cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
വൈരമുത്തു
ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ്
റോജയെ തുടർന്ന് റഹ്മാനും വൈരമുത്തുവും അടുത്ത 25 വർഷങ്ങളിൽ നിരവധി സിനിമകളുമായി സഹകരിച്ച്. ഈ ജോഡിയെ ജനങ്ങൾ വളരെ ഇഷ്ടപ്പട്ടു. സംവിധായകൻ മണിരത്‌നവുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധം (റഹ്മാന്റെ കരിയറിന്റെ ദൈർഘ്യം വരെ നീണ്ടു നിൽക്കുന്നു) തിരുഡ തിരുഡ (1993), ബോംബെ (1995), അലൈപായുതേ (2000), കന്നത്തിൽ മുത്തമിട്ടാൽ (2002), ആയുധ എളുത്തു (2004), രാവണൻ (2010), കടൽ (2013), ഒ കാദൽ കണ്മണി (2015), കാട്രു വെളിയിടയ് (2017), ചെക്ക ചിവന്ത വാനം (2018) എന്നീ ചലച്ചിത്രങ്ങളെ പുറത്തെറക്കി. മികച്ച ഗാനരചയിതാവിനുള്ള വൈറമുത്തിന്റെ ഏഴ് ദേശീയ അവാർഡുകളിൽ നാലെണ്ണം റഹ്മാനുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽനിന്നാണ് (റോജ, കരുത്തമ്മ, പവിത്ര തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിൽ 1995യിൽ; സംഗമം, കന്നത്തിൽ മുത്തമിട്ടാൽ എന്ന ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഠിന അധ്വാനത്തിന് ദേശിയ അവാർഡ് കമ്മിറ്റി അദ്ദേഹത്തെ അംഗീകരിച്ചു). റഹ്മാന്റെ ആറ് ദേശീയ അവാർഡുകളിൽ നാലെണ്ണവും വൈരമുത്തുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽനിന്നാണ് (റോജ, മിൻസാര കനവ്, കന്നത്തിൽ മുത്തമിട്ടാൽ, കാട്രു വെളിയിടയ്). ഗായകരായ പി. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ, എസ്.പി. ബാലസുബ്രഹ്മണ്യം, ശങ്കർ മഹാദേവൻ, സ്വർണ്ണലത, കെ.എസ്. ചിത്രയും ശശാ തിരുപ്പതിയും ഈ ജോഡിയുമായി സഹകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചതിന് ദേശീയ അവാർഡുകൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്.
മണിരത്‌നവുമായുള്ള സഹവാസത്തിനു പുറമേ സംവിധായകൻ ശങ്കർ ഒടപ്പം വൈരമുത്തു-റഹ്മാൻ ജോഡി പ്രവർത്തിച്ചു (ജെന്റിൽമാൻ, കാതലൻ, ഇന്ത്യൻ, ജീൻസ്, മുധൽവൻ, ശിവാജി, എന്തിരൻ എന്ന ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ). ഭാരതിരാജവോടപ്പം കിഴക്കു സീമയിലെ, കരുത്തമ്മ, അന്തിമംതാരൈ, താജ്മഹൽ എന്നിവയും, കെ.എസ്. രവികുമാരനോടപ്പം മുത്തു, പടയപ്പ, വരലാർ എന്നീ ചിത്രങ്ങളും, രാജീവ് മേനോനൊടപ്പം മിൻസാര കനവ്. കണ്ടുകൊണ്ടേൻ കണ്ടുകൊണ്ടേൻ എന്നീ ചിത്രങ്ങളെയും ചെയ്തു. പുതിയ മുഗം, ഡ്യുയറ്റ്, മെയ് മാദം, റിഥം, കൊച്ചഡൈയാൻ, 24 എന്നിവ അവരുടെ ജനപ്രിയ ചിത്രങ്ങളിൽ ചിലതാണ്.
90കളിലും 2000 കളുടെ തുടക്കത്തിലും സംഗീത സംവിധായകനായ ദേവാവോടപ്പം പ്രശസ്തമായ ശബ്ദട്രാക്കുകളായ അണ്ണാമലൈ, ബാഷ, ആസൈ, വൺസ് മോർ, അരുണാചലം, നേരുക്കു നേർ, വാലി, കുഷി, പഞ്ചതന്ത്രം എന്നിവയിൽ വൈരമുത്തു പ്രശസ്തനാണ്. വൈരമുത്തു ഹാരിസ് ജയരാജ്, ഡി.ഇമ്മാൻ, വിദ്യാസാഗർ, ശങ്കർ-എഹ്സാൻ-ലോയ്‌ (ആളവന്താൻ, വിശ്വരൂപം എന്നീ ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ), എൻ.ആർ.രഘുനാഥൻ ("തേന്മെർക്കു പർവക്കാറ്റ്" എന്ന ചിത്രത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന് ആറാം ദേശിയ അവാർഡ് ലഭിച്ചു), യുവൻ ശങ്കർ രാജ (ഇളയരാജാവുടെ മകൻ, ധര്മ ദുരൈ എന്ന ചിത്രത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന് എളാമത്തെ ദേശിയ അവാർഡ് ലഭിച്ചു) എന്നിവരോട് പ്രവർത്തിച്ചു. 40വർഷത്തെ അദ്ദേഹത്തിൻതെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിൽ 150ഓളം സംഗീത സംവിധായകരോടൊപ്പം അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. വരികൾക്ക് പുറമേ ഡ്യുവറ്റ്, ഇരുവർ (പ്രകാശ് രാജ് അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രത്തിന്), ആലവന്ദൻ (നന്ദുവിന്റെ കഥാപാത്രത്തിന്), ആളവന്താൻ ചിത്രത്തിന് (കമൽ ഹാസൻ അഭിനയിച്ച നന്ദു എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്) അദ്ദേഹം കവിതകളെയും എഴുതി. നിരവധി തമിഴ് ടെലിവിഷൻ ഷോകളുടെ തീം സോണ്ഗ്കളും പരസ്യങ്ങളുടെ ജിംഗിളുകൾക്കും അദ്ദേഹം വരികൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, അവയിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായത് തമിഴ് സോപ്പ് ഓപ്പറ ചിത്തിയുടെ തീം ആണ്.
സാഹിത്യത്തിനുള്ള സംഭാവന
കവിതാസമാഹാരങ്ങളും തമിഴ് ഭാഷയിലെ നോവലുകളും ഉൾപ്പടെ 37 പുസ്തകങ്ങളാണ് വൈരമുത്തു രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവയിൽ പലതും ഇംഗ്ലീഷ്, ഹിന്ദി, മലയാളം, തെലുങ്ക്, കന്നഡ, റഷ്യൻ, നോർവീജിയൻ ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വിദേശ കവികളുടെ കൃതികൾ അദ്ദേഹം തന്റെ എല്ലാ നദിയിലും എൻ ഓടം യിൽ തമിഴ് വായനക്കാർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളുടെ 2.6 ദശലക്ഷത്തിലധികം പകർപ്പുകൾ വിൽകപ്പെട്ടു. 1991ൽ മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി കരുണാനിധി മദുരൈയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാല് പുസ്തകങ്ങൾ ഗംഭീരമായി പുറത്തിറക്കി.
സാഹിത്യരംഗത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന് മുൻ ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി അടൽ ബിഹാരി വാജ്‌പേയി കവി സാമ്രാട്ട് ("കവിതയുടെ രാജാവ്"), മുൻ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതി എ.പി.ജെ. അബ്ദുൽ കലാം കാവ്യ കവിഗ്നർ ("കാവ്യങ്ങളുടെ കവി") എന്നും മുൻ തമിഴ്‌നാട് മുഖ്യമന്ത്രി എം. കരുണാനിധി കവി പെററസ് ("കവികളുടെ ചക്രവർത്തി") എന്നും ബിരുദങ്ങൾ നൽകി വൈരമുത്തുവേ ആദരിച്ചു.
ശ്രദ്ധേയമായ കൃതികൾ
സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ അഭയാർഥികളായി മാറിയ ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ കഥയാണ് “കള്ളിക്കട്ട് ഇതിഹാസം” ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. 1950കളിൽ മധുരൈ ജില്ലയിൽ വൈഗൈ അണക്കെട്ട്നിർമ്മിച്ചപ്പോൾ 14 ഗ്രാമങ്ങൾ മാതിപാർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. വെള്ളത്തിനടിയിൽ ഭൂമി നഷ്ടപ്പെട്ട  അഭയാർഥികളുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ കഥയെ ഈ നോവൽ വിവരിക്കുന്നു. അത്തരമൊരു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച കുട്ടിയാണ് രചയിതാവ്, കുട്ടിക്കാലത്ത് ഈ കുടിയേറ്റത്തിന്റെ ദുരിതത്തിലൂടെ ജീവിച്ചിരുന്നു. ആധുനികവത്കരണത്തിന്റെ ഫലമായി കുടുംബങ്ങൾ തകർന ഗ്രാമീണരുടെ കണ്ണുനീരും രക്തവും വേദനയും കഥയിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പട്ടിട്ടുണ്ട്. കാർഷിക ഇന്ത്യയുടെ മൂല്യങ്ങൾക്കും ശാശ്വതമായ കൃഷിക്കാരുടെ ഗുണങ്ങൾക്കും പിന്നിലെ സത്യത്തെ നോവലിന്റെ ആത്മാവ് പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു. 2003ലെ മികച്ച സാഹിത്യകൃതിക്കുള്ള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് നേടിയ ഈ സാഗ 22 ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
നിരക്ഷരരായ പുരുഷർ ഭരിക്കുന്ന സമൂഹത്തിൽ അടിമയായ ഒരു സ്ത്രിയുടെ ചുറ്റി ഉള്ള കാര്യങ്ങളെയാണ് കരുവാച്ചി കാവ്യം നല്കുന്നത്.
പ്രകൃതിയെ വിലമതിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം മനുഷ്യനോടുള്ള അഭ്യർത്ഥനയെ കവിതയിലൂടെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു, തീ കത്തുന്നിടത്തോളം കാലം തീയാണ്, ഭൂമി കറങ്ങുന്നിടത്തോളം ഭൂമിയാണെന്നും മനുഷ്യൻ പോരാടുന്നിടത്തോളം കാലം മനുഷ്യനാണെന്നും കാലാകാല സത്യത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.
ഇന്ത്യൻ കാർഷിക സമുദായം ആഗോളവൽക്കരണം, ഉദാരവൽക്കരണം, ആഗോള താപം എന്നീ കാരണങ്ങളാൽ എങ്ങനെ ബാധിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ഈ നോവലിൽ കർഷകരുടെ ഭാഷെയിൽ അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ നോവൽ സംഭവിക്കുന്നതിന് അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് കർഷകരുടെ ആത്മഹത്യകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനമാണ്. മൺസൂൺ പരാജയം, കടുത്ത വരൾച്ച, കടം, നിരാശ എന്നിവ കാരണം കുടുംബങ്ങളെ പോറ്റാൻ കഴിയാത്ത ദാരിദ്ര്യബാധിതരായ കർഷകർ ആത്മഹത്യ ചെയ്തപ്പോൾ രചയിതാവ് നടുങ്ങി.
മറ്റ് ശ്രമങ്ങളും മനുഷ്യസ്‌നേഹ പ്രവർത്തനങ്ങളും
നിരാലംബരായ കുടുംബങ്ങൾക്ക് അവരുടെ കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ധനസഹായം നൽകുന്ന വൈരമുത്തു എഡ്യൂക്കേഷണൽ ട്രസ്റ്റ് എന്ന സ്ഥാപനത്തെ വൈരമുത്തു സ്ഥാപിച്ചു. അദ്ദേഹം ഇൻഡോ-സോവിയറ്റ് കൾച്ചറൽ അസ്സോസിയേഷനിതെ പ്രസിഡന്റ് കൂടി ആയിരുന്നു. മൂൻറാം ഉലകപ്പോർ വിൽപ്പനയിലൂടെ ലഭിച്ച തുകയിൽനിന്ന് 11ലക്ഷ രൂപയെ ആത്മഹത്യ ചെയ്ത കർഷകരുടെ വിധവകൾക്ക്   അദ്ദേഹം  നൽകി.
വെട്രി തമിഴർ പേരവൈ എന്ന സ്ഥാപനത്തെ സമൂഹത്തെ ഉന്നമിപ്പിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോട് അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. ജന്മനാടായ കരട്ടുപ്പറ്റിയിലെ ജനങ്ങൾക്ക് ഒരു ആശുപത്രി കെട്ടിടം സംഭാവന ചെയ്യുകയും, ബഹുമാനപ്പെട്ട കവി കണ്ണദാസനത്തെ പേരിൽ ഒരു ലൈബ്രറി തന്റെ വടുഗപട്ടി ഗ്രാമത്തിൽ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. യുദ്ധത്തിന് ഇരയായവർക്കും പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങളിൽ ബാധിതരായവർക്കും അദ്ദേഹം സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
വിവാദങ്ങൾ
വൈരമുത്തു ഒന്നിലധികം വിവാദങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി. “കുമുദം” മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളിലൊന്ന് “ഒരു നടിഗൈ മാപ്പിള്ളൈ തേടുഗിറാൽ” 90കളിലെ നിരവധി വനിതാ അഭിനേതാക്കളുടെ രോഷം ആകർഷിച്ചു. 1986ൽ സംഗീതജ്ഞൻ ഇളയരാജയുമായുള്ള ബന്ധം വേർപെടുത്തിയതിന്റെ കാരണങ്ങൾ നിരവധി സിദ്ധാന്തങ്ങളെ കാരണങ്ങളായി ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ ഇത് തമിഴ് ചലച്ചിത്ര സംഗീതത്തിന് വലിയ നഷ്ടമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ആണ്ടാളെ കുറിച്ചുള്ള "തമിളാട്രൂപ്പടൈ" എന്ന പരമ്പരയ്ക്ക് കീഴിൽ "ദിനമണി"യിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലേഖനങ്ങളിലൊന്ന് ആണ്ടാൾ ഒരു ദേവദാസി ആണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു ഗവേഷണ ലേഖനം ഉദ്ധരിച്ചതിൽ കോലാഹലമുണ്ടായി. വൈരമുതുവിനെതിരെ കേസെടുത്തു.
