cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
വഴുതന
പ്രധാനമായും ഇത് വേവിച്ച് ഭക്ഷണമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഒരു വാർഷിക വിളയായിട്ടാണ് ഇത് സാധാരണ കൃഷിചെയ്യുന്നത്. സാധാരണഗതിയിൽ ഇത് 40 മുതൽ 150 സെന്റീമീറ്റർ (16 to 57 ഇഞ്ച്) ഉയരത്തിൽ വളരുന്നു. ഇതിന്റെ ഇലകൾക്ക് 10 മുതൽ 20 സെന്റീമീറ്റർ (4–8 ഇഞ്ച്) വരെ നീളവും 5 മുതൽ 10 സെന്റീമീറ്റർ (2–4 ഇഞ്ച്) വരെ വീതിയുമുള്ളതാണ്. സെമിവൈൽഡ് വിഭാഗത്തിൽ പെട്ടവ അല്പം കൂടുതൽ വളരുന്നവയാണ്. ഇത് 225 സെന്റീമീറ്റർ (7 അടി) ഉയരത്തിലും ഇലകൾ  30 സെന്റീമീറ്റർ (12 ഇഞ്ച്) മുകളിൽ നീളമുള്ളവയും 15 സെന്റീമീറ്റർ (6 ഇഞ്ച്) വരെ വീതിയുള്ളവയുമാണ്. ഇതിന്റെ പൂക്കൾ വെളുപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ പർപ്പിൾ നിറത്തിലുള്ളതും പഴം വളരെ മാംസളമായതുമാണ്.
പ്രാദേശിക നാമങ്ങൾ
തമിഴിലും, കേരളത്തിൽ ചിലയിടത്തും "കത്തിരിക്ക" എന്നു പറയുന്നു. മദ്ധ്യകേരളത്തിൽ നീളത്തിൽ ഉള്ളവയെ 'വഴുതനങ്ങ' എന്നും ഗോളാകൃതിയിലുള്ളവയെ 'കത്തിരിക്ക (കത്രിക്ക)' എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയും ശ്രീലങ്കയും ആണ് ഇതിന്റെ ജന്മദേശങ്ങൾ. വഴുതന ചെടികളുടെ കായ്കൾക്ക് കോഴിമുട്ടയോട് സാമ്യമുള്ളതിനാൽ മുട്ടച്ചെടി എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:പച്ചക്കറികൾ വർഗ്ഗം:ഭക്ഷ്യയോഗ്യമായ കായ്കൾ ഉള്ള സസ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിൽ ഉത്ഭവിച്ച സസ്യവിളകൾ വർഗ്ഗം:മാലിദ്വീപിലെ സസ്യജാലം വർഗ്ഗം:ഉഷ്ണമേഖലാ ഫലങ്ങൾ വർഗ്ഗം:മെഡിറ്ററേനിയൻ സസ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:സൊളാനേസീ
വിശാഖം തിരുനാൾ രാമ വർമ്മ
തിരുവിതാംകൂർ ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു രാജാവായിരുന്നു വിശാഖം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ മഹാരാജാവ്. 1880 മുതൽ 1885 വരെയായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലഘട്ടം. ആയില്യം തിരുനാൾ രാമവർമ്മയുടെ (1860 -1880) ഭരണകാലഘട്ട ശേഷമാണ് വിശാഖം തിരുനാൾ മഹാരാജാവ് അധികാരമേറ്റെടുത്തത്. ആയില്യം തിരുനാളിന്റെ ഇളയ സഹോദരനായിരുന്നു വിശാഖം തിരുനാൾ. രാജ്യത്തിന്റെ തനതായ കാര്യങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയും പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ ഇദ്ദേഹം തല്പരനായിരുന്നു. മരച്ചീനി കൃഷി കേരളത്തിൽ വ്യാപകമായി നടപ്പാക്കിയത് ഇദ്ദേഹമാണ്. ആധുനിക മലയാളസാഹിത്യത്തിനു് നിരവധി സംഭാവനകൾ നൽകിയ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ ശ്രദ്ധേയങ്ങളായിരുന്നു. കേവലം അഞ്ചു വർഷം മാത്രം ഭരണത്തിലിരുന്ന വിശാഖം തിരുനാൾ 1885 ഓഗസ്റ്റ് 4-ന് അന്തരിച്ചു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1837-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം: 1885-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മേയ് 19-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഓഗസ്റ്റ് 4-ന് മരിച്ചവർ
സാന്താൾ കലാപം
ലഘുചിത്രം|440x440ബിന്ദു|ബ്രിട്ടീഷ്‌ സെപോയ് സൈന്യവുമായി പൊരുതുന്ന സാന്താൾ ഗോത്രം. 1855-മുതൽ 1856-വരെയുള്ള സാന്താൾ വിപ്ലവം ബ്രിട്ടീഷ്‌ അധിനിവേശത്തിന് എതിരെയുള്ള ഗോത്ര കലാപങ്ങളിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലുതും പ്രാധാന്യമുള്ളതുമാണ്. ജൂൺ 30 1855 മുതൽ തുടങ്ങിയ വിപ്ലവം ജനുവരി 3, 1856 വരെ നീണ്ടു നിന്നു. അമ്പും വില്ലും, വാളുകളുമായി പോരാടിയ സാന്താൾ വിപ്ലവകാരികളെ തോക്കേന്തിയ ബ്രിട്ടീഷ്‌ സിപ്പായി സൈന്യം മൃഗീയമായി അടിച്ചൊതുക്കുകയായിരുന്നു.ഈ വിപ്ലവത്തിൽ 15000-ത്തിലധികം സാന്താൾ ജനതയാണ്  ജീവൻ ബലിയർപ്പിച്ചത്.രാജ് മഹൽ കുന്നുകളിൽ ബ്രിട്ടീഷ്കാർക്കെതിരെ നടന്ന ഗോത്ര വർഗ കലാപം ആയിരുന്നു ഇത്.
കൊള്ളപലിശക്കാരുെടെയും കമ്പിനിക്കാരുെടെയും ചൂഷണത്തിനിരയായ ഗോത്രജനത നടത്തിയ കലാപമാണ് സാന്താൾ കലാപം
നാൾവഴി
ലഘുചിത്രം 1855 ജൂൺ 30നായിരുന്നു സാന്താൾ കലാപം തുടങ്ങിയത്.വഴിനീളെ ശത്രുക്കളെ കൊന്നൊടുക്കി സാന്താൾ പട മുന്നേറി.കൽക്കത്തയിലെക്കുള്ള വഴിയെ ബ്രിട്ടീഷ്‌ സൈന്യം സാന്താൾ പടയെ പ്രതിരോധിച്ചു.സമർത്ഥനായ മേജർ ബറോസിനായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷ്‌ സൈന്യത്തിന്റെ നേതൃത്വം.ഉഗ്രമായ യുദ്ധം നടന്നു.സന്തലുകൾ ബ്രിട്ടീഷ്‌ സൈന്യത്തിന് സമർത്ഥമായ തിരിച്ചടി നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.ഒടുവിൽ ബ്രിട്ടീഷ്‌ സേന തോറ്റോടി.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഝാർഖണ്ഡ്‌
ചിറക്കടവു വേലകളി
ചിറക്കടവു വേലകളി പണ്ട്‌ വഞ്ഞിപ്പുഴ തമ്പുരാന്റെ ആധിപത്യത്തിലായിരുന്നു ചിറക്കടവ്‌, ചെറുവള്ളി,പെരുവന്താനം ക്ഷേത്രങ്ങൾ. നാട്ടുപ്രമാണിമായിരുന്ന മാലമല കൈമൽ, കാമനാമഠം പണിക്കർ, കാരിയിൽ കാരണവ,ർ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തമ്പുരാന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി നായർ പട്ടാളമുണ്ടായിരുന്നു. തമ്പുരാന്റെ ആധിപത്യം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരെ ചിറക്കടവു മഹാദേവന്റെ അംഗരക്ഷകരാക്കി,രണ്ടു സംഘമാക്കി. അമ്പലപ്പുഴ വേലകളിയുടെ വേഷമായ ചുമന്ന പട്ട്‌ തലയിൽ കെട്ടിയ തലപ്പാവ്‌ വെള്ളമുണ്ടിനു മുകളിൽ ചുമന്ന പട്ടു കൊണ്ടുള്ള ഉടുത്തുകെട്ടുംസ്വീകരിച്ചു. ഓച്ചിറക്കളിയിലെ വാളും പരിചയും ആയുധമാക്കി. ഉത്സവത്തിനു വേലകളി സ്ഥിരമാക്കി. മാമൽക്കൈമളുടേത്‌ തെക്കുംഭാഗം. കാമനമഠം പണിക്കരുടേത്‌ വടക്കുംഭാഗം. ഏഴാം ഉത്സവത്തിനു തെക്കും ഭാഗം. എട്ടാം ഉത്സവത്തിനു വടക്കും ഭാഗം. ഒൻപതിനും പത്തിനുംഇരുവരും ചേർന്നു " കൂടിവേല".
ഇതുംകാണുക
വർഗ്ഗം:ക്ഷേത്രാചാരങ്ങൾ
ചുട്ടിക്കഴുകൻ
അഴുകിയ മാംസം മാത്രം ആഹാരമാക്കുന്ന ഒരിനം കഴുകനാണ് ചുട്ടിക്കഴുകൻ   (ഇംഗ്ലീഷ്: White-rumped Vulture). ഇന്ത്യയിൽ ഒരു കാലത്ത് സുലഭമായിരുന്ന ഇവ ഇന്ന് ഗുരുതരമായ വംശനാശത്തിന്റെ വക്കിലാണ്. ഭൂമുഖത്ത് ഇന്ന് കേവലം പതിനയ്യായിരത്തിൽ താഴെ ചുട്ടിക്കഴുകന്മാർ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്നാണു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. പാകിസ്താൻ,നേപ്പാൾ, ഭൂട്ടാൻ, മ്യാന്മർ എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇവ കാണപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിൽ വയനാട് വന്യജീവിസങ്കേതത്തിൽ ഇവ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്.
പരമ്പരാഗതമായി, പാഴ്സികളുടെ സമൂഹത്തിൽ ശവശരീരം ദഹിപ്പിക്കാറില്ല. ഇവരുടെ ശവശരീരങ്ങൾ വിഘടിക്കുന്നതിനായി ശവംതീനികളായ ചുട്ടിക്കഴുകന് ആഹാരമായി നൽകാറുണ്ട്. എന്നാൽ കഴുകൻമാരുടെ എണ്ണത്തിലുണ്ടായ കുറവ്‌കാരണം അവരിപ്പോൾ മറ്റുമാർഗങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചുതുടങ്ങി.
വിവരണം
തവിട്ടുകലർന്ന കറുപ്പ് നിറമാണ്. കഴുത്തിലും തലയിലും രോമങ്ങൾ കുറവായോ ഇല്ലാതെയോ കാണാം. തടിച്ചതും വെള്ളിനിറത്തിലുള്ളതുമായ കൊക്കുകളാണ് ഇവയുടെ പ്രത്യേകത. കഴുത്തിന് ചുറ്റും മൃദുവായ ചെറിയ വെള്ള രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്‌. നാസാദ്വാരങ്ങൾ ചെറിയ വിടവ് പോലെയുള്ളതാണ്‌. പറക്കുമ്പോൾ അടിഭാഗം ഒരറ്റം മുതൽ മറ്റേ അറ്റം വരെ വെള്ളയാണെന്നു തോന്നും. 3.5 മുതൽ 7.5 കിലോഗ്രാം വരെ തൂക്കമുള്ള ഇവയുടെ നീളം 75 മുതൽ 95 വരെ സെന്റീമീറ്ററാണ്. പറക്കുമ്പോൾ ഇവയുടെ ചിറകുകൾ തമ്മിലുള്ള അകലം 190 മുതൽ 260 വരെ സെന്റീമീറ്ററാണ്. നിലത്ത് നടക്കുന്നത് വലിയ പ്രയാസമാണ്. തുറസ്സായ വനപ്രദേശമാണ് ചുട്ടിക്കഴുകന്റെ ഇഷ്ടമേഖല. പൊതുവെ ശാന്തരാണ്. അഴുകിയ മാംസം ഇഷ്ടഭക്ഷണമാക്കിയ ഇവ മറ്റു പക്ഷികളേയും മുട്ടകളും എലിയും മുയലും ഒക്കെ ആഹാരമാക്കാറുണ്ട്. മറ്റു മൃഗങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ചതിന്റെ ബാക്കി തിന്നു കാട് വൃത്തിയാക്കുന്ന പക്ഷികൂടിയാണ് കഴുകന്മാർ. ചെറിയ എല്ലുകൾ ഉൾപ്പെടെ ഇവ ആഹാരമാക്കാറുണ്ട്.
