cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ജ്യോതിർജീവശാസ്ത്രം
ഗ്രഹ ആവാസ യോഗ്യത
ആവാസ യോഗ്യ മേഖലകളിൽ ധാരാളമായി ആവാസ യോഗ്യമായ ഗ്രഹങ്ങൾ ഉള്ളതും, ജീവന്റെ ഉൽപതിയിലേക്ക് നയിച്ച ആദിമ രാസ കണികകകളെ കുറിച്ചുമുള്ള നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഡോപ്പ്ലർ സ്പെക്ട്രോസ്കോപ്പി, ഗ്രഹങ്ങളുടെ സംക്രമ രീതി എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് സൗരയൂഥത്തിന് പുറത്തു മുൻപ് കരുതിയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഗ്രഹങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. സൗരയൂഥത്തിന് പുറത്തു ആദ്യമായി സ്വന്തം നക്ഷത്രത്തിന്റെ ആവാസ യോഗ്യമായ മേഖലയിൽ ഭൂമിക്കു സമാനമായ ഗ്ലീസ് 581 സി എന്ന ഗ്രഹത്തെ റേഡിയൽ വെലോസിറ്റി ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്തി.
ജീവന്റെ പാരിസ്ഥിതിക സീമകളെ പറ്റിയും, അതിതീക്ഷ്ണമായ ആവാസ വ്യവസ്ഥകളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ പറ്റിയുമുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുകയും, തദ്വാര ജീവനെ ആഥിത്യമരുളാനുള്ള ഗ്രഹങ്ങളുടെ പരിതഃസ്ഥിതികൾ എന്തായിരിക്കണമെന്നു പ്രവചിക്കാൻ ഇവ ശാസ്ത്രജ്ഞരെ പ്രാപ്തരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചൊവ്വയിലെക്കുള്ള ഫീനിക്സ് ലാന്റർ, മാർസ് സയൻസ് ലബോറട്ടറി, എക്സോ-മാർസ്, ശനിയുടെ ഉപഗ്രഹമായ റ്റൈറ്റനിലേക്കുള്ള കസ്സീനി പേടകം, വ്യാഴത്തിന്റെ ഉപഗ്രഹമായ യൂറോപ്പയിലെക്കുള്ള ഐസ് ക്ലിപ്പർ തുടങ്ങിയ ദൗത്യങ്ങൾ നമ്മുടെ സൗരയൂഥത്തിലെ മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളിൽ ജീവൻ കണ്ടെത്താനുള്ള സാധ്യതകളെ കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ വിപുലപ്പെടുത്തുന്നു.
അപൂർവ ഭൗമ സിദ്ധാന്തം
ഈ സിദ്ധാന്ത പ്രകാരം ജ്യോതിർജീവശാസ്ത്ര കണ്ടെത്തലുകൾ അനുസരിച്ച് ഭൂമിയിലുള്ള ബഹുകോശ ജീവനുകളെ പോലുള്ളവ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ നിഗമനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ അപൂർവമായെക്കാം. അന്യഗ്രഹജീവികൾ വളരെ സാധാരണമാണെങ്കിൽ അവയ്ക്കുള്ള തെളിവുകൾ എന്തുകൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷമാകുന്നില്ല എന്ന ഫെർമിയുടെ പ്രഹേളികക്ക് ഈ സിദ്ധാന്തം സാധ്യമായ ഉത്തരം നൽകുന്നു. പക്ഷെ സുപ്രസിദ്ധ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരായ ഫ്രാങ്ക് ഡ്രേക്ക്, കാൾ സാഗൻ എന്നിവരുടെ "സാധാരണത്വസിദ്ധാന്ത"ത്തിനു ഇതു എതിരാണ്. ഈ സിദ്ധാന്ത പ്രകാരം ഭൂമിയിലെ ജീവന് അസാധാരണത്വം ഒന്നും ഇല്ല. മാത്രമല്ല, മറ്റസംഖ്യം ലോകങ്ങളിൽ ഇതിനെ കണ്ടെത്താൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
ജീവനുണ്ടാകാൻ സാധ്യമായ വിധത്തിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന നിയമങ്ങൾ വർത്തിക്കുന്നു എന്ന് ആന്ത്രോപിക് സിദ്ധാന്തം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ജീവന് സഹായകരമായ എല്ലാ ഘടകങ്ങളും അതേ മാത്രയിൽ മറ്റൊരിടത്ത് നിലനിൽക്കാൻ സാധ്യതയില്ല എന്ന വാദത്തിലൂടെ അന്ത്രോപിക് സിദ്ധാന്തം അപൂർവ ഭൌമ സിദ്ധാന്തത്തെ സാധൂകരിക്കുന്നു. ഹോട്ട് ഡോഗ് ബന്നിനുള്ളിൽ വയ്ക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് സോസജുകൾ നീളത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്നും, ഞണ്ടുകൾക്കു ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് കപ്പലുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതെന്നും ഉള്ള പ്രസ്താവനയോട് തുല്യമാണ് നമ്മുടെ ജീവനു അനുയോജ്യമായ വിധത്തിൽ പ്രപഞ്ചം രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് എന്ന് സ്റ്റീഫൻ ജയ്‌ ഗോൾഡ്‌ താരതമ്യപ്പെടുടിയിരിക്കുന്നു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
‎
വർഗ്ഗം:ജ്യോതിശാസ്ത്രം വർഗ്ഗം:ജീവശാസ്ത്രം
ആറന്മുള ശ്രീ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ആറന്മുള ശ്രീ പാർത്ഥസാരഥി ക്ഷേത്രം. പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ ആറന്മുളയിൽ പുണ്യനദിയായ പമ്പാനദിയുടെ തീരത്താണ് ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ചതുർബാഹുവും പരബ്രഹ്മനായ സാക്ഷാൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണപരമാത്മാവാണ് മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട അഞ്ച് ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ആറടിയിലധികം ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, തന്റെ ഭക്തനായ അർജ്ജുനന് വിശ്വരൂപം കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കേരളത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയ വിഗ്രഹമുള്ളത് ആറന്മുളയിലാണ്. ക്ഷേത്രം ആറന്മുള പഞ്ചായത്തിലും ക്ഷേത്ര മുൻഭാഗം മല്ലപ്പുഴശ്ശേരി പഞ്ചായത്തിലുമാണ്. ആഗ്രഹസാഫല്യത്തിനായി നടത്തുന്ന ആറന്മുള വള്ളസദ്യ ഇവിടത്തെ പ്രധാന വഴിപാടാണ്. തിരുവോണത്തോണിയും, അഷ്ടമിരോഹിണി വള്ളസദ്യയും ആറന്മുള ഉത്രട്ടാതി വള്ളംകളിയും ഇവിടത്തെ പ്രധാന പരിപാടികളാണ്. ആറന്മുള കണ്ണാടി പ്രശസ്തമാണ്.
എല്ലാ വർഷവും ശബരിമലയിലെ അയ്യപ്പവിഗ്രഹത്തിൽ ചാർത്താനുള്ള തങ്ക അങ്കിയും വഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഘോഷയാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. ഓണാഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പ്രശസ്തമായ ആറന്മുള വള്ളംകളി നടക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചിത്രകാരൻമാർ വരച്ച നിരവധി ചുമർചിത്രങ്ങളും ക്ഷേത്രത്തിൽ കാണാം. തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ കീഴിലാണ് ഈ മഹാക്ഷേത്രം.
ഐതിഹ്യം
ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ആറന്മുള വിഗ്രഹം. കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ വച്ച് ഗീതോപദേശത്തിനിടയിൽ അർജ്ജുനനു കാണിച്ചുകൊടുത്ത് വിശ്വരൂപത്തിന്റെ നിലയിലാണെന്നു വിഗ്രഹമെന്നാണ് വിശ്വാസം. ആറന്മുള ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചതും അർജ്ജുനൻ തന്നെയാണ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. യുദ്ധക്കളത്തിൽ നിരായുധനായ കർണ്ണനെ കൊന്നതിലുള്ള പാപഭാരം തീർക്കാനാണ് അർജുനൻ ഈ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചത് എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. എന്നാൽ ഈ വിഗ്രഹം ആദ്യം പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരുന്നത് നിലയ്ക്കൽ എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു എന്നും കഥയുണ്ട്. ഈ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിച്ചേരുന്ന ഭക്തർക്കും ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉൾപ്പെട്ട നാട്ടുകാരുമടക്കം കാട്ടുജീവികളുടെ ഭീഷണി മുൻ നിർത്തി നിലക്കൽ ഉപേക്ഷിച്ച് കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലും കടമ്പനാട്ടും വാസമുറപ്പിച്ചു. ഇതോടൊപ്പം ആരാധനാമൂർത്തിയേയും ഭക്തർ കൊണ്ടുപോന്നു. ചാക്കന്മാർ ആറുമുളകൾ കെട്ടിയ ചങ്ങാടത്തിൽ വിഗ്രഹം കൊണ്ട് പോരുന്ന വഴിയിൽ ഇന്ന് ക്ഷേത്രം ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തു നിന്നും അല്പം പടിഞ്ഞാറായി തെക്കേക്കരയിൽ ഒരു മാടത്തിൽ വിളക്കു കണ്ട് ചങ്ങാടം അടുപ്പിച്ചു, വിഗ്രഹം അവിടെക്കൊണ്ടു വച്ചു. വിളക്ക് കണ്ട സ്ഥലത്തിന് ഇന്ന് വിളക്കുമാടം എന്നാണ് പേര്. വിഗ്രഹം ആറു മുളന്തണ്ടുകളിൽ കൊണ്ടു വന്നതിനാൽ സ്ഥലത്തെ ആറന്മുള എന്നും വിളിക്കുന്നതായാണ് ഐതിഹ്യം. എന്നാൽ പാർത്ഥസാരഥി ക്ഷേത്രപ്പറ്റി വിവരണമുള്ള പുരാതന കാവ്യമായ തിരുനിഴൽമാല യിൽ ഈ ഐതിഹ്യത്തെപറ്റിയോ വിഗ്രഹപ്രതിഷ്ഠയെപ്പറ്റിയോ ഉള്ള യാതൊരു സൂചനയും ഇല്ല.
ആറന്മുള ആശാൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചെറുകോൽ നെടുമ്പയിൽ കൊച്ചുകൃഷ്ണനാശാൻ രചിച്ച ആറന്മുളവിലാസം ഹംസപ്പാട്ടിൽ ബ്രഹ്മചാരി രൂപമെടുത്ത്, നദിക്കരയിൽ നിന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനെ ചാക്കന്മാർ മുളകൾ കെട്ടിയ ചങ്ങാടത്തിൽ കയറ്റി വിളക്കുമാടത്തിൽ എത്തിച്ചു എന്നു വിവരിക്കുന്നു. വിളക്കുമാടത്തിനടുത്ത്  കീഴ് തൃക്കോവിലിനു തെക്കുഭാഗത്ത് മണ്ണിട്ട് ഉയർത്തിയ സ്ഥലത്ത് ആറന്മുള ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിച്ചു എന്നും ആശാൻ വിവരിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് മണ്ണെടുത്തു എന്നു കരുതി വന്നിരുന്ന ഒരു കുഴി അടുത്തകാലം വരെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നതായും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൊട്ടകൾ തല്ലി മണ്ണുകളഞ്ഞ സ്ഥലം കൊട്ടതട്ടിമാലി എന്നറിയപ്പെട്ടു എന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
ചരിത്രം
ക്ഷേത്രത്തെ കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ വിവരണം ലഭിക്കുന്നത് പ്രാചീന കൃതിയായ നമ്മാഴ്വാരുടെ തിരുവായ്മൊഴിയിൽ നിന്നാണ്. ദ്രാവിഡവേദമെന്നാണ് ഈ കൃതി അറിയപ്പെടുന്നത്. എഴാം ശതകത്തിനും എട്ടാം ശതകത്തിനും ഇടക്കാണ് നമ്മാഴ്വാർ ജീവിച്ചിരുന്നതെന്നു കരുതുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിനു അതിനേക്കാൾ ഏറെ പഴക്കവുമുണ്ടെന്ന് ഇകാരണത്താൽ ഊഹിക്കാവുന്നതാണ്.
ആറന്മുള വിലാസം ഹംസപ്പാട്ടിൽ കൊല്ലവർഷം 926 ൽ (ക്രി.വ. 1751) ആറന്മുള ഉൾപ്പെട്ട പ്രദേശം മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ മഹാരാജാവ് പിടിച്ചടക്കിയതായും. തിരുവിതാംകൂർ രാജാക്കന്മാർക്ക് ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളിൽ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയുണ്ടായിരുന്നു. 1751 ൽ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയാണ് ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റുമതിൽ സ്ഥാപിച്ചത്. അനിഴം തിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ യുടെ കാലത്ത് പന്ത്രണ്ട് കളഭം ആരംഭിച്ചു. വൃശ്ചികം ഒന്നു മുതൽ ഒരോ ദിവസവും ഓരോ അവതാര രൂപത്തിൽ കളഭചാർത്ത് നടത്തുന്നത് ഇന്നും മുടക്കം വരാതെ നടത്തിവരുന്നു. 1812അതിനുശേഷം കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ മഹാരാജാവിന്റെ കാലത്ത് ഇന്നു കാണുന്ന മണ്ഡപം പണികഴിപ്പിച്ചു. കേണൽ മൺറോ യുടെ വിളംബരം അനുസരിച്ച് മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങളോടൊപ്പം ഈ ക്ഷേത്രവും സർക്കാരിനധീനമായി. അതിമനോഹരങ്ങളായ ചിത്രപ്പണികൾ ഈ മണ്ഡപത്തിലുണ്ട്. 1895 ൽ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ മഹാരാജാവിന്റെ കാലത്ത് ചെമ്പ് കൊടിമരം മാറ്റി തൽസ്ഥാനത്ത് സ്വർണം പൂശിയ കൊടിമരം സ്ഥാപിച്ചു.
