cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rainhill Trials
Geschicht
Beim Bau vun der éischer grousser Eisebunnsstreck Manchester-Liverpool, op där den George Stephenson Chefingenieur war, sollten Méiglechkeete fir de Gebrauch vun Damplokomotive bei engem Concours festgestallt ginn. De Concours gouf op engem Stéck vun der Streck dat bei Rainhill scho fäerdeg war, ofgehalen. D'Konditioune vum Concours waren, datt d'Lokomotive manner wéi sechs Tonne sollte weien a bei enger Vitess vu 16 km/h dat dräifacht vun hirem Gewiicht zéie konnten. Vun den zéng ageschriwwenen a schliislech fënnef selektionéierte Maschinne waren der zum Schluss nach just dräi um Depart an zwar d ' Sans Pareil vum Timothy Hackworth, d ' Novelty vun Ericson & Braithwaite an d'Rocket vum Stephenson.
Kumiyo Maurel
D'Kumiyo Maurel ass eng fräischaffend japanesch Zeechnerin vun Tokyo, déi zanter 2015 zu Lëtzebuerg lieft a sech an engem Studio am 1535°Creative Hub zu Déifferdeng installéiert huet. Si huet op der Universitéit Tokyo Franséisch geléiert an huet fir eng Firma geschafft, déi Heizunge verkeeft. Si schafft vu Lëtzebuerg aus nach ëmmer mat dëser Firma zesummen.
An den Aarbechtsberäich vun der Kumiyo Maurel gehéiert d'Illustratioun vu Bicher, den Design vu Buchdeckelen, Albumcoveren, Reklammen an d'Zeechne vun Mangaen. Hir Wierker verëffentlecht si geleeëntlech ënner dem Pseudonym „Kumiyonoe“. Zu hire Virbiller gehéieren, ënnert aneren, den Hayao Miyazaki, bekannt virun allem a Verbindung mat Studio Ghibli, an den Naoki Urasawa, Zeechner vun der Mangaserie 20th Century Boys a Monster.
Si bitt zanter 2019 e Salon du Manga un. Dësen ass op enger japanescher Traditioun opgebaut, no där ee Manga zeechne léiert, andeems ee vun anere Mangaen ofmoolt. Doduerch, an och a virun allem duerch den Austausch mat Aneren, soll ee säin eegenen Zeechestil fannen. E weidere But vum Salon du Manga ass de kulturellen Austausch: D'Kumiyo Maurel wëll de Leit déi japanesch Kultur e bësse méi no bréngen, an där beispillsweis de Gros vun de Mangaen ob Erwuessener ausgeriicht ass. , ,
2016 huet d'Kumiyo Maurel am Kader vum 125-järege Bestoe vun den Déifferdenger Pompjeeën an dem 26-järege Bestoe vun de Jonkpompjeeën Déifferdeng de Comic Alice et le jeune Pompier Skippy kreéiert, deen och um Festival international de la bande dessinée à Contern virgestallt gouf.
2019 huet d'Zeechnerin eng Broschür fir d'Gemeng Déifferdeng, Op eng gutt Noperschaft (fr.: Le bon voisinage, pt.: A boa vizinhança) illustréiert.
Evenementer
Vum 26. Abrëll bis den 11. Mäerz 2018 waren dem Kumiyo hir Zeechnungen en Deel vun der Ausstellung Horizons flous, déi vun der russescher an der japanescher Ambassade organiséiert gouf.
De Weekend vum 21. Juli 2018 huet d'Kumiyo déi zwéin Deeg un der 25. Editioun vum Festival de la BD zu Conter deelgeholl. Vum 12. bis de 27. Abrëll 2019 huet d'Kumiyo an der Ausstellung "Mangas made in Luxemburg" am Kulturzentrum "Aalt Stadhaus" zu Déifferdeng matgemaach. Nieft dem Kumiyo hunn och déi lëtzebuergesch Artisten Sabrina Kauffmann an Claudio Valentino Sorgo hir Zeechnungen dem Public presentéiert. D'Ausstellung gouf vun der Déifferdenger Bibliothéik, der Déifferdenger Gemeng an dem Kulturzentrum “Aalt Stadhaus” realiséiert.
Wierker
An dëser Geschichte geet et ëm d'Luuchten déi an de Gebaier un- an ausgeschalt ginn. Dës Billergeschichte baséiert op enger japanescher Geschicht vum Konjaku-Monogatari aus dem 12. Joerhonnert. Skippy ass den Numm vum Maskottche vun de jonke Pompjeeë vun Déifferdeng. De Manga riicht sech primär un Kanner, behandelt allerdéngs och méi schwéier Theeme wei Autosaccidenter an de Verloscht vun enger Persoun, déi engem no steet.
Inhalt:
De Manga erzielt d'Geschichte vum mysteriéise Skippy an dem franséische Meedchen Alice, dat eréischt virun engem Mount op Lëtzebuerg geplënnert ass. Enges Daags verzweiwelt d'Alice dorun eng Klunschel ze reparéieren, déi et am Bësch fonnt huet. En Jong a Pompjeesuniform erschéngt stënterlech hannert him an hëlleft dem Alice d'Klunschel ze flécken. D'Alice geséit d'Chance fir endlech en éischte Kolleeg am neie Land ze kréien, an decidéiert sech fir beim Skippy ze bleiwen. Déi zwee ginn Zeie vun engem Autosaccident an ouni doriwwer nozedenken, fänkt de Skippy un Éischt Hëllef ze leeschten a weist dem Alice wat et maachen muss. Wéi d'Pompjeeën op der Plaz vum Accident ukommen, schénge se de Skippy direkt ze erkennen. Am Duerchernee vum Accident verléiert d'Alice de Skippy aus den Aen, kritt allerdéngs vun engem vun de Pompjeeë gesot, datt de Skippy bei de jonke Pompjeeën ass. Fir datt et de Skippy kann erëmgesinn, freet d'Alice säi Papp, ob hat och kéint an d'jonk Pompjeeë goen... Dëse Manga ass a Kollaboratioun mat Handicap International Lëtzebuerg entstanen, am Kader vum Projet "Reste de Guerres". De Projet hat als Zil d'Sensibiliséierung vu Jonke fir Thematik vu Bombardementer vun Zivilbevëlkerungen.
Enrico Letta
Den Enrico Letta, gebuer den 20. August 1966 zu Pisa, ass en italieenesche Politiker, Member vum Partito Democratico. Vum 28. Abrëll 2013 bis de 14. Februar 2014 war hie Ministerpresident vun Italien.
Den Enrico Letta huet op der Universitéit Pisa Politikwëssenschaft studéiert an duerno mat enger Fuerschungsaarbecht am europäeschen Droit op der Scuola Superiore Sant'Anna zu Pisa promovéiert.
Hie war vun 1991 bis 1995 President vun der Jugendorganisatioun vun der Europäescher Vollekspartei an duerno Generalsekretär vum Euro-Comité am italieenesche Finanzministère. 1996-1997 war en delegéierte President vun der Partito Popolare Italiano, dunn, vun 1998-1999 italieeneschen Europaminister, Industrieminister (1999–2001) a Porte-parole fir ekonomesch Theeme vun der Partei La Margherita – Democrazia è Libertà (2001–2007).
Bei den Wale fir d'europäescht Parlament 2004 gouf de Letta op der Lëscht vu L'Ulivo an d'Europäescht Parlament gewielt, wou e bis 2006 fir d'Fraktioun Allianz vun de Liberalen an Demokrate fir Europa souz.
2006, no den italieenesche Parlamentswalen ass hie fir d'Margherita-Partei an d'italieenesch Chamber gewielt ginn. An der Regierung Prodi II gouf hie Staatssekretär beim Ministerpresident ernannt.
2007 war de Letta ee vun de 45 Grënnungsmembere vun der Partito Democratico (PD), déi aus der Fusioun vu Lénks- a Chrëschtdemokraten entstanen ass.
Hien ass fir d'zweet bestuuet mat der Gianna Fregonara, enger Journalistin vun der Dageszeitung Corriere della Sera. D'Koppel huet dräi Kanner.
Gila von Weitershausen
D'Gila von Weitershausen, gebuer als Gisela Freiin von Weitershausen den 21. Mäerz 1944 zu Trebnitz, haut Trzebnica, Nidderschlesien, deemools Däitschland haut Polen, ass eng däitsch Schauspillerin.
Giro Rosa 2004
Déi '''15. Editioun vum Giro Rosa''' gouf vum 2. bis den 11. Juli 2005 gefuer.
Joseph Pesch
De Joseph Pesch, gebuer den 2. Januar 1947, ass e fréiere lëtzebuergesche Foussballspiller.
Den 20. November an den 8. Dezember 1968 huet de Joseph Pesch fir déi lëtzebuergesch Foussballnationalekipp gespillt.
Milena Miconi
D'Milena Miconi, gebuer de 15. Dezember 1971 zu Roum, ass eng italieenesch Theater- a Filmschauspillerin a Mannequin. Si huet hir Filmcarrière 1997 ugefaangen.
Si huet um Fattoria dello Spettacolo Drama studéiert. Zanter 2000-01 huet d'Miconi als Member vun der Varieté-Trupp Il Bagaglino matgespillt.
D'Milena Miconi gouf mat Rollen an Theaterstécker an an Tëleesserië bekannt. Eng vun hire bekannste Rollen ass d'Roll als Laura Respighi an der Televisiounsserie Don Matteo,.
Si huet sech mam Cinematograph Mauro Graiani bestuet,.
Gomiaschwili
Gomiaschwili ass de Familljennumm vun ë. a. follgende Persounen:
Arrondissement Thann-Guebwiller
D'Arrondissement Thann-Guebwiller ass eng franséisch administrativ Andeelung am Haut-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert ass Thann.
Den Arrondissement setzt sech aus 5 Kantonen zesummen:
Thor (Rakéit)
D'Thor (PGM-17 Thor) war eng an den USA entwéckelt a produzéiert eestufeg ballistesch Mëttelstreckerakéit (Intermediate Range Ballistic Missile, kuerz IRBM). Se gouf mat flëssegem Sauerstoff an RP-1, enger Kerosinaart, ugedriwwen. Si hat eng Längt vun 19,8 Meter an en Duerchmiesser vun 2,44 Meter. D'Startmass war 49.900 Kilogramm.
Entwécklung
D'Entwécklung vun der Thor hat am Joer 1954 mat Studië fir eng Rakéit mat 2.400 km Reechwäit ugefaangen, woubäi eng vun de Prioritéite war, datt s'an en C-124-Transporter passe sollten. Den Entwécklungsvertrag fir d'Thor-Rakéit gouf mat der Douglas Aircraft Company am Dezember 1955 ënnerzeechent. D'Entwécklung war am Juli 1956 fäerdeg, den éischte Produktiounsmodell vun der Thor-Rakéit gouf un d'U.S. Air Force op der Cape Canaveral Air Force Station a Florida geliwwert. D'Tester sinn wärend 11 Méint gelaf. Den Thor-Rakéiteprogramm hat domat déi kierzt Testperiod ier en an den US-amerikanesche Rakéiteprogramm opgeholl gouf.
Déi éischt véier Thor-Teststarten (vum 25. Januar 1957 un) ware schif gaangen. No dëse fréie Mësserfolleger goufen d'Studien intensivéiert an d'Starten haten Erfolleg. D'Rakéit goung am September 1958 an den aktive Bestand vun der USAF, woumat si déi weltwäit éischt Mëttelstreckerakéit war, déi a Betrib geholl gouf.
D'Thor gou 1959 als betribsbereet erkläert an dem Strategic Air Command zougedeelt. D'Rakéit gouf tëscht 1959 an 1963 och a Groussbritannien opgestallt, wou si der Royal Air Force ënnerstallt war.
Mat der Entwécklung vu bessere Rakéite gouf d'Thor 1963 als Waffesystem ausgemustert.
Asaz als Drorakéit
Schonn am fréien Entwécklungsstadium gouf bemierkt, datt d'Thor sech gutt als Basis fir eng Satellittendrorakéit eegent. Den éischte Start vun der Thor an der Roll vun enger Drorakéit war den 23. Abrëll 1958, hat awer mat enger Explosioun en Enn fonnt. Dono gouf si fir d'Raumfaart intensiv weiderbenotzt, wou si spéider d'Basis fir d'Delta-Famill gebilt huet. D'Thor-Rakéit als éischt Rakéitestuf gouf mat verschiddenen Uewerstufe fir d'Starte vun ënnerschiddlechen Notzlaaschten benotzt:
Fir d'Leeschtungsverbesserung goufen d'Thor Agena an d'Thor Delta mat dräi zousätzleche klengen Hëllefsrakéiten verstäerkt. Domat war si bal duebel sou staark wéi déi éischt d'Thor.
D'Long Tank Thor (Thorad Agena D SLV 2G respektiv 2H) war eng verbessert Versioun vun der Thor-Éischtstuf, déi fir d'éischt Kéier am Summer 1966 gestart war. Si hat eng Längt vun 21,5 Meter a konnt domat 20 % méi Dreifstoff faassen. Den Duerchmiesser hat 2,44 Meter. Si gouf tëscht dem 9. August 1966 an dem 25. Mee 1972 am Ganzen 43-mol (bei zwéi Feelstarten) fir de Start vu militäresche Keyhole an e puer ziville Satellitten (z. B. OGO 6) agesat. D'Notzlaascht war 2 Tonnen an engem niddregen Orbit.
1960 gouf déi éischt Thor-Delta, eng verbessert Thor-Rakéit, agefouert. Den Numm gouf offiziell op Delta verkierzt, fir se vun de militäresche Variatiounen z'ënnerscheeden, déi weider den Numm Thor haten.
Vum Loftwaffestëtzpunkt Vandenberg gouf déi Rakéit bis 1972 gestart, woubäi si souwuel militäresch wéi och zivil Satellitten an d'Ëmlafbunn bruecht hat.
Technesch Daten
Basis vun allen Thor-Rakéiten ass déi éischt Stuf vun der Interkontinentalrakéit. Déi war mat engem hydraulesch ëm zwou Achse schwenkbare Rocketdyne LR79-NA-9 (och als SD-3 oder MB-3 bezeechent) mat 760 kN Vakuumschub ausgerëscht, dat och an der Atlas an an der Juno II agesat gouf. Zousätzlech hunn zwee méi kleng Vernier-Dreifwierker vum Typ LR-102 mat jee 4,54 kN Schub an ëm 6° gebéiten Düse fir d'Rollsteierung gesuergt. D'Dreifstofftanken (Sauerstofftank ënnen, Kerosintank uewen) waren aus zwou Hallefschuelen zesummegebaut, déi eng Wandstäerkt vu 6,35 mm haten. Fir d'Drorakéite gouf déi éischt Stuf mat verschiddenen Uewerstufen – beispillsweis der Able, verschiddenen Agena-Versiounen a spéider och der Vanguard – ergänzt. Doduerch entstounge méi Versiounen, aus deenen déi spéider Delta-Rakéit entstoung.
Diverses
Déi éischt Stuf vun der haiteger Delta II ass ëmmer nach eng Thor-Versioun. Si heescht Thor XLT (Extra Extended Long Tank). Si ass staark fir d'Tankvergréisserung verlängert ginn, datt d'Delta II am vollgetanktem Zoustand ouni d'Feststoffboosteren net ofhiewe kann.
Chad Trujillo
Den Chadwick A. „Chad“ Trujillo, gebuer den 22. November 1973, ass en US-amerikaneschen Astronom.
No senger Promotioun op der Universitéit vun Hawaii (2000) huet den Trujillo um Gemini-Observatoire op de Gebidder vun der Kuiperceinture an dem baussenzege Sonnesystem souwéi der Genesis vum Sonnesystem an anere Planéitesystemer geschafft. Bei der Sich no hellen transneptuneschen Objete war hien ënner anerem un der Entdeckung vun den Zwergplanéiten Eris a Makemake souwéi de groussen Asteroide Quaoar, Sedna, (90482) Orcus an 1999 DE9 bedeelegt.
Den Asteroid (12101) Trujillo ass no him genannt.
Fundamentalstär
E Fundamentalstär ass e Fixstär, deem seng Himmelskoordinaten a seng zäitlech Ännerunge (Eegebeweegung) mat grousser Genauegkeet bekannt sinn an an engem absolutte System virleien.
Duerch eng gréisser Zuel vu Fundamentalstäre gëtt op der Himmelskugel d'Fundamentalsystem vun der Astronomie definéiert, dat och de Kader fir raumfest Koordinatesystemer vun der Geowëssenschafte duerstellt.
D'Fundamentalstäre déngen als "Uschlossstäre" bei der Bestëmmung vu Plaze vun allen anere Himmelskierper. Dofir muss d'Bestëmmung vun hire Koordinate onofhängeg vun anere Stäre erfollegen, also mat enger absolutter Method.
Zwee- an dräidimensional
Prinzipiell gi Stäreplazen an zwéi Koordinatewénkele (α, δ) op der Himmelssphär uginn, déi Rektaszensioun an Deklinatioun heeschen. Si bezéie sech op den Himmelsequator (Verlängerung vum Äerdequator) an den Fréijoerspunkt, woubäi d'Deklinatioun analog zu der geographescher Breet ass. Duerch déi lues Kegelbeweegung vun der Äerdachs (der 26.000-järeger Prezessioun) an aner Effete ass d'Koordinatesystem zäitlech verännerlech, kann awer mat grousser Genauegkeet (besser wéi 0,01") modelléiert ginn.
Eng wichteg Roll spillt dobäi d'Radioastronomie a Form vun engem prezise "Netz" vu ronn 500 Quasare, dat mam Netz vun de Fundamentalstäre verbonne gouf. D'Miessunge vun de Stäre geschéien optesch (visuell, fotografesch oder mat optoelektronesche Sensore).
Vum zwéi- zu der dräidimensionaler Stäreplaz gëtt (α, δ) duerch eng Distanzmiessung uginn. Dat eenzegt prezist Mëttel dofir ass d'Parallax – eng duerch d'Äerdbunn verursaacht visuell Plazverréckelung vu "noe" Stäre um Himmel. Erréischt am Joer 1838 war et dem Friedrich Wilhelm Bessel gelongen, sou eng Miessung um 61 Cygni ze maachen, engem sougenannte Schnellleefer, deem seng séier Beweegung eng kuerz Distanz zu eiser Äerd nogeluecht huet, wou de Bessel awer trotzdeem nëmmen eng Parallax vun 0,31" fonnt hat (tatsächlicher Wert: 0,286" ).
U sech kéint sech e Fundamentalsystem mat 2D-Koordinate offannen, wann et sech op "wäit ewech leiend" Stäre begrenzt. Mä et sinn och hell Stäre néideg, déi statistesch gekuckt éischter "no" sinn (ongeféier 10 Fundamentalstäre bis 50 Liichtjoer Distanz, wou d'Parallax nach bal 0,1" ass). En 3D-System huet dee Virdeel, och d'Dynamik vun der Mëllechstrooss modelléieren ze kënnen, a mat dem Astrometrie-Satellit Hipparcos sinn och gutt Miessunge vun iwwer 100.000 Stäre gelongen.
Fundamentalkatalogen – haut als Datebank
D'Fundamentalstäre ginn zu eegene Stärekatalogen zesummegefaasst a bilden e Koordinatekader, an deem d'Beweegunge vum "Kreesel Äerd" genee modelléierbar sinn. Déi éischt véier Fundamentalkataloge goufen ënner däitscher Leedung gemaach, woufir si bis haut FK ofgekierzt ginn. Den éischten hat 1879 den Arthur Auwers erausginn. Am Katalog stounge 539 Stäre vum Nordhimmel (δ bis –10°). 1907 koum e Katalog vum astronomesche Joerbuch vu Berlin eraus mat 925 Stäre a konnt op iwwer 150 Joer Prezisiounobservatiounen zeréckgräifen. Sou laang Zäitreie si bis haut fir déi genee Erfaassung vun den Eegenbeweegunge entscheedend, well d'Stäreplaze mat deenen individuelle Vitessen an der Géigewart a fir d'Zukunft kënne berechent sinn.
→ Infomatioun iwwer d'Tabell vun de Fundamentalkatalogen: {{|D'Joersangabe fir d'Miessung vun de Plaze sinn Duerchschnëttswäerter. Den Hipparcos ass kee Fundamentalkatalog am strenge Sënn (d. h. net absolut), mä gouf dem FK5-System genee ugepasst an huet dat duerch seng méi héich Relativgenauegkeet 'versteift'. Zum neie System (FK6) hunn d'Miessunge vum Astrometriesatellit Hipparcos (1989–1993) besonnesch déi genee Eegebeweegung vun de Fundamentalstäre bäigedroen.
Absolut Deklinatiounsbestëmmung
D'Deklinatioun δ vun engem Stär gëtt am beschte bei senger Kulminatioun am Nord- resp. Südzweeg vum Meridian gemooss. Engersäits steet hien an deem Ament am héchsten a "wandert" horizontal duerch d'Gesiichtsfeld vum Teleskop resp. Sensor, wat d'Miessgenauegkeet verbessert. Anersäits entfalen am Azimut 0° resp. 180° verschidde Feeleraflëss.
