cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Revolver
E Revolver ass eng Handfeierwaff, där hir Alimentatioun u Munitioun duerch eng Trommel geschitt (dohier kënnt och den Numm Revolver, deen "dréinen" op Englesch heescht). D'Erfindung vum Revolver 1836 duerch de Samuel Colt war e grousse Fortschrëtt am Verhältnes zur eeschësseger Pistoul, well an eng Trommel gi 6 bis 8 Patrounen, déi een ouni nozelueden eng no där anerer ofschéisse kann.
Canton de Saint-Chamond-Sud
De Canton de Saint-Chamond-Sud ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Étienne, am Departement Loire an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
De Feierkrop
de Feierkrop war eng lëtzebuergesch satiresch Wochenzeitung, déi vun 1948 bis 1950, an dann nees vun 1984 bis 1993, als Bäilag vun der kommunistesch Dageszeitung Zeitung vum Lëtzebuerger Vollek erauskoum. 1993 gouf en eng eegestänneg Publikatioun, ënnert dem Titel Den Neie Feierkrop. Vun 2012 bis 2018, housch se nees just de Feierkrop.
Geschicht
Vum 4. September 1948 un huet déi kommunistesch Dageszeitung Zeitung vum Lëtzebuerger Vollek eng satiresch Säit publizéiert mam Numm De Feierkrop. Am Summer 1950 war et awer nees eriwwer mat där Bäilag.
Vun der éischter Editioun un hat de Feierkrop, deen all Freideg erauskoum, grousse Succès. D'Oplo vun der Zeitung vum Lëtzebuerger Vollek vu freides war e puermol méi grouss wéi an deenen aneren Deeg.
Nodeem déi kommunistesch Partei an domat och hir Zeitung sech mat ideologeschem Gedeessems ausenanerzesetzen haten, koum am Juli 1993 déi lescht Feierkrop-Säit eraus, fir e puer Méint drop, den 8, Oktober, als eegestännegt Wocheblat ënner dem Numm Den Neie Feierkrop erauszekommen.
Dëst gouf ewell vu e puer Auteuren an Zeechner, déi sech an enger Kooperativ zesummegeschloss hunn, erausbruecht. En huet dat selwecht Konzept, op 4 Säiten am A3 Format, virugefouert. D'Konzept, wéi och de Layout, waren am Ufank och vum Bordangs Louis beaflosst, enger Publikatioun, déi et Enn vun den 1980er Joren op eng Dosen Nummere bruecht hat, an déi am Ëmfeld vun der Escher Kulturfabrik erauskoum.
Zanter dem 9. November 2012 heescht d'Zeitung nees de Feierkrop.
Den 21. Dezember 2018 koum, mat der Nummer 1192, déi lescht regulär Nummer eraus, duerno soll ganz sporadesch nach déi eng oder aner Nummer nokommen,.
Zuelen
Am Joer 2006 goufen an der Moyenne all Woch 9.700 Exemplairë vum DNF verkaaft. Den Ëmsaz louch bei 412.787,97 Euro. D'Nettoresultat huet sech op 86.203,57 Euro belaf (+26,9 % par Rapport zum Joer virdrun).
Der TNS-ILRES Plurimedia Etude 2017.I no hunn tëscht Februar 2016 a Februar 2017 (mat Ausnam vun der Summervakanz) an der Moyenne all Woch 23.500 Leit iwwer 15 Joer de Feierkrop gelies (4,9% vun der Wunnbevëlkerung).
Leica M
Leica M ass eng Fotoapparate-Modellrei vun der Firma Leitz, der haiteger Leica Camera.
Nodeem virdrun d'Objektiver mat engem M39-Schraufgewënn um Gehais bäigeschrauft goufen, koum 1954 eng nei Leica mat Bajonettuschloss eraus, d'Leica M3.
Saint-Supplet
Saint-Supplet ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Canton de Niederbronn-les-Bains
De Canton de Niederbronn-les-Bains ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Bas-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Niederbronn-les-Bains.
Canton de Pontailler-sur-Saône
De Canton de Pontailler-sur-Saône ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Dijon, am Departement Côte-d'Or an der Bourgogne-Franche-Comté. Mam Dekret vum 18. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013 iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantone gouf de Kanton ofgeschaaft.
Mënz
Eng Mënz, (lat.: moneta), ass e Geldmëttel, dat meeschtens aus Metall geprägt, munnechmol och aus Metall gegoss ass. Si huet am Allgemengen eng ronn Form. Eng Mënz huet zwou Säiten: déi viischt Säit heescht an der Numismatik Avers am Géigesaz zur Récksäit, déi Revers heescht.
Et gëtt och reng Gedenkmënzen, déi net ëmmer als Wärungsmëttel zougelooss sinn.
Geschicht
An der Virgeschicht gouf mat spezielle Steng (z. B. Silex) oder Muschelen bezuelt (Primitivgeld). Déi éischt Mënzen aus Metall goufe 2000 Joer virun eiser Zäitrechnung als Geldmëttel benotzt. Déi éischt Mënzen mat Bildprägung goufen am Joer -549 a Lydien, ënner dem Kinnek Kroisos geprägt; d'Bild huet eng Deckelsmouk duergestallt.
Independent Little Lies
Independent Little Lies (kuerz: ILL) ass eng Vereenegung vu Kënschtler aus Lëtzebuerg an der Groussregioun.
Am Kulturjoer vun 1995 gegrënnt, huet ILL Joer fir Joer mat verschiddenen Organisatiounen an Haiser (am heefegsten mat dem Kulturzentrum Kulturfabrik) zesummegeschafft, fir modern an alternativ Projeten am Beräich vun den "performing arts" z'inszenéieren.
Produktiounen
2010: "ILL Summerdreams", en Festival mat 5 zeenesche Liesungen: "Narziss&Echo" vum Linda Bonvini, "The@er-Love (im)possible" vum Anne Simon, "Starting out: Arthur&Mary" vum Claire Thill, "Voix de femmes" vum Jill Christophe, "dramkulturlandschaftlëtzebuerg" vum Natalie Ortner 2009: "L' Annonce" vum Ian De Toffoli, eng Koproduktioun mam CAPe a Ministère de la Famille an enger Mise en scène vum Marc Baum 2009: "Music-Hall", en Theatersteck aus dem Joer 1989 vum Jean-Luc Lagarce an enger Mise en scène vum Jill Christophe 2009: "L'envers du décor", eng Koproduktioun mat der Paräisser Theatergrupp Compagnie ZACLAMA! 2008: "Mammuthus Exilis", en Theaterstéck vum Jérôme Netgen an enger Mise en scène vum Anne Simon 2008: "Die Terroristen", en Theaterstéck vum Sven Ruecker a Marc Baum 2007: "Schutt-Debris", en Theaterstéck vum Dennis Kelly 2007: "Mercury Fur", en Theaterstéck aus dem Joer 2005 vum Philip Ridley an enger Mise en scène vum Johannes Maile 2006: "Zoo Story", en Theaterstéck aus dem Joer 1959 vum Edward Albee an enger Mise en scène vum Marc Baum 2006: "Mascarade Loufoque", eng Koproduktioun mat der Paräisser Theatergrupp Compagnie ZACLAMA! 2005: "Petits mensonges entre amis", e Festival mat 70 Kënschtler 2004: "ID-Project", eng Kreatioun vun ILL 2004: "Roots", eng Koproduktioun mat der Paräisser Theatergrupp Compagnie ZACLAMA! 2004: "Prinz sucht...", eng Koproduktioun mat der Paräisser Theatergrupp Compagnie ZACLAMA! 2003: "Far Away", en Theaterstéck aus dem Joer 2000 vum Caryl Churchill 2002: "Entrez", eng interaktiv Fotografie-Installatioun 2001: "das phaidra projekt", eng Kreatioun vun ILL 2000: "Dreck", e Monolog aus dem Joer 1991 vum Robert Schneider 1999: "Die Schutzflehenden", eng griichesch Tragedie aus dem Joer 413 v.C. vum Aischylos 1998: "Menschheitsdämmerung", eng Performance op der Basis vun enger expressionistescher Lyrik-Anthologie vum Kurt Pinthus aus dem Joer 1919 1998: "Im Trocknen", en Theaterstéck aus dem Joer 1981 vum Reinhard Kuhnert 1996: "Beute" (eng. "Loot"), e schwaarzt Kaméidistéck aus dem Joer 1965 vum Joe Orton 1995: "Der beste Tag", en Theaterstéck vum Dirk Gindt
Canton de Sauveterre-de-Guyenne
De Canton de Sauveterre-de-Guyenne ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Langon, an der Gironde an der Regioun Nei-Aquitaine.
24. August
De '''24. August''' ass den 236. Dag vum Joer (237. am Schaltjoer) am Gregorianesche Kalenner.
Canton de Saint-Étienne-Nord-Est-1
De Canton de Saint-Étienne-Nord-Est-1 ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Étienne, am Departement Loire an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Index-Katalog
Den Index-Katalog (och IC-Katalog oder IC vum engl. Index-Catalogue) bezeechent e Katalog vu galakteschen Niwwelen, Stärekéip a Galaxien.
Am Ufank gouf et zwéi Katalogen: den Index-Katalog 1 (IC 1) an eppes méi spéit den Index-Katalog 2 (IC 2). Haut ginn dës zwéi Katalogen ënner engem Begrëff Index-Katalog (IC) zesummegefaasst.
Déi zwéin Index-Kataloge sinn Erweiderunge vum NGC Katalog, a gouf grad sou wéi dee vum Johan Ludvig Emil Dreyer zesummengestallt. Den IC 1 gouf 1895 verëffentlecht an am Katalog stinn astronomesch Objeten, déi no der Verëffentlechung vum NGC 1888 bis 1895 entdeckt goufen. Den IC 2 gouf 1908 verëffentlecht an enthält d'Objeten, déi tëscht 1895 an 1908 entdeckt goufen.
Am ganzem Index-Katalog stinn ongeféier 5.500 Objeten. Dorënner sinn och e puer Objete vum Messier-Katalog, déi net am NGC-Katalog stinn.
Am Index-Katalog stinn och Feeler grad wéi am NGC-Katalog. Un enger Verbesserung schafft den NGC/IC-Projet. Als deelweis verbessert Versioun gëllt den NGC 2000.0-Katalog an dee sougenannten Revised NGC/IC Katalog (fir d'éischt 1997/98) vum Wolfgang Steinicke (elo Deel vum NGC/IC-Projet).
Richteg Nofollger vun dëse Kataloge gëtt et net. Zanter dem fréien 20. Joerhonnert goufe Katalogen nëmmen nach speziell fir déi eenzel Objettyppen ugeluecht. Et existéieren och e puer Galaxiëkatalogen.
Geldschäin
E Geldschäin ass eng Wäertschrëft, e Pabeierschäin mat deem bezuelt ka ginn. Net nëmmen all Natioun, mä och d'EU an aner Wärungszonen hunn hir eege Geldschäiner. D'Zentralbanke si fir hir Emissioun zoustänneg. Privatbanken, déi en Emissiounsrecht hunn, sinn Ausnamen. Déi eenzeg Ausname si Schottland, Nordirland, Hongkong a Macao. Fréier haten och d'Banque Internationale an d'Banque Nationale, zwou Privatbanken, zu Lëtzebuerg en Emissiounsrecht.
Óláfs saga Tryggvasonar hin mesta
D'Óláfs saga Tryggvasonar hin mesta ass eng vun de Kinneks-Sagaen, déi eng ausféierlech Biographie vum Olaf Tryggvason, dem norwegesche Kinnek Olaf den Éischten ass.
Den Text staamt ongeféier aus dem Joer 1300, a stäipt sech op d'Óláfs saga Tryggvasonar aus dem Snorri Sturluson sengem Heimskringla.
Mady Molitor
D'Madeleine (Mady) Molitor gebuer den 30. Juli 1937, a gestuerwen den 28. November 2005 an der Stad Lëtzebuerg war eng lëtzebuergesch Biologin.
D'Mady Molitor huet an der Schwäiz Technicienne de laboratoire studéiert an 2 Joer an engem Kriibsfuerschungslaboratoire zu Bréissel geschafft. Dunn ass si nees d'Unisbänk drécke gaangen an huet op der U.L.B. eng zweet Lizenz an der Zoologie gemaach, déi si 1967 no der Presentatioun vun hirem Mémoire Contribution à une étude hydrobiologique annuelle de la Lesse mat grousser Distinctioun ofgeschloss huet.
D'Mady Molitor ass 1973 vun der Forstverwaltung agestallt ginn an huet dunn e klenge Laboratoire am deemolege Verwaltungsgebai vun der Forstverwaltung an der Avenue de la Porte-Neuve beim Stadpark bezunn. Hir ganz professionell Karriär dréint sech ëm d'Waasser: biologesch Aspekter vun der Waasserverschmotzung, Erfaasse vun der Produktivitéit vun eise Waasserleef, d'Etüd vun den zoologesche Liewensgemeinschafte vu Stëllgewässer wéi z. B. d'Etüd vum Plankton am Stauséi vun Esch-Sauer. Si huet bei der Redaktioun vun der "Déclaration d'intention générale" matgeschafft, dem éischte richtegen Naturschutzgesetz fir d'Landesentwécklung um Niveau vun der Ëmwelt, déi 1981 am Mémorial publizéiert gouf.
Scho wärend hirer Karriär, mä nach méi an der Pensioun, war d'Mady Molitor staark a Veräiner engagéiert an dat a sou villsäitege Beräicher wéi Naturschutz, Fraewiesen a Mënscherechter. Zum Zäitpunkt vun hirem Doud huet d'Mady follgend Funktioune gehat:
Doriwwer eraus huet d'Mady Molitor sech a weideren Initiativen engagéiert, sou bei der Grënnung vum "Groupe mésologique" fir Ëmwelterzéiung, d'Organisatioun vun Naturrallyen, Aarbechtsgruppen am Kader vum Haus vun der Natur. Hire sozialen Engagement huet d'Mady Molitor dozou beweegt, fir am Kader vun SOS Kannerduerf Giedel vu Kanner am Kenia ze ginn.
Fir hir Etüd iwwer d'Ekologie vum Floss Lesse an der Belsch huet si 1969 de Präis vum Concours vun der Académie royale de Belgique" gewonnen. Den 8. Januar 2002 krut d'Mady de Präis Gëllene Regulus fir hir Meritter am Intressi vum Natur- an Ëmweltschutz vum Haus vun der Natur iwwerreecht.
Éierung
No der Mady Molitor ass de Laboratoire fir d'Opzuucht vun der Flosspäerelmuschel (Margaritifera margaritifera L.) op der Kaalber Millen genannt (Laboratoire Mady Molitor). Déi offiziell Feier mat dem Opdecke vun der Plack am Labo war den 28. November 2008.
