cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
കേരളസാഹിത്യം
നോവൽ നവോത്ഥാനം.
ചടുലമായ മധ്യമാർഗം പിന്തുടർന്ന ഒട്ടേറെ പ്രതിഭാശാലികൾ രതിയും നർമവും ഗൃഹാതുരത്വവും വിപ്ളവബോധവും ആക്ഷേപഹാസ്യവും ആഖ്യാനപരിഷ്കൃതിയോടെ നോവൽ വിഷയങ്ങളാക്കി. പി. പദ്മരാജൻ (നക്ഷത്രങ്ങളേ കാവൽ), സക്കറിയ (ഭാസ്കരപട്ടേലരും എന്റെ ജീവിതവും), സി.വി. ബാലകൃഷ്ണൻ (ആയുസ്സിന്റെ പുസ്തകം), ടി.വി.കൊച്ചുബാവ (വൃദ്ധസദനം), മനോജ് (കാട്ടാളൻ), കെ.പി. രാമനുണ്ണി (സൂഫി പറഞ്ഞ കഥ), വത്സലൻ വാതുശ്ശേരി (വാർഷികരേഖ), എൻ. പ്രഭാകരൻ (തിയ്യൂർ രേഖകൾ), പി. സുരേന്ദ്രൻ (സാമൂഹ്യപാഠം), എം. സുകുമാരൻ (ശേഷക്രിയ, ജനിതകം), എം.പി. നാരായണപിള്ള (പരിണാമം), ഇ. ഹരികുമാർ, അക്ബർ കക്കട്ടിൽ എന്നിങ്ങനെ. പ്രമേയപരമായി പുതിയ കാലത്തെ ശ്രദ്ധേയമായ നോവലാണ് കരുണാകരന്റെ യുദ്ധകാലത്തെ നുണയും മരക്കൊമ്പിലെ കാക്കയും. നോവലിസ്റ്റുകളിൽ വനിതകളുടെ പ്രാതിനിധ്യവും പ്രകടമായി വരുന്നുണ്ട്. എം.ഡി. രത്നമ്മ, മല്ലികായൂനസ്, ചെല്ലമ്മ ജോസഫ്, ചന്ദ്രകല എസ്. കമ്മത്ത്, ബിം.എം. സുഹ്റ, കെ.ആർ. മീര എന്നിങ്ങനെ. എങ്കിലും സ്ത്രീത്വത്തെ സമഗ്രമായ ക്ഷോഭവാസനയോടെ കണ്ട മാധവിക്കുട്ടിയെ മാനസികമായി പിന്തുടർന്ന സാറാ ജോസഫിന്റെ ആലാഹായുടെ പെൺമക്കളും ഒതപ്പും അപൂർവശോഭയുള്ള സ്ത്രൈണശക്തി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. കെ.ആർ. മീരയുടെ ആരാച്ചാർ ഭാവഗൗരവംകൊണ്ട് ഭാഷാപരിമിതിയെ അതിലംഘിക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ നോവലത്രെ.
പ്രവാസി സാഹിത്യകാരൻ എന്ന നിലയിൽ ബെന്യാമിന്റെ ആടുജീവിതം എന്ന നോവൽ അനുഭവതീക്ഷ്ണതകൊണ്ടും നവ്യമായ ആഖ്യാനശൈലികൊണ്ടും വേറിട്ടുനില്ക്കുന്നതാണ്. മനുഷ്യന് ഒരാമുഖം എന്ന നോവലിലൂടെ സുഭാഷ് ചന്ദ്രനും മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ പുതിയ പ്രതീക്ഷയായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. ഫ്രാൻസിസ് ഇട്ടിക്കോര എന്ന നോവലിലൂടെ റ്റി.ഡി. രാമകൃഷ്ണനും.
ചെറുകഥ
ആദ്യകാഥികർ. കേരളത്തിലെ കഥാപരമായ നാടൻ പാട്ടുകൾ പദ്യത്തിലുള്ള വാങ്മയങ്ങൾ ആണ്. അവയുടെ ഘടന ചെറുകഥകളുടേതാണെങ്കിലും ചെറുകഥ എന്നു വിളിക്കാത്തതിന് ഒരു കാരണമേ ഉള്ളൂ. അവ ഗദ്യത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ടതല്ല. രേഖപ്പെടുത്താത്ത എത്രയോ മുത്തശ്ശിക്കഥകൾ ഭൂതകാല കേരളത്തിന്റെ സ്മരണകളിലുണ്ട്. ചരിത്രവും പുരാണങ്ങളും ഐതിഹ്യങ്ങളും അവയിൽ സജീവമായ ചെറുകഥയുടെ ഘടന അണിയുന്നു. എന്നാൽ പാശ്ചാത്യസമ്പർക്കത്തോടെയാണ് ചെറുകഥ വ്യക്തിത്വമുള്ള ഒരു ഗദ്യസാഹിത്യരൂപമായി അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങുന്നത്. മലയാള ചെറുകഥയ്ക്കും മിഷനറി ദൗത്യത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം കാണുന്നു. മിഷനറി സ്കൂളിലെ പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ ബൈബിളിൽ നിന്നുള്ള സാരോപദേശ കഥകൾ തർജുമ ചെയ്തു ചേർത്തിരിക്കുന്നു. ചെറുപൈതങ്ങൾക്ക് ഉപകാരാർഥം, ഇംഗ്ലീഷിൽ നിന്നു പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ കഥകൾ (1829) ഇത്തരം കഥാഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളതാണ്. കേരളവർമ വലിയകോയിത്തമ്പുരാൻ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ വിജ്ഞാന മഞ്ജരിയിലെ 'രണ്ടു യാചകന്മാരായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ കഥ', ജ്ഞാനനിക്ഷേപം എന്ന ആനുകാലികത്തിലെ 'ആനയെയും തുന്നനെയും കുറിച്ചുള്ള കഥ' (1849), വിദ്യാവിലാസിനി എന്ന സാഹിത്യമാസികയിലെ ഒരു കല്ലൻ (1881) എന്നിവ ആദ്യകാലത്തെ ചെറുകഥാരൂപങ്ങളാണ്. വിദ്യാവിനോദിനിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാസനാവികൃതി (1891) എന്ന അപസർപ്പക കഥ(വേങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻ നായനാരുടേതെന്ന് ഉള്ളൂർ)യാണ് ആദ്യ ചെറുകഥയെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നവരുമുണ്ട്. സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ഇതിവൃത്തം രസാത്മകമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന കഥയാണിത്. വേങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻ നായനാർ, കെ. സുകുമാരൻ, എ.ആർ.കെ.സി., അമ്പാടി നാരായണപ്പൊതുവാൾ, സി.എസ്. ഗോപാലപ്പണിക്കർ, മൂർക്കോത്തു കുമാരൻ തുടങ്ങിയവരുടേതാണ്. ചെറുകഥാചരിത്രത്തിലെ ആദ്യതലമുറയിൽപ്പെട്ടവർ വിദ്യാവിലാസിനി, ഭാഷാപോഷിണി, രസികരഞ്ജിനി, ശാരദ, വിദ്യാവിനോദിനി തുടങ്ങിയവ അക്കാലത്തെ ആനുകാലികങ്ങളിൽ ധാരാളം കഥകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. മൂർക്കോത്തു കുമാരന്റെ ചില കഥകളിൽ പ്രകടമായ സാമൂഹ്യ പരിവർത്തനോത്സാഹം കാണുന്നു.
ഇക്കാലത്തെ പ്രാതിനിധ്യസ്വഭാവമുള്ള കഥകളാണ് കണ്ണിപ്പറമ്പിലെ കൊലപാതകൻ (എം.ആർ.കെ.സി), 'കുഞ്ഞു നമ്പൂതിരിയുടെ രണ്ടാം വേളി' (തേലപ്പുറത്ത് നാരായണൻ തമ്പി), 'ഞാനും മഹാത്മാവും' (വി.കെ. തോമസ്), 'ഒരു ഭർത്താവിന്റെ മനസ്താപം' (കെ. ശങ്കരക്കുറുപ്പ്), 'കനകലത' (പെരിഞ്ചേരി രാമൻ മേനോൻ), 'സ്വതന്ത്ര തമസ്' (ചിത്രമെഴുത്ത് കെ.എം. വർഗീസ്) തുടങ്ങിയവ. മലയാളത്തിൽ ആദ്യത്തെ സ്വതന്ത്ര ചെറുകഥ എഴുതിയ കാഥിക എം. സരസ്വതിഭായിയാണെന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്. 'കഥ', 'തലച്ചോറില്ലാത്ത സ്ത്രീകൾ' (1911 ഭാഷാപോഷിണി), ഒരു കൊലപാതകിയുടെ മനസ്സാക്ഷിയും അയാളുടെ മോഹവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം ചിത്രീകരിക്കുന്ന അമ്പാടി നാരായണി അമ്മയുടെ 'മനസ്സാക്ഷിയും മോഹവും' ഇക്കാലത്തെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ കഥയാണ്.
ഉപരിവർഗ ഉന്നതകുലജാതരുടെ കലാരൂപമായി ചെറുകഥ മാറിയതിനെ പരിഹസിക്കുന്ന വേറൊരു കഥാരത്നമാല-പ്രഥമഗുച്ഛകം ഇക്കാലത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇ.വി. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ചെറുകഥകളാണ് തുടർന്ന് വിഷയവൈവിധ്യം കൊണ്ടും രചനാപരമായ പുതുമകൾ കൊണ്ടും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്. ഇക്കാലത്തെ കഥാസാഹിത്യത്തിന് ലഭിച്ച അനശ്വരമായ നേട്ടം കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയുടെ ഐതിഹ്യമാലയാണ്. വാങ്മയമായി പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഐതിഹ്യങ്ങൾ അക്കാലത്തെ അന്തരീക്ഷത്തിനും ആചാരവിശ്വാസങ്ങൾക്കും ഒട്ടും പോറലേല്പിക്കാതെ പുനരാഖ്യാനം നിർവഹിച്ച ഈ ഉപന്യാസ കഥകൾ മലയാളിയുടെ മനസിൽ ഇന്നും സജീവ സാന്നിധ്യമാണ്.
കേസരിയും പില്ക്കാലവും. കേരളത്തിന്റെ സാഹിത്യാവബോധത്തെ വിപ്ലവകരമായി പരിഷ്കരിക്കുന്നതിന് കാരണക്കാരനായ കേസരി ബാലകൃഷ്ണപിള്ള പാശ്ചാത്യകഥകളുടെ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം ചർച്ചാവിഷയമാക്കുകയും ലോകകഥകൾ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ജീവിതത്തോടു സജീവ ബന്ധമുള്ള കഥകൾ രചിക്കുന്നതിന് മാർഗനിർദേശം നല്കുകയും യൂറോപ്യൻ സാഹിത്യപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. യഥാതഥ പ്രസ്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകൾ രചിച്ച ആദ്യകാല കാഥികർ സി. അച്യുതക്കുറുപ്പ്, എം.ആർ.ബി, കെ.എൻ. എഴുത്തച്ഛൻ, വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാട്, മൂത്തിരിങ്ങോട്ടു ഭവത്രാതൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്, സി.ബി. കുമാർ, വി.കെ. അമ്മുണ്ണി, ഗ്രാമീണൻ, എസ്.കെ.ആർ. കമ്മത്ത്, വി.വി. മേനോൻ തുടങ്ങിയവരാണ് കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ അസ്വാരസ്യങ്ങൾ, സമുദായപരമായ അനാചാരങ്ങൾ, വിഭ്രാന്തമായ മാനസികാവസ്ഥകളുടെ സ്വാഭാവികമായ ആവിഷ്കാരങ്ങൾ, ദാരിദ്ര്യം, അധഃസ്ഥിതരുടെ ജീവിതദുരിതങ്ങൾ, സാമൂഹ്യവിപ്ലവ പ്രശ്നങ്ങൾ, ജീവിതത്തിലെ വ്യർഥതകൾ, സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആശയങ്ങൾ ഇവയെല്ലാം ഈ കാഥികരുടെ രചനകളിൽ സവിശേഷ ശക്തിയോടെ നാം അനുഭവിക്കുന്നു. ഇവരുടെ കാലത്തുതന്നെ എഴുതിത്തുടങ്ങുകയും കഥാവീക്ഷണത്തിൽ സ്വതന്ത്രവും മൗലികവും ആയ രീതി പിന്തുടരുകയും ചെയ്ത കേശവദേവ്, തകഴി, ബഷീർ, പൊൻകുന്നംവർക്കി തുടങ്ങിയവരാണ് നവോത്ഥാന കാഥികർ എന്ന് ഏറെ പ്രശസ്തരായവർ.
തകഴി പുതിയ സംവേദനത്തിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നാണ് എഴുത്ത് ഗൗരവതരമാക്കിയത്. അനുഭവങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി ഉൾക്കൊണ്ടതിന്റെ ഫലമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥകൾ. അവ ലക്ഷ്യബോധമുള്ളതുമാണ്. പുരോഗമനാശയങ്ങളുടെ ചേരിയിൽ ഉറച്ചു നിന്ന് ഈ കഥാകൃത്ത് കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെയും താണവർഗക്കാരുടെയും മധ്യവർഗത്തിന്റെയും കഥകൾ ധാരാളം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അവ അദ്ദേഹം അടുത്തുനിന്നു നോക്കിക്കണ്ടവയാണ്. മനസ്സിൽ കൊള്ളുന്ന വിധം നാട്ടിൻപുറത്തെ ഭാഷ ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം കഥാരചന നിർവഹിക്കുന്നു. നാട്ടിൻപുറത്തെ നിഷ്കളങ്കരായ മനുഷ്യർ, കുട്ടനാട്ടിലെ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ തുടങ്ങിയവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥകളിൽ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. നാടൻ ഭാഷയും ചിന്തയും കൊണ്ടു തന്നെ മികച്ച ഊന്നലുകൾ ആഖ്യാനത്തിനു നല്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 'വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ', 'വെളുത്തകുഞ്ഞ്', 'തഹസീൽദാരുടെ അച്ഛൻ', 'ദീർഘയാത്ര', 'മാഞ്ചുവട്ടിൽ', 'ഇങ്ക്വിലാബ്' തുടങ്ങിയ കഥകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാവരൂപപരമായ വൈവിധ്യവും സാങ്കേതികമായ പക്വതയും തെളിഞ്ഞുകാണുന്നു.
