cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ഷെയ്ക്‌സ്‌പിയറുടെ ഗീതകങ്ങൾ
പ്രേമം
thumb|200px|left|നെഥർലാൻഡ്സിലെ ലൈഡനിൽ ഷേക്സ്പിയറുടെ പ്രശസ്തമായ മുപ്പതാം ഗീതകം ഭിത്തിയിൽ ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുള്ള ഒരു കെട്ടിടം
18 മുതൽ 126 വരെ ഗീതകങ്ങളിൽ കവി യുവാവിനോടുള്ള തന്റെ പ്രേമത്തെക്കുറിച്ച് പാടുന്നു. ഷേക്സ്പിയർ ഗീതകങ്ങളുടെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ മാതൃകകൾ ഇക്കൂട്ടത്തിൽ പെടുന്നു. ഈ വിഭാഗത്തിൽ ആദ്യത്തേതായ പതിനെട്ടാം ഗീതകം തന്നെ വളരെ പ്രശസ്തമാണ്. യുവാവിനെ ഒരുഗ്രീഷ്മദിനത്തോട് താരതമ്യം ചെയ്യുകയാണ് ഇതിൽ: "ഗ്രീഷ്മദിനത്തേക്കാൾ സുന്ദരവും ശീതളവുമാണ് യുവാവിന്റെ രൂപം; ഗ്രീഷ്മത്തിന്റെ നാളുകൾക്ക് എണ്ണമുണ്ട്; എന്നാൽ നിത്യതയോളം നിലനിൽക്കാൻ പോകുന്ന എന്റെ വരികളിൽ തരുണൻ അനശ്വരത കണ്ടെത്തും" എന്നാണ് അതിന്റെ ആശയം. തരുണനെ സ്ത്രീയായി സൃഷ്ടിക്കാതിരുന്ന പ്രകൃതി തന്നെ വഞ്ചിച്ചെന്നാണ് ഇരുപതാം ഗീതകത്തിലെ ദുഃഖം. ഏകാന്തതയിൽ നഷ്ടസൗഭാഗ്യങ്ങളേയും വേർപെട്ടുപോയ സുഹൃത്തുക്കളേയും കുറിച്ച് വിലപിക്കുന്ന കവിയുടെ ചിത്രമാണ് മുപ്പതാം ഗീതകത്തിൽ ആ വേളകളിലും, പ്രേമഭാജനത്തിന്റെ ഓർമ്മ എല്ലാ നഷ്ടങ്ങളും മറക്കാൻ തന്നെ സഹായിക്കുന്നെന്ന് കവി പറയുന്നു. യുവാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരാതികളും, തന്റെ പരിതാപസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചുള്ള പരിവേദനങ്ങളും നിറഞ്ഞവയാണ് തുടർന്നുവരുന്ന ഗീതകങ്ങൾ. ഒരു ഗീതകത്തിലെ പരാതി(ഗീതകം 42), യുവാവ്, കവിയുടെ കാമുകിയെ തട്ടിയെടുത്തെന്നാണ്. എന്നാൽ അതിന്റെ സമാപനത്തിലെ ഈരടിയിൽ "ഞാനും എന്റെ സുഹൃത്തും ഒന്നുതന്നെയായതിനാൽ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുമ്പോഴും അവൾ സ്നേഹിക്കുന്നത് എന്നെത്തന്നെയാണ്" എന്ന് കവി ആശ്വസിക്കുന്നു.
തരുണൻ മറ്റൊരു കവിയുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലായതും കവിയെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നു. 78 മുതൽ 86 വരെ ഗീതകങ്ങളുടെ പ്രമേയം അതാണ്. ഈ എതിർകവി (rival poet) ആരാണെന്ന് വ്യക്തമല്ല. ക്രിസ്റ്റഫർ മാർലോ, ജൊർജ്ജ് ചാപ്മാൻ , സാമുവൽ ഡാനിയേൽ, മൈക്കെൽ ഡേയ്റ്റൻ തുടങ്ങിയവരെ അയാളായി കാണുന്നവരുണ്ട്. തന്നേക്കാൾ കവിത്വവാസനയേറിയവനാണ് എതിരാളി എന്ന് എൺപതാം ഗീതകത്തിലും മറ്റും സൂചനയുണ്ടെങ്കിലും അയാളോടുള്ള കവിയുടെ യഥാർത്ഥമനോഭാവം വ്യക്തമല്ല. യുവാവിന്റെ വർണ്ണനാതീതമായ രൂപഭംഗിക്ക് മൗനത്തിലൂടെ താൻ നൽകുന്ന പുകഴ്ചയാണ് മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രശംസാവചനങ്ങളേക്കാൾ അനുയോജ്യമെന്നും കവി പറയുന്നു(ഗീതകം 83).
ഷേക്സ്പിയർ ഗീതകങ്ങളെ ജനപ്രിയമാക്കാൻ സഹായിച്ച ഘടകങ്ങളിലൊന്ന് അവയിൽ ആത്മകഥാംശമുണ്ട് എന്ന വിശ്വാസമാണ്. സമകാലീനരിൽ പലരിലും ഗീതകങ്ങളിലെ തരുണന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ആരോപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സൗത്താം‌പ്റ്റണിലെ മൂന്നാം പ്രഭു ഹെൻ‌റി റിയോത്തെസ്ലി, പെംബ്രോക്കിലെ പ്രഭു വില്യം ഹെർബർട്ട് തുടങ്ങിയവർ ഇവരിൽ ചിലരാണ്. പാശ്ചാത്യസാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട പ്രേമഗീതങ്ങളിൽ പെടുന്ന ഇവയിൽ അധികവും ഒരു പുരുഷനെ സംബോധന ചെയ്ത് എഴുതിയവയാണെന്നത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അയാളും കവിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഇത് കാരണമായി. അവർക്കിടയിൽ ഉറ്റസൗഹൃദം മാത്രമായിരുന്നെന്നും പ്രേമബന്ധമായിരുന്നെന്നും വാദമുണ്ട്. ഇലിസബത്തൻ സംസ്കൃതിയിൽ പ്രേമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഷ ഉറ്റസൗഹൃദത്തെ പരാമർശിക്കാനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്നും കവിക്ക് തരുണനുമായി രതിയുടെ കലർപ്പില്ലാത്ത സൗഹൃദം മാത്രമായിരുന്നുവെന്നാണ് ഒരു നിലപാട്. ആദ്യത്തെ പതിനേഴു ഗീതകങ്ങളിൽ കവി അയാളെ വിവാഹിതനാകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് ഇതിന് തെളിവായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ തരുണനെ ലക്‌ഷ്യമാക്കിയുള്ള ഗീതകങ്ങളിൽ ചിലതിലെ ഉത്തേജകമായ ഭാവനയും രതിബിംബങ്ങളും ഈ വിശദീകരണത്തെ പിന്തുണക്കുന്നില്ല. തരുണനെ തന്റെ വികാരലോകത്തിന്റെ "സ്വാമിയും സ്വാമിനിയും" എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി, രതിധ്വനിനിറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ വിളയാടി (erotic play on words) സമാപിക്കുന്ന ഇരുപതാം ഗീതകം ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്.
ശ്യാമതരുണി
thumb|right|175px|ഷേക്സ്പിയറുടെ ഗീതകങ്ങളിലെ 'ശ്യാമതരുണി'-യായി ചിലർ കരുതുന്ന മേരി ഫിറ്റൺ
127 മുതൽ 152 വരെ ഗീതകങ്ങളിലെ കാമുകി ശ്യാമതരുണി(dark lady) എന്നാണറിയപ്പെടുന്നതെങ്കിലും, കവി അവളെ ഒരിടത്തും അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നില്ല. കവിയുടെ ചിത്രീകരണത്തിൽ തെളിയുന്ന അവളുടെ രൂപത്തിലേയും സ്വഭാവത്തിലേയും കറുപ്പ് കണക്കിലെടുത്ത് ഗീതകങ്ങളുടെ ആസ്വാദകരും വിമർശകരുമാണ് അവൾക്ക് ശ്യാമതരുണിയെന്ന് പേരിട്ടത്. ഭക്തനായ കവിക്ക് അപ്രാപ്യയെങ്കിലും, ആരാധനയും പ്രശംസയും ഉണർത്തുന്ന സ്വഭാവവും സൗന്ദര്യവും ഉള്ളവളായിരുന്നു പെട്രാർക്കിന്റെ ഗീതകങ്ങളിലെ നായിക. ഷേക്സ്പിയറുടെ ശ്യാമതരുണി വ്യത്യസ്തയാണ്. അവളുടെ കവിളുകളിൽ കവിക്ക് റോസപ്പൂക്കളൊന്നും കാണാനായില്ല. അവളുടെ സ്വരത്തേക്കാൾ മധുരമാണ് സംഗീതമെന്നും കവിക്കറിയാം(ഗീതകം 130). അവിശ്വസ്തയും കൗശലസ്വഭാവിയും ആണവൾ. കറുത്ത നിറത്തിനൊപ്പം കറുത്ത ചെയ്തികൾക്കും പേരുകേട്ടവളായിരുന്നു അവൾ(ഗീതകം 131).
കവിക്ക് അവളുമായുണ്ടായിരുന്നത് വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധമാണ്. സ്വന്തം വിശ്വസ്തതയെപ്പറ്റി അവൾ പറയുമ്പോൾ, മദ്ധ്യവയസ്കനായ തന്നെ ലോകത്തിന്റെ കാപട്യം അറിയാത്ത യുവാവായി അവൾ കാണുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ, കവി വിശ്വാസം നടിക്കുന്നു. എന്നാൽ കവിയുടെ യൗവനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായറിയാം. സ്വന്തം കുറവുകൾ മറയ്ക്കാൻ അവൾ കവിയോടും കവി അവളോടും നുണപറയുന്നു. ശ്യാമതരുണി ഭർത്തൃമതിയായിരുന്നെന്ന് 152-ആം ഗീതകത്തിൽ സൂചനയുണ്ട്. നിന്നെ പ്രേമിക്കുകവഴി ഞാൻ വൃതലംഘനം നടത്തി. എന്നാൽ എന്നോടും അവിശ്വസ്തതകാട്ടിയ നീ ഇരട്ടവൃതലംഘനം നടത്തി എന്ന് കവി പറയുന്നു. കവിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനും ആദ്യഗീതകങ്ങളുടെ ലക്‌ഷ്യവുമായിരുന്ന യുവാവായിരുന്നു ശ്യാമതരുണിയുടെ പുതിയ കാമുകനെന്ന് 133-134 ഗീതകങ്ങളിലും യുവാവിനെ സംബോധന ചെയ്യുന്ന 42-ആം ഗീതകത്തിലും മറ്റും സൂചനയുണ്ട്.
അനുഭവങ്ങൾ കവിയെ അനാരോഗ്യകരമായ ഒരുതരം വിരക്തിയിലെത്തിച്ചെന്ന് 129-ആം ഗീതകത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. "ലജ്ജയുടെ മരുഭൂമിയിലെ ചൈതന്യവ്യയമാണ് ഭോഗം. തേടുന്നവന് അത് ഭ്രാന്തമായ ക്രൂരതയും, കാടത്തവും, പാതകവാസനയും നൽകുന്നു. അതിന്റെ പ്രാപ്തി, ചൂണ്ടവിഴുങ്ങിയ മട്ടിലെ ഉന്മത്തമായ വെറുപ്പിലെത്തിക്കുന്നു... ഇത് ലോകത്തിന് നന്നായറിയാം; എന്നാൽ മനുഷ്യരെ നരകത്തിലെത്തിക്കുന്ന ഈ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കാൻ മാത്രം അറിവ് ആർക്കുമില്ല" എന്ന് ആ ഗീതകത്തിൽ കവി പറയുന്നു. ഷേക്സ്പിയറിന്റെ തന്നെ കഥാപാത്രമായ ഹാംലെറ്റിനനുഭവപെട്ടതുപോലെയുള്ള "ലൈംഗികമായ മനം‌പുരട്ടൽ" (sexual nausea) ആണ് ഈ ഗീതകം പ്രകടമാക്കുന്നതെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പ്രേമദേവൻ
പാശ്ചാത്യസങ്കല്പത്തിലെ, ശിശുവായ പ്രേമദേവനെ (Cupid) സം‌ബന്ധിച്ച ഒരു ഗ്രീക്ക് കഥയാണ് അവസാനത്തേതായ 153-154 ഗീതകങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലം. ശ്യാമതരുണിയെ സം‌ബോധനചെയ്യുന്ന ഗീതകങ്ങളുമായി അവയ്ക്ക് സമാനതകളും വ്യത്യാസങ്ങളുമുണ്ട്. ഒരേകഥ ചില്ലറവ്യത്യാസങ്ങളോടെ പറഞ്ഞിരിക്കുകയാണിവയിൽ. 154-ആം ഗീതകം ഏതാണ്ട് ഇങ്ങനെയാണ്:-
ശിശുവായ പ്രേമദേവൻ ഉറങ്ങിയപ്പോൾ
കന്യാവൃതനിഷ്ഠരായ കുറേ അപ്സരകൾ ആ വഴി ചെന്നു.
