cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
പ്രതിബദ്ധം
പ്രതിബദ്ധങ്ങളുടെ ഉച്ചാരണത്തിൽ സ്വനനാളത്തിൽ പൂർണ്ണമോ ഭാഗികമോ ആയ തടസ്സം(നികോചം) സംഭവിക്കുന്നു. ഇതുമൂലം ഉച്ചാരണത്തിൽ സ്ഫോടനമോ ഘർഷണമോ സംഭവിക്കുന്നു. പൂർണ്ണനികോചത്തിനു ശേഷം വായു ശക്തിയായി പുറത്തുകടക്കുന്നതാണ് സ്ഫോ‍ടനം. ഭാഗികനികോചത്തിൽ വായു ഉരസി ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് പുറത്തുകടക്കുന്നത് ഘർഷണം. പൂർണ്ണനികോചശേഷം ചലകരണം പതുക്കെ മാത്രം പിൻവലിയുമ്പോൾ സ്പർശഘർഷണം സംഭവിക്കുന്നു. ഈ പ്രക്രിയകൾ യഥാക്രമം സ്ഫോടകവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, ഘർഷങ്ങൾ, സ്പർശഘർഷികൾ എന്നീ വ്യഞ്ജനങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു. വായിലൂടെയുള്ള പ്രവാഹം തടയപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും മൂക്കിലൂടെ വായുവിനെ പുറംതള്ളുന്നതിനാൽ അനുനാസികങ്ങളുടെ ഉച്ചാരണത്തിൽ വായുപ്രവാഹം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അതിനാൽ അവ പ്രതിബദ്ധങ്ങളല്ല.
പ്രതിബദ്ധങ്ങൾ ദൃഢവ്യഞ്ജനങ്ങളും മുഖരങ്ങൾ ശിഥിലവ്യഞ്ജനങ്ങളുമാണ്. പ്രതിബദ്ധങ്ങളിൽ കൂടുതലായി ശ്വാസികൾ കാണപ്പെടുമ്പോൾ മുഖരങ്ങളിൽ ശ്വാസികൾ വിരളമായേ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
עיצורים סותמים Класифікація приголосних звуків в українській мові
മുഖരം
സ്വനനാളത്തിൽ വായുപ്രവാഹത്തിന് ശ്രദ്ധേയമായ തടസ്സമൊന്നുമില്ലാതെ ഉച്ചരിക്കുന്ന സ്വനങ്ങളെ സാമാന്യമായി മുഖരങ്ങൾ‍(sonorant) എന്നു വിളിക്കുന്നു. മുഖരങ്ങൾ സ്വനനാളത്തിൽനിന്ന് ഘർഷണത്തിലൂടെയോ സ്ഫോടനത്തിലൂടെയോ പുറത്തുവരുന്നവയല്ല. സ്വരങ്ങൾ, പ്രവാഹികൾ, അനുനാസികങ്ങൾ, പാർശ്വികങ്ങൾ, ഉൽക്ഷിപ്തങ്ങൾ, കമ്പിതങ്ങൾ എന്നിവയാണ് മുഖരസ്വനങ്ങൾ. ചോംസ്കി തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ [+മുഖരം] കൊണ്ട് മുഖരത്തെയും [-മുഖരം] കൊണ്ട് പ്രതിബദ്ധങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മുഖരതാശ്രേണിയനുസരിച്ച് ഘർഷത്തിനു മുകളിൽ വരുന്ന എല്ലാ സ്വനങ്ങളും മുഖരങ്ങളാണ്. മുഖരസ്വനങ്ങളെത്തന്നെയാണ് കേരളപാണിനീയത്തിൽ കോമളധ്വനികൾ (ശിഥിലങ്ങൾ) എന്നുപറയുന്നത്. തുറന്നുച്ചരിക്കുന്നതിനാൽ (വിവൃതാഭ്യാഗമം) മുഖരങ്ങൾക്ക് ഒരു സിലബിളിന്റെ കേന്ദ്രമാ‍കാൻ കഴിയും.
ഭാഗികരോധമോ തടസ്സരഹിതമായ മൗഖിക/ നാസിക വായുപ്രവാഹമോ വഴിയാണ് മുഖരങ്ങൾ ഉണ്ടാ‍കുന്നത്. അനുനാസികങ്ങൾക്ക് വായ്ക്കകത്ത് പൂർണ്ണരോധം സംഭവിക്കുമെങ്കിലും മൂക്കിലൂടെ അവ പുറത്തെത്തുന്നന്നിതാൽ വായുപ്രവാഹത്തിന് ഞെരുക്കമൊന്നുമുണ്ടാകുന്നില്ല. കമ്പിതങ്ങളും ഉൽക്ഷിപ്തങ്ങളും ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ‍ ചലകരണത്തിന്റെ രോധവും വിവൃതിയും വളരെ ചുരുങ്ങിയ നേരത്തേക്കു മാത്രമായതിനാൽ (അന്തരിതരോധം) പരിഗണ്യമായ തടസ്സം വായുപ്രവാഹത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നില്ല. അതിനാൽ രോധനികോചത്തിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്നവയെങ്കിലും ഈ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളും മുഖരങ്ങളാണ്. മുഖരങ്ങൾ പൊതുവേ നാദികളാണ്; ഘർഷരഹിതങ്ങളും. രവത്വമില്ലാത്തതിനാൽ(noisyness) സ്വരങ്ങളുടെ ചില ഉച്ചാരണഗുണങ്ങൾ മുഖരങ്ങൾക്കെല്ലാം കാണാം.
ഫുഡാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി
ഫുഡാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ) ചൈനയിലെ ഷാങ്ഹായിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും അഭിമാനാർഹമായതും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതുമായ ചൈനീസ് സർവകലാശാലകളിൽ ഒന്നാണ്. ഇത് സി 9 ലീഗിലെ ഒരു അംഗവുംകൂടിയാണ്. ചൈനാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ക്വിങ് രാജവംശം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, 1905 ൽ ഈ സ്ഥാപനം ആരംഭിച്ചു. ഷാങ്ങ്ഹായ് നഗര മദ്ധ്യത്തിലെ  നാല് കാമ്പസുകൾ ഈ സർവ്വകലാശാലയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഹാൻഡൻ (邯郸), ഫെങ്ലിൻ (枫林), ഷാംഗ്ജിയാങ് (张江), ജിയാങ്വാൻ (江湾) എന്നീ കാമ്പസുകൾ ഒരു കേന്ദ്രഭരണത്തിൻ കീഴിലാണ്.
മുഖരം
ചിലപ്പോൾ രണിതങ്ങൾ(resonant) എന്നും ഈ സംഘർഷരഹിതസ്വനങ്ങളെ(non-turbulent) വിളിക്കാറുണ്ട്. മുഖരങ്ങൾക്ക് സ്വരങ്ങൾ (ഉപസ്വരങ്ങളും) ഒഴികെയുള്ള രണിതങ്ങൾ എന്ന് ഒരു നിർവ്വചനം നൽകാറുണ്ട്. എങ്കിലും ഈ പദങ്ങൾ പര്യായങ്ങളായാണ് സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഫുഡാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ചൈനയിലെ സർവ്വകലാശാലകൾ
മുഖരം
സ്വനനാളത്തിൽ സംഘർഷമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രതിബദ്ധസ്വനങ്ങളിൽനിന്ന് ഭിന്നമാണ് മുഖരങ്ങൾ. എങ്കിലും പ്രജിഹ്വീയവും ഗളീയവും പോലുള്ള കന്ധരസ്വനങ്ങളിൽ പ്രവാഹിയും നാദീയഘർഷങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഭേദം അവ്യക്തമാണ്. നാദീയ പ്രജിഹ്വീയഘർഷം, നാദീയ ഗളീയഘർഷം തുടങ്ങിയവ മുഖരങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെയാണ് പെരുമാറുന്നത്. കേരളപാണിനി ഹ|ഹകാരത്തെ ശിഥിലവ്യഞ്ജനമായി പരിഗണിച്ചത് ഇതുകൊണ്ടാണ്. അകാരത്തിനു തുല്യമായ ഉപസ്വരമാണ് ഗളീയഘർഷം.
ഇംഗ്ലീഷിലെ മുഖരസ്വനിമങ്ങൾ
ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലെ വ്യഞ്ജനീയമായ മുഖരസ്വനിമങ്ങൾ ഇവയാണ്: /l/, /m/, /n/, /ŋ/, /ɹ/, /w/, /j/.
മലയാളത്തിലെ മുഖരസ്വനിമങ്ങൾ
മലയാളത്തിലെ സ്വരങ്ങളൊഴികെയുള്ള മുഖരസ്വനിമങ്ങൾ താഴെ:
/ങ/, /ഞ/, /ണ/, /ന/, /ന/, /മ/
/യ/, /ഴ/, /വ/
/ര/, /റ/, /ല/, /ള/
പാൽമുതുക്ക്
രാസഘടകങ്ങൾ
കിഴങ്ങിൽ രെസീൻ, അന്നജം, പ്രോട്ടീൻ, പഞ്ചസാര എന്നിവ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
രസാദി ഗുണങ്ങൾ
രസം			:മധുരം
ഗുണം		:ഗുരു, സ്നിഗ്ധം
വീര്യം			:ശീതം
വിപാകം		:മധുരം
ഔഷധ ഉപയോഗം
ചെടിയുടെ കിഴങ്ങാണ് ഔഷധത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഓജസ്സും മുലപ്പാലും വർദ്ധിപ്പിക്കും. വാതഹരമാണ്.ശരീരം തടിപ്പിക്കും.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:ഔഷധസസ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:പുഷ്പങ്ങൾ വർഗ്ഗം:അലങ്കാരസസ്യങ്ങൾ വർഗ്ഗം:വള്ളിച്ചെടികൾ വർഗ്ഗം:കോൺവോൾവുലേസിയേ
കീച്ചേരി പാലോട്ടുകാവ്
കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ പാപ്പിനിശ്ശേരിയിലെ കീച്ചേരിയിൽ പാലോട്ട് ദൈവത്തെ കെട്ടിയാടിക്കുന്ന കാവുകളിലൊന്നാണ് കീച്ചേരി പാലോട്ടുകാവ്. മഹാവിഷ്ണുവിൻറെ പ്രഥമ അവതാരമായ, മത്സ്യാവതാരത്തെയാണ് പാലോട്ട് ദൈവമായി കെട്ടിയാടിക്കുന്നത്. അണ്ടല്ലൂർ കാവ്‌ കഴിഞ്ഞാൽ തീയ്യർ സമുദായത്തിൻറ പ്രധാനപ്പെട്ട വൈഷ്ണവ സങ്കേതമാണ് പാലോട്ട് കാവുകൾ. മത്സ്യാവതാരത്തെയാണ് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്. വിഷു വിളക്ക് മഹോത്സവം, കാർത്തിക വിളക്ക് മഹോത്സവം, തിടമ്പ് നൃത്തം എന്നിവയാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ഉത്സവങ്ങൾ. വിഷു വിളക്ക് ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചു വമ്പിച്ച കരിമരുന്നു പ്രയോഗവും ഉണ്ടാവാറുണ്ട്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:കാവുകൾ
ഭാരതപര്യടനം
കുട്ടികൃഷ്ണമാരാരുടെ ഏറെ ചർച്ചയും വിവാദവും ഉണ്ടാക്കിയ കൃതിയാണ്‌ ഭാരതപര്യടനം.1948 ലാണ് ഈ കൃതി പുറത്തിറങ്ങുന്നത്. മഹാഭാരതത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട കഥാസന്ദർഭങ്ങളെ ആഴത്തിൽ വിശകലനം   ചെയ്യുകയാണ് കൃതി. അമാനുഷർ എന്നു കരുതുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെ മനുഷ്യരായി അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെശക്തി ദൗർബല്യങ്ങൾ മാരാർ തുറന്നു കാണിക്കുന്നു. ഇതിൽ കർണ്ണന്റെ കഥാപാത്ര സൃഷ്ടിയും വിശകലനവും ഏറെ പ്രഖ്യാതമാണ്. ധർമ്മബോധം, ആസ്തിക്യബോധം, യുക്തിബോധം, സൗന്ദര്യബോധം ഇവയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ പുനർവായന. കഥാപാത്രപഠനങ്ങളാണ് ഇതിലുള്ളത്. കഥാപാത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലൂടെ ഇതിവൃത്തം, ഭാവശില്പം, കാവ്യാത്മകമായ രസം ഇവയിലേക്ക് വീക്ഷണങ്ങളെത്തുന്നു.
