cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bréck vu Réimech
D'Bréck vun 1866
No laange Verhandlunge mat Preisen, a Gedeessems mat der preisescher Arméi déi verlaangt huet, datt op de Bréckekäpp sollte Sprengkummeren ugeluecht ginn, war et endlech sou wäit datt den 11. August 1863 an der Gemeng Réimech dem Housse säi Plang fir eng Bréck ze bauen ugeholl gouf. D'Freed war net vu laanger Dauer. E puer méi dichteg Leit an der Verwaltung hate Bedenke géint dem Housse säi Plang, an eng Kommissioun huet d'Pläng missen nokucken. Déi huet prompt den Devis an de Plang verworf, an den Eisebunnsingenieur vum Wëllem, den Oscar Belanger, domat chargéiert en neie Plang mat Devis opzestellen. Deen huet eng Bréck mat néng Béi proposéiert, wéi se déizäit gängeg bei den Eisebunne waren, an d'Konstruktioun sollt 330.000 Frang kaschten. D'Plaz an der Musel op enger décker Muschelkallekschicht gouf bäibehalen. Dee Plang gouf den 23. Mäerz 1865 ugeholl, an de 24. huet d'Gemeng d'Aarbechten ausgeschriwwen, an den Dikrecher Entreprener, Pierre-Joseph Vanderaiken, krut den Zouschlag, an d'Bréck sollt den 31. Dezember 1866 fäerdeg sinn. Duerch d'Cholerasepidemie déi et 1866 zu Lëtzebuerg gouf, där och de Vanderaiken zum Affer gefall war, koum et zu en ettlech Problemer. D'Bréck konnt awer 1866 fäerdeg ginn.
D'Bréck gouf den 9. Juli 1867 a Presenz vum Prënz Hary ageweit.
De Pontebetrieb gouf zougemaach an de Passeur P.Kieffer krut eng Indemnitéit vu 506 Frang.
Duerch en Arrêté Grand-ducal war d'Gemeng Réimech déi de Bréckebau finanzéiert hat autoriséiert ginn eng Maut opzehiewen. De 5. Oktober 1866 gouf an der Gemeng Réimech iwwer d'Héicht vun der Maut ofgestëmmt, an d'Strofe goufe festgeluecht. Duerno gouf d'Konzessioun fir d'Maut opzehiewen, fir all Kéier dräi Joer versteet. Vun 1939 un, gouf kee Bréckegeld méi opgehuewen.
D'Bréck gouf am Zweete Weltkrich am September 1944 vun däitschen Truppe gesprengt, nodeem d'Offensiv vun den Amerikaner ëmmer méi no un d'Musel koum. Nom Enn vum Krich bis zum Bau vun der haiteger Bréck gouf den zerstéierten Deel op der Lëtzebuerger Säit mat enger provisorescher hëlze Bréck ersat, déi d'amerikanesch Pionéiertruppe mat Holz aus dem Oregon gebaut haten.
Déi haiteg Bréck
Déi nei Bréck vun 1959 ass eng Cantilever-Breck där hir Dunnen a variabler Héicht sinn. Si ass 228,90 Meter laang a besteet aus 6 Felder mat follgende Spanwäiten: 26,60 m - 25,30 m - 3 × 51,00 m - 24,00 m.
Den Tablier ass aus virgespaantem Bëtong, an d'Dunne leien op Pilieren aus arméiertem Bëtong.
Tëscht Ouschteren a Juni 1983 gouf d'Bréck eng éischt Kéier sanéiert a vum 11. Mee 2009 bis de 27. Oktober 2009 war se wéinst Reparaturen, déi de Landesbetrieb für Strassenbau Saarland gemaach huet, komplett fir de Verkéier gespaart.
Grenz
Déi al Bréck war vun nom Éischte Weltkrich un op béide Säite mat Douniere besat, fir déi och op Déngschtgebaier opgeriicht goufen. Beim Bau vun der neier Bréck goufen d'Douanesgebaier vun den zwee Länner op der däitscher Säit opgeriicht.
Puolanka
Kuckeswäertes
Nieft der schéiner Bësch- a Séilandschaft an der Regioun läit d'Gemeng och just 16 km vum Hepoköngäs, dem mat 24 Meter héchste Waasserfall a Finnland.
Olympesch Wanterspiller 2006/Alpinschi
Bei den XX. Olympesche Wanterspiller 2006 zu Turin goufen 10 Courssen am Alpinschi gefuer.
Satellit
E Satellit (vum laténgesche satelles fir Leifwiechter) ass e klenge Begleeder vun engem gréisseren Objet.
Olympesch Wanterspiller 2006/Alpinschi
Siwe Kompetitioune waren zu Sestriere, ronn 100 Kilometer westlech vun Turin. D'Offaart, de Super-G an d'Kombinatioun vun de Männer ass op der Pist Kandahar Banchetta gefuer ginn. De Riseslalom vun de Fraen a Männer war op der Pist Sises an de Slalom op der Giovanni A. Agnelli.
Satellit
De Begrëff Satellit bezeechent:
Olympesch Wanterspiller 2006/Alpinschi
Dräi Courssen, d'Offaart, de Super-G an d'Kombinatioun vun de Frae sinn op der Pist Fraitève an der Gemeng Cesana Torinese (97 km vun Turin ewech) ofgehale ginn.
Offaart
Datum: 12. Februar 2006, 12:00 Auer Streck: "Kandahar Banchetta" Start: 2800 m, Arrivée: 1886 m, 39 Paarten Héichtendifferenz: 914 m, Längt vun der Streck: 3299 m 55 Leefer sinn ugetrueden, 53 dovun ukomm.
Super-G
Datum: 18. Februar 2006, 14:45 Auer. Streck: "Kandahar Banchetta" Start: 2536 m, Arrivée: 1886 m, 39 Paarten Héichtendifferenz: 650 m, Längt vun der Streck: 2325 m 63 Leefer sinn ugetrueden, 56 dovun ukomm.
Riseslalom
Datum: 20. Februar 2006 10:30 Auer (1. Laf mat 52 Paarten), 13:45 Auer (2. Laf mat 54 Paarten) Streck: "Sises" Start: 2480 m, Arrivée: 2030 m Héichtendifferenz: 450 m
Slalom
Datum: 25. Februar 2006 15:00 Auer (1. Laf), 18:30 Auer (2. Laf)
Streck: "Giovanni A. Agnelli"" Start 2240 m, Arrivée 2030 m Héichtendifferenz: 210 m Kurssetzer 1. Laf: Gert Ehn, 62 Kurssetzer 2. Laf: Jovan Vincencij, 62
Net um Start: Jean-Pierre Vidal Ausgescheet ë. a. Giorgio Rocca, Alois Vogl, Bode Miller, Mario Matt, Ted Ligety, Daniel Albrecht, Felix Neureuther, Kalle Palander
Kombinatioun
Datum: 14. Februar 2006, 12:00 Auer (Offaart), 17:00 Auer / 19:30 Auer (Slalom)
Streck vun der Offaart: "Kandahar Banchetta" Start: 2686 m, Arrivée: 1886 m, 33 Paarten Héichtendifferenz: 800 m
172 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 177 v. Chr. | 176 v. Chr. | 175 v. Chr. | 174 v. Chr. | 173 v. Chr. | 172 v. Chr. | 171 v. Chr. | 170 v. Chr. | 169 v. Chr. | 168 v. Chr. | 167 v. Chr.
