ പ്രാർത്ഥന (1860 ൽ എഴുതിയത്) അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. സുവിശേഷാധിഷ്ടിധമായ റൊഗാത്ത പ്രാർത്ഥനകളാലും പ്രസംഗങ്ങളാലും, ഇതര മാർഗ്ഗങ്ങളാലും പ്രസിദ്ധമാക്കുവാൻ, ആഗോളപാർത്ഥനയാക്കി മാറ്റാൻ ഫാ. ഹാനിബാൾ പരിശ്രമിച്ചു.
“ദൈവവും അയൽക്കാരനും' (God and Neighbor) എന്ന പ്രസിദ്ധമായ പ്രസിദ്ധീകരണം റൊഗാത്തെയോട് അച്ചൻ എത്രമാത്രം തീക്ഷണത കാട്ടി എന്ന് വെളുപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ദൈവവും, അയൽക്കാരനും ഉൾചേരുന്ന റൊഗാത്തെയെ വ്യാപിപ്പിക്കാൻ ഉചിതമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ അച്ചൻ ഈ സംരംഭത്തിലൂടെ സാധ്യമാക്കി. 1908 ജൂൺ 26 ന് ഇതിന്റെ ആദ്യപ്രതി അച്ചടിച്ചു. ഈ പ്രസിദ്ധീകരണം വളരെയധികം ഖ്യാതി നേടുകയും റൊഗാത്തെയുടെ വ്യാപനത്തിന് നേത്യത്വം വഹിക്കുകയും ചെയ്തു. പയസ് യുണി യൻ ഓഫ് ഇവാഞ്ചലിക്കൽ റൊഗേഷന്റെ അനന്തരഫലമായാണ് “ദൈവവും അയല്ക്കാരനും' പ്രകാശിതമായത്.
ദിവ്യകാരുണ്യ കോൺഗ്രസ്സുകളിൽ പങ്കെടുക്കുവാനും, റൊഗാത്തയെ ആഗോളവൽക്കരിക്കുവാനും അച്ചൻ പരിശ്രമിച്ചിരുന്നു. 1921 ലെ ദിവ്യകാരുണ്യ കോൺഗ്രസിന് മുന്നോടിയായി 'THE GREAT WORD' എന്ന പുസ്തകം അച്ചൻ തയ്യാറാക്കി. ആഗോളതലത്തിൽ വൈദികരുടെ കുറവും, മൂല്യശോഷണവും ആധാരമാക്കി, അതിനുള്ള പരിഹാരായി റൊഗാത്തെയ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്ന The great word, സമ്മേളനത്തിനിടയിൽ അച്ചൻ വിതരണം നടത്തി. അനന്തരം റോമിലെ എല്ലാ പള്ളികളിലും ജൂൺ മാസത്തിൽ പ്രത്യേകമായി, ദൈവവിളിയുടെ വർദ്ധനവിനായി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പരിശുദ്ധ പിതാവ് ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും എല്ലാ മെത്രാന്മാരോടും ഈ മാത്യക തങ്ങളുടെ രൂപതകളിൽ അനുവർത്തിക്കുവാൻ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. ദിവ്യകാരുണ്യ കോൺഗ്രസ്സിലൂടെ റൊഗാത്തെ കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധമായി. നിരവധി മെത്രാന്മാരും വൈദികരും 'റൊഗാത്തെ'യെ പരിപുഷ്ടിപ്പെടുത്തുവാൻ തയ്യാറായി. അപ്രകാരം ഫാ. ഹാനിബാൾ, വിശുദ്ധരോടുളള ലൂത്തിനിയയിൽ, വിളഭൂമിയിലേക്ക് യോഗ്യരും വിശുദ്ധരുമായ നിരവധി വേലക്കാരെ പ്രദാനം ചെയ്യുവാൻ... കർത്താവേ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കണമേ, എന്ന പ്രാർത്ഥന ഉൾചേർക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും അതിനനുസ്യതമായി പ്രതികരണങ്ങൾ അച്ചന് ലഭ്യമാക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് തന്റെ സഭാസമൂഹത്തിൽ മാത്രമായി ലൂത്തിനിയയോട് ചേർന്ന് ഈ പ്രാർത്ഥന ഉപയോഗിക്കുവാനുള്ള അനുവാദം പരിശുദ്ധ പിതാവിൽ നിന്നും ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. വളരെ കൃത്യതയോടും കാര്യക്ഷമമായും ജീവിതത്തെ ഏകീകരിച്ച് ദൈവികാഹ്വാനത്തിന്റെ വ്യാപനം സാധ്യമാക്കുവാൻ ഫാ. ഹാനിബാൾ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധനായിരുന്നു. തന്റെ കഴിവുകളും നേട്ടങ്ങളും ദൈവോന്മുഖമായി ആഗോളസഭയിൽ പ്രവൃത്തിപദത്തിലെത്തിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ ചിരകാല മോഹമായ റൊഗാത്തെയെ സാക്ഷാത്ക്കരിക്കാൻ അച്ചന് സാധിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി ഇന്നും അനേകരിലൂടെ, നല്ല വൈദികരിലൂടെ റൊഗാത്തെ വിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു.
ജീവിത സായാഹ്നം
ഫാ. ഹാനിബാളിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അന്ത്യഘട്ടം തിരക്കേറിയ പ്രവർത്തനങ്ങളുടേതായിരുന്നു. 'പ്രാർത്ഥനാ' (Rogate) യജ്ഞത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിനായി അഭ്യർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് പ്രക്ഷിതരെ നേടുന്നതിനുളള യാത്രകളിൽ അച്ചൻ മുഴുകി. യുദ്ധക്കെടുതിയിൽപ്പെട്ട് വലയുന്നവർക്ക് ആശ്വാസമേകുവാനും, മുറിവേറ്റ സൈനികർക്ക് ആശ്വാസം
പകരുവാനുമായി കൊച്ചുഭവനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുവാൻ ഫാ. ഹാനിബാൾ സമയം കണ്ടെത്തി. പ്രാർത്ഥനയുടെ അപ്പതോലനായി വിളങ്ങിയ അച്ചൻ മെസ്സീനയിൽ Rogate മുൻനിർത്തി സുന്ദരമായ ഒരാലയം പണികഴിപ്പിച്ചു.
വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രവർത്തനം നടത്തിയിരുന്ന അച്ചൻ 1924 ഡിസംബർ 15 ന് മെസ്സീനായിൽ തിരിച്ചെത്തി. സുദീർഘമായ മണിക്കുറുകൾ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായ് മാറ്റിവെക്കുവാൻ ശേഷിച്ച ജീവിതത്തെ അദ്ദേഹം ക്രമപ്പെടുത്തി.
1927 ന്റെ ആരംഭം ശൈത്യമേറിയപ്പോൾ, അതിനെ തരണം ചെയ്യാൻ അച്ചൻ നന്നേ വിഷമിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ ശ്വാസകോശ-സംബന്ധമായ രോഗം അദ്ദേഹത്തിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷമായി. ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം താളരഹിതമായി വിശപ്പും ഉറക്കവും നഷ്ടമായ അച്ചന് ആത്മാക്കളുടെ ദൈവമഹത്വം സാദ്ധ്യമാക്കുന്നതിൽ തളർച്ച നേരിട്ടില്ല. ഭക്തിയും ബഹുമാനവും നന്ദിയും നാഥനേകുവാൻ ഉത്സുകനായി അച്ചൻ കാണപ്പെട്ടു.
പലവിധ വിഷമങ്ങൾ നേരിട്ട അച്ചന് പല രാത്രിസമയങ്ങളും വേദനയുടെ ഭാരത്താൽ തളളിനീക്കേണ്ടതായി വന്നു. എങ്കിലും, വിഷമങ്ങളെ ദൈവമഹത്വത്തതിനായ് സമർപ്പിക്കുവാൻ അച്ചന് സാധിച്ചു. മറ്റ് വൈദികരോടൊത്ത് സന്ധ്യാ പ്രാർത്ഥന കൾ ചൊല്ലുന്നതിൽ നിന്നും ഒരിക്കൽപ്പോലും, വേദനകൾ, അച്ചനെ മാറ്റിനിർത്തിയില്ല. ശാരീരിക ബലഹീനത ബാധിച്ച അച്ചന് വി. കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നതിൽ വൈഷമ്യം നേരിട്ടു. അത് അദ്ദേഹത്തിന് വളരെ മനോവിഷമങ്ങളാക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ തന്നെ വൈദികരുടെ ആത്മരക്ഷയെപ്രതി ഏഴ് കുർബാനകൾ അർപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ഫെബ്രുവരി മാസം 15 ന് അച്ചൻ ദിവ്യബലിയർപ്പണം ആരംഭിച്ചി എന്നാൽ തീർത്തും അവശനായ അച്ചൻ മറ്റൊരു വൈദികന്റെ സഹായത്തോടെ 20-ാം തിയതി തന്റെ അവസാന ദിവ്യബലിയർപ്പണം നടത്തി.
സന്തോഷ സങ്കടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിൽ ദൈവികഹിതത്തിനായി കാതോർത്ത ഫാ. ഹാനിബാൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. “ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ കൈകളിലെ ഒരു കുഞ്ഞു പന്താണ്. സമർത്ഥനായ ഒരു കളിക്കാരനെപ്പോലെ, ദൈവം, ചിലനിമിഷങ്ങളിൽ എന്നെ അടിക്കുകയും ചിലപ്പോൾ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു'.