വാസ്തുശില്പരീതി
ലഘുചിത്രം|ആറന്മുള ക്ഷേത്ര ഗോപുരം
കേരളീയ വാസ്തുവിദ്യയിൽ നിർമ്മിച്ച കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് ഒരു നല്ല ഉദാഹരണമാണ് ആറന്മുള പാർത്ഥസാരഥി ക്ഷേത്രം. ഇവിടത്തെ പാർത്ഥസാരഥി വിഗ്രഹത്തിന് ആറടി പൊക്കമുണ്ട്. കിഴക്കോട്ടാണ് ദർശനം. കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിനിടയിൽ അർജുനന് വിശ്വരൂപം കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന ഭാവത്തിലുള്ള പ്രതിഷ്ഠയാണ്. അതിനാൽ, ഉഗ്രഭാവത്തിലുള്ള ഭഗവാനായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. കേരളത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ വിഗ്രഹം ഇവിടെയാണ്. ലഘുചിത്രം|തെക്കേ ഗോപുരം
ഗോപുരങ്ങൾ
വിശാലമായ ക്ഷേത്രപരിസരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിൻ നാലുവശത്തും നാലു കവാടങ്ങളുണ്ട്. നാലു ഗോപുരങ്ങളിൽ നാലു മലദൈവങ്ങൾ കാവൽ നിൽകുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിന് പുന്നന്തോട്ട് ഭഗവതി യും ഇടപ്പാറമലയും പടിഞ്ഞാറേ ഗോപുരത്തിന് ചെറുപുഴക്കാട്ട് ഭഗവതിയും പുലിക്കുന്നു മലയും വടക്കേ ഗോപുരത്തിന് പൂതിക്കുന്ന് ദേവിയും കടപ്രമലയും തെക്കേ ഗോപുരത്തിന് പള്ളിമുക്കത്ത് ഭഗവതിയും കാനക്കൊഴമലയും അരിങ്ങോട്ടുമലയും കാവൽ നിൽകുന്നു എന്ന് സങ്കല്പം.
ആനയ്ക്ക് ചവിട്ടിക്കയറുവാൻ സാധിക്കുന്നതരത്തിൽ വീതിയുള്ള പതിനെട്ട് വലിയ പടികൾ കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. വടക്കേ ഗോപുരത്തിൽ നിന്ന് പമ്പയിലേക്കിറങ്ങാൻ 57 പടികളാണ് ഉള്ളത്. എട്ട് ആനകൾക്ക് നിരന്നു നിൽകാനുള്ള സൗകര്യം ആനക്കൊട്ടിലിനുണ്ട്.
കൊടിമരം
ആനക്കൊട്ടിലിനരികെ സ്വർണ്ണം പൂശിയ കൊടിമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. 160 അടി ഉയരം വരുന്ന ഈ കൊടിമരം കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കൊടിമരങ്ങളിൽ പെടുന്നു. തേക്കിന്തടിയിൽ തീർത്ത് സ്വർണ്ണം പൂശിയ ഈ കൊടിമരത്തിൽ ഏഴ് സ്വർണ്ണപ്പറകൾ കാണാം. അടിയിൽ അഷ് ഇതിനു മുന്നിലായി പ്രധാന ബലിക്കല്ല് ഉണ്ട്.
ശ്രീകോവിൽ
ചതുരാകൃതിയിലാണ് ചുറ്റമ്പലമെങ്കിലും ശ്രീകോവിൽ വൃത്താകൃതിയിലാണ്. ഇത് ചെമ്പു മേഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശ്രീകോവിലിന്റെ വെളിയിലുള്ള ചുവരും നമസ്കാരമണ്ഡപവും ചിത്രപ്പണികളാല് അലങ്കൃതമാണ്. ശ്രീകോവിലിനും രണ്ടു ചുവരുകൾ ഉണ്ട്. അവക്കുള്ളിൽ ഗർഭഗൃഹവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
വിഗ്രഹം
കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത പ്രധാന വിഗ്രഹംത്തിന് അഞ്ചടിയിലധികം ഉയരം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ വിഗ്രഹം നീലാഞ്ജനത്താൽ ഉണ്ടാക്കിയതെന്നു ചിലർ അഭിപ്രയപ്പെടുപ്പോൾ കടുശർക്കരയോഗം കൊണ്ടാണുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നതെന്ന് മറ്റു ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. സങ്കല്പം പാർത്ഥസാരഥിയുടേതാനെങ്കിലും വിഗ്രഹത്തിൽ നാലു കൈകൾ ഉണ്ട്. മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വലംകയ്യിൽ സുദർശനചക്രവും ഇടംകയ്യിൽ ശംഖും താഴെ ഇടംകയ്യിൽ ഗദയും വലംകയ്യിൽ താമരപ്പൂവമാണ് ഉള്ളത്.
പാർശ്വത്തിൽ ലക്ഷ്മി യും ഭൂമിദേവിയും (ശ്രീദേവി) ഭഗവാനെ പരിസേവിക്കുന്ന തരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. തന്ത്രസമുച്ചയഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയപ്പെടുന്ന സർവ്വലക്ഷണങ്ങളും തികഞ്ഞതാണീ വിഗ്രഹം എന്ന് പലരും കരുതുന്നു. എന്നാൽ വിഗ്രഹത്തിനു കാലത്തിന്റേതായ വൈകല്യങ്ങൾ വന്നു ചേർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പഴയ തന്ത്രിമാരിൽ ചിലർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പീഠത്തിന് അഞ്ചടി ഉയരവും അതിൽ നിന്ന് വിഗ്രത്തിനു നാലരയടിയോളവും ഉയരം കാണുമത്രെ. പുറത്തു നിന്ന് നോക്കിയാൽ അതുകൊണ്ട് അഞ്ചടിയുടെ ഉയരം തോന്നിക്കുന്നു.
ഉപക്ഷേത്രങ്ങൾ
1919 നവമ്പർ 14 ലെ തിരിവിതാകോട്ട് സർക്കാർ ഉത്തരവിന്റെ പ്രകാരം ആറന്മുള ക്ഷേത്രത്തിൽ നാല് ഉപക്ഷേത്രങ്ങളും പതിനേഴ് കീഴിടുകളും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. കീഴ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ 1) കീഴ് തൃക്കോവിൽ 2) ശാസ്താവ് 3) മായയക്ഷി 4) ഏറങ്കാവിൽ ഭഗവതി എന്നിവരാണ്. ഇവയെല്ലാം ക്ഷേത്രമതിൽക്കകത്തു തന്നെയാണ്.
പതിനേഴ് കീഴിടമ്പലങ്ങൾ
ഉപദേവതകൾ
ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ശിവൻ, ഭഗവതി, നാഗങ്ങൾ എന്നിവരാണ് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ.
ശ്രീകോവിലിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് തെക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗണപതിയുടെ ഒരു രൂപം കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്. വായുകോണിൽ ബലഭദ്രസ്വാമിയും ഈശാന കോണിൽ നാഗദേവതമാരും പ്രതിഷ്ഠയാണ്. തെക്കുപടിഞ്ഞാറേ മൂലയിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ശാസ്താവിനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനു സമീപം കിഴക്ക് ദർശനമായി യക്ഷിയേയും വടക്കുപടിഞ്ഞാറേ മൂലയിൽ ശ്രീഭഗവതിയേയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുവശത്തുള്ള കീഴ്‌തൃക്കോവിൽ ക്ഷേത്രനിരപ്പിൽ നിന്നും 18 അടി താഴെയാണ്. ബലരാമനും പരമശിവനും ഗണപതിയുമാണ് ഇവിടത്തെ പ്രതിഷ്ഠകൾ. പുരാതനമായ ബലരാമക്ഷേത്രം സ്വതന്ത്രക്ഷേത്രമായിരുന്നു എന്നും അതിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഇന്നത്തെ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം ഉയർന്നു വന്നത് എന്നും വിശ്വാസമുണ്ട്. വടക്കുകിഴക്കേ മൂലസ്ഥനത്ത് നാഗരാജാവിന്റേയും നാഗയക്ഷിയുടേയും പ്രതിഷ്ഠ കാണാം.
ഉച്ചപൂജ
ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളുണ്ടെങ്കിലും ഉച്ചപൂജക്കാണ് അവയിൽ പ്രാധാന്യം. അർജ്ജുനൻ ഉച്ചപൂജ ചെയ്യറുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും ആ സമയത്ത് ദേവചൈതന്യം കൂടുതൽ ഉണ്ടാവുമെന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഉച്ചപൂജ സമത്ത് ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് എവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നാലും അതിന്റെ ഫലസിദ്ധി ഉണ്ടാവും എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഉപ്പുമാങ്ങയും വഴുതനങ്ങ മെഴുക്കുപുരട്ടിയും നിവേദ്യമുണ്ട്.
ഊരാണ്മക്കാർ
ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കൂടുതലും ഊരാൺമാ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആണ്. ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ ആറില്ലം എട്ടില്ലം പത്തില്ലം എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്ഥാനക്കാരാണ്. ആറന്മുളയുടെ ഊരാണ്മക്കാർ പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരായിരുന്നു. ഇതിൽ പ്രമുഖമായ ഒരില്ലം ചെറുകരയില്ലമാണ് എന്ന് തിരുനിഴൽമാല വിവരിക്കുന്നു. ചെറുകര, ആലക്കോന്തിട്ട, ചെമ്പകമംഗലം, നകരൂർ, ചെമ്പകപ്പറമ്പിൽ മുല്ലമംഗലം എന്നിങ്ങനെ ആറു ഊരാളഭവനങ്ങളാണെന്ന് തിരുനിഴൽമാല രചയിതാവ് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.ഊരാളന്മാർ മാടമ്പിമാരും അഭ്യാസികളും ആയിരുന്നുവെന്ന് ഈ കൃതിയിൽ നിന്ന് തെളിവ് കിട്ടുന്നു. ഊരാള സഭയിൽ തമ്മിൽ തല്ല് ഉണ്ടായിരുന്നതായും തെളിവുകൾ ഉണ്ട്. ഹംസപ്പാട്ടിൽ ഊരാണ്മക്കാരുടെ സങ്കുചിതചിന്താഗതികളെപ്പറ്റി വിവരിക്കുന്നു. ആറന്മുള ക്ഷേത്തിലെ നിത്യാവശ്യങ്ങൾക്കായി മൂന്ന് ഇല്ലക്കാരെ ദത്തെടുക്കുന്നുണ്ട്. തെക്കേടത്ത് ഇല്ലം, വടക്കേടത്ത് ഇല്ലം, പുത്തേഴത്ത് ഇല്ലം എന്നിവയാണവ. ഇവരാണ് ഇവിടത്തെ കൈക്കാർ. മൂസ്സത് എന്ന് ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു. ശീവേലിക്കെഴുന്നള്ളിക്കുക, ഗരുഡവാഹനം എഴുന്നള്ളിക്കുക, മാലകൾ, ഭക്ഷണം എന്നിവയാണിവർക്കുള്ള അവകാശം. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറാനിവർക്ക് അവകാശമില്ല. ആറന്മുള ക്ഷേത്രം സർക്കാർ എറ്റെടുത്തതിനു ശേഷം അവശേഷിക്കുന്ന രണ്ട് ഊരാണ്മക്കാരായ ചെറുകരയില്ലവും ചെങ്ങഴശ്ശേരി ഇല്ലവും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കായി മാത്രം ക്ഷേത്രത്തിൽ വരാറുണ്ട്. എന്നാൽ കൈക്കാരായ മൂസ്സതുമാർ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. പില്കാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടത്തിപ്പ് നായന്മാരിൽ വന്ന് ചേർന്ന ശേഷം ക്ഷത്രിയരും വാര്യരും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടുന്നുണ്ട്.
താന്ത്രികാവകാശം
ആറന്മുള ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രവിദ്യ പാരമ്പര്യമായി നടത്തിപോരുന്നത് തുകശ്ശേരി പറമ്പൂർ, തറയിൽ കുഴിക്കാട്ട്, തെക്കേടത്ത് കുഴിക്കാട്ട് എന്നീ ഇല്ലങ്ങൾക്കാണ്.