ഗ്രന്ഥകർത്താവ്
14 ജൂൺ 1900-ൽ കേരളത്തിലെ പട്ടാമ്പിയിൽ ജനിച്ചു. മലയാള സാഹിത്യരംഗത്ത് സമകാലിക വിമർശനങ്ങളുടെ പുതുലോകം തുറന്ന മാരാർ സാഹിത്യത്തിലെ അന്ധമായ അനുകരണങ്ങൾക്കും ഭാവചാരുതയില്ലാത്ത സൗന്ദര്യാസ്വാദനത്തിനും എതിരായിരുന്നു. ഭാരതപര്യടനം അഥവാ ഭാരതകഥയിലൂടെയുള്ള പ്രയാണം മാരാരുടെ ഏറ്റവും നല്ല സൃഷ്ടികളിൽ ഒന്നാണ്. കഥയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻറെ ജ്ഞാനവും വിമർശന സിദ്ധികളും കാട്ടുന്ന ഈ കൃതി തികച്ചും ആധുനികവും നൂതനവുമായ ആശയമാണ്. ഭാരതകഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവരുടെ ദൈവികതയുടെ ചട്ടക്കൂടിൽനിന്നു ധീരമായി അടർത്തിയെടുത്ത്‌ അവരുടെ ചെയ്തികളും ചിന്തകളും പച്ചയായി ആവിഷ്ക്കരിക്കുന്നതിൽക്കൂടി, ആരാധനയുടെയും ഭക്തിയുടെയും സീമകൾക്കപ്പുറത്തുള്ള മനുഷ്യജീവിതമാകുന്ന സങ്കടക്കടൽ നാം കാണുന്നു. നന്മയേത് തിന്മയേത് എന്നു വേർതിരിക്കാനാവാതെ ദുര്യോധനനെപോലെ സ്ഥലവിഭ്രാന്തിയിൽ നാം അകപെടുന്നു. M P PAUL അവാർഡ്, കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ്. എന്നിവ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.'കല ജീവിതം തന്നെ',കൈവിളക്ക്', 'സാഹിത്യസല്ലാപം' തുടങ്ങിയവയാണ് മറ്റ് പ്രശസ്ത കൃതികൾ. ഏപ്രിൽ 6 1973-ൽ അന്തരിച്ചു.
വിശകലനം
"യദിഹാസ്തി തദന്യത്ര യന്നേഹാസ്തി ന കുത്രചിൽ" "ഇവിടെയുള്ളത് മറ്റു പലയിടത്തും ഉണ്ടായിരിക്കും. എന്നാൽ ഇവിടെ ഇല്ലാത്തത് മറ്റെങ്ങും ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല." മഹാഭാരതത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ഈ വിവരണം മതി ഭാരതകഥയുടെ ഉൾക്കാമ്പും സ്വാധീനവും വിശദീകരിക്കാൻ. ഇത്രയധികം ചർച്ചചെയ്യപ്പെടുകയും ,പുനരാവിഷ്ക്കരിക്കയും, തലമുറകളായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയും ഉണ്ടായിട്ടുള്ള ഒരു കൃതിയില്ല. മാനവനും ദേവനും പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും ദൈത്യനും ദാനവനും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ മഹാകാവ്യത്തിൽ അതിശയോക്തിയുടെ മുഖംമൂടിയിലൂടെ ജീവിതസത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുന്നു. ധർമ്മമേത് അധർമ്മമേതു ,സുഖമെന്ത് ദുഃഖമെന്തു എന്നറിയാതെ ഉഴലുന്ന ഒരു പിടി അതിമാനുഷർ അഥവാ അതിമാനുഷികതയാൽ അസാമാന്യ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന മനുഷ്യജന്മങ്ങളും ഈശ്വരന്മാരും ഈ കഥക്ക് നിറം പകരുന്നു. തത്വം,നീതി, ശാസ്ത്രം, ആസ്വാദനം, ഘടന എന്നിവയിൽ അത്യപൂർവമായ മേന്മയുള്ള ഈ കൃതി പലകാലം പരാൽ വാഴ്പ്പെത്തപ്പെട്ടതിൽ അതിശയമില്ല.
എന്നാൽ സാമാന്യ വിശകലനങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഭാരതപര്യടനത്തെ വേറിട്ടു നിർത്തുന്നത് മാരാരുടെ ധീരമായ ഇടപെടലുകളാണ്. "രാമൻ,യുധിഷ്ഠിരൻ തുടങ്ങിയ ഇതിഹാസ കഥാനായകന്മാർ യാതോരൂപ്പക്കെടും പറ്റാതെ ചില്ലലമാരിയിൽ സൂക്ഷിച്ചുവക്കേണ്ട പ്രദർശനവസ്തുക്കലാണന്നും അവരിൽ വല്ല കുറ്റവും കുറവും ഉണ്ടാവാമെന്നു ശങ്കിക്കുന്നതെ പാപമാണെന്നും വിശ്വസിക്കുന്ന ആളുകളുടെ പൊക്കണങ്ങളിൽ ഇതിനു ചില സമാധാനങ്ങളുണ്ടാവാം ;അവർ അത് കൊണ്ട് സംതൃപ്തി കൊള്ളട്ടെ " - "സഹോദരന്മാർ തമ്മിൽ", ഭാരതപര്യടനം. ഈശ്വരതുല്യരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവരുടെ സ്വഭാവ വിശകലനം തന്നെയാണ്, അവരുടെ കുറ്റവും കുറവും മനസ്സിലാകുന്നതാണ് മാരാരുടെ വ്യത്യസ്തത. ദുര്യോധനാദികളായ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മഹത്ത്വങ്ങളും യുധിഷ്ടിരാധികളായ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വ്യതിചലനങ്ങളും സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുകയും അവയെ ശക്തസുന്ദരമായ ഭാഷയിൽ വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മാരാരുടെ രീതി വിപ്ലവാത്മകമാണ്. കുന്തി ,കർണ്ണൻ ,കൃഷ്ണൻ ,ഭീഷ്മർ,പഞ്ചപാണ്ടവർ, നൂറ്റൊന്നു കൌന്തെയർ തുടങ്ങിയവരുടെ വൈകാരിക നിമ്നോന്നതകളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടു പുതിയ ചിന്താവീഥികൾ മാരാർ വെട്ടിത്തുറക്കുന്നു. മഹാഭാരതകഥ ഇത്തരം പുതു വെളിച്ചത്തിലൂടെ കാണുമ്പോൾ നന്മ, തിന്മ എന്നീ ആശയങ്ങൾക്ക് നിലനിൽപ്പില്ലെന്നും ലോകം മുഴുവൻ ഏവ രണ്ടിന്റെയും സങ്കലനം മാത്രമെന്നും നാം അറിയുന്നു.മഹാഭാരതം വെറുമൊരു കേട്ടുകഥയല്ലെനും ഭാരതത്തിൻറെ ചരിത്രാതീത കാലത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അവശേഷിക്കുന്ന അറിവാണന്നുമുള്ള വിദഗ്ദ്ധാഭിപ്രായം നിലനിൽക്കെ, ഭാരതകഥയെ തികച്ചും മനുഷ്യതലത്തിൽ കൊണ്ടുവരാനുള്ള മാരാരെ പോലുള്ള കവികളുടെ പ്രയത്നം തികച്ചും സ്തുത്യർഹമാണ്.
കഥാപാത്ര വിശകലനങ്ങൾ
നാനാകഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവ വിശകലനം കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടമാണ് ഈ കൃതി. ഭീഷ്മപ്രതിജ്ഞ എന്ന കഥയിൽ മഹാനുഭാവനും മാനുഷിക വൈകല്യങ്ങൾക്ക് അതീതനുമായ ഭീഷ്മരെ നാം കാണുന്നു. സ്വന്തം പിതാവിൻറെ കാമങ്ങളെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്താനായി തന്റെ കാമക്രോധങ്ങളെ അടക്കിയവനാണ് ദേവവ്രതൻ. ബ്രഹ്മചര്യം അനുഷ്ടിച്ചത് കൂടാതെ എല്ലാ തരത്തിലും തനിക്കു അവക്കാശപ്പെട്ട രാജ്യം വീണ്ടും പിതൃഭക്തിമൂലം തഴഞ്ഞു. കൂടാതെ പിതാവിന്റെ മരണശേഷം രണ്ടാനമ്മയായ സത്യവതിയെ മാതൃഭക്തിയോടുകൂടി സംരക്ഷിക്കയും രാജ്യത്തെ ഒരു എളിയ സേവകനെപ്പോലെ സേവിക്കുകയും ചെയ്തു. വിധിവൈപരീത്യം മൂലം രാജ്യം സ്വീകരിക്കുന്നതാവും ധർമം എന്ന അവസ്ഥ കൈവന്നപ്പോഴും ആ സാധ്യത തള്ളിക്കളഞ്ഞു തൻറെ നിശ്ചയത്തിൽ ഉറച്ചവനാണ് ദേവവ്രതൻ. ഭീഷ്മരുടെ എളിമയും ശൌര്യവും ധൈര്യവും സർവോപരി ഭക്തിയും മഹാഭാരതകതയിലാകെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്. അംബയെ കയ്യൊഴിഞ്ഞതുമൂലം പരശുരാമനെ നേരിടെണ്ടിവന്നപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തെ പരാജയപ്പെടുതിയപ്പോലും ഒരു എളിയ ശിഷ്യനെ പോലെ അദ്ദേഹം പെരുമാറിത്.അധർമ്മിഷ്ഠരെങ്കിലും വേറുക്കപെട്ടവരെങ്കിലും കൌരവർക്കുവേണ്ടി അവസാന തുള്ളി ചോര ചിന്തിയതിൽ വരെ ഈ സേവന മനോഭാവം പ്രകടമാണ്.അതുകൂടാതെ അത്യന്തം ധർമ്മിഷ്ഠനും മിതഭാഷിയുമാണദ്ദേഹം.തൻറെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ശകാരിച്ച കർണനെ ജീവിതത്തിൻറെ അന്ത്യ നിമിഷങ്ങിൽ മകനെപ്പോലെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന അവസ്ഥ തികച്ചും ഹൃദയഹാരിയാണ്.ദ്രൌപദി സഭയിൽ അപമാനിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഭീഷ്മരുൾപ്പെടെയുള്ള പ്രമുഖർ ഒരക്ഷരം ഉരിയാടില്ല എന്നു പറയുന്നവരോടും മാരാർക്ക് മറുപടിയുണ്ട്.മറ്റുള്ളവർ എത്ര അക്രോശിചാലും ഒരു ഗുണവുമില്ലെന്നും യുധിഷ്ടിരൻ വിചാരിക്കത്തടത്തോളം കാലം ദ്രൌപദി അപമാനിക്കപ്പെടുമെന്നുമുള്ള വേദനാജനകവും അസുഖകരവുമായ സത്യം അദ്ദേഹം തൻറെ ഗഹനമായ മറുപടിയിൽ ഒതുക്കി. മറ്റുള്ളവർക്കായി സ്വയം സമർപ്പിച്ചും, രാജ്യത്തിൻറെ ഐക്യത്തിനായി അഹോരാത്രം പണിയെടുത്തും ,അത് പരാജയപ്പെടപ്പോൾ സ്വന്തം ചായവ് കണക്കിലെടുക്കാതെ രാജ്യത്തോട് കൂറ് കാണിക്കുകയും ,സ്വച്ഛന്തമൃത്യു ആയിട്ടും ശരശയ്യയിൽ വേദന അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തതിലൂടെ തൻറെ കർമം കൊണ്ട് അമാനുഷികനായ ഒരു മനുഷ്യനെ നാം കാണുന്നു.
സാക്ഷാൽ ശ്രീകൃഷ്ണനെ പറ്റിയുള്ള വിശകലനമാണ് കൌതുകമുണർത്തുന്ന മറ്റൊരു വിഭാഗം. ഭഗവദ്ദൂതിൽ പറയുന്നപോലെ "ശിശുപാലൻ ചെയ്ത നൂറപരാധവും ക്ഷമിച്ച ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ജനിച്ചത് ഭൂഭാരം തീർക്കുക എന്ന സംഹാരക്രിയക്കല്ല, വിധിവശാൽ നേരിടുന്ന അത്തരം നാശങ്ങളെപ്പോലും മനുഷ്യർ പൌരുഷം കൊണ്ട് എങ്ങനെ നേരിട്ടുനോക്കണമെന്നു കാണിപ്പനാണ്." ഈ വാക്കുകളിൽനിന്ന് കൃഷ്ണൻ ഗോപികമാരുടെ മാത്രമല്ല മറിച്ചു ഈ ഭൂമിയുടെയാകെ പ്രണയിയാകുന്നുവെന്നു നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു. അനിവാര്യമായ വിധിയോടു പൊരുതി നിൽക്കാൻ കാണിച്ചുതരുന്ന ഭഗവാൻ എതു യോദ്ധാവിനെക്കാളും മനക്കട്ടിയും ധൈര്യവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ കൂടി ഭാഗവാനായതുകൊണ്ട് ഇത്തരത്തിൽ പെരുമാറിയെന്നല്ല മരറിച്ചു തൻറെ കർമ്മതിലൂടെയാണ് ഒരാൾ ഭാഗവാനാകുന്നത് എന്നു നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ധൃതരാഷ്ട്രപ്രവ്രജ്യയിൽ തൻറെ ജന്മോദ്ദേശം ആ അന്ധ ദമ്പതികളെ സഹായിക്കാനാണന്നുള്ള കുന്തിയുടെ വാക്കുകൾ അവരുടെ വിശാല മനസ്സും ജീവിതത്തിലുടനീളം ശീലിച്ചു പഠിച്ച വൈരാഗ്യവും വെളിവാക്കുന്നു. മക്കളെ ചിറകിന്നടിയിൽ എന്നും സൂക്ഷിക്കുകയും അവരെ ഓർത്തു രാപ്പകൽ കണ്ണീരോഴുക്കുകയും യുദ്ധസമയത്ത് വിദുളാവാക്യം ഓതി പ്രചോദിപ്പിക്കയും ചെയ്ത സാധാരണ വീട്ടമ്മയിൽ നിന്ന് സർവ സുഖഭോഗങ്ങളും ത്യജിച്ചു വൈരാഗിയായ കുന്തിയിലോട്ടുള്ള മാറ്റം ആദരണീയമാണ്.
