cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Länner a Stied aus Middle-earth
Harad
Harad setzt sich zusammen aus No-Harad a Wäit-Harad. Et war kee grousst eenheetlecht Räich, mä zesummegesat aus ville klenge Räicher, déi sech ënnerenee bekricht hunn, a vun deenen sech verschiddener mam Sauron zesummegedo hunn. Eent vun dëse Räicher, a warscheinlech dat geféierlechst, war Umbar, wat ech riseg Flott zur Verfügung hat.
D'Länner vun Harad stoungen a fréieren Zäiten ënner Númenor, mä waren awer zu der Zäit vum Rankkrich eng permanent Bedreeung fir d'südlech Grenze vu Gondor.
The Shire
D ' Shire (am Däitschen: Auenland) ass e Gebitt an Eriador tëscht dem Floss Baranduin an de Far Downs, wat ursprénglech en Deel vun Arnor war. Laut dem Tolkien ass d'Shire vun de Far Downs bis zu der Brandywine-Bréck 222 km breet, an 278 km laang. De Brandywine markéiert d'ëstlech Grenz vun der Shire. Et liewen awer och Hobbits am Buckland wat ëstlech iwwer dem Floss läit, a westlech vun der grousser Heck déi d'Shire virun dem Bësch Old Forest schützt; mä Buckland huet eréischt nom Rankkrich offiziell zu der Shire gehéiert.
D'Shire war ursprénglech a véiert Farthings ënnerdeelt (Northfarthing, Southfarthing, Eastfarthing, a Westfarthing), mä Buckland a spéider och d'Westmarch, koumen dobäi. D'Farthings selwer waren och inoffiziell ënnerdeelt, an zwar no de Lännereie vun de Famillen: D'Tooks hu bal all ronderëm Tuckborough am Tookland gelieft. A ville Fäll seet de Familljennumm vun engem Hobbit wou en hierkënnt. Dem Samwise Gamgee säin Numm kënnt vu Gamwich, wou d'Famill hierkomm ass.
D'Shire war zwar a verschiddenen Deeler dicht bevëlkert, mä et war nach ëmmer vill Plaz fir grouss Bëscher a Marschen.
Kirkenes
Wirtschaft a Verkéier
De Fluchhafen zu Høybuktmoen gëtt pro Joer vun ongeféier 150.000 Passagéier benotzt.
Geschicht
Kirkenes war am Zweete Weltkrich mat engem Total vun 320 Loftattacken eng vun de meeschte bombardéierte Stied an Norwegen. An der Uertschaft waren ongeféier 30.000 däitsch Zaldoten stationéiert. Wichteg fir si war d'Verdeedegung vun de Minièren an dem Zougang zum Hafe Murmansk, den eenzegen Hafen am europäeschen Deel vun der deemoleger Sowjetunioun, dee net vun den Däitschen Truppe kontrolléiert gouf. Am Zweete Weltkrich gouf Kirkenes souzesoe ganz zerstéiert. Nëmmen ongeféier 20 Haiser si stoe bliwwen.
Spullsteen
E Spullsteen ass e Baseng, deen aus engem Steen- oder Fielsblock eraus gehae gëtt, an dozou déngt fir an enger Kichen d'Spull ze maachen.
Spullsteng goufen zu Lëtzebuerg meeschtens aus Granit oder aus Leeën, erausgehaen. Si goufen ënner der Kichefënster agebaut, well dat déi hellste Plaz war, an d'Säitemauere vun der Fënsternisch als Droelement konnte benotzt ginn.
Den Numm gouf duerno fir all Baseng gebraucht, an deem d'Spull gemaach gëtt och wann en net aus Steen ass. Dacks ass e Spullsteen hautdesdaags aus Granit, Keramik, INOX oder aner Materialien.
Um Spaweck
Spülbecken Sink Korito
Kiischpelter Cartoonale
D'CartoonArt.lu, fréier Kiischpelter Cartoonale genannt, ass eng Vereenegung vu Lëtzebuerger Zeechner aus de Beräicher Cartoon, Karikatur, Pressezeechnung a kritesch Graphik. Si ass entstanen aus enger Rëtsch vun Aktivitéiten, déi sech an de Joren 1992 bis 1997 am Kiischpelt ofgespillt hunn, weé z. B. Cartoons- a Karikaturen-Ausstellungen, Publikatiounen, Ateliere fir Jonker, Life-Zeechnen.
D'A.s.b.l. Kiischpelter Cartoonale gouf den 13. Mäerz 1997 gegrënnt an huet déi Ausstellungs- a Publikatiouns-Aktivitéiten iwwerholl, déi ënner dem Numm "Kiischpelter Cartoonale" an de Jore virdru vum Syndicat d'initiative Kiischpelt bis 1996 organiséiert a finanzéiert goufen. Eng Konventioun vum 17. Februar 1997 tëscht béide Vereenegungen huet dësen Iwwergank gereegelt. De 27. Februar 2009 huet d'Vereenegung den Numm gewiesselt an heescht vun do un "CartoonArt.lu" an de Veräinssëtz gouf vu Wëlwerwolz an d'Veianer Schlass verluecht.
Wéi et dozou koum
Um traditionellen "Open Air Konschtfestival" deen zanter 1991 all Joer op Nationalfeierdag zu Lellgen an der Gemeng Kiischpelt ass, hu vun Ufank un och begeeschtert Zeechner wéi de Josy Greisen, Carlo Schneider, Robert Soisson deelgeholl, an éischter bäileefeg sinn éischt humoristesch Zeechnunge ronderëm de Moler-Concours zu Lellgen entstanen.
Fréi gouf et kloer, datt d'Karikatur an d'Cartoons net géife bei dem Moler-Concours als eege Konschtgattung mat sonner Präisser virgesi ginn, soudatt déi deemoleg Initiateuren an dreiwend Kräfte vum Lellger Molermaart virgeschloen hunn, eng eegen Ausstellung an eventuell och e Concours zu enger anerer Joreszäit z'organiséieren.
D'Zeechner hunn dës Offer gär opgegraff. Gläich am Hierscht/Wanter 1992 koum et zu enger éischter Ausstellung ënner dem Titel Lëtzebuerger Cartoons. Un der Ausstellung hunn de Josy Greisen, Serge Kugener (Kugi), Roger Leiner, Pol Leurs, Gérard Pierson (PiGé), Carlo Schneider, Patricia Thielen (Patty), Patrick Peiffer, Asko Schroeder, Nic Tholl an de Marcel Weyland mat Originalzeechnungen deelgeholl. D'Ausstellung gouf vum 6. bis den 8. November 1992 an der deemoleger Hostellerie La Bascule zu Wëlwerwolz gewisen. E klenge Katalog koum och dozou eraus.
Algete
Algete  ass den Numm vun enger Gemeng an der autonomer Gemeinschaft Madrid an der Provënz Madrid a Spuenien.
D'Gemeng Algete  huet 15.870 Awunner op enger Fläch vun 38 km².
Länner a Stied aus Middle-earth
The Shire
D'Shire gouf vun den Hobbits am Joer 1601 vum drëtten Zäitalter bevëlkert. D'Hobbits, déi am Dall vum Anduin gewunnt haten, ware scho westlech iwwer d'Misty Mountains gereest, an éier si an der Shire ukomm waren, hu si am Dunland gelieft.
Déi eenzeg Friem déi an d'Shire komm sinn, waren d'Zwergen déi op der Great Road tëscht hire Minnen an den Ered Luin hin an hier gaange sinn, an och heiansdo Elben op hirem Wee bei d'Grey Havens.