Leck mich im Arsch
Leck mich im Arsch ass e sechsstëmmege Kanon, dee 1782 vum Wolfgang Amadeus Mozart komponéiert gouf.
Dat Wierk gouf zu Liefzäite vum Komponist net publizéiert. Seng Witfra Constanze Mozart huet et dem Leipzeger Musekverlag Breitkopf & Härtel zur Publikatioun iwwerlooss. Do gouf allerdéngs déi éischt Zeil vum Text op „Lasst froh uns sein” ofgeännert.
De Kanon dréit d'Köchelverzeechness-Nummer 231. Vun der drëtter Oplo un dréit en do d'Nummer 382c a gouf sou an enger Grupp mat méi Kanonen an e puer Geleeënheetswierker, dorënner och „Leck mir den Arsch fein recht schön sauber” KV 382d, zesummegefaasst.
Sancy (Meurthe-et-Moselle)
Sancy ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Textilien
Als Textilien (v. lat. textilis - "gewieft, gewierkt") bezeechent ee gemenkerhand flexibelt Material, dat aus engem Verbond vun natierlechen oder syntheetesche Fasere besteet. Et gëtt awer och als Uewerbegrëff fir d'Ausgangsmaterial (dacks Gar), d'Tëscheprodukt (Stoft) an d'Endprodukt (z. B. Gezei) gebraucht.
Edvard Grieg
Den Edvard Grieg, gebuer de 15. Juni 1843, gestuerwen de 4. September 1907, gëllt als de gréissten norwegesche Komponist a Pianist. Hien huet zu Bergen gewunnt an och do geschafft.
Um Spaweck
Biographie vum Edvard Grieg
D'Lëtzebuerger Land
D'Lëtzebuerger Land ass eng Lëtzebuerger Wochenzeitung, déi ënner dem Titel d'Letzeburger Land vum Carlo Hemmer gegrënnt gouf an den 1. Januar 1954 fir d'éischt erauskoum.
Vun 1958 bis 1983 war de Léon Kinsch de verantwortlechen Editeur. Hien hat d'Zeitung vum Hemmer ofkaaft, wéi deen Direkter bei der Europäescher Kommissioun gouf.
1983 goung se iwwer un d'Éditions d'Lëtzebuerger Land, an 1986 un d'Fondation d'Lëtzeburger Land. Enn der 1980er/uganks der 1990er Joren huet déi Participatiounen am Eldoradio an an der Revue geholl.
Zanter dem 22. Juni 2012 huet d'Land, wéi et alt genannt gëtt, eng nei Maquette an en neit Format, an affichéiert och grouss land um Titel, de "ganzen" Numm steet méi kleng driwwer.
D'Land kann een, bis op déi puer lescht Nummeren, fräi am Internet liesen, vun Ufank bis 2007 op eluxemburgensia vun der BNL, dono am Archiv op hirem eegene Site.
Oplo
Dem Lëtzebuerger Land seng Oplo läit bei 7.500 Exemplairen, vun deenen enger TNS Ilres-Ëmfro no aus dem Joer 2011, all Nummer ongeféier 14.300 Lieser huet.
Lieserstatistik
81% vun de Lieser si Lëtzebuerger a 65% hunn tëscht 35 a 64 Joer.
Pressehëllef a aner Recetten
2011 huet d'Land 274 641 € staatlech Pressehëllef kritt.
2018 koumen d'Recetten zu 32 % aus der Publicitéit, zu 26 % aus den Abonnementer an dem Verkaf an de Kiosken, an zu 32 % aus der staatlecher Pressehëllef.
Redaktioun
Aktuell Zesummesetzung; Stand: Dez. 2019
Karikaturen
Gedréckt gëtt d'Land, zanter et am Juli 2012 d'Format vum ale Luxemburger Wort iwwerholl huet, an der Dréckerei vu Saint-Paul Luxembourg. Virdru war dat an der Imprimerie Centrale s.a..
Stoft
Stoft oder Stoff ass e Material, dat duerch Wiewen, Wierken, Strécken oder anert Verbanne vu Faseren eng textil Fläch bilt. Stëfter ginn a Bunne gerullt verkaaft fir zu Gezei oder aner Textilie verschafft ze ginn.
Canton de Saint-Étienne-Nord-Est-2
De Canton de Saint-Étienne-Nord-Est-2 ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Étienne, am Departement Loire an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Flandria (Maschinnebauer)
Flandria ass eng historesch belsch Vëlomotosmark, déi zu Zedelgem vun 1951 bis 1981 hir Fabrick hat.
Flandria huet fir d'éischt liicht Maschinne gebaut fir Bauerebetriber. E Vëlo mat Hëllefsmotor haten d'Bridder Aimé an Remi Claeys schonn 1951 mat engem 40 ccm "Rex" Motor ekipéiert; d'Joer drop hate se schonn e 49 ccm Motor, dee si selwer entwéckelt a gebaut haten. 1953 gouf deen éischte Flandria "Superia" Vëlomoto mat engem selwergebaute Claeys-Motor virgestallt.
Am Joer 1959 sinn déi zwéi Bridder auserneegaangen. Den Aimé huet weider Flandria Vëlomotoe gebaut an de Remi huet ugefaangen, der selwer ze bauen; ënner dem Numm "Superia" mat Sachs-Motoren.
An de siwwenzeger Joren huet Flandria méi wéi 100.000 liicht Motoen, Vëlomotoren, Méimaschinnen an Hëtzkierpere fabrizéiert. 1981 huet den Aimé Claeys opgehalen, a säi Brudder huet d'Betriber iwwerholl. Ausser zu Zedelgem an zu Zwevezele an der Belsch hat Flandria nach aner Fabricken: Zu Avaros an Holland, a Frankräich, Marokko an a Portugal. Zu Figueres a Spuenie goufe Flandria-Motorbléck a Lizenz gebaut.
Canton de Saint-Symphorien
De Canton de Saint-Symphorien ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Langon, an der Gironde an der Regioun Nei-Aquitaine.
Filmkessel
Filmkessel ass den Numm vun engem Veräi mat Sëtz zu Mamer, dee Filmer produzéiert. De Veräi gouf 1987 vum Christian Delcourt an enger Grupp vu Fimbegeeschterte gegrënnt.
Arrondissement Compiègne
Den Haaptuert ass Compiègne.
Den Arrondissement setzt sech aus 10 Kantonen zesummen:
Serrouville
Serrouville (lb: Sorsweller) ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Arrondissement Clermont
Den Arrondissement Clermont ass eng franséisch administrativ Andeelung am Departement Oise an der Regioun Hauts-de-France.
Den Haaptuert ass Clermont.
Den Arrondissement setzt sech aus 7 Kantonen zesummen:
Canton de Saint-Seine-l'Abbaye
De Canton de Saint-Seine-l'Abbaye ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Dijon, am Departement Côte-d'Or an der Bourgogne-Franche-Comté. Mam Dekret vum 18. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013 iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantone gouf de Kanton ofgeschaaft.
Richard Anthony Proctor
De Richard Anthony Proctor, gebuer den 23. Mäerz 1837 zu Chelsea, gestuerwen den 12. September 1888 zu New York City, war en engleschen Astronom an Auteur vu populärwëssenschaftleche Wierker. Hien huet eng vun deenen éischte Kaarte vum Planéit Mars opgezeechent.
