cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kleeschen
Wéi de Kleeschen ausgesäit
Dacks ass de Kleesche vum Houseker, engem däischtere Gesell begleet, deen op Franséisch: Père Fouettard, op Hollännesch Zwarte Piet ("Schwaarze Péiter") an op Däitsch Knecht Ruprecht, Schmutzli (an der Schwäiz) oder Krampus (an Éisträich an a Bayern) genannt gëtt. D'traditionell Verdeelung vun de Rollen ass kloer: de Kleesche belount déi Kanner, déi brav waren (wat hien an e gëllent Buch geschriwwen huet), an den Houseker gëtt deenen, déi net brav waren, eng Rutt. Wann de Kleeschen eleng ënnerwee ass, huet en e klenge schnéiwäissen Ieselche bei sech, deen de Sak mat de Schneekereien a Kaddoen dréit. Konkurrenz kritt de Kleeschen hautdesdaags vum Personnage vum Weihnachtsmann/Père Noël, deen op Chrëschtdag an deenen anere Géigende vu Frankräich a vun Däitschland, mä och am engleschsproochege Raum ënner dem Numm Santa Claus eng änlech Roll spillt. Duerch d'Medien an duerch d'Asetze vun deem Personnage fir Reklammen duerch Geschäfter fënnt en och zu Lëtzebuerg ëmmer méi Verbreedung a suergt alt emol fir Duerchernee bei de Kanner an Erklärungsnéit bei den Elteren.
Brauch ronderëm Kleeserchersdag
Éier d'Kanner dann an d'Bett ginn, stelle s'e Kierfchen, en Teller oder e Schong virun d'Dier. Fréier hu se och nach e Grapp voll Hee dernieft geluecht, fir dem Kleesche säin Iesel. Den anere Moien, um eigentleche Festdag, ass de Kierfche resp. de Schong voll mat Schneekereien a Spillgezei.
Deeg a Woche virum 6. Dezember gëtt a ville Stied a Gemenge vum Land e Kleesechersëmzuch organiséiert oder eng besonnesch Kleeserchersfeier. A ville Butteker an a Betriber ass en ze gesinn, fir de klengen a grousse Kanner eng "Titchen" (mat Schneekereien) ze ginn. Dacks kënnt de Kleeschen och an d'Schoulen oder an d'Lycéeën. D'Schüler vun der Première feiere sou gär en Deel vun hirem Ofschloss a bréngen déi ganz Schoul a Kleeserchersstëmmung.
Zanter dem 29. Juli 2019 gehéiert Niklosdag zum nationalen Inventar vum immaterielle Kulturierwen zu Lëtzebuerg.
Lidder
Et gëtt verschidde Lidder, déi d'Kanner ëm Niklosdag sangen:
Léiwe Kleeschen
Léiwe Kleeschen, gudde Kleeschen Bréng eis Saachen, allerhand, Fir ze kucken, fir ze schmaachen, Aus dem schéinen Himmelsland. Bei der Dier do stinn eis Telleren Beieneen an enger Rei 'T läit och Hee do fir Däin Iesel Dofir bréng ons Spillgezei. (bis)
Léiwe Kleeschen, gudde Kleeschen, bréng ons Saachen allerlee, mir eng Pëppchen, an eng Wéichen, onsem Charly eng nei Lee! Dann nach eppes fir de Mëndchen, domat sinn ech extra frou, sou e klenge Schocklasbëndchen gëff mir Kleeschen heemlech zou. (bis)
Léiwe Kleeschen, gudde Kleeschen, bréng ons Saachen schéin a gutt, bréng e Päerd mir an eng Gäissel, wéi dir där am Himmel hutt! Mat Kamellen eng kleng Tiitchen, Äppel, Biren, Hieselnëss, awer maach och, gudde Kleeschen, dat's de d'Mama net vergëss. (bis)
Léiwe Kleeschen, gudde Kleeschen, lauschter och wat d'Mamm dir seet, maach mir frou meng häerzeg Kanner, 't ass fir mech déi gréisste Freed. Laang nach looss se Kanner bleiwen, 't ass déi schéinst, déi glécklechst Zäit, well d'Erënnerung un déi Stonne grad wéi Gold um Liewe läit.(bis)
(Text vum Willy Goergen a komponéiert vum Pëppy Beicht)
Kanner, loosst mer lëschteg sinn
Kanner, loosst mer lëschteg sen, Well de Kleesche kënnt geschwënn: Kleesche, Kleesche, léiwen Zinniklos, Deen s du d'Kanner gären hues, Héier ons hell'gen Niklos!
Nach eemol gi mer schlofen
Nach eemol ginn ech schlofen, dann ass den Dag schonn do: Dann ass dee léiwen Zinniklos Mat senge Saachen do.
Teuven
Teuven ass eng belsch Uertschaft an der Gemeng Voeren an der Provënz Limburg.
Teuven läit am Dall vun der Gulp engem klengen Niewefloss vun der Gueule. Et ass en asymmetreschen Dall, an op de géien Häng ronderëmmer fënnt een Eechebëscher déi mat Bierken duerchsat sinn. Op de méi flaachen Deeler zur Baach zou fënnt ee Wisen. Iwwer d'Plateauë verdeelt sech d'Akerland.
Fréier huet Teuven zesumme mam Nopeschduerf Remersdal zum historeschen Herzogtum Limburg gehéiert.
Bis zur belscher Gemengereform vun 1977 war Teuven en eegestänneg Gemeng.
Primaten
D'Primaten (Primates) oder Härendéieren sinn eng Uerdnung vun héich entwéckelte Mamendéieren.
Hir Entwécklung huet viru méi wéi 80 Millioune Joer ugefaangen, wou si primär an de Beem gelieft hunn. Am Ganze gëtt et haut 250 lieweg Aarten. Et gëtt tëscht zwou verschiddene Gruppen ënnerscheet: Afe mat fiichten Nuesen (Strepsirrhini) an Afe mat dréchenen Nuesen (Haplorrhini). Zu der leschter Kategorie gehéiert och de Mënsch.
Geschicht
Zur Entwécklung vun den éischte Primate koum et an der Period vum Eozen virun 58 bis 37 Millioune Joer. Um Enn vun dëser Zäit ware si schonn an zwou Gruppen agedeelt, an zwar an d ' Alweltafen, déi Afrika an Asien bewunnen, an d'Neiweltafen, déi Amerika bewunnen.
An der Period vum Oligozen sinn dunn déi héich Primaten entstanen. Am fréie Miozen viru ronn 24 bis 20 Millioune Joer koumen d'Mënschenafen.
Canton de Villeneuve-de-Marsan
De Canton de Villeneuve-de-Marsan ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Mont-de-Marsan, am Departement Landes an der Regioun Nei-Aquitaine.
Cyril V. Jackson
De Cyril V. Jackson gebuer de 5. Dezember 1903 zu Ossett (no bei Leeds) an England a gestuerwen am Februar 1988 zu Pietermaritzburg, a Südafrika, war e südafrikaneschen Astronom an Entdecker vun 72 Asteroiden, souwéi 3 Koméiten.
