cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
International Astronomesch Unioun
D'International Astronomesch Unioun, ofgekierzt IAU, ass am Joer 1919 gegrënnt ginn. Et ass eng weltwäit Gesellschaft vun Astronome mat Sëtz zu Paräis. Hiert Zil ass d'Ënnerstetzung vun der Astronomie duerch eng international Zesummenaarbecht. Si ass nieft aneren änlechen Organisatioune fir aner Wëssenschaftsdeeler e Member vum International Council of Scientific Unions (ICSU), dee säi Sëtz och zu Paräis huet. Mat dem Stand vum August 2006 sinn an der IAU 8858 Eenzelmembere aus weltwäit 85 verschiddene Länner souwéi 62 astronomesch Gesellschaften an national Akademien zesummegeschloss.
Organisatoresches
D'Organisatioun organiséiert zanter 1922 all dräi Joer an ëmmer an engem anere Land eng Generalversammlung. Op dëse Generalversammlunge ginn nei astronomesch Entdeckungen diskutéiert an néideg Kooperatiounen a Standardiséierunge behandelt. Sou gi Froe vun der Nomenklatur gekläert, wéi d'Nimm vu Stären, Planéiten, Asteroiden an aner Himmelskierper souwéi vun Uewerfächmierkmoler, wéi zum Beispill vu Bierger a Krateren.
Ongeféier 37 Kommissioune vun der IAU si fir verschidde Saachgebidder a fir d'Plangen an Duerchféierung vu Fuerschungsprogrammer op iwwernationalem Niveau zoustänneg. Donieft gëtt et och nach verschidden Aarbechtsgruppen, wéi déi fir d'Nomenklatur vu planetaresche Systemer (WGPSN: Working Group for Planetary System Nomenclature).
D'IAU huet d'Patronat iwwer vill international astronomesch Sëtzunge wéi speziell Symposien a Kolloquien souwéi iwwer d'Klengplanéiten-Zentrum an d'Zentralbüro fir astronomesch Telegramme am Smithsonian Astrophysical Observatory zu Cambridge, Massachusetts, dat den zentralen Noriichtendengscht observéiert. Doriwwer eraus ënnerstëtzt d'IAU och d'Astronomie an den Entwécklungslänner.
Historesches
Als Ur-Organisatioun vun der IAU kann d'Kommissioun vum Carte du Ciel-Projet betruecht ginn, déi hiren Intressi un der Vermiessung vu Stäreplazen vum Joer 1887 op aner Gebidder vun der Astronomie ausdeent huet.
Am Joer 1922 huet d'IAU zu Roum déi haiteg Zuel vun 88 Stärebiller festgeluecht. 1925 am englesche Cambridge krut de belschen Astronom Eugène Joseph Delporte vun hir den Optrag, déi genee Grenze vun de Stärebiller ze zéien. An am Joer 1928 goufen déi Grenzen zu Leiden ugeholl.
Andy Bausch
Den Andy Bausch gebuer den 12. Abrëll 1959 zu Diddeleng, ass e lëtzebuergesche Filmregisseur an Dréibuchauteur.
Hien ass deen éischte Lëtzebuerger Regisseur, deen och international Succès hat. Zënterhier huet hie vill Filmer gedréint, dorënner eng ganz Rei Documentairen zu Lëtzebuerger Themen. Zu senge bekanntste Spillfilmer gehéieren Troublemaker (1989), Le club des chômeurs (2003) a Rusty Boys (2017).
Bis zu sengem Doud huet de Schauspiller Thierry van Werveke (1958-2009) a bal all dem Andy Bausch senge fiktive Wierker matgespillt.
Canton de Belle-Isle-en-Terre
De Canton de Belle-Isle-en-Terre ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Guingamp, am Departement Côtes-d'Armor an der Regioun Bretagne. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Andy Bausch
E Filmpionéier zu Lëtzebuerg
Seng Passioun fir d'Filmen huet den Andy Bausch 1976 entdeckt, wéi hie mat der Super-8-Kamera vu sengem Papp op e Rockfestival zu Offenburg gaangen ass an do d'Sänger an d'Gruppe gefilmt huet. Nodeem hie Molerei a Fotographie studéiert huet, huet hien Enn der 1970er ugefaange Kuerzfilmer ze produzéieren. Seng éischt Filmer huet hien dunn nach als Andy Bauschansky signéiert. Seng éischt Filmer hunn Theme behandelt, déi soss éischter marginal waren, wéi zum Beispill den Drogekonsum, oder d'Homosexualitéit am Kuerzfilm Stefan (1982). Dat war och deen éischte Film, an deem den Thierry van Werveke ze gesi war, dee spéider a ville vun dem Andy Bausch senge fiktive Wierker ze gesi sollt sinn. Zu där Zäit gouf et ausser den AFO-Filmer, deene vum Marc Thoma an den Tourismusdocumentaire vum Philippe Schneider esou gutt wéi keng lëtzebuergesch Filmproduktioun.
1984 huet den Andy Bausch säi Kuerzfilm One Reel-Picture Show erausbruecht, dee sech un enger Novell vum Edgar Allan Poe an dem däitschen expressionistesche Kino aus den 1920er inspiréiert. Mat deem Film krut fir d'éischte Kéier e Lëtzebuerger Cineast eng gewëssen Opmierksamkeet am Ausland, an de Film gouf um Filmfestival EuropaCinema zu Rimini an um Festival international du film fantastique de Bruxelles gewisen. En ass och op der däitscher Tëlee gelaf.
D'Joer drop huet hien de Schrëtt zu engem Spillfilm gewot, mat Gwyncilla, Legend of Dark Ages, engem däitschsproochege Schwaarz-Wäiss-Film, deen am Februar 1986 an de Kino koum. Hien hat zwar schonn 1981 mat When the Music's Over en éischte Laangfilm produzéiert, mee dee war nach am Amateurformat Super 8 gedréint. Gwyncilla ass e Fantasyfilm. Zu deem Zäit war d'Lëtzebuerger Filmindustrie quasi inexistent. Vill vun de Schauspiller an Techniker, déi um Tournage geschafft hunn, hu sech spéider professionell an der jonker Lëtzebuerger Filmindustrie etabléiert.
Troublemaker an Produktioune fir déi däitsch Tëlee
Mat sengem nächste Projet, dem Spillfilm Troublemaker, huet den Andy Bausch sech dunn definitiv als Schwéiergewiicht an der Lëtzebuerger Filmzeen etabléiert. Am Film, deen am Juli 1986 gedréint gouf, huet den Thierry van Werveke d'Haaptroll vum Jacques Goudebour alias Johnny Chicago gespillt. D'Filmproduktioun gouf vum Saarländischer Rundfunk kofinanzéiert an hat domat en e bësse méi héije Budget wéi déi aner Lëtzebuerger Filmer zu där Zäit. Troublemaker gouf e grousse kommerziellen Erfolleg, dee ronn 17.000 Leit an de Kino kucke waren. D'Fernseepremière war den 11. Oktober 1988 um däitschen ARD.