പൂണ്യജീവിതത്തിന് ഭംഗം വരുത്തുവാൻ അച്ചൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ തന്നെ തന്റെ വല്ലായ്മയിലും പുണ്യങ്ങളെ അച്ചൻ താലോലിച്ചു. എളിമയെന്ന പുണ്യം പ്രത്യേകമാം വിധം പ്രാവർത്തികമാക്കുവാൻ അച്ചൻ ഉത്സാഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ലഭ്യമാകുന്ന ഏതൊരു സഹായത്തിനുമൊപ്പം തന്റെ കൃതജ്ഞത അച്ചൻ വെളിപ്പെടുത്തി. തന്റെ വേദനകളെ അപരന് വേദനായാകുംവിധം മാറ്റപ്പെടാതിരിക്കുവാൻ അച്ചൻ ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു.
മെയ് മാസത്തിന്റെ ദിനങ്ങൾ കൊഴിയുംതോറും അച്ചന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി മോശമായി. അല്പം ആശ്വാസം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് ആ മാസത്തിന്റെ അവസാനങ്ങളിൽ അച്ചൻ പറയുന്നു. “ഞാനിപ്പോൾ സൗഖ്യം അനുഭവിക്കു ന്നു; ഒരു പക്ഷേ അല്പദിവസത്തിനകം എന്റെ ജോലികളിൽ മുഴുകാൻ എനിക്ക് സാധിക്കുമായിരിക്കും'. എന്നാൽ 31-ാം തിയതി വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ അദ്ദേഹം വേദനയേറി ക്ഷീണിതനായിത്തീരുകയും അർദ്ധരാത്രിയോടുത്തപ്പോൾ, തന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ യാത്ര ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഉടനെതന്നെ, ഫാ വിത്താലെയുടെ കാർമികത്വത്തിൽ ഫാ, ഗാൻഡോൽപോയൊടൊപ്പം കുർബാനയർപ്പിക്കുകയും, തദവസരത്തിൽ അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്ന റൊഗേഷനിസ്റ്റ് സന്യാസികൾ, ഡോട്ടേഴ്സ് ഓഫ് ഡിവൈൻ സീൽ സിസ്റ്റേഴ്സ് ഹാനിബാളച്ചനെ സമർപ്പിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു. 1927 ജൂൺ മാസം 1-ാം തിയതി ദൈവഹിതത്തിന് ജീവിതം സമർപ്പിച്ച, വിശുദ്ധജീവിതം നയിച്ച, സഭയുടെ നെടുംതൂണുകളായ പുരോഹിത വൃന്ദത്തിനായി അഹോരാത്രം അദ്ധ്വാനിച്ച, പാവപ്പെട്ടവന്റെ ഉന്നമനത്തിനായ് അശ്രാന്ത പരിശ്രമം നടത്തി തന്റെ ജീവിതപാതയിൽ നൂറു മേനി ഫലം പുറപ്പെടുവിച്ച മെസ്സീനായുടെ സ്വന്തം "പാദ്രേ' സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിന്റെ സുന്ദരാരാമത്തിലെ ചെറുസൂനമായ്, സുഗന്ധ പുഷ്പമായ് മാറി.
അച്ചന്റെ മരണവാർത്ത, കാട്ടുതീപോലെ മെസ്സീനായുടെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽപോലുമെത്തി. "ഉറങ്ങുന്ന വിശുദ്ധനെ" കാണാൻ, ഏവരും കൈയ്യിൽ പൂക്കളുമായെത്തി. പുണ്യപുരോഹിതന്റെ വിയോഗത്താൽ മെസ്സീന ദുഖപൂരിതമായി ഇല വീഴുന്നതുപോലും ശബ്ദമാകുന്ന നിശബ്ദത മെസ്സീനയിൽ തളം കെട്ടി. ജൂൺ മാസം 3-ാം തിയതി വരെ അച്ചന്റെ ഭൗതികദേഹം വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ പൊതുദർശനത്തിനു വച്ചി. കൂശിത രൂപവും ജപമാലയും കൈയിലേന്തി പൂഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖവുമായി ആ വിശുദ്ധൻ നിത്യനിദ്രയിലാണ്ടു കിടന്നു. ജനസാഗരം ആ പുണ്യവാന്റെ വദനം കാണുവാനായ്, ആ ശരീരത്തിൽ തങ്ങളുടെ ജപമാലയും, കുരിശുരൂപവും, തുണിയുമെല്ലാം സ്പർശിക്കുവാനായി തിങ്ങിക്കുടി ജൂൺ മാസം 3-ാം തിയതി, വിവിധ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ, ഗവൺമെന്റ് പ്രതിനിധികൾ, മെസ്സീനയിലേയും അടുത്ത പ്രദേശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങൾ എന്നിവർ ഹാനിബാളച്ചന് ആദരാഞ്ജലികൾ നേർന്നു. വിവിധ സംഘടനകളുടേയും മസ്സീനിയൻ ഭരണ കൂടത്തിന്റെയും സംയുക്ത നേത്യത്വത്തിൽ രണ്ട് കിലോമീറ്റർ വിലാപ പ്രദക്ഷിണത്തോടു കൂടി മൃതസംസ്കാരശുശ്രൂഷകൾ തുടർന്നു. പ്രത്യേകമായി അലങ്കരിച്ച കുതിരവണ്ടിയിൽ അച്ചന്റെ ഭൗതികദേഹം, റൊഗേഷനിസ്റ്റ് വൈദികർ, അനാഥാലയ വിദ്യാർത്ഥികൾ, സർവകലാശാല വിദ്യാർത്ഥികൾ, കത്തോലിക്കാ യുവജനങ്ങൾ എന്നിവരാൽ സംവഹിക്കപ്പെ ട്ടു. പ്രാർത്ഥനാനിമഗ്നരായിരുന്ന ജനസഞ്ചയത്തിനിടയിലൂടെ ആ വാഹനം വി. അന്തോണിസിന്റെ നാമധേയത്തിലുളള ദേവാലയം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.
ദേവാലയത്തിലെത്തിയപ്പോൾ ആർച്ച് ബിഷപ്പിന്റെയും മറ്റ് നേതാക്കളുടെയും അനുശോചന പ്രസംഗങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഫാ. പാൽമ റൊഗേഷനിസ്റ്റ് സന്ന്യാസഭവനങ്ങളുടെയും, ഡോട്ടേഴ്സ് ഓഫ് ഡിവൈൻ സീൽ സിസ്റ്റേഴ്സിന്റെയും നാമത്തിൽ അവസാന അനുശോചനം നേരുകയും, അതിനുശേഷം ദേവാലയത്തിന്റെ പ്രധാന കവാടത്തിനു വലതുവശത്തായി, ഫാ. ഹാനിബാളിന്റെ പൂജ്യ ശരീരം സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
മഹത്വത്തിന്റെ കിരീടം
ഭൂമിയിൽ വിശുദ്ധിയുടെ പരിമളം പരത്തിയ ഹാനിബാളച്ചന്റെ വേർപാട് റൊഗാത്തെ കുടുംബത്തിനു മാത്രമല്ല. ഇറ്റലി എന്ന രാജ്യത്തിനു തന്നെ തീരാനഷ്ടമായിരു ന്നു. ആദ്ധ്യാത്മിക പൈത്യകം തന്റെ ഇളം തലമുറക്കു നൽകി കടന്നുപോയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേർപാട് റൊഗേഷ നിസ്റ്റുകളെയും, ദൈവിക തീക്ഷണതയുടെ പുത്രിമാരെയും ഹാനിബാളിലൂടെ സ്ഥാപിതമായ മറ്റനേകം സംരംഭങ്ങളെയും അനാഥരാക്കി എന്നിരിക്കിലും അച്ചന്റെ നല്ല പൈതൃകത്തെ അവർ പവിത്രമായി കാത്തു പരിപാലിച്ച് വളർത്തി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതവും, പ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ ജീവിച്ചിരിക്കെത്തന്നെ വിശുദ്ധനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുവാൻ ഹേതുവാക്കി. എന്നാൽ സഭ ഔദ്യോഗികമായി ഒരു വ്യക്തിയെ വിശുദ്ധരുടെ ഗണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ പല പ്രവർത്തനങ്ങളും നടത്തണം. ആ വ്യക്തിയുടെ മാധ്യസ്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ച ഒരു അത്ഭുതമെങ്കിലും ശാസ്ത്രിയമായും, സഭാപ്രബോധനപരമായും തെളിയിക്കപ്പെടണം. ഇതിന്റെ പ്രഥമപടിയായി 1945 ഏപ്രിൽ 21 ന് രൂപതാതലത്തിൽ നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമകരണ നടപടികൾ ആരംഭിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ രചനകൾ 1974 ൽ സഭ അംഗീകരിച്ചു. അമ്പത്തിരണ്ടോളം വാല്യങ്ങളായി അവ ശേഖരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1989 ൽ ജോൺപോൾ രണ്ടാമൻ അദ്ദേഹത്തെ വന്ദ്യരുടെ ഗണത്തിലേക്കുയർത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുണ്യസമ്പന്നമായ ജീവിതത്തെ ലോകത്തിനു മുമ്പിൽ പുനരവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിനു ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥത്തിൽ ധാരാളം അത്ഭുതങ്ങളും നടന്നു. മാരകമായ ഒരു രോഗത്തിൽ നിന്നും ഗ്ലാഡിയ ഫെറ്റേ ഡെൻഡ എന്ന ബ്രസീലിയൻ പെൺകുട്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥം വഴി സുഖം പ്രാപിച്ചു. ഫാദർ ഹാനിബാളിന്റെ നാമകരണ നടപടികൾക്ക് ആക്കം കൂട്ടുവാൻ ഈ അത്ഭുതം ധാരാളമായിരുന്നു. പരിശുദ്ധ പിതാവ് ജോൺപോൾ രണ്ടാമൻ ജൂലൈ 27 ന് ഈ അത്ഭുതത്തെ ഔദ്യോഗികമായി സ്ഥിരീകരിക്കുകയും 1990 ഒക്ടോബർ 7 ന് വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവരുടെ ഗണത്തിലേയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തെ ഉയർത്തുകയും ചെയ്തു. "റൊഗാത്തെ' ചൈതന്യം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ പിതാവിനെ വിശുദ്ധിയുടെ കിരീടം ചൂടിക്കുവാനായി തീക്ഷ്ണമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. തത്ഫലമായി 2002 ഒക്ടോബർ 24 ന് രണ്ടാമത്തെ അത്ഭുത രോഗശാന്തീ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു .കരീസേ നിക്കോളേ ദിയാസ് എന്ന ഫിലിപ്പിനോ പെൺ കുട്ടിക്കാണ് മാരകമായ രോഗത്തിൽ നിന്നും അത്ഭുതമായി രോഗശാന്തി ലഭിച്ചത്. അങ്ങനെ ഫെബ്രുവരി 19, 2004 ന് ഈ അത്ഭുതം ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കുകയും നിരന്തര പ്രാർത്ഥനകളുടെ ഫലമായി 2004 മെയ് 16 ന് അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധരുടെ ഗണത്തിലേക്ക് ചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തിരുസഭയിൽ അദ്ദേഹം “ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനയുടെ അപ്പസ്തോലനും അനാഥരുടെയും പാവപ്പെട്ടവരുടെയും പിതാവും" എന്നാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഴുകാത്ത ശരീരം ഇന്നും മെസ്സീനയിലെ റെഗേഷനിസ്റ്റ് ദേവാലയത്തിൽ സംരക്ഷിച്ചു പോരുന്നു. ദൈവം നൽകിയ 'റൊഗാത്തെ' എന്ന ചൈതന്യത്തിനായി ജീവിതം പൂർണ്ണമായി നൽകുകയും അതിനായി മറ്റു ളവരെ ആഹ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ടും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച സംരംഭങ്ങൾ വളർന്നു. സന്യസ്തർക്കായി സ്ഥാപിച്ചവക്കു പുറമേ അൽമായർക്കായി സ്ഥാപിച്ചവയും കരുത്താർജി ച്ചു. സഭയിൽ ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനയുടെ പ്രസക്തിയും പ്രാർത്ഥനയുടെ പ്രാധാന്യവും പ്രഘോഷിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ സഫലമായി, റൊഗാത്തെ സഭയിൽ മാത്രം ഒരുകാലത്ത് ഒതുങ്ങി നിന്ന ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥന ആഗോളസഭയുടെ പ്രാർതഥനയായി. ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനയുടെ പ്രാധാന്യം ഒന്നുകൂടി ഉയർത്തിക്കാണിക്കുവാൻ 1964 ൽ പോൾ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പ “അഖിലലോക ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനാദിനം' എന്ന പുതിയ സംരംഭത്തിനു രൂപം നൽകി. ഉയിർപ്പു തിരുനാളിനു ശേഷമുളള നാലാമത്തെ ഞായറാഴ്ചയാണ് ഈ ദിനം ആചരിക്കുന്നത്. പരീശുദ്ധ പിതാക്കൻമാർ അന്ന ദിവസം ദൈവവിളിയുടെ ആവശ്യകതയെപ്പറ്റി പ്രത്യക സന്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നു.
മെസ്സീനയിലും, സിസിലിയിലൂമായി വളർന്ന സഭ ഇറ്റ ലിക്കു പുറത്തേക്കും, യൂറോപ്പിന് പുറത്തേക്കും വ്യാപിച്ചു. ഇന്ന് മൂന്നു പ്രാവിശ്യകളും, അഞ്ചു ഡെലഗേഷനുകളും പ്രേഷിത പ്രവർത്തന കേന്ദ്രങ്ങളും സഭയ്ക്കുണ്ട്. ഏക ദേശം 16-ഓളം രാജ്യങ്ങളിൽ സഭ സേവനം ചെയ്യുന്നു. ദൈവിക തീക്ഷണതയുടെ പുത്രിമാർ ലോകത്തിലൂടനീളം "റൊഗാത്തെ' ചൈതന്യം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു. വി. ഹാനിബാളിന് സഭയിൽ പ്രാധാന്യം കൂടിവരുകയാണ്. അദ്ദേഹം കത്തോലിക്കാ സഭക്കു നൽകിയ സമഗ്രസംഭാവനകളെ മാനിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു മാർബിൾ പ്രതിമ വത്തിക്കാൻ ചത്വരത്തിൽ (St. Peter's Square) സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010 ജൂലൈ 7-ാം തിയതി പരിശുദ്ധ പിതാവ് ബനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ മാർപ്പാപ്പ വി. ഹാനിബാളിന്റെ പ്രതിമ ആശീർവദിക്കുകയും, വിശ്വാസികൾക്കായി സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. "റൊഗാത്തെ' ചൈതന്യം ജീവിച്ച് വിശുദ്ധരായ നല്ല വേലക്കാരായിത്തീർന്ന് ദൈവമഹത്ത്വത്തിനും ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷക്കുമായി നമുക്കും യത്നിക്കാം.
സാധാരണത്തിൽ അസാധാരണമായവൻ
“കാണുന്നവയിലുൾച്ചേർന്നിരിക്കുന്നവയെ ഉൾക്കണ്ണാൽ കാണുന്നവനാണ് സർവ്വകലാവല്ലഭൻ'  മെസ്സീനയിലെ "ഫ്രാഞ്ചിയ" കുടുംബത്തിൽ നിന്നും സാധാരണത്വത്തിൽ ജനിച്ച് ദൈവം തന്ന കഴിവുകൾ വളർത്തി ദൈവമഹത്വത്തിനും, സഹജീവികളുടെ ഉന്നമനത്തിനുമായി ഉപകരണമായിത്തീർന്നപ്പോൾ വിശുദ്ധ പദവിയിലേയ്ക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ട് ലോകമെങ്ങും ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനയടെയും പാവങ്ങളുടെയും അനാഥരുടെയും വാൽസല്യപി താവായി വണങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന വിശുദ്ധനായി ഹാനിബാൾ. എന്തായിരിക്കാം ഹാനിബാളിനെ ലോകമംഗീകരി ക്കുന്ന വിശുദ്ധപദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തിയത്!
ഒറ്റവാക്കിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ തന്റെ ദൈവസ്നേഹവും പരസ്നേഹവും തന്നെ. പ്രാർത്ഥനയിലും പരിത്യാഗ പ്രവൃത്തിയിലും വിശുദ്ധിയിലും പരസ്പര സ്നേഹത്തിലും മുൻപന്തിയിലായിരുന്ന ഫാഞ്ചിയ കുടുംബത്തിൽ ആദ്ധ്യാത്മികമായി വളരുവാൻ ഹാനിബാളിന് വളരെ എളുപ്പമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ചെറുപ്പം മുതൽ ദൈവാശ്രയബോധവും പ്രാർത്ഥനാനുഭവവും ഹാനിബാളിൽ രൂപപ്പെട്ടുവന്നു. ദാനശീലയായിരുന്ന അമ്മയിൽ നിന്നും, മറ്റുള്ളവരെ, പ്രത്യേകിച്ച് സമൂഹം അവഗണിച്ചവരെ പരിഗണിക്കുവാനുളള ഹൃദയ മനോഭാവം കുഞ്ഞു ഹാനിബാളിൽ വളർന്നുവന്നു. ഇതിനുദാഹരണമാണ് മറ്റുളളവർ കളിയാക്കി യാചകനെ എറിഞ്ഞോടിച്ചപ്പോൾ കുഞ്ഞു ഹാനിബാൾ നേഹപൂർവ്വം അദ്ദേഹത്തെ പരിചരിച്ചത്. രണ്ടാം വയസ്സിൽ പിതാവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു എങ്കിലും ദൈവപിതാവിൽ നിന്നു സ്നേഹമുൾക്കൊളളാനും, ജീവിത പ്രാരബ്ധങ്ങളിൽ തനിക്ക് മാത്യനേഹം നിഷേധിച്ചപ്പോൾ പരി. അമ്മയെ കൂട്ടുപിടിക്കാനും കുഞ്ഞു ഹാനിബാളിന് കഴിഞ്ഞു. ഇതിലെല്ലാം ദൈവികപദ്ധതി കണ്ടെത്തിയ ഹാനിബാൾ സമൂഹത്തിൽ അസ്വാതന്ത്ര്യവും സ്നേഹമില്ലായ്മയും അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് പ്രചോദനമായി.
