cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жени Божилова-Патева
Подоцнежна кариера (1925-1945)
Во 1925 година, по 20 години како претседател на Самосъзнание, Патева поднела оставка поради идеолошкиот став што го зазеле членовите и матичната Бугарска женска унија за да го поддржат диктаторскиот фашистички режим на Александар Цанков и неговата политика на бел терор против интелектуалците и политичките противници. Следната година го организирала Женско миротворно общество в България, со кое претседавала до 1944 година. Организацијата активно се спротивставувала на егзилот и репресијата од властите. Во текот на следните децении, таа пишувала написи за Вестник на жената и присуствувала на женски и мировни конференции. Таа присуствувала на десеттиот конгрес на IWSA одржан во Париз во мај 1926 година, а во јули била во Даблин за да присуствува на Конгресот на WILPF. Во 1927 година Патева говорела на состанокот на Меѓународната лига за жени за мир и слобода во Гланд, Швајцарија и присуствувала на Конференцијата на Меѓународната федерација на универзитетски жени во Женева во 1929 година; Белградската мировна конференција во мај 1931 година; Меѓународната конференција на воените отпорници во Лион во август 1931 година; Универзалниот мировен конгрес организиран во Париз во 1937 година; и во 1939 и 1940 година, таа присуствувала на настани во Ротердам. Во текот на нејзината кариера, Патева говорела на повеќе од 100 јавни предавања и објавила околу 500 статии и книги на теми за правата на жените, пацифизмот и вегетаријанството, до кои се придржувала. Во 1931 година, ѝ било доделено почесно членство во францускиот огранок на (Меѓународен сојуз на револуционерни писатели). Нејзиниот дом бил собиралиште на истакнати бугарски јавни личности и интелектуалци, вклучувајќи ги и Александар Балабанов, Адријана Будевска, Петко Ресен, Никола Сакаров, Александар Стамболијски, Најчо Станов и Асен Златаров. Во 1944 година, вториот coup d'état донел комунистички режим, кој го спровел државниот социјализам, давајќи им на жените глас, но истовремено укинувајќи ги женските и другите грасрут организации.
3 декември
3 декември — 337-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (338-и во престапна година). Остануваат 28 денови до крајот на годината.
Германски јазици
Германски јазици
† - мртви јазици, вештачки зачувани во црквата или познати на науката по текстови.
Принцеза Марта од Шведска
Принцезата Марта од Шведска (шведски: Märtha Sofia Lovisa Dagmar Thyra; 28 март 1901 – 5 април 1954) била престолонаследничка на Норвешка како сопруга на идниот крал Улав V од 1929 година до нејзината смрт во 1954 година. Сегашниот крал Харалд V е нејзини единствен син. Марта исто така била сестра на белгиската кралица Астрид и тетка по мајка на големата војвотка Жозефина-Шарлот од Луксембург, кралот Бодуен од Белгија и кралот Алберт II од Белгија.
Смрт
По долг период на борба со болеста, Марта починала од рак на 5 април 1954 година во Осло. Три години подоцна нејзиниот сопруг ќе седне на норвешкиот престол како крал Улав V.
17 декември
17 декември — 351-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (352-и во престапна година). Остануваат 14 денови до крајот на годината.
Поштарот
Содржина
Набрзо се раѓа искрено пријателство меѓу поетот и поштарот; тие двајца често шетаат заедно низ островот и Марио учи да зборува за поезија и метафори, со едноставноста која му припаѓа на човек од неговата социјална состојба, и се доближува до комунистичките идеологии, под влијание на поетот.
Продукција
Покрај Троизи, во филмот глуми и Филип Ноаре, француски актер кој во италијанската кинематографија веќе го играл, меѓу другото, ликот на Џорџо Пероци во Моите пријатели и Моите пријатели - чин II од Марио Моничели и ликот на Алфредо во Ново кино Парадизо од Џузепе Торнаторе и Марија Грација Кучинота, прославена во светот на кинематографијата токму со овој филм. Запаметен како филм-завет на Троизи, тој бил претставен на Филмскиот фестивал во Венеција на 1 септември 1994 година и се прикажал во италијанските кина следниот ден, 22 септември. Во американските кина се прикажувал на 14 јуни 1995 година, освојувајќи одличен процент на позитивни критики.
Заработка
Заработката од последниот филм на Троизи достигнала сума од околу за само неколку недели, надминувајќи ја онаа од од Ново кино Парадизо на Џузепе Торнаторе. Вклучувајќи ги приходите собрани низ целиот свет, се достигнала бројка од, поставувајќи го новиот рекорд за најголема заработка досега, ширум светот, за италијански филм.
Југославија и Движењето на неврзаните земји
Крајот на Студената војна и распаѓањето на СФРЈ го довело во прашање самиот опстанок на Движењето на неврзаните, кое избегнало прекин на активноста само со помош на политички прагматичното раководство на Индонезија.
Италијанско џало
70-ти: трилинг
Во текот на 70-тите, сè повеќе филмовите се развиваат во детали на визуелен план: злосторствата стануваа сè покрвави, а нивниот приказ поекспресивен.
Подемот на жанрот
Вистинскиот подем на трилинг надоаѓа во 70-тите години, дури преку триесет вакви филмови се објавени помеѓу 1971 и 1972, во режија на најголемите италијански имиња од овој жанр. Меѓу нив се: Mio caro assassino во режија на Тонино Валери, возбудлив, но долг период занемарен трилер[1], и L'etrusco uccide ancora во режија на Армандо Криспино, еден од првите филмови кој содржи и елементи од хоророт.
Играчи на италијанската фудбалска репрезентација
Список на стрелци за италијанската репрезентација
Овој список ги содржи играчите кои постигнале барем еден гол за италијанската репрезентацијата.
Мод од Велс
Живот
На 22 јули 1896 година, принцезата Мод во Бакингемската палата се омажила за нејзиниот прв братучед, принцот Карл од Данска. Принцот Карл бил втор син од најстариот брат на британската кралица Александра, престолонаследникот Фредерик од Данска и принцезата Ловиса од Шведска. Таткото на невестата ѝ ја отстапил куќата Еплтон во Сандрингем како нејзина резиденција при нејзините чести посети на Англија. Таму на 2 јули 1903 година се родило единственото дете на двојката, принцот Александар.
