cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alain Mertens
Biographie
Mat der Schülerband Aching Mind sammelt hien Enn der 1990er Jore seng éischt Bünenerfarungen. 2003, no der Opléisung vum Grupp schreift hie Solo-Lidder a mécht bei Gruppe wéi Manali, Pandora, We are S.A.M. an Angela P mat.
2009 gesäit een hien dann op der 5. Plaz an der Finall bei Wanns de eppes kanns! vun RTL Lëtzebuerg an am Virprogramm vun der Anastacia an der Rockhal.
2011 bréngt hien d'Single Lëtzebuerg eraus, déi sech bis op d'éischt Plaz an den Itunes Alternative Charts zu Lëtzebuerg konnt placéieren.
Angela Melillo
D'Angela Melillo, gebuer den 20. Juni 1967 zu Roum, ass eng italieenesch Filmschauspillerin, Televisiounsmoderatorin a Mannequin.
D'Melillo huet hir Carrière fir d'éischt als Dänzerin ugefaangen; zanter den 2000er Jore schafft si fir de Film an d'Televisioun.
Vun 2006 bis 2013 war si mam Restaurateur Duccio Tessari bestuet, se hunn eng Duechter.
Observatoire Piera
Den Observatoire Piera (katalounesch Observatori Astronomic de Piera; engl. Piera Observatory; ass en Observatoire zu Piera an der katalaounescher Provënz Barcelona. Et gëtt vum katalouneschen Astronom Joan Guarro geleet an gehéiert zesumme mam Observatoire Ametlla de Mar an dem Observatoire vu Mallorca zum Unicorn Project an der Minor Planet Astrometry.
Montes Harbinger
D'Montes Harbinger sinn e Biergsystem um westleche Rand vum Mare Imbrium um Äerdmound. Si hunn zesummen en Duerchmiesser vu 90 km. De Mëttelpunkt steet bei 27° N / 41 W.
Paul Faber (Diplomat)
De Paul Faber gebuer de 6. Abrëll 1943 a gestuerwen den 19. Juni 2014, war e lëtzebuergeschen Diplomat.
No sengem Studium zu Lëtzebuerg an a Frankräich, ass hie bei de Ministère schaffe gaangen.
Hien huet Lëtzebuerg vun 2005 bis 2007 als Ambassadeur an der Schwäiz an am Liechtenstein representéiert.
Hie war virdru Stännege Vertrieder vu Lëtzebuerg bei der Europäescher Unioun zu Bréissel (1976), Stännege Vertrieder vu Lëtzebuerg am Conseil de l'Europe zu Stroossbuerg (1986-1992), Ambassadeur vu Lëtzebuerg a Portugal (1993-1998), Ambassadeur an Italien, op Malta an zu San Marino (1998 - 2002), Ambassadeur an Éisträich, an Ungarn an a Slowenien (2002 - 2005). Gläichzäiteg war hie Stännege Vertrieder vun der Agence Internationale sur l'énergie atomique bei de Vereenten Natiounen.
Hie war mat der Schauspillerin Marie-Christine Faber bestuet. Zesumme krute si zwee Kanner.
Raoul Walsh
De Raoul Walsh gebuer als Albert Edward Walsh den 11. Mäerz 1887 zu New York a gestuerwen den 31. Dezember 1980 zu Simi Valley a Kalifornien war en US-amerikanesche Schauspiller, Dréibuchauteur, Filmproduzent a Filmregisseur.
De Raoul Walsh huet vun 1914 un an enger 130 Filmer d'Regie gefouert.
Hie war de Brudder vum Schauspiller George Walsh.
L'occhio del ragno
L'occhio del ragno ass en italieenesch-éisträichesche Film vum Roberto Bianchi Montero aus dem Joer 1971.
Ëm wat geet et am Film?
De Paul Valery gëtt no engem Iwwerfall vun der Police verhaft. Seng Komplize kënne mat de geklaute Bijoue flüchten…
Schlass Weimerech
D'Schlass Weimerech (och an der Schreifweis Weimericht oder Weimerich) ass en herrschaftlecht Haus an der Gemeng Jonglënster. Et steet laanscht den CR132, tëscht Gonnereng an Eescheler, am Naturschutzgebitt Weimericht.
Zulescht huet eng eeler Koppel dra gewunnt, déi béid am November 2004 gestuerwe sinn. Zanterhier steet d'Haus eidel a verfält. D'Gemeng Jonglënster huet et 2006 fir 135.000 Euro vun engem Ierwe vun der Koppel ofkaaft, mee jorelaang weider näischt dru gemaach. 2017 huet s'et du fir 30 Joer der Natur- a Bëschverwaltung verlount. Déi wollt do eng Zort "Fliedermaushotel" draus maachen. Well d'Bausubstanz sech an de 5 Joer dono weider verschlechtert huet, a weider näischt um Bau geschitt ass, sinn d'Pläng vum Fliedermaushotel och ongewëss (Stand: Dez. 2022). No der Anne Schroeder aus dem Gemengerot hätt d'Schlass Weimerech nach ni eng Roll fir Jonglënster gespillt.
Du rififi chez les hommes
Ëm wat geet et am Film?
No 5 Joer Prisong, a mat senger Gesondheet um Enn versicht den Tony nach e leschte Coup, en Abroch an eng Bijouterie op der Place Vendôme zu Paräis.
Eurovision Song Contest 1999
De '''44. Eurovision Song Contest''' war den 29. Mee 1999 an Israel. Organiséiert gouf d'Eurovisioun dat Joer am International Convention Centre zu Jerusalem. Presentateure waren de Yigal Ravid, d'Dafna Dekel an d'Sigal Shahamon. D'Dafna Dekel war 1992 als Interpretin fir Israel ugetrueden.
Fir d'Zuel vun de Länner ze reduzéiere sinn d'Plaze vun de leschte 5 Joer gekuckt ginn an déi mat de mannste Punkte hu missen e Joer Paus maachen. Betraff vun dëser Reegel ware Finnland, Griicheland, d'Republik Mazedonien, Rumänien an d'Schwäiz. Lëtzebuerg huet scho wéi déi fënnef Joer virdrun fräiwëlleg drop verzicht fir matzemaachen. Och Italien, Ungarn a Russland hu fräiwëlleg net matgemaach. Am Ganze waren 23 Länner dobäi.
Verschidden Interprete ware scho virdrun emol eng Kéier dobäi, d'Doris Dragović fir Kroatien 1986 (fir Jugoslawien) an d'Darja Švajger fir Slowenien 1995.
Nodeem Norwege sech dat Joer virdrun (1998) beschwéiert hat, se hätte Problemer gehat fir Sponsoren ze fannen, ass zur besserer Finanzéierung d'Big-4 Reegel agefouert ginn, wat praktesch bedeit, datt déi véier Länner Däitschland, Groussbritannien, Frankräich a Spuenien ëmmer matmaachen däerfen, egal wéi se déi Jore virdrun ofgeschnidden hunn.
Eng weider Ännerung gouf et, wat d'Sprooch vun de Lidder ubelaangt. Vun deem Joer u war et nees erlaabt, d'Sprooch fräi ze wielen. Bis dohi war nëmmen déi offiziell Sprooch (oder eng vun den offizielle Sproochen) vum jeeweilege Land erlaabt.
Vun deem Joer u war och d'Begleedung vun den Interpreten duerch en Orchester net méi obligatoresch. An Israel ass dofir decidéiert ginn, keen Orchester virzegesinn. D'Begleetmusek ass vun engem Band komm, d'Interpreten hunn awer live gesongen.
