cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ഐഡ ബി വെൽസ്
അമേരിക്കൻ അന്വേഷണാത്മക പത്രപ്രവർത്തകയും അധ്യാപികയും പൗരാവകാശ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ആദ്യകാല നേതാവുമായിരുന്നു ഐഡാ ബെൽ വെൽസ്-ബാർനെറ്റ് (ജീവിതകാലം, ജൂലൈ 16, 1862 - മാർച്ച് 25, 1931). നാഷണൽ അസോസിയേഷൻ ഫോർ ദി അഡ്വാൻസ്മെന്റ് ഓഫ് കളർഡ് പീപ്പിൾ (എൻ‌എ‌എ‌സി‌പി) സ്ഥാപകരിലൊരാളായിരുന്നു അവർ. മുൻവിധികളെയും അക്രമങ്ങളെയും നേരിടാൻ സമർപ്പിച്ച ജീവിതകാലത്തും ആഫ്രിക്കൻ-അമേരിക്കൻ സമത്വത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിലും, പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളുമായും വെൽസ് അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തയായ കറുത്ത സ്ത്രീയായി അവർ മാറി.
മിസിസിപ്പിയിലെ ഹോളി സ്പ്രിംഗ്സിൽ അടിമത്തത്തിൽ ജനിച്ച വെൽസിനെ അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധകാലത്ത് വിമോചന പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ മോചിപ്പിച്ചു. പതിനാറാമത്തെ വയസ്സിൽ 1878 ലെ മഞ്ഞപ്പനി പകർച്ചവ്യാധിയിൽ മാതാപിതാക്കളെയും ശിശുവായ സഹോദരനെയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൾ ജോലിക്ക് പോയി മുത്തശ്ശിയുടെ സഹായത്തോടെ കുടുംബത്തിലെ മറ്റുള്ളവരെ ഒരുമിച്ചു നിർത്തി. പിന്നീട്, തന്റെ ചില സഹോദരങ്ങളോടൊപ്പം ടെന്നസിയിലെ മെംഫിസിലേക്ക് താമസം മാറിയപ്പോൾ അധ്യാപികയെന്ന നിലയിൽ മികച്ച വേതനം ലഭിച്ചു. താമസിയാതെ വെൽസ് മെംഫിസ് ഫ്രീ സ്പീച്ച് ആന്റ് ഹെഡ്ലൈറ്റ് പത്രത്തിന് സഹ-ഉടമസ്ഥാവകാശം നേടി. അവരുടെ റിപ്പോർട്ടിംഗ് വംശീയ വേർതിരിക്കലിന്റെയും അസമത്വത്തിന്റെയും സംഭവങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
1890 കളിൽ, വെൽസ് അമേരിക്കയിലെ ലിഞ്ചിംഗ് സംഭവം ലേഖനങ്ങളിലും സതേൺ ഹൊറേഴ്സ്: ലിഞ്ച് ലോ ഇൻ ആൾ ഇറ്റ്സ് ഫേസെസ് എന്ന ലഘുലേഖയിലൂടെയും അതിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കറുത്ത കുറ്റവാളികൾക്ക് മാത്രമായി ലിഞ്ചിംഗ് നീക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന വെള്ളക്കാരുടെ പതിവ് അവകാശവാദങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു. സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ മത്സരം സൃഷ്ടിച്ച ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കക്കാരെ ഭയപ്പെടുത്തുകയും അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന തെക്കൻ വെള്ളക്കാരുടെ നിഷ്ഠൂര നടപടിയായാണ് വെൽസ് ലിഞ്ചിംഗ് തുറന്നുകാട്ടിയത്. തുടർന്നുള്ള അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭീഷണി വെള്ളക്കാർക്കുണ്ടായി. ബ്ലാക്ക് ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള പത്രങ്ങളിൽ ദേശീയതലത്തിൽ അന്വേഷണാത്മക റിപ്പോർട്ടിംഗ് നടത്തിയതിനാൽ ഒരു വെളുത്ത ജനക്കൂട്ടം അവരുടെ പത്ര ഓഫീസും പ്രസ്സുകളും നശിപ്പിച്ചു.
അവരുടെ കൃതികളിൽ ആൾക്കൂട്ട കൊലപാതകങ്ങളുടെ വിപുലമായ ഡോക്യുമെന്റേഷൻ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും-അങ്ങനെ ചെയ്ത ആദ്യ വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു. കറുത്ത ബലാത്സംഗത്തെ ന്യായീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പ്രബലമായ ജ്വലന പ്രചരണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തത്സമയ റിപ്പോർട്ടിംഗിലൂടെ അവരുടെ കൃതികൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
വെൽസ് ഒരു കറുത്ത സ്ത്രീ ആക്ടിവിസ്റ്റ് എന്ന നിലയിൽ തന്റെ വിശ്വാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് തുറന്നുപറയുകയും പതിവായി പൊതുജനങ്ങളുടെ വിയോജിപ്പ് ചിലപ്പോൾ പൗരാവകാശ പ്രസ്ഥാനത്തിലെയും സ്ത്രീകളുടെ വോട്ടവകാശ പ്രസ്ഥാനത്തിലെയും മറ്റ് നേതാക്കളിൽ നിന്ന് ഉൾപ്പെടെ നേരിടുകയും ചെയ്തു. സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളിലും സ്ത്രീകളുടെ വോട്ടവകാശ പ്രസ്ഥാനത്തിലും അവർ സജീവമായിരുന്നു. ശ്രദ്ധേയമായ നിരവധി വനിതാ സംഘടനകൾ സ്ഥാപിച്ചു. പ്രഗത്ഭനും ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു പ്രഭാഷകയായ വെൽസ് പ്രഭാഷണ പര്യടനങ്ങളിൽ ദേശീയമായും അന്തർദേശീയമായും സഞ്ചരിച്ചു.
2020-ൽ, വെൽസിനെ മരണാനന്തരം ഒരു പുലിറ്റ്‌സർ പ്രൈസ് പ്രത്യേക അവലംബം നൽകി ആദരിച്ചു "[f]അല്ലെങ്കിൽ ആൾക്കൂട്ടക്കൊലയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കക്കാർക്കെതിരായ ഭയാനകവും ക്രൂരവുമായ അക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ മികച്ചതും ധീരവുമായ റിപ്പോർട്ടിംഗിന്."
ആദ്യകാല ജീവിതം
1862 ജൂലൈ 16 ന് മിസിസിപ്പിയിലെ ഹോളി സ്പ്രിംഗ്സിനടുത്തുള്ള ബോളിംഗ് ഫാമിലാണ് ഐഡ ബെൽ വെൽസ് ജനിച്ചത്. ജെയിംസ് മാഡിസൺ വെൽസിന്റെയും (1840-1878) എലിസബത്ത് "ലിസി"യുടെയും (വാറന്റൺ) മൂത്ത കുട്ടിയായിരുന്നു അവർ. ജെയിംസ് വെൽസിന്റെ പിതാവ് പെഗ്ഗി എന്ന അടിമയായ കറുത്ത സ്ത്രീയെ ഗർഭം ധരിച്ച ഒരു വെള്ളക്കാരനായിരുന്നു. മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, ജെയിംസിന്റെ പിതാവ് 18 വയസ്സുള്ള അവനെ ഒരു മരപ്പണിക്കാരന്റെ അപ്രന്റീസായി ഹോളി സ്പ്രിംഗ്സിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. മരപ്പണി നൈപുണ്യങ്ങൾ പഠിച്ചപ്പോൾ, ഹോളി സ്പ്രിംഗ്സിൽ കൂലിപ്പണി ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. അടിമയായ ലിസിയുടെ അനുഭവം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. വിർജീനിയയിലെ ഒരു തോട്ടത്തിൽ ജനിച്ച 10 കുട്ടികളിൽ ഒരാളായ ലിസി അവളുടെ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും സഹോദരങ്ങളിൽ നിന്നും വിറ്റഴിക്കപ്പെടുകയും ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന് അവളുടെ കുടുംബത്തെ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വിജയിച്ചില്ല.വിമോചന പ്രഖ്യാപനം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, വെൽസിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ഒരു വാസ്തുശില്പിയായ സ്പിയേഴ്സ് ബോളിംഗിന്റെ അടിമകളായിരുന്നു. കുടുംബം ഇപ്പോൾ ബോളിംഗ്-ഗേറ്റ്വുഡ് ഹൗസ് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന കെട്ടിടത്തിലാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. അത് ഐഡ ബി വെൽസ്-ബാർനെറ്റ് മ്യൂസിയമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
അവലംബം
Books, journals, magazines, academic papers, online blogs
Print: <li> Book (1st ed.) (July 31, 1999); </li> <li> Book (10th ed.) (February 1, 2000): ; ISBN 0-944092-69-1; ISBN 978-0-944092-69-9</li> <li> Book (11th ed.) (2011): </ol> Exhibitions, film, digital: <li> Roth Horowitz Gallery, 160A East 70th Street, Manhattan (January 14, 2000 – February 12, 2000); Andrew Roth and Glenn Horowitz, gallery co-owners, Witness: Photographs of Lynchings from the Collection of James Allen and John Littlefield, organized by Andrew Roth</li> <li> New York Historical Society (March 14, 2000 – October 1, 2000);, Without Sanctuary: Lynching Photography in America, curated by James Allen and Julia Hotton <li> Andy Warhol Museum (September 22, 2001 – February 21, 2002), The Without Sanctuary Project, curated by James Allen; co-directed by Jessica Arcand and Margery King</li> <li> Martin Luther King Jr. National Historical Park (May 1, 2002 – December 31, 2002), Without Sanctuary: Lynching Photography in America;, curated by Joseph F. Jordan, PhD (né Joseph Ferdinand Jordan, Jr.; born 1951); Douglas H. Quin, PhD (born 1956) exhibition designer; National Park Service MLK site team: Frank Catroppa, Saudia Muwwakkil, and Melissa English-Rias <li> The 2002 short film, Without Sanctuary, directed by Matt Dibble (né Matthew Phillips Dibble; born 1959) and produced by Joseph F. Jordan, PhD (né Joseph Ferdinand Jordan, Jr.; born 1951), accompanied the 2002–2003 exhibition by the same name, Without Sanctuary, at the Martin Luther King Jr. National Historical Park (co-sponsored by Emory University) <li> Digital format (2008): (Overview, Movie, Photos, Forum)</li> <li> Official website; part of collection at the Robert W. Woodruff Library at Emory University</ol></ol>
News media
<li> Reprinted by the New York Call (July 23, 1911). "The Negro's Quest for Work". . .</li> <li> Transcribed and published by The Black Worker (1900 to 1919). Vol. 5. Foner, Philip Sheldon (1910–1994); Lewis, Ronald L. (eds.). Part I: "Economic Condition of the Black Worker at the Turn of the Twentieth-Century". Temple University Press. pp. 38–39 – via. .</ol></ol>
Government and genealogical archives
Further reading
<li> "Ida B. Wells, 1862–1931" <ol type="A" start="1"> <li> "The Writing of Ida B. Wells" <li> A Red Record: Tabulated Statistics and Alleged Causes of Lynchings in the United States, 1892–1893–1894</ol> <li> "About Ida B. Wells and Her Writings". Schechter, Patricia Ann, PhD. Portland State University. <li> "Biography of Ida B Wells" <li> "The Anti-Lynching Pamphlets of Ida B. Wells, 1892–1920"</ol> <li> "Video" – In the videos, Schechter talks about Wells' experiences and legacy – archive link via Wayback Machine. Archived from the original on July 19, 2008 (14 files archived in RealMedia format). Retrieved March 28, 2008.</ol></ol></ol>
പുറംകണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1931-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1862-ൽ ജനിച്ചവർ
ജെയിംസ്ടൗൺ
വെർജീനിയ കോളനിയിലെ ജെയിംസ്ടൗൺ  അമേരിക്കകളിലെ ആദ്യ ഇംഗ്ലീഷ് സ്ഥിര കുടിയേറ്റകേന്ദ്രമായിരുന്നു. പോവ്ഹാട്ടൻ (ജയിംസ്) നദിയുടെ കിഴക്കേ തീരത്ത്, ആധുനിക വില്യംസ്ബർഗ് നഗരത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിന് 2.5 മൈൽ (4 കിലോമീറ്റർ) തെക്കുപടിഞ്ഞാറായാണ് ഇതു സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത്. വില്യം കെൽസോ ജയിംസ്ടൌണിനേക്കുറിച്ച് എഴുതിയത് "ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യം ആരംഭം കുറിച്ചത് ഇവിടെയാണ്" എന്നാണ്. 1607, മെയ് 4 ന് - ഓൾഡ് ഡേറ്റ് (മേയ് 14, 1607 –ന്യൂ ഡേറ്റ്) ലണ്ടനിലെ വിർജീനിയ കമ്പനി “ജയിംസ് ഫോർട്ട്” ആയിട്ടാണ് ഇതു സ്ഥാപിച്ചത്. 1610 ൽ ഹ്രസ്വമായി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷം ഇത് ഒരു സ്ഥിരകുടിയേറ്റകേന്ദ്രമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. റോണോക്ക് ദ്വീപിൽ 1585 ൽ സ്ഥാപിതമായ “ലോസ്റ്റ് കോളനി ഓഫ് റോണോക്ക്” ഉൾപ്പെടെ നിരവധി പരാജയപ്പെട്ട ശ്രമങ്ങൾക്കുശേഷമാണ് ഇതു നിലവിൽവന്നത്. 1616 മുതൽ 1699 വരെയുള്ള 83 വർഷക്കാലത്തോളം വെർജീനിയ കോളനിയുടെ തലസ്ഥാനമായിട്ടാണ് ജയിംസ്ടൌൺ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
ഈ കുടിയേറ്റകേന്ദ്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് പോവ്ഹാട്ടൻ കോൺഫെഡറസിയുടെ, പ്രത്യകിച്ച് പാസ്പാഹെഗ് ഗോത്രത്തിന്റെ ഭരണത്തിലുള്ള റ്റ്സെനാക്കോമ്മാക്കാഹ് എന്ന രാജ്യത്തിനുള്ളിലായിരുന്നു. തദ്ദേശവാസികൾ തുടക്കത്തിൽ കോളനിക്കാർക്ക് സ്വാഗതമരുളുകയും അവർക്ക് നിർണായക ഘട്ടങ്ങളിൽ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും പിന്തുണയും നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വഷളാകുകയും അടുത്ത മൂന്നു വർഷത്തിനുള്ളിൽ യുദ്ധത്തിലേയ്ക്കും പാസ്പാഹെഗുകളുടെ പൂർണ്ണമായ ഉന്മൂലനത്തിലേയ്ക്കും വഴിതെളിച്ചു. രോഗം, പട്ടിണി എന്നിവ മൂലം ജയിംസ്ടൌണിലെ മരണനിരക്ക് വളരെ കൂടുതലായിരുന്നു. 1609-10 കളിലെ “പട്ടിണിക്കാലം” എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ ഏകദേശം 80 ശതമാനത്തിലധികം കോളനിസ്റ്റുകൾ അകാലചരമം പ്രാപിച്ചു.
