cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wilhelm Lamormaini
Liewen
Hien huet un enger Biographie iwwer de Keeser matgeschriwwen, vun där just en Deel 1638 publizéiert gouf, mam Titel: Ferdinand II, Romanorum Imperatoris, Virtutes "(Ferdinand II, Réimesche Keeser, Dugenden").
Gianni Graglia
Den Gianni Graglia oder Jean Graglia, gebuer de 5. Mäerz 1905 zu Turin a gestuerwen de 24. Dezember 1976 zu Waasserbëlleg, war en italieenesch-lëtzebuergesche Vëlossportler.
Tour La Provence 2016
Etappen
Den Tour La Provence 2016 gouf an dräi Etappe gefuer.
Julie Schroell
D'Julie Schroell ass eng lëtzebuergesch Filmregisseurin.
Si huet op der Université libre de Bruxelles (ULB) Zäitgeschicht a Film studéiert. Zu där Zäit huet si hiren éischten Documentaire, 100 Joer Jeunesse Esch - E stoarkt Stéck Minett, gedréint.
2008 huet si zu Lëtzebuerg den Documetaire De Bauereblues realiséiert. En ass 2011 erauskomm.
Si dréint allgemeng Informatiounsfilmer, Musekvideoen, audiovisuell Installatiounen, ë. a. fir verschidden Theaterproduktiounen, zu Berlin an zu Lëtzebuerg.
2020 koum hiren Documentaire Cuentos del río eraus.
Anduise
D'Anduise ass e klenge franséische Floss am Departement Allier.
Se huet hir Quell an der Gemeng Couleuvre um Lieu-dit La Croix de la Bourrique op enger Héicht vu ronn 245 m. Se leeft vun do haaptsächlech an nordëstlecher Richtung duerch d'Uertschaft Lurcy-Lévis an duerch d'Gemeng Neure fir bei Pouzy-Mésangy an d'Bieudre ze lafen.
Oho
Oho war e lëtzebuergesche Museksprojet deen 1984 d'New-Wave-Single All Dag ze gesinn erausbruecht huet.
D'Lidd All Dag ze gesinn gouf 1984 vum Patrick Wilhelmy geschriwwen. Hien huet verschidde Lëtzebuerger Museker gefrot fir et mat him ënner dem Numm Oho opzehuelen. Wéinst dem politeschen Text, deen ënner anerem kritesch op d'Lëtzebuerger Wort war, hunn déi meescht vun hinnen dat ënner Pseudonyme gemaach. D'Lidd gouf an engem Dag an de Linster Studios zu Fréiseng opgeholl an ass net op engem Musekslabel verëffentlecht ginn. Ëm déi 1000 Placke goufen onofhängeg an der Belsch gepresst, vun deenen e puer honnert verkaaft an e puer honnert ewech gi sinn.
Um Cover vun der Plack steet zwar de Kommentar "Am Joer vun der Lëtzebuerger Musek 1984, é Beitrag zum Jugendjoer 1985", mä a Wierklechkeet hat de Projet kee Lien mat deenen zwee Evenementer; dat Ganzt war als Parodie geduecht well Oho e Projet vu jonke Leit vu Lëtzebuerg war.
Oho huet nëmmen deen een Titel opgeholl an huet och ni e Concert zesumme gespillt.
Rajaa Mekouar
Rajaa Mekouar (gebuer 16.01.1974) ass e Private Equity Investisseur a Finanzentrepreneur. War a Marokko gebuer an opgewuess, a Frankräich studéiert an de gréissten Deel vun hirer Carrière a Groussbritannien, Frankräich a Lëtzebuerg verbruecht. Grënner vu Calista Direct Investors. Schwätzt 6 Sproochen an ass en Diplom vum HEC Paris (Grande Ecole) an INSEAD (MBA).
RGTR-Linn 310
D'RGTR-Linn 310 ass eng Schoullinn déi vun der Näerzenger Gare iwwer Beetebuerg op Diddeleng an den Nic-Biever-Lycée an nees zereck féiert. Se gett vun der Firma Sales-Lentz vu méindes bis freides assuréiert.
Rajaa Mekouar
Auszeechnunge
War vun InFinance Luxembourg ausgezeechent ginn mat "Inspirational Woman in Finance". (2020)
War op d'Lëscht "100 Frae Leader: C-Level a Fachkommandanten" vum Paperjam Lëtzebuerg opgeholl. (2021)
War an der Bewäertung "50 Women Who matter" vum Challenge Magazine abegraff. (2021)
Eng Äerd
Eng Äerd ass en Dokumentarfilm iwwer nohalteg Initiativen zu Lëtzebuerg vum Realisateur Tom Alesch. De Film sollt fir d'éischt de 15. Mäerz 2020 um Luxembourg City Film Festival gewise ginn. Wéinst Covid-19 gouf de Festival vum 13. Mäerz u gestoppt. D'Première war schliesslech den 28. September 2020 am Kinepolis Kierchbierg.
De Film gouf op Initiative vum Centre for Ecological Learning Luxembourg (CELL) an dem Syndicat intercommunal « De Réidener Kanton » vum Centre national de l'audiovisuel produzéiert. Finanzéiert gouf e gréisstendeels vum Centre national de l'audiovisuel, vum Ëmweltministère a vun der Oeuvre Grande-Duchesse Charlotte.
Ëm wat geet et am Film?
Wann all Mënsch sou géif liewe wéi den duerchschnëttleche Lëtzebuerger, bräichte mer d'Ressourcen vun 8 Äerd-Planéiten. De Film weist unhand vu konkreete Beispiller Méiglechkeeten an Initiativen, fir (méi) nohalteg zu Lëtzebuerg ze liewen.
Soss
Et gëtt eng Versioun mat franséischen an engleschen Ënnertitel.
Fir Léierpersonal a Schüler gouf e pedagogeschen Dossier erstallt, mat weideren Informatiounen a Virschléi fir Aktivitéiten zum Thema Nohaltegkeet a Klimawandel. Dësen Dossier kann op der Websäit vum Film erof geluede ginn.
De CELL huet Virféierunge vum Film a Schoulen a Gemengen uechtert d'Land organiséiert.
De Film huet de 26. Oktober 2021 de Präis an der Kategorie Medien vun Eurosolar Lëtzebuerg gewonnen an den 23. Februar 2023 den European Solarprize 2023 an der Kategorie Media and Communication.
Kritik
Marc Thill vum Lëtzebuerger Wort"„Die Zeit, in der wir uns schlecht fühlen, können wir besser nutzen, um etwas zu tun, was die Welt voranbringt.“ Deshalb setzt „Eng Äerd“ den Schwerpunkt nicht auf die Katastrophenszenarien, die uns bevorstehen könnten, wenn wir so weiter tun als bisher. Dieser Film ist keine Moralpredigt, er zeigt eine Vielzahl an Luxemburger Initiativen in allen möglichen Bereichen des alltäglichen Lebens, die jetzt schon ein besseres Miteinander möglich machen. [...] Der Film stimuliert, und genau das soll er auch. Ein gewisses „Landlust“-Ambiente strahlt aus den Bildern, insbesondere wenn die Kamera von Nikos Welter in Nahaufnahmen frisches Obst und Gemüse zeigt und der Ton von Doreen Teyka zwitschernde Vögel oder das Rauschen des Windes in den Bäumen einfängt. Die Musik von Emre Sevindik ist eine gefällige Mischung aus World und Urban-Klängen, der Schnitt ist harmonisch, die Interviews und Erklärungen sind leicht zugänglich und nicht allzu didaktisch. Sogar der Unterschied zwischen Markt– und Kapitalwirtschaft – nein, das ist nicht dasselbe! – wird leicht verständlich erklärt."