Olympesch Wanterspiller 2006/Alpinschi
Kombinatioun
Slalomstreck: "Giovanni A. Agnelli" Start: 2210 m, Arrivée: 2030 m Héichtendifferenz: 180 m 1. Laf mat 56 Paarten, 2. Laf mat 55.
172 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 172 v. Chr.
Olympesch Wanterspiller 2006/Alpinschi
Offaart
Datum: 15. Februar 2006, 12:00 Auer Streck: "Fraitève" Start: 2538 m, Arrivée: 1738 m, 43 Paarten Héichtendifferenz: 800 m, Längt vun der Streck: 3058 m 44 Leeferinnen sinn ugetrueden, 40 dovun ukomm.
Super-G
Datum: 20. Februar, 14:45 Auer
Streck: "Fraitève" Start: 2286 m, Arrivée: 1738 m, 39 Paarten Héichtendifferenz: 548 m, Längt vun der Streck: 2331 m 54 Leeferinne sinn ugetrueden, 51 dovun ukomm.
Riseslalom
Datum: 24. Februar 2006 09:30 Auer (1. Laf), 13:00 Auer (2.Laf) Streck: "Sises" Start: 2370 m, Arrivée: 2030 m Héichtendifferenz: 340 m Kurssetzer 1. Laf: Janez Slivnik, 42 Kurssetzer 2. Laf: Ante Kostelić, 45
Slalom
Datum: 22. Februar 2006 14:45 Auer (1. Laf), 17:45 Auer (2. Laf)
Streck: "Giovanni A. Agnelli" Start: 2210 m, Arrivée: 2030 m Héichtendifferenz: 180 m Kurssetzer 1. Laf: Philippe Martin, 51 Kurssetzer 2. Laf: Bernd Brunner, 51
Ausgescheet ë. a.: Martina Ertl-Renz, Kathrin Zettel, Laure Péquegnot, Kristina Koznick
Kombinatioun
Datum: 18. Februar 2006, 15:30 Auer (Offaart) 17. Februar 17:00 Auer / 19:30 Auer (Slalom)
Streck (Offaart): "Kandahar Banchetta" Start: 2286 m, Arrivée: 1738 m, 33 Paarten Héichtendifferenz: 548 m, Längt vun der Streck:: 2331 m
Slalomstreck: "Giovanni A. Agnelli" (1. Laf an 2. Laf mat 49 Paarten) Start: 2170 m, Arrivée: 2030 m Héichtendifferenz: 140 m 45 Leeferinne sinn ugetrueden, 30 dovun ukomm.
Henry Moore
Den Henry Moore (Henry Spencer Moore), gebuer den 30. Juli 1898 zu Castleford am Yorkshire an den 31. August 1986 zu Much Hadham am Hertfordshire gestuerwen, war en englesche Sculpteur a Moler.
Iernster
Iernster ass eng Uertschaft an der Gemeng Nidderaanwen.
Geographie
Iernster läit un der Schwaarzer Iernz. Nopeschuertschafte si Gonnereng a Rammeldang.
RTL Group
D'RTL Group ass déi gréisst europäesch Entreprise déi privat Radios- an Televisiounsprogrammer bedreift. Si ënnerhält 57 Televisiounssenderen an 31 Radiosstatiounen. Och an der Produktioun vun Televisiounsprogrammer (8.000 Programmstonnen am Joer) an am Handel mat Programmrechter (19.000 Programmstonne fir 150 Länner) ass si aktiv.
D'RTL Group ass 2000 aus der Fusioun vun der CLT-UFA mat der brittescher Gesellschaft Pearson TV entstanen. D'Bertelsmann AG huet déi grouss Majoritéit vun de Parten.
D'RTL Group huet hire Sëtz an der Stad Lëtzebuerg, um Kierchbierg.
Geschicht
Am Dezember 1933 huet Radio Lëtzebuerg mat engem engleschsproochege Service ugefaangen, an dat mat dem stäerkste Laangwelle-Sender an Europa. Den Englänner Stephen Williams huet d'Emissioune moderéiert grad ewéi administréiert. Sonndes, wa vun der BBC méi eescht a reliéis Sendungen ausgestraalt goufen, huet ronn d'Hallschent vun den engleschen Auditeuren dann op Radio Lëtzebuerg ëmgeschalt. Well et der BBC net erlaabt war Reklammen ze senden, gouf dëst vu Radio Lëtzebuerg gemaacht, soudatt RTL ee vun den éischte „kommerzielle Radiossendere“ war.
Wéi den Zweete Weltkrich ausgebrach ass, huet Radio Lëtzebuerg zougemaach. Am Krich (1940-1944/45) war de Radiossender mat deene vun Nazi-Däitschland gläichgeschalt, mä soubal d'Besatzer fort waren, gouf de Sender vun den Alliéierte benotzt, fir, an däitscher Sprooch, dem "Reichsfunk" eng Géigestëmm entgéint ze setzen.
Nom Krich gouf no an no den normale Betrib an däitscher, franséischer an englescher Sprooch erëm opgeholl an ausgebaut. Um englesche Sender war och de Stephen Williams nees derbäi, bis hien de Sender 1948 verlooss huet. Den 23. Januar 1955 gouf domat ugefaangen, en Televisounsprogramm a franséischer Sprooch auszestralen (ufanks Télé Luxembourg genannt), nodeem d'CLR sech 1954 an CLT (Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion) ëmbenannt hat.
1958 gouf op UKW och eng Radiosemissioun op Lëtzebuergesch ausgestraalt, am Ufank just zu den Haaptnolauschterzäite moies, mëttes a fréi owes. An de Joren duerno ass se no an no zu engem Vollprogramm ausgebaut ginn, deen haut ënner dem Numm RTL Radio Lëtzebuerg leeft.
D'1960er an 1970er Jore waren den Héichpunkt vun de Radiosprogrammer vun der CLT: Radio Luxembourg op Englesch (iwwer Mëttel- a Kuerzwell) hat Millioune vun Nolauschterer a Groussbritannien an an der ganzer Welt. De franséische Radiosprogramm RTL (bis an d'1980er Joren ausschliisslech vu Lëtzebuerg aus iwwer Laangwell ausgestraalt) ass bis haut dee meeschtgelauschterte Radio a Frankräich. An Däitschland haten d'Fröhliche Wellen von Radio Luxemburg Milliounen trei Nolauschterer. Ee Grond vun hirem Succès war, datt d'Programmer vun RTL net dréche vum Blat ofgelies goufen, mä d'Speaker fräi konnte schwätzen. Den Nolauschterer ass mat agebonne ginn; et konnt een uruffen, fir bei Spiller eppes ze gewannen, et gouf sprëtzeg Jinglen, asw. Haut huet een dat iwwerall, mä deemools war RTL ee vun den eenzegen, déi dat gemaach hunn.
2021 huet a Frankräich d'Televisiounschaîne M6 mat TF1 fusionnéiert, an an der Belsch goufen d'Undeeler vun RTL Belgium (déi d'Teleesprogrammer RTL-TVI, Plug RTL a Club RTL, an och d'Radiosendere Bel RTL, Radio Contact a Mint bedreift) fir 250 Milliounen Euro un DPG Media an de Groupe Rossel verkaaft.
De Jean-Louis Schiltz ass President vum Verwaltungsrot vun der CLT-UFA. De Claude Schmit ass Generaldirekter vu Super RTL.
