cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на христијанството
Западниот раскол
Така бил ставен почетокот на големата западна шизма која продолжила 40 години. На страната на папа Урбан VI застанале Германија, Италија, Полска и Скандинавија а на страната на папа Климент VII застанале Франција, Шпанија и Португалија. Се смета дека законскиот папа била Урбан, а Климент бил т.н. антипапа. Во одлуката да се врати во Рим, врз папата големо влијание имала и Катерина Сиенска, која проповедала враќање во Рим. Со враќањето во Рим (1378 г.) започнало ново прекинување на папата и во Рим и во Авињон. Тое се нрекува Западен раскол, која завршила дури во 1417 г. со неколку совети, меѓу кои и оној во Констанца. Резултат на ова било воспоставувањето на црковни совети, кои имаат поголема власт од папата. Сепак тоа не валадеело долго по 1417 година. За нов папа бил избран папа Мартин V.
Временска рамка на мировните мисии на Обединетите Нации
Обединетите нации одобриле 71 мировна операција заклучно со април 2018 година. Овие не вклучуваат интервенции овластени од ООН како Корејската војна и Заливската војна. Во 90-тите години на минатиот век се случиле најмногу мировни операции на ООН досега. Мировните операции ги надгледувал Одделот за мировни операции и имаат некои заеднички одлики, имено вклучување на воена или полициска компонента, честопати со овластување за употреба на сила според Поглавје VII од Повелбата на Обединетите нации. Мировните операции се разликуваат од специјалните политички мисии (SPM), кои ги надгледува Одделот за политички работи (DPA). Специјалните политички мисии не се вклучени во табелите подолу.
Историски архив (Скопје)
Архитектура
Архитектонската композиција на објектот е предвидена од низок и висок габарит. Нискиот габарит е проектиран од два крстосани паралелопипеди поставени еден над друг, а високиот од четиристрана призма со висина од осум катови. Посебен акцент е ставен на бетонските ѕидови и снажните столбови коишто со својата ребресто-трепетлива структура во ентериерот и екстериерот треба да предизвикаат чувство на сигурност и стабилност кај вработениот персонал во објектот.
Рудни Планини (округ)
Рудни Планини (Erzgebirgskreis) — округ (Kreis) во сојузната покраина Саксонија, Германија. Именуван е по истоимениот планински масив (Erzgebirge), кои претставуваат масив во јужниот дел на округот и сочинуваат дел од германско-чешката граница. Се граничи со (од запад надесно) окрузите Фогтланд и Цвикау, урбаниот округ Кемниц, округот Средна Саксонија и Чешка.
Светилиште Ицукушима
Светилштето било основано од Саеки но-Курамото, членот на тогашното моќно семејство Саеки, во 593 година. Посветено е на трите божици на морето и ќерките на богот на ветерот кои се викале Ицикишима, Тагори и Тагицу.
Главната зграда на светилиштето се состои од неколку меѓусебно поврзани сали. Пред нив, свртен кон морето, се наоѓа церемонијален подиум каде се изведувале танци. Низ целиот остров постојат многу помали светилишта и церемонијални простори.
Старо Лагово
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1431 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Старо Балдовци
Географија и местоположба
Надморската височина во селото е 220 метри, додека селото зафаќа површина од 3,7 км2. Од нив, 326 хектари се обработливо земјиште
Сузу
Други споменувања
Сузу е исто така женско име во Јапонија што значи „Ѕвонче“ или „Лим“. Канџито за сузу често се користи за да се обликува сложено име, како што е добро познатото презиме Сузуки, што значи „ѕвоно и дрво“.
347 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 347 година се протега во 2289 и 2290, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2349 и 2350 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 196. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 998 и 997 исламска година пред хиџра.
Амџазаде Ќопрулу Хусеин-паша
По големиот пораз, Хусеин започнал со економски и финансиски реформи. Акцизите за тутунот и кафето кои биле четири пати зголемени во времето на војната, биле повторно намалени. Оние кои во војната немале услови за плаќање на големите даноци биле ослободени од казна. Јаничарскиот корпус кој според списокот броел околу 70.000 војници, а всушност само околу 10.000 биле вистински, биле намалени на 34.000 додека артилерискиот состав од 6,000 бил намален на 1,250 војници. Била реорганизирана и морнарицата со изградба на нова флота. Новиот султан се повлекол во Едрене заедно со Шеик ул-исламот Фејзула Ефенди, кој започнал со именување на клучни државници, станувајќи центар на следните интриги против големиот везир.
Св. Петнаесет тивериополски (струмички) маченици
Светите Петнаесет Тивериополски свештеномаченици — група христијански светци и маченици од IV век. Своите животи во име на христијанството ги загубиле во времето на римскиот цар Јулијан Отпадникот. Денеска од страна на Македонската Православна црква и православниот свет нивното дело се чествува на 11 декември. Во градот Струмица, односно местото каде биле погубени 11 декември се слави како патрон на градот.
Погубување
Поради оваа изјава сите биле осудени на смрт со отсекување на главата. По погубувањето телата биле расфрлени а по заминувањето од градот на Валент и Филип жителите на градот ги зеле нивните тела и ги погребале во посебни гробови на кој било напишано името на секој од нив. Петнаесетте маченици од Тивериопол биле погребани во доцноантичка некропола, надвор од градот каде што се закопувале христијаните. Овие маченици пострадале во 361 или 362 година на 28 ноември. Денеска, според јулијанскиот календар, нивното име се слави на 11 декември. Дел од нивните мошти се наоѓаат во црквата Свети Петнаесет тивериополски маченици во Струмица.
Мошти
Во следните години според христијанските верувања, моштите на овие маченици станале извор на разни чуда: некој човек цел живот имал искривени нозе, па штом се допрел до ковчегот на светителите, оздравел; многумина измачувани од нечисти духови нашле спас за својата душа и тело, прибегнувајќи со молитва кон светителите; глуви прослушувале; неми прозборувале; болни од лепра оздравувале и уште безброј чуда се случувале од телата на овие свети маченици.
Меѓутоа, жителите на Тивериопол се побуниле на одлуката пронајдените мошти да бидат пренесени во Брегалничкиот храм, бидејќи не сакале да останат без своите заштитници. Откако долго време имало спор помеѓу Таридип и жителите, сепак, било одлучено да се земат телата на тројца од мачениците – Тимотеј, Комасиј и Евсевиј, а моштите на Теодор и на Сократ биле задржани во обновениот струмички храм. Наследникот на Таридин во времето на Симеон станал Дристер, кој по заповед на бугарскиот цар ги пренел во Брегалничката црква моштите на струмичките светци Сократ и Теодор.
Денес, во Струмичката епархија, изграден е храм кој го носи името на овие свети маченици. Житието го напишал светиот Теофилакт, архиепископ Охридски. Овие маченици пострадале во 361 или 362 година, на 28 ноември. Денеска, според јулијанскиот календар, нивното име се слави на 11 декември. Дел од нивните мошти се наоѓаа во црквата Свети Петнаесет тивериополски маченици во Струмица.
Култ
Воспоставениот култ кон тивериополските маченици почнал широко да влијае за распрастронавување на христијанството меѓу паганите, па како што и запишал Теофилакт:
Харц (округ Гетинген)
Харц (округ Гетинген) (Harz (Landkreis Göttingen)) — слободна област во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
Претставува втора најголема слободна област во Германија со површина од 267,35 км2 и е целосно ненаселена.
Солунски револуционерен округ
Војводи
Список на војводите кој дејствувале пред и за време на Илинденското востание:
Судирот кај Бајалци
Легалните дејци на Организацијата од Солунско и Кукушко за да не бидат уапсени од страна на турските власти се засолниле во четата на Чернопеев и така таа нараснала на 30 души.
По овој судир Чернопеев и Туше Делииванов кон крајот на март се нашле во Бугарија. Овој судир ги потврдил изјавите на Милан Михајлов, имено меѓу загинатите комити биле откриени посочените лица, а турската власт увидела дека убиените се од Кукуш и околината и дека Отоманското Царство има работа со масовно вооружено организирано движење и затоа прогонните на власта се прошириле во Солунскиот вилает
Постилинденски период
Воденскиот војвода Лука Иванов води многу успешни борби со андартите, но загинува во август 1906 година во борба со андартската чета на Константинос Гарефис. Во почетокот на 1907 година новиот командант на грчките чети Константинос Сарос се откажува од грчко-турската соработка против ВМОРО и како резултат на тоа андартите акции речиси исчезнуват во Ениџевардарско.
Мајорот и малиот (филм од 1942)
Мајорот и малиот (англиски: The Major and the Minor) - американски филм од 1942 година, во режија на Били Вајлдер (Billy Wilder), кој е автор и на сценариото, заедно со Чарлс Брекет (Charles Bracket). Филмот е заснован на расказот „Сани оди дома“ (Sunny Goes Home) на Фани Килбурн (Fannie Kilbourne) и на драмата „Кони оди дома“ (Connie Goes Home) на Едвард Чајлдс Карпентер (Edward Childs Carpenter). Главните улоги ги играат: Џинџер Роџерс (Ginger Rogers), Реј Миланд (Ray Milland), Рита Џонсон (Rita Johnson), Роберт Бенчли (Robert Benchley) и Дајана Лин (Diana Lynn). Иако „Мајорот и малиот“ не е прв филм на Вајлдер, сепак може да се смета за првото вистинско негово остварување. Филмот ги најавува централните мотиви во опусот на Вајлдер, како што се преоблекувањето и суптилното тематизирање на необичната сексуалност, претставувајќи го Вајлдер како мајстор на приказната, ритамот, карактерите и гегот.
Топлица (Прилепско)
Иселеништво
Од 1900 до 1912 година од ова село се иселиле на следните места. Прилеп (12 семејства), Крагуевац, Русе, Романија и САД.
Прогон (Долно Орехово)
Прогон — археолошко наоѓалиште во битолското село Долно Орехово. Претставува населба од доцноантичко време.
Гласилки
Лажни гласилки
Гласилките понекогаш се нарекуваат „вистински гласилки“ за да се разликуваат од „лажните гласилки“ познати како вестибуларни жици или вентрикуларни жици. Истите се пар дебели набори од слузница (мукозна мембрана) кои ги штитат поделикатните вистински гласилки и се наоѓаат малку над нив. Тие имаат минимална улога при нормалната артикулација, но често се користат за добивање длабоки сонорни тонови во тибетското пеење и туванското пеење од грло.
Бранова должина
Математички запис
каде брановата должина и брановиот број се поврзани со брзината и фрквенцијата на следниот начин:
Бајазит-паша
По катастрофалниот пораз кај Ангора во 1402 година и заробувањето на султан Бајазит, Бајазит Паша успеал да го спаси 15-годишниот Мехмед Челеби од силите на Тимур и да го засолни во Амасија. По крајот на граѓанската војна, Бајазит станал голем везир на Мехмед I. Во негово време било задушено востанието на Бедредин во 1420 година. По смртта на Мехмед I, Бајазит ја сочувал неговата смрт за 40 дена додека султановиот син Мурат пристигне во престолнината и го зазеде престолот. Во јули 1421 година, само два месеци по крунисувањето на Мурат I, Бајазит Паша бил испратен да го задуши востанието на Мустафа Челеби, чичкото на Мурат. Во Битката кај Едрене тој бил заробен и погубен.