De Proctor huet sech staark un der Astronomie engagéiert an huet schonn 1865 am „Cornhill Magazine“ een Artikel iwwer d'Faarwe vun Duebelstäre publizéiert. Am selwechte Joer kënnt säin éischt Buch Saturn and its System eraus, dat hie selwer finanzéiert huet. Obschonn dat ëmfangräicht Wierk bei den Astronomen groussen Uklang fonnt huet, gouf et net dacks verkaaft. Et sinn Ofhandlungen iwwer de Mars, Jupiter, Sonn, Äerdmound, Koméiten, Meteoren, Stären an niwweleg Objeten nokomm.
Mat senger schrëftstellerescher Aarbecht huet de Proctor seng Famill bekäschtegt. Well seng, wëssenschaftlech Wierker, kee groussen Ofsaz fonnt hunn, huet hie sech e populäre Schreiwstil ugeeegent. Hien huet fir verschidde Magaziner geschriwwen an domat e grouse Bekanntheetsgrad kritt. Eng grouss Lieserschaft gouf duerch seng Artikele mat de Grondlage vun der Astronomie vertraut gemaach.
Säin Handbuch Handbook of the Stars vun 1866 gouf allerdéngs vun den Editeuren ofgeleent. De Proctor huet dann och dëst Buch selwer drécke gelooss; an et huet sech ganz gutt verkaaft. Fir säin Half-Hours with the Telescope (1868), dat 20 Oploen erreecht hat, krut hie vum Verlag nëmme £25. Fir säi Gehalt opzebesseren huet de Proctor zäitweis Mathematik geléiert.
Säi literareschen Image huet weider zougeholl. Reegelméisseg huet hie fir The Intellectual Observer, Chambers Journal an Popular Science Review geschriwwen. 1870 koum säin Other Worlds than Ours eraus, an deem hien d'Méiglechkeet vun anere bewunnte Welte beschriwwen huet.
1881 huet hien dat allgemengwëssenschaftlecht Magazin Knowledge gegrënnt, dat am Ufank all Woch, vun 1885 all Mount erauskoum. Hien huet och Bäiträg fir American Cyclopaedia an d'Encyclopædia Britannica geschriwwen.
1866 gouf hien als Member an d'Royal Astronomical Society opgeholl.
De Proctor huet sech och mat der Verdeelung vun de Stären, Stärekéip an Niwwelen, souwéi dem Opbau vum Universum beschäftegt. Hie gouf en Expert bei der Opstellung vu Kaarten an huet zwéi Stärenatlanten erausginn. Eng Kaart, déi all d'Stäre vun der Bonner Duerchmusterung (bis zu der 10. Gréissteklass) weist, présentéiert d'Verdeelung vun de Stären um nërdlechen Himmel.
De Proctor huet och eng Auswäertung vun den ale Marszeechnunge gemaach. Fir d'Rotatiounsdauer ze bestëmmen ass hie bis an d'Joer 1666 zeréckgangen. 1873 huet hien e Marsdag mat 24h 37m 22,713s uginn – dëst stëmmt zimmlech genee mat dem haitege Wäert vun 24h 37m 22,663s iwwereneen.
1881 huet sech de Proctor fir d'zweet bestuet an ass an d'USA ëmgesidelt. Am Joer 1888 ass hien zu New York gestuerwen. Säin ëmfangräicht Wierk Old and New Astronomy konnt hien net méi fäerdeg kréien. Dat huet den A. Cowper Ranyard iwwerholl an am Joer 1892 publizéiert. Säi Meedchen d'Mary Proctor, gouf Astronomin an eng erfollegräich Schrëftstellerin.
Zu Éiere krut en Impaktkrater um Mars säin Numm.
Canton d'Andolsheim
De Canton d'Andolsheim ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Colmar, Haut-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Andolsheim.
Handfeierwaff
An dës Kategorie fale souwuel déi, déi mat enger Hand geschoss kënne ginn (de Fransous seet dozou arme de poing), wéi och déi, déi un d'Schëller gestäipt geschoss ginn (arme d'épaule), an souguer déi, déi op en Trépied oder soss opgesat musse ginn.
Trieux (Meurthe-et-Moselle)
Trieux ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Canton de Saint-Étienne-Nord-Ouest-2
De Canton de Saint-Étienne-Nord-Ouest-2 ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Étienne, am Departement Loire an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Dragunow
D'Wuert Dragunow steet fir:
Arrondissement Senlis
Den Arrondissement Senlis ass eng franséisch administrativ Andeelung am Departement Oise an der Regioun Hauts-de-France.
Den Arrondissement setzt sech aus 10 Kantonen zesummen:
Bois du Cazier
Bois du Cazier ass eng fréier belsch Kuelegrouf zu Marcinelle, no bei Charleroi an der Provënz Hainaut.
Dat éisch Dokument an deem vun der Kuelegrouf rieds geet ass vun ass en Arrêté royal vum 30. September 1822, an deem d ' Douairière Eulalie Desmanet vu Biesmes eng Konzessioun fir d'Exploitatioun vu Kuelen am Bois de Cazier kritt. Eigentlech krut déi Plaz den Numm vun der Famill Cazier relativ spéit, well an engem Deelungsakt vun 1813 tëscht dem Baron de Cazier an der Madame Desmanet ginn zwéi Bëscher ernimmt an zwar de Bonbois mat enger Fläch vun 147 ha an den Hublinbut mat 37 ha, wat domat de gréissten Deel vun der spéiderer Exploitatioun vun 237 ha war. Den Numm Bois de Cazier gouf warscheinlech erausgesicht fir un e leschte Baron de Cazier an der Géigend vu Charleroi z'erënneren. Den 23. Abrëll 1826 haten déi zwéin Ierwe vun de Madame Desmanet d'Exploitatioun iwwerholl. Am Ufank goufe sechs Oderen exploitéiert, vun deenen d'Nimm nach iwwerliwwert sinn: Trieu des Noiles (8 palmes déck wat ongeféier engem Meter entsprécht), 5 Paumes (60 cm déck) au charbon des 4 paumes, au charbon des 5 paumes, d ' Grande Veine (1.20 Meter déck) an d ' Veine Dur Mur (75 cm déck). Déi Kuel gouf nëmme gebraucht fir Haiser ze hëtzen. Méi e rentable Gebrauch war eréischt méiglech wa se laang un der frëscher Loft louch.
Fosse de la Machine / Saint-Ernest
1826 gouf et véier Pëtzer um Bois du Cazier wovun ee mat engem Fërdertuerm dee mat Damp gedriwwe gouf, ekipéiert war an deen dofir Fosse de la Machine genannt gouf. Iwwer den dräi anere stounge Wannen déi mat Mënschekraaft funktionéiert hunn. Déi hate keen Numm a waren och haaptsächlech do fir Prospektioun ze maachen. D ' Fosse de la Machine déi spéider op Saint-Ernest gedeeft gouf war 48 Meter déif, an déi mat de manuelle Wannen tëscht 15 a 57 Meter. 1840 war de Pëtz Saint-Ernest schonn 109 Meter déif a war bei reenegem Wieder ëmmer mat Waasser geplot. De Lëftungschacht hat 67 Meter a well deen dunn op eng Sandsteenschicht mat vill Waasser gestouss ass, konnt deen net méi déif gegruewe ginn. De Saint-Ernest gouf 1856 zougemaach a mat Waasser volllafe gelooss. Seng gréist Déift deemools war 142 Meter.