Eisebunnsstreck Lëtzebuerg - Iechternach
De Chareli (och alt: Charli oder Charly) war eng Schmuelspuer-Eisebunnslinn mat enger Längt vu 45,80 km, déi tëscht dem 20. Abrëll 1904 an dem 13. Juni 1954 vun der Stad Lëtzebuerg op Iechternach gaangen ass.
Den Numm Chareli gouf ofgeleet vum Virnumm vum deemolegen zoustännege Generaldirekter fir ëffentlech Aarbechten, dem Charles Rischard.
Geschichtleches
De 17. Juni 1897 huet d'Chamber bal eestëmmeg fir de Bau vun der Eisebunnslinn Lëtzebuerg-Iechternach gestëmmt. Nëmmen de Sozialist Michel Welter huet dergéint gestëmmt. Him war den Devis vun 3.334.000 Frang ze héich. An dobäi wousst de Welter nach net, datt d'Käschte vun der Streck op 5.920.000 Frang sollte klammen. En anert Argument, dat de Welter virgedroen huet, war d'Distanz. D'Zuchstreck war 45,80 Kilometer laang, iwwer d'Strooss waren et der 33,30.
D'Gesetz iwwert de Bau vun der Streck gouf den 3. Juli 1897 publizéiert.
Och de Michel Rodange huet sech a sengem Renert Gedanken iwwer de Fortschrëtt gemaach: De 5. Abrëll 1904 konnt de "Veräin vun de Lëtzebuerger Ingenieuren" no enger éischter Faart zefridde feststellen, datt "die Bahn alle an sie gestellten Anforderungen genüge, mehr als genüge". Bei der Neier Bréck, déi de selwechten Dag ageweit gouf, huet de Staatsminister Paul Eyschen ënner bloem Himmel eng Ried gehalen, duerno de Bëschof an e puer Ministeren. Et waren dat net déi eenzeg Riede fir deen Dag. No Kanouneschëss gouf d'Vollek aus de Waggonen erauskommandéiert an d'Dignitairen hu Plaz geholl. Et goung de Rollengergronn erof, iwwer Dummeldeng, de Sennengerbierg, Jonglënster, Konsdref an zu Bech duerch den Tunnel. Iwwerall stoungen Éierejofferen a Buergermeeschtere prett. Déi eng, fir den Éierewäin erauszeschëdden, déi aner fir Rieden ze halen.
Bedreiwer
D'Konzessioun vun der Streck war un d'Chemins de fer vicinaux (CV) gaangen, déi d'Exploitatioun vun 1904 bis 1919 un d'Société des chemins de fer secondaires luxembourgeois (CSL) delegéiert hat. Duerno gouf se vun der Société anonyme luxembourgeoise des chemins de fer et minières Prince-Henri (PH) bedriwwen. Wéi d'Kantonal-, d'Sekundär- an d'Vizinalbunnen den 19. Abrëll 1934 zesummegeluecht goufen, huet de Staat d'Exploitatioun vun der Streck mat der staatlecher Gesellschaft Chemins de fer à voie étroite de l'État (CVE) iwwerholl.
Wärend der Zäit vum Zweete Weltkrich huet d'Deutsche Reichsbahn d'Exploitatioun iwwerholl. Nom Krich gouf d'Streck, wéi all aner Zuchstrecken zu Lëtzebuerg, provisoresch vum Staat bedriwwen, bis se vun 1946 u vun der CFL geréiert gouf.
Streck
=== Stad Lëtzebuerg - Rollengergronn - Eech === D'Streck ass op der Stater Gare fortgaangen, wou och den Terminus vun der Streck fir op Réimech war, déi och vun der CSL bedriwwe gouf. Vun der Garer Plaz aus ass de Chareli op eegene Gleiser (nieft deene vum Stater Tram) op der lénker Stroossesäit (a Richtung Uewerstad gekuckt) iwwert d'Nei Avenue an d'Nei Bréck gefuer, ier en um Boulevard Royal op déi riets Säit gewiesselt ass. Op der Héicht vun der Groussgaass ass d'Streck no lénks an d'Arsenalstrooss ofgebéit, wou beim Park eng Halt („Charelis Gare“) war. Op der Stäreplaz huet de Chareli hannert dem Café Wintersdorf an der Glacis Gare gehalen, enger Giddergare, vun där aus Wueren a Richtung Iechternach transportéiert goufen. Vun do aus goung d'Streck duerch de Rollengergronn an d'Millebaach bis op d'Eecher Plaz.
Op der Eecher Plaz huet de Chareli - vun Enn 1913 un - d'Gleiser vum Tram gekräizt ier en iwwert eng eege Streck iwwert d'Uelzecht a Richtung vun der Dummeldenger Charelis Gare viru gefuer ass.
Elektrifikatioun vun der Stater Streck
De Chareli dee vun Damplokomotive gezu gouf, huet fir sou munch Reklamatioune wéinst Knascht gesuergt, absënns am ënneschten Deel vun der Neier Avenue, wou en direkt laanscht d'Haiserfront gefuer ass. Vu virera war scho geplangt ginn, d'Streck méi spéit mat Stroum ze bedreiwen an 1907 gouf et déi éischt Pläng fir d'Stater Streck z'elektrifizéieren, déi dem Exploitant awer net gefall hunn. An de Joren duerno goufe vum Staat verschidde Variante geplangt – déi deels och den Tram mat agebonnen hunn – an der Stater Gemeng proposéiert, ma et koum net zu enger Eenegung, och wann et am Gesetz vum 28. Juni 1911 explizitt virgesi war, datt d'Streck vun der Gare bis op Dummeldeng sollt elektrifizéiert ginn.
Eech - Iechternach
…
Undenken un de Chareli
Fir un déi fréier Eisebunnslinn z'erënnere sinn uechter d'Land eng Rei Plazen a Stroossen nom Chareli genannt: zu Lëtzebuerg, um Sennengerbierg, zu Hueschtert an zu Iechternach.
Akutagawa-Präis
Den Akutagawa-Präis (芥川龍之介賞 Akutagawa Ryūnosuke Shō) ass de wichtegste japanesche Literaturpräis.
Dës Auszeechnung gouf 1935 vum Kikuchi Kan, Editeur vun der Zeitung Bungei Shunjū an d'Liewe geruff, als Erënnerung un den Auteur Ryūnosuke Akutagawa, mat deem de Kan a grousser Frëndschaft verbonne war. De Präis gëtt all Joer zweemol verginn, am Januar an am Juli. Dëst ass an éischter Linn eng Auszeechnung fir Kuerzgeschichten an Novellen, déi an Zeitungen oder Zäitschrëfte publizéiert goufen. Sou fënnt ee virun allem jonk Auteuren, déi nach kee gréissert Wierk opweises hunn op der Lëscht vun de Laureaten.
Alpedrete
Alpedrete ass den Numm vun enger Gemeng an der autonomer Gemeinschaft Madrid an der Provënz Madrid a Spuenien.
D'Gemeng Alpedrete huet 10.989 Awunner op enger Fläch vun 13 km².
John Lawrence May
Den John Lawrence May, gebuer den 31. Mäerz 1922 zu Evanston am Illinois, a gestuerwen de 24. Mäerz 1994 zu St. Louis am Missouri, war vu lëtzebuergescher Ofstamung an huet eng féierend Roll an der US-amerikanescher kathoulescher Kierch gespillt. Vun 1980 bis 1992, bis zu sengem Récktrëtt war hien Äerzbëschof vu St. Louis am Missouri. Do war hien den Nofollger vum Kardinol John Carberry. Hien ass 1994 un engem béisaartege Gehiertumor gestuerwen a gouf an der Basilika vu St. Louis bäigesat.