വിർജീനിയ കമ്പനി 1608 ൽ അവരുടെ രണ്ടാം സാധനസാമഗ്രികൾ എത്തിക്കുന്ന പ്രക്രിയയിൽ എട്ട് പോളിഷ്, ജർമൻ കുടിയേറ്റക്കാരെക്കൂടി കൊണ്ടുവന്നു. ഇവരിൽ ചിലർ ചെറിയ ഒരു ഗ്ലാസ് ഫാക്ടറി നിർമിച്ചു. എന്നാൽ താമസിയാതെ ജർമൻകാരും മറ്റു ചിലരും കുടിയേറ്റ കേന്ദ്രത്തിലെ ആയുധങ്ങളും സാധനസാമഗ്രികളുമായി പോവ്ഹാട്ടൻ പക്ഷത്തേയ്ക്കു കൂറുമാറി. രണ്ടാമത്തെ വിതരണത്തിൽ ആദ്യത്തെ രണ്ട് യൂറോപ്യൻ വനിതകളെയും കുടിയേറ്റകേന്ദ്രത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. 1619-ൽ ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ആദ്യ ആഫ്രിക്കക്കാർ ജയിംസ്ടൌണിലെത്തി - വെസ്റ്റീൻഡീസിൽനിന്നു പിടിച്ചെടുത്ത ഒരു പോർട്ടുഗീസ് അടിമക്കപ്പലിലെ ഏകദേശം 50 പുരുഷന്മാരും, സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമുൾപ്പെട്ട കപ്പൽ ജയിംസ്ടൌൺ മേഖലയിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്നു. പുകയിലക്കൃഷി മേഖലയിൽ കൂലിത്തൊഴിലാളികളായാണ് അവർ ജോലി ചെയ്തിരുന്നത്. പക്ഷേ, കാലം മുന്നോട്ടുപോകവേ ക്രമേണ അവർ അടിമകളായി മാറി. അടിമത്തത്തിന്റെ ആധുനിക നിർവചനം 1640-ൽ (ജോൺ പഞ്ച് ന്യായവിചാരണയിൽ) രൂപീകരിക്കപ്പെടുകയും 1660 ആയപ്പോഴേക്കും ഇത് പൂർണ്ണമായി വിർജീനിയയിൽ നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്തു.
ലണ്ടൻ കമ്പനിയുടെ ബർമുഡയിൽ സ്ഥാപിതമായ രണ്ടാം കുടിയേറ്റകേന്ദ്രം ഇംഗ്ലീഷ് പുതിയ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയ പട്ടണമെന്ന സ്ഥാനം അവകാശപ്പെടുന്നു, എന്തെന്നാൽ ബർമുഡയിലെ സെന്റ് ജോർജ് പട്ടണം1612 ൽത്തന്നെ ന്യൂ ലണ്ടൻ എന്നപേരിൽ ഔദ്യോഗികമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും വിർജീനിയയിലെ ജയിംസ്ഫോർട്ട് 1619 വരെ ജെയിംസ്ടൗണായി പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല, അതുകൂടാതെ അതിന് കാലത്തെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതുമില്ല. 1676-ൽ ബാകോൺസ് കലാപകാലത്ത് ജയിംസ്ടൌൺ മനഃപൂർവ്വം തീകത്തിച്ചു നശിപ്പിച്ചെങ്കിലും പെട്ടെന്നുതന്നെ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. 1699 ൽ തലസ്ഥാനം ജെയിംസ്ടൌണിൽനിന്ന് വിർജീനിയയിലെ ഇന്നത്തെ വില്യംസ്ബർഗിലേയ്ക്കു മാറ്റി സ്ഥാപിക്കുകയും അതിനുശേഷം ജയിംസ്ടൌൺ എന്ന കുടിയേറ്റകേന്ദ്രം വിസ്മൃതിയിലാവുകയും ഒരു പുരാവസ്തു സൈറ്റായി മാത്രം ഇക്കാലത്ത് നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇന്ന് ജയിംസ്ടൌൺ, വില്ല്യംസ്ബർഗ്, യോർക്ക്ടൌൺ എന്നിവയോടൊപ്പം കൊളോണിയൽ വെർജീനിയയിലെ ഹിസ്റ്റോറിക് ട്രയാംഗിളിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന മൂന്ന് പ്രാഥമിക പൈതൃക സ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണ്. ജയിംസ്ടൌൺ നാഷണൽ ഹിസ്റ്റോറിക് സൈറ്റിന്റെയും (കൊളോണിയൽ നാഷണൽ ഹിസ്റ്റോറിക് പാർക്കിന്റെ ഭാഗം), പ്രിസർവേഷൻ വിർജീനിയയുടെയും സംയുക്ത സഹകരണത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആർക്കിയോളജിക്കൽ സൈറ്റാണ് ജയിംസ്ടൌൺ ദ്വീപിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ചരിത്രപട്ടണമായ ജയിംസ്ടൗൺ. ഒരു സജീവചരിത്ര, വ്യാഖ്യാനാത്മക സൈറ്റായ ജെയിംസ്ടൌൺ കുടിയേറ്റകേന്ദ്രം, കോമൺവെൽത്ത് ഓഫ് വിർജീനിയയിലെ ഒരു സംസ്ഥാന ഏജൻസിയായ ജയിംസ്ടൌൺ യോർക്ടൌൺ ഫൌണ്ടേഷനാണ് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത്.
കുടിയേറ്റകേന്ദ്രം
സ്പെയിൻ, പോർച്ചുഗൽ, ഫ്രാൻസ് എന്നീ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ പുതിയ ലോകത്ത് ത്വരിതഗതിയിൽ തങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പിക്കാനുള്ള നടപടികളിലേയ്ക്കു നീങ്ങിയപ്പോൾ മറ്റ് യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ മെല്ലെപ്പോക്കുനയമാണു സ്വീകരിച്ചത്. ജോൺ കാബോട്ടിന്റെ പര്യവേഷണങ്ങൾക്കു പല പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷവും കോളനികൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഇംഗ്ലീഷുകാർ ശ്രമിച്ചില്ല എന്നതുകൂടാതെ ആദ്യകാല ശ്രമങ്ങൾ പരാജയവുമായിരുന്നു- ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, അവർ സ്ഥാപിച്ച റോനോക് കോളനി 1590 ൽ അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്തു.
ആഗമനവും തുടക്കവും (1607-1609)
1606-ൽ വൈകി ഇംഗ്ലീഷ് കോളനിവല്‌ക്കരണക്കാർ പുതിയ ലോകത്തിൽ കോളനി സ്ഥാപിക്കാൻ ലണ്ടൻ കമ്പനിയിൽനിന്നുള്ള ഒരു പ്രമാണപത്രവുമായി യാത്രതിരിച്ചു. ഈ നാവികപ്പടയിൽ ക്യാപ്റ്റൻ ക്രിസ്റ്റഫർ ന്യൂപോർട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സൂസൻ കോൺസ്റ്റന്റ്, ഡിസ്കവറി, ഗോഡ്സ്പീഡ് എന്നീ കപ്പലുകൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. അവർ കാനറി ദ്വീപുകളിലും അനന്തരം പ്യൂർട്ടോ റിക്കോയിലുമായി ഒരോ തങ്ങൽ താവളങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി നാലുമാസത്തോളം നീണ്ട കപ്പൽ യാത്ര ആരംഭിക്കുകയും ഒടുവിൽ 1607 ഏപ്രിൽ 10-ന് അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിനു സമീപത്തെത്തുകയും ചെയ്തു. 1607 ഏപ്രിൽ 26-നു അവർ കരകാണുകയും ആ സ്ഥലത്തിനു കേപ് ഹെൻറി എന്നു നാമകരണം നടത്തുകയും ചെയ്തു. നങ്കൂരമിടുവാൻ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുക്കുവാനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഇക്കാലത്ത് ഹാംപ്റ്റൺ റോഡ്സ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചെസാപീക്ക് ഉൾക്കടലിലെ ഒരു ചാലിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ജെയിംസ് ഒന്നാമൻ രാജാവിന്റെ ബഹുമാനാർഥം അതിനു ജെയിംസ് റിവർ എന്നു പേരു നൽകുകയും ചെയ്തു. 1607 ഏപ്രിൽ 25 ന് പുതിയലോകത്തെ ഭരണസമിതിയുടെ പ്രസിഡന്റായി ക്യാപ്റ്റൻ എഡ്വേർഡ് മരിയ വിൻഫീൽഡ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. മേയ് 14-ന് അദ്ദേഹം അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽനിന്ന് ഏകദേശം 40 മൈൽ (64 കിലോമീറ്റർ) ഉൾപ്രദേശത്തുള്ള ഒരു വലിയ ഉപദ്വീപിലെ തുണ്ടുഭൂമി കോട്ടകെട്ടിയുറപ്പിച്ചു സ്ഥാപിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന കുടിയേറ്റ കേന്ദ്രത്തിനുള്ള ഒരു ഉത്തമ സ്ഥാനമായി തെരഞ്ഞെടുത്തു. ഈ പ്രദേശത്ത് നദിയിലെ ഒരു വക്രത കാരണമായി നദീചാനൽ പ്രതിരോധപരവും തന്ത്രപ്രധാനമായ ഒരു സ്ഥാനമായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടു. അത് കരഭൂമിയോടു ചേർന്നുള്ളതു ജലഗതാഗതത്തിനു് തികച്ചും അനുയോജ്യവും ഭാവിയിൽ കടൽപ്പാലമോ വാർഫോ നിർമ്മിക്കുവാൻ വേണ്ടത്ര സ്ഥലം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതുമായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഈ സ്ഥാനത്തിനുള്ള ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ വസ്തുത സമീപത്ത് അധിവസിച്ചിരുന്ന വിർജീനിയ ഇന്ത്യൻ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ ഈ പ്രദേശത്ത് താമസിച്ചിരുന്നില്ലെന്നതാണ്. ഈ സ്ഥലം പരമദരിദ്രവും ഒറ്റപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നതുമായതിനാൽ കാർഷികവൃത്തിക്ക് യോഗ്യമല്ലെന്നും അവര് കണക്കുകൂട്ടിയിരുന്നു. ദ്വീപ് ചതുപ്പുനിറഞ്ഞതും ഒറ്റപ്പെട്ടതും പരിമിതമായ ഇടം മാത്രം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതും കൊതുകുകൾ വ്യാപിച്ചതും ഉപ്പുരസമുള്ള നദീജലം കുടിക്കുവാനുപയുക്തവുമല്ലായിരുന്നു. 1990-കളിൽ ജയിംസ്ടൌൺ ആർക്കിയോളജിക്കൽ അസ്സസ്സ്മെന്റ് (JAA) സംഘം നടത്തിയ ഗവേഷണ പഠന പ്രകാരം ജയിംസ്ടൌൺ കുടിയേറ്റക്കാർ വെർജീനിയയിൽ എത്തിയത് ഒരു കടുത്ത വരൾച്ചാ കാലത്താണെന്നാണ്. 1985 ൽ ഡേവിഡ് സ്റ്റെയിലും കൂട്ടരും നോട്ടോവേയിലുടനീളവും ബ്ലാക് വാട്ടർ (വനത്തിലെ ചതുപ്പുകൾ, തണ്ണീർത്തടങ്ങൾ എന്നിവയിൽക്കൂടി ഒഴുകുന്ന മന്ദഗതിയിലുള്ള നദിയാണ് ബ്ലാക് വാട്ടർ നദി) നദികളുടെ തീരങ്ങളിലുമുണ്ടായിരുന്ന 800 വർഷത്തിലധികം പഴക്കമുള്ള ബാൽഡ് സൈപ്രസ് വൃക്ഷങ്ങൾ തുരന്നുനടത്തിയ ഒരു പഠനത്തിൽ നിന്നാണ് JAA വിശകലനം നടത്തിയത്. ഈ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ശരാശരി ആയുസ്സ് ആയിരം വർഷം വരെ നീളുന്നതായിതിനാൽ അവയുടെ തടിയിലെ വളയങ്ങൾ പ്രദേശത്തെ വാർഷിക മഴയുടെ ഒരു സൂചന നൽകുന്നതായിരുന്നു. 1606 നും 1612 നും ഇടയ്ക്കുണ്ടായത് 700 വർഷത്തിനിടയിലുണ്ടായ ഏറ്റവും കടുത്ത വരൾച്ചയായിരുന്നുവെന്ന് ഈ പഠനം വെളിവാക്കി. ഈ കടുത്ത വരൾച്ച ജയിംസ്ടൌൺ കുടിയേറ്റക്കാരെയു പോവ്ഹാട്ടൻ ഗോത്രവർഗ്ഗത്തേയും ഒരുപോലെ ഭക്ഷണവസ്തുക്കൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതിനും സുരക്ഷിതമായ ജലവിതരണം നടത്താനും അപ്രാപ്തരാക്കി.