Bedeelegunge vun der RTL Group
(2016, Auswiel)
Asien
Zesumme mat CBS Studios International bedereift d'RTL Group an Asien den RTL CBS Asia Entertainment Network mat den engleschsproochege Chaînen RTL CBS Entertainment an RTL CBS Extreme.
Inhalter
(Televisiounsproduktioun an Handel mat Diffusiounsrechter)
Zu der RTL Group gehéieren och eng Rëtsch Produktiounsfirmen an Europa, Amerika an an Australien. wourënner:
Canton de Spincourt
De Canton de Spincourt ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Verdun, Meuse an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Spincourt.
Firth-of-Forth-Stroossebréck
Firth-of-Forth-Stroossebréck (engl: Forth Road Bridge) ass eng Autobunnsbréck iwwer de Firth of Forth bei Edinburgh a Schottland.
D'Bréck gouf tëscht 1958 an 1964 gebaut, a war déi Zäit die gréissten Hänkbréck an Europa.
Si iwwerspaant e Mieraarm tëscht North Queensferry a South Queensferry.
Musée Théo-Kerg
De Musée Théo-Kerg, Museum Théo Kerg op Däitsch, ass e Konschtmusée zu Schriesheim an Däitschland, no bei Heidelberg.
Dëse Musée presentéiert an enger Permanentausstellung d'Wierk vum lëtzebuergesche Moler, Sculpteur, Graveur a Glasmoler Théo Kerg (1909-1993). De Musée ass och de Sëtz vun der Fondatioun Théo Kerg, déi zweemol am Joer Ausstellunge mat anere Kënschtler organiséiert.
Arrondissement Soignies
D'Arrondissement Soignies ass eent vun de siwen Arrondissementer an der belscher Provënz Hainaut. D'Arrondissement huet eng Fläch vu 517,36 km² an et hat um 1. Januar 2006, 178.659 Awunner.
Gemengen a Sektiounen am Arrondissement
Gemengen Sektiounen
Claudine Muno
D'Claudine Muno, gebuer den 2. Juli 1979, ass eng lëtzebuergesch Schrëftstellerin, Musekerin a Journalistin.
Biographesches
No hirer Première um Fieldgen studéiert d'Claudine Muno Geschicht an Anglistik um Centre universitaire zu Lëtzebuerg an op der Universitéit Stroossbuerg. Si mécht hir Maîtrise iwwer Lëtzebuerger Filmer iwwer den Zweete Weltkrich. Si schafft als fräi Mataarbechterin beim Wort a beim Télécran, an dann als Kulturredaktesch bei der Woxx.
Scho mat 16 Joer huet d'Claudine Muno hiren éischte Roman, The Moon of the Big Winds (op Englesch) geschriwwen. Et koume bis ewell véier Romaner (op Franséisch, Däitsch an déi zwéi lescht op Lëtzebuergesch), an zwee Kannerbicher no.
D'Claudine Muno ass och am Theater aktiv, wou se d'Stéck Speck geschriwwen a komponéiert huet, an huet och Regieassistenz gemaach. Och als Sängerin a Komponistin ass se aktiv. Nodeem hir Band Lunaboots sech 2012 opgeléist huet, spillt si an der Band Monophona. Zesummen hu si bis ewell aacht CDen erausginn.
D'Claudine Muno enseignéiert am Lycée Ermesinde wou se an der Sektioun Musique mat zwee anere Leit aus der Band The Luna Boots mat de Kanner Musek mécht. Si huet eng eege Band mat de Schüler gegrënnt, an där si Gittar spillt.
Bonobo
De Bonobo oder Zwergschimpans (Pan paniscus) ass eng Primatenaart aus der Famill vun de Mënschenafen.
François Felten
De François Felten, gebuer den 18. Mee 1948 zu Klierf, ass e lëtzebuergesche Moler an Theolog.
Fir d'éischt huet hien zu Lëtzebuerg Philosophie studéiert, an duerno Theologie zu Innsbruck.
De François Felten moolt am Acryl.
171 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 176 v. Chr. | 175 v. Chr. | 174 v. Chr. | 173 v. Chr. | 172 v. Chr. | 171 v. Chr. | 170 v. Chr. | 169 v. Chr. | 168 v. Chr. | 167 v. Chr. | 166 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 171 v. Chr.
Henri Pensis
Liewen
Den Henri Pensis gouf am Haus 10 An der Hiel am Pafendall, als Fils vum Henri Victor Pensis an der Anna Jonas gebuer.
Hien huet am Conservatoire vu Lëtzebuerg studéiert, duerno zu Bréissel an an der Musikhochschule zu Köln. Seng Carrière huet hien als Violonist ugefaangen.
1926 gouf hien no engem internationale Concours zum „Konzertmeister des Symphonie-Orchesters Köln-Langenberg“ genannt. Hie fält dem Hermann Abendroth op, deen him proposéiert, säi Schüler an der Musikhochschule ze ginn. Den Henri Pensis hëlt un, hie kritt eng zolidd Bourse an erschaaft sech eng ausseruerdentlech musikalesch an technesch Basis.
Den 29. Februar 1940 goung den Henri Pensis op eng Invitatioun hin an d'USA. Hien huet fir d'éischt den „New Jersey Philharmonic Orchestra“ geleet, 1942 de „Sioux-City Symphony Orchestra“ grad ewéi de „Lincoln Symphony Orchestra“. Hien huet dräi Concerten an der weltbekannter Carnegie Hall dirigéiert. Nom Krich ass hien 1946 op Lëtzebuerg zeréckkomm an huet de Service musical vu Radio Lëtzebuerg reorganiséiert.
Vun 1955 un huet hien ënner enger schlëmmer Aekränkt gelidden. Säi leschte Concert huet hien den 19. Mee 1958 bei der Expo 58, der Weltausstellung zu Bréissel, ginn. Den Henri Pensis ass den 1. Juni 1958 gestuerwen.
Den Isaak Stern schreift: " I knew Henri Pensis and made music with him both in US and on the Radio Luxembourg many times. He was an excellent conductor and musician, always devoted to the service of music on the highest standard".
Wierk (Auswiel)
Populär Melodien:
Undenken un den Henri Pensis
Henri Pensis a fait honneur à son pays à travers le monde et fut apprécié pour ses connaissances musicales et son dévouement passionné au service de la musique.
Luxembourg-Pfaffenthal en novembre 2020
Groesteen
Groesteen ass e Lieu-dit um CR322 an der Gemeng Pëtschent, zirka 1,5 km südlech vu Pëtschent (Loftlinn). Et sti 5 Haiser do.
Geographie
De Groesteen läit op enger Héicht vun zirka 500 – 510 m (NG-L). An der Noperschaft leien am Süden de Ronnebësch an den Houschterhaff, am Westen de Pull (Poul) an am Osten den Niklosbierg, deen ongeféier 1 km wäit ewech a Richtung Veianen läit.
De Groesteen
Bemierkenswäert op der Plaz ass dee sougenannte Groesteen (Grafenstein), deen dem Lieu-dit säin Numm ginn huet. Dëse Steen huet d'Grenz tëscht den Herrschaftsberäicher vun de Grofe vu Stolzebuerg, Veianen a Branebuerg markéiert.
Op dem Groestee waren ursprénglech dräi Kräizer agemeesselt, wouvun der nëmme méi zwee nach däitlech z'erkenne sinn. Iwwer d'Interpretatioun vun deene Kräizer ginn d'Meenungen auserneen. Fir déi eng sinn et chrëschtlech Symboler, fir anerer sollen et steenzäitlech Duerstellunge vu Mënsche sinn.
