cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Molerei
Moltechniken
Op Toun gouf meeschtens mat brennfester Äerdfaarf respektiv Tounschlécker gemoolt, a rare Fäll och mat Deckfaarwen. An déi Materialgrupp fale d'grouss Quantitéite vun der bemoolter Keramik, och Vase genannt.
Dobäi ass d'Vasemolerei mat schwaarzen oder roude Figuren z'ënnerscheeden.
D'schwaarzfigureg Molerei huet sech an archaescher Zäit entwéckelt a koum fir d'éischt a korintheschen Atelieren zum Asaz. Eréischt vun der Mëtt vum 6. J. v. Chr. u gouf Athen d'Haapt-Produktiounszentrum vun de schwaarzfigurege Vasen. Bei dëser Technik gi mat engem Pinsel d'ornamental a figierlech Motiver mat schwaarzem Tonschlécker um Geféiss ubruecht. Déi bannenzeg Struktur gouf duerno mat engem spatze Geschier agerëtzt. Eréischt da gouf d'Geféiss an den Uewe gestallt, fir gebrannt ze ginn.
D'routfigureg Technik kënnt zu Athen ongeféier ëm 530 v. Chr. op an hëlt der schwaarzfigureger ëmmer méi hir Plaz an. Bei dëser Technik gëtt nom ëmgekéierte Prinzip gefuer. De Behälter gëtt mat schwaarzem Glanztoun iwwerzunn, bis op déi Plazen, wuer d'Ornamenter an d'Figuren hikomme sollen. Da kann d'Zeechnung bannendra gemoolt ginn, amplaz agerëtzt..
NGC 7318A
Entdeckung
D'Galaxis NGC 7318A gouf den 23. September 1876 vum franséischen Astronom Édouard Jean-Marie Stephan entdeckt.
Molerei
Moltechniken
Rasteriwwertragung
Faarwen
Well et net vill archeologesch Zeie gëtt, wësse mer net vill iwwer de Faarwespektrum vun der Antiquitéit. Ausserdeem kann ee feststellen, datt sech d'Faarwe Rout a Blo am beschten erhalen hunn. Nieft antike Schrëftquellen hëllefen déi modern Techniken, mat Hëllef vu Materialanalysen, UV- a Sträifliichtopnamen, en Abléck an d'antik Faarfwelt ze kréien. Aus deene Quellen ass bekannt, datt d'Faarfpigmenten natierlech, mä och kënschtlech produzéiert gi konnten. D'Material dofir ware Mineral- an Äerdfaarwen, Substanze vu Planzen a vun Déieren, mä beispillsweis och zerstoussent Glas fir d'Faarf Blo. Wéi schonn ernimmt, konnte Faarwe reng, mä och gemëscht opgedroe ginn. Grad sou konnte méi Couche Faarf iwwerenaner opgedroe ginn.
Quellen
Wéi heidriwwer schonn ernimmt, gëtt et rose wéineg archeologesch Zeie vun der griichescher Molerei. Schrëftquellen nennen eis d'Nimm vun deemools bedeitende Kënschtler an d'Theme vun hire wichtegste Konschtwierker. Heiansdo ass och iwwerliwwert, wou déi Koschtwierker ze fanne waren. Visuell Zeie gëtt et haaptsächlech am sepulkrale Kontext an duerch Reflexiounen aus anere Gattungen oder Epochen. Figurativ bemoolte Vasen oder Mosaicker kënnen a begrenztem Mooss hëllefen, Réckschlëss op d'verluere gaange Molerei ze zéien. Selbstverständlech kann et hei zu Verännerungen oder Ëmbildunge komm sinn. Et däerf een deemno net mat enger originalgetreier Kopie vun enger Molerei rechnen.
Beispiller
Nom Ënnergank vun der minoesch-mykenescher Kultur mat hirer qualitéitsvoller Freskomolerei (zum Beispill Knossos) huet déi griichesch Wandmolerei eréischt am 8. J. v. Chr. nees agesat. Déi éischt Temoignagë si Pinakes, bemoolten Tountäfelcher, déi am 8. – 6. J. v. Chr. a grousse Quantitéite produzéiert goufen, fir als Affer an Hellegtümer gebraucht ze ginn. Déi rechteckeg Täfelcher sinn an hirer Funktioun op d'Bildfeld reduzéiert a spigelen däitlech d'Erfindung vun der Tafelmolerei erëm. En hëlzent Beispill vun där Gattung huet sech eréischt aus dem 6. J. v. Chr. erhalen, a gouf an enger Hiel, no bei Korinth, fonnt, déi den Nymphe geweit war. Op deene véier Holztäfelcher sinn eng Dedicasse un d'Nymphen an eng faarweg bemoolten Afferzeen duergestallt (I. Scheibler, Griechische Malerei in der Antike (1994) Abb. 40).
Tountafele goufen och als Verkleedungsplacken oder Metopen op Bauwierker, z. B. Tempelen, gebraucht. Am 7. J. v. Chr. gouf och schonn op Stee gemoolt, wou souwuel Ëmrëss- a Bannenzeechnungen, wéi och monochrom gefaasste Fläche applizéiert goufen. Groussfigureg Temoignagë vun der griichescher Molerei hu sech a méi grousse Quantitéiten a Griewer erhalen, déi haaptsächlech op der Peripherie vun der griichescher Welt erhale bliwwe sinn. D'griichesch Grafmolerei huet a groussem Ausmooss de sepulkrale Beräich vun Ënneritalien an Etrurien beaflosst. E gutt Beispill heizu ass d'Tomba del Tuffatore zu Paestum, déi ëm 480 v. Chr. datéiert.
Den Héichpunkt vun der griichescher Molerei gëtt eis haaptsächlech duerch d'makedonesch Kummergriewer bezeit. Zu Vergina ass d'Graf vum Philipp II., op deem senge Fassaden e Juegdfries mat ville Figuren drop ofgebilt ass. Am Hellenismus kënnt dann eng weider Kategorie dobäi, an zwar d'Wandmolerei an der Wunnarchitektur. Zanter dem 5. J. v. Chr. goufe beispillsweis zu Pella (Makedonien), Priene oder Delos d'Wänn am sougenannte Mauerwerkstil mat deelweis figurativen oder ornamentale Friese versat.
D'Theme vun deem wat duergestallt gëtt, hu sech sech dorun orientéiert, wou d'Molerei ubruecht war a wat fir en Zweck s'erfëllt huet. A Griicheland kann ee véier grouss Beräicher ënnerscheeden:
Quellelag
D'Zuel an och d'Aart vun den archeologeschen Zeie vun der réimescher Molerei ënnerscheede sech wiesentlech vun der griichescher Molerei. Et si vill Zeie vu réimescher Wandmolerei erhalen, woubäi et offensichtlech e réimesche Phenomeen ass an net just en Zoufall vun der Iwwerliwwerungssituatioun. De Plinius beklot a senger naturalia historia 35, 118 de Wiessel vun der Tafel- op d'Wandmolerei.
Réimesch Kënschtlernimm ginn net sou dacks a Schrëftquellen ernimmt, wéi dat de Fall bei hire griichesche Pendanten ass, woubäi de Molerberuff duerchaus prestigiéis war. A spéitrepublikanescher Zäit hunn dacks griichesch-orientalesch Moler, wuel meeschtens als Sklaven, fir réimesch Optraggeber geschafft. Si waren net nëmme méi gebilt wéi hir réimesch Kolleegen, mä och mam griichesche Stil kënneg, deen zu där Zäit besonnesch beléift war.
