പൊന്തിഫിക്കൽ_ഓറിയന്റൽ_ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട്
ആദ്യ ശതാബ്ദം
ആരംഭത്തിൽ ഇവിടുത്തെ അധ്യാപകർ വിവിധ സന്ന്യാസ സഭകളിൽനിന്നുള്ളവരും അല്മായരുമായിരുന്നു. ഇവർ താഴെപറയുന്നവർ ആണ്: ഒരു വൈറ്റ് ഫാദർ, അംത്വാ ദെൽപുച്ച്‌ (1868-1936); അദ്ദേഹം ഓറിയൻതാലേയുടെ ആദ്യവർഷങ്ങളിൽ (1918-1919) പ്രൊ-പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്നു. ; രണ്ടു ബെനെഡിക്റ്റിനികൾ; മാർട്ടിൻ യൂഗീ (1878-1954)ഉൾപ്പെടെയുള്ള മൂന്നു അസംപ്‌ഷനിസ്റ്റുകൾ. യൂഗീ കുറച്ചു വർഷങ്ങൾ മാത്രമേ ഇവിടെ അദ്ധ്യാപകൻ ആയിരിന്നുള്ളൂ. പക്ഷെ പൗരസ്ത്യദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ചരിത്രം എഴുതിയത് അദ്ദേഹമാണ്. ഒരു ഡൊമിനിക്കൻ; ഒരു മേകിറ്റാറിസ്റ്; ഗുയിയെമ്മ് ദേ ജേർപ്പാനിയോൺ (1877-1948) ഉൾപ്പെടയുള്ള നാല് ഈശോസഭക്കാർ; രണ്ടു റഷ്യക്കാർ, ഒരു ഗ്രീക്കും ഒരു എത്യോപ്യനും; ഇവരെക്കൂടാതെ, മൈക്കലാഞ്ജലോ ഗുയിദി എന്ന സുപ്രസിദ്ധ ചരിത്രകാരനും ഫിലോളജിസ്റ്റും  ഉൾപ്പെടെയുള്ള മൂന്നു അല്മായരും. പയസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ ഊന്നൽക്കൊടുത്തത് സ്ഥാപനം നടത്തിക്കൊണ്ടു പോകാനും പിന്നീട് അത് ഏറ്റെടുക്കുവാനുമുള്ള ഒരു സന്ന്യാസ സഭയെയാണ്. അദ്ദേഹം ഈശോസഭയെ തെരെഞ്ഞെടുത്തു. ഈശോസഭാജനറൽ ആയ വ്ലോദിമിർ ലീഡോക്കോവ്സ്കി (14.09.1922) ക്കു എഴുതിയ ഒരു കത്തിലൂടെ മാർപ്പാപ്പ ഓറിയൻതാലേയെ ഈശോസഭയെ ഏൽപ്പിച്ചു. ഇത് ഓറിയൻതാലേയുടെ പൂർണ അധികാരത്തോടുകൂടിയുള്ള പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ആൽഫ്രഡോ ഇൻഡിഫോൻസോ, ഓ. എസ്. ബി. യുടെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ചായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഓറിയൻതാലേയുടെ ആദ്യത്തെ ഈശോസഭാ പ്രസിഡന്റ്  ആയി മൈക്കൽ ദെർബിഗ്‌നി (1922-1931) നിയമിതനായി. പ്രഗല്ഭനായ അദ്ദേഹമാണ് പുതിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾകൊണ്ടും പുതിയ ആസ്ഥാനത്തിലേക്ക് മാറ്റിക്കൊണ്ടും ഓറിയൻതാലേക്കു പുതുജീവൻ നൽകിയത്. സങ്കീർണമായ ഒരു റഷ്യൻ മിഷന് ശേഷം അദ്ദേഹം ഉടനെ വിശ്രമജീവിതത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമി എമിൽ ഹെർമാൻ (1932-1951) എന്ന ജർമ്മൻ കാനോനിക നിയമജ്ഞൻ ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹമാണ് യുദ്ധത്തിന്റെ കാലയളവിൽ ഓറിയൻതാലേയെ നയിച്ചത്. ഒരു