Gabrielle Seil vun der Revue
''Der Überblick, den „Eng Äerd“ bietet, ist bemerkenswert. Fast alles kann man anders und besser machen. Und daher hat man als Otto-Normal-Verbraucher nach 85 Filmminuten ein ziemlich schlechtes Gewissen, weil man trotz Mülltrennung, Öko-Strom und regelmäßigen Einkäufen im Bio-Laden nicht genug tut. Mit den Schüler- und Studenten-Demonstrationen gegen den Klimawandel endet Tom Aleschs Aufruf zu mehr Umweltbewusstsein. Dass er nicht auch Andersdenkende zu Wort kommen lässt oder sich mit möglichen Nachteilen einer rein grünen Wirtschaft auseinandersetzt, ist der einzige Kritikpunkt. Zu den Pluspunkten zählt derweil die Tatsache, dass komplexe Zusammenhänge höchst verständlich erklärt werden und der Film unbedingt in Schulen gezeigt werden müsste. Aufklärung beginnt halt früh, und da immerhin unser Überleben auf dem Spiel steht, kann früh nicht früh genug sein.''
Joël Adami vu Woxx: "„Eng Äerd“ ist ein enorm optimistischer Film, der sich auf die Lösungen fokussiert, ohne sich lange damit aufzuhalten, die Probleme zu erklären. Was es genau bedeutet, dass der luxemburgische Lebensstil acht Erden verbraucht, wird nicht erläutert. Das hat jedoch den großen Nachteil, dass die Zuschauer*innen entweeder ein großes Vorwissen über Zusammenhänge haben müssen oder aber es unmöglich wird, die gezeigten Bilder einzuordnen. So stehen die solidarische Landwirtschaft, der Bio-Großhandel und das Haus aus alten Reifen irgendwie alle auf einer Ebene, obwohl es vielleicht deutliche Unterschiede gäbe, die jedoch nicht zur Sprache kommen. [...] Bei unbedarften Zuschauer*innen könnte am Ende des Films der Eindruck entstehen, dass es ohnehin genügend Menschen gibt, die sich um die Weltrettung kümmern, und man selbst nichts tun müsse."
Joy Mentgen vun Eldoradio: "D'Zil, d'Leit ze encouragéieren, ass der Filmekipp relativ gutt gelongen. Den Documentaire schafft net mat Katastrophenzeenarien, mee mat klore Fakten. E proposéiert grouss a kleng Iddien, déi mir eleng oder zesumme kënnen ëmsetzen. Et komme ganz verschidde Leit aus verschidden Initiativen a verschidde Motivatiounen zesummen, déi weisen: Wa mir wierklech eppes wëllen, da kréie mir dat och hin."
De Michel Delage sot um Radio 100,7: "'Eng Äerd' ass e gutt Beispill vu militantem am Géigesaz zu engagéiertem Kino. Hei kritt een en Iddie-Katalog vun enger Beweegung presentéiert, ouni datt déi Iddie verdéift, a Fro gestallt oder wéinstens problematiséiert géife ginn. Schonn eleng d'Behaaptung, datt ee mat Wand- a Solarenergie de ganze Besoin kéint ofdecken ouni datt dat vill méi géif kaschten ewéi mam aktuellen Energiemix, ass méi ewéi diskutabel."
Has Anybody Seen My Gal
Has Anybody Seen My Gal ass en US-amerikanesche Film vum Douglas Sirk aus dem Joer 1952 no enger Erzielung vun der Eleanor H. Porter.
Ëm wat geet et am Film?
De räiche Samuel Fulton huet keng Ierwen. Hir wëll dofir säi Verméigen den Nokomme vu senger grousser Jugendléift vermaachen. Déi ganz Saach leeft awer schif…
Ganagobie
Ganagobie ass eng franséisch Gemeng am Departement Alpes-de-Haute-Provence an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Erny Putz
Den Erny Putz, gebuer den 11. September 1917 zu Ettelbréck a gestuerwen den 28. September 1995 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergesche Fechter an Olympionik.
Hien huet Lëtzebuerg op den Olympesche Summerspiller 1948 zu London vertrueden.
Mikaela Hoover
D'Mikaela Hoover, gebuer den 12. Juli 1984 zu Colbert am Spokane County am Bundesstaat Washington, ass eng US-amerikanesch Filmschauspillerin. ,
Si huet hir Carrière als Schauspillerin 2006 ugefaangen a gouf mam Film Guardians of the Galaxy (2014) bekannt. ,
Le viager
Le viager ass e franséische Film vum Pierre Tchernia aus dem Joer 1972.
Ëm wat geet et am Film?
Den Dokter Léon Galipeau ënnersicht de Louis Martinet, e Jonggesell vun 59 Joer, deem seng Gesondheet ganz schlecht ass. De Galipeau ass iwwerzeegt de Martinet hätt nach just fir e puer Joer ze liewen. Den Dokter réit sengem Brudder Emile dem Martinet säin Haus op Basis vun enger Liewensrent ofzekafen. De Martinet stierft awer net sou séier an de Kaf vum Haus gëtt eng deier Affaire fir d'Famill Galipeau…
Aristillus (Moundkrater)
Den Aristillus ass en Aschlagkrater op der viischter Moundsäit um Flaachland vum Mare Imbrium, tëscht de Montes Caucasus a sengem ëstleche Rand an de Montes Spitzbergen am Westen. Südwestlech läit de grousse Krater Archimedes, dertëscht dat als Sinus Lunicus genannt Deelgebitt vum Mare Imbrium. Nordwestlech leien d'Krateren Theaetetus a Cassini.
Den opfällege Krater huet en terrasséierte Rampli an en Zentralbierg mat dräi Spëtzten. D'Stralesystem dat vum Krater ausgeet erstreckt sech iwwer 600 km.
De Krater gouf 1935 vun der I.A.U. nom griecheschen Astronom Aristyllos genannt.
385th Air Expeditionary Group
D'385th Bombardment Group war eng Bombergrupp vun de United States Army Air Forces déi am Zweete Weltkrich iwwer Europa aktiv war. D'Grupp huet aus 4 Schwadroune bestanen: 548., 549., 550. an 551. Schwadroun. D'Grupp war tëscht dem 17. Juli 1943 an dem 20. Abrëll 1945 296 Attacke geflunn. Hir Bommefligere ware B-17 Flying Fortress.
No 1947 gouf se an 385th Strategic Aerospace Wing ëmbenannt an duerno nach eng Kéier an 385th Air Expeditionary Group
(153814) 2001 WN5
Den (153814) 2001 WN5 ass en äerdnoen Asteroid vum Typ Apollo, deen den 20. November 2001 mam LONEOS-Projet entdeckt gouf. Hie gëtt als potentiell geféierlechen Objet fir eis Äerd aklasséiert. De 26. Juni 2028 wäert hie bis op ronn 250.000 km (ongeféier 0,65 Mounddistanzen) un eis Äerd erukommen. Den Duerchmiesser vum Asteroid gëtt op 700 bis 1500 Meter geschat.
