cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
നിക്കോള ടെസ്‌ല
എ. സി. യും ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറും
പിറ്റ്സ്ബർഗിൽ ജോലിചെയ്ത ആ വർഷം നഗരത്തിലെ സ്ട്രീറ്റ്കാറുകളെ ഏസി വൈദ്യുതി ഉപയോഗിച്ച് ഓടിക്കാനുള്ള പദ്ധതിയിൽ ടെസ്‌ല സഹായിച്ചു. എങ്ങനെ മികച്ചരീതിയിൽ ഏസി വൈദ്യുതമാതൃക നടപ്പിലാക്കുമെന്നതെപ്പറ്റി വെസ്റ്റിൻഹൗസിലെ മറ്റു എഞ്ചിനീയർമാരുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടുപോവാനാവാതെ നിരാശാജനകമായ കാലമായി ടെസ്‌ല ഇക്കാലത്തെ വിലയിരുത്തുന്നുണ്ട്. ഒടുവിൽ ടെ‌സ്‌ലയുടെ മറ്റു മോട്ടോറുകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന 60 ഹെർട്സ് ആവൃത്തിയിൽത്തന്നെ സ്ട്രീറ്റ്കാറുകളിലും ഏസി വൈദ്യുതസിസ്റ്റം നടപ്പിലാക്കാമെന്നു തീരുമാനമായി, എന്നാൽ വളരെവേഗം തന്നെ ഒരേ വേഗതയിൽത്തന്നെ കറങ്ങുന്ന ടെസ്‌ലയുടെ ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറുകൾ സ്ട്രീറ്റ്കാറുകൾക്ക് അനുയോജ്യമല്ലെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തുകയും അതിനുപകരമായി നേർധാരാ DC ട്രാക്ഷൻ മോട്ടോറുകൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
മാർക്കറ്റ് തകർച്ച
ടെസ്‌ലയുടെ ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറിന്റെ പ്രദർശനവും തുടർന്ന് വെസ്റ്റിൻഹൗസ് അത് പേറ്റന്റെടുത്ത് ലൈസൻസുചെയ്യുകയും ചെയ്ത 1888 വൈദ്യുതകമ്പനികളുടെ കടുത്ത മൽസരം നടക്കുന്ന കാലമായിരുന്നു. വളരെയധികം മൂലധനം വേണ്ട വൈദ്യുതപദ്ധതികളിൽ മൂന്നു വലിയ കമ്പനികളായ വെസ്റ്റിൻഹൗസും എഡിസണും വളർച്ചനേടാനായി മൽസരിച്ച് വിലകുറച്ചാണ് കച്ചവടം നടത്തിവന്നത്. ഇക്കാലത്ത് ഒരു "കറണ്ട് യുദ്ധം" പോലും നടന്നിരുന്നു. വെസ്റ്റിൻഹൗസിന്റെ ഏസീ രീതിയേക്കാൾ മികച്ചതും സുരക്ഷിതവുമാണ് നേർധാരാ വൈദ്യുതിയെന്ന രീതിയിൽ എഡിസൺ ഇലക്ട്രിക് വലിയതോതിൽ പ്രചരണം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ മാർക്കറ്റ് മൽസരത്തിൽ ടെസ്‌ലയുടെ മോട്ടോറും പോളിഫേസ് വൈദ്യുതരീതിയും കൊണ്ട് മൽസരിക്കാനുള്ള സാമ്പത്തികശേഷിയോ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ചാതുര്യമോ പെട്ടെന്ന് വെസ്റ്റിൻഹൗസിന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഈ കരാറിന് രണ്ടുവർഷമായപ്പോഴേക്കും വെസ്റ്റിൻഹൗസ് കുഴപ്പത്തിലായി. 1890 -ലെ സാമ്പത്തികത്തകർച്ചയെത്തുടർന്ന് തകർച്ചയുടെ വക്കത്തെത്തിയ ലണ്ടനിലെ ബാരിങ്ങ്സ് ബാങ്കിൽ നിന്നും നിക്ഷേപകർ വെസ്റ്റിൻഹൗസ് ഇലക്ട്രിക്കിനു (W.E) നൽകിയ വായ്പ്പകൾ തിരിച്ചുവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ ധനദൗർലഭ്യം കമ്പനിയെ മറ്റിടങ്ങളിൽ നിന്നും കടമെടുക്കാൻ നിർബന്ധിതമാക്കി. പുതിയതായി കടം നൽകിയവരാവട്ടെ കമ്പനി പുതിയ കമ്പനികളെ വാങ്ങുന്നതിനും ഗവേഷണത്തിനും ഓരോ മോട്ടോറിനും ടെസ്‌ലയ്ക്കു പണം നൽകുന്നതുൾപ്പെടെയുള്ള പേറ്റന്റുകൾക്കും നിയന്ത്രണങ്ങൾക്ക് നിർബന്ധിച്ചു. ഈ സമയത്ത് ടെസ്‌ല ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോർ വിജയമായിരുന്നില്ലെന്നുമാത്രമല്ല അതിലെ പുതുഗവേഷണങ്ങളും ശരിയായിട്ടായിരുന്നില്ല നടന്നിരുന്നത്. ഉറപ്പുള്ള റോയൽറ്റിയായി വെസ്റ്റിൻഹൗസ് അക്കാലത്ത് വാർഷികഫീസ് ആയി 15000 ഡോളർ ആയിരുന്നു നൽകിയിരുന്നത്, എന്നിട്ടുപോലും നല്ലരീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു മാതൃകകാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ പറ്റുന്ന മോട്ടോറുകൾ വളരെ അപൂർവ്വമായിരുന്നെന്നുമാത്രമല്ല ഈ മോട്ടോറുകൾ പ്രവർത്തിക്കാൻ വേണ്ടിയിരുന്ന പോളിഫേസ് വൈദ്യുതരീതിയാവട്ടെ അതിലും അപൂർവ്വമായിരുന്നുതാനും. 1891 ആദ്യം കമ്പനി നേരിടുന്ന സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളെപ്പറ്റി ജോർജ് വെസ്റ്റിൻഹൗസ് ടെസ്‌ലയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ അർത്ഥശങ്കയ്ക്കിടയില്ലാത്തവിധം വ്യക്തമായി വിവരിച്ചുകൊടുക്കുകയും തനിക്കു കടം തന്നവരുടെ നിബന്ധനകൾ പാലിച്ചില്ലെങ്കിൽ കമ്പനിയുടെ നിയന്ത്രണം തന്റെ കയ്യിൽ നിന്നുപോകുമെന്നും ഭാവിയിൽ റോയൽറ്റി കിട്ടുന്നതിനു ടെസ്‌ലയ്ക്ക് കാശുകടം തന്നവരോട് നേരിട്ട് ഇടപെടേണ്ടിവരുമെന്നും പറഞ്ഞു. വെസ്റ്റിൻഹൗസ് തന്നെ മോട്ടോറിന്റെ കാര്യങ്ങളുമായി മുന്നോട്ടുപോവുന്നതാണ് ഉചിതമെന്നു ബോധ്യമായ ടെസ്‌ല കരാറിൽ നിന്നും റോയൽറ്റി ലഭിക്കേണ്ടുന്ന വാചകങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിക്കൊടുത്തു. ആറുവർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ടെസ്‌ലയുടെ പേറ്റന്റ് 216000 ഡോളർ ഒറ്റത്തവണയായി കൊടുത്തുതീർത്ത് വെസ്റ്റിൻഹൗസ് സ്വന്തമാക്കി. 1892-ൽ എഡിസണും തോമസ് ഹൗസ്റ്റണും കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടാക്കിയ ജനറൽ ഇലക്ട്രിൿ എന്ന കമ്പനിയുമായി ഉണ്ടാക്കിയ പേറ്റന്റ്-പങ്കുവയ്ക്കൽ കരാർ പ്രകാരമായിരുന്നു ഇത്.
ന്യൂയോർക്കിലെ പരീക്ഷണശാലകൾ
തന്റെ ഏസി പേറ്റന്റുകളുടെ ലൈസൻസിങ്ങുകളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച പണം ടെസ്‌ലയെ ഒരു ധനികൻ ആക്കിത്തീർക്കുകയും തന്റെ സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾക്കായി സമയവും ധനവും ചെലവഴിക്കാനുള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. 1889-ൽ പെക്കും ബ്രൗണും കൂടി വാടകയ്ക്ക് എടുത്തുകൊടുത്ത ലിബർട്ടി തെരുവിലെ കടയിൽ നിന്നും ടെസ്‌ല മാറുകയും പിന്നീട് രണ്ട് വ്യാഴവട്ടത്തോളം മാൻഹാട്ടനിലെ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലെ പരീക്ഷണശാലകളിലും വർക്‌ഷോപ്പുകളിലും ജോലിചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഇവയിൽ 175 ഗ്രാന്റ് സ്ട്രീറ്റ് (1889–1892), 33-35 തെക്കേ ഫിഫ്ത് അവന്യൂവിലെ നാലാം നില (1892–1895), 46 & 48 കിഴക്കേ ഹൗസ്റ്റൺ സ്ട്രീറ്റിലെ ആറും ഏഴും നിലകൾ (1895–1902) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ടെസ്‌ലയും അദ്ദേഹം ജോലിക്കുനിർത്തിയ മറ്റുപലതൊഴിലാളികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല പ്രമുഖമായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളും നടത്തിയ സ്ഥലങ്ങളാണ് ഈ വർക്‌ഷോപ്പുകൾ
ടെസ്‌ല കോയിൽ
റേഡിയോ തരംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിദ്യുത്കാന്തിക പ്രസരണങ്ങളുടെ അസ്തിത്വത്തെപ്പറ്റി ഹെയ്ൻഡ്രിക് ഹെർട്‌സ് 1886-88 കാലത്ത് നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളെപ്പറ്റിയറിഞ്ഞ ടെസ്‌ല 1889 -ലെ എക്സ്‌പൊസിഷൻ യൂണിവേഴ്‌സൽ കാണാൻ 1889 ഗ്രീഷ്മത്തിൽ പാരീസിൽ എത്തി. പുതിയ ഉണർവുതരുന്നതായ ആ കണ്ടുപിടിത്തത്തെപ്പറ്റി മനസ്സിലാക്കിയ ടെസ്‌ല അതിൽ കൂടുതൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താൻ തയ്യാറെടുത്തു. പലതരത്തിൽ ഈ പരീക്ഷങ്ങൾ നടത്തിയ ടെസ്‌ല തന്റെ മികവാർന്ന ആർക്ക് ലൈറ്റിംഗ് സിസ്റ്റത്തിന്റെ ആവശ്യത്തിനുണ്ടാക്കിയ വേഗതകൂടിയ ഒരു ആൾട്ടർനേറ്റർ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു റുഹ്മ്കോർഫ് കോയിലിനെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഉയർന്ന ആവൃത്തിയിലുള്ള വൈദ്യുതി ഇരുമ്പുകോറിനെ അമിതമായി ചൂടാക്കുകയും കോയിലിലെ പ്രൈമറിയുടെയും സെക്കണ്ടറിയുടെയും ഇടയിലുള്ള ഇൻസുലേഷനെ ഉരുക്കിക്കളയുകയും ചെയ്തു. ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനായി പ്രൈമറിയുടെയും സെക്കണ്ടറിയുടെയും ഇടയ്ക്ക് ഒരു ഇൻസുലേറ്റിംഗ് വസ്തുവിനു പകരം വായുമാത്രമാക്കിക്കൊണ്ട് തന്റെ ടെസ്‌ല കോയിൽ അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവന്നു. അതോടെ ഇരുമ്പുകോർ അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും ഉൾപ്പെടെ പലയിടത്തേക്കും ചലിപ്പിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലും ആയി.
പൗരത്വം
1891 ജൂലൈ 30 -ന് തന്റെ 35 ആം വയസ്സിൽ ടെസ്‌ല അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പൗരത്വം നേടി. അതേ വർഷം അദ്ദേഹം ടെസ്‌ല കോയിലിനു പേറ്റന്റും നേടി.
വയർലെസ് ലൈറ്റിംഗ്
ടെസ്‌ല കോയിൽ ഉപയോഗിച്ചുണ്ടാക്കിയ ഉയർന്ന ഏസീ വോൾട്ടതയിൽ ഇൻഡക്റ്റീവും കപാസിറ്റീവും ആയ കപ്ലിംഗ് ഉപയോഗിച്ച് 1890 നുശേഷം ടെസ്‌ല വൈദ്യുതി സംപ്രേഷണത്തിനുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി. നിയർ ഫീൽഡ് ഇൻഡക്ടീവും കപാസിറ്റീവും ആയ കപ്ലിംഗ് ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം നിരവധി വയർലസ് ആയ വൈദ്യുതസംപ്രേഷണമാർഗങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കുകയും അവ പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അവയിൽ ഗെയ്സ്‌ലർ ട്യൂബുകളും ഇങ്കാൻഡസെന്റ് ബൾബുകൾ പോലും സ്റ്റേജിന്റെ മറുവശത്തുനിന്നും അദ്ദേഹം കത്തിച്ചുകാണിച്ചു. ആ ദശകം മുഴുവൻ തന്റെ പുതിയ ലൈറ്റിംഗ് പരീക്ഷണങ്ങൾ പല നിക്ഷേപകരുമായി ചർച്ചചെയ്യുകയൊക്കെയുണ്ടായെങ്കിലും അവയൊന്നും ഒരു വ്യാവസായിക ഉൽപ്പന്നമാക്കുന്നതിൽ വിജയമായില്ല.
