cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ചെമ്പോത്ത്
ഭക്ഷണരീതി
അധികം ഉയരത്തിൽ പറന്ന് ഇരതേടാൻ ചെമ്പോത്തുകൾ ശ്രമിക്കാറില്ല ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒന്നോ രണ്ടോ അടി ഉയരത്തിൽ സമാന്തരമായി പറന്ന് ഇരയെ കണ്ടെത്താറാണ് പതിവ്. ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി നടന്നും ചിലപ്പോൾ ഇരതേടുന്നു. തട്ടുതട്ടായി ശിഖരങ്ങളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളിൽ കൊമ്പുവഴി കയറി ഉയർന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ഇരതേടുന്നതും കാണാം. പച്ചക്കുതിരകൾ, പല്ലികൾ, പ്രാണികൾ, ഒച്ചുകൾ മറ്റു ജീവികളുടെ മുട്ടകൾ എന്നിവയാണ് പ്രധാന ഭക്ഷണം, ചെറിയ ജീവികളേയും പക്ഷിക്കുഞ്ഞുങ്ങളേയും ഭക്ഷിക്കാറുണ്ട്.
കാർഗിൽ യുദ്ധം
ടൈഗർ ഹില്ലിലെ യുദ്ധം
ജൂലൈ ആദ്യവാരത്തോടെ 192 മൌണ്ടൻ ബ്രിഗേഡ് പോയന്റ് 4875, ടൈഗർ ഹിൽ എന്നിവ തിരിച്ചു പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ തുടങ്ങി. ഇതിനു മുന്നേ തന്നെ രജപുത്താന റൈഫിൾസിലെ ഒരു വിഭാഗം റ്റോലോലിങ്ങിനു പടിഞ്ഞാറു ഭാഗം പിടിച്ചിരുന്നു. ടൈഗർ ഹിൽ, കിഴക്കു-പടിഞ്ഞാറായി ഏതാണ് 2200 മീറ്ററും തെക്ക്-വടക്കായി 1000 മീറ്ററും വിസ്താരമുള്ള ഒരു മലയാണ്. ഇതിലേക്ക് കയറിപ്പറ്റാനുള്ള പ്രധാന മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് പടിഞ്ഞാറുള്ള ഒരു ഇടുക്കായിരുന്നു. ഇതിനെ ഇന്ത്യാ ഗേറ്റ് എന്നാണ് കോഡ് നാമം ചെയ്തിരുന്നത്. രണ്ടാമത്തേത് 300 മീറ്റർ പടിഞ്ഞാറുള്ള ഒരു വഴിയായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഹെൽമറ്റ് എന്നാണ് വിളിപ്പേർ. പാകിസ്താൻ 12 വടക്കൻ ലൈറ്റ് ഇൻഫൻട്രിയുടെ ഒരു കമ്പനിപ്പട്ടാളത്തോളം ഈ സ്ഥലങ്ങൾ മൊത്തത്തിൽ കയ്യടക്കിയിരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് 18 ആം ഗ്രനേഡിയർ ഡിവിഷനും 8 ആം സിഖ് ഡിവിഷനും ടൈഗർ ഹില്ലിനടുത്തു തന്നെ നേരത്തേ നിലയുറപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇവർക്ക് ഉന്നതങ്ങളിലെ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് പരിശീലനം ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു കൂട്ടം പട്ടാളത്തേയും ആയുധത്തേയും മറ്റു നിർമ്മാണ വിദഗ്ദ്ധരേയും എത്തിച്ച് കൊടുത്ത് ആക്രമണത്തിനായി തയ്യാറെടുത്തു. ഇന്ത്യൻ വായുസേനയും ഈ ദൌത്യത്തിൽ പങ്കാളിയായി. അവർക്ക് നിരവധി ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഭേദിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.
ചെമ്പോത്ത്
പ്രത്യുത്പാദനം
ജനുവരി മുതൽ ജൂൺ വരെയാണ് ചെമ്പോത്തുകളുടെ സാധാരണ പ്രത്യുത്പാദനകാലം. ഇക്കാലങ്ങളിൽ ഒരു കിളിക്കു മറുപടിയെന്നവണ്ണം ചിലക്കൽ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാം. ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും പെറുക്കിവെച്ച് അധികം ഉയരമില്ലാത്ത ചില്ലകളേറെയുള്ള മരങ്ങളിലാണ് സാധാരണ കൂടുകെട്ടുന്നത്. കൂടിന്റെ മധ്യഭാഗം പഞ്ഞിയും മറ്റുമുപയോഗിച്ച് മാർദ്ദവമുള്ളതാക്കിയിരിക്കും. മങ്ങിയ വെളുപ്പുനിറത്തിലുള്ള മൂന്നോ നാലോ മുട്ടകളാവുമുണ്ടാവുക. കൂടുകെട്ടുന്നതുമുതൽ കുട്ടികൾ പറന്നു പോകുന്നതുവരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ മാതാവും പിതാവും ചേർന്നാവും ചെയ്യുക.
ആവാസവ്യവസ്ഥകൾ
ഇന്ത്യ, പാകിസ്താൻ‍, ബംഗ്ലാദേശ്, ശ്രീലങ്ക, മ്യാന്മാർ, ഇന്തോനേഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നു. തെക്കൻ ചൈനയിലും കുറഞ്ഞ എണ്ണം കാണാം. ചൈനയിലും ഇന്തോനേഷ്യയിലും വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്നുണ്ട്. സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 2000 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ വരെ ഇവയെ കാണാം. ചെരിവുപ്രദേശങ്ങളും സമതലങ്ങളും ഒരുപോലെ ചെമ്പോത്തുകൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. കുറ്റിക്കാടുകളും ചെറുമരങ്ങളും ഉള്ള പ്രദേശങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഈ പക്ഷിയെ ഇടതൂർന്ന കാട്ടിലോ, വളരെ തെളിഞ്ഞ പ്രദേശത്തിലോ കാണാറില്ല. കാട്ടിലും നാട്ടിലും ഒരുപോലെ ചെമ്പോത്തുകൾ വിഹരിക്കുന്നു. ആവാസവ്യവസ്ഥകൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടുള്ള ചെറിയ ഭീഷണി മാത്രമേ ഇന്ത്യയിൽ ചെമ്പോത്തുകൾക്കുള്ളൂ. കൌതുകത്തിനായുള്ള വേട്ടയാടലും ചിലപ്പോൾ ഇവയുടെ ജീവനപഹരിക്കാറുണ്ട്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ പക്ഷികൾ
കാർഗിൽ യുദ്ധം
യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനം
ഇതേസമയം ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയും പാകിസ്താൻ തുറമുഖങ്ങളെ ഉപരോധിക്കാനും അങ്ങനെ പാകിസ്താന്റെ സംഭരണ വിതരണ ശൃംഖല തകർക്കാനും സജ്ജമായി. സമ്പൂർണ്ണയുദ്ധം പൊട്ടി പുറപ്പെട്ടാൽ പാകിസ്താനു ആറു ദിവസം പിടിച്ചു നിൽക്കാനുള്ള ഇന്ധനമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളെന്നു ഷെരീഫ് പിന്നീടു വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്വയം കുഴിച്ച കുഴിയിൽ പാകിസ്താൻ പതിച്ചപ്പോൾ പാകിസ്താൻ കരസേന രഹസ്യമായി ഇന്ത്യക്കുമേൽ ആണവാക്രമണം നടത്തുവാൻ പദ്ധതിയിട്ടു. എന്നാൽ ഈ വാർത്ത അറിഞ്ഞ യു.എസ്. പ്രസിഡന്റ് ബിൽ ക്ലിന്റൺ നവാസ് ഷെരീഫിനു കർശനമായ താക്കീതു നൽകാൻ നിർബന്ധിതനായി. രണ്ടുമാസത്തെ പോരാട്ടമായപ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട ഭൂരിഭാഗം നിലയങ്ങളും തിരിച്ചു പിടിക്കാനായി. ഔദ്യോഗിക കണക്കുപ്രകാരം അപ്പോഴേക്കും നുഴഞ്ഞുകയറപ്പെട്ട പ്രദേശത്തിന്റെ 75%-80% ഇന്ത്യയുടെ കൈവശം തിരിച്ചെത്തി. ജൂലൈ നാലായപ്പോഴേക്കും ഷെരീഫ് പാകിസ്താൻ പിന്തുണയുള്ളവരെ പിൻ‌വലിക്കാമെന്നു സമ്മതിച്ചു. പോരാട്ടം സാധാരണ നിലപ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ചില തീവ്രവാദികൾ ഇതിനെ പിന്തുണച്ചില്ല. യുണൈറ്റഡ് ജിഹാദി കൌൺസിൽ പോലുള്ള സംഘടനകളും പാകിസ്താന്റെ പിന്മാറ്റ പദ്ധതിയെ എതിർത്തു. തത്ഫലമായി ഇന്ത്യൻ കരസേന അവസാന ആക്രമണത്തിനു കോപ്പുകൂട്ടുകയും ഉടൻ തന്നെ ജിഹാദികളെ നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ജൂലൈ 26-നു പോരാട്ടം അവസാനിച്ചു. ഈ ദിവസം ഇന്ത്യയിൽ “കാർഗിൽ വിജയദിവസ്” എന്ന പേരിൽ ആഘോഷിക്കുന്നു. യുദ്ധാനന്തരം ഇന്ത്യ ഷിം‌ല കരാർ പ്രകാരം നിയന്ത്രണരേഖയുടെ തെക്കും കിഴക്കുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു.
ലോകാഭിപ്രായം
വിമതരെ നിയന്ത്രണരേഖ കടക്കാൻ അനുവദിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അന്താരാഷ്ട്രസമൂഹം പാകിസ്താനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. നുഴഞ്ഞുകയറിയവരെ കാശ്മീരി സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാളികൾ എന്നു പേരിട്ടു വിളിച്ചുള്ള പാകിസ്താന്റെ നയതന്ത്ര നീക്കവും ഫലവത്തായില്ല. പ്രതിരോധ വിദഗ്ദ്ധരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകാരം വെറും അടിസ്ഥാനപരിശീലനം‍ മാത്രം സിദ്ധിച്ചിട്ടുള്ള “കശ്മീരി പോരാളികൾ”ക്ക് ഇത്തരത്തിലുള്ള ഉയർന്ന ഭൌമമണ്ഡലത്തിൽ എത്തിച്ചേരാനോ അവിടെനിന്ന് ആക്രമണത്തെ പ്രതിരോധിക്കാനോ സാധ്യമല്ല. പാകിസ്താൻ കരസേന രണ്ട് സൈനികർക്ക് പാകിസ്താന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സൈനിക പുരസ്കാരമായ നിഷാൻ-ഇ-ഹൈദർ-ഉം 90 സൈനികർക്ക് ധീരതക്കുള്ള പുരസ്കാരവും നൽകി, അവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും മരണാനന്തര ബഹുമതിയായിട്ടായിരുന്നു. ഇതു പാകിസ്താന്റെ പങ്ക് വ്യക്തമാക്കുന്ന നടപടിയായിരുന്നു. ഇന്ത്യ ചോർത്തിയ ഒരു ഫോൺ സംഭാഷണത്തിൽ പാകിസ്താൻ കരസേനാ മേധാവി ഒരു പാകിസ്താനി ജെനറലോട് “പിടി നമ്മുടെ കൈയ്യിലാണ്” എന്നു പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ആ തെളിവ് തികച്ചും കൃത്രിമമാണെന്ന് പാകിസ്താൻ വാദിച്ചിരുന്നു.
ഇന്ത്യൻ പ്രത്യാക്രമണത്തിന്റെ ശക്തി കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ‍, ജൂലൈ നാലിനു പാകിസ്താൻ പ്രധാനമന്ത്രി നവാസ് ഷെരീഫ് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ബിൽ ക്ലിന്റനെ കാണാൻ ചെല്ലുകയും പിന്തുണ തേടുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ക്ലിന്റൻ രോഷപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. തന്റെ കഴിവുപയോഗിച്ച് തീവ്രവാദികളേയും സൈനികരേയും നിയന്ത്രണരേഖക്കുള്ളിലേക്ക് പിൻ‌വലിക്കാനും ക്ലിന്റൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ക്ലിന്റൻ "ഷെരീഫിന്റെ നീക്കങ്ങൾ സംശയാസ്പദമായിരുന്നു" എന്നു കുറിച്ചിട്ടുണ്ട് കാരണം അന്ന് വാജ്‌പേയി ലാഹോറിലെത്തുകയും പരസ്പരചർച്ചവഴി പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാമെന്നും സമ്മതിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ “നിയന്ത്രണരേഖ ലംഘിക്കുന്നതു വഴി പാകിസ്താൻ ചർച്ചകളെ നശിപ്പിച്ചിരുന്നു” എന്നാണ് ക്ലിന്റന്റെ അഭിപ്രായം. അതേ സമയം തന്നെ നിയന്ത്രണരേഖ ലംഘിക്കാതിരിക്കാനും അങ്ങനെ സമ്പൂർണ്ണയുദ്ധമുണ്ടാകാതിരിക്കാനും ഇന്ത്യ കാട്ടിയ സംയമനം ക്ലിന്റൻ അനുമോദിക്കുകയും ചെയ്തു. മറ്റു ജി-8 രാജ്യങ്ങളും കൊളോൺ ഉച്ചകോടിയിൽ ഇന്ത്യയെ പിന്തുണക്കുകയും പാകിസ്താന്റെ നിയന്ത്രണരേഖാ ലംഘനത്തെ അപലപിക്കുകയും ചെയ്തു. യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും നിയന്ത്രണരേഖയുടെ ലംഘനത്തെ എതിർത്തു. ചൈന പാകിസ്താന്റെ സഖ്യകക്ഷിയാണെങ്കിലും പോരാളികളെ പിൻ‌വലിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ വർദ്ധിച്ച അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മർദ്ദത്തിനൊടുവിൽ നവാസ് ഷെരീഫ് സൈനികരെ പിൻ‌വലിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു. ക്ലിന്റണും ഷെരീഫും സംയുക്തമായി, നിയന്ത്രണരേഖയെ ബഹുമാനിക്കണമെന്നും ദ്വികക്ഷി ചർച്ചകൾ തുടരണമെന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു.