Säin nächste Film A Wopbopaloobop A Lopbamboom aus dem Joer 1989, fir deen hien d'Dréibuch zesumme mam Armand Strainchamps geschriwwen huet, spillt zu Diddeleng an den 1960er Joren. E gouf um Filmfestival vu San Sebastian gewisen, wou den Andy Bausch de Präis fir de beschte jonke Regisseur gewonnen huet. Beim Europäesche Filmpräis 1990 waren de Gast Waltzing an d'Maggie Parke fir hir Musek an d'Schauspillerin Sabine Berg fir déi bescht weiblech Nieweroll am Film nominéiert.
An de Joren duerno huet den Andy Bausch eng Rei Filmer fir déi däitsch Televisioun gedréint, dorënner Ex und hopp - Ein böses Spiel um Liebe, Geld und Bier (1991) mam Mario Adorf, dee fir seng Roll als Brauereimanager Heinrich Hartholz a fir aner Filmer de Film- a Mediepräis Goldene Kamera krut. Wärend den Andy Bausch fir dee Film nach vun der Kritik gelueft gouf, ass een anere Fernseefilm, Struppi & Wolf, net gutt bei der Kritik ukomm. Zu deenen anere Fernseefilmer zielen Immer wenn sie Krimis liest (1994) mat der Marie-Luise Marjan a Fünf Millionen und ein paar Zerquetschte (1994) mam Rolf Zacher.
Tëscht 1993 an 2001 huet hien och nach eng Rei eenzel Episodë fir bekannt däitsch Televisiounsserië gedréint, dorënner Die Männer vom K3 (1994), Doppelter Einsatz (1995) a Balko (1999).
Éischt Documentairen a Back in Trouble
1993 huet hie mat Three Shake-a-leg Steps to Heaven erëm e lëtzebuergesche Film an de Kino bruecht. En hat e Budget vu 40 Millioune Lëtzebuerger Frang a gouf vu ronn 5.000 Leit am Kino gesinn.
Am selwechte Joer huet hie säin éischte vu ville lëtzebuergeschen Dokumentarfilmer erausbruecht. Thés dansants handelt iwwer d'Rockmusek an den 1960er zu Lëtzebuerg. E puer Joer drop huet hien der Rockmusek e weideren Documentaire gewidmet, iwwer indianesch Rockmuseker an den USA (Rockin' Warriors, 1998). Och iwwer d'Lëtzebuerger Rockmusek huet hie weider Documentaire gedréint, mat The Very Last Cha Cha Cha iwwer d'Grupp Taboola Rasa, a Leslie Kent, a Tale of Sex, Booze and the Blues iwwer de Rockmuseker Guy Theisen, deen hie scho fir Thés dansants interviewt hat.
Zéng Joer no sengem Succès mat Troublemaker huet hien 1997 eng Fortsetzung erausbruecht. Am Film Back in Trouble hu vill prominent däitsch Schauspiller Gaaschtrollen iwwerholl, dorënner den Heinz Hoenig, de Moritz Bleibtreu, de Richy Müller, d'Katharina Thalbach an de Regisseur Fatih Akin. E war zwar e bësse manner erfollegräich wéi säi Virgänger, an trotzdeem waren iwwer 15.000 Leit fir de Film an de Kino gaangen.
1999 huet hien dunn nach e kuerzen Documentaire iwwer de Moler Jean-Marie Biwer gedréint, als Deel vun der Rei Portraits d'artistes.
Fokus op Lëtzebuerger Filmer
An den 2000er huet den Andy Bausch Däitschland de Réck gedréint a bal just nach u Lëtzebuerger Filmer geschafft. No engem weideren Documentaire, déi Kéier iwwer den Ufank vum Kino zu Lëtzebuerg (Electric Theatre, 2000), huet den Andy Bausch 2001 de Spillfilm Le Club des Chômeurs erausbruecht. De Film krut zwar gemëschte Kriticken an der Press, mee war e risege kommerziellen Erfolleg. Et war bis 2018, wéi De Superjhemp retörns an Kino koum, offiziell de lëtzebuergesche Film mat de meeschte Kinoszuschauer.
Duerno huet hien zesumme mam Claude-Oliver Rudolph e leschte Film fir déi däitsch Tëlee gedréint, Dirty Sky (2003), éier en sech definitiv der Filmproduktioun a sengem Heemechtsland zougedréint huet. Säin Documentaire L'homme au cigare iwwer de Fred Junck, de Grënner a spéidere Conservateur vun der Stater Cinemathéik, gouf bei der éischter Editioun vum Lëtzebuerger Filmpräis als "Beschte Lëtzebuerger Film" ausgezeechent. E krut dee Präis ex aequo mat J'ai toujours voulu être une sainte vum Geneviève Mersch.
An deem Joer koum och säi fënnef-Minutte laange Kuerzfilm The Language School als Deel vum Projet Visions of Europe eraus, fir dee 25 europäesch Regisseure 25 Kuerzfilmer bäigesteiert hunn.
An de Joren duerno huet den Andy Bausch haaptsächlech Documentaire gedréint, dorënner 2004 iwwer de Camillo Felgen (Monsieur Warum), 2005 iwwer d'Geschicht vum Lëtzebuerger Fernseesender RTL (Télé Luxembourg 50 ans), an 2007 iwwer d'Swing- an Jazzmusek an den 1920er bis 1960er Joren zu Lëtzebuerg (Entrée d'artistes). Dem Schauspiller Thierry van Werveke huet den Andy Bausch eng Hommage am Documentaire inthierryview (2008) gesat. De van Werveke ass d'Joer gestuerwen. Beim Lëtzebuerger Filmpräis 2009 krut den Andy Bausch direkt zwee Präisser, deen als "Beschten Documentaire" fir Entrée d'artistes an de Publikumspräis fir inthierryview.
Säi leschten däitschsprooche Spillfirlm war Deepfrozen (2006) mam Peter Lohmeyer an der Haaptroll. E gouf haaptsächlech zu Welleschten gedréint a krut mëttelméisseg Kriticken.
Seng Filmtrilogie ëm den Johnny Chicago huet den Andy Bausch 2010 mat dem Film Trouble No More ofgeschloss. Mee well de van Werveke an Tëschenzäit gestuerwe war, huet hien d'Dréibuch mussen ëmschreiwen: den Haaptprotagonist am Film war och dout a just a Form vun enger Urn mat Äschen ze gesinn. Ronn 7.000 Leit waren Trouble No More an de Kino kucken. Dat war déi klengsten Zuel un Zuschauer vun den dräi Filmer.
Documentairen iwwer verschidden Epochen zu Lëtzebuerg
2010 huet den Andy Bausch mat Schockela, Knätschgummi a brong Puppelcher en Documentaire iwwer d'Presenz vu den Amerikaner zu Lëtzebuerg tëscht dem Enn vum Zweete Weltkrich an den 1960er Jore gedréint. Spéider huet hien nach weider Documentairen iwwer bestëmmten Epochen zu Lëtzebuerg erausbruecht, dorënner D'Belle Époque (2012) iwwer d'Zäitperiod mam selwechten Numm, an deem ënner anerem d'Vicky Krieps an d'Gintare Parulyte an nogestallten Zeene matspillen, D'Fifties zu Lëtzebuerg (2013) iwwer 1950er Joren, Sixty8 (2018) iwwer d'Zäit ëm de Mee 1968, a Lost in the 80s (2019) iwwer d'1980er.
