cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
മാർത്താണ്ഡവർമ്മ (നോവൽ)
രാഷ്ട്രീയം
തിരുവിതാംകൂറിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ ഗൂഡാലോചനകൾ, അധികാര തർക്കം, ആഭ്യന്തര പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾകൊണ്ട കൃതിയിൽ രചയിതാവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ താൽപ്പര്യങ്ങൾ അന്യാപദേശരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ കൃതിയിലെ ക്രിയാപദ്ധതിക്കടിസ്ഥാനമായ ഭരണകർത്താവും ഭരിക്കപ്പെട്ടവരും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം, രാജാ പ്രജാ ഏറ്റുമുട്ടലാകാതെ രാജകീയ തലവനും രാജത്വമോഹികളും തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനമാകുകയും, അതേർപ്പെടുത്തുന്ന ചരിത്രപശ്ചാത്തലത്തിന് വേണാടിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക അന്തർധാരകളാണുള്ളത്. ക്ഷത്രിയരിൽ നിന്ന് അധികാരം നേടാൻ നായർ-തമ്പി വംശജർ നടത്തിയ പ്രക്ഷോഭം പരാജയപ്പെടുന്നതും, വേണാട് പിന്തുടരുന്ന പിന്തുടർച്ചാവകാശത്തിന്റെ (മരുമക്കത്തായം) ഈടുകൾ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതുമാണ് സാമൂഹിക പ്രസക്തി. ഒരു വിധത്തിൽ നോവലിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമേയം സ്വസ്രീയരിലൂടെയുള്ള ഭിന്നശാഖാ ദായക്രമത്തിനെതിരായ കലാപം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നതും തുടർന്നുള്ള കലാപത്തെ അടിച്ചമർത്തുന്നതുമാണ്. രാഷ്ട്രീയാധികാരം നേടാനുള്ള മത്സരമെന്നത് ചരിത്രാത്മക സന്ദർഭത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും, രാജകീയാധികാരം ശക്തമായി നേടിയെടുക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയമായ അർത്ഥമാനവുമായതിനാൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നോവലായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന തദ്കൃതിയിൽ ഭരിക്കപ്പെട്ടവരെ അധികാരവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചിന്താ സ്വാതന്ത്ര്യം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് മാങ്കോയിക്കൽ കുറുപ്പിന്റെ നിഷ്കളങ്ക രാജത്വവിമർശനത്തിലൂടെയാണ്. നോവലിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള ആഖ്യാനത്തിൽ, മാർത്താണ്ഡവർമ്മ എന്ന കഥാപാത്രം രാജവംശത്തെയും രാജകീയ അധികാരത്തെയും രാജകീയ നീതിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ, ഏറ്റവുമധികം പ്രതികരണങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഏക രാഷ്ട്രീയ കഥാപാത്രം, രാജ്യത്തിലെ പാരമ്പര്യ ദായക്രമത്തെ അട്ടിമറിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കലാപകാരികളുടെ ശ്രമങ്ങൾക്കെതിരെ രാജ്യസ്നേഹപരമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്ത് ജീവൻ ബലിയർപ്പിക്കേണ്ടി വരുന്ന സുഭദ്രയുടേതാകുന്നു. സിംഹാസനത്തിനായുള്ള തുറന്ന അവകാശവാദവും തുടർന്നുള്ള പ്രക്ഷോഭങ്ങളും നോവലിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഗതിയെ നയിക്കുന്നു; അതിന്റെ ഉദ്ദേശം രാജ്യത്തിന്റെ പിൻതുടർച്ചാവകാശം അട്ടിമറിക്കുകയെന്നതാണ്. സിംഹാസനത്തിനായുള്ള ഈ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത പോരാട്ടം നോവലിനെ വേണാട്ടിലെ അധികാര പോരാട്ടത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രമാക്കുന്നു. നോവലിലെ ചരിത്രം രചയിതാവ് രൂപപ്പെടുത്തിയ ചരിത്രാവബോധമാകയാൽ രാജകീയ തലവന്റെ വ്യക്തിത്വമല്ല മറിച്ച് രാജകീയ സ്ഥാനത്തെയാണ് നോവലിലൂടെ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത്.
വൈരുധ്യസംഘർഷം
ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം വേർതിരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, നോവൽ നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള നാടകീയ വൈരാഗ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കൂടാതെ തിന്മയുടെ സമ്പൂർണ്ണ പരാജയത്തിലും നന്മയുടെ ഭാഗിക വിജയത്തിലും പരിണമിക്കുന്നു. ദേവാസുര സംഘട്ടനം കണക്കെ ആദരണീയവും നിന്ദ്യവുമായ കഥാപാത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം അവതരിപ്പിക്കുന്ന നോവലിന്റെ ഇതിവൃത്തത്തിൽ വിവിധ സംഘട്ടനങ്ങളിലൂടെ നന്മയുടെ അന്തിമ വിജയത്തെക്കുറിച്ച് ആഗോള തത്ത്വചിന്ത മുൻവയ്ക്കുവാൻ നോവൽകർത്താവ് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മാനുഷിക മനോഭാവം അനാവരണം ചെയ്യാൻ ഗൗരവമായ ശ്രമം നടത്തുന്നില്ല എന്ന് വീക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, നോവലിൽ മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ ചെറിയ വികാരങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിൽ രചയിതാവിന്റെ വൈദഗ്ദ്ധ്യം തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ശാരീരികവും ബൗദ്ധികവുമായ സംഘർഷാവതരണങ്ങളിലൂടെ മഹത്ത്വബോധം ഉദിപ്പിക്കത്തക്കതായ സംഘർഷങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ബാഹ്യമാവുമ്പോൾ ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങൾ സുഭദ്രയുടെ കഥാപാത്രത്തിലൂടെയാണ് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഷെർലക് ഹോംസിന് സമാനമായ രഹസ്യാന്വേഷണങ്ങളിലൂടെ നോവലിന്റെ രസച്ചരടിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന സുഭദ്ര, സ്വന്തം പൂർവ്വികരുടെ ക്രൂരതകൾക്ക് പുറമെ അവളുടെ വ്യക്തിത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ആനന്ദാത്മകമായ ദുരന്തമായി പരിണമിക്കുന്നു.
നോവലിന്റെ പ്രമേയം രാഷ്ട്രീയമാണെങ്കിലും, നോവലിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ജിജ്ഞാസ വ്യക്തിബന്ധ പ്രശ്നങ്ങളുടെ അസാധാരണമായ അവതരണത്തിലൂടെയാണ്. ഭാവനയുടെ പരിവേഷത്തിൽ രാജ്യചരിത്രവും വ്യക്തിബന്ധങ്ങളും സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങളും വിജയകരമായി ഉൾക്കൊള്ളിക്കുന്ന കൃതിയിലെ പ്രധാന കഥാതന്തുക്കളിൽ, ആദ്യത്തേത് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയും എതിരാളികളും തമ്മിലുള്ള അധികാര പോരാട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രാഷ്ട്രീയ പ്രമേയം, രണ്ടാമത്തേത് അനന്തപത്മനാഭന്റെയും പാറുക്കുട്ടിയുടെയും പ്രണയം, മൂന്നാമത്തേത് സുഭദ്രയുടെ ദുരന്തം, പിന്നെയുളളത് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ സാഹസികതയും; ഈ കഥാവിഭാഗങ്ങളുടെ യോജിപ്പാണ് നോവലിനെ അസാധാരണമായ ഒരു സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയാക്കുന്നത്.
ആഖ്യാനഘടന
നോവലിൽ വിവരിക്കുന്ന ചരിത്രസംഭവങ്ങൾ ഇരുപത്തിയാറ് അധ്യായങ്ങളിലായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിൽ ഓരോ അധ്യായത്തിനും അതത് അധ്യായത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്യങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ ഒരു ആമുഖപദ്യം നൽകിയിരിക്കുന്നു. കൊല്ലവർഷം 903-904 (ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടർ: 1728) ഇരുപത്തിയെട്ട് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിലാണ് നോവലിലെ പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ നടക്കുന്നത്, അതിൽ പതിനൊന്ന് ദിവസങ്ങളിലെ സംഭവങ്ങൾ മാത്രമാണ് രണ്ട് മുതൽ ഇരുപത്താറ് വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങളിലൂടെ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ കൊല്ലവർഷം 901-ലെ ഒരു രാത്രിയും, അവസാന അധ്യായത്തിൽ കൊല്ലവർഷം 906 വരെയുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ സംക്ഷിപ്ത രൂപവും അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. സുന്ദരയ്യന്റെയും സുഭദ്രയുടെയും പശ്ചാത്തലവും സുഭദ്രയുടെ വിവാഹവും വേർപിരിയലും അനന്തപത്മനാഭന്റെയും പാറുക്കുട്ടിയുടെയും ബന്ധവും വിവരിക്കുമ്പോൾ കാലാധിഷ്ഠാനം മുൻകാലങ്ങളായ 1680, 1703, 1720 എന്നിവയിലേക്ക് മാറുകയും ചെയ്യുന്നത്, കയറിൽ ചകിരിനാരുകൾ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നതിനും, ചെറിയ നീരൊഴുക്കുകൾ വെള്ളച്ചാട്ടമായി തീരുന്നതിനും സമാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിവൃത്തത്തിന് അനുയോജ്യമെന്നോണം ഒരു സ്ഥലഘടനയും അതിനിണങ്ങുന്ന രാപകലുകളുടെ വ്യവസ്ഥയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ചരിത്ര കാലസങ്കൽപ്പം പഞ്ചാംഗ കൃത്യതയോടെ നോവലിലെ ആഖ്യാനശൈലിയിലൂടെ രചയിതാവ് സംയോജിപ്പിക്കുന്നു.
പാത്രസന്നിവേശം
വീരശൂരപരാക്രമങ്ങളുടെ ആക്കം നിലനിർത്തി ത്രിമാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കൃതിയുടെ കഥാഘടന സങ്കീർണ്ണമല്ലെന്നതും ഒന്നിലധികം നായകന്മാരെയും നായികമാരെയും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളതാണെന്നുള്ളതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. നോവലിലെ നായകൻ അനന്തപത്മനാഭനും പാറുക്കുട്ടി നായികയുമാണെന്ന് ജോർജ്ജ് ഇരുമ്പയം പ്രസ്താവിക്കുന്നു, എന്നിരുന്നാലും സുഭദ്ര എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം കാരണം നോവലിൽ ഇരട്ട നായികമാരുണ്ടെന്നും പരാമർശിക്കുന്നു. നോവലിന്റെ ഇതിവൃത്തത്തിലെ പ്രണയാംശം കണക്കാക്കുമ്പോൾ പാറുക്കുട്ടിയും അനന്തപത്മനാഭനും നായികാനായകാ സ്ഥാനം വഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കഥ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ അനന്തരാവകാശത്തെ പറ്റിയാണെന്നതിനാൽ നോവലിലെ നായകൻ അനന്തപത്മനാഭനല്ലെന്നും കൽപറ്റ ബാലകൃഷ്ണൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. നോവലിലെ നായകൻ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയാണെന്ന് ഡി.ബെഞ്ചമിൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. സാങ്കൽപ്പികവും ചരിത്രപരവും എന്ന് വേർതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിലാണ്, നോവലിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രപരമായ അന്തരീക്ഷവും സാഹചര്യങ്ങളുമായി വളരെ പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഗതകാല കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്; ഈ പാത്രവിശേഷണങ്ങൾ രചയിതാവ് പ്രത്യേകം നൽകിയതാണെന്ന് എൻ.കൃഷ്ണപിള്ള രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. നോവലിന്റെ അവതരണം അതുല്യമായിരിക്കുന്നത് അഭൂതപൂർവമായ കഥാപാത്രങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടാണെന്നും കഥാഘടനയുടെ സങ്കീർണ്ണതയിലൂടെയല്ലെന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു.