ബുദ്ധിപരമായ സിഗ്നലുകളോ ചിലപ്പോൾ വൈദ്യുതിപോലുമോ വയറുകളുടെ സഹായമില്ലാതെ ഭൂമിയിൽക്കൂടി പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യാൻ സാധിച്ചേക്കുമെന്ന് 1893 -ൽ മിസ്സൗറിയിലെ സെന്റ് ലൂയിസിലും ഫിലാഡെൽഫിയായിലെ ഫ്രാങ്ക്ലിൻ ഇസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലും പെനിസിൽവാനിയയിലെ നാഷണൽ ഇലക്ട്രിൿ ലൈറ്റ് അസോസിയേഷനിലും നടത്തിയ പ്രസംഗങ്ങളിൽ ടെസ്‌ല പ്രേഷകരോട് അവകാശപ്പെടുകയുണ്ടായി.
പോളിഫേസ് സിസ്റ്റവും കൊളംബിയൻ എക്‌സ്‌പോസിഷനും
1893 ന്റെ തുടക്കത്തോടെ, വെസ്റ്റിംഗ്ഹൗസ് എഞ്ചിനീയർ ചാൾസ് എഫ്. സ്കോട്ടും പിന്നീട് ബെഞ്ചമിൻ ജി. ലാമും ടെസ്‌ലയുടെ ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറിന്റെ കാര്യക്ഷമമായ പതിപ്പിൽ പുരോഗതി കൈവരിച്ചു. റോട്ടറി കൺവെർട്ടർ വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പഴയ സിംഗിൾ ഫേസ് എസി, ഡിസി സിസ്റ്റങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടേണ്ട പോളിഫേസ് സിസ്റ്റം നിർമ്മിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗം ലാം കണ്ടെത്തി. വെസ്റ്റിംഗ്ഹൗസ് ഇലക്ട്രിക്കിന് അപ്പോൾ സാധ്യതയുള്ള എല്ലാ ഉപഭോക്താക്കൾക്കും വൈദ്യുതി നൽകാനുള്ള ഒരു മാർഗമുണ്ടായിരുന്നു, മാത്രമല്ല അവരുടെ പോളിഫേസ് ഏസി സിസ്റ്റത്തെ "ടെസ്‌ല പോളിഫേസ് സിസ്റ്റം" എന്ന് അവർ വിളിക്കാനും തുടങ്ങി. മറ്റ് പോളിഫേസ് എസി സംവിധാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ടെസ്‌ലയുടെ പേറ്റന്റുകൾ ഉള്ളതിനാൽ അവർക്ക് അതിൽ മുൻഗണനയുണ്ടെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.
1893-ൽ ചിക്കാഗോയിൽ നടന്ന ലോക കൊളംബിയൻ എക്‌സ്‌പോസിഷനിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വെസ്റ്റിംഗ്‌ഹൗസ് ഇലക്ട്രിക് ടെസ്‌ലയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു, അവിടെ ഇലക്ട്രിക്കൽ എക്സിബിറ്റുകൾക്കായി നീക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന "ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബിൽഡിംഗിൽ" കമ്പനിക്ക് വലിയ സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു. എക്‌സ്‌പോസിഷനെ പ്രത്യാവർത്തിധാരവൈദ്യുതി ഉപയോഗിച്ച് പ്രകാശിപ്പിക്കാനുള്ള വെസ്റ്റിംഗ്‌ഹൗസ് ഇലക്ട്രിക്കിന്റെ ശ്രമം വിജയിച്ചു, ഇത് ഏസി പവറിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന സംഭവമായിരുന്നു, കാരണം കമ്പനിക്ക് അമേരിക്കൻ ജനതയ്ക്ക് പോളിഫേസ് ഉള്ളതും സാധ്യമായതുമായ ഒരു പ്രത്യാവർത്തിധാരസിസ്റ്റത്തിന്റെ സുരക്ഷ, വിശ്വാസ്യത, കാര്യക്ഷമത എന്നിവ പ്രകടമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. മേളയിൽ മറ്റ് ഏസി, ഡിസി എക്സിബിറ്റുകളും വിതരണം ചെയ്തിരുന്നു.
ടെസ്‌ലയുടെ ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങളും മോഡലുകളും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതിന് ഒരു പ്രത്യേക എക്സിബിറ്റ് സ്പേസ് സജ്ജമാക്കിയിരുന്നു. ഭ്രമണം ചെയ്യുന്ന കാന്തികക്ഷേത്രം കാണികൾക്ക് ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ എഗ് ഓഫ് കൊളംബസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രകടനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയിലൂടെ കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചിരുന്നു. ഒരു ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറിൽ ഉള്ള രണ്ട്-ഫേസ് കോയിൽ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ചെമ്പ് മുട്ട അതിന്റെ അറ്റത്ത് നിർത്തി കറക്കിക്കാണിക്കാൻ അവിടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ആറുമാസം നീണ്ടുനിന്ന പ്രദർശനത്തിനിടെ ഇന്റർനാഷണൽ ഇലക്ട്രിക്കൽ കോൺഗ്രസിൽ പങ്കെടുക്കാനായി ടെസ്‌ല ഒരാഴ്ച മേള സന്ദർശിക്കുകയും വെസ്റ്റിംഗ്ഹൗസ് എക്സിബിറ്റിൽ നിരവധി ഡെമോൺസ്ട്രേഷൻ കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലുടനീളവും നടത്തിയ ഒരു ഡെമോൺസ്ട്രേഷൻ ഉപയോഗിച്ച് ടെസ്‌ല തന്റെ വയർലെസ് ലൈറ്റിംഗ് സംവിധാനം കാണിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് പ്രത്യേകമായി ഇരുണ്ട മുറി സ്ഥാപിച്ചു; ഹൈ-വോൾട്ടേജ്, ഹൈ-ഫ്രീക്വൻസി പ്രത്യാവർത്തിധാരാവൈദ്യുതി മുതൽ ലൈറ്റ് വയർലെസ് ഗ്യാസ്-ഡിസ്ചാർജ് വിളക്കുകൾ എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
"മുറിക്കുള്ളിൽ ടിൻ ഫോയിൽ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ രണ്ട് ഹാർഡ്-റബ്ബർ പ്ലേറ്റുകൾ സസ്പെൻഡ് ചെയ്തിരുന്നു. ഏകദേശം പതിനഞ്ച് അടി അകലത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഇവ ട്രാൻസ്ഫോമറുകളിൽ നിന്ന് നയിക്കുന്ന വയറുകളുടെ ടെർമിനലുകളായി വർത്തിച്ചു. കറന്റ് ഓണാക്കിയപ്പോൾ, വയറുകളൊന്നും ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത, എന്നാൽ സസ്പെൻഡ് ചെയ്ത പ്ലേറ്റുകൾക്കിടയിൽ ഒരു മേശപ്പുറത്ത് കിടക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ മുറിയുടെ ഏതാണ്ട് ഏത് ഭാഗത്തും കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കാവുന്ന വിളക്കുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ട്യൂബുകൾ പ്രകാശിച്ചു. ഏതാണ്ട് രണ്ട് വർഷം മുമ്പ് ലണ്ടനിൽ ടെസ്‌ല കാണിച്ച അതേ പരീക്ഷണങ്ങളും അതേ ഉപകരണങ്ങളുമാണ്, "അവിടെ അദ്ദേഹം വളരെയധികം അത്ഭുതവും ആശ്ചര്യവും സൃഷ്ടിച്ചു"."
നീരാവിശക്തി ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഓസിലേറ്റിങ്ങ് ജനറേറ്റർ
പ്രത്യാവർത്തിധാരാവൈദ്യുതി ഉണ്ടാക്കാനുള്ള മികച്ച മാർഗ്ഗമായി ടെസ്‌ല നീരാവി ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഒരു ഓസിലേറ്റിങ്ങ് ജനറേറ്റർ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. 1893-ൽ പേറ്റന്റ് എടുത്ത ഈ കണ്ടുപിടിത്തം അദ്ദേഹം ആ വർഷം ചിക്കഗോയിൽ നടന്ന ലോക കൊളമ്പിയൻ എക്സ്പോസിഷനിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചു. ഒരു ഓസിലേറ്ററിലേക്ക് ശക്തിയായി കടത്തിവിടുന്ന നീരാവി പല മാർഗങ്ങളിൽക്കൂടി പുറത്തേക്കു വമിക്കുമ്പോൾ ആർമേച്ചറിനോട് ചേർത്തുവച്ച പിസ്റ്റൺ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും നീങ്ങുന്നരീതിയായിരുന്നു ഇതിന്റേത്. നല്ലവേഗതയിൽ കമ്പനം ചെയ്യുന്ന കാന്തിക ആർമേച്ചർ ഒരു പ്രത്യാവർത്തി കാന്തികമണ്ഡലം ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാവും. തൊട്ടടുത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വയർ കോയിലുകളിലെ ഇത് പ്രത്യാവർത്തിധാരാവൈദ്യുതപ്രവാഹം ഉണ്ടാക്കി. ഇത് ഒരു സ്റ്റീം എഞ്ചിൻ‌/ജനറേറ്ററിന്റെ സങ്കീർ‌ണ്ണഭാഗങ്ങൾ‌ ഇല്ലാതാക്കിയെങ്കിലും ഒരിക്കലും വൈദ്യുതി ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള സാമ്പത്തികമായി മികച്ചുനിന്ന ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് പരിഹാരമായി മാറിയില്ല.
നിക്കോള ടെസ്‌ല കമ്പനി
1895 -ൽ, എഡ്വേർഡ് ഡീൻ ആഡംസ്, ടെസ്‌ലയുടെ ലാബ് സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ കണ്ടതിൽ മതിപ്പുണ്ടായി, നിക്കോള ടെസ്‌ല കമ്പനി രൂപീകരിക്കുന്നതിന് സഹായിക്കാമെന്നു സമ്മതിച്ചു, മുമ്പത്തെ വിവിധ ടെസ്‌ല പേറ്റന്റുകളും കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾക്കും പുതിയവയ്ക്കും ധനസഹായം ചെയ്യാനും വികസിപ്പിക്കാനും വിപണനം ചെയ്യാനും സജ്ജമാക്കി. ഇത് കുറച്ച് നിക്ഷേപകരെ കണ്ടെത്തി; 1890-കളുടെ പകുതി സാമ്പത്തികമായി വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ സമയമായിരുന്നു, അതിനാൽത്തന്നെ കമ്പോളത്തിലേക്ക് സജ്ജമാക്കിയ വയർലെസ് ലൈറ്റിംഗ്, ഓസിലേറ്റർ പേറ്റന്റുകൾ ഒരിക്കലും പുറത്തിറങ്ങിയില്ല. തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ ടെസ്‌ലയുടെ പേറ്റന്റുകൾ കമ്പനി കൈകാര്യം ചെയ്തു.