മാദ്ധ്യമസ്വാധീനം
ഇരുരാജ്യങ്ങളിലും എന്നാൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ത്യയിൽ ബഹുജനമാദ്ധ്യമങ്ങളിലും തിരിച്ചും ശക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. ഇന്ത്യയിൽ ഇലക്ട്രോണിക് പത്രപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഒരു വിസ്ഫോടന സന്ദർഭമായിരുന്നതിനാൽ കാർഗിൽ വാർത്തകളും ചിത്രങ്ങളും തത്സമയം തന്നെ ടെലിവിഷനിൽ വന്നു. പല വെബ്‌സൈറ്റുകളും യുദ്ധത്തെ കുറിച്ച് ആ‍ഴത്തിലുള്ള വിശകലനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ ഈ ആദ്യ “തത്സമയ“ പോരാട്ടത്തെ വിശാലമായി തന്നെ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ ഒപ്പിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു. പോരാട്ടം അധികം വൈകാതെ തന്നെ വാർത്തകളിലും ദൃശ്യമായിരുന്നു. ഇരുപക്ഷത്തേയും ഔദ്യോഗിക പത്രക്കുറിപ്പുകൾ അവകാശവാദങ്ങളും എതിർവാദങ്ങളുമായി സമ്പന്നമായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ സർക്കാർ താത്കാലികമായി പാകിസ്താനിൽ നിന്നുള്ള വാർത്തകൾക്ക് നിരോധനം ഏർപ്പെടുത്തി, പാകിസ്താന്റെ ഔദ്യോഗിക ടി.വി. ചാനലായ പി.ടി.വി.യുടെ പ്രക്ഷേപണം തടയുകയും, പാകിസ്താൻ പത്രമായ ഡോണിന്റെ ഓൺ-ലൈൻ എഡിഷൻ ലഭ്യമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു. പാകിസ്താനി മാദ്ധ്യമങ്ങൾ ഇതിനെ പത്രപ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലായ്മയാ‍യാണ് കണക്കാക്കിയത്. എന്നാൽ ദേശീയ സുരക്ഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നമെന്ന നിലയിലാണ് ഇതിനെ ഇന്ത്യ പിന്നീട് വിശദീകരിച്ചത്. പാകിസ്താൻ പട്ടാളം തൊടുത്തു വിട്ട ഷെല്ലുകളിലൊരെണ്ണം കാർഗിലിലെ ദൂരദർശൻ പ്രസരണ കേന്ദ്രത്തിൽ പതിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും പ്രക്ഷേപണം തടസപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
യുദ്ധം മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം പാകിസ്താനുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കിയാൽ ഇന്ത്യയിൽ വളരെ തീവ്രമായിരുന്നു. പല ഇന്ത്യൻ ചാനലുകളും യുദ്ധമുന്നണിയിൽ നിന്നു തന്നെ, തങ്ങളുടെ സൈനികരോടൊപ്പം നിന്ന്‌- ഗൾഫ് യുദ്ധകാലത്ത് സി.എൻ.എൻ. കൈക്കൊണ്ട ശൈലിയോടുപമിക്കാവുന്നതരത്തിൽ- ചിത്രങ്ങളും വാർത്തകളും പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തിരുന്നു. മാദ്ധ്യമരംഗത്ത് ഇന്ത്യക്കുണ്ടായ മേൽക്കൈക്കു കാരണം അക്കാലത്ത് തന്നെ ഇന്ത്യയിൽ ധാരാളം സ്വകാര്യ ചാനലുകൾ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു എന്നതിനാലാണ്. പാകിസ്താനിൽ ഇതേ സമയം ഇലക്ട്രോണിക് മാദ്ധ്യമങ്ങൾ അവയുടെ ബാല്യാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ പക്ഷത്തുണ്ടായിരുന്ന വർദ്ധിച്ച സുതാര്യതയും ഇതിനു കാരണമായി.കറാച്ചിയിലുണ്ടായ ഒരു മാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തക സെമിനാറിൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടം മാദ്ധ്യമങ്ങളേയും ജനങ്ങളേയും വിശ്വാസത്തിലെടുത്തു എന്നും എന്നാൽ പാകിസ്താനിൽ ഇതുണ്ടായില്ല എന്നും നിരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി. ഇന്ത്യൻ സർക്കാർ വിദേശമാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ പരസ്യങ്ങൾ നൽകിയും പോരാട്ടത്തിനു രാഷ്ട്രീയമായ പിന്തുണ നേടാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇന്ത്യക്കകത്തും പുറത്തുമുള്ള അച്ചടി മാദ്ധ്യമങ്ങളും ഇന്ത്യയോടു യോജിച്ചു നിന്നു. പല പടിഞ്ഞാറൻ, നിഷ്പക്ഷ മാദ്ധ്യമങ്ങളും മുഖപ്രസംഗങ്ങളിലടക്കം പാകിസ്താനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. കൂടുതൽ വിശ്വാസയോഗ്യവും എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലുള്ളവയുമായ് ഇന്ത്യൻ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ പട്ടാളത്തിനു ശക്തിദായകങ്ങളായി നിലകൊണ്ട് ആത്മവീര്യം പകർന്നുവെന്നു പല വിദഗ്ദ്ധരും കരുതുന്നു. യുദ്ധം കനക്കുംതോറും സംഭവങ്ങളുടെ പാകിസ്താനി പാഠഭേദങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ ലഭിക്കാതെ പോവുകയും, ഇന്ത്യക്ക് നയതന്ത്രകേന്ദ്രങ്ങളുടെ വർദ്ധിച്ച സ്വീകാര്യത ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
സമൂലനശീകരണായുധങ്ങളും ആണവയുദ്ധഭീതിയും
കാർഗിൽ പോരാട്ടത്തിലേക്ക് രാജ്യാന്തര സമൂഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ വരാനുണ്ടായ പ്രധാന കാരണം ഇരു രാജ്യങ്ങളും ആണവശക്തികളാണ് എന്നതായിരുന്നു. പാകിസ്താൻ ഇന്ത്യയുമായി യുദ്ധത്തിലാണ് എന്ന കാര്യം ആവർത്തിച്ചു നിരാകരിക്കുമ്പോഴും പോരാട്ടത്തിന്റെ തീവ്രത ഏറുമ്പോൾ അതൊരു ആണവയുദ്ധത്തിലേക്കു നയിക്കാനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ലായിരുന്നു.
ഇരു രാജ്യങ്ങളും തങ്ങളുടെ ആണവശേഷി ഒരു കൊല്ലം മുമ്പ് 1998-ൽ പരീക്ഷിച്ചിരുന്നു; ഇന്ത്യ 1974-ൽ തന്നെ ആദ്യപരീക്ഷണം നടത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ പാകിസ്താന്റെ ആദ്യപരീക്ഷണമായിരുന്നു 1998-ലേത്. ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ ഉരുണ്ടു കൂടുന്ന ആപത്തായാണ് പല പണ്ഡിതന്മാരും ഇതിനെ കണ്ടിരുന്നതും. അതിനാൽ പോരാട്ടം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ തന്നെ പല രാജ്യങ്ങളും യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കണം എന്നാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
പാകിസ്താൻ പട്ടാളം യുദ്ധമുന്നണിയിലേക്ക് ആണവപോർമുനകൾ നീക്കുന്നുവെന്ന വാർത്ത അമേരിക്ക രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസികൾ വഴി അറിഞ്ഞത് യുദ്ധരംഗം വഷളാകുന്നുവെന്ന ധാരണ പരത്തി. ബിൽ ക്ലിന്റൺ നവാസ് ഷെരീഫിനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയും രാഷ്ട്രീയാബദ്ധങ്ങൾ ചെയ്യരുതെന്നാവശ്യപ്പെടുകയും അതിനു വൻ‌വില കൊടുക്കേണ്ടി വരുമെന്നു ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഒരു വൈറ്റ്‌ഹൌസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനെ ഉദ്ധരിച്ചാൽ ഷരീഫ് ശരിക്കും ഈ വാർത്തയിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോവുകയും ഇന്ത്യയും ഇതു തന്നെയാവും ചെയ്യുന്നത് എന്നു പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്തത്രേ. പിന്നീട് മെയ് 2000-ഓടു കൂടി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനം ഷരീഫിന്റെ നിരീക്ഷണം സത്യമായിരുന്നുവെന്നു ശരിവച്ചു, അതിൽ ഇന്ത്യയും ആണവ പോർമുന ഘടിപ്പിച്ച അഞ്ച് ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകൾ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നുവെന്നു കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. പട്ടാള നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഒരു പദ്ധതിയുടെ നാശം, നയതന്ത്രപരമായ ഒറ്റപ്പെടലും, വൻ ആണവയുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആപച്ഛങ്കയും നിമിത്തം ഷരീഫ് പാകിസ്താനി കരസേനയോടു കാർഗിൽ കുന്നുകളിൽ നിന്നു പിന്മാറാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
സമൂലനശീകരണായുധങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ഭീതിയിൽ രാസായുധങ്ങളും ജൈവായുധങ്ങൾ വരേയും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇന്ത്യ രാസായുധങ്ങളും നാപാം പോലെ പൊള്ളലേൽപ്പിക്കുന്ന ആയുധങ്ങളും കാശ്മീരി പോരാളികൾക്കു മേൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പാകിസ്താൻ ആരോപിച്ചിരുന്നു. പ്രതിക്രിയയായി ഇന്ത്യ, പിടിച്ചെടുത്ത ഗ്യാസ് മാസ്കുകളും മറ്റായുധങ്ങളും പ്രദർശിപ്പിച്ച് പാകിസ്താൻ സമ്പ്രദായവിരുദ്ധങ്ങളായ യുദ്ധരീതികൾക്ക് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു എന്നാരോപിച്ചു. അതേസമയം തന്നെ ഒരു കാശ്മീരി തീവ്രവാദി സംഘടന തങ്ങളുടെ കൈവശം രാസായുധങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാരോപിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ഇതൊരു കപട അവകാശവാദമാണെന്നു തെളിഞ്ഞു. പാകിസ്താന്റെ ഗ്യാസ് മാസ്കുകൾ ഇന്ത്യൻ പക്ഷത്തുനിന്നുണ്ടായേക്കാവുന്ന ആക്രമണത്തെ നേരിടാനായിരുന്നുവെന്നാണ് പൊതുവേ കരുതുന്നത്. ഇന്ത്യ രാസായുധം ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്ന പാകിസ്താന്റെ ആരോപണം തെളിയിക്കാൻ പാകിസ്താനോ, യു.എസിനോ, ഒ.പി.സി.ഡബ്ല്യു.വിനോ കഴിഞ്ഞുമില്ല.