അവരിൽ സുന്ദരി, ഏറെ ഹൃദയങ്ങളെ തപിപ്പിച്ച
ആ കനൽ കയ്യിലെടുത്തു.
ചുടുമോഹങ്ങളുടെ പടത്തലവൻ
കനൽ, അവൾ അടുത്തുകണ്ട കുളിരുറവയിൽ മുക്കി;
പ്രേമാഗ്നിയുടെ ശമിക്കാത്ത ചൂട് പകർന്നുകിട്ടിയ ഉറവ,
രോഗാതരർക്ക് ആശ്വാസസ്നാനമായി.
എന്നാൽ, പ്രേയസിയുടെ പീഡയിൽ ആശ്വാസം തേടി,
ഉറവയിലെത്തിയ ഞാൻ അറിഞ്ഞതിതാണ്:
പ്രേമാഗ്നിക്ക് വെള്ളത്തെ ചൂടാക്കാനാകും
കുറിപ്പുകൾ
ക. "From the fairest creatures we desire increase, That thereby beauty's rose might never die.
ഖ.ഫ്രഞ്ച് സാഹിത്യകാരൻ മാർസെൽ പ്രൂസ്തിന്റെ 'ഗതകാലസ്മരണകൾ' എന്ന നോവലിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയുടെ പേര് "Remembrance of Things Past", ഈ ഗീതകത്തിന്റെ രണ്ടാം വരിയിൽ നിന്നെടുത്തതാണ്.
ഗ.ഷേക്സ്പിയറുടെ എല്ലാ ഗീതകങ്ങളിലും വരികളുടെ എണ്ണം 14 അല്ല. ഗീതകം 99-ൽ 15 വരികളും, 126-ൽ 12 വരികളുമാണ്.
ഘ. സ്വന്തം കുറവുകൾ മറയ്ക്കാൻ അവൾ എന്നോടും ഞാൻ അവളോടും നുണപറയുന്നു എന്നർത്ഥമുള്ള ഗീതകം 138-നൊടുവിലെ ഈരടിയിൽ 'lie' എന്ന വാക്ക് ദ്വയാർത്ഥം ധ്വനിപ്പിക്കും വിധമാണ് പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. "I lie with her, and she with me" എന്നത് സഹശയനമായും വായിക്കാം. രതിധ്വനിയുള്ള ഇത്തരം ദ്വയാർത്ഥപ്രയോഗങ്ങൾ പലഗീതകങ്ങളിലുമുണ്ട്. 151-ആം ഗീതകം മറ്റൊരുദാഹരണമാണ്.
ങ. ഗീതകം 145-ലെ "hate away" എന്ന പ്രയോഗത്തിലാണ് കവിയുടെ പത്നി Anne Hathaway-യുടെ പേര് പ്രതിബിംബിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആദ്യകാലത്തെ അപക്വരചനയായി കരുതപ്പെടുന്ന ഈ ഗീതകം മറ്റുഗീതകങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ള അയാംബിക് പഞ്ചവൃത്തത്തിൽ പോലുമല്ല എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.
പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഷേക്സ്പിയറുടെ ഗീതകങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഇംഗ്ലീഷ് കവിതകൾ
രാമലിംഗസ്വാമികൾ
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ പ്രമുഖനായിരുന്നു വള്ളാളർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന രാമലിംഗർ അഥവാ രാമലിംഗസ്വാമികൾ (ഒക്ടോബർ 5, 1823 - ജനുവരി 30, 1874) (ഇംഗ്ലീഷ്: Saint Ramalinger). ആത്മീയതയോടൊപ്പം സാമൂഹ്യസേവനം ചര്യയായി മാറ്റിയ യോഗിവര്യനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം.
ജീവിത രേഖ
1823ൽ ചിദംബരത്തിനടുത്തുള്ള മരുദൂർ ഗ്രാമത്തിൽ രാമയ്യാ പിള്ളയുടേയും ചിന്നമ്മയാറുടേയും അഞ്ചാമത്തെ മകനായി ജനനം. കുട്ടിക്കാലം മദ്രാസ്സിലായിരുന്നു.സ്കൂൾ പഠനത്തിനു പോകാതെ അടുത്തുള്ള കോവിലുകളിൽ ‍ധ്യാനനിരതനായി കഴിയാനായിരുന്നു ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ താൽപ്പര്യം. ഒൻപതാം വയസ്സിൽ ഭക്തിഗാനങ്ങളും ശ്ലോകങ്ങളും രചിച്കു തുടങ്ങി. മുരുകനെക്കുറിച്ചുള്ള ദേവമണിമാല ഏറെ പ്രസിദ്ധം.
ഒരിക്കൽ ആധ്യാത്മിക പ്രഭാഷണങ്ങൾക്കും പുരാണപാരായണങ്ങൾക്കും പോയിരുന്ന സഹോദരന്‌ പകരക്കാരനാകേണ്ടി വന്നു. 63 ശൈവനായനാരന്മാരെക്കുറിച്ചു ചേക്കിഴാതർ എഴുതിയ പെരിയപുരാണമായിരുന്നു അന്നത്തെ വിഷയം. അന്നത്തെ പ്രഭാഷണത്തിൽ ആകൃഷ്ഠരായ ജനത്തിനു പിന്നീടു രാമലിംഗർ പ്രഭാഷണം ചെയ്താൽ മതിയെന്നായി. തുടർന്നു ജ്യേഷ്ഠന്റെ സ്ഥാനം അനുജനു ലഭിച്ചു.
സാമൂഹ്യസേവനം
സമുദായസേവനമാണ്‌ മോക്ഷത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗം എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതം. മതം ഇരുട്ടിൽ തപ്പുന്നു എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിരുന്നത്‌ ഭൂതദയയാൽ മാത്രമേ മോക്ഷം കിട്ടുകയുള്ളൂ എന്നദ്ദേഹം ഉദ്ഘോഷിച്ചു. വഡലൂരിൽ സത്യജ്ഞാനസഭ തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം ഭൗതികകാര്യങ്ങൾക്കും ആത്മീയ കാര്യങ്ങൾക്കും തുല്യ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തു. ജാതി മത വർഗ്ഗ ഭേദമന്യേ മനുഷ്യകുലത്തെ ഒന്നായി കണ്ട സാമൂഹ്യ പരിഷ്കർത്താവായിരുന്നു രാമലിംഗർ.
ശുദ്ധസന്മാർഗ്ഗസഭ സ്ഥാപിച്ചത് രാമലിംഗരാണ്‌. മത വൈരം പാടില്ല, എല്ലാവരും ഒരേ പിതാവിന്റെ മക്കൾ, പർസ്പരം സ്നേഹിച്ചും സഹായിച്ചും കഴിയുക, ആഗോള സാഹോദര്യം തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു ആദർശങ്ങൾ. ഇതുകൂടാതെ സത്യജ്ഞാനസഭയും ഇദ്ദേഹം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
തമിഴിൽ അദ്ദേഹം ഏതാനും കൃതികൾ രചിച്ചു.1865ൽ മുടക്കമില്ലാതെ അന്നദാനം നടത്താൻ ധർമ്മശാല തുറന്നു. അവിടത്തെ അടുപ്പിലെ തീ നാളിതു വരെ കെട്ടിട്ടില്ല. അന്ന ദാനം മഹാപുണ്യം എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതം.
ആരാധകരുടേയും ശിഷ്യരുടേയും മുൻപിൽ വച്ച്‌ 1874ൽ അദ്ദേഹം അപ്രത്യക്ഷനായി.
ഭാരത സർക്കാർ 2007ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണക്കായി 5 രൂപയുടെ സ്റ്റാമ്പ്‌ പുറത്തിറക്കി.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1823-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം: 1874-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഒക്ടോബർ 5-ന് ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ജനുവരി 30-ന് മരിച്ചവർ
ചൂരപ്പട്ട
കേരളത്തിലെ മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ വാഴക്കാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ 19 -ാം വാർഡിലെ ഒരു ഗ്രാമ പ്രദേശമാണ് ചൂരപ്പട്ട.
== അവലംബം ==
വർഗ്ഗം:മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഗ്രാമങ്ങൾ
കാക്കൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്
കോഴിക്കോട് ജില്ലയിൽ, കോഴിക്കോട് താലൂക്കിൽ, ചേളന്നൂർ ബ്ളോക്കിലെ ഒരു ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്. വിസ്തീർണം 20.36 ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ. അതിരുകൾ വടക്കുഭാഗത്ത് നന്മണ്ട, ഉണ്ണികുളം, നരിക്കുനി പഞ്ചായത്തുകളും, കിഴക്കുഭാഗത്ത് നരിക്കുനി പഞ്ചായത്തും, തെക്കുഭാഗത്ത് ചേളന്നൂർ, മടവൂർ, നരിക്കുനി പഞ്ചായത്തുകളും, പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് തലക്കുളത്തൂർ, നന്മണ്ട, ചേളന്നൂർ പഞ്ചായത്തുകളുമാണ്.
2001 ലെ സെസ്‌‌സസ് പ്രകാരം പഞ്ചായത്തിലെ ജനസംഖ്യ 19358 ഉം സാക്ഷരത 92.64 ശതമാനവുമാണ്.
ചമ്പകമാല
ഓരോ പാദത്തിലും പത്ത് അക്ഷരങ്ങൾ വരുന്ന ഒരു വൃത്തമാണ് ചമ്പകമാല. ഭഗണം, മഗണം, സഗണം എനിങ്ങനെ മൂന്ന് ഗണങ്ങളും അവസാനം ഒരു ഗുരുവും ആണ്‌ ഈ വൃത്തത്തിലുണ്ടാകുന്നത്. ഈവൃത്തത്തിന് രുക്മവതി എന്നും പേരുണ്ട്.
മണ്ണഞ്ചേരി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്
മണ്ണഞ്ചേരി, കേരളത്തിൽ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ഒരു ഗ്രാമമാണ്. ഈ ഗ്രാമം ആലപ്പുഴ പട്ടണത്തിനു 10കിമി വടക്കായി, ദേശീയപാത 63-ൽ കലവൂർ കവലയ്ക്കു 4കിമി കിഴക്കായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. കൊച്ചി നഗരത്തിൽ നിന്നും 40കിമി തെക്കായാണു സ്ഥാനം.
പഞ്ചായത്ത് ഭരണ സംവിധാനത്തിൽ, മണ്ണഞ്ചേരി ഒരു ഗ്രാമപ്പഞ്ചായത്ത് ആണ് (മണ്ണഞ്ചേരി ഗ്രാമപ്പഞ്ചായത്ത്). ഇത് ആലപ്പുഴ ജില്ലാ പഞ്ചായത്തിലും ആര്യാട് ബ്ളോക്ക് പഞ്ചായത്തിലും പെടുന്നു. സംസ്ഥാന ഭരണസംവിധാനത്തിൽ മണ്ണഞ്ചേരി എന്ന പ്രദേശം അമ്പലപ്പുഴ താലൂക്കില്പ്പെടുന്നു. മണ്ണഞ്ചേരി ഗ്രാമപ്പഞ്ചായത്തിന് 34.52 ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുണ്ട്.
ഭൂപ്രകൃതി
പൂർണ്ണമായും വെളുത്ത മണൾ വിരിച്ച സമതലപ്രദേശമാണു മണ്ണഞ്ചേരി ഗ്രാമം. ഗ്ലാസ്സ് അഥവാ സ്ഫടികം നിർമ്മിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ നിറമില്ലാത്ത വെളുത്ത മണലാണ് ഇവിടുത്തേത്.
അതിരുകൾ
===വാർഡുകൾ 23
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ആര്യാട് ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്തിലെ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകൾ
ഇന്നത്തെ പ്രോഗ്രാം
പി.ജി.വിശ്വഭരൻ സംവിധാനം ചെയ്ത് ചങ്ങനാശ്ശേരി ബഷീർ നിർമ്മിച്ച 1991 ലെ ഇന്ത്യൻ മലയാള ചിത്രമാണ് ഇന്നത്തെ പ്രോഗ്രാം. മുകേഷ്, എ സി സൈനുദ്ദീൻ, ഫിലോമിന, രാധ എന്നിവരാണ് പ്രധാന വേഷങ്ങളിൽ ബിച്ചു തിരുമല എഴുതിയ ഗാനങ്ങൾക്ക് ജോൺസണാണ് സംഗീതമൊരുക്കിയത്.