Berufflech Statiounen
Den Jackson gouf an England gebuer, ass awer schonn am Alter vu 7 Joer am Joer mat senger Famill a Südafrika bei Johannesburg geplënnert. Am Joer 1922 huet hie sech an der Universitéit vu Witwatersrand ageschriwwen. Schonn am éischte Joer huet hien als Student ugefaangen, am Union Observatory ze schaffen, wou hie bei der Kartéierung vum südleche Stärenhimmel a bei der Sich vun Asteroiden a Koméiten assistiéiert huet.
6 Joer méi spéit huet hien do eng fest Ustellung kritt. Am Abrëll 1929 entdeckt hie säin éischte vun am Ganzen 72 Asteroiden, den Asteroid (1116) Catriona. Hien huet sengen Asteroiden deelweis typesch afrikanesch Nimm ginn. Him selwer ass den Asteroid (2193) Jackson gewidmet. Ënner sengen Entdeckunge waren awer och dräi Koméiten, dorënner zwéi periodescher (58P/Jackson-Neujmin a 47P/Ashbrook-Jackson), déi och haut nach observéiert kënne ginn. Vun 1935 bis 1936 war de Cyril V. Jackson President vun der South African Astronomy Association.
Mat Ausnam vum Koméit 47P/Ashbrook-Jackson, deen de Jackson 1948 zoufälleg wärend engem Beliichtungstest vun enger neier Kamera opgeholl huet, datéiere all seng Entdeckungen op d'Zäit virum Zweete Weltkrich. Nom Ausbroch vum Krich schafft den Jackson an der Union Defence Force an Nordafrika an Italien. No Krichsenn koum hien nees op Johannesburg zeréck, wou hien Direkter vun der Yale-Columbia Southern Station (virdrun: Yale Observatory) ginn ass.
D'Observatiounsbedingungen hu sech ëmmer méi duerch vill Liichtquellen (Vergréisserung vun der Stad) verschlechtert, soudatt d'Teleskop ofgebaut ginn ass an an Australien op de Mount Stromlo Observatoire zu Canberra bruecht gouf.
Seng lescht dräi Joer virun der Pensioun war den Jackson 1963 – 1966 Direkter um Southern Observatory an Argentinien.
Schonn an de fofzeger Joren hat den Jackson eng Farm a Südafrika kaaft, wou hie säi privaten Observatoire gebaut hat. Dohin huet hie sech no sengem Beruffsliewen zeréckgezunn.
De Cyril V. Jackson ass am Februar 1988 zu Pietermaritzburg gestuerwen.
Giulio-Enrico Pisani
De Pisani ass zu Roum opgewuess, an huet do bis 1951 gelieft. 1964 ass hien op Lëtzebuerg geplënnert, wou hie bei der ARBED geschafft huet.
Hien ass haut pensionéiert a lieft mat senger Fra, der Claudine Wilwert, an der Stad Lëtzebuerg. Hien ass Papp vun zwee Kanner.
Canton de Die
De Canton de Die ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Die, am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
204 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 204 v. Chr.
Charles Muller
De Charles Muller, gebuer den 18. Februar 1953 an der Stad Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergesche Schauspiller, Theaterregisseur a fréiere Fechter.
1982 war de Charles Muller lëtzebuergesche Landesmeeschter am Fleuret.
Hien ass de Papp vun der Judoka Marie Muller.
Infraroutfotografie
D'Infraroutfotografie beschäftegt sech mat der Hierstellung vu Biller ënner Ausnotzung vu Liichtwellelängten, déi méi laang si wéi déi vum siichtbare Liicht (Infraroutstralung).
Geneviève Conter
D'Geneviève Conter, gebuer den 13. Mee 1974 zu Neunkirchen, ass eng Harf-Spillerin.
Si huet ugefaange Musek am Conservatoire vun der Stad Lëtzebuerg ze léieren, an der Pianosklass vum François Rukavina. Mat 13 Joer war si an der d'Harf-Klass vun der Charlotte Boulet-Fourot, wou se 1992 en Éischte Präis mat Distinctioun gemaach huet an 1994 en Éischte Präis mat Distinctioun a Kammermusek.
Zu där Zäit goung si an Eenzelcourse bei d'Marie-Claire Jamet a war um Conservatoire National de Région de Strasbourg an der Klass vum Pierre-Michel Vigneau wou si eestëmmeg 1995 eng Goldmedail krut. Am selwechte Joer goung si an de Conservatoire National Supérieur de Musique de Lyon an d'Klass vum Fabrice Pierre, wou se 1999 hiren Diplôme National d'Études Supérieures de Musique mat der Mentioun bien krut.
Si huet Masterklassen a Stagë bei der Anne Riquebourg, Marielle Nordmann, Marie-Pierre Langlamet an anere gemaach. Si gëtt Concerten als Solistin a Kammermusekerin. Des Weideren trëtt si mam Solo-Flutist vum OPL, dem Etienne Plasman op.
Si enseignéiert am Conservatoire vun der Stad Esch, an an de Museksschoule vu Péiteng an Iechternach.
Marcel Frick
De Marcel Frick, gebuer de 27. Oktober 1903 zu Esch-Uelzecht, gestuerwen den 1. Mäerz 1991, war e lëtzebuergesche Postbeamten a Journalist, dee sech besonnesch fir de Vëlossport intresséiert huet.
Seng Carrière als Sportjournalist, huet hien 1924 als Mataarbechter vun Aérosports ugefaangen.
1934 gouf de Marcel Frick Korrespondent bei der Zeitung L'Auto, duerno bei der Zeitung L'Équipe, déi d'Nofollg vu L'Auto iwwerholl hat.
Hien huet och fir d'Dageszeitungen Le Républicain Lorrain a Luxemburger Wort geschriwwen.
Luís Herrera Campíns
De Luís Herrera Campíns gebuer de 4. Mee 1925 zu Acarigua, am Bundesstaat Portuguesa am Venezuela, a gestuerwen den 9. November 2007 zu Caracas, war vun 1979 bis 1984 President vum Venezuela.
Hie war e Member vun der chrëschtdemokratescher Partei COPEI.
Perlé (Wäin)
Perlé (fr: Vin pétillant; de: Perlwein; ital.: vino frizzante) ass e Wäin, deen hallef schaimt a sprëtzeg schmaacht an deen e Kuelesaierdrock vun 1 bar, héchstens 2,5 bar opweist.
D'Kuelesaier déi en enthält, ass meeschtens eege Kuelesaier, aus der éischter oder zweeter Gärung, déi em entzu gëtt, a spéider no engem bestëmmte Verfahren erëm kënschtlech bäigesat gëtt. Et kann awer och exogen Kuelesaier benotzt ginn.
D'Ëmgärung mat der sougannter séisser Hief gëtt och praktizéiert.
Canton de Saint-Hilaire-des-Loges
De Canton de Saint-Hilaire-des-Loges ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Fontenay-le-Comte, am Departement Vendée an de Pays de la Loire.
Lëscht vun den nooste Stären
Dës Lëscht ëmfaasst déi sonnen- respektiv äerdnoost Stäre bis op eng Distanz vu 5 Parsec (ongeféier 16,2 Liichtjoer).
Faarfcodéierung
Stäre mat enger Gréisst vun > 6,5 mag visueller Magnitude kënnen net mat bloussem A observéiert ginn, a sinn dofir gro hannerluecht. D'Faarwe giel bis rout an de Kolonne Spektralklass representéieren all Kéier de Spektraltyp vum Stär. Rout Schrëft fir Parallax an Distanz kennzeechne virleefeg nach onsécher Bestëmmungen.