ഇന്ത്യയിൽ
thumb|കാർഗിൽ യുദ്ധസ്മാരകം യുദ്ധാനന്തരം ഇന്ത്യൻ ഓഹരി വിപണി 1,500 പോയിന്റുകൾ ആണ് കയറിയത്. അടുത്ത ദേശീയ ബജറ്റിൽ ഇന്ത്യ സൈനികാവശ്യങ്ങൾക്കായി തുകയിൽ വൻ‌ ഉയർച്ച വരുത്തി. യുദ്ധത്തിന്റെ ഒടുക്കം മുതൽ ഫെബ്രുവരി 2000 വരെ ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ കുതിച്ചുയരുകയായിരുന്നു. ജനങ്ങളുടെ ദേശസ്നേഹം പെട്ടെന്ന് കുതിച്ചുയർന്നു. ഇന്ത്യക്കാർ സംശയാസ്പദമായ സാഹചര്യത്തിൽ പൈലറ്റ് അജയ് അഹൂജ മരിച്ചതിൽ സംശയാലുക്കളുമായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ പക്ഷം അജയ് അഹൂജ കൊല്ലപ്പെട്ടതാണെന്നും പാകിസ്താനി ട്രൂപ്പുകൾ മൃതദേഹത്തെ വരെ അപമാനിച്ചെന്നും ആരോപിച്ചു. കണക്കു കൂട്ടിയതിലും കൂടുതൽ മരണങ്ങൾ ഉണ്ടായി, അവരിൽ വളരെ വലിയ ഒരു സംഖ്യ പുതിയ കമ്മീഷൻഡ് ഓഫീസേഴ്സ് ആയിരുന്നു. ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം പാകിസ്താൻ നാവികസേനയുടെ ഒരു വിമാനം ഇന്ത്യ വെടിവെച്ചിട്ടത് വീണ്ടും സംഘർഷത്തിലേക്ക് നയിക്കും എന്നും ചെറിയ ഭീതി ഉയർത്തി.
യുദ്ധത്തിനു ശേഷം ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടം പാകിസ്താനുമായുള്ള എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും വിച്ഛേദിച്ചു. ഇന്ത്യ പ്രതിരോധ ബജറ്റ് കുത്തനെ ഉയർത്തി. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ, പ്രതിരോധ ഇടപാട് കുംഭകോണം, ശവപ്പെട്ടി കുംഭകോണം ചില അപവാദങ്ങളും ഉയർന്നു വന്നു. റോ പോലുള്ള ഇന്ത്യയുടെ രഹസ്യാന്വേഷണ സംഘടനകൾക്കെതിരേയും കടുത്ത വിമർശനമുയർന്നു, നുഴഞ്ഞുകയറ്റം മുൻ‌കൂട്ടി അറിഞ്ഞില്ലെന്നും യുദ്ധാരംഭത്തിൽ തന്നെ നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാരുടെ എണ്ണം കണ്ടെത്താനായില്ല എന്നതുമായിരുന്നു പ്രധാന ആരോപണങ്ങൾ. സായുധപട്ടാളം സ്വയം നടത്തി, പിന്നീട് ഒരു ആനുകാലികപ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു പഠനത്തിൽ മറ്റനേകം വീഴ്ചകളെ കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചിരുന്നു, “പരസ്പരസ്നേഹമില്ലായ്മ”, “യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറെടുപ്പില്ലായ്ക” എന്നിവയാണവയിൽ പ്രധാനം. പോരാളികളിൽ ഉന്നതോദ്യോഗസ്ഥർക്ക് നിയന്ത്രണമില്ലായ്ക, ബോഫോഴ്സ് പോലുള്ള വലിയ തോക്കുകളുടെ അഭാവം മുതലായവയും അതിൽ പരാമർശിച്ചിരുന്നു. 2010-ൽ മഹാരാഷ്ട്ര മുഖ്യമന്ത്രിയായ അശോക് ചവാൻ കാർഗിൽ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത സേനാനികൾക്കും അവരുടെ ബന്ധുക്കൾക്കുമായി ആണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ട് നിർമ്മിച്ച ആദർശ് ഫ്ലാറ്റ് സമുച്ചയത്തിലെ ഫ്ലാറ്റുകൾ പേരിനു മാത്രമേ കാർഗിൽ പോരാളികൾക്കും നൽകിയുള്ളെന്ന കാരണത്താൽ വൻ വിവാദം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു
കാർഗിൽ വിജയത്തെ തുടർന്ന് ലോകസഭയിലേക്ക് നടന്ന പതിമൂന്നാം തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എൻ.ഡി.എ. വിജയം സുനിശ്ചിതമാക്കിയിരുന്നു. 1999 ഒക്ടോബറിൽ ആകെയുള്ള 505 സ്ഥാനങ്ങളിൽ 303-ഉം കൈയ്യിലാക്കി എൻ.ഡി.എ വിജയിച്ചു. യു.എസിനു പാകിസ്താനുമായുണ്ടായ നീരസവും യുദ്ധത്തിന്റെ വ്യാപ്തി വർദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ ഇന്ത്യ സ്വീകരിച്ച നയങ്ങളും നയതന്ത്രബന്ധങ്ങളിൽ ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾക്ക് പുത്തനുണർവേകി. 9/11 ആക്രമണം ഈ ബന്ധങ്ങളെ ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ചു. പ്രതിരോധ ഉപകരണങ്ങളും, വിദൂരനിയന്ത്രിത വ്യോമ വാഹനങ്ങളും, ലേസർ നിയന്ത്രിത ബോംബുകളും, ഉപഗ്രഹ ചിത്രങ്ങളും നൽകുന്നവർ എന്ന നിലയിൽ ഇസ്രായേലും ഇന്ത്യയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും ശക്തിപ്പെട്ടു.
പാകിസ്താനിൽ
പ്രതിപക്ഷ നേതാവും മുൻപ്രധാനമന്ത്രിയുമായ ബേനസീർ ഭൂട്ടോ കാർഗിൽ യുദ്ധത്തെ “പാകിസ്താന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിഡ്ഢിത്തം” എന്നാണ് വിളിച്ചത്. പല മുൻ പട്ടാള, ഐ.എസ്.ഐ ഉദ്യോഗസ്ഥരും “കാർഗിൽ യാതൊരു മെച്ചവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല“ എന്ന പക്ഷക്കാരായിരുന്നു. അനേകം ജീവനുകളുടെ നഷ്ടത്തിന്റേയും അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന്റെ കുറ്റപ്പെടുത്തലിന്റേയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ പാകിസ്താനി മാദ്ധ്യമങ്ങളും പദ്ധതിയേയും പിന്മാറലിനേയും അതി നിശിതമായി വിമർശിച്ചു. പലഭാഗത്തുനിന്നും അന്വേഷണത്തിനു സമ്മർദ്ദമുണ്ടായെങ്കിലും പോരാട്ടം ആരംഭിക്കാനുള്ള കാരണത്തെ കുറിച്ച് ഒരു അന്വേഷണം ഉണ്ടായില്ല. എങ്കിലും പാകിസ്താനി രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയായ പി.എം.എൽ(എൻ) പുറത്തിറക്കിയ ധവള പത്രം -നവാസ് ഷെരീഫ് ഒരു അന്വേഷണ കമ്മറ്റിയെ നിയോഗിച്ചെന്നും അവർ ജനറൽ പർവേസ് മുഷാറഫിനെ കോർട്ട് മാർഷൽ ചെയ്യാൻ ശുപാർശ ചെയ്തുവെന്നും പറയുന്നു. ഭരണം പിടിച്ചെടുത്ത ശേഷം അത് മുഷാറഫ് സ്വയം രക്ഷിക്കാനായി മോഷ്ടിച്ചുമാറ്റിയെന്നും അവർ ആരോപിക്കുന്നു. അതിൽ തന്നെ ഇന്ത്യക്ക് പദ്ധതിയെ കുറിച്ച് 11 മാസം മുമ്പുതന്നെ അറിയാമായിരുന്നുവെന്നും, സൈനിക, സാമ്പത്തിക, നയതന്ത്ര മേഖലകളിലെ പരിപൂർണ്ണ വിജയത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. കാശ്മീർ പ്രശ്നത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ കാർഗിൽ പോരാട്ടം പ്രശസ്തമാക്കിയെങ്കിലും(അത് പാകിസ്താന്റെ ഒരു ലക്ഷ്യമായിരുന്നു) പാകിസ്താന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ അത് ചോദ്യം ചെയ്തു, ഒരു സന്ധി സംഭാഷണത്തിനു തൊട്ടു പിറകേയായിരുന്നു നുഴഞ്ഞുകയറ്റം എന്നതു തന്നെ കാരണം. നിയന്ത്രണ രേഖയുടെ പ്രാധാന്യവും അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു.
കലകളിൽ
ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് ഒട്ടനവധി സിനിമകൾ കാർഗിൽ പോരാട്ടത്തെ ആധാരമാക്കി പുറത്തിറങ്ങി
ഹിന്ദിക്കു പുറമേ മറ്റു പ്രാദേശിക ഭാഷകളിലും കാശ്മീർ പ്രശ്നവും, കാർഗിലുമായും ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള അനേകം ചിത്രങ്ങൾ ഇറങ്ങി. മലയാളത്തിൽ ഇത്തരത്തിലറങ്ങിയ ചിത്രമാണ്‌ കുരുക്ഷേത്ര.
കുറിപ്പുകൾ
പോരാട്ടത്തിന്റെ പേര്: പോരാട്ടത്തിനു പലരും പല പേരുകളും വിളിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ യുദ്ധത്തിനിടയിൽ ഇന്ത്യ “യുദ്ധം” എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല, പകരം “യുദ്ധ സമാന സാഹചര്യം” എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു. കാർഗിൽ പോരാട്ടം, കാർഗിൽ സംഭവം, ഓപറേഷൻ വിജയ്, മുതലായ പേരുകളും ഉപയോഗിച്ചു. യുദ്ധാവസാനം ആയപ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടം പോരാട്ടത്തെ കാർഗിൽ യുദ്ധം എന്നു തുടർച്ചയായി വിളിച്ചെങ്കിലും ‘യുദ്ധ‘ത്തിനു സ്ഥിരീകരണമുണ്ടായില്ല. മൂന്നാം കാശ്മീർ യുദ്ധം എന്നൊക്കെ മറ്റു പേരുകളും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും വലിയ പ്രചാരം ലഭിച്ചില്ല, നുഴഞ്ഞുകയറ്റത്തിനു പാകിസ്താൻ ഇട്ട രഹസ്യനാമമായിരുന്നു “ഓപറേഷൻ ബാദ്‌ർ“. പാകിസ്താൻ കരസേന പോരാട്ടത്തിന് ഇട്ടിരുന്ന പേര് ദൃഢനിശ്ചയത്തിന്റെ പർവ്വതം (Operation Koh-e-Paima അഥവാ Mountain of Resolve) എന്നായിരുന്നുവെന്ന് 2010-ൽ വെളിപ്പെട്ടു.
സിംലാ കരാർ ഇംഗ്ലീഷ് വിക്കിസോഴ്സിൽ
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെട്ട യുദ്ധങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യാചരിത്രം വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യാ-പാക് ബന്ധങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഇന്തോ-പാക് യു‍ദ്ധങ്ങൾ
ഇന്ത്യൻ പാചകം
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ വൈവിധ്യമാർന്ന പാചകരീതികളെയും, ഭക്ഷണവിവങ്ങളെയും ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ത്യൻ പാചകരീതികൾ (ഇംഗ്ലീഷ്:Indian cuisine ) എന്നുപറയാവുന്നതാണ്. വിവിധതരം സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും, ഔഷധങ്ങളുടെയും, പച്ചക്കറികളുടേയും സൂക്ഷ്മവും വൈവിധ്യമാർന്നതുമായ ഉപയോഗം ഒണ്ട് വ്യത്യസ്തമാണ് ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണരീതി. പൊതുവെ സസ്യഭക്ഷണമാണ് പ്രധാനമെങ്കിലും, മാംസാഹര രീതിയും വൈവിധ്യമായി ഇന്ത്യയിൽ കണ്ടു വരുന്നു. ഓരോ സമൂഹത്തിലും വൈവിധ്യമാർന്ന പാചകരീതികൾ നിലവിലുള്ളതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇന്ത്യയുടെ ഓരോ ഭാഗങ്ങളിലും വളരെയധികം വ്യത്യസ്തമാർന്ന ഭക്ഷണരീതിയാണ് കണ്ടുവരുന്നത്. ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണങ്ങളിൽ മതങ്ങളുടേയും വിശ്വാസങ്ങളുടേയും വളരെയധികം സ്വാധീനമുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിനും ആചാരങ്ങൾക്കുമനുസരിച്ച് ആഹാരരീതിയും വ്യത്യസ്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണരീതികളിൽ പുരാതന ഗ്രീക്, പേർഷ്യൻ, മുഗൾ, പടിഞ്ഞാറൻ ഏഷ്യൻ സംസ്കാരങ്ങളുടെ പ്രഭാവമുണ്ട്. ഇന്ത്യയും യൂറോപ്പും തമ്മിലുള്ള സുഗന്ധവ്യഞ്ജനവ്യാപാരവും ഇതിനു കാരണമായിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെ കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടം യൂറോപ്യൻ പാചകരീതികൾ ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേരാൻ കാരണമായി. കൂടാതെ തെക്കേ ഏഷ്യൻ സംസ്കാരങ്ങളുടെ പ്രഭാവവും ഇന്ത്യൻ പാചകരീതിയിൽ ഉണ്ട്.