De Groestee stoung laang op privatem Terrain. 2013 gouf en op d'Initiativ vum Syndicat d'initiative Stolzembourg erëm op senger ursprénglecher Plaz nieft der Strooss opgestallt. Och en Informatiounspanneau gouf nieft dem Groesteen opgeriicht.
Mäerterter Hafen
De Mäerterter Hafen ass en Hafen op der lëtzebuergescher Säit vun der Musel tëscht Mäertert a Gréiwemaacher. En ass laanscht d'Wäistrooss (d' respektiv d') gebaut ginn an ass deen eenzegen Hafe fir Wueren zu Lëtzebuerg. Vun der Entrée vum Hafe sinn et op der Musel 208,45 km bis bei de Rhäin zu Koblenz.
Berg-sur-Moselle
Berg-sur-Moselle ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Moselle an der Regioun Grand Est.
Mäerterter Hafen
En huet eng Fläch vu 65 ha a gehéiert dem Lëtzebuerger Staat. Bedriwwe gëtt e vun engem Konzessionär, der Société du Port de Mertert S.A.. Dës S.A. gouf den 3. Juli 1964 gegrënnt a gehéiert zu 50 % dem Staat, zu 40 % der Arcelor an zu jee 5 % der Dexia-BIL an der Fortis Bank. Da gëtt et nach 2 Gesellschaften, eng, déi d'Schëffer be- an entluet, d ' Luxport S.A., an d'Tanklux S.A., déi Pëtrolsprodukter luet, stockéiert an a Camionen an an Zëtärswagone fëllt.
Berg-sur-Moselle
Zanter dem Joer 1769 gehéiert d'Uertschaft zu Frankräich. Bis 1930 huet se einfach Berg geheescht.
Den Uert, deen zum Arrondissement Diddenuewen gehéiert, huet 373 Awunner (Stand 1999).
Mäerterter Hafen
Den Hafen huet e Stroossennetz vu 6 km an en 20 km laangt Schinnennetz, déi un den internationale Verkéier ugeschloss sinn.
Beschreiwung
Den Hafe vu Mäertert besteet aus dräi Deeler, déi all um lénksen Uwänner vun der kanaliséierter Musel leien. Op der Musel selwer, gëtt et e Pëtrolsquai an e Quai d'attente. Tëscht deenen zwéi Quaien ass d'Entrée fir an den Hafebaseng, virun deem an engem Hallefkrees en Dréibaseng amenagéiert ass, fir datt d'Schëffer, déi aus Direktioun Frankräich kommen, oder dohi fuere wëllen, bei der An- an Ausfaart d'Kéier maache kënnen.
Den Hafebaseng
Den Hafebaseng huet eng Fläch vu ronn 6 ha. Et ass 800 Meter laang, um Kapp ass et 70 Meter breet an an der Entrée 80.
De minimalen Déifgank ass 3,48 Meter.
Laanscht d'Quaie vum Baseng leien zwee Gleiser an zwou Stroossen, an op enger Fläch vu 7,02 ha, nieft dem Baseng, kënne Wuere stockéiert ginn.
De Pëtrolsquai
De Pëtrolsquai läit baussenzeg vum Hafebecke laanscht d'Musel vis-à-vis vun Temmels, an huet eng Längt vun 300 Meter. E geet vum P.K. 210,100 bis de P.K. 210,400. Den Uwänner ass befestegt, a fir d'Aktivitéiten um Quai sinn 78 ar Terrain virgesinn.
De Quai d'attente
De Quai d'attente läit laanscht Mäertert an ass 212 Meter laang. E geet vum P.K. 208,160 bis de P.K. 208,372.
D'Quaimauer ass mat Palplanchë befestegt.
En ass geduecht fir Schëffer, déi waarde musse fir an den Hafebaseng eranzefueren, oder fir Convoien zesummenzestellen.
Geschicht
D'Gesetz vum 22. Juli 1963 huet d'Grondlag geschaf, en Hafen zu Mäertert ze bauen an z'exploitéieren. Den éischte Spuetstéch gouf den 13. Februar 1964 gemaach. Den 3. Dezember 1965 konnt de Baseng vum Hafe volllafe gelooss ginn, an den 19. Abrëll 1966 konnt dat éischt Schëff gefeiert ginn. Den 1. September 1966 hunn de Groussherzog Jean an d'Groussherzogin Joséphine-Charlotte den Hafe feierlech ageweit.
Ichthyologie
D'Ichthyologie ass d'Wëssenschaft vun der Biologie vun de Fësch ënner natierlechen a kënschtleche Liewensbedéngungen. Et ass eng Deeldisziplin vun der Biologie.
Google Street View
Google Street View ass eng Funktioun vu Google Maps, déi et erlaabt 360° Panorama-Fotoe vu Stroossen oder Gebaier ze maachen. Dës kann een op Google Maps oder Google Earth kucken, andeems ee sech virtuell duerch eng Strooss klickt. D'Gesiichter vu Persounen an d'Immatrikulatiounsplacke vu Gefierer, déi op de Fotoen ze gesi wieren, si virun der Publikatioun onkenntlech gemaach ginn.
Zu Lëtzebuerg
Zanter dem Fréijoer 2009 si Google-Autoen duerch Lëtzebuerg gefuer, fir vill Stroossen an allen Uertschaften ze fotograféieren.
Siderurgie zu Lëtzebuerg
D'Siderurgie, also d'Eisen- a Stolindustrie zu Lëtzebuerg ass en Industriesecteur, deen (Stand 2020) knapps 2 % vum GDP ausmécht.
Google Street View
Zu Lëtzebuerg
Am Mee 2010 gouf bekannt, datt an Nopeschlänner d'Google-Street-Views-Autoen net nëmme Fotoe gemaach, mä och d'WLAN-Netzer registréiert hunn, an dobäi och Privatdonnéeën, déi iwwer net geschützte Reseauen accessibel waren, ofgespäichert hunn Doropshin huet d'National Dateschutzkommissioun d'Knipsereie gestoppt an dat ganzt ënnersicht, well unzehuele gewiescht wier, datt d'Autoen, déi zu Lëtzebuerg ronderëmgefuer sinn, d'selwecht ekipéiert waren, an deemno do dat selwecht geschitt wier.
Siderurgie zu Lëtzebuerg
An der Vergaangenheet, vun ca. 1890 un a bal dat ganzt 20. Joerhonnert erduerch, huet den Export vun Eisen- a Stolprodukter eng aussergewéinlech wichteg Roll an der Ekonomie vu Lëtzebuerg gespillt, a war, zesumme mat der Extraktioun vun der Minett, d'Basis vum wirtschaftleche Wuelstand vum Land am 20. Joerhonnert: Lëtzebuerg stoung bei wäitem un der Weltspëtzt, wat d'Produktioun vu Stol an Eisen pro Awunner a Joer (12 bis 15 Tonnen) betrëfft. An den zwee éischte Joerzéngte vum 20. Joerhonnert war Lëtzebuerg weltwäit op sechster Plaz, wat de Volume vu produzéiertem Stol an Eisen ugeet, an d'Arbed war ënner den 10 gréisste Stolkonzerner. Och haut nach huet d'Nofollgergesellschaft ArcelorMittal, dee gréisste Stolkonzern vun der Welt, säi Sëtz an der Stad Lëtzebuerg.
Google Street View
Zu Lëtzebuerg
Am Oktober 2010 krut Google da gréng Luucht, fir mam Ofknipse vun den Haiser laanscht d'Stroosse virunzefueren (ouni d'W-LAN-Enregistrementer). Wien net wollt, datt säin Haus spéider op de Sitte vu Google ze gesi sollt sinn, deem gouf ugebueden iwwer eng lëtzebuergesch Etüd bei Google eng schrëftlech Oppositioun per Internet oder per Bréif anzeleeën. D'Resultat vun där Knipserei sollt vum Fréijoer 2011 un online ze gesi sinn. Nodeem Google awer ugekënnegt hat, net wéi an Däitschland am Virfeld Oppositiounen zouzeloossen, huet d'National Dateschutzkommissioun hinnen d'Autorisatioun nees entzunn an dee ganze lëtzebuergesche Projet huet nees op Äis geleeën.
Nodeems déi lescht Dateschutzfroe gekläert goufe krut Google d'Autorisatioun fir de Street View vu Lëtzebuerg der Ëffentlechkeet disponibel ze maachen. Zanter dem 23. Oktober 2014 kann een d'Street View Biller kucken déi gréisstendeels schonn 2009 gemaach goufen.
Siderurgie zu Lëtzebuerg
D'Entwécklung vun der Siderurgie war méiglech, wéinst de Minettslageren um südleche Bord vum Land (Deel vum Loutrenger Minettsbaseng), an dem Investissement an d'Veraarbechtung, virum Éischte Weltkrich vun däitsche Stolkonzerner, an dono vu belsch-franséischem Kapital.
Vun den 1960er Joren un huet d'Roll vun der Siderurgie an der Ekonomie vum Land, relativ gekuckt, ugefaangen ofzehuelen, ma besonnesch vun 1974 un, wéi déi éischt Stolkris an Europa ausgebrach ass, goung d'Produktioun däitlech erof (bis 1992 ëm 50 %), an d'Zuel vun de Beschäftegten ass vu bal 30.000 op knapps 10.000 gefall.
Bis 1997 waren integréiert Wierker a Betrib, déi Minett an Héichiewe geschmolt, deen esou gewonnene Goss zu Stol verschafft, an dann zu Endprodukter – Schinnen, Dunnen, Spuntwänn, asw. - verschafft hunn. D'Minette koum aus de Grouwen zu Lëtzebuerg an um Enn virun allem aus dem Loutrengeschen; de Kock fir d'Héichiewen aus Däitschland an der Belsch. Zanterhier gëtt de Stol aus Eiseschrott gewonnen, deen an Elektroiewe geschmolt an dann nees nei verschafft gëtt. 2019 waren nach 5 Betriber an der Siderurgie, déi 2.119 Milliounen Tonne Stol produzéiert hunn, aktiv.
Historesch Entwécklung
Eisen ass scho vun de Kelten an de Géigende vum haitege Lëtzebuerg ofgebaut a verschafft ginn. Op der Gläicht tëscht Esch-Uelzecht a Rëmeleng goufen archeologesch Reschter dovu fonnt. Am Genoeserbusch bei Peppeng goufen 2003-2005 Iwwerreschter vun enger Schmelzanlag aus dem 13./14. Joerhonnert fräigeluecht an ausgewäert.
A virindustrieller Zäit (17.-18. Joerhonnert) gouf et eng Rëtsch vu klenge Schmelzen uechter d'Land, déi bei Flëss (wéinst der Waasserkraaft) oder bei Bëscher louchen (wou Holzkuel produzéiert gouf). Verschafft gouf Bounäerz, dat doruechter fonnt gouf. Just e Grappvoll Leit hunn an deene Schmelze geschafft, dobäi koumen Doléiner a Baueren, déi d'Kuel beschaaft oder transportéiert hunn.
An der Mëtt vum 19. Joerhonnert huet dat sech radikal geännert: Lëtzebuerg war 1842 dem Zollveräin bäigetrueden an hat Zougang zu engem grousse Marché am Osten. 1841/42 gouf et 11 Héichiewen zu Lëtzebuerg déi alleguer mat Holz befeiert goufen an eng Joresproduktioun vu 7.300 Tonnen (T) erreecht hunn. Déi Héichiewe waren a follgenden Dierfer:
Alles dat huet mat sech bruecht, datt d'Schmelzhäre sech ëmmer méi fir d'Minett intresséiert hunn. Tëscht 1854 an 1869 gouf et, virun allem vu belschen a preisesche Firmen, 64 Ufroe fir eng Konzessioun ze kréie fir Minett ofzebauen. Ongeféier 2/3 vun der ofgebauter Minett gouf dann och an d'preisescht Rhäinland an an d'Belsch exportéiert.
D'Lëtzebuerger Chamber huet 1870 e Gesetz gestëmmt, dat de Staat zum Besëtzer vun alle Minettslagere vun enger bestëmmter Déift un, ënner dem Buedem gemaach huet. 1880 koum e Gesetz dobäi, dat nei Konzessioune fir Minett ofzebauen un d'Konditioun gebonnen huet, datt déi zu Lëtzebuerg selwer huet misse verschafft ginn.
Dat huet et bestëmmte Lëtzebuerger Famillen erméiglecht, eng Schlësselroll bei de Schmelzen ze spillen.
D'Bridder Charles, Norbert an Auguste Metz hunn 1838, mat Hëllef vun der belscher Investissements-Holding Société d'industrie luxembourgeoise, d'Société en commandite Auguste Metz & Cie gegrënnt. Si hunn d'Schmëdd vu Berbuerg vum Jean-Nicolas Collart gepacht an 1845 eng Schmelz zu Eech gebaut. 1847 hu si d'Parte vun hiren Investisseuren ofkaaft, an d'Gesellschaft Metz & Cie als Familljebetrib virugefouert.
1865 hunn d'Bridder Metz zu Dummeldeng eng modern Schmelz, mat véier Héichiewe gebaut, déi Kock a Minett verschafft huet.
1870 huet den Norbert Metz seng Gesellschaft mat der SA des Mines du Luxembourg et des Forges de Saarbruck associéiert, déi vum Victor Tesch geleet gouf. 1871 krute se d'Autorisatioun, fir zu Esch-Uelzecht eng Schmelz opzeriichten: d'Metze Schmelz (déi spéider an ARBED-Schëffleng ëmbenannt gouf). Dës Schmelz huet am Ufank Goss produzéiert, deen zu Burbach verschafft gouf. Zur selwechter Zäit gouf zu Esch vun de Bridder Dominique-Alexis a Pierre Brasseur d'Brasseur-Schmelz (déi spéider ARBED Terres Rouges) gegrënnt. D'Joer drop hunn d'Stengeforter Schmelzbesëtzer Charles a Jules Collart mat aneren Aktionären eng Schmelz zu Rodange opgeriicht. D'nämmlecht Joer goufen zu Rëmeleng Héichiewe vun der SA Gonner, Munier et Helson gebaut.
An den 1880er Jore koum et zu enger weiderer wichteger Ännerung: d'Metzen hunn d'Lizenz fir dee vum Sidney Thomas a Percy Gilchrist 1879 entwéckelte Procedé kaaft, deen et erméiglecht, aus Goss Stol ze maachen. Si hunn dat neit Verfahre fir d'éischt zu Eech ugewant, mä geschwënn duerno eng nei Schmelz zu Diddeleng baue gelooss, déi ausschliisslech nom neie Procedé produzéiert huet. Fir déi Schmelz ze bedreiwen hu se sech mam Victor Tesch an dem Grof de Bertier, deem e groussen Deel vun den Terrainen zu Diddeleng gehéiert hunn, zesummegedoen, an d'Société anonyme des Hauts-fourneaux et Forges de Dudelange gegrënnt.