ആലങ്കാരിക നാടകീയത്വം
കഥാഖ്യാനത്തിലുള്ള വർണ്ണനകളിൽ അലങ്കാരങ്ങളുടെ പ്രയോഗത്താൽ ശ്രദ്ധേയമായ ഇതിവൃത്ത സാഹചര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരണങ്ങളിലും സംഭാഷണങ്ങളിലും നാടൻപാട്ടുകൾ, പുരാണങ്ങൾ, പുരാതന സാഹിത്യകൃതികൾ എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള വാക്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ശൈലി രചയിതാവ് പ്രയോഗിച്ചതിൽ ആട്ടക്കഥകളിൽ നിന്നുള്ളവയാണ് ഏറെയെന്നിരിക്കെ, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അവതരണം കഥകളിയിലെ വേഷങ്ങളുടെ രംഗപ്രവേശനങ്ങൾക്ക് സമാനമാണെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നു. ആമുഖപദ്യങ്ങളായും, പാഠാന്തരരൂപേണയായും നൽകിയിട്ടുള്ള പഴയകാല കൃതികളിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണികളുടെ പ്രയോഗങ്ങൾ ക്രമാനുസരണം അതതു അദ്ധ്യായങ്ങളുടെ ഇതിവൃത്ത സൂചനകൾക്കായും, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവപ്രത്യേകകൾ എടുത്തുകാട്ടുന്നതിനു വേണ്ടിയാണെന്നുള്ളത് സർ വാൾട്ടർ സ്കോട്ടിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട ഒരു ശൈലിയാണെന്ന് നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് നോവൽ കർത്താവിന് പുരാണങ്ങൾ, ഐതിഹ്യങ്ങൾ, പഴയകാല പാട്ടുകൾ, വേണാടിന്റെ സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവയിലുള്ള അറിവിന്റെ പ്രകടനവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. ഒരു ആലങ്കാരിക ഗദ്യം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിന്, ഗാനരചനയിലേതു പോലെയുള്ള അലങ്കാരങ്ങൾ ആഖ്യാന ശൈലിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്, രചയിതാവിന്റെ ആഖ്യാനശൈലിയുടെ വക്രതയായി കണക്കാക്കുന്നു. കഥകളി, നാടകം, കൂടിയാട്ടം, മോഹിനിയാട്ടം, ഭരതനാട്യം തുടങ്ങിയ പ്രകടന കലകളിൽ നിന്ന് അനുരൂപമായ സങ്കൽപ്പങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന തുടർച്ചയായ വാക്യങ്ങളും ഭാഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള യോഗ്യമായ സംസക്തി ആഖ്യാനശൈലി എടുത്തുക്കാട്ടുന്നു. ആഖ്യാനത്തിലുള്ള നാടകീയമായ ഭാഷ കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നത്, ധാരാളമായ കർമ്മിണിപ്രയോഗങ്ങളുടെയും, പ്രതിഗ്രാഹികാ വിഭക്തിപ്രത്യയം ചേർന്ന നപുസകനാമങ്ങളുടെയും പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെയാണെന്നിരിക്കെ, ഭാഷാപ്രയോഗത്തിലുള്ള പ്രാചീന ശൈലി ഉദ്ദേശികാപ്രത്യയങ്ങളുടെ ബഹുലതയിലൂടെയുമാണ്.
സംഭാഷണാവതരണം
വ്യത്യസ്ത കഥാപാത്രങ്ങൾക്കായി സവിശേഷഭാഷാ രീതി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആഖ്യാനമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ നോവൽരചയിതാവ് സ്വന്തമായി ഒരു പുതിയ ശൈലി സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുള്ള ഈ കൃതിയുടെ 64 ശതമാനവും, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സംഭാഷണങ്ങൾക്കാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധേയമാണ്. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റത്തിലെ വ്യത്യാസം, ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രത്യേക ഭാഷാ ശൈലിയിലൂടെ എടുത്തുകാണിക്കുന്ന സംഭാഷണങ്ങളിൽ ഭാഷയുടെ ശൈലികൾ ഊർജ്ജസ്വലമാണെന്ന് നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. നർമ്മം തുളുമ്പുന്നതും ക്ഷണയുക്തിയുടെയും ഭാവനയുടെയും ആകസ്‌മികമായ അവതരണങ്ങളുമങ്ങിയ ആഖ്യാനശൈലിയുടെ ലാളിത്യവും മാധുര്യവും വായനക്കാരെ ഹൃദ്യമായി ആകർഷിക്കുകയും നോവലിന്റെ സംഭവവികാസങ്ങളിലൂടെ വായനക്കാരെ അതിവേഗത്തിൽ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭാഷാ വ്യതിയാനത്തിന്റെയും രചയിതാവിന്റെ തന്മൊഴിയുടെയും പ്രത്യേകതകൾക്കിടയിലെ ശൈലിയിലുള്ള ചിഹ്നങ്ങൾ ആഖ്യാനത്തെ ഒരു ക്ലാസിക് ശൈലിയായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെ അവസാനം സത്യവും നിഗൂഢതയും അനാവരണം ചെയ്യുന്നത് ആഖ്യാന സാങ്കേതികതയുടെ പൂർണതയായി വാദിക്കത്തക്കതാണെന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
കഥാഖ്യാനം
കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സംഘർഷങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നതിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ ആഖ്യാനത്തെ പിന്നോട്ട് തള്ളാതെ, തുടരെതുടരെ ഉയരുന്ന സംഭവങ്ങളിലൂടെയാണ് ഇതിവൃത്തത്തിന്റെ വികാസം അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇതര സംഭവങ്ങൾ ആവിർഭവിക്കുകയും, അന്തിമ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ വരെ ദുരൂഹതയുടെ മൂടുപടമണിയിച്ചുള്ള അപ്രതീക്ഷിതമായ കുഴപ്പങ്ങളിലേക്കും സങ്കീർണതകളിലേക്കും നയിക്കുന്ന കഥാഖ്യാനം വായനക്കാരെ അത്യാകാംക്ഷയിൽ നിർത്തുന്നു. നിരവധി സംഭവങ്ങളോടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കൃതിയിൽ സംഭവക്രമീകരണങ്ങൾ ഒരു പുസ്തകത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാവുന്നതിനേക്കാൾ ദൈർഘ്യമേറിയ ഇതിവൃത്തമാണ് ഈ നോവലിനുള്ളതെന്ന തോന്നൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. വിസ്മയങ്ങളുടെ ആവിഷ്കരണം ഒരു അദ്ധ്യേതാവിന് അനിവാര്യമാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് നോവലിലെ ആഖ്യാനം അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. നോവൽകർത്താവിന്റെ പിന്നീടുള്ള നോവലുകളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ഈ നോവലിൽ സംസ്‌കൃതവുമായി അമിതമായി കലർന്നിട്ടില്ലാത്ത ഭാഷ ലളിതമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുകയും, ഭാഷ പിൽകാലസൃഷ്ടികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി വായനയെ പ്രതിരോധിക്കുന്നുമില്ല. ധർമ്മരാജാ നോവലിലെ ആഖ്യാനരീതിയെ, ഗ്രന്ഥകാരന്റെ പദപ്രയോഗമായ ’കിർമ്മീരവധരീതി’ എന്നതിന്റെ അനുകഥനമെന്നോണം ’കിർമ്മീരവധശൈലി’ എന്ന് കുറിക്കുമ്പോൾ, മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവലിലെ.ആഖ്യാനരീതിയെ ഗ്രന്ഥകർത്താവിന് പിന്നീടുള്ള രചനകളിൽ തുടരാൻ കഴിയാതെ പോയ ’മാർത്താണ്ഡവർമ്മാ ശൈലി’ എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും ’സീവീ ശൈലി’ എന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
ചരിത്രത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള സംഭവങ്ങളുമായി ഇഴചേർന്ന സംഗതിളാൽ സമ്പന്നമായ ഒരു നോവലായതിനാൽ ഒരു ചരിത്രാത്മക നോവലിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമായ അംശങ്ങളടങ്ങിയ സൃഷ്ടിയായി ഈ കൃതി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
സൂചകങ്ങൾ, പാഠാന്തരങ്ങൾ
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെയും പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യ പാരമ്പര്യങ്ങളെയും ചരിത്രങ്ങളെയും സംസ്‌കാരങ്ങളെയും കുറിച്ച് അനുബന്ധ പരാമർശങ്ങളും ആദരപ്രകടനങ്ങളും നൽകുന്ന പാഠാന്തരങ്ങളുടെ സമ്പന്നമായ പങ്ക് നോവലിലുണ്ട്. താഴെയുള്ള ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നോവലിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പരാമർശങ്ങളുടെയും സൂചകങ്ങളുടെയും പരിമിതമായ അവലോകനം നൽകുന്നു, കൂടാതെ നോവലിലുടനീളം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന സൂചനകളുടെയും പാഠാന്തരങ്ങളുടെയും കൂടുതൽ സമഗ്രമായ പരിശോധനകളിലേക്കുള്ള കണ്ണികളും നൽകുന്നു.
ചരിത്രൈതിഹ്യേതര ജീവിതാത്മക പാത്രങ്ങൾ
നോവലിലെ പല കഥാപാത്രങ്ങളും ചരിത്രം, ഇതിഹാസം, രചയിതാവിന്റെ ജീവിതം എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് കടമെടുത്ത പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളിൽ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള യുവരാജാവ് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയും (ശീർഷക കഥാപാത്രം), തമ്പി സഹോദരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പപ്പു തമ്പിയും രാമൻ തമ്പിയും, അനന്തൻ/അനന്തപത്മനാഭനെ (മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ വാഴ്ചക്കാലത്ത് തിരുവിതാംകൂർ സേനയിലെ യോദ്ധാവും മേലാളനുമാണ്) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അനന്തപത്മനാഭൻ, മാങ്കോട്ട് ആശാനെ (മാങ്കോട് ഉള്ള ഒരു കളരി ആശാൻ) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള മാങ്കോയിക്കൽ കുറുപ്പ്, എട്ടുവീട്ടിൽ പിള്ളമാരെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള എട്ടുവീട്ടിൽപിള്ളമാർ, രാമയ്യൻ ദളവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള രാമയ്യൻ എന്നിവരുണ്ട്. ചുള്ളിയൂരിലെ ഐതിഹ്യപാത്രമായ ചടച്ചി മാർത്താണ്ഡനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് ചുള്ളിയിൽ ചടച്ചി മാർത്താണ്ഡൻ പിള്ള.
രാമ വർമ്മയെ ആസ്പദമാക്കി രാമവർമ്മ രാജാവ്, കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഇളയ തമ്പുരാൻ, കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മയുടെ അമ്മയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അമ്മത്തമ്പുരാട്ടി എന്നിവരാണ് ചരിത്രപരമായി അവലംബിച്ച മറ്റ് രാജകുടുംബ കഥാപാത്രങ്ങൾ. ചരിത്രാധിഷ്ഠിത പാത്രങ്ങളിൽ നാരായണയ്യൻ (രാമയ്യൻ ദളവയുടെ സഹായി), അറുമുഖം പിള്ള (കൊല്ലവർഷം 901-903 കാലഘട്ടത്തിൽ വേണാടിന്റെ ബദൽ ദളവ, 904-909 കാലഘട്ടത്തിൽ ദളവ) എന്നിവരും ഉണ്ട്.