വിളകൾ കൃഷിയിറക്കുവാനെത്തിയ കുടിയേറ്റക്കാരുടെ ആഗമനം ആ വർഷം ഏറെ വൈകിയായിരുന്നു. ഈ സംഘത്തിലെ അനേകം പേർ കൃഷിചെയ്തു പരിചയമില്ലാത്ത മാന്യവ്യക്തികളോ അവരുടെ പുരുഷജോലിക്കാരോ ആയിരുന്നു. രണ്ടുകൂട്ടരും ഒരുപോലെ, ഒരു ജീവനക്ഷമമായ കോളനി പടുത്തുയർത്തുകയെന്ന കഠിനജോലി ചെയ്യുന്നതിന് അപര്യാപ്തരായ വ്യക്തികളായിരുന്നു. ഇവരിലൊരാൾ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ റിക്കൾവർ ഗ്രാമത്തിൽനിന്നെത്തിയ മുൻ വികാരി റോബർട്ട് ഹണ്ട് ആയിരുന്നു. ഭാവിയിലെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രദേശത്തെ ആദ്യ തിരുവത്താഴകർമ്മിയായി 1607 ജൂൺ 21 ന് അദ്ദേഹം പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ടു.
ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, ഈ സംഘത്തിലെ 80 ശതമാനം ആളുകളും മൃതിയടഞ്ഞു. അതിജീവിച്ചവരിൽ ചിലർ ഇന്ത്യൻസിൽനിന്നു പിടിച്ചെടുത്തു തങ്ങൾ കോളനിവത്കരിച്ച ഭൂമിയിൽ പരിത്യജിക്കപ്പെട്ടു. ഇംഗ്ലീഷ് കുടിയേറ്റക്കാർ എത്തുന്നതിനു വളരെക്കാലങ്ങൾക്കു മുമ്പുതന്നെ വിർജീനിയയിലുണ്ടായിരുന്ന അമേരിക്കൻ ഇന്ത്യൻ വംശജർ അവിടെ കുടിയേറ്റകേന്ദ്രം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയമായി ‘ട്സെനാക്കോമ്മാക്കാഹ്’ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ പ്രദേശത്തെ ഏകദേശം 14,000 ആളുകൾ അലോങ്കിയൻ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരായിരുന്നു. അവർ വാഹുൻസെനാക്കാവ്ഹ് അഥവാ ചീഫ് പോവറ്റാൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന പരമാധികാരിയുടെ കീഴിൽ പോവ്ഹാട്ടൻ കോൺഫെഡറസി ആയി സംഘടിച്ചിരുന്നു. വാഹുൻസെനാക്കാവ്ഹ് തങ്ങളുടെ പാസ്പാഹെഗ് ടെറിട്ടറിയായി ഗണിച്ചിരുന്ന ജയിംസ്ടൌണിൽനിന്ന് കാപ്പാഹോസിക് എന്ന മറ്റൊരു പ്രദേശത്തേയ്ക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് കോളനിക്കാരെ പുനസ്ഥാപിക്കാനും  അവിടെ തന്റെ കോൺഫെഡറസിയിലെ അംഗങ്ങളെന്ന നിലയിൽ കഴിയാനും തങ്ങൾക്കു ലോഹ ഉപകരണങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു നൽകുകയെന്ന പ്രക്രിയയിൽ അവരെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താനും നിശ്ചയിച്ചുവെങ്കിലും ഇത് ഒരിക്കലും പ്രാവർത്തികമായില്ല.
ആദ്യകാല കുടിയേറ്റക്കാരെ നൃത്തം, വിരുന്ന്, പുകയില ഉത്സവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അകമ്പടിയോടെ ഇന്ത്യക്കാർ വരവേറ്റു. വുഹാൻസൻകാച്ചിന്റെ ആതിഥ്യമര്യാദക്കും ഇംഗിതത്തിനുമെതിരായി ഇംഗ്ലീഷ് കുടിയേറ്റക്കാരുടെ പ്രദേശത്തു സാന്നിദ്ധ്യം തുടരുകയും ജയിംസ് നദിയുടെ ഉപരിഭാഗത്ത് ക്യാപ്റ്റൻ ക്രിസ്റ്റഫർ ന്യൂപോർട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പര്യവേക്ഷണം തുടരുവാനുള്ള ഉദ്യമത്തിലേർപ്പെട്ടത് പാസ്പാഹെഗ്, വെയാനോക്ക് തുടങ്ങി മറ്റു ഇന്ത്യൻ ബാന്റുകളെ പ്രകോപിപ്പിക്കുകയും 1607  മെയ് 27 മുതൽ ജൂലൈ 14 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കോട്ടയ്ക്കുമേൽ നിരന്തരമായ ആക്രമണം നടത്തുവാൻ ഇത് അവർക്കു പ്രചോദനമാകുകയും ചെയ്തു.
1608-ൽ വിതരണ സാമഗ്രികളും, കോളനിയിലെ ആദ്യ നിർമ്മാണശാലകൾ പടുത്തുയർത്താൻ സഹായിച്ച ജർമ്മൻ, പോളിഷ്, സ്ലോവാക് കരകൗശല വിദഗ്ദ്ധരുമായി കപ്പലുകൾ എത്തിച്ചേരുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ കുടിയേറ്റക്കാരിലെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗവും മരണമടഞ്ഞിരുന്നു. തൽഫലമായി, അക്കാലത്ത് യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കയറ്റുമതി ചെയ്തിരുന്ന അമേരിക്കയിൽനിന്നുള്ള ആദ്യ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ സ്‌ഫടിക വസ്തുക്കളായിരുന്നു. ക്ലാപ്പ്ബോർഡുകൾ (കെട്ടിടങ്ങളുടെ മേൽക്കൂര, വശങ്ങൾ മറയ്ക്കാനുപയോഗിച്ചിരുന്നത്) തിരികെപ്പോയിരുന്ന ആദ്യ കപ്പലുകളിൽത്തന്നെ ഇംഗ്ലണ്ടിലേയ്ക്ക് മടക്കിഅയച്ചിരുന്നു.
വിർജീനിയ കമ്പനി ഓഫ് ലണ്ടനിലെ നിക്ഷേപകർ അവരുടെ ഊഹക്കച്ചവടത്തിൽ നിന്ന് ലാഭം കൊയ്തെടുക്കുവാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. രണ്ടാം വിതരണത്തിൽ അവർ തങ്ങളുടെ മോഹഭംഗം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ജയിംസ്ടൌണിലെ നേതാക്കളിൽനിന്ന് ലിഖിത രൂപത്തിൽ ചില ഉറപ്പുകൾ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. യാത്രയുടെ ചെലവ് അടയ്ക്കാൻ പര്യാപ്തമായ സാധനങ്ങൾ, തെക്കൻ കടലിൽനിന്നു ലഭ്യമായ സ്വർണ്ണക്കട്ടകളിലെ വിഹിതത്തിന്റെ ഉറപ്പ്, നഷ്ടപ്പെട്ട റോനോക് കോളനിയിലെ ഒരു അംഗം തുടങ്ങിയവ കോളനികൾ നിക്ഷേപകർക്കു കൊടുക്കേണ്ടതാണെന്നു പ്രത്യേകം ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ലണ്ടനിലെ നിക്ഷേപകർക്ക് പ്രതികരണമായി കൌൺസിലിന്റെ മൂന്നാം പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ക്യാപ്റ്റൻ ജോൺ സ്മിത്ത്, കോളനിയെ കൂടുതൽ സ്വയംപര്യാപ്തമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രായോഗിക തൊഴിലാളികളേയും കരകൌശലത്തൊഴിലാളികളേയും ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഒരു പര്യവേക്ഷണ സമയത്തുണ്ടായ സ്ഫോടനത്തിൽ ഗുരുതരമായ പൊളളലേറ്റ സ്മിത്ത് ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ നിർബന്ധിതനായതിനെത്തുടർന്ന് കോളനിയുടെ നിയന്ത്രണം ജോർജ് പെർസിയിലായി. തദ്ദേശീയ ജനതയുമായുള്ള സന്ധിസംഭാഷണങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിനു തിളങ്ങാൻ സാധിച്ചില്ല. ലണ്ടനിൽ നിന്നുള്ളവർ സ്മിത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതായി സൂചനകളുണ്ട്. 1609-ലെ മൂന്നാം വിതരണ ദൗത്യം ഏറ്റവും ബൃഹത്തായതും മികച്ച ഉപകരണങ്ങളടങ്ങിയതുമായിരുന്നു. ഈ ദൌത്യത്തിൽ തഴക്കവും പഴക്കവുമുള്ള ക്രിസ്റ്റഫർ ന്യൂപോർട്ടിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ നിർമ്മിച്ച് ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ടതും ഒരു പുതു ഉദ്ദേശത്തോടെ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതുമായ പതാകക്കപ്പൽ, സീ വെഞ്ചുർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
1609 ജൂൺ 2-ന് പ്ലിമൗത്തിൽനിന്ന് ഏഴുകപ്പലുകളടങ്ങിയ കപ്പൽവ്യൂഹത്തിന്റെ പതാകക്കപ്പലായി സീ വെഞ്ചുർ (കൂടുതലായി ഘടിപ്പിച്ച രണ്ടു ചെറു വള്ളങ്ങളോടെ) വിർജീനിയയിലെ ജയിംസ്ടൌണിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പുറപ്പെട്ടു. മൂന്നാം വിതരണത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള ഈ ദൌത്യത്തിൽ 214 കുടിയേറ്റക്കാരും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ജൂലൈ 24 ന് ഈ കപ്പൽ ശക്തമായ ഒരു ചുഴലിക്കൊടുങ്കാറ്റിലകപ്പെടുകയും വ്യൂഹത്തിലുണ്ടായിരുന്ന കപ്പലുകൾ പല ദിശകളിലേയ്ക്കായി വിഭജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കപ്പലുകളിൽ ചിലത് ജയിംസ്ടൌണിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവിടുന്നതിനു സാധിച്ചുവെങ്കിലും നേതാക്കളും സാധനസാമഗ്രികളിലധികവും സീ വെഞ്ചുറയിലായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. കമ്പനിയുടെ അഡ്മിറലായിരുന്ന സർ ജോർജ് സോമേഴ്സ്, അതിന്റെ മുങ്ങൽ തടയുവാനായി കപ്പലിനെ സസൂക്ഷ്‌മം ബർമുഡയുടെ പവിഴപ്പുറ്റുകളിലേയ്ക്കു എത്തിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, കപ്പൽ മൂന്നുദിവസത്തോളം കൊടുങ്കാറ്റുമായി പൊരുതിയിരുന്നു. ഇത് കപ്പലിലുണ്ടായിരുന്നവരെ സുരക്ഷിതമായി കരക്കിറങ്ങുവാൻ സഹായകമായി.
