cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
സ്റ്റോൺവാൾ കലാപം
സ്റ്റോൺ‌വാൾ കലാപത്തിനുശേഷം, ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളും ലെസ്ബിയൻ‌മാരും ലിംഗഭേദം, വംശം, ക്ലാസ്, തലമുറയായുള്ള തടസ്സങ്ങൾ എന്നിവ ഒരു സമന്വയ കമ്മ്യൂണിറ്റിയായി നേരിട്ടു. ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ, ഏറ്റുമുട്ടൽ തന്ത്രങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ന്യൂയോർക്കിൽ രണ്ട് സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗ സംഘടനകൾ രൂപീകരിച്ചു. സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികൾക്കും ലെസ്ബിയൻ‌മാർക്കും അവകാശങ്ങൾ ഉന്നമിപ്പിക്കുന്നതിനായി മൂന്ന് പത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, യുഎസിലും ലോകമെമ്പാടും സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗ അവകാശ സംഘടനകൾ സ്ഥാപിതമായി. 1970 ജൂൺ 28 ന് ന്യൂയോർക്ക്, ലോസ് ഏഞ്ചൽസ്, സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ എന്നിവിടങ്ങളിൽ സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളുടെ ആദ്യത്തെ മാർച്ചുകൾ നടന്നു. കലാപത്തിന്റെ വാർഷികം ചിക്കാഗോയിൽ അനുസ്മരിച്ചു. മറ്റ് നഗരങ്ങളിലും സമാനമായ മാർച്ചുകൾ സംഘടിപ്പിച്ചു. 2016-ൽ സൈറ്റിൽ സ്റ്റോൺവാൾ ദേശീയ സ്മാരകം സ്ഥാപിച്ചു. ഇന്ന്, എൽ‌ജിബിടി പ്രൈഡ് ഇവന്റുകൾ ലോകമെമ്പാടും വർഷം തോറും ജൂൺ അവസാനം വരെ സ്റ്റോൺ‌വാൾ കലാപം ആഘോഷിക്കുന്നു. സ്റ്റോൺ‌വാൾ 50 - വേൾ‌ഡ്പ്രൈഡ് എൻ‌വൈ‌സി 2019, സ്റ്റോൺ‌വാൾ പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ അമ്പതാം വാർഷികം അനുസ്മരിച്ചു. 2019 ജൂൺ 6 ന്‌, ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റി പോലീസ് കമ്മീഷണർ ജെയിംസ് പി.ഓ നീൽ 1969-ൽ സ്റ്റോൺ‌വാളിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നടപടികൾക്ക് ന്യൂയോർക്ക് പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് ഔപചാരിക ക്ഷമാപണം നടത്തി.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ സ്വവർഗലൈംഗികത
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രക്ഷോഭത്തെത്തുടർന്ന്, അമേരിക്കയിലെ പലർക്കും “യുദ്ധത്തിനു മുമ്പുള്ള സാമൂഹിക ക്രമം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും മാറ്റത്തിന്റെ ശക്തികളെ തടയാനും” ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് ചരിത്രകാരനായ ബാരി ആദം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധതയ്ക്ക് ദേശീയ ഊന്നൽ നൽകിയതിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് സെനറ്റർ ജോസഫ് മക്കാർത്തി യുഎസ് ഗവൺമെന്റ്, യുഎസ് ആർമി, മറ്റ് സർക്കാർ ധനസഹായമുള്ള ഏജൻസികൾ, സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾക്കായി ഒരു ഹിയറിംഗ് നടത്തി. ഇത് ഒരു ദേശീയ ഭ്രാന്തിലേക്ക് നയിച്ചു. അരാജകവാദികളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരും അമേരിക്കൻ വംശജരും അട്ടിമറികളുമാണെന്ന് കരുതുന്ന മറ്റ് ആളുകളെ സുരക്ഷാ അപകടങ്ങളായി കണക്കാക്കി. സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളെയും ലെസ്ബിയൻ‌മാരെയും യു‌എസ്‌ സ്റ്റേറ്റ് ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റ് ബ്ലാക്ക് മെയിലിന് വിധേയരാക്കാമെന്ന സിദ്ധാന്തത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. 1950 ൽ ക്ലൈഡ് ആർ. ഹോയിയുടെ അധ്യക്ഷതയിൽ നടത്തിയ ഒരു സെനറ്റ് അന്വേഷണത്തിൽ ഒരു റിപ്പോർട്ടിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “പരസ്യമായ വക്രമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർക്ക് സാധാരണക്കാരുടെ വൈകാരിക സ്ഥിരതയില്ലെന്ന് പൊതുവെ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. സർക്കാരിലെ എല്ലാ രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസികളും “സർക്കാരിലെ ലൈംഗിക വക്രതകൾ സുരക്ഷാ അപകടങ്ങളുണ്ടാക്കുമെന്ന് പൂർണമായും യോജിക്കുന്നു”. 1947 നും 1950 നും ഇടയിൽ 1,700 ഫെഡറൽ തൊഴിൽ അപേക്ഷകൾ നിരസിച്ചു, 4,380 പേരെ സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്തു, 420 പേരെ സ്വവർഗരതിക്കാരെന്ന് സംശയിക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ അവരെ സർക്കാർ ജോലികളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി.
1950 കളിലും 1960 കളിലും യുഎസ് ഫെഡറൽ ബ്യൂറോ ഓഫ് ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷനും (എഫ്ബിഐ) പോലീസ് വകുപ്പുകളും അറിയപ്പെടുന്ന സ്വവർഗാനുരാഗികളുടെയും അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും പട്ടികകൾ സൂക്ഷിച്ചു. സ്വവർഗലൈംഗികതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ മെയിൽ ചെയ്ത വിലാസങ്ങൾ യുഎസ് പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് സൂക്ഷിച്ചു. സംസ്ഥാന-പ്രാദേശിക സർക്കാരുകൾ ഇത് പിന്തുടർന്നു: സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികൾക്കും ലെസ്ബിയൻ‌മാർക്കും വേണ്ടിയുള്ള ബാറുകൾ അടച്ചുപൂട്ടി. അവരുടെ ഉപഭോക്താക്കളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും പത്രങ്ങളിൽ തുറന്നുകാട്ടുകയും ചെയ്തു. സമീപ പ്രദേശങ്ങൾ, പാർക്കുകൾ, ബാറുകൾ, സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളുടെ ബീച്ചുകൾ എന്നിവ ഒഴിവാക്കാൻ നഗരങ്ങൾ "സ്വീപ്പ്" നടത്തി. എതിർലിംഗത്തിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത് അവർ നിരോധിച്ചു. സ്വവർഗലൈംഗികത എന്ന് സംശയിക്കുന്ന ഇൻസ്ട്രക്ടർമാരെ സർവകലാശാലകൾ പുറത്താക്കി. 1952-ൽ അമേരിക്കൻ സൈക്യാട്രിക് അസോസിയേഷൻ സ്വവർഗലൈംഗികതയെ ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് ആൻഡ് സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ മാനുവലിൽ (DSM) ഒരു മാനസിക വിഭ്രാന്തിയായി പട്ടികപ്പെടുത്തി. 1962-ൽ സ്വവർഗലൈംഗികതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വലിയ പഠനം, മാതാപിതാക്കളും ശിശു ബന്ധങ്ങളും മൂലമുണ്ടാകുന്ന എതിർലിംഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രോഗകാരണമായ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആശയമായി ഈ തകരാറിനെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു. ഈ കാഴ്ചപ്പാട് മെഡിക്കൽ തൊഴിലിൽ വ്യാപകമായി സ്വാധീനിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, 1956-ൽ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞൻ എവ്‌ലിൻ ഹുക്കർ ഒരു പഠനം നടത്തി. സ്വയം തിരിച്ചറിഞ്ഞ സ്വവർഗാനുരാഗികളുടെ സന്തോഷവും നന്നായി ക്രമീകരിച്ച സ്വഭാവവും ഭിന്നലിംഗ പുരുഷന്മാരുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി. അതിൽ വ്യത്യാസമില്ലയെന്നു കണ്ടു. അവരുടെ പഠനം മെഡിക്കൽ സമൂഹത്തെ അമ്പരപ്പിക്കുകയും നിരവധി സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികൾക്കും ലെസ്ബിയൻ‌മാർക്കും അവരെ നായികയാക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ സ്വവർഗലൈംഗികത 1974 വരെ ഡി‌എസ്‌എമ്മിൽ തുടർന്നു.
മജ്ഹ
പഞ്ചാബിന്റെ വടക്ക് ഭാഗത്തായി ബീസ് നദിയുടേയും ഝലം നദിയുടേയും തീരത്തായി കിടക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശമാണ് മജ്ഹ (Majha). ഈ പ്രദേശം ബരി ദോബ് (ബീസ്, രവി എന്നീ നദികളുടെ ഇടയിൽ കിടക്കുന്ന പ്രദേശം) എന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും, രച്ന ദോബ് (രവി, ചെനബ് എന്നീ നദികളുടെ ഇടയിൽ കിടക്കുന്ന പ്രദേശം) എന്ന പ്രദേശവും, ജെച് ദോബ് (ഝലം, ചെനബ് എന്നീ നദികളുടെ ഇടയിൽ കിടക്കുന്ന പ്രദേശം) എന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ ചെറിയൊരു ഭാഗവും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്.