ഐതിഹ്യേതര രാഷ്ട്രീയചരിത്രാത്മക സംഭവങ്ങൾ
നോവലിലെ അനേകം സംഭവങ്ങൾ ചരിത്രത്തിൽ നിന്നോ ഐതിഹ്യത്തിൽ നിന്നോ ഉള്ള സംഭവങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്, അവയിൽ: തിരുച്ചിറപ്പള്ളിയിൽ വെച്ച് കൊല്ലവർഷം 901-ൽ രാമവർമ്മ രാജാവും മധുരൈ നായക്കന്മാരും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടി, കള്ളിയങ്കാട്ട് ക്ഷേത്രത്തിലും, പനത്തറയിലും, പെരുങ്കടവിള ഈഴക്കുടിക്ക് സമീപവും, നെടുമങ്ങാട് കോട്ടയിലും മാർത്താണ്ഡവർമ്മയ്‌ക്കെതിരെ നടത്തിയ ജീവാപായ ഉദ്യമങ്ങൾ, വേലുക്കുറുപ്പും കൂട്ടരും യുവരാജാവിനെ ആക്രമിക്കാനായി തുരത്തുമ്പോൾ, ഭ്രാന്തൻ ചാന്നാന്റെ സഹായത്താൽ മരത്തിനുള്ളിൽ ഒളിക്കുന്നതിലൂടെ മാലക്കുളങ്ങരയ്ക്കടുത്ത് ഒരു ഉഴവുകാരനായ ചാന്നാൻ സഹായിച്ചതും പിന്നീടൊരിക്കൽ നെയ്യാറ്റിൻകര ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്ര വളപ്പിലുള്ള പ്ലാവിലെ വലിയ പൊത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ രക്ഷപ്പെടുന്നതും കുറിക്കുന്നു, ഇവയ്ക്കു പുറമെ, കൊല്ലവർഷം 903-ൽ ഇളയ തമ്പുരാൻ കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ, അമ്മത്തമ്പുരാട്ടി എന്നിവർ തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്ന് ആറ്റിങ്ങലിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യവേ നടന്ന വധശ്രമം, വേണാട് പിന്തുടരുന്ന ആചാരമായ മരുമക്കത്തായത്തിനെതിരെ തമ്പി സഹോദരന്മാർ മക്കത്തായപ്രകാരം നടത്തിയ അവകാശവാദം, മാർത്താണ്ഡവർമ്മയെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കാൻ വിദേശശക്തികളുമായി തമ്പിമാരുടെ സഖ്യം, മാർത്താണ്ഡവർമ്മയ്‌ക്കെതിരെ വധശ്രമം ആസൂത്രണം ചെയ്ത എട്ടുവീട്ടിൽപിള്ളമാരുടെ യോഗം, തമ്പി സഹോദരന്മാരുടെ ഭരണ അട്ടിമറിശ്രമം, കൊല്ലവർഷം 904-ൽ രോഗത്തെ തുടർന്ന് രാമവർമ്മ രാജാവിന്റെ മരണം, മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ സിംഹാസനാരോഹണം, അറുമുഖംപിള്ളയുടെ തടവ് എന്നിവയും ഉണ്ട്.
മാർത്താണ്ഡവർമ്മ രാജാവായതിനുശേഷം ദേശിങ്ങനാട് കീഴടക്കിയതും, രാമനാമഠത്തിൽ പിള്ളയുടെ പങ്കാളിത്തത്തോടെ അഞ്ച് രാജകുമാരന്മാരെ കൊലപ്പെടുത്തിയ കളിപ്പാൻകുളം സംഭവവും, മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ അനുചരന്മാരാൽ പത്മനാഭൻ തമ്പിയുടെ മരണവും പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കൊല്ലവർഷം 853-855 കാലഘട്ടത്തിൽ മുകിലൻ നടത്തിയ ആക്രമണത്തെ തുടർന്ന്, ഏതാനും കുടുംബങ്ങളെ മുഹമ്മദീയരാക്കിയതും, തിരുമലനായ്ക്കന്റെ സൈന്യത്തിനെതിരായ യുദ്ധത്തിൽ ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ളയുടെ ദാരുണമായ മരണവും നോവലിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.
രൂപകല്പന, ഭൂപ്രദേശ പരാമർശങ്ങൾ
രാമവർമ്മ രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലുള്ള വേണാട് രാജ്യം എന്നാണ് നോവൽ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ പത്മനാഭപുരത്തും ചുറ്റുപാടും വേണാടിനുള്ളിലെ തിരുവനന്തപുരത്തുമാണ് പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ നടക്കുന്നത്. ആരുവാമൊഴി അല്ലെങ്കിൽ ആരൽവായ്മൊഴി, ഇടവ അല്ലെങ്കിൽ എടവ എന്നിവ യഥാക്രമം വേണാടിന്റെ തെക്കുക്കിഴക്ക്, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് അതിർത്തികളായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
പത്മനാഭപുരം മേഖല
സംഭവസ്ഥലങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരം, ചാരോട്ടു കൊട്ടാരം, മാങ്കോയിക്കൽ വീട് എന്നിവിടങ്ങളിലാണ്. നോവലിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ദർഭകുളം മാളികയും കൽക്കുളം മാളികയും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇപ്പോഴുള്ള പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള തെക്കെത്തെരുവിൽ നിലനിന്നിരുന്ന വസതി മാത്രമാണ് നോവലിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ഭൂതപാണ്ടിയിലേക്ക് പോകുന്നതിനിടയിലും പിന്നീട് പത്മനാഭൻതമ്പിയും അവിടെ തങ്ങുന്നു, അതിനുശേഷം അമ്പതോളം ചാന്നാർ ആളുകളെ കൊട്ടാരവളപ്പിൽ വധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തിന് വടക്ക് 2 മൈൽ (3.218688 കി.മീ) അകലെയാണ് ചാരോട്ടു കൊട്ടാരം നിലനിന്നിരുന്നത്. കിഴക്കും തെക്കും ഭാഗങ്ങളിൽ വാതിലുകളുള്ള ചുറ്റുമതിലിനകത്തെ ഒരു നാലുകെട്ടും പാചകപ്പുരയും അടങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ കൊട്ടാരമായാണ് ചാരോട്ടു കൊട്ടാരത്തെ വിവരിക്കുന്നത്. പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തിൽ പത്മനാഭൻ തമ്പി വന്നതിനെ തുടർന്ന് തുരങ്കപാതയിലൂടെ രക്ഷപ്പെട്ട് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായി പരമേശ്വരൻപിള്ളയും ഇവിടെ താമസിക്കുന്നു. പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തിനും ചാരോട്ടുകൊട്ടാരത്തിനും ഇടയിലുള്ള അടഞ്ഞ തുരങ്കപാതയ്ക്ക് പഴയ കൊട്ടാരത്തിലെ തായ് കൊട്ടാരത്തിൽ (അമ്മയുടെ മാളിക) പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നതിന്റെ അടഞ്ഞ സ്ഥിതി ഡോ. പി. വേണുഗോപാലൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
ചാരോടിന് 2 നാഴിക വടക്കുള്ള മാങ്കോയിക്കൽ വീടിന്റെ തെക്കുവശം ഒരു പറമ്പാണ്, അവിടെ നിന്ന് അര നാഴിക ദൂരത്തിൽ ഒരു കുറ്റിക്കാട് ഉള്ളതിലൂടെയാണ് ഭ്രാന്തൻ ചാന്നൻ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയെ രക്ഷിക്കാനെത്തുന്നത്. മാങ്കോയിക്കൽ കളരി സമീപത്തുമാണ്. കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലെ വിളവങ്കോട് താലൂക്കിലുള്ള മാങ്കോട് എന്ന ഗ്രാമനാമവും, സി. വി. യുടെ രക്ഷാകർത്താവായിരുന്ന കേശവൻ തമ്പി കാര്യക്കാരുടെ വീട്ടുപേരായ നങ്കോയിക്കൽ എന്നതിന്റെയും സങ്കലനം എന്ന പോലെയാണ് മാങ്കോയിക്കൽ വീടിന്റെ പേര്.
മാർത്താണ്ഡവർമ്മ കള്ളിയങ്കാട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടുങ്ങുകയും അവിടെ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണനായി രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെന്ന് പരാമർശിക്കുന്നത്, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി 8°11'52" അക്ഷാംശരേഖയ്ക്കും 77°23'27" രേഖാംശരേഖയ്ക്കുമിടയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കള്ളിയങ്കാട് ശിവൻ കോവിൽ എന്ന ദേവാലയത്തെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. അനന്തപത്മനാഭന്റെ മാതാവിന്റെ വസതിയിൽ നിന്ന് നാഗർകോവിലിലേക്കുള്ള വഴിയിലുള്ള വനമേഖലയാണ് പഞ്ചവൻകാട്, അവിടെയാണ് കൊല്ലവർഷം 901-ൽ വേലുക്കുറുപ്പും സംഘവും അനന്തപത്മനാഭനെ ആക്രമിച്ച് മരിച്ച നിലയിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതു്. പ്രൊഫ. എൻ. കൃഷ്ണപിള്ള, പ്രൊഫ. ആനന്ദക്കുട്ടൻനായർ എന്നിവർ പഞ്ചവൻകാടും കള്ളിയങ്കാടും ഒന്നാണെന്ന് കണക്കാക്കുന്നു.
തിരുവനന്തപുരം മേഖല
തിരുവനന്തപുരം കോട്ടയ്ക്കുള്ളിലെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ യുവരാജാവിന്റെ വസതിയാണ് തെക്കേക്കോയിക്കൽ, അങ്ങോട്ട് എത്തിചേരുമ്പോഴാണ് യുവരാജാവിനെ ആക്രമിക്കാൻ വേലുക്കുറുപ്പ് ഒരുങ്ങുന്നതും ഇത് തടുക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ശങ്കരാചാർ കോല്ലപ്പെടുന്നതും. കോട്ടയ്ക്കകത്ത് ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മിത്രാനന്ദപുരം ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള പാതയുടെ തെക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് നിലനിന്നിരുന്നതായി പരാമർശിക്കുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി വീട്, ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് പി. കെ. പരമേശ്വരൻ നായർ അഭിപ്രായപ്പെടുമ്പോൾ, ഈ വീട് ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും നോവൽരചയിതാവിന് പരിചിതമായിരുന്നുവെന്നും തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്നുള്ള പാർത്ഥൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. കോട്ട വളപ്പിനുള്ളിൽ രാമവർമ്മ രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരമാണ് വലിയ കൊട്ടാരം, ഇവിടെയാണ് അദ്ദേഹം കിടപ്പിലായതും മരണം വരിക്കുന്നതും.
ആണ്ടിയിറക്കം എന്ന സ്ഥലത്തെ രാജപാതയുടെ വടക്ക് ഭാഗത്താണ് സുഭദ്രയുടെ വീട്. സുഭദ്രയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് രാജവീഥിയിലൂടെ വലിയനാലുകെട്ടിലേക്കുള്ള പാത കിള്ളിയാറിന് കുറുകെയെന്നും, അതിന്റെ മേൽപ്പാലത്തിലാണ് സുന്ദരയ്യനും അനന്തപത്മനാഭനും സംഘട്ടനത്തിലേർപ്പെടുന്നതും. മണക്കാട്, പഠാണികൾ തമ്പടിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്, മാങ്കോയിക്കൽ പോരാളികൾ അവിടെ പിന്നീട് തങ്ങുകയും, ഇവിടെ വച്ച് അവർ തമ്പി സഹോദരന്മാരുമായും എട്ടുവീട്ടിൽ പിള്ളമാരുമായും അവസാന ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
സാമൂഹിക സാംസ്കാരിക സമ്പ്രദായങ്ങൾ
ഭാരതത്തിലെ പരമ്പരാഗത വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെയും യുനാനി വൈദ്യത്തിന്റെയും സമ്പ്രദായങ്ങൾ കഥയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ വേണാട്ടിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. അനന്തപത്മനാഭനെ മരുന്ന് നൽകി അബോധാവസ്ഥയിലാക്കി കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ അറിയാൻ ഹാക്കിം ഒരുതരം മയക്കപ്പരിശോധന പരീക്ഷിച്ചെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല. ജ്യോതിഷ രീതികളായ പ്രശ്നം വയ്പ്പ്, തലക്കുറി എന്നിവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. കന്യാകുമാരിക്ക് വടക്കുള്ള തെക്കൻ പ്രവിശ്യകളിൽ അന്ധവിശ്വാസപരമായ ആചാരങ്ങളായ ഊട്ട്, പാട്ട്, ഉരുവം വയ്പ്പ്, അമ്മൻ കൊട, ചാവൂട്ട്, ഉച്ചിനകാളി സേവ എന്നീ ദുർദേവതാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ കഥാകാലയളവിൽ നിലനിന്നിരുന്നുവെന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു. രാമവർമ്മ രാജാവിന്റെ ആയുസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി കൊട്ടാരത്തിലെ താന്ത്രികർ, വൈദികർ, മാന്ത്രികർ എന്നിവർ നിഗൂഢ പ്രവൃത്തികൾ നടത്തുന്നു. തന്റെ മകനായ അനന്തപത്മനാഭന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കിംവദന്തികൾ സ്ഥിരീകരിക്കാൻ തിരുമുഖത്തു പിള്ള മഷിനോട്ടം എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ അസ്വാഭാവിക ഭുതകാലദർശനത്തിന് ശ്രമിക്കുന്നു. അകവൂർ തറവാട്ടിലെ ഒരു നമ്പൂതിരിപ്പാട് തന്റെ കവചത്തിൽ സംരക്ഷണം ഉണർത്താൻ മന്ത്രവാദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി വേലുക്കുറുപ്പ് പരാമർശിക്കുന്നു.