"ധർമ്മമുള്ളിടത്തെ ജയമുള്ളൂ "എന്നു അധർമിയായ മകനോട്‌ പറയുന്ന ഗാന്ധാരി ,അംബയുടെ സൌന്ദര്യാധിക്യത്താൽ മന്സ്സിടറുന്ന പരശുരാമൻ, കർണ്ണനോടുള്ള വിദ്വേഷം മൂലം സഹോദരനോട് കൊടിയ വാക്കുകൾ പറയുന്ന യുധിഷ്ടിരൻ,ശക്തിസ്രോതസ്സായ സാക്ഷാൽ കൃഷ്ണൻ താങ്ങുന്ന പാണ്ഡവപക്ഷത്തോടു അവസാനനിമിഷങ്ങളിലും അഭിമാനം അടിയറവു പറയാത്ത ദുര്യോധനൻ തുടങ്ങിയവ സാമാന്യ ധാരണകളെ ഭേദിക്കുന്ന അസാമാന്യ രംഗങ്ങളാണ്.
സന്ദർഭവിശകലനം
ഹൃദയഹാരിയായ ഒട്ടേറെ മുഹൂർത്തങ്ങലുള്ള മഹാഭാരതത്തിൽ തികച്ചും ഹൃദയത്തിൽ തറക്കുന്ന ഒന്നാണ് അർജ്ജുനവിഷാദയോഗത്തിൽ പ്രദിപാദിചിരിക്കുന്നത്. കൌരവരുടെ ഒരേയൊരു സഹോദരിയായ ദുശ്ശളയുടെ ഭർത്താവ് അർജ്ജുനനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഭാഗമായി അർജ്ജുനൻ രാജ്യത്ത് കാലുകുത്തി എന്നറിഞ്ഞതുമൂലമുണ്ടായ ഹൃദയാഘാതത്തിൽ അവളുടെ മകൻ മരണമടഞ്ഞു. തുടർന്ന് ദുശ്ശള തന്റെ പെരക്കുട്ടിയായ കൈക്കുഞ്ഞിനെയേന്തി അർജുനന്റെ അടുക്കൽ അവന്റെ എങ്കിലും ജീവനായി അപേക്ഷിക്കുന്ന രംഗം തികച്ചും വിവരണാതീതമാണ്. തികച്ചും വാചാലനായ വ്യാസൻ വരെ ഈ സംസര്ഭാത്ൽമൌനിയായി.
ഭാരതകഥയികെ ഏറ്റവും നീചവും ഞെട്ടിപ്പിക്കുനതുമായ സന്ദർഭമാണ് യുദ്ധാനന്തരം അശ്വത്ഥാമാവ് കൃപരോടുകൂടി ചെയ്യുന്ന അരുംകൊലകൾ. ബീഭത്സമായ ഈ അവസ്ഥ മാരാരുടെ വാക്കുകളിൽ "മനുഷ്യച്ചോരയിലാണ്ട ദ്രൌണിയുടെ വാൾപ്പിടി കൈപ്പടത്തോടോട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒന്നായ്ത്തീർന്നപോലായി. രാത്രി ആളുകളുറങ്ങി ഇത്രക്ക് നിശ്ശബ്ദമായ ശിബിരത്തിലേകോ തൻ കടന്നുചെന്നത് ,ആളുകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു അത്രയ്ക്ക് നിശ്ശബ്ദമായ ശിബിരത്തിൽനിന്നു അയാൾ പുറത്തേക്കു പോന്നു." എത്രയും നീചനായ അശ്വത്ഥാമാവ് ചിരഞ്ജീവിയായിത്തീര്ന്നതോടെ 'പക 'എന്ന മലിനവികാരം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ചിരഞ്ജീവിയായി നിലകൊള്ളൂമെന്നു അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു.
ഇതിനും പുറമേ കർണന്റെ മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മരഹസ്യം അറിഞ്ഞു ദുഖിക്കുന്ന യുധിഷ്ടിരൻ, ഭീമാനെന്നു കരുതി ഇരുമ്പുശില്പത്തെ ആശ്ലേഷിച്ചു തകർക്കുന്ന ധൃതരാഷ്ട്രർ ,ആയുധമെടുക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞു വാക്കുതെറ്റിച്ച കൃഷ്ണൻ, " അശ്വത്ഥാമാ കുഞ്ജര" എന്നു അർത്ഥസത്യം പറഞ്ഞ യുധിഷ്ടിരൻ, അംഗീകരിക്കപ്പെടാതെ മരണത്തിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങിയ കർണ്ണൻ ഇവയൊക്കെ മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന കഥാസന്ദർഭാങ്ങളാകുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:മലയാള ഉപന്യാസ സമാഹാരങ്ങൾ
വെള്ളക്കണ്ണിക്കുരുവി
thumb|പ്രഭാത പാട്ട്, തെക്കേ ഇന്ത്യ thumb|വെള്ളക്കണ്ണിക്കുരുവിയുടെ പാട്ട്
മഞ്ഞതേൻകിളിയുടെ പിടയോട് സദൃശ്യമുള്ളതും,മിക്ക സമയവും ഇരുപതും മുപ്പതുംഅടങ്ങിയ കൂട്ടങ്ങളായി മറ്റു പലതരം പക്ഷികളുടെ കൂടെ മരങ്ങളിൽ ഇര തേടി നടക്കുന്നതുമായ വെള്ളക്കണ്ണിക്കുരുവി   സദാ 'ചീർ - ചീർ' എന്നും സ്വീ - സ്വീ എന്നും മറ്റും ചിലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
ശരീരപ്രകൃതി
ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ പച്ചനിറം ആണെന്ന് തോന്നുന്ന ഈ ചെറു പക്ഷിയുടെ പ്രധാന ലക്ഷണം കണ്ണിനു ചുറ്റുമുള്ള വെള്ള വളയമാണ്.ദേഹത്തിൻറെ ഉപരിഭാഗം എല്ലാം മഞ്ഞകലർന്ന പച്ച, മുഖം, താടി, തൊണ്ട എന്നിവയും ഗുദവും നല്ല മഞ്ഞ. മാറിടവും വയറും വിളർത്ത ചാരനിറം. കൊക്കിനും കണ്ണിനും ഇടയിൽ കറുപ്പ്.വാലിൻറെ അഗ്രഭാഗത്തിന് ചതുരാകൃതിയാണ്.
ആവാസ്തവ്യവസ്ഥ
പശ്ചിമഘട്ടത്തിൽ സുമാർ 1500 അടിക്കുമീതെ പൊക്കമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ആണ് പതിവായി കാണുക. നിത്യഹരിത വനങ്ങളോടു പ്രത്യേകകൂറുള്ള ഈ പക്ഷി എസ്റേറററുകളിലും ഇരതേടുന്നതിന് പതിവായി വരാറുണ്ട്.
ആഹാരം
പൂന്തേൻ ആണ് വെള്ളക്കണ്ണിക്കുരുവിയുടെ പ്രധാന ആഹാരം, തേൻകിളികളുടെത് പോലെ നല്ല നീളമുള്ളതും തേൻ നുകരുവാൻ ഉതകുന്ന പ്രത്യേക സംവിധാനം ഉള്ളതുമാണ് ഈ പക്ഷിയുടെയും നാവ്.വെള്ളികണ്ണികുരുവി ചെറു പ്രാണികളെയും പിടിച്ചു തിന്നുന്ന പതിവുണ്ട്.
പ്രജനനം
മാർച്ച്‌ തൊട്ട് മെയ്‌ വരെ ആണ് വെള്ളികണ്ണികുരുവിയുടെ പ്രജനനകാലം.ഒരു ചെടിയുടെയോ മരത്തിൻറെയോ ചെറിയ ചില്ലയിൽ ഉള്ള കവരത്തിൽ ആണ് കൊച്ചു കോപ്പപോലുള്ള കൂട് പിടിപ്പിക്കുക.കൂടിൻറെ വക്കുകളെ ചിലന്തിവലകൊണ്ട് കവരത്തിൽ ബന്ധിച്ചിരികും. നാരുപോലുള്ള പുല്ലിഴകളും വേരുകളും പാശിയും മറ്റും കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഈ കൂട് മനോഹരമായതാണ്. നീല നിറത്തിലുള്ള മൂന്നു മുട്ടകളാണ് സാധാരണ ഇടുക.
ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ
വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ പക്ഷികൾ
ജൂനിയർ മാൻഡ്രേക്ക്
അലി അൿബറുടെ സംവിധാനത്തിൽ ജഗദീഷ്, ജഗതി ശ്രീകുമാർ, രാജൻ പി. ദേവ്, ജനാർദ്ദനൻ, കീർത്തി ഗോപിനാഥ് എന്നിവർ പ്രധാനവേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ച് 1997-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് ജൂനിയർ മാൻഡ്രേക്ക്. എം & സ്. പ്രൊഡക്ഷൻസിന്റെ ബാനറിൽ മമ്മി സെഞ്ച്വറി, ഷമീർ തുകലിൽ എന്നിവർ ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ച ഈ ചിത്രം കോക്കേഴ്‌സ്, അനുപമ, എവർഷൈൻ എന്നിവരാണ് വിതരണം ചെയ്തത്. ഈ ചിത്രത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗം സീനിയർ മാൻഡ്രേക്ക് എന്ന പേരിൽ 2010-ൽ പുറത്തിറങ്ങുകയുണ്ടായി. അരുൺ കുടമാളൂർ ആണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ കഥാകാരൻ. തിരക്കഥ, സംഭാഷണം എന്നിവയെല്ലാം നിർവ്വഹിച്ചത് ബെന്നി പി. നായരമ്പലം ആണ്.
സംഗീതം
ഒ.എൻ.വി. കുറുപ്പ്, അലി അൿബർ എന്നിവർ എഴുതിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതം പകർന്നത് ദേവ് കൃഷ്ണ ആണ്. പശ്ചാത്തലസംഗീതം രാജാമണി കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. ഗാനങ്ങൾ വിത്സൻ ഓഡിയോസ് വിപണനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:1997-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:അലി അക്ബർ സംവിധാനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വർഗ്ഗം:ജി. മുരളി ചിത്രസംയോജനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ
ആൻ അഗസ്റ്റിൻ
ഒരു മലയാളചലച്ചിത്ര അഭിനേത്രിയാണ്‌ ആൻ അഗസ്റ്റിൻ. ലാൽ ജോസ് സം‌വിധാനം ചെയ്ത എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ്‌ ചലച്ചിത്ര രംഗത്തെത്തിയത്. അനാറ്റെ അഗസ്റ്റിൻ എന്നാണു യഥാർത്ഥ പേര്. മലയാളചലച്ചിത്രനടനായ അഗസ്റ്റിന്റെ മകളാണ് ആൻ. ഹൈസ്കൂൾ വരെ കോഴിക്കോട് പ്രസന്റേഷൻ ഹയർസെക്കന്ററി സ്കൂളിലും, തുടർന്ന് എസ്.എസ്.എൽ.സി. തിരുവനന്തപുരം കാർമൽ ഹയർസെക്കന്ററി സ്കൂളിലുമാണ് പഠിച്ചത്. തൃശ്ശൂർ സേക്രട്ട് ഹേർട്ട് കോൺവെന്റ് ഹയർസെക്കന്ററി സ്കൂളിൽ നിന്നു ഹയർസെക്കന്ററി വിദ്യാഭ്യാസവും, 2007-ബാംഗ്ലൂർ ക്രിസ്തു ജയന്തി കോളേജിൽ നിന്ന് സൈക്കോളജിയിൽ ബിരുദവും നേടി.
പുറമെ നിന്നുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ വർഗ്ഗം:മികച്ച നടിക്കുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1988-ൽ ജനിച്ചവർ
ഗസ്നിയിലെ മഹ്‌മൂദ്
ഗസ്നവി സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട സുൽത്താനാണ് ഗസ്നിയിലെ മഹ്മൂദ് (محمود غزنوي - മഹ്മൂദ് ഗസ്നവി), ( - മഹ്മൂദ്-ഇ ഗസ്നവി)   എന്നറിയപ്പെടുന്ന യാമിൻ അൽ-ദൗല അബ്ദ് അൽ-കാസിം മഹ്മൂദ് ഇബ്നു സെബൂക്തിജിൻ (ജീവിതകാലം 971 നവംബർ 2 - 1030 ഏപ്രിൽ 30). അധികാരമേറ്റെടുത്ത 997-ആമാണ്ടു മുതൽ 1030-ൽ തന്റെ മരണം വരെ അദ്ദേഹം ഗസ്നവി സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു. ഗസ്നി എന്ന ചെറിയ പട്ടണത്തെ സമ്പന്നമായ ഒരു തലസ്ഥാനനഗരമാക്കി മഹ്മൂദ് മാറ്റി. മഹ്മൂദിന്റെ കാലത്ത് ഗസ്നവി സാമ്രാജ്യം, അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ നിന്നും ഇറാനിലേക്കും പാകിസ്താനിലേക്കും വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. സമാനി സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സാമന്തരായിരുന്ന ഗസ്നവികൾ ഒരു സ്വതന്ത്രസാമ്രാജ്യമായത് മഹ്മൂദിന്റെ ഭരണകാലത്താണ്.