ഘടകങ്ങൾ
thumb| [[spices|സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും ഔഷദങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചുള്ള മസാലകൾ ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങളിൽ ധാരാളം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ]] ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങളിൽ പ്രധാനഘടകങ്ങൾ അരി, ആട്ട (ധാന്യം), വിവിധതരം പയറുവർഗ്ഗങ്ങൾ എന്നിവയാണ്‌. ഇതിൽ പ്രധാന ധാന്യങ്ങൾ മസൂർ ദാൽ, ചന്ന (bengal gram), തൂർ (pigeon pea or yellow gram), ഉറദ് ദാൽ (ഉഴുന്ന്), മുംഗ് ദാൽ (green gram) എന്നിവയാണ്‌. ഈ പയറുവർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണക്കിയോ, പച്ചയായോ, പൊടിച്ചോ ആഹാരാപദാർഥങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ മിക്ക കറികളും വെജിറ്റബിൽ എണ്ണയിലാണ്‌ പാചകം ചെയ്യുന്നത്. വടക്ക്, പടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിൽ നിലക്കടല എണ്ണയും പാചകത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിൽ കടുകെണ്ണയും, തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ വെളിച്ചെണ്ണയും പാചകത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഈ പരമ്പരാഗത എണ്ണകൾക്ക് പകരം ഇപ്പോൾ സൺ‌ഫ്ലവർ എണ്ണയും സോയാബീൻ എണ്ണയും ധാരാളമായി മിക്കയിടങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. സസ്യ എണ്ണയായ വനസ്പതി നെയ്യ്, നാടൻ നെയ്യിനു പകരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളിൽ മുളക്, കടുക്, ജീരകം (jeera), മഞ്ഞൾ (haldi, manjal), ഉലുവ (methi), പെരുങ്കായം (hing, perungayam), ഇഞ്ചി (adrak, inji), മല്ലി (dhania), വെളുത്തുള്ളി (lassan, poondu) എന്നിവയാണ്‌ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. സുഗന്ധവ്യഞ്ജനമിശ്രിതങ്ങളിൽ പ്രധാനമായുള്ളത് ഗരം മസാലയാണ്‌. ഇത് അഞ്ചുതരം സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ്‌. പക്ഷേ, ചിലയിടങ്ങളിൽ പാചകക്കാർ തനതായ രുചിയിലുള്ള വ്യത്യസ്തമായ ഗരം മസാല മിശ്രിതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. മഹാരാഷ്ട്രയിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഗോദ മസാല ഇങ്ങനെയുള്ള ഒന്നാണ്‌. കറികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില ഇലകൾ tejpat, മല്ലിയില, ഉലുവയില, പുദിനയില എന്നിവയാണ്‌.
വടക്ക്
വടക്കേ ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങളിൽ ധാരാളമായി പാലുല്പ്പങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ ഗോതമ്പ് ഉത്പന്നങ്ങളായ റോട്ടി, പറാട്ട, കുൽച്ച എന്നിവ "തവയിൽ" (griddle) ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇത് തവയിൽ കൂടാതെ തന്തൂർ അടുപ്പിലും ഉണ്ടാക്കുന്നു. മറ്റൊരു പ്രധാന വിഭവമായ തന്തൂരി ചിക്കനും തന്തൂർ അടുപ്പിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. മറ്റ് ബ്രഡ് വിഭവങ്ങളായ പൂരി, ഭട്ടൂര എന്നിവ എണ്ണയിൽ മുക്കി ഫ്രൈ ചെയ്യുന്ന വിഭവമാണ്‌. വടക്കേ ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങളിലെ മാംസാഹാരത്തിലെ പ്രധാനവിഭവം ആട്ടിറച്ചി, കുട്ടിയാട് എന്നിവയാണ്‌. വടക്കേ ഇന്ത്യൻ സ്നാക് വിഭവങ്ങളിൽ പ്രധാനം സമോസയാണ്‌. പക്ഷേ, ഇത് ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും കണ്ടുവരുന്നു. കൂടാതെ സമൂസ എന്ന വിഭവം ഇന്ത്യക്ക് പുറത്ത് മധ്യേഷ്യ, വടക്കേ അമേരിക്ക, ബ്രിട്ടൻ, ആഫ്രിക്ക, മിഡ്ഡിൽ ഈസ്റ്റ് എന്നിവടങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്‌. ഇത് സാധാരണ രീതിയിൽ മാവിനകത്ത് ഉരുളൻ കിഴങ്ങ്, മസാല മിശ്രിതം സ്റ്റഫ് ചെയ്ത് പൊരിച്ചെടുക്കുന്നതാണ്‌. ഈ മിശ്രിതത്തിനു പകരമായി പച്ചക്കറികൾ, ചിലയിടങ്ങളിൾ മുട്ട, ഇറച്ചി എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ സ്നാക് വിഭവങ്ങൾ, സൈഡ് വിഭവങ്ങൾ, പാനീയങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പ്രധാനം പകോഡ, ഭുജിയ, ചാട്ട്, കച്ചോരി, ഇമർതി, മുറബ്ബ, ശർ‌ബത്, ആം പന്ന, ആം പപ്പട് എന്നിവയാണ്‌. മധുരപലഹാരങ്ങളിൽ പ്രധാനം ഗുലാബ് ജാമുൻ, ജലേബി, പേട, പേട്ട, രെവാടി, ഗജക്, ബാൽ മിഠായി, സിംഗൂരി, കുൾഫി, ഫലൂഡ, ഖാജ, രസ് മലായി, ഗുൽഖണ്ഡ്, ലഡ്ഡുവിന്റെ പല തരങ്ങൾ, ബർഫി, ഹൽ‌വ എന്നിവയാണ്‌.
മാംസം അടങ്ങിയ ചില വടക്കേ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങളിൽ പ്രധാനം കബാബ് ആണ്‌.
കിഴക്ക്
thumb|[[Sandesh (sweet)|നോലൻ സന്ദേഷ് പശ്ചിമബംഗാളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു മധുരപലഹാരം ]] കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധേയമായത് മധുരപലഹാരങ്ങളാണ്‌. ഇതിൽ ചിലത് രസഗുള്ള, ചുംചും, സന്ദേഷ്, രസബലി, ചെന്ന പോട, ചെന്ന ഗാജ, ചെന്ന ജലേബി, ഖീരി എന്നിവയാണ്‌. ഇതിൽ പല മധുരപലഹാരങ്ങളും വടക്കേ ഇന്ത്യയിലും പ്രസിദ്ധമാണ്‌. ഇതിൽ പലതും അതിന്റെ ഉത്ഭവം പശ്ചിമബംഗാൾ, ഒറീസ്സ എന്നിവടങ്ങളിലാണ്‌.
അസാം, ബംഗാൾ and ഒറീസ എന്നിവടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പരമ്പരാഗത വിഭവങ്ങൾ വളരെ എരിവും പുളിയും നിറഞ്ഞതാണ്‌. ഇതിന്റെ മസാലകളിലേയും, സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളിലേയും പ്രധാനഘടകങ്ങൾ കടുക്, ജീരകം, nigella, പച്ചമുളക്, ജീരകമിശ്രിതം, പഞ്ച് ഫോരൊൻ എന്ന മിശ്രിതം എന്നിവയാണ്‌. കറികൾ പ്രധാനമായും ബട (paste), ഭജ (fries), ചോച് കോരീ (chochchoree - less spicy vapourized curries), ഝോൾ (thin spicy curries) എന്നീ തരങ്ങളാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഈ കറി തരങ്ങൾ വേവിച്ച അരി (ചോറ്) യുടെ കൂടെയും, ഘോണ്ടോ (ghonto-spiced rice) യുടെയും കഴിക്കുന്നു. കിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിലെ ഭക്ഷണരീതികളും ബംഗ്ലാദേശിലെ ഭക്ഷണരീതിയും വളരെ സാമ്യമുള്ളതാണ്‌. പ്രത്യേകിച്ച് പശ്ചിമബംഗാളിലേത്. പ്രധാന ഭക്ഷണത്തിൽ മത്സ്യം ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണ്‌. ഒറീസ്സയിൽ നിന്നുള്ള ചില പ്രധാന സസ്യാഹാരങ്ങളിൽ ദാൽമ, സന്തുല എന്നിവ ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. ബംഗാളിലെ ജനപ്രിയ സസ്യാഹാരം സുക്തൊ ആണ്‌.
തെക്ക്
ഇത് കൂടി കാണുക: ആന്ധ്രപ്രദേശിലെ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ, കർണാടകയിലെ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ, തമിഴ് നാട്ടിലെ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ, ഗോവയിലെ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ
thumb|[[Idli|ഇഡ്ഡലിയും തേങ്ങ ചട്ണിയും. തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പ്രധാന വിഭവമാണ്. ]]
തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളിൽ പ്രധാന ഘടകം അരിയാണ്. സാമ്പാർ, രസം എന്നിവയാണ് പൊതുവെ കാണപ്പെടുന്ന കറികൾ. വിവിധതരം അച്ചാറുകൾ, തേങ്ങയുടെയും വെളിച്ചെണ്ണയുടേയും, വേപ്പിലയുടേയും ഉപയോഗം ഇവിടുത്തെ ഭക്ഷണങ്ങളിൽ ധാരാളം കാണാം. മറ്റ് പ്രധാന ഭക്ഷണൾ ദോശ, പൂരി, ഇഡ്ഡലി, വട, ബോണ്ട, ബജ്ജി എന്നിവയാണ്. ഇവ പൊതുവെ പ്രാതൽ ഭക്ഷണമായും, സ്നാക് ആയും കഴിക്കുന്നു. കേസരി ബാത്, ഉപ്പുമാവ്, പൊങ്കൽ, പുലാവ്, പുളിയോഗരൈ, തേങ്ങസാധകം. ഹൈദരബാദി ബിരിയാണി എന്നിവയും ചില പ്രമുഖ ഭക്ഷണങ്ങളാണ്‌. ഉഡുപ്പി പാചകവിഭവങ്ങൾ തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്‌.
ഉച്ചഭക്ഷണ രീതിയിൽ തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ പൊതുവെ അരിഭക്ഷണമാണ്‌ പ്രധാനം. കൂടാതെ, പരിപ്പ് വിഭവങ്ങൾ, സാമ്പാർ, നെയ് എന്നിവയും ഉണ്ടാകും. അച്ചാർ സാധാരണ രീതിയിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു ഘടകമാണ്‌. ഭക്ഷണത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ തൈര്‌, മോര്‌ എന്നിവയും സാധാരണമാണ്‌.
തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ ഭക്ഷണ രീതികളായ ആന്ധ്ര, ചെട്ടിനാട്, തമിഴ്, ഹൈദരബാദി, മംഗളൂരിയൻ, കേരളം എന്നിവ അതിന്റെ തനതായ ശൈലി കൊണ്ട് വ്യത്യസ്തത പുലർത്തുന്നു.
പടിഞ്ഞാറ്
thumb|[[pani puri|പാനി പുരി മുംബൈയിലെ ഒരു പ്രധാന സ്നാകാണ്‌. ]]
thumb|ഒരു ഗുജറത്തി വെജിറ്റേറിയൻ [[thali|താലി]] ഇന്ത്യയിലെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭക്ഷണരീതികളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഗുജറാത്തി, മഹാരാഷ്ട്ര, ഗോവ എന്നീ മൂന്നു മേഖലകളിലെയാണ്‌. ഇതിൽ തന്നെ ഗോവയെപ്പോലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും അരി, തേങ്ങ, മത്സ്യം എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം കൂടുതലാണ്‌. പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ, ഡക്കാൻ പ്രദേശത്തേയും ആളുകളുടെ ഭക്ഷണരീതിയിൽ നിലക്കടലയുടേയും, ജോവർ (sorghum) , ബാജറ (millet) എനിവയുടേയും സാന്നിധ്യം കൂടുതലാണ്‌. വിശിഷ്ടാവസരങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ചില വിഭവങ്ങൾ പൂരൺ പോലി, ശ്രികണ്ട്, മോദക് എന്നിവയാണ്‌. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ചില സ്നാക് വിഭവങ്ങളിൽ പ്രധാനം പാവ് ബാജി ആണ്‌. പ്രഭാത ഭക്ഷണത്തിനു മഹാരാഷ്ട്രക്കാർ അരിയുടെ തരവിഭവങ്ങളായ പോഹെ സാധാരണമാണ്‌. ഇത് ഇപ്പോൾ ഇന്ത്യയിലെ പല ഭാഗത്തും പ്രസിദ്ധമാണ്‌. സരസ്വത് ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ തീരദേശകൊങ്കൺ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഒരു സുപ്രധാന ഭക്ഷണരീതിയാണ്‌. ഗുജറാത്ത് ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ പ്രധാനമായും സസ്യവിഭവങ്ങളാണ്‌. മിക്ക ഗുജറാത്ത് വിഭവങ്ങളിൽ പഞ്ചസാര, ശർക്കര എന്നിവയുടെ ഉപയോഗമുള്ളത് കൊണ്ട് അല്പം മധുരമുള്ളതാണ്‌. ഗോവൻ ഭക്ഷണരീതികൾ പ്രധാനമായും പോർച്ചുഗീസ് കൊളോണിയൽ രീതികളിൽ നിന്നും പ്രഭാവമാർജിച്ചതാണ്‌. കോകും ( triphala) എന്ന പദാർഥത്തിന്റെ ഉപയോഗം ഗോവൻ, കൊങ്കണി ഭക്ഷണരീതികളിലെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്‌.