എടയാർ
എടയാർ എറണാകുളം ജില്ലയിൽ കൂത്താട്ടുകുളം പഞ്ചായത്തിലെ ഒരു ചെറു ഗ്രാമമാണ്. ഈ ഗ്രാമത്തിലേയ്ക്ക് കൂത്താട്ടുകുളം പട്ടണത്തിൽനിന്ന് 5 കിലോമീറ്ററും പിറവത്തുനിന്ന് 6 കിലോമീറ്റർ ദൂരവുമാണുള്ളത്.
ഇന്നത്തെ പ്രോഗ്രാം
കഥാംശം
വീട്ടുകാർക്കും ഭാര്യക്കും ഇടയിൽ പരക്കം പായുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ. ധനികയും അല്പബുദ്ധിയുമായ മുറപ്പെണ്ണിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ ഉണ്ണി തന്റെ ഓഫീസിലെ ഇന്ദുവിനെ ഇരു വീട്ടുകാരുടെയും സമ്മതമില്ലാതെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നു. പിറ്റെന്നു തന്നെ മാതാപിതാക്കൾ അവിടെ എത്തുന്നു. തന്റെ രഹസ്യം വെളിപ്പെടാതിരിക്കാൻ അയാൾ പെടാപ്പാടുപെടുന്നു. അവസാനം പിടിക്കപ്പെടുന്നു.
എടയാർ
പേരിൻറെ ഉത്ഭവം
മലയാള ഭാഷയിലെ രണ്ട് വാക്കുകൾ സംയോജിച്ചുണ്ടായതാണ് സ്ഥലനാമമെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇട എന്ന പദം ഇടയിൽ എന്നതിനേയും ആർ എന്നത് ചെറിയ നദിയേയും കുറിക്കുന്നു. പെരിയാർ നദിയുടെ ഒരു പോഷക നദിയുടെ ഭാഗമായ ഒരു ചെറിയ അരുവി എടയാർ ഗ്രാമത്തിലൂടെയാണ് ഒഴുകുന്നത്. ഈ അരുവിയിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഗ്രാമവാസികൾ കാർഷികവൃത്തികൾക്കും മറ്റുമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ജനങ്ങളുടെ പ്രധാന വരുമാന മാർഗ്ഗം കൃഷിയാണ്. റബ്ബർ, നാളികേരം, പച്ചക്കറികൾ, കൈതച്ചക്ക, നെല്ല് തുടങ്ങിയവയാണ് പ്രധാന കാർഷികോത്പന്നങ്ങൾ.
ഇന്നത്തെ പ്രോഗ്രാം
ചിത്രം കാണുക
ഇന്നത്തെ പ്രോഗ്രാം(1991)
രക്തം
350px|thumb|right|മനുഷ്യ രക്തം: a - അരുണ രക്താണുക്കൾ; b - ന്യൂട്രോഫിൽ; c - ഇയോസിനോഫിൽ; d - ലിംഫോസൈറ്റ്.
ഇന്നത്തെ പ്രോഗ്രാം
ചിത്രം കാണുക
വർഗ്ഗം:ബിച്ചു- വർഗ്ഗം:ബിച്ചുതിരുമലയുടെ ഗാനങ്ങൾ വർഗ്ഗം:പി.ജി. വിശ്വംഭരൻ സംവിധാനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:കലൂർ ഡന്നീസ് തിരക്കഥ എഴുതിയ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ജി വെങ്കിട്ടരാമൻ ചിത്രസംയോജനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:സരോജ് പാഡി കാമറ ചലിപ്പിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ജോൺസൺ സംഗീതം പകർന്ന ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:1991-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ
രക്തം
പരിണാമപരമ്പരയിൽ ഉന്നതങ്ങളായ ജീവികളിൽ മാത്രം കാണുന്നതും പ്രത്യേക രീതിയിൽ സം‌വിധാനം ചെയ്തിട്ടുള്ളതുമായ ഒരു ദ്രാവകമാണ്‌ രക്തം. പ്രാണവായു, വെള്ളം, ഭക്ഷണം എന്നിവയെ ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ എത്തിക്കുകയും, അവിടെ നിന്നും വിസർജ്ജന വസ്തുക്കളെ നീക്കുന്നതും രക്തമാണ്. ഹോർമോണുകളെ കൊണ്ടുപോകുക, ദേഹരക്ഷ നടത്തുക, താപനില നിയന്ത്രിക്കുക എന്നിവയും രക്തത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളിൽപെടും.
മനുഷ്യ ശരീരത്തിൽ ശരാശരി അഞ്ച്‌ ലിറ്റർ രക്തം ആണുള്ളത്‌. രക്തത്തിന്റെ പ്രധാന അംശം പ്ലാസ്‌മയാണ്. വെള്ളത്തിൽ ഏതാണ്ട് ഏഴ്‌ ശതമാനം പ്രോട്ടീനുകൾ അലിഞ്ഞു ചേർന്നതാണ് പ്ലാസ്‌മ. ആൽബുമിൻ, ഗ്ലോബുലിൻ, ഫൈബ്രിനോജൻ എന്നീ പ്രോട്ടീനുകൾ പ്ലാസ്‌മയിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്‌. കൂടാതെ രക്തത്തിലുള്ള പ്രധാന കണങ്ങളാണ്‌ അരുണ രക്താണുക്കളും ശ്വേത രക്താണുക്കളും. അരുണ രക്താണുക്കൾ ശരീരത്തിലേക്ക് ആവശ്യമായ പോഷകങ്ങളും പ്രാണവായുവും എത്തിക്കുന്നു. ശ്വേത രക്താണുക്കൾ ശരീരത്തിൽ ഏതെങ്കിലും വിധേന എത്തിച്ചേരുന്ന രോഗാണുക്കളോട് പൊരുതി ശരീരത്തെ അസുഖങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു.
പുരുഷന്മാരിൽ സ്ത്രീകളിൽ കാണുന്നതിനേക്കാൾ രക്താണുക്കളുണ്ട്.
thumb|right|230px|ഇലക്ട്രോൺ മൈക്രോസ്കോപ്പിലൂടെയുള്ള ദൃശ്യം
പ്ലാസ്‌മ
രക്തത്തിന്റെ പ്രധാന അംശമായ പ്ലാസ്മ ഇളം മഞ്ഞ നിറമാണ്. ആൽബുമിൻ‍, ഗ്ലോബുലിൻ‍, ഫൈബ്രിനോജൻ തുടങ്ങിയ പ്രോട്ടീനുകൾ പ്ലാസ്‌മയിൽ ഉണ്ട്‌. ഏറ്റവും ചെറിയ മോളിക്യൂളായ ആല്ബുമിനാണ് ഏറ്റവും അധികം ഓസ്‌മോട്ടിക് സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുന്നത്‌. ഗ്ലോബുലിന്റെ പ്രധാന കർത്തവ്യം രോഗാണുക്കളെ ചെറുക്കുക എന്നതാണ്. ആൻറിബോഡികളെല്ലാം ഗ്ലോബുലിന്റെ സംഭാവനയാണ്. ഫൈബ്രിനോജൻ രക്തത്തി ഉറയലിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണ്. ഇവയ്ക്ക്‌ പുറമെ പ്ലാസ്‌മയിൽ ഗ്ലൂക്കോസ്, സോഡിയം, പൊട്ടാസ്യം ക്ലോറൈഡ് മുതലായ അയോണുകളും, വിസർജ്ജന വസ്തുക്കളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്‌.
ചുവന്ന രക്താണുക്കൾ
ഹീമോഗ്ലോബിൻ രക്തത്തിന് ചുവപ്പുനിറം കൊടുക്കുന്നു. ഇവയിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഹീമോഗ്ലോബിൻ ആണ് ഓക്സിജനും,  കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്‌. സാധാരണ ഗതിയിൽ 100 മി.ലി. രക്തത്തിൽ 12 -15 ഗ്രാം ഹീമോഗ്ലോബിൻ ഉണ്ടാവും. ഒരു മി.ലി. രക്തത്തിൽ 50 ലക്ഷം ചുവന്ന രക്താണുക്കളും കാണും.
വെളുത്ത രക്താണുക്കൾ
ശ്വേതാണുക്കൾ ഒരു മില്ലി രക്തത്തിൽ 4000 മുതൽ 11,000 മാത്രമേ ഉള്ളു. പലതരത്തിലുള്ള ശ്വേതാണുക്കൾ ഉണ്ട്.
ലിംഫോസൈറ്റ്
ആന്റിബോഡി ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന ശ്വേത രക്താണു
ന്യൂട്രോഫിൽ
ന്യൂട്രോഫിലുകൾ (നിറങ്ങൾ എടുക്കാത്തവ)
ബേസോഫിൽ
ബേസോഫിലുകൾ (നീലനിറം സ്വീകരിക്കുന്നവ).
ഈസിനോഫിൽ
ഈയോസിനോഫിലുകൾ (ചുവന്ന നിറം എടുക്കുന്നവ) ഇവ മൂന്നും തരികൾ ഉള്ളവയാണ് (Myelioid series).
പ്ലേറ്റ്‌ലെറ്റ്
പ്ലേറ്റ്െലറ്റുകൾ ത്രോമ്പോസൈറ്റുകൾ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ശരാശരി രക്തത്തിൽ ഏകദേശം 250,000 മുതൽ 350,000 വരെ പ്ലേറ്റ്െലറ്റുകൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.മുറിവുകളിൽ രക്തം കട്ടിയാക്കുക എന്നതാണ് പ്ലേറ്റ്െലറ്റുകൾ പ്രധാന ധർമം. മെഗാകാരിയോസൈറ്റുകൾ എന്നാ കോശങ്ങളിൽ നിന്നാണ് പ്ലേറ്റ്െലറ്റുകൾ ഉണ്ടാവുന്നത്.
രക്തത്തിന്റെ ഉറയൽ
ദ്രവ രൂപത്തിലാണെങ്കിൽ മാത്രമേ രക്തത്തിന് അതിന്റെ ജോലികൾ ചെയ്യുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു. അതേ സമയം, ധമനികളിൽ നിന്നും പുറത്തു വന്നയുടനെ അത്‌ കട്ടിയാവുകയും വേണം. എന്നാലേ രക്തസ്രാവം തടയാനാവുകയുള്ളൂ. ഇത്തരത്തിൽ രക്തം കട്ടിയാവുന്നതിനെയാണ് ഉറയൽ (coagulation) എന്നു വിളിക്കുന്നത്‌. ഇങ്ങനെ രക്തം ഉറയുന്നതിന്‌ സഹായിക്കുന്ന ഘടകമാണ്‌ പ്ലേറ്റ്ലെറ്റുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
ആദ്യമായി പ്ലേറ്റ്ലെറ്റുകൾ രക്തപ്രവാഹം അടയ്ക്കുന്നു. രണ്ടാമതായി പ്ലാസ്മയിലെ ത്രോംബിൻ എന്ന് എൻസൈം ഫൈബ്രിനോജെൻ എന്ന പ്രോട്ടീനുമായി പ്രതിപ്രവർത്തിച്ച് ഫൈബ്രിൻ ഉണ്ടാവുന്നു. നീണ്ടനാരുകളുള്ള ഫൈബ്രിനുകൾ ഒട്ടിച്ചേർന്ന് വല പോലെയാവുകയും അവയിൽ പ്ലേറ്റ്ലെറ്റുകൾ അടഞ്ഞ് രക്തപ്രവാഹം തടയുന്നു.
രക്തഗ്രൂപ്പുകൾ
thumb|right|300px|രക്ത ഗ്രൂപ്പുകൾ
ആർ.എച്ച്.ഘടകം
റീസസ് വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട കുരങ്ങിന്റെ രക്ത പരിശോധനയിൽനിന്നാണ് ആദ്യമായി ഈ ഘടകം കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടത്‌. അതുകൊണ്ട്‌ റീസസ്സിന്റെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങളായ Rh എന്ന സംജ്ഞകൊണ്ടാണ് ഈ അഗ്ഗ്ലൂട്ടിനോജൻ അറിയപ്പെടുന്നത്‌. Rh ഘടകം ഇല്ലാത്ത ഒരു വ്യക്തിക്ക്‌, Rh ഘടകം ഉള്ള രക്തം കൊടുത്താൽ ഉടനടി യാതൊരു ആപത്തും ഉണ്ടാവില്ല. പക്ഷേ ഈ രക്തദാനം Rh ഘടകത്തിനെതിരായ അഗ്ലൂട്ടിനുകൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും, രണ്ടാമത്‌ ഒരു രക്തദാനം നടക്കുന്ന അവസരത്തിൽ മാരകമായ പരിണാമങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യും.
