cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сончев ветар
Магнетосфери
Кога сончевиот ветар ќе наиде на планета со магнетно поле (како што се Земјата, Јупитер или Сатурн), честичките се одбиваат од страна наЛоренцовата сила. Ова подрачје, познато како магнетосфера, ги тера честичките да поминат околу планетата наместо да паднат во атмосферата или на површината. Магнетосферата има облик на полутопка на страната која е свртена кон Сонцето, а од спротивната страна е издолжена. Границата на ова подрачје се вика магнетопауза. Сончевиот ветар е причината за обликот на магнетосферата на Земјата. Разликите во неговата брзина, густина, насока и магнетното поле кое го зафаќа изразито влијаат врз вселенската средина на Земјата. На пример, нивоата на јонизирачко зрачење и радио пречки може да може да варираат во зависност од стотици до илјадници фактори; а обликот и местоположбата на магнетопаузата и лачниот ударен бран спроти нив може да се променат за неколку Земјини полупречници, изложувајќи ги геосинхроните сателити на директниот сончев ветар. Овие феномени заедно се викаат време во вселената.
Креатин киназа
Креатин киназа (CK, од Creatine kinase), познат и како креатин фосфокиназа или фосфо-креатин киназа, е ензим кој го има во различни ткива и клетки. Овој ензим ја катализира претворањето на креатин во фосфокреатин, и притоа користи аденозин трифосфат (ATP) од кој се добива аденозин дифосфат (ADP). Оваа реакција е реверзибилна, па така ATP може да се добие од фосфокреатин и ADP.
Ацо Караманов
Творештво
Низа години по Втората светска војна за него се знаело само како за револуционерен поет кој пишувал естрадна лирика, верувајќи во создавањето на еден нов и поинаков свет. По заслуга на Милан Ѓурчинов и Радивое Пешиќ, негови школски другари, денес се достапни делата:
Лан (Химлинг)
Местоположба
Лан се наоѓа во Емсланд, неколку километри источно од Химлинг. Општината се наоѓа југозападно од гратчето Верлте помеѓу Нордраде и Мителраде.
Лампос
Лампос или Ламп (старогрчки: Λάμπος) = „факел“) — лик од старогрчката митологија, син на Лаомедонт, градителот на славниот тројански ѕид кој, западнати во немилост на Зевс како учесници во бунтот против него, го подигнале боговите Аполон и Посејдон, кои работеле како надничари. Кога требало да ги плати, Леомедонт ги измамил и така го предизвикал нивниот гнев. Поради тоа, него и сите негови синови (освен Пријам) ги уништил Херкул, кога ја разурнал Троја. Пријам, кому Херкул му го доделил тројанскиот престол, сметал дека причина за несреќите кои ја снашле Троја било лошото место на кое бил подигнат градот, а не гневот на боговите. Затоа, тој го испратил својот брат Лампо да ја праша свештеничката Питија дали сè уште лежи клетвата на ридот Ати. Меѓутоа, Лампо се вљубил во свештеникот Пантој, кој бил толку убав, што Лампо заборавил зошто дошол во Делфи, па го зел со себе во Троја. Иако лут, Пријам му простил на Лампо, а Пантој го поставил за свештеник во храмот на Аполон.
Нинџа-желки (ТВ-серија од 2003)
Нинџа-желки (англиски: Teenage Mutant Ninja Turtles) — американска цртана серија. Дејството се одвива во Њујорк. Нејзини главни ликови се Нинџа-желките Леонардо, Донатело, Рафаело, Микеланџело, стаорецот Сплинтер и нивните пријатели кои се луѓе по име Кејси Џонс и Ејприл Онил. Во текот на цртаната серија ќе се среќаваат со разни пријатели и непријатели. Пријатели им се Сребрениот Стржар, Ејнџел, Дањо и многу други. Додека во текот на серијата најголеми непријатели ќе им се ного нинџите .Првите епизоди се направени во 2003 година. Првата сезона се состои од 26 епизоди, втората од 26 епизоди, третата од 26, четвртата од 26, петтата е малку пократка и има 13 епизоди, а пак шестата сезона има исто така 26 епизоди. Практично секоја сезона освен петтата има по 26 епизоди. Во тек е снимање на 7-мата сезона.
Космос-1821
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 февруари 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1821 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1016 км, а најмалото на 962.
Геруксалис
Геруксалис (Γέφυρα «Γερούξαλη») — камен мост во Нигритско, Егејска Македонија.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Ума
Свети Пантелејмон — главна селска црква во гевгелиското село Ума. Црквата се наоѓа на самото сретсело, при што доминира во селото.
Арапска кујна
Сосови
Постојат бројни рецепти за сосови од историските арапски книги за готвење. од 10 век, бил напишан од Ибн Сајар ал-Варак, и опишува неколку рецепти за сервирање со печена риба.
Зеленчук
Некои јадења од зеленчукот се служат ладни. Еден пример за такво јадење е модар патлиџан со пржен кромид, свежи билки и маслиново масло полеани со ферментирани сосови, оцет и ким. Постојат неколку ладни јадења со модар патлиџан кои се слични, некои направени со чаден модар патлиџан, со додавање на јаткасти плодови како мелени ореви или бадеми, а понекогаш и различни зачини како шафран, касија и галангал.
NGC 991
NGC 991 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 991 се споменува и како MCG -1-7-23, IRAS 02330-0722, KUG 0233-073.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 991 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 991 има привидни димензии од 3' х 2,7'.
Хомер
Историчност на хомеровите епови и хомеровото општество
Научниците продолжуваат да дебатираат за прашања во однос на тоа дали Тројанската војна навистина се случила и ако е така, кога и каде - и до кој степен општеството прикажано од страна на Хомер е врз основа на неговото сопствено општество или на она кое дури и во времето на создавањето на песните било познато само како легенда. Хомеровите епови во голема мера се центрирани на истокот и центарот на Средоземното Море, со некои расфрлани наводи за Египет, Етиопија и други далечни земји, во воено општество кое наликувало на грчкиот свет пред хипотезираниот датум на создавањето на песните.