മലയരയരുമായുള്ള ബന്ധം
മലയരയർ എന്ന ഗോത്രസമൂഹത്തിണ് അഭേദ്യമായുള്ള ബന്ധമാണ് ആറന്മുള ക്ഷേത്രവുമായുള്ളത്. മലബാറിൽ മലയർക്കിടയിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള പാട്ടുകളിൽ ആറന്മുളയപ്പനെ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് മലയർ ആറന്മുളക്കാവിൽ നടത്തിവന്നിരുന്ന ബലിയെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്നതാണ്. തിരുവാറന്മുളയപ്പന്റെ പിണിയൊഴിപ്പിക്കൻ നടത്തുന്ന അനുഷ്ഠാന ചടങ്ങുകൾ കണ്ണേറു മന്ത്രവാദം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇത് ഇടക്കാലത്ത് മുടങ്ങിയെങ്കിലും 2009 മുതൽ പുനഃരാരംഭിച്ചു.
ക്രിസ്തീയ ബന്ധം
സാധു കൊച്ചുകുഞ്ഞ് ഉപദേശി എന്ന ഇലന്തൂർ നിവാസിയായ ചെകോട്ട് ആശാൻ ആണ് ആറന്മുളയപ്പനെകുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കീർത്തനം രചിച്ചത്. ക്ഷേത്രവിഗ്രഹം നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം വിഗ്രഹത്തെ അനന്തശായിയായാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. ഇരുപത്തെട്ടുകരകളിലും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും മറ്റും ഹിന്ദുക്കൾ തുടക്കം കുറിക്കുന്നത് ഈ കീർത്തനം ആലപിച്ചുകൊണ്ടാണ്.
ഉത്സവം
മകരമാസത്തിലാണ് ഉത്സവം. അത്തം നാളിൽ കൊടിയേറി തിരുവോണം നാളിൽ സമാപിക്കുന്ന ഉത്സവം പത്തുനാൾ നീണ്ട് നിൽക്കുന്നു. പ്രധാന ചടങ്ങ് അഞ്ചാം ഉത്സവനാളിൽ നടത്തുന്ന ഗരുഡവാഹനം എഴുന്നള്ളിപ്പാണ്. ഇത് അഞ്ചാം പുറപ്പാട് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇത് സ്ഥലവാസികൾക്കും ഉത്സവമാൺ്. ഭക്തർ വാഹനദർശനത്തിനു എല്ലാ കരകളിലും നിന്നും വന്നു ചേരുന്നു. ഗരുഡവാഹനത്തിൽ വിഗ്രഹ തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളത്ത് നടത്തുന്നു. അഞ്ചാം ഉത്സവത്തിനു പഞ്ചപാണ്ഡവർ എല്ലാവരും ചേർന്ന് ഭഗവാനെ അഭിമുഖം ചെയ്യുന്ന ആചാരമുണ്ട്.
ഗരുഡവാഹനമെഴുന്നള്ളിപ്പ്
എല്ലാ മലയാളമാസത്തിലേയും ഉത്തൃട്ടാതി നാളിലും വെളുത്തപക്ഷ ഏകാദശിനാളിലും ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്താറുണ്ട്. ഗരുഡവാഹത്തിന്റെ ശില്പ ഭംഗി പ്രത്യേകം പരാമർശമർഹിക്കുന്നു. മുന്നോട്ടു നീട്ടിയ കൈകളും വശങ്ങളിൽ ചിറകുകളും ദംഷ്ട്രകളോടു കൂടിയ വായും ഗാംഭീര്യം തുടിക്കുന്ന മുഖവും കൊത്തുപണികളോടു കൂടിയ കിരീടവും അടങ്ങുന്നതാണ് ഗരുഡവാഹനം
മുകളിൽ പത്തുകിലോ വരുന്ന സ്വർണ്ണ അങ്കി ഉറപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള സ്വർണ്ണപ്രഭ, നവരത്നങ്ങൾ പതിച്ച മാലകൾ, താമരപതക്കം, സ്വർണ്ണത്തിലും വെള്ളിയിലും ഉള്ള പൂക്കൾ അലങ്കാരത്തിനുണ്ട്.
ദശാവതാരച്ചാർത്ത്
വൃശ്ചികം ഒന്നുമുതൽ പന്ത്രണ്ടു ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ ദശാവതാരച്ചാർത്ത് നടത്തിവരുന്നു. ഇത് പന്ത്രണ്ടുകളഭം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നുന്നു. ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം പരിഹരിക്കുന്നതിനായി മാർത്താണ്ഡവർമ്മ അനിഴം തിരുനാൾ രാമവർമ്മയാണ് ഇത് ഏർപ്പെടുത്തിയത്.
ധനുമാസക്കമ്പം
ആറന്മുള ദേശത്തുള്ള കുട്ടികൾ വർഷം തോറും ധനുമാസം ആദ്യം മുതൽ അവസാനം വരെ തണുങ്ങുകൾ പെറുക്കി സൂക്ഷിക്കുന്നു. കരസംക്രമത്തിന്റെ തലേന്ന് ബാലന്മാർ ഒത്തു ചെർന്ന് വെട്ടിക്കൊണ്ടു വന്ന കമുകിൻ തണുങ്ങുകൾ നാട്ടുന്നു. ഇത് വെച്ചുകെട്ടി ഒരു വനത്തിന്റെ പ്രതീതി സൃഷ്ടിക്കുന്നു. രാത്രി രണ്ടുമണിയോടെ വാദ്യങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് പൂജാരി തീയ് ഒരുക്കിക്കൊടൂക്കുന്നു. ഈ ദീപവുമായി ബാലന്മാർ വഞ്ചിപ്പാട്ട് പാടി കവുങ്ങുകൾക്ക് സമീപത്തെത്തി ആചാരങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം വനത്തിനും തീകൊളുത്തുന്നു. ഇത് ധനുമാസക്കമ്പം എന്നറിയപ്പെടുത്തുന്നു.
ആറന്മുള ഊട്ട്
ലഘുചിത്രം|ആറന്മുള ഉത്രട്ടാതി വള്ളം കളി
ആറന്മുളയപ്പന്റെ പ്രീതിക്കുവേണ്ടി നടത്തുന്ന വഴിപാടാണിത്. കൊച്ച് കുട്ടികൾക്ക് തേച്ചു കുളിയും വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയും നൽകലാണ് ഈ വഴിപാട്. നടത്തേണ്ട വ്യക്തിയുടെ ആണ്ടുപിറന്നാൾ അല്ലെങ്കിൽ പക്കപ്പിറന്നാൾ ദിനത്തിലോ ആണിത് നടത്തുന്നത്. ഊട്ട് നടത്തുന്ന വീട്ടുകാർ തലേന്ന് തന്നെ കുട്ടികളെ അവരുടെ വീടുകളിൽ ചെന്ന് ക്ഷണിക്കുന്നു. 3 മുതൽ 10 വയസ്സുവരെയുള്ള കുട്ടികളെയാണ് ക്ഷണിക്കുക, ഇതിൽ ജാതി നോക്കാറില്ല. പിറ്റേന്ന് കുട്ടികൾ എത്തുമ്പോൾ അവർക്ക് പാൽകഞ്ഞിയും പപ്പടവും നൽകുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന കുട്ടികൾക്ക് ഉടുക്കാൻ കോടിവസ്ത്രവും നൽകി ഭസ്മവും ചന്ദനവും തൊടുവിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം പന്തലിൽ ഊണിനിരുത്തുന്നു. പന്തിയിൽ ഒരു വിളക്ക് കത്തിച്ചശേഷമേ ഭക്ഷണം വിളമ്പുകയുള്ളൂ. ഇതിനു മുമ്പ് സ്ത്രീകൾ കുരവയിടുകയും പുരുഷന്മാർ ആർപ്പ് വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉത്രട്ടാതി വള്ളംകളി
ലഘുചിത്രം|വള്ളസദ്യയുടെ വിഭവങ്ങൾ
ആറന്മുളക്കുചുറ്റുമുള്ള 28 കരകളുടേയും പ്രധാന ക്ഷേത്രം പാർത്ഥസാരഥീക്ഷേത്രമാണ്. ഈ കരകളുടെ ഏകോപനത്തിനായി അടിസ്ഥാനമായി നിൽകുന്നത് ക്ഷേത്രവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനുഷ്ഠാനങ്ങളുമാണ്. സാംസ്കാരികമായ ഒരു കൂട്ടായ്മ അത് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നു. ഇതിൽ പ്രധാനം ഉത്തൃട്ടാതി വള്ളം കളിയാണ്. ജാതി മത വ്യത്യാസമില്ലാതെ ആറന്മുളക്കാർ ക്ഷേത്രത്തോട് ബന്ധം പുലർത്തുന്നു.ഈ വള്ളം കളിയിൽ മുക്കുവരും ക്രിസ്ത്യാനികളും തച്ചന്മാരും ഈഴവരും പുലയരും ചാക്കന്മാരും എല്ലാം പങ്കെടുക്കുന്നു.
വള്ളസദ്യ
അഷ്ടമരോഹിണി നാളിൽ സമൂഹസദ്യയൊരുക്കുന്നു. 52 പള്ളിയോടങ്ങൾക്കും അതോടൊപ്പം വരുന്ന ഭക്തജനങ്ങൾക്കും സമൂഹസദ്യയിൽ പങ്കുകൊള്ളാൻ സാധിക്കുന്നു.. അഷ്ടമിരോഹിണി വള്ളസദ്യ (സമൂഹസദ്യ)-യ്ക്ക്  സാധാരണ വള്ളസദ്യക്ക് വിളമ്പുന്നതിനേക്കാൾ വിഭവങ്ങൾ കുറവായിരിക്കും.എല്ലാവർഷവും ജൂലായ്  പകുതിയോടെ (15 -ന്) തുടങ്ങുന്ന വള്ളസദ്യ അവസാനിക്കുന്നത് ഒക്ടോബർ 2- ന്  ആണ്. 51- വിഭവങ്ങൾ ചെർന്ന വിഭവസമൃദ്ധിയാർന്ന സദ്യയാണിത്. ഉപ്പേരികൾ തന്നെ നിരവധി തരമുണ്ടാകും. വിവിധതരം പായസങ്ങൾ, പാളത്തൈർ എന്നിവ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയർഹിക്കുന്നു. ഏതു വിഭവം എപ്പോൾ ചോദിച്ചാലും വിളമ്പുന്ന സദ്യയാണ് വള്ള സദ്യ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. വള്ളക്കാർ വിഭവങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതും പാടിതന്നെയാണ്..
ഉദാ : ചോറ് വിളക്കത്തു വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞ ശേഷം വള്ളക്കാർക്കു വിളമ്പാൻ താമസിച്ചാൽ ഇങ്ങനെ പാടും.......
വള്ളസദ്യ ക്ഷേത്രങ്കണത്തിൽ വെച്ചാണ് നടത്തുന്നത്. പമ്പാനദിയിലുള്ള വള്ളം കളിക്ക് ശേഷം അഷ്ടമംഗല്യവും നിറപറയും നിലവിളക്കും വെച്ച് വഴിപാടുകാർ വള്ളക്കാരെ സ്വീകരിച്ചാനയിക്കുന്നു. വള്ളക്കാർ തുഴ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് വള്ളപ്പാട്ട് പാടിക്കൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് സദ്യയിൽ പങ്കുകൊള്ളുന്നത്. സന്താനലാഭത്തിനും രോഗശമനത്തിനും ശത്രുദോഷത്തിനുമായാണ് കരക്കാർ ഇത് വഴിപാടായി നടത്തുന്നത്. സദ്യ കഴിഞ്ഞ് വിശ്രമത്തിനുശേഷം കരക്കാർ യാത്രയാകുമ്പോൾ കളഭം, പനിനീർ എന്നിവ കൊടുത്തും വെറ്റില പുകയില എന്നിവ ചവക്കാൻ നൽകിയും യാത്രയയക്കുന്നു. വള്ളസദ്യയുണ്ണാൻ വരുന്നവർക്കൊപ്പം ഭഗവാനും ഉണ്ടായിരിക്കും എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ എല്ലാവരേയും നല്ല പോലെ സൽകരിക്കുന്നു.
സദ്യപ്പാട്ടുകൾ
വള്ളസദ്യക്കെത്തുന്ന വള്ളക്കാർ സദ്യപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കറിശ്ലോകങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നു. അവർക്കാവശ്യമുള്ള വിഭവങ്ങൾ പാട്ടിലൂടെ വർണ്ണിക്കുന്ന പതിവാണിത്. ഒരു വള്ളപ്പാട്ട് താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. പത്രം നിരത്തി വടിവോടിഹ പന്തിതോറും പത്രം നിരത്തി വടിവോടിഹ പന്തിതോറും ചിത്തം കുളുർക്കേ വിഭവം പലതും വിളമ്പി വൻപാർന്നിടന്ന പശിയെൻപൊടു പോക്കുവാനായി നല്ലൊരു തുമ്പ മലരിൻ നിറമാർന്ന ചോറേ
മുക്കുവരുടെ വരവ്
വർഷം തോറൂം ഉത്സകാലത്ത് മുക്കുവർ നേർച്ചകളുമായി വരുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്. അവരെ ക്ഷേത്രാധികാരികൾഅവരെ യഥാരീതിയിൽ സ്വീകരിക്കയും അവർ സ്വർണ്ണത്തിലും വെള്ളിയിലും ഉണ്ടാക്കിയ വല, നയമ്പ്, വള്ളം എന്നു സമർപ്പിക്കുന്നു. സമുദ്രത്തിലെ അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് തങ്ങലെ കരകയറ്റുന്നതിനുള്ള പ്രതിവിധിയാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ഗ്രാമക്ഷേത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ദിവ്യദേശങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ആരാധനാലയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവം വർഗ്ഗം:ക്ഷേത്രങ്ങൾ
ലോറൻസ് ജോർജ് ഡ്യൂറൽ
ലോറൻസ് ജോർജ് ഡ്യൂറൽ എന്ന ബ്രിട്ടിഷ് (ഇംഗ്ലീഷ്) നോവലിസ്റ്റ് 1912 ഫെബ്രുവരി 27-ന് ഇന്ത്യയിലെ ജലന്ധറിൽ ജനിച്ചു. ഡാർജിലിംഗിലെ കോളജ് ഒഫ് സെന്റ് ജോസഫിലും, കാന്റർബറിയിലെ സെന്റ് എഡ്മൺഡ്സ് കോളജിലുമായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം.