രക്തനിവേശനം
രക്തത്തെ ബാധിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾ
മെയ് ചിഡിയാക്
പ്രമുഖ ലെബനീസ് പത്രപ്രവർത്തകയാണ് മെയ് ചിഡിയാക് (English: May Chidiac (مي شدياق) (born 20 June 1963) ലെബനീസ് ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിങ് കോർപ്പറേഷൻ (എൽബിസി) ടെലിവിഷൻ മാധ്യമപ്രവർത്തകയായിരുന്നു.
രക്തം
ഇതും കാണുക
ഹീമോഫീലിയ
മെയ് ചിഡിയാക്
ജനനം
1963 ജൂൺ 20ന് ജനിച്ചു. 2008ൽ പാരിസിലെ പാന്തിയോൺ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്ന് പിഎച്ച്ഡി കരസ്ഥമാക്കി. 2005 സെപ്തംബർ 25ന് ലെബനാനിൽ നടന്ന കാർ ബോംബ് സ്‌ഫോടനത്തിൽ ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റു.
രക്തം
അവലംബം
വിഭാഗം:ശരീരശാസ്ത്രം
മെയ് ചിഡിയാക്
അവലംബം
വർഗ്ഗം:പത്രപ്രവർത്തകർ വർഗ്ഗം:ലെബനീസ് വനിതകൾ വർഗ്ഗം:1964-ൽ ജനിച്ചവർ
കീഴ്പ്പടം കുമാരൻ നായർ
thumb|right|250px|കീഴ്പ്പടം കുമാരൻ നായർ കേരളത്തിലെ പ്രശസ്ത കഥകളി നടനായിരുന്നു കീഴ്പ്പടം കുമാരൻ നായർ (ജനനം: 1915, മരണം: 2007 ജൂലൈ 26).
ജീവിതരേഖ
പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ വെള്ളിനേഴി ഗ്രാമത്തിൽ കീഴ്പ്പടത്തിൽ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെയും പുത്തൻ മഠത്തിൽ രാവുണ്ണിനായരുടെയും മകനായി 1915-ൽ ജനിച്ചു. പ്രശസ്ത കഥകളി ആചാര്യനായ പട്ടിക്കാംതൊടി രാവുണ്ണിമേനോന്റെ ശിക്ഷണത്തിൽ 5-ആം വയസ്സിൽ കുമാരൻ നായർ കഥകളി പഠിച്ചു തുടങ്ങി. 14 വർഷം രാവുണ്ണിമേനോന്റെ കീഴിൽ കഥകളി അഭ്യസിച്ചതിനു ശേഷം കോട്ടയ്ക്കൽ കഥകളി സംഘത്തിൽ അദ്ധ്യാപകനായി. കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിൽ സുഭദ്രാഹരണം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു അരങ്ങേറ്റം. കോട്ടയ്ക്കൽ കഥകളി സംഘത്തിലെ അദ്ധ്യാപനത്തിനുശേഷം തമിഴ്നാട്ടിലെ മദ്രാസിൽ ആദ്യകാല തമിഴ് നടൻ രഞ്ജനെ കഥകളി പഠിപ്പിച്ചു. മഹാകവി വള്ളത്തോൾ കലാമണ്ഡലം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ കുമാരൻ നായർ അവിടെ അദ്ധ്യാപകനായി. അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ കാരണം കലാമണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും കുമാരൻ നായർ രാജിവെച്ചു. പി.എസ്.സി നാട്യസംഘത്തിലും ചുനങ്ങാട് കലാസദനത്തിലും, വാരണക്കോട്ട് കളിയോഗത്തിലും, പേരൂർ ഗാന്ധി സദനത്തിലും പിന്നീട് കഥകളി ആശാനായി. ന്യൂദൽഹിയിലെ അന്താരാഷ്ട്ര കഥകളി കേന്ദ്രത്തിലെ അദ്ധ്യാപകനായി പ്രവർത്തിച്ചത് അദ്ദേഹത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രശസ്തനാക്കി. കഥകളി മുദ്രയിൽ കീഴ്പ്പടം ശൈലി തന്നെ രൂപപ്പെട്ടു. പരന്നവായനയും മനനവും കീഴ്പ്പടത്തെ അരങ്ങിലും പുറത്തും പ്രഗൽഭനാക്കി.
കത്തി, പച്ച, മിനുക്ക് വേഷങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം 60 വർഷങ്ങളോളം അദ്ദേഹം കഥകളിയാടി. കീഴ്പ്പടത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്ത കഥാപാത്രം ഹനുമാൻ വേഷമാണ്.
പുരസ്കാരങ്ങൾ
കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി അവാർഡ്, കലാമണ്ഡലം അവാർഡ്, കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമി അവാർഡ്, കേന്ദ്ര സംസ്ഥാന അക്കാദമികളുടെ റിസർച്ച് ഫെലോഷിപ്പ്, ദേവീപ്രസാദം ട്രസ്റ്റ് പുരസ്കാരം, വള്ളത്തോൾ സുവർണ്ണമുദ്ര തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ കുമാരന് നാ‍യരെ തേടിയെത്തി. 2004-ൽ ഇന്ത്യാ സർക്കാരിന്റെ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.
പലവക
ഷാജി എൻ.കരുണിന്റെ രാജ്യാന്തര ശ്രദ്ധ നേടിയ വാനപ്രസ്ഥം എന്ന സിനിമയിൽ മോഹൻലാലിന്റെ ഗുരുവായി അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1954-ൽ എം.ജി.ആർ. സിനിമയായ ഭസ്മാസുര മോഹിനിയുടെ വസ്ത്രാലങ്കാരം നിർവ്വഹിച്ചതും കീഴ്പ്പടമാണ്. കളിവിളക്ക് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ രചയിതാവാണ്.
ചരമം
കണ്ണൂർ മാവിലായി കടയിപ്പുറത്ത് ഗൌരിക്കുട്ടിയമ്മയാണ് ഭാര്യ. പെരിന്തൽമണ്ണയിലെ ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ 2007 ജൂലൈ 26-നു ആയിരുന്നു മരണം. സംസ്കാരം പാമ്പാടി ഐവർ മഠത്തിൽ സംസ്ഥാന ബഹുമതികളോടെ നടന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കഥകളി നടന്മാർ വർഗ്ഗം:പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ച മലയാളികൾ വർഗ്ഗം:കേരള സംഗീതനാടക അക്കാദമി വിശിഷ്‌ടാംഗത്വം ലഭിച്ചവർ
കിടങ്ങൂർ (എറണാകുളം)
കേരളത്തിൽ എറണാകുളം ജില്ലയിൽ അങ്കമാലിക്കടുത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമാണ് കിടങ്ങൂർ. തുറവൂർ പഞ്ചായത്തിന്റെ അതിർത്തി പ്രദേശമാണ് കിടങ്ങൂർ. മുല്ലശ്ശേരിതോട് കിടങ്ങൂർ വഴി കടന്നുപോകുന്നു. ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ രേഖാംശം 76.3853645324707 അക്ഷാംശം 10.212472671517295. ആദിശങ്കരരാചാര്യരുടെ ഇല്ലമായ (ജന്മഗൃഹം) കൈപ്പിള്ളി മന ഇവിടെയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെ മാതൃഗേഹം കൂടിയാണ് ഇത്. തുറവൂർ പഞ്ചായത്തിന്റെ വായനശാല സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഇവിടെയാണ്.
ചിത്രശാല
വിഭാഗം:എറണാകുളം ജില്ലയിലെ ഗ്രാമങ്ങൾ
ശ്രീകൃഷ്ണപ്പരുന്ത് (ചലച്ചിത്രം)
പി. വി. തമ്പിയുടെ കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് എന്ന നോവലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി എ.വിൻസന്റിന്റെ സംവിധാനത്തിൽ 1984-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാള ഭാഷാ ഹൊറർ ചലച്ചിത്രമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണപ്പരുന്ത്. മോഹൻലാൽ, ബാലൻ കെ. നായർ, ജഗതി ശ്രീകുമാർ, ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ എന്നിവരാണ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചത്.
ഗാനങ്ങൾ
പി. ഭാസ്കരൻ രചിച്ച മൂന്നു ഗാനങ്ങൾക്ക് കെ. രാഘവൻ സംഗീതം നൽകിയിരിക്കുന്നു.
വർഗ്ഗം:1984-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:എ. വിൻസെന്റ് സംവിധാനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:എം.ജി. സോമൻ അഭിനയിച്ച മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ
ഫ്രാൻസെസ് ഹോഡ്സൺ ബർനെറ്റ്
ബ്രിട്ടീഷ് വംശജയായ ഒരു അമേരിക്കൻ നോവലിസ്റ്റും നാടകകൃത്തുമായിരുന്നു ഫ്രാൻസെസ് എലിസ ഹോഡ്സൺ ബർനെറ്റ് (ജീവിതകാലം: 24 നവംബർ 1849 - 29 ഒക്ടോബർ 1924). ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫോണ്ട്ലറോയ് (1885–1886 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്), എ ലിറ്റിൽ പ്രിൻസസ് (1905), ദി സീക്രട്ട് ഗാർഡൻ (1911) എന്നീ കുട്ടികളുടെ നോവലുകളുടെ രചനയിലൂടെയാണ് അവർ സാഹിത്യലോകത്ത് കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇംഗ്ലണ്ടിലെ മാഞ്ചസ്റ്ററിലെ ചീറ്റാമിലാണ് ഫ്രാൻസെസ് എലിസ ഹോഡ്സന്റെ ജനനം. 1852-ൽ പിതാവിന്റെ മരണത്തിനുശേഷം, കുടുംബം ദുരിതത്തിലാകുകയും 1865-ൽ അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറി, ടെന്നസിയിലെ ന്യൂ മാർക്കറ്റിൽ താമസമാക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെ, ഫ്രാൻസെസ് തന്റെ കുടുംബത്തിനു സാമ്പത്തിക പിന്തുണ നൽകുന്നതിനായി എഴുതിത്തുടങ്ങുകയും 19 വയസ്സുമുതൽ മാസികകളിൽ കഥകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.1870-ൽ മാതാവ് അന്തരിച്ചതിനുശേഷം 1872-ൽ ഒരു ഭിഷഗ്വരനായ സ്വാൻ ബർനെറ്റിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ബർനെറ്റ്സ് കുടുംബം രണ്ടുവർഷം പാരീസിൽ താമസിക്കുകയും അവിടെവച്ച് അവരുടെ രണ്ട് ആൺമക്കളും ജനിച്ചതിനുശേഷം അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുകയും വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സി.യിൽ താമസമുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ബർണറ്റ് പിന്നീട് നോവലുകൾ എഴുതാൻ തുടങ്ങുകയും അതിൽ ആദ്യത്തെ നോവൽ (ദാറ്റ് ലാസ് ഓ ലോറീസ്) പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ഇത് മികച്ച അവലോകനങ്ങൾ നേടുകയും ചെയ്തു. ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫോണ്ട്ലറോയ് 1886-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ഇത് അവരെ കുട്ടികളുടെ ഫിക്ഷൻ രചയിതാവെന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്തയാക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നിരുന്നാലും 1890 കളിൽ എഴുതിയ മുതിർന്നവർക്കുള്ള അവരുടെ റൊമാന്റിക് നോവലുകളും ജനപ്രിയമായിരുന്നു. ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫാന്റ്‌ലെറോയിയുടെയും എ ലിറ്റിൽ പ്രിൻസസിന്റെയും നാടക വേദിയിലേയ്ക്കുള്ള പതിപ്പുകൾ എഴുതുവാനും നിർമ്മിക്കാനും അവർ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു.
1880കളുടെ പ്രാരംഭം മുതൽ ബർണറ്റ് പതിവായി ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും 1890 കളിൽ അവിടെ ഒരു ഭവനം വിലയ്ക്കു വാങ്ങുകയും അവിടെവച്ച് ദി സീക്രട്ട് ഗാർഡൻ എന്ന കൃതി എഴുതി പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തു. മൂത്തപുത്രൻ ലയണൽ 1890-ൽ ക്ഷയരോഗത്താൽ മരിക്കുകയും ഇത് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവൾക്ക് വിഷാദം അനുഭവിക്കാൻ കാരണമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. 1898 ൽ സ്വാൻ ബർണറ്റിൽനിന്ന് വിവാഹമോചനം നേടിയ അവർ 1900 ൽ സ്റ്റീഫൻ ടൌൺസെൻഡിനെ 1900 ൽ വിവാഹം കഴിക്കുകയും 1902 ൽ വീണ്ടും വിവാഹമോചനം നേടുകയും ചെയ്തു. കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർ ന്യൂയോർക്കിലെ നസ്സാവു കൌണ്ടിയിൽ താമസമാക്കുകയും അവിടെവച്ച് 1924 ൽ അന്തരിക്കുകയും ബർണറ്റ് റോസ്ലിൻ സെമിത്തേരിയിൽ സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെ്യതു.
1936 ൽ സെൻട്രൽ പാർക്കിലെ കൺസർവേറ്ററി ഗാർഡനിൽ അമേരിക്കൻ ശിൽപ്പിയായിരുന്ന ബെസ്സി പോട്ടർ വോന്നോ ബർണറ്റിന്റെ ഒരു സ്മാരക ശില്പം സ്ഥാപിച്ചു. അവരുടെ പ്രശസ്ത കൃതിയായിരുന്ന സീക്രട്ട് ഗാർഡനിലെ രണ്ടു കഥാപാത്രങ്ങളായ മേരിയും ഡിക്കണും ഇവിടെ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മാഞ്ചസ്റ്ററിലെ ബാല്യം
ഫ്രാൻസെസ് എലിസ ഹോഡ്സൺ മാഞ്ചസ്റ്ററിലെ ചീറ്റാമിലെ 141 യോർക്ക് സ്ട്രീറ്റിൽ ജനിച്ചു. യോർക്ക്ഷെയറിലെ ഡോൺകാസ്റ്ററിൽ നിന്നുള്ള ഇരുമ്പുപണിക്കാരനായ എഡ്വിൻ ഹോഡ്ജോണിന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി എലിസ ബൂണ്ടിന്റെയും അഞ്ച് കുട്ടികളിൽ മൂന്നാമത്തെയാളായിരുന്നു അവർ. ഡീൻ‌സ്‌ഗേറ്റിൽ ഇരുമ്പ്‌ സാധനങ്ങളും പിച്ചളവസ്‌തുക്കളും വിൽപ്പനനടത്തുന്ന ഒരു കട ഹോഡ്‌ജ്‌സൺ  നടത്തിയിരുന്നു. ഫ്രാൻസിസിന് രണ്ട് മൂത്ത സഹോദരന്മാരും രണ്ട് അനുജത്തിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
1852-ൽ കുടുംബം യോർക്ക് സ്ട്രീറ്റിൽനിന്ന് ഏകദേശം ഒരു മൈൽ അകലെയായി സെന്റ് ലൂക്ക് ചർച്ചിന് എതിർവശത്തായി പുതുതായി നിർമ്മിച്ച ടെറസുള്ള വിശാലമായ ഒരു വീട്ടിലേക്ക് മാറിത്താമിസിച്ചു. കഷ്ടിച്ച് ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, ഭാര്യ അഞ്ചാം തവണ ഗർഭവതിയായ സമയത്ത്, കുടുംബത്തെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയിലാക്കിക്കൊണ്ട് ഹോഡ്സൺ ഹൃദയാഘാതത്തെത്തുടർന്ന് പെട്ടെന്നു മരണമടഞ്ഞു. മാതാവ് കുടുംബ ബിസിനസ്സ് ഏറ്റെടുത്തു നടത്തിയപ്പോൾ ഫ്രാൻസിസിന്റെ പരിചരണം മുത്തശ്ശി ഏറ്റെടുത്തു. അവൾക്കു വായിക്കാൻ പുസ്തകങ്ങൾ നൽകിയ മുത്തശ്ശിയിൽ നിന്ന്, വായനയെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിച്ച ഫ്രാൻസെസിനു ലഭിച്ച ആദ്യ പുസ്തകമായ ദി ഫ്ലവർ ബുക്കിൽ നിറമുള്ള ചിത്രങ്ങളും കവിതകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വരുമാനം കുറവായതിനാൽ, എലിസയ്ക്ക് അവരുടെ കുടുംബവീട് ഉപേക്ഷിച്ച് കുട്ടികളോടൊപ്പം സീഡ്ലി ഗ്രോവ്, ടാന്നേഴ്സ് ലെയ്ൻ, പെൻഡെൽട്ടൺ, സാൽഫോർഡ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം താമസിക്കേണ്ടി വരുകയും അവിടെ അവർ ഒരു വലിയ പൂന്തോട്ടമുള്ള ഒരു വീട്ടിൽ താമസിക്കുകയും ഫ്രാൻസെസ് ആ ജീവിതം ആവോളം ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒരു വർഷക്കാലം ഫ്രാൻസെസ് രണ്ട് വനിതകൾ നടത്തുന്ന ഒരു ചെറിയ ഡെയിം സ്കൂളിൽ പോയ ഫ്രാൻസെസ് അവിടെവച്ച് ആദ്യമായി ഗന്ധർവ്വന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുസ്തകം ശ്രദ്ധിച്ചു. മാതാവ് കുടുംബത്തെ സാൽഫോർഡിലെ ഇസ്ലിംഗ്ടൺ സ്ക്വയറിലേക്ക് മാറ്റിയപ്പോൾ, ഫ്രാൻസെസ് പൂക്കളുടെയും പൂന്തോട്ടങ്ങളുടെയും അഭാവത്തിൽ വിലപിച്ചു. അക്കാലത്ത് മാഞ്ചസ്റ്ററിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഫ്രീഡ്രിക്ക് ഏംഗൽസ് പറയുന്നതനുസരിച്ച്, തിരക്കേറിയതും ദാരിദ്ര്യവുമുള്ള ഒരു പ്രദേശത്തോട് ചേർന്നുള്ള കുലീന ജാതരില്ലാത്തതും അടച്ചുപൂട്ടിയതുമായ ഒരു ചത്വരത്തിലായിരുന്നു അവരുടെ പുതിയ വീട് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത്.
പഴയ നോട്ട്ബുക്കുകളിൽ കഥകൾ എഴുതിയിരുന്ന ഫ്രാൻസെസ് ഒരു സജീവ ഭാവനയുള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു. ഹാരിയറ്റ് ബീച്ചർ സ്റ്റോവിന്റെ നോവലായിരുന്ന അങ്കിൾ ടോംസ് ക്യാബിൻ അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് ഈ നോവലിലെ രംഗങ്ങൾ അഭിനയിക്കാൻ അവൾ മണിക്കൂറുകളോളം ചെലവഴിച്ചിരുന്നു. ഫ്രാൻസെസിനെയും സഹോദരങ്ങളെയും ദ സെലക്ട് സെമിനാരി ഫോർ യംഗ് ലേഡീസ് ആൻഡ് ജെന്റിൽമെൻ എന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനത്തിൽ പഠനത്തിന് അയക്കുകയും അവിടെ അവൾ "പ്രായത്തിൽക്കവിഞ്ഞ ബുദ്ധിയുള്ളവൾ", "പ്രണയലോലുപ" എന്നിങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവൾ‌ക്ക് സജീവമായ ഒരു സാമൂഹിക ജീവിതമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു മാത്രമല്ല സുഹൃത്തുക്കളോടും ബന്ധുക്കളോടും കഥകൾ‌ പറയാൻ സമയം കണ്ടെത്തികയും ചെയ്‌തു; അവളുടെ കഥകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അവളെ കളിയാക്കുന്ന പ്രവണത സഹോദരന്മാർക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും മാതാവിൽ അവൾ ഒരു നല്ല പ്രേക്ഷകയെ കണ്ടെത്തി. പതിനഞ്ച് വയസ്സ് വരെ ഫ്രാൻസെസ് സെലക്ട് സെമിനാരിയിലെ തൻറെ വിദ്യാഭ്യാസം തുടർന്നു.
അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം മൂലമുണ്ടായ ലങ്കാഷെയർ പരുത്തി ക്ഷാമത്താൽ മിക്കവാറും പരുത്തിയെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചു നിലനിന്നിരുന്ന മാഞ്ചസ്റ്ററിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ താറുമാറായി. 1863-ൽ, എലിസ ഹോഡ്ജ്‌സൺ അവരുടെ ബിസിനസ്സ് വിൽക്കാനും കുടുംബത്തെ വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ വീട്ടിലേക്ക് പറിച്ചുനടാനും നിർബന്ധിതയായതോടെ അക്കാലത്തെ ഫ്രാൻസിസിന്റെ പരിമിതമായ വിദ്യാഭ്യാസം അവസാനിച്ചു. എലിസയുടെ സഹോദരൻ (ഫ്രാൻസിസിന്റെ അമ്മാവൻ) വില്യം ബൂണ്ട്, ടെന്നസിയിലെ നോക്സ്വില്ലിൽ തന്നോടൊപ്പം ചേരാൻ കുടുംബത്തോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവിടെ അദ്ദേഹത്തിന് നല്ല നിലയിൽ നടന്നിരുന്ന ഉണങ്ങിയ ചരക്കുകളുടെ ഒരു കടയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ എലിസ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം സ്വീകരിച്ച് കുടുംബത്തെ മാഞ്ചസ്റ്ററിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ അവരുടെ വസ്തുവകകൾ വിൽക്കുകയും ഫ്രാൻസിസിനോട് തന്റെ ആദ്യകാല രചനകൾ തീയിലിടാൻ പറയുകയുമുണ്ടായി.‍ 1865-ൽ ഈ കുടുംബം അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറുകയും നോക്‌സ്‌വില്ലിന് സമീപം താമസമാക്കുകയും ചെയ്തു.
ടെന്നസിയിലേക്ക് നീക്കം
ആഭ്യന്തരയുദ്ധം അവസാനിച്ചതിനുശേഷം, ഈ പ്രദേശത്തേക്ക് എത്തിയ മറ്റു കച്ചവടങ്ങളുടെ ആധിക്യം ഫ്രാൻസിസിന്റെ അമ്മാവന് തന്റെ ബിസിനസിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നഷ്ടപ്പെട്ടതിനാൽ പുതുതായി എത്തിച്ചേർന്ന കുടുംബത്തിന് സംരക്ഷണം നൽകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നോക്‌സ്‌വില്ലിന് പുറത്തുള്ള ന്യൂ മാർക്കറ്റിലെ ആദ്യത്തെ ശൈത്യകാലത്ത് കുടുംബം ഒരു തടികൊണ്ടുള്ള ക്യാബിനിൽ താമസിക്കാൻ പോയി. പിന്നീട് അവർ നോക്‌സ്‌വില്ലിലെ ഒരു വീട്ടിലേക്ക് മാറുകയും ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട കുന്നിൻ മുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന വീടിന്റെ സ്ഥാനത്തിൽനിന്നുള്ള പ്രചോദനത്താൽ ഫ്രാൻസിസ് ഇതിനെ "മൗണ്ട് അററാത്തിലെ നോഹയുടെ പെട്ടകം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. അവർക്ക് എതിരെവശത്തു താമസിക്കുന്നത് ബർണറ്റ് കുടുംബമായിരുന്നു. ഫ്രാൻസെസ് സ്വാൻ ബർണറ്റുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുകയും അവൾ ഇംഗ്ലണ്ടിൽവച്ചു വായിച്ച ചാൾസ് ഡിക്കൻസ്, സർ വാൾട്ടർ സ്കോട്ട്, വില്യം മക്കീപീസ് താക്കറെ തുടങ്ങിയ എഴുത്തുകാരുടെ പുസ്തകങ്ങൾ ബർണറ്റിനു പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കുട്ടിക്കാലത്തെ പരിക്ക് കാരണം മുടന്തനായിരുന്ന അയാൾക്ക് കായികമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ അവൾ അവനുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലായിരിക്കാം. അവർ കണ്ടുമുട്ടി അധികം താമസിയാതെ സ്വാൻ ഒഹായോയിലെ കോളേജിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
പണം സമ്പാദിക്കാനായി ഫ്രാൻസെസ് എഴുത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ആദ്യ കഥ 1868 ൽ ഗോഡീസ് ലേഡീസ് ബുക്കിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. താമസിയാതെ, ഗോഡീസ് ലേഡീസ് ബുക്ക്, സ്‌ക്രിബ്‌നേഴ്‌സ് മാസിക, പീറ്റേഴ്‌സൺ മാഗസിൻ, ഹാർപർ ബസാർ എന്നിവയിൽ അവളുടെ എഴുത്തുകൾ പതിവായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. കുടുംബത്തെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്താൻ അവൾ ആഗ്രഹിക്കുകയും, അമിതമായി ജോലിചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് തന്റെ കരിയറിന്റെ ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ താനൊരു "പെൻ ഡ്രൈവിംഗ് മെഷീൻ" ആയിരുന്നുവെന്ന് അവർ എഴുതി. അഞ്ചുവർഷമായി പലപ്പോഴും ജോലിയുടെ ഗുണനിലവാരത്തെക്കുറിച്ച് വ്യാകുലപ്പെടാതെ അവൾ നിരന്തരം എഴുതി. അവൾക്ക് 18 വയസ് തികയുന്നതിനുമുമ്പ് ആദ്യ കഥ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞശേഷം ഒരു എഴുത്തുകാരിയെന്ന നിലയിൽ അവൾ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെലവഴിച്ചു. 1869 ആയപ്പോഴേക്കും കുടുംബത്തെ നോക്‌സ്‌വില്ലിലെ ഒരു മികച്ച വീട്ടിലേക്ക് മാറ്റാനുള്ള തുക അവൾ സമ്പാദിച്ചിരുന്നു.