പ്രജനനം
ഉയരമുള്ള മരങ്ങളുടെ ചില്ലയിലാണ് ഇവ കൂടു കൂട്ടുക. നവംബർ മുതൽ മാർച്ച് വരെയാണ് പ്രജനന കാലം. മൂന്നടി വരെ വ്യാസവും അരയടിയോളം കനവുമുള്ളതാണ് കൂടുകൾ. ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ കൊണ്ടു തീർത്ത കൂട്ടിൽ ഇലകൾ കൊണ്ടുള്ള മെത്തയൊരുക്കി അതിലാണ് മുട്ടയിടുക. പെൺപക്ഷി ഈ കൂട്ടിൽ ഒരു മുട്ടയാണ്‌ ഇടുക. വെളുത്ത മുട്ടയിൽ ഇളം പച്ചയും നീലയും നിറങ്ങൾ കാണാം. മുട്ട വിരിയാൻ 30 മുതൽ 35 വരെ ദിവസങ്ങളെടുക്കും. മുട്ട ഏതെങ്കിലും കാരണവശാൽ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ കൂട് തകർത്തു കളയുന്ന സ്വഭാവവും പെൺപക്ഷിയ്ക്കുണ്ട്. മുട്ട വിരിഞ്ഞു പുറത്തു വരുന്ന കുഞ്ഞിന് ചാര നിറമാണ്. കബന്ധങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ചെറിയ മാംസത്തുണ്ടുകളാണ് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് തീറ്റയായി നൽകുക. പൂർണ്ണ വളർച്ചയെത്തി പ്രായപൂർത്തിയായ പക്ഷിയാകുവാൻ നാലു വർഷം വരെയെടുക്കും. പന്ത്രണ്ടു വർഷമാണ്‌ സാധാരണ ഗതിയിൽ ആയുസ്സ്. ചേക്കേറുന്ന മരങ്ങളിൽ ഇവയുടെ അമ്ലതയേറിയ കാഷ്ഠം വീണ് ഉണങ്ങിപ്പോകാറുണ്ട്.
സംരക്ഷണം
കന്നുകാലികൾക്ക് നൽകിയ കുത്തിവെപ്പ് മരുന്നാണ് ഇവയുടെ വംശനാശത്തിന് കാരണമായത്. തുടർന്ന് കേന്ദ്ര പരിസ്ഥിതി മന്ത്രാലയം ഇവയുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി പല നടപടികളും എടുത്തെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് കേന്ദ്രസർക്കാർ ഡൈക്‌ളോഫിനാക്ക് എന്ന കുത്തിവെപ്പുമരുന്ന് മൃഗങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നത് നിരോധിച്ചു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:കഴുകന്മാർ വർഗ്ഗം:ആക്സിപിത്രിഡേ ജന്തുകുടുംബത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട പക്ഷികൾ
വടക്കാഞ്ചേരി
തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ‍ തലപ്പിള്ളി താലൂക്കിന്റെ ആസ്ഥാനമായുള്ള പട്ടണമാണ് വടക്കാഞ്ചേരി. തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് 20 കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, ജില്ലയുടെ വടക്കുഭാഗത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഈ പട്ടണം വടക്കുഭാഗത്തുള്ള ചെറുപട്ടണങ്ങളെ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നതിൽ പ്രധാ‍ന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. വാഴാനി ഡാം, പൂമല ഡാം എന്നിവ ഈ പ്രദേശത്തിന് വളരെ അടുത്തു കിടക്കുന്ന ടൂറിസം ടെസ്റ്റിനേഷനുകളാണ്. ഉത്രാളിക്കാവ് പൂരം ആണ് വടക്കാഞ്ചേരി നിവാസികളുടെ വലിയ ആഘോഷം. ഇതോടൊപ്പം മച്ചാട് മാമാങ്കവും വടക്കാഞ്ചേരി ഫെറോന പള്ളി പെരുനാളും നബി ദിനവും ആഘോഷിക്കുന്നു. കേരള കലാമണ്ഡലം വടക്കാഞ്ചേരിക്ക് അടുത്ത് ചെറുതുരുത്തിയിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ജില്ലയിലെ ഒരു പ്രധാന റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനാണ് വടക്കാഞ്ചേരിയിലേത്. തൃശൂർ മെഡിക്കൽ കോളജ് ഈ പട്ടണത്തിന് വളരെ അടുത്താണ്. ഒരു ഗവ: ജില്ലാ ആശുപത്രിയും രണ്ട് സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളും ഈ പട്ടണത്തിൽ ഉണ്ട്. രണ്ട് കോടതികളും പോലീസ്, ഫയർ ഫോഴ്സ്, മിനി സിവിൽ സ്റ്റേഷൻ, രണ്ടിലധികം സർക്കാർ സ്കൂളുകൾ എന്നിങ്ങനെ അനേകം സ്വകാര്യ സ്കൂളുകൾ ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു. വാഴാനിയിൽ നിന്നും ഒഴുകിയെത്തുന്ന പുഴ, രണ്ട് ബസ് സ്റ്റാന്റുകൾ (ടൗൺ, ഓട്ടുപാറ), ശ്രീ വ്യാസാ കോളജ് എന്നിവയെല്ലാം വടക്കാഞ്ചേരിയുടെ സ്വന്തമാണ്.
ഇതു കൂടി കാണുക
വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ പട്ടണങ്ങൾ
1917
ഗ്രിഗോറിയൻ കാലഗണനാരീതി പ്രകാരമുള്ള, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പതിനേഴാം വർഷമായിരുന്നു 1917.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1917 വർഗ്ഗം:വർഷങ്ങൾ
1901 – 1950
ലമേറ്റസോറസ്
ഇന്ത്യയിലെ ജബൽപൂരിൽ ഉള്ള ലമേറ്റ എന്ന ശിലാക്രമത്തിൽ നിന്നും കിട്ടിയിട്ടുള്ള ഒരു ദിനോസർ ഫോസ്സിൽ ആണ് ലമേറ്റസോറസ്. ഒരു കൈമിറ ആയാണ് ഇതിനെ കാന്നുന്നത്. നോമെൻ ഡുബിയും ആണ് ഇതിൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ലഭ്യം അല്ല.
പേര്
ലമേറ്റ എന്ന ഇന്ത്യയിൽ ഉള്ള ശിലക്രമത്തിൽ നിന്നും ഫോസ്സിൽ കിട്ടിയട്ടിതിനാലാണ് ഇവയ്ക്ക് ലമേറ്റയിൽ ഉള്ള പല്ലി എന്ന് അർഥം വരുന്ന ലമേറ്റസോറസ് എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
പുറത്തേക്ക് ഉള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ദിനോസർ - അപൂർണ്ണലേഖനങ്ങൾ വർഗ്ഗം:അന്ത്യ ക്രിറ്റേഷ്യസ് കാലത്തെ ദിനോസറുകൾ
1918
ഗ്രിഗോറിയൻ കാലഗണനാരീതി പ്രകാരമുള്ള, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പതിനെട്ടാം വർഷമായിരുന്നു 1918.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1918 വർഗ്ഗം:വർഷങ്ങൾ
1984-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ പട്ടിക
അവലംബം
വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഷം അനുസരിച്ച് വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പട്ടികകൾ
പോളിയോ നിർമാർജനം
ലോകത്തിൽ നിന്നും പോളിയോമെലിറ്റസ് അഥവാ പോളിയോ നിർമാർജ്ജനം എന്ന പൊതുജനാരോഗ്യ സംരംഭം, 1998ൽ ലോകാരോഗ്യ സംഘടന, ഐക്യരാഷ്ട്രശിശുക്ഷേമസമിതി (UNICEF), റോട്ടറി ഫൌണ്ടേഷൻ എന്നിവയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ആരംഭിച്ചതാണ്. ഇത് വിജയിക്കുകയാണെങ്കിൽ ലോകത്ത് നിന്നും  നിർമാർജ്ജനം ചെയ്യപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ  രോഗമായിരിക്കും പോളിയോ. വസൂരി (Smallpox ), കാലിവസന്ത (Rinderpest ) എന്നിവയാണ് ഇതുവരെയായി നിർമാർജ്ജനം ചെയ്യപ്പെട്ട മറ്റു രോഗങ്ങൾ.
പുരോഗതി
2011 അവസാനമായപ്പോഴേക്കും, പാകിസ്താൻ, അഫ്ഗാനിസ്താൻ, ഇന്ത്യ, നൈജീരിയ    ഒഴികെ ബാക്കി എല്ലാ   രാജ്യങ്ങളും പോളിയോ വിമുക്തമായി. 2012 ൽ ഇതുവരെ ഇന്ത്യയിൽ പോളിയോ ഉണ്ടാകാത്തതിനാൽ, ദില്ലിയിൽ നടന്ന 2012  പോളിയോ ഉച്ചകോടിയിൽ  ഇന്ത്യ പോളിയോ വിമുക്തമെന്നു ലോകാരോഗ്യ സംഘടന അംഗീകരിച്ചു.
വർഗ്ഗം:രോഗ നിർമ്മാർജ്ജനം
ആബൂനാ പൗലോസ്‌
ജീവിതരേഖ
1935 നവംബർ 3-ന് എത്യോപിയയിലെ ടിഗ്രെ പ്രവിശ്യയിലെ അഡ്വാ എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു ആബൂന പൗലോസിന്റെ ജനനം. ഗെബ്രെ മേധിൻ എന്നായിരുന്നു ആദ്യനാമം. ചെറുപ്പകാലത്ത് തന്നെ സ്വഭവനത്തിനു സമീപത്തുള്ള അബ്ബ ഗരിമ എന്ന സന്യാസാശ്രമത്തിൽ ചേർന്ന അദ്ദേഹം പിന്നീട് വൈദികനായി. പാത്രിയർക്കീസ് ആയിരുന്ന ആബൂന തെയോഫിലോസിന്റെ ശിക്ഷണത്തിൽ ആഡിസ് അബാബയിലെ ഹോളി ട്രിനിറ്റി തിയോളജിക്കൽ കോളേജിൽ തുടർപഠനത്തിനു ചേർന്നു. പിന്നീട് അമേരിക്കയിലെ സെന്റ്‌ വ്ലാദിമിർ ഓർത്തഡോക്സ് തിയോളജിക്കൽ സെമിനാരിയിൽ ഉന്നത പഠനത്തിനു ചേർന്നു. തുടർന്ന് അവിടെയുള്ള പ്രിൻസ്ടൻ തിയോളജിക്കൽ സെമിനാരിയിൽ ഡോക്ടറൽ പഠനത്തിനു ചേർന്നെങ്കിലും എത്യോപ്യയിൽ ഉണ്ടായ വിപ്ലവം മൂലം പഠനം പൂർത്തീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എത്യോപ്യയിൽ തിരിച്ചു ചെന്ന അദ്ദേഹത്തെ മറ്റു നാല് പേരോടൊപ്പം എപ്പിസ്കോപ്പയായി വാഴിച്ചു. എന്നാൽ അന്നത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ അനുമതി ഇല്ലാതെയായിരുന്നു ഈ സ്ഥാനാരോഹണം എന്ന് ആരോപിച്ചു അന്ന് വാഴിക്കപ്പെട്ട അഞ്ചു മെത്രാപ്പോലീത്താമാരെയും ഭരണകൂടം ജയിലിൽ അടച്ചു. ഏതാണ്ട് ഒമ്പത് വർഷകാലം ജയിലിൽ ആയിരുന്നു. 1984-ൽ പ്രിൻസ്ടൻ കോളേജിൽ തിരിച്ചു ചെന്ന് ഡോക്ടറൽ  പഠനം  പൂർത്തിയാക്കി. 1986-ൽ ആർച്ച് ബിഷപ്പായി സ്ഥാനാരോഹിതനായി. 1992-ൽ ആബൂന പൗലോസ്‌ എന്ന പേരിൽ പാത്രിയർക്കീസ് ആയി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
സഭയിൽ വളരെയധികം പരിഷ്കാരങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുവാനും ഇതര ഓർത്തഡോക്സ് സഭകളുമായുള്ള ബന്ധങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുവാനും ആബൂനാ പൗലോസ്‌ പരിശ്രമിച്ചു. എത്യോപ്യ എന്ന രാജ്യം വിഭജിച്ച് എറിത്രിയ എന്ന രാജ്യം ഉണ്ടായപ്പോൾ സമാധാനവും സഹവർത്തിത്വവും ഉറപ്പാക്കുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടത്തി. കോപ്റ്റിക് - എത്യോപ്യൻ സഭകൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിച്ച സമാധാന ഉടമ്പടിയുടെ മുഖ്യശില്പിയുമായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:എത്യോപ്യൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ പാത്രിയർക്കീസുമാർ വർഗ്ഗം:1935-ൽ ജനിച്ചവർ
ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനം
എല്ലാ വർഷവും ജൂൺ 5 ആണ് ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനം ആയി ആചരിക്കുന്നത്. പരിസ്ഥിതി പ്രശ്നങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള അവബോധനം വരുത്താനും കർമ്മ പരിപാടികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനുമാണ് പരിസ്ഥിതി ദിനം ആചരിക്കുന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ജനറൽ അസംബ്ലിയാണ് 1973 മുതൽ ഈ ദിനാചരണം ആരംഭിച്ചത്.