Beispiller
Zur offizieller Representatiounskonscht vum réimesche Räich zielt d'Historiemolerei. Zër Zäit vum Wiessel vom 4. zum 3. J. v. Chr. entstanen, ass si nëmmen duerch literaresch Hiwäiser an duerch eng geréng Zuel vu Reflexen an der Sepulkralkonscht faassbar. Dës Biller weisen Zeene vu gewonnene Kricher, eruewerte Stied, besiegte Vëlker mat hiren Herrscher, souwéi Kaarte mat de Plaze, wou Kricher gefouert goufen. Dës wuel an der Majoritéit Tafelbiller konnten an Triumph-Cortègë matgefouert ginn an d'Vollek un der Victoire vum jeeweilegen Imperator hautno participéiere loossen. Literaresch Quelle insistéieren op d'originalgetrei Reproduktioune vun den duergestallte Persounen a Plazen. Bei deem eelste Beispill vun dëse Gruppen, dat erhalen ass, handelt et sech ëm e Freskofragment aus dem Fabiergraf vum Esquilin zu Roum. Et ass dëst en Deel vun engem grousse Billerzyklus vum fréien 3. J. v. Chr. mat Duerstellungen aus de Samnitenkricher (R. Ling, Roman painting (1991) Ofb. 6) A véier erhalene Regëster gëtt op d'réimesch Dugenden higewisen, virtus a fides populi Romani. Als zweet Beispill sief elo op d'Gattung vun der Portraitmolerei verwisen, déi am réimeschen Ahnenkult eng wichteg Roll gespillt huet. D'Portraite goufen op Holz, Toile, Glas a Stuck gemoolt. Am kaiserzäitlechen Egypte gouf déi al Traditioun vun der Mumifizéirung mam réimesche Wonsch, sech selwer duerzestellen, verbonnen. Individuell Portraitë goufen op Holztafele gemoolt an amplaz vun den egypteschen Doudemasken op d'Gesiicht vum mumifizéierte Verstuerwene geluecht. Zu Fayum, enger grousser Oas an der libescher Wüst, goufen déi meescht vun de mëttlerweil 1000 bekannte Mumieportraite fonnt. Duerch dat dréchent Wüsteklima sinn d'Stécker exzellent erhalen, wouduerch et erméiglecht gëtt, déi Polychromien an och d'Moltechniken ze studéieren an z'analyséieren.
Eis haiteg Kenntnis vun der anticker Molerei baséiert virun allem op de Wandmolereien vun de Stied, déi vum Vesuv mat Äschen zougeschott goufen: Herculaneum a Pompeji. Wat do fonnt gouf, huet d'Fuerschung staark beaflosst. 1882 huet den August Mau seng "Geschichte der dekorativen Wandmalerei in Pompeji" publizéiert, an där hien déi deemools bekannt Wandmolereien a véier grouss Stiler agedeelt huet. Déi "véier pompeianesch Stiler" ginn iwwer d'Grenze vu Pompeji fir déi ganz réimesch Wandmolerei bis 79 n. Chr. gebraucht.
Dës réimesche Versioun vum griichesche Mauerwerksstil (cf. Delos) imitéiert am Wesentleche monumentaalt Quadermauerwerk duerch faarweg Molerei, arëtzen oder plastesch Gestaltung mat Stuck.
D'Wänn sinn elo vollstänneg zou an zweedimensiounal gestalt, mat monochrom bemoolte Faarfflächen an de Faarwe Schwaarz, Rout a Wäiss. Bänner, Linnen an Architekturelementer deelen d'Flächen an Zonen. D'Mëttelzone kënne gerummte Bildfënsteren droen, beispielsweis mat Villelandschaften oder mythologeschen Zeenen. Am 4. Stil ginn d'Charakteristike vun de véier Stiler anenee vereent. An d'horizontal a vertikal getrennte Wänn gi Schmuckbänner, Medaillonen, déi fräi schwiewen, a Bildfelder ageschafft. D'Architekturelementer gewannen erëm u Volume, se ginn däitlech plastesch duergestallt. Luxuriéis a räich gestalten Ornamenter mat Luucht-Schiet-Effekter bermëttelen eng insgesamt méi räich a leifhafteg Wierkung.
Et liest een dacks, den Héichpunkt vun der réimescher Molerei wier mam Ënnergang vun de Vesuvstied zu Enn gaangen, mä dat ass kaum fundéiert nozeweisen. Och nom Joer 79 n. Chr. sinn nach op ville Plaze Molereie vun héijer Qualitéit fonnt ginn. Allerdéngs sinn dës Témoignagen aus verschiddenen Deeler vum réimesche Räich a chronologesch dacks schwéier anzeuerdnen, an dobäi och net sou ausräichend beschafft wéi déi pompejanesch Molerei. Wéi och schonn de 4. Stil gewisen huet, gouf och no 79 n. Chr. de bekannten Duerstellungsrepertoire weiderhi benotzt an nei verbonnen. Och an der Spéitantiquitéit si konschtvoll Molereien nogewisen, sou wéi d'Katakombemolerei.
Antik Polychromien am Wandel vun der Zäit
De Kinnek Ludwig I. huet 1812 de Johann Martin von Wagner op eng Stee geschéckt, fir d'Giewel-Statue vum Aphaia-Tempel vun Ägina, déi grad fonnt gi waren, fir d'Glyptothek ze steeën. De Wagener huet se analyséiert a festgestallt, datt se ursprénglech bemoolt waren. D'Glyptothéik selwer war duerch de Leo vu Klenze prachtvoll dekoréiert ginn, woubäi Wänn, Gesimsen, Marmorsockel etc. faarweg gefaasst waren. Vill Géigner hu gemengt, déi faarweg Ausstattung géif d'Wierkung vun de Skulpturen an Exponate reduzéieren. De Kinnek Ludwig I. gouf zu der dreiwender Kraaft am Versuch, d'Polychromien an der Architektur nees anzeféieren. Hien huet zum Besipill 1836 e klengen, faarwege ronnen Templel am Englesche Gaart opriichte gelooss. Awer elei, wéi och bei anere polychrome Versich, sinn d'Faarwe séier ofgebliedert. De Stee war geschwënn nees plakeg, well en dauerhaft Bindemëttel géint d'Münchner Wieder net konnt fonnt ginn. Den John Gibson war deen Éischten, deen 1851-56 eng Marberskulptur faarweg rekonstruéiert huet, d'"tinted Venus" an der Walker Art Gallery zu Liverpool. Heibäi gouf d'Technik vun der Wuessmolerei benotzt, fir Lëpsen, Aen, Hoer, Gezei an och d'Haut zu téinen.
