cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1888
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7396 и 7397 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6638 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5648 и 5649 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2641.
Хадија Давлетшина
Животопис
Во 1920 година таа работела како учителка во селото Денгизбаево во Самарска провинција и истовремено студирала на Татарско-башкирскиот педагошки колеџ во Самара. Во 1932 година таа ги продожила своите студии на Московскиот институт за подготовка на уредници, а во 1935 – 1937 година студирала на Башкирскиот педагошки институт.
Рани години
Основното образование Хадија Илјасова го добила во селска медреса, а потоа во советско училиште. Кога нејзиниот татко починал во 1919 година, таа морала да се грижи за нејзиното семејство и да работи за да нахрани својата глува мајка и нејзините тројца браќа и сестри.
За време на Граѓанската војна во Русија (1918-1920), Хадија станала еден од првите членови на младинска организација Комсомол од нејзината област. Од 15-годишна возраст, Хадија Илјасова почнала да работи како учителка во соседното село Денгизбаево и неколку пати успеала за чудо да побегне од репресалиите организирани од противниците на советскиот режим. Во 1920 година, таа ги започнала своите студии на Татарско-башкирскиот педагошки колеџ во Самара.
Наводи
<references group="" responsive="0">
Дасарети
Каталог на дасаретските монети Дасаретија (234 - 168 год. пр.н.е.)
За време на римските навлегувања на Балканот, дасаретската област заедно со нејзиниот центар Лихнид биле на страната на Римјаните и биле користени како главна воена база на римските војски. Затоа по 168 г.пр.н.е. кога се става крај на илирската и македонската држава, Дасаретија и градот Лихнид најверојатно припаѓаат на ослободените области и градови заради нивната лојалност кон Римјаните уште пред крајот на војната. Затоа ѝ монетоковањето на Дасаретската монета хронолошки се врамува во периодот меѓу 234-168 г.пр.н.е., што во целост се поклопува со монетоковањето на Епирската лига.
ТИП I
1885
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7393 и 7394 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6635 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5645 и 5646 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2638.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1885 година се протега во 4521 и 4522, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4581 и 4582 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2428. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1302 и 1303 исламска година.
Бесијана Кадаре
Постојан претставник на Албанија во Обединетите нации
Говорејќи во мај 2021 година на Генералното собрание на ОН и повикувајќи на прекин на огнот при избувнувањето на борбите меѓу Газа и Израел, Кадаре изјавила: „Недискриминираното истрелување ракети врз цивилни области од Хамас и други терористички групи е апсолутно неприфатливо. Ова мора веднаш да престане. Никогаш нема оправдување за неселективно таргетирање на цивили. Како и сите земји во светот, Израел има право да живее во мир и да ја гарантира безбедноста на своето цивилно население, кога е загрозен од насилни акции или напади. Како и сите земји во светот, императив е ова право на самоодбрана да се остварува пропорционално и во целосна согласност со меѓународното право.“
1879
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7387 и 7388 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6629 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5639 и 5640 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2632.
Аница Бошковиќ
Наводи
<references group="" responsive="1">
1875
1875 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1875 година од новата ера, 875. од вториот милениум, 75. од XIX век и шеста од 1870-тите.
1874
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7382 и 7383 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6624 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5634 и 5635 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2627.
Опел Кадет
Кадет „КЈ38“ и „К38 Специјал“ (1938-1940)
Од декември 1937 година, изменетата предна решетка сигнализирала надградба. Сепак, моторот со 1.074 и 23 КС (17 kW; 23 КС) и меѓуоскиното растојание од 2.337 мм останале непроменети.
Кадет E (1984–1991)
Исто така, достапна била и конвертибилна верзија, за првпат во 1987 година, изградена од Бертоне од Торино, Италија, со што се усогласил со конкурентите, како што биле „Форд Ескорд“ и „Фолксваген голф“. За моделот од 1988 година, капацитетите на моторот биле 1,3 на 1,4 литри. Во есента 1986 година, нов мотор од 1.998 кубици го заменил оној со 1,8, иако 1,8 продолжил да се продава на некои места. Во 1988 година, била развиена 16-вентилна верзија за GSi/GTE со високи перформанси, со 156 КС (115 kW) во не-катализирана форма, шест помалку коњски сили со вграден каталитички претворач. И покрај тоа што бил критикуван за недостаток на рафинирање, GSi 16V исто така бил прознаен како најмоќниот автомобил достапен во својата класа во тоа време.
1866
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7374 и 7375 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6616 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5626 и 5627 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2619.