Vun 1880 u bis zum Éischte Weltkrich stoung d'Lëtzebuerger Stolindustrie ganz an der Ofhängegkeet vun Däitschland (wouzou zanter 1871 och e groussen Deel vu Loutrengen gehéiert huet): Bis zu 70 % vun der Produktioun gouf dohi verkaaft, 90 % vum Kock gouf aus der Ruhr importéiert. D'Maschinnen an d'Technik koumen aus Däitschland, sou wéi och d'Fachpersonal fir drop ze schaffen an d'Ingenieuren. D'Decisiounszentrum war an der Ruhr, Lëtzebuerg war just eng Zort Peripherie, wou Réimaterial oder halleffäerdeg Produkter gemaach goufen, fir an der Ruhr verschafft ze ginn.
D'Produktiounszuele verdäitlechen am beschten, wat fir eng Entwécklung d'Stolindustrie zu Lëtzebuerg bannent just 35 Joer gemaach huet: De Volume vun der ofgebauter Minett huet sech vu 700.000 Tonnen am Joer 1868 op 7 Milliounen Tonnen 1913 verzéngfacht; dee vum produzéierte Goss goung am selwechten Zäitraum vun 100.000 Tonnen op 2,5 Milliounen Tonnen erop, an dee vum Stol, deen eréischt 1886 ugefaangen huet, huet 1913 1,5 Milliounen Tonnen erreecht. D'Zuel vun den Héichiewe goung vu 14 am Joer 1871 op 47 am Joer 1913 an d'Luucht.
Just virum Éischte Weltkrich war Lëtzebuerg de weltwäit sechstgréisste Produzent vu Goss an aachtgréisste vu Stol.
Tëschekrichszäit
An der Zäit vum Éischte Weltkrich ass d'Industrieproduktioun zu Lëtzebuerg, ënner däitscher Okkupatioun, virugelaf. Déi grouss Zäsur koum duerno: Als Folleg vun der däitscher Néierlag huet Lëtzebuerg 1919 misse seng Memberschaft am Zollveräin opkënnegen, an huet, no zéien Negociatiounen, an der Belsch, mat där et 1921 d'Union Economique Belgo-Luxembourgeoise gegrënnt huet, en neie Wirtschafts- an Handelspartner fonnt.
De Broch mat Däitschland huet fir d'Lëtzebuerger Siderurgie net nëmme mat sech bruecht, datt se sech wirtschaftlech huet missen nei orientéieren, mä och nei huet misse strukturéieren: Den Défi bestoung doran, 1. de vir- an nogelagerte Maart ofzesécheren (d'Matière-premièren - Minett a Kock - op där enger Säit, d'Produktioun vu fäerdege Produiten - vum Nol bis zum Grey-Träger - op där anerer) an 2. d'Plaz vun den däitsche Firmen z'iwwerhuelen, déi sech hu missen zeréckzéien.
Eng Konsequenz vum Zesummebroch vum däitschen Ofsazmaart war, datt d'Lëtzebuerger Schmelzhäre séier hu missen Handelscomptoire grënnen, fir hir Produkter weltwäit kënnen ofzesetzen. 1920 huet d'Arbed d'Columeta (Comptoir Luxembourgeois de Métallurgie, spéider an Trade Arbed ëmbenannt) an d'Liewe geruff, an d'Hadir ass 1923 der SOGECO (Société Générale pour le Commerce de Produits Industriels) bäigetrueden. D'Columeta hat Filialen an Agencen a Brasilien, Argentinien, Indien a Japan.
Zesummegefaasst kann ee soen, datt d'Basis vun der Lëtzebuerger Siderurgie, wéi se bis an d'1970er Jore bestanen huet, um Enn vum Éischte Weltkrich geluecht gouf.
D'Joren duerno vun der Tëschekrichszäit waren, am Géigesaz zu de Boom-Joren an der Ufanksperiod, gekennzeechent duerch eng gewësse Stagnatioun, an och déi eng oder aner Kris. 1927 huet d'Rëmelenger Schmelz zougemaach, 1931 déi Stengeforter. Et gouf zwar weiderhin technesch Weiderentwécklungen, dës waren awer net sou revolutionär wéi z. B. d'Entwécklung vum Thomas-Gilchrist-Procedé.
Bedéngt duerch d'Krisen 1920-21 an an den 1930er Jore war d'Produktioun grousse Schwankungen ënnerworf.
Am Zweete Weltkrich
Nodeem Lëtzebuerg am Mee 1940 vun däitschen Truppe besat gi war, koum am Juli 1940, mam Gustav Simon un hirer Spëtzt, eng däitsch Zivilverwaltung an d'Land. Si hat zwou virrangeg Aufgaben: d'Häerzer vun de Lëtzebuerger, wéi et housch, fir d'Deutschtum ze gewannen, an d'Stolindustrie ënner däitsch Kontroll ze bréngen.
Direkt no der Besetzung goufen zwéin héich Fonctionnairen op Lëtzebuerg geschéckt: Den Am Juni 1940 huet de Steinbrinck déi lëtzebuergesch Responsabel zesummegeruff, fir vun hinnen d'Engagement ze kréien, loyal mat den Däitschen zesummen ze schaffen. Wien dat net wéilt, misst demissionéieren. D'Vertrieder vun der Arbed a vun der Rodanger Schmelz hunn de Konditiounen zougestëmmt, dee vun der Hadir huet refuséiert. Doropshi goufen, de 15. Juni d'Hadir-Schmelzen an eng nei Struktur, d ' Differdinger Stahlwerke AG, integréiert. D'Rodanger Schmelz, am Besëtz vun der Ougrée-Marihaye, konnt (et war virgesinn: virleefeg) bestoe bleiwen; se krut en däitschen Treuhänder un d'Spëtzt gesat a gouf an Eisenhüttenwerke Rodingen ëmbenannt. Eng sëllegen däitsch Stolentreprisen, virop d'Reichswerke Hermann Göring, ware staark drun intresséiert, d'Arbed z'iwwerhuelen. Mä de Chef der Zivilverwaltung Simon war dogéint: hie wousst, wat fir eng Schlësselroll d'Arbed zu Lëtzebuerg hat, a wollt d'Kontroll doriwwer net verléieren. Sou gouf d'Direktioun vun der Arbed net ausgewiesselt - den Aloyse Meyer blouf Generaldirekter - well gefaart gouf, datt hir Produktivitéit soss géif erofgoen. Mä de Meyer krut zur Kontroll en Delegéierten aus dem Reich iwwer sech gesat, an och d'Aktionariat vun der Arbed, dat zu engem groussen Deel der Société générale de Belgique gehéiert huet, gouf staark verännert, an an der Generaldirektioun souzen ewell 9 Däitscher a 6 Lëtzebuerger (virum Krich waren et 15 Lëtzebuerger an 2 Belsch). Mä et war vu vir era geplangt, datt, wann de Krich bis gewonne wier, och d'Arbed an d'Rodanger Schmelz an däitsche Besëtz iwwergoe géif.
