cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
പേൾ എസ്. ബക്ക്
ചൈനയിലെ ഔദ്യോഗികജീവിതം
1920 കളിൽ ബക്ക് അനുഭവിച്ച ദുരന്തങ്ങളും സ്ഥലംമാറ്റങ്ങളും 1927 മാർച്ചിൽ "നാൻകിംഗ് സംഭവം" സമയത്ത് അതിന്റെ പാരമ്യതയിലെത്തി. ചിയാങ് കെഅ-ഷെക്കിന്റെ നാഷണലിസ്റ്റ് സൈനികർ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സേന, വിവിധ യുദ്ധപ്രഭുക്കൾ എന്നിവർ പങ്കുചേർന്ന് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കിയ ഒരു യുദ്ധത്തിൽ നിരവധി പാശ്ചാത്യവംശജർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. 1900 ൽ ബോക്സർ യുദ്ധകാലത്തേതുപോലെ അവളുടെ പിതാവ് അബ്സലോം നിർബന്ധിച്ചതിനാൽ, യുദ്ധം തങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നതുവരെ കുടുംബം നാൻജിംഗിൽ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ചു. അക്രമം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട സമയത്ത് കുടുംബ വീട് കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു പാവപ്പെട്ട ചൈനീസ് കുടുംബം അവരുടെ കുടിലിൽ ഒളിക്കാൻ അവരെ ക്ഷണിച്ചു. കുടുംബം ഒരു ദിവസം പരിഭ്രാന്തരായി ഒളിവിൽ കഴിയുകയയും അതിനുശേഷം അവരെ അമേരിക്കൻ ഗൺബോട്ടുകൾ രക്ഷപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അവർ ഷാങ്ഹായിലേക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും പിന്നീട് ജപ്പാനിലേക്ക് കപ്പൽ കയറി, അവിടെ അവർ ഒരു വർഷം താമസിച്ചശേഷം നാൻജിംഗിലേക്ക് മടങ്ങി. എല്ലാ ജപ്പാൻകാരും സൈനികവാദികളല്ലെന്ന് ജപ്പാനിൽ ജീവിച്ച വർഷം തനിക്കു വെളിവാക്കിയതായി ബക്ക് പിന്നീട് പറഞ്ഞു. 1927 ന്റെ അവസാനത്തിൽ ജപ്പാനിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, ബക്ക് എഴുത്തെന്ന തൊഴിലിലേയ്ക്ക് ആത്മാർത്ഥമായി പ്രവേശിച്ചു. അക്കാലത്തെ പ്രമുഖ ചൈനീസ് എഴുത്തുകാരായ ക്സൂ ഷിമോ, ലിൻ യുറ്റാങ് എന്നിവരുമായുള്ള സൗഹൃദബന്ധം ഒരു പ്രൊഫഷണൽ എഴുത്തുകാരിയായി സ്വയം ചിന്തിക്കാൻ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. മാതാവിനോടു നിഷേധിക്കപ്പെട്ട അഭിലാഷങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചുവെങ്കിലും താൻ വിവാഹബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സ്വയം പര്യാപ്തത നേടുവാൻ പണം ആവശ്യമാണെന്ന ചിന്ത അവളെ കൂടുതൽ ഏകാന്തതയിലാക്കിത്തീർത്തു. മിഷൻ ബോർഡിന് പണം നൽകാൻ സാധിക്കാതെയിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ കരോളിന്റെ പ്രത്യേക പരിചരണത്തിനും പണം ആവശ്യമായിരുന്നു. കരോളിന് ദീർഘകാല പരിചരണം കണ്ടെത്താനായി ബക്ക് 1929 ൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ഐക്യനാടുകളിലേയ്ക്കു പോകുകയും അവിടെ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ന്യൂയോർക്കിലെ ജോൺ ഡേ പ്രസാധകരുടെ എഡിറ്റർ റിച്ചാർഡ് ജെ. വാൽഷ് അവളുടെ ഈസ്റ്റ് വിൻഡ്: വെസ്റ്റ് വിൻഡ് എന്ന നോവൽ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവളും വാൽഷും തമ്മിൽ വിവാഹത്തിലേയ്ക്കെത്താവുന്നതും നിരവധി വർഷത്തെ പ്രൊഫഷണൽ ടീം വർക്കിനും കാരണമാകുന്ന ഒരു ബന്ധം ആരംഭിച്ചു. നാൻകിംഗിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അവൾ എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ തന്റെ സർവകലാശാല ബംഗ്ലാവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പിൻതിരിയുകയും അവിടെയിരുന്ന്, ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ദ ഗുഡ് എർത്ത് എന്ന കൃതിയുടെ കയ്യെഴുത്തുപ്രതി പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തു.
അമേരിക്കയിലെ ഔദ്യോഗികജീവിതം
1935-ൽ നെവാഡയിലെ റെനോയിൽവച്ച് ബക്സ് ദമ്പതികൾ വിവാഹമോചനം നേടുകയും അന്നുതന്നെ പേൾ റിച്ചാർഡ് വാൽഷിനെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം അവൾക്ക് ഉപദേശവും വാത്സല്യവും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു, "പേളിന്റെ അതിശയകരമായ സാഹിത്യ പ്രവർത്തനം സുസാധ്യമാക്കാൻ സഹായിച്ചു" എന്ന് അവളുടെ ജീവചരിത്രകാരൻ നിഗമനം ചെയ്യുന്നു. 1960 ൽ മരിക്കുന്നതുവരെ ഈ ദമ്പതികൾ പെൻ‌സിൽ‌വാനിയയിൽ താമസിച്ചു.
സാംസ്കാരിക വിപ്ലവകാലത്ത്, ചൈനീസ് ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖയായ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരിയെന്ന നിലയിൽ ബക്ക് "അമേരിക്കൻ സാംസ്കാരിക സാമ്രാജ്യവാദി " എന്ന് ആക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 1972 ൽ അന്നത്തെ പ്രസിഡന്റ് റിച്ചാർഡ് നിക്സണിനോടൊപ്പം ചൈന സന്ദർശിക്കുന്നത് തടയപ്പെട്ടപ്പോൾ ബക്ക് ഭഗ്നഹൃദയയായി. 1962 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ അവളുടെ സാത്താൻ നെവർ സ്ലീപ്സ് എന്ന നോവലിൽ ചൈനയിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കപ്പെട്ടു. 1949 ലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിപ്ലവത്തെത്തുടർന്ന്, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചൈനയിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും നിരന്തരം നിരസിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അമേരിക്കയിൽ തുടരാൻ അവർ നിർബന്ധിതനായി.
അവസാന വർഷങ്ങൾ
1960 കളുടെ മധ്യത്തിൽ, ഒരു മുൻ നൃത്ത പരിശീലകനായിരുന്ന തിയോഡോർ ഹാരിസിന്റെ സ്വാധീനവലയത്തിലേയ്ക്ക് ബക്ക് കൂടുതലായി ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും, താമസിയാതെ അയാൾ അവളുടെ വിശ്വസ്തനും സഹ-എഴുത്തുകാരനും സാമ്പത്തിക ഉപദേഷ്ടാവുമായി മാറുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ എല്ലാ ദിനചര്യകൾക്കും അവൾ താമസിയാതെ അയാളെ ആശ്രയിക്കുകയും വെൽക്കം ഹൌസിന്റെയും പേൾ എസ്. ബക്ക് ഫൌണ്ടേഷന്റെയും നിയന്ത്രണം നൽകപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഫൌണ്ടേഷന്റെ തലവനെന്ന നിലയിൽ ആജീവനാന്ത ശമ്പളം ലഭിച്ച ഹാരിസ്, ഫൗണ്ടേഷന്റെ ഫണ്ടുകൾ ദുരുപയോഗം നടത്തിയെന്നും ഫൗണ്ടേഷന്റെ വലിയൊരു തുക തന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും സ്വന്തം ചെലവുകൾക്കുമായി തിരിച്ചുവിട്ടുവെന്നും ഉദ്യോഗസ്ഥരോട് മോശമായി പെരുമാറിയെന്നും ആരോപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ബക്കിനെതിരെയും ഒരു അപകീർത്തിയുണ്ടായി. ബക്ക് ഹാരിസിനെ ന്യായീകരിക്കുകയും, അയാൾ വളരെ മിടുക്കനും വളരെ ഉയർന്നവനും കലാകാരനുമാണെന്ന് പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്തു. മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ബക്ക് അവളുടെ വിദേശ റോയൽറ്റിയും സ്വകാര്യ സ്വത്തുക്കളും ഹാരിസിനാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഫൌണ്ടേഷനായ ക്രിയേറ്റിവിറ്റി ഇൻ‌കോർപ്പറേറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുകയും കുട്ടികൾക്ക് എസ്റ്റേറ്റിന്റെ താരതമ്യേന ചെറിയ ശതമാനം മാത്രം മാറ്റിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
1973 മാർച്ച് 6 ന് ശ്വാസകോശ അർബുദം ബാധിച്ച് ബക്ക് മരിച്ചു. അവളുടെ മരണശേഷം, ബക്കിന്റെ മക്കൾ വിൽപ്പത്രത്തെ എതിർക്കുകയും, കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വർഷങ്ങളായി ഹാരിസ് ബക്കിന്റേമേൽ അനാവശ്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയെന്ന് ആരോപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതു സംബന്ധമായ വിചാരണയിൽ ഹാജരാകുന്നതിൽ ഹാരിസ് പരാജയപ്പെട്ടതോടെ കോടതി ബക്കിന്റെ കുടുംബത്തിന് അനുകൂലമായി വിധി പ്രസ്താവിച്ചു.
നോവലുകൾ
കുറിപ്പ്: ദ് ഗുഡ് എർത്ത്, സൺസ്, എ ഹൌസ് ഡിവൈഡഡ് എന്നീ മൂന്നു കൃതികളും 1935-ൽ ദ് ഹൌസ് ഓഫ് എർത്ത് ത്രയം എന്ന പേരിൽ ഒരുമിച്ചാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.
"ദ് റ്റൌൺസ്മാൻ" എന്ന കൃതി ജോൺ സെഡ്ജെസ് എന്ന അപരനാമത്തിലാണ് എഴുതിയത്.
കഥകൾ
ദ് ഓൾഡ് ഡീമൺ
വർഗ്ഗം:1892-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1973-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജൂൺ 26-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മാർച്ച് 6-ന് മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:നോബൽ സമ്മാനം നേടിയ വനിതകൾ വർഗ്ഗം:ജീവചരിത്രം വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാർ
ശൃംഗാരപദം
കഥകളിയിൽ ഒരു സങ്കേതമാണ് ശൃംഗാരപദം. കാർത്തികത്തിരുനാൾ രാമവർമ്മയുടെ കാലത്തോടുകൂടിയാണ് ശൃംഗാരപദത്തിന് ആട്ടക്കഥയിൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കഥയിൽ ശൃംഗാരപദത്തിന് പ്രത്യേകിച്ച് സ്ഥാനമില്ല. കഥകളിയിൽ ഒരു ചടങ്ങായി മാറുകയാണിത്. ഇരയിമ്മൻതമ്പി, കിളിമാനൂർ വിദ്വാൻ ചെറുണ്ണികോയിത്തമ്പുരാൻ എന്നിവരുടെ കൃതികളിൽ ഒന്നിലധികം ശൃംഗാരപദങ്ങൾ ഉണ്ട്.
പ്രാധാന്യം
നടന്റെ അഭിനയപാഠവം കാണിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗമാണിത്. നായികാനായകന്മാർ രംഗപ്രവേശനം ചെയ്ത് അവർക്ക് തങ്ങളിൽ ഉള്ള ആഗ്രഹം പരസ്പരം അറിയിക്കുന്നതും ശൃംഗാരലീലകളിൽ ഏർപ്പെടുന്നതും ഇതിന്റെ ഭാഗമായി നടക്കുന്നു. അവർ വസന്തഋതുക്കളേയും മറ്റ് ഉദ്ദീപനഭാവങ്ങളേയും വർണ്ണിക്കുന്നതും ഇതിന്റെ ഭാഗമായാണ്. രാവണൻ, ദുര്യോധനൻ തുടങ്ങിയ കത്തിവേഷങ്ങൾ തിരനോട്ടത്തിനു ശേഷമാണ് ശൃംഗാരപദമാടേണ്ടത്.
വർഗ്ഗം:കഥകളി
മുസ്‌ലിം ഇബ്‌നു അൽ ഹജ്ജാജ്
ഹദീസിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ആധികാരിക ശേഖരമെന്ന് സുന്നി മുസ്‌ലിംകൾ വിശ്വസിക്കുന്ന സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമിന്റെ രചയിതാവും ഇസ്‌ലാമിക ലോകത്തെ പ്രഗൽഭനായ ഹദീസ് പണ്ഡിതനുമാണ്‌ ഇമാം മുസ്‌ലിം എന്ന അബുൽ ഹുസൈൻ മുസ്‌ലിം ഇബ്‌നു അൽ ഹജ്ജാജ് ഖുഷയ്‌രി അൽ നിഷാപൂരി (അറബിക്:أبو الحسين مسلم بن الحجاج القشيري النيشابوري‎).