Mat z als gemoossen (a wéinst der Refraktioun korrigéiert) Zenitdistanz an φ als geographesch Breet ergëtt sech am Meridian de Minimalwäert vun z, z1 = δ - φ an doduerch δ = φ + z1 D'Formel gëllt fir déi Iewescht Kulminatioun vu jiddwer Stär. Wann déi südlech vum Zenit läit, dann ass z1 negativ ze huelen, nërdlech dogéint positiv. Fir d'ënnescht Kulminatioun, wou de Stär 12 Stonne méi spéit ënner dem Himmelspol duerch de Meridian geet, gëllt z2 = 180° - φ - δ an doduerch δ = 180° - φ - z2
Well awer d'Brewt φ eréischt genee bestemmt muss ginn an ausserdeem duerch d'Polbeweegung liicht variéiert, huet een d'Zirkumpolarstäre ufanks an iweschter an ënneschter Kulminatioun observéiert, wouduerch sech φ eliminéiere léisst: δ = 90° + (z1-z2)/2 φ = 90° - (z1+z2)/2
Absolut Rektaszensiounsbestëmmung
Déi absolut Ermëttlung vu Rektaszensiounen ass komplizéiert, well si sech op de Fréijoerspunkt bezéien an dofir Sonnenobservatioune brauchen. Trotzdeem kann d'Bestëmmung vun der Sonnenrektaszensioun och zu anere Zäitpunkte geschéien, beispillsweis aus absolutte Deklinatiounsmiessunge vun der Sonn.
Afloss vun der verännerlecher Äerdachs
D'Stäreplaze sinn awer wéinst der am Inertialraum eppes verännerlecher Äerdachs net konstant. Dat bedeit
Der Bezuchsfläch vun der Astronomie ënnerleien, wéi uewe genannt, luese Verrécklungen duerch d'gravitativ Aflëss vum Sonnesystem op d'Äerd. Sou wéi jiddwer Spillkreesel e bëssi wackelt, ass et och bei der Äerd – nëmme vill méi lues a méi reegelméisseg. Et nennt een deen Effet Prezessioun a seng Dauer vu ronn 25.800 Joer e "Platonescht Joer". D'Äerdachs beschreift an där Zäit e kloer definéierbare Kegel mat engem Wénkel vun 22–24° (Schréi vun der Ekliptik), wat een an der Tëschenzäit op 0,01" (0,000005 %) genee virausrechne kann. Dozou gehéiert och en zweeten Effet mam Num Nutatioun – ee vum Äerdmound verursaacht méintlecht "Zidderen", dat och genee modelléiert ass.
Gemooss ginn déi Effete mat speziellen Instrumenter a Methode vun der Astrometrie an der Geodesie; déi wichtegst sinn d'Weltraummethod VLBI (Richtungsmiessung no Quasare), Weltraumlaser an GPS, souwéi äerdgebonnen de Meridiankrees an Astrolab resp. PZT; déi béid leschtgenannte hunn am leschte Joerzéngt u Bedeitung verluer. Ergänzend koum virun e puer Joer nach eng Aart Weltraumscanner dozou, de Satellit Hipparcos.
Dee mat Fundamentalstäre verankerten astronomesch-geodetesche Modell vun der Äerdbeweegung stellt als Fundamentalsystem vun der Astronomie déi am Ament bescht Realiséierung vun engem Inertialsystem duer.
Siersthal
Siersthal ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Geometresch Optik
D'geometresch Optik oder Stralenoptik benotzt de Stralemodell vum Liicht a behandelt domat op einfach, reng geometresch Aart a Weis de Wee vum Liicht op Linnen.
Op e mat enger Linn begrenzte Liichtstral kënnt keng physikalesch Realitéit zou an et kann een deen also och net experimentell realiséieren. Trotzdeem léisst sech mat Hëllef vun der Stralenoptik d'Funktioun vum optesche Bild, dat d'Haaptaufgab vun der technescher Optik ass, dacks zimmlech genee beschreiwwen.
Wann een déi geometresch Optik op déi Strale beschränkt, déi d'optesch Achs ganz flaach schneiden, da läit déi sougenannt paraxial Optik vir. Dofir loosse sech zoue mathematesch Ausdréck fir Billerequatioune fannen. Déi Method gëtt awer haaptsächlech nëmmen da benotzt, wann ee sech e séiere grondsätzlechen Iwwerbléck verschafe wëll, ier een ëmfangräich Ermëttlunge mécht.
D'geometresch Optik léisst sech mathematesch als Grenzfall vun der Wellenoptik fir ganz kleng Wellelängte vum Liicht opfaassen. Si verseet awer och an deem Fall, wann d'Verhältnesser fir Strale mat héijer Energiedicht oder no un der Schietgrenz (kee Liicht) ënnersicht solle ginn.
Axiome vun der geometrescher Optik
Als allgemeng Grondlag vun der Stralenoptik léisst sech d'Prinzip vum Fermat ugesinn. Et féiert op déi béid éischt vun de follgenden Axiomen.
De Gebrauch
Haaptuwendungsgebitt vun der Stralenoptik ass d'Behandlung vum Bild duerch optesch Elementer, Instrumenter a Systemer, wéi Lënsen, Brëller, Objektiver, Teleskoper a Mikroskoper.
Och d'Raytracing-Method an der 3D-Computergraphik berout op de Gesetzer vun der geometrescher Optik.
D'Loftspigelungen duerch eng waarm Loftschicht an aner Naturphenomeener kënnen och duerch de Gebrauch vun dësem Prinzip erkläert ginn.
D'Grenzen
Effeter, déi vun der geometrescher Optik net beschriwwe kënne ginn, sinn ënner anerem:
Verschidde Methode vun der geometrescher Optik, besonnesch d'Matrizenoptik, iwwerdroe sech op d'Konzept vun de Gaußstralen, déi d'Effeter vun der Wellenoptik deelweis mat abezéien.
Chris Sagramola
De Chris Sagramola, gebuer de 25. Februar 1988, ass e lëtzebuergesche Foussballspiller.
Tëscht dem 3. September 2005 am 20. August 2008 huet hien 9-mol fir déi lëtzebuergesch Foussballnationalekipp gespillt an dobäi 2 Goler geschoss.
Vun 2004 bis 2009 huet hie fir d'Jeunesse Esch gespillt, vun 2009 bis 2010 war hie bei der UN Käerjéng 97 a vun 2010 un ass hie beim CS Péiteng.
Ales stenar
Ales stenar oder Ale stenar ("Dem Ale seng Steng") an der schweedescher Gemeng Ystad, an der Provënz (län) Skåne ass e sougenannt Stenge Schëff (skeppssättning), dat 67 Meter laang an 19 Meter breet ass. Et ass eent vun de gréissten erhalenen a Skandinavien. Et ass eng Touristenattraktioun a steet ënner Monumenteschutz.
D'Steng stinn op engem 37 Meter héijen Hiwwel, direkt op der Küst vum Baltesche Mier, bei der Uertschaft Kåseberga.
Déi 0,5 bis 1,8 Tonne schwéier Steng, sinn a Form vun engem Schëff opgestallt. Déi um Bug an um Heck si mat ronn 3 Meter déi héchst, zu der Mëtt hi gi se méi kleng.
Objeten, déi bei enger archeologescher Ausgruewung 1997 fonnt goufen (Feiersteng, Keramikschierbelen, Mënscheschanken) an déi zur selwechter Zäit wéi d'Steng dohikomm misste sinn, erméiglechen et, dës Installatioun op circa 600 n. Chr. ze datéieren.
Nërdlech dovu goufen 2006 um Buedem d'Konture vun engem Krees mat enger rechteckeger Struktur bannendran nogewisen, wat drop hiweise kéint, datt Ales stenar ufanks en Deel vun engem méi grousse Komplex war.
Et gëtt ugeholl, datt et e Grafmonument war.
Neil Marshall
Den Neil Marshall, gebuer de 25. Mee 1970 zu Newcastle upon Tyne ass en englesche Filmregisseur an Dréibuchauteur.
E. Elias Merhige
Den E. Elias Merhige gebuer als Edmund Elias Merhige de 14. Juni 1964 zu Brooklyn, New York, ass en US-amerikanesche Filmregisseur.
De Merhige ass besonnesch bekannt duerch déi US-amerikanesch-brittesch-lëtzebuergesch Koproduktioun Shadow of the Vampire aus dem Joer 2000.
Paul Cadéac
De Paul Cadéac, gebuer den 28. Juni 1918 zu Agen, a gestuerwen den 9. Januar 2004 zu Noisy-le-Grand, war e franséische Filmregisseur a Filmproduzent.
SSETI Express
Den SSETI Express (och OSCAR 53 genannt) ass e Mikrosatellit, deen de 27. Oktober 2005 vun der russescher Weltraumgare Plessezk aus gestart gouf. Hie gouf vun iwwer 200 Studente vu ronn 20 Universitéiten aus 12 Länner entworf a gebaut. SSETI heescht „Student Space Exploration and Technology Initiative“ (Weltraumexploratiouns- an Technologieinitiativ fir Studenten). Den SSETI Express war 60 Kilogramm schwéier a war den éischte „Studentesatellit“ vun der Welt.
Hie gouf um 06:52 UTC vum russesche Kosmodrom Plessezk aus gestart an huet d'Äerd an enger Héicht vu 690 km ëmkreest. Nom erfollegräiche Start krut hien d'OSCAR-Nummer 53.
De Satellit hat dräi Picosatellitte mat an de Welraum geholl, déi eng Kantelängt vun 10 Zentimeter haten an ongeféier 1 kgschwéier waren. Déi dräi Satellitte goufen op der Ëmlafbunn ofgesat:
No fënnef Deeg Fluch hat d'ESA den 1. November 2005 de Kontakt zum SSETI Express verluer. D'Stroumversuergung am Satellit hat versot, a sou war en Oplueden vum Satellit net méi méiglech. De Feeler gouf anscheinend duerch eng Hëtztiwwerlaaschtung an der Luedkontrolleenheet ausgeléist. Dobäi hat d'Verkettung vun ettlechen Zoustänn eng Roll gespillt, déi an där Form op der Äerd net getest gi war: Nom leschte Kenntnesstand hat dat afalend Sonneliicht d'Stroumversuergung duerch d'Solarzellen aktivéiert. Well awer 60 min laang nom Aussetzen all d'Notzlaaschten hu missen ausgeschalt bleiwen an d'Batterie voll geluede war, konnt déi ufalend Energie vune der d'Luedeelektronik nëmmen als Wäermt 'verbraucht' ginn. En Entworfsfeeler huet du fir eng ongenügend Opdeelung vun der Hëtztlaascht, an zulescht zum Versoe vun engem entscheedende Baudeel gesuergt.
Trotzdeem gëtt d'Missioun als Erfolleg betruecht. Bis d'Batterie komplett eidel war, hat de Satellit ouni Problem funktionéiert an déi dräi Pikosatellitte goufen all ausgesat.
Portal Lëtzebuerg/Neist Artikelen/Archiv 2023
Dat hei ass d' Archiv vun den neien Artikele vun 2023, déi en Zesummenhank mat Lëtzebuerg hunn, an dofir an der Rubrik "Neist Artikelen" am "Portal Lëtzebuerg" opgezielt goufen.
D'Nimm vun den Artikele sti chronologesch vun hannen no vir, wéi se bäigesat goufen.
2023
. ..
Schmittviller
Schmittviller ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Portal Lëtzebuerg/Neist Artikelen/Archiv 2023
2023
< Archiv 2022
Uergel Kierch Jonglënster
D'Uergel an der Kierch vu Jonglënster gouf ëm 1600 vun engem onbekannten Uergelbauer fir d'Märjendaller Klouschter gebaut.
Denier (Pas-de-Calais)
Denier ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Uergel Kierch Jonglënster
Wéi d'Klouschter 1792 opgeléist gouf, huet de Paschtouer Karl Clemens Molitor se de 15. September fir 40 Louis d'or kaaft a s'um Duxall vun der Jonglënster Kierch, deen extra dofir gebaut gouf, opriichte gelooss. Den Uergelbauer Jean Nollet huet fënnef Konsolen un de Buffet ugepasst. De barocken Uergelprospekt ass, wéi den Héichaltor räich mat Engelskäpp dekoréiert. 1887 huet de Charles Wetzel vu Stroossbuerg eng komplett nei Uergel an de Buffet agebaut, mat engem säitleche Spilldësch, enger mechanescher Traktur an 12 Regësteren, déi op 2 Manualen an eng Pedall verdeelt waren.
1939 huet de Georg Haupt d'Uergel renovéiert: Déi hëlze Päifen, an deenen den Holzwuerm souz, goufen ersat, zwéi Regëstere goufen ausgetosch an zwéin zousätzlecher koume bäi (Oboe a Soubasse). Och d'Gebléis gouf moderniséiert, an den Duxall méi breet gemaach. Dat original Gelänner ass bliwwen.
Bis ewell fir d'lescht gouf d'Uergel 2009/2012 vun der Uergelmanufaktur Hugo Mayer vun Heusweiler (Saarland) op Basis vun der Technik a vum Klangkonzept vum Charles Wetzel restauréiert a stilistesch passend vergréissert. Déi al Päife goufe bäibehalen.
D'Uergel gouf de 5. Mäerz 2004 als nationaalt Monument klasséiert.
Dispositioun
2. Manual: Diapason 8' (2009), Flütt Amabille 8' (1887), Salicional 8' (1939), Voix céleste 8' (2009), Flûte octaviante 4' (1887), Nasard 2 2/3' (2009), Flageolet 2' (1887), Tierce 1 3/5' (2009), Trompette harm. 8' (2009), Oboe 8' (1939), Voix humaine 8' (2009), Tremblant.
Pedal: Soubasse 16' (1939), Flûte 8' (2009), Violoncelle 8' (2009), Bourdon 8' (Transmission), Prestant 4' (Transmission), Bombarde 16' (2009), Trompette 8' (Transmission).
Koppelne: II-I, II-P, I-P, II-I, 4'II-II, 4'II-I, 16'II-II, 16'II-I, 4'II-P.
Mechanesch Spil- a Regestertraktur, Setzeranlag.
Victor Remy
De Victor Remy, gebuer den 30. Januar 1915 a gestuerwen..., war e lëtzebuergesche Foussballspiller.
De 26. Mäerz an de 14. Mee 1939 huet de Victor Remy fir déi lëtzebuergesch Foussballnationalekipp gespillt.
Wadelincourt (Ardennes)
Wadelincourt ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est am Dall vun der Meuse.
Lyndon B. Johnson Space Center
De Lyndon B. Johnson Space Center (JSC) koordinéiert zanter 1961 de bemannte Raumfaartprogramm vun den USA. Et steet zu Houston an Texas an ass eng Ariichtung vun der NASA.