പഞ്ചാബ് പ്രവിശ്യയുടെ വിഭജനത്തിനു ശേഷം കിഴക്കൻ പഞ്ചാബ് (പഞ്ചാബ്, ഇന്ത്യ) പടിഞ്ഞാറൻ പഞ്ചാബ് (പഞ്ചാബ്, പാകിസ്താൻ), 1947-ൽ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രസ്ഥാനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നീക്കം ഇന്ത്യയിലും പാകിസ്താനിലും (ബ്രിട്ടീഷ്, ഇന്ത്യ) ഉണ്ടായപ്പോൾ മജ്ഹ എന്ന പ്രദേശം ബീസ്, രവി എന്നീ നദികൾക്ക് ഇടയിൽ ആയിരുന്നു. സത്ലജ് നദിയുടെ ഉത്തര ദിശയിൽ, അതായത് ടൻ ടരൺ ജില്ലയിലുള്ള ബീസ്, സത്ലജ്, ഹാരികെ എന്നീ നദികളുടെ നദീസംഗമം മുതൽ രവി നദി വരെ വ്യാപിച്ച് കിടക്കുന്ന പ്രദേശം മുഴുവൻ മജ്ഹ പ്രവിശ്യയിൽ ഉൾപ്പെട്ടതാണ്.
മജ്ഹ പഞ്ചാബിന്റെ ചരിത്രം ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തായാണ് സ്ഥിതി ചെയുന്നത്, അതായത്പ്രാചീന പഞ്ചാബിന്റെ ഒത്ത നടുവിൽ ആണ് മജ്ഹ. മജ്ഹ എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് അർഥമാക്കുന്നത് 'കേന്ദ്രം' അല്ലെങ്കിൽ 'ഹൃദയഭൂമി' എന്നാണ്. പഞ്ചാബിന്റെ കേന്ദ്ര ഭാഗത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മജ്ഹ എന്ന പേര് വന്നത്. ഈ പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങൾ അറിയപ്പെടുന്നത് മജ്ഹി എന്നാണ്. Iഈ പ്രദേശത്തെ പ്രധാന ഭാഷയാണ് മജ്ഹി നാടോടി ഭാഷ. പഞ്ചാബിലുള്ള നാടോടി ഭാഷകളിൽ നിലവാരമുള്ളത് മജ്ഹയ്ക്കാണ്.
മജ്ഹ ഫലഭൂയിഷ്ടമായ എക്കൽ മണ്ണുള്ള സമതലമാണ്. വെള്ളത്തിന്റെ ലഭ്യത ഇവിടെ ജലസേചനത്തിനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. കുറച്ച് കാലം മുൻപ് വരെ മജ്ഹ ഏറ്റവും ഉത്പാദനക്ഷമതയും ജനസാന്ദ്രത കൂടിയതുമായ പഞ്ചാബ് പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇതേ കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ മജ്ഹ വിദേശിയരെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുകയും അവർ കൊള്ളയും കവർച്ചയും തുടങ്ങി അത് നൂറ്റാണ്ടുകളോളം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഒരുപക്ഷെ അടിക്കടി ഉണ്ടായ ഈ മാറ്റത്തിന്റെ പ്രവാഹം അല്ലെങ്കിൽ ആ വിപത്ത് ആയിരിക്കണം ആ പ്രദേശത്തുള്ള ജനങ്ങൾക്ക് സാഹസികത, സഹിഷ്ണുത, നിർഭയർ എന്നീ ഗുണങ്ങളെല്ലാം നൽകിയത്. ഇതൊക്കെയാണ് പഞ്ചാബിന്റെ സംസ്കാരത്തിന്റേയും ചരിത്രത്തിന്റേയും അടിസ്ഥാനമായ മജ്ഹ.
മജ്ഹയിലെ ജില്ലകൾ
വർഗ്ഗം:പഞ്ചാബിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രം
കുറുനരിപ്പച്ച
1857-ൽ ഫ്രഞ്ച് പ്രാണിഗവേഷകനായ ആഷില്ലെ ഗ്വനെ ആണ് Aporandria specularia (കുറുനരിപ്പച്ച) എന്ന ഈ മരതകശലഭത്തെ ആദ്യം കണ്ടെത്തി വിവരിക്കുന്നത് .Geometridae കുടുംബത്തിലെ Geometriinae എന്ന ഉപകുടുംബത്തിൽ പെട്ട നിശാശലഭങ്ങളെയാണ് പൊതുവെ Emerald Moths എന്ന് പറയുന്നത്. ഇവയുടെ മുൻചിറകുകൾക്ക് ഇളം പച്ച നിറമാണ്. അതിന്റെ മധ്യഭാഗത്തായി ഒരു കറുത്ത പൊട്ട് കാണാം.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:നിശാശലഭങ്ങൾ
പ്രീമെൻസ്ട്രൽ ഡിസ്ഫോറിക് ഡിസോർഡർ
ആർത്തവ ചക്രത്തിന്റെ ലൂട്ടൽ ഘട്ടത്തിൽ ആർത്തവ സമയത്ത് സ്ത്രീകളിൽ കാര്യമായ അസ്വസ്ഥതയോ വൈകല്യമോ ഉണ്ടാക്കുന്ന വൈകാരികവും വൈജ്ഞാനികവും ശാരീരികവുമായ ലക്ഷണങ്ങളാൽ പ്രകടമാകുന്ന ഒരു മാനസികാവസ്ഥയാണ് പ്രീമെൻസ്ട്രൽ ഡിസ്ഫോറിക് ഡിസോർഡർ (പിഎംഡിഡി). ല്യൂട്ടൽ ഘട്ടത്തിലാണ് (അണ്ഡോത്പാദനത്തിനും ആർത്തവത്തിനും ഇടയിലുള്ള) ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. ആർത്തവം ആരംഭിച്ച് ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മെച്ചപ്പെടും. കൂടാതെ ആർത്തവത്തിന് ശേഷമുള്ള ആഴ്‌ചയിൽ കുറയുകയോ ഇല്ലാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യും. PMDD ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതനിലവാരത്തിൽ അഗാധമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു. കൂടാതെ ആത്മഹത്യാ ചിന്തകളുടെയും ആത്മഹത്യാശ്രമങ്ങളുടെയും സാധ്യത നാടകീയമായി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യുൽപാദന പ്രായത്തിലുള്ള പല സ്ത്രീകളും ആർത്തവത്തിന് മുമ്പ് അസ്വസ്ഥതയോ നേരിയ മാനസികാവസ്ഥയോ അനുഭവിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, 5-8% പേർക്ക് ഗുരുതരമായ പ്രീമെൻസ്ട്രൽ സിൻഡ്രോം അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇത് കാര്യമായ അസ്വസ്ഥതയോ പ്രവർത്തന വൈകല്യമോ ഉണ്ടാക്കുന്നു. പ്രത്യുൽപാദന പ്രായത്തിലുള്ള ഈ ജനസംഖ്യയിൽ, ചില സ്ത്രീകൾ PMDD യുടെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കും. 25-35 വയസ്സ് മുതലാണ് പിഎംഡിഡി ഏറ്റവും സാധാരണമായത്. എന്നാൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ പ്രത്യുത്പാദന വർഷങ്ങളിൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും സംഭവിക്കാം.
PMDD യുടെ കൃത്യമായ കാരണം നിലവിൽ അജ്ഞാതമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, രോഗലക്ഷണങ്ങൾ അണ്ഡോത്പാദന ചക്രങ്ങളിൽ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ എന്നതിനാലും ആർത്തവത്തിന് ശേഷം പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നതിനാലും, ഗൊണാഡൽ സെക്‌സ് ഹോർമോണുകളിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ലൈംഗിക ഹോർമോണുകളോടുള്ള സംവേദനക്ഷമതയിലെ വ്യതിയാനങ്ങൾ മൂലമാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
2017-ൽ, നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഹെൽത്തിലെ ഗവേഷകർ PMDD ഉള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് ജനിതക മാറ്റങ്ങളുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി. അത് അവരുടെ വൈകാരിക നിയന്ത്രണ പാതകളെ ഈസ്ട്രജൻ, പ്രൊജസ്ട്രോണുകൾ, കൂടാതെ അവരുടെ കെമിക്കൽ ഡെറിവേറ്റീവുകളോട് കൂടുതൽ സെൻസിറ്റീവ് ആക്കുന്നു. ഈ വർദ്ധിച്ച സംവേദനക്ഷമത PMDD ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുമെന്ന് ഗവേഷകർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
PMDD ഉള്ളവർക്ക് ഗർഭധാരണത്തിനു ശേഷം പ്രസവാനന്തര വിഷാദം ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണെന്ന് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ആശയത്തിന് എതിരായി മറ്റ് തെളിവുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മാനസിക വൈകല്യങ്ങളുടെ ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് ആന്റ് സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ മാനുവലിൽ 2013-ൽ ഡിപ്രസീവ് ഡിസോർഡേഴ്സിന്റെ പട്ടികയിൽ PMDD ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിന് 11 പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങളുണ്ട്. ഒരു സ്ത്രീക്ക് PMDD രോഗനിർണയം നടത്താൻ കുറഞ്ഞത് അഞ്ചെണ്ണമെങ്കിലും കാണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഏകദേശം 20% സ്ത്രീകൾക്ക് PMDD യുടെ ചില ലക്ഷണങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഒന്നുകിൽ അഞ്ചിൽ താഴെയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രവർത്തന വൈകല്യമോ ഇല്ല.
