cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
പെന്റാവാലന്റ് വാക്സിനേഷൻ
വിവിധ രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ആളുകളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് വെവ്വേറെ അഞ്ച് വാക്സിനുകൾ സംയോജിപ്പിച്ച് ഒരൊറ്റ വാക്സിനാക്കി മാറ്റിയ ഒരു കോമ്പിനേഷൻ വാക്സിൻ ആണ് പെന്റാവാലന്റ് വാക്സിൻ അല്ലെങ്കിൽ 5 ഇൻ 1 വാക്സിൻ. ഈ വാക്സിനുപയോഗിച്ചു ഒറ്റ പ്രതിരോധകുത്തിവെപ്പ് ശിശുക്കൾക്ക് നൽകി തൊണ്ടമുള്ള് (Diphtheria), വില്ലൻ ചുമ (Pertusis), കുതിരസന്നി (Tetanus), ഹെപാറ്റിറ്റിസ്-ബി (Hepatitis -B), ഹീമോഫിലസ് ഇൻഫ്ലൂവൻസ ഇനം-ബി (Hib : Hemophilus influenza type-b)  എന്നീ   അഞ്ച് മാരകരോഗങ്ങൾക്കെതിരെ സംരക്ഷണം നൽകാം. ഡിഫ്തീരിയ, ടെറ്റാനസ്, പെർട്ടുസിസ് (whole cell), ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി (ആർ ഡിഎൻഎ), ഹീമോഫിലസ് ഇൻഫ്ലുവൻസ ടൈപ്പ് ബി കോൻജുഗേറ്റ് വാക്സിനുകൾ (absorbed) അല്ലെങ്കിൽ ഡിടിപി-ഹെപ്പ്B-ഹിബ് എന്നിവ ഈ വാക്സിൻറെ പൊതുവായ പേര് ആണ്. പ്രത്യേകിച്ച് മദ്ധ്യ-താഴ്ന്ന വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ ഈ പെന്റാവാലന്റ് വാക്സിൻ മറ്റ് ശിശുക്കളുടെ കോമ്പിനേഷൻ വാക്സിനുകൾക്ക്, വലിയ അളവിൽ പകരമായി ഉപയോഗപ്പെടുന്നു. 2013-ൽ യൂനിസെഫിൻറെ കൈവശമുള്ള ഡിടിപി - അടങ്ങിയ വാക്സിനുകളുടെ 100% പെന്റാവാലന്റ് വാക്സിനുകൾ ലോകത്തിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം കുട്ടികൾക്ക് നൽകിവരുന്നു. ഈ പ്രക്രീയ പെന്റാവാലന്റ് വാക്സിനേഷൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ദേശീയ പ്രതിരോധ കുത്തിവെപ്പ് പരിപാടിയുടെ (National Immunisation Programme) ഭാഗമായി കേരളം,തമിഴ് നാട് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലാണ് ഈ പദ്ധതി ഇപ്പോൾ നടപ്പാക്കുന്നത്.
വാക്സിൻ ഉൽപാദനം
പൂനയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സിറം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഇന്ത്യ ആണ് ഇതിലേക്ക് ആവശ്യമായ വാക്സിൻ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത്.
അവലംബം
"Pentavalent vaccine from December 17 " The Hindu, CHENNAI, December 9, 2011.
Notes
വർഗ്ഗം:പ്രതിരോധകുത്തിവെപ്പുകൾ വർഗ്ഗം:വാക്‌സിനേഷൻ വർഗ്ഗം:കോമ്പിനേഷൻ വാക്സിനുകൾ
വ്ലാദിമിർ പുടിൻ
റഷ്യൻ ഫെഡറേഷനിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനും 2012 മേയ് 7 മുതൽ റഷ്യൻ പ്രസിഡണ്ടുമാണ് വ്ലാദിമിർ പുടിൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വ്ലാദിമിർ വ്ലാദിമിറോവിച്ച് പുടിൻ. ((റഷ്യൻ: Влади́мир Влади́мирович Пу́тин)(ജനനം: 1952 ഒക്ടോബർ 7)). 2000 മുതൽ 2008 വരെ റഷ്യയുടെ പ്രസിഡണ്ടായും 2008 മുതൽ 2012 വരെ റഷ്യയുടെ പ്രധാനമന്ത്രിയായും പുടിൻ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. യുനൈറ്റഡ് റഷ്യയുടെ ചെയർമാനായും, യൂനിയൻ ഓഫ് റഷ്യ ആന്റ് ബലാറസിലെ കൗൺസിൽ ഓഫ് മിനിസ്റ്റേർസിന്റെ ചെയർമാനായും പുടിൻ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ബോറിസ് യെൽറ്റ്സ്റ്റിന്റെ പെട്ടെന്നുണ്ടായ രാജിയെത്തുടർന്ന് 1999 ഡിസംബർ 31നാണ് പുടിൽ താൽക്കാലിക പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനമേറ്റെടുത്തത്. 2000-ൽ നടന്ന റഷ്യൻ പ്രസിഡണ്ട് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വിജയിച്ചതിനെ തുടർന്ന് പുടിൻ പ്രസിഡണ്ട് പദവി ഏറ്റെടുക്കുകയും, 2004-ൽ നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വീണ്ടും പ്രസിഡണ്ടായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും 2008 മേയ് 7 വരെ ഈ പദവിയിൽ ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു.
രണ്ടുതവണയിൽ അധികം പ്രസിഡന്റായി ഇരിക്കുവാൻ ഭരണഘടനാ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം കഴിയില്ല എന്നതിനാൽ അദ്ദേഹം തുടർന്ന് റഷ്യയുടെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെടുകയും 2008 മെയ് 8 മുതൽ 2012 വരെ ആ സ്ഥാനം വഹിക്കുകയും ചെയ്തു.ദിമിത്രി മെദ്വെദേവ് ആയിരുന്നു ഈ കാലയളവിൽ റഷ്യൻ പ്രസിഡണ്ട് ആയിരുന്നത്. 2012-ൽ നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വിജയിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് പുടിൻ വീണ്ടും റഷ്യയുടെ പ്രസിഡണ്ടായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയ്ക്കു് ശേഷം റഷ്യയിൽ രാഷ്ട്രീയ സ്ഥിരതയും നിയമവാഴ്ചയും കൊണ്ടുവരുന്നതിന് പുടിന് കഴിഞ്ഞു എന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
കുട്ടിക്കാലം
1952 ഒക്ടോബർ 7ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ ലെനിൻ ഗ്രാഡിൽ വ്ലാമിഡർ സ്പിരഡണോവിച്ച് മരിയ ഷെലമോവ ദമ്പതികളുടെ മകനായാണ് പുടിന്റെ ജനനം. പുടിന്റെ പിതാവ് നാവികസേനയിൽ നാവികനും മാതാവ് ഫാക്ടറി തൊഴിലാളിയും ആയിരുന്നു. സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് സ്പോർട്സിൽ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ച പുടിൻ ജൂഡോ എന്ന കായിക ഇനത്തിൽ വൈദഗ്ദ്യം നേടിയിരുന്നു. കുറ്റാന്വേഷകനാകണമെന്നായിരുന്നു അക്കാലത്തെ ആഗ്രഹം. പുടിൻ 1975 -ൽ ലെനിൻഗ്രാഡ് സ്റ്റേറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നും സാർവ്വദേശീയ നിയമത്തിൽ ബിരുദം നേടി. ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം സോവിയറ്റ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽ അംഗമാകുകയും 1991 - ൽ പാർട്ടി പിരിച്ച് വിടുന്നതുവരെ അംഗത്വം തുടരുകയും ചെയ്തു.
കെ ജി ബി കാലം
പുടിൻ 1975 ൽ ബിരുദപഠനത്തിനുശേഷം കെ.ജി.ബി യിൽ ചേർന്നു.പരിശീലനത്തിനുശേഷം ലെനിൻ ഗ്രാദിൽ വിദേശിക    ളെയും,നയതന്ത്രപ്രതിനിധികളെയും നിരീക്ഷിയ്ക്കുന്ന വിഭാഗത്തിലാണു അദ്ദേഹം ജോലിചെയ്തത്.1985 മുതൽ 1990 വരെ കിഴക്കൻ ജർമ്മനിയിലെ ഡ്രെസ്ഡനിലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചു. കിഴക്കൻ ജർമ്മനിയുടെ പതനത്തിനുശേഷം പുടിനെ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലേയ്ക്കു തിരിച്ചുവിളിയ്ക്കപ്പെട്ടു.
ആദ്യ പ്രീമിയർഷിപ്പ് (1999)
1999 ഓഗസ്റ്റ് 9-ന് റഷ്യയിലെ മൂന്ന് ഉപപ്രധാനമന്തിമാരിൽ ഒരാളായി പുടിനെ നിയമിച്ചു. അതേ ദിവസം തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ ആക്ടിങ്ങ് പ്രധാനമന്ത്രിയായി അന്നത്തെ റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് ബോറിസ് യെൽത്സിൻ നിയമിച്ചു. പുടിൻ പിൻഗ്ഗാമി ആകുന്നതാണ് തറ്റ്നെ ആഗ്രഹം എന്നു യെൽത്സിൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതേ ദിവസം തന്നെ പുടിൻ പ്രസിഡന്റ് പദവിയിലേക്കു മൽസരിക്കാമെന്നു സമ്മതിച്ചു.
ഓഗസ്റ്റ് 16-നെ പുടിനെ സ്റ്റേറ്റ് ഡ്യൂമ അദ്ദേഹത്തിനെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. 233 വോട്ടുകൾ അനുകലമായും 84 എതിർ വോട്ടുകളും ലഭിച്ചു. 17 പേർ വോട്ടെടുപ്പിൽ നിന്നു വിട്ടു നിന്നു.
ആക്ടിങ്ങ് പ്രസിഡണ്ട് (1999-2000)
1999 ഡിസംബർ 31-നെ യൽത്സിൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി പ്രസിഡണ്ട് പദവി രാജി വയ്ച്ചു. റഷ്യൻ ഭരണഘടന പ്രകാരം പുടിൻ ആക്ടിങ്ങ് പ്രസിഡണ്ടായി ചുമതലയേറ്റു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:റഷ്യയുടെ പ്രസിഡണ്ടുമാർ വർഗ്ഗം:റഷ്യയുടെ പ്രധാനമന്ത്രിമാർ വർഗ്ഗം:ലോകനേതാക്കൾ വർഗ്ഗം:1952-ൽ ജനിച്ചവർ
കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ്
മലയാളത്തിലെ പ്രമുഖ ജനപ്രിയ സാഹിത്യകാരനായിരുന്നു പുഷ്പനാഥൻ പിള്ള അഥവാ സി ജി സക്കറിയ (ജനനം: 1938, മരണം: മേയ് 2, 2018). കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ് എന്ന തൂലികാനാമത്തിലുടെയാണ് ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നത്.. അപസർപ്പകനോവലുകളിലൂടെയാണ് ഇദ്ദേഹം പ്രശസ്തനായത്. ചുവന്ന മനുഷ്യൻ എന്ന നോവലാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ കൃതി. ഇവയിൽ ഏറെയും പുസ്തകരൂപത്തിൽ പുറത്തു വന്നവയാണെങ്കിലും ചിലതെല്ലാം വാരികകളിൽ പരമ്പരയായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. യൂറോപ്യൻ പാശ്ചാത്തലമാണ് കൂടുതൽ രചനകൾക്കും നൽകിയിട്ടുള്ളത്. ഒരു സ്വകാര്യ കുറ്റാന്വേഷകനായ ഡിറ്റക്റ്റീവ് മാർക്സിനെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമാക്കിയാണ് ആ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള ഭൂരിഭാഗം കൃതികളും രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. "കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ട് സിഗാർ ലൈറ്റർ എടുത്തു ഡിറ്റക്ടീവ് മാർക്സിൻ ഒരു ഹാഫ് എ കോറോണയ്ക്ക് തീ കൊളുത്തി." എന്ന വാചകം വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യങ്ങൾ പശ്ചാത്തലമാക്കി രചിച്ച ഭൂരിഭാഗം നോവലുകളിലും  ഡിറ്റക്ടീവ് പുഷ്പരാജ് ആയിരുന്നു പ്രധാന കഥാപാത്രം.
സാധാരണക്കാരായ വായനക്കാരെ ആകർഷിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള വാചകങ്ങളാണ് കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ് നോവലുകളുടെ പ്രത്യേകത. എല്ലാത്തരം ആളുകളും വായിക്കുകയെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ നോവൽ എഴുതിയിരുന്നത് കൊണ്ട് ആർക്കും എളുപ്പം മനസ്സിലാവുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു നോവലിൻ്റെ ഘടനയും ഭാഷയും. നോവലുകൾ വായിച്ചു തുടങ്ങുന്നവർക്കും ആഴ്ചപ്പതിപ്പുകളുടെ വരിക്കാർക്കും കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ് നോവലുകൾ പ്രസിദ്ധീകരണകാലത്ത് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. എഴുത്തുകാരനൊപ്പംതന്നെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ആരാധകരുണ്ടായി എന്നതാണ് പ്രത്യേകതയുള്ള ഒരു  കാര്യം. അക്കാലത്ത് മാർക്സിനും പുഷ്പരാജും വായനക്കാരുടെ ഇഷ്ടവും ആവേശവുമായിരുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളാണ്.
