cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
നയതന്ത്രം
ആധുനിക നയതന്ത്രത്തിന്റെയെല്ലാം ആരംഭം എന്നു പറയാവുന്ന യൂറോപ്യൻ നയതന്ത്രത്തിന്റെ തുടക്കം ഒരുപുതിയ ലോകക്രമത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത 1648-ലെ വെസ്റ്റ് ഫാലിയാ ഉടമ്പടിയിലായിരുന്നു. ഈ ഉടമ്പടിയനുസരിച്ചുള്ള നയതന്ത്രം ഈ രാജ്യങ്ങളിലെ ഭരണവർഗമേധാവികൾ തമ്മിലുള്ളതായിരുന്നു. അവർക്ക് പൊതുവായ താത്പര്യങ്ങളെന്നാൽ അവരുടെ രാജ്യങ്ങളിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളുടെ താത്പര്യങ്ങളായിരുന്നില്ല.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ദേശരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ഉയർച്ച ദേശീയതാത്പര്യം, ശാക്തിക തുലനസ്ഥിതി എന്നീ സങ്കല്പങ്ങളുടെ വികാസത്തിനു വഴിതെളിച്ചു. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേതനുസരിച്ച് നയതന്ത്രലക്ഷ്യങ്ങൾ രാഷ്ട്രതാത്പര്യങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കണം. രണ്ടാമത്തേത്, ഏറ്റവും ശക്തമായ രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥ നേടിയെടുത്ത് രാഷ്ട്രവ്യവസ്ഥിതി നിലനിർത്തുന്നതിലുള്ള ഒരു പൊതുതാത്പര്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. ഈ രണ്ടുതാത്പര്യങ്ങളും വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിന് നയതന്ത്രം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് വളരെ വേഗം വ്യക്തമായി.
1914-ൽ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിന്റെ പിടിയിലമർന്നു. പ്രകടമായും അത് യൂറോപ്യൻ നയതന്ത്രസംവിധാനത്തിന്റെ തകർച്ചയായിരുന്നു. സ്വാഭാവികമായും ആ സംവിധാനം വിമർശനവിധേയമായി. യൂറോപ്യൻ നയതന്ത്രസംവിധാനത്തിന്റെ മുഖ്യവിമർശകൻ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് വൂഡ്റോവിത്സണായിരുന്നു. തുറസ്സായ നയതന്ത്രവും, കൂട്ടായ സുരക്ഷയുമാണ് ആവശ്യമെന്നായിരുന്നു വിത്സന്റെ നിലപാട്. ശാക്തികതുലനസ്ഥിതിയുടെ സിദ്ധാന്തവും പ്രയോഗവും വലുതും ചെറുതുമായ ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ദേശീയ താത്പര്യങ്ങൾ വളർത്തുന്നത്, രഹസ്യഏജന്റുമാർ, രഹസ്യ ഉടമ്പടികൾ - ഇവയെയെല്ലാം പ്രസിഡന്റ് വിത്സൺ വിമർശിച്ചു.
പഴയ സമ്പ്രദായത്തിനുപകരം വിത്സൺ ഒരു പുത്തൻ നയതന്ത്രം (New Diplomacy) നിർദ്ദേശിച്ചു - കൂട്ടായ സുരക്ഷയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നല്കുന്ന, വലുതും ചെറുതുമായ രാഷ്ട്രങ്ങളെ തുല്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിഗണിക്കുന്ന, അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മേളനങ്ങളിൽ പരസ്യമായ ഉടമ്പടികൾക്കു രൂപംനല്കുന്ന ഒരു പുത്തൻ നയതന്ത്രം.
1919-ലെ വേഴ്സെയ്സ് ഉടമ്പടിയിലും, ലീഗ് ഒഫ് നേഷൻസിലും വിത്സന്റെ ആശയങ്ങളും നിർദ്ദേശങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ അമേരിക്ക ലീഗ് ഒഫ് നേഷൻസിനെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും, സ്വയം ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ നയം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, യൂറോപ്യൻ ശക്തികൾ പഴയ സമ്പ്രദായത്തിലേക്കു തിരികെപ്പോയി-ശാക്തിക തുലനസ്ഥിതിയിലും, ദേശീയ താത്പര്യങ്ങളിലും അധിഷ്ഠിതമായ പഴയ സമ്പ്രദായം.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് യു.എസ്. പ്രസിഡന്റ് ഫ്രാങ്ക്ളിൻ റൂസ്‌വെൽറ്റും ഒരുപുതിയതരം നയതന്ത്രം സ്ഥാപിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു. പുതിയ നയതന്ത്ര വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഏറ്റവും നല്ല പ്രതീകമായി ഐക്യരാഷ്ട്രസംഘടന നിലകൊള്ളുന്നുവെങ്കിലും രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം സാർവദേശീയ രാഷ്ട്രീയവും അതിന്റെ നയതന്ത്രവും യൂറോപ്യൻ മാതൃക തന്നെയാണ് തുടരുന്നത്.
ഒരു നയതന്ത്രവ്യവസ്ഥിതിയുടെ ചട്ടങ്ങളുടെ ക്രോഡീകരണം പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ പല ഘട്ടങ്ങളിലായാണ് നടന്നത്. പ്രോട്ടോക്കോളിനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾക്കു രൂപംനല്കിയത് 1815-ലെ വിയന്നാ കോൺഗ്രസ്സിലാണ്. അവിടെയാണ് രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ഔപചാരിക തുല്യത എന്ന പ്രമാണം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത്. നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങൾ, കോൺസുലർ ബന്ധങ്ങൾ, ഉടമ്പടികളെപ്പറ്റിയുള്ള നിയമം എന്നിവയ്ക്കു വ്യക്തത നല്കി, നയതന്ത്രപ്രവർത്തനത്തിന് 1961, 63, 69 എന്നീ വർഷങ്ങളിലെ സമ്മേളനങ്ങൾ സമഗ്രമായ സാർവദേശീയ നിയമം ഉണ്ടാക്കി. ബഹുഭൂരിപക്ഷം രാഷ്ട്രങ്ങളും ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നു.
നയതന്ത്രപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യതിയാനം ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കിലും, അതിന്റെ മാനങ്ങളിലും ശൈലിയിലും പല കാരണങ്ങളാലും മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളിലെ വർധമാനമായ സങ്കീർണത നയതന്ത്രപ്രവർത്തനത്തെ ബാധിക്കുന്നു. ഉഭയകക്ഷി ഇടപാടുകളോടൊപ്പമോ, അതിലുപരിയായോ, അന്താരാഷ്ട്ര സ്ഥാപനങ്ങളിലെ കൂടിയാലോചനകളും ഉടമ്പടികളുമൊക്കെ നയതന്ത്രത്തിന് പുതിയ മാനങ്ങൾ നല്കുന്നു. ആധുനിക സംവേദനമാർഗങ്ങൾ, രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലും രാജ്യങ്ങളുടെ സ്ഥാനപതികളുമായും ഉള്ള സമ്പർക്കങ്ങളെയും സന്ദേശങ്ങളെയും ത്വരിതഗതിയിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കേണ്ടത് അവശ്യമാക്കിത്തീർക്കുന്നു. മാധ്യമങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ചു ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളിൽ, മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന സംഭവവികാസങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ അവ പൊതുജനാഭിപ്രായത്തെ സ്വാധീനിക്കുകയും, വിദേശനയത്തിലും നയതന്ത്രത്തിലും പ്രതികരണം ആവശ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നയതന്ത്രജ്ഞർ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ഥാപനത്തെ 'മിഷൻ' എന്നാണ് വിളിക്കുക. ആ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് യാതൊരു തടസ്സവും കൂടാതെ പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള സൌകര്യങ്ങളുണ്ടാക്കേണ്ടത് ആതിഥേയ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ചുമതലയാണ്. ആ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ അതിക്രമിച്ചുകയറുന്നതും നാശനഷ്ടങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നതും സാർവദേശീയ നിയമങ്ങളുടെ ലംഘനമാണ്. 1979 നവംബറിൽ ഒരു സംഘം ഇറാനികൾ ടെഹറാനിലെ യു.എസ്. എംബസിയിൽ അതിക്രമിച്ചുകടന്ന് പതിനാലുമാസത്തേക്ക് അമ്പത് എംബസി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ബന്ധികളാക്കിയ സംഭവമാണ് ഇത്തരം ലംഘനത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടാറുള്ളത്.
നയതന്ത്രദൗത്യം നിർവഹിക്കുമ്പോൾ നയതന്ത്രമിഷനുകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആരെയും അറസ്റ്റുചെയ്യാനോ തടങ്കലിൽ വയ്ക്കാനോ, പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യാനോ പാടില്ല.
നയതന്ത്രസന്ദേശങ്ങളും പരിരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. നയതന്ത്രരേഖകൾ എവിടെ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനും, രാജ്യാതിർത്തികൾ കടത്തുന്നതിനും പൂർണസ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. അവയെ തടസ്സപ്പെടുത്താനോ പരിശോധിക്കാനോ പാടില്ല. നയതന്ത്രരേഖകൾ അയയ്ക്കുന്നത് നയതന്ത്രസഞ്ചികളിലാണ്. ആധുനികസംവേദന മാർഗങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടായിട്ടും ഇന്നും നയതന്ത്രസഞ്ചികൾ സാധാരണമാണ്.
കൂടിയാലോചനകൾ പല തലങ്ങളിലാണ് നടക്കുന്നത്. സാർവദേശീയതലത്തിൽ രാഷ്ട്രത്തലവന്മാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഉച്ചകോടികളുണ്ട്. അതിനുമുമ്പായി മന്ത്രിതലചർച്ചകൾ നടക്കും. അവിടെ അംഗീകരിക്കുന്ന കരാറുകളും ഉടമ്പടികളുമൊക്കെ തയ്യാറാക്കുന്നത് നയതന്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ ചർച്ചകളിലാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടികളുടെ പൂർണമായ വിവക്ഷകൾ പലപ്പോഴും നയതന്ത്രജ്ഞർക്കുമാത്രമേ മനസ്സിലാകുകയുള്ളു. ജനങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാനുള്ള ക്രമീകരണങ്ങൾ പല ഗവൺമെന്റുകളും ചെയ്യാറില്ല. മാധ്യമങ്ങൾ അവർക്കു പ്രധാനമെന്നു തോന്നുന്ന വ്യവസ്ഥകൾ വിശദീകരിക്കുകയും വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യും. അന്താരാഷ്ട്ര നയതന്ത്രം ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് വളരെ വിദൂരത്തിലാണെന്ന വിമർശനത്തിൽ കഴമ്പുണ്ട്.
കൂടിയാലോചനകളുടെ പല ഘട്ടങ്ങളിലും രഹസ്യ സ്വഭാവം നിലനിർത്തേണ്ട ആവശ്യമുണ്ട്. ഉന്നതതലങ്ങളിലുള്ള സമ്മേളനങ്ങൾ-ഉച്ചകോടിയുമൊക്കെ-ഉയർത്തുന്ന പ്രതീക്ഷകൾ പലപ്പോഴും സഫലമാകാറില്ല. മാധ്യമങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവും ഇത്തരം സമ്മേളനങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തെ സ്വാധീനിക്കാറുണ്ട്. ഉന്നതതലസമ്മേളനങ്ങളുടെ പിന്നിലുള്ള ശ്രദ്ധേയമായ നയതന്ത്രമാണ് മിക്കപ്പോഴും ഇത്തരം സമ്മേളനങ്ങളെ പ്രസക്തമാക്കുന്നത്.
രാഷ്ട്രീയകാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി മാത്രമല്ല കൂടിയാലോചനകളും, കരാറുകളുമൊക്കെയായി മറ്റു പല വിഷയങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്രബന്ധങ്ങളിൽ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്നു. പ്രത്യേക വിഷയങ്ങളിൽ വൈദഗ്ദ്ധ്യമുള്ളവരും സാങ്കേതിക പരിജ്ഞാനമുള്ളവരുമൊക്കെ നയതന്ത്രകൂടിയാലോചനകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു.
വാണിജ്യകാര്യങ്ങളിൽ കൂടിയാലോചനകളുടെ ആവശ്യവും പ്രാധാന്യവും വർധിച്ചുവരികയാണ്. ആധുനിക രാഷ്ട്രസംവിധാനത്തിൽ കൂടിയാലോചനകൾ രണ്ടുരാഷ്ട്രങ്ങളെ മാത്രം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതാകണമെന്നില്ല. രണ്ടു രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒരുകാര്യത്തിൽ കരാറുണ്ടാക്കുമ്പോൾ ആ കാര്യത്തിൽ ആ രാജ്യങ്ങൾ ഏർപ്പെട്ടിട്ടുള്ള മറ്റു കരാറുകളുണ്ടാകാം. അപ്പോൾ ആ കരാറുകളിലെ കക്ഷികളുമായും ചർച്ചകൾ ആവശ്യമായിവരും. ഉദാഹരണമായി 2007-ൽ ഇന്ത്യയും യു.എസ്സും ചേർന്നുണ്ടാക്കിയ സിവിലിയൻ ആണവക്കരാർ അന്തിമരൂപത്തിലെത്തിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അന്താരാഷ്ട്ര ആണവഏജൻസിയുമായും, ആണവദായകസംഘവുമായും കൂടിയാലോചനകൾ ആവശ്യമായിവന്നു.