Mat dem Präis, deen dem John Lawrence May säin Numm dréit, gëtt all Joer e Primus vun enger kathoulescher Highschool aus der Äerzdiözes St. Louis ausgezeechent.
Lëscht vu lëtzebuergesche Konschtschafenden
Dës Lëscht vu lëtzebuergesche Konschtschafenden am Beräich arts plastiques (d. h. Molerei, Grafik, Skulptur, asw.) ass en Deel vun de Referenztabellen. Op dëser Lëscht kënnen och eventuell mol Auslänner stoen, wa gewosst ass, datt se de gréissten Deel vun hirem Liewen zu Lëtzebuerg waren an do geschafft hunn.
P
Probst]] (1913-2004)
Collegium Trilingue
De Collegium Trilingue, och Collegium Trium Linguarum oder Collegium Buslidianum, war de laténgeschen Numm vun engem Kolléisch vun der Universitéit vu Léiwen, deen op Hollännesch als Drietalencollege bekannt ass. Do goufen déi dräi klassesch Sprooche Griichesch, Latäin an Hebräesch enseignéiert.
Et war dëst deen éischte vun där Zort. De François Ier huet sech en zum Virbild geholl fir de Collège royal zu Paräis, den haitege Collège de France, ze grënnen.
De Collegium Trilingue war vum Jérôme vu Bauschelt gestëft ginn, deen en testamentaresch der Universitéit vu Léiwen verierft hat. Säi Frënd Desiderius Erasmus huet sech deemools ëm d'Ëmsetzung gekëmmert. De Kolléisch gouf 1518 ageweit. Ënnena gouf et e Klassesall an eng Kapell, um éischte Stack waren d'Dortoiren.
An der Zäit vun der Franséischer Revolutioun gouf de Kolléisch definitiv zougemaach.
D'Gebai steet haut nach zu Léiwen; et ass ë. a. e Restaurant dran.
HaaptsäitBléck/Archiver 2007
2007
Dëst sinn d'Biller, déi 2007 an der Rubrik Ee Bléck op  vun der Haaptsäit ze gesi waren.
Bartreng
Geographie
Iwwer den Tossebierg leeft d'Nationalstrooss N6 déi op hirer ganzer Längt zu der Voie de la Liberté gehéiert.
Duerch Bartreng leeft vu Westen no Osten d'Péitruss.
Geschicht
Den Numm "Bartreng", respektiv "Bertrange" huet eng fränkesch Originn, an heescht souvill wéi "dem Bert(ho) säint". Uechter d'Joerhonnerte variéiert en tëscht Bertharingen, Bertrig, Birtring, Berthinga, Bertringen fir dann zum haitege Bartreng, respektiv Bertrange oder Bartringen, ze ginn.
Aus der Zäit vum Mëttelalter ass net vill vu Bartreng gewosst. 1548 huet de Gouverneur Pierre Ernest de Mansfeld d'Herrschaft Batreng kaaft, 1562 gouf s'un d'Madeleine de Schauwenburg viruverkaaft. An an der Neizäit, bis zum Enn vum Spueneschen Ierffollegkrich, waren d'Duerf an d'Buerg vu Bartreng, well se no bei der Festung Lëtzebuerg louchen, bei Belagerunge vun dëser, ëmmer nees duerch d'Arméien, déi do hire Camp haten, geplëmmt ginn. Besonnesch am Drëssegjärege Krich ass d'Bevëlkerung, wéi a villen aneren Dierfer doruechter, duerch Hongersnéit, Pescht a Brigange staark erofgaangen.
Am 19. Joerhonnert war Bartreng e Bauerenduerf mat ronn 200 Haiser, an eppes méi wéi 1.000 Awunner. Eng jett sinn der vun an Amerika ausgewandert. Eréischt an der zweeter Hallschecht vum 20. Joerhonnert huet sech d'Situatioun grondleeënd geännert. Ewell huet Bartreng dervu profitéiert, no bei der Stad ze sinn, an d'Awunnerzuel, déi 1945 nach bei ronn 1.300 louch, ass rasant an d'Luucht gaangen: 1973 gouf d'3.000er-Marque iwwerschratt, 1981 déi vu 4.000, 1996 déi vu 5.000, 2005 déi vu 6.000 an ëm 2013/14 déi vu 7.000.
18. Januar
Den '''18. Januar''' ass den 18. Dag vum Joer am Gregorianesche Kalenner.
Johan Grøttumsbråten
De Johan Grøttumsbråten, gebuer den 12. Februar 1899 a gestuerwen de 24. Januar 1983, ass en norwegesche Schileefer a Spezialist an der Nordescher Kombinatioun.
Ambite
Ambite ass den Numm vun enger Gemeng an der autonomer Gemeinschaft Madrid an der Provënz Madrid a Spuenien.
D'Gemeng Ambite huet 382 Awunner op enger Fläch vun 26 km².
Anchuelo
Anchuelo ass den Numm vun enger Gemeng an der autonomer Gemeinschaft Madrid an der Provënz Madrid a Spuenien.
D'Gemeng Anchuelo huet 777 Awunner op enger Fläch vun 22 km².
Retinne
D'Baach Julienne huet hir Quell zu Retinne, net wäit ewech vun der Parkierch déi der helleger Julienne geweit ass.
Bis zur belscher Gemengereform am Joer 1977 war Retinne eng eegestänneg Gemeng.
Retinne ass vu wäitem ze lokaliséieren duerch säi kënschtlechen Hausbierg, den 90 Meter héijen Terril du Hasard, e kegelfërmegen Tipp vun Afraumgesténgs, deen aus der Zäit vun der Kuelenexploitatioun Rescht blouf.
Am Éischte Weltkrich haten Zaldote vun der däitscher keeserlecher Arméi aus dem 27. IR an dem 165. IR bei der Invasioun, zu Retinne 18 Haiser zerstéiert, a 40 Zivilleit massakréiert.
Charles Messier
De Charles Messier, gebuer de 26. Juni 1730 zu Badonviller a Loutrengen a gestuerwen den 12. Abrëll 1817 zu Paräis war e franséischen Astronom.
Sai Liewen
Dem Messier seng Famill koum aus aarme Verhältnesser. Mat 21 Joer goung hien op Paräis an ass vum Nicholas Delisle (Astronom vun der Marinn) ugestallt ginn. Schonn am Joer 1744 ass säin Intressi un der Astronomie gewuess, nodeem hien de grousse sechs-schwänzege Koméit Klinkenberg gesinn hat. 1754 gouf hie Sekretär bei der Marinn, wou hien ënner anerem och huet misse Kaarten zeechnen. Den Delisle huet him d'Grondwësse vun der Astronomie ginn an huet en dozou ugehalen, vu sämtlechen Observatioune genee Positiounsdaten ze maachen. Vu 1764 un huet hie sech dann haaptsächlech mat der Sich no Koméite beschäftegt. Hien huet mat Fachleit an England, Däitschland a Russland korrespondéiert.