ജീവചരിത്രം
എ.ഡി 971 നവംബർ 2-നാണ്‌ മഹ്മൂദ് ജനിച്ചത്. പിതാവ് സെബുക്തിജിനിൽ നിന്നും ബാല്യത്തിൽ തന്നെ യുദ്ധതന്ത്രം, ഭരണം എന്നിവയെ സംബന്ധിച്ച പരിശീലനങ്ങൾ മഹ്മൂദ്ന് ലഭിച്ചിരുന്നു. 997-ൽ സെബുക്ത്ജിൻ മരണമടഞ്ഞതിനു ശേഷം, മഹ്മൂദിന്റെ ഇളയസഹോദരനായ ഇസ്മയിലിനെയാണ് ചക്രവർത്തിയാക്കിയത്. പിതാവിന്റെ മരണസമയത്ത് നിഷാപൂരിലായിരുന്ന (മശ്‌ഹദിനടുത്ത്) മഹ്മൂദ് ഗസ്നിയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുകയും സഹോദരനെ അധികാരഭ്രഷ്ടനാക്കി, 998-ൽ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിയാകുകയും ചെയ്തു.
thumb|300px|ഗസ്നവി സാമ്രാജ്യം, ക്രി.വ. 1025 AD മഹ്മൂദിന്റെ കാലത്ത്, ഗസ്നി, ഇസ്ലാമികലോകത്തെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സാമ്രാജ്യമായി വളർന്നു. 999-വരെയും, സമാനികളുടെ പ്രതിനിധി എന്ന നിലയിലായിരുന്നു മഹ്മൂദും ഭരണം നടത്തിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വർഷം, വടക്കുനിന്നുള്ള മറ്റൊരു തുർക്കിക് വിഭാഗക്കാരായ ഖ്വാറക്കനിഡുകൾ അഥവാ ഐലക് ഖാൻ‌മാർ, സമാനിദകളെ തോൽപ്പിച്ചതോടെ മഹ്മൂദ് സ്വതന്ത്രഭരണം ആരംഭിച്ചു. സമാനികളെ തോൽപ്പിച്ച തുർക്കിക് വിഭാഗക്കാർ അമു ദര്യ കടന്ന് തെക്കോട്ടെത്തിയെങ്കിലും മഹ്മൂദിന് ഇവരെ പരാജയപ്പെടുത്താനായി.
യുദ്ധങ്ങൾ‌
നിരവധി യുദ്ധങ്ങളിലൂടെ മഹ്മൂദ്, കാബൂൾ മേഖലയിലെ ഹിന്ദു ശാഹി രാജാക്കന്മാരെ പരാജയപ്പെടുത്തി. 1000-മാണ്ടിൽ ഹിന്ദു ശാഹി രാജാവായ ജയ്പാലിനെ അന്തിമമായി പരാജയപ്പെടുത്തുകയും തടവുകാരനായി പിടിച്ച അദ്ദേഹത്തെ ഖുറാസാനിൽ അടിമയായി വിൽക്കുകയും ചെയ്തു. ജയ്പാലിന്റെ പിൻ‌ഗാമിയായിരുന്ന അനന്തപാലും സഖ്യവും പിന്നീടും പൊരുതിയെങ്കിലും 1008-ൽ മഹ്മൂദിനോട് പരാജയപ്പെട്ടു. .
ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള ആക്രമണങ്ങൾ
അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങൾ നിയന്ത്രണത്തിലായതിനുശേഷം നിരവധി ആക്രമണങ്ങൾ മഹ്മൂദ് ഇന്ത്യക്കകത്തേക്ക് നടത്തി. ഏതാണ്ട് ഓരോ മഞ്ഞുകാലത്തും ഇത്തരം ആക്രമണങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മഹ്മൂദ്, ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും വിലപിടിച്ച വസ്തുവകകൾ അപഹരിക്കുകയും ചെയ്തു. 1001-നും 1026-നും ഇടയിൽ ഇത്തരത്തിൽ 12 ആക്രമണങ്ങൾ മഹ്മൂദ് നടത്തി. മഹ്മൂദ് കൊള്ളയടിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു പ്രതിമ ഗസ്നിയിൽ നിന്നും പിൽക്കാലത്ത് കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്. 1015/16-ആമാണ്ടുകളിൽ ഇന്നത്തെ ഗുജറാത്തിലെ സോംനാഥ് ക്ഷേത്രത്തിൽ നടത്തിയ ആക്രമണവും കവർച്ചയുമാണ് ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായത്. മനോഹരവും സമ്പൽ‌സമൃദ്ധവുമായിരുന്ന ഈ ക്ഷേത്രം മഹ്മൂദ് കൊള്ളയടിച്ചു. ഇവിടത്തെ പ്രധാനവിഗ്രഹത്തിന്റെ കഷണങ്ങൾ മുസ്ലീങ്ങൾക്ക് ഇതിനുമുകളിൽ ചവിട്ടിനടക്കാനായി മക്കയിലേക്കും മദീനയിലേക്കും അയച്ചു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാതിലുകളും ഗസ്നിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയതായി കരുതുന്നു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ, അഫ്ഗാനിസ്താൻ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ ഈ വാതിലുകൾക്ക് വലിയ രാഷ്ട്രീയപ്രാധാന്യം കൈവന്നിരുന്നു.
1014-ൽ മുൾത്താൻ, താനേശ്വർ എന്നിവിടങ്ങളും ഗസ്നി ആക്രമിച്ചു. 1018-ൽ കനൗജ് ആക്രമിച്ച് മധുരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ ക്ഷേത്രം കവർച്ച ചെയ്‌തു. 1020-ൽ വീണ്ടും പഞ്ചാബ് ആക്രമിച്ച് അധീനതയിലാക്കി.
കൊള്ളയടി ആയിരുന്നു മഹ്മൂദിന്റെ പ്രധാനലക്ഷ്യമെങ്കിലും ബാഗ്ദാദിലെ ഖലീഫയെ അംഗീകരിക്കാത്ത എല്ലാ അവിശ്വാസികൾക്കെതിരെയും പോരാടുക എന്ന വിശുദ്ധലക്ഷ്യമാണ് ഇതിനു പിന്നിലെന്ന് മഹ്മൂദ് ഉൽഘോഷിച്ചിരുന്നു. ഇതിനു പകരമെന്നോണം ഖലീഫ, മഹ്മൂദിന് പല ബഹുമതികളും നൽകിപ്പോന്നു. തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളിൽ പാവഭരണാധികാരികളെ നിയമിക്കുക എന്നതും മഹ്മൂദിന്റെ നടപടികളിലൊന്നായിരുനു. പുറത്തുനിന്നുള്ള ആക്രമണങ്ങളെ തടയുക എന്നതായിരുന്നു ഇത്തരം ഭരണാധികാരികളുടെ ചുമതല. ഇന്ത്യയിലെ സമ്പന്നമായ നഗരങ്ങളിൽ നിന്നും കൊള്ളയടിച്ച സമ്പത്തുപയോഗിച്ച്, മഹ്മൂദ് തന്റെ തലസ്ഥാനമായ ഗസ്നി വികസിപ്പിക്കുകയും മോടി പിടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തും. ഇവിടെ സർവകലാശാലകളും വിജ്ഞാനകേന്ദ്രങ്ങളും മഹ്മൂദിന്റെ സാമ്പത്തികസഹായത്താൽ വളർന്നുവന്നു.
വടക്കും പടിഞ്ഞാറുമുള്ള സൈനികനീക്കങ്ങൾ
1006-ൽ സമർഖണ്ഡിലും ബുഖാറയിലുമായി കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന ക്വാറക്കനിഡ് വംശജർ, വടക്കുനിന്നും മഹ്മൂദിന്റെ പ്രതിരോധം ഭേദിച്ച്, അമു ദര്യയുടെ തെക്കുഭാഗത്തേക്ക് കടന്നു. ഈ സമയത്ത് ഇന്ത്യയിലായിരുന്ന മഹ്മൂദ്, ഉടൻ തന്നെ വടക്കൻ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെത്തുകയും ബൽഖിൽ വച്ച് ക്വാറക്കനിഡൂകളെ പരാജയപ്പെടുത്തി അമു ദര്യക്ക് വടക്കോട്ട് പായിച്ചു. 1017-ൽ മഹ്മൂദ്, ആറൽ കടലിന് തെക്കുള്ള ഖ്വാറസം തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തോട് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
വടക്കൻ ഇറാനിലെ ഷിയാക്കളുടെ ബുയിദ് സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരെയുള്ള നടപടികളിൽ, സുന്നികളായ ഖലീഫമാരെ മഹ്മൂദ് സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. 1029-ൽ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അന്ത്യഘട്ടത്തിൽ ഹമദാനും റായ്യും ബുയിദുകളിൽ നിന്നും പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനും മഹ്മൂദിന് സാധിച്ചു.
ഭരണം
right|thumb|ഗസ്നിയിലെ മഹ്മൂദിന്റെ ശവകുടീരം - ലെഫ്റ്റനന്റ് ജെയിംസ് റാട്രേ 1839-40 കാലത്ത് ചിത്രീകരിച്ചത് തന്റെ ജീവിത കാലത്ത് പേർഷ്യയുടെ ഭൂരിഭാഗവും ഇന്ത്യയുടെ പശ്ചിമ ഭാഗവും മഹ്മൂദ് അധീനതയിലാക്കി. മഹ്മൂദ്, ഗസ്നവി സാമ്രാജ്യത്തെ വടക്ക് ഓക്സസ് നദി മുതൽ തെക്ക് ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രം വരെയും; കിഴക്ക്  സിന്ധൂ നദീതടം മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് റേയ്യ്, ഹമദാൻ എന്നിവിടങ്ങൾ വരെയും വ്യാപിപ്പിച്ചു ഒരു തുർക്കി-പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്‌ അടിത്തറ പാകിയ മഹ്മൂദ് നീതിമാനായ ഭരണാധികാരിയും ഉദാരമനസ്കനുമായിരുന്നു. ഫിർദൗസി, അൽ ബിറൂനി തുടങ്ങിയ സാഹിത്യകാരന്മാരെ ഇദ്ദേഹം പരിപോഷിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഫിർദോസിയുടെ പ്രശസ്തഗ്രന്ഥമായ ഷാ നാമെ, സുൽത്താൻ മഹ്മൂദിനാണ് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
1030 ഏപ്രിൽ 30 ന്‌ മരണമടഞ്ഞ മഹ്മൂദിന്റെ ശരീരം ഗസ്നിയിലാണ് അടക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഗസ്നിക്കടുത്തുള്ള റാവ്സയി സുൽത്താൻ എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ശവകുടീരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ഗസ്നവി സാമ്രാജ്യത്തിലെ രാജാക്കന്മാർ വർഗ്ഗം:971-ൽ ജനിച്ചവർ വർഗ്ഗം:1030-ൽ മരിച്ചവർ
മൊഗലരാജപുരം ഗുഹകൾ
ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ വിജയവാഡയിലാണ് മൊഗലരാജപുരം ഗുഹകൾ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അവ മൂന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ സമുച്ചയമാണ്.ദേശീയ പ്രാധാന്യമുള്ള കേന്ദ്ര സംരക്ഷിത സ്മാരകങ്ങളിലൊന്നുകൂടിയാണ് ഈ ഗുഹകൾ. എ ഡി അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പാറയിൽ തുരന്ന അഞ്ച് നിർമ്മിതികൾ ഇവിടെയുണ്ട്. മൊഗലരാജപുരം ക്ഷേത്രത്തിൽ അർദ്ധനാരീശ്വര പ്രതിമയുണ്ട്, ഇത് ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്നതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. നടരാജൻ, വിനായകൻ എന്നിവരുടെ പ്രതിമകൾ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ കാണാം, ഒപ്പം ഒട്ടേറെ ദേവന്മാരുടെയും ദേവതകളുടെയും ചിത്രങ്ങളും ഇതിനകത്തുണ്ട്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ
ബ്രാക്കിയോസോറസ്‌
ജുറാസ്സിക്‌ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് (ഏകദേശം 15.5 കോടി വർഷം മുമ്പേ മുതൽ 14 കോടി വർഷം വരെ) ഭൂമിയിൽ വസിച്ചിരുന്നതും ഇന്ന് നാമാവശേഷമായതുമായ സസ്യഭുക്കുകളായ ദിനോസർ വർഗ്ഗമാണ്‌ ബ്രാക്കിയോസോറസുകൾ. ദിനോസർ വർഗ്ഗത്തിൽ‍ ഏറ്റവും നീളം കൂടിയ ഇനങ്ങളിലൊന്നായ‌ ബ്രാക്കിയോസോറസിന്റെ തലഭാഗം മുതൽ വാലറ്റം വരെയുള്ള നീളം ഏകദേശം 70 അടിയോളം വരും. ഗ്രീക്ക്‌ ഭാഷയിലെ കൈ എന്നർഥമുള്ള ബ്രാക്കിയോൺ(brachion/βραχιων) എന്ന പദവും, പല്ലി (ഉരഗം)എന്നർത്ഥമുള്ള സോറസ്‌ (sauros/σαυρος)എന്ന പദവും കൂട്ടിച്ചേർത്താണ്‌ ബ്രാക്കിയോസോറസ്‌ എന്ന പേരുണ്ടാക്കിയത്. മുൻകാലുകൾക്ക് അസാധാരണമായ നീളമുള്ളതിനാൽ ഇവയെ "മഹാബാഹുക്കൾ"(great arms) എന്ന അപരനാമത്തിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ബ്രാക്കിയോസോറസിന്റെ ശരീര ഭാരം ഏകദേശം 33 മുതൽ 88 ടൺ വരെയാണെന്നാണ്‌ കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നത്‌.
