Електрицитет
Електричен полнеж
Присуството на полнеж ја зголемува електростатичката сила: полнежите со сила дејтвуват меѓусебно, ефект кој бил познат, не и сфатен во антиката. Лесна топка суспендирана од жица може да се наелектризира со стаклена прачка која веќе истата е наелектризирана со триење. Ако слична топка се наелектризира од истата прачка,ќе се докаже дека: полнежот дејствува за да ги раздвои двете топки. Две топки кои се наелектризирани со истриена килибарска прачка исто така ќе се одбијат една од друга. Како и да е, ако едната топка е наелектризирана од стаклената прачка, а другата од килибарската, двете топки ќе се привлекуваат една кон друга. Овој феномен бил откриен во крајот на осумнаесеттиот век од страна на Шарл Огистен де Кулон,кој кажал дека полнежот се манифестира во две спротивни форми. Ова откритие довело до добро познатиот axiom: исто наелектризираните објекти се одбиваат, додека пак различно наелектризираните се привлекуваат''. Силата дејсствува на самите наелектризирани честички, оттука полнежот се шири колку што е можно подеднакво на спроводливата површина. Големината на електромагнетната сила, дали е тоа привлечна или одбивна, е претставена преку Кулоновиот закон, кој ги поврзува силата и производот од полнежите и има поврзаност со инверзниот квадрат и растојанирто помеѓу нив. Електромагнетната сила е многу силна, втора само во силата спрема силната интеракција, но не како таа што дејствува на секакви растојанија. Во споредба со многу послаба гравитациона сила, електромагнетната сила која раздвојува два електрона е 1042 пати поголема од гравитационата сила која повторно ги спојува. Едно истражување покажало дека потеклото на полнежите е од одредени типови субатомски честички кои имаат сопствен електричен полнеж. Електричниот полнеж ја зголемува и воедно комуницира со електромагнетната сила, една од четирите основни сили на природата. Најпознати преносители на електричниот полнеж се електроните и протоните. Експериментот покажал дека полнежите кои имаат одредено количество,а имаат, the net charge within an изолиран систем постојано ќе потсетуваат без оглед на тоа какви промени се случуваат во тој систем. Внатре во системот, полнежот може да биде пренесуван помеѓу тела, дали со директен контакт, или е пренесуван со спроводник како што е жицата. Неформалниот термин статичен електрицитет се однесува на net presence (или „инбаланс“) на полнеж на телото, најчесто предизвикан кога различни материјали се истриени меѓусебно, пренесувајќи полнеж од еден на друг. Полнежите на електроните и протоните се со спротивни снаци, оттука количеството полнеж може да биде изразено како позитивно или негативно. Па така, полнежите кои ги пренесуваат електроните се негативни, додека пак тие што ги пренесуваат протоните позитивни, ова потекнува од работата на Бенџамин Френклин. Количеството електричество најчесто се означува со симболот Q и се израцува во кулони; секој електрон поседува еднаков полнеж од околу −1.6022×10−19 кулони. Протонот има полнеж што е еднаков и спртивен од тој на електроните од прилика изнесува +1.6022×10−19 кулони. Полнежот е поседуван не само од материјата туку и од антиматеријата, секоја античестилка носи еднаков и спротивен полнеж на нејзината соодветна честичка. Полнежот може да биде измерен со голем број уреди, првиот уред gold-leaf electroscope, кој сè уште е во употреба во училниците за демонстрација, денес е заменет со електрометар.