Марија Круцификса Кожулиќ
Биографија
Марија Николина Косулич е родена како Марија Николина Козулиќ во Риека, Хабсбуршкото Кралство Хрватска, на 20 септември 1852 година во богато семејство од блискиот остров Лошињ. Нејзините родители биле Катерина (моминско Сопраниќ или Сопрани) од Вели Лошињ и Џовани Матео Козулиќ/Косулич од Мали Лошињ. Областа во тоа време била етнички мешана, со течни етнички граници меѓу Истарските Италијанци и Словените. Марија Косулич имаше единаесет браќа и сестри и таа била најстарата од петте што преживеале.
Адамов Мост
Етимологија
Западниот свет дознал за мостот преку „Книгата за патиштата и кралствата“ на Ибн Хордадбех (околу 850 година), во која тој го нарекол „Сет Бандај“ („Мостот на Морето“). Некои рани исламски извори се однесувале на една планина во денешна Шри Ланка како да е Адамовиот Врв (местото каде што библискиот Адам наводно дошол на земјата). Изворите опишувале како Адам преминал од Шри Ланка во денешна Индија преку мостот по неговото протерување од Рајската Градина, што водело до името Адамов Мост. Алберуни (околу 1030 година) веројатно бил првиот што го опишал на таков начин. Еден британски картограф во 1804 година ја подготвил најраната карта што оваа област ја именувала со името Адамов Мост.
1868
1868 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1868 година од новата ера, 868. од вториот милениум, 68. од XIX век и деветта од 1860-тите.
Адамов Мост
Полемики околу тврдењата за потекло
Извештајот од Археолошкиот институт на Индија не нашла докази дека структурата е ништо друго освен природна формација. Археолошкиот институт на Индија и владата на Индија го известиле Врховниот суд на Индија во изјава од 2007 година дека нема историски доказ дека мостот бил изграден од Рама. Во 2017 година, Индискиот совет за историски истражувања (ICHR) објавил пилот студија за потеклото на структурата, но продолжил да ја одложува.
Во 2007 година, Управата за развој на туризмот во Шри Ланка се обидела да го промовира религиозниот туризам од хиндуските аџии во Индија со вклучување на феноменот како една од точките на нејзината „Рамајанска патека“, славејќи ја легендата за принцот Рама. Некои историчари од Шри Ланка го осудиле овој потфат како „грубо искривување на историјата на Шри Ланка“. Идејата за Рама Сету (Адамовиот Мост) како свет симбол што треба да се присвои за политички цели се зајакнал по протестите против проектот за поморскиот канал Сетусамудрам.
Дејвид Хјум
Учењето за перцепциите (импресиите и идеите)
Сепак, меѓу импресиите и идеите постои заемна кореспонденција и сличност. На секоја едноставна идеја ѝ одговара соодветна едноставна импресија, а секоја едноставна импресија има своја едноставна идеја. Но, тоа не важи за комплексните импресии и идеи, т.е. меѓу нив не мора да постои кореспонденција, т.е. човекот може да има комплексна идеја без соодветна комплексна импресија. На пример, може да имаме идеја за град со златни тротоари и дијамантски ѕидови, иако таков град никогаш не сме виделе. Исто така, многу наши комплексни импресии не мора да бидат пресликани во соодветни комплексни идеи. На пример, иако некој човек го видел Париз, сепак тој не може да создаде идеја за него, со сите детаљи што постојат во реалноста. Сепак, бидејќи комплексните идеи се составени од едноставни идеи, а ним секогаш им одговараат соодветни едноставни импресии, може да се тврди дека идеите и импресиите кореспондираат меѓу себе. Врз таа однова, Хјум си го поставил прашањето, која од двата вида перцепции (импресија и идеја) претставува причина, а која последица? На ова прашање, тој го дал следниов одговор: Сите едноставни идеи, непосредно или посредно (преку други идеи) се изведени од едноставните импресии. Во прилог на ова сфаќање го наведувал временскиот редослед, т.е. првото појавување на некоја импресија му претходи на првото појавување на некоја идеја. Исто така, за нештата за кои нема импресија, човекот не може да има ниту идеја. На пример, слепиот човек нема идеја за боите, глувиот човек нема идеја за песните, човек кој никогаш не пробал некое овошје нема идеја за неговиот вкус итн. Според Хјум, тезата дека сите едноставни идеи непосредно или посредно произлегуваат од едноставните импресии претставува прв принцип на науката за човековата природа.