പരീക്ഷണശാലയിലെ തീപ്പിടുത്തം
1895 മാർച്ച് 13 ന് അതിരാവിലെ, ടെസ്‌ലയുടെ ലാബ് സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന സൗത്ത് ഫിഫ്ത്ത് അവന്യൂ കെട്ടിടത്തിന് തീപിടിച്ചു. കെട്ടിടത്തിന്റെ ബേസ്മെന്റിൽ ആരംഭിച്ച ടെസ്‌ലയുടെ നാലാം നിലയിലെ ലാബ് തീപിടിച്ച് രണ്ടാം നിലയിലേക്ക് തകർന്നു വീണു. തീപിടുത്തം ടെസ്‌ലയുടെ നിലവിലുള്ള പ്രോജക്റ്റുകളെ പിന്നോട്ടടിക്കുക മാത്രമല്ല, 1893 -ലെ വേൾഡ്സ് കൊളംബിയൻ എക്‌സ്‌പോസിഷനിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നവ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആദ്യകാല കുറിപ്പുകളുടെയും ഗവേഷണസാമഗ്രികളുടെയും മോഡലുകളുടെയും പ്രകടന ശകലങ്ങളുടെയും ശേഖരം നശിപ്പിച്ചു. ടെസ്‌ല പറഞ്ഞു" ന്യൂ യോർക്ക് ടൈംസ് "എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര സങ്കടമുണ്ട്. ഞാൻ എന്ത് പറയാനാണ്?" തീപിടുത്തത്തിനുശേഷം ടെസ്‌ല 46, 48 ഈസ്റ്റ് ഹ്യൂസ്റ്റൺ സ്ട്രീറ്റിലേക്ക് മാറി അവിടെ 6, 7 നിലകളിൽ ലാബ് പുനർനിർമിച്ചു
എക്സ് റേ പരീക്ഷണങ്ങൾ
1894 മുതൽ ടെസ്‌ല തന്റെ പരീക്ഷണശാലയിൽ കേടായ ഫിലിം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് "അദൃശ്യ" തരത്തിലുള്ള വികിരണ ഊർജ്ജം ഏതാണെന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. (ഇതാണ് പിന്നീട് "റോന്റ്‌ജെൻ കിരണങ്ങൾ" അല്ലെങ്കിൽ "എക്സ്-റേ" എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്). തണുത്ത കാഥോഡ് ഇലക്ട്രിക്കൽ ഡിസ്ചാർജ് ട്യൂബായ ക്രൂക്ക്സ് ട്യൂബുകൾ ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാലപരീക്ഷണങ്ങൾ. വിൽഹെം റോൺട്ജൻ 1895 ഡിസംബറിൽ എക്സ്-കിരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനും ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കു മുൻപ് മാർക്ക് ട്വെയിനെ ആദ്യകാലത്തുള്ള ഗ്യാസ് ഡിസ്ചാർജ് ട്യൂബ് ആയ ഒരു ഗെയ്‌സ്‌ലർ ട്യൂബ് പ്രകാശിപ്പിച്ച് ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ ടെസ്‌ല ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിക്കാതെതന്നെ ഒരു എക്സ്-റേ ചിത്രം പകർത്തിയിരിക്കാം എന്നു കരുതുന്നു. ക്യാമറ ലെൻസിലെ മെറ്റൽ ലോക്കിംഗ് സ്ക്രൂ മാത്രമാണ് ചിത്രത്തിൽ പക്ഷേ ലഭ്യമായത്.
1896 മാർച്ചിൽ എക്സ്-റേയും, എക്സ്-റേ ഇമേജിംങ്ങും (റേഡിയോഗ്രാഫി) റോൺട്ജൻ കണ്ടെത്തിയത് കേട്ടശേഷം, ടാർഗെറ്റ് ഇലക്ട്രോഡ് ഇല്ലാത്തതും ടെസ്‌ല കോയിലിന്റെ ഔട്ട്‌പുട്ടിൽ നിന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമായ സ്വന്തം ഡിസൈനിന്റെ ഉയർന്ന ഊർജ്ജ സിംഗിൾ ടെർമിനൽ വാക്വം ട്യൂബ് വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ടെസ്‌ല എക്സ്-റേ ഇമേജിംഗിൽ സ്വന്തമായി പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി. (ഈ ഉപകരണം നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രതിഭാസത്തിന്റെ ആധുനിക പദം ബ്രെംസ്ട്രാഹ്ലംഗ് അല്ലെങ്കിൽ ബ്രേക്കിംഗ് റേഡിയേഷൻ എന്നാണ്). തന്റെ ഗവേഷണത്തിൽ, എക്സ്-റേ നിർമ്മിക്കാൻ ടെസ്‌ല നിരവധി പരീക്ഷണാത്മക സജ്ജീകരണങ്ങൾ ആവിഷ്കരിച്ചു. തന്റെ സർക്യൂട്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ സാധാരണ ട്യൂബുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഉണ്ടാക്കാവുന്നതിലും എത്രയോ അധികം ഊർജ്ജമുള്ള തരംഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാനാവുമെന്ന് ടെസ്‌ല പ്രഖ്യാപിച്ചു.
തന്റെ സർക്യൂട്ട് സിംഗിൾ-നോഡ് എക്സ്-റേ ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ‌ക്കൊപ്പം പ്രവർ‌ത്തിക്കുന്നതിലെ അപകടങ്ങൾ‌ ടെസ്‌ല ശ്രദ്ധിച്ചു. ഈ പ്രതിഭാസത്തിന്റെ ആദ്യകാല അന്വേഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിരവധി കുറിപ്പുകളിൽ, ചർമ്മത്തിന് കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കുന്നതിന് വിവിധ കാരണങ്ങൾ അദ്ദേഹം ആരോപിച്ചു. ചർമ്മത്തിന് കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കുന്നത് റോൺട്ജെൻ രശ്മികളല്ല, മറിച്ച് ചർമ്മവുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്ന ഓസോൺ വഴിയാണെന്നും ഒരു പരിധിവരെ നൈട്രസ് ആസിഡ് മൂലമാണെന്നും അദ്ദേഹം നേരത്തെ വിശ്വസിച്ചു. എക്സ്-കിരണങ്ങൾ പ്ലാസ്മയിലെ തരംഗങ്ങളിൽ ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുന്നതുപോലുള്ള അനുദൈർഘ്യതരംഗങ്ങളാണെന്ന് ടെസ്‌ല തെറ്റായി വിശ്വസിച്ചു. ഈ പ്ലാസ്മ തരംഗങ്ങൾ ബലങ്ങളില്ലാത്ത കാന്തികക്ഷേത്രങ്ങളിൽ സംഭവിക്കാം.
1934 ജൂലൈ 11 ന് ന്യൂയോർക്ക് ഹെറാൾഡ് ട്രിബ്യൂൺ ടെസ്‌ലയെക്കുറിച്ച് ഒരു ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, അതിൽ തന്റെ സിംഗിൾ-ഇലക്ട്രോഡ് വാക്വം ട്യൂബുകളിൽ പരീക്ഷണം നടത്തുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ നടന്ന ഒരു സംഭവം അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. ഒരു ചെറിയവസ്തു കാഥോഡ് തകർത്ത് ട്യൂബിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുകയും തന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിക്കുകയും ചെയ്തതായിരുന്നു അത്:
"ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നിടത്തും പുറത്തുപോകുന്നിടത്തും മൂർച്ചയേറിയ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടെന്നും ടെസ്‌ല പറഞ്ഞു. ഈ കണങ്ങളെ തന്റെ 'ഇലക്ട്രിക് തോക്ക്' ഉപയോഗിച്ച് പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്ത ലോഹത്തിന്റെ ബിറ്റുകളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ഈ ബീമിലെ കണികകളുടെ ശക്തി കൂടുതലും മറ്റേതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിവുള്ള്തുമാണ്, എന്നല്ല അവ വലിയ സാന്ദ്രതയിലും സഞ്ചരിക്കും.."
റേഡിയോ റിമോട്ട് കണ്ട്രോൾ
1898-ൽ മാഡിസൺ സ്ക്വയർ ഗാർഡനിൽ നടന്ന ഒരു ഇലക്ട്രിക്കൽ എക്സിബിഷനിൽ പൊതുജനങ്ങൾക്കായി ടെസ്‌ല കോഹറർ അധിഷ്ഠിത റേഡിയോ നിയന്ത്രണം ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ബോട്ട് പ്രദർശിപ്പിച്ചു, – "ടെലൗട്ടോമാറ്റൺ" എന്ന് അദ്ദേഹം അതിനെ വിളിച്ചു. ടെസ്‌ല തന്റെ ആശയം ഒരുതരം റേഡിയോ നിയന്ത്രിത ടോർപ്പിഡോ ആയി യുഎസ് മിലിട്ടറിക്ക് വിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവർ അതിൽ താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല. ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം വരെയും അതിനുശേഷംവും നിരവധി രാജ്യങ്ങൾ സൈനിക പരിപാടികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതുവരെ വിദൂര റേഡിയോ നിയന്ത്രണം ഒരു പുതുമയായിത്തന്നെ തുടർന്നു. 1899 മെയ് 13 ന് കൊളറാഡോ സ്പ്രിംഗ്സിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ചിക്കാഗോയിലെ കൊമേഴ്‌സ്യൽ ക്ലബിന്റെ ഒരു മീറ്റിംഗിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് "ടെലിടോമാറ്റിക്സ്" കൂടുതൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് അവസരം ലഭിച്ചു.
വയർലെസ്സ് വൈദ്യുതി
1890 മുതൽ 1906 വരെ, വയറുകളില്ലാതെ വൈദ്യുതോർജ്ജം പകരുന്നത് വികസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നിരവധി പദ്ധതികൾക്കായി ടെസ്‌ല തന്റെ സമയവും സമ്പത്തും ചെലവഴിച്ചു. വയർലെസ് ലൈറ്റിംഗിൽ അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ശക്തി പകരാൻ കോയിലുകൾ ഉപയോഗിക്കുക എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയത്തിന്റെ വിപുലീകരണമായിരുന്നു അത്. ലോകമെമ്പാടും വലിയ അളവിൽ വൈദ്യുതി പകരാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗം മാത്രമല്ല, തന്റെ മുൻ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതുപോലെ, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആശയവിനിമയങ്ങൾ കൈമാറുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗമായും അദ്ദേഹം ഇതിനെ കണ്ടു.
ടെസ്‌ല തന്റെ ആശയങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന സമയത്ത്, വലിയ ദൂരത്തിൽ നിന്ന് വിദൂരമായി ആശയവിനിമയ സിഗ്നലുകൾ കൈമാറാൻ സാധ്യമായ ഒരു മാർഗ്ഗവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, എന്നിട്ടല്ലേ വൈദ്യുതി. ടെസ്‌ല നേരത്തെ റേഡിയോ തരംഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും ഈ വിഭാഗത്തിൽ നിലവിൽ ഹെർട്സ് നടത്തിയ പഠനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തെറ്റാണെന്ന നിഗമനത്തിലെത്തുകയും ചെയ്തു. കൂടാതെ, ഈ പുതിയ വികിരണം ഒരു ഹ്രസ്വദൂര പ്രതിഭാസമായി അക്കാലത്ത് പരക്കെ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അത് ഒരു മൈലിൽ താഴെവരെ മാത്രമേ എത്തുകയുള്ളൂവെന്നാണ് കരുതിയിരുന്നത്. റേഡിയോ തരംഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ശരിയാണെങ്കിൽപ്പോലും, താൻ വിചാരിച്ച കാര്യങ്ങൾക്കായി അവ ഒട്ടും മതിയാവില്ലെന്നും ടെസ്‌ല അഭിപ്രായപ്പെട്ടു, കാരണം ഈ "അദൃശ്യ പ്രകാശം" മറ്റേതൊരു വികിരണത്തെയും പോലെ ദൂരം കൂടുന്തോറും ശക്തികുറയുകയും നേർരേഖയിൽ ബഹിരാകാശത്തേക്ക് സഞ്ചരിച്ച് "പ്രതീക്ഷകളില്ലാതെ നഷ്ടപ്പെട്ടു" പോവുകയും ചെയ്യും എന്നദ്ദേഹം കരുതി.
1890 കളുടെ പകുതിയോടെ, ഭൂമിയിലൂടെയോ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെയോ വളരെ ദൂരം വൈദ്യുതി കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയുമെന്ന ആശയത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയായിരുന്നു ടെസ്‌ല, ഈ ആശയം പരീക്ഷിക്കുന്നതിനായി ഹ്യൂസ്റ്റൺ സ്ട്രീറ്റ് ലാബിൽ ഒരു വലിയ റെസണൺസ് ട്രാൻസ്ഫോർമർ നിർമ്മിക്കന്നതേപ്പറ്റി അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷം ചാലകമാണെന്ന ഒരു പൊതു ആശയത്തിൽ നിന്ന് കടമെടുത്തുകൊണ്ട്, 30,000 അടി (9,100) ഉയരത്തിൽ വായുവിൽ ഇലക്ട്രോഡുകൾ സസ്പെൻഡ് ചെയ്യുന്നതും പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുന്നതും സ്വീകരിക്കുന്നതുമായ ബലൂണുകൾ അടങ്ങിയ ഒരു സംവിധാനം അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചു, അവിടെ താഴ്ന്ന മർദ്ദം ഉയർന്ന വോൾട്ടേജുകൾ (ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വോൾട്ട്) അയയ്ക്കാൻ അനുവദിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.
