cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ദോഹ ഉച്ചകോടി
ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ (World Trade Organisation-WTO) നാലാമത് മന്ത്രിതല സമ്മേളനമാണ് ദോഹ ഉച്ചകോടി എന്നപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. 2001 നവംബറിൽ ഖത്തറിന്റെ തലസ്ഥാനമായ ദോഹയിൽ സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ കാർഷിക കരാറിലെ ആർട്ടിക്കിൾ-20 പ്രകാരം 2000-ത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽത്തന്നെ കൃഷിയോടനുബന്ധമായ അനുരഞ്ജന ചർച്ചകൾക്ക് ഡയറക്ടർ ജനറൽ മൈക്ക് മൂറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആരംഭം കുറിച്ചിരുന്നു. കാർഷികമേഖലയെ സംബന്ധിച്ച് 121 അംഗരാജ്യങ്ങളും സേവനമേഖലയെ സംബന്ധിച്ച് 50 അംഗരാജ്യങ്ങളും തങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 21 ഇനങ്ങളാണ് ദോഹപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ പരിഗണനയിൽ വന്നത്. കാർഷിക സബ്സിഡികൾ, ടെക്സ്റ്റെൽ, വസ്ത്രവ്യാപാരം, വ്യവസായം നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധികൾ, വ്യാവസായിക അനുബന്ധ നിക്ഷേപം, മത്സരം, പരിസ്ഥിതി, മത്സ്യബന്ധനം, കാർഷികവും കാർഷികേതരവുമായ വിപണികളുടെ സാധ്യതകൾ, കയറ്റുമതി-ഇറക്കുമതി ചുങ്കങ്ങളിലെ നിയന്ത്രണം, സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ കൈമാറ്റം, മരുന്നുകൾക്കുമേലുള്ള പേറ്റന്റ്, അവശ്യമരുന്നുകളുടെ ലഭ്യത, പൊതുജനാരോഗ്യം, പകർച്ചവ്യാധികളെ ചെറുക്കുവാൻ ആവശ്യമായ കർമപരിപാടികൾ, പാരമ്പര്യ അറിവുകൾക്കുമേലുള്ള ഭൗതിക സ്വത്താവകാശ നിയമങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയാണ് പ്രധാനമായും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടത്. ഉദാരവത്കരണപ്രക്രിയയെ ശക്തമാക്കുന്ന ഒട്ടനവധി തീരുമാനങ്ങൾ ഉച്ചകോടിയിൽ ഉണ്ടായി. വികസിതരാജ്യങ്ങളുടെ പിടിവാശിമൂലം വികസ്വരരാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമാകേണ്ട ഒട്ടനവധി പ്രശ്നങ്ങളിൽ യുക്തമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുവാൻ കഴിയാതെ ദോഹ ഉച്ചകോടി പിരിയുകയാണുണ്ടായത്.
പുന്നത്തൂർ കോട്ട
പുന്നത്തൂർ കോട്ട കേരളത്തിലെ തൃശൂർ ജില്ലയിലെ ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് കോട്ടപ്പടി എന്ന സ്ഥലത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.ഇത് കേരളത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയതെന്ന് പ്രശസ്തിയാർജ്ജിച്ച ആനവളർത്തൽ കേന്ദ്രമാണ്. ഇത് ഗുരുവായൂർ ദ്വേവസത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിൽ ആകുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പന് വഴിപ്പാടായി ലഭിക്കുന്ന ആനകളെയാണ് ഇവിടെ വളർത്താറ്. 48 ആ‍നകൾ പുന്നത്തൂർ കോട്ടയിൽ ഉണ്ട്. വിഘ്നേശ്വരഭഗവാന് വഴിപാടായി ഇവിടെ ഗജപൂജ അഥവാ ആനയൂട്ട് നടത്താറുണ്ട്.
ചിത്രശാല
വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ കോട്ടകൾ വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഗുരുവായൂർ
കൂറമുള്ള്
കമ്പുകളിൽ നിറയെ മുള്ളുകളുള്ള ഒരു സസ്യമാണ് കൂറമുള്ള്. . കൽത്തൊട്ടാവാടി, കുമുള്ള്, കുറുമുള്ള്, കൂറുമുള്ള്‌, ചിങ്ങമുള്ള്, തീമുള്ള്, ചീമുള്ള്, തമൂലം, ഭൂതസനം എന്നെല്ലാം അറിയപ്പെടുന്നു. മൂന്നുമീറ്റർ വരെ ഉയരം വയ്ക്കും. മഞ്ഞപ്പാപ്പാത്തിയുടെ ഭക്ഷണസസ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്. ഏഷ്യയിലെല്ലായിടത്തും തന്നെ ഈ ചെടിയെ കാണാറുണ്ട്. വിത്തുകൾ വർഷങ്ങളോളം മണ്ണിനടിയിൽ സുരക്ഷിതമായി കിടക്കും. വളരെക്കാലത്തിനു ശേഷം മണ്ണിളക്കിയാൽ പെട്ടെന്നു തന്നെ കൂറമുള്ള് മുളച്ചുവരുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണ്. . ഇളം തണ്ടൊടിച്ചാൽ ഒരു ഗന്ധം ചുറ്റുപാടും വ്യാപിക്കാറുണ്ട്. ഗാലിക് ആസിഡ് ഈ ചെടിയിൽ നിന്നും വേർതിരിക്കാറുണ്ട്. സിസാൽപ്പീനിയ ജനുസിലെ ഒരു സ്പീഷിസ് ആയിരുന്ന ഈ സസ്യത്തെ പുതിയ പഠനങ്ങൾ പ്രകാരം Hultholia എന്നൊരു ജനുസ് ആക്കിമാറ്റുകയുണ്ടായി. ഈ ജനുസിലെ ഏക അംഗമാണ് കൂറമുള്ള്.കാളകൾക്ക് ഔഷധമായി നൽകാറുണ്ട്
മറ്റു ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ
Common name: Mimosa Thorn • Kannada: ganajile, kombe gida, komme gida • Malayalam: kal-toddavaddi, timulu, chingamullu • Marathi: narkati, lajri • Oriya: vaisakhamantha • Tamil: pulinakkagonrai, punaikkalarchi (ഇന്റർനെറ്റിലെ പലയിടത്തുനിന്നും ശേഖരിച്ച പേരുകളാണിവ, തെറ്റുകളുണ്ടായേക്കാം)
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഔഷധസസ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കുറ്റിച്ചെടികൾ വർഗ്ഗം:കളകൾ വർഗ്ഗം:ശലഭപ്പുഴുക്കളുടെ ഭക്ഷണസസ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഫാബേസീ
ഗുൽമർഗ്
ഇന്ത്യയിലെ ജമ്മു കശ്മീർ സംസ്ഥാനത്തിലെ ബാരമുള്ള ജില്ലയിലെ ഒരു പ്രധാന മലമ്പ്രദേശമാണ് ഗുലമർഗ്( "Meadow of Flowers")
ഭൂമിശാസ്ത്രം
ശ്രീനഗറിൽ നിന്നും 52 കി.മി ദൂരത്തിൽ 34.05°N, 74.38°W അക്ഷാംശരേഖാംശത്തിലാണ്   ഗുൽമർഗ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. . സമുദ്ര നിരപ്പിൽ ഇന്നും 2690 mഉയരത്തിലും.
സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ
2001 ലെ കാനേഷുമാരി പ്രകാരം ഇവിടുത്തെ ജനസംഖ്യ 664 ആണ്. ഇവിടെ രാത്രി കാലങ്ങളിൽ അധികം ആളുകൾ തണുപ്പുമൂലം തങ്ങാറില്ല. പക്ഷേ ടൂറിസ്റ്റ് ആളുകളും അതിനോടനുബന്ധിച്ച ആളുകൾ മാത്രം രാത്രി താമസിക്കാറുള്ളൂ. ഇവിടുത്തെ ജനസംഖ്യയിൽ 99% പുരുഷന്മാരും 1% സ്ത്രീകളുമാണ്, സാ‍ക്ഷരത നിരക്ക് 96% ആണ്.
ചരിത്രം
thumb|right|250px|ഗുൽമർഗിലെ നടപ്പാതകൾ മഹാശിവന്റെ പത്നിയായ ഗൌരിയുടെ പേരിൽ ഗുൽമർഗിന്റെ ആദ്യ നാമം ഗൌരിമാർഗ് എന്നായിരുന്നു. പിന്നീട് ഇവിടുത്തെ രാജാവായിരുന്ന യൂ‍സുഫ് ഷാ ചക് ഇതിന്റെ പേര്   റോസാ പ്പൂക്കളുടെ സ്ഥലം എന്നർഥമുള ഗുൽമർഗ് എന്നാക്കുകയായിരുന്നു.
ടൂറിസം
ഇവിടെ ഏകദേശം 40 ഓളം ഹോട്ടലുകൾ ലഭ്യമാണ്. ഇവിടുത്തെ സീസൺ സമയം തുടങ്ങുന്നത് ഡിസംബറിൽ മഞ്ഞുവീഴ്ചയോടെ ആണ്. ഇത് ഏപ്രിൽ മാസം വരെ നിണ്ടു നിൽക്കുന്നു. സാധാരണ് ടൂറിസ്റ്റുകൾക്ക് ഒരു രാത്രി തങ്ങുന്നതിന് 500 രൂപ മുതൽ 4000 രൂപ വരെ ചെലവുണ്ട്.
thumb|right|250px|Gulmarg Gondola - The New Cable Car of Gulmarg
2010 ലെ കോമൺ‌വെൽത്ത് ഗെയിംസിന്റെ ഒരു വേദിയായി ഗുൽമർഗിന്റെ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
Ski Slopes and Ski Facilities
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിലെ മലമ്പ്രദേശങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ജമ്മു കശ്മീരിലെ വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങൾ
വധശിക്ഷ ഐർലാന്റിൽ
റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ഐർലാന്റിൽ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 1954-ലായിരുന്നു അവസാന വധശിക്ഷ നടപ്പിലായത്. മൈക്കൽ മാനിംഗ് എന്നയാളെ കാതറിൻ കൂപ്പർ എന്ന കന്യാസ്ത്രീയെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു കൊന്ന കുറ്റത്തിന് വധശിക്ഷ നൽകുകയായിരുന്നു. അതിനു ശേഷം 1990 വരെ വധശിക്ഷ നിയമപുസ്തകത്തിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും എല്ലാ മരണശിക്ഷയും ഐറിഷ് പ്രസിഡന്റ് ഇളവു ചെയ്തു കൊടുക്കുമായിരുന്നു. വധശിക്ഷ നിയമപരമായി 1990-ൽ നിർത്തലാക്കപ്പെട്ടു. 2002-നു ശേഷം അയർലാന്റിന്റെ ഭരണഘടന വധശിക്ഷ നിരോധിക്കുന്നുമുണ്ട്. അടിയന്തരാവസ്ഥയിലും യുദ്ധസമയത്തും പോലും വധശിക്ഷ പുനരാരംഭിക്കാൻ പാടില്ല എന്ന് ഭരണഘടന നിഷ്കർഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഐർലാന്റ് ഒപ്പുവച്ചിട്ടുള്ള പല മനുഷ്യാവകാശ ഉടമ്പടികളും വധശിക്ഷ നൽകുന്നത് വിലക്കുന്നുണ്ട്.
ആദ്യകാല ചരിത്രം
ഐർലാന്റിലെ ആദ്യകാല നിയമം വധശിക്ഷ നൽകുന്നത് നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. കൊലപാതകം രണ്ടുതരം പിഴ ചുമത്തിയാണ് ശിക്ഷിച്ചിരുന്നത്. ഒരു ക്ലിപ്തമായ തുകയും (éraic) മാറിവരാവുന്ന തുകയുമായിരുന്നു (Log nEnech) പിഴയായി നൽകേണ്ടിയിരുന്നത്. കൊലയാളിക്കോ അയാളുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കോ പിഴ നൽകാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ മാത്രമായിരുന്നു വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയിരുന്നത്. സൈന്റ് ഓർഡന്റെ കൊലപാതകിയെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ച സംഭവം ക്രിസ്തുമതത്തിനു മുൻപുണ്ടായിരുന്ന നഷ്ടപരിഹാരത്തിലൂന്നിയ നിയമത്തെ (restorative justice) ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ പ്രതികാരത്തിലൂന്നിയ നിയമം (retributive justice) സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നെന്നാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നത്.