Am Joer 1771 gouf de Messier (endlech) Astronom vun der Marinn – an domat Nofollger vum Delisle. 1781 war hie béis gefall an hat schwéier Verletzungen dovu gedroen, vun deenen hie sech ganz lues erholl huet. Wärend der Franséischer Revolutioun huet hie seng Plaz verluer an ass veraarmt. 1796 huet de Messier eng Ustellung am Bureau des longitudes kritt. Am Joer 1806 huet den Napoléon him d'Kräiz vun der Éierelegioun ugespéngelt. De leschte Koméit, deen hien nach gesinn huet, war de Koméit vun 1807. 1815 hat hien e Schlag, an zwee Joer méi spéit ass hien am Alter vu 87 Joer gestuerwen.
Seng Entdeckungen
1759 huet hien am Optrag vum Delisle de Koméit Halley gesicht a fonnt. 1761 huet hien de Venusduerchgank observéiert an dräi Joer méi spéit mécht hien eng Neientdeckung vun engem Koméit. Bis zum Joer 1801 entdeckt hien 20 Koméiten, dovun 13 eleng, souwéi 6 Stéck zesumme mat aneren Astronomen.
Op der Sich no neie Koméiten ass de Messier op vill aner Objeten, wéi Galaxien, Stärekéip oder Niwwel gestouss. Déi éischt vun dëse Formatiounen, déi spéider Messier 1 oder M1 genannt gouf, hat hie scho 1758 gesinn. Fir seng Aarbecht méi einfach ze maachen, huet hie geziilt no weideren Exemplare gesicht. Dobäi huet hie Kataloge vum Edmond Halley, Nicolas-Louis de Lacaille, Jacopo Filippo Maraldi a Jean-Baptiste Le Gentil benotzt.
Dunn huet de Messier déi Objeten (am Ufank nëmme 45 Stéck) an deem no him benannte Messier-Katalog opgelëscht. Déi éischt Versioun ass 1771 verëffentlecht ginn. Am Joer 1774 mécht de Jérôme Lalande, den deemools beschte franséischen Astronom, hie mam Pierre Méchain bekannt. Eng gutt Zesummenaarbecht huet ugefaangen.
Schonn 1780 war de Katalog op 68 Objete gewuess. Am September 1782 entdeckt de Méchain den 107. Messier-Objet. Vun do un hält de Messier op no weideren Niwwelen ze sichen an e konzentréiert sech nees op d'Koméiten, warscheinlech well de Wilhelm Herschel mat sengem groussen Instrument seng Observatioun ugefaangen hat. Déi lescht Versioun vu sengem Katalog gouf 1781 an der Connaissance des Temps fir d'Joer 1784 verëffentlecht.
Märchen
E Märchen ass eng Prosaerzielung mat fantasteschen an iwwernatierlechen Elementer.
Charles Messier
Seng Entdeckungen
De Messier war Member vu ville Wëssenschaftsakademien, dorënner déi an England, Däitschland, Frankräich a Russland.
Märchen
D'Wuert kënnt aus dem alhéichdäitschen „mari“ (berüümt) an ass eng Diminutivform vum mëttelhéichdäitschen „maere“ (Noriicht).
Charles Messier
Seng Entdeckungen
Dem Messier zu Éiere gouf e Moundkrater souwéi en Asteroid benannt.
Märchen
D'Figure sinn am Allgemenge Feeën, Geeschter, Risen, Zwergen, Draachen déi Feier späizen, Déieren déi schwätzen, Geeschter déi alleguer hëllefen, datt dat Gutt gewënnt oder och alt emol net.
Märercher sinn zanter Joerhonnerten mëndlech iwwerliwwert ginn. Dat sinn d'Volleksmärercher, déi méi spéit gesammelt goufen an an där Form nach haut bekannt sinn. Donieft gëtt et d'Konschtmärercher, déi besonnesch an der däitscher Romantik beléift waren.
Déi éischt Märchesammler
Den Italieener Giovanni Francesco Straparola mat senger Sammlung Le Piacevoli Notti (Déi ergëtzlech Nuechten). Iwwer dem Straparola säi Liewen ass sou gutt wéi näischt bekannt; hien ass warscheinlech zu Caravaggio gebuer, huet zu Padua studéiert, zu Venedeg gelieft an ass do géint 1558 gestuerwen.
1557 koum dem Christoforo Armeno säin Pereginaggio di tre giovanni, figliolo del Re di Serendippozu Venedeg eraus, dat schonn en Träpplek ass zum d'Konschtmärchen. Hei kritt de stierweskranke Kinnek a siwen Deeg siwe Geschichte erzielt, a sou gëtt hien erëm gesond.
Den Italieener Giambatista Basile 1575 bis 1632 mat Lo cunto de li Cunti (D'Märche vun der Märercher), dat 1634/37 posthum zu Neapel erauskoum, an dat méi spéit « Il Pentamerone » genannt gouf. Dat Buch ass ganz an neapolitaneschem Dialekt geschriwwen, also an der Sprooch vum Vollek. Fënnef Deeg laang zielt eng erfonnte Grupp all Dag zéng Geschichten, an dat an enger zimmlech gehäerzter Gaassesprooch.
De Pompeo Sarnelli 1649 bis 1724 koum aus Apulien, war Bëschof an huet säi „Posilechieata“ 1684 erausginn. Hei ass d'Rummhandlung eng Friess an enger Villa, wou vill giess a gedronk gëtt an dobäi vill erzielt gëtt.
De Perrault a seng Feeën
De Charles Perrault 1628 bis 1703, e franséischen Auteur hat Recht studéiert mä zanter 1683 huet hie nëmmen nach geschriwwen. An der Querelle des Anciens et des Modernes, wou et dorëm gaangen ass, ob all Zäit a Vollek seng eege kulturell Héichleeschtunge fäerdeg brénge kann, oder ob d'Wäerter vun der Antiquitéit fir all Zäiten de Kompass fir all Kulture bleiwen, war de Perrault op der Säit vun de "Modernen". An deemselwechte Joer, 1697 bréngt hie seng Märchesammlung eraus, d'Histoires ou Contes du Temps passé, avec Moralitéz. De Perrault ass virsiichteg, hie bréngt d'Buch ënner dem Numm vu sengem zéng Joer ale Bouf eraus. Eréischt wéi et e grousse Succès war, huet hie sech dozou bekannt. An der Widmung, déi sech un d'Niess vum Kinnek riicht, ernimmt den Auteur, datt seng Geschichten all eng séier nëtzlech Moral hätten. A sengem Buch sinn néng Erzielungen, dovun aacht Volleksmärercher: La Belle au bois dormant (de Grimmbridder hiert Dornröschen), Le petit Chaperon rouge (d'Roudkäeppchen), Cendrillon (Aschenputtel). La Belle au bois dormant war schonn am Pentamerone ze fannen, do geet et awer e bësse méi däitlech hir: Dem Basile säi Prënz "erléist" och do d'Prinzessin, déi dovun Zwillingen op d'Welt setzt. Dem Perrault seng Geschichte bréngen et fäerdeg, datt vill Damme vum Haff sech dru ginn, fir och sou Geschichten ze schreiwen. Bis an dat uechzéngt Joerhonnert kommen nach eraus: Mat der Zäit huet déi naiv Wonnerwelt sech awer nëmme nach ëm sech selwer gedréit.
Eppes ganz Neies an Exotesches
Den Antoine Galland huet géint 1700 déi orientalesch Erzielunge vun den Dausendaneng Nuecht entdeckt a se fräi iwwersat. Dovu waren eenzel Geschichte schonn a fréiere Joerhonnerte mëndlech an Europa geroden. Mä dat Wierk am Ganze war onbekannt. Dat war gelleg nei. No an no huet sech den Orientalismus a ganz Europa breetgemaach. De Ballet, d'Oper, de Roman a souguer d'Miwwelen an de Wunnengen hu sech der neier Moud ugepasst. Bis do onbekannt Gewierzer, Museksinstrumenter, Haremen, Sultanen a Sklavinne sinn op der Bün an am Buch opgedaucht.