കൊളറാഡോ സ്പ്രിങ്ങ്സ്
താഴ്ന്നമർദ്ദമുള്ള വായുവിന്റെ ചാലകസ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതലറിയാൻ, ടെസ്‌ല 1899 ൽ കൊളറാഡോ സ്പ്രിംഗ്സിലെ ഉയരം കൂടിയ പ്രദേശത്ത് ഒരു പരീക്ഷണാത്മക സ്റ്റേഷൻ സ്ഥാപിച്ചു. തന്റെ ന്യൂയോർക്ക് ലാബിന്റേതുപോലെ സ്ഥലപരിമിതികൾ കൊണ്ടുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ അവിടെ വളരെ വലിയ കോയിലുകൾ സുരക്ഷിതമായി പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു, കൂടാതെ ഒരു അസോസിയേറ്റ് എൽ പാസോ പവർ കമ്പനിക്ക് പ്രത്യാവർത്തി ധാരവൈദ്യുതി സൗജന്യമായി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു സംവിധാനവും അവിടെ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. തന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് ധനസഹായം നൽകുന്നതിന്, ജോൺ ജേക്കബ് ആസ്റ്റർ നാലാമനെ 100,000 ഡോളർ (ഇന്നത്തെ ഡോളറിൽ 28,34,800 ഡോളർ) നിക്ഷേപിക്കുവാനും നിക്കോള ടെസ്‌ല കമ്പനിയിൽ ഭൂരിപക്ഷ ഓഹരി ഉടമയാകാമെന്നും അദ്ദേഹം ബോധ്യപ്പെടുത്തി. താൻ പ്രധാനമായും പുതിയ വയർലെസ് ലൈറ്റിംഗ് സംവിധാനത്തിലാണ് നിക്ഷേപിക്കുന്നതെന്ന് ആസ്റ്റർ കരുതി, പക്ഷേ തന്റെ കൊളറാഡോ സ്പ്രിംഗ്സ് പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് പണം കണ്ടെത്താനായി ടെസ്‌ല ഈ പണം ഉപയോഗിച്ചു. പൈക്ക്സ് പീക്കിൽ നിന്ന് പാരീസിലേക്ക് സിഗ്നലുകൾ കൈമാറാനുള്ള വയർലെസ് ടെലിഗ്രാഫി പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താൻ പദ്ധതിയിട്ടുട്ടുണ്ടെന്ന് അവിടെയെത്തിയ അദ്ദേഹം മാധ്യമപ്രവർത്തകരോട് പറഞ്ഞു.
Nikola Tesla, with his equipment Wellcome M0014782.jpg ”ന് സമീപം ഇരിക്കുന്നതിന്റെ ഒന്നിലധികം എക്‌സ്‌പോഷർ ചിത്രം. }} പരിവർത്തനം | 7 | m | adj = on}} നീളമുള്ള കമാനങ്ങൾ സാധാരണ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല, മറിച്ച് പവർ സ്വിച്ച് വേഗത്തിൽ ചുറ്റിച്ചുകൊണ്ട് ഇഫക്ടിനുവേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയതാണ്.
അവിടെ, മെഗാവോൾട്ട് ശ്രേണിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു വലിയ കോയിൽ ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി, ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വോൾട്ടുകളും 135 അടി (41) വരെ നീളമുള്ള ഡിസ്ചാർജുകളും അടങ്ങിയ കൃത്രിമ മിന്നലും (ഇടിമുഴക്കവും) അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ചു, ഒരു ഘട്ടത്തിൽ എൽ പാസോയിലെ ജനറേറ്റർ അശ്രദ്ധമായി കത്തിപ്പോയി വൈദ്യുതി മുടക്കം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. മിന്നലാക്രമണത്തിന്റെ ഇലക്ട്രോണിക് ശബ്ദത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ (തെറ്റായി) ഭൂമി മുഴുവൻ വൈദ്യുതോർജ്ജം പ്രവഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.
ലബോറട്ടറിയിൽ ആയിരുന്ന സമയത്ത്, ടെസ്‌ല തന്റെ റിസീവറിൽ അസാധാരണമായ സിഗ്നലുകൾ നിരീക്ഷിച്ചു, അത് മറ്റൊരു ഗ്രഹത്തിൽ നിന്നുള്ള ആശയവിനിമയമാണെന്ന് അദ്ദേഹം അനുമാനിച്ചു. 1899 ഡിസംബറിൽ ഒരു റിപ്പോർട്ടറിനും 1900 ഡിസംബറിൽ റെഡ്ക്രോസ് സൊസൈറ്റിക്കും അയച്ച കത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇക്കാര്യം പരാമർശിച്ചിരുന്നു ടെസ്‌ല ചൊവ്വയിൽ നിന്ന് സിഗ്നലുകൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടെന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് റിപ്പോർട്ടർമാർ ഇതിനെ സംവേദനാത്മക കഥയാക്കി മാറ്റി. 1901 ഫെബ്രുവരി 9 ന്‌ "ടോക്കിംഗ് വിത്ത് പ്ലാനറ്റ്സ്" എന്ന തലക്കെട്ടിൽ കൊളിയറുടെ പ്രതിവാര ലേഖനത്തിൽ കേട്ട സിഗ്നലുകളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു, അവിടെ "ബുദ്ധിപരമായി നിയന്ത്രിത സിഗ്നലുകൾ" കേൾക്കുന്നുവെന്ന് തനിക്ക് പെട്ടെന്ന് വ്യക്തമായിട്ടില്ലെന്നും സിഗ്നലുകൾ ചൊവ്വ, ശുക്രൻ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വരുന്നതാകാമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. 1899 ജൂലൈയിൽ ഗുഗ്ലിയെൽമോ മാർക്കോണിയുടെ യൂറോപ്യൻ പരീക്ഷണങ്ങളെ അദ്ദേഹം പിടിച്ചെടുത്തതായിരിക്കാമെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു – മാർക്കോണി ഒരു നാവിക പ്രകടനത്തിൽ എസ് (ഡോട്ട് / ഡോട്ട് / ഡോട്ട്) അക്ഷരം കൈമാറിയിരിക്കാം, ടെസ്‌ല കൊളറാഡോയിൽ കേട്ടത് ഈ ശബ്ദമാകാമെന്നു കരുതുന്നു – അല്ലെങ്കിൽ വേറാരെങ്കിലും നടത്തിയ വയർലെസ് ട്രാൻസ്മിഷനുകളിൽ നിന്നുമുള്ള സിഗ്നലുകൾ.
തന്റെ കണ്ടെത്തലുകളെക്കുറിച്ച് ഒരു ലേഖനം നിർമ്മിക്കാൻ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് ദി സെഞ്ച്വറി മാഗസിൻ എഡിറ്ററുമായി ധാരണയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ നടക്കുന്ന ജോലികളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ മാഗസിൻ ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫറെയും കൊളറാഡോയിലേക്ക് അയച്ചു. "ഹ്യൂമൻ എനർജി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പ്രശ്നം" എന്ന ലേഖനം 1900 ജൂൺ മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. താൻ വിഭാവനം ചെയ്ത വയർലെസ് സിസ്റ്റത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു, പക്ഷേ ലേഖനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാവുന്ന ശാസ്ത്രീയ വിവരണത്തേക്കാൾ ദൈർഘ്യമേറിയ ഒരു ദാർശനികലേഖനമായിരുന്നു, അതുവഴി അവ ടെസ്‌ലയുടെയും കൊളറാഡോ സ്പ്രിംഗ്സ് പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും കാലം ഓർത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
വാർഡൻക്ലിഫ്
ന്യൂയോർക്കിലെങ്ങും ചുറ്റിനടന്ന് തന്റെ വയർലെസ് ട്രാൻസ്മിഷൻ സാമ്പത്തികമായും സാങ്കേതികമായും സാധ്യമാണ് എന്നു നിക്ഷേപകരെ പലവിധേനയും വിശ്വസിപ്പിക്കാനായി വൈൻ‌ഡോർഫ്-അസ്റ്റോറിയയുടെ പാം ഗാർഡനിലും (അക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം താമസിച്ചിരുന്ന ഹോട്ടൽ) ദ പ്ലെയേഴ്സ് ക്ലബിലും ഡെൽമോണിക്കയിലും അവരെ അദ്ദേഹം സൽക്കരിച്ചു. 1901 മാർച്ചിൽ, ജെപി മോർഗനിൽ നിന്ന് ടെസ്‌ല നേടിയ ഏതെങ്കിലും വയർലെസ് പേറ്റന്റുകളുടെ 51% വിഹിതത്തിന് പകരമായി 150,000 ഡോളർ (ഇന്നത്തെ ഡോളറിൽ, 42,52,200) അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു. ലോംഗ് ഐലൻഡിന്റെ വടക്കൻ തീരത്ത് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിന് കിഴക്ക് 100 മൈൽ അകലെ ഷോർഹാമിൽ വാർഡൻക്ലിഫ് ടവർ നിർമ്മാണം ആസൂത്രണം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
1901 ജൂലൈ ആയപ്പോഴേക്കും സ്വന്തം കണ്ടുപിടുത്തത്തിന്റെ പകർപ്പാണെന്ന് ടെസ്‌ല കരുതിയ മാർക്കോണിയുടെ റേഡിയോ അധിഷ്ഠിത സംവിധാനത്തെ മറികടന്ന് കൂടുതൽ ശക്തമായ ട്രാൻസ്മിറ്റർ നിർമ്മിക്കാനുള്ള പദ്ധതി അദ്ദേഹം വിപുലീകരിച്ചു. വലിയ സംവിധാനം നിർമ്മിക്കുന്നതിന് കൂടുതൽ പണം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം മോർഗനെ സമീപിച്ചെങ്കിലും കൂടുതൽ ഫണ്ടുകൾ നൽകാൻ മോർഗൻ വിസമ്മതിച്ചു. 1901 ഡിസംബറിൽ മാർക്കോണി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്ന് ന്യൂഫൗണ്ട് ലാൻഡിലേക്ക് എസ് എന്ന അക്ഷരം വിജയകരമായി അയച്ചുകൊണ്ട് അത്തരമൊരു പ്രക്ഷേപണം പൂർത്തിയാക്കുന്ന ആദ്യ മത്സരത്തിൽ ടെസ്‌ലയെ പരാജയപ്പെടുത്തി. മാർക്കോണിയുടെ വിജയത്തിന് ഒരു മാസത്തിനുശേഷം, "ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വൈബ്രേഷനുകൾ" നിയന്ത്രിച്ച് സന്ദേശങ്ങളും വൈദ്യുതിയും കൈമാറുന്നതിനുള്ള അതിലും വലിയ പദ്ധതിയെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ ടെസ്‌ല നിരവധി തവണ മോർഗനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. അടുത്ത അഞ്ചുവർഷത്തിൽ വാർഡൻക്ലിഫിന്റെ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയാക്കാൻ അധിക ഫണ്ട് ആവശ്യപ്പെടുകയും അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് ടെസ്‌ല മോർഗന് 50 ലധികം കത്തുകൾ എഴുതി. ടെസ്‌ല ഒമ്പത് മാസം കൂടി, 1902 വരെ ആ പദ്ധതി തുടർന്നു. 187 അടി (57 അടി) ഉയരത്തിലാണ് ടവർ സ്ഥാപിച്ചത്. 1902 ജൂണിൽ ടെസ്‌ല തന്റെ ലാബ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഹ്യൂസ്റ്റൺ സ്ട്രീറ്റിൽ നിന്ന് വാർഡൻക്ലിഫിലേക്ക് മാറ്റി.
വാൾസ്ട്രീറ്റിലെ നിക്ഷേപകർ തങ്ങളുടെ പണം മാർക്കോണിയുടെ സംവിധാനത്തിലേക്ക് മാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു, ചില പത്രങ്ങൾ ടെസ്‌ലയുടെ പദ്ധതി തട്ടിപ്പാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ തിരിയാൻ തുടങ്ങി. 1905-ൽ പദ്ധതി നിലച്ചു, 1906-ൽ സാമ്പത്തിക പ്രശ്‌നങ്ങളും മറ്റ് സംഭവങ്ങളും കാരണം, ടെസ്‌ലയുടെ ജീവചരിത്രകാരൻ മാർക്ക് ജെ. സീഫർ സംശയിക്കുന്നതുപ്രകാരം, അദ്ദേഹം മാനസികമായി തകർന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകാം. വാൾഡോർഫ്-അസ്റ്റോറിയയിലെ കടങ്ങൾ നികത്താൻ ടെസ്‌ല വാർഡൻക്ലിഫ് സ്വത്ത് പണയംവച്ചിരുന്നു, ഇത് ഒടുവിൽ 20,000 ഡോളറായി (ഇന്നത്തെ ഡോളറിൽ 4,70,900 ഡോളർ)). 1915 ൽ പണമടയ്ക്കാനാവാത്തതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് സ്വത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടു, 1917 ൽ ഭൂമിയെ കൂടുതൽ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് മൂല്യമുള്ളതാക്കാൻ പുതിയ ഉടമസ്ഥൻ ടവർ പൊളിച്ചുമാറ്റി.