D'Reegel fir d'Ofstëmmung ass d'selwecht bliwwe wéi déi Jore virdrun, allerdéngs ass an de meeschte Länner den Televoting duerch d'Spectateure benotzt gi fir ofzestëmme mat Ausnam vun der Tierkei, Bosnien an Herzegowina, Irland a Litauen, wou nach eng Jury d'Ofstëmmung gemaach huet. All Land huet duerch d'Ofstëmmung 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 an 1 Punkt un déi zéng bescht Lidder verginn. D'Resultater si per Telefon op Jerusalem matgedeelt ginn.
Déi éischt Plaz krut d'Vertriederin vu Schweden, d'Charlotte Nilsson mat 17 Punkte Virsprong virum Selma Björnsdóttir (Island). Déi drëtt Plaz krut d'Grupp Sürpriz, déi fir Däitschland ugetruede war.
Fir Schweden war et déi véiert Kéier datt et de Grand Prix gewonnen hat.
Klassement
Déi rout markéiert Länner hunn am Joer drop (2000) wéinst hirem schlechte 5-Jores-Duerchschnëtt missen aussetzen.
Raymond Pellegrin
De Raymond Pellegrin, gebuer den 1. Januar 1925 zu Nice a gestuerwen de 14. Oktober 2007 zu Garons, war e franséische Schauspiller.
No engem éischte Bestietnes vun 1949 bis 1955 mat der franséischer Schauspillerin Dora Doll war hie vun Enn 1955 bis zu hirem Doud am Februar 2007 mat der Schauspillerin Giselle Pascal bestuet.
The Best Exotic Marigold Hotel
Ëm wat geet et am Film?
Eng Grupp brittesch Senioren reest aus verschiddene Grënn an Indie fir do an engem Hotel de Rescht vun hirem Liewen ze verbréngen. Scho wéi s'ukommen, mierken se, datt et do e bëssen anescht hiergeet, wéi si sech et virgestallt haten…
La Roche-des-Arnauds
La Roche-des-Arnauds ass eng franséisch Gemeng am Departement Hautes-Alpes an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Montes Haemus
De Montes Haemus ass e Biergzuch um Äerdmound. Den Numm huet de Johannes Hevelius (1611–1687) vum fréiere griicheschen Numm fir d'Balkanbierger ofgeleet („Haemus, mons Thraciae“) an e gouf vun der Internationaler Astronomescher Unioun am Joer 1961 offiziell festgeluecht. D'Bierger si bis zu 2,4 km héich, an den Duerchmiesser vum Gebiergsromp ass bis zu 560 km grouss. Selenographesch Koordinate: 19° 54' Nord, 19° 12' Ost (19,9° N / 9,2° O).
Nopesch Gebidder
D'Montes Haemus sinn am Südoste vum Mare Tranquillitatis, am Nordoste vum Mare Serenitatis an am Weste vun de Montes Apenninus ëmginn.
Crime et châtiment (Film 1956)
Crime et châtiment ass e franséische Film vum Georges Lampin aus dem Joer 1956.
Ëm wat geet et am Film?
De Film ass nom Fjodor Michailowitsch Dostojewski sengem Roman gedréint ginn.
Tom Hooper
Den Thomas George ("Tom") Hooper, gebuer 1972 zu London, ass en englesche Film- an Televisiounsregisseur.
Zu senge bekanntste Wierker zielen den Tëleesfilm an zwéin Deeler Elizabeth I mat der Helen Mirren (2005), fir déi en en Emmy krut, d'Miniserie John Adams (2008) an de Kinosfilm The King's Speech (2010) mam Colin Firth an der Haaptroll, deen 2011 ë. a. den Oscar fir de beschte Film an déi bescht Regie krut.
James Cagney
Den James Francis Cagney, Jr. gebuer de 17. Juli 1899 zu New York City, a gestuerwen den 30. Mäerz 1986 zu Stanfordville, war en US-amerikanesche Schauspiller.
Hien huet a Vaudeville-Stécker an um Broadway Theater gespillt ier en 1930 fir de Film Sinner's Holiday vu Warner Bros. op Hollywwod engagéiert gouf.
Hien huet ufanks dacks haart Kärele gespillt wéi z. B. an The Public Enemy (1931), Blonde Crazy (1931) oder Hard to Handle (1933). Mä och méi differenzéiert Rollen, wéi an Angels with Dirty Faces (1938) an a Yankee Doodle Dandy (1942, woufir en den Oscar als beschte Schauspiller krut), White Heat (1949) a Mister Roberts (1955). Hie war ee vun de Grënner vun der Screen Actors Guild an tëscht 1942 an 1944 hire President.
Dem Cagney seng lescht Roll an engem Film, no iwwer 70 Filmer, war 1981 a Ragtime. Déi zweetlescht war am Billy Wilder sengem One, Two, Three 20 Joer éischter. Do dertëscht huet hien zeréckgezu gelieft, Molerei studéiert an op sengem Bauerenhaff geschafft.
Hie war vun 1922 bis zu sengem Doud mat der Dänzerin Frances Wilhard "Billie" Vernon (1899-1994) bestuet, si haten zwee Kanner adoptéiert.
Le bel âge (Film 1960)
Le bel âge ass e franséische Film vum Pierre Kast aus dem Joer 1960 no engem Roman vum Alberto Moravia.
Stade du Thillenberg
Geschicht
De Stadion gouf tëscht 1921 an 1922 vun de Memberen, Supporteren a Spiller vun de Red Boys gebaut. Dofir huet missen den Hank, wou en drop ass, planéiert ginn. An den dräi Joer duerno gouf e vergréissert, an et koum eng Tennisplaz bäi. Den Terrain huet dunn der Hadir gehéiert, bei där déi meescht Spiller geschafft hunn.
Le bel âge (Film 1960)
Ëm wat geet et am Film?
E puer Frënn begéine sech an erzielen Episoden aus hirem Liewen…
Stade du Thillenberg
Geschicht
De Stadion huet zwou Tribünen, eng 'natierlech', am Hank, an eng, déi mat engem hëlzenen Daach, wéi een e bei alen Hypodrome fënnt, iwwerdaacht ass.
Den 11. Juli 2018 gouf de Stadion op den Zousazinventaire vun den nationale klasséierte Monumenter agedroen.
Kanéil
Kanéil (fr. cannelle - "Réierchen") ass e Gewierz aus der gedréchenter Schuel vu Kanéilsbeem, absënns vum Ceylon-Kanéilsbam (Cinnamomum verum). E kënnt hautdesdaags haaptsächlech aus China, Indonesien, a (mat faméiser Qualitéit) Sri Lanka.
E gëtt entweeder als Staangen, als zesummegerullt Schuelen, oder gemuel als typesche bronge Polver verkaaft.
De Kanéil schonn zanter der Antiquitéit bekannt, déi al Egypter hunn e fir d'Abalsaméierung gebraucht, e gëtt en och an der Bibel a vum Herodot ernimmt. Am Mëttelalter koum en och bis an Nordeuropa, wou en eent vun den absënns deiere Gewierzer gouf.
Hautdesdaags fënnt ee Kanéil ënner anerem am Glouswäin an an Äppelflueden (besonnesch an Däitschland an an Éisträich).
Kuckt och
Fahéjfa
Die (Drôme)
Die ass eng franséisch Gemeng am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Howard Vernon
Den Howard Vernon, gebuer als Mario Walter Lippert de 15. Juli 1914 zu Baden-Baden, a gestuerwen de 25. Juli 1996 zu Issy-les-Moulineaux, am Departement Hauts-de-Seine, war e Schwäizer Schauspiller.