രക്ഷപെട്ടവരിൽ (ലെഫ്റ്റനന്റ് ജനറൽ സർ തോമസ് ഗേറ്റ്സ്, ക്യാപ്റ്റൻ ക്രിസ്റ്റഫർ ന്യൂപോർട്ട്, സിൽവെസ്റ്റർ ജോർഡിൻ, സ്റ്റീഫൻ ഹോപ്കിൻസ്, സെക്രട്ടറി വില്ല്യം സ്ട്രാച്ചീ) എന്നിവർ ബർമുഡയിൽ ഏകദേശം ഒമ്പതുമാസക്കാലം കുടുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. അക്കാലത്ത് അവർ ഡെലിവറൻസ്, പേഷ്യൻസ് എന്നീ പേരുകളിൽ രണ്ടു പുതിയ ചെറു കപ്പലുകൾ നിർമിച്ചു. ഡെലിവറൻസ് എന്ന ഒരു കപ്പൽ മാത്രം നിർമ്മിക്കുവാനായിരുന്നു ആദ്യ പദ്ധതി. പക്ഷെ, അത് ദ്വീപുകളിൽനിന്നു സംഭരിച്ച മുഴുവൻ ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങളും (ഉപ്പിട്ട പന്നിയിറച്ചി) കുടിയേറ്റക്കാരെയും വഹിക്കുവാൻ കഴിയുന്നത്ര വലുതായിരിക്കില്ല എന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.
ബെർമുഡയിൽ മൂന്നാം വിതരണം കുടുങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ ജയിംസ്ടൌണിലെ കോളനി അതിലും മോശകരമായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. 1609-1610 കാലഘട്ടത്തിലെ "പട്ടിണിക്കാലം", ജയിംസ്ടൌൺ കുടിയേറ്റക്കാർ കൂടുതൽ ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങൾക്കായി അക്രമാസക്തമായിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ, ആഹാരം ലഭിക്കാത്തതിനാൽ ആളുകൾ പാമ്പിനെ ഭക്ഷിക്കുവാനും അതിജീവനത്തിനായി പാദുകങ്ങളുടെ തുകൽ വേവിച്ചു കഴിക്കാനും തുടങ്ങിയിരുന്നു. ജയിംസ്ടൌണിലെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റക്കാരായ 214 പേരിൽ 60 പേർ മാത്രമാണ് പട്ടിണിയെ അതിജീവിച്ചത്. പട്ടിണിക്കാലത്ത് ജെയിംസ്ടൌണിൽ താമസമാക്കിയവർ നരമാംസഭോജനത്തിലേയ്ക്കു തിരിഞ്ഞതായി ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവുകളുണ്ട്.
1610 മേയ് 23-ന് ബെർമുഡയിൽ നിന്നുള്ള കപ്പലുകൾ ജെയിംസ്റ്റൗണിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ഭൂരിഭാഗം കോളനിവാസികളും മരണത്തിന് അടുത്ത് എത്തിയിരുന്നു. ജയിംസ്ടൌൺ ഉപയോഗശൂന്യമായി വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു. ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുവാൻ തയ്യാറായിക്കിടക്കുന്ന ഡെലിവറൻസ്, പേഷ്യൻസ് എന്നീ യാനങ്ങളിലേയ്ക്ക് കോളനിക്കാരെ നിറച്ചു. എങ്കിലും, 1610 ജൂൺ 10 ന് ഗവർണ്ണർ ബാരോൺ ഡെ ല വാർ (ഡെലാവെയർ കോളനിയ്ക്കു തന്റെ പേരു നൽകി) മറ്റൊരു ദുരിതാശ്വാസ കപ്പലിൽ തക്ക സമയത്ത് എത്തിച്ചേരുകയും ജെയിംസ് നദിയിൽ കാത്തുകിടന്നിരുന്ന മറ്റു രണ്ടു കപ്പലുകളെ കണ്ടെത്തുകയും ജെയിംസ്ടൌണിന് ഒരു പുതുജീവൻ നൽകുകയും ചെയ്തു. കോളനിസ്റ്റുകൾ ഇതിനെ ദി ഡേ ഓഫ് പ്രൊവിഡൻസ് എന്നു വിളിച്ചു. ഈ കപ്പൽവ്യൂഹം വിതരണങ്ങൾ മാത്രമല്ല, കൂടുതൽ കുടിയേറ്റക്കാരേയും എത്തിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ കുടിയേറ്റക്കാരും കോളനിയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയെങ്കിലും ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങളുടെ നിർണ്ണായക ക്ഷാമം അപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഡി ലാ വാറിന്റെ ആഗമനത്തോടെ കോളനിക്കാരും പോവ്ഹാട്ടനുകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പെട്ടെന്നുതന്നെ വഷളാകുകയും അത് ഏറ്റുമുട്ടലിലേയ്ക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്തു. സാമുവൽ അർഗാൾ പോക്കാഹോണ്ടാസ് എന്ന അപരനാമത്തിലറിയപ്പെട്ടിരുന്ന വാഹുൻസെനാക്കാവ്ഹയുടെ മകളായ മറ്റോവാകയെ പിടികൂടി ബന്ദിയാക്കുന്നതു വരെ ആംഗ്ലോ-പോവ്ഹാട്ടൻ യുദ്ധം നിലനിന്നിരുന്നു. ഇതിനുശേഷം ചീഫ് സമാധാനസന്ധി അംഗീകരിച്ചു.
ഉദിച്ചുയർന്ന സൌഭാഗ്യം (1610–1624)
അനേകം പുതിയ കുടിയേറ്റക്കാരുടെ കുലീനമായ പശ്ചാത്തലങ്ങൾ, ചരിത്രപരമായ വരൾച്ച, ജോലിഭാരത്തിന്റെ വർഗീയപരമായ സ്വഭാവം എന്നിവ കാരണമായി ആദ്യത്തെ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കിടയിലെ പുരോഗതിയിൽ ചഞ്ചലാവസ്ഥ നേരിട്ടു. ജയിംസ്ടൌൺ സ്ഥാപിതമായി ആറു വർഷത്തിനു ശേഷം 1613 ആയപ്പോഴേക്കും വെർജീനിയൻ കമ്പനിയുടെ സംഘാടകരിലും, ഓഹരി ഉടമകളിലും നിലനിൽപ്പിനായി പൊരുതിയിരുന്ന വിർജീനിയ കോളനിയുടെ കാര്യക്ഷമതയും ലാഭവും വർധിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തതിൽ തീവ്രനൈരാശ്യം ബാധിച്ചു. ഓഹരി ഉടമകളുടെ അനുമതിയില്ലാതെ ഗവർണർ സർ തോമസ് ഡെയിൽ 3 ഏക്കർ (12,000 ചതുരശ്ര മൈൽ) പ്ലോട്ടുകൾ കോളനിയിലെ "പുരാതന തോട്ടക്കാർക്കും" ചെറിയ പ്ലോട്ടുകൾ പിൽക്കാല കുടിയേറ്റക്കാർക്കുമായി ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. നേരിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി ഉണ്ടായതോടെ കുടിയേറ്റക്കാർ തങ്ങളുടെ കൃഷിക്കളങ്ങൾ തദ്ദേശ ഗോത്രവർഗ്ഗങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലേയ്ക്കു വ്യാപിപ്പിക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചു.
കുടിയേറ്റക്കാർക്കിടയിലെ മൂന്നാം വിതരണകാലത്തെ അതിജീവിച്ചവരിലെ പ്രമുഖനായിരുന്നു ജോൺ റോൾഫെ എന്നയാൾ. കപ്പൽഛേദത്തിൽപ്പെട്ട് വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ബർമുഡയിലെത്തിപ്പെട്ട സ്പെയിൻകാർ നട്ട പുകയിലച്ചെടികൾ അവിടെ വന്യമായി വളരുകയും ഇതിൽനിന്നുള്ള പുതിയ പുകയിലവിത്തുകൾ ജോൺ റോൽഫ് ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. 1614 ൽ ജോൺ റോൾഫ് നട്ട പുകയിലച്ചെടികൾ വിജയകരമായ വിളവെടുപ്പിനുപാകമായി. ഉഗ്രസ്വഭാവിയായ
സമ്പന്നനായ അദ്ദേഹം, ചീപ് പോവ്ഹാട്ടന്റെ മകളും ഇംഗ്ലീഷുകാർക്കിടയിലും തദ്ദേശീയർക്കിടയിലും അനേകവർഷത്തെ സമാധാനം നിലനിർത്തിയ ആളുമായ പോക്കാഹൊണ്ടാസ്സിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കു നടത്തിയ ഒരു പൊതുജനസമ്പർക്കം പര്യടനത്തിന്റെ ഒടുവിൽ, പോക്കാഹൊണ്ടാസ് രോഗം ബാധിച്ച് 1617 മാർച്ച് 21 ന് മരണമടഞ്ഞു. തുടർന്നുള്ള വർഷം അവളുടെ പിതാവും അന്തരിച്ചു. ഉഗ്രസ്വഭാവിയായ ഒരു രണവീരനായിരുന്ന പോവ്ഹാട്ടന്റെ സഹോദരൻ ഓപ്ച്ചാനാക്കാനൌഗ് പോവ്ഹാട്ടൻ കോൺഫെഡറസിയുടെ തലവനാക്കപ്പെട്ടു. ഇംഗ്ലീഷുകാർ പുകയിലക്കൃഷിക്കായി കൂടുതൽ ഭൂമി കയ്യേറിയത് തദ്ദേശികളുമായുള്ള ബന്ധം പൂർവ്വാധികം വഷളാകുന്നതിനു കാരണമായി.
ഈ കാലയളവിലെ ട്രാൻസ്-അറ്റ്ലാന്റിക് യാത്രയുടെ ഉയർന്ന ചെലവു കാരണമായി പല ഇംഗ്ലീഷ് കുടിയേറ്റക്കാരും ജെയിംസ്ടൌണിൽ എത്തിയത് കരാർ തൊഴിലാളികളായിട്ടായിരുന്നു. പ്രവേശനം, മുറി, കപ്പൽയാത്ര, ഭൂമി അല്ലെങ്കിൽ പണം എന്നിവയുടെ വാഗ്ദാനം തുടങ്ങിയവയ്ക്കു പകരമായി ഈ കുടിയേറ്റക്കാർ മൂന്നു മുതൽ ഏഴ് വർഷം വരെ പുതിയ ലോകത്തു തൊഴിലുടമകളുടെ കീഴിൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. യൂറോപ്പ്യൻ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർ, പ്രധാനമായും ജർമ്മൻകാർ, സാധാരണഗതിയിൽ കടംവീട്ടൽകാരായിരുന്നു. അവരുടെ യാത്രയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ കടമായിട്ടും, ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ യാത്രയുടെ അവശേഷിക്കുന്ന ചെലവിനുള്ള തുക അടയ്ക്കാനായി താൽക്കാലികമായ ഒരു തൊഴിൽ കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. യൂറോപ്യൻ കരാർ തൊഴിലാളികൾക്കൊപ്പം ഏകദേശം 20 ആഫ്രിക്കൻ അടിമകൾ ജയിംസ്ടൌണിൽ എത്തിയിരുന്നു. 1619-ൽ മെക്സിക്കോയിലേയ്ക്കുള്ള ഒരു കപ്പലിൽനിന്ന് പിടിച്ചെടുത്തുകൊണ്ടുവന്നവരായിരുന്നു ഇവർ. ഈ ആഫ്രിക്കക്കാർ അടിമകളായി ജാംസ്റ്റൌണിൽ ആരംഭിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ചിലർക്ക് കരാർ തൊഴിലാളികളുടെ പദവി നേടിയെടുക്കാനായി.
1619-ൽ അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ പ്രതിനിധി സഭ "വിർജീനിയയിൽ മുഴുവനായി ഒരു സമത്വവും ഏകീകൃതവുമായ ഭരണകൂടം സ്ഥാപിക്കാൻ" ജയിംസ്ടൌൺ പള്ളിയിൽ സമ്മേളിച്ചു. ഇത് ഹൗസ് ഓഫ് ബർഗെസസ് (വെർജീനിയ ജനറൽ അസംബ്ലിയുടെ മുൻഗാമി) എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. തുടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ് വംശജരായ പുരുഷൻമാർക്കു മാത്രമാണ് വോട്ടുചെയ്യാൻ അനുമതിയുണ്ടായിരുന്നത്. 1619 ജൂൺ 30 ന്, കൊളോണിയൽ അമേരിക്കയിലെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ പണിമുടക്ക് നടന്നു. പോളിഷ് കരകൌശല തൊഴിലാളികൾ ഈ നിയമത്തെ എതിർക്കുകയും, വോട്ടുചെയ്യാൻ അനുവദിച്ചില്ലെങ്കിൽ ജോലി ചെയ്യുകയില്ലെന്നു ശഠിക്കുകയും ചെയ്തു ("നോ വോട്ട്, നോ-വർക്ക്"). 1619 ജൂലൈ 21 ന്, പോളീഷുകരുടേയും സ്ലൊവാക്കുകളുടേയും തുല്യ വോട്ടവകാശത്തെ കോടതി അംഗീകരിച്ചു. അതിനുശേഷം, തൊഴിൽ പണിമുടക്ക് ("അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിൽ" ആദ്യത്തേത്) അവസാനിപ്പിക്കുകയും കരകൌശല തൊഴിലാളികൾ അവരുടെ ജോലി പുനരാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. വ്യക്തിഗത ഭൂമി ഉടമസ്ഥതയും ഇക്കാലത്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. കോളനി നാലു വലിയ ബറോകൾ ആയി വിഭജിക്കപ്പെടുകയും അവ "സിറ്റികൾ" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ജെയിംസ്ടൌൺ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത് ജയിംസ് സിറ്റിയിലായിരുന്നു.