Рајкова Пештера
Опис на природното богатство
Рајковата Пештера била создадена со работа на понорницата на Рајкова Река. Создавањето на пештерата било повеќефазно, на што укажуваат сочуваните тераси на ѕидовите на каналот. Климатските осцилации предизвикале засипување на пештерата со речен нанос со дебелина од 1,5 метар. Во следната фаза започнало засекување на коритото, и рушењето на кората од бигор и накитот на неа. Во помладите процеси спаѓаат депонирање на црвеница и травертин. Рајковата Пештера е речна, протечна пештера;низ неа протекува истоимената река, која поаѓа од Капетанските ливади и по површинскиот ток долг 3.625 метри, понира под вертикален варовнички отсек, висок 50-100 метри, на контакт на кристални шкрилци и горнејурски варовници. Се појавува на надморска височина од 427,58 метри. Површински тече 22,5 метри и се спојува со Паскова Река. Од нив две се создава Мали Пек.
Пештера Љубачево
Единствена е по исклучително ретките облици на ексцентричен накит (хеликтит), кој спротивно од физичките закони и гравитацијата виси во сите правци како наелектризирана коса. Освен тоа, во пештерата се пронајдени големи саливи, сталагмити, сталактити пештерски столбови и бригрени кади.
Пештерата се состои од :
Дејвисов Проток
Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, границите на Дејвисовиот Проток се следниве: На север: јужниот крај на Бафиновиот Залив [напоредникот 70° СГШ помеѓу Гренланд и Бафинова Земја ]. На исток: југозападното крајбрежје на Гренланд. На југ: напоредникот 60° СГШ помеѓу Гренланд и Лабрадор. На запад: источниот крај на северозападните премини јужно од 70° СГШ [источното крајбрежје на Бафинова Земја до нејзиниот југоисточен крај Ист Блаф] и Хандсоновиот Проток [линија од Ист Блаф, (61.88333°N, -65.95°W), до ‘ртот Меридијан, западниот крај на Долните Севиџови Острови, долж крајбрежјето, па до југозападниот крај, а оттаму линија низ западниот крај на островот Резолушн, преку југозападниот брег, па до ‘ртот Хатон (јужниот крај), па оттука линија до ‘ртот Чидли, Лабрадор (60.4°N, -64.43333°W)].
Црква „Св. Димитриј“ - Љубојно
Свети Димитриј — селска црква, во преспанското село Љубојно.
Македонистика
Современ развој
Својот вистински расцут македонистиката го доживува по обновувањето на македонската државност во 1944 година. Со кодификацијата на современиот македонски литературен јазик и основањето на низа образовни и научни установи чиј основен предмет на изучување е македонскиот јазик, се создаваат сите услови за непречено и објективно развивање на македонистиката како дел од светската лингвистичка наука.
Истакнати македонисти
Ова е нецелосен список на истакнати македонисти и се подредени по азбучен ред.
Владимир Комаров
Рана младост
Комаров е роден во Москва на 16 март 1927 година, каде што израснал заедно со својата сестра Матилда. Неговиот татко бил работник, кој работел различни нископлатени работи за да го издржува семејството. Во 1935 година, Комаров започнал со своето формално образование во локално основно училиште, каде што покажал природна надареност за математика. Исто така, уште од рани години покажал и голем интерес за космонаутика, а собирал и списанија и слики за воздухопловство, со цел да направи модел на авион и сопствен пропелер. Поради инвазијата врз Советскиот Сојуз од страна на Нацистичка Германија во 1941 година, Комаров бил принуден да го напушти училиштето и започнал да работи на колективна фарма. Кога имал 15 години, Владимир се запишал во „Првото московско специјализирано училиште на воено-воздушните сили“, посакувајќи да го оствари својот сон и да стане пилот. Кратко потоа, неговото семејство дознало дека неговиот татко бил убиен во „непознато воено дејство“. Поради германската инвазија, училиштето коешто го посетувал било преселено во Тјумењската Област во Сибир, каде што привремено се одржувала настава за време на војната. Таму, учениците биле во можност да изучуваат разновидни предмети освен воздухопловство, меѓу кои и зоологија и странски јазици. Во 1945 година, Комаров го завршил воено-воздухопловното училиште со награди и почести, а Втората светска војна завршила пред тој да биде повикан да служи во војска.
„Восход 1“
Мисијата била извршена на 12 и 13 октомври 1964 година, а посадата ја сочинувале Владимир Комаров, Константин Феоктистов и Борис Егоров. Од нив, Комаров бил единствениот кој поминал опширна обука и единствениот кој имал претходно летечко искуство. Летот бил од исклучително значење, а со него биле воведени неколку значајни новини: прв лет во вселената со повеќечлена посада; за првпат во вселената не летал само пилот, туку и инженер и лекар; прва успешна мисија во којашто космонаутите не носеле скафандери; и прв лет којшто бил завршен со меко приземјување на леталото. Повикувачкиот сигнал, којшто Комаров деноноќно го користел, гласел „Рубин“. Целокупното времетраење на летот траело еден ден и 17 минути, за кое време, леталото 16 пати ја обиколило Земјата. Основна задача на мисијата била да се обезбеди приоритетно значење на Советскиот Сојуз во летовите во вселената составени од повеќечлени посади. За време на мисијата, Комаров извршувал различни задачи со останатите членови на посадата, вклучувајќи медицински и навигациски проби и набљудување на Аврора Бореалис. Тој, исто така, направил и бројни радио преноси, меѓу кои и отпоздравувањето за Летните олимписки игри во Токио, коишто биле отворени на 10 октомври. Некои од преносите биле снимени од страна на аматерски радиопредаватели како Свен Гран. Мисијата траела малку повеќе од 24 часа и завршила успешно. Откако посадата безбедно се приземјила, нејзините членови биле превезени до местото на полетување во Тјуратам (познат и како Бајконур). Каманин во својот дневник забележал дека додека неговата посада била во добро расположение, Комаров бил уморен. На 19 октомври, Комаров и останатите членови од посадата дале известување за текот на мисијата на Црвениот плоштад и присуствувале на прием во Кремљ. По успехот на оваа кратка но многу значајна мисија, Комаров бил унапреден во полковник. Меѓу другото, бил одликуван и со Лениновиот орден и со орденот Херој на Советскиот Сојуз.