സെലക്ടീവ് സെറോടോണിൻ റീഅപ്‌ടേക്ക് ഇൻഹിബിറ്ററുകൾ (എസ്എസ്ആർഐ) ഉപയോഗിച്ചാണ് പിഎംഡിഡിക്കുള്ള ആദ്യ ചികിത്സ. ഡ്രോസ്പൈറനോൺ അടങ്ങിയ വാക്കാലുള്ള ഗർഭനിരോധന മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഹോർമോൺ തെറാപ്പി PMDD ലക്ഷണങ്ങൾ കുറയ്ക്കുന്നതിലും കാര്യക്ഷമത തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. കോഗ്നിറ്റീവ് ബിഹേവിയറൽ തെറാപ്പി, SSRI-കൾക്കൊപ്പമോ ഒറ്റയ്ക്കോ ആകട്ടെ, വൈകല്യം കുറയ്ക്കുന്നതിന് ഫലപ്രദമാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഭക്ഷണക്രമത്തിലെ പരിഷ്കാരങ്ങളും വ്യായാമവും സഹായകമായേക്കാം. എന്നാൽ ഈ ചികിത്സകൾ അന്വേഷിക്കുന്ന പഠനങ്ങൾ PMDD ലക്ഷണങ്ങൾ കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ഫലപ്രാപ്തി പ്രകടമാക്കിയിട്ടില്ല.
എപ്പിഡെമിയോളജി
പ്രത്യുൽപാദന പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ 5-8% കടുത്ത പ്രീമെൻസ്ട്രൽ സിൻഡ്രോം അനുഭവിക്കുന്നു. ഈ സ്ത്രീകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും പിഎംഡിഡിയുടെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുന്നു. 25-35 വയസ്സ് മുതലാണ് പിഎംഡിഡി ഏറ്റവും സാധാരണമായത്. എന്നാൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ പ്രത്യുത്പാദന വർഷങ്ങളിൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും സംഭവിക്കാം.
ഇന്ത്യയിൽ ജീവിക്കുന്ന പ്രത്യുൽപാദന പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ, PMDD യുടെ വ്യാപനം 8% ആണ്.
External links
വർഗ്ഗം:സ്ത്രീരോഗശാസ്ത്രം
റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗ്
ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ സെക്രട്ടറിയേറ്റ് മന്ദിരമാണ് റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗ് അഥവാ റൈറ്റേഴ്സ് എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. പശ്ചിമ ബംഗാളിന്റെ തലസ്ഥാനമായ കൊൽക്കത്താ നഗരത്തിലാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഏതാണ്ട് 150 മീറ്റർ നീളത്തിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന കെട്ടിടത്തിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗത്തായി ലാൽ ഡിഗ്ഗി എന്ന ജലാശയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയിലെ റൈറ്റേഴ്സ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ കാര്യാലയമായതിനാലാണ് ഇതിന് റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗ് എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. തോമസ് ലിയൻ 1777ൽ ആണ് റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗ് ഡിസൈൻ ചെയ്തത്. ഇത് പലവർഷങ്ങളിലായി പല വികസനത്തിനും വിധേയമായി. ഈ ബിൽഡിംഗ് 4 ഒക്ടോബർ 2013 വരെ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പല ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റുകളും വേറെ ബിൽഡിംഗിലേക്കു മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. ഹൗറയിലെ നബാന എന്ന ബിൽഡിംഗിലേയ്ക്കാണ് താൽക്കാലികമായി ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റുകൾ മാറ്റിയിരിക്കുന്നത്.
വിവരണം
ഈ കെട്ടിടത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തായി മിനർവയുടെ പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മേൽക്കൂരയിൽ നിരവധി പ്രതിമകൾ വേറെയുമുണ്ട്. ഗ്രീക്ക് ദേവീദേവൻമാരുടെ പ്രതിമകളാണ് അവ. ഈ പ്രതിമകൾ യൂറോപ്യൻമാരും ഇന്ത്യാക്കാരുമാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. വലത്ത്‌|ലഘുചിത്രം|Writers' Building from across Lal Dighi in B.B.D. Bagh
ചരിത്രം
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിക്കുവേണ്ടി 1777-ൽ തോമസ് ലിയൺ ആണ് റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തത്. 1821-ൽ 128 അടി നീളമുള്ള വരാന്തയോടൊപ്പം 32 അടി പൊക്കമുള്ള ഇരുമ്പ് തൂണുകൾ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും നിലകളിൽ സ്ഥാപിച്ചു. 1889 മുതൽ 1906 വരെ രണ്ട് പുതിയ ഭാഗങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. അവയിൽ ഇരുമ്പ് പടിക്കെട്ടുകളും ഘടിപ്പിച്ചു. അവ ഇപ്പോഴും ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്. റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗ് അതിന്റെ ഗ്രീക്ക്-റോമൻ ശൈലി പൂർണ്ണമായും സ്വായത്തമാക്കിയത് മധ്യഭാഗത്തിലെ പോർട്ടിക്കോ കുഴികളും ചുവന്ന പ്രതലത്തിലുള്ള ഇഷ്ടികയും കൊണ്ടായിരുന്നു. 1883-ൽ വില്യം ഫ്രഡറിക് വുഡിംഗ്ടണിന്റെ ശിൽപ്പങ്ങൾ പാരപ്പറ്റിൽ സ്ഥാപിച്ചു.
കേണൽ എൻ.എസ്. സിംപ്സണിന്റെ വധം
ഇടത്ത്‌|ലഘുചിത്രം|Statue of Benoy, Badal and Dinesh 1930 ഡിസംബർ 8-ന് ബിനോയ് ബസു, ബാദൽ ഗുപ്ത, ദിനേഷ് ഗുപ്ത എന്നിവർ റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗിനു നേരെ കുതിച്ചു. അവർ യൂറോപ്യൻമാരുടെ വേഷം ധരിച്ചുകൊണ്ട് വെടിയുണ്ട നിറച്ച തോക്കുകൾ കൈയ്യിലേന്തുകയും ചെയ്തു. ഭീകരനായ പോലീസ് ഇൻസ്പെട്കട ജനറൽ കേമൽ സിംപ്സണെ അവർ വെടിവച്ച് കൊന്നു. അതിനുശേഷം അവർ ഈ കൊലപാതകത്തിന്റെ പേരിൽ പ്രശസ്തരാവുകയും ചെയതു. ക്രൂരമായ ജയിൽത്തടവിനു പ്രതികാരം എന്ന നിലയിലാണ് അവർ കേണൽ സിംപ്സണെ വകവരുത്തിയത്.
കേണൽ സിംപ്സണെ കൊന്നതിനു ശേഷം അവർ റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗിനുളളിൽ കയറിക്കൂടി. അതിനുശേഷം വരാന്തകളിൽ ഭയാനകമായ വെടിവയ്പ്പ് നടന്നു. എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലായ കൊൽക്കട്ടാ പോലീസിനെ ചെറുത്തുനിൽക്കാനാകാതെ മൂവർ സംഘം ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.
കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്ന ബാദൽ ഗുപ്ത പൊട്ടാസ്യം സയനൈഡ് കഴിച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ പരസ്പരം വെടിവച്ചു. പക്ഷേ ദിനേഷ് ഗുപ്ത മരണത്തെ അതിജീവിച്ചു. 1931 ജൂലൈ 7-ൽ അദ്ദേഹത്തെ തൂക്കിക്കൊന്നു. ലഘുചിത്രം|In memory of martyrdom of Benoy, Badal, Dinesh. Writers' Building ഇന്ന് ഡാൽഹൗസി സ്ക്വയർ ഈ മൂവർ സംഘത്തിന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബി.ബി.ഡി. ബാഗ് എന്ന പേരിലാണ് ഈ സ്ഥലം അറിയപ്പെട്ടത്. ബിനോയ്, ബാദൽ, പിന്നെ ദിനേശ് ഗുപ്തയുടെയും പ്രതിമകൾ റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിംഗിന്റെ മുമ്പിലായി സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബിനോയ് ഗുപ്തയെയാണ് പ്രതിമകളിൽ നേതാവായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ബംഗാളിന്റെ ചരിത്രം വർഗ്ഗം:പശ്ചിമ ബംഗാളിന്റെ ചരിത്രം
ലുഡ്മില പ്രോകുനിന-ഓൾസൺ
ലുഡ്‌മില പ്രോകുനിന-ഓൾസൺ (Ludmila Prokunina-Olsson) കാൻസർ, രോഗപ്രതിരോധം, പകർച്ചവ്യാധികൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ മനുഷ്യ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾക്കായി ജീനോം വൈഡ് അസോസിയേഷൻ പഠനങ്ങളുടെ (GWAS) താഴെയുള്ള ജനിതകവും പ്രവർത്തനപരവുമായ വിശകലനങ്ങൾ നടത്തുന്ന ഒരു മോളിക്യുലർ മെഡിക്കൽ ജനിതകശാസ്ത്രജ്ഞയാണ്. നാഷണൽ കാൻസർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെ ലബോറട്ടറി ഓഫ് ട്രാൻസ്ലേഷണൽ ജെനോമിക്‌സിന്റെ (എൽടിജി) മേധാവിയാണ് അവർ.