ശരീര ഘടന
rightt|thumb|Skeleton of Brachiosaurus brancai in [[Berlin.]] thumb|left|വലിപ്പത്തിൽ മനുഷ്യരുമായുള്ള താരതമ്യം
ബ്രാക്കിയോസോറസുകൾ പൊതുവെ അലസഗമനരും മന്ദഗതിക്കാരുമാണ്‌. ഈ ഒരു കാരണത്താൽ ശത്രുവിൽ നിന്നും ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ ഇവയ്ക്ക് സാധിക്കാറില്ല. വളരെ ചെറിയ തലച്ചോറുള്ള ഈ ജീവി ബുദ്ധിപരമായും വളരെ പിറകിലാണ്‌.വളരെ നീളമുള്ള കഴുത്തിന്റെ അറ്റത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ചെറിയ ശിരസ്സിലെ തലച്ചോറ് എതാനും ഔൺസ് മാത്രമെ വരികയുള്ളഉ. നാസാദ്വാരങ്ങൾ തലയുടെ മുകൾ വശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇവയ്ക്ക് നല്ല ഘ്രാണ ശക്തിയുണ്ട്. തടിച്ച ചാട്ട പോലെയുള്ള വാൽ ബ്രാക്കിയോസോറസിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്‌. തടിച്ച ബലവത്തായ കാലുകളിൽ നഖങ്ങളുണ്ട്. താഴെയും മുകളിലും 26 പല്ലുകൾ വീതമുള്ള ദന്തനിരയാണ്‌ ബ്രാക്കിയോസോറസിന്റേത്.
ആവാസം
സസ്യഭുക്കുകളായ ഈ സാധുജീവികൾ പ്രധാനമായും ചതുപ്പുനിലങ്ങൾക്കടുത്തായാണ്‌ വാസമുറപ്പിച്ചിരുന്നത്. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പടിഞ്ഞാറൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നും കിഴക്കൻ ആഫ്രിക്കയിലെ ടാൻസാനിയയിൽനിന്നുമാണ്‌ ബ്രാക്കിയോസോറസുകളുടെ ഫോസിലുകൾ പ്രധാനമായും കണ്ടുകിട്ടിയിരിക്കുന്നത്.
ജീവിത രീതികൾ
right|thumb|300px|ബ്രാക്കിയോസോറസ്‌ വളരെ ശാന്തമായ ജീവിതരീതി ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ബ്രാക്കിയോസോറസുകൾ കൂട്ടമായാണ്‌ ജീവിച്ചിരുന്നത്. അവയുടെ ആവാസ മേഖലയിൽ ഭക്ഷണത്തിന്‌ ദൗർബല്യം അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ പുതിയ മേച്ചില്പുറങ്ങൾ തേടി അവ കൂട്ടത്തോടെ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നു. ഇത്തരം യാത്രകളിൽ മുറിവേറ്റവയെയും രോഗബാധിതരായവരെയും അവ ഉപേക്ഷിച്ച് പോകാറാണ്‌ പതിവ് കാരണം കനത്ത ശരീരവും സാവധാനത്തിൽ മാത്രം നടക്കാൻ കഴിയുന്ന ശരീര പ്രത്യേകതകളുമുള്ളതിനാൽ സ്വയം സഞ്ചരിക്കാൻ തന്നെ അവ ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്നു
സാംസ്കാരികം
മൈക്കൽ ക്രൈറ്റൺന്റെ 1990-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ജുറാസ്സിക്‌ പാർക്ക്‌ എന്നീ കൃതികളിലും ജുറാസ്സിക്‌ പാർക്ക്‌(യൂണിവേഴ്സൽ സ്റ്റുഡിയോസ്‌), ഡൈനസോർ(ഡിസ്നി) എന്നീ സിനിമകളിലും ബ്രാക്കിയോസോറസുകൾ കാണാം, ബ്രാക്കിയോസോറസ്‌ ഡിജിറ്റൽ മോഡൽ ആണ് ഈ ചിത്രതിൽ ഉപയോഗിച്ചത്
അവലംബം
വർഗ്ഗം:സസ്യഭോജികളായ ദിനോസറുകൾ വർഗ്ഗം:ജുറാസ്സിക് കാലത്തെ ദിനോസറുകൾ
അത്തനാസിയൂസ്
ക്രി.വ. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ (ജീവിച്ചിരുന്ന ക്രൈസ്തവ സഭാ പിതാവായിരുന്നു അത്തനേഷ്യസ് അഥവാ അത്തനാസിയൂസ് 396-373). ഇംഗ്ലീഷ്:Athanasius. ഈജിപ്തിൽ അലക്സാണ്ഡ്രിയയിലെ മെത്രാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ദൈവശാസ്ത്രകാരൻ, നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഈജിപ്ഷ്യൻ നേതാവ് എന്നീ നിലകളിലും അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനാണ്. യേശു ദൈവപുത്രന്റെ മനുഷ്യാവതാരമായിരുന്നു എന്ന വിശ്വാസത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, യേശുവും പിതാവായ ദൈവവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെപ്പറ്റി നടന്ന നീണ്ട തർക്കങ്ങളിലെ കേന്ദ്രനായകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വിവാദനായകനും സ്വന്തം ജീവിതകാലത്തു ഒട്ടേറെ വിമർശനങ്ങൾക്കു പാത്രവുമായിരുന്നുവെങ്കിലും, പിൽക്കാലങ്ങളിൽ ക്രിസ്ത്വവതാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്തനാസിയൂസിന്റെ നിലപാടുകൾക്ക് സഭയിൽ പൂർണ സ്വീകാര്യത കിട്ടിയതു മൂലം ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വലിയ രക്ഷകനെന്ന് മുഖ്യധാരാ ക്രൈസ്തവ സഭകളെല്ലാം ഘോഷിക്കുന്നു.
ബാല്യം, യൗവനം
വിവാദങ്ങളുടെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായിരുന്ന അത്തനാസിയൂസിന്റെ ജീവിതം സംഭവ ബഹുലമായിരുന്നു. തനിക്കു മുൻപ് അലക്സാൻഡ്രിയയിലെ മെത്രാനായിരുന്ന അലക്സാൻഡർ വളരെ ചെറുപ്പത്തിലെ, പ്രതിഭാശാലിയും, തീക്ഷ്ണനും ധീരനുമായിരുന്ന അത്തനാസിയൂസിനെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ക്രി.വ. 319 ൽ അന്നത്തെ പാത്രിയാർക്കീസ് അത്തനാസിയൂസിനെ ദിയാക്കോനായി നിയമിച്ചു. താമസിയാതെ അദ്ദേഹം അലക്സാണ്ഡറുടെ സചീവനായി ഉയർത്തപ്പെട്ടു. നിഖ്യാ സൂനഹദോസിൽ അദ്ദേഹവും പങ്കെടുത്തു.
നിഖ്യാ സൂനഹദോസിൽ
ദൈവസ്വഭാവത്തിൽ പിതാവായ ദൈവത്തിനു യേശു സമനല്ലെന്നും, പിതാവിന്റെ സൃഷ്ടിയായിരിക്കുകയാൽ, പുത്രൻ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നുമുള്ള നിലപാട് അരിയൂസ് എന്നൊരാൾ പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അലക്സാണ്ഡർ അതിനെ എതിർത്തു. ഇതു ഒരു വലിയ വിവാദ വിഷയമായി മാറി. റോമൻ ചക്രവർത്തി കോൺസ്റ്റന്റൈൻ, ക്രിസ്തുമതത്തിന് പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ക്രി.വ. 313-ലെ വിളംബരം (Edict of Milan) ഇറക്കി അധിക കാലം കഴിയുന്നതിനു മുൻപായിരുന്നു ഇത്. ക്രിസ്തുമത്തിന്നുള്ളിലെ ഛിദ്രം സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തന്നെ ഭദ്രതയെ തകർത്തെങ്കിലോ എന്നു ഭയന്ന ചക്രവർത്തി, തർക്കം പരിഹരിക്കാനായി തന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന കോൺസ്റ്റന്റിനോപ്പിളിനു സമീപം ബോസ്പോറസ് കടൽപ്പാതക്ക് മറുകരയുള്ള നിഖ്യായിൽ ക്രി.വ. 325 ൽ ക്രിസ്തുമത നേതാക്കന്മാരുടെ ഒരു സമ്മേളനം വിളിച്ചു ചേർത്തു. ഇത് ഒന്നാം നിഖ്യാ സൂനഹദോസ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പേടുന്നു. സൂനഹദോസ്, അരിയൂസിന്റെ നിലപാടിനെ തിരസ്കരിക്കുകയും യേശു പിതാവിനോടു കൂടി ഏക സത്ത(Homoousios) യായിരിക്കുന്ന പുത്രനായ ദൈവമാണെന്ന നിലപാട് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
മരണം
അക്കാലങ്ങളിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതകഥ തന്നെ നാടുകടത്തപ്പെടലിന്റേയും തിരിച്ചു വരവിന്റേയും ഒരു പരമ്പരയായി തോന്നും. ആ പരമ്പരക്കിടയിലെ തിരിച്ചുവരവുകളിലൊന്നിൽ, താരതമ്യേനയുള്ള പ്രശാന്തതയിൽ അദ്ദേഹം ക്രി.വ.373-ൽ മരിച്ചു.
വിലയിരുത്തൽ, വിമർശനം
താൻ പങ്കെടുത്ത ആശയ സംവാദങ്ങളിൽ അത്തനാസിയൂസിന്റെ ശൈലി പ്രതിപക്ഷബഹുമാനമോ സഹിഷ്ണുതയോ ഉള്ളതായിരുന്നില്ല എന്നു പരക്കെ വിമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സഭാപിതാവെന്ന നിലയിൽ തന്റെ മുൻ ഗാമിയായിരുന്ന ഒരിജനും പിൻപേ വന്ന കപ്പദോച്ചിയൻ പിതാക്കന്മാരും അഗസ്റ്റിനും ചെയ്തതു പോലെ, വാദങ്ങളെ യുക്തിസഹമായ മറുവാദങ്ങൾ കൊണ്ടു മാത്രമല്ല അദ്ദേഹം എപ്പോഴും നേരിട്ടത്. ക്രൈസ്തവസഭകളിൽ ഇടക്കാലങ്ങളിൽ കടന്നു കൂടിയ അസഹിഷ്ണുതയുടെ ഒരു പ്രധാന പങ്ക് അത്തനാസിയൂസിൽ നിന്നു കിട്ടിയതാണെന്നു ആരോപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
സ്വന്തം ജീവിതകാലത്തു വിവാദനായകനും ഒട്ടേറെ വിമർശനങ്ങൾക്കു പാത്രവുമായിരുന്നുവെങ്കിലും, പിൽക്കാലങ്ങളിൽ ക്രിസ്ത്വവതാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്തനാസിയൂസിന്റെ നിലപാടുകൾക്ക് സഭയിൽ പൂർണ സ്വീകാര്യത കിട്ടിയതു മൂലം ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വലിയ രക്ഷകനെന്ന് മുഖ്യധാരാ ക്രൈസ്തവ സഭകളെല്ലാം ഘോഷിക്കുന്നു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:ആദ്യകാല മെത്രാന്മാർ
വർഗ്ഗം:ആദ്യകാലസഭാപിതാക്കന്മാർ വർഗ്ഗം:ക്രൈസ്തവചിന്തകർ
കുറുമാലിപ്പുഴ
തൃശ്ശൂരിലെ ചിമ്മിണി വന്യജീവിസങ്കേതത്തിൽ നിന്നുൽഭവിക്കുന്ന നദിയാണ് കുറുമാലിപ്പുഴ (English: Kurumali River). ചിമ്മിനി കാടുകളിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിക്കുന്നതിനാൽ ചിമ്മിനിപ്പുഴ എന്ന പേരും ഈ നദിക്കുണ്ട്. ഇത് കരുവന്നൂർ പുഴയുടെ ഒരു കൈവഴിയായും അറിയപ്പെടുന്നു.
ചരിത്രം
ചിമ്മിനി അണക്കെട്ടിന്റെ വൃഷ്ടി പ്രദേശത്തുള്ള മലമടക്കുകൾക്ക് ഇടയിൽക്കൂടി ഒഴുകിവരുന്ന അനേകം നീർച്ചാലുകൾ ചേർന്നാണ് ചിമ്മിനിപ്പുഴ ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. ചിമ്മിനിപ്പുഴക്ക് കുറുകെയാണ് ചിമ്മിനി ഡാം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചിമ്മിനിപ്പുഴ കാരികുളം ഭാഗത്ത് വച്ച് ചൊക്കനപ്പുഴയുമായി സംഗമിക്കുന്നു. ഈ പുഴ പിന്നെയും ഒഴുകി വരന്തരപ്പിള്ളിയിൽ എത്തുമ്പോൾ കുറുമാലിപ്പുഴ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. വരന്തരപ്പിള്ളി, പുതുക്കാട്, പറപ്പൂക്കര,വല്ലച്ചിറ തുടങ്ങിയ പഞ്ചായത്തുകളിൽക്കൂടി ഒഴുകി മണലിപ്പുഴയുമായി സംഗമിച്ചു കരുവന്നൂർ പുഴയായി മാറുന്നു.