1861 gouf d'Grouf vun enger Commanditgesellschaft iwwerholl mam Numm Tournay, De Decker, Brichart et Cie, déi allerdéngs déi selwecht Feeler mécht wéi hir Vigänger. E Minneningenieur vun deemools sot:  elle continue malheureusement les mêmes errements de ses devanciers en creusant de nouveaux puits à faible profondeur. Déi huet decidéiert de Pëtz Saint-Ernest nees a Betrib ze huelen. Nodeems dee gefléckt an d'Waasser erausgepompelt war, gouf méi déif bis op 185 Meter gegruewen an 1862 huet d'Exploitation vun enger 2 Meter décker Schicht ugefaangen déi Grande Veine genannt gouf. 1864 war de Pëtz ewell 244 Meter déif. Déizäit gouf et nach keng mechanesch Entlëftung mat Ventilateuren an de Lofzoch gouf mat engem Loftschacht a Beweegung gehalen, andeems iwwer deem Schacht eng Feierplaz war déi mat hirem Loftverbrauch, d'Loftstréimung aktivéiert huet.
Obschonn nach genuch Kuel do war fir exploitéiert ze ginn, gouf de Pëtz 1867 nees zougemaach, well d'Entlëftung ouni Ventilateur net duergoung fir de Grisou dee sech am Fong degagéiert huet z'eliminéieren.
Cayat Baudouin / Saint-Charles
1862 war eng 1 m déck Oder am Pëtz Cayat Budouin deen am Oste vun der Konzessioun gegruewe gouf, entdeckt ginn. Doropshin huet de Verwaltungsrot decidéiert fir eng nei Exploitatiounsplaz eng ronn 170 Meter ewech vun der Grouf Marcinelle-Nord unzeleeën. Déi nei Grouf Saint-Charles gouf 1868 ugeluecht an hat e Pëtz mat zwee Compartimenter, eent fir Kuelefërderung an eent fir d'Waasserextractioun. Op enger Déift vun 175 m ass de Pëtz op d'Oder gestouss déi am Cayat Baudouin ugeschnidde gi war, souwéi op verschidden anerer wéi d ' 4 paumes, 5 paumes, d'70-Centimeter-Oder, eng Oder déi Ferdinande genannt gouf an déi lescht déi 10 paumes housch. Déi Odere goufen tëscht 1871 an 1875 exploitéiert.
De 5. August 1874 gouf eng nei Gesellschaft an d'Liewe geruff de ënner dem Statut vun enger Société anonyme enregistréiert gouf. Well de ganzen ëstlechen Deel vun der Konzessioun iwwer de Pëtz Saint-Charles konnt exploitéiert ginn gouf decidéiert de Pëtz Saint-Ernest net ze restauréieren. Well awer ee Pëtz fir d'Exploitatioun net duergoung gouf proposéiert fir um hallwe Wee tëscht der Grouf Marcinelle Nord an der Grouf Réunion en neie Carreau unzeleeën. Op deem waren 2 Pëtzer vun 3 Meter Duerchmiesser virgesinn, e Ferderpëtz an e Lëftungspëtz iwwer deen och d'Waasser kéint evaquéiert ginn. Um Carreau vum Pëtz Saint-Charles gouf decidéiert de Loftschacht deenze vill eng kleng Sectioun hat, mat méi engem groussen z'ersetzen iwwer deen och Extractioun konnt gemaach ginn. Dee Pëtz gouf 28 Meter vun deem alen ewech ugeluecht. Säin Zil war och fir op déi déck Oderen ze stoussen, déi schonn an der Grouf Marcinelle Nord ugeschnidde waren.
Gläichzäiteg gouf den ale Pëtz weider ausgebaut an op 600 Meter Déift goufen nei räich Oderen entdeckt. Et gouf geschat datt eng Exploitation vun 120.000 Tonnen am Joer méiglech wier an datt déi 5 Oderen op 600 Meter nëmmen déi éischt vun enger Serie vun 12 bis 15 Odere wieren déi bis op eng Déift vun 1100 bis 1200 Meter géife goen. Mat deene Perspektive war de Bois du Cazier eng vun de bescht gestallte Grouwen am Baseng vu Charleroi.
Transportproblemer an Uschloss un d'Eisebunn
Den Transport vun der Kuel bis bei den Endverbraucher war e grousse Problem fir all d'Grouwen an der Géigend. De gréissten Deel vun de Kuele gouf mat Karen op d'Gare vu Charleroi gefouert. Wéinst iwwerflësseger Manipulatioun an Ëmgeschëtts gouf e groussen Deel vun der Kuel gebrach an an onbrauchbar kleng Stécker reduzéiert. Deen Tëschentransport bis bei eng Eisebunn huet vill Aarbechtskraaft kascht grad sou wéi en Zäitverloscht.
Verkaf vun der Grouf 1887
Wéinst deene groussen Investissmenter besonnesch am Pëtz Saint-Charles deen 1881 op enger Déift vu 600 Meter ukomm war, mä wou nach keng Kuel gefërdert gouf, huet sech d'finanziell Lag lues a lues zougespëtzt, sou datt 1887 de Remboursement vun de geléinte Suen net méi konnt gemaach ginn. Den 21. Juli 1887 gouf eng éischt Stee gehale bei där d'Méiglechkeet bestoung fir am Zäitraum vu 14 Deeg, d'Offer ze verdeieren. De 4. August gouf dunn d'Grouf engem gewësse Léon Fontaine, no enger Verdeierung vu 50.000 Frang zougeschloen. Duerno gouf d'Kuel nees nëmmen op klengen Déiften exploitéiert well de Verwaltungsrot sech net méi fir grouss Investissementer wollt engagéieren. Sou koum et datt 1898 no engem Client fir d'Grouf gesicht gouf.
Verkaf vun 1899
1899 gouf d'Grouf de Charbonnages d'Amercoeur vu Jumet verkaaft. Dat war eng Gesellschaft déi aus der Fusioun vu véier fréiere Kuelegrouwen ervirgaange war an zwar: Notre-Dame-au-Bois och einfach Amercoeur genannt, Petite Veine, Broce an Naye-à-Bois. Déi Gesellschaft hat zënter 1745 d'Exploitatiounsrecht fir 5 Oderen um Territoire vu Jumet. De Verwaltungsrot vun där neier Gesellschaft déi dobäi entstoung huet direkt decidéiert fir d'Extactiouns- a Belëftungspëtzer méi déif ze gruewen. Well déi Aarbechte grousse Succès haten, gouf 1911 op der Sich no neien Odere bis 1000 Meter Déift gefuer. Proufbuerungen zu Nalinnes an zu Loverval gounge bis op 963 respektiv 1191 Meter.
Vergréisserung vun der Konzessioun
1904 krut d'S.A. Charbonnages du Cazier d'Erlabnes fir bei hir Konzessioun déi vu Marcinell-Sud, déi se 1903 kaaft hat, ze praffen. Déi nei Gesellschaft krut den Numm Bois de Cazier et Marcinelle-Sud. Se louch ënner enger Landfläch vun 366,33 ha. 1909 gouf d'Nopeschkonzessioun Bois du Prince kaaft an am 2. Trimester 1910 ass d'Exploitatioungallerie op déi Konzessioun gestouss. D'Autorisatioun fir déi Konzessioun mat där vum Cazier ze fusionéiere gouf de 26. Abrëll 1910 accordéiert. D'Gesellschaft krut dunn den Numm Bois du Cazier-Marcinelle et du Princ. Se hat dunn eng Fläch vu 685,45 ha op der Gemenge Marcinelle, Loverval a Jamioulx. Eng Proufbuerung zu Loverval bis op 957 Meter wat op eng Serie exploitabel Odere vu bis zu 5 Meter Déckt gestouss. Am Laf vun der Zäit koumen nach verschidde kleng Extensiounen derbäi sou datt no 1922 d'Fläch op 875,12 ha eropgaange war.