ദിവസേന അന്തരീക്ഷത്തിലെത്തിച്ചേരുന്ന കാർബൺ ഡൈഓക്സൈഡ്, മീഥേൻ, നൈട്രസ് ഓക്സൈഡ്, ക്ലോറോ ഫ്ലൂറോ കാർബണുകൾ എന്നീ വാതകങ്ങളുടെ അളവ് കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇവ ഓസോൺ പാളികളുടെ തകർച്ചയ്ക്കു കാരണമാകുകയും തന്മൂലം ആഗോളതാപനം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു. മരങ്ങളും കാടുകളുംസംരക്ഷിക്കുക, വനപ്രദേശങ്ങൾ വിസ്തൃതമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക, അതുവഴി ആഗോള പാർസ്ഥിതിക സന്തുലനവും കാലാവസ്ഥാ സുസ്ഥിരതയും ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ് പരിസ്ഥിതി ദിനാചരണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ‘കാർബൺ ന്യൂട്രാലിറ്റി’ കൈവരിക്കുക വഴി ഓസോൺ വിള്ളലിനു കാരണമാവുകയും ആഗോളതാപനം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗ്രീൻ ഹൌസ് വാതകങ്ങൾ പരമാവധി കുറയ്ക്കാനുള്ള ശേഷി കൈവരിക്കുകയുമാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
ലോകപരിസ്ഥിതി ദിനം 2011
2011 ലോകപരിസ്ഥിതി ദിനാചരണത്തിലെ ആതിഥേയരാജ്യമായി ഇന്ത്യയെ യു.എൻ. പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. ഇന്ത്യക്ക് ആദ്യമായാണ് ഈ അവസരം ലഭിക്കുന്നത്. യു.എൻ. പരിസ്ഥിതി വിഭാഗം യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് എൻവയൺമെന്റ് പ്രോഗ്രാമിന്റെ (U.N.E.P) അധികൃതരാണ് ഇന്ത്യയെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. കാട് നിങ്ങളുടെ പ്രകൃതി പരിചാരകൻ എന്നതാണ് 2011-ലെ ലോകപരിസ്ഥിതി ദിനത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം.
ലോകപരിസ്ഥിതി ദിനം 2013
2013 ലെ ലോകപരിസ്ഥിതി ദിനാചരണത്തിന് യു.എൻ.ഇ.പി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള വിഷയം "ചിന്തിക്കുക, തിന്നുക, സംരക്ഷിക്കുക; നിങ്ങളുടെ തീറ്റപ്പാട് കുറയ്ക്കുക" (Think Eat Save; Reduce your food print) എന്നതാണ്.
ലോകപരിസ്ഥിതി ദിനം 2015
2015 ലെ ലോകപരിസ്ഥിതി ദിനാചരണത്തിന് യു.എൻ.ഇ.പി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള വിഷയം "700 കോടിസ്വപ്നങ്ങൾ ഒരേ ഒരു ഭൂമി ഉപഭോഗം കരുതലോടെ" എന്നതാണ്.
ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനം 2016-
"Fight against the illegel trade in wild life"എന്നതാണ് 2016 ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം. അംഗോളയാണ് ആതിഥേയ രാജ്യം. വനത്തിലെ ജീവിതത്തിനു നേരെയുള്ള കൈയേറ്റങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഊർജ്ജിതമായി നാം പരിശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതാണ് ഈയൊരു മുദ്രാവാക്യത്തിലൂടെ യു.എൻ.ഇ.പി ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനം 2017-
"Connecting People to nature – in the city and on the land, from the poles to the equator" ‘ജനങ്ങളെ പരിസ്ഥിതിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുക’ എന്നതാണ് 2017 ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം. കാനഡയാണ് ആതിഥേയ രാജ്യം.
ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനം 2018
'Beat Plastic Pollution' എന്നതാണ് 2018-ലെ ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം. ഇന്ത്യയാണ് ആതിഥേയ രാജ്യം.
ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനം 2019
'Beat air Pollution' എന്നതാണ് 2019-ലെ ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം. ചൈനയാണ് ആതിഥേയ രാജ്യം.
ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനം 2020
2020 ലെ ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനത്തിന്റെ വിഷയം, പ്രകൃതിയുടെ സമയം, ഭൂമിയിലെ ജീവിതത്തെയും മനുഷ്യവികസനത്തെയും സഹായിക്കുന്ന അവശ്യ അടിസ്ഥാന കാര്യങ്ങൾ നൽകുക. ജർമ്മനിയുമായി സഹകരിച്ച് കൊളംബിയയാണ് ആതിഥേയ രാജ്യം.
പുറത്തേwക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:വിശേഷദിനങ്ങൾ വർഗ്ഗം:പരിസ്ഥിതിസംരക്ഷണം
സതി (ആചാരം)
ഭാര്യ ജീവിച്ചിരിക്കെ ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിൽ ചാടി ഭാര്യ മരിക്കുന്ന ആചാരത്തെയാണ് സതി അഥവാ സഹഗമനം എന്നു പറയുന്നത്. രജപുത്ര വംശത്തിലായിരുന്നു സതി തുടക്കത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഉത്തരഭാരതത്തിൽ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ സതി പ്രബലമായിരുന്നു. രാജാറാം മോഹൻ റോയ് എന്ന സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സതി നിരോധിക്കുന്നതിന് ഒരു വലിയ അളവിനു വരെ കാരണമായി. ഭാര്യ സ്വയം അനുഷ്ടിക്കേണ്ട സതി പിന്നീട് ഒരു നിർബന്ധമായി മാറുകയും ബലം പ്രയോഗിച്ച് വിധവകളെ തീയിലേക്കെറിയുന്ന ഒരു ആചാരമായി മാറുകയും ചെയ്തു. രാജസ്ഥാനിലെ രജപുത്രർക്കിടയിലും ബംഗാളിലെ സവർണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലും സതി വ്യാപകമായി നിലനിന്നിരുന്നു. ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ പുരാതന ഈജിപ്ത്, ഗ്രീക്ക്, ഗോത്തിക്ക്, സ്കൈത്യൻസ് എന്നിവരുടെ ഇടയിൽ നില നിന്നിരുന്ന ആചാരം അവരുടെ ഇന്ത്യൻ കുടിയേറ്റത്തോടെ ഇവിടത്തെ സംസ്കാരവുമായി കൂടിച്ചേർന്ന് മൃതശരീരം ദഹിപ്പിക്കുന്ന രീതിയായ ചിതാ സമ്പ്രദായം സ്വീകരിക്കുകയും മരിച്ചയാളുടെ ഭാര്യ, ഭൃത്യർ, സമ്പാദ്യം എന്നിവ മൃതശരീരത്തോടൊപ്പം അടക്കുന്ന അവരുടെ രീതിയും സമന്വയിപ്പിച്ചു. ഇതു കാലക്രമേണ സതിയായി മാറി.
സതിയെ പറ്റിയുളള നിയമം വിശദമായി
വിധവയെ കത്തിക്കൽ, ആ പ്രവൃത്തിയെ മഹത്ത്വ വല്ക്കരിക്കുക, ആ സമ്പ്രദായത്തിൻറെ ഉയർന്ന അവസ്ഥയിൽ സതിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം സമർപ്പിക്കുക എന്നീ 3 ഘട്ടങ്ങൾ സതി കമ്മീഷനിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്.
സതി അനുഷ്ഠിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്, ഒരു വർഷം വരെ തടവോ, പിഴയോ ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ചോ ലഭിക്കാവുന്ന കുറ്റമാണ്.
സ്ത്രീയെ കത്തിക്കുകയോ സംസ്കരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിൽ കാഴ്ചക്കാരായോ സംഘാടകരായോ പങ്കെടുക്കുന്നവർക്ക് ആജീവനാന്ത ജയിൽവാസമോ, പിഴയോ ലഭിക്കാം.
സതിയെ മഹത്ത്വവല്ക്കരിക്കുന്നത്, അതിനെ മതവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള മനഃപൂർവമുള്ള ശ്രമമാണ്. സതിയെ മഹത്ത്വവല്ക്കരിക്കുന്നയാൾക്ക് ഒരു വർഷത്തിനും 7 വർഷത്തിനുമിടയ്ക്ക് തടവും 5000 രൂപയിൽ കുറയാത്ത, 30000  രൂപ വരെയുള്ള തുകയോടു കൂടിയ പിഴയും ശിക്ഷയായി ലഭിക്കുന്നതാണ്.
കളക്ടറുടെ ഉത്തരവിനെ എതിർക്കുന്ന ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും ഒരു വർഷത്തിനും 7 വർഷത്തിനുമിടയ്ക്ക് തടവും 5000 രൂപ മുതൽ 30000  രൂപ വരെയുള്ള തുകയോടു കൂടിയ പിഴയും ശിക്ഷയായി ലഭിക്കുന്നതാണ്.
ഈ നിയമപ്രകാരം കുറ്റവാളിയാക്കപ്പെട്ട ഒരാളെ, സതി അനുഷ്ഠിച്ചയാളുടെ സ്വത്ത് അനന്തരാവകാശമായി അനുഭവിക്കുന്നതിന് അയോഗ്യനാക്കുന്നു. കുറ്റം ചെയ്ത കാലം മുതൽ 5 വർഷക്കാലത്തേക്ക് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും അയാൾക്ക് അയോഗ്യത കല്പിക്കുന്നു.
നിരോധനം
ഗവർണർ ജനറൽ വില്യം ബന്റിക്ക് പ്രഭുവിനെ കൊണ്ട് സതി നിരോധിക്കാൻ നിയമം കൊണ്ടുവരാൻ രാജാറാം മോഹൻ റോയ് ശ്രമം തുടർന്നു. 1829ൽ സതി നിരോധിച്ചുകൊണ്ട് വില്യം ബന്റിക് നിയമം പാസാക്കി.
കേസ് എങ്ങനെയാണ് ഫയൽ ചെയ്യുന്നത്?
പോലീസിനോ മജിസ്ട്രേറ്റിനോ ഒരു പരാതി നല്കിയതിനുശേഷം, കേസ് ക്രിമിനൽ കേസായി എടുക്കുകയും 1973 ലെ ക്രിമിനൽ പ്രൊസീജ്യർ കോഡ് അനുസരിച്ച് കേസ് തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.
സാക്ഷികളെ പരിശോധിച്ചതിനുശേഷം വാദം തുടങ്ങുകയും കുറ്റം ചാർത്തപ്പെട്ട ആൾ കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നു തെളിഞ്ഞാൽ അയാളെ കുറ്റവാളിയായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എന്താണ് അടുത്തത്?
വിധിന്യായത്തിൻറെ 30 ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സ്പെഷ്യൽ കോടതിയുടെ ഉത്തരവനുസരിച്ചുള്ള അപ്പീൽ ഹൈക്കോടതിയിൽ ഫയൽ ചെയ്യാം.
ഇതര പരിഹാരങ്ങൾ
ഇതുകൂടെ കാണുക
വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവാചാരങ്ങൾ വർഗ്ഗം:സ്ത്രീകൾക്ക് എതിരായ അതിക്രമങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ദുരാചാരങ്ങൾ
ആദംസ് പിയർമൈൻ
ലഘുചിത്രം 'ആഡംസ് പിയർമൈൻ', അല്ലെങ്കിൽ  'ആദാമിന്റെ പർമാനെ'  എന്ന ആപ്പിൾ,  ഒരു ആപ്പിൾ കൃഷിയിനം ആണ്. 1826 ൽ ജോൺ ആഡംസ് ' നോർഫോക്ക് പിപ്പിൻ' എന്ന പേരിൽ ഇത് അവതരിപ്പിച്ചു.
ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ
വർഗ്ഗം:ആപ്പിൾ കൾട്ടിവറുകൾ
യാമുനാചാര്യർ
ഉത്രാടം ആയിരുന്നു ആളവാണ്ടരുടെ ജനന നക്ഷത്രം.
മുൻകാലജീവിതം
മനക്കൽ നമ്പി എന്നറിയപ്പെടുന്ന രാമമിശ്രനിൽ നിന്ന് വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ പഠിച്ച് വളർന്ന അദ്ദേഹം മിമാംസയിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീ വൈഷ്ണവ ഇതിഹാസം ഈ ചരിത്രത്തെ വിവരിക്കുന്നു കൗമാരപ്രായത്തിൽ അദ്ദേഹം പാണ്ഡ്യ രാജാവിന്റെ രാജകീയ പുരോഹിതൻ അക്കിയാൽവാനെ വെല്ലുവിളിച്ചു (രാജാവിന്റെ പേര് തർക്കത്തിലാണ്). ചെറുപ്പക്കാരന്റെ പ്രായം കണ്ട അക്കിയാൽവാൻ പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു "ആളവന്താര ?" "അവൻ എന്നെ ഭരിക്കാൻ വന്നിട്ടുണ്ടോ?" . അക്കിയാൽ‌വന്റെ അമ്മ വന്ധ്യനാണെന്നും രാജാവ് നീതിമാനല്ലെന്നും രാജ്ഞി നിരുപദ്രവകാരിയാണെന്നും യുക്തിയുടെ സ്വീകാര്യമായ നിയമങ്ങളിലൂടെ തെളിയിച്ചുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം അക്കിയാൽ‌വാനെ പരാജയപ്പെടുത്തിയത്. ആൺകുട്ടി യുക്തിയുടെ പോരായ്മകൾ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവും രാജ്ഞിയും അവനെ ദത്തെടുത്തു. രാജ്ഞി ആൺകുട്ടിയെ "അളവന്ദർ" - രക്ഷകൻ എന്ന് വാഴ്ത്തി. ഇതിഹാസത്തിന്റെ മറ്റ് പതിപ്പുകളിൽ, അദ്ദേഹത്തിന് പകുതി രാജ്യമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണം കാണിക്കാൻ ചരിത്രപരമായ രേഖകളൊന്നുമില്ല, അതിനാൽ ഇത് പാണ്ഡ്യ രാജ്യത്തേക്കാൾ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സംഭവിച്ചതാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
വർഷങ്ങളുടെ ഭരണത്തിനുശേഷം, മന്നക്കൽ നമ്പി രംഗനാഥക്ഷേത്രം സന്ദർശിക്കാൻ എത്തി. രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ പറ്റിക്കാനായി രാജാവിന്റെ എല്ലാ ധാടികളും ഒഴിവാക്കി ഒരു ശരണാഗതിയെപ്പോലെ സന്യാസിയായി സ്ഥലത്തെത്തി. ആ സ്ഥലത്ത് അദ്ദേഹം ചതുശ്ലോകിയും സ്തോത്രരത്നവും രചിച്ചു. അതുവരെ ശേഖരിച്ച ദിവ്യപ്രബന്ധ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നാഥ മുനിയുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രങ്ങൾ മന്നക്കൽ നമ്പിക്ക് കൈമാറി, യമുന മുനി അല്ലെങ്കിൽ യമുനാചാര്യ എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്തു.
ആളവാണ്ടറിന്റെ നിര്യാണത്തിനുശേഷം ശ്രീരംഗത്തെ നയിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ തിരുവാരംഗനാണ്, എന്നിരുന്നാലും ഈ സ്ഥലത്ത് ദിവ്യ സ്പർശമില്ലായിരുന്നു. ഒരു ഐതിഹ്യം അനുസരിച്ച് രംഗനാഥൻ തന്നെ മഹാപൂർണയോട് കാഞ്ചിയിലേക്ക് പോയി രാമാനുജനെ ശ്രീരംഗത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. അക്കാലത്ത ആഴ്വാർമാരുടെ പ്രവൃത്തികളിൽ ആകൃഷ്ടരായ ഒരു ചെറിയസമൂഹം മാത്രമായിരുന്ന ശ്രീരംഗത്തെ വൈഷ്ണവർക്ക് ഊർജ്ജം പകരാൻ രാമനുജനോട് യാമുനാചാര്യർ നിർദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം വന്നപ്പോഴേക്കും യാമുനാചാര്യർ മരിച്ചിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹത്തിൽ കൈയ്യിലെ മൂന്നു വിരലുകൾ മടങ്ങി നിൽക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാക്കിയായി ചെയ്യേണ്ട പ്രവൃത്തികളാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പ്ട്ടു. അവ് ഇപ്രകാരമാണ്.
പ്രവർത്തനങ്ങൾ
ആളവാണ്ടർ, രാമാനുജനെ പോലെ ദാർശനിക സംവാദങ്ങളിൽ  ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്  വും  അദ്വൈതദർശനത്തെയും   ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തെയും  ദ്വൈതമതമനുസരിച്ച് ഖണ്ഡിക്കാണാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻടേതായി കണക്കാക്കുന്ന കൃതികൾ മിക്കവാറും  സംസ്കൃത ഭാഷയിലാണ്. അദ്ദേഹം ആൾവാർ മാരുടെ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ചാണെങ്കിലും അന്നത്തെ വിദ്വത്ഭാഷ സംൽകൃതമായതാകാം  അദ്ദേഹത്തിന്റെതായി കരുതുന്ന  കൃതികൾ ഇവയാണ്:
ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ
വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ സന്യാസിമാർ വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവം
ദിദക്കി
പൊതുവർഷം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനൊടുവിലോ രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലോ എഴുതപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്ന ഒരു ഹ്രസ്വ ക്രിസ്തീയനിബന്ധമാണ് ഡിഡാക്കെ  (Didache). പന്ത്രണ്ട് അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ പ്രബോധനങ്ങൾ എന്ന പേരും അതിനുണ്ട്. "പന്ത്രണ്ട് അപ്പസ്തോലന്മാർ വഴി പുറജാതികൾക്കായുള്ള (ദേശങ്ങൾക്കായുള്ള) കർത്താവിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾ" എന്ന വാക്യത്തിലാണ് ഈ രചനയുടെ തുടക്കം. 'ദിദക്കി' എന്ന ഗ്രീക്കു പദത്തിന് പ്രബോധനം എന്നാണർത്ഥം. thumb|400px|1883-ൽ നിക്കോമീദിയയിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത ഫിലോത്തിയോസ് ബ്രയെന്നിയോസ് കണ്ടെടുത്ത 'ദിദക്കി' പ്രതിയുടെ ശീർഷകം ലഭ്യമായതിൽ ഏറ്റവും പഴയ ലിഖിത വേദോപദേശം എന്നു വിളിക്കാവുന്ന ഈ കൃതിയുടെ പാഠം മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ്. ക്രിസ്തീയസദാചാരം, മാമ്മോദീസയും വിശുദ്ധ കുർബാനയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ, സഭാഘടന എന്നിവയാണ് ഈ ഭാഗങ്ങളുടെ വിഷയം. "സഭയുടെ കല്പനകൾ" എന്ന രചനാശാഖയുടെ ആദ്യമാതൃകയായി ഇതു പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. upright=0.6|thumb|left|'ദിദക്കി' കണ്ടെടുത്ത നിക്കോമീദിയയിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത ഫിലോത്തിയോസ് ബ്രയെന്നിയോസ് സഭാപിതാക്കന്മാരിൽ ചിലർ പുതിയനിയമത്തിന്റെ ഭാഗമായി കണക്കാക്കിയപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ ബൈബിൾ സഞ്ചയത്തിൽ പെടാത്ത സന്ദിഗ്ദ്ധരചനയായി തള്ളിയ ഈ കൃതി, ഒടുവിൽ സമ്മതി കിട്ടിയ ലിഖിതസഞ്ചയത്തിനു പുറത്തു നിന്നു. എങ്കിലും എത്യോപ്യൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ 'ബൃഹദ്‌വേദസഞ്ചയം' (broader canon), ദിദക്കിയിലെ ഖണ്ഡങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന 'ദിദാസ്കാലിയ' എന്ന രചന ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
പലവിധം പുരാതനരേഖകൾ 'ദിദക്കി'-യെക്കുറിച്ചു നൽകിയ സാക്ഷ്യം നിലനിന്നെങ്കിലും അതിന്റെ പാഠം നൂറ്റാണ്ടുകളായി നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. തുർക്കിയിൽ നിക്കോമീദിയയിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന ഫിലോത്തിയോസ് ബ്രയെന്നിയോസ് 1873-ൽ, പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ "ഹൈരോസോളിമിത്താനസ് പുസ്തകം" എന്ന ലിഖിതസഞ്ചയത്തിൽ അതു കണ്ടെത്തി. തുടർന്ന് അതിന്റെ പരിഭാഷകളും നിലവിൽ വന്നു. 'ദിദക്കി'-യുടെ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷാന്തരം വെളിച്ചം കണ്ടത് 1883-ലാണ്. ഇപ്പോൾ ഈ പുരാതന രചന, രണ്ടാം തലമുറയിലെ ക്രിസ്തീയലേഖകരായ "അപ്പസ്തോലികപിതാക്കന്മാരുടെ" (Apostolic Fathers) ലിഖിതങ്ങൾക്കൊപ്പം ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
കാലം, പശ്ചാത്തലം
മിക്കവാറും പണ്ഡിതന്മാർ ഇതിനെ പൊതുവർഷം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യം മുതൽ അവസാനം വരെയുള്ള കാലത്തെങ്ങോ എഴുതപ്പെട്ടതായി കരുതുന്നു. "അജപാലകന്റെ വഴികാട്ടി" (Pastoral Manual) എന്നു പറയാവുന്ന ഈ കൃതിയുടെ കർതൃത്വം അജ്ഞാതമായിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും യഹൂദക്രിസ്തീയതയിൽ പിറന്ന രചനയായി ഇതിനെ കണക്കാക്കാം. "ആദിമനൂറ്റാണ്ടിലെ എബ്രായക്രിസ്തീയതയുടെ അഹംബോധത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്തായിരുന്നെന്നും തങ്ങളുടെ യഹൂദതയെ എങ്ങനെ അവർ അന്യജനതകൾക്കു ചേരും വിധം രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി എന്നും അറിയാൻ മറ്റേതൊരു ക്രിസ്തീയലിഖിതത്തേയുംകാൾ സഹായിക്കുന്ന രചന" എന്ന് ഇതു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഉള്ളടക്കം
താരതമ്യേന ഹ്രസ്വമായ ഈ കൃതിയുടെ ഉള്ളടക്കത്തെ നാലു ഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം. ആദ്യഖണ്ഡം വിശ്വാസികൾക്കു മുന്നിൽ ജീവന്റേയും മരണത്തിന്റേയും ഇരുവഴികൾ തുറന്നുവച്ച്, അവയിലൊന്നു തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവരോടാവശ്യപ്പെടുന്നു. മാമ്മോദീസ, ഉപവാസം, തിരുവത്താഴം തുടങ്ങിയ അനുഷ്ഠാനങ്ങളെ സംബന്ധിക്കുന്നതാണ് രണ്ടാം ഭാഗം. മൂന്നാം ഭാഗത്തിന്റെ പ്രധാനവിഷയം സുവിശേഷപ്രഘോഷകരോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും, വ്യാജപ്രഘോഷകരെ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം എന്നതുമാണ്. ഹ്രസ്വമായൊരു യുഗാന്തചിത്രത്തോടെയാണ് (apocalypse) ഈ കൃതി സമാപിക്കുന്നത്.
'ഇരുവഴികൾ'
"രണ്ടു വഴികളാണുള്ളത്. ഒന്നു ജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്നതും ഒന്നു മരണത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതും; അവയ്ക്കിടയിൽ വലിയ അന്തരമുണ്ട്. ജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴി ഇതാണ്: നീ നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും അയൽക്കാരനെ നിന്നെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റൊരാൾ നിന്നോടു ചെയ്യാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കാത്തത് അവനോടു നീയും ചെയ്യുകയില്ല" എന്ന വാക്യങ്ങളിലാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ തുടക്കം. തുടർന്ന് നാലദ്ധ്യായങ്ങളിൽ ഇതു വിശദീകരിച്ച ശേഷം ആഞ്ചാമത്തെ അദ്ധ്യായത്തിൽ മരണത്തിന്റെ മാർഗ്ഗത്തെ സംഗ്രഹിച്ചു നിർവചിക്കുന്നു.
അനുഷ്ഠാനവിധി
7 മുതൽ 10 വരെ അദ്ധ്യായങ്ങൾ മാമ്മോദീസ, ഉപവാസം, തിരുവത്താഴം തുടങ്ങിയ അനുഷ്ഠാനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. ഒഴുക്കുവെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി വേണം മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കാൻ. ഒഴുക്കുവെള്ളമില്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വെറും തണുത്ത വെള്ളം ഉപയോഗിക്കാം. അതുമില്ലെങ്കിൽ ചൂടുവെള്ളം ആകാം.വെള്ളം തലയിൽ ഒഴിച്ചും സ്നാനം നൽകിയിരുന്നു. മാമ്മോദീസാക്കു മുൻപ് അതു നൽകുന്നവനും സ്വീകരിക്കുന്നവനും ഉപവസിക്കണം എന്നും വ്യവസ്ഥയുണ്ട്.ശിശുക്കൾക്ക് ഈ വ്യവസ്ഥ ബാധകം അല്ല. ശിശുക്കൾക്ക് വേണ്ടി അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ വിശ്വാസം ഏറ്റു പറയണം (അദ്ധ്യായം 7)
കപടഭക്തരെപ്പോലെ തിങ്കളാഴ്ചയും വ്യാഴാഴ്ചയുമല്ല ഉപവസിക്കേണ്ടത്. ബുധനും വെള്ളിയും ആണ് ഉപവാസദിനങ്ങൾ. കപടഭക്തരെപ്പോലെ പ്രാർത്ഥിക്കരുതെന്ന വിലക്കിനെത്തുടർന്ന് എങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കണം എന്ന നിർദ്ദേശം സുവിശേഷങ്ങളിലെ പ്രസിദ്ധമായ കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയുടെ ആവർത്തനമാണ്. ആ വിധം ദിവസേന മൂന്നു വട്ടം പ്രാർത്ഥിക്കണം എന്നും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.(അദ്ധ്യായം 8)
9-10 അദ്ധ്യായങ്ങൾ തിരുവത്താഴവിരുന്നിനെക്കുറിച്ചും അതിനു ശേഷമുള്ള ഉപകാരസ്മരണയെക്കുറിച്ചും ആണ്. അവിശ്വാസികൾക്ക് തിരുവത്താഴത്തിലെ പങ്കാളിത്തം വിലക്കിയിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധമായത് നായ്ക്കൾക്കു നൽകരുതെന്ന ബൈബിൾ വാക്യം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഈ വിലക്ക്. (ദിദക്കി 9:5)
പ്രവാചകധർമ്മം
തുടർന്നുള്ള മൂന്നദ്ധ്യായങ്ങൾ (11-13) ദേശാടകരായ വേദപ്രഘോഷകരെക്കുറിച്ചും അവരുടെ പരമാർത്ഥത എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുമാണ്:-
യുഗാന്തചിത്രം
അവസാനത്തെ അദ്ധ്യായം(16), അന്തിമനാളുകളിലെ അപകടങ്ങളുടെ വിവരണമാണ്. അതിന്റെ തുടക്കത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പുകളിൽ ചിലത് ഇവയാണ്:-
സാന്താ മരിയ
സാന്താ മരിയ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സംസ്ഥാനമായ കാലിഫോർണിയയിൽ സാന്താ ബാർബറ കൌണ്ടി യിൽ ദക്ഷിണ കാലിഫോർണിയ തീരത്തിനു തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരു നഗരമാണ്. ഇത് ലോസ്‍ ആഞ്ചെലസ് നഗരകേന്ദ്രത്തിന് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേ ദിശയിൽ ഏകദേശം 150 മൈൽ (240 കിലോമീറ്റർ) ദൂരത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. 2016 കണക്കുകൂട്ടലിൽ ഈ നഗരത്തലെ ആകെ ജനസംഖ്യ 106,290 ആയിരുന്നു. ഇത് കൌണ്ടിയിലെയും സാന്താ മരിയ-സാന്താ ബാർബറ, CA മെട്രോ പ്രദേശത്തെയും ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള നഗരമാണ്. നഗരത്തിലെ വീഞ്ഞ് വ്യവസായത്തിനും സാന്താ മരിയ ശൈലിയിലുള്ള ബാർബിക്യുവിനും പ്രസിദ്ധമാണ്. സൺസെറ്റ് മാഗസിൻ സാന്താ മരിയ നഗത്തെ "വെസ്റ്റ് ബെസ്റ്റ് BBQ നഗരം" എന്ന പേരിലാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കാലിഫോർണിയയിലെ നഗരങ്ങൾ
മുടിക്കോട് (വിവക്ഷകൾ)
മുടിക്കോട് എന്ന പദം കൊണ്ട് താഴെ പറയുന്നവയിൽ ഏതിനെയും വിവക്ഷിക്കാം
പുതുക്കാട്
കേരളത്തിലെ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ മുകുന്ദപുരം താലൂക്കിലെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട പട്ടണമാണ്‌ പുതുക്കാട്. തൃശ്ശൂർ പട്ടണത്തിൽ നിന്ന് 15 കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തിൽ ദേശീയപാത 47-ൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പുതുക്കാട്.