An der zweeter Hallschent vum 19. Jh. gouf Dresden zum Zentrum vun der Ausenanersetzung mat den antike Polychromien. Den Direkter vun der Dresdner Skulpturesammlung, de Georg Treu, huet vehement seng Meenung vertrueden, datt déi antik Skulpture vollstänneg faarweg gefaasst gewiescht wieren. Hien huet gipse Moulure vu Skulpture produzéiere gelooss, déi da vu Kënschtler bemoolt goufen. Allerdéngs handelt et sech dobäi net ëm Rekonstruktiounen, well guer keng Faarfreschter méi op de Skulpturen erhale blouwen. Et huet ee sech u faarwegen Terrakotten an anere Marberskulpture mat erhalene Faarfreschter orientéiert. Allerdéngs ass et dem Treu ze verdanken, datt d'Opfaassung vun der antike Polychromie verbreet an an der Ëffentlechkeet Versteesdemech provozéiert huet. Fir d'Joerhonnertwenn war ee sech mëttlerweil sécher, datt antik Skulpture bemoolt waren, et huet een elo diskutéiert, wéi dës Bemolung ausgesinn huet. Et goufen der, déi absolut fir eng total Polychromie waren, wéi och där, déi do strikt dogéint waren, an natierlech eng sëllegen Nuancen dertëscht. Nom Éischte Weltkrich huet d'Interessi un dësem Theema bal ganz ofgeholl.
Molerei vun de Parther a Sassaniden
Och bei de Parther, am haitegen Iran an Irak, war d'Molerei eng wäit verbreet Konschtform. Si ass virun allem duerch Beispiller vu Wandmolereie bekannt. Obwuel d'parthesch Molerei sech aus der griichescher entwéckelt huet, weist si däitlech eege Stilformen. D'Figure sinn all frontal duergestallt a souguer wann eppes gmat enger Handlung gemoolt ass, ass do wéineg Interaktioun tëscht den Acteuren, mä éischter eng Orientéierung zum Spectateur hin. D'Perspektiv huet sech bal ganz opgeléist, d'Figure schwiewe meeschtens am Raum a Raimlichkeet gëtt meeschtens nëmmen nach duerch e puer Schieter méi ugedeit wéi konkreetiséiert. Dës Stilelementer sollen da virun allem och an der byzantinescher Molerei weiderliewen. D'Molerei vun de Sassaniden, déi no de Parther koumen, ass schlecht beluecht, knäppt awer virun allem un d'virhellenistesch persesch Konscht un. D'Figure si meeschtens am Profil duergestallt an d'Standlinn gewënnt erëm u Bedäidong.
Vun der Renaissance bis zum Barock
De Jan van Eyck (ëm 1390–1441) huet fir d'éischt selbstänneg Bildnisser a Portraitë gemoolt; den Albrecht Dürer (1471–1528) huet 1493 deen éischte bekannten autonome Selbstportrait an Europa gemoolt; den Albrecht Altdorfer (ëm 1480–1538) huet als éischte Moler d'Landschaft zum Haaptthema gemaach.
Virun allem d'italieenesch Molerei an der Héichrenaissance an de Stied Florenz, Venedeg a Roum huet bedeitend realistesch Wierker vun de Moler Leonardo da Vinci (1452–1519), Michelangelo (1475–1564), Raffael (1483–1520) an Tizian (1477–1576) ervirbruecht, déi a Perspektiven, Form, Faarwen, Ausdrockskraaft a moleresche Brillanz en Exempel waren an déi d'bildend Konscht vun Europa bis haut nohalteg beaflosst hunn.
Am 17. Joerhonnert hu vill hollännesch Moler Nature-mortë gemoolt; de Jan Vermeer (1632–1675) war zur selwechter Zäit e Meeschter vun der Vedutemolerei (Ansicht vun Delft, 1661).
Eng Sonnerstellung huet de Barockmoler Rembrandt (1606–1669) mat senger psychologescher Molerei, déi a puncto Ausdrocksform, Liichtféierung a Faarwen eenzegaarteg ass.
Modern Zäit
Mam Opkomme vun der Fotografie huet sech d'Molerei mat neien Erausfuerderungen an Aufgabe konfrontéiert gesinn, déi net ouni Afloss op hir Entwécklung am 19. Joerhonnert blouf. Bis an d'Mëtt vum 19. Joerhonnert sinn déi meescht Biller a Kënschtlerateliere gemoolt ginn. Mat de franséische Moler vum Impressiounismus fänkt allerdéngs d'Fräiliichtmolerei un. Zu dëser Richtung gehéieren de Camille Pissarro (1830–1903), den Édouard Manet (1832–1883), den Edgar Degas (1834–1917), de Paul Cézanne (1839–1906), den Alfred Sisley (1839–1899), de Claude Monet (1840–1926), d'Berthe Morisot (1841–1895) an de Pierre-Auguste Renoir (1841–1919). De Paul Cézanne ka schonn, wéi a gewiëssem Mooss och de Vincent van Gogh an den Edvard Munch, als Précurseur vun der Moderner Molerei bezeechent ginn. Grad dem Cézanne seng Wierker markéieren den Iwwergank: hie léist sech ëmmer méi vun der Reproduktioun vun der Realitéit an intresséiert sech fir de Géigestand vun der Molerei, d'Form an d'Faarwen.
Wichteg Stréimunge vun der Moderner Molerei sinn an der éischter Hallschent vum 20. Joerhonnert d'Abstrakt Molerei, de Kubismus, den Dadaismus, de Surrealismus an d'Russesch Avantgarde mat hire bedeitende Kënschtler wéi dem André Paquet, Marc Chagall, El Lissitzky, Michail Fjodorowitsch Lariounow, Natalija Sergejewna Gontscharowa an dem Wassily Kandinsky. National Eenzelentwécklunge sinn den Expressiounismus an d'Neue Sachlichkeit (Däitschland), de Futurismus (Italien), de Kubo-Futurismus Konstruktivismus an der Suprematismus (Russland) an de Virtizismus (England).
Eng wichteg Charteristik vu Moderner Molerei ass d'Abstrakt Molerei, déi sech bannent ënnerschiddleche Stilrichtungen entwéckelt huet. Weider wichteg Stilrichtunge vum 20. Joerhonnert sinn den Tachismus an, zemools no 1950, d'Informell Konscht.
Zäitgenéissesch Konscht
Bedeitend Konschtstréimunge vun der zweeter Hallschent vum 20. Joerhonnert sinn den US-amerikaneschen Abstrakten Expressiounismus an de Minimalismus. D'Pop Art, déi vu Groussbritannien ausgoung, huet besonnesch an den USA hiren Héichpunkt erlieft. Parallel dozou hu sech Fluxus, Happening a Performance entwéckelt. Nieft all dëse Stréimungen huet sech och e moderne Realismus entwéckelt, fir dee beispillhaft der Fotorealismus steet.
D'Entwécklung vun der Konzeptioun vun der Konscht, besipillsweis där vum Minimalismus an der Konzeptkonscht, huet dozou gefouert, datt alt d'"Enn der Molerei" ausgeruff gouf, bis schliisslech d'„ Neue Wilde“ rep. d'„Junge Wilden“ an den 1980er Joren d'Konschtzeen eruewert hunn an der Molerei nei Impulser ginn hunn, zum Beispill duerch d'och kommerziell erfolgräichen postmodern Realisten („Kapitalistesche Realismus“) an Ironiker wéi de Martin Kippenberger, de Gerhard Richter an de Sigmar Polke. Ufanks vum 21. Joerhonnert behaapt sech d'Molerei nieft villen anere Konschtformen (wéi den digitale Medien, Rauminstallatiounen, Videokonscht) weiderhin als en zäitgenëssescht kënschtlerescht Medium, dat net zulescht, well de Konschtmaart weiderhin no (representativen) handwierklech produzéierte Tafelbiller fir seng Clientèle verlaangt.