2018 ഒക്ടോബറിൽ ഗായിക ചിന്മയി ഉൾപ്പെടെ ഏതാനും സ്ത്രീകൾ “മീ ടൂ” പ്രസ്ഥാനത്തിൽ വൈരമുത്തുവിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ചലച്ചിത്ര ജീവിതം
മികച്ച ഗാനത്തിനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര അവാർഡ്
മികച്ച ഗാനരചയിതാവിനുള്ള ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ് – തമിഴ്
മികച്ച ഗാനരചയിതാവിനുള്ള തമിഴ്‌നാട് സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡ്
മികച്ച ഗാനരചയിതാവിനുള്ള സൈമ അവാർഡ് – തമിഴ്
മറ്റ് ബഹുമതികൾ
തമിഴ്‌നാട് സംസ്ഥാന സർക്കാർ അവാർഡുകൾ
ഓണററി ഡോക്ടറേറ്റുകൾ
പുറത്തെക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:തമിഴ്‌ചലച്ചിത്രഗാനരചയിതാക്കൾ വർഗ്ഗം:തമിഴ് കവികൾ വർഗ്ഗം:കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മികച്ച ഗാനരചയിതാവിനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:പത്മഭൂഷൺ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1953-ൽ ജനിച്ചവർ
ബലിദർശനം (കവിത)
അക്കിത്തം അച്യുതൻ നമ്പൂതിരി രചിച്ച ബലിദർശനം എന്ന കൃതിക്കാണ് 1972-ൽ കവിതാസാഹിത്യത്തിനുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്. .
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ച കൃതികൾ വർഗ്ഗം:മലയാളകവിതകൾ
ആർ.ഡി.എക്സ്
സ്ഫോടനത്തിന്‌ ഉപയോഗിക്കുന്ന രാസവസ്തുവാണ്‌ ആർ.ഡി.എക്സ്. പൂർണ്ണനാമം റിസർച്ച് ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റ് എക്സ്പ്ലോസീവ് പ്ലാസ്റ്റിക്
കാറ്റെറിന യുഷ്ചെങ്കോ
മുൻ ഉക്രേനിയൻ പ്രസിഡന്റ് വിക്ടർ യുഷ്ചെങ്കോയുടെ ഭാര്യയും ഉക്രെയ്ൻ മുൻ പ്രഥമ വനിതയുമാണ് കാറ്റെറിന മൈഖൈലിവ്‌ന യുഷ്ചെങ്കോ (ഉക്രേനിയൻ: Катерина Михайлівна Михайлівна; ജനനം: സെപ്റ്റംബർ 1, 1961 ചിക്കാഗോയിൽ).
ആർ.ഡി.എക്സ്
സാങ്കേതികനാമം
ട്രൈനൈട്രനെൻ എന്നാണ് ഈ മാരക സ്ഫോടകവസ്തുവിൻറെ സാങ്കേതിക നാമം
കാറ്റെറിന യുഷ്ചെങ്കോ
മാതാപിതാക്കൾ
യുഷ്ചെങ്കോയുടെ പിതാവ് മൈഖൈലോ ചുമാചെങ്കോ 1917-ൽ ഖാർകിവ് ഒബ്ലാസ്റ്റിലെ സൈറ്റ്‌സിവ്‌ക ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വലിയ കർഷക കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു. 1932-1933 ലെ സോവിയറ്റ് ക്ഷാമത്തെ അതിജീവിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ കുടുംബത്തിലെ ചുരുക്കം ചിലരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ആർ.ഡി.എക്സ്
രാസനാമം
രാസ നാമം
കാറ്റെറിന യുഷ്ചെങ്കോ
മാതാപിതാക്കൾ
ചുമാചെങ്കോ ലുഹാൻസ്ക് ഒബ്ലാസ്റ്റിലെ ലിസിചാൻസ്കിൽ ഇലക്ട്രിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠിച്ചു. സോവിയറ്റ് ആർമിയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ച അദ്ദേഹത്തെ നാസി സേന പിടികൂടി 1942-ൽ ജർമ്മനിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ആർ.ഡി.എക്സ്
രാസപദാർത്ഥം
സൈക്ലൊ ട്രൈമീതലൈൻ ആണ് രാസപദാർത്ഥം
കാറ്റെറിന യുഷ്ചെങ്കോ
മാതാപിതാക്കൾ
യുഷ്ചെങ്കോയുടെ അമ്മ സോഫിയ ചുമാചെങ്കോ 1927-ൽ കീവ് ഒബ്ലാസ്റ്റിലെ ലിറ്റ്കിയിൽ ജനിച്ചു. 2012 സെപ്റ്റംബർ 30 ന് കീവിൽ വച്ച് മരിച്ചു.
തന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ നിരവധി പെൺകുട്ടികൾക്കൊപ്പം, സോഫിയ ചുമാചെങ്കോയെ പതിനാലാമത്തെ വയസ്സിൽ ജർമ്മനിയിലേക്ക് അടിമപ്പണിക്കായി കൊണ്ടുപോയി.
നവകാന്റിയനിസം
സമകാലീന ദാർശനിക പ്രശ്നങ്ങളുടെ അപഗ്രഥനത്തിൽ ഇമ്മാനുവൽ കാന്റിന്റെ വീക്ഷണങ്ങളെ ആധാരമാക്കുന്നതും വിമർശനാത്മക തത്ത്വചിന്തയുടെ തത്ത്വങ്ങൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ദർശനത്തെ നവകാന്റിയനിസം എന്നു പറയുന്നു.
കാറ്റെറിന യുഷ്ചെങ്കോ
മാതാപിതാക്കൾ
കാറ്റെറിന യുഷ്ചെങ്കോയുടെ മാതാപിതാക്കൾ ജർമ്മനിയിൽ കണ്ടുമുട്ടുകയും വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു. സഹോദരി ലിഡിയയെ 1945-ൽ പ്രസവിച്ചു. മൈഖൈലോ ചുമാചെങ്കോ 1945-ൽ ക്ഷയരോഗത്താൽ ഗുരുതരാവസ്ഥയിലായി. എട്ട് വർഷം ക്ഷയരോഗ സാനിറ്റോറിയത്തിൽ ചെലവഴിച്ചു.
ജീവചരിത്രം
, ലെഫ്റ്റ് ബാങ്ക് ഉക്രെയ്നിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് കാതറിൻ ക്ലെയർ ചുമാചെങ്കോ ജനിച്ചത് ചിക്കാഗോയിലാണ്. മുൻ യുഎസ് സ്റ്റേറ്റ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥയാണ്. അസിസ്റ്റന്റ് സെക്രട്ടറി ഓഫ് ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് ആന്റ് ഹ്യൂമാനിറ്റേറിയൻ അഫയേഴ്സിന്റെ സ്പെഷ്യൽ അസിസ്റ്റന്റായി ജോലി ചെയ്തു. ജോർജ്ജ്ടൗൺ സർവകലാശാലയിലെ (1982) എഡ്മണ്ട് എ. വാൽഷ് സ്കൂൾ ഓഫ് ഫോറിൻ സർവീസിൽ നിന്ന് ഇന്റർനാഷണൽ ഇക്കണോമിക്സിൽ ബിരുദവും ചിക്കാഗോ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഗ്രാജുവേറ്റ് സ്കൂൾ ഓഫ് ബിസിനസിൽ (1986) നിന്ന് എംബിഎയും നേടി.
പിന്നീട് റൊണാൾഡ് റീഗന്റെ ഭരണകാലത്ത് പബ്ലിക് ലൈസൻ ഓഫീസിലെ വൈറ്റ് ഹൗസിൽ ജോലി ചെയ്തു. ജോർജ്ജ് എച്ച്. ഡബ്ല്യു. ബുഷിന്റെ ഭരണകാലത്ത് എക്സിക്യൂട്ടീവ് സെക്രട്ടറി ഓഫീസിലെ യുഎസ് ട്രഷറിയിൽ ജോലി ചെയ്തു. ആ സ്ഥാനം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം അവർ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് കോൺഗ്രസിന്റെ സംയുക്ത സാമ്പത്തിക സമിതിയിലെ സ്റ്റാഫിലായിരുന്നു. ഉക്രെയ്ൻ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ച ശേഷം, ഉക്രെയ്ൻ-യുഎസ്എ ഫൗണ്ടേഷന്റെ സഹസ്ഥാപകയും വൈസ് പ്രസിഡന്റുമായിരുന്നു. പൈലിപ് ഓർലിക് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ഡയറക്ടറായിരുന്നു. 1993-ൽ കെപിഎംജി പീറ്റ് മാർവിക് / ബാരന്റ്സ് ഗ്രൂപ്പിൽ ബാങ്ക് ട്രെയിനിംഗ് പ്രോഗ്രാമിലും കൺട്രി മാനേജറിലും കൺസൾട്ടന്റായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ വിക്ടർ യുഷ്ചെങ്കോയെ കണ്ടുമുട്ടി. അവർ പിന്നീട് വിവാഹം കഴിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയെ പ്രതീക്ഷിച്ച് 2000 ഓഗസ്റ്റിൽ അവർ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു.
യുഷ്ചെങ്കോ ഇപ്പോൾ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിക്കുന്ന ഉക്രെയ്ൻ 3000 ഇന്റർനാഷണൽ ഫൗണ്ടേഷനുമായി നിരവധി ചാരിറ്റബിൾ പ്രോജക്ടുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഫൗണ്ടേഷന്റെ പ്രധാന മുൻ‌ഗണന ഉക്രെയ്നിലെ കുട്ടികൾക്ക് മെച്ചപ്പെട്ട ആരോഗ്യമാണ്. 2001-ൽ സ്ഥാപിതമായ ഉക്രെയ്ൻ 3000 ഫൗണ്ടേഷന്റെ സൂപ്പർവൈസറി ബോർഡിൽ ഉക്രെയ്നിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യാസ, മാനുഷിക, സാംസ്കാരിക, സാഹിത്യ, കായിക വ്യക്തികൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. പ്രസിഡന്റ് വിക്ടർ യുഷ്ചെങ്കോ 2005-ൽ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്നതുവരെ സൂപ്പർവൈസറി കൗൺസിൽ ചെയർമാനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. അതിനുശേഷം അതിന്റെ ചെയർമാൻ കാറ്റെറിന യുഷ്ചെങ്കോയാണ്. ഫൗണ്ടേഷന്റെ എല്ലാ പ്രോഗ്രാമുകളും പ്രോജക്ടുകളും മൂന്ന് പ്രധാന മേഖലകളിൽ നടപ്പിലാക്കുന്നു: "ഉക്രെയ്ൻ ഇന്നലെ", "ഉക്രെയ്ൻ ടുഡെ", "ഉക്രെയ്ൻ നാളെ". "ഹോസ്പിറ്റൽ ടു ഹോസ്പിറ്റൽ" പ്രോഗ്രാം, "ചിൽഡ്രൻസ് ഹോസ്പിറ്റൽ ഓഫ് ഫ്യൂച്ചർ", "ദി ജോയ് ഓഫ് ചൈൽഡ്ഹുഡ് - ഫ്രീ മൂവ്‌മെന്റ്സ്" എന്നിവയുടെ നിർമ്മാണവും പിന്തുണയുമാണ് ഫൗണ്ടേഷന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പദ്ധതികൾ.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1961-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രമുഖർ
നവകാന്റിയനിസം
19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഉത്തരാർധത്തിൽ ഭൗതികവാദത്തിനു സിദ്ധിച്ച വൻപ്രചാരത്തോടുള്ള പ്രതികരണമെന്നനിലയിൽ ജർമൻ തത്ത്വചിന്തകനായ എഫ്.എ.ലങെ ഹിസ്റ്ററി ഒഫ് മെറ്റീരിയലിസം ആൻഡ് ക്രിട്ടിസിസം ഒഫ് ഇറ്റ്സ് പ്രസന്റ് ഇംപോർട്ടൻസ് എന്ന കൃതിയിൽ കാന്റിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോവുക എന്നാഹ്വാനം ചെയ്തു. വ്യത്യസ്ത വ്യാഖ്യാതാക്കൾ കാന്റിന്റെ വീക്ഷണങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത ഘടകങ്ങൾക്ക് ഊന്നൽ നൽകിയതിനാൽ കാലക്രമേണ നവ-കാന്റിയനിസത്തിന്റെ രണ്ട് വ്യതിരിക്ത ശാഖകൾ രൂപംകൊള്ളുകയുണ്ടായി.