തന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും ദൈവികകരം ദർശിക്കുവാനും, ദൈവാശ്രയബോധം വളർത്തുവാനും ശ്രമിച്ചിരുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകതയായിരുന്നു. മുന്തിരിത്തണ്ടിനോട് ചേർന്നു നിൽക്കാത്ത ശാഖകൾക്ക് ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ ദൈവത്തിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കുവാൻ ഹാനിബാളച്ചൻ ഒരിക്കലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഇത് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു പ്രാർത്ഥനയുടെ മനുഷ്യനാക്കി തീർത്തു. “നിങ്ങൾ എന്റെ നാമത്തിൽ ചോദിക്കുന്നതെന്തും ലഭിക്കും' എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ തന്റെ ജീവിതവും, ജീവിത്രപ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രാർത്ഥനയാക്കി മാറ്റുവാൻ വി. ഹാനിബാൾ ശ്രമിച്ചു. ജീവകാരുണ്യ ഭക്തിയും മരിയ ഭക്തിയും വിശുദ്ധരോടുളള വണക്കവും, മറ്റു ഭക്താനുഷ്ഠാനങ്ങളോടുള്ള ആദരവും അതിന്റെ ഭാഗമായി നിന്നു. എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളുടെയും "പവർഹൗസായി' ദിവ്യകാരുണ്യത്തെ ഹാനിബാളച്ചൻ കണ്ടു. അതിനാൽ തന്നെ തന്റെ എല്ലാ നന്മപ്രവൃത്തികളുടെയും തുടക്കം ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ നിന്നും പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ടായിരു ന്നു. ഒപ്പം തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ശക്തി പകരുവാനായി പരിശുദ്ധ കന്യമറിയത്തേയും വി. യൗസേപ്പിനേയും, വിശുദ്ധരേയും പ്രത്യേകമായി വി. അന്തോണി, വി. ലൂയിസ്, വി അൽഫോൻസ് ലിഗോരി, വി. സാലസ്, സ്വർഗ്ഗീയ റൊഗേഷനിസ്റ്റുകൾ, വി.മിഖായേൽ എന്നിവരേയും കൂട്ടു പിടിച്ചിരുന്നു. 'ചൊട്ടയിലെ ശീലം ചുടലവരെ' എന്നു പറയുന്നതു പോലെ പഠിക്കിക്കുവാൻ മിടുക്കാനായിരുന്ന ഹാനിബാൾ മറ്റ് പാഠ്യേതര മേഖലകളിലും ഒന്നാമനായിരുന്നു. പ്രാസങ്ങകലയിലും, ചിത്രരചനയിലും, ഭാഷ പഠനങ്ങളിലുമെല്ലാം അഗ്രഗണ്യനായിരുന്നു അവൻ. എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ 'കവിതകൾ'  എഴുതുവാൻ ഹാനിബാളച്ചൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ഒപ്പം ബൈബിൾ പഠനത്തിലും. വിശ്യാസ സത്യങ്ങൾ പഠിച്ചുകൊണ്ടും അദ്ധ്യാത്മികമായി അവൻ വളർന്നുവന്നു. അദ്ധ്യാപകർക്കും, സഹപാഠികൾക്കും പ്രിയങ്കരനായി വളർന്ന അവൻ എളിമയും, വിനയവും, സാഹോദര്യസ്നേഹവും കൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും അതിപ്രിയങ്കരനായി.
ദൈവിക കാര്യങ്ങളിൽ തല്പരനായിരുന്ന അവൻ "എല്ലാവർക്കും രക്ഷ' എന്ന ദൈവിക പദ്ധതിയിൽ ആക്യഷ്ടനായി. ദൈവേഷ്ടം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഹാനിബാൾ പിന്നീ ടുളള തന്റെ ജീവിതം ദൈവികപദ്ധതി പൂർത്തീകരണത്തി നായ് മാറ്റിവെക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിനായുള്ള മാർഗ്ഗം അന്വേഷിച്ചു നീങ്ങവേ 'റൊഗാത്തെ' എന്ന ദൈവിക വെളിപാട് ലഭിച്ചു. വിശുദ്ധരായ വേലക്കാരിലൂടെ എല്ലാവർക്കും രക്ഷനേടാം എന്ന ഉൾവിളിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ക്രമീകരിച്ചു. ലോകമെങ്ങും ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനയുടെ പ്രാധാന്യം വ്യാപിപ്പിക്കുവാൻ അക്ഷീണം അദ്ദേഹം പ്രവൃത്തിച്ചു.
കർത്താവിന്റെ വിളഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധനായ വേലക്കാരനാവുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ അദ്ദേഹം വൈദികവൃത്തി തെരഞ്ഞെടുത്തു. സഭയോടൊത്ത് അക്ഷീണം പ്രവർത്തിച്ച് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. “അവിഞോണ' തെരുവ് കേന്ദ്രമാക്കി തന്റെ പുരോഹിത ദൗത്യം തുടങ്ങി. പാവങ്ങളേയും അനാഥരേയും അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരേയും കണ്ടപ്പോൾ ക്രിസ്തുവിനു തോന്നിയ അതേ അനുകമ്പയോടെ അവരെ സ്വീകരിക്കാനും അതിലുടെ “മനുഷ്യമ്യഗങ്ങൾ' തിങ്ങി പാർത്തിരുന്ന അവിഞോണ തെരുവിനെ മനുഷ്യ മാലാഖമാർ പാർക്കുന്ന ഇടമാക്കി മാറ്റുവാനും ഫാ. ഹാനി ബാളിനു കഴിഞ്ഞു.
മെസീനയിലെ അറിയപ്പെടുന്ന പ്രസംഗികനായി ഫാ ഹാനിബാൾ ഇതിനോടകം മാറി. ദിവ്യകാരുണ്യവും, പരിശുദ്ധ മറിയവുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട പ്രസംഗ വിഷയം. ആധികാരികവും, ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതുമായ പ്രസംഗങ്ങൾ കേൾക്കുവാൻ ആളുകളുടെ ഒരു വൻ നിര തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ പ്രസംഗങ്ങളിലും ദൈവവിളി പ്രാർത്ഥനയുടെ ആവശ്യകതയും, വിശുദ്ധരായ വേലക്കാരുടെ അവിഭാജ്യതയും കുറിക്കുവാൻ ഒരിക്കലും അദ്ദേഹം മറന്നിരുന്നില്ല. ഇറ്റലിയിലെ പ്രമുഖ പത്രങ്ങളിലൊന്നായ Catholic Word ലെ പ്രധാന എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു ഫാ. ഹാനിബാൾ. സാമൂഹ്യനീതിക്കും, സാമൂഹിക സ്വസ്ഥതയ്ക്കും വേണ്ടി അദ്ദേഹം പോരാടി. സഭയുടെ നിലനിൽപ്പിനും, വളർച്ചയ്ക്കും വേണ്ടി വിശുദ്ധരായ വേലക്കാർക്കായി അദ്ധ്വാനിച്ചു. സമര-സഹന-വിജയ സഭയുടെ ത്രിതല മാനങ്ങളെ ഒന്നായിക്കണ്ട് എല്ലാവരുടെയും രക്ഷയ്ക്കായി വർത്തിച്ച് അവഗണിക്കപ്പെട്ടവർക്കായി അനാഥാലയങ്ങൾ തുടങ്ങി സ്നേഹത്തിൽ അവരെ വളർത്തി ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ പകർന്നു കൊടുത്ത് അവർക്ക് വൽസലപിതാവായി.
തികഞ്ഞ ഒരു ആദ്ധ്യാത്മിക പിതാവായിരുന്നു ഹാനിബാളച്ചൻ. ആദ്ധ്യാത്മികതയ്ക്ക് പുതിയ മാനം നൽകിക്കൊണ്ട് സമൂഹത്തിനു തന്റെ ജീവൻ അദ്ദേഹം പകർന്നു നൽകി. വി. കുർബാനയുടെ സജീവ പങ്കാളിത്തവും, കുമ്പസാരത്തിനുളള ഒരുക്കവും, ധ്യാനവും, പ്രാർത്ഥനയും, ഉപവി പ്രവർത്തനങ്ങളും സഭയോടുളള ഐക്യവും, ദേവാലയത്തോടും, വിശുദ്ധ വസ്തുക്കളോടുമുളള ആദരവും ബഹുമാനവും, വിശുദ്ധരോടുളള ആദരവും, മറ്റുളളവരോടുളള പെരുമാറ്റങ്ങളും എങ്ങനെ ആയിരിക്കണമെന്ന് ഫാ, ഹാനിബാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ ലോകത്തിനു കാട്ടിത്തന്നു. തന്റെ മുമ്പിൽ സഹായത്തിനു വരുന്നവരെ ഒരിക്കലും വെറുകൈയോടെ അയച്ചിരുന്നില്ല ഫാ. ഹാനിബാൾ. തനിക്കുളളതൊന്നും സ്വന്തമായിക്കാണാതെ ആവശ്യക്കാരന് നൽകുവാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാവരോടും എളിമയോടും സ്നേഹത്തോടും വിനയത്തോടും കൂടിയേ അദ്ദേഹം വർത്തിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. എല്ലാവർക്കും നീതി ലഭ്യമാക്കുവാൻ നീതിപീഠത്തിനു മുമ്പിലും അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടു വന്നു.
ഗർഭച്ഛിദ്രം ഇന്ത്യയിൽ
1971-ലെ മെഡിക്കൽ ടെർമിനേഷൻ ഓഫ് പ്രെഗ്നൻസി എംടിപി) നിയമം നിലവിൽ വന്നതോടെ ഇന്ത്യയിൽ ഗർഭച്ഛിദ്രം വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിയമവിധേയമാണ്. സ്ത്രീകൾക്ക് സുരക്ഷിതവും നിയമപരവുമായ ഗർഭഛിദ്ര സേവനങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കുന്നതിനായി 2003 ലെ മെഡിക്കൽ ടെർമിനേഷൻ ഓഫ് പ്രെഗ്നൻസി റെഗുലേഷൻസ് ഈ നിയമത്തിന് കീഴിൽ പുറപ്പെടുവിച്ചു.