De Christoph Martin Wieland
Et ass de Christoph Martin Wieland, deen a sengem fréie Roman Die Abenteuer des Don Sylvio von Rosalva d'Konschtmärche fir den däitsche Sproochraum erfënnt. Den Titelheld fënnt e Medaillon mat engem Fraeportrait. A scho mécht sech de Protagonist op de Wee fir d'Prinzessin (dovu geet hien aus) ze befreien. Dräi Heelmëttele sollen den Don Sylvio erëm an d'Realitéit bréngen: Geeschträich Gespréicher, d'Léift vun der 18 Joer aler schéiner Dona Felicia an d'Erzielung vun engem geckeg iwwerdréite Feeëmärchen.
De Goethe
De Johann Wolfgang von Goethe huet dräi Märercher geschriwwen.
De Carlo Collodi
Eréischt 200 Joer no dem Sarnelli senger Posilecheata koumen an Italien nees Märercher op Pabeier. Mä des Kéier waren et net exotesch Geschichtercher fir en distinguéiert Bildungspublikum. De Carlo Collodi (eigentlech: Carlo Lorenzetti) huet seng Geschicht Le avventure di Pinocchio selwer geschriwwen. An hien huet sech un d'Leit vun der Strooss geriicht. Och d'Bild vun der Fee ass en anert wéi an de franséischen, hei ass et eng Fra, déi um Ufank vum Pinocchio als Sëschter an duerno als Mamm verstane gëtt.
De Pinocchio koum fir d'éischt am Collodi senger Kannerzäitschrëft Giornale dei Bambini eraus. Et ass dem iwwerzeegte Republikaner drëm gaangen, fir eppes géint den Analphabetismusze maachen.
Um Spaweck
Conte
Ënnentuerm
En Ënnentuerm ass en Tuerm bei deem en Deel vum Daach d'Form vun enger Ënn huet.
Den Daach vun den Ënnentierm ass entweeder mat Leeë gedeckt oder mat gehummertem Koffer-Blech.
Ënnentierm gëtt et an den däitsche südleche Bundeslänner, an Éisträich an am italieeneschsproochege Südtiroul. Weltwäit bekannt sinn déi Tierm bei Kierchen a Russland an a Bulgarien.
Häerz-Jesu Pateren
D'Häerz-Jesu-Patere sinn eng kathoulesch Kongregatioun, déi vum franséische Geeschtleche Léon Dehon (1843-1925) am Joer 1878 gegrënnt gouf.
D'Ofkierzung vun der Kongregatioun ass: S.C.J. (= Congregatio Sacerdotum a Sacro Corde Jesu).
Astronomesch Katalogen
Den Numm Katalog kënnt vum (griich.: κατάλογος = Lëscht, Verzeechnes). Haut gëtt et fir bal Alles e Katalog. Och sou an der Astronomie.
Häerz-Jesu Pateren
Iwwer 2300 Häerz-Jesu-Patere liewen an 42 Länner op véier Kontinenten (ausser an Australien)
Astronomesch Katalogen
Fir déi hellst Stären um Himmel auserneenzehalen, gëtt et Stärekatalogen, déi entweeder eng Bezeechnung mat Numm, e griichesche Buschtaf oder eng Zuel hunn. Verschidden anerer hu Buschtawen an eng Zuel oder eng Rei Zuele matenee kombinéiert.
Häerz-Jesu Pateren
De Pater Generol
De Pater Generol gëtt vum Generolkapitel fir sechs Joer gewielt. En däerf net méi wéi 12 Joer op deem Poste bleiwen. D'Generolkapitel ass eng Versammlung vu gewielten Häerz-Jesu-Pateren an de Cheffe vun alle Provënzen, déi net nëmmen de Leeder vun der Kongregatioun bestëmmt, mä och iwwer aktuell Theemae beroden an d'Haaptlinne vun der Kongregatioun festleet.
Astronomesch Katalogen
Änlech ass et och bei Galaxien, Asteroiden, Koméiten asw. Et ass zimmlech schwéier fir all déi vill a verschidde Katalogen auserneenzehalen. Mat dësem Artikel Astronomesch Katalogen gëtt versicht, e klengen Iwwerbléck ze verschafen.
Häerz-Jesu Pateren
De Pater Generol
Op dem Generolkapitel vun 2003 zu Roum gouf de Pater José Ornelas Carvalho, de Pater Provinzial vu Portugal, zum Ieweschte gewielt. Päischten 2015 gouf den däitsche Pater Provinzial Heiner Wilmer zu sengem Nofollger gewielt.
De Pater Provënziol
De Pater Provënziol gëtt fir dräi Joer gewielt, a kann eng Kéier erëmgewielt ginn. Hie gëtt no der Wal vum Pater Generol ernannt, an huet dann e Provënzrot mat véier anere Pateren ëm sech fir ze plangen a mat z'entscheeden.
De Pater Gérardy Lachivert ass den 1. Dezember 2005 fir dräi Joer fir déi Provënz ("EF") bestëmmt ginn, zu där Lëtzebuerg gehéiert. De Lëtzebuerger Pater Paul Birsens ass "'Éischte Conseiller" vun deem Provënzrot.
D'Häerz-Jesu-Pateren zu Lëtzebuerg
D'Häerz-Jesu-Patere si virun allem bekannt wéinst der École apostolique zu Clairefontaine an der Belsch, an dem Klouschter Fünfbrunnen op der Pafemillen bei Ëlwen.
De bekanntsten Häerz-Jesu-Pater vu Lëtzebuerg war de Joseph Lorenzo Philippe, deen nom Doud vum Grënner Dehon, vum 20. Januar 1926 bis de 24. Oktober 1935 zweete Pater-Generol war an 1935 Bëschof vu Lëtzebuerg gouf.
E prominente Schüler vun der Schoul zu Clairefontaine ass de fréiere lëtzebuergesche Premierminister Jean-Claude Juncker (1967-1974). Och den Äerzbëschof Jean-Claude Hollerich huet e puer Joer zu Clairefontaine studéiert.
Robert Capa
De Robert Capa, eigentlech Endre Ernő Friedmann, gebuer den 22. Oktober 1913 zu Budapest, a gestuerwen de 25. Mee 1954 zu Thai-Binh am Vietnam wéi hien op eng Minn getrëppelt ass, war en US-amerikanesche Fotograf mat ungareschen Originnen.
Hie war Matgrënner vun der Fotosagence Magnum.
Josy Greisen
De Josy Greisen, gebuer den 10. Mee 1916 zu Gilsdref, a gestuerwen den 13. August 2001 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergeschen Zeechner, Karikaturist, a Bünemoler.
Well hie vum Theater ugezu war, huet hien 1942 als Assistent am Alen Theater geschafft, bis hie vun der däitscher Besatzung op Tréier zwangsversat gouf. Nom Krich goung hien op Paräis a verschidden Theatere fir d'Technik vun der Theaterdekoratioun fir Operen, Operetten an och klasseschem Theater ze léieren. 1948 koum hien op Lëtzebuerg zeréck an huet bis 1981 als Dekorateur am Alen Theater geschafft. Wärend dëser Zäit huet hien och Portraiten a Karikature fir d'Wort gemoolt.
Beetebuerg
Geographie
Beetebuerg läit am Uelzechtdall do wou d'Diddelengerbaach an d'Uelzecht leeft.