മാർബുർഗ് ശാഖ
അതിരുകവിഞ്ഞ യുക്തിവാദം, തർക്കശാസ്ത്രത്തിനും മറ്റു ശുദ്ധശാസ്ത്രങ്ങൾക്കും നൽകിയ അമിതപ്രാധാന്യം എന്നിവയായിരുന്നു മാർബുർഗ് ശാഖയുടെ ന്യൂനതകൾ. കസ്സൈറർ ഫിലോസഫി ഒഫ് സിംബോളിക് ഫോംസ് എന്ന തന്റെ കൃതിയിൽ ഈ ന്യൂനത ഒരു പരിധിവരെ പരിഹരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആർ.ഡി.എക്സ്
രാസപദാർത്ഥം
ഈ രാസപദാർത്ഥം ഒളിപ്പിച്ച് കടത്തുമ്പോൾ പ്ലാസ്റ്റിക് മെറ്റീരിയലായതു കൊണ്ട് മെറ്റൽ ഡിറ്റക്റ്ററിന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല.
നവകാന്റിയനിസം
ബാദൻ സ്കൂൾ ശാഖ
ഡബ്ല്യു. വിൻഡൽബൻഡിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വികാസം പ്രാപിച്ച ബാദൻ സ്കൂളാണ് നവകാന്റിയനിസത്തിന്റെ മറ്റൊരു ശാഖ. ഹൈന്റിച്ച് റികെർട്ട്, ഹ്യൂഗൊ മ്യൂൺസ്റ്റർ എന്നിവർ ഈ ശാഖയുടെ പ്രധാന വക്താക്കളായിരുന്നു. ഇവരുടെ വീക്ഷണം മൂല്യ-സൈദ്ധാന്തിക അതീതദർശനം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്.
വിമർശനാത്മക തത്ത്വചിന്ത
റികർട്ടിന്റെ വിജ്ഞാന സൈദ്ധാന്തിക വിശ്ലേഷണങ്ങൾ മൃദുലവും മ്യൂൺസ്റ്റർബർഗിന്റെ അപഗ്രഥനം പൂർണവുമാണ്. അമൂർത്തമായ മാനവീകരണ പ്രവണതയുടെ മറ്റൊരു രൂപം മാത്രമായിത്തീരുന്നു എന്നതാണ് ബാദൻ ശാഖയുടെ മൂല്യ-സൈദ്ധാന്തിക വീക്ഷണത്തിന്റെ ന്യൂനത. ഈ വീക്ഷണത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കുന്ന രീതിയിൽ മൂല്യങ്ങളുടെ അനുമാനം അസാധ്യമാണ്.
ഡി.എച്ച്. ലോറൻസ്
20-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ടതും വിവാദപുരുഷന്മാരുമായ സാഹിത്യകാരന്മാരിൽ ഒരാളാണ് ഡേവിഡ് ഹെർബെർട്ട് റിച്ചാഡ്സ് ലോറെൻസ്. (സെപ്റ്റംബർ 11, 1885 - മാർച്ച് 2, 1930). നോവലുകൾ, ചെറുകഥകൾ, കവിതകൾ, നാടകങ്ങൾ, ഉപന്യാസങ്ങൾ, യാത്രാ പുസ്തകങ്ങൾ, വിവർത്തനങ്ങൾ, സാഹിത്യ വിമർശനം, സ്വകാര്യ കത്തുകൾ എന്നിവ ഡി.എച്ച്. ലോറെൻസിന്റെ ധന്യവും വൈവിദ്ധ്യമാർന്ന പേനയിൽ നിന്നും ഒഴുകി. ചില ചിത്രങ്ങളും അദ്ദേഹം വരച്ചു. ആധുനികതയുടെയും വ്യവസായവൽക്കരണത്തിന്റെയും മനുഷ്യത്വം നശിപ്പിക്കുന്ന പരിണതഫലങ്ങളോടുള്ള ഒരു വിചിന്തനമായി ലോറെൻസിന്റെ കൃതികളുടെ സന്ദേശത്തെ കാണാം.
ലോറെൻസിന്റെ കോളിളക്കമുണ്ടാക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനു പല ശത്രുക്കളെയും സമ്മാനിച്ചു. കഷ്ടപ്പാടുകളും ഔദ്യോഗിക വേട്ടയാടലും സെൻസർഷിപ്പും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സർഗ്ഗസൃഷ്ടികളുടെ തെറ്റായ പ്രതിനിധാനവും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ലോറെൻസിനു സഹിക്കേണ്ടി വന്നു. ഇതിൽ കൂടുതൽ സമയവും സ്വമേധയാ ഒരു പ്രവാസിയായി ലോറെൻസ് കഴിഞ്ഞു. ഇതിനെ തന്റെ വന്യമായ തീർത്ഥയാത്ര എന്നാണ് ലോറെൻസ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണസമയത്ത് തന്റെ പ്രാധാന്യമാർന്ന കഴിവുകൾ പാഴാക്കിക്കളഞ്ഞ ഒരു ലൈംഗികസാഹിത്യ രചയിതാവ് എന്നായിരുന്നു ലോറൻസിനെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുജനാഭിപ്രായം. ഇ.എം. ഫോസ്റ്റർ എഴുതിയ ചരമക്കുറിപ്പിൽ ഈ വ്യാപകമായ വീക്ഷണത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചു, "നമ്മുടെ തലമുറയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഭാവനാശാലിയായ നോവലിസ്റ്റ്" എന്ന് ഇ.എം. ഫോസ്റ്റർ ഡി.എച്ച്. ലോറെൻസിനെക്കുറിച്ച് എഴുതി പിന്നീട് പ്രശസ്ത കേംബ്രിഡ്ജ് നിരൂപകനായ എഫ്.ആർ. ലൂയിസ് ഡി.ച്ച്. ലോറൻസിന്റെ കലാപരമായ കെട്ടുറപ്പിനെയും സാന്മാർഗ്ഗിക ഗൗരവത്തെയും പ്രഘോഷിച്ചു. ലോറൻസിന്റെ കൃതികളിൽ ഭൂരിഭാഗത്തെയും എഫ്.ആർ. ലൂയിസ് ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിലെ പ്രശസ്ത പാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്ന നോവലുകളുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തി. ഇന്ന് ലോറൻസ് ഒരു മാർഗ്ഗദർശിയായ ചിന്തകനായും ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ ആധുനികതയുടെ ഒരു പ്രധാന പ്രതിനിധാതാവും ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ചില വനിതാവാദികൾ ലോറൻസിന്റെ കൃതികളിലെ ലൈംഗികതയെയും കൃതികളിലെ സ്ത്രീകൾക്കുനേരെയുള്ള കാഴ്ച്ചപ്പാടിനെയും വിമർശിക്കാറുണ്ട്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഇംഗ്ലീഷ് നോവലെഴുത്തുകാർ വർഗ്ഗം:ഇംഗ്ലീഷ് കവികൾ വർഗ്ഗം:ഇംഗ്ലീഷ് നാടകകൃത്തുക്കൾ വർഗ്ഗം:ഇംഗ്ലീഷ് നിരൂപകർ വർഗ്ഗം:ഇംഗ്ലീഷ് സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരന്മാർ വർഗ്ഗം:ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ച് മരണപ്പെട്ടവർ
ഹെഡ്-ഓൺ
ഫത്തിഹ് അക്കിൻ സംവിധാനം ചെയ്ത് 2004-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ജർമൻ-തുർക്കിഷ് ചലച്ചിത്രമാണ് ഹെഡ്-ഓൺ (ജർമ്മൻ: Gegen die Wand, literally Against the Wall; തുർക്കിഷ്: Duvara Karşı). വിഭാര്യനും ലഹരികൾക്ക് അടിമയുമായ മദ്ധ്യവയസ്ക്കനും അരാജകത്വ ജീവിതം നയിക്കാൻ അയാളെ വിവാഹം ചെയ്യുന്ന പെൺകുട്ടിയും അവർക്കിടയിൽ രൂപം കൊള്ളുന്ന പ്രണയവുമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം. നിരവധി അന്താരാഷ്ട്ര പുരസ്ക്ക്രങ്ങൾ നേടിയചിത്രം, 2004-ലെ ബെർലിൻ ചലച്ചിത്രമേലയിൽ മികച്ച ചിത്രത്തിലുള്ള ഗോൾഡൻ ബെർലിൻ ബെയർ പുരസ്ക്കരത്തിനും അർഹമായി.
പുറമെ നിന്നുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ജർമ്മൻ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:തുർക്കിഷ് ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:2004-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ
സിർസ (ലോകസഭാമണ്ഡലം)
ലഘുചിത്രം| [[ഹരിയാനയിൽ സിർസയുടെ ലോകസംഭാനമ്പർ 3 ആണ്  വടക്കേ  ഇന്ത്യ യിൽ ഹരിയാന സംസ്ഥാനത്തിലെ 10 ലോകസഭാ മണ്ഡലങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്   സിർസ ലോകസഭാമണ്ഡലം (सिरसा लोकसभा निर्वाचन क्षेत्र)ഹരിയാണ|ഹരിയാന]]സംസ്ഥാനത്തെ ഇന്ത്യൻ ലോക്സഭാ 2 സംവരണ  നിയോജകമണ്ഡലങ്ങളീൽ  സിർസ ഉൾപ്പെടുന്നു  ഈ നിയോജകമണ്ഡലം ഹരിയാന  സംസ്ഥാനത്തെ  സിർസ, ഫത്തേഹാബാദ് ജില്ലകളെമുഴുവനായും ജിന്ദ് ജില്ലയുടെ ഒരു ഭാഗത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. 1967 ൽ ആരംഭിച്ചതു മുതൽ പട്ടികജാതി സ്ഥാനാർത്ഥികൾക്കായി ഇത് നീക്കിവച്ചിരിക്കുന്നു. ബിജെപി യിലെ സുനിത ദുഗ്ഗൽ ആണ് ഇപ്പോഴത്തെ ലോകസഭാംഗം .
നിയമസഭാമണ്ഡലങ്ങൾ
നിലവിൽ ഒൻപത് വിധാൻസഭ മണ്ഡലങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് സിർസ ലോകസഭാ മണ്ഡലം. ഇവ:
ഹാൻഫോർഡ്
ഹാൻഫോർഡ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ കാലിഫോർണിയാ സംസ്ഥാനത്ത് തെക്കൻ-മധ്യ സാൻ ജോവാക്വിൻ താഴ്വരയിലെ ഒരു പ്രധാന വാണിജ്യ, സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമായ നഗരമാണ്. കിംഗ്സ് കൗണ്ടി യിലുൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ നഗരമാണ് കൗണ്ടിയുടെ ആസ്ഥാനവും. ഹാൻഫോർഡ്, കൊർകൊരാൻ എന്നിവയുൾപ്പെടെ കിംഗ്സ് കൗണ്ടി മുഴുവനായും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഹാൻഫോർഡ്-കൊർകൊരാൻ മെട്രോപ്പോളിറ്റൻ മേഖലയിലെ (MSA കോഡ് 25260) ഒരു പ്രധാന നഗരമാണിത്.
ഭൂമിശാസ്ത്രം
ഹാൻഫോർഡ് നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അക്ഷാംശ രേഖാംശങ്ങൾ 36.3275°N, -119.64556°W (36.3275, −119.6457) ആണ്. കാലിഫോർണിയയിലെ സാൻ ജോവാക്വിൻ താഴ്വര യുടെ തെക്കു-മദ്ധ്യ ഭാഗത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ നഗരം, ഫ്രെസ്നോ നഗരത്തിന് 28 മൈൽ (45 കിലോമീറ്റർ) അകലെ തെക്കു-തെക്കുകിഴക്കൻ ദിശയിലും വൈസാലിയ നഗരത്തിന് 18 മൈൽ (29 കിലോമീറ്റർ) അകലെ പടിഞ്ഞാറൻ ദിശയിലുമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 249 അടി (76 മീറ്റർ) ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ നഗരത്തിന് പരന്ന ഭൂപ്രകൃതിയാണ്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സെൻസസ് ബ്യൂറോയുടെ കണക്കനുസരിച്ച് ഈ നഗരത്തിന്റെ മൊത്തം വിസ്തീർണം 16.6 ചതുരശ്ര മൈൽ (43 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ആണ്. ഇതിൽ ജലം ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശങ്ങളൊന്നുംതന്നെയില്ല.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കാലിഫോർണിയയിലെ നഗരങ്ങൾ
സി.ജെ. മണ്ണുമ്മൂട്
കേരളത്തിലെ ഒരു  സാഹിത്യകാരൻ ആണ് '''സി.ജെ. മണ്ണുമ്മൂട്'''. ശരിയായ പേര് കെ.സി. ജോസഫ്. (ജനനം: 12.11.1928 കോട്ടയം). സ്കൂളധ്യാപകനായിരുന്നു. പത്തനംതിട്ട കാതലിക്കേറ്റ്, കോട്ടയം ബസേലിയസ് കോളെജുകളിൽ അധ്യാപകൻ. പ്രൊഫസറായി പിരിഞ്ഞു. കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി, സാഹിത്യ പ്രവർത്തക സഹരണ സംഘം എന്നിവയുടെ ഭരണസമിതിയിലും കേരള യൂനിവേഴ്‌സിറ്റി സെനറ്റ്, ബോർഡ് ഒഫ് സ്റ്റഡീസ്, മഹാത്മാഗാന്ധി യൂനിവേഴ്‌സിറ്റി സെനറ്റ് എന്നിവയിലും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. 20-ഓളം കൃതികൾ എഴുതി.