പിൽക്കാലം
വാർഡൻ‌ക്ലിഫ് അടച്ചതിനുശേഷം ടെസ്‌ല മോർഗന് കത്തെഴുതി; "ആ മഹാനായ മനുഷ്യൻ" മരിച്ചതിനുശേഷം, ടെസ്‌ല മോർഗന്റെ മകൻ ജാക്കിന് കത്തെഴുതി, പദ്ധതിക്കായി കൂടുതൽ ധനസഹായം നേടാൻ ശ്രമിച്ചു. 1906-ൽ ടെസ്‌ല മാൻഹട്ടനിലെ 165 ബ്രോഡ്‌വേയിൽ ഓഫീസുകൾ തുറന്നു. 1910 മുതൽ 1914 വരെ മെട്രോപൊളിറ്റൻ ലൈഫ് ടവറിൽ ഓഫീസുകൾ തുടർന്നു. വൂൾവർത്ത് കെട്ടിടത്തിൽ കുറച്ച് മാസത്തേക്ക് വാടകയ്ക്ക് തുടരുകയും വാടക താങ്ങാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ അവിടുന്ന് മാറുകയും ചെയ്തു: 1915 മുതൽ 1925 വരെ 8 വെസ്റ്റ് 40 സ്ട്രീറ്റിലെ ഓഫീസ് സ്ഥലത്തേക്ക്. 8 വെസ്റ്റ് 40 സ്ട്രീറ്റിലേക്ക് മാറിയശേഷം അദ്ദേഹം ഫലപ്രദമായി പാപ്പരായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മിക്ക പേറ്റന്റുകളും തീർന്നു, കൂടാതെ അദ്ദേഹം വികസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളിൽ പ്രശ്നങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു.
ടെസ്‌ല ടർബൈൻ
1906 ൽ തന്റെ അമ്പതാം ജന്മദിനത്തിൽ ടെസ്‌ല 200 കുതിരശക്തി (150 വാട്ട് വാട്ട്) 16,000 ആർ‌പി‌എം ബ്ലേഡ്‌ലെസ് ടർബൈൻ പ്രദർശിപ്പിച്ചു. 1910-1911 കാലഘട്ടത്തിൽ, ന്യൂയോർക്കിലെ വാട്ടർസൈഡ് പവർ സ്റ്റേഷനിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്ലേഡ്‌ലെസ്സ് ടർബൈൻ എഞ്ചിനുകൾ 100–5,000 എച്ച്പിയിൽ പരീക്ഷിച്ചു. 1919 മുതൽ 1922 വരെ മിൽ‌വാക്കിയിൽ അല്ലിസ്-ചൽ‌മേഴ്‌സിനടക്കം ടെസ്‌ല നിരവധി കമ്പനികളുമായി പ്രവർത്തിച്ചു. കമ്പനിയുടെ മുഖ്യഎഞ്ചിനീയറായ ഹാൻസ് ഡാൽ‌സ്ട്രാൻഡിനൊപ്പം ടെസ്‌ല ടർബൈൻ ശരിയാക്കാൻ അദ്ദേഹം കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിച്ചു, പക്ഷേ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കാരണം ഇത് ഒരിക്കലും ഒരു പ്രായോഗിക ഉപകരണമാക്കി മാറ്റാനായില്ല. ടെസ്‌ല ഈ ആശയം ഒരു സൂക്ഷ്മഉപകരണ കമ്പനിക്ക് ലൈസൻസ് നൽകി, അത് ആഡംബര കാർ സ്പീഡോമീറ്ററുകളിലും മറ്റ് ഉപകരണങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചു.
വയർലെസ് നിയമനടപടികൾ
ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇരു രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വിവരങ്ങളുടെ ഒഴുക്ക് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി ബ്രിട്ടീഷുകാർ യുഎസിനെ ജർമ്മനിയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന അറ്റ്‌ലാന്റിക് ടെലിഗ്രാഫ് കേബിൾ മുറിച്ചു. പേറ്റന്റ് ലംഘനത്തിന് ജർമ്മൻ റേഡിയോ കമ്പനിയായ ടെലിഫങ്കനെതിരെ യുഎസ് മാർക്കോണി കമ്പനി കേസെടുക്കുന്നതിലൂടെ യുഎസിലേക്കും പുറത്തേക്കും ജർമ്മൻ വയർലെസ് ആശയവിനിമയം നിർത്തലാക്കാനും അവർ ശ്രമിച്ചു. ടെലിഫങ്കൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞരായ ജോനാഥൻ സെന്നക്കിനെയും കാൾ ഫെർഡിനാന്റ് ബ്രൗണിനെയും അവരുടെ പ്രതിരോധത്തിനായി കൊണ്ടുവന്നു, ടെസ്‌ലയെ ഒരു സാക്ഷിയായി രണ്ടുവർഷത്തേക്ക് പ്രതിമാസം 1,000 ഡോളറിന് നിയമിച്ചു. 1917 ൽ ജർമ്മനിക്കെതിരായ യുദ്ധത്തിൽ യുഎസ് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ കേസ് സ്തംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
തന്റെ വയർലെസ് ട്യൂണിംഗ് പേറ്റന്റുകൾ ലംഘിച്ചതിന് 1915 ൽ ടെസ്‌ല മാർക്കോണി കമ്പനിക്കെതിരെ കേസെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. മാർക്കോണിയുടെ പ്രാരംഭ റേഡിയോ പേറ്റന്റ് 1897 ൽ യുഎസിൽ നൽകിയിരുന്നു, എന്നാൽ റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണത്തിന്റെ മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന 1900-ലെ പേറ്റന്റ് സമർപ്പിക്കൽ പലതവണ നിരസിക്കപ്പെട്ടു, 1904 ൽ ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, 1897-ലെ രണ്ട് ടെസ്‌ല വയർലെസ് പവർ ട്യൂണിംഗ് പേറ്റന്റുകൾ ഉൾപ്പെടെ നിലവിലുള്ള മറ്റ് പേറ്റന്റുകൾ ലംഘിച്ചുവെന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് കേസു കൊടുത്തത്. ടെസ്‌ലയുടെ 1915 ലെ കേസ് എങ്ങുമെത്തിയില്ല, എന്നാൽ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു കേസിൽ, അതിൽ മാർക്കോണി കമ്പനി രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്തെ പേറ്റന്റ് ലംഘനവിഷയത്തിൽ അമേരിക്കൻ സർക്കാരിനെതിരെ 1943 ൽ സുപ്രീം കോടതിയിൽ പോയി. 1943 കോടതി ഒലിവർ ലോഡ്ജ്, ജോൺ സ്റ്റോൺ, ടെസ്‌ല എന്നിവരുടെ പേറ്റന്റുകൾ തിരികെ നൽകി. റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണം നേടിയ ആദ്യത്തെ മാർക്കോണിയുടെ അവകാശവാദത്തെ അവരുടെ തീരുമാനത്തിന് യാതൊരു സ്വാധീനവുമില്ലെന്ന് കോടതി പ്രഖ്യാപിച്ചു, പേറ്റന്റ് നേടിയ ചില മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾക്കായുള്ള മാർക്കോണിയുടെ അവകാശവാദം സംശയാസ്പദമായതിനാൽ, കമ്പനിക്ക് അതേ പേറ്റന്റിൽ ലംഘനം അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയില്ലെന്നും കോടതി പറഞ്ഞു.
നൊബേൽ പുരസ്കാര കേട്ടുകേൾവികൾ
1915 നവംബർ 6 ന് ലണ്ടനിൽ നിന്നുള്ള റോയിട്ടേഴ്സ് വാർത്താ ഏജൻസിയുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ 1915 ലെ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം തോമസ് എഡിസണിനും നിക്കോള ടെസ്‌ലയ്ക്കും ലഭിച്ചു എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു; എന്നിരുന്നാലും, നവംബർ 15 ന്, സ്റ്റോക്ക്ഹോമിൽ നിന്നുള്ള ഒരു റോയിട്ടേഴ്സ് സ്റ്റോറി, സർ വില്യം ഹെൻറി ബ്രാഗിനും വില്യം ലോറൻസ് ബ്രാഗിനും "എക്സ്-കിരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ക്രിസ്റ്റൽ ഘടനയെ വിശകലനം ചെയ്തതിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്ക്" ആ വർഷം സമ്മാനം നൽകിയെന്നായിരുന്നു. ടെസ്‌ലയോ എഡിസനോ സമ്മാനം നിരസിച്ചതായി അക്കാലത്ത് തെളിവുകളില്ലായിരുന്നു. "ഒരു വ്യക്തി നോബൽ സമ്മാനം നിരസിച്ചതിനാൽ അയാൾക്ക് അത് നൽകിയിട്ടില്ലെന്ന അഭ്യൂഹം തെറ്റാണ്, കാരണം ഒരു വിജയിയെ പ്രഖ്യാപിച്ചതിനുശേഷം മാത്രമേ സ്വീകർത്താവിന് നോബൽ സമ്മാനം നിരസിക്കാൻ കഴിയൂ" എന്നാണ് ഇതേപ്പറ്റി നോബൽ ഫൗണ്ടേഷൻ പറഞ്ഞത്.
എഡിസണും ടെസ്‌ലയും യഥാർത്ഥ സ്വീകർത്താക്കളാണെന്നും ടെസ്‌ല ജീവചരിത്രകാരന്മാർ പിന്നീട് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു, പരസ്പരം ശത്രുതകാരണം ഇരുവർക്കും അവാർഡ് ലഭിച്ചില്ല; രണ്ടുപേരും മറ്റേയാളുടെ നേട്ടങ്ങളും അവാർഡ് നേടാനുള്ള അവകാശവും കുറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; മറ്റേയാൾക്ക് ആദ്യം അവാർഡ് ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഇരുവരും അവാർഡ് സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു; ഇത് പങ്കിടാനുള്ള സാധ്യത രണ്ടുപേരും നിരസിച്ചു; ഒരു സമ്പന്നനായ എഡിസൺ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് 20,000 ഡോളർ സമ്മാനത്തുക ലഭിക്കുന്നത് തടയാൻ നൊബേൽ പുരസ്കാരം പങ്കുവയ്ക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു എന്നെല്ലാമാണ് കഥകൾ.
ഈ അഭ്യൂഹങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള വർഷങ്ങളിൽ, ടെസ്‌ലയോ എഡിസനോ സമ്മാനം നേടിയില്ല (1915 ൽ സാധ്യമായ 38 പേരുകളിൽ ഒന്ന് എഡിസണും 1937 ൽ സാധ്യമായ 38 പേരുകളിൽ ഒന്ന് ടെസ്‌ലയുമായിരുന്നെങ്കിലും).
മറ്റ് ആശയങ്ങൾ, പുരസ്കാരങ്ങൾ, പേറ്റന്റുകൾ
നിരവധി മെഡലുകളും അവാർഡുകളും ടെസ്‌ല നേടിയിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നവ:
ഓസോണിന്റെ ഉൽപാദനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ടെസ്‌ല നിരവധി ഉപകരണങ്ങൾ വിപണനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു. 1900 -ലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ടെസ്‌ല ഓസോൺ കമ്പനി ടെസ്‌ല കോയിലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി 1896-ൽ പേറ്റന്റ് നേടിയ ഒരു ഉപകരണം വിവിധതരം എണ്ണകളിലൂടെ ഓസോൺ ബബിൾ ചെയ്യുന്നതുവഴി ഒരു ചികിത്സാ ജെൽ നിർമ്മിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആശുപത്രികൾക്കുള്ള റൂം സാനിറ്റൈസർ എന്ന നിലയിൽ ഇതിന്റെ മാറ്റം വരുത്തിയ ഒരു യന്ത്രം വികസിപ്പിക്കാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു.
തലച്ചോറിലേക്ക് വൈദ്യുതി പ്രവഹിക്കുന്നത് ബുദ്ധിശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുമെന്ന് ടെസ്‌ല വിചാരിച്ചു. 1912-ൽ, "ബുദ്ധികുറഞ്ഞ വിദ്യാർത്ഥികളെ അബോധാവസ്ഥയിൽ വൈദ്യുതി ഉപയോഗിച്ച് പൂരിതമാക്കുകയും" ഒരു സ്കൂൾ മുറിയുടെ ചുമരുകൾ വയർ ചെയ്യുകയും സ്കൂൾ മുറി അപൂർണ്ണമായ വൈദ്യുത തരംഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഉയർന്ന ആവൃത്തിയിൽ വൈബ്രേറ്റുചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പദ്ധതി അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കി. മുറി മുഴുവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതുവഴി ആരോഗ്യം നൽകുന്നതും ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതുമായ വൈദ്യുതകാന്തികക്ഷേത്രമായി അല്ലെങ്കിൽ 'ബാത്ത്' ആയി പരിവർത്തനം ചെയ്യുമെന്ന് ടെസ്‌ല അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ പദ്ധതിക്ക് താൽക്കാലികമായി, അന്നത്തെ ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റി സ്കൂളുകളുടെ സൂപ്രണ്ട് വില്യം എച്ച്. മാക്സ്വെൽ അംഗീകാരവും നൽകിയിരുന്നു.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് ടെസ്‌ല വിദേശനിക്ഷേപകരെ തേടി. യുദ്ധം ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം, യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലെ പേറ്റന്റുകളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച തുക ടെസ്‌ലയ്ക്ക് നഷ്ടമായി.