ജീവിതം
2005 മുതൽ 2008 വരെ, നാഷണൽ ഹ്യൂമൻ ജീനോം റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ജീനോം ടെക്‌നോളജി ബ്രാഞ്ചിൽ ഫ്രാൻസിസ് കോളിൻസിനൊപ്പം വിസിറ്റിംഗ് ഫെലോ ആയിരുന്നു. പ്രോകുനിന-ഓൾസൺ 2008 ജൂണിൽ കാൻസർ എപ്പിഡെമിയോളജി ആൻഡ് ജെനറ്റിക്സ് (ഡിസിഇജി) വിഭാഗത്തിന്റെ ലബോറട്ടറി ഓഫ് ട്രാൻസ്ലേഷണൽ ജീനോമിക്സിൽ ഒരു റിസർച്ച് ഫെല്ലോ ആയി ചേർന്നു. 2010 ഏപ്രിലിൽ അവർ ഒരു ടെൻവർ-ട്രാക്ക് ഇൻവെസ്റ്റിഗേറ്ററായി, നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഹെൽത്ത് (NIH) സയന്റിഫിക് ടേണർ ലഭിക്കുകയും ഡിസംബറിൽ സീനിയർ ഇൻവെസ്റ്റിഗേറ്ററായി സ്ഥാനക്കയറ്റം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 2018 ഫെബ്രുവരിയിൽ LTG യുടെ ആക്ടിംഗ് ചീഫ് ആയി 2018 ഡിസംബറിൽ ചീഫ് ആയി നിയമിതയായി. പ്രോകുനിന-ഓൾസൺ ജീനോം-വൈഡ് അസോസിയേഷൻ സ്റ്റഡീസ് (GWAS)-തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട ജനിതക സംവേദനക്ഷമത വകഭേദങ്ങളും ക്യാൻസറിനുള്ള പ്രാധാന്യമുള്ള തന്മാത്രാ പ്രതിഭാസങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ കണ്ടെത്തലുകളിൽ ചിലത് വിവർത്തനപരവും ക്ലിനിക്കൽ ആപ്ലിക്കേഷനുകളും കാരണമായി.
റഫറൻസുകൾ
വർഗ്ഗം:കാൻസർ ഗവേഷകർ വർഗ്ഗം:1967-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രമുഖർ
പുള്ളി നീർക്കാവലൻ
നീല കലർന്ന പച്ചനിറത്തിലുള്ള കണ്ണുകളോട് കൂടിയ ഒരു വലിയ തുമ്പിയാണ്പുള്ളി നീർക്കാവലൻ. ഉരസ്സിന് ഇരുണ്ട ചുവപ്പ് കലർന്ന ബ്രൗൺ നിറമാണ്. കൂടാതെ മഞ്ഞ കലർന്ന പച്ച നിറത്തിലുള്ള തിളക്കവും ഉണ്ട്. ഉരസ്സിന് മുകൾ ഭാഗത്തായി വീതി കുറഞ്ഞ ഒരു വരയും, ഇരു വശങ്ങളിലായി വീതി കുറഞ്ഞ മറ്റൊരു വരയും കാണാം. കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഉദരത്തിന്റെ അവസാന ഖണ്ഡങ്ങൾക്ക് ചുവപ്പ് കലർന്ന ബ്രൗൺ നിറമാണ്. ഉദരത്തിൽ ഉടനീളം മങ്ങിയ മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള പാടുകൾ കാണാം. .
ആർലെറ്റ മെലോക്ക്
ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ
വർഗ്ഗം:2000-ലെ സമ്മർ പാരാലിമ്പിക്‌സിലെ മെഡൽ ജേതാക്കൾ വർഗ്ഗം:1979-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:2012-ലെ സമ്മർ പാരാലിമ്പിക്‌സിലെ മെഡൽ ജേതാക്കൾ
ജിങ് ഹെയ്പെങ്
ചൈനീസ് യുദ്ധവൈമാനികനും മനുഷ്യനെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ചൈനയുടെ ആദ്യ ബഹിരാകാശദൗത്യത്തിലെ  അംഗവുമാണ് ജിങ് ഹെയ്പെങ്. രണ്ടു തവണ ബഹിരാകാശ വാസം അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ള ഹെയ്പെങ് ഷെൻസു ബഹിരാകാശപദ്ധതിയിൽ 1998 മുതൽ പ്രവർത്തിച്ചുവരുന്നു.ഷെൻസു 7,ഷെൻസു 9.ഷെൻസു 11 എന്നീ ദൗത്യങ്ങളിൽ ബഹിരാകാശയാത്ര നടത്തിയ ഹെയ്പെങ് ഷെൻസു 9 ന്റെയും ഷെൻസു 11 ന്റേയും കമാൻഡറുമായിരുന്നു. വടക്കൻ ചൈനയിലെ ഗോബി മരുഭൂമിക്കടുത്ത ജിയുക്വാൻ വിക്ഷേപണത്തറയിൽനിന്ന് ഷെൻസൂ -11 എന്ന പേടകത്തിൽ 2016 ഒക്ടോബർ 17 നു ജിങ് ഹെയ്പെങ്  മറ്റൊരു സഞ്ചാരിയായ ചെൻ ഡോങിനോടൊപ്പം നടത്തിയതാണ് മൂന്നാമത്തെ ദൗത്യം.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ചൈനീസ് ബഹിരാകാശസഞ്ചാരികൾ വർഗ്ഗം:1966-ൽ ജനിച്ചവർ
ലിങ്കൺ പാരിഷ്
ലിങ്കൺ പാരിഷ് (ഫ്രഞ്ച്: Paroisse de Lincoln) അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ലൂയിസിയാന സംസ്ഥാനത്തുള്ള ഒരു പാരിഷാണ്. 2010 ലെ സെൻസസ് പ്രകാരമുള്ള ഈ പാരിഷിലെ ജനസംഖ്യ 46,735 ആണ്. റസ്റ്റൺ പട്ടണത്തിലാണ് പാരിഷ് സീറ്റ് നിലനിൽക്കുന്നത്. 1873 ഫെബ്രുവരി 24 ന് ബിയെൻവില്ലെ, ക്ലയർബോൺ, യൂണിയൻ, ജാക്സൺ പാരിഷുകളുടെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഈ പാരിഷ് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ഈ പാരിഷിൻറെ അതിരുകൾ 1877-ൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ പുനർനിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളു. റസ്റ്റൺ പട്ടണം ഉൾപ്പെടുന്ന LA മെട്രോപോളിറ്റണ് സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ മേഖലയുടെ ഭാഗമാണ് ലിങ്കൺ പാരിഷ്. അമേരിക്കയിൽ ലൂയീസിയാനയിലും സൗത്ത് കരോലിനയിലും മാത്രമേ പാരിഷ് ഭരണസംവിധാനം നിലവിലുള്ളൂ.
അയോ അഡെസന്യ
ഒരു നൈജീരിയൻ ചലച്ചിത്ര നടിയും സംവിധായകയും നിർമ്മാതാവുമാണ് അയോ അഡെസന്യ (ജനനം 11 ഓഗസ്റ്റ് 1969). യോറോബയിലും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലുമുള്ള സിനിമകളിലും അയോ അഡെസന്യ അഭിനയിക്കുന്നു.
കരിയർ
അയോ അഡെസന്യ 1986 -ൽ നാഷണൽ യൂത്ത് സർവീസ് സ്കീം (NYSC) പൂർത്തിയാക്കിയതിനു ശേഷം തന്റെ കരിയർ ആരംഭിച്ചു. അയോ അഡെസന്യ നൈജീരിയൻ സിനിമാ വ്യവസായത്തിൽ (നോളിവുഡ്) പ്രൊഫഷണലായി ചേർന്നു. അവരുടെ പ്രൊഫഷണൽ അഭിനയ ജീവിതം ആരംഭിച്ചു. ടെലിവിഷനിൽ ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് തുഞ്ചി ബമിഷിഗ്ബിന്റെ പാലസ് എന്ന സോപ്പ് ഓപ്പറയിലാണ്. അയോ അഡെസന്യ പിന്നീട് യോറുബ ഭാഷാ ചലച്ചിത്ര വ്യവസായത്തിൽ ചേർന്നു. അവിടെ അവർ നിരവധി സിനിമകൾ അവതരിപ്പിക്കുകയും നിർമ്മിക്കുകയും സംവിധാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. അയോ അഡെസന്യ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷാ സിനിമകളിലും അഭിനയിക്കുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1969-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:നൈജീരിയൻ ചലച്ചിത്രനടികൾ വർഗ്ഗം:നൈജീരിയൻ ചലച്ചിത്രനിർമ്മാതാക്കൾ
കാർല ജുർവെറ്റ്സൺ
Karla Jurvetson (born 1966) ഒരു അമേരിക്കൻ ഫിസിഷ്യനും ദാനധർമ്മിയും, ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ പ്രമുഖ വരുമാന സ്റോതസ്സുമാണ്. നിറമുള്ള (കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർ) സ്ത്രീകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാഷ്ട്രീയമായി പ്രാതിനിധ്യം കുറഞ്ഞ ഗ്രൂപ്പുകളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിൽ അവൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. 2018 മുതൽ, അമേരിക്കൻ ജനാധിപത്യവും വോട്ടവകാശവും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമങ്ങളിൽ അവർ സജീവമാണ്.
ജീവിതരേഖ
കാർല ജുർവെറ്റ്‌സൺ കണക്റ്റിക്കട്ടിലെ ന്യൂ ഹേവനിൽ ജനിച്ചു, കാലിഫോർണിയയിലെ പാലോ ആൾട്ടോയിലാണ് വളർന്നത്. അവളുടെ അമ്മ ഒരു നഴ്‌സായിരുന്നു, അവളുടെ അച്ഛൻ ഒരു ഫിസിഷ്യനും മെഡിക്കൽ സ്കൂൾ പ്രൊഫസറുമായിരുന്നു, അവളുടെ മുത്തച്ഛൻ യുഎസ് നേവിയിലെ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ചാപ്ലിൻ ആയിരുന്നു. സ്റ്റാൻഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് ബഹുമതികളോടെയും വ്യത്യസ്തതയോടെയും ഹ്യൂമൻ ബയോളജിയിൽ ബിരുദവും, യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിഫോർണിയ സ്കൂൾ ഓഫ് മെഡിസിനിൽ മെഡിക്കൽ ഡോക്ടറേറ്റും നേടി, സ്റ്റാൻഫോർഡ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ റെസിഡൻസിയും പൂർത്തിയാക്കി.