മുഖ്യ കൃതികൾ
വർഗ്ഗം:മലയാളസാഹിത്യകാരന്മാർ
അഗ്നിശലഭങ്ങൾ (കവിത)
ഒ.എൻ.വി. കുറുപ്പ് എഴുതിയ കവിതാസമാഹാരമായ അഗ്നിശലഭങ്ങൾ എന്ന കൃതിക്കാണ് 1972-ൽ കവിതാസാഹിത്യത്തിനുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്. .
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ച കൃതികൾ വർഗ്ഗം:മലയാളകവിതകൾ വർഗ്ഗം:ഡി.സി.ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകങ്ങൾ
ആർ. പ്രേമദാസ സ്റ്റേഡിയം
'''ആർ. പ്രേമദാസ സ്റ്റേഡിയം''' (ආර්. ප්‍රේමදාස ක්‍රීඩාංගනය, ஆர். பிரேமதாச ஸ்டேடியம் ശ്രീലങ്കയിലെ അതിപ്രശസ്തമായ ഒരു ക്രിക്കറ്റ് സ്റ്റേഡിയമാണ്. ശ്രീലങ്കയിലെ കൊളംബോയിലാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. 1986ലാണ് ഈ സ്റ്റേഡിയം പണികഴിപ്പിച്ചത്. നൂറിലേറെ രാജ്യാന്തര ഏകദിന മത്സരങ്ങൾ ഇവിടെ അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്. മുൻ ശ്രീലങ്കൻ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന രണസിംഗേ പ്രേമദാസയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരമാണ് ഈ സ്റ്റേഡിയം നിർമിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണാർത്ഥമാണ് സ്റ്റേഡിയത്തിന് ഈ പേരു നൽകിയത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ശ്രീലങ്കയിലെ ക്രിക്കറ്റ് സ്റ്റേഡിയങ്ങൾ
ചട്ടക്കാരി (1974-ലെ ചലച്ചിത്രം)
കെ. എസ്. സേതുമാധവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത് 1974-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് ചട്ടക്കാരി. ലക്ഷ്മി, മോഹൻ ശർമ്മ, അടൂർ ഭാസി, സുകുമാരി എന്നിവരാണ് പ്രധാനവേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ ചിത്രം പമ്മന്റെ പ്രസിദ്ധമായ അതേ നോവലിനെ ആസ്പദമാക്കി തോപ്പിൽ ഭാസി രചിച്ചത്.
ലക്ഷ്മിയുടെ ആദ്യ മലയാള ചിത്രവും ഇതായിരുന്നു  ലക്ഷ്മിക്ക് മികച്ച നടിക്കുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡ്, അടൂർ ഭാസിക്ക് മികച്ച നടനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം തുടങ്ങിയവ ലഭിച്ചു, മികച്ച ഫീച്ചർ ഫിലിമിനുള്ള ഫിലിംഫെയർ പുരസ്കാരവും. മികച്ച സംവിധായകനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡിന് തിരക്കഥാകൃത്ത് പത്മന് ലഭിച്ചു. ബാംഗളൂർ തീയേറ്ററിൽ 40 ആഴ്ചകൾ തുടർച്ചയായി റൺ ചെയ്യുന്ന ആദ്യ മലയാള ചിത്രമായിരുന്നു ഇത്. പ്രശസ്ത ഗായകൻ ജി ദേവരാജൻ സംഗീത സംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ച എല്ലാ ഗാനങ്ങളും തൽക്ഷണം വിജയിച്ചിരുന്നു.
2012-ൽ സുരേഷ് കുമാറിന്റെ നിർമിച്ചു രേവതി കലാമന്ദിറിന്റെ ബാനറിൽ സന്തോഷ് സേതുമാധവന്റെ സംവിദാനത്തിൽ  ഈ ചിത്രം പുനര്നിര്മിച്ചു
കഥ
ആംഗ്ലോ-ഇൻഡ്യൻ എൻജിൻ ഡ്രൈവറായ മോറിസിന്റെ മൂത്ത മകളാണ് ജൂലി. ഉഷ തന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്ത് യാഥാസ്ഥിതിക ഹിന്ദു വാര്യർ കുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ്. ഉഷയുടെ വസതിയിൽ അവൾ (ജൂലി) മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് പഠിക്കുന്ന സഹോദര സഹോദരൻ ശശി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി. ജൂലി ഉടൻ ശശിയിൽ പ്രണയത്തിലാവുന്നു, ഉഷയും അത് അറിയുന്നു. ബന്ധം കൂടുതൽ രസകരവും ജൂലി ഗർഭിണികളുമാണ്. അവളുടെ മദ്യപാനിയായ മോറിസ് ഉടൻ മരിക്കുന്നു. ജൂലി അമ്മയുടെ അമ്മായി താമസിക്കുന്ന ഒരു വിദൂര സ്ഥലത്തേക്കാണ്. അവിടെ അവള് ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുന്നു.
ഇംഗ്ലണ്ട് അവരുടെ യഥാർഥ മാതൃത്വം ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് കുടിയേറിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച ജൂലിയുടെ അമ്മ. ഉടൻതന്നെ ഉലെയ്ക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ജൂലി ഏറ്റുപറയുന്നു. ശശി ഇപ്പോൾ അവളെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ശശിയിലെ യാഥാസ്ഥിതിക മാതാവ് അവളെ പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളയുന്നു. ശശി യുടെ പിതാവ് ശ്രീ വാര്യർ അവനോട് ചോദിക്കുന്നു, ജൂലിയുടെ ജീവിതം തകർക്കുന്നതിൽ ശശി തന്റെ പങ്ക് എന്താണെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു.
വല്യയർ ജൂലിയുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളുമായി കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഒരു ചെറിയ വിടവാങ്ങലിന് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നു. ഇവിടെ തന്റെ ഭാര്യയെയും മകൾ ഉഷയെയും പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ഉഷ കൈയിൽ ഒരു കുഞ്ഞുമായി പുറത്തേക്ക് വരുന്നു, ജൂലി അത് കുഞ്ഞായി അംഗീകരിക്കുന്നു. ജൂറി എന്ന മരുമകനെ അവരുടെ മരുമകളായി സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ താനും അദ്ദേഹത്തിൻറെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും യാതൊരു മടിയും ഇല്ലെന്നും ഇന്ത്യയിലെ മോരിസ് കുടുംബത്തെ ബാക്കിയുള്ളവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്നും വാര്യർ പറയുന്നു.
വർഗ്ഗം:1974-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:നോവലുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നിർമ്മിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ
ടിം കുക്ക്
തിമോത്തി ഡൊണാൾഡ് കുക്ക് (ജനനം: നവംബർ 1, 1960) ഒരു അമേരിക്കൻ ബിസിനസ് എക്സിക്യൂട്ടീവും ഇൻഡസ്ട്രിയൽ എൻജിനീയറുമാണ്. നിലവിൽ ടിം കുക്ക് ആപ്പിൾ ഇൻകോർപ്പറേറ്റഡിൻറെ ചീഫ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസറാണ്. മുമ്പ് അദ്ദേഹം സ്റ്റീവ് ജോബ്സിന്റെ കീഴിൽ കമ്പനിയുടെ ചീഫ് ഓപ്പറേറ്റിങ് ഓഫീസർ ആയി സേവനമനുഷ്ടിച്ചു. താൻ ഒരു സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗിയാണെന്ന് പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. ഫോർച്യൂൺ 500-ൽ ലിസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട കമ്പനിയുടെ ആദ്യ സിഇഒയാണ് അദ്ദേഹം.
1998 മാർച്ചിൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ മുതിർന്ന വൈസ് പ്രസിഡന്റായി കുക്ക് ആപ്പിളിൽ ചേർന്നു. പിന്നീട് ലോകവ്യാപകമായുള്ള വിൽപന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഭാഗമായി എക്സിക്യൂട്ടീവ് വൈസ് പ്രസിഡന്റായി പ്രവർത്തിച്ചു. ആ വർഷം ഒക്ടോബറിൽ ജോബ്സിന്റെ മരണത്തിന് മുമ്പ്, 2011 ഓഗസ്റ്റ് 24-ന് അദ്ദേഹം ചീഫ് എക്സിക്യൂട്ടീവായി. ചീഫ് എക്സിക്യൂട്ടീവായിരിക്കെ, അന്താരാഷ്ട്ര, ആഭ്യന്തര നിരീക്ഷണങ്ങൾ, സൈബർ സുരക്ഷ, അമേരിക്കൻ നിർമ്മാണം, പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം എന്നിവയുടെ രാഷ്ട്രീയ പരിഷ്കരണത്തിനായി അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. 2011 മുതൽ അദ്ദേഹം ആപ്പിളിനെ ഏറ്റെടുത്തതിനുശേഷം, 2020 വരെ, കുക്ക് കമ്പനിയുടെ വരുമാനവും ലാഭവും ഇരട്ടിയാക്കി, കമ്പനിയുടെ വിപണി മൂല്യം 348 ബില്യൺ ഡോളറിൽ നിന്ന് 1.9 ട്രില്യൺ ഡോളറായി ഉയർന്നു.
നൈക്കി ഇങ്കിന്റെ(Nike Inc.) ഡയറക്ടർ ബോർഡുകളിലും കുക്ക് സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു. കൂടാതെ നാഷണൽ ഫുട്ബോൾ ഫൗണ്ടേഷനിലും; അദ്ദേഹം പഠിച്ച ഡ്യൂക്ക് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ ട്രസ്റ്റിയാണ്. ആപ്പിളിന് പുറത്ത്, കുക്ക് ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു, 2015 മാർച്ചിൽ, തന്റെ സമ്പത്ത് ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് സംഭാവന ചെയ്യാൻ പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നതായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും
അമേരിക്കയിലെ അലബാമയിലെ മൊബൈലിലാണ് കുക്ക് ജനിച്ചത്. ഒരു ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് പള്ളിയിൽ മാമോദീസ സ്വീകരിച്ച അദ്ദേഹം അടുത്തുള്ള റോബർട്ട്‌സ്‌ഡെയ്‌ലിലാണ് വളർന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്, ഡൊണാൾഡ് ഒരു കപ്പൽശാലയിലെ തൊഴിലാളിയായിരുന്നു, അമ്മ ജെറാൾഡിൻ ഒരു ഫാർമസിയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു.
പുറം കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1960-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:നവംബർ 1-ന് ജനിച്ചവർ
അഗസ്ത്യരസായനം
അഗസ്ത്യമുനിയുടെ വിധിപ്രകാരമുള്ളതെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധം. കാസം, ശ്വാസം, ക്ഷയം, വിഷമജ്വരം, മേഹം, ഗുൽമം, ഗ്രഹണി, അർശസ്, ഹൃദ്രോഗം, അരുചി, പീനസം എന്നീ രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയിൽ ഇതുപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ചേരുവ
കൂവളവേര്, കുമിഴിൻവേര്, പാതിരി വേര്, പയ്യാഴാന്തവേര്, മുഞ്ഞവേര്, ഓരിലവേര്, മൂവിലവേര്, ചെറുവഴുതിനവേര്, വെൺവഴുതിനവേര്, ഞെരിഞ്ഞിൽ, നായ്ക്കുരണവേര്, ശംഖുപുഷ്പവേര്, കച്ചോലം, കുറുന്തോട്ടിവേര്, അത്തി, തിപ്പലി, ചെറുകടലാടിവേര്, കാട്ടുതിപ്പലിവേര്, കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ്, ചെറുതേക്കിൻ വേര്, പുഷ്കരമൂലം ഇവ ഓരോന്നും രണ്ടു പലം വീതം, യവം 4 ഇടങ്ങഴി, കടുക്ക 100 എണ്ണം.
പാകവിധി
മേല്പറഞ്ഞ മരുന്നുകൾ എല്ലാംകൂടി 20 ഇടങ്ങഴി വെള്ളത്തിൽ കഷായം വയ്ക്കണം. യവം വെന്തു തുടങ്ങുമ്പോൾ കഷായം ഇറക്കിയശേഷം അതിൽനിന്ന് കടുക്ക മുഴുവൻ പ്രത്യേകം എടുത്തു മാറ്റിവയ്ക്കണം. കഷായം പിഴിഞ്ഞരിച്ച് ഒരു വാർപ്പിൽ പകർന്നു ഒഴിക്കണം. കഷായത്തിൽ ഒരു തുലാം ശർക്കര കലക്കി മാറ്റിവച്ചിരുന്ന കടുക്കയും നാഴി പശുവിൻ നെയ്യും നാഴി നല്ലെണ്ണയും ചേർത്തിളക്കി പാകപ്പെടുത്തി ലേഹ്യപാകമാകുമ്പോൾ ഇറക്കിവച്ച് നാഴി തിപ്പലിപ്പൊടി വിതറി ചട്ടുകംകൊണ്ട് നല്ലവണ്ണം ഇളക്കണം. ലേഹ്യം തണുത്തശേഷം നാഴി തേൻ ചേർത്തു വീണ്ടും ഇളക്കി ഭരണിയിൽ സൂക്ഷിക്കണം.