„Сојуз 1“
Тој безуспешно се обидувал да го насочи леталото цели пет часа. Но, тоа пренесувало неверодостојни информации за состојбата, и комуникациите се изгубиле во орбитите 13 до 15 поради откажувањето на предавателот на висока честота, којшто би можел да ја одржи радиоврската, и покрај тоа што леталото било надвор од опсегот на приземјените примачи на ултрависока честота.
Пренесување на телото и погреб
Неколку часа по несреќата, на местото на случувањето пристигнал Николај Каманин, а три часа подоцна истото го сториле и Келдиш, Тјулин, Руденко и други членови на државната комисија. Сето она што останало од изгореното тело на Комаров била само грутка со пречник од 30 cm и должина од 80 cm. Каманин го придружувал телото за време на неговото пренесување до аеродромот во Орск во вечерните часови, каде што било натоварено на авион од марката Ил-18. Десетина минути пред полетувањето на авионот, слетал авион од марката Ан-12, во којшто се возеле Кузнецов и уште неколку други космонаути. Во раните утрински часови следниот ден, Каманин пристигнал во Москва. Авионот морал да скршне и да слета на аеродромот Шереметјево, бидејќи останатите аеродроми биле затворени за сообраќај. Согласно наредбите коишто биле издадени, остатоците од телото требале да бидат фотографирани, а веднаш потоа и кремирани, со цел да се одржи државен погреб на Кремљските ѕидини. Најпрво, остатоците претрпеле кратка аутопсија истото утро, а потоа и биле кремирани.
Реакции по смртта
Во мај 1967 година, Гагарин и Леонов го критикувале Василиј Мишин за неговото „мало познавање во врска со леталото Сојуз и деталите од работата на истото, неговиот недостиг на соработка во работата со космонаутите за време на летот и обучувачките активности“ и го повикале Каманин да биде споменат во официјалниот извештај за судирот.
NGC 6128
Други поделби
Проучување на NGC 6128 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57812. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 51; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3884. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1101.
Владимир Комаров
Поштенски марки
Издавањето на поштенски марки во чест на вселенските истражувања или одбележувањето на различни јубилеи од историјата на космонаутиката, на коишто бил претставен ликот на Владимир Комаров било извршено и во: Куба, Бенин, Гамбија, Чад, Гвинеја, Бутан и Тувалу.
Крал на Унгарија
Кралот на Унгарија (magyar király) бил владејачки шеф на државата на Кралството Унгарија од 1000 (или 1001) до 1918 година. Стилот на титулата „Апостолски крал на Унгарија“ бил одобрен од страна на папата Климент XIII во 1758 година и потоа се користел од сите монарси на Унгарија.
Други титули користени од Кралот на Унгарија
Во текот на вековите, кралевите на Унгарија ги стекнале или ги побарале круните на неколку соседни земји, и почнале да ги користат кралските титули поврзани со тие земји. Во времето на последните кралеви, нивниот прецизен стил бил: „По Божја благодат, апостолскиот крал на Унгарија, Далмација, Хрватска, Славонија, Рама, Србија, Галиција, Лодомерија, Куманија и Бугарија, Големиот кнез на Трансилванија, гроф од Секелис“.
Нортленд
Историја
Нортлендските иви велат дека Купе направил одрон кај Хокијанга (додека други тврдат кај Таипа) северозападно во Нортленд, и затоа регинот според тоа предание се смета за родното место на Нов Зеланд. Тука можат да се видат едни од настарите археолошки наоди на маорски рибарски села (каинга).
Опсада на Смирна (1402)
Опсадата на Смирна (декември 1402 година) — опсада која се водела меѓу Витезите од Родос, кои го држеле пристаништето и морскиот замок на Смирна (денешен Измир) во западна Анадолија и војската на турко-монголскиот емир Тимур. Турко-Монголците го блокирале пристаништето и ги нападнале утврдувањата со опсадни оружја кои можеле да фрлаат камења, додека бранителите, кои броеле само околу 200 витези, се спротивставиле со стрели и запаливи проектили. По две недели силен отпор против далеку посупериорниот противник, надворешниот ѕид бил уништен и пробиен. Дел од гарнизонот успеал да избега по море, но жителите и самиот град биле уништени.
5 (стрип)
Овој наслов е добитник на Ајснеровата награда за најдобра антологија во 2008 година.
Дрвош
Отоманско Царство
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 130 семејства и 285 жители Македонци и 108 Турци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 240 жители Македонци.
Лодвар
Лодвар е најголем град во северозападна Кенија. Има околу 20.000 жители и се наоѓа западно од езерото Туркана. Главни активности се плетење крошни и туризмот. Лежи на надморска височина од 500 метри, а најголемата температура може да достигне 50°С. Се наоѓа на патот кој ги поврзува Кенија и Судан.
Седумте јунаци (сказна на браќата Грим)
Содржина
Се сретнале седум јунаци и решиле заедно да патуваат по светот, а за целата група си направиле само едно копје. Кога пристигнале на една ливада, тие виделе пчела и многу се исплашиле, а потоа помислиле дека ги нападнало едно гребло и се предале, но потем сфатиле дека тука нема никој за да ги зароби. Подоцна, поминувале преку една нива на која виделе зајак и, мислејќи дека е чудовиште, сите го нападнале, но дури кога тој почнал да бега, сфатиле дека се работи само за зајак. Најпосле, тие пристигнале на една река. Еден од нив се обидел да ја премине реката, но заглавил во тињата. На неговата капа се искачила жаба која почнала да крека, а останатите помислиле дека нивниот водач ги повикува да влезат во водата. Така, сите јуанци заглавиле во тињата и почнале да бараат помош. Тогаш ги спасил еден рибар, а потоа јунаците се согласиле дека е подобро да се вратат дома.