Смрт и оставштина
Мод ја посетила Англија во октомври 1938 година. Таму се разболела и на 16 ноември 1938 година ѝ била извршена операција на абдоменот. Кралот Хокон веднаш пристигнал од Норвешка за да биде покрај неа. Иако ја преживеала операцијата, Мод неочекувано починала од срцева слабост на 20 ноември 1938 година, шест дена пред нејзиниот 69-ти роденден и на 13-годишнината од смртта на нејзината мајка. На норвешките весници им било дозволено да го прекршат законот за забрана на објавување во недела за да ја известат норвешката јавност за нејзината смрт. Кралот Хокон ја вратил куќата Еплтон на британското кралско семејство.
Палењето на Никифорово
Жртви
Трпе Трпевски - Алексовски бил фрлен во пламенот на својата куќа. Се вршеле и други ѕверства, се силувале девојки и жени, се малтретирале и се тепале луѓето до изнемоштеност и слично. Фатеното население од Никифорово било одведено најпрво во полето и построено за стрелање, но по интервенција на некого од страна, до тоа не дошло и луѓето биле воведени во касарната во Маврови Анови, од каде, откако продолжило малтретирањето, по извесно време бил пуштени.
Енвер Хадри
Убијци биле Андрија Лакониќ, Веселин Вукотиќ и Дарко Ашанин. Лакониќ бил убиен во Србија од Вукотиќ набргу по убиството на Хадри, додека Ашанин првпат беше уапсен во Грција каде што требал да им биде предаден на белгиските власти кога интервенираше грчкиот министер за правда и тој бил предаден на Србија. Истата година бил убиен во Србија. Веселин Вукотиќ беше уапсен во Шпанија во 2006 година. Според шпанската полиција, Вукотиќ освен што го убил Енвер Хадри, имал и документи кои го инкриминираат поранешниот југословенски претседател Слободан Милошевиќ во бројни атентати. Во април 2003 година, заштитен сведок на обвинителството на ОН за воени злосторства, кој рече дека работел за тајната служба на Југославија, на судењето на Милошевиќ во Хаг, тврдел дека Вукотиќ еднаш признал дека го убил Хадри. Заштитениот сведок кој сведочел од зад затемнети стакла рече: Вукотиќ „ми кажа за ликвидацијата на Албанците низ Европа“. Тоа го направил по наредба на југословенската тајна служба. Последно што го спомнал е дека го убил Хадри.
Амјен
Амјен (Amiens; Anmien) — град и општина во северна Франција, 120 км северно од Париз и 100 км југозападно од Лил. Тоа е главен град на одделот Сомa во Горна Франција. Според пописот од 2006 година, градот броел 136.105 жители и во него се наоѓа една од најголемите универзитетски болници во Франција со капацитет од 1.200 легла. Катедралата Амјен, највисоката од големите, класични, готски цркви од 13 век и најголема во Франција од ваков вид, е место за светско наследство. Авторот Жил Верн живеел во Амјен од 1871 година до неговата смрт во 1905 година, а бил член на градскиот совет 15 години.
Филмови на фашистичката пропаганда
Одлики на филмот
И покрај тие одлики, во тој период несомнено се создале филмови што со текот на времето станеле вистински класици на италијанската кинематографија. Диктатурата на Мусолини се ограничувала на контрола на однесувањето на луѓето со цел да ја поттисне опозицијата на Владата, наместо да даде простор за развивање на сопствените идеи и мислења. За разлика од Германија, Владата во Италија, била потолерантна со интелектуалците за да не го поттикнат народот да се сврти против Владата. Овој феномен несомнено имаше реперкусии врз кинематографските продукции од тоа време.
Вистинската пропаганда, всушност, биле вестите од кината, кои се прикажувале пред почетокот на проекциите, давајќи поголем опсег на филмовите и простор да се фокусираат на различни теми.
Главни режисери и филмови
L'ultimo sogno е снимен во Cinevillaggio.
Кинески синдром
„Кинески синдром“ (англиски: The China Syndrome) — филм на режисерот Џејмс Бриџис (James Bridges) од 1979 година. Автори на сценариото се Мајк Греј и Т.С. Кук, а главните улоги ги играат: Џејн Фонда, Џек Лемон и Мајкл Даглас. Филмот бил номиниран за „Оскар“ во неколку категории.
Синопсис
Амбициозната новинарка Кимберли Велс (ја игра Фонда) и снимателот Ричард Адамс се случајни сведоци на дефект во една атомска централа. На почетокот, Кимберли сака да ја извести целата јавност...
Станислава Сташа Зајовиќ
Биографија
Таа е номинирана и освоила низа награди. Меѓу нив се следниве: Милениумска награда за мир за жени, Почесно државјанство на Тутин, почесно државјанство на Гранада итн. Таа била номинирана за Нобеловата награда за мир како дел од кампањата 1.000 жени за Нобеловата награда за мир во 2005 година, исто така во 2005 и 2007 година била номинирана за Личност на весникот од страна на дневниот весник Данас .Таа рекла: Во Србија не добивам награди, а за оние што ги добивам на наградите зборувам на други јазици“, изјави Зајовиќ.
Фосфат
Фосфат — анјон, сол, функционална група или естер на фосфорната киселина. Под ова најчесто се подразбира ортофосфат, изведен од ортофосфорната киселина.
Саша Лошиќ
Работа
Плави оркестар е опишан од музичката енциклопедија како еден од „културните феномени од 1980-тите и 1990-тите“ (5 милиони продадени копии). Бендот останува популарен до ден-денес, со 10 албуми и повеќе од 1.500 концерти ширум светот.
Камран Азиз
Кариера како фармацевт
Азиз ја отворила својата аптека, Аптеката Азиз, во 1947 година. Во текот на нејзината кариера, таа заедно раководеше со музиката и нејзината аптека. Во 1959 година, таа го основаше Сојузот на фармацевти на кипарските Турци со уште единаесет фармацевти. Таа одигра влијателна улога во неуспешниот обид да се основа првиот фармацевтски магацин во Северен Кипар, кој во голема мера ќе го олесни пристапот до лекови и ќе спречи недостиг. Таа подоцна одиграла слична улога во основањето на складиштето Гуч, најголемото во Северен Кипар во тоа време, во 1988 година. Овој магацин бил во косопственост на државно претпријатие и индивидуални фармацевти и го именуваше самата Азиз, која остана во неговиот одбор на директори до 1997 година. Азиз ја затвори својата аптека во 1997 година. Нејзината аптека го инспирирала локалниот музеј за фармакологија, кој бил отворен во 2011 година
ЛГБТ-права во Северен Кипар
возраст на согласност. Меѓутоа, одредба што ги криминализира сексуалните односи помеѓу возрасно лице кое дава согласност
во северниот дел на Кипар сè уште е на сила мажјаците, што ја прави оваа територија во рамките на Советот на
Повици од невладини организации за легализирање на истополовите бракови. Во 2012 година, Партијата за Комунална Демократија предложила закон со кој би се легализирале истополовите бракови, но тогашната владејачка Партија за национално единство се спротивставила на законот.