കേരളത്തിലെ ദരിദ്രരായ പ്രൈവറ്റ്സ്കൂൾ അധ്യാപകരും സാധുകർഷകരുമായിരുന്നു കാരൂരിന്റെ പ്രിയ കഥാപാത്രങ്ങൾ. വാധ്യാർ കഥകളെഴുതിയ കാഥികൻ എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. 'പൊതിച്ചോറ്', 'പെൻഷൻ', 'ഉത്തരക്കടലാസ്', 'അദ്ഭുത മനുഷ്യർ' തുടങ്ങിയ അത്തരം കഥകൾ നിരവധിയാണ്. വ്യംഗ്യമധുരമായും അഭിജാതമായും ഏതു ഭാവം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനും കാരൂരിനുള്ള കഴിവ് 'പൂവമ്പഴം', 'മരപ്പാവകൾ', 'മോതിരം' എന്നിവയിൽ കാണാം.
വൈക്കം മുഹമ്മദ്ബഷീർ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരപോരാളിയും സഞ്ചാരിയും യാഥാർഥ്യവും വിഭ്രാന്തിയും സർഗാത്മകമായി ഇണചേർന്ന വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഉടമയും ആയിരുന്നു. വിശക്കുന്നവരും ശരീരംവിറ്റു ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്നവരും കള്ളന്മാരും വിരൂപികളുമെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാലോകത്തിലെ സാന്നിധ്യങ്ങളായി. പ്രേതങ്ങളും സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനികളും ഭൂമിയുടെ എല്ലാ അവകാശികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രങ്ങളാണ്. ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ കാഥികരിൽ ഏറ്റവും വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു ബഷീർ. 'ഒരു ജയിൽപ്പുള്ളിയുടെ ചിത്രം' എന്ന കഥയിലെ മറിയാമ്മ സ്വാതന്ത്ര്യസമരചരിത്രത്തിന്റെ മഹത്ത്വകാലം അനുഭവിപ്പിക്കുന്ന അസാധാരണ പരിവേഷമുള്ള ഒരു മാതൃകയാണ്. 'തേന്മാവ്', 'നിലാവു കാണുമ്പോൾ', 'നീലവെളിച്ചം' തുടങ്ങിയവ ഭ്രമാത്മക കഥകളാണ്. ഒരു വാർത്തയുടെ സർഗാത്മകമായ വിപുലനമാണ് 'വിശ്വവിഖ്യാതമായമൂക്ക്'. 'മുച്ചീട്ടുകളിക്കാരന്റെ മകൾ', 'എട്ടുകാലിമമ്മൂഞ്ഞ്', 'ആനവാരിയും പൊൻകുരിശും', 'സ്ഥലത്തെ പ്രധാന ദിവ്യൻ', ഇവയിലെല്ലാം ഫലിതമോ ആക്ഷേപഹാസ്യമോ കൊണ്ടാണ് ശൈലി മിനുക്കിയിരിക്കുന്നത്.
മതാധിപത്യത്തെയും സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തെയും ശക്തമായി വിമർശിക്കുന്നവയാണ് പൊൻകുന്നം വർക്കിയുടെ ചെറുകഥകൾ. പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കൊപ്പം സഞ്ചരിച്ച വർക്കി പുരോഹിതവർഗത്തിന്റെ സദാചാരച്യുതിക്കെതിരെ ക്രൈസ്തവ മതത്തിന്റെ മതപരിവർത്തന പ്രവണതകൾക്കെതിരെ നിരവധി കഥകൾ എഴുതി. 'അന്തോണീ നീയും അച്ഛനായോടാ', 'ബൈബിൾ', 'രണ്ടു ചിത്രം', 'വിരുന്നുകാരി' തുടങ്ങിയ കഥകൾ. 'വിത്തുകാള', 'ശബ്ദിക്കുന്ന കലപ്പ' എന്നീ കഥകൾ പൊൻകുന്നം വർക്കിയുടെ കഥാഖ്യാന ചാരുതയ്ക്കും ആഴമേറിയ മാനവികതയ്ക്കും മികച്ച ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
ലളിതാംബിക അന്തർജനവും സ്വന്തം സമുദായത്തിലെ അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ ശക്തമായി പ്രതികരിച്ച കാഥികയാണ്. 'കുറ്റസമ്മതം', 'രാത്രിയുടെ കഥ', 'മൂടുപടത്തിൽ', 'പ്രതികാരദേവത', 'ജീവിതവും മരണവും' എന്നിങ്ങനെ സമുദായ പരിഷ്കരണത്തിലൂന്നിയ ഒട്ടേറെ കഥകൾ അവർ എഴുതി. ജന്മിത്തത്തിന്റെ പതനം അനിവാര്യമാണെങ്കിലും അതു സൃഷ്ടിച്ച ചില മാനുഷിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഒരെഴുത്തുകാരിക്ക് കാണാതിരിക്കാനാവില്ല. 'മനുഷ്യപുത്രി' എന്ന ഹൃദയാവർജകമായ കഥയുടെ പ്രമേയം ഈ പ്രശ്നങ്ങളാണ്. പൊൻകുന്നം വർക്കിയുടെ 'ശബ്ദിക്കുന്ന കലപ്പപോലെ' വളർത്തു മൃഗവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ഹൃദയബന്ധമാണ് 'മാണിക്കൻ'എന്ന കഥ.
'മനുഷ്യന് നന്മയിലുള്ള വിശ്വാസം എന്നെ വിങ്ങി വിങ്ങിക്കരയിപ്പിക്കുന്നു, പരിഹസിപ്പിക്കുന്നു' എന്ന് എഴുതിയ കാഥികനാണ് ഉറൂബ്. മനുഷ്യസ്നേഹം കൊണ്ടു വലയുന്ന മനുഷ്യരെ കാണണമെങ്കിൽ ഉറൂബിലേക്കു കടന്നു ചെല്ലണം, ഗോപാലൻ നായർ ('ഗോപാലൻ നായരുടെ താടി'), കഥാകാരൻ ('നനഞ്ഞ സായാഹ്നം'), മൗലവി ('പൊന്നു തൂക്കുന്ന തുലാസ്') തുടങ്ങിയവ.
പെണ്മ തന്റെ നിലപാടും വിഷയവുമായി അംഗീകരിച്ച കാഥികയാണ് കെ. സരസ്വതി അമ്മ. സമുദായത്തിലുള്ള സ്ത്രീയുടെ വിമോചനമല്ല സരസ്വതി അമ്മ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. സ്ത്രീ എന്ന നിലയ്ക്കു തന്നെയുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. രമണൻ വായിച്ചിട്ട് സരസ്വതി അമ്മയ്ക്ക് തോന്നിയത് ചന്ദ്രികയെ സാധൂകരിക്കണമെന്നാണ്. 'സ്ത്രീജന്മം', 'കീഴ്ജീവനക്കാരി', 'പെൺബുദ്ധി', 'എല്ലാം തികഞ്ഞ ഭാര്യ' തുടങ്ങിയ കഥകളിലൂടെ സ്വതന്ത്രമായ സ്ത്രൈണഭാവുകത്വത്തിന് ശക്തമായ അടിത്തറ അവർ സ്ഥാപിച്ചു.
മലയാള ചെറുകഥയിൽ ഇംപ്രഷനിസത്തിന്റെ ശൈലി പ്രയോഗിച്ചു നോക്കിയ ആദ്യ കാഥികനാണ് പുളിമാന പരമേശ്വരൻപിള്ള. റിയലിസവും റൊമാന്റിസിസവും ശക്തമായ കഥാപ്രേരണകളായിരുന്ന കാലത്ത് അവയോടൊപ്പം ഇംപ്രഷനിസവും എക്സ്പ്രഷനിസവും അദ്ദേഹം രചനകളിൽ പരീക്ഷിച്ചു. 'പ്രതിമ', 'ശകുന്തള', 'അടഞ്ഞവാതിലുകൾ', 'മഴവില്ല്' തുടങ്ങിയവയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മികച്ച കഥകൾ.
ജനപ്രിയ നോവലുകൾ കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയനായ മുട്ടത്തുവർക്കിയുടെ മിക്ക ചെറുകഥകളിലും മധ്യതിരുവിതാംകൂർ ക്രൈസ്തവ പശ്ചാത്തലം തന്നെയാണുള്ളത്. ധാർമിക നീതികൾക്ക് മുൻതൂക്കം കൊടുക്കുന്ന വർക്കി സമൂഹത്തിലും കുടുംബത്തിലും നിലനില്ക്കേണ്ട സൗമ്യമായ അന്തരീക്ഷം തന്റെ കൃതികളുടെ കഥാഘടനയിൽ നിലനിർത്തുന്നു. വെട്ടൂർ രാമൻനായരും പാവങ്ങളുടെ കാഥികനാണ്. 'ദാനത്തെങ്ങ്', 'ദേവദാസി', 'അശാസ്ത്രീയമായ ഒരു സ്നേഹം', 'വ്യാകുലമാതാവ്' തുടങ്ങിയവ പ്രധാന കഥകൾ. 'രണ്ടു തലമുറ', 'ചങ്ക്രാന്തി അട', 'ജാതിയെന്താ' തുടങ്ങിയ കഥകളിലൂടെ ടി.കെ.സി. വടുതല ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ദലിതരുടെ പ്രമേയങ്ങളാണ്. വടക്കേ മലബാറിന്റെ അന്തരീക്ഷമാണ് പി.എ. മുഹമ്മദ്കോയയുടെ കഥകളിൽ. മുസ്ലിങ്ങളുടെ പുരോഗതിക്കു വിഘാതം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആചാരങ്ങളെ അദ്ദേഹം തന്റെ കഥകളിൽ വിമർശിക്കുന്നു. കളിക്കാരുടെ ദയനീയാവസ്ഥയിലേക്കുള്ള ആർദ്രമായ വീക്ഷണമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'സ്പോർട്സ്മാൻ'. ക്രിസ്തീയ സമൂഹത്തിനുണ്ടാവേണ്ട പരിഷ്കരണത്തെക്കുറിച്ച് കഥകളിലൂടെ ചിന്തിച്ച എഴുത്തുകാരനാണ് പോഞ്ഞിക്കര റാഫി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫുട്ട്റൂൾ പൈതൃകമുദ്രയുടെ പഠനമെന്ന് അവകാശപ്പെടാവുന്ന അസാധാരണ കഥയാണ്. സി.എ.കിട്ടുണ്ണി, ആർ.എസ്. കുറുപ്പ്, ഡി.എം. പൊറ്റെക്കാട്ട്, സരളാരാമവർമ എന്നിങ്ങനെ കാഥികരുടെ സുസജ്ജമായ ഒരു കൂട്ടായ്മ ആ കാലഘട്ടത്തിലുണ്ട്. വേളൂർ കൃഷ്ണൻകുട്ടി ചെറുകഥയിൽ ഫലിതത്തിൽ മാത്രം മുഴുകിയ കാഥികനാണ്. ഈ തലമുറയിൽ നിന്ന് പില്ക്കാല തലമുറയിലേക്ക് പടർന്ന പ്രതിഭകളാണ് എം. ഗോവിന്ദനും, (ബഷീറിന്റെ-'പുന്നാര മൂഷികൻ'), വി.കെ.എൻ എന്ന പുരുഷഹാസ്യവും ('പയ്യൻ കാലഘട്ടത്തിലെ പയ്യൻ', 'പയ്യന്റെ കാലം', 'പയ്യന്റെ യാത്രകൾ', 'പയ്യന്റെ സമരം'). ഗോവിന്ദൻ ദർശനവും രൂപസന്നിവേശവും കൊണ്ടും വി.കെ.എൻ. മൗലികമായ ഭാഷാന്തര സന്നാഹം കൊണ്ടും വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ സർഗാത്മകത വി.കെ.എന്നിന് ഏറും.‌‌
ആധുനികതയുടെ തുടക്കം. മലയാള ചെറുകഥാരംഗത്ത് കാല്പനികതയും ആധുനികതയും കഥന തീവ്രതയുടെ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം പിന്തുടരാൻ തുടങ്ങിയത് ടി. പദ്മനാഭനോടെയാണ്. പാർശ്വവത്കരിക്കപ്പെടുന്ന നന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആത്മീയവേദനയാണ് പദ്മനാഭന്റെ കഥകളുടെ മുഖ്യഭാവം. മലയാളകഥയ്ക്ക് മാനസിക യൗവനം ലഭിച്ചത് പദ്മനാഭനോടെയാണ്. 'പ്രകാശം പരത്തുന്ന പെൺകുട്ടി', 'മുഖൻസിങ്ങിന്റെ മരണം', 'കാലഭൈരവന്റെ ഗൗരി', 'കുടയനെല്ലൂരിലെ സ്ത്രീ', 'കത്തുന്ന രഥചക്രം', 'പുഴകടന്ന് മരങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക്' തുടങ്ങിയ കഥകൾ മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട കഥാശില്പങ്ങളാണ്.
മലയാളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചെറുകഥകൾ രചിച്ചിട്ടുള്ളത് അഞ്ഞൂറിലേറെ കഥകൾ രചിച്ചിട്ടുള്ള പുതൂർ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണനാവാം. തീക്ഷ്ണമായ ജീവിതാനുഭവങ്ങളാണ് മിക്ക കഥകളുടെയും പ്രമേയം. ഭാഷയുടെ വികാരപരമായ പ്രവാഹ രീതിയും ദ്രുതതാളസമ്പന്നതയും ഈ കഥകളെ സഹൃദയാകർഷകമാക്കുന്നു.