ഔദ്യോഗിക ജീവിതം
ആദ്യകാലത്ത് ജാസ് പിയാനിസ്റ്റ്, ഓട്ടോമൊബൈൽ റെയ്സർ, റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് ഏജന്റ് തുടങ്ങി വിവിധ നിലകളിൽ ജോലി ചെയ്തു. 1937-39 കാലഘട്ടത്തിൽ പാരിസിലെ ദ് ബൂസ്റ്റർ എന്ന ആനുകാലികത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 1941 മുതൽ 44 വരെ കെയ്റോയിലെ ബ്രിട്ടിഷ് ഇൻഫർമേഷൻ ഓഫീസിൽ ഫോറിൻ പ്രെസ് സർവീസ് ഓഫീസർ, 1944-45 കാലത്ത് അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ ബ്രിട്ടിഷ് ഇൻഫർമേഷൻ ഓഫീസിൽ പ്രസ് അറ്റാഷേ, 1946 മുതൽ 2 വർഷം ഗ്രീസിലെ ഡോഡെക്കാനീസ് ദ്വീപിലെ പബ്ലിക് റിലേഷൻസ് ഡയറക്ടർ, 1947-48 കാലത്ത് അർജന്റിനയിലെ കൊർദോബയിൽ ബ്രിട്ടിഷ് കൗൺസിൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ഡയറക്റ്റർ, 1954 മുതൽ 2 വർഷം സൈപ്രസിൽ ബ്രിട്ടിഷ് ഗവൺമെന്റിന്റെ പബ്ലിക് റിലേഷൻസ് ഡയറക്ടർ എന്നിങ്ങനെ വൈവിധ്യമാർന്ന ഒരു ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിന്റെ ഉടമയാണിദ്ദേഹം. 1945-ൽ റോയൽ സൊസെറ്റിയിൽ ഫെലോ ആയ ഇദ്ദേഹം 1957-ൽ ഫ്രാൻസിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കി.
നോവലുകൾ
തുടങ്ങി നിരവധി നോവലുകളുടെ കർത്താവാണ് ലോറൻസ് ഡറൽ. സുദീർഘവും വൈവിധ്യമാർന്നതുമായ തന്റെ ഓദ്യോഗിക ജീവിതകാലത്തെ അനുഭവങ്ങൾ കലാസുഭഗമായി ആവിഷ്കരിക്കുന്നതിൽ ഇദ്ദേഹം ഒരളവുവരെ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നുകാണാം. ഫലിതം ഈ കൃതികളുടെ അന്തർധാരയായി വർത്തിക്കുന്നു. പാരിസിൽ രഹസ്യമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ദ് ബ്ളാക്ക് ബുക്കാണ് ആത്മകഥാംശം ഏറ്റവും കുടുതലുള്ള കൃതി. എന്നീ നാലു നോവലുകൾ ദി അലക്സാൺഡ്രിയ ക്വാർട്ടറ്റ് എന്ന പേരിൽ 1962-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അളവറ്റ സമ്പത്തും പ്രശസ്തിയും ഇത് ഇദ്ദേഹത്തിന് നേടികൊടുത്തു.
കഥയും കവിതയും
തുടങ്ങിയ ചില കഥാസമാഹാരങ്ങൾ കൂടി ഡറലിന്റേതായുണ്ട്. നോവലുകളോളം വിജയമായിരുന്നില്ല ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥകൾ. കവിയെന്ന നിലയിൽ ഡറലിന്റെ മുഖമുദ്ര പദങ്ങളുടെ താളത്തെപ്പറ്റിയുള്ള സഹജമായ അവബോധമാണെന്നു പറയാം. ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും താൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ പൗരസ്ത്യ മെഡിറ്ററേനിയൻ പ്രദേശത്തിന്റെ പ്രകൃതി ഭംഗിയും ജനജീവിതത്തിന്റെ വൈചിത്ര്യവും ഹൃദയാവർജകമായ ഭാഷയിൽ ആവാഹിക്കുന്നതിന് ഈ കവിതകളിൽ ഡറൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. തുടങ്ങിയ പല കവിതാ സമാഹരങ്ങളുടേയും ശീർഷകങ്ങൾ ഇക്കാര്യം സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
സഞ്ചാര സാഹിത്യം
സഞ്ചാര സാഹിത്യരംഗത്തും ഡറൽ സ്വന്തം മുദ്ര പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു മുമ്പുള്ള കോർഫുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രോസ്പറോസ് സെൽ (1945), യുദ്ധാനന്തരമുള്ള റോഡ്സ് ദ്വീപിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയ റിഫ്ലെക്ഷൻസ് ഓൺ എ മറൈൻ വീനസ് (1953), ആഭ്യന്തരയുദ്ധം കൊണ്ടു കലുഷിതമായ സൈപ്രസിനെ വിഷയീകരിച്ചുള്ള ബിറ്റർ ലെമൺസ് (1957) എന്നിവ ഇക്കൂട്ടത്തിൽ മികച്ചുനിൽക്കുന്നു. 1990 നവംബർ7 ആംതിയതി 78 ആമത്തെ വയസിൽ ഇദ്ദേഹം ഫ്രാൻസിൽ അന്തരിച്ചു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ബ്രിട്ടീഷ് നോവലെഴുത്തുകാർ വർഗ്ഗം:1912-ൽ ജനിച്ചവർ
ബൊഹീമീയ
ഇന്നത്തെ ചെക് റിപബ്ലിക്കിൻറെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ  മേഖലയിലെ ഒരു കൊച്ചു ജനപദമാണ്   ബൊഹീമിയ   ഇംഗ്ലിഷ് : Bohemia,  പേരിൽ പൊതുവേയും  സെഷി (Čechy ) എന്ന് ചെക്ഭാഷയിലും   അറിയപ്പെടുന്നത്. ബോയി എന്ന ഗോത്രവർഗക്കാരുടെ ജനപദമായാണ് തുടക്കമെന്നും പിന്നീടവിടെ ചെക്കു വംശജർ കുടിയേറിയെന്നും  നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ജനപദം  വികസിച്ച് വിപുലമായെന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ,
ഭൂമിശാസ്ത്രം
പകരം=|ലഘുചിത്രം|ബൊഹീമിയ - ഒരു പഴയ ഭൂപടം എൽബ്, വ്ലാറ്റാവാ നദികളുടെ ഇരു കരകളിലുമായി   നിബിഡവനങ്ങളാലും മലനിരകളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട്  ബൊഹീമിയ ഏറെക്കാലം  പുറം ലോകവുമായി സമ്പർക്കമില്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ടു കിടന്നു. . വടക്കുകിഴക്കായി സുഡറ്റൻ മലനിരകളും തെക്കും തെക്കുപടിഞ്ഞാറുമായി സുമാവ മലനിരകളും ബൊഹീമിയൻ വനങ്ങളും വടക്കു പടിഞ്ഞാറായി ഓർ മലനിരകളും (ക്രസ്നെ ഹോറി എന്നു ജർമൻ) ബൊഹീമിയക്ക് അതിരു പാകി. തെക്കുനിന്ന് വടക്കോട്ട്  ഒഴുകുന്ന വ്ലട്ടാവ നദി   എൽബ് നദിയോടു ചേർന്ന് ഉത്തര സമുദ്രത്തിലേക്കും,( നോർത് സീ), ഓദ്ര നദി ബാൾടിക് കടലിലേക്കും എത്തിച്ചേരുന്നു.
ചരിത്രം
ബി.സി ആറായിരത്തിൻറെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ ഇവിടെ ജനവാസവും കൃഷിയും ആരംഭിച്ചിരിക്കണമെന്നാണ് അഭ്യൂഹം. യൂറോപ്യൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ വാസമുറപ്പിച്ച അനേകം ഗോത്രവർഗങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു  ബോയികൾ. ബൊഹീമിയൻ പ്രാന്തത്തിന് ആ പേരു വീണത് ബോയികളിൽ നിന്നാണെന്നും അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. ബോയികൾക്കിടയിലെ ഉൾപോരുകളും മറ്റു ഗോത്രവർഗങ്ങൾ തമ്മിൽ നിരന്തരമായി നടന്ന സംഘർഷങ്ങളും കാരണം ബോയിജനത ചിന്നിച്ചിതറിയെന്നും നാമാവശേഷമായെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ബോയി വംശജരെ തുരത്തി ബൊഹീമിയൻ മേഖലയിൽ ചെക് ഗോത്രക്കാർ വാസമുറപ്പിച്ചത് ഏതാണ്ട് അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിലാണ്.
പ്രെമിസ്ലൈഡ് പ്രഭുക്കൾ (870-1198)
ക്രിസ്തുവർഷം ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് മൊറാവിയയിൽ നിന്നു വേറിട്ട് ബൊഹീമിയ, ഒരു നാട്ടുരാജ്യമായി ( Duchy ) രൂപം കൊണ്ടതെന്നും  ലിബൂസ-  പ്രെമിസിൽ  ദമ്പതികളാണ്   ഭരണം കൈയേറ്റ  ആദ്യത്തെ നാടുവാഴികളെന്നും  (പ്രഭുക്കൾ,Dukes)   ഇവരിൽനിന്നാണ് പ്രെമിസിലൈഡ് വംശത്തിൻറെ തുടക്കമെന്നും   അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു,. ഏതാണ്ട് ഇതേ കാലഘട്ടത്തിൽ  ക്രിസ്തുമതവും മതപ്രചാരകരിലൂടെ ബൊഹീമിയയിലെത്തി,. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ നീതിമാനും ശാന്തനുമായിരുന്ന  പ്രഭു  വെൻസെസ്ലാസിനെ (വാഴ്ച 920-29) സഹോദരൻ ബോളിസ്ലാസ് കൊലപ്പെടുത്തി അധികാരം കൈയടക്കി. മരണാനന്തരം വെൻസെസ്ലാസ്   ബൊഹീമയുടെ വിശുദ്ധ പുണ്യവാളനായി  ഉയർത്തപ്പെട്ടു. ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിൽ ബോളിസ്ലാസിന് ക്രൂരനെന്ന വിശേഷണവും ലഭിച്ചു. പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടോടെ  ബൊഹീമിയ വിശുദ്ധ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിൻറെ ഭാഗമായി, സ്വയം ഭരണം നിലനിർത്തി.
പ്രെമിസ്ലൈഡ് രാജവംശം(1198-1306)
1192 മുതൽ 1230  വരെ അധികാരത്തിലിരുന്ന   ഓട്ടോകാർ ഒന്നാമൻറെ കാലത്ത്    ബൊഹീമിയയുടെ അതിരുകൾ വകസിച്ചു. കൊച്ചു നാട്ടു രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് വലിയൊരു രാജ്യമായി ( Kingdom) അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. 1198-ൽ ഓട്ടകാർ ഒന്നാമൻ സ്വയം രാജാവായി പ്രഖ്യാപിച്ചു,    പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെഴുതപ്പെട്ട ക്രോണികാ ബോമാറം (ചെക് ജനതയുടെ  ചരിത്രം) എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ബൊഹീമിയ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട് തുടർന്നുള്ള   പ്രെമിസ്ലൈഡ് രാജാക്കൻമാരുടെ കാലത്ത്    ബൊഹീമിയയുടെ അതിരുകൾ കൂടുതൽ വികസിച്ചു, മൊറാവിയയേയും സൈലീഷ്യയേയും    ഉൾക്കൊണ്ടു. യൂറോപിലെ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളിൽ ബൊഹീമിയ നിർണായകഘടകമായി. ഓട്ടകാർ രണ്ടാമൻ (1253-78) വിവാഹങ്ങളിലൂടേയും രാഷ്ട്രീയകരുനീക്കങ്ങളിലൂടേയും ഓസ്ട്രിയ,  ഹങ്കറി,  തുടങ്ങി ഹാബ്സ്ബുർഗ് രാജവംശത്തിൻറെ അധീനതയിലുള്ള ഒട്ടു മിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളും സ്വന്തമാക്കി. വിശുദ്ധ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിൻറെ ചക്രവർത്തി എന്ന പട്ടത്തിന് ഓട്ടകാർ രണ്ടാമൻ മത്സരിച്ചെങ്കിലും ആ പദവി ലഭിച്ചത് ഹാബ്സ്ബുർഗ് രാജാവ് റുഡോൾഫ് ഒന്നാമനാണ്. അതോടെ അനധികൃതമായി  പിടിച്ചെടുത്ത പ്രദേശങ്ങളെല്ലാം ബൊഹീമിയക്കു നഷ്ടമായി. നിലനില്പിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ഓട്ടകാർ രണ്ടാമൻ യുദ്ധക്കളത്തിൽ മരിച്ചു വീഴുകയാണുണ്ടായത്.