Legendär Moler wéi de Kasimir Molewitsch, de Pablo Picasso (1881–1973) oder de Piet Mondrian (1872–1944) hunn der Molerei vum 20. Joerhonnerts kënschtleresch entscheedend hire Stempel opgedréckt.
Bedeitend Moler no 1945 sinn nieft villen aneren: Andy Warhol, Robert Rauschenberg, Frank Stella, Barnett Newman, Jasper Johns, Asger Jorn, Georg Baselitz, Jërg Immendorff, Sigmar Polke, Martin Kippenberger, Albert Oehlen, Markus Oehlen, Gerhard Richter, Wolf Vostell, Ludwig Merwart.
SNCB-Linn 48
D'Linn 48 vun der belscher Eisebunnsgesellschaft SNCB war eng Linn déi vu Raeren iwwer Waimes op Sankt Vith gefouert huet.
Et war domat een Deel vun der Vennbunn déi 1895 a Betrib goung. D'Streck déi net méi a Betrib ass, ass zanter Enn 2007 am Gaang ewechgerappt ze ginn.
Vun de Garen ass nach d'Gare vu Surbrodt déi 2009 restauréiert gouf, erhalen, déi vu Monschau an d'Gare vu Raeren a Waimes. D'Gare vu Weywertz gouf 1997 ewechgerappt.
Well d'Streck op enger Längt vu ronn 23 km duerch däitschen Terrain gefouert huet, a belscht Hoheitsgebitt war, sinn sou tëscht der Streck an der däitsch-belscher Grenz Exklaven entstanen. Déi klengst an och südlechst ass Ruitzhof. Weider no Norde koum dann d'Uertschaft Mützenich deen zur Gemeng Monschau gehéiert, an am Norden en Deel vu Roetgen. Op der Streck selwer sti riets lénks vum Gleis d'Grenzmaarke vis-à-vis.
D'Schinnen op der Streck komme vun Arbed-Belval, vun der Hadir a vun TREB.
Eng Korjéisheet gëtt et zu Roetgen. Beim Zeréckbau vun der Streck gouf do en Deel gebraucht, fir eng Kanalisatioun ënner Daach ze bréngen. Déi leeft do zum Deel iwwer d'Grenz, soudatt elo d'Grenzmaark 887 aus engem Kanalsdeckel besteet.
Henri vu Lëtzebuerg
Den Henri Albert Gabriel Félix Marie Guillaume vu Lëtzebuerg gebuer de 16. Abrëll 1955 um Schlass zu Betzder, ass zanter dem 7. Oktober 2000 Groussherzog vu Lëtzebuerg. Hien ass dee sechste Lëtzebuerger Staatschef aus der Dynastie vun Nassau-Weilburg.
Säi vollstännegen Titel ass "Seng kinneklech Altesse Groussherzog vu Lëtzebuerg, Herzog vun Nassau, Grof vu Sayn, Königstein, Katzenelnbogen an Diez, Buerggrof vun Hammerstein, Här vu Mahlberg, Wiesbaden, Idstein, Merenberg, Limburg an Eppstein".
Säi Liewen
De Prënz Henri ass um Schlass Betzder als eelste Jong vun der deemools ierfgroussherzoglecher Koppel, dem Jean an der Joséphine-Charlotte vu Lëtzebuerg, gebuer. Hie geet zu Lëtzebuerg an a Frankräich an d'Schoul.
De 14. Februar 1981 huet hien d'Maria Teresa Mestre bestuet, déi en do kennegeléiert hat. Zesummen hu se fënnef Kanner.
Den Henri ass Dokter Honoris Causa vun der Sacred Heart University vu Fairfield, Connecticut (USA), vun der Miami University, Oxford, Ohio (USA), vun der Universitéit vu Khon Kaen (Thailand) a vun der Universitéit vun Tréier.
De 4. Mäerz 1998 gëtt hien, entspriechend dem Artikel 42 vun der Lëtzebuerger Constitutioun, vu sengem Papp zum "Lieutenant-Représentant" ernannt.
De 7. Oktober 2000 ass säi Papp Jean fräiwëlleg als Groussherzog zeréckgetrueden, an den Henri gouf als Groussherzog vereedegt. D'Feierlechkeete fir d'Trounbesteigung ( joyeuse entrée) si wéinst engem Autosaccident vum Prënz Guillaume a senger Fra op de 6. Abrëll 2001 verluecht ginn.
Op internationale Medienecho ass seng Intentioun gestouss, d'Gesetz iwwer Euthanasie, wann et an der Chamber beim Zweete Vott gestëmmt géif, net z'ënnerschreiwen. Domat hätt et, der Verfassung no net a Kraaft triede kënnen. Effektiv stoung do am Artikel 34, de Groussherzog "promulgéiert a sanctionnéiert" Gesetzer, an deelt seng Schlussfolgerung der Chamber bannet 3 Méint nom Vote mat. Hien hat dat den 2. Dezember 2008 de Fraktiounscheffe vun den an der Chamber vertruedene Parteie matgedeelt. Als Grond sot en, hie kéint dat net mat sengem Gewëssen iwwerenee bréngen. Mat sengem Averständnes huet d'Chamber den 11. Dezember 2008 an éischter Lecture mat 56 Stëmme (vu 60) dofir an enger Enthalung enger Ännerung vun der Verfassung zougestëmmt. Den Artikel 34 sollt sou geännert ginn, datt de Groussherzog d'Gesetzer just nach "promulgéiere" sollt (wat een als en administrativ-techneschen Akt bezeechne kéint), mä net méi "sanctionéieren" (wat eng explizitt Stellungnam bedeit). Domat verzicht en deemno op d'Vetorecht, dat e bis dohin hat.
Dës Ännerung ass den 12. Mäerz 2009 a Kraaft getrueden.
Kanner
Den Henri ass Papp vu fënnef Kanner:
Kietscht
Kietscht ass eng Uertschaft an der Gemeng Rammerech.
Se läit op der N23 tëscht dem Riesenhaff am Westen a Rammerech am Südosten, op enger Héicht vu 505 Meter. Vum Rond-point beim « Café Napoléonsgaart » leeft den CR308 op Gréiwels an den CR309 op Ueschdref.
.cs
.st war den Nationalen Top-Level-Domän vun der Tschechoslowakei.
Discworld
Discworld ass eng Serie vu méi wéi 30 Bicher vum Terry Pratchett déi op enger Fantasy-Welt spillen, déi Discworld heescht, op Lëtzebuergesch: Scheiwewelt.
Et ass eng Scheif, e bësse sou wéi sech d'Leit aus dem Mëttelalter d'Äerd virgestallt hunn. Dës Scheif gëtt vu véier Elefante gedroen an déi stinn um Réck vun der gigantescher Risen-Deckelsmouk Great A'Tuin, déi gemittlech duerch de Weltraum schwëmmt.
Dës Welt huet seng ganz eegen Naturgesetzer, mä souguer déi ginn zimmlech dacks vun der Zauberkraaft gebéit déi op dëser Welt ëmmer present ass.
D'Iddi vun enger Deckelsmouk-dréit-Elefant-dréit-Welt ass eng Indo-Europäesch déi et ganz besonnesch am Hinduismus gëtt. Do heescht déi Deckelsmouk Chukwa. Zum Theema kann een och noliesen am The King and I an am Brewer's Dictionary of Phrase and Fable.