NGC 3447
Den NGC 3447 ass eng Galaxis am Stärebild Leo.
Howard Vernon
Den Howard Vernon huet an iwwer 190 TV- a Kinosfilmer matgespillt.
NGC 3447
D'Galaxis gouf den 18. Mäerz 1836 vum Astronom John Herschel mat sengem 18,7-Zoll-Spigelteleskop entdeckt.
Jeff Paulus
De Jeff Paulus, gebuer den 20. Juli 1983 zu Ettelbréck, ass e lëtzebuergeschen Handballspiller.
Howard Vernon
Vun den 1960er Joren un huet hien an iwwer 30 Filmer vum spuenesche Filmregisseur Jesús Franco matgespillt. Des Filmer mat engem klenge Budget waren haaptsächlech Horrorfilmer, Vampirfilmer an erotesch Filmer mat meeschtens deene selwechte Schauspillerinne wéi Soledad Miranda, Anne Libert, Britt Nichols a Lina Romay.
Jeff Paulus
2001 war de Paulus fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet 51-mol an der Nationalekipp gespillt, an dobäi 108 Goler geschoss.
Hie war ee Spiller vum CHEV Handball Dikrech, HB Esch, HB Käerjeng a vum HB Diddeleng.
Howard Vernon
Am Joer 1988 hat hien och eng Roll am Kuerzfilm Somewhere in Europe vum lëtzebuergesche Filmregisseur Pol Cruchten.
Claude Reder
De Claude Reder, gebuer de 16. Januar 1978, ass e lëtzebuergeschen Handballspiller.
2004 war de Reder fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet siwemol an der Nationalekipp gespillt, an dobäi ee Gol geschoss.
Hie war ee Spiller vum HB Red Boys Déifferdeng.
Eng nei Zäit
Eng nei Zäit (och Demain, après la Guerre) ass e Spillfilm vum lëtzebuergesche Regisseur Christophe Wagner, deen op engem Dréibuch baséiert, dat d'Viviane Thill an hien zesumme geschriwwen hunn. En hat seng Avant-première de 7. Oktober 2015 um Festival International du Film Francophone zu Namouer an den 9. Oktober am Utopolis, a koum de 14. Oktober 2015 an d'Kinoen.
Gedréint gouf e vum 4. August bis Mëtt September 2014, sou wéi vum 12. bis den 20. Januar 2015.
De franséischen Titel vum Film ass Demain, après la guerre an deen engleschen Tomorrow After the War.
Nei Aarbecht
D'Organisatioun, déi 1985 gegrënnt gouf, ass eng vun de Strukture vum Comité national pour la défense sociale (CNDS).
Eng nei Zäit
Ëm wat geet et am Film?
Februar 1945: De Jules Ternes kënnt aus dem franséische Maquis, wuer e virun der Zwangsrekrutéierung geflücht war, nees heem a säin Éisleker Duerf a wëll säin onbeschwéiert Liewe vu virdrun nees weiderféieren. Mee d'Duerf ass duerch d'Ardennenoffensiv uerg zerstéiert, säi Papp nach net aus der Ëmsiidlung zeréck, säi fréiere Patron gouf deportéiert, seng Schwëster Mathilde ass ewell mam Armand, engem lokale Resistenz-Chef, zesummen, an d'Léonie, seng Frëndin, freit zanter kuerzem mat engem aneren, nämlech dem Jong vum Piechter vum Wandhaff...
Nei Aarbecht
Nei Aarbecht offréiert Mënschen déi sozial schwaach sinn eng Aarbecht an eng Wunneng an engem vun hire Foyeren. Zil ass et, deene Betraffenen ze hëllefen (erëm) en autonoomt Liewen ze féieren, ouni d'Hëllef vu Sozialaarbechter.
Eng nei Zäit
Soss
De Film huet déi sozial a politesch Spannungen an der direkter Nokrichszäit zu Lëtzebuerg als Hannergrond, an thematiséiert, an enger fiktionaliséierter Form, de fënneffache Muerd um Wandhaff (am Film "Waldhaff" genannt), deen am Juli 1945 geschitt ass. Weider historesch Evenementer, déi agefloss sinn, sinn déi zu Munneref agespaart Nazi-Cheffen an däitsch héich Militär, de Gommand-Prozess, d'Epuratiouns-Prozesser, déi montéiert Virwërf vun engem Offizéiesch-Putsch, an allgemeng de Muechtkampf tëscht de Virkrichs-Parteien a -Politiker op där enger an de Resistenzler op där anerer.
Nei Aarbecht
D'Haaptaktivitéit vun der S.a.r.l. besteet aus dem Ofhuelen an der Reparatur vu Gebrauchsobjeten, virun allem Miwwelen, elektresch Apparater, Vëloen, Gezei, Spillsaachen, Parzeläin, asw. No hirer Reparatur ginn dës Objeten am Lager vun der Organisatioun zu Hielem verkaaft, dat zu Präisser vu meeschtens 1 bis 4 Euro.
Eng nei Zäit
Soss
D'(Hanner-)Grondthema vum Film ass, wat no engem kollektiven traumateschen Erliefnes, wéi dem Zweete Weltkrich, méi wichteg ass: d'Wouerecht opzedecken oder d'Gewiicht op de gesellschaftlechen Zesummenhalt ze setzen, quitt datt bewosst Saachen, déi geschitt sinn, "ënnert den Teppech gekiert ginn". Dëst kënnt am Film senger Tagline zum Ausdrock: "Kann e Land seng Zukunft op Ligen opbauen?".
Nei Aarbecht
2012 beschäftegt Nei Aarbecht 12 fest ugestallte Mataarbechter déi 15 Aarbechter encadréieren.
Eng nei Zäit
Soss
De Budget louch bei 3,8 Milliounen Euro, an de Film gouf, eng Première fir e Film op Lëtzebuergesch, vun enger belscher Firma koproduzéiert. De Lëtzebuerger Filmfong huet d'Produktioun vum Film mat 2.608.660 Euro ënnerstëtzt.
Nei Aarbecht
Atelieren a Foyeren
D'Ateliere vun Nei Aarbecht sinn zu Hielem, wou och de Verkaf ass.
Nei Aarbecht geréiert de Foyer de Greef zu Bouneweg, zesumme mat der Vollekskichen, an e Foyer an eng Kantin zu Hielem. D'Bewunner vun de Foyere schaffe gréisstendeels bei Nei Aarbecht, wat awer net a priori de Fall muss sinn.
Eng nei Zäit
Soss
Et gëtt eng op franséisch synchroniséiert Versioun vum Film, fir datt en a frankophone Länner ka gewise ginn.
Wéi de Film erauskoum, goufe verschidden Evenementer am Zesummenhang dermat organiséiert: An der Abtei Neimënster war am November 2015 eng Ausstellung iwwer d'Kulissen an d'technesch Effekter vum Film ze gesinn an am CNA gouf et den 23.-24. Oktober, an Zesummenaarbecht mat der Uni Lëtzebuerg, eng Table-ronde a Konferenzen zum Theema "Continuités et ruptures" iwwer d'1940er Joren a verschiddenen europäesche Länner.
Am Dezember 2016 koum d'DVD eraus; de Film ass och online op Streaming-Platforme wéi vod.lu oder iTunes ze lounen, resp. ze kafen.
Accueil a Filmpräisser
De Film gouf vu 15.228 Leit zu Lëtzebuerg am Kino gesinn.
