ഭിക്ഷാടനമൂർത്തി
വികസനവും ആരാധനയും
ഭിക്ഷതാനയുടെ പ്രതിരൂപവും ഐതിഹ്യവും കൂടുതലും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലാണ് വികസിച്ചത്, മറ്റൊരു ഇതിഹാസ ശിവനായ നടരാജൻ തന്റെ ഐതിഹ്യങ്ങളിലൂടെ ഭിക്ഷതാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, നടരാജനിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഭിക്ഷതനം പ്രത്യേക ക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ല, മറിച്ച് "എല്ലാ പ്രധാന തമിഴ് ആരാധനാലയങ്ങളുടെയും പുരാണ, ഉത്സവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി" മാറിയിരിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ചിദംബരത്ത് (പ്രസിദ്ധമായ നടരാജ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന), വാർഷിക ക്ഷേത്രോത്സവത്തിൽ ഭിക്ഷതാനത്തെ സ്വർണ്ണ രഥത്തിൽ പരേഡ് ചെയ്യുന്നു. ൽ മൈലാപ്പൂർ ക്ഷേത്രം ഉത്സവം, ഭിക്ശതന ഐക്കൺ സൂചിപ്പിച്ചു നാലു നായ്ക്കൾ സഹിതം വീഥികളിൽ പരേഡ് ആണ് വേദങ്ങൾ ആൻഡ് ഗണ പരിചാരകർ. മോതിരം നഷ്ടപ്പെട്ടതിനാൽ ഭിക്ഷാടനത്തിനായി തന്റെ ഭാര്യ പാർവതി (കർപഗമ്പൽ) അയച്ചതായി ശിവനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഭിക്ഷത്താനയോടുള്ള കഠിനമായ പെരുമാറ്റത്തിന് അനുതപിക്കുകയും തെരുവുകളിലെ സ്ത്രീകളുടെ നോട്ടത്തിൽ അസൂയപ്പെടുകയും, അയാളുടെ രൂപഭാവത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, പാർവതിയുടെ ഐക്കൺ ഭിക്ഷതാനയുടെ പിന്നിലേക്ക് ഓടിക്കയറുകയും അവനെ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ "നൃത്തം" ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ശിവൻ അനുതപിക്കുകയും അവർ ഒരുമിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ലഘുചിത്രം| ഭിക്ഷതാന, സർക്കാർ മ്യൂസിയം, [[ചെന്നൈ, യഥാർത്ഥത്തിൽ തിരുച്ചിറപ്പള്ളി ജില്ലയിലെ ഭിക്ഷന്ദർകോയിലിൽ നിന്നാണ്. ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്. ]] തമിഴ് കൃതികൾ ശിവന്റെ ഭയാനകമായ കപാലി രൂപത്തെ കൂടുതൽ പ്രിയങ്കരമാക്കി മാറ്റുന്നു. ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ഭക്തിസാഹിത്യം ges ഷിമാരുടെ ദേവദാർ വനത്തിൽ ഭിക്ഷതാനത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു, പക്ഷേ നയനാർ കവി-സന്യാസിമാരുടെ തേവാരം ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകളെ അനുഗമിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നിരവധി കവി-സന്യാസിമാർ ഭിക്ഷതാനത്തിന്റെ ഇന്ദ്രിയ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന് ദാനം നൽകാൻ വന്ന സ്ത്രീകളുടെ സ്നേഹ-രോഗ വികാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, മണികാവാകകറുടെ (എ.ഡി ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ട്) അപ്പോഴേക്കും ശിവനെ ദാനം തേടുന്നതിന്റെ പരാമർശങ്ങൾ മൂന്നോ നാലോ ആയി കുറഞ്ഞു. കാമ്പന്തർ, അപ്പാർ, കുന്താരർ എന്നിവരുടെ കവിതകൾ ശിവന്റെ രണ്ട് രൂപങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു: നടരാജ, ഭിക്ഷതാന. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നയനാർ വിശുദ്ധ കാമ്പന്തർ, ഭിക്ഷാടുകാരൻ "ലേഡീസ്, എനിക്ക് ദാനധർമ്മം തരൂ" എന്ന് വിളിച്ച് ഭിക്ഷ യാചിച്ച് വീടുതോറും അലഞ്ഞുനടക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്യങ്ങൾ സ്ത്രീകളുടെ അധരങ്ങളിൽ വയ്ക്കുന്നുവെന്നും അവർ പറയുന്നു. ഒരു വാക്യത്തിൽ, എന്തിനാണ് എല്ലാം നൽകുന്നവനും ഭക്തരുടെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങളും അവസാനിപ്പിക്കുന്നവനും - ശിവൻ a വെറുപ്പുള്ള വെളുത്ത തലയോട്ടി ഉപയോഗിച്ച് ഭക്ഷണത്തിനായി യാചിക്കുന്നത്. മറ്റൊരു വാക്യത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ അവന്റെ വിചിത്ര രൂപത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ദാനധർമ്മം ചെയ്യാൻ സമീപിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ശരീരം ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന സർപ്പത്തെ എങ്ങനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുവെന്ന് വിവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മറ്റൊരു നയനാർ സന്യാസിയായ അപ്പാർ വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകളെ വശീകരിക്കുന്ന സുന്ദരനായ ഭിക്ഷക്കാരനായ ശിവനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. ഭിക്ഷതാനയുടെ പ്രസംഗവും നോട്ടവും കൊണ്ട് ആകർഷിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നു. കടുവ തൊലി ധരിച്ച് ചാരത്തിൽ പുരട്ടിയ സുന്ദരനായ ഭിക്ഷക്കാരൻ ഒരു വെളുത്ത കാളയെ കയറ്റി ഒരു മഴു പിടിച്ച് വന്നിട്ടുണ്ടെന്നും ഒരു തലയോട്ടി തന്റെ ഭിക്ഷാടന പാത്രമായി ഉപയോഗിച്ചുവെന്നും സ്ത്രീകൾ പറയുന്നു. അവൻ ദാനത്തിനായി യാചിച്ചുവെങ്കിലും, സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ആരെയും സ്വീകരിക്കില്ല, അവരെ "നിസ്സാരമെന്ന്" കരുതുന്നു. വഞ്ചനയുടെയും തന്ത്രത്തിൻറെയും കാര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം സ്ത്രീകൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. അപ്പാർ തന്റെ മിക്ക വാക്യങ്ങളിലും ശക്തമായ ഒരു ലൈംഗിക ഘടകത്തെ ചേർക്കുന്നു, അവിടെ സ്ത്രീകൾ നേരിട്ട് ഭിക്ഷതാനയുമായി ശാരീരിക ബന്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അപ്പാറിന്റെ കവിതയിലെ ഒരു സ്ത്രീ പാടുന്നു: "" എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിശുദ്ധനായ കുന്താരൻ ഭിക്ഷതാനയെ പക്വതയാർന്ന മുടിയും ചർമ്മവും ചാരനിറത്തിലാണെന്നും പുറംതൊലി വസ്ത്രവും അരയിൽ കടുവ തൊലിയും ധരിച്ചതായും വിശേഷിപ്പിച്ചു. ഭിക്ഷതാനൻ പകൽ ഭക്ഷണത്തിനായി ഭിക്ഷാടനം നടത്തുകയും രാത്രിയിൽ തീയുടെ മുന്നിൽ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ഭാര്യയുടെയും നിരവധി കുറുക്കന്മാരുടെയും കൂടെ നൃത്തം ചെയ്യുമെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു.