Романска_воена_интервенција_во_Бесарабија
Битка кај Бендер
Со помош на молдавските чети, Романците го продолжиле напредувањето кон Хотин, Исмаил, Бендер/Тигина и Четатеа Алба. Особено жесток отпор бил забележан кај Бендер, стратешка железничка раскрсница и местото на голема тврдина, каде што Фронтотдел се повлекол. Одлуката за отпор била донесена на 24 јануари на митингот на војниците на локалниот гарнизон и локалните работници, кога бил  создаден штабот за одбрана на Бендер, кој се состоел од Фронтотдел, членови на Советскиот сојуз во Кишинев и команданти на револуционерни одреди кои ги избегнале романските трупи, како и локални поддржувачи на Советска моќ (болшевици и други социјалисти). Наспроти романската 11-та пешадиска дивизија биле 5-тиот и 6-тиот коњанички полк, набрзина создадени одреди на Црвената гарда регрутирани од железничките работилници и жителите на градот, како и војниците на 4-от молдавски полк во Бендер. Романците напредувале кон крајот на јануари од Кишинев и Каинари; последната колона била пресретната со превентивен напад организиран од Црвената гарда со помош на импровизиран оклопен воз што резултирало со заробување и разоружување на 844 Романци. Бидејќи Штабот за одбрана одлучил да испрати редовни трупи низ Днестар за реорганизација и надополнување, Црвената гарда го сносила и најголемиот товар од романскиот напад врз градот, кој започнал на 29 јануари. И покрај интензивната артилериска поддршка, Романците не можеле да влезат во градот два дена, додека бранителите можеле да фатат неколку трофеи. Откако градските складишта за артилериска муниција се разнеселе, или поради директен удар или поради саботажа, и големи делови од градот биле зафатени од пламен, Црвената гарда одлучила да се повлече преку Днестар утрото на 2 февруари. Бран на репресија против општествените активисти, преживеаните бранители и синдикатите започнале по влегувањето на романските трупи. На 5 февруари по романскиот обид да го премине Днестар, битката за контролата на мостот над реката неочекувано се претворила во советски контранапад, а поголемиот дел од градот бил повторно заземен околу 8 часот наутро, додека романските трупи се повлекле во неред. Главниот советски контранапад започнал следниот ден, кога трупите на Фронтотдел, засилени со војници доброволци од 8-та армија, одреди на Црвената гарда од Одеса и Николаев, како и околу 500 романски просоветски доброволци организирани од Романскиот револуционерен воен комитет успеале да ја преземат тврдината и да го исчистат целиот град од романските редовни трупи. Советската офанзива ја вратила романската 22-та пешадиска бригада 10-15 километри кон Булбоака и Каушени и заробила значителен персонал и трофеи. Засилените романски трупи повторно го нападнале градот на 7 февруари од Булбоака и Калфа и советските трупи на крајот се повлекле преку Днестар поради големи загуби; Романците успеале да заземат и некои населби преку реката. Романските загуби за време на битката за Бендер изнесувале 141 лица, вклучително и 3 офицери. Започнал бран на брутална одмазда против локалното население, при што Романците ставиле околу 5.000 жители под вооружена стража во близина на железничката станица и ги конфискувале резервите на храна од Бендер и соседните села. Околу 150 железничари, како и други локални жители, биле погубени пред толпата. По посредство на странски дипломати, на 8 февруари бил потпишан 48-часовен прекин на огнот.