വടക്ക് കിഴക്ക്
അസാമിലെ ഭക്ഷണരീതിയിലെ പ്രധാന ഘടകം മത്സ്യവും, അരിയുമാണ്‌. അരുണാചൽ പ്രദേശിലെ ഭക്ഷണത്തിലും പ്രധാനമായും മാംസവിഭവങ്ങളാണുള്ളത്. ഇവിടുത്തെ ഒരു പ്രധാന പാനീയമാണ്‌ അപോംഗ്. ഇതിൽ പ്രധാനമായും ഉണ്ടാക്കുന്നത് അരിയും, ചോളവും ഉപയോഗിച്ചാണ്‌. മണിപ്പൂരി ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളിലെ ചില പ്രധാന വിഭവങ്ങൾ ഉടി (Uti -lentil cooked with edible soda for flavor), ഹവ്വൽ ജാർ (hawwai jar - fermented soya beans), ഒടോംഗ( otonga - fermented fish), ങ്‌ഗരി ( ngari - dried fish) എന്നിവയാണ്‌. ഉഷോയി ( Ushoi - fresh bamboo shoots) മറ്റൊരു പ്രധാന മണിപ്പൂരി വിഭവമാണ്‌. മേഘാലയ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളിലെ ചില പ്രധാന വിഭവങ്ങളാണ്‌ ജാഡോ (Jadoh — a spicy dish of rice and pork). ക്യാറ്റ് ( Kyat) എന്ന മദ്യം ഇവിടുത്തെ പ്രാദേശിക ആഘോഷങ്ങളിൽ പ്രധാനമാണ്‌. സു ( Zu ) എന്ന ചായ അടിസ്ഥാനമായിട്ടുള്ള ഒരു പാനീയവും ഇവിടെ പ്രസിദ്ധമാണ്‌. ഇതുപോലെ സിക്കിമിലെ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളിലെ പ്രധാന ഒരു വിഭവമാണ്‌ ടിബറ്റർ തുപ്ക ( Tibetan thupka ), മോമോസ് (momos) എന്നിവ.
ഇന്ത്യക്ക് പുറത്ത്
thumb|[[Chicken tikka|ചിക്കൻ ടിക്ക ഇന്ത്യക്ക് പുറത്ത് വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ഭക്ഷണവിഭവമാണ്‌. ]]
left|thumb|[[Butter Chicken, also known as Murgh Makhani, is a popular dish in Western countries and Arab world]] ലോകത്തെവിടെയും ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമാണ്‌. ഇന്ത്യക്ക് പുറത്ത് വസിക്കുന്ന ഇന്ത്യക്കാർക്ക് കൂടാതെ വടക്കേ അമേരിക്ക, യൂറോപ്പ് എന്നിവടങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾക്കിടയിലും ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങൾ ജനപ്രിയമാണ്‌. 2003 ലെ ഒരു കണക്കനുസരിച്ച് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ വെയിൽ‌സിൽ ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങൾ മാത്രം വിളമ്പുന്ന 10,000 ലധികം റെസ്റ്റോറന്റുകൾ ഉണ്ടെന്നാണ്‌. 2007 നടന്ന മറ്റൊരു സർ‌വേ പ്രകാരം വ്യക്തമാകുന്നത് 2000 നു ശേഷം അമേരിക്കയിൽ 1200 ലധികം ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങൾ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നാണ്‌. ബ്രിട്ടനിലെ ഫുഡ് സ്റ്റാൻഡേർഡ് ഏജൻസിയുടെ കണക്ക് പ്രകാരം ബ്രിട്ടനിലെ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണ വ്യവസായം എകദേശം ബ്രിട്ടിഷ് പൗണ്ട് £3.2 ബില്യൺ ഉണ്ട്. ഇത് മൊത്തം ഭക്ഷണ വ്യവസായത്തിന്റെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗമുണ്ട്. ഇത് മൊത്തം 2.5 മില്യൺ ബ്രിട്ടീഷ് ഉപഭോക്താക്കൾക്കും സേവനം നൽകുന്നു. യൂറോപ്പിലും, വടക്കേ അമേരിക്കയിലും കൂടാതെ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ തെക്ക് കിഴക്ക് ഏഷ്യയിലും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്‌. മലേഷ്യൻ ഭക്ഷണരീതിയിൽ ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങളുടെ നല്ല പ്രഭാവം കാണാവുന്നതാണ്‌. മലായ് ഭക്ഷണരീതികളിൽ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളുടെ പ്രഭാവം 19ആം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ കാണാവുന്നതാണ്‌. ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് പ്രഭാവം കൊണ്ടിട്ടുള്ള മറ്റ് ചിലത് വിയറ്റ്നാമീസ് ഭക്ഷണരീതികൾ, ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭക്ഷണരീതികൾ എന്നിവയാണ്‌ തായ്‌ലാന്റ് ഭക്ഷണരീതികൾ എന്നിവയാണ്‌. ഏഷ്യയൂടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലുള്ള വെജിറ്റേറിയൻ ഭക്ഷണരീതികൾക്ക് കാരണം പുരാതന ഇന്ത്യയിലെ ബുദ്ധിസത്തിന്റെ പ്രഭാവമാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവും, അറബ് ഭക്ഷണവും തമ്മിൽ ചില സാദൃശ്യങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണം അറബ് ലോകത്തും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്‌. കറി എന്ന പേരിൽ തെക്കേ ഏഷ്യയിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഭക്ഷണ വിഭവം അടിസ്ഥാനപരമായി ഒരു ഇന്ത്യൻ വിഭവമാണ്‌. തന്തൂർ ഇന്ത്യയിൽ ഉത്ഭവിച്ചതല്ലെങ്കിലും തന്തൂറിൽ ഉണ്ടാക്കിയ വിഭവങ്ങളായ ചിക്കൻ ടിക്ക തുടങ്ങിയ വിഭവങ്ങൾ വളരെ ജനപ്രിയമാണ്‌. ചരിത്രകാലത്ത് ഇന്ത്യയും പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുണ്ടായ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനവ്യാപാരം ഇന്ത്യയിലെ വിഭവങ്ങൾ പലയിടത്തും പരക്കുന്നതിനു കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
പാനീയങ്ങൾ
thumb|[[masala tea|മസാല ചായയും (left) ഇന്ത്യൻ ഫിൽടർ കോഫിയും (right) തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ വളരെയധികം ജനപ്രിയ പാനീയങ്ങളാണ്‌ ]]
ചായ ഇന്ത്യയിലെങ്ങും ഒരു ജനപ്രിയ പാനീയമാണ്‌. തേയിലയുടെ മികച്ച തരങ്ങൾ വിളയുന്നത് ഡാർജിലിംഗ്, അസ്സം എന്നിവടങ്ങളിലാണ്‌. ചായ സാധാരണ രീതിയിലും, മസാല ചായയായും തയ്യാറക്കുന്നു. ചായ തിളപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ അതിൽ സുഗനന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളായ ഏലം, കരയാമ്പു, കറുവപ്പട്ട, ഇഞ്ചി ഇവയിലേതെങ്കിലും ചേർത്താൽ അത് മസാല ചായയാകുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ സംസ്കാരങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്തതക്കും, ആളുകളുടെ രുചി വ്യത്യാസത്തിനനുസരിച്ചും വിവിധ രുചിയിലുള്ള ചായ തയ്യാറാക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരു പ്രധാന പാനീയമായ കോഫി പ്രധാനമായും തെക്കേ ഇന്ത്യയിലാണ്‌ ഉപയോഗത്തിലുള്ളത്. ഇന്ത്യൻ ഫിൽടർ കോഫി അഥവ കാപ്പിയും തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ വളരെ ജനപ്രിയമുള്ളതാണ്‌. ഇത് കൂടാതെ ഇന്ത്യയിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള മറ്റ് പാനീയങ്ങളാണ്‌ നീമ്പു പാനി (lemonade), ലസ്സി, ഛാച്, ബദാം ദൂത് (almond milk with nuts and cardamom), ശർ‌ബത്, ഇളനീർ എന്നിവ.
തദ്ദേശീയമായ ചില ആൽക്കഹോളിക് പാനീയങ്ങളും ഇന്ത്യയിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. അതിൽ ചിലത് പനങ്കള്ള്, ഫെന്നി, ഇന്ത്യൻ ബീയർ, ഭാംഗ് എന്നിവയാണ്‌. ഇതിൽ ഭാംഗ് പ്രധാനമായും വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഹോളി, വൈശാഖി എന്നീ ഉത്സവ സമയത്താണ്‌ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പക്ഷേ,പ്രധാന ആഹാരരീതികളുടെ കൂടെ ആൽകഹോളിക് പാനീയങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന പതിവ് ഇന്ത്യയിൽ പൊതുവെ ഇല്ല.
ആഹാരരീതികൾ
ഇന്ത്യയിലെ ആഹാരരീതികളും ഓരോ സംസ്കാരത്തിനനുസരിച്ചും വ്യത്യാസമെങ്കിലും പൊതുവെ ചില സാമ്യങ്ങളും ഇന്ത്യക്കാരുടെ ആഹാരരീതികളിൽ ഉണ്ട്. ആരോഗ്യപരമായ ഒരു ബ്രേക് ഫാസ്റ്റ് അഥവാ പ്രഭാത ഭക്ഷണം (നാശ്‌ത‌) ഇന്ത്യയിലെങങ്ങും വളരെ പ്രാധാന്യത്തോടെ കണക്കാക്കുന്നു. പ്രാതലിനോടൊപ്പം തന്നെ ചായയോ, കാപ്പിയോ കഴിക്കുന്ന പതിവും എങ്ങും വ്യാപകമായി കണ്ടു വരുന്നു. ഇതിൽ വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ പ്രാതൽ ഭക്ഷണത്തിൽ റോടി, പറാട്ട എന്നിവ ഏതെങ്കിലും വെജിറ്റബിൾ കറികളോടൊപ്പം കഴിക്കുന്നു. അച്ചാർ, തൈര്‌ എന്നിവയിലേതെങ്കിലും ഇതിനൊപ്പം സാധാരണ പതിവുണ്ട്. പടിഞ്ഞാറേ ഇന്ത്യയിൽ പൊതുവെ ഡോക്ല പാലിനോടൊപ്പം പ്രാതലിനു കഴിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. തെക്കേ ഇന്ത്യക്കാരുടെ പൊതുവെ പ്രാതലിനു ഇഡ്ഡലി, ദോശ എന്നിവയാണ്‌ കഴിക്കുന്ന്ത്. കൂടേ ചട്ണിയും കഴിക്കുന്നു. ഉച്ചഭക്ഷണം അഥവ ലഞ്ച് ഇന്ത്യയിൽ പൊതുവെ അരിഭക്ഷണം അടങ്ങിയതാണ്‌. തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ പ്രധാനമായും അരി, ചോറ് എന്നിവ കൂടുതലായും, വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ ഗോതമ്പ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ റോടി, പറാട്ട എന്നിവ അടങ്ങിയ ഭക്ഷണങ്ങളാണ്‌ കഴിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ കൂടെ രണ്ടോ, മൂന്നോ പച്ചക്കറി വിഭവങ്ങളും ഉണ്ടാകും.
ആഹാരത്തിനു ശേഷം ദഹനത്തിനു പാൻ (betel leaves) കഴിക്കുന്ന പതിവ് ഇന്ത്യയിൽ പലയിടത്തും ഉണ്ട്. വൈകുന്നേരത്തെ ഒരു സ്നാകിനും ചായക്കും ഒത്ത് കൂടുന്ന പതിവും പലയിടത്തും ഉണ്ട്. അത്താഴം അഥവ ഡിന്നർ ഒരു പ്രധാന ഭക്ഷണമായിട്ടാണ്‌ പലയിടത്തും കാണുന്നത്. പലപ്പോഴും അത്താഴഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം മധുരം കഴിക്കുന്ന പതിവുമുണ്ട്. കുടുംബമായി താമസിക്കുന്ന പലരും അത്താഴം കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവരും ഒന്നിക്കുന്ന ഒരു സമയം കൂടിയാണ്‌.
ഉപചാരക്രമങ്ങൾ
thumb|തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ആഹാരരീതിയിൽ വാഴയിലയിൽ ആഹാരം വിളമ്പുന്ന രീതി നിലനിൽക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിൽ ആഹാരം കഴിക്കുന്ന രീതിയിലും പല സംസ്കാരങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യാസമുണ്ട്. പലയിടത്തും ആഹാരം പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കഴിക്കുന്നത് നിലത്തിരുന്നോ, അല്ലേങ്കിൽ ഉയരം കുറഞ്ഞ സ്റ്റൂളിൽ ഇരുന്നാണ്‌ കഴിക്കുന്നത്. കത്തി, മുള്ള്, സ്പൂൾ മുതലായ ഒഴിവാക്കി കൈ കൊണ്ട് കഴിക്കുന്ന പതിവാണ്‌ പലയിടത്തും ഉള്ളത്. ഇത് കൂടാതെ മിക്കയിടത്തും ഒരു കൈ, അതും പ്രധാനമായും വലത് കൈ കൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന രീതിയാണുള്ളത്.