ഔദ്യോഗിക ജീവിതം
കാലിഫോർണിയയിലെ ലോസ് ആൾട്ടോസിൽ ഒരു പ്രൈവറ്റ് പ്രാക്ടീസ് ഫിസിഷ്യനായി ജുർവെറ്റ്സൺ ജോലി ചെയ്യുന്നു.
ബെനോയിസ് മഡോണ
1478 ഒക്ടോബറിൽ ലിയോനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി ചിത്രീകരിച്ച രണ്ട് മഡോണാസ് ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ട ഒരു ചിത്രമാണ് മഡോണ ആന്റ് ചൈൽഡ് വിത്ത് ഫ്ലവേഴ്‌സ് എന്നുമറിയപ്പെടുന്ന ബെനോയിസ് മഡോണ. മറ്റൊന്ന് മ്യൂണിക്കിൽ നിന്നുള്ള മഡോണ ഓഫ് ദ കാർണേഷൻ ആകാം.
ലിയോനാർഡോ തന്റെ മാസ്റ്റർ വെറോച്ചിയോയിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായി വരച്ച ആദ്യ ചിത്രമായിരിക്കാം ബെനോയിസ് മഡോണ. ബ്രിട്ടീഷ് മ്യൂസിയത്തിൽ ലിയനാർഡോ വരച്ച രണ്ട് പ്രാഥമിക രേഖാചിത്രങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. പ്രാഥമിക രേഖാചിത്രങ്ങളും ചിത്രരചനയും തന്നെ ലിയോനാർഡോ കാഴ്ചയുടെ ആശയത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കുട്ടി അമ്മയുടെ കൈകകളെ മുഖ്യമായ കാഴ്ചയിലേക്ക് നയിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
നൂറ്റാണ്ടുകളായി, മഡോണ ആന്റ് ചൈൽഡ് വിത്ത് ഫ്ലവേഴ്‌സ് നഷ്ടപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. 1909-ൽ വാസ്തുശില്പിയായ ലിയോൺ ബെനോയിസ് തന്റെ അമ്മായിയപ്പന്റെ ശേഖരത്തിന്റെ ഭാഗമായി സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ്ബർഗിൽ ഈ ചിത്രം പ്രദർശിപ്പിച്ചു. 1790 കളിൽ ഈ ചിത്രരചന ഇറ്റലിയിൽ നിന്ന് റഷ്യയിലേക്ക് ശ്രദ്ധേയനായ ഒരു അഭിഭാഷകനായ അലക്സി കോർസകോവ് കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. കോർസകോവിന്റെ മരണശേഷം, ഈ ചിത്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ അസ്ട്രഖാൻ വ്യാപാരി സപ്പോഷ്നികോവിന് 1400 റുബിളിന് വിറ്റു. അങ്ങനെ 1880-ൽ ബെനോയിസ് കുടുംബത്തിന് അവകാശമായി കൈമാറി. ആട്രിബ്യൂഷനെച്ചൊല്ലിയുള്ള പല തർക്കങ്ങൾക്കും ശേഷം, ലിയോൺ ബെനോയിസ് 1914-ൽ ഇംപീരിയൽ ഹെർമിറ്റേജ് മ്യൂസിയത്തിന് വിറ്റു. ചിത്രങ്ങളുടെ ക്യൂറേറ്ററും കലാകാരന്റെ ചിത്രങ്ങളെ ശരിയായി തിരിച്ചറിയാവുന്ന ഏണസ്റ്റ് ഫ്രെഡ്രിക് വോൺ ലിഫാർട്ട് ആണ് ഈ ചിത്രം വാങ്ങിയത്. (ഏണസ്റ്റിന്റെ പിതാവ് കാൾ ലിയോനാർഡോ ചിത്രങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ വിദഗ്ദ്ധനായിരുന്നു.)
1914 മുതൽ സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ്ബർഗിലെ ഹെർമിറ്റേജ് മ്യൂസിയത്തിൽ ചിത്രം പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
അവലംബം
അടിക്കുറിപ്പുകൾ
Citations
വർഗ്ഗം:മഡോണയുടെയും കുട്ടിയുടെയും ചിത്രങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:ലിയനാർഡോ ഡാ വിഞ്ചിയുടെ ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഹെർമിറ്റേജ് മ്യൂസിയത്തിലെ ചിത്രങ്ങൾ
ചേത്തക്കൽ
പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ റാന്നി താലൂക്കിലെ പഞ്ചായത്താണ് ചേത്തക്കൽ. ശബരിമലയിൽ നിന്ന് 60 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് ചേത്തക്കൽ അകലെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.ഈ ഗ്രാമത്തിലെ കൂടുതൽ ആൾക്കാരും കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവരാണ്. ഈ ഗ്രാമത്തിൽ പ്രശസ്തമായ ചെത്തക്കൽ ദേവി ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ കെട്ടിടങ്ങളുടെ വാസ്തുവിദ്യ അതിന്റെ കൊളോണിയൽ പാരമ്പര്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഈ ചെറിയ ഗ്രാമം കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വിദ്യാസമ്പന്നരും സാംസ്കാരികമായി പുരോഗമിച്ചതുമായ ഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നായി വളർന്നു. ചെത്തക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് 5.6 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് മനോഹരമായ https://en.wikipedia.org/wiki/Madatharuvi വെള്ളച്ചാട്ടം
ജനസംഖ്യാശാസ്ത്രം
India സെൻസസ്, 2011 ലെ സെൻസസ് പ്രകാരം ചേത്തക്കൽ 15,027 പുരുഷന്മാരും 7,209 സ്ത്രീകളുമുള്ള 7,818 ജനസംഖ്യയുണ്ടായിരുന്നു
ടിപ്പുവിന്റെ കടുവ
മൈസൂർ രാജാവായിരുന്ന ടിപ്പു സുൽത്താനുവേണ്ടി പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു യാന്ത്രിക കളിപ്പാട്ടമാണ് ടിപ്പുവിന്റെ കടുവ (Tipu's Tiger). മരത്തിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത് ചായമടിച്ച ഈ കളിപ്പാട്ടം ഒരു കടുവ യഥാർത്ഥവലിപ്പത്തിലുള്ള ഒരു ബ്രിട്ടീഷുകാരനെ തിന്നുന്ന രൂപത്തിലുള്ളതാണ്. പ്രവർത്തിപ്പിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ കൈ ചലിക്കുകയും ഒരു കരച്ചിൽ കേൾക്കുകയും ചെയ്യും, ഒപ്പം കടുവ മുരളുന്നതും. ഒരു വശത്തുള്ള അടപ്പു നീക്കി നോക്കിയാൽ 18 നോട്ടുകളുള്ള ഒരു പൈപ്പ് ഓർഗന്റെ കീബോഡും കാണാം.
ടിപ്പുവിനു വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയ ഈ യന്ത്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിമുദ്രയായ കടുവയുടെ രൂപവും തന്റെ ശത്രുവായ ബ്രിട്ടീഷുകാരോടുള്ള വെറുപ്പും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. 1799-ൽ ടിപ്പൂ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കോട്ടയിൽ നിന്നാണ്‌ ഈ കടുവയെ കണ്ടെടുത്തത്‌. ഗവർണർ ജനറലായ ലോഡ്‌ മോർണിങ്ങ്‌ടൺ അതിനെ ലണ്ടൻ ടവറിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയി. 1808-ൽ ഈസ്റ്റ്‌ ഇന്ത്യ ഹൌസിൽ ആണിത്‌ ആദ്യം പ്രദർശിപ്പിച്ചത്‌, പിന്നീട്‌ ഈസ്റ്റ്‌ ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ലണ്ടനിലെ ഓഫീസുകളിലും പ്രദർശിപ്പിച്ച ശേഷം ഇന്നത്‌ വിക്ടോറിയ ആൻഡ്‌ ആൽബേർട്ട്‌ മൂസിയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. (V&A) in 1880 (accession number 2545(IS)). ലണ്ടനിൽ എത്തിയനാൾ മുതൽ എല്ലാക്കാലവും ഈ കടുവ ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ പ്രദർശനവസ്തുവാണ്.
പശ്ചാത്തലം
ഈ കടുവയെ 1795-ൽ ടിപ്പുവിനു വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയതാണ്. കടുവയുടെ ചിഹ്നം ടിപ്പു തന്റെ ആയുധങ്ങളിലും പടയാളികളുടെ യൂണിഫോമുകളിലും തന്റെ കൊട്ടാരം അലങ്കരിക്കുവാനുമെല്ലാം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ടിപ്പുവിന്റെ സിംഹാസനം നിലകൊണ്ടതും ഏതാണ്ട് യാഥാർത്ഥവലിപ്പത്തിലുള്ള ഒരു മരക്കടുവയുടെ പുറത്തായിരുന്നു. സ്വർണ്ണം പൊതിഞ്ഞിരുന്ന ഈ സിംഹാസനവും മറ്റു വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കളെപ്പോലെ പൊളിച്ചുമാറ്റി ടിപ്പുവിനെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തുമ്പോൾ കിട്ടാനിടയുള്ള ഉപഹാരങ്ങൾക്കായി ബ്രിട്ടീഷ് പടയാളികൾ പങ്കിട്ടെടുത്തു.
