ຈຸດມຸ້ງຫມາຍພຣະພຸດທະສາສະຫນາ
- ຄວາມເຂົ້າໃຈຂັ້ນພື້ນຖານໃນເລື່ອງຂອງພຸດທະສາສະໜານັ້ນມີຄົນສ່ວນຫລາຍເຂົ້າໃຈວ່າ : ມີຄວາມມຸ່ງຫມາຍຈະນໍາຄົນໄປສູ່ເມີືອງສະຫວັນຊັ້ນຟ້າອັນເປັນແດນແຫ່ງຄວາມສຸຂທີ່ສຸດ ເພາະເຊື່ອວ່າຕົນເອງຈະໃດ້ເສບກາມະຣົມອັນວິເສດຕາມທີ່ປາຖະໜາ ແລະຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນຊາດໜ້າ - ເປັນເມືອງທີ່ຕົນຈະຫາຄວາມສຸຂຄວາມສໍາລານໄດ້ຢ່າງສຸດຫວ່ຽງທີ່ດຽວ ແບບສະຫວັນນິຣັນຂອງສາສນາອື່ນໆ ທີ່ເຂົ້າໄຊ້ສະຫວັນເປັນເຄື່ອງລໍໃຫ້ຄົນເຮັດຄວາມດີ ຕ່າງກັບສາສນາພຸທ ແມ່ນນຳຄົນໄປດັບທຸກຂ໌ ແຕ່ໃຫ້ຢູ່ໃນກອງທຸກຂ໌ນັ້ນໄດ້ຄືດັບກິເລດ - ຕັນຫາ ອອກຈາກຄົນໃຫ້ຫມົດໄປ ຫລື ຢ່າງນ້ອຍກໍເບົາບາງລົງ. ສະນັ້ນຄົນຈຶ່ງບໍມັກບໍສົນໃຈຈະໄປດັບທຸກຂ໌ ເພາະບໍຖືກກັບຈິດໃຈ ຊືງຍັງຢາກມີກິເລດແລະຕັນຫາຢູ່. ຕາມຄວາມມຸ່ງ ໝາຍອັນແທ້ຈິ່ງຂອງພຸທະສາສນານັ້ນອຸປະສັກອັນສຳຄັນທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນເຮົາບໍ່ເຂົ້າເຖິງເປົ້າຫມາຍຂອງພຸທະສາສນານັ້ນໄດ້ກໍເພາະໄປຫມາຍຫມັ້ນເອົາແຕ່ຕັນຫາແລະອຸປະທານກັນຈົນຫມົດ. - ສະນັ້ນຈະຕ້ອງທຳຄວາມເຂົ້າໃຈໃຫ້ຖືກຕ້ອງເສຍກ່ອນວ່າ : ເມືອງສະຫວັນຊັ້ນຟ້າດັງທີ່ກ່າວຂ້າງຕົ້ນນັ້ນວ່າເປັນເມືອງທີ່້ຈະຕ້ອງໄປໃຫ້ເຖິງໃຫ້ຈົນໄດ້ນັ້ນມັນ່ເປັນການກ່າວສົມມຸດຢ່າງບຸຄະລະທິດຖານເທົ່ານັ້ນ ຄືກ່າວເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນນານທັມ ໃຫ້ເປັນຮູປະທັມ ຫລື ໃຫ້ເປັນວັດຖຸຂື້ນມາ - ເປັນການກ່າວແບບໂຄຊະນາຊວນເຊື່ອໃນຂົ້ນຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ ເພາະສໍາຫລັບບຸກຄົນທີ່ຍັງມີສະຕິສຳປັນຍາອ່ອນບໍ່ພໍທີຈະເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມຫມາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຸທະສາສນາໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຄຳວ່າ: “ ນິພພານ ” ຊຶ່ງຫມາຍເຖິງການດັບທຸກຂ໌ກໍຍັງກາຍເປັນເມືອງແກ້ວ ຫືລ ນະຄອນແຫ່ງຄວາມບໍ່ຕາຍ ຢ່າງດຽວກັບທຽນໄທ້ ຫືລ ສຸຂາວະດີ ຂອງພວກຖືສິລກິນເຈ໋ທົ່ວໄປ - ຄໍາວ່າ “ ສຸຂາວະດີ ” ນັ້ນຕາມຄວາມຫມາຍທີ່ແທ້ຈິ່ງແລ້ວ ຫມາຍເຖິງ“ ນິພພານ ” ຄືຄວາມວ່າເປົ່າ ຈາກກິເລດ - ວ່າງເປົ່າຈາກທຸກຂ໌ ບໍ່ໄດ້ຫມາຍເຖິງບ້ານເມືອງ ອັນສວຍສົດ ງົດງາມດັ່ງອາລິຍະທັມ ທາງສາສນາອື່ນເຊື່ອກັນນັ້ນ - ເຂົາເຊື່ອກັນວ່າມີພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊື່ວ່າ : “ ອາມິຕະພະ ” ປະທັບຢູ່ເປັນປະທານ ຖ້າໃຜໆ ໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວຈະໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈທຸກຢ່າງຕາມທີຕົນຫວັງເພາະແວດລ້ອມໄປດ້ວຍສິ່ງຈົບງາມ ແລະຊື່ນຊົມທີສຸດອັນນີ້ເປັນຄຳກ່າວຂອງບຸຄະລະທິດຖານທັງນັ້ນ ສ່ວນພວກນິກາຍເຊັນບໍຍ້ອມເຊື່ອແນວນັ້ນ ແຕ່ໄດ້ເອົາຄຳວ່າ “ ອະມິຕະພະ ” ນັ້ນມາເປັນຊື່ຂອງ “ ຈິເດິມ ” ຊຶ່ງເພີ່ນເອີນວ່າ : “ ຄວາມວ່າງ ” ຄືວ່າງຈາກກິເລດ ຫືລ ວ່າງຈາກຄວາມທຸກຂ໌ນັ້ນເອງ. ເມື່ອເປັນດັ່ງນີ້ອາມິຕະພະ ຫືລ ສຸຂາວະດີຂອງພວກຖືສິລກິນເຈທັງຫລາຍຈຶ່ງກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍມີຄວາມຫມາຍຫຍັງໄປ. - ສະນັ້ນເມື່ອຖາມວ່າ :ພຸທະສາສນານັ້ນມີຄວາມມຸ່ງຫມາຍຫຍັງໄປຢ່າງໃດ ? ກໍຕອບວ່າ : ມຸ່ງຫມາຍຈະແກ້ບັນຫາຊີວິດປະຈຳວັນຂອງທຸກຄົນໃນໂລກນີ້ໂດຍບໍມີຄວາມທຸກຂ໌ເລີຍ - ເວົ້າສັ້ນໆວ່າ : ອຸປະມາຢູ່ໃນໂລກນີ້ບໍເປັນກ້າງຂວາງໂລກຄືໃຫ້ຢູ່ເປັນກາງບໍ່ເຄັງບໍ່ຍານ ຫືລ ຈະປຽບທຽບກໍຄືໃຫ້ຢູ່ໃນທ່າມກາງຂອງເຕົາຫລອມເຫລັກອັນໃຫຍ່ທີ່ກຳລັງຮ້ອນແດງໂຊນຢູ່ກັບນໍ້າກ້ອນທີມີຄວາມເຍືອກເຢັນທີສຸດ - ສຸລບວ່າ ພຸທະສາສນາມຸ່ງຫມາຍທີ່ຈະຂະຈັດຄວາມທຸກຂ໌ໃຫ້ຫມົດໄປ ຈາກຄົນໃນທີ່ນີ້ ແລະດຽວນີ້ ບໍແມ່ນ ມຸ່ງຫມາຍທີ່ຈະພາຄົນໄປຢູ່ເມືອງສະຫວັນຊັ້ນຟ້າອັນບໍຮູ້ວ່າເມືອງນັ້ນຢູ່ທີ່ໃດມີຈິ່ງຫລືບໍ່ມີຈິ່ງເພາະມີຄົນພິສຸດໄດ້ນອກຈາກການກ່າວກັບມາຢ່າງລົມໆແລ້ງໆແລ້ວກໍຍ່ອມເຊື່ອກັນໄປໂດຍບໍມີເຫຕຜົລຈົນກາຍເປັນຄວາມງົມງາຍໄປອີກຢ່າງນຶ່ງ. - ບາງຄົນອາຈຈະຖຽງວ່າ : ຄຳສອນຂອງພະພຸທະສາສນານັ້ນຄວນມີເປັນຂັນໆຄວາມມຸ່ງຫມາຍກໍຄວນເປັນຂັນໆໄປເຊັນໃຫ້ມີຄວາມຈະເລີນໃນໂລກນີ້ແລະມີຄວາມຈະເລີນໃນໂລກຫນ້າແລ້ວຈຶ່ງເຖິງຄວາມຈະເລີນຢ່າງເຫນືອໂລກທີ່ເຄີຍເວົ້າກັນມາ : ມະນຸດສົມບັດ - ສຫວັນສົມບັດ ແລະ ນິພພານສົມບັດ ທີ່ເປັນເຊັ່ນນີ້ກໍໍເພາະ ເຂົາບໍຮູ້ວ່າ ສົມບັດ ທັງ ໓ ປະການນີ້ແມ່ນຫຍັງແທ້ ທີ່ຈິ່ງແລ້ວເປັນພຽງລະດັບຕ່າງໆທີ່ຕ້ອງບັນລຸໃຫ້ໄດ້ໃນໂລກນີ້ ແລະ ດຽວນີ້ ຫລື ໃນຊາຕເທົ່ານັ້ນບໍ່ແມ່ນເອົາສຫວັນເມື່ອຕາຍແລ້ວ ແລະ ເອົານິພພານ ຫລັງຈາກນັ້ນບໍ່ຮູ້ວ່າອີກກີສິບຊາດຈຶ່ງຈະເຖິງ - ຄວາມຫມາຍທີ່ຖືກຕ້ອງກໍຄື : ມະນຸດສົມບັດ ຫມາຍເຖິງການໄດ້ປະໂຍດຢ່າງມະນຸດທັມມະນຸດສາມັນຈະບັນລຸເຖິງໄດ້ດ້ວຍການເອົາເຫື່ອເອົາໄຄ ເຂົ້າແລກຈົນໄດ້ມາ ແລະຊົມໄຊ້ຢ່າງຜາສຸກຢ່າງຄົນທັມມະດາສາມັນທີ່ມີຢູ່ທົ່ວໄປໃນຄະນະນີ້. ສຫວັນສົມບັດນັ້ນ ຫມາຍເຖິງ ປະໂຍດທີ່ຄົນມີສະຕິປັນຍາມີບຸນ - ມີອຳນາຈ - ວາສນາທີ່ໃຊ້ຫົວຄິດເອົາ ສິ່ງທີ່ຕ້ອງການມາໄດ້ ໂດຍບໍຕ້ອງເອົາເຫືອເອົາໄຄ ເຂົ້າແລກກໍຫຍັງໄດ້ ແລະມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງຮູ່ງເຮື່ອງຜາສຸກທາມກາງສົມບັດ - ກຽດຕິຍົດ - ຊື່ສຽງ ແລະຄວາມເຕັມປ່ຽມທາງກາມຄຸນ. ສ່ວນນິພພານສົມບັດຫມາຍເຖິງການໄດ້ ມາຈາກຄວາມສງົບຮົ່ມເຢັນທາງດ້ານຈິດໃຈ ເພາະບໍຖຶຣາຄະ- ໂທສະ - ໂມຫະບຽດບຽນຈັດເປັນປະໂຍດຊນິດທີ່ຄົນສອງພວກຂ້າງຕົ້ນນັ້ນບໍອາຈຈະໄດ້ຮັບ ເພາະເຂົາເຫົ່ລານັ້ນຍັງເຮັງຮ້ອນ ເພາະພິດຮ້າຍຂອງຣາຄະ - ໂທສະ - ໂມຫະຢ່າງໃດຢ່າງນຶ່ງທີ່ເຮົາຄວນພິຈາລະນາ ໃຫ້ເຫັນວ່າ ສົມບັດທັງສາມ ເປັນປະໂຍດຢູ່ໃນລະດັບຊັ້ນຕ່າງ ຂອງຕົນໃນຊາຕນຶ່ງເທົ່ານັ້ນ. - ບັນຫາທີ່ຈະຕ້ອງພິຈາລະນາກັນ ຢ່າງຣອບຄອບທີ່ສຸດ ໃນບັນດາປະໂຍດ ທັງສາມນັ້ນຄື : ມະນຸດສົມບັດ - ສະຫວັນສົມບັດ ແລະ ນິພພານສົມບັດນັ້ນ ອັນໃດ້ເປັນ ປະໂຫຍກທີ່ມຸ່ງຫມາຍ ຢ່າງແທ້ຈິ່ງຂອງພຸທະສາສນາ ເຣື່ອງນີ້ຄົນທີ່ມີ ສຕິປັນຍາຢູ່ແລ້ວ ຍ່ອມແລເຫັນ ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ : ມະນຸດສົມບັດ ແລະ ສຫວັນສົມບັດ ເຫມືອນປາມີກ້າງ- ປ່າງຫລຽວເຫັນແດ່ ແລະ ຊັບຊ້ອນຢູ່ເບື້ອງໃນ ຢ່າງບໍເຫັນແດ່ ຫລື ຢ່າງດີແດ່ ຢ່າງບໍດີແດ່ ຕາມຊັນເຊີງຂອງມັນ ຄົນເຮົາຈຶ່ງມີທຸກຂ໌ທີ່ເປັນທຸກຂ໌ແດ່ ແລະ ສນຸກ ສນາມແດ່ ປະປົນກັນໄປ ຢ່າງຊໍ້າໆ ຊາກໆກໍເພາະສັມບັດທັງ ໒ ຢ່າງນີ້ ກໍເປັນທຸກຂ໌ ໂດຍຕ້ອງ ເມື່ອ ສແວງຫາມັນໃຫ້ໄດ້ມາກໍເປັນທຸກຂ໌ ໂດຍທາງອ້ອມ ໃນເມື່ອໄດ້ມັນມາສົມປະສົງແລ້ວ ຫລື ກຳລັງບໍລິໂພກມັນຢູ່ ຫລື ກຳລັງລັກສາມັນຢູ່ ຕ້ອງທົນທຸກຂ໌ ໃນທາມກາງ ຂອງສິ່ງທີ່ຫລົງວ່າສຳຄັນ ຄິດວ່າເປັນຄວາມສຸຂຕ່າງກັນກັບໃນເມື່ອໄດ ສົມບັດອັນທີ່ ໓ ຄື ນິພພານສົມບັດນັ້ນ ເຂົ້າໄດ້ມາໂດຍ ຄວາມບໍຣິສຸດ ທາງໃຈ ຈຶ່ງສາມາຈປົດເປື້ອງ ພິດສົງ ຫລື ຄວາມ ບິບຄັ້ນ ຂອງສົມບັດທັງ ໒ ປະເພດ ຂ້າງຕົ້ນນັ້ນອອກໄປໄດ້ - ມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງມີອິສສາຣະພາບ ໂດຍປະສະຈາກ ການບິບຄັ້ນໂດຍອຳນາຈ ຣາຄະ -ໂທສະ - ໂມຫະ ອັນເນື່ອງດ້ວຍສົມບັດທັງ ໒ ທີ ກ່າວມາຂ້າງຕົ້ນນັ້ນ./.