വിളമ്പുന്ന രീതികൾ ഓരോ സ്ഥലത്തും വ്യത്യസ്തമാണ്‌. പ്രധാന ഭക്ഷണം താലി രൂപത്തിൽ വിളമ്പുന്ന പതിവ് പലയിടത്തും ഉണ്ട്. ഇത് പ്രധാന ഭക്ഷണമായ റൊടി, അരി ഭക്ഷണം എന്നിവ പലവിധ കറികളോടും, റായ്ത, മധുരം എന്നിവയോടൊപ്പം നൽകുന്നതാണ്‌. തെക്കേ ഇന്ത്യൻ പ്രധാന ഭക്ഷണങ്ങളിൽ തൈരു വിളമ്പുന്നത് പതിവാണ്‌. തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ പ്രധാന ആഘോഷ വേളകളിലും മറ്റും, ഇലയിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്ന പതിവുണ്ട്. കേരളത്തിലും മറ്റും വിവാഹ സദ്യകൾക്കും മറ്റും ഇലയിലാണ്‌ പൊതുവെ ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാഴയില പ്ലേറ്റിനു പകരമാണ്‌. പക്ഷേ, ഈ പരമ്പരാഗത ഭക്ഷണ ഉപചാരക്രമങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ കാതലായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നിട്ടുണ്ട്. ലോകത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സംസ്ക്കാരരീതികളോട് സാമ്യമുള്ള രീതിയിൽ പലയിടത്തും ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ കത്തി, സ്പൂൾ, മുള്ള് എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ
തരവത്ത് അമ്മാളുഅമ്മ
മലയാളത്തിലെ സാഹിത്യകാരിയാണ് തരവത്ത് അമ്മാളുഅമ്മ (26 ഏപ്രിൽ 1873 - 6 ജൂൺ 1936). . നോവലുകളുടെ വിവർത്തനങ്ങളും ഭക്തിഗ്രന്ഥങ്ങളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അച്ഛൻ പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ കൊടുവായൂർ ചിങ്ങച്ചറ വീട്ടിൽ ശങ്കരൻ‌നായർ. അമ്മ തരവത്ത് കുമ്മിണി അമ്മ. കൊച്ചി തമ്പുരാൻ സാഹിത്യ സഖി ബിരുദം നൽകിയെങ്കിലും അവർ അത് നിരസിച്ചു.
അമ്മാളുഅമ്മ 1914 ൽ രചിച്ച 'കമലാഭായി അഥവാ ലക്ഷ്മീവിലാസത്തിലെ കൊലപാതകം', മലയാളത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ എഴുതിയ ആദ്യത്തെ അപസർപ്പകനോവൽ ആയിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നു നാടുകടത്തപ്പെട്ട സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയ്ക്ക് അഭയം നൽകിയത് അമ്മാളു അമ്മയായിരുന്നു.
ജീവിതരേഖ
1873 ഏപ്രിൽ 26-ന്, തഹസിൽദാർ ആയിരുന്ന തറവാട്ട് കുമ്മിണിയമ്മയുടെയും ചിഞ്ചംവീട്ടിൽ ശങ്കരൻ നായരുടെയും തരവത്ത് കുമ്മിണിയമ്മയുടെയും മകളായി ഇന്നത്തെ പാലക്കാട് ജില്ലയിൽ തറവത്ത് വീട്ടിൽ ആണ് അമ്മാളു അമ്മ ജനിച്ചത്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ അധിനിവേശ കാലത്ത് മലബാറിൽ നിന്ന് പാലക്കാട് പറളിയിലേക്ക് വന്നവരാണ് അമ്മാളു അമ്മയുടെ പൂർവികർ. അവർക്ക് ഒരു സഹോദരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഡോക്ടർ ടി.എം. നായർ. അവരെ എഴുത്തും പ്രാഥമിക പാഠങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചത് ഒരു സ്വദേശി ടീച്ചറാണ്. ഇതോടൊപ്പം സംസ്കൃതവും സംഗീതവും അവർ വീട്ടിൽ പഠിച്ചു. അതിനുശേഷം അവർ പിതാവിൽ നിന്ന് ഗണിതവും പിന്നീട് തമിഴ് ഭാഷയും പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവർ മലയാളം, സംസ്കൃതം, തമിഴ് എന്നീ ഭാഷകളിൽ നന്നായി പ്രാവീണ്യം നേടിയിരുന്നു. കൊച്ചി മഹാരാജാവ് അവർക്ക് "സാഹിത്യ സഖി" പുരസ്കാരം നൽകാൻ തയ്യാറായെങ്കിലും അവർ അത് നിരസിച്ചു. അന്നത്തെ കൊച്ചിരാജ്യത്തിലെ പരമോന്നത സാഹിത്യ പുരസ്കാരമായ "സാഹിത്യ സഖി" നിരസിച്ച ഒരേയൊരു എഴുത്തുകാരി ആയിരുന്നു അമ്മാളുവമ്മ.
1936 ജൂൺ 6-ന് അമ്മാളുവമ്മ അന്തരിച്ചു.
വ്യക്തി ജീവിതം
അമ്മാളു അമ്മ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വിവാഹം കഴിച്ചു. 15-ാം വയസ്സിൽ അവർ ആദ്യം വിവാഹം കഴിച്ചു. പുന്നത്തൂർ കോവിലകത്തിന്റെ തമ്പുരാനായിരുന്ന അവരുടെ ആദ്യഭർത്താവ് രണ്ടു കുട്ടികളുടെ ജനനത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹം അവരെ വിട്ടുപോയി. അമ്മയുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി വൈദ്യനായിരുന്ന രാമപുരത്തെ കൃഷ്ണവാര്യരെ രണ്ടാമത് വിവാഹം കഴിച്ചു. മൂന്ന് പെൺമക്കൾ ജനിച്ച് അധികം താമസിയാതെ വാര്യർ മരിച്ചു. ആദ്യ രണ്ട് വിവാഹങ്ങളിലെ കുട്ടികളിൽ പലരും പല സമയങ്ങളിലായി മരിച്ചു, രണ്ട് പെൺമക്കൾ മാത്രം ബാക്കിയായി. മൂന്നാമത് വിവാഹം ചെയ്തത് വടക്കുംതറ വാര്യത്ത് ഉണ്ണികൃഷ്ണ വാര്യരെ ആയിരുന്നു.
ആക്ടിവിസം
അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായ ശ്രീമൂലം തിരുനാൾ രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്ന് നാടുകടത്തിയപ്പോൾ സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളക്കും കുടുംബത്തിനും അഭയം നൽകി അമ്മാളു അമ്മ തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടി.
ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റും സ്ത്രീ സമത്വവാദിയും കൂടിയായ അമ്മാളു അമ്മ, സ്ത്രീകൾ സാഹിത്യാഭിരുചിക്ക് പുരുഷന്മാരെപ്പോലെയോ അതിലധികമോ പ്രാധാന്യം നൽകണമെന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കൽ, ലക്ഷ്മി ഭായ് മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സ്ത്രീകളുടെ സാഹിത്യവാസന എന്ന ലേഖനത്തിൽ "സ്ത്രീകൾക്ക് സാഹിത്യത്തിൽ അഭിരുചി ഉണ്ടെന്ന് ചിലർക്ക് സംശയമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്നാൽ സാഹിത്യത്തിന്റെ സത്ത എല്ലാ സ്ത്രീകളിലും ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറയും" എന്ന് എഴുതി.
ശ്രീ നാരായണ പോളിടെക്നിക് കോളേജ്
കൊല്ലം ജില്ലയിലെ കൊട്ടിയത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു സാങ്കേതികവിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനമാണ് ശ്രീ നാരായണ പോളിടെക്നിക് കോളേജ്. സാമൂഹ്യപരിഷ്കർത്താവായിരുന്ന ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ പേരാണ് ഇതിനു നൽകിയിരിക്കുന്നത്. 1957-ൽ ശ്രീനാരായണ ട്രസ്റ്റാണ് ഈ കോളേജ് സ്ഥാപിച്ചത്. ഈ കോളേജിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ, മുൻ കേരളാ മുഖ്യമന്ത്രി ആർ. ശങ്കർ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചിരുന്നു.
പഠനം
മെക്കാനിക്കൽ എൻജിനീയറിങ്ങ്, ഇലക്ട്രിക്കൽ എൻജിനീയറിംഗ്, സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് എന്നീ കോഴ്സുകളുമായി പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ച ശ്രീ നാരായണ പോളി ടെക്നിക് കോളേജിൽ 2000 മുതൽ ഇലക്ട്രോണിക്സ് എഞ്ചിനിയറിംഗും പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. 2006-07 കാലഘട്ടത്തിൽ കോളേജിന്റെ സുവർണ്ണ ജൂബിലി ആഘോഷങ്ങൾ നടന്നു. ആ വർഷം മുതൽ സെമസ്റ്റർ രീതിയിലുള്ള പാഠ്യപദ്ധതിയും നടപ്പാക്കി. നിലവിൽ 750-ലധികം വിദ്യാർത്ഥികളും അൻപതിലധികം അധ്യാപകരും ഇവിടെയുണ്ട്. കോളേജിന് ഓൾ ഇന്ത്യാ കൗൺസിൽ ഫോർ ടെക്നിക്കൽ എജ്യുക്കേഷന്റെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കോഴ്സുകൾ
1996-ൽ ഇവിടെ കണ്ടിന്യൂയിങ് എജ്യുക്കേഷൻ സെൽ പ്രോജക്ട് ആരംഭിച്ചു. ഈ സ്ഥാപനം മുഖേന ജെ.സി.ബി., ക്രെയിൻ, ലിഫ്റ്റ് ഓപ്പറേറ്റിംഗ്, എക്സ് റേ വെൽഡിംഗ് എന്നീ തൊഴിൽ അധിഷ്ഠിത കോഴ്സുകൾ പഠിക്കുവാൻ അവസരം ലഭിക്കുന്നു. മാനവവിഭവശേഷി മന്ത്രാലയത്തിനു കീഴിലുള്ള കമ്മ്യൂണിറ്റി പോളിടെക്നിക് സ്കീം വഴി യുവാക്കൾക്ക് സ്വയം തൊഴിൽ പരിശീലനവും നൽകുന്നുണ്ട്. മികച്ച സാങ്കേതിക വിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ 2000-ത്തിൽ ഇവിടെ ഇന്ത്യൻ സൊസൈറ്റി ഫോർ ടെക്നിക്കൽ എജ്യുക്കേഷൻ ഫോർ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ചാപ്റ്ററും പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു.