Lëscht vun de Buergermeeschtere vun der Stad Lëtzebuerg
Buergermeeschtere vun der Stad Lëtzebuerg zanter 1693 waren:
Am Zweete Weltkrich, wärend der däitscher Occupatioun, ware vun 1940 bis 1943 de Richard Hengst a vun 1943 bis 1944 de Konrad Gorges "Oberbürgermeister der Stadt Luxemburg".
Beetebuerg
Geographie
D'Nopeschuertschafte vu Beetebuerg sinn:
Eisebunn
D'Gare vu Beetebuerg gehéiert zur CFL-Linn 6 a läit op der internationaler Streck Lëtzebuerg-Dijon.
Stroossen an Autobunnen
Beetebuerg hänkt um Stroossennetz iwwer d'Dräikantonstrooss an d'N31 an och iwwer den CR132 an den CR163.
Laanscht Beetebuerg mat dräi Uschlëss ginn d'Autobunn A13, an d'Autobunn A3.
Zu der Beetebuerger Mobilitéit gehéieren d'RGTR-Linnen 194, 200, 304, 305 an 307 an de Flexibus vun der Gemeng Beetebuerg deen ee gratis an der Gemeng Beetebuerg benotze kann.
Hans Moser
Den Hans Moser eigentlech Jean Juliet, gebuer de 6. August 1880 zu Wien, an do gestuerwen den 18. Juni 1964, war en éisträichesche Schauspiller.
Den Hans Moser, dee fir d'éischt als Komiker beim Max Reinhardt zu Berlin geschafft huet, ass duerch seng vill Rollen a Filmkaméidistécker bekannt. Hien huet meeschtens en onzefriddent Original gespillt dat och nach genuschelt huet.
Vun 1957 un huet hien am Wiener Burgtheater gespillt.
John Steinbeck
Den John Ernst Steinbeck, gebuer de 27. Februar 1902 zu Salinas a Kalifornien, a gestuerwen den 20. Dezember 1968 zu New York war en US-amerikanesche Schrëftsteller.
Den John Steinbeck huet sech säi Studium mat Geleeënheetsaarbechten zu New York finanzéiert.
Wärend dem Zweete Weltkrich huet hie Krichsreportagë geschriwwen. Seng patriotesch Reportagen aus dem Vietnamkrich goufen zum Deel an der Ëffentlechkeet ganz staark kritiséiert.
Hien huet 1962 de Literatur-Nobelpräis kritt.
Arganda del Rey
Arganda del Rey ass den Numm vun enger Gemeng an der autonomer Gemeinschaft Madrid an der Provënz Madrid a Spuenien.
D'Gemeng Arganda del Rey huet 33.432 Awunner op enger Fläch vun 80 km².
Ali Khan Samsudin
Den Ali Khan Samsudin, gebuer 1958, a gestuerwen den 1. Dezember 2006 zu Kuala Lumpur, der Haaptstad vu Malaysia, war bekannt als de malaysesche Schlaange-Kinnek.
Hien ass un deen Titel komm, nodeem hien an de fréien 1990er Jore 40 Deeg laang all Dag zwielef Stonnen an engem klenge Raum mat 400 Kobraschlaange "gelieft" huet. An der 1998 Editioun vum Guinnessbuch vun de Weltrekorden ass den Ali Khan Samsudin opgefouert, nodeem hien 21 Deeg laang sech an enger gliese Këscht mat 6.000 Skorpiounen opgehalen hat.
Hie gouf 99-mol a sengem Liewe vun enger Schlaang gebass. Fir d'lescht den 1. Dezember vun enger Kinnekskobra (Ophiophagus hannah). En hannerléisst zwou Fraen a fënnef Kanner.
Portal:Wien
<div style="border:1.5px solid #ADA9E0;border-top:1.5px solid #ADA9E0;padding:5px 5px 0 5px;margin-bottom:3ex;">
<div style="background-color:#ADA9E0;font-size:1px;height:5px;border:1px solid #AAAAAA;-moz-border-radius-topright:0.5em;-moz-border-radius-topleft:0.5em;"> <div style="background-color:#F4F4FF;border:1px solid #ADA9E0;border-top:0px solid white;padding:5px 5px 0 5px;margin-bottom:3ex;">
[ änneren]
Collinder 399
De Collinder 399 oder Brocchis Koup ass en oppene Stärekoup am Stärebild Vulpecula (Fuuss). De Stärekoup besteet physikalesch wuel nëmmen aus de sechs hellen Eenzelstäre mat der Gréissteklass 6 bis 7. De geometreschen Androck vun den hellen Eenzelstären ass de Grond fir den heiansdo gebrauchten Trivialnumm Kleederbigel(koup).
D'Gréisst vum Stärekoup ass ongeféier 1 Grad. Den hellste Stär vum Koup ass de 4 Vul mat enger Hellegkeet vu 5,2 mag, d'Gesamthellegkeet vum Koup ass ronn 3,6 mag.
De Stärekoup gouf an der Literatur fir d'éischt vum Al Sufi am Joer 964 genannt, ass awer net am moderne Standard-Katalog vum Messier, NGC an IC opgeholl. De Per Collinder huet de Koup am Joer 1931 a säi Katalogmat den oppene Stärekéip opgeholl.
Al Kierch Dikrech
D'Kierch ass zanter 1978 als Nationaalt Monument klasséiert.
Geschicht
Am Laf vum 6. oder 7. Joerhonnert gouf op de Reschter vun enger fréierer réimescher Hal e chrëschtlecht Gebai opgeriicht. Déi rechteckeg Hal war 16 op 10 Meter grouss a gouf mat engem Hypokaustum gehëtzt, dee waarm Loft a symmetresche Kanäl ënner de Buedem an a Réier an der Mauer no uewe geleet huet. Se goufe mat Huelzille gebaut, déi ee bannen an der Kierch an an der Krypta gesi kann. D'Holzkuele goufen an engem Heizraum verbrannt dee baussent der Hal louch, op där Plaz wou haut den Tuerm steet. Wéi d'Hellegtum do drop opgebaut gouf, do stoungen nach d'West- an d'Südsäit mat enger Héicht vu 7 m, wat ongeféier der Héicht vun de Peiler entsprécht. Den ieweschten Deel vun der Rumm vun der Agangspaart vun 2,9 m Héicht an 2,5 m Breet kann een nach haut an der Mëtt vun der südlecher Mauer gesinn. Riets nieft där Paart verstoppt haut e gotesche Peiler eng réimesch Fënster, vun deenen et der virdru jee 4 oder 5 op der Nord- an der Südsäit gouf.
Zu engem net bestëmmbaren Zäitpunkt gouf op der Nordsäit nach e méi klenge Raum ugebaut.
An enger drëtter Phas gouf déi réimesch Paart zougemauert an eng nei vun 1,35 m Breet an d'Westsäit gebrach. D'Mauere vun dëser preromanescher Kierch goufen ëm 2,5 m gehéicht a krute fënnef kleng Fënsteren. Op der Baussesäit vum Westgiewel gouf e Kräiz aus de réimeschen Huelzille gebaut.
Well Buedem vum Härebierg erofgespullt gouf, louch ëm d'Joer 1000 de baussenzege Buedemniveau 1,6 m iwwer deem bannenzegen, wat dunn deelweis ausgeglach gouf andeems de Buedem vun der Kierch 1 m gehuewe gouf a kleng Träppleker an d'Kierch erofgefouert hunn. Op der Ostsäit koum e ronne Chouer bäi. Ronderëm d'Kierch louch e Kierfecht, dee vum 10. bis an d'17. Joerhonnert a Gebrauch war, an an eng Krypta ënner der Kierch gesäit ee vu baussen duerch eng ënnerierdesch Fënster vum Musée, deen direkt vis-à-vis vun der Kierch ass.