നോർമാൻ അധിനിവേശത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടീഷ് നിയമമാണ് ഐർലാന്റിലെ നിയമവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അടിസ്ഥാനമായത്. ഫെലണി (felony) എന്ന ഗണത്തിൽ പെടുന്ന എല്ലാ കുറ്റങ്ങൾക്കും വധശിക്ഷയായിരുന്നു ഈ നിയമം ആദ്യകാലത്ത് അനുശാസിച്ചിരുന്നത്. 1827 മുതൽ 1861 വരെ നടപ്പാക്കിയ പരിഷ്കാരങ്ങൾ ന്യായാധിപർക്ക് നാടുകടത്തൽ എന്നൊരു ശിക്ഷ കൂടി നൽകാൻ അനുവാദം നൽകി. അതിനു ശേഷം ജോലിയെടുക്കേണ്ട തരം തടവും നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടു. ഇവയൊക്കെ ഇതിനു മുൻപ് വധശിക്ഷ നൽകപ്പെട്ടിരുന്ന കുറ്റങ്ങൾക്കാണ് നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. ഐർലാന്റിലെ വധശിക്ഷാ നിയമം (1842) വധശിക്ഷ നൽകാവുന്ന കുറ്റങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറച്ചുകൊണ്ട് നിയമത്തെ ഇംഗ്ലീഷ് നിയമത്തോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. ഫ്രഞ്ച് സൈന്യത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിന് വധശിക്ഷ നൽകിയിരുന്ന നിയമം പിൻവലിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഐർലാന്റിൽ അവസാനമായി പരസ്യ വധശിക്ഷ നടന്നത് 1868 ലാണ്. വധശിക്ഷാ ഭേദഗതി നിയമം പാസായ ശേഷം വധശിക്ഷ നൽകുന്നത് ജയിലിനുള്ളിലാക്കി. ഐർലാന്റുകാരൻ ഡോക്ടർ സാമുവൽ ഹൗട്ടനാണ് കൂടുതൽ മനുഷ്യത്വപരമായ സ്റ്റാൻഡേർഡ് വീഴ്ച്ചാ ദൈർഘ്യമുള്ള തൂക്കിക്കൊല്ലൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്. ഇത് 1866-ൽ ഉപയോഗത്തിൽ വന്നു. സമാധാന കാലത്ത് യുനൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം ഓഫ് ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടൺ ആൻഡ് ഐർലന്റിനു കീഴിൽ അവസാനമായി വധിക്കപ്പെട്ടയാൾ തന്റെ ഭാര്യയെക്കൊന്ന വില്യം സ്കാലൻ എന്നയാളായിരുന്നു (1911).
ഐറിഷ് റിപ്പബ്ലിക്ക് വാദികളുടെ വധശിക്ഷ രാഷ്ട്രീയ രക്തസാക്ഷികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. 1867-ലെ മാഞ്ചസ്റ്റർ രക്തസാക്ഷികൾ ഉദാഹരണം. ഭൂമിക്കു വേണ്ടിയുള്ള യുദ്ധം (ലാന്റ് വാർ) എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്കെതിരായാണ് ദി പ്രിവൻഷൻ ഓഫ് ക്രൈം (ഐർലാന്റ്) ആക്റ്റ് 1882-ൽ നിലവിൽ വന്നത്. ഇത് ജൂറിയില്ലാത്ത വിചാരണയിൽ മരണശിക്ഷ കൊടുക്കാനുള്ള സാഹചര്യമുണ്ടാക്കി. ഇത് പ്രതിഷേധത്തിന് കാരണമായെങ്കിലും ഈ നിയമം മൂലം ഒരാളെയും ശിക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. 1916-ൽ ഈസ്റ്റർ പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ (Easter Rising) നേതാക്കളെ വധിച്ചത് പ്രക്ഷോഭകാരികൾക്ക് പൊതുജന പിന്തുണ കിട്ടാൻ കാരണമായി. ഐറിഷ് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ (1919-21) 24 റിബലുകളെ വധിച്ചിരുന്നു. സൈനിക നിയമത്തിൻ കീഴിലായിരുന്ന മുൺസ്റ്ററിലെ കോർക്ക് എന്ന സ്ഥലത്ത് 13 പേരെയും ലിമ്മറിക് എന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരാളെയും വെടിവച്ചു കൊന്നിരുന്നു. മൗണ്ട്ജോയ് ജയിലിൽ പത്തു പേരെ (The Forgotten Ten) തൂക്കിക്കൊന്നു. ബ്രിട്ടൻ വധിച്ച അവസാന വ്യക്തി വില്യം മിച്ചൽ ആയിരുന്നു. ഇയാൾ റോയൽ ഐറിഷ് കോൺസ്റ്റാബുലറിയിലെ (പോലീസ് സേന) അംഗമായിരുന്നു. ഒരു ന്യായാധിപനെ വധിച്ചു എന്നതായിരുന്നു കുറ്റാരോപണം.
1919–21 സമയത്ത് ബ്രിട്ടനെതിരേ യുദ്ധം ചെയ്ത സ്വയം പ്രഘ്യാപിത "ഐറിഷ് റിപ്പബ്ലിക്ക്" സ്വന്തം കോടതികളും സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. ഇവയിൽ വധശിക്ഷ നൽകപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഐറിഷ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ ആർമിക്ക് ബ്രിട്ടനോടു കൂറുള്ള സാധാരണക്കാരെയും ചാരപ്രവൃത്തി, ശത്രുവിനോടു കൂട്ടുചേരൽ തുടങ്ങിയ കുറ്റങ്ങൾക്ക് സൈനികവിചാരണ നടത്തി വധിക്കാൻ അധികാരം നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇത്തരം പല കോടതികളും തട്ടിക്കൂട്ടപ്പെട്ടവയും അന്യായമായ ശിക്ഷ നൽകുന്നവയുമായിരുന്നു. ഇത്തരം നിയമത്തിനു പുറത്തുള്ള കൊലപാതകങ്ങളും ധാരാളം നടന്നിട്ടുണ്ട്. 1922-ലെ ഡണ്മാൻവേ കൊലപാതകങ്ങൾ പോലെയുള്ളവ വിവാദങ്ങളുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
1922-ലെ ഭരണഘടനയുടെ കരടിൽ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശം ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ ഇത് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല. അതിനാൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് നിയമങ്ങൾ തുടർന്നു. വധശിക്ഷ തുടരാനുള്ള കാരണം 1922-3 ലെ ഐറിഷ് ആഭ്യന്തര യുദ്ധമായിരുന്നു. സൈനിക കോടതികൾക്ക് ഉടമ്പടിക്കെതിരായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർക്ക് വധശിക്ഷ വിധിക്കാനുള്ള അവകാശവും 1922 സെപ്റ്റംബർ 26-ന് നൽകപ്പെട്ടു. ഇത്തരത്തിലുള്ള 81 തടവുകാരെ സർക്കാർ ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡുപയോഗിച്ച് വധിക്കുകയുണ്ടായി.
പിന്നീടുണ്ടായ വധശിക്ഷകൾ
1923 നവംബറിനും 1954 ഏപ്രിലിനുമിടയിൽ രാജ്യത്ത് 35 വധശിക്ഷകൾ നടപ്പാക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. 1920-കളിൽ കൊലക്കുറ്റത്തിന് വധശിക്ഷ നൽകുന്നത് സാധാരണമായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുൻപ് നടന്നിരുന്നതു പോലെ ബ്രിട്ടനിൽ നിന്ന് ആരാച്ചാർ വന്നായിരുന്നു വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയിരുന്നത്. വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നതു പഠിക്കാൻ ബ്രിട്ടനിലേയ്ക്കയക്കപ്പെട്ട ഒരു ഐർലന്റുകാരന് ആരാച്ചാരാകാനുള്ള സ്വഭാവഗുണമില്ല എന്ന് കണ്ടതുകൊണ്ട് അയാളെ നിയമിക്കുകയുണ്ടായില്ല.
സ്വാതന്ത്ര്യശേഷം വധിക്കപ്പെട്ട ഒരേയൊരു സ്ത്രീ ആനി വെൽഷ് ആയിരുന്നു (1925). ആനിയുടെ വൃദ്ധനായ ഭർത്താവിന്റെ കൊന്നു എന്നതായിരുന്നു കുറ്റാരോപണം. ആനിയും അവരുടെ അനന്തരവനും പരസ്പരം കൊലക്കുറ്റം ആരോപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പത്രങ്ങൾ അനന്തരവനെ ശിക്ഷിക്കാനാണ് സാദ്ധ്യത എന്ന പ്രവചിച്ചുവെങ്കിലും രണ്ടു പേരെയും ജൂറി കുറ്റക്കാരെന്ന് കണ്ടെത്തി. ജൂറി ദയകാണിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചെങ്കിലും 31-ആം വയസ്സിൽ ആനിയെ തൂക്കിലേറ്റി.
കൊലപാതകക്കുറ്റത്തിന് 1954 ഏപ്രിൽ 20ന് തൂക്കിക്കൊന്ന മൈക്കൽ മാനിംഗ് ആണ് ഐർലാന്റിൽ വധശിക്ഷ ലഭിച്ച അവസാനത്തെയാൾ.
നിയമരംഗത്തെ സംഭവവികാസങ്ങൾ
റിപ്പബ്ലിക്കൻ അക്രമങ്ങൾ നടക്കുമെന്ന് പേടിച്ച് സർക്കാർ 1927-ൽ പൊതു സുരക്ഷാ നിയമം (Public Safety Act) പാസാക്കി. പിന്നീട് 1931-ൽ ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി നിയമവും പാസായി (പതിനേഴാം ഭേദഗതി). ഇവ രണ്ടും അടിയന്തരാവസ്ഥയിൽ പ്രത്യേക സൈനികക്കോടതി ഉണ്ടാക്കാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. 1927-ലെ നിയമം രാജ്യദ്രോഹത്തിനും കൊലപാതകത്തിനും നിർബന്ധമായി വധശിക്ഷ നൽകാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. തോക്കുകൾ കയ്യിൽ വച്ചാൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ വധശിക്ഷ നൽകുകയുമാവാം. സൈനികക്കോടതി വിധിക്കെതിരേ അപ്പീൽ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. 1931-ലെ ഭരണഘടനാ ഭേദഗതിനിയമം സൈനികക്കോടതിക്ക് പലതരത്തിലുള്ള കുറ്റങ്ങളും വിചാരണ ചെയ്യാനും കോടതിക്ക് ആവശ്യമെന്ന് തോന്നിയാൽ സാധാരണയിൽ കവിഞ്ഞ ശിക്ഷ നൽകാനും (മരണശിക്ഷ ഉൾപ്പെടെ) അനുവാദം നൽകി. ഈ വ്യവസ്ഥ പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ (ഫിയന ഫൈൽ) എതിർപ്പിന് കാരണമായി. ഫിയന ഫൈൽ 1932-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അധികാരത്തിൽ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് ഇതൊരിക്കലും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
ഫിയന ഫൈൽ 1937-ൽ പുതിയ ഭരണഘടന കൊണ്ടുവന്നു. ഇതിൽ വധശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് ധാരാളം പരാമർശങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു:
അമ്മമാർ നടത്തുന്ന ശിശുഹത്യ കൊലപാതകത്തിൽ നിന്ന് വിഭിന്നമായ മറ്റൊരു കുറ്റമാക്കി 1949-ൽ നിർണയിച്ചു. ഇതിനു മുൻപു തന്നെ പല വർഷങ്ങളായി ഇത്തരം കേസുകളിൽ വധശിക്ഷ അമ്മമാർക്ക് ഇളവു ചെയ്തു കൊടുത്തിരുന്നു. പുതിയ നിയമം പ്രതികളായ അമ്മമാർക്ക് നടപ്പാക്കില്ലെന്നറിയാവുന്ന ഒരു ശിക്ഷ വിധിക്കപ്പെടുന്നത് നിർത്തലാക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ളതായിരുന്നു.
നിയമമന്ത്രിമാരോടെല്ലാം വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി പ്രതിനിധിസഭ ആരായുമായിരുന്നു: 1936-ൽ ഫ്രാങ്ക് മക്ഡെർമോട്ട്; 1939-ൽ ജെറേമിയ ഹർലി; 1948-ൽ ജെയിംസ് ലാർകിൻ ജൂനിയർ, പീഡർ കോവൻ എന്നിവർ; 1956-ൽ തോമസ് ഫിൻലേ; 1960-ൽ ഫ്രാങ്ക് ഷെർവിൻ; 1962-ൽ സ്റ്റീഫൻ കൗഗ്ലാൻ എന്നിവരോടാണ് ചോദ്യമുണ്ടായത്. എല്ലാ പ്രാവശ്യവും മന്ത്രി വധശിക്ഷ നിർത്താനുള്ള നിർദ്ദേശം നടപ്പാക്കാനാവില്ലെന്നു പറഞ്ഞ് തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ഷോൺ മക്ബ്രൈഡ് വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കുന്നതിനോടുള്ള വ്യക്തിപരമായ പിന്തുണ (1948-ൽ മൈക്കൽ ഗാംബണിന്റെ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയ സർക്കാരിൽ മന്ത്രിയായിരുന്നപ്പോഴും) അറിയിച്ചു.