നയതന്ത്രസംവിധാനത്തിന് മൂന്ന് പ്രധാനഘടകങ്ങളുണ്ട്. ഒന്ന്, നയരൂപീകരണത്തിനും വിദേശത്തുള്ള പ്രതിനിധികൾക്കുനിർദ്ദേശങ്ങൾ നല്കുന്നതിനുമുള്ള ഒരു സ്ഥാപനം. സാധാരണഗതിയിൽ ഇത് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ വിദേശകാര്യമന്ത്രാലയമാണ്. രണ്ട്, വിദേശരാജ്യത്ത് നയതന്ത്രദൌത്യം വഹിക്കാൻ ഒരു സ്ഥാപനം. ഇതിനാണ് എംബസികൾ. മൂന്ന്, ഈ പ്രവർത്തനത്തിനാവശ്യമായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർ. ഇതാണ് വിദേശകാര്യ സർവീസ്.
നയതന്ത്രരംഗത്ത് ഐക്യരാഷ്ട്രസംഘടന നിർവഹിക്കുന്ന പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ പരമാധികാരതുല്യത അംഗീകരിക്കുന്നതാണ് യു.എൻ. ചാർട്ടർ. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ സമാധാനപരമായി പരിഹരിക്കാനുള്ള സംവിധാനവും നടപടിക്രമങ്ങളും ഐക്യരാഷ്ട്രസംഘടനയെ ഏറ്റവും വലിയ നയതന്ത്രവേദിയാക്കിത്തീർത്തു. മിക്കപ്പോഴും ലോക പൊതുജനാഭിപ്രായത്തിന്റെ ഒരു ചർച്ചാവേദിയായാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസംഘടനയുടെ പ്രതിച്ഛായയെങ്കിലും, നയതന്ത്രപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുള്ള അതിവിപുലമായ സംവിധാനമാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസംഘടനയിലുള്ളത്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നയതന്ത്ര ഉദ്യോഗം ഐക്യരാഷ്ട്രസംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറലിന്റേതാണ്. സെക്രട്ടറി ജനറലിന്റെ പരസ്യമായ നയതന്ത്രപ്രവർത്തനത്തെപ്പറ്റിയേ നമുക്ക് അറിയാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. രാഷ്ട്രത്തലവന്മാരുമായും, ഗവൺമെന്റുകളുമായും സെക്രട്ടറി ജനറൽ നിരന്തര സമ്പർക്കത്തിലേർപ്പെടുന്നു.
രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങളിൽ ഇടപെട്ടു കൂടിയാലോചന നടത്തി പരിഹാരം തേടുവാൻ സെക്രട്ടറി ജനറലിനെ രക്ഷാസമിതി അധികാരപ്പെടുത്താറുണ്ട്. പ്രത്യേക അധികാരപ്പെടുത്തൽ കൂടാതെതന്നെ പരസ്യമായോ രഹസ്യമായോ കൂടിയാലോചനകൾ നടത്തുവാൻ സെക്രട്ടറി ജനറലിന് അവകാശമുണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം പ്രസിഡന്റ് വിത്സൺ നിർദ്ദേശിച്ച 'പുത്തൻ നയതന്ത്രം' അടുത്ത കാലത്ത് വേറൊരു അർഥത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതിനെ അനൌദ്യോഗിക നയതന്ത്രം, സ്വകാര്യ നയതന്ത്രം എന്നൊക്കെ പറയാം. അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളിൽ പൌരന്മാരും അവരുടെ സംഘങ്ങളും സംഘടനകളും കൂടുതൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുവെന്നാണ് ഇതിന്റെ അർഥം. അനൌദ്യോഗികസംഘടനകളും പഠനസംഘങ്ങളും, സ്ഥാപനങ്ങളുമൊക്കെ ദശകങ്ങളായി അന്താരാഷ്ട്ര പ്രശ്നങ്ങളുടെ സമാധാനപരമായ പരിഹാരത്തിന് പരിശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില അന്താരാഷ്ട്രപ്രശ്നങ്ങൾക്കു ലോകവേദിയിൽ ശ്രദ്ധയോ അംഗീകാരമോ കിട്ടാതിരുന്ന സന്ദർഭങ്ങളിൽ വേദിയൊരുക്കിയതും ഇത്തരം സംഘങ്ങളാണ്. ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്ന് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ അപാർത്തീഡിനെതിരെയുള്ള വ്യാപകമായ പൊതുജനാഭിപ്രായ രൂപീകരണവും നടപടികളുമാണ്. പല ഗവൺമെന്റുകളുടെയും നയങ്ങളെ ഇത് സ്വാധീനിച്ചു. പല രാജ്യങ്ങളിലും മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും ഗവൺമെന്റുകളുടെ നയങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ അനൌദ്യോഗിക സമിതികൾക്കും സംഘടനകൾക്കും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും നയങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുവാനും ഇത്തരം സംഘടനകൾക്കു സാധ്യമായിട്ടുണ്ട്; ഉദാ. ലോകവ്യാപാരസംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ. ആധുനിക സംവേദനമാർഗങ്ങളായ ഇന്റർനെറ്റും, ഇ-മെയിലുമൊക്കെ പുത്തൻ നയതന്ത്രത്തെ സജീവമാക്കിയിട്ടുണ്ട്
വർഗ്ഗം:നയതന്ത്രം
പി.എസ്. വാര്യർ
thumb|right| വൈദ്യരത്നം പി.എസ്. വാര്യർ പ്രശസ്ത ആയുർവ്വേദ ചികിത്സാ കേന്ദ്രമായ കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യ വൈദ്യശാലയുടെ സ്ഥാപകനാണ് വൈദ്യരത്നം എന്നറിയപ്പെടുന്ന '''പി.എസ്. വാര്യർ''' (പന്നീമ്പള്ളി ശങ്കരവാര്യർ) (1869-1944). പ്രശസ്തനായ ആയുർവ്വേദവൈദ്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന് അലോപ്പതിയിലും പ്രവീണ്യമുണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യസമുദായത്തിന് അദ്ദേഹം നൽകിയ അമൂല്യ സംഭാവനകൾ പരിഗണിച്ച് 1933ൽ അന്നത്തെ വൈസ്രോയി അദ്ദേഹത്തെ വൈദ്യരത്നം എന്ന ബഹുമതി നൽകി ആദരിച്ചു
ജീവിതരേഖ
1869 മാർച്ച് മാസം 16-ന് മീനമാസത്തിലെ അശ്വതിനാളിൽ ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ കോട്ടയ്ക്കലിൽ പന്നീമ്പള്ളി വാര്യത്ത് പി.എസ്. വാര്യർ ജനിച്ചു. മരായമംഗലത്തു മങ്കുളങ്ങര രാമവാര്യരും പന്നീമ്പള്ളി കുടുംബാഗമായ കുഞ്ഞിക്കുട്ടി വാരസ്യാരുമായിരുന്ന് അച്ഛനമ്മമാർ. ശങ്കരൻ എന്നായിരുന്നു പേരെങ്കിലും ശങ്കുണ്ണി എന്ന ഓമനപ്പേരിലാണ് അന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്
ശങ്കുണ്ണിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് 12 വയസ്സാവുമ്പോഴേക്കും മരിച്ചു. അങ്ങനെ ശങ്കുണ്ണി വീടിന്റെ കാരണവരായിത്തീർന്നു. ആദ്യഗുരു കൈക്കുളങ്ങര രാമവാര്യരായിരുന്നു. കോണത്തു അച്യുതവാര്യരിൽ നിന്നും വൈദ്യം പഠിച്ഛു. പിന്നീട് കുട്ടഞ്ചേരി അഫ്ഫൻ മൂസ്സിൽ നിന്നും ശിക്ഷണം നേടി. അന്ന് മഞ്ചേരിയിൽ ഭിഷഗ്വരനായിരുന്ന ദിവാൻ ബഹാദൂർ ഡോ. വി. വർഗ്ഗീസിന്റെ അടുക്കൽ കണ്ണുചികിത്സക്കു പോയതിനു ശേഷം അലോപ്പതിയിൽ ശങ്കുണ്ണിക്ക് താല്പര്യം ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം താമസിച്ച് അലോപ്പതിയിലും വിജ്ഞാനം നേടി.
ആര്യവൈദ്യശാല
1902-ൽ, ജന്മനാടായ കോട്ടയ്ക്കലിൽ, വൈദ്യരത്നം പി.എസ്. വാര്യർ സ്ഥാപിച്ച ആയുർവ്വേദ ചികിത്സാകേന്ദ്രമാണ് കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യ വൈദ്യശാല. ആധുനിക ഗവേഷണശാലകളും, മരുന്നു നിർമ്മാണ സംവിധാനങ്ങളുമുള്ള ആര്യ വൈദ്യശാലയ്ക്ക് കോട്ടയ്ക്കൽ, ഡെൽഹി, കൊച്ചി എന്നിവിടങ്ങളിൽ ശാഖകളുണ്ട്. പി.എസ്. വാര്യരുടെ വിൽപത്ര പ്രകാരം ചാരിറ്റബിൾ ട്രസ്റ്റായി മാറിയ വൈദ്യശാലയുടെ നടത്തിപ്പ് അവകാശം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബവും, സ്ഥാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏഴുപേർ നയിക്കുന്ന ബോർഡിനാണ്. വൈദ്യശാലയുടെ ഭാഗമായി തന്നെ കഥകളിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനായി പി.എസ്.വി നാട്യസംഘം എന്ന പേരിൽ ഒരു കഥകളി സംഘവും പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്.
1944 ജനുവരി 30-ന് തന്റെ 75-ആം വയസ്സിൽ പി.എസ്. വാര്യർ അന്തരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനന്തരവനായിരുന്ന പി. മാധവ വാര്യർ എന്ന പി.എം. വാര്യരാണ് പിന്നീട് കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാലയുടെ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തത്. എന്നാൽ, 1953-ലുണ്ടായ ഒരു വിമാനാപകടത്തിൽ പി.എം. വാര്യർ അന്തരിച്ചു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുജൻ പി.കെ. വാര്യർ (പി. കൃഷ്ണൻകുട്ടി വാര്യർ) ചുമതല ഏറ്റെടുത്തു. 2021-ൽ നൂറാം വയസ്സിൽ പി.കെ. വാര്യർ അന്തരിച്ചു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനന്തരവനായ പി. മാധവൻകുട്ടി വാര്യർ ചുമതലയേറ്റു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ജീവചരിത്രം വർഗ്ഗം:1869-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1944-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ആയുർവേദാചാര്യന്മാർ വർഗ്ഗം:വൈദ്യശാസ്ത്രജ്ഞർ വർഗ്ഗം:വാരിയർ വർഗ്ഗം:ആയുർവ്വേദ ചികിൽസകർ
അന്താരാഷ്ട്രകാർഷികകേന്ദ്രം
കൃഷിക്കാരുടെ താത്പര്യങ്ങൾ മുൻനിർത്തി അന്താരാഷ്ട്രീയാടിസ്ഥാനത്തിൽ സംഘടിപ്പിച്ച സ്ഥാപനമാണ് അന്താരാഷ്ട്രകാർഷികകേന്ദ്രം (International Institute of Agriculture).
സേവനങ്ങൾ
വിള ഉത്പാതനം, കന്നുകാലിസമ്പത്ത്, കാർഷികോത്പന്നങ്ങളുടെ വില, കാർഷിക വിപണനം തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുക, അവ സാംഖ്യികമായി അപഗ്രഥിക്കുക, ഈ വിവരങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു ഈ കേന്ദ്രത്തിൻറെ ശ്രദ്ധാർഹമായ സേവനങ്ങൾ. ഈ കേന്ദ്രം കാർഷികനിയമനിർമ്മാണം, കാർഷിക സഹകരണകേന്ദ്രങ്ങൾ എന്നിവയെപ്പറ്റി സമഗ്രമായി പഠിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
സ്ഥാപകൻ
1905 മേയ് മാസത്തിൽ ആരംഭിച്ച ഈ കേന്ദ്രത്തിൻറെ സ്ഥാപകൻ കാലിഫോർണിയായിൽ സാക്രമെൻറോ നഗരത്തിലെ ഒരു വ്യാപാരിയായ ഡേവിഡ് ലൂബിൻ ആണ്. ഇറ്റലിയിലെ രാജാവായിരുന്ന വിക്റ്റർ എമ്മാനുവൽ മൂന്നാമൻറെ ക്ഷണപ്രകാരം 1905 - ൽ റോമിൽ സമ്മേളിച്ച യോഗത്തിലാണ് ഈ കേന്ദ്രം സ്ഥാപിക്കുവാനുള്ള തീരുമാനം എടുത്തത്. ഈ കേന്ദ്രത്തിൻറെ നിർദ്ദേശപത്രികക്ക് 77 രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നു.