സുഭദ്രയുടെ വേർപ്പെട്ട ഭർത്താവ്, ഒരു നായർ വംശജനും ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതപരിവർത്തനം ചെയ്ത് മുസ്ലീമുമായ ബീറാംഖാൻ ഹാക്കിമിന്റെ കുടുംബ-ആശ്രിതനായി പഠാണി സ്ത്രീയായ ഫാത്തിമയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നു. മതംമാറ്റത്തോടുള്ള തന്റെ ഇഷ്ടക്കേട് സുലൈഖയോട് ഏറ്റുപറഞ്ഞ അനന്തപത്മനാഭനെ ഉസ്മാൻ ഖാന്റെ പിന്തുണയോടെ ഹാക്കിം, ഒരു ഘട്ടത്തിൽ മരുന്ന് നൽകി അബോധാവസ്ഥയിലാക്കി മതപരിവർത്തനം ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും, സുലൈഖ ഈ പ്രവൃത്തിയെ എതിർത്തതിനാൽ അത് തുടർന്നില്ല. സുന്ദരയ്യന്റെയും കൊടാങ്കിയുടെയും മാതാപിതാക്കളെപ്പറ്റിയുള്ള പരാമർശത്തിലൂടെ ഒരു മറവ സ്ത്രീയും, ഒരു ശാസ്ത്രിയും തമ്മിലുള്ള മിശ്ര-കുലബന്ധത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
വേണാട് രാജകുടുംബം മരുമക്കത്തായത്തിലൂടെ അനന്തരാവകാശം നിയുക്തമാക്കുന്ന ആചാരമാണ് പിന്തുടരുന്നത്, ഇത് മക്കത്തായം വഴിയുള്ള പൊതുപൈതൃക സമ്പ്രദായമല്ലാത്തതിനാൽ, രാമവർമ്മ രാജാവിന്റെ മൂത്ത മകൻ പത്മനാഭൻ തമ്പിക്ക് സിംഹാസന അവകാശം ഉന്നയിക്കാൻ സുന്ദരയ്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു, എന്നാൽ മക്കത്തായത്തിലൂടെ അവകാശം ഉന്നയിക്കുന്നത് തന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ രാമൻ തമ്പി തനിക്കെതിരാകുമോന്നുള്ള ആശങ്ക സുന്ദരയ്യനെ പത്മനാഭൻ തമ്പി അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എട്ടുവീട്ടിൽ പിള്ളമാർ, അമ്മാവൻ കാരണവത്വത്തോടുകൂടിയുള്ള തായ്-വഴി കുടുംബസമ്പ്രദായമാണ് പിന്തുടരുന്നതെങ്കിലും രാജ്യത്തിലെ ന്യായപ്രകാരമാായ അവകാശിയായ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ യുവരാജാവിനെതിരെ മാരകമായ നടപടികൾ സ്വീകരിച്ച് പത്മനാഭൻ തമ്പിയെ അടുത്ത രാജാവാക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുക്കുന്നു. എട്ടുവീട്ടിൽ പിള്ളമാരിൽ ചിലർ മക്കത്തായം പിന്തുടരുന്ന വെള്ളാളർ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവരാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
കമലം, ശിവകാമി, കോട്ടാറിലെ വേശ്യ, ഏഴാം വീട്ടിലെ യജമാനത്തി എന്നിവരുമായി ബന്ധം പുലർത്തുന്ന സ്ത്രീലോലുപനായി പത്മനാഭൻ തമ്പിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സുഭദ്രയ്ക്ക് പത്തുവയസ്സായതു മുതൽ തമ്പി തന്റെ പിന്നാലെയുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് സുഭദ്ര പരാമർശിക്കുന്നു. തൽഫലമായി, പത്മനാഭൻ തമ്പിയിൽ നിന്നുള്ള തന്റെ അനുജത്തിയ്ക്ക് വന്ന വിവാഹാലോചനയ്ക്ക് പിതാവിന്റെ സമ്മതത്തെ അനന്തപത്മനാഭൻ എതിർത്ത് റദ്ദാക്കിയപ്പോൾ, കോപാകുലനായ സുന്ദരയ്യൻ അനന്തപത്മനാഭനോട് അനുജത്തിയുമായി അവിഹിതബന്ധം പുലർത്താൻ പറയുന്നു; തുടർന്ന് അനന്തപത്മനാഭൻ, സുന്ദരയ്യനെ താൻ മറവനെടോ (നീ ഒരു മറവർ വംശജനാണ്!) എന്ന് വംശ-അധിക്ഷേപാത്മകമായി പരാമർശം നടത്തുന്നു. ഇത് സുന്ദരയ്യനെ കൂടുതൽ രോഷാകുലനാക്കുകയും പഞ്ചവൻകാട്ടിൽ വച്ച് അനതപത്മനാഭനെതിരെയുള്ള ആക്രമമായി പരിണമിച്ച് നോവലിലെ സംഭവപരമ്പരയ്ക്ക് തുടക്കമിടുന്നു.
എഴുത്തുകാർ, സാഹിത്യകൃതികൾ
നോവലിൽ തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ, പി. ശങ്കുണ്ണി മേനോൻ, കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ എന്നിവരെ എടുത്തു പറയുകയും, ശങ്കരാചാര്യർ, വെൺ‌മണി അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് എന്നിവരെ യഥാക്രമം കേരളാചാരകർത്താവ്, കവികുലോത്തംസൻ എന്നൊക്കെയും പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.
കഥാംശ അനുവർത്തനങ്ങൾ
ശ്രീവീരമാർത്താണ്ഡവർമ്മചരിതം ആട്ടക്കഥയിൽ എട്ടുവീട്ടിൽ പിള്ളമാരെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി എട്ടുവീട്ടിൽപിള്ളമാർ എന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും, അവരുടെ ശീർഷകങ്ങൾ നിരത്തിയുള്ള നാലുവരികൾ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിന് ആമുഖപദ്യമായി നൽകുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഈ കൃതിയിലെ പിച്ചകപ്പള്ളി എന്ന കഥാപാത്രത്തിന് സമാനമാണ് നോവലിലെ സുന്ദരയ്യൻ എന്ന കഥാപാത്രം. പത്മനാഭൻ തമ്പിയുടെ ആളുകളുടെ വധശ്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ രക്ഷപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ മാർത്താണ്ഡമാഹാത്മ്യം എന്ന കിളിപ്പാട്ട് കൃതിയിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന സമാന സംഭവങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. നോവലിൽ, പത്മനാഭൻ തമ്പിയുടെ ആളുകൾ മാങ്കോയിക്കൽ വീട്ടിൽ നടത്തിയ ആക്രമണം, ഓട്ടൻ കഥ എന്ന തെക്കൻപാട്ടിൽ മാങ്കോട്ട് ആശാന്റെ വീട് ആക്രമിച്ച് കത്തിച്ചതിന് സമാനമാണ്.
സർ വാൾട്ടർ സ്കോട്ട് എഴുതിയ ഐവൻഹോ ആണ് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവൽസൃഷ്ടിയിൽ ഏറ്റവും വലിയ സാഹിത്യ സ്വാധീനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഐവൻഹോയിലെ പോലെ, നോവലിന്റെ ആദ്യ അദ്ധ്യായം ഒരു വനത്തിന്റെ വിവരണത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്, ഓരോ അദ്ധ്യായവും ആരംഭിക്കുന്നത് സ്കോട്ടിന്റെ പുസ്തകങ്ങളുടേതിന് സമാനമായ ഒരു ആമുഖപദ്യം ഉപയോഗിച്ചാണ്. മാർത്താണ്ഡവർമ്മ, അനന്തപത്മനാഭൻ, ചുള്ളിയിൽ ചടച്ചി മാർത്താണ്ഡൻ പിള്ള എന്നീ കഥാപാത്രങ്ങൾ വേണാടിന്റെ ചരിത്രത്തെയും ഐതിഹ്യങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെങ്കിലും ഐവൻഹോയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്ന് എം.പി. പോൾ കണക്കാക്കുന്നു. ഭ്രാന്തൻ ചാന്നാൻ, സുഭദ്ര, തിരുമുഖത്തുപ്പിള്ള എന്നിവർ ഉൾപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ വില്യം ഷെയ്ക്സ്പിയർ രചിച്ച കിംഗ് ലിയറിലെ സാഹചര്യങ്ങളോടും, ശങ്കുആശാന്റെ കഥാപാത്രം സർ വാൾട്ടർ സ്കോട്ടിന്റെ ഗൈ മാനറിംഗ് എന്ന കൃതിയിലെ ഡൊമിനി സാംപ്‌സണുടേതിനും സമാനമെന്നും എം. പി പോൾ അവകാശപ്പെടുന്നു. സുഭദ്രയുടെ കഥാപാത്രം സ്കോട്ടിന്റെ വേവെർലി നോവലിലുള്ള ഫ്ലോറ മക്ഐവർ എന്ന കഥാപാത്രത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണെന്നാണ് ഡോ. എം. ലീലാവതി അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്.
ഉപാദാനങ്ങൾ
ഉണ്ണായിവാര്യർ രചിച്ച നളചരിതം ആട്ടക്കഥ, തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ രചിച്ച അദ്ധ്യാത്മരാമായണം, ശ്രീമഹാഭാരതം കിളിപ്പാട്ടുകൾ, പേട്ടയിൽ രാമൻപിള്ള ആശാൻ രചിച്ച ഹരിശ്ചന്ദ്രചരിതം ആട്ടക്കഥ, കിളിമാനൂർ വിദ്വാൻ രാജരാജവർമ്മ കോയി തമ്പുരാൻ രചിച്ച രാവണവിജയം ആട്ടക്കഥ, അശ്വതിതിരുനാൾ രാമവർമ ഇളയതമ്പുരാൻ രചിച്ച രുക്മിണീസ്വയംവരം ആട്ടക്കഥ, കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ രചിച്ച കാലകേയവധം ആട്ടക്കഥ, മഴമംഗലം നമ്പൂതിരി രചിച്ച ഭാഷാനൈഷധം ചമ്പു എന്നീ കൃതികളിൽ നിന്നുള്ള വരികൾ, ആമുഖപദ്യങ്ങളായും, ഉദ്ധരിണികളായും, വിവരണ-പദ്യശകലങ്ങളായും ഈ നോവലിൽ ധാരാളമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിനു പുറമേ കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ രചിച്ച കിർമ്മീരവധം ആട്ടക്കഥ, മന്ത്രേടത്തു നമ്പൂതിരി രചിച്ച സുഭദ്രാഹരണം ആട്ടക്കഥ, ഇരയിമ്മൻ തമ്പി രചിച്ച ദക്ഷയാഗം, കീചകവധം ആട്ടക്കഥകൾ, ബാലകവി രാമശാസ്ത്രികൾ രചിച്ച ബാണയുദ്ധം ആട്ടക്കഥ, കല്ലേക്കുളങ്ങര രാഘവപിഷാരടി രചിച്ച വേതാളചരിതം കിളിപ്പാട്ട്, രാമപുരത്തുവാര്യർ രചിച്ച കുചേലവൃത്തം, കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ രചിച്ച സ്യമന്തകം ഓട്ടൻ തുള്ളൽ, കർത്തൃത്വം സുനിശ്ചയമല്ലാത്ത രാമായണം ഇരുപത്തുനാലു വൃത്തം, രാമായണം വിൽപ്പാട്ട്, കൃഷ്ണാർജുനവിജയം തുള്ളൽ എന്നീ കൃതികളിൽ നിന്നുള്ള വരികളും സമാനരീതിയിൽ ഉപയുക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നോവലിൽ നീലക്കഥ, പൊന്നറിത്താൾ കഥ, മാവാരതം, ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ളപ്പോര് എന്നീ തെക്കൻപാട്ടുകളിൽ നിന്നുള്ള വരികളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങൾ
നോവലിൽ എടുത്തു പറയുന്ന മലയാളം, തമിഴ്, ഹിന്ദുസ്ഥാനി എന്നീ ഭാഷകളിൽ ആദ്യത്തേതായ മലയാളം പ്രാഥമികമായി തമിഴ്, സംസ്കൃതം, ഇംഗ്ലീഷ്, ഹിന്ദുസ്ഥാനി, പേർഷ്യൻ എന്നീ ഭാഷകളിൽ നിന്ന് സ്വീകരിച്ച പദങ്ങളോടുകൂടിയ ആഖ്യാനത്തിന് പ്രയോഗിക്കുന്നതിൽ, ഈടുപദഗൂഢഭാഷയായ മൂലഭദ്രിയിൽ ഒരു ചെറു സംഭാഷണവും ഉണ്ട്.
