cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
പുന്നപ്ര തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്
ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ അമ്പലപ്പുഴ താലൂക്കിൽ അമ്പലപ്പുഴ ബ്ളോക്കിലാണ് 9.15 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുള്ള പുന്നപ്ര തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:അമ്പലപ്പുഴ ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്തിലെ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകൾ
ഹൈക്കോടതി
ഇന്ത്യയിലെ ഒരു സംസ്ഥാനത്തിലെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥിതിയിലെ പരമോന്നത പദവി വഹിക്കുന്ന സ്ഥാപനമാണ്‌ ഹൈക്കോടതി. ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ 214 മുതൽ 231 വരെയുള്ള അനുച്ഛേദങ്ങളിലാണ്‌ ഹൈക്കോടതിയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.
ഇന്ത്യയിലെ ഹൈക്കോടതികൾ
ഇന്ത്യയിലെ ഓരോ സംസ്ഥാനത്തിനും ഓരോ ഹൈക്കോടതി വേണമെന്ന് അനുച്ഛേദം 214 നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ രണ്ടോ അതിലധികമോ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ഒരു പൊതു ഹൈക്കോടതി സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരം പാർലമെന്റിനുണ്ടെന്ന് അനുച്ഛേദം 231 വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഭരണഘടന നിലവിൽ വരുന്നതിൻ മുൻപ് തന്നെ മദ്രാസ്, ബോംബെ, കൽക്കത്ത, ദില്ലി എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഹൈക്കോടതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ഹൈക്കോടതികളുടെ അധികാരങ്ങൾ അതേപടി നിലനിർത്തിയിട്ടുണ്ട് (അനുച്ഛേദം 225). സംസ്ഥാന നിയമസഭകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന നിയമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒന്നിലധികം ബെഞ്ചുകൾ ചില ഹൈക്കോടതികൾക്ക് ഉണ്ടാകാം. നിലവിൽ ഇന്ത്യയിലുള്ള ഹൈക്കോടതികളും, അവയുടെ ബെഞ്ചുകളും, അധികാരപരിധിയും താഴെ നൽകുന്നു.
ഹൈക്കോടതിയിലെ ജഡ്ജിമാർ
രാഷ്ട്രപതി കാലാകാലങ്ങളിൽ നിയമിക്കുന്ന ഒരു ചീഫ് ജസ്റ്റിസും, ജഡ്ജിമാരും അടങ്ങുന്നതാണ്‌ ഹൈക്കോടതി. സന്ദർഭോചിതമായി അഡീഷണൽ ജഡ്ജിമാരെയും ആക്റ്റിംഗ് ജഡ്ജിമാരെയും നിയമിക്കാനുള്ള അധികാരവും രാഷ്ട്രപതിയ്ക്കുണ്ട്.
ഭരണഘടനയനുസരിച്ച് ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിമാരെ നിയമിക്കുമ്പോൾ രാഷ്ട്രപതി, സുപ്രീംകോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിനോടും അതത് സംസ്ഥാന ഗവർണർമാരോടും കൂടിയാലോചിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഹൈക്കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് ഒഴികെയുള്ള ജഡ്ജിമാരുടെ നിയമനക്കാര്യത്തിൽ അതത് ഹൈക്കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസുമായും ആലോചിക്കാറുണ്ട്. ഭരണഘടനയിലെ ഈ വകുപ്പുകൾ പരിശോധിച്ച് ഇന്ത്യയുടെ സുപ്രീം കോടതി രണ്ട് സുപ്രധാന വിധിന്യായങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജഡ്ജിനിയമനം സംബന്ധിച്ച കേസുകൾ പ്രസിദ്ധങ്ങളാണ്. ഈ വിധിന്യായങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജഡ്ജിമാരുടെ നിയമനം സംബന്ധിച്ചുള്ള കൂടിയാലോചനകളിൽ സുപ്രീം കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിന്റെയും ഹൈക്കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിന്റെയും അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് മുൻഗണനയുണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ്. ചീഫ് ജസ്റ്റിസുമാർ ഈ വിഷയത്തിൽ അഭിപ്രായ രൂപീകരണം നടത്തുമ്പോൾ അതത് കോടതികളിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന രണ്ട് ജഡ്ജിമാർ കൂടി അടങ്ങുന്ന ഉന്നതതല സമിതിയുമായി കൂടിയാലോചിച്ച് വേണം എന്നും മേല്പറഞ്ഞ വിധിന്യായങ്ങളിൽ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. ഉന്നത നീതിപീഠങ്ങളിലെ നിയമനങ്ങളിൽ രാഷ്‌ട്രീയ ഇടപെടലുകൾ മുഴുവനായും ഒഴിവാക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗ്ഗമായാണ് ഈ വിധിന്യായങ്ങൾ ഉണ്ടായതെങ്കിലും സുപ്രീം കോടതിയെ നിശിതമായ വിമർശനത്തിനു വിധേയമാക്കിയ വിധിന്യായങ്ങളാണവ. രാഷ്‌ട്രീയ ദുഷ്ടലാക്കുകളിൽ നിന്നു നീതിപീഠങ്ങളിലേക്കുള്ള നിയമനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്ന വ്യാജേന അവയെ ഹൈക്കോടതി/സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിമാരുടെ തന്നിഷ്ടത്തിനു വിധേയമാക്കി എന്ന വിമർശനം വളരെയുണ്ട്.
ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിമാരാകാനുള്ള യോഗ്യതകൾ അനുച്ഛേദം 217-ൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പത്ത് വർഷം ഇന്ത്യയിൽ നീതിന്യായാധികാരസ്ഥാനത്ത് ജോലി നോക്കുകയോ ഒന്നോ അതിലധികമോ ഹൈക്കോടതിയിൽ പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്ന അഭിഭാഷകനായിരിക്കയോ ചെയ്തിട്ടുള്ള ഇന്ത്യൻ പൗരനാണ് ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിയാകുവാൻ സാധിക്കുക. മുതിർന്ന ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിമാരിൽ നിന്നാണ് ചീഫ് ജസ്റ്റിസിനെ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. ഈ നിയമത്തിനു കീഴിൽ മുതിർന്ന ജില്ലാ/ സെഷൻസ് ജഡ്ജിമാരെ സ്ഥാനകയറ്റം വഴിയും ഹൈക്കോടതി അഭിഭാഷകരിൽ നിന്നു നേരിട്ടും ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിമാരെ നിയമിക്കാറുണ്ട്.
ഒരു ഹൈക്കോടതിയിൽ നിന്നും മറ്റൊരു ഹൈക്കോടതിയിലേക്ക് ജഡ്ജിമാരെ സ്ഥലംമാറ്റാൻ രാഷ്ട്രപതിക്ക് അധികാരമുണ്ടെങ്കിലും അത് വളരെ വിരളമായി മാത്രം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നായാണ് കാണുന്നത്. ഈ വിഷയത്തിലും സുപ്രീം കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിനോട് കൂടിയാലോചിക്കേണ്ടതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിനു മുൻഗണനയുള്ളതുമാണ്.
ഇമ്പീച്ച്മെന്റ്
ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിമാരായി നിയമിക്കപ്പെട്ടവരെ പുറത്താക്കാൻ പ്രത്യേകകുറ്റവിചാരണ (ഇംപീച്‌മന്റ) നടത്തണമെന്ന് ഭരണഘടന നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിമാരടങ്ങുന്ന ഒരു സമിതി കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് കാണുന്നപക്ഷം പ്രത്യേക കുറ്റവിചാരണ നടത്താം. പാർലമന്റിലെ രണ്ട് സഭകളിലും മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചാൽ മാത്രമെ ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിയെ പുറത്താക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു. സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിമാരെ പുറത്താക്കുന്നതിനും ഇതേ നടപടികൾ തന്നെയാണ്. ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിൽ രണ്ട് പ്രാവശ്യം മാത്രമാണ് പ്രത്യേക കുറ്റവിചാരണ നടന്നത്. ഒന്നാമതായി ജസ്റ്റിസ് വി. രാമസ്വാമിയുടെ കാര്യത്തിലും രണ്ടാമത് ജസ്റ്റിസ് സൗമിത്ര സെന്നിന്റെ കാര്യത്തിലും.
റിട്ടുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരം
സുപ്രീംകോടതിയെ പോലെ മൗലികാവകാശ സം‌രക്ഷണത്തിന് പ്രത്യേക ഉത്തരവുകൾ (റിട്ടുകൾ) പുറപ്പെടുവിക്കാൻ അധികാരം ഹൈക്കോടതികൾക്കുമുണ്ട്. എങ്കിലും റിട്ടുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കാൻ ഹൈക്കോടതികൾക്കുള്ള അധികാരം സുപ്രീംകോടതികളേക്കാൾ വിപുലമാണ്‌. അധികാരപരിധിയിലുള്ള കീഴ്കോടതികൾ, ട്രൈബ്യൂണലുകൾ എന്നിവയുടെ മേൽനോട്ടം ഹൈക്കോടതിയുടെ ചുമതലയിൽ വരുന്നവയാണ്‌.
കീഴ്ക്കോടതികൾ
അതാത് ഹൈക്കോടതികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കീഴ്ക്കോടതികളും ഇന്ത്യയിലുണ്ട്. അവയെ മുൻഗണന ക്രമത്തിൽ ചുവടെ കൊടുക്കുന്നു;
ഇതുംകൂടി കാണുക
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ നിയമം വർഗ്ഗം:നീതിന്യായക്കോടതികൾ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിലെ കോടതികൾ
ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ
ഭാഷാപരവും മറ്റുമായ പരിമിതികൾ മൂലം ഇന്ത്യയൊഴിച്ചുള്ള നാടുകളിൽ ആദ്യത്തെ ക്രിസ്തീയ വേദപ്രചാരകനായെത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന് പരിമിതമായ വിജയം മാത്രമേ നേടാനായുള്ളു. എങ്കിലും പൊതുവേ പറഞ്ഞാൽ, കേവലം പത്തു വർഷം മാത്രം ദീർഘിച്ച ആ പ്രേഷിത സംരംഭത്തിന്റെ സാഹസികതയും വൈപുല്യവും വേദപ്രചരണദൗത്യങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ അസാധാരണമായിരുന്നു.
തുടക്കം
thumb|250px|left|സ്പെയിനിലെ നവാരെ പ്രവിശ്യയിൽ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ ജനിച്ച ഹർമ്മ്യം പിരണീസ് പർവതപ്രാന്തത്തിൽ, നാവാരെ പ്രവിശ്യയുടെ ഹെസ്പാനിയ മേഖലയിൽ, ബാസ്ക് വംശത്തിൽ പെട്ട ഒരു പ്രഭുകുടുംബത്തിലാണ് ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ ജനിച്ചത്. 'സേവ്യർ' (Xavier, Xabier) എന്ന കുടുംബപ്പേര്, ബാസ്ക് ഭാഷയിലെ എറ്റ്സ്സാബെറി' (etxaberri) എന്ന സ്ഥലസൂചകനാമത്തിന്റെ (toponymic) രൂപഭേദമാണ്. "പുതിയ വീട്" എന്നാണ് അതിനർത്ഥം. ഇളയമകനായിരുന്ന സേവ്യർ പുരോഹിതവൃത്തി തെരഞ്ഞെടുത്ത് അതിനുള്ള യോഗ്യത സമ്പാദിക്കാനായി 20-നടുത്തു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ പാരിസ് സർവകലാശാലയിൽ വിദ്യാർത്ഥിയായി. അവിടെ അദ്ദേഹം പതിനൊന്നു വർഷം ചെലവഴിച്ചു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് നവീകരണത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ നവീകരണാഭിമുഖ്യമുള്ള ചില സംഘങ്ങളുമായി സേവ്യർ അടുത്തിരുന്നു. എന്നാൽ സ്വന്തം നാട്ടുകാരനും തന്നേക്കാൾ 15 വയസ്സുള്ള മൂപ്പുള്ളവനുമായ ഇഗ്നേഷ്യസ് ലൊയോളയുമായുള്ള പരിചയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കത്തോലിക്കാ പ്രതിബദ്ധത ഉറപ്പിക്കുകയും ജീവിതഗതി തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുകയും ചെയ്തു.