2016 gouf Eng nei Zäit mam Lëtzebuerger Filmpräis fir dee beschte Fiktiounsfilm ausgezeechent. Och de Kameramann Jako Raybaut an den Haaptacteur Luc Schiltz kruten dee Präis fir hir Aarbecht an dësem Film.
Géitz
D'Géitz, och nach Stade Géitz oder Terrain Géitz, ass e Foussballterrain an der Gemeng Wolz op deem den FC Wolz 71 trainéiert.
Eng nei Zäit
Accueil a Filmpräisser
Am Dezember 2016 huet de Christophe Wagner fir de Film de Regiepräis (Trophée francophone de la réalisation) bei de 4èmes Trophées francophones du cinéma gewonnen. Donieft war de Luc Schiltz och fir de selwechte Präis an der Kategorie "Beschte Schauspiller an enger Haaptroll" (Trophée Francophone de l'interprétation masculine) nominéiert.
Aubenasson
Aubenasson ass eng franséisch Gemeng am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Eng nei Zäit
Dréiplazen
De Film gouf bal nëmmen an natierlechen Decore gedréint, dorënner:
Um Spaweck
Radiosemissioune mat laangen Interviewe mam Regisseur Chr. Wagner iwwer de Film:
Vlado Sarac
2004 war de Sarac fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet 41-mol an der Nationalekipp gespillt, an dobäi 100 Goler geschoss.
Sait-on jamais...
Sait-on jamais ass e franséisch-italieenesche Film vum Roger Vadim aus dem Joer 1957.
Ëm wat geet et am Film?
Zu Venedeg verléift de Reporter Michel Lafaurie sech an d'Sophie, déi awer eng Relatioun mam Baron Eric Von Bergen huet.
Toby Fox
Den Toby Fox, gebuer den 11. Oktober 1991 zu Boston, am Massachusetts, ass en US-amerikanesche Computerspill-Komponist.
Kierch vu Waha
D'Kierch Saint-Étienne vu Waha ass Parkierch vun der Belscher Uertschaft Waha an der Gemeng Marche-en-Famenne. Se ass am romanesche Stil an eng Opschrëft gëtt d'Joer 1050 als Konsekratiounsjoer un.
D'Chouerfënsteren aus den 1950er Jore si vum Louis-Marie Londot an déi aner goufe vum Jean-Michel Folon entworf. Déi sechs grouss Fënsteren erzielen d'Liewe vum hellegen Etienne, déi zéng méi kleng um Niveau driwwer stelle Vullen an engem bloen Himmel duer. Se goufen an den Ateliers Loire zu Lèves bei Chartres fabrizéiert.
Ferdinand Zartmann
De Ferdinand Zartmann, gebuer de 4. Oktober 1835 zu Bonn a gestuerwen de 6. Oktober 1922 zu Karlsruhe, war en däitschen Aendokter, deen eng Zäit zu Lëtzebuerg praktizéiert huet.
Kierch vu Waha
Se steet zanter 1941 op der Lëscht vum Patrimoine classé.
An der Kierch ass eng stenge Plack déi un den Éiwegen Edikt erënnert, dee 1611 zu Marche ënnerschriwwe gouf.
Ferdinand Zartmann
Aendokter zu Lëtzebuerg
Mat der kinneklech-groussherzoglecher Veruerdnung vum 11. Januar 1867 krut de Ferdinand Zartmann d'Erlabnes fir sech zu Lëtzebuerg als Aendokter z'etabléieren an do eng Aeklinick opzemaachen, ënnert der Konditioun, datt hien aarm Leit gratis behandele misst. Mat der Ënnerstëtzung vun der Marguerite Séraphine Beving huet hie kuerz drop, de 15. Februar 1867, am Klouschter vun de Baarmhäerzege Schwësteren (Franziskanerinnen) um Fëschmaart an der Stad déi éischt lëtzebuergesch Klinick fir Aekränkten („Augenheilanstalt“) opgemaach. Dat war den Ufank vun der spéiderer Clinique Saint-François.
Wärend dem Däitsch-Franséische Krich vun 1870/1871 huet den Dr. Zartmann un dräi sougenannten "Expeditiounen" vum lëtzebuergesche Comité de secours aux militaires blessés deelgeholl: 1. d'Expeditioun vum 7. August 1870 op Saarbrécken; 2. d'Expeditioun vum 16. August 1870 op Gravelotte, wou hien ënnerwee zu Corny-sur-Moselle zeréckbliwwen ass; 3. d'Expeditioun vum 8. September 1870 op Sedan.
Aendokter zu Metz
Wéi nom Friddensvertrag tëscht Däitschland a Frankräich vum 10. Mee 1871 grouss Deeler vum Elsass a vu Loutrengen däitsch gi sinn, huet den Dr. Zartmann, dee jo däitsche Staatsbierger war, sech zu Metz niddergelooss. Den 1. August 1871 huet hien do eng Aeklinick am Klouschter vun de Sœurs de Notre-Dame de l'Espérance opgemaach. Do huet hie moies praktizéiert a mëttes a senger Wunneng. Donieft huet hien och nach Consultatiounen zu Lëtzebuerg ginn. Déi lescht Annonce dofir huet hien am Juli 1887 gemaach. Vun 1890 un huet den Zartmann mat zwou kuerzen Ënnerbriechungen zu Karlsruhe gelieft, wou hien och gestuerwen ass.
D'Famill
De Ferdinand Zartmann war de Jong vum Dokter Andreas Josephus Zartmann, deen den 30. November 1801 zu Bonn op d'Welt koum. Säi Papp hat fir d'éischt fir Apdikter geléiert, dono huet hie vum Dezember 1824 u Medezin zu Bonn studéiert, wou hien 1829 promovéiert huet. Seng Dissertatioun mam Titel De strumae extirpatione huet sech mat der Exstirpatioun vun der Schilddrüs befaasst. Hien huet zu Bonn praktizéiert, wou hien den 9. Abrëll 1894 als Sanitätsrat gestuerwen ass.
De Ferdinand Zartmann huet sech den 12. Mäerz 1872 zu Metz mat der Louise Caroline Ellissen, gebueren den 1. Mee 1852 zu Metz, bestuet. D'Koppel Zartmann-Ellissen hat zwee Kanner, déi zu Metz op d'Welt koumen: de Jules André Marie (1873-1942), deen eng Militärkarriär an Däitschland ageschloen huet, an de Robert Zartmann (1874-1954), dee sech an Däitschland en Numm als Moler vu Stëllliewen (natures mortes) a Landschafte gemaach huet.
Otto Sander
Den Otto Sander, gebuer den 30. Juni 1941 zu Hannover a gestuerwen den 12. September 2013 zu Berlin, war en däitsche Schauspiller.
Bekannt Filmer mam Otto Sander sinn Die Marquise von O. (1976) vum Éric Rohmer, Die Blechtrommel  (1979) vum Volker Schlöndorff an Das Boot (1981) vum Wolfgang Petersen.
Bohème
Bohème gëtt eng Zort Subkultur oder Liewensstil genannt, déi besonnesch bei Kënschtler (Schrëftsteller, Moler, Dichter, Museker...) verbreet war, an déi doranner bestoung, sech express vun de Konventioune vun der biergerlecher Gesellschaft ofzehiewen, sief et duerch d'Kleedung, d'Behuelen, d'betount 'fräi' Form vum Zesummeliewen, d'Ofleenung vu Räichtum a Statussymboler, asw.