ജീവിതരേഖ
ഇന്നത്തെ വടക്ക്കിഴക്കൻ ഇറാനിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന നിഷാപൂർ പട്ടണത്തിലാണ്‌ ഇമാം മുസ്‌ലിമിന്റെ ജനനം (ഹിജ്റ വർഷം:206-261-ക്രിസ്തു വർഷം:821-875). ജനിച്ച വർഷത്തെ സംബന്ധിച്ച് അഭിപ്രായ ഭിന്നത നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. 202-817 വർഷത്തിലാണെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്. ഖുഷയ്‌ർ എന്ന അറബ് ഗോത്രവർഗ്ഗത്തിലെ വർദിന്റെ മകൻ മുസ്‌ലിം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ഹജ്ജാജ് ആണ്‌ ഇമാം മുസ്‌ലിമിന്റെ പിതാവ്.
ഹർമല ഇബ്‌നു യഹിയ, സ‌അദ് ബിൻ മൻസൂർ, അബ്ദുല്ലാഹിബ്‌നു മസ്‌ലമ അൽ-ഖ‌അനബി, ഇമാം ബുഖാരി, ഇബ്‌നു മ‌ഇൻ, യഹ്‌യ ഇബ്‌നു യഹ്‌യ അൽ നിഷാപൂരി അൽ തമീമി തുടങ്ങിയവർ ഇമാം മുസ്‌ലിമിന്റെ ഗുരുനാഥരാണ്‌. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യഗണത്തിൽ പെടുന്നവരാണ്‌ തിർമിദി, ഇബ്‌നു അബി ഹാതിം അൽ-റാസി, ഇബ്‌നു ഖുസൈമ എന്നിവർ. ഇവർ ഓരോർത്തരും ഹദീസ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈജിപ്ത്, ഇറാഖ്, സിറിയ അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഹദീസ് ശേഖരണാർഥം സഞ്ചരിച്ച ഇമാം മുസ്‌ലിം ഒടുവിൽ തന്റെ സ്വദേശമായ നിഷാപൂരിൽ തന്നെ സ്ഥിരതാമസമാക്കി. അവിടെ വെച്ച് അദ്ദേഹം ഇമാം ബുഖാരിയെ കണ്ടുമുട്ടി. പിന്നീട് മരണം വരെ ഇമാം ബുഖാരിയുമായുള്ള സൗഹൃദം ഇമാം മുസ്‌ലിം തുടർന്നു.
ക്രിസ്താബ്ദം 875 ൽ അദ്ദേഹം മരണമടഞ്ഞു. നിഷാപൂരിൽ തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തെ മറമാടിയത്
പ്രസിദ്ധി
ഇമാം മുസ്‌ലിമിന്റെ ഹദീസ് ശേഖരം ആധികാരിക ഹദീസ് ശേഖരഗണത്തിൽ രണ്ടാംസ്ഥാനത്ത് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്‌. സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയുടെ തൊട്ടു പുറകിലാണ്‌ അതിന്റെ സ്ഥാനം. സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമിൽ എത്ര ഹദീസുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നത് വിവിധ പരിഗണനകളെ ആശ്രയിച്ചാണ്‌. ആവർത്തനങ്ങൾ, ഇസ്നദ് അല്ലെങ്കിൽ ടെക്സ്റ്റ് എന്നിവയെ ഒഴിവാക്കി പരിഗണിക്കുമ്പോൾ 12,000 മുതൽ 3,033 വരെ അതിന്റെ എണ്ണം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സഹിഹ് മുസ്ലിം
പുറം കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഇസ്ലാമികപണ്ഡിതർ
മരിയ കവാക്കോ സിൽവ
പോർച്ചുഗീസ് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ 19-ാമത്തെ പ്രസിഡന്റായ അനബൽ കവാക്കോ സിൽവയുടെ ഭാര്യയാണ് മരിയ ആൽ‌വസ് ഡ സിൽ‌വ കവാക്കോ സിൽ‌വ (ജനനം: മാർച്ച് 19, 1938. സാവോ ബാർട്ടോലോമു ഡി മെസ്സൈൻസ്). 2006 മുതൽ 2016 വരെ പോർച്ചുഗൽ പ്രഥമ വനിതയായിരുന്നു.
പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷയും സംസ്കാരവും സംബന്ധിച്ച പ്രൊഫസറായ മരിയ കവാക്കോ സിൽവ വിദ്യാഭ്യാസ, സാംസ്കാരിക വിഷയങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, സാമൂഹിക ഐക്യദാർഢ്യയത്തിലേക്കും ഐക്യത്തിലേക്കും ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നു.
ജീവചരിത്രം
മരിയ കാവാക്കോ സിൽവ 1938 മാർച്ച് 19 ന് സാവോ ബാർട്ടോലോമ്യൂ ഡി മെസൈൻസ്, സിൽവ്സ് (അൽഗാർവ്) ൽ ഫ്രാൻസിസ്കോ ഡോസ് സാന്റോസ് സിൽവ, അഡെലിന ഡി ജീസസ് പിഞ്ചോ എന്നിവരുടെ മകളായി ജനിച്ചു. ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ അവളുടെ അമ്മ മരിച്ചു. അമ്മാവനും അമ്മായിയോടും ലിസ്ബണിൽ വളർന്നു.
1960-ൽ ലിസ്ബൺ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ജർമ്മനിക് ഫിലോളജിയിൽ ലൈസൻസ് നേടി. അവരുടെ അവസാന പ്രബന്ധം "യേർണിങ് ഇൻ ഹോൾഡർലിൻസ് പൊയട്രീ (സൗഡേഡ്)" എന്നതായിരുന്നു. അതേ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് പെഡഗോഗിക്കൽ സയൻസസിൽ ബിരുദവും നേടിയിട്ടുണ്ട്. 1960-ൽ കൊളീജിയോ ദാസ് ഡൊറോറ്റിയാസിൽ അദ്ധ്യാപികയായി ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ലിസു പാസോസ് മാനുവൽ, ലിസു റെയിൻഹ ഡി. ലിയോനോർ, ലിസു ഡി. ജോവോ ഡി കാസ്ട്രോ എന്നിവരും ലിസ്ബണിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ആൽ‌ഗാർ‌വെയിൽ‌ അവധിക്കാലം ആഘോഷിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് 1963 ഒക്ടോബർ 20 ന്‌ വിവാഹം കഴിച്ച അൻ‌ബാൽ‌ കവാക്കോ സിൽ‌വയെ കാണാനിടയായത്. അതേ വർഷം തന്നെ, കൊളോണിയൽ യുദ്ധത്തിൽ, അന്നത്തെ പോർച്ചുഗീസ് ഓവർസീസ് പ്രവിശ്യയായ മൊസാംബിക്ക് സൈനിക ചുമതലയ്ക്കായി ഭർത്താവിനെ വിളിപ്പിച്ചു. ഒപ്പം മരിയ കവാക്കോ സിൽവയും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. ലോറൻ‌കോ മാർക്വസിൽ (ഇന്നത്തെ മാപുട്ടോ) അവർ താമസിച്ചു. അവിടെ പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷയും വിദേശ ഭാഷകളും ലിസു സലാസറിലും ലിസു ഡി. അനാ ഡ കോസ്റ്റ പോർച്ചുഗലിലും പഠിപ്പിച്ചു. 1971 ൽ ഇരുവരും ഇംഗ്ലണ്ടിലെ യോർക്കിലേക്ക് മാറി, ഭർത്താവ് യോർക്ക് സർവകലാശാലയിൽ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രം പഠിച്ചു. അവിടെ മരിയ കവാക്കോ സിൽവ ലാംഗ്വേജ് ടീച്ചിംഗ് സെന്ററിലെ ജർമ്മൻ, ഇറ്റാലിയൻ കോഴ്സുകളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും പോർച്ചുഗീസ് വിദേശികളെ സ്വകാര്യമായി പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അതോടൊപ്പം, ഇംഗ്ലീഷ് സംസ്കാരത്തെയും ഭാഷയെയും കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ അറിവ് ആഴത്തിലാക്കാനുള്ള അവസരം അവൾ ആസ്വദിച്ചു. കവാക്കോ സിൽവാസ് 1974-ൽ പോർച്ചുഗലിലേക്ക് മടങ്ങി.
1977-ൽ മരിയ ലിസ്ബണിലെ കാത്തലിക് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ഫിലോസഫി കോഴ്സിന്റെ പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷയുടെ ലക്ചററായി. 1981 മുതൽ അവർ അതേ വിഷയം ആയ ദൈവശാസ്ത്ര കോഴ്സിലും പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷയും സംസ്കാരവും ആ സർവകലാശാലയിലെ ഹ്യൂമൻ സയൻസസ് ഫാക്കൽറ്റിയുടെ ലോ കോഴ്‌സ് പഠിപ്പിച്ചു. ഈ ഫാക്കൽറ്റിയിൽ, 1985 ജൂലൈ / ഓഗസ്റ്റിൽ "സമകാലിക പോർച്ചുഗീസ് നോവലുകളിലെ പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷ" എന്ന വിഷയത്തിൽ ലൂസോ-അമേരിക്കൻ സമ്മർ കോഴ്‌സിന് നേതൃത്വം നൽകി. 2006 വരെ സോക്രട്ടീസ് / ഇറാസ്മസ് പ്രോഗ്രാമിൽ വിദേശികൾക്കായുള്ള വാർഷിക പോർച്ചുഗീസ് കോഴ്‌സ് പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇന്നും അവർ ആ സർവകലാശാലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ സാഹിത്യത്തെയും പോർച്ചുഗീസ് സംസ്കാരത്തെയും കുറിച്ച് പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നു. ഭർത്താവ് പോർച്ചുഗൽ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരിക്കെ (1985 മുതൽ 1995 വരെ) അവർ അവിടെ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1938-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രമുഖർ
പാണ്ടിക്കാട്
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഒരു പ്രധാന നഗരമാണ് 'പാണ്ടിക്കാട്. 'ആദ്യ കാലത്ത് നാല് ഭാഗവും പുഴകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം. അതിനാൽ ഇവിടേക്ക് എത്തുവാൻ  'പാണ്ടി ' യിൽ അഥവാ ചങ്ങാടത്തിൽ സഞ്ചരിക്കണമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഈ പ്രദേശം പാണ്ടിക്കടവ് എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു. പിന്നീട് പാണ്ടിക്കടവ് കാലാന്തരങ്ങളിൽ പാണ്ടിക്കാടായി മാറി എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പാണ്ടിക്കാട് പഞ്ചായത്ത് 2015-ൽ പുറത്തിറക്കിയ സഫർ പാണ്ടിക്കാട് രചിച്ച 'ചരിത്രപ്പെരുമകൾ നേടിയ ദേശം' എന്ന ചരിത്ര ഗ്രന്ഥം പാണ്ടിക്കാടിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നു.
സാമൂഹ്യ ചരിത്രം
ക്രിസ്തുവർഷം ഏഴും എട്ടും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയ ആര്യവംശജരായ ബ്രാഹ്മണരാണ് ഇവിടുത്തെ ഭൂമി മുഴുവൻ കൈയ്യടക്കിവച്ചത്. എ.ഡി 600 വരെ ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണരോ, ബ്രഹ്മസ്വം-ദേവസ്വം സമ്പ്രദായങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും, “അധ:കൃതർ” എന്നും “പട്ടികജാതിക്കാർ” എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന കേരളത്തിലെ ആദിമനിവാസികളായ, കീഴാള അടിസ്ഥാനവർഗ്ഗത്തിന്റേതായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ ഭൂസ്വത്തുക്കൾ മുഴുവനുമെന്ന് ചരിത്രസൂചനകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. നാടുവാഴികൾ, കോവിലകങ്ങളിലും കൊട്ടാരങ്ങളിലും, ബ്രാഹ്മണർ ഇല്ലങ്ങളിലും മനകളിലുമാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്.
AD പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന് മുമ്പ് തന്നെ ആദിചേരൻമാരുടെ സ്വാദീന ഭൂമിയെന്ന നിലക്ക് പ്രസിദ്ധി നേടിയ സ്ഥലങ്ങളാണ് പാണ്ടിക്കാടും പരിസര പ്രദേശങ്ങളും. മലബാർ മാന്വൽ എഴുതിയ വില്യം ലോഗൻ മുതൽ മലബാറിന്റെ ചരിത്രമെഴുതിയ എല്ലാ ചരിത്ര ഗവേഷകരും പാണ്ടിക്കാടിനെ പരാമർശിച്ചതായി കാണാം.