Етичките, социјалните и религиозните погледи на Хјум
Етичките ставови на Хјум во голема мера се надоврзуваат на сфаќањата на грофот Шафтсбери (Shaftesbury) и на Френсис Хачесон (Francis Hutcheson), зашто и тој се противел на интелектуализмот во етиката, како и тоа моралот да биде заснован врз религијата. Според Хјум, моралните правила не се производ на нашиот разум, зашто разумот е „целосно неактивен“, неспособен да нè поттикне на определено дејство, така што од него не може да потекнува разликата меѓу моралното добро и зло. Според Хјум, коренот на моралните вредности се наоѓа во нагонско-емоционалната сфера, т.е. во „моралното чувство“, но тој оди и чекор натаму и конкретниот извор на моралната акција ја наоѓа во „симпатијата“, т.е. во нашата способност да сочувствуваме со радоста и несреќата на другите луѓе. А, таа симпатија се должи на сличноста во духовната градба на луѓето и нивната способност горе-долу да имаат исти афекти. Притоа, симпатијата се создава според следниов механизам: Кога еден човек ќе ја забележи последицата на некоја емоција на друг човек, духот преминува веднаш од таа последица на самата емоција и создава жива идеја за таа емоција, а потоа самата идеја се претвора во негова емоција. Во етиката на Хјум може да се идентификуваат три елементи: морално чувство, симпатија и полезност. Моралното чувство, Хјум го презел од грофот Шафтсбери и од Хачесон при што моралното добро го поврзал со општата полезност, со што се јавува како предвесник на утилитаризмот.
Според Хјум, филозофијата треба да реши два основни проблема во врска со религијата: прво, „нејзината основа во разумот“, т.е. можноста за нејзино образложение со рационални аргументи, и второ, „нејзиниот извор во човечката природа“, т.е. причините поради кои во текот на историскиот развој на човекот се јавиле религиозните верувања. За првото прашање Хјум расправа во делото „Дијалози за природната религија“, а за второто прашање во делото „Природната историја на религијата“. Во ова дело, тој го критикува ставот дека религијата настанува како резултат на набљудувањето на делата на природата и на единствен поредок што владее меѓу нив. Кога би било така, првата религија во историјата на човекот би била монотеизмот, а знаеме дека најпрвин се појавил политеизмот, која води потекло од емоционалноста и ирационалноста, т.е. од стравот, опасноста, надежта итн. Преминот од политеизам кон монотеизам настанал од стремежот и желбата својот бог да биде најмоќен. Притоа, според Хјум, фактот дека природните катастрофи, личните несреќи и другите слични настани најмногу ја зацврстуваат верата покажува дека нејзиниот корен не е во разумот, туку во инстинктивно-емоционалната сфера. Во воведот на „Природната историја на религијата“, Хјум дава одговор на прашањето, дали религијата може да се докаже со помош на разумот, истакнувајќи дека целиот природен поредок го докажува постоењето на божјата интелигенција. Меѓутоа, во необјавеното дело „Разговори за природната религија“, неговите ставови не се јасни, бидејќи во него тој ги претставува погледите на три лика, од кои едниот ја брани официјалната религија, другиот е скептичар, а третиот го брани рационалниот деизам при што Хјум не се приклонува кон ниту едно гледиште.
Зинаида Гипиус
Животопис
Гипиус и Мережковски се венчале на 8 јануари 1889 година во Тбилиси. Тие имале кратка турнеја за прослава на медениот месец која вклучувала престој во Крим, а потоа се вратиле во Санкт Петербург и се населиле во стан во Куќата Мурузи, кој мајката на Мережковски им го изнајмила и средила како свадбен подарок.
Книжевна кариера
Во октомври 1903 година била објавена првата книга поезија на Гипиус, Збирка песни 1889–1903; Инокентиј Аненски подоцна книгата ја нарекол „квинтесенција на петнаесетгодишниот руски модернизам“. И Валериј Брјусов бил многу импресиониран, пофалувајќи ја „непремостливата искреност со која го документирала емоционалниот напредок на нејзината поробена душа“. Самата Гипиус никогаш не размислувала многу за општественото значење на нејзината објавена поезија. Во предговорот на нејзината дебитантска колекција таа напишала: „Тажно е да се сфати дека треба да се произведе нешто толку бескорисно и бесмислено како оваа книга. Не дека мислам дека поезијата е бескорисна; напротив, убедена сум дека е суштинска, природна и безвременска. Имало времиња кога поезијата се читала насекаде и сите ја ценеле. Но, тие времиња веќе ги нема. Современиот читател повеќе нема никаква корист од книга поезија.“
1905–1917 година
Разочарани од рамнодушноста на европските културни елити кон нивните идеи, триото се вратило дома. Во Санкт Петербург здравјето на Гипиус се влошило, а во текот на следните шест години таа (заедно со нејзиниот сопруг, кој имал проблеми со срцето) редовно ги посетувала европските здравствени одморалишта и клиники. За време на едно такво патување во 1911 година, Гипиус купила евтин стан во Париз, на улицата Колонел Боне, 11-бис. Она што во тоа време било случајна, непотребна набавка, подоцна ги спасило од бездомништво во странство.
Последните години
Смртта на Мережковски во 1941 година бил тежок удар за Гипиус. По смртта на Димитриј Философов и нејзината сестра Ана (во 1940 и 1942 година соодветно) таа се нашла сама во светот и, според некои извори, размислувала за самоубиство. Меѓутоа, благодарение на присутството на нејзиниот секретар Владимир Злобин, Гипиус прибегнала кон пишување на нешто што се надевала дека еден ден ќе влезе во сеопфатната животна приказна на нејзиниот покоен сопруг.Според Тефи:
Наследство
Објавувањето на нејзината ''Збирка песни. 1889-1903'' било важен настан во рускиот културен живот. Откако таа го дефинирала светот на поезијата како тродимензионална структура која вклучува „Љубов и вечност кои се среќаваат во смртта“, таа ја откривала и истражувала во него сопствената марка на етички и естетски минимализам. Симболистичките писатели биле првите кои ја пофалиле нејзината метафоричка техника со „навестување и пауза“, како и уметноста на „извлекување звучни акорди од тивки клавири“, според Инокентиј Аненски, кој ја сметал книгата за уметнички врв на „15-те години на Русија. на модернизмот“ и кој тврдел дека „ниту еден маж никогаш нема да може да облече апстракции во облека од таков шарм [како оваа жена]“. И мажите се восхитувале на искреноста на Гипиус: Гипиус ги коментирала нејзините внатрешни конфликти, полни со „демонски искушенија“ (неизбежни за поет чија мисија била „создавање нова, вистинска душа“), со необична искреност.
Збирката Црвен меч од 1906 година, опишана како студија за „метафизиката на човечката душа“ изведена од неохристијанска гледна точка, ја пропагирала идејата за Бог и човекот како едно единствено суштество. Авторот го изедначила „самоодрекувањето“ со гревот предавство на Бога, а критичарите се сомневале дека стои богохулење позади овој егоцентричен став. Темите за сексот и смртта, истражени на импресионистички начин го формирале лајтмотивот на нејзината следна книга проза, Црно на бело (1908). Во 20 век, исто така, бил забележан подемот на драматургот Гипиус (Света крв, 1900 година, Афионов цут, 1908 година). Најпопуларната нејзина драма, Зелениот прстен (1916), футуристичка во заплетот, ако не и во форма, била успешно продуцирана од Всеволод Мејерхолд за Александринскиот театар. Антон Краини, алтер егото на Гипиус, бил многу почитуван и донекаде стравуван книжевен критичар чии написи редовно се појавувале во Нов пат, Веси и Руска мисла. Критичката анализа на Гипиус, според Брокхаус и Ефрон, била остроумна, но понекогаш премногу груба и ретко објективна. Нејзината стихозбирка од 1910 година Збирка песни. ''Книга 2. 1903-1909'' ѝ освоила многу добри критики; Бунин ја нарекол поезијата на Гипиус „електрична“, посочувајќи на чудната употреба на оксиморонот како наелектризирачка сила во херметичкиот, непасивниот свет на авторот. Некои современици сметале дека делата на Гипиус се љубопитно неженствени. Владислав Кодасевич зборувал за конфликтот меѓу нејзината „поетска душа и непоетскиот ум“. „Сè е силно и просторно во нејзиниот стих, има малку простор за детали. Нејзината жива, остра мисла, облечена во емоционална сложеност, некако извира од нејзините песни, барајќи духовна здравост и идеална хармонија“, изјавил современиот научник Виталиј Орлов.
По последните песни (1918) Гипиус објавила уште две стихозбирки, ''Песни. 1911–1920 Дневници (1922) и Сјајните'' (1938). Нејзината поезија, проза и есеи објавени по емиграцијата биле крајно песимистички; „владеењето на ѕверството“, урнатините на човечката култура и пропаста на цивилизацијата биле нејзините главни теми. Највредни за Гипиус биле нејзините дневници: таа ги сметала овие моменти од личната историја како суштински за да им помогне на идните генерации да го вратат вистинскиот тек на настаните. Сепак, како што вели еден современ руски критичар, „Наследството на Гипиус, и покрај сета нејзина внатрешна драма и антиномија, нејзиниот страствен, силен копнеж за неразбирливото, отсекогаш го носел зракот на надежта, огнената, неизгаслива верба во повисока вистина и во крајна хармонија што ја круниса судбината на една личност. Како што таа самата напишала во една од нејзините последни песни, „За жал, сега тие се растргнати: безвременоста и сè што е човечко / Но ќе дојде време и двете ќе се испреплетат во една треперлива вечност“.“
На 20 ноември 2019 година, Google го прославил нејзиниот 150-ти роденден со Google Doodle.
Бакрорез
Бакрорез (chalcographie, Kupferstich, chalcography) – графичка техника, длабок печат, во која матрицата, подлогата се обработува за печатење по механички пат.
Историја
Најзначајни најистакнати автори од овој ран период биле Мартин Шонгауер (околу 1435-1491) и Албрехт Дирер кој бил еден од најголемите германски и европски бакроресци. Покрај нив, познати биле и: Ханс Балдунг (1484—1545), Лукас ван Лејден (1494—1533), Лука Кранах Помладиот (1515—1586), Хендрик Голциус (1558—1617), Клод Мелан (1598—1688).
Поврзано
Бакропис
Список на претседатели на Кралското друштво
Должностите на претседателот се опишани во втората кралска повелба, иако истата не пропишува колку време лицето може да се задржи на функцијата. Ова се должело на тоа што лицата се бирале според нивната имотна состојба и влијателност како начин на обезбедување средства. Кон средината на XIX век е решено дека претседателите мора да се бираат само на основа на научна заслуга. Почнувајќи од 1870-те е воведен обичај секој претседател да служи по пет години (со неколку исклучоци), што е горната граница на службување согласно тековниот статут на друштвото.
Мадам Дибари (филм од 1919)
Филмот е направен е во студиото Темпелхоф во Берлин. Комплетите на филмот беа дизајнирани од уметничкиот директор Курт Рихтер.
Ако не ние,кој?
Ако не ние, кој? ( Wer wenn nicht wir   ) е германски драмски филм од 2011 година во режија на Андрес Виил,  во кој главната улога ја глуми Август Диел. Дејствието на Филмот е поставено кон крајот на 1940-тите, раните 1960-ти и на почетокот на Протестите од 1968 година.
1861
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1861 година се протега во 4497 и 4498, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4557 и 4558 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2404. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1277 и 1278 исламска година.
Угур Мумџу
Атентат
Утрото на 24 јануари 1993 година, Мумку го напуштил својот дом и бил убиен од пластична бомба Ц-4 додека го стартувал својот автомобил, Рено 12, лиценца со број 06 YR 245.
Преместен камен
Содржина
Поетската книга Преместен камен е збирка на песни од лично време и личен простор. Токму така тој го пронаоѓа патот од личното кон универзалното. „Во неговата поезија има премин од постоење кон непостоење, од дофатно во недофатно, се согледува вистинската вредност на нештата... Поетскиот субјект од песните на Маџиров станува дел од една полицентрична структура која се изразува преку релацијата со Другиот и другоста...“ пишува Гоце Смилевски во својата рецензија за делото. “ За збирката Преместен камен на поетот во 2007 му беше доделена високата награда „Хуберт Бурда“, признание кое се доделува на млади поети од Источна и Централна Европа, а во жирито е еден од најголемите современи автори, Петер Хандке.
Угур Мумџу
JITEM хипотеза
Абдулкадир Ајган, доушник на ЈИТЕМ од ПКК, рекол дека атентатот го извршиле оперативци на ЈИТЕМ, вклучително и Џем Ерсевер по налог на генералот Вели Кучук, кому години подоцна, во 2008 година, му се судеше за наводно висок член на Ергенекон. мрежа. Ајган рече дека тој и Ајтекин Озен имале актовка од околу 20 кг C-4 (експлозив), добиен од ветеран од Виетнам, и дека тие користеле дел од него за да го убијат претседателот на барот во Дијарбакир, Мустафа Озер. Неименуваниот американски војник, наводно, го дал експлозивот на регионалната управа за вонредни состојби ( Olağanüstü Hal Bölge Valiliği  ) во 1991 или 1992 година
1858
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Абди Ипекчи
Биографија
Ипекчи е роден во Истанбул, Турција во богато истакнато елитно семејство Донме Бекташи од деноминациската секта Каракаши по потекло од Солун. По завршувањето на гимназијата во гимназијата Галатасарај во 1948 година, извесно време посетувал правен факултет на Универзитетот во Истанбул. Својата професионална кариера ја започнал како спортски известувач за весникот Јени Сабах, а подоцна преминал во Јени Истанбул. Во 1954 година, тој се приклучил на весникот Милиет како негов издавачки менаџер, а во 1959 година бил унапреден во главен уредник.
Угледен новинар, тој бил поборник за одвојување на религијата од државата и поборник за дијалог и помирување со Грција, како и за човековите права за различните малцинства во Турција. Ипекчи ги фаворизираше левичарските каузи и групи надвор од главната секуларистичка, централно-левичарска и кемалистичка Републиканска народна партија. Меѓународно познат како политички умерен, тој континуирано го критикуваше политичкиот екстремизам што ја поттикна насилната поларизација во времето на турскиот воен меморандум од 1971 година.
Наследство
Во 2000 година, Ипекчи бил прогласен за еден од 50-те светски херои на слободата на печатот на Меѓународниот институт за печат во последните 50 години.
МРСА
Во клиничката употреба често се зборува за мултирезистентен стафилококус, поради тоа што повеќето од МРСА соевите се отпорни не само кон бета-лактамските антибиотици, туку и кон други групи на антибиотици.
1857
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1857 година се протега во 4493 и 4494, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4553 и 4554 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2400. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1273 и 1274 исламска година.
1855
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1855 година се протега во 4491 и 4492, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4551 и 4552 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2398. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1271 и 1272 исламска година.
1853
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1853 година се протега во 4489 и 4490, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4549 и 4550 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2396. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1269 и 1270 исламска година.
1856
1856 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1856 година од новата ера, 856. од вториот милениум, 56. од XIX век и седма од 1850-тите.
Проблеми со јавното здравје во регионот на Аралското Море
Позадина
Во советскиот период, водата од реките Аму Дарја и Сир Дарја што течела во Аралското Море била пренасочена во полињата со памук во Узбекистан. Пасиштата и богатите терени на Аму Дарја и Сир Дарја вработија повеќе од 100 илјади поединци во областа на живината, развојот на жетвата и сточарството. Во узбекистанскиот регион, со години на монокултурно земјоделство на полиња со памук, почвите биле исцрпени од природни минерали и хранливи материи. Ова на крајот довело до зголемена употреба на пестициди и ѓубрива за да се обидат да се спротивстават на овие нови недостатоци на почвата. Сепак, овие зголемени хемикалии се нашле во почвите, водата и конечно во Аралското море. Овие видови земјоделски активности, исто така, „резултирале со широка ерозија на почвата, хемиско загадување и лош квалитет и квантитет на водата“.
Ефекти врз стапката на смртност на доенчиња
== Табела 1: Стапки на смртност на доенчиња, 1985 -2008 година ==
Решенија
Голема грижа за санација на областа е намалувањето на солта што дува и минералите од изложеното морско дно. Некои решенија вклучуваат изградба на насипи за контрола на протокот на вода и ограничување на количеството вода што се пренасочува за наводнување. Сепак, здравствените ефекти веќе се почувствувани и ќе продолжат да бидат присутни уште долго, дури и ако ситуацијата се преврти во многу блиска иднина.
1848
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1848 година се протега во 4484 и 4485, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4544 и 4545 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2391. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1264 и 1265 исламска година.
1846
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7354 и 7355 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6596 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5606 и 5607 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2599.
Олратски јазик
Јазик
Александр Франсоа го идентификува олратскиот како посебен јазик од неговиот непосреден лаконски сосед, на фонолошка, граматичка, и лексичка основа.
Тихоокеанска војна
Данок од десет центи
Откако се откажала од спорните територии во замена за боливиско ветување дека нема да го зголемува на данокот, Чиле тврдел дека договорот не дозволува такво зголемување на даноците. Боливија го суспендирала данокот во април 1878 година. Во ноември, Чиле предложил посредство и предупредил дека одбивањето на Боливија да се откаже данокот ќе го принуди Чиле да го прогласи договорот од 1874 година за ништовен. Во декември 1878 година, Боливија, охрабрена од својот воен сојуз со Перу, го предизвикала Чиле и изјавила дека данокот не е поврзан со договорот и дека барањето на CSFA треба да се реши пред боливиските судови и повторно го вовела данокот. Кога компанијата одбила да го плати данокот, Боливија на 11 февруари го конфискувала нејзиниот имот и се заканила дека ќе го продаде на 14 февруари за да го ликвидира долгот на компанијата.
Кампања во Такна и Арика
На 24 февруари 1880 г., околу 11.000 војници во 19 бродови, поддржани од Бланко Енкалада, Торо и Магаланес и два торпедни чамци, испловиле од Пизагва. Два дена подоцна, на 26 февруари, Чилеанците пристигнале кај Пунта Колс, во близина на Пакоча, Ило. Истоварањето траело неколку дена, но не се соочиле со отпор. Перуанскиот командант Лизардо Монтеро не сакал да се обиде да ги избрка Чилеанците од плажата, иако Чилеанците го очекувале тоа. На 22 март, во битката кај Лос Анџелес 3.642 чилеански војници поразиле 1.300 перуански војници, и го прекинале секое директно снабдување на Перу од Лима до Арика или Такна (снабдувањето било можно само преку долг пат, преку Боливија). По битката кај Лос Анџелес, во јужниот дел на Перу сојузниците останале на само три позиции: Втората армија на генерал Лејва во Арекипа (вклучувајќи некои преживеани од Лос Анџелес), 7-мата и 8-та дивизија на Болоњеси во Арика и 1-та армија во Такна. Овие сили биле под директна команда на Камперо. Сепак, се покажало дека бројките не значат ништо, зошто Перуанците не можеле да ги сконцентрираат војниците, па дури и не можеле да се преселат од нивните гарнизони. Откако низ пустина поминале 64 км, на 26 мај чилеанската војска (14.147 војници ) во битката кај Такна ја уништиле сојузничката војска составена од 5.150 Боливијци и 8.500 Перуанци. Потребата од блиско пристаниште за снабдување и засилување на трупите и за евакуација на повредените ја принудило на чилеанската команда да се концентрира на перуанското упориште Арика. На 7 јуни, по битката кај Арика, паднал и последниот перуански бастион во департманот Такна. По кампањата во Такна и Арика, перуанската и боливиската регуларна армија во голема мера престанале да постојат, а Боливија практично ја напуштила војната.
Конференција на Лакавана
На 22 октомври 1880 г., на бродот USS Lackawanna (1862) во Арика делегатите од Перу, Чиле и Боливија одржале 5-дневна конференција. Состанокот бил договорен од страна на ополномоштените министри од Соединетите Американски Држави во завојуваните земји. Со конференцијата на Лакавана, исто така наречена Конференција во Арика, требало да се изнајде мировно решение.
Опел Инсигнија
Производство
Во март 2007 година, What Car? објавиле дека автомобилот премиерно ќе биде претставен на британскиот меѓународен автомобилски саем во 2008 година. Претходно, се сметало дека премиерата ќе се случи на Саемот за автомобили во Женева во 2008 годинаref>. Во октомври 2005 година, Auto Express направил компјутерски генерирани слики, кои го покажале дизајнот на моделот.
Сан Игнасио де Веласко
Население
Покрај шпанскиот, кој е најзборуван јазик, во градот и околината се користи и чикитански јазик. Скоро сите жители на Сан Игнасио се или староседелци или местици. Бројот на чисто бело население е многу мал. Најголема религија во градот е Христијанството (Католицизам). Сан Игнасио е седиште на римокатоличката бискупија Сан Игнасио де Веласко.
Опел Инсигнија
Прва генерација (2008–2017)
И покрај глобалното присуство, Опел Инсигнија никогаш не била продавана во Јапонија, бидејќи Опел веќе бил повлечен од пазарот во Јапонија пред да го претстави овој модел.
Лајза Коши
Други активности
Лајза соработувала со Гивинг Кис, компанија за производство на накит што вработувала и поддржувала претходно бездомно население. Нејзините реклами за Интернет за Битс Електроникс имале четири пати повеќе гледачи од другите познати личности.
Албендазол
Албендазол е лек на избор во третманот на цистицеркоза и алвеоларна и цистична ехинококоза кај луѓето, или како додаток или во комбинација со хируршки методи или, доколку вторите се контраиндицирани, како единствена терапевтска мерка во форма на долгорочен третман. Албендазолот може да се користи и за лекување на микроспоридија (на пр. енцефалитозооноза).
1841
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7349 и 7350 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6591 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5601 и 5602 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2594.
1839
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7347 и 7348 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6589 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5599 и 5600 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2592.
Бензимидазол
Употреба
Тие се користат и како фунгициди (MBC фунгициди), каде механизмот на дејство се заснова на спречување на клеточната делба (митоза) со уништување на градежните блокови на апаратот на вретеното. Бидејќи ова е само една точка на напад во метаболизмот на габата, постои висок ризик од отпор (резистенција). Имаат лековито, но немаат превентивно (заштитно) дејство. Некои од овие деривати се:
Кубер Пиди
Според пописот од 2016 година, во Кубер Пиди 1.762 (вклучувајќи ги и Абориџините Австралијци ), во Кубер Педи имало 1.762 луѓе.
Јапонска царска армија
Регрутирање
Со уредбата за регрутирање, донесена на 10 јануари 1873 година, воената служба станала задолжителна за мажи во земјата. Законот предвидувал вкупно седум години воена служба: три години во редовна војска (jōbigun), две години во резервен состав (dai'ichi kōbigun) и уште две години во втората резерва (daini kōbigun). Сите работоспособни мажи на возраст од 17 до 40 години се сметале за членови на националната гарда (kokumingun), која би била служба само во тешка национална криза, како напад или инвазија на Јапонија. Според новата уредба од 1873 година, регрутната војска била составена претежно од втори и трети синови на сиромашни земјоделци кои раководеле со регионалните гарнизони, а поранешните самураји ги контролирале Царската гарда и гарнизонот во Токио.