സേവിക്കൽ
രണ്ടു കടുക്ക എടുത്തു കടിച്ചുതിന്നുകയും കടുക്കയോട് പറ്റിയിരിക്കുന്ന ലേഹ്യം നക്കിതിന്നുകയും വേണം. ലേഹ്യം മൂന്നുകഴഞ്ച് അളവിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് സുശ്രുതാചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ട്. കടുക്കാ വെന്തതിനുശേഷം പ്രത്യേകം എടുത്തു കുരുകളഞ്ഞ് നെയ്യിൽ വറുത്തരച്ചും ലേഹ്യത്തിൽ ചേർക്കാറുണ്ട്. ഇപ്രകാരമാണ് കേരളത്തിൽ ചെയ്തുകാണുന്നത്. ഒരു യോഗത്തിനു 100 കടുക്ക എന്നു പ്രത്യേകം വിധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരു കടുക്ക അരപ്പലം എന്ന കണക്കിനു 50 പലം കടുക്ക പൊടിച്ചു കഷായത്തിൽ അരച്ചുചേർത്തും ചിലർ രസായനം തയ്യാറാക്കിവരുന്നുണ്ട്.
വർഗ്ഗം:ആയുർവേദൗഷധങ്ങൾ
തെലുഗു സാഹിത്യം
ഉത്പത്തിയും വികാസവും
സംഘകാല തമിഴ് സാഹിത്യത്തിൽ വഡഗു/വഡുഗ (വടക്ക്) എന്ന പദമാണ് തെലുഗുവിനെ പരാമർശിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. തെലുഗുവിന് തെനൂഗു, തെനുങ്ക, തെലുഗ്, തെലുഗു, തെലുങ്ക് എന്നെല്ലാം രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിൽ തെനൂഗു, തെലുഗു എന്നിവ ചില പണ്ഡിതന്മാർ സംസ്കൃതത്തിലെ ത്രിനഗം (മൂന്ന് മലകൾ), ത്രിലിംഗം (മൂന്ന് ലിംഗങ്ങൾ) എന്നീ പദങ്ങളിൽനിന്ന് വ്യുത്പാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. 'ത്രിലിംഗ' എന്ന സംസ്കൃതപ്രകൃതിയുടെ തത്ഭവമാണ് തെലുങ്ക് എന്നാണ് പൊതുവേയുള്ള അഭിപ്രായം. ത്രിലിംഗ എന്നത് കാലേശ്വരം, ത്രിശൈലം, ഭീമേശ്വരം എന്നിവിടങ്ങളിൽ ആവിർഭവിച്ച മൂന്ന് ശൈവലിംഗങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കി ഉണ്ടായ ദേശനാമമാണ്. അനുനാസിക വ്യഞ്ജനത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് 'ല'കാരത്തിനു 'ന'കാരാദേശം ഉണ്ടാകാം എന്നതിനാൽ തെലുഗു, തെനുഗു എന്നിവയിൽ പൂർവരൂപം തെലുഗു ആയിരിക്കാനാണ് സാധ്യത. 'ഇന്ന് തെലുഗു എന്ന് സാധാരണ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന രൂപം 'തെലുംഗു' എന്നതിൽ ഉകാരത്തിന് അനുനാസിക്യം വന്ന് അനുനാസിക വ്യഞ്ജനം ലോപിച്ചുള്ള 'തെലുഗു' എന്ന രൂപത്തിൽ ഉകാരത്തിന്റെ അനുനാസിക്യം കൂടി ഇല്ലാതായി പ്രചാരത്തിൽ വന്നിട്ടുള്ളതാണ്' എന്നാണ് ഡോ. ഗോദവർമയുടെ അഭിപ്രായം. പോർച്ചുഗീസുകാർ ആന്ധ്രക്കാരെ 'ജന്തിയോ' എന്നും അവരുടെ ഭാഷയെ 'ജന്തു' എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. ഭാരതത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ രൂപവത്കരിച്ച പ്രഥമ സൈന്യത്തെ 'തെലംഗ' എന്നു വിളിച്ചുവന്നു.
മൂലഭാഷയായ പൂർവദ്രാവിഡം 5000 വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് മൂന്ന് ഉപഭാഷാ കുടുംബങ്ങളായി വേർപിരിയുകയുണ്ടായി. ദക്ഷിണദ്രാവിഡം, മധ്യദ്രാവിഡം, ഉത്തരദ്രാവിഡം എന്നിവയാണവ. ഇവയിൽ മധ്യദ്രാവിഡ ശാഖയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഭാഷയാണ് തെലുഗു. ഈ ശാഖയിൽ നിന്നു ആദ്യം സ്വതന്ത്രമായ ഭാഷ തെലുഗുവാണ്. ബി.സി. 6-ാം ശ.-ത്തിനു മുമ്പുതന്നെ തെലുഗു സ്വതന്ത്രഭാഷയായി മാറിയതിനു സൂചനകളുണ്ട്. സാംസ്കാരികമായി തെലുഗുവിന് ദക്ഷിണ ഭാഷകളായ തമിഴിനോടും കന്നഡയോടും അടുപ്പമുണ്ടെങ്കിലും ജനിതകമായി മധ്യദ്രാവിഡഭാഷകളായ ഗോണ്ടി, കൊണ്ട, കുയി മുതലായ ഭാഷകളുമായാണ് കൂടുതൽ അടുപ്പമുള്ളത്. ഇന്ത്യയിൽ ആദി മുതൽക്കേ ഉള്ള ഭാഷയല്ല, മൂലദ്രാവിഡത്തിന്റെ പുത്രിയാണ് തെലുഗു എന്നാണ് താരതമ്യഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ അഭിപ്രായം.
പ്രാചീന ലിഖിതങ്ങൾ
ബി.സി. 200 മുതൽ എ.ഡി. 500 വരെയുള്ള ആന്ധ്രയിലെ സംസ്കൃത ശിലാലിഖിതങ്ങളിലും സപ്തശതി എന്ന പ്രാകൃത പദ്യസമാഹാരത്തിലും കുമാരിലഭട്ടന്റെ തന്ത്രവാർത്തികത്തിലും മറ്റു പല പുരാരേഖകളിലും തെലുഗു ഭാഷയിലുള്ള സ്ഥലനാമങ്ങളും വ്യക്തിനാമങ്ങളും മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ. ഭരണകർത്താക്കളുടെ ഭാഷ മറ്റൊന്നായിരുന്നെങ്കിലും ജനങ്ങളുടെ ഭാഷ തെലുഗുവായിരുന്നുവെന്ന് ഇതിൽനിന്ന് ഊഹിക്കാം. കഡപ്പ ജില്ലയിൽ കണ്ടെടുത്ത എ.ഡി. 575-ലെ ശിലാലിഖിതത്തിലാണ് തെലുഗുഭാഷ വാക്യരൂപത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. നന്നയയുടെ കാലമായപ്പോൾ (എ.ഡി. 1020) ജനങ്ങളുടെ ഭാഷ സാഹിത്യഭാഷയിൽനിന്നു വളരെ വ്യത്യസ്തമായി മാറി. ബി.സി. 3-ാം ശ. മുതൽ തന്നെ സംസ്കൃതത്തിന്റെയും പ്രാകൃതത്തിന്റെയും സ്വാധീനം തെലുഗുവിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. വാക്യഘടനയിലും പദപ്രയോഗത്തിലും മറ്റും സംസ്കൃതത്തിന്റെ ഗണ്യമായ സ്വാധീനം കാണുന്നുണ്ട്.
ഉപഭാഷകൾ
തെലുഗു എല്ലായിടത്തും ഒന്നുപോലെയല്ല സംസാരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇതിനു പ്രധാനമായി കലിംഗ, കോസ്താ, തെലംഗാണ, റായലസീമ എന്നിങ്ങനെ നാല് പ്രാദേശിക ഭാഷകൾ കൂടിയുണ്ട്. അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങളിൽ ദേശ്യഭാഷകൾ കലർന്നും കാണാം. വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്തവരുടെ ഭാഷയിൽ മഹാപ്രാണശബ്ദങ്ങൾ അപൂർവമാണ്. കർണാടകത്തിലെയും മഹാരാഷ്ട്രയിലെയും ചില ജാതിക്കാരുടെ വ്യവഹാര ഭാഷയായ ബേരഡി, ദാസരി, കാമാഠി, വഡരി എന്നിവയിൽ ഒരല്പം വ്യത്യാസം ഉണ്ട്. സാധാരണ തെലുഗുവിൽ 'ച' എന്നത് 'ഝ' എന്ന് ഉച്ചരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ കാമാഠിയിൽ അത് 'സ' എന്നാണ് ഉച്ചരിക്കുന്നത്. ദാസരിയിൽ 'രു' എന്നത് 'ളു' എന്നോ 'ലു' എന്നോ ആയിത്തീരുന്നുണ്ട്. ക്രിയാപദങ്ങളിൽ ഉത്തമപുരുഷ സർവനാമത്തെയും മധ്യമപുരുഷ സർവനാമത്തെയും കറിക്കുന്ന പ്രത്യയങ്ങൾ വഡരിയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കാണാം. ഔപചാരികവും അല്ലാത്തതുമായ ഭാഷാശൈലികളും തെലുഗുവിനുണ്ട്.
മാനകഭാഷ
1966-ലാണ് തെലുഗു ആന്ധ്രപ്രദേശിലെ ഔദ്യോഗികഭാഷ ആയത്. 1968-ൽ സർവകലാശാലാതലത്തിൽ പഠനമാധ്യമവുമായി. ശാസ്ത്രീയ സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ ഇംഗ്ളീഷിൽനിന്നും മറ്റും കടമെടുത്തു. പുതിയ പദങ്ങൾ സംസ്കൃതത്തെ ആധാരമാക്കി ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. ആധുനിക ശാസ്ത്രീയ സാഹിത്യ രചനകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന തെലുഗു തീരദേശഭാഷയുടെ ഒരു വികസിത രൂപമാണ്. ഇതിൽ ഇംഗ്ലീഷിൽനിന്നുള്ള തദ്ഭവങ്ങളും തത്സമങ്ങളും കാണാം. തീരദേശഭാഷ ചില പരിഷ്കാരങ്ങളോടെ ആധുനികകാലത്തെ മാനകഭാഷയായി മാറി.
സാഹിത്യം
പാണ്ഡരംഗന്റെ അദ്ദങ്കി രേഖയിലും (848) ചാലൂക്യഭീമന്റെ ധർമാവരം രേഖയിലും പദ്യങ്ങൾ കാണാം. യതിയും പ്രാസവും ഒക്കെ ഈ പദ്യങ്ങളിലുണ്ട്. കൊറവി ശിലാശാസനത്തിലെ ഗദ്യം പില്ക്കാലത്ത് നന്നയഭട്ടൻ രചിച്ച ആന്ധ്രമഹാഭാരതത്തിലെ ഗദ്യത്തോടു കിടപിടിക്കുന്നതാണ്. 9-ാം ശതകത്തിലെ ഈ ശാസനം ചാലൂക്യഭീമന്റേതാണ്. കന്ദുകൂരു ധർമാവരം ലിഖിതങ്ങളിലും യുദ്ധമല്ലന്റെ (934) ബജവാഡ ലിഖിതത്തിലും പദ്യരൂപങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഗുണ്ടുരു ലിഖിതത്തിലും (1000) ചില പദ്യങ്ങൾ കാണാം. 9,10 ശതകങ്ങളിലെ പദ്യങ്ങളിലധികവും ദേശിരീതിയിലുള്ളവയാണ്. ഇവയിലധികവും വീരപരുഷന്മാരുടെ പരാക്രമങ്ങളും രാജാക്കന്മാരുടെയും മന്ത്രിമാരുടെയും ഗാനങ്ങളുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ അവയ്ക്ക് സാഹിത്യഗുണമുണ്ടെന്നു പറയാനാവില്ല. ഇക്കാലത്ത് ചില ജൈന കവികൾ നല്ല കാവ്യങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണ് നിരൂപകരുടെ അഭിപ്രായം. ഇതിൽനിന്ന് നന്നയനു മുമ്പുതന്നെ ഒന്നാന്തരം സാഹിത്യശൈലി തെലുഗുവിൽ രൂപമെടുത്തുകഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ ഇപ്രകാരം എഴുതപ്പെട്ട സാഹിത്യകൃതികളൊന്നുംതന്നെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. തെലുഗുസാഹിത്യത്തെ പ്രാചീനഘട്ടം, മധ്യഘട്ടം, ആധുനികഘട്ടം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് കാലഘട്ടങ്ങളായി തിരിക്കാം.
പ്രാചീനഘട്ടം
പുരാണേതിഹാസകാല(1020-1400)വും ശ്രീനാഥകാല(1400-1510)വും ചേർന്നതാണ് പ്രാചീനഘട്ടം.