Во Илијадата 10.260-265, Одисеј е опишан како носи шлем од заб на дива свиња. Вакви шлемови не биле носени во хомеровото време, но биле најчесто носени од аристократски војници помеѓу 1600 и 1150 година п.н.е.. Дешифрирањето на Линеарното писмо Б во 1950-тите од страна на Мајкл Вентрис и континуираната археолошка истрага го зголеми разбирањето на современите научници за егејската цивилизација, која во однос на многу нешта наликувала на древниот Близок Исток повеќе отколку на општеството што е опишано од страна на Хомер.
Хомеров стил
"Прстенест состав" или чијастичка структура (кога некоја фраза или идеја се повторува како на почетокот така и на крајот од приказната, или серија на идеи кои прво се појавуваат во редоследот А, Б, В... потоа се претставуваат како ...В, Б, A) е забележана во хомеровите епови. Мислењето се разликува во однос на тоа дали овие појави се свесни уметнички техники, мнемонички техники или спонтана одлика на човековото раскажување.
Значење и влијание
Аристотел во неговата Поетика запишал дека Хомер бил уникатен меѓу поетите од неговото време. Во четвртото пеење од „Пеколот“, Данте го нарекува Хомер „крал над поетите“. Во прологот на „Гаргантуа“, Франсоа Рабле вели дека Хомер, кога ги пишувал „Илијада“ и „Одисеја“, воопшто не мислел на алегориите коишто подоцна му ги препишале Плутарх, Хераклит, Еустат и другите. Според Џакомо Леопарди, кај Хомер сè е неизвесно и некако пријатно неодредено, како во однос на неговата поезија така и во поглед на личноста. Леопарди го нарекува Хомер „татко и траен првак меѓу сите поети на светот“, велејќи дека овие две својства не можат да се пронајдат кај ниту еден друг уметник или научник. Според него, од времето на Хомер до денес, сè се усовршило, само не поезијата.
Свесен сон
XX век
Во 1913 година, холандскиот психијатар и писател Фредерик ван Еден (1860–1932) го измислил терминот „свесен сон“ во статијата под наслов „Студија за соништата“.
Јован Поповиќ (писател)
Јован Поповиќ (18 ноември 1905 – 13 февруари 1952) бил српски писател и академик.
Рапетосаурус
Раст
Редок примерок од малолетник Рапетосаурус бил откриен во музејската колекција на Кристина Кари Роџерс и колегите. Примерокот се проценува дека тежи околу 40 килограми и веројатно бил стар помеѓу 39 и 77 дена до моментот на неговата смрт. Во времето на изведување, се проценувало дека малолетникот Рапетосаурус имал 3,4 килограми тежина. Врз основа на ремоделирање на коските, исто така се верувало дека малолетничкиот сауропод е способен да преживее или без родителска грижа. Анализата на коските дополнително открила дека младиот Рапетосаурус најверојатно умрел од глад поради сушите во овој период во Мадагаскар.
Список на сојузни држави и територии на САД по површина
Белешки
<references group="а"/>
Роландо Мандрагора
Клупска кариера
На почетокот на следната сезона Мандрагора му се приклучил на Јувентус, но поради повредата од претходната сезона бил опериран во август а прогнозите најавувале 3 до 4 месеци пауза. Тој се вратил на тренинзите во јануари, а своето деби за Јувентус го направил на 23 април 2017 влегувајќи од клупата за резерви на местото на Клаудио Маркизио во победата со 4-0 над Џенова.
Репрезентативна кариера
Дебитирал за италијанската репрезентација под 21 година на 12 август 2015 година, на возраст од 18 години, во пријателскиот натпревар Унгарија-Италија (0-0), одигран во Телки.
Точка на топење
Мерење на точка на топење
Многу лабораториски техники постојат за одредување за точката на топење. Kofler bench е метална трака со облежани температури (од собна температура до 300 °C). Било која супстанца која ќе се стави на делот од траката се однесува согласно со температурата која што е ставена.Differential scanning calorimetryдава за информација за точка на топење заедно со неговата енталпија на соединување. Основниот апарат за мерење на точка на топење на кристалните супстанци се состои од маслена бања со транспаренто прозорче (најчест дизајн: Тијаловата туба). Неколку зрнца на цврстата супстанца се става во тенка стаклена туба и делумно се потпува во маслената бања. Маслената бања се загрева со мешање и со помош на додаден извор на светлина и топењето на поединечни кристали може да се приметат при одредена температура. Кај големо/мали дадатоци, пробата може да се смести во блокот за загревање и оптичката детекција е автоматска. Мерењето може исто така да се направи континуиарно со оперативен процес. На пример, рафинериите за масло ја мерат точката на мрзнење на дизелот онлајн,што значи дека пробата се зема од процесот на добивање и се мери автоматски. Ова значи дека за почестите мерења на пробите немора да се земаат рачно и да се собираат за лабораторија.
Христо Трајков
Христо Трајков Христов (26 декември 1897 — 24 јануари 1933) — македонски револуционер и политички деец.
Сузана Роксман
Сузана Роксман (29 август 1946 - 30 септември 2015 година) била англофонска писателка, поетеса и критичарка родена во Стокхолм ; семејството на нејзиниот татко е шкотско. Таа важела за надарено дете. Нејзините први книги биле напишани на шведски јазик, но таа се префрлила на англиски како нејзин професионален јазик. Откако работела неколку години како секретарка, наставник по балет и моден модел, Роксман студирала на Универзитетот во Стокхолм, Кингс колеџ на Лондонски универзитет, Лундски универзитет и Универзитет Гетеборг, каде се стекнала со титулата доктор на науки во компаративна литература. Од 1996 до 2005 година била на чело на Центарот за класична митологија на Лундскиот универзитет. Има објавено повеќе збирки поезија, како и литературни критики. Нејзините песни се појавиле во книжевните списанија ширум светот. Некои од овие дела се преведени на арапски и персиски. Роксман учествувала во многу поетски читања, особено на Фестивалот во Единбург (2006, 2009, 2010, 2013).