ജീവിതരേഖ
കോട്ടയം തീവണ്ടിനിലയത്തിനു സമീപം കണിയാംകുളം സത്യനേശന്റെയും അദ്ധ്യാപിക റെയ്ചലിന്റെയും മകനായി ജനിച്ചു. ടി.ടി സി പഠനത്തിനുശേഷം കോട്ടയം ജില്ലയിൽ അദ്ധ്യാപകനായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതം. 1972ൽ ചരിത്രത്തിൽ ബിരുദമെടുത്തു വിരമിച്ച ശേഷം സാഹിത്യ രചന തുടർന്നുവന്നു. നിരവധി കൃതികൾ ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. മറിയാമ്മയാണ് ഭാര്യ. പരേതനായ സ്റ്റിൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ സലിം പുഷ്പനാഥ്, സീനു,ജെമി എന്നിവരാണ് മക്കൾ.
കൃതികൾ
മുന്നൂറോളം നോവലുകൾ ഇദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പല കൃതികൾക്കും റീപ്രിന്റ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ എന്നീ ഭാഷകളിലേയ്ക്ക് പല നോവലുകളും തർജ്ജമ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ്, ചുവന്ന അങ്കി എന്നീ കൃതികൾ ചലച്ചിത്രമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വിഭാഗം:മലയാളം നോവലെഴുത്തുകാർ വർഗ്ഗം:1938-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:2018-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മേയ് 2-ന് മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:കോട്ടയം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മലയാളം എഴുത്തുകാർ
റാഞ്ചി
ഇന്ത്യയിലെ സംസ്ഥാനമായ ഝാ‍ർഖണ്ഡിന്റെ തലസ്ഥാനമാണ്‌ റാഞ്ചി (ഹിന്ദി: राँची). വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുടേയും തടാകങ്ങളുടെയും നഗരം എന്നാണ്‌ ഈ നഗരത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചുവരുന്നത്. . റാഞ്ചി ജില്ലയുടെ‍ ആസ്ഥാനം കൂടിയാണിത്.
ഭൂമിശാസ്ത്രം
ഉത്തര അക്ഷാംശം 23°21′ പൂർവ്വ രേഖാംശം 85°20′ സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നും 620 മീറ്റർ ഉയരത്തിലായാണ്‌ റാഞ്ചി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ചെറിയ നാഗപ്പൂർ പീഠഭൂമിയുടെ(ഛോട്ടാ നാഗപ്പൂർ പീഠഭൂമി) തെക്കുഭാഗത്തായാണ്‌ ഈ നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
മാർച്ച് മുതൽ ജൂൺ വരെയുള്ള വേനൽക്കാലത്ത് താപനില 37 °C വരെ ഉയരാറുണ്ട് - നവംബർ മുതൽ ജനുവരി വരെ ശൈത്യകാലത്ത് താപനില 3 °C വരെ താഴുന്നു. ജൂൺ പകുതി മുതൽ ഒക്ടോബർ ആദ്യം വരെയുള്ള വർഷകാലത്ത് 1100 മില്ലീമീറ്റർ മഴ ലഭിക്കുന്ന ഇവിടത്തെ ആകെ വർഷപാതം 1530 മില്ലീമീറ്റർ ആണ്‌.
ഗതാഗതം
റാഞ്ചിയിൽക്കൂടി കടന്നുപോകുന്ന ദേശീയപാത 23, ദേശീയപാത 33, ഇവിടെനിനും തുടങ്ങുന്ന ദേശീയപാത 75 എന്നിവ ഈ നഗരത്തെ മറ്റുപ്രധാനനഗരങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഭാരതത്തിലെ മറ്റു പ്രധാന നഗരങ്ങളിലേക്ക് ഇവിടെനിന്നും റെയിൽ സർവ്വീസുകളും വിമാനസർവ്വീസുകളുമുണ്ട്.
സാറ്റ്ലർ പാളി
ഓസ്ട്രിയൻ നേത്രരോഗവിദഗ്ദ്ധനായ ഹ്യൂബർട്ട് സാറ്റ്‌ലറുടെ പേരിലുള്ള സാറ്റ്‌ലർ പാളി, കണ്ണിലെ കോറോയിഡിന്റെ ഇടത്തരം വ്യാസമുള്ള രക്തക്കുഴലുകളുടെ അഞ്ച് (അല്ലെങ്കിൽ ആറ് ) പാളികളിൽ ഒന്നാണ്. ചുവടെയുള്ള ബ്രച്സ് മെംബ്രേൻ, കോറിയോകാപ്പിലറികൾ, ഹല്ലർ പാളി, മുകളിലുള്ള സുപ്രകൊറോയിഡ എന്നിവയ്ക്കിടയിലാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
അളവെടുക്കൽ രീതികളും ക്ലിനിക്കൽ സ്വാധീനവും
പുതിയ ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് രീതികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഒപ്റ്റിക്കൽ കോഹെറൻസ് ടോമോഗ്രാഫി വ്യത്യസ്ത ലെയറുകളുടെ ധാരണ വിപുലമാക്കി.
നരസിംഹ്‌പൂർ ജില്ല
സമ്പദ്ഘടന
നരസിംഹ്പൂർ ജില്ലയുടെ സമ്പദ്ഘടനയിൽ കാർഷികമേഖലയ്ക്കാണ് പ്രാമുഖ്യം. മുഖ്യവിളകളിൽ ഗോതമ്പ്, ജോവർ, എണ്ണക്കുരുക്കൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. വനവിഭവങ്ങളും കൽക്കരി-മാർബിൾ നിക്ഷേപങ്ങളും ജില്ലയുടെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയെ നിർണായകമായി സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട്. ജില്ലാ വിസ്തൃതിയുടെ 24 ശതമാനത്തോളം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന വനങ്ങളധികവും ഉഷ്ണമേഖലാ ഇലപൊഴിയും വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്. നിരവധി തേക്കിൻ കാടുകളും ജില്ലയിലുണ്ട്.
പ്രധന ജലസ്രോതസ്സുകൾ
നർമദാനദിയും പോഷകനദികളുമാണ് നരസിംഹ്പൂരിലെ പ്രധാന ജലസ്രോതസ്സുകൾ. മഴക്കാലത്ത് കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഈ നദികളിൽ പ്രധാനനദികൾ ഒഴികെ മിക്കവയും വേനൽക്കാലത്ത് വറ്റിവരണ്ടുപോവുക പതിവാണ്.
ജനങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസവും
നരസിംഹ്പൂർ ജില്ലയിലെ ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഹിന്ദുക്കളാണ്; മുസ്ലിങ്ങൾക്കാണ് രണ്ടാം സ്ഥാനം. ഹിന്ദിയാണ് മുഖ്യവ്യവഹാര ഭാഷ. എന്നിവയാണ് ജില്ലയിലെ പ്രധാന വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:മധ്യപ്രദേശിലെ ജില്ലകൾ
ഋതുപർണ ഘോഷ്
പുറമെ നിന്നുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1963-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:2013-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഓഗസ്റ്റ് 31-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മേയ് 30-ന് മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മികച്ച സംവിധായകർക്കുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ബംഗാളി ചലച്ചിത്രസംവിധായകർ
ചിംഗിസ് ഖാൻ
മംഗോൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകനും ആദ്യത്തെ ഗ്രേറ്റ് ഖാനും (ഭരണാനാധികാരി) ചക്രവർത്തിയും ആയിരുന്നു മംഗോൾ വംശജനായ ചെങ്കിസ് ഖാൻ (മംഗോളിയായ്:чингис хаан). ആദ്യനാമം തെമുജിൻഅഥവാ തെമുചിൻ (കൊല്ലൻ എന്നർത്ഥം ) എന്നായിരുന്നു. സമീപസ്ഥങ്ങളായ പ്രദേശങ്ങളെ മാത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്രാജ്യമായിരുന്നു മംഗോൾ സാമ്രാജ്യം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്രാജ്യമായി ഇത് മാറി. സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം സാർവത്രിക ഭരണാധികാരി എന്നർത്ഥമുള്ള ചെങ്കിസ് ഖാൻ എന്ന നാമധേയം പ്രഖ്യാപിച്ചതിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ച മംഗോളിയൻ ആക്രമണങ്ങൾ യുറേഷ്യയുടെ ഭൂരിഭാഗവും കീഴടക്കി, പടിഞ്ഞാറ് പോളണ്ടിലേക്കും മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ ലെവന്റിലേക്കും എത്തി.
തെമുചിൻ എന്നായിരുന്നു ചെങ്കിസ് ഖാന്റെ ആദ്യ നാമം. തന്റെ 44-ആം വയസിലാണ് തെമൂചിൻ, ഓങ്ഖാനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കി ചെങ്കിസ് ഖാൻ എന്ന പേരിൽ മംഗോളിയൻ വംശജരുടെ നേതാവായത്. വടക്ക് കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ പല പ്രാകൃതഗോത്രങ്ങളെ ഏകീകരിച്ചുകൊണ്ട് 1206-ൽ ചെങ്കിസ് ഖാൻ എല്ലാ മംഗോളിയരുടേയും അധിപനായി (ഖാൻ). ഉടൻ തന്നെ ചൈനയടക്കം സമീപദേശങ്ങളിലെ ഇതരജനവിഭാഗങ്ങളെ കീഴടക്കാനായി ചെങ്കിസ്ഖാൻ പുറപ്പെട്ടു. ഖാൻ ആയി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷം ഏഷ്യയുടെ കിഴക്ക്, മദ്ധ്യ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് അധിനിവേശം നടത്തിക്കൊണ്ട് ആക്രമണോത്സുകമായ ഒരു വിദേശനയം പിന്തുടർന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഏഷ്യയിലെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളും മംഗോൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കീഴിലായി.
പടയോട്ടം
1218-ൽ ചെങ്കിസ് ഖാന്റെ സ്ഥാനപതിയെ മദ്ധ്യേഷ്യയിലെ ഭരണാധികാരികളായിരുന്ന സെൽജ്യൂക്കുകൾ വകവരുത്തി. മംഗോളിയരുമായി കച്ചവടം നടത്തിയതിന് 450 കച്ചവടക്കാരുടെ തലവെട്ടുകയും ചെയ്തു. 2 വർഷത്തിനുള്ളിൽ ചെങ്കിസ് ഖാൻ ബുഖാറയിലെത്തുകയും 30,000-ത്തോളം പേരെ കൊന്നൊടുക്കി തന്റെ ദൂതന്റെ കൊലക്ക് പകവീട്ടി. മദ്ധ്യേഷ്യക്ക് പുറമേ കിഴക്കൻ യൂറോപ്പ്, റഷ്യയുടെ ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും ചെങ്കിസ് ഖാൻ തന്റെ അധികാരം വ്യാപിപ്പിച്ചു. പട്ടുപാതയുടെ വാണിജ്യപ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം, അതിനെ ഒരു സുരക്ഷിതപാതയാക്കി മാറ്റുകയും ഇടത്താവളങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച് തപാൽ സൗകര്യം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
ടാംഗുടുകളെ പരാജയപ്പെടുത്തിയശേഷം 1227ൽ ജെങ്കിസ് ഖാൻ മരണമടഞ്ഞു. ജന്മദേശമായ മംഗോളിയയിൽ എവിടെയോ ഇദ്ദേഹത്തെ അടക്കം ചെയ്തു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികൾ യൂറേഷ്യയുടെ ഭൂരിഭാഗവും ആധുനിക ചൈനയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന മുഴുവൻ പ്രദേശങ്ങളും ആധുനിക റഷ്യ, തെക്കൻ ഏഷ്യ, കിഴക്കൻ യൂറോപ്പ്, മദ്ധ്യ പൗരസ്ത്യ ദേശം എന്നിവിടങ്ങളിലെ പ്രധാന പ്രദേശങ്ങളും കീഴടക്കിക്കൊണ്ട് മംഗോൾ സാമ്രാജ്യത്തെ വ്യാപിപ്പിച്ചു.
പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ജീവചരിത്രം വർഗ്ഗം:1162-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1227-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മംഗോൾ സാമ്രാജ്യം വർഗ്ഗം:മംഗോളിയൻ ചക്രവർത്തിമാർ
Çıñğız xan
അർഹത (ചലച്ചിത്രം)
1990-ൽ ഐ വി ശശി സംവിധാനം നിർവഹിച്ച് പി കെ ആർ പിള്ള നിർമ്മിച്ച് പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാള സിനിമയാണ് അർഹത. മോഹൻലാൽ, ഉർവശി, രേഖ, സുരേഷ് ഗോപി മുതലയവർ അഭിനയിച്ച മുഖ്യ വേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ച ഈ സിനിമയുടേ സംഗീത സംഗീത സംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ചത് ശ്യാം ആണ്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1990-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ
ബോസ്-ഐൻസ്റ്റൈൻ കണ്ടൻസേറ്റ്
right|thumb|250px|[[റുബീഡിയം ആറ്റങ്ങളുടെ പ്രവേഗം കാണിക്കുന്ന ഗ്രാഫ്, ബോസ്-ഐൻസ്റ്റൈൻ കണ്ടൻസേറ്റ് രൂപവത്കരണത്തിന്‌ ഇത് തെളിവാണ്‌]]
ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഒരവസ്ഥയാണ്‌ ബോസ്-ഐൻസ്റ്റൈൻ കണ്ടൻസേറ്റ് (BEC). സാന്ദ്രത കുറഞ്ഞതും കാര്യമായി പ്രതിപ്രവർത്തിക്കാത്തതുമായ ബോസോണുകളുടെ ഒരു വാതകത്തെ ബാഹ്യമായ ഒരു പൊട്ടൻഷ്യലിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട് 0 കെൽവിന്‌ വളരെയടുത്തുള്ള താപനിലയിലേക്ക് തണുപ്പിക്കുമ്പോഴാണ്‌ ഇതുണ്ടാകുന്നത്. ഈ അവസ്ഥയിൽ ബോസോണുകളിൽ ഒരു വലിയ പങ്ക് ബാഹ്യ പൊട്ടൻഷലിന്റെ ഏറ്റവും ചെറിയ ഊർജ്ജമുള്ള ക്വാണ്ടം അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറുകയും അവയുടെ വേവ് ഫങ്ഷനുകളെല്ലാം സമമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്വാണ്ടം പ്രഭാവങ്ങൾ വലിയ ദൈർഘ്യങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ വരുമ്പോൾ കാണാനാകും
ഇന്ത്യൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ സത്യേന്ദ്രനാഥ് ബോസും ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റൈനും ചേർന്ന് 1924-25ൽ ഈ അവസ്ഥ പ്രവചിച്ചിരുന്നു. ഫോട്ടോണുകളുടെ ക്വാണ്ടം സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പേപ്പർ ബോസ് ഐൻസ്റ്റൈന്‌ അയച്ചുകൊടുക്കുകയും ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലീഷിൽ നിന്ന് ജർമ്മനിലേക്ക് ഇതിനെ വിവർത്തനം ചെയ്ത് Zeitschrift für Physik എന്ന ജർണലിൽ ബോസിനു വേണ്ടി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഫോട്ടോണുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോസിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തെ ദ്രവ്യകണികകളെ ഉൾക്കൊള്ളിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഐൻസ്റ്റൈൻ വികസിപ്പിച്ചു.
എഴുപതു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം 1995-ൽ എറിക് കോർണെൽ, കാൾ വീമാൻ എന്നിവർ ചേർന്ന് കൊളൊറാഡോ സർവ്വകലാശാലയിലെ NIST-JILA ലാബിൽ വച്ച് റുബീഡിയം ആറ്റങ്ങളെ 170 നാനോകെൽവിൻ താപനില വരെ തണുപ്പിച്ച് ആദ്യമായി ബോസ്-ഐൻസ്റ്റൈൻ കണ്ടൻസേറ്റ് സൃഷ്ടിച്ചു (1.7 K). കോർണെലും വീമാനും എം.ഐ.ടി. യിലെ വുൾഫ്ഗാങ് കെറ്റർലിയുമായി 2001-ലെ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം പങ്കിട്ടു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ക്വാണ്ടം ഭൗതികം വർഗ്ഗം:ദ്രവ്യത്തിന്റെ അവസ്ഥകൾ
മഷി
thumb|right|150px|ഒരു മഷിപ്പേനയുണ്ടാക്കിയ വരയുടെ വലുതാക്കിയ രൂപം പ്രതലത്തിലെ ചിത്രത്തിനോ, രൂപത്തിനോ, അക്ഷരങ്ങൾക്കോ നിറം നൽകുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ദ്രാവകാവസ്ഥയിലുള്ള വ്യത്യസ്തമായ ചായങ്ങളാണ് മഷി. എഴുതുന്നതിനും വരയ്ക്കുന്നതിനും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്ന തൂലികകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതും മഷിയാണ്. ഉണങ്ങിക്കഴിയുമ്പോഴാണ് ഇവയുടെ യഥാർത്ഥ നിറം പ്രകടമാകുന്നത്. വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങുന്ന മഷികളാണ് തൂലികകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ചരിത്രം
200px|right|thumb|മഷികൊണ്ടുള്ള കുടക്കീഴിലെ [[ഗണപതി ചിത്രം(19 -ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യഭാഗം). ]] ഭാരതത്തിൽ 4 -ആം നൂറ്റാണ്ട്(ക്രി.മു) മുതലെങ്കിലും ഉപയോദിച്ചുവരുന്നതാണ് മഷി, പല വസ്തുക്കളുടെ ഒരു പ്രത്യേക മിശ്രിതമാണ് ഇത്.
അവലംബം
-
വർഗ്ഗം:സാങ്കേതികം വർഗ്ഗം:എഴുത്ത്
മാത്യു മറ്റം
മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പ്രമുഖനായ ഒരു ജനപ്രിയസാഹിത്യകാരനായിരുന്നു മാത്യു മറ്റം. 270-ലേറെ നോവലുകൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
ജീവിതരേഖ
കോട്ടയം ജില്ലയിലെ എരുമേലി പമ്പാവാലി സ്വദേശിയായ മാത്യു ഹൈസ്കൂൾ പഠന കാലയളവിൽ കഥകളെഴുതി പുസ്തകമാക്കിയിരുന്നു. പിന്നീട് നോവൽ സാഹിത്യത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ മാത്യു മനോരമയും മംഗളവും അടക്കം ഒരേസമയം 13 വാരികകളിൽ വരെ നോവലുകളെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. കുടിയേറ്റ കർഷകരുടെയും പാർശ്വവൽകൃത ജനതയുടെയും പ്രശ്നങ്ങൾ ലളിതമായ ഭാഷയിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ മാത്യു മറ്റം ആരാധകരേറെയുള്ള നോവലിസ്റ്റായി മാറി.
മംഗളം വാരികയിൽ 1970കളുടെ അവസാനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കൊലപാതകം ഇതിവൃത്തമായ ‘കരിമ്പ്’ എന്ന നോവലിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനാകുന്നത്. ഹൗവ ബീച്ച്, ലക്ഷംവീട്, മേയ്ദിനം, അഞ്ചുസുന്ദരികൾ, ആലിപ്പഴം, ദൈവം ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല, പ്രഫസറുടെ മകൾ, തുടങ്ങിയവയാണ് മറ്റ് പ്രധാന രചനകൾ. കരിമ്പ്, മേയ്ദിനം എന്നീ നോവലുകൾ സിനിമയായി. ആലിപ്പഴം സീരിയലായി. 2016 മെയ് 29-ന് 65-ആം വയസ്സിൽ ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് അന്തരിച്ചു.
കുടുംബം
ഭാര്യ: സാറാമ്മ. മക്കൾ: കിഷോർ, എമിലി
അവലംബം
വർഗ്ഗം:മലയാളം നോവലെഴുത്തുകാർ വർഗ്ഗം:1950-ൽ ജനിച്ചവർ
ചംബ
ഇന്ത്യയിലെ ഹിമാചൽ പ്രദേശ് സംസ്ഥാനത്തെ ചംബ ജില്ലയിൽ പെടുന്ന ഒരു പട്ടണവും മുനിസിപ്പൽ കൌൺസിലുമാണ് ചംബ. (ഇംഗ്ലീഷ്:Chamba). ഹിമാലയൻ നദിയാ‍യ സിന്ധൂനദിയുടെ ഉപനദിയായ രാവിയുടെ തീരങ്ങളിലാണ് ചംബ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
പ്രമുഖ ഹിന്ദു പുണ്യസ്ഥലമാ‍യ മണിമഹേഷ് കൈലാഷ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ബർ‌മോർ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് എത്താവുന്നതാണ്.
ചരിത്രം
thumb|200px|1865 ലെ ചംബ താഴ്വര AD 920 ലാണ് ചംബ രൂപപ്പെട്ടത് എന്ന് കരുതുന്നു. അന്നത്തെ രാജാവായിരുന്ന രാ‍ജാ സാഹിൽ വർമ തന്റെ മകളായ ചംബാവതിയുടെ പേരിനെ അന്വർഥമാക്കിക്കൊണ്ട് നൽകിയ പേരാണ് ചംബ എന്ന കരുതുന്നു.
ഭൂമിശാസ്ത്രം
ചംബ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് 32.57°N, 76.13°W അക്ഷാംശരേഖാംശത്തിലാണ്. ഇത് സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നും 996 metres ഉയരത്തിലാണ്.
സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ
2001-ലെ സെൻ‌സസ്സ് പ്രകാരം ഇവിടുത്തെ ജനസംഖ്യ 20,312 ആണ്. ഇതിൽ 52% പുരുഷന്മാരും 48% സ്ത്രീകളുമാണ്. ശരാശരി സാക്ഷരത നിരക്ക് 81% ആണ്.
ചംബ ജില്ല
thumb|200px|right|ചംബയിലെ ലക്ഷ്മിനാരായണ അമ്പലം
ചംബ പട്ടണം ഉൾപ്പെടുന്ന ജില്ലയാണ് ചംബ ജില്ല. ഇത് ഹിമാചൽ പ്രദേശ് വടക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ആയി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. പ്രമുഖ മലമ്പ്രദേശങ്ങളായ ഡാൽ‌ഹൌസീ, ഖജ്ജർ എന്നിവ ഈ ജില്ലയിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
thumb|200px|ചംബ ജില്ലയെ കാണിക്കുന്ന [[1903 ലെ പഞ്ചാബിന്റെ മാപ്പ് ]]
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഹിമാചൽ പ്രദേശിലെ വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങൾ
സുധാകർ മംഗളോദയം
മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റായിരുന്നു സുധാകർ മംഗളോദയം. ശരിയായ പേര് സുധാകരൻ പി. നായർ. 2020 ജൂലൈ 17-ന് 64-ാം വയസ്സിൽ പ്രായാധിക്യത്തെത്തുടർന്നുള്ള അസുഖത്തേത്തുടർന്ന് ഇദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. ഭാര്യ: പരേതയായ ഉഷ. മകൾ: ശ്രീവിദ്യ.
പ്രത്യേകതകൾ
തൃശൂരിൽ ബിരുദവിദ്യാഭ്യാസ ശേഷം നാടക രംഗത്തേക്ക് കടന്ന അദ്ദേഹം തുടർന്ന് നടനായി. നാടകരചനയിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം സാഹിത്യ രംഗത്ത് ചുവടുവയ്ക്കുന്നത്. സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ വിഹ്വലതകളേയും സ്വപ്‌നങ്ങളേയും കടും‌വർ‌ണങ്ങളിൽ‌ പരത്തിപ്പറഞ്ഞ്‌ ഹൃദയസ്പർ‌ശിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന മുട്ടത്തുവർക്കിയുടെ നോവൽ രചനാരീതി പിന്തുടർന്ന് മലയാളവായനക്കാരിൽ‌ ചിര:പ്രതിഷ്‌ഠ നേടിയ വ്യക്തിയാണ് സുധാകർ‌ മംഗളോദയം. പൈങ്കിളിസാഹിത്യമെന്ന് അധിക്ഷേപിച്ചുപോന്നിരുന്നുവെങ്കിൽക്കൂടി മലയാളത്തിൽ‌ ആൺ‌പെൺ ഭേദമില്ലാതെ പരക്കെ വായനക്കാരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണിത്. മംഗളം, മലയാളമനോരമ ആഴ്‌ചപ്പതിപ്പുകളിലൂടെ  സുധാകർ മംഗളോദയത്തിന്റെ നോവലുകൾ‌ ഖണ്ഡശയായി പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്. പുസ്തകരൂപത്തിൽ‌ പുറത്തുവന്നവയും നിരവധിയാണ്.
ആദ്യകാലം
സുധാകർ പി. നായർ എന്ന പേരിൽ കോട്ടയം ജില്ലയിലെ വൈക്കത്തിനു സമീപമുള്ള വെള്ളൂരിൽ ജനിച്ച സുധാകർ മംഗളോദയം പ്രതിവാര മാസികകളിൽ പ്രസിദ്ധികരിക്കപ്പെട്ട നോവലുകളിലൂടെയാണ് ജനമനസുകൾ കീഴടക്കിയത്. 1980 കളിലും 1990 കളിലും കോട്ടയം കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രസിദ്ധീകിരിച്ചിരുന്ന പ്രതിവാര മാസികകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോവലുകൾ ഖണ്ഡശ്ശയായി അച്ചടിച്ചുവന്നിരുന്നു. ഏതാനും റേഡിയോ നാടകങ്ങളും രചിച്ചിട്ടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല രചനകൾ ടെലിവിഷൻ പരമ്പരകളുടെ പ്രേക്ഷകരെയും ആകർഷിച്ചിരുന്നു. പിറവം റോഡ് റെയിൽ‌വേ സ്റ്റേഷനും വെള്ളൂരിലെ ഹിന്ദുസ്ഥാൻ ന്യൂസ്‌പ്രിന്റ് ഫാക്ടറിയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല നോവലുകളുടേയും പശ്ചാത്തലമായിരുന്നു. പി. പത്മരാജന്റെ സംവിധാനത്തിൽ മമ്മൂട്ടി, മോഹൻലാൽ, റഹ്മാൻ എന്നിവർ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ച കരിയിലക്കാറ്റുപോലെ എന്ന സിനിമയുടെ കഥ എഴുതിയ സുധാകർ മംഗളോദയം നന്ദിനി ഓപ്പോൾ എന്ന സിനിമയ്ക്ക് സംഭാഷണവും മധു സംവിധാനം ചെയ്ത ‘ഞാൻ ഏകനാണ്’ എന്ന സിനിമയുടെ തിരക്കഥയും എഴുതിയിരുന്നു.