വർഷങ്ങളോളമുള്ള പിരിമുറുക്കം നിറഞ്ഞ സഹവർത്തിത്വത്തിനുശേഷം, ചീഫ് ഓപ്ച്ചാനാക്കാനൌഗും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോവ്ഹാട്ടൻ കോൺഫെഡറസിയും ഇംഗ്ലീഷ് കോളനിയെ എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാൻ ഉദ്യമിച്ചു. 1622 മാർച്ച് 22 ലെ പലർച്ചയിൽ, അവർ ജെയിംസ് നദിയ്ക്കു മുകളിലും താഴെയുമുള്ള തോട്ടങ്ങൾ ആക്രമിച്ചു. 1622-ലെ ഇന്ത്യൻ കൂട്ടക്കൊല എന്ന പേരിൽ ഇതറിയപ്പെട്ടു. 300-ലധികം കുടിയേറ്റക്കാർ ഈ ആക്രമണത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. കോളനിയിലെ ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്ന ജനസംഖ്യയിൽ മൂന്നിലൊന്നായിരുന്നു ഇത്. സർ തോമസ് ഡെയിലിന്റെ ഹെൻറിക്കസ് വികസനം, മാർട്ടിൻസ് ഹണ്ഡ്രഡിലെ വോൾസ്റ്റെൻഹോം എന്നിവ തുടച്ചുനീക്കപ്പെട്ടു. ഒരു വെർജീനിയ ഇന്ത്യൻ ജീവനക്കാരന്റെ സമയോചിതമായ മുന്നറിയിപ്പിലൂടെ മാത്രമാണ് ജെയിംസ്റ്റൗൺ ഈ നാശത്തിൽനിന്ന് ഒഴിവായി. കാവൽസൈനികരുടെയുടത്തേയ്ക്കു വിവരമെത്തിക്കാനുള്ള സമയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
1608 നും 1624 നും ഇടയിൽ കുടിയേറ്റകേന്ദ്രത്തിലെത്തിയ 6,000 പേരിൽ 3,400 പേർക്കു മാത്രമേ അതിജീവനത്തിനായുള്ളൂ.
പിൽക്കാല ചരിത്രം (1624–1699)
1624-ൽ, വെർജീനിയൻ കമ്പനിയുടെ ചാർട്ടർ ജയിംസ് രാജാവ് പിൻവലിക്കുകയും വിർജീനിയ ഒരു രാജകീയ കോളനിയായി മാറുകയും ചെയ്തു. തിരിച്ചടികൾ നേരിട്ടെങ്കിലും വിർജീനിയ കോളനി വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, 1634 ൽ, ചാൾസ് ഒന്നാമൻ രാജാവിന്റെ കല്പന പ്രകാരം, ഇംഗ്ലണ്ടിലെ രീതിയനുസരിച്ച്, ഈ കോളനി എട്ട് യഥാർത്ഥ വിർജീനിയ പ്രദേശങ്ങളായി (അല്ലെങ്കിൽ കൌണ്ടികളായി) വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. വിർജീനിയയിലെ ജെയിംസ് സിറ്റി ഷെയ്റിലാണ് (കൗണ്ടി) ജയിംസ്ടൌൺ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. താമസിയാതെ ‘കൗണ്ടി ഓഫ് ജയിംസ് സിറ്റി’ എന്ന പേരുനൽകപ്പെട്ട ഈ കൗണ്ടി ആധുനിക വിർജീനിയയിലെ ഏറ്റവും പഴയ കൗണ്ടിയായി അറിയപ്പെടുന്നു.
1644 ൽ വലിയ തോതിലുള്ള വേറൊരു "ഇന്ത്യൻ ആക്രമണം" ഉണ്ടായി. 1646 ൽ ഒപ്ച്ചാനാക്കാനൌഗ് പിടിക്കപ്പെട്ടു. തടങ്കലിലായിരിക്കെ ഉത്തരവുകൾ പ്രകാരം ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് ഗാർഡ് അദ്ദേഹത്തെ പിന്നിൽനിന്ന് വെടിവെച്ച് കൊന്നു. അതിനുശേഷം, പോവ്ഹാട്ടൻ കോൺഫെഡറസിയുടെ പതനം തുടങ്ങി. ഒപ്ച്ചാനാക്കാനൌഗിന്റെ പിന്തുടർച്ചക്കാരൻ പോവ്ഹാട്ടൻ ഇന്ത്യാക്കാരും ഇംഗ്ലീഷുകാരും തമ്മിലുള്ള ആദ്യ സമാധാന ഉടമ്പടികളിൽ ഒപ്പുവച്ചു. കരാറനുസരിച്ച് പോവ്ഹാട്ടനുകൾ ഇംഗ്ലീഷുകാർക്ക് പ്രതിവർഷം കപ്പം കൊടുക്കേണ്ടതും അവർ റിസർവേഷനുകളുടെ പരിധിക്കുള്ളിൽ കഴിയേണ്ടതുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു തലമുറയ്ക്കു ശേഷം, 1676 ൽ ബേക്കൺസ് ലഹളയുടെ സമയത്ത് ജയിംസ്ടൌൺ ചുട്ടെരിക്കുകയും ഒടുവിൽ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. പുനർനിർമ്മാണ സമയത്ത് വിർജീനിയ നിയമനിർമ്മാണ സഭ ആദ്യം ഗവർണർ വില്യം ബെർക്കീലിയുടെ ഉടമസ്ഥതിയിലുള്ള സമീപത്തെ ഗ്രീൻ സ്പ്രിംഗ് പ്ലാന്റേഷനിലും പിന്നീട് 8 മൈൽ (13 കിലോമീറ്റർ) അകലെയുള്ളതും വിർജീനിയ ഉപദ്വീപിലെ ഉൾനാട്ടിൽ 1632 ൽ ആരംഭിച്ച കോട്ടി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട സമൂഹമായ മിഡിൽ പ്ലാന്റേഷനിലും സമ്മേളിച്ചു.
1698 ൽ വീണ്ടും നിയമസഭ കത്തിയപ്പോൾ (ഇത്തവണ യാദൃച്ഛികമായി), നിയമനിർമ്മാണസഭ വീണ്ടും മിഡിൽ പ്ലാന്റേഷനിൽ സമ്മേളിച്ചു. 1693 ൽ രാജകീയ ചാർട്ടറിന് ശേഷം സ്ഥാപിതമായ വില്യം ആന്റ് മേരി കോളേജിലെ പുതിയ സൗകര്യങ്ങളിൽ നിയമസഭ കൂടുവാൻ പര്യാപ്തമായ ഇടമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്തവണ ജയിംസ്ടൌണിൽ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നതിനുപകരം കോളനിയുടെ സ്ഥിരമായ തലസ്ഥാനം 1699 ൽ മിഡിൽ പ്ലാന്റേഷനിലേയ്ക്കു മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചു. അക്കാലത്തെ ഭരണകർത്തായവായിരുന്ന വില്ലം മൂന്നാമൻ രാജാവിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം മിഡിൽ പ്ലാന്റേഷനിലെ പുതിയ നഗരത്തിന് വില്ല്യംസ്ബർഗ് എന്നു പുനർനാമകരണം ചെയ്തു. തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ ഒരു പുതിയ തലസ്ഥാന കെട്ടിടവും ഗവർണറുടെ കൊട്ടാരം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ഇതൊരു വിപ്ളവകരമായ മാറ്റമായിരുന്നു.
സെന്റ്. അലോഷ്യസ് കോളേജ്, തൃശ്ശൂർ
കേരളത്തിലെ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ എൽതുരുത്ത് എന്ന പട്ടണത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനമാണ് സെന്റ് അലോഷ്യസ് കോളേജ്. കോഴിക്കോട് സർവ്വകലാശാലയ്ക്കു കീഴിലാണ് ഈ കലാലയം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കലാലയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കോഴിക്കോട് സർവ്വകലാശാലക്കു കീഴിലുള്ള കലാലയങ്ങൾ
ആന്ത്രവീക്കം
ആന്തരാവയവങ്ങൾ അവയെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭിത്തിയിലെ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി വരുന്നതാണ് ആന്ത്രവീക്കം അഥവാ ഹെർണിയ.പേശികൾ ദുർബലമാകുന്നതോ ദ്വാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതോ ആണ് ഇതിനിടയക്കുന്നത്.ശരീരത്തിൽ പല ഭാഗത്തും ഹെർണിയ വരാം.
രോഗകാരണങ്ങൾ
ഏത് പ്രായക്കാർക്കും ഹെർണിയ വരാം.നവജാത ശിശുക്കൾ മുതൽ പ്രായം ചെന്നവർക്കുവരെ.ഇതൊരു മുഴ പോലെ തോന്നും.തൊലിപ്പുറത്ത് പ്രകടമായെന്നും ഇല്ലെന്നും വരാം.അവയവങ്ങളെ യഥാസ്ഥാനത്ത് നിലനിർത്തുന്നത് അവയെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പേശികളും സ്തരങ്ങളുമൊക്കെയാണ്. ഈ പേശികൾ ദുർബലമാകുന്നത് ചിലപ്പോൾ ജന്മനായുള്ള തകരാറാവാം.ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന അമിത ആയാസം ഹെർണിയ സാധ്യത കൂട്ടുന്നു.
ലക്ഷണങ്ങൾ
രോഗിക്ക് വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥതകളുണ്ടാകാം.മുന്നോട്ട് കുനിയുമ്പോഴും ഭാരം ഉയർത്തുമ്പോഴും വേദന തോന്നാം.കാഴ്ചയിലോ തൊട്ടറിയത്തക്കവണ്ണമോ ഉള്ള മുഴ,വേദന,നീർക്കെട്ട് എന്നിവയാണ് പ്രധാനലക്ഷണങ്ങൾ.ആയാസപ്പെടുമ്പോൾ മുഴ കൂടുതൽ പ്രകടമാകും.ദേഹപരിശോധനയിലൂടെ തന്നെ രോഗം തിരിച്ചറിയാനാകും.കടുത്ത വയറുവേദന,കോച്ചിവലിവ്,ഛർദ്ദി എന്നീ ലക്ഷണങ്ങൾ രോഗിയിലുണ്ടാകാം.
വർഗീകരണം
ശരീരത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത ഭാഗങ്ങളിലായാണ് ഓരോതരം ഹെർണിയയും കാണപ്പെടുന്നത്. .ഹെർണിയയുടെ സ്ഥാനമനുസരിച്ച് ഇൻഗ്വിനൽ,ഫിമൊറൽ,അംബിലിക്കൽ,ഡയഫ്രമാറ്റിക്,ഇൻസിഷണൽ,എപ്പിഗാസ്ട്രിക്,ഹയറ്റൽ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിക്കാം.
ഇൻഗ്വിനൽ ഹെർണിയ
ഇൻഡയറക്റ്റ് ഹെർണിയ - ഇൻഗ്വിനൽ കനാലിലേക്ക് കുടൽഭാഗം തള്ളിവരുന്നതാണ് ഇതിനു കാരണം.ജന്മനാലുള്ള തകരാറുകളാണ് ഇതിനു കാരണം.തള്ളിനിൽക്കുന്ന കുഴൽഭാഗം വൃഷണസഞ്ചിയിൽ വരെ എത്താറുണ്ട്. ഡയറക്ട് ഹെർണിയ-ഇൻഗ്വിനൽ കനാലിന്റെ പേശീ ദൗർബല്യംമൂലമാണ് ഡയറക്ട് ഹെർണിയ ഉണ്ടാകുന്നത്.മധ്യവയസ്സിലാണ് ഈ രോഗം കൂടുതൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക.
ഫിമൊറൽ ഹെർണിയ
സ്ത്രീകളിൽ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്ന ഹെർണിയയാണിത്. ഇൻഗൈ്വനൽ ഹെർണിയ പോലെതന്നെ അരയ്ക്കു താഴെയായാണ് ഇതും കാണപ്പെടുന്നത്.കാലിലെ പ്രധാന രക്തക്കുഴലായ ഫിമൊറൽ ധമനി കടന്നുപോകുന്ന ഫിമൊറൽ കനാലിലേക്കാണ് ഹെർണിയ തള്ളിവരുന്നത്.തുടയുടെ മുകൾഭാഗത്താണ് ഹെർണിയ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.ഈ ഭാഗത്തെ പേശികളുടെ ദൗർബല്ല്യം കാരണമാണ് സ്ത്രീകളിൽ രോഗം കൂടൂതൽ കണ്ടു വരുന്നത്.