ഇലക്ട്രിക്കൽ എക്സ്പിരിമെൻറർ മാസികയുടെ 1917 ഓഗസ്റ്റ് പതിപ്പിൽ, "അതിശയകരമായ ആവൃത്തി" യുള്ള "ഇലക്ട്രിക് കിരണത്തിന്റെ" പ്രതിഫലനം ഉപയോഗിച്ച് അന്തർവാഹിനികൾ കണ്ടെത്തുന്നതിന് വൈദ്യുതി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് ടെസ്‌ല അഭിപ്രായപ്പെട്ടു, സിഗ്നൽ ഒരു ഫ്ലൂറസെന്റ് സ്ക്രീനിൽ കാണാമെന്നും (ഈ സിസ്റ്റത്തിന് ആധുനിക റഡാറുമായി ഉപരിപ്ലവമായ സാമ്യമുണ്ടെന്ന് കാണാവുന്നതാണ്). ഉയർന്ന ആവൃത്തിയിലുള്ള റേഡിയോ തരംഗങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ തുളച്ചുകയറുമെന്ന ടെസ്‌ലയുടെ ധാരണ പക്ഷേ തെറ്റായിരുന്നു. 1930 -കളിൽ ഫ്രാൻസിന്റെ ആദ്യത്തെ റഡാർ സംവിധാനം വികസിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ച എമിലെ ഗിരാർദിയോ 1953 ൽ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത് വളരെ ശക്തമായ ഹൈ-ഫ്രീക്വൻസി സിഗ്നൽ ആവശ്യമാണെന്ന ടെസ്‌ലയുടെ നിഗമനം ശരിയായിരുന്നു. ഗിരാർദിയോ പറഞ്ഞു, "(ടെസ്‌ല) പ്രവചിക്കുകയോ സ്വപ്നം കാണുകയോ ചെയ്തു, കാരണം അവ നടപ്പിലാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് മാർഗമില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹം സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നത്, ശരിയായ സ്വപ്നം തന്നെയായിരുന്നു എന്നത് ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്".
1928-ൽ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് (1,655,114 ആം നമ്പർ യു എസ് പേറ്റന്റ്) ലംബമായി (വിടിഒഎൽ വിമാനം) പറന്നുയരാൻ കഴിവുള്ള ഒരു ബൈപ്ലെയ്ന് പേറ്റന്റ് ലഭിച്ചു. തുടർന്ന് എലിവേറ്റർ ഉപകരണങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ആ വിമാനം പരമ്പരാഗതരീതിയിൽ പറക്കുന്നതായിരുന്നു ആശയം. യുഎസ് സൈന്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന വി -22 ഓസ്പ്രേയുമായി നേർത്ത സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും വിമാനം പ്രായോഗികമല്ലെന്ന് കരുതുന്നുണ്ട്. ഈ വിമാനം 1,000 ഡോളറിൽ താഴെ വിലയ്ക്ക് വിൽക്കാനാവുമെന്ന് ടെസ്‌ല കരുതി. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന പേറ്റന്റായിരുന്നു, രണ്ട് വർഷം മുമ്പ് തുറന്ന 350 മാഡിസൺ അവന്യൂവിലെ തന്റെ അവസാന ഓഫീസ് ഈ സമയത്ത് ടെസ്‌ല അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ജീവിത ചുറ്റുപാടുകൾ
1900 മുതൽ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ വാൾഡോർഫ് അസ്റ്റോറിയയിൽ ആയിരുന്നു ടെസ്‌ല താമസിച്ചിരുന്നത്, ഇത് വലിയ ചെലവേറിയ ഇടമായിരുന്നു. 1922-ൽ സെന്റ് റെജിസ് ഹോട്ടലിലേക്ക് താമസം മാറിയ അദ്ദേഹം അതിനുശേഷം ഏതാനും വർഷങ്ങൾ കൂടുമ്പോൾ മറ്റൊരു ഹോട്ടലിലേക്ക് മാറുകയും ബില്ലുകൾ അടയ്ക്കാതെ കിടക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
പ്രാവുകൾക്ക് തീറ്റകൊടുക്കാൻ ടെസ്‌ല എല്ലാ ദിവസവും പാർക്കിലേക്ക് നടന്നുപോകുമായിരുന്നു. തന്റെ ഹോട്ടൽ മുറിയുടെ ജനാലയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം പരിക്കേറ്റ പക്ഷികളെ ആരോഗ്യത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. പരിക്കേറ്റ ഒരു വെളുത്ത പ്രാവ് ദിവസവും അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിച്ചിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ആ പക്ഷിയെ പരിപാലിക്കാനും അതിന്റെ തകർന്ന ചിറകും കാലും സുഖപ്പെടുമ്പോൾ അവളെ സഹായിക്കാനും അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ച ഉപകരണം ഉൾപ്പെടെ അദ്ദേഹം 2,000 ഡോളറിലധികം ചിലവഴിച്ചു. ടെസ്‌ല പറഞ്ഞു:
"വർഷങ്ങളായി ഞാൻ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രാവുകളെ പോറ്റുന്നു. പക്ഷേ, അതിലൊരെണ്ണം വളരെ മനോഹരിയായിരുന്നു, ചിറകുകളിൽ ഇളം ചാരനിറത്തിലുള്ള നുറുങ്ങുകളുള്ള ശുദ്ധമായ വെള്ള; അത് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അതൊരു പെണ്ണായിരുന്നു. വിളിച്ചാൽ അവൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് പറന്നുവന്നിരുന്നു. ഒരു പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയെ സ്നേഹിക്കുന്നത് പോലെ ഞാൻ ആ പ്രാവിനെ സ്നേഹിച്ചു, അവൾ എന്നെയും സ്നേഹിച്ചു. എനിക്ക് അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തോളം കാലം എന്റെ ജീവിതത്തിന് ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു."
ടെസ്‌ലയുടെ അടയ്ക്കാത്ത ബില്ലുകളും പ്രാവുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ കുഴപ്പങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാതികളും 1923 ൽ സെന്റ് റെജിസിൽ നിന്ന് കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടാൻ കാരണമായി. 1930 ൽ ഹോട്ടൽ പെൻസിൽവാനിയയും 1934 ൽ ഹോട്ടൽ ഗവർണർ ക്ലിന്റനും വിടേണ്ടിവന്നു. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം ഹോട്ടൽ മാർഗൂറിയിലും മുറികൾ എടുത്തു.
ജന്മദിനങ്ങളും പത്രസമ്മേളനങ്ങളും
1931 ൽ ടെസ്‌ലയുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലായ ഒരു യുവ പത്രപ്രവർത്തകൻ കെന്നത്ത് എം. സ്വീസി ടെസ്‌ലയുടെ 75 ആം ജന്മദിനത്തിനായി ഒരു ആഘോഷം സംഘടിപ്പിച്ചു. ആൽബർട്ട് ഐൻ‌സ്റ്റൈൻ ഉൾപ്പെടെ സയൻസ്, എഞ്ചിനീയറിംഗ് മേഖലകളിലെ 70 ലധികം മുൻനിരക്കാരിൽ നിന്നും ടെസ്‌ലയ്ക്ക് അഭിനന്ദനക്കത്തുകൾ ലഭിച്ചു, കൂടാതെ ടൈം മാസികയുടെ പുറംചട്ടയിലും അദ്ദേഹത്തെ ഉൾപ്പെടുത്തി. വൈദ്യുതോർജ്ജ ഉൽ‌പാദനത്തിനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനയെ മാനിച്ച് കവർ അടിക്കുറിപ്പ് "ലോകം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പവർഹൗസ്" എന്നായിരുന്നു. പാർട്ടി വളരെ നന്നായി നടന്നു, ടെസ്‌ല ഇത് ഒരു വാർഷിക പരിപാടിയാക്കി, വലിയ ഭക്ഷണവും പാനീയവും അടങ്ങുന്ന അത്തരം അവസരങ്ങളിൽ സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ അദ്ദേഹം വിളമ്പി. തന്റെ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ കാണാനും തന്റെ മുൻകാല വീരസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും നിലവിലെ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടുളെക്കുറിച്ചും ചിലപ്പോൾ പൊള്ളയായ അവകാശവാദങ്ങളെക്കുറിച്ചും കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം മാധ്യമങ്ങളെയും ക്ഷണിച്ചു.
1932 ലെ പാർട്ടിയിൽ, കോസ്മിക് കിരണങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു മോട്ടോർ താൻ കണ്ടുപിടിച്ചതായി ടെസ്‌ല അവകാശപ്പെട്ടു.1933 ൽ 77 ആം വയസ്സിൽ ടെസ്‌ല മാധ്യമപ്രവർത്തകരോട് പറഞ്ഞു, 35 വർഷത്തെ പ്രവർത്തനത്തിന് ശേഷം, ഒരു പുതിയ ഊർജ്ജരൂപത്തിന്റെ തെളിവ് ഹാജരാക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് താനെന്ന്. ഐൻസ്റ്റീനിയൻ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നും വലിയരീതിയിൽ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഊർജ്ജസിദ്ധാന്തമാണിതെന്നും ഇത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ വിലകുറഞ്ഞതും 500 വർഷം വരെനിൽക്കുന്നതുമായ ഒരു ഉപകരണം ഉപയോഗിച്ച് ടാപ്പുചെയ്യാമെന്നും അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടു. വ്യക്തിഗതമാക്കിയ സ്വകാര്യ റേഡിയോ തരംഗദൈർഘ്യങ്ങൾ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗത്തിലാണ് താൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും മെറ്റലർജിയിലെ മുന്നേറ്റങ്ങൾക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്നും റെറ്റിന ഉപയോഗിച്ച് ചിന്തയെ റെക്കോർഡ് ചെയ്ത് ഫോട്ടോയെടുക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗം വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം മാധ്യമപ്രവർത്തകരോട് പറഞ്ഞു.
എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളും അവസാനിപ്പിക്കുമെന്ന് താൻ അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു സൂപ്പർ വെപ്പൺ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തതായി 1934 ൽ ടെസ്‌ല മാധ്യമപ്രവർത്തകരോട് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അതിനെ "ടെലിഫോഴ്സ്" എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ സാധാരണയായി ഇതിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണകിരണം എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതും പ്രതിരോധശേഷിയുള്ള ആയുധമാണെന്നും ടെസ്‌ല ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചു. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ആയുധം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കും എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ പദ്ധതികൾ ടെസ്‌ല ഒരിക്കലും വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല, എന്നാൽ 1984 ൽ ബെൽഗ്രേഡിലെ നിക്കോള ടെസ്‌ല മ്യൂസിയം ആർക്കൈവിൽ അവ കാണപ്പെട്ടു. The New Art of Projecting Concentrated Non-dispersive Energy through the Natural Media, എന്ന പ്രബന്ധത്തിൽ കണങ്ങളെ പുറത്തുകടക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന ഗ്യാസ് ജെറ്റ് മുദ്രയുള്ള ഒരു ഓപ്പൺ-എൻഡ് വാക്വം ട്യൂബ്, ടങ്സ്റ്റൺ അല്ലെങ്കിൽ മെർക്കുറി സ്ലഗ്ഗുകൾ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വോൾട്ടുകളിലേക്ക് ചാർജ് ചെയ്ത് അവ ഇലക്ട്രോസ്റ്റാറ്റിക് റിപൾഷൻ വഴി ഒരുമിപ്പിച്ച് ഒഴുക്കുന്ന രീതിവിവരിക്കുന്നുണ്ട്. യുഎസ് യുദ്ധവകുപ്പ്, യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ, യുഗോസ്ലാവിയ എന്നിവയെ ഈ ഉപകരണത്തിൽ താൽപ്പര്യപ്പെടുത്താൻ ടെസ്‌ല ശ്രമിച്ചു.
1935 ൽ തന്റെ 79- ആം ജന്മദിന പാർട്ടിയിൽ ടെസ്‌ല നിരവധി വിഷയങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി. 1896 ൽ കോസ്മിക് കിരണം കണ്ടെത്തിയതായും ഇൻഡക്ഷൻ വഴി നേർധാരാവൈദ്യുതപ്രവാഹം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗം കണ്ടുപിടിച്ചതായും അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടു, കൂടാതെ തന്റെ മെക്കാനിക്കൽ ഓസിലേറ്ററിനെക്കുറിച്ചും നിരവധി അവകാശവാദങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു. 1898 ൽ തന്റെ 46 ഈസ്റ്റ് ഹ്യൂസ്റ്റൺ സ്ട്രീറ്റ് ലാബിലും ലോവർ മാൻഹട്ടനിലെ അയൽ തെരുവുകളിലും തന്റെ ഓസിലേറ്ററിന്റെ ഒരു പതിപ്പ് ഭൂകമ്പത്തിന് കാരണമായതായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു (രണ്ട് വർഷത്തിനുള്ളിൽ 100 ​​മില്യൺ ഡോളർ ഈ രീതിയിൽ സമ്പാദിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ചു). തന്റെ ഓസിലേറ്ററിന് 5 പൗണ്ട് വായു മർദ്ദം ഉപയോഗിച്ച് എംപയർ സ്റ്റേറ്റ് കെട്ടിടം നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം മാധ്യമപ്രവർത്തകരോട് പറഞ്ഞു. "ടെലിജിയോഡൈനാമിക്സ്" എന്ന് വിളിക്കുന്ന തന്റെ ഓസിലേറ്ററുകൾ ഉപയോഗിച്ച് താൻ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഒരു പുതിയ സാങ്കേതികതയെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു, ഇതുപയോഗിച്ച് തറയിൽക്കൂടി വൈബ്രേഷനുകൾ അയച്ച് ആശയവിനിമയം ചെയ്യുന്നതിനോ ഭൂഗർഭ ധാതു നിക്ഷേപങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതിനോ അവ എത്ര ദൂരത്തിലായാലും പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടു.
1937 ലെ ഹോട്ടൽ ന്യൂയോർക്കർ പരിപാടിയിൽ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് ചെക്കോസ്ലോവാക് അംബാസഡറിൽ നിന്ന് ഓർഡർ ഓഫ് വൈറ്റ് ലയണും യുഗോസ്ലാവ് അംബാസഡറിൽ നിന്ന് ഒരു മെഡലും ലഭിച്ചു. മരണകിരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങളിൽ ടെസ്‌ല ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചു, "പക്ഷേ ഇത് ഒരു പരീക്ഷണമല്ല ... ഞാൻ അത് നിർമ്മിക്കുകയും പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. വലിയ താമസമില്ലാതെ ഞാനിത് ലോകത്തിന് നൽകുന്നതാണ്".
മരണം
1937 അവസാനത്തോടെ, 81 ആം വയസ്സിൽ, ഒരു രാത്രി അർദ്ധരാത്രിക്ക് ശേഷം, ടെസ്‌ല പതിവുപോലെ കത്തീഡ്രലിലേക്കും ലൈബ്രറിയിലേക്കും പ്രാവുകൾക്ക് തീറ്റകൊടുക്കാനായി ന്യൂയോർക്കർ ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് രണ്ട് ബ്ലോക്കുകൾ തെരുവ് മുറിച്ചുകടക്കുന്നതിനിടയിൽ, നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ടാക്‌സിക്യാബിൽ കയറാൻ കഴിയാതെ ടെസ്‌ല നിലത്തുവീണു. അപകടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുതുകിന് സാരമായ മുറിവുകൾ പറ്റുകയും മൂന്ന് വാരിയെല്ലുകൾ ഒടിയുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിക്കുകളുടെ വ്യാപ്തി എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് അറിയില്ല; ആജീവനാന്തമായ പതിവുപോലെ ഡോക്ടറെ സമീപിക്കാൻ ടെസ്‌ല വിസമ്മതിച്ചു, ഈ വീഴ്ചയിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും പൂർണമായി സുഖം പ്രാപിച്ചുമില്ല.
1943 ജനുവരി 7 ന്, 86 ആം വയസ്സിൽ, ന്യൂയോർക്കർ ഹോട്ടലിലെ റൂം 3327 ൽ ആരും സമീപത്തില്ലാതെ ടെസ്‌ല മരണമടഞ്ഞു. "ശല്യപ്പെടുത്തരുത്" എന്ന ബോർഡ് മാനിക്കാതെ ടെസ്‌ലയുടെ മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ച വീട്ടുജോലിക്കാരി ആലീസ് മോനാഘൻ ആണ് മൃതദേഹം കണ്ടെത്തിയത്. അസിസ്റ്റന്റ് മെഡിക്കൽ എക്‌സാമിനർ എച്ച്.ഡബ്ല്യു. വെംബ്ലി മൃതദേഹം പരിശോധിക്കുകയും മരണകാരണം കൊറോണറി ത്രോംബോസിസ് ആണെന്ന് വിധിക്കുകയും ചെയ്തു.
രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം ഫെഡറൽ ബ്യൂറോ ഓഫ് ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ ടെസ്‌ലയുടെ വസ്തുവകകൾ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ഏലിയൻ പ്രോപ്പർട്ടി കസ്റ്റോഡിയനോട് ഉത്തരവിട്ടു. എം.ഐ.ടി. കസ്റ്റഡിയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ടെസ്‌ലയുടെ വസ്തുവഹകൾ വിശകലനം ചെയ്യാൻ ദേശീയ പ്രതിരോധ ഗവേഷണസമിതിയുടെ സാങ്കേതികസഹായിയായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്ന ഒരു പ്രശസ്ത ഇലക്ട്രിക്കൽ എഞ്ചിനീയറായ ജോൺ ജി. ട്രമ്പിനെ വിളിച്ചു. മൂന്ന് ദിവസത്തെ അന്വേഷണത്തിന് ശേഷം അപരിചിതരുടെ കൈവശം എത്തപ്പെട്ടാൽ അപകടകരമാകുന്ന ഒന്നും തന്നെ അവിടെയില്ലെന്നാണ് ട്രംപിന്റെ റിപ്പോർട്ട് നിഗമനത്തിലെത്തിയത്, അതുപ്രകാരം:
"[ടെസ്‌ലയുടെ] ചിന്തകളും പരിശ്രമങ്ങളും കുറഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞ 15 വർഷത്തിനിടയിൽ പ്രാഥമികമായി ഒരു ഊഹക്കച്ചവടവും ദാർശനികവും ഒരു പരിധിവരെ പ്രമോഷണൽ സ്വഭാവമുള്ളതുമായിരുന്നു; മാത്രമല്ല അവയിൽ പുതിയ, മികച്ച, പ്രവർത്തനക്ഷമമായ തത്വങ്ങളോ അത്തരം ഫലങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനുള്ള രീതികളോ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നില്ലതാനും"
ടെസ്‌ലയുടെ "മരണകിരണത്തിന്റെ" ഒരു ഭാഗം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ബോക്‌സിൽ ട്രംപ് കണ്ടെത്തിയത് ഒരു 45 വർഷം പഴക്കമുള്ള മൾട്ടിഡെകേഡ് റെസിസ്റ്റൻസ് ബോക്‌സ് മാത്രമാണ്.
1943 ജനുവരി 10 ന് ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റി മേയർ ഫിയോറെല്ലോ ലാ ഗാർഡിയ സ്ലൊവേൻ-അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരൻ ലൂയിസ് ആഡാമിക് എഴുതിയ ഒരു മരണക്കുറിപ്പ് ഡബ്ല്യുഎൻ‌വൈ‌സി റേഡിയോയിലൂടെ തത്സമയം വായിച്ചപ്പോൾ വയലിനിൽ ഗാനങ്ങളായ "എവ് മരിയ", "തമോ ഡാലെക്കോ" എന്നിവ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ആലപിച്ചു. ജനുവരി 12 ന് മാൻഹട്ടനിലെ സെന്റ് ജോൺ ദി ഡിവിഷൻ കത്തീഡ്രലിൽ ടെസ്‌ലയുടെ സംസ്കാര ചടങ്ങിൽ രണ്ടായിരം പേർ പങ്കെടുത്തു. ശവസംസ്കാരത്തിന് ശേഷം ടെസ്‌ലയുടെ മൃതദേഹം ന്യൂയോർക്കിലെ ആർഡ്‌സ്ലിയിലെ ഫേൺക്ലിഫ് സെമിത്തേരിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പിന്നീട് സംസ്കരിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം, ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റിയിലെ ട്രിനിറ്റി ചാപ്പലിലെ (ഇന്നത്തെ സെർബിയൻ ഓർത്തഡോക്സ് കത്തീഡ്രൽ ഓഫ് സെന്റ് സാവ) പ്രമുഖ പുരോഹിതന്മാർ രണ്ടാമത്തെ ശുശ്രൂഷനടത്തി.
സമ്പത്ത്
1952 ൽ ടെസ്‌ലയുടെ അനന്തരവൻ സാവ കൊസനോവിച്ചിന്റെ സമ്മർദത്തെത്തുടർന്ന് ടെസ്‌ലയുടെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ബെൽഗ്രേഡിലേക്ക് എൻ.ടി. എന്ന് കുറിച്ച 80 ട്രങ്കുകളിൽ കൊണ്ടുപോയി. 1957-ൽ കൊസനോവിക്കിന്റെ സെക്രട്ടറി ഷാർലറ്റ് മുസാർ ടെസ്‌ലയുടെ ചിതാഭസ്മം അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് ബെൽഗ്രേഡിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നിക്കോള ടെസ്‌ല മ്യൂസിയത്തിലെ മാർബിൾ പീഠത്തിൽ സ്വർണ്ണം പൂശിയ ഗോളത്തിൽ ആ ചിതാഭസ്മം പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
പേറ്റന്റുകൾ
തന്റെ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾക്ക് ടെസ്‌ല ലോകമെമ്പാടുമായി 300 ഓളം പേറ്റന്റുകൾ നേടി. ടെസ്‌ലയുടെ ചില പേറ്റന്റുകൾ കണക്കിലെടുത്തിട്ടില്ല, പേറ്റന്റ് ആർക്കൈവുകളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിവിധ സ്രോതസ്സുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 26 രാജ്യങ്ങളിൽ കുറഞ്ഞത് 278 പേറ്റന്റുകൾ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ടെസ്‌ലയുടെ പേറ്റന്റുകളിൽ പലതും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്, ബ്രിട്ടൻ, കാനഡ എന്നിവിടങ്ങളിലായിരുന്നു, എന്നാൽ മറ്റ് പല പേറ്റന്റുകളും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ അംഗീകാരം നേടിയവയാണ്. ടെസ്‌ല വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത പല കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും പേറ്റന്റ് പരിരക്ഷയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുമില്ല.
