ചെചെൻസ്‌
പുരാതനകാലം
മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ, ചെച്‌നിയയിലെ താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ ഖസറുകളും പിന്നീട് അലൻസും ആധിപത്യം പുലർത്തി. പ്രാദേശിക സംസ്കാരം ജോർജിയൻ സ്വാധീനത്തിനും ചില ചെചെക്കാർ കിഴക്കൻ ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ, ഇസ്‌ലാം ക്രമേണ ചെചീനുകാർക്കിടയിൽ വ്യാപിച്ചുവെങ്കിലും 19-ആം നൂറ്റാണ്ട് വരെ ചെചീനുകാരുടെ സ്വന്തം പുറജാതീയ മതം ശക്തമായിരുന്നു. ഫ്യൂഡൽ മാർഗത്തിലാണ് സമൂഹം സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മംഗോളിയൻ അധിനിവേശവും പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ടമേർലെയ്ൻ നടത്തിയ ആക്രമണങ്ങളും ചെച്‌നിയയെ തകർത്തു. മംഗോളിയരെ വിജയകരമായി ചെറുക്കുകയും അവരുടെ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വയം പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചുരുക്കം ചിലരിൽ ഒരാളായി വൈനഖ് വഹിക്കുന്നു; ഒരുതവണയല്ല, രണ്ടുതവണ, അവരുടെ അവസ്ഥ പൂർണമായും നശിച്ചതിനാൽ ഇത് അവർക്ക് വലിയ ചിലവിൽ വന്നു. ഈ സംഭവങ്ങൾ ചെചെൻ ദേശീയതയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിലും അവരുടെ ആയോധനാധിഷ്ഠിതവും വംശാധിഷ്ഠിതവുമായ സമൂഹത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു. രണ്ട് അയൽ എതിരാളികളായ സാമ്രാജ്യങ്ങൾക്കായുള്ള പ്രധാന മത്സര മേഖലയായിരുന്നു കോക്കസസ്: ഓട്ടോമൻ, പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ (സഫാവിഡുകൾ, അഫ്ഷാരിഡുകൾ, ഖജാറുകൾ). 1555 മുതൽ 1639 മുതൽ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതി വരെ കോക്കസസിനെ ഈ രണ്ട് ശക്തികളാൽ വിഭജിച്ചു, പടിഞ്ഞാറൻ ജോർജിയയിൽ ഓട്ടോമൻ‌മാരുണ്ട്, പേർഷ്യ കോക്കസസിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും സൂക്ഷിച്ചു, അതായത് കിഴക്കൻ ജോർജിയ, ഡാഗെസ്താൻ, അസർബൈജാൻ, അർമേനിയ. എന്നിരുന്നാലും, ചെചുകാർ ഒരിക്കലും ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നില്ല. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ റഷ്യ സാവധാനം തെക്കോട്ട് വികസിച്ചതോടെ ചെചെൻസും റഷ്യക്കാരും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ കൂടുതൽ പതിവായി, ഇത് ഈ പ്രദേശത്തിനായി മത്സരിക്കുന്ന മൂന്ന് സാമ്രാജ്യങ്ങളായി. ഈ പ്രക്ഷുബ്ധമായ സമയങ്ങളിൽ മെക്സെക്-കേലയോട് (നാഷണൽ കൗൺസിൽ) വിശ്വസ്തരായ അർദ്ധ സ്വതന്ത്ര കുലങ്ങളായി ചെചെൻ‌മാരെ സംഘടിപ്പിച്ചു. മെഹ്ക്-ദയെ (രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരി) നിയമിക്കാനുള്ള ചുമതല മെഹ്ക്-കേലയ്ക്കായിരുന്നു. അൽ‌ഡമാൻ ഗെസ, ടിനാവിൻ-വിസ, സോക്ക്-കാന്ത് തുടങ്ങിയ മധ്യകാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഇവയിൽ പലതും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. 1650-1670 കാലഘട്ടത്തിൽ അൽദമാൻ ഗെസയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടത്തിയ ഭരണവും സൈനിക പര്യവേഷണങ്ങളും അക്കാലത്തെ പ്രധാന സാമ്രാജ്യങ്ങളാൽ ചെച്‌നിയയെ കൂടുതലായി സ്പർശിച്ചിട്ടില്ല. പേർഷ്യൻ കയ്യേറ്റത്തിനെതിരെ പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരുമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കുകയും റഷ്യൻ സ്വാധീനം തടയുന്നതിനായി യുദ്ധങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു. സഫാവിഡ് പേർഷ്യയുടെ ചെലവിൽ കോക്കസസിലും കാസ്പിയൻ കടലിലും രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ റഷ്യ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, പീറ്റർ ഒന്നാമൻ റുസ്സോ-പേർഷ്യൻ യുദ്ധം (1722-1723) ആരംഭിച്ചു, അതിൽ നിരവധി കൊക്കേഷ്യൻ പ്രദേശങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നതിൽ റഷ്യ വിജയിച്ചു. വർഷങ്ങൾ. ചെചെൻ ചരിത്രത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ ഈ പ്രത്യേക റുസ്സോ-പേർഷ്യൻ യുദ്ധം സാമ്രാജ്യത്വ റഷ്യയും വൈനഖും തമ്മിലുള്ള ആദ്യത്തെ സൈനിക ഏറ്റുമുട്ടലിനെ അടയാളപ്പെടുത്തി. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഷെയ്ഖ് മൻസൂർ ഒരു പ്രധാന ചെചെൻ പ്രതിരോധ പ്രസ്ഥാനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകി. 18, 19 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ അവസാനത്തിൽ, കൊക്കേഷ്യൻ യുദ്ധത്തിൽ റഷ്യ വടക്കൻ കോക്കസസിനെ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കി. പ്രചാരണത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നയിച്ചത് ജനറൽ യെർമോലോവ്, ചെചെൻ‌മാരെ പ്രത്യേകിച്ച് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല, അവരെ "ധീരരും അപകടകാരികളുമായ ആളുകൾ" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. ചെചെൻ റെയ്ഡുകളിൽ പ്രകോപിതനായ യെർമോലോവ് "ചുട്ടുപഴുത്ത ഭൂമി", നാടുകടത്തൽ എന്നിവയുടെ ക്രൂരമായ നയമാണ് സ്വീകരിച്ചത്; 1818 ൽ അദ്ദേഹം ഗ്രോസ്നി കോട്ടയും (ഇപ്പോൾ ചെച്‌നിയയുടെ തലസ്ഥാനം) സ്ഥാപിച്ചു. ഡാഗെസ്താനി നേതാവ് ഇമാം ഷാമിലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ റഷ്യൻ ഭരണത്തിനെതിരായ ചെചെൻ പ്രതിരോധം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി. പതിറ്റാണ്ടുകളായി നീണ്ടുനിന്ന രക്തരൂക്ഷിതമായ യുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന് 1861-ൽ ചെചെൻ‌മാരെ പരാജയപ്പെടുത്തി, അവരുടെ മുഴുവൻ ജനസംഖ്യയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. അനന്തരഫലമായി, ധാരാളം അഭയാർഥികളും ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് കുടിയേറുകയോ നിർബന്ധിതമായി നാടുകടത്തപ്പെടുകയോ ചെയ്തു. അന്നുമുതൽ, 1865-66, 1877 ൽ റഷ്യൻ ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിലും രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്തും റഷ്യൻ / സോവിയറ്റ് ശക്തിക്കെതിരെ വിവിധ ചെചെൻ കലാപങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഒപ്പം റസിഫിക്കേഷനും സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ കൂട്ടായ്‌മയ്ക്കും മതവിരുദ്ധ പ്രചാരണങ്ങൾക്കും എതിരായ അഹിംസാത്മക പ്രതിരോധം. 1944-ൽ, എല്ലാ ചെചെനുകളും, കോക്കസിലെ മറ്റ് നിരവധി ജനങ്ങളും, സോവിയറ്റ് നേതാവ് ജോസഫ് സ്റ്റാലിനെ കസാഖിലേക്കും കിർഗിസ് എസ്.എസ്.ആറുകളിലേക്കും കൂട്ടത്തോടെ നാടുകടത്താൻ ഉത്തരവിട്ടു; അവരുടെ റിപ്പബ്ലിക്കും രാഷ്ട്രവും ഇല്ലാതാക്കി. ചെചെൻ ജനസംഖ്യയുടെ നാലിലൊന്നെങ്കിലും ഒരുപക്ഷേ പകുതിയും ഈ പ്രക്രിയയിൽ നശിച്ചു, അവരുടെ സംസ്കാരത്തിനും ചരിത്രരേഖകൾക്കും കനത്ത പ്രഹരമേറ്റു. 1956 ൽ "പുനരധിവസിപ്പിക്കുകയും" അടുത്ത വർഷം മടങ്ങാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തെങ്കിലും, അതിജീവിച്ചവർക്ക് സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സുകളും പൗരാവകാശങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടു, സോവിയറ്റ്, സോവിയറ്റിനു ശേഷമുള്ള ഗവൺമെന്റുകൾക്ക് കീഴിൽ, official ദ്യോഗികവും അന of ദ്യോഗികവുമായ വിവേചനത്തിന്റെയും വിവേചനപരമായ പൊതു വ്യവഹാരത്തിന്റെയും വസ്‌തുക്കളാണ് അവ. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തിനുശേഷം 1990 കളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യം വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ചെചെൻ ശ്രമങ്ങൾ 1994 മുതൽ പുതിയ റഷ്യൻ രാജ്യവുമായുള്ള ഒന്നും രണ്ടും യുദ്ധങ്ങൾക്ക് കാരണമായി. ചെചെൻ ജനതയുടെ പ്രധാന ഭാഷ ചെചെൻ ആണ്. ചെക്ക് നഖ് ഭാഷകളുടെ (വടക്കുകിഴക്കൻ കൊക്കേഷ്യൻ ഭാഷകൾ) കുടുംബത്തിൽ പെടുന്നു. സാഹിത്യ ചെചെൻ കേന്ദ്ര താഴ്ന്ന പ്രദേശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. മറ്റ് അനുബന്ധ ഭാഷകളിൽ അയൽരാജ്യമായ ഇംഗുഷെഷ്യയിൽ സ്പീക്കറുകളുള്ള ഇംഗുഷ്, ജോർജിയയുടെ സമീപ ഭാഗത്തുള്ള ആളുകളുടെ ഭാഷയായ ബാറ്റ്സ്ബി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ വിവിധ സമയങ്ങളിൽ ചെചെൻ‌മാർ‌ ജോർ‌ജിയൻ‌, അറബിക്, ലാറ്റിൻ‌ അക്ഷരമാല ഉപയോഗിച്ചു; 2008 ലെ കണക്കനുസരിച്ച് റഷ്യൻ സിറിലിക് ആണ് script ദ്യോഗിക സ്ക്രിപ്റ്റ്.