ലക്സംബുർഗ് രാജവംശം 1310-1438
1306-ൽ ഓട്ടകാർ രണ്ടാമൻറെ പുത്രൻ വെൻസെസ്ലോസ് മൂന്നാമൻറെ അന്ത്യത്തോടെ  പ്രെമിസ്ലൈഡ് വംശത്തിൽ പുരുഷസന്തതി ഇല്ലാതായതിനാൽ   രാജസഹോദരി എലിസബെത്തിൻറെ ഭർത്താവ്  ലുക്സംബർഗിലെ ജോൺ,  രാജാവായി ഘോഷിക്കപ്പെട്ടു,.
ബൊഹെമിയയുടെ സുവർണകാലം
ജോൺ ലുക്സംബർഗിൻറെ പുത്രനായിരുന്ന ചാൾസ് നാലാമൻ,1346 മുതൽ 1378 വരെ രാജ്യം ഭരിച്ചു. ഈ കാലഘട്ടം  ബൊഹീമിയയുടെ സുവർണകാലമായി അറിയപ്പെടുന്നു, .  മാർപാപ്പയുമായി രമ്യതയിൽ കഴിഞ്ഞ ചാൾസ് നാലാമന് വിശുദ്ധ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിൻറെ ചക്രവർത്തി എന്ന പദവിയും ചാർത്തിക്കിട്ടി. മാത്രമല്ല തൻറെ  പിൻഗാമികൾക്കും  ചാൾസ് അതുറപ്പാക്കി. പ്രാഗ് തലസ്ഥാനനഗരിയായി പടുത്തുയർത്തിതുകൂടാതെ നഗരത്തിൽ മധ്യ യൂറോപിലെ ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ സർവകലാശാല, ചാൾസ് യൂണിവഴ്സിറ്റി സ്ഥാപിച്ചതും  ചാൾസ് നാലാമനാണ്. മാത്രമല്ല സാധാരണ ജനജീവിതം സുഗമമാക്കിത്തീർക്കാൻ ഒട്ടേറെ ഭരണ പരിഷ്കാരങ്ങളും നടപ്പിൽ വരുത്തി. പ്രാഗിലെ സെൻറ് വൈറ്റസ് പള്ളി പുതുക്കി പണിതു,  ആർച് ബിഷപ്പിൻറെ ആസ്ഥാനമാക്കി ഉയർത്തി. പ്രാഗ് യൂറോപിലെ കലാ-ശാസ്ത്ര കേന്ദ്രമായി.
1378-ൽ ചാൾസ് നാലാമൻറെ മരണശേഷം    മൂത്ത പുത്രൻ   വെൻസെസ്ലോസ് നാലാമൻ(വാഴ്ച 1378-1419) ബൊഹെമിയൻ രാജാവായി. ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹുസ്സൈറ്റ് കലാപങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കപ്പെട്ടത്. 1419- ൽ വെൻസ്ലോസ് നാലാമൻ അന്തരിച്ചു. ഇളയ സഹോദരനും ഹങ്കറി രാജാവുമായിരുന്ന സിഗിസ്മണ്ട്  ബൊഹീമിയൻ കിരീടാവകാശിയായി. എന്നാൽ മാർപാപയോട് കൂറു പുലർത്തിയ   സിഗിസ്മണ്ടിനെ രാജാവായി  അംഗീകരിക്കാൻ ബൊഹീമിയൻ ജനത കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഫലത്തിൽ സിഗിസ്മണ്ടിന് ഏതാണ്ട് ഒരു വർഷമേ (1436-37) ബൊഹീമിയൻ രാജാവായി വാഴാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളു .,
ഹുസ്സൈറ്റ് കലാപങ്ങൾ (1415-1436)
പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൻറെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ മാർപാപസ്ഥാനത്തെച്ചൊല്ലി തർക്കവും    പിളർപ്പുകളുണ്ടായി. പാശ്ചാത്യശീശ്മ എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ കുറിപ്പിടുന്ന ഈ പിളർപ് സഭയുടെ നവീകരണത്തിന് വഴിയൊരുക്കി. ബൊഹീമിയയിൽ   ക്രൈസ്തവമത നവീകരണത്തിന് പാതിരി ജോൺ ഹുസ് നേതൃത്വം നൽകി,. ഇത് പ്രാഗിലെ ആർച് ബിഷപ്പിനേയും, റോമിലെ മാർപാപ്പയേയും പ്രകോപിപ്പിച്ചു. വിശുദ്ധറോമാസാമ്രാജ്യത്തിൻറെ രക്ഷകനെന്ന പദവിയേന്തിയ സിഗിസ്മണ്ടിന് വേറേയും സ്വാർഥതാത്പര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ,. സന്ധിസംഭാഷണത്തിനെത്തിയ ജോൺ ഹുസിനെ മാർപാപയുടെ ആദേശമനുസരിച്ച് സിഗിസ്മണ്ടിൻറെ സഹകരണത്തോടെ, അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും തുടർന്നു നടന്ന വിചരണപ്രകാരം  മതനിന്ദകനെന്നു കണ്ടെത്തി  1415, ജൂലൈ 6-ന് ജീവനോടെ ചുട്ടുകൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ,, , ഹുസിന്റെ അനുയായികളായിരുന്ന ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന    ബൊഹീമിയൻ ജനത ഒന്നടങ്കം  പ്രതിഷേധിച്ച്, പോരിനിറങ്ങി. ഇതേത്തുടർന്ന്  യാഥാസ്ഥിതിക-പുരോഗമന ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ നടന്ന കടുത്ത സംഘർഷമാണ്  ഹുസ്സൈറ്റ് കലാപം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ,, ഹുസ്സൈറ്റുകളെ ആദ്യകാല പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറുകളെന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. മതവിഭാഗങ്ങളിലെ ഉൾപ്പോരുകളും പിളർപ്പുകളും സ്ഥിതിഗതികളെ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാക്കി. ഹുസൈറ്റുവിഭാഗത്തിലെ തീവ്രവാദികളുടെ  ഹിംസയും അക്രമവും വർധിച്ചു   കതോലികാ  സഭയും മിതവാദികളായ ഹുസ്സൈറ്റുകളും  ഒരുവശത്തും തീവ്രഹുസൈറ്റുകൾ എതിർവശത്തുമായി സംഘർഷം  പരിണമിച്ചു. 1436-ൽ തത്പരകക്ഷികൾ തമ്മിൽ നടന്ന സന്ധിസംഭാഷണമനുസരിച്ച് ബാസൽ കോംപാക്റ്റ്  എന്ന ഉടമ്പടി തയ്യാറായി. അതനുസരിച്ച് ബൊഹീമിയക്ക്   ഹുസ്സൈറ്റിസമനുസരിച്ചുള്ള കൂദാശയും മറ്റു മതചടങ്ങുകളും  പിന്തുടരാനുള്ള അവകാശം നല്കപ്പെട്ടു,. (പന്നീട് ഏതാണ്ട് ഇരുനൂറു വർഷക്കാലം, 1620 വരെ ഈ സ്ഥിതി തുടർന്നു.1620-ലെ വൈറ്റ് മൗണ്ടൻ യുദ്ധത്തിൽ   ബൊഹീമിയൻ പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറുകൾ  അമ്പേ പരാജയപ്പെട്ടതോടെ  മതസ്ഥാപനങ്ങളെല്ലാം കതോലികാസഭയുടെ വരുതിയിലായി, )
ഹാബ്സ്ബുർഗ് രാജവംശം  (1437-1457)
1437-ൽ സിഗിസ്മണ്ട് നിര്യാതനായി. ആൺമക്കളില്ലാഞ്ഞതിനാൽ മകൾ എലിസബെത്തിൻറെ ഭർത്താവ് ഹാബ്സ്ബുർഗ് വംശജനായ ആൽബർട്ട്  രണ്ടാമന് കിരീടാവകാശം ലഭിച്ചു. ഹങ്കറിയിലെ രാജാവ്, ജർമൻ രാജാവ്, ഓസ്ട്രിയൻ പ്രഭു എന്നീ സ്ഥാനമാനങ്ങളും ആൽബർട്ടിനുണ്ടായിരുന്നു. 1439 -ഒക്റ്റോബറിൽ ആൽബർട്ട് അന്തരിച്ചു. 1440 ഫെബ്രുവരിയിൽ ജനിച്ച  പുത്രൻ ലാഡിസ്ലാസ്   ഭരണമേറ്റത്  1453ലാണ്. ഇടക്കാലത്ത് (1440-53) ഭരണം നടത്തിയത്     പ്രാദേശിക ഭരണസമിതിയാണ്. 1457-ൽ  പതിനേഴു വയസുകാരനായിരുന്ന  ലാഡിസ്ലാസ്  അന്തരിച്ചു. രാജപ്രതിനിധിയായി കാര്യനിർവഹണം നടത്തിയിരുന്ന ജോർജ് പോഡ്ബ്രോഡിയെ ബൊഹീമിയൻ ജനത രാജാവായി വാഴിച്ചു.
ജോർജ് പോഡ്ബ്രാഡി (1457-1471)
മിതവാദി ഹുസ്സൈറ്റു പക്ഷത്തിൻറെ നേതാവായിരുന്നു ജോർജ് പോഡ്ബ്രോഡി. പതിനാലു വർഷം ജനങ്ങളാൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട രാജാവായി ബൊഹീമിയ ഭരിച്ചു. മാർപാപ്പയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ യൂറോപ്പിലെ കത്തോലിക് രാജ്യങ്ങൾ ജോർജിനെതിരെ സംഘടിച്ചെങ്കിലും മരണം വരെ ജോർജ് സിംഹാസനത്തിൽ തുടർന്നു ,
ജാഗില്ലോൺ രാജവംശം (1471- 1526)
പിന്നീടുള്ള അമ്പത്തിയഞ്ചു വർഷക്കാലം   ഗില്ലോൺ രാജവംശത്തിലെ വ്ലാഡിസ്ലാവ് രണ്ടാമനും( 1471-1516 ) പുത്രൻ ലൂയിസും(1516-1526  ) ബൊഹീമിയയും ഹങ്കറിയും  ഭരിച്ചു. ഇരുവരും റോമൻ കാതോലിക്കാസഭയുടെ അധികാരം ബൊഹീമിയയിൽ  പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഓട്ടോമാൻ സുൽത്താൻ സൂലൈമാനുമായി നടന്ന മോഹാക്സ് യുദ്ധത്തിൽ ലൂയിസ് കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ  ബൊഹീമിയ-ഹങ്കറി  പ്രദേശങ്ങൾ ഹാബ്സ്ബുർഗ്  രാജവംശത്തിനു കീഴിലായി,.
ഹാബ്സ്ബർഗ് രാജവംശം രണ്ടാം ഘട്ടം (1526-1918)
ലഘുചിത്രം|ഓസ്ട്രിയ-ഹങ്കറി സാമ്രാജ്യം- ഘടകരാജ്യങ്ങൾ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം ഹാബ്സ്ബുർഗ് രാജവംശം റോമൻ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികളായിരുന്നു. ആദ്യമൊക്കെ ഹുസ്സൈറ്റുകളോട്  മതസഹിഷ്ണത പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട്  ഈനിലപാട്  മാറി. ഹാബ്സ്ബർഗ് രാജാക്കൻമാർ കത്തോലിക്കൻ സ്ഥാപനങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചത് ബൊഹിമീയൻ പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറുകൾക്ക്  (ഹുസ്സൈറ്റുകൾക്ക്) സ്വീകാര്യമായില്ല. ഇരു വിഭാഗക്കാരും തമ്മിലുള്ള സ്പർധ ബൊഹീമിയയെ പ്രക്ഷുബ്ധമാക്കി.1618 -ൽ ഇത്       മൂർധന്യത്തിലെത്തി. ഹാബ്സ്ബർഗ് വാഴ്ച ക്കെതിരെ ബൊഹീമിയൻ പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറുകൾ യുദ്ധത്തിനിറങ്ങി. 1620-ൽ വൈറ്റ് മൗണ്ടൻ  എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചു ഇരു വിഭാഗക്കാരുടേയും സൈന്യങ്ങൾ  തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടി. ബൊഹീമിയൻ പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറുകൾ പരാജയപ്പെട്ടു. ബൊഹീമിയക്ക് മതസ്വാതന്ത്ര്യം മാത്രമല്ല സ്വതന്ത്രരാജ്യമെന്ന പദവിയും നഷ്ടപ്പെട്ടു, ബൊഹീമിയ ഓസ്ട്രിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ലയിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ,, പിന്നീട്  ഹാബ്സ്ബർഗ് രാജവംശം, ഹാബ്സ്ബർഗ്-ലോറൈൻ വംശമായി പരിണമിച്ചതോടെ ബൊഹീമിയൻ പ്രദേശം  ഓസ്ട്രോ-ഹങ്കേറിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി. ഈ സ്ഥിതി 1918 വരെ തുടർന്നു.