Fir d'Police huet hien 2013 de Spot Net cool als Deel vun enger Sensibiliséierungscampagne géint de Kannabiskonsum bei Jugendleche gedréint.
Dem Sänger Fausti huet hien 2015 mat Faustino One Man Show en dokumentarescht Denkmal gesat. Wéinst Streidereien tëscht dem Fausti a sengem laangjäregem Produzent Jang Linster huet deen d'Filmproduktiounsfirma Juliette Films verklot, well fënnef Lidder, déi am Film ze héiere sinn, ouni Accord benotzt goufen. Doropshi koum et Mëtt Mäerz 2016 zum Geriichtsurteel, datt den DVD vum Film huet missen aus dem Verkéier gezu ginn.
2016 huet den Andy Bausch fir d'éischte Kéier zënter den 1990er nees e fiktive Kuerzfilm gedréint. A Freddie spillt den Nilton Martins d'Roll vum Freddie Mercury kuerz virun engem Optrëtt. De Film ass am Februar 2018 op YouTube gesat ginn, wou iwwer 82.000-mol ugeklickt gouf.
Siwe Joer no Trouble No More huet den Andy Bausch mat Rusty Boys (2017) dunn och nees ee Spillfilm an de Kino bruecht. De Film war e grousse kommerzielle Succès zu Lëtzebuerg, wou en am Ganze vun 21.817 Leit am Kino gesi gouf. Och vun de Kritiker gouf e gutt opgeholl.
Am Mee an am Juni 2022 waren d'Dréiaarbechte fir dem Andy Bausch säi Spillfilm Little Duke, ënner anerem am Filmland an am Pafendall. D'Dréibuch dofir huet hie wéi scho fir Rusty Boys zesumme mam Frank Feitler geschriwwen.
Privatliewen
Den Andy Bausch huet am ganze véier Kanner. Seng Fra Rike huet hien 1998 bestuet. Zesummen hu si ee Jong, deen 1998 gebuer gouf, an eng Duechter, déi 2000 gebuer gouf.
Hien huet eng Zeit zu Hamburg an och zu Lübeck gewunnt.
Säi Markenzeechen ass säin Outfit aus Kap a Cowboystiwwelen.
Impakt
Den Andy Bausch gëllt als Pionéier vun der Lëtzebuerger Filmindustrie, dee mat Troublemaker an dem Protagonist Johnny Chicago e Film, respektiv e Personnage erschaf huet, déi dacks als "Kult" bezeechent ginn. Ufank den 1990er huet den Andy Bausch als Nowuesstalent vun der däitscher Regiezeen gegollt.
Dem Andy Bausch säi Wierk ass och duerch seng laangjäreg Zesummenaarbecht a Frëndschaft mam Schauspiller Thierry van Werveke markéiert, dee bis zu sengem Doud a sechs vum Bausch senge Kinosfilmer matgespillt huet, dorënner an der Roll vum Johnny Chicago. Donieft war hien och a villen Televisiounsproduktiounen a Kuerzfilmer vum Bausch ze gesinn. Den Andy Bausch huet mat The Very Last Cha Cha Cha (2000) an inthierryview (2008) och zwee Documentairen iwwer de Van Werwecke gedréint.
Themen a Stiler
D'Haaptprotagonisten an dem Andy Bausch senge Filmer sinn dacks léif, mee liicht chaotesch Verléier um Rand vun der Gesellschaft.
E regelmééisegt Thema an senge Produktiounen ass de Bezuch zu Amerika an zu US-amerikanescher Popkultur, op déi regelméisseg Referenz gemaach gëtt. Dat selwecht gëllt fir d'Rockmusek a Rockmuseker. Bei enger Rei vun sengen Documentaire sinn déi Sujeten d'zentraalt Thema, wéi bei Rockin' Warriors (1998) iwwer indianesch Rockmusker an den USA, The Very Last Cha Cha Cha (2000) iwwer de leschte Concert vun der Lëtzebuerger Rockband Taboola Rasa, oder bei Leslie Kent, a Tale of Sex, Booze and the Blues iwwer de lëtzebuergesche Rockmuseker Guy Theisen.
Kontroversen
Dem Andy Bausch seng Wierker goufe regelméisseg der Fraefeindlechkeet accuséiert a seng Personnage fir sexistesch Bemierkunge kritiséiert. Och seng Documentaire goufen dofir kritiséiert, datt generell vill méi Männer wéi Fraen interviewt ginn.
Donieft gouf seng Duerstellung vun Auslänner a verschiddene Wierker kritiséiert, an deels als rassistesch bezeechent.
Grouss däitsch Filmer 1946-1959
Hei si grouss däitsch Filmer vun 1946 - 1959 opgelëscht. Et sinn interessant Filmer, déi awer net onbedéngt vir am Box-Office ze fanne waren:
Benny Berg
De Bernard ("Benny") Berg, gebuer de 14. September 1931 zu Diddeleng a gestuerwen den 21. Februar 2019, war e lëtzebuergesche Gewerkschaftler a Politiker.
Hien huet eng Léier als Dréier op Arbed Diddeleng gemaach (1946-1949) an huet do bis 1963 dëse Beruff ausgeüübt. Vun Ufank u war hien an der Gewerkschaftsbeweegung engagéiert, sou huet en ënner anerem beim DGB eng Ausbildung gemaach. Hie war fir d'éischt Sekretär, du President vun der Aarbechterdelegatioun op Arbed Diddeleng, duerno Vizepresident a schliisslech President vun der zentraler Aarbechterdelegatioun vun der Arbed.
Och am LAV war hie fir d'éischt President vun der Lokalsektioun, da President vun de Schmelzaarbechter vum LAV, weider Vizepresident, duerno President vum Zentralcomité vum LAV a Member vum Comité-directeur vun der CGT.
Hien huet sech och fréi an der LSAP engagéiert a war 1955 Vizepresident vun der Jugendsektioun. 1970 koum hien an den Direktiounscomité a gouf vun 1980 bis 1985 Vizepresident vun där Partei.
Vun 1970 bis 1974 a vun 1981 bis 1984 war hien an den Diddelenger Gemengerot gewielt ginn.
Vun 1969 bis 1974, an da vun 1979 an 1984 war de Benny Berg Deputéierten an der Chamber. An der Regierung Thorn-Vouel war hie Minister fir Aarbecht a Sozialversécherung, fir Famill, soziale Wunnengsbau a sozial Solidaritéit. Wéi de Raymond Vouel 1976 Member vun der Europäescher Kommissioun gouf, gouf de Berg Vizepresident vun der Regierung.
1984, an der Regierung Santer-Poos I, war hie bis 1988 Gesondheetsminister De 15. Juli 1988 huet hien op deem Posten demissionéiert, no enger Affär vu Schwaarzer Keess am Thermalbad Munneref, och wann him keng Schold konnt nogewise ginn. Hie blouf bis 1989 Minister fir Sozialversécherung.
Bei de Walen 1989 ass hien net méi an d'Chamber erëmgewielt ginn.
Bis 1995 war hien Administrateur délégué vun der Fondatioun Kräizbierg.