Гвидо Имбенс
Ран живот и образование
Гвидо Вилхелмус Имбенс е роден на 3 септември 1963 година во Хелдроп, Холандија. Како дете, Имбенс бил страствен шахист. Во интервју од 2021 година, Имбенс ја поврзал својата страст за економетријата со неговиот интерес од детството за играта.
Мојот татко на определено време
Синопсис
Самохраната мајка Светлана (ја игра Дравиќ), нејзиниот дванаестогодишен син и привремено вработениот Синиша (го игра Самарџиќ) и понатаму запаѓаат во ралични неприлики. Синиша најпосле одлучува да ја побара Светлана за жена, но токму тогаш се враќа нејзиниот поранешен маж (го игра Дворник). Додека Синиша во потрагата по постојана работа претерува во ревноста кај згодната членка на комисијата, мужот ја наговара Светлана да го обноват заедничкиот живот, нудејќи ѝ богатство и патувања. Односите се заплеткуваат, но сепак филмот има среќен крај.
Јустина Буџинска-Тиличка
Јустина Буџинска-Тиличка (12 септември 1867 - 8 април 1936) била полска лекарка и застапничка за правата на жените, активна во меѓувоените ера. Откако се стекнала со медицинско образование и седум години вежбала во Париз, се вратила во Полска и се занимавала со медицина во Варшава. Активна во женското движење и притисокот за проширување на правата на жените, таа подоцна работела во Градскиот совет на Варшава и била вклучена во општествените напори за подобрување и на здравјето и на политичката вклученост на жените. Една таква иницијатива било отворањето на првата клиника за контрола на раѓањето во Полска, а друга било основањето на Здружението на полски лекари. Учествувала на меѓународни феминистички конвенции и конгреси, вклучувајќи ја и функцијата претседател на меѓународната Мала Антанта на жени.
Оперски фестивал во Арена
Раѓање на автономна институција за оперски претстави - Арена ди Верона
Во 1936 година била создадена автономна институција за оперски претстави - Арена ди Верона (Оперска куќа Арена ди Верона), која оттогаш ги организира претставите, со надзорник, кому бил додаден уметнички директор во 1967 година.
Примати
Дваесетте најизведувани опери во Арената (од 2022 година):
Опел Манта
Манта A (1970–1975)
Европскиот пазар имал голем број на различни верзии на моделот. Повеќето од нив биле основен модел на Манта. Еден од најпопуларните модели бил „Берлинета“, која била слична на „Луксуз“, но вклучувала гумена облога на браниците.
Манта B (1975–1988)
Во 1977 година, се појавила верзијата со хечбек со три врати. Овој облик бил достапен на варијантата на Воксхал Кавалиер Спортс Хеч.
Шангај мастерс
Шангај АТП мастерс 1000 – професионален тениски турнир од серијата АТП Мастерс, кој се игра на отворени терени со тврда подлога. Тој е единстениот мастерс турнир кој се игра вон Европа и Северна Америка. Се одржува секоја година во октомври на Ќиџунг арената во Шангај, во Кина.
Јулијан Тувим
Творештво
Како најголем поет во рамките на групата „Скамандар“, Тувим истовремено бил најпопуларниот и највлијателниот полски поет меѓу двете светски војни. Тој е еден од најплодните и најсилните полски поети, одличен версификатор кој во стихови го претворал сето она што го видел и доживеал. Тувим ја демократизирал, оживеал и осовременил полската поезија, воведувајќи го обичниот, малиот човек од гетото, од продавниците и од кафеаните. Тој се залагал и пишувал поезија која може да ја разбере обичниот граѓанин. Парадоксално, тој постојано се борел против малограѓанството, но истовремено секогаш останал во неговите рамки, немоќен да ги надмине малограќанскиот вкус, етика и естетика. Сите негови дела изгледале нови, привлечни и пристапни, а неговата поезија извршила влијание на неколку генерации полски поети. Причината за тоа лежи во тоа што неговата поезија е секојдневна, улична, кафеанска и новинарска. Затоа, тој бил застапен и во книжевните списанија, и во книгите, како и во училишните читанки, во кабареата, во хумористичните списанија, а неговите песни се пееле на радио и се прераскажувала меѓу боемите во вид на вицеви или епиграми. Недостатоците на неговата поезија се типични за сите поети од групата „Скамандар“ и за нивните следбеници: Тувим не бил способен да ја надмине традицијата од XIX век. Така, за време на престојот во САД, тој воопшто не бил во тек со современите тенденции во европско-американската поезија, туку останал заглавен во полското минато пишувајќи во својата недовршена старомодно поема „Полско цвеќе“ бескрајни рими за старата Полска и за старата Варшава. Поради тоа, неговата поезија денес нема следбеници, туку претставува само чесен крај на една епоха во развојот на полската поезија.
Багзи Малоун
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Њујорк за време на прохибицијата и во него се прикажува подемот на гангстерот Багзи Малоун.
Ивабрадин
Ивабрадин е лек која делува на намалување на срцeвата фреквенција. Тој е инхибитор на If-каналот и доведува до намалување на пулсот без да влијае врз спроводниот систем на срцето, на мускулната јачина (инотропија) и крвниот притисок.