രാജലക്ഷ്മിയുടെ കഥകളും കുടുംബവ്യവസ്ഥിതിയോടുള്ള സജീവ പ്രതികരണങ്ങളാണ്. വള്ളുവനാടൻ ശൈലിയുടെ സ്വാഭാവിക നിയോഗമാണ് അവരുടെ കഥനഭാഷ. 'മകൾ' എന്ന അവിസ്മരണീയമായ കഥ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധയർഹിക്കുന്നു. തറവാടിന്റെ അഭിമാനം കൊരുത്ത കഥകൾ പി.ആർ. ശ്യാമള രചിച്ചത് വ്യത്യസ്തമായാണ്. അതിൽ പ്രകടമാവുന്നത് ചരിത്രബോധം നല്കുന്ന അന്തസ്സും പൗരുഷവുമാണ്. പി. വത്സല പ്രതിജ്ഞാബദ്ധയായ എഴുത്തുകാരിയെന്ന നിലയ്ക്ക് കഥാലോകത്തും സജീവമായി. 'അനുപമയുടെ കാവൽക്കാരൻ', 'ചാമുണ്ഡിക്കുഴി' തുടങ്ങിയ കഥകളിൽ അവർ കരുത്തും വിശാലതയുമുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ അപഗ്രഥനം നിർവഹിക്കുന്നു. കഥാരംഗത്തെ ശക്തിധനരിൽ ചാട്ടുളിപോലെ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്ന കോവിലൻ ('ഒരു പലം മനയോല', 'ശകുനം', 'പിത്തം'), ലളിതമനസ്കനായ നന്തനാർ ('മിസ്റ്റർ കുൽക്കർണി'), വിപ്ലവപാരുഷ്യം നിറഞ്ഞ പട്ടത്തുവിള കരുണാകരൻ ('മുനി', 'നട്ടെല്ലികളുടെ ജീവിതം'), എൻ. പി. മുഹമ്മദ് ('42-ാം വീട്ടിൽ ചെകുത്താൻ'), എൻ. മോഹനൻ എന്നിവരെല്ലാം ('എന്റെ കഥ നിന്റെയും') വിശദപഠനം അർഹിക്കുന്നവരാണ്. കഥയും കലയും ഒരു പോലെ ആത്മാനുഭവമാകുന്ന അസാധാരണത്വം മാധവിക്കുട്ടിയുടെ കഥകളെ ജാജ്ജ്വല്യമാക്കുന്നു. യാഥാർഥ്യത്തിനും മാന്ത്രികാനുഭവത്തിനും ഇടയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു മനസ്സിനെ അവരുടെ കഥകളിൽ കാണാം. 'പക്ഷിയുടെ മരണം', 'ചുവന്ന പാവാട', 'നെയ്പ്പായസം', 'നരച്ചീറുകൾ പറക്കുമ്പോൾ', 'രാജാവിന്റെ പ്രേമഭാജനം' തുടങ്ങിയ കഥകളിൽ ഇന്ദ്രിയ സ്പർശകമായ ഭാഷയുടെ വെളിപാടുകൾ കാണാം.
ആധുനികത. സംവേദനത്തെ പലതരത്തിൽ ഞെട്ടിച്ച് ഉണർത്തിയെടുക്കാം. കാക്കനാടൻ, എം.പി. നാരായണപിള്ള, ഒ.വി. വിജയൻ, സേതു, എം. സുകുമാരൻ, എം. മുകുന്ദൻ, പുനത്തിൽ കുഞ്ഞബ്ദുള്ള, സക്കറിയ, കെ.പി. നിർമൽകുമാർ ടി.ആർ., മേതിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ, എൻ.എസ്. മാധവൻ എന്നിങ്ങനെ സംവേദനത്തിന് ഞെട്ടിക്കുന്ന പുതുമ നല്കിയ ചെറുകഥാകൃത്തുകൾ ഇത്തരം നിയോഗങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിച്ചവരാണ്. കാക്കനാടന്റെ ഉറഞ്ഞുതുള്ളുന്ന ഭാഷ കാല്പനികതയെ നിഷ്പ്രഭമാക്കി പുതിയ സംവേദനത്തിന് ആക്കം കൂട്ടി. എം.പി. നാരായണപിള്ള കൂസലില്ലാത്ത പരുക്കൻ കഥകളെഴുതി. ഒ.വി.വിജയൻ സമകാലിക സമസ്യകൾക്ക് ധ്യാനാത്മകമായ തീക്ഷ്ണതകൾ നല്കി. സേതു ചിഹ്നങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ കഥയുടെ അംശമാക്കി. എം. സുകുമാരൻ കത്തുന്ന വിപ്ലവത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് കഥ രചിച്ചത്. എം. മുകുന്ദൻ ഭാഷയെ ആദ്യന്തം സൈക്കഡലിക് ആയ അനുഭവവും വിശ്ലഥ ചിത്രങ്ങളുടെ വാഹകവുമാക്കി. സക്കറിയ ഗൂഢഭാഷയുടെയും നർമത്തിന്റെയും പുതിയ സങ്കേതങ്ങൾ കഥയിൽ പരീക്ഷിച്ചു. 'ജാസ്സെക്കിനെ കൊല്ലരുത്' പോലെയുള്ള കഥകളിൽ ടി.ആർ. കഥയ്ക്ക് പ്രഹേളികയുടെ സ്വഭാവം നല്കുന്നു. ഭാഷയുടെ പ്രഹേളികയാണ് നിർമൽകുമാറും മേതിൽ രാധാകൃഷ്ണനും അനുഭവിപ്പിക്കുന്നത്.
ഭാഷയിലെ മികച്ച ഒട്ടേറെ കഥകൾ മൌലികമായ സർഗാത്മകതയിൽ നിന്നാണ് പിറന്നു വീണത്. 'ശ്രീചക്രം' (കാക്കനാടൻ), 'മുരുകനെന്ന പാമ്പാട്ടി' (എം.പി. നാരായണപിള്ള), 'കടൽത്തീരത്ത്' (ഒ.വി. വിജയൻ), 'പേടി സ്വപ്നങ്ങൾ' (സേതു), 'പർവതങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്ത വിഡ്ഢിയായ വൃദ്ധൻ' (എം. സുകുമാരൻ), 'അഞ്ചര വയസ്സുള്ള കുട്ടി' (എം. മുകുന്ദൻ), 'മലമുകളിലെ അബ്ദുള്ള' (കുഞ്ഞബ്ദുള്ള) 'കണ്ണാടി കാണ്മോളവും' (സക്കറിയ), 'കൃഷ്ണഗണ്ഡകജ്വാലകൾ' (കെ.പി. നിർമൽകുമാർ), 'നാം നാളെയുടെ നാണക്കേട്' (ടി. ആർ), 'ചൂളൈമേട്ടിലെ ശവങ്ങൾ' (എൻ. എസ്. മാധവൻ) എന്നിങ്ങനെ അവ ഒരു കാലഘട്ടം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു. ആനന്ദിന്റെ സംവേദനാത്മകമായ കഥകൾ ഈ നവീനതയുടെ ആശയനിർധാരണപരമായ മറ്റൊരു മുഖമാണ്. ഈ കഥാപരിസരം സൃഷ്ടിച്ച കഥാപ്രതിഭകളിൽ വി.പി. ശിവകുമാർ, ടി.വി. കൊച്ചുബാവ, മുണ്ടൂർ കൃഷ്ണൻകുട്ടി, ശത്രുഘ്നൻ, മാനസി, അഷിത, അക്ബർ കക്കട്ടിൽ, ജയനാരായണൻ, ഇ. ഹരികുമാർ, എൻ. പ്രഭാകരൻ, വിക്ടർ ലീനസ്, ജോസഫ് വൈറ്റില, വൈശാഖൻ, യു.പി. ജയരാജ്, ബി.എം. സുഹ്റ, ഗ്രേസി, എം. ചന്ദ്രശേഖരൻ, കെ രഘുനാഥൻ, അശോകൻ ചരുവിൽ, വി.ആർ. സുധീഷ്, സി. വി. ബാലകൃഷ്ണൻ, എബ്രഹാം ജോസഫ്, ബാബു കുഴിമറ്റം, യു.കെ. കുമാരൻ, അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട് തുടങ്ങിയവർ ഉൾപ്പെടുന്നു. വി.കെ. ശ്രീരാമൻ ഈ കാലത്ത് ഗൃഹാതുരത്വമുള്ള കനത്ത ഓർമകളും ചരിത്രവും നിറഞ്ഞ കഥകളിലൂടെ വേറിട്ട വ്യക്തിത്വം സ്ഥാപിച്ചു.
ഇആധുനികതയ്ക്കു പിന്നാലെ വന്ന രൂപപരീക്ഷണങ്ങളുടെ അന്തരീക്ഷവും മലയാളത്തിലെ കാഥികർ അനുഭവിക്കാതിരുന്നില്ല. ആധുനികോത്തര കഥയുടെ മാതൃകകൾ സാക്ഷാത്കരിച്ചവരിൽ ബി. മുരളി, സുസ്മേഷ് ചന്ദ്രോത്ത്, സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം, ശിഹാബുദീൻ പൊയ്ത്തുംകടവ്, ടി.എൻ. പ്രകാശ്, ഉണ്ണി ആർ., കെ.പി. രാമനുണ്ണി, പി. സുരേന്ദ്രൻ, ഗീതാഹരണ്യൻ, ഇന്ദുമേനോൻ എന്നിങ്ങനെ ഏറെ പ്രതിഭകളുണ്ട്. വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കൃതി ഇവിടെ പരാമർശിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ബൈബിൾ വാക്യങ്ങൾ കഥാപരമാക്കി ജെയ്മോൻ കുമരകം രചിച്ച അഞ്ഞൂറോളം കഥകൾ ഉള്ള 'സന്ദേശകഥാസാഗര'മാണത്.
നാടകസാഹിത്യം
ഇതേകാലത്തുതന്നെ തമിഴ് നാടക വേദിയുടെ സ്വഭാവങ്ങളും ഇവിടെ പടർന്നു പിടിച്ചിരുന്നു. കോവിലൻ ചരിതം, നല്ലതങ്കാൾ ചരിത്രം, അല്ലി അർജുന, ഗുലേബക്കാവലി തുടങ്ങിയ നാടകങ്ങൾ ഇക്കാലത്തേതാണ്. സദാറാം നാടകം എന്ന നാടകത്തെ മുൻനിർത്തി കെ.സി.കേശവപിള്ള സദാരാമ എന്നൊരു നാടകം എഴുതി. ടി.സി. അച്യുതമേനോന്റെ സംഗീത നൈഷധവും എരുവയിൽ ചക്രപാണിവാര്യരുടെ സംഗീത ഹരിശ്ചന്ദ്രവും ആണ് മറ്റു രണ്ടു വിഖ്യാത കൃതികൾ. അക്കാലത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിറ്റഴിക്കപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥമാണ് നൈഷധം. കുട്ടമത്തിന്റെയും വിദ്വാൻ പി. കേളുനായരുടെയും നാടകങ്ങളാണ് വടക്കൻ ദിക്കിൽ ഏറെ പ്രചരിച്ചത്. കുട്ടമത്തിന്റെ സംഗീത ശാകുന്തളവും കേളുനായരുടെ പാക്കനാർ ചരിതവും ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു. വെള്ളരി നാടകങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ട ഈ വടക്കൻ നാടകശേഖരം സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ രംഗങ്ങളിൽ ശക്തമായ ചലനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
സംസ്കൃത നാടകതർജുമകൾ, ആ രൂപം ഉൾക്കൊണ്ട് സ്വതന്ത്രനാടകങ്ങൾ രചിക്കുന്നതിനും പ്രേരകമായി. ലക്ഷണാസംഗമം, ചന്ദ്രിക (കൊടുങ്ങല്ലൂർ കൊച്ചുണ്ണി തമ്പുരാൻ), ലക്ഷ്മി കല്യാണം (കേശവപിള്ള), എബ്രായക്കുട്ടി (കണ്ടത്തിൽ വറുഗീസ് മാപ്പിള) എന്നിവ സംസ്കൃത നാടകരൂപത്തിലുള്ള സ്വതന്ത്ര രചനകളാണ്. കല്യാണി നാടകമാണ് സാമൂഹിക വിഷയം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ആദ്യ സ്വതന്ത്രനാടകം. ചന്ദ്രിക ഉത്തരേന്ത്യൻ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വിഭാവനം ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയാണ്. എബ്രായക്കുട്ടി ബൈബിൾ സന്ദർഭം സ്വീകരിച്ചെഴുതിയ കൂടുതൽ ശില്പഭംഗിയുള്ള നാടകമാണ്. സമകാലിക സാമൂഹ്യാചാരങ്ങളെ പരിഷ്കരിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ എഴുതിയ സാമുദായിക നാടകമാണ് ലക്ഷ്മീകല്യാണം. വയസ്കര മൂസ്സിന്റെ മനോരമ വിജയം (1891) രവിവർമ കോയിത്തമ്പുരാന്റെ കവി സഭാരഞ്ജനം (1892) എന്നിവ ശ്രദ്ധേയമാണ്. എന്നാൽ കത്തോലിക്കാ സമൂഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ രചിച്ച മറിയാമ്മാ നാടകം ഇക്കാലത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ രചനയാകുന്നു. മുൻഷി രാമക്കുറുപ്പിന്റെ ചക്കീചങ്കരവും കെ.സി. നാരായണൻ നായരുടെ ചക്കീചങ്കരവും (രണ്ടും 1864) ശീവൊള്ളി നമ്പൂതിരിയുടെ ദുസ്പർശ നാടകവും നാടകസംവേദനത്തെ ദുഷിപ്പിക്കുന്ന രചനകളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായകമാണ്.