Lëscht
Legend zu der Quellenindikatioun:
Jean Jacques Faber
De Jean Jacques Faber, gebuer de 16. August 1751 zu Housen, gestuerwen de 7. November 1825 zu Wolz, war e Riichter.
Vum 13. Messidor Joer III (1. Juli 1795) bis zum 28. Fructidor Joer III (14. September 1795) war hie Buergermeeschter vun der Stad Lëtzebuerg.
Canton de Sore
De Canton de Sore ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Mont-de-Marsan, am Departement Landes an der Regioun Nei-Aquitaine.
Blâmont
Blâmont  ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Canton de Saint-Amant-Tallende
De Canton de Saint-Amant-Tallende ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Clermont-Ferrand, Puy-de-Dôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Canton de Blâmont
De Canton de Blâmont ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Lunéville, Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Blâmont.
Placentalia
D'Placentalia oder Plazentadéieren sinn eng Infraklass vun de Mamendéieren.
Conseil national des femmes du Luxembourg
De Conseil national des femmes du Luxembourg (CNFL) ass e 1975 gegrënnte Veräin deen d'Interessie vun de Fraen an der Gesellschaft vertrëtt a verdeedegt. Mat senge parteiiwwergräifende Memberveräiner fungéiert den nationale Fraerot als Daachverband a vertrëtt d'Interessie vun de Frae bei den Institutiounen an den Acteure vun der Promotion féminine.
203 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 208 v. Chr. | 207 v. Chr. | 206 v. Chr. | 205 v. Chr. | 204 v. Chr. | 203 v. Chr. | 202 v. Chr. | 201 v. Chr. | 200 v. Chr. | 199 v. Chr. | 198 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 203 v. Chr.
Lëscht vu Fotografen
Des Lëscht vu Fotografen ass en Deel vun de Referenztabellen.
Canton de Peyruis
De Canton de Peyruis war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Forcalquier, am Departement Alpes-de-Haute-Provence an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Klackegéisserei Mabilon
D'Klackegéisserei Mabilon zu Saarburg stoung an enger iwwer 300 Joer aler Familljentraditioun.
2002 ass do déi lescht Klack gegoss ginn. Zanterhier ginn d'Atelieren, déi all erhale sinn, als Musée gefouert.
Eurasesch Runn
D'Eurasesch Runn, Vespa crabro, gehéiert zu deene gréissten Falenharespelen, déi a Mëtteleuropa liewen.
Wood-Effekt
De Wood-Effekt ass e Phenomeen vun der Infraroutfotografie an ass no sengem Entdecker, dem Robert Williams Wood, benannt.
Eurasesch Runn
Den Numm
Op Lëtzebuergesch huet d'Eurasesch Runn e ganze Katalog vun Nimm, déi hei an der Originalschreifweis vum Klees zitéiert ginn: Bless (Kanech), Drëun, Dusch; déck, gëfteg, grouss Vesper, déck Horespel, Harles (Süden), Hara(a)spel, Har(r)ujhel, Hesper, déck Fesper, Hora(a)ss, Huesch (Veianen), Hujhel, Humm (Fiels), Hunsch(el), Hu(u)sch, Kelterhaangelisch, Kinnek, Nainaangel, Näimäerder, Päerdshoarespel, Ronsch, Rumm, Runsch, Runn(ebei), Runnert, Stoaraspel, Tunsch (Munneref), wëll Väsper, rose Bei.
Wood-Effekt
De Chlorophyll erschéngt am noen Infrarout stralend wäiss, well en am infraroude Beräich transparent ass a sou d'Liicht vum Waasser, dat an der Planz enthalen ass, reflektéiert ka ginn. Zu engem klengen Deel hänkt den Effekt och mat der Fluoreszenz vum Chlorophyll zesummen, dee kuerzwellegt Liicht staark absorbéiert a mat enger Wellelängt am infraroude Beräich erëm ofgëtt.
Fir Planzen ass dësen Effekt iwwerliewenswichteg, well eng ze héich Opnam vun der Infraroutstralung vun der Sonn zum Doud duerch Iwwerhëtzung féiere géif.
Eurasesch Runn
Den Numm
D'Kierperlängt vun der Kinnigin ass bis 35 mm, déi vun den Aarbechtsrunne 16 bis 25 mm an déi vun de männleche Runnen 20 bis 28 mm. D'Runne liewen a Staaten, déi ee Joer halen.
Liewensweis
D'Eurasesch Runne bauen hir Näschter op Späicheren, ënner Diech oder a Bamhielen. Méi seele benotzte Plaze si Vullenhaisercher oder Beiestäck. D'Näschter bestinn aus alem Holz dat zerknat a mam Spaut gebonne gëtt.
Yerne
D'Yerne ass eng belsch Baach, a Wallounien an der Provënz Léck an Niewefloss vum Geer
Eurasesch Runn
Liewensweis
Am Fréijoer formt d'Kinnigin e Still, si mécht den Ufank. Duerno hänkt si Woben dru fir déi éischt Eeër ze leeën. An all eenzel Wob gëtt en Ee geluecht.
D'Larve brauchen dann zwou Woche bis se gewuess sinn. Da verpuppt d'Larv sech. No weideren zwou Wochen ass d'Runn aus der Larv eraus. Déi éischt Aarbechtsrunne bauen da weider Woben. Sou geet et dann no an no weider bis d'Nascht ëmmer méi fest a méi grouss gëtt. Am spéide Summer ass d'Nascht da fäerdeg a kuerz drop stierft d'Vollek. Iwwereg bleiwe just déi jonk Kinniginnen.
Yerne
Hydrogaphie
Se leeft vun do aus de ganzen Zäit no Norden, duerch oder laanscht Verlaine, Haneffe, Donceel, Limont, Remicourt, Lamine et Hodeige a leeft zu Lens-sur-Geer op enger Héicht vun 100 m an de Geer. Si ass ronn 15,5 km laang.
Michel Serrault
De Michel Serrault, gebuer de 24. Januar 1928 zu Brunoy, Essonne, a gestuerwen den 29. Juli 2007 zu Équemauville bei Honfleur (Calvados), war e franséische Schauspiller.
Canton de Château-Gontier-Est
De Canton de Château-Gontier-Est ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Château-Gontier, am Departement Mayenne an de Pays de la Loire.
Laurent Felten
De Laurent Felten, gebuer den 13. August 1976 an der Stad Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergeschen Organist an Cembalist.
De Laurent Felten huet säi Museksstudium am Conservatoire vun der Stad Lëtzebuerg ugefaangen, an deem hien Éischt Präisser krut an de Fächer Uergel, Cembalo, Harmonie, Kontrapunkt, a Fug. 1996 krut hien de Prix Supérieur an Uergel mat Distinctioun an der Klass vum Alain Wirth.
Fir e weider Studium Studie goung hien an de Conservatoire royal vu Bréissel an der Uergelklass beim Jean Ferrard a beim Xavier Deprez wou de Laurent Felten den Éischte Präis mat Distinctioun an Uergel gemaach huet an dobäi Éischt Präisser an Harmonie, Kontrapunkt a Museksanalys.