Сибирска интервенција
Во текот на 1917-1918 година, Јапонија продолжила да го шири своето влијание и привилегии во Кина. За време на Сибирската интервенција, по распадот на Руското Царство по Болшевичката револуција, Јапонската царска армија планирала да испрати преку 70.000 војници за да го окупира Сибир до Бајкалското Езеро. Генералштабот на армијата сметал дека отцепувањето на Сибир и формирање независна тампон држава е можност за Јапонија да се ослободи од секаква идна закана од Русија. На планот се противеле САД.
Во јуни 1920 година, откако Црвената армија го уапсила и егзекутирала водачот на Белата армија, адмирал Колчак, САД и нивните сојузнички коалициски партнери се повлекле од Владивосток. Сепак, Јапонците одлучиле да останат, првенствено поради стравувањата од ширењето на комунизмот во Јапонија и Кореја под контрола на Јапонија. Јапонската армија обезбедила воена поддршка на Привремената влада на Приамурје, поддржана од Јапонија, со седиште во Владивосток, против Далечната источна република поддржана од Москва.
Тенектеплаза
Истражување
Истражувачите од Универзитетот Њукасл во Австралија тврдат дека постигнале значителен напредок во лекувањето на пациентите со мозочен удар со тенектеплаза во споредба со користење на најчесто користениот лек. Резултатите од студијата беа објавени во медицинското списание New England Journal of Medicine (NEJM). Иако безбедноста е утврдена преку претходни клинички испитувања, постои тековна дебата за тоа дали ова е ефикасен третман за исхемичен мозочен удар и дали треба да се користи за таа индикација.
Празиквантел
Синтеза
Енантиомерите може да се одвојат од рацематот со континуирана контраструјна хроматографија над целулоза триацетат како хирална стационарна фаза со метанол како мобилна фаза, со последователна повеќестепена кристализација.
Ткивно специфичен плазминоген активатор
Индикации
Дозирањето зависи, меѓу другото, од состојбата која треба да се третира: длабока венска тромбоза, срцев удар, артериска оклузија, белодробна емболија или акутен исхемичен мозочен удар.
1831
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
1830
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7338 и 7339 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6580 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5590 и 5591 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2583.
1827
1827 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1827 година од новата ера, 827. од вториот милениум, 27. од XIX век и осма од 1820-тите.
Севасти Калиспери
Кариера
Во 1892 година, по нејзиното враќање во Грција, Калиспери била вработена во училиштето Арсакејо како француски инструктор. Помеѓу 1895 и 1898 година, таа предавала и грчки јазик во училиштето. Во истата временска рамка, Калиспери приватно предавала на девојчиња во нејзиниот дом, а предавањата кои ги држела биле по етика, историја, грчка и француска литература и психологија. Во 1895 година, таа дала оставка од својата функција во Арсакејо и прифатила позиција како образовен инспектор за женски училишта, патувајќи низ Грција во таа улога. Таа била единствената жена инспектор во државата. Таа започнала да објавува написи за методите за подобрување на образованието, кои вклучувале предлози за обука на наставниците и обезбедување вештини за други занаети покрај основното образование. Во 1897 година, The Family Journal го објави нејзиниот труд, Περί μεταρρυθμίσεως του γυναικείου Εκπαιδευτικού συστήματος (За реформирање на образовниот систем за жени). Истата година, Калиспери се придружила на други феминистки кои ја основале Унијата за образование на жените, и почнала да објавува во разни списанија како Талија и Евридика. Таа ги проширила овие идеи во 1899 година, поднесувајќи два нацрт-закони до парламентот со кои се барало подобрување на образованието на жените и во 1904 година на Првата грчка образовна конференција предложила да се учат практични вештини како што се пчеларството, одгледувањето свилени буби, градинарството и други.
Слави Ќучуков
Биографија
Во септември 2021 година, Слави Кјучуков го објави лансирањето на неговата криптовалута Slavi Coin, која има вкупна понуда од 1.000.000.000 SLV отворени за купување, од кои 70 проценти ќе останат заклучени 7 години.
Одморот
Наводи
<references group="" responsive="1">
Билјана Србљановиќ
Во 2007 година, таа била наградена со IX Европска награда за театарски реалности, во Солун.
Пишувачка кариера
Во април 1998 година, нејзината втора драма, Породични приказни ( Семејни приказни ), беше напишана во Белград и поставена на сцената на Ателје 212. Ја освои наградата за најдобра нова претстава на театарскиот фестивал во Нови Сад, Србија, а подоцна била поставена во Германија, Полска, Романија, Словенија, САД, Швајцарија, Холандија, Франција и на други места.
Младиот уметник може да се види и во српскиот филм Земја на вистината, љубовта и слободата (Zemlja istine ljubavi i slobode) како актерка во главна улога.