ഇംഗ്ലീഷ് നാടകങ്ങളുടെ തർജുമകളും ഇക്കാലത്തു വ്യാപകമായി. ഷെയ്ക്സ്പിയർ നാടകത്തിന്റെ തർജുമയായിരുന്നു ആൾമാറാട്ടം അഥവാ കേളീസല്ലാപം. ഇതാണ് വാസ്തവത്തിൽ മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ നാടക സംബന്ധിയായ രചന. തുടർന്ന് ഷെയ്ക്സ്പിയറുടെ റ്റെയ്മിങ് ഒഫ് ദ് ഷ്റൂ ഷെയ് എന്ന പ്രഹസനം കണ്ടത്തിൽ വറുഗീസ് മാപ്പിള കലഹിനീ ദമനകം എന്ന പേരിൽ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി (1893). ടെമ്പസ്റ്റ്, ഹാംലെറ്റ്, കിങ്ലിയർ, മർച്ചന്റ് ഒഫ് വെനീസ് എന്നീ പ്രഖ്യാത നാടകങ്ങളും പരിഭാഷാരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ, ദിവാൻ ബഹദൂർ എ. ഗോവിന്ദപ്പിള്ള തുടങ്ങിയവരായിരുന്നു പരിഭാഷകർ. മാക്ബത്ത്, ഒഥല്ലോ തുങ്ങിയ കൃതികൾ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത് ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയാണ്.
സി.വി. രാമൻപിള്ളയുടെ പ്രഹസനങ്ങൾ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ നാടകാസ്വാദകരെ ഏറെ ആകർഷിച്ചു. തന്റെ രചനകളിൽ സാമൂഹിക പരിഷ്കരണമായ പ്രമേയങ്ങൾ ഹാസ്യാത്മകമായി അവതരിപ്പിക്കാനാണ് സി.വി. ശ്രമിച്ചത്. 1884-ലെ ചന്ദ്രമുഖീ വിലാസം, 1893-ലെ മത്തവിലാസം എന്നിവ രണ്ടും തിരുവനന്തപുരത്തെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിന്റെ നേർക്കുള്ള ഒളിയമ്പുകളായിരുന്നു. കുറുപ്പില്ലാക്കളരിയിൽ പാശ്ചാത്യഭ്രമത്തെയാണ് അദ്ദേഹം വിമർശനപൂർവം പരിഹസിക്കുന്നത്. പാശ്ചാത്യ പ്രഹസനങ്ങളുടെ മാതൃക സ്വീകരിച്ച ആദ്യ മലയാള കൃതിയാണ് കുറുപ്പില്ലാകളരി. തുടർന്ന് തെന്തനാം കോട്ട് ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ (1914), കയ്മളശ്ശന്റെ കടശ്ശിക്കൈ (1915), ചെറുതേൻ കൊളംബസ് (1917), പണ്ടത്തെ പാച്ചൻ (1918), ബട്ളർ പപ്പൻ (1921) തുടങ്ങിയവയും രചിച്ചു.
സി.വി.യുടെ നോവലുകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഭാഗധേയം പിന്തുടർന്നാണ് ഇ.വി.കൃഷ്ണപിള്ള സീതാലക്ഷ്മി, രാജാകേശവദാസൻ എന്നീ ചരിത്ര സംബന്ധിയായ നാടകങ്ങൾ രചിച്ചത്. സ്വാമി ബ്രഹ്മവ്രതൻ രചിച്ച് പ്രഖ്യാത നടന്മാർ അവതരിപ്പിച്ച കരുണ എന്ന സംഗീത നാടകം വർഷങ്ങളോളം രംഗത്ത് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ചരിത്ര നാടകങ്ങളുടെ ഒരു പെരുംകൂട്ടം തന്നെ ഇക്കാലത്തുണ്ടായി. വേലുത്തമ്പി, ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ള തുടങ്ങിയ കേരള ചരിത്രപുരുഷന്മാരും മുഗൾ കഥാപാത്രങ്ങളുമെല്ലാം അതിഭാവുകത്വം നിറഞ്ഞ ഈ നാടകങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.
നവോത്ഥാനം നാടകരംഗത്ത്. കൈനിക്കര കുമാരപിള്ളയുടെ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, മോഹവും മുക്തിയും, പദ്മനാഭപിള്ളയുടെ കാൽവരിയിലെ കല്പപാദപം എന്നിവ രചനാപരമായ മാറ്റം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എൻ.പി. ചെല്ലപ്പൻ നായർ പ്രഹസനത്തിന്റെയും മെലോഡ്രാമയുടെയും അംശങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് മിന്നൽ പ്രണയം, വികടയോഗി തുടങ്ങിയ ജനപ്രിയ നാടകങ്ങൾ രചിച്ചു. ടി.എൻ. ഗോപിനാഥൻ നായർ, ജഗതി എൻ.കെ. ആചാരി എന്നിവർ പിന്നീട് തുടർന്നത് ഈ മാർഗമാണ്.
വി.ടി.യുടെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അരങ്ങത്തേക്ക്, എം.ആർ.ബി.യുടെ മറക്കുടയ്ക്കുള്ളിലെ മഹാനരകം, പ്രേംജിയുടെ ഋതുമതി എന്നീ പരിഷ്കരണപരമായ രചനകളെല്ലാം മുപ്പതുകളിലാണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്. മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന് ശക്തി പകരാനാണ് കെ. ദാമോദരൻ പാട്ടബാക്കി എഴുതിയത് (1938). മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രീയനാടകമാണിത്. ആഢ്യനായികാനായകന്മാരെ മാറ്റി നിർത്തി യാചകർക്ക് പ്രമുഖ സ്ഥാനം കല്പിച്ചു കൊടുത്ത കേശവദേവിന്റെ യാചകപ്രേമം എന്ന നാടകവും ഇക്കാലത്ത് എഴുതിയതാണ്.
ഇക്കാലത്ത് അഭിനയിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലാത്ത യൂറോപ്യൻ നാടകങ്ങളുടെ അനുകരണങ്ങളോ തർജുമകളോ ആയ നാടകങ്ങളും കടന്നുവന്നു. മലയാളിയുടെ മനസ്സിൽ ചിന്താവിപ്ളവം അഴിച്ചുവിട്ട കേസരി ബാലകൃഷ്ണപിള്ളയായിരുന്നു ഇതിനും വഴിയൊരുക്കിയത്. ലോക നാടകവേദിയിലെ അതികായനും പ്രശ്നനാടകങ്ങളുടെ ജനയിതാവെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന നാടകകൃത്തുമായ ഇബ്സന്റെ ഗോസ്റ്റസ് എന്ന നാടകം ബാലകൃഷ്ണപിള്ളയും എ.കെ. ഗോപാലകൃഷ്ണപിള്ളയും ചേർന്ന് പ്രേതങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. ഇബ്സന്റെ റോസ്മർഷോമായിരുന്നു സി. നാരായണപിള്ള മുല്ലയ്ക്കൽ ഭവനമെന്ന പേരിൽ പുനഃസൃഷ്ടിച്ചത്. ഇബ്സന്റെ മാർഗം പിന്തുടർന്നാണ് കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ള തപ്തബാഷ്പം രചിച്ചത്.
ഇതിനിടെ നാടകത്തിൽ തിക്കുറിശ്ശി സുകുമാരൻനായർ വിപ്ലകരമായ മറ്റൊരു മാറ്റമുണ്ടാക്കി. കൂർത്തു മൂർത്ത ഡയലോഗുകൾക്ക് അദ്ദേഹം രചനയിൽ സ്ഥാനം നല്കി. ഇത്തരത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ നാടകം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ത്രീയാണ്. കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ള നിഴലുകൾ, തൂക്കുമുറിയിൽ, പ്രതിമ എന്നീ രാഷ്ട്രീയ നാടകങ്ങൾ രചിച്ചത് ഈ ശൈലിയിലാണ്.
ഇബ്സന്റെ ഗാർഹിക പ്രശ്നാധിഷ്ഠിതമായ നാടകങ്ങളുടെ രൂപഭാവങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി പിന്തുടർന്ന് നാടകമെഴുതിയത് ഭഗ്നഭവന(1942)ത്തിന്റെ കർത്താവായ എൻ. കൃഷ്ണപിള്ളയാണ്. ഇബ്സന്റെ പാവകളുടെവീട്, ബർണാഡ് ഷായുടെ വിഭാര്യന്മാരുടെ വീട് എന്നിവയുടെ ചുവടുപിടിച്ചു രചിച്ചതാണ് എൻ. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ഭഗ്നഭവനം, കന്യക, അഴിമുഖത്തേക്ക്, അനുരഞ്ജനം, ബലാബലം എന്നിവ.
ചിന്താപരമായ മൗലികതകൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയനായ സി.ജെ.തോമസ് നാടക വീക്ഷണത്തിലും മൌലികത പുലർത്തി. 1128-ൽ രചിച്ച ക്രൈം 27 എന്ന നാടകമാണ് മൗലികത കൊണ്ട് ഏറെ ശ്രദ്ധേയം. ആ മനുഷ്യൻ നീ തന്നെ, അവൻ വീണ്ടും വരുന്നു ഇവയെല്ലാം ഇതിഹാസാംശങ്ങളുടെ മൗലിക പരിചരണങ്ങളാണ്. സി.എൻ. ശ്രീകണ്ഠൻ നായർ ഇതിഹാസങ്ങളെ മൗലികമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന കാഞ്ചനസീത, ലങ്കാലക്ഷ്മി, സാകേതം എന്നിവ മികച്ച നാടകാനുഭവങ്ങളാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലി നവീനതയുടെ രംഗഭാഷയാണ് ആവിഷ്കരിച്ചത്. രംഗവേദിയിൽ വിപ്ളവം സൃഷ്ടിച്ച കെ.ടി. മുഹമ്മദിന്റെ രചനകൾ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം, സമന്വയം എന്നിവയാണ്. ബർണാഡ് ഷാ തൊട്ട് അബ്സേർഡ് നാടകകൃത്തുക്കളെവരെ തന്റെ പ്രതിഭാസമ്പത്തിൽ നവീകരിച്ച നടനും നാടകനിരൂപകനുമായ എൻ.എൻ.പിള്ള പ്രേതലോകം, ആത്മബലി, കാപാലിക, ക്രോസ്ബെൽറ്റ്, മെഹർബാനി, ഈശ്വരൻ അറസ്റ്റിൽ, മരണനൃത്തം തുടങ്ങിയ രചനകളിലൂടെ സാമൂഹ്യവിമർശനവും രംഗവേദി പരിഷ്കരണവും ഒരു പോലെ നിർവഹിച്ചു.
തോപ്പിൽ ഭാസിയുടെ നാടകങ്ങൾ പ്രതിബദ്ധത കൊണ്ടാണ് ഏറെ സമ്പന്നമായത്. നിങ്ങളെന്നെ കമ്യൂണിസ്റ്റാക്കി, സർവേക്കല്ല്, അശ്വമേധം എന്നിവ മലയാളനാടകത്തിലെ അഭിരുചി വിധാതാക്കളായി. എൻ. എൻ. പിള്ളയുടെ നാടകങ്ങളും ഇക്കാലത്ത് ശ്രദ്ധേയമായി. സി. എൽ. ജോസ്, പറവൂർ ജോർജ്, ഇബ്രാഹിം വേങ്ങര, പിരപ്പൻകോടു മുരളി എന്നിവർ വിവിധ സാമൂഹ്യസന്ദർഭങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് നാടകരചനയിൽ ഏർപ്പെട്ടവരാണ്, വൈക്കം ചന്ദ്രശേഖരൻ നായരുടെ ജാതുഗൃഹം, വീരന്റെ തൂവലും തുമ്പയും, സി.ജി. ഗോപിനാഥിന്റെ കുരുതിക്കളം, എസ്.എൽ. പുരം സദാനന്ദന്റെ ഒരാൾ കൂടി കള്ളനായി, പി. ആർ. ചന്ദ്രന്റെ അഹല്യ, മുഹമ്മദ് യൂസഫിന്റെ കണ്ടംബെച്ചകോട്ട്, കെ.ജി. സേതുനാഥിന്റെ വീട്ടുമൃഗം, പി.വി. കുര്യക്കോസിന്റെ കുപ്പിച്ചില്ലുകൾ, കാലടി ഗോപിയുടെ ഏഴു രാത്രികൾ, കെ.എക്സ്. ആന്റോയുടെ ഇത്രകേക്കാ പടിഞ്ഞാറ്, തിക്കോടിയന്റെ പ്രസവിക്കാത്ത അമ്മ, രാജമാർഗം, സുരാസുവിന്റെ വിശ്വരൂപം തുടങ്ങിയവ മലയാള നാടകവേദിയിൽ മുദ്രപതിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള നാടകങ്ങളാണ്.
