Глауком
Клинички и лабораториски откритија
Како и при примарен глауком на отворен агол, испитувањето на предниот сегмент и откритијата при гониоскопија се нормални, интраокуларниот притисок е по дефиниција на статистички нормално ниво. Како и да е интраолуларниот притисок има широк опсег кај пациентите со глаукома, така да ако со нормален интраокуларен притисок при едно мерење може да има повисока вредност при наредното мерење. Во Baltimore Eye Survey апроксимативно 50% од пациентите со глаукомичен диск и видни полиња имаат нормален (помал од 21mmHg ) интраокуларен притисок при првото мерење. При второто мерење 50% од овие личности имаат покачен интраокуларен притисок. Бидејќи ваквите лица не е можно да имаат две различни болести, глауком на нормална тензија и примарен глауком на отворен агол, неверојатно е дека тие репрезентираат две комплетно различни болести. Иако во многу примери на глауком на нормална тензија може да се пронајде дека интраокуларниот притисок е покачен, јасно постои солидно малцинство на пациенти со глаукома кај кои интраокуларниот притисок никогаш не се покачил. Дебатата продолжува кон тоа дали глауком на нормална тензија е болест различна од глаукомата поврзана со зголемениот интраокуларен притисок. Од една страна, некои студии сугерираат дека оптичкиот диск и видното поле кај пациентите на глауком на нормална тензија се разликуваат од оние зо зголемен интраокуларен притисок. Од друга страна, добро е утврдено дека ризикот на глаукомата поврзана со интраокуларниот притисок е дека не постои критичен интраокуларен притисок, како 21mmHg, на кој интраокулерениот притисок наеднаш станува ризичен фактор за глаукома. Понатака студиите сугерираат дека интраокуларниот преитисок е сè уште ризичен фактор и кога е статистички нормален. Во отсуство на дефинитивни психофизиолошки разбирања на глауком на нормална тензија, еден доверлив начин да се сфати неговата етиологија е да се знае дека интраокуларниот притисок сè уште игра улога во неговиот развој но дека други фактори (сè уште непознати за двете – глаукомата со зголемен интраокуларен притисок и онаа со нормален ) играат поголема улога. Овие други фактори ја зголемуваат чувствителноста на оптичкиот нерв од штетата на глаукомата. Кандидати за овие други фактори ја вклучуваат недоволната снабденост со крв на очниот нерв и шминката на сврзувачкото ткиво на главата на оптичкиот нерв. Некои случаи на глауком на нормална тензија може да се замешаат со некои други болести на очниот нерв. Поподробно повредата на очниот нерв од предната исхемична оптичка невропатија и интракранијалниот тумор може погрешно да и се припише на глаукомата. Внимателно испитување на очниот диск може да ја одвои глаукомската повреда од овие други делови. Кога постои нееднаквост меѓу појавувањето на очниот нерв и видното поле со дијагнозата на глаукома, можат да се добијат податоци со компјутерска томографија или магнетна резонанца, слики одразени на главата и орбитите со поподробно внимание на очните нерви. Овие студии со слики ретко можат да го скријат питуитарен тумор или некоја друга маса. Зголемена тенденција за вазоспазам може да се извлече кај пациентите со глауком на нормална тензија, иако ова можеби не би помогнало во клиничката дијагноза.