പുരാണേതിഹാസകാലം
ഹിന്ദുധർമപ്രചരണതത്പരനായ നന്നയഭട്ടൻ വ്യാസഭാരതത്തിന്റെ അന്തസ്സത്ത ശരിക്കും ഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടാണ് പരിഭാഷ നിർവഹിച്ചത്. അദ്ദേഹം വേദജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു. സംസ്കൃതത്തിന്റെയും തെലുഗുവിന്റെയും സമഞ്ജസമായ സമ്മേളനരംഗമാണ് ആന്ധ്രമഹാഭാരതം. ഭക്തനായ നന്നയൻ മൂലകൃതിയിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ വിട്ടുകളയുകയും ചില ഭാഗങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്തു. ദ്രൌപദി വിജയശ്രീലാളിതനായ അർജുനനെ വരണമാല്യമണിയിക്കുന്ന രംഗം പരിഭാഷയിൽ അതീവ ഹൃദ്യമാണ്, ഒപ്പം മൂലാതിശായിയുമാണ്. ദുര്യോധനൻ പാഞ്ചാലീവസ്ത്രാക്ഷേപത്തിനൊരുങ്ങുമ്പോൾ അയാളെ നാടുകടത്തണമെന്ന് ഗാന്ധാരി ധൃതരാഷ്ട്രരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന രംഗം മൂലകൃതിയിലുള്ളതാണ്. നന്നയൻ ആ ഭാഗം വിട്ടുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ പരിഭാഷയിൽ ഗാന്ധാരിയുടെ നീതിബോധം ചോർന്നുപോകുന്നു. വേദ ധർമ പ്രകാശകങ്ങളായ ചില ഭാഗങ്ങൾ പരിഭാഷയിൽ നന്നയൻ ഇണക്കിച്ചേർത്തിരിക്കുന്നു. നന്നയന്റെ കാലംതൊട്ട് അഞ്ഞൂറുവർഷത്തോളം പുരാണേതിഹാസ കൃതികളുടെ വിവർത്തനങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നതായി കാണാം. തികഞ്ഞ ആദരവോടെയാണ് തെലുഗർ നന്നയന്റെ രചനയെ നോക്കിക്കാണുന്നത്. ആദിപർവത്തിലെ കചദേവയാനീകഥയും സഭാപർവത്തിലെ ശിശുപാലവധവും ആരണ്യ പർവത്തിലെ നളചരിതവും മറ്റും വളരെ ആനന്ദത്തോടെയാണ് തെലുഗർ പാരായണം ചെയ്യുന്നത്.
നന്നയന്റെ ആന്ധ്രമഹാഭാരതം പിന്നെയും രണ്ടുശതാബ്ദകാലത്തോളം പൂർത്തിയാക്കാൻ ആരും തുനിഞ്ഞില്ല. 13-ാം ശ.-ത്തിൽ ആരണ്യപർവം ഒഴിച്ചുള്ള ഭാഗം തിക്കനയും 14-ാം ശ.-ത്തിൽ ആരണ്യപർവം എർറനയയും പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. അങ്ങനെ ഈ കവിത്രയം-നന്നയ, തിക്കന, എർറന-പല കാലങ്ങളിലായി ആന്ധ്രമഹാഭാരത വിവർത്തനം പൂർണമാക്കി. ഈ മഹാകവികൾ പില്ക്കാലത്തെ കവികളുടെയും ആസ്വാദകരുടെയും ആരാധനയ്ക്കു പാത്രങ്ങളായി.
വീരശൈവ കവികൾ
നന്നയയ്ക്കും വിവർത്തനം തുടർന്ന് നടത്തിയ തിക്കനയ്ക്കും ഇടയ്ക്കുള്ള കാലം പൊതുവേ വീരശൈവകാലം എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു. തെലുഗുവിലെ ആദ്യത്തെ ശൈവകവി 12-ാം ശതകത്തിന്റെ പ്രഥമാർദ്ധത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന നന്നിചോഡയാണ് (1150-1220). ചോള ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ചോഡബല്ലിയുടെ പുത്രനായ ഇദ്ദേഹം കുമാരസംഭവം രചിച്ചു. തെലുഗുവിലെ മൗലിക കാവ്യങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതാണ് ഇത്. ഇതിൽ 12 സർഗങ്ങളാണ് ഉള്ളത്. പാർവതീപരമേശ്വരന്മാരുടെ പ്രണയകഥ, കുമാരസ്വാമിയുടെ ജനനം, താരകാസുരന്റെ വധം എന്നിവയാണ് ഈ കാവ്യത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിപാദ്യം. കുമാരസംഭവത്തിൽ നിന്നാണ് ഇതിവൃത്തം സ്വീകരിച്ചുള്ളതെങ്കിലും ഇതിനെ തെലുഗുവിലെ ആദ്യത്തെ മൌലിക കാവ്യമായി കണക്കാക്കുന്നു. വിശദവും സ്വാഭാവികവുമാണ് ഇതിലെ വർണനകൾ. സങ്കേതം, ശൈലി, ഭാഷ എന്നിവയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മേന്മ അവകാശപ്പെടാൻ യോഗ്യതയുള്ള ഒരു കൃതിയാണ് നന്നിചോഡയുടെ കുമാരസംഭവം. നന്നിചോഡ തനിക്കു മുമ്പുള്ള തെലുഗുകവികളുടെ പേരുകളൊന്നുംതന്നെ കാവ്യാരംഭത്തിൽ എടുത്തുപറയുന്നില്ല. നന്നിചോഡ ശിവഭക്തനായിരുന്നു. അക്കാലത്തു പ്രശസ്തി നേടിയ ശൈവ സന്ന്യാസിയായ ജംഗമ മല്ലികാർജുനദേവന്റെ ശിഷ്യനുമായിരുന്നു. ശിവതത്ത്വസാരം രചിച്ച മല്ലികാർജുനപണ്ഡിതാരാദ്ധ്യ (1120-80), വിലപ്പെട്ട പല ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും കർത്താവായ പാൽകുരികി സോമനാഥ (1200), സർവേശ്വരശതകരചയിതാവായ അന്നമയ്യ (1240) എന്നിവരായിരുന്നു പ്രസിദ്ധരായ ശൈവകവികൾ. 13-ാം ശ.-ത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പാൽകുരികി സോമനാഥ ബസവപുരാണം, പണ്ഡിതാരാധ്യചരിതം തുടങ്ങിയ കൃതികളുടെ കർത്താവാണ്. നാടൻ ഭാഷാശൈലിയിലാണ് സോമനാഥ ബസവപുരാണവും പണ്ഡിതാരാധ്യചരിതവും രചിച്ചത്. ഈ രണ്ട് കാവ്യങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിത്വവും പാണ്ഡിത്യവും പ്രകടമാകുന്നു. സമാകർഷകങ്ങളായ വർണനകൾ ഈ കൃതികളെ നിറം പിടിപ്പിക്കുന്നു. അനുഭവസാരം, വൃഷാധിപശതകം എന്നീ കൃതികളും സോമനാഥന്റേതാണ്. ലക്ഷണയുക്തമായ ആദ്യത്തെ തെലുഗു ശതകമാണിത്. ഗംഗോത്പത്തിരാഗദ എന്ന കൃതിയിൽ കവിയുടെ സംഗീത പരിജ്ഞാനം വെളിപ്പെടുന്നു. ദേശിദ്വിപദവൃത്തത്തിലാണ് ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ രചന നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെലുഗുസാഹിത്യത്തിൽ സോമനാഥയ്ക്ക് സമുന്നതമായ സ്ഥാനമാണുള്ളത്.
1200-നും 1300-നും ഇടയ്ക്കാണ് തിക്കന ജീവിച്ചിരുന്നത്. മതത്തിന്റെ പേരിൽ മല്ലടിക്കുന്ന ശൈവവൈഷ്ണവന്മാരെ, ശിവനും വിഷ്ണുവും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ലെന്നു ധരിപ്പിക്കുന്നതിനായി തന്റെ മഹത്തായ ഭാരതത്തെ ശിവന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും സംയുക്തരൂപമായ ഹരിഹരനാണ് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. നിർവചനോത്തരരാമായണമാണ് തിക്കനയുടെ പ്രഥമ കൃതി. നന്നയന്റെ മഹാഭാരതത്തിൽ ഗദ്യഭാഗങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്. എന്നാൽ തിക്കന ഗദ്യസ്പർശമില്ലാതെയാണ് ഉത്തരരാമായണമെഴുതിയത്. നെല്ലൂർ രാജാവായ മനുസിദ്ധിയാണ് (1200-58) തിക്കനയ്ക്ക് പ്രോത്സാഹനമരുളിയത്. നന്നയനെ അപേക്ഷിച്ച് കുറേക്കൂടി സ്വതന്ത്രമായ രീതിയിലാണ് തിക്കന മഹാഭാരതം പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത്. ചില കഥകൾ തിക്കന വിട്ടുകളഞ്ഞു. സാഹിത്യമേന്മയും കലാമൂല്യവുമുള്ള വിവർത്തനമായിരുന്നു തിക്കനയുടെ ലക്ഷ്യം. വിരാടപർവം കാല്പനികസുന്ദരമാക്കി. ഉദ്യോഗപർവത്തിൽ ധീരസാഹസികതയുടെ തിളക്കമാണ് കാണുന്നത്. രസച്ചരടു പൊട്ടാത്ത മട്ടിലാണ് യുദ്ധചിത്രീകരണം. പല ഭാഗങ്ങളും വായിക്കുമ്പോൾ പരിഭാഷയാണെന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടാകുന്നില്ല. പുതുമയും അന്തസ്സുമുള്ള ഭാഷയിലാണ് രചന. തെലുഗുഭാഷയും ദേവഭാഷയും രമ്യമായ നിലയിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നൊഴുകുന്നു. തെലുഗു പദങ്ങൾക്ക് പ്രാമുഖ്യം നല്കിയിരിക്കുന്നു. ദുർഗ്രഹങ്ങളായ ആത്മീയ ആശയങ്ങൾപോലും ലളിതമായ തെലുഗുപദങ്ങൾകൊണ്ട് ശക്തമായി പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തെളിയിച്ച കവിയാണ് ഇദ്ദേഹം. ഒരു രാജശില്പിയുടെ കരവിരുതാണ് തിക്കന മഹാഭാരത പരിഭാഷയിൽ പ്രകടമാക്കുന്നത്.
കേതന എന്ന കവി ബാണഭട്ടന്റെ (1200-50) കാദംബരി കാവ്യമായി രചിച്ചു. മൂലഘടിക കേതന എന്ന മറ്റൊരു കവിയുണ്ട് (1225-90). ഇദ്ദേഹമാണ് വിജ്ഞാനേശ്വരം എന്ന പേരിൽ യാജ്ഞവല്ക്ക്യ ധർമശാസ്ത്രം പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. അതും ഒരു സ്വതന്ത്ര വിവർത്തനമാണ്. ആദ്യത്തെ തെലുഗു വ്യാകരണ ഗ്രന്ഥമായ ആന്ധ്രഭാഷാഭൂഷണവും ഈ കേതനന്റെ കൃതിയാണ്. ദണ്ഡിയുടെ ദശകുമാരചരിതം വിവർത്തനം ചെയ്ത ഇദ്ദേഹം 'അഭിനവദണ്ഡി' എന്ന ബിരുദവും നേടിയിരുന്നു. ഈ സ്വതന്ത്ര പരിഭാഷ തിക്കനയ്ക്കാണ് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ലളിതമെങ്കിലും ശക്തവും ഹൃദ്യവുമാണ് ഭാഷാരീതി. മാരണമന്ത്രി എന്ന കവി മാർക്കണ്ഡേയപുരാണത്തെ അവലംബമാക്കി അതേ പേരിൽത്തന്നെ ഒരു കൃതി രചിച്ചു. ഗദ്യപദ്യമയമായ കൃതിയാണ് മാർക്കണ്ഡേയപുരാണം. ഭാരതം വിരാടപർവം മുതൽ വിവർത്തനം ചെയ്തതായി പറയപ്പെടുന്ന അഥർവണാചാര്യയും (13-ാം ശ.) നീതിസാരമുക്താവലിയുടെ കർത്താവായ ബദ്ദെഭൂപാല(1220-80)യും ഈ കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കവികളാണ്.
രാമകഥ തെലുഗുസാഹിത്യത്തിൽ വളരെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സാഹിത്യത്തിന്റെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളിലും ഈ സ്വാധീനം പ്രകടമാകുന്നു. രംഗനാഥ രാമായണമാണ് ആദ്യത്തെ തെലുഗുരാമായണം (1250). ഗോന ബുദ്ധറെഡ്ഡി(1200-60)യാണ് ഇതിന്റെ രചയിതാവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഗോന ബുദ്ധറെഡ്ഡിയാണ് കർത്താവ് എന്നതിന് ഈ ഗ്രന്ഥം തെളിവു തരുന്നില്ല. രാമായണത്തിന്റെ ഉത്തര കാണ്ഡം രചിച്ചത് റെഡ്ഡിയുടെ പുത്രന്മാരായ കചനും വിത്തലനുമാണെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. റെഡ്ഡി തന്റെ പിതാവായ വിത്തലന്റെ പേരിലാണ് രാമായണം രചിച്ചതെന്നും പിതാവിന്റെ ചുരുക്കപ്പേര് രംഗനാഥൻ എന്നായിരുന്നു എന്നും കരുതപ്പെടുന്നു. രാവണൻ, കുംഭകർണൻ, വിഭീഷണൻ എന്നിവരുടെ തിളങ്ങുന്ന ചിത്രങ്ങളാണ് രംഗനാഥ രാമായണത്തിലുള്ളത്. പ്രതാപരുദ്രൻ ഒന്നാമന്റെ (വാറംഗൽ) ഒരു സാമന്തനായിരുന്നു ബുദ്ധറെഡ്ഡി.
രംഗനാഥ രാമായണം ഒരു വിവർത്തനമല്ല. വാല്മീകിരാമായണത്തെ അവലംബമാക്കി രചിച്ച ഒരു കൃതി എന്നുവേണം പറയേണ്ടത്. വാല്മീകി പറയാത്ത നിരവധി ഉപാഖ്യാനങ്ങൾ അതിലുണ്ട്. നാടോടിക്കഥകളിൽനിന്നു സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ് അവ. ജംബുമാലി, കാലനേമി, സുലോചന എന്നിവരെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപാഖ്യാനങ്ങൾ ഉദാഹരിക്കാവുന്നവയാണ്. യഥാർഥ കവിതയുടെ തിളക്കം രംഗനാഥ രാമായണത്തിൽ കാണാം. സമാകർഷകമാണ് ശൈലി. സമുന്നത ചിന്തകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഉജ്ജ്വല കൃതിയാണ് രംഗനാഥ രാമായണം.