Цвикауер Мулде
Изворот на реката е во Рудните Планини, близу Шенек, во Фогтландкрајс. Тече североисточно кон Ауе, потоа северозападно кон Цвикау (оттаму и името) и понатаму на север низ Глаухау, Рохлиц и Колдиц. Неколку километри северно од Колдиц, на Цвикауер Мулде ѝ се приклучува Фрајбергер Мулде за да ја создадат Мулде. Мулде е притока на Елба.
100 девојки (стрип)
100 девојки (англиски: 100 Girls) - стриповен серијал создаден од Адам Галардо и Тод Демонг, а издадена од „Arcana Studio“.
Петар Драганов
По покана од Бугарската егзархија, од 1885 до 1887 година работи како професор во Солунската машка гимназија.
Северен Илокос
Северен Илокос е покраина на Филипините која се наоѓа во Илокос Регионот на островот Лузон. Главен град е Лаоаг Сити. Се наоѓа на северозападниот агол на Лузон и се граничи со Кагајан и Апајао на исток, и Абра и Јужен Илокос на југ. Северен Илокос излегува на Јуќно Кинеско Море на запад и Лузонски Премин на север.
Народ
Мнозинството од населението се Илоканци.
Специјална теорија за релативноста
Постулати
Многу од современите гледишта за специјалната релативност се засноваат на еден единствен постулат на универзалната Лоренцова коваријанса или, подеднакво, на единствениот постулат на Минковскиевиот време-простор.
Појдовни системи, координати и Лоренцови трансформации
е Лоренцовиот фактор и c е брзината на светлината во вакуумот, и брзината е v за S′ кој е паралелен со x-оската. y и z координатите се неопфатени од промените, само x и t се трансформираат. Овие Лоренцови трансформации создаваат едно-временска група од линиски трансформации, и овој параметар се нарекува брзиност.
4Д време-простор
Геометријата на Минковскиевиот простор може да се нацрта со помош на Минковскиевиот дијаграм, кои се исто така од корист за разбирање на многуте мисловни опити во специјалната релативност.
Трансформации на физичките количества меѓу појдовните системи
Поопшто, коваријантните компоненти на 4-векторската трансформација според постојаната Лоренцова трансформација:
Метрика
и ова е физичката симетрија која ја одредува специјалната релативност.
Метриката може да се искористи за зголемување и намалување на показателите кај векторите и тензорите. Непроменливите можат да се добијат со користење на метриката, па унитарниот производ од 4-векторот T со друг 4-вектор S е:
Релативистичка динамика и непроменливост
Се забележува дека оваа непроменлива, бидејќи е скаларна може да се пресмета без разлика на појдовниот систем, и потоа преку трансформација на системот каде вкупниот импулс е нула следи:
Лилиентал
век
Војната за ослободување, дел од Наполеоновите војни, го погодила Лилиентал доста силно. По инцидент при повлекувањето, француските трупи го запалиле целото село. Единствено црквата, неколку куќи и опсерваторијата биле спасени од пожарот (но опсерваторијата била ограбена и биле уништени важни снимки).
Во 1823 година, Бремен-Ферден бил обединет во вистински сојуз со Кралството Хановер и територијата станала дел од областа Штаде. Во 1866 година, Кралството Хановер ја изгубило својата независност. Лилиентал станал пруски, а во 1885 година амтот Лилиентал бил распуштен и бил споен со тоа во Остерхолц за да го создадат округот Остерхолц.
NGC 6129
NGC 6129 — леќеста галаксија во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Футурама
Ликови
Всушност, Футурама е комедија чиј заплет се случува околу Планет експрес - [компанија] за доставување и вработените во неа, мала група кој не се прилагодува кон општеството од иднина. Епизодите скоро секогаш ги истакнуваат дејствијата на тројцата главни ликови, Фрај, Лила и Бендер.
Ниблер (Френк Велкер)
Општенствен живот и кутура
Религијата е сè уште важен дел во општеството, иако главните религии се развиле. Здружување помеѓу главните религиозни групи од 20 век произлегле во Првата амалгамирана [црква], додека пак Вуду е мејнстрим. Во нови религии спаѓаат Орфанизам, Роботологија и отфрлената религија од Стар трек фантом. Темата [религија] се појавува во епизодите Father Changstein-El-Gamal, Robot Devil, Reverend Preacherbot и праќаат пораки до Папата на вселената. Додека пак неколку епизоди се фокусираат на религиозниот аспект кои покриваат низа на теми како што се предестинација, молитва, спасение и религиозни разговори.
Јазик
Неколку англиски изрази се користат денеска. На пример, зборот Christmas (Божиќ) е сменет со Xmas (се изговара Ексмас) и зборот ask (прашува-еск) со aks (се изговара екс). Според Дејвид Х. Коен, францускиот јазик е постојана шега во серијата (која преку серијата сè уште останува жива) е слично како латинскиот јазик што е денеска. Додека пак германскиот јазик е мртов јазик.
Димитри Митан
Од големо значење се и фотографиите кои Митан ги направил од Крушево, Призрен и од Охрид преку кои ги прикажал убавините на овие градови. Тој знаел дека фотографиите ќе имаат огромно историско значење, па затоа на смртната постела оставил аманет: „Чувајте ги фотографските плочи, тие ce потребни за историјата на Македонија". Фотографските плочи (негативи) во тоа време се изработувале на стакло. За жал, малку кој можел да го разбере значењето на неговите визионерски зборови, фотографските плочи биле криени и чувани долго време, но на крај биле продадени како обични парчиња стакло. Така аманетот од првиот охридски фотограф не бил реализиран, а негативите се уништени.