അവലംബം
വിഭാഗം:മലയാളം നോവലെഴുത്തുകാർ വർഗ്ഗം:2020-ൽ മരിച്ചവർ
നാൽഗോണ്ട ജില്ല
ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ തെലങ്കാനയിലെ ഒരു ജില്ലയാണ് നാൽഗോണ്ട. തെലുഗു ഭാഷയിലുള്ള നല്ല(കറുത്ത), കൊണ്ട(കുന്നുകൾ) എന്നീ വാക്കുകളിൽനിന്നാണ് നൽഗോണ്ട എന്ന പേരിന്റെ ഉദ്ഭവം. ഹൈദരാബാദിന് 88 കി.മീ. തെ. കിഴക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ജില്ലയുടെ വിസ്തീർണം: 14,240 ച.കി.മീ.; ജനസംഖ്യ: 32,47,982 (2001); അതിരുകൾ: വടക്ക് മേദക്, വാറങ്ഗൽ ജില്ലകൾ, തെക്ക് ഗുണ്ടൂർ, മെഹ്ബൂബ് നഗർ ജില്ലകൾ, കിഴക്ക് ഖമ്മം, കൃഷ്ണ ജില്ലകൾ, പടിഞ്ഞാറ് രങ്ഗറെഡി, മെഹ്ബൂബ് നഗർ ജില്ലകൾ.
പടിഞ്ഞാറു നിന്നും വ. പടിഞ്ഞാറുനിന്നും തെ. കിഴക്കോട്ടു ചരിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന ഭൂപ്രകൃതിയാണ് ജില്ലയുടേത്. ധാരാളം കുന്നിൻ നിരകളും ഒറ്റപ്പെട്ട ചെറുകുന്നുകളും ജില്ലയിലുടനീളം കാണാം. കൃഷ്ണയാണ് പ്രധാന നദി. ജില്ലയിലെ മുഖ്യ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം കൃഷിയാണ്; നെല്ല് മുഖ്യവിളയും. ചോളം, നിലക്കടല, ആവണക്ക് തുടങ്ങിയവയും ഇവിടെ വിപുലമായി കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. നാഗാർജുന സാഗർ, മൂസി, ഡിണ്ടി ജലസേചന പദ്ധതികളാണ് കൃഷിക്കാവശ്യമായ ജലം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്. കന്നുകാലി വളർത്തലും, ക്ഷീര വ്യവസായവുമാണ് തദ്ദേശീയരുടെ മറ്റു ഉപജീവനമാർഗങ്ങൾ. കയോലിൻ കളിമണ്ണാണ് ജില്ലയിലെ ഏക പ്രധാന ധാതു. സിമെന്റ്, ഇഷ്ടിക എന്നിവയുടെ നിർമ്മാണം ജില്ലയിലെ മുഖ്യവ്യവസായമായി വികസിച്ചിരിക്കുന്നു.
തെലുഗു, ഉറുദു എന്നിവയാണ് ഈ ജില്ലയിൽ വ്യാപകമായുപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഷകൾ. ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഹിന്ദു, മുസ്ലിം, ക്രിസ്ത്യൻ മതവിഭാഗങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരാകുന്നു. ശ്രീ. വെങ്കടേശ്വര കോളജ്, ശ്രീ. അരബിന്ദോ കോളജ്, നാൽഗോണ്ട കോളജ്, നാഗാർജുന ഗവൺമെന്റ് കോളജ് തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഈ ജില്ലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്.
നാൽഗോണ്ട ജില്ലയുടെ ഗതാഗത മേഖലയിൽ റോഡുകൾക്കാണ് മുൻഗണന. ഹൈദരബാദ്-കാസിപേട്ട് റെയിൽപ്പാത ഈ ജില്ലയിലൂടെ കടന്നുപേകുന്നു. അലെയ്ർ, ഭോങ്ഗിർ, കോലാൻപാക്, ഗുണ്ട്ലപള്ളി, മാട്ടപ്പള്ളി, മോത്കൂർ, വിജയപുരി, വടാപള്ളി തുടങ്ങിയവ ജില്ലയിലെ വിനോദ സഞ്ചാര പ്രധാന്യമുള്ള പ്രദേശങ്ങളാകുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:തെലങ്കാനയിലെ ജില്ലകൾ Nalgonda नल्गोंडा जिला নলগনদা Nalgonda Nalgonda नल्गोन्डा Nalgonda Nalgonda நல்கொண்டா నల్గొండ Nalgonda
ഗൌഡീയ മഠം
ലഘുചിത്രം| ഗ ud ഡിയ മഠത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ ഭക്തിസിദ്ധാന്ത സരസ്വതി. ഗൌഡീയ മഠം ഒരു ആണ് ഗൌഡീയ വൈഷ്ണവ മഠം ആകുന്നു. 1920 സെപ്റ്റംബർ 6 ന് രൂപം കൊണ്ടു.,  ഭക്തിസിദ്ധാന്ത സരസ്വതി  7 മാർച്ച് 1918, ന്സന്യാസം, എടുത്തു  30 മാസത്തിനുശേഷം  മഠം സ്ഥാപിച്ചു.. അദ്ദേഹം സന്യാസം എടുത്ത അതേ ദിവസം പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ മായപുരയിൽ ശ്രീ ചൈതന്യ മഠം സ്ഥാപിച്ചു. , പിന്നീട് എല്ലാ ഗൌഡീയ മഠ ശാഖകളുടെയും മാതൃമഠമായി അത് അറിയപ്പെട്ടു. . മധ്യകാല വൈഷ്ണവ വിശുദ്ധ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിന്റെ തത്ത്വചിന്തയായ ഗൌഡീയ വൈഷ്ണവിസം പ്രസംഗത്തിലൂടെയും പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലൂടെയും പ്രചരിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
ചൈതന്യ ന്റെ തുടക്കം മുതൽ ഭക്തിപ്രസ്ഥാനവും ഉൾപ്പെടെ പശ്ചിമബംഗാളിലെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ, ഭക്തരുടെ, ഹരിദസ താക്കൂർ മറ്റുള്ളവരും, എന്ന് മുസ്ലിം അല്ലെങ്കിൽ ഹിന്ദു ജനന, പങ്കെടുത്ത ചെയ്തു. പരമ്പരാഗത ഈ തുറവിൻറെയും ജാതി വ്യവസ്ഥയോടുള്ള അനാദരവാണ് " പലവിധത്തിലുള്ള ഭക്തിവിനൊദ ഥാകുറിന്റെ ,വിശാലമായ ചിന്താഗതിയുള്ള ദർശനം" നിന്ന് ഊർജ്ജം ഉൾക്കൊണ്ടതാണ്,. മധ്യ് പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മസ്ജിസ്ട്രേറ്റും ഭക്തിപ്രസ്ഥാനവും വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്നു ഥാക്കുർ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ  മകനും പിൻഗാമിയായി ഭക്തിസിദ്ധാന്ത സരസ്വതി ഥകുര ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെഗൌഡീയ  മഠത്തിൽ.സ്ഥാപനവത്കരിച്ചു
ഗൌഡീയ മഠം 64 ശാഖകൾ സ്ഥാപിച്ചു. മിക്കതും ഇന്ത്യയിലായിരുന്നു, എന്നാൽ ബർമ്മ, ഇംഗ്ലണ്ട്, ജർമ്മനി എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രസംഗകേന്ദ്രങ്ങൾ ഒരു കാലം നിലനിർത്തിയിരുന്നു. ആദ്യത്തെ യൂറോപ്യൻ പ്രസംഗകേന്ദ്രം 1933 ൽ ലണ്ടനിൽ (ലണ്ടൻ ഗ്ലൗസ്റ്റർ ഹ, സ്, കോൺ‌വാൾ ഗാർഡൻ, ഡബ്ല്യു 7 സൗത്ത് കെൻസിംഗ്ടൺ) ഗൌഡീയ മിഷൻ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ലണ്ടൻ എന്ന പേരിൽ സ്ഥാപിതമായി. ഇംഗ്ലീഷ് സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന ലോർഡ് സെറ്റ്‌ലാൻഡ് ഈ സൊസൈറ്റിയുടെ പ്രസിഡന്റായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ യൂറോപ്യൻ പ്രസംഗകേന്ദ്രം സ്വാമി ബി എച്ച് ബോൺ മഹാരാജ് ബെർലിനിൽ തുറന്നു (W30 ഐസനാച്ചെസ്ട്ര. 29).
ശ്രീല ഭക്തിസിദ്ധാന്ത സരസ്വതിയുടെ മരണശേഷം (1 ജനുവരി 1937), ഒരു തർക്കം ആരംഭിക്കുകയും യഥാർത്ഥ ഗൌഡീയ മഠം ദൗത്യം രണ്ട് ഭരണസംഘടനകളായി വിഭജിക്കുകയും അവ സ്വന്തമായി പ്രസംഗം തുടരുകയും ചെയ്തു. ഒരു സെറ്റിൽമെന്റിൽ അവർ 64 ഗ ud ഡിയ മഠ കേന്ദ്രങ്ങളെ രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായി വിഭജിച്ചു. ശ്രീല ഭക്തി വിലാസ തീർത്ഥ മഹാരാജിന്റെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു ശ്രീ ചൈതന്യ മഠം ബ്രാഞ്ച്. ഗൌഡീയ മിഷന്റെ നേതൃത്വം വഹിച്ചത് അനന്ത വാസുദേവ് പ്രഭു ആയിരുന്നു, ഹ്രസ്വകാലത്തേക്ക് സന്യാസ സ്വീകരിച്ച ശേഷം ശ്രീല ഭക്തി പ്രസാദ് പുരി മഹാരാജ് എന്നറിയപ്പെട്ടു.
ഭക്തിസിദ്ധാന്ത സരസ്വതിയുടെ ശിഷ്യന്മാരിൽ പലരും പുതുതായി സൃഷ്ടിച്ച ഈ രണ്ട് ഭിന്നസംഖ്യകളുടെ ആത്മാവിനോട് യോജിക്കുന്നില്ല, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം ഉത്സാഹത്തോടെ തങ്ങളുടെ ഗുരുവിന്റെ ദൗത്യം വിപുലീകരിക്കാൻ പ്രചോദിതരായി, സ്വന്തം ദൗത്യങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. ഈ സ്വയംഭരണ ദൗത്യങ്ങളിൽ പലതും ഇപ്പോഴും ഗൗഡിയ മഠം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റ് ചില പുതിയ ദൗത്യങ്ങൾ ഇവയാണ്:
ചിലത് വളരെ വലിയ ദൗത്യങ്ങളാണ്, ചിലത് വ്യക്തിഗത വൈഷ്ണവർ ആരംഭിച്ച ചെറിയ ശാഖകളാണ്. ഗ ud ഡിയ മഠത്തിലെ വൃക്ഷത്തിന്റെ സ്വയംഭരണ ശാഖകളാണ് അവ പൊതുവായി കാണുന്നത്. മിക്കവാറും എല്ലാവരും പുസ്തകങ്ങളും ആനുകാലികങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് ഒന്നോ അതിലധികമോ ക്ഷേത്രങ്ങൾ തുറന്നു.
റഫറൻസുകളും കുറിപ്പുകളും
വർഗ്ഗം:1920-ൽ ഇന്ത്യയിൽ ആരംഭിച്ച സ്ഥാപനങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു സംഘടനകൾ വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ സംഘടനകൾ
ഗുലാം മുസ്തഫാ ഖാൻ
ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതജ്ഞനും ചലച്ചിത്ര പിന്നണി ഗായകനുമാണ് ഗുലാം മുസ്തഫാ ഖാൻ. (3 മാർച്ച് 1931 – 17 ജനുവരി 2021) ഹിന്ദി ചലച്ചിത്ര ലോകത്ത് ഗായകനായും സംഗീത സംവിധായകനായും പ്രവർത്തിച്ചു. മൃണാൾസെന്നിന്റെ ഭുവൻഷോമിലും നിരവധി മറാത്തി, ഗുജറാത്തി സിനമകൾക്കു വേണ്ടിയും പാടി. സേനിയ പരമ്പരയിലെ റാം പൂർ സഹസ്‍വാൻ ഖരാനശൈലിയിലാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനം. ഉസ്താദ് വാരിസ് ഹുസൈൻ ഖാന്റെ മകനും ഉസ്താദ് ഇനായത് ഹുസൈൻ ഖാന്റെ പൗത്രനുമാണ്. ഹിന്ദി ചലച്ചിത്ര സംഗീത ലോകത്തെ നിരവധി പ്രതിഭകളുടെ പരിശീലകനാണ്. 1991 ൽ പത്മശ്രീയും 2006 ൽ പത്മഭൂഷണും ലഭിച്ചു. 2018 ൽ പത്മവിഭൂഷൺ ലഭിച്ചു. 2003 ൽ കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.