സ്ഥാനം
കൊല്ലം നഗരത്തിൽ നിന്ന് 12 കിലോമീറ്റർ അകലെ കൊട്ടിയം ഹോളി ക്രോസ് ആശുപത്രിക്കു സമീപമാണ് ശ്രീനാരായണ പോളിടെക്നിക് കോളേജ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. 15 ഏക്കർ വിസ്തൃതിയുള്ള ക്യാമ്പസാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
പുറംകണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:കൊല്ലം ജില്ലയിലെ കലാലയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കൊല്ലം ജില്ലയിലെ വിദ്യാലയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ പോളിടെൿനിക്കുകൾ
എം.എസ്. വിശ്വനാഥൻ
'''എം.എസ്. വിശ്വനാഥൻ''' (എം.എസ്.വി.) (ജൂൺ 24, 1928 - ജൂലൈ 14, 2015) തെന്നിന്ത്യൻ സിനിമയിലെ പ്രശസ്തനായ സംഗീതസം‌വിധായകനാണ്‌. അൻപത് വർഷത്തിലേറെ നീണ്ട സംഗീതസപര്യയിൽ തമിഴ്, തെലുങ്ക്, മലയാളം എന്നീ ഭാഷകളിലായി ആയിരത്തിലധികം സിനിമകൾക്ക് സംഗീതസം‌വിധാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ലളിത സംഗീതത്തിന്റെ രാജാവ് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മെല്ലിസൈ മന്നർ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതു കൂടാതെ സിനിമകളിൽ അഭിനയിക്കുകയും അഞ്ഞൂറിലേറെ ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ജീവ ചരിത്രം
1928 ജൂൺ 24-നു പാലക്കാട് എലപ്പുള്ളിയിൽ മനയങ്കത്തു വീട്ടിൽ സുബ്രമണ്യൻ-നാരായണിക്കുട്ടി (നാണിക്കുട്ടി) ദമ്പതികളുടെ മകനായി മനയങ്കത്ത് സുബ്രഹ്മണ്യൻ വിശ്വനാഥൻ എന്ന എം.എസ്. വിശ്വനാഥൻ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് നാലുവയസ്സുള്ളപ്പോൾ അച്ഛൻ സുബ്രഹ്മണ്യൻ മരണമടഞ്ഞു. ദാരിദ്ര്യം സഹിക്കവയ്യാതെ അമ്മ മകനോടൊപ്പം ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും, മുത്തച്ഛൻ വിശ്വനാഥനെ രക്ഷിച്ചു. ആദ്യം തിരുച്ചിറപ്പള്ളിയിലും പിന്നീട് കണ്ണൂരിലും അദ്ദേഹം വളർന്നു. ചെറുപ്പകാലത്ത് സിനിമാശാലയിൽ ഭക്ഷണം വിറ്റു നടന്നിരുന്ന എം.എസ്.വി. കണ്ണൂരിലെ നീലകണ്ഠ ഭാഗവതരിൽ നിന്നും സംഗീതമഭ്യസിച്ചു. പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ തിരുവനന്തപുരത്ത് ആദ്യത്തെ കച്ചേരി നടത്തിയ ഇദ്ദേഹം പിന്നീട് തമിഴ് സിനിമാലോകത്തെ പ്രശസ്തനായ സംഗീതസം‌വിധായകനായിത്തീർന്നു. 1952-ൽ പണം എന്ന ചിത്രത്തിനു സംഗീതസം‌വിധാനം ചെയ്തു കൊണ്ട് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച എം.എസ്.വി അറുപതുകളിലും എഴുപതുകളിലും തെന്നിന്ത്യൻ സിനിമാസംഗീതലോകത്തെ പ്രഭവശക്തിയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മറ്റൊരു പ്രധാന സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന ടി.കെ. രാമമൂർത്തിയ്ക്കൊപ്പം വിശ്വനാഥൻ-രാമമൂർത്തി എന്ന പേരിലാണ് അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചത്. നൂറോളം ചിത്രങ്ങൾ ഇവർ ഒന്നിച്ച് ചെയ്തു. കണ്ണദാസനാണ് ഇവരുടെ ഗാനങ്ങൾ അധികവും എഴുതിയത്. 1965ൽ ഇവർ പിരിഞ്ഞു. പിന്നെയും ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങൾക്ക് എം.എസ്.വി. ഈണം പകർന്നു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം മലയാളത്തിലും ഒരുപാട് ഗാനങ്ങൾ ചെയ്തു. ഒട്ടേറെ പുതുമുഖപ്രതിഭകളെ പരിചയപ്പെടുത്തിയതു കൂടാതെ സിനിമാസംഗീതത്തിനു പുത്തൻ മാനങ്ങൾ നൽകാൻ ഇദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു. വിവിധ ശൈലികളിലുള്ള ഗാനങ്ങളും ഓർക്കസ്ട്റേഷൻ സം‌വിധാനങ്ങളും ഇന്ത്യൻ സംഗീതത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിനു ഇദ്ദേഹം ഒരു പ്രധാന പങ്കു വഹിച്ചു. തമിഴ്‌നാടിന്റെ ഔദ്യോഗികഗാനമായ നീരരും കടുലതയുടെ (തമിഴ് തായ് വാഴ്ത്ത്) സം‌ഗീത സം‌വിധാനം നിർ‌വഹിച്ചത് ഇദ്ദേഹമാണ്‌. 2015 ജൂലൈ 14-ന് തന്റെ 87-ആം വയസ്സിൽ ചെന്നൈയിലെ ഫോർട്ടിസ് മലർ ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് ഇദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിട പറഞ്ഞു. മൃതദേഹം പൂർണ ഔദ്യോഗിക ബഹുമതികളോടെ ചെന്നൈ ബസന്ത് നഗർ ശ്മശാനത്തിൽ സംസ്കരിച്ചു. പരേതയായ ജാനകിയാണ് ഭാര്യ. ഏഴ് മക്കളുണ്ട്. == സിനിമകൾ ==
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1928-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:2015-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജൂൺ 24-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജൂലൈ 14-ന് മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:മികച്ച സംഗീതസംവിധായകർക്കുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ
വില്ലുപാട്ട്
തെക്കൻ തിരുവിതാംകൂറിൽ രൂപംകൊണ്ട ഒരു കഥാകഥനസമ്പ്രദായമാണ് വില്ലുപാട്ട്. വില്പാട്ട്, വില്ലടിച്ചാൻപാട്ട്, വില്ലടി, വില്ലുകൊട്ടിപ്പാട്ട് എന്നൊക്കെ ഇതിന്‌ പേരുകളുണ്ട്. തെക്കൻപാട്ടുകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന കഥാഗാനങ്ങളാണ് വില്ലടിച്ചാൻപാട്ടിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.അതുകൊണ്ടാവാണം തെക്കൻപാട്ടുകൾ എന്നാൽ വില്ലടിച്ചാൻപാട്ടുകൾ എന്ന പണ്ഡിതന്മാർക്കുപോലുമുണ്ടായത്. അനുഷ്ഠാനമായി രൂപംകൊണ്ട ഈ കലാരൂപം പരിഷ്കാരങ്ങൾക്കു വിധേയമായി വിൽക്കലാമേള എന്ന പേരിൽ കേരളത്തിൽ മുഴുവൻ ഉത്സവങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു കലാപരിപാടിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ഉപകരണങ്ങൾ
വില്ല്, വീശുകോൽ, ഉടുക്ക്, കുടം, ജാലർ എന്നീ വാദ്യോപകരണങ്ങളാണ്‌ വില്ലുപാട്ടിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് ഹാർമോണിയം, തബല തുടങ്ങിയവയും വില്ലുപാട്ടിൽ ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. നവീന വില്പാട്ടിൽ ഈ ഉപകരണങ്ങൾ ചായംപൂശി ആകർഷകമാക്കിയിരിക്കും.
വില്ല്
വില്ലാണ്‌ വില്ലുപാട്ടിലെ പ്രധാന സംഗീതോപകരണം. ഇതിന്‌ മൂന്നു മീറ്ററോളം നീളമുണ്ടായിരിക്കും വില്ലുപാട്ടിലെ വില്ലിന്‌. കരിമ്പനത്തടി വെട്ടിമിനുക്കിയാണ്‌ വില്ലൊരുക്കുന്നത്. വില്ലിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ വ്യാസം കുറവായിരിക്കും. നീളത്തിൽ തോലോ ചരടോകൊണ്ടുള്ള ഞാണാണ്‌ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വില്ലിന്റെ തണ്ടിൽ ഓരോ അരയടിക്കും ഒരോ ചിലങ്കമണി കെട്ടിയിട്ടുണ്ടാകും.
വീയൽ
വീയൽ അഥവാ വീശുകോൽ ഞാണിന്മേൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയാണ്‌ പാട്ട് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വില്ലിന്റെ രണ്ടുപുറത്തും വീയലടിക്കാൻ ആളുണ്ടാകും. വീയലിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലും മണി കെട്ടിയിരിക്കും. ഞാണിന്റെ കമ്പനവും മണികളുടെ കിലുക്കവും ഹൃദ്യമായ സംഗീതാനുഭവമുണ്ടാക്കുന്നു. പാട്ടിനിടയിൽ വീയൽ കറക്കിയെറിഞ്ഞ് പിടിക്കുക തുടങ്ങിയ അഭ്യാസങ്ങൾ പാട്ടുകാരുടെ സാമർത്ഥ്യപ്രകടനത്തിനുള്ള അവസരമാണ്‌.
കുടം
കുടത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ വില്ലിന്റെ അറ്റം ഞാൺ മുകളിൽ വരത്തക്ക വിധമാണ്‌ അനുഷ്ഠാന വില്പാട്ടുകളിൽ കുടത്തിന്റെ സ്ഥാനം. കളിമൺകുടമാണ്‌ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വയ്ക്കോൽ ചുരണയിൽ വെച്ച കുടവും വില്ലും ഒരു കൈകൊണ്ട് ചേർത്തുപിടിക്കുകയും കുടത്തിന്റെ വായിൽ വട്ടത്തിൽ വെട്ടിയ കമുകിൻപാള കൊണ്ട് അടിച്ച് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുകയുംചെയ്യുന്നു.
ജാലർ
ഇലത്താളത്തിന്റെ ചെറിയ രൂപമാണ്‌ ജാലർ. ചിങ്കി, താളം എന്നൊക്കെ ഇതിനു പേരുകളുണ്ട്.
ഉടുക്ക്
വില്ലുപാട്ടിന്‌ ജീവൻ നൽകുന്ന വാദ്യോപകരണമാണ്‌ ഉടുക്ക് എന്നുപറയാം.
താളക്കട്ടകൾ
ഒരിഞ്ച് വണ്ണവും മൂന്നിഞ്ച് വീതിയും ആറിഞ്ച് നീളവും ഉള്ള മരക്കട്ടകളാണ്‌ വില്ലുപാട്ടിലുപയോഗിക്കുന്ന താളക്കട്ടകൾ. തപ്പളാംകട്ട എന്ന് നാട്ടുരീതിയിൽ ഇതിനെ പറഞ്ഞുവരുന്നു.
പാട്ടുകൾ
ഇതിഹാസപുരാണകഥകളും പുരാവൃത്തങ്ങളും വീരകഥകളും ഒക്കെയാണ്‌ വില്ലുപാട്ടുകൾക്ക് പ്രമേയമാക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പാരായണത്തിനുപയോഗിച്ചുവന്ന പുരവൃത്തകഥാഗാനങ്ങളും വീരകഥാഗാനങ്ങളും ഒക്കെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന തെക്കൻ പാട്ടുകളെ ഉടച്ചുമിനുക്കിയാണ്‌ മിക്കവാറും വില്ലുപാട്ടുകൾ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. ആശാൻ പാട്ടുകൾ അവതരണോചിതമായി കെട്ടിയുണ്ടാക്കുന്നു. തെക്കൻപാട്ടുകളിൽ ഇവ്വിധം കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളും വെട്ടിച്ചുരുക്കലുകളും ആധുനികീകരിക്കലും വഴി പൂർവപാഠത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കുന്നു. തെക്കൻപാട്ടുകളായ ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ളപ്പോര്‌, നീലികഥ, ഭൂതത്താൻപാട്ട് എന്നിവ ഇത്തരത്തിൽ വില്ലുപാട്ടുകളായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കുചേലവരലാഭ, ചിത്തിരപുത്രനയനാർക്കഥ, അയോധ്യകഥ, കോവിലൻ ചരിതം തുടങ്ങിയവ വില്ലുപാട്ടുകൾക്കുപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പല വില്ലുപാട്ടുകളെയും നാടോടിപ്പാട്ടുകളായി കണക്കാക്കാനാവില്ല; പഴമ അവകാശപ്പെടാനും. സ്തുതി, ഒപ്പാര്‌‍, കുമ്മി, ദേശവർണ്ണനകൾ ഇവ ഇടകലർത്തി പാട്ടുകൾ രചിക്കാൻ സമർത്ഥരായ ആശാന്മാരുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പാട്ടിന്റെ ആദ്യത്തിൽ വില്ലുപാട്ടിന്റെ പേരും ആശാന്റെ പേരും പാട്ടായോ പ്രസ്താവനയായോ സൂചിപ്പിക്കും. ആറ്റിൻകര കുമാരപിള്ള, തെങ്ങുകുഴി ചിതംബര താണുപിള്ള, വാവറ അപ്പിപ്പിള്ള, ഇട്ടകവേലി നാരായണൻ, അഗസ്തീശ്വരം ആറുമുഖപ്പെരുമാൾ തുടങ്ങിയവർ പ്രസിദ്ധരായിത്തീർന്ന ആശാന്മാരണ്‌.
ആദ്യന്തം പാട്ടുപാടുന്ന രീതിയും പാട്ടുപാടി കഥ വിവരിക്കുന്ന രീതിയുമുണ്ട്. പാട്ടുപാടുകയും കഥ പറയുകയും ചെയ്യുന്നവരെ പുലവൻ എന്നുവിളിക്കുന്നു. ചില പുലവന്മാർ ആശാന്മാരുമായിരിക്കും.തോവാള സുന്ദരം‌പിള്ള, കരിപ്പോട്ടു ചിതംബരതാണു, കോലപ്പാ പിള്ള തുടങ്ങിയവർ പുലവനാശാന്മാരാണ്‌. നല്ല ശബ്ദവും രാഗതാളബോധവുമുള്ളവരാണ്‌ പുലവന്മാർ. ഭാഷാചാതുര്യവും ഉച്ചാരണശുദ്ധിയുമുള്ളവർ ഈ രംഗത്ത് ശോഭിക്കുന്നു. ഗദ്യകഥനങ്ങൾ അഭിനയത്തിന്റെ മേമ്പൊടിയോടെയാണ്‌ അവതരിപ്പിക്കുക.