നിയമനിർമ്മാണ സമിതി
രണ്ടു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ സമ്മേളിക്കാറുള്ള ജനറൽ അസംബ്ലിയായിരുന്നു കേന്ദ്രത്തിൻറെ നിയമനിർമ്മാണ സമിതി. അസംബ്ലി കൂടാതെ മറ്റുപലസമിതികളും കേന്ദ്രത്തിനുണ്ട്. കേന്ദ്രത്തിൻറെ അധീനതയിലുള്ള ഗ്രന്ഥശാല ലോകത്ത് അന്നുണ്ടായിരുന്നതിൽ ഏറ്റവും മെച്ചപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു. കേന്ദ്രത്തിൻറെ നടത്തിപ്പിനു വേണ്ട ധനസഹായം ന‍ൽകിയിരുന്നത് അംഗരാഷ്ട്രങ്ങളാണ്.
ഇംഗ്ലീഷ് - ഫ്രഞ്ച് ഭാഷകളിൽ പല ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളു പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടുകളും ഈ സ്ഥാപനം പ്രകാശനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇൻറർനാഷണൽ റിവ്യൂ ഒഫ് അഗ്രികൽച്ചറൽ എക്കണോമിക്സ് എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം അഞ്ചു ഭാഷകളിൽ പ്രകാശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ലയനം
1943 - ൽ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ കാർഷിക വിഭാഗമായ ഭക്ഷ്യകാർഷിക സംഘടന(Food and Agricultural Organization) രൂപംകൊണ്ടതോടെ അന്താരാഷ്ട്രകാർഷികകേന്ദ്രത്തിൻറെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കണമെന്നും, കേന്ദ്രം ഭക്ഷ്യകാർഷിക സംഘടനയുമായി ലയിപ്പിക്കണമെന്നും നിദ്ദേശങ്ങളുണ്ടായി. 1946 ജൂലൈ 31 ന് കേന്ദ്രത്തിൻറെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചു. കേന്ദ്രം നടത്തിവന്നിരുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ പുതിയ സംഘടനയെ ഏൽപ്പിച്ചു. കേന്ദ്രത്തിൻറെ വകയായ ഡേവിഡ് ലൂബിൻ സ്മാരകഗ്രന്ഥശാലയും ഭക്ഷ്യകാർഷിക സംഘടനയ്ക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്തു.
വിഭാഗം:സംഘടനകൾ
നീതിശാസ്ത്രം
മനുഷ്യജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന അടിസ്ഥാന നൈതികമൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചർച്ചചെയ്യുന്ന തത്ത്വചിന്താശാഖ, പാശ്ചാത്യതത്ത്വചിന്തയിലെ 'എത്തിക്സ്' അഥവാ 'മോറൽ ഫിലോസഫി' (ധാർമിക തത്ത്വചിന്ത) എന്ന ശാഖയെയാണ് നീതിശാസ്ത്രം എന്ന് വിവക്ഷിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യൻ തത്ത്വചിന്തയിൽ നീതിശാസ്ത്രത്തിനു സമാനമായ ആശയങ്ങളോ സങ്കല്പങ്ങളോ ഇല്ല. സംസ്കൃത ഭാഷയിലെ 'ധർമശാസ്ത്രം' എന്ന സങ്കല്പം 'വർണാശ്രമധർമ'ത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ശാസ്ത്രമാണ്. സംസ്കൃതത്തിലെ 'നീതിശാസ്ത്രവും' ഇതേ അർഥത്തിലാണ് വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്നത്. സമൂഹത്തെ വിവിധ 'വർണ' ങ്ങളോ 'ജാതി'കളോ ആയി വിഭജിക്കുകയും അവയെ ശ്രേണീകൃതമായി പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാമൂഹ്യസംവിധാനമാണ് ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ഭൌതികവും ധാർമികവുമായ അടിത്തറ. ജാതികളുടെ ശ്രേണീഘടനയിൽ മേൽസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള 'ഉത്കൃഷ്ട' വർണങ്ങളിലെ വ്യക്തികളുടെ അഥവാ 'ദ്വിജ'രുടെ ജീവിതത്തെ ബ്രഹ്മചര്യം, ഗാർഹസ്ഥ്യം, വാനപ്രസ്ഥം, സന്ന്യാസം എന്നിങ്ങനെ നാലു ഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്നതാണ് ആശ്രമവ്യവസ്ഥ. ഓരോ വർണത്തിനും ജാതിക്കും നിശ്ചിതമായ നിയമങ്ങളാണ് വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നത്. ഈ ജാതി നിയമങ്ങൾ നിശ്ചിത ജാതിയിലെ എല്ലാ അംഗങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്. വർണജാതിനിയമങ്ങളുടെ ലംഘനത്തിന് കടുത്ത ശിക്ഷാവിധികളും വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നു. വർണാശ്രമവ്യവസ്ഥ ശ്രേണീബദ്ധവും അസമവുമായിരുന്നതിനാൽ, ഇന്ത്യയിലെ ധർമശാസ്ത്രം ഫലത്തിൽ, അധികാരത്തെയും ആധിപത്യത്തെയും സാമൂഹ്യാസമത്വത്തെയും, ധാർമികവത്കരിക്കുകയും സാധൂകരിക്കുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്. താത്ത്വികമായി ആലോചിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യൻ ധർമശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ന്യൂനത അത് 'വ്യക്തി'യെ പൂർവകല്പന (pre-suppose) ചെയ്യുന്നില്ല എന്നതാണ്. ഇന്ത്യൻ തത്ത്വചിന്ത ഒരിക്കലും 'മനുഷ്യ'നെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കല്പം മുന്നോട്ടു വച്ചിട്ടില്ല എന്ന ഹെഗലിന്റെ നിരീക്ഷണം ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നു.
മൂർത്തമായ അർഥത്തിൽ മനുഷ്യവ്യക്തിയെ പൂർവകല്പന ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ് പാശ്ചാത്യ തത്ത്വചിന്തയ്ക്ക് വ്യക്തികളുടെ ജീവിതത്തിലും വ്യക്തികൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളിലും നിയാമകമായ നന്മ-തിന്മകളെക്കുറിച്ചും മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഭാവന ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞത്. വ്യക്തികളുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും പൊതുവായ താത്പര്യങ്ങൾക്കനുയോജ്യമായ നൈതികമൂല്യങ്ങളാണ് നീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രമേയം. 'എന്താണ്' എന്നതിനെക്കാൾ നീതിശാസ്ത്രവ്യവഹാരത്തിൽ പ്രധാനം 'എന്തായിരിക്കണം' എന്നതാണ്. ഗ്രീക്കു തത്ത്വചിന്തകനായ പ്ളേറ്റോ ആവിഷ്കരിച്ച നന്മ എന്നർഥം വരുന്ന 'ഗുഡ്' എന്ന സങ്കല്പമാണ് പ്രാചീന പാശ്ചാത്യ നീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആധാരശില. 'ദൈവം' എന്ന അർഥത്തിലും 'ഗുഡ്' പ്രയോഗിച്ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. 18-ാം ശതകത്തിലെ പാശ്ചാത്യപ്രബുദ്ധതാ പ്രസ്ഥാനവും വിചാരവിപ്ലവവുമാണ് നൈതികവിചാരത്തെ ജ്ഞാനശാസ്ത്രപരമായി പുനർനിർവചിച്ച് സുസംഘടിതമാക്കിയത്. ആധുനിക നീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലകളിലൊന്ന് ഇമ്മാനുവൽകാന്റ് ആവിഷ്കരിച്ച 'കാറ്റഗോറിക്കൽ ഇംപരിറ്റീവ്' (നിയാമകതത്ത്വം) എന്ന ആശയമാണ്. ശരി-തെറ്റുകളെ അഥവാ നന്മ-തിന്മകളെക്കുറിച്ച് പൂർവകല്പിതമായ ചില സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ആവശ്യമാണെന്ന് കാന്റ് നിരീക്ഷിച്ചു. ഇത്തരത്തിലുള്ള നിയാമകതത്ത്വങ്ങൾ വർണ-ജാതിഭേദമെന്യേ എല്ലാ വ്യക്തികൾക്കും ബാധകമാണെന്ന് കാന്റ് നിഷ്കർഷിച്ചു. കാന്റിന് മുമ്പുതന്നെ തോമസ് ഹോബ്സും റൂസ്സോയും നിയാമകമായ നീതിശാസ്ത്രസിദ്ധാന്തങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു. ആധുനിക പൗരജീവിതത്തെയും രാഷ്ട്രീയ-നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെയുമൊക്കെ നിർണയിക്കുന്ന 'സാമൂഹ്യ ഉടമ്പടി' (സോഷ്യൽ കോൺട്രാക്റ്റ്) എന്ന റൂസ്സോയൻ ആശയത്തിനു പിന്നിലുള്ളത് നീതിശാസ്ത്രവിചാരമായിരുന്നു. 'നിയാമകതത്ത്വ'ങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം എന്തായിരിക്കണം എന്ന ചർച്ച അതിഭൌതികതയെയും മതാധികാരത്തെയും നിരാകരിക്കാനാണ് കാന്റിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. യഹൂദ-ക്രൈസ്തവ സങ്കല്പമനുസരിച്ച് നീതിശാസ്ത്രത്തെ നിർണയിക്കേണ്ടത് വെളിപാടുകളും ദൈവവുമാണ്. നന്മയുടെയും നീതിയുടെയും പ്രഭവം ദൈവമാണെന്നും അതിനാൽ ദൈവവചനങ്ങളും അതിന്റെ ലൗകിക പ്രതിനിധാനമായ തിരുസഭയുമാണ് നീതിശാസ്ത്രത്തിനാസ്പദമെന്നുമായിരുന്നു മധ്യകാല യൂറോപ്പിന്റെ വിശ്വാസം. ബാഹ്യശക്തിയുടെ പ്രേരണയോ പ്രചോദനമോ കൂടാതെ മനുഷ്യന് സ്വയം നീതിയുടെ ഉറവിടമാകാൻ കഴിയില്ലെന്ന വിശ്വാസമാണ് ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിപ്പിച്ചത്. എന്നാൽ, നീതിബോധത്തിന്റെ പ്രഭവമായി 'യുക്തി'യെ സ്ഥാപിച്ചുറപ്പിച്ച കാന്റ് നീതിശാസ്ത്രത്തെ ഒരേ സമയം മനുഷ്യവത്കരിക്കുകയും മതേതരവത്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. 'യുക്തി'യെന്നത് മനുഷ്യത്വത്തെ നിർവചിക്കുന്ന സാർവത്രികമായ മാനവികസിദ്ധിയായതിനാൽ, നീതിശാസ്ത്രത്തിന് സാർവത്രികാസ്തിത്വമുണ്ടെന്നും കാന്റ് സിദ്ധാന്തിച്ചു. സാർവത്രികമായ നീതി നിർവഹിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരുപാധി എന്ന നിലയ്ക്കാണ് പാശ്ചാത്യചിന്തകൾ ആധുനിക നിയമത്തെ വിഭാവന ചെയ്തത്.
ഒന്നും രണ്ടും ലോകയുദ്ധങ്ങളും നാസി കൂട്ടക്കൊലകളും യുക്തിയെ ആധാരമാക്കുന്ന നീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ സാർവത്രികതയെ വളരെയേറെ വിമർശനവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഹോർക്ക് ഹൈമറും അഡോർണോയും നേതൃത്വം നല്കിയ 'വിമർശനസിദ്ധാന്തം' ആവിഷ്കരിച്ച വിമർശനം ഉത്തരാധുനികചിന്തകരുടെ കൃതികളിൽ ഏകപക്ഷീയമായ ആപേക്ഷികതാവാദമായും തനതു - പ്രാദേശികതാ വാദമായും അപചയിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഓരോ സംസ്കാരത്തിന്റെയും സവിശേഷമായ ജീവിതമൂല്യങ്ങളും കാഴ്ചപ്പാടുകളുമാണ് നീതിശാസ്ത്രത്തിനാസ്പദമായിരിക്കേണ്ടത് എന്നാണ് ഇവർ വാദിക്കുന്നത്. എങ്കിൽ, വംശീയതയെയും നാസിസത്തെയും ജാതിമേധാവിത്വത്തെയും എതിർക്കുന്നതിനുള്ള സാർവത്രികമായ നീതിശാസ്ത്രസങ്കല്പങ്ങൾ അപ്രസക്തമാവുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. യഹൂദചിന്തകനായ ഇമ്മാനുവേൽ ലെവിനാസ് നൈതികതയെ കേന്ദ്രമാക്കുന്ന തത്ത്വചിന്താപദ്ധതി ആവിഷ്കരിക്കാനും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. തത്ത്വചിന്തയിൽ ഭവശാസ്ത്ര(ontology)ത്തെക്കാൾ പ്രാഥമികത്വം നീതിശാസ്ത്രത്തിനാണെന്നാണ് (എത്തിക്സ് പ്രസീഡ്സ് ഓൻണ്ടോളജി) ലെവിനാസിന്റെ വാദം. അപരവ്യക്തിയോടുള്ള നൈതികമായ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽനിന്ന് ഒരാൾക്കും ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാവില്ലെന്നും ഈ ഉത്തരവാദിത്തം ദൈവത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണെന്നുമുള്ള ലെവിനാസിയൻ നീതിശാസ്ത്രസങ്കല്പങ്ങൾ, മതേതര ചിന്തകരുടെ കടുത്ത വിമർശനങ്ങൾക്കിടയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നീതി കേവലമാണെന്നും അതു പൂർണമായ അർഥത്തിൽ പ്രായോഗികമാക്കാനാവില്ലെന്നുമാണ് ദെറിദ സിദ്ധാന്തിച്ചത്. കേവലവും സാർവത്രികവുമായ നീതിസങ്കല്പത്തെ എത്രത്തോളം പ്രായോഗികവും പ്രയോജനകരവുമാക്കാമെന്നതാണ് സമകാലീന നീതിശാസ്ത്രം ആലോചിക്കുന്നത്.