385th Air Expeditionary Group
Zesummenhank mat Lëtzebuerg
Bei enger Kollisioun tëscht zwou B-17 iwwer der Uertschaft Pärel waren déi zwou Maschinnen erofgefall an 18 Besatzungsmemberen hunn hiert Liewe verluer. Zu Pärel erënnert e Monument an de 385th Bomb Group-Musée un dat Krichsevenement.
De Lëtzebuerger Charles Bech, Bouf vum Minister Joseph Bech war vu Mäerz 1944 bis Dezember 1944 Pilot an där Unitéit.
Luxembourg Centre for Contemporary and Digital History
Am Institut fir Zäitgeschicht sinn elo déi fréier autonom Instituter Centre d'études et de recherches européennes Robert Schuman, Centre virtuel de la connaissance sur l'Europe, Centre de documentation et de recherche sur l'enrôlement forcé, Centre de documentation et de recherche sur la résistance, souwéi Deeler vun der Uni Lëtzebuerg regruppéiert.
En huet am Laf vun 2016 um Belval ugefaange mat schaffen. D'Resultater vun de Fuerschunge sollen ë. a. der breeder Ëffentlechkeet an de Geschichtscoursen an de Schoulen zugutt kommen.
Den 1. September 2016 huet de belschen Unisprofesser Andreas Fickers säi Mandat vu 5 Joer als Direkter vum neien Institut ugefaangen. ,
Lüstersall an der Kanalisatioun vu Köln
De Lüstersall (op Däitsch: Kronleuchtersaal) ass e Raum an der Kanalisatioun vun der Stad Köln, deen 1890 wéinst enger Invitatioun un de Keeser Wilhelm II. vun Däitschland mat zwéi Lüsteren dekoréiert gouf.
De Lüstersall kann ee vun der Strooss aus iwwer Trapen ënner enger grénger Dier aus Metall betrieden. De Sall ass ongeféier 4,60 Meter héich. D'Kanalisatioun ass an den 1880er Jore geplangt ginn a war zum Zäitpunkt vun der Fäerdegstellung e groussen technesche Schrëtt no vir fir d'Stad. Dat war och de Grond firwat de Keeser ageluede gouf; hien huet de Raum awer ni betrueden. Enn vun den 1980er Jore sinn déi zwéin al Lüsteren duerch en neien, wäissen, elektresche Lüster ersat ginn, deen eng Kopie vun den Originalstécker ass.
Am Zweete Weltkrich ass de Sall net beschiedegt ginn. Vun Zäit zu Zäit gi Visitten oder aner Aktivitéiten am Sall organiséiert, deen zanter Juni 2004 ënner Denkmalschutz steet.
Échavanne
Échavanne ass eng franséisch Gemeng am Departement Haute-Saône an der Bourgogne-Franche-Comté am Dall vun der Lizaine, an um Canal de la Haute-Saône. Iwwer en Trëppelpad kann een d'Reschter vum Kanal mat dem 1.300 Meter laangen Tunnel kucke goen.
Galaxiëgrupp
Galaxiëgruppe si kleng Usammlunge vu Galaxië mat mat 50 bis 100 Objeten an engem Volumen, mat engem Duerchmiesser vu bis zu 10 Millioune Liichtjoer (MLj). Hir Mass ass ongeféier 1013 Sonnemassen. D'Vitesse vun den Objete variéiert ëm ongeféier 150 km/s. D'Ofgrenzung zu de Galaxiëkéip ass net genee definéiert.
Och eise Mëllechstroossesystem ass an enger Grupp, der Lokaler Grupp. Déi huet, nieft der Mëllechstrooss, d'Spiralgalaxis M 31 am Stärebild vun der Andromeda, Messier 33 am Stärebild Triangulum, an nach e Koup Galaxien déi si begleede wéi z. B. d'Magellanesch Wolleken.
Nic Pauly
Den Nic Pauly oder Nicolas Pauly, gebuer den 19. November 1919 zu Diddeleng an do gestuerwen 25. August 1981, war e lëtzebuergesche Foussballspiller an Olympionik.
Hien huet Lëtzebuerg op den Olympesche Summerspiller 1948 zu London vertrueden.
Eurovision Song Contest 1984
Den '''29. Eurovision Song Contest''' war de 5. Mee 1984 zu Lëtzebuerg. Organiséiert gouf d'Eurovisioun dat Joer am Théâtre municipal Luxembourg zu Lëtzebuerg. Presantatrice war d'Désirée Nosbusch, déi deemools eréischt 19 Joer al war an domat bis haut déi jéngst Presentatrice ass déi jeemools e Grand Prix moderéiert huet. Am Ganzen hunn 19 Länner matgemaach. Malta, Monaco, Israel an Griicheland waren net dobäi. Verschidde Sänger ware scho virdru mol eng Kéier dobäi, d'Mary Roos fir Däitschland 1972 an d'Izolda Barudžija fir Jugoslawien 1982 (Deel vun Aska).
D'Reegel fir d'Ofstëmmung ass d'selwecht bliwwe wéi déi Jore virdrun: An all Land huet eng Jury 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 an 1 Punkt un déi zéng bescht Lidder verginn. D'Resultater si per Telefon op Lëtzebuerg matgedeelt ginn.
Fir Schweden war et déi zweet Kéier datt et de Grand Prix gewonnen hat. Den Titel vum Lidd Diggi-loo, diggi-ley war am Fong nëmmen e provisoreschen Aarbechtstitel, soulaang nach keen Text fir d'Kompositioun existéiert huet. Duerch en Irrtum ass d'Lidd awer ënner dem Aarbechtstitel agereecht ginn. Et war fir d'éischt datt e Lidd op Schweedesch gewonnen hat, well d'Lidd Waterloo vun ABBA, dat éischt schweedescht Gewënnerlidd, op Englesch gesonge gi war.
Kierch Chrëschtnech
D'Kierch zu Chrëschtnech ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Mëllerdall Saint-Michel am Dekanat Zentrum an zu der Gemeng Waldbëlleg gehéiert.
De Patréiner vun der Kierch ass den hellege Sebastian, deem säi Fest den 20. Januar gefeiert gëtt.
Se steet op der Schoulstrooss, dem CR128. Ronderëm d'Kierch ass de Kierfecht ugeluecht.
Geschicht
Chrëschtnech ass zanter dem 15. Oktober 1808 eng eegestänneg Par. Virdrun huet et zur Par Waldbëlleg gehéiert. 1809 gouf d'Kierch duerch den Ubau vun engem Chouer vergréissert. 1830 gouf se nach eng Kéier vergréissert a krut dobäi déi Form déi se haut nach huet.
Abell 39
Den Abell 39 ass e planetareschen Niwwel mat klenger Flächenhellegkeet am Stärebild Stärebild Hercules. Et gëtt ugeholl, datt den Niwwel ronn 6800 Liichtjoer vun der Äerd a 4600 Liichtjoer vum galaktesche Plang ewech ass. En huet eng bal sphäresch Geometrie.
Kierch Chrëschtnech
Geschicht
1837 krut d'Kierch zwou nei Klacken, déi vun der franséischer Géisserei Perrin & Hemmery direkt virun der Kierch gegoss goufen. déi kleng Klack ass dem Hl. Donatus geweit an déi grouss der Muttergottes.
Abell 39
Seng Bezeechnung ergëtt sech aus dem Vermierk vum George Ogden Abell am Abell Catalog of Planetary Nebulae aus dem Joer 1966.