ജീവിതരേഖ
യുപിയിലെ ബദായൂനിൽ വിഖ്യാത സംഗീതജ്ഞൻ ഉസ്താദ് മുറേദ് ബക്ഷിന്റെ പേരക്കിടാവായി ജനിച്ചു. പിതാവ് ഉസ്താദ് വാരിസ് ഹുസൈൻ ഖാനിൽനിന്നു ചെറിയ പ്രായത്തിലേ സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു.1957 -ൽ മറാഠി ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് പിന്നണി ഗാനരംഗത്തെത്തിയത്. പിന്നീട് ഗുജറാത്തി ചിത്രങ്ങളിലും പാടി. മൃണാൾ സെന്നിന്റെ 'ഭുവൻഷോം' ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചിത്രങ്ങളിലെയും സരിഗമയുടെ ആൽബങ്ങളിലെയും ആലാപനത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധ നേടി. ഇതിനിടെ ബൈജു ബാവ്ര യെന്ന ഗായകന്റെ വേഷത്തിൽ ജർമൻ ഡോക്യുമെന്ററിയിൽ അഭിനയിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഫിലിംസ്‌ ഡിവിഷൻ നിർമിച്ച എഴുപതിലേറെ ഡോക്യുമെന്ററികൾക്കു ശബ്ദം പകർന്ന് ദേശീയ രാജ്യാന്തര പുരസ്‌കാരങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നൂർ ജഹാൻ, ഉമ്രാവ് ജാൻ, ബദ്‌നാം ബസ്തി എന്നിവയാണ് ശ്രദ്ധേയമായ ചിത്രങ്ങൾ. വലിയ ശിഷ്യസമ്പത്തിന് ഉടമയായിരുന്നു ഗുലാം മുസ്തഫ ഖാൻ. മന്നാഡേ, ആശ ഭോസ്ലേ, ഗീത ദത്ത്, എ.ആർ. റഹ്‌മാൻ, സോനു നിഗം, ഹരിഹരൻ, റാഷിദ് ഖാൻ തുടങ്ങി ഒട്ടേറെ പ്രമുഖരുടെ ഗുരുവായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ഭാര്യ: അമീന ബീഗം. മുർതാസ മുസ്തഫ, ഖാദർ മുസ്തഫ, രബാനി മുസ്തഫ, ഹസ്സൻ മുസ്തഫ എന്നിവരാണ് മക്കൾ.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:പത്മവിഭൂഷൺ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതജ്ഞർ വർഗ്ഗം:ഹിന്ദി ചലച്ചിത്ര പിന്നണിഗായകർ വർഗ്ഗം:മറാത്തി ചലച്ചിത്രപിന്നണിഗായകർ വർഗ്ഗം:പത്മഭൂഷൺ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:കേന്ദ്ര സംഗീതനാടക അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1931-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:2021-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജനുവരി 17-ന് മരിച്ചവർ
നാഷണൽ മ്യൂസിയം ഓഫ് നേപ്പാൾ
നേപ്പാളിന്റെ തലസ്ഥാനമായ കാഠ്മണ്ഡുവിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മ്യൂസിയമാണ് നാഷണൽ മ്യൂസിയം ഓഫ് നേപ്പാൾ (നേപ്പാളി : राष्ट्रिय संग्रहालय, छाउनी ). രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ മ്യൂസിയമായ ഇതിന് ഏതാണ്ട് നൂറുവർഷത്തെ പഴക്കമുണ്ട്. 18 - 19 നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ നേപ്പാൾ ചരിത്രവും പോരാട്ടങ്ങളും വിശദമാക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ, ശിൽപങ്ങൾ, ആയുധങ്ങൾ, നാണയങ്ങൾ എന്നിവയുടെ വിപുലമായ ശേഖരം ഇവിടെ പ്രദർശനത്തിനായി വച്ചിരിക്കുന്നു. ബുദ്ധ ആർട്ട് ഗ്യാലറി, ചരിത്ര മ്യൂസിയം, പ്രകൃതി സംബന്ധമായ മ്യൂസിയം, ജുദ്ധ ജയാതീയ കലാശാല എന്നിങ്ങനെ നിരവധി മ്യൂസിയങ്ങളും ഇവിടെയുണ്ട്. നേപ്പാൾ സർക്കാരിനു കീഴിൽ ടൂറിസം, സാംസ്കാരികം, വ്യോമയാനം എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മന്ത്രാലയമാണ് മ്യൂസിയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. നേപ്പാൾ ചരിത്രവും നേപ്പാളി ജനതയുടെ ജീവിതരീതികളും മനസ്സിലാക്കുവാനായി ധാരാളം പുരാവസ്തു ഗവേഷകരും വിനോദസഞ്ചാരികളും ഇവിടെയെത്തുന്നു.
ചരിത്രം
1928-ലാണ് നേപ്പാൾ നാഷണൽ മ്യൂസിയം സ്ഥാപിതമായത്. നേപ്പാൾ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ഭീംസെൻ ഥാപ്പ പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമ്മിച്ച കെട്ടിടത്തെയാണ് ആദ്യം മ്യൂസിയമാക്കി മാറ്റിയത്. ആദ്യകാലത്ത് ആയുധശേഖരം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന മ്യൂസിയത്തിൽ പിന്നീട് വെങ്കല പ്രതിമകൾ, ചിത്രങ്ങൾ, ഫ്രഞ്ച് ഭരണാധികാരി നെപ്പോളിയൻ സമ്മാനിച്ച വാൾ എന്നിവ കൂടി ചേർത്തു. 1939-ൽ നേപ്പാൾ പ്രധാനമന്ത്രി ജുദ്ധ ഷംഷെർ ജുംഗ് ബഹാദൂർ റാണയാണ് മ്യൂസിയം പൊതുജനങ്ങൾക്കായി തുറന്നുകൊടുത്തത്.കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ നേപ്പാളി ജനതയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രവേശനം അനുവദിച്ച അദ്ദേഹം സ്വന്തം പേരിൽ ഒരു ആർട്ട് മ്യൂസിയം കൂടി നിർമ്മിച്ചു. 1943-ലാണ് ആർട്ട് ഗ്യാലറിയുടെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചത്.
'ആയുധശേഖരം' എന്നർത്ഥമുള്ള 'ചൗനി സിൽക്കാന' എന്ന പേരിലാണ് ആദ്യകാലത്ത് മ്യൂസിയം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. 1967-ൽ മഹേന്ദ്ര രാജാവിന്റെ കാലത്ത് മ്യൂസിയത്തിന്റെ പേര് 'രാഷ്ട്രീയ സംഗ്രഹാലയം' എന്നാക്കി. ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇതിനെ നാഷണൽ മ്യൂസിയം എന്നുപറയുന്നു.
സ്ഥാനം
നേപ്പാളിന്റെ തലസ്ഥാനമായ കാഠ്മണ്ഡുവിലുള്ള സ്വയംഭൂനാഥ സ്തൂപത്തിനു സമീപമാണ് മ്യൂസിയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. വിഷ്ണുനദിയുടെ തീരത്ത് കുന്നുകൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശത്താണ് മ്യൂസിയം നിലനിൽക്കുന്നത്. മ്യൂസിയത്തിന്റെ ഇടതുവശത്തുള്ള ആർട്ട് ഗ്യാലറിയിൽ പ്രതിമകളും ചിത്രങ്ങളുമുണ്ട്. ബുദ്ധ ആർട്ട് ഗ്യാലറിയിൽ ബുദ്ധമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വസ്തുക്കൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. വലതുവശത്തായി നാച്ചുറൽ ഹിസ്റ്ററി മ്യൂസിയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ആർട്ട് ഗ്യാലറി
ശിലയിലും തടിയിലും ലോഹങ്ങളിലും നിർമ്മിച്ച വസ്തുക്കളാണ് ആർട്ട് ഗ്യാലറിയിൽ പ്രദർശനത്തിനായി വച്ചിരിക്കുന്നത്. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ലിച്ചാവി രാജവംശത്തിലെ ജയവർമ്മ രാജാവിന്റെ പ്രതിമയാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ആകർഷണം. ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബുദ്ധ പ്രതിമ, പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗരുഡാസന വിഷ്ണു പ്രതിമ, 12-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ വീണാധാരിണി സരസ്വതി പ്രതിമ, 14-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ സൂര്യ പ്രതിമ എന്നിവയും ഇവിടെ കാണാൻ കഴിയും. 15-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ തടി കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ദേവിയുടെ പ്രതിമയും ഇവിടെയുണ്ട്. പ്രതിമകൾ കൂടാതെ ധാരാളം ചിത്രങ്ങളും ആർട്ട് ഗ്യാലറിയിൽ പ്രദർശനത്തിനായി വച്ചിട്ടുണ്ട്. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങളാണ് ഇവയിൽ പ്രധാനം.
ബുദ്ധ ആർട്ട് ഗ്യാലറി
ബുദ്ധമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങളും ശിൽപങ്ങളും മറ്റു വസ്തുക്കളുമാണ് ബുദ്ധ ആർട്ട് ഗ്യാലറിയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യന്ത്ര, ബുദ്ധിയുടെ ദേവതയായ മഞ്ജുശ്രീ, ദീപാങ്കുര ബുദ്ധൻ എന്നിവയുടെ ആവിഷ്കാരവും ഇവിടെയുണ്ട്.
ചരിത്ര മ്യൂസിയം
നേപ്പാളിലെ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ഭീംസെൻ ഥാപ്പ 18-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമ്മിച്ചതാണ് ചരിത്രമ്യൂസിയം. നേപ്പാൾ ചരിത്രത്തിലെ പല യുദ്ധങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആയുധങ്ങളുടെ വിപുലമായ ഒരു ശേഖരം ഇവിടെയുണ്ട്. 1792-ലെ നേപ്പാൾ - ടിബറ്റൻ യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തുകലിൽ എഴുതിയ രേഖകൾ, തോക്കുകൾ, കുന്തങ്ങൾ, ഗഹേന്ദ്ര ഷംഷെർ ജുംഗ് ബഹാദൂർ റാണ കണ്ടുപിടിച്ചതായി കരുതുന്ന തോക്ക് എന്നിവ ഇവിടുത്തെ അമൂല്യ വസ്തുക്കളാണ്. ഫ്രഞ്ച് ചക്രവർത്തി നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ട് സമ്മാനിച്ച വാൾ ആണ് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ആകർഷണം. നേപ്പാൾ ഭരിച്ച രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രധാനമന്ത്രിമാരുടെയും ധാരാളം ചിത്രങ്ങൾ ചരിത്രമ്യൂസിയത്തിലുണ്ട്. അഞ്ചു മുതൽ ഏഴുവരെ നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ ലിച്ചാവി രാജാക്കന്മാരുടെ കാലം മുതൽ ആധുനിക കാലം വരെയുള്ള സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, ചെമ്പ് നാണയങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ ശേഖരവും ഇവിടെയുണ്ട്. ചരിത്രമ്യൂസിയത്തിനു സമീപമായി പ്രകൃതി മ്യൂസിയവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. നേപ്പാളിലെ ജൈവവൈവിധ്യമാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രതിപാദ്യവിഷയം. സസ്യങ്ങൾ, ഉരഗങ്ങൾ, ഉഭയജീവികൾ, ചിത്രശലഭങ്ങൾ, പ്രാണികൾ, പക്ഷികൾ എന്നിവയെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങളും കടുവ, പുലി, ചെമ്പൻ പാണ്ട, പറക്കും അണ്ണാൻ, കാണ്ടാമൃഗം, തിമിംഗിലം എന്നിവയുടെ അസ്ഥികൂടങ്ങളും ഇവിടെ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:മ്യൂസിയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:നേപ്പാളിലെ കെട്ടിടങ്ങളും നിർമ്മിതികളും വർഗ്ഗം:ദേശീയ മ്യൂസിയങ്ങൾ
ഒൻപതാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ
തുടക്കം
ഇറ്റലിയിൽ സെനിഗാലിയയിലെ ഗിരൊലാമോ ഡി കൊൻടി ഫെരെറ്റി എന്ന പ്രഭുകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച പീയൂസ് ഒൻപതാമന്റെ ആദ്യനാമം മരിയ മസ്റ്റൈ ഫെരെറ്റി എന്നായിരുന്നു. വോൾത്തേരയിലെ പിയാരിസ്റ്റ് കോളേജിലും റോമിലുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം. ജന്മനഗരമായ സിനിഗാലിയയിൽ വൈദികവിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കെ 1814-ൽ അദ്ദേഹം, നെപ്പോളിയന്റെ തടവിൽ നിന്നു മടങ്ങിപ്പോകുന്ന പീയൂസ് ഏഴാമൻ മാർപ്പാപ്പായെ കണ്ടിരുന്നു. 1815-ൽ മാർപ്പാപ്പായുടെ അംഗരക്ഷകസേനയിൽ ചേർന്ന ഫെരറ്റിയെ അപസ്മാരബാധയെ തുടർന്ന് അതിൽ നിന്നു പുറത്താക്കി. എങ്കിലും പീയൂസ് ഏഴാമൻ മാർപ്പാപ്പായുടെ ഇടപെടലിനെ തുടർന്ന് രോഗാവസ്ഥയിലും അദ്ദേഹത്തിന് വൈദികപഠനം തുടരാനായി. കുർബ്ബാന അർപ്പിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു പുരോഹിതൻ സഹായിക്കാൻ ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്ന് മാർപ്പാപ്പാ ആദ്യം വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിലും രോഗത്തിന്റെ ആക്രമണം കുറഞ്ഞപ്പോൾ ആ വ്യവസ്ഥ പിൻവലിച്ചു. 1819 ഏപ്രിൽ മാസത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൗരോഹിത്യാഭിഷേകം. തുടക്കത്തിൽ അദ്ദേഹം റോമിലെ തതാ ജിയോവാനി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ അധിപനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
പീയൂസ് ഏഴാമൻ മാർപ്പാപ്പ മരിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുൻപ് ഫെരറ്റിയെ തെക്കേ അമേരിക്കയിലേക്കയച്ചു. ലത്തീൻ അമേരിക്കയിൽ സൈമൺ ബോളിവർ നയിച്ച സ്പെയിൻ-വിരുദ്ധ ദേശീയവിപ്ലവത്തിനു ശേഷം അവിടേക്കയക്കപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ പ്രേഷിതദൗത്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി ചിലിയിലും പെറുവിലും മാർപ്പാപ്പായുടെ പ്രതിനിധിമാരായിരുന്നു മോണിസിഞ്ഞോർ ജിയോവാനി മുസി, മോണിസിഞ്ഞോർ ബ്രാഡ്‌ലി കേയ്ൻ എന്നിവരെ സഹായിക്കുന്ന ചുമതലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. പുതുതായി സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ തെക്കേ അമേരിക്കയിലെ ഗണരാജ്യങ്ങളിൽ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ പങ്കു നിർവചിക്കുകയായിരുന്നു ആ ദൗത്യത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഈ ദൗത്യത്തിന്റെ പങ്കെടുത്തതു മൂലം, അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ കാലു കുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ മാർപ്പാപ്പ ആയി പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ. റോമിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ അദ്ദേഹത്തെ, പീയൂസ് ഏഴാമനെ പിന്തുടർന്നു മാർപ്പാപ്പ ആയ ലിയോ പന്ത്രണ്ടാമൻ, വിശുദ്ധ മിഖായേലിന്റെ ആശുപത്രിയുടെ തലവനാക്കി. വിയാ ലാറ്റായിലെ സാന്താ മരിയാ ദേവാലയത്തിന്റെ ചുമതലയും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.
