Историја_на_филмот
1950-тите
„Домот на комитетот за неамерикански активности“ започнал истрага во Холивуд во раните 1950-ти. Холивудската десетка протестирала пред комитетот, но сослушувањата резултирале со ставање на црниот список на голем број глумци, писатели и режисери, вклучувајќи ги Чајевски, Чарли Чаплин и Далтон Трумбо, па многу од нив побегнале во Европа, особено во Обединетото Кралство. Духот на ерата на Студената војна прераснал речиси во еден вид на параноја, која се манифестирала во теми како освојување на армиите од злобни вонземјани, (Инвазија од крадците на тело, Војна на световите); и комунистичките петти колумнисти, (Манџурискиот кандидат). За време на повоените години, филмската индустрија исто така била загрозена од телевизијата и зголемената популарност на медиумот значела дека некои кино сали ќе банкротираат и ќе бидат затворени. Колапсот на „студискиот систем“ ги поттикнал филмовите со авто-коментар, како „Булевар на залезот“ (1950) и „Лошата и убавата“ (1952). Во 1950 година, Летеристите, аванте-гардистите, предизвикале немири на Канскиот филмски фестивал, кога бил прикажан филмот „Расправа за шлаемот“ и „Вечноста на Исидор Ису“. По нивното критикување на Чарли Чаплин и поделбата на движењето, Ултра-Летеристите продолжиле да предизвикуваат прекини кога ги прикажале новите хиперграфички техники. Најозлогласен филм е „Викотници за Саде“ на Гај Деборд од 1952 година. Потресени од зголемениот број на затворени кино сали, студијата и компаниите барале нови и иновативни начини за да ја донесат публиката назад. Тие вклучувале обиди буквално да го прошират своето барање со нови формати на екранот. Синемаскоп која останала одделена од „20th Century Fox“ сè до 1967 година, била најавена со „Гардеробата“ од 1953. Виста Вижн, Синерама и Тод-АО го пофалиле пристапот за маркетинг на филмовите „поголемо е подобро“ заради смалувањето на публиката во САД. Ова резултирало во возобновување на епските филмови за да се искористат предностите на новиот голем формат на екранот. Некои од најуспешните примери на овие Библиски и историски спектакуларности биле „Десетте заповеди“ (1956), „Викинзите“ (1958), „Бен-Ор“ (1959), „Спартак“ (1960) и „Ел Сид“ (1961). Исто така, во текот на овој период, голем број други значајни филмови биле произведени во Тод-АО, а ги развил Мајк Тод, непосредно пред неговата смрт, вклучувајќи ги „Оклахома! (1955), „Околу светот за 80 дена“ (1956), „Јужен Пацифик“ (1958) и „Клеопатра“ (1963), плус многу повеќе. Исто така биле развиени трикови за да се намами публиката. Каприцот за 3-Д филмот траел само две години, 1952-1954, и помогнал да се продаде „Куќата на Вакс“ и „Суштеството од црната лагуна“. Продуцентот Вилијам Кастел продавал филмови со „Емерго“ и „Перцепто“, први од серијата на трикови кои останале популарни маркетинг алатки за Кастел и другите за време на 1960-тите. Во САД, повоената тенденција кон преиспитување на општеството и општествените норми и раниот активизам на Движењето за граѓански права се одразиле во холивудските филмови како што биле „Блекборд џунгла“ (1955), „На брегот“ (1954), филмот „Марти“ на Педи Чајевски и филмот на Реџиналд Роуз, „12 лути мажи“ (1957). Дизни очигледно продолжил со изработка на анимирани филмови: „Пепелашка“ (1950), „Петар Пан“ (1953), „Дамата и скитникот“ (1955) и „Заспаната убавица“ (1959). Тој сепак почнал повеќе да се вмешува во живите акциони филмови, произведувајќи класици како „20.000 милји под морето“ (1954) и „Стариот жолтко“ (1957). Телевизијата започнала сериозно да се натпреварува со филмовите проектирани во кино салите, но на големо изненадување повеќе го промовирала одењето на филмови наместо да го деградира. „Центар на внимание“ веројатно е единствен филм од најмалку еден интересен аспект. Неговите два главни глумци, Чарли Чаплин и Клер Блум, биле во индустријата во не помалку од три различни векови. Во 19 век, Чаплин го направил своето театарско деби на возраст од осум години, во 1897 година, во степ танцувачка трупа, „Осумте момчиња од Ланкастер“. Во 21 век, Блум сè уште ужива целосна и продуктивна кариера и се појавува во десетици филмови и телевизиски серии произведени до и вклучувајќи ја 2013 година. Таа доби посебно признание за нејзината улога во „Говорот на кралот“ (2010).