മന്ത്രി ചാൾസ് ഹൗഘിയോട് 1963-ൽ രാഷ്ട്രീയ നേതാവ് ഷോൺ ബ്രാഡി ഈ ചോദ്യമുന്നയിച്ചപ്പോൾ "വധശിക്ഷയ്ക്ക് മരണശിക്ഷ നിർത്തലാക്കപ്പെടുമെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക തരം കൊലപാതകങ്ങൾക്ക് ഇത് തുടരുമെന്ന്" മറുപടി ലഭിച്ചു." 1964-ലെ ക്രിമിനൽ ജസ്റ്റിസ് നിയമം കടൽക്കൊള്ളയ്ക്കും ചില സൈനികക്കുറ്റങ്ങൾക്കും മിക്ക കൊലപാതകങ്ങൾക്കും വധശിക്ഷ നൽകുന്നത് ഒഴിവാക്കിയെങ്കിലും താഴെപ്പറയുന്ന കുറ്റങ്ങൾക്ക് നിലനിർത്തിയിരുന്നു:
പ്രതികളെ കൈമാറുന്ന നിയമം (The Extradition Act, 1965) ഐർലാന്റിൽ വധശിക്ഷയില്ലാത്ത കുറ്റങ്ങൾക്ക് വധശിക്ഷയുള്ള രാജ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് പ്രതികളെ കൈമാറുന്നതിന് നിരോധനമേർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഇളവുചെയ്ത വധശിക്ഷകൾ
1923 മുതൽ 1964 വരെ 40 വധശിക്ഷകൾ ജീവപര്യനന്തം തടവായി ഇളവു ചെയ്തു കൊടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മൂന്ന് പ്രതികൾക്ക് മാനസിക രോഗമുള്ളതായി തെളിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയില്ല. മൂന്നു പേർ വധശിക്ഷ കാത്തു കഴിയവേ മരണമടഞ്ഞു. മാമി കാഡ്ഡൻ എന്നയാളെ 1957-ൽ മരണത്തിനു കാരണമായ കുറ്റത്തിന് വധശിക്ഷ നൽകാൻ വിധിച്ചെങ്കിലും ശിക്ഷ ജീവപര്യന്തം തടവായി കുറച്ചു. ഗർഭഃഛിദ്രം നടത്തവെ സ്തീ മരിച്ചു എന്നതായിരുന്നു കുറ്റം.
1964-ലെ നിയമത്തിനു ശേഷം 11 ആൾക്കാരെ വധശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കുകയുണ്ടായി. 6 പോലീസുകാരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ 5 സംഭവങ്ങളിലായിരുന്നു ഇവർക്ക് ശിക്ഷ ലഭിച്ചത്. മറ്റു പല പോലീസുകാരുടെ മരണവും ബ്രിട്ടീഷ് അംബാസിഡർ ക്രിസ്റ്റഫർ എവാർട്ട്-ബ്രിഗ്ഗ്സിന്റെ കൊലയും വിചാരണ വരെ എത്താഞ്ഞതിനാൽ മരണശിക്ഷ വിധിയുണ്ടായില്ല. വധശിക്ഷ വിധിക്കപ്പെട്ട 11 പേരിൽ 2 പേരുടെ ശിക്ഷ അപ്പീലിൽ തള്ളിപ്പോയി. മറ്റ് 9 പേരുടെയും ശിക്ഷ സർക്കാരിന്റെ ഉപദേശത്തെത്തുടർന്ന് പ്രസിഡന്റ് 40 വർഷത്തെ തടവായി (പരോളില്ലാത്തത്) ഇളവു ചെയ്തു കൊടുത്തു. ഒരു ശിക്ഷ 1995-ൽ തിരുത്തപ്പെട്ടു. നാലു പ്രതികളെ 1998-ൽ രാഷ്ട്രീയത്തടവുകാരുടെ പൊതുമാപ്പിനൊപ്പം വിട്ടയച്ചു.
40 വർഷത്തെ തടവുശിക്ഷ വിവാദമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഇതിന് നിയമപ്രാബല്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്നെന്നു മാത്രമല്ല, ഒരു ന്യായാധിപനല്ലായിരുന്നു ഈ ശിക്ഷ വിധിച്ചത് എന്നതും എതിർപ്പിനിടയാക്കി. ക്രിമിനൽ അപ്പീൽ കോടതി ഈ ശിക്ഷകൾ ഭരണഘടനയ്ക്കനുസൃതമാണെന്ന് കണ്ടെത്തി അംഗീകരിച്ചിരുന്നു.
വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കൽ
നോയൽ ബ്രൗൺ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ള ഒരു സ്വകാര്യ ബിൽ 1981 മാർച്ചിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. ഫിയന ഫൈൽ സർക്കാർ ബില്ലിന്റെ ആദ്യവായനയിൽ തന്നെ വോട്ടെടുപ്പിലൂടെ ഇത് തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ഫൈൻ ഗേൽ പാർട്ടി ഇതിന്റെ ആദ്യവായനയിൽ പിന്തുണച്ചിരുന്നു. ലേബർ പാർട്ടി വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കുന്നതിനെ പിന്തുണച്ചു. നിയമമന്ത്രി ജെറി കോളിൻസ് ബില്ലിനെ എതിർത്തു സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അപ്പോൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന നാലു കേസുകളിലെ വധശിക്ഷയെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിച്ചു. "നാം വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കുകയാണെങ്കിൽ, അടുത്ത കാലത്തു നടക്കുന്ന അക്രമങ്ങൾ കാരണം പോലീസിനെ ആയുധമണിയിക്കാനുള്ള സമ്മർദ്ദം ശക്തമാകും" എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. 1981-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു ശേഷം ഗേൽ-ലേബർ കൂട്ടുകക്ഷി മന്ത്രിസഭ സമാനമായൊരു ബിൽ സെനദിൽ (സഭ) അവതരിപ്പിച്ചു. അത് പാസാകുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ ബിൽ ഡൈലിൽ (സഭ) എത്തും മുൻപ് സർക്കാർ വീണു. അടുത്ത ഇലക്ഷനു ശേഷം മറ്റൊരു സ്വകാര്യ ബിൽ (ഷേൻ റോസ് അവതരിപ്പിച്ചത്) പാർലമന്റിലെത്തി. പക്ഷേ 1990-ലും ഇത് ചുവപ്പുനാടയിൽ കുരുങ്ങിക്കിടപ്പായിരുന്നു. 1988-ൽ പ്രോഗ്രസ്സീവ് ഡെമോക്രാറ്റുകൾ ഒരു "പുതിയ റിപ്പബ്ലിക്കിനായുള്ള ഭരണഘടന" പുറത്തിറക്കി. ഇതിൽ വധശിക്ഷ നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
പൊതുവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശങ്ങളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടി ഐർലാന്റ് 1989-ൽ അംഗീകരിച്ചതോടൊപ്പം ഉടമ്പടിയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 6(5)-ന് ഒരു ഭേദഗതി കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഇതുപ്രകാരം "18 വയസിൽ താഴെയുള്ളവർക്കും ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീകൾക്കും വധശിക്ഷ നൽകാൻ പാടില്ല" എന്ന ചട്ടം നിലവിൽ വന്നു. ഈ ചട്ടത്തിന് പൂർണമായ പ്രാബല്യം വരാനുള്ള നിയമനിർമ്മാണം നടക്കുന്നതുവരെ സംശയമുള്ള കേസുകളിൽ സർക്കാർ മരണശിക്ഷ ഇളവു ചെയ്യും എന്ന് പ്രസ്താവനയുണ്ടായി. ചൈൽഡ് കെയർ ബിൽ 1988 എന്ന നിയമത്തിൽ (ഇത് 1991-ൽ നിയമമായി); വധശിക്ഷ നൽകാവുന്ന പ്രായം 17-ൽ നിന്ന് 18 ആക്കി ഉയർത്തേണ്ടിയിരുന്നു. 1989 മേയിൽ ഫിയാന ഫൈൽ മന്ത്രി മൈക്കൽ വുഡ്സ് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
1989-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു ശേഷം ഫിയന്ന ഫൈൽ ഒരു മുന്നണി സർക്കാരുണ്ടാക്കി. ഭരണപരിപാടിയിൽ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കലും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. എല്ലാം കുറ്റങ്ങൾക്കുമുള്ള വധശിക്ഷ 1990-ലെ ക്രിമിനൽ ജസ്റ്റിസ് നിയമപ്രകാരം നിർത്തലാക്കി. ഇതു പ്രകാരം കൊലപാതകത്തിനും രാജ്യദ്രോഹത്തിനും ശിക്ഷ 40 വർഷത്തേയ്ക്ക് പരോൾ ലഭിക്കാത്ത ജീവപര്യന്തം തടവായി മാറി. ചൈൽഡ് കെയർ ബില്ലിലെ വധശിക്ഷയെപ്പറ്റിയുള്ള ഭാഗം നീക്കം ചെയ്തു. 1993-ൽ ഭരണഘടനാ ഭേദഗതിയിലൂടെ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കൽ സ്ഥിരമാക്കണമെന്ന ആവശ്യമുയർന്നു. പക്ഷേ സർക്കാർ 6 മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം താഴെ വീണു. .
1996-ലെ ഭരണഘടനാ റിവ്യൂവിന്റെ ഒരു നിർദ്ദേശം ഇതായിരുന്നു: ആർട്ടിക്കിൾ 40.4.5° വധശിക്ഷ വിധിക്കപ്പെട്ടവരെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാമെന്നും; ആർട്ടിക്കിൾ 28.3.3° അടിയന്തരാവസ്ഥയിൽ മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ ഇല്ലാതാവുന്നതും പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളാണ്. 2001 ജൂൺ 7-ന് ഭരണഘടനയുടെ 21-ആം ഭേദഗതി പാസായി. ഇത് ആർട്ടിക്കിൾ 15.5.2° കൊണ്ടുവന്നു (വധശിക്ഷ നിരോധിക്കുന്ന ആർട്ടിക്കിൾ). ആർട്ടിക്കിൾ 40.4.5° നീക്കം ചെയ്തു. ആർട്ടിക്കിൾ 28.3.3° മാറ്റം വരുത്തി അടിയന്തരാവസ്ഥയിൽ മരണശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നത് തടഞ്ഞു. 34.79% വോട്ടർമാർ റെഫറണ്ടത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. 610,455 പേർ അനുകൂലമായും 372,950 പേർ എതിരായും വോട്ടു ചെയ്തു. 38% പേർ എതിർത്തു വോട്ടു ചെയ്തത് പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും കൂടുതലായിരുന്നു.
പൊതുവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശങ്ങളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടിയുടെ നിർബന്ധമല്ലാത്ത രണ്ടാം അധിക പ്രോട്ടോക്കോൾ 1993 -ൽ ഐർലാന്റ് അംഗീകരിച്ചു. മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള യൂറോപ്യൻ ഉടമ്പടിയുടെ ആറാം പ്രോട്ടോക്കോൾ 1994-ൽ അംഗീകരിച്ചു. ഇവ രണ്ടും വധശിക്ഷ സമാധാനകാലത്ത് നിരോധിക്കുന്നുണ്ട്. പൊതുവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശങ്ങളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടിയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 6(5) ന്റെ ഭേദഗതി 1994-ൽ പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു. 2002-ൽ ഐർലാന്റ് മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള യൂറോപ്യൻ ഉടമ്പടിയുടെ പതിമൂന്നാം പ്രോട്ടോക്കോൾ അംഗീകരിച്ചു.
ചർച്ച
മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ ഇടയ്ക്കിടെ വധശിക്ഷാനിരോധനം പുനഃപരിശോധിക്കാനുള്ള ആവശ്യം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടാറുണ്ട്. 2009 നവംബറിൽ ന്യായാധിപനായ റിച്ചാർഡ് ജോൺസൺ സായുധ മോഷണത്തിനിടെയുള്ള കൊലപാതകം പോലെ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ വധശിക്ഷ തിരികെക്കൊണ്ടുവരുന്നതിനോട് തനിക്ക് അനുകൂലാഭിപ്രായമാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അടുത്തിടെ ഐർലാന്റിന്റെ ഹൈക്കോടതിയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഐറിഷ് കൗൺസിൽ ഓഫ് സിവിൽ ലിബർട്ടീസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തെ "വഴിതെറ്റിയതും ഗുണമില്ലാത്തതും" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു.