Am 12. Joerhonnert gouf e romanesche Klackentuerm op der Westsäit ugebaut.
An enger sechster Phas huet d'Gotik gréisser Verännerunge mat sech bruecht. 1467 gouf d'Kierch no Norden hin erweidert, soudatt d'Aganksdier net méi an der Mëtt louch, an déi nei 12 m Breet zwee Schëffer erlaabt huet. Déi ronn Apsis gouf mat engem quadratesche Chouer ersat, den hëlzene Plaffong krut e spéitgotescht Kräizrëppeverwëllef an amplaz vun de fënnef klenge Fënstere koumen dräi grousser. De Buedem bannena krut säin haitegen Niveau a bausse si Stëtzmaueren aus roudelzegem Kalleksteen ugebaut ginn. Aus dem 15. Joerhonnert sinn och de Fresko am Haaptschëff, deen den hellegen Eligius weist, wéi och d'Fresken am Chouer, déi als Haaptmotiv Zeenen aus dem Liewe vum hellege Laurentius hunn. D'Fresken um Plaffong mat hire Planzemotiver sinn eréischt am 16. a 17. Joerhonnert entstanen.
1754 huet e Feier d'Kierch uerg gerëselt. Am Kader vum Erëmopbau gouf de Peiler op der lénkser Säit vum Chouer ewechgeholl, fir de Gleewegen eng besser Siicht op den Altor z'erméiglechen. D'Statu vum hellege Rochus staamt och aus dem 18. Joerhonnert.
Bis an d'Joer 1868 war se Parkierch, wéi se du vun der haiteger Dekanatskierch nieft der Kluuster (Place Guillaume) ofgeléist gouf. De Gemengerot hat 1879 an duerno nach eng Kéier 1897 decidéiert fir déi al Kierch ewechrappen ze loossen, mä et ass net dozou komm. D'Kierch déi ëmmer méi zu enger Ruin degradéiert ass, gouf schliisslech 1912 ënner der Leedung vum Staatsarchitekt Charles Arendt eng éischt Kéier restauréiert. Dobäi gouf och de ronnen Tiermchen um Nord-westlechen Eck bäigebaut.
Déi barock Holzstatue vun zwéi Bëscheef sinn e Cadeau vum Joseph Bech, Bierger vun der Stad Dikrech a fréiere lëtzebuergesche Staatsminister.
1978 gouf d'Kierch op der Lëscht vun de klasséierte Monumenter als Nationalmonument klasséiert.
D'Uergel
D'Uergel vun 1999 ass aus der Uergelmanufaktur Romanus Seifert & Sohn vu Kevelaer.
Poleemik ëm den Iesel um Kierchtuerm
2013 goufe Renovatiounsaarbechten um Tuerm vun der Kierch gemaach an dobäi gouf am Mee de Kierchhinnchen erofgeholl an duerch een Iesel ersat. ,
Am August 2013 huet de Kulturministère der Gemeng matgedeelt, datt den Iesel muss erofgeholl ginn, dat well bei Renovéierungsaarbechten näischt un engem klasséierte Gebai däerf verännert ginn, datt also och den Hinnchen um Tuerm muss erhale bleiwen. ,
D'Nofollgerin vun der Octavie Modert (CSV) am Kulturministère, d'Maggy Nagel (DP), huet déi Saach net sou enk gesinn an huet dem Lëtzebuerger Wort no erkläert datt "...si sech net mat sou onwichtege Saache wéilt ophalen. Wann d'Gemeng Dikrech géif mengen datt deen Iesel gutt a wichteg uewen um Tuerm wier, da soll en och do bleiwen, mat oder ouni Autorisatioun".
Bronchite
Als akut Bronchite (Bronchitis) gëtt eng nei entstanen Entzündung vun de grousse verzweigten Otemweeër - de Bronchien - bezeechent. Si ass mat Houscht, Schleimproduktioun a Féiwer verbonn. Dacks trëden och aner allgemeng Krankheetssymtomen op. Wann och - wéi dat heefeg de Fall ass - den Haaptwee, dee vun der Schléck an d'Longe féiert, mat betraff ass, gëtt se als Tracheobronchitis bezeechent.
Anne-Marie Mesmoudi
D'Anne-Marie Mesmoudi, gebuer den 28. Mee 1960 zu Meknès a Marokko, ass eng franséisch Athletin, a Spezielistin am Athletesche Goen.
Si huet hir Lizenz beim paräisser Club Stade français, a si geet kuerz Distanzen, z. B. d'3000 Meter, awer och méi grouss Strecken, Ultramarathon genannt, wéi de Paris-Colmar mat iwwer 260 km.
Hire Coach ass de Roger Quemener, fréiere Champion an der Marche a siwe Mol Gewënner vu Paris-Colmar.
Batres
Batres ass den Numm vun enger Gemeng an der autonomer Gemeinschaft Madrid an der Provënz Madrid a Spuenien.
D'Gemeng Batres huet 1.050 Awunner op enger Fläch vun 22 km².
Amaury Sport Organisation
Amaury Sport Organisation oder A.S.O. ass eng franséisch Firma, déi dorop spezialiséiert ass, "grouss Sportevenementer" z'organiséieren. Dozou gehéieren Vëloscourssen, Auto- a Motorsport, Liichtathletik, Päerdstournoiën a Golf.
A.S.O. ass eng Filial vun der franséischer Mediagrupp E.P.A. Éditions Philippe Amaury zu där d'Zeitungen L'Équipe a Le Parisien gehéiert, d'Zäitschrëften France Football, Vélo Magazine an den Tëlevisiounskanal L'Équipe TV. A.S.O. gouf am September 1992 gegrënnt.
Source-Seine
Source-Seine ass eng franséisch Gemeng am Canton de Venarey-les-Laumes, Arrondissement Montbard, am Departement Côte-d'Or an der Bourgogne-Franche-Comté.
Saint-Hubert (Moselle)
Saint-Hubert ass eng franséisch Gemeng am Departement Moselle an der Regioun Grand Est.
Source-Seine
D'Gemeng ass den 1. Januar 2009 aus der Fusioun vun de Gemenge Blessey a Saint-Germain-Source-Seine entstanen. .
Saint-Hubert (Moselle)
D'Gemeng läit am Dall vun der Canner, et ass eng ländlech Gemeng an et gëtt praktesch keng Entreprisen.
Source-Seine
D'Seine huet hir Quell um Territoire vun der Gemeng op enger Héicht vu 446 Meter (Réf:IGN). Den Domaine, dee ronderëm d'Plaz vun der Quell läit, gehéiert der Stad Paräis.
Saint-Hubert (Moselle)
Se besteet aus den Uertschafte Saint-Hubert, Befey a Villers-Bettnach wou et fréier eng grouss Zisterzienserabtei gouf.
D'Gemeng, déi zum Site inscrit vun der Vallée de la Canner gehéiert, ass och e Village fleuri.
Gamma Scouten
Gamma Scouten si Scoute vun den LGS déi e kierperlechen, geeschtegen oder sozialen Handicap hunn an typesch Scoutsaktivitéiten, déi op hir Fäegkeeten zougeschnidde sinn, duerchféieren.