Zanter der éischter Geschicht, 1983 The Colour of Magic, ass se ëmmer méi bekannt ginn, a mëttlerweil gëtt et Theaterstécker, Musek a Comics déi vun dëser Welt inspiréiert gi sinn. Nei Bicher si reegelméisseg an de Bestseller-Lëschte vun der The Sunday Times, de Pratchett war an den Nonzeger Joren de meeschtverkaaften englesche Schrëftsteller, haaptsächlech wéinst sengen Discworld Bicher. An der Tëschenzäit ass hie vun der J.K. Rowling mat dem Harry Potter iwwerholl ginn. Discworld Bicher hunn och eng Rei Auszeechnunge kritt, wéi den Prometheus Award an d'Carnegie Medal. An der BBC hirem Big Read ware véier Discworld Bicher an den Top 100, am Ganze véierzéng an den Top 200.
Bicher
Méi wéi 30 Bicher an e puer Kuerzgeschichte spillen an der Scheiwewelt. All Bicher vum Pratchett, op d'mannst déi englesch Editiounen, hu Schutzemschléi déi vum Josh Kirby (gestuerwen am Oktober 2001), gemoolt sinn. Zanter dem Doud vum Kirby huet den Artist Paul Kidby d'Bicherëmschléi gemaach.
Sou zimmlech all Discworld Bicher hu keng Kapitel-Andeelungen. Meeschtens sinn et verschidde Geschichten déi matenee verwuewe sinn. Dat lescht Buch aus der Serie Going Postal ass dat éischt mat engem Prolog an Epilog. Vill vun de Figure kommen ëmmer erëm an de verschiddene Bicher vir an et kann een eng Evolutioun bei hinne gesinn. Vu datt verschidde Bicher och an der selwechter Stad spillen, kann et och virkommen datt eng Haaptfigur aus engem Buch, op eng Kéier eng Nieweroll an engem anere Buch spillt. Zu de Figure sief nach gesot, datt de Pratchett sech ëmmer vill Méi gëtt mat hiren Nimm, déi am Englesche ganz dacks eppes heeschen, wat de Charakter vun der Figur, physesch oder psychesch, beschreift. Sou heescht eng vun den Hexe Granny Weatherwax, wat op Lëtzebuergesch kéint heesche Bomi Wieder-Wues, a genee sou gesäit si och aus. Wann eng Hex Garlick (also Knuewelek) heescht, huet dat och säi Grond.
Déi ganz Geschichte kann een a verschidde Kategorien ënnerdeelen, wou zum Beispill Figuren an Theemen déi selwecht sinn:
Ganz dacks beschäftege sech Discworld-Bicher mat engem Theema dat aus dem Liewe gegraff ass. The last Continent spillt an Australien a sou munnech australesch Eegenaarten dauchen op. Hogfather ass eng Geschicht wou et em Chrëschtdag geet. The Truth hëlt déi ganz Neiegkeete-Medien op d'Schëpp a bei Monstrous Regiment sinn zwee Länner am Krich géinteneen, a kee weess firwat.
Discworld Bicher:
Kuerzgeschichten
Et gëtt och véier Kuerzgeschichte vum Pratchett déi op der Scheiwewelt spillen: Theatre of Cruelty, Death and What Comes Next, Troll Bridge an The Sea and Little Fishes. Déi éischt zwou fënnt een (op Englesch) op dësem Internet Site online. Déi drëtt ass am After The King: Stories in honour of J. R. R. Tolkien erauskomm, an déi véiert a Legends, vum Robert Silverberg.
Doriwwer eraus fënnt een all dës an nach aner Geschichten iwwer d'Scheiwewelt, zum Beispill d'Geschicht vum Thud an der Nationalhym vun Ankh-Morpork, an der Kollektioun vum Pratchett senge Kuerzgeschichten, Once More* *With Footnotes.
Quiz Bicher
Bis elo gëtt et zwee Discworld QuizBicher, zesummegestallt vum David Langford:
Landkaarten
Et gëtt véier Landkaarten:
Déi éischt zwou si vum Stephen Player gezeechent ginn, orientéiere sech u Pläng vum Pratchett a Stephen Briggs, déi drëtt ass eng Kollaboratioun tëscht dem Briggs an dem Kidby, déi lescht ass vum Paul Kidby. An dëse Landkaarten ass och jeeweils e klengen Textdeel, geschriwwe vum Pratchett a Briggs.
Net-Fiktioun Bicher
De Pratchett huet zesumme mat dem Ian Stewart an dem Jack Cohen dräi Bicher iwwer d'Wëssenschaft geschriwwen, als Hannergrond natierlech d'Scheiwewelt:
Agenda
All Joer gëtt et och en Agenda Discworld Diary an e Kalenner.
Theaterstécker
Bis elo gëtt et néng Theaterstécker vun Discworld Bicher, iwweregens ginn déi Sue vun dësen Auteursrechter direkt un ONGe gespent. D'Adaptatioune si vum Stephen Briggs a si fir d'éischt vum Studio Theatre Club zu Abingdon, am Oxfordshire produzéiert ginn. Zum Beispill wieren dat The Truth, Maskerade, Mort, Wyrd Sisters, a ''Guards! Guards!''. Dës Theaterstécker si mëttlerweil schonn op alle Kontinenter opgefouert ginn, anscheinend souguer schonn an der Antarktis.
Radio Adaptatiounen
Et gëtt eng sëllege BBC Radio Adaptatioune vu Scheiweweltgeschichten, zum Beispill vu Wyrd Sisters, Guards! Guards! (erzielt vum Martin Jarvis) a Mort.
Rollespiller
Den Terry Pratchett huet zesumme mat dem Phil Masters zwee Rollespiller fir d'Scheiwewelt mat dem GURPS Spillsystem erausbruecht:
Een inoffizielle Supplement gëtt et online:
Computerspiller
Discworld Computerspiller:
Gesellschaftsspiller
Et gëtt een Discworld Gesellschaftsspill, Thud, geschaf vum Trevor Truran.
Merchandise
Merchandise mam Theema Discworld gëtt et vum Stephen Briggs, Bernard Pearson a Clarecraft (ganz besonnesch flott Figuren).
Vandalismus
Ënner Vandalismus versteet een allgemeng eng blann Zerstéierungswut. Et gëtt tëscht e puer Varianten ënnerscheet:
Pont-à-Mousson
Pont-à-Mousson ass eng franséisch Stad an der Regioun Grand Est, Chef-lieu vum Kanton Pont-à-Mousson am Departement Meurthe-et-Moselle. Se läit op der Musel, am Süde vu Metz. Hir Awunner ginn op Franséisch Mussipontains genannt.
Geschicht
Am 10. Joerhonnert hunn d'Häre vu Mousson, déi och Grof vu Bar waren, eng Bréck iwwer d'Musel baue gelooss. Hei ass geschwënn eng Stad entstanen. 1353 huet de Karel IV. d'Stad zu enger Maarkgrofschaft gemaach, mam Robert I. vu Bar als Markkgrof. Duerno goung Pont-à-Mousson un d'Grofe vun Anjou, méi spéit un d'Herzogtum Loutrengen (1480).
1572 huet de Kardinol Charles vu Loutrengen do eng Universitéit gegrënnt, déi vu Jesuitte geleet gouf. Am 17. Joerhonnert waren eng 2.000 Studenten ageschriwwen. 1768 gouf d'Universitéit op Nanzeg verluecht.