=ഐതിഹ്യം= പണ്ടുക്കാലത്ത് നന്ദിയാർ എന്ന പേരിലായിരുന്നു കുറുമാലിപ്പുഴ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതത്രേ. അതിനുകാരണം, ഈ പുഴയുടെ തീരത്ത് ധാരാളം ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ പണ്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഉദാഹരണം ഓത്തന്നാട് ശിവക്ഷേത്രം, വരന്തരപ്പിള്ളി ശ്രീകണ്ടേശ്വര ക്ഷേത്രം തുടങ്ങിയവ. ശിവന്റെ ഭൂതഗണങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായ നന്ദി എന്ന കാളയുടെ നാമത്തിൽ(നന്ദിയാർ) പുഴയും തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ പല സ്ഥലങ്ങളും നന്ദിപുലം, നന്ദിക്കര തുടങ്ങിയ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഡാം വന്നതോടെ കാട്ടിനുള്ളിലെ കള്ളിചിത്ര എന്ന ആദിവാസി കോളനിയിൽ താമസിച്ചിരുന്നവരെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റിത്താമാസിപ്പിച്ചു. കുറുമർ, കുറിച്യർ തുടങ്ങിയ പേരുകളുള്ള ഈ ആദിവാസികളുടെ പൂർവികർ വേനൽക്കാലങ്ങളിൽ അവരുടെ വനവിഭവങ്ങൾ നാട്ടിൻപ്പുറങ്ങളിൽ വിപണനം നടത്താൻ എത്തിചേർന്നിരുന്നത് ഈ പുഴമാർഗ്ഗമായിരുന്നു. കുറുമരുടെ സഞ്ചാര മാർഗ്ഗമായി പുഴ മാറിയതോടെയാണ് ചിമ്മിനിപ്പുഴ കുറുമാലിപ്പുഴ എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയതത്രെ.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ നദികൾ
വാണിയർ
വ്യാപാരം, എണ്ണ കച്ചവടം, അധ്യാപനം എന്നീ ജോലികൾ പ്രധാനമായി നിർവ്വഹിച്ചിരുന്ന, സൌത്ത് കാനറയിലും വടക്കൻ മലബാറിലേയും ഒരു വൈശ്യ ജാതി സമൂഹമാണ് വാണിയർ.ഇവർ നായർ സ്ഥാനീയർ ആയിരുന്നു. വാണിയരിൽ വ്യാപാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉപവിഭാഗങ്ങളായ കുലവാണിയർ (ധാന്യ കച്ചവടം),  ഇല വാണിയർ, എണ്ണ ചെട്ടിയാർ എന്നിങ്ങനെ പല വിഭാഗങ്ങളെ കുറിച്ച്‌  പയ്യന്നൂർ പാട്ടിൽ പരാമർശിക്കുന്നത്‌ കാണാം
ചെട്ടിയാർ,ചക്കിങ്ങൽ നായർ, കാവിൽ നായർ ,കച്ചേരി നായർ, പെരുവാണിയൻ നമ്പ്യാർ എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ സമുദായം അറിയപ്പെടുന്നു ഒമ്പതില്ലമേ എന്നാണു തെയ്യം ഈ സമുദായത്തെ സംബോധന ചെയ്യുന്ന സാങ്കേതിക നാമം
ബ്രാഹ്മണന് പത്തും ക്ഷത്രിയന് പതിനൊന്നും വൈശ്യന് പന്ത്രണ്ടും ശൂദ്രന് പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങൾ ആണ് പുല,ആ വിധി പ്രകാരം വാണിയർക്ക്‌ 12 ദിവസമാണ്‌ പുല.
അമ്പലങ്ങളിലും കോവിലകങ്ങളിലും മറ്റും എണ്ണ കൊടുക്കാൻ നിയോഗിക്കപെട്ടവർ ഇവരായിരുന്നു. വാണിയരുടെ കുലദൈവം മുച്ചിലോട്ടു ഭഗവതിയാണ്. വാണിയ ജാതിക്കാരനായ മുച്ചിലോട്ട്‌ പടനായർടെ വീട്ടിലാണു ആദ്യമായ്‌ ദേവി സാനിധ്യം അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്‌ എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിലാണ് മുച്ചിലോട്ട്‌ ഭഗവതി എന്ന പേരു വന്നത്‌.
ആദി മുച്ചിലോട്‌ കരിവെള്ളൂർ ക്ഷേത്രത്തിനു മുകളിലായ്‌ കോട്ടക്കുന്നിൽ ആയിരുന്നു മുച്ചിലോട്ട്‌ പടനായരുടെ കോട്ട ഉണ്ടായിരുന്നത്‌. പടനായരെ വാണിയർ തങ്ങളുടെ തൊണ്ടച്ചനായ്‌ തെയ്യ രൂപത്തിൽ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു
കോലത്ത്‌ നാടിൽ (ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ) നായർ എന്നതിനു പുറമേ സ്ഥലഭേദമനുസ്സരിച്ച്‌ പാട്ടാളി (കാസർഗ്ഗോട്‌ ഭാഗത്ത്‌), മംഗലാപുരം ഭാഗത്ത്‌ ഷെട്ടി, റായ്‌, റാഓ,വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നവർ എന്നതിന്റെ അടിസ്താനത്തിൽ ചെട്ടിയാർ എന്നും കുലനാമമായ്‌ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. പണ്ട്‌ സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം അമ്മ, ചെട്ടിച്ചാറമ്മ അല്ലെങ്കിൽ അമ്മാൾ എന്നും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
മരുമക്കത്തായികളും ഒൻപത്‌ ഇല്ലക്കാരുമായ (മുച്ചിലോട്ട്‌, തച്ചിലം, പള്ളിക്കര, ചോറുള്ള, ചന്തംകുളങ്ങര, കുഞ്ഞോത്ത്‌, നമ്പ്രം, നരൂർ, വള്ളി) വാണിയർക്ക്‌ പതിനാലു കഴകങ്ങളും ആരാധനയ്ക്കായ്‌ കാസർഗ്ഗോട്‌ മുതൽ വടകര വരെ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന നൂറ്റി പതിമൂന്ന് മുച്ചിലോട്ടു ഭഗവതി ക്ഷേത്രങ്ങളും ഉണ്ട് (ഭൂരിഭാഗവും കണ്ണൂർ ജില്ലയിൽ).
സൗരാഷ്ട്രയിൽ നിന്നു ഗോകർണ്ണ ദേശത്ത്‌ വാണിജ്യത്തിന് വന്നു താമസമാക്കിയ ഇവരുടെ അനന്തരതലമുറ അവിടെ നിന്നും  കോലത്തുനാട്ടിൽ എത്തി താമസമാക്കി എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
എണ്ണ കച്ചവടം, അമ്പലങ്ങളിൽ എണ്ണയാട്ടികൊടുക്കുക എന്നിവ മാത്രമല്ല ജന്മിമാരും പ്രമാണിമാരും മുതൽ സൈനികർ, മറ്റു ചെറുകിട ജോലിക്കാർ,  കർഷകർ എന്നിങ്ങനെ പലവിധ ജോലികളും ജീവിതക്രമങ്ങളും ഉള്ളവരുമായിരുന്നു വാണിയർ, രാജ വാഴ്ച്ച കാലത്ത്‌ പുതുക്കുടി പോളുള്ള പ്രസിദ്ധമായ വാണിയ തറവാടുകൾ വലിയ ഭൂവുടമകളും ആയിരുന്നു
വാണിയരിലെ തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിച്ചിരുന്നത്‌ മുച്ചിലോട്ട്‌ ക്ഷേത്രത്തിൽ തൃക്കൂട്ടയോഗം ചേർന്ന് ആയിരുന്നു. പഴശ്ശി രാജയിൽ നിന്ന് വളപട്ടണം മുച്ചിലോട്ടെ സ്താനികനു തർക്കങ്ങളിൽ വിധി പറയാനുള്ള അധികാരം അനുവധിച്ച്‌ കിട്ടിയിരുന്നു എന്നാൽ അത്‌ കാലക്രമേണ പോവുകയും പിന്നീട്‌ കരിവെള്ളൂരച്ചനിലേക്ക്‌ ആ അവകാശം നിഷിപ്തമാവുകയും ചെയ്തു
മുച്ചിലോട്ട്‌ കാവുകളിൽ ആരാധന നടത്തുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ കാവിൽ നായർ എന്നും കച്ചവടത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടതിനാൽ കച്ചേരി നായർ എന്നും ഇവർക്ക്‌ പേരുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു മറ്റു ജാതികളെ പോലെ കോലത്തിരി, കുറുമ്പ്രാനാട്‌ , കോട്ടയം രാജവംശം രാജാക്കന്മാരുടെ പടനായക- സൈനിക വൃത്തിയിൽ ഇവർ കച്ചവടത്തിനു പുറമേ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.
സമൂഹത്തിലെ മറ്റുള്ള എല്ലാ സമുദായങ്ങളുമായും നല്ല ബന്ധം എപ്പോഴും പുലർത്തിയ സമുദായമാണു വാണിയ സമുദായം അതിനു ഉദാഹരണമാണു വാണിയരുടെ മുച്ചിലോട്ട്‌ ക്ഷേത്രത്തിൽ മറ്റു സമുദായക്കാർ നൽകിയ അവകാശങ്ങൾ. മലയാള ബ്രാഹ്മിണർ- നമ്പൂതിരി തന്ത്രികൾ ആയ മുച്ചിലോട്ട്‌ ക്ഷേത്രത്തിൽ അവർ തന്നെയാണു കളിയാട്ടത്തിനു മുന്നെ ഉള്ള ശുചീകരണ പൂജ ചെയ്യുന്നത്‌.പൂരക്കളി നടത്താൻ ഉള്ള അവകാശം സഹോദര സമുദായമായ യാദവർക്കാണു-മണിയാണി .കോയ്മ അവകാശം നമ്പി, നമ്പ്യാർ, അടിയോടി, പൊതുവാൾ സമുദായക്കാർക്കും ആണു,മുച്ചിലോട്ട്‌ ഭഗവതിയുടെ തിരുമുടി കെട്ടുവാൻ അവകാശം വണ്ണാൻ സമുദായത്തിനാണു. വിശ്വകർമ്മജർ കളിയാട്ടത്തിനുള്ള സാമഗ്രഹികൾ നിർമ്മിക്കുംബോൾ വസ്ത്രം നെയ്ത്‌ തരാനുള്ള അവകാശം ശാലിയൻ സമുദായത്തിനാണു. ക്ഷേത്രത്തിൽ കലശക്കാരായി തീയർ സമുദായക്കാരും ക്ഷേത്രത്തിൽ മാറ്റ്‌ തരുവാൻ ഉള്ള അവകാശം വണ്ണത്താൻ അഥവാ വെളുത്തേടത്തു നായർ സമുദായത്തിനുമാണ്.
പഴശ്ശി രാജയുടെ ആദി പതിനെട്ടു കാര്യക്കാരിൽ( Original Eighteen ministers)ഒരാളായിരുന്ന പള്ളിയത്ത്‌ അമ്പു ,'ചിറയ്ക്കൽ തെക്കൻ കുറ്റി സ്വരൂപത്തിലെ പാട്ടാളികളായ തെക്കൻ കുറ്റി പാട്ടാളി (ചിറയ്ക്കൽ പടനായകർ), മഹാ മാന്ത്രികനും പണ്ഡിതനുമായ പൊന്ന്വൻ തൊണ്ടച്ചൻ ,ചിറയ്ക്കൽ കോവിലകം പ്രധാന ജ്യോതിഷിയായിരുന്ന നമ്പ്രത്തച്ചൻ എന്ന കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ എഴുത്തച്ചൻ തുടങ്ങി പല ഉന്നത സ്താനങ്ങളും വഹിച്ച ചരിത്ര പുരുഷന്മാർ വാണിയർ സമുദായത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.വാണിയരിലെ പെരുംവാണിയ നമ്പ്യാർ' എന്ന വിഭാഗമായിരുന്നു ചിറയ്ക്കൽ രാജയുടെ അരിയിട്ടു വാഴ്ച്ചയ്ക്ക്‌ എണ്ണ കൊടുത്തിരുന്നത്‌ .ഉത്തര മലബാർ മേഖല യിൽ ബ്രാഹ്മണർ ഒഴികെ നായർ മുതലയായ സവർണ്ണ ജാതികളിൽ പെട്ടവരെ വിദ്യ അഭ്യസിപ്പിക്കുന്ന എഴുത്തച്ഛൻമാരായും വാണിയർ ഏറെ ഉണ്ടായിരുന്നു
കർണ്ണാടകയിൽ ഗണികർ,ഗൗഡ്‌ തമിഴ്‌നാട്ടിൽ വാണിയ ചെട്ടിയാർ എന്നും രാജസ്താൻ,ഗുജറാത്ത്‌ എന്നിവടങ്ങളിൽ ഖാഞ്ചി,ആന്ധ്രയിൽ തെലി, ഉത്തരേൻഡ്യയിൽ ബനിയ,വണിയ,ഗുപ്ത,മോഡി,റാത്തോർ,സഹു,ഗാന്ധി, ആര്യവൈശ്യ എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഇവർക്ക്‌ കൊങ്കണികൾ,ചെട്ടിയാർമാർ എന്നിവരുടെ സമാനമായ സമാനമായ ആചാരങ്ങൾ തന്നെയാണു. കേരള സർക്കാർ വാണിയ വിഭാഗത്തെ ഓ.ബി.സി വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വാണിയർ സംവരണവിഭാഗം ആണെങ്കിലും തെക്കൻ മലബാറിലും മധ്യ കേരളത്തിലും നായർ ഉപവിഭാഗം എന്ന നിലക്ക് വേട്ടക്കാട്ട്‌ നായർ എന്ന പേരിൽ മുന്നാക്ക വിഭാഗത്തിൽ പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു
വാണിക വൈശ്യർ
ഉത്തര കേരളത്തിലെ വാണിയർക്ക്‌ പുറമേ തമിഴ്‌ വേരുകൾ ഉള്ള വാണിയർ സമുദായവും കേരളത്തിലെ തെക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ ഉണ്ട്‌, 3 നൂറ്റാണ്ട്‌ മുന്നെ എങ്കിലും തമിഴ്‌ നാട്ടിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയ തമിഴ്‌ ചെട്ടിയാർ മാരാണു ഇവർ, ക്ഷേത്രവുമായി ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഇവരുടെ ചക്കിൽ ആട്ടിയ എണ്ണയായിരുന്നു ഗുരുവായൂരിൽ വാകച്ചാർത്തിനും വൈക്കം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശിഷ്ടദിനങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നനത്. വൈശ്യരാണിവർ അതുകൊണ്ട് കച്ചവടരംഗത്ത്‌ സജീവമായിരുന്നു. മാരിയമ്മൻ ആണ് ഇവരുടെ കുലദേവത. ഉത്തര കേരളത്തിലെ വാണിയർ മരുമക്കത്തായികൾ ആണെങ്കിൽ വണിക വൈശ്യർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വാണിയർ മക്കത്തായികൾ ആണു.
