Policy_Options_to_Support_Asia's_Growing_Elderly_Population,_July_2000
ເງື່ອນໄຂຂອງແຮງງານທີ່ຕ່ຳ ແລະ ສູງຫຼາຍ, ສຳລັບຄົນທີ່ເຂົາເຈົ້າເລືອກເຮັດວຽກເວລາດົນນານ, ສະນັ້ນຄວາມຄາດຫວັງຜົນປະໂຫຍດໃນເວລາທີ່ມີຊິວິດເຮັດໃຫ້ມີຄວາມສະເໝີພາບເຊັ່ນ: ການໃຫ້ເງິນຊ່ວຍເຫຼືອ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ກະຕຸ້ນການເງິນສຳລັບການເຮັດວຽກໄວ ຫຼື ຊ້າ ລູກຈ້າງມີຄວາມສະໜັກໃຈໃນການຈ້າງງານໜ້ອຍທີ່ສຸດ.ຖ້າຫາກວ່າປະຊາກອນສູງອາຍຸບໍ່ໄດ້ຮັບການ ແກ້ໄຂພື້ນຖານໃນການເຮັດວຽກຊົ່ວຄາວ, ຄວາມເຊື່ອຖືໄດ້ໃນປະສິດທິພາບໃນການເຮັດວຽກຂອງຄົນສູງອາຍຸ ປ່ຽນແປງ, ການໃຫ້ຄ່າຈ້າງເຊິ່ງເຊິ່ງຈະມີສັດສ່ວຫຼາຍ. ໜຶ່ງໃນພື້ນຖານຂອງຜູ້ອາວຸໂສເສັ້ນທາງເລືອກ ໃນການ ຈ້າງງານຈະສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ ແລະ ກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນເຊິ່ງດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງລູກຈ້າງໃນອາຊີບຄືກັບການ ເຕີບໂຕຂອງແຮງງານຊ້າລົງ. ການແກ້ໄຂແຕ່ລະທາງເລືອກແມ່ນການຈ້າງງານຊົ່ວຄາວໂດຍສະເພາະແມ່ນດຶງດູດໃຈໃຫ້ແກ່ຜູ້ຍິງ, ບຸກຄົນທີ່ ຍາກຍົກລະດັບຂອງປະຊາກອນຜູ້ອາວຸໂສ. ແມ່ນການສະຫງວນໄວ້ຄືນ ແລະ ການຍົກລະດັບຊາຍ ສະລາໂດຍ ທົ່ວໄປ ແລະ ການຍົກລະດັບການຄອບຄອງ ແລະ ຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງເທັກໂນໂລຢີ ໃນບ່ອນເຮັດວຽກ. Family Support Systems. ການສະໜັບສະໜູນຂອງຄອບຄົວ ໃນສັງຄົມຮີດຄອງຂອງອາຊີສ່ວນໃຫຍ່, ການອາໄສຂອງຜູ້ສູງອາຍຸໄດ້ຂະຫຍາຍອອກຫຼາຍເທົ່າ, ຂັ້ນພື້ນຖານໃນການອຸດໜຸນການເງິນໃຫ້ແກ່ເດັກ ແລະ ການດູແລບຸກຄົນ. ປະຈຸບັນນີ້, ການສົ່ງເສີມການສືບ ທອດນຄອບຄົວວັດທະນະທຳກ່ຽວກັບການສຶກສາສະຖິຕິຂອງປະຊາກອນສັງຄົມ ແລະ ການປ່ຽນແປງຂອງເສດະກິດໃນປະເທດທີ່ມີຄວາມອຸດົມສົມບູນໄດ້ຕົກຕ່ຳເປັນໄລຍະເວລາ 16 ປີ. ຜູ້ສູງອາຍຸ ສະໜັບສະໜູນໃຫ້ມີເດັກ 2-3 ຄົນ ແລະ ເດັກນ້ອຍເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຍ້າຍມາຈາກຄອບຄົວຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຜູ້ຍິງທີ່ ເຮັດວຽກໂດຍການເພີ່ມຂຶ້ນເປັນຕົວເລກຈຳນວນຫຼາຍ ແລະ ມີເວລານ້ອຍຫຼາຍກ່ວາໃນອະດີດໃນການເບິ່ງ ແຍງຄອບ ຄົວທີ່ສູງອາຍຸຫຼາຍຫົວບໍ່ຈະແຈ້ງ ຫຼື