Geschicht
1965 a 1966 hunn e puer Scoutscheffen am Schlass zu Jambville, zanter 1952 de Centre national de formation des Scouts et Guides de France, u Formatiounscampe fir handikapéiert Scouten deelgeholl.
Op Initiativ vum Dr Charles Edouard Rischard gouf de 27. September 1966 um Chefdag den éischte Gamma Grupp an d'Liewe geruff. Den éischte Camp mat physesch handikapéierte Scoute war am Dezember 1966 zu Huelmes an der Jugendherberg ënner der Leedung vun engem Dokter, zwee Geeschtlecher a fënnef Betreier.
Kuerz drop hunn dräi Gamma Gruppe bestanen: Haut besteet nëmme méi de Grupp Gamma Pierre d'Aspelt.
Grupp Pierre d'Aspelt
1968 gouf e Ruddel Wëllefcher ënner der Bezeechnung "Gamma II Pierre d'Aspelt" gegrënnt. Et huet sech ëm geeschteg behënnert Jongen a Meedercher aus der Schoul rue Pierre d'Aspelt aus der Stad gehandelt. Hir éischt Aktivitéit war e Weekend de 16.-17. November 1968. 1986 huet sech Gamma Pierre d'Aspelt a Wëllefcher an Explorer opgedeelt.
D'Aufgab vum Grupp besteet doran, fir deene Kanner, deenen hir Behënnerung eng Integratioun an engem valide Grupp onméiglech mécht, Scoutissem ze bidden.
Kuckt och
Lëtzebuerger Guiden a Scouten
Um Spaweck
Websäit vun de Gamma Scouten
Georges Lentz
De Georges Lentz, gebuer den 22. Oktober 1965, ass e lëtzebuergesche Komponist, deen zanter 1990 an Australien lieft.
Säi Liewen
Hien huet um Stater Conservatoire, um Conservatoire national supérieur de Paris an op der Musikhochschule vun Hannover studéiert.
Zanter 1989 schafft de Georges Lentz un engem Zyklus mam Numm Caeli enarrant... (D'Himmelen erzielen – Psalm 19). Seng Musek ass duerch d'Astronomie, déi wäit australesch Landschaften an d'Molereie vun den Aborigines beaflosst. 2002 gouf säi Stéck fir Orchester 'Guyuhmgan' zweet bei der Tribune internationale des compositeurs de l'UNESCO zu Paräis. Seng Musek gëtt uechtert Welt gespillt, sief et an der Berliner Philharmonie, am Wiener Konzerthaus, an der Wigmore Hall zu London, der Carnegie Hall vun New York, der Suntory Hall vun Tokyo oder der Oper vu Sydney, a vu bedeitenden Orchestere wéi dem BBC Symphony Orchestra London, BBC National Orchestra of Wales, Hallé Orchestra Manchester, Deutsches Symphonieorchester Berlin, Bamberger Symphoniker, Kölner Philharmoniker (Gürzenichorchester), Düsseldorfer Symphoniker, Nederlands Philharmonisch Orkest, ORF Symphonieorchester Wien, Warschauer Philharmoniker, St Louis Symphony Orchestra, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, New Japan Philharmonic, Sydney Symphony, Melbourne Symphony... De Georges Lentz schreift seelen nei Kompositiounen. Eng vu senge leschte Kompositiounen, 'Monh', e Concerto fir Alto fir d'Tabea Zimmermann, ass am Juli 2005 an der Philharmonie Lëtzebuerg uropgeféiert ginn, mat der Bratschistin Tabea Zimmermann an dem Orchestre philharmonique du Luxembourg ënner dem Steven Sloane. Et war eng Commande vum Iechternacher Museksfestival, dem Sydney Symphony Orchestra an dem BBC 3.
Säin neist Wierk ass eng grouss permanent Klanginstallatioun an der australescher Wüst, d'Cobar Sound Chapel (2022), zesumme mam australeschen Architekt a Pritzkerpräislaureat Glenn Murcutt.
Seng Wierker gi vun der Universal Edition, Wien verëffentlecht.
Johanna Lüttge
D'Johanna Lüttge, gebuer den 10. Mäerz 1936 zu Gebesee an Thüringen, ass eng fréier ostdäitsch Athletin am Kugelstoussen, tëscht 1950 a 1960.
Hire gréisste Succès war eng Sëlwermedaille op den Olympesche Summerspiller 1960 zu Roum wou si fir Ostdäitschland an enger gemeinsamer däitscher Ekipp derbai war.
Bai enger Gréisst vun 1,76 m hat si e Kampfgewiicht vu 84 kg.
Bettenduerf
Geographie
Bettenduerf läit un der Sauer am Kanton Dikrech.
Geschicht
Tëscht 1862 an 1964 gouf et op der Wallenduerfer Bréck eng Gare op der Eisebunnsstreck Ettelbréck-Waasserbëlleg (Sauerstreck).
Kuckeswäertes
<Gallery> Chateau Bettendorf.jpg|Bettenduerfer Schlass War Monument Bettendorf.JPG|Krichsmonument Bettendorf Wegekreuz.jpg|Weekräiz Bettendorf Bridge over Sûre 2017.jpg|D'Sauerbréck am Juni 2017 </Gallery>
Belmonte de Tajo
Belmonte de Tajo ass den Numm vun enger Gemeng an der autonomer Gemeinschaft Madrid an der Provënz Madrid a Spuenien.
Uergel Kierch Bäerdref
D'Uergel an der Kierch vu Bäerdref gouf vun der Tréierer Uergelbaufirma Oehms gebaut. Si ass op Päischtsonndeg, den 10. Juni 1984 vum Generalvikar Mathias Schiltz ageweit a vum Festorganist Marcel Weis agespillt ginn.
Belmonte de Tajo
D'Gemeng Belmonte de Tajo huet 1.152 Awunner op enger Fläch vun 24 km².
Uergel Kierch Bäerdref
D'Uergel besteet aus 16 kléngende Regësteren, verdeelt op zwee Manualer a Pedall mat am Ganzen 1072 Päifen. D'Spilltraktur ass mechanesch, d. h. d'Tounventiller ginn duerch d'eege Kraaft vum Organist opgemaach, wärend d'Regëstertraktur duerch Elektromagnéite geschitt, wat et erméiglecht, weider Kombinatiounsméiglechkeete virzegesinn.
Becerril de la Sierra
Becerril de la Sierra ass den Numm vun enger Gemeng an der autonomer Gemeinschaft Madrid an der Provënz Madrid a Spuenien.
Per Collinder
De Per Collinder, gebuer den 22. Mee 1890 zu Sundsvall a gestuerwen de 6. Dezember 1974 zu Uppsala war e schweedeschen Astronom.
Becerril de la Sierra
D'Gemeng Becerril de la Sierra huet 3.733 Awunner op enger Fläch vun 30 km².
Per Collinder
De Collinder gouf international bekannt, wou hien am Joer 1931 mat On the Structural Properties of Galactic Open Clusters and Their Spatial Distribution eng Lëscht vu 471 oppe Stärekéip erausginn huet, deen haut als Collinder-Katalog bekannt ass. No senger Pensionéierung publizéiert hien e Buch iwwer d'Geschicht vun der Astronomie a Schweden.
De Collinder war zweemol bestuet. Mat senger éischter Frau hat hie véier Kanner.
(171) Ophelia
Den Asteroid gouf den 13. Januar 1877 vum Alphonse Louis Nicolas Borrelly entdeckt an no enger femininer Gestalt aus dem William Shakespeare senger Dichtung Hamlet genannt.