തന്റെ പിതാവായ ഹൈദറിൽ നിന്നും അധികാരം കൈമാറിക്കിട്ടിയ ടിപ്പു, തന്റെ സാമ്രാജ്യവികസനമോഹങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സമായ ബ്രിട്ടീഷുകാരെ തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുവായിക്കരുതിയിരുന്നു. കടുവ കൂടാതെ ആനകളും മറ്റുതരത്തിലും ബ്രിട്ടീഷുകാരെയും മറ്റു യൂറോപ്യന്മാരെയും പീഡിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലും കൊല്ലുന്നതരത്തിലും അപമാനിക്കുന്നതരത്തിലുമെല്ലാമുള്ള ചിത്രങ്ങൾ ടിപ്പുവിന്റെ ശേഖരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത്തരം പലചിത്രങ്ങളും ടിപ്പുവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം തലസ്ഥാനമായ ശ്രീരംഗപട്ടണത്തിന്റെ മുഖ്യതെരുവുകളിലെ വീടുകളുടെ ചുമരുകളിലും മറ്റും വരച്ചുവച്ചിരുന്നു. ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ അന്നു സാന്നിധ്യമുള്ളതും ബ്രീട്ടീഷുകാരോടു യുദ്ധത്തിലുമായിരുന്ന ഫ്രഞ്ചുകാരിലെ ചില കലാകാരന്മാരും കടുവയുടെ ആന്തരികഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സംഭാവന നൽകിയിരിക്കണം.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
<!--
The design may have been inspired by the death in 1792 of Hugh Munro, son of General Sir Hector Munro, who had commanded a division during Sir Eyre Coote's victory at the Battle of Porto Novo (Parangipettai) in 1781 when Hyder Ali, Tipu Sultan's father, was defeated with a loss of 10,000 men during the Second Anglo-Mysore War. Hugh Munro, a civilian visiting India, was attacked and killed by a tiger on 22 December 1792 while hunting with several companions on Saugor Island in the Bay of Bengal (still one of the last refuges of the Bengal Tiger).
Description
Tipu's Tiger is notable as an example of early musical automata from India, and also for the fact that it was especially constructed for Tipu Sultan.
With overall dimensions for the object of 71.2 cm high and 172 cm long, the man at least is close to life-size. The painted wooden shell forming both figures likely draws upon South Indian traditions of Hindu religious sculpture. It is typically about half an inch thick, and now much reinforced on the inside following bomb damage in World War II. There are many openings at the head end, formed to match the pattern of the inner part of the painted tiger stripes, which allow the sounds from the pipes within to be heard better, and the tiger is "obviously male". The top part of the tiger's body can be lifted off to inspect the mechanics by removing four screws. The construction of the human figure is similar but the wood is much thicker. Examination and analysis by the V&A conservation department has determined that much of the current paint has been restored or overpainted.
The operation of a crank handle powers several different mechanisms inside Tipu's Tiger. A set of bellows expels air through a pipe inside the man's throat, with its opening at his mouth. This produces a wailing sound, simulating the cries of distress of the victim. A mechanical link causes the man's left arm to rise and fall. This action alters the pitch of the 'wail pipe'. Another mechanism inside the tiger's head expels air through a single pipe with two tones. This produces a "regular grunting sound" simulating the roar of the tiger. Concealed behind a flap in the tiger's flank is the small ivory keyboard of a two-stop pipe organ in the tiger's body, allowing tunes to be played.
The style of both shell and workings, and analysis of the metal content of the original brass pipes of the organ (many have been replaced), indicates that the tiger was of local manufacture. The presence of French artisans and French army engineers within Tipu's court has led many historians to suggest there was French input into the mechanism of this automaton.
History
Tipu's Tiger was part of the extensive plunder from Tipu's palace captured in the fall of Seringapatam, in which Tipu died, on 4 May 1799, at the culmination of the Fourth Anglo-Mysore War. An aide-de-camp to the Governor General of the East India Company, Richard Wellesley, 1st Marquess Wellesley, wrote a memorandum describing the discovery of the object:
""In a room appropriated for musical instruments was found an article which merits particular notice, as another proof of the deep hate, and extreme loathing of Tippoo Saib towards the English. This piece of mechanism represents a royal Tyger in the act of devouring a prostrate European. There are some barrels in imitation of an Organ, within the body of the Tyger. The sounds produced by the Organ are intended to resemble the cries of a person in distress intermixed with the roar of a Tyger. The machinery is so contrived that while the Organ is playing, the hand of the European is often lifted up, to express his helpless and deplorable condition. The whole of this design was executed by Order of Tippoo Sultaun. It is imagined that this memorial of the arrogance and barbarous cruelty of Tippoo Sultan may be thought deserving of a place in the Tower of London.""
The earliest published drawing of Tippoo's Tyger was the frontispiece for the book "A Review of the Origin, Progress and Result, of the Late Decisive War in Mysore with Notes" by James Salmond, published in London in 1800. It preceded the move of the exhibit from India to England and had a separate preface titled "Description of the Frontispiece" which said:
""This drawing is taken from a piece of mechanism representing a royal tyger in the act of devouring a prostrate European. There are some barrels in imitation of an organ within the body of the tyger, and a row of keys of natural notes. The sounds produced by the organ are intended to resemble the cries of a person in distress, intermixed with the roar of a tyger. The machinery is so contrived, that while the organ is playing, the hand of the European is often lifted up to express his helpless and deplorable condition.
The whole of this design is as large as life, and was executed by order of Tippoo Sultaun, who frequently amused himself with a sight of this emblematic triumph of the Khoodadaud, over the English, Sircar. The piece of machinery was found in a room of the palace at Seringapatam appropriated for the reception of musical instruments, and hence called the Rag Mehal.
The original wooden figure from which the drawing is taken will be forwarded, by the ships of this season, to the Chairman of the Court of Directors, to be presented to his Majesty. It is imagined that this characteristic emblem of the ferocious animosity of Tippoo Sultaun against the British Nation may not be thought undeserving of a place in the Tower of London.""
Unlike Tipu's throne, which also featured a large tiger, and many other treasures in the palace, the materials of Tipu's Tiger had no intrinsic value, which together with its striking iconography is what preserved it and brought it back to England essentially intact. The Governors of the East India Company had at first intended to present the Tiger to the Crown, with a view to it being displayed in the Tower of London, but then decided but to keep it for the Company. After some time in store, during which period the first of many "misguided and wholly unjustified endeavours at "improving" the piece" from a musical point of view may have taken place, it was displayed in the reading-room of the East India Company Museum and Library at East India House in Leadenhall Street, London from July 1808.
It rapidly became a very popular exhibit, and the crank-handle controlling the wailing and grunting could apparently be freely turned by the public. The French author Gustave Flaubert visited London in 1851 to see the Great Exhibition, writes Julian Barnes, but finding nothing of interest in The Crystal Palace, visited the East India Company Museum where he was greatly enamoured by Tipu's Tiger. By 1843 it was reported that "The machine or organ ... is getting much out of repair, and does not altogether realize the expectation of the visitor". Eventually the crank-handle disappeared, to the great relief of students using the reading-room in which the tiger was displayed, and The Athenaeum later reported that ""These shrieks and growls were the constant plague of the student busy at work in the Library of the old India House, when the Leadenhall Street public, unremittingly, it appears, were bent on keeping up the performances of this barbarous machine. Luckily, a kind fate has deprived him of his handle, and stopped up, we are happy to think, some of his internal organs... and we do sincerely hope he will remain so, to be seen and admired, if necessary, but to be heard no more"."
When the East India Company was taken over by the Crown in 1858, the tiger was stored in Fife House, Whitehall until 1868, when it moved down the road to the new India Office, which occupied part of the building still used by today's Foreign and Commonwealth Office. In 1874 it was moved to the India Museum in South Kensington, which was in 1879 dissolved, with the collection distributed between other museums; the V&A records the tiger as acquired in 1880. During World War II the tiger was badly damaged by a German bomb which brought down the roof above it, breaking the wooden casing into several hundred pieces, which were carefully pieced together after the war, so that by 1947 it was back on display. In 1955 it was exhibited in New York at the Museum of Modern Art through the summer and spring.
In recent times, Tipu's Tiger has formed an essential part of museum exhibitions exploring the historical interface between Eastern and Western civilisation, colonialism, ethnic histories and other subjects, one such being held at the Victoria and Albert Museum itself in Autumn 2004 titled "Encounters:the meeting of Asia and Europe, 1500–1800". In 1995, 'The Tiger and the Thistle' bi-centennial exhibition was held in Scotland on the topic of "Tipu Sultan and the Scots". The organ was considered too fragile to travel to Scotland for the exhibition. Instead, a full-sized replica made of fibre glass and painted by Derek Freeborn, was exhibited in its place. The replica itself also had an earlier Scottish association, having been made in 1986 for 'The Enterprising Scot' exhibition, which was held to commemorate the October 1985 merger of the Royal Scottish Museum and the National Museum of Antiquities of Scotland to form a new entity - the National Museum of Scotland.
Today Tipu's Tiger is arguably the best-known single work in the Victoria and Albert Museum as far as the general public is concerned. It is a "must-see" highlight for school-children's visits to the Victoria and Albert Museum, and functions as an iconic representation of the Museum, replicated in various forms of memorabilia in the Museum shops including postcards, model kits and stuffed toys. Visitors can no longer operate the mechanism since the device is now kept in a glass case.
A small model of this toy is exhibited in Tipu Sultan's wooden palace in Bangalore. Although other items associated with Tipu, including his sword, have recently been purchased and brought back to India by billionaire Vijay Mallya, Tipu's Tiger has not itself been the subject of an official repatriation request, presumably due to the ambiguity underlying Tipu's image in the eyes of Indians; his being an object of loathing in the eyes of some Indians while considered a hero by others.