1872
Dat éischt Accident vun deem et nach e Rapport gëtt war den 30. Abrëll 1872. Wéinst enger Inspektioun vum Pëtz N°2 vum Carré Saint-Charles waren den Direkter Célestin Martin an de Steiger Léopold Tilmant an d'Grouf ofgefuer. Op der Déift vun 300 m huet ouni novollzéibar Ursaach eng Spläis vum Seel sech opgeléist, sou datt dat keen Halt méi hat an d'Këscht déi drun houng 125 m déif erofgefall ass.
1906
Dat éischt grousst Accident war de 7. August 1906, wéi néng Biergaarbechter d'Liewe verluer hunn.
1932
E Relevé vum August 1932 ernimmt sechs Blesséierter an der Grouf an 2 zwéin iwwer Dag.
1934
Am Oktober 1934 gouf et 56 Accidenter. An de Méint November, Dezember a Januar goufen 170 Accidenter gezielt, dovun 24 iwwer Dag an 146 ënner Dag. Et gouf allerdéngs dobäi festgestallt datt d'Accidenter keen direkten Zesummenhank mat der Längt vun der Aarbechtszäit haten, well déi meescht an der éischter Hallschent vun der Schicht geschitt waren.
Accident vun 1956
D'Grouf gouf traureg bekannt duerch dat gréisst Grouwenongléck dat et jee an der Belsch gouf, an zwar am Joer 1956. Ee vun den éischte Leit aus enger Rettungsmanschaft, den Angelo Berto, een Italieener, deen aus der Grouf eropkoum, huet ausgeruff: Tutti cadaveri, ee Flammänner dat selwecht: Alle dood.
Et war mueres den 8. August 1956, wéi e Feier am Pëtz Saint-Charles op 975 Meter Déift ausgebrach ass. Ee Lorry oder och nach Hond genannt, dee schlecht an der Fërderkëscht stoung, huet eng kleng Dunn ewechgerappt an dobäi en elektresche Kabel, eng Uelegleitung an eng Kanalisatioun fir Drockloft zerstéiert.
Onglécklecherweis war dat och nach just am Schacht, duerch deen d'Frëschloft an d'Galerië geblose gouf.
Duerch e Kurzschluss, dee beim Räisse vum elektresche Kabel entstane war, sinn et Fonke ginn an déi hunn den Ueleg ugestach. D'Feier, well et am Schacht vun der frëscher Loft war, huet sech du séier ausgebreet an den Damp ass an all d'Gallerië weidergeblose ginn, soudatt all d'Mineuren déi an der Grouf waren erstéckt sinn.
Bei deem Ongléck gouf et 262 Doudeger vun 12 Nationalitéiten. Si hunn 204 Witfraen hannerlooss a 417 Kanner hate kee Papp méi. Déi am meeschte betraffen Natioun waren d'Italiener mat 136 Affer, eleng dat klengt Duerf Manopello aus den Abruzzen hat 26 Doudeger ze bekloen. D'Immigratioun vun den Italieener an d'Belsch ass och dorophin bal ganz zesummegebrach. D'Ursaach vum Ongléck geet haaptsächlech op al verbraucht Installatiounen zeréck an op d'Astelle vu Personal, dat net genuch geschoult war.
Et gouf no Schëllegen um Ongléck gesicht a 5 Leit kruten de Prozess gemaach. Wéinst widderspréchléchen Aussoe vun Experte konnt Geriicht sech net festleeën a se goufe fräigesprach. Eréischt am Appel gouf en Aarbechtsdirekter, den Adolphe Calisis zu 6 Méint Prisong mat Sursis an enger Geldstrof vun 2000 belsch Frang verurteelt. Et gouf him virgeworf en imperfekt Signalisatiounssystem toleréiert ze hunn.
De Bois du Cazier huet 1967 seng Dieren zougemaach. Duerno louch e Joerzéngte laang brooch, gouf reegelméisseg vandaléiert an als illegalen Depot fir all méigleche Knascht benotzt an et huet vill Energie säitens deene Leit kaascht déi d'Plaz virum Ofrappen a Vergiesse rette wollten, ier déi wallounesch Regioun decidéiert huet d'Grouf als historescht Monument ze klasséieren. Net matklasséiert gouf allerdéngs de leschtgebaute bëtongs Fërdertuerm déi sougenannt Tour Foraky an dat haaptsächlech well en ni funktionéiert hat an eng Ofsécherungze vill e groussen Deel vum Restauratiounsbudget kascht hätt. E gouf ewechgerappt an haut erënnert nach just en iwwerdeckte Pëtz un d'Plaz wou e stoung.
Haut ass de Bois du Cazier eng Gediechtnesplaz an ee Musée, an deem een alles iwwer de Biergbau an d'Kuelegrouwe ka gewuer ginn.
25. August
De '''25. August''' ass den 237. Dag vum Joer (238. am Schaltjoer) am Gregorianesche Kalenner.
Ganges (Floss)
De Ganges (Sanskrit, f.,गंगा oder गङ्गा, Gaṅga) ass en 2.511 km laange Floss resp. Stroum an Indien an am Bangladesch (Asien). Et ass den hellege Floss vun den Hinduen.
De Ganges entsteet am indesche Garhwal (am Südweste vum Himalaya) duerch den Zesummefloss vum Alaknanda a vum Bhagirathi.
Vun do u fléisst e meeschtens a südëstlecher Direktioun duerch Indien an d'Bengalescht Déifland. Do leeft en dann an de Bangladesch, wou e mam Jamuna, dem Haaptaarm vum Brahmaputra zesummeleeft a vun do u Padma heescht. Zesumme mam dem Meghna mécht en d'Gangesdelta vun enger Längt vun ongeféier 350 km, ee vun de gréisste Mëndungsdeltaen op der Welt. Do gëtt et grouss Mangrovesuppen, déi do Sundarbans genannt ginn. De Meghna leeft dann an de Golf vu Bengalen, deemno an den Indeschen Ozean.
Et ass méiglech, mat Schëffer um Ganges ze fueren, mä dëst huet keng grouss Bedeitung fir de Verkéier allgemeng. De Ganges huet e Baseng vun 1.016.104 km². Wichtegst Stied um Ganges si Kanpur, Varanasi, Patna, Kalkutta a Khulna.
Fir déi meescht indesch Reliounen ass d'Ganga, wéi d'Inder de Ganges nennen, helleg. Dora buede soll d'Leit vun hire Sënne propper wäschen an hinnen Absolution verspriechen. Vill Hindue wëllen am léifste beim Ganges stierwen, soudatt hir Äsche kënnen an de Floss gestreet ginn.
Ekologie
Am Ganges liewen déi seele Gangesdelfinen an och de Gangeshai. Vu béiden ass wéineg bekannt.
Canton de Selongey
De Canton de Selongey ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Dijon, am Departement Côte-d'Or an der Bourgogne-Franche-Comté. Mam Dekret vum 18. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013 iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantone gouf de Kanton ofgeschaaft.