ബാസ്ക്ക് ദേശക്കാരനും സുപ്രസിദ്ധ പാട്രിസ്റ്റിക് പണ്ഡിതനുമായ ഇഗ്‌നാസിയോ ഓർത്തിസ് ദേ ഉർബിന (1951-1957); പ്രശസ്ത സിറിയക് പണ്ഡിതനും പിന്നീട് വത്തിക്കാൻ ലൈബ്രറിയുടെ പ്രീഫെക്ടുമായിരുന്ന അൽഫോൻസ് റേസ് (1957-1962; ഫ്ലോറെൻസു കൗൺസിലിൽ (1438-1445) വിദഗ്ദ്ധനും പിന്നീട് കൗൺസിലിന്റെ രേഖകളുടെ ഗ്രന്ഥപരിശോധകനുമായുന്ന ജോസഫ് ഗിൽ (1962-1963); വീണ്ടും ജോസഫ് ഗിൽ (1964-1967), ഗിൽ 1965-ൽ ഈശോസഭ റെക്ടർ എന്ന പദവി ആദ്യമായി വഹിച്ചു; പിന്നീട് പൗരസ്ത്യ കാനോനിക നിയമത്തിന്റെ പുനഃപരിശോധനക്കുവേണ്ടി നിയമിക്കപ്പെട്ട പൊന്തിഫിക്കൽ കമ്മീഷന്റെ  സെക്രട്ടറി ആയിത്തീർന്ന ഇവാൻ ഷുഷേക്ക് (1967-1972); ശ്രദ്ധേയനായ സഭൈക്യ ഗവേഷകൻ ആയ ജോർജസ് ദീജൈഫ് (1972-1976); മേവുഡോൺ സ്‌കൂൾ ഓഫ് റഷ്യന്റെ മുൻ റെക്ടർ ആയ എഡ്‌വാർഡ് ഹ്യൂബർ (1976-1981); പിന്നീട് ഇരുപത്തഞ്ചോളം വർഷങ്ങൾ (1983-2008) ഈശോസഭയുടെ സുപ്പീരിയർ ജനറൽ ആയി തെരെഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പീറ്റർ-ഹാൻസ് കോൺവെൻബാക്‌ (1981-1983); ഉടനെത്തന്നെ ഗ്രിഗോറിയൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ റെക്ടർ ആയി നിയമിതനായ ഗില്ലസ് പെലാൻഡ്  (1984-1986); ടോക്യോയിലെ സോഫിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ റെക്ടറായും റഷ്യൻ ഫിലോസഫിയിൽ വിദഗ്ദ്ധനുമായും അറിയപ്പെടുന്ന ജിനോ പ്യോവസാന (1986-1990); കാനോനിക നിയമജ്ഞനും ഡീനും റെക്ടറുമായ ക്ലാരേൻസു ഗാല്ലഗർ  (1990-1995); വിവിധ കാലയളവിൽ ആദ്യമായി രണ്ടുവട്ടം റെക്ടർ ആയ ഗില്ലസ് പെലാൻഡ് (1995-1998); ഒൻപതു വർഷങ്ങൾ റെക്ടർ ആയിരുന്ന ഹെക്ടർ വാൾ വിലാർഡിൽ (1998-2007); രണ്ടു വർഷത്തെ സേവനത്തിനു ശേഷം ഓറിയന്റൽ കോൺഗ്രിഗേഷന്റെ സെക്രട്ടറി ആയി നിയമിതനായ സിറിൽ വാസിൽ (2007-2009); ഒരു വർഷം പ്രൊ-റെക്ടർ ആയിരുന്ന സണ്ണി കൊക്കരവാലായിൽ (മേയ് 2009- മേയ് 2010); പിന്നീട് ന്യൂയോർക്കിലെ ഗ്രിഗോറിയൻ ഫൗണ്ടേഷന്റെ സീനിയർ വൈസ് പ്രസിഡന്റായി നിയമിതനായ ജെയിംസ് മക്ആൻ (2010-2015); 20 ഏപ്രിൽ  2015 മുതൽ 25 ആഗസ്റ്റ് 2015 വരെ പ്രൊ-റെക്ടർ ആയിരുന്ന സമീർ ഖാലിൽ സമീർ; തുടർന്നു ഡേവിഡ് നാസർ (2015-....). അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഓറിയൻതാലേ കെട്ടിടം പുതിയ മുഖം കൈവരിക്കുകയും ഈശോസഭ സമൂഹം തൊട്ടടുത്തുള്ള പൊന്തിഫിക്കൽ റഷ്യൻ കോളേജിനോട് (കോളേജിയൂം റുസിക്കും) ലയിക്കുകയും ചെയ്തു. .