ബാസ്ക് വംശജരായ ഇഗ്നേഷ്യസും സേവ്യറും തമ്മിലുള്ള പരിചയത്തിന്റെ തുടക്കം ആയാസരഹിതമായിരുന്നില്ല. സേവ്യർ ഇഗ്നേഷ്യസിന്റെ പ്രഭാവത്തിൽ വന്നതു മെല്ലെ ആയിരുന്നു. താൻ "ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടി കുഴച്ച മാവ് സേവ്യർ ആയിരുന്നെന്ന്" ഇഗ്നേഷ്യസ് പറഞ്ഞതായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായി പൊളാങ്കോ പാതിരി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ക്രമേണ ഇഗ്നേഷ്യസിന്റെ ആദർശനിഷ്ഠയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ വന്ന ഫ്രാൻസിസ് 1534-ൽ വിശുദ്ധമറിയത്തിന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോപണത്തിരുനാളായ ഓഗസ്റ്റ് 15-ന് പാരിസിന്റെ വടക്കൻ പ്രാന്തത്തിലുള്ള മോണ്ട്മാർട്രെയിലെ ചാപ്പലിൽ ഇഗ്നേഷ്യസിനും മറ്റ് അഞ്ച് അനുയായികൾക്കുമൊപ്പം ഈശോസഭാംഗമായി വൃതവാഗ്ദാനം നടത്തി. പൗരോഹിത്യപരിശീലനത്തിനു ശേഷം 1537 ജൂൺ 24-ന് ഇറ്റലിയിലെ വെനീസിൽ അദ്ദേഹം പൗരോഹിത്യം സ്വീകരിച്ചു. തുടർന്ന് കുറേക്കാലം ബൊളോണ്യയിലെ ഒരു ആശുപത്രിയിലും റോമിൽ ഇഗ്നേഷ്യസിന്റെ സഹായിയായും അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു.
ദൗത്യാരംഭം
അക്കാലത്ത് പോർച്ചുഗൽ രാജാവ്, പൗരസ്ത്യദേശത്തെ കോളനികളിൽ പ്രവർത്തിക്കാനായി നാലു ഈശോസഭാ വൈദികരെ നിയോഗിക്കാൻ ഇഗ്ലേഷ്യസ് ലൊയോളയോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. രണ്ടു പേരെ മാത്രം അയക്കാനായിരുന്നു ഇഗ്നേഷ്യസിന്റെ തീരുമാനം. അങ്ങനെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഇരുവരിൽ ഒരാൾ രോഗബാധിതനായതിനെ തുടർന്ന് അയാൾക്കു പകരം പോകാനുള്ള ഇഗ്നേഷ്യസിന്റെ നിർദ്ദേശം ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ മടി കാട്ടാതെ അനുസരിച്ചു. പുറപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ് ഒരുങ്ങാൻ കൊടുത്തത് ഒരു ദിവസം മാത്രമായിരുന്നു.
ഇന്ത്യയിലേക്കു കപ്പൽ കയറുന്നതിനായി സേവ്യറും സഹചാരിയും പോർച്ചുഗലിലെ ലിസ്ബണിലെത്തി. കപ്പൽ കാത്തിരിക്കെ ലിസ്ബണിലെ നാമമാത്ര ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിൽ അവർ പ്രവർത്തിച്ചു. ഒടുവിൽ സഹചാരി ലിസ്ബണിലെ വേദപ്രഘോഷണത്തിൽ തുടർന്നതിനാൽ ഇന്ത്യയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടത് സേവ്യർ മാത്രമായിരുന്നു. ദീർഘമായ കപ്പൽ യാത്രക്കിടെ അദ്ദേഹം സഹയാത്രക്കാരെ സഹായിക്കുകയും കപ്പലിലെ നിലവാരം കൂടിയ സ്വന്തം മുറി രോഗാവസ്ഥയിലുള്ളവർക്കായി ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇന്ത്യയിൽ
thumb|200px|right|പറവർ സമുദായത്തിലെ ഒരു വ്യക്തിയെ ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കു പരിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ 13 മാസം ദീർഘിച്ച ദുരിതപൂർണ്ണമായ യാത്രക്കൊടുവിൽ 1542 മേയ് 6-ന് ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ ഇന്ത്യയുടെ പശ്ചിമതീരത്ത് പോർച്ചുഗീസ് കോളനിയായിരുന്ന ഗോവയിൽ കപ്പലിറങ്ങി. ഒരു പ്രാർത്ഥനാമഞ്ജരിയും കത്തോലിക്കാ പ്രതി-നവീകരണക്കാർക്കിടയിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന 'വിശുദ്ധിമാർഗ്ഗം' (De Instituione bene vivendi) എന്ന പുസ്തകവും മാത്രമായിരുന്നു വേദപ്രചാരസഹായികളായി അദ്ദേഹം കരുതിയിരുന്നത്. ക്രൊയേഷ്യൻ മാനവികതാവാദി മാർക്കൊ മാറുലിക്കിന്റെ കൃതിയായ 'വിശുദ്ധിമാർഗ്ഗം', ബൈബിളിലെ ഗുണപാഠകഥകലെ ആശ്രയിച്ചുള്ള സന്മാർഗ്ഗബോധിനി ആയിരുന്നു.
ഒരു ചെറിയ മണികിലുക്കികൊണ്ട് തെരുവിലൂടെ നടന്നായിരുന്നു സേവ്യർ തന്റെ പ്രബോധനത്തിനു ശ്രോതാക്കളെ സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ആൾ കൂടിക്കഴിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ സന്ദേശം വാക്ചാതുരിയോടെ അവതരിപ്പിച്ചു. ക്രിസ്തുസന്ദേശത്തിന്റെ ആത്മാർത്ഥതയും പ്രസാദഭാവവും തികഞ്ഞ അവതരണം വഴി അനേകരെ അദ്ദേഹം സ്വവിശ്വാസത്തിലേക്കു പരിവർത്തനം ചെയ്തു. തന്റെ ശ്രോതാക്കളുടെ ദരിദ്രജീവിതത്തിൽ സേവ്യർ തികച്ചും പങ്കുപറ്റി. അദ്ദേഹം രോഗശാന്തികൾ സാധിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നെങ്കിലും അവയ്ക്കു പിന്നിൽ പ്രഘോഷകന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ സാംക്രമികതയും ("contagious self-confidence") ചില്ലറ വൈദ്യജ്ഞാനവും ആയിരുന്നിരിക്കാം എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തനിക്ക് അത്ഭുതപ്രവർത്തന ശേഷിയുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും അവകാശപ്പെട്ടില്ല. വേദപ്രചാരകരെ പരിശീലിപ്പിക്കാനായി ഗോവയിൽ ഒരു കലാലയവും അദ്ദേഹം തുടങ്ങി.
തുടർന്ന് സേവ്യർ തെക്കുകിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ പറവർ സമുദായക്കാർക്കിടയിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. മീൻപിടുത്തവും മറ്റും തൊഴിലാക്കിയിരുന്ന ഈ സമുദായത്തിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം നേരത്തേ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും പുതിയ പ്രബോധകന്മാരുടെ അഭാവത്തിൽ അവർ നാമമാത്രവിശ്വാസികളായി കഴിയുകയായിരുന്നു. അവർക്കിടയിൽ കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷക്കാലത്തിനിടെ സേവ്യർ, വിശ്വാസപ്രമാണവും, പത്തു കല്പനകളും, കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയും മറ്റും തമിഴ് ഭാഷയിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തി അവരെ പഠിപ്പിച്ചു. തിരുവിതാംകൂറിന്റെ തീരപ്രദേശങ്ങളിലും സേവ്യർ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചു. സിലോണും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനമേഖലയായി.
മലാക്കായും മറ്റും
thumb|250px|right|ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറുടെ യാത്രാപഥം 1545-ൽ സേവ്യർ മാലാക്കയിലേക്കു കപ്പൽ കയറി. അവിടെ ഏതാനും മാസങ്ങളിലെ പ്രഘോഷണത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹം ഇന്തോനേഷ്യയുടെ കിഴക്കു ഭാഗത്തുള്ള മൊളക്കസ് ദ്വീപുകളിലെത്തി. അവിടെ ഒന്നരവർഷത്തോളം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനമേഖലയായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന ദ്വീപുകൾ ഏതെന്നു വ്യക്തമല്ല. ഫിലിപ്പീൻസിന്റെ തെക്കേയറ്റത്തുള്ള മിന്ദനാവോ ദ്വീപിൽ സേവ്യർ എത്തിയതായും ഒരു പാരമ്പര്യമുണ്ട്. ഫിലിപ്പീൻസിലെ ആദ്യത്തെ അപ്പസ്തോലൻ എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാറുമുണ്ട്. സേവ്യറുടേ വിശുദ്ധപദവി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന മാർപ്പാപ്പയുടെ പ്രഘോഷണത്തിൽ പോലും ഈ പാരമ്പര്യം കാണാം. എങ്കിലും ഇത് ഇതേവരെ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
ജപ്പാൻ
1547-ൽ വീണ്ടും മലാക്കായിലെത്തിയ സേവ്യർ അവിടെ ജപ്പാൻകാരനായ ഹാൻ-സിർ എന്നയാളുമായി പരിചയപ്പെട്ടു. ജപ്പാനെക്കുറിച്ച് കേട്ടറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം അവിടെ സുവിശേഷസന്ദേശം എത്തിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എങ്കിലും ഗോവയിലെ അപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ആവശ്യമായിരുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹം തൽക്കാലം അവിടേക്കു മടങ്ങി. ജപ്പാൻകാരനായ ഹാൻ-സിറിനേയും അദ്ദേഹം ഗോവയിലേക്കു കൂടെ കൊണ്ടു പോയിരുന്നു. അവിടെ അയാൾ പാബ്ലോ ഡി സാന്താ ഫെ എന്ന പേരിൽ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. 1549-ൽ സേവ്യർ ജപ്പാനിലേക്കു തിരിച്ചു. ഹാൻ-സിറും മൂന്നു സഹസന്യാസിമാരും അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. കപ്പലിൽ സേവ്യർ ജപ്പാനീസ് ഭാഷ പഠിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ജപ്പാനിൽ ആദ്യം കപ്പലടുത്ത തുറമുഖങ്ങളിലെ അധികാരികൾ അവർക്കു പ്രവേശനം അനുവദിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ 1549 ആഗ്സ്റ്റ് മാസം അവർ കഗോഷിമാ തുറമുഖത്ത് കപ്പലിറങ്ങി. അവിടെ സേവ്യറും അനുചരന്മാരും തെരുവീഥികളിൽ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചു. ജനങ്ങൾ അവരെ ഉപചാരപൂർവം ശ്രവിച്ചു. എങ്കിലും ഭാഷാജ്ഞാനത്തിന്റെ പരിമിതി തടസ്സമായി. പലപ്പോഴും വേദപാഠത്തിന്റെ വായന മാത്രമായി പ്രഭാഷണം. രണ്ടു വർഷത്തെ പ്രവർത്തനത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹം 1552 ജനുവരി മാസത്തിൽ മലാക്ക വഴി ഗോവയിൽ മടങ്ങിയെത്തി.
മരണം
1552 ഏപ്രിൽ 17-ആം തിയതി സേവ്യർ ഗോവയിൽ നിന്ന് സാന്താ ക്രൂസ് എന്ന കപ്പിലിൽ ചൈനയിലേക്കു തിരിച്ചു. ഏറെ കഷ്ടതകൾ നിറഞ്ഞ യാത്രക്കൊടുവിൽ ആഗസ്റ്റു മാസം അവരുടെ കപ്പൽ കാന്റൻ നദീമുഖത്ത്, ചൈനീസ് തീരത്തു നിന്ന് 14 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ഷാങ്ങ് ചുവാൻ എന്ന ദ്വീപിലെത്തി. അൽവേരോ ഫെരേയ്‌രാ എന്ന ഈശോസഭാ വൈദികാർത്ഥിയും, അന്തോണിയോ എന്നു പേരായ ഒരു ചീനക്കാരനും ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ നിന്നു പോയ ക്രിസ്റ്റഫർ എന്ന പരിചാരകനും അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് യൂറോപ്യന്മാർ ചൈനയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് വധശിക്ഷയർഹിക്കുന്ന കുറ്റമായിരുന്നിട്ടും വഴി കിട്ടിയാൽ പ്രവേശനത്തിനു ശ്രമിക്കാൻ സേവ്യർ ആഗ്രഹിച്ചു. ആ കാത്തിരിപ്പിനിടെ അദ്ദേഹത്തിനു പനി പിടിപെട്ടു. ജ്വരബാധിതനായിരിക്കെ സേവ്യർ മണിക്കൂറുകൾ ഏതോ അജ്ഞാതഭാഷയിൽ സംസാരിച്ചെന്നും അധരങ്ങൾ യേശുനാമം ആവർത്തിച്ചിരുന്നെന്നും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന അന്തോണിയോ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ജ്വരമൂർച്ഛയിൽ അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത് മാതൃഭാഷയായ ബാസ്ക് ആയിരിക്കാനാണു സാദ്ധ്യത എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. 1552 ഡിസംബർ 2ന് 46 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ ഷാങ്ങ് ചുവാൻ ദ്വീപിൽ അന്തരിച്ചു. "കർത്താവേ നിന്നിൽ ഞാൻ പ്രത്യാശ വച്ചു; എന്നെ നിത്യനിരാശയിൽ വീഴ്ത്തരുതേ" എന്ന പ്രാർത്ഥന ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യമൊഴി എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
മരണശേഷം
thumb|200px|right|ഗോവയിലെ ബോം ജീസസ് ഭദ്രാസനപ്പള്ളിയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറുടെ ദേഹം ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ കിഴക്കൻ ദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് യൂറോപ്പിലേക്കയച്ച കത്തുകൾ സൃഷ്ടിച്ച സുവിശേഷാവേശം, ഒട്ടേറെ യുവാക്കളെ വേദപ്രചാരവേലയിലേക്ക് ആകർഷിച്ചിരുന്നു. മരണശേഷം കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീർത്തി പരന്നു. ഷാങ്ങ് ചുവാൻ ദ്വീപിലെ കടൽത്തീരത്താണ് സേവ്യറുടെ ദേഹം ആദ്യം സംസ്കരിച്ചത്. എന്നാൽ 1553 മാർച്ചു മാസം ദേഹം പോർച്ചുഗീസ് അധീനതയിലിരുന്ന മലാക്കയിലെ വിശുദ്ധ പൗലോസിന്റെ ദേവാലയത്തിലേക്കു മാറ്റി. അതേവർഷം ഡിസംബർ മാസം ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറുടെ ശരീരം കപ്പൽ മാർഗ്ഗം ഗോവയിലേക്കു കൊണ്ടു വന്നു. ഇപ്പോൾ അത് ഗോവയിലെ ബോം ജീസസ് ഭദ്രാസനപ്പള്ളിയിൽ വണങ്ങപ്പെടുന്നു.