നോവലിൽ, ഹിന്ദുസ്ഥാനിയിൽ നിന്ന് രൂപാന്തപ്പെട്ട ചൈത്താൻ, ബഹദൂർ, എന്നീ പദപ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്. സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ചിത്രപ്പണികളുള്ള പട്ടാംബരം കുറിക്കാൻ കിങ്കാബ് എന്നൊരു മിശ്രപദരൂപാന്തരം ഉപയോഗിക്കുന്നു. തിരുമുഖത്തുപ്പിള്ള ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പുറംമേലങ്കിയായ തുണിയെ കുറിക്കാൻ പേർഷ്യൻ, ഇംഗ്ലീഷ് പദങ്ങളുടെ സമ്മിശ്രമെന്ന കണക്കായ സാൽവ എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. പാറുക്കുട്ടിയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ചെമ്പകശ്ശേരി മൂത്ത പിള്ളയുടെ നിൽപിനെ പരാമർശിക്കുവാൻ പ്രാചീന ആംഗലേയ പദപ്രയോഗത്തിൽ നിന്ന് രൂപാന്തരപ്പെട്ട ഗാട്ട് എന്ന പദം പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചിത്രകഥ
1985-ൽ ഐബിഎച്ച് പബ്ലിഷേഴ്‌സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന്റെ കീഴിലുായിരുന്ന അമർചിത്രകഥ പുസ്തകശ്രേണിക്കായി റാം വേയർക്കറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ രാധാ നായർ, എം. മോഹൻദാസ്, രമേഷ് ഉമ്രോൽകർ, എന്നിവർ യഥാക്രമം ചിത്രകഥാരചന, ചിത്രരചന, മുഖചിത്രരചന എന്നിവ ചെയ്ത് അനന്ത് പൈ സംശോധാവായി 32 പുറങ്ങളിലായി ബഹുവർണ്ണ ഇംഗ്ലീഷ് ചിത്രകഥ ദി ലെജന്ഡ് ഓഫ് മാർത്താണ്ട വർമ്മ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 2007-ൽ, ബാലരമ അമർചിത്രകഥ ഇതിന്റെ മലയാളം പതിപ്പ് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ എന്ന പേരിൽ പുറത്തിറക്കി.
നാടകരൂപം
1919-ൽ ശ്രീചിത്തിരതിരുനാൾ ഗ്രന്ഥശാലയാണ് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവൽ ആദ്യമായി നാടകവേദിൽ ആവിഷ്കരിച്ചത്, അതിൽ മുഴുവൻ പുരുഷ അഭിനേതാക്കളും ആയിരുന്നു. പാൽക്കുളങ്ങര, വഞ്ചിയൂർ, കുന്നുകുഴി എന്നിവിടങ്ങളിലെ നായർ സംഘടനകളും ആദ്യകാലങ്ങളിൽ നാടകാവിഷ്‌കാരങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരത്തെ സാംസ്കാരിക സംഘടനയായ കലാവേദി 1957 മുതലാണ് പ്രസ്തുത നോവലിന്റെ നാടകാവിഷ്‌കാരങ്ങളിലേക്ക് വരുന്നത്. കോഴിക്കോട് ഒരിക്കൽ ഈ നോവലിന്റെ രംഗാവതരണം നടന്നെന്നും കൂടാതെ ഡൽഹി, ബോംബെ, മദ്രാസ് എന്നിവിടങ്ങളിലുള്ള മലയാളി സംഘടനകൾക്ക് കീഴിൽ നാടകപ്രകടനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്നും എൻ. രാജൻ നായർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
കഥാപാത്ര ബന്ധുത്വം
മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവലിലെ ചില കഥാപാത്രങ്ങൾ ധർമ്മരാജാ നോവലിൽ തുടരുകയും, ധർമ്മരാജാ നോവലിൽ നിന്നുള്ള ചില കഥാപാത്രങ്ങൾ രാമരാജാബഹദൂർ നോവലിൽ തുടരുകയും ചെയ്യുന്ന സങ്കീർണ്ണ ബന്ധുത്വമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ചുരുക്കം ചിലർ മൂന്നു കൃതികളിലും വരുന്നുമുണ്ട്.
style="border-spacing: 4px; border: 0px solid darkgray;"
style="border-spacing: 4px; border: 0px solid darkgray; text-align: left; line-height: 90%; stroke: red;"
style="border-spacing: 4px; border: 0px solid darkgray; text-align: left; line-height: 90%;"
പ്രചോദനം
മലയാള സാഹിത്യമേഖലയിലെ ചരിത്രകഥാസാഹിത്യ ഇനത്തിൽ പ്രസ്തുത നോവൽ, പ്രഥമ സ്ഥാനം വഹിക്കുന്നു. സി. ആർ. വേലുപ്പിള്ള രചിച്ച രാജശേഖരൻ, കെ. എം വർഗീസ്സ് രചിച്ച നെല്ലിമൂട്ടിലെ നമ്മുടെ അമ്മച്ചി, തച്ചിൽ മാത്തു തരകൻ എന്നീ നോവലുകൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവലിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ സൃഷ്ടിച്ച കൃതികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചെറുപ്പത്തിൽ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ വായിച്ച് താൻ ഒരു നോവൽ എഴുതിയെങ്കിലും അത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പോൾ സക്കറിയ, തന്റെ എഴുത്തുസൃഷ്ടികളിൽ രംഗവിഭാവനം ചെയ്യുന്നതിന് പ്രചോദനമായിരുന്നത് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവലാണെന്ന് കുറിക്കുന്നു.
അധ്യയന ഉപയോഗം
നോവലിന്റെ പാഠം, യഥാർത്ഥവും സംക്ഷിപ്തവുമായ രൂപങ്ങളായി കേരളത്തിലെ സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതിയിലും, ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ വിവിധ സർവകലാശാലകൾ നൽകുന്ന ചെയ്യുന്ന പാഠ്യപദ്ധതിയുടെ പാഠ്യക്രമങ്ങളിലും ഉൾപ്പെടുത്താൻ നോവലിനുള്ള സാഹിത്യ പ്രാധാന്യം കാരണമായി.
പ്രസക്തി
മലയാളം നോവലുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ചരിത്രാത്മക നോവലുകളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നത സ്ഥാനം മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവലിനുണ്ട്. ഈ നോവൽ കാലക്രമേണ പുതിയ വായനക്കാരെയും ഗവേഷകരെയും ആകർഷിക്കുകയും മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും ജനപ്രിയമായ ചരിത്രാത്മക നോവലായി തുടരുകയും, അങ്ങനെ മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ വിശിഷ്‌ടകൃതികളിൽ ഒന്നായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായ സാഹസിക സംഭവങ്ങളിലൂടെയും ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകളിലൂടെയും യഥാക്രമം ധീരോദാത്ത കാല്പനികത, യഥാതഥ്യം എന്നിവ സംയോജിപ്പിച്ചു കൊണ്ടു രചയിതാവിന്റെ പിൽകാല ചരിത്രാത്മക നോവലുകള്ളതിനേക്കാൾ മികച്ച ആഖ്യാനത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രസ്തുത നോവലിൽ കാല്പനികാംശങ്ങളും ചരിത്രവും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത് ഇതിൽ അവതരിപ്പിച്ച ഐതിഹ്യങ്ങളെ വിശ്വസനീയവുമാക്കുന്നു. തുടർഭാഗങ്ങളായ ധർമ്മരാജാ, രാമരാജാബഹദൂർ എന്നീ നോലുകൾക്ക് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവലിനു ലഭിച്ച അനുവാചകസ്വീകരണം നേടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മറ്റു ചരിത്രാത്മക നോവലുകളുടെ വിപണനത്തിലും പ്രസ്തതുത നോവൽ വിഷയമാണ്. ഏറ്റുമാനൂർ സോമദാസന്റെ അതിജീവനം എന്ന നോവലിന്റെ പരസ്യത്തിൽ ഡിസി ബുക്‌സ് പറയുന്നത് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ എന്ന നോവൽ വായിക്കാത്ത ഒരു മലയാളിയും ഉണ്ടാകില്ല എന്നാണ്.
സംക്ഷേപസംജ്ഞ
ക്രി.വ. ക്രിസ്തു വർഷം
കി.മീ കിലോമീറ്റേഴ്സ് (kilometers)
വാ. വാല്യം അഥവാ volume, വാള്യം
നം. നമ്പർ (Number)
പുറം കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:മലയാളം നോവലുകൾ വർഗ്ഗം:ചരിത്രാഖ്യായികകൾ വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്രമാക്കപ്പെട്ട സാഹിത്യ സൃഷ്ടികൾ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ നോവലുകൾ വർഗ്ഗം:മലയാളസാഹിത്യം വർഗ്ഗം:19-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇന്ത്യൻ നോവലുകൾ വർഗ്ഗം:ചരിത്ര നോവലുകൾ വർഗ്ഗം:സി.വി. രാമൻപിള്ള രചിച്ച ചരിത്രനോവലുകൾ വർഗ്ഗം:സി.വി. രാമൻപിള്ള എഴുതിയ നോവലുകൾ വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്രമാക്കപ്പെട്ട നോവലുകൾ വർഗ്ഗം:19-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ നോവലുകൾ വർഗ്ഗം:തിരുവിതാംകൂർ വർഗ്ഗം:വേണാട് വർഗ്ഗം:തിരുവിതാംകൂർ രാജവംശം വർഗ്ഗം:മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നോവൽ വർഗ്ഗം:19-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ മലയാളം നോവലുകൾ
സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ
സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കൊ (സ്പാനീഷ് ഭാഷയിൽ Saint Francis) നഗരം സ്ഥാപിക്കുന്നത് 1776 ജൂൺ 19 നാണ്. സ്പെയിനിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റക്കാരായിരുന്നു ആദ്യം താമസമുറപ്പിച്ചത്. 1894 ലെ കാലിഫോർണിയ ഗോൾഡ് റഷിൻറെ കാലത്ത് നഗരം അതിവേഗം അഭിവൃദ്ധിയിലേയ്ക്കു കുതിച്ചു. അക്കാലത്ത് പശ്ചിമദിക്കിലെ വലിയ നഗരമായി മാറി. ഒരു വ്യവസ്ഥാപിത നഗരമായി 1856 ൽത്തന്നെ സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കൊ മാറിയിരുന്നു. 1906 ലെ ഭൂമികുലുക്കത്തിലും തീപ്പിടുത്തത്തിലും നഗരത്തിൻറെ സിംഹഭാഗവും നശിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ വളരെപ്പെട്ടെന്നു തന്നെ നഗരം പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. നഗരത്തിന് "ദ സിറ്റി ബൈ ദ ബേ", "ഫോഗ് സിറ്റി", "സാൻ ഫ്രാൻ", "ഫ്രിസ്കോ" "ദ സിറ്റി ദാറ്റ് നോസ് ഹൌ", "ബാഗ്ദാദ് ബൈ ദ ബേ", "ദ പാരിസ് ഓഫ് ദ വെസ്റ്റ്" എന്നിങ്ങനെ പല അപരനാമങ്ങൾ ഉണ്ട്. നഗരം വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ ഒരു പ്രധാന ആകർഷണ കേന്ദ്രമാണ്.
