Блек_сабат
Во 1979 година ШеронАрден (подоцна ШеронОзборн), ќерканаменаџерот на Блек СабатДонАрден,предложипоранешниотвокалистна “Виножито” (Rainbow),РониЏејмсДиодагозамениОзиОзборн.Дио официјално се приклучи на бендот во јуни и заедно почнаа да го пишуваат нивниот следен албум. Доаѓањето на Дио, кој имазабележителнопоразличен стил на пеење од Озборн, забележана е и промена во звукот на Блек Сабат.“Тие беа наполно различни” објаснува Ајоми. “Не само во вокалните способности туку и во стилот. Ози беше голем шоумен, но кога дојде Дио, имавме различен став, различен глас и различен музички пристап, што се однесува до вокалите.Дио ќе пееше низ рифот, а Ози ќе го следеше рифот, како во "Железен човек" (Iron Man). Рони дојде и ни даде друг аспект за пишување.”Односот Дио во Блек Сабат, исто така, го популаризира гестот "метал рогови" во хеви метал субкултурата. Овој суеверн потег зачување од "уроци",Дио првично го употребуваше како поздрав до публиката. Оттогаш, гестот го копираатобожавателите и други слични музичари ширум светот. Во септември 1979 година Гизер Батлер привремено го напушти бендот, а го замена басистот Џеф Николас од бендот “Кварц” (Quartz).Во ноември новата постава се врати во студијата Критеријаза да започне со снимање.Во јануари 1980 годинаБатлер се вративо бендот, а Николас се префрли на клавијатури. Продуциран од Мартин Бирч, “Рај и пекол”(Heaven and Hell) беше издаден на 25 април 1980 година, и критички прифатен. По нешто повеќе од една деценија откако албумот беше издаден, Ол мјузик изјави дека “албумот е еден од најдобрите албум на Сабат досега, дека бендот звучи како прероден и дека во целост е полн со енергија”. “Рај и пекол”достигна број 9 во Велика Британија, и број 28 во САД, и беше најголем пласман на албум по“Саботажа”.Албумот се продаде во еден милион копии во САД, и бендот започна голема светска турнеја, со нивниот прв настап во живо со Дио во Германија на 17 април 1980 година. На турнејата во САД во текот на 1980та година која беше наречена “Црно и сино” (Black and Blue), настапуваа и Блу Ојстер Калт (Blue Oyster Cult). Во склоп на оваа турнеја беше и настапот во Насау Колосеумот, во Јуниондејл, Њујорк, кое беше театрално снимено и издадено под името “Црно и сино” (Black and Blue). На 26 јули 1980 година, бендот свиреше пред 75.000 обожаватели на распродадениотМемориал Колосеумот во Лос Анџелес со “Патување” (Journey), “Евтин трик” (Cheap Trick), и Моли Хачет.Следниотденбендотнастапи на ДенотнаЗеленилотовоОукландКолосеумот.Следниот ден, на бендот се појави во 1980-Ден на Зелените во Оукланд Колосеумот.Додека беа на турнејата, поранешнатаиздавачка куќа на Блек Сабат во Англија издаде албум во живо со настап на бендот стар седум години,под името “Конечно во живо”(Live at Last), без да знае никој од бендот. Албумот достигна бројот пет на британската топ-листа, а му претходеше на повторнотоиздавање на "Параноја" (Paranoid) како сингл, кој се пласира меѓу најдобрите 20. На 18 август 1980 година, после концертот во Минеаполис, Минесота, Бил Ворд беше отпуштен од бендот. “Тонев многу брзо”, подоцна изјави Ворд. “Бев неверојатен пијаница. Бев пијан 24 часа на ден. Кога отидов на бината, бината не беше толку сјајна. Се чувствував како да умирам внатрешно. Концертот во живо изгледаше толку празно, Рон беше таму некаде работејќи ја својата работа и нешто како да ме удри “Ја нема магијата“. Јас го сакав Рон, но музички, тој не беше за мене. Загрижен за влошеното здравје на Ворд, Ајоми го доведе тапанарот Вини Апајс, без да го информира Ворд. “Тие не зборуваа со мене, ме шутнаа од мојата столица и не ми кажаа за тоа. Знаев дека треба да донесат тапанар за да се спаси турнејата, но јас бев во бендот со години, уште како деца. А потоа Вини почна да свири и тоа беше како “Каква заебанција?“ Тоа болеше многу.