വിശുദ്ധൻ ആശീർവാദവും ജ്ഞാനസ്നാനവും പോലുള്ള വിശുദ്ധകാര്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വലംകൈയ്യുടെ അസ്ഥികളിൽ ഒന്ന് 1614-ൽ വേർപെടുത്തി റോമിലേക്കു കൊണ്ടു പോയി. അവിടെ അത് ഈശോസഭക്കാരുടെ മുഖ്യദേവാലയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കൈയ്യുടെ മറ്റൊരസ്ഥി ചൈനയിലെ പഴയ പോർച്ചുഗീസ് അധീനപ്രദേശമായ മക്കാവുവിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
1619 ഒക്ടോബർ 25-ന് പൗലോസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1622-ൽ ഗ്രിഗോരിയോസ് പതിനഞ്ചാമൻ അദ്ദേഹത്തിന്റേയും ഇഗ്നേഷ്യസ് ലൊയോളയുടേയും വിശുദ്ധപദവിയും പ്രഖ്യാപിച്ചു. വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന റോമൻ കത്തോലിക്കാ വേദപ്രചാരകരുടെ മദ്ധ്യസ്ഥനായി സേവ്യർ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഡിസംബർ മൂന്നാം തിയതിയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൾ.
വിമർശനം
സേവ്യറുടെ അസാമാന്യമായ യശ്ശസ്സിനൊപ്പമെത്തുന്നതല്ല വേദപ്രചാരകനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങൾ. വ്യക്തിപരമായ ഒട്ടേറെ പരിമിതികൾ അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. താൻ എത്തിച്ചേർന്ന ദേശങ്ങളിലെ സംസ്കാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൽ ഒരു കൗതുകവും ഉണർത്തിയില്ല. ജീവിച്ച നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ വച്ചു നോക്കിയാൽ തന്നെ സേവ്യറുടെ പ്രബോധനശൈലി അസംസ്കൃതമായിരുന്നു. മുക്കുവന്മാരെ ഞായറാഴ്ച കടലിൽ പോകുന്നതിൽ നിന്നു വിലക്കിയ അദ്ദേഹം വെള്ളിയാഴ്ച പിടിക്കുന്ന മീനിന്റെ പങ്ക് പള്ളിക്കു ദാനം ചെയ്യാൻ അവരെ നിർബ്ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.
സേവ്യറെ വിശുദ്ധപദവിയിലേക്കുയർത്തുന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച മാർപ്പാപ്പയുടെ പ്രഖ്യാപനം അദ്ദേഹം ഭാഷാവരം ഉള്ളവനായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു. എന്നാൽ ഭാഷകളുടെ പഠനത്തിലും പ്രയോഗത്തിലുമുള്ള കഴിവുകേടായിരുന്നു വേദപ്രചാരണത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പരിമിതി. തമിഴ്, മലയൻ, ജപ്പാനീഷ് ഭാഷകളിൽ പ്രാർത്ഥനകളും മറ്റും മനഃപാഠമാക്കാൻ സേവ്യർ കണക്കില്ലാത്ത സമയം ചിലവഴിച്ചു.
ഇതരമതങ്ങളോടും വിശ്വാസങ്ങളോടും അദ്ദേഹം സഹിഷ്ണുത കാട്ടിയില്ല. ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കു പരിവർത്തിതരായ പറവർ കുടുംബങ്ങളിൽ മുതിർന്നവർ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പരദേവതാവിഗ്രഹങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം കുട്ടികളെ ഉത്സാഹിപ്പിച്ചു. ഗോവയിൽ മതദ്രോഹവിചാരണ (Inquisition) ഏർപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹം പോർത്തുഗലിലെ ജോൺ മൂന്നാമൻ രാജാവിനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചിരുന്നു. ഗോവയുടെ സംസ്കാരവൈവിദ്ധ്യം മടുത്താണ് സേവ്യർ ഒടുവിൽ അവിടം വിട്ടുപോയത്. "മുസ്ലിങ്ങളും യഹൂദരും ഇല്ലാത്തിടമാണ് എനിക്കു വേണ്ടത്. കലർപ്പില്ലാത്ത പേഗന്മാരെ എനിക്കു തരിക" എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതി. അനേകം തലമുറകളുടെ ക്രിസ്തീയപാരമ്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ നാട്ടുകാരെ പൗരോഹിത്യത്തിലേക്ക് ഉയർത്താവൂ എന്ന് സേവ്യർ. നിഷ്കർഷിച്ച. എന്നാൽ അതു പുതുതായി എത്തിയവരുടെ അല്പജ്ഞാനം മൂലം തെറ്റായ പ്രബോധനങ്ങൾ ഉണ്ടാതിരിക്കാൻവേണ്ടി ആയിരുന്നു.
അവലംബം
http://www.archive.org/stream/saintfrancisxavi00revirich#page/44/mode/2up
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1506-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം: 1552-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഏപ്രിൽ 7-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഡിസംബർ 3-ന് മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:കത്തോലിക്കാസഭയിലെ വിശുദ്ധർ
കണ്ണപുരം കിഴക്കേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം
കേരളത്തിലെ കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ കണ്ണപുരത്താണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു കാവാണ്‌ കിഴക്കേക്കാവ്. ദുർഗ്ഗയാണ് ഇവിടത്തെ പ്രതിഷ്ഠ. ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, കാളി എന്നീ ഭാവങ്ങളിൽ ദുർഗ്ഗ ഇവിടെ കുടികൊള്ളുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
കളിയാട്ടമഹോത്സവത്തിനുകെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യങ്ങൾ
ശങ്കരകാളാമാഞ്ഞാളിയമ്മ,ചുഴലിഭഗവതി,കോലസ്വരൂപത്തിങ്കൽതായി,ധർമ്മദൈവം, പുലിയൂരുകണ്ണൻ,നെടുബാലിയൻ,വെട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ,നാഗകന്നിയമ്മ,ഇളംകോലം(ദാരികവധം), രക്തചാമുണ്ഡി,വിഷ്ണുമൂർത്തി,വയനാട്ടുകുലവൻ.
കളിയാട്ടമഹോത്സവത്തിനു തിരുവരങ്ങിലെത്തുന്ന പുറാട്ടുകൾ
പനിയന്മാർ,ഇളയമ്മയും മൂത്തമ്മയും,നബോലൻ,മാപ്പിളപുറാട്ട്.
ആരാധ്യസ്ഥാനങ്ങൾ
കോലസ്വരൂപത്തിങ്കൽതായി(മഹാലക്ഷമി),ചുഴലിഭഗവതി(മഹാസരസ്വതി),ശങ്കരകാളാമാഞ്ഞളി(മഹാകാളി)എന്നീ ദേവതളെ പ്രധാനശ്രീകോവിലിനകത്തും. നെടുബാലിയൻ ദൈവം,വെട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ,ധർമ്മദൈവം,ഗുരു,ശ്രീ പീഠദേവതാസ്ഥാനം പുറംകൊട്ടിലിലും,തെക്കെപള്ളിയറയിൽ പുലിയൂരുകണ്ണൻ ദൈവം,നാഗകന്നിയമ്മയെ കെട്ടിയാരാധിക്കുന്ന നാഗസ്ഥാനം,കന്നിമൂലയിൽ ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ്,വടക്കെപള്ളീയറയിൽ രക്തചാമുണ്ഡിയെയും വിഷ്ണുമൂർത്തിയെയും,കൊട്ടുപ്പുറത്ത് ദേവി ശക്തിപീഠത്തിലെഴുന്നള്ളി ഉപവിഷ്ടയാകുന്നയിടം.വടക്കെഭാഗത്തെ അമൃത്കലശത്തറകൾ,സോമതീർഥപടവിലെ പൂരമാടം,ഈശാനകോണിലെ ഗുരുകാരണവസന്നിധി,ക്ഷേത്രകാവൽക്കരനായ വയനാട്ടുകുലവൻദൈവത്തിന്റെ തിരുമുത്തിനുപുറത്തെ പള്ളിയറ,പൂർവ്വസ്ഥാനാത്തുള്ള നാഗവും ആരാധ്യസ്ഥാനങ്ങളാണ്.
കുറിപ്പുകൾ
വർഗ്ഗം:കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ
അന്തർവാഹിനിയുദ്ധമുറ
ആക്രമണേതര-ഉപയോഗങ്ങൾ
ആക്രമണേതരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കും അന്തർവാഹിനി ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്. ചാരൻമാരേയും അട്ടിമറിക്കാരേയും ശത്രുരാജ്യങ്ങളിൽ ഇറക്കുന്നതിനും, ഭക്ഷണസാധനങ്ങളും ആയുധസാമഗ്രികളും ഒറ്റപ്പെട്ടയിടങ്ങളിൽ എത്തിക്കുന്നതിനും, തുറമുഖങ്ങളും മറ്റും ശത്രുക്കളുടെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നതിനും, മറ്റു കപ്പലുകൾക്ക് അകമ്പടി സേവിക്കുന്നതിനും മുങ്ങിക്കപ്പൽ ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്. വളരെ പരിമിതമായ തോതിൽ ആണെങ്കിലും മറ്റു മാർഗങ്ങളൊന്നും ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റാത്തയിടങ്ങളിൽ സൈന്യങ്ങളെ എത്തിക്കുന്നതിനും അന്തർവാഹിനി വളരെ സഹായകമാണ്.
റഡാർ
റഡാറുകളുടെ കണ്ടുപിടിത്തം അന്തർവാഹിനികളുടെ ഉപയോഗത്തിൽ സമൂലമായ പരിവർത്തനം വരുത്തി. രാത്രികാലങ്ങളിൽ ആക്രമണം നടത്തുന്നതിന് റഡാറുകൾ വളരെ സഹായകമാണ്. എന്തെന്നാൽ, റഡാർ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള വിമാനങ്ങൾക്ക് ജലപ്പരപ്പിലുളള അന്തർവാഹിനികളെ എളുപ്പം കണ്ടുപിടിക്കാം. ഇതിൽനിന്നും രക്ഷനേടുന്നതിന് സ്നോർക്കൽ കുറച്ചൊക്കെ സഹായകമാണെങ്കിലും അതിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ടിരുന്ന ശബ്ദം ശത്രുക്കളെ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. ഇതിനെ അതിജീവിക്കുന്നതിനുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളെന്ന നിലയ്ക്കാണ് ജർമനി, ജാരണ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള സംവൃതചക്രയന്ത്ര(closed cycle engines)ങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ച അന്തർവാഹിനികൾ നിർമിച്ചുതുടങ്ങിയത്. ഈ അവസരത്തിൽ പ്രാഥമിക ബാറ്ററി (primary cell) ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഊർജ്ജോത്പാദന സംരംഭങ്ങൾ പരീക്ഷണവിധേയമാക്കിയെങ്കിലും ഫലപ്രദമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഈ സന്ദർഭത്തിലാണ് അണുശക്തിയുടെ ഉപയോഗം നിലവിൽവന്നത്.