സ്ഥൂലകാലത
സ്ഥൂലത(Space), കാലം(Time) എന്നിവയെ ഒരു തുടർമാനത്തിൽ (continuum) ഒരുമിച്ച് ഉൾക്കൊള്ളിക്കുന്ന ഗണിതമാതൃകകളെ സ്ഥൂലകാലത (spacetime) എന്നു വിളിക്കുന്നു. മൂന്ന് മാനങ്ങളുള്ള സ്ഥൂലതയും നാലാം മാനമായി കാലവും ചേരുന്നതാണ് സ്ഥൂലകാലതുടർമാനം (Space time continuum). ചില യൂക്ലീഡിയൻ മാതൃകകൾ നൽകുന്ന അവബോധമനുസരിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിന്‌ സ്ഥൂലതയിൽ മൂന്ന് മാനങ്ങളും കാലത്തിൽ ഒരു മാനവുമാണുള്ളത്. എന്നാൽ സ്ഥൂലത, കാലം എന്നിവയെ ഒരു manifold ന്റെ ഭാഗമാക്കുന്ന ധാരാളം സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ വികസിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ താരാപഥങ്ങളെക്കാൾ വലുതും ആറ്റങ്ങളെക്കാൾ ചെറുതുമായ അളവുകളിൽ പ്രകടമാകുന്ന സ്വഭാവത്തെ ഏകമാനമായ രീതിയിൽ വിശദീകരിക്കുവാൻ ഇതിലൂടെ സാധിക്കുന്നു.
നിരീക്ഷകനിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രവും സ്ഥിരവുമായി സമയത്തെ കണക്കാക്കുന്നു എന്നതിലാൽ ഉദാത്ത ബലതന്ത്രത്തിൽ സ്ഥൂലകാലതയ്ക്കു പകരം യൂക്ലീഡിയൻ സ്ഥൂലത ഉപയോഗിക്കാൻ സാധിക്കും. എന്നാൽ ആപേക്ഷികത കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ സമത്തിന്റെ നിരക്ക് ഒരു വസ്തുവിന്റെ വേഗവും പ്രകാശപ്രവേഗവുമായുള്ള അംശബന്ധത്തെയും ഗുരുത്വാകർഷണമണ്ഡലത്തെയും അനുസരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിനാൽ കാലത്തെ സ്ഥൂലതയിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായി കാണാനാകില്ല.
പ്രപഞ്ച ശാസ്ത്രത്തിൽ സ്ഥൂലകാലത എന്ന ആശയം സ്ഥൂലതയും സമയവും ഒരുമിച്ചു ചേ൪ന്ന അമ്മൂ൪ത്ത ലോകമാണ്. ഗണിതശാസ്ത്രപരമായി പറഞ്ഞാൽ ഒരു പ്രത്യേക നിർദ്ദേശാങ്കവ്യവസ്ഥയിലെ ഒരു കൂട്ടം സംഭവങ്ങളാണിവ. കൃത്യമായി മൂന്ന് സ്ഥൂലമാനങ്ങളും (നീളം, വീതി, ഉയരം), ഒരു കാലമാനവും(സമയം) ആവശ്യമാണ്‌. സാധാരണയായി സ്ഥൂലതയിലെ ഒരു ബിന്ദുവിനെ സൂചിപ്പിക്കാൻ നിർദ്ദേശാങ്കവ്യവസ്ഥയിലെ മൂന്ന് മാനങ്ങൾ കൊണ്ട് സാധിക്കും. എന്നാൽ സ്ഥൂലകാലതയിൽ 3+1 മാനങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഒരു സംഭവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് ‘സമയ’മെന്ന മാനത്തെയും നിർദ്ദേശാങ്കമായി ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നമുക്ക് ‘എപ്പോൾ’ ‘എവിടെവച്ച്’ സംഭവങ്ങൾ നടക്കുന്നു എന്ന് പ്രസ്താവിക്കാൻ സാധിക്കും. എങ്കിലും, ഒരു നിർദ്ദേശാങ്കവ്യവസ്ഥയിൽ സമയത്തെ പ്രതിപാദിക്കാൻ മറ്റൊരു നിർദ്ദേശാങ്കവ്യവസ്ഥയിലെ സമയവും സ്ഥൂലതയും മാനദണ്ഡങ്ങളാണ്. അവ സാധാരണ നിർദ്ദേശാങ്കവ്യവസ്ഥയെക്കാളേറെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മാനിഫെസ്റ്റ് സമമിതിയിൽ യുക്ലീഡിയൻ തലത്തിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി മറ്റൊരു ഗണിതരൂപത്തിലേക്ക് ഈ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നു.
ഇരുപതാം നുറ്റാണ്ടിൻറെ തുടക്കം വരെയും സമയത്തെ ചലനത്തിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാണെന്നും, എല്ലാ അവലംബിത ഫ്രെയിമുകളിലും ഒരേ നിരക്കിൽ മുന്നോട്ടു പോവുമെന്നുമാണ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ പിന്നീടുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്നും ചുരുളഴിഞ്ഞത് അതിവേഗതയിൽ ഒരു അവലംബിത ഫ്രെയിമിലെ സമയം മന്ദീകരിക്കുമെന്നാണ്. ഇത്തരം അവസ്ഥയെ 'ടൈം ദൈലേഷൻ'(time dilation) എന്നാണ് പറയുന്നത്. കോസ്മിക് രശ്മിയിലെ മ്യൂവോണുകളുടെ ആപേക്ഷിക ചീയലും, ഭൂബന്ധിത ആക്കഘടികാരങ്ങളെക്കാൾ ബഹിരാകാശ വാഹനങ്ങളിലെ അണുഘടികാരങ്ങൾ പിന്നോട്ടാകുന്നതും ഇത്തരം ടൈം ദൈലേഷൻ ശരിവെക്കുന്നവയാണ്.
3+1 മാനദണ്ഡങ്ങൾ എന്നതിനേക്കാൾ സ്ഥൂലതയുടെയും കാലത്തിൻറെയും ബന്ധത്തെയാണ് സ്ഥൂലകാലത കൊണ്ട് അ൪ത്ഥമാക്കുന്നത്. കാരണം, മുന്നോട്ട് വച്ച പല സിദ്ധാന്തങ്ങളുമനുസരിച്ച് ഇതിൽ കൂടുതൽ മാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ അധിക മാനങ്ങൾ സമയപരമായതോ അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥൂലതയും കാലവും അല്ലാത്തതായതെന്തോ ആണ് (ഉദാ: അതിസ്ഥൂലത). എന്നിരുന്നാലും കൃത്യമായി എത്ര മാനങ്ങൾ വേണമെന്നത് ഇന്നും അവ്യക്തമാണ്. പക്ഷേ, നാലിൽ കൂടുതലുള്ള മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള വ്യത്യാസം അണുതലത്തിൽ മാത്രമേ പ്രകടമാവുന്നുള്ളൂ
വർഗ്ഗം:ആപേക്ഷികത വർഗ്ഗം:ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലെ അടിസ്ഥാന ആശയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തം
ദ സ്റ്റോറി ഓഫ് സിവിലിസേഷൻ
thumb|225px|right|"ദ സ്റ്റോറി ഓഫ് സിവിലിസേഷൻ" പത്താം വാല്യത്തിന്റെ വിൽ, ഏരിയൽ ഡുറാന്റുമാരുടെ ചിത്രത്തോടു കൂടിയ പിൻപുറംചട്ട അമേരിക്കൻ ചരിത്രകാരനും ചിന്തകനുമായ വിൽ ഡുറാന്റ് എഴുതിയ വിശ്വനാഗരികതയുടെ ബൃഹദ് ചരിത്രമാണ്‌ ദ സ്റ്റോറി ഓഫ് സിവിലിസേഷൻ (The Story of Civilization) അഥവാ സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ. പതിനൊന്നു വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ പരമ്പരയുടെ അവസാനത്തെ അഞ്ചു വാല്യങ്ങൾ ഡുറാന്റ്, തന്റെ പത്നി ഏരിയൽ ഡുറാന്റിന്റെ പങ്കാളിത്തത്തോടെ എഴുതിയതാണ്‌.
താൻ നേരത്തേ ജോലിചെയ്തിരുന്ന ന്യൂയോർക്ക് ഈവനിങ്ങ് ജേർണലിന്റെ പത്രാധിപരായിരുന്ന ആർതർ ബ്രിസ്ബേന്റെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച്, ഇംഗ്ലീഷ് ചരിത്രകാരനായ ഹെന്റി തോമസ് ബക്കിളിന്റെ(1821-1862) "സംസ്കാരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന് ഒരാമുഖം" എന്ന പുസ്തകം ഡുറാന്റ് വായിച്ചിരുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ഭൂതകാലത്തെ തത്ത്വചിന്താപരമായി നോക്കിക്കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഡുറാന്റിന് ആ പുസ്തകം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. മനുഷ്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ തുടക്കം മുതൽ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ പിന്തുടരുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥപരമ്പര എഴുതാൻ പദ്ധതിയിട്ട ബക്കിൾ ആമുഖവാല്യം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞ് അകാലത്തിൽ മരിച്ചു എന്ന അറിവ് ഡുറാന്റിന്റെ സ്പർശിച്ചു. ബക്കിൾ ഉദ്ദേശിച്ചതരം ഒരു ഗ്രന്ഥം എഴുതാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഡുറാന്റ് അതിന് തയ്യാറെടുക്കാനും ആവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനും തുടങ്ങി. വിൽ ഡുറാന്റ് നേരത്തെ എഴുതിയ "തത്ത്വചിന്തയുടെ കഥ" എന്ന പ്രഖ്യാതഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വൻ വിജയമാണ്‌, ഈ ബൃഹദ്‌സം‌രംഭത്തിൽ അല്ലലില്ലാതെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനുള്ള സാമ്പത്തിക ഭദ്രത ഡുറാന്റുമാക്ക് നൽകിയത്.
നമ്മുടെ പൗരസ്ത്യപൈതൃകം
thumb|175px|left|"ദ സ്റ്റോറി ഓഫ് സിവിലിസേഷൻ"-ന്റെ "നമ്മുടെ പൗരസ്ത്യപൗതൃകം" എന്ന ഒന്നാം വാല്യത്തിന്റെ ടൈറ്റിൽ പുറം മനുഷ്യവ്യക്തികളുടെ ധാരണാശേഷിയും വീക്ഷണഗതികളും വികസിപ്പിച്ച്, സഹജീവികളുടെ മാനുഷികമായ ബലഹീനതകളും അബദ്ധങ്ങളും പൊറുക്കാൻ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കാനാണ് ഡുറാന്റ് ആഗ്രഹിച്ചത്. "ഗ്രീസിന്റെ കഥയിൽ ആരംഭിച്ച്, ഏഷ്യയെ ഒരുവരിയിൽ ഒതുക്കി സമാപിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ചരിത്രരചനയിലെ പ്രാദേശികത, വീക്ഷണഗതിയുടേയും ധിഷണയുടേയും മാരകമായ വൈകല്യം വ്യക്തമാക്കുന്നുവെന്നു" കരുതിയ അദ്ദേഹം, യൂറോകേന്ദ്രീകൃതവാദം (Eurocentrism) എന്ന് പിന്നീട് അറിയപ്പെട്ട നിലപാടിൽ പ്രതിഫലിച്ച അലസമായ താൻപോരിമയിൽ നിന്ന് സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ മുക്തമായിരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. ആ പരമ്പരയുടെ ആദ്യവാല്യം പൗരസ്ത്യസംസ്കൃതികളുടെ ഒരു ബൃഹദ്പഠനമായിരുന്നു. "നമ്മുടെ പൗരസ്ത്യപൈതൃകം" (Our Oriental Heritage) എന്ന് പേരിട്ട ആ വാല്യത്തിൽ അദ്ദേഹം, യൂറോപ്പ് ഏഷ്യൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ കേവലം ഒരു മുനമ്പ് മാത്രമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പൗരസ്ത്യസംസ്കൃതികളെ തുടക്കം മുതൽ ഗാന്ധിയുടേയും ചിയാങ്ങ്‌ കൈഷേക്കിന്റേയും കാലം വരെ പിന്തുടർന്ന ആ വാല്യം എഴുതിത്തീർക്കാൻ അറു വർഷമെടുത്തു. മെസൊപ്പൊട്ടേമിയ, ബാബിലോൺ, ചൈന, പേർഷ്യ, ഇന്ത്യ എന്നിവിടങ്ങളിലെ സംസ്കാരങ്ങളാണ്‌ ഈ വാല്യത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
"സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ" എന്ന ഗ്രന്ഥനാമത്തിലെ 'കഥ' എന്ന വാക്കുകൊണ്ട് ഡുറാന്റ് ഉദ്ദേശിച്ചത് തന്റെ ഗ്രന്ഥം സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം സിദ്ധിച്ചിട്ടുള്ള ഏതൊരാൾക്കും വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണെന്നാണ്. എന്നാൽ വായന രസകരവും എളുപ്പവുമാക്കിയത് ഗുണമേന്മയിലുള്ള നിഷ്കർഷ വിടാതെയാണ്. ആദ്യവാല്യമായ "നമ്മുടെ പൗരസ്ത്യപൈതൃകം" എഴുതുന്നതിനുമാത്രമായി ഡുറാന്റ് രണ്ടുവട്ടം ലോകം ചുറ്റിക്കറങ്ങി. അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യവും, വിശദവിവരങ്ങളിലുള്ള ഊന്നലും, തത്ത്വചിന്താപരമായ സമീപനവുമെല്ലാം ഓരോ വാല്യത്തേയും അനുഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഫലിതം കലർന്ന തത്ത്വചിന്ത പലയിടത്തും കാണാം. മനുഷ്യചരിത്രത്തിന്റെ ആദിമദശയിലെ ദാരുണമായ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിൽ ആത്മഹത്യ സാധാരണമായിരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞതിനുശേഷമുള്ള ഈ നിരീക്ഷണം ഉദാഹരണമാണ്:-
ആർത്തിയെ സമ്പാദ്യശീലവും, ആക്രമണവാസനയെ സം‌വാദകൗതുകവും, കൊലപാതകമോഹത്തെ വ്യവഹാരശീലവും, ആത്മഹത്യയെ തത്ത്വചിന്തയുമായി വർഗ്ഗപരിവർത്തനം ചെയ്യുകയായിരുന്നു സംസ്കാരത്തിന്റെ ദൗത്യം. ദുർബ്ബലരെ തിന്നൊടുക്കുമ്പോൾ നിയമാനുസൃതമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ പിന്തുടർന്നുകൊള്ളാമെന്ന് ശക്തന്മാർ സമ്മതിച്ചതുതന്നെ വലിയൊരു മുന്നേറ്റമായിരുന്നു.