Контраиндикации
Ивабрадин не треба да се користи кај:
Бал под маски (Верди)
Нарачувањето на операта и нејзината реализација
Во пролетта 1856 година Верди стапил во контакт со Винченцо Торели, тогашниот новинар и секретар на управата на театарот Сан Карло, предлагајќи му сосема нова тема: Кралот Лир од Шекспир, на која Верди започнал да работи во тоа време заедно со Сома, но никогаш не се остварила поради неговата неизвесност за театарската компанија и самата тема. Сепак, бил потпишан договор за театарската сезона на Карневалот од '57-58, што му овозможил на Верди да продолжи да работи на своите дела (вклучувајќи ја и операта Симон Боканегра за Фениче во Венеција). Но, не било лесно да се најде друг предмет за музика: компендиумот на избраната тема требало да биде претставен до јуни. Во писмата на Верди до Торели се спомнуваат различни драми: „Би сакал да го играм Руј Блас ; но во право сте, не е препорачливо Колети да ја игра брилијантната улога на протагонистот“. А потоа:
Слика I: гувернерската палата во Бостон
Грофот Рикардо е мудар и просветлен гувернер на англиската колонија Масачусетс под владеењето на Чарлс II. Сцената се отвора во неговата палата, каде грофот угостува низа значајни личности меѓу кои и добро скриена мала група заговорници предводени од Семјуел и Том, кои подготвуваат заговор против него. Во меѓувреме, верниот паж Оскар се грижи за подготовките за балот под маски што ќе се одржи во палатата за неколку дена и на грофот му предава список на гости, меѓу кои и Амелија, сопруга на креолецот Ренато, секретар и многу драг пријател на Рикардо. Тој тајно ја сака жената, но е премногу верен на својот пријател за да се обиде да ја заведе. Последователно, судијата бара од Рикардо да го потпише актот со кој се осудува егзилот на волшебничката Улрика, црнка, но Оскар се обидува да го разубеди бидејќи волшебничката може да се одмазди со прибегнување кон нејзините уметности; гувернерот, скептичен, решава да оди маскиран како рибар во својата пештера.
Чин III
Работната соба на гувернерот на Бостон
Кабинет на Соединетите Американски Држави
Кабинет на Соединетите Американски Држави (англ. United States Cabinet) или Кабинет на претседателот (англ. President's Cabinet) — тело составено од високи функционери на извршната власт во Федералната влада на САД. Тоа е официјално советодавно тело на претседателот на Соединетите Американски Држави. Претседателот претседава со состаноците, но формално не е член на Кабинетот. Шефовите на одделите, именувани од претседателот и потврдени од Сенатот, се членови на Кабинетот, а вршителите на должности, исто така, учествуваат на состаноците на кабинетот, без разлика дали се официјално предложени за потврда во Сенатот. Претседателот, за членови на Кабинетот може да назначи шефови на други агенции и членови на Извршната канцеларија на претседателот кои не се потврдени од Сенатот.
Ипратропиум бромид
Несакани ефекти
Ретко, може да се појави уринарна ретенција, зголемување на интраокуларниот притисок кај глауком со затворен агол и срцеви аритмии. Во 2008 година, беше спроведена анализа врз основа на набљудувања кои покажаа дека употребата на лекови кои содржат ипратропиум бромид може да го поттикне развојот на срцеви и мозочни удари. Ова покажа зголемување на релативниот ризик од такви несакани ефекти за 50%. Сепак, првичното ниво на апсолутниот број случаи, а со тоа и на апсолутниот број на нови случаи беше ниско. Сепак, додека конечно не се разјасни безбедноста на активната супстанција, се препорачува пациентите со соодветни ризици да бидат редовно следени.
Сакубитрил
Фармаколошки својства
Најчестите несакани ефекти пријавени досега се хипотензија, хиперкалемија и бубрежна дисфункција. Исто така, постои зголемен ризик од ангиоедем, особено при истовремено земање на АКЕ инхибитор. Поради тоа, АКЕ-инхибиторот мора да се прекине најмалку 36 часа пред првиот внес на сакубитрил.
Брагил
Брагил или Брагилај — антички град во древномакедонската област Крестонија, сместен кај денешното село Јанешево, Кукушко, Егејска Македонија. Во литературата се среќава како ' и ' или  на латински.
Во 1996 г. наоаѓалиштето е прогласено за заштитен археолошки споменик.
Ивета Радичова
На претседателските избори во 2009 година, Радичова неуспешно се кандидирала за функцијата претседател на Словачка. Во март 2012 изјавила дека се повлекува од политиката.
Политичка кариера
Кратко по нејзиниот пораз за време на претседателските избори, Радичова наишла на контроверзија откако гласала во парламентот за отсутен сопартиец, со што ги прекршила парламентарните правила. Како резултат на ова, Радичова поднела оставка од нејзината функција во парламентот на 23 април 2009 година.
2Bona
Наводи
__ИНДЕКС__
Антони Слонимски
Антони Слонимски (полски: Antoni Słonimski; 1895-1976) — полски поет.
Кристофер Нкунку
Нкунку ја претставувал Франција во повеќето возрасни категори, а деби за сениорската репрезентација забележал во март 2022 година.
Процес на национална реорганизација
Последици
По декретот на претседателот Алфонсин со кој се наложува гонење на водачите на Процесот за дела извршени за време на нивниот мандат, тие биле судени и осудени во 1985 година. Во 1989 година, претседателот Карлос Менем, за време на неговата прва година на функцијата, ги помилувал што било многу контроверзно. Тој рекол дека помилувањата се дел од заздравувањето на земјата. Во 2005 година, Аргентинскиот Врховен суд ги прогласил законите за амнестија за неуставни. Како резултат на тоа, владата ги продолжила судењата против воените офицери кои биле обвинети за дејствија за време на валканата војна.
Ослободителна војна на Бангладеш
Конфликтот бил предизвикан од подемот на бенгалското националистичко чувство и движењето за самоопределување во Источен Пакистан. Војната започнала кога пакистанската воена хунта со седиште во Западен Пакистан - ноќта на 25 март 1971 година по наредба на Јахја Кан - против народот во Источен Пакистан ја започнала операцијата Рефлектор, и го иницирала геноцидот во Бангладеш. Цел на операцијата било масовно уништување на бенгалски националисти, студенти, интелектуалци, верски малцинства и вооружени лица.
Како одговор на насилството, членовите на Мукти Бахини - герилско движење на отпорот чии членови биле бенгалски војници, паравојска и цивили - започнале масовна герилска војна против пакистанската војска, и во првите месеци од конфликтот ослободиле многу градови и паланки. На почетокот, за време на монсуните пакистанската војска го вратила ударот, но бенгалските герилци извршиле контранапад преку вршење саботажа, како и преку операцијата Џекпот против пакистанската морнарица, кога новоформираните воздушни сили на Бангладеш ги бомбардирале пакистанските воени бази. На 3 декември 1971 година, во војната се приклучила Индија, по што Пакистан започнал превентивни воздушни напади врз северна Индија. Индиско-пакистанска војна која следела потоа се одвивала на два фронта; по воздушната надмоќ постигната на источното боиште и брзиот напредок на сојузничките сили на Мукти Бахини и индиската војска, Пакистан се предал во Дака на 16 декември 1971 година. Предавањето на Пакистан е најбројно предавање на вооружени сили по Втората светска војна.
Џонатан Дејвид
Дејвид е роден во Њујорк, но заедно со неговите родители се преселил на Хаити додека сè уште бил бебе, и имигрирал во Отава, Канада на шест години. Растејќи во Отава, тој играл во неколку локални младински клубови пред да се пресели во Белгија во 2018 година, каде го забележал своето профсионално деби за Гент. Две години подоцна тој се приклучил на францускиот клуб Лил, во чиј дрес освоил титули во Лига 1 и во Суперкупот на Франција. Во 2019 година, Дејвид бил прогласен за канадски фудбалер на годината.
Ослободителна војна на Бангладеш
Почеток на војната
Пакистанскиот претседател Ага Мухамед Јахја Кан ѝ наредил на пакистанската војска да го врати авторитетот на пакистанската влада врз Бангладеш, по што започнала граѓанската војна. Војната предизвикала бегалски бран (во тоа време се проценувале на околу 10 милиони) во источните покраини на Индија. Соочени со хуманитарна и економска криза, Индија започнала активно да ја помага и да ја организира армијата на отпорот на Бангладеш, позната како Мукти Бахини.
Нитрат
Природна застапеност и производство
Индустриски, нитратите се произведуваат со азотна киселина.
Оружје и други примени
Нитратите служат како оксиданс во експлозивите, каде брзата оксидација на јаглеродните соединенија ослободува големи количества на гас. Натриум нитратот ги отстранува воздушните меури во стопеното стакло и некои видови керамика. Некои метали се зајакнуваат со додавање на мешавина од стопена сол.
Јулијана Лазаревска
Јулијана Лазаревска, позната и како Јулијана Муромска, (1530 – 10 јануари 1604) ― светица во православната црква. Таа е родена во Москва, во семејството на Јустин и Стефанида Недјурев, а се омажила за Георгија Осоргин, сопственик на селото Лазарево, во близина на Муром. Таа живеела праведен живот, посветувајќи се на помагање на сиромашните и сиромашните луѓе.
Нејзиниот потомок, Јулијана Осоргина, била мајка на Серж Шмеман.
Јелена Лазаревиќ
Име
Прекарот на Јелена бил „Госпоѓа Лена“ или „Учената“. Во некои англиски извори таа таа е именувана како Хелен. Таа била родена како Јелена Лазаревиќ. По нејзиниот брак со Ѓураѓ II Балшиќ, нејзиното име било Јелена Балшиќ, додека по бракот со Сандаљ Храниќ понекогаш била нарекувана Јелена Балшиќ-Храниќ или Јелена Храниќ. Во еден венецијански документ од 1409 година таа е именувана како „Magnifica Domina Elena“.
Брак со Ѓураѓ II Балшиќ
Јелена строго се спротивставувала на провенецијанската политика на Ѓураѓ II и неговата продажба на Скадар и други градови на Венецијанците. Таа била против Венецијанците бидејќи тие ги попречувале контактите меѓу Зетанската православна митрополија и Пеќската патријаршија, ги отсекле православните манастири околу Скадарското Езеро од приходите кои законски им следувале и се вклучиле во агресивна трговска политика, која значително гинамалила приходите на Зета. Уште пред Првата Скадарска војна, таа била во спор со Венецијанците околу јурисдикцијата на Зетанската православна митрополија над православните цркви околу реката Бојана и црквата Свети Петар во Скадар. Владеењето на 16-годишниот Балша III започнало во април 1403 година кога Ѓураѓ II починал од повредите здобиени во ноември 1402 година во битката кај Триполје. Во оваа битка Ѓураѓ II го поддржал Стефан Лазаревиќ во обид да го заштити тронот на српскиот деспотат од Ѓураѓ Бранковиќ. Јелена имала значително влијание врз начинот на кој Балша III управувал со Зета. Бидејќи тој бил малолетен кога го наследил тронот, таа всушност управувала со Зета како негов регент. Во спорот меѓу Венецијанците и Зетанскиот митрополит назначен од Пеќската патријаршија, Балша III ги следел нејзините упатства и ги заштитил древните права на српската црква.
Брак со Сандаљ Храниќ
Јелена отишла да живее со својот сопруг во неговиот замок во Благај во Херцеговина, додека Балша останал како единствен гувернер на Зета. При неговиот втор брак, склучен во 1412 или на почетокот на 1413 година, Балша III се оженил со Боља, ќерка на Која Захарија, кој бил господар на Сати и Дагнум во Албанија. Во 1413 година Балша издал повелба на црквата посветена на Свети Никола што ја изградил во манастирот Прашквица заедно со неговата мајка Јелена.
Смрт
Јелена најпрво ја реконструирала црквата Св. Ѓорѓија - изградена од Ѓураѓ II Балшиќ на островот Бешка на Скадарското Езеро, а во 1439/1440 година ја изградила како нејзина црквата Света Богородица до неа. Таа била погребана во нејзиниот западен свод, во близина на јужниот ѕид на црквата. Целта ѝ била таа да постане нејзина крипта и да служи како духовен центар кој ќе ја продолжи ориентацијата на српската култура кон византиската православна духовност во овој историски последен период на српската средновековна државност. На овој начин Јелена ја потврдила својата лојалност кон традицијата на династијата Немањиќ и нејзиниот татко принцот Лазар во периодот кога можела да направи политички избор меѓу исламот и милитантниот католицизам. Заложбите на Јелена добиле дополнителна димензија имајќи предвид дека нејзиното дело е сведоштво за присуството на византискиот исихазам во Српското Деспотство.
Стара џамија (Долно Косоврасти)
Историја
Во џамија удрил гром во 2012 година.