Крај на Втората светска војна во Азија
Советска согласност за инвазија на Јапонија
На Конференцијата во Техеран, одржана од 28 ноември до 1 декември 1943 година, Советскиот Сојуз се согласил да ја нападне Јапонија „по поразот на Германија“, а на Конференцијата во Јалта (4 февруари - 11 февруари 1945) Советскиот Сојуз допрецизирал дека ќе ја нападне Јапонија во рок од 2 или 3 месеци по капитулацијата на Германија. На 5 април 1945 година, Советскиот Сојуз го поништил Советско-јапонскиот пакт за неутралност потпишан на 13 април 1941 година, затоа што сега Советскиот Сојуз се спремал за војна со Јапонија.
Бри Хоџ
Четврта сезона
Во четвртата сезона Бри сѐ уште се преправа дека е бремена, со цел да го одгледа бебето на нејзината ќерка Даниел Хоџ кога ќе се роди. Уште од почетокот кога Кетрин Мејфер се вселува на Вистерија Лејн, таа станува нејзин непријател и конкуренција. За време на ручек кај Линет, Кетрин ја заменува тортата од лимон на Бри со нејзината и сите велат дека тортата е најубавата досега што ја пробале, а Бри ја открива Кетрин. Потоа ќе провали во нејзината куќа со цел да го земе рецептот, но ќе биде сведок на една необична случка кога Кетрин ја плеснува Дилан и Кетрин и Адам како зборуваат дека треба да измислат што повеќе лаги. Потоа заедно со Кетрин се спријателуваат кога дознаваат дека и двете се декоратори на забави и свадби, па заедно ќе работат на еден проект каде што повторно има несогласувања помеѓу нив две. Даниел се враќа дома. На ноќта на вештерките, Даниел се породува и го раѓа момчето Бенџамин Хоџ. После торнадото на Вистерија Лејн, покривот на куќата на Бри е срушен и таа со семејството ќе се сместат кај Сузан. Таму мажот на Бри, Орсон Хоџ, почнува да месечари и сосема случајно една вечер додека месечари кажува: -Жалам што те прегазив Мајк... и сето тоа го слуша Џули која потоа му кажува на Мајк. Тајната дека Орсон го прегази Мајк е откриена и Бри го брка Орсон од нејзината куќа. Додека Орсон е надвор од куќата, тој престојува кај Иди која сака да го заведе и Бри открива за тоа. Иди открива дека Бенџамин е син на Даниел и ја уценува Бри со тоа што нема да каже на никој за тоа ако и биде најдобра пријателка, постојано се дружи со неа и слично, а ако не го направи тоа ќе каже на сите дека Бенџамин не е нејзин син. Бри се чувствува очајно и кажува на Габи, Сузан и Линет дека Бенџамин е син на Даниел и сите четири заедно одат кај Иди каде што и кажуваат дека повеќе не конкактираат со неа и дека и се лути. Тогаш Иди се отселува од Вистерија Лејн. На крајот на сезоната, Бри ја уредува свадбата на Боб и Ли. Подоцна ја бара Кетрин каде што заедно со неа станува заложничка на поранешниот маж на Кетрин, Вејн Дејвис. Двете на крај ќе се ослободат, а Адам и Кетрин ќе го убијат Вејн. Бри му кажува на Орсон дека ќе го пушти да живее со неа, но само ако Орсон сам се пријави во полиција. Орсон го прави тоа и повторно живеат заедно.
Габријеле
Габријеле (словенечки: Gabrijele) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Локалната црква е посветена на Свети Леонард и припаѓа на парохијата Тржишче. Датира од почетокот на 16 век.
Вингст
Вингст (Wingst; Wingst) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
На југозапад се наоѓа езерото Балк.
Стое Стојановски
Стое (Лазаров) Иванов Стојановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Јадрено цепење
Влезна енергија
За цепење на тешки јадра потребна е влезна енергија од 7-8MeV за да се совлада јадрената сила (која го држи јадрото во сфер(оид)на форма) и да се оддалечат производите на цепење. Откако растојанието меѓу нив ќе стане преголемо за дејство на јаката јадрена сила, за раздвојување на јадрата се користи енергијата на електромагнетното одбивање на истоимени полнежи. Така се добиваат производи на цепење кои се оддалечуваат еден од друг, со висока енергија.
Јадра-производи и енергија на сврзување
При јадреното цепење јадрото може да се раздели во било која комбинација од полесни јадра, но најчест случај не е цепење на јадра со еднаква маса од околу 120 u. Највообичаен настан (во зависност од изотопот и процесот) е нееднакво цепење на јадра-ќерки, од кои едното има малку помала маса, од 90 до 100 u, а другото ги содржи преостанатите 130-140 u. Нееднаквото цепење е енергетски поповолна затоа што му дозволува на едното јадро-производ да биде поблиску до енергетскиот минимум од 60 u (четвртина од просечната фисибилна маса), а другото јадро (m=135 u), пак, не е далеку од најцврсто сврзаните јадра – кривата на атомската енергијата на сврзување е „пострмна“ лево од 120 u отколку десно).
Потекло на активната енергија и крива на енергијата на сврзување
Ваквата тенденција кон бета-распаѓањето е главниот проблем за радиоактивен отпад на високо ниво од реакторите. Производите на цепењето тежнеат кон бета-зрачење и испуштање брзи електрони при претворањето на неутроните во протони.
Цепни реактори
Критичните (самоодржувачки) цепни реактори се најчестиот вид јадрени реактори. Во нив неутроните кои се добиваат со цепење на атоми на гориво започнуваат верижна јадрена реакција, со што се одржува контролирана количината на ослободена енергија. Реакторите кај кои цепните реакции не се самоодржуваат се супкритични јадрени реактори, а кај нив постојани цепни реакции се поттикнуваат со радиоактивно распаѓање или забрзувач на честички.
Во принцип сите три типа реактори би можеле да се користат за сите три намени, но во пракса се изработуваат реактори со само една намена. Меѓутоа, постојат и некои рани сенаменски примероци, како N-реакторот во Ханфордовиот комплекс, сега неактивен. Реакторите за производство на енергија ја претвораат кинетичката енергија на производите на цепење во топлинска, која, пак, ја загрева работната течност. Така се дава погон на топлотниот мотор кој создава механичка или електрична енергија. Истражувачките реактори, пак, создаваат неутрони кои се користат различно, а испуштената топлина се третира како отпад. Реакторите за размножување се специјализиран вид истражувачки реактори, со таа разлика што она што се озрачува е самото гориво, смеса од 238U и 235U.