De Begrëff kënnt aus Frankräich, wou mat Bohémien ursprénglech d'Rom gemengt waren, vun deenen ugeholl gouf, se kéimen aus Béimen. Beim Karl Marx war mat der Bohème dat franséischt Lompeproletariat gemengt. Am haitege Sënn gouf den Ausdrock Bohème vum Henri Murger a sengem Scènes de la vie de Bohème (1851) bekannt gemaach an doropshi verbreet. Och an Däitschland gëtt en an där Form gebraucht. Opere vum Giacomo Puccini a vum Ruggero Leoncavallo, an e Lidd vum Charles Aznavour mam Titel La Bohème hunn zousätzlech zu der Populariséierung vum Begrëff bäigedroen.
D'Zentre vum Bohème-Liewe ware meeschtens a Grousstied, a Quartieren, wou vill Kënschtler a Studente gelieft hunn, wéi z. B. de Quartier Latin zu Paräis, Mitte zu Berlin, Schwabing zu München, Greenwich Village zu New York, asw. Et gouf der awer och a ländleche Géigenden, wéi z. B. de Monte Verità zu Ascona.
Uganks vum 21. Joerhonnert gouf den Ausdrock, nodeem en e bëssen an de Vergiess gerode war, am franséischsproochege Raum, besonnesch an der Paräisser Zeen, nees an der Form vum bohémien-bourgeois, kuerz "Bobo" aktualiséiert.
Aucelon
Aucelon ass eng franséisch Gemeng am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Robert Biever
De Robert ("Roby") Biever, gebuer den 19. November 1948 an der Stad Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergesche Jurist.
Am November 1972 huet hien en Doktorat an Droit ofgeschloss an duerno vu Mee 1976 bis Mee 1978 säi Stage gemaach. Duerno gouf en ee Joer laang Attaché am Justizministère, deen un de Procureur d'Etat delegéiert war, an duerno, alt nees ee Joer, bis Mee 1980, Substitut vum Procureur. Bis Mee 1982 war hien du Riichter um Bezierksgeriicht Lëtzebuerg a bis 1986 Avocat général.
Bartrenger Musek
D'Bartrenger Musek ass de 25. Januar 1910 ënner dem Numm "Fanfare Bertrange" gegrënnt ginn. De 14. Januar 1923 huet si mat der "Harmonie Caecilia" fusionéiert, déi 1911 gegrënnt gi war. Vun do un housch se "Union - Fanfare Bertrange".
Robert Biever
Tëscht dem Februar 1986 an dem Abrëll 1993 war de Robert Biever Procureur adjoint, a vun du bis August 2010 Procureur d'État. Vum 1. September 2010 bis den 31. Juli 2015 war hie Procureur général. , Den 1. Oktober 1987 gouf hie Member vum Staatsrot an ass dat bliwwe bis hien den 31. Dezember 2000 demissionéiert huet wéinst Virwërf, datt dat Amt net mat deem vum Procureur kompatibel wier.
Hie gouf dem grousse Public bekannt, well en uganks den 2000er Joren d'Affär Bommeleeër nees ermëttlungstechnesch nei opgerullt huet, an duerch Pressekonferenzen oder Commentairen an deem Zesummenhang fir munnechen Eclat gesuergt huet.
La mort de Belle (Film)
La mort de Belle ass e franséische Film vum Édouard Molinaro aus dem Joer 1961 nom Roman mam selwechten Numm vum Georges Simenon.
Ëm wat geet et am Film?
De Stéphane Blanchon gëtt verdächtegt eng amerikanesch Studentin, déi bei him a senger Fra am Haus wunnt, ermuert ze hunn...
Lise Meitner
D'Elise (Lise) Meitner, gebuer de 7. November 1878 zu Wien a gestuerwen de 27. Oktober 1968 zu Cambridge war eng bedeitend éisträichesch Kärphysikerin. Ënner anerem huet si am Februar 1939 zesumme mat hirem Neveu Otto Frisch déi éischt physikalesch-theoreetesch Erklärung vun der Kärspaltung publizéiert, déi hire Frënd Otto Hahn an deem säin Assistent Fritz Straßmann de 17. Dezember 1938 entdeckt a mat radiocheemesche Methoden nogewisen haten.
Claude Bicheler
De Claude Bicheler, gebuer den 21. August 1952 zu Gréiwemaacher, ass e lëtzebuergesche Jurist a Politiker (LSAP).
Lise Meitner
Gielercher
D'Lise Meitner gouf am Ganzen 48-mol fir den Nobelpräis nominéiert, krut de Präis awer ni.
Claude Bicheler
Vun 1981 bis 1987 war hie Conseiller am Gemengerot vun Nidderaanwen a vun 1988 bis 1992 war hie Buergermeeschter vun der Gemeng Nidderanven.
Hie gouf de 7. Abrëll 1987 als Member vum Staatsrot nominéiert. De 15. Januar 2001 gouf hien zum Vizepresident vun deem Organ ernannt an ass an där Funktioun bliwwe bis säi Mandat am Staatsrot de 7. Abrëll 2005 u säin Enn koum.
Bartrenger Musek
An enger ausseruerdentlecher Generalversammlung vum 25. Mäerz 2014 sinn nei Statute gestëmmt ginn an zanterhier heescht d'Museksgesellschaft offiziell "Bartrenger Musek". Dësen Numm huet d'Union - Fanfare Bertrange zanter de Centenairesfeierlechkeete vun 2010 inoffiziell gedroen. An der Musek sinn eng 60 Museker (Stand 2014), dorënner e Jugendensembel vun enger 17 Musikantinnen a Musikanten.
Den Dirigent ass de Claude Origer. D'Sekretärin ass d'Romaine Caas.
Numa Wagner
De 26. November 1979 gouf hien als Member vum Staatsrot nominéiert an ass dat bis den 2. Oktober 1992 bliwwe, wéi hie vun där Funktioun demissionéiert huet.
Dunn (Homonymie)
D'Wuert Dunn ka fir follgend Begrëffer stoen:
Montes Pyrenaeus
D'Montes Pyrenaeus sinn eng Biergketten um Äerdmound – genannt no de Pyrenäen op der franséisch-spuenescher Grenz. Um nordëstlechen Enn läit dee mat Lava iwwerschwemmte Krater Gutenberg. Do grenzt de Biergzuch un d'Mare Nectaris. E Vergläich: D'Ostenn vun der ierdesche Pyrenäen läit um Mëttelmier. De Johann Heinrich von Mädler huet dës Bierger no de Pyrenäe benannt. De Mëttelpunkt läit bei 15° 6' S / 41° 2' O.
Eric Hobsbawm
Den Eric John Ernest Hobsbawm, gebuer den 9. Juni 1917 zu Alexandria an Egypten, a gestuerwen den 1. Oktober 2012 zu London, war e brittesche marxisteschen Historiker an Auteur. Hien ass ënner anerem bekannt fir säi Wierk The Age of Extremes. Seng Fachgebidder si Wirtschafts- a Sozialgeschicht.
Kandheet a Jugend
Dem Hobsbawm säi Papp, de Leopold Percy Hobsbaum, war de Bouf vun engem jiddesche Londoner Schräiner. Seng Mamm, Nelly Grün, war eng Éisträicherin an Duechter vun engem dichtege Wiener Bijoutier. Wéi den Eric Hobsbawm um brittesche Konsulat ugemellt ginn ass, huet de Beamte säi Familljennumm falsch geschriwwen.