ചെകോസ്ലാവാക്യ (1918-1993)
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ ആസ്ട്രോ-ഹങ്കേറിയൻ സാമ്രാജ്യം തകർന്നു. ഘടകരാജ്യങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി. ബൊഹീമിയ, മൊറാവിയ സൈലീഷ്യ, സ്ലോവാകിയ പ്രാന്തങ്ങൾ ഒന്നു ചേർന്ന് ചെകോസ്ലാവാക്യ റിപബ്ലിക്  രൂപം കൊണ്ടു. 1948 -ൽ  കമ്യൂണിസ്റ്റ് അധീനതയിൽ  ചെകോസ്ലാവാക്യ  സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപബ്ലിക്കായി. 1993 -ലെ വെൽവെറ്റ് വിച്ഛേദത്തിലൂടെ ചെക് റിപബ്ലിക്കും   സ്ലോവാക്യൻ റിപബ്ലിക്കും    സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രങ്ങളായി.
ചെക് റിപബ്ലിക് (1993 മുതൽ )
ആധുനിക ചെക് റിപബ്ലിക്കിൻറെ ഭാഗമായി    ബൊഹീമിയ, മൊറാവിയ, സൈലീഷ്യ പ്രാന്തങ്ങൾ  അതേ  പേരുകളിൽത്തന്നെ  നിലനിൽക്കുന്നു.
ബോഹീമീയനിസം
കെട്ടുപാടുകളും ചുമതലകളുമില്ലാതെ, സാമുഹിക ചട്ടവട്ടങ്ങൾക്കു കീഴ്പെടാതെ,  സ്വതന്ത്രജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന കലാകാരന്മാരുടെ ജീവിതരീതിയെ  വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്   ബൊഹീമിയനിസം. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പാരിസിലെ കലാകാരന്മാരുടെ വിശേഷണമായിട്ടാണ് ഈ പദം ആദ്യമായി  പ്രയോഗത്തിൽ വന്നതത്രെ ,
അവലംബം
വർഗ്ഗം:യൂറോപ്പിലെ മുൻകാല രാജ്യങ്ങൾ
യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഡോളർ
1785 ജൂലൈ 6ന് കോൺഗ്രസ് ഓഫ് ദ കോൺഫെഡറേഷൻ ഡോളറിനെ അമേരിക്കയുടെ ഔദ്യോഗിക നാണയമായി സ്വീകരിച്ചു. അന്താരാഷ്ട്ര പണമിടപാടുകളിൽ ഏറ്റവും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന കറൻസി യുഎസ് ഡോളറാണ്. 1995ൽ ഇതിന്റെ വിനിമയം $38000 കോടി ആയിരുന്നു. അതിൽ മൂന്നിൽ രണ്ടുഭാഗവും വിദേശരാജ്യങ്ങളിലായിരുന്നു ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. 2005ഓടെ വിനിമയം $76000 കോടിയായി. അതിൽ ഏകദേശം പകുതി മുതൽ മൂന്നിൽ രണ്ട് വരെ അമേരിക്കക്ക് പുറത്തായിരുന്നു. ഡിസംബർ 2006ലെ കണക്കുകളനുസരിച്ച് ആകെ വിനിമയമൂല്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ യൂറോ, അമേരിക്കൻ ഡോളറിനെ മറികടന്ന് ഒന്നാം സ്ഥാനത്തെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. ഇപ്പോഴത്തെ മൂല്യപ്രകാരം 102900 കോടി അമേരിക്കൻ ഡോളറിന്‌ തുല്യമായ €69500 കോടിയാണ് യൂറോയുടെ മൊത്തവിനിമയം.
കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്ക്
വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ നാണയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഓഷ്യാനിയയിലെ നാണയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഏഷ്യയിലെ നാണയങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഡോളർ
പീറ്റർ ലൊംബാർഡ്
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ (ജനനം: ക്രി.വ. 1100-നടുത്ത്; മരണം: ജൂലൈ 20, 1160) ഒരു സ്കൊളാസ്റ്റിക് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും മെത്രാനുമായിരുന്നു പീറ്റർ ലൊംബാർഡ്. നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ള സെന്റൻസുകൾ എന്ന ഗ്രന്ഥസമുച്ചയമാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യസംഭാവന. മദ്ധ്യകാലസർ‌വകലാശാലകളിൽ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന പാഠപുസ്തകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ കൃതിയുടെ പേരിൽ ലൊംബാർഡ്, "സെന്റൻസുകളുടെ ഗുരുനാഥൻ" (മജിസ്റ്റർ സെന്റൻഷിയാറം) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ജീവിതാരംഭം
ഇറ്റലിയിൽ നൊവാരയിലെയും ലക്കായിലേയും ഭദ്രാസനപ്പള്ളികളിലെ പാഠശാലകളിലായിരിക്കണം ലൊംബാർഡിന്റെ ആദ്യകാല വിദ്യാഭ്യാസം. ലക്കായിലെ മെത്രാൻ ഒട്ടോയുടെ ശുപാർശയിൽ, ക്ലെയർ‌വോയിലെ ബെർണർദീനോസുമായി(Bernard of Clairvaux) അടുക്കാനായതുമൂലം ഇറ്റലിയ്ക്കു പുറത്ത് ജർമ്മനിയിലെ റീംസിലും ഫ്രാൻസിൽ പാരിസിലും ഉപരിപഠനം നടത്താൻ അദ്ദേഹത്തിനു അവസരം കിട്ടി. പാരിസിൽ നോത്ര് ദാമിലെ കലാലയത്തിൽ ചെലവഴിച്ച ഒരു ദശാബ്ദത്തിനിടെ  അദ്ദേഹം, അക്കാലത്തെ പ്രഖ്യാതചിന്തകന്മാരായ പീറ്റർ അബലാർഡ്, സെയിന്റ് വിക്ടറിലെ ഹൂഗോ എന്നിവരുമായി പരിചയപ്പെട്ടു. പാരിസിൽ അദ്ദേഹം എഴുത്തുകാരനും അദ്ധ്യാപകനുമായി അംഗീകാരം നേടിയത് 1142-നടുത്താണ്‌. 1145-ൽ ലൊംബാർഡ് നോത്ര് ദാം ഭദ്രാസനകലാലയത്തിൽ പ്രൊഫസറായി.
പിൽക്കാലജീവിതം
ലൊംബാർഡിന്റെ അദ്ധ്യാപനരീതി പെട്ടെന്ന് അംഗീകാരം നേടി. അദ്ദേഹത്തെ പ്രൊഫസർ സ്ഥാനത്തേയ്ക്കുയർത്താൻ നോത്ര് ദാമിലെ അധികാരികളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് അതായിരുന്നു. 1144 ആയപ്പോൾ അദ്ദേഹം മേലേക്കിട ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരിൽ ഒരാളായി അംഗീകാരം നേടി. നോത്ര് ദാമിൽ അദ്ധ്യാപനരംഗത്തെ ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങൾ കുറേക്കാലമായി കപ്പേത്തിയൻ പ്രഭുകുടുംബവുമായോ രാജകുടുംബവുമായോ രക്തബന്ധമോ വിവാഹബന്ധമോ ഔദ്യോഗിക ബന്ധമോ ഉള്ളവർ കയ്യടക്കിവച്ചിരുന്നതിനാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിട്ട് ഏറെക്കാലമായിരുന്നു. ഫ്രാൻസിൽ സഭയിലേയോ രാജനീതിയിലെയോ ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിൽ പിടിപാടില്ലാതിരുന്നിട്ടും ലൊംബാർഡിന്‌ അംഗീകാരം നേടാനായത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിഭയ്ക്ക് ആർജ്ജിക്കാനായ മതിപ്പിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഇതിനിടെ പൗരോഹിത്യത്തിലേയ്ക്കുള്ള പടികളിൽ കയറിപ്പോയ അദ്ദേഹം 1152-ൽ ശമ്മാശനും 1156-നടുത്തെങ്ങോ വൈദികനുമായി. 1159-ൽ അദ്ദേഹം പാരിസിലെ മെത്രാൻ സ്ഥാനത്തേയ്ക്കു നിയുക്തനായി. ലൊംബാർഡിന്‌ സ്വന്തമായി വരുമാനമൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ഈ സ്ഥാനം അദ്ദേഹം പ്രതിഫലം കൊടുത്ത് "സിമോനി" (simony) വഴി നേടിയതാണെന്ന് ചില ശത്രുക്കൾ ആരോപിച്ചു. എന്നാൽ ഫ്രാൻസിലെ ലൂയി ഏഴാമൻ ചക്രവർത്തിയുടെ സഹോദരനായിരുന്ന ചെറിയ ഫിലിപ്പ് തനിക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട മെത്രാൻ സ്ഥാനം തന്റെ ഗുരുവായിരുന്ന ലൊംബാർഡിനുവേണ്ടി ഒഴിഞ്ഞുകൊടുത്തതാണെന്നാണ്‌ പൊതുവേ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്. 1159 ജൂലൈ 28-ന്‌, പത്രോസ്-പൗലോസ് ശ്ലീഹന്മാരുടെ തിരുനാൽ ദിനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മെത്രാഭിഷേകം നടന്നു.
വളരെ കുറച്ചുകാലം മാത്രം മെത്രാൻ സ്ഥാനത്തിരുന്ന ലൊംബാർഡ് ആ സ്ഥാനത്തു നിന്നു വിരമിച്ച് അധികം വൈകാതെ, 1160 ജൂലൈ 21-നോ 22-നോ മരിച്ചു. മെത്രാനെന്ന നിലയ്ക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ നടപടികളുടെ രേഖകളൊന്നും ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ ഭരണശൈലിയേയോ ലക്ഷ്യങ്ങളേയോ കുറിച്ച് ഒന്നും അറിവില്ല. ലൊംബാർഡിന്റെ പിൻ‌ഗാമിയായത് നോത്ര് ദാം ഭദ്രാസനത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനു മേൽനോട്ടം വഹിച്ച സള്ളിയിലെ മൗറീസ് ആണ്‌. പാരിസിലെ വിശുദ്ധ മാർസലിന്റെ ദേവാലയത്തിലുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശവകുടീരം ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവകാലത്ത് നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ കുടീരലിഖിതത്തിന്റെ ഒരു പകർപ്പ് ലഭ്യമാണ്‌.
'സെന്റൻസുകൾ'
ബൈബിളിലെ സങ്കീർത്തങ്ങളുടേയും പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളുടേയും നിരൂപണങ്ങൾ ലൊംബാർഡ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന രചന, നൂറ്റാണ്ടുകളോളം മദ്ധ്യകാല സർ‌വകലാശാലകളിൽ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ അംഗീകൃതപാഠപുസ്തകമായിരുന്ന സെന്റൻസുകളുടെ നാലു പുസ്തകങ്ങളാണ്‌. ക്വാട്ടർ ലിബ്രി സെന്റൻഷിയാറം(Quatuor Libri Sententiarum) എന്നാണ്‌ മൂലഭാഷയായ ലത്തീനിൽ ഈ കൃതിയുടെ മുഴുവൻ പേര്‌. 1120 മുതൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടു വരെ, ബൈബിളിനു പുറത്തുള്ള ക്രിസ്തീയ സാഹിത്യത്തിലെ മറ്റൊരു രചനയും ഇത്ര വ്യാപകമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. വലിയ അൽബർത്തോസ്, തോമസ് അക്വീനാസ്, ഓക്കമിലെ വില്യം, ഗബ്രിയേൽ ബിയേൽ തുടങ്ങിയവരുൾപ്പെടെ നാലായിരം ചിന്തകന്മാർ അതിന്‌ വ്യാഖ്യാനം രചിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. അതു നേടിയെടുത്ത അതിരില്ലാത്ത സ്വാധീനം ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന റോജർ ബേക്കൺ, സെന്റൻസുകൾ ബൈബിളിന്റെ സ്ഥാനം പിടിച്ചെടുത്തു എന്നു പരാതിപ്പെട്ടു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് നവീകർത്താക്കളിൽ പ്രമുഖൻ മാർട്ടിൻ ലൂഥർ പോലും യുവപ്രായത്തിൽ സെന്റൻസുകളെക്കുറിച്ച് കുറിപ്പുകളെഴുതി. മറ്റൊരു നവീകരണനേതാവ് ജോൺ കാൽ‌വിൽ, ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ടുകൾ എന്ന തന്റെ പ്രഖ്യാതകൃതിയിൽ നൂറിലേറെ വട്ടം സെന്റൻസുകളെ ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്.