Цепни бомби
Технологијата на јадреното цепење е политички чувствителна тема поради денешната воено-стратешка важност на јадреното оружје. Конструкцијата на цепни бомби е едноставна во инженерски поглед, па може да ја остваи секој стручен во областа. Меѓутоа, клучно за истото е поседување на цепни материјали, та тоа го прави производството на овие бомби остварливо само за современите индустијализирани држави со специјални програми за производство на материјалите.
Откривање на јадреното цепење
Јадреното цепење била откриена во 1938 година по петдецениското истражување на радиоактивноста и продлабочување на знаењата од областа на јадрената физика. Откритието се случило во просториите за хемија на Друштвото Кајзер-Вилхелм, кои денес се дел од Слободниот универзитет во Берлин. Во 1911 г. Ернест Радерфорд го предложил планетарниот модел на атомот. Според овој модел, подоцна наречен Радерфордов, атомот се состоел од многу мало и густо, позитивно наелектризирано јадро од протони (неутронот сè уште не бил откриен), опкружено со орбита од негативно наелектризирани електрони. Моделот бил подобрен во 1913 година од страна на Нилс Бор според квантното однесување на електроните (Боров модел на атомот). Подоцнежните трудови на Анри Бекерел, Марија Кири, Пјер Кири и Радерфорд подобро ја објасниле градбата на јадрото, кое иако цврсто се држи во целина, може да претрпи различни форми на радиоактивно распаѓање, а со тоа и трансмутација во други елементи (на пр. алфа-распадот).
По публикацијата на Ферми, Ото Хан, Лиза Мајтнер и Фриц Штрасман започнале со слични експерименти во Берлин. По аншлусот, австриската Еврејка Мајтнер, која избегала во Шведска, започнала кореспонденција преку пошта со Хан во јули 1938 г. Случајно и нејзиниот внук, исто бегалец, Ото Роберт Фриш бил присутен кога таа добила писмо од Хан на 19 декември. Во писмото биле наведени хемиски докази дека при неутронско бомбардирање на ураниум дел од производите бил бариумот. Хан предлагал „пукање“ на јадрото, но не бил сигурен за физичката основа на резултатите. Бариумот имал 40% помала маса од ураниумот, а дотогаш не биле познати случаи на распаѓање при кои се добива производ со толкава разлика во масата од метата. Фриш бил скептичен, но Мајтнер им верувала на хемиските способности на Хан. Марија Кири со години одделувала бариум од радиум, а техниките биле доста познати. Според Фриш: ''„Дали беше грешка? Не, рече Лиза Мајтнер. Хан е премногу добар хемичар за тоа. Но, како е можно да се добие бариум од ураниум? Од јадрата никогаш не биле одделени делови поголеми од протони и хелиумови јадра, а за одделување голем број немало доволно енергија. Ниту, пак, било возможно ураниумовото јадро да се расцепи речиси на половина. Јадрото не е цврста материја која може да се расцепи или скрши - Георги Гамов претходно има предложено, а Бор аргументирано дека јадрото наликува на капка течност. Дали капката може да се подели на две помали капки постепено, со издолжување, стеснување и на крај одвојување наместо расцепување? Знаевме дека постојат силни сили кои би се противеле на таков процес, како што површинскиот напон на обична капка се противи на нејзино разделување на две помали капки. Меѓутоа, јадрата се разликуваат од капките по нивниот електричен полнеж, кој дејствува како противтежа на површинскиот напон.“'' ''„Откривме дека полнежот на ураниумовото јадро навистина е доволно голем за речиси целосно да го совлада ефектот на површинскиот напон, значи неговото јадро можеби навистина е налик разнишана, нестабилна капка која може да се раздели при најмала провокација, како што е судирот со само еден неутрон. Меѓутоа, постоеше уште еден проблем. По раздвојувањето двете „капки“ се одбиваа и оддалечуваа една од друга, добивајќи голема брзина, а со тоа и огромна енергија, околу 200MeV вкупно; од каде ли доаѓа таа енергија? ...Лиза Мајтнер... сфати дека двете јадра оформени со делбата на ураниумовото заедно би имале маса помала од онаа на првобитното ураниумово за петтина од масата на протонот. Кога и да снема маса се создава енергија, според Ајнштајновата формула E = mc2, а петтина од протонската маса соодветствува на 200MeV енергија. Значи тоа беше изворот на таа енергија; сè се совпадна!“''
На 22 декември 1938 година Хан и Штрасман испратиле ракопис до „Naturwissenschaften“ во кој истакнале дека при неутронско бомбардирање на ураниум го добиле елементот бариум. Резултатите истовремено ги испратиле до Мајтнер во Шведска, каде таа и Фриш точно ги протолкувале резултатите како доказ за јадрено цепење. Фриш тоа и експериментално го потврдил на 13 јануари 1939 г. За доказот дека бариумот добиен при оваа реакција е производ на јадрено цепење, Хан добил Нобелова награда за хемија во 1944 (сам) „за откритието на цепење на тешки јадра“ (наградата му била врачена во 1945 година поради неисполнетите критериуми од тестаментот на Алфред Нобел: „Во таков случај годинешните статуи на Нобеловата фондација дозволено е да се доделат следната година.“)
За тоа време, унгарскиот физичар Лео Силард во САД сфатил дека со помош на цепење контролирана од неутрони може да се создаде верижна јадрена реакција. Оваа идеја првпат се појавила кај него во 1933 година, по прочитаниот труд на Радерфорд. Меѓутоа, Силард не можел да предизвика таква реакција кај лесни атоми богати со неутрони. Теоретски ако бројот на добиените секундарни неутрони е поголем од еден, тогаш секоја реакција ќе предизвика дополнителни цепења. Значи една од можностите било цепењето да биде извор за енергија која може да се користи во цивилни или воени цели, односно како генератор или атомска бомба.
Воочување на цепната верижна реакција
„Верижните реакции“ биле веќе познат феномен во хемијата, но постоењето аналоген процес во јадрената физика било претпоставено дури во 1933 година од Силард, иако тој тогаш не знаел како треба да се поттикне процесот. Претпоставил дека поради електронеутралноста идеални „активатори“ би биле неутроните.
