Историја_на_филмот
Нови земји во производството на филмови
Со филмскиот бум во светот, уште неколку земји се приклучиле на Британија, Франција и САД во сериозната филмска продукција. Во Италија, производството се ширело во неколку центри, од кои Торино бил прв и најголем. Таму, Амброзио била првата компанија во оваа област во 1905 година и останала најголема во земјата за време на тој период. Нејзин најзначаен соперник била компанијата Синес во Рим, која започнала со производство во 1906 година. Големата сила на италијанската индустрија биле историските епови со големи улоги и масивна сценографија. Уште во 1911 година, филмот од две ролни на Џовани Пастроне, „la Caduta di Troia“ (Падот на Троја), оставил голем впечаток во светот и бил проследен со уште поголеми спектакли како „Quo Vadis?“ (Каде одиш, 1912), кој траел 90 минути. Исто така филмот Кабирија на Пастроне од 1914 година, кој траел два и пол часа. Италијанските компании, исто така, имале силна линија на слепстик комедии (комедии со преувеличено насилство и активности кои ги преминуваат границите на здравиот разум), со глумци како Андре Дид, локално познат како „Кретинети“, а на други места како „Фулсхед“ и „Грибоули“, достигнувјќи светска слава со неговите речиси надреалистични шеги. Најважната земја за производство на филмови во Северна Европа сè до Првата светска војна била Данска. Таму, Оле Олсен ја формирал компанијата Нордиск во 1906 година, саемски шоумен, и по краток период имитирајќи ги успесите на француските и британските режисери, во 1907 година тој произвел 67 филмови, повеќето режирани од Виго Ларсен, со сензационални теми, како што биле „Den hvide Slavinde“ (Белиот роб), „Isbjørnenjagt“ (Лов на бела мечка) и „Løvejagten“ (Лов на лав). До 1910 нови помали дански компании започнале да се приклучуваат на бизнисот, па покрај правењето на повеќе филмови за трговијата со бело робје, тие дале придонес со други нови теми. Најважен од овие наоди бил филмот „Afgrunden“ (Провалија) со Аста Нилсен, во режија на Урбан Гад направен за компанијата „Косморама“. Во него имало комбинација на циркус, секс, љубомора и убиство, сите вметнати со голема убедливост, со што ги принудил другите дански режисери да се движат во оваа насока. До 1912 данските филмски компании брзо се ширеле. Шведската филмската индустрија била помала и побавно започнала од данската индустрија. Тука, важна личност бил Чарлс Магнусон, кој бил снимател на кратки филмови за „Свенскабиогравтеатерн“ кино синџирот. Тој за нив започнал да произведува научно фантастични филмови во 1909 година, сам режирајќи поголем дел од филмовите. Производството се зголемило во 1912 година, кога компанијата ги ангажирала Виктор Шестрем и Морис Стилер како режисери. Тие започнале со имитирање на темите кои ги фаворизирала данската филмска индустрија, но до 1913 тие произведувале свои впечатливи оригинални дела, кои многу добро се продавале. Русија својата филмска индустрија ја започнала во 1908 година со компанијата Пате, која таму снимала некои фиктивни теми, а потоа биле создени вистински руски филмски компании од страна на Александар Дранков и Александар Канзонков. Компанијата Канзонков набргу станала најголемата руска филмска компанија и останала како таква сè до 1918 година. Во Германија, Оскар Местер бил вклучен во правењето на филмови од 1896 година, но не правел значителен број на филмови годишно сè до 1910 година. Кога започнал филмскиот бум во целиот свет, тој и неколкуте други луѓе во германскиот филмски бизнис, продолжиле со целосно продавање на снимките од нивните филмови, што ги ставило во неповолна ситуација. Тоа било кога Пол Дејвидсон, сопственикот на синџирот на киносали, ги донел Аста Нилсен и Урбан Гад во Германија од Данска во 1911 година и за нив ја основал компанијата за производство, Проекции-АГ „Унија“ (ПАГУ), што довело до промена во изнајмувањето на филмови. Местер одговорил со серија на подолги филмови во кои глумел Хени Портен, кои иако добро поминале во германското говорно подрачје, тие не биле особено успешни на меѓународно ниво, за разлика од филмовите на Аста Нилсен. Уште една од растечките германски филмски продукции непосредно пред Првата светска војна, бил германскиот огранок на француската Еклар компанија, „Дојче Еклар“. Таа била преземена од страна на германската влада и била преименувана во ДЕКЛА кога започнала војната. Но во целина, германските производители имале само мал дел од германскиот пазар во 1914 година. Генерално, од околу 1910 година, американските филмови имале најголем удел на пазарот во сите европски земји, освен во Франција. Па дури и во Франција, американските филмови ја истуркале локалната продукција од прво место во пресрет на Првата светска војна. Па дури и ако војната не се случела, американските филмови можеле да станат доминантни во целиот свет. Иако војната многу ги влошила работите за европските продуценти, техничките квалитети на американските филмови ги направиле попривлечни за публиката насекаде.