Den 8. Februar 1929 ass dem Hobsbawm säi Papp gestuerwen. Seng lescht Méint beschreift den Hobsbawm als “the last terrible months, indeed the last very days, of his life”. Am selwechte Joer, wärend senger Schoulvakanz, huet den Hobsbawm seng éischt Rees an England gemaach, wou hien an der Privatpensioun vu senger Tatta zu Lancashire iwwernuecht huet. De Wonsch vu senger Mamm, fir ëmmer do ze bleiwen, ass allerdéngs net an Erfëllung gaangen, well seng Tatta net déi finanziell Mëttelen hat den Hobsbawm fir eng laang Zäit ze versuergen, an hien ass no der Vakanz erëm zeréck op Wien komm.
Enn 1929 huet dem Hobsbawm seng Mamm eng Longekrankheet erwëscht, a wéi si an d'Spidol ageliwwert gouf, ass hie bei säi Groussmonni, Viktor Friedmann, op Weyer op der Ems wunne gaangen. Kuerz drop ass seng Mamm an en anert d'Spidol, am Bezierk Währing, verluecht ginn. Den Hobsbawm huet missen nach emol plënneren, a fir déi zweet Kéier och de Lycée wiesselen. Hien huet bei enger Witfra als au pair gelieft an hirem Bouf Engleschcourse ginn. Dem Hobsbawm seng Mamm ass den 12. Juli 1931 un de Follge vun hirer Longekrankheet gestuerwen.
Duerno huet e Wien verlooss an ass mat senger Schwëster Nancy op Berlin gaangen, zur Zäit vun der Weltwirtschaftskris a massiver Aarbechtslosegkeet. Si hu bei hirem Monni Sidney, senger Fra Gretl an deenen hirem Bouf Peter gewunnt. Den Hobsbawm ass wärend senger Zäit zu Berlin an de Prinz-Heinrich-Gymnasium gaangen, an déi Méint do, hu bei him déi déifst Andréck hannerlooss.
Am Hierscht 1932 waren just nach hien an d'Nancy zu Berlin, de Rescht vun der Famill war op Barcelona geplënnert. Déi zwee Geschwëster sinn op Lichterfelde, e Faubourg vu Berlin, bei eng Tatta wunne gaangen. Allerdéngs waren den Hobsbawm a seng Schwëster op sech eleng gestallt, well hir Tatta net mat Kanner ëmgoe konnt a vun der Hand an de Mond huet misse liewen. Dem Hobsbawm seng lescht Méint zu Berlin waren eng ereegnesräich Zäit. Hien huet nach den Ufank vum Drëtte Räich materlieft. An där Zäit ass mat Noutstandsveruerdunge regéiert ginn, d. h. Aschränkung vu Meenungs- a Pressefräiheet, d'kommunistesch Partei ass verbueden a jiddesch Geschäfter si boykottéiert ginn.
Wärend dräi Joer ass hien an d'St. Marylebone Grammar School zu London gaangen, wou hie keng dauerhaft Frëndschaften entwéckele konnt, wat och doru louch datt hien, senger eegener Ausso no, sech deenen anere Schüler géintiwwer intellektuell iwwerleeë gefillt huet. An där Zäit huet hie vill gelies a sech staark mam Marxismus auserneegesat. Well hie senge Lektüren ëmmer marxistesch-historesch Interpretatioune ginn huet, ass him bewosst ginn, datt hie gär Historiker wéilt ginn.
Erwuessenenalter an akadeemesch Carrière
1936 ass den Eric Hobsbawm, well en e Stipendium krut, op de King's College zu Cambridge studéiere gaangen. A senger Famill war hien deen éischten, deen eng akadeemesch Carrière ageschloen huet. Wärend senge Vakanzen ass den Hobsbawm tëscht der London School of Economics (LSE) a Frankräich hin an hier gependelt. Op der LSE huet hien och dauerhaft Frëndschafte knëppe kënnen, wéi z. B. mam John Saville. 1939 huet den Hobsbawm säi Studium um King's College ofgeschloss. Wärend sengem Openthalt a Frankräich ass Pole vun Däitschland iwwerfall ginn. Hien ass an England zeréckgaangen an am Februar 1940 an d'brittesch Arméi agezu ginn. Seng sechs Joer am militäreschen Déngscht bezeechent den Hobsbawm als déi onbefriddegst Zäit a sengem Liewen. Hien hat Groussbritannien allerdéngs ni verlooss. 1946 sollt hie mat enger Loftlandeeenheet a Palestina geschéckt ginn. Mä obschonn en als kommunistesche Judd anti-zionistesch agestallt war, wollt hien net an engem Sträit tëscht Britten, Araber a Judden agemëscht ginn, an huet seng Kontakter benotzt fir erëm zeréck op Cambridge kënnen ze goen.
1947 ass den Hobsbawm Dozent um Birkbeck College (University of London) ginn, wou hie bis 1982 geschafft huet. Am selwechte Joer huet de britteschen Ausseministère hie fir kuerz Zäit an Däitschland geschéckt, fir bei der “Reeducatioun” vun den Däitsche matzehëllefen. No där kuerzer Episod huet hien erëm weider Coursen um Birkbeck College ginn. An den 1950er Jore sinn et zwar, aneschtes wéi an den Vereenegte Staaten, keng kommunistesch Botzaktioune ginn, mä kommunistesch Dozente si weeder avancéiert nach bis 1958 agestallt ginn. E Buch vum Hobsbawm ass 1953 wéinst senge politeschen Usiichten net verëffentlecht ginn.
Den Eric Hobsbawm selwer schreift réckbléckend, datt déi éischt Hallschent vun den 1950er Jore keng schéin Zäit fir hie war. 1950 huet e sech vu senger éischter Fra, der Muriel Seaman, gescheet. Am selwechte Joer huet hien e Stipendium (fellowship) fir de King's College gewonnen, wou hie fënnef Joer bleiwe sollt. Den Hobsbawm huet gemëscht Gefiller iwwer seng Zäit zu Cambridge. Engersäits war hien éischter e Stadmënsch a konnt sech mam Duerfliewen net richteg ufrënnen, anerersäits konnt hien nach e bëssen eppes vum Studenteliewe matkréien.
No där Zäit ass den Hobsbawm op Bloomsbury geplënnert, wou e bis 1962 gebliwwen ass. Hie war a verschiddenen akadeemeschen oder intellektuelle Gruppen aktiv, sou z. B. an der Historikergrupp vun der kommunistescher Partei, déi déi historesch Zäitschrëft Past & Present gegrënnt huet. An där Zäit sollt den Hobsbawm wéinst senge Wierker lues a lues eng international Renommée kréien. 1962 huet e sech mat senger zweeter Fra, der Marlene Schwarz, bestuet.
1967 huet den Hobsbawm Coursen zu Berkeley op der University of California ginn, wärend dem Héichpunkt vun den Anti-Vietnam-Protester. Wéi den Hobsbawm am Mee 1968 op Paräis wéinst enger Konferenz gaangen ass, huet hien d'Studentenopstänn materlieft. A senger Autobiographie schreift en, datt se fir hie wëllkomm waren, mä awer och gläichzäiteg verwirrend, well hien aner Weltusiichten hat wéi déi jonk Studenten.
An den 1970er Joren ass den Eric Hobsbawm zu engem bekannten Historiker avancéiert, deem seng Zougehéieregkeet zu der kommunistescher Partei nëmmen als Niewesaach ugesi gouf. 1970 ass hien um Birkbeck College habilitéiert an 1978 Member vun der British Academy ginn.