Предизвикување верижна реакција во природен ураниум не било едноставна работа зашто тогаш не знаеле за изотопски збогатен ураниум, та морале да користат големи количини прочистен графит за забавување на неутроните. Во реакторот обичната вода, за разлика од тешката вода, бара збогатено гориво – делумно збогатување со изделување на реткиот 235U од изотопот 238U. Покрај тоа, потребни се хемиски чисти материи (како девтериум) за модераторот.
Валон Бехрами
Сион
На 2 јули 2019, по 16 години играње во странство Бехрами се вратил во Швајцарија каде потпишал договор со екипата на Сион.
Сидни Беше
Животопис
Иако Беше своите детски и адолесцентни години ги поминал во Њу Орлеанс, од 1914 до 1917година тој правел турнеи и патувал, движејќи се посеверно стигајќи до   Чикаго, често здружувајќи се со уште еден познат креолски музичар Фреди Кепард. Пролетта 1919 година, Беше пристигнал во Њујорк, каде што се придружил во Синкопираниот оркестар на Вил Марион Кук.Потоа оркестрот се упатил кон Европа, каде што веднаш по пристигнувањето ја имале првата изведба во  Салата на кралската филхармонија во Лондон. Групата била топло прифатена и Беше бил посебно популарен, на далеку привлекувајќи внимание. Додека бил во Лондон, Беше го открил сопрано саксофонот и брзо развил различен стил од неговиот топол кларинетски тон. Неговиот саксофонски звук би можел да се опише како „емоционален“, „безгрижен“ и „обемен“. Тој често користел многу широко вибрато, многу слично на она што било карактеристично за некои Њу Орлеански кларинетисти во тоа време. По пресудата за напад на жена, Беше бил затворен во Лондон од 13 до 26 септември 1922 година. Бил депортиран назад во Соединетите држави, поагајќи од Саутхемптон на 3 декември и пристигнувајќи во Њујорк на 13 декември 1922 година.
При крајот на 1940-тите, Беше се уморил од напорите да создава музика во Соеднинетите држави. Неговиот договор со “Jazz Limited“, издавачка куќа заснована во Чикаго, ги ограничувал неговите настапи, како на пример бил исклучен од настапот на европскиот фестивал во Ница, 1948 година. Тој сметал дека џез сцената во Соединетите Држави нема што повеќе да му понуди и дека била застарена. Беше се преселил во Франција во 1950 по настапот како солист на парискиот џез фестивал. Неговата изведба на фестивалот резултирала со зголемена популарност во Франција. После тоа Беше веќе немал проблем со наоѓање на добро платена работа во Франција. Во 1951 година тој се оженил со Елизабет Зиглер во Антиб-Франција. Во 1953 година потпишал договор со францускиот “Vogue“, кој траел до крајот на неговиот живот. Снимил многу хитови, вклучувајќи ги "Les Oignons", "Promenade aux Champ Elysees," и меѓународниот хит "Petite Fleur". Тој исто така компонирал класична музика за балет во доцниот романтичарски стил на Чајковски, наречена "La Nuit est sorcière" (Ноќта е вештерка). Егзистенционалистите во Франција го викале “le dieu“(бог).
Кариера
На18ти Април 1941 година за „Vitctor“, Беше ја снимил верзијата на поп песната “The sheik of Araby”, kako ран експеримент со преснимување, свирејќи на 6 различни музички инструменти: кларинет, сопрано саксофон, тенор саксофон, пијано, бас и тапани. Материјал од таа сесија останал неиздаден сè до 1965 година кога „ RCA Victor“ го вклучил во албумот „Bechete of New Orleans“. На омотот на плочата Џорџ Хојфер го цитира Беше: „Најпрво почнав да ја свирам “The Sheik” на пијано, потоа свирев на тапаните слушајќи го пијаното. Сакав да ги свирам сите ритам инструменти, но, се ми се измеша и го грабнав моето сопрано, потоа басот, потоа тенор саксафонот и најпосле завршив со кларинетот“.
Салтасаурус
Откривање
Во моментов единствениот признат вид на Салтасаурус е S. loricatus. Предложени се S. robustus и S. australis, но сега се смета дека припаѓаат на посебен род, Неукенсаурус. Претходно, оклопните плочи од областа биле именувани како Лорикосаурус од страна на Фридрих фон Хуене, кој претпоставувал дека се од некојанкилосаурид. Се претпоставува дека овие плочи всушност биле од Салтасаурус.
Глазне
В долното течение, во Разлошката Котлина водите се користат за наводнување.
Кармен (филм од 1984)
Критички прием
Полин Каел позитивно го оценува филмот во нејзината збирка филмски критики, State of the Art:"Пегите на Џулија Мигенес-Џонсон Кармен е главната слава на продукцијата. Нејзиното шетање, нејзината темна, неуредна, шушкава коса - нејзината сексуална достапност - го привлекуваат Дон Хозе и го излудуваат. Кармен, која е верна на нејзините инстинкти, претставува сè што тој се обидува да го потисне. Но, откако тој ја напуштил армијата и ја изгубил почитта што му значела се, тој мислел дека таа му должи доживотна посветеност. Грешката на Кармен била во тоа што мислела дека може да го земе како љубовник под свои услови."
Јупички јазици
Јупички јазици — неколку различни јазици на неколку Јупички народи од западна и југо-централниот Алјаска и североисточниот дел на Сибир. Јупичките јазици се разликуваат доволно едни од други што не се меѓусебно разбирливи, иако говорниците на еден од јазиците можат да ја разберат општата идеја за разговор на звучници на друг од јазиците.Еден од нив, Сиреник, кој е изумрен од 1997 година.
Јаворец
Историја
Во век, Јаворец било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Избирачко место
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 45 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 40 гласачи.
Парнас (Рафаел)
Парнас (Il Parnaso, што се однесува на планината Парнас) — фреска на италијанскиот уметник од високата ренесанса, Рафаел, во Рафаеловите одаи („Stanze di Raffaello“), во Апостолската палата во Ватикан, насликана по нарачка на папата Јулиј II. Веројатно тоа бил вториот ѕид од Stanza della Segnatura што бил насликан помеѓу 1509 и 1511 година, по Расправа и пред Атинската школа, кои зафаќаат други ѕидови од просторијата.