Wat d'Produktioun an der Besatzungszäit betrëfft, sou kann een zwou Perioden ënnerscheeden: Och aner Gefaange goufen an d'Schmelzen zwanksverflicht: Op Arbed-Schëffleng goufe sou Gefaange vum Bausselager vum KZ Natzweiler-Struthof zu Däitsch-Oth beschäftegt.
Les Trente Glorieuses
D'Period vum Enn vum Zweete Weltkrich bis 1974 huet sech duerch e stabille Wuesstem ausgezeechent. 1958 hunn 25.700 Leit an der lëtzebuergescher Stolindustrie geschafft; 3,4 Milliounen Tonne Stol goufe produzéiert. 1974 waren dat der 27.200 bei 6,4 Milliounen Tonnen.
Et gouf an d'Installatiounen investéiert: tëscht 1946 an 1967 eng 30,2 Milliarde Frang. Op Belval goufen d'Héichiewen A (1965) a B (1970) a Betrib geholl.
En neie Procedé, de sougenannten LD-AC-Procedé huet et erméiglecht, d'Qualitéit vum Stol ze verbesseren.
D'Arbed konnt hir Positioun stäerken. 1967 huet se d'Hadir iwwerholl, a gouf domat praktesch de Monopolist zu Lëtzebuerg fir Stolproduktioun a -veraarbechtung. Ëm déi selwecht Zäit gouf se majoritäre Proprietär vun der Sidmar zu Gent, enger vun deene modernste Schmelzen an Europa, mat direktem Zougank zum Mier.
Stolkris an Neiorientéierung
1974 ass de weltwäite Stolmaart, wéinst massiver Iwwerproduktioun, zolidd agebrach. D'Ursaachen dovu waren d'Pëtrolskris vun 1973, déi d'Energiepräisser eropgedriwwen hat an d'Nofro erofgoe geloss huet; d'Konkurrenz aus Asien déi ëmmer méi staark gi war an déi europäesch Stolproduzente am Besëtz vum Staat, déi zum Deel mat Dumpingpräisser hir Produkter op de Maart bruecht hunn.
Bannent engem Joer, tëscht 1974 an 1975, ass den Ofsaz zu Lëtzebuerg vu 6,4 Milliounen Tonnen op 4,6 Milliounen Tonne gefall. Séier gouf kloer, datt dëst net nëmmen e kuerzfristegen Abroch wier, mä eng strukturell Kris.
D'Arbed stoung virun der Erausfuerderung, bei manner Ofsaz (an Akommes) sech bannent kierzter Zäit ze moderniséiere fir nees rentabel ze sinn. "Wann d'Arbed de Schnapp huet, dann néitzt d'ganz Land" war e Sproch deen een dacks doruechter héieren huet. Elo hat d'Arbed eng zolidd Gripp.
De Lëtzebuerger Sozialmodell
1975 gouf e Gesetz gestëmmt, fir Entloossugen aus konjunkturelle Grënn ze verhënneren. Den 18. August 1975 gouf en Tripartites-Konjunkturcomité an d'Liewe geruff, an deem Regierung, d'Arbed an d'Gewerkschafte vertruede waren. Zil war et, den Ofbau vun Dausende vun Aarbechtsplazen an der Siderurgie sou gutt wéi méiglech z'encadréieren. 1977 gouf eng Division Anti-Crise, kuerz DAC genannt, geschaf, wou déi Leit, déi an der Stolindustrie net méi gebraucht goufen, gemengnëtzeg Aarbechte gemaach hunn (1977 waren dat der 2.700). D'obligatoresch Preretraite mat 57 Joer gouf fir d'Leit, déi op der Arbed geschafft hunn, agefouert; an et gouf Primë fir déi, déi vu sech aus gekënnegt hu, fir soss anzwousch schaffen ze goen.
Am Mäerz 1979 gouf an engem Tripartitesaccord festgehalen, datt d'Arbed géif 23,2 Milliarde Frang bis 1983 investéieren, fir seng Produktiounsmëttelen ze moderniséieren. D'Gewerkschaften hunn akzetéiert, datt d'Beleegschaft op 16.500 Leit géif reduzéuert ginn, an de Lëtzebuerger Staat huet der Arbed e Prêt iwwer 3,2 Milliarde Frang, op 10 Joer verdeelt, gemaach. Produktiounsanlagen, déi net méi rentabel waren, a wou et sech net rentéiert huet, se ze modernisiéeren, goufen zougemaach.
Ausserdeem goufe sougenannt Synergiesofkommesse mat anere Stolproduzenten ofgeschloss: Amplaz datt jiddwereen alles vun enger Produktiounsgamme mécht, gëtt just dee jeeweils rentabelste Site zeréckgehalen (woubäi enng gewësse Balance sollt agehale ginn). De Steckel zu Diddeleng gouf sou zougemaach. 1979 huet sech gewisen, datt all dës Mesuren net genuch wieren: D'Stolkris huet sech verstäerkt, ë. a. duerch eng méi héich Inflatioun, déi d'Zënssätz vun de Prêten an d'Luucht gedriwwen huet, den zwwete Pëtrolsschock, deen d'Präisser fir Energie a Réistoffer eropgoe gelooss huet, an d'Iwwerproduktioun, déi, trotz dem Davignon-Plang a verschiddene Länner, déi Stol produzéiert hunn, weiderhi staark war.
D'Arbed hat zu deeët Zäit, am Verglach zu hire Konkurrenten, relativ wéineg staatlech Sue kritt: Tëscht 1976 an 1982 huet se 25,8 Milliarde Frang investéiert, dovu waren der just 10 % vu staatlecher Säit. D'DAC huet an der selwechter Period 5,1 Milliarde kascht, wouvun de Staat just 1,6 Milliarde iwwerholl huet. Anzwousch anescht, wou d'Leit einfach entlooss goufen, gouf et dës Käschten net. Tëscht 1975 an 1979 gouf 1 Tonn Stol vu staatlecher Säit zu Lëtzebuerg mat 13 Frang ënnestëtzt, a Frankräich mat 700-900 Frang, a Groussbritannie mat 1500 Frang an an der Belsch mat 1800 Frang.
Sou gouf den Tripartites-Acord 1979 ëmgeännert, an den 8. Abrëll 1982 gouf duerch Gesetz en "Nationalen Investitiounsbäitrag" (Contribution nationale d'investissement), och "Solidaritéitssteier" genannt, agefouert, deen iwwer d'Steieren opgehuewe gouf.
1984 gouf e Gesetz gestëmmt, duerch dat de Lëtzebuerger Staat sech am Kapital vun der Arbed bedeelegt huet an d'Aktie vun der Sidmar ganz iwwerholl huet. Fir dat ze finanzéieren, gouf d'Solidaritéitssteier vu 5 % op 10 % verduebelt.
No weidere Participatiounen am Kapital vun der Arbed war de Lëtzebuerger Staat 1986 mat 42,9 % dee gréissten Aktionär ginn. Wat d'Stëmmrecht ugeet, war den Undeel vum Staat awer nëmmen 30,8 %, soudatt d'Arbed weiderhin no de Prinzipe vum Maart konnt geleet ginn.
Tëscht 1975 an 1987 huet de Lëtzebuerger Staat deemno am Ganze 47,5 Milliarde Frang investéiert, fir d'Arbed ofzesécheren. Méi wéi d'Hallschecht vun der Restrukturatioun vun der Arbed gëtt vum Stat bezuelt.