പ്രധാന സ്ഥാപനങ്ങൾ
താലൂക്ക് ആശുപത്രി പുതുക്കാട്
ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്ത്-പുതുക്കാട്
പൊതുമരാമത്ത് ഓഫീസ് -പുതുക്കാട്
പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് പുതുക്കാട്
ട്രഷറി
സപ്ലൈക്കോ
പ്രജ്യോതി നികേതൻ കോളേജ്
GovtHSS
St. Antonys HSS
St ആന്റണിസ് ഫൊറനെ പള്ളി
കുറുമാലി കാവ് ഭഗവതി ക്ഷേത്രം
റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ
KSRTC ബസ് സ്റ്റേഷൻ
പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ
ഫയർ സ്റ്റേഷൻ
സമീപ ഗ്രാമങ്ങൾ
പുതുക്കാട് ഒട്ടനവധി ഗ്രാമങ്ങളാ‍ൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. ചില പ്രധാന ഗ്രാമങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്.
പ്രധാന വ്യക്തികൾ
സി അച്ചുത മേനോൻ
1919
ഗ്രിഗോറിയൻ കാലഗണനാരീതി പ്രകാരമുള്ള, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പത്തൊമ്പതാം വർഷമായിരുന്നു 1919.
കുച്ചിങ്ങ്
കുച്ചിങ്ങ് (Jawi:, ) മലേഷ്യയിലെ സരാവക് സംസ്ഥാനത്തിലെ ഏറ്റവും ജനസാന്ദ്രതയുള്ള നഗരവും സംസ്ഥാന തലസ്ഥാനവും കൂടിയാണ്. ഔദ്യോഗികമായി ഇത് സിറ്റി ഓഫ് കുച്ചിങ്ങ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. കുച്ചിംഗ് ഡിവിഷന്റെ തലസ്ഥാനമാണിത്.
ബോർണിയോ ദ്വീപിലെ സരാവാക്ക് സംസ്ഥാനത്തിൻറെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അറ്റത്ത്, സരാവക് നദിയുടെ തീരത്താണ് ഈ നഗരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 431 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (166 ചതുരശ്ര മൈൽ) പ്രദേശത്തായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഈ നഗരത്തിൻറെ കുച്ചിങ്ങ് നോർത്ത് ഭരണ പ്രദേശത്ത് 165,642 ഉം കുച്ചിംഗ് സൗത്ത് അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് മേഖലയിൽ 159,490 ഉം ജനങ്ങൾ അധിവസിക്കുന്നു. രണ്ടു മേഖലയിലെ ആകെ ജനസംഖ്യ ഏകദേശം 325,132 ആണ്.
ബ്രുണൻ സാമ്രാജ്യത്തിൻറെ ഭരണകാലത്ത് 1827-ൽ സരാവാക്കിൻറെ മൂന്നാമത്തെ തലസ്ഥാനമായിരുന്നു കുച്ചിങ്ങ്. ഉൾനാടൻ ബോർണിയോ നിവാസികളായ ദയാക്ക് വിഭാഗത്തിൻറെ കലാപം അടിച്ചമർത്തി ബ്രൂണൻ സാമ്രാജ്യത്തെ സഹായിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി, സരവാക്ക് ജയിംസ് ബ്രൂക്കിന് വിട്ടുകൊടുത്തതോടെ 1841 ൽ കുച്ചിങ്ങ് സരാവാക്കിൻറെ തലസ്ഥാനമായിത്തീർന്നു. ഈ ജനങ്ങൾ പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിൻറെ വിശ്വസ്തരായ അനുയായികളായിത്തീർന്നു. ചാൾസ് ബ്രൂക്കിൻറെ ഭരണകാലത്ത് ശുചീകരണ സംവിധാനം, ഹോസ്പിറ്റലുകൾ, ജയിലുകൾ കോട്ടകൊത്തളങ്ങൾ, കമ്പോളങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതോടൊപ്പം നഗരത്തിനു പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയും അതിൻറെ വികസനവും തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. 1941 ൽ ബ്രൂക്ക് ഭരണകൂടം കുച്ചങ്ങിൽ സെൻറിനറി ആഘോഷം നടത്തിയിരുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് 1942 മുതൽ 1945 വരെയുള്ള​കാലഘട്ടത്തിൽ കുച്ചിങ്ങ് ജപ്പാൻ കൈവശപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. യുദ്ധത്തടവുകാരെയും സിവിലിയൻ തടവുകാരെയും പാർപ്പിക്കുവാനായി ജാപ്പനീസ് സർക്കാർ കുച്ചിങ്ങിനടുത്തായി ഒരു ബാട്ടു ലിൻറാംഗ് ക്യാമ്പ് രൂപീകരിച്ചിരുന്നു. യുദ്ധത്തിനു ശേഷ നഗരം കേടുപാടുകൾ കൂടാതെ നിലനിന്നു. എന്നിരുന്നാലും, സരാവാക്കിലെ അവസാന രാജാവായിരുന്ന സർ ചാൾസ് വൈനർ ബ്രൂക്ക്, 1946 ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ക്രൌൺ കോളനിയുടെ ഭാഗമായി സരാവാക്കിനെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.ക്രൗൺ കോളനിയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന കാലയളവിലും കുച്ചിംഗ് തലസ്ഥാനമായി തുടർന്നിരുന്നു. 1963 ൽ മലേഷ്യയുടെ രൂപീകരണത്തിനു ശേഷവും കുച്ചിങ്ങ് അതിന്റെ സംസ്ഥാന തലസ്ഥാനമെന്ന സ്ഥാനം നിലനിർത്തുകയും 1988 ൽ നഗര പദവി നൽകപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അന്നുമുതൽ, കുച്ചിങ്ങ് നഗരം രണ്ട് വ്യത്യസ്ത പ്രാദേശിക അധികാരികൾ ഭരിക്കുന്ന രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ഭരണ പ്രദേശങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സരാവാക്കിൻറെ ഭരണകേന്ദ്രം കുച്ചിങ്ങിലെ വിസ്മ ബാപ മലേഷ്യ യിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
സാരാവാക്ക്, ബോർണിയോ എന്നിവ സന്ദർശിക്കുന്ന സഞ്ചാരികൾക്ക് കുച്ചിങ്ങ് ഒരു പ്രവേശന കവാടവും പ്രധാന ഭക്ഷണകേന്ദ്രവുമാണ്.
കുച്ചിംഗ് വെറ്റ്ലാൻഡ്സ് നാഷനൽ പാർക്ക് നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 30 കിലോമീറ്റർ (19 മൈൽ) അകലെയാണ്. ബകോ നാഷണൽ പാർക്ക്, സെമെൻഗോഹ് വന്യജീവി സങ്കേതം, റെയിൻഫോറസ്റ്റ് വേൾഡ് മ്യൂസിക് ഫെസ്റ്റിവൽ (RWMF), സ്റ്റേറ്റ് അസംബ്ലി കെട്ടിടം, ദ അസ്റ്റാന, മാർഗരിറ്റ കോട്ട, കുച്ചിംഗ് കാറ്റ് മ്യൂസിയം, സരാവാക് സ്റ്റേറ്റ് മ്യൂസിയം തുടങ്ങി അനേകം വിനോദ സഞ്ചാര ആകർഷണകേന്ദ്രങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്. കിഴക്കൻ മലേഷ്യയിലെ ഒരു പ്രധാന വ്യാവസായിക വാണിജ്യ കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ഈ നഗരം.
പേരിൻറെ ഉത്ഭവം
"കുച്ചിങ്ങ്" എന്ന പേര് ബ്രൂക്ക് 1841 ൽ ഇവിടെ എത്തുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. "കുച്ചിങ്ങ്" എന്ന പേരു നിലവിൽവന്നതിനെക്കുറിച്ച് പല സിദ്ധാന്തങ്ങളുമുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ ഇത് മലയൻ ഭാഷയിൽ പൂച്ചയ്ക്കു പറയുന്ന "kucing" എന്ന വാക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ചൈനയിലും ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലും വ്യാപാര തുറമുഖത്തെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുവാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു സാധാരണ പദമായ മലബാർ തീരത്തെ ഇന്ത്യൻ തുറമുഖ തുറമുഖമായ കൊച്ചി എന്ന വാക്കിൽനിന്നോ ഇത് ഉത്ഭവിച്ചുവെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
രാമൻ
മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ദശാവതാരങ്ങളിൽ ഏഴാമത്തേ അവതാരമാണ്‌ ശ്രീരാമൻ (English: Rama, IAST: rāma, Devanāgarī: राम, Thai: พระราม, Lao: ພຣະຣາມ, Burmese: Yama, Tagalog: Rajah Bantugan)‍. അയോദ്ധ്യയിലെ രാജാവായിരുന്നു രാമൻ. ഇദ്ദേഹത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് രാമായണം പുരോഗമിക്കുന്നത്.
തെക്കേ ഏഷ്യയിലും, കിഴക്കേ ഏഷ്യയിലും ഉള്ള പുരാണകാവ്യങ്ങളിൽ രാമൻ പ്രസിദ്ധമാണ്.
അയോദ്ധ്യയിലെ രാജാവായിരുന്ന ദശരഥന് പട്ടമഹിഷിയായ കൗസല്യയിൽ ജനിച്ച ആദ്യപുത്രനാണ്‌ രാമൻ. ഹിന്ദുമതത്തിൽ രാമനെ മര്യാദാ പുരുഷോത്തമനായി കരുതുന്നു. നന്മയുടെ ദൈവമായും ശ്രീരാമനെ കരുതുന്നു. ലക്ഷ്മീദേവിയുടെ അവതാരമായ സീതാദേവിയാണ് പത്നി. ഉത്തമസ്ത്രീയായി സീതയെ കരുതുന്നു. ഭരതൻ, ലക്ഷ്മണൻ, ശത്രുഘ്നൻ എന്നിവരായിരുന്നു രാമന്റെ സഹോദരൻമാർ.