പ്രാചീനസംസ്കാരങ്ങളിൽ പൗരോഹിത്യം നിർവഹിച്ചിരുന്ന പങ്കിനെക്കുറിച്ച് ഡുറാന്റിന്റെ നിരീക്ഷണം ഇതാണ്:-
പുരോഹിതൻ മതത്തെ സൃഷ്ടിക്കുകയല്ല, അതിനെ ഉപയോഗിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലിലോ കൗശലത്തിലോ എന്നതിനേക്കാൾ മനുഷ്യന്റെ ജിജ്ഞാസയിലും, ഭയത്തിലും, അര‍ക്ഷാബോധത്തിലും, പ്രത്യാശയിലും, ഏകാന്തതാവ്യസനത്തിലുമാണ് മതത്തിന്റെ തുടക്കം. അന്ധവിശ്വാസത്തെ എതിർക്കാതിരുന്നതും, ചിലതരം അറിവുകൾ കുത്തകയാക്കി വച്ചതും പുരോഹിതന്റെ തെറ്റാണെന്ന് സമ്മതിക്കാം. എന്നാൽ അയാൾ അന്ധവിശ്വാസത്തിന് അതിരുനിശ്ചയിക്കുകയും പലപ്പോഴും അതിനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ജനങ്ങൾക്ക് പുരോഹിതൻ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനഘടകങ്ങൾ പകർന്നുനൽകി; സമൂഹത്തിന്റെ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിന് അയാൾ ചുമതലക്കാരനും സം‌വാഹകനും ആയിരുന്നു. ശക്തന്മാരുടെ അനിവാര്യമായ ചൂഷണത്തിൽ ദുർബ്ബലന്മാരെ അയാൾ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. മതം കലയെ പോഷിപ്പിച്ചതും മനുഷ്യന്റെ സദാചാരബോധത്തെ അതിഭൗതിന്യായങ്ങളുടെ ആശ്രയത്തിൽ താങ്ങി നിർത്തിയതും പുരോഹിതനെ മദ്ധ്യവർത്തിയാക്കിയാണ്. അയാൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ജനങ്ങൾ അയാളെ സൃഷ്ടിക്കുമായിരുന്നു.
ഗ്രീസിന്റെ ജീവിതം
thumb|175px|right|ഗ്രീസിന്റെ ജീവിതം എന്നു പേരിട്ട രണ്ടാം വാല്യം പരമ്പരയിലെ രണ്ടാം വാല്യമായ "ഗ്രീസിന്റെ ജീവിതം", ഗ്രീക്ക് സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥയാണ് പറഞ്ഞത്. ഗ്രീക്ക് രാഷ്ട്രതന്ത്രം, വ്യവസായം, ആചാരമര്യാദകൾ, സന്മാർഗശാസ്ത്രം, മതം, തത്ത്വചിന്ത, ശാസ്ത്രം, സാഹിത്യം, കല എന്നിവയുടെ ആദിമകാലം മുതൽ റോമൻ അധിനിവേശം വരെയുള്ള ചരിത്രമായിരുന്നു അത്. 1939-ൽ വെളിച്ചം കണ്ട ആ വാല്യത്തിൽ ഡുറാന്റ്, ആധുനികവും പൗരാണികവുമായ സംസ്കാരങ്ങൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിലെ സമാനതകൾ എടുത്തുപറഞ്ഞു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അമേരിക്കയിൽ റുസ്വെൽറ്റിനും, പുരാതന ഗ്രീസിൽ പെരിക്കിൾസിനും ഒരേതരം പ്രശ്നങ്ങളെയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവന്നത്. ദാരിദ്ര്യം മൂലം സർക്കാർ സഹായം(Doles) വാങ്ങി ജീവിക്കേണ്ടി വന്ന മനുഷ്യർ, അത്തരം സഹായപദ്ധതികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തട്ടിപ്പുകൾ, നികുതിപിരിവ്, നികുതിവെട്ടിപ്പ്, മതവും ശാസ്ത്രവുമായുള്ള പിണക്കങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം, രണ്ടു സംസ്കാരങ്ങളിലുമുണ്ടായിരുന്നു. തീക്ഷ്ണമായ നിരീക്ഷണങ്ങളും ഓർമ്മയിൽ നിൽക്കുന്ന ആപ്തവാക്യങ്ങളും കൊണ്ട് സമൃദ്ധമാണ് ഈ വാല്യം. "മക്കളുടെ വിനോദങ്ങൾ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളോളം പഴക്കമുള്ളവയാണ്" എന്നെഴുതിയ ഡുറാന്റ്, രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ഉത്ഭവത്തേയും പതനത്തേയും സംബന്ധിച്ച് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്, "രാഷ്ട്രങ്ങൾ സം‌യമചിന്തയിൽ ജനിക്കുകയും, ഭോഗഹർഷത്തിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു" (A nation is born stoic and dies epicurean.) എന്നാണ്.
സീസറും ക്രിസ്തുവും
പരമ്പരയിലെ 1944-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മൂന്നാം വാല്യത്തിന് "സീസറും ക്രിസ്തുവും" എന്നാണ് പേരിട്ടത്. ചരിത്രത്തിലെ മഹാസം‌രംഭങ്ങളിലൊന്നായ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റേയും അതിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലൊന്നിൽ പാർശ്വവൽകൃത മുന്നേറ്റമായി തുടങ്ങിയ ക്രിസ്തുമതം ക്രമേണ അതിനെ ഗ്രസിച്ച് കീഴടക്കി അതിജീവിക്കുന്നതിന്റേയും കഥയാണ് ഈ വാല്യം പറഞ്ഞത്. ഒരു കവലപ്പട്ടണമെന്ന നിലയിൽ നിന്ന് ലോകമേധാവിത്വത്തിലേയ്ക്കു വളർന്ന റോം കിഴക്കു ക്രൈമിയ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് ജിബ്രാൾട്ടർ വരേയും, തെക്ക് യൂഫ്രട്ടീസ് നദി മുതൽ വടക്ക് ഇന്നത്തെ ഉത്തര ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഹാഡ്രിയന്റെ ഭിത്തി വരേയും ശാന്തിയുടെ രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടുകൾ പുലർത്തിയതും, പശ്ചിമ യൂറോപ്പിലും മദ്ധ്യധരണി പ്രദേശങ്ങളിലും പൗരാണിക സംസ്കാരം പരത്തിയതും, ചുറ്റുപാടുമുള്ള കാടത്തത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം രക്ഷിക്കാനുള്ള സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ശ്രമങ്ങളും അതിന്റെ മെല്ലെയുള്ള ചുരുക്കവും അവസാനത്തെ വിനാശകരമായ പതനവും ഈ ആഖ്യാനത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. യെരുശലേമിലെ അരമനയിൽ പീലാത്തോസിനു മുൻപിൽ സാമ്രാജ്യത്തോടു മുഖാമുഖം നിന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പേരിൽ ഉത്ഭവിച്ച മതം, വേട്ടയാടപ്പെടുന്ന ആൾക്കൂട്ടമെന്ന അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് സമയത്തിന്റേയും ക്ഷമയുടേയും ബലത്തിൽ വളർന്ന്, ആദ്യം സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സൗഹൃദവും പിന്നെ അതിനുമേൽ യജമാനത്ത്വവും കൈവരിച്ച് ഒടുവിൽ അതിന്റെ പിന്തുടർച്ചാവകാശിയാകുന്ന കഥയും ഇതോടൊപ്പം വായിക്കാം.
ഡുറാന്റിന്റെ ശൈലിയും സമീപനരീതിയും ഈ വാല്യത്തിലും പ്രകടമാണ്. റോമൻ ചിന്തകനായ സെനെക്കയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു നിരീക്ഷണം ഇങ്ങനെയാണ്:-
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങളിൽ പുതിയതായൊന്നുംതന്നെയില്ല. എന്നാൽ അത് ക്ഷമിക്കാവുന്നതേയുള്ളു. കാരണം, തത്ത്വചിന്തയിൽ സത്യമായുള്ളതെല്ലാം പുരാതനവും മൗലികമെന്നു തോന്നുന്നവ അബദ്ധങ്ങളുമാണ്. സെനെക്കയുടെ എല്ലാ കുറവുകളും കണക്കിലെടുത്താലും, റോമിലെ ചിന്തകന്മാരിൽ ഏറ്റവും മഹാനും, തന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെങ്കിലും, അവിടത്തെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാനും ദയാവാനുമായ മനുഷ്യനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സിസറോ കഴിഞ്ഞാൽ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സ്നേഹാർഹനായ കാപട്യക്കാരനായിരുന്നു(lovable hypocrite) സെനെക്ക.
വിശ്വാസത്തിന്റെ യുഗം
"വിശ്വാസത്തിന്റെ യുഗം" (The Age of Faith) എന്നു പേരിട്ട നാലാം ഭാഗം 1950-ലാണിറങ്ങിയത്. പരമ്പരയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വാല്യങ്ങളിലൊന്നായിരുന്ന അത്, റോമാ സാമ്രാട്ടായിരുന്ന കോൺസ്റ്റന്റൈനിൽ തുടങ്ങി ഇറ്റലിയൻ കവി ഡാന്റെയിൽ അവസാനിക്കുന്ന ആയിരം വർഷക്കാലത്തെ യഹൂദ, പാശ്ചാത്യ ക്രിസ്തീയ, ബൈസാന്തിയ, ഇസ്ലാമിക സംസ്കാരങ്ങളുടെ കഥയാണ് പറഞ്ഞത്. ബൈസാന്തിയ, ഇസ്ലാമിക, യഹൂദ, പശ്ചിമയൂറോപ്യൻ സംസ്കാരങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക, രാഷ്ട്രീയ, നീതിപാലന, സൈനിക, സാന്മാർഗ്ഗിക, സാമൂഹ്യ, ധാർമ്മിക, ശാസ്ത്രീയ, വൈദ്യവിജ്ഞാനീയ, ദാർശനിക, സാഹിത്യ, കലാ ചരിത്രങ്ങൾ ഈ വാല്യം വിസ്തരിക്കുന്നു. ഈ നാലു സംസ്കാരങ്ങളുടെ മുഖാമുഖവും ഏറ്റുമുട്ടലുമായ കുരിശുയുദ്ധങ്ങളുടെ കഥയും ഈ വാല്യത്തിനു വിഷയമാകുന്നു.