Zentralstär
Den Zentralstär vum Niwwel läit ëm ongeféier 2″ (zirka 0,1 Liichtjoer) westlech vum Zentrum. Et geet ee bei der Mass vum Zentralstär vun 0,6 M☉ aus, wärend déi ausgestousse Matière vum Niwwel eng Mass vun 0,6 M☉ huet.
Kierch Chrëschtnech
Geschicht
1860 krut d'Kierch eng Tuermauer déi am Atelier vum Schmadd Philippe Weber (“a Schmatts”) gemaach gouf.
1868 goufe gréisser Aarbechten un de Säitemauere gemaach an d'Fënsteren, d'Dieren, de Buedembelag am Chouer an d'Gespär vum Daach goufen erneiert. Den 11. Juni 1872 ass déi renovéiert Kierch vum Bëschof Nicolas Adames konsekréiert ginn.
Am Joer 1898 ass den Tuerm renovéiert ginn.
Duerch d'Ardennenoffensiv gouf d'Kierch schwéier beschiedegt. Ënner dem Paschtouer Majerus gouf d'Kierch 1952 awer nees an d'Rei gesat. De 15. Mäerz 1953 ass d'Kierch nees a Betrib geholl ginn. Gläichzäiteg gouf och déi nei Uergel ageweit déi vun der Uergelmanufaktur Sebald vun Tréier agebaut gouf.
Fir d'150-Joerfeier vun der Par krut d'Kierch am Joer 1959 aacht nei Fënsteren.
(57) Mnemosyne
Den (57) Mnemosyne ass en Asteroid vun der baussenzeger Haaptceinture.
Den Objet gouf den 22. September 1859 vum däitschen Astronom Karl Theodor Robert Luther entdeckt.
This Must Be the Place
This Must Be the Place ass en italieenesch-franséisch-iresche Film vum Paolo Sorrentino aus dem Joer 2011.
Pasithee (Mound)
De Mound Pasithee (oder Jupiter XXXVIII) ass ee vun de klenge baussenzege Mounde vum Planéit Jupiter.
Entdeckung
De Pasithee gouf den 11. Dezember 2001 vun Astronome vun der Universitéit vun Hawaii entdeckt. Hie krut am Ufank déi virleefeg Bezeechnung S/2001 J 6.
De Mound gouf no der Pasithea, enger vun de Chariten aus der griichescher Mythologie genannt.
Bunndaten
De Mound Pasithee kreest a 719 Deeg, 10 Stonnen a 34 Minutten op enger mëttlerer Distanz vun 23.004.000 km ëm de Jupiter. D'Bunn huet eng Exzentrizitéit vun 0,2675. Mat enger Inklinatioun vun 165,138° ass d'Bunn retrograd, dat heeschtt, de Mound beweegt sech géint d'Rotatiounsrichtung vum Jupiter ëm de Planéit.
Wéinst senge Bunneegenschafte gëtt de Pasithee zu der Carme-Grupp gezielt, genannt nom Jupitermound Carme.
Physikalesch Daten
De Pasithee huet an der Moyenne en Duerchmiesser vun zirka 2 km. Seng Dicht gëtt op 2,6 g/cm³ geschat. Hie besteet warscheinlech haaptsächlech aus Silikatgestein an huet eng ganz däischter Uewerfläch mat enger Albedo vun 0,04, d. h., nëmme 4 % vum agestraalte Sonneliicht gi reflektéiert. Seng visuell Magnitude ass 23,2m.
Allemagne-en-Provence
Allemagne-en-Provence ass eng franséisch Gemeng am Departement Alpes-de-Haute-Provence an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Malancourt
Malancourt ass eng franséisch Gemeng an der Meuse an der Regioun Grand Est.
Lucas Till
De Lucas Daniel Till, gebuer den 10. August 1990 zu Fort Hood am Bundesstaat Texas, ass en US-amerikanesche Filmschauspiller. Hie gouf mam Film Hannah Montana: The Movie (2009) a mat senger Roll als Havok an der Kinofranchise X-Men bekannt.
Clairegoutte
Clairegoutte ass eng franséisch Gemeng am Departement Haute-Saône an der Bourgogne-Franche-Comté an am Kuelerevéier vu Ronchamp a Champagney.
Lucas Till
2009 an 2011 gouf e fir den Teen Choice Award nominéiert.
Réng vum Saturn
D'Réng vum Saturn sinn d'Ranksystem, dat ëm de Planéit Saturn kreest. Et ass dat opfällegst Zeeche vum Planéit a scho mat engem Refrakter mat ronn 40-facher Vergréisserung ze gesinn. Déi zwéin hellst Réng (A- a B-Rank) goufe schonn am 17. Joerhonnert entdeckt. Ëm 1900 gouf dee bannenzegen duerchsiichtegen C-Rank oder Florrank entdeckt. Déi véier weider, ganz zaart Objeten, konnten eréischt mat Hëllef vun dräi Raumsonden tëscht 1979 an 1981 nogewise ginn.
D'Réng bestinn haaptsächlech aus Äis-, awer och aus Gestengs. D'Partikelgréisst variéiert tëscht Stëbskären an ettlech Metergrousse Fielsstécker. D'Ranksystem huet vill grouss a kleng fräi Plazen an ass bei engem Duerchmiesser vu bal enger Millioun Kilometer tëscht 10 an 100 Meter déck, an domat, extreem dënn.
D'Réng leie genee op der Equatorhéicht vum Saturn a werfen e visuelle Schiet op de Saturn – wéi och ëmgekéiert de Saturn op seng Réng. Aus den Hellegkeete léisst sech op d'Deelchendicht an hir Albedo schléissen. De Schiet, deen op d'Saturnuewerfläch geworf gëtt, ass ëmsou méi opfälleg, jee méi dat dënnt Ranksystem am Laf vun engem Saturnjoer mat senger schmueler "Kant" schréi géint d'Sonn steet.
Entdeckung a Benennung
De Ranksystem gouf 1610 vum Galileo Galilei mat engem vun den éischten Teleskopen entdeckt. De Galilei hat d'Réng zwar net als isoléiert Objeten erkannt, an hat si als Hänk (ansae) beschriwwen. Den hollänneschen Astronom Christiaan Huygens huet d'Réng 45 Joer méi spéit korrekt publizéiert: "De Saturn ass vun engem dënne, flaache Rank ëmginn, dee fräi schwieft a schréi zu der Ekliptik steet". Den Giovanni Domenico Cassini huet als éischten ugeholl, datt d'Réng aus eenzele Partikele bestinn, an huet 1675 déi markantst fräi Plaz am Ranksystem entdeckt, déi no him Cassinesch Deelung genannt gouf.
D'Réng vum Saturn sinn an der Reiefolleg vun hirer Entdeckung genannt a gi vu bannen no baussen als D-, C-, B-, A-, F-, G- an E-Rank bezeechent. Op astronomeschen Iwwersiichtfotoen ass gewéinlech nëmmen den A- an de B-Rank an d'Cassini-Deelung, héchstens och nach d'Encke-Deelung am A-Rank ze gesinn. D'Encke-Deelung gouf fir d'éischt de 7. Januar 1888 vum James Edward Keeler um Lick-Observatoire observéiert. Eréischt mat de Raumsonde konnt ee gesinn, datt d'Réng nach weider eidel Plazen hunn a sech an nach méi kleng an enk begrenzt Ënnerréng opdeelen.