അണുശക്തി അന്തർവാഹിനികൾ
വളരെ കുറച്ച് ഇന്ധനത്തിൽനിന്നും വളരെ കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ജാരണ വസ്തുക്കളുടെ സഹായമില്ലാതെതന്നെ ലഭിക്കും എന്നുള്ളതാണ് അണുശക്തിയുടെ മേൻമ. തൻമൂലം അണുശക്തികൊണ്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന അന്തർവാഹിനികൾക്ക് വളരെയധികം സമയം അന്തരീക്ഷവായുവുമായി സമ്പർക്കമില്ലാതെ തന്നെ സമുദ്രാന്തർഭാഗത്തു കഴിയാം. അതുകൊണ്ട് ഏറ്റവും കൂടിയ വേഗം കിട്ടത്തക്കവിധത്തിൽ അതു രൂപകല്പന ചെയ്യുന്നതിനും സാധിക്കും. മാത്രമല്ല, വലിപ്പവും വർധിപ്പിക്കാം. ഈ പ്രത്യേകതകൾ കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ടാണ് അവയിൽ ആയുധസജ്ജീകരണം നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. മറ്റൊരു പ്രത്യേകത അവയുടെ സമുദ്രാന്ത്രർഭാഗത്തെ നില എവിടെ വേണമെങ്കിലും ആകാമെന്നതിനാൽ ശത്രുക്കൾക്ക് അവയെ കണ്ടുപിടിക്കുക ക്ഷിപ്രസാധ്യമല്ലന്നതാണ്.
അണുശക്തികൊണ്ടോടുന്ന അന്തർവാഹിനികളെ കാലാവസ്ഥയും മറ്റും ബാധിക്കുകയില്ലെങ്കിലും ഇവയ്ക്കും ചില പരിമിതികൾ ഉണ്ട്. വലിയ ആഴത്തിൽ മുങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, ഉപരിതലത്തിനോടടുത്തു മാത്രമുപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന പെരിസ്ക്കോപ്പ്, റഡാർ‍, റേഡിയൊ മുതലായവ പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നതല്ല. അതിനാൽ ഗതാഗതം നടത്തുന്നതിനും ശത്രുക്കളെ ആക്രമിക്കുന്നതിനും ആക്രമത്തിൽനിന്നും രക്ഷ നേടുന്നതിനും മററും പൂർണമായും ജലാന്തർഭാഗത്തെ ശബ്ദങ്ങളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അതിനുവേണ്ടി അവയിൽ ശക്തിയേറിയ സോണാർ ഉപകരണങ്ങൾ സജ്ജീകരിക്കേണ്ടതാവശ്യമാണ്. ജലാന്തർഭാഗത്തുള്ള ശബ്ദങ്ങളെ ശ്രവിച്ച് തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി കപ്പലുകൾക്ക് പലപ്പോഴും വിവിധ ആഴങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതായി വരുന്നു. നശീകരണ മുങ്ങിക്കപ്പലുകൾക്ക് വളരെ ദൂരത്തിൽവച്ചുതന്നെ ഇതര അന്തർവാഹിനികളെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്നതാണ്.
അന്തർവാഹിനികളിൽ സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുള്ള ആയുധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് ടോർപിഡൊ ആണ്. ഇന്നത്തെ അന്തർവാഹിനികളിലെല്ലാം സ്വയം ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയുള്ള ടോർപിഡോകളാണ് ഘടിപ്പിക്കാറുള്ളത്.
മിസൈലുകൾ
അണുശക്തികൊണ്ടോടുന്ന അന്തർവാഹിനികളുടെ ആവിർഭാവം നാവിക യുദ്ധതന്ത്രത്തെ വളരെയധികം സങ്കീർണമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. യുദ്ധത്തിൽ അവയ്ക്ക് എത്രകണ്ട് ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിക്കാമെന്നത് ഇനിയും തെളിയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുകയാണ്. ശീതയുദ്ധക്കാലത്ത് യു.എസ്സിന്റേയും സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റേയും അന്തർവാഹിനിപ്പടകൾ നിരന്തരമായി പരസ്പരം മത്സരിച്ചിരുന്നു. 1971 ലെ ഇന്തോ-പാക് യുദ്ധത്തിൽ പി.എൻ.എസ്., ഖാസി(PNS ghazi)യ്ക്ക് സംഭവിച്ച അപകടം ദക്ഷിണേഷ്യൻ പ്രദേശത്തെ ഒരു അന്തർവാഹിനി ദുരന്തമാണ്. 1982-ലെ ഫാൽക്ലൻഡ്സ് യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടിഷ് നാവികസേന ആർജന്റീനൻ നാവികസേനയ്ക്കെതിരായി ആണവ അന്തർവാഹിനികൾ വിന്യസിക്കുകയുണ്ടായി.
ഇതുകൂടികാണുക
അന്തർവാഹിനി
റിക്കാർദോ ജാക്കോണി
1931ഒക്ടോബർ 6 തീയതി ഇറ്റലിയിലാണ് റിക്കാർദോ ജാക്കോണിയുടെ ജനനം.1954-ൽ മിലാൻ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ നിന്നും ഡോക്ടറൽ ബിരുദം നേടി.കോസ്മിക് വികിരണങ്ങളുടെ പഠനത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിനു താല്പര്യം.പഠനം തുടർന്ന അദ്ദേഹം തുടർ ഗവേഷണങ്ങളിലെർപ്പെട്ടത്‌ പ്രിൻസ്ടൻ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ ആയിരുന്നു. 2002ൽ ഫിസിക്സ്ൽ നോബൽസമ്മാനം ഇദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:നോബൽ സമ്മാനം നേടിയ അമേരിക്കക്കാർ വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ വർഗ്ഗം:1931-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഒക്ടോബർ 6-ന് ജനിച്ചവർ
ക്രിസ്റ്റ്യൻ ബെയ്ൽ
ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് ചലച്ചിത്ര നടനാണ് ക്രിസ്റ്റ്യൻ ചാൾസ് ഫിലിപ്പ് ബെയ്ൽ എന്ന ക്രിസ്റ്റ്യൻ ബെയ്ൽ (ജനനം: 1974 ജനുവരി 30-ന് വെയിൽസിൽ). 13-ആം വയസിൽ സ്റ്റീവൻ സ്പിൽബർഗിന്റെ എമ്പയർ ഓഫ് ദ സണ്ണിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ബെയ്ൽ ആദ്യമായി ജനശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചത്. പിന്നീടിങ്ങോട്ട് വ്യത്യസ്തങ്ങളായ പല കഥാപാത്രങ്ങളെ ഇദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചു. അമേരിക്കൻ സൈക്കോയിലെ പാട്രിക്ക് ബെയ്റ്റ്മാൻ, ഡാർക്ക് നൈറ്റ് ത്രയത്തിലെ ബാറ്റ്മാൻ, പ്രസ്റ്റീജിലെ ആൽഫ്രഡ് ബോർഡൻ, മെഷീനിസ്റ്റിലെ ട്രെവർ റെസ്നിക്ക് എന്നിവ ബെയ്ൽ അവതരിപ്പിച്ച പ്രശസ്ത കഥാപാത്രങ്ങളാണ്. വാണിജ്യചിത്രങ്ങളിലെന്ന പോലെ കലാചിത്രങ്ങളിലും, സ്വതന്ത്രചിത്രങ്ങളിലും ബെയ്ൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
2010ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ദ ഫൈറ്റർ എന്ന ജീവചരിത്രാഖ്യായികാ ചിത്രത്തിൽ ബോക്സറായ ഡിക്കി എക്ലൻഡിനെ അവതരിപ്പിച്ചതിന് ബെയിലിന് മികച്ച സഹനടനുള്ള അക്കാദമി, ഗോൾഡൻ ഗ്ലോബ്, സ്ക്രീൻ ആക്റ്റേഴ്സ് ഗിൽഡ് പുരസ്കാരങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2013ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ അമേരിക്കൻ ഹസിൽ എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് ബെയ്‍ലിന് മികച്ച നടനുള്ള അക്കാദമി അവാർഡ് നാമനിർദ്ദേശം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. 2007-ൽ ഐഎംഡിബി ഉപഭോക്താക്കളുടെ ഇടയിൽ നടന്ന ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ "നാൽപത് വയസിന് താഴെയുള്ള ഏറ്റവും പ്രീയപ്പെട്ട നടനായി" തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അമേരിക്കൻ സൈക്കോയിലെ ചലനാത്മകകമായ പ്രകടനത്തിനുശേഷം എന്റർടെയിന്മെന്റ് വീക്കിലി ഇദ്ദേഹത്തെ "വിനോദ രംഗത്തെ ഏറ്റവും സർഗ്ഗാത്മക വ്യക്തികളിൽ" ഒരാളായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
പുറംകണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1974-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജനുവരി 30-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഇംഗ്ലീഷ് ചലച്ചിത്ര നടന്മാർ വർഗ്ഗം:ജീവചരിത്രം
തിരുമല വെങ്കടേശ്വര ക്ഷേത്രം
ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ തിരുപ്പതി ജില്ലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രസിദ്ധക്ഷേത്രമാണ് തിരുമല തിരുപ്പതി ശ്രീ വെങ്കടേശ്വരക്ഷേത്രം(తిరుమల వెంకటేశ్వరస్వామి దేవస్థానము). ഹൈന്ദവരുടെ അതിപ്രധാനമായ ഒരു തീർഥാടന കേന്ദ്രം കൂടിയാണ് ഈ ക്ഷേത്രം. ആനന്ദനിലയം, കലിയുഗ വൈകുണ്ഠം തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ക്ഷേത്രം കൂടിയാണിത്. പരമാത്മാ (പരബ്രഹ്മൻ) മഹാവിഷ്‌ണുവിനെ "വെങ്കടേശ്വരൻ" എന്ന പേരിൽ ലക്ഷ്മിദേവി, ഭൂമീദേവീ സമേതനായി ഇവിടെ ആരാധിയ്ക്കുന്നു. ലക്ഷ്മിനാരായണ സങ്കല്പത്തിലുള്ള ക്ഷേത്രമാണിത്. ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ഭഗവതിയായ മഹാലക്ഷ്മിക്ക് വെങ്കിടെശ്വരന് തുല്യ പ്രാധാന്യമുള്ള ക്ഷേത്രം കൂടിയാണിത്. ഭൂദേവി ഇവിടെ 'പദ്മാവതി' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. തമിഴ് ഭക്തകവികളായ ആഴ്‌വാർമാർ പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയ 108 ദിവ്യദേശങ്ങളിലൊന്നാണിത്. പൂർവ്വഘട്ട മലനിരകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന തിരുമലയിലെ ഏഴ് കുന്നുകളിൽ (ശേഷാദ്രി, നീലാദ്രി, ഗരുഡാദ്രി, അഞ്ജനാദ്രി, ഋഷഭാദ്രി, നാരായണാദ്രി, വെങ്കടാദ്രി) അവസാനത്തേതായ വെങ്കടാദ്രിയിലാണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അതിനാൽ ക്ഷേത്രം സപ്തഗിരി ( Saptagiri ; सप्तगिरी സംസ്കൃതം) അറിയപ്പെടുന്നു. 'പുഷ്കരിണി' എന്നറിയപ്പെടുന്ന വലിയൊരു കുളത്തിന്റെ കരയിലാണ് ക്ഷേത്രം. മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ വെങ്കടേശ്വരൻ ബാലാജി, ശ്രീനിവാസൻ, ഗോവിന്ദൻ, സപ്തഗിരീശ്വരൻ, ആദിനാരായണൻ       എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. കലിയുഗ പ്രത്യക്ഷദൈവം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ കൂടിയാണ് വെങ്കടേശ്വരൻ. വെങ്കിടെശ്വരനോടൊപ്പം ശ്രീലകത്ത് ശ്രീരാമൻ, സീത, ലക്ഷ്മണൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ, രുഗ്മിണി എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നരസിംഹം, കുബേരൻ, ഹനുമാൻ, ഗരുഡൻ, വരദരാജൻ, ശേഷനാഗം തുടങ്ങിയ ഉപദേവന്മാരെയും ഇവിടെ കാണാം. തല മുണ്ഡനം ചെയ്യുക, കാണിക്കയർപ്പിക്കുക എന്നിവയാണ് പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. ഐശ്വര്യത്തിനും മോക്ഷപ്രാപ്തിക്കുമായി ധാരാളം ഭക്തർ ഇവിടെ ദർശനം നടത്തുന്നു. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനം നടത്തിയാൽ അഭിവൃദ്ധിയും കടബാധ്യതകളിൽ നിന്ന് മോചനവും ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു. നവദമ്പതികൾ ഈ ക്ഷേത്രം സന്ദർശിക്കുന്നത് വിശേഷമായി കരുതുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വരുമാനമുള്ള ഹൈന്ദവക്ഷേത്രമാണിത്. വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ വരുമാനം ഇവിടെയെത്തുന്നുണ്ട്. നിത്യേന ആയിരക്കണക്കിന് തീർത്ഥാടകർ വരുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ, വിശേഷാവസരങ്ങളിൽ എണ്ണം ഇതിലും കൂടും. ശ്രീവെങ്കടേശ്വര ബ്രഹ്മോത്സവം, പദ്മാവതി തിരുക്കല്യാണം, സ്വർഗ്ഗവാതിൽ ഏകാദശി, രാമനവമി, ശ്രീകൃഷ്ണ ജന്മാഷ്ടമി എന്നിവ ഇവിടുത്തെ വിശേഷ ദിവസങ്ങളാണ്. തിരുമല തിരുപ്പതി ദേവസ്ഥാനം എന്ന സംഘടനയുടെ കീഴിലാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടക്കുന്നത്. പ്രസിദ്ധമായ ശ്രീ കാളഹസ്തി ശിവക്ഷേത്രം ഇവിടെ നിന്നും 40 കിലോമീറ്റർ അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ഐതിഹ്യം
പുരാണങ്ങളിൽ പലയിടത്തായി പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള ക്ഷേത്രമാണ് തിരുമല ക്ഷേത്രം. വെങ്കടേശ്വരക്ഷേത്രം വരും മുമ്പു തന്നെ ഇവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രമുണ്ടായിരുന്നതായി കഥയുണ്ട്. വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ മൂന്നാമത്തെ അവതാരമായ വരാഹമൂർത്തി കുടികൊണ്ട ആ ക്ഷേത്രം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, ഹിരണ്യാക്ഷനെ നിഗ്രഹിച്ച ശേഷം വരാഹമൂർത്തി, തന്റെ വാഹനമായ ഗരുഡനെക്കൊണ്ട് തിരുമലയിൽ വരികയും, തുടർന്ന് അവിടെ സ്വാമി പുഷ്കരിണി എന്നുപേരുള്ള അതിവിശാലമായ കുളത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറേക്കരയിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട്, ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞാണ് വെങ്കടേശ്വരസ്വാമി തിരുമലയിലെത്തിയത്. അതിനുപിന്നിലും രസകരമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കലിയുഗാരംഭത്തിൽ, യജ്ഞങ്ങളനുഷ്ഠിച്ചുവന്ന ഋഷിമാർ ത്രിമൂർത്തികളിലാരെയാണ് അഗ്രപൂജയ്ക്ക് അർഹനാക്കേണ്ടതെന്ന കാര്യത്തിൽ നാരദമഹർഷിയോട് സംശയം ചോദിച്ചുവന്നു. ഇതറിയാനായി ദേവന്മാർ, ഭൃഗുമഹർഷിയെ പറഞ്ഞുവിട്ടു. കാലിൽ ഒരു കണ്ണുണ്ടായിരുന്ന ഭൃഗുമഹർഷി ആദ്യം ബ്രഹ്മാവിനെയും പിന്നീട് പരമശിവനെയും പോയിക്കണ്ടെങ്കിലും ഇരുവരും അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടഭാവം നടിച്ചില്ല.