നവോത്ഥാനം
thumb|left|175px|"സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ"-യിൽ ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം വിവരിക്കുന്ന അഞ്ചാം വാല്യം ഈ പരമ്പരയിലെ അഞ്ചാം വാല്യം നവോത്ഥാനകാലത്തെ ഇറ്റലിയുടെ ചരിത്രമാണ്‌. ക്രിസ്ത്വബ്ദം 1304 മുതൽ 1576 വരെയുള്ള കാലഘട്ടമാണ്‌ അതിൽ പരിഗണിക്കപ്പെട്ടത്. ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കക്കാരനായ കവി പെട്രാർക്കിന്റെ ജനനത്തേയും നവോത്ഥാനകലയിലെ അത്ഭുതപ്രതിഭകളിലൊരാളായിരുന്ന റ്റിഷന്റെ(Titian) മരണത്തേയും ആണ്‌ ഈ കാലസന്ധികൾ സൂചിപ്പിച്ചത്. ഈ വാല്യത്തിന്റെ സമാപനഭാഗത്ത് മൈക്കെലാഞ്ചലോയുടെ കലാജീവിതത്തെ ഉപസംഹരിക്കുമ്പോൾ ഡുറാന്റ് ഇങ്ങനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു:-
അവസാന വാക്ക് വിനയത്തിന്റേതാകണം. എന്തിലും തലയിടുന്ന മർത്ത്യജീവികളായ നാം, ദൈവങ്ങളുടെ വിധികർത്താക്കളായി ഭാവിക്കുമ്പോഴും അവരുടെ ദൈവവികതയെ നിഷേധിക്കരുത്. ആരാധ്യപുരുഷന്മാരുടെ അമ്പലങ്ങൾക്കു പുറത്ത് വിവേചനാശക്തിയെ ഇട്ടുപോകുമ്പോൾ മാത്രമേ, വീരാരാധനയെക്കുറിച്ച് നാം ലജ്ജിക്കേണ്ടതുള്ളു........ദൈവം എന്താണെന്നു അറിയാനോ, നന്മയും തിന്മയും, വേദനയും സൗന്ദര്യവും, വിനാശവും ഉദാത്തതയും ഇത്രമേൽ കെട്ടുപിണഞ്ഞു കാണുന്ന ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മനസ്സിലാക്കാനോ നമുക്കാവില്ല. എന്നാൽ കുഞ്ഞിനെ ഓമനിക്കുന്ന അമ്മയുടേയും, ക്രമമില്ലായ്മയ്ക്ക് ക്രമവും, ദ്രവ്യത്തിന്‌ അർത്ഥവും, ചിന്തയ്ക്കും രൂപത്തിനും കുലീനതയും നൽകുന്ന ജീനിയസിന്റേയും സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ, ലോകത്തിന്റെ ജീവനും മനസ്സും നിയമവുമായിരിക്കുന്ന അജ്ഞേയ ജ്ഞാനത്തോട് നാം എത്താവുന്നത്ര അടുത്തായിരിക്കുന്നു
മതനവീകരണം
ആറാം വാല്യം പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയതയിൽ കോളിളക്കമുണ്ടാക്കിയ "മതനവീകരണത്തിന്റെ" ചരിത്രമാണ്‌. മതനവീകരണത്തെ വിഷയമാക്കി എഴുതുമ്പോൾ ചരിത്രകാരന്റെ നിഷ്പക്ഷത വായനക്കാരെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിലെ ബുദ്ധിമുട്ട് അറിഞ്ഞ ഡുറാന്റ് ഇങ്ങനെ എഴുതി:-
ആകർഷകമെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഈ വിഷയത്തിൽ എഴുതുന്ന ഓരോ വാക്കും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടെന്നോ എതിർപ്പിന് കാരണമായെന്നോ വരാം.നിഷ്പക്ഷത പുലർത്താനാണ് ഞാൻ ശ്രമിച്ചത്. അതേസമയം മനുഷ്യന്റെ നിലപാടുകളിൽ അവന്റെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ നിറം കലർന്നിരിക്കുമെന്നും നിഷ്പക്ഷതയോളം അരോചകമായി മറ്റൊന്നുമില്ലെന്നും എനിക്കറിയാം. അടിയുറച്ച കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തിലാണ് എന്നെ വളർത്തിയതെന്നും എന്റെ പരുക്കൻ യൗവനത്തെ സഹിച്ച അർപ്പണമനസ്കരായ വൈദികരേയും, ജ്ഞാനികളായ ഈശോസഭാസന്യാസികളേയും ദയാവതികളായ കന്യാസ്ത്രീകളേയും ഞാൻ നന്ദിയോടെ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നെന്നും വായനക്കാരൻ അറിഞ്ഞിരിക്കട്ടെ. അതോടൊപ്പം എന്റെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ ഒരു വലിയ പങ്ക്, ഒരു പ്രിസ്ബിറ്റേറിയൻ പള്ളിയിൽ ഗുണപൂർണ്ണരായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുടെ സഹിഷ്ണുതയുടെ തണലിൽ പതിമൂന്നു വർഷം പ്രഭാഷണം നടത്തി നേടിയതാണെന്നുകൂടി വായനക്കാരൻ അറിയണം. മുൻവിധിക്ക് ന്യായീകരണമായി ഒന്നും പറയാനില്ലാത്തവനാണ് ഞാൻ. യുക്തിബോധത്തിലുള്ള ശരണംപോലും ദുർബ്ബലമായ വിശ്വാസമാണെന്നും നാമെല്ലാം സൂര്യനെ തപ്പിനടക്കുന്ന ഇരുട്ടിന്റെ കണങ്ങളാണെന്നുമുള്ള അറിവ് എല്ലാ മതങ്ങളോടും ഊഷ്മളമായ സഹാനുഭൂതി പുലർത്താൻ എന്നെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അന്തിമസത്യങ്ങളെക്കുറിച്ച്, ലളിതബുദ്ധിയായ ഒരു തെരുവുബാലനുള്ള അറിവ് മാത്രമേ എനിക്കുള്ളു.
ഏരിയലുമായി സഹകരിച്ച്
സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥയുടെ നിർമ്മിതിയിൽ തുടക്കം മുതൽ തന്നെ ഡുറാന്റിന്റെ പത്നി ഏരിയലും പങ്കാളിയായിരുന്നു. മുന്നോട്ടുള്ള വാല്യങ്ങളിൽ അവരുടെ സംഭാവന ഏറി വന്നു. പരമ്പരയിൽ ഏഴാമത്തേതായിരുന്ന "യുക്തിയുഗത്തിന്റെ തുടക്കം" മുതലുള്ള വാല്യങ്ങൾ വിൽ, ഏരിയൽ ഡുറാന്റുമാർ ഇരുവരുടേയും പേരിലാണ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
യുക്തിയുഗത്തിന്റെ തുടക്കം
1558 മുതൽ 1642 വരെയുള്ള ചരിത്രം പരിഗണിച്ച ഈ വാല്യം 1961-ലാണ് വെളിച്ചം കണ്ടത്. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഒന്നാം എലിസബത്തു രാജ്ഞി മുതൽ ഇറ്റാലിയൻ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗലീലിയോ വരെയുള്ളുവരുടെ കാലത്തെ കഥയായിരുന്നു ഈ വാല്യത്തിനു വിഷയം. ഇത് ഷേക്സ്പിയറുടേയും, ബേക്കന്റേയും, മൊണ്ടേയ്ൻ‌റ്റേയും, റെംബ്രാൻഡിന്റേയും, ദെക്കാർത്തിന്റേയും കാലത്തെ യൂറോപ്യൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥയാണ്‌.
പരമ്പരയിലെ അവസാനവാല്യമെന്ന നിലയിലാണ്‌ ഡുറാന്റ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. ഒന്നാം എലിസബത്തു രാജ്ഞിയുടെ സ്ഥാനാരോഹണം മുതൽ ഫ്രഞ്ചു വിപ്ലവത്തിന്റെ തുടക്കം വരെയുള്ള ചരിത്രമായാണ്‌ അദ്ദേഹം ഇതിനെ അപ്പോൾ സങ്കല്പിച്ചത്. എന്നാൽ കഥ നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തോടും താത്പര്യങ്ങളോടും അടുത്തു വന്നപ്പോൾ, കൂടുതൽ വിശദമായ പരിഗണന ആവശ്യമായി വന്നതിനാൽ കൂടുതൽ വാല്യങ്ങൾ വേണ്ടി വരുകയാണുണ്ടായതെന്ന ഗന്ഥകർത്താക്കൾ "വായനക്കാരനെ" ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള മുഖവുരയിൽ പറയുന്നു. ആദ്യം ഇതിന്‌ "യുക്തിയുഗം" എന്നായിരുന്നു പേരിട്ടിരുന്നത്. യുക്തിയുഗത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്‌ ഒന്നിലേറെ വാല്യങ്ങൾ വേണ്ടി വന്നതിനാൽ പിന്നീട് ഈ വാല്യത്തിന്റെ പേര്‌ "യുക്തിയുഗത്തിന്റെ തുടക്കം" എന്നാക്കി.
വോൾട്ടയറുടെ യുഗം
ഈ വാല്യം 1965-ലാണ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. 1715 മുതൽ 1756 വരെയുള്ള പശ്ചിമയൂറോപ്പിന്റെ ചരിത്രം ഇതിൽ പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു. സുദീർഘമായ വാഴ്ചക്കുശേഷമുണ്ടായ ലൂയി പതിനാലാമന്റെ മരണം മുതൽ, മുഖ്യയൂറോപ്യൻ രാഷ്ട്രശക്തികൾ തമ്മിൽ നടന്ന പ്രസിദ്ധമായ സപ്തവത്സരയുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കം വരെയുള്ള കാലമായിരുന്നു അത്. മതവും തത്ത്വചിന്തയുമായുള്ള സംഘർഷത്തിൽ ഇത് പ്രത്യേകം ഊന്നൽ കൊടുക്കുന്നു. ഈ വാല്യത്തിന്റെ പേരിൽ വോൾട്ടയർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് വോൾട്ടയറുടെ ജീവചരിത്രമല്ലെന്നു ഗ്രന്ഥകർത്താക്കൾ തുടക്കത്തിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന "അപ്പോളജി"-യിൽ എടുത്തു പറയുന്നു. അതേസമയം വോൾട്ടയറെ, ലൂയി പതിനാലാമന്റെ മരണം മുതൽ ബസ്റ്റീലിന്റെ പതനം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയനായ വ്യക്തിയും ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മാതൃകയും ആയി കണക്കാക്കിയാണ്‌ ഇതിന്റെ രചന. വോൾട്ടയറുടെ സംഘർഷഭരിതമായ ജീവിതവും അതിലെ അലഞ്ഞുതിരിയലുകളും ഈ വാല്യത്തിനു വിഷയമായ കാലഘട്ടത്തിൽ ദേശങ്ങളേയും തലമുറകളേയും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
റുസ്സോയും വിപ്ലവവും
thumb|175px|right|"റുസ്സോയും വിപ്ലവവും" എന്നു പേരിട്ട പത്താം വാല്യം ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ ബൗദ്ധികപശ്ചാത്തലമൊരുക്കിയ ചിന്തകന്മാരിൽ മുഖ്യനായ റുസ്സോയുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ഈ വാല്യം 1967-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. യുക്തിയുടെ ഭാഗം ഫലിത-പരിഹാസങ്ങളോടെ വാദിച്ച വോൾട്ടയറിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച ഒരു വാല്യത്തിനു പിൻപേ വന്ന ഇതിൽ, മനുഷ്യന്റെ വൈകാരികജീവിതത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് കണ്ണീരോടെ വാദിക്കുന്ന റൂസ്സോയെ കാണാം. 1756-ൽ സപ്തവത്സരയുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കം മുതൽ 1789-ൽ ഫ്രഞ്ചുവിപ്ലവത്തിന് നാന്ദികുറിച്ചുകൊണ്ട് കുപ്രസിദ്ധമായ ബസ്റ്റീൽ ജെയിൽ തകർക്കപ്പെട്ടതുവരെയുള്ള ചരിത്രമാണ്‌ ഇതിലുള്ളത്. ഈ വാല്യത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത്, 1789 ജൂലൈ 14-നു വിപ്ലവകാരികൾ ബസ്റ്റീൽ തകർത്തതിനു ശേഷവും, വിപ്ലവത്തിൽ ചെന്നെത്തിയ സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ സംഭവവികാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് തീർത്തും അജ്ഞനായിരുന്ന ലൂയി പതിനാറാമൻ രാജാവിനെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആ സായാഹ്നത്തിൽ ദിവസം മുഴുവനുമുള്ള മൃഗവേട്ടയ്ക്കു ശേഷം വേഴ്സായി കൊട്ടരത്തിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ ലൂയി പതിനാറാമൻ രാജാവ്, തന്റെ ഡയറിയിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതി: "ജൂലൈ 14 - ഒന്നും എഴുതാനില്ല". വൈകാതെ പാരിസിൽ നിന്നെത്തിയ റൂഷ്‌ഫുക്കൂ പ്രഭു അദ്ദേഹത്തോട് ബാസ്റ്റീലിന്റെ പതനത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു. "എന്ത്, ഇതൊരു ലഹളയാണല്ലോ" എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ പ്രതികരണം. മറുപടിയായി പ്രഭു പറഞ്ഞു: "അല്ല സർ, ഇത് വിപ്ലവമാണ്.‌"
ഇത് അന്തിമ വാല്യം ആയിരിക്കുമെന്ന ധാരണയിൽ, വായനക്കാരോട് വിടവങ്ങുന്ന ഒരു ആമുഖത്തോടെയാണ്‌ ഡുറാന്റുമാർ "റുസ്സോയും വിപ്ലവവും" പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. "ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തോളം എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ തളർന്നു പോയിരിക്കുന്നു. ആ സംഭവം ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യമല്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. എന്നാൽ അതോടെ ഞങ്ങളുടെ അന്ത്യമായിരിക്കുന്നു" എന്ന് അവർ ആ ആമുഖത്തിൽ എഴുതി. ഈ വാല്യത്തിന്റെ പേരിലാണ് ഡുറാന്റുമാർക്ക് പുലിറ്റ്സർ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്.
നെപ്പോളിയന്റെ യുഗം
thumb|175px|left|"നെപ്പോളിയന്റെ യുഗം" - അവസാനത്തേതായ പതിനൊന്നാം വാല്യം "റുസ്സോയും വിപ്ലവവും" എന്ന പത്താം വാല്യമായിരിക്കും സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥയിൽ അവസാനത്തേത് എന്നാണ് ഡുറാന്റുമാർ ആദ്യം കരുതിയത്. അതിനാൽ, ആ വാല്യത്തെ തുടർന്ന്, "ചരിത്രത്തിന്റെ പാഠങ്ങൾ" എന്ന ഒരു ലഘുരചന അവലോകനവും സംഗ്രഹവുമെന്നോണം അവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീട് കഥ കുറേക്കൂടി മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയ "നെപ്പോളിയന്റെ യുഗം" എന്ന വാല്യം കൂടി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1789-ലാരംഭിച്ച ഫ്രഞ്ചുവിപ്ലവത്തിന്റെ കഥ വിസ്തരിച്ചു പറയുന്ന ഈ വാല്യം, "വിപ്ലവത്തിന്റെ മകനായിരുന്ന ശേഷം പ്രതിവിപ്ലവത്തിന്റെ മരുമകനായി മാറിയ" നെപ്പോളിയന്റെ വളർച്ചയും തകർച്ചയുമെല്ലാം വിശദമായി പരിഗണിക്കുന്നു. 1921-ൽ തന്നെ നെപ്പോളിയനെക്കുറിച്ച് പത്തു പ്രഭാഷണങ്ങൾ വിൽ ഡുറാന്റ് നടത്തിയിരുന്ന കാര്യം അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട്, അറുപതു വർഷക്കാലത്തിനിടെ  അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചു സമാഹരിച്ച വിവരങ്ങൾ ഈ വാല്യത്തിന്റെ രചനയിൽ ഉപയോഗിച്ചതായി ഇതിന്റെ മുഖവുരയിൽ പറയുന്നു.
ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം മുതൽ 1840 വരെയുള്ള കാലത്തെ ചരിത്രമാണ് ഇതിലുള്ളത്. 1975-ലാണ് ഡുറാന്റുമാരുടെ ബൃഹദ്സം‌രംഭത്തിന്റെ ഈ അന്തിമവാല്യം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
എഴുതപ്പെടാതെ പോയ വാല്യങ്ങൾ
സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥയെ 1945 വരെ എത്തിക്കാൻ പദ്ധതിയിട്ട്, "ഡാർവിന്റെ യുഗം" എന്ന പേരിൽ ഒരു വാല്യത്തിനുവേണ്ട കുറിപ്പുകളും, "ഐൻസ്റ്റീന്റെ യുഗം" എന്ന പേരിലൊന്നിന്റെ രൂപരേഖയും ഡുറാന്റുമാർ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ ആ വാല്യങ്ങൾ എഴുതപ്പെടാതെയിരുന്നു.
വിലയിരുത്തൽ
യൂറോപ്പിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ചരിത്രരചനയെ "നമ്മുടെ പൗരസ്ത്യപൈതൃകം" എന്ന ആദ്യവാല്യത്തിൽ നിശിതമായി വിമർശിച്ച ഡുറാന്റിന്റെ പരമ്പരയും, അതിന്റെ സമാപ്തിയിൽ വലിയൊരളവുവരെ യൂറോപ്പിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളതായി പരിണമിച്ചു എന്ന് കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികനും വിമർശകനുമായ പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ള ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. പതിനൊന്നു വാല്യങ്ങളിൽ, അവസാനത്തെ നാലെണ്ണത്തിലെ കേന്ദ്രവ്യക്തിത്വങ്ങളായ ലൂയി പതിനാലാമൻ, വോൾട്ടയർ, റുസ്സോ, നെപ്പോളിയൻ എന്നിവർ ഫ്രാൻസുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരാണെന്നും അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ പരമ്പരയിലെ ഇത്തരം കുറവുകളെ ചന്ദ്രനിലെ കളങ്കത്തോട് ഉപമിക്കുന്ന ഗോവിന്ദപ്പിള്ള, ഇതിനെ തന്റെ ഇഷ്ടകൃതിയെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുകയും "ലോകത്തെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പുസ്തകം", "സമ്പൂർണ്ണ വിദ്യാഭ്യാസപദ്ധതി" എന്നൊക്കെ പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുറിപ്പുകൾ
ക. ഈ വാല്യത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം മൂലം വലയുന്ന വായനക്കാരന്‌ ആദ്യം എഴുതിയപ്പോൾ ഇതിനു ഇപ്പോഴുള്ളതിന്റെ പകുതി കൂടി വലിപ്പമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന അറിവ് ആശ്വാസം നൽകിയേക്കാമെന്ന്, ആമുഖത്തിൽ ഡുറാന്റ് ഫലിതം പറയുന്നു.
ഖ. "Voltaire defending reason with wit and Rousseau pleading with tears for the rights of feeling.
ഗ. "We find ourselves exhausted on reaching the French Revolution. We know that this event did not end history, but it ends us."
ഘ. "Historical truth… can rarely be achieved outside the professional world of historians".
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ വർഗ്ഗം:പുലിറ്റ്സർ പ്രൈസ് നേടിയ കൃതികൾ വർഗ്ഗം:വിൽ ഡുറാന്റിന്റെ കൃതികൾ വർഗ്ഗം:ലോകചരിത്രത്തെ പറ്റിയുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങൾ
അർജ്ജുനപ്പത്ത്
മഹാഭാരതത്തിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രമായ അർജുനന്റെ പത്തുപേരുകളാണ് അർജുനപ്പത്ത് എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. പേടി ഇല്ലാതാക്കാൻ അർജുനപ്പത്ത് ജപിക്കുന്നത് ഉപകരിക്കും എന്നാണ് ഹൈന്ദവ വിശ്വാസം. . പഴയകാലത്ത് കേരളത്തിലെ വീടുകളിൽ സന്ധ്യാനാമമായി അർജുനപ്പത്ത് ജപിച്ചിരുന്നു. ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂലരൂപം സംസ്കൃതത്തിലാണ്.
സംസ്കൃതം
"അർജുനഃ ഫൽഗുനോ ജിഷ്ണുഃ
കിരീടി ശ്വേതവാഹനഃ
ബീഭത്സുർവ്വിജയഃ പാർത്ഥഃ
സവ്യസാചി ധനഞ്ജയഃ
പാർത്ഥസ്യൈതാനി നാമാനി
ത്രസിന്ധ്യം യഃ പഠേന്നരഃ
തസ്യ സർവ്വഭയം നാസ്തി
സർവ്വത്ര വിജയീ ഭവേൽ"
മലയാളം
"അർജ്ജുനൻ ഫൽഗുനൻ പാർത്ഥൻ വിജയനും
വിശ്രുതമായപേർ പിന്നെ കിരീടിയും
ശ്വേതാശ്വനെന്നും ധനഞ്ജയൻ ജിഷ്ണുവും
ഭീതീഹരം സവ്യസാചി ബീഭത്സുവും
പത്തുനാമങ്ങളും ഭക്ത്യാ ജപിക്കലോ
നിത്യഭയങ്ങളകന്നുപോം നിശ്ചയം."
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവാചാരങ്ങൾ
ഓഗസ്റ്റ് 2008
2008 ഓഗസ്റ്റ് മാസം നടന്ന പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ
അവലംബം
2008 *2008-07
ഹക്കീം അജ്മൽ ഖാൻ
ഇന്ത്യയിലെ ഒരു ദേശീയനേതാവും ഭിഷഗ്വരനുമായിരുന്നു ഹക്കീം അജ്‌മൽഖാൻ (ജീവിതകാലം: 11 ഫെബ്രുവരി 1868-1927). ഹക്കിം എന്ന അറബിവാക്കിന്റെ അർഥം വൈദ്യൻ എന്നാണ്. മധ്യേഷ്യയിൽനിന്നും ഇന്ത്യയിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത ഒരു മുസ്ലീം സൈനികോദ്യോഗസ്ഥന്റെ മകനായി 1868 ഫെബ്രുവരി 11-ന് (ഹിജ്രാ വർഷം 1284 ഷവ്വാൽ 17)അജ്മൽ ജനിച്ചു. ബാല്യത്തിൽതന്നെ പേർഷ്യൻ ഭാഷ, അറബി വ്യാകരണം, ഖുർആൻ, തർക്കശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ അവഗാഹം നേടിയ ഇദ്ദേഹം പില്ക്കാലത്ത് ഉറുദുവിൽ പാണ്ഡിത്യം സമ്പാദിച്ചു. വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആദ്യപാഠങ്ങൾ പിതാവിൽനിന്നും ഉയർന്ന രീതിയിലുള്ള വൈദ്യ വിദ്യാഭ്യാസം ജ്യേഷ്ഠസഹോദരൻമാരിൽനിന്നും സമ്പാദിച്ചു. 1904-ൽ മൊസൊപ്പെട്ടേമിയയും തുർക്കി, അറേബ്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങളും 1911-ൽ യൂറോപ്പും സന്ദർശിക്കുകയുണ്ടായി. ഡൽഹിയിൽ താൻ സ്ഥാപിക്കാനുദ്ദേശിച്ച കോളേജിന്റെ നടത്തിപ്പിനെപ്പറ്റി ആവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ഈ യാത്രയിൽ ഇദ്ദേഹം നേടി.
1912-ൽ ഇന്ത്യയുടെ വൈസ്രോയിയായിരുന്ന ഹാർഡിഞ്ച്പ്രഭു അജ്മലിനെ ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു. തത്ഫലമായി ഡൽഹിയിൽ അജ്മൽഖാൻ സ്ഥാപിച്ച ആശുപത്രിക്ക് ലേഡി ഹാർഡിഞ്ച് എന്ന പേരാണ് നല്കിയത്. ഈ കാലഘട്ടത്തിനുള്ളിൽ വിദഗ്ദ്ധനായൊരു ഭിഷഗ്വരൻ എന്ന നിലയിൽ അജ്മൽ പ്രസിദ്ധനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരവധി യൂനാനിഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുസ്ളീങ്ങളുടെ വിദ്യാഭ്യാസോന്നമനത്തിനുവേണ്ടി അലിഗഡ് സർവകലാശാല പടുത്തുയർത്തുന്നതിൽ ഇദ്ദേഹം നിസ്തുലമായ പങ്ക് വഹിച്ചു. 1918 ഡിസമ്പറിൽ ഡൽഹിയിൽ മദൻമോഹൻ മാളവ്യയുടെ അധ്യക്ഷതയിൽ ചേർന്ന കോൺഗ്രസ് സമ്മളനത്തിൽ സി.ആർ. ദാസിന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിൽ, അധ്യക്ഷപദവും വഹിച്ചു. വിവിധ സമുദായക്കാരെ ഒരേ നിലയിൽ സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരാളെന്ന നിലയിലാണ് ചരിത്രകാരൻമാർ ഇദ്ദേഹത്തെ വീക്ഷിക്കുന്നത്. 1919-ലും 1924-ലും ഉണ്ടായ ഹിന്ദു-മുസ്ലീം ലഹളകൾ ശമിപ്പിക്കാനും അവ കൂടുതൽ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിക്കാതിരിക്കാനും ഇദ്ദേഹം അശ്രാന്തപരിശ്രമം ചെയ്തു. തികച്ചും ദേശീയവാദിയായിരുന്ന അജ്മൽ 1927 ഡിസമ്പറിൽ നിര്യാതനായി. ഡൽഹിയിൽ ഇദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച യൂനാനി വൈദ്യവിദ്യാലയം പ്രസിദ്ധമാണ്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1868-ൽ ജനിച്ചവർ
ബേ ഓഫ് പിഗ്സ്‌
thumb|250px|right|ബേ ഓഫ് പിഗ്സ്, ക്യൂബയുടെ ഭൂപടത്തിൽ
thumb|left|120px|ഗിരോൺ കടലോരത്തെ സൂര്യാസ്തമനം ഈ ഉൾക്കടലിന്റെ പടിഞ്ഞാറുവശത്ത് സപ്പാസ്റ്റാ ഉപദ്വീപിന്റെ ഭാഗമായ സപ്പാസ്റ്റാ ചതുപ്പിന്റെ അതിരായി പവിഴപ്പുറ്റുകൾ കാണപ്പെടുന്നു. കിഴക്കുഭാഗത്തെ ഉറപ്പുള്ള കലടലോരം വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് കണ്ടൽക്കാടുകളേയും ചതുപ്പുനിലങ്ങളേയും തൊട്ടുനിൽക്കുന്നു. വടക്കു ഭാഗത്ത് ബുവെനാ വെന്തുരാ എന്ന ഗ്രാമവും അതിനടുത്ത്പ്ലായാ ലാർഗാ (ദീർഘമായ കടലോരം) എന്ന തീരവുമാണ്. അതിനു 35 കിലോമീറ്റർ അകലെ 'ഗിരോൺ' ഗ്രാമവും അവിടെ പ്ലായാ ഗിരോൺ എന്ന കടലോരവും ഉണ്ട്. ഈ ഗ്രാമത്തിനും കടലോരത്തിനും നൽകിയിരിക്കുന്നത് 16-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ കുപ്രസിദ്ധനായ ഫ്രെഞ്ച് കടൽക്കള്ളൻ ഗിൽബെർട്ടോ ഗിരോണിന്റെ പേരാണ്.
ഫിദൽ കാസ്ട്രോയുടെ ഭരണകൂടത്തെ താഴെയിറക്കാനായി അമേരിക്കൻ പിന്തുണയോടെ 1961-ൽ നടന്ന ബേ ഓഫ് പിഗ്സ്‌ ആക്രമണം ഈ ഉൾക്കടൽ അന്തരാഷ്ട്രതലത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നതിനിടയാക്കി.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഉൾക്കടലുകൾ വർഗ്ഗം:അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലെ ഉൾക്കടലുകൾ
Invazija u Zaljevu svinja
കയമ
കേരളത്തിൽ കൃഷി ചെയ്തു വരുന്ന ഒരിനം നെല്ലാണ് കയമ. വളരെയധികം പ്രതിരോധശേഷിയും ഉയർന്ന ഉല്പാദനവും ഉള്ള ഈ വിത്തിനം പക്ഷേ ഇപ്പോൾ പുതിയ ഇനം വിത്തുകൾക്ക് വഴിമാറി കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞു.
വർഗ്ഗം:നെല്ലിനങ്ങൾ
തുള്ളിനന
ഒരു ചെടിക്കു വേണ്ട വെള്ളത്തിന്റെ അളവ് കൃത്യമായി നിർണ്ണയിച്ച്, അത്രയും വെള്ളം മാത്രം തുള്ളിയായി കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ചെടിയുടെ ചുവട്ടിൽ നൽകുന്ന രീതിയാണ് തുള്ളിനന (Drip irrigation). 'കണികാ ജലസേചനം' എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ജലസേചനം
അവിയൽ (സംഗീതസംഘം)
ഒരു മലയാളം റോക്ക് സംഗീത സംഘമാണ് അവിയൽ. 2004ൽ ആണ് ഈ സംഘം രൂപീകൃതമായത്. ഓൾട്ടർനേറ്റീവ് മലയാളീ റോക്ക് എന്നാണ് തങ്ങളുടെ സംഗീത ശൈലിയെ ബാന്റംഗങ്ങൾ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. സഞ്ചാരം, സോൾട്ട് ആന്റ് പെപ്പർ, സെക്കന്റ് ഷോ എന്നീ ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ അവിയലിന്റെ ഗാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.
അവിയൽ (ആൽബം)
അവിയൽ' എന്ന, ബാന്റിന്റെ അതേ പേര് തന്നെയാണ് ആദ്യത്തെ ആൽബത്തിനും നൽകിയിരിക്കുന്നത്. നാടൻ പാട്ടുകളുടെ വരികളും ഇൻഡി പോപ്പ് സംഗീതവും ചേർന്ന എട്ട് പാട്ടുകൾ അടങ്ങുന്നതാണ് ഈ ആൽബം.
പാട്ടുകൾ
സോൾട്ട് ആന്റ് പെപ്പർ എന്ന മലയാള ചലച്ചിത്രത്തിനു വേണ്ടി ആനക്കള്ളൻ എന്ന ഗാനം സംഗീതം ചെയ്തിരിക്കുന്നതും ഈ സംഘമാണ്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:മലയാളം റോക്ക് സംഗീത സംഘങ്ങൾ
കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ
പച്ച മലയാള‌ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വക്താവായിരുന്ന കവിയായിരുന്നു കേരളവ്യാസൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ (ജീവിതകാലം: 18 സെപ്റ്റംബർ 1864 - 22 ജനുവരി 1913). കൊടുങ്ങല്ലൂർ കോവിലകത്തിൽ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു. നിമിഷകവി എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. രാമവർമ്മ എന്നായിരുന്നു യഥാർത്ഥ പേര്. വ്യാസമഹാഭാരതം പദാനുപദം, വൃത്താനുവൃത്തം പദ്യാഖ്യാനം ചെയ്തത് ഇദ്ദേഹമാണ്.
കേരളവ്യാസൻ എന്ന പദവി
വ്യാസമുനി 1095 ദിനങ്ങൾ കൊണ്ട് വൃത്തമൊപ്പിച്ചു ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ മഹാഭാരതമഹാകാവ്യത്തെ അതേപടി മലയാളത്തിൽ പദാനുപദ വിവർത്തനം ചെയ്തു വൃത്തമൊപ്പിച്ചു ഭാഷാഭാരതം എന്ന പേരിൽ ശ്രീ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ മലയാളത്തിൽ പദ്യവൽക്കരിച്ചു  .മഹാഭാരതത്തെ ഗദ്യ വിവർത്തനം ചെയ്ത വിദ്വാൻ കെ പ്രകാശം, താൻ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാന്റെ പദ്യവിവർത്തനത്തെ ഗദ്യമാക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തമ്പുരാന്റെ പദ്യവിവർത്തനം വ്യാസമുനിയുടെ മഹാഭാരത സംസ്കൃതകാവ്യത്തിന്റെ മലയാള തത്തുല്യമാകുന്നു. പദ്യത്തെ ഗദ്യമാക്കുവാൻ ഭാഷാവിദ്വാന്മാർക്കു പ്രയാസമില്ലാതെ സാധിച്ചേക്കും. എന്നാൽ കഥയെ പദ്യമാക്കുക പ്രയാസം. അതുതന്നെ വൃത്തമൊപ്പിച്ചെടുക്കുക കൂടുതൽ ദുഷ്‌കരമാണ്. എന്നാലിടിവിടെ തമ്പുരാൻ ചെയ്തത്, സംസ്കൃതത്തിൽ 1095 ദിനങ്ങൾകൊണ്ട് സാക്ഷാൽ വ്യാസമുനി വൃത്തമൊപ്പിച്ചു ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ മഹാഭാരത മഹാകാവ്യത്തെ പദാനുപദമായി വിവർത്തനം ചെയ്തു , അതേ  വൃത്തത്തിൽ , അതേ  വാക്യാർത്ഥത്തിൽ, അതേ  പദാർത്ഥത്തിൽ മലയാളീകരിച്ച   കാവ്യമാക്കിയെടുക്കുകയാണ്. ഇത്തരത്തിലൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ തമ്പുരാന് വേണ്ടിവന്നത് വെറും 874 ദിവസങ്ങൾ മാത്രവും .പദാനുപദം വിവർത്തനം, വൃത്താനുവൃത്തം പദ്യവൽക്കരണം എന്നിവ വ്യാസനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ , വ്യാസരചനയ്ക്കു മലയാള തത്തുല്യമായി തമ്പുരാൻ നിർവ്വഹിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാനെ അമാനുഷിക പ്രഭാവനെന്നും കേരളവ്യാസൻ എന്നും വിളിക്കുന്നത്.
കുട്ടിക്കാലം
കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാന്റെ ബാല്യകാലത്തു് കൊടുങ്ങല്ലൂർ രാജകൊട്ടാരം പാണ്ഡിത്യത്തിന്റെ കലവറയായിരുന്നു. ഉത്തമമായ ഒരു ഗുരുകുലം എന്ന സ്ഥാനമായിരുന്നു കോവിലകം അക്കാലത്തു പുലർത്തിയിരുന്നതു്. കേരളത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുനിന്നും അനേകം വിദ്യാർത്ഥികൾ കാവ്യശാസ്ത്രാദികളിൽ പാണ്ഡിത്യം നേടുന്നതിനു് അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. താൻ പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്തു് വിവിധവിഷയങ്ങളിലായി മുന്നൂറോളം വിദ്യാർത്ഥികൾ അവിടെ താമസിച്ചുപഠിച്ചിരുന്നുവെന്നു് ആറ്റൂർ കൃഷ്ണപ്പിഷാരടി "കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഗുരുകുലം" എന്ന ഉപന്യാസത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
കുടുംബഗുരുവായിരുന്ന വിളപ്പിൽ ഉണ്ണിയാശാൻ ആയിരുന്നു കുഞ്ഞന്റെ ആദ്യഗുരു. പ്രാഥമികമായ ബാലപാഠങ്ങൾക്കു ശേഷം മൂന്നാംകൂർ ഗോദവർമ്മതമ്പുരാൻ അദ്ദേഹത്തെ കാവ്യം പഠിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ മൂന്നാംകൂർ തമ്പുരാൻ ഏറെത്താമസിയാതെ അന്തരിച്ചു. തുടർന്നു് സ്വന്തം അമ്മാവനായ വിദ്വാൻ കുഞ്ഞിരാമവർമ്മൻതമ്പുരാന്റെ പക്കൽനിന്നായി വിദ്യാഭ്യാസം. മുഖ്യമായും വ്യാകരണം ആയിരുന്നു ഇക്കാലത്തു പഠിച്ചെടുത്തതു്. പ്രൗഢമനോരമ, പരിഭാഷേന്ദുശേഖരം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം അമ്മാവനിൽനിന്നാണു് അദ്ദേഹം പഠിച്ചെടുത്തതു്. മഹാകവിയ്ക്കു് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഷയം വ്യാകരണം തന്നെയായിരുന്നു. പിൽക്കാലത്തു് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതികളിൽ പലപ്പോഴും "അമ്മാവനും ഗുരുവുമാകിയ കുഞ്ഞിരാമവർമ്മാവിനെ" ഭക്തിപൂർവ്വം സ്മരിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
തർക്കം പഠിപ്പിച്ചത് ഒരു കുഞ്ഞൻ തമ്പുരാൻ ആയിരുന്നു. വലിയ കൊച്ചുണ്ണിത്തമ്പുരാൻ ജ്യോതിഷവുംപഠിപ്പിച്ചു.
ഏഴാമത്തെ വയസ്സിൽ തന്നെ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ കവിതകൾ എഴുതാൻ തുടങ്ങി. അക്കാലത്തു് കൊടുങ്ങല്ലൂർ താലപ്പൊലിയുടെ എഴുന്നള്ളിപ്പുസമയത്തു് വെണ്മണിയുടെ കവിസംഘം ഭഗവതിയെക്കുറിച്ചും മറ്റും നിമിഷശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിച്ചൊല്ലുക പതിവുണ്ടായിരുന്നു. "ഒരു ദിവസം താലപ്പൊലിയ്ക്കു് വെണ്മണി അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് മകനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അന്നു് കുഞ്ഞിക്കുട്ടനെക്കൊണ്ടും ഒരു ശ്ലോകമുണ്ടാക്കിച്ചതായി എനിക്കറിവുണ്ട്" - അമ്മാവൻ തമ്പുരാൻ എഴുതിയിട്ടുള്ള "കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻതമ്പുരാൻ സ്മരണകൾ" എന്ന പുസ്തകത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.
ഏറേത്താമസിയാതെ, കവിതയെഴുത്തു് തമ്പുരാന്റെ ഹരമായിത്തീർന്നു. സംസ്കൃതത്തിലായിരുന്നു ആദ്യകാലത്തെപദ്യനിർമ്മാണം. രാജകുടുംബത്തിലെ കുട്ടികൾ മറ്റു കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം അക്ഷരശ്ലോകം ചൊല്ലി മത്സരിക്കൽ അന്നത്തെ പതിവായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കു് പദ്യനിർമ്മാണമത്സരവും ഉണ്ടായിരിക്കും. പഠിപ്പിന്റെ ഇടയിൽ തന്നെയാവും ഈ വിനോദവും. ഏകദേശം പതിനാറുവയസ്സുകഴിഞ്ഞതോടെ കുഞ്ഞിക്കുട്ടനു് കവിത മാത്രമാണു ജീവിതം എന്ന നിലയായി. മറ്റു വിഷയങ്ങളിലെ പഠിപ്പിനു ശ്രദ്ധ കുറഞ്ഞു.
സംസ്കൃതകാവ്യരചനയിൽ മുഴുകിക്കഴിഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തെ പച്ചമലയാളയാളത്തിന്റെ വഴിയിലേക്കു് തിരിച്ചുവിട്ടതു് പിതാവ് വെണ്മണി അച്ഛനും വൈമാത്രേയസഹോദരനായ (അച്ഛനു് മറ്റൊരു ഭാര്യയിൽ ജനിച്ച സഹോദരൻ)വെണ്മണി മഹനുമാണു്.