Wéinst senger strategescher Lag am Grenzland huet Pont-à-Mousson a Kricher schwéier ze leide gehat: Am Drëssegjärege Krich gouf et komplett zerstéiert, 1870 emkämft, am Éischte Weltkrich war d'Stad an hir Ëmgéigend Theater vu schroe Schluechten, an och am Zweete Weltkrich gouf hei, ir se 1944 vum Generol George S. Patton senger 3. Arméi befreit gouf, nach eng Kéier emkämft.
Mérida (Homonymie)
Den Numm Mérida bezeechent:
Ethanol
Ethanol ass en einfachen Alkohol. Den Hydroxylgrupp (OH-Grupp) ass de funktionelle Grupp vum Ethanol a vun allen Alkoholen. Am Alldeegleche gëtt déi cheemesch Verbindung einfach als Alkohol bezeechent, obwuel den Ethanol just dee bekanntste Vertrieder vun den Alkoholen ass.
Duerch d'Gärung vu Biomass gëtt Ethanol hiergestallt. Ethanol kann och duerch d'Synthees aus Waasser an Ethen mat Schwiefelsaier als Katalysateur hiergestallt ginn.
Canton de Saint-Yrieix-la-Perche
De Canton de Saint-Yrieix-la-Perche ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Limoges, an der Haute-Vienne an der Regioun Nei-Aquitaine.
Den Haaptuert ass Saint-Yrieix-la-Perche.
Orval (Cher)
Orval ass eng franséisch Gemeng am Departement Cher an der Regioun Centre
Bujumbura
Bujumbura war bis Januar 2019 d'Haaptstad vum ostafrikanesche Staat Burundi an hat 2009 ongeféier 370.000 Awunner. D'Stad läit um Tanganjikaséi an ass déi gréisst Stad vum Burundi a säi verwaltungstechneschen und wirtschaftlechen Zentrum.
No engem Vott am Parlament am Dezember 2018 gouf Gitega, déi historesch Haaptstad, rëm zur offizieller Haaptstad vum Burundi.
Geschicht
Bujumbura ass aus engem klengen Duerf erausgewuess, nodeem et 1889 e Militärposten am deemolegen Däitsch-Ostafrika gouf. Nom Zweete Weltkrich gouf et zum Verwaltungszentrum vum belsche Vëlkerbond-Mandat iwwer Ruanda-Urundi. D'Stad gouf vun Usumbura a Bujumbura ëmbenannt, wéi de Burundi 1962 onofhängeg gouf.
Ekonomie
Bujumbura produzéiert ë. a. Zement, Textilien a Seef. D'Stad huet dee gréisste (Bannen-)Hafe vum Burundi a verschëfft iwwer den Tanganjikaséi e groussen Deel vum Haaptexportprodukt vum Land, Kaffi, grad sou wéi Kotteng, Pelzer an Zënnerz.
Tour de Pologne
De Kim Kirchen huet 2005 den Tour de Pologne gewonnen an 2007 konnt e sech als drëtte klasséieren.
Zanter 2005 gehéiert dës Course zu der Serie vum UCI ProTour.
Lycée des arts et métiers
De Lycée des arts et métiers, kuerz LAM, ass déi fréier Handwierkerschoul, déi am Joer 1896 gegrënnt gouf. Et ass deen eelsten ëffentleche Lycée vu Lëtzebuerg.
Historique
Duerch d'Gesetz vum 14. Mäerz 1896 gouf d'École d'artisans an d'Liewe geruff. D'Gesetz vum 30. September 1909 huet festgeluecht e Gebai fir dës Schoul an der Stad Lëtzebuerg ze bauen.
Dat huet sech als net néideg erwisen, well 1910 hunn d'Jesuittepateren hiert Schrëftstellerheem Bellevue um Lampertsbierg opginn an et dem Lëtzebuerger Staat verkaaft, deen dodran d'Handwierkerschoul amenagéiert huet. Ë. a. goufe bis 1911 Atelieren no de Pläng vum Staatsarchitekt Sosthène Weis bäigebaut. E Projet vun 1939 fir de Lycée auszebauen an dernieft en Internat ze bauen, ass ni realiséiert ginn.
Wärend der däitscher Besatzung, vun 1941 bis 1944, plënneren d'Cours techniques supérieurs op Esch, d'Schoul heescht elo “Staatliche Ingenieurschule Esch-Alzig” a gëtt vun engem gewësse Feilinger geleet.
No de Pläng vum Paul Dornsreiffer gouf vun 1948 bis 1953 am Kiischtewee en neie Fligel gebaut, dee bis 1958 vun der CFL-Direktioun benotzt gouf.
Canton de Bessines-sur-Gartempe
De Canton de Bessines-sur-Gartempe ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bellac, an der Haute-Vienne an der Regioun Nei-Aquitaine.
Den Haaptuert ass Bessines-sur-Gartempe.
Lycée des arts et métiers
Historique
1990 gouf déi fréier Kapell am Gebai an e Sall fir d'Proffen ëmgebaut. Parallel zum Gebai am Kiischtewee gouf 1993 ugefaangen nach e Fligel opzeriichten. Wärend deenen Aarbechte sinn eng Partie Klasse bei den Institut supérieur de technologie op de Kierchbierg verluecht ginn. Dat neit Gebai ass 1999 ageweit ginn.
Den 9. Juli 2015 huet d'Chamber e Gesetz gestëmmt, mat deem de fréieren Uelzecht-Lycée zu Dummeldeng an de Lycée technique des arts et métiers integréiert gouf, an zanterhier « Lycée des arts et métiers » heescht.
Zanter September 2018 huet de Lycée nach provisoresch en drëtte Site, am Gebai vun der fréierer Primärschoul an der Jofferegässel an der Stad.
Diepert
Diepert ass eng Uertschaft an der Gemeng Burg-Reuland am Südoste vun der Provënz Léck un der däitscher a lëtzebuergescher Grenz a gehéiert zur däitschsproocheger Communautéit an der Belsch.
Bis zur belscher Gemengereform vun 1977 huet Diepert zu der fréierer Gemeng Reuland gehéiert.
Zu Diepert gëtt et nëmmen een Haus. Dat ass eng Wiertschaft déi zanter Generatiounen an den Hänn vun der Famill Schroeder ass.
Bis 1925 ass d'Grenz tëscht der Belsch an Däitschland queesch duerch d'Haus gelaf. De Peter Schroeder huet sech du missen entscheeden, ob e wéilt déi belsch oder déi däitsch Nationalitéit hunn. Hien huet sech fir déi belsch decidéiert, an d'Grenz gouf du just nieft d'Haus op der däitscher Säit verluecht.
Lycée des arts et métiers
Historique
Den 9. November 2017 gouf d'Gebai op den Zousazinventaire vun de klasséierte Monumenter agedroen.
Aktivitéiten
Schüleraktivitéiten hunn eng gewëssen Traditioun am LAM. All Schüler ka sech e Projet ausdenken an en der Direktioun virstellen. Och gëtt et Projeten, déi zwar vum LAM offiziell unerkannt sinn, déi awer vu Schüler gefouert ginn.
D'Schüler vum LAM sinn och zanter 2008 am Lampertsbierger Schülerorchester aktiv.
Schoul emol anescht
Ee Beispill vu villen ass d'Manifestatioun "Schoul emol anescht" (vun de Schüler einfach "Schoulfest" genannt), déi reegelméisseg all Joer an der Mëtt vum 3. Trimester ass. Hei hu Schüler d'Méiglechkeet, sougenannten Ateliere virzestellen a virzebereeden. Beispiller vu reegelméissegen Ateliere sinn: Mountain-Bike mat vun der Schoul bezueltem Transport an de Bambësch, Miss/Mister LAM, Kachen a Magic.