ദൈവശാസ്ത്രത്തിലെ വിവിധ മേഖലകളിലെ സമസ്യകളെ സംബന്ധിച്ച ലിഖിതങ്ങളെ ചിട്ടയോടെ സമാഹരിക്കാനും പരസ്പരവിരുദ്ധമായി കാണപ്പെടുന്നവയെ സമന്വയിപ്പിക്കാനുമുള്ള ആദ്യത്തെ പ്രധാന ശ്രമമായിരുന്നു ലൊംബാർഡിന്റെ കൃതി. ദൈവികത്രിത്വത്തെ സംബന്ധിച്ച ഒന്നാം പുസ്തകത്തിലാണ്‌ സെന്റൻസുകളുടെ തുടക്കം. രണ്ടാം പുസ്തകം സൃഷ്ടിയേയും, മൂന്നാം പുസ്തകം "പാപത്തിൽ നിപതിച്ച" സൃഷ്ടിയുടെ "രക്ഷകനായ" ക്രിസ്തുവിനേയും പറ്റിയാണ്‌. ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയുടെ മാദ്ധ്യമങ്ങളായി കരുതപ്പെടുന്ന കൂദാശകളെപ്പറ്റിയുള്ള നാലാം പുസ്തകത്തിൽ ഈ ഗ്രന്ഥസമുച്ചയം പൂർത്തിയാകുന്നു‌.
നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ക്രിസ്തീയചിന്തയുടെ സ്കൊളാസ്റ്റിക് വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടായിരുന്നെങ്കിലും സെന്റൻസുകളുടെ നാലു പുസ്തകങ്ങൾ പിൽക്കാലത്തെ സ്കൊളാസ്റ്റിക് രചനകളുടെ സം‌വാദാത്മകശൈലിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടവയല്ല. ക്രിസ്തീയ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിവിധ വശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അക്കാലത്തെ ധാരണകളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ബൈബിൾ പാഠങ്ങളുടേയും, സഭാപിതാക്കളുടേയും മദ്ധ്യകാലചിന്തകന്മാരുടേയും രചനകളുടേയും ഒരു സഞ്ചയമാണത്. ബൈബിൾ പാഠങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിന്‌ പൂർ‌വഗാമികളുടെ "ആധികാരിക" ലിഖിതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണികളെ ആശ്രയിക്കുന്ന സെന്റൻസുകൾ, സ്കൊളാസ്റ്റിക്കുകൾക്കു മുൻപ് ലാവോണിലെ അൻസെൽമും മറ്റും അവലംബിച്ച വ്യാഖ്യാനപാരമ്പര്യമാണ് പിന്തുടരുന്നത്‌. പീറ്റർ ലൊംബാർഡ്, അബലാർഡിനെപ്പോലെ സ്കൊളാസ്റ്റിസിസത്തിന്റെ പ്രാരംഭകനായി കണക്കാക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ കാരണമതാണ്‌. ഒരുവിധത്തിൽ നോക്കിയാൽ സെന്റൻസുകൾ ഉദാത്തമായ ചിന്തയുടെ ഫലമല്ലാത്ത സാധാരണരചനയാണെന്ന് തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ ഈ വാല്യങ്ങൾ തീരെ സാധാരണമായിരുന്നെങ്കിൽ ദീർഘകാലത്തേയ്ക്ക് അവ നിലനിർത്തിയ വിപുലമായ സ്വീകാര്യത അവയ്ക്കുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അസാധാരണമായ സമഗ്രതയോടെയും ഭാവനയോടെയും സഞ്ചയിക്കപ്പെട്ടവയാണവ. അച്ചടിവിദ്യയുടെ പ്രചാരം പുസ്തകങ്ങളുടെ വിലകുറയ്ക്കുന്നതിനു മുൻപ്, അദ്ധ്യാപകർക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും വളരെക്കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങളേ വാങ്ങാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളു. അക്കാലത്ത് ദൈവശാസ്ത്രപഠനത്തിന്റെ അവശ്യസാമിഗ്രികളായി ബൈബിളും ലൊംബാർഡിന്റെ സെന്റൻസുകളും നിലകൊണ്ടു.
സിദ്ധാന്തങ്ങൾ
സെന്റൻസുകളിൽ പീറ്റർ ലൊംബാർഡ് അവതരിപ്പിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധവും വിവാദപരവുമായത് സ്നേഹത്തിന്‌ പരിശുദ്ധാത്മാവുമായി കല്പിക്കുന്ന താദാത്മ്യമാണ്‌. ഈ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ദൈവത്തെയോ അയൽക്കാരനെയോ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, ആ സ്നേഹം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ദൈവമാകുന്നതിനാൽ അയാൾ ദൈവികനായി ദൈവികത്രിത്വത്തിന്റെ ജീവനിലേയ്ക്ക് ചേർക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ആശയം വിശ്വാസഭ്രംശമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും വിപ്ലവകരമായ ഈ ചിന്തയിൽ ലൊംബാർഡിനെ പിന്തുടരാൻ അധികം ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുണ്ടായില്ല.
വിവാഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഉഭയസമ്മതമാണെന്നും അതിന്റെ പൂർണ്ണതയ്ക്ക് സം‌യോഗം(consummation) നിർബ്ബന്ധമല്ലെന്നുമുള്ള ലൊംബാർഡിന്റെ വാദം, പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തന്നെ കാനൻ നിയമജ്ഞനായ ഗ്രേഷ്യന്റെ നിലപാടിൽ നിന്നു ഭിന്നമായിരുന്നു. ഇക്കാര്യത്തിൽ ലൊംബാർഡിന്റെ വാദത്തെ അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ(1159-1181) അംഗീകരിച്ചത് വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്തീയസഭയുടെ നിലപാടിൽ നിർണ്ണായകമായി.
കുറിപ്പുകൾ
പീറ്റർ അബലാർഡിന്റെ Sic et Non(Yes and No) എന്ന കൃതിയെ ഏറെ വിലമതിച്ച ലൊംബാർഡ്, അതിനെ തന്റെ പ്രാർത്ഥനാഗ്രന്ഥം(Breviary) എന്നു വിളിച്ചു. അബലാർഡിന്റെ അപഭ്രംശങ്ങളെ ഒഴിവാക്കി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്താരീതി പിന്തുടരാനാണ്‌ ലൊംബാർഡ് ശ്രമിച്ചത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം: സ്കൊളാസ്റ്റിസിസം വർഗ്ഗം:മെത്രാന്മാർ വർഗ്ഗം:ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ
സയാമീസ് ഫൈറ്റർ മത്സ്യം
ഒരു അലങ്കാര മത്സ്യം ആണ് സയാമീസ് ഫൈറ്റർ മത്സ്യങ്ങൾ. ബീറ്റ എന്ന പേരിലും ഇവ അറിയപ്പെടുന്നു. ബീറ്റ സ്‌‌പ്ലെൻഡെൻസ് എന്ന് ആണ് ദ്വിപദനാമ നാമം. ഇവ വളരെയേറെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ശുദ്ധജല അലങ്കാര മത്സ്യം ആണ്. ഈ മീനുകളുടെ വന്യ പുർവികരെ തായ്‌ലാന്റ്, മലേഷ്യ, കംബോഡിയ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലാണ് കണ്ടു വരുന്നത്‌. നിറയെ ചെടികൾ ഉള്ള കുളങ്ങൾ, സാവധാനം ഒഴുകുന്ന അരുവികൾ, നെൽപ്പാടങ്ങൾ, വെള്ളം കെട്ടി നില്ക്കുന്ന ചതുപ്പ് പ്രദേശങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഓക്സിജന്റെ അളവ് കുറഞ്ഞ വെള്ളമുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഇവയുടെ ആവാസകേന്ദ്രങ്ങൾ. ഈ ജെനുസിന്റെ പേരിന്റ് ഉത്പത്തി ഇകാൻ ബെട്ടഹ് എന്ന തായ്‌ലാന്റ് തദ്ദേശീയ പദത്തിൽ നിന്നാണ്. തായ്‌ ഭാഷയിൽ ഇവയെ പ്ലാ-കാട്‌ അല്ലെങ്കിൽ ട്രേ കരേം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്, അർത്ഥം പോരാളി മത്സ്യം.
വിവരണം
സാധാരണയായി പൂർണവളർച്ച എത്തിയവയ്ക്ക് 3 ഇഞ്ച്‌ വരെ ആണ് നീളം (വാൽ അടക്കം). മനോഹരമായ ചിറകുകൾക്കും, നിറങ്ങൾക്കും ഇവ പ്രസിദ്ധം ആണെങ്കിലും ഇവയുടെ സ്വാഭാവിക നിറം മങ്ങിയ പച്ച അല്ലെകിൽ തവിട്ട് ആണ്. വന്യ ജാതികൾക്ക് ചിറകുകൾക്ക് നീളവും വളരെ കുറവായിരിക്കും. ഭംഗിയേറിയ ചിറകുകളും നിറങ്ങളും വർഷങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുത്തുള്ള ഇണചേർകലിന്റെ ഫലം ആണ്. ശരിയായ രീതിയിൽ പരിപാലിക്കുകയും ഭക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന പക്ഷം ഇവ 2 വർഷം വരെ അക്വേറിയത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു. ചുരുക്കം ചിലവ 10 വർഷം വരെ ജീവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇവ ഗൌരാമി കുടുംബത്തിൽ പെട്ട മത്സ്യം ആണ്. ബീറ്റാ എന്ന ജെനുസിൽ 50 ഓളം ഇനങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇവയിൽ ബീറ്റ സ്‌‌പ്ലെൻഡെൻസ് ആണ് അക്വേറിയ സൂക്ഷിപ്പുക്കാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇനം. ഉഷ്ണമേഖല പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉള്ള മറ്റു മത്സ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കുറച്ച് കൂടെ ചൂടുള്ള വെള്ളം ആണ് ഇവയ്ക്ക് ഇഷ്ടം ഏകദേശം 25-30 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ്.
വായുവിൽ നിന്നു നേരിട്ടും ശ്വസിക്കാൻ സാധിക്കും എന്ന കാരണം കൊണ്ട് ഇവയെ പലപ്പോഴും ചെറിയ അക്വേറിയങ്ങളിൽ വളർത്താറുണ്ട്. എന്നാൽ കുറഞ്ഞ അളവിൽ ഉള്ള വെള്ളം മിക്കപ്പോഴും പലവിധ രോഗങ്ങൾക്കും അത് വഴി മരണത്തിനും കാരണമാകാറുണ്ട്.
ശ്വസനം
സയാമീസ് ഫൈറ്ററുകൾ ജലത്തിൽ കലർന്ന ഓക്സിജൻ കൂടാതെ വായുവിൽ നിന്നു നേരിട്ടും ശ്വസിക്കാറുണ്ട്‌. ഇതിനു ഇവക്ക് ലാബ്രിന്ത് എന്ന പ്രത്യേക അവയവം ഉണ്ട്. ഇത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇവയ്ക്ക് മലിന ജലത്തിലും ജീവിക്കാം എന്നും കാര്യമായ പരിചരണങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ട എന്നും ഒരു ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ സത്യത്തിൽ ഇപ്രകാരം സൂക്ഷിക്കുന്ന മത്സ്യങ്ങളിൽ ചിറകുകൾ പൂപ്പൽ വരാനും മറ്റ് രോഗങ്ങൾ പിടിപ്പെടാനും സാധ്യത ഏറെ ആണ്.
പ്രജനനം
വളരെ സങ്കീർണമായ പ്രജനന രീതി ആണ് ഇവയുടെത്. അണ്ഡ-ബീജ സം‌യോജനം ശരീരത്തിന് പുറത്തു ആണ് സംഭവിക്കുന്നത്‌. വായു കുമിളകൾ കൊണ്ട് കൂട് ഒരുക്കി ആണ് ഇവ മുട്ട ഇടുന്നത്. പ്രജനനത്തിനു പ്രതേക സമയം ഇല്ല. ജനിച്ച് ഏകദേശം എട്ടുമാസം കൊണ്ടാണ് ഇവ ലൈംഗിക പക്വത നേടുന്നത്. ഈ സമയം മുതലാണ് പ്രജനന കാലം.
പ്രജനന സജ്ജമായ ആൺ മത്സ്യം ജലോപരിതലത്തിൽ വായു കുമിളകൾ കൊണ്ട്കൂട് ഒരുക്കുന്നു. കുമിള കൂട് വെള്ളത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ വീഴുന്ന ഇലയുടെ അടിയിലും മറ്റും നിർമിച്ച് കാണാറുണ്ട്. കൂടൊരുക്കി കഴിഞ്ഞാൽ ഇണയെ ആകർഷിച്ച് കൂടിന് അടിയിൽ കൊണ്ട് വരുന്നു. ഇവിടെ വെച്ച് പെൺ മത്സ്യം മുട്ടകൾ ഇടുന്നു. ആൺ മത്സ്യം ബീജവും വർഷിക്കുന്നു. അണ്‌ഡ-ബീജ സങ്കലനം നടക്കുന്നു. താഴേക്ക് വീഴുന്ന മുട്ടകൾ ആൺ മത്സ്യം വായിൽ എടുത്തു കൊണ്ട് വന്ന് കൂട്ടിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നു. ഇണ ചേരൽ കഴിഞ്ഞാൽ പെൺ മത്സ്യം മുട്ടകൾ തിന്നാൻ സാധ്യത ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ ആൺ ഫൈറ്റർ പെൺ ഫൈറ്ററിനെ തുരത്തി ഓടിക്കുന്നു. രണ്ടാം ദിവസം മുട്ടകൾ വിരിഞ്ഞു ഇറങ്ങുന്ന മത്സ്യകുഞ്ഞുങ്ങൾ രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ കൂട് വിട്ട് പോകുന്നു. ആൺ ഫൈറ്റർ ആണ് ഈ കാലയളവിൽ അത്രയും കൂടും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും പരിപാലിക്കുന്നതും സംരക്ഷിക്കുന്നതും.