തുടർന്ന്, മഹാവിഷ്ണുവിനെ കാണാൻ വൈകുണ്ഠത്തിലെത്തിയ മഹർഷി കണ്ടത് താൻ വന്നതറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തപോലെ പെരുമാറുന്ന ഭഗവാനെയാണ്. കോപിഷ്ഠനായ മഹർഷി ഭഗവാന്റെ നെഞ്ചത്ത് ഒരൊറ്റച്ചവിട്ട്! ഇതിനിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലിലെ കണ്ണ് തെറിച്ചുപോയി. അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്ന ഭഗവാൻ പിന്നീട് ഇതിൽ മാപ്പപേക്ഷിച്ചു. അങ്ങനെ ഭഗവാൻ ത്രിമൂർത്തികളിൽ ഉത്തമനാണെന്ന് മഹർഷിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭൃഗു മഹർഷി ചവിട്ടിയ ഭാഗം ഭഗവാന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ഇടതുഭാഗമായിരുന്നു. അവിടെയാണ്, ഐശ്വര്യദേവിയായ മഹാലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥലമായി അറിയപ്പെടുന്ന ശ്രീവത്സമുള്ളത്. ഇതിൽ കോപിച്ച ശ്രീഭഗവതി ഉടനെ വൈകുണ്ഠം ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുകയും കോൽഹാപൂർ എന്ന സ്ഥലത്ത് ധ്യാനത്തിനിരിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ, അവിടെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു മഹാലക്ഷ്മിക്ഷേത്രമുണ്ട്. (ഈ ക്ഷേത്രം മഹാരാഷ്ട്രയിലാണ്).
മഹാലക്ഷ്മിയെ കാണാതെ ഭൂമിയിലെത്തിയ സാക്ഷാൽ ആദിനാരായണൻ, ശ്രീനിവാസൻ എന്ന പേരിൽ മാനവരൂപം സ്വീകരിച്ച് തിരുമലയിലെത്തി തപസ്സ് തുടങ്ങി. ശ്രീനിവാസന്റെ സ്ഥിതി മനസ്സിലാക്കിയ ബ്രഹ്മാവും ശിവനും ലക്ഷ്മീദേവിയെ സമീപിച്ചു വിവരങ്ങൾ അറിയിച്ചു. തുടർന്ന് ബ്രഹ്മാവും ശിവനും പശുക്കളുടെ രൂപം ധരിച്ച് ശ്രീനിവാസന് സേവനം ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി. അക്കാലത്ത് ചോളസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കീഴിലായിരുന്നു തിരുമല. അതിനാൽ, മഹാലക്ഷ്മി ഒരു യുവതിയുടെ വേഷത്തിലെത്തി ചോളരാജാവിന് പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്തു. ഇവയിലെ വലിയ പശു നിത്യവും ശ്രീനിവാസന് പാൽ കൊടുക്കുമായിരുന്നു. ഇത് കാണാനിടയായ കറവക്കാരൻ, പശുവിനെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു. എന്നാൽ, അബദ്ധവശാൽ മുറിവുപറ്റിയത് ശ്രീനിവാസനായിരുന്നു. കുപിതനായ ശ്രീനിവാസൻ, കറവക്കാരനെയും ചോളരാജാവിനെയും അസുരന്മാരായിപ്പോകട്ടെ എന്ന് ശപിച്ചു. ദാസന്മാരുടെ പങ്ക് രാജാവും ഏൽക്കും എന്ന വിശ്വാസമാണത്രേ ഇതിനുപിന്നിൽ!
തുടർന്ന്, ശ്രീനിവാസൻ വളർത്തമ്മയായ വകുളാദേവിയുടെ അടുത്തുപോയി താമസിച്ചുവന്നു. ഇതിനിടയിൽ, ശാപവിമുക്തനായ ചോളരാജാവ്, ആകാശരാജാവായി പിറവിയെടുത്തു. അദ്ദേഹത്തിന്, പദ്മാവതി എന്ന പേരിൽ ഒരു പുത്രിയുണ്ടായി. വിഷ്ണുപദ പ്രാപ്തിക്കായി തപസ്‌ ചെയ്ത, ലക്ഷ്മിയുടെ തന്നെ അംശമായ വേദവതിയുടെ പുനർജ്ജന്മം ആയിരുന്നു പദ്മാവതി. തിരുപ്പതിയ്ക്കടുത്തുള്ള തിരുച്ചാനൂരിലെ പദ്മപുഷ്കരിണിയിലായിരുന്നു പദ്മാവതിയുടെ ജനനം എന്നും അതാണ് പേരിനുപിന്നിൽ എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
ശ്രീനിവാസനുമായി രാജകുമാരി പദ്മാവതിയുടെ വിവാഹം നടക്കുമെന്നും അത് മഹാഭാഗ്യമാണെന്നും നാരദമഹർഷി ആകാശരാജനെ അറിയിക്കുന്നു. ശ്രീനിവാസനും പദ്മാവതിയും തമ്മിൽ വിവാഹിതരായി. നാരായണവാരം എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ചായിരുന്നത്രേ വിവാഹം. എന്നാൽ വിവാഹ ചിലവുകൾക്ക് ആവശ്യമായ പണം ദരിദ്ര്യനായ ശ്രീനിവാസന്റെ പക്കൽ ഇല്ലായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെയും ശിവന്റെയും ഉപദേശപ്രകാരം വിവാഹ ചെലവുകൾക്ക് ആവശ്യമായ ധനം ശ്രീനിവാസൻ ധനത്തിന്റെ അധിപതിയും ലക്ഷ്മിദേവിയുടെ കാര്യസ്ഥനുമായ കുബേരനിൽ നിന്നും കടം വാങ്ങുന്നു. അങ്ങനെ ഭഗവാൻ സ്വയം കുബേരന് കടക്കാരനായി മാറുന്നു. സംഭവമറിഞ്ഞ സമ്പത്തിന്റെ ഭഗവതിയായ മഹാലക്ഷ്മി ഉടനെ തിരുമലയിലെത്തുന്നു. തന്റെ കടബാദ്ധ്യത വീട്ടാനായി കാണിക്കയർപ്പിക്കുന്ന ഭക്തർക്ക് അവരുടെ ആഗ്രഹംപോലെ ഐശ്വര്യവും ആരോഗ്യവും കാര്യസിദ്ധിയും നൽകി അനുഗ്രഹിക്കണമെന്ന് ഭഗവാൻ മഹാലക്ഷ്മിയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഭക്തരുടെ അഭീഷ്ഠങ്ങളെ താൻ സാധിപ്പിച്ചു കൊടുക്കാമെന്നും ഐശ്വര്യങ്ങൾ നൽകാമെന്നും ശ്രീഭഗവതി ഭഗവാനോട് പറയുന്നു. അപ്പോൾ നാരായണൻ വിശ്വരൂപം പ്രാപിക്കുകയും ആനന്ദനിലയമെന്ന തിരുമല ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു സ്വയം ശിലയായി മാറുകയും ചെയ്തു! സംഭവം കണ്ട എല്ലാവരോടും സകലരുടെയും ദുഃഖദുരിതങ്ങൾ തീർക്കാൻ ഭഗവാൻ വെങ്കിടാദ്രിയിൽ കലിയുഗത്തിലെ പ്രത്യക്ഷ ദൈവമായി കുടികൊള്ളാൻ പോകുകയാണെന്ന് ബ്രഹ്മാവും പരമശിവനും പറയുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ ഇരുദേവിമാരും ഭഗവാനോടൊപ്പം ലയിച്ചു ചേർന്നു. മഹാലക്ഷ്മി നെഞ്ചിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തും, ഭൂമിദേവി വലതുഭാഗത്തും കുടികൊണ്ടു. അങ്ങനെ ശ്രീദേവി ഭൂദേവി സമേതനായ മഹാവിഷ്ണു തിരുപ്പതിയിൽ സർവദുഃഖഹരനായി കുടികൊള്ളുന്നു. മഹാലക്ഷ്മിയാകട്ടെ‌ ഭക്തർക്ക് അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പ്രകാരം അഷ്ട ഐശ്വര്യങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭഗവാനോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നു.
മദ്ധ്യകാല ചരിത്രം
ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ ചരിത്രരേഖ പല്ലവ രാജ്ഞിയായിരുന്ന സമവൈ എ.ഡി. 966-ൽ ഇറക്കിയതാണ്. അവർ ഒരുപാട് ആഭരണങ്ങളും പത്തേക്കറും പതിമൂന്നേക്കറും വിസ്തീർണ്ണം വരുന്ന രണ്ട് സ്ഥലങ്ങളും ദാനം ചെയ്യുകയും അവയിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന വരുമാനം ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിയ്ക്കാൻ നിർദ്ദേശിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പല്ലവ സാമ്രാജ്യത്തിനുശേഷം, രണ്ടാം ചോളസാമ്രാജ്യവും പിന്നീട് വിജയനഗര സാമ്രാജ്യവും വെങ്കടേശ്വരനെ പ്രാധാന്യത്തോടെ കണ്ടവരായിരുന്നു. വിജയനഗര സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കാലത്താണ് ക്ഷേത്രത്തിന് ഇന്നുള്ള വരുമാനത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ലഭിച്ചത്. എ.ഡി. 1517-ൽ, വിജയനഗര ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന കൃഷ്ണദേവരായർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനം നടത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും സമ്മാനിയ്ക്കുകയും, അതുവഴി ശ്രീകോവിൽ പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വിജയനഗരസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനത്തിനുശേഷം, മൈസൂർ രാജവംശവും ഗഡ്വാൾ സംസ്ഥാനവും വെങ്കടേശ്വരനെ പൂജിയ്ക്കുകയും ക്ഷേത്രത്തിന് നിരവധി സംഭാവനകൾ നൽകുകയും ചെയ്തു. മറാഠാ ജനറലായിരുന്ന രഘോജി ഭോസ്ലേ ക്ഷേത്രം സന്ദർശിയ്ക്കുകയും ക്ഷേത്രത്തിന് വ്യക്തമായ ഒരു നടത്തിപ്പുരീതി ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു.