Am Joer 1999 krut hie fir seng Verdénschter am Domän vun der Uergel den IKB-Jugendpreis. 2001 ass hie Laureat vum Prix Norbert Stelmes. 2002 schléisst e säi Studium am Bréisseler Conservatoire mat engem Prix Supérieur en orgue avec grande distinction of.
Hien huet Perfektiounscourse beim Jean Boyer, Gillian Weir, Lorenzo Ghielmi, Harald Vogel an Olivier Latry gemaach.
Vu 14 Joer un ass de Laurent Felten Organist an der Kierch um Zens. Dodernieft ass hie säit laangem ee vun den Organiste vun der Diddelenger Kierch. Zanter 2011 ass hien zousätzlech Organist zu Jonglënster.
Zanter September 2000 enseignéiert hien Uergel an der Diddelenger Museksschoul.
Hien ass zanter 2011 President vun der Associatioun Amis de l'Orgue - Luxembourg.
Jean Mich
De Jean (Pierre) Mich, gebuer den 13. September 1871 zu Meechtem a gestuerwen de 26. August 1932 zu Arcueil bei Paräis, war e lëtzebuergesche Sculpteur an Zeechner.
Hie war Member vum Cercle artistique luxembourgeois a gouf 1902 den éischte Laureat vum Konschtpräis Prix Grand-Duc Adolphe. En zielt zu de bemierkenswäertste Lëtzebuerger Sculpteuren aus der Belle Époque.
Liewen
Dem Jean Mich seng Eltere waren den Nicolas Mich vu Roscheid am Äifelkrees Béibreg-Prüm an d'Anna Weydert vu Meechtem. Hie war den zweetjéngste vu siwe Kanner.
1893 ass hien op Paräis gaangen a war vun 1895 u Student vum Gabriel-Jules Thomas op der École nationale des beaux-arts. Hie war och op der Akademie der Bildenden Künste zu München.
Wéi en nach Konschtstudent zu München war, huet de Jean Mich den éischte Präis gewonne beim Concours fir den Entworf vun der Fënster an der Éierentrap vum Cercle municipal, bei senger Renovatioun am éischte Joerzéngt vum 20. Joerhonnert. Wéinst Meenungsverschiddenheete mat der Jury huet e säi Wierk nees zeréckgezunn. Den zweete Präis krut e fir säin Entworf vun engem Fassadendekor, deen een haut um Portal vun enger Jugendstilvilla an der Biederstrooss zu Munneref gesi kann.
1910 krut de Jean Mich d'Bestellung fir e Grafmonument zu Éiere vum verstuerwene Vizekinnek vun Hanyang a China z'entwerfen. Den Zhang Zhi-Dong war de Grënner vum Stolwierk an der chineesescher Provënz Hubei. De lëtzebuergeschen Ingenieur Eugène Ruppert, deen d'Stolwierk opgeriicht huet, huet de Jean Mich dat nämmlecht Joer a China komme gelooss, fir d'Monument ze realiséieren. Wéinst der chineesescher Revolutioun am Oktober 1911 gouf d'Monument net fäerdeg, nëmmen de méi wéi liewensgrousse Kapp aus Marber war fäerdeg ginn. De Mich ass du mam Ruppert op Lëtzebuerg zeréckkomm.
Wärend senger chineesescher Zäit huet de Jean Mich eng Rei vun Terrakotta-Skulpture geschaf: ënner anerem eng Büst vum Ruppert sengem Kach, dem Chih-Fan, eng Grupp vun dräi Chinesen, wou een de Mond zouhält, den zweeten d'Oueren an den drëtten d'Aen. E puer vun hinne ginn haut nach als reduzéiert Repliken um Konschtmaart zu Paräis gehandelt.
De 14. Februar 1920 ass vun der Nationaler Denkmalkommissioun e Concours fir e Monument ausgeschriwwe ginn, dat un déi Lëtzebuerger Zaldoten, déi op franséischer Säit am Éischte Weltkrich gestuerwe sinn, sollt erënneren. Ënner den 18 Projeten, déi agereecht goufen, gouf d ' Friddenskinnigin (sou den Numm vum Entworf vun der haiteger Gëlle Fra) vum Claus Cito zeréckgehalen. De Jean Mich huet mat sengem Projet den zweete Präis gemaach an doropshi verbattert d'Lëtzebuerger Land verlooss.
Ausstellungen
ënner anerem:
Vum 18. Oktober 2018 bis den 31.Mäerz 2019 huet den Nationalmusée fir Geschicht a Konscht eng Ausstellung ënner dem Titel « Jean Mich - un sculpteur luxembourgeois à Paris » zu Éiere vum Kënschtler organiséiert.
Äifeler Klackegéisserei
D'Äifeler Klackegéisserei ass zanter 1840 an der Uertsgemeng Brockscheid an der Verbandsgemeng Daun am Landkrees Vulkaneifel am däitsche Bundesland Rheinland-Pfalz.
Zu Brockscheid gëtt et nach eng zweet Klackegéisserei: d'Glocken- und Kunstguss Hermann Schmitt.
Klackegéisserei Perner
D'Klackegéisserei Perner (Rudolf Perner GmbH & Co.) zu Passau geet zeréck op de Rudolf Perner, deen nom Zweete Weltkrich zu Passau an enger fréierer Zillebäckerei opgemaach huet.
Ciénaga de Zapata
D'Ciénaga de Zapata ass e bedeitend ekologescht Fiichtgebitt op Kuba, an der Provënz Matanzas an erstreckt sech iwwer déi ganz Hallefinsel Zapata.
Si ass vu Flëss a Lagunen duerchzunn a bitt mat senger Mangrovebëscher, rare Waasservullen a -planzen en ideale Liewensraum.
Den Ufank vun dësem Gebitt ass La Boca an der Laguna del Tesoro.
Un der Südküst läit d'Bahía de Cochinos (Schwéngsbucht) mat der Playa Larga. Südlech dovu läit d'Playa Girón.
Do sinn am Joer 1961 Exilkubaner, déi vun den USA ënnerstëtzt goufen, gelant, well si gemengt haten, Kuba wéilt sech mat hirer Hëllef vum Kommunismus befreie loossen. Un dëser Schwéngsbuchtinvasioun op Kuba, déi schif gaangen ass, erënnert de Museo de la Intervención an 48 Monumenter déi fir déi Gefalen opgeriicht goufen.
202 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 207 v. Chr. | 206 v. Chr. | 205 v. Chr. | 204 v. Chr. | 203 v. Chr. | 202 v. Chr. | 201 v. Chr. | 200 v. Chr. | 199 v. Chr. | 198 v. Chr. | 197 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 202 v. Chr.
Canton de Balleroy
De Canton de Balleroy ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bayeux, am Calvados an der Regioun Normandie. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Werner Bischof
De Werner Bischof, gebuer de 26. Abrëll 1916 zu Zürich, a gestuerwen de 16. Mee 1954 zu Trujillo am Peru, war e Schwäizer Fotograf.
Hie war ee vun de bekanntste Reportage-Fotografen vum 20. Joerhonnert a Member vun der renomméierter Agence Magnum Photos.
201 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 206 v. Chr. | 205 v. Chr. | 204 v. Chr. | 203 v. Chr. | 202 v. Chr. | 201 v. Chr. | 200 v. Chr. | 199 v. Chr. | 198 v. Chr. | 197 v. Chr. | 196 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 201 v. Chr.