ചരിത്രം
പുരാതന ചരിത്രമനുസരിച്ച് സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കൊ പ്രദേശത്തെ ആദ്യമനുഷ്യവാസം ബി.സി. 3000 നും മുമ്പ് ആയിരുന്നുവെന്നു് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. യെലെമു എന്ന തദ്ദേശീയ അമേരിക്കൻ-ഇന്ത്യൻ (റെഡ് ഇന്ത്യൻ) ഗോത്രത്തിൽപെട്ട ഒഹ്ലോൺ ജനങ്ങൾ ചെറിയ ഗ്രാമങ്ങൾ ഇവിടെ പടുത്തുയർത്തിയിരുന്നു. 1769 നവംബർ 2 ന് Don Gaspar de Portolà യുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സ്പാനീഷ് സഞ്ചാരികൾ San Francisco Bay യിൽ എത്തിയതാണ് ഈ മേഖലയിലെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ യൂറോപ്യൻ സന്ദർശനം. പിന്നീട് 7 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം 1776 മാർച്ച് 28 ന് Juan Bautista de Anza എന്ന പര്യവേക്ഷകൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ സ്പെയിൻകാർ Presidio of San Francisco എന്ന പേരിൽ അവിടെ ഒരു കോളനി സ്ഥാപിച്ചു. 1821 ൽ സ്പെയിനിൽ നിന്നു സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രാപിച്ച ശേഷം ഈ പ്രദേശം മെക്സിക്കോയുടെ ഭാഗമായിത്തീർന്നു. മെക്സിക്കൻ ഭരണത്തിൽ ഈ പ്രദേശത്തെ ഭൂമി സ്വകാര്യവല്ക്കരിക്കുകയും 1835 ൽ William Richardson എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് കുടിയേറ്റക്കാരൻ ബോട്ടുകളുടെ നങ്കൂരമിടുന്ന പ്രദേശത്തിനടുത്ത് (ഏകദേശം ഇന്നത്തെ Portsmouth Square) ആദ്യത്തെ സ്വതന്ത്രമായ ഒരു താമസസ്ഥലം ഒരുക്കി. വിപുലമായ കുടിയേറ്റം സാദ്ധ്യമാക്കുന്നതിനായി Alcalde Francisco de Haro സ്പെയിൻകാരനോടൊപ്പം ചേർന്ന് റോഡുകളും മറ്റും നിർമ്മിക്കുവാനുള്ള ഒരു പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കി. യൂറോപ്യൻ കുടിയേറ്റക്കാരെ അമേരിക്കയിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ഏതാനു നാളുകൾക്കൊണ്ട് അവർ ഒരു ചെറുപട്ടണം യെർബാ ബ്യൂണ എന്ന പേരിൽ അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു. ക്രമേണ ഈ പട്ടണത്തിലേയ്ക്ക് അനേകം യൂറോപ്യൻ കുടിയേറ്റക്കാർ എത്തിച്ചേർന്നു. 1846 ല് മെക്സിക്കൻ-അമേരിക്കൻ യുദ്ധത്തിനിടെ കമാണ്ടർ John D. Sloat കാലിഫോർണിയ പ്രദേശം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റിന്റേതായി അവകാശപ്പെട്ടു. പിന്നീട് രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ക്യാപ്റ്റൻ John B. Montgomery യെർബാ ബ്യൂണ പട്ടണം യു.എസിന്റേതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആ വർഷം ജനുവരി 30 ന് യെർബാ ബ്യൂണ പട്ടണം സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യുകയും യുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ യെർബാ ബ്യൂണ ഔദ്ദ്യോഗികമായി യു.എസിനു കൈമാരി മെക്സിക്കോ അവിടെ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു പോകുകയും ചെയ്തു. നഗരം വളരെ ആകർഷകമായ സ്ഥാനത്താണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. അതുപോലെ ഇതൊരു നാവിക കേന്ദ്രം കൂടിയാണ്.
കാലിഫോർണിയ ഗോൾഡ് റഷിന്റെ സമയം നിധി അന്വേഷകരായ കുടിയേറ്റക്കാർ അനേകശതം ഒഴുകിയെത്തി. ഖനന സാദ്ധ്യത തിരഞ്ഞുവന്നവർ പ്രദേശത്തു തമ്പടിച്ചു. ജനസംഖ്യ 1848 ലെ 1000 പേരിൽ നിന്ന് 1849 ഡിസംബറിൽ 25,000 ലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു. നിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള അതിശയ കഥകൾ വളരെ ശക്തമായിരുന്നു അക്കാലത്ത്. യൂറോപ്പിൽ നിന്നു പരശതം കപ്പലുകൾ ഈ പ്രദേശത്തേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വന്നവരെല്ലാം കപ്പലുകൾ തുറമുഖത്തുപേക്ഷിച്ച് സ്വർണ്ണപ്പാടം ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു. സാൻഫ്രാൻസിസ്കോ തുറമുഖം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കപ്പലുകളുടെ പ്രേതഭൂമിയായി മാറി. ഏകദേശം 500 നു മകളിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കപ്പലുകൾ പിന്നീട് ഹോട്ടലുകളായും കടകളായും സ്റ്റോറുകളായും മറ്റും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. കപ്പലുകളില് പലതും കാലപ്പഴക്കത്തിൽ തകരുകയും കുറേയെണ്ണം വെള്ളത്തിൽ താഴ്ന്നു പോകുകയും ചെയ്തു. 1851 ൽ തുറമുഖം വികസിപ്പിച്ചു. അനേകം കെട്ടിടങ്ങൾ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. 1870 ല് തുറമുഖം വികസിപ്പിക്കുന്നതിന് കൂടുതല് പ്രദേശങ്ങൾ മണ്ണിട്ടു നികത്തി. പുതിയ കെട്ടിടങ്ങള് നിർമ്മിക്കുന്നതിന് അടിത്തറ കുഴിക്കുമ്പോള് പഴയകാലത്തു മണ്ണിനടിയില്പെട്ട കപ്പലുകളുടെ ഭാഗങ്ങൾ പൊന്തി വരാറുണ്ട്[40]
1906 ഏപ്രിൽ 18 ന് ഒരു വലിയ ഭൂകമ്പം സാൻഫ്രാൻസിസ്കോ നഗരത്തെയും വടക്കൻ കാലിഫോർണിയ മേഖലയെയും പിടിച്ചു കുലുക്കി. വൻകെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നു തരിപ്പണമായി. അതോടൊപ്പം പൊട്ടിത്തകർന്ന ഗ്യാസ് ലൈനുകളിൽ നിന്നു തീ അനിയന്ത്രിതമായി പടർന്നു പിടിച്ച് തെരുവുകൾ ദിവസങ്ങളോളം തീയിലമർന്നു. നഗരത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്നു ഭാഗം തകർന്നടിഞ്ഞു. സമകാലികരേഖകൾ 498 പേരുടെ ജീവൻ നഷ്ടമായതായി കാണിക്കുന്നു. നഗരത്തിലെ 400,000 ജനങ്ങളിൽ പകുതിയിലേറെപ്പേർ ഭവനരഹിതരായി. അഭയാർത്ഥികൾ താല്ക്കാലികമായി ഗോൾഡൻ ഗേറ്റ് ഏരിയയിലും ബീച്ചുകളിലും മറ്റും താല്ക്കാലിക താമസസൌകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കി.
ദ്രുതഗതിയിൽ വീണ്ടു കെട്ടിടങ്ങളും മറ്റും വൻതോതിൽ പുനർനിർമ്മിച്ചു. Amadeo Giannini യുടെ (ഇറ്റാലിയൻ കുടിയേറ്റക്കാരൻ) അക്കാലത്തെ ബാങ്ക് ഓഫ് അമേരിക്കയായി മാറിയ ബാങ്ക് ഓഫ് ഇറ്റലി ഉപജീവനമാർഗ്ഗം നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് വൻതോതിൽ ലോണുകൾ നല്കിയിരുന്നു. സാൻഫ്രാൻസിസ്കോയിലെ അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങളിൽ പലതും ഇക്കാലത്താണ് മെച്ചപ്പെടുത്തിയത്. 1912 ൽ സാൻഫ്രാൻസിസ്കോ മേയറായിരുന്ന ജയിംസ് റോൾഫ് സിവിൽ എൻജീനീയറായ Michael O'Shaughnessy യെ നഗര പുനർ നിർമ്മാണ ജോലിക്കായി തെരഞ്ഞടുക്കുകയും Twin Peaks Reservoir, Stockton Street Tunnel, Twin Peaks Tunnel, San Francisco മുനിസിപ്പൽ റെയിൽവേ, Auxiliary Water Supply System, പുതിയ അഴുക്കുചാലുകൾ നിർമ്മിക്കുക എന്നിങ്ങനെയുള്ള നിർമ്മാണങ്ങളുടെ മേല്നോട്ടത്തിനു നിയമിച്ചു.
ആധുനിക കാലത്ത് പുതിയ താമസ സൌകര്യങ്ങള്ക്കും ഓഫീസുകള്ക്കുമായി അനേകം അംബരചുംബികൾ പടുത്തുയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഭൂമിശാസ്ത്രം
സാൻഫ്രാൻസിസ്കോ നഗരം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റിന്റെ പടിഞ്ഞാറെ തീരത്ത് സാൻഫ്രാൻസിസ്കോ പെനിന്സുലയുടെ വടക്കേ അറ്റത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. പസഫിക് സമുദ്രത്തിന്റെ തീരവും സാൻഫ്രാൻസിസ്കോ ബേയും ഇരു വശത്തും നഗരത്തിന് അതിർത്തികളായി വരുന്നു. അൽകാറ്റ്രസ്, ട്രഷർ ഐലന്റ്, യെർബ ബ്യൂണ എന്നീ ദ്വീപുകളും അൽമേഡാ, റെഡ് റോക്ക്, എയ്ഞ്ചൽ എന്നീ ദ്വീപുകളുടെ ചില ഭാഗങ്ങളും നഗരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഇതോടൊപ്പം മനുഷ്യവാസമില്ലാത്ത ഫറോലോൺ ദ്വീപും ഉൾപ്പെടും.
നഗരപരിധിക്കുള്ളിൽ മാത്രം 50 കുന്നുകളുണ്ട്. നോബ് ഹിൽ, പോട്രെറോ ഹിൽ, റഷ്യൻ ഹിൽ എന്നിവ അവയിൽ ചലതാണ്. തെക്കു പടിഞ്ഞാറായി ജനസാന്ദ്രത കുറഞ്ഞ ട്വിൻ പീക്ക്സ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. സാൻഫ്രാൻസിസ്കോയിയലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ പർവ്വതം മൌണ്ട് ഡേവിഡ്സൺ ആണ്. 928 അടിയാണ് (283 മീറ്റർ) ഇതിന്റെ ഉയരം.
കേരളത്തിലെ പക്ഷികളുടെ അക്ഷരമാലാക്രമത്തിലുള്ള പട്ടിക
സ
*
മത്സ്യങ്ങളുടെ ശ്വസനം
മത്സ്യങ്ങൾ ജലത്തിൽ കലർന്ന ഓക്സിജനാണ് ശ്വസിക്കുന്നത്‌. എന്നാൽ മറ്റ്‌ ജീവികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ശ്വസകോശത്തിനു പകരം ചെകിള പൂക്കൾ കൊണ്ടാണ്‌ ഇവയുടെ ശ്വസനം.എന്നാൽ വായുവിൽ നിന്നും നേരിട്ട് ശ്വസിക്കുന്ന മത്സ്യങ്ങളും ഉണ്ട്. വെള്ളത്തിലെ ഓൿസിജന്റെ അളവ്‌ കുറഞ്ഞാലോ ചെകിള പൂക്കൾക്ക്‌ എന്തെങ്കിലും അസുഖം ബാധിച്ച ലോ മത്സ്യങ്ങൾക്ക് ശ്വസനം അസാധ്യമാകും. പരിതഃസ്ഥിതിയിലെ മാറ്റങ്ങളോ കാലാവസ്ഥയിലുണ്ടാവുന്ന വ്യതിയാനങ്ങലൊ ചിലപ്പൊൾ മത്സ്യങ്ങളുടെ ശ്വസനത്തെ ബാധിക്കാറുണ്ട്. അത്തരം അവസരങ്ങളിൽ മത്സ്യങ്ങൾ ജലോപരിതലത്തിൽ വന്ന് വായ് തുറന്ന് ശ്വസിക്കറുണ്ട്‌. എയർ ബ്ലാഡർ എന്ന അറയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഈ വായുവിൽ നിന്ന് അവക്കു വേണ്ട ഓൿസിജൻ ലഭിക്കുന്നു.