Mam Spitzer-Weltraumteleskop gouf am Joer 2009 mat Infrarout e weidere baussenzege Rank entdeckt, deen awer onofhängeg vum Haaptranksystem läit. Visuell ass de Rank wéinst senger klenger Matièredicht an der schwaacher Reflexioun vum Sonneliicht net z'erkennen. De Rank deent sech iwwer e Saturnofstand tëscht 6 an 12 Millioune Kilometer aus an ass ongeféier zwanzegmol sou déck wéi de Planéit. No Date vum JPL, deen op Uerder vun der NASA d'Raumsond Spitzer betreit, huet eis Äerd ongeféier eng Milliard-mol Plaz am Rank. Wann hie vun der Äerd aus ze gesi wier, da géif hien duebel sou grouss ausgesi wéi de Vollmound. Hie läit 27 Grad schréi zum bannenzege Ranksystem. Kuerz no senger Entdeckung hu Fuerscher ugeholl, datt de Rank aus Material vum Mound Phoebe staamt. Dee Mound dréit sech mam nei entdeckten Ranksystem, am Verglach zu de bis elo bekannte Réng, an déi entgéintgesate Richtung ronderëm de Saturn.
2015 gouf mam Weltraumteleskop WISE festgestallt, datt de Rank souguer vu 6 Mio - 16 Mio. km Saturnofstand reecht. Hie besteet iwwerraschend haaptsächlech aus klengem, donkele Stëbs, deen extreem dënn verdeelt ass.
Struktur
Laang Zäit gouf iwwer d'Konsistenz an den Aggregatzoustand vun de Réng spekuléiert. Am Joer 1856 huet de James Clerk Maxwell bewisen, datt stabil Réng nëmmen existéiere kënnen, wa si aus enger grousser Zuel net zesummenhänkender klenger fester Kierper bestinn.
Haut ass bekannt, datt den Haaptréngsystem méi wéi 100.000 eenzel Réng mat ënnerschiddlechen Zesummesetzungen a Faarftéin huet, déi duerch schaarf gezeechent Fräiplaze vuneneen ofgegrenzt sinn. De bannenzege fänkt scho bei 7000 km iwwer der Uewerfläch vum Saturn un an huet en Duerchmiesser vun 134.000 km, dee baussenzegen huet en Duerchmiesser vun 960.000 km.
D'Rankdeelercher kreesen rechtleefeg an der Héicht vun der Equatorzon ëm de Saturn; domat ass de Réngsystem genee wéi d'Equatorgläiche ëm 27° géint dem Saturn seng Bunngläiche gebéit. All 14,8 Joer, also ongeféier all halleft Saturnjoer, passéiert d'Äerd d'Rankgläiche, sou datt d'Réngsystem bal onsiichtbar gëtt. Am September 2009 hat d'Äerd vun der südlecher an déi nërdlech Hemisphär vum Saturn gewiesselt.
E weidert Phenomeen sinn radial, speechenaarteg Strukturen, déi sech vu bannen no baussen iwwer d'Réng vum Saturn ausbreeden an heibäi enorm u Breet zouhuelen: bei enger Breet vu ronn 100 Kilometer kënnen si bis zu 20.000 Kilometer laang ginn. D'"Speeche" goufe fir d'éischt vun der Sond Voyager 2 bei hirem Laanschtfluch am Joer 1981 entdeckt, spéider konnt d'Observatioun ë. a. vum Weltraumteleskop Hubble geséchert ginn. Komescherweis sinn dës Strukturen awer ab 1998 lues alues verschwonnen a konnten dann eréischt nees vu September 2005 nees op Biller vun der Raumsond Cassini nogewise ginn. Als Ursaach fir d'Sträifen gouf ufanks eng kuerzlieweg Wiesselwirkung mam Magnéitfeld vum Saturn ugeholl.
US-amerikanesch Astronomen hunn 2006 eng aner Erklärung fir dat Rätsel fonnt: Deemno bestinn d'Speechen aus butzege (wéineg µm) geluedenen Stëbspartikelen, deenen hir Fluchbunn vum UV-Liicht vun der Sonn esou beaflosst gëtt, datt d'Partikelen duerch entstoend elektrostatesch Kraaften an e Schwiefzoustand (Levitatioun) bruecht an ugehuewe ginn. Jee no Positioun vum Saturn op senger Ëmlafbunn ännert sech de Wénkel tëscht de Saturnréng an der Sonn an domat och den Afallswénkel vum ultraviolette Liicht. Déi donkel Sträifen entstinn a periodeschen Ofstänn ëmmer dann, wann d'Sonn an der Rénggläiche vum Saturn steet a bestinn dann fir ongeféier aacht Joer. Eng sträifeneidel Phas hält dogéint sechs bis siwe Joer laang un. De Grond fir déi elektrostatesch Opluedung vun de Réng gëtt kontrovers diskutéiert. Eng Erklärung ass, datt Blëtzer an der ieweschter Atmosphär vum Saturn optrieden, déi duerch komplex Virgäng Elektronestralen ausléisen, déi d'Réng treffen.
Genesis
Zu der Genesis vun de Saturnréng gëtt et verschidden Theorien. No der virgeschloener Theorie vum Édouard Albert Roche am 19. Joerhonnert entstoungen d'Réng duerch e Mound, deen dem Saturn ze no koum, sou datt hien duerch Gezäitekraaften auseneegebrach ass. Déi kritesch Distanz gëtt als Roche-Grenz bezeechent. Déi raimlech Variatioun vun den Unzéiungskraaften duerch de Saturn bezwéngt an dësem Fall d'moundintern Gravitatiounskraaften, sou datt de Mound nëmme nach duerch seng materiell Struktur zesummegehale gëtt. No enger anerer Theorie sinn d'Réng zesumme mam Saturn entstanen. Dës Theorie gëtt kaum nach vertrueden, well et gëtt ugeholl, datt d'Réng een no astronomesche Moossstief kuerzliewege Phenomeen vun héchstens e puer honnert Millioune Joer sinn.
Nei Date vun der Raumsond Cassini hunn am Dezember 2007 zu enger neier Altersbestëmmung gefouert, no där d'Saturnréng scho viru 4,5 Milliarde Joer entstane sinn. Domat wieren d'Réng ongeféier sou al wéi d'Sonnesystem.
Dynamik
D'Fräiplazen tëscht de Réng berouen op de gravitative Wiesselwierkung mat de ville Mounde vum Saturn souwéi de Réng ënnerenee. Dobäi spillen och Resonanzphenomeene eng Roll, déi optrieden, wann d'Ëmlafszäiten am Verhältnes vu klenger ganzer Zuele stinn. Sou gëtt d'Cassinesch Deelung duerch de Mound Mimas verursaacht. E puer kleng Mounden, sougenannt Hiirten- oder och Schéifermounde, kreesen direkt an de Fräiplazen an un de Ränner vum Réngsystem a stabiliséieren hir Struktur. Nei Miessungen a Fotoe vun der Raumsond Cassini hunn erginn, datt d'Rankkanten an domat d'Oftrennung vun de Réng nach méi schaarf sinn wéi bis elo ugeholl. Et war ugeholl ginn, datt an de Fräiplazen och nach ettlech Äisstécker befannen, wat awer net de Fall ass.
Déi extreem dënn Déckt vum Ranksystem geet op Stéiss vun de Partikelen zeréck. All Fielsstéck kreest eenzel ëm de Mëttelpunkt vum Saturn an net d'Réng als kompakten Objet. Dofir pendelt all Stéck, dat sech iergendwann op der Uewerfläch vum Réngsystem befënnt, wärend enges Ëmlafs eemol vertikal duerch de Réngsystem duerch an nees zeréck. Duerch onelastesch Stéiss mat anere Stécker reduzéiert sech dës vertikal Vitesskomponent an domat och d'Déckt vum Réngsystem.