Wierker
1959 ass säin éischt Buch, Primitive Rebels, publizéiert ginn, dat souwuel bei Historiker wéi och bei Sozialwëssenschaftler gutt ukomm ass.
1962 ass The Age of Revolution. Europe 1789–1848 verëffentlecht ginn, dat zesumme mat The Age of Capital. 1848–1875 (1975) an The Age of Empire. 1875–1914 (1987) eng Trilogie iwwer d'Geschicht vum "laangen 19. Joerhonnert" forméiert an den Opstig vum Kapitalismus nozeechent. Des Weideren huet hien eng Kollektioun iwwer d'Geschicht vun der Aarbecht (Labouring Men, 1964), en Text iwwer d'brittesch Wirtschaftsgeschicht zanter dem 18. Joerhonnert (Industry and Empire, 1968), Bandits (1969), an zesumme mam George Rudé e Buch iwwer de Bauerenopstand vun 1830 (Captain Swing, 1969) verëffentlecht.
An den 1970er Joren huet en duerch seng vill Reese manner Bicher geschriwwen. An där Zäit ass ënner anerem eng Serie iwwer d'Geschicht vum Marxismus (History of Marxism, 1978-1982) erauskomm.
ATF Dingo
Den ATF Dingo, op Däitsch Allschutz-Transport-Fahrzeug (ATF) Dingo, ass zanter 2010, an der Versioun Dingo 2, en Asazwon an der Lëtzebuerger Arméi.
Eric Hobsbawm
Wierker
An den 1980er Jore sollt den Hobsbawm erëm méi produktiv ginn. Nieft enger Rei vun Artikelen huet hien Nations and Nationalities since the 1780s (1990) an ''Echoes of the Marseillaise. Two Centuries Look Back on the French Revolution'' (1990) erausbruecht.
ATF Dingo
D'Lëtzebuerger Arméi huet zanter 2009 48 ATF Dingo 2 am Asaz a wëll domat den onzouverlässegen HMMWV ofléisen. Den Dingo ass e gepanzert a liicht bewaffent Gefier, dat nieft der Lëtzebuerger Arméi och am Asaz bei der däitscher Bundeswehr, dem éisträichesche Bundesheer an den Arméien aus der Belsch an Tschechien ass.
Eric Hobsbawm
Wierker
Well den Hobsbawm an der kommunistescher Partei war, konnt hien als Historiker net iwwer d'Evénementer no 1917 schreiwen ouni politesch dénoncéiert ze ginn. Mam 20. Joerhonnert huet hie sech eréischt befaasst, wéi et bal eriwwer war. The Age of Extremes, an deem hie sech mam "kuerzen 20. Joerhonnert" befaasst, ass 1994 erauskomm an zu engem vu senge gréisste Succèsë ginn. Säi lescht Buch, ''How to Change the World. Marx and Marxism 1840-2011'', eng Kollektioun vun Essays, ass 2011 verëffentlecht ginn.
Jean Tinguely
De Jean Tinguely, gebuer den 22. Mee 1925 zu Fribourg a gestuerwen den 30. August 1991 zu Bern, war e Schwäizer Moler a Sculpteur.
Eric Hobsbawm
Politesch Iwwerzeegungen
Dem Hobsbawm seng Politiséierung geet bis a seng Jugend zeréck. Et ass wärend senge Méint zu Berlin wou e wollt Kommunist ginn. En ass enger kommunistescher Organisatioun, dem Sozialistischer Schülerbund, bäigetrueden. Deemools waren hien a seng Komeroden der Iwwerzeegung, datt d'Nazien duerch eng radikaliséiert Aarbechterklass géife gestierzt gi wa se un d'Muecht kéimen. Réckbléckend distanzéiert sech den Hobsbawm vun dëser Astellung: datt den Hitler un d'Muecht komm ass, wier zwar net onévitéierbar gewiescht, mä zu deem Zäitpunkt hätten d'Sozialdemokraten an d'Kommunisten näischt dogéint maache kënnen.
Jean Tinguely
Zanter den 1960er Joren huet hien dacks mat der franséischer Sculptrice Niki de Saint Phalle zesummegeschafft, déi en 1971 bestuet huet. Zu de bekanntste Wierker, déi se zesumme gemaach hunn, zielen d'Strawinsky-Sprangburen zu Paräis.
Eric Hobsbawm
Politesch Iwwerzeegungen
Wärend sengen éischte Joren zu London huet sech den Hobsbawm vill mam Marxismus ausernanergesat. Awer eréischt wärend senger Zäit zu Cambridge ass hien der kommunistescher Partei bäigetrueden, ouni allerdéngs wëllen eng politesch Carrière ze maachen.
Jean Tinguely
Den Tinguely ass virun allem fir seng kinetesch Konschtwierker bekannt: Duerch de Wand, oder duerch een oder méi Motoren ugedriwwe beweeglech Maschinnen oder Mobileeën, déi aus Schrottdeeler zesummegesat sinn an déi konterbosseg Beweegungen oder Geräischer maachen, awer zu soss näischt "Nëtzlechem" ze gebrauche sinn.
Eric Hobsbawm
Politesch Iwwerzeegungen
Bis kuerz virun hirer Opléisung 1991 sollt den Hobsbawm an der kommunistescher Partei bleiwen. Allerdéngs huet hien dacks eng méi distanzéiert Positioun ageholl. E bezeechent de Stalin als “terrible old man”. Vum Stalin senger Sowjetunioun seet hien datt si ze vill Affer gefuerdert hätt, an datt réckbléckend betruecht de Projet zum Scheitere verurteelt war. 1956, nom Néierschloe vum Ungarnopstand, wat den Hobsbawm kritiséiert huet, ass et zu engem Broch tëscht dem Historikergrupp an der KP komm. Am Géigesaz zu verschiddene Kolleegen ass hien allerdéngs an der KP gebliwwen, mä war net méi politesch aktiv. En huet haaptsächlech nëmmen nach Artikele fir Marxism Today geschriwwen (bis 1991) oder Bicher iwwer de Marxismus erausbruecht.
Sech selwer gesäit den Hobsbawm als Kommunist vun der éischter Generatioun un, deem seng Referenz d'Oktoberrevolutioun ass. Datt hie bis zum Schluss an der Partei gebliwwen ass, war awer och aus Stolz, sou den Hobsbawm, well hie sech doduerch als bekannte Kommunist beweise konnt. An den 1980er Jore konnt hie sech net méi mat der UdSSR identifizéieren.
Paul Reiles
De Paul Reiles, gebuer de 14. Dezember 1940 an der Stad Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergesche Jurist.
Jean Tinguely
Hie gëtt zum Nouveau Réalisme gezielt (e franséische Konschtstil, dee mam Pop-Art 'Famill' ass; a war e gudder Frënd vum Yves Klein a vum Daniel Spoerri. Och de franséischen Dadaismus huet säi Wierk beaflosst.
Paul Reiles
Vun 1989 bis 2005 war hien Direkter vum Nationalmusée fir Geschicht a Konscht an der Stad Lëtzebuerg a vun 1991 bis 2012 President vum Fonds culturel national. Zanter 1996 ass hie President vum Casino Lëtzebuerg - Forum fir zäitgenëssesch Konscht a Vizepresident vun der Fondation Musée d'Art Moderne Grand-Duc Jean.
Jean Tinguely
Am Museum Tinguely zu Basel ass eng permanet Ausstellung, déi e gudden Iwwerbléck iwwer säi Wierk vermëttelt.
Eric Hobsbawm
Politesch Iwwerzeegungen
Fir den Hobsbawm sinn d'Errongeschafte vum Kommunismus aussergewéinlech, och wann en dout ass.