Ganges (Floss)
Ekologie
1985 huet déi indesch Regierung en Aktiounsplang (Ganga Action Plan), an d'Liewe geruff, fir de Floss méi propper ze kréien. Et goufe vill Milliounen US$ ausginn, fir Kläranlagen ze bauen, mä dës funktionéieren net oder schlecht, well keng Sue méi do si fir hire Betrib. Waasseranalyse weisen, datt sech net vill geännert huet.
Déi grouss Stied laanscht de Ganges huele 70 Prozent vun hirem Drénkwaasser aus dem Floss.
Canton de Colmar-Nord
De Canton de Colmar ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Colmar, Haut-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Colmar.
Adolphe Sax
Den Adolphe Sax (eigentlech Antoine Joseph Sax), gebuer de 6. November 1814 zu Dinant a gestuerwen de 4. Februar 1894 zu Paräis war e belschen Instrumentebauer.
De Jong vun engem Instrumentebauer ass 1842 op Paräis geplënnert. Hien huet un der Verbesserung vun der Klarinett an der Bassklarinett geschafft. Mat der Ënnerstëtzung vum Hector Berlioz huet den Adolphe Sax de Saxophon, genee wéi d'Saxhar an d'Saxtuba erfonnt. Vun 1857 u war hie Professer fir Saxophon um Paräisser Conservatoire.
Canton de Dijon-1
De Canton de Dijon-1 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Dijon, am Departement Côte-d'Or an der Bourgogne-Franche-Comté.
Bratzel
D'Bratzel (Allium schoenoprasum) ass eng aromatesch Planz déi an Europa, Asien an Nordamerika doheem ass.
Si gehéiert zu der Famill vun den Ënneplanzen an et gëtt ongeféier eng 700 Zorten.
D'Bléien hunn d'Form vun enger Kläckelchen a stinn zesummen op engem kugelfërmege Kapp deen en Duerchmiesser bis zu 3 cm kann hunn. Et kënne bis zu 30 Bléien op engem Kapp sinn. Meeschtens si se blatzeg purpurrout, se kënnen awer och wäiss sinn.
Woxx
Woxx (Stiliséiert: woxx) ass eng Lëtzebuerger Wochenzeitung. Si ass 2000 aus der Ëmbenennung vum GréngeSpoun ervirgaangen, dee fir d'éischt den 23. September 1988 erauskoum. Zënter 2018 publizéiert Woxx eng Online-Editioun ënner dem Numm online-woxx.
Geschicht
D'Redaktiounsmembere vun der éischter Ausgab (déi vum Oktober 1988) vum GréngeSpoun waren onbezuelt Membere vun der Grénger Alternativer Partei. Vun 1989 un, ass d'Zeitung all zwou Wochen erauskomm an zwéi Mataarbechter sinn Hallefdaags agestallt ginn. Ufanks 1991 gouf dunn eng Kooperativ gegrënnt, déi d'Publikatioun iwwerholl huet. Zënter dem 1. Mäerz 1991 kënnt de GréngeSpoun, respektiv d'Woxx, all Woch eraus. Lues awer sécher geléngt et der Zeitung, sech an der Lëtzebuerger Medielandschaft z'etabléieren, besonnesch och wéinst hirem grousse Kulturdeel.
Reechwäit
2005/2006 hunn, der Statistik vum TNS ILRES PLURIMEDIA no, duerchschnëttlech 1,50 % vun der Lëtzebuerger Bevëlkerung iwwer 15 Joer all Woch d'woxx gelies. 2006/2007 waren dat der 1,80%; 2007/2008 1,90% an 2008/2009 1,30%. D'Zuele fir 2009/2010 goufen net public gemaach. 2011 waren et 1,10 %
Der TNS-ILRES Plurimedia Etude 2017.I no hunn tëscht Februar 2016 a Februar 2017 (mat Ausnam vun der Summervakanz) an der Moyenne all Woch 7.700 Leit iwwer 15 Joer d'Woxx gelies (1,6 % vun der Wunnbevëlkerung).
Pressehëllef
Ufanks der 1990er ass d'Gesetz iwwer d'Pressehëllef geännert ginn. Fir datt eng Zeitung vun där Hëllef konnt profitéieren hunn do misse fënnef haaptberufflech Journaliste schaffen. De Presserot hat awer enger vun de Mataarbechterinne vum Gréngespoun d'Akkreditéierung verweigert, wouduerch beim GréngeSpoun offiziell nëmme véier Journaliste beschäftegt waren, a se domat kee Recht op Pressehëllef hat. D'Zeitung huet doropshi virum deemolege Verwaltungsgeriicht geklot a krut Recht. 1996 ass réckwierkend, mä net komplett, d'Pressehëllef bezuelt ginn. Dat ass net duergaange fir d'Scholde vun der Zeitung ze bezuelen, déi eréischt 2009 all beglach goufen.
2011 huet d'woxx 240 865 Euro staatlech Pressehëllef kritt. 2016 waren et 262.744 Euro.
Sowetsk (Oblast Kaliningrad)
Sowetsk (Russesch Советск, Däitsch bis 1946 Tilsit, haut och Sowjetsk, Litauesch Tilžė), ass eng rajonsonofhängeg Stad am fréieren nërdlechen Ostpreisen, der haiteger Oblast Kaliningrad a Russland, an huet 41.000 Awunner.
D'Stad Sowetsk ass weltwäit bekannt fir hir Kéisproduktioun (Tilsiter), de Fridde vun Tilsit am Joer 1807 tëscht Frankräich a Russland an d'Kinnigin-Luise-Bréck iwwer de Njeman, déi fréier Memel (russesch/wäissrussesch Njeman/Neman, litauesch Nemunas).
Sowetsk huet Schëffswerften, en Hafen an eng Zellstoffindustrie.
Geographie
Sowetsk läit um Zesammenfluss vun der Tylscha mat der Memel an op der Grenz mat Litauen.
Geschicht
Bis 1945 huet Sowetsk als Tilsit zu Däitschland gehéiert a war zanter 1895 e selbstännege Stadkrees am Regierungsbezierk Gumbinnen. D'Verwaltung vum Landkrees Tilsit-Ragnit ass zu Tilsit bliwwen.
Tucquegnieux
Tucquegnieux ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Pistoul
Eng Pistoul ass eng Handfeierwaff, déi e Schlass huet an déi mat enger Hand geschoss ka ginn.
Déi éischt Pistoule si géint d'Joer 1510 opkomm a waren nach eeschësseg.
1893 sinn dunn hallefautomatesch Pistoulen op de Maart komm, déi an engem Chargeur 7 bis 18 Patrounen hunn a sech duerch d'Kraaft vum Réckstouss nees selwer eng Patroun aus dem Chargeur an d'Kummer huelen.
Donkelniwwel
Als Donkelniwwel oder Donkelwollek ginn an der Astronomie grouss Wolleke vun interstellarer Matière bezeechent, déi d'Liicht vun den Objeten déi hannendru leien absorbéieren. Se sinn ze gesinn, wa se Hannergrondstären ofdonkelen oder ganz ausblenden, wéi zum Beispill de Kuelesak, oder wa se Deeler vun Emissiouns- oder Reflexiounsniwwele verdecken, wéi zum Beispill de Päerdskappniwwel.