Тројаци
Стопанство
Селото има полјоделско-сточарска функција. Во селскиот атар преовладуваат пасиштата на површина од 893 ха, обработливото земјиште зафаќа површина од 357 ха, а на шуми отпаѓаат 281 ха.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Тројаци имало 380 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во селото имало 280 жители.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Прилеп од 1962 година. Претходно, во периодот од 1950 до 1952 година, тоа било дел од Прилепската околија; во периодот од 1952 до 1955 година било седиште на истоимената Општина Тројаци; а во периодот од 1955 до 1962 година, селото влегувало во склоп на Општина Плетвар.
Иселеништво
Од 1870 до 1910 година од селото има иселеници на следните места. Прилеп, Алексинац, Крагуевац, Белград, Софија и САД.
Партнер за слободни Филипини
Партнер за слободни Филипини (филипински: Kabalikat ng Malayang Pilipino или скратено KAMPI, порано како Kabalikat ng Mamamayang Pilipino - Партнер на филипинските граѓани) — политичка партија на Филипините. Таа е матична партија на филипинскиот претседател Глорија Макапагал-Аројо.
NGC 6130
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6130 се споменува и како UGC 10347, MCG 10-23-66, CGCG 298-30, IRAS 16185+5743.
Велиди
Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Велиди станува дел на Кралството Грција.
Бело какаду
Бело какаду — средно голем бел папагал од родот какаду (Cacatua) ендемски тропските дождовни шуми на островите на Индонезија. Кога е изненаден, папагалот ја крева големата печатлива цуцулка, која има полукружен облик како чадор. Крилјата и опашката здола му се светложолти или лимонести кои се истакнуваат во лет. По особини е сличен на другите видови какадуа со бела боја, како што се малото жолтоцуцулесто (C. sulphurea), големото жолтоцуцулесто (C. galerita) и молучкото какаду (C. moluccensis), со тоа што кај нив цуцулката е жолто, портокалова и розова наместо бела.
Воден пат
Пловилата кои користат водни патишта варираат од баржи на животинска влеча до огромни танкери и прекуокенаски бродови како крстосувачи.
Џуџеста галаксија
Месни џуџиња
Во Месната Група постојат многу џуџести галаксии: честопати овие мали галаксии кружат околу поголемите галаксии како Млечниот Пат (Кумова Слама), Андромеда (Гумно) и Триаголник. Согласно наодите во еден труд од 2007, многу џуџести галаксии настанале од приливни сили во раните еволутивни фази на Млечниот Пат и Андромеда. Приливните џуџести галаксии настануваат при судир на галаксии и заемодејство на нивните гравитациски маси. При судирот, од матичните галаксии и ореолите од темна материја се извлекуваат потоци од галактички материјал.
Околу Млечниот Пат орбитираат 14 познати џуџести галаксии, а со недамнешните набљудувања астрономите сметаат дека Омега Кентаур(и) (најголемото збиено јато во Млечниот Пат) е всушност јадро на џуџеста галаксија со црна дупка во средиштето, која некогаш била заземена од Млечниот Пат и станала дел од него.
Хобитски галаксии
Галаксиите што се помали и потемни од џуџестите галаксии од неодамна се нарекуваат хобитски галаксии
Солза
Солза — телесна течност што се јавува како производ на солзните жлезди во окото на луѓето и некои животни. Солзата е бистра, безбојна и солена течност која во тенок слој ги плакне рожницата и конјуктивот на окото и на тој начин ги штити од сушење и ги подобрува оптичките својства на површината на рожницата. Исто така, при надворешна иритација, солзните жлезди лачат солзи за да го заштитат окото од прашина, микроорганизми и механички надворешни предмети. За време на псиењето, солзните жлезди не лачат солзи.
Светско првенство во фудбал 2018 - група Г
Тунис - Англија
<section begin=СП 2018 - натпревар 14 /><section end=СП 2018 - натпревар 14 />
Иловица
Географија и местоположба
Низ селото поминува реката Јазга, која доаѓа од планината Огражден и го дели селото на два дела.
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Светораче
Свети Кузман и Дамјан (позната и како Свети Врачи) — главна селска црква во кичевското село Светораче, Македонија.
Доксициклин
Доксициклинот е антибиотик со широк спектар на дејство од класата на тетрациклини. Како и другите лекови од оваа група дејствува преку инхибиција на синтезата на белковини.
48 Дорида
Откриен е на 19 септември 1857 година од Херман Голдшмит од неговиот балкон во Париз.
Појавување
Дорида ќе помине во рок од 0,019 АЕ од Палас во јуни 2132 година.
Роналд Ли
Возрасни години
Ли започнал да работи со канадските Роми како активист во 1965 година, преку Крис Романи (внатрешно собрание на Ромите). Тој се обидувал да поттикне подобро разбирање меѓу Ромите и не-Ромите, да се бори со предрасудите и дезинформациите во весниците и да им помогне на Ромите да се претставуват себеси. Во 1970-тите, тој се вклучил во помагањето на ромските бегалци од Комунистичкиот источен блок и екс - Југославија. Тој отишол заедно со Јул Бринер, Јан Ханкок и Џон Тене во Обединетите нации на 5 јули 1978 година за да презентира петиција за Ромите со која побарале статус на НВО. Овој статус бил доделен една година подоцна.
Роналд Ли држел курс за ромската дијаспора на Универзитетот во Торонто од 2003 до 2008 година.
Ревизор (комедија)
Ревизор (руски: Ревизоръ) е сатирична драма од рускиот драматург Николај Василевич Гогољ. Првобитно, драмата била објавена во 1836 година, но коригираната верзија излегла во 1842 година. Дејството е засновано на една анегдота помеѓу Гогољ и Пушкин, а во неа се исмеваат човековата алчност, неукост, како и политичката корупција во Руската Империја од тоа време.