പാണ്ടിക്കാട്, കരുവാരക്കുണ്ട് തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളെല്ലാം ഇരുമ്പിന് പ്രസിദ്ധങ്ങളായ സ്ഥലങ്ങളായിരുന്നു. 1793 ൽ ഇറ്റലിയിലെ ഹീത്തിന് പാണ്ടിക്കാട്,ചെമ്പ്രശ്ശേരി തെയ്യംപാടിക്കുത്ത് നിന്ന് ഇരുമ്പയിര് ഖനനം ചെയ്യാൻ അന്നത്തെ വെള്ളുവനാടൻ രാജാവ് സമ്മതം നൽകിയതിന്റെ കരാർ പത്രം കോഴിക്കോട് ആർക്കൈവ്സിൽ കാണാം. എ.കെ കോഡൂർ എഴുതി: "കിഴക്കൻ ഏറനാട് സാമൂതിരിയുടെ കാലം തൊട്ടേ സമ്പന്ന പ്രദേശമായിരുന്നു. മൈസൂർ ഭരണാധികാരികൾ വന്നപ്പോൾ, തമിഴ്നാടും മൈസൂരുമായി റോഡ് ബന്ധം ആരംഭിച്ചതോടെ പ്രദേശം കച്ചവടത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും മികച്ചു നിന്നു. അന്ന് മുതലേ കോഴിക്കോട് - പാലക്കാട് റോഡും, തൃശൂർ - ഊട്ടി റോഡും കടന്ന് പോവുന്നത് മഞ്ചേരി, നെല്ലിക്കുത്ത്, വെള്ളുവങ്ങാട്, പാണ്ടിക്കാട്, ചെമ്പ്രശ്ശേരി വഴിയാണ്. മൈസൂർ, തമിഴ്നാട് കളിൽ നിന്ന് മലബാറിലേക്കും തിരിച്ചും ചരക്കുകടത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു കിഴക്കനേറനാട്. കച്ചവടം,കൃഷി എന്നിവകളാൽ സമ്യദ്ധമായിരുന്ന പ്രദേശം അക്ഷരജ്ഞാനത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിൽ നിന്നുവെങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ വരവോടെ എല്ലാം തലകീഴായി മറിഞ്ഞു."
സംസ്‍കാരിക ചരിത്രം
രാജ്യഭരണം, നാടുവാഴിത്തം, ജന്മിത്വം, സാമ്രാജ്യത്വം തുടങ്ങിയ അധികാരവാഴ്ചയുടെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ചരിത്രഘട്ടങ്ങളിലൂടെ, അധ്വാനത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലൂടെ, സമരോത്സുകമായ മുന്നേറ്റങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോന്ന ഒരു ജനതയുടെ പിൻമുറക്കാർ എന്ന നിലയ്ക്ക് പാണ്ടിക്കാടിന് സമ്പന്നമായൊരു സാംസ്കാരികപൈതൃകമുണ്ട്. വ്യത്യസ്ത ജാതിമത വിഭാഗങ്ങളിൽ പെട്ടവരായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ഭിന്നമായ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും പുലർത്തുന്ന, ഇവിടുത്തെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ പരസ്പരധാരണയുടേയും സഹിഷ്ണുതയുടേയും സർവ്വോപരി സാഹോദര്യത്തിന്റെയും മഹത്തായൊരു സാമൂഹ്യബന്ധം ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. കലാരൂപങ്ങളുടെയും നാടൻ പാട്ടുകളുടെയും ഒരു നിധി ശേഖരം തന്നെ ഈ ഗ്രാമത്തിന് പൈതൃകമായികിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ആരാന്റെ പണിപ്പാടങ്ങളിൽ ഏഴകളായി ഒടുങ്ങിത്തീരുന്ന ജന്മത്തിന്റെ നോവുകളും രോഷവും പകയും ചേർന്ന അടിസ്ഥാനവർഗ്ഗത്തിന്റെ കലാരൂപങ്ങളെല്ലാം ഇന്ന് അന്യംനിന്നുപോകുന്ന നിലയിലാണ്. നന്മയുടേയോ, ഏതെങ്കിലും മൂല്യത്തിന്റേയോ യാതൊരു കണികയും രക്തത്തിൽ പോലുമില്ലാതിരുന്ന തമ്പുരാക്കളെന്ന അധ്വാനിക്കാതെ ഉണ്ടിരുന്ന വർഗ്ഗത്തിന്റെ പടിപ്പുരകൾക്ക് പുറത്തും കളിമുറ്റങ്ങളിലും ഈ മണ്ണിന്റെ മക്കൾ ഒരുകാലത്ത് ഇങ്ങനെ ഉറഞ്ഞു പാടിയിരുന്നു. “കൊയ്യാനും മാണം ഞങ്ങള്…, മെതിച്ചാനും മാണം ഞങ്ങള്….., നെല്ലൊക്കെ അവുത്തായ……, ഞങ്ങളെ കണ്ടൂടോ………”. പഞ്ചായത്തിലെ എല്ലാ സാമൂഹ്യവിഭാഗങ്ങൾക്കും സ്വന്തമായ കലാരൂപങ്ങളും അനുഷ്ഠാനമാധ്യമങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. തുയിലുണർത്തുപാട്ട്, കൈകൊട്ടികളിപാട്ട്, ചെറുമപാട്ട്, കല്ല്യാണപാട്ട്, ശീവോതിപാട്ട്, പുള്ളുവൻ പാട്ട്, തിരുവാതിരപാട്ട് തുടങ്ങിയ പാട്ടുരൂപങ്ങളും ചെറുമക്കളി, പറയൻകാള, കോൽക്കളി തുടങ്ങിയ നാട്ടുരൂപങ്ങളും ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിനു സാംസ്കാരികവെളിച്ചം നൽകി അടുത്ത കാലം വരെ സജീവമായി നിലനിന്നിരുന്നു. മാപ്പിളമാർക്കിടയിൽ വാമൊഴി രൂപത്തിൽ പ്രചരിച്ചുപോന്ന മാപ്പിളപാട്ടുകൾ പുതിയകാലത്ത് പുതിയ രൂപഭാവങ്ങളോടെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. മാരനാട്ട് ഗണപതി ക്ഷേത്രം ഏറെ പുരാതനവും കേരളീയ വാസ്തുശില്പ വിദ്യയുടെ ഉത്തമദൃഷ്ടാന്തവുമാണ്. മാരനാട്ട് ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഘ്നേശ്വരന് നിവേദിക്കപ്പെടുന്ന അപ്പം ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണ്. പാണ്ടിക്കാടിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കരിങ്കാളികാവ് കാളീക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടോടാണ്ട് നടത്തിവരുന്ന ഉത്സവം ദേശവാസികൾ ജാതിമതഭേദമെന്യേ ആഘോഷിക്കുന്നു. 400-ലേറെ വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുള്ള ഒടോമ്പറ്റ ജുമാഅത്ത് പള്ളി, കിഴക്കെ പാണ്ടിക്കാട് പള്ളി, കാരായ ജുമാഅത്ത് പള്ളി, വെള്ളുവങ്ങാട് പള്ളി,ചെമ്പ്രശ്ശേരി ഈസ്റ്റ്‌ പള്ളി, പാണ്ടിക്കാട് ജുമാഅത്ത് പള്ളി എന്നിവയൊക്കെ പാണ്ടിക്കാട് പഞ്ചായത്തിലെ പുരാതനമായ മുസ്ളീം ദേവാലയങ്ങളാണ്. കിഴക്കേ പാണ്ടിക്കാട് പള്ളിയിലും, ഒറവംപുറം പള്ളിയിലും മുൻകാലങ്ങളിൽ കൊണ്ടാടപ്പെട്ടിരുന്ന ആണ്ടുനേർച്ചകൾ ജാതിമതഭേദമെന്യേ ജനങ്ങൾ പങ്കുകൊണ്ടിരുന്ന ഉത്സവാഘോഷങ്ങളാണ്. ലോകപ്രശസ്ത നോവലിസ്റ്റും കാർട്ടൂണിസ്റ്റുമായ ഒ.വി.വിജയൻ ബാല്യകാലം ചെലവഴിച്ചത്, പാണ്ടിക്കാട് ഗ്രാമത്തിലാണ്. പാണ്ടിക്കാട് മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ് ക്യാമ്പ് ആസ്ഥാനത്ത് ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന പിതാവിനൊപ്പം കുട്ടിക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം ഇവിടെയായിരുന്നു. “ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസ”കാരൻ “അപ്പുക്കിളി” എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ സ്വത്വം വേർതിരിച്ചെടുത്തത് പാണ്ടിക്കാടിന്റെ മണ്ണിൽ നിന്നായിരുന്നുവെന്ന് “ഇതിഹാസത്തിന്റെ ഇതിഹാസം” എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കായികരംഗത്ത് 25-ലധികം സ്പോർട്സ് ക്ളബ്ബുകൾ പഞ്ചായത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്.
വർഗീയ ലഹളകലുടെ ദേശം
ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ 1788 ലെ പടയോട്ടത്തെ തുടർന്ന് മലബാറിൽ മൊത്തത്തിൽ സാമൂഹ്യ പരിഷ്ക്കരണങ്ങളുണ്ടായി. പ്രദേശത്ത് ഇത് ഏറെ പ്രകടമായി. നഗ്നത മറയ്ക്കാൻ അവകാശമില്ലാതിരുന്ന താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരിലെ സ്ത്രീകൾ മാറുമറച്ച് ഉന്നതരുടെ ശാസനകൾക്കെതിരെ പ്രതിഷേധമുയർത്തിയ ചേല കലാപം അരങ്ങേറിയത് പാണ്ടിക്കാട്ടെ വെള്ളുവങ്ങാടായിരുന്നു.
1700-കളുടെ ഉത്തരാർദ്ധം മുതൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒട്ടേറെ കർഷകകലാപങ്ങൾ മലബാറിൽ അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്. 1790-കളിൽ ഒളിപ്പോർ വിദഗ്ദ്ധരായിരുന്ന എളംപുളശ്ശേരി ഉണ്ണിമൂസയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന നികുതിനിഷേധ പ്രക്ഷോഭം കർഷകസമര ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യസംഭവമായിരുന്നു. നേരിട്ടുള്ള യുദ്ധത്തിലൂടെ മാപ്പിള കർഷക കലാപകാരികളെ കീഴ്പ്പെടുത്താനാവില്ലെന്ന് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ട വെള്ളക്കാർ കരിനിയമങ്ങളും നിരോധനങ്ങളും ഏർപ്പെടുത്തി അവരെ അടിച്ചമർത്താൻ തുടങ്ങി. “മാപ്പിള ആക്ട്” എന്ന കിരാതനിയമം പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്തി. 1920-കളോടെ ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യസമര പ്രസ്ഥാനം ഇവിടെ ആവേശകരമായി ഉയർത്തെഴുന്നൽക്കാൻ തുടങ്ങി. 1920 ഡിസംബറിൽ നാഗ്പൂരിൽ ചേർന്ന കോൺഗ്രസ് സമ്മേളനത്തോടെ നാടുനീളെ കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റികളും ഖിലാഫത്തു കമ്മറ്റികളും സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. മഞ്ചേരിയിൽ വിപുലമായ രീതിയിൽ കോൺഗ്രസ് കോൺഫെറൻസ് നടന്നു. എ.പി.നാരായണമേനോന്റെയും കട്ടിളശ്ശേരി മുസ്ളിയാരുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ പാണ്ടിക്കാട് ഖിലാഫത്ത് കമ്മിറ്റി രൂപികരിച്ചു.
"മലബാർ കലാപം ഇ.എം.എസിന്റെ ആഹ്വാനവും താക്കീതും" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു: '1800 കളുടെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും രണ്ട് ഡസനോളം ശക്തമായ കലാപങ്ങൾ കൊളോണിയൽ ശക്തികൾക്കെതിരെ നടന്നു. ഇതിൽ 1836 ൽ പന്തല്ലൂരിലും 1894 ൽ പാണ്ടിക്കാട്ടും 1896 ൽ ചെമ്പ്രശ്ശേരിയിലും സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ വമ്പിച്ച സമരങ്ങൾ അരങ്ങേറിയതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് '
പാണ്ടിക്കാട്, ചെമ്പശ്ശേരിയിൽ മഞ്ചേരി കോവിലക്കാരുടെ വകയായിയുണ്ടായിരുന്ന കുറേയേക്കർ ഭൂമി ഒഴിപ്പിക്കാൻ നടപടിയുണ്ടായപ്പോൾ ഇതിനെതിരെ മഞ്ചേരിയിൽ 1896 ൽ നടന്ന പ്രധാന ചാവേർ സമരത്തിൽ 94 മാപ്പിളമാരാണ് മരിച്ചത്.
വടക്കെ മലബാർ പോലീസ് സുപ്രണ്ടായിരുന്ന ടോട്ടൺ ഹാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ദ മാപ്പിള റബല്യൻ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പാണ്ടിക്കാട്ടെ ചെമ്പ്രശ്ശേരി പ്രദേശത്തെ ബ്രിട്ടനെതിരെ വളരെ അപകടരമായ പ്രചാരവേല നടക്കുന്ന സ്ഥലമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.1795 ലെ അധിനിവേശ വിരുദ്ധ വിപ്ലവകാരി എളമ്പുലാശ്ശേരി ഉണ്ണിമൂസ മൂപ്പൻ ജനിച്ചത് പാണ്ടിക്കാടിനടുത്ത പന്തല്ലൂരിലാണ്.1921 ലെ 'കലാപത്തിന് മുമ്പ് നടന്ന നിരവധി ചാവേർ ആക്രമണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തേത് പാണ്ടിക്കാടിനടുത്ത നെന്മിനിയിൽ 1919 ലാണ് നടന്നത്.