Волф Тон
Теобалд Волф Тон, постхумно познат како Волф Тон (Bhulbh Teón; 20 јуни 1763 година19 ноември 1798), бил еден од најистакнатите ирски револуционери и еден од основачките членови на друштвото Обединети Ирци во Белфаст и Даблин, републиканско друштво кое се залагало да стави крај на британското владеење во Ирска. Во текот на својата политичка кариера, Тон бил вклучен во многу воени ангажмани против британската морнарица. Бил активен во зближувањето на ирските католици и протестанти во Обединетата кауза и во барањето на француска помош за општо востание. Во ноември 1798 година, при неговиот втор обид со француска флота да се истовари во Ирска, бил заробен од британските поморски сили. Ирскиот бунт веќе бил задушен. Тон умрел пред закажаното погубување, веројатно, како што веруваат денешните историчари, од своја рака.
Злосторство против човештвото
Дефиниција за злосторства против човештвото според Римскиот статут
Во членот 7 од договорот се наведува дека:
Трир
Историја
Во јуни 1940 г. во Динкерк и северна Франција се заробени преку 60.000 британски војници и одведени во Трир, од каде се распоредувани во разни военозаробенички логори. Трир доживеал страшни бомбардирања од страна на Сојузничките сили во 1944 г. во Втората светска војна. По војната, станал дел од Рајнската област-Пфалц. Во 1970-тите е обновен универзитетот, распуштен во 1797 г., а во 1974 г. Триската катедрала повторно ги отворила вратите за верниците и посетителите. Градот свеченјо одбележал две илјади години постоење во 1984 г.
Меѓународни односи
Градот членува во сојузот на градови „Кватрополе“ (QuattroPole), заедно со Луксембург, Сарбрикен и Мец, од кои два се во соседни земји.
Ејет
Ејет (грчки јазик|Αἰήτης) во старогрчката митологија бил крал на Еја во Колхида.
Змејови во грчката митологија
Тајфун
Тајфун бил најстрашното суштество во старогрчката митологија. Последниот син на Гаја, Тајфун, заедно со неговиот пријател Ехидна, бил татко на многу други суштества. Најчесто, го замислувале како човек од половината нагоре, а како змија од половината надолу.
Договор од Кампо Формио
Услови од договорот
Исто така, државите од Кралството Италија формално престанале да му должат верност на светоримскиот император, со што конечно било прекинато формалното постоење на тоа кралство (Кралството Италија), кое, како лична сопственост на царот, најмалку од 14 век постоело de jure но не и де факто.
Чилеански државен удар (1973)
Обединето Кралство
Единицата - Одделот за истражување на информации (IRD) - собираше информации со намера да му наштетат на Аљенде и да им даде легитимитет на неговите политички противници и го дистрибуираше материјалот до влијателни личности во чилеанското општество.
Ситроен C1
Опсег (Велика Британија)
Во Велика Британија, електричната корпорација Електрик автомобили продава електричен автомобил заснован на C1, наречен Citroën C1 ev'ie од 30 април 2009 година. На тој датум цената била 16.850 фунти, односно, „двојно поголема од цената на бензинската верзија“.
Кенеј
Митологија
Кенеј бил син на Лапитот Елата и Хипија или татко му бил Атракс (или Атрант). Се одликувал со исклучителна сила и неранливост. Кога се случил судирот помеѓу Лапитите и кентаурите, убил голем број на противници, сè додека кентаурите не го затрупале со стебла од елка, забиле во земја и загушиле. Според подоцнежен мит, Кенеј е роден како девојче, Кенида. Во неа се вљубил Посејдон и за да ја придобие нејзината љубав, и ветил дека ќе и исполни една желба. Таа посакала да бидне маж, моќен неранлив војник. Тој го исполнил своето ветување. Со Посејдон ги имала децата, Корон, Фок и Пријас, иако некои извори наведуваат дека Корон го добила како маж. Подоцна, на Пиритојевата свадба, каде лапитите се бореле со кентаурите, Кенеј совладал петорица кентаури, но тие сепак успеале да го задушат со дрвја и камења. Од таа грамада излетала птица за која пророкот Мопс рекол дека е преобразен Кенеј. Според друга верзија, Кенеј станал бесен и на плоштадот поставил копје, барајќи од народот на тоа копје да му принесуваат жртви и да го слават како божество, а да ги занемарат вистинските божества. Тоа го предизвикало зевсовиот гнев, кој ги подбуцнал кентаурите против него. Кенеј учествувал во походот на аргонаутите и ловот на Калидонскиот вепар. За Кенеј пишувале Аполодор, Хесиод, Хигин, Антонин Либерал, Статиј, Вергилиј во „Енеида“ и Овидиј во „Метаморфози“.
Пит Таунсенд
Таунсенд напишал преку 100 песни за 12-те студиски албуми на Who. Меѓу нив се концептуални албуми, рок оперите Tommy (1969) и Quadrophenia (1973), како и популарниот рок радиски запис Who's Next (1971); и уште десетици други песни објавени како синглови без албуми, бонус песни на реизданија и песни на компилации, како Odds&Sods (1974). Тој, исто така, напишал над 100 песни за неговите соло албуми, како и радио џинглови и телевизиски тематски песни.
Опел Спидстер
Се продавал како Воксхал VX220 во Велика Британија и имал доста заеднички елементи со Лотус елисе, иако Опел тврди дека неколку делови биле заменливи. Во април 2001 година, Гриф Рис бил отпуштен од Воксхал, по срамното рекламирање за VX220 претходната година, при што компанијата изјавила дека сака да се пренасочи во друга насока.
Лилја Буџурова
Животопис
Буџурова била родена на 1 ноември 1958 година во узбекистанскиот град Ангрен. Во 1979 година дипломирала на Филолошкиот факултет на Регионалниот државен педагошки институт на Ташкент. Таму од 1979 до 1991 година работела како наставник по руска и странска литература.
Енгелберт Долфус
Енгелберт Долфус (германски: Engelbert Dollfuß; Тексингтал, Долна Австрија, 4 октомври 1892 — Виена, 25 јули 1934) — австриски политичар, водач на Христијанско-социјалната партија, подоцна на Татковинскиот фронт. Канцелар на Австрија од 1932 до 1934 г. Бил убиен од пучисти.
Бендот на Браќа Нуне
Бендот на Браќа Нуне — македонска фолк-група формирана во 2018 година од двајцата браќа Раде и Филип Нуневски.