മഹാഭാരത പരിഭാഷയിൽ ഏർപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ കവിയാണ് എർറന പ്രഗഡ (14-ാം ശ.). തിക്കന വിവർത്തനം ചെയ്യാൻ ഉദ്യമിക്കാത്ത ആരണ്യകാണ്ഡത്തിന്റെ ഉത്തരഭാഗം ഇദ്ദേഹം പൂർത്തിയാക്കി. നന്നയയുടെ ശൈലിയിൽ തുടങ്ങി തിക്കനയുടെ ശൈലിയിൽ അവസാനിപ്പിച്ചു എന്നതാണ് പ്രത്യേകത. വാല്മീകി രാമായണ വിവർത്തനമാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ കൃതി. അതിപ്പോൾ ലഭ്യമല്ല. എർറനയുടെ പ്രതിഭ അതിന്റെ ഉദാത്തതയിൽ എത്തിനില്ക്കുന്നത് മൂന്നാമത്തെ കൃതിയായ ഹരിവംശത്തിലാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽനിന്നുള്ള വിവർത്തനമാണ് ഈ കൃതി. ഇതിൽ ഹരിയുടെ വംശത്തിന്റെ കഥ സവിസ്തരം പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണത്തിൽ നിന്നെടുത്തിട്ടുള്ള ഈ കഥയിൽ ഉചിതസ്ഥാനങ്ങളിൽ പല വർണനകളും കൂട്ടിച്ചേർത്ത് കൃത്രിമപ്രബന്ധത്തിന്റെ രൂപം നല്കിയിരിക്കുന്നതുകാണാം. സരളവും ശുദ്ധവും നിരർഗളവുമാണ് ഭാഷാരീതി. പ്രബന്ധരചനയിൽ സമർഥനായിരുന്നതിനാൽ പ്രബന്ധപരമേശ്വരൻ എന്നും ശിവഭക്തനായിരുന്നതിനാൽ ശംഭുദാസൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഭാസ്കര രാമായണമാണ് അടുത്ത രാമായണം (13-ാം ശ.). ഇതിന്റെ കർത്തൃത്വവും തർക്കവിഷയമാണ്. ഭാസ്കരഡു ആരാണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് തർക്കം. തിക്കനയുടെ പിതാമഹനായ മന്ത്രിഭാസ്കരയാണെന്നും കൊട്ടാരം കവിയായിരുന്ന ഹുളക്കി ഭാസ്കരഡു ആണെന്നും രണ്ടഭിപ്രായമുണ്ട്. ഭാസ്കര രാമായണ രചനയിൽ ഒരേ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട സമകാലികരായ നാലഞ്ചു കവികൾക്ക് പങ്കുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പല കാണ്ഡങ്ങൾ പലരാണ് രചിച്ചതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. മന്ത്രിഭാസ്കരഡു ആരണ്യകാണ്ഡം രചിച്ചു എന്ന വിശ്വാസമാണ് ആദ്യമുണ്ടായിരുന്നത്. പിന്നീടുള്ള ഗവേഷണങ്ങളുടെ ഫലമായി ഹൂളക്കിഭാസ്കരഡു, മല്ലികാർജുന ഭട്ട്, കുമാരരുദ്ര ദേവ അയ്യലാര്യഡു എന്നിവർ പല കാണ്ഡങ്ങളായി രചിച്ചു എന്ന വിശ്വാസം നിലവിൽവന്നു. ഹുളക്കി ഭാസ്കര ആരണ്യകാണ്ഡം മുഴുവനും യുദ്ധകാണ്ഡത്തിൽ 1133 പദ്യങ്ങളും എഴുതി. മല്ലികാർജുന ഭട്ട് ബാലകാണ്ഡവും കിഷ്കിന്ധകാണ്ഡവും സുന്ദരകാണ്ഡവും എഴുതി. കുമാരരുദ്രദേവൻ അയോധ്യകാണ്ഡവും അയ്യലാര്യഡു ഭാസ്കര തുടങ്ങിവച്ച യുദ്ധകാണ്ഡവും പൂർത്തിയാക്കി. ആരണ്യകാണ്ഡമാണ് ഏറ്റവും മെച്ചം. കവികൾ മാറുന്നതനുസരിച്ച് ഭാഷാരീതിക്കും മാറ്റമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. നല്ല ഒഴുക്കുള്ള ലളിതമായ ഭാഷയിലാണ് ആരണ്യകാണ്ഡത്തിന്റെ രചന നിർവഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
എർറനയുടെ പ്രായംകുറഞ്ഞ ഒരു സമകാലികനായിരുന്നു നാചന സോമനാഥ. ഉത്തരഹരിവംശം, വസന്തവിലാസം എന്നീ കൃതികൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചതാണ്. ഉത്തരഹരിവംശത്തിലെ ആറു സർഗങ്ങൾക്ക് മൂലകൃതിയിൽ നിന്ന് അതിമനോഹരമായ ചില കഥകൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് ചില വർണനകൾ കൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഇത് ഉത്തരഹരിവംശത്തിന് ഒരു സ്വതന്ത്രകൃതിയുടെ രൂപം നല്കി. ഇദ്ദേഹം ശൃംഗാരരസാവിഷ്കരണത്തിൽ സമർഥനായിരുന്നു. പില്ക്കാലത്ത് പ്രബലമായിത്തീർന്ന 'പ്രബന്ധ' സാഹിത്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉത്തരഹരിവംശത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്. ചില കാര്യങ്ങളിൽ നന്നയയേയും തിക്കനയേയും നാചന സോമനാഥ പിന്നിലാക്കുന്നു. ഉഷാപരിണയകഥയും നരകാസുരവധകഥയും നാചന സോമനാഥ അത്യാകർഷകമായ രീതിയിലാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. സർവജ്ഞബിരുദം നേടിയ നാചന സോമനാഥ നല്ല പാണ്ഡിത്യമുള്ള കവിയായിരുന്നു. സകലഭാഷാഭൂഷണൻ, സാഹിത്യരസപോഷണൻ, സംവിധാന ചക്രവർത്തി എന്നിങ്ങനെ പല ബിരുദങ്ങളും അദ്ദേഹം നേടി. അദ്ദേഹത്തിന് വിജയനഗരാധിപതിയായ ബുക്കദേവരായ ഒരു ഗ്രാമം വിട്ടുകൊടുത്തതായി ഒരു രേഖയിൽ കാണുന്നു. രസകരമായ സന്ദർഭ സൃഷ്ടിയിൽ നാചന സോമനാഥന്റെ കവിപാടവത്തിന് ഉദാഹരണം: 'അങ്ങ് ഇന്ദ്രനെ തോല്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സർവസ്വത്തിനും അധിപതിയായി. എല്ലാ ദേവസുന്ദരിമാരും അങ്ങയുടെ ദാസിമാരാണ്. ഞാനും അവരിൽ ഒരുത്തിതന്നെ. പിന്നെ എങ്ങനെ അങ്ങയിൽനിന്ന് എനിക്ക് ഒഴിഞ്ഞുപോകാൻ കഴിയും? എന്നാൽ മഹർഷിമാർ ചെയ്യുന്ന യാഗകർമങ്ങളുടെ അധിപനല്ലെന്ന കുറ്റം എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങയ്ക്കുണ്ടായി?'
വെമുലവാദ ഭീമകവിയുടെ കൃതികളൊന്നുംതന്നെ കിട്ടിയിട്ടില്ലെങ്കിലും ചില സമാഹാരങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവ്യഭാഗങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതായി കാണുന്നു. മദികിസിംഗന വസിഷ്ഠരാമായണം, പദ്മപുരാണം എന്നീ കൃതികൾ രചിച്ചു. വിക്രമസേനമുവിന്റെ കർത്താവായ ചിമ്മപുഡി അമരേശ്വര (14-ാം ശ.), കാവ്യാലങ്കാരചൂഡാമണിയുടെ കർത്താവായ വിന്നകോടപെദ്ദന (14-ാം ശ.), കേയൂനുബാഹുചരിത്ര കർത്താവായ മഞ്ചന, ത്രിപുരാന്തകോദാഹരണ കർത്താവായ രഘുപതി എന്നിവരാണ് ഈ കാലത്തു ജീവിച്ച് തെലുഗുസാഹിത്യത്തെ സമ്പന്നമാക്കിയ മറ്റു ചില പ്രമുഖ കവികൾ.
ശ്രീനാഥകാലം
1400 മുതൽ 1510 വരെയാണ് ശ്രീനാഥകാലം. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ അതിപ്രമുഖനായ കവി ശ്രീനാഥ (1365-1441) ആയിരുന്നു. പാണ്ഡിത്യത്തിലും കവിത്വശക്തിയിലും ഉന്നതനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. സംസ്കൃതം, പ്രാകൃതം, തെലുഗു എന്നീ ഭാഷകളിൽ ശ്രീനാഥ പ്രാവീണ്യം നേടി. രാജാവായ വേമറെഡ്ഡി (1400-20) ശ്രീനാഥയ്ക്ക് നല്ലൊരു സ്ഥാനം നല്കിയിരുന്നു. അദ്ദേഹം രാജകൊട്ടാരത്തിൽത്തന്നെയാണു പാർത്തിരുന്നത്. പതിമൂന്ന് കൃതികളുടെ രചയിതാവാണ് ശ്രീനാഥ. പ്രസിദ്ധ താർക്കികനായ ഗൗഡ ഡിണ്ഡിമഭട്ടനെ തോല്പിച്ച പണ്ഡിതനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. ഹരവിലാസമാണ് ശ്രീനാഥന്റെ മികച്ച കൃതികളിലൊന്ന്. പൽനാടി വീരചരിത്ര ശ്രീനാഥയുടെ പരമോത്കൃഷ്ട കൃതിയാണ്. ഒരു ബഹുമുഖ പ്രതിഭയായിരുന്നു ശ്രീനാഥ. അദ്ദേഹം പണ്ഡിതന്മാരെ വാദങ്ങൾ കൊണ്ട് അമർത്താനും സാധാരണക്കാരെ നേരമ്പോക്കുകൊണ്ട് ഉണർത്താനും വൈദഗ്ദ്ധ്യമുള്ള കവി ആയിരുന്നു. പ്രേമത്തിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽ. ശിവരാത്രിമാഹാത്മ്യം, ശൃംഗാര നൈഷധം, ദാരുകാവനവിഹാരം, ഹാലാഹലഭക്ഷണം, കിരാതാർജുനീയം തുടങ്ങിയവയാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റു കൃതികൾ.
ശ്രീഹർഷന്റെ സുപ്രസിദ്ധ സംസ്കൃത മഹാകാവ്യമായ നൈഷധത്തിന്റെ വിവർത്തനമാണ് ശൃംഗാര നൈഷധം. പില്ക്കാല പ്രബന്ധങ്ങൾക്ക് അതൊരു മാതൃകയായിത്തീർന്നു. നളന്റെയും ദമയന്തിയുടെയും പരിണയമാണ് അതിലെ ഇതിവൃത്തം. ഗുണ്ടൂർ ജില്ലയിലെ പല്നാടുവിലെ വീരന്മാരുടെ പരാക്രമങ്ങളാണ് ദ്വിപദിവൃത്തനിബദ്ധമായ പല്നാടിവീര ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവയ്ക്കു പുറമേ തെലുഗുവിൽ വളരെ പ്രചാരമുള്ള നിരവധി ചാടു (സാന്ദർഭിക) കവിതകളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഷാ ശൈലി സംസ്കൃത പ്രചുരമെങ്കിലും നിരർഗളപ്രവാഹമാണ്. ശ്രീനാഥയുടെ കാവ്യരീതിക്ക് ഒരു ഭാഗം ഉദാഹരിക്കുന്നു. 'മഹാമേരു പർവതത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി സ്വർഗംഗയിൽ കുറെനേരം നീന്തിക്കുളിച്ചശേഷം ഞങ്ങൾ ശീതളമായ സുവർണപക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉഷ്ണകാലത്ത് ചാമരം കൊണ്ട് എന്നപോലെ അദ്ദേഹത്തെ വീശി തണുപ്പിക്കുന്നു.'