ബ്രാഹ്മണരെപ്പോലെ പൂണൂൽ ധരിക്കുമെന്നതാണ് ഇവരുടെ പ്രത്യേകത. ഇന്ന്‌ ദൈനന്തന ജീവിതത്തിൽ പൂണൂൽ നിർബന്ധമല്ലെങ്കിലും മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവയിൽ പൂണൂലണിയും. വെള്ളി, ചൊവ്വ ദിവസങ്ങളിൽ മുറ്റത്ത് ചാണകം മെഴുകി ഇപ്പോഴും അരിപ്പൊടിക്കോലങ്ങൾ വരയ്ക്കാറുണ്ട്. തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരാണ് തെക്കൻ കേരളത്തിൽ ഈ രീതി തുടരുന്ന മറ്റൊരു ജാതി.
വാണിയരേക്കാൾ താഴ്ന്നജാതിക്കാരനായിരുന്നത്രെ ചോളരാജാവ്. ചോളരാജാവ് വാണിയത്തിപ്പെണ്ണിനെ വിവാഹമാലോചിച്ചപ്പോൾ അതിനു തയ്യാറാവാതെ രാജകോപം ഭയന്ന് നാടുവിട്ടതാണു എന്നാണ് ഇവരുടെ പാലായനത്തിനു പിന്നിലുള്ള വിശ്വാസം.പാലായാനം ചെയ്തു വന്ന ഇവരെ സൂചിപിച്ച്‌ വണികവൈശ്യർ എന്ന് കോഴിക്കോട്ടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ എഴുതിവെച്ചതു കാണാം.
കച്ചവടസമൂഹമാണെങ്കിലും അധികാരത്തിലും പങ്കാളിയായിരുന്നു. കൊച്ചിദിവാനായിരുന്ന ആർ.കെ. ഷണ്മുഖം ചെട്ടി വാണിക വൈശ്യ സമുദായംഗമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പിന്നീട് രാജ്യത്തിന്റെ ആദ്യ ധനകാര്യ മന്ത്രിയായി ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടി.
ഐതിഹ്യം
വക്വ മുനി ആണു വാണിയരുടെ കുല ഗുരു.വൈശ്യ പുരാണത്തിൽ ഇവരുടെ ഉൽപത്തിയെ കുറിച്ച്‌ പറയുന്നുണ്ട്‌, വാണിയരുടെ ഉൽപ്പത്തി സംഭന്ധിച്ച ഐതിഹ്യം അനുസ്സരിച്ച്‌ ശിവഭക്തന്മാരായ സൂര്യവംശ ക്ഷത്രിയർ ആയിരുന്നു ഇവർ, ഗുരുവായ കപില മുനിയോടൊപ്പം സ്തിരം ശിവ ക്ഷത്ര സന്ദർശ്ശനം നടത്തിയിരുന്നു ഇവർ, കപില മുനിക്ക്‌ സന്ദർശ്ശനം നടത്താൻ സാധിക്കാതിരിരുന്ന ഒരു ദിവസം മുനി ക്ഷേത്രത്തിൽ പോവുന്ന ക്ഷത്രിയരോട്‌ എള്ള്‌ ഭഗവാനു നേദിക്കുവാനും ഒരു ഭാഗം പ്രസാദം ആയ്‌ തനിക്ക്‌ തിരിച്ചു കൊണ്ടു വരാനും പറഞ്ഞു മുനി പറഞ്ഞത്‌ പോലെ തന്നെ എള്ളു നേദിച്ച ക്ഷത്രിയർ പക്ഷെ മുനിക്ക്‌ കൊടുക്കാൻ ബാക്കി വയ്ക്കാതെ അത്‌ മുഴുവൻ ഭക്ഷിച്ചു. താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന പ്രസാദമില്ലാതെ വെറും കയ്യോടെ തിരിച്ചു വന്ന ക്ഷത്രിയരുടെ ധിക്കാര പ്രവൃത്തിയിൽ ഉഗ്രകോപി ആയ മഹാമുനി ഇവരെ എള്ളു ആട്ടി അമ്പലങ്ങളിൽ കൊടുക്കുന്നവരായ്‌ ജീവിക്കട്ടെ എന്ന് ശപിച്ചു. ഇവരുടെ പിന്മുറക്കാരാണു വാണിയർ എന്നാണു ഐതിഹ്യം .ഉദയ വർമ്മൻ എന്ന കോലത്തിരി രാജാവ്‌ തുളു ബ്രാഹ്മിണന്മാരായ എമ്പരാന്തിരിമാരെ കോലത്ത്‌ നാട്ടിൽ കുടി ഇരുത്തിയിരുന്നു ,ഉദയ വർമ്മ ചരിതം എന്ന സംസ്കൃത കാവ്യത്തിൽ ഇതിനെ പറ്റി വിസ്തരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌  ,എമ്പ്രാന്തിരിമാർക്ക്‌ ചെറു താഴം ഭൂമിയിടെ ഉടമസ്ഥാവകാശവും ക്ഷേത്രാധികാരവും ഉദയവർമ്മൻ നൽകി, എമ്പ്രാന്തിരിമാരൊപ്പം മറ്റു പല സമുദായങ്ങളും വന്നിരുന്നു അവരിൽ  പുരാതന സൗരാഷ്ട്രകാരായ  ബനിയരുടെ അനന്തര തലമുറയിൽ പെട്ട ഒരു വിഭാഗമാണു ഉത്തര കേരളത്തിലെ വാണിയരുടെ പൂർവ്വികരെന്ന് കരുതപെടുന്നു ഇവരുടെ കുലദേവതയായ ബാലപാർവ്വതിയേയെ ഇവർ ഇവിടെയും ആരാധിച്ച്‌ പോന്നു ഈ ബാല പാർവ്വതിയാണു പിന്നീട്‌ ഉത്തരകേരളത്തിലെ തെയ്യപാരമ്പര്യം കൊണ്ട്‌ മുച്ചിലോട്ട്‌ ഭഗവതി ആയ്‌ മാറിയത്‌.
ആരാധന
മുച്ചിലോട്ടു ഭഗവതിയാണു വാണിയരുടെ കുലദേവത. തൽസ്വരൂപൻ ആണു കുല പൂർവ്വികൻ
ഞരമ്പിൽ ഭഗവതി, കണ്ണങ്കാട്ട്‌ ഭഗവതി, പുലിയൂർ കാളി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, കോലസ്വരൂപത്തിന്റെ തായ്‌ പരദേവത, വിഷ്ണുമൂർത്തി, വേട്ടക്കൊരുമകൻ, ചാമുണ്ടി എന്നീ ദേവ/ദേവതകളും ഉപ പ്രതിഷ്ടകളായ്‌ മുച്ചിലോട്ട്‌ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാവറുണ്ട്‌.
നിരുക്തം
വാണി - വാക്ക് (സരസ്വതി) എന്ന വാക്കിൽ നിന്നുമാണ് വാണിയൻ എന്ന പേരിന്റെ ഉല്പത്തി. സരസ്വതീ കടാക്ഷമുള്ളവർ എന്ന പേരിനെയാണിത് സൂചിപിക്കുന്നതെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. വാണിജ്യം ചെയ്യുന്നവർ എന്ന അടിസ്താനത്തിലും വാണിയ എന്ന വാക്കിന്റെ ഉൽപ്പത്തി കണ്ടെത്താം.
അവലംബങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ
താടിയെല്ല്
മനുഷ്യശിരസ്സിലെ ഏറ്റവും വലുതും, ബലം ഏറിയതും, താഴെയുള്ളതുമായ അസ്ഥിയാണു് ഇതിനെയാണ് താടിയെല്ല് അഥവാ ഹനു. വായും താടിയും ഉൾപ്പെടുന്ന മുഖത്തിന്റെ കീഴ്ഭാഗത്ത് കാണപ്പെടുന്ന എല്ലാണ് കീഴ്ത്താടി. വായുടെ താഴത്തെ പല്ലുകളെ അവയുടെ സ്ഥാനത്ത് നിർത്തുന്നത് താടിയെല്ലാണ്. ചെവിയുടെ ഉള്ളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ശ്രവണാസ്ഥികൾ ഒഴിച്ചുനിർത്തിയാൽ, തലയോട്ടിയിൽ തനതായി ചലിപ്പിക്കാവുന്ന ഒരേ ഒരു അസ്ഥിയാണ് താടിയെല്ല്. ഭ്രൂണത്തിന്റെ വലത്തെയും ഇടത്തെയും കീഴ്ത്താടി മുഴകൾ സംയോജിക്കുമ്പോൾ ആണ് താടിയെല്ല് രൂപപ്പെടുന്നത്. ഇവ യോജിക്കുന്ന ബിന്ദുവിൽ രൂപപ്പെടുന്ന നേർത്ത വരമ്പ് മാൻടിബുലാർ സിംഫൈസിസ് എന്ന പേരിൽ താടിയുടെ മുൻവശത്ത് മദ്ധ്യത്തിൽ ലംബമായി കാണപ്പെടുന്നു. ഇടത്തെയും വലത്തെയും കിഴ്ത്താടി മുഴകൾ യോജിപ്പിക്കുന്നത് നാരുകൾ അടങ്ങുന്ന തരുണാസ്ഥികളാണ്.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:തലയിലും കഴുത്തിലുമുള്ള അസ്ഥികൾ
വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം
വൈദ്യശാസ്ത്രരംഗത്ത് സംഭാവനകൾ നൽകുന്ന വ്യക്തികൾക്കായി വർഷം തോറും നൽകുന്ന പുരസ്കാരമാണ്‌ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം.
ജേതാക്കൾ
താഴെ പറയുന്നവരാണ് 1901 മുതൽ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം നേടിയ വ്യക്തികൾ.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:നോബൽ സമ്മാനം വർഗ്ഗം:വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാന ജേതാക്കൾ
യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സലമാൻക
സലമാൻക സർവ്വകലാശാല (Universidad de Salamanca) സ്പെയിനിലെ ഒരു ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനമാണ്. മാഡ്രിഡിന് പടിഞ്ഞാറ് സലാമാൻക നഗരത്തിൽ കാസിൽ ആൻഡ് ലിയോൺ എന്ന സ്വയംഭരണ സമൂഹത്തിലാണ് ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 1134-ൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ കലാശാലയ്ക്ക് 1218-ൽ രാജാവ് അൽഫോൻസോ IX രാജകീയ അവകാശപത്രം നൽകി. ഇത് സ്പെയിനിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന യൂണിവേഴ്സിറ്റിയും തുടർച്ചയായ പ്രവർത്തനപാരമ്പര്യത്തിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ മൂന്നാമത്തെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുമാണ്. 1254 ൽ "യൂണിവേഴ്സിറ്റി" എന്ന ഔപചാരിക പദവി രാജാവ് അൻഫോൺസോ X നൽകുകയും 1255 ൽ പോപ്പ് അലക്സാണ്ടർ IV അംഗീകാരം നൽകുകയും ചെയ്തു.
അവലംബം
വർഗ്ഗം:സർവ്വകലാശാലകൾ
അണലി
വട്ടക്കൂറ എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്
വൈപ്പറിഡേ കുടുംബത്തിൽ ഉള്ള    വൈപ്പറിനേ  ( Viperinae )  എന്ന ഉപകുടുംബത്തിലെ  അംഗങ്ങളെയാണ്  സാധാരണ അണലികൾ എന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.ഈ വിഷ സർപ്പങ്ങളെ   യൂറോപ്പ്. ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നു.കുഴിമണ്ഡലികളിൽ കാണപ്പെടുന്ന താപ സംവേദനത്തിനുള്ള ചെറിയ കുഴി ഇവയുടെ തലയിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല. ഇതാണ് ഇവയെ കുഴിമണ്ഡലികളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്. ഈ ഉപകുടുംബത്തിൽ 66 അണലി വർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.പൊതുവെ ഉഷ്ണമേഖലയിലും മിതോഷ്‌മേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിലുമാണു ഇവയെ കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, വൈപെറ ബെരുസ് (Vipera berus)എന്ന ഇനത്തെ ആർട്ടിക്ക് പ്രദേശത്തും കാണപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ 2 ഇനം അണലികളേയുള്ളു അവ ചേനത്തണ്ടൻ,ചുരുട്ടമണ്ഡലി എന്നിവയാണ്.