1990er Joren
An den 1990er Joren ass et dann nees biergop gaangen. Déi eenzel Gesellschafte vum Grupp Arbed sinn als geschäftlech autonom Unitéite strukturéiert ginn, déi eenzel responsabel waren, e gutt Resultat opzeweisen. 1992 huet d'Arbed d'Maxhütte Unterwellendorf opkaf, an, duerch hir Participatioun an der Sidmar, d'Majoritéit vu Klöckner Stahl zu Bremen. Weider huet se hiren Deel vum Kapital an der Belgo-Mineira gehéicht, fir den Haaptaktionär ze ginn. Och d'MMRA zu Rodange, an déi d'Arbed 1978 mat 25 % erageklomme war, goung 1994 ganz an hire Besëtz.
1994 huet d'Arbed d'strategesch Decisioun vum tout électrique geholl. D'Stonn vum Héichuewen (filière fonte), dee mat Äerz a Kock funktionéiert, hat geschloen. Iwwer déi nächst Jore goufen all d'Stolwierker zu Lëtzebuerg ob Elektrostoliewen (filière électrique) emgestallt, an deenen Eiseschrott mat Hëllef vun elektreschem Stroum geschmolt gëtt. De leschten Héichuewen zu Lëtzebuerg, den HF B um Belval, gouf am Juli 1997 zougemaach.
Arcelor a Mittal Steel
Den 18. Februar 2002 huet d'Arbed mat der spuenescher Aceralia, zanter 1997 hir Filial zu 35 Prozent, an der franséischer Usinor fusionéiert. Déi nei Grupp, där hire Sëtz zu Lëtzebuerg bliwwen ass, krut den Numm Arcelor. Et war an där Zäit de gréisste Siderurgiste vun der Welt.
Nodeem Mittal Steel am Januar 2006 eng OPA ob d'Arcelor ugekënnegt hat, huet d'Arcelor de 25. Juni 2006 no laangem Hin an Hier acceptéiert, mat der hollännesch-englescher Grupp vum Lakshmi Mittal ze fusionéieren.
Déi nei Grupp, déi aus den zwou gréisste Stolgruppen an der Welt entstanen ass, krut den Numm ArcelorMittal. De Sëtz bleift zu Lëtzebuerg. Déi éischt Fabrick weltwäit, déi offiziell den Numm ArcelorMittal ugeholl huet, ass d'Diddelenger Schmelz ArcelorMittal Diddeleng.
No der Fusioun
Am Oktober 2012 gouf ugekënnegt, datt vu Januar 2013 un d'Produktioun um Site Schëffleng "provisoresch" agestallt géif. Ob a wéini se nees opgeholl soll ginn, war ongewëss. Am Februar 2016 gouf bekannt, datt géif eng Étude gemaach gi fir de Site ze rekonvertéieren. Domat war d'Enn vun der Produktioun zu Schëffleng decidéiert. ArcelorMittal iwwerléist déi betraffe Friche vun 52 ha der Agence Agora, déi sech ëm d'Rekonversioun këmmere wäert, an déi och d'Käschte vun der Depollutioun vum Site iwwerhuele wäert.
Am November 2014 huet ArcelorMittal säin historescht Verwaltungsgebai vun der Arbed an der Neier Avenue an der Stad Lëtzebuerg un d'Spuerkeess verkaaft. De Grupp huet säi Sëtz an engem Gebai um Boulevard d'Avranches. Am Abrëll 2016 gouf bekannt, datt en en neit Gebai nieft dem Héichhaus um Kierchbierg baue wéilt.
Canton de Formerie
De Canton de Formerie ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Beauvais, am Departement Oise an der Regioun Hauts-de-France.
Louis Agassiz
De Louis Jean Rodolphe Agassiz, gebuer den 28. Mee 1807 zu Môtiers am Kanton Freiburg an der Schwäiz, a gestuerwen de 14. Dezember 1873 zu Cambridge, Massachusetts an den USA, war e Schwäizer Geolog an Zoolog. Hien huet d'Auswierkunge vun der glazialer Erosioun ënnersicht a bewisen, datt d'Gletschere fléissen.
Luís Cabral
De Luís de Almeida Cabral, gebuer den 10. Abrëll 1931 zu Bissau, a gestuerwen den 30. Mee 2009 zu Torres Vedras a Portugal, war e Politiker zu Guinea-Bissau. Hie war deen éischte President vun deem Land.
HMS Victory
HMS Victory vu 1765 e Linneschëff vun der Royal Navy vun der 1. Klass mat 104 Kanounen. Et war an der Schluecht vun Trafalgar dem Horatio Nelson säi Flaggschëff.
Kuusamo
Kuusamo ass eng Gemeng am Nordoste vu Finnland.
Luís Cabral
No der Oeilletsrevolutioun, am Abrëll 1974, huet Portugal d'Onofhängegkeet vu Guinea-Bissau unerkannt. De Luís Cabral gouf President vum Staatsrot, d. h. President vun der Republik Guinea-Bissau an huet mat Hëllef vun der UdSSR a China e Programm fir den Erëmopbau an Entwécklung lancéiert. An November 1980 huet de Premierminister a Chef vum Militär João Bernardo Vieira géint hie geputscht. De Luís Cabral huet missen an den Exil goen. E goung eréischt 1999, nodeem de Generol Ansumane Mané d'Muecht iwwerholl huet, zeréck op a Guinea-Bissau.
Himalaya
Den Himalaya (aus dem Sanskrit: हिमालय, himālaya, zesummegesat aus hima „Schnéi“ an alaya „Plaz, Wunneng“) ass déi gréisst Biergerketten op der Äerd. E läit an Asien nërdlech vum Indesche Subkontinent.
Am Himalaya sinn déi héchst Bierger vun der Welt, déi sougenannt Aachtdausender. D'Spëtzte vum Mount Everest, Lhotse, Cho Oyu a Makalu si wäit bekannt.
Geologie
Den Himalaya gehéiert, mat den Anden an de Rocky Mountains, zu deene jéngste Biergketten. Viru ronn 80 Mio. Joer louch déi Indesch Plack ronn 6.400 km südlech vun Asien. Mat enger Vitess vun 9 Meter am Joerhonnert ass si no Norde geréckelt an ass am Paleogen, viru 40 bis 50 Mio. Joer, mat Eurasien kollidéiert. Zanterhier ass deen Driff just nach mat hallwer Vitess, duerch den Drock gouf (a gëtt nach ëmmer) dat no uewe gedréckt, wat haut den Himalaya ass. D'Erosioun bewierkt, datt d'Héicht vun de Bierger plus ou moins d'selwecht bleift.
Geographie
Den Himalaya besteet am Fong aus ville verschiddene Biergketten, déi vu Süden no Norde méi héich ginn. Am Süde läit d'Siwalikketten, woudrop nach Bëscher sinn. Nërdlech dovu kënnt dann de Viischten Himalaya, an nach méi nërdlech dann den Héich-Himalaya
D'Gletschere vum Himalaya zielen zu deene gréissten op der Welt. Den Himalaya spillt eng wichteg Roll fir d'Klima vum indesche Subkontinent a vum tibetesche Plateau.
Am Himalaya leien och d'Quelle vun enger Rëtsch Flëss, dorënner de Giele Floss, de Jangtse, den Irrawaddy, de Mekong, den Indus an de Brahmaputra.
Canton de Varennes-en-Argonne
De Canton de Varennes-en-Argonne ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Verdun, Meuse an der Regioun Grand Est.