2021-ൽ, MTP ഭേദഗതി നിയമം 2021 1971-ലെ MTP നിയമത്തിലെ ചില ഭേദഗതികളോടെ പാസാക്കി, ഗർഭനിരോധന പരാജയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സുരക്ഷിതമായ ഗർഭഛിദ്ര സേവനങ്ങൾ തേടാൻ സ്ത്രീകളെ അനുവദിക്കുക, പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് ഗർഭകാല പരിധി 24 ആഴ്ചയായി വർദ്ധിപ്പിക്കുക, കൂടാതെ ഒരു ഗർഭച്ഛിദ്ര സേവന ദാതാവിന്റെ അഭിപ്രായവും 20 ആഴ്ച ഗർഭകാലം വരെ ആവശ്യമാണ്. 2021 സെപ്റ്റംബർ 24 മുതൽ ഗസറ്റിൽ വിജ്ഞാപനം പുറപ്പെടുവിച്ച് MTP ഭേദഗതി നിയമം 2021 പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതിനാൽ 24 ആഴ്ച ഗർഭം വരെ ഗർഭച്ഛിദ്രം നടത്താം. ഗർഭച്ഛിദ്ര സേവനത്തിന്റെ ചെലവ് പൂർണമായും ഗവൺമെന്റിന്റെ പബ്ലിക് നാഷണൽ ഹെൽത്ത് ഇൻഷുറൻസ് ഫണ്ട്, ആയുഷ്മാൻ ഭാരത്, എംപ്ലോയീസ് സ്റ്റേറ്റ് ഇൻഷുറൻസ്, സർജിക്കൽ അബോർഷനുള്ള പാക്കേജ് നിരക്ക് ₹ 15,500 ആയി സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇതിൽ കൺസൾട്ടേഷൻ, തെറാപ്പി, ഹോസ്പിറ്റലൈസേഷൻ, മരുന്നുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു., അൾട്രാസൗണ്ട്, തുടർന്നുള്ള ചികിത്സകൾ. മെഡിക്കൽ ഗർഭഛിദ്രത്തിന്, കൺസൾട്ടേഷനും യുഎസ്ജിയും ഉൾപ്പെടുന്ന പാക്കേജ് നിരക്ക് ₹ 1,500 ആയി സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
റഫറൻസുകൾ
വർഗ്ഗം:ഗർഭഛിദ്രം
വി.എസ്. ശ്രീനിവാസ ശാസ്ത്രി
വിദ്യാഭ്യാസ വിചക്ഷണനും വാഗ്മിയും സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനിയുമായിരുന്ന വി.എസ്. ശ്രീനിവാസശാസ്ത്രി ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ ആംഗലേയ ഭാഷാ പണ്ഡിതരിൽ ഒരാളായിരുന്നു.
ഹിരോസാക്കി കാസിൽ
1611-ൽ നിർമ്മിച്ച ഹിരായാമ-ശൈലിയിലുള്ള ഒരു ജാപ്പനീസ് കോട്ടയാണ് ഹിരോസാക്കി കാസിൽ (弘前城, ഹിരോസാക്കി-ജോ). ഇത് ജപ്പാനിലെ അമോറി പ്രിഫെക്ചറിലെ ഇന്നത്തെ സെൻട്രൽ ഹിരോസാക്കിയിലെ മുത്സു പ്രവിശ്യയിലെ ഹിരോസാക്കി ഡൊമെയ്ൻ ഭരിച്ച 47,000 കൊക്കു തൊസാമ ഡൈമിയോ വംശത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടമായിരുന്നു. ഇത് തക്കോക്ക കാസിൽ (鷹岡城 അല്ലെങ്കിൽ 高岡城, തകോക-ജോ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
വി.എസ്. ശ്രീനിവാസ ശാസ്ത്രി
വർഗ്ഗം:1869-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1946-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:അദ്ധ്യാപകർ വർഗ്ഗം:സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനികൾ വർഗ്ഗം:തമിഴ് ജനത
ഹിരോസാക്കി കാസിൽ
പശ്ചാത്തലം
ഹിരോസാക്കി കാസിൽ 612 മീറ്റർ കിഴക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്, 947 മീറ്റർ വടക്ക്-തെക്ക് അതിന്റെ മൈതാനങ്ങളെ ആറ് കേന്ദ്രീകൃത ബെയ്‌ലികളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവ മുമ്പ് മതിലുകളാൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടു. എഡോ കാലഘട്ടത്തിലെ ടെൻഷുവും അതിന്റെ രൂപരേഖയുടെ ഭൂരിഭാഗവും കേടുകൂടാതെയിരിക്കുന്നതിനാൽ ഇത് അസാധാരണമാണ്. പ്രശസ്ത ചരിത്രകാരിയും എഴുത്തുകാരിയുമായ ഷിബ റയോതാറോ തന്റെ യാത്രാ ഉപന്യാസ പരമ്പരയായ കൈഡോ വോ യുകുവിൽ "ജപ്പാനിലെ ഏഴ് പ്രശസ്ത കോട്ടകളിൽ" ഒന്നായി ഇതിനെ പ്രശംസിച്ചു.
ചരിത്രം
സെൻഗോകു കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, 1590-ലെ ഒഡവാര യുദ്ധത്തിലെ പങ്കിന് ടോയോട്ടോമി ഹിഡെയോഷി മുൻ നമ്പു നിലനിർത്തിയിരുന്ന ഓറ തമെനോബുവിന് 45,000 കൊക്കു വരുമാനം ലഭിച്ചു. അക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം സുഗരു എന്ന കുടുംബപ്പേര് സ്വീകരിച്ചു. സെക്കിഗഹാര യുദ്ധത്തിൽ, അദ്ദേഹം ടോകുഗാവ ഇയാസുവിന്റെ പക്ഷം ചേർന്നു. തുടർന്ന് ഹിരോസാക്കി ഡൊമെയ്‌നിന്റെ പ്രഭുവായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു. വരുമാനം 47,000 ആയി വർദ്ധിച്ചു.
1603-ൽ അദ്ദേഹം ഹിരോസാക്കിയിലെ ഒരു കോട്ടയുടെ പണി തുടങ്ങി. എന്നിരുന്നാലും, 1604-ൽ ക്യോട്ടോയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തോടെ ജോലി താൽക്കാലികമായി നിർത്തിവച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായ സുഗാരു നൊബുഹിര 1609-ൽ പണി പുനരാരംഭിച്ചു. അദ്ദേഹം ഹൊറികോഷി കാസിൽ, ഓറ കാസിൽ എന്നിവയുടെ നിർമ്മാണവും സാമഗ്രികളും വേഗത്തിലാക്കി.
നിലവിലെ കോട്ട 1611-ൽ പൂർത്തിയായി. എന്നിരുന്നാലും, 1627-ൽ 5 നിലകളുള്ള ടെൻഷു ഇടിമിന്നലേറ്റ് കത്തി നശിച്ചു. 1810-ൽ നിലവിലുള്ള 3-നില കെട്ടിടം സ്ഥാപിക്കുന്നത് വരെ ഇത് പുനർനിർമിച്ചിരുന്നില്ല. 9-ാമത്തെ ഡെയ്മിയോ, സുഗാരു യസൂചികയാണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചത്.
മൈജി പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ഹാൻ സമ്പ്രദായം നിർത്തലാക്കുകയും ചെയ്തതോടെ, സുഗരു വംശജർ കോട്ടയെ പുതിയ മൈജി സർക്കാരിന് കീഴടക്കി. 1871-ൽ, ഇംപീരിയൽ ജാപ്പനീസ് ആർമിയുടെ ഒരു ഡിറ്റാച്ച്മെന്റ് കോട്ടയെ കാവൽ ഏർപ്പെടുത്തി. 1873-ൽ കൊട്ടാര ഘടനകളും ആയോധന കല വിദ്യാലയവും കോട്ടയുടെ മിക്ക മതിലുകളും വലിച്ചെറിഞ്ഞു. 1894-ൽ, കോട്ടയുടെ സ്വത്തുക്കൾ സുഗരു വംശജർ സർക്കാരിന് ഒരു പാർക്കായി ഉപയോഗിക്കാനായി സംഭാവന നൽകി. അത് അടുത്ത വർഷം പൊതുജനങ്ങൾക്കായി തുറന്നു. 1898-ൽ, IJA എട്ടാം ഡിവിഷൻ മുൻ തേർഡ് ബെയ്‌ലിയിൽ ഒരു ആയുധപ്പുര സ്ഥാപിച്ചു. 1906-ൽ അവശേഷിച്ച രണ്ട് യാഗുരകൾ കത്തിനശിച്ചു. 1909-ൽ, ടെൻഷുവിന്റെ സ്ഥലത്ത് സുഗരു തമെനോബുവിന്റെ നാല് മീറ്റർ ഉയരമുള്ള വെങ്കല പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചു. 1937-ൽ, കോട്ടയുടെ എട്ട് ഘടനകൾക്ക് "ദേശീയ നിധികൾ" എന്ന നിലയിൽ സർക്കാരിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം ലഭിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, 1944-ൽ, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ മൂർദ്ധന്യത്തിൽ, കോട്ടയിലെ എല്ലാ വെങ്കലവും, മേൽക്കൂരയിലെ ഓടുകളും അലങ്കാരവസ്തുക്കളും യുദ്ധശ്രമത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാനായി നീക്കം ചെയ്തു.
1950-ൽ, പുതിയ സാംസ്കാരിക സ്വത്തു സംരക്ഷണ സംവിധാനത്തിന് കീഴിൽ, കോട്ടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന എല്ലാ ഘടനകളെയും (മൂന്നാം ബെയ്‌ലിയുടെ ഈസ്റ്റ് ഗേറ്റ് ഒഴികെ) ദേശീയ പ്രധാന സാംസ്കാരിക സ്വത്തുക്കൾ (ICP) എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു. 1952-ൽ, ഒരു ദേശീയ ചരിത്ര സ്ഥലമായി നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടതോടെ മൈതാനത്തിന് കൂടുതൽ സംരക്ഷണം ലഭിച്ചു. 1953-ൽ, പുനർനിർമ്മാണത്തിനുശേഷം, മൂന്നാം ബെയ്‌ലിയുടെ ഈസ്റ്റ് ഗേറ്റും ICP പദവി നേടി. കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ മൊത്തം ഒമ്പത് ഘടനകൾക്ക് അത്തരം സംരക്ഷണം നൽകി.