Weider Réng- a Scheiwephenomeene an der Astronomie
Däitlech méi schwaach Réng gëtt et och bei den anere grousse Gasplanéite vum Sonnesystem, beim Jupiter, Uranus a beim Neptun. Doriwwer eraus sinn kreesend Scheiwen an der Astronomie en heefegt Phenomeen, dat a vill verschiddene Gréissten optrëtt. Nieft Planéiteréng zielen dozou Akkretiounsscheiwen bei Röntgenduebelstären an déi, wou sech an der Entwécklungsphas zum Stär befannen, oder wéi z. B. d'Asteroidenceinture, awer och d'Spiralgalaxien.
Radien an Ëmlafzäite vun den Saturnréng
! Objet ! Radius (km) ! Ëmlafzäit
Clio Goldsmith
D'Clio Goldsmith, gebuer als Paula Goldsmith de 16. Juni 1957 zu Paräis, ass eng franséisch Schauspillerin.
Clairegoutte
D'Gemeng gehéiert zu den 198 Gemengen déi de Parc naturel régional des Ballons des Vosges bilden.
La Confrérie des larmes
La Confrérie des larmes ass eng franséisch-lëtzebuergesch-belsch Koproduktioun vum franséische Regisseur an Dréibuchauteur Jean-Baptiste Andrea. Den Thriller koum den 9. Oktober 2013 a Frankräich an d'Kinoen.
Ëm wat geet et am Film?
De Gabriel léisst sech vun enger mysteriéiser Organisatioun engagéieren, fir eng Malette vun engem Land an en anert ze bréngen. Natierlech däerf en ënner kengen Ëmstänn wëssen, wat dran ass, bis enges Daags d'Malette geklaut gëtt, an et dofir en Doudege gëtt...
Bureau international de l'heure
De Bureau international de l'heure (BIH) am Paräisser Observatoire war als international Plaz verantwortlech, fir déi verschidde Miessunge vun der Universeller Zäit ze vergläichen.
Geschicht
D'Grënnung gouf 1912 un der Conférence internationale de l'heure radiotélégraphique beschloss.
1987 gouf de Verglach vu Miessunge vun der Universeller Zäit vum Internationale Büro fir Moossen a Gewiichter iwwerholl, an d'Aufgabe vum BIH am Beräich vun der Zäitkorrektur dem Internationalen Déngscht fir Äerdrotatioun a Referenzsystemer iwwerdroen.
Hertzsprung (Moundkrater)
De grousse Moundkrater Hertzsprung läit um Equator op der Äerdmoundrécksäit, ëstlech vun hirer Mëtt. Et ass eng vun de gréissten Rankstrukturen um Äerdmound.
De Grousskrater huet d'Form vun engem risegen Duebelrank, woubäi schonn de bannenzege Rank 250 km Duerchmiesser huet, an huet eng kreesfërmeg staark negativ Gravitéitsanomalie (negative Mascon), déi sech ronderëm an d'Positiivt ännert.
Am Zentrum vun der Formatioun leie ganz vill kleng Krateren, vun deenen de gréisste 50 km Duerchmiesser huet. De bannenzege Rank huet och zwou kuerz Kraterreien, de südleche baussenzege Rank huet zwou laanger mat jee iwwer 10 Eenzelkrateren, déi méiglecherweis Sekundärkratere vun engem gréisseren Aschlag sinn.
Genee déi selwecht Form vum Duebelrank ass och bei de südwestleche Risekrateren Apollo a Korolev ze gesinn. Sou hunn och déi dräi Groussstrukture vun der Moundrécksäit e Glach am Gravitatiounsbild (méi schwaach och zum Mare Orientale), wat op eng kollektiv Genesisgeschicht weist.
Jochen Pützenbacher
De Jochen Pützenbacher, gebuer den 9. Mäerz 1939 zu Haan a gestuerwen den 22. August 2019 zu Düsseldorf, war en däitsche Radiosspeaker, an tëscht den 1970er an 1990er Joren ee vun de beléifste Speaker beim däitschen RTL-Radio Die vier fröhlichen Wellen.
Liewen
Nodeems en ë. a. als Coiffeur a Maquilleur geschafft hat, huet hie seng Radioscarrière, éischter zoufälleg, 1970 beim däitschsproochege Programm vun RTL ugefaangen. 1973 gouf en do Chef-Speaker an dono Chef fir den Entertainment.
Hien huet och verschidden Televisiounssendunge moderéiert, ufanks bei RTLplus, spéider beim WDR a SWF.
Nodeems en 1997 bei RTL pensionéiert gouf, huet hien nach vereenzelt Galaspektakele moderéiert a Course ginn, wéi ee professionell Radio mécht.
Hien huet bis e puer Joer viru sengem Doud weider zu Lëtzebuerg gelieft. Dono huet hie sech mat senger Fra op Düsseldorf zeréckgezunn.
1986 krut hien, zesumme mat sengen RTL-Kolleeginnen Helga Guitton an Haidy Jacobi den Ordre de mérite. , an 1995 gouf hie Chevalier vum Ordre de la Couronne de Chêne.
Lina Wertmüller
D'Lina Wertmüller, gebuer als Arcangela Felice Assunta Wertmüller von Elgg Spanol von Braueich de 14. August 1928 zu Roum an och do gestuerwen den 9. Dezember 2021 war eng italieenesch Filmregisseurin an Dréibuchautorin.
De Lampertsbierg
De Lampertsbierg ass e lëtzebuergeschen Documentaire vum Joy Hoffmann aus dem Joer 2021. E koum den 21. November 2021 an d'Kinoen
Ëm wat geet et am Film?
De Lampertsbierg ass e Portrait vum Stater Quartier Lampertsbierg, deen de lokale Spezifitéiten nogeet, an déi 150järeg Geschicht vum Quartier, am Zesummenhang mat där vun der Stad a vum Land, retracéiert.
De Film presentéiert sech als eng Serie vu 6 Deeler, vun all Kéiers enger décker halwer Stonn:
Am Kino gouf en an 2 Deeler vu ronn 105 Minutten, mat jee 3 Episoden, gewisen.
Hannergrond
De Film baséiert op Interviewe mat zum gréissten Deel Lampertsbierger Leit, op Filmarchiven aus dem CNA a vun RTL, zousätzlech gedréite Biller, a Fotoen an Dokumenter aus diverse Lëtzebuerger Archiven, a private Kollektiounen.
Kritik
Michel Delage, Radio 100,7: "De Lampertsbierg ass e klassesch opgebauten Documentaire, mat enger Hellewull u Material, Fakten an Zäitzeien [...] Dëse ganz liewegen an interessante Portrait vun engem grad esou liewegen an interessante Quartier, dee vum CNA produzéiert an an Zesummenaarbecht mat de Lampertsbierger Geschichtsfrënn entstanen ass, dierft wuel en onëmgänglecht Referenzwierk ginn."
rtl.lu: "De Lampertsbierg ass awer vrun allem de Portrait vun engem Stater Quartier, deen eng enorm Entwécklung gemaach huet, fir et mat engem Beispill ze soen: vum alen Tramsschapp bis bei de modernen Tram. [...] Heiansdo géif ee sech als Spectateur vläicht e bëssi Relache wënschen, e puer Momenter ootmen duerfen, d'Biller eleng schwätzen a wierke loossen an dat verschaffen, wann een do alles gewuer ginn ass. An heiansdo hätt ee sech gär vum Joy perséinlech nach méi mathuele gelooss a säi Quartier a bei déi Leit, mat deenen hie sech ënnerhalen huet."