Schüler hëllefe Schüler
De Service de psychologique et d'orientation scolaire (SPOS) verwalt all Joer eng Lëscht mat Schüler, déi entweeder gratis oder géint Bezuelen anere Schüler Nohëllef ginn. Dobäi ginn déi Schüler och vum SPOS aktiv ënnerstëtzt, andeems se déi richteg Aart a Weis vum Léiere bäibruecht kréien. Natierlech gëtt och dem Schüler säin Duerchschnëtt an deem Fach gekuckt, an deem e wëll Nohëllef ginn. Sou ka séchergestallt ginn, datt all Schüler op der Lëscht och eppes vu sengem Fach versteet.
Déi Iddi war och fir den Internet ëmgesat ginn. Sou hat den LAM och en offizielle Forum fir Aufgabenhëllef, wou all Schüler aus dem LAM sech konnt umellen. Och hei gouf den Inhalt vu Professeren, awer och vun anere Schüler kontrolléiert. Dee Projet war vum Schüler Mike Ferreira Esteves am Februar 2005 op d'Bee gesat ginn; gouf awer 2007 erëm ofgeschaaft.
Portal:WWII
<div style="background-color:#cecfd0;font-size:1px;height:5px;border:1px solid #AAAAAA;-moz-border-radius-topright:0.5em;-moz-border-radius-topleft:0.5em;"> <div style="background-color:#FFFFFF;border:1px solid #cecfd0;border-top:0px solid white;padding:5px 5px 0 5px;margin-bottom:3ex;">
[ änneren]
Fräulein Steinfort
Fräulein Steinfort ass eng däitsch Uertschaft an der Gemeng Testorf-Steinfort op der Bundesstraße 208 tëscht Gadebusch a Wismar am Bundesland Mecklenburg-Vorpommern.
Chipiona
Chipiona ass eng Stad a Südspuenien. Si gehéiert zur Provënz Cádiz an der Regioun Andalusien a läit op där Plaz wou de Floss Guadalquivir an den Atlantik leeft. D'Joer iwwer liewen zirka 15.000 Awunner do, am Summer kommen awer nach Zéngdausende vun Touristen derbäi.
Pilzeräich
D'Pilzer (lat. fungi) bilden an der biologescher Klassifikatioun, nieft dem Planzeräich, de Protisten an dem Déiereräich, eent vun de véier Räicher vun den Eukaryoten, de Liewewiese mat echtem Zellkär.
Zu de Pilzer ziele souwuel Eenzeller wéi d'Bakhief, wéi och Villzeller wéi d'Stännerpilzer, virun Allem déi iessbar si beim Mënsch beléift, an déi meeschtens onbeléift Schammelpilzer.
Pilzer multiplizéieren a verbreeden sech geschlechtlech an ongeschlechtlech duerch Sporen a vegetativ duerch Ausbreedung (eventuell mat Fragmentéieren) vun hire munnechmol immens laangliewege Myzelien oder Mykorrhizen. De gréissten Deel vun der Biomass vun de Pilzer ass am Buedem ze fannen.
De Gréisstespektrum vun de Pilzer reecht vu mikroskopesch klengen Aarte bis zu den liicht erkennbare Grousspilzer. D'Myzel vun enger Hallimaschaart (Armillaria ostoyae ) aus dem Malheur National Forest (USA) ass mat enger Ausdeenung vun 8,8 km² an engem geschaten Alter vun 2.400 Joer eent vun den eelsten an dat gréisst Liewewiesen op der Äerd.
D'Wuert „Pilz“ staamt vum Alhéichdäitsche buliz, wat warscheinlech vum laténgesche bōlētus (griichesch βωλίτης = Champignon) ofgeleet gouf. Déi botanesche Bezeechnung fungi léisst sech op dat griichescht σφόγγοι (Plural) zeréckféieren, a bezeechent ursprénglech Schwämm. Well Pilzer sech och mat Waasser vollsuckele wéi Schwämm, gouf de Begrëff am Laf vu senger Geschicht op si iwwerdroen.
D'Léier vun de Pilzer heescht Mykologie, ofgeleet vum griicheschen ὁ μύκης [mýkēs].
Mykologie zu Lëtzebuerg
Zu Lëtzebuerg huet d'Studium vun de Pilzer eng laang Traditioun, déi hautdesdaags vum Groupe de recherche mycologique vun der Société des naturalistes luxembourgeois oprecht erhale gëtt. Haaptaktivitéite sinn Exkursiounen, Bestëmmungsowenter a Publikatiounen.
Kappa-Cygniden
De Meteorstroum vun de Kappa-Cygniden ass am Zäitraum vum 3. bis de 25. August aktiv. An dësem Zäitraum sinn nëmmen eng kleng Zuel un Kappa-Cygniden (ZHR: 3 Meteore pro Stonn) siichtbar. De Radiant verlagert sech nëmmen e bësschen, wouduerch d'Radiantepositioun kontinuéierlech ongeféier 5 Grad nërdlech vum Stär κ-Cygni läit.
Canton de Valence-sur-Baïse
De Canton de Valence-sur-Baïse ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Condom, am Departement Gers an der Regioun Occitanie.
Pegasiden
De Meteorstroum vun de Pegasiden ass tëscht dem 7. Juli an dem 13. Juli aktiv, woubäi et sech ëm e schwaache Meteorstroum handelt, dee wärend sengem Maximums den 9. Juli eng ZHR vun nëmmen 3 Meteoren/h huet. D'Meteoren hunn awer eng Antrëttsvitesse vu ronn 70 km/s.
De Radiant vun de Pegasiden ass am Stärebild Pegasus, zirka 5 Grad westlech vum Stär Markab. De Mammekierper vun dësem Meteorstroum ass méiglecherweis de Koméit C/1979 Y1 Bradfield. Fir Mëtteleuropa bitt sech als bescht Observatiounszäit déi zweet Nuetshallschent un, well dann de Radiant eng ausräichend Héicht iwwer dem Horizont huet.
Canton d'Aigrefeuille-d'Aunis
De Canton d'Aigrefeuille-d'Aunis ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Rochefort, am Departement Charente-Maritime an der Regioun Nei-Aquitaine. Mam Dekret vum 27. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013 iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantone gouf de Kanton ofgeschaaft.
Kathedral Saint-Pierre zu Beauvais
Si ass dofir bekannt, datt hiert mëttelst Schëff net fäerdeggebaut gouf an datt se mat 46,77 m, deen héchste gotesche Chouer vun der Welt huet.
D'Kathedral vu Beauvais gouf vun 1248 un op der Plaz vun enger romanescher Kierch gebaut, déi virdrun ofgebrannt war. D'Bauhäre wollten nach méi héich bauen, wéi déi bis dohin héchste Kathedral, déi vun Amiens.