ഖിലാഫത്ത് പോരാട്ടത്തിന്റെ കേന്ദ്രം
1921 ലെ ഖിലാഫത്ത് ലഹളയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളെ ആർ,എച്ച് ഹിച്ച് കോക്ക് 'The History of Malabar Rebellion - 1921' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ് : "കിഴക്കൻ ഏറനാട്ടിലും വടക്കൻ വള്ളുവനാട്ടിലുമായി കിടക്കുന്ന പാണ്ടിക്കാട്, മേലാറ്റൂർ, കരുവാരക്കുണ്ട്,കാളികാവ്, വണ്ടൂർ എന്നീ പ്രദേശങ്ങളായിരുന്നു ലഹളയുടെ ഹൃദയ ഭാഗം. പാണ്ടിക്കാടായിരുന്നു ഇതിന്റെ കേന്ദ്രം. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ വളരെ കുറച്ച് പേരൊഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാവരും ലഹളയിൽ പങ്ക് ചേർന്നിരുന്നു."
അദ്ദേഹം വീണ്ടും എഴുതി: "1921 ഓഗസ്റ്റ് 21ന് രാവിലെ പാണ്ടിക്കാട് പ്രദേശത്ത് ഒരു അഭ്യൂഹം പരന്നു. തിരൂരങ്ങാടിയിലെ മമ്പുറം ജുമാ മസ്ജിദ് ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളം തകർത്തുവെന്നും, ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ജില്ലാ മജിസ്ട്രേറ്റ് ഇ.എഫ് തോമസ്, ജില്ലാ പോലീസ് സുപ്രണ്ട് ആർ.എഛ് ഹിച്ച്കോക്ക്, ഡപ്യൂട്ടി സൂപ്രണ്ട് ആമു സാഹിബ് എന്നിവരടക്കം നിരവധി ഓഫീസർമാർ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നുമായിരുന്നു അഭ്യൂഹം. ഇതോടെ ആളുകൾ ചെറിയ,ചെറിയ കൂട്ടങ്ങളായി വിഷയം ചർച്ച ചെയ്യുന്നതായി കണ്ടു. അന്നേ ദിവസം വൈകുന്നേരം മഞ്ചേരി പോലീസ് സർക്കിൾ ഇൻസ്പെക്ടറുടെ ഉത്തരവു പ്രകാരം പാണ്ടിക്കാട് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും ഒരു ഹെഡ് കോൺസ്റ്റബിളിന്റെയും ഏഴ് കോൺസ്റ്റബിൾമാരുടെയും അകമ്പടിയോടെ വണ്ടിയിൽ കൊണ്ട് പോവുകയായിരുന്ന മുഴുവൻ ആയുധങ്ങളും പാണ്ടിക്കാടിന് കുറച്ചകലെ വെച്ച് കോൺസ്റ്റബിൾമാരെ കീഴടക്കി ലഹളക്കാർ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി. പിന്നീട് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ആക്രമിച്ച് രേഖകൾ നശിപ്പിച്ച ലഹളക്കാർ പാണ്ടിക്കാട് സംഘടിച്ച് വെള്ളുവങ്ങാട്ടേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്യുകയും അവിടുത്തെ പാലം തകർക്കുകയും ചെയ്തു."
"അന്നേ ദിവസം രാത്രി എട്ട് മണിക്ക് മുവ്വായിരത്തോളം മാപ്പിളമാർ പാണ്ടിക്കാട് പള്ളിയിൽ സമ്മേളിക്കുകയും, വാരിയം കുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി, ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങൾ, എന്നിവർ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവിടെ വെച്ച് ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങളെ കരുവാരക്കുണ്ട്, മേലാറ്റൂർ, കാളികാവ് എന്നീ പ്രദേശങ്ങളുടെയും, വാരിയം കുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയെ നെല്ലിക്കുത്ത്, വെള്ളുവങ്ങാട് പ്രദേശങ്ങളുടെയും പയ്യനാടൻ മോയിനെ ചെമ്പ്രശ്ശേരിയുടെയും അടുത്തിടെ ലഹളക്കാരോടൊപ്പം ചേർന്ന പാണ്ടിക്കാട് അധികാരി കൊടലിയിൽ മൂസ്സ ഹാജിയെ പാണ്ടിക്കാടിന്റേയും ഭരണാധികാരികളായി നിയമിച്ചു. "
ഒന്നാം പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധം
1894 ൽ മാർച്ച് 31 ന് വെള്ളുവങ്ങാട് തറിപ്പടിയിൽ നടന്ന ലഹള ഒന്നാം പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. കുടിയാൻമാരെ ഒഴിപ്പിക്കുന്നതിനെതിരെ പാലത്തിങ്ങൽ ഉണ്ണീൻ ഹാജിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ 34 പേർ ഈ സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. 32 പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് കോട്ടയത്ത് നിന്ന് വാർത്താ വാരികയായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന മലയാള മനോരമയിൽ 1894, ഏപ്രിൽ 14 ന് 'മാപ്പിള ലഹള' എന്ന പേരിൽ മുഖ പ്രസംഗം എഴുതിയിരുന്നു.
പരസ്യ യുദ്ധ പ്രഖ്യാപനം
പാണ്ടിക്കാട് - വളരാട് പാണ്ടിയാട് നാരായണൻ നമ്പീശന്റെ തറവാട് വീടായ തെക്കേക്കളം തറവാട്ടിൽ വെച്ച് 1921 ആഗസ്ത് 22 നു പാണ്ടിയാട് നാരായണൻ നമ്പീശന്റെ അദ്ധ്യക്ഷതയിൽ വാരിയൻ കുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി, ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങൾ,പുക്കുന്നുമ്മൽ ആലി ഹാജി, പൂന്താനം ഇല്ലത്തെ രാമൻ നമ്പൂതിരി, പറമ്പോട്ട് അച്യുതൻ കുട്ടി മേനോൻ, കാപ്പാട് കൃഷ്ണൻ നായർ പന്തല്ലൂർ താമി, പാണ്ടിയാട് ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ നമ്പീശൻ തുടങ്ങി 150 തോളം വരുന്ന പ്രധാന നേതാക്കളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ യോഗം ചേർന്നു. ആ യോഗത്തിന് ശേഷം നാലായിരത്തോളം വരുന്ന പോരാളികൾ അടക്കമുള്ള വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടത്ത സാക്ഷി നിർത്തി പാണ്ടിക്കാട് അങ്ങാടിയിലെ അത്താണിയിൽ കയറി നിന്ന് കൊണ്ടു വാരിയൻ കുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനെതിരെ നേർക്കുനേർ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ പരസ്യ യുദ്ധപ്രഖ്യാപനം നടത്തി.
പാണ്ടിക്കാട് അമ്പുഷ്
കടത്തുകാരനായ കളത്തിൽ കുഞ്ഞാലിയുടെ ആസൂത്രണത്തിൽ 1921 സെപ്റ്റംബർ 23 ന് പാണ്ടിക്കാട്-പെരിന്തൽമണ്ണ റോഡിൽ ഒറവംപുറം എന്ന പ്രദേശത്ത് വെച്ച് ബ്രിട്ടന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര ദൗത്യസേനയായ ഡോർസെറ്റ് റെജിമെന്റിനെ ആക്രമിച്ച് എം എ ബ്രുംഫീൽഡ്, പി ഹഗ്ഗ്‌ എന്നീ സൈനിക മേധാവികളെ വധിച്ചു. ഒളിപ്പോര് യുദ്ധമായിരുന്നു ഇത്.
പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധം
1921 ലെ മലബാർ കലാപത്തിലെ ഒരു സുപ്രധാന സംഭവമാണ് പാണ്ടിക്കാട് മിലിട്ടറി ക്യാമ്പ് ആക്രമണം അഥവാ പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. 1921 നവംബർ 14 നാണ് പ്രസ്തുത സംഭവം അരങ്ങേറിയത്. മലബാർ കലാപത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തിലായിരുന്നു ഇത്. 1921ആഗസ്റ്റ്‌ അവസാനത്തോടെ മലബാർ കലാപത്തിലെ രക്തചോരിച്ചിലുകൾ തൽക്കാലത്തേക്ക് കെട്ടടങ്ങിയെങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷുകാർ പ്രതികാരത്തിനിറങ്ങിയത് വീണ്ടും കലാപം ആളിക്കത്തിച്ചു. പലയിടത്തും ബ്രിട്ടീഷ് - മാപ്പിള ഖിലാഫത്ത് വളണ്ടിയർ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ അരങ്ങേറി. അവയിൽ ഏറ്റവും വലുതും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു പാണ്ടിക്കാട് ഗൂർഖ മിലിട്ടറി ക്യാമ്പ് ആക്രമണം. 1921ൽ നടന്ന പാണ്ടിക്കാട് പട്ടാള ക്യാമ്പ് അക്രമണത്തെക്കുറിച്ച് കെ.മാധവൻ നായർ: കിഴക്കൻ ഏറനാട്ടിലുള്ള പട്ടാളക്കാർക്കുണ്ടായിരുന്ന ക്യാമ്പുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു പാണ്ടിക്കാട് ക്യാമ്പ്. അവിടെ ഒരു പഴയ ചന്തപ്പുരയുണ്ട്. അതിനുള്ളിലായിരുന്നു ഗൂർക്ക പട്ടാളം താമസിച്ചിരുന്നത്. പട്ടാളത്തെ പെട്ടെന്ന് എതിർത്ത് നശിപ്പിക്കുവാൻ ലഹളക്കാർ തീർച്ചപ്പെടുത്തി. പട്ടാളക്കാരുമായി നേരിട്ടെതിർക്കുകയെന്നത് ലഹളക്കാർക്ക് സാധാരണ നയമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, പട്ടാളക്കാർ ആലോചിക്കാതെയും ഒരുങ്ങാതെയുമുള്ള അവസരത്തിൽ ക്യാമ്പിനെ ആക്രമിച്ചാൽ അവരെ മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കാമെന്ന് ലഹളക്കാരാശിച്ചു. അതിനായി കിഴക്കൻ ഏറനാട്ടിലെ ലഹളത്തലവൻമാരിൽ പ്രധാനികളായ കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയും ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങളും യോജിച്ച് ഒരുങ്ങി. ഏകദേശം മൂവായിരം ലഹളക്കാരെ അവർ തങ്ങളുടെ കീഴിൽ ശേഖരിച്ചുവത്രേ. അങ്ങിനെ എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും ചെയ്തശേഷം നവംബർ മാസം പതിനഞ്ചാം തീയതി ഞായറാഴ്ച പുലർച്ചെ സമയത്ത് പാറാവിൻ്റെ നിഷ്കർഷയും മറ്റും കുറയുന്ന തഞ്ചം നോക്കി ചന്തപ്പുരയുടെ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും ലഹളക്കാർ വളഞ്ഞു, പഴയ ചുമർ ഉന്തിമറിച്ചു. ലഹളക്കാർ അകത്ത് പ്രവേശിച്ചു പട്ടാളക്കാരോട് എതിർത്തു. ചന്തപ്പുരയുടെ അകത്തുണ്ടായിരുന്നത് പോലീസ് സൈന്യമോ വെള്ളപ്പട്ടാളമോ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ അവരിലാരെങ്കിലും അന്ന് ശേഷിക്കുമായിരുന്നുവോ എന്ന് സംശയമാണ്. തോക്കെടുക്കാനും തിര നിറയ്ക്കാനും അണിയായി നിൽക്കാനും കൽപ്പന കൊടുക്കാനും കേൾപ്പാനും ഒന്നിന്നും അതിലേർപ്പെട്ടവർക്ക് ഇടയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പക്ഷേ ഗൂർക്കപ്പട്ടാളത്തിന് തങ്ങളുടെ എതിരാളികളോട് എതിർക്കാൻ ഈവക ഒരുക്കങ്ങൾ ഒന്നും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കുക്രി എന്നു പറയുന്ന ഒരു വിധം വളഞ്ഞ, നീളംകുറഞ്ഞ വാളാണ് അവരുടെ ആയുധം. അതവർ എപ്പോഴും അവരുടെ ദേഹത്തിൽ ധരിച്ചിരിക്കും. ദ്വന്ദ യുദ്ധത്തിൽ കുക്രിധാരിയായ ഗൂർക്കയെ ജയിപ്പാൻ ഈ ലോകത്തിൽ ആരുമില്ല. പുലർച്ചെ സമയമായതുകൊണ്ട് ഏതാനും പട്ടാളക്കാർ ദിന കർമ്മങ്ങൾക്കായി പുറത്തു പോയിരുന്നു. എങ്കിലും കുറേപ്പേർ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗൂർക്ക പട്ടാളക്കാർ ആകെ 80 പേർ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂവെങ്കിലും ലഹളക്കാർക്ക് ഗൂർക്കാസിൻ്റെ കുക്രിപ്രയോഗം തടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പട്ടാളക്കാർ ലഹളക്കാരെ തലങ്ങും വിലങ്ങും വെട്ടി വീഴ്ത്തി. ഇത്ര ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ഈ കലാപത്തിൽ മറ്റെങ്ങും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. 230 ലഹളക്കാർ അവിടെവെച്ചുതന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ലഹളക്കാർ തീരെ പരാജിതരായി ഓട്ടമായി. അപ്പോൾ പട്ടാളക്കാർ അവരുടെ നേരെ വെടി തുടങ്ങി. ആ വെടിയിൽ എത്ര പേർ മരിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറയാൻ തരമില്ല. ഈ യുദ്ധത്തിൽ പട്ടാളക്കാരിൽ മൂന്നോ നാലോ പേർ മാത്രം മരിച്ചു. 34 ആളുകൾക്ക് മുറി പറ്റി. ക്യാപ്റ്റൻ ആവറിൽ എന്ന പട്ടാള ഉദ്യോഗസ്ഥന് കഠിനമായ മുറിവേൽക്കുകയും പിന്നീട് അയാൾ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. സബ്ഇൻസ്പെക്ടർ അഹമ്മദ് കുട്ടി (ഖാൻ ബഹദൂർ ചേക്കുട്ടിയുടെ മകൻ), ഹെഡ്കോൺസ്റ്റബിൾ ദാമോദരമേനോൻ, മജിസ്ട്രേറ്റ് കോർട്ട് ഹെഡ് ക്ലർക്ക് വേലു ഇവർക്കും മുറിവുകൾ പറ്റിയിരുന്നു. പാണ്ടിക്കാട് തപാൽ മാസ്റ്ററെ ലഹളക്കാർ പോകുന്ന വഴിക്കാണെന്ന് തോന്നുന്നു കൊല്ലുകയുമുണ്ടായി.