പോതനയുടെ മുഖ്യകൃതി ഭാഗവതമാണ്. സംസ്കൃതഭാഗവതത്തെ അവലംബമാക്കി നിർമിച്ച കൃതിയാണിത്. മൂലാതിശായിയാണ് പോതനയുടെ ഭാഗവതമെന്നാണ് പണ്ഡിതപക്ഷം. അക്ഷരാഭ്യാസമുള്ളവർക്കെല്ലാം പോതനയുടെ ഭാഗവതത്തിലെ ചിലഭാഗങ്ങൾ കാണാപ്പാഠമാണ്. ചില ഭാഗങ്ങൾ പോതന ഭാഗവതത്തിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചിലത് വിട്ടുകളയുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഓരോ കഥയും രസകരമായി ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോ ഭാഗവും സ്വയം പൂർണവുമാണ്. ഭക്തിഭാവഭരിതമാണ് പോതനയുടെ ഭാഗവതം. ശരിയായ വാക്ക് ശരിയായിടത്ത് പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കാവ്യാത്മകത നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നുണ്ട്. പ്രഹ്ളാദ ചരിത്രവും ഗജേന്ദ്രമോക്ഷവും ധ്രുവോപാഖ്യാനവും മറ്റും വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നു. ഗജേന്ദ്രമോക്ഷം പ്രഭാതവേളകളിൽ ഭക്തജനങ്ങൾ ആലപിക്കാറുണ്ട്. രുക്മിണീകല്യാണം തെലുഗുനാട്ടിലെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഹൃദിസ്ഥമാണ്. അവർ ആ ഭാഗം ഹൃദ്യമായി ആലപിക്കുന്നു. ഭാഗവതത്തിന്റെ മിക്കവാറും ഭാഗം പോതനയാണ് രചിച്ചത്. ചില ഭാഗങ്ങൾ ചിതൽതിന്നുപോയെന്നും ആ ഭാഗങ്ങൾ പിന്നീട് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യരോ സ്നേഹിതരോ പൂർത്തിയാക്കിയതായിരിക്കാമെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. പോതന ഈ കൃതി തന്റെ ആരാധനാമൂർത്തിയായ രാമനാണ് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഭോഗിനീദണ്ഡകം, വീരഭദ്രവിജയം എന്നീ കൃതികളും പോതന രചിച്ചതാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നുണ്ട്. തന്റെ ഗുരുക്കന്മാരെക്കുറിച്ച് പോതന ഒന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നില്ല. തന്റേത് 'സഹജപാണ്ഡിത്യ'മാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ കാലത്തെ മറ്റൊരു ശ്രദ്ധേയനായ കവിയാണ് വിക്രമാർജുന കർത്താവായ ജക്കന (14-ാം ശ.-ത്തിന്റെ ഉത്തരാർധം). ആ കാലത്ത് അത്ഭുത കർമങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്ന താത്പര്യമാണ് ഈ ആഖ്യാനകാവ്യം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. ഇതിലെ ഋതുവർണന, ശ്രീകൈലാസ ക്ഷേത്രവർണ, ആഖ്യാനം എന്നിവ സ്തുത്യർഹമാണ്. രസാഭരണം, അസന്തുനിഛന്ദസ്സ്, ഭോജരാജീയം എന്നിവയാണ് അന്നമചാര്യയുടെ (1400-55) പ്രധാന കൃതികൾ. ഭോജരാജീയത്തിൽ ഭോജരാജാവിനെപ്പറ്റിയുള്ള പല കഥകളും ഉണ്ട്. ആന്ധ്രയിൽ വളരെ പ്രചാരമുള്ളതാണ് ഇതിലെ ഗോവ്യാഘ്രസംവാദം. കരുണരസം നിറഞ്ഞതും സരള മധുരവുമാണ് ഇതിലെ ഭാഷാരീതി. ഹരിശ്ചന്ദ്രോപാഖ്യാനം, നവനാഥചരിത്രം എന്നിവയാണ് ഗൌരനയുടെ (15-ാം ശ.-ത്തിന്റെ പൂർവാർധം) പ്രധാന കൃതികൾ. തെലുഗുവിൽ ആദ്യമായി ഹരിശ്ചന്ദ്രചരിതം രചിച്ചത് ഇദ്ദേഹമാണ്. ദ്വിപദവൃത്തനിബദ്ധവും മനോഹരമായ വർണനകൾകൊണ്ട് മോടിപിടിപ്പിച്ചതുമാണ് ഈ കൃതി. സുപ്രസിദ്ധ മീനനാഥനനുൾപ്പെയുള്ള ശിവയോഗികളുടെ ചരിതമാണ് നവനാഥത്തിലെ പ്രതിപാദ്യം. പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ രൂഢിപ്രയോഗങ്ങൾ, ഫലിതപ്രയോഗങ്ങൾ എന്നിവ ഗൗരനയുടെ കൃതിയിൽ ധാരാളം കാണാം. കാലകൌശികയുടെയും വഞ്ചകപുരോഹിതന്റെയും കഥകൾ കവിയുടെ ഫലിതപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
പില്ലലമർറി പിനവീരഭദ്ര 15-ാം ശ.-ത്തിന്റെ ഉത്തരാർധത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഗണനീയനായ ഒരു കവിയാണ്. ശൃംഗാരശാകുന്തളലു, ജൈമിനിഭാരതം എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലഭ്യമായ കൃതികളാണ്. ശൃംഗാരശാകുന്തളലുവിൽ ദുഷ്യന്തന്റെയും ശകുന്തളയുടെയും വിവാഹമാണ് വർണിക്കുന്നത്. കവി ചില കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ അതിൽ വരുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. ഈ കൃതിയും പില്ക്കാല പ്രബന്ധങ്ങൾക്ക് ഒരു മാതൃകയായിത്തീർന്നു. വ്യാസശിഷ്യന്മാരിലൊരാളായ ജൈമിന രചിച്ചതെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന മഹാഭാരതം അശ്വമേധത്തിന്റെ പരിഭാഷയാണ് ജൈമിന ഭാരതം. ഭീമനും അർജുനനും അശ്വമേധയാഗാശ്വത്തെ അനുഗമിക്കുന്നതും വഴിതടയാൻ ശ്രമിച്ച ശത്രുക്കളെ തോല്പിക്കുന്നതുമാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യം. പിനവീരഭദ്രയുടെ കാവ്യശൈലി ഈ കൃതിയിൽ പരിപാകം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നതു കാണാം. അസാധാരണ സിദ്ധിയുള്ള ഒരു കവിയാണിദ്ദേഹം. തെലുഗുവിലെ ആദ്യത്തെ യുഗ്മകവികളായ നന്ദിമല്ലയയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരീപുത്രൻ ഘണ്ഡസിംഗന(15-ാം ശ.-ത്തിന്റെ ഉത്തരാർധം)യും ചേർന്ന് കൃഷ്ണമിശ്രന്റെ പ്രതിരൂപാത്മക നാടകമായ പ്രബോധചന്ദ്രോദയം ചമ്പൂരൂപത്തിലാക്കി (1480). മനുഷ്യമനസ്സിലെ നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടവും ഒടുവിൽ തിന്മയ്ക്കു നേരിടുന്ന പരാജയവും ഇതിൽ വർണിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത്യന്തം സങ്കീർണമായ ദാർശനിക ചിന്തകൾപോലും വളരെ ലളിതവും വ്യക്തവുമായാണ് ഇവർ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. വരാഹപുരാണമാണ് ഇവരുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന കൃതി. ദുർജയ രാജാവിന്റെയും ഒരു ഭില്ലവനിതയായ അർജുനികിയുടെയും ഗൗതമമുനിയുടെയും ഗൗരിപരിണയത്തിന്റെയും കഥകൾ വളരെ ആകർഷകമാണ്. ഘണ്ഡസിംഗനയ്ക്ക് മലയമാരുത കവി എന്ന സ്ഥാനപ്പേരും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വാസിഷ്ഠ രാമായണത്തിന്റെയും സകല നീതിസമ്മതത്തിന്റെയും കർത്താവായ മഡികിസിംഗന (15-ാം ശ.), ശ്രീനാഥന്റെ ശിഷ്യനും നാചികേതോപാഖ്യാനത്തിന്റെ കർത്താവും ആയ ദുഗ്ഗുപ്പള്ളി ദുഗ്ഗന, ദ്വാത്രിംശികയുടെ കർത്താവായ കൊരവി ഗോപരാജു (1430-80), ചമ്പൂരൂപത്തിൽ സുപ്രസിദ്ധ പഞ്ചതന്ത്രം വിവർത്തനം ചെയ്ത ദുബഗുണ്ട നാരായണ കവി, വിഷ്ണുപുരാണം തർജുമ ചെയ്ത വെന്നലകണ്ഡിസൂരണ എന്നിവരാണ് ഈ കാലത്തെ മറ്റു പ്രധാന കവികൾ.
മധ്യഘട്ടം
പ്രബന്ധകാലവും (1510-1600) ദക്ഷിണകാലവും (1600-1820) ചേർന്നതാണ് മധ്യഘട്ടം.
പ്രബന്ധകാലം
തെലുഗുവിലെ ഒരു പ്രധാന സാഹിത്യരൂപമാണ് പ്രബന്ധം. സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി മറ്റൊരർഥമാണ് തെലുഗുവിൽ പ്രബന്ധത്തിനുള്ളത്. കഥാവസ്തു പ്രഖ്യാതവും നായകൻ ധീരോദാത്തനും പ്രധാനരസം ശൃംഗാരവുമായുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കാവ്യമാണിത്. ഗതാനുഗതികമായ 18 വർണനകൾ, അഞ്ചോ ആറോ സർഗങ്ങൾ, അത്യന്തം പ്രശോഭിതമായ ശൈലി എന്നിവ അതിനുണ്ടായിരിക്കും. കൃഷ്ണദേവരായ(1485-1530)ന്റെ കാലമാണ് പ്രബന്ധകാലഘട്ടമെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. അത്യുത്കൃഷ്ടങ്ങളായ പ്രബന്ധങ്ങൾ രചിക്കപ്പെട്ട ഈ കാലമാണ് തെലുഗു സാഹിത്യത്തിന്റെ സുവർണകാലം.
ശ്രീകൃഷ്ണദേവരായ
ഇദ്ദേഹം സംസ്കൃതത്തിലും തെലുഗു ഭാഷയിലും നല്ല പാണ്ഡിത്യം നേടിയിരുന്നു. അനേകം കവികളെ ഇദ്ദേഹം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. കവികളുടെ രക്ഷാധികാരിയായതിനാൽ ആന്ധ്രഭോജൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. നല്ലൊരു കവിയായിരുന്ന ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ ഒന്നും കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. സംസ്കൃതത്തിലും തെലുഗുവിലും കൃതികൾ രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന കൃതിയാണ് ആമുക്തമാല്യദ. ആന്ധ്ര നായകനായ കൃഷ്ണദേവരായന് മഹാവിഷ്ണു സ്വപ്നത്തിൽ ദർശനം നല്കിയെന്നും സ്വപ്നവേളയിൽ ആമുക്തമാല്യദ രചിക്കാനാവശ്യപ്പെട്ടുവെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. വിഷ്ണുചിത്തീയം എന്ന പേരിലും ഈ കൃതി അറിയപ്പെടുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ സർവോത്കൃഷ്ടത സ്ഥാപിക്കുന്ന പല മനോഹര കഥകളും ഇതിലുണ്ട്. വർണനയിലും കഥാകഥനത്തിലും ആശയാവിഷ്കരണത്തിലും ഇദ്ദേഹം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന സാമർഥ്യം അനിതരസാധാരണമാണ്.
കൃഷ്ണദേവരായരുടെ സഭയിൽ അഷ്ടദിഗ്ഗജങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ എട്ട് കവികളുണ്ടായിരുന്നു.
1.''മനുചരിത്രം എഴുതിയ അല്ലസാനി പെദ്ദന
2.പാരിജാതാപഹരണ കർത്താവായ നന്ദിതിമ്മന
3.രാമാഭ്യുദയ കർത്താവായ അയ്യലരാജുരാമഭദ്രഡു
4.കാളഹസ്തീശ്വര ശതക കർത്താവായ ധൂർജടി
5.രാജശേഖര ചരിത രചയിതാവായ മദയഗാരിമല്ലന
6.വാസുചരിതം എഴുതിയ ഭട്ടുമൂർത്തി (രാമരാജ ഭൂഷണ)
7.കലാപൂർണോദയം രചിച്ച പിംഗളിസൂരണ
8.പാണ്ഡുരംഗ മാഹാത്മ്യം എഴുതിയ തെനാലി രാമകൃഷ്ണ''
പിംഗളിസുരനയും രാമരാജഭൂഷണയും കൃഷ്ണദേവരായരുടെ സഭയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും ചിന്തലപൂഡി യെല്ലനയും (രാധാമാധവകർത്താവ്) കന്ദുകുറിരുദ്രകവി(നിരങ്കുശോപാഖ്യാന കർത്താവ്)യുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നതെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.
പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മികച്ച കൃതിയായ മനുചരിത്രം (സ്വരോചിഷമനുസംഭവം) രചിച്ച കവിയാണ് പെദ്ദന. 'തെലുഗു കവിതയുടെ പിതാമഹൻ' എന്നാണ് കൃഷ്ണദേവരായർ കവിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. പ്രായവും പാണ്ഡിത്യവും മഹത്ത്വശക്തിയുമാണ് ഈ പ്രാമുഖ്യങ്ങൾക്കു കാരണം. മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തെ അവലംബമാക്കിയാണ് പെദ്ദന മനുചരിത്രം എഴുതിയത്. മൂലകഥ വിപുലീകരിച്ച് ആറുകാണ്ഡങ്ങളിലായി പെദ്ദന മനുചരിത്രം രചിച്ചു. അലങ്കാരഭരിതമായ ഒരു കൃതിയാണ് മനുചരിത്രം. ഓരോ ശ്ളോകത്തിലും കല്പനകളുണ്ട്. ഭാരതവും ഭാഗവതവും കഴിഞ്ഞാൽ ആന്ധ്രയിൽ ഏറെ പ്രചാരം നേടിയിട്ടുള്ള കൃതിയാണിത്. പെദ്ദന ഹരികഥാസാരം എന്ന വേറൊരു കൃതിയും രചിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.