Aner Astellungen
Den Hobsbawm huet fir d'USA, a besonnesch New York, vill Positives iwwereg. No him wëssen allerdéngs d'Vereenegt Staaten net, wat se mat hirer Muecht maache wëllen oder kënnen:
Jean Tinguely
Biller
(Fotoen aus Länner, an deenen et d'Panoramafräiheet gëtt)
Paul Reiles
Vun 2010 bis 2013 war hie President vun der Commission des sites et monuments nationaux.
CR152A
Den CR152A ass ronn 900 m laang.
Eric Hobsbawm
Aner Astellungen
“''Our problem is rather that the US empire does not know what it wants to do or can do with its power, or its limits. It merely insists that those who are not with it are against it''.”
Den Hobsbawm, dee seng jiddesch Relioun net aktiv praktizéiert, ass antizionistesch agestallt. Hie steet der Iddi vum Joseph Hetzl a senger Virstellung, an enger Natioun ze liewen, déi nëmmen aus Judde besteet, kritesch géintiwwer. Den Hobsbawm fillt sech och kenger emotionaler Bindung zu Israel verflicht, dat hien als “small, militarist, culturally disappointing and politically aggressive nation-state which asks for my solidarity on racial grounds” bezeechent.
En ass géint Atomwaffen a fir en Atomwaffenofbau.
Kritik a Luef
D'New York Times huet den Hobsbawm als ee vun deene grousse britteschen Historiker vu senger Zäit bezeechent, als “an unapologetic Communist and a polymath whose erudite, elegantly written histories are still widely read in schools here and abroad.” The Spectator, e lénksgeriichte brittesche Magazin, beschreift den Hobsbawm als ee vun deene gréisste liewenden Historiker.
De britteschen Historiker David Pryce-Jones dogéint kritiséiert, datt den Hobsbawm korrompéiert Wëssen iwwer Propaganda hätt an e professionellen Historiker wier, dee weeder en Historiker nach professionell wier.
Dem Ben Pimlott no ass dem Hobsbawm säi Marxismus en Hëllefsmëttel, awer keng Zwangsjackett. Fir de Stuart Hall ass den Hobsbawm ee vun deene wéinege lénksgeriichten Historiker, deen och vun deene Leit eescht geholl gëtt, déi seng politesch Iwwerzeegungen net deelen.
Den Tony Judt vertrëtt d'Opfaassung, datt den Hobsbawm enger “pernicious illusion of the late Enlightment” géif unhänken, nämlech “that if one can promise a benevolent outcome it would be worth the human cost”, obwuel eng vun de gréisste Lektioune vum 20. Joerhonnert wier, datt dat net géif stëmmen. Den Judt fënnt et méi tragesch wéi schänterlech, datt hie fir sou e kloer denkende Schrëftsteller “blind to the sheer scale of the price paid” ass.
Hilaire-Antoine Kreins
Den Hilaire(-Antoine) Kreins, gebuer 1806 an der Stad Lëtzebuerg, gestuerwen 1862 zu Bréissel, war en Zeechner, Graveur a Lithograph.
Hien huet Gravuren no Zeechnunge vun him selwer a vun zäitgenësseschen Artiste wéi dem Jean-Baptiste Madou gemaach.
Montes Recti
Montes Recti (lat.: „Riicht Biergketten“) ass e Biergzuch op der äerdzougedréiter Säit vum Äerdmound. 1961 kruten dës Bierger hiren Numm vun der Internationaler Astronomescher Unioun. De Biergzuch läit ganz nërdlech am Mare Imbrium, bei 48° N an 20° W, hien ass ronn, 90 Kilometer laang a bis zu 1800 Meter héich.
An ëstlecher Noperschaft kuckt d'Bierggrupp Montes Teneriffe aus der Marefläch eraus.
La mariée était en noir
La mariée était en noir ass e franséisch-italieenesche Film vum François Truffaut aus dem Joer 1968 nom Roman The Bride Wore Black vum William Irish.
Ëm wat geet et am Film?
Eng jonk bestuet Koppel kënnt aus der Kierch. Et fält e Schoss an de Bräitchemann fält dout ëm. Déi jonk Witfra rächt den Doud vun hirem Mann op eng raffinéiert Manéier…
Jacobus Henricus van 't Hoff
De Jacobus Henricus van 't Hoff, gebuer den 30. August 1852 zu Rotterdam a gestuerwen den 1. Mäerz 1911 zu Steglitz b. Berlin, war en hollännesche Cheemiker an éischten Nobelpräisdréier fir Chimie.
Aimé Clariond
Den Aimé Clariond, gebuer den 10. Mee 1894 zu Périgueux a gestuerwen den 31. Dezember 1959 zu Neuilly-sur-Seine, war e franséische Schauspiller.
Jacobus Henricus van 't Hoff
Den Van 't Hoff huet d'Chiralitéit vum Kuelestoffatom, d'Verännerung vun de physikalesche Eegenschaften an Ofhängegkeet vun der Zuel vun de Particulen an enger Léisung, d'Kinetik vu cheemesche Reaktiounen an hir Temperaturofhängegkeet erfuerscht.
Pampelmousse
D'Pampelmousse oder Pampelmuss (Citrus maxima; Latäin fir: "déi gréisst Zitroun") ass en ëmmergrénge Bam, op deem déi gréisst Zitrusfriichte wuessen. D'Fruucht gëtt och esou genannt. D'Planzenaart gehéiert zu der Famill vun de Rutaceae a kënnt ursprénglech aus dem tropesche Südostasien.
Jacobus Henricus van 't Hoff
Zesumme mam Wilhelm Ostwald huet de van 't Hoff 1887 d ' Zeitschrift für physikalische Chemie gegrënnt.
Aimé Clariond
Den Aimé Clariond war vun 1926 bis 1958 am Theater aktiv. Hie krut seng éischt Roll am Kino am Joer 1931.
Pampelmousse
Beschreiwung
De Pampelmoussëbam ass e mëttelgroussen, ëmmergrénge Bam. D'Äscht si liicht horeg an hunn eng roudelzeg Faarf. D'Blieder sinn am Verglach zu aneren Zitrusplanze grouss an ënnendrënner liicht hoereg. Un der Spëtzt si se ofgeronnt. D'Bléien, déi eenzel oder a Kluddere vu bis zu hirer 20 virkommen, si wäiss bis roudelzeg.
D'Friichten (Hesperidien) bestinn aus 10 bis 15 Segmenten ("Zéiwen"). D'Schuel ass déck an huet bausseneng giel bis giel-gréng Faarf. Et gëtt och Zorte mat rosa- bis routfleeschege Friichten. Bei e puer Zorte kann d'Fruucht bis zu 30 cm am Duerchmiesser grouss ginn a bis zu 2 Kilogramm weien. Jee no Zort kënne bis zu 200 Somkären, oder guer keng, dra sinn.
Jacobus Henricus van 't Hoff
1901 krut en den Nobelpräis fir Chimie fir seng Entdeckung vum Gesetz vun der cheemescher Thermodynamik a vum osmoteschen Drock a Léisungen.
Pampelmousse
Beschreiwung
Den Numm "Pampelmousse" kënnt aus dem Hollännesche pompelmoes oder pampelmoes, dat et do op d'mannst zanter 1648 gëtt. D'Etymologie ass net ganz kloer; et kéint eng Zesummesetzung aus pompel, "décke Batz", an eng Verkierzung vum Portugisesche limões, "Zitrounen", sinn.