വിവരണം
ഈ ഉപകുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ വർഗ്ഗമായ ബിറ്റിസ് ഷ്നൈഡെരി (Bitis schneideri) എന്ന ഇനത്തിനു 710 മില്ലി മീറ്ററാണ് ആകെ നീളം.ഈ കൂട്ടത്തിലെ വലിയ സർപ്പങ്ങളായ  ഗബൂൺ അണലി കൾക്ക് (Gaboon viper -  Bitis gabonica ) രണ്ടു മീറ്ററിൽ അധികം നീളം കാണാം.മിക്ക അണലികളും  നിലത്തു വസിക്കുന്നവയാണ്. എന്നാൽ അതെരിസ് (Atheris)  ജനുസ്സിലെ അണലികൾ മരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു.
താപ സംവേദനത്തിനു ഉള്ള കുഴികൾ ഇവയിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല എങ്കിലും ചില അണലികളിൽ മൂക്കിനു അനുബന്ധിച്ചു ഒരു ചെറിയ സഞ്ചിപോലുള്ള അവയവം കാണാം.ഈ അവയവത്തിനു ചെറിയ രീതിയിൽ താപസംവേദനശേഷി കാണപ്പെടുന്നു. ചേനത്തണ്ടൻ ഇങ്ങനെയുള്ള അണലിയാണ്. എന്നാൽ ബിറ്റിസ് ജനുസ്സിലെ അണലികളിൽ ഈ സഞ്ചി കൂടുതൽ സംവേദന ശേഷി ഉള്ളതും വികാസം പ്രാപിച്ചതുമാണു .ഇരകളുടെ താരതമ്യേന ചൂട് കൂടിയ ശരീര ഭാഗങ്ങളിലാണ് സാധാര അണലികളുടെ കടിയേൽക്കുക എന്ന് പരീക്ഷണങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു.
പ്രത്യുൽപ്പാദനം
.സാധാരണയായി ഏകദേശം 20 കുട്ടികൾക്കാണ് ഇവ ജൻമം നൽകാറുള്ളത്. ഇവ ചെറുപ്പകാലം മുതലേ വളരെയേറെ സ്വയംപര്യാപ്തരായിരിക്കും. ഇവയുടെ മുട്ട ഉദരത്തിൽ ആണ് അടവെക്കുക. കുഞ്ഞുകൾ ഉദരത്തിൽ നിന്നാണ് മുട്ടവിരിഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് വരുക. ഈ ഒരു പ്രത്യേകത കാരണം ഇവയെ പ്രസവിക്കുന്ന പാമ്പ് എന്നു പറയാറുണ്ട്. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഒറ്റ പ്രസവത്തിൽ നാൽപ്പതോളം കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകാറുണ്ട്.സൂഡോസെരാസ്റ്റസ് (Pseudocerastes) എന്ന ഇനം അണലികൾ മുട്ടയിട്ടു മുട്ടയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിരിയിക്കുന്നു.
ഇത് കൂടി കാണുക
പഫ് ആഡെർ
ഗബൂൺ അണലി
സെറസ്റ്റസ് സെറസ്റ്റസ്
കോമൺ യൂറോപ്യൻ ആഡെർ
അവലംബം
വർഗ്ഗം:വിഷമുള്ള പാമ്പുകൾ വർഗ്ഗം:അണലികൾ
രാഹുൽ ബജാജ്
രാഹുൽ ബജാജിന്റെ മൊത്തം ആസ്തി അമേരിക്കൻ ഡോളാർ$ 1.1 ബില്ല്യൺ ആണെന്ന് കണക്കാക്കുന്നു. ഫോർ‌ബ്സ് മാഗസിൻ പുറത്തുവിട്ട ഇന്ത്യയിലെ 40 ധനികരിൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരും ഉണ്ട്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
വർഗ്ഗം:പത്മഭൂഷൺ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ വ്യവസായികൾ വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ശതകോടീശ്വരന്മാർ വർഗ്ഗം:ഡെൽഹി സർവ്വകലാശാലയിലെ പൂർവ്വ വിദ്യാർത്ഥികൾ വർഗ്ഗം:മഹാരാഷ്ട്രയിൽ നിന്നും രാജ്യസഭയിൽ അംഗമായവർ വർഗ്ഗം:1938-ൽ ജനിച്ചവർ
ഏഴരപ്പള്ളികൾ
യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളായ തോമാശ്ലീഹയാൽ ഇന്ത്യയിലെ മലബാറിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്ന പള്ളികളാണ് ഏഴരപ്പള്ളികൾ. ക്രി. വ. 52-ൽ ഇദ്ദേഹം മലബാറിലെ മുസ്സിരിസ് അഥവാ കൊടുങ്ങല്ലൂർ തുറമുഖത്തിൽ ക്രിസ്തുമത പ്രചാരണോദ്ദേശ്യത്തോടെ എത്തിച്ചേർന്നതായും മലബാറിന്റെ അന്നത്തെ പ്രമുഖ ജനവാസ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ക്രൈസ്തവ സമൂഹങ്ങൾക്ക് രൂപം നൽകിയതായും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട പള്ളികളെയാണ് ഏഴര പള്ളികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. നിലവിൽ വിവിധ മാർത്തോമാ നസ്രാണി വിഭാഗങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഏഴര പള്ളികളായി പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നത് കൊടുങ്ങല്ലൂർ, പാലയൂർ, കോക്കമംഗലം, കോട്ടക്കാവ്, നിരണം, കൊല്ലം, ചായൽ ‍(നിലയ്ക്കൽ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ ഏഴ് പള്ളികളെയാണ്. ഇവയ്ക്ക് പുറമേ കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലെ തിരുവിതാംകോട് പള്ളിയെക്കൂടി ചേർത്ത് ഏഴര പള്ളികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്ന രീതിയും നിലവിലുണ്ട്.
thumb|ഏഴരപ്പള്ളികളുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്ഥാനം
ചരിത്രം
ആധുനിക മാർത്തോമാ നസ്രാണി സഭാ വിഭാഗങ്ങൾ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കുന്ന ഏഴര പള്ളികൾ കൊടുങ്ങല്ലൂർ പാലയൂർ കോട്ടക്കാവ് കോക്കമംഗലം നിരണം കൊല്ലം നിലക്കൽ എന്നിവയാണ്. ഇവയ്ക്ക് പുറമേ തിരുവിതാംകോട് പള്ളിയും ഏഴര പള്ളികളിൽ ഒന്നായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ചില പുരാതന രേഖകളിൽ ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ പട്ടികകളും ലഭ്യമാണ്. ചെന്നൈക്കടുത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മൈലാപ്പൂർ, കേരളത്തിലെ ഇടപ്പള്ളി, മലയാറ്റൂർ, അരുവിത്തുറ എന്നിവയും ചില ചരിത്ര രേഖകളിൽ ഏഴര പള്ളികളിൽ ഇടം പിടിക്കുന്നുണ്ട്.
മലബാർ തീരത്ത് മാർത്തോമാ ശ്ലീഹാ സ്ഥാപിച്ചതിൽ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ പള്ളിയായി കൊടുങ്ങല്ലൂർ പള്ളി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വിവിധ കാലങ്ങളിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ, മുസിരിസ്, മുച്ചിറി, മുയിരിക്കോട്, ശെംഗല, ഷിഞ്ജ്ലി, മക്കോട്ടൈ, മഹാതേവർപട്ടണം, ക്രാങ്ങനൂർ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ പേരുകളിൽ ഈ സ്ഥലം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. നസ്രാണികളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പള്ളിയായും ഇത് അറിയപ്പെട്ടു. റമ്പാൻപാട്ടിൽ മാല്യങ്കര എന്നാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, സെന്റ് തോമസ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ രാജാവിനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെയും 40 യഹൂദന്മാരെയും ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ചോളമണ്ഡല തീരത്ത്, പ്രത്യേകിച്ച് മൈലാപ്പൂരിലെ നസ്രാണി സമൂഹം ദുർബലമായതോടെയാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ പള്ളി പ്രബലമായി ഉയർന്നത്. നൂറ്റാണ്ടുകളോളം സഭയുടെ മെത്രാപ്പോലീത്തമാർ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ആസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിച്ചുവന്നു.
മലബാറിലെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ അവരുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ മഹാതേവർപട്ടണം, കുരക്കേണി കൊല്ലം എന്നീ സ്ഥലങ്ങളുടെ പേരിലാണ് മറ്റിടങ്ങളിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ പള്ളി ഒരു പ്രധാന തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രം കൂടിയായിരുന്നു. അവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന കല്ലിൽ കൊത്തിയ ഒരു മാർത്തോമാ സ്ലീവാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിൽ വളരെയധികം വണങ്ങപ്പെട്ടിരുന്നു. മൂന്ന് പള്ളികൾ കൊടുങ്ങല്ലൂർ പട്ടണത്തിൽ തന്നെ നിലനിന്നിരുന്നു. മർത്തമറിയം, മാർ തോമാശ്ലീഹാ, മാർ കുര്യാക്കോസ് സഹദാ എന്നിവരുടെ നാമധേയത്തിൽ ആയിരുന്നു പള്ളികൾ.
ചരിത്ര രേഖകൾ
1301ൽ മലബാറിൽ വെച്ച് പകർത്തി എഴുതപ്പെട്ട വിശുദ്ധ പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു പുസ്തകത്തിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ മാർ കുര്യാക്കോസിന്റെ നാമത്തിലുള്ള പള്ളിയെക്കുറിച്ചും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മാർ യാക്കോബ് എന്ന മെത്രാപ്പോലീത്തയെക്കുറിച്ചും പരാമർശിക്കുന്നു. "ഈ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം ഇന്ത്യയിലെ മലബാറിലെ രാജകീയവും പുകൾപെറ്റതും പ്രശസ്തവുമായ പട്ടണമായ ശെംഗലയിൽ മഹിമയേറിയ രക്തസാക്ഷിയായ മാർ കുര്യാക്കോസിന് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധ ദേവാലയത്തിൽ വച്ച് പകർത്തി എഴുതപ്പെട്ടതാണ്, അപ്പോൾ നമ്മുടെ അനുഗ്രഹീതനും പരിശുദ്ധനുമായ പിതാവ് മാർ യാഹ്ബല്ലാഹാ അഞ്ചാമൻ തുർക്കി കിഴക്കിന്റെ കാതോലിക്കാ പത്രിയാർക്കീസ്... അതോടൊപ്പം മാർ യാക്കോബ്, മെത്രാപ്പോലീത്തൻ ബിഷപ്പ് ആയിരുന്ന്, മാർ തോമാശ്ലീഹായുടെ പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ മേൽനോട്ടക്കാരനും ഭരണാധികാരിയും ആയിരിക്കെ, അതായത് നമ്മുടെയും ക്രൈസ്തവ ഇന്ത്യയിലെ മുഴുവൻ സഭയുടെയും ഭരണാധികാരി...."
ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിന് ശേഷം മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ആദ്യത്തെ ലത്തീൻ ആർച്ച് ബിഷപ്പായി ചുമതലയേറ്റ ഫ്രാൻസിസ്കോ റോസ്, ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പുരാതന മെത്രാപ്പോലീത്തൻ സിംഹാസനമായി കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. 1604ൽ, റോസ് മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികളെക്കുറിച്ച് മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് ഒരു വിവരണം എഴുതി, അതിൽ അദ്ദേഹം കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മൂന്ന് പള്ളികളുടെ ഒരു വിവരണം ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
പതനം
പോർച്ചുഗീസുകാർ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ആധിപത്യം നേടുന്നതു വരെ അവിടം സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഒരു പ്രമുഖ കേന്ദ്രമായി തുടർന്നു. പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ ആധിപത്യത്തിന് കീഴിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ അടിച്ചമർത്തലിന് വിധേയരായി. അവരുടെ വാണിജ്യ-വ്യാപാരബന്ധങ്ങൾ, മത ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ, സഭാ പാരമ്പര്യങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കെല്ലാം പോർച്ചുഗീസുകാർ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളെ നിർബന്ധപൂർവ്വം തങ്ങളുടെ അധികാരത്തിന് കീഴിൽ കൊണ്ടുവരാനും കുരുമുളകിന്റെയും മറ്റ് കയറ്റുമതി വസ്തുക്കളുടെയും കുത്തക അവകാശം നേടാനും ലത്തീൻ ആചാര അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ നിർബന്ധമാക്കാനും ഉള്ള പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ ശ്രമങ്ങളെ തുടർന്ന് വലിയൊരു വിഭാഗം നസ്രാണികൾ കൊടുങ്ങല്ലൂർ വിട്ട് ഉൾനാടൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് മാറി താമസിച്ചു. എന്നാൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ പട്ടണവും അവിടുത്തെ പള്ളികളും നിലനിന്നിരുന്നു. 1524ൽ വടക്ക് സാമൂതിരിയുടെ രാജ്യത്ത് നിന്ന് എത്തിയ മുസ്ലിം പട്ടാളം കൊടുങ്ങല്ലൂർ നഗരം ആക്രമിക്കുകയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ക്രൈസ്തവ പള്ളികൾ അഗ്നിക്കിരയാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിനെ തുടർന്ന് അവശേഷിച്ച സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളും അവിടെ നിന്ന് പലായനം ചെയ്തു. തെക്കുംഭാഗ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവർ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ അത്ഭുത സ്ലീവ കടുത്തുരുത്തിയിലേക്കും അവിടെനിന്ന് കോട്ടയം പള്ളിയിലേക്കും മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചതായി വിശ്വസിക്കുന്നു. കോട്ടയം വലിയ പള്ളിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന പഴയ പേർഷ്യൻ കുരിശ് ഇതാണെന്നാണ് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്.