അരങ്ങ്പുതുക്കൽ. അരങ്ങ് പുതുക്കിയെടുക്കാൻ നാടകകൃത്തുക്കൾ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ ഇതോടൊപ്പം കാണണം. അബ്സേർഡ് നാടകങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ഉൾക്കൊണ്ട് മലയാളത്തിൽ ഉണ്ടായ ആദ്യനാടകം പി.എൽ.ആന്റണിയുടെ ഏപ്രിൽഫൂൾ ആണ്. ശ്രീകണ്ഠൻനായരുടെ കലി അയനസ്കോയുടെ അമീദിയെ അനുകരിക്കുന്നു. കാവാലം നാരായണപ്പണിക്കരാണ് പരീക്ഷണവുമായി അരങ്ങിലെത്തിയ മറ്റൊരു പ്രതിഭാശാലി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവനവൻ കടമ്പ, ദൈവത്താർ എന്നിവ സ്വത്വാന്വേഷണത്തിന്റെ ദ്രാവിഡഭംഗി തനതു രംഗഭാഷയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. അധികാരം എന്ന പ്രശ്നത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മകമായ ആവിഷ്കാരമാണ് എം.ടി. വാസുദേവൻ നായരുടെ ഗോപുര നടയിൽ എന്ന പരീക്ഷണ നാടകം. സി. രാധാകൃഷ്ണന്റെ ദ്വീപ്, ഓംചേരിയുടെ പ്രളയം, ചുമ്മാർ ചൂണ്ടലിന്റെ കാളിത്തെയ്യം, നരേന്ദ്രപ്രസാദിന്റെ സൗപർണിക, വയലാ വാസുദേവൻ പിള്ളയുടെ വരവേല്പ്, പി.എം. ആന്റണിയുടെ സ്പാർട്ടാക്കസ്, പി.എം. താജിന്റെ കുടുക്ക അഥവാ വിശക്കുന്നവന്റെ വേദാന്തം, വാസുപ്രദീപിന്റെ അഭിമതം, മധുമാസ്റ്ററുടെ കലുഗുല, കെ.ജെ. ബേബിയുടെ നാട്ടുഗദ്ദിക (മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ തെരുവുനാടകം ഇതാണെന്നു തോന്നുന്നു), എൻ. ശശിധരനും. ഇ.പി. രാജഗോപാലനും രചിച്ച കേളു, സി.പി. രാജശേഖരന്റെ മൂന്നു വയസന്മാർ, ടി.പി. സുകുമാരന്റെ ദക്ഷിണായനം, പി. ബാലചന്ദ്രന്റെ പാവം ഉസ്മാൻ എന്നിവയെല്ലാം കരുത്തുള്ള പ്രമേയത്തിന് സ്വന്തമായ രംഗഭാഷ സൃഷ്ടിച്ചവയാണ്. പി.കെ. വേണുക്കുട്ടൻ നായരുടെ ഏലംകുളം മനയ്ക്കലെ അമ്മ രംഗവേദിയിൽ ഏറെ ചലനങ്ങൾക്കു വഴിയൊരുക്കി. കാവാലം നാരായണപ്പണിക്കർ, ജി. ശങ്കരപ്പിള്ള, നരേന്ദ്രപ്രസാദ്, വയലാ വാസുദേവൻപിള്ള തുടങ്ങിയവരാണ് രംഗവേദിയെ സമഗ്രമാറ്റത്തിന് ഒരുക്കിയവർ. പിന്നാലെ ജയപ്രകാശ് കൂളൂർ, സതീഷ് കെ. സതീഷ് തുടങ്ങിയ ഒരു നീണ്ട നിരയുണ്ട്. ലോകനാടകവേദിയിലെ ചലനങ്ങളാണ് അവർക്ക് ഏറെ ആഭിമുഖ്യം. ഇത് തനത് സങ്കല്പത്തെ ഉലച്ചുകളയുന്നുമുണ്ട്.
നിരൂപണം
ആദ്യഘട്ടം. ഗദ്യസാഹിത്യത്തിൽ സർഗാത്മക സാഹിത്യവും വൈജ്ഞാനികസാഹിത്യവും ഉൾപ്പെടുന്നു. രണ്ടിനും ഒരുപോലെ പ്രാധാന്യം നല്കാൻ ഈ രംഗത്ത് പ്രവർത്തിച്ചവർ ആദ്യകാലം തൊട്ടേ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലയാള ഗദ്യത്തിന് സുതാര്യത നല്കിയത് ആനുകാലികങ്ങളിലെ ഇത്തരം രചനകളാണ്. സാഹിത്യ നിരൂപണം, വിവിധ ഭൗതിക സാമൂഹികശാസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ലേഖനങ്ങൾ, ജീവചരിത്രം, ആത്മകഥ, സഞ്ചാരസാഹിത്യം എന്നിങ്ങനെ പല വഴികളിലൂടെ ഗദ്യവും വൈജ്ഞാനിക മണ്ഡലവും വളരുന്നത് സാഹിത്യ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി നാം കാണുന്നു.
ഇതിൽ സർഗസാഹിത്യത്തിന് സമാന്തരമായി വളർന്നു വന്നതാണ് സാഹിത്യ നിരൂപണം. സാഹിത്യ രചനകളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന സർഗാത്മകത, ആസ്വാദ്യത, മൂല്യം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ് സാഹിത്യനിരൂപണം. മലയാള നിരൂപണത്തിൽ ധർമശാസ്ത്രം, സാമൂഹ്യശാസ്ത്രം, മനഃശാസ്ത്രം, രൂപം, ആദിരൂപം, സൗന്ദര്യാത്മകത ഇവയെ എല്ലാം മാനദണ്ഡമായി നിരൂപകർ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സംസ്കൃത സാഹിത്യത്തിലെയും പാശ്ചാത്യസാഹിത്യത്തിലെയും താത്ത്വികവും പ്രായോഗികവുമായ ആശയങ്ങളാണ് മലയാള നിരൂപണത്തെ കൂടുതലും നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. മലയാള ഭാഷയുടെയും മലയാളിയുടെയും തനതു സംസ്കാരവും കാവ്യരീതിയും ചിന്താവിഷയമാക്കുന്നതിൽ നിരൂപകർ ഏറെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല.
കൂടിയാട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രംഗകലയിലുണ്ടായ ആട്ടപ്രകാരങ്ങൾക്ക് നിരൂപണപരമായ സ്ഥാനം ഉണ്ട്.
വിഷയങ്ങളുടെ പുതുമയെക്കാൾ രചനയുടെ പ്രൗഢിയും ആലങ്കാരികതയോടുള്ള വിധേയത്വവും പരിഗണിച്ച നിയോ ക്ലാസ്സിസത്തിന്റെ പരീക്ഷണഘട്ടമായിരുന്നു കേരളവർമയുടെ കാലം. ഉള്ളൂർ രചിച്ച ഉമാകേരളം എന്ന മഹാകാവ്യത്തിന് കേരളവർമ വലിയകോയിത്തമ്പുരാനെഴുതിയ അവതാരിക ശ്രദ്ധേയമത്രേ. നിരൂപണത്തിന്റെ പല അംശങ്ങളും തെളിഞ്ഞുകാണുന്നതാണ് ഈ അവതാരിക. ഗ്രന്ഥകാരന്റെ സ്ഥാനം, കൃതിയുടെ സ്വഭാവം, സമൂഹത്തിന് നല്കുന്ന സന്ദേശം, ഇതര കൃതികളുമായുള്ള താരതമ്യം എല്ലാം ഇതിലുണ്ട്. മണ്ഡനപരമായ നിരൂപണത്തിന് ഉത്തമമാതൃകയാണ് ഈ അവതാരിക.
എന്നാൽ ഏതു കൃതിയെയും ഗുണദോഷങ്ങളുടെ നിഷ്കൃഷ്ട പരിശോധനയിലൂടെ വിലയിരുത്തണമെന്ന സി.പി. അച്യുതമേനോന്റെ നിർദേശം ഗ്രന്ഥരചന ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഒരു പ്രയത്നമായി കാണാൻ എഴുത്തുകാരെ നിർബന്ധിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം പ്രായേണ ഖണ്ഡന നിരൂപണമാണ് അവലംബിച്ചത്. സമകാലികതയ്ക്കപ്പുറം നവീനതയോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം കല്യാണീ നാടകം, മയൂരസന്ദേശം ഇവയ്ക്കെഴുതിയ മണ്ഡനനിരൂപണങ്ങളിൽ കാണാം. തന്റെ കാലത്തെ സാഹിത്യത്തിന് ഒരു തിരുത്തൽ ശക്തിയായിരുന്നു സി.പി. അച്യുതമേനോന്റെ നിരൂപണം.
നവീനതയുടെ പക്ഷത്ത് തന്റെ കാലത്തെ മലയാളസാഹിത്യത്തെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്നതിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധിച്ച നിരൂപകനാണ് ഏ.ആർ. രാജരാജവർമ. നവീനത പദ്യത്തിൽ മാത്രമല്ല ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങളിലും ഗദ്യങ്ങളിലും അലങ്കാരങ്ങളിലും വേണമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം.
നിരൂപണത്തിൽ ഏ.ആറിന്റെ ശിഷ്യന്മാരും അനുയായികളും ഒരേ തരക്കാരായിരുന്നില്ല. സാഹിത്യപഞ്ചാനനൻ പി.കെ.നാരായണപിള്ള സമകാലിക സാഹിത്യത്തെ അവഗണിച്ച് ക്ളാസ്സിക്ഗൌരവത്തിന്റെ അപഗ്രഥനത്തിനാണ് മുന്നോട്ടു വന്നത്. എ. ബാലകൃഷ്ണപിള്ള ലോകസാഹിത്യത്തിന്റെ ആശയലോകത്തേക്ക് മലയാള നിരൂപണത്തെയും സർഗസാഹിത്യത്തെയും മുന്നിൽനിന്ന് നയിച്ചു. ഏ.ആറിനെ ഗുരുവിനെപ്പോലെ കരുതിയ കുമാരനാശാൻ മഹാകാവ്യസംസ്കാരത്തെ കെട്ടുകുതിര ഏർപ്പാടായി തള്ളിക്കളഞ്ഞു. രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭകൻ കൂടിയായ സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ള വ്യക്തിപരമായ സ്നേഹവും വിദ്വേഷവും കൊണ്ട് കാവ്യനിരൂപണത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ജാതിപരമായ മലിനതകൾക്ക് സാഹിത്യത്തിൽ ഇടം നല്കുകയും ചെയ്തു. മൂർക്കോത്തു കുമാരൻ നിരൂപണത്തെ ആഴത്തോടൊപ്പം സരസവുമാക്കി. നെടിയം വീട്ടിൽ ബാലകൃഷ്ണമേനോൻ നോവലിന്റെ പഠനത്തിൽ ക്രാന്തദർശിത്വം പ്രകടിപ്പിച്ചു. വടക്കുംകൂർ രാജരാജവർമയും ശിരോമണി പി. കൃഷ്ണൻ നായരും സംസ്കൃത പ്രഭാവത്തിന്റെ പക്ഷം നിന്നു. സി.എസ്. നായർ എന്ന പ്രഗല്ഭ നിരൂപകൻ ദേശീയതയ്ക്ക് നിരൂപണത്തിൽ സ്ഥാനം നല്കി. ഉള്ളാട്ടിൽ ഗോവിന്ദൻകുട്ടിനായർ, കെ.എസ്. എഴുത്തച്ഛൻ തുടങ്ങിയ സൗമ്യനിരൂപകർ സി.എസ്സി.നോടു കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രൊഫ. പി. ശങ്കരൻ നമ്പ്യാർ, അപ്പൻ തമ്പുരാനെ പിന്തുടർന്ന് പാശ്ചാത്യ കാവ്യരൂപങ്ങൾ ഭാഷയിൽ പ്രചരിപ്പിക്കാൻ തന്റെ നിരൂപണത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു. സഞ്ജയൻ ഉള്ളൂരിനെയും വി.സി.യെയും ഏറെ ആദരിച്ച പണ്ഡിതനായ നിരൂപകനാണ്. പണ്ഡിതന്മാരായ ഈ നിരൂപകർക്കിടയിൽ മലയാള നിരൂപണത്തെ സമഗ്രമായി പുതുക്കിയെടുക്കാൻ ഭാരതീയ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറി പാശ്ചാത്യകലയെ പിന്തുടർന്ന കേസരി ബാലകൃഷ്ണപിള്ളയ്ക്കു കഴിഞ്ഞു.
പുതിയ ലാകത്തിനുവേണ്ട ആശയങ്ങൾ. എ. ബാലകൃഷ്ണപിള്ള സാഹിത്യത്തിൽ ഉദ്ബുദ്ധചിന്തകളുടെ വക്താവാണ്. പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ രീതിവച്ച് അദ്ദേഹം എഴുത്തുകാരെ വകതിരിച്ചു. പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം വ്യവസ്ഥകൾ രൂപപ്പെടുത്തി നവലോകത്തിന് വേണ്ട സാഹിത്യ മാതൃകകൾ അവതരിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാങ്കേതിക ഗ്രന്ഥനിരൂപണങ്ങൾ, നവലോകം തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മലയാളം ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട പുതിയ സാഹിത്യാവബോധത്തിന്റെ രേഖകളുണ്ട്.
ഇ.എം.എസ്സിന്റെ വ്യക്തിപ്രഭാവസിദ്ധാന്തവും സാഹിത്യകാരനും, കെ. ദാമോദരന്റെ എന്താണ് സാഹിത്യം എന്നിവ റിയലിസ്റ്റിക് ആശയാന്തരീക്ഷം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. എം. എസ്. ദേവദാസ്, കെ.എൻ. എഴുത്തച്ഛൻ, കുറ്റിപ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള, എം.എസ്. മേനോൻ എന്നിവർ പൊതുവേ ഇത്തരം ആഭിമുഖ്യത്തോടെ ആണ് നിരൂപണം നടത്തിയത്. നവീന നിരൂപണത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് സാഹിത്യത്തിന്റെ പുരോഗമനാംശത്തെ പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ബി. രാജീവൻ, സച്ചിദാനന്ദൻ, പി.കെ.പോക്കർ, കെ.ഇ.എൻ. കുഞ്ഞഹമ്മദ് തുടങ്ങിയവർ പുതിയ കാലഘട്ടത്തിലും ശ്രദ്ധിച്ചു.
കലാസൃഷ്ടികൾ സ്വന്തം നിലയ്ക്കുതന്നെ സുന്ദരവും മനുഷ്യഭാവിയിൽ വിശ്വാസം ജനിപ്പിക്കുന്നതുമാവണമെന്ന വിശ്വാസം വച്ചു പുലർത്തിയ നിരൂപകരാണ് എം.പി. പോൾ, ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി എന്നിവർ. സൌന്ദര്യനിരീക്ഷണം, നോവൽ സാഹിത്യം, ചെറുകഥാപ്രസ്ഥാനം എന്നിവ പോളിന്റെ അക്കാദമിക് പഠനങ്ങളാണ്. ബാല്യകാലസഖിയുടെ ജീവിതത്തുടിപ്പ് അദ്ദേഹത്തെ വ്യാമുഗ്ധനാക്കിയത് അതിന്റെ അദ്ഭുതകരമായ അനുഭവവേദ്യതയും യാഥാർഥ്യബോധവും കൊണ്ടാണ്.
മുണ്ടശ്ശേരിയാണ് സമകാലിക രചനകളെ കൂടുതൽ വിമർശന വിധേയമാക്കിയത്. ഉള്ളൂർ, വള്ളത്തോൾ, കുമാരനാശാൻ എന്നിവരുടെ സമാന പ്രമേയം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന പിംഗ്ള, മഗ്ദലനമറിയം, കരുണ എന്നിവയെ വിലയിരുത്തിയ മാറ്റൊലിയിൽ അദ്ദേഹം മനഃപൂർവം പക്ഷപാതം കാണിച്ചു എന്ന് ആക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആശാനോടുള്ള പ്രതിപത്തിയായിരുന്നു മുണ്ടശ്ശേരിയെ ശക്തനാക്കിയത്. തന്റെ അവസാനകാലത്ത് ഉള്ളൂരിനെ മുണ്ടശ്ശേരി ഏറെ പ്രശംസിച്ചത് ആദ്യകാല നിലപാടുകൾക്കുള്ള പശ്ചാത്താപമായിരുന്നു. ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പിന്റെ കവിതയുടെ ഭാവഗീതത്വത്തെ എതിർക്കാൻ അദ്ദേഹമുണ്ടാക്കിയ തത്ത്വമാണ് നാടകാന്തം കവിത്വം. ഭദ്രമായ ഭാവം മാത്രം പോരാ രൂപവും വേണമെന്ന ആശയം രൂപഭദ്രത എന്ന കൃതിയിൽ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത് പുരോഗമനവാദികൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. പുതിയ ആശയങ്ങളോട് ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ചരിത്രപരമായ പരിവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താനാണ് രാജരാജന്റെ മാറ്റൊലിയിൽ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചത്.
കുട്ടിക്കൃഷ്ണമാരാർ സംസ്കൃതപാണ്ഡിത്യത്തിന്റെ തണലിലാണ് തന്റെ നിരൂപണങ്ങൾ എഴുതിയത്. മഹാഭാരതം കഥ ഭാരത പര്യടനത്തിൽ അദ്ദേഹം പുതിയ വായനയ്ക്കു വിധേയമാക്കി. പക്ഷപാതപരമാവണം നിരൂപണം എന്ന് അദ്ദേഹം സയുക്തികം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. വള്ളത്തോളിനെ അദ്ദേഹം ഗാഢമായി ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. 'സംവിധാന ഭംഗിയാണ് കല' എന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുകയും അത് യാന്ത്രികമല്ലെന്ന് സമർഥിക്കുകയും ചെയ്തു.
കേരളീയ മനസ്സിനെ പ്രകൃതിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി നിരൂപണത്തിൽ ചർച്ചചെയ്ത ഒരേയൊരു നിരൂപകനാണ് ഭാസ്കരൻ നായർ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലയും കാലവും, ദൈവനീതിക്കു ദാക്ഷിണ്യമില്ല എന്നിവ മൌലികമായ നിരൂപണ പ്രതിഭയുടേതാണ്. ശക്തമായ അഭിപ്രായങ്ങൾക്കുപോലും മധുരസംഗീതത്തിന്റെ ലയം നല്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രമുഖ നിരൂപകനാണ് പ്രൊഫ. എസ്. ഗുപ്തൻനായർ. സാഹിത്യം ഇസങ്ങൾക്കപ്പുറമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ച ഈ നിരൂപകൻ ജി.യുടെ കവിതയ്ക്കെഴുതിയ ആമുഖം സമഗ്രവും ആധികാരികവുമായ വിലയിരുത്തലിന്റെ മികച്ച മാതൃകയാണ്. ചങ്ങമ്പുഴയെ അടുത്തറിയാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ രേഖകളും അദ്ദേഹം മലയാളിക്ക് നല്കിയിട്ടുണ്ട്. സമാലോചന എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരൂപണത്തിന് നല്കാവുന്ന വിശേഷണമാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു കൃതിയുടെ പേരും. ആധുനിക സാഹിത്യം, ഇസങ്ങൾക്കപ്പുറം എന്നിവ പ്രധാന കൃതികളിൽ ചിലതാണ്.
സമഗ്രനിരൂപണത്തിന്റെ വഴിയേ സഞ്ചരിച്ച നിരൂപകനാണ് സുകുമാർ അഴീക്കോട്. ആശാന്റെ സീതാകാവ്യം, ചിന്താവിഷ്ടയായ സീതയെക്കുറിച്ചുള്ള സമഗ്രപഠനമാണ്. ചങ്ങമ്പുഴയെക്കുറിച്ചും (രമണനും മലയാളകവിതയും), ജി.യെക്കുറിച്ചുമുള്ള (ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ് വിമർശിക്കപ്പെടുന്നു) പഠനങ്ങൾ ഖണ്ഡനപരമാണ്. തത്ത്വമസി എന്ന ഉപനിഷത് പഠനമാണ് അഴീക്കോടിന്റെ ഗവേഷണപരമായ മുഖ്യകൃതി. മറ്റൊന്ന് മലയാള വിമർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ്. ആധുനികതയോട് അസഹിഷ്ണുവാണ് അദ്ദേഹം. പുരോഗമനപ്രസ്ഥാനത്തോട് അവസാനകാലത്ത് ഈ നിരൂപകൻ അനുരഞ്ജിച്ചു.
മനഃശാസ്ത്രനിരൂപണത്തിൽ തുടങ്ങിയവരാണ് ഡോ.എം. ലീലാവതിയും എം.എൻ. വിജയനും. കവിതയും ശാസ്ത്രവും ഡോ. ലീലാവതിയുടെ പ്രശസ്തമായ ആദ്യകാല ഗ്രന്ഥമാണ്. തുടർന്ന് കവിതാകഥാപഠനം അവരുടെ മുഖ്യ ദൗത്യമായി. കേരളത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക കവികളെയും പ്രധാന കാഥികരെയും അവർ പഠനവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ജി.യാണ് അവരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാന കവി. കാല്പനിക കവിതകളെയും നിയോക്ലാസ്സിക് കവിതകളെയും അറിഞ്ഞ് ആസ്വദിക്കുകയും അപഗ്രഥിക്കുകയും ചെയ്ത ഈ നിരൂപക സി. രാധാകൃഷ്ണന്റെ കൃതികൾ മുൻനിർത്തി നടത്തിയ പഠനം (അപ്പുവിന്റെ അന്വേഷണം) ഏറെ ശ്രദ്ധാർഹമാണ്. കവിതാധ്വനി, അമൃതമശ്നുതേ, ആദിപ്രരൂപങ്ങൾ സാഹിത്യത്തിൽ എന്നിവ ആഴത്തിലുള്ള സമഗ്ര വിമർശനത്തിന്റെ മികച്ച മാതൃകകളാണ്.
പ്രൊഫ. എം.എൻ. വിജയന്റെ സഹ്യന്റെ മകനെയും മാമ്പഴത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ മനഃശാസ്ത്രപഠനത്തിന്റെ മലയാളത്തിലെ മികച്ച മാതൃകകളാണ്. മാർക്സിയൻ ദർശനത്തിൽ തികഞ്ഞ അവഗാഹമുള്ള അദ്ദേഹം ആദ്യം മനഃശാസ്ത്രത്തെ മാർക്സിസ്റ്റ് ദർശനവുമായി സമന്വയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പിന്നെ നരവംശശാസ്ത്രത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ കൃതികളിലൂടെ സാംസ്കാരിക പഠനമെന്നതായി അദ്ദേഹതിന്റെ സമീപനം. ചുമരിൽ ചിത്രമെഴുതുമ്പോൾ, ചിതയിലെ വെളിച്ചം, ശീർഷാസനം എന്നിവയാണ് പ്രധാന കൃതികൾ. മൌലികമായ ഭാഷയും ചിന്തയും അപഗ്രഥനസ്വഭാവങ്ങളും എം.എൻ. വിജയനെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നു.
സംസ്കൃതപാണ്ഡിത്യത്തിന്റെ കുലപർവതങ്ങളെന്ന് വിളിക്കപ്പെടാവുന്നവരാണ് കെ.പി. നാരായണപ്പിഷാരടിയും എം.പി. ശങ്കുണ്ണിനായരും എൻ.വി. കൃഷ്ണവാര്യരും. എന്നാൽ മൂവരും നിരൂപണരംഗത്ത് വ്യത്യസ്തരാണ്. കൂടിയാട്ടം തുടങ്ങിയ ക്ഷേത്ര കലകളും നാട്യശാസ്ത്രവും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിൽ കെ.പി. നാരായണപ്പിഷാരടി ശ്രദ്ധിച്ചു. സംസ്കൃതത്തിലും പ്രാകൃതത്തിലും ഒരു പോലെ പണ്ഡിതനായിരുന്ന എം.പി. ശങ്കുണ്ണിനായർ നാട്യമണ്ഡപം, ഛത്രവും ചാമരവും എന്നീ കൃതികളിൽ ഇന്ത്യൻ സാഹിത്യപൈതൃകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യതിരിക്തചിന്തകളാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കണ്ണീർപ്പാടത്തിന് അദ്ദേഹം രചിച്ച പഠനം ഏറെ പ്രസിദ്ധം. എൻ.വി. മലയാളിയുടെ ഭാവുകത്വത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതിൽ നേതൃത്വപരമായ ജാഗ്രത കാണിച്ച നിരൂപകനാണ്. വള്ളത്തോളിന്റെ കാവ്യശില്പം എന്ന നിരൂപണം മലയാളത്തിലെ ശൈലീപരമായ നിരൂപണത്തിന് മാതൃകയാണ്. നാടകകൃത്തും സാഹിത്യചരിത്രകാരനുമായ എൻ. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പ്രതിപാത്രം ഭാഷണഭേദം സി.വി. കഥാപാത്രങ്ങളെ സംഭാഷണ ശൈലിയിലൂടെ കണ്ടെത്താനുള്ള ഉദ്യമമാണ്. താരതമ്യസാഹിത്യ നിരൂപണ രംഗത്ത് ഏറെ പ്രവർത്തിച്ച ആളാണ് ഡോ. കെ.എം. ജോർജ്. ചിന്താമണ്ഡലത്തിൽ വിപ്ളവകരമായ മാറ്റം രേഖപ്പെടുത്തിയ വ്യക്തിവാദിയായ നിരൂപകനാണ് ഇടച്ചേരിയുടെ നിലപാടുകളിൽ ഉറച്ചുനിന്ന സി.ജെ. തോമസ്. നോവൽ രചനയ്ക്കുപിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സിദ്ധിയെയും സാധനയെയും പി.കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ പഠനവിഷയമാക്കി.
വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, സാഹിത്യ ചരിത്രം, സാഹിത്യ രൂപങ്ങളുടെ പഠനം എന്നിങ്ങനെ അക്കാദമിക്കായ പഠനങ്ങൾ മലയാളത്തിൽ ഏറെയുണ്ട്. നാടക ദർപ്പണം (എൻ.എൻ. പിള്ള), നളിനി എന്ന കാവ്യശില്പം (നിത്യചൈതന്യയതി), വീണപൂവ് കൺമുമ്പിൽ (പ്രൊഫ. കെ.എം. ഡാനിയേൽ), അനശ്വരനായ ഉറൂബ് (ഡോ. കെ.എം. തരകൻ), ചെറുകഥ ഇന്നലെ ഇന്ന് (എം. അച്യുതൻ), പുരോഗമന സാഹിത്യപ്രസ്ഥാനം നിഴലും വെളിച്ചവും (പി. കെ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ), രംഗഭാഷ (വയലാ വാസുദേവൻ പിള്ള), നാടകം കണ്ണിന്റെ കല (ടി.പി. സുകുമാരൻ) തുടങ്ങിയവ. പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഡോ. കെ.എം. തരകൻ, പ്രൊഫ. എം. അച്യുതൻ, ഡോ. പി.വി. വേലായുധൻ പിള്ള തുടങ്ങിയവരുടെ പഠനങ്ങൾ സമഗ്രമായ അക്കാദമിക് പഠനങ്ങളാണ്. ഗാന്ധിയൻ ചായ് വുള്ള പ്രധാന സൗന്ദര്യശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥമാണ് കല്പറ്റ ബാലകൃഷ്ണന്റെ ഗാന്ധിയൻ സൗന്ദര്യവിചാരം. പണ്ഡിതനായ എം.കൃഷ്ണൻ നായരുടെ സാഹിത്യവാരഫലം ലോകസാഹിത്യത്തെയും വർത്തമാനകാലത്തെ സജീവ സാഹിത്യത്തെയും സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന ചിന്താധാർഷ്ട്യമുള്ള ജനപ്രിയ നിരൂപണങ്ങളാണ്.
ആധുനികോത്തര കാലത്തിന്റെ വിമർശന രീതിക്ക് താത്ത്വിക പിന്തുണ നല്കുന്നതിന് കെ.പി.അപ്പൻ ശ്രദ്ധാലുവാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നാലെ ആധുനികോത്തര മുദ്ര അണിഞ്ഞവർ ധാരാളം. ആധുനികാനന്തരം, വിചാരം, വായന (പി.പി. രവീന്ദ്രൻ), ആധുനികാനന്തര മലയാള നോവൽ (കെ.പി. രമേഷ്), ആധുനികോത്തര കേരള പരിസരം (ഡോ. പി.കെ. പോക്കർ), ആധുനികോത്തര വിശകലനവും വിമർശവും (വി.സി. ശ്രീജൻ), ഉത്തരാധുനികത (സി.ബി. സുധാകരൻ) എന്നീ പഠനങ്ങൾ ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു. കൃതിയെ അനുഭവിക്കുന്നതിലല്ല അപനിർമിക്കുന്നതിലാണ് ഇവരുടെ ആവേശം.
സ്ത്രീപക്ഷ രചനകളും അവയുടെ തത്ത്വങ്ങളും പ്രസക്തിയും അപഗ്രഥിക്കുന്ന നിരൂപണങ്ങളും ആധുനികോത്തര സംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു ഉപവിഭാഗമാണ് സ്ത്രീവാദം. ആണരശു നാട്ടിലെ കാഴ്ചകൾ (ജെ. ദേവിക) തുടങ്ങിയവ ഇത്തരം നിരൂപണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു. ഒപ്പം പ്രബലമായ ദലിത് സംസ്കാരപഠനകേന്ദ്രീകരണവുമുണ്ട്. പണ്ഡിറ്റ് കെ.പി. കറുപ്പൻ, ടി.കെ.സി. വടുതല, ഡി. രാജൻ, പോൾ ചിറക്കരോട്, കല്ലറ സുകുമാരൻ, കെ.കെ. കൊച്ച്, നാരായൻ തുടങ്ങിയവരുടെ രചനകൾ യഥാർഥ ദലിത് രചനകൾ തന്നെയാണ്. രാഘവൻ അത്തോളി, സി. അയ്യപ്പൻ, എം.ആർ. രേണുകുമാർ, എൻ.കെ. ജോസ്, സണ്ണി കപിക്കാട്, കെ.എം. സലിംകുമാർ എന്നിങ്ങനെ പടരുന്നതാണ് ദലിത്സാഹിത്യ വിചാരം.
ആഖ്യാനശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഡോ. അയ്യപ്പപ്പണിക്കർ രചിച്ച ആഖ്യാനകലാസിദ്ധാന്തവും പ്രയോഗവിധികളും നിരൂപണത്തിൽ ഏറെ സമഗ്രമായ സമീപനത്തിന് മാർഗദർശിയായ പഠനമാണ്. ദ്രാവിഡന്റെ തിണസങ്കല്പവും ആര്യന്റെ രസധ്വനിയും പാശ്ചാത്യന്റെ അനുകരണ സിദ്ധാന്തവും സമന്വയിപ്പിക്കപ്പെടാവുന്നതാണെന്ന് ഈ പഠനം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പാരിസ്ഥിതിക രചനകൾ വിമർശനത്തിന് പുതുവഴി തുറന്നിട്ടുണ്ട്. ജി. മധുസൂദനൻ നായർ, ആഷാ മേനോൻ എന്നിവർ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഹരിതപഠനത്തിന്റെ മേഖലയിലാണെന്നു പറയാം.
ഉപന്യാസം
മലയാളഗദ്യത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സൂചകമാണ് ഉപന്യാസം. മനസ്സിന്റെ സ്വച്ഛന്ദ വിഹാരങ്ങളാണ് ഉപന്യാസങ്ങൾ. ഏതു വിഷയവും അത് കൈകാര്യം ചെയ്യും. പക്ഷേ പരിചരണ രീതിയാണ് പ്രധാനം. കൊച്ചുകുട്ടികൾക്കുവേണ്ടിയും അല്ലാതെയും മഹാന്മാരുടെ ജീവിത ചരിത്രത്തിൽ സന്മാർഗപ്രേരകമായ വിഷയങ്ങൾ, ചരിത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, തത്ത്വശാസ്ത്രം, അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവ ഉപന്യാസ രൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലുള്ള ശ്രമങ്ങൾ കേരളവർമ വലിയകോയിത്തമ്പുരാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്നിരുന്നു. സി.പി. അച്യുതമേനോൻ, വേങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻനായനാർ, അപ്പൻ തമ്പുരാൻ, ഏ.ആർ. രാജരാജവർമ മൂർക്കോത്തുകുമാരൻ, കെ. സുകുമാരൻ, സി.വി.കുഞ്ഞുരാമൻ തുടങ്ങിയവരാണ് ഇക്കാലത്തെ പ്രശസ്ത ഉപന്യാസകാരന്മാർ. നർമവും നിരീക്ഷണവും വിമർശനവും വേങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻ നായനാരുടെ ഉപന്യാസങ്ങൾക്കുണ്ട്. അപ്പൻതമ്പുരാൻ താളമുള്ള പച്ചമലയാളത്തിൽ വരെ അനായാസമായി ഗദ്യം രചിച്ചു. വിമർശന ഗൗരവം ഏ.ആറിനും കുറിക്കു കൊള്ളുന്ന ഹാസ്യം മൂർക്കോത്തിനും, പ്രകൃതിയോടും ജന്തുക്കളോടുമുള്ള സ്നേഹം കെ. സുകുമാരനും കുത്തിനോവിക്കുന്ന ശൈലി സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയ്ക്കും ഇരുതലമൂർച്ചയുള്ള വാൾപോലെ മലയാളം ഉപയോഗിക്കുന്ന ശീലം സി. വി. കുഞ്ഞിരാമനും സ്വായത്തമായിരുന്നു. ആർ. ഈശ്വരപിള്ളയുടെ ചിന്താസന്താനം, കെ.ആർ. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പ്രബന്ധങ്ങൾ എന്നീ സൗമ്യരചനകൾ ഉപന്യാസങ്ങളുടെ വൈപുല്യവും ജനപ്രിയതയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വിദേശീയ മേധാവിത്വത്തിനെതിരെ രാഷ്ട്രീയ ലേഖനങ്ങൾ രചിച്ച സി.വി. രാമൻപിള്ള ഓജസ്സുള്ള ഭാഷകൊണ്ട് ചിന്താലഹരി പടർത്തി.
സാഹിത്യം, ശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയ എല്ലാ മേഖലകളെയും സ്പർശിച്ച് എണ്ണൂറിലധികം ഉപന്യാസങ്ങൾ എഴുതിയ എൻ.വി. കൃഷ്ണവാര്യരെ ഈ രംഗത്തെ കുലപതി എന്നു വിളിക്കാം, ഉറൂബിന്റെ ശനിയാഴ്ചകൾ കാവ്യമധുരമായ സല്ലാപങ്ങളുടെ രേഖയാണ്. എ.പി. ഉദയഭാനുവിന്റെ ഉപന്യാസങ്ങൾ നാം മറന്നുപോകുന്ന കേരളത്തെയും ധർമവ്യവസ്ഥകളെയുമെല്ലാം നർമത്തിലൂടെയാണെങ്കിലും ഗൌരവതരമായ വിചാരണയ്ക്ക് വിധേയമാകുന്നു. ഭാരതീയതയെക്കുറിച്ചുള്ള മികച്ച പഠനമാണ്, ഉപന്യാസങ്ങളിലൂടെ സുകുമാർ അഴിക്കോട് നടത്തുന്നത്. ഗാന്ധിസം, വിദ്യാഭ്യാസം, സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യ എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപന്യാസങ്ങളുടെ പ്രധാന ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രങ്ങളാണ്. ആഗോളസംസ്കൃതിയുടെ പേരിൽ നടക്കുന്ന സാമ്രാജ്യാധിനിവേശപ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന വിവിധ മണ്ഡലങ്ങളിലെ മൂല്യത്തകർച്ചകളുടെയും നാം കാണാതെ പോകുന്ന ഭൂവിശേഷങ്ങളുടെയും ജാഗ്രതപൂണ്ട വിവരങ്ങളാണ് എം.പി. വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ ഉപന്യാസങ്ങൾ. തീക്ഷ്ണമായ ലക്ഷ്യബോധത്തോടെ ഇത്ര സമഗ്രമായി ഉപന്യാസമെന്ന മാധ്യമം ഏറെപേർ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. ഉപയോഗിക്കാൻ ശ്രമിച്ച മറ്റൊരാൾ പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയാണ്. നിരൂപണത്തിന്റെ അതേ മാധുര്യത്തോടെ നിരവധി ഉപന്യാസങ്ങൾ പ്രൊഫ. എസ്. ഗുപ്തൻനായർ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വാതിതിരുനാളിന്റെ മുമ്പിൽ എന്ന രചന മലയാളത്തിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ഭാവോപന്യാസമാണ്. ജൈവമനുഷ്യന്റെ നീതികൾ നിർധരിക്കുന്ന ആനന്ദിന്റെ ഉപന്യാസങ്ങൾ പുതിയ ലോകത്തിന്റെ സമഗ്രചിന്തയിലേക്കാണ് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്. ഒ.വി. വിജയന്റെ ഒരു സിന്ദൂരപ്പൊട്ടിന്റെ ഓർമയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയതലമാണ് മുഖ്യം. എം.പി. നാരായണപിള്ള പ്രകോപിപ്പിക്കുന്ന നർമം കൊണ്ട് നമ്മുടെ ചിന്തയെ ഇളക്കി പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ച ബുദ്ധിശാലിയാണ്.
തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കമ്യൂണിസ്റ്റ് ദർശനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിനും സമകാലിക സംഭവങ്ങളുടെ വിലയിരുത്തലിനും നേതൃത്വപരമായ പങ്കുവഹിച്ച ഇ.എം. ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ അതിവിപുലമായ ഉപന്യാസസഞ്ചയം വാല്യങ്ങളിൽ ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് (ഇ.എം.എസ്സിന്റെ സമ്പൂർണ കൃതികൾ). ചരിത്രത്തിന്റെ വഴിയേ ഉള്ള സുദീർഘമായ യാത്രയുടെ പ്രതിഫലനങ്ങളാണവ. കേരളീയ ചിന്തയുടെ സജീവമായ ഇടതുപക്ഷം പിന്തുടരുന്ന നിരവധി എഴുത്തുകാർ ഇന്ന് ഉപന്യാസരംഗത്ത് സജീവമാണ്. ആർഷവിജ്ഞാനരംഗത്ത് പി. പരമേശ്വരനും, വി.പനോളിയും പരിസ്ഥിതി രംഗത്ത് സുഗതകുമാരിയും, സെക്കുലർ ചിന്താരംഗത്ത് ഹമീദ് ചേന്നമംഗലവും, പ്രത്യശാസ്ത്ര പഠനരംഗത്ത് കെ. വേണുവും പ്രബോധനാത്മകമായ ഉപന്യാസങ്ങൾ ധാരാളം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏറെ പ്രതിഭകളുടെ വിഹാര രംഗമാണിന്ന് ഉപന്യാസസാഹിത്യം. എന്നാൽ പാലാ കെ.എം.മാത്യു മനുഷ്യനന്മയുടെ ബഹുമുഖ ഭാവങ്ങൾ സരളമായി അവതരിപ്പിച്ച് ഏറെ വ്യക്തിത്വത്തോടെ ഒറ്റപ്പെട്ടു നില്ക്കുന്നു. ആത്മീയതയും കവിത്വവും ഓളംവെട്ടിനില്ക്കുന്ന ഗദ്യത്തിൽ രചിച്ച വി.ജി. തമ്പിയുടെ നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കാൻ അവകാശമുണ്ട് എന്ന ഉപന്യാസസമാഹാരം ഉപന്യാസത്തിലെ മികച്ച ഉപലബ്ധിയിൽപ്പെടുന്നു.
ആത്മകഥ, ജീവചരിത്രം
സ്മരണീയ വ്യക്തിത്വങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന സാഹിത്യശാഖകളാണ് ആത്മകഥ, ജീവചരിത്രം, സ്മരണകൾ, തൂലികാചിത്രങ്ങൾ എന്നിവ. ആത്മകഥയിൽ വ്യക്തി തന്നെത്തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. മറ്റുള്ളവ അന്യരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഒരു വ്യക്തിജീവിതത്തെയോ സാരമായ സന്ദർഭങ്ങളെയോ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.
വൈക്കത്ത് പാച്ചു മൂത്തതിന്റെ ആത്മകഥയാണ് മലയാളത്തിൽ ആദ്യം വെളിച്ചം കണ്ട ആത്മകഥാ ഗ്രന്ഥം. മലയാളിയെ വികാരാധീനരാക്കിയ ആത്മകഥയാണ് സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ എന്റെ നാടുകടത്തൽ. ബി. കല്യാണി അമ്മയുടെ വ്യാഴവട്ടസ്മരണകൾ, ഓർമയിൽ നിന്ന് എന്നിവ അതിന്റെ ഉചിതമായ പൂരണമാണ്. സാഹിത്യപഞ്ചാനനൻ പി.കെ. നാരായണപിള്ളയുടെ സ്മരണ മണ്ഡലം അക്കാലത്തെ സമുദായിക കാലാവസ്ഥയിൽ തന്റെ അനുഭവങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന ആത്മകഥയാണ്. ഇ.വി. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ജീവിത സ്മരണകൾ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ തന്നെയും സ്വതന്ത്രമായി വിലയിരുത്തുന്ന സരസമായ രചനയാണ്. ആർ. ഈശ്വരപിള്ള, സർദാർ കെ.എം. പണിക്കർ, മന്നത്തുപദ്മനാഭൻ (എന്റെ സ്മരണകൾ) എന്നിവരുടെ ആത്മകഥകൾ അവരുടെ പ്രവർത്തനമണ്ഡലത്തിലൂടെയുള്ള സുഗമസഞ്ചാരങ്ങളാണ്. സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ ചിത്രമാണ് കെ.സി. മാമ്മൻ മാപ്പിളയുടെ ജീവിതസ്മരണകൾ. ജീർണിപ്പിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് പരിഷ്കരണത്തിന്റെ ഔന്നത്യങ്ങളിലേക്ക് കുതിച്ചുയർന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ചിത്രണം ആ പരിവർത്തനത്തിന് നേതൃത്വം വഹിച്ച ആൾതന്നെ മറയില്ലാതെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതാണ് വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെ കണ്ണീരും കിനാവും. കേശവദേവ് എന്ന വിപ്ലവവ്യക്തിത്വത്തെ എതിർപ്പിൽ കാണാം. മുണ്ടശ്ശേരി, തകഴി, ജീ. ശങ്കരക്കുറുപ്പ്, വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീർ, പൊൻകുന്നം വർക്കി തുടങ്ങിയവരുടെ ആത്മകഥകൾ നമ്മുടെ നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തിലെ സാംസ്കാരിക ജീവിതവും അതിന് രൂപം കൊടുത്ത വ്യക്തികളുടെ സങ്കീർണാനുഭവങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാൻ പര്യാപ്തമാണ്.
