ພຣະອາຈາຣຍ໌_ພູມ_ເດຊວົງສາ
6. ການເດີນເຂົ້າສູ່ຮົ່ມຜ້າກາສາວະພັດ ແລະການເຜີຍແຜ່ທັມ
ຫລັງຈາກ ພຣະອາຈາຣຍ໌ ໄດ້ຜ່ານບົດຮຽນ ປຣັຊະຍາຊີວິດທາງໂລກທີ່ບໍ່ມີທາງຈົບຊັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍຫັນເຫເຂົ້າສູ່ຮົ່ມຜ້າກາສາວະພັດ ຄືເຂົ້າບວດໃນທາງພຸທທະສາສະນາ ເມື່ອວັນທີ່ 24/2 ປີ ຄ.ສ 1985 ທີ່ວັດບ້ານບໍ່ໂອ ເມືອງຫາດຊາຍຟອງ ແຂວງກໍາແພງນະຄອນ ໂດຍ ຍາທ່ານ ພຣະອາຈຣຍ໌ ປ້ອງ ເປັນພຣະອຸປັຊຊາ. . ທ່ານບວດຕອນແກ່ ອາຍຸປະມານ 53 ປີ ຕອນເຂົ້າບວດ ທ່ານກໍເຄີຍເວົ້າກັບອຸປັຊຊາ ວ່າ ຈະບວດຕະຫລອດຊີວິດ ຍາທ່ານກໍທັກທ້ວງວ່າ: ຢ່າກ່າວ ຢ່າງນັ້ນເລີຍ, ອາຕຕະມາເຄີຍເຫັນຄົນກ່າວເວົ້າຢ່າງນີ້ ແຕ່ສຸດທ້າຍກໍໄປບໍ່ລອດ ຕ້ອງສິກອອກໄປເປັນຄະລືຫັດເຫມືອນເດີມ. . ແຕ່ ພຣະອາຈາຣຍ໌ພູມ ກັບມີປະນິທານໃນໃຈວ່າຈະບວດຕະຫຼອດຊີວິດ ເພື່ອສະແຫວງຫາໂມກຂະທັມ ຕາມທີ່ໄດ້ສຶກສາມາ ເພິ່ນຮຽນພຣະປະຕິໂມກໃຊ້ເວລາ 7 ເດືອນຈຶ່ງຈົບ ແລະ ຮຽນສູດມົນພິທີອື່ນໆຫລາຍເດືອນຈຶ່ງຄ່ອຍຈົບ. . ເພິ່ນເຄີຍເວົ້າວ່າ ການເຂົ້າມາບວດນັ້ນ ທາງລາຊະການກໍບໍ່ຄ່ອຍອະນຸຍາດໃຫ້ບວດ ເພາະທ່ານມີຄວາມຮູ້ ມີຜົນງານໃນ ການຮັບໃຊ້ປະເທດຊາດບ້ານເມືອງ ແຕ່ເພິ່ນມີຄວາມມຸ່ງຫມັ້ນ ຕັ້ງໃຈຢາກຮັບໃຊ້ສາສະນາ ເພື່ອເຜີຍແຜ່ພຸທທະທັມອອກສູ່ມວນຊົນ ກໍເລີຍຂໍອະນຸຍາດບວດບະ 3 ເດືອນ ແລະຢູ່ມາເລື້ອຍໆ ຈົນຮອດບັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຊີວິດ. . ເມື່ອບວດເຂົ້າມາແລ້ວ ເພິ່ນກໍປະຕິບັດຕາມພຣະທັມ ແລະ ອອກເຜີຍແຜ່ພຸທທະສາສະນາ ຕາມທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ ແລ້ວໄດ້ ປະຈຳຢູ່ວັດບ້ານບໍ່ໂອ ເມືອງຫາດຊາຍຟອງ ໂດຍການແນະນໍາ ຂອງທ່ານ ມະຫາຄໍາຕັນເທບບົວລີ (ສະໄຫມຄາວຍັງເປັນປະທານ ອ.ພ.