Творештво
Разбирање и зголемување на креативниот процес со нови технологии
Интеракциите човек – компјутер (HCI) на Тод Лубарт, се едноставен, но прецизен преглед на ова ново гледиште за унапредување на креативноста. Ова е покана исполнета со креативни идеи за понатамошен развој на ова ново поле. Денес, платформите Групвер и други Компјутерски поддршки за колаборативна работа (CSCW) се етапи на системи за креативноста во мрежата или во други приватни системи. Овие алатки појасно го претставиле постоењето на поповрзана, покооперативна и поколективна креативност, отколку поединечното кое што преовладува. Креативното истражување за глобалните виртуелни тимови покажува дека на креативниот процес влијаат националните идентитети, когнитивните и конативните профили, понекогаш и анонимните интеракции, како и многу други фактори кои влијаат на членовите на тимот, зависно од раните или доцните етапи на кооперативно креативниот процес. Тие исто покажуваат како виртуелните иновации на тимовите од различни култури од невладините организации во Африка ќе профитираат од користењето на глобално најдобрите пракси на интернет. Таквите алатки за зголемување на кооперативната креативност може да имаат големо влијание врз општеството и како такви треба да се тестираат сè додека се создаваат според мотото : „Создади ја камерата додека се снима филмот “. Некои ФП7 Европски научни програми, како Парадисо, одговараат на потребата за напредно експериментално истражување кое ќе содржи голем размер на експериментални инструменти за тестирање за откривање на техничките, општествените и економските последици од таквите групвер и колаборативни алатки на интернет. Од друга страна пак, креативните истражувања можеби еден ден ќе се здружат со компјутерските метајазици, како IEML од Пјер Леви, шеф на катедрата за Колективна интелигенција на Универзитетот Отава. Тоа можеби ќе биде добра алатка за овозможување на интердисциплинарна дефиниција, а донекаде и за единствена теорија за креативноста. Креативните процеси се премногу нејасни, поради тоа програмирањето на кооперативни алатки за креативноста и иновацијата треба да бидат приспособливи и флексибилни. Изгледа дека Емпириското моделирање е добар избор за Humanities Computing. Доколку сите активности во вселената би можеле соодветно да се следат, тогаш би било возможно да се види креативната природа на вселената во која луѓето активно придонесуваат. После веб-документите, може и Web of Things да фрлат светлина на таквиот универзален креативен феномен што не треба да се ограничува само на луѓето. Со цел да ја пронајде и да ја зголеми кооперативната и колективната креативност, Metis Reflexive Global Virtue Team последните неколку години работел на развојот на Trace Composer кое се интересира за личните и социјални искуства. Metis Reflexive Team исто така откриле и парадигма за проучувањето на креативноста со поврзување на Европската теорија за “ неупотреблива’’ и неважна креативност, попрагматичната западно-американска креативност и кинеската култура истакнувајќи ја креативноста повеќе како непрекинат холистички процес, отколку како радикална промена и оригиналност. Оваа парадигма најчесто се темели врз делата на германскиот филозоф Ханс Јоас, кој ги истакнува креативните особини на човечките постапки. Овој модел ја разгледува и поделатната теорија на постапките. Јоас образложува некои значења од неговиот модел за теории за општествени здруженија и општествени промени. Поврзаноста меѓу поимите како творба, иновација, производ и израз се олеснува со постапката креативност како метафора, но исто и како научен концепт. Конференциите Креативност и спознавање, спонзорирани од АЦМ кој функционира уште од 1993 г., биле важно место за објавување на истражувањата за клучните точки меѓу технологијата и  креативноста. Денес оваа конференција се одржува еднаш на секои две години, а следната ќе се одржи во 2011 г.