വിവാഹം
എഴുത്തിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനം ഉപയോഗിച്ച് 1872-ൽ ഒരു നീണ്ട സന്ദർശനത്തിനായി ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയ അവർ തുടർന്ന് പാരീസിലേക്ക് പോകുകയും അവിടെ സ്വാനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതിച്ചശേഷം, ഒരു ഹൌട്ട് കോച്ചർ വിവാഹ വസ്ത്രം ഉണ്ടാക്കി ടെന്നസിയിലേക്ക് കയറ്റി അയയ്ക്കാൻ പറയുകയും ചെയ്തു. താമസിയാതെ അവൾ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുകയും വിവാഹവസ്ത്രം എത്തിച്ചേരുന്നതുവരെ വിവാഹം നീട്ടിവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും എത്രയും വേഗം വിവാഹം കഴിക്കണമെന്ന് സ്വാൻ അവളോട് നിർബന്ധിച്ചതിന്റെ ഫലമായി 1873 സെപ്റ്റംബറിൽ അവർ വിവാഹിതരായി. ഒരു മാഞ്ചസ്റ്റർ സുഹൃത്തിനോട് വിവാഹവസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇച്ഛാഭംഗത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിക്കൊണ്ട് തന്റെ പുതിയ ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് അവൾ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു : "പുരുഷന്മാർ വളരെ ഇടുങ്ങിയ ചിന്താഗതിക്കാരാണ് ... വെളുത്ത മിനുസപ്പട്ടും മുഖപടവസ്ത്രവും ക്രീം നിറമുള്ള ചിത്രപട്ടാംബരവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അവർക്കറിയില്ല". 1874 സെപ്റ്റംബറിൽ അവൾ തന്റെ ആദ്യത്തെ കുട്ടിയായ ലയണലിന് ജന്മം നൽകി. ആ വർഷം തന്നെ ലങ്കാഷെയറിൽ പശ്ചാത്തലമാക്കി തന്റെ ആദ്യത്തെ മുഴുനീള നോവലായ ദാറ്റ് ലാസ് ഓ ലോറിസ് എന്ന കൃതിയുടെ രചന ആരംഭിച്ചു.
നോക്‌സ്‌വില്ലിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്ന ഈ ദമ്പതികൾക്ക് പാരീസിലേക്ക് പോകുന്നതിന് അവളുടെ എഴുത്തിൽനിന്നുള്ള വരുമാനം മതിയായിരുന്നു. അവിടെ സ്വാൻ കണ്ണ്, ചെവി എന്നിവയുടെ ചികിത്സയിൽ വിദഗ്ദ്ധനായി തന്റെ മെഡിക്കൽ പരിശീലനം തുടർന്നു. അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ മകൻ വിവിയന്റെ ജനനം അവരെ അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ നിർബന്ധിച്ചു. തന്റെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി പെൺകുട്ടിയാകണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നതിനാൽ നേരത്തേ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്ന വിവിയൻ എന്ന പേര് പുത്രനുവേണ്ടി പുല്ലിംഗ അക്ഷരത്തിലേക്ക് മാറ്റി. കുടുംബം അവളുടെ എഴുത്തിൽനിന്നുള്ള വരുമാനത്തെ ആശ്രയിക്കുകയും ആൺ കുട്ടികൾക്കായി വസ്ത്രങ്ങൾ സ്വയം തുന്നി കുടുംബത്തിലെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രത നിലനിറുത്തുകയും ചെയ്തു. ബർണറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത് തുടരുകയും ആൺകുട്ടികൾക്കായി ലേസ് കോളറുകളുപയോഗിച്ച് വെൽവെറ്റ് സ്യൂട്ടുകൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തതോടൊപ്പം അവൾക്കായി ഞൊറികളുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു. മക്കളുടെ മുടി നീളത്തിൽ വളരാൻ അനുവദിച്ചിരുന്ന അവൾ അത് പിന്നീട് നീണ്ട ചുരുളുകളായി രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിലും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
വാഷിംഗ്ടൺ ടി.സി.
പാരീസിലെത്തി രണ്ടുവർഷത്തിനുശേഷം, കുടുംബം വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സിയിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, അവിടെ ഡോക്ടറായി യോഗ്യത നേടിയ സ്വാൻ തന്റെ മെഡിക്കൽ പ്രാക്ടീസ് തുടരാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും അവർ കടക്കെണിയിലായിരുന്നതിനാൽ സ്വാൻ വാഷിംഗ്ടൺ ഡിസിയിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയപ്പോൾ ഫ്രാൻസസ് സ്വാന്റെ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം ന്യൂ മാർക്കറ്റിൽത്തന്നെ താമസിക്കാൻ നിർബന്ധിതയായി. 1877 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ലാസ് ഓ ലോറിസ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അവർ ഒരു കരാറിലേർപ്പെടുകയും, അത് പരമ്പരയായുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ ഇതിനകം മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവയ്ക്കുകയും ചെയ്ത സമയത്ത് അവൾ തന്റെ ഭർത്താവിനെ ബിസിനസ്സ് മാനേജരായി നിയമിച്ചു. ലാസ് ഓ ലോറിസ് നല്ല അവലോകനങ്ങളുമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും അവകാശങ്ങൾ ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് പതിപ്പിനായി വിൽക്കുകയും ചെയ്തു. പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിനുശേഷം, അവൾ തന്റെ ഭർത്താവുമായി വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സിയിൽ ചേരുകയും അവിടെ കുടുംബത്തെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. വളർന്നുവരുന്ന യുവ നോവലിസ്റ്റായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അവൾ തുടർന്നും എഴുതി. ഒരു കുടുംബത്തെ വളർത്തുന്നതിനും പുതിയ നഗരത്തിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കുന്നതിനും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവർ ഹാവോർത്ത് എന്ന കൃതിയുടെ രചന ആരംഭിക്കുകയും 1879-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെ്യതു. അതുപോലെ തന്നെ ലണ്ടനിൽ അവതരിപ്പിച്ച പകർപ്പവകാശ ലംഘന സ്റ്റേജ് പതിപ്പിന് മറുപടിയായി ദാറ്റ് ലാസ് ലോറിയുടെ നാടകീയമായ വ്യാഖ്യാനവും അവർ എഴുതി. 1879-ൽ ബോസ്റ്റൺ സന്ദർശിച്ച ശേഷം ലൂയിസ മേ അൽകോട്ടിനെയും കുട്ടികളുടെ മാസികയായ സെന്റ് നിക്കോളസിന്റെ എഡിറ്റർ മേരി മാപ്സ് ഡോഡ്ജിനെയും കണ്ടുമുട്ടിയ ശേഷം ബർണറ്റ് കുട്ടികളുടെ കഥകൾ എഴുതാൻ തുടങ്ങി. അടുത്ത അഞ്ചുവർഷക്കാലം സെന്റ് നിക്കോളാസിൽ നിരവധി ചെറുകഥകൾ അവരുടേതായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. മുതിർന്നവരുടെ കഥകളും എഴുതിയ ബർണറ്റ് ലൂസിയാന എന്ന കൃതി 1880 ലും എ ഫെയർ ബാർബേറിയൻ 1881 ലും; ത്രൂ വൺ അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ 1883-ലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. നോർത്ത് കരോലിനയിലെ ലേക് ല്യൂറിനടുത്തുള്ള "ലോഗൻ ഹൌസ് "സത്രത്തിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ 1881 ൽ എസ്മെറെൽഡ എന്ന നാടകം എഴുതുകയും പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രോഡ്‌വേയിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം അരങ്ങേറിയ നാടകമായി ഇത് മാറുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, നേരത്തെ നോക്‌സ്‌വില്ലിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ, ഒരു വീടും കുട്ടികളെയും ഭർത്താവിനെയും പരിപാലിക്കുന്നതിനും അവളുടെ എഴുത്തിന്റെ സമയക്രമം പാലിക്കുന്നതിനുമിടെ സമ്മർദ്ദം അനുഭവപ്പെടുകയും ഇത് തളർച്ചക്കും വിഷാദത്തിനും കാരണമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ബർണറ്റ് വാഷിംഗ്ടൺ സമൂഹത്തിൽ അറിയപ്പെടുകയും ചൊവ്വാഴ്ച വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഒരു സാഹിത്യ സദസ് നടത്തുകയും പലപ്പോഴും രാഷ്ട്രീയക്കാരും പ്രാദേശിക സാക്ഷരരും ഇതിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സ്വാൻറെ മെഡിക്കൽ പരിശീലനം വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയും നല്ല പ്രശസ്തി കൈവരിക്കുകയും ചെയ്തുവെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരുമാനം അവളേക്കാൾ പിന്നിലായിരുന്നതിനാൽ എഴുത്ത് തുടരണമെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. നിർഭാഗ്യവശാൽ അവൾക്ക് പലപ്പോഴും അസുഖം ബാധിക്കുകയും വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സിയുടെ ചൂടിൽ കഷ്ടപ്പെടുകയു ചെയ്തതൊടെ സാധ്യമാകുമ്പോഴെല്ലാം അവൾ അവിടെനിന്നു രക്ഷപ്പെടുന്നതിൽ തൽപരയായി. 1880 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ക്രിസ്ത്യൻ സയൻസ്, ആത്മീയത, തിയോസഫി എന്നിവയിൽ അവൾ താല്പര്യം കാണിച്ചു. ഈ വിശ്വാസങ്ങൾ അവളുടെ പിൽക്കാല ജീവിതത്തെയും പിൽക്കാല ഫിക്ഷൻ കഥകളിലെ ഉള്ളടക്കങ്ങളെയും സ്വാധീനിച്ചിരുന്നിരിക്കാം. അവൾ ഒരു അർപ്പണബോധമുള്ള മാതാവായിരുന്നു, രണ്ട് ആൺമക്കളെ വളർത്തുന്നതിൽ അവർ വലിയ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. ഓരോ ദിവസവും അവരുടെ നീളമുള്ള മുടി ചുരുട്ടുന്ന രീതി തുടരുന്നതിലൂടെ അവർ അവരുടെ രൂപഭാവങ്ങളഇൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും ഇത് ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫോണ്ട്ലെറോയിയുടെ രചനയ്ക്കു പ്രചോദനമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
1884-ൽ ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫാന്റ്‌ലെറോയിയുടെ രചന ആരംഭിക്കുകയും 1885-ൽ സെന്റ് നിക്കോളാസിൽ പരമ്പരയായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും 1886 ൽ ഇതിന്റെ പുസ്തക രൂപം പുറത്തിറങ്ങുകയും ചെയ്തു. ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫോണ്ട്ലെറോയിക്ക് നല്ല അവലോകനങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും ഐക്യനാടുകളിലും ഇംഗ്ലണ്ടിലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിറ്റഴിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 12 ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ കൃതി ഒരു എഴുത്തുകാരിയെന്ന നിലയിലുള്ള ബർനെറ്റിന്റെ ഖ്യാതി ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം തയ്യാറാക്കിയ വെൽവെറ്റ് സ്യൂട്ടുകൾ ധരിക്കുകയും നീളമുള്ള മുടി ചുരുണ്ട മുടിയുമുള്ള ഒരു ആൺകുട്ടിയെ കഥയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. നോവലിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമായ സെഡ്രിക് ബർണറ്റ് അവരുടെ ഇളയ മകൻ വിവിയനെ മാതൃകയാക്കിയിരുന്നതിനാൽ  ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫോണ്ട്ലറോയിയുടെ ആത്മകഥാപരമായ വശങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ മാധ്യമങ്ങളിൽ നിന്ന് അപകീർത്തികരമായ പരാമർശങ്ങൾക്ക് കാരണമായിരുന്നു. ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫോണ്ട്ലറോയ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിനുശേഷം, കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങളുടെ എഴുത്തുകാരിയെന്ന നിലയിലുള്ള ബർനെറ്റിന്റെ പ്രശസ്തി പൂർണമായും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. 1888-ൽ ലിറ്റിൽ ലോർഡ് ഫാന്റ്‌ലെറോയിയുടെ നാടക അവകാശങ്ങളെച്ചൊല്ലി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നടന്ന ഒരു കേസിൽ അവർ വിജയം നേടുകയും ഇത് 1911 ൽ ബ്രിട്ടീഷ് പകർപ്പവകാശ നിയമത്തിലെ ഉൾപ്പെടുത്തലിന് ഒരു കീഴ്‌വഴക്കമാകുകയും ചെയ്തു. നാടക രൂപത്തിൽ തന്റെ സാഹിത്യം ചോരണം നടത്തിയതിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സംഭവത്തിന് മറുപടിയായി അവൾ ദി റിയൽ ലിറ്റിൽ ഫോണ്ട്ലറോയ് എഴുതി ലണ്ടനിലെ അരങ്ങുകളിലും ബ്രോഡ്‌വേയിലും അവതരിപ്പിച്ചു. നിർമ്മിച്ച ലോർഡ് ഫോണ്ട്ലറോയ്. നാടകം അവളെ പുസ്തകത്തിന്റെ അത്രയുംതന്നെ പണം സമ്പാദിക്കുന്നതിന് സഹായിച്ചു.
ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്ര
1887-ൽ വിക്ടോറിയ രാജ്ഞിയുടെ സുവർണ്ണ ജൂബിലി ആഘോഷത്തിനായി ബർണറ്റ് ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് പോകുകയും ഇത് അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കുള്ള ട്രാൻസ്അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്ര യാത്രകളിൽ ആദ്യത്തേതായി മാറുകയും ചെയ്തു. കുട്ടികളോടൊപ്പം അവർ ലണ്ടനിലെ മാഡം തുസാഡിന്റെ വാക്സ് മ്യൂസിയം പോലുള്ള വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ വാടക മുറികളിൽ ചൊവ്വാഴ്ച വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ സാഹിത്യ സദസ് തുടരുകയും ഇത് താമസിയാതെ സന്ദർശകരെ ആകർഷിച്ചതോടൊപ്പം സ്റ്റീഫൻ ടൌൺസെൻഡിനെ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നതിനിടയാക്കുകയും ചെയ്തു. തിരക്കുപിടിച്ച തന്റെ പരിപാടികൾക്കിടയിൽ ചൂട്, വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ തിരക്ക് എന്നിവയാൽ അവൾക്ക് അസുഖം അനുഭവപ്പെടുകയും കിടക്കയിൽ ദീർഘനേരം ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്തു. മക്കളോടൊപ്പം അവൾ ശീതകാലം ഫ്ലോറൻസിൽ ചെലവഴിക്കുകയും അവിടെവച്ച് ദി ഫോർച്യൂൺസ് ഓഫ് ഫിലിപ്പ ഫെയർഫാക്സ് എഴുതുകയും അമേരിക്കയിൽ അല്ലാതെ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അവരുടെ ഒരേയൊരു പുസ്തകമായി ഇതു മാറുകയും ചെയ്തു. ആ ശൈത്യകാലത്ത് സാറാ ക്രൂ ഓർ വാട്ട് ഹാപ്പെൻഡ് അറ്റ് മിസ് മിൻ‌ചിൻ‌സ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. സാറാ ക്രൂവിനെ ഒരു സ്റ്റേജ് നാടകമാക്കി മാറ്റുന്നതിന് ഒരുമ്പെടുകയും പിന്നീട് ഈ കഥയെ എ ലിറ്റിൽ പ്രിൻസസ് എന്ന കൃതിയാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തു. 1888-ൽ, ബർണറ്റ് മാഞ്ചസ്റ്ററിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുകയും അവിടെ ക്രോംവെൽ റോഡിൽ നിന്നകന്ന് ഒരു വലിയ വീട് പാട്ടത്തിനെടുക്കുകയും അത് അലങ്കരിച്ച് ഒരു ബോർഡിംഗ് ഹൌ സായി പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും അതിനുശേഷം അവൾ ലണ്ടനിലേക്ക് മാറുകയും അവിടെ വീണ്ടും മുറികൾ എടുത്ത് ലണ്ടൻ കാലാവസ്ഥ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്  ഫോർച്യൂൺസ് ഓഫ് ഫിലിപ്പ ഫെയർഫാക്‌സിന്റെ നാടക രൂപമായ ഫിലിസിനെ തയ്യാറാക്കുകയും ചെയ്തു. നാടകം ഓടുമ്പോൾ മോശം അവലോകനങ്ങളിൽ അവൾ നിരാശയാകുകയും ഒപ്പം സുഹൃദ്സമ്മേളനങ്ങളിലേയ്ക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ കാലയളവിൽ ജൂബിലി വർഷത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടിയ സ്റ്റീഫൻ ടൌൺസെൻഡിനെ കൂടുതലായി കാണാൻ തുടങ്ങി.
1890 ഡിസംബറിൽ, ബർണറ്റിന്റെ മൂത്തമകൻ ലയണൽ പാരീസിൽവച്ച് ക്ഷയരോഗം മൂലം മരിച്ചു, ഇത് പിൽക്കാലത്തെ അവളുടെ ജീവിതത്തെയും എഴുത്തിനെയും വളരെയധികം സ്വാനീനിച്ചു. മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, അവൾ വൈദ്യരിൽ നിന്ന് പുത്രനുള്ള ചികിത്സ തേടിയതോടൊപ്പം സ്പാകൾ സന്ദർശിക്കാൻ ജർമ്മനിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. പുത്രന്റെ മരണശേഷം, അവൾ കടുത്ത വിഷാദാവസ്ഥയിലായി. ഈ സമയം അവർ ചർച്ച് ഓഫ് ഇംഗ്ലണ്ടിലുള്ള പരമ്പരാഗത വിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുകയും ആത്മീയതയും ക്രിസ്ത്യൻ സയൻസും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ലണ്ടനിലേക്ക് മടങ്ങിയ അവർ 1892 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഒരു ഓപ്പണിംഗ് ആതിഥേയത്വം വഹിച്ചുകൊണ്ട് ഡ്രൂറി ലെയ്ൻ ബോയ്സ് ക്ലബ് രൂപീകരിച്ചു. ഈ കാലയളവിൽ സ്റ്റീഫൻ ടൌൺസെന്റിന്  അഭിനയജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നതിനായി ഒരു നാടകം എഴുതി. വാഷിംഗ്‌ടൺ ഡി.സി ഭവനത്തിൽനിന്നും ഭർത്താവിൽ നിന്നും ഇളയ മകനിൽ നിന്നുമുള്ള രണ്ടുവർഷത്തെ അഭാവത്തിനുശേഷം 1892 മാർച്ചിൽ ബർണറ്റ് അവിടെ തിരിച്ചെത്തുകയം ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടർന്നതോടൊപ്പം സാഹിത്യരചന പുനരാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 1893-ൽ ബർണറ്റ് “ദി വൺ ഐ ന്യൂ ബെസ്റ്റ് ഓഫ് ഓൾ” എന്ന തലക്കേട്ടിൽ തന്റെ മൂത്തമകനായി സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ആത്മകഥ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ആ വർഷം, ചിക്കാഗോ ലോകമേളയിൽ അവളുടെ ഒരു കൂട്ടം പുസ്തകങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
വിവാഹമോചനം
1894 ൽ ബർണറ്റ് ലണ്ടനിലേക്ക് മടങ്ങിയെങ്കതിലും അവിടെവച്ച് ഇളയ മകൻ വിവിയൻ രോഗിയാണെന്ന വാർത്തയറിഞ്ഞതിനാൽ ഉടനടി അമേരിക്കയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി. വിവിയൻ അസുഖത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായെങ്കിലും ഹാർവാർഡ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ആദ്യ ടേം നഷ്ടമായി. സുഖം പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ ബർണറ്റ് പുത്രനോടൊപ്പം താമസിക്കുകയും തുടർന്ന് ലണ്ടനിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഈ സമയം അവൾ സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിഷമിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. വിവിയന്റെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി അവൾ പണം നൽകുകയും വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സിയിലും ലണ്ടനിലും ഓരോ വീടുകൾ കൈവശം വയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സ്വാൻ വാഷിംഗ്ടൺ ടിസിയിലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് സ്വന്തം അപ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്ക് ഇതിനകം മാറിയിരുന്നു. പഴയതുപോലെ വരുമാനമാർഗ്ഗത്തിനായി അവൾ വീണ്ടും സാഹിത്യരചനയിലേയ്ക്കു തിരിയുകയും എ ലേഡി ഓഫ് ക്വാളിറ്റി രചിക്കുകയും ചെയ്തു. 1896-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എ ലേഡി ഓഫ് ക്വാളിറ്റി, വിജയകരമായി രചന നിർവ്വഹിച്ച മുതിർന്നവർക്കുള്ള ചരിത്ര നോവലുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആദ്യത്തേതായി മാറിയതോടെ തുടർന്ന് 1899-ൽ ഇൻ കണക്ഷൻ വിത്ത് ദി വില്ലോബി ക്ലെയിം, 1901-ൽ ദ മേക്കിംഗ് ഓഫ് എ മാർച്ചിയോണസ്, ദി മെത്തേഡ്സ് ഓഫ് ലേഡി വാൾഡർഹർസ്റ്റ് എന്നിവയും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.
1898-ൽ വിവിയൻ ഹാർവാഡിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയപ്പോൾ അവൾ സ്വാൻ ബർണറ്റിനെ വിവാഹമോചനം ചെയ്തുഔദ്യോഗികമായി വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള കാരണം ഉപേക്ഷിച്ചുപോകലായിരുന്നെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ ബർണറ്റും സ്വാനും അവരുടെ വിവാഹബന്ധം പിരിച്ചുവിടാൻ മുമ്പുതന്നെ പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നു. സ്വാൻ സ്വന്തമായി ഒരു അപ്പാർട്ട്മെന്റ് എടുക്കുകയും ബർണറ്റിനൊപ്പം താമസിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ രണ്ടുവർഷത്തിനുശേഷം വിവാഹമോചനത്തിന് ഒരു കാരണമാണ് ഉപേക്ഷിച്ചുപോകലെന്നു വാദിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. പത്രങ്ങൾ വിമർശനാത്മകമായാണ് ഈ സംഭവത്തോടു പ്രതികരിച്ചത്. അവളെ ഒരു പുതിയ സ്ത്രീ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച വാഷിംഗ്ടൺ പോസ്റ്റ്, ഭാര്യയുടെ കടമകളും സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളും സംബന്ധിച്ച അവരുടെ നൂതന ആശയങ്ങളിൽനിന്നാണ് വിവാഹമോചനം ഉടലെടുത്തതെന്ന് എഴുതുകയുണ്ടായി.