ສ ສູນກາງ ) ທ່ານເຜີຍແຜ່ທັມທີ່ນັ້ນ ຈົນມີຊື່ສຽງໂດ່ງດັງທົ່ວໄປ ນັກຂ່າວຊາວຍີ່ປຸ່ນກໍໄປສຳພາດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. . ນັກຂ່າວສາໍພາດວ່າ: ພຸທທະສາສະນາຈະໄປໄດ້ ຫລື ບໍ່ ກັບ ລະບອບໃຫມ່ນີ້ ? ເພິ່ນຕອບວ່າ: ໄດ້ແນ່ນອນ ນັກຂ່າວຖາມຕໍ່ອີກວ່າ: ເປັນຫຍັງຈິ່ງໄດ້? ເພິ່ນຕອບວ່າ: ເພາະມັນເປັນສັຈຈະທັມ ຄວາມຈິງແລ້ວໃຜຊິບໍ່ມັກຂອງຈິງ ພຸທທະສາສະນາ ເປັນສັນທິຕຖິໂກ ອະກາລິໂກ ເປັນສິ່ງທີ່ພິສູດໄດ້ ເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ ເປັນສິ່ງທີ່ນ້ອມເຂົ້າມາສູ່ຈິຕໃຈ ເປັນສາສະນາແຫ່ງເມຕຕາ-ແຫ່ງປັນຍາ-ແຫ່ງສັນຕິພາບ-ສັນຕິສຸກ ມີເຫດຜົນໃນຕົວມັນເອງ. . ຄາໍຕອບດັ່ງກ່າວນີ້, ທາໍໃຫ້ນັກຂ່າວຊາວຍີ່ປຸ່ນ ເກີດຄວາມປະທັບໃຈ ສົນໃຈ ຢາກທີ່ຈະສຶກສາພຸທທະສາສະນາຕໍ່ໄປ . ທ່ານ ພຣະອາຈາຣຍ໌ ບວດໄດ້ພຽງແຕ່ 2 ພັນສາເທົ່ານັ້ນ (ປີ ຄ.ສ 1986- 1987) ເຂົາກໍຍົກຍ້ອງໃຫ້ເພິ່ນເປັນອາຈາຣຍ໌ໃຫຍ່ ທາງດ້ານການເຜີຍແຜ່ວິປັດສະນາກັມມະຖານ ຢູ່ຕໍ່ມາ ທ່ານ ອາຈາຣຍ໌ ຈຶ່ງມອບໃຫ້ ພຣະອາຈາຣຍ໌ ຊາລີ ກັນຕະສີໂລ ເປັນປະທານການເຜີຍແຜ່ ເພາະເປັນພຣະມະຫາເຖຣະ ປະຈາໍ ອ.ພ.ສ ສູນກາງ ແລະກໍໄດ້ທຳຫນ້າທີ່ຮ່ວມກັນຕະຫລອດມາ. . ທ່ານພຣະອາຈາຣຍ໌ ພູມ ເປັນຜູ້ຄິດເລີ່ມຕົ້ນການໄຫວ້ພຣະແປກ່ອນຫມູ່ໃນສະໄຫມນັ້ນ ຕໍ່ມາຈິ່ງຂະຫຍາຍຫລາຍຂຶ້ນ, ການໄຫວ້ພຣະແປນີ້ ທາໍອິດກໍທາໍໃຫ້ຄົນເຂົ້າໃຈຜິດ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານ. ເມື່ອໄຫວ້ເລື້ອຍໆ ກໍທຳໃຫ້ຄົນເກີດຄວາມພໍໃຈ ແລະເຂົ້າໃຈມາເລື້ອຍໆ ເພາະມັນເປັນຄໍາສອນຂອງພຣະພຸທທະເຈົ້າ ທີ່ເປັນສັຈຈະທັມແທ້ຈິງມາຕະຫລອດ. ສຸດທ້າຍຄົນທີ່ເຄີຍຕໍ່ຕ້ານການໄຫວ້ພຣະແປນີ້ ກໍມານັບຖື ແລະ ເປັນລູກສິດອາຈາຣຍ໌ຕໍ່ໄປ. ທ່ານຢູ່ວັດບໍ່ໂອ ກັບວັດໂພນປ່າເປົ້າ ສັບປ່ຽນໄປມາຫລາຍເດືອນ ເພື່ອໄປບັນລະຍາຍທັມ. . ທ່ານຢູ່ໄດ້ໄລຍະນຶ່ງກໍຍ້າຍມາຢູ່ ວັດປ່າສ້າງໃຫມ່ທີ່ ວັດໂພສີ ບ້ານຫນອງແຫ້ວ ເມືອງຫາດຊາຍຟອງ ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນປີ 1986 ຕໍ່ມາເພິ່ນເອີ້ນວ່າ ສວນວັດທະນະທັມ ເຊິ່ງໃນປັດຈຸບັນນີ້, ເປັນວັດທ່ອງທ່ຽວ ຂອງກຳແພງນະຄອນ ແມ່ນພຣະອາຈາຣຍ໌ ປູ່ບົວທອງ ເປັນເຈົ້າອາວາດວັດແທນ. . ທ່ານມາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍທຳຫນ້າທີ່ຕາມທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ ຄືການເຜີຍແຜ່ພຣະທັມ ຄໍາສັ່ງສອນ ຂອງພຣະພຸທທະເຈົ້າ ທ່ານມາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທ່ານກໍເລີຍຈັດງານປະຕິບັດວິປັສສະນາກາໍມະຖານຂຶ້ນ, ຄະນະວິປັສສະນາຈາຣຍ໌ ທຳຫນ້າທີ່ໃຫ້ຄວາມຮູ້ ແລະ ອົບຮົມ ຕອນນັ້ນມີຫລາຍອົງເປັນຕົ້ນ: . ພຣະ ອາຈາຣຍ໌ ພູມ ເດຊວົງສາ ເປັນຫົວຫນ້າ, ພຣະ ອາຈາຣຍ໌ ປູ່ບົວທອງ, ພຣະ ອາຈາຣຍ໌ ປູ່ທ່ຽງ, ພຣະ ອາຈາຣຍ໌ ທອງເວີນ ແມ່ຂາວຂັນທອງ, ແມ່ຂາວອິນ ແລະອື່ນໆ . ພຣະອາຈາຣຍ໌ ພູມ ຈັດງານຂຶ້ນ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ມີໃບຂ່າວ ມີແຕ່ບອກຂ່າວ ຍາດໂຍມຕໍ່ໆກັນໄປດ້ວຍວາຈາເທົ່ານັ້ນ, ນອກຈາກນັ້ນ ພຣະສົງ ສາໍມະເນນ ແມ່ຂາວ ຖາງປ່າເອງ ເພື່ອໄວ້ຕ້ອນຮັບຜູ້ມາສະແຫວງບຸນ. . ທ່ານອາຈາຣຍ໌ ເຄີຍເວົ້າວ່າ ການຈັດງານປະຕິບັດທັມ ທຳອິດນັ້ນ ບໍ່ມີທຶນຮອນ ບໍ່ມີຄົນມາຊ່ວຍ ມີແຕ່ກາໍລັງໃຈໃນຄະ ນະນ້ອຍໆເທົ່ານັ້ນໄປຮ່ວມກັນ ເວລາຖາງປ່າ ແລະ ທຳຄວາມສະອາດໃນວັດ ກໍມີຄົນມາຕາໍນິຕິຕຽນວ່າເປັນພຣະສົງບໍ່ຄວນເຮັດວຽກຢ່າງນັ້ນມັນຜິດວິນັຍ ທ່ານອາຈາຣຍ໌ກໍເວົ້າວ່າ ເລື່ອງຜິດມັນກໍຜິດນັ້ນແຫລະ! ແຕ່ບໍ່ມີຄົນມາເຮັດຊ່ວຍແມ່ນໃຜຊິເຮັດຖ້າບໍ່ເຮັດເອງ ຕັດໄມ້ຖາງປ່າກໍທາໍເອງ ! ເຖິງມັນຈະຜິດວິນັຍກໍຕາມ ແຕ່ປະໂຫຍດທີ່ໄດ້ມັນຄຸ້ມຄ່າ ຫລາຍກ່ວາຄວາມຜິດອັນນ້ອຍໆ ສຸດທ້າຍຜູ້ຕາໍນິຕິຕຽນກໍເຂົ້າໃຈ ແລະ ພໍໃຈໃນຄໍາຕອບ ກໍເລີຍເສຍສະລະເວລາມາເຮັດວຽກຊ່ວຍຈົນແລ້ວງານ. . ທ່ານຈັດງານປະຕິບັດທັມນ້ອຍໆ ແຕ່ມີຄົນມາຮ່ວມປະຕິບັຕ ແລະອຸໂປໂມທະນາຫລາຍ ສຸດທ້າຍງານນ້ອຍໆກໍກາຍເປັນ ງານໃຫຍ່ ທ່ານກໍເລີຍສວຍໂອກາດຈັດງານກູ້ກຽດສາສະນາຢູ່ປະເທດລາວ ໃຫ້ປະເທດເພື່ອນບ້ານໃຫ້ຮັບຮູ້ເຖິງບົດບາດພຣະສົງ ແລະສາສະນາ ໃນປະເທດລາວກ່ຽວກັບລະບອບໃຫມ່ ວ່າມີຄວາມຫ່ວງເປັນໄຍ ແລະ ຜູກພັນກັນພຽງໃດ ກັບປະຊາຊົນຄົນລາວເຮົາ. . ທ່ານປິ່ນປາກໂທລະໂຄ່ງ ແລ້ວພາກັນເດີນຈົງກົມຕາມຮິມຝັ່ງແມ່ນ້ຳຂອງ ໂຄສະນາສະແດງພຣະທັມມະເທສສະນາໄປພ້ອມ ມີພຣະສົງ ສໍາມະເນນ ແມ່ຂາວ ແມ່ຊີ ພໍ່ອອກ ແມ່ອອກ ຈຳນວນຫລວງຫລາຍ ພາກັນເດີນຈົງກົມຕາມຫລັງກັນໄປ ແລະ ນັ່ງສຳມະທິ ຮ່ວມກັບປະຊາຊົນຄົນໄທ ພາກັນມາຢືນຕາມຮີມຝັ່ງແມ່ນ້ຳຂອງຈໍານວນຫລວງຫລາຍ ເພື່ອເບິ່ງພຣະສົງ ສຳມະເນນ ແມ່ຂາວ ແມ່ຊີ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຂອງທາງກາໍແພງນະຄອນພີ້ ດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕະຫນົກ ແລະ ສົນໃຈ. . ການຈັດງານປະຕິບັດທັມ ຕອນນັ້ນ ເປັນການລິເລີ່ມ ແລະ ເປີດກ້ວາງຕໍ່ວົງການໃນການເຜີຍແຜ່ວິປັສສະນາກັມມະຖານຂຶ້ນ ຕໍ່ແຕ່ນັ້ນ ກໍມີການຈັດງານປະຕິບັຕທັມຂຶ້ນຫລາຍແຫ່ງ ໃນກາໍແພງນະຄອນ ເປັນຕົ້ນແມ່ນວັດສ້າງເຫວີຍ-ໂສກປ່າຫລວງ-ວັດຕາດທອງ -ດ່ານສູງ ແລະອື່ນໆ ໂດຍແມ່ນ ມະຫາຄຳຕັນ ເທບບົວລີ ປະທານ ອ.ພ.ສ ສະໃຫມນັ້ນ ແລະ ພຣະອາຈາຣຍ໌ ຊາລີ ກັນຕະສີໂລ ເປັນຜູ້ຊີ້ນາໍ ພ້ອມໃຫ້ການສະນັບສະຫນູນມາໂດຍຕະຫຼອດ. . ທ່ານອາຈາຣຍ໌ ຢູ່ວັດສວນວັດທະນະທໍາໄດ້ 2 ພັນສາ ຫລັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຍົກຍ້າຍເຂົ້າມາຢູ່ວັດປ່າຊຳປັກແຮດ ໃນປີ ຄ.ສ 1988 ຈົນຮອດປີ ຄ.ສ 2008 ເປັນເວລາຍາວນານ ເຖິງ 22 ປີ ແລ້ວກໍມໍລະນະພາບ ລະສັງຂານຄືນສູ່ທັມມະຊາຕທີ່ນີ້ . ທ່ານເລົ່າໃຫ້ລູກສິດຟັງວ່າ: ອາຕຕະມາ ໄດ້ມາຢູ່ວັດປາຊຳປັກແຮດ ທຳອິດນັ້ນ ມີພຣະມາຢູ່ກ່ອນເປັນພື້ນຖານທີ່ນີ້ 2-3 ອົງ ເປັນວັດເກົ່າແກ່ ມີພື້ນຖານແຫ່ງຄວາມສະຫງົບຢູ່ແລ້ວ ເຫມາະສົມແກ່ຜູ້ສະແຫວງຫາໂມກຂະທັມຄວາມພົ້ນທຸກ ແລະເຜີຍແຜ່ພຣະທັມ ກໍງ່າຍເພາະມັນຢູ່ໃກ້ກັບສັງຄົມໃຫຍ່ ທ່ານມາຄົນດຽວ ຈ້າງລົດ ຂົນປື້ມ ມາຈາໍນວນຫລວງຫລາຍ ແລະ ຂອງໃຊ້ສ່ວນໃດນຶ່ງ ເຊິ່ງເປັນອຸປະກອນການເຜີຍແຜ່ພຣະທັມ ມີເທບອັດກະແຊັດ ແອັມ ປາກອາໂຫລ ຮູບພາບປິດສະຫນາທັມ ຂົນມາເປັນ 2-3 ຄັນລົດພຸ້ນແຫລະ! ຫນັງສື ແລະ ອຸປະກອນຕ່າງໆຈໍານວນນັ້ນ ກໍເກັບໄວ້ຢູ່ກຸດຕິທ່ານເອງ (ສົນໃຈໄປເບິ່ງໄດ້) ທ່ານເປັນຄົນມັກອ່ານ - ຟັງ-ຄົ້ນຄວ້າ ທ່ານເປັນຫນອນຫນັງສືທັມມະຢູ່ 3 ປີ ແລະ ສຶກສາມາຕະຫລອດຊີວິດ ດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານຈິ່ງເປັນນັກປຣາຊບັນດິດຄົນນຶ່ງ ທີ່ມີປະສົບການທາງໂລກ ແລະ ທາງທັມ ທັງທິດສະດີ ແລະພາກປະຕິບັຕ ອັນຫນ້າເຄົາລົບນັບຖືຢ່າງຍິ່ງ ເປັນຕົວຢ່າງແກ່ຄົນລຸ້ນຫລັງ ທີ່ຕ້ອງການສະແຫວງຫາໂມກຂະທັມ ຫຼືສິ່ງສູງສຸດຂອງຊີວິດ ທີ່ມະນຸດເກີດມາຄວນໄດ້ຮັບຕໍ່ໄປ. . ທ່ານເປັນຜູ້ຈະເລີນໄປດ້ວຍ ມະນຸສສົມບັດ ສະຫວັນສົມບັດ ນິພພານສົມບັດ ແລະເປັນຜູ້ຫນັກແຫນ້ນຕໍ່ໂລກກະທັມ ໄດ້ ລາບ-ຍົດ-ສັນລະເສີນ-ສຸຂ ທ່ານກໍບໍ່ສະແດງການດີໃຈເກີນໄປ ຈົນເສຍຄວາມຊົງຕົວແລະຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ເປັນກຸສົນເສື່ອມລາບ-ຍົຕ-ສັນລະເສີນ- ທ່ານກໍບໍ່ສະແດງອາການເສຍໃຈ ເຫງົາໃຈ ເສົ້າໃຈ ອອນແອຫວັ່ນໄຫວ ທ່ານກໍຍັງປົກກະຕິ ແລະ ທາໍຫນ້າທີ່ປະກາດຫລັກທັມໃນສາສະນາຕະຫລອດໄປ ເຖິງຢ່າງໃດ ທ່ານກໍບໍ່ສະແດງອາການຂຶ້ນໆ ລົງໆ ຟູໆ ແຟບໆ ໃຫ້ລູກສິດເຫັນ. ທ່ານໜັກແໜ້ນ, ມີຮອຍຍິ້ມແຫ່ງຄວາມເມຕຕາປາດຖະນາດີຕໍ່ເພື່ອນມະນຸສ ສະເຫມີມາ. . ທ່ານ ພຣະອາຈາຣຍ໌ ທາໍຫນ້າທີ່ເຜີຍແຜ່ພຣະທັມຕາມແນວທາງທີ່ໄດ້ສຶກສາ ແລະ ປະຕິບັຕມາເປັນເວລາຫລາຍປີ ທັມມະເທສະນາຂອງພຣະອາຈາຣຍ໌ ເປັນບົດເທສະນາທີ່ຕັ້ງ ແລະ ທວນກະແສແຫ່ງຈິຕໃຈ ຂອງຜູ້ເຊື່ອຖືໄສຍະສາດ ແລະ ມີຄວາມງົມງວາຍ ເປັນພື້ນຖານ ເວລາເທສະນາ ທ່ານຈະເວົ້າກົງ ແລະ ຕຳກິເລສຂອງຄົນ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນທີ່ຕໍ່ຕ້ານ ຂອງກຸ່ມຄົນບາງກຸ່ມ. ແຕ່ອາຈາຣຍ໌ ກໍບໍ່ໄດ້ຫວັ່ນໄຫວ ແລະ ທຳຫນ້າທີ່ເທສະນາຕໍ່ໄປເລື່ອຍໆ ເຖິງຈະມີຍາຕໂຍມ ສັດທາເຫລື້ອມໃສ ຫຼືບໍ່ເຫຼື້ອມໃສກໍຕາມ. ຂໍພຽງແຕ່ໄດ້ປະກາດຄວາມຈິງ ອັນເປັນກຸສົລະທັມເພື່ອປະໂຫຍດອັນກ້ວາງໄກ ແລະ ເປັນປະຕູພຣະນິພພານອັນໃກ້ໆນີ້. . (ທ່ານເຄີຍເທສະນາວ່າ ສະຫວັນຢູ່ໃນອົກ ນາຣົກຢູ່ໃນໃຈ ນິພພານຢູ່ໃກ້ໆ ຫາຍໃຈກໍໄດ້ຍິນ) ສະນັ້ນທ່ານຈິ່ງເທສະນາເລື່ອງນີ້ເລື້ອຍໆ ແຕ່ທ່ານຈະມຸ່ງຫມັ້ນ ໃນຄວາມຫມາຍ ພາສາທັມ ຄື ພາສາຈິຕໃຈຫລາຍກ່ວາ. . ທ່ານພຣະອາຈາຣຍ໌ເຄີຍເວົ້າກັບລູກສິດເລື້ອຍໆວ່າ ການສອນຄົນໃຫ້ມີ ສັມມາທິຕຖິ (ຄວາມເຫັນຊອບທັມ) ນີ້ມັນຍາກ ຖ້າເຜີຍແຜ່ໄດ້ປີລະ 1 ຄົນຫາ 2 ຄົນ ຖືວ່າໄດ້ກຳໄລຫລາຍ ບົດເທສະນາທີ່ທໍາໃຫ້ຄົນແຕກຕື່ນ ວິພາກ ວິຈານຫລາຍ ແມ່ນເລື່ອງບຸນ ທີ່ແທ້ແກ້ໄດ້ທຸກບັນຫາ ເພິ່ນກ່າວໄວ້ວ່າ: (ທາໍບຸນບໍ່ເອົາບຸນ ນັ້ນແຫລະຄືບຸນອັນແທ້ຈິງ) ແຕ່ທ່ານອາຈາຣຍ໌ເນັ້ນຫນັກພາສາຈິຕໃຈ ຄືທໍາບຸນ ຫຼື ທຳຄວາມດີ ເພື່ອເສຍສະລະນັ້ນແຫລະ ຄືບຸນ ຫລືຄວາມດີອັນແທ້ຈິງ ແຕ່ຄົນບໍ່ເຂົ້າໃຈ ໄປຫວັງຜົນເປັນວັດຖຸ ເລີຍທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຂັດແຍ້ງຂຶ້ນມາ ເພາະເລື່ອງບຸນເປັນເລື່ອງ ນາມພຣະທັມເຄື່ອງລ້າງບາບ ທາໍໃຫ້ໃຈສະອາດ ແລະ ດັບທຸກໄດ້. . ທ່ານອາຈາຣຍ໌ ມາຢູ່ຊຳປັກແຮດ ປະມານປີ 1997 ທ່ານກໍຈັດງານເທສະນາທັມປະຈາໍວັນອາທິດຂຶ້ນເປັນທາງການ ແລະ ຈັດງານບຸນວິສາຂະບູຊາ ເດືອນ 6 ເພັງ, ອົດອາຫານຫນຶ່ງວັນຂຶ້ນໃນມື້ 15 ຄໍ່າ ກົງກັບປີ 1999 ແລະ ພາລູກສິດປະຕິບັຕທັມມາຕະຫລອດໂດຍບໍ່ຂາດ ບໍ່ເຫັນແກ່ຄວາມອິດເມື່ອຍ ແລະ ກຽດຄ້ານ ເຖິງຈະເຈັບປ່ວຍ ແຕ່ກໍໃຫ້ລູກສິດ ປະຕິບັດຕາມອຸດົມການສະເຫມີມາ. . ຕື່ນເຊົ້າປະມານ 3 ໂມງ ແລະຕອນແລງ 4 ໂມງ ທ່ານ ອາຈາຣຍ໌ ຈະໃຫ້ຈົວນ້ອຍຕີຄ້ອງ ແລະກະແລ່ງ ລົງໄຫວ້ພຣະສູຕມົນທຸກວັນບໍ່ໄດ້ຂາດ ນອກຈາກນັ້ນ, ກໍ່ຟັງເທສະນາຈາກທ່ານອາຈາຣຍ໌ ນຶ່ງຊົ່ວໂມງທຸກເຊົ້າຈົນຮອດ 5 ໂມງຕອນແລງ ແມ່ນອາຈາຣຍ໌ ອະນຸຍາດໃຫ້ລູກສິດເທສະນາແທນສັບປ່ຽນກັນ ແຕ່ລະວັນບໍ່ໄດ້ຂາດ ໃນກາງພັນສາທ່ານຈະສອນປະຣິຍັຕຕິທັມ ໃຫ້ລູກສິດພາຍໃນວັດຊຳປັກແຮດ ອອກພັນສາແລ້ວ ທ່ານຈະອອກເຜີຍແຜ່ທັມໃນທີ່ທົ່ວໄປ ຕາມແຕ່ສັທທາ ທີ່ມີຄົນມານິມົນ. . ການເຮັດບຸນກັມມະຖານ ແຕ່ກ່ອນເຮັດສາຍດຽວ ແຕ່ກໍບໍ່ພຽງພໍກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງຜູ້ສະແຫວງບຸນ ຕໍ່ມາຈຶ່ງແບ່ງເປັນ 3 ສາຍ ສາຍທີ 1 ແມ່ນພຣະອາຈາຣຍ໌ ພູມ ສາຍທີ 2 ແມ່ນພຣະອາຈາຣຍ໌ ລັ່ງ ສາຍທີ 3 ແມ່ນພຣະອາຈາຣຍ໌ ບຸນລ້ຽງ ກະຕະປຸນໂຍ ໂດຍແມ່ນ ພຣະ ອາຈາຣຍ໌ ຊາລີ ກັນຕະສີໂລ ເປັນຜູ້ຊີ້ນຳ. . ການໄຫວ້ພຣະແປນີ້ ອາຈາຣຍ໌ ໃຫ້ຄວາມສ ໍາຄັນຫລາຍທີ່ສຸດ ເພາະເປັນວິທີນຶ່ງໃນການເຂົ້າເຖິງພຣະທັມ. ທ່ານເປັນອົງທາໍອິດທີ່ນາໍພາພຣະສົງສາໍມະເນນ, ອອກຕົນຍາດໂຍມທົ່ວໄປ ພາກັນປະຕິບັຕທັມກັມມະຖານ ແລະ ໄຫວ້ພຣະສາທະຍາຍພຣະທັມແປ ທ່ານເທສະນາສັ່ງສອນລູກສິດ ບໍ່ເຫັນແກ່ລາບສັກກາລະ ສັນລະເສີນເຍີນຍໍ ແລະ ຄວາມອິດເມື່ອຍອ່ອນລ້າ ດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານຈິ່ງມີຄົນເຄົາຣົບນັບຖື ມີກັນລະຍານະມິຕ ແລະ ລູກສິດຈາໍນວນຫລວງຫລາຍ ເຊິ່ງຢັ່ງຢາຍທົ່ວໄປໃນທຸກແຂວງທົ່ວປະເທດ ແລະ ນອກປະເທດ ເພາະເຄີຍເຫັນຄົນລາວທີ່ໄປຢູ່ຕ່າງປະເທດນັ້ນ ໄດ້ເອົາກະແຊັດທັມມະທີ່ ທ່ານອາຈາຣຍ໌ເທສໄວ້ໄປຟັງ ເຫັນວ່າເຂົ້າໃຈ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາຊີວິດໄດ້. . ພຣະອາຈາຣຍ໌ ພູມ ມາຢູ່ວັດປ່າຊາໍປັກແຮດ ທຳອິດກໍ່ມີບັນຫາເລື່ອງມິດສາທິຕຖິຂອງຄົນທີ່ມີກິເລສ ຕັນຫາຄອບງຳແລະ ມີຄວາມເຊື່ອໄສຍະສາດ ເປັນພື້ນຖານ ຈິ່ງມອງທ່ານໃນແງ່ຮ້າຍ ບາງຄົນກໍ່ວ່າ ເພິ່ນເປັນພວກເດຍລັດຖີອື່ນ ຈິຕວິປະລາດ ເພາະສັ່ງສອນບໍ່ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປ ເພາະຄາໍເວົ້າທວນກະແສຈິຕໃຈປຸຖຸຊົນ ບາງຄັ້ງກໍ່ມີຄົນມາບວດນຳ ເພື່ອສືບສອດແນມພຶດຕິກັມ ແຕ່ສຸດທ້າຍດ້ວຍນ້ຳໃຈເສຍສະຫຼະ ເປັນຄົນມີອຸດົມການອັນຫນັກແຫນ້ນ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ສຽງຂອງກິເລສ ດ້ວຍຄຳວິພາກ ວິຈາຣ ຂອງຄົນ ທີ່ຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ ອັນເພີດເພີນ ແລະ ເມົາແຕ່ຄວາມສະຫນຸກ ທ່ານທຳທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົນເຂົ້າຫາສາສະນາອັນແທ້ຈິງ ບໍ່ໄປເພິ່ງສິ່ງພາຍນອກ ບໍ່ເຫັນແກ່ປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ ທ່ານມີອຸດົມການຢ່າງນີ້ ເລີຍທໍາໃຫ້ຄົນເຂົ້າໃຈ ເຫັນອົກເຫັນໃຈ ສຸດທ້າຍສັດຕູກໍກາຍມາເປັນມິຕຕະພາບ. . ໃນປີ1999 ກໍມີນັກປຣັຊະຍາ ອ໋ອດສະເຕເລຍ ສອງຜົວເມຍ ມາສຳພາດທ່ານ ເປັນເວລາ 2-3 ຊົ່ວໂມງ ມີພຣະອາຈາຣຍ໌ຫົງວິໄລ ໂພທິຍານ ແລະ ພຣະອາຈາຣຍ໌ ປູ່ ໂພເງິນ ເຂົ້າຮ່ວມຮັບຟັງນາໍ ເຂົາສາໍພາດເລື່ອງປະຫວັດສ່ວນຕົວ, ການສຶກສາຮໍ່າຮຽນ ພ້ອມຜົນງານ ແລະການເຜີຍແຜ່ສາສະນາຂອງເພິ່ນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຖາມເລື່ອງການເທສະນາຂອງທ່ານວ່າ ທ່ານສອນຢ່າງໃດ?. . ຫລັງຈາກເຂົາສາໍພາດທ່ານແລ້ວ ເຂົາວ່າຈະໄປສຳພາດນັກເຜີຍແຜ່ຢູ່ປະເທດກຳປູເຈຍ ຕໍ່ໄປອີກ « ທ່ານອາຈາຣຍ໌ ພູມປາຣົບວ່າ ຊາວຕະເວັນຕົກຮຽນພຸທທະສາສະນາ ແບບປຣັຊະຍາ ຄືການຄຳນຶງຄາໍນວນດ້ວຍເຫດຜົນ ມັນກໍ່ເລີຍບໍ່ສາມາດທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງພຣະທັມ ແລະ ດັບຄວາມທຸກຢູ່ໃນຈິຕໃຈໄດ້ ». . ນັກຂ່າວວິທະຍຸ ແລະ ໂທລະພາບກໍເຄີຍມາສຳພາດ ທ່ານອາ ຈາຣຍ໌ ຢູ່ເລື້ອຍໆ ທ່ານມີການສຶກສາ ແລະ ມີປະສົບການມາຫລາຍ ກໍ່ສາມາດຕອບບັນຫາໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໃສ, ໃນປີ 2001 ເປັນມື້ເປີດຫໍວັດທະນະທັມແຫ່ງຊາດ ທ່ານກໍ່ໄດ້ຮັບນິມົນ ຈາກຄະນະ ຫໍວັດທະນະທັມ ໃຫ້ໄປປະຖະຄາຖາ ຫລື ບັນລະຍາຍ ກ່ຽວກັບວັດທະນະທັມບູຮານລາວ ທ່ານບັນລະຍາຍ ເທື່ອນັ້ນ, ທາໍໃຫ້ນັກປະພັນ, ນັກສຶກສາ, ປັນຍາຊົນ ເກີດຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ ແລະ ສົນໃຈ ບໍ່ຄາດຄິດວ່າທ່ານຈະທິບາຍຢ່າງນີ້ ເພາະອະທິບາຍເປັນພາສາຈິຕໃຈ ແລະເປັນຄວາມຫມາຍທາງໂລກຸຕະລະທັມ ເປັນຕົ້ນເລື່ອງ ສັງທອງສິນໄຊ ທ່ານຫມາຍເຖິງ ສິລ ສາໍມະທິ ແລະ ປັນຍາ; ຈຳປາ 4 ຕົ້ນກໍຄື ສະຕິປັດຖານ 4 ນັ້ນເອງ ເລື່ອງ ສຽວສະຫວາດ ກໍກ່ຽວກັບປັນຍາສຸດຍອດຄື ປັນຍາໂລກຸຕະລະທັມ ເຊັ່ນເວົ້າວ່າ (ກິດລິດສັ້ນສັງມາຍາວຍອດຍິ່ງ ຍາວຍິ່ງສ້ຽງສັງມາສັ້ນງ່າຍດາຍ ໃຜຮູ້ໄດ້ ເວົ້າສູ່ກັນຟັງ ເທວະດາອິນພົມຊິຍົກມືຍໍຍ້ອງ) ທ່ານອະທິບາຍວ່າ ກິເລສນັ້ນມີນ້ອຍແຕ່ຄົນໄປປຸງແຕ່ງໃຫ້ມັນຫຼາຍ ໃຫ້ມັນຍາວຈົນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ສ່ວນນິພພານກໍຢູ່ໃກ້ໆ ແຕ່ຄົນເອົາໄປໄວ້ໄກ ຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າມັນຢູ່ໃສ ມັນກໍເລີຍກາຍເປັນເລື່ອງ ຍາວຫລາຍພົບ-ຊາຕ ມີນັກຮຽນຮູ້, ປັນຍາຊົນ ພາກັນສົນໃຈ ມາຖາມບັນຫາເຖິງວັດ.