വർഗ്ഗം:നീതിശാസ്ത്രം
കേരളത്തിലെ വിനോദസഞ്ചാരം
ഇന്ത്യയിലെ മികച്ച വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് കേരളം. കേരളം പ്രകൃതി സൗന്ദര്യം കനിഞ്ഞനുഗ്രഹിച്ച ഭൂമിയിലെ സ്വർഗമാണ്. 2006ൽ 85 ലക്ഷം വിനോദസഞ്ചാരികൾ കേരളം സന്ദർശിക്കുകയുണ്ടായി. ഇത് മുൻ‌വർഷത്തെ അപേക്ഷിച്ച് 23.68% വർദ്ധന കാണിച്ചിരുന്നു. വൈവിധ്യമേറിയ ഭൂപ്രകൃതിയാൽ സമ്പന്നമായ ഇവിടം ലോകത്തിലെ സന്ദർശനം നടത്തേണ്ട 50 സ്ഥലങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ നാഷണൽ ജിയോഗ്രാഫിക് മാഗസിൻ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 21-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ സന്ദർശിച്രിക്കേണ്ട 100 സ്ഥലങ്ങളിലൊന്നായി ട്രാവൽ ഏൻഡ് ലിഷർ മാഗസിൻ കേരളത്തെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ പ്രധാന വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളിൽ കടൽത്തീരങ്ങളായ കോവളം, വർക്കല, ശംഖുമുഖം, ആലപ്പുഴ, ചെറായി, ബേക്കൽ, മുഴപ്പലിങ്ങാട് തുടങ്ങിയവയും അഷ്ടമുടിക്കായൽ, കുമരകം, പാതിരാമണൽ തുടങ്ങിയ കായലുകളും നെയ്യാർ,മൂന്നാർ, നെല്ലിയാമ്പതി, ദേവികുളം,പൊൻ‌മുടി,വയനാട്‌,പൈതൽ മല, വാഗമൺ തുടങ്ങിയ മലയോര വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളും വന്യജീവിസം‌രക്ഷണ കേന്ദ്രങ്ങളായപെരിയാർ കടുവ സംരക്ഷിത പ്രദേശം,ഇരവികുളം ദേശീയോദ്യാനം എന്നിവയും  ഉൾപ്പെടുന്നു.
കടൽത്തീരങ്ങൾ
thumb|right|300px|കോവളം കടൽത്തീരം, [[തിരുവനന്തപുരം]]
കായലുകൾ
thumb|200px|right|വേമ്പനാട്ട് കായൽ കെട്ടുവള്ളങ്ങളും കായലുകളമാണ്‌ മറ്റൊരു പ്രധാന ആകർഷണം - അഷ്ടമുടിക്കായൽ, കുമരകം, പാതിരാമണൽ തുടങ്ങിയവ എടത്തുപറയേണ്ട വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളാണ്.‌
മലയോരകേന്ദ്രങ്ങൾ
thumb| മറയൂരിലെ മരത്തിലെ വീട് നെയ്യാർ,മൂന്നാർ, നെല്ലിയാമ്പതി, ദേവികുളം,പൊൻ‌മുടി,വയനാട്‌,പൈതൽ മല, വാഗമൺ എന്നിവയാണ്‌ ചില പ്രധാന മലയോര വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങൾ. പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ ഒരു ടൂറിസ്റ്റ് കേന്ദ്രമാണ് ""പെരുന്തേനരുവി."" റാന്നി താലൂക്കിലെ വെച്ചൂച്ചിറ പഞ്ചായത്തിലാണു് ഈ വെള്ളച്ചാട്ടം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതു.
തീർഥാടനകേന്ദ്രങ്ങൾ
ശബരിമല, ഗുരുവായൂർ, പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം, വൈക്കം, ഏറ്റുമാനൂർ, ആറന്മുള, തൃപ്പൂണിത്തുറ, തൃപ്രയാർ, വാഴപ്പള്ളി മഹാക്ഷേത്രം, ബീമാപള്ളി, പാറേൽപ്പള്ളി, ചേരമാൻ ജുമാ മസ്ജിദ്‌, മലയാറ്റൂർ, എടത്വാ, തിരുവല്ല, തൃശ്ശൂർ, ചങ്ങനാശ്ശേരി, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം, തെക്കൻ കുരിശുമല, കൊടുങ്ങല്ലൂർ,മാലിക് ദിനാർ മസ്ജിദ്, കാസർകോട്,മമ്പുറം മഖാം, കുണ്ടൂർ മഖാം, പുത്തൻപള്ളി, മൂന്നാക്കൽ,  വെളിയങ്കോട്മലപ്പുറം പാറപ്പള്ളി, മടവൂർ മഖാം, മിശ്കാൽ പള്ളി, കോഴിക്കോട്.
വന്യജീവിസം‌രക്ഷണ കേന്ദ്രങ്ങൾ
കേരളത്തിൽ അഞ്ച് ദേശീയോദ്യാനങ്ങളുണ്ട്. 1934-ൽ ആരംഭിച്ച പെരിയാർ ടൈഗർ റിസർ‌വാണ് ആദ്യത്തേത്. ദേശീയോദ്യാനങ്ങൾ കൂടാതെ 15 വന്യജീവിസം‌രക്ഷണകേന്ദ്രങ്ങളും ഉണ്ട്. ഇതിൽ മൂന്നെണ്ണം പക്ഷിസങ്കേതങ്ങളാണ്‌. നീലഗിരി, അഗസ്ത്യവനം, എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ജൈവമേഖലകളും ഉണ്ട്.
ഇരവികുളം, സൈലന്റ് വാലി, പാമ്പാടും ചോല, മതികെട്ടാൻചോല, ആനമുടിച്ചോല എന്നിവയാണ്‌ 5 ദേശീയോദ്യാനങ്ങൾ. പെരിയാർ, നെയ്യാർ, പറമ്പിക്കുളം, പേപ്പാറ, ചെന്തുരുണി, ചിന്നാർ, തട്ടേക്കാട്, മംഗളവനം, ചിമ്മിനി, പീച്ചി-വാഴാനി, വയനാട്, ചൂളന്നൂർ-മയിൽ സങ്കേതം, ഇടുക്കി, കുറിഞ്ഞി, ആറളം എന്നിവയാണ്‌ വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങൾ.
വകുപ്പുകൾ/ഏജൻസികൾ
കേരളത്തിലെ വിനോദസഞ്ചാര മേഖലയുടെ കീഴിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സർക്കാർ വകുപ്പുകൾ/ഏജൻസികൾ എന്നിവ താഴെപ്പറയുന്നവയാണ്:
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ വിനോദസഞ്ചാരം
സംഗീതജീവശാസ്ത്രം
സംഗീതത്തെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ പഠിക്കുന്ന ഒരു ശാസ്ത്രശാഖയാണ് സംഗീത ജീവശാസ്ത്രം അഥവാ ബയോ മ്യൂസിക്കോളജി (Biomusicology). 1991-ൽ നില്സ് എൽ. വാലിൻ ആണ് ഈ പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. സംഗീത മനഃശാസ്ത്രം, സംഗീതശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ വിവിധ ശാഖകൾ വിശദീകരിക്കുന്ന ശാസ്ത്രശാഖയാണിത്. പരിണാമസംഗീതശാസ്ത്രം, താരതമ്യ സംഗീതശാസ്ത്രം എന്നിവ ഇതിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്. പരിണാമ സംഗീതശാസ്ത്രത്തിൽ സംഗീതത്തിന്റെ തുടക്കം, ജീവികളിലെ സംഗീതാത്മക പ്രതികരണം, തുടങ്ങിയവ വിശദീകരിക്കുന്നു. നാഡീയസംഗീതശാസ്ത്രത്തിൽ സംഗീതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാഡീകേന്ദ്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും പഠിക്കുന്നു. താരതമ്യ സംഗീതശാസ്ത്രത്തിൽ, സംഗീതത്തിൻറെ പ്രാധാന്യം, ജീവികളിൽ സംഗീതം ഉണ്ടാക്കുന്ന മാറ്റം, അവയുടെ പെരുമാറ്റത്തിലെ സവിശേഷതകൾ തുടങ്ങിയവ പഠിക്കുന്നു. പ്രായോഗിക മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ സംഗീതത്തിന്റെ ചികിത്സാ സാധ്യതകൾ പരിഗണിക്കുന്നു. മനോരോഗ ചികിത്സയിൽ ആണ് ഇതിന്റെ സാധ്യത കൂടുതലായി ഉള്ളത്. കൂടാതെ, പഠനത്തിൽ സംഗീതത്തിന് ചെലുത്താവുന്ന സ്വാധീനത്തെക്കുറിച്ചും വിശദീകരിക്കുന്നു. ബയോ മ്യൂസിക്കോളജി പ്രധാനമായും മനുഷ്യരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഗീത മേഖലകളെ പരാമർശിക്കുമ്പോൾ സുവോമ്യൂസിക്കോളജി മറ്റു ജീവികളിൽ സംഗീതം ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്വാധീനത്തെപ്പറ്റി പഠിക്കുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:സംഗീതം വർഗ്ഗം:നാഡീമനഃശാസ്ത്രം
കോൺസെപ്സിയൻ അലിക്സാൻഡ്രെ
മരിയ ഡി ലാ കോൺസെപ്സിയൻ ഇസിദ്ര ഫോസ്റ്റീന സ്റ്റെഫാനി വിസെന്റ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന മരിയ ഡി ലാ കോൺസെപ്സിയൻ അലീക്സാന്ദ്രെ ബാലെസ്റ്റർ (1862, വലെൻസിയ- 1952) ഒരു സ്പാനിഷ് അധ്യാപിക, ഡോക്ടർ, ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ്, കണ്ടുപിടുത്തക്കാരി, ശാസ്ത്രജ്ഞ, എഴുത്തുകാരി എന്നിവയായിരുന്നു. സ്പെയിനിലെ ഗൈനക്കോളജിക്കൽ സൊസൈറ്റിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ച ആദ്യ വനിതയായിരുന്നു അവർ.
ജീവിതം
വലെൻസിയയിൽ ഒരു സമ്പന്ന കുടുംബത്തിലാണ് കോൺസെപ്സിയൻ ജനിച്ചത്. ഹൈസ്കൂളിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയയുടനെ അവർ എസ്ക്യൂല നോർമൽ ഫെമെനിന ഡി വലൻസിയയിൽ പഠനം തുടർന്നു. അവിടെ അദ്ധ്യാപന ബിരുദം ലഭിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും അവർ ഒരിക്കലും അദ്ധ്യാപനം അവസാനിപ്പിച്ചില്ല. ജീവിതത്തിലുടനീളം, അദ്ധ്യാപനശാസ്‌ത്രത്തോടുള്ള നിരന്തരമായ ആഗ്രഹവും താൽപ്പര്യവും അവർ നിലനിർത്തി. യൂണിവേഴ്സിഡാഡ് ഡി വലൻസിയയിലെ മെഡിസിൻ ഫാക്കൽറ്റിയിൽ സ്വയം ആലേഖനം ചെയ്ത അക്കാലത്ത് സ്ത്രീകൾക്ക് വളരെ അസാധാരണവും അജ്ഞാതവും ചിന്തിക്കാനാകാത്തതുമായ ഒരു പാത (സാധാരണയായി സ്ത്രീകളെ ഗാർഹിക ജോലികൾക്കും കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും മാത്രമായി കണ്ടിരുന്നു), പിന്തുടരാൻ അലക്സാന്ദ്രെ തീരുമാനിച്ചു. ഈ പാത തിരഞ്ഞെടുത്ത ആദ്യത്തെ വനിതകളിൽ ഒരാളായ അവർക്ക് സർവകലാശാലയുടെ മാനേജ്മെൻറുമായി നിരവധി പ്രശ്നങ്ങൾ നേരിടേണ്ടിവന്നു. അവസാനം അവരുടെ ഉപരിലേഖനം സ്വീകരിച്ചു.