ഈ യുദ്ധത്തോടുകൂടി കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയുടെയും ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങളുടെയും ശക്തി ക്ഷയിച്ചുവെന്നുതന്നെ പറയാം. പട്ടാളക്കാരുടെ ഉണ്ട വെള്ളമായി പോകുമെന്നും വെട്ട് ഫലിക്കില്ലെന്നും  ലഹളക്കാർക്കുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസം അസ്ഥാനത്തിലാണെന്നും ഈ യുദ്ധം കൊണ്ട് ലഹളക്കാർക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടിരിക്കണം.
മലബാർ കലാപത്തിലെ സൈന്യാധിപനായിരുന്ന വാരിയൻ കുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി യുമായിച്ചേർന്നു ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങളാണ് മിലിട്ടറി ക്യാമ്പ് ആക്രമണത്തിന് പദ്ധതി തയ്യാറാക്കിയത്. കൂട്ടിനു മുക്രി അയമു, പയ്യനാടൻ മോയീൻ എന്നിവരുമുണ്ടായിരുന്നു. പാണ്ടിക്കാട്, പെരിന്തൽമണ്ണ റോഡിൽ മൊയ്തുണ്ണിപ്പാടത്തിന് സമീപമുള്ള ചന്തപ്പുരയായിരുന്നു പ്രസ്തുത സൈനിക ക്യാമ്പ്. മണ്ണുകൊണ്ട് ചുറ്റുമതിൽ നിർമിച്ചു കാവൽ ഏർപെടുത്തിയ സൈനിക ക്യാമ്പിൽ ഗറില്ല ആക്രമണമായിരുന്നു പ്ലാൻ ചെയ്തത്. ചെമ്പ്രശ്ശേരി, കരുവാരക്കുണ്ട്, കീഴാറ്റൂർ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രത്യേകം പരിശീലനം നേടിയെത്തിയ 400 പേരാണ് ക്യാമ്പ് ആക്രമണത്തിന് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. 1921 നവംബർ 14 ന് പുലർച്ചെ അഞ്ചുമണിക്കാണ് ആക്രമണം നടന്നത്. ക്യാമ്പിന്റെ ചുറ്റുമതിൽ പൊളിച്ചു അകത്തു കയറിയ മാപ്പിള പോരാളികൾ തുടക്കത്തിൽ ശക്തമായ ആക്രമണം അഴിച്ചു വിട്ടു. എന്നാൽ വിദഗ്ദ്ധ പരിശീലനം നേടിയ പോരാട്ട വീര്യമേറിയ ഗൂർഖ സൈനികരാണ് ക്യാമ്പിൽ കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നത്. മാപ്പിളപ്പോരാളികളുടെ പ്രതീക്ഷക്ക് വിരുദ്ധമായി വമ്പിച്ച ആയുധ ശേഖരവും ക്യാമ്പിലുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യം ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും മനോനില വീണ്ടെടുത്ത ഗൂർഖ സൈനികർ മെഷീൻ ഗണ്ണുകളുപയോഗിച്ചു ശക്തമായ തിരിച്ചടി ആരംഭിച്ചതോടെ യുദ്ധഗതി മാറി മറിഞ്ഞു. മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ഏറ്റുമുട്ടൽ അവസാനിച്ചതോടെ മാപ്പിളമാർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. ആക്രമണത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സൈനിക മേധാവി ക്യാപ്റ്റൻ അവ്റെലിയും അഞ്ചു സൈനികരും കൊല്ലപ്പെട്ടു. മുപ്പത്തിനാലു പേർക്ക് പരിക്ക് പറ്റി. മാപ്പിള ഭാഗത്ത് നിന്ന് കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ എണ്ണം 200 അടുത്തായിരുന്നു എന്നാണ് എഴുതിവെക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.പക്ഷെ, ഈ കണക്കുകൾ അത്ര വിശ്വാസയോഗ്യമല്ല എന്ന് കരുതുന്ന ചരിത്രകാരൻമാരുണ്ട്.
മലബാർ കലാപ കാലത്ത് കൊല്ലപ്പെട്ട ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളക്കാരുടെ എണ്ണം പുറത്ത് വരാതിരിക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വം കണിശത പാലിച്ചിരുന്നുവെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ട ചരിത്ര ഗവേഷകർ നിരവധിയാണ്.മലബാർ കലാപം ഒരു പഠനം എന്ന ഗ്രന്ഥം എഴുതി:
"സൈനിക മേധാവികൾ പട്ടാളക്കാരുടെ മരണ വിവരം കൃത്യമായി വെളിവാക്കിയിരുന്നില്ല. തങ്ങളുടെ പട്ടാള നടപടികൾക്ക് ലണ്ടനിലെ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയ വൃത്തങ്ങളിലും അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള അടവായിരുന്നു അത്. പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധത്തിൽ നാല് യൂറോപ്യൻമാർ കൊല്ലപെട്ടു എന്നേ വടക്കെ മലബാർ പോലീസ് സുപ്രണ്ടായിരുന്ന ടോട്ടൺ ഹാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ദ മാപ്പിള റബല്യൻ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ. ഈ ഔദ്യോഗിക റിപ്പോർട്ടിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ലഹളയുടെ ചരിത്രമെഴുതിയവർ പാണ്ടിക്കാട് സംഭവം വിവരിക്കുന്നത്. യതാർത്ഥത്തിൽ പാണ്ടിക്കാട് പട്ടാളത്തിനും പോലീസിനും കനത്ത നാശം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അത് രേഖപ്പെടുത്താൻ ആളുണ്ടായില്ല. പൂക്കോട്ടൂർ ഒഴിച്ചാൽ ഇത്രയും ഭയങ്കരമായ ഒരു പോരാട്ടം വേറൊരു ലഹളയിലുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നു ചരിത്രകാരൻമാരും ഔദ്യോഗക രേഖകളും വൃക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.( മലബാർ കലാപം ഒരു പഠനം, എം ആലിക്കുഞ്ഞി, തിരൂരങ്ങാടി ബുക്സ്,1972, പേജ്: 335)
അടിസ്ഥാന വിവരങ്ങൾ
പോലീസ്‌ സ്റ്റേഷൻ, പ്രാഥമിക ആരോഗ്യ കേന്ദ്രം എന്നിവ നില കൊള്ളുന്ന പാണ്ടിക്കാട് ഗ്രാമ പഞ്ചായത്ത് ആസ്ഥാനം കൂടിയാണ്. സംസ്ഥാനപാതകളായ വളാഞ്ചേരി - നിലമ്പൂർ,പാലക്കാട് - കോഴിക്കോട്  പാതകൾ പാണ്ടിക്കാട് പട്ടണത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. ഏറ്റവുമടുത്ത റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ പട്ടിക്കാടും, എയർപോർട്ട് കോഴിക്കോടുമാണ്. മലപ്പുറത്തെ SRF സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് പാണ്ടിക്കാട് ഗ്രാപഞ്ചായത്തിലെ കൊളപ്പറമ്പ് പ്രദേശത്ത് ആണ്. ഒരു ഗവർമെന്റ് ഹയർ സെക്കന്ററി സ്കൂളും 17-ഓളം പ്രൈമറി സ്കൂളുകളും പാണ്ടിക്കാട് പഞ്ചായത്തിലുണ്ട്. മലപ്പുറത്തുനിന്ന് 22 കിലോമീറ്റർ കിഴക്കായിട്ടാണ് ഇതു സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഈ പ്രദേശം സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്ന് 51 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുത്. 2011 ലെ സെൻസസ് പ്രകാരം ജനസംഖ്യ 58,675 ആണ്. സാക്ഷരത 89%. ജനസാന്ദ്രത ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററിന് 714.2. പ്രദേശത്തെ 90% ഭാഗവും ലാറ്ററേറ്റ് മണ്ണും 10% എക്കൽ മണ്ണും ആണ്.
പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ
വലിയ മാളിയേക്കൽ തങ്ങൾ തറവാട്, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് അധികാരിമാരായിരുന്ന കൊടലിയിൽ തറവാട്, കേരളത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ഏക പതിനാറു കെട്ടുമനയായ മരനാട്ടുമന, അതി പുരാതന മനയായ എറിയാട് മന, കറുത്തേടത്ത് മന, കറുകമണ്ണ ഇല്ലം എന്നിവയാണ് പ്രദേശത്തെ ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ കുടുംബങ്ങൾ.
വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ
പ്രദേശത്തെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് അത്യധികം പുരോഗതി നേടിക്കൊടുത്തത് 1957 ജൂൺ 21 ന് സ്ഥാപിതമായ പാണ്ടിക്കാട് ഗവൺമെൻറ് ഹൈസ്കൂളാണ്. കറുകമണ്ണ ഇല്ലത്തെ ഗോവിന്ദൻ മൂസതാണ് സ്കൂളിനാവശ്യമായ ഹെക്ടർ കണക്കിന് ഭൂമി സൗജന്യമായി നൽകിയത്. (പയ്യപറമ്പിലെ പ്രാഥമിക ആരോഗ്യ കേന്ദ്രം, ഗ്രാമസേവകൻ്റെ കാര്യാലയം എന്നിവക്കും അദ്ദേഹമാണ് സൗജന്യമായി ഭൂമി വിട്ടു നൽകിയത്.) 1960 -1961 ൽ ആദ്യ SSLC ബാച്ച് ഇവിടെ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. ചെറുതും വലുതുമായ പത്തിലേറെ സ്കൂളുകൾ പാണ്ടിക്കാട് പ്രദേശത്ത് നിലവിൽ ഉണ്ട്.1903 -ൽ സ്ഥാപിച്ച പാണ്ടിക്കാട് - മഞ്ചേരി റോഡിൽ വെള്ളുവങ്ങാട് ഉള്ള എ.എം.എൽ.പി സ്കൂളാണ് പ്രദേശത്തെ ആദ്യ വിദ്യാലയം. കാരക്കാട് കുഞ്ഞികമ്മു മൊല്ലയായിരുന്നു മദ്രാസ് സർക്കാരിന്റെ അംഗീകാരമുണ്ടായിരുന്ന ഈ സ്കൂളിന്റെ മാനേജർ. പ്രദേശത്ത് ആദ്യമായി അധ്യാപക പരിശീലനം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയ കാട്ടിൽ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മ ടീച്ചർ (1935 -1937) അധ്യാപകരിൽ പ്രധാനിയാണ്. പബ്ലിക് സർവ്വീസ് കമ്മീഷൻ വഴി വില്ലേജ് ഓഫീസറായി പ്രദേശത്ത് ആദ്യമായി നിയമിതനായത് ഇവരുടെ മകൻ എ. മുഹമ്മദ് ആയിരുന്നു. ഇവക്ക് പുറമെ,1908 ൽ നിലവിൽ വന്ന കൊടശ്ശേരി ജി.എം.എൽ.പി സ്കൂൾ,1912 ൽ നിലവിൽ വന്ന പാണ്ടിക്കാട് ടൗൺ ജി.എം.എൽ.പി സ്കൂൾ തുടങ്ങി സർക്കാർ സ്കൂളുകളും എയ്ഡഡ് മേഖലയിലുള്ള കറുകമണ്ണ ഇല്ലം ഏകാദ്ധ്യാപക വിദ്യാലയമായി ആരംംഭിച്ച പയ്യപറമ്പിലുള്ള ഇന്നത്തെ എസ്. എം എം .എ എൽ.പി.സ്കൂൾ, ചെമ്പ്രശ്ശേരി മരനാട്ട് മനക്കാരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള എ.യു.പി.സ്കൂൾ തുടങ്ങിയവയും ധാരാളം അൺ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളും പ്രദേശത്തുണ്ട്.
