Магнетна_резонанција
Како функционира магнетната резонанција
Телото воглавно е составено од молекули на водата. Секоја молекула на водата има две водородни јадра или протони. Кога некој се наоѓа во моќното магнетно поле на скенерот, магнетните моменти т.е. спинови на овие протони се менуваат и се усогласуваат со правецот на полето.Магнетната резонанција емитува радиобранови и притоа создава електромагнетно поле. Фотоните од ова поле го свртуваат спинот на здружените протони во телото и ја содржат енергијата позната како резонантна честота. Како што се зголемува интензитетот и времетраењето на работливоста на полето, се афектираат повеќе здружени спинови. Откако ќе се исклучи полето, протоните ја враќаат првобитната состојба на спинот и разликата во енергијата помеѓу двете состојби се ослободува како фотон. Ова се оние фотони што емитуваат електромагнетен сигнал кој го детектира скенерот. Честотата што ја емитуваат протоните зависи од јачината на магнетното поле. Како резултат од зачувувањето на енергијата, исто така се одредува и честотата на создадените фотони. Кога полето не е активно создадените фотони имаат енергија, а оттаму и зачестеност. Кога полето е активно протоните се апсорбираат заради количеството на енергија. Ова е врската помеѓу силното поле и честотата која ја овозможува употребата на јадрената магнетна резонанција  (НМРИ). За време на снимањето се вклучуваат повеќе магнетни полиња со цел јачината на магнетното поле да зависи од положбата во која се наоѓа пациентот, редоследно правејќи ја честотата на создадените фотони зависна од веќе предвидената положба. Тогаш ќе можат да се повратат информациите за положбата од добиениот сигнал со употреба на Фуриевата трансформација. Овие полиња се создадени со електронско струење низ специјално намотаните соленоиди, познати како градиентни “gradient” намотки. Помеѓу овие намотки и главните намотки на полето, кои ја предизвикуваат речиси целата врева што се слуша при работењето и се во отворот на скенерот, има големи сили. Без обидувањата да се пригуши оваа врева,и со силните магнетни полиња, таа може да досегне до 130 децибели (db).Разликата која може да се забележи е всушност добиената слика од враќањето на протоните од различните ткива и со различни брзини во нивна положба на рамнотежа. Постојат пет различни наизменични ткива кои служат за создавање на слики - густина на спинот, Т1  и Т2 временски релаксации и прилив и спектрални скопиии. Ефектот со менување на параметрите на скенерот се употребува за да се добие разлика помеѓу различните ткива во телото или помеѓу други области како во ФМРИ и во дифузија со МРИ. Контрастните агенси можат да бидат вбризгани интравенозно за да се подобри појавата на крвните садови, туморите или воспалувања. Контрастните агенси исто така може директно да се вбризгаат во коленото, ако се прават артограми - слики со магнетна резонанција од колено. За разлика од КТГ, МРИ користи нејонизирано зрачење и вообичаено е многу безбеден метод. Сепак силните магнетни полиња и радио брановите можат да имаат влијание врз металните импланти, вклучувајќи ги ушните апаратчиња и срцевите пејсмејкери. Управата за храна и Бирото за лекови во Америка (US FDA) одобри некои импланти кои се соодветни за преглед со МРИ. Во случајот со срцевите пејсмејкери, обично пациентите со вакви импланти не се пожелни за МРИ, бидејќи резултатите понекогаш можат да бидат фатални. МРИ се користи за до го прикаже секој дел од телото, и е особено корисна за ткивата со многу водородни јадра и мал контраст во густината, како што се мозокот, мускулите, сврзното ткиво и најмногу туморите.