Ermesinde vu Lëtzebuerg
D'Ermesinde vu Lëtzebuerg, gebuer am Juli 1186 a gestuerwen den 12. Februar 1247, war vun 1196 bis zu hirem Doud Gräfin vu Lëtzebuerg. Bekannt ass se haut virun allem well se enger Rei Stied de Fräiheetsbréif ginn huet: 1236 Iechternach, 1239 Diddenuewen an 1244 Lëtzebuerg.
Liewen
Si gouf als eenzeg Duechter an Ierwin vum Grof Heinrich de Blannen (Heinrich de IV.) vu Lëtzebuerg an der Agnes vu Geldern, Duechter vum Grof Heinrich II. gebuer.
Wéi den Heinrich de IV. 1196 am Alter vun 83 Joer gestuerwen ass, hat déi kleng Ermesinde grad emol 10 Joer. Si huet d'Grofschafte vun Durbuy a vu Laroche geierft. De Keeser Heinrich VI. krut d'Grofschaft Lëtzebuerg zougesprach, well de Keeser Friedrich I. Barbarossa dat bei der Gebuert vun der Ermesinde am viraus sou decidéiert hat. Den Heinrich VI. huet awer du sengem Brudder, dem Otto I. vu Burgund, d'Grofschaft Lëtzebuerg geschenkt.
D'Ermesinde an den Theobald krute 4 Kanner:
De Grof Theobald ass den 13. Februar 1214 gestuerwen. D'Ermesinde, déi grad 27 Joer hat, huet sech kuerz drop mam Walram vu Limburg–Arel († 1226) bestuet. Duerch dat Bestietnes koum d'Maarkgrofschaft Arel an de Besëtz vu Lëtzebuerg. Deen Zoustand huet bis 1839 gedauert.
Si kruten 3 Kanner:
1226 ass de Walram gestuerwen an d'Ermesinde war mat 40 Joer fir d'zweet Kéier Wittfra. Vun do un an nodeem se wéinst Ugrëff op Kiercheland exkommunizéiert gouf, huet si hiert Liewen haaptsächlech fir karitativ a reliéis Zwecker agesat.
D'Ermesinde huet als Herrscherin vu Lëtzebuerg eng ganz Rei vu Reformen duerchgefouert, vun deene gewëssen Aflëss nach haut ze spiere sinn. Sou huet si zum Beispill d'Administratioun vum Land u Beamten ofgetrueden.
Si huet déi franséisch Regierungspraxis an der Grofschaft Lëtzebuerg gefërdert (woubäi déi franséisch Sprooch d'Latäin ëmmer méi verdrängt huet) a si huet enger Rei vu Stied am Land e Fräiheetsbréif iwwerreecht: 1236 Iechternach, 1239 Diddenuewen an 1244 Lëtzebuerg.
Timocharis vun Alexandria
Den Timocharis vun Alexandria gebuer ëm 320 v. Chr. a gestuerwen 260 v. Chr. war e griicheschen Astronom a Philosoph. Hien ass méiglecherweis zu Alexandria gebuer a war en Zäitgenosse vum Euklid vun Alexandria.
Ermesinde vu Lëtzebuerg
Liewen
D'Ermesinde ass den 12. Februar 1247 gestuerwen a gouf an der Mariekapell zu Clairefontaine bei Äischen, begruewen.
Timocharis vun Alexandria
Ongeféier 320 v. Chr. erstellt hien zesumme mam Aristyllos vu Samos, den éischte Stärekatalog. Iwwer 150 Joer méi spéit vergläicht den Hipparchos vun Nicäa säin eegene Stärekatalog mat deem vum Timocharis an entdeckt, datt déi geographesch Längt vun de Stäre sech iwwer d'Zäit verännert hunn, wat hien zou der Bestëmmung vum éischte Wäert vun der Prezessioun vun den Equinoxen gefouert huet.
Ermesinde vu Lëtzebuerg
Geschicht vun hirem Graf
D'Legend seet, datt d'Gräfin enges Daags an der Ëmgéigend vun hirem Schlass, dem "Schlass Baardebuerg" an der Ëmgéigend vun Äischen spadséiert ass. Do huet si eng Fra gesinn, déi vun engem Hiwwel erofkoum an déi an hirem Aarm e Kand gehalen huet, dat a Schofspelz agewéckelt war, op deem ee schwaarzt Kräiz drop war.
Timocharis vun Alexandria
Als éischte bekannten Astronom huet hien Opzeechnunge vu senge Beobachtungen iwwer de Merkur gemaach.
Ermesinde vu Lëtzebuerg
Geschicht vun hirem Graf
D'Gräfin war iwwerzeegt, datt et sech dobäi ëm d'Muttergottes gehandelt huet, an huet dofir op där Plaz d'Klouschter dat spéider d'Abtei Notre-Dame de Clairefontaine ginn ass, geplangt. An hirem Testament huet si festgehalen, datt si sollt op där Plaz begruewe ginn. D'Klouschter vu Clairefontaine gouf effektiv eréischt vun hirem Jong Heinrich V. gebaut.
Timocharis vun Alexandria
Dem Timocharis zu Éieren ass e Moundkrater no him benannt ginn.
Ermesinde vu Lëtzebuerg
Geschicht vun hirem Graf
No jorelaanger Aktivitéit gouf dat Klouschter um Enn vum 18. Joerhonnert vu franséischen Truppen zerstéiert, bis d'Jesuittepateren tëscht 1875 an 1877 en Deel, an ënner anerem déi al Kapell vum Klouschter erëm opgebaut hunn.
Wärend deenen Aarbechte fënnt den 11. Mee 1875 de Pater Martin Paul ee Grafsteen ënner deem mënschlech Iwwerreschter louchen. Nieft dem Skelett louch eng Plack op där stoung: "Voici les precious ossements de la très Illustre et Pieuse Princesse Ermesinde, Comtesse Souveraine de Luxembourg et de Namur. Notre heureuse fondatrice que Dieu Glorifie et sans fin Bénisse". 1747, kuerz ier dat aalt Klouschter vun de Fransousen zerstéiert gouf, haten d'Nonnen d'Iwwerreschter vun der Ermesinde hei verstoppt.
D'Ermesinde läit haut an der Krypta vun der Kapell vu Clairefontaine.
No hir benannt
Zu Lëtzebuerg sinn als Undenken un d'Gräfin Ermesinde eng Rei Stroossen no hir benannt: zu Iechternach, Mamer, Suessem an um Lampertsbierg an der Stad.
Amay
Amay (op wallounesch: Ama) ass eng belsch Uertschaft a Gemeng a Wallounien, an der Provënz Léck
Déi haiteg Gemeng Amay aas 1977 bei der belscher Gemengereform entstanen, aus der Fusioun vun de fréiere Gemengen Ampsin an Ombret-Rawsa. Derbäi koum nach d'Sektioun Jehay (Tchhè) aus der fréierer Gemeng Jehay-Bodegnée.
Premierministere vun der V. Republik
A Frankräich ass de Premierminister de Chef vun der Regierung an der Zäit vun der V. Republik, d. h. an der Zäit vum Januar 1959 bis haut.