മെഡിസിൻ ഫാക്കൽറ്റിയിലെ മാനുവേല സോളസ് ക്ലാരസുമായി (1862-1910) അലക്സാന്ദ്രെ യോജിച്ചു. ഇരുവരും മികച്ച ഗ്രേഡുകളുമായി 1889-ൽ ബിരുദം നേടി (അവരുടെ കറ്റാലൻ സഹപ്രവർത്തകരിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ). 24 വിഷയങ്ങളിൽ, അലക്സാന്ദ്രെ 20 മികച്ച നേട്ടങ്ങൾ നേടി (ഒന്ന് സമ്മാനവും ഒരു ബഹുമതിയും) കൂടാതെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ബിരുദം നേടിയ ഒമ്പതാമത്തെ സ്പാനിഷ് വനിതയുമാണ് (അതുവരെ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ). ഗൈനക്കോളജിയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ അവർ മാഡ്രിഡിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് നേടി. അവിടെ തന്റെ പ്രൊഫഷണൽ പ്രവർത്തനം വികസിപ്പിച്ചു. അലക്സാന്ദ്രെ ഹോസ്പിറ്റൽ ഡി ലാ പ്രിൻസസയിലും (1891) പ്രൊവിൻഷ്യൽ ഹൗസ് ഓഫ് മെറ്റേണിറ്റി ആന്റ് ഇൻക്ലൂസയിലും (1902) ഒരു സഹായ ഡോക്ടറായിരുന്നു. കൂടാതെ, ആദ്യം (1890) സാലുസ്റ്റിയാനോ ഡി ഒലാസാഗ സ്ട്രീറ്റിലെ സ്വന്തം വിലാസത്തിൽ ഒരു സ്വകാര്യ ക്ലിനിക്ക് തുറന്നു, അവിടെ പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ സൗജന്യമായി ചികിത്സിച്ചു. തുടർന്ന് അർജെൻസോള (1906), സെറാനോ (1915), നീസ് ഡി ബൽബോവ (1927), എന്നിവിടങ്ങളിൽ അവർ തയ്യാറാക്കിയ മുറികളിലും വിവിധ സാമ്പത്തിക സാധ്യതകൾ ഉള്ള ആളുകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ഷെഡ്യൂളുകളിലും ശുശ്രൂഷിച്ചു. രോഗികളോടും അവരുടെ കുട്ടികളോടും ഉള്ള ഊഷ്മളതയും അടുപ്പവും കാരണം ഒരു ദിവസം ഓഫീസിലേക്ക് നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾക്ക് പോകാൻ കഴിയുമെന്നതിനാൽ അവരുടെ ശ്രദ്ധ പ്രസിദ്ധമായി.
1910-ൽ, അലക്സാന്ദ്രെ ചുരുക്കാവുന്ന വളയങ്ങളുടെ രണ്ട് മെറ്റൽ പെസറികൾക്ക് അനുകൂലമായി പേറ്റന്റ് (nº 47109) രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. സാധാരണയായി പ്രസവത്തിന്റെ ഫലമായി ഗർഭപാത്രം ഇറങ്ങുകയോ ചരിയുകയോ ചെയ്യുന്നത് ശരിയാക്കുന്നതിനായി യോനിയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു ഉപകരണമാണ് പെസറി. അക്കാലത്തെ ടോക്കോ-ജനിതകശാസ്ത്രത്തിൽ സാധാരണയായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു ഉപകരണമായിരുന്നു പെസറി. മറ്റ് നടപടിക്രമങ്ങളുമായി ഇത് സംയോജിപ്പിച്ചിരുന്നുവെന്ന് അലക്സാന്ദ്രെ തന്റെ പേറ്റന്റിന്റെ സവിശേഷതയിൽ പറയുന്നു. (പ്രോലാപ്സ് മാട്രിക്സ് മാറ്റിസ്ഥാപിക്കൽ, റിലാക്സഡ് ടിഷ്യുസ്, ഇലക്ട്രിക്കൽ സ്ട്രിപ്പ്, ഇലക്ട്രോ തെറാപ്പി അല്ലെങ്കിൽ കോൾഡ് ബാത്തുകൾ) ശസ്ത്രക്രിയാ ഇടപെടൽ ഒഴിവാക്കുന്നതിനും നാരുകളുടെ അപചയം, ട്യൂബൽ തകരാറുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ഗുരുതരമായ വീക്കം പോലുള്ള പാത്തോളജികൾ തടയുന്നതിനും സഹായിക്കുന്നു. ഫ്രഞ്ച് ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ് അമാഡി ഡുമോണ്ട്പാലിയർ (1826-1899) റബ്ബറിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത സോഫ്റ്റ് പെസറിയുടെ അസൗകര്യങ്ങൾ (അണുബാധകളും ദുർഗന്ധവും) അലക്സാന്ദ്രെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾ ഉന്നമിപ്പിക്കുന്നതിനായി വാദിച്ച നിരവധി വനിതാ സംഘടനകളിൽ അംഗമായിരുന്നു അവർ. ജേണലുകളിലും കോൺഫറൻസുകളിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനങ്ങളിൽ നിന്നും ശാസ്ത്രീയ മീറ്റിംഗുകളിൽ നടത്തിയ പ്രസംഗങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് അവർ എഴുതിയ രചനകൾ കൂടുതലറിയുന്നത്. 2001-ൽ, "ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ 100 സ്ത്രീകൾക്ക് ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സ്ത്രീകളുമായി സമത്വത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയ" തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരിൽ ഒരാളാണ് അലക്സാന്ദ്രെ.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1862-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1952-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:സ്ത്രീ ശാസ്ത്രജ്ഞർ വർഗ്ഗം:വനിതാ കണ്ടുപിടുത്തക്കാർ
മേയ് 14
ജനനം
== മരണം = nithyachithanya yathi
മറ്റു പ്രത്യേകതകൾ
വർഗ്ഗം:മേയ് 14
നെതർലന്റ്സ്
കിങ്ഡം ഓഫ് നെതർലന്റ്സിന്റെ യൂറോപ്പിലുള്ള പ്രദേശമാണ് നെതർലന്റ്സ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. കരീബിയനിലെ നെതർലന്റ്സ് ആന്റിലെർസ്, അരുബ എന്നിവയാണ് കിങ്ഡം ഓഫ് നെതർലന്റ്സിന്റെ മറ്റ് പ്രദേശങ്ങൾ. പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിലാണ് ഈ പ്രദേശം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. വടക്കും പടിഞ്ഞാറും നോർത്ത് കടൽ, തെക്ക് ബെൽജിയം, കിഴക്ക് ജർമനി എന്നിവയുമായി അതിർത്തി രൂപവത്കരിക്കുന്നു. ആംസ്റ്റർഡാം ആണ് തലസ്ഥാനവും ഏറ്റവും വലിയ നഗരവും.
ജനസാന്ദ്രത വളരെ കൂടിയ ഒരു രാജ്യമാണിത്. 395/ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററ് ജനസാന്ദ്രതയുള്ള നെതർലന്റ്സ് ഇക്കാര്യത്തിൽ ലോകത്തിൽ 25-ആം സ്ഥാനത്താണ്.
നെതർലാൻഡ്‌സിന് വികസിത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുണ്ട്, കൂടാതെ നിരവധി നൂറ്റാണ്ടുകളായി യൂറോപ്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ ഒരു പ്രത്യേക പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ, ഷിപ്പിംഗ്, മത്സ്യബന്ധനം, കൃഷി, വ്യാപാരം, ബാങ്കിംഗ് എന്നിവ ഡച്ച് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ മുൻനിര മേഖലകളാണ്. നെതർലാൻഡ്‌സിന് ഉയർന്ന സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. ഗ്ലോബൽ എനേബിളിംഗ് ട്രേഡ് റിപ്പോർട്ടിൽ (2016-ൽ 2-ആം) മുൻനിര രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് നെതർലാൻഡ്സ്, 2017-ൽ സ്വിസ് ഇന്റർനാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ മാനേജ്‌മെന്റ് ഡെവലപ്‌മെന്റ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മത്സരാധിഷ്ഠിതമായ അഞ്ചാമത്തെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയായി റാങ്ക് ചെയ്യപ്പെട്ടു. കൂടാതെ, 2022 ഗ്ലോബൽ ഇന്നൊവേഷൻ ഇൻഡക്സിൽ, 2018 ലെ 2-ആം സ്ഥാനത്തിൽനിന്ന്, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നൂതനമായ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമായി രാജ്യം റാങ്ക് ചെയ്യപ്പെട്ടു.
2020-ലെ കണക്കനുസരിച്ച്, ജർമ്മനി, ബെൽജിയം, യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്, ഫ്രാൻസ്, ഇറ്റലി, ചൈന, റഷ്യ എന്നിവയായിരുന്നു നെതർലാൻഡിന്റെ പ്രധാന വ്യാപാര പങ്കാളികൾ. ലോകത്തെ 10 മുൻനിര കയറ്റുമതി രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് നെതർലൻഡ്‌സ്. ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ ഏറ്റവും വലിയ വ്യവസായ മേഖലയാണ്. കെമിക്കൽസ്, മെറ്റലർജി, മെഷിനറി, ഇലക്ട്രിക്കൽ സാധനങ്ങൾ, വ്യാപാരം, സേവനങ്ങൾ, ടൂറിസം എന്നിവയാണ് മറ്റ് പ്രധാന വ്യവസായങ്ങൾ. നെതർലാൻഡിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അന്താരാഷ്‌ട്ര ഡച്ച് കമ്പനികളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ റാൻഡ്‌സ്റ്റാഡ്, ഹൈനെകെൻ, കെഎൽഎം, സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങൾ (ഐഎൻജി, എബിഎൻ ആംറോ, റബോബാങ്ക്), കെമിക്കൽസ് (ഡിഎസ്‌എം, അക്‌സോ), പെട്രോളിയം റിഫൈനിംഗ് (റോയൽ ഡച്ച് ഷെൽ), ഇലക്ട്രോണിക് മെഷിനറി (ഫിലിപ്‌സ്, എഎസ്‌എംഎൽ) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഉപഗ്രഹ നാവിഗേഷനും (TomTom).
നെതർലാൻഡ്‌സിന് ലോകത്തിലെ 17-ാമത്തെ വലിയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുണ്ട്, കൂടാതെ പ്രതിശീർഷ ജിഡിപിയിൽ (നാമമാത്ര) 11-ാം സ്ഥാനത്താണ്. നെതർലാൻഡിൽ കുറഞ്ഞ വരുമാന അസമത്വമുണ്ട്, എന്നാൽ സമ്പത്ത് അസമത്വം താരതമ്യേന ഉയർന്നതാണ്. പ്രതിശീർഷ ജിഡിപിയിൽ 11-ാം സ്ഥാനത്താണെങ്കിലും, 2007ലും 2013ലും സമ്പന്ന രാജ്യങ്ങളിലെ കുട്ടികളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ UNICEF നെതർലാൻഡ്‌സിന് ഒന്നാം സ്ഥാനം നൽകി.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:നെതർലന്റ്സ് വർഗ്ഗം:യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ അംഗരാജ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിലെ സ്ഥാപകാംഗങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ബെനലക്സ്
ആദി ശങ്കരൻ
ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം CE 788 - 820 കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന  സന്യാസിയും ദാർശനികനുമായിരുന്നു ശങ്കരാചാര്യൻ അഥവാ ആദി ശങ്കരൻ. അദ്വൈതസിദ്ധാന്തത്തിന് യുക്തിഭദ്രമായ പുനരാവിഷ്കാരം നൽകിയ ഇദ്ദേഹത്തെ ഭാരതം കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും മഹാനായ ദാർശനികന്മാരിലൊരാളായി കണക്കാക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ലോകത്ത് ഏറ്റവുമധികം ആദരിക്കപ്പെടുന്ന കേരളീയനാണ്‌ ശ്രീശങ്കരാചാര്യർ. കേരളത്തിലെ കാലടിക്കടുത്ത് ജനിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹം തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണശേഷം സന്ന്യാസിയായി. പല വിശ്വാസമുള്ള തത്ത്വചിന്തകരുമായി ചർച്ചകളിലേർപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഭാരതം മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു. അറുപതോളം സംസ്കൃതഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കർത്താവാണ്. ഇവയിൽ മിക്കവയും വേദസാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനങ്ങളാകുന്നു. വേദാന്തതത്ത്വചിന്തയിലെ അദ്വൈതവിഭാഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന വക്താവായ ശങ്കരൻ നൂറ്റാണ്ടുകളായി തകർച്ചയിലേക്കു  കൂപ്പുകുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന യാഥാസ്ഥിതിക ഹിന്ദുമതത്തിന് ഇന്ത്യയിൽ വീണ്ടും അടിത്തറ പാകിയ വ്യക്തിയാണ്.
ജീവചരിത്രം
ശ്രീ ശങ്കരനെ കുറിച്ച് സമകാലിക ചരിത്ര രേഖകളോ സാഹിത്യ പരാമർശങ്ങളോ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല. ആദി ശങ്കരന്റെ ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അറിവുകളുടെ പരമ്പരാഗത ഉറവിടം ‘ശങ്കരവിജയങ്ങൾ’ എന്ന കാവ്യ ഗ്രന്ഥങ്ങളാണ്. ഇതിഹാസ കാവ്യങ്ങളുടെ ശൈലിയിൽ രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ജീവചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളാണവ. ഈ രേഖകൾ പ്രകാരം ആദി ശങ്കരൻ, പെരിയാറിന്റെ തീരത്ത് കാലടി എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ് ജനിച്ചത്. ബ്രാഹ്മണ ദമ്പതികളായ ശിവഗുരുവിന്റെയും ആര്യാംബയുടെയും പുത്രനായി ക്രി.പി. 788 ൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം 32 വയസ്സു വരെ ജീവിച്ചിരുന്നതായി രേഖകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ജനനത്തീയതി
ആദിശങ്കരന്റെ ജനനത്തീയതിയെക്കുറിച്ച് തർക്കങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്.