1936 ൽ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ച പാണ്ടിക്കാട് കൊടശ്ശേരിയിലെ വിവേകദായിനി ലൈബ്രറിയാണ് പ്രദേശത്തെ ആദ്യ ഗ്രന്ഥാലയം. കെവിടൻ കുഞ്ഞിമുഹമ്മദിന്റെയും ചുള്ളിക്കുളവൻ ബിയ്യുണ്ണിയുടെയും മകനായ അബ്ദുല്ലയാണ് പ്രദേശത്തെ ആദ്യ മെഡിക്കൽ ഡോക്ടർ. 1957 ൽ കോഴിക്കോട് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്നാണ് അദ്ദേഹം പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയത്. പയ്യപറമ്പിലെ കെ.വി.ശാന്തകുമാരിയാണ് ആദ്യ വനിതാ ഡോക്ടർ. ദേശത്തെ ആദ്യ അഭിഭാഷകൻ സി. കുഞ്ചുനായരുടെയും ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെയും മകനായ അഡ്വ.ശ്രീധരൻ നായരാണ്. 1969 ൽ തിരുവനന്തപുരം ലോ കോളേജിൽ നിന്നായിരുന്നു നിയമ ബിരുദം. ചലച്ചിത്ര നടൻ മമ്മുട്ടി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അസിസ്റ്റന്റായി മഞ്ചേരി ബാറിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു.കൊടലിയിൽ ഹഫ്സമായിരുന്നു പ്രദേശത്തെ ആദ്യ വനിതാ അഭിഭാഷക. വില്ലേജ് ഓഫീസർ പദവി വരുന്നതിന് മുമ്പുള്ള അധികാരി പദവിയിൽ പ്രദേശത്തെ അവസാനത്തെ ആളായിരുന്നു കൊടലയിൽ പുത്തൻപുരക്കൽ കുഞ്ഞഹമ്മദ് എന്ന മാനു ഹാജി.കൊടശ്ശേരിയിലെ പരേതനായ വി.പി. ഇബ്രാഹീം മാസ്റ്ററുടെയും സൈനബ ടീച്ചറുടെയും മകൻ വി.പി.എ. നസർ ആൾ ഇന്ത്യാ ഫുട്ബോൾ ഫഡറേഷൻ അംഗീകാരമുള്ള പ്രദേശത്തെ റഫറിയാണ്. ഇദ്ദേഹം ഇവിടെ ഒരു ഫുട്ബോൾ അക്കാഡമി നടത്തുന്നുണ്ട്.
പ്രസിദ്ധ നോവലിസ്റ്റ് ഒ വി വിജയൻ ബാല്യകാലം ചിലവിട്ടത് പാണ്ടിക്കാട് പ്രദേശങ്ങളിലായിരുന്നു. പാണ്ടിക്കാട് കൊളപ്പറമ്പിലുള്ള എം.എസ്.പി യിൽ ജീവനക്കാരനായിരുന്ന അച്ചന്റെ കൂടെയാണ് വിജയൻ പാണ്ടിക്കാട്ടെത്തിയത്. സി.എം.എ.എൽ.പി സ്കൂൾ കുറ്റിപ്പുളിയിലായിരുന്നു ഒ.വി.വിജയന്റെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം. ഇതിഹാസത്തിന്റെ ഇതിഹാസം എന്ന കൃതിയിൽ ഇക്കാര്യം അദ്ദേഹം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഗ്രാമങ്ങൾ
നാൻപിൻ സ്കൂൾ
നാൻപിൻഹ (南 蘋 派 "നാൻപിംഗ് അല്ലെങ്കിൽ നാൻപിൻ അഥവാ നംപിൻ സ്കൂൾ") ഇത് എഡോ കാലഘട്ടത്തിൽ നാഗസാക്കിയിൽ അഭിവൃദ്ധിപ്രാപിച്ചിരുന്ന ഒരു പെയിന്റിംഗ് സ്കൂളായിരുന്നു.
ചരിത്രം
ഷേൻ നാൻപിംഗ് 1731 ഡിസംബർ മൂന്നിന് 37-ാമത് കപ്പലിൽ നാഗസാക്കിയിൽ എത്തി. 1733 സെപ്റ്റംബർ 18-ന് ജപ്പാനിൽ നിന്നും മടങ്ങി.
ഷേൻ നാൻപിംഗ് ബേർഡ്-ഫ്ളവർ പെയിന്റിംഗ് എന്ന പെയിന്റിംഗിൽ പ്രത്യേക പഠനം നടത്തിയിരുന്നു.( ചാ : ഹുയാനിയാവൊ ഹുവാ, ജെ: കചോഗോ ), ഈ ശൈലി പ്രൊഫഷണൽ ചൈനീസ് ചിത്രകാരൻമാർക്കിടയിൽ, പ്രധാന കലാ വിഷയങ്ങളിൽ ഒന്ന് ആയിരുന്നു.
ഷേൻ നാൻപിങ്ങിന്റെ പെയിന്റിങ് ശൈലി അദ്ദേഹത്തിന്റെയും സ്കൂളിന്റെയും ചിത്രരചനയും കലാപരമായ അന്വേഷണ ഫലവുമായിരുന്നു. അവരുടെ ചിത്രങ്ങൾ, സസ്യജന്തുജാലങ്ങൾ, വെറും "യാഥാർത്ഥ്യമല്ല", എന്നാൽ ചൈനീസ്, യൂറോപ്യൻ പര്യവേക്ഷണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതുപോലെ തന്നെ അവ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ജപ്പാനിലെ പാശ്ചാത്യ അറിവ് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനായി നാഗസാക്കി തുറമുഖത്ത് വാണിജ്യ പ്രവർത്തനം നടന്നു. പുരാതന ചൈനീസ് സംസ്കാരത്തിൽ ജപ്പാനീസ് ജനതയ്ക്ക് പ്രത്യേക താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
ചൈനീസ് പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്ന് വിടവാങ്ങേണ്ടിവന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പാശ്ചാത്യ പ്രകൃതിശാസ്ത്രത്തിൽ ജാപ്പനീസ് ജനത വളരെ താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ബോട്ടണി, ജന്തുശാസ്ത്രം, ധാതുക്കൾ മുതലായ വിഷയങ്ങളിലുള്ള വിജ്ഞാന വ്യാപനത്തിൽ പ്രകൃതിശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങളിൽ ചൈനയും പാശ്ചാത്യ പര്യവേക്ഷണങ്ങളും ഒരു പ്രധാന പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, ഈ ചിത്രങ്ങളിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്ന പൂക്കളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ചിത്രകാരന്മാരെ പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പണ്ഡിതനായ മെക്കറെല്ലി നാൻപിൻ സ്കൂളിലെ ശൈലിയെ ""സസ്യജന്തു ജാലങ്ങളുടെ അലങ്കാര ചിത്രീകരണം"" എന്നു വിളിച്ചു. നാൻപിംഗ് പെയിന്റിംഗ് സ്കൂളിൽ, അലങ്കാരവസ്തുക്കൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, കാരണം പെയിന്റിങ്ങുകൾ വ്യാപാരികളുടെ രുചിക്ക് തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതായിരുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ജാപ്പനീസ് ആർട്ട്
ജബോത്തിക്കാബ
വിവരണം
180px|thumb|left|കായ്ച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു ജബോത്തിക്കാബ മരം
പോർത്തുഗീസ് ഭാഷയിൽ 'ജബൂത്തികാബീര' എന്നു പേരുള്ള ഈ ചെടിയുടെ ഇലകൾക്ക് തൈയ്യായിരിക്കുമ്പോൾ ചെമ്പുനിറവും മൂപ്പെത്തിയാൽ പച്ചനിറവുമാണ്. വളരെ സാവധാനം വളരുന്ന ഈ ചെടി ഈർപ്പവും നേരിയ പുളിപ്പും ഉള്ള മണ്ണിൽ നന്നായി വളരുന്നു. എങ്കിലും ഏതു സാഹചര്യവുമായി ഇണങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ഈ ഈ ചെടി മണൽ തിങ്ങി ക്ഷാരാംശം കലർന്ന തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ പോലും, ശ്രദ്ധിച്ചാൽ വളർത്താൻ കഴിയും. വെളുത്ത നിറമുള്ള ഇതിന്റെ പൂക്കൾ മരത്തടിയോടു ചേർന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. സ്വാഭാവികാവസ്ഥയിൽ ഇത് വർഷത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ വട്ടം മാത്രം പൂവിടുന്നു. എന്നാൽ, തുടർച്ചയായി ജലസേചനം ലഭിച്ചാൽ ഇത് പലവട്ടം പുഷ്പിച്ച് ആണ്ടു മുഴുവനും ഫലം നൽകുന്നു.
മൂന്നോ നാലോ സെന്റീമീറ്റർ വ്യാസമുള്ള പഴങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒന്നു മുതൽ നാലു വരെ വിത്തുകൾ ഉണ്ടാകാം. പഴങ്ങൾ മരത്തൊലിയോടു പറ്റിച്ചേർന്ന് തിങ്ങി കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ, കായ്ച്ചു നിൽക്കുന്ന മരം വിശേഷപ്പെട്ട കാഴ്ചയാണ്. പഴത്തിന് കട്ടികൂടി പരുഷരുചിയുള്ള തൊലിയും ഉള്ളിൽ വഴുവഴുപ്പും മധുരരുചിയുമായി, വെളുപ്പോ റോസ് നിറമോ ഉള്ള മാംസളഭാഗവും ഉണ്ട്. ബ്രസീലിലിലെ ചന്തകളിൽ സുലഭമായി കാണപ്പെടുന്ന ഈ പഴം മിക്കവാറും പഴമായി തന്നെ തിന്നുകയാണ് പതിവ്; മറ്റു പല നാടുകളിലും മുന്തിരിപ്പഴത്തിനുള്ള പ്രചാരം അതിന് ബ്രസീലിൽ ഉണ്ട്. പറിച്ചെടുത്ത പഴം മൂന്നു നാലു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നുരക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിനാൽ മിച്ചം വരുന്ന പഴങ്ങൾ ജാം, അച്ചാറുകൾ, വീഞ്ഞ്, മറ്റു പാനീയങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പഴം ഏറെക്കാലം സൂക്ഷിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായതിനാൽ, അത് തനിരൂപത്തിൽ കൃഷിപ്രദേശങ്ങൾക്കു പുറത്തുള്ള ചന്തകളിൽ വിരളമായേ കാണാറുള്ളു. പഴത്തിന്റെ ഉണക്കിയ തൊലികൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന കഷായം ശ്വാസകോശരോഗങ്ങൾ, വലിവ്, അതിസാരം എന്നിവയുടെ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. തൊണ്ടവേദന മാറാൻ അത് കവിൾക്കൊള്ളുന്നതും പതിവാണ്.
thumb|ജബോത്തിക്കാബയുടെ ഇലകൾ
പഴത്തിൽ നീർവീക്കത്തിന്റേയും അർബുദത്തിന്റേയും ചികിത്സകളിൽ പ്രയോജനപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന സംയുക്തങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ പഴത്തിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന ജബോത്തിക്കാബിൻ എന്ന വസ്തു അവയിൽ ഒന്നാണ്.
ബ്രസീലിനു പുറത്ത്
thumb|225px|left|കായ്ച്ചുനിൽക്കുന്ന ജബോത്തിക്കാബ, മറ്റൊരു ചിത്രം ബ്രസീലിൽ ഈ ചെടിയുടെ വിവിധ ജാതികൾ ഒരേ പേരിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്നു. എല്ലാ ജബോത്തിക്കാബ ഇനങ്ങളും മിതോഷ്ണമേഖലയിൽ വളരുന്നവയാണെങ്കിലും ഹ്രസ്വമായ മഞ്ഞുവീഴ്ചയെ മിക്കയിനങ്ങൾക്കും അതിജീവിക്കാനാവും. ഉത്തരാർത്ഥഗോളത്തിൽ ഇതിന്റെ വൻതോതിലുള്ള കൃഷിക്കു താപനിലയേക്കാൾ തടസമായിരിക്കുന്നത്, വളർച്ചയുടെ വേഗക്കുറവും പഴം സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുമാണ്. ഒട്ടുമരങ്ങൾ കായ്ക്കാൻ അഞ്ചുവർഷത്തോളം മതി; എന്നാൽ വിത്തുനട്ടുണ്ടാക്കുന്ന മരങ്ങൾ കായ്ക്കാൻ പത്തിരുപതു വർഷം വേണ്ടി വരുന്നു. മൂപ്പെത്താത്ത ചെടികളുടെ വലിപ്പക്കുറവ് അവയെ കൃഷിമേഖലയ്ക്കു പുറത്ത് ബോൺസായ് ചെടിയായും അലങ്കാരച്ചെടിയായും പ്രചരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. തൈവാനിലും കരീബിയൻ നാടുകളിലും ബൊൺസായ് കലയിൽ ഈ ചെടി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.ഇന്ന് കേരളത്തിൽ വിവിധ ഇനങ്ങളിൽ ഉള്ള ജബോത്തിക്കാബാ ചെടികൾ വളർത്തുന്നുണ്ട്. കേരളത്തിൽ റെഡ് ഹൈബ്രിഡ് ജബോത്തിക്കാബ ആദ്യമായി കായ്ച്ചത് കൊട്ടാരക്കര ഡോ .ഹരിമുരളീധരന്റെ ഗ്രീൻ ഗ്രാമ പഴത്തോട്ടത്തിലാണ്
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഫലവൃക്ഷങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ബോൺസായ് ആയി ഉപയോഗിക്കുന്ന സസ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഉഷ്ണമേഖലാ ഫലങ്ങൾ വർഗ്ഗം:മൈർട്ടേസീ
ഭാഗീരഥി നദി
ഉത്തരാഖണ്ഡിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ഒരു ഹിമാലയൻ നദിയാണ് ഭാഗീരഥി. ഇംഗ്ലീഷ്:Bhāgīrathī (Pron:/ˌbʌgɪˈɹɑːθɪ/) ഗംഗയുടെ ഒരു പ്രധാന പോഷകനദിയാണ് ഭാഗീരഥി. ഗംഗോത്രി ഹിമാനിയിലെ ഗോമുഖിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ഭാഗീരഥിയും, അളകനന്ദയും ദേവപ്രയാഗിൽ വെച്ച് കൂടിച്ചേർന്നാണ് ഗംഗാനദി പ്രയാണം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഹൈന്ദവരുടെ ഒരു പുണ്യനദി കൂടിയാണ് ഭാഗീരഥി.