Canton de Bourbriac
De Canton de Bourbriac ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Guingamp, am Departement Côtes-d'Armor an der Regioun Bretagne. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
262 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 267 v. Chr. | 266 v. Chr. | 265 v. Chr. | 264 v. Chr. | 263 v. Chr. | 262 v. Chr. | 261 v. Chr. | 260 v. Chr. | 259 v. Chr. | 258 v. Chr. | 257 v. Chr.
When the Music's Over
Den Titel bezitt sech op d'Lidd vu The Doors mam selwechten Titel. De Film ass op 8mm gedréit an ass deen éischte Laangfilm vum Andy Bausch.
Ëm wat geet et am Film?
E Spillschouls-Schoulmeeschter gëtt net eens mat sengem Ëmfeld: Seng Virstellunge vu Schoulhale fanne bäi den anere Schoulmeeschteren, senge Virgesetzten an den Eltere kee Versteesdemech. Schliisslech verléiert e seng Aarbecht...
Gielhalsmaus
D' ' Gielhalsmaus (Apodemus flavicollis), och Halsbandmaus' genannt, ass eng Aart aus der Ënnerfamill vun den Alweltmais, déi 1834 vum Hans Böchmann Melchior fir d'éischt beschriwwe gouf.
Marcel Schlechter
De Marcel Schlechter, gebuer den 9. Juli 1928, an der Stad ass e lëtzebuergesche Gewerkschaftler a Politiker.
Hien huet als Gäertner, Chauffer a Stolaarbechter geschafft.
1967 ass en an d'Chamber nogerëtscht, nodeem de Victor Bodson Member vun der Europäescher Kommissioun gouf. 1968 ass en net erëmgewielt ginn, mä dofir 1974, a vun do un ëmmer nees bis 1989 nach mat.
An der Regierung Santer-Poos I, tëscht 1984 an 1989, war de Marcel Schlechter Minister fir Transport, Ëffentlech Aarbechten an Energie.
Canton de Chécy
De Canton de Chécy ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Orléans, am Departement Loiret an der Regioun Centre.
Mara
De Mara oder Patagoneschen Hues ass ee Knabberdéier aus der Famill vun de Mierschwéngercher, obschonn e staark engem Hues gläicht.
No dem Capybara an dem Biber ass de Mara dat drëttgréisste Knabberdéier dat nach op der Welt lieft.
261 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 266 v. Chr. | 265 v. Chr. | 264 v. Chr. | 263 v. Chr. | 262 v. Chr. | 261 v. Chr. | 260 v. Chr. | 259 v. Chr. | 258 v. Chr. | 257 v. Chr. | 256 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 261 v. Chr.
Canton de Forcalquier
De Canton de Forcalquier ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Forcalquier, am Departement Alpes-de-Haute-Provence an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Canton de Ville-en-Tardenois
De Canton de Ville-en-Tardenois ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Reims, an der Marne an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert ass Ville-en-Tardenois.
260 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 265 v. Chr. | 264 v. Chr. | 263 v. Chr. | 262 v. Chr. | 261 v. Chr. | 260 v. Chr. | 259 v. Chr. | 258 v. Chr. | 257 v. Chr. | 256 v. Chr. | 255 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 260 v. Chr.
Canton de Callac
De Canton de Callac ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Guingamp, am Departement Côtes-d'Armor an der Regioun Bretagne.
Canton de Cléry-Saint-André
De Canton de Cléry-Saint-André ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Orléans, am Departement Loiret an der Regioun Centre.
Kurt Schumacher
De Kurt Schumacher gebuer den 13. Oktober 1895 zu Culm a Westpreisen, haut a Polen, a gestuerwen den 20. August 1952 zu Bonn, war en däitsche Politiker.
Hie war Parteipresident vun der SPD vun 1946 bis 1952 an SPD-Fraktiounspresident am éischten Däitsche Bundestag vun 1949 bis 1952.
Liewen
No senger Promotioun stellt de Schumacher säi ganzt Liewen aktiv an den Déngscht vun der SPD. Virun 1933 ass hie fir d'éischt mol Redakter an enger Parteizeitung, duerno Deputéierten am Landtag a kuerz drop och am Reichstag. De gréissten Deel vun der Nationalsozialismuszäit muss hien am KZ verbréngen. No 1945 gëtt hien onëmstriddene Parteichef an ee vun de Protagoniste vun der fréier Bundesrepublik, där hie säi Stempel opdréckt.
Am Géigesaz zum Fuuss Adenauer beschreift säi Biograph Peter Merseburger hien andeems en um Machiavelli seng Terminologie vum Léiw zeréckgräift. Mat engem onheemlech staarke Wëllen, polemesch a wéi et schéngt och net vu senge Virstellungen ofzebréngen, gëtt hie fir d'Leit vun där Zäit e charismatescht Géigebild zum éischte Kanzler. De preisesche Sozialist Schumacher ass an den éischte Jore vun der Bundesrepublik an der ëffentlecher Meenung de kloer dominéierende Politiker an a vu Westdäitschland. Eréischt duerch d'Wale vun 1949 déi deenen de rhäinlännesche Katholik Adenauer Kanzler gëtt, an duerch den definitive kierperleche Verfall vum Schumacher, dee bal zur selwechter Zäit ufänkt ännert dat Bild.
Seng Fuerderungen dréit de Schumacher mat leidenschaftlecher Radikalitéit vir. Een Aarm verléiert hien am Éischte Weltkrich, säi lénkst Bee muss 1948 amputéiert ginn; d'Zäit am Konzentratiounslager schuet senger Gesondheet vill. Entkräft a kierperlech staark geschiedegt, huet de Kettefëmmert awer wéi et schéngt e Wëllen dee bis zur Tocksegkeet geet a kënnt dowéinst de Leit vu senger Zäit a Gespréichspartner wéi e liewegt Symbol vu moralescher Korrektheet a vun engem onbeugsame Kampf  fir e fräiheetleche Sozialismus vir.
Kandheet a Schoulzäit
De Schumacher, gebuer den 13. Oktober 1895, ass dat véiert Kand den eenzege Jong vum evangeelesche Kommerzant Carl Schumacher a senger Fra Gertrud geb. Meseck.. Am Etat civil steet hien als Curt Ernst Carl Schumacher. Säi Papp Carl ass net nëmme geschäftlech erfollegräich, mä och politesch aktiv. Den Unhänger vum lénksliberale Fräisënn war jorelaang Culmer Stadtverordnetenvorsteher. Héchstwarscheinlech (genee Date sinn net bekannt) gëtt hien dobäi och vun de polneschen Deputéierten ënnerstëtzt. D'Famill Schumacher huet vill familiär Bezéiungen an der (politescher a wirtschaftlecher) Elite vun der Stad.
Zanter 1911 ass de Carl och Kreistagsdeputéierten, 1914 an 1917 vertrëtt hie Culm bei de Verhandlunge vum Reichsverband vun den däitsche Stied. Säi Jong Kurt liest an där Zäit d'Sozialistische Monatshefte – d'Zäitschrëft vum revisionistesche Flillek vun der SPD an de März, eng lénksliberal Zäitschreft, déi den Hermann Hesse a de Ludwig Thoma erausginn. De Jong aus guttbiergerlechem Haus gëllt an der Schoul als iwwerzeegte Sozialdemokrat, leit awer och ënner der perséinlecher Isolatioun, déi dat mat sech bréngt bannent der westpreußescher Gesellschaft.