Мирјана Стојановска
Биографија
Родена е во Битола, во 1971 година. Дипломира на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје, на групата јужнословенски книжевности и македонски јазик. Магистрира на Педагошкиот Факултет во Битола. Седум години работеше како новинар дописник на „Нова Македонија“, дописник на дневниот весник „Вест“, дописник за Македонското радио во Австралија. Понатаму, работниот стаж го продолжи како професор по македонски јазик во ООУ „Св.Климент Охридски“ во Битола. Таа е член на Друштвото на писателите на Македонија од 2007 година. Беше прв претседател на Клубот на писателки на Р. Македонија „Даница Ручигај“ при ДПМ во периодот од 2014 до 2018 година. Во три мандати, беше член на претседателството на Друштвото на писателите на Македонија.
Објавени дела
Теорија на литература и методика :
Општински фудбалски лиги на Македонија 2010/2011
Општинските фудбалски лиги на Македонија 2010/2011 - 19. издание на Општинските фудбалски лиги на Македонија.
Бел Врв (Голјак)
Бел Врв — планински врв во Република Македонија, кој се наоѓа на планината Голјак во изворишниот дел на Треска во Кичевско со следниве географски координати: латитуда 41o 27 ' 36 , лонгитуда 20o 51 ' 17 .
Кафеава лента
Употреба како лента за подигање на свеста
Интернет комедиската блогерка Али Брош од Hyperbole and a Half, им предложи на своите обожаватели да носат кафена лента за да ја подигнат свеста за нејзиниот блог, како и да ги поддржат „крајно возрасните луѓе ширум светот“.
Адам Боднар
Адам Пјотр Боднар (роден на 6 јануари 1977 година) е полски адвокат, едукатор и активист за човекови права. Тој бил полски омбудсман за правата на граѓаните од 2015 до јули 2021 година
Ана Донат
{{Инфокутија Функционер|name=Ана Дoнат|image=Donáth Anna Júlia 2020-ban.jpg|nationality=Унгарка|office=Член на Европскиот парламент|constituency=Унгарија|term_start=2 јули 2019 |term_end=|predecessor=|successor=|office1=лидер на Моментум|term_start1=21 ноември 2021|term_end1=29 мај 2022|predecessor1=Ана Орош|successor1=Ференц Геленчер|birth_date={{birth date and age|1987|04|06|df=y}}|birth_place=Будимпешта, Унгарија}|death_date=|death_place=|party=Моментум (2016-денес)|children=1|alma_mater=Будимпештски универзитет Амстердамски универзитет}} Ана Јулија Донат (родена на 6 април 1987) е унгарска политичарка. Таа беше избрана од Движењето Моментум (дел од групата Обнови ја Европа) за член на Европскиот парламент на европските парламентарни избори во 2019 година. Донат беше лидер на партијата помеѓу 21 ноември 2021 и 29 мај 2022 година.
Европски парламент
Откако станала европратеничка, Донат добила имунитет од кривично гонење за нејзиното учество на протестот за трудово право во декември 2018 година, но Донат одлучила да се откаже од него на 29 мај 2019 година.
Жале Инан
Кариера
Почнувајќи од 1995 година, Инан, која имала паркинсонова болест, се откажала од својата теренска работа и ја фокусирала својата работа на издаваштвото. Делата произведени во овој период вклучуваат ''Toroslar’da Bir Antik Kent: Lyrbe? Seleukeia? (1998) и Perge'nin Roma devri heykeltraşlığı 1'' (2000), кои ги каталогизираат наодите направени во Перга од 1946 до 1992 година.
Смрт и наследство
Во 1989 година, во чест на 75-тиот роденден на Инан, била објавена книгата Festschrift für Jale Inan од колеги и пријатели во чест на нејзините доживотни достигнувања. Пред нејзината смрт, на 26 февруари 2001 година, Инан ги подарила своите книги и компилации на музејот во Анадолија. Во нејзина чест, Анадолскиот женски музеј ја востановил наградата за жена на годината, која се доделува секоја година за да им се оддаде признание на жените кои придонеле за турската култура и развој. Инан била прикажана и во Google Doodle од 27 септември 2022 година.
Збигњев Бјењковски
Збигњев Бјењковски (полски: Zbigniew Bieńkowski; 31 август 1913, Варшава - 23 февруари 1994) - полски поет.
Јован Шангајски
Младост
Кога во Русија избила Октомвриската револуција, официрот Максимович се вклучил во војната на страната на царот борејќи се против болшевиците. Бил ранет во десната ноба и останал куц до крајот на животот.
Опсада на Бихаќ (1592)
Во почетокот на јуни 1592 година, Хасан-паша ги водел своите трупи кон Бихаќ, кој бил бранен од околу 500 војници и командуван од капетанот Џозеф фон Ламберг. Опсадата траела од 10 јуни до 19 јуни, кога Ламберг го предал градот поради недостаток на засилување и недоволен број одбранбени трупи. Ламберг бил за овој чин подоцна суден за предавство. Иако според условите на предавањето, на граѓаните требало да им биде дозволено да го напуштат или да останат во градот без штета, повеќе од 2.000 цивили биле убиени, а 800 биле заробени откако војниците на Хасан-паша влегле во Бихаќ. Офанзивата траела до јуни 1593 година, кога Хасан-паша бил убиен во битката кај Сисак, што била причина за Долгата турска војна (1593-1606).
Улога на Бихаќ
По падот на Книн во 1522 година, Бихаќ ја презел водечката улога во Кралството Хрватска јужно од реката Сава. Градот станал важно упориште што ја заштитило областа од хрватското приморје до земјите околу реката Уна. Од времето на кралот Матија Корвин, гарнизон бил стациониран во градот. Во 1528 година Бихаќ станал центар на капетанија поради неговата положба во близина на границата со Отоманското Царство и релативно голем број жители. Имало 25 тврдини под команда на капетанот на Бихаќ во 1576 година. Меѓутоа, бројот на тврдини бил намален на само три до 1579 година: Рипач, Сокол и Изачиќ. Останатите биле или освоени од Османлиите или биле вклучени во капетанијата на Слуњ. До 1580-тите градот бил во тешка состојба. Бил речиси опкружен со османлиска територија, селата во неговат близина биле напуштени и имало чести извештаи за недостиг на храна. Многу негови граѓани побегнале од градот и имало голем прилив на бегалци во Бихаќ од блиските места кои биле освоени од Османлиите.
Јован Шангајски
Западна Европа
Во 1951 година, Јован бил назначен во Архиепископијата на Западна Европа со негово прво седиште во Париз, а потоа во Брисел.