കാഴ്ചയ്ക്ക്
1888 മുതൽ 1926 വരെ ഏതാണ്ട് ഒരേ ഭാരം തന്നെയുണ്ടായിരുന്ന ടെസ്‌ലയ്ക്ക് 6 അടി 2 ഇഞ്ച് (1.88)) തൂക്കവും 142 പൗണ്ട് (64 ഗ്രാം) തൂക്കവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രൂപത്തെ പത്രം എഡിറ്റർ ആർതർ ബ്രിസ്‌ബേൻ വിശേഷിപ്പിച്ചത് "ഏതാണ്ട് ഏറ്റവും ഉയരമുള്ളതും മിക്കവാറും പതിവായി ഡെൽമോണിക്കോയിലേക്ക് പോകുന്ന ഏറ്റവും ഗൗരവമുള്ള മനുഷ്യനും" എന്നാണ്. ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ സുന്ദരനും സ്റ്റൈലിഷ് വ്യക്തിത്വവുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം, വസ്ത്രധാരണം, വസ്ത്രം, ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വലിയ കൃത്യതപുലർത്തുക എന്നിവയിലൊക്കെ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു. തന്റെ ബിസിനസ് ബന്ധങ്ങൾക്ക് നേട്ടമുണ്ടാക്കാൻ ഉതകുന്നവിധത്തിൽ തന്നെത്തന്നെ നല്ലനിലയിൽ മികവോടെ അദ്ദേഹം കൊണ്ടുനടന്നിരുന്നു. ഇളം കണ്ണുകൾ, "വളരെ വലിയ കൈകൾ", "വളരെ വലിയ" പെരുവിരൾ എന്നിവയെല്ലാം ഉള്ളയാളെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അന്ത്യന്തം കൃത്യമായ ഓർമ്മ
ടെസ്‌ല നിരവധി കൃതികൾ വായിക്കുകയും പുസ്തകങ്ങൾ സമ്പൂർണ്ണമായിത്തന്നെ മനപ്പാഠമാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് മെമ്മറി തന്നെയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് കരുതിപ്പോരുന്നു. സെർബോ-ക്രൊയേഷ്യൻ, ചെക്ക്, ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, ജർമ്മൻ, ഹംഗേറിയൻ, ഇറ്റാലിയൻ, ലാറ്റിൻ എന്നീ എട്ട് ഭാഷകൾ അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. പ്രചോദനത്തിന്റെ വിശദമായ നിമിഷങ്ങൾ അനുഭവിച്ചതായി ടെസ്‌ല തന്റെ ആത്മകഥയിൽ പറഞ്ഞു. ആദ്യകാല ജീവിതത്തിൽ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് ആവർത്തിച്ച് അസുഖം പിടിപെട്ടു. കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ കാഴ്ച മറയ്ക്കത്തക്കരീതിയിലുള്ള വെളിച്ചത്തിന്റെ മിന്നലുകൾ ദൃശ്യമാകുന്ന തോന്നലുണ്ടാക്കുന്ന സവിശേഷമായൊരുരോഗം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു, അതോടൊപ്പം എന്തൊക്കെയോ ദർശങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചിരുന്നത്രേ. മിക്കപ്പോഴും, ഇത്തരം ദർശനങ്ങൾ അദ്ദേഹം കണ്ടുമുട്ടിയേക്കാവുന്ന ഒരു വാക്കുമായോ ആശയവുമായോ ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു; മറ്റ് സമയങ്ങളിൽ അവ അദ്ദേഹം നേരിട്ട ഒരു പ്രത്യേകപ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരം നൽകി. ഒരു ഇനത്തിന്റെ പേര് കേട്ടാൽപ്പോലും, അദ്ദേഹത്തിന് അത് യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ കണ്ടതുപോലെ വിശദീകരിക്കാനാവുമായിരുന്നു. നിർമ്മാണ ഘട്ടത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ, എല്ലാ അളവുകളും ഉൾപ്പെടെ, വളരെ കൃത്യതയോടെ ടെസ്‌ല തന്റെ മനസ്സിൽ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ ദൃശ്യവൽക്കരിച്ചിരുന്നു. ഇത് ചിലപ്പോൾ ചിത്രചിന്ത എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹം സാധാരണയായി കൈകൊണ്ട് ഡ്രോയിംഗുകൾ നിർമ്മിച്ചില്ല, മറിച്ച് ഓർമ്മയിൽ നിന്നും അവ നേരേ പുറത്തുവന്നിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലം മുതൽ, ടെസ്‌ലയ്ക്ക് ജീവിതത്തിൽ മുമ്പ് സംഭവിച്ച സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് പതിവായി ഫ്ലാഷ്ബാക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബന്ധങ്ങൾ
ടെസ്‌ല ആജീവനാന്തം അവിവാഹിതനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ തന്റെ ബ്രഹ്മചര്യം തന്റെ ശാസ്ത്രീയകഴിവുകൾക്ക് വളരെയധികം സഹായകമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിരുന്നു. സ്ത്രീകൾ എല്ലാവിധത്തിലും പുരുഷന്മാരേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരാണെന്നു കരുതുന്ന തനിക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു സ്ത്രീക്ക് വേണ്ടത്ര യോഗ്യനാകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നതായി അദ്ദേഹം മുൻ വർഷങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് സ്ത്രീകൾ പുരുഷന്മാരെ മറികടന്ന് കൂടുതൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. അധികാരത്തിലിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിലൂടെ സ്ത്രീകൾക്ക് സ്ത്രീത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നുവെന്ന് തോന്നിയ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് ഈ "പുതിയ സ്ത്രീയെ" തീരെ ഇഷ്ടമായില്ല. 1924 ഓഗസ്റ്റ് 10 ന് ഗാൽവെസ്റ്റൺ ഡെയ്‌ലി ന്യൂസിന് നൽകിയ അഭിമുഖത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചു, “മൃദുവായ ശബ്ദത്തിനുപകരം, എന്റെ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധനയുടെ സൗമ്യയായ സ്ത്രീ, ജീവിതത്തിലെ തന്റെ പ്രധാന വിജയം പുരുഷനെപ്പോലെ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശബ്ദമുണ്ടാക്കി, പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്ത്, കായികത്തിലും, മറ്റു മേഖലകളിലും പഴയ സഹകരണരീതി മാറ്റിവച്ച് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പുരുഷനെ മാറ്റിനിർത്തുന്ന സ്ത്രീകളുടെ പ്രവണത, ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അവനുമായുള്ള സഹകരണത്തിന്റെ പഴയ മനോഭാവത്തെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്നത് എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തുന്നു" പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളിൽ വിവാഹം കഴിക്കാത്തതിലൂടെ, തന്റെ ജോലിക്കായി താൻ വളരെയധികം ത്യാഗം ചെയ്തുവെന്ന് ഒരു റിപ്പോർട്ടറോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അറിയപ്പെടുന്ന ഒരുതരം ബന്ധങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാനോ അഭിരമിക്കാനോ ടെസ്‌ല മുതിർന്നില്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹം സകല ഉത്തേജനങ്ങളും തന്റെ ജോലിയിൽ നിന്നാണ് കണ്ടെത്തിയത്.
തന്റെ ജോലിയുമായും തന്നോടുതന്നെയും ഒതുങ്ങിക്കൂടിയ ടെസ്‌ല സാമൂഹികജീവിതത്തിൽ പരാജയമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും അദ്ദേഹം സാമൂഹ്യജീവിതത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടപ്പോൾ പലരും ടെസ്‌ലയെക്കുറിച്ച് വളരെ ക്രിയാത്മകമായും അഭിനന്ദനാർഹമായും സംസാരിച്ചു. റോബർട്ട് അണ്ടർവുഡ് ജോൺസൺ അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് "വൈശിഷ്ട്യം, മാധുര്യം, ആത്മാർത്ഥത, എളിമ, പരിഷ്ക്കരണം, ഔദാര്യം, കരുത്ത്" എന്നിവയെല്ലാമുള്ളയാളെന്ന രീതിയിലാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സെക്രട്ടറി ഡൊറോത്തി സ്കെറിറ്റ് എഴുതി: "അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുഞ്ചിരിയും കുലീനതയും എല്ലായ്പ്പോഴും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സൗമ്യതയുടെ സവിശേഷതകളാണ്". ടെസ്‌ലയുടെ സുഹൃത്ത് ജൂലിയൻ ഹത്തോൺ എഴുതി, “ഒരു കവി, തത്ത്വചിന്തകൻ, മികച്ച സംഗീതത്തെ വിലമതിക്കുന്നയാൾ, ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻ, ഭക്ഷണപാനീയങ്ങളെ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ എന്നീ ഗുണങ്ങളുള്ള ശാസ്ത്രജ്ഞനെയോ എഞ്ചിനീയറിനെയോ ഒരാൾക്ക് അപൂർവമായി മാത്രമേ കാണാനാവുകയുള്ളൂ”.
ഫ്രാൻസിസ് മരിയൻ ക്രോഫോർഡ്, റോബർട്ട് അണ്ടർവുഡ് ജോൺസൺ, സ്റ്റാൻഫോർഡ് വൈറ്റ്, ഫ്രിറ്റ്സ് ലോവൻ‌സ്റ്റൈൻ, ജോർജ്ജ് ഷെർഫ്, കെന്നത്ത് സ്വീസി എന്നിവരുടെ നല്ല സുഹൃത്തായിരുന്നു ടെസ്‌ല. മധ്യവയസ്സിൽ ടെസ്‌ല മാർക്ക് ട്വെയിന്റെ ഉറ്റ ചങ്ങാതിയായി; ടെസ്‌ലയുടെ ലാബിലും മറ്റിടങ്ങളിലും അവർ ഒരുമിച്ച് ധാരാളം സമയം ചെലവഴിച്ചു. ടെസ്‌ലയുടെ ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോർ കണ്ടുപിടുത്തത്തെ "ടെലിഫോണിന് ശേഷമുള്ള ഏറ്റവും മൂല്യവത്തായ പേറ്റന്റ്" എന്നാണ് ട്വെയ്ൻ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. 1896 ൽ നടി സാറാ ബെൻ‌ഹാർട്ട് നടത്തിയ ഒരു പാർട്ടിയിൽ ടെസ്‌ല സ്വാമി വിവേകാനന്ദനെ കണ്ടു. ദ്രവ്യവും ഊർജ്ജവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഗണിതശാസ്ത്രപരമായി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ടെസ്‌ല പറഞ്ഞതായി വിവേകാനന്ദൻ പിന്നീട് എഴുതി, വേദാന്ത-പ്രപഞ്ചശാസ്ത്രത്തിന് ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറ നൽകാൻ ഇത് ഉപകാരപ്പെടുമെന്ന് വിവേകാനന്ദൻ കരുതി. 1920 -കളുടെ അവസാനത്തിൽ, കവി, എഴുത്തുകാരൻ, നിഗൂഡചിന്തകൻ എന്നിവ കൂടാതെ പിന്നീട് നാസി പ്രചാരകനുമായ ജോർജ്ജ് സിൽ‌വെസ്റ്റർ വീറെക്കുമായി ടെസ്‌ല ചങ്ങാത്തം കൂടി. വീരക്കും ഭാര്യയും നടത്തിയ അത്താഴവിരുന്നുകളിൽ ടെസ്‌ല ഇടയ്ക്കിടെ പങ്കെടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ചില സമയങ്ങളിൽ അമിതഭാരമുള്ളവരോട് ടെസ്‌ല കോപാകുലനാകുകയും പരസ്യമായി വെറുപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഭാരം കാരണം അദ്ദേഹം ഒരു സെക്രട്ടറിയെ പുറത്താക്കിയിട്ടുമുണ്ട്. ആൾക്കാരുടെ വസ്ത്രധാരണത്തെ അദ്ദേഹം കർശനമായി വിമർശിച്ചിരുന്നു. പല അവസരങ്ങളിലും, വീട്ടിൽ പോയി വസ്ത്രധാരണം മാറ്റാൻ ടെസ്‌ല ഒരു കീഴുദ്യോഗസ്ഥനോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. തോമസ് എഡിസൺ മരിച്ചപ്പോൾ, 1931-ൽ ടെസ്‌ല ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിന് കൊടുത്ത കുറിപ്പ് അതിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഏക നിഷേധാത്മക അഭിപ്രായമായിരുന്നു. അതിൽ എഡിസന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:
"അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ഹോബിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഒരു തരത്തിലുള്ള വിനോദവും ഇല്ലാതെ ശുചിത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രാഥമിക നിയമങ്ങളെപ്പോലും അവഗണിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഒട്ടും കാര്യക്ഷമമായ രീതിയായിരുന്നില്ല അയാളുടെ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി ഒട്ടും കാര്യക്ഷമമല്ലാത്തതും എന്തെങ്കിലും ഫലം ഉണ്ടാവണമെങ്കിൽ വലിയ ഭാഗ്യത്തിന്റെ അംശം വേണ്ടിയിരുന്നതും ആയിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ സിദ്ധാന്തവും കണക്കുകൂട്ടലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ 90 ശതമാനം അധ്വാനവും രക്ഷിക്കുമായിരുന്നുവെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ആദ്യം ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഒരു ഖേദകരമായ സാക്ഷിയായിരുന്നു. പുസ്തക പഠനത്തോടും ഗണിതശാസ്ത്ര പരിജ്ഞാനത്തോടും അദ്ദേഹത്തിന് തികഞ്ഞ അവഹേളനമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഒരു കണ്ടുപിടുത്തക്കാരന്റെ സഹജാവബോധതിലും പ്രായോഗിക അമേരിക്കൻ ബോധത്തിലും മാത്രമായിരുന്നു പുള്ളിക്ക് വിശ്വാസം."
ഉറക്കത്തിന്റെ രീതികൾ
രാത്രിയിൽ രണ്ട് മണിക്കൂറിൽ കൂടുതൽ ഉറങ്ങാറില്ലെന്ന് ടെസ്‌ല അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, മിക്കവാറും "തന്റെ ബാറ്ററികൾ റീചാർജ് ചെയ്യുന്നതിന്" "മയങ്ങാറുണ്ടെന്ന്" അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു. ഗ്രാസിലെ തന്റെ രണ്ടാം വർഷ പഠനത്തിനിടയിൽ ബില്യാർഡ്സ്, ചെസ്സ്, കാർഡ്-കളി എന്നിവയിൽ ടെസ്‌ല താല്പര്യം വളർത്തിയെടുത്തു, പലപ്പോഴും ഗെയിമിംഗ് ടേബിളുകളിൽ ഒറ്റയടിക്ക് 48 മണിക്കൂറിലധികം അദ്ദേഹം ചെലവഴിച്ചു. തന്റെ ലബോറട്ടറിയിൽ ഒരു അവസരത്തിൽ ടെസ്‌ല 84 മണിക്കൂർ വിശ്രമമില്ലാതെ ജോലി ചെയ്തു. ടെസ്‌ലയുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലായിരുന്ന കെന്നത്ത് സ്വീസി എന്ന പത്രപ്രവർത്തകൻ ടെസ്‌ല അപൂർവ്വമായി മാത്രമേ ഉറങ്ങുകയുള്ളൂവെന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു. ഒരു ദിവസം പുലർച്ചെ 3 മണിക്ക് ടെസ്‌ല വിളിച്ചകാര്യം സ്വീസി അനുസ്മരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: "ഞാൻ മരിച്ച ഒരാളെപ്പോലെ എന്റെ മുറിയിൽ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു ... പെട്ടെന്ന് ടെലിഫോൺ റിംഗ് എന്നെ ഉണർത്തി ... [ടെസ്‌ല] യാന്ത്രികമായി സംസാരിച്ചു, താൽക്കാലികമായി, [അദ്ദേഹം] ... ഒരു പ്രശ്‌നം പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, ഒരു സിദ്ധാന്തത്തെ മറ്റൊന്നുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്നു, അഭിപ്രായം പറയുന്നു; പരിഹാരത്തിൽ താൻ എത്തിച്ചേർന്നതായി തോന്നിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം പെട്ടെന്ന് ടെലിഫോൺ കട്ടുചെയ്തു".