രാമചരിതവും ജീവനവും ധർമ്മത്തിന് ഉദാഹരണമാണ്. ഉത്തമപുരുഷനും പൂർണ്ണ മനുഷ്യനുമായിരുന്നു രാമൻ. ദശരഥൻ കൊടുത്ത ശപഥം മുൻ‌നിർത്തി, തന്റെ മകനായ ഭരതൻ രാജാവാകണം എന്നുള്ളതും പതിന്നാലു വർഷത്തെ രാമൻ വനവാസത്തിന് പോകണം എന്നുള്ളതും കൈകേയിയുടെ ആവശ്യപ്രകാരമായിരുന്നു. പത്നി സീതക്കും അനുജൻ ലക്ഷ്മണനും രാമനെ പിരിഞ്ഞിരിക്കുവാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് പതിന്നാലു വർഷത്തെ വനവാസത്തിന് രാമനൊപ്പം പോകുകയും ചെയ്തു. വനവാസത്തിനിടക്ക് അസുര രാജാവായ ലങ്കേശ്വരൻ രാവണൻ സീതയെ അപഹരിക്കുകയും ചെയ്തു. ക്ലേശകരവും ശ്രമകരവുമായ നീണ്ട തിരച്ചിലിനു ശേഷം, സീത ലങ്കയിൽ ഉണ്ടെന്ന് ഹനുമാൻ കണ്ടെത്തുകയും. ഘോരയുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ രാവണനെ നിഗ്രഹിച്ച് സീതയെ വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
വനവാസത്തിനുശേഷം അയോദ്ധ്യയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ രാമന്റെ കിരീടധാരണം നടക്കുകയും, അയോധ്യയുടെ രാജാവായി അവരോധിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ അന്തിമഫലമായ ദേശത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിയായി, പിന്നീടുള്ള പതിനോരായിരം വർഷം സന്തോഷത്തിന്റെയും, സമാധാനത്തിന്റെയും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും, ന്യായത്തിന്റെയും യുഗമായ രാമരാജ്യ മായി അറിയപ്പെട്ടു. മാതൃകാപരമായ രാമരാജ്യം ലോകത്തിന് നൽകിയ രാമൻ, ഒടുവിൽ പുത്രന്മാരായ ലവ-കുശന്മാർക്ക് രാജ്യം നൽകി സരയൂനദിയിലിറങ്ങി സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്തു. രാമൻ ജീവിച്ചിരുന്നത് ഏകദേശം ബി.സി 1300-1200 കാലഘട്ടത്തിൽ വെങ്കല യുഗത്തിൽ ആയിരുന്നു. ഇത് ഋഗ്വേദ കുലമണ്ഡലങ്ങൾ (മണ്ഡലം 2 മുതൽ 7 വരെ) രചിക്കപ്പെടുന്ന കാലം ആയിരുന്നു. രാമന്റെ സഹോദരൻ ആയ ലക്ഷ്മണന്റെ ഒരു മകൻ ആയ ധ്വന്യൻ എന്നയാളെ കുറിച്ച് ഋഗ്വേദത്തിൽ പരാമർശം ഉണ്ട് (ഋഗ്വേദം 5.33.10), രാമനെ കുറിച്ചും പരാമർശം ഉണ്ട് (ഋഗ്വേദം 10.93.14). ദശരഥ രാജാവിന്റെ ഭാര്യാസഹോദരൻ ആയ രാജാവ് ദിവോദാസനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൗത്രൻ സുദാസും ഋഗ്വേദത്തിൽ ധാരാളം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന വീരൻമാർ ആണ്.
തുളസീദാസ്, തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ, ഭദ്രാചലം രാമദാസ്, ത്യാഗരാജസ്വാമികൾ തുടങ്ങി നിരവധി പ്രസിദ്ധ കവികൾ രാമഭക്തരായിരുന്നു. ഇവരുടെ കൃതികളിൽ രാമന്റെ മഹിമകൾ ധാരാളമായി കാണാം.
രാമന്റെ ജനനവും വിവാഹവും
അയോദ്ധ്യയിലെ ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ രാജാവായ ദശരഥൻ കുലഗുരു വസിഷ്ഠന്റെ നിർദേശപ്രകാരം, ഋശ്യശൃംഗ മുനിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പുത്രകാമേഷ്ടി യാഗം നടത്തുന്നു.യാഗാന്ത്യത്തിൽ പ്രജാപതിയുടെ പ്രതിപുരുഷൻ യജ്ഞ കുണ്ഡത്തിൽ നിന്നു പ്രത്യക്ഷനായി, ദേവന്മാർ തയ്യാറാക്കിയ പായസം രാജാവിന് സമർപ്പിച്ചിട്ടു രാജപത്നിമാർക്കു നൽകണമെന്നും അപ്രകാരം ചെയ്താൽ ഉത്തമരായ നാലു പുത്രന്മാർ ജനിക്കുമെന്നുപറഞ്ഞു അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. രാജാവ് പായസത്തിന്റ പകുതി കൗസല്യ ദേവിക്കും ശേഷിച്ചതിന്റെ പകുതി കൈകെയിക്കും ബാക്കിയായതിന്റെ പകുതി സുമിത്രക്കും, ശേഷിച്ച ഭാഗം, ഒന്നു ആലോചിച്ചതിനുശേഷം സുമിത്രക്കു തന്നെ നൽകുന്നു.
ഇതേ സമയം തന്നെ, രാവണന്റെ ഉപദ്രവങ്ങൾകൊണ്ടു പൊറുതി മുട്ടി തന്റെ മുന്നിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച പശു വേഷധാരിണിയായ ഭൂദേവിയോടും ഇന്ദ്രാദി ദേവന്മാരോടും താൻ ദശരഥപുത്രന്മാരായി ജനിച്ചു രാവണനെ വധിച്ചു ലോകർക്കു സങ്കട നിവർത്തിയുണ്ടാക്കാമെന്ന് മഹാവിഷ്ണു വാക്കു കൊടുക്കുന്നു. അതിൻ പ്രകാരം വിഷ്ണു സ്വചൈതന്യത്തെ നാലായി പകുത്തു രാമനായി കൗസല്യയുടെയും, ഭരതനായി കൈകെയിയുടെയും ലക്ഷ്മണൻ ശത്രുഘ്‌നൻ എന്നിങ്ങനെ സുമിത്രയുടെയും പുത്രന്മാരായി പിറക്കുന്നു. ദശരഥൻ അത്യധികം സന്തോഷത്തോടെ പുത്രന്മാരോടും പത്നിമാരോടുമൊപ്പം ആയോധ്യയിൽ വാണരുളി.
നാല് രാജകുമാരന്മാരും ഒന്നിച്ചു കളിച്ചും പഠിച്ചും ഉണ്ടും ഉറങ്ങിയും ഒരിക്കലും കൂട്ടുപിരിയാതെ ഒരുമയോടും സഹോദര സ്നേഹത്തോടും ജീവിച്ചു. ലക്ഷ്മണൻ രാമന്റെയും ശത്രുഘ്‌നൻ ഭരതന്റേയും സന്ദഹസഹചാരികളായിരുന്നു.
ഒരുനാൾ അയോധ്യയിൽ എത്തിച്ചേർന്ന വിശ്വാമിത്ര മഹർഷി രാമലക്ഷ്മണന്മാരെ തന്റെ യാഗത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി കൂട്ടികൊണ്ടുപോകുന്നു. രാജകുമാരന്മാരേ വിശപ്പും ദാഹവും ക്ഷീണവും ക്ലേശിപ്പിക്കാതിരിക്കുവാനായി മഹർഷി അവർക്ക് ബല അതിബല എന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപദേശിക്കുന്നു. വഴിയിൽ താടകവനത്തിൽവെച്ചു (മുൻപ് മലദം കരുഷം എന്നീ ജനപദങ്ങൾ) താടക എന്ന വൃദ്ധയും വികൃതരൂപിണിയുമായ യക്ഷിണിയെ രാമൻ ദുർജ്ജയമായ അസ്ത്രമയച്ചു വധിച്ചു. മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ പ്രീതിച്ചു, ഇന്ദ്രന്റെ നിർദേശപ്രകാരം രാമന് അമോഘങ്ങളായ ബ്രഹ്മശിരസ്സ്, വിഷ്ണുചക്രം, ഐന്ദ്രാസ്ത്രം മുതലായ അസ്ത്രശസ്ത്രങ്ങൾ നൽകിയനുഗ്രഹിക്കുന്നു.രാമൻ ഇവയൊക്കെ ലക്ഷ്മണനും നൽകുന്നു.
പിന്നീട് വിശ്വാമിത്രന്റെ ആശ്രമത്തിൽ അഞ്ചുദിനരാത്രങ്ങൾ രാമലക്ഷ്മണന്മാർ യാഗത്തിനു കാവൽ നിൽക്കുന്നു. ആറാം ദിവസം യാഗം മുടക്കാനെത്തിയ സുബാഹുവിനെ രാമൻ ആഗ്നേയാസ്ത്രം കൊണ്ടു വധിച്ചു, മാരീചനെ മാനവാസ്ത്രമെയ്തു നൂറു യോജന ദൂരം സാഗരത്തിൽ വീഴ്ത്തി.
മിഥിലയിലെത്തിയ രാമൻ രുദ്രഭഗവാന്റെ വില്ലു കാണാൻ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, അയ്യായിരം പേർ എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു എട്ട് ചക്രങ്ങളുള്ള കൂറ്റൻ ഇരുമ്പു പേടകത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന ആ പടുകൂറ്റൻ വില്ലു അനേകരാജാക്കന്മാരുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു രാമൻ ഞാണേറ്റുകയും, രാമന്റെ കരബലം താങ്ങാനാവാതെ വില്ലു രണ്ടായി ഒടിഞ്ഞു നിലം പതിക്കുകയും ചെയ്തു. ആർക്കും ഇന്നേ വരെ കുലയേറ്റൻ സാധിക്കാത്ത വില്ലു രാമൻ ഒടിച്ചതിനാൽ, അയോനിജയയായി ഉഴവുചാലിൽ നിന്നും ലഭിച്ച മഹാലക്ഷ്മിയുടെ അവതാരമായ ജനകന്റെ വളർത്തുമകൾ സീത രാമന്റെ ധർമ്മ പത്നിയായി തീർന്നു. ലക്ഷണൻ സീതയുടെ സഹോദരി ഊർമിളയും ഭരതൻ ജനകസഹോദരപുത്രി മാണ്ഡവിയെയും ശത്രുഘ്നൻ ശ്രുതകീർത്തിയെയും വിവാഹം ചെയ്യുന്നു.
അഭിഷേകവിഘ്നം
കൈകെയിയുടെ അച്ഛനായ അശ്വപതി രാജാവിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ യുധാജിത് ഭരതശത്രുഘ്നൻമാരെയും പത്നിമാരെയും ദശരഥന്റെ അനുമതിയോടെ കേകേയത്തിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.അവർ പോയി ആനേകകാലം കേകേയത്തിൽ താമസിച്ചെങ്കിലും പ്രിയപുത്രനായ രാമന്റെ സാന്നിധ്യം മൂലം ദശരഥനു യാതൊരു പ്രയാസവുമുണ്ടായില്ല. എന്നാൽ ഒരുനാൾ ദുഃസ്വപ്നങ്ങളും ദുസ്സൂചനകളും കണ്ടു അസ്വസ്ഥനായ ദശരഥൻ അടുത്ത ദിവസത്തെ ശുഭമുഹൂർതത്തിൽ തന്നെ രാമനെ യുവരാജാവായി വാഴിക്കാൻ രാജസഭയിൽ സർവസദസ്യരുടെയും മുന്നിൽവെച്ച് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
കോസല രാജ്യം ആഹ്ലാദത്തിൽ അലതല്ലി. എന്നാൽ കൈകെയിയുടെ കൂനിയായ ദാസി മൻഥരയുടെ ശക്തമായ ഉപജാപം മൂലം മനസ്സ് മാറിയ കൈകേയി രാജാവിനോട് രണ്ടു വരങ്ങൾ ആവശ്യപെടുന്നു (പണ്ട് ദേവസുരയുദ്ധത്തിൽ തൻറെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചതിന്റെ പ്രത്യുപകാരമായി രാജാവ് കൈകെയിക്കു നൽകിയതാണ് ആ രണ്ടു വരങ്ങൾ).ഒന്നു ഭരതനെ യുവരാജാവായി വാഴിക്കണം എന്നും, അടുത്തതു രാമൻ പതിനാലു വർഷം മുനിവേഷത്തിൽ വനത്തിൽ വസിക്കണമെന്നും. ഇതു കേട്ട് മൂർച്ഛിച്ച് വീണ രാജാവ് കൈകെയിയോട് ഭരതനെ യുവരാജാവായി വാഴിക്കാം,അതിനുവേണ്ടി രാമനെ വനത്തിൽ അയക്കരുതെയെന്നു കെഞ്ചി പറഞ്ഞിട്ടും കൈകേയിയുടെ മനസ്സലിഞ്ഞില്ല.
അച്ഛന്റെ വാക്കുപാലിക്കാനായി മഹാത്മാവായ രാമൻ രാജ്യവും സകല സുഖഭോഗങ്ങളുമുപേക്ഷിച്ചു ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പോകാൻ തയ്യാറാകുന്നു. രാമൻ എവിടേക്കാണോ അവിടെ താനും ഒപ്പമുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു സീതയും രാമനെ അനുഗമിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നു. പിതാവിനെ തടവറയിലാക്കി ജ്യേഷ്ഠനെ താൻ രാജാവായി അവരോധിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞു കോപിഷ്ഠനായ നിന്ന ലക്ഷ്മണനെ രാമൻ ശാന്തനാക്കുന്നു, ജ്യേഷ്ഠനെ പിരിഞ്ഞു തനിക്കു ജീവിക്കാൻ സാധിക്കില്ല എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ലക്ഷ്മണനും വനവാസത്തിനു പുറപ്പെടുന്നു.