കാലഘട്ടം ഏതായാലും 32 വർഷം മാത്രമേ ശങ്കരാചാര്യർ ജീവിച്ചിരുന്നുള്ളൂ എന്നത് പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
ജനനം, ബാല്യം
മധ്യകേരളത്തിൽ അങ്കമാലിക്കടുത്തുള്ള പൂർണ്ണാ നദിക്ക്(പെരിയാർ) സമീപമുള്ള ഷാസലം(കാലടി) എന്ന ദേശത്ത് വേദശാസ്ത്രപണ്ഡിതനായ കൈപ്പിള്ളി ഇല്ലത്ത് വിദ്യാധിരാജൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന് ഒരു ഉണ്ണി പിറന്നു. രാജശേഖരൻ എന്ന സമീന്ദാർ (രാജശേഖരൻ എന്ന രാജാവിനെ പറ്റിയും ശങ്കരന്റെ ജീവചരിത്രത്തിൽ പലപ്പോഴും കടന്നു വരുന്നുണ്ട്‌ )അക്കാലത്ത്‌ ഒരു ക്ഷേത്രം കാലടിയിൽ പണിതു. അങ്ങനെ അവിടെ ബ്രാഹ്മണരുടെ ഒരു അഗ്രഹാരം രൂപപ്പെട്ടു. ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു വിദ്യാധിരാജൻ. ശിവഗുരു എന്നു പേരുള്ള ഈ കുട്ടി ഉപനയനത്തിന് ശേഷം വേദവും ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിച്ച് പണ്ഡിതനായിത്തീർന്നു. പ്രായപൂർത്തിയായപ്പോൾ എറണാകുളം ജില്ലയിലെ പിറവത്തിനടുത്ത്‌ പാഴൂർ എന്ന ഇല്ലത്തു നിന്ന്‌ 'മഖപണ്ഡിതൻ' എന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ മകളായ ആര്യാംബ (ആര്യാദേവി) എന്ന കന്യകയെ വിവാഹം ചെയ്തു. വളരെക്കാലം കാത്തിരുന്നിട്ടും ഇവർക്ക് കുട്ടികൾ ഉണ്ടായില്ല. കുട്ടികളില്ലാത്ത ഇവർ തൃശ്ശൂരിലേക്ക് പോവുകയും അവിടെയുള്ള വടക്കുംനാഥ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി 48 ദിവസത്തെ പൂജ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആര്യാ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഗർഭകാലത്ത് ഇവർ പലപ്പോഴും ശിവനെ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നതായി പറയപ്പെട്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ പത്താം മാസത്തിൽ, മേടമാസത്തിലെ വൈശാഖശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പഞ്ചമിയും തിരുവാതിര നക്ഷത്രവും കൂടിയ കർക്കടക ലഗ്നത്തിൽ, ആര്യാംബ ഒരു ആൺകുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകി. മധ്യാഹ്ന സമയത്ത് ജനിച്ച കുഞ്ഞിന്റെ ഗ്രഹനില ഇപ്രകാരമായിരുന്നു - മേടത്തിൽ സൂര്യൻ, ബുധൻ; കുജൻ മകരത്തിൽ; ശനി തുലാത്തിൽ; മിഥുനത്തിൽ ചന്ദ്രൻ; ഉച്ചത്തിൽ ശുക്രൻ; കേന്ദ്രത്തിൽ വ്യാഴം. ആ കുഞ്ഞിനു അവർ ശിവഭഗവാന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം ശങ്കരൻ (ശങ്കരൻ എന്നത് പരമശിവന്റെ പര്യായങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്) എന്ന് പേരു നൽകുകയും ചെയ്തു. (സംസ്കൃതഭാഷയിൽ ശങ്കരൻ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം സന്തോഷ ദായകൻ എന്നാണ്).
മൂന്ന്‌ വയസ്സായപ്പോൾ അക്ഷരാഭ്യാസവും വായിക്കാനും ശങ്കരൻ പ്രാപ്തനായിരുന്നു. ശങ്കരൻ വളരെ ചെറുപ്പമായിരുന്നപ്പോൾ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് മരിച്ചു. വിദ്യാർത്ഥിജീവിതത്തിലേക്കുള്ള തുടക്കമായ ഉപനയനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഞ്ചാം വയസ്സിലാണ് നിർവഹിച്ചത്. ഗുരുകുലത്തിൽ സഹപാഠികളെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ബുദ്ധിവൈഭവമാണ്‌ ശ്രീശങ്കരൻ കാണിച്ചത്‌. സാമ്പ്രദായികമായ ഗുരുകുലവിദ്യാഭ്യാസമായിരുന്നു ശങ്കരന്റേത്. സാധാരണക്കാരിൽ നിന്നും ഭിക്ഷ വാങ്ങി ജീവിക്കുക എന്നത് ഗുരുകുല സമ്പ്രദായത്തിലെ ഒരു ആചാരമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഒരുണങ്ങിയ കാട്ടുനെല്ലിക്ക മാത്രം കയ്യിലുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുന്നിൽ ഭിക്ഷക്കായി ശങ്കരൻ കൈ നീട്ടി. തന്റെ പക്കൽ കഴിക്കാൻ മറ്റൊന്നും തന്നെ ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും സാത്വികയായ ആ സ്ത്രീ ശങ്കരന് ആ കാട്ടുനെല്ലിക്ക ഭിക്ഷയായി നൽകി. ആ മഹത്ത്വം ഉൾക്കൊണ്ട ശങ്കരൻ അവിടെ നിന്നു തന്നെ ലക്ഷ്മീദേവിയെ സ്തുതിച്ചു കൊണ്ട് കനകധാരാസ്തോത്രം രചിക്കുകയും അതു പൂർണമായതോടെ ഐശ്വര്യ ദേവതയായ മഹാലക്ഷ്മി
സ്വർ‌ണ നെല്ലിക്കകൾ സാത്വികയാ‍യ ആ സ്ത്രീയുടെ മേൽ വർഷിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. എട്ടു വയസ്സിനുള്ളിൽ തന്നെ നാലു വേദങ്ങളും വേദാന്തങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ഇതിഹാസങ്ങളും ഹൃദിസ്ഥമാക്കി ശങ്കരൻ തന്റെ പാണ്ഡിത്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
രാജശേഖരനും ശ്രീശങ്കരനും
ശ്രീശങ്കരന്റെ കാലത്ത് കേരളത്തിലെ ഒരു നാട്ടു രാജാവായിരുന്നു രാജശേഖരൻ (ചേരമൻ പെരുമാൾ നായനാർ). ഗുരുകുല വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ ശ്രീശങ്കരൻ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ സമയത്ത് എട്ട് വയസ്സായ ആ പണ്ഡിതനായ ബാലനെപ്പറ്റി രാജശേഖരൻ കേട്ടറിഞ്ഞു അദ്ദേഹം ശങ്കരനെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കാനായി തന്റെ മന്ത്രിയെ പറഞ്ഞയച്ചുവെങ്കിലും ശ്രീശങ്കരൻ ക്ഷണം നിരസിക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ രാജാവ് തന്നെ ശങ്കരന്റെ ഇല്ലത്തേക്ക് എഴുന്നള്ളി 10,000 സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ നൽകി. താൻ രചിച്ച മൂന്ന് നാടകങ്ങൾ ശങ്കരനെ വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ശങ്കരൻ നാട്ടുരാജാവിന്റെ സമ്മാനം സ്വീകരിച്ചില്ല.പിന്നീട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അമ്മയുടെ വിയോഗസമയത്തും ഇവർ തമ്മിൽ കണ്ടിരുന്നു.
സന്ന്യാസം
ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ശങ്കരൻ സന്ന്യാസത്തിലേക്കു ആകൃഷ്ടനായിരുന്നു. എന്നാൽ ശങ്കരന്റെ അമ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ആഗ്രഹത്തിന് എതിരായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തന്റെ വീട്ടിനടുത്തുള്ള പെരിയാറിൽ(പൂർണ്ണാ നദി) കുളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലിൽ ഒരു മുതല പിടിത്തമിടുകയും നദിയിലേക്കു വലിച്ചു കൊണ്ടു പോകുകയും ചെയ്തു. ഈ അവസരത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ മാത്രമേ അരികിൽ ഉണ്ടാ‍യിരുന്നുള്ളൂ. മുതലയുടെ കയ്യിൽ നിന്നു തന്റെ മകനെ രക്ഷിക്കാൻ വഴിയൊന്നും കാണാഞ്ഞ് ആ അമ്മ വിലപിക്കാൻ തുടങ്ങി. തനിക്ക് ഈ അവസരത്തിലെങ്കിലും സന്ന്യാസിയാവാൻ അനുവാദം തരണമെന്നും അങ്ങനെ മരിക്കുവാനുള്ള തന്റെ ആഗ്രഹം സഫലീകരിക്കണമെന്നും ശങ്കരൻ മാതാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.കാഞ്ചിയിലെ മഹാപെരിയവൾ ഈ ഐതിഹ്യത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നതനുസരിച്ച്, ശങ്കരൻ അമ്മയോട് തന്റെ മരണമൊഴിവാക്കാനുള്ള ഒരു തന്ത്രമായാണ് സന്ന്യാസത്തെ അവതരിപ്പിച്ചത്. സന്ന്യാസം അടുത്ത ഒരു ജന്മമാണെന്നും അതു സ്വീകരിച്ചാൽ, ഈ ജന്മത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ തനിക്കു ഹേതുവായി അവതരിച്ച മുതലയിൽ നിന്നും തനിക്കു രക്ഷപ്പെടാമെന്നും ശങ്കരൻ അമ്മയെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. ശങ്കരന്റെ വാദങ്ങൾ അംഗീകരിച്ച മാതാവ് സന്ന്യാസത്തിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും തുടർന്ന് സന്ന്യാസദീക്ഷയേറ്റു വാങ്ങിയ ശങ്കരനെ വിട്ട് മുതല അപ്രത്യക്ഷമായെന്നും ഐതിഹ്യം തുടരുന്നു. വെറുമൊരു കഥയായി കാണാതെ ഇതിനെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കണം എന്നും പണ്ഡിതർ പറയാറുണ്ട്. മുതല എന്നതു കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ദേഷ്യവും സങ്കടവും സ്നേഹവും വെറുപ്പം സന്തോഷവും നിരാശയും എല്ലാം കൂടിക്കലർന്ന സാധാരണ ജീവിതം തന്നെയാണ്‌. സന്ന്യസിക്കാനുള്ള അനുവാദം ലഭിച്ചതോടെ ആ ‘മുതല’ പിടിവിട്ടു. ആചാര്യനാവാൻ ശ്രീശങ്കരൻ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുകയും ചെയ്തു. കാലടിയിൽ ഒരു ചെറിയ കുളിക്കടവിന്‌ ഇന്നും “മുതലക്കടവ്” എന്നാണ്‌ പേര്‌. അമ്മയുടെ അനുവാദത്തോടെ കേരളം വിട്ട ശങ്കരൻ ഉത്തര ഭാരതത്തിലേക്ക് ഒരു ഗുരുവിനെ തേടി യാത്രയായി. ഗോവിന്ദപാദൻ എന്ന യോഗിയെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞ ശങ്കരൻ അദ്ദേഹത്തെ അന്വേഷിച്ച് നടന്നു. വേദത്തെ നാലായി പകുത്ത വേദവ്യാസന്റെ ശിഷ്യ പരമ്പരയിൽപ്പെട്ട പണ്ഡിതനായിരുന്നു ഗോവിന്ദപാദർ എന്നാണ്‌ വിശ്വാസം (വേദവ്യാസൻ-ശ്രീശുകൻ-ഗൗഡപാദർ-ഗോവിന്ദാചാര്യർ-ശ്രീശങ്കരൻ). നർമദാ നദീതീരത്തു വച്ച് അദ്ദേഹം ഗൗഡപാദരുടെ ശിഷ്യനായ ഗോവിന്ദഭഗവദ്പാദരെ കണ്ടു മുട്ടി. ശങ്കരന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ അന്വേഷിച്ച അദ്ദേഹത്തോട്, അദ്വൈത വേദാന്തത്തിന്റെ പൊരുൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന 10 ശ്ലോകം നിമിഷാർദ്ധത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു ശങ്കരൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവ ദശശ്ലോകി എന്നറിയപ്പെടുന്നു.അവയിലെ ആദ്യ ശ്ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്‌.