ഭക്ഷണം
ഇവയുടെ വായ മുകളിലേക്ക് ആണ് തുറക്കുന്നത് കാരണം ജലോപരിതലത്തിൽ ആണ് ഇവ മിക്കവാറും ഭക്ഷണം കണ്ടെത്തുന്നത്. മാംസ ഭോജികൾ ആണ് ഇവ. കൂടിയ ഉപാപചയനിരക്ക് ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുക ആവശ്യം ആണ്. വെള്ളത്തിൽ വീഴുന്ന പ്രാണികളെയും കീടങ്ങളെയും ഇവ ഭക്ഷണം ആക്കുന്നു. കൊതുകിന്റെ കൂത്താടി എന്നിവ ആണ് മുഖ്യ ആഹാരം.
സ്വഭാവം
ഇങ്ങനെ പേര് വരാൻ കാരണം ഇവയുടെ ആക്രമണ വാസന നിറഞ്ഞ സ്വഭാവം ആണ്. തന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് മറ്റു ഒരു ഫൈറ്റർ മത്സ്യം വരുന്നത്‌ ഇവക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമല്ല.
രണ്ടു ആൺ മത്സ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടാൽ പിന്നെ രണ്ടിൽ ഒരാളുടെ ജീവൻ പോകുന്നത് വരെ ഇവ പോര് തുടരും. മാംസഭോജി ആയതു കൊണ്ട് തന്നെ മറ്റു ചെറു മീനുകളെ ഇവ ആഹാരം ആക്കാറുണ്ട്. വാലിനു വലിപ്പമേറിയ മറ്റു അലങ്കാരമത്സ്യങ്ങളുടെ കൂടെ പാർപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ അവയുടെ വാല് കടിച്ചു മുറിക്കുന്ന സ്വഭാവവും കണ്ടു വരുന്നു. പൊതുവേ വലിയ ഒരു മീൻ കൂട്ടത്തിൽ ശാന്ത സ്വഭാവി ആണെങ്കിലും ചിലപ്പോഴൊക്കെ മറ്റു മീനുകളെ അക്രമിക്കാറുണ്ട്.
പോരാട്ട ചരിത്രം
വന്യ ജാതികൾ പരസ്പരം വളരെ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ മാത്രമേ പോരടിക്കുകയുള്ളു, മിക്കപ്പോഴും ഒരാൾ ഈ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നും പിൻവാങ്ങുകയാണ് പതിവ്. ഇണക്കി വളർത്തുന്ന ജാതികൾ പലപ്പോഴും പോരിനായി മാത്രം പ്രതേകമായി ഉരുത്തിരിച്ച് എടുത്തവയാണ്. ഇവയുടെ പോരാട്ടങ്ങൾ മിക്കപോഴും ഏറെ സമയം നീണ്ടു നിൽക്കും. ഇവിടെയും മികപ്പോഴും ഒരു മത്സ്യം പിൻവാങ്ങുന്നതു വരെ ആണ് മത്സരം. വളരെ അധികം പണം വാതുവെയ്പ്പ് നടത്തുന്നു ഈ മത്സരങ്ങളിൽ. ഒരു പരമ്പരാഗത മത്സരമായി ആണ് ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. എന്നാൽ മറ്റു ചില നാട്ടിൽ ഇത് മൃഗങ്ങളോടുള്ള ക്രൂരതയായി കാണുന്നു. അതിനാൽ മിക്ക രാജ്യങ്ങളിലും ഇത് നിയമം മൂലം നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സയാമീസ് മത്സ്യങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ചുള്ള പോരാട്ട മൽസരങ്ങളുടെ പ്രശസ്തി കണ്ട സയാം രാജാവ്‌ അതിന് അനുമതിപത്രം ഏർപെടുത്തുകയും, നല്ല പോരാട്ട മത്സ്യങ്ങളെ ശേഖരിക്കാനും തുടങ്ങി. 1840 ൽ സയാം രാജാവ്‌ തന്റെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന അമുല്യമായ ചില സയാമീസ് മത്സ്യങ്ങളെ ഒരാൾക്ക് സമ്മാനിക്കുകയും അവ അയാൾ ഡോക്ടർ കാന്റൊരിനു കൈമാറുകയും ചെയ്തു. 9 വർഷം കഴിഞ്ഞു ഡോക്ടർ അവയെ വിവരിച്ച് കൊണ്ട് ലേഖനം എഴുതി മാക്രോപോഡസ് എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. 1909 ൽ പ്രശസ്ത ഇക്തിയോളജിസ്റ്റ് ചാൾസ് ടാററ് റീഗാൻ മാക്രോപോഡസ് എന്ന പേരിൽ വേറെ മത്സ്യ വർഗ്ഗം ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാകുകയും ഇണക്കി വളർത്തുന്ന സയാമീസ് ഫൈറ്റർ മത്സ്യങ്ങൾക്ക് ബീറ്റ സ്‌‌പ്ലെൻഡെൻസ് എന്ന് ദ്വിപദനാമ നാമം നൽകി.
പഠനങ്ങൾ
മൃഗകളിലെ സ്വഭാവ ശാസ്ത്രം (ഏതോഓളജി) പഠനവിഷയം ആകിയ ശാസ്ത്രജ്ഞൻമാർ, പിന്നെ മൃഗ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞൻമാർ (കംപരിടിവ് സൈക്കോളജി) എന്നിവർ ഇവയുടെ ആക്രമണ സ്വഭാവം പഠന വിഷയം ആക്കിയിട്ടുണ്ട്.
പെൺ സയാമീസ് ഫൈറ്റർ
വർഗ്ഗം:മത്സ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:അലങ്കാരമത്സ്യങ്ങൾ
ദേവ് ആനന്ദ്
ബോളിവുഡ് ചലച്ചിത്രങ്ങളിലെ പ്രമുഖ റൊമാൻറിക് നായകനായിരുുന്ന ദേവ് ആനന്ദ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ധരംദേവ് പിഷോരിമൽ ആനന്ദ് .പ്രണയ സിനിമകളിൽ തിളങ്ങിയ ദേവ് ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലെ നിത്യഹരിത നായകനായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഗൈഡ്, ഗാംബ്ലർ, സി ഐ ഡി, ജുവൽതീഫ്, ഹരേ രാമ ഹരേ കൃഷ്ണ, ജോണി മേരാ നാം എന്നിവ പ്രധാന സിനിമകളാണ് (देव आनन्द, دیو آنند) (ജനനം സെപ്റ്റംബർ 26, 1923, മരണം ഡിസംബർ 6, 2011). നടനെ കൂടാതെ നിർമാതാവ്, സംവിധായകൻ എന്നീ നിലകളിലും പ്രസിദ്ധനാണ്. സിനിമയിലും ജീവിതത്തിലും ഒരു പോലെ പ്രണയ നായകനായിരുന്നു ദേവാനന്ദ്
ജീവചരിത്രം
ജനനനാമം: ധരംദേവ് പിഷോരിമൽ ആനന്ദ് എന്നായിരുന്നു. . ഇപ്പോഴത്തെ പാകിസ്താന്റെ ഭാഗമായ പഞ്ചാബിലെ ഗുർദാസ്പൂർ എന്ന സ്ഥലത്താണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. പിതാവ് പിഷോരിമൽ ആനന്ദ് പ്രസിദ്ധ അഭിഭാഷകനായിരുന്നു. ഗവ. കോളേജ് ലാഹോറിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലീഷിൽ ബിരുദം നേടിയിട്ടുണ്ട്. മൂത്ത സഹോദരൻ ചേതൻ ആനന്ദിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ പീപ്പിൾ തീയറ്റർ അസോസിയേഷന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം അഭിനയരംഗത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചലച്ചിത്രത്തിനോടുള്ള സ്നേഹം സ്വന്തം നാട്ടിൽ നിന്നും മുംബൈയിലേക്ക് കുടിയേറാനായി അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. 1946 ലെ ഹം ഏക് ഹേ എന്ന ചിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം ആദ്യമായി അഭിനയിച്ചു. തന്റെ സഹ അഭിനേതാവായ ഗുരു ദത്തിനെ പൂനെയിൽ വച്ച് കണ്ടുമുട്ടി. പിന്നീട് ഇവർ വളരെ നല്ല സുഹൃത്തുക്കൾ ആവുകയും ചെയ്തു.
സംഭാവനകൾ
രാഷ്ട്രീയത്തിലും ദേവാനന്ദ് സജീവമായിരുന്നു. 1977ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിക്കെതിരെ പ്രചാരണം നടത്തിയ ദേവാനനന്ദ് നാഷണൽ പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ എന്ന രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്കും രൂപം നൽകി. പിന്നീട് ഇത് പിരിച്ചു വിട്ടു.
1940 കളുടെ അവസാനം
1940-കളുടെ അവസാനത്തിൽ, സ്ത്രീപക്ഷ സിനിമകളിൽ ഗായികയും നടിയുമായ സുരയ്യയ്‌ക്കൊപ്പം പുരുഷ നായകനായി അഭിനയിച്ച ചില വേഷങ്ങൾ ആനന്ദിന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഈ സിനിമകൾ ചിത്രീകരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവർ പ്രണയത്തിലായി. ഇരുവരും ചേർന്ന് ഏഴ് സിനിമകളിൽ ജോടിയായി: വിദ്യ (1948), ജീത്ത് (1949), ഷെയർ (1949), അഫ്സർ (1950), നിലി (1950), ദോ സിതാരെ (1951), സനം (1951), ഇവയെല്ലാം ബോക്സോഫീസിൽ വിജയിച്ചു. ഈ സിനിമകളിൽ, സുരയ്യ എല്ലായ്പ്പോഴും ആനന്ദിനേക്കാൾ വലിയ താരമാണെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ക്രെഡിറ്റുകളിൽ ആദ്യ ബില്ലർ ആയിരുന്നു. വിദ്യ എന്ന സിനിമയിലെ കിനാരെ കിനാരെ ചലേ ജായേൻ ഗെ എന്ന ഗാനത്തിന്റെ ചിത്രീകരണ വേളയിൽ അവൾ അവനുമായി പ്രണയത്തിലായി- രംഗം ചിത്രീകരിക്കുന്നതിനിടെ, അവർ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ബോട്ട് മറിഞ്ഞു, ആനന്ദ് സുരയ്യയെ മുങ്ങിമരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു. തുടക്കത്തിൽ, സുരയ്യയുടെ കുടുംബം ദേവ് ആനന്ദിനെ വീട്ടിൽ സ്വാഗതം ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇരുവരും പ്രണയത്തിലാണെന്ന് അമ്മയുടെ മുത്തശ്ശി അറിഞ്ഞപ്പോൾ ജീത്തിന്റെ സെറ്റിൽ ഒരു യഥാർത്ഥ വിവാഹം പോലും ആസൂത്രണം ചെയ്തു, അവർ അവരെ നിരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. ദുർഗ ഖോട്ടെ, കാമിനി കൗശൽ എന്നിവരെ പോലെയുള്ള സഹപ്രവർത്തകർ വഴിയാണ് ഇരുവരും പ്രണയലേഖനങ്ങളും സന്ദേശങ്ങളും പങ്കുവെച്ചത്. അഫ്സർ (1950) എന്ന സിനിമയുടെ ചിത്രീകരണ വേളയിൽ ആനന്ദ് സുരയ്യയോട് വിവാഹാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും 3000 രൂപ വിലയുള്ള ഒരു ഡയമണ്ട് മോതിരം നൽകുകയും ചെയ്തു. അവർ മുസ്ലീം ആയതിനാലും ആനന്ദ് ഹിന്ദുവായതിനാലും അവളുടെ അമ്മൂമ്മ ഈ ബന്ധത്തെ എതിർത്തു, അതിനാൽ സുരയ്യ അവിവാഹിതയായി തുടർന്നു. അവരുടെ മുത്തശ്ശി അവരുടെ പങ്കാളിത്തത്തെ എതിർത്തതിന് ശേഷം അവർ ഒരുമിച്ച് അഭിനയിക്കുന്നത് നിർത്തി, അവർ ഒരുമിച്ച് അഭിനയിച്ച അവസാന ചിത്രമായിരുന്നു ദോ സിതാരെ. സുരയ്യയ്‌ക്കൊപ്പം അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ച സിനിമകൾ വിജയിച്ചെങ്കിലും, സുരയ്യയുടെ അഭിനയ മികവും സ്‌ക്രീൻ പ്രെസൻസുമാണ് അവയുടെ വിജയത്തിന് കാരണമെന്ന് ആ ചിത്രങ്ങളുടെ നിർമ്മാതാക്കളും സംവിധായകരും പറഞ്ഞു. തന്റെ അഭിനയ കഴിവുകളെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയം ദൂരീകരിക്കുന്നതിനായി, തന്റെ അഭിനയ വൈദഗ്ധ്യം പ്രകടമാക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സിനിമയിൽ പ്രധാന പുരുഷനായി അഭിനയിക്കാനുള്ള അവസരം ആനന്ദ് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.