Ruanda
Ruanda, offiziell Republik Ruanda (op Kinyarwanda Republika y'u Rwanda, op Franséisch République du Rwanda, op Englesch Republic of Rwanda), ass e Staat an Ostafrika.
Kapell Pëtschent
D'Kapell vu Pëtschent ass eng kathoulesch Kapell déi zur Par Parc Our Saint-Nicolas, zum Dekanat Norden an zu der Gemeng Pëtschent gehéiert.
De Patréiner ass den hellegen Albinus, deem säi Fest den 1. Mäerz gefeiert gëtt.
D'Kapell steet zentral am Duerf an der Haaptstrooss, dem CR320.
Den 29. Mäerz 2023 gouf s'als nationale Kulturpatrimoine klasséiert.
Zur fréierer Par Stolzebuerg huet ausser der Kapell vu Pëtschent och nach d'Kierch vu Stolzebuerg gehéiert.
Geschicht
Hiren Neibau gouf schonn 1876 beschloss, konnt wéinst enger Rei Schwieregkeeten, virun allem den zwéi Weltkricher, eréischt den 3. September 1957 ageseent ginn. Dat huet de Mgr Jacques Mangers gemaach.
Philippe Schneider, de Mann mat der Kamera
Ëm wat geet et am Film?
Dësen Dokumentarfilm, deen d'Liewen an d'Karriär vum Lëtzebuerger Cineast Philippe Schneider erzielt, ass mat ville Filmextraiten ënnerluecht. En handelt ënner anerem iwwer säi éischte groussen Documentaire Pour la liberté aus dem Joer 1948. a wéi de Schneider sech zu Lëtzebuerg als Cineast etabléiert huet, an engem Land an deem et esou gutt ewéi keng Filmindustrie gouf. Hien huet säin eegene Filmstudio etabléiert, an deem och seng Famill geschafft huet, a vill touristesch Filmer iwwer d'Groussherzogtum gedréint, e puer Industriefilmer a ganz vill Reklammen.
De Schneider hat zwar d'Sympathie vun der Press a vun den Autrotiéiten, mee säi eenzege Spillfilm, L'amour, oui! mais... aus dem Joer 1970, war e Mësserfolleg. Och d'Produktioun vun deem Film gëtt thematiséiert.
Géint Enn vu sengem Liewen hat de Schneider mat neier Konkurrenz aus jonken, méi kritesche Cineasten ze kämpfen, a mam Opkomme vum lëtzebuergescher Fernsee.
Interviewt ginn am Documentaire ënner anerem d'Marie-Jeanne Kartheiser, André Claude, André Retter, Marianne Faber-Schneider, Patrick Feuerstein, an de Jean-Marie Meyer.
Filmproduktioun
D'Majoritéit vun dem filmesche Material kënnt aus den Archiver vum Centre national de l'audiovisuel (CNA).
D'Produktiounsgesellschaft Ciné Quasi krut 1997 eng "Aide au développement" vum Lëtzebuerger Filmfong an Héicht vu 600.000 Lëtzebuerger Frang accordéiert. 1998 ass dunn och nach a Subside vun 3,5 Millioune Frang fir d'Produktioun vum Documentaire dobäikomm.
De Film huet seng Première am Dezember 1999 an der Stater Cinemathéik gefeiert.
Philippe Schneider, de Mann mat der Kamera war ee vu siwe Filmer déi am Abrëll 2001 wärend der zweeter Editioun vun der "Semaine du documentaire luxembourgeois" gewise gouf, déi den CNA a Samsa Film organiséiert hunn.
Kritik
Josée Hansen, d'Lëtzebuerger Land: "Tom Alesch [...] raconte l'histoire de Philippe Schneider par un film, monté comme un joli conte de fée. [...] Ses deux filles, Marianne et Nicole, alors recrutées comme actrices, sont les principaux témoins de Tom Alesch. Qui, pour avoir un contre-poids, a demandé au journaliste Jean-Marie Meyer d'intervenir - pour prouver que Meyer est le démystificateur, Tom Alesch le filme dans les casemates, c'est un peu gros. Parce que l'ancien rédacteur en chef du Land n'y va pas avec le dos de la cuillère, mais accuse franchement Schneider d'avoir été un opportuniste sans scrupules, le résultat étant des films qui mélangent « du patriotisme à trois sous et du kitsch éclatant ». Quelques scènes auparavant, l'ancien voisin de Schneider, Albert Dumont, aura rappelé que le cinéaste avait fait fortune durant la guerre en vendant des fripes aux Allemands, ce qui ne le rend pas vraiment plus sympathique."
Triviales
De Philippe Schneider huet d'Aart a Weis wéi d'Ausland Lëtzebuerg gesinn huet duerch seng Touristen- an Industriefilmer grondleeënd matbestëmmt.
Horst Köhler
Vun 1976 bis 1980 war hien am Ministère fir Wirtschaft an Technik an der Grondsazabteilung täteg. 1981 ass hie Member an der CDU ginn. 1982 gouf hie Chef vum Ministerbüro an der Ënnerabteilung I A am Finzanzministère. 1987 gëtt hie Chef vun der Abteilung I am Finanzministère. Vun 1989 un ass e Chef vun der Abteilung VII. Vun 1990 bis 1993 war hie Staatssekretär am Finanzministère. 2000 gouf hien Direkter vum Internationale Wärungsfond.
Den 23. Mee 2004 gouf den Horst Köhler als Bundespresident vun Däitschland gewielt, a vum 1. Juli un war hien offiziell Bundespresident. Hie gouf den 23. Mee 2009 a sengem Amt confirméiert.
Hien huet den 31. Mee 2010 säi Récktrëtt bekannt gemaach.
Canton de Saint-Dier-d'Auvergne
De Canton de Saint-Dier-d'Auvergne ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Clermont-Ferrand, Puy-de-Dôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Olympesch Summerspiller 2008/Baseball
Bei den XXIX. Olympesche Summerspiller 2008 zu Peking gëtt eng Kompetitioun am Baseball ausgedroen. Am Turnéier vun de Männer spillen aacht Ekippen. All Land däerf eng Ekipp vu 24 Spiller opstellen. Den CIO huet decidéiert de Baseball aus dem Programm vun de Spiller 2012 erauszehuelen. Domat ass déi Sportaart am Joer 2008 virleefeg fir d'lescht bei den Olympesche Spiller dobäi.
Qualifikatioun
Vu fir era war China als Organisateur qualifizéiert, donieft kommen zwou Ekippen aus Amerika, eng aus Asien an eng aus Europa. Déi aner dräi Plaze goufen an engem olympesche Qualifikatiounsturnéier, dat an Taiwan gouf, entscheet.
Follgend Ekippen hu sech fir d'Olympesch Spiller qualifizéiert:
Cesc Fàbregas
Hie spillt zanter Mëtt 2003 fir den FC Arsenal am Mëttelfeld.
Tour de l'Ain 2009
Déi 21. Editioun vum Tour de l'Ain gouf 2009 vum 9. August bis den 12. August gefuer. Den Depart war zu Bourg-en-Bresse an d'Arrivée um Col du Grand Colombier.
Cesc Fàbregas
Seng Carrière
Den 1. Mäerz 2006 huet hien am Spill géint déi ivoresch Foussballnationalekipp (3:2) säin Debut fir déi spuenesch Foussballnationalekipp ginn.