1999-2000 കാലത്തെ വിപുലമായ പുരാവസ്തു ഗവേഷണങ്ങൾ മുൻ കൊട്ടാര ഘടനകളുടെയും ഒരു ഷിന്റോ ദേവാലയത്തിന്റെയും അടിത്തറ വെളിപ്പെടുത്തി. 2006-ൽ, ജപ്പാൻ കാസിൽ ഫൗണ്ടേഷൻ ജപ്പാനിലെ 100 ഫൈൻ കാസിലുകളിൽ ഒന്നായി ഹിരോസാക്കി കാസിൽ പട്ടികപ്പെടുത്തി.
ടെൻഷുവിനു താഴെയുള്ള കോട്ടയുടെ കൽഭിത്തികൾ നന്നാക്കുന്നതിനായി, 2015 ലെ ശരത്കാലത്തിലാണ് മുഴുവൻ ടെൻഷുവും നീക്കം ചെയ്തത്. 2025-ൽ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്തേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരും.
ഘടനകളും പൂന്തോട്ടങ്ങളും
കോട്ടയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ടെൻഷു 1811-ലാണ് പൂർത്തിയായത്. മൂന്ന് മേൽക്കൂരകളുള്ള മൂന്ന് നിലകളുള്ള കെട്ടിടമാണിത്. 14.4 മീറ്റർ ഉയരമുണ്ട്. ടെൻഷുവിന്റെ ആദ്യകാല എഡോ-കാല ഇനങ്ങളേക്കാൾ ചെറുതാണ് ഡിസൈൻ. യഥാർത്ഥ ടെൻഷുവിന്റെ ശിലാ അടിത്തറയ്ക്ക് പകരം യാഗുരയുടെ സൈറ്റിലെ അകത്തെ ബെയ്‌ലിയുടെ ഒരു കോണിലാണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. എഡോ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഡൊമെയ്‌നിന്റെ നിയന്ത്രിത ധനകാര്യങ്ങൾ മൂലമാണ് ഈ ചെറിയ വലുപ്പം ഭാഗികമായി ഉണ്ടായത്. എന്നാൽ അതിന്റെ സ്ഥാനവും രൂപകൽപ്പനയും ഒരു വലിയ ഘടന നിർമ്മിച്ചാൽ ടോക്കുഗാവ ഷോഗനേറ്റ് ഉയർത്തിയേക്കാവുന്ന ആശങ്കകൾ ലഘൂകരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്. നിലവിൽ, ഇത് ഒരു പ്രത്യേക സ്റ്റാൻഡിംഗ് ഘടനയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, 1896-ന് മുമ്പ് ഇതിന് ഒരു ഘടിപ്പിച്ച ഗേറ്റ്ഹൗസ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ടെൻഷുവിനു ചുറ്റും എഡോ കാലഘട്ടത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മൂന്ന് യാഗുരകൾ (നിനോമാരു തത്സുമി യഗുര, നിനോമാരു ഹിറ്റ്സുജിസാരു യഗുര, നിനോമാരു ഉഷിതോര യഗുര), അതിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ബെയ്‌ലി, കൂടാതെ അതിന്റെ രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ബെയ്‌ലികളുടെ ചുവരുകളിൽ അവശേഷിക്കുന്ന അഞ്ച് ഗേറ്റുകൾ (സനോമരു എറ്റെമോൻ ഗേറ്റ്, സാനോമരു ഈസ്റ്റ് ഗേറ്റ്, നിനോമരു ഈസ്റ്റ് ഗേറ്റ്, നിനോമരു ഈസ്റ്റ് ഗേറ്റ്, ഈസ്റ്റ് ഗേറ്റ്, കിറ്റാനോകുരുവ നോർത്ത് ഗേറ്റ്). ടെൻഷു ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഈ ഘടനകളെല്ലാം ദേശീയ പ്രധാന സാംസ്കാരിക സ്വത്തുക്കളാണ്.
കാസിൽ ഗ്രൗണ്ടിന് ചുറ്റുമുള്ള ഹിരോസാക്കി പാർക്ക് ജപ്പാനിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ചെറി ബ്ലോസം സ്പോട്ടുകളിൽ ഒന്നാണ്. ഒരു ദശലക്ഷത്തിലധികം ആളുകൾ പാർക്കിലെ 2600 മരങ്ങൾ (ആദ്യം 1903-ൽ ഗ്രൗണ്ടിൽ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചത്) സകുര മത്സൂരിയിൽ (ചെറി ബ്ലോസം ഫെസ്റ്റിവൽ) ചെറി പൂക്കൾ വിരിയുന്ന സമയത്ത് സാധാരണയായി മെയ് ആരംഭത്തിലെയോ ഏപ്രിൽ അവസാനത്തെയോ ജാപ്പനീസ് ഗോൾഡൻ വീക്ക് അവധി ദിവസങ്ങളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു.
ഉത്സവം
ഹിരോസാക്കി നഗരം വാർഷിക ശീതകാല നാല് ദിവസത്തെ ഹിരോസാക്കി കാസിൽ സ്നോ ലാന്റേൺ ഫെസ്റ്റിവൽ നടത്തുന്നു. 1999-ൽ 310,000 സന്ദർശകരെ ആകർഷിച്ച ഈ ഉത്സവത്തിൽ 165 സ്റ്റാൻഡിംഗ് സ്നോ ലാന്റണുകളും 300 മിനി സ്നോ ഗുഹകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
പുറംകണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ജപ്പാനിലെ ചരിത്ര സ്ഥലങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ജപ്പാനിലെ 100 മികച്ച കോട്ടകൾ
ഗ്രാൻഡ് പ്രയറി
ഗ്രാൻഡ് പ്രയറി കാനഡയിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ആൽബർട്ടയിലെ പീസ് റിവർ കൺട്രി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു നഗരമാണ്. എഡ്മണ്ടണിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 456 കിലോമീറ്റർ (283 മൈൽ) വടക്കുപടിഞ്ഞാറായി ഹൈവേ 43 (CANAMEX ഇടനാഴിയുടെ ഭാഗം), ഹൈവേ 40 (ബിഗോൺ ഹൈവേ) എന്നിവയുടെ ഒരു കവലയിലാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഗ്രാൻഡെ പ്രയറി നമ്പർ 1 കൗണ്ടിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതാണ് ഈ നഗരം.
63,166 ജനസംഖ്യയുള്ള ഗ്രാൻഡെ പ്രയറി 2016-ൽ ആൽബർട്ടയിലെ ഏഴാമത്തെ വലിയ നഗരവും 2001-നും 2006-നും ഇടയിൽ കാനഡയിലെ അതിവേഗം വളരുന്ന നഗരങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ആൽബർട്ടയിലെ നഗരങ്ങൾ
സെഫീദ്-റഡ്
വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇറാനിലെ തെക്ക് തെക്ക്-കിഴക്ക് ഏകദേശം പടിഞ്ഞാറൻ കാസ്പിയൻ കടൽ വരെ നീണ്ട് കിടക്കുന്ന ആൽ‌ബോർസ് പർവതനിരയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച് വടക്കുകിഴക്ക് ഒഴുകി റാഷ്തിലെ കാസ്പിയൻ കടലിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന ഏകദേശം 670 കിലോമീറ്റർ (416 മൈൽ) നീളമുള്ള ഒരു നദിയാണ് സെഫീദ്-റഡ്. (Persian: Sefidrud‎, pronounced: [sefiːdruːd]) കരുണിനുശേഷം ഇറാനിലെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ രണ്ടാമത്തെ നദിയാണിത്.
പദോല്പത്തി
സെപോഡ്-റഡ്, സെഫിഡ്രഡ്, സെഫിഡ്രൂഡ്, സെപിഡ്രൂഡ്, സെപിഡ്രഡ് എന്നിവയാണ് മറ്റ് പേരുകളും കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും. മഞ്ജിലിൽ, "ലോംഗ് റെഡ് റിവർ" എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
മാദേയി വന്യജീവി സങ്കേതം
ഗോവ സംസ്ഥാനത്തുള്ള ഒരു സംരക്ഷിത പ്രദേശമാണു മാദേയി വന്യജീവി സങ്കേതം (ആംഗലേയം:Mhadei Wildlife Sanctuary),. 208 .5 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ  വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ഈ വന്യജീവി സങ്കേതം ഉത്തര ഗോവയിലെ സാൻഗ്വേം  താലൂക്കിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. പശ്ചിമഘട്ടത്തിലുൾപ്പെട്ട ഇവിടം ജൈവ വൈവിധ്യം കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമാണ്. തദ്ദേശീയമായി ബംഗാൾ കടുവകളെ ഇവിടെ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനാൽ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ടൈഗർ റിസർവിന്റെ ഭാഗമാണ് മാദേയി  വന്യജീവി സങ്കേതം
സെഫീദ്-റഡ്
പദോല്പത്തി
അമർഡസ് (പുരാതന ഗ്രീക്ക്: Ἀμάρδος) അല്ലെങ്കിൽ മർഡസ് (Μάρδος) എന്നീ പേരുകളിൽ പുരാതന നദിയായും ഈ നദി അറിയപ്പെടുന്നു. തുർക്കികളും അസേരിസും ഇതിനെ കിസിൽ ഓസിയൻ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
മാദേയി വന്യജീവി സങ്കേതം
ബാഹ്യ ഉറവിടങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:ഗോവയിലെ വന്യജീവിസങ്കേതങ്ങൾ വർഗ്ഗം:പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിലെ കടുവ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങൾ
സെഫീദ്-റഡ്
പദോല്പത്തി
ഈ നദി അതിലെ മത്സ്യത്തിന്റെ അളവിന് പ്രത്യേകിച്ച് കാസ്പിയൻ ട്രൗട്ട്, യൂറോപ്പിലേയും ഏഷ്യയിലേയും ജലാശയങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്ന സാൽമോ ട്രൗട്ട് കാസ്പിയസ് തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് ചരിത്രപരമായി പ്രസിദ്ധമാണ്.