Pistoul
Streng geholl sinn no der genereller Definitioun och Revolver Pistoulen. Mä am haitege Sproochgebrauch gëtt dee Begrëff praktesch ausschliisslech fir kuerz hallefautomatesch Schosswaffen mat Chargeur gebraucht.
Donkelniwwel
D'Form vun Donkelniwwelen ass ganz onreegelméisseg, ouni kloer definéiert Grenzen, a mat heiansdo verwéckelter Gestalt. Déi gréisst Donkelwolleke si mat bloussem A als donkel Flecke géint den hellen Hannergrond vun der Mëllechstrooss ze gesinn. De Waasserstoff kënnt an onduerchsiichtegen Niwwelen a Form vu Molekülle vir. De gréissten Niwwel vun deem Typ, sougenannt Risemoleküllniwwelen (giant molecular clouds, GMC), hunn déi milliounefach Mass vun eiser Sonn. Si maachen e groussen Deel vun der Mass am interstellare Medium aus, si bis zu 150 Liichtjoer grouss, an hunn eng duerchschnëttlech Dicht vun 100 bis 300 Molekülle pro cm³ souwéi eng bannenzeg Temperatur vun nëmme 7 bis 15 K.
Pistoul
Um Spaweck
Handgun fa:سلاح کمری
Renée Hutmacher
D'Renée Hutmacher, gebuer den 22. Mee 1956, ass eng international villfach priméiert lëtzebuergesch Teddybierméchesch, a Weltmeeschterin am Teddybitzen.
Buerg Guttenberg
D'Buerg Guttenberg steet zu Neckarmühlbach, engem Uertschaftsdeel vun Haßmersheim a Baden-Württemberg, a staamt aus dem Héichmëttelalter.
Renée Hutmacher
Der Renée Hutmacher hir "Carrière" als Hierstellerin vun Teddybieren huet 1987 ugefaangen, wéi se domat ugefaangen huet, Parzeläinspoppen ze maachen. Déi hu geleeëntlech als Accessoire e klengen Teddy dobäi kritt, deen awer ganz einfach gehale war.
Buerg Guttenberg
Fir d'éischt gouf d'Buerg 1265 ernimmt. Hir Originne ginn op d'Staufer zeréck, a si war bis an d'Mëtt vum 15. Joerhonnert de Sëtz vun den Häre vu Weinsberg. Den Hans de Räichen huet se 1449 kaaft, an zanterhier ass se de Sëtz vun de Fräihäre vu Gemmingen-Guttenberg.
Renée Hutmacher
Hir Frënn hu se dann awer iwwerriet, emol richteg Teddyen ze maachen. 1997 huet se mat engem Bastelpak ugefaangen, dee s'als Kaddo kritt huet. Dee fäerdege Bier huet hir awer net gutt gefall a si wollt e schonn ewechgeheien, mä hire Jong huet en nach am leschten Ament gerett.
Buerg Guttenberg
Vun alle Buergen am Dall vun der Neckar ass d'Buerg Guttenberg am beschten erhalen. Deen eelsten Deel vun der Buerg staamt aus dem 13. Joerhonnert, d'Wunngebai an d'Fortifikatioune si méi rezent. Eng éischt Kapell gouf net wäit ewech vun der Buerg opgeriicht, déi haiteg gouf 1471 gebaut.
Renée Hutmacher
Duerno huet si et mat engem eegene Schnëtt probéiert an no villem Probéieren hat se endlech e Bier, deen hir gefall huet an dee si Leonie genannt huet. Vun deem Ament un huet se keng Poppe méi gemaach, mä nëmmen nach Teddybieren.
Buerg Guttenberg
Eng Gräifvullestatioun gouf 1970 an der Buerg ageriicht. Kuckeswäert ass de Buergmusée mat enger Holzbibliothéik aus dem Joer 1790, an där 93 Bam- an Trauschzorten mat hirem Som, de Schëtz, de Wuerzelen, de Blieder, hire Schuelen an den Holzstrukturen dokumentéiert an ausgestallt sinn.
Renée Hutmacher
Si huet am Mäerz 2009 op der Teddybär Welt zu Wiesbaden mat dem Teddy Florentine den TED World Wide Award an der Kategorie Mixed materials undressed gewonnen. Zwéi Joer virdrun hat si schonn zu Essen een Europameeschtertitel krut, an der Kategorie Teddybär Urform bis 70 cm, an eng Nominatioun an der Kategorie Künstlerteddybär unbekleidet.
Am Mäerz 2010 gouf si mat dem Teddybier Joey fir d'zweet Weltmeeschterin zu Wiesbaden.
Donkelniwwel
Moleküllniwwele bestinn haaptsächlech aus Gas a Stëbs, kënnen awer och eng grouss Zuel vu Stären aschléissen. D'Niwwelzentre sinn am visuelle Liicht net ze gesinn, kënnen awer duerch Mikrowellestralung vun hire Molekülle festgestallt ginn. Déi Aart vu Stralung gëtt net vum Stëbs absorbéiert a kann aus dem Niwwel austrieden. D'Niwwelmaterial weist Verdichtungsgebidder vu verschiddene Gréissten un, vu Stäremasse bis zu Liichtjoer groussen Objeten. D'Niwwelen hunn ee bannenzegt Magnéitfeld, dat géint hir Eegegravitatioun wierkt.
Renée Hutmacher
2011 krut si den 2. Präis vum "TED worldwide Award" an der Kategorie "Masterclass/purely mechanics". Ausserdeem krut si 2011 och nach den 3. Präis an der Kategorie "Masterclass/design variation, dressed".
Donkelniwwel
Et gëtt ugeholl, datt am Kär vun den Donkelniwwele mat enger héijer Dicht, de sougenannte Globulen, Stären entstinn.
Renée Hutmacher
2012 huet se den 1. Präis vum "TED worldwide Award" an der Kategorie "Masterclass/purely mechanics" gewonnen.
Donkelniwwel
GMCë spillen eng wichteg Roll an der Dynamik vun der Galaxis: Wann e Stär no laanscht en Niwwel zitt, suergt hir Unzéiungskraaft fir eng Perturbatioun vu sengem Orbit. No e puer Rendez-vouse vun där Aart huet e Stär vu mëttlerem Alter signifikant Vitesskomponenten a verschiddene Richtungen, amplaz vun engem bal kreesfërmegen Orbit vun engem nei entstanene Stär (jonk Stären hunn de selwechten Orbit wéi d'GMCen, an deene si entstane sinn). Dat verschaaft den Astronomen e weidert Instrument fir d'Altersbestëmmung vu Stären an hëlleft, déi observéiert Déckt vun der galaktescher Scheif z'erklären.
Renée Hutmacher
2013 koum se op déi 2. Plaz beim "TED worldwide Award" an der Kategorie "Masterclass - subject: bear".
2014 koum se mat hirem Teddybier "Maude" op déi 1. Plaz beim "Gläserner Teddybär" an der Kategorie F (Fortgeschrittene: Teddybären bekleidet, bis 40 cm).
Donkelniwwel
D'Natur vun den Donkelniwwele gouf vum Astronom Edward Emerson Barnard entdeckt. An deem no him genannte Barnard-Katalog sinn iwwer 300 Donkelniwwele verzeechent. Sou huet beispillsweis de bekannte Päerdskappniwwel d'Katalognummer B 33.
Renée Hutmacher
Mam Teddybier "Emil" huet se 2015 den 1. Präis gewonne beim "TED worldwide Award an der Kategorie: "Masterclass – Design variation dressed".