കൂടുതൽ അറിവിന്‌
വർഗ്ഗം:മത്സ്യങ്ങൾ
ജടായു
ഹിന്ദു ഇതിഹാസമായ രാമായണം അനുസരിച്ച് സൂര്യസാരഥിയായ അരുണന്റെ പുത്രനാണ് ജടായു (സംസ്കൃതം: जटायुः ജടായുഃ, തമിഴ്: சடாயு ചടായു). ജടായു ഒരു കഴുകൻ (സംസ്കൃതം: गृध्रः) ആണ്. ശ്യേനിയാണ് ജടായുവിന്റെ മാതാവ്. രാമന്റെ പിതാവായ ദശരഥന്റെ പഴയ സുഹൃത്താണ് ജടായു. രാവണൻ സീതയെ അപഹരിച്ചു ലങ്കയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ മാർഗ്ഗമധ്യേ ജടായു സീതയെ രക്ഷികാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. രാവണനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻ ജടായുവിന്റെ ചിറകുകൾ അരിഞ്ഞ് ജടായുവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു. രാമലക്ഷ്മണന്മാർ സീതയെ അന്വേഷിച്ചുവരുമ്പോൾ മാർഗ്ഗമധ്യേ മരിക്കാറായ ജടായുവിനെ കാണുന്നു. രാവണനുമായി താൻ ചെയ്ത യുദ്ധത്തെപ്പറ്റി ജടായു രാമലക്ഷ്മണന്മാരോട് പറയുകയും രാവണൻ സീതയെ അപഹരിച്ചുകൊണ്ടുപോയ ദിക്ക് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുട്ടിക്കാലത്ത് ജടായു തന്റെ ഭ്രാതാവ് സമ്പാതിയുമായി (സംസ്കൃതം: सम्पातिः) മത്സരിച്ചു പറക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു മത്സരത്തിൽ ഉയർന്നു പറന്ന ജടായു സൂര്യകിരണങ്ങളാൽ പൊള്ളിപ്പോകുമായിരുന്നു. സമ്പാതി തന്റെ ചിറകുകൾ വിടർത്തിപ്പിടിച്ച് ജടായുവിനെ സൂര്യാതാപത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ ഈ ശ്രമത്തിൽ സമ്പാതിക്ക് സ്വന്തം ചിറകുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ശേഷിച്ച ജീവിതം സമ്പാതി ചിറകില്ലാതെ ജീവിച്ചു.
രാമായണത്തിലെ ജടായുവിന്റേതായി കൊല്ലം ജില്ലയിലെ ചടയമംഗലം ജടായുപ്പാറയിൽ   ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ പക്ഷിപ്രതിമ നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജഡായു-രാവണയുദ്ധം ജഡായുപ്പാറയിൽ വെച്ചാണ് നടന്നതെന്നാണ് വിശ്വാസം. വെട്ടേറ്റു വീണ ജഡായുവിനെ ഓർമപ്പെടുത്തും വിധമാണ് ശിൽപം. 200 അടി നീളവും 150 അടി വീതിയും 75 അടി ഉയരവുമുണ്ട് പക്ഷിശിൽപത്തിന്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:രാമായണത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ
ലൂയിസ് ഡി മെനെസെസ് ബ്രഗാൻസ
ഗോവയിൽ നിന്നുമുള്ള പ്രമുഖനായ ഒരു ഇന്ത്യൻ മാധ്യമപ്രവർത്തകനും, എഴുത്തുകാരനും, കോളനിവൽക്കരണവിരുദ്ധനും രാഷ്ട്രീയക്കാരനുമായിരുന്നു ലൂയിസ് ഡി മെനെസെസ് ബ്രഗാൻസ (Luís de Menezes Bragança) (Konkani: लुईझ दॆ मॆनॆज़ॆस ब्रागान्सा; 15 ജനുവരി 1878 – 10 ജൂലൈ 1938), (Luís de Menezes Braganza). ഗോവയിലെ പോർചുഗീസ് ഭരണത്തെ എതിർത്തിരുന്ന അപൂർവ്വം ഗോവൻ അരിസ്റ്റോക്രാറ്റുകളിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതദശയിൽ ലോകത്ത് പോർച്ചുഗീസ് സംസാരിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മഹാനായ ഗോവക്കാരൻ എന്നാണ് അദ്ദേഹം അറിയപെട്ടിരുന്നത് ("O Maior de todos" ("The Greatest of all [Goans]")), ഇന്ത്യയിൽ ഗോവയുടെ തിലകമെന്നും.
ആദ്യകാലജീവിതം
Luís de Menezes Bragança was born as Luís de Menezes on 15 January 1878 in Chandor, Salcette, to a Chardo family.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഗോവയുടെ ചരിത്രം വർഗ്ഗം:1938-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1878-ൽ ജനിച്ചവർ
വളർത്തുമൃഗങ്ങളുടെ പട്ടിക
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ജീവികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പട്ടികകൾ
അപ്പീൽ-അവസാനവിധി
കീഴ്കോടതികളുടെ തീരുമാനങ്ങളെയോ വിധിയെയോപറ്റി ആക്ഷേപമുള്ള കക്ഷികൾക്ക് വസ്തുതാപരമോ നിയമപരമോ ആയ പ്രശ്നങ്ങളെ ആധാരമാക്കി, അവയുടെമേൽ അപ്പീലധികാരമുള്ള കോടതികളിൽ കൊടുക്കുന്ന അപ്പീലിന്റെ തീരുമാത്തെ അപ്പീൽ-അവസാനവിധിഎന്നു പറയുന്നു.
അത്തരം അപ്പീൽകോടതികളിൽ പ്രധാനമായവ സിവിൽ-ക്രിമിനൽ നടപടിക്രമങ്ങളനുസരിച്ച് ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള അപ്പീൽ കോടതികളാണ്. സിവിൽ വ്യവഹാരങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ വ്യവഹാരത്തിന്റെ സല, സ്വഭാവം മുതലായവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയും ക്രിമിനൽ നടപടികളിൽ കുറ്റത്തിന്റെ സ്വഭാവവും മറ്റും അടിസ്ഥാനമാക്കിയും ഏതൊക്കെ കോടതികളിൽ വേണം അപ്പീൽ കൊടുക്കേണ്ടതെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഉപാധികളും പരിമിതികളും
ഈ കോടതികളെല്ലാം അപ്പീൽ തീരുമാനിക്കുന്നത് ചില നിയമവ്യവസ്ഥകളും തത്ത്വങ്ങളും അനുസരിച്ചാണ്. ഒരു അപ്പീൽകോടതിക്ക് അതിന്റെ മുൻപാകെ തീരുമാനത്തിനുവരുന്ന ഒരു അപ്പീൽ ചില ഉപാധികൾക്കും പരിമിതികൾക്കും വിധേയമായി അവസാനമായി തീരുമാനിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ, അതിൽ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലുമോ എല്ലാമോ പ്രശ്നങ്ങൾ വീണ്ടും തീരുമാനിക്കാനായി ആദ്യകോടതിയിലേക്ക് റിമാൻഡു ചെയ്യുകയോ പുതിയ പോയിന്റുകളേർപ്പെടുത്തി അവയെ സംബന്ധിച്ച വിചാരണ നടത്തുകയോ കൂടുതൽ തെളിവ് സ്വീകരിക്കുകയോ അങ്ങനെ ചെയ്യുവാൻ കീഴ്ക്കോടതിയോട് ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്യാം. കീഴ്ക്കോടതിവിധി അസ്ഥിരപ്പെടുത്തത്തക്കതല്ലെന്നു കണ്ടാൽ അതിനെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതാണ്. ഒരു അപ്പീൽക്കോടതിയുടെ തീരുമാനത്തിനെതിരായി അതിനു മുകളിലുള്ള കോടതിയുടെ മുൻപാകെ അപ്പീൽ ബോധിപ്പിച്ചാൽ അത് തീരുമാനം ചെയ്യുന്നതും ഏതാണ്ട് ഈ തത്ത്വങ്ങൾ അനുസരിച്ചാണ്. തത്സംബന്ധമായ വ്യവസ്ഥകൾ സിവിൽ നടപടിക്രമത്തിൽ 96 മുതൽ 112 വരെ വകുപ്പുകളിലും 41 മുതൽ 45 വരെ ചട്ടങ്ങളിലും ഭരണഘടനയിലെ 132, 133 എന്നീ അനുച്ഛേദങ്ങളിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ക്രിമിനൽ കേസുകളുടെ കാര്യത്തിലാണെങ്കിൽ ആദ്യകോടതിയുടെ കുറ്റസ്ഥാപനവും ശിക്ഷാവിധിയും അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുവാനും പ്രതി കുറ്റക്കാരനല്ലെന്നു കണ്ട് അയാളെ വെറുതെ വിടാനും അതല്ലെങ്കിൽ അയാളുടെ വിധി അസ്ഥിരപ്പെടുത്തി അയാളെ വീണ്ടും വിചാരണ ചെയ്യാനും ഉത്തരവാകാം. കുറ്റസ്ഥിരീകരണം അസ്ഥിരപ്പെടുത്താതെതന്നെ ശിക്ഷ കുറയ്ക്കാവുന്നതുമാണ്. കഠിനതടവുശിക്ഷ വെറും തടവായി ഭേദപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാം. കീഴ്ക്കോടതി പ്രതിയെ വെറുതെ വിട്ടുകൊണ്ട് വിധി പ്രസ്താവിച്ച കേസിനെ സംബന്ധിച്ച് ഹൈക്കോടതിക്ക് അപ്പീൽ കേൾക്കാനും ആ വിധി അസ്ഥിരപ്പെടുത്താനും അധികാരമുണ്ട്; അതുപോലെ കീഴ്ക്കോടതി വിധിച്ച ശിക്ഷ കുറഞ്ഞുപോയാൽ കൂട്ടാനും അധികാരമുണ്ട്. ഇവയെ സംബന്ധിച്ച വ്യവസ്ഥകൾ ക്രിമിനൽ ശിക്ഷാനടപടി ക്രമത്തിലെ 406, 406എ, 408 മുതൽ 411 എന്നീ വകുപ്പുകളിലും സുപ്രീംകോടതിയെ സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഭരണഘടനയിലെ 134, 136 എന്നീ അനുച്ഛേദങ്ങളിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മേല്പറഞ്ഞവ കൂടാതെ ആദായനികുതി, വില്പനനികുതി, കാർഷികാദായനികുതി, എസ്റ്റേറ്റ് ഡ്യൂട്ടി മുതലായവയെ സംബന്ധിച്ചും റവന്യൂവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു കാര്യങ്ങളിലും തദ്ദേശസ്വയംഭരണപരമായ നിയമങ്ങളിലും മറ്റും അപ്പീലുകളെയും തത്സംബന്ധമായ കാര്യങ്ങളെയും വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
മാവേലിക്കര വിദ്യാഭ്യാസ ജില്ലയിലെ വിദ്യാലയങ്ങൾ
മാവേലിക്കര വിദ്യാഭ്യാസ ജില്ലയിലെ ഹൈസ്കൂളുകൾ
References
വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ വിദ്യാലയങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ കലാലയങ്ങൾ
കെ. അയ്യപ്പപ്പണിക്കർ
സാഹിത്യ സൈദ്ധാന്തികനായിരുന്നു '''ഡോ. കെ. അയ്യപ്പപ്പണിക്കർ''' ( സെപ്റ്റംബർ 12, 1930 - ഓഗസ്റ്റ്‌ 23, 2006). ആധുനികതയെ മലയാള സാഹിത്യലോകത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തയാൾ എന്ന നിലയിലാണ് അയ്യപ്പപ്പണിക്കർ അറിയപ്പെടുന്നത്. നിരന്തരമായ നവീകരണത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം മലയാള കവിതയെ ലോകശ്രദ്ധയിലേക്കു നയിച്ചു. ഒട്ടേറെ വിശ്വസാഹിത്യ സമ്മേളനങ്ങളിൽ മലയാളത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച അദ്ദേഹം മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ ആഗോള പതിപ്പായിരുന്നു. പ്രഗല്ഭനായ അദ്ധ്യാപകൻ, വിമർശകൻ, ഭാഷാപണ്ഡിതൻ എന്നീ നിലകളിലും ശ്രദ്ധേയനായിരുന്നു. നാടകം, ചിത്രരചന, സിനിമ തുടങ്ങിയ മാധ്യമങ്ങളിലും സാന്നിധ്യമറിയിച്ചിരുന്നു.
ജീവിതരേഖ
1930 സെപ്റ്റംബർ 12നു ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ കുട്ടനാട് താലൂക്കിൽ കാവാലം കരയിലായിരുന്നു അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ ജനനം. അച്ഛൻ ഇ.നാരായണൻ നമ്പൂതിരി; അമ്മ എം. മീനാക്ഷിയമ്മ. കാവാലം ഗവൺമെന്റ് പ്രൈമറി സ്കൂൾ, എൻ.എസ്.എസ്. മിഡിൽ സ്കൂൾ, മങ്കൊമ്പ് അവിട്ടം തിരുനാൾ ഹൈസ്കൂൾ, പുളിങ്കുന്ന് സെന്റ് ജോസഫ്സ് ഹൈസ്കൂൾ എന്നിവിടങ്ങളിലായി സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. കോഴിക്കോട് മലബാർ ക്രിസ്ത്യൻ കോളേജിലായിരുന്നു ബിരുദ പഠനം.
അമേരിക്കയിൽ ഇൻഡ്യാന സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് എം.എ., പി‌എച്ച്.ഡി. ബിരുദങ്ങൾ നേടി. കോട്ടയം സി.എം.എസ്. കോളേജിൽ ഒരു വർഷത്തെ അദ്ധ്യാപകവൃത്തിക്കുശേഷം 1952-ൽ തിരുവനന്തപുരം എം.ജി. കോളേജിലെത്തി. ദീർഘകാലം ഇവിടെയായിരുന്നു അധ്യാപന ജീവിതം. പിന്നീട് കേരള സർവകലാശാലയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് വിഭാഗം മേധാവിയായും പ്രവർത്തിച്ചു.
മരണം
2006 ഓഗസ്റ്റ്‌ 23 ന് 75-ആം വയസ്സിൽ ശ്വാസകോശസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ മൂലം തിരുവനന്തപുരത്തെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. മൃതദേഹം പൂർണ ഔദ്യോഗിക ബഹുമതികളോടെ കാവാലത്തെ തറവാട്ടുവീട്ടിൽ സംസ്കരിച്ചു.
കവിതകൾ
മലയാള കവിതയെ ആധുനികതയിലേക്കും ഉത്തരാധുനിക കവിതയിലേക്കും കൈപിടിച്ചു നടത്തിയത് അയ്യപ്പപ്പണിക്കരാണെന്നു പറയാം. 1960-ൽ ദേശബന്ധു വാരികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ കുരുക്ഷേത്രം എന്ന കവിതയാണ് മലയാള ആധുനിക കവിതയുടെ ആധാരശില.
- കുരുക്ഷേത്രം (അയ്യപ്പപ്പണിക്കർ)
സർവ്വേന്ദ്രിയസ്പർശിത്വമാണ് കാവ്യാനുഭൂതിയുടെ കാതൽ എന്നെഴുതിയ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ ഓരോ കവിതയും പിന്നീട് മലയാള കവിതയ്ക്ക് നവീനഭാവുകത്വത്തിലേക്കുള്ള മുന്നേറ്റങ്ങളായി.
- മൃത്യുപൂജ (അയ്യപ്പപ്പണിക്കർ)
പ്രധാന കൃതികൾ
പുരൂരവസ് - (അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കാൽപനിക കവിതയാണിത്. അഞ്ചു പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. ജ്വാല, ലത, ഗീതം, മൺകുടീരം, പ്രാർത്ഥന. പ്രണയത്തിന്റെ പല ഭാവങ്ങൾ ഈ 5 ഭാഗങ്ങൾ കൂടി കവി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ജ്വാലയിൽ പ്രണയത്തെ അഗ്നിയോട് വർണിക്കുന്നു. ലതയിൽ പ്രണയം ആഘോഷിക്കുന്നു. ഗീതത്തിൽ പ്രണയത്തെ കുറിച്ചു ഓർക്കുമ്പോൾ നഷ്ടപ്രണയ സങ്കൽപ്പത്തിൽ കവി ഒരു മൺകുടീരം പണിയുന്നു. എല്ലാം ദൈവത്തിൽ അർപ്പിച്ച് ഓർമകളെ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് അവസാന ഭാഗത്ത്.
പുരസ്കാരങ്ങൾ
സരസ്വതി സമ്മാൻ, കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ കാവ്യ പുരസ്കാരം, കവിതയ്ക്കും നിരൂപണത്തിനുമുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡുകൾ, ആശാൻ പ്രൈസ്, മഹാകവി പന്തളം കേരളവർമ്മ പുരസ്കാരം, ഒറീസ്സയിൽനിന്നുള്ള ഗംഗാധർ മെഹർ അവാർഡ്, മധ്യപ്രദേശിൽ നിന്നുള്ള കബീർ പുരസ്കാരം, ഭാരതീയ ഭാഷാ പരിഷത്തിന്റെ ഭിൽ‌വാര പുരസ്കാരം, എന്നിവയുൾപ്പെടെ പല പുരസ്കാരങ്ങളും ലഭിച്ചു. വയലാർ അവാർഡ് നിരസിച്ചു. കേന്ദ്ര സർക്കാർ പദ്മശ്രീ പുരസ്‌കാരം നൽകി ആദരിച്ചു
വർഗ്ഗം:1930-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം: 2006-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:സെപ്റ്റംബർ 12-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഓഗസ്റ്റ് 23-ന് മരിച്ചവർ
ഫ്രാങ്ക് മാർഷൽ
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യകാലങ്ങളിലെ ഏറ്റവും ശക്തരായ ചെസ്സ് കളിക്കാരിലൊരാളായിരുന്നു അമേരിയ്ക്കയിൽ ജനിച്ച ഫ്രാങ്ക് ജയിംസ് മാർഷൽ.(ജനനം: ആഗസ്റ്റ് 10, 1877 – നവം:9, 1944) ലോക ചാമ്പ്യനായിരുന്നഎമ്മാനുവൽ ലാസ്കറെ( എമ്മാനുവൽ ലാസ്കർ)ലോക ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിൽ നേരിടുകയുണ്ടായി.(1907). 1909 മുതൽ 1936 വരെ അമേരിയ്ക്കൻ ചെസ്സ് ചാമ്പ്യനുമായിരുന്നു മാർഷൽ. 1915 ൽ ന്യൂയോർക്കിലെ ‘മാർഷൽ ചെസ്സ് ക്ലബ്ബി‘നു അദ്ദേഹം തുടക്കമിടുകയും ചെയ്തു.
ശൈലി
സാങ്കേതികമായി ഉയർന്ന ഒരു കേളീശൈലിയാണ് മാർഷലിന്റേത്. മാർഷലിന്റെ “സ്വിൻഡ്ൽ തന്ത്രങ്ങൾ‘’ അതി പ്രശസ്തമാണ്. 23...Qg3!! '''1.d4 e6 2.e4 d5 3.Nc3 c5 4.Nf3 Nc6 5.exd5 exd5 6.Be2 Nf6 7.O-O Be7 8.Bg5 O-O 9.dxc5 Be6 10.Nd4 Bxc5 11.Nxe6 fxe6 12.Bg4 Qd6 13.Bh3 Rae8 14.Qd2 Bb4 15.Bxf6 Rxf6 16.Rad1 Qc5 17.Qe2 Bxc3 18.bxc3 Qxc3 19.Rxd5 Nd4 20.Qh5 Ref8 21.Re5 Rh6 22.Qg5 Rxh3 23.Rc5 Qg3!! 0-1'''
ഗ്രന്ഥങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:ചെസ്സ് കളിക്കാർ വർഗ്ഗം:ചെസ്സ്_കളിക്കാർ
പെർത്ത്
ഒരു ഓസ്ട്രേലിയൻ സംസ്ഥാനമായ വെസ്റ്റേൺ ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരവും തലസ്ഥാനവുമാണ്‌ പെർത്ത്. 2.14 ദശലക്ഷം ജനങ്ങൾ പെർത്തിൽ താമസിക്കുന്നു. ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രതീരത്താണ്‌ ഈ നഗരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഇവിടുത്തെ പ്രധാന വാണിജ്യ നഗരമാണ് സ്വൻ റിവർ. വെസ്റ്റേൺ ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ സൗത്ത് വെസ്റ്റ് ലാൻഡ് ഡിവിഷന്റെ ഭാഗമാണ് പെർത്ത്.
വിനോദസഞ്ചാരം
പെർത്തിലെ വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് പെൻഗ്വിൻ ഐലൻഡാണ്. ഇവിടം കുഞ്ഞു പെൻഗ്വിനുകളുടെ വിഹാര കേന്ദ്രമാണ്. ഡൈവിങ്, നീന്തൽ എന്നിവയ്ക്കും വളരെ പ്രശസ്തമാണ് ഇവിടം.
ചിത്രങ്ങൾ
thumb|400px|right|പെർത്തിലെ കടലോരത്തു നിന്നുള്ള കാഴ്ച്ച
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഓസ്ട്രേലിയയിലെ നഗരങ്ങൾ
കോട്ടയം രാജവംശം
കോലത്തുനാടിൻ്റെ അധീനതയിൽപ്പെട്ടിരുന്ന കോട്ടയം ഭരിച്ചിരുന്ന രാജവംശമാണ് കോട്ടയം രാജവംശം. കോലത്തുനാടിന്റെ തെക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളായ കോട്ടയം, ഇരിവനാട്, വയനാട്, കുറുമ്പ്രനാട്, താമരശ്ശേരി, തലശ്ശേരി താ‍ലൂക്കി‍ന്റെ ഉൾനാടൻ പ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം പൂർണ്ണമായും ഈ വംശത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ആയിരുന്നു. ഒരു കാലത്ത് കുടക് അതിർത്തിയോളം ഭരണം വ്യാപിച്ചിരുന്നു. ക്രമേണ കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, തെക്ക് എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് ശാഖകളായി ഈ വംശം പിരിഞ്ഞു. ആദ്യത്തേത് രണ്ടും കൂത്തുപറമ്പ് കോട്ടയത്തും മൂന്നാമത്തേത് മട്ടന്നൂർ പഴശ്ശിയിലും താ‍മസമാക്കി. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടുകൂടി ഇന്നത്തെ തലശ്ശേരിതാലൂക്കിലെ ഇടവഴിനാട് നമ്പ്യാന്മാരുടെ ഭരണത്തിൽപ്പെടാത്ത ഭാഗങ്ങളുടേയും അധീശന്മാരായിരുന്നു കോട്ടയം രാജാക്കന്മാർ. ഗൂഡല്ലൂർ ഉൾപ്പെട്ട വയനാട്, മുമ്പത്തെ കോഴിക്കോട്, കുറുമ്പ്രനാട് താലൂക്കുകളുടെ ഏതാനും ഭാഗങ്ങൾ ചേർന്ന താമരശ്ശേരി എന്നിവയും കോട്ടയം രാജ്യത്തിൽപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി പടവെട്ടി വീരമൃത്യുവരിച്ച കേരളവർമ്മ പഴശ്ശിരാജാവ്, വാല്മീകി രാമായണം കിളിപ്പാട്ടിന്റെ കർത്താവ് കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ , ആട്ടകഥാകാരൻ വിദ്വാൻ തമ്പുരാൻ എന്നിവർ ഈ രാജകുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ്.