താരാട്ട്, ഒപ്പാര്‌, തുടങ്ങിയവയുടെ ചുവടുപിടിച്ചാണ്‌ പാട്ടു പാടിവന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് ചിന്ത്, കുമ്മി, വിരുത്തം, പല്ലവി, ചരണം തുടങ്ങിയവ സ്വീകരിച്ചു. ഒരേ ശീലിലെഴുതിയാലും സന്ദർഭാനുസാരം രാഗങ്ങൾ വ്യത്യാസപ്പെടുത്തുന്നു പുലവന്മാർ.
അവതരണരീതി
അഞ്ചോ ഏഴോ അംഗങ്ങളാണ്‌ പരമ്പരാഗതവില്ലുപാട്ടിൽ ഉണ്ടാകുക. പുലവൻ പാടുകയും ശിഷ്യർ ഏറ്റുപാടുകയും ചെയ്യും. വില്ലിന്റെ ഒരറ്റത്താണ്‌ പുലവൻ ഇരിക്കുക. മറ്റേയറ്റത്ത് കുടം കൊട്ടുന്നയാളും. രണ്ടുപേർക്കും തലക്കെട്ട് ഉണ്ടായിരിക്കും. ഉത്സവങ്ങളിൽ അനുഷ്ഠാനപരമായാണ്‌ ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. കന്നിമൂലയിൽ തൂശനിലയിൽ നിലവിളക്കും നിറനാഴിയും സംഗീതോപകരണങ്ങളും വെച്ച് പൂജിച്ചതിനു ശേഷമാണ്‌ പാട്ട് ആരംഭിക്കുക. അഞ്ചുമിനുട്ടോളം നേരം കൂട്ടയ മേളം നടത്തുകയും ദേവതാസ്തുതിയോടെ പാട്ടിലേക്ക് കറ്റക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കാപ്പ്
താളമില്ലാതെ ദേവതാസ്തുതി നടത്തുന്നതിനാണ്‌ കാപ്പ് എന്നുപറയുന്നത്.
നാമാവതരണം
കാപ്പിനുശേഷം വില്ലുപാട്ടിന്റെ പേര്‌ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ചിലർ ഗദ്യത്തിലും ചിലർ പദ്യത്തിലുമാണ്‌ ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
ഗുരുസ്തുതി, സഭാവന്ദനം, ദേശസ്തുതി
ഗുരുവിന്റെ പേരും പെരുമയും പാട്ടിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ചതിനു ശേഷം സഭാവന്ദനത്തിനുള്ള പാട്ടു പാടുന്നു. ശേഷം ദേശസ്തുതിയും വർണ്ണനയുമാണ്‌. മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയ പാട്ടിൽ ദേശപ്പേര്‌ ചേർത്താണ്‌ ദേശസ്തുതി നടത്തുന്നത്.
കഥാവതരണം
ശിവസ്തുതി, ശാസ്താസ്തുതി(അയ്യനാർ വാഴ്ത്ത്), കേൾക്കുന്നവർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കുമുള്ള മംഗളം തുടങ്ങിയവയോടെ കഥ പറഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നു. വിരുത്തം, പാടൽ, വചനം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. വിരുത്തങ്ങൾ ശ്ലോകങ്ങളെപ്പോലെ കഥാഗതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഈണമില്ലാത്ത വരികളാണ്‌. വചനം കഥാവിവരണവും.
പാട്ടിന്റെ ഇടയ്ക്ക് ചില പാട്ടുകെട്ടുകൾ പുതുതായി ചേർക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇടതിരി എന്നാണ്‌ ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. ശിഷ്യന്മാരാണ്‌ ഇത് പാടുക. പുലവർക്ക് വിശ്രമത്തിനുള്ള സമയമാണിത്.
വാഴ്ത്തോടുകൂടി പാട്ട് അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
നവീനവില്പാട്ട്
കാൽ നൂറ്റാണ്ടുമുൻപ് കന്യാകുമാരി സ്വദേശിയായ തിരുവട്ടാർ ബാലൻപിള്ളയാണ്‌ അനുഷ്ഠാനകലയായിരുന്ന വില്ലുപാട്ടിനെ ജനകീയകലയാക്കി മാറ്റാനുള്ള ആദ്യശ്രമം നടത്തുന്നത്. സംഘത്തിലെ എല്ലാവരും സംഗീതോപകരണങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുക, ഹാർമോണിയം, തബല തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിക്കുക, പശ്ചാത്തലത്തിൽ നീലയവനിക ഉപയോഗിക്കുക തുടങ്ങിയവയാണ്‌ അദ്ദേഹം വരുത്തിയ പ്രധാന മാറ്റങ്ങൾ. വില്ല് നിലത്ത് വെയ്ക്കുന്ന രീതിയാണ്‌ മറ്റൊരു പരിഷ്കാരം. സംഘാംഗങ്ങളിൽ ആർക്കും പാടാൻ സ്വാതന്ത്ര്യംനൽകുകയും കഥാകഥനം മറ്റൊരു സംഘാംഗത്തെ ഏല്പിക്കുകയും സംഘാംഗങ്ങൾ ഏഴായി നിജപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. സംഘത്തിലെ പ്രധാനിയാണ്‌ വില്ലടിക്കുന്നത്.
നെയ്യാറ്റിൻകര കേശവൻ നായരാണ്‌ മറ്റൊരു പരിഷ്കർത്താവ്. സംഘാംഗങ്ങളുടെ വേഷവിധാനത്തിലാണ്‌ അദ്ദേഹം മാറ്റം‌വരുത്തിയത്. നിറമുള്ള കിന്നരിക്കുപ്പായം, പട്ടുതലക്കെട്ട്, പവിഴമാല തുടങ്ങിയ ആടയാഭരണങ്ങളിലൂടെ വില്ലുപാട്ടിന്‌ ദൃശ്യാനുഭൂതി നൽകി അദ്ദേഹം. നെയ്യാറ്റിൻകരയിൽ അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച 'യുഗസന്ധ്യ' ഉത്സവവേദികളിൽ ശ്രദ്ധേയമായ വിൽക്കലാമേളകൾ അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നു.
കാൾസ് ജൂന്യർ
വർഗ്ഗം:ഭക്ഷണശാല ശൃംഖലകൾ വർഗ്ഗം:അവലംബം ഇല്ലാത്ത താളുകൾ
ആൽബർട്ട വില്യംസ് കിംഗ്
ആൽബർട്ട ക്രിസ്റ്റിൻ വില്യംസ് കിംഗ് (സെപ്റ്റംബർ 13, 1904 - ജൂൺ 30, 1974) മാർട്ടിൻ ലൂതർ കിംഗ്, ജൂനിയറിന്റെ അമ്മയും മാർട്ടിൻ ലൂതർ കിംഗ്, സീനിയറിന്റെ ഭാര്യയും ആയിരുന്നു. എബനൈസർ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ കാര്യങ്ങളിൽ അവർ ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു. ജൂനിയർ മാർട്ടിൻ ലൂതർ കിംഗിനെ വധിച്ച് ആറുവർഷത്തിനുശേഷം മാർക്കസ് വെയ്ൻ ചെനോൾട്ട് ആൽബർട്ടയെ വെടിവച്ച് കൊന്നു.
ജീവിതവും കരിയറും
ജോർജിയയിലെ അറ്റ്ലാന്റയിലെ എബനസർ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് ചർച്ചിന്റെ പ്രസംഗകനായിരുന്ന റെവറന്റ് ആദം ഡാനിയൽ വില്യംസ്, ജെന്നി സെലസ്റ്റെ (പാർക്കുകൾ) വില്യംസ് എന്നിവരുടെ മകളായി 1904 സെപ്റ്റംബർ 13 ന് ആൽബർട്ട ക്രിസ്റ്റിൻ വില്യംസ് ജനിച്ചു. ആൽബെർട്ട വില്യംസ് സ്പെൽമാൻ സെമിനാരി ഹൈസ്കൂളിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടുകയും 1924-ൽ ഹാംപ്ടൺ നോർമൽ ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ (ഇപ്പോൾ ഹാംപ്ടൺ യൂണിവേഴ്സിറ്റി) നിന്ന് അദ്ധ്യാപന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നേടുകയും ചെയ്തു.
വില്യംസ് മാർട്ടിൻ എൽ. കിംഗിനെ കണ്ടുമുട്ടി (അന്ന് മൈക്കൽ കിംഗ് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു) ബിരുദം നേടിയ ശേഷം, എബനീസർ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് പള്ളിയിൽ വച്ച് വിവാഹനിശ്ചയം പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1926-ലെ വിവാഹത്തിനോടനുബന്ധിച്ച അവരുടെ താങ്ക്സ്ഗിവിംഗ് ദിനത്തിന് മുമ്പായി അവൾ കുറച്ചു സമയം പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു പക്ഷേ വിവാഹിതരായ വനിതാ അധ്യാപകരെ അന്ന് അനുവദിക്കാത്തതിനാൽ അവൾക്ക് ജോലി ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നു.
അവരുടെ ആദ്യത്തെ മകൾ വില്ലി ക്രിസ്റ്റിൻ കിംഗ് 1927 സെപ്റ്റംബർ 11 ന് ജനിച്ചു. 1929 ജനുവരി 15 ന് മൈക്കൽ ലൂഥർ കിംഗ് ജൂനിയർ, തുടർന്ന് ആൽഫ്രഡ് ഡാനിയൽ വില്യംസ് കിംഗ് ഒന്നാമൻ, മുത്തച്ഛന്റെ കാലശേഷം 1930 ജൂലൈ 30 ന് മുത്തച്ഛന്റെ പേരിട്ടു. ഈ സമയത്ത്, മൈക്കൽ കിംഗ് തന്റെ പേര് മാർട്ടിൻ ലൂതർ കിംഗ് സീനിയർ എന്ന് മാറ്റി. മക്കളിൽ ആത്മാഭിമാനം വളർത്താൻ ആൽബർട്ട കിംഗ് കഠിനമായി പരിശ്രമിച്ചു. എല്ലായ്‌പ്പോഴും അമ്മയുമായി അടുത്തിടപഴകിയ മാർട്ടിൻ ലൂതർ കിംഗ് ജൂനിയർ ക്രോസർ സെമിനാരിയിൽ ഒരു ലേഖനത്തിൽ എഴുതി, “ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്നതിന് പിന്നിൽ അമ്മയുടെ കരുതലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിന്റെ അഭാവം ജീവിതത്തിൽ ഒരു ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു.”
ആൽബർട്ട കിംഗിന്റെ അമ്മ 1941 മെയ് 18 ന് ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് മരിച്ചു. കിംഗ് കുടുംബം പിന്നീട് മൂന്ന് ബ്ലോക്കുകൾ അകലെയുള്ള ഒരു വലിയ മഞ്ഞ ഇഷ്ടിക വീട്ടിലേക്ക് മാറി. 1950 മുതൽ 1962 വരെ ആൽബെർട്ട എബനൈസർ വിമൻസ് കമ്മിറ്റിയുടെ സംഘാടകയും പ്രസിഡന്റുമായി പ്രവർത്തിച്ചു. എബനീസറിലെ ഗായകസംഘടനയും സംവിധായകനുമായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ച പ്രതിഭാധനനായ ഒരു സംഗീതജ്ഞയും കൂടിയായിരുന്നു അവർ, സംഗീതത്തോട് മകന് ഉണ്ടായിരുന്ന ബഹുമാനത്തിന് ഇത് ഒരു കാരണമായിരിക്കാം. ഈ കാലയളവിന്റെ അവസാനത്തോടെ മാർട്ടിൻ ലൂഥർ കിംഗ് സീനിയറും ജൂനിയറും സഭയുടെ ജോയിന്റ് പാസ്റ്റർമാരായിരുന്നു.
കുടുംബ ദുരന്തങ്ങൾ, 1968-1974
മാർട്ടിൻ ലൂതർ കിംഗ് ജൂനിയർ, 1968 ഏപ്രിൽ 4 ന് മെംഫിസിലെ ലോറൻ മോട്ടലിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു. പ്രാദേശിക ശുചിത്വ തൊഴിലാളി യൂണിയനെ പിന്തുണച്ച് മാർച്ച് നടത്താൻ കിംഗ് മെംഫിസിലായിരുന്നു. ഒരു മണിക്കൂറിനുശേഷം അദ്ദേഹം മരിച്ചതായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. മകന്റെ കൊലപാതകത്തിനുശേഷം ശക്തിയുടെ ഉറവിടമായ മിസിസ് കിംഗ് അടുത്ത വർഷം പുതിയ ദുരന്തത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചു. ഇബനീസർ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് ചർച്ചിലെ അസിസ്റ്റന്റ് പാസ്റ്ററായി മാറിയ ഇളയ മകനും അവസാനമായി ജനിച്ച കുട്ടിയുമായ ആൽഫ്രഡ് ഡാനിയൽ വില്യംസ് കിംഗ് തന്റെ കുളത്തിൽ മുങ്ങിമരിച്ചു.