1284 ass d'Verwëllef vum Chouer iwwer dem Bauen zesummegefall. Doropshi goufen d'Stäiler virsiichtshalwer verduebelt. Géint 1347 waren d'Schied sou wäit behuewen, mä den Honnertjärege Krich huet d'Aarbechte roue gelooss. Eréischt 150 Joer nom Chouer, tëscht 1500 a 1548 konnt d'Queeschschëff (Transept) gebaut ginn. 1563 ass mam Bau vum mëttelsen Tuerm ugefaange ginn, deen 150 m héich war. Mä 1573, just 4 Joer, nodeem e fäerdeg gebaut war, ass en an e Koup gefall, an zousätzlech si grouss Schied u Chouer a Queeschschëff entstanen D'Suen, mat deenen d'Schied gefléckt goufen, hunn du gefeelt, fir den Tuerm an d'Mëttelschëff fäerdeg ze bauen. Sou koum et, datt déi bis haut nach net fäerdeg goufen.
Dominique Horwitz
Den Dominique Horwitz, gebuer den 23. Abrëll 1957 zu Paräis, ass e franséische Schauspiller a Sänger, deen an Däitschland lieft.
Zitat
„Ich hatte nie Stress damit, dass ich Jude bin und nie Stress damit, dass ich abstehende Ohren habe.“
Dürler
Dürler  ass eng Uertschaft an der Gemeng Burg-Reuland am Südoste vun der Provënz Léck un der däitscher a lëtzebuergescher Grenz a gehéiert zur däitschsproocheger Communautéit an der Belsch.
Dürler huet 174 Awunner.
Egbert vun Tréier
Den Egbert vun Tréier, och Egbert, Grof vun Holland, gebuer ëm 950 a gestuerwen den 8. Dezember 993, war vun 977 bis 993 Äerzbëschof vum Bistum Tréier.
Dem Egbert seng Eltere waren de Grof Dietrich II. vun Holland an d'Hildegard vu Flandern, Duechter vum Grof Arnulf I. vu Flandern. No senger Formatioun am Klouschter Egmond gouf den Egbert 976 dem Otto II. säi Kanzler. Deen huet en 977 als Äerzbëschof vun Tréier agesat, fir datt en d'Intresse vum ottonesche Räich séchere soll. 983 war den Egbert beim Räichsdag vu Verona dobäi.
Hien huet deen no him genannte Codex Egberti, en Evangelistar, a Commande ginn an en der Abtei St. Paulin zu Tréier geschenkt (haut Stadbibliothéik Tréier). Fir den Egbert gouf och dee sougenannten Egbert-Psalter fabrizéiert. Ënner dem Egbert war zu Tréier ee vun de wichtegste Goldschmadd-Ateliere vun der ottonescher Zäit, déi besonnesch fir hir Email-Konscht bekannt ass. Den Aband vum Codex Aureus Epternacensis z. B. kënnt vun do.
Däitsche Buchpräis
Den Däitsche Buchpräis (Deutscher Buchpreis) zeechent zanter 2005 all Joer de „beschte Roman an däitscher Sprooch“ aus.
Den Auteur vum Roman dee sech am beschte klasséiert huet, kritt 25.000 Euro, vun de fënnef aner Finaliste kritt jiddwereen 2.500 Euro.
Société nationale des chemins de fer luxembourgeois
D'Société nationale des chemins de fer luxembourgeois, ofgekierzt CFL, ass déi national lëtzebuergesch Eisebunnsgesellschaft.
Geschicht
Wärend dem Zweete Weltkrich war dat ganzt lëtzebuergescht Eisebunnsnetz vum Nazi-Okkupant der Reichsbahn ënnerstallt ginn. Nom Enn vum Krich huet de Staat sech provisoresch ëm d'Exploitatioun gekëmmert bis d'CFL de 14. Mee 1946 gegrënnt gouf. D'Kapital an dëser "société d'économie mixte" gouf zu 51 Prozent vum Lëtzebuerger Staat gehalen, wärend d'Belsch a Frankräich jee 24,5 Prozent haten.
De Verwaltungsrot war aus 21 Memberen zesummegesat: de President an 10 Membere vu Lëtzebuerg a jee 5 Memberen aus Frankräich an aus der Belsch.
D'CFL huet déi zwéin am 19. Joerhonnert gebaute Normalspuer-Reseaue Guillaume-Luxembourg a Prince-Henri an enger Gesellschaft zesummebruecht, nodeem déi zwéi Reseaue schonn ënner däitscher Besatzung 1940 de facto zesummegeluecht gi waren. Déi al Concessionnairë sinn am Kader vun engem Accord à l'amiable vum Staat indemniséiert ginn. D'CFL huet awer och d'Schmuelspuerbunnen, déi schonn an de Joerzéngte virdru lues a lues vum Staat iwwerholl gi waren, iwwerdroe kritt.
Am Oktober 1949 huet den deemolegen Transportminister Victor Bodson d'CFL ugestallt fir eng Etüd iwwer d'Elektrifikatioun vum lëtzebuergesche Reseau ze maachen. Déi Etüd ass de 5. Abrëll 1950 virgeluecht ginn.
Am November 1952 ass de CFL-Busdéngscht agefouert ginn.
Den 29. September 1956 ass d'Elektrifikatioun offiziell vun der Grand-Duchesse Charlotte ageweit ginn. Deemools sinn d'Zich vu belschen a franséische Lokomotive gezu ginn.
Als Ausgläich vun de Käschten, déi beim Bau vun der Muselkanaliséierung entstane waren, huet de franséische Staat dem Lëtzebuerger Staat 3 elektresch Lokomotive ginn, déi dunn 1958 un d'CFL weiderverkaaft goufen. Et waren dat d'Lokomotive BB 3600 (N°3601-3603). 17 Stéck vun der selwechter Zort goufe bei MET kaaft.
1977 koum et zu enger Kapitalerhéijung, bei där Frankräich net matgemaach huet. Wärend déi Belsch Participatioun bei 24,5 Prozent bliwwen ass, ass déi vu Lëtzebuerg ob 63,25 Prozent geklommen an déi vu Frankräich ob 12,25 Prozent gefall.
Duerch d'Gesetz vum 10. Mee 1995 gëtt de Staat Proprietär vun der Infrastruktur (Gleiser, Garen asw.) an d'CFL kritt d'Gestioun dovun iwwerdroen.
1997 koum et mam Gesetz vum 28. Mäerz zu enger neier Kapitalerhéijung am Kader vum neie Status vum CFL. Zanterhier hält de Lëtzebuerger Staat 94 Prozent vum Kapital, d'Belsch 4 Prozent a Frankräich 2 Prozent. D'Zuel vun de Membere vum Verwaltungsrot ass op 15 erofgesat, mat der Garantie fir d'Belsch a Frankräich mindestens een Administrateur ze stellen.
Fuerpark
2003 huet d'Moderniséierung vum Fuerpark ugefaangen. Et goufe 6 nei Lokomotive geleast.
Bei der selwechter Firma goufen och nach 62 nei duebelstäckeg Voituren an 18 Steierween bestallt (+2 nobestallt). Dat ganzt war bis Dezember 2008 ausgeliwwert. Dës Zuchgarnituren hunn déi deelweis iwwer 40 Joer al Persounenzich ersat.
Weider goufen nach 22 nei Automotricë bei der franséischer Firma Alstom bestallt a goufe bis 2012 ausgeliwwert.
Déi al Diesellokomotive vun der Serie 1800, wat gutt, a virun allem zouverléisseg Maschinne sinn, goufen no an no all enger grousser Revisioun ënnerzunn, a gi weiderhin am Gidderzuchverkéier agesat. Eng Ofléisung vun dëse Maschinnen ass an den nächste Joren net an Aussiicht.