Опсада на Бихаќ (1592)
Обновување на непријателствата
На 5 јануари 1592 година, хрватскиот парламент донел закон за општо востание за одбрана на татковината. Благородништвото, малите земјопоседници, воените благородници (армалисти) и граѓаните биле обврзани да се пријават во логорот на забраната или да ризикуваат да ги загубат сите земји и имот. Благородништвото морало да опреми и вооружи по двајца пешаци и еден коњаник на секои десет домаќинства, додека побогатите трговци требало да опремат по еден коњаник. Сите кралски и слободни градови морале да обезбедат вагони и колички за транспорт на оружје и муниција. Законот, исто така, регулирал задолжително обезбедување храна од кметовите за војската, која се чувала во Загреб.
Опсада
Со гарнизонот Бихаќ командувал капетанот Џозеф Ламберг. Во гарнизонот броеле меѓу 400 и 500 војници, главно редовни хрватски војници, ускоци и германски платеници, како и неколку стотици милиции. Во градот биле сместени околу 5.000 цивили. Ламберг испратил писмо до полковникот Андреас фон Ауерсперг на 12 јуни барајќи воена помош. Тој испратил уште едно писмо до Ауерсперг на 13 јуни и го отфрлил барањето на Хасан-паша за предавање на градот. Заменикот на Ауерсперг, капетанот Јурај Парадејзер, стравувал за безбедноста на Карловац и затоа не испратил помош. Барањето го препратил до карниолските благородници, но тие не верувале дека заканата за Бихаќ е сериозна. За да го одржи моралот на неговите војници и на граѓаните на Бихаќ, Ламберг организирал јавна заклетва на 13 јуни, каде што ветил дека ќе го брани градот до последниот човек.
Последици и наследство
Падот на Бихаќ предизвикало страв во Хрватска, бидејќи таа стоела на границата со децении. Тоа било последното хрватско упориште на југ и со неговиот пад одбранбената линија се преселила на север и се проширила од Огулин, преку Карловац и по реката Купа до Сисак. За време на својата пролетно-летна офанзива од 1592 година, Отоманското Царство ги зазел Бихаќ и Рипач на реката Уна, а Дрезник, Флоријана и Цетинград на реката Корана. Така Османлиите ја заокружиле областа околу Бихаќ и ја направиле почетна точка на нивните понатамошни офанзиви. Градот Карловац ја презел улогата на Бихаќ како најважна тврдина на границата. Папата Климент VIII, кој бил избран за папа во февруари истата година, бил вознемирен откако ја слушнал веста за падот на Бихаќ. Тој предложил формирање Света лига против Отоманското Царство, но таа била одбиена од Венеција. Од јули до октомври 1592 година, нападите на Хасан-паша во Бохемија, Хрватска и Унгарија резултирале со заробени 35.000 луѓе.
Човекови права во Малта
Извори на права
Меѓутоа, заштитата на човековите права се спроведува со Уставот на Малта во Поглавје IV ( Основни права и слободи на поединецот; членови 32 - 45) Првенствено, овие права се стремат да постигнат три основни принципи како што е наведено во уставот:
''(в) почитување на неговиот приватен и семеен живот“ (член 32). ''
Слободи
13 . Работни часови.
Баратели на азил и бегалци
Законот предвидува давање статус на азил или бегалец, а владата воспостави систем за обезбедување заштита на бегалците. Малта е потписник на Конвенцијата за бегалци од 1951 година која се однесува на статусот на бегалците и нејзиниот протокол од 1967 година од 1971 година
Магда Логомер
Животопис
Магда Логомер била родена на 18 мај 1706 година во Подгајец, во Кралството Хрватска на Австро-унгарската империја. Според матичната книга на крштевките нејзините родители биле Стефан Логомер и Анастасија Јанкович.
Историски контекст на ловот на вештерки
Марија Терезија сакала да ги искорени суеверијата во нејзиното кралство, а ловот на вештерки и црната магија ѝ биле приоритет. Таа наложила сите смртни казни за вештерство да бидат потврдени од нејзиниот единствен авторитет. Ова го означило падот на ловот на вештерки насекаде во Европа, и ако е значајно влијанието што филозофијата на просветителството го имала, не треба да се минимизира инструментализацијата на осудата на прогоните на вештерки преку која се обезбедило зајакнување на моќта на централната држава над локалните јурисдикции, со наведената волја за борба против суеверието.
Наследство
Марија Јуриќ Загорка ја објавила книгата Grička Vještica врз основа на вистински историски факти. Случајот со Магда Логомер е познат поради правните случувања кои настанале по нејзиното судење. Понатамошни траги од законски прогон на вештерки во Хрватска нема, иако не е сигурно дека воопшто не се одвивале. Во секој случај, бидејќи не се зачувани историски траги од нив, ова судење го означува крајот на наводните прогони на вештерки во Хрватска. Извештајот на д-р Жерар ван Свитен бил објавен во 1913 и 1924 година во весникот Обзор и за случајот се зборувало и во преписката меѓу високите функционери на Кралството Хрватска и Судот во Виена, а овие документи претставуваат историски записи. Подоцна, популарни романи го спомнале случајот. Марија Јуриќ Загорка, хрватска писателка, го забележала објавувањето на извештајот на Жерар ван Свитен. Помеѓу 1912 и 1914 година таа ја објавила Гричка Вјештица во форма на серијализирани романи во дневниот весник Male novine. Во овие романи, таа евоцира во фикционализирана форма неколку историски личности на вештерки, некои под нивните вистински имиња, а други под измислени имиња, вклучувајќи ја и Херуцина. Се споменува вмешаноста на Марија Терезија од Австрија во поништувањето на пресудата на судењето.
Опел Синтра
Тој бил увезен во Европа од Соединетите Американски Држави, каде „Џенерал моторс“ произведува идентични модели под брендот на „Шевролет“, „Олдсмобил“ и „Понтијак“.
Доверливост
Овој модел се покажал релативно несигурен. . Во 2000 и 2001 година, до кое време бил повлечен од продажба, Синтра бил рангиран како најмалку задоволителен автомобил што го поседувал во „истражувањето за задоволството на клиентите“ на JD Power, опфаќајќи автомобили во Велика Британија. Моделот бил повлечен од Европа во текот на летото 1999 година, во време кога била претставена новата Опел Зафира, модел кој бил помал но се покажал далеку поуспешен од Синтра.
Кепи Бард
Кепи Бард (познат и како Бело Капче ) — врв во северниот дел на главниот срт на протегање на планината Кораб, во Република Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.589 метри.