1827-ൽ ലിയോ പന്ത്രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ, 35 വയസ്സുള്ള മസ്റ്റൈ ഫെരറ്റിയെ, തന്റെ തന്നെ ജന്മനഗരമായ സ്പൊലേറ്റോയിലെ മെത്രാനായി നിയമിച്ചു. 1831-ൽ പർമാ മൊദേനാ പ്രദേശങ്ങളിൽ അരങ്ങേറി പരാജയപ്പെട്ട വിപ്ലവമുന്നേറ്റം സ്പൊലേറ്റോയിലെക്കു വ്യാപിച്ചു; അത് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ശേഷം, അതിൽ പങ്കെടുത്തവർക്കു മാപ്പു കൊടുത്തത്, ഫെരറ്റി മെത്രാന് ഉദാരവാദിയുടെ പ്രതിഛായ നൽകി. ആയിടെയുണ്ടായ ഒരു ഭൂകമ്പത്തിനെ തുടർന്ന് ദുരിതാശ്വാസപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കു ഫലപ്രദമായി നേതൃത്വം നൽകിയതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തി വർദ്ധിക്കാൻ ഇടയാക്കി. അടുത്ത വർഷം അദ്ദേഹത്തെ, കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ഇമോള രൂപതയുടെ അധിപനാക്കി. ഒപ്പം 1839-ൽ പദവിക്കു നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം 1940-ൽ മാർസെല്ലീനോ എ പിയേട്രോ ദേവാലയത്തിന്റെ ചുമതലയുള്ള കർദ്ദിനാളായി. സ്പൊലേറ്റോയിലും ഇവിടേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ, വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തും പരോപകാരപ്രവർത്തികളിലും വൈദികർക്കു മാതൃകകാട്ടുന്നതിൽ ആയിരുന്നു. ജയിൽ സന്ദർശനങ്ങളുടേയും തെരുവുകുട്ടികൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള പദ്ധതികളുടെ പേരിലും അദ്ദേഹം പ്രത്യേകം അറിയപ്പെട്ടു. ഇക്കാലങ്ങളിൽ, മാർപ്പാപ്പായുടെ അധികാർസീമയിൽ ഭരണപരിഷ്കാരങ്ങൾക്കു പിന്തുണ നൽകുകയും ഇറ്റാലിയൻ ദേശീയവാദികളോട് സൗഹാർദ്ദം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ഉദാരചിന്താഗതിയുള്ളവനായി അറിയപ്പെട്ടു.
മാർപ്പാപ്പ തെരെഞ്ഞെടുപ്പ്
ഗ്രിഗോരിയോസ് പതിനാറാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ മരണത്തെ തുടർന്ന് 1846-ൽ പുതിയ മാർപ്പാപ്പയെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള കോൺക്ലേവ് നടന്നത് ഇറ്റലിയിലെ രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥ കലുഷമായിരിക്കുമ്പോഴാണ്. അതിനാൽ, പല വിദേശ കർദ്ദിനാളന്മാരും അതു വിട്ടുനിന്നു. ആകെയുള്ള 62 കർദ്ദിനാളന്മാരിൽ 56 പേർ മാത്രമാണ് തുടക്കത്തിൽ അതിൽ പങ്കെടുത്തത്.
ആ കോൺക്ലേവ്, യാഥാസ്ഥിതികരും ആധുനികമനസ്കരായ ഉദാരചിന്താഗതിക്കാരും തമ്മിലുള്ള ഭിന്നതയുടെ പേരിലും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. യാഥാസ്ഥിതികർ പിന്തുണച്ചത് ഗ്രിഗോരിയോസ് പതിനാറാമന്റെ വിദേശകാര്യസചിവൻ ആയിരുന്ന കർദ്ദിനാൾ ലൂയിജി ലാംബ്രൂച്ചീനിയെ ആയിരുന്നു. ഉദാരവാദികൾ രണ്ടു പേരെ ഉയർത്തിക്കാട്ടി: പാസ്ക്വേൽ തൊമാസോ ഗിസ്സിയും 54 വയസ്സുണ്ടായിരുന്ന മസ്റ്റൈ ഫെരറ്റിയും ആയിരുന്നു അവരുടെ സ്ഥാനാർത്ഥികൾ. ആദ്യവോട്ടെടുപ്പിൽ മസ്റ്റൈ ഫെരറ്റിക്ക് 15 പേരുടെ പിന്തുണ കിട്ടി. മറ്റുള്ളവർ ലംബ്രൂച്ചീനിയേയും ഗിസ്സിയേയും പിന്തുണച്ചു.
തീരുമാനം വൈകിയപ്പോൾ ഉദാരപക്ഷവും നിഷ്പക്ഷവിഭാഗവും, പൊതുവേയുണ്ടായിരുന്ന പ്രതീക്ഷക്കു വിരുദ്ധമായി, ഫെരറ്റിയെ പിന്തുണക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. 1846 ജൂൺ 16-ന്, കോൺക്ലേവിന്റെ രണ്ടാം ദിവസത്തെ സായാഹ്നവോട്ടെടുപ്പിൽ, ഫെരറ്റി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം ആകർഷണീയതയുള്ള ഒരു സ്ഥാനാർത്ഥി ആയിരുന്നു. വികാരജീവിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ആത്മാർത്ഥതയും, സൗഹൃദമനോഭാവയും, പുരോഹിതവിരുദ്ധരോടും വിപ്ലവകാരികളോടും പോലും കാട്ടിയ ഔദാര്യവും കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ ആകർഷിച്ചു. ഗ്രിഗോരിയോസ് പതിനാറാമന്റെ നയങ്ങളെ വിമർശിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം ദേശീയവാദത്തോടു കാണിച്ച അനുഭാവത്തിന്റെ പേരിലും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. തീരുമാനം ഏടുത്തപ്പോൾ രാത്രി ആയിരുന്നതു കൊണ്ട്, തീരുമാനം സൂചിപ്പിക്കുന്ന പതിവുള്ള വെള്ളധൂപം അല്ലാതെ ഔപചാരികമായ അറിയിപ്പൊന്നും ആ ദിവസം ഉണ്ടായില്ല. വെളിയിൽ പലരും കരുതിയത് ഗിസി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു എന്നായിരുന്നു. ഗിസിയുടെ സഹായികൾ, പതിവുനടപ്പനുസരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർദ്ദിനാൾ ചമയങ്ങൾ കത്തിക്കുകയും ജന്മനഗരം ആ വാർത്ത ആഘോഷിക്കുക പോലും ചെയ്തു.
അടുത്ത ദിവസം, വലിയൊരു വിശ്വാസിസഞ്ചയത്തിന്റെ മുന്നിൽ മസ്റ്റൈ ഫെരാറ്റിയുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. അപസ്മാരരോഗിയായിരുന്ന തനിക്ക്, പൗരോഹിത്യത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കിയ പീയൂസ് ഏഴാമൻ മാർപ്പാപ്പയെ ബഹുമാനിച്ച്, പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ എന്ന പേരാണ് പുതിയ ഫെരാറ്റി സ്വീകരിച്ചത്.
പശ്ചാത്തലം
1846-ൽ 54-ആമത്തെ വയസ്സിൽ മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാനത്തേക്കുയർത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ തന്റെ കഴിവുകളുടെ ഉച്ചിയിലായിരുന്നു. ഒരു നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മൂന്നിലൊന്നോളം ദീർഘിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാഴ്ച, രാജനീതിയുടേയും ചിന്തയുടേയും മേഖലകളിൽ ഒട്ടേറെ കോളിളക്കങ്ങൾക്കു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. നെപ്പോളിയന്റെ പതനത്തെ തുടർന്ന് മെറ്റർനിക്ക് രൂപപ്പെടുത്തിയ യൂറോപ്യൻ രാഷ്ട്രീയസന്തുലനത്തിന്റെ തകർച്ചയുടെ ആ ദശകങ്ങൾ, ഇറ്റലിയുടേയും യൂറോപ്പിന്റേയും ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഇറ്റലിയിലും ജർമ്മനിയിലും മതനിരപേക്ഷമായ ദേശീയാഭിലാഷങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച പിന്തുണ, കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കും ഇറ്റലിയിലെ പേപ്പൽ ഭരണപ്രദേശങ്ങളുടെ ഭരണാധിപൻ എന്ന നിലയിലുള്ള മാർപ്പാപ്പമാർ നുറ്റാണ്ടുകളായി കയ്യാളിയിരുന്നു രാഷ്ട്രീയാധികാരത്തിനും വെല്ലുവിളിയായി. ചിന്തയുടെ മേഖലയിൽ മതനിരപേക്ഷവും മതവിശ്വാസങ്ങൾക്ക് ഇളക്കം വരുത്തുന്നതുമായ പുതിയ ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ചാൾസ് ഡാർവിന്റെ "വംശോല്പത്തി" (Origin of Species), "മനുഷ്യൻ വന്ന വഴി"(Descent of Man) എന്നീ കൃതികൾ ബൈബിളിലെ സൃഷ്ടിവിവരണത്തിനു പുതിയ വിശദീകരണം ആവശ്യമാക്കി. 1948-ൽ കാൾ മാർക്സും എംഗൽസും ചേർന്നു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു മാനിഫെസ്റ്റോ, 1867-ൽ വെളിച്ചം കണ്ട മാർക്സിന്റെ മൂലധനം എന്നീ കൃതികളും പുതിയ വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തി.