ഭൂമിശാസ്ത്രം
അൽബോർസ് പർവതനിരയിലൂടെയുള്ള മഞ്ജിൽ വിടവിലൂടെ സെഫീദ്-റഡ് നദിയുടെ അത്യുന്നതഭാഗത്തുള്ള രണ്ട് പോഷകനദികളായ ക്വസിൽ ഉസാൻ, ഷാഹ്രൂദ് എന്നീ നദികളിലേയ്ക്ക് ജലമെത്തുന്നു. ഇത് പിന്നീട് തലേഷ് കുന്നുകൾക്കും പ്രധാന ആൽ‌ബോർസ് ശ്രേണിക്കും ഇടയിലുള്ള താഴ്‌വരയെ വിശാലമാക്കുന്നു. ടെഹ്‌റാനും ഗെലാൻ പ്രവിശ്യയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള കാസ്പിയൻ താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളുമായി ഈ വിടവ് ഒരു പ്രധാന വഴി നൽകുന്നു.
വിശാലമായ താഴ്‌വരയിൽ സെഫിഡ്-റൂഡ് കാസ്പിയൻ കടലിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് നിരവധി ഗതാഗത, ജലസേചന കനാലുകൾ മുറിച്ച് കടക്കുന്നു.
ഡാമും റിസർവോയറും
1962-ൽ വടക്കൻ ഇറാനിലെ ഗിലാൻ പ്രവിശ്യയിലെ മഞ്ജിലിനടുത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ആൽ‌ബോർസ് പർവതനിരയിലെ സെഫീദ്-റഡ് നദിയിൽ ഷഹബാനു ഫറാ ഡാം (പിന്നീട് മഞ്ജിൽ ഡാം എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്തു) നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി. ജലസേചനത്തിനായി വെള്ളം സംഭരിക്കുന്നതിനും ജലവൈദ്യുതി ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്നതിനുമായാണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചത്. ഇത് 1.86 ക്യുബിക് കിലോമീറ്റർ (0.45 ക്യു മൈൽ) ജലസംഭരിക്കുകയും 2,380 കിലോമീറ്റർ 2 (919 ചതുരശ്ര മൈൽ) അധിക ജലസേചനം അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. ജലസംഭരണി ചില വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന് മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുകയും സെഫിഡ് റൂഡ് ഡെൽറ്റയിലെ അരി ഉൽപാദനം ഗണ്യമായി വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. അണക്കെട്ടിന്റെ ജലവൈദ്യുത ഘടകം 87,000 കിലോവാട്ട് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അണക്കെട്ടിന്റെ പൂർത്തീകരണം നദിയുടെ മത്സ്യബന്ധനത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചു. നീരൊഴുക്ക് കുറയുകയും (വഴിതിരിച്ചുവിടൽ കാരണം), ജലത്തിന്റെ താപനില വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ മത്സ്യങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണ ലഭ്യത കുറയുകയും ചെയ്തു. പ്രത്യേകിച്ച് സ്റ്റർജന് മാത്രമല്ല കാസ്പിയൻ ട്രൗട്ടിനെയും ഇത് സാരമായി ബാധിച്ചു.
1990 ലെ ഏറ്റവും വിനാശകരമായ 1990 മഞ്ജിൽ-രുദ്ബാർ ഭൂകമ്പം ഡാമിന് സമീപം സംഭവിക്കുകയും അതിന്റെ കോൺക്രീറ്റിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ പൊട്ടുകയും ചെയ്തു. അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ 1991-ൽ നടത്തി.
ചരിത്രം
പുരാതന കാലത്ത് മർഡോസ് (ഗ്രീക്ക്: Μαρδος; ലാറ്റിൻ: മർഡസ്), അമർഡോസ് (ഗ്രീക്ക്: Αμαρδος; ലാറ്റിൻ: അമർഡസ്) എന്നീ പേരുകളിൽ ഈ നദി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഹെല്ലനിസ്റ്റിക് കാലഘട്ടത്തിൽ സെഫീദിന്റെ വടക്ക് ഭാഗത്ത് (അന്ന് മർഡസ്) പർവ്വത ഗോത്രക്കാരായ കാഡൂസി കൈവശപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈജിപ്റ്റോളജിസ്റ്റും 1980 മുതൽ പാരമ്പര്യേതര സിദ്ധാന്തങ്ങൾ മുന്നോട്ട് വച്ച ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ സ്റ്റഡി ഓഫ് ഇന്റർ ഡിസിപ്ലിനറി സയൻസസിന്റെ (ഐസിസ്) മുൻ ഡയറക്ടറുമായ ഡേവിഡ് റോൾ സെഫീദ്-റഡിനെ ബൈബിളിലെ പിഷൺ നദിയായി കാണുന്നു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഇറാനിലെ നദികൾ
മൂന്നാർ ഇലത്തവള
ഇന്ത്യയിലെ തെക്കൻ പശ്ചിമഘട്ടമേഖലയിൽ ദേവികുളം മലമ്പാതപ്രദേശത്ത് പ്രത്യേകിച്ചും മൂന്നാറിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന രഹക്കോഫോറീഡെ കുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന ഒരു തദ്ദേശിയമായ ഒരിനം തവളയാണ് മൂന്നാർ ഇലത്തവള Raorchestes munnarensis (Munnar bush frog). ഗുരുതരമായ വംശനാശഭീഷണി നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പശ്ചിമഘട്ട തവള സ്പീഷ്യസ്സാണിത്.
ആവാസവ്യവസ്ഥ
ഇവ പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ മലമ്പാതയോട് ചേർന്ന വനപ്രദേശങ്ങളിലും രണ്ടാം തരം കാടുകളുമടകങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ പ്രദേശത്ത് (20  ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ താഴെ) മാത്രമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഇവ ചായത്തോട്ടങ്ങൾക്ക് വളരെ അടുത്താണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും തോട്ടങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല. ഇവയുടെ പ്രജനനം നേരിട്ടുള്ള വികസാനത്തിലൂടെയാണ്. മുൻപ് വനമായിരുന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ നാശമാണ് ഈ ജീവിയിനത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന് കാരണം.
അന്ന കാതറിൻ ഗ്രീൻ
അന്ന കാതറിൻ ഗ്രീൻ (ജീവിതകാലം: നവംബർ 11, 1846 – ഏപ്രിൽ 11, 1935) ഒരു അമേരിക്കൻ കവയിത്രിയും നോവലിസ്റ്റുമായിരുന്നു. അമേരിക്കയിൽ ഡിറ്റക്ടീവ് ഫിക്ഷൻ നോവലുകളെഴുതിയ ആദ്യ എഴുത്തുകാരിലൊരാളായിരുന്നു അന്ന കാതറിൻ ഗ്രീൻ. ഗ്രീൻ "മദർ ഓഫ്‍ ഡിറ്റക്ടീവ് നോവൽസ്" എന്നാണറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
തെരഞ്ഞെടുത്ത കൃതികൾ
AMELIA BUTTERWORTH SERIES DETECTIVE AND MYSTERY NOVELS NON DETECTIVE NOVELS SHORT STORIES & NOVELETTES A Difficult Problem and other stories, featuring: Room Number 3, and Other Detective stories,(1905), featuring: The Golden Slipper, and Other Problems for Violet Strange, (1915), featuring:
അവലംബം
വർഗ്ഗം:അപസർപ്പക നോവൽ രചയിതാക്കൾ വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ നോവലെഴുത്തുകാർ വർഗ്ഗം:1846-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:നവംബർ 11-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1935-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഏപ്രിൽ 11-ന് മരിച്ചവർ
ലൂസി ഹെയിൽ
കാരൻ ലൂസില്ലെ ഹെയിൽ  (ജനനം ജൂൺ 14, 1989 ) ഒരു അമേരിക്കൻ അഭിനേത്രിയും ഗായികയുമാണ്. അവരുടെ കരിയറിലെ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ അവർ ലൂസി കേറ്റ് ഹെയിൽ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഫ്രീഫോം ചാനലിന്റെ പ്രെറ്റി ലിറ്റിൽ ലയേർസ് (2010-2017) എന്ന പരമ്പരയിലെ അരിയ മോണ്ട്ഗോമറി എന്ന കഥാപാത്രം അവർക്ക് ഏറെ പ്രശസ്തി നേടിക്കൊടുത്തിരുന്നു. ബയോണിക് വുമൺ (2007) എന്ന പരമ്പരയിലെ ബെക്ക് സോമേർസ്, പ്രിവിലേജ്ഡ് (2008 - 2009) എന്ന പരമ്പരയിലെ റോസ് ബേക്കർ, ലൈഫ് സെന്റൻസിലെ (2018) സ്റ്റെല്ലാ അബോട്ട് എന്നിവയാണ് ടെലിവിഷൻ പരമ്പരികളിൽ ഹെയിൽ അവതരിപ്പിച്ച ചില പ്രധാന വേഷങ്ങൾ. ദി സിസ്റ്റർഹുഡ് ഓഫ് ദി ട്രാവലിംഗ് പാൻസ് 2 (2008), സോറോറിറ്റി വാർസ് (2009), എ സിൻഡ്രല്ലാ സ്റ്റോറി: വൺസ് അപ്പൺ എ സോംഗ് (2011), സ്ക്രീം 4 (2011), ട്രൂത്ത് ഓർ ഡയർ (2018) തുടങ്ങിയ നിരവധി സിനിമകളിലും ഹെയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു.