ແມ່ນຫຍັງທີ່ເປັນຄວາມກົດດັນຈະສະໜັບ ສະໜູນລະບົບຄອບຄົວ. ການຂ້າມຜ່ານເຖິງ 1994 ຕາມການລາຍງານຂອງທະນາຄານໂລກ 92% ຂອງຜູ້ສູງອາຍຸໃນປະເທດໄທ ແລະ ຟີລິປິນ, 83% ໃນປະເທດຈີນ, ແລະ 82% ໃນມາເລເຊຍແມ່ນອາໄສຢູ່ ກັບຄອບຄົວ, ໃນທົດສະວັດປີ 1980 ໃນປະເທດຍີປຸນແມ່ນມີການເຕີບໂຕເສດະກິດສູງອາຍຸ ມີພຽງແຕ່ 69% ຂອງຜ້ສູງອາຍຸອາໄສຍູ່ຄອບຄົວ, ແຕ່ວ່າຄວມສົມດູນນິ້ແມ່ນຈະມີຫຼາຍກ່ວາຍູ່ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ (13%). ນະໂຍບາຍສາທາລະນະອາດຈະມີຄວາມໂນມອ່ຽງຄວາມສຳຄັນ ໃນຫຼັກການສະໜັບສະໜູນລະບົບ ຄອບຄົວໃນອານາຄົດ. ລັດຖະບານໄດ້ມີນະໂຍບາຍຫຼາຍເຂົ້າໃນການສະໜັບສະໜູນ, ການລ້ຽງດູ ສຳລັບຄອບ ຄົວຜູ້ສູງອາຍຸ. ໃນປະເທດສິງກະໂປໄດ້ມີການສົ່ງເສີມພໍ່ແມ່ຂອງຜູ້ສູງອາຍຸ, ລັດຖະບານມາເລເຊຍໃຫ້ເວລາຫຼາຍ ແກ່ຄອບບຄົວກັບພາສີໃນການດູແລຜູ້ສູງອາຍຸຈຳນວນໜຶ່ງຂອງຕາເວັນອອກ ແລະ ບັນດາປະເທດອາຊີຕາເວັນ ອອກສຽງໃຕ້ແມ່ນໄດ້ໃຫ້ເງິນຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຜູ້ສູງອາຍຸ ເພື່ອດູແລເປັນມື້ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນຈຸດປະສົງການ ຊ່ວຍເຫຼືອດູແລເດັກນ້ອຍສຳລັບພໍ່ແມ່ຂອງຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະ ປະເທດໃນອາຊີ, ສິງກະໂປມີການປັບປຸງນະໂຍບາຍໃຫ້ທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ໃຫ້ມີຄວາມເໝາະສົມໃນການຈັດການ. ການອອບສ່ວນບຸກຄົນ ການຕິດຕາມການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງປະຊາກອນໃນບັນດາປະເທດໃນອາຊີແມ່ນໄດ້ມີການເພີ່ມຂຶນຢ່າງກະທັນຫັນໃນການອອບ ແລະ ການລົງທຶນໃນປີ 1960 ໃນອັດຕາການລົງທຶນແມ່ນມີຊ້າໃນຫຼາຍປະເທດເຊັ່ນ ຄືກັນ ກັບເກົາຫຼີໃຕ້, ໄທ ປີ1990 ປະເທດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມີອັດຕາການລົງທຶນສູງໃນໂລກ(ແຜນວາດ 2 ) ເກີນກ່ວາໄລ ຍະເວລາ 30 ປີ, ການລົງທຶນກັບເປີເຊັນຂອງການເຕີບໂຕຂອງພາຍໃນ GDP ຕ່ຳໃນ ບັງກາລະເທດ ແລະ ປາກຮິດຖານ. ສິ່ງທີ່ບອກເຖິງໄລຍະເວລາຂອງການປົດກະສຽນລາຍໄດ້ສຳລັບບຸກຄົນ.ໃນອັດຕາສ່ວນທີ່ສູງທີ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ການອອມຕາມທັດສະນະສັນນິຖານໃນປະເທດທີ່ພັດທະນາແລ້ວ.