ആദ്യവർഷങ്ങൾ
യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയമായ തുറവിയുടെ (liberalization) പാതയിലേക്കു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, അതിനെ പിന്തുണച്ച കർദ്ദിനാളന്മാരുടെ സമ്മതിയിൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പീയൂസ് ഒൻപതാമന്റെ ആദ്യകാലനയങ്ങൾ ആ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു പിന്നിലെ പ്രതീക്ഷക്കനുസരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലിബറൽ ചായ്‌വ് പ്രകടിപ്പിച്ചു: പുതിയ മാർപ്പാപ്പായുടെ നിർദ്ദേശത്തിൽ പേപ്പൽ ഭരണപ്രദേശങ്ങളിൽ പലതരക്കാരായ രാഷ്ട്രീയത്തടവുകാർ മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇറ്റാലിയൻ പ്രദേശമായ ഫെറാറയുടെ മേലുള്ള ഓസ്ട്രിയയുടെ ആക്രമണത്തെ വിമർശിച്ചതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദേശീയചായ്‌വ് പ്രകടമാക്കി. മാർപ്പാപ്പയുടെ സുഹൃത്ത്, ദാർശനികരാജകുമാരൻ അന്തോണിയോ റോസ്മിനി സെർബറ്റിയുടെ മാർഗ്ഗദർശനത്തിൽ റോമാനഗരത്തിന്റെ ഭരണം ഒരു ഭരണഘടനയുടെ ചട്ടക്കൂടിലാക്കി. ലിബറൽ പക്ഷത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനായി, സ്വതന്ത്രചിന്തകനായപെല്ലെഗ്രിനോ റോസിയുടെ മാർപ്പാപ്പ തന്റെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയായി നിയമിക്കുക പോലും ചെയ്തിരുന്നു. ഋസിയുടെ പത്നി, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതവിശ്വാസി ആയിരുന്നു.
പലായനം, മടക്കം
ഇറ്റാലിയുടെ ഏകീകരണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള തങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങളെ പിന്തുണക്കാൻ മസ്സീനിയെപ്പോലുള്ള ദേശീയവാദികൾ മാർപ്പാപ്പയോടാവശ്യപ്പെട്ടു. പേപ്പൽ ഭരണപ്രദേശങ്ങളിന്മേലുള്ള മാർപ്പാപ്പയുടെ ഭരണം നിലനിർത്തേണ്ടത് ആവശ്യമാണെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ അതിനു തയ്യാറായില്ല. ഇറ്റലിയിൽ ദേശീയവാദികളെ പിന്തുണച്ച്, കത്തോലിക്കാ രാഷ്ട്രമായ ഓസ്ട്രിയയുടെ ശത്രുത നേടാനും അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചില്ല. ഇതിനിടെ 1848-ൽ, ദേശീയപക്ഷക്കാരായ ഭീകരവാദികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്ത അക്രമപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒരു വൻ പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിച്ചു. മാർപ്പാപ്പയുടെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി പെല്ലെഗ്രിനോ റോസി പോലും ഭീകരപ്രവർത്തകരുടെ ഇരയായി. പേപ്പൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ കാര്യാലയത്തിനു മുൻപിൽ, പാർലമെന്റിന്റെ ഉദ്ഘാടനവേളയിലാണ് റോസി കൊല്ലപ്പെട്ടത്. ഇത് തൽക്കാലത്തേക്ക് റോം വിട്ടുപോകാൻ മാർപ്പാപ്പയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. നേപ്പിൾസിലെ ഗായെറ്റാ നഗരത്തിലാണ് അദ്ദേഹം അഭയം തേടിയത്. മാർപ്പാപ്പയുടെ അസാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ദേശീയവാദിനേതാക്കളായ മസീനിയും ഗാരിബാൾഡിയും റോമിൽ ഇറ്റാലിയൻ ഗണരാജ്യത്തിന്റെ പിറവി പ്രഖ്യാപിച്ചു. എങ്കിലും ഫ്രെഞ്ചു സൈന്യത്തിന്റെ ഇടപെടൽ ദേശീയവാദികളെ ബഹിഷ്കരിച്ച് റോമിൽ മാർപ്പാപ്പായുടെ ഭരണം പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.
മരിയഭക്തി
മാർപ്പാപ്പമാരിലെ ഏറ്റവും വലിയ മരിയഭക്തന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഒൻപതാം പീയൂസ്. 1849-ലെ ഊബി പ്രൈമം എന്ന ചാക്രികലേഖനത്തിൽ യേശുവിന്റെ അമ്മ മറിയത്തെ അദ്ദേഹം "ആത്മരക്ഷയുടെ മദ്ധ്യസ്ഥ" (mediatric of salvation) എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു. 1854-ൽ മാർപ്പാപ്പ, മറിയത്തിന്റെ അമലോത്ഭവം ഒരു വിശ്വാസസത്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. മറിയം, ജന്മപാപലേശമില്ലാതെ ഉത്ഭവിച്ചവാളാണെന്നാണ് അമലോത്ഭവസങ്കല്പത്തിന്റെ അർത്ഥം. ബൈബിളിൽ സൂചനകളൊന്നുമില്ലെങ്കിലും, മദ്ധ്യയുഗങ്ങൾ മുതൽ നിലവിലിരുന്ന ഒരു കത്തോലിക്കാപാരമ്പര്യത്തിന് ഔദ്യോഗികസ്ഥിരീകരണം നൽകുകയായിരുന്നു ഈ പ്രഖ്യാപനം.
"അബദ്ധങ്ങളുടെ സിലബസ്"
1848-ലെ സംഭവങ്ങൾ മാർപ്പാപ്പയെ, ലിബറൽ-ദേശീയവാദ പദ്ധതിയുടെ തീവ്രവിരോധിയാക്കി മാറ്റി. പ്രവാസത്തിൽ നിന്നുള്ള തന്റെ തിരിച്ചുവരവിനേയും പുന:സ്ഥാപനത്തേയും ദൈവികപദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി കണ്ട അദ്ദേഹം, രാഷ്ട്രീയയാഥാർത്ഥ്യങ്ങളേയും അതിൽ തന്റെ പങ്കിനേയും ഒരുതരം യുഗാന്തമനസ്ഥിതിയോടെ വീക്ഷിച്ചു. ചിന്തയും വിശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ പൊതുവേയും, മാർപ്പാപ്പ കടുത്ത യാഥാസ്ഥിതിക നിലപാട് സ്വീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. 1964-ൽ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച "അബദ്ധങ്ങളുടെ സിലബസ്" (syllabus of errors) മതത്തിന്റേയും ചിന്തയുടേയും മേഖലകളിലെ പുത്തൻ പ്രവണതകൾ മിക്കവയുടേയും സമ്പൂർണ്ണ തിരസ്കാരമായിരുന്നു. ഇതിൽ അദ്ദേഹം, സമകാലീനചിന്തയിലെ 80 നിലപാടുകളെ എടുത്തുപറഞ്ഞ് അപലപിച്ചു. ബ്രഹ്മൈകവാദം, പ്രകൃതിവാദം, തീവ്രയുക്തിവാദം, മിതയുക്തിവാദം, മന്ദവിശ്വാസം, മതസഹിഷ്ണുത, സമാജവാദം, ബൈബിൾ സൊസൈറ്റികൾ എന്നു തുടങ്ങി വൈവിദ്ധ്യമാർന്ന നിലപാടുകൾക്കും മനോഭാവങ്ങൾക്കും പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും അതു വിലക്കു കല്പിച്ചു. ഒരു വലിയ മതം, അതിനു ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ ഇത്ര നിഷേധാത്മകമായി വിലയിരുത്തിയതിന് വേറെ ഉദാഹരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക സാദ്ധ്യമല്ല എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. "റോമിലെ മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് പുരോഗതി, ഉദാരവാദം, സമീപകാലസംസ്കാരം എന്നിവയുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ കഴിയുമെന്നും കഴിയണമെന്നുമുള്ള വാദം" ആയിരുന്നു വിലക്കപ്പെട്ട 80 അബദ്ധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്ന്. രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹ്യമേഖലകളിലെ പ്രതിലോമപക്ഷത്തിന്റെ പരസ്യമായുള്ള ഈ ആശ്ലേഷത്തെ ജർമ്മനിയിലെ വിമതദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും വൈദികനുമായ ഇഗ്നാസ് വോൺ ഡോളിഞ്ഞർ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ വിമർശിച്ചു.
സൂനഹദോസ്, അപ്രമാദിത്വം
ഒൻപതാം പീയൂസിന്റെ വാഴ്ചയിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവം അതിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ, കലുഷമായ രാഷ്ട്രീയസാഹചര്യങ്ങളിൽ റോമിൽ നടന്ന സഭാനേതാക്കന്മാരുടെ സമ്മേളനം ആയിരുന്നു. പിന്നീടതിന് അത് "ഒന്നാം വത്തിക്കാൻ സൂനഹദോസ്" എന്നു പേരുകിട്ടി. സമ്മേളനത്തിന്റെ പരിഗണനാവിഷയങ്ങളായി അദ്യം ഒട്ടേറെ വിഷയങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. വിശ്വാസികളുടെ ഐക്യം, ദൈവാരാധനയുടെ പ്രാധാന്യം, മനുഷ്യരുടെ നിത്യരക്ഷ, സന്യാസികളും സന്യാസേതരരുമായ വൈദികർക്കിടയിലെ അച്ചടക്കം, സഭാനിയമങ്ങളുടെ പാലനം, ക്രിസ്തീയയുവാക്കളുടെ നവീകരണവും പരിശീലനവും എന്നിവയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഫ്രാൻസും ജർമ്മനിയും തമ്മിലുള്ള ശത്രുതമൂലമുണ്ടായ യുദ്ധഭീഷണിയും, മാർപ്പാപ്പയുടെ അപ്രമാദിത്വം പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള ഒൻപതാം പീയൂസിന്റെ തിടുക്കവും മൂലം ഇതരവിഷയങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുകയും അപ്രമാദിത്വത്തിനു മാത്രം പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
മാർപ്പാപ്പയുടെ അപ്രമാദിത്വം അഥവാ തെറ്റാവരത്തെ വിശ്വാസസത്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചതിന്റെ പേരിലാണ് ഈ സമ്മേളനം ഇന്നറയിപ്പെടുന്നത്. ദൈവികവെളിപാടിനേയോ അതുമായി ഗാഢബന്ധമുള്ളതോ ആയ വിഷയങ്ങളേയോ സംബന്ധിച്ച് സാർവത്രികസഭയെ പ്രബോധിപ്പിക്കുമ്പോൾ, റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പരമാദ്ധ്യക്ഷനായ മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക്, ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ തെറ്റുപറ്റുക സാദ്ധ്യമല്ല എന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് മാർപ്പാപ്പയുടെ അപ്രമാദിത്വം ഏതാണ്ട്. സൂനഹദോസിലെ മെത്രാന്മാരിൽ 200-ഓളം പേർ പ്രഖ്യാപനത്തെ എതിർത്തിരുന്നെങ്കിലും മാർപ്പാപ്പയുടെ ചായ്‌വ് എങ്ങോട്ടെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ, ചർച്ചകളിൽ എന്തു തീരുമാനമാണുണ്ടാവുകയെന്ന് മുന്നേ വ്യക്തമായിരുന്നു. സൂനഹദോസിന്റെ ചർച്ചയുടെ പശ്ചാത്തലവും പരിണാമവും ഒരു ചരിത്രകാരൻ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു:-
പ്രഷ്യയും ഫ്രാൻസും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം യുദ്ധത്തിന്റെ വരവു സൂചിപ്പിച്ചതിന്റെ ഫലമായി ഇരുണ്ട യൂറോപ്യൻ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, സൂനഹദോസിലെ പിതാക്കന്മാർ അവരുടെ ചർച്ചകൾ തുടർന്നു. അപ്രമാദിത്വപ്രഖ്യാപനത്തെ എതിർത്തവരിൽ അധികം പേരും വോട്ടെടുപ്പു വരെ കാത്തുനിൽക്കാതെ, ഏതാണ്ടൊരു ആശ്വാസത്തോടെ സഞ്ചികൾ കെട്ടി, അവരുടെ ദേശങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങി.......ഇടിവെട്ടിനും മിന്നലിനുമിടെ നടന്ന വോട്ടെടുപ്പിൽ 533 മെത്രാന്മാർ പ്രഖ്യാപനത്തെ അനുകൂലിച്ചപ്പോൾ, എതിർക്കാനുണ്ടായിരുന്നത് വെറും രണ്ടു പേരായിരുന്നു: അമേരിക്കയിലെ ലിറ്റിൽ റോക്കിലെ ഫിറ്റ്സ്ജെറാൾഡ് മെത്രാനും നേപ്പിൾസിലെ റിക്കിയോ കജാസോ മെത്രാനുമായിരുന്നു എതിർപ്പുകാർ. അടുത്ത ദിവസം, ഫ്രാൻസും പ്രഷ്യയും തമ്മിൽ യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
"വത്തിക്കാനിലെ തടവുകാരൻ"
മാർപ്പാപ്പയുടെ ഭൗതികാധികാരത്തെ രക്ഷപെടുത്താനുള്ള തന്ത്രമായി അപ്രമാദിത്വപ്രഖ്യാപനത്തെ കണ്ട യൂറോപ്പിലെ രാഷ്ട്രീയശക്തികൾ അരിശം കൊണ്ടു. പ്രഷ്യൻ ചാൻസലർ ബിസ്മാർക്കും ബ്രിട്ടീഷ് പ്രധാനമന്ത്രി ഗ്ലാഡ്സ്റ്റണും അതിനെ നിശിതമായി വിമർശിച്ചു. പഴകിത്തുരുമ്പിച്ചതിനാൽ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കും എന്നു കരുതിയ ആയുധങ്ങളെ റോം തേച്ചു മിനുക്കി പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് ഗ്ലാഡ്സ്റ്റൺ പരിഹസിച്ചു. ഏതായാലും, അപ്രമാദിത്വപ്രഖ്യാപനത്തിനു വെറും രണ്ടാഴ്ചക്കു ശേഷം, ഫ്രഞ്ചു സൈന്യം റോമിൽ നിന്നു പിൻവാങ്ങിയതിനെ തുടർന്ന് നഗരം പീഡിമോണ്ടുകാരായ ഇറ്റാലിയൻ ദേശീയവാദികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായി. പുതിയ ഇറ്റാലിയൻ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിത്തീർന്നു ആ നഗരം. ഇറ്റലിയിലെ പേപ്പൽ ഭരണത്തിന്റെ അന്ത്യമായിരുന്നു അത്. പീഡ്മോണ്ടിലെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന വിക്ടർ ഇമ്മാനുവേൽ, ഏകീകൃതി ഇറ്റലിയുടെ രാജാവായി. റോമിന്റെ പുതിയ അധിപതികൾ വച്ചുനീട്ടിയ സാമ്പത്തികസഹായവും ഒത്തുതീർപ്പു വ്യവസ്ഥകളും സ്വീകരിക്കാനോ, റോമിനു വെളിയിൽ പലരും വച്ചുനീട്ടിയ അഭയം സ്വീകരിക്കാനോ മാർപ്പാപ്പ തയ്യാറായില്ല. തന്നെ അദ്ദേഹം റോമിൽ, വത്തിക്കാൻ കൊട്ടാരത്തിലെ തടവുകാരനായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
അന്തിമവർഷങ്ങൾ
ഇറ്റലിയിലെ തന്റെ പഴയ രാഷ്ട്രീയവൈരിയായിരുന്ന വിക്ടോർ ഇമ്മാനുവേൽ രാജാവിനെ പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ അതിജീവിച്ചു. രാജാവ് 1878 ജനുവരിയിൽ മരിച്ചു. രാജാവിന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി കേട്ടറിഞ്ഞ മാർപ്പാപ്പ, അദ്ദേഹത്തിനേർപ്പെടുത്തിയിരുന്ന സഭാഭ്രഷ്ടും മതപരമായ മറ്റു വിലക്കുകളും പിൻവലിക്കാൻ തയ്യാറായി. ഒരു മാസത്തിനകം മാർപ്പാപ്പയും മരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് 85 വയസ്സായിരുന്നു. മാർപ്പാപ്പായുടെ അംശവടി കൈയ്യിലേന്തി ജപമാല ചൊല്ലുന്നതിനിടയിൽ വന്ന അപസ്മാരത്തിന്റെ ആക്രമണത്തെ തുടർന്നായിരുന്നു അന്ത്യം. "ഞാൻ ഇത്രയേറെ സ്നേഹിച്ച സഭയെ വിശുദ്ധിയിൽ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുക" എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യമൊഴി.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1846-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം: 1878-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മേയ് 13-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഫെബ്രുവരി 7-ന് മരിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:മാർപ്പാപ്പമാർ
മരിയ ടാൾചിഫ്
ഒരു അമേരിക്കൻ ബാലെ നർത്തകിയായിരുന്നു മരിയ ടാൾചിഫ്. സാങ്കേതികത്തികവും മികവുറ്റ കലാത്മകതയുമാണ് ഇവരുടെ നർത്തനശൈലിയുടെ സവിശേഷത.
ജീവിതരേഖ
1925 ജനുവരി 24-ന് ഫെയർ ഫാക്സിലെ ഒക്ലയിൽ ജനിച്ചു. ആദ്യം പിയാനോ ആയിരുന്നു അഭ്യസിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ പിന്നീട് നൃത്തത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. പ്രശസ്ത നൃത്ത സംവിധായകനായ ബ്രോനിസ്ലേവ നിജിൻസ്ക്കയോടൊപ്പമാണ് ബാലെ അഭ്യസിച്ചു തുടങ്ങിയത്. 1942-ൽ 'റൂസ്സെ ഡിമോന്റി കാർലോം' എന്ന ബാലെയിലൂടെ അരങ്ങേറ്റം നടത്തി. അതിലെ അഭിനയം തന്നെ ഇവരെ പ്രശസ്തയാക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു. 1947-ൽ പാരീസ് ഓപ്പറയിൽ ഗസ്റ്റ് ആർട്ടിസ്റ്റായതോടെ ഇവർ കൂടുതൽ പേരും പെരുമയും നേടി. 1945-ൽ 'ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റി' ബാലെ സംഘം സ്ഥാപിതമായപ്പോൾ, അതിലെ മുഖ്യതാരം മരിയയായിരുന്നു. വളരെക്കാലം മരിയ 'ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റി'യിൽ നടിയായിരുന്നു. അവർക്കുവേണ്ടി ജോർജ് ബലാൻചിൻ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ബാലെകളിലായിരുന്നു മരിയ ഏറെത്തിളങ്ങിയത്. അദ്ദേഹവുമായുള്ള ഗാഢമായ അടുപ്പത്തിന് അതു വഴിതെളിച്ചു. 1946-ൽ അവർ വിവാഹിതരായെങ്കിലും 1952-ൽ വേർപിരിഞ്ഞു. പിന്നീട് 1960-ൽ മരിയ അമേരിക്കൻ ബാലെ തിയെറ്ററിൽ ചേർന്നു.
ദി ഫയർ ബേസ്, ഓർഫ്യൂസ്, ദ് നട്ട് ക്രാക്കർ എന്നിവയാണ് ഇവരുടെ അഭിനയ-നടന പ്രതിഭ ഏറെത്തിളങ്ങിയ ബാലെകൾ. 1979-ൽ മരിയ സ്വന്തമായി ചിക്കാഗോ സിറ്റി ബാലെ എന്ന ബാലെ തിയെറ്റർ ആരംഭിച്ചു. ഇവരുടെ സഹോദരി മർജോറി ടാൾചിഫും അറിയപ്പെടുന്ന ബാലെ നർത്തകിയാണ്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1925-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:ജനുവരി 14-ന് ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:ബാലെ അഭിനേതാക്കൾ വർഗ്ഗം:ബാലെ നർത്തകർ വർഗ്ഗം:2013-ൽ മരിച്ചവർ
ഗ്രോസ്-പിതാവ്സ്കി സമവാക്യം
അഭിന്നമായ ബോസോണുകളുടെ ക്വാണ്ടം വ്യവസ്ഥയിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഊർജ്ജമുള്ള സ്ഥിതിയുടെ (ground state) വേവ് ഫങ്ഷനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരം നൽകുന്ന സമവാക്യമാണ്‌ ഗ്രോസ്-പിതാവ്സ്കി സമവാക്യം. ആകെ വേവ് ഫങ്ഷനെ കണികകളുടെ വേവ് ഫങ്ഷനുകളുടെ ഉൽപന്നമായി കണക്കാക്കുന്ന ഹാർട്രീ-ഫോക്ക് അപ്രോക്സിമേഷൻ, ബോസോണുകൾ തമ്മിലുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനത്തിന്‌ മാതൃകയായി സ്യൂഡോപോട്ടൻഷ്യൽ പ്രതിപ്രവർത്തനമാതൃക എന്നിവ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ബോസ്-ഐൻസ്റ്റൈൻ കണ്ടൻസേറ്റുകളുടെ വേവ് ഫങ്ഷൻ വിശദീകരിക്കാൻ ഈ സമവാക്യം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഗിൻസ്ബർഗ്-ലാൻഡൗ സമവാക്യത്തിന്‌ സമാനമായ ഇതിനെ അരേഖീയ ഷ്രോഡിങർ സമവാക്യം എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്.
കണികകൾ തമ്മിലുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനം മൂലമാണ്‌ ഈ സമവാക്യം അരേഖീയമാകുന്നത്. പ്രതിപ്രവർത്തനമില്ലെങ്കിൽ ഗ്രോസ്-പിതാവ്സ്കി സമവാക്യം ഒരു കണികയുടെ ഷ്രോഡിങർ സമവാക്യത്തിന്‌ സമമാകുന്നതാണ്‌. അരേഖീയമായ Partial differential equation ആണ്‌ ഇത് എന്നതിനാൽ ഇതിന്‌ കൃത്യമായ നിർദ്ധാരണം കണ്ടെത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്‌. തോമസ്-ഫെർമി അപ്രോക്സിമേഷൻ, ബൊഗോല്യുബോവ് അപ്രോക്സിമേഷൻ മുതലായവയുപയോഗിച്ചും കം‌പ്യൂട്ടറുകളിൽ സാംഖ്യികമായ രീതികൾ ഉപയോഗിച്ചുമാണ്‌ സാധരണ നിർദ്ധാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്താറ്.
സമവാക്യം
കണികകളുടെ എണ്ണത്തിൽ മാറ്റം വരാത്ത ക്വാണ്ടം വ്യവസ്ഥയിലെ സമയനിരപേക്ഷ ഗ്രോസ്-പിതാവ്സ്കി സമവാക്യം (time-independent Gross–Pitaevskii equation) ഇതാണ്‌:
ഇവിടെ
സമയാധിഷ്ഠിത ഗ്രോസ്-പിതാവ്സ്കി സമവാക്യം (time-dependent Gross–Pitaevskii equation) ഇതാണ്‌:
വർഗ്ഗം:ക്വാണ്ടം ഭൗതികം
വാനുവാടു
ദക്ഷിണ പസഫിക് മഹാസമുദ്രത്തിലെ ഒരു ദ്വീപുരാഷ്ട്രമാണ് വാനുവാട്ടു ( അല്ലെങ്കിൽ  ;  ബിസ്‌ലാമ ). ഔദ്യോഗികമായി ദി റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് വാനുവാട്ടു (République de Vanuatu, ബിസ്‌ലാമ: റിപാബ്ലിക് ബ്ലോങ്ക് വാനുവാട്ടു) എന്നും ഈ രാജ്യം അറിയപ്പെടുന്നു. അഗ്നിപർവതപ്രവർത്തനത്താലുണ്ടായ ഒരു ദ്വീപസമൂഹമാണിത്. ഓസ്ട്രേലിയയിൽ നിന്ന് 1750 കിലോമീറ്റർ കിഴക്കും ഫിജിക്ക് പടിഞ്ഞാറും, സോളമൻ ദ്വീപുകൾക്ക് തെക്കുകിഴക്കും, ന്യൂഗിനിക്ക് തെക്കുകിഴക്കുമാണ് ഈ ദ്വീപുകളുടെ സ്ഥാനം.
മെലനേഷ്യക്കാരാണ് വാനുവാട്ടുവിൽ ആദ്യം താമസമുറപ്പിച്ചത്. പെഡ്രോ ഫെർണാണ്ടസ് ഡി ക്വൈറോസ് എന്ന സ്പാനിഷ് നാവികനും സംഘവുമാണ് ഇവിടെയെത്തിയ ആദ്യ യൂറോപ്യന്മാർ. 1605-ൽ എസ്പിരിറ്റു സാന്റോ എന്ന ദ്വീപിലാണ് ഇവർ എത്തിപ്പെട്ടത്. ഈ ദ്വീപസമൂഹം സ്പെയിനിനവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഇവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1880-കളിൽ ഫ്രാൻസും ബ്രിട്ടനും ഈ രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾക്കുമേൽ അവകാശവാദമുന്നയിച്ചു. 1906-ൽ ബ്രിട്ടനും ഫ്രാൻസും ചേർന്ന് സംയുക്തമായി ദ്വീപുഭരണം നടത്തുവാനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. 1970-കളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള പ്രക്ഷോഭം തുടങ്ങി. സ്വതന്ത്ര വാനുവാട്ടു രാജ്യം 1980-ൽ സ്ഥാപിതമായി.
"ഭൂമി" അല്ലെങ്കിൽ "വീട്" എന്നർത്ഥം വരുന്ന വാനുവ എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് വാനുവാട്ടു എന്ന പേര് ഉദ്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. പല ഓസ്ട്രണേഷ്യൻ ഭാഷകളിലും ഈ പദം നിലവിലുണ്ട്. ടു എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം നിൽക്കുക എന്നാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെയാണ് ഈ രണ്ടു പദങ്ങളും ഒരുമിച്ചുപയോഗിക്കുമ്പോൾ വിവക്ഷിക്കുന്നത്.
ചരിത്രം
ചരിത്രാതീതകാലത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അറിവുകൾ ശുഷ്കമാണ്. 4000 വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപാണ് ഇവിടെ ഓസ്ട്രണേഷ്യൻ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവർ എത്തിപ്പെട്ടതെന്ന വാദത്തെ ആർക്കിയോളജിസ്റ്റുകളുടെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ബി.സി. 1300നും 1100-നും ഇടയിലുള്ള കളിമൺ പാത്രാവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇവിടെനിന്ന് കണ്ടെത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.