ജീവിതരേഖ
ടെന്നസിയിലെ മെംഫിസിൽ ഹാലേൽ ജൂലി നൈറ്റ്, പ്രേസ്റ്റൺ ഹെയിൽ എന്നിവരുടെ മകളായി ജനിച്ചു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1989-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ടെലിവിഷൻ നടിമാർ വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ചലച്ചിത്ര നടിമാർ വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ പോപ്പ് ഗായകർ വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ചലച്ചിത്ര ബാലികാതാരങ്ങൾ
സാൽസ്ബർഗ് സർവകലാശാല
സാൽസ്ബർഗ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി (ജർമ്മൻ: യൂണിവേഴ്സിറ്റി സാൽസ്ബർഗ്), പാരീസ് ലോഡ്രോൺ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സാൽസ്ബർഗ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു (പാരീസ്-ലോഡ്രോൺ-യൂണിവേഴ്സിറ്റി സാൾസ്ബർഗ്, പ്ലസ്), സാൽസ്ബർഗ് മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിലെ ഒരു ഓസ്ട്രിയൻ പൊതു സർവ്വകലാശാലയാണ്, അതിന്റെ സ്ഥാപകനാണ് പ്രിൻസ്- ആർച്ച് ബിഷപ്പ് പാരീസ് ലോഡ്രോൺ.
1622-ൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ സർവകലാശാല 1810-ൽ അടച്ചുപൂട്ടുകയും 1962-ൽ പുന -സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇക്കാലത്ത് ഏകദേശം 18,000 വിദ്യാർത്ഥികളും 2,800 ജീവനക്കാരും ഇവിടെ ഉണ്ട്; സാൽസ്ബർഗ് സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും വലിയ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനമാണിത്. ഇത് നാല് ഫാക്കൽറ്റികളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു: കത്തോലിക്കാ ദൈവശാസ്ത്രം, നിയമം, സാംസ്കാരിക, സാമൂഹികശാസ്ത്രം, പ്രകൃതിശാസ്ത്രം എന്നിങ്ങനെയാണ് അവ.
ബെനഡിക്ടിൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി
1622 ജൂലൈ 23 -ന് ആർച്ച് ബിഷപ്പ് പാരീസ് ലോഡ്രോൺ പണ്ഡിതനായ ആൽബർട്ട് ക്യൂസ്ലിനെ ബെനഡിക്ടിൻ സർവകലാശാലയുടെ ആദ്യ റെക്ടറായി നിയമിച്ചു. ജസ്യൂട്ട് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ഡില്ലിംഗനിൽ നിന്ന് ബിരുദധാരിയായ ക്യൂസ്ലിൻ അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് സാൽസ്ബർഗിൽ സെക്കൻഡറി സ്കൂളായ അക്കാഡെമിഷെസ് ജിംനേഷ്യം സ്ഥാപിച്ചു. ഒക്ടോബർ 8 ന് പുറപ്പെടുവിച്ച ഫെർഡിനാൻഡ് രണ്ടാമൻ ചക്രവർത്തിയുടെ തീരുമാനപ്രകാരം ജിംനേഷ്യം ഒരു സർവകലാശാലയായി ഉയർത്തപ്പെട്ടു. സാൽസ്ബർഗിലെ ആർച്ച് ബിഷപ്രിക്ക് പുറത്ത് മുപ്പതു വർഷത്തെ യുദ്ധം രൂക്ഷമായിരുന്നപ്പോൾ, സാൽസ്ബർഗ്, സ്വിറ്റ്സർലൻഡ്, ബവേറിയ, ഓസ്ട്രിയ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ബെനഡിക്റ്റൈൻ ആബിമാരുടെ ഒരു ഫെഡറേഷനാണ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി നിർമ്മിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്തത്. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ, ദൈവശാസ്ത്രം, ദൈവികത, തത്ത്വചിന്ത, നിയമം, വൈദ്യശാസ്ത്രം എന്നിവയാണ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
നെപ്പോളിയൻ യുദ്ധങ്ങളിൽ, പ്രിൻസ്-ആർച്ച് ബിഷപ്രിക് 1803-ൽ സാൽസ്ബർഗിലെ ഇലക്ടറേറ്റായി മതേതരവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടു. മെഡിസിൻ ഫാക്കൽറ്റി സ്ഥാപിച്ച ഫ്രാൻസിസ് ഒന്നാമൻ ചക്രവർത്തിയുടെ സഹോദരനായ ഓസ്ട്രിയയിലെ ആർച്ച്ഡ്യൂക്ക് ഫെർഡിനാൻഡ് മൂന്നാമനാണ് ഇത് ഭരിച്ചത്. 1810 -ൽ സാൽസ്ബർഗ് ബവേറിയ സാമ്രാജ്യം കൂട്ടിച്ചേർത്തതിനുശേഷം, ഡിസംബർ 24 -ന് സർവകലാശാല അടച്ചുപൂട്ടി, ലൈസിയം കോളേജും ദിവ്യത്വത്തിനും തത്വശാസ്ത്രത്തിനുമുള്ള വിഭാഗങ്ങളും വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനും ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കുമുള്ള ഒരു വിദ്യാലയം സ്ഥാപിച്ചു. നെപ്പോളിയൻ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് ശേഷം സാൽസ്ബർഗ് ഓസ്ട്രിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി.
സാൽസ്ബർഗ് സർവകലാശാല
1962 വരെ സാൽസ്ബർഗ് സർവകലാശാല പുന -സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല, കത്തോലിക്കാ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഒരു ഫാക്കൽറ്റിയും തത്ത്വചിന്തയുടെ ഒരു ഫാക്കൽറ്റിയും. 1964 -ൽ ക്ലാസുകൾ പുനരാരംഭിച്ചു, അടുത്ത വർഷം നിയമ ഫാക്കൽറ്റി ചേർത്തു. 1975 -ൽ, ഒരു പുതിയ ഫെഡറൽ നിയമം എല്ലാ ഓസ്ട്രിയൻ സർവകലാശാലകളുടെയും സംഘടനയെ നിയന്ത്രിച്ചു. സാൽസ്ബർഗ് സർവകലാശാല നാല് അക്കാദമിക് ഡിവിഷനുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു: കത്തോലിക്ക ദൈവശാസ്ത്ര ഫാക്കൽറ്റി, നിയമ ഫാക്കൽറ്റി, ഹ്യുമാനിറ്റീസ് ഫാക്കൽറ്റി, പ്രകൃതി ശാസ്ത്ര ഫാക്കൽറ്റി. അഞ്ചാമത്തെ ഡിവിഷൻ, ഫാക്കൽറ്റി ഓഫ് മെഡിസിൻ യാഥാർത്ഥ്യമായില്ല.
1995 -ൽ ഓസ്ട്രിയൻ സർവകലാശാലകളുടെ സംഘടന കൂടുതൽ ഫാക്കൽറ്റി സ്വയംഭരണാധികാരത്തോടെ പുന restസംഘടിപ്പിച്ചു. യൂണിവേഴ്സിറ്റി ക്രമേണ പുതിയ അക്കാദമിക് പ്രോഗ്രാമുകൾ 2004 ലൂടെ 32 ഫാച്ച്ബെറീച്ചെ അല്ലെങ്കിൽ "ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റുകൾ" ആയി ഉൾപ്പെടുത്തി, വീണ്ടും മെഡിസിൻ ഫാക്കൽറ്റി സൃഷ്ടിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
ലൊക്കേഷനുകൾ
സാൽസ്ബർഗ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിക്ക് കേന്ദ്ര കാമ്പസ് ഇല്ല, സാൽസ്ബർഗിന്റെ ചരിത്ര കേന്ദ്രത്തിലെ നിരവധി കെട്ടിടങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു: സാൽസ്ബർഗ് റെസിഡൻസ് കെട്ടിടത്തിന്റെ (ടോസ്കനാട്രാക്റ്റ്) ഭാഗങ്ങൾ, സാൽസ്ബർഗ് കത്തീഡ്രലിന് തെക്ക് കപിറ്റൽഗാസെ. യൂണിവേഴ്സിറ്റി ലൈബ്രറി കൊല്ലേജിൻകിർചെക്കും (യൂണിവേഴ്സിറ്റി ചർച്ച്) ഗ്രോയിസ് ഫെസ്റ്റ്പീൽഹൗസിനും ഇടയിലാണ്; അതിനോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നത് ഗ്രോസി ഓല അഥവാ ആചാരപരമായ ഹാളാണ്.
ഹ്യൂമാനിറ്റീസ് (കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ സ്റ്റഡീസ്, സോഷ്യോളജി, പൊളിറ്റിക്കൽ സയൻസ്) എന്നിവയുടെ പരമ്പരാഗത ഫാക്കൽറ്റി കെട്ടിടം മൊസാർട്ട്പ്ലാറ്റ്സ്, പാപ്പഗെനോപ്ലാറ്റ്സ് എന്നിവയിൽ നിന്ന് 100 മീറ്റർ മാത്രം അകലെ റുഡോൾഫ്സ്കായ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. സയൻസ് ഫാക്കൽറ്റി ഹോഹെൻസാൾസ്ബർഗ് കോട്ടയ്ക്ക് ശേഷം സാൽസ്ബർഗിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ കെട്ടിടത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്, കൂടാതെ സ്ക്ലോസ് ഫ്രീസൽ കോട്ടയ്ക്കും ഫ്രോൺബർഗ് കോട്ടയ്ക്കും തൊട്ടടുത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.