വികാരഭാവം കൊണ്ട് സവിശേഷമായ ആത്മചരിത്രങ്ങളാണ് ചങ്ങമ്പുഴയുടെ തുടിക്കുന്ന താളുകൾ, പി. കുഞ്ഞിരാമൻ നായരുടെ കവിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ എന്നിവ. സ്വാതന്ത്ര്യസമരം, ലോകമഹായുദ്ധം എന്നിവയുടെ കാലത്ത് തനിക്കനുഭവിക്കേണ്ടി വന്ന ദുരിതമായ ജീവിതത്തിന്റെ ആഖ്യാനമാണ് കേശവമോനോന്റെ കഴിഞ്ഞകാലം. മാധവിക്കുട്ടിയുടെ എന്റെ കഥ വിവാദപരമായ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളുടെ സ്വതന്ത്രമായ വെളിപ്പെടുത്തലുകളാണ്. എന്നാൽ അപമാനകരമായ അവസ്ഥകൾ അകാരണമായി അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന എം.കെ.കെ. നായരുടെ ആരോടും പരിഭവമില്ലാതെ എന്ന ആത്മകഥ നമ്മെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തും.
മൊയ്തു മൗലവി, ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, എ. കെ. ഗോപാലൻ, പി. നാരായണൻ നായർ, എൻ. ശ്രീകണ്ഠൻ നായർ, ഇ.കെ. നായനാർ, തോപ്പിൽഭാസി, കുമ്പളത്ത് ശങ്കുപ്പിള്ള, അക്കാമ്മ ചെറിയാൻ, ഡോ. ജി. രാമചന്ദ്രൻ, സി. അച്യുതമേനോൻ, എ.പി. ഉദയഭാനു, സി. കേശവൻ, ഫാ. വടക്കൻ, കെ. കരുണാകരൻ, വി.എസ്, അച്യുതാനന്ദൻ എന്നിവരുടെ ആത്മകഥകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതവും വ്യക്തിസംഘട്ടനങ്ങളും പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ത്യാഗസുരഭിലമായ ജീവിതങ്ങളും നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. സിനിമ, നാടകം, കഥകളി തുടങ്ങിയ രംഗങ്ങളിലുള്ളവർ തങ്ങളുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ വികാരഭരിതമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ മലയാളത്തിൽ അടുത്തകാലത്തുണ്ടായ ഏറ്റവും വിവാദപരമായ ആത്മകഥ നളിനി ജമീലയുടെ ഒരു ലൈംഗികത്തൊഴിലാളിയുടെ ആത്മകഥ എന്ന രചനയാണ്. കല്യാണിക്കുട്ടിഅമ്മയുടെ പഥികയും വഴിയോരത്തെ മണിദീപങ്ങളും എന്ന കൃതിയും, അന്തർജനങ്ങളുടെ അറിയാലോകം തുറന്നുകാട്ടി ആത്മകഥാരംഗത്ത് അപൂർവതയോടെ നില്ക്കുന്ന ദേവകി നിലയംകോടിന്റെ രചനയും ശ്രദ്ധേയമാണ്. കന്യാസ്ത്രീ ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുണ്ട വശങ്ങൾകൊണ്ട് ജെസ്മിയും (ആമേൻ) സന്ന്യാസജീവിതത്തിന്റെ വിമർശനങ്ങളിലൂടെ അമർത്ത്യാനന്ദ(അർധവിരാമം)യും ശ്രദ്ധനേടി.
ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതം അഥവാ സുവിശേഷ സംഗ്രഹം എന്ന ജീവചരിത്രത്തോടെ ഗുണ്ടർട്ട് തുടങ്ങിവച്ചതാണ് മലയാളത്തിലെ ജീവചരിത്ര ശാഖ. വിശാഖം തിരുനാളിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ജീവചരിത്ര സംഗ്രഹങ്ങൾ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടു. അതിൽ സ്വതന്ത്രകൃതികളും പരിഭാഷകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ടി. മാധവരായർ, ദേവ്ജി ഭിംജി എന്നിവരെക്കുറിച്ചുള്ള ജീവചരിത്രങ്ങൾ ഇക്കാലത്തേതാണ്. സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ള കാറൾ മാർക്സിനെക്കുറിച്ചും ഗാന്ധിജിയെക്കുറിച്ചും തയ്യാറാക്കിയ ജീവചരിത്രങ്ങൾ അവരെക്കുറിച്ച് മലയാളത്തിൽ ആദ്യമുണ്ടായ രചനകളാണ്. തോമസ് പോൾ ഒരു ജീവചരിത്ര പരമ്പരതന്നെ സാഹിത്യകാരന്മാരെക്കുറിച്ച് തയ്യാറാക്കി-സാഹിത്യപ്രണയികൾ- എന്നാൽ ഇവ വിശദരചനകളല്ല. മൂർക്കോത്ത് കുമാരന്റെ ചന്തുമേനോനും വേങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻ നായനാരും ആ വ്യക്തിത്വങ്ങളെ അടുത്തറിഞ്ഞ് രചിച്ചവയാണ്. ശ്രീനാരായണഗുരുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള മൂർക്കോത്തിന്റെ ജീവചരിത്രകൃതിയും പ്രത്യക്ഷാനുഭവപരമാണ്. ഒരു കേരളീയ കലാകാരനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ ജീവചരിത്ര ഗ്രന്ഥം ചിത്രമെഴുത്ത് കോയിത്തമ്പുരാനെക്കുറിച്ച് പി.എൻ. നാരായണപിള്ള രചിച്ചതാണ്. കാല്പനികപൂർവകാലത്തെ എഴുത്തുകാരെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഹരിശർമയുടെ വിവിധ ജീവചരിത്ര കൃതികൾ സഹായകമാകുന്നു.
മലയാളത്തിലെ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ചില ജീവചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് എൻ. ബാലകൃഷ്ണൻ നായരുടെ സാക്ഷാൽ സി.വി., പുത്തേഴത്ത് രാമൻ മേനോന്റെ ശക്തൻ തമ്പുരാൻ, കെ.പി. ശങ്കരമേനോന്റെ കേസരിയുടെ കഥ, എം.പി. മന്മഥന്റെ കെ. കേളപ്പൻ, കെ. സുരേന്ദ്രന്റെ കുമാരനാശാൻ, എസ്. ഗുപ്തൻനായരുടെ അസ്ഥിയുടെ പൂക്കൾ-ചങ്ങമ്പുഴ കവിയും കവിതയും, കെ. ഭാസ്കരപിള്ളയുടെ സ്വദേശാഭിമാനി, അപ്പുക്കുട്ടൻ വള്ളിക്കുന്നിന്റെ അറിയപ്പെടാത്ത ഇ.എം.എസ്, എം. കെ. സാനുവിന്റെ ശ്രീ നാരായണഗുരുസ്വാമി, സഹോദരൻ അയ്യപ്പൻ, ചങ്ങമ്പുഴ-നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സ്നേഹഭാജനം തുടങ്ങിയവ. സി.പി. രാമസ്വാമി അയ്യരെക്കുറിച്ച് ഡോ.എ. രഘു തയ്യാറാക്കിയ ജീവചരിത്രം പ്രഖ്യാപിതമായ പലധാരണകളെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ഒരു കേരളീയ എഴുത്തുകാരനെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും സുവിശദമായ ജീവചരിത്ര രചനയാണ് കെ.ടി. രാമവർമയുടെ കൈരളീ വിധേയൻ രാമവർമ അപ്പൻ തമ്പുരാൻ. സ്മരണകളും ആത്മകഥയും സമ്മിശ്രമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന രചനകളാണ് എം.പി. പോളിനെക്കുറിച്ച് മിസ്സിസ് എം.പി. പോളും സി.ജെ. തോമസിനെക്കുറിച്ച് റോസി തോമസും വള്ളത്തോളിനെക്കുറിച്ച് മകൻ അച്യുതക്കുറുപ്പും (വള്ളത്തോൾ സ്മരണകൾ) കെ. ബാലകൃഷ്ണനെക്കുറിച്ച് ചന്ദ്രികാബാലകൃഷ്ണനും, ഇ.വി.യെക്കുറിച്ച് സുഹൃത്തായ ഇ.എം. കോവൂരും, ചങ്ങമ്പുഴയെക്കുറിച്ച് ജി.പി. ശങ്കരമംഗലവും അവതരിപ്പിച്ചത്. എന്റെ കഥയിൽ നിന്ന് തെന്നിമാറി മാധവിക്കുട്ടി ബാല്യകാല സ്മരണകൾ, നീർമാതളം പൂത്തകാലം എന്നിവയിൽ സ്മരണകളിലൂടെ ആത്മകഥയ്ക്ക് പൂരണങ്ങൾ നല്കുന്നു. സ്മരണകളുടെ മറ്റൊരു ശേഖരമാണ് സർവീസ് സ്റ്റോറികൾ. തങ്ങളുടെ സജീവമായ പ്രവർത്തനകാലത്ത് ചെയ്ത കാര്യങ്ങളുടെ അണിയറ രഹസ്യങ്ങൾ തുറന്നു കാട്ടാൻ ഇത്തരം സ്മരണകൾ പലരെയും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലയാറ്റൂരിന്റെ സർവീസ് സ്റ്റോറി ഏറെ പ്രമുഖമാകുന്നു. പൊക്കുടന്റെ പൊന്തക്കാടുകൾക്കിടയിലെ എന്റെ ജീവിതം തികച്ചും വേറിട്ടൊരു രചനയാണ്.
സഞ്ചാരസാഹിത്യം
ലോകത്തെ കണ്ണുതുറന്നു കണ്ടവരായിരുന്നു പഴയ സഞ്ചാരികൾ. യാത്രാക്ലേശങ്ങൾ സാഹസികമായി അതിജീവിച്ചാണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ യാത്രാവിവരണകൃതിയായ വർത്തമാനപുസ്തകം പാറേമാക്കിൽ തോമാകത്തനാരും ഔസേപ്പ്മല്പാനും കൂട്ടുചേർന്ന് രചിച്ചത്. റോമിലേക്ക് നടത്തിയ യാത്രയുടെ വിവരണമാണിത്. എട്ടര ദശകം കഴിഞ്ഞാണ് അത്തരത്തിൽ മറ്റൊരു കൃതി മലയാളഭാഷയിലുണ്ടായത്-കട്ടയാട് ഗോവിന്ദമേനോന്റെ കാശിയാത്രാ വിവരണം. തുടർന്ന് മാനവിക്രമൻ ഏട്ടൻ തമ്പുരാന്റെ കാശിയാത്രാചരിത്രം. ബാരിസ്റ്റർ ജി.പി. പിള്ളയുടെ ലണ്ടനും പാരിസും പുതിയ ലോകക്രമത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം കേരളീയരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ കൃതിയാണ്. കെ.പി. കേശവമേനോന്റെ ബിലാത്തി വിശേഷം അന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തിൽ എറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. സി.ബി. കുമാറിന്റെ ലണ്ടൻ കത്തുകൾ, കെ. രാഘവൻ പിള്ളയുടെ എന്റെ ലണ്ടൻ ജീവിതം എന്നിവ വിദേശത്തു പഠിക്കാൻ പോയതിന്റെ ഫലമായി രചിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. നവലോകത്തിന്റെ വിവരണം തുടങ്ങിവച്ചത് എൻ.ജെ. നായരാണ് (എന്റെ ഭൂപ്രദക്ഷിണ വൃത്താന്തം). പുതുമയുടെ ലോകത്തിൽ (ഡോ. കെ. ഭാസ്കരൻ നായർ) സംസ്കൃതിയുടെ ഗതിവേഗത്തെക്കുറിച്ച് ആശങ്കാകുലനായ ഒരു ചിന്തകനെ കാണാം. എൻ.വി. കൃഷ്ണവാര്യർ (അമേരിക്കയിലൂടെ), ഇ.എം. കോവൂർ (അമേരിക്കയിൽ ആറാഴ്ചകൾ), ഡോ. കെ.എം. ജോർജ് (അമേരിക്കയിലെ അനുഭവങ്ങൾ), തകഴി (അമേരിക്കൻ തിരശ്ശീല), എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ (ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ തനിയേ), ഡോ. നന്ദകുമാർ മൂർക്കത്ത് (ന്യൂയോർക്കിൽ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞൻ) എന്നിവ അമേരിക്കൻ ജീവിതത്തിന്റെ ഭിന്നമുഖങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ്. റഷ്യൻ ജീവിതം കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമവും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇ.എം.എസ്. (കമ്യൂണിസം കെട്ടിപ്പടുത്തവരുടെ കൂടെ), വി.ആർ. കൃഷ്ണയ്യർ (സോവിയറ്റ് ഡയറി), പവനൻ (സോവിയറ്റ് നാട്ടിൽ) എന്നിവ റഷ്യൻ ജനതയെ പഠിക്കുന്നവയാണ്. ലോകം മുഴുവൻ ചുറ്റിക്കാണാൻ ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചവരാണ് എ.കെ. ഗോപാലനും (എന്റെ വിദേശ യാത്രകൾ) സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ്കോയയും (ലോകം ചുറ്റിക്കണ്ടു), സോവിയറ്റ് ജർമനിയെപ്പറ്റി പി. ബാലഗംഗാധരമേനോനും സ്പെയിനിനെക്കുറിച്ച് കെ.ടി. രാമവർമയും (കാളപ്പോരിന്റെ നാട്ടിൽ) പോളണ്ടിനെക്കുറിച്ച് എ. അടപ്പൂരും (ഞാൻ കണ്ട പോളണ്ട്) പലസ്തീനെക്കുറിച്ച് എ. സുജനപാലും (പൊരുതുന്ന പലസ്തീൻ) ചൈനയെക്കുറിച്ച് കെ.എം പണിക്കരും (രണ്ടു ചൈനയിൽ) യാത്രാവിവരണങ്ങൾ രചിച്ചിച്ചിട്ടുണ്ട്.