De JSC logéiert de Mission Control Center (MCC) – de Funk-Ruffnumm ass "Houston", de Sëtz vum JSC –, vun deem zanter Gemini 4 am Juni 1965 all bemannt Raumflich geleet ginn. Virdrun louch d'Féierung beim Langley Research Center a Virginia, wou zanter November 1958 déi sougenannt Space Task Group ënnerbruecht war. Déi mat der Duerchféierung vum Mercury-Programm beoptraagt.
Haut gi vum MCC aus d'Flich op d'Internationaler Raumstatioun ISS iwwerwaacht. Ausserdeem ass um JSC den Ausbildungszentrum vun den US-Astronauten. Am Ganze ginn um 655 Hektar groussen Areal méi wéi 14.000 Mataarbechter beschäftegt.
Geschicht
Wéi den US-President John F. Kennedy am Mee 1961 dat nationaalt Zil uginn hat, datt bannent engem Joerzéngt e Mënsch op de Mound geschéckt an nees sécher op d'Äerd zeréckbruecht soll ginn, huet d'NASA no enger Plaz fir en neien Zentrum gesicht. E sollt den Apollo-Programm vun der NASA bëndelen a koordinéieren.
Am August 1961 beoptraagt den NASA-Chef James E. Webb eng Grupp vu véier Leit ënner der Leedung vum John F. Parsons mat der Auswiel vum passenden Areal fir d'Space Task Group. 23 Plaze goufe bestëmmt a wärend enger Inspektiounsrees vun zwou Woche besicht. Duerno waren nach néng Gebidder an der Auswiel.
De Parsons-Team hat d'MacDill Air Force Base zu Tampa a Florida favoriséiert. Houston an e Materialdepot zu Benicia a Kalifornien ware weider interessant Plazen. Wéi d'US-Air Force hir MacDill-Basis awer net, wéi ufanks gewollt, zougemaach hat, ass d'Wiel fir den neien NASA-Zentrum op Houston gefall a gouf vum Direkter Webb den 19. September 1961 bekannt ginn. Nëmmen dräi Deeg méi spéit sinn déi éischt Vertrieder vun der US-Raumfaartagentur an Texas gereest.
Als Grënnungsdatum vum Manned Spacecraft Center (MSC), wéi de JSC ufanks genannt gouf, gëllt de 24. Oktober 1961. Op deem Dag hat eng kleng NASA-Delegatioun e puer Raimlechkeeten – am Gulfgate Shopping Center am Oste vun der Stad bezunn. Houston war iwwer d'Entscheedung vun der NASA, hiren neien Zenter an der texanescher Metropol unzesidelen, sou begeeschtert, datt Firmen aus der Uertschaft déi Raim gratis als Büroen ëmgebaut hunn. Verschidde Stewardesse vun de Continental Airlines goufe souguer als Empfanksdammen ausgeléint.
Fir séier Aarbechter op Houston ëmzesidelen a mat der Aarbecht unzefänken, wärend op dem neien Areal den MSC opgeriicht gouf, gouf eng hallef Dose Büroen a Gebaier vu Firme gelount. Sou goufen d'Studioe vun der Universitéit Houston ëmfunktionéiert, do wou virdrun intern TV-Programmer produzéiert goufen, war elo eng Computerzentral an de Maschinnepark koum bei enger Gedrénksfirma ënner. Déi meescht Mataarbechter goufen an de Brake vum alen Air-Force-Fluchfeld Ellington Field aquartéiert. Fir sech erëmzefannen, hu si op Pläng, déi verschidde provisoresch Standplazen agedroen.
Den MSC huet säi Betrib den 1. Mäerz 1962 opgeholl. No engem knappse Joer, déi de Konstruktiounsbüro fir d'Entwërf gebraucht hat, goufen am Dezember 1962 d'Opträg fir de Bau vun den eelef Gebaier verginn. Am Ganze stoungen der NASA 60 Milliounen US-Dollar am éischte Joer fir den MSC zur Dispositioun. No engem Joer waren déi nei Gebaier fäerdeg an 2.100 NASA-Mataarbechter sinn erageplënnert.
Eleng de Bau vum MCC hat ëmgerechent 2,7 Milliarden Euro kascht.
De 17. Februar 1973 krut den MSC zu Éiere vum fréieren US-President Lyndon B. Johnson säin haitegen Numm.
Leeder vum JSC
De JSC gouf a senger Geschicht geleet vun:
Arrondissement Erstein
1974 goufen d'Arrondissementer Erstein a Sélestat zesummegeprafft fir d'Arrondissement Sélestat-Erstein ze bilden an d'Ënnerprefektur koum op Sélestat.
Zesummesetzung
D'Arrondissement huet aus 4 Kantone bestanen:
Rohrbach-lès-Bitche
Rohrbach-lès-Bitche ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Observatoire Stockholm
Den Observatoire gouf vun der schweedescher Akademie vun de Wëssenschaften op Initiativ vun hirem Sekretär Per Elvius dee Jéngste (1710–1749) opgeriicht. E gouf no de Pläng vum Architekt Carl Hårleman tëscht 1748 an 1756 gebaut. Den éischten Direkter war de Pehr Wilhelm Wargentin, gefollegt ë. a. vum Hugo Gyldén an dem Bertil Lindblad.
1929 gouf mat dem Bau vun engem neien Observatoire um Karlsbaderberget zu Saltsjöbaden ugefaangen. Deen Observatoire gouf vum Architekt Axel Anderberg entworf a war [1931]] fäerdeg. Den alen Observatoire gëtt zanterhier als Musée benotzt.
2001 ass d'Fakultéit an dat neit AlbaNova universitetscentrum um Stockholmer Roslagstull geplënnert. Zanter 2007 ass an der Kuppel vum Gebai en neien Observatoire mat engem Ritchey-Chrétien-Spigelteleskop mat engem Duerchmiesser vun engem Meter.
Gare du Nord (Paräis)
Si ass haut déi europäesch Gare an där déi meescht Reesend passéieren.
Geschicht
D'Gare du Nord ass den 20. Juni 1846 als Gare de Belgique gebaut ginn, a war Terminus fir all d'Zich déi Paräis aus dem Norden erreeche wollten. Ma schonn 1861 war déi belsch Gare un hir Limitt komm an 1864 gouf déi haiteg Gare du Nord gebaut, déi déi dräifach Capacitéit hat. Den Architekt war de Jacques Ignace Hittorff, an et war wuel deem säi schéinst Wierk. D'Fassad déi als Monument klasséiert ass, krut eng Entrée wéi en Arc de triomphe, fir d'Prosperitéit vum Zuch a seng Victoire an der Industrie an am Transport ze markéieren. Si ass mat ville Statue garnéiert, déi d'Stied duerstellen, déi vun der Gare du Nord aus z'erreche waren. Hir U-Form déi klassesch fir Kappgare vun där Zäit ass huet allerdéngs keng Vergréisserungen erlaabt. Well d'Quaien allerdéngs grouss ugeluecht waren konnten 1884 dräizéng Gleiser amplaz vun den 8 originale Gleiser ugeluecht ginn. Et war haaptsächlech de Verkéier mat der Banlieue deen d'Ursaach vun där Evolutioun war. Mä 1889 war schonn nees eng Kéier sou wäit datt huet misse vergéissert ginn. Den Interieur vun der Gare gouf ëmgebaut an am Ostfligel goufe Salle d'attenten a Postbüroen ewechgerappt fir 5 weider Gleiser Plaz ze maachen.
1993 gouf d'Gare komplett nei amenagéiert, well wéinst der Fäerdegstellung vun der LGV Nord, mat enger Explosioun vun de Passagéierzuelen am TGV- an Eurostarberäich gerechent gouf.
Trivia
D'Fassade vun der aler belscher Gare gouf ofgedroen an op Lille bruecht, wou ee se haut nach als Fassade vun der Gare Lille-Flandres gesi kann.
Amphitheater Breechkaul
Den Amphitheater Breechkaul ass eng vum Mënsch geschafen Hiel an der Gemeng Bäerdref. Se läit südlech vun der Uertschaft, an engem Hank fir erof bei d'Äsbech, am Ufank vum Bësch, eng 400 m südlech vum CR364.
Et war eng Briechkaul wou, grad wéi vis-à-vis an der Huel Lee zënter dem Mëttelalter Millesteng aus de Sandsteefielse gebrach goufen. Den Numm "Breechkaul" wier awer drop zeréckzeféieren, well do bis zum Enn vum 19. Joerhonnert Fluess gebrach gi wier.
1979 huet d'Gemeng Bäerdref an engem Bou virun der Hiel Gradine mat Bänken installéiert, fir sou en Amphitheater, fir Concerten oder Theaterstécker an engem aussergewéinleche Kader, ze hunn.
Sou hat z. B. de Kënschterkollektiv MASKéNADA do 1995 seng éischt Produktioun mat Mäcbess, enger Adaptatioun vum William Shakespeare sengem Macbeth, déi de Jean-Michel Treinen op lëtzebuergesch iwwersat hat.
Den Amphitheater gëtt och mol fir reliéis Feiere benotzt:
Couturelle
Couturelle ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Taraxacum leucoglossum
Den T. leucoglossum ass eng kleng Planz, ronn 5–10 cm héich. D'Ligulablumme si wäiss. An der Period vun der Fruktifikatioun gesäit se bal wéi déi "gewéinlech" Bettseechesch Taraxacum officinale aus.
Se gouf 1915 vum finnesche Biolog Magnus Brenner beschriwwen.
Jean-Claude Bouillon
De Jean-Claude Bouillon, gebuer de 27. Dezember 1941 zu Épinay-sur-Seine a gestuerwen den 31. Juli 2017 zu Marseille war e franséische Schauspiller.
Galaktesche Plang
An der Astronomie ass de galaktesche Plang de Plang deen an der Mëtt vun där Zon läit, déi bei enger ofgeflaachter Galaxis wéi z. B. d'Spiralgalaxien, d'Scheif genannt gëtt, an an där de gréissten Deel vun de Stären ass.
Gerbécourt-et-Haplemont
Gerbécourt-et-Haplemont ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Galaktesche Plang
De Plang duerchschneit de Massenzentrum vun der Galaxis.
Am Fall vun eiser Galaxis läit de galakteschen Nordpol an Direktioun vum Stärebild Coma Berenices, nieft dem Stär α Bootis. De galaktesche Südpol läit an Direktioun vum Stärebild Sculptor nieft dem Stär β Ceti am Walfësch.
Driedaagse van De Panne 2017
Déi 41. Editioun vun der Driedaagse van De Panne gouf vum 28. bis den 30. Mäerz 2017 gefuer. Se stoung um Kalenner vun der UCI Europe Tour 2017 an der Kategorie 2.HC.
Se gouf vum Belsch Philippe Gilbert gewonnen.
Rahling
Rahling ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Jean Ensch
De Jean Ensch, gebuer den 23. Mee 1953, ass e lëtzebuergeschen Historiker a Genealogie-Fuerscher.
Hien huet seng berufflech Carrière bis 2014 am Bierger-Center vun der Stad Lëtzebuerg gemaach.
Seng Fuerschungstheme si virun allem d'Lëtzebuerger Auswanderung an d'USA, an déi domat verbonne genealogesch Fuerschungen.
De Jean Ensch war Grënnungs- a Comitésmember (an 10 Joer Vizepresident) vun der Association Luxembourgeoise de Généalogie et d'Héraldique; ass Comitésmember vun der Luxembourg American Cultural Society am Wisconsin, un där hirer permanenter Ausstellung Roots and Leaves hie matgeschafft huet. Hien ass och Comitésmemeber vun der Section de linguistique, d'ethnologie et d'onomastique vum Institut grand-ducal, an zanter 2011 hire President.
Hien huet eng ganz Rëtsch Publikatiounen zum Thema Auswanderung gemaach, a war ë. a. Mat-Auteur vun der Neieditioun vum Nicholas Gonner sengem Die Luxemburger in der Neuen Welt, woufir en de Persounen- an Uertschaftsregëster vum Gonner senger Zeitung Luxemburger Gazette (1872-1918) ausgeschafft hat.
Ausserdeem huet hien am Kader vum Kulturhaaptstadsjoer 2007 eng Ausstellung zum Thema ''Luxembourg-USA. A Story of Migration'' op Ellis Island, bei New York, matorganiséiert.
Stahlmann (Museksgrupp)
Stahlmann ass eng däitsch Museksgrupp vu Göttingen an Niddersachsen, déi 2008 vum Sänger Martin "Mart" Soer a vum Gittarist Alexander "Alex" Scharfe gegrënnt gouf. De Stil vun der Grupp ass "Neue Deutsche Härte" an Industrial Rock.
Déi aktuell Memberen (Stand: 2017) sinn de Martin Soer, den AblaZ, de Frank Herzig an de Maximilian Thiele.
Nuit blanche
Nuit blanche ass e franséisch-lëtzebuergesch-belschen Actionfilm vum Frédéric Jardin. E koum de 16. November 2011 a Frankräich an an der Belsch eraus.
Ëm wat geet et am Film?
De Vincent, e Flic, klaut Drogendealer en décke Batz Kokain. Dommerweis gëtt e gesinn, a sou huelen se dem Vincent säi Jong als Geisel, fir datt se hir Livraisoun erëmkréien...
Arrondissement Sélestat
D'Arrondissement Sélestat ass eng fréier administrativ Andeelung am Departement Bas-Rhin. Et gouf 1919 gegrënnt.
1974 goufen d'Arrondissementer Sélestat an Erstein zesummegeprafft fir d'Arrondissement Sélestat-Erstein ze bilden an d'Ënnerprefektur ass zu Sélestat bliwwen.
Zesummesetzung
D'Arrondissement huet aus 4 Kantone bestanen:
Portal Lëtzebuerg/Neist Artikelen/Archiv 2013
Dat hei ass d' Archiv vun den neien Artikelen, déi en Zesummenhank mat Lëtzebuerg hunn, an dofir an der Rubrik "Neist Artikelen" am "Portal Lëtzebuerg" opgezielt goufen.
D'Nimm vun den Artikele sti chronologesch vun hannen no vir, wéi se bäigesat goufen.
Frank K. Edmondson
De Frank Kelley Edmondson, gebuer den 1. August 1912 zu Milwaukee a gestuerwen den 8. Dezember 2008 zu Bloomington am Indiana war en US-amerikaneschen Astronom.
Den Edmondson ass zu Seymour opgewuess. Hien huet mam Clyde William Tombaugh, dem Entdecker vum Pluto, zesummegeschafft.
Den Asteroid Edmondson gouf no him genannt.