Ликови
Всушност, во „Ревизор“ нема главен јунак во онаа смисла која е формулирана во западноевропската драматургија во која постои централен лик околу кој е организирано дејствието во драмата. Напротив, во „Ревизор“, главниот јунак е еден колектив на помалку-повеќе издиференцирани ликови кои се манифестираат низ односот кон „ревизорот“. Притоа, Хлестаков никако не е централниот лик во драмата, туку тој постанува таков сосема случајно, поради туѓата стихијна глупост. Понатаму, тој само придонесува другите ликови силно да се манифестираат во својата соголеност. За Хлестаков, Гогољ рекол: „Но, силата на сеопштиот страв направи од него комично лице.“ Сите други ликови се однесуваат кон „ревизорот“ во согласност со очекувањето да извлечат сопствена корист. Притоа, сите ликови во драмата се разоткриваат без срам и ја покажуваат својата простачка природа без никакви идеали, освен материјалната корист. Тие кутри луѓе не знаат за никакво почитување, па ни за самопочитување.
Осврт кон делото
Преку неговиот сатиричен пристап Гогољ ги изнесува на виделина односите во општеството поточно отуѓеноста на бирократијата од граѓанството. Ваквата бирократија, наместо да му служи на граѓанството, всушност претставува еден затворен круг на луѓе лојални на власта каде што единствениот критериум за напредување наместо способноста е полтронството и семејните врски. Таквата намера на авторот морала да доведе до раскрстување со традиционалните шеми. Во комедијата нема љубовна интрига, нема централен херој – таков херој е службеничкиот сталеж, составен од грабачи и лицемери, груби и беспошедни спрема послабите, а страшливите и понизни пред посилните, една маса што не може да помине низ филтерот на човечкото достоинство. Предводник на таа маса, на тоа провинциско беззаконие, е градоначалникот. Тој е мошне итар и опитен, ги знае сите врвици на плодоста и нечесноста, самиот вели дека успева да излаже „никаквеци над никаквеците“. Примањето поткуп за него е нормална работа – „тоа од самиот Бог е наредено“. Кон граѓаните се однесувал грубо, ги понижувал на секој чекор, но затоа кон претпоставените, за еден од кои ги смета Хлестаков, настојува да се покаже како примерен службеник кој не е како другите градоначалници што „се грижат најмногу за својата полза“. Неговата животна цел била да стане генерал, што ќе му овозможи да се прошири кругот на потчинетите, спрема кои би можел деспотски да се изживува.
Всушност, стравот од одговорноста е причина еден површен и лекомислен човек во нивната претстава да добие димензии на ревизор од престолнина, зашто Хлестаков, дури откога видува дека му се дала шанса да изигра улога на која се надевал, но која сосема му одговора, го раздиплува карактерот на својата личност. Тој почнува да лаже, но често и самиот верува во она што го вели. „Тој лаже со чувства. Тоа е најубавиот, најпоетскиот миг во неговиот живот“. Одличен импровизатор, тој многу вешто ја искористува шансата. Така, исмевајќи го деспотско-бирократскиот поредок во Русија во првата половина од 19 век, Гогољ создал еден тип што може да се сретне во сите времиња. Комедијата „Ревизор“ го издржала најтешкиот испит за едно уметничко дело – испитот на времето. Таа и денес е постојано присутна во театарскиот репертоар, зашто лицемерието, корупцијата, бирократското самоволие, „хлестаковската“ површност и лекомисленост, што често имаат успех во животот, не изчезнале.
Тополчани
Население
Селото во 1961 година броело 929 жители, додека во 1994 година населението се намалило на 505 жители.
Јадрена енергија во Турција
2000-тите
Во мај 2004 година, министерот за енергија и природни ресурси Хилми Ѓулер изјавил „Наскоро ќе се сретнеме со земјите што ги произведуваат овие централи“ и го вратил на дневен ред прашањето за атомската централа. Во својата изјава, Ѓулер изјавил дека техничките истраги за атомските централи продолжуваат и дека наскоро ќе се водат преговори. Ѓулер најавил дека изградбата на првата централа ќе започне во 2007 година. Во 2006 година, северниот турски град Синоп, кој се наоѓа во близина на Црното Море, бил назначен за домаќин на комерцијална атомска централа. Според Светската јадрена асоцијација, локалитетот Синоп има предност да ја лади температурата на водата приближно 5 степени целзиусови пониски од оние на Акују, помагајќи на секој топлински реактор да постигне приближно 1 процент поголема моќност. Требало да се инсталира демонстративна централа од 100 MWe. Последователно, 5000 MWe дополнителни постројки требало да станат во функција од 2012 година наваму. За изградба и услуга, се предвидувало форма на јавно приватно партнерство (ЈПП). Владата соопштила дека има за цел да има вкупно 4500 MWe енергија што работи од три атомски централи до крајот на 2015 година. Разговорите се правеле со AECL над два реактори од 750 MWe CANDU. Реакторот на вода под притисок бил исто така фаворизиран од владата. Првите реактори, со вкупна вредност од околу 5000 MWe, требало да бидат инсталирани на Акују, бидејќи локацијата веќе била одобрена. Во исто време, лиценцирањето за Синоп сè уште напредувало.
Атомска централа Синоп
На 3 мај 2013 година, тогашниот турски премиер Реџеп Таип Ердоган и неговиот јапонски колега Шинзи Абе потпишале договор за 22 милијарди американски долари за изградба на атомската централа Синоп што би го извршила заеднички конзорциум на јапонскиот Митсубиши индустрии и француска Арева. Биле искористени четири реактори на Атмеа, кои треба стапат во функција од 2023 до 2028 година.
Стразбур
Стразбур (Strasbourg) или Штрасбург (Straßburg, алзашки: Strossburi) — град во департманот Долна Рајна, во регионот Голем Исток, во традиционалната област Алзас, Франција.
354 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5154 и 5155 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4396 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3406 и 3407 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 399.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 354 година се протега во 2282 и 2283, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2342 и 2343 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 189. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1005 и 1004 исламска година пред хиџра.