Преглед
Прозорецот под фреската Парнас прикажува поглед на Монс Ватикан, за кое се верува дека му е посветено на Аполон. Хуманистите, како што се Бјондо, Вегио и Албертини, се однесуваат на античкиот бог на сонцето на Ватикан.
Јод
Јодоводород
На собна температура, тоа е безбоен гас, како и сите водородни халогени освен водородните флуориди, бидејќи водородот не може да формира силни водородни врски на големиот јоден атом. Се топи на -51,0 °C и врие на -35,1 °C. Тоа е ендотермно соединение кое може егзотермично да дисоцира на собна температура, иако процесот е многу бавен, освен ако не постои катализатор: реакцијата меѓу водородот и јодот на собна температура за да се даде јодоводород не продолжува до завршување. Енергијата на дисоцијација на H-I е исто така го прави најмалиот од водородните халиди, на 295 kJ / mol. [41] Водниот водороден јодид е познат како хидроидочна киселина, која е силна киселина. Јодоводородот е исклучително растворлив во вода: еден литар вода ќе раствори 425 литри јодоводород, а заситениот раствор има само четири молекули на вода по молекула на водороден јодид. [42] Таканаречената "концентрирана" хидроидочна киселина обично содржи 48-57% HI по маса; растворот формира азеотропа со точка на вриење 126,7 °C на 56,7 g HI на 100 g раствор. Оттука, хидроидната киселина не може да се концентрира на оваа точка со испарување на водата. [41] За разлика од водородниот флуорид, безводниот течен водороден јодид е тежок за работа како растворувач, бидејќи има ниска точка на вриење, има мал течен опсег, неговата диелектрична константа е ниска и не се одразува значително во H2I + и HI- 2 јони - вторите, во секој случај, се многу помалку стабилни од бифлуоридните јони (HF- 2) поради многу слабо водородно поврзување помеѓу водородот и јодот, иако неговите соли со многу големи и слабо поларизирачки катјони како што се Cs + и NR + 4 (R = Me, Et, Bun) сè уште може да се изолираат. Безводниот водороден јодид е слаб растворувач, способен да раствора само мали молекуларни соединенија како што се нитрозил хлорид и фенол, или соли со многу ниски енергии на решетката, како што се тетраалкиламинониум халиди. [41]
Јоднии оксидати
Јодните оксиди се најстабилни од сите халогени оксиди, поради силните I-O врски што произлегуваат од големата разлика на електронегативноста помеѓу јодот и кислородот и тие се познати најдолго време. [21] Стабилниот, бел, хигроскопски јоден пентоксид (I2O5) е познат уште од неговото формирање во 1813 година од страна на Геј-Лусак и Дејви. Најлесно се прави со дехидратација на јодната киселина (HIO3), од која е анхидрид. Тој брзо оксидира јаглерод моноксид на јаглерод диоксид на собна температура, и затоа е корисен реагенс во одредувањето на концентрацијата на јаглерод моноксид. Исто така, оксидира азот оксид, етилен и сулфурводород. Реагира со сулфурдиоксид и пероксидисулфурил дифлуорид (S2O6F2) за да формира соли на јодил катјон, [IO2]+, и се редуцира со концентрирани сулфурни киселини до јодосилни соли кои вклучуваат [IO]+. Може да се флуорира со флуор, бром трифлуорид, сулфур тетрафлуорид или хлорил флуорид, од кој се добива јоден пентафлуорид, кој исто така реагира со јод пентоксид, давајќи йодин (V) оксифлуорид, IOF3. Познати се уште неколку помалку стабилни оксиди, особено I4O9 и I2O4 ; нивните структури не се утврдени, но разумните претпоставки се IIII(IVO3)3 and [IO]+[IO3]− - соодветно. [47].
Поважни се четирите оксоокиди: хипоодната киселина (HIO), јодовата киселина (HIO2), јодичната киселина (HIO3) и перјодната киселина (HIO4 или H5IO6). Кога јодот се раствора во воден раствор, се јавуваат следните реакции: [48] Хипоиодната киселина е нестабилна за диспропорционализација. Оттука, хипоиодитните јони се формираат непропорционално да дадат јодид и јодат: [48] :{|
Тие се термодимиски и кинетички моќни оксидирачки агенси, брзо оксидирачки Mn2+ to permanganate, и доведуваат до расцепување на гликоли, α-дикетони, α-кетоли, α-аминоалкохоли и α-диамина. [50] Ортопеориодот посебно ги стабилизира високите оксидациски состојби меѓу металите поради неговиот многу висок негативен полнеж од -5. Ортоперјодната киселина, H5IO6, е стабилна и дехидрира на 100 °C во вакуум до метаперјодна киселина, HIO4. Обид да се оди понатаму не резултира со непостоечки јод хептоксид (I2O7), туку јоден пентоксид и кислород. Перјодната киселина може да се протонира со сулфурна киселина за да се добие  катјон, изоелектронски за Te(OH)6 и , и давање на соли со бисулфат и сулфат. [21]
Производство и појавување
Јод е најмалку присутен од стабилните халогени, кои содржат само 0,46 делови на милион Земјини корални карпи (споредете: флуор 544 ppm, хлор 126 ppm, бром 2,5 ppm). Меѓу осумдесет и четири елементи кои се јавуваат во значителни количини (елементи 1-42, 44-60, 62-83 и 90-92), се рангира шеесет и првиот во изобилство. [67] Јодните минерали се ретки. Како примери се земаат лаутарит, Ca(IO3)2 и дитезит,  7Ca(IO3)2·8CaCrO4. [67] Ова се минерали кои се среќаваат како трага нечистотии во калихе, кои се наоѓаат во Чиле, чиј главен производ е натриум нитрат. Вкупно може да содржат најмалку 0,02% и најмногу 1% јод по тежина. [68] Натриум јодат се екстрахира од каличе и се намалува на јодид од натриум бисулфит. Овој раствор потоа реагира со свежо извлечен јодат, што резултира со компостирање на јод, што може да се филтрира. [17] Калишот беше главен извор на јод во 19 век и денес е важен, заменувајќи ги алгите (што повеќе не се економски оправдан извор), [69] но во доцните 20 век растенијата се појавија како споредлив извор. Јапонската гасна руда Minami Kanto источно од Токио и американското гасно поле "Анадарко" во северозападниот дел на Оклахома се двата најголеми вакви извори. На саламура е потопла од 60 °C од длабочината на изворот. Саламурата е прво прочистена и закиселена со употреба на сулфурна киселина, а потоа јодидот се оксидира до јод со хлор. Се произведува јоден раствор, но се разредува и мора да се концентрира. Воздухот врие во растворот за испарување на јодот, кој се пренесува во апсорбирачка кула, каде што сулфур диоксидот го намалува јодот. Водородниот јодид (HI) реагира со хлор за да го преципитира јодот. По филтрирање и прочистување, јодот се пакува. [68] [70]