1890 കളുടെ പകുതി മുതൽ അവൾ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ഗ്രേറ്റ് മെയ്‌താം ഹാളിൽ താമസിച്ചു. അതിൽ ഒരു വലിയ പൂന്തോട്ടമുണ്ടായിരുന്നത് പുഷ്പങ്ങളോടുള്ള ഇഷ്ടം അവരുടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിന് സാധിച്ചു. അമേരിക്കയിലേക്കുള്ള വാർഷിക ട്രാൻസ്അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്ര യാത്രകൾ തുടർന്നെങ്കിലും അടുത്ത ദശകത്തിൽ അവളുടെ ഭവനം ഇവിടെയായിരുന്നു. ഒരു ഫ്യൂഡൽ മാനർ ഹൌസിനോട് സാമ്യമുള്ള മെയ്‌തം ഹാൾ ബർണറ്റിനെ മോഹിപ്പിച്ചു. അവർ പ്രാദേശിക ഗ്രാമങ്ങളിൽ സാമൂഹ്യ സൃഹൃദം സ്ഥാപിക്കുകയും  നാട്ടിൻപുറത്തെ ജീവിതം ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൾ വീട് അതിഥികളെക്കൊണ്ടു നിറക്കുകയും ഒപ്പം സ്റ്റീഫൻ ടൌൺസെൻഡും അവർക്കൊപ്പം താമസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തത് പ്രാദേശിക വികാരി ഒരു മതദ്വേഷമായി കണക്കാക്കി. 1900 ഫെബ്രുവരിയിൽ അവൾ ടൌൺസെൻഡിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
പുനർവിവാഹവും പിൽക്കാലവും
ഇറ്റലിയിലെ ജെനോവയിലാണ് വിവാഹം നടന്നത്. ശേഷം ദമ്പതികൾ മധുവിധുവിനായി പെഗ്ലിയിലേക്ക് പോകുകയും അവിടെ രണ്ടാഴ്ച തുടർച്ചയായ മഴ സഹിച്ചു കഴിയുകയും ചെയ്തു. ബർണറ്റിന്റെ ജീവചരിത്രകാരൻ ഗ്രെച്ചൻ ഗെർസീന വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നു, "ഇത് അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റായിരുന്നു". ടൗൺസെന്റിന് അവളേക്കാൾ പത്ത് വയസ്സ് കുറവാണെന്ന് - പത്രമാധ്യമങ്ങൾ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൾ അയാളെ തന്റെ സെക്രട്ടറി എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ജീവചരിത്രകാരൻ ആൻ ത്വയിറ്റ് അയാൾ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോയെന്ന് സംശയിക്കുന്നു. അക്കാലത്ത് 50 കാരിയായിരുന്ന ബർനെറ്റ് “തടിയുള്ളയാളും അനാരോഗ്യവതിയുമായിരുന്നു” എന്ന് അവർ അവകാശപ്പെടുന്നു. തന്റെ അഭിനയ ജീവിതത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിനു സാമ്പത്തികമായി സഹായത്തിനും ടൌൺസെന്റിന് അവളെ ആവശ്യമായിരുന്നുവെന്ന് ത്വൈറ്റ് വിശ്വസിക്കുന്നു. മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ സഹോദരിക്ക് അയച്ച കത്തിലൂടെ തന്റെ വിവാഹം പ്രശ്‌നത്തിലാണെന്ന് അവർ സമ്മതിച്ചിരുന്നു. ടൌൺ‌സെൻഡിനെ തീർത്തും വിവേകശൂന്യവും ഉന്മാദിയുമെന്ന് അവർ വിശേഷിപ്പിച്ചു. ടൌൺസെന്റ് അവളെ വിവാഹത്തിന് ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്തുവെന്ന് ത്വൈറ്റ് വാദിക്കുന്നു: അയാൾക്ക് അവളിൽ നിന്ന് പണം ആവശ്യമായിരുന്നു, അതുപോലെ ഒരു ഭർത്താവെന്ന നിലയിൽ അവളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
ടൗൺസെൻഡിനൊപ്പം മെയ്‌താമിൽ തുടരുന്നത് അസഹനീയമെന്ന ചിന്ത വളർന്നതോടെ ബർനെറ്റ് 1900–1901 ലെ ശൈത്യകാലത്ത് ലണ്ടനിൽ ഒരു വീട് വാടകയ്‌ക്കെടുത്തു. അവിടെ അവൾ സുഹൃത്തുക്കളുമായി ഇടപഴകുകയും എഴുതുകയും ചെയ്തു. അവൾ ഒരേസമയം രണ്ട് പുസ്തകങ്ങളുടെ രചനയിൽ മുഴുകുകി. ഇതിൽ ദ ഷട്ടിൽ ദൈർഘ്യമേറിയതും സങ്കീർണ്ണവുമായ ഒരു പുസ്തകമായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകമായ ദി മേക്കിംഗ് ഓഫ് എ മാർച്ചിയോണസ് ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ എഴുതിയതും നല്ല അവലോകനങ്ങൾ നേടി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. 1901-ലെ വസന്തകാലത്ത്, അവർ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, ടൌൺസെന്റ് ദീർഘകാല പ്രസാധകരായ സ്‌ക്രിബ്‌നേർസിനു പകരം ഒരു വലിയ അഡ്വാൻസ് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത പ്രസാധകശാലയുമായി കരാറിലേർപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു. മെയ്താമിലെ ഭവനത്തിൽ അതിഥികളെക്കൊണ്ടു നിറയ്ക്കുകയും അവരുമായി ഇടപഴകുകയും ചെയ്ത ഒരു വേനൽക്കാലത്തിനുശേഷം 1902 ലെ ശരത്കാലത്ത് അവൾക്ക് ശാരീരിക അസ്വാസ്ഥ്യമുണ്ടായി. അവൾ അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങുകയും 1902 ലെ ശൈത്യകാലത്ത് ഒരു സാനിറ്റോറിയത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവിടെവച്ച് അവൾ ടൌൺസെൻഡിനോട് ഇനി ഒരുമിച്ചു താമസിക്കില്ല,  ഈ വിവാഹം അവസാനിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞു.
രണ്ടുവർഷത്തിനുശേഷം 1904 ജൂണിൽ അവർ മെയ്‌താമിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തി. മെയ്‌തം ഹാളിൽ മതിലുകളുള്ള ഒരു പൂന്തോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു ഈ റോസ് ഗാർഡനിൽവച്ച് അവൾ നിരവധി പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതിയിരുന്നു. അവിടെവച്ച് ദി സീക്രട്ട് ഗാർഡൻ എന്ന കൃതിയുടെ ആശയം മനസ്സിൽ അങ്കുരിക്കുകയും മാഞ്ചസ്റ്റർ സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ ബ്യൂൾ ഹിൽ പാർക്കിലെ മാനർ ഹൌസിൽവച്ച് എഴുതുകയും ചെയ്തു. 1905-ൽ ഒരു ലിറ്റിൽ പ്രിൻസസ് എന്ന നാടകം ഒരു നോവലാക്കി മാറ്റിയ ശേഷം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തന്റെ വരുമാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി ബർണറ്റ് ഒരിക്കൽക്കൂടി എഴുത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങൾക്കായി പണം ചിലവഴിച്ച് അവൾ അതിരുകടന്ന ജീവിതശൈലി തുടർന്നു. 1905 ൽ ബർണറ്റ് ഒരു അർദ്ധ സസ്യഭുക്കായിരുന്നുവെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു. അവൾ മാംസത്തെ ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു.
1907-ൽ, സ്ഥിരമായി അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുകയും 1905-ൽ ഒരു പൗരത്വമെടുത്തതിനുശേഷം, 1908-ൽ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള ലോംഗ് ഐലൻഡിലെ പ്ലാൻഡം മാനറിലെ പ്ലാൻഡോം പാർക്ക് വിഭാഗത്തിൽ ഒരു ഭവനം പണിതുയർത്തി. മകൻ വിവിയൻ പബ്ലിഷിംഗ് ബിസിനസിൽ ജോലി ചെയ്യുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം ചിൽഡ്രൻസ് മാഗസിൻ എഡിറ്ററാകാൻ അവൾ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത കുറച്ച് വർഷങ്ങളിൽ അവർ ചിൽഡ്രൻസ് മാഗസിനിൽ നിരവധി ഹ്രസ്വ കൃതികൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1911 ൽ അവൾ സീക്രട്ട് ഗാർഡൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളിൽ അവർ ലോംഗ് ഐലൻഡിലെ വേനൽക്കാല വസതിയിലും ബെർമുഡയിലെ ഒരു ശീതകാല വസതിയിലുമായി ജീവിച്ചു. ദി ലോസ്റ്റ് പ്രിൻസ് 1915-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ദി ഹെഡ് ഓഫ് ഹൌ സ് ഓഫ് കൂമ്പെയും അതിന്റെ തുടർച്ചയായ റോബിനും 1922-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ബർണറ്റ് തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനത്തെ 17 വർഷക്കാലം പ്ലാൻഡം മാനറിൽ താമസിച്ചു. അവിടെവച്ച്  1924 ഒക്ടോബർ 29 ന് 74 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അവർ മരണമടഞ്ഞു. അവളെ റോസ്ലിൻ സെമിത്തേരിയിൽ സംസ്കരിച്ചു. മകൾ വിവിയൻ 1937-ൽ മരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ സമീപത്തുതന്നെ അടക്കം ചെയ്തു.
കുറിപ്പുകൾ
വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ വനിതാ നോവലിസ്റ്റുകൾ വർഗ്ഗം:1924-ൽ മരിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1849-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:20-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ അമേരിക്കൻ നോവലിസ്റ്റുകൾ
ഷോൺ കോണറി
ലഘുചിത്രം|മാർണി എന്ന ചിത്രത്തിലെ ടിപ്പി ഹെഡ്രനും സീൻ കോണറിയും
ലഘുചിത്രം|പി ഹയ്ഡൻ & ഷോൺ കോണറി സ്കോട്ടിഷ് നടനും, അക്കാദമി, BAFTA അവാർഡുകൾ ജേതാവുമായിരുന്നു സർ തോമസ് ഷോൺ കോണറി (ജനനം:ഓഗസ്റ്റ് 25 1930 - മരണം 30/31 ഒക്ടോബർ 2020)). 1962 മുതൽ 1983 വരെയുള്ള ഏഴ് ജയിംസ് ബോണ്ട് ചിത്രങ്ങളിൽ കോണറി നായകനായി. ജയിംസ് ബോണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ കൂടാതെ 1964-ൽ ഇറങ്ങിയ ആൽഫ്രെഡ് ഹിച്ച്‌കോക്ക് ചിത്രങ്ങളായ 'മാമി', 'മർഡർ ഓൺ ഓറിയന്റ് എക്സ്പ്രസ്സ്' (1974) എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലും പ്രധാന വേഷങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്തു. 1987-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ 'ദ് അൺടച്ചബൾസ്' കോണറിയ്ക്ക് അക്കാദമി അവാർഡ് നേടിക്കൊടുത്തു.
മരണം
2020 ഒക്ടോബർ 31 ന് 90 വയസ് പ്രായമുള്ളപ്പോൾ ബഹമാസിലെ നസ്സാവിലുള്ള ഭവനത്തിൽവച്ച് ഷോൺ കോണറി നിദ്രയിലായിരിക്കവേ മരണമടഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം അന്നേ ദിവസംതന്നെ കുടുംബവും ഇയോൺ പ്രൊഡക്ഷനും അറിയിച്ചിരുന്നു. കുറച്ചു അദ്ദേഹം രോഗാവസ്ഥയിലായിരുന്നുവെന്ന് മകൻ പ്രസ്താവിച്ചു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:1930-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:ഓഗസ്റ്റ് 25-ന് ജനിച്ചവർ
യങ് വുമൺ സ്ട്രിങിങ് പേൾസ്
1658-ൽ ഡച്ച് ആർട്ടിസ്റ്റ് ഫ്രാൻസ് വാൻ മിയറിസ് ദി എൽഡർ ചിത്രീകരിച്ച ഒരു എണ്ണച്ചായാചിത്രമാണ് യങ് വുമൺ സ്ട്രിങിങ് പേൾസ്. 1836 മുതൽ മോണ്ട്പെല്ലിയറിലെ മ്യൂസി ഫാബ്രെയുടെ ശേഖരത്തിലാണ് ഈ ചിത്രം കാണപ്പെടുന്നത്.
ജെറാർഡ് ടെർ ബോർച്ചിന്റെ രചനാരീതിയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച ചിത്രത്തിൽ, ഒരു ജോലിക്കാരിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഒരു മാലയിൽ മുത്തുകൾ കോർക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചിത്രകാരനെക്കുറിച്ച്
ഡച്ച് സുവർണ്ണ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു ചിത്രകാരനായിരുന്നു ഫ്രാൻസ് വാൻ മിയറിസ് (16 ഏപ്രിൽ 1635 - മാർച്ച് 12 1681).മിന്നുന്ന തിളക്കവും മെറ്റാലിക് പോളിഷുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലയുടെ സവിശേഷത. ചിത്രകാരന്മാരുടെ ഒരു ലൈഡൻ കുടുംബത്തിലെ പ്രമുഖ അംഗം, മക്കളായ ജാൻ (1660–1690), വില്ലെം (1662–1747), അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുമകൻ ഫ്രാൻസ് വാൻ മിയേറിസ് ദ യംഗർ (1689–1763) എന്നിവരും മികച്ച ചിത്രകാരന്മാരായിരുന്നു. യാഥാർത്ഥ്യത്തെ കഴിയുന്നത്ര കൃത്യമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച വാൻ മിയറിസിന്റെ അദ്ധ്യാപകനായ ജെറിറ്റ് ഡൗയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു കൂട്ടം ചിത്രകാരന്മാരിൽ വാൻ മിയറിസിനെ മികച്ച ചിത്രകാരന്മാരിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. അവർ പ്രത്യേകിച്ചും ചെറിയ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിൽ യങ് വുമൺ സ്ട്രിങിങ് പേൾസ് എന്നത് ഒരു മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. ഡാൻ വാൻ മിയറിസിനെ തന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച വിദ്യാർത്ഥിയായി ജെറിറ്റ് ഡൗ കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു.