നിക്കരാഗ്വ
ചരിത്രം
1857 മുതൽ 93 വരെ യാഥാസ്ഥിതിക കക്ഷിയാണ് നിക്കരാഗ്വയിൽ അധികാരത്തിലിരുന്നത്. 36 വർഷം നീണ്ടുനിന്ന യാഥാസ്ഥിതിക ഭരണത്തിനു വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് 1893-ൽ ലിബറൽ പാർട്ടിയിലെ സെലയ പ്രസിഡന്റായി. കനാലിന്റെ നിർമിതിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ യു.എസ്.-നിക്കരാഗ്വ ബന്ധത്തിൽ അസ്വാരസ്യം സൃഷ്ടിച്ചത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്താണ്; കനാൽ നിർമിതിക്കുള്ള അനിയന്ത്രിത അവകാശങ്ങൾ യു.എസ്സിന് നല്കാൻ വിസമ്മതിച്ചത് സെലയയെ അനഭിമതനാക്കി. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അമേരിക്ക സെലയയ്ക്കെതിരെ പ്രതിപക്ഷത്തെ കലാപത്തിനു പ്രേരിപ്പിച്ചത് രാജ്യത്തെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയുണ്ടായി (1909). 1911-ൽ യാഥാസ്ഥിതിക പ്രസിഡന്റ് ഡയസ് അധികാരത്തിൽ വരുന്നതുവരെ ഇത് തുടർന്നു. നിക്കരാഗ്വയിലെ ഏറ്റവും വലിയ അമേരിക്കൻ കമ്പനിയായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്-നിക്കരാഗ്വൻ കൺസെഷനിലെ മുൻ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവൺമെന്റിനെ അമേരിക്കൻ ഭരണകൂടവും അംഗീകരിച്ചു. ആഭ്യന്തര യുദ്ധകാലത്ത് അമേരിക്കൻ ബിസിനസ് താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും സമാധാനം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനുമായി യു.എസ്. സേനാംഗങ്ങളെ (Marines) നിക്കരാഗ്വയിലേക്ക് അയച്ചിരുന്നു (1909). ഡയസിനെതിരെ 1912-ൽ വീണ്ടും ഒരു കലാപം ഉയർന്നുവന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഇദ്ദേഹം യു.എസ്സിന്റെ സഹായം തേടിയതിനെത്തുടർന്ന് കലാപത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ മറീനുകൾ വീണ്ടും നിക്കരാഗ്വയിൽ എത്തി (1912). 1909 നും 33-നുമിടയ്ക്ക് ക്രമസമാധാനപാലനത്തിനായി മൂന്നു തവണ (1909-11, 1912-25, 1926-33) മറീനുകളെ യു.എസ്. നിക്കരാഗ്വയിലേക്ക് അയയ്ക്കുകയുണ്ടായി. നിർദിഷ്ട കനാലിന്റെ നിർമിതിക്കായി യു.എസ്സിൽ നിന്നും നിക്കരാഗ്വൻ സർക്കാർ എടുത്ത ലോൺ വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി നിക്കരാഗ്വയിലെ കസ്റ്റംസ് ഡ്യൂട്ടി ശേഖരിക്കാനുള്ള പദ്ധതിക്കു യു.എസ്. രൂപം നല്കിയത് ഭൂരിപക്ഷം തദ്ദേശീയരിലും വൻ പ്രതിഷേധമുളവാക്കി; ഈ എതിർപ്പിനെ നേരിടാനാണ് 1926-ൽ മറീനുകൾ വീണ്ടും ഇവിടെ എത്തിയത്. (1925-ലെ ഒരു ചെറിയ ഇടവേള ഒഴിച്ചാൽ 21 വർഷം അന്താരാഷ്ട്ര പൊലീസിന്റെ ചുമതല ഇവർ നിർവഹിച്ചു). യു.എസ്സിന്റെ ഇടപെടലിന് ന്യായീകരണമായി വർത്തിച്ചത് മൺറോ സിദ്ധാന്തത്തിന് അനുബന്ധമായി പ്രസിഡന്റ് റൂസ്വെൽറ്റ് ഉന്നയിച്ച വാദമുഖമാണ്. പരിഷ്കൃത രാജ്യമെന്ന നിലയിൽ ലാറ്റിൻ അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലെ തെറ്റായ ചെയ്തികളെ ചെറുക്കാൻ യു.എസ്സിന് അധികാരമുണ്ട് എന്നായിരുന്നു ഈ വാദഗതിയുടെ അന്തഃസത്ത. നിക്കരാഗ്വ ഏതാണ്ട് അമേരിക്കയുടെ സംരക്ഷിത രാജ്യമായി (protectorate) മാറിയതിലുള്ള പ്രതിഷേധത്തിനു നേതൃത്വം നല്കിയ ജനറൽ സാൻഡിനോ ഒന്നുകിൽ വിദേശ ആധിപത്യത്തിൽ നിന്നും മാതൃഭൂമിയെ മോചിപ്പിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ മരിക്കുക എന്ന ആഹ്വാനമാണ് അണികൾക്കു നല്കിയത്. യു.എസ്. മറീനുകൾക്കെതിരെ ഗറില്ലകളെ വ്യാപകമായി ഇവർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. നീണ്ടുനിന്ന ഒളിപ്പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ നിക്കരാഗ്വയിൽ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാനും യു.എസ്സുമായി സൗഹൃദം പുലർത്താനും കെല്പുള്ള ഏത് വ്യക്തിയെയും പിന്തുണയ്ക്കാൻ യു.എസ്. തയ്യാറായി. യു.എസ്. മേൽനോട്ടത്തിൽ നടന്ന 1932-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അവർക്ക് താത്പര്യമുണ്ടായിരുന്ന യാഥാസ്ഥിതിക കക്ഷി പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലത്തെ അംഗീകരിക്കുവാൻ യു.എസ്. തയ്യാറായി. ലിബറൽ കക്ഷിക്കാരനായ സാകാസയായിരുന്നു പ്രസിഡന്റ്. ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുശേഷമാണ് നിക്കരാഗ്വയിൽ നിന്നും മറീനുകളെ യു.എസ്. പിൻവലിച്ചത്; അതേസമയം മറീനുകളുടെ സ്ഥാനത്ത് നിക്കരാഗ്വൻ നാഷണൽ ഗാർഡ് എന്ന പുതിയ സേനയെ സജ്ജമാക്കിയിട്ടാണ് മറീനുകൾ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയത്. 1934-ൽ സാൻഡിനോയെ വധിച്ച നാഷണൽ ഗാർഡ് തലവൻ ജനറൽ അനസ്താസിയോ സൊമോസ സാകാസയെ പുറത്താക്കിക്കൊണ്ട് (1936) സ്വയം പ്രസിഡന്റായി അവരോധിച്ചു. 1979-ൽ ഒരു വിപ്ളവത്തിലൂടെ പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതുവരെ സൊമോസ കുടുംബമാണ് നിക്കരാഗ്വ ഭരിച്ചത്. പൊതുമുതൽ യാതൊരു ദീക്ഷയുമില്ലാതെ കൈക്കലാക്കിയ സൊമോസ ഭരണത്തെ ക്ലെപ്റ്റാക്രസി എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരനല്ല എന്ന കാരണത്താൽ ഈ ഏകാധിപതി യു.എസ്സിനും സ്വീകാര്യനായിരുന്നു. അധികാരത്തിന്റെ സുഖലോലുപതയിൽ മുഴുകിക്കഴിഞ്ഞ ഇദ്ദേഹത്തെ 1956-ൽ പെറസ് എന്ന കവി വധിക്കുകയായിരുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാരായ ലൂയി, ഡെബോയിൽ എന്നിവരാണ് തുടർന്ന് നിക്കരാഗ്വ ഭരിച്ചത്.