Pablo Chimienti, d'Lëtzebuerger Land: "Certains sujets[...] reviennent à plusieurs reprises, ce qui finit par être redondant dans cette version cinéma aux épisodes regroupés. Un problème qui s'ajoute à un va-et-vient constant entre documentaire subjectif et reportage factuel qui dérange un peu le propos, à quelques interviews où le réalisateur est tutoyé et directement cité par les intervenants ou encore à un cadre tremblant même sur des plans fixes d'un immeuble ou d'une stèle commémorative… Autant de petits défauts qui donnent à ce Lampertsbierg une impression de fourre-tout, certes pas inintéressant, mais pas tout à fait maîtrisé."
NGC 4458
Den NGC 4458 ass eng elliptesch Galaxis am Stärebild Virgo. Si ass ongeféier 53 Millioune Liichtjoer vun der Äerd ewech.
Den NGC 4458 gouf den 12. Abrëll 1784 vum dàitsch-britteschen Astronom Friedrich Wilhelm Herschel entdeckt.
Bruce Myers
De Bruce Myers, gebuer als Bruce Neville Robert Jan Myers den 12. Abrëll 1942 zu Heywood an England a gestuerwen de 15. Abrëll 2020 zu Paräis war en engleschen Theater- a Filmschauspiller.
Hien huet a bedeitende Filmer wéi Meetings with Remarkable Men (1979) vum Peter Brook, Eaux profondes (1981) vum Michel Deville, The Unbearable Lightness of Being (1988) vum Philip Kaufman an The Browning Version (1994) vum Mike Figgis matgespillt.
Jérôme Savary
De Jérôme Savary, gebuer de 27. Juni 1942 zu Buenos Aires a gestuerwen de 4. Mäerz 2013 zu Levallois-Perret, war e franséischen Theaterregisseur, Theater- an Operenintendant, Schauspiller Musikant an Auteur.
Hien huet ufanks zu New York als Jazztrompetist gelieft, huet du säi Militärdéngscht an Argentinie gemaach (säi Papp war Argentinier) a goung dann op Paräis. Do huet en als Comic-Zeechner, Auteur vu Fotoromaner a Chauffer (ë. a. vum Charlie Parker senger Witfra) geschafft.
1965 huet en d'Compagnie Jérôme Savary gegrënnt, aus där sech Le Grand Magic Circus a méi spéit Le Grand Magic Circus et ses animaux Tristes entwéckelt huet. Mat där Trupp, déi hiren eegene Stil hat - eng Mëschung aus Zirkus, Varieté, Burlesk-Theater an Oper - gouf en inernational bekannt.
Vun 1982 bis 1986 war de Savary Direkter vum Centre Dramatique National du Languedoc-Roussillon, duerno bis 1988 vum Carrefour Européen du Théâtre du 8e zu Lyon; vun 1988 bis 2000 vum Théâtre national de Chaillot an da bis 2007 Intendant vun der Paräisser Opéra-Comique.
Als Regisseur huet hien eng wäit Pallett vu Stécker inszenéiert, vu Schauspill, Oper, Operett bis Musical; vum Molière sengem Bourgeois gentilhomme iwwer dem Verdi säi Rigoletto, dem Offenbach seng La Périchole an dem Lehár seng Lustiger Witwe bis zum Monnot sengem Musical Irma la Douce. Am Ganzen huet hien iwwer 300 Stécker op d'Bün bruecht.
Champagney (Haute-Saône)
Champagney ass eng franséisch Gemeng am Departement Haute-Saône an der Bourgogne-Franche-Comté am Dall vum Rahin an am Kuelerevéier vu Ronchamp a Champagney.
D'Gemeng gehéiert zu den 198 Gemengen déi de Parc naturel régional des Ballons des Vosges bilden.
Agnès Varda
D'Agnès Varda, gebuer den 30. Mee 1928 zu Bréissel a gestuerwen den 29. Mäerz 2019 zu Paräis, war eng franséisch Filmregisseurin.
Si war vun 1962 bis zu deem sengem Doud am Joer 1990 mam Filmregisseur Jacques Demy bestuet. Si ass d'Mamm vum Schauspiller Mathieu Demy.
Bedeitend Filmer vun hir si La Pointe-Courte (1955), Cléo de 5 à 7 (1962) a Sans toit ni loi (1985).
Damiano Damiani
Den Damiano Damiani, gebuer den 23. Juli 1922 zu Pasiano di Pordenone, Friuli-Venezia Giulia, Italien, a gestuerwen de 7. Mäerz 2013 zu Roum, war en italieeneschen Dréibuchauteur a Filmregisseur.
Vill vu senge Filmer hunn d'Verflechtung vun der Politik an der Mafia als Sujet. Do donieft huet hien och Actionfilmer gedréint. Verschidde Filmer baséieren op Romaner vu bekannte Schrëftsteller, wéi dem Alberto Moravia.
Joseph de Ferraris
Liewen
D'Famill Ferraris koum aus dem Piemont, mä hie selwer ass a Loutrengen gebuer. Mat 9 Joer gouf hien zu Wien Page vun der Keeserin Amalia, der Witfra vum Josef I.
Felix Melchior
De Felix Melchior war e lëtzebuergesche Vëlossportler.
Joseph de Ferraris
Liewen
Bis 1793 huet hien an der éisträichescher Arméi Carrière gemaach a war bei verschiddene Schluechten am Éisträicheschen Ierffollegkrich dobäi, wéi z. B. 1742 an där bei Chotusitz, wou en uerg blesséiert gouf. Am selwechte Joer gouf hien zum Läitnant befërdert, 1750 zum Majouer. Och am Siwejärege Krich huet hie sech geschloen. 1758 krut hien d'Kommando iwwer d'Infanterie-Regiment Karl Prinz von Lothringen, mat deem hien de 14. Oktober 1758 bei der Schluecht bei Hochkirch mat dobäi war. Hie gouf dofir mam de Maria-Theresia-Uerde belount. In 1767 huet de Keeser Joseph II. hien zum Generaldirekter vun der Artillerie an den Éisträicheschen Nidderlanden nominéiert, a 1775 gouf de Ferraris als Gouverneur op Dendermonde geschéckt. Wéi am Oktober 1789 d'Brabantesch Revolutioun ausgebrach ass, war de Ferraris ee vun de Kommandanten, déi se néiergeschloen hunn.
1793 ass de Ferraris aus der Arméi ausgetrueden an huet ugefaangen, Kaarte vum Éisträichesche Keeserräich auszeschaffen. Dobäi huet hie sech ë. a. en Numm als Kartograph vun den Éisträicheschen Nidderlanden an dem Prënzbistum Léck gemaach. D'Kaartesammlung ass haut als Carte de Ferraris bekannt.
De Grof de Ferraris, dee Fräimaurer war, war mat der Mariette d'Ursel (1743-1810), der Duechter vum Herzog Charles d'Ursel, bestuet. Se haten eng Duechter, déi sech 1799 mam Grof Franz Zichy bestuet huet.