Symbolism
The British hunted tigers, not just to emulate the Mughals and other local elites in this "royal" sport, but also as a symbolic defeat of Tipu Sultan and any other ruler who stood in the path of British domination. The tiger motif was used in the "Seringapatam medal" which was awarded to those who participated in the 1799 campaign, where the British lion was depicted as overcoming a prostrate tiger, the tiger being the dynastic symbol of Tipu's line. The Seringapatam medal was issued in gold for the highest dignitaries who were associated with the campaign as well as select officers on general duty, silver for other dignitaries, field officers and other staff officers, in copper-bronze for the non-commissioned officers and in tin for the privates. On the reverse it had a frieze of the storming of the fort while the obverse showed, in the words of a nineteenth-century tome on medals, "the BRITISH LION subduing the TIGER, the emblem of the late Tippoo Sultan's government, with the period when it was effected and the following words 'ASSUD OTTA-UL GHAULIB', signifying the Lion of God is the conqueror, or the conquering Lion of God."
In this manner, the iconography of this automaton was adopted and overturned by the British. When Tipu's Tiger was displayed in London in the nineteenth century, British viewers of the time "characterised the tiger as a trophy and symbolic justification of British colonial rule". Tipu's Tiger along with other trophies such as Tipu's sword, the throne of Ranjit Singh, Tantya Tope's kurta and Nana Saheb's betel-box which was made of brass, were all displayed as "memorabilia of the Mutiny".
In one interpretation, the display of Tipu's Tiger in South Kensington, served to remind the visitor of the noblesse oblige of the British Empire to bring civilisation to the barbaric lands of which Tipu was king.
Tipu's Tiger is also notable as a literal image of a tiger killing a European, an important symbol in England at the time, and from about 1820 the "Death of Munro" became one of the scenes in the repertoire of Staffordshire pottery figurines. Tiger-hunting in the British Raj, is also considered to represented not just the political subjugation of India, but in addition, the triumph over India's environment. The iconography persisted and during the rebellion of 1857, Punch ran a political cartoon showing the Indian rebels as a tiger, attacking a victim in an identical pose to Tipu's Tiger, being defeated by the British forces shown by the larger figure of a lion.
Motives for collection of articles, such as Tipu's Tiger, are seen by literary historian Barrett Kalter as having a social and cultural context. The collection of Western and Indian art by Tipu Sultan is seen by Kalter as motivated by the need to display his wealth and legitimise his authority over his subjects who were predominantly Hindu and did not share his religion, viz. Islam. In the case of the East India Company, collection of documents, artefacts and objet's d'art from India helped develop the idea of a subjugated Indian populace in the minds of the British people, the thought being that the possession of such objects of a culture represented understanding of, dominance over, and mastery of that culture.
As a musical instrument
In a detailed study published in 1987 of the tiger's musical and noise-making functions, Arthur W.J.G. Ord-Hume concluded that since coming to Britain, "the instrument has been ruthlessly reworked, and in doing so much of its original operating principles have been destroyed". There are two ranks of pipes in the organ (as opposed to the wailing and grunting functions), each "comprising eighteen notes, [which] are nominally of 4ft pitch and are unisons - i.e. corresponding pipes in each register make sounds of the same musical pitch. This is an unusual layout for a pipe organ although while selecting the two stops together results in more sound ... there is also detectable a slight beat between the pipes so creating a celeste effect. ... it is considered likely that as so much work has been done ... this characteristic may be more an accident of tuning than an intentional feature". The tiger's grunt is made by a single pipe in the tiger's head and the man's wail by a single pipe emerging at his mouth and connected to separate bellows located in the man's chest, where they can be accessed by unbolting and lifting off the tiger. The grunt operates by cogs gradually raising the weighted "grunt-pipe" until it reaches a point where it slips down "to fall against its fixed lower-board or reservoir, discharging the air to form the grunting sound" Today all the sound-making functions rely on the crank-handle to power them, though Ord-Hume believes this was not originally the case.
Works on the noise-making functions included those made over several decades by the famous organ-building firm Henry Willis & Sons, and Henry Willis III, who worked on the tiger in the 1950s, contributed an account to a monograph by Mildred Archer of the V&A. Ord-Hume is generally ready to exempt Willis work from his scathing comments on other drastic restorations, which "vandalism" is assumed to be by unknown earlier organ-builders. There was a detailed account of the sound-making functions in The Penny Magazine in 1835, whose anonymous author evidently understood "things mechanical and organs in particular". From this and Ord-Hume's own investigations, he concluded that the original operation of the man's "wail" had been intermittent, with a wail only being produced after every dozen or so grunts from the tiger above, but that at some date after 1835 the mechanism had been altered to make the wail continuous, and that the bellows for the wail had been replaced with smaller and weaker ones, and the operation of the moving arm altered.
Puzzling features of the present instrument include the placing of the handle, which when turned is likely to obstruct a player of the keyboard. Ord-Hume, using the 1835 account, concludes that originally the handle (which is a 19th-century British replacement, probably of a French original) only operated the grunt and wail, while the organ was operated by pulling a string or cord to work the original bellows, now replaced. The keyboard, which is largely original, is "unique in construction", with "square ivory buttons" with round lathe-turned tops instead of conventional keys. Though the mechanical functioning of each button is "practical and convenient" they are spaced such that "it is almost impossible to stretch the hand to play an octave". The buttons are marked with small black spots, differently placed but forming no apparent pattern in relation to the notes produced and corresponding to no known system of marking keys. The two stop control knobs for the organ are located, "rather confusingly", a little below the tiger's testicles. The instrument is now rarely played, but there is a V&A video of a recent performance.
Derivative works
Tipu's Tiger has provided inspiration to poets, sculptors, artists and others from the nineteenth century to the present day. The poet John Keats saw Tipu's Tiger at the museum in Leadenhall Street and worked it into his satirical verse of 1819, The Cap and Bells. In the poem, a soothsayer visits the court of the Emperor Elfinan. He hears a strange noise and thinks the Emperor is snoring.
The French poet, Auguste Barbier, described the tiger and its workings and meditated on its meaning in his poem, Le Joujou du Sultan (The Plaything of the Sultan) published in 1837. More recently, the American Modernist poet, Marianne Moore wrote in her 1967 poem Tippoo's Tiger about the workings of the automaton, though in fact the tail was never movable:
Die Seele (The Souls), a work by painter Jan Balet (1913–2009), shows an angel trumpeting over a flower garden while a tiger devours a uniformed French soldier. The Indian painter M. F. Husain painted Tipu's Tiger in his characteristic style in 1986 titling the work as "Tipu Sultan's Tiger". The sculptor Dhruva Mistry, when a student at the Royal College of Art, adjacent to the Victoria and Albert Museum, frequently passed Tipu's Tiger in its glass case and was inspired to make a fibre-glass and plastic sculpture Tipu in 1986. The sculpture Rabbit eating Astronaut (2004) by the artist Bill Reid is a humorous homage to the tiger, the rabbit "chomping" when its tail is cranked round.
External links
-->
ഫ്ലയിംഗ് സ്പഗെറ്റി മോൺസ്റ്റർ
ചരിത്രം
സൃഷ്ടിവാദം പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പഠിപ്പിക്കുവാനുള്ള കാനസസ് സ്റ്റേറ്റ് ബോർഡ് ഒഫ് എജ്ജ്യുക്കേഷന്റെ തീരുമാനത്തിനെതിരെ ബോബ്ബി ഹെന്ററേസൻ എഴുതിയ തുറന്ന കത്തിലാണ് പറക്കുന്ന സ്പഗെറ്റി ഭൂതം ആദ്യമായി അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ടത്.
അംഗീകാരം
പോളണ്ട്, നെഥർലാന്റ്, ന്യൂസ്ലാന്റ് എന്നിവദങ്ങളിൽ ചർച്ച് ഒഫ് സ്പഗെറ്റി മോൺസ്റ്റർ ഒരു മതമായി നിയമപരമായി തന്നെ അംഗീകരിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഇന്റെർനെറ്റ് മീമുകൾ വർഗ്ഗം:മത വിമർശനം
സ്വാമി വിവേകാനന്ദ പ്ലാനറ്റേറിയം
മംഗലാപുരം പിലികുളയിലെ സ്വാമി വിവേകാനന്ദ പ്ലാനറ്റേറിയമാണ് ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ 3 ഡി പ്ലാനറ്റേറിയം. 8 കെ ഡിജിറ്റൽ, ഒപ്റ്റോ മെക്കാനിക്കൽ (ഹൈബ്രിഡ്) പ്രൊജക്ഷൻ സംവിധാനമുള്ള രാജ്യത്തെ ആദ്യത്തെ പ്ലാനറ്റേറിയം കൂടിയാണിത്. മംഗലാപുരം പിലിക്കുള റീജിയണൽ സയൻസ് സെന്ററിലാണ് ഇത് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:പ്ലാനെറ്റോറിയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:Coordinates not on Wikidata
ഒവേറിയൻ ക്ലിയർ സെൽ അഡിനോഫൈബ്രോമ
അണ്ഡാശയ മുഴകൾ പോലെ ചർമ്മകോശങ്ങളുടേയും സ്റ്റ്രോമൽ കോശങ്ങളുടേയും അർബുദകരമല്ലാത്ത മുഴകൾ ആണ് അഡിനോഫൈബ്രോമ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഇതിൽ തന്നെ അണ്ഡാശയത്തിലെ സുതാര്യകോശങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നവ ഒവേറിയൻ ക്ലിയർ സെൽ അഡിനോഫൈബ്രോമ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ്: Ovarian clear cell adenofibroma. അണ്ഡാശയം, ഗർഭാശയം, എൻഡോമെട്രിയം, ശ്വാസകോശനാളികൾ, ഫലോപ്യൻ കുഴലുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇത് കണ്ടുവരുന്നു. മിക്കവാറൂം ക്ലിയർ സെൽ റ്റ്യൂമറുകൾ അർബുദകാരികൾ ആണ്. സൗമ്യമായതും വർമ്പിൽ നിൽകുന്നതുമായ ക്ലിയർ സെൽ റ്റ്യൂമറുകൾ വളരെ വിരളമാണ്. 2007 ലെ ഒരു പഠനപ്രകാരം വെറും 12 കേസുകളാണ് ഇതു വരെ രേഖപ്പെടുത്തിക്കാണുന്നത്.