Coullemont
Coullemont ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Rubus negatus
D'Rubus negatus ass eng Bléieplanzenaart aus der Gattung Rubus an der Famill vun de Rosaceae.
D'Verbreedungsgebitt vun der Aart läit an Däitschland, zu Lëtzebuerg, an an Holland.
Se gouf 2005 vum hollännesche Biolog Abraham van de Beek beschriwwen.
Driedaagse van De Panne 2016
Déi 40. Editioun vun der Driedaagse van De Panne gouf vum 28. bis den 31. Mäerz 2016 gefuer. Se stoung um Kalenner vun der UCI Europe Tour 2016 an der Kategorie 2.HC.
Se gouf vum Hollänner Lieuwe Westra gewonnen.
Valeria Bruni Tedeschi
D'Valeria Bruni Tedeschi, gebuer de 16. November 1964 zu Turin, ass eng franséisch-italieenesch Schauspillerin, Dréibuchautorin a Filmregisseurin.
Si huet a Filmer vu bedeitende Regisseure wéi Patrice Chéreau, Ridley Scott, Bertrand Blier, Claude Chabrol, Steven Spielberg a François Ozon matgespillt. 2002 huet si mat Il est plus facile pour un chameau... hiren éischte Film als Regisseurin gedréit.
1994 krut si en César fir déi bescht Nowuessschauspillerin‎ fir de Film Les gens normaux n'ont rien d'exceptionnel.
Spueneschen Ierffollegkrich
De Spueneschen Ierffollegkrich (1701–1714) war e Kabinettkrich an Europa, deen ausgebrach ass, nodeems de spuenesche Kinnek Carlos II. 1700 gestuerwen ass, ouni Kanner hannerlooss ze hunn. Hie war de leschte spuenesche Kinnek vun den Habsburger an zu sengem Räich huet net nëmme Spuenie gehéiert, mä och de Besëtz a Mëttel- a Südamerika. Scho viru sengem Doud sinn d'Diskussioune lassgaangen, wie wat géif ierwen. Aus der ursprénglecher Iddi, seng Ierfschaft tëscht deene Kandidaten, déi a Fro kéimen, ze deelen, nämlech dem franséische Kinnekshaus vun de Bourbonen, den éisträicheschen Habsburger, an de Wittelsbacher aus Bayern, ass näischt ginn. Op sengem Stierfbett huet de Carlos II. de Philippe, Herzog vun Anjou, den zweeteelsten Enkel vum Louis XIV. vu Frankräich, als säin Ierwen agesat.
Deenen aneren europäesche Muechten huet et net gefall, datt Frankräich ewell sou vill méi mächteg géif, absënns och, well de Louis XIV. Truppen an d'Spuenesch Nidderlanden geschéckt huet - bis dohin eng Zort Pufferzon zu Holland - wat den Hollänner sauer opgestouss ass; well en den Handel mat Amerika zu Ongonschte vun den Englänner an den Hollänner ausbaue wollt; an och, well e refuséiert huet, de Philippe vun der franséischer Trounfolleg auszeschléissen, wat d'Dier opgemaach huet fir eng méiglech zukënfteg Vereenegung vun der franséischer an der spuenescher Kroun.
Am Mee 1702 hunn England, Holland an Éisträich formell Frankräich de Krich erkläert. Bis 1708 huet den Herzog vu Marlborough an de Prënz Eugène vun der Savoie an de Spuneneschen Nidderlanden an an Italien de Krich esouwäit fir sech entscheet, an dem Louis säin Alliéierte Bayern niddergemaach. Frankräich war no drun, ageholl a ruinéiert ze ginn, mä d'Allianz vu senge Géigner ass auserneegebrach, nodeems s'a Spuenien ënnerleeë waren, et emmer méi Doudeger gouf, an hir Ziler ausernee goungen.
1710 koumen a Groussbritannien d'Tories un d'Muecht, an hunn decidéiert, dem Krich en Enn ze maachen an e Friddenvertrag mat Frankräich ze verhandelen. 1712 huet Groussbritannien opgehale mat kämpfen, an d'Hollänner, d'Éisträicher an déi Däitsch Staaten hu sech deem missen uschléissen, nodeems et hinnen net gelonge war, duerch weider Schluechten hir Ausgangspositiounen ze verbesseren.
An de Friddensverträg vun Utrecht (1713) a vu Raststatt (1714) gouf d'spuenescht Räich opgedeelt: Éisträich krut déi meescht vun de spueneschen Territoiren an Europa (d'Spuenesch Nidderlanden mam Herzogtum Lëtzebuerg, d'Kinnekräich Neapel, d'Herzogtum Mailand an d'Kinnekräich Sardinien), iwwerdeems d'Territoiren op der Ibeerescher Hallefinsel selwer an d'Iwwerséigebidder un den Herzog vun Anjou goungen. Deen huet op seng Ierfrechter a Frankräich verzicht a konnt domat als Felipe V. spuenesche Kinnek ginn. Weider goung d'Kinnekräich Sizilien un d'Herzogtum Savoie, a Gibraltar a Minorca goungen u Groussbritannien.
Yak
De Yak (Bos mutus, bis 2003 Bos grunniens) ass eng Ranneraart déi an Zentralasien virkënnt.
Boulevard d'Avranches
De Boulevard d'Avranches ass eng Strooss am Garer Quartier vun der Stad Lëtzebuerg a verleeft als Verlängerung vum Boulevard de la Pétrusse vun der Aler Avenue un a Richtung Osten bis bei d'Rue du Laboratoire.
Yak
Et ass eng vun de fënnef Ranneraarten déi vum Mënsch gezeemt goufen. Den Numm "Yak" kënnt aus dem Tibetaneschen གཡག་ - yag, wat do awer just de Stéier bezeechent.
Charakteristiken
E wëlle Yak (Bos mutus) ka vu Kapp bis Schwanz 3,25 m laang ginn, eng Schëllerhéicht vun 2 m an e Gewiicht vun 1000 kg erreechen. D'Kéi sinn däitlech méi kleng a weie ronn 350 kg. Den domestizéierte Yak (Bos grunniens) gëtt manner grouss - si kommen op eng Schëllerhéicht vu ronn 120 cm, woubäi d'Kéi ronn 10 cm méi kleng sinn. D'Haus-Yak-Stéiere weie bis zu 400 kg, d'Kéi der 250 bis 280.
Boulevard d'Avranches
Op der ganzer Längt gehéiert de Boulevard d'Avranches zur Nationalstrooss 2.
Yak
Charakteristiken
D'Yake si buuschteg an hunn en zolitte Pelz, dee se géint d'Keelt schützt. Déi wëll Yaken hunn eng schwaarz-brong Faarf, iwwerdeems déi gezillte verschiddefaarweg Pelzer kënnen hunn, vu schwaarz iwwer brong bis zu roudelzeg a wäiss, oder gefleckt. D'Stéieren hunn Haren, déi no uewe gebéit sinn a bis zu 1m laang kënne ginn. Déi vun de Kéi si méi kleng.
Makrokosmos
Zeeche vum Makrokosmos
Am Goethe sengem Faust (Deel 1), an och am Urfaust, mierkt de Faust am Monolog d'Zeeche vum Makrokosmos. An der Mëtt vum Zeeche steet de Merkur. Ronderëm fënnt een d'Venus, de Mars, de Jupiter, de Saturn, d'Sonn an den Äerdmound.