ആധുനിക ചരിത്രം
വിജയനഗരസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനത്തിനുശേഷം ക്ഷേത്രം ഗോൽക്കൊണ്ട സുൽത്താന്മാരുടെ കീഴിലായി. പിന്നീട് ഫ്രഞ്ചുകാരും അതിനുശേഷം കർണാടിക് നവാബും ക്ഷേത്രഭരണം കയ്യടക്കി. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി ക്ഷേത്രഭരണം ഏറ്റെടുത്തു. 1843-ൽ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി തിരുപ്പതിയിലെ ഹാഥിറാംജി മഠത്തിന് ക്ഷേത്രം സമ്മാനിച്ചു. 1933-ൽ തിരുമല തിരുപ്പതി ദേവസ്ഥാനം രൂപം കൊള്ളും വരെ ഹാഥിറാംജി മഠാധിപതിയായിരുന്നു ക്ഷേത്രാധികാരി. 1951-ൽ ക്ഷേത്രം ആന്ധ്രാസർക്കാരിന്റെ കീഴിൽ നേരിട്ടുകൊണ്ടുവന്നുവെങ്കിലും, പിന്നീട് വീണ്ടും ടി.ടി.ഡി. ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു.
ശിലാലിഖിതങ്ങൾ
ചരിത്രപ്രധാനമായ നിരവധി ശിലാലിഖിതങ്ങൾ തിരുമല ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ട്. പ്രധാന ക്ഷേത്രത്തിലെയും അടിവാരത്തിലെയും തിരുച്ചാനൂരിലെയും ശിലാലിഖിതങ്ങളുടെ എണ്ണം മാത്രം പതിനായിരത്തിനടുത്തുവരും. പല ശിലാലിഖിതങ്ങളും വീണ്ടെടുക്കാനാവാത്ത വിധം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. ബാക്കിയുള്ളവ ടി.ടി.ഡി. പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ എന്നീ ഭാഷകളിലാണ് ശിലാലിഖിതങ്ങളെല്ലാം എഴുതിയിട്ടുള്ളത്.
ശിലാലിഖിതങ്ങളെക്കൂടാതെ പ്രസിദ്ധമാണ് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഭക്തകവിയായിരുന്ന താള്ളപ്പാക്ക അന്നമാചാര്യ എഴുതിയ കൃതികളും. മുപ്പതിനായിരത്തോളം കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ പിൽക്കാലത്ത് ചെമ്പുഫലകങ്ങളിൽ ആലേഖനം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. തെലുങ്കുഭാഷാപണ്ഡിതന്മാരുടെയും സംഗീതജ്ഞരുടെയും പഠനങ്ങൾക്ക് ഇവ ഉപകാരപ്രദമായിട്ടുണ്ട്.
തെക്കേ ഇന്ത്യ ഭരിച്ച എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രശംസയ്ക്ക് വിധേയമായിട്ടുള്ള ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ വെങ്കടേശ്വരക്ഷേത്രം.
യാത്രാമാർഗ്ഗം
തിരുപ്പതി നഗരത്തിന്റെ ഉയർന്ന ഭാഗമായ തിരുമലയിൽ, വെങ്കടാദ്രിയുടെ നെറുകിലാണ് വെങ്കടേശ്വരക്ഷേത്രം കുടികൊള്ളുന്നത്. അടിവാരത്തുനിന്ന് 21 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് ക്ഷേത്രം വരെ. പോകുന്ന വഴിയിൽ ഏഴുമലകൾ കടന്നുപോകണം. ശേഷാദ്രി, നീലാദ്രി, ഗരുഡാദ്രി, അഞ്ജനാദ്രി, ഋഷഭാദ്രി, നാരായണാദ്രി, വെങ്കടാദ്രി എന്നിവയാണ് ഏഴുമലകൾ. ഇതുകാരണം, തെലുങ്കിൽ 'ഏദുകൊണ്ടലവഡ' എന്നും തമിഴിൽ 'ഏഴുമലയൻ' എന്നും ഭഗവാൻ അറിയപ്പെടുന്നു. അടിവാരത്തുള്ള 'അലിപിരി' എന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നാണ് ഈ യാത്ര ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. ഇവിടെനിന്ന് ഒരു നടപ്പാതയും ഇരുഭാഗത്തേയ്ക്കും ഗതാഗതമുള്ള രണ്ട് റോഡുകളും കാണാം. ഈ ഭാഗത്ത് വലിയൊരു കവാടവും, അതിനടുത്ത് ഭഗവദ്വാഹനമായ ഗരുഡന്റെ ഒരു പ്രതിമയുമുണ്ട്. ശ്രീ വെങ്കടേശ്വര ദേശീയോദ്യാനത്തിന്റെ ഭാഗമായ പോകുന്ന വഴിയിൽ ധാരാളം ചെറിയ ക്ഷേത്രങ്ങളും തീർത്ഥസ്ഥാനങ്ങളും കാണാം. പ്രകൃതിയൊരുക്കുന്ന ദൃശ്യവിരുന്നാണ് ബാക്കിയെല്ലാം. മനോഹരമായ നിരവധി വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും ഇടയ്ക്കിടെ കടന്നുപോകുന്ന കൊച്ചരുവികളും കണ്ണിന് കുളിർമ്മയേകുന്നു. നടന്ന് മലകയറുന്ന സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഒരല്പം മാറി ഒരു പാറയിൽ, ഹനുമാൻ സ്വാമിയുടെ മുഖം പ്രകൃതിദത്തമായി ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഗണപതി, ശ്രീകൃഷ്ണൻ, നരസിംഹമൂർത്തി തുടങ്ങിയ മൂർത്തികളുടെ ക്ഷേത്രങ്ങളും ഇവിടെ കാണാം. 'ഗോവിന്ദാ! ഗോവിന്ദാ!' വിളികളോടെ ഭക്തർ മലകയറുന്നത് കാണേണ്ട കാഴ്ചയാണ്. മലമ്പാത തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു കവാടം കാണാം. കവാടത്തിനും മുകളിലായി ശ്രീദേവീ-ഭൂദേവീ സമേതനായ വെങ്കടേശ്വരനെയും ഭഗവാനെ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന ഗരുഡനെയും ഹനുമാനെയും കാണാം. മലകയറുന്നവർ ചെരിപ്പിടാൻ പാടില്ല എന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ, ചെരുപ്പുകളും ബാഗുകളും സൂക്ഷിയ്ക്കാൻ പ്രത്യേക കൗണ്ടർ ഇവിടെ പണിതിട്ടുണ്ട്.
നടന്ന് മലകയറുന്ന വഴി തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലത്തിനടുത്തായി 'ശ്രീവാരി പാദാല മണ്ഡപം' എന്ന പേരിൽ ചെറിയൊരു ക്ഷേത്രം കാണാം. ഇവിടത്തെ മൂർത്തിയും വെങ്കടേശ്വരസ്വാമി തന്നെയാണ്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസമനുസരിച്ച് വെങ്കടേശ്വരസ്വാമി, എല്ലാ ദിവസവും രാത്രി പടിയിറങ്ങിവന്ന് തിരുച്ചാനൂരിലുള്ള പദ്മാവതീദേവിയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ ഭഗവാൻ വിശ്രമിയ്ക്കുന്ന സ്ഥലമാണത്രേ പാദാല മണ്ഡപം. ഇവിടെ പാദരക്ഷകൾ ഉപേക്ഷിച്ചാണ് തുടർന്നുള്ള യാത്ര. ഇതിനടുത്ത് മറ്റൊരു ചെറിയ ക്ഷേത്രമുണ്ട്. ലക്ഷ്മീസമേതനായ മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ കുടികൊള്ളുന്ന ഈ ദേവാലയം, തന്മൂലം 'ലക്ഷ്മീനാരായണക്ഷേത്രം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
തിരുപ്പതിയിൽ എത്തിച്ചേരേണ്ട വഴി
കേരളത്തിൽ നിന്നും പാലക്കാട്‌-ഈറോഡ്-സേലം വഴി ട്രെയിൻ മാർഗ്ഗമോ റോഡ് വഴിയോ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം. കേരളത്തിൽ ‌ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന ട്രെയിൻ നമ്പർ 12625 തിരുവനന്തപുരം ന്യൂഡൽഹി കേരള എക്സ്പ്രസ്സ്‌, ട്രെയിൻ നമ്പർ 16382 കന്യാകുമാരി പുണെ ജയന്തി ജനത, ട്രെയിൻ നമ്പർ 17229 തിരുവനന്തപുരം സെക്കന്ദരാബാദ് ശബരി, ട്രെയിൻ നമ്പർ 12643 തിരുവനന്തപുരം നിസാമുദീൻ സ്വർണജയന്തി, ട്രെയിൻ നമ്പർ 16317 കന്യാകുമാരി ശ്രീമാതാ വൈഷ്ണോദേവി കത്ര ഹിമസാഗർ, ട്രെയിൻ നമ്പർ 12659 നാഗർകോവിൽ കൊൽക്കത്ത ഷാലിമാർ ഗുരുദേവ്, ട്രെയിൻ നമ്പർ 12645 എറണാകുളം നിസാമുദീൻ മില്ലെനിയം എക്സ്പ്രസ്സ്, ട്രെയിൻ നമ്പർ 16687 മംഗലാപുരം കത്ര നവയുഗ്, ട്രെയിൻ നമ്പർ 22852 മംഗലാപുരം സാന്ദ്രഗച്ചി വിവേക്‌ തുടങ്ങിയ ട്രെയിനുകൾ തിരുമല ക്ഷേത്രത്തിന് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള തിരുപ്പതി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിർത്തുന്നവയാണ്‌. റെനിഗുണ്ടയാണ് അടുത്തുള്ള മറ്റൊരു റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ. 9 കിലോമീറ്റർ ദൂരം. കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ധാരാളം ട്രെയിനുകൾ ഇവിടെയും നിർത്താറുണ്ട്. കാട്പാടി മറ്റൊരു സ്റ്റേഷനാണ്. 101 കിലോമീറ്റർ ദൂരം. ഇവിടെ നിന്നെല്ലാം തിരുപ്പതിയിലേക്ക് ധാരാളം ട്രെയിൻ ബസ് സർവീസുകൾ ലഭ്യമാണ്. . ചെന്നൈയിൽ നിന്നും ഏകദേശം രണ്ടര മണിക്കൂർ (132.5 കിലോമീറ്റർ) ട്രെയിൻ അല്ലെങ്കിൽ റോഡ് മാർഗ്ഗം തിരുപ്പതിയിൽ എത്താം. സംസ്ഥാനതലസ്ഥാനമായ അമരാവതിയിൽ നിന്ന് 430 കിലോമീറ്ററും, ബെംഗളൂരുവിൽ നിന്ന് 291 കിലോമീറ്ററും ഹൈദരാബാദിൽ നിന്ന് 572 കിലോമീറ്ററും ദൂരം ഇവിടേയ്ക്കുണ്ട്.
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിലെ മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ
Tirumala تروپتی Tirumala <references group="lower-alpha" />
ഇത്രമാത്രം
2012ൽ കല്പറ്റ നാരായണന്റെ ഇത്രമാത്രം എന്ന കഥയെ ആസ്പദമാക്കി പി. കെ. സന്തോഷ് കുമാർ, ഐ എ ദേവരാജ്പ എന്നിവർ നിർമ്മിച്ച് കെ. ഗോപിനാഥൻ തിരക്കഥയും സംഭാഷണവുമെഴുതി സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രമാണ്ഇത്രമാത്രം. നാല്പത് വയസ്സോളം പ്രായമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടെ മരണത്തിൽ പലരുടെ ഓർമകളീൽ അവരുടെ കഥ പറയുകയാണ് ഇവിടെ. ബിജു മേനോൻ, ശ്വേത മേനോൻ, മാളവിക,കെപിഎസി ലളിത, നെടുമുടി വേണു തുടങ്ങിയവർ പ്രധാനകഥാപാത്രങ്ങളാകുന്നു. ഈചിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലസംഗീതം ഐസക് തോമസ് കോട്ടുകാപ്പള്ളിയും പി കുഞ്ഞിരാമൻ നായരുടെയും, റഫീക് അഹമ്മദിന്റെയും വരികൾക്ക് ഈണം ജെയ്സൺ ജെ നായരും നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഈ ചിത്രം 2012ലെ മികച്ച മലയാളചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള ഇന്റർനാഷണൽ അവാർഡ് FIPRESCI നേടി.