1924 muss de Schumacher fir e potenziellen Doktoratspapp e Portrait vu sech selwer opsetzen, hie schreift do: "Mein Interesse für historische und politische sowie philosophische Dinge brachte mich sehr früh dem Sozialismus nahe. Die üble und ungünstige Umgebung, die eine ostmärkische Kleinstadt für solche Interessen nun einmal ist, hat mich notgedrungen sehr frühzeitig zu einer Schablonisierung meiner Ansichten gebracht – spätestens seit meinem 15. Jahre zählte ich mich innerlich zur Sozialdemokratischen Partei. Allerdings fehlte diesen "Schablonen" dadurch manches ihrer Gefährlichkeit, dass ich durch die Lektüre Bernsteins (was mir heute etwas sehr sonderbar vorkommt) Sozialdemokrat im Parteisinn geworden bin." Den Afloss vum Bernstein an deem seng Positionéierung géint den orthodoxe Marxismus begleet de Schumacher säi ganzt Liewen.
Culm läit nëmmen 30 Kilometer vun der Grenz vum (deemools) zaristesche Russland ewech. Seng Matschüler sinn zum gréissten Deel Polen, a senger Ofschlossklass sinn 8 Däitscher a 14 Polen. Am Gymnasium zu Culm war e puer Joer éier de Schumacher fir d'éischt an d'Schoul gaangen ass de Gebrauch vum Polnesche verbuede ginn; e Verbuet, deen all Joer rituell op enger grousser Versammlung widderholl gouf. Duerch säi Matschüler a Frënd Franz Raszeja gëtt de Schumacher Member an der traditiounsräicher mä verboudener Philomatevereenegung vun de Polen a léiert sou hir Astellungen, hir Kultur an hiert staarkt Nationalgefill kennen.
Krichsfräiwëllegen
Als Zaldot am Infanterie-Regiment Nr. 21 gëtt hie schonn den 2. Dezember 1914 zu Wloclawek bei Lódz (Polen) schwéier blesséiert. Getraff vun zwéi Querschléier duerch den Ueweraarm an zwéi Schëss duerch d'Hand, bleift hie 26 Stonnen um Feld leien; an dëser Zäit gëtt hie vu weidere Granatsplitteren um Been getraff, éier hien op engem Holzwon, an d'Feldlazarett (iwwer 50 km ewech) geschleeft gëtt. Do gëtt him de rietsen Aarm amputéiert. Dem 1,85 m grousse Schumacher säi Gewiicht fält an de Méint drop vun 72 op 43 kg. Zudeem gëtt en och nach vun der Ruhr net verschount. Den 10. Oktober 1915 gëtt hien offiziell aus der Arméi entlooss. Well e säi rietsen Aarm am Krich verluer huet, kritt hien all Mount eng Rent vun 33,75 Mark dozou eng Krichszoulag vu 15 Mark an d'einfach Verstümmelungszoulag vu 27 Mark souwéi d'Eisent Kräiz 2. Klass.
Culm fält nom éischte Weltkrich u Polen. D'Decisioun zitt hefteg Diskussiounen an der Stad mat sech. Deeler vum Schumacher senger Famill plënneren an de Rescht vum Däitsche Räich, déi aner bleiwen a Polen. Hien erlieft dat zum gréissten Deel op der Plaz, well hien zu där Zäit säi Referendariat um Amtsgeriicht vu Culm mécht.
Halle, Leipzig, Berlin
1915 fänkt hien un Droit an Nationalekonomie op den Universitéiten zu Halle, Leipzig, a vun 1917 un zu Berlin, ze studéieren. Iwwer seng Zäit zu Halle an zu Leipzig ugeschwat schwätzt hien, wann et senger Mataarbechterin an enker Bekannter Annemarie Renger nogeet, souwuel a politescher wéi och a perséinlecher Hisiicht nëmme virsichteg. Zu Leipzig léiert hie seng Kusin Dora kennen, mat där hien – vun der Zäit am KZ ofgesinn – eng liewenslaang Libesbezéiung ënnerhält. Hien ass awer géint e Bestietnes mat hir; spéider seet hien dozou: Ich habe mich nie an Menschen geklammert – allerdéngs gehéiert och zu där Opfaassung, datt déi aner Mënschen dowéinst keng Uspréch un hie selwer stellen däerften.
1919 ass säi Studium mat dem juristesche Staatsexamen fäerdeg. Hie gëtt Mataarbechter am Reichsarbeitsministerium. Well hien zu Berlin keen Tuteur fir säin Doktertitel fënnt, promovéiert en 1926 op der Westfälescher Wilhelms-Universitéit zu Münster a gëtt Dr. jur.. De Sujet vu senger Dissertatioun fir déi hien e magna cum laude kritt, ass: Der Kampf um den Staatsgedanken in der deutschen Sozialdemokratie.
Déi Dissertatioun ass vu Villen als Bekenntnesschreiwes vum Schumacher ugesi ginn. No der Novemberrevolutioun war d'SPD eng vun den Haaptparteien am Staat ginn. Bis 1918 gouf si nach mat alle Mëttele vum Staat bekricht, zanter der Revolutioun muss si awer fir de Staatsapparat schaffen. De Schumacher probéiert a senger Dissertatioun un dee Problem erunzegoen. Dobäi stellt hien déi zwéi wichteg Theoreetiker vun der Sozialdemokratie, de Ferdinand Lassalle an de Karl Marx, nieftenaner. Si stelle fir de Schumacher d ' Haupttypen aller sozialistischen Politiker duer: de Marx, deen nom Schumacher den Staat aus dem Endziel hinwegphilosophiert soll hunn, fir de Mythos des emanzipierten Individuums ze kreéieren, wärend de Lassalle den Aarbechterstaat fir d ' höchste Menschheitsideal gesäit. De Schumacher entscheet sech an där Situatioun eendeiteg fir d'Sozialdemokratie als Staatspartei – hie beschreift déi senger Meenung no existéierend Noutwennegkeet vun der Inkorporatioun vun den Aarbechter in das Staatsganze, e fuerdert, datt et zu der Festigung der Staatsgesinnung an der Stärkung des Abwehrwillens, vor allem gegen Russland kënnt.
An der SPD
A senger Zäit zu Leipzig an zu Halle bleift de Schumacher op Distanz zur Partei. D'Stied sinn Héichbuerge vun der USPD. Den deemolegen ausserparlamentareschen an op de politesche Streik ausgeriichte Politikstil stéisst hien zeréck.
1917 gëtt hie Member am Bund der Kriegsteilnehmer und Kriegsbeschädigten deen der SPD nosteet. Op senger Memberskaart steet d'Nummer 116, dat an enger Organisatioun, déi schonn 1920 iwwer 650.000 Memberen huet.
Nodeem hien e puer Joer gezéckt huet, fir seng Verhältnesser zimmlech ongewéinlech, gëtt hien den 8. Januar 1918, also wéi et d'Keeserräich nach ginn ass an e puer Méint virun der Novemberrevolutioun, Member vun der SPD. Als Akademiker an der SPD gehéiert hie souwuel bei de Sozialdemokrate wéi och an den akadeemesche Kreesser enger däitlecher, an op béide Säiten zu enger net grad beléifter, Minoritéit. Wärend der Revolutioun ass hien, ënner anerem mat dem Otto Braun, Member vum Berliner "Arbeiter- und Soldatenrat". 1920 gëtt d'SPD och säi Patron: hie gëtt politesche Redakter vun der sozialdemokratescher Stuttgarter Zeitung Schwäbische Tagwacht. Zu Stuttgart fält de Schumacher als leidenschaftlechen Orateur an zimmlech fréi och als Géigner vun den Nationalsozialisten op. 1924 gëtt hien de President vum Stuttgarter Reichsbanners Schwarz-Rot-Gold. 1930 gëtt e President vun der Stuttgart-SPD, dem Kreesverband mat de meeschte Membere vun der Württemberger SPD.
Kommunisten an Nationalsozialisten
Scho fréi fänkt de Schumacher u sech souwuel mat de Kommuniste wéi och mat den Nationalsozialisten – deenen hie sech allenzwee a gläichem Mooss refuséiert – ausenanerzesetzen. Dem Schumacher senger Meenung no hunn d'Aktioune vun der spéiderer KPD – an déi doduerch verursaachte Reaktioune vun de politesche Rietsen – vill derzou bäigedroen, de Spillraum fir eng wierklech demokratesch Revolutioun dramatesch a fatal ze reduzéieren. Hien hält déi a sengem Stuttgarter Walkrees relativ staark KPD fir eng komplett vu Moskau gesteiert Partei, an der KPD géif et keng Demokratie bannent der Partei ginn, hiert Verhältnes zur Demokratie an zur Gewalt wier déi selwecht wéi déi vun der NSDAP. Eng Zesummenaarbecht mat der KPD ass fir de Schumacher zu kengem Moment och nëmmen eng theoreetesch Méiglechkeet.
Mat der NSDAP setzt sech de Schumacher fir d'éischt 1923 méi intensiv ausenaner. Senger Meenung no ass den Antisemitismus den eenzege Lien, deen d'Beweegung beienee géif halen, den Nationalsozialismus géif just un d'Gewalt gleewen, an d'Selbstbestëmmungsrecht, dat si fir d'Vollék verlaangt, géif doduerch zu enger Farce ginn.
Deputéierten am Land- an am Reichstag
1924 gëtt hie Member vum Landtag vu Württemberg. Hien ass vun 1928 u Member am Presidium vun der SPD-Fraktioun. 1931 gëtt hien aus dem Landtag erausgewielt. De Schumacher gehéiert domat zu de wéinege Spëtzepolitiker an der SPD, deenen hir sozialdemokratesch Sozialisatioun primär an der Weimarer Republik iwwer d'Bün geet; hien zitt an der politescher Évaluatioun vun der Situatioun manner Parallelen zum Keeserräich wéi déi meescht vu senge Kolleegen an huet doduerch en oppent A fir déi nei Entwécklungen an der Weimarer Zäit.
Nodeem hie bei der Wal 1928 nëmmen ëm e puer Stëmmen net eragewielt gouf, gëtt de Schumacher 1930 fir d'éischt Kéier an de Reichstag gewielt. Hien ass en decidéierte Géigner vun der Toleréierungspolitik vis-à-vis vum Heinrich Brüning senger Regierung. Zanter 1932 ass hie Member vum Presidium vun der SPD-Fraktioun. Well de Reichstag no 1930 bal net méi schaffe kann, hält de Schumacher do och nëmmen eng eenzeg Ried. Am Februar 1932 attackéiert hie virun allem d'NSDAP. Den Nationalsozialismus wier: "der dauernde Appell an den inneren Schweinehund im Menschen", fir d'éischt Kéier wier dem Nationalsozialismus "in der deutschen Politik die restlose Mobilisierung der menschlichen Dummheit gelungen." Spéitstens vum 20. Juli 1932 un, dem Datum vum Preußenschlag, gesäit sech de Schumacher an onbedéngter Oppositioun zur politescher Entwécklung déi ëmmer méi séier op de fatale Punkt zousteiert.
Hien ass och am Reichstag, deen nodeem den Hitler un der Muecht war, ënner schwierege Konditioune gewielt gëtt. Hie gehéiert zu deene wéinege Parlamentsmemberen, déi mat un der Ried vum Otto Wels schaffen, mat där deen den Neen vun der SPD zum Ermächtigungsgesetz formuléiert. Déi Zentral Botschaft (Freiheit und Leben könne man den Sozialdemokraten nehmen, nicht aber ihre Ehre) an där Ried bestëmmt dem Schumacher säi ganzt Behuelen an der Zäit vum Nationalsozialimus. Den 10. Juni plädéiert hien op enger Sëtzung vun der SPD-Reichstagsfraktioun fir d'illegal Aarbecht vun der Partei an nach eng Kéier den 19. Juni op enger SPD-Reichskonferenz. Hien ass, net sou wéi d'Parteispëtzt, déi mengt, et kéint net méi schlëmm wéi zu Zäite vum Bismarck senge Sozialistegesetzer ginn, Vertrieder vun enger Haltung vis-à-vis vun den Nationalsozialisten déi keng Kompromesser erlaabt. Vum 13. Juni 1933 u gëtt de Schumacher mat steckbréiflech gesicht.
Am Konzentratiounslager
De 6. Juli 1933, gudder zwou Wochen no dem Verbuet vun der SPD, gëtt de Schumacher zu Berlin festgeholl, nodeem hie bei engem geheime sozialdemokrateschen Treffen am Schwarzwald matgemaach hat. De Schumacher kritt d'Chance, eng Verzichtserkläerung op politesch Aktivitéit z'ënnerschreiwen a sech domat seng Fräiheet zeréckzekafen. Hie refuséiert. Doropshi gëtt hie fir néng Joer, néng Méint an néng Deeg a verschidde Konzentratiounslagere gespart, ufanks, vum Dezember 1933 un, am KZ Heuberg, duerno, bis Juli 1935, am KZ Oberer Kuhberg zu Ulm, um Enn am KZ Dachau an eng Zäitchen och am KZ Flossenbürg.
De Schumacher kann zwar als Weltkrichsveteran op e bësse Rücksicht hoffen, mä riskéiert, well hien ëfters widdersprécht a souguer en Hongerstreik ufänkt, e puermol säi Liewen. Am Konzentratiounslager refuséiert hien all Zort vu Kontakt mat kommunistesche Prisonéier, well hien hinnen eng Matschold gëtt un den Nazien hirer Muechtergräifung.
De 16. Mäerz 1943 gëtt hien als schwéierkranke Mann op Hannover entlooss, wou hie gezwonge gëtt bis zur Liberatioun, den 10. Abrëll 1945 ze bleiwen. No dem Attentat vum 20. Juli 1944 gëtt hie vum 24. August bis den 20. September 1944 op en Neits inhaftéiert, déi Kéier am KZ Neuengamme.