Поради тоа Чиле и Јапонија денес се најголеми производители на јод. [67] Алтернативно, саламурата може да се третира со сребро нитрат за да се преципира јодот како сребрен јодид, кој потоа се разградува со реакција со железо за да се формира метално сребро и раствор од железо (II) јодид. Тогаш јодот може да се ослободи со поместување со хлор. [71]
Примена
За разлика од хлорот и бромот, кои имаат една значајна главна употреба што ги надминува сите други, јодот има примена од различна важност. Околу половина од целиот произведен јод оди во различни органоидонски соединенија; уште 15% останува како чист елемент, 15% се употребуваат за формирање калиум јодид, а уште 15% за други неоргански јодни соединенија. Останатите 5% се за мали употреби. Меѓу главните употреби на јод соединенијата се вбројуваат катализатори, додатоци за добиточна храна, стабилизатори, бои, бои и пигменти, фармацевтски, санитарни (од тинктура на јои ) производи и фотографија; во помал обем и за инхибиција на смог, сеење на облаци и разни употреби во аналитичката хемија. [17]
Биолошка употреба
Јодот е суштински елемент за животот и, во атомски број Z = 53, е најтешкиот елемент најчесто потребен на живите организми. (Лантиум и другите лантаноиди, како и волфрам со Z = 74, се користат од страна на неколку микроорганизми.) [83] [84] Потребна е за синтеза на тироидните хормони тиреоидни хормони тироксин и тријодитиронин (T4 и T3 односно, именувани по нивниот број на атоми на јод). Недостатокот на јод доведува до намалување на продукцијата на Т3 и Т4 и истовремено зголемување на тироидното ткиво во обид да се добие повеќе јод, предизвикувајќи болест позната како гуша. Главната форма на тироиден хормон во крвта е тироксин (Т4), кој има подолг полуживот од Т3. Кај луѓето, односот на T4 до T3 кој се ослободува во крвта е помеѓу 14: 1 и 20: 1. T4 се претвора во активен T3 (три до четири пати посилен од T4 во клетките со помош на дијодази (5'-јодаза). Овие понатаму се обработуваат со декарбоксилација и дејодација за да се произведе јодотиронамин  (T1a) и тиронамин (T0a') . Сите три изоформи на дејодациите се еземи кои содржат селен; така диететскиот селен е од суштинско значење за производство на T3 . [85] Јодот учествува со 65% од молекуларната тежина на T4   и 59% од T3 . Петнаесет до 20 мг јод е концентриран во ткивото на штитната жлезда и хормоните, но 70% од вкупниот јод во телото се наоѓа во други ткива, вклучувајќи ги и млечните жлезди, очите, мукозата на желудникот, феталниот тимус, ’рбетномозочната течност и хориоидниот плексус, артерискиот ѕидови, грлото на матката и плунковните жлезди. Во клетките на тие ткива, јодидот влегува директно од натриум-јодид симпатизер (НИС). Дејството на јод во млечното ткиво е поврзано со феталниот и неонаталниот развој, но во другите ткива е делумно непознато [86].
Померанија
Померанија (Поморје) — историски регион на јужниот брег на Балтичкото Море во Средна Европа, поделен помеѓу Германија и Полска.
Поново време
По поразот на Третиот Рајх во Втората светска војна, германско-полската граница била префрлена на запад кон линијата Одер-Нејс, а цела Померанија била под советска воена контрола. Германските државјани на поранешните источни територии на Германија и Полјаците од германската етничка заедница од Померија биле протерани, а областа била населена првенствено со Полјаци од полска етничка група, и некои Полјаци од украинската етничка група, како и неколку полски Евреи. Поголемиот дел од Кит или Западна Померанија останале во Германија, и првично околу 500.000 избегале или биле протерани. Денес германската Западна Померанија го формира источниот дел на државата Мекленбург-Западна Померанија, додека полскиот дел е поделен меѓу западнопоморските и поморските војводи, со нивните главни градови во Шчеќин и Гдањск. Во текот на 1980-ти години, движењата Солидарност и Промена го соборија комунистичкиот режим реализиран за време на повоената ера. Оттогаш, Померанија е демократски управувана.
Јазици и дијалекти
Во германскиот дел на Померанија, се зборуваат стандардни германски и источно-ниски германски Мекленбуршки-Вормперш и централно-померански дијалекти, иако доминира стандардно германско. Полскиот е доминантниот јазик во полскиот дел; Кашубиските дијалекти се зборуваат и од кашубите во Помелелија.
Источнопомеранскиот, источнодолногерманскиот дијалект на Далеку Померанија и западниот Помелелија, нискиот пруски, источно-долногерманскиот дијалект на источна Помелелија и стандардниот германски доминираа во Померанија источно од линијата Одер-Неисе, пред повеќето нејзини звучници да бидат избркани по Светот Војна II. Словинчанецот беше зборуван на пограничната померанска Померанија, но сега е исчезнат.
Николај Велимировиќ
Детство и школување
Бил успешен како студент на Богословијата. Неговата важност во науката била резултат на систематска работа. Во училишните студии не само што следел скрипти и учебници, туку читал и многу други дела од општообразовно значење. До неговиот 24-ти роденден тој веќе ги имал прочитано делата на Његош, Шекспир, Гете, Волтер, Виктор Иго, Ниче, Маркс, Пушкин, Толстој, Достоевски и други. Посебно бил забележан во Богословијата со размислувањата за Његош, кој го сакал како поет и мислител и добро го простудирал уште во ваљевската гимназија.