അംബിലിക്കൽ ഹെർണിയ
നവജാതശിശുക്കളിൽ ജന്മനാൽ തന്നെ കാണപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് അംബിലിക്കൽ ഹെർണിയ.അപൂർവ്വമായി മുതിർന്നവരിലും ഇത്തരം ഹെർണിയ കാണാം.പൊക്കിളിന്റെ ഭാഗത്തെ പേശീകൾക്കിടയിലൂടെ ആന്തരാവയവങ്ങൾ തള്ളിവരുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. പൊക്കിളിന്റെ ഭാഗം വീർത്തുവരിക, വളർന്നിട്ടും പൊക്കിളിന്റെ ഭാഗം വീർത്തുതന്നെയിരിക്കുക ഇതെല്ലാമാണ് ലക്ഷണങ്ങൾ.സാധാരണ രണ്ടു വയസ്സാകുമ്പോഴേക്കും ഇത് താനെ മാറും.മൂന്നു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞിട്ടും ഹെർണിയ നിലനിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ ശസ്ത്രക്രിയ വേണ്ടി വരും.
എപ്പിഗാസ്ട്രിക് ഹെർണിയ
നെഞ്ചിനു മധ്യത്തിലായും ഉദരത്തിനു മുകളിലുമായാണ് ഇത് കാണപ്പെടുക. പുരുഷന്മാരിലാണ് വെൻട്രൽ ഹെർണിയ അധികമായും കണ്ടുവരുന്നത്. വയറിലെ ദുർബലമായ പേശികളിലൂടെ കുടൽ ഭാഗങ്ങൾ തള്ളിവരുന്നതാണ് ഇതിനു കാരണം. ഗ്യാസ്ട്രിക് പ്രശ്നങ്ങൾ, പുളിച്ചു തികട്ടൽ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളായിരിക്കും ഇവരിൽ പ്രധാനമായും ഉണ്ടാകുന്നത്. 20-50 വയസ്സുള്ളവരിലാണ് കൂടുതൽ കണ്ടുവരുന്നത്.പേശിയിലൂടെ കൊഴുപ്പ് കലകളാണ് തുടക്കത്തിൽ തള്ളി വരുന്നത്.പിന്നീട് കുടലും തള്ളി വരുന്നു.
ഇൻസിഷണൽ അഥവാ വെൻട്രൽ ഹെർണിയ
മുൻപ് ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്ത സ്ഥലത്തെ പേശികൾക്കിടയിലൂടെ കുടൽ ഭാഗങ്ങൾ പുറത്തേക്കു തള്ളിവരുന്നതാണ് ഇൻസിഷണൽ ഹെർണിയ. ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്ത സ്ഥലത്തെ പേശികൾക്ക് പഴയ ബലമുണ്ടാകാത്തതാണ് ഇതിനു കാരണമാകുന്നത്.ഈ ഭാഗത്ത് സമ്മർദ്ദം കൂടുമ്പോൾ ആന്തരാവയവം പുറത്തേക്ക് തള്ളി വരും.
ഹയറ്റൽ ഹെർണിയ
ആമാശയത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം അന്നനാളത്തോട് ചേർന്ന് ഉദരത്തിൽനിന്നും നെഞ്ചിലേക്കുകയറുകയാണ് ഹയറ്റൽ ഹെർണിയയിൽ സംഭവിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും പുറമേ പ്രകടമാകണമെന്നില്ല.ഹയറ്റൽ ഹെർണിയ സ്ലൈഡിംഗ് നോൺ-സ്ലൈഡിംഗ് എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു വിധത്തിലുണ്ട്. ജീവിത ശൈലീ മാറ്റത്തിലൂടെ ഹയറ്റൽ ഹെർണിയ ഒരു പരിധി വരെ തടയാനാവും.
കാൻഡെല
കാൻഡെല ( അല്ലെങ്കിൽ ; ചിഹ്നം: CD) എന്നത് അന്താരാഷ്ട്ര ഏകകവ്യവസ്ഥ (എസ്.ഐ.) പ്രകാരം പ്രകാശ തീവ്രത അളക്കാനുള്ള മൌലിക ഏകകം ആണ്. ഒരു പ്രത്യേക ദിശയിൽ, ഒരു പോയിന്റ് പ്രകാശ സ്രോതസ്സ്, യൂണിറ്റ് സോളിഡ് ആംഗിളിൽ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന പ്രകാശത്തിന്റെ ശക്തിയാണ് ഇത്. പ്രകാശ തീവ്രത പ്രസരണ തീവ്രതയ്ക്ക് സമാനമാണ്, പക്ഷേ ഉറവിടത്തിന്റെ സ്പെക്ട്രത്തിലെ ഓരോ തരംഗദൈർഘ്യത്തിന്റെയും സംഭാവനകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതിനുപകരം ഓരോ തരംഗദൈർഘ്യത്തിന്റെയും സംഭാവനയെ സ്റ്റാൻഡേർഡ് ലൂമിനോസിറ്റി ഫംഗ്ഷൻ (വ്യത്യസ്ത തരംഗദൈർഘ്യങ്ങളോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ കണ്ണിന്റെ സംവേദനക്ഷമതയുടെ ഒരു മാതൃക) ഉപയോഗിച്ച് കണക്കാക്കുന്നു. ഒരു സാധാരണ മെഴുകുതിരി ഏകദേശം ഒരു കാൻഡെല പ്രകാശ തീവ്രതയോടെ പ്രകാശം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. ചില ദിശകളിലെ പ്രകാശത്തിന്റെ ഉദ്വമനം ഒരു അതാര്യമായ വസ്തുവിനാൽ തടസ്സപ്പെടുത്തിയാലും പ്രകാശ തീവ്രത 1 കാൻഡെല തന്നെ ആയിരിക്കും.
ആന്ത്രവീക്കം
അവലംബങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:രോഗങ്ങൾ വർഗ്ഗം:പേശി സംബന്ധിയായ രോഗങ്ങൾ
കാൻഡെല
വിശദീകരണം
വലത്ത്‌|ലഘുചിത്രം കാൻഡെലയ്ക്കയി തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്ന തരംഗദൈർഘ്യം പച്ചയ്ക്ക് സമീപമുള്ള ദൃശ്യ സ്പെക്ട്രത്തിലാണ്, ഇത് ഏകദേശം 555 നാനോമീറ്റർ തരംഗദൈർഘ്യത്തിന് തുല്യമാണ്. മനുഷ്യന്റെ കണ്ണ്, ശോഭയുള്ള അവസ്ഥകളോട് പൊരുത്തപ്പെടുമ്പോൾ, ഏറ്റവും സെൻസിറ്റീവ് ഈ ആവൃത്തിക്ക് സമീപമാണ്. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, സ്കോട്ടോപിക് കാഴ്ചയ്ക്കുമേൽ ഫോട്ടോപിക് കാഴ്ച ആധിപത്യം നേടും. മറ്റ് ആവൃത്തികളിൽ, മനുഷ്യന്റെ കണ്ണിന്റെ ആവൃത്തി പ്രതികരണമനുസരിച്ച്, ഇതേ പ്രകാശ തീവ്രത കൈവരിക്കാൻ കൂടുതൽ വികിരണ തീവ്രത ആവശ്യമാണ്.
λ എന്ന തരംഗദൈർഘ്യം ഉള്ള ഏകവർണ്ണ പ്രകാശത്തിന്റെ പ്രകാശ തീവ്രത കണക്കാക്കുന്നത്
ഒന്നിൽ കൂടുതൽ തരംഗദൈർഘ്യങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ (സാധാരണയായി സംഭവിക്കുന്നത് പോലെ), പ്രകാശ തീവ്രത അളക്കുന്നതിന് നിലവിലുള്ള തരംഗദൈർഘ്യങ്ങളുടെ സ്പെക്ട്രത്തെ താഴെപ്പറയുന്ന സമവാക്യം ഉപയോഗിച്ച് സംയോജിപ്പിക്കണം.
ചരിത്രം
മെച്ചപ്പെട്ട നിർവചിക്കപ്പെട്ട ഒരു യൂണിറ്റ് ആവശ്യമാണെന്ന് വ്യക്തമായതിനാൽ, 1 സെന്റിമീറ്റർ 2 പ്ലാറ്റിനം അതിന്റെ ദ്രവണാങ്കത്തിൽ (അല്ലെങ്കിൽ ഫ്രീസിങ് പോയന്റിൽ) പുറത്തുവിടുന്ന പ്രകാശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ജൂൾസ് വയൽ ഒരു മാനദണ്ഡം നിർദ്ദേശിച്ചു. ഇതിനെ 'വയൽ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പ്രകാശ തീവ്രത പ്ലാങ്ക് റേഡിയേറ്റർ (ഒരു തമോവസ്തു) പ്രഭാവം മൂലമാണ്, അതിനാൽ ഇത് ഉപകരണത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായിരുന്നു. ഉയർന്നനിലവാരമുള്ള ശുദ്ധമായ പ്ലാറ്റിനം വ്യാപകമായി ലഭ്യമായത് കൊണ്ടും, ഇത് എളുപ്പത്തിൽ തയ്യാറാക്കാനാവുമെന്നതിനാലും ഇത് എല്ലാവർക്കുംഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുന്ന തരത്തിലുള്ള ഏകകമായി.
ഈ അടിസ്ഥാന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഇന്റർനാഷണൽ കമ്മീഷൻ ഓൺ ഇല്യുമിനേഷൻ സിഐപിഎമ്മും 'ന്യൂ കാൻഡിൽ' എന്ന ഏകകം നിർദ്ദേശിച്ചു. വയലിനെ 60 കൊണ്ട് ഹരിച്ചുകൊണ്ട് മുമ്പത്തെ യൂണിറ്റ് ആയ കാൻഡിൽ പവറിന് സമാനമാക്കാൻ പുതിയ യൂണിറ്റിന്റെ മൂല്യം തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഈ തീരുമാനം 1946 ൽ സി‌ഐ‌പി‌എം പ്രഖ്യാപിച്ചു: "'ന്യൂ കാൻഡിൽ മൂല്യം പ്ലാറ്റിനത്തിന്റെ ദൃഢീകരണ താപനിലയിൽ പൂർണ്ണ റേഡിയേറ്ററിന്റെ തെളിച്ചം ഒരു ചതുരശ്ര സെന്റിമീറ്ററിന് 60 ന്യൂ കാൻഡിൽ ആണ്.'" 1948 ൽ ഒൻപതാമത്തെ സി‌ജി‌പി‌എം ഇത് അംഗീകരിക്കുകയും, ഏകകത്തിന് കാൻഡെല എന്ന പുതിയ പേര് സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. 1967 ൽ പതിമൂന്നാമത്തെ സി‌ജി‌പി‌എം "ന്യൂ കാൻഡിൽ" എന്ന പദം നീക്കം ചെയ്യുകയും, മരവിപ്പിക്കുന്ന പ്ലാറ്റിനത്തിന് മേലുള്ള അന്തരീക്ഷമർദ്ദം വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് കാൻഡെല നിർവചനത്തിന്റെ താഴെ പറയുന്ന തരത്തിൽ ഒരു പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്തു: "'ഒരു ചതുരശ്ര മീറ്ററിന് 101 325 ന്യൂട്ടൺ സമ്മർദ്ദത്തിൽ, പ്ലാറ്റിനം മരവിപ്പിക്കുന്ന താപനിലയിൽ, ഒരു തമോവസ്തുവിന്റെ 1/600 000 ചതുരശ്ര മീറ്റർ ഉപരിതലത്തിന്റെ ലംബമായ ദിശയിൽ തിളങ്ങുന്ന തീവ്രതയാണ് കാൻഡെല.'" 1979 ൽ, ഉയർന്ന താപനിലയിൽ ഒരു പ്ലാങ്ക് റേഡിയേറ്റർ തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളും റേഡിയോമെട്രി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന പുതിയ സാധ്യതകളും കാരണം, 16 മത്  സി‌ജി‌പി‌എം കാന്ഡെലക്ക് ഒരു പുതിയ നിർവചനം സ്വീകരിച്ചു:  "540 hertz ആവൃത്തിയുള്ള, ആ ദിശയിലേക്ക്  1⁄683 വാട്ട് സ്റ്റെറാഡിയൻ പ്രസരണ തീവ്രതയുള്ള മോണോക്രോമാറ്റിക് വികിരണം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഒരു ഉറവിടത്തിന്റെ പ്രകാശ തീവ്രതയാണ് 1 കാൻഡെല." ഫണ്ടമെൻ്റൽ ഫിസിക്കൽ കോൺസ്റ്റൻ്റുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, 26-ാമത്തെ സി‌ജി‌പി‌എം 2018 ൽ കാൻഡെലയുടെ ആധുനിക നിർവചനം അംഗീകരിച്ചു.
പരാമർശങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:എസ്.ഐ. മൗലിക ഏകകങ്ങൾ
സെൻട്രൽ ടിബറ്റൻ
ഡിബസ്, Ü അല്ലെങ്കിൽ Ü-ത്സാങ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന സെൻട്രൽ ടിബറ്റൻ, ഏറ്റവും വ്യാപകമായി സംസാരിക്കുന്ന ടിബറ്റിക് ഭാഷയും സ്റ്റാൻഡേർഡ് ടിബറ്റൻ ഭാഷയുടെ അടിസ്ഥാനവുമാണ്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:നേപ്പാളിലെ ഭാഷകൾ
സ്വിഫ്റ്റ് (പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷ)
ആപ്പിൾ കോർപ്പറേഷൻ വികസിപ്പിച്ച പൊതുഉപയോഗത്തിനായുള്ള വിവിധ മാതൃകകൾ പിന്തുണക്കുന്ന ഉന്നതതല പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷയാണ് സ്വിഫ്റ്റ്. ആപ്പിളിന്റെ മാക് ഒഎസ്, ഐ ഒഎസ്, വാച്ച്ഒഎസ്, ടിവി ഒഎസ് എന്നീ ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങളിലും ലിനക്സ് ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റത്തിലും സ്വിഫ്റ്റിന് പിന്തുണയുണ്ട്. സ്വിഫ്റ്റ് ആപ്പിളിന്റെ കൊക്കോ, കൊക്കോ ടച്ച് എന്നീ ചട്ടക്കൂടുകളിലും ആപ്പിൾ ഉപകരണങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എഴുതപ്പെട്ട ഒബ്ജക്റ്റീവ്-സി കോഡ് സഞ്ചയത്തിനുമൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കാൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെട്ട ഭാഷയാണ്. സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്‌വെയർ സങ്കേതത്തിലുള്ള എൽഎൽവിഎം കംപൈലർ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള സ്വിഫ്റ്റ് ആപ്പിളിന്റെ എക്സ്കോഡ് ഐഡിഇ യുടെ 6 ആം പതിപ്പ് മുതൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ലിനക്സ് ഒഴികെയുള്ള പ്രതലങ്ങളിൽ സ്വിഫ്റ്റ് ഒബ്ജക്റ്റീവ്-സിയുടെ റൺടൈം ലൈബ്രറി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ ഒരേ പ്രോഗ്രാമിൽ തന്നെ സി, ഒബ്ജക്റ്റീവ്-സി, സി++, സ്വിഫ്റ്റ് ഭാഷകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
ഒബ്ജക്റ്റീവ്-സിയിലെ കേന്ദ്ര ആശയങ്ങളായ ഡൈനാമിക് ഡിസ്പാച്ച്, ലേറ്റ് ബൈൻഡിങ്, എക്സറ്റൻസിബിൾ പ്രോഗ്രാമിംഗ് മുതലായവ സ്വിഫ്റ്റിലും സന്നിവേശിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ കൂടുതൽ അപകടരഹിതമായാണെന്നു മാത്രം. അതുമൂലം സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ബഗ്ഗുകളെ എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്താനാകുന്നു. സാധാരണ ബഗ്ഗുകളായ നൾ പോയിന്റർ, പിരമിഡ് ഓഫ് ഡൂം എന്നിവയൊക്കെ ഒഴിവാക്കാൻ സ്വിഫ്റ്റിൽ എളുപ്പമാണ്. സ്വിഫ്റ്റ് പ്രോട്ടോകോൾ എക്സറ്റൻസിബിലിറ്റി എന്ന ആശയത്തെ പിന്തുണക്കുന്നുണ്ട്, ഇത് പരമ്പരാഗത പ്രോഗ്രാമിങ് ശൈലികളിൽ നിന്നും വിട്ട് നൂതനമായ പ്രോട്ടോക്കോൾ ഓറിയന്റഡ് പ്രോഗ്രാമിങ് എന്ന് ആപ്പിൾ വിളിക്കുന്ന ഒരു ശൈലിയെ പിൻപറ്റുന്നു.
2014-ൽ ആപ്പിളിന്റെ ആഗോള ഡെവലപ്പർ കോൺഫറൻസിൽ (WWDC) വെച്ചാണ് സ്വിഫ്റ്റ് പുറത്തിറക്കിയത്. അതേവർഷം തന്നെ പുതുക്കിയ പതിപ്പ് 1.2 പുറത്തു വന്നു. 2015 ലെ കോൺഫറൻസിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളോടെ സ്വിഫ്റ്റ് 2 പതിപ്പ് പുറത്തിറക്കി. ആദ്യം കുത്തക സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ആയിരുന്നു സ്വിഫ്റ്റ് എങ്കിലും ഡിസംബർ 3, 2015 -ൽ പുറത്ത് വന്ന 2.2 പതിപ്പോടെ സ്വിഫ്റ്റ് സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്‌വെയർ രംഗത്തേക്ക് ചുവടുമാറ്റി. അപ്പാച്ചെ അനുമതിപത്രം 2.0 ആണ് സ്വിഫ്റ്റ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ജനകീയ പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷകളെ റാങ്ക് ചെയ്യുന്ന ടിയോബ് സൂചികയിൽ മാർച്ച് 2017-ൽ സ്വിഫ്റ്റ് ആദ്യ പത്തിലെത്തി. മൊബൈൽ പ്രോഗ്രാമിങ് സാമറിൻ, സി ഷാർപ് മുതലായ ഭാഷകളിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ സ്വിഫ്റ്റിന് സ്ഥാനഭ്രംശം സംഭവിച്ചു തുടങ്ങി. ഏപ്രിൽ 2018-ലെ കണക്കനുസരിച്ച് ടിയോബ് സൂചികയിൽ 15 ആം സ്ഥാനത്തായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒക്ടോബർ 2018ൽ വീണ്ടും പത്താം സ്ഥാനം കയ്യടക്കി സ്വിഫ്റ്റ് ജനകീയമായി തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു.
2017-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ സ്വിഫ്റ്റ് 4.0, ചില ബിൽറ്റ്-ഇൻ ക്ലാസുകളിലും ഘടനകളിലും നിരവധി മാറ്റങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. സ്വിഫ്റ്റിന്റെ മുൻ പതിപ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച് എഴുതിയ കോഡ് എക്‌സ്‌കോഡിൽ നിർമ്മിച്ച മൈഗ്രേഷൻ ഫംഗ്‌ഷണാലിറ്റി ഉപയോഗിച്ച് അപ്‌ഡേറ്റ് ചെയ്യാൻ കഴിയും. 2019 മാർച്ചിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ സ്വിഫ്റ്റ് 5, ആപ്പിൾ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിൽ സ്ഥിരതയുള്ള ബൈനറി ഇന്റർഫേസ് അവതരിപ്പിച്ചു, സ്വിഫ്റ്റ് റൺടൈം ആപ്പിൾ ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ അനുവദിക്കുന്നു. ഇത് സ്വിഫ്റ്റ് 4-ന് അനുയോജ്യമായ ഉറവിടമാണ്.
2019 സെപ്റ്റംബറിൽ സ്വിഫ്റ്റ് 5.1 ഔദ്യോഗികമായി പുറത്തിറങ്ങി. മൊഡ്യൂൾ സ്റ്റെബിലിറ്റിയുടെ ആമുഖത്തോടെ ഭാഷയുടെ സ്ഥിരതയുള്ള സവിശേഷതകൾ കംപൈൽ-ടൈം വരെ വിപുലീകരിച്ചുകൊണ്ട് സ്വിഫ്റ്റ് 5.1 സ്വിഫ്റ്റ് 5-ന്റെ മുൻ പതിപ്പിൽ നിർമ്മിക്കുന്നു. മൊഡ്യൂൾ സ്റ്റെബിലിറ്റിയുടെ ഇന്റർഫേസ് സ്വിഫ്റ്റിന്റെ ഭാവി റിലീസുകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ബൈനറി ചട്ടക്കൂടുകൾ സൃഷ്ടിക്കാനും പങ്കിടാനും സാധ്യമാക്കുന്നു.
സ്വിഫ്റ്റിന്റെ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുന്ന പതിപ്പുകളിൽ ഭാഷയുടെ ഘടനയിലും വിന്യാസത്തിലും (Syntax) വ്യത്യാസങ്ങൾ വരുത്തിയതുമൂലം കോഡ് വീണ്ടുമെഴുതേണ്ട അവസ്ഥ വന്നു. അതുകൊണ്ട് വലിയ കോഡ് സഞ്ചയം ഉള്ള പല ഡെവലപ്പർമാരും സ്വിഫ്റ്റ് ഏറ്റെടുക്കാൻ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല.
2021 ഡബ്ല്യൂഡബ്ല്യൂഡിസി(WWDC)യിൽ ആപ്പിൾ ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ച സ്വിഫ്റ്റ് 5.5, കൺകറൻസിക്കും അസിൻക്രണസ് കോഡിനുമുള്ള ഭാഷാ പിന്തുണ നൽകുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് ആക്ടർ മോഡലിന്റെ തനതായ പതിപ്പ് അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ചരിത്രം
ആപ്പിളിലെ മറ്റ് നിരവധി പ്രോഗ്രാമർമാരുടെ സഹകരണത്തോടെ ക്രിസ് ലാറ്റ്നർ 2010 ജൂലൈയിൽ സ്വിഫ്റ്റിന്റെ വികസനം ആരംഭിച്ചു. സ്വിഫ്റ്റ് ഭാഷാ ആശയങ്ങൾ "ഒബ്ജക്റ്റീവ്-സി, റസ്റ്റ്, ഹാസ്‌കെൽ, റൂബി, പൈത്തൺ, സി, സി‌എൽ‌യു എന്നിവയിൽ നിന്നും ലിസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത മറ്റ് പലതിൽ നിന്നും" സ്വീകരിച്ചു. 2014 ജൂൺ 2-ന്, ആപ്പിൾ വേൾഡ് വൈഡ് ഡെവലപ്പേഴ്‌സ് കോൺഫറൻസ് (WWDC) ആപ്ലിക്കേഷൻ സ്വിഫ്റ്റ് ഉപയോഗിച്ച് എഴുതിയ ആദ്യത്തെ പരസ്യമായി പുറത്തിറക്കിയ ആപ്ലിക്കേഷനായി മാറി. കോൺഫറൻസിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ആപ്പിൾ ഡെവലപ്പർമാർക്കായി പ്രോഗ്രാമിംഗ് ഭാഷയുടെ ബീറ്റാ പതിപ്പ് പുറത്തിറക്കി, എന്നാൽ സ്വിഫ്റ്റിന്റെ അവസാന പതിപ്പ് ടെസ്റ്റ് പതിപ്പിന് അനുയോജ്യമായ സോഴ്സ് കോഡായിരിക്കുമെന്ന് കമ്പനി വാഗ്ദാനം ചെയ്തില്ല. പൂർണ്ണമായ റിലീസിന് ആവശ്യമെങ്കിൽ സോഴ്സ് കോഡ് കൺവെർട്ടറുകൾ ലഭ്യമാക്കാൻ ആപ്പിൾ പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നു.
സ്വിഫ്റ്റ് പ്രോഗ്രാമിംഗ് ലാംഗ്വേജ്, 500 പേജുള്ള സൗജന്യ മാനുവൽ, ഡബ്ല്യുഡബ്ല്യുഡിസിയിലും പുറത്തിറങ്ങി, ആപ്പിൾ ബുക്ക് സ്‌റ്റോറിലും ഔദ്യോഗിക വെബ്‌സൈറ്റിലും ലഭ്യമാണ്.
ഐഒഎസിനുള്ള എക്സ്കോഡ്(Xcode)6.0-ന്റെ ഗോൾഡ് മാസ്റ്ററുമായി 2014 സെപ്റ്റംബർ 9-ന് സ്വിഫ്റ്റ് 1.0 എത്തി.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:സാങ്കേതികവിദ്യ വർഗ്ഗം:വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ
എൻ.കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ
കേരളത്തിലെ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകനും മുൻ നിയമസഭാംഗവും മന്ത്രിയുമായിരുന്നു '''എൻ.കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ'''. ഹോസ്ദുർഗ് നിയമസഭാമണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും മൂന്നും നാലും കേരളനിയമസഭയിലേക്കും ഉദുമയിൽ നിന്ന് അഞ്ചാം കേരള നിയമസഭയിലേക്കും ഇദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം അച്യുതമേനോൻ മന്ത്രിസഭയിലെ ആരോഗ്യം, സഹകരണം എന്നീ വകുപ്പുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്തത് എൻ.കെ. ബാലകൃഷ്ണനാണ്.
കുടുംബം
1919 ജൂലൈ ഒന്നിന് കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ നീലേശ്വരത്ത് ജനിച്ചു, കെ. അംബു എന്നായിരുന്നു പിതാവിന്റെ പേര്. സി. നാരായണിയാണ് ഭാര്യ. ഇവർക്ക് ഒരു മകനും മൂന്ന് പെൺമക്കളുമുണ്ട്. 1996 ജൂലൈ 29ന് അന്തരിച്ചു.
രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം
എസ്.എസ്.എൽ.സി. പാസയതിനുശേഷം മധുരയിൽ സഹകരണ വകുപ്പിൽ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അദ്ദേഹം താമസിച്ചതിനു തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിരുന്ന അമേരിക്കൻ കോളേജിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പോരാടിയ വിദ്യാർത്ഥികളെ പോലീസ് മർദ്ദിച്ചതിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് അദ്ദേഹം ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ സർവീസിൽ നിന്നും രാജിവച്ച് തിരിച്ച് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തി. 1942-ൽ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ പ്രക്ഷോഭത്തിൽ പങ്കെടുത്ത അദ്ദേഹം ചിറക്കൽ ടി. ബാലകൃഷ്ണനൊപ്പം നിരോധനം ലംഘിച്ച് പയ്യന്നൂരിൽ പ്രസംഗിച്ചതിന് ആദ്യമായി അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഹോസ്ദുർഗ് കോൺഗ്രസ് താലൂക്ക് സെക്രട്ടറി, കെ.പി.സി.സി അംഗം എന്നീ നിലക്കളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം, ഖാദി-ഹിന്ദി പ്രചരണം, ഹരിജനോദ്ധാരണം, മദ്യനിരോധനം തുടങ്ങിയ ദേശീയ പ്രസ്ഥാങ്ങളുടെ അനുബന്ധ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ഒരു സ്ഥാപകാംഗം കൂടി ആയിരുന്നു എൻ.കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ. എന്നാൽ പിന്നീട് ഇദ്ദേഹം പി.എസ്.പി.യിൽ ചേരുകയും പി.എസ്.പി.യുടെ സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റി അംഗമാവുകയും ചെയ്തു. നിരവധി തവണകളിലായി ഇദ്ദേഹം സംസ്ഥാന വെയർ-ഹൗസിംഗ് കോർപ്പറേഷന്റെ ചെയർമാനായിരുന്നു. കേരള സർവ്വകലാശാല സെനറ്റംഗം, കണ്ണൂർ ജില്ലാ സഹകരണ ബാങ്ക് പ്രസിഡന്റ്(1960-72 വരേയും, 1978-1996 വരേയും), കണ്ണൂർ സഹകരണ സ്പിന്നിംഗ് മിൽ സെക്രട്ടറി എന്നീ നിലകളിലും ഇദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
1965-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഹോസ്ദുർഗിൽ നിന്നും എസ്.എസ്.പി. പ്രതിനിധിയായി മത്സരിച്ച ഇദ്ദേഹം മുൻ എം.എൽ.എ. ആയിരുന്ന കോൺഗ്രസിലെ എം.കെ. നമ്പ്യാരെ പരാജയപ്പെടുത്തി. തൊട്ടടുത്ത മൂന്നാം നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും എസ്.എസ്.എസ്.പി.യുടെ പ്രതിനിധിയായി ഇദ്ദേഹം ഹോസ്ദുർഗിൽ നിന്ന് വിജയിച്ചു. നാലും അഞ്ചു കേരളനിയമസഭകളിൽ പി.എസ്.പി.യേയാണ് ഇദ്ദേഹം പ്രതിനിധീകരിച്ചത്, നാലാം നിയസഭയിൽ ഹോസ്ദുർഗിൽ നിന്നും അഞ്ചാം നിയമസഭയിൽ ഉദുമ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുമാണ് വിജയിച്ചത്. ആറാം നിയമസഭയിലേക്ക് സ്വതന്ത്രനായി ഉദുമയിൽ നിന്ന് മത്സരിച്ചെങ്കിലും സി.പി.എമ്മിലെ കെ. പുരുഷോത്തമനോട് പരാജയപ്പെട്ടു.
രണ്ടാം അച്യുതമേനോൻ മന്ത്രിസഭയിലാണ് ഇദ്ദേഹം കേരളത്തിന്റെ ആരോഗ്യം, സഹകരണാ വകുപ്പുകളുടെ ചുമതലയുള്ള മന്ത്രിയായി സ്ഥാനമേൽക്കുന്നത്. ഇദ്ദേഹം മന്തിയായിരുന്ന സമയത്താണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം സർക്കാർ എറ്റെടുത്തത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1919-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജൂലൈ 1-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1996-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഏപ്രിൽ 15-ന് മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ പ്രജാ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി പ്രവർത്തകർ വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ സംയുക്ത സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി പ്രവർത്തകർ വർഗ്ഗം:കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1965-ലെ കേരളനിയമസഭയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ വർഗ്ഗം:മൂന്നാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ വർഗ്ഗം:നാലാം കേരള നിയമസഭയിലെ മന്ത്രിമാർ വർഗ്ഗം:അഞ്ചാം കേരള നിയമസഭയിലെ മന്ത്രിമാർ വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ആരോഗ്യവകുപ്പ് മന്ത്രിമാർ വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ സഹകരണവകുപ്പ് മന്ത്രിമാർ
കരോലിൻ സ്റ്റിൽ ആൻഡേഴ്സൺ
കരോലിൻ സ്റ്റിൽ ആൻഡേഴ്സൺ (നവംബർ 1, 1848 - ജൂൺ 1(2), 1919) ഒരു അമേരിക്കൻ ഭിഷഗ്വരയും, അധ്യാപകയും, ആക്ടിവിസ്റ്റുമായിരുന്നു. ഫിലാഡൽഫിയ ആഫ്രിക്കൻ-അമേരിക്കൻ കമ്മ്യൂണിറ്റിയിലെ ഒരു ആദ്യകാല ഡോക്ടരും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഫിസിഷ്യനായ ആദ്യത്തെ കറുത്ത സ്ത്രീകളിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു അവർ.
ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും
കരോലിൻ സ്റ്റിൽ ആൻഡേഴ്സൺ 1848 നവംബർ 1 ന് ജനിച്ചു, ലെറ്റിഷ്യയുടെയും വില്യം സ്റ്റില്ലിന്റെയും നാല് മക്കളിൽ മൂത്ത മകളായിരുന്നു. രണ്ട് മാതാപിതാക്കളും അമേരിക്കൻ ഉന്മൂലന പ്രസ്ഥാനത്തിലെ നേതാക്കളായിരുന്നു. കരോളിന്റെ ജനനത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ ആരംഭിച്ച ഭൂഗർഭ റെയിൽ‌റോഡിന്റെ ഫിലാഡൽഫിയ ബ്രാഞ്ചിനെ അവളുടെ പിതാവ് ആണ് നയിച്ചത്. കുട്ടിക്കാലത്ത്, അവൾ മിസ്സിസ് ഗോർഡൻസ് പ്രൈവറ്റ് സ്കൂൾ, ദി ഫ്രണ്ട്സ് റാസ്ബെറി അല്ലെ സ്കൂൾ, ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ കളർഡ് യൂത്ത് (ഇപ്പോൾ ചെയ്നി യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് പെൻസിൽവാനിയ ).എന്നിവിടങ്ങളിൽ പഠിച്ചു. ഈ സ്കൂളുകൾ ചെലവേറിയതാണെങ്കിലും, അവളുടെ പിതാവിന്റെ ലാഭകരമായ കൽക്കരി വ്യവസായം മകൾക്ക് നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുവദിച്ചു. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഫിലാഡൽഫിയ കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർക്ക് സ്വാഗതാർഹമായിരുന്നില്ല, എന്നാൽ ചില കറുത്ത കുടുംബങ്ങൾ സാമൂഹികമായും സാമ്പത്തികമായും അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു. ഈ സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമായതിനാൽ ഭാഗ്യമില്ലാത്ത കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർക്ക് നൽകപ്പെട്ട മോശമായ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്ന് അവൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു,
അവളുടെ പ്രത്യേകാവകാശങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. ഭാഗ്യവശാൽ അവളുടെ പിതാവ് തന്റെ പെൺമക്കളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെ ശക്തമായി വിലമതിക്കുകയും അവളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം ഗൗരവമായി പിന്തുടരാൻ കരോളിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു, കരോളിൻ 1864-ൽ, 15-ാം വയസ്സിൽ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസവും സെക്കൻഡറി വിദ്യാഭ്യാസവും പൂർത്തിയാക്കി. ഓബർലിൻ കോളേജിൽ മെട്രിക്കുലേഷൻ പൂർത്തിയാക്കിയ അവൾ ക്ലാസ്സിലെ ഏക കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരിയായി. 1868-ൽ 19-ആം വയസ്സിൽ അവൾ ബിരുദം നേടി, അവളുടെ ബിരുദ ക്ലാസിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വിദ്യാർത്ഥിനിയായി. ബാച്ചിലർ ഓഫ് ആർട്സ് ബിരുദം നേടിയ ശേഷം, ഒബർലിൻ ലേഡീസ് ലിറ്റററി സൊസൈറ്റിയുടെ ആദ്യത്തെ കറുത്തവർഗക്കാരിയായ പ്രസിഡന്റായി അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
1869 ഡിസംബർ 28-ന് അവരുടെ വീട്ടിൽ നടന്ന ഒരു ചടങ്ങിൽ ഓബർലിൻ പൂർവ്വവിദ്യാർത്ഥിയും മുൻ അടിമയുമായ എഡ്വേർഡ് എ വൈലിയെ (അവളുടെ ആദ്യ ഭർത്താവ്) വിവാഹം കഴിച്ചു. വിവാഹത്തിൽ യുഎസിലെ അടിമത്തവിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നിരവധി പ്രമുഖർ പങ്കെടുത്തു, കൂടാതെ എലിസബത്ത് ടെയ്‌ലർ ഗ്രീൻഫീൽഡിന്റെ പ്രകടനവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള മരണത്തിന് രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം, 1875-ൽ, ഹോവാർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ് ഓഫ് മെഡിസിനിൽ മെട്രിക്കുലേഷൻ പൂർത്തിയാക്കി, പെൻസിൽവാനിയയിലെ വുമൺസ് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്ന് ഡോക്ടർ ഓഫ് മെഡിസിൻ ബിരുദം നേടിയെങ്കിലും, 1876-ൽ ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്യുകയും 1878-ൽ ബിരുദം നേടുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ 17-ാം ക്ലാസ്സിൽ രണ്ട് വിദ്യാർത്ഥികൾ മാത്രമാണ് കറുത്തവർ ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്‌കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ പണത്തിനായി ഡ്രോയിംഗ്, സ്പീച്ച് ടീച്ചറായി ജോലി ചെയ്തു.
ഔദ്യോഗിക ജീവിതം
കോളേജിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ ശേഷം, അവൾ ഫിലാഡൽഫിയയിലേക്ക് മടങ്ങി, അവിടെ പ്രസംഗം, വര, സംഗീതം എന്നിവ 1875-വരെ പഠിപ്പിച്ചു. 1878-ൽ ബോസ്റ്റണിലെ ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ട് ഹോസ്പിറ്റൽ ഫോർ വുമൺ ആൻഡ് ചിൽഡ്രനിൽ ഇന്റേൺഷിപ്പോടെ അവൾ തന്റെ മെഡിക്കൽ ജീവിതം ആരംഭിച്ചു. സ്റ്റില്ലിന്റെ പ്രാരംഭ അപേക്ഷ ആശുപത്രിയിലെ വംശീയ ബോർഡ് നിരസിച്ചു, നഗരം സന്ദർശിച്ച് ബോർഡുമായി നേരിട്ട് കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തിയതിന് ശേഷമാണ് അവളെ നിയമിച്ചത്; അവളുടെ കഴിവിൽ അവർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു, അവർ തങ്ങളുടെ മുൻ തീരുമാനത്തെ നിരസിച്ചു, ഏകകണ്ഠമായ വോട്ടോടെ സ്റ്റില്ലിനെ ഇന്റേൺഷിപ്പിലേക്ക് നിയമിച്ചു.
ഇങ്ങനെയിരിക്കുംപ്പോൾ 1889-ൽ കാരോലിൻ വഴി പോകുമ്പോൾ, അവൾ തന്റെ മെഡിക്കൽ പ്രാക്ടീസ് തുടരുന്നതിനിടയിൽ ഒരു പഠിപ്പിക്കാനും ശുചിത്വം, ശരീരശാസ്ത്രം, പ്രസംഗം എന്നിവ പഠിപ്പിക്കുവാനും  തുടങ്ങി. ആ വർഷം, അവളും ഭർത്താവും ചേർന്ന് ബെറിയൻ മാനുവൽ ട്രെയിനിംഗ് ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ സ്കൂൾ എന്ന പേരിൽ ഒരു തൊഴിലധിഷ്ഠിത ലിബറൽ ആർട്സ് സ്കൂൾ സ്ഥാപിച്ചു, കാരോലിൻ അവളുടെ അധ്യാപന റോളുകൾക്ക് പുറമേ അസിസ്റ്റന്റ് പ്രിൻസിപ്പലുമായിരുന്നു. ഫിലാഡൽഫിയയിലെ ക്വാക്കർ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ അവർ വൈദ്യശാസ്ത്രം പരിശീലിച്ചു. 1914-ൽ പക്ഷാഘാതം ബാധിച്ചതോടെ അവളുടെ കരിയർ അവസാനിച്ചു.
ജലപീഠം
ശിലകളിലെ സൂക്ഷ്മരന്ധ്രങ്ങളിൽ ഭൂഗർഭജലം നിറഞ്ഞ് നിശ്ചിത നിരപ്പുവരെ ഉറർന്നുവന്ന് എല്ലാ ഭാഗത്തെയും ഭുഗ്രഭജലം എത്തിനിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രതേക വിതനത്തെയാണ് ജലപീഠം/ജലവിതാനം (water table) എന്നു പറയുന്നത്.