രാമനെ ദശരഥനായി കരുതി, സീതയെ തന്നെപോലെ കരുതി, വനത്തെ അയോദ്ധ്യ പോലെയും കരുതി സുഖമായി പോയി വരൂ എന്നു സുമിത്ര ലക്ഷ്മണനെ ഉപദേശിക്കുന്നു.
രാമനും സീതയ്ക്കും ലക്ഷ്മണനും വനവാസത്തിനു അണിയാണുള്ള മരവുരി. കൈകേയി തന്നെ അവർക്ക് നൽകുന്നു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠ മഹർഷി, കൈകേയി രാമനു മാത്രമേ വനവാസം വിധിച്ചുള്ളുവെന്നും സീത സാധാരണ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞു തന്നെ കാട്ടിൽ പോകുമെന്ന് അറിയിക്കുന്നു. പിതാവിനോടും മാതാക്കളോടും ഗുരുവിനോടും പൗരജനങ്ങളോടും യാത്ര ചോദിച്ചുകൊണ്ട് വനവാസത്തിനു വേണ്ടുന്ന ആവശ്യവസ്തുക്കളും ആയുധങ്ങളുമായി, സുമന്ത്രർ തെളിക്കുന്ന തേരിൽ മൂവരും വനവാസത്തിനു പുറപ്പെട്ടു. ദശരഥരാജാവ് ക്രോധത്തിൽ, "നിന്റെ പുത്രനോട് കൂടി നിന്നെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു" എന്നു കൈകേയിയെ ശപിക്കുന്നു. തന്നെ കൗസല്യയുടെ അന്തപുരത്തിൽ എത്തിക്കാൻ രാജാവ് സേവകരോട് കല്പിച്ചു. ദശരഥന്റെ ബോധം മറയുകയും ഇടക്ക് തെളിയുകയും, അദ്ദേഹം സദാ രാമ..... രാമ.... എന്നു വിളിച്ചു വിലപിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. രാമനോടുള്ള സ്നേഹം നിമിത്തം ജനങ്ങൾ തേരിന് പിന്നാലെ ഓടിയെങ്കിലും, അവർ അന്നു രാത്രി തന്ത്രപൂർവം ജനങ്ങളെ ഒഴിവാക്കി തമസാനദി കടന്നു വടക്കോട്ടു ശൃംഗവേര പുരത്തിലേക്ക് പോയി. നിരാശരായ പ്രജകൾ അയോധ്യയിൽ തിരിച്ചെത്തി വിലപിച്ചു.
പാദുകാഭിഷേകം
ശൃംഗവേരത്തിലെ നിഷാദരാജാവായ ഗുഹൻ രാമനെ സ്വീകരിച്ചു സൽക്കാരം അരുളിയെങ്കിലും തനിക്കു അവ ഒക്കെ ഇപ്പോൾ വർജ്ജ്യമാണെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രാമൻ സ്‌നേഹത്തോടെ നിരസിച്ചു. തുടർന്ന് രാമൻ അന്ന് രാത്രി അവിടെ മരച്ചുവട്ടിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു. ഗുഹൻ കൊണ്ടു വന്ന വടവൃക്ഷത്തിന്റെ പാലുപയോഗിച്ചു വനവാസികളെ പോലെ ജടാമകുടമണിഞ്ഞ രാമലക്ഷ്മണന്മാർ സുമന്ത്രരെ അയോധ്യയിലേക്കു മടക്കി അയക്കുന്നു.ഗുഹൻ തോണിയിൽ അവരെ ഗംഗ കടത്തുന്നു, പതിനാലു വര്ഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടാമെന്നു രാമൻ ഗുഹന് വാക്കു കൊടുക്കുന്നു.
സുമന്ത്രർ അയോധ്യയിലെത്തി, രാമലക്ഷണന്മാരും സീതയും കാനനത്തിലേക്കു യാത്രയായതായി എല്ലാവരെയും അറിയിക്കുന്നു. ദശരഥന്റെ നില കൂടുതൽ മോഷമാകുന്നു. പ്രിയപുത്രന്റെ വിരഹവും, മുൻപ് താൻ ആളറിയാതെ ആനയാണെന്നു കരുതി ഇരുട്ടത്ത് അസ്ത്രമെയ്തു കൊന്ന ശ്രവണകുമാരന്റെ അന്ധരും വൃദ്ധരുമായ മാതാപിതാക്കൾ നൽകിയ ശാപം മൂലവും അത്യധികമായ പുത്രവിയോഗദുഃഖത്താൽ മഹാരാജാവ് ദശരഥൻ കാലയവനികയ്ക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞു.
വസിഷ്ഠനിർദേശത്തിൽ രാജാവിന്റെ ശവ ശരീരം കേടുകൂടാതെ എണ്ണതോണിയിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ടു, ഭരതനെ കൂട്ടികൊണ്ടുവരാനായി കേകയത്തിലേക്കു ദൂതരെ അയച്ചു. അയോധ്യയിലെ സംഭവവികാസങ്ങളെ പറ്റി ആരെയും ഒന്നും അറിയിക്കരുത് എന്നു പ്രത്യേകം ശട്ടംകെട്ടി.കേകയത്തിൽ നിന്നു മടങ്ങുന്ന വഴിക്ക് ഭരതശത്രുഘ്നൻമാർ അനവധി ദുർനിമിത്തങ്ങൾക്കും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. അയോധ്യയിലെ ശോകമായ അന്തരരീക്ഷവും കണ്ടു ഭയന്ന ഭരതന്റെ നിര്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി കൈകേയി എല്ലാം തുറന്നു പറയുന്നു. ഞെട്ടിത്തരിച്ചു ഭരതൻ ഉഗ്രകോപതോടെ കൈകെയിയെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. അച്ഛനെ കൊല്ലിച്ച ജ്യേഷ്ഠനെ കാട്ടിലേക്കയച്ച കൈകേയി രാക്ഷസി ആണെന്നും, "മേലിലാരും ഒരു പെണ്കുട്ടിക്കും കൈകേയിയുടെ പേരു നല്കുന്നുന്നതല്ല" എന്നും അമ്മയെ ശപിക്കുന്നു. ഭരതൻ കൗസല്യയോട് മാപ്പപേക്ഷിക്കുന്നു. കൗസല്യ ഭരതനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ക്രുദ്ധനായ ശത്രുഘ്‌നൻ മൻഥരയെ മർദ്ധിക്കുമ്പോൾ ഭരതൻ തടയുകയും, "ഹീനയാണെങ്കിലും അവൾ ഒരു സ്ത്രീയല്ലേ, അവളെ വധിക്കരുതു" എന്നു പറഞ്ഞു. അവൾ പ്രാണരക്ഷാർഥം ഓടിഒളിക്കുകയും ചെയ്തു.
അച്ഛന്റെ ജഡം യഥാവിധി സംസ്കരിച്ചിട്ടു ശേഷക്രിയകളും ചെയ്‌തു ഭരതശത്രുഘ്നൻമാർ രാമനെ തിരിച്ചു കൊണ്ടു വരാനായി ആചാര്യന്മാരോടും മാതാക്കളോടും ചതുരംഗസേനയോടും പൗരപ്രജകളോടും സർവവിധ രാജകീയ ചിഹ്നങ്ങളോടും കൂടെ കാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്നു. വഴിയിൽ ഗുഹനെ കണ്ടുമുട്ടുകയും അവരൊന്നിച്ചു ഭരദ്വാജാശ്രമത്തിലെത്തി മുനിയെ കണ്ടതിനു ശേഷം ചിത്രകൂടം ലക്ഷ്യമാക്കി സഞ്ചരിച്ചു. ദൂരെ നിന്നും പടയോട് കൂടിയ ഭരതന്റെ വരവ് കണ്ട ലക്ഷണൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു ഭരതനോടു യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങുമ്പോൾ രാമൻ തടയുന്നു. ദൂരെ നിന്നു തന്നെ രാമനെ കണ്ട ഭരതൻ ഓടിവന്നു രാമന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീഴുന്നു. അച്ഛന്റെ മരണവർത്തായറിഞ്ഞ രാമൻ മൂർച്ഛിച്ച് വീഴുകയും ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ കുട്ടികളെ പോലെ വാവിട്ടു കരയുകയും ചെയ്തു. ശേഷം രാമലക്ഷ്മണർ മന്ദാകിനിയിലിറങ്ങികുളിച്ച് പഴക്കാമ്പു കൊണ്ടു അച്ഛന് ബലിപിണ്ഡം സമർപ്പിച്ചു.
രാമന്റെ വനവാസം
ഭരതനും അമ്മമാരും ജനങ്ങളും വിടപറഞ്ഞ ആശ്രമത്തിൽ വസിച്ചാൽ തന്നിൽ പലപല ഓർമ്മകളും അങ്കുരിക്കുമെന്നു കരുതിയ രാമൻ ചിത്രകൂടമുപേക്ഷിച്ചു ദണ്ഡകാരണ്യത്തിന്റെ ഉൾപ്രദേശങ്ങളിലോട്ട് യാത്രയായി.അത്രി മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന അവരെ മുനി സ്നേഹാദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു. മഹർഷി പത്‌നി അനസൂയ സീതയെ മകളെ പോലെകണ്ടു ദിവ്യമായ ആഭരണങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു. ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ സീത മഹാലക്ഷ്മിയെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.
മഹർഷിയോട് വിട പറഞ്ഞു മൂവരും യാത്ര തുടരവേ വിരാധൻ എന്ന രാക്ഷസൻ സീതയെ അപഹരിച്ചു. ആയുധങ്ങളേറ്റു മരിക്കില്ല എന്നു വരബലമുള്ള വിരാധനെ രാമലക്ഷ്മണന്മാർ അംഗഭംഗം വരുത്തി മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ടപ്പോൾ വിരാധനു മോക്ഷം ലഭിക്കുകയും, അവൻ വീണ്ടും തുമ്പുരു എന്ന ഗന്ധർവനായി തീരുകയും ചെയ്തു. വിരാധനിർദ്ദേശപ്രകാരം അവർ സുതീഷ്‌ണ മുനിയെ ദർശിച്ചു. രാമന്റെ ദർശനം ലഭിച്ചു സായൂജ്യമടഞ്ഞ മുനി അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്തു ബ്രഹ്മലോകം പൂകി.അതിനുശേഷം അവിടെയുള്ള മുനിമാരുടെ പേടിസ്വപ്നമായ രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ചു കൊള്ളാമെന്നു രാമൻ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
പിന്നീട് ശരഭംഗ മുനിയെ കണ്ടു വന്ദിച്ച് വീണ്ടും അവിടെ എത്തുമെന്ന് രാമൻ വാക്കു കൊടുത്തു. ഇങ്ങനെ ഓരോ പുണ്യാശ്രമങ്ങൾ സന്ദര്ശിച്ചു പത്തു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മൂവരും വീണ്ടും ശരഭംഗാശ്രമത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. മുനിയുടെ നിര്ദേശമനുസരിച്ചു മൂവരും അഗസ്ത്യാശ്രമത്തിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. മാനംമുട്ടേ വളർന്ന വിന്ധ്യന്റെ അഹങ്കാരം ശമിപ്പിച്ച, കാവേരിയെ ദക്ഷിണഭാരതത്തിൽ എത്തിച്ച, മഹാസമുദ്രം കൈക്കുമ്പിളിലാക്കി കുടിച്ചു വറ്റിച്ച, വാതാപിയെയും ഇല്വലനേയും വധിച്ച മഹാത്മാവായ കുംഭസംഭവൻ ആഗസ്ത്യ മുനി അത്യധികം സന്തോഷത്തോടെ മൂവരെയും സ്വീകരിച്ചുപചരിച്ചു.പണ്ട് ദേവന്മാർക്കു വേണ്ടി മഹാവിഷ്ണു അസുരനാശം വരുത്താനുപയോഗിച്ച വില്ലും അമ്പൊഴിയാത്ത രണ്ടു ആവനാഴിയും മുനി രാമനു സമ്മാനിച്ചു. മഹർഷിയുടെ നിർദേശപ്രകാരം സീതാരാമലക്ഷ്മണൻമാർ ശേഷിച്ച വനവാസകാലം ഗോദാവരിയുടെ തീരത്തുള്ള പഞ്ചവടി എന്ന സ്ഥലത്തു പർണാശാല കെട്ടി സസുഖം ജീവിച്ചു.പഞ്ചവടിയിലെ ഒരു വട വൃക്ഷത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ മൂവരും ദശരഥന്റെ സുഹൃത്തും അരുണന്റെ പുത്രനും ഭീമാകാരനുമായ ജടായു എന്ന കഴുകനെ പരിചയപെട്ടു. തന്റെ പുത്രിയെപോലെ സീതയെ എന്നും രക്ഷിച്ചു കൊള്ളാമെന്നു ജടായു രാമനു വാക്കു നൽകുന്നു.
സീതാപഹരണം
ശൂർപ്പണഖ നേരെ ചെന്നു ആർദ്ധസഹോദരന്മാരായ ഖര ദൂഷണന്മാരോട് ആവലാതി പറഞ്ഞു. ഖരൻ അയച്ച പതിനാലു രാക്ഷവീരന്മാരെ രാമൻ വധിച്ചു. കോപിഷ്ഠനായ വന്ന ഖരനെയും ദൂഷണനെയും ത്രിശിരസ്സിനെയും അവരുടെ പതിനാലായിരം വരുന്ന രാക്ഷസൈന്യത്തെയും രാമൻ ഒറ്റക്ക് നിന്നു വെറും മൂന്നേ മുക്കാൽ നാഴിക കൊണ്ടു കാലപുരിക്കയച്ചു.
യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടാതെ ശേഷിച്ച അകമ്പനൻ എന്ന രാക്ഷസനോടൊപ്പം ശൂർപ്പണഖ ലങ്കയിലേക്കു ആകാശമാർഗേണ പോയി.രാമന്റെ കരവിരുതിന്റെ സ്മരണ തന്നെ വിറപ്പിക്കുന്നെണ്ടെങ്കിലും സഹോദരനായ രാവണനു മാത്രമേ രാമനെ തോല്പിക്കാനാകു എന്നു അവൾ മനസ്സിന്നെ സ്വയം വിശ്വസിപ്പിച്ചു. സീതയെ രാവണനുവേണ്ടി താൻ കൊണ്ടു വരാൻ നോക്കിയപ്പോഴാണ് തനിക്കു ഈ ദുർവിധി ഉണ്ടായതെന്നു അവൾ കള്ളം പറഞ്ഞു. രാവണന്റെ മുന്നിൽ അവൾ സീതയുടെ വിശദമായ സൗന്ദര്യവർണ്ണന നടത്തി. രാമനെ കൊന്നു സീതയെ സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ രാവണനെ പോലെ ഭാഗ്യവാനായി വേറെയാരും ഉണ്ടാകില്ല എന്നവൾ വ്യക്തമാക്കി.
ഏതു വിധേനയും സീതയെ സ്വന്തമാക്കാൻ രാവണൻ തീർച്ചപ്പെടുത്തി. രാവണൻ അമ്മാവനായ മാരീചനെ ഭീഷണിപെടുത്തി തന്നോടൊപ്പം സീതയെ അപഹരിക്കാനായി കൂടെ കൊണ്ടു പോയി. ദുഷ്ടനായ രാവണന്റെ കയ്യാൽ മരിക്കുന്നതിലും ശ്രേഷ്ഠം ധർമ്മിഷ്ഠനായ രാമന്റെ കൈകൊണ്ടുള്ള മരണമാണെന്നു കരുതി മാരീചൻ സ്വന്തം വിധി സ്വയം തെരഞ്ഞെടുത്തു.
പഞ്ചവടിയിൽ എത്തിച്ചേർന്ന മാരീചൻ രാവണന്റെ ഇച്ഛ പോലെ ഇന്ദ്രനീലശോഭയാർന്ന ഒരു മാനായി മാറി. മാനിനെ കണ്ട സീത അതിനെ സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. മായാമാനിൽ ലക്ഷ്മണൻ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും സീതയുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു കൊടുക്കാൻ രാമൻ, ലക്ഷ്മണനെ സീതയുടെ കാവലിനു നിറുത്തി മാനിന്റെ പിന്നാലെ പോയി. മാരീചനായ മാൻ രാമനെ പർണശാലയിൽ നിന്നു ദൂരെ അകറ്റി. ഒടുവിൽ രാമൻ, മാൻ രാക്ഷസമായ ആണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു അതിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ബാണം എയ്തു.രാമബാണമേറ്റ മാരീചൻ മരിക്കുന്നതിന് മുന്നേ രാമന്റെ ശബ്ദത്തിൽ രക്ഷിക്കണേ എന്നു ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. അതു കേട്ടു ഭയപ്പെട്ടു സീത ലക്ഷ്മണനോട് രാമനെ തിരഞ്ഞു ഉടൻ തന്നെ പുറപ്പെടാൻ ആവശ്യപെടുന്നു. ഇതു രാക്ഷസന്റെ മായയാണ് എന്നൊക്കെ ലക്ഷ്മണൻ സീതയോട് പറഞ്ഞെങ്കിലും സീത ഒന്നും ചെവിക്കൊണ്ടില്ല. ലക്ഷ്മണനോട് ഒരിക്കലും പറയാൻ പാടില്ലാത്ത കുത്തുവാക്കുകൾ സീത പറയുന്നു. ഒടുവിൽ സീത ആത്‍മഹത്യ ഭീഷണി കൂടെ മുഴക്കിയപ്പോൾ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ലക്ഷ്മണൻ രാമനെ തിരഞ്ഞു പോയി.
ഇതേ സമയം ആശ്രമത്തിനു സമീപം മറഞ്ഞു നിന്നു രാവണൻ ഒരു മുനിയുടെ വേഷത്തിൽ വന്നു സീതയോട് ഭിക്ഷ അവശ്യപ്പെട്ടു. ഭിക്ഷ നല്കാതിരിക്കുന്നത് പാപം ആണെന്ന് കരുതി പുറത്തിറങ്ങിയ സീതയോട് താൻ ആരെന്നു രാവണൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ശേഷം ഭയന്നു പോയ സീതയെ രാവണൻ ബലപൂർവം പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ പിടിച്ചിരുത്തി ലങ്കയിലേക്കു യാത്രയായി.
സീതയുടെ നിലവിളി കേട്ട ജടായു അങ്ങോട്ടു കുതിച്ചെത്തി രാവണനോട് സീതയെ മോചിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യപെടുന്നു. രാവണനോട് പൊരുതി ജടായു, അവനെ മുറിവേല്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ അധികം വൈകാതെ വയോവൃദ്ധനായ ജടായു, ചിറകിൽ രാവണന്റെ വാളുകൊണ്ടുള്ള വെട്ടേറ്റു നിലമ്പതിച്ചു.
രാവണൻ സീതയും കൊണ്ടു യാത്ര തുടർന്നു. ഒരു പർവതത്തിനു മുകളിൽ അഞ്ചു വാനരന്മാർ വട്ടം കൂടി ഇരിക്കുന്നതു കണ്ട സീത തന്റെ ആഭരണങ്ങൾ പട്ടു ചേലയിൽ പൊതിഞ്ഞു താഴെക്കിന്‌ ഇട്ടു. തന്നെ അന്വേഷിച്ചു വരുന്ന രാമനു തന്നെ രാവണൻ കൊണ്ടു പോയ ദിശ മനസ്സിലാകാനുള്ള സൂചനക്കുവേണ്ടിയാണ് സീത ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്. ലങ്കയിൽ എത്താൻ വെമ്പിനിന്ന രാവണൻ ആകട്ടെ ഇതു കണ്ടില്ല.
ലങ്കയിൽ എത്തിയ രാവണൻ സീതയ വശത്താക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജിതനായി. ക്രോധിതനായ രാവണൻ സീത തനിക്കു വശം വദയാകാൻ ഒരു വർഷം അവധി നൽകുന്ന, അല്ലാത്ത പക്ഷം സീതയെ വെട്ടിനുറുക്കി പ്രാതലായി ഭക്ഷിക്കുമെന്നും ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു.സീതയെ ഉഗ്രകളായ രാക്ഷസിമാരുടെ ശക്തമായ കാവലിൽ അശോകവനികയിലെ ശിംശപ വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ രാവണൻ പാർപ്പിച്ചു.മറ്റാരെയും സീതയെ കാണാൻ അനുവദിക്കരുതെന്നും ഏതു മാർഗം ഉപയോഗിച്ചും സീതയെ വശത്താക്കാനും രാവണൻ രാക്ഷസിമാരോട് കൽപ്പിച്ചു.
സുഗ്രീവസഖ്യം
തന്നെ അന്വേഷിച്ചു വരുന്ന ലക്ഷ്മണനിൽ നിന്നു നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഗ്രഹിച്ച രാമൻ സംഭീതനായ ആശ്രമത്തിലേക്കു ഓടുന്നു അവിടെയെങ്ങും സീതയെ കാണാതെ പരിഭ്രമിച്ച രാമൻ സീതയെ രാക്ഷസർ അപഹരിച്ചു എന്നു തീർച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. മനോനില തെറ്റിയവനെ പോലെ പെരുമാറിയ രാമൻ വൃക്ഷങ്ങളോടും മൃഗങ്ങളോടും സീതയെ കണ്ടോ എന്നു പുലമ്പുന്നു. ലക്ഷമണന്റെ ആശ്വാസവചനങ്ങളിൽ സമചിത്താനായ രാമൻ അനുജനോടൊപ്പം സീതയെ അന്വേഷിച്ചിറങ്ങുന്നു.
വഴിയിൽ ഒരിടത്തു കണ്ട ഭീകരരൂപി സീതയെ ഭക്ഷിച്ച രാക്ഷസൻ ആണോയെന്നു രാമൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു.എന്നാൽ അതു രാവണന്റെ വെട്ടേറ്റു വീണ ജടായുവായിരുന്നു. സീതയെ രാവണൻ എന്ന രാക്ഷസൻ അപഹരിച്ചു തെക്കു ദിശയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയെന്നു രാമനോടു പറഞ്ഞിട്ടു ജടായു അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു.പിതാവിനെ എന്ന പോലെ ഇരുവരും ജടായുവിന്റെ ജഡം സംസ്‌കരിച്ചു ശേഷക്രിയകളും ചെയ്തു. ജടായു പറഞ്ഞതനുസരിച്ചു ഇരുവരും സീതയെ തിരഞ്ഞു തെക്ക് ദിക്കിലേക്ക് യാത്രയാകുന്നു. ഇരുവരും മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ അയോമുഖി എന്ന രാക്ഷസി ഒരു ഗുഹയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു ലക്ഷ്മണനെ കാമപുരസരം കടന്നു പിടിക്കുന്നു. കോപിഷ്ഠനായ ലക്ഷ്മണൻ അവളുടെ സ്തനങ്ങൾ വെട്ടിയരിയുന്നു. ഒരലർച്ചയോടെ അവൾ ഓടിയൊളിച്ചു.പിന്നീട് മുന്നോട്ടു പോയ ഇരുവരും കബന്ധൻ എന്ന വിചിത്രരൂപിയായ രാക്ഷ്സന്റെ കയ്യിൽ അകപ്പെട്ടു. കബന്ധനവരെ ഭക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ രണ്ടുപേരും അവന്റെ ഓരോ കൈകൾ വെട്ടിവീഴ്ത്തി. രാമലക്ഷ്മണന്മാരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കബന്ധൻ തന്നെ ചിതയിൽ ദഹിപ്പിക്കാനാവശ്യപ്പെടുന്നു. അപ്രചാരം ചെയ്തപ്പോൾ അവൻ ശാപമുക്തനായി വീണ്ടും ദനു എന്ന ഗന്ധർവനായിത്തീരുന്നു. ഋശ്യമൂകപർവതത്തിൽ വസിക്കുന്ന സുഗ്രീവൻ എന്ന വാനരനുമായി അഗ്നിസാക്ഷിയായി സഖ്യം ചെയ്യാനും അതു സീതാന്വേഷണത്തിൽ രാമനു വളരെ സഹായകമാകുമെന്നും കാരണം ഭൂമിയിൽ സുഗ്രീവനറിയാത്ത സ്ഥലം ഇല്ലെന്നും ദനു രാമനോട് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ദനുവിൽ നിന്നു മാതംഗശിഷ്യയായ ശബരി എന്ന വൃദ്ധതാപസിയെക്കുറിച്ചറിഞ്ഞ രാമൻ അവരെ സന്ദർശിക്കുന്നു.രാമനെ ശബരി സൽക്കരിക്കുന്നു. രാമനെ ദർശിച്ചു ധന്യയായ ശബരി അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്തു മോക്ഷമടഞ്ഞു. പമ്പാ സരസ് കടന്നു രാമലഷ്‌മണന്മാർ ഋശ്യമൂകം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുന്നു. അതി മനോഹരമായ പ്രകൃതി ഭംഗി രാമനിൽ സീതാസ്മരണയുണർത്തുന്നു. പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ ഇരുന്ന സുഗ്രീവൻ ആയുധ ധാരികളായ രണ്ടു പുരുഷന്മാരെ ദൂരെ കണ്ടു, അവർ തന്നെ വധിക്കാൻ ജ്യേഷ്ഠൻ ബാലി അയച്ച ചാരന്മാർ ആണോയെന്നു സംശയിക്കുന്നു.സത്യാവസ്‌തയറിഞ്ഞു വരാൻ തന്റെ ബുദ്ധിമാനായ മന്ത്രി ഹനുമാനെ സുഗ്രീവൻ അങ്ങോട്ടയച്ചു.എന്തെങ്കിലും ചതി പറ്റാതെ ഇരിക്കുവാനായി സന്യാസിവേഷത്തിൽ ഇരുവരുടെയും മുന്നിൽ എത്തിയ ഹനുമാന്റെ കഴിവിലും ജ്ഞാനത്തിലും വാക്സാമർഥ്യത്തിലും രാമനു പ്രീതിയുണ്ടാകുന്നു. ലക്ഷമണനിൽ നിന്നും വാസ്തവം ഗ്രഹിച്ച ഹനുമാൻ താനാരെന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.തുടർന്ന് ഹനുമാൻ സ്വന്തം രൂപത്തിൽ രണ്ടു പേരെയും തോളിൽ ചുമന്നു സുഗ്രീവന്റെ അടുത്തെത്തിച് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വിശദമാക്കുന്നു.