ഈ മുഴകൾക്കുള്ളിൽ പലപ്പോഴും ചെറിയ ഗ്രന്ഥികൾ കാണപ്പെടാം, ഇവയുടെ ഭിത്തി കുബോയ്ഡൽ കോശങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെയോ പരന്നതായോ കാണപ്പെടാം. ഇതിനോടു കൂടി ലഘുവായരീതിയിൽ ഈയോസിൻ കറ പിടിക്കുന്നതരത്തിൽ കോശഭാഗങ്ങളും പിന്നിലായി നാരുകൾ അടങ്ങിയ സ്റ്റ്രോമയും കാണപ്പെടുന്നു. അഡീനോഫൈബ്രോമയിൽ സ്ട്രോമൽ അംശം സിസ്റ്റാഡിനോമയേക്കാൾ കൂടുതലായിരിക്കും.
രോഗസാധ്യത
ഫ്രിംബ്രിയയിൽ നടത്തുന്ന പരിശോധനകളിൽ 30% ഇവ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുന്നു,
ശബരീഷ് വർമ്മ
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രഗാനരചയിതാക്കൾ വർഗ്ഗം:എറണാകുളം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1985-ൽ ജനിച്ചവർ
സംയോജിത കൊയ്ത്തുയന്ത്രം
ലഘുചിത്രം|സംയോജിത ഹാർവെസ്റ്ററിന്റെ ഡ്രോൺ വീഡിയോ 2022 ഭക്ഷ്യ വിഭവങ്ങൾ കൊയ്തെടുക്കാനുള്ള ഒരു യന്ത്രമാണ് സംയോജിത കൊയ്തു യന്ത്രം.കൊയ്യൽ,ധാന്യം മെതിക്കൽ,ചേറൽ എന്നിവക്കെല്ലാം സാധിക്കുന്ന യന്ത്രമാണിത്. ഗോതമ്പ്,ഓട്സ്,കമ്പ് എന്ന ധാന്യം,ചോളം, സൊയാബീൻ തുടങ്ങിയ കൊയ്തെടുക്കാനും മെതിക്കാനുമെല്ലാം ഈ യന്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ലഘുചിത്രം|A Lely open-cab combine. ലഘുചിത്രം|സംയോജിത കൊയ്തു യന്ത്രങ്ങളിലൊന്ന്. ലഘുചിത്രം|ഓസ്ട്രേലിയയിലെ ഹെൻറിയിൽ പഴയ കാലത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന യന്ത്രങ്ങളിലൊന്ന്. ലഘുചിത്രം|Rostselmash Combine Torum 740
വർഗ്ഗം:കൃഷി വർഗ്ഗം:കൊയ്ത്ത് വർഗ്ഗം:നെല്ല്
എച്ച‌്.ജി. അരുൺകുമാർ
കർണാടക സ്വദേശിയായ ശിൽപ്പിയും ഫോട്ടോഗ്രാഫറുമാണ് '''എച്ച‌്.ജി. അരുൺകുമാർ'''(ജനനം. 1968, കർണാടക). പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പാശ്ചാത്യ വ്യാവസായിക ചിന്താഗതിയും ജീവിതവും തമ്മിലുള്ള സങ്കീർണ്ണ ബന്ധത്തെ അദ്ദേഹം തന്റെ സൃഷ്ടികളുലൂടെ അന്വേഷിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമുള്ള നിരവധി ഗ്രൂപ്പ് പ്രദർശനങ്ങളിലും അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ജീവിതരേഖ
കർണാടകയിലെ ഷിമോഗയിലെ പശ്ചിമഘട്ടമേഖലയിലാണ് 55-കാരനായ അരുൺകുമാർ ജനിച്ചത്. ബറോഡ് എം എസ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് സമകാലീനകല പഠിച്ചു. ഡൽഹിയിലെ ഒരു വ്യവസായ ശാലയിലും ജോലിയെടുത്തു. ഈയവസരത്തിലും അദ്ദേഹം കലാസപര്യ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പ്രകൃതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾക്കായി അദ്ദേഹം ഷിമോഗയിൽ സെൻറർ ഫോർ നോളജ് ആൻഡ് എൻവയൺമൻറ് സ്ഥാപിച്ചു. സുസ്ഥിര ജീവിതത്തിനായുള്ള വിജ്ഞാനപ്രദമായ ചർച്ചകൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനായി, സസ്റ്റെയിനബിൾ ആൾട്ടർനേറ്റീവ് ഫോർ റൂറൽ അക്കോർഡ്(സാറ) എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരു സംഘടന ദൊംബെകൊപ്പയിലും തുടങ്ങി.
പ്രദർശനങ്ങൾ
'എംബ്രേസ് ഒർ റിവേഴ്സ്' ഗൊയ്ഥെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് / മാക്സ് മുള്ളർ ഭവൻ, ചെന്നൈ (2018); ശില്പം, സ്കൾപ്ച്ചർ ബിനാലെ ആർഹസ് ഡെൻമാർക്ക് (2015); ദ ഐ ആൻഡ് ദി മൈൻഡ്: ന്യൂ ഇന്റർവെൻഷൻസ് ഇൻ കണ്ടംമ്പററി ഇന്ത്യൻ ആർട്ട്, ഫെസ്റ്റിവൽ ഓഫ് ഇന്ത്യ, ചൈന (2015), നാഷനൽ ഗാലറി ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ട് സ്പോൺസർ ചെയ്തത്, ബിയോണ്ട് ലിമിറ്റ്സ്, സാൻഡീഗോ ആർട്ട് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്, സാൻ ഡിയാഗോ (2014), ഈസ്റ്റെറ്റിക് ബൈൻഡ് സിറ്റിസൺ ആർട്ടിസ്റ്റ്: ഫോമസ് ഓഫ് അഡ്രസ്, ചേമൂൾ, മുംബൈ (2013), ക്രോസിംഗ് സ്പേസ്, കുൻസ്താലുള്ള ഫോസ്റ്റ്, ഹാന്നോവർ, ജർമ്മനി (2013); ഇന്ത്യയിൽ കലയും ആക്ടിവിസവും 1989 മുതൽ, സ്മാർട്ട് മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട്, ദി യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ചിക്കാഗോ (2013), സോൺസ് ഓഫ് കോണ്ടാക്റ്റ്, കിരൺ നാടാർ മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട്, നോയ്ഡ, ഇന്ത്യ (2013), കോസ്മോപൊളിറ്റൻ സ്ട്രേഞ്ചർ, ഓപ്പൺ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ഓപ്പൺ യൂണിവേഴ്സിറ്റി, ഹസ്സെൽറ്റ്, ബെൽജിയം (2012).
കൊച്ചി മുസിരിസ് ബിനാലെ 2018
നാഗരികതയുടെ കടന്നാക്രമണം പ്രകൃതിയിൽ ഉളവാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതമാണ് ആർട്ടിസ്റ്റ് അരുൺകുമാർ എച് ജി കൊച്ചി-മുസിരിസ് ബിനാലെയിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. നാഗരികതയുടെ ഉപേക്ഷിച്ച അവശിഷ്ടങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് അരുൺ ഈ പ്രതിഷ്ഠാപനം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഫോർട്ട്കൊച്ചി ആസ്പിൻവാൾ ഹൗസിലാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠാപനം. കോൺ-സ്ട്രക്ഷൻ 1, കോൺ-സ്ട്രക്ഷൻ 2 എന്നാണ് ഈ സൃഷ്ടികൾക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്ന പേര്. കോൺക്രീറ്റ് വനങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രതിഷ്ഠാപനങ്ങൾ. പ്രകൃതിയിലേക്ക് കോൺക്രീറ്റ് നടത്തുന്ന കടന്നുകയറ്റങ്ങൾ അദ്ദേഹം മികച്ച രീതിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആലിൻറെ കൊമ്പുകളും ഇലകളും അടങ്ങിയ മരത്തിലേക്ക് കോൺക്രീറ്റ് കയറുന്ന രീതിയിലാണ് ഇതിൻറെ നിർമ്മാണം. ഡൽഹിയിലെ മെട്രോ റെയിൽ നിർമ്മാണ് സ്ഥലത്തു നിന്നുമാണ് ആൽമരത്തിൻറെ കഷണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത്. പുനരുപയോഗിച്ച വസ്തുക്കൾ മാത്രമേ ഈ സൃഷ്ടിയിലുൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ. വ്യവസായം, നാഗരികത, എന്നിവ പ്രകൃതിയിലും മനുഷ്യരിലും ഉണ്ടാക്കുന്ന സങ്കീർണമായ ബന്ധങ്ങൾ എടുത്തുകാട്ടാനാണ് കലാകാരൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. വ്യവസായങ്ങൾ പുറന്തള്ളുന്ന ഖരമാലിന്യങ്ങൾ ശേഖരിച്ച് അതു കൊണ്ട് കലാസൃഷ്ടികൾ നടത്തുകയാണ് അരുൺ ചെയ്യുന്നത്. മാലിന്യകേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്നും വീഞ്ഞപ്പെട്ടിയുടെ പലകകളാണ് അദ്ദേഹം കൂടുതലായും തെരഞ്ഞെടുത്തത്. വികസന മാതൃകകളിലെ പൊള്ളത്തരം തുറന്നു കാട്ടാനാണ് കോൺ-സ്ട്രക്ഷൻ എന്ന പേര് നൽകിയത്.