പേരിനു പിന്നിൽ
ഗംഗാനദിയെ സ്വർഗത്തിൽനിന്നും ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഭഗീരഥ ഋഷിയുടെ നാമത്തിൽ നിന്നാണ് ഭാഗീരഥി എന്ന പേര് ഉദ്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഗംഗയുടെ പോഷകനദികൾ വർഗ്ഗം:ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ നദികൾ
മുതഫ്ഫിഫീൻ
മുസ്ലീങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ ഖുർആനിലെ എൺപത്തിമൂന്നാം അദ്ധ്യായമാണ്‌ മുതഫ്ഫിഫീൻ (അളവിൽ കുറയ്ക്കുന്നവർ). "അളവിൽ കുറക്കുന്നവർക്ക്‌ മഹാനാശം" എന്ന വചനത്തോടെയാണ് ഈ അദ്ധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത്.
അവതരണം: മക്കയിൽ
സൂക്തങ്ങൾ: 36
സർഗസംഗീതം (കവിത)
വയലാർ രാമവർമ്മ രചിച്ച സർഗസംഗീതം എന്ന കൃതിക്കാണ് 1962-ൽ കവിതാസാഹിത്യത്തിനുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്. .
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ച കൃതികൾ വർഗ്ഗം:മലയാളകവിതകൾ
ഇൻഫിത്വാർ
മുസ്ലീങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ ഖുർആനിലെ എൺപത്തിരണ്ടാം അദ്ധ്യായമാണ്‌  ഇൻഫിത്വാർ(പൊട്ടിക്കീറൽ). അന്ത്യദിനാനന്തര പ്രതിഫലദിനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങളാണ് ഈ അദ്ധ്യായം ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്.
ലോമാ ലിൻഡ
ലോമാ ലിൻഡ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ കാലിഫോർണിയ സംസ്ഥാനത്ത് സാൻ ബർണാർഡിനോ കൗണ്ടി യിലെ ഒരു നഗരമാണ്. സ്പാനിഷ് ഭാഷയിൽ ലോമ ലിൻഡ എന്ന പദത്തിനർത്ഥം 'മനോഹരമായ കുന്ന്' എന്നാണ്. 1970 ലാണ് ഇത് സംയോജിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. 2000 ലെ സെൻസസിൽ 18,681 ആയിരുന്ന ഈ നഗരത്തിലെ ജനസംഖ്യ 2010 ലെ സെൻസസ പ്രകാരം 23,261 ആയി മാറിയിരുന്നു.
അരക്കള്ളൻ മുക്കാൽകള്ളൻ
പി. ഭാസ്കരൻ സംവിധാനം ചെയ്ത് 1974-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് അരക്കള്ളൻ മുക്കാൽക്കള്ളൻ. എം.പി. റാവു, എം.ആർ.കെ. പ്രേം നസീർ, ജയഭാരതി, ശ്രീവിദ്യ, അടൂർ ഭാസി എന്നിവർ പ്രധാന വേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചു. വി ദക്ഷിണാമൂർത്തി സംഗീതസംവിധാനം നിർവഹിച്ചു..
ലോമാ ലിൻഡ
നഗരത്തിൻറ മധ്യഭാഗം യഥാർത്ഥത്തിൽ മൗണ്ട് സിറ്റി എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അതിന്റെ കിഴക്കൻ പകുതി യഥാർത്ഥത്തിൽ ബ്രൈൻ മാവിർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സംയോജിപ്പിക്കപ്പെടാത്ത സമൂഹമാണ്.
അരക്കള്ളൻ മുക്കാൽകള്ളൻ
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1974-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ശ്രീവിദ്യ അഭിനയിച്ച മലയാള ചിത്രങ്ങൾ
ഇൻഫിത്വാർ
അവതരണം: മക്കയിൽ
ലോമാ ലിൻഡ
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കാലിഫോർണിയയിലെ നഗരങ്ങൾ
ഇൻഫിത്വാർ
സൂക്തങ്ങൾ: 19
അഷ്ടാവക്രഗീത
വേദാന്തശാസ്ത്രത്തിലെ ശേഷ്ഠമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നാണ് അഷ്ടാവക്രഗീത അഥവാ അഷ്ടാവക്രസംഹിത. ജ്ഞാനയോഗത്തിന്റെയും കർമ്മയോഗത്തിന്റെയും സ്വരൂപവിജ്ഞാനത്തിലും, പൊതുവേ വേദാന്തശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ സാമാന്യജ്ഞാനത്തിലുംഅദ്വിതീയമായ ആത്മവസ്തുവിന്റെ അപരോക്ഷജ്ഞാനം സിദ്ധിക്കുന്നത്തിലും അതിൽ പ്രതിഷ്ഠയെ പ്രാപിക്കുന്നതിലും അഷ്ടാക്രഗീത ജിജ്ഞാസുക്കൾക്ക് വളരെ ഉപകാരപ്രദമാകുന്നു. ഭഗവദ്‌ഗീത എന്നപോലെ അഷ്ടാവക്രഗീതയും സംവാദ രൂപത്തിലാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഗുരുശിഷ്യ രൂപത്തിലുള്ള ഈ സംവാദത്തിൽ ശിഷ്യനായി ജനകപുരി രാജാവും ഗുരുവായി അഷ്ടാവക്രമുനിയുമാണ്. ശിഷ്യന്റെ ചോദ്യങ്ങളും അതിനു ഗുരുവിന്റെ ഉത്തരങ്ങളും, കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വനുഭവകഥകളും ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
അഷ്ടാവക്രമഹർഷിയും (ഗുരു) ജനകപുരി മഹാരാജാവും (ശിഷ്യൻ) തമ്മിൽ നടന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന ആധ്യാത്മിക ചർച്ചകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു അദ്വൈത വേദാന്തകൃതിയാണിത്. അനുഷ്ടുപ്പു വൃത്തത്തിൽ 298 ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഈ ഗ്രന്ഥം 20 അധ്യായങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (21 അധ്യായങ്ങളെന്നും മതഭേദമുണ്ട്). ഇരുപതിൽ 13 അധ്യായങ്ങൾ അഷ്ടാവക്രന്റെയും 7 അധ്യായങ്ങൾ ജനകന്റെയും വാക്കുകളാണ്. ഈ കൃതിയിൽ നൂറു ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഒരു വലിയ അധ്യായവും (അധ്യായം:18) നാലു ശ്ലോകങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ചെറിയ അധ്യായങ്ങളും (അധ്യായം:6, 8, 14) ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്.
മഹാഭാരതാന്തർഗതമായ ഭഗവദ്ഗീതയുടെ രീതിയിൽ ഗുരുശിഷ്യ സംവാദരൂപത്തിലാണ് അഷ്ടാവക്രഗീത നിബദ്ധമായിട്ടുള്ളത്. ജനകമഹാരാജാവ് ശിഷ്യനെന്ന നിലയിൽ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അഷ്ടാവക്രൻ ഗുരുവെന്ന നിലയിൽ നല്കുന്ന ഉത്തരങ്ങളും അവ കേട്ട് ആത്മജ്ഞാനിയുടെ സ്ഥിതിയിലെത്തിച്ചേർന്ന ജനകന്റെ സ്വാനുഭൂതികഥനവും ആണ് കൃതിയുടെ ഉള്ളടക്കം. വളരെ ലളിതമായ ശൈലിയിൽ ഗഹനമായ വേദാന്ത രഹസ്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഏകജീവവാദവും സൃഷ്ടിവാദവും ശുദ്ധമായ നിലയിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ ഗ്രന്ഥം കലർപ്പില്ലാത്ത അദ്വൈതവിചാരപദ്ധതി ഉപദേശിച്ചുതരുന്നു.
ഉത്ഭവ കാരണം
മിഥിലാപുരിയിലെ രാജാക്കന്മാർ ജനകൻ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഒരിക്കൽ ജനകമഹാരാജാവ് നിദ്രയിലാണ്ടിരിക്കെ താൻ ഒരു യാചകനായി ദാരിദ്യ ദുഃഖമനുഭവിക്കുന്നതായുള്ള സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട് ഞെട്ടിയുണർന്നു. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയമുദിച്ചു.
''സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ ഒരു യാചകനായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു രാജാവാണ്. സ്വപ്നവേളയിൽ ഞാൻ യാചകനാണെന്നത് സത്യമായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ രാജാവാണെന്നുള്ളതും സത്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇവയിലേതാണ് യഥാർഥത്തിൽ സത്യമായിട്ടുള്ളത്?''
ഈ സംശയം രാജാവ് തന്റെ മന്ത്രിമാരോടും, രാജസദസ്സിലെ സകല വിദ്വാന്മാരോടും ചോദിച്ചുവെങ്കിലും അവർക്ക് അതിനെക്കുറിച്ച് തൃപ്തികരമായ ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആവസരത്തിലാണ് പിതാവിന്റെ മരണത്തിനു കാരണനായ വാന്ദികനുമായി തർക്കത്തിലേർപ്പെടാൻ അഷ്ടാവക്രമുനി എത്തുന്നത്. വാന്ദികനെ തോല്പിക്കുകയും തുടർന്ന് ജനകരാജാവ് ബാലനായ അഷ്ടാവക്രനോട് താൻ കണ്ട സ്വപ്നത്തിന്റെ പൊരുൾ ചോദിച്ചു.
രാജാവ് (ചോദ്യം): മുനേ, ജാഗ്രദവസ്ഥയാണോ അതോ സ്വപ്നാവസ്ഥയാണോ സത്യമായുള്ളത്?
അഷ്ടാവക്രൻ (ഉത്തരം):'''രാജൻ, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും സ്വപ്നത്തിലും അങ്ങയ്ക്കുണ്ടായ അനുഭവങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ മിഥ്യയാണ്. ജാഗ്രത്തും, സ്വപ്നവും ഒരു പോലെ മിഥ്യയാണ്. അങ്ങ് രാജാവോ, യാചകനോ അല്ല, അവയിൽ നിന്നെല്ലാം ഭിന്നമായ ചൈതന്യ സ്വരൂപമായ ആത്മാവാണ്. ആത്മാവ് മാത്രമാണ് അദ്വിതീയമായ സത്യം'''
ഇതിനെതുടർന്ന് മഹാരാജാവും അഷ്ടാവക്രമുനിയുമായി ഉണ്ടായ സംവാദമാണ് അഷ്ടാവക്രഗീതയ്ക് കാരണമായത്.
സാരാംശം
ആകാരത്തോടുകൂടിയതെല്ലാം അസത്യവും നിരാകാരമായിട്ടുള്ളത് നിശ്ചലമായ സത്യവസ്തുവും ആകുന്നു. ഈ തത്ത്വം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്ന പക്ഷം സംസാരബന്ധം പിന്നീട് ഉണ്ടാവുകയില്ല. ഇതാണ് അഷ്ടാവക്രമഹർഷി നല്കുന്ന ഉപദേശം. തീവ്രമായ ജിജ്ഞാസയുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ജൻമത്തിൽത്തന്നെ ആർക്കും തത്ത്വസാക്ഷാത്കാരം സിദ്ധിക്കുമെന്ന അസന്ദിഗ്ധ പ്രഖ്യാപനമാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. അദ്വൈത വേദാന്ത ഗ്രന്ഥകാരന്മാർ തത്ത്വപ്രകാശനത്തിനു വേണ്ടി സ്വീകരിക്കാറുള്ള ചമത്കാര ഭാസുരങ്ങളായ കല്പനകൾ അഷ്ടാവക്രഗീതയിലും കാണാം.