Rekonstruktioun vun der SPD
Kuerz nom Krich an der Befreiung vun Däitschland vum Nationalsozialismus fänkt de Schumacher un d'SPD nees opzebauen. Genee wéi den August Bebel, gëtt de Schumacher als wahrer Volkstribun, mitreißender Redner, Führer, an den glaubte, wer zur SPD gehörte (Peter Lösche) beschriwwen.
Schonn de 6. Mee 1945, zu engem Moment wou d'brittesch Besatzungsmuecht et nach net erlaabt huet Parteien ze grënnen, gëtt de Schumacher vun ongeféier 130 sozialdemokratesche Fonctionnairen zu Hannover an d'Funktioun vum lokale President gewielt.
De Schumacher beweist am Duerchernee vun der Nokrichszäit grousst organisatorescht Geschéck a gëtt sou a kuerzer Zäit zu enger net kontestéierter Féierungsfigur vun der Sozialdemokratie an de westleche Länner. Am Juli 1945 ginn him 11 westdäitsch Parteibezierker eng Vollmuecht: Si chargéieren den früheren Reichtagsabgeordneten Dr. Kurt Schumacher mit der organisatorischen und politischen Führung der Partei im gesamten Reich. Den 10. Mee 1946, véier Wochen nodeem an der Sowjetescher Besatzungszon d'Zwangsvereenegung, géint déi de Schumacher sech agesat hat, vu KPD an SPD zur SED agefouert gouf, gëtt de Schumacher schliisslech mat 244 vun 245 Stëmmen zum Parteipresident vun der SPD an den dräi westleche Besatzungszone gewielt. De Büro Dr. Schumacher zu Hannover entwéckelt sech zur faktescher Parteizentral, seng Mataarbechter, wéi den Erich Ollenhauer, d'Annemarie Renger, den Egon Franke, den Alfred Nau, den Herbert Kriedemann an d'Herta Gotthelf ginn d'organisatoresch Basis vun der SPD.
De Schumacher wëll d'Feeler vun der Weimarer Republik emgoen a gräift a sengen inhaltleche Konzepter op Iwwerleeungen aus der Weimarer Zäit an op déi vun de Sozialdemokraten am Exil zeréck. Säin Afloss op d'Entwécklung vun der SPD ewech vun der Klassepartei, mat marxistesch inspiréiertem Programm, hin zu enger pluralistescher lénkser Vollekspartei ass widderspréchlech. Zum engen entstammt hie kengem typeschen SPD-Hannergrond, wat seng Famill a säi soziaalt Ëmfeld betrëfft, gehéiert, par Rapport zu de Cheffe vun der Weimarer Republik, zu enger neier Generatioun an huet, theoreetesch fundéiert, all, vum Marxismus inspiréiert, Revolutiounsperspektive fale geloss. Fir hien ass d'Partei net an éischter Linn eng Aarbechterpartei, mä eng Partei vu Fräiheet a Gerechtegkeet, d'Aarbechter sollen zwar eng gläichberechtegt Roll am Staat anhuelen, mä dem Schumacher säin Zil ass net méi dat vun engem Arbeiterstaat. Seng Positiounen, besonnesch säi Patriotismus maachen d'SPD fir nei Wieler- a Membersmilieuen op, déi hir virdrun entgaange sinn. Anerersäits erstéckt hien och Diskussioune bannent der Partei, wéi zum Beispill déi vum Carlo Schmid. D'Iddien, déi sou, besonnesch duerch den Openthalt vu ville Sozialdemokraten am Exil entstane sinn, brauche sou Jore méi laang, fir an der Partei duerchzekommen.
Autoritäre Féierungsstil
De Schumacher gesäit d'Partei als déi wichtegst Stäip vum politische System. Am Chaos vun der Nokrichszäit, a mat dem Hannergrond vun de groussen Aufgaben, deene sech déi fréi bundesdäitsch Politik stelle muss, sécher awer och perséinlechkeetsbedéngt, ass fir hien d'Eenheet vun der Partei eent vun de wichtegsten Ziler.
De Schumacher verlaangt vun de Membere vun der SPD eng stolhaart Parteidisziplin an ass Verdeedeger vum Fraktiounszwang. SPD-Politiker, déi ëffentlech eng aner Meenung vertrieden, gi vun him schaarf ugegraff (z. B. de Wilhelm Hoegner an de Wilhelm Kaisen). Am Fall Hoegner geréit dee bal scho militanten Zentralist mat dem geneesou vehemente bayeresche Federalist unenaner. Wärend den Hoegner dem Schumacher seng "Diktator-Allüren" kritiséiert, gesäit de Schumacher am Hoegner net ganz zu Onrecht e Separatist, dee mat der Bayernpartei an engem Concours läit, fir erauszefanne wien de beschte Bayer wier. Mat Hëllef vu sengem Büro, der bayerescher SPD, déi dem Hoegner seng Positiounen och wäit iwwerdriwwe fënnt, an dem fréiere Londoner Emigrant Waldemar von Knoeringen bréngt de Schumacher et um Enn fäerdeg, den Hoegner an der SPD z'isoléieren.
Am Fall Paul Löbe ass dem Schumacher seng Begrënnung: "Die individuelle Meinungsfreiheit ist auch in der Öffentlichkeit gesichert. Wenn aber einmal Entschlüsse vorliegen, dann müssen sie auch respektiert werden. Es kann auch nicht nach Beschlussfassung die Diskussion in jedem Moment von neuem beginnen." D ' "demokratische Freiheit" läit fir de Schumacher "in der Einordnung in die große Idee, deren praktische Gestaltung demokratisch fixiert ist."
An der SPD gëtt et der nëmmen e puer, déi him widderspriechen, oder souguer säi Féierungsusproch a Fro stellen. De Fraktionsmember Heinrich Ritzel erkläert déi Tatsaach, datt de Schumacher och a parteiinternen Diskussioune kaum Widdersproch kritt, mat der schaarfer Aart vu senger Argumentatioun, déi vill Leit scho "frühzeitig verstummen ließ"; anerer "schwiegen gegenüber dem Mann, der durch seine physischen Leiden so etwas wie Unantastbarkeit ausstrahlte." E vun deene wéinegen, déi dem Schumacher säi Stil oppe kritiséieren, ass eeben de Paul Löbe. An engem Bréif un de Schumacher schreift hien: "... Du weißt wie sehr wir Dich alle schätzen... daß aber nun überhaupt keine andere Meinung in der Partei laut werden soll als die Deine, scheint mir etwas zu viel verlangt... wohl zehnmal haben Genossen mich schon gefragt, ist denn niemand da, der Kurt das einmal offen sagt. Ja, ja, es gibt Leute, die sich davor zu fürchten scheinen. Schließlich aber kann eine gesunde Politik nicht nur dadurch betrieben werden, daß man die anderen rechts und links dreimal täglich vor den Kopf stößt."
Am Géigesaz zu de méigleche Géigner huet de Schumacher d'Virdeeler kloer op senger Säit. Hien huet e koherent politescht Konzept fir d'Nokrichszäit, huet de Respekt vun de Parteimemberen, de politeschen Duerchsetzungswëllen an eng Organisatioun, fir dëse Wëllen och duerchsetzen ze kënnen – alles Fakteuren, déi deenen Anere feelen.