ന ഭൂമിർന തോയം ന തേജോ ന വായുഃ
ന ഖം നേന്ദ്രിയം വാ ന തേഷാം സമൂഹഃ
അനേകാന്തികത്വാത് സുഷുപ്ത്യേകസിദ്ദഃ
തദേകോഽവശിഷ്ടഃ ശിവഃ കേവലോഽഹം
(“ഭൂമിയല്ല ഞാൻ, ജലമല്ല, അഗ്നിയല്ല, വായുവല്ല, ആകാശമല്ല, ഇന്ദ്രിയങ്ങളോ മനസ്സോ അല്ല. യാതൊരു വിധ മാറ്റത്തിനും വിധേയമാകാത്ത,എല്ലാം നശിച്ചാലും അവശേഷിക്കുന്ന, ലൗകിക ദു:ഖങ്ങൾക്കെല്ലാം അതീതമായ മംഗളസ്വരൂപമാണു ഞാൻ” )
ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും സ്വപ്നത്തിലും ഉറക്കത്തിലും മറ്റെന്തിനേക്കാളും വ്യക്തമായി സദാ പ്രകടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ജഗത്തിനെ മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാവു മുതൽ ഉറുമ്പുവരെയുള്ള ശരീരങ്ങളിൽ കോർത്തിണക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമായ ബോധം തന്നെയാണ് ഞാൻ. ഉണ്ടാവുകയും മറഞ്ഞു പോവുകയും ചെയ്യുന്ന ജഢവസ്തുക്കളൊന്നും ഞാനല്ല. ഇപ്രകാരമുള്ള ഉറച്ച ജ്ഞാനം ഒരാൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ, അദ്ദേഹം ജനനം കൊണ്ട് ചണ്ഡാളനോ ബ്രാഹ്മണനോ ആയിക്കൊള്ളട്ടെ, അദ്ദേഹമാണ് ഗുരു. ഇതെന്റെ തീരുമാനമാണ്
ഒരിക്കൽ ശ്രീശങ്കരൻ കാശിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഒരു വൃദ്ധനായ വ്യാകരണ പണ്ഡിതനെ കണ്ടു. വൃദ്ധൻ സംസ്കൃതത്തിലെ ചില വ്യാകരണങ്ങൾ മനഃപാഠമാക്കാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉരുവിട്ട്‌ കൊണ്ടിരുന്നു. വൃദ്ധന്റെ വെപ്രാളം കണ്ട് ശങ്കരാചാര്യർ അദ്ദേഹത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം വ്യാകരണ പണ്ഡിതന്റെ അടുത്തെത്തി കുറച്ച്‌ ശ്ലോകങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്‌ ചൊല്ലി. അതാണ്‌ ഭജഗോവിന്ദസ്തോത്രം. ചാഞ്ചാടുന്ന ആത്മാവിനെ കൊണ്ട്‌ എന്ത്‌ പഠിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ലന്നും, ഈശ്വരനായ ഗോവിന്ദനെ ഭജിക്കും അന്ത്യകാലം വരുമ്പോൾ വ്യാകരണ നിയമങ്ങൾ രക്ഷക്കെത്തില്ലന്ന്‌ ഉപദേശിക്കുന്ന കൃതിയാണ്‌ അത്‌
ഹിമാലയത്തിലെ ബദരിയിൽ എത്തപ്പെട്ട ശങ്കരൻ അവിടെ വച്ചാണ് പ്രശസ്തമായ ‘ഭാഷ്യങ്ങൾ’, ‘പ്രകരണ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ’ എന്നിവ രചിച്ചത്. തുടർന്ന് ഭാഷ്യങ്ങൾ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ സമയം, വേദവ്യാ‍സൻ ശങ്കരാചാര്യരെ ഒരു വൃദ്ധബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ സന്ദർശിച്ചെന്നും എട്ടു ദിവസം നീണ്ടു നിന്ന തർക്കത്തിനൊടുവിൽ സ്വരൂപം വെളിപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ചു എന്നും വിശ്വാസം നിലനിൽക്കുന്നു.
മണ്ഡനമിശ്രനുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച
ആദി ശങ്കരൻ മീമാംസാ പണ്ഡിതനായ മണ്ഡനമിശ്രനുമായി നടത്തിയ തർക്കം വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. പ്രസിദ്ധ മീമാംസാ തത്ത്വചിന്തകനായിരുന്ന കുമാരിലഭട്ടനായിരുന്നു മണ്ഡനമിശ്രന്റെ ഗുരു. കുമാരിലഭട്ടൻ വേഷപ്രച്ഛന്നനായി തന്റെ ഗുരുവിൽ നിന്ന് ബുദ്ധമതതത്ത്വങ്ങൾ അവയെ തർക്കിച്ച് ഖണ്ഡിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ പഠിച്ചെടുത്തു. വേദങ്ങൾ ഇതിനെ ഒരു പാപമായാണ് പറയുന്നത്. ഇതിന് പ്രായശ്ചിത്തമായി പ്രയാഗിൽ മെല്ലെ എരിയുന്ന ഒരു ചിതയിൽ (ഉമിത്തിയിൽ) പ്രവേശിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് കുമാരിലഭട്ടനെ ആദി ശങ്കരൻ കാണുന്നത്. ആയതിനാൽ കുമാരിലഭട്ടൻ ശങ്കരാചാര്യരോട് മഹിസ്മതിയിൽ (ഇപ്പോൾ മദ്ധ്യപ്രദേശിലെ മഹേശ്വർ) പോയി തന്റെ ശിഷ്യനായ മണ്ഡനമിശ്രനുമായി സംവാദത്തിലേർപ്പെടാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
മണ്ഡനമിശ്രന്റെ ഭാര്യ ഉഭയ ഭാരതിയുടെ മദ്ധ്യസ്ഥതയിൽ ശങ്കരാചാര്യർ മിശ്രനുമായി വളരെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു തർക്കത്തിലേർപ്പെട്ടു. പതിനഞ്ച് ദിവസം നീണ്ട സംവാദത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡനമിശ്രൻ തോൽവി സമ്മതിച്ചു. ഇതിനെ തുടർന്ന് ഉഭയ ഭാരതി പൂർണ്ണമായും ജയം കൈവരിയ്ക്കാൻ തന്നോട് മത്സരിയ്ക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഈ തർക്കം കാമശാസ്ത്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു. പക്ഷേ സന്ന്യാസിയായ ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ഈ വിഷയത്തിൽ ജ്ഞാനമില്ലായിരുന്നു. ആയതിനാൽ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ അദ്ദേഹം അല്പം സമയം ആവശ്യപ്പെടുകയും തന്റെ യോഗ സിദ്ധികൾ ഉപയോഗിച്ച് അമരുകൻ എന്ന രാജാവിൽ പരകായപ്രവേശം നടത്തി ഈ അറിവ് സമ്പാദിക്കുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും പിന്നീട് ഉഭയ ഭാരതി മത്സരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും തർക്കത്തിന്റെ നിയമ പ്രകാരം മണ്ഡനമിശ്രൻ തോൽവി സമ്മതിച്ച് സുരേശ്വരാചാര്യ എന്ന പേരിൽ സന്യാസം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദിഗ് വിജയം
thumb|200px|right| കാലടിയിൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള ഗോപുരം ദ്വൈതവാദത്തെ തോൽപ്പിച്ച് അദ്വൈത വാദത്തെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാനായി ശങ്കരാചാര്യർ ഭാരതം മുഴുവൻ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു. ദ്വൈതവാദത്തിന്റെ പ്രമുഖവക്താക്കളായിരുന്നവരെ വാദത്തിൽ തോൽപ്പിച്ച് തന്റെ അനുയായികളാക്കി മാറ്റി ശങ്കരാചാര്യൻ അദ്വൈതവാദത്തെ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു. അദ്വൈതവാദത്തെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാനായി ശങ്കരാചാര്യർ നടത്തിയ യാത്രകളും വാദങ്ങളും ദിഗ്‌വിജയം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
പിന്നീട് പശ്ചിമ സമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്തുള്ള ഗോകർണ്ണത്ത് എത്തിയ ശങ്കരാചാര്യൻ കാപാലിയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു സ്തോത്രം രചിച്ചു. ഇതാണ് ശിവാനന്ദലഹരി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തോത്രം. ഇതിന്റെ രചനയെപ്പറ്റിയുള്ള ഐതിഹ്യം മാധവീയശങ്കരവിജയം ശരിവയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ഗോകർണ്ണത്ത് ശ്രീശങ്കരാചാര്യൻ കുറച്ചു കാലം വേദാന്തം പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞുകൂടി. പിന്നീട് നീലകണ്ഠൻ എന്ന ശൈവപണ്ഡിതൻ തർക്കത്തിനായി ശങ്കരാചാര്യരുടെ അടുത്ത് എത്തി നീലകണ്ഠന്റെ വാദമുഖങ്ങളെ ഖണ്ഡിച്ച ശങ്കരാചാര്യർ അദ്ദേഹത്തെയും ശിഷ്യൻമാരെയും തന്റെ അനുയായികളാക്കി മാറ്റി. ഇവിടെവച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ശിഷ്യരിൽ പ്രധാനിയായ ഹരിദത്തൻ എന്നു പേരുള്ള ഒരു ശിഷ്യനെ കിട്ടി. (ഇയാളുടെ പേര് ഹസ്തമാലൻ, ഹസ്തമാലാകാചാര്യൻ എന്നും വിവക്ഷയുണ്ട്)
പിന്നീട് ശങ്കരാചാര്യൻ വടക്കോട്ടു യാത്ര ചെയ്ത് സൗരാഷ്ട്രയിലെത്തി. അവിടെ അദ്വൈതം പ്രചരിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ദ്വാരകയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അവിടുള്ള വൈഷ്ണവരെ വാദത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചതിനു ശേഷം ഉജ്ജയിനിയിലെത്തി ഭോദാഭേദവാദത്തിലൂന്നിയ ഭട്ടഭാസ്ക്കരകനെ വാദത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു ശിഷ്യനാക്കി. (എന്നാൽ ഭട്ടഭാസ്കരൻ ശങ്കരാചാര്യന്റെ സമകാലികനാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്, മാധവീയ ശങ്കരവിജയത്തിലെ കഥകൾ പ്രകാരം ശങ്കരാചാര്യൻ വാദത്തിൽ ജയിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഖണ്ഡനഖണ്ഡഖാദ്യ കർത്താവായ ശ്രീഹർഷകവി കൂടി ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്, എന്നാൽ ഇയാളും ശങ്കരാചാര്യന്റെ സമകാലികനല്ല.)
പിന്നീട് കാമരൂപദേശത്ത് (ഇന്നത്തെ അസ്സാം) ചെന്ന് ശാക്തഭാഷ്യത്തിന്റെ കർത്താവായ അഭിനവഗുപ്തനുമായി വാദത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ശങ്കരാചാര്യനെ വാദത്തിൽ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ അഭിനവഗുപ്തൻ ആഭിചാരകർമ്മം കൊണ്ട് ശങ്കരാചാര്യനെ ഇല്ലാതാക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത് (എന്നാൽ പ്രസിദ്ധനും പ്രത്യഭിജ്ഞാസിദ്ധാന്തസ്ഥാപകനും സുപ്രസിദ്ധ വേദാന്ത ചിന്തകനുമായ അഭിനവഗുപ്തനെ പറ്റിയുള്ള ഇക്കഥ സത്യമാവാൻ തരമില്ല. ശങ്കരാചാര്യന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞ് രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടെങ്കിലും കഴിഞ്ഞാണ് അഭിനവഗുപ്തൻ ജീവിച്ചത്) പിന്നീട് ഗൗഡദേശത്തു പോയി മുരാരിമിശ്രനെ വാദത്തിൽ തോൽപ്പിച്ച് ദ്വൈതവാദത്തെ നാമാവശേഷമാക്കി.
സർവജ്ഞപീഠ ലബ്ധി
thumb|200px|left|[[കുടജാദ്രി അംബാവനത്തിലെ ശങ്കരപീഠം. ദേവി ഇവിടെ വച്ച് ആദിശങ്കരനു ദർശനം നൽകി എന്നു വിശ്വാസം]] ആദി ശങ്കരൻ കാശ്മീരിലെ സർവജ്ഞപീഠം (ഇപ്പോൾ പാക്‌ അധിനിവേശ കാശ്മീരിൽ) സന്ദർശിച്ചു. മാധവീയ ശങ്കരവിജയത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു നാലു ദിശകളിൽ നിന്നുമുള്ള പണ്ഡിതൻമാർക്കായി ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ നാല്‌ ഗോപുരവാതിലുകളുണ്ടെന്നാണ്‌. ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള ആരും തന്നെ സർവജ്ഞപീഠം കയറിയിട്ടില്ല എന്നു സൂചിപ്പിക്കാനായി തെക്കു വശത്തെ വാതിൽ ഒരിക്കലും തുറന്നിരുന്നില്ല. ആദി ശങ്കരൻ വിവിധ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലകളായ മീമാംസം, വേദാന്തം, തുടങ്ങി ഹൈന്ദവ തത്ത്വചിന്തയിലെ മറ്റു വിഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള എല്ലാ പണ്ഡിതൻമാരേയും പരാജയപ്പെടുത്തി തെക്കേ ഗോപുരവാതിൽ തുറക്കുകയും ജ്ഞാനത്തിന്റെ അത്യുന്നത പീഠം കരസ്ഥമാക്കുകയും ചെയ്തു. മാധവീയ ശങ്കരവിജയത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു അറിവിന്റേയും വിദ്യയുടേയും ദേവതയായ സരസ്വതീ ദേവി തന്നെ ആദിശങ്കരന്റെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാനാവാത്ത അറിവിന്റെ വിജയം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയെന്നാണ്‌.