ഉദാ.: മയ്യനന്തമഹാംഭോധൗ
ചിത്തവാതേ പ്രശാമ്യതി
അഭാഗ്യാജ്ജീവവണിജോ
ജഗത്പോതോ വിനശ്വരഃ (അധ്യാ. 2. 24)
ജീവനെ ജഗത്താകുന്ന കപ്പൽ കൊണ്ട് സംസാര സമുദ്രത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു കച്ചവടക്കാരനായും മനസാകുന്ന കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങി സാർവത്രികമായ പ്രശാന്തിയുണ്ടാകുമ്പോൾ അയാളുടെ ഭാഗ്യദോഷത്തിന് ആ യാനപാത്രം പൊളിഞ്ഞു പോകുന്നതായും രൂപണം ചെയ്യുന്ന ഒരു വിചിത്ര കല്പനയാണ് പ്രസ്തുത ശ്ലോകത്തിൽ കാണുന്നത്. സാധാരണ സമുദ്രത്തിൽ കൊടുങ്കാറ്റും തിരമാലകളും ഉള്ളപ്പോഴാണ് കപ്പൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നത്. എന്നാൽ ചിദാനന്ദസമുദ്രത്തിലെ സ്ഥിതി ഭിന്നമാണ്. എല്ലാം പ്രശാന്തമാകുമ്പോഴാണത്രെ അവിടെ കപ്പൽ തകർന്നുപോകുന്നത്.
ഇപ്രകാരമുള്ള കല്പനകൾ കൊണ്ട് ചിന്തോദ്ദീപകവും ഹൃദയഹാരിയും ആണ് ഈ കൃതി. ജനകസദസ്സിൽവച്ച് അഷ്ടാവക്രമുനി വരുണപുത്രനായ വന്ദികനുമായി ചെയ്ത ബ്രഹ്മവാദം മഹാഭാരതത്തിൽ ആരണ്യപർവത്തിലെ ഒരു ഉപവിഭാഗമായ തീർഥയാത്രാപർവത്തിൽ (132-134 അധ്യായങ്ങൾ) അഷ്ടാവക്രീയം എന്ന പേരിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവഗ്രന്ഥങ്ങൾ
തക്‌വീർ
മുസ്ലീങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ ഖുർആനിലെ എൺപത്തിഒന്നാം അദ്ധ്യായമാണ്‌ തക്‌വീർ (ചുറ്റുപ്പൊതിയൽ). അന്ത്യദിനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരമർശങ്ങളാണ് ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്.
അവതരണം: മക്കയിൽ
സൂക്തങ്ങൾ: 29
മുത്തശ്ശി (കവിത)
എൻ. ബാലാമണിയമ്മ രചിച്ച മുത്തശ്ശി എന്ന കവിതാസമാഹാരത്തിനാണ് 1963-ൽ കവിതാസാഹിത്യത്തിനുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്. .
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ച കൃതികൾ വർഗ്ഗം:മലയാളകവിതകൾ
സ്ലോവാക്യ
സ്ലോവാക്യ (ശരിയായ പേര്‌ : സ്ലോവാക് റിപ്പബ്ലിക്ക്; Slovak:, long form ) നാലു ഭാഗവും കരയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു മദ്ധ്യ യൂറോപ്യൻ രാജ്യമാണ്‌. ഇവിടത്തെ ഏകദേശ ജനസംഖ്യ ഏതാണ്ട് 20 ലക്ഷവും വിസ്തീർണ്ണം 49,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററുമാണ്‌. ഈ രാജ്യത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ചെക്ക് റിപ്പബ്ലിക്കും ,ഓസ്ട്രിയയും വടക്ക് വശത്ത് പോളണ്ടും, ഉക്രെയിൻ കിഴക്ക് വശത്തും ,തെക്ക് വശത്ത് ഹംഗറിയുമാണ്‌. സ്ലോവാക്യയുടെ തലസ്ഥാനം ബ്രാട്ടിസ്‌ലാവയാണ്‌. യൂറോപ്യൻ യൂനിയൻ,എൻ.എ.ടി.ഒ.(NATO),ഒ.ഇ.സി.ഡി.(OECD),ഡബ്ല്യൂ.ടി.ഒ.(WTO) എന്നീ അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകളിൽ ഈ രാജ്യം അംഗമാണ്‌.
ഈ രാജ്യം 2004 മുതൽ യൂറോപ്യൻ യൂനിയനിലും 2009 ജനുവരി 1 മുതൽ യൂറോസോണിലും അംഗമാണ്‌.
സ്ലോവാക്യ 1993 ജനുവരി 1 വരെ ചെക്കോസ്ലോവാക്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു, ചെക്കോസ്ലോവാക്യ വിഭജിക്കപ്പെട്ട് ചെക്ക് റിപ്പബ്ലിക്ക്, സ്ലോവാക്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങളായിത്തീർന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:സ്ലോവാക്യ വർഗ്ഗം:യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:സ്ലാവിക് രാജ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ അംഗരാജ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിൽ അംഗത്വമുള്ള രാജ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:പൂർണമായും കരയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട രാജ്യങ്ങൾ
തിരുവട്ടൂർ
കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ പരിയാരം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഗ്രാമമാണ് തിരുവട്ടൂർ. തളിപ്പറമ്പിൽ നിന്നും പന്ത്രണ്ടു കി.മി. ദൂരം സഞ്ചരിച്ചാൽ ഇവിടെ എത്താം .തിരുവട്ടൂർ ശിവ ക്ഷേത്രം, തിരുവട്ടുർ മഖാം എന്നിവ മുഖ്യ സന്ദർശന കേന്ദ്രമാണ് .പതിമൂന്നു നൂറ്റാണ്ട് മുന്പ് യമനിലെ ഹളരുൾ മൌതിൽ നിന്നും ഇസ്ലാം മത പ്രചാരണത്തിന് വന്നിട്ടുള്ള മുഹമ്മദ്‌ നബിയുടെ സ്വഹാബതിൽ പെട്ട രണ്ടു പുണ്യാത്മാക്കൾ  ഇവിടെ അന്ത്യ വിശ്രമം കൊള്ളുന്നു ഇവിടെ  നടക്കുന്ന തിരുവട്ടുർ മഖാം ഉറൂസിൽ സംബന്ധിക്കാൻ പ്രതിവർഷം ആയിരക്കണക്കിന് ഭക്തജനങ്ങളാണ് എത്തുന്നത് .ശിവക്ഷേത്ര ചുവരിൽ  ഇപ്പോഴും പുരാതനമായ  പെയിന്റിങ്ങുകൾ കാണാം. ചരിത്ര വിദ്യാർത്ഥിയായ കരീം യൂസുഫ് നടത്തിയ അന്വേഷണത്തിൽ നിന്നും മഹാശിലായുഗ സംസ്കാരത്തിന്റെ അവശിഷ്ട്ടങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നും ലഭിക്കുകയുണ്ടായി ഇതോടെ ബി .സി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനു മുൻപ് തന്നെ ഇവിടെ മനുഷ്യ വാസമുണ്ടായിരുന്നതായി തെളിഞ്ഞു. ആദ്യകാല തിരുവട്ടൂർ മഖാം ഉറൂസിന് അറക്കൽ രാജവംശ പ്രതിനിധികളുടെ സാന്നിധ്യം  ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു.
അംബാല (ലോകസഭാമണ്ഡലം)
ലഘുചിത്രം| [[ഹരിയാണ|ഹരിയാന സംസ്ഥാനത്തെ ഇന്ത്യൻ ലോക്സഭാ നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾ, അംബാല ലോക്സഭ “റിസർവ്ഡ്” നിയോജകമണ്ഡലം 1 ]] വടക്കേ ഇന്ത്യ യിൽ ഹരിയാന സംസ്ഥാനത്തിലെ 10 ലോകസഭാ മണ്ഡലങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്   അംബാല ലോകസഭാമണ്ഡലം ( अंबाला लोकसभा निर्वाचन क्षेत्र    )  ഈ നിയോജകമണ്ഡലം പഞ്ചകുല, അംബാല ജില്ലകളെ മുഴുവനായും യമുനാനഗർ ജില്ലയുടെ ഒരുഭാഗത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇത് പട്ടികജാതി സ്ഥാനാർത്ഥികൾക്കായി നീക്കിവച്ചിരിക്കുന്നു. ബിജെപി യിലെ രത്തൻ ലാൽ കട്ടാരിയ ആണ് ഇപ്പോഴത്തെ ലോകസഭാംഗം
നിയമസഭാമണ്ഡലങ്ങൾ
അംബാല ലോകസഭാ നിയോജകമണ്ഡലം ഒമ്പത് വിധസഭ (നിയമസഭ) നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇവ:
ഇതും കാണുക
വർഗ്ഗം:ഹരിയാനയിലെ ലോകസഭാമണ്ഡലങ്ങൾ
ജോൺ ക്വിൻസി ആഡംസ്
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ആറാമത്തെ പ്രസിഡന്റ് ആണ് ജോൺ ക്വിൻസി ആഡംസ്. അമേരിക്കയിലെ രണ്ടാമത്തെ പ്രസിഡന്റായ ജോൺ ആഡംസിന്റെയും (1735-1826) അബിഗെയിലി (1744-1818) ന്റെയും പുത്രനായി, മാസാച്ചുസെറ്റ്സിലെ ക്വിൻസി (ബ്രെയിൻട്രി) യിൽ 1767 ജൂലൈ 11-ന് ജനിച്ചു. 1825-ൽ ഇദ്ദേഹം യു.എസ്. പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. യു.എസ്സിലെ ആറാമത്തെ പ്രസിഡന്റായ ക്വിൻസി ആഡംസ് 1828 വരെ തത്സ്ഥാനത്തു തുടർന്നു. അടിമത്ത നിരോധനത്തിന്റെ ഒരു വക്താവുംകൂടി ആയിരുന്ന ആഡംസ് 1848 ഫെ. 23-ന് വാഷിങ്ടൺ ഡി.സി.യിൽ അന്തരിച്ചു. ക്വിൻസി ആഡംസ് തന്റെ 60 വർഷത്തെ ജീവിതകഥ, ഡയറിയായി എഴുതിവച്ചിരുന്നു. 12 വാല്യങ്ങളായി അത് ചാൾസ് ഫ്രാൻസിസ് ആഡംസ് മെമ്വാർസ് ഒഫ് ജോൺ ക്വിൻസി ആഡംസ് (1874-77) എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ജീവിതം
ഒരു നയതന്ത്ര ഉദ്യോഗസ്ഥനായി പിതാവ് യൂറോപ്പിലേക്കു പോയപ്പോൾ 10 വയസ്സായ ക്വിൻസി ആഡംസും അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. പാരിസിലെ ഒരു സ്വകാര്യവിദ്യാലയത്തിൽച്ചേർന്നു ഫ്രഞ്ചുഭാഷ പഠിച്ചു; തുടർന്നു ഡച്ചുഭാഷയിൽ സാമാന്യജ്ഞാനവും നേടി. 14-ാമത്തെ വയസ്സിൽ ലെയിഡൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്താണ് റഷ്യൻ സ്ഥാനപതിയായി നിയമിതനായ ഫ്രാൻസിസ് ഡാനയോ(1743-1811)ടൊപ്പം സർവകലാശാലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറിയായും ദ്വിഭാഷിയായും ആഡംസ് റഷ്യയിലേക്കു പോയത്. ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം പാരിസിൽ മടങ്ങിയെത്തി. അമേരിക്കൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരാനന്തരം, അവിടെവച്ച് നടന്ന സമാധാനസമ്മേളനങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത അമേരിക്കൻ കമ്മിഷണർമാരെ ഇദ്ദേഹം അനൗദ്യോഗികമായി സഹായിച്ചു. 1787-ൽ ഹാർവേർഡ് കോളജിൽ ചേർന്ന് ബിരുദം നേടുകയും 1790-ൽ ബോസ്റ്റണിൽ അഭിഭാഷകനായി ജീവിതം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും വർത്തമാനപത്രങ്ങളിലും ലേഖനങ്ങളെഴുതിത്തുടങ്ങി. നിഷ്പക്ഷതാനയത്തെ അനുകൂലിച്ചുകൊണ്ട് ക്വിൻസി ആഡംസെഴുതിയ ലേഖനം വാഷിങ്ടനെ ആകർഷിച്ചു. അതിനാൽ വാഷിങ്ടൺ 1794 മേയിൽ ആഡംസിനെ നെതർലൻഡിലെ യു.എസ്. സ്ഥാനപതിയായി നിയമിച്ചു. 1796-ൽ പോർച്ചുഗലിലെ സ്ഥാനപതിയായി ആഡംസിനെ മാറ്റി; ആ വർഷം തന്റെ പിതാവ് ജോൺ ആഡംസ് യു.എസ്. പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതോടെ, ആഡംസിനെ ബർലിനിലേക്ക് സ്ഥലംമാറ്റി നിയമിച്ചു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഷ്യയിലെ സ്ഥാനപതിയായി. 1797 ജൂലൈ 26-ന് ലണ്ടനിൽവച്ച് ആഡംസ്, ലൂയിസ കാതറിൻ ജോൺസ(1775-1852)നെ വിവാഹം ചെയ്തു.