ഡൈ ഹാർഡ്
1988ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ അമേരിക്കൻ ആക്ഷൻ ചലച്ചിത്രമാണ് ഡൈ ഹാർഡ്.ഡൈ ഹാർഡ് പരമ്പരയിലെ ആദ്യ ചിത്രമാണിത്. റൊഡെറിക് തോർപ്പിന്റെ നത്തിംഗ് ലാസ്റ്റ്സ് ഫോർഎവെർ എന്ന നോവലിന്റെ ചലച്ചിത്രാവിഷകാരമാണിത്.ചിത്രത്തിന്റെ സംവിധാനം നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത് ജോൺ മക്ടേർണനാണ്.
ബ്രൂസ് വില്ലിസാണ് നായക കഥാപാത്രമായ ജോൺ മക്ലൈനെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.ഈ ചിത്രത്തിന്റെ തുടർച്ചയായി ഡൈ ഹാർഡ് 2 (1990), ഡൈ ഹാർഡ് വിത്ത് എ വെഞ്ച്യൻസ് (1995), ലിവ് ഫ്രീ ഓർ ഡൈ ഹാർഡ് (2007) എന്നീ ചിത്രങ്ങളും പുറത്തിറങ്ങി.
ഇതിവൃത്തം
ക്രിസ്മസ് രാത്രിയിൽ ന്യൂ യോർക്കിലെ പോലിസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായ ജോൺ മക്ലൈൻ (ബ്രൂസ് വില്ലിസ്) തന്റെ ഭാര്യ ഹോളി മക്ലൈനെ (ബോണി ബെഡലിയ) കാണാൻ ലോസ് ആഞ്ചെലെസിലെ നകറ്റോമി പ്ലാസ ബിൽഡിംഗിൽ എത്തുന്നു.അവിടെ ഹോളിയുടെ കമ്പനി നടത്തുന്ന ക്രിസ്മസ് പാർട്ടിക്കിടെ ഹാൻസ് ഗ്രബറെന്നയാളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ആയുധധാരികളായ പന്ത്രണ്ടംഗ സംഘം എത്തി എല്ലാവരെയും ബന്ദികളാക്കുന്നു.നകറ്റോമി കമ്പനിയുടെ സുരക്ഷാ അറയിൽ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള $64 കോടിയുടെ മൂല്യമുള്ള കടപ്പത്രങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കലാണ് സംഘത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.ഇതിനിടയിൽ അവരുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ കെട്ടിടത്തിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന മക്ലൈൻ പൊലീസിനെ അറിയിക്കാനും അതേ സമയം തന്നെ സംഘാംഗങ്ങളുടെ ആക്രമണത്തെ അതിജീവിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നു.തുടർന്ന് നടക്കുന്ന മക്ലൈന്റെ സാഹസികവും ബുദ്ധിപൂർവവുമായ നീക്കങ്ങൾ ഗ്രബറിന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ തെറ്റിക്കുന്നു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഹോളിവുഡ് ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ആക്ഷൻ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:1988-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ
പുന്നപ്ര വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്
ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ അമ്പലപ്പുഴ താലൂക്കിൽ അമ്പലപ്പുഴ ബ്ളോക്കിലാണ് 12.17 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുള്ള പുന്നപ്ര വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഇതുംകാണുക
പുന്നപ്ര തെക്ക്‌ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്
അവലംബം
വർഗ്ഗം:അമ്പലപ്പുഴ ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്തിലെ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകൾ
മൈസൂർ ജില്ല
ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ കർണാടകത്തിലെ ഒരു ജില്ലയാണ്  മൈസൂർ ജില്ല. മൈസൂരു ആണ് ഇതിന്റെ ആസ്ഥാനം. 7 താലൂക്കുകൾ ഉള്ള മൈസൂർ ജില്ല രൂപീകരിച്ചത് 1956 നവംബർ ഒന്നിനാണ്. 1998 വരെ ഇപ്പോഴത്തെ ചാമരാജനഗർ ജില്ല മൈസൂർ ജില്ലയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനസംഖ്യ -2,641,027.വിസ്തീർണ്ണം 6,827 ച.കി.മീ. (2,636 sq mi).
Image gallery
വർഗ്ഗം:കർണ്ണാടകത്തിലെ ജില്ലകൾ വർഗ്ഗം:കേരളാതിർത്തിയോടു ചേർന്ന കർണ്ണാടകത്തിലെ ജില്ലകൾ വർഗ്ഗം:മൈസൂർ ഡിവിഷൻ
ടൊമാറ്റിന
thumb|300px|ലാ ടൊമാറ്റിന വിളവെടുപ്പ്‌ കാലത്ത് സ്പെയിനിൽ നടത്തിവരുന്ന ഒരു ഭക്ഷ്യ ഉത്സവമാണ് ടൊമാറ്റിന (തക്കാളിമേള). തക്കാളി ധാരാളമായി കൃഷി ചെയ്യുന്ന സ്പെയിനിൽ, എല്ലാ വർഷവും ഓഗസ്റ്റ് മാസത്തിലെ അവസാനത്തെ ബുധനാഴ്ചയാണ് ഈ ഉത്സവം നടത്തി വരുന്നത്. വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിനാളുകൾ ഈ ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുക്കുകയും, തക്കാളികൾ പരസ്പരം എറിയുകയും, ചവിട്ടിമെതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 1952 മുതലാണ് ഈ ഉത്സവം ആരംഭിച്ചത്. ഒരാഴ്ച നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ സംഗീതവും, പരേഡുകളും, വെടിക്കെട്ടും മറ്റും ഉണ്ടാകും. ഏറ്റവും അവസാനത്തെ ദിവസമാണ് തക്കാളി ഏറ് നടത്തുന്നത്. ഈ തക്കാളി ഏറിനായി ഏകദേശം 20,000–40,000 വരെ വിദേശികൾ പങ്കെടുക്കുന്നു.
രീതി
വലിയ തടി ടാങ്കുകളിൽ പഴുത്ത തക്കാളികൾ നിറയ്ക്കലാണ് ഉത്സവത്തിൻറെ ആദ്യഘട്ടം ചെയ്യുന്നത്. തുടർന്ന് പങ്കെടുക്കുന്ന ആളുകൾ ടാങ്കിലിറങ്ങി തക്കാളി ചവിട്ടി മെതിക്കുകയും പരസ്പരം എറിയുകയും ചെയ്യുന്നു. പങ്കെടുക്കുന്നതിൽ സ്ത്രീകൾ വെള്ള നിറമുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും, പുരുഷന്മാർ ഷർട്ട് ധരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തക്കാളി ഏറിൽ സുരക്ഷയ്ക്കായി ആളുകൾ കണ്ണടയും മറ്റും ധരിക്കുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഭക്ഷ്യ ഉത്സവങ്ങൾ
എസെക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകം
thumb|225px|right|സിസ്റ്റൈൻ ചാപ്പലിലെ [[മൈക്കെലാഞ്ജലോ|മൈക്കെലാഞ്ജലോയുടെ എസെക്കിയേൽ]]
ബൈബിളിലെ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പരമ്പരാഗതമായ ക്രമീകരണമുറയനുസരിച്ച്, പതിനഞ്ചു പ്രവചനഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേതും മൂന്നു വലിയ പ്രവചനഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതുമാണ് എസക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകം അല്ലെങ്കിൽ യെഹസ്കേലിന്റെ പുസ്തകം (ഇംഗ്ലീഷ്: Book of Ezekiel). ദൈവകല്പനകൾ ലംഘിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ഇസ്രായേൽ ജനതയുടെ നിശിതമായ വിമർശനം, അവരുടെ കഷ്ടതകൾക്ക് കാരണക്കാരായി കണക്കാക്കപ്പെട്ട അന്യജനതകൾക്കെതിരായ വിധിപ്രഖ്യാപനം, ഇസ്രായേലിന്റെ പുന:സ്ഥാപനത്തിന്റെ സദ്വാർത്ത എന്നിവയാണ് മറ്റുപ്രവാചകഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയെന്നപോലെ ഇതിന്റേയും ഉള്ളടക്കം. ഭാവനയുടെ വൈചിത്ര്യത്തിലും സൂക്ഷ്മതയിലും ബൈബിളിലെ ഇതര പ്രവാചകഗ്രന്ഥങ്ങളെ ഇത് അതിലംഘിക്കുന്നു. ഭാവനയുടെ ധാരാളിത്തത്തിന് പേരുകേട്ട പിൽക്കാലസാഹിത്യകാരന്മാരായ ഡാന്റേയുടേയും, മിൽട്ടന്റേയും, ബ്ലെയ്ക്കിന്റേയും രചനാലോകങ്ങളുടെ പൂർവദർശനം എസെക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ കാണുന്നവരുണ്ട്. പുതിയനിയമത്തിലെ യോഹന്നാന്റെ വെളിപാടുമായി ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന് ഏറെ സമാനതകളുണ്ട്. ബൈബിളിലെ പ്രവചനലിഖിതങ്ങളുടെ ഒരു പ്രത്യേകജനുസ്സായി പിൽക്കാലത്ത് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട വെളിപാടുരചനകളുടെ (Apocalyptic writings) തുടക്കം എസക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലാണ്.
പ്രവാചകൻ
thumb|200px|left|എസെക്കിയേൽ 1493-ലെ ന്യൂറംബർഗ്ഗ് നാളാഗമത്തിൽ
ഇസ്രായേൽ ജനതയുടെ ബാബിലോൺ പ്രവാസത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ബാബിലോണിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പുരോഹിതനായ എസക്കിയേൽ (യെഹസ്കേൽ) രചിച്ചതാണ് ഈ പുസ്തകം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. സ്വന്തം ജനതയുടെ ഭൂത-വർത്തമാനങ്ങളേയും അവരെ കാത്തിരിക്കുന്ന വിധിയുടെ ഭീകരതയേയും പുന:സ്ഥാപനത്തിന്റെ പ്രത്യാശയേയും കുറിച്ച് വാചാലനാകുന്ന പ്രവാചകൻ തന്നെക്കുറിച്ച് തന്നെ ചുരുക്കം വെളിപ്പെടുത്തലുകളേ നടത്തുന്നുള്ളു. ക്രി.മു. 597-ൽ നബുക്കദ്നേസർ ബാബിലോണിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയ പ്രവാസികളിലൊരാളായിരുന്നു എസെക്കിയേൽ. അദ്ദേഹം വിവാഹിതനായിരുന്നെന്നും യെരുശലേമിന്റെ പതനത്തോടടുത്ത സമയത്ത് പത്നി മരിച്ചെന്നും ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. വിവിധവിഷയങ്ങളിൽ വിപുലമായ അറിവുള്ള വ്യക്തിയായിരുന്നു ഗ്രന്ഥകർത്താവെന്ന് എസക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദേശവിദേശങ്ങളിലെ സാഹിത്യങ്ങൾ, പുരാവൃത്തങ്ങൾ, ഭൂമിശാസ്ത്രം, മനുഷ്യവ്യാപാരങ്ങൾ എന്നിവയിൽ അഗാധമായ ജ്ഞാനം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയഗതിവിഗതികളുടെ സുക്ഷ്മനിരീക്ഷകനായിരുന്ന എസെക്കിയേൽ, ഒന്നാംകിട ചരിത്രചിന്തകൻ(Philosopher of History) കൂടി ആയിരുന്നു.
ഉള്ളടക്കം
thumb|right|200px|എസെക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ബാബിലോണിയൻ സ്വരഛിഹ്നങ്ങളോടുകൂടിയ എബ്രായ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയുടെ ഒരു പുറം
ബൈബിളിലെ മൂന്നു വലിയപ്രവാചകഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഘടനാപരമായ കെട്ടുറപ്പ് ഏറ്റവുമുള്ളത് എസെക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിനാണ്. ഇതിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തെ താഴെ പറയുന്ന അഞ്ചുഭാഗങ്ങളായി തരം തിരിക്കാം.
നിയുക്തി
ബാബിലോണിൽ കേബാർനദീതീരത്ത്‌ പ്രവാസികളോടുകൂടെയായിരിക്കുമ്പോൾ ലഭിച്ച അസാമാന്യമായൊരു ദൈവദർശനത്തിലായിരുന്നു എസെക്കിയേലിന്റെ നിയുക്തി.