Hie gouf vum Luis Aragonés selektionéiert fir bei der Foussball-Weltmeeschterschaft 2006 matzespillen.
Tour de l'Ain 2009
De jonken Est Rein Taaramäe vun der Ekipp Cofidis konnt d'Generalklassement fir sech entscheeden.
Saint-Pierre (Martinique)
Saint-Pierre ass eng Stad am Arrondissement Saint-Pierre am franséischen Departement Martinique, enger Karibik-Insel.
D'Stad gouf op eng traureg Aart a Weis bekannt, wéi se den 8. Mee 1902 bei Ausbroch vum Vulkan Montagne Pelée duerch eng Lawin vu gliddege Gaser, e sougenannte pyroklastesche Stroum, bal ganz zerstéiert gouf, an hir iwwer 25.000 Awunner, bis op een oder zwéin, ëm d'Liewe koumen. Virdru war si déi wichtegst Stad op der Insel.
Zanter den 1920er Jore gouf d'Stad nees opgebaut.
André an d'dissident Stëmmen
André an d'dissident Stëmmen, op Franséisch André et les voix dissidentes, ass en Dokumentarfilm vum Donato Rotunno aus dem Joer 2000.
Belair
De Belair ass ee vun de 24 offizielle Quartiere vun der Stad Lëtzebuerg a läit am Weste vun der Haaptstad.
De Quartier krut 1956 säin haitegen Numm. Virdrun huet en offiziell Neimärel (Neumerl) geheescht.
André an d'dissident Stëmmen
Ëm wat geet et am Film?
De Film dréint sech ëm dem André Hoffmann, dee leschten Deputéierten, dee fir d'Kommunistesch Partei an d'Chamber gewielt gouf, a wéi hie mat senger Partei gebrach huet a säi Mandat opginn huet fir eng nei Beweegung, d'Nei Lénk, mat ze grënnen. Am Film gëtt gewisen, wéi hien 1999 fir hir Nofollgerbeweegung Déi Lénk erëm an d'Chamber gewielt gëtt, an et geet ëm parteilech Ideologie. De Film soll dozou ureegen, iwwer verschidde Saachen nozedenken.
Belair
==Geschicht == Am 13. Joerhonnert stoung op dem fräie Flouer vum haitege Quartier en Haff „Daubenfeld“, bei deen am Laf vun der Zäit nach en zweeten derbäi koum. De François Lascombes huet eng Iwwersiicht publizéiert mat den Evenementer déi mat dësen Häff ze dinn haten:
Dem Lascombes seng Chronik hält hei op…
Nodeems d'Festung 1867 geschleeft gouf, huet sech d'Stad no Westen hi vergréissert, d'Bevëlkerung geet an d'Luucht, nei Stroossen an déi éischt Bourgeoisieshaiser gi gebaut.
André an d'dissident Stëmmen
Soss
De Film gouf mat der Ënnerstëtzung vum Lëtzebuerger Filmfong produzéiert.
Belair
1919-1921: D'Franziskanerschwëstere bauen hiert Klouschter um Belair.
Lee Miller
D'Lee Miller, gebuer den 23. Abrëll 1907 zu Poughkeepsie, N.Y, a gestuerwen de 27. Juli 1977 op der Farley Farm an der englescher Grofschaft Sussex, war eng US-amerikanesch Fotografin.
Belair
1920 huet d'Gemeng Hollerech (mat de Sektiounen Neimärel a Bouneweg) mat der Stad Lëtzebuerg fusionéiert. 1935 gëtt d'Primärschoul gebaut an de Grondstee fir d'Clinique Sacré-Cœur gëtt 1954 geluecht.
André an d'dissident Stëmmen
Soss
En hat seng Première am Juni 2000 zu Esch, ass duerno op VHS-Kassett erauskomm a gouf 2001 nees am Kader vun der Semaine du documentaire luxembourgeois am Kino Utopia gewisen. Zesumme mat engem aneren Documentaire vum Donato Rotunno, Terra Mia, ass en 2001 um Filmfestival vun Amiens gelaf. E gouf am Januar 2002 och op RTL Télé Lëtzebuerg gewisen.
Belair
Vun 1938 u gouf d'Belairer Kierch geplangt, se konnt awer wéinst dem Zweete Weltkrich eréischt 1957 konsekréiert ginn.
André an d'dissident Stëmmen
Wat sot d'Press?
Viviane Thill, Forum: "Entre le passé et le futur, ce film sur un militant aux prises avec ses doutes, ses combats et ses adversaires, propose et réussit ainsi en grande partie un exercice peu habituel au Luxembourg: le portrait d'un homme politique et, au-delà, un documentaire en prise directe avec la vie politique du Grand-Duché."
Belair
Duvenvelt
Vum 13. Joerhonnert bis an den Ufank vum 20. Joerhonnert war fir den haitege Quartier den Numm Duvenvelt oder Daubenfeld geleefeg. D'Strooss déi vum Boulevard Grande-Duchesse Charlotte bis bei de Märeler Kierfecht gefouert huet – déi haiteg Avenue Gaston Diderich – gouf Dauwelswee, Dauvelt oder Rue de Daubenfeld genannt. Den Numm ass op d'Botterblumm ( grande douve) zeréckzeféieren, déi sengerzäit do an de Wisen a Mouere gewuess ass.
Max Weber
De Maximilian Carl Emil Weber, gebuer den 21. Abrëll 1864 zu Erfurt a gestuerwen de 14. Juni 1920 zu München, war en däitsche Soziolog.
Belair
Neimärel
Wéi uganks vum 20. Joerhonnert lues a lues Liewen an de Quartier koum, koum den Numm Neimärel op, well en zur Par Neimärel gehéiert huet.
Max Weber
Dem Max Weber seng Publikatioun Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus zielt, nieft senger Schrëft Wirtschaft und Gesellschaft, zu senge wichtegste Kontributiounen am Beräich vun der Soziologie an ass e fundamentaalt Wierk vun der Reliounssoziologie. Nom Max Weber gëtt et tëscht der protestantescher Eethik an dem Ufank vum Kapitalismus, respektiv der Industrialiséierung a Westeuropa en enken Zesummenhang: d'Kompatibilitéit vun der Eethik oder Weltusiicht vun de Protestanten, besonnesch vun de Calvinisten, mam kapitalistesche Prinzip vun der Akkumulatioun vum Kapital a vun der Reinvestitioun vum Profit war een idealen Hannergrond fir d'Industrialiséierung. De Weber huet säi Wierk an zwou Etappe geschriwwen, deels virun enger Rees an Amerika (August-Dezember 1904), wou hien zu St. Louis un engem wëssenschaftleche Kongress deelgeholl huet, an deels duerno (1905).
André an d'dissident Stëmmen
Bibliographie
Luxembourg News, 15. Juni 2000, d'Lëtzebuerger Land, 16. Juni 2000, Den Neie Feierkrop, 21. Juli 2000,
Belair
Neimärel
Wou den Numm Belair fir de Stater Quartier hierkënnt ass net sécher gewosst. Den Architekt Mathias Martin hat 1923 säin Haus an der haiteger Avenue Gaston-Diderich "Maison Bel Air" genannt, an och d'Strooss huet ursprénglech sou geheescht (Rue Bel-Air). Den Numm fënnt ee scho géint 1910 op offiziellen Dokumenter. Sou steet op de Baugeneemegunge fir d'Haiser déi d'Gemeng Hollerech sengerzäit ausgestallt hat, de Stroossennumm Rue Bel-air drop. Et ass méiglech, datt den Numm vun der Strooss oder dem Martin sengem Haus 1957 och dem ganze Quartier säin Numm ginn huet.
