Мајкл_Кејн
Глумечка Кариера
По завршувањето на 1960-тите со еднакво ироничниот филм „Италијанска работа“, со Ноел Кауард, и голема улога на RAF воен пилот, водач на ескадрила Canfield, во Battle of Britain (1969), Кејн влезе во 1970-тите со Get Carter, Британски гангстерски филм. Кејн беше доста зафатен низ 1970-тите, со успех вклучувајќи го и Sleuth (1972), спротивен Sir Laurence Olivier и The Man Who Would Be King (1975), глумејки со Шон Конери. До крајот на декадата, тој се пресели во САД, но неговиот избор на улоги почнуваше да бива критизиран. Тој снимаше во просек два филма годишно, но вклучувајќи ги и големите промашувања како што се The Swarm (1978), Beyond the Poseidon Adventure (1979), The Island (1980) и The Hand (1981). Иако имал и подобри улоги, како улогата во Educating Rita (1983) за коа ја доби наградата BAFTA и улогата во Hannah and Her Sisters (1986) за која доби Оскар, продолжи да се појавува и во небитни улоги како во Jaws: The Revenge (1987) и Bullseye! (1990). За него Кејн славно изјави „Го немам гледано филмот, но по се изгледа дека е ужасен. Како и да е, ја имам видено куќата која ја изгради и таа е ужасна“. 1990-тите беа добро време за Кејн, бидејќи имасе добри улоги. Раните 1990-ти ги карактеризира глумејки ги Ebenezer Scrooge во мјузиклот Muppet Christmas Carol (1992), злобник во On Deadly Ground (1994) каде главна улога имаше Steven Seagal, две продолженија како Harry Palmer и неколку телевизиски филмови. Како и да е, неговата репутација како поп икона беше сѐ уште недопрена, благодарение на улогите што ги имаше во филмовите како The Italian Job и Get Carter. Неговатаизведба во 1998-мата во Little Voice беше видена како враќање на формата и со неа освои Златен Глобус. Следеа уште подобри улоги, вклучувајќи ги The Cider House Rules (1999), за која го доби вториот Oscar, Last Orders (2001), The Quiet American (2002) и други кои му помогнаа да ја рехабилитира својата репутација. Некои од Кејновите класици беа преснимени да се доближат до понова, помлада публика, вклучувајќи ги The Italian Job, Get Carter, и Alfie. Во 2005-та го играше батлерот на Bruce Wayne во серијата филмови за Бетмен. Во 2006 се појави во филмовите Children of Men и The Prestige. Кејн беше номиниран за оскар 6 пати, освојувајки ја првата академска награда во 1968 за филмот Hannah and Her Sisters, а втората во 1999 за The Cider House Rules, и во двата случаи за споредна улога. Во 1993 беше назначен за Commander of the Order of the British Empire (CBE) аз неговите дејствија во драмата, а во 2000 беше „витезуван“ со што стана Sir Maurice Micklewhite. За разлика од повеќето глумци кои го присвојуваат своето уметничко име за секојдневна употреба, Кејн суште го користи своето вистинско име кога не работи. Кејн е популарен како импресионист и мимичар, со специфични гласовни манири, сепак, мошне лесно за имитирање. Повеќето заклучоци за Кејн ја вклучуваат неговата позната изрека „Не многу луѓе го знаат тоа“. Peter Sellers го иницираше ова кога тој се појави на Паркинсоновото шоу на BBC1 na 28.10.1972 и кажа „Не многу луѓе го знаат тоа“. Ова е мојата импресија за Мајкл Кејн. Гледате, Мајк секогаш цитира од Гинисовата книга на рекорди. Како од пушка, ќе каже нешто од книгата. „Сте знаеле ли дека на човек облечен како канаринец, му требаат пет и пол секунди да падне од врвот на Big Ben на земјата? Е, не многу луѓе го знаат тоа“. Во 1983, во филмот „Educating Rita“, на Кејн му беше доделена реченица со комична содржина која подоцна во телевизиската програма Harry Enfield's на Paul Whitehouse беше пародирана, претставувајки се себеси со реченицата "Моето име е Michael Paine, и јас сум соседот со голем нос." Кејн е еден од двата глумци номинирани за Academy Award за глума (било главна или споредна) во секоја деценија од 1960 па наваму. Другиот е Џек Николсон.