ദൈവരഥം
എസെക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലുള്ള ദൈവരഥദർ‍ശനം പ്രസിദ്ധമാണ്. പിൽക്കാലത്തെ യഹൂദചിന്തയേയും മിസ്റ്റിസിസത്തെയും ആ ദർശനം ഏറെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദർശനത്തിൽ എസെക്കിയേൽ, വടക്കുനിന്ന് കൊടുങ്കാറ്റിലേറി വന്ന ഒരു മേഘവും അതിനു ചുറ്റും ജ്വലിക്കുന്ന തീയുടെ നടുവിൽ വെള്ളോടുപോലെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന എന്തോ ഒന്നും കണ്ടു. അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ, തേച്ചുമിനുക്കിയ ഓടുപോലെയും, ജ്വലിക്കുന്ന തീക്കനൽ പോലെയും തിളങ്ങി, നാലു ജീവിരൂപങ്ങൾ മനുഷ്യാകൃതിയിൽ ദൃശ്യമായി. ഓരോ ജീവിക്കും നാലുദിക്കുകളെ അഭിമുഖീകരിച്ച് മനുഷ്യൻ, സിംഹം, കാള, കഴുകൻ എന്നിവയുടേതായ നാലു മുഖങ്ങളും രണ്ടു ജോഡി ചിറകുകളും, ചിറകുകൾക്കു കീഴിൽ മനുഷ്യകരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ജോഡി ചിറകുകൾ കൊണ്ട് അവ ശരീരം മറച്ചു. പിന്നെയുള്ള ജോഡി ചിറകുകൾ വിടർ‍ത്തി അഗ്രം ഇരുവശത്തുമുള്ള ജീവികളുടെ ചിറകുകളുടെ അഗ്രത്തെ സ്പർശിച്ച് ചതുരാകാരം സൃഷ്ടിച്ചു. കാളക്കുട്ടിയുടെ കുളമ്പുകൾ പോലെയുള്ള കാലടികളായിരുന്നു ജീവികൾക്ക്. ഇടം‌വലം തിരിയാതെ ഇടിമിന്നൽ പോലെ അവ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പാഞ്ഞു. ജീവികൾക്കിടയിൽ മിന്നൽ പിണർ പുറപ്പെടുവിച്ച് ചലിക്കുന്ന തീപ്പന്തം പോലെ എന്തോ ഒന്നു ശോഭിച്ചു.
ജീവികളോരോന്നിനും സമീപം, ഒരു ചക്രത്തിനുള്ളിൽ മറ്റുന്നു ചേർന്ന് കാണപ്പെട്ട ഓരോ ചക്രദ്വയമുണ്ടായിരുന്നു. ഗോമേദകം പോലെ ശോഭിച്ച ആ ചക്രങ്ങളുടെ പട്ടകൾ നിറയെ കണ്ണുകളായിരുന്നു. ഇടം വലം തിരിയാതെ ഇഷ്ടമുള്ള ദിക്കിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കത്തക്ക ഘടനയായിരുന്നു ആ ചക്രദ്വയങ്ങൾക്ക്. ജീവികൾക്കൊപ്പം ചക്രങ്ങളും നീങ്ങി. ചക്രങ്ങളിലായിരുന്നു ജീവികളുടെ ആത്മാവ്.
ജീവികളുടെ തല‍ക്കുമീതേ സ്ഫടികസമാനം തിളങ്ങുന്ന ഒരു വിതാനമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെമീതെ ഇന്ദ്രനീലക്കല്ലിന്റെ ശോഭയുള്ള ഒരു സിംഹാസനത്തിൽ മനുഷ്യന്റേതുപോലെയുള്ള ഒരു രൂപം ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ അരക്കെട്ടിനുമുകൾഭാഗം അഗ്നികൊണ്ടുപൊതിയപ്പെട്ടും താഴെയുള്ള ഭാഗം അഗ്നിപോലെയും കാണപ്പെട്ടു. അതിനുചുറ്റും മഴവില്ലുപോലെ പ്രകാശമുണ്ടായിരുന്നു. കർത്താവിന്റെ മഹത്ത്വത്തിന്റെ രൂപമായിരുന്നു അത്. അത് ദർശിച്ചമാത്രയിൽ എസെക്കിയേൽ കമിഴ്ന്നുവീണു.
ദുരിതങ്ങളുടെ ചുരുൾ
thumb|290px|right|"മനുഷ്യപുത്രാ, നീ ഈ ചുരുൾ ഭക്ഷിക്കുക എന്നിട്ടുപോയി ഇസ്രായേൽ ഭവനത്തോടു സാംസാരിക്കുക". എസെക്കിയേലിന്റെ നിയുക്തിയുടെ ദൈവദർശനം - ചിത്രകാരൻ മത്തെയാസ് മെറിയൻ(1593-1650)
തുടർന്ന് കർത്താവിന്റെ സ്വരം കേട്ടതോടെ, ആത്മാവ് ഉള്ളിൽ കടന്ന് എസെക്കിയേലിനെ കാലുകളിൽ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തി. തുടർന്ന്, മർക്കടമുഷ്ടികളും കഠിനഹൃദയരും നിഷേധികളുമായ ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന് സന്ദേശമെത്തിക്കാനുള്ള ദൗത്യം കർത്താവ് പ്രവാചകനെ ഏല്പിച്ചു. പിന്നെ കർത്താവ് എസെക്കിയോലിനോട് പറഞ്ഞു:
"മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നതു കേൾക്കുക. ആ ധിക്കാരികളുടെ ഭവനത്തെപ്പോലെ നീയും ധിക്കാരിയാകരുത്.  ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നത് വാ തുറന്നു ഭക്ഷിക്കുക."
ഞാൻ നോക്കി. അതാ, നീട്ടിയ ഒരു കരവും അതിൽ ഒരു ലേഖനച്ചുരുളും. അവൻ അത് എന്റെ മുമ്പിൽ വിടർത്തി. അതിന്റെ അകത്തും പുറത്തും എഴുതിയിരുന്നു. അതിൽ വിലാപങ്ങളും പരിദേവനങ്ങളും ദുരിതങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ കാണുന്ന ഈ ചുരുൾ ഭക്ഷിക്കുക എന്നിട്ടുപോയി ഇസ്രായേൽ ഭവനത്തോടു സാംസാരിക്കുക. ഞാൻ വാ തുറന്നു. അവൻ ആ ചുരുൾ എനിക്കു ഭക്ഷിക്കാൻ തന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാൻ തരുന്ന ഈ ചുരുൾ ഭക്ഷിച്ചു വയറുനിറയ്ക്കുക; ഞാൻ അതു ഭക്ഷിച്ചു. എന്റെ വായിൽ അതു തേൻപോലെ മധുരിച്ചു.
ഈ ദർശനത്തിനൊടുവിൽ ദൈവം പ്രവാചകനെ ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനായി നിയമിച്ചു. എന്നാൽ വീട്ടിൽ പോയി കതകടച്ചിരിക്കാനായിരുന്നു ആജ്ഞ. ജനത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാതിരിക്കാൻ കയറുകൊണ്ട് വരിഞ്ഞു കെട്ടപ്പെട്ടും, നാവ് അണ്ണാക്കിനോട് ഒട്ടി സംസാരശേഷി നശിച്ചുമാണ് പ്രവാചകന് അവിടെ കഴിയേണ്ടിയിരുന്നത്.
പ്രവചനം പ്രതീകങ്ങളിലൂടെ
125px|thumb|left|എസെക്കിയേൽ, [[ഇറ്റലി|ഇറ്റാലിയൻ കലാകാരൻ ഡൂച്ചോ ബ്വോനെൻസേന്യായുടെ ഭാവനയിൽ - കാലം(1308-11)]]
പ്രവാചകന്റെ നിയുക്തിദർശനം വിവരിക്കുന്ന തുടക്കത്തിനുശേഷം ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ആദ്യപകുതിയുടെ അവശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം ദൈവഹിതം ധിക്കരിച്ച യഹൂദായിലെ ജനതയുടെ വിമർ‍ശനവും അവരെ കാത്തിരിക്കുന്ന വിധിയുടെ വിവരണവുമാണ്. മൗനത്തിന് വിധിക്കപ്പെട്ട പ്രവാചകനോട്, പ്രതീകാത്മകമായ പ്രവർ‍ത്തികളിലൂടെ ഈ പ്രവചനം നിർവഹിക്കാനാണ് ദൈവം ആവശ്യപ്പെട്ടത്.
നഗരത്തിന്റെ ഉപരോധത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ, ഒരു ഇഷ്ടികയിൽ വരച്ച യെരുശലേമിന്റെ പടത്തിനു മുന്നിൽ പ്രവാചകൻ 390 ദിവസം ഇടത്തോട്ടും 40 ദിവസം വലത്തോട്ടും തിരിഞ്ഞുകിടക്കണം. ഇസ്രായേലിന്റേയും യഹൂദായുടേയും ദുഷ്ടതയുടെ ഓരോ വർഷത്തിന് ഓരോ ദിവസം എന്ന കണക്കിനായിരുന്നു ഇത്. വിവിധയിനം ധാന്യങ്ങളുടെ മാവുകൊണ്ടു ചുട്ട അപ്പത്തിന്റെ അല്പാഹാരമാണ് അപ്പോൾ വിധിച്ചിരുന്നത്. ജനങ്ങൾ നോക്കി നിൽക്കേ മനുഷ്യമലം കൊണ്ടുവേണം അപ്പം ചുടാൻ. തലയും താടിയും വടിച്ച് രോമം തുലാസിൽ തൂക്കി, മൂന്നിലൊന്ന് തീയിൽ ദഹിപ്പിക്കാനും മൂന്നിലോന്ന് പട്ടണത്തിനു ചുറ്റും അരിഞ്ഞുവിതറാനും മൂന്നിലൊന്ന് കാറ്റിൽ പറത്താനും ഒരു ചെറിയ അംശം മേലങ്കിയുടെ വിളുമ്പിൽ കെട്ടിവയ്ക്കാനായിരുന്നു മറ്റൊരു കല്പന. വിദേശാക്രമണത്തിൽ യഹൂദായ്ക്ക് സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കാനായിരുന്നു ഇത്. സായം കാലത്ത് ജനങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കേ, വീടിന്റെ ഭിത്തിയിൽ ദ്വാരമുണ്ടാക്കി, പ്രവാസത്തിനുപോകുന്നവരേപ്പോലെ ഭാണ്ഡം തോളിലേറ്റി നടന്നുപോകാനായിരുന്നു ഇനിയുമൊരു കല്പന. വിറയലോടെ അപ്പം ഭക്ഷിച്ച് സംഭ്രമത്തോടെ വെള്ളം കുടിക്കാനും പ്രവാചകന് കല്പന കിട്ടി.
വിട്ടുപോകുന്ന ദൈവമഹത്ത്വം
മറ്റൊരു ദർശനത്തിൽ ദൈവം പ്രവാചകനെ യെരുശലേമിലെ ദേവാലയത്തിന്റെ അകത്തളത്തിലേയ്ക്കു കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി അവിടെ നടമാടിയിരുന്ന 'മ്ലേച്ഛതകൾ' കാട്ടിക്കൊടുത്തു. ദേവാലയത്തിന്റെ ഭിത്തികളിൽ സർപ്പങ്ങളുടേയും മറ്റ് അശുദ്ധമൃഗങ്ങളുടേയും ചിത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതന്മാർ വരെ അവയ്ക്കു മുൻപിൽ ധൂപാർച്ചന നടത്തുന്നതും എസെക്കിയേൽ കണ്ടു. തുടർന്ന് കർത്താവിന്റെ മഹത്ത്വം ദേവാലയവും നഗരവും വിട്ടുപോകുന്നതും അദ്ദേഹം കണ്ടു.
യെരുശലേമിന്റെ അവിശ്വസ്തത
യെരുശലേമിന്റെ അവിശ്വസ്തതയുടെ നാടകീയ വിവരണവും വിമർശനമാണ് തുടർന്ന്. അവിശ്വസ്തതയുടെ വർണ്ണന ദാമ്പദ്യ-ലൈംഗിക പ്രതീകങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്. ചോരക്കുഞ്ഞായി വെമ്പ്രദേശത്ത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കെ താൻ കണ്ടെടുത്ത് രക്ഷിച്ച യെരുശലേമിന് വിവാഹപ്രായമായപ്പോൾ കർത്താവ് തന്റെ മേലങ്കികൊണ്ട് അവളുടെ നഗ്നത മറച്ച് സ്നേഹവാഗ്ദാനത്തോടെ ഉടമ്പടി ചെയ്തു. എന്നാൽ അവൾ‍ അസീറിയക്കാരുടേയും, കച്ചവടക്കാരായ കൽദായരുടേയും പുറകേ പോയി.