ການເພີມຂື້ນຢ່າງກະທັນຫັນໃນການອອມ ແລະ ການລົງທຶນໃນບາງປະເທດໃນອາຊີການຈະເລີນເຕີບໂຕຂອງເສດຖະກິດຢ່າງຄາດບໍ່ເຖິງ. ຜູ້ວາງແຜນນະໂຍບາຍມີທາງເລືອກຫຼາຍໃຫ້ແກ່ການສະໜັບສະໜູນກຳມະກອນເຖິງການອອບກ່ຽວກັບການປົດສະຖຽນ. ສິ່ງໜຶ່ງຂອງການກະກຽມແມ່ນໄດ້ປະກັນຈາກສະຖາບັນການເງິນແຫ່ງຊາດ ແລະ ຄວາມໝັ້ນ ຄົງຂອງການລົງທຶນໃນໄລຍະຍາວ. ສອງການສຸມໃສ່ອັດຕາເງິນເຟີ້ດັ່ງນັ້ນການອອມໃນປະ ຈຸບັນນີ້ຈະບໍ່ຮັກສາ ຄຸນຄ່າຂອງອະນາຄົດໄວ້ເມື່ອເຮົາຕ້ອງການ. ຜູ້ວາງແຜນນະໂຍບາຍເຊິ່ງບໍ່ມີຂອບເຂດຕໍ່ການໃຫ້ເງິນອຸດໜຸນທີ່ສະໜັບສະໜຸນການປົດກະສຽນ, ການ ສະໜັບສະໜຸນໃຫ້ແກ່ກຳມະກອນເຊັ່ນ ແຜນການທີ່ເປັນຮາກຖານຂອງໄວໜຸ່ມທົ່ວໄປໃນການອອມ ແລະ ຕາມ ຄວາມເປັນຈິງແມ່ນກະຕຸ່ນເຮັດໃຫ້ກຳມະກອນມີການອອມ ແລະ ຫຼຸດລົງສຳຫຼັບການປົດກະສຽນຂອງເຂົາເຈົ້າ. PENSION SCHEMES: ແຜນການເຈົ້າຂອງໂຄງການ ໃນລະຫວ່າງ 60 ປີຜ່ານມາ ລັດຖະບານນານາຊາດແມ່ນມີການໃຊ້ຈ່າຍເພີ່ມຂື້ນເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການວາງ ຫຼັກການໃນໄລຍະເວລາການຮັກສາອາຍຸຂອງພົນລະເມືອງ.ຫຼາຍປະເທດໃນອາຊີໄດ້ມີຮູບແບບການສະໜັບສະໜູນແຜນການສຳຫຼັບຜູ້ສູງອາຍຸ.( ຕາຕາລາງທີ່1 ) ການຈຳກັດການສະໜັບສະໜູນ ຫຼືການຈ້າງງານໃນອະດີດ ຂະໜາດໃຫ່ຍມີພຽງແຕ່ປະເທດ ມາເລເຊຍ, ສິງກະໂປ ແລະ ຍີ່ປຸນທີ່ມີໂຄງການສະໜັບສະໜຸນຂອງສາກົນ. ສິ່ງໜຶ່ງທີ່ລັດຖະບານໃຫ້ເງິນກອງທຶນແກ່ການອອມສ່ວນບຸກຄົນສຳຫຼັບການປົດກະສຽນຂອງເຂົາເຈົ້າມັນອາດຈະເສຍຫາຍຕໍ່ເງິນຂອງເຂົາເຈົ້າເພາະວ່າການລົງທຶນຕ່ຳ, ລາຍໄດ້ທີ່ຈຳກັດ - ການຫາເງິນ ຫຼື ຂໍ້ຍົກເວັ້ນ ປະສົບການໃນຊ່ວງຊິວິດ ແລະ ການອອມຂອງເຂົາເຈົ້າ. ມີຫຼາຍແຜ່ນການຂອງລັດຕໍ່ເງິນເດືອນທີ່ໄດ້ຮັບຊ້າໃນ ການບໍລິການ ແລະ ປະກອບດ້ວຍບາງສ່ວນທີ່ໄດ້ຮັບການປະກັນແຜນການໃນຊ່ວງເວລາບັນເທົາຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ລາຍໄດ້ບໍ່ມີຄວາມເປັນທຳ. ເຫດການຊຸກເສີນໃນຫຼາຍປະເທດໃນເຂດອາຊີ ໃນຊ່ວງໄວກາງຄົນຢ່າງໃດ ກໍ່ຕາມໄດ້ມີຂໍ້ກຳນົດຢ່າງຈະແຈ້ງຕໍ່ແຮງກະທົບຂອງເຫດການໃນສ່ວນຂອງປະຊາກອນທີ່ສູງອາຍຸ ລັດຖະບານໃຫ້ເງິນບໍລິຈາກແກ່ຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະ ກຳລັງແຮງງານເພີ່ມຂື້ນສູງເກີນໄປມາສູ່ການຕົກຕ່ຳ. ໃນສິງກະໂປ ແລະ ມາເລເຊຍ ລັດຖະບານໄດ້ປະຕິບັດແຜນກ່ຽວກັບການໃຫ້ເງິນອຸດໜູນ. ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ,ເກົາຫຼີໄຕ້ແລະຟີລິບປິນແມ່ນມີແຜນການທີ່ເປັນສ່ວນປະກອບແຕ່ທັງໝົດຂອງການໃຊ້ຈ່າຍແມ່ນ ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ເປັນໄປໄດ້ສູງໃນລະບົບເງິນແມ່ນສິ່ງທີ່ໂຄສະນາເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂະຫຍາຍຕົວໂດຍຍົກລະດັບການອອມລະຫວ່າງປະເທດ.ລະບົບເງິນອຸດໜູນສາມາດກໍ່ໃຫ້ເກີດອັດຕາການໃຊ້ຈ່າຍສູງແຕ່ໃຊ້ຈ່າຍເປັນ ລະບົບເພາະວ່າການບໍລິຈາກບໍ່ແມ່ນການຈ່າຍອອກໄປໃນທັນທີທັນໃດ. ຄຽງຄູ່ກັບການກຳນົດຈຳນວນປະຊາກອນສມາດສົ່ງຜົນປະໂຫຍດໃນການຕັດສິນໃຈກັບຄວາມສົມດຸນທີ່ຖຶກຕ້ອງລະຫວ່າງການໃຊ້ຈ່າຍເງິນ ອຸດໜູນຢ່າງເປັນລະບົບ,ນະໂຍບາຍດັ່ງກ່າວ ແມ່ນສ້າງຄວາມຕຶງຄຽດ ເຖິງການສີ້ນສຸດຂອງບັນຫາໂດຍລັດທະບານຈະໃຫ້ເງິນອຸດໜູນແມ່ນລັດຫຼືເອກະຊົນ ຜູ້ບໍລິຫານເອກະຊົນບາງເທື່ອອາດຫຼາຍກວ່າເພາະວ່າ ການກະກຽມແລະເປົ້າໝາຍກຳໄລຈະສູງຂື້ນ ການປ້ອງກັນຄາມສ່ຽງຈະເກີດຂື້ນຄືການບໍລິຫານລະບົບການເງິນຢ່າງເປັນລະບົບມີການໃຫ້ເງິນອຸດໜູນ ເພາະວ່າຄວາມຢ້ານກັບການໂກງ ແລະ ການຂາດຄຸນສົມບັດເຊັ່ນ: ຖືກບີບຈາກບັນຫາການເມືອງແລະຄວາມບໍ່ໝົັ້ນຄົງຂອງເຄືອງມືລັດຖະບານໂດຍພາກສ່ວນສາທາລະນະ. ການສະຫຼຸບ ຜົນແມ່ນມີຄວາມຍາກຫຼາຍໃນການພັດທະນາແລະໃຊ້ເຄື່ອງມືແກ້ໄຂບັນຫາທາງເສດຖະກິດສຳຫຼັບຜູ້ສູງອາຍຸ ເຊັ່ນ : ມີຫຼາຍແຜນການໄດ້ຖືກຮອງຮັບແຕ່ຍັງມີຄວາມລັງເລລະຫວ່າງການສຶກສາສະຖິຕິຂອງປະຊາກອນ ແລະແນວໂນມຂອງເສດຖະກິດຕົວເມືອງຕ່າງໆໄດ້ມີການໃຊ້ແຜນການໃຊ້ເຄື່ອງມືເຊິ່ງວ່າມີການຂະຫຍາຍຫຼາຍໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຄວາມຍຸ້ງຍາກ.ການເພີ່ມຂື້ນຂອງປະຊາກອນຢ່າງວ່ອງໄວບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນໃນເຂດອາຊີສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍ. ໃນຂະນະທີ່ລັດຖະບານສາມາດໃຫ້ເງິນອຸດໜູນແກ່ຜູ້ສູງອາຍຸ ການເມືອງມີແຮງງານເພີ່ມຂື້ນສູງ ມີ ການແກ້ໄຂ ແລະ ເກືອບຈະບໍ່ມີການເຄື່ອນຍ້າຍແຮງງານຜູ້ສູງອາຍຸ.ການແບ່ງແຍການຈຳກັດເພດໃນສະຖານທີ່ ເຮັດວຽກໃນກຸ່ມຈຳນວນຫຼາຍຕໍ່ຜູ້ສູງອາຍຸ,ການເມືອງແມ່ນຕ້ອງການຜົນປະໂຫຍດຈາການສຶກສາ ແລະ ອາຊິບ ການຝຶກຝົນມັນຊ່ວຍສະໜັບສະໜູນໃຫ້ຄອບຄົວແລະໂດຍທົ່ວໄປໃນຊ່ວງໄລຍະເວລາເຖົ້າແກ່ຈະໄດ້ຮັບເງິນອຸດໜູນ ຢ່ງສົມດຸນຈາກໄວໜຸ່ມເຖິງໄວແກ່ຊະລາ.