Ал Џезира
Ал Џезира, (الجزيرة al-ǧazīrah буквално преведен, "Островот ", скратeно во [ арапскиот јазик како "Полуостров " ) (исто така Aljazeera или  [ Џезира Сателитски Канал ] ) со седиште во  Доха, Катар. Првично започна со вести на арапски и тековни настани на сателитски телевизиски канал со исто име, Ал Џезира оттогаш се проширила во мрежа со повеќе приклучоци, вклучувајќи го и интернетот и специјализирани ТВ канали во повеќе јазици. Ал Џезира е достапен во неколку региони во светот и е во сопственост на Qatar Media Corporation. Желбата на оригиналниот Ал Џезира канал за емитување на издвоени ставови, на пример на јавувањето во живо, создаде контроверзи во арапските земји на Персискиот Залив. Каналот го доби вниманието на целиот свет по нападите на 11 септември 2001 г. кога тоа беше единствениот канал за покривање на војната во Авганистан во живо од својата канцеларија во Авганистан.
Белиот мост во Врање
Легенда
Пророците на Селим-бег му прорекле дека неговата ќерка Ајша ќе се заљуби во Србин. Иако таткото се обидел да го спречи пророштвото со затворање на својата ќерка, не успеал. Кога ги нашол Стојан и Ајша прегрнати покрај реката, се обидел да го убие српскиот овчар. Сепак, тој ја убил сопствената ќерка, која со своето тело го заштитила младиот човек што го сакала. После тоа, Стојан со нож си го одзел животот.
Артур Рембо
Жан Никола Артур Рембо (Jean Nicolas Arthur Rimbaud; - ) — француски поет, познат по неговото влијание врз модерната литература и уметност, а особено надреализмот. Тој почнал да пишува на многу рана возраст и беше одличен студент, но се откажа од формалното образование во неговите тинејџерски години и побегна среде Француско-пруската војна. По побегнувањето, за време на неговата доцна адолесценција и раните зрели години, тој ги напиша неговите најпознати дела, но потполно престана да пишува на возраст од 21, по составувањето на едно од неговите главни дела, Илуминации.
Легендата за Рембо
Најголемата мистерија во животот на Рембо, секако, претставува неговото „откажување“ од поезијата, т.е. неговото ненадејно „молчење“ по 1875 година, предизвикано, најверојатно, од длабокото разочарување од процесите на дехуманизација на општеството, декаденцијата на западната цивилизација и стерилноста на поезијата. Во таа смисла, позната е неговата изрека за поезијата: „Апсурдно, смешно, одвратно!“ Всушност, неговото откажување од поезијата и напуштањето на западното општество претставувало последен израз на бунтовниот карактер.
Чангбаи Планини
Планите што преовладуваат се 1000-2000 м. Највисоката точка е вулканот Пектусан (2744 м, според други извори, 2750 м ). Платото е расчленето од длабоки долини на реките Јалу, Манцјан, Тумен и нивните притоки. Тука растат зимзелени шуми и џуџести зимзелени грмушки.
Историја на ФК Арсенал (1886–1966)
Преселбата на Хајбери
Но сепак Лигата решила да му го даде местото на петто пласираниот Арсенал, поради историја а не заслуга; Норис ги убедил членовите на одборот да го унапредат Арсенал поради нивната „долгогодишна служба кон Лигата“, поради тоа што биле првиот клуб од југот кој се приклучил на Лигата. Одборот на Лигата се согласил и го унапредиле Арсенал, со 18 гласови „за“ и 8 „против“, на местото на локалниот соперник Тотенхем Хотспур, со што започнала долгогодишното непријателство меѓу двата клуба. Има тврдења дека Норис ова го постигнал со тајни договори, па дури и мито, и помош од неговиот пријател Џон Мекена, претседател на Ливерпул и Фудбалската Лига која го препорачала Арсенал за унапредување кај Годишното Собрание.
Хет-трик лигашки титули (1934-39)
Џорџ Алисон (кој претходно бил член на одборот на клубот) ја преземал менаџерската одговорност летото 1934 и набрзо потпишал нови засилувања, вклучувајќи го играчите од средниот ред Џек Крејстон и Вилфред „Вилф“ Копинг, и напаѓачот Тед Дрејк. Со новите играчи, Алисон го завршил хет-трикот од лигашки титули, започнат од Чепман, освојувајќи ја титулата во сезоната 1934-35. Клубот исто така се вратил на своите стари напаѓачки навики, Дрејк постигнал 42 гола во лигата, што претставува клупски рекорд. Арсенал повторно грал еднострани натпревари со многу голови кои потсетувале на оние од сезоната 1930–31 (вклучувајќи победи со 7–0 против Вулверхемптон Вандерерс, 8–1 против Ливерпул, и двапати 8–0, против Лестер Сити и против Мидлзборо). Толку била значајна играта на Арсенал што во ноември 1934 на натпреварот на Англија против Светскиот Шампион Италија, кој Англија го добила со 3-2 (таканаречената „Битка на Хајбери“), седум од играчите на Англија биле од составот на Арсенал. Рекорд за најмногу играчи од еден клуб во репрезентација кој сѐ уште важи.
Повоен период (1945-66)
И покрај претходната разочарувачка сезона, Арсенал ја освоил својата седма титула во лигата во сезоната 1952-53; во една од најблиските трки до титулата го надминале Престон Норт Енд за да ја освојат титулата со повисок просек на голови откако завршиле со ист број бодови. Кога сите мислеле дека Престон ќе ја земе титулата откако го победиле Арсенал со 2-0 на претпоследниот натпревар, Арсенал се вратил со победа над Барнли ФК од 3-2 и ја земал титулата со 0,099% подобар просек. Тоа бил последен трофеј на Арсенал, во наредните седумнаесет години тимот почнал да опаѓа во формата особено по ненадејната смрт на Том Витакер во октомври 1956.