Легенде
Чумбылат патыр
Пеш шукерте ожно марий-влак коклаште Чумбылат лÿман пеш тале да куатле патыр илен. Тыныс жапыште Чумбылат пеш поро, пашам тыршен ыштыше айдеме улмаш. Но шочмо эл ÿмбаке иктаж-могай тушман толын керылтме годым патыръеҥ шке элже верч кредалаш тарванен, лузга чал оржан cap имньыжым кушкыж шинчын, кердым налын, сарыш лектын. Шыдештше Чумбылатым тушман-влак нигунамат сеҥен кертын огытыл, нуно патыр деч куржын гына утленыт. Патыръеҥ ош туняште шуко ий илен, шкенжын шочмо-кушмо элжым да калыкшым арален, но тудланат колаш жап шуын. Марий-влак тудын йырже чумыргеныт, шортыныт да ойгыреныт, а Чумбылат нунылан ойлен: — Ида лÿд, родем-таҥем-влак! Мый колымекемат тендам ом мондо. Туткар пагыт толын шуэш гын, шÿгар чоҥгашкем толза, волгыдо кумыл дене каласыза: «Кынел, патыр! Тушман мемнам сеҥынеже!» Мый тунамак тыланда полшаш лектам. Шинчен лийза: эн йöсö жап шумеке гына мыйым ÿжаш лиеш. А кердемым, умдемым пеленем пыштыза. Сар ожемат пеленемак тойыза. Тыге каласымек, Чумбылат колен колта. Калыкым пыдал налше, тушманлан карум чот пуышо тале патыр — Чумбылат — уке лийын. Марий-влак шке патырыштым кÿ курыкеш тоеныт. Пеленже умдо-кердыжымат пыштеныт. Ожно тиде умдо, керде дене Чумбылат шке калыкшым тушман деч арален. Пеленже лузга оржан ожымат рокыш уреныт. Калык шкенжын патыржым эреак поро мут дене ушештарен: — Курык чоҥга кöргыш малаш вочшо Чумбылатна мемнам арала... Жап эртен. Илышат тыныс лийын. Тушманат койын огыл да марий-влак эркын-эркын шке патырыштым мондашат тÿҥалыныт. Кенета пеш тале, виян тушман толын лектын. Марий-влак илаш-колаш кредалыныт, туте гынат вий тöр лийын огыл, тушман сеҥаш тÿҥалын. Лачак ты жапыште нуно кугу патырышт нерген шарналтеныт. Сусырген пытыше марий-влак шÿгар ÿмбаке куржын миеныт, полшаш лекташ ÿжын, тудым кычкыраш тÿҥалыныт: — Кынел, Чумбылат! Утаре калыкетым! Кугу орлыкыш пернен калыкет! Кÿдырчö гай йÿк-йÿан шергылтын, чытырналтын кÿ курык, шÿгар вынем кокыте почылт каен, тушечын Чумбылат кынел шогалын. Тудо cap ожыжым кушкыжын, ик кидыштыже — писе керде, вес кидыштыже — кошар умдо. — Эй, чумырго, калык! Мыйын почешем тарване! — талын кычкыралын, патыр мардежла тушман ÿмбаке керылтын. Почешыже уло калык тарванен, ик тушманат нунын деч утлен огыл. Тушманым сеҥымеке, Чумбылат шыпак шÿгарже деке пöртылын, тугак шыпак уэш шке верышкыже пурен возын. Рок шкак ÿмбакыже уралтын, да тунамак шÿгар ÿмбаланже шудо кушкын шогалын. Тылеч вара шуко жап эртен. Йöсö жап годым кеч-кунамат Чумбылат шке калыкшым утарен, да марий-влаклан нимогай тушманат лÿдмашан лийын огыл. Тушман-влак умыленыт: марий калык Чумбылатлан ÿшанымыж дене виян. Нуно Чумбылат ден калыкым ваш сырыкташ шонен пыштеныт. Тидлан вашке йöн лектын: марий-влак коклаште оксалан ужалалтше шем чонан айдемым верештыныт. Тудо тушман могырыш вончен да Чумбылатым шÿгарже гыч ондален кынелташ келшен. Тудо йыштак, марий-влак деч шылын, кÿ курык дек ошкылын. Патыръеҥын шÿгар ÿмбакыже чытырен, лÿдын миен шогалынат, лÿмынак кычкыралын: — Кынел, Чумбылат! Кугу йöсö толын! Утаре мемнам! Кÿдырчö гай йÿк-йÿан шергылтын. Чытырналтын кÿ курык, cap ожыжым кушкыжын, Чумбылат кудал лектын. Ик кидыштыже — писе керде, весыштыже — кошар умдо, тушманым вигак руал шуаш ямдылалтын. — Эй, чумырго, калык! Мыйын почешем тарване! — талын кычкыралын. А тушман нигуштат уке. Илемлаште тыныс муро йоҥген, идымла гыч сапондо йÿк шергылтын. Пыдал налаш иктат ок йод. Патыръеҥ саҥтажым шыдын куптыртен. Öртньöр кылжым сырен шупшылын, имне кок йолла шогалын, теве-теве осал марий ÿмбаке кÿзен кая. А тудыжо сукен шинчын ойлен: — О кугу патыр! Вуеш ит нал мыйын толмемлан! Мый шке ушем дене тышке толашат ом кöнö ыле. Мыйым уло марий калык колтен: тыйын полышет, патыръеҥ, тетла огеш кÿл манын каласаш шÿден. Чумбылат тудым тÿслен ончалын. Шойыштеш але уке — палаш йöсö. А чоя еҥ вожылде ойла: — Марий калык тушман дене уто вÿр деч посна, поро кумыл дене келшен илен мошта... Сандене тудлан сарзе полыш ок кÿл... А иктаж ораде кычкыраш толеш гын, ит ÿшане, ит кынел... Марий калыклан тыныс пагыт толын шуын... Тушманын каласымыжым ойла, а шкеже шопке лышташла чытыра. — Tyre гын, туге лийже, пий чонан айдеме! Мыйым пеш чот сырыктышда. Ынде мый тендан деч йöршеш каем. Но тетла ом тол гынат, калыклан кугу вийым кодем, тудо шке чын корныжым садак муэш, — манын, кугу патыр уэш шÿгарышкыже возын. Шукат ыш лий, тушман-влак марий яллашке озыркан мардежла толын лектыныт. Марий-влак Чумбылатым ÿжаш куржыч, а тудыжо кынелын огыл. — Мом ышташ ынде? — ала-кудыжо öрын йодеш. — Ӱшаныза, тудо садак кынелеш, — эн тале марий рвезе кычкырен. Тиде йÿкым колын, марий-влакын кумылышт нöлталтеш. Чумбылатын шÿмжö гыч кодшо тулын сескемже марий-влакын чоныштым ылыжтен. Вурс пырдыжла марий-влак тушманын сарзе вийже ваштареш шогалыныт. Кö мом моштен, тудым кидышке налын, чыланат кредалаш лектыт. Капкан гыч утлышо пире гай койын, тушман марий ялла гыч куржын. Куржмышт деч ончыч шке калыкшым ужалыше шакше чонан айдемын ораде вуйжым руал шуат. — Ондаленат! — чаргыж кычкыралыныт. — Чумбылат садак шке калыкше пеленак! Тылеч варат марий-влак кÿ курык кöргыштö илыше вий улмылан нигунамат ÿшаным йомдарен огытыл. Жап шуэш, Чумбылат шыдыжым монда, шке калыкшым тудо кеч-могай осал тушман дечат арален кода. Садланак тиде кÿм Илыше кÿ маныт, вет тудын кöргыштö марий калыклан ÿшаным пуышо кугу вий ила.