Dem Robert Philippart no gëtt den Numm Belair mat Staddeeler déi Liicht, Loft an Uerdnung verspriechen associéiert.
Belair
1956 huet de Stater Schäfferot de Quartier offiziell vun Neimärel a Belair an d'Strooss vu Rue Bel-Air an Avenue Gaston-Diderich ëmgedeeft.
Geographie
De Quartier Belair ass 171,79 Hektar grouss a läit op enger Héicht tëscht 283,2 an 328,6 m.
D'Grenze vum Quartier sinn :
Awunner
Entwécklung vun der Awunnerzuel : Op den hunn um Belair  Leit gewunnt, wovun  % Lëtzebuerger waren, géintiwwer  % Auslänner.
200 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 205 v. Chr. | 204 v. Chr. | 203 v. Chr. | 202 v. Chr. | 201 v. Chr. | 200 v. Chr. | 199 v. Chr. | 198 v. Chr. | 197 v. Chr. | 196 v. Chr. | 195 v. Chr.
Olympesch Summerspiller 2008/Badminton
Bei den XXIX. Olympesche Summerspiller 2008 zu Peking gëtt et fënnef Kompetitiounen am Badminton. All Nationalen Olympesche Kommitee ka bis zu dräi Spiller, respektiv Doublespiller asetzen. Fir d'Eenzelkompetitioune sinn 38 Spiller qualifizéiert, a fir d'Doublen sinn et 16 Koppelen.
Fir d'Spiller 2008 hu 50 NOKen Spiller op Peking geschéckt.
Weimeschkierch
Weimeschkierch huet zur Gemeng Eech gehéiert a war am Fong mat Eech eng Unitéit. Dodrun erënnert och de Sproch „Weimeschkierch an Eech leien an engem Streech “.
Geographie
Weimeschkierch grenzt am Norden un Dummeldeng an dann, am Sënn vun der Auer, un d'Gemeng Nidderaanwen an d'Quartiere Kierchbierg, Pafendall an Eech.
De Quartier huet eng Fläch vun 110,50 ha a läit op enger Héicht tëscht 237,4 an 352,2 m.
Ursprong vum Numm
„Weimeschkierch“ staamt aus der fränkesch-merowengescher Epoch a geet op eng vun den eelste Kultplazen zu Lëtzebuerg zeréck. Am Joer 723 huet den Hausmeier Karl Martell d'Uertschaft „Weimeschkierch“ der Abtei St Maximäin vun Tréier geschenkt. Et huet sech ëm fränkeschen Haff gehandelt, zu deem och eng „privat“ Kierch, d'Vimaris ecclesia gehéiert huet, also engem Gotteshaus, dat de Frank Wimar op sengem Grond a Buedem opgeriicht hat.
Geschicht
Zu Weimeschkierch hu bis ufanks vum 20. Joerhonnert haaptsächlech Händlerfamillje gewunnt déi uechtert d'Land gezu si fir Kreemchen (Parzeläin, Bitzgeschier asw.) géint Lompen an aalt Eisen ze tauschen. D'Lompekréimer, déi sech selwer Lakerte genannt hunn, hunn ënner sech d'Lakersprooch oder Lakerschmus geschwat, d'Sprooch vun de Jéiner.
Kloakendéieren
D'Urmamendéieren sinn eng Ënnerklass vun de Mamendéieren. Si bestinn aus enger eenzeger Uerdnung, där vun de Kloakendéieren (Monotremata).
Martine Anne Breisch
D'Martine Anne Breisch, gebuer den 23. Dezember 1976 zu Esch-Uelzecht, ass eng lëtzebuergesch Sängerin, Musekerin, Schauspillerin a Synchronspriecherin.
1996 huet d'Martine am Lycée Hubert-Clément zu Esch-Uelzecht de Premièresdiplom a moderne Sprooche gemaach. Vun 1996 bis 1999 huet si um Institut supérieur d'études et de recherches pédagogiques (zanter 2003 Université du Luxembourg) studéiert an do mat engem Diplom als Enseignant (Pedagogik) ofgeschloss. Nodeem si 14 Joer um Escher Conservatoire war (Gei, Solfège, Chouerdirectioun, Gesang), ass si 1999 op Paräis gaange fir Musical, Schauspill an Danz ze studéieren. 2000 ass si op Frankfurt am Main gewiesselt an huet do 2002 hiren Diplom als Musicalduerstellerin, Sängerin a Schauspillerin gemaach. 2008 huet si eng Zousazausbildung als Studio- a Synchronspriecherin zu Berlin gemaach a schafft zanterhier och reegelméisseg als Speakerin an Däitschland, a Frankräich, an der Belsch an zu Lëtzebuerg am Studio fir Synchronisatioun, Publicitéiten, Reportagen a Voix Off.
Vun 2002 bis 2009 war si reegelméisseg op Tournée duerch Europa mat Schauspillstécker, Musicals an Operetten. Duerno hat si ënner anerem Gaaschtengagementer zu Augsburg (Parktheater), Essen (Theater im Rathaus), Fürth (Stadttheater), Tréier (Stadttheater), Mannheim (OTM), Deidesheim a Frankfurt am Main (Städtische Bühnen). Donieft war si vun 2002 bis 2016 Dozentin op der Stage & Musical School zu Frankfurt am Main, wou si ë. a. d'Helene Fischer als Studentin hat. Si huet vun 2012 bis 2019 Theatercourse fir Teenager a Jugendlecher zu Darmstadt ginn a vun 2014 bis 2019 Musicalgesang zu Tréier op der Karl-Berg-Musikschule enseignéiert. Zousätzlech huet si zanter 1999 ëmmer nees Kanner-, Jugend- an Erwuessechéier, zu Lëtzebuerg geleet. 2017 gouf si d'offiziell Stëmm vun der Lëtzebuerger Eisebunnsgesellschaft CFL, 2021 d'Stëmm vun den Trierer Stadtwerke (Bus&Bahn) a vu September 2018 un, ass si Chargée de cours fir Chant Moderne/Comédie Musicale-Rock/Pop, Diction allemande a luxembourgeoise, an Art Dramatique allemand/Formation théâtrale an der regionaler Maacher Museksschoul.
Si ass d'Sëschter vum Paul Breisch, Museker an Organist an der Stater Kathedral.
Jacques Mangers
De Jacques Mangers, gebuer den 18. Mäerz 1889 zu Stolzebuerg a gestuerwen de 7. Januar 1972, war e lëtzebuergesche Maristepater.
De Jacques Mangers huet an der Kongregatiounsschoul vun de Maristepateren zu Differt studéiert. Duerno huet hie Philosophie zu Paräis studéiert. Duerno ass hien op Roum gaange wou hie säi Studium weidergefouert huet bis zum Dr. an der Theologie.