Den de Ferraris ass am Alter vun 88 Joer zu Wien gestuerwen.
Carte de Ferraris
D'Carte(s) de Ferraris (och: Carte de Cabinet des Pays-Bas autrichiens oder Atlas Ferraris) ass eng Kollektioun vun topographesche Kaarten, déi sech aus 275 handgemoolte Blieder am Moossstaf 1:11.520 an enger Gréisst vu ronn 90 cm × 140 cm zesummesetzt. Do derbäikommen 12 Bänn mat militäreschen an ekonomesche Commentairen. De Ferraris hat se tëscht 1771 a 1777 am Optrag vun der Maria Theresia an dem Keeser Franz II. ausschaffe gelooss, fir se dem Charles vu Loutrengen, deen déizäit Gouverneur vun de Provënze war, ze schenken.
Déi Ausgab sou wéi déi zwee aner Kaartewierker, goufe 1794, op Wien iwwerfouert. Den Traité vu Saint-Germain-en-Laye vum 10. September 1919 huet der Belsch d'Méiglechkeet ginn, fir bei der Commission de réparations veschidden Dokumenter, déi d'Éisträicher matgoe gelooss haten, wéi se sech 1794 aus dem Stëbs gemaach haten, zeréckzefroen. Sou koum dem Charles vu Loutrengen säin Exemplaire nees 1922 hannescht op Bréissel.
1777 a 1778 huet de Ferraris eng manner detailléiert Versioun erausginn, déi ee konnt am Handel kafen. Dës bestoung aus 25 Béi am Moossstaf 1: 86.400.
Dem Ferraris seng Kaart ass haut e wichtegen Temoignage dovun, wéi déi haiteg Belsch a Lëtzebuerg virun der Industrieller Revolutioun ausgesinn hunn.
Zanter 2009 ass en Atlas mat de Ferraris-Kaarten am Handel ze kréien. E gouf zesummegestallt an Zesummenaarbecht vun der Bibliothèque royale de Belgique, dem belschen Institut géographique national an den Editiounshaiser Lannoo a Racine. Et ass e Fac-similé vun der handgemaachter Versioun genannt Carte de Cabinet am Moossstaf 1: 11.520. Et ass allerdéngs kee kamoud Stéck, seng Dimensioune sinn 52 × 41 × 5,5 cm, an e weit eppes iwwer 11 Kilo.
D'Ferraris-Kaart kann awer och online op geoportail.lu, der offizieller Plattform fir geographesch Donnéeën a Servicer vun der Administration du cadastre et de la topographie gekuckt ginn.
Selena Gomez
D'Selena Marie Gomez, gebuer den 22. Juli 1992 zu Grand Prairie am Texas, ass eng US-amerikanesch Sängerin, Lidderschreiwerin, Productrice a Schauspillerin.
Si ass duerch hir Roll als Alex Russo an der Disney Channel-Serie "Wizards of Waverly Place" als Leader vun der Grupp Selena Gomez & The Scene bekannt ginn.
Den 22. Juli 2008 huet si e Kontrakt mat Hollywood Records ofgeschloss.
2008 gouf d'Selena Gomez mat 17 Joer zur jéngster UNICEF-Botschafterin vun den USA ernannt.
Zentralafrikaneschen CFA-Frang
Den Zentralafrikaneschen CFA-Frang (op franséisch franc CFA oder einfach franc, Wärungscode: XAF) ass d'Wärung vu sechs onofhängege Staaten an Zentralafrika: Equatorialguinea, Gabun, Kamerun, Republik Kongo, Tschad an Zentralafrikanesch Republik. Zesummen hunn déi Länner eng Bevëlkerung vun ronn 45 Millioune Leit (Stand: 2013).
CFA steet fir Coopération financière en Afrique centrale. E gëtt vun der Bank vun den Zentralafrikanesche Länner (BEAC) fir déi sechs uewegenannt Memberlänner vun der Zentralafrikanescher Wirtschafts- a Wärungscommunautéit (CEMAC) erausginn. A Westafrika zirkuléiert de Westafrikaneschen CFA-Frang, eng aner Wärung, déi awer de selwechte Wäert wéi den Zentralafrikaneschen CFA-Frang huet.
De 25. Abrëll 2023 gëtt d'Ministerreunioun vun der Wirtschafts- a Währungsgemeinschaft vun Zentralafrika (Cemac) a Frankräich ofgehalen. Besonnesch iwwer de Sujet vum CFA-Frang gouf diskutéiert. Op der franséischer Säit gëtt d'Garantie vum CFA-Frang an d'Versécherung vu senger Konvertibilitéit als Vektor vun der wirtschaftlecher Stabilitéit fir d'Regioun ugesinn. Frankräich bleift "oppen" an "verfügbar" fir eng Reform vun der monetärer Kooperatioun an Zentralafrika virzegoen, sou wéi et an Westafrika stattfënnt. Frankräich seet et wier prett d'Propositioune vum CEMAC ze kréien..
InterCity
Den InterCity ass e speziellen Zuchservice deen et a verschiddenen europäesche Länner gëtt, an dee wéi den Numm et seet, déi grouss Stied matenaner verbënnt.
InterCity a Frankräich
A Frankräich sinn d'InterCity an der SNCF-Mark Intercités, fréier Corail Intercités regroupéiert. Haut ass den InterCity a Frankräich e Mëttelstreckenzuch dee mat Corail Voituren oder Automotricë gefuer gëtt.
Bis uganks der 1990er Joren huet de Reseau ganz Frankräich ëmfaasst an huet och laang Strecken enthalen, déi sinn awer wéinst dem TGV ewechgefall sinn.
Den Reseau ass haut op 19 Linnen zeréckgaangen, vun deenen der 10 vu Paräis ausginn, an der 9 déi grouss Stied an der Provënz matenaner verbannen. .
Archaeologia luxemburgensis
Archaeologia luxemburgensis - Bulletin du Centre national de recherche archéologique ass den Numm vun enger wëssenschaftlecher Publikatiounsserie, déi den Nationale Fuerschungszenter fir Archeologie zanter dem Hierscht 2014 erausgëtt, fir de Public iwwer seng Fuerschungen, Aarbechten an Entdeckungen z'informéieren.
D'Serie kënnt reegelméisseg eemol am Joer eraus an enthält allkéiers den "Rapport annuel". Redaktiounssekretär vun der Publikatiounsserie ass den Archeolog François Valotteau.
Den éischte Band 1/2014 vun der Serie ass uganks Oktober 2014 am A4-Format erauskomm, huet 160 Säiten an dréit d'ISBN 978-2-87-985329-1.
Vum zweete Band un dréit d'Serie d'ISSN-Nummer 2354-5526.
Joseph Witry (Eisebunner)
De Jakob Joseph ("Jos") Witry, als Jakob Joseph Stocklausen gebuer de 6. Abrëll 1901 zu Biergem a gestuerwen de 4. November 1971 zu Greiweldeng, war e lëtzebuergeschen Eisebunner, Lepidopterolog a Botaniker.
De Jos Witry huet zu Rëmeleng gewunnt. Hie war Member vun der Société des naturalistes luxembourgeois. Hien hat eng grouss Sammlung vu Kiewerleken, besonnesch awer vu Päiperleken. Donieft hat hien e bedeitenden Herbarium mat iwwer 1.400 Beleeger aus dem In- an Ausland. Den Herbarium ass am Nationalmusée fir Naturgeschicht, deen en 2019 digitaliséiert huet.