Духовна активност
Николај Велимировиќ објавил голем број литературни дела со духовна содржина. Во периодот по Втората светска војна, неговите дела биле забранети за печатење во Југославија. Во Србија почнале да се препечатуваат дури кон крајот на 1980-тите, пред тоа главно биле печатени во дијаспората благодарение на епископот Лоренс, а потоа пренесени во Србија.
Повеќеслојна меѓуцрковна дејност развил Николај од Охрид и од Жича. Така учествувал во 1930 г. на Пресоборната конференција на православните цркви во манастирот Ватопед. Потоа работел на обновување на друштвениот начин на живот во манастирот Хиландар. Бил чест на меѓународните состаноци на младите христијани во светот и на неколку вселенски состаноци и конференции низ светот. Тој, исто така, се обидел да одржува добри односи со Бугарите и Грците, како и добри меѓуверски односи во предвоена Југославија.
Ферид Дебах
Признанија и награди
Награди
Николај Велимировиќ
Америка
Во Америка, Николај продолжил со црковното дело, па патувал низ Америка и Канада. Николај ја продолжил својата пишувачка и теолошка работа во Америка, и на српски и на англиски јазик. Од тоа време потекнуваат неговите дела „Касијан“, „Земја на неумрените“, „Жетва Господова“, „Диван“ и неговото последно, недовршено дело „Единствениот љубовник“. Дојде од Америка да им помогне колку што можеше на нашите манастири и поединци од стариот дел, испраќајќи скромни пакети и прилози, особено во црковните работи и потреби.
NGC 2870
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 27 м 53,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 57° 22' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Биосферен резерват Рио Платано
Иако резерватот опфаќа голем дел од Хондурас, многу малку е забележано за биолошката разновидност во него. Додека претходните планови за управување се покажале како успешни, ќе биде неопходна континуирана истрага за тековните планови за управување и идните проблеми со зачувување за да се заштити овој вреден резерват. Во моментов има закани за зачувување на резерватот кои вклучуваат нелегален лов, сеча и расчистување на земјиштето за пасење на добиток. Неодамнешните сплаварски експедиции од изворите на Рио Платано низ сите три зони на резерватот (културни, тампон и јадро) имаат документирано пасење на говеда во основната зона, трговски риболов и лов на дивеч по течението на реката, и сечење шума во близина на Лас Маријас.
Флора и фауна
Резерватот содржи дел од најголемата преживеана област на недопрена тропска дождовна шума во Хондурас, и една од ретките преостанати во Средна Америка, со бројни загрозени видови. Иако има сè поголем број на истражувања достапни на биолошката разновидност во рамките на резерватот, сегашните планови за управување ја нагласуваат потребата за повеќе истражувања за флората и фауната во регионот.
Ретки и загрозени видови
Ретки или загрозени видови се: гигантски мравојад, јагуар, оцелот, маргај, карипски ламантин и средноамерикански тапир. Количеството на еколошка едукација што постои во Хондурас е минимално, па затоа е тешко да се заштитат овие загрозени видови. Распространетата сиромаштија и недостатокот на точни истражувања за екосистемите, ја прави заштитата сè потешка. Додека програмите за зачувување ги достигнуваат своите цели, тешко е да се каже дали плановите за управување успешно ги штитат директно овие видови или не. Заштита на екосистемите, како дождовната шума, од кои зависат загрозените видови, служи како важна индиректна придобивка.
Пернила Витунг-Стафшед
Награди и почести
Пернила Виттунг-Стафшед има добиено голем број награди и награди, меѓу кои:
Гросрудештет
Општински единици
Општината Гросрудештет се состои од следниве места:
Риба-кловн
Рибата-кловн, или портокалова смоквичка, спаѓа во класата коскени риби, поткласата зракоперкови риби, во редот кострешови риби и во подредот смоквички. Живее во коралните гребени во Тихиот Океан, особено од Индонезија до Австралија и Микронезија. Долга е од 6 до 15 см. Живее до 18 години. Се среќава во парови што остануваат заедно целиот живот. Во периодот на размножување, мажјакот подготвува место за несење што се наоѓа во близина на анемоната, со која живеат во симбиоза и која им служи како засолниште. Женката снесува 300 до 700 јајца. Инкубацијата трае седум до десет дена. За тоа време мажјакот ги надгледува јајцата и ги јаде оние што се скапани, болни или не се развиваат нормлано.
Горица (Албанија)
Градот денес
Во Горица било отворено првото училиште на албански јазик во 1887 г., а во 1891 г. било отворено и првото училиште за девојчиња од страна на влашкиот учител Хараламбие Баламачи (подалечен роднина на Константин Белемаче, авторот на влашката химна), кој по отворањето на училиштата за Албанците, отворил и повеќе влашки училишта во Горица.
Енергетско ниво
Атомите од благородните гасови имаат целосно пополнети енергетски нивоа, што значи дека нивната електронска конфигурација е стабилна. Атомите од другите елементи имаат нецелосно пополнети енергетски нивоа, поради што можат да градат соединенија.
NGC 995
Други поделби
Проучување на NGC 995 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10008. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2840. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
ZDF
Втора германска телевизија (германскиː Zweites Deutsches Fernsehen) — јавен телевизиски канал во Германија со седиште во Мајнц. Го води независна, непрофитна агенција создадена од германските федерални провинции. Се финансирала преку претплата и рекламирање.
Џовани ди Козимо де Медичи
Во 1454 Џовани бил избран за игумен на Фиренца и следната година тој станал член на делегацијата која ја доби Папа Пиј II во градот. Следната година Козимо го направил генерален директор на својата банка.
Клајнмелзен
Клајнмелзен (Kleinmölsen) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Чубрика
Опис
Листовите се долги 1-3 см. Цветови се распоредени кружно околу стебленцето, а по боја се бели до розово-виолетови.
Употреба
Од S. douglasii или јерба буена (шпан. yerba buena = „добра билка“) на западот на САД се прави билен чај.