De Jacques Mangers ass den 3. Abrëll 1920 zu Roum zum Geeschtleche geweit ginn. 1925 gouf hien a Norwegen geschéckt, do war hie Paschtouer an der Par vum Hl. Pol zu Bergen.
1932 gouf hien apostolesche Vikar an 1953 Bëschof vun Oslo (Norwegen).
Hie gouf 1932 Titularbëschof vu Selia an 1964 vun Afufenia.
Ërennerungen zu Stolzebuerg
<pre style="text-align:center; width: 300px"> IACOBI – APOSTOLI PRAESIDIIS – FVGIAT – NOX FIAT – VNVS – EPISCOPVS – AC – VNVM – OVILE
<pre style="text-align:center; width: 300px"> A LA MEMOIRE DE MONSEIGNEUR DR JACQUES MANGERS EVEQUE D'OSLO NE A STOLZEMBOURG
Stadtschreiber von Bergen
De Stadschreiwer vu Bergen-Enkheim ass e wichtegen däitsche Literaturpräis, deen zanter 1974 vun der fréierer Stad Bergen-Enkheim (haut e Staddeel vu Frankfurt am Main) an der Kulturgesellschaft Bergen-Enkheim vergi gëtt. Et ass den eenzege Literaturpräis vu Frankfurt am Main.
De Stadtschreiwer-Präis gouf vum Franz-Joseph Schneider, Bierger vu Bergen-Enkheim an Auteur vun der Gruppe 47, gegrënnt. Domat war deen éischte vun enger ganzer Rei Stadschreiwerpräisser an d'Liewe geruff (duerno koumen z. B. nach Mainz an Dresden). Dëse Literaturpräis ass fir sech geholl awer eenzegaarteg bliwwen, well dem ausgezeechente Schrëftsteller keng Verflichtungen operluecht ginn. E kritt e Geldpräis vu 15.500 Euro (2005) an däerf e ganzt Joer laang gratis am Stadschreiwerhaus zu Bergen-Enkheim "An der Oberpforte" wunnen. Iwwer d'Iwwerreechung vum Präis decidéiert all Joer eng Jury vun néng Leit.
Mä nach eppes Aneschtes ass eemoleg: All Joer Enn August/Ufank September gëtt de Präis am Kader vum Volleksfest "Berger Markt" iwwerreecht. Iwwerreechung a Festried geschéien am grousse Béierzelt virun Honnerte vu Visiteuren.
Präisdréier
D'Präisdréier a Festriedner (a Klameren):
Polvermillen
D'Polvermillen ass ee vun de 24 offizielle Quartiere vun der Stad Lëtzebuerg a läit am Oste vun der Haaptstad. En ass wat d'Fläch an Awunnerzuel ugeet, dee klengste Quartier vun der Stad
Geographie
De Quartier grenzt am Norden un de Zens an dann, am Sënn vun der Auer, un d'Quartieren Hamm, Bouneweg-Süd, Bouneweg-Nord an de Gronn.
D'Polvermillen huet eng Fläch vu 24,82 ha wat just 0,48 % vum Gebitt vun der Stad ausmécht. De Quartier läit op der Uelzecht, op enger Héicht tëscht 248 an 300,9 m.
Numm
Den Numm kënnt vun enger fréierer Millen (1562 dokumentéiert ) an där Holzkuele gemuel gouf, déi bei der Fabrikatioun vu Polver gebraucht gouf. Aus engem Akt vu 1668 geet ervir datt do e gewësse Peter Polffer Mëller war, dohier och d'Schreifweis Polffermillen déi een och geleeëntlech fënnt. Ëm 1795 goufen do Käre gemuel an ëm 1843 war do d'Kottengsspënnerei Kuborn. 1862 hu Conrot & Lamort eng Tricotsfabréck do bedriwwen an 1876 gouf se vun der Duchfabréck vun de Bridder Quetschlik a Samson Godchaux iwwerholl.
Industrielle Site
Do wou fréier noeneen eng Millen, eng Kottengsspënnerei mat Fierwerei, eng Duchfabrick, en Atelier fir Seelzich ze produzéieren (Secalt) an eng industriell cheemesch Botzerei (Express nettoyage à sec) waren, huet de Stater Gemengerot de 14. Dezember 2015 gréng Luucht gi fir en neie Wunnquartier mat tëscht 200 an 230 Logementer (25.000 m²) a Büroen (1.600 m²) ze bauen. Mat an de Projet agebonne ginn och fënnef Gebaier déi um Inventaire supplémentaire vun den Nationalmonumenter stinn. Dozou gehéieren och den eckege Schaarschtech an d'Kesselhaus an deem d'Dampmaschinn installéiert war.
Ier mat de Bauaarbechten ugefaange ka ginn, muss de Buedem um fréieren Industriesite sanéiert ginn. Nodeems schonn am Summer 2019 déi meescht Réckstänn vun Ueleg a Bensinn vun der Secalt eliminéiert waren, ass Enn vun deem Joer och mat den Aarbechten ugefaange ginn, fir de Buedem vun de cheemesche Réckstänn vun der fréierer Botzerei ze sanéieren. Do dernieft mussen och nach zwou Brécke méi breet a méi stabil gemaach ginn.
Awunner
2011 hunn op der Polvermillen 330 Leit gewunnt; op den waren et der. Den Undeel vun de Lëtzebuerger louch bei % géintiwwer  % Auslänner.
Canton de Château-Gontier-Ouest
De Canton de Château-Gontier-Ouest ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Château-Gontier, am Departement Mayenne an de Pays de la Loire.
Parverband Bartreng-Stroossen
De Parverband Bartreng-Stroossen gouf de 6. Mee 2017 duerch en Dekret vum Bistum ofgeschaaft.
Schluecht vu Szentgotthárd
Zwou Schluechte goufen zu Szentgotthárd geschloen:
Parverband Bartreng-Stroossen
En huet zu der Pastoralregioun Lëtzebuerg gehéiert a bestoung aus den 2 Paren.
Malle-poste
D'Malle-poste war eng Kutsch déi a Frankräich fir den Transport vu Courrier an e puer Passagéier gebraucht gouf.
De Gebrauch vun der Malle-Poste ass a Enn vum 18. Joerhonnert opkomm, an déi lescht ass 1857 gefuer. An där Zäit gouf et verschidden Typpen déi am Stil vun enger Berline, Coupé oder Briska gebaut goufen.
Am Ufank goufen d'Mallen an deenen de Courrier war an de Kutschen transportéiert. Eréischt géint 1818 gouf d'Courriersmall fest un d'Kutsch ugebaut.
Well déi Kutsche vill gefuer goufen, war och e groussen Ënnerhalt néideg. Dofir gouf et och e Cahiers des charges. An deem vun 1848 war virgesinn datt d'Bandagë vun de Rieder zéngmol am Joer frëschgemaach gemaach sollte ginn, d'Achse sinn eemol d'Joer ofmontéiert ginn an an engem Holzfeier frësch gehäert ginn. D'Këscht vun der Kutsch gouf all zéng bis zwielef Joer ersat, si goufen eemol d'Joer frësch ugestrach, an zweemol am Joer poléiert a vernéiert, fir datt se ëmmer sollte gutt a propper ausgesinn.
Déi lescht Ännerung am Bau vun där Kutsch war 1839. Do koum méi e liichte Modell eraus de Briska, dee vum Kutschebauer M. Marcoux gebaut gouf.