മരണം
thumb|300px|കേദാർനാഥിലെ ശങ്കരാചാര്യ സമാധി മന്ദിരം ശങ്കരൻ പിന്നീട് കേദാർനാഥിൽ പോവുകയും  തന്റെ മുപ്പത്തിരണ്ടാം വയസ്സിൽ വിദേഹ മുക്തി (ആത്യന്തികമായ മുക്തി) നേടുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന നാളുകളെ കുറിച്ചു പല വിശ്വാസങ്ങളുമുണ്ട്‌. കാഞ്ചീമഠ വിശ്വാസികൾ കരുതുന്നതു അദ്ദേഹം കാഞ്ചിയിൽ വെച്ചു വിദേഹ മുക്തി നേടിയെന്നാണ്‌. കേരളീയ ശങ്കരവിജയത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം കേരളത്തിലെ തൃശൂരുള്ള വടക്കുന്നാഥൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ചായിരുന്നു എന്നാണ്‌.
പത്മപാദർ
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ തൃക്കണ്ടിയൂർ എന്ന ദേശത്തുകാരനായിരുന്നു വിഷ്ണുശർമ്മൻ എന്ന്‌ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പത്മപാദരെ കുറിച്ചും കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല. സദാനന്ദൻ എന്നും വിഷ്ണു ശർമ എന്നും പേര് ഉള്ളതായി ചില ജീവ ചരിത്രത്തിൽ നിന്നും അറിയാം. പിതാവിന്റെ പേര് സോമൻ എന്നും കച്ചവടമായിരുന്നു തൊഴിലെന്നും പരാമർശം ഉണ്ട്. അദ്ദേഹം തെക്കേഇന്ത്യക്കാരൻ ആയിരിക്കാനും ബ്രാഹ്മണനല്ല എന്നും കരുതാൻ തക്ക തെളിവുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഞ്ചപാതികയിൽ ഉള്ളതായി പണ്ഡിതന്മാർ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കൽ കച്ചവടച്ചരക്കുകളുമായി പോകുമ്പോൾ കൊള്ളക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ ആക്രമിച്ചു. അതോടെ കച്ചവടം ഉപേക്ഷിച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യരുടെ ശിഷ്യനായതും. അദ്ദേഹം ചോള- ദേശത്തുകാരനാണെന്നും ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. പത്മപാദനോട്‌ ശ്രീശങ്കരൻ കാണിക്കുന്ന പ്രത്യേക താല്പര്യം മറ്റ്‌ ശിഷ്യന്മാരിൽ അസൂയ ജനിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ പത്മപാദനുള്ള ഭക്തി മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രീശങ്കരൻ പുഴയുടെ അക്കരെ നിന്ന പത്മപാദനെ വിളിച്ചു. വിളി കേട്ടതും യാതൊന്നും ആലോചിക്കാതെ വിഷ്ണുശർമ്മൻ നദിക്ക്‌ മുകളിലൂടെ നടന്ന്‌ വന്നു. എന്നാൽ നദിയിൽ ചവിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ഓരോ താമര ഉയർന്ന്‌ വന്ന്‌ വിഷ്ണുശർമ്മനെ താങ്ങി നിർത്തി എന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്. അങ്ങനെ വിഷ്ണുശർമ്മൻ പത്മപാദരായി.
ഹസ്താമലകൻ
ഭാരതം മുഴുവൻ അദ്വൈതദർശനത്തിന്റെ മഹത്ത്വം വർണ്ണിച്ചുകൊണ്ട്‌ ശ്രീശങ്കരൻ കർണ്ണാടകയിലെ മൂകാംബികയിലുമെത്തി (ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ശ്രീവേലി എന്നും കാണുന്നു). അവിടെ പ്രഭാകരൻ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനും ശ്രീശങ്കരനെ കാണാനെത്തി. പല യാഗങ്ങളും ചെയ്ത് പ്രസിദ്ധി നേടിയ പ്രഭാകരന്‌ ഒരു മകൻ മാത്രമേയുള്ളു. എന്നാൽ അവൻ ആരോടും മിണ്ടുകയില്ല; എന്ത്‌ ചോദിച്ചാലും മറുപടി പറയുകയുമില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള തന്റെ പതിമൂന്ന്‌ വയസ്സുള്ള മകനെ അനുഗ്രഹിക്കണമെന്നാണ്‌ പ്രഭാകരന്റെ ആവശ്യം. ശങ്കരാചാര്യർ അവനോട്‌ ചോദിച്ചു “നീ ആരാണ്‌?” ഉടൻ ആ കുട്ടി സ്ഫുടമായി പന്ത്രണ്ട്‌ ശ്ലോകങ്ങൾ ചൊല്ലി. വേദാന്തതത്ത്വങ്ങൾ വ്യക്തമായി വർണ്ണിക്കുന്നവയായിരുന്നു അവ. ''ഈ ശരീരം എന്റെയല്ല. പരമാത്മാവാണ്‌ എന്റെ ശരീരം'' എന്നാണ് അതിലെ സാരം. ശങ്കരാചാര്യർ ആ ഉത്തരത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായി അവനൊരു നെല്ലിക്ക കൊടുത്തു. കൈയിലൊതുങ്ങുന്ന നെല്ലിക്ക പോലെ ഉപനിഷത്തുകളിലെ ഗഹനമായ ആശയങ്ങൾ വിവരിച്ചതു കൊണ്ട്‌ ശങ്കരാചാര്യർ അവന്‌ ഹസ്താമലകൻ എന്ന്‌ നാമകരണം ചെയ്തു.
തോടകൻ
thumb|250px|ആദി ശങ്കരന്റെ, കാലടിയിലെ ജന്മസ്ഥലം ഗിരി എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണകുമാരൻ ശ്രീശങ്കരനോടൊപ്പം ചേർന്നു. അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ബുദ്ധിഹീനനായിരുന്നു ഗിരി. എങ്കിലും ഗിരി ശ്രീശങ്കരന്റെ വലിയ ഗുരു ഭക്തനായിരുന്നു. ശങ്കരാചാര്യർ മറ്റ് ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഗിരി ശ്രദ്ധാപൂർവം കേൾക്കും. എന്നാൽ സംശയം ഉന്നയിക്കില്ല. മറ്റ് ശിഷ്യന്മാർ ഗിരി അറിവില്ലാത്തവനും വിഡ്ഢിയാണെന്നും കരുതി. ഒരു ദിവസം ശ്രീശങ്കരൻ പാഠം തുടങ്ങാതെ ഗിരിയെ കാത്തിരുന്നു. എന്താണ്‌ പാഠം തുടങ്ങാത്തതെന്ന പത്മപാദന്റെ ചോദ്യത്തിന്‌ ഗിരി വന്നിട്ട് തുടങ്ങാമെന്ന് ശ്രീശങ്കരൻ മറുപടി നൽകി. നിരക്ഷരനായ ഗിരിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവില്ലെന്ന് പത്മപാദർ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ശങ്കരൻ ഗിരിയേക്കാൾ ശ്രദ്ധയുള്ള മറ്റാരും ഈ കൂട്ടത്തിലില്ല എന്ന മറുപടിയാണ്‌ നൽകിയത്. അപ്പോൾ ഗുരുവിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അലക്കുകയായിരുന്ന ഗിരിക്ക് സകലവിദ്യകളും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായെന്നും ഉടൻ ഗിരി ഒരു സ്തോത്രം സ്വയം നിർമ്മിച്ച് എട്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ ചൊല്ലി. തോടകവൃത്തത്തിൽ രചിച്ച ശ്ലോകമായതിനാൽ ഗിരിക്ക് ശങ്കരാചാര്യർ തോടകൻ എന്ന പേര്‌ നൽകി.
മഠങ്ങൾ
250px|thumb|right| ശൃം‍ഗേരിയിലെ ശൃം‌ഗേരി ശാരദാപീഠത്തിലുള്ള വിദ്യാശങ്കര അമ്പലം
തന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ ഭാരതത്തിന്റെ നാനാദിക്കുകളിലും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനായി ആദിശങ്കരൻ നാലു മഠങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയുണ്ടായി. വടക്ക് ഉത്തരാഞ്ചലിലെ ബദരിനാഥിൽ സ്ഥാപിച്ച ജ്യോതിർമഠം, പടിഞ്ഞാറ് ഗുജറാത്തിലെ ദ്വാരകയിൽ സ്ഥാപിച്ച ദ്വാരകാപീഠം, കിഴക്ക് ഒറീസ്സയിലെ പുരിയിൽ സ്ഥാപിച്ച ഗോവർദ്ധനമഠം, തെക്ക് കർണാടകയിലെ ശൃംഗേരിയിൽ സ്ഥാപിച്ച ശാരദാപീഠം എന്നിവയാണവ. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നാലു മുഖ്യ ശിഷ്യന്മാരെ ഈ മഠങ്ങൾ നടത്തിപ്പിന് ഏൽപ്പിച്ചു എന്ന് ഹൈന്ദവ പുരാണം പറയുന്നു. സുരേശ്വരാചാര്യർ, ഹസ്താമലകാചാര്യർ, പദ്മപാദാചാര്യർ തോടകാചാര്യർ എന്നിവരാണവർ. ഇന്നത്തെ മഠാധിപതികൾ തങ്ങളുടെ മുൻ‌ഗാമികളായി ഇവരെയാണ് ആദരിക്കുന്നത്. ഈ മഠങ്ങളുടെ അധിപതികൾ തങ്ങളുടെ പദവിയായ ശങ്കരാചാര്യർ ("the learned Shankara") എന്നത് ആദിശങ്കരന്റെ പേരിൽ നിന്നാണ് എടുത്തത്. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ കാഞ്ചിയിലുള്ള മഠം സ്ഥാപിച്ചത് ശങ്കരാചാര്യർ നേരിട്ടാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ട്. താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന പട്ടിക, ശങ്കരാചാര്യർ സ്ഥാപിച്ച നാലു ആമ്നായ മഠങ്ങൾ (Amnaya Mathas) ഏതെന്നും അവയുടെ മറ്റ് വിവരങ്ങളും നൽകുന്നു.
തത്ത്വജ്ഞാനവും മതപരമായ ചിന്തകളും
left|thumb|ഹംസം [[അദ്വൈത വേദാന്തം|അദ്വൈത വേദാന്തത്തിലെ ഒരു മുഖ്യ മുദ്രയാണു്. ഇതിന്റെ പ്രതീകാത്മകമായ അർത്ഥങ്ങൾ ഇവയാണ്: ആദ്യമായി; ഹംസഃ എന്നത് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നാൽ അത് സോടഹം ("ഞാൻ അതാണ്" എന്നതിന്റെ സംസ്കൃതം) എന്നായിത്തീരും. രണ്ടാമതായി, ഹംസം വെള്ളത്തിൽ ജീവിച്ചാലും അതിന്റെ തൂവലുകൾ ഒരിക്കലും നനയില്ല, അതുപോലെ ഒരു അദ്വൈതി‍ മായ നിറഞ്ഞ ഈ ലോകത്ത് ജീവിച്ചാലും അതിന്റെ ജലം അദ്ദേഹത്തെ സ്പർശിക്കില്ല. മൂന്നാമതായി, ദശനാമിയെന്ന പദവിയുള്ള സന്ന്യാസി അറിയപ്പെടുന്നത് പരമഹംസർ ("പരമോന്നതമായ ഹംസം") എന്നാണ്]]
അദ്വൈതവേദാന്തം ("ദ്വൈതത്തെ നിഷേധിക്കുന്ന വേദാന്തം") സർവ്വവും ഒന്നാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഏകത്വ തത്ത്വശാസ്ത്രമാണു്. അദ്വൈതം ആത്മാവിനേയും ബ്രഹ്മത്തേയും നിർവചിക്കുന്നു. ഉപനിഷത്ത്, ബ്രഹ്മസൂത്രം, ഭഗവദ്‌ഗീത (യഥാക്രമം ഉപദേശം, ന്യായം, സാധന എന്നിങ്ങനെ പ്രസ്ഥാനത്രയി) എന്നീ ഹൈന്ദവ തത്ത്വശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളാണു് അദ്വൈതാശ്രമത്തിലെ പ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ.
പ്രസ്ഥാനത്രയികളായ ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കു വ്യാഖ്യാനമെഴുതിയാണു ശങ്കരാചാര്യൻ അദ്വൈതവേദാന്തം സിദ്ധാന്തവൽക്കരിച്ചതു്. വേദാന്തത്തിന്റെ കാതലായ ആശയങ്ങളെ ആചാ‍ര്യൻ പ്രകരണഗ്രന്ഥമായ വിവേകചൂഡാമണിയിൽ ഇപ്രകാരം സംഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു:
ബ്രഹ്മ സത്യം ജഗന്മിഥ്യാ, ജീവോ ബ്രഹ്മൈവ നാപരഃ "വിശദീകരണം: ബ്രഹ്മം സത്യവും, പ്രപഞ്ചം മായയുമാകുന്നു, ആത്മാവും ബ്രഹ്മവും ആത്യന്തികമായി വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നില്ല."