cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Friem Regimenter an der Grande Armée
Régiment irlandais (3{{sup|e}} régiment étranger)
Dee Corps gouf den 13. August 1803 ënner dem Numm Légion irlandaise opgestallt, an huet am Ufank just aus engem Batailloun bestanen. 1809 gouf en op 2 a gläich duerno op 3 Batailloune verstäerkt. E gouf 1810 a Spuenien engagéiert an huet den 21. Abrëll vun deem Joer bei der Belagerung vun Astorga matgekricht. 1813 beim Däitschlandfeldzuch war d'Regiment bei der Schluecht vu Löwenberg a bei där vu Goldberg derbäi. Duerno koum et nach eng Kéier op der Bober an den Asaz. Ufanks 1814 gouf et zu Antwerpen kantonéiert an den 12. Mee vun deem Joer gouf et opgeléist.
Regimenter vun 1815
1815 kuerz nodeems den Napoléon nees a Frankräich war huet hien nees 5 friem Regimenter opgetallt an zwar de 1er Piémontais dee spéider den 31e Léger gouf, den 2e Régiment suisse, den 3e Régiment polonais, de 4e Régiment allemand an de 5e Régiment belge.
RGTR-Linn 701
Entwécklung vun der Linn
Virum 17. Juli 2022 ass d'Streck Lëtzebuerg - Uewerkuer als Linn 229 gefuer ginn.
Halten op der Linn
(D'Nimm vun den Halte si sou uginn, wéi se am offizielle Fuerplang 07/2022 publizéiert sinn.)
Um Spaweck
All d'Informatioune bezéie sech op de Fuerplang vum 17. Juli 2022
Canton de Gouzon
De Canton de Gouzon ass eng franséisch administrativ Andeelung an den Arrondissementer Aubusson a Guéret, am Departement Creuse an der Regioun Nei-Aquitaine.
Den Haaptuert ass Felletin.
Tim Laevaert
Den Tim Laevaert, gebuer de 25. Januar 1987 an der Belsch, ass e lëtzebuergesche Volleyballspiller. ,
Den Tim Laevaert huet seng international Sportscarrière 2006 ugefaangen. Hien ass am Kader vun der Lëtzebuergescher Hären-Volleyballnationalekipp (Stand: 2017).
Lex Closter
De Lex Closter ass e lëtzebuergeschen Handballspiller.
1959 war de Closter fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet eemol an der Nationalekipp gespillt.
Peter Scholl-Latour
De Peter Scholl-Latour, gebuer den 9. Mäerz 1924 zu Bochum a gestuerwen de 16. August 2014 zu Rhöndorf, war en däitsch-franséische Journalist, Korrespondent an Auteur.
Dem Peter Scholl-Latour seng Eltere waren allebéid aus dem annektéierten Elsass-Loutrengen. Säi Papp, Otto Konrad Scholl war zu Hayange opgewuess, ier en zu München Medezin studéiert a sech als Hautdokter spezialiséiert huet. Seng Mamm war d'Duechter vum Anatomiesprofesser Moritz Nussbaumn. Dat erkläert déi grouss geeschtesch Proximitéit, déi de Peter Scholl-Latour e Liewe laang mat Frankräich a mat der franséischer Kultur hat.
Jugend a Schoulen
Vun 1936 bis 1940 ass hien zu Fribourg an de Collège Saint-Michel gaangen.
Aarbecht als Journalist
Hien huet laang Jore fir déi däitsch Tëlee a Radio als Korrepondent a Frankräich an am Kongo geschafft, an ass fir Reportagen uechter d'Welt gereest. Hie gouf fir säi Buch "Tod im Reisfeld" iwwer d'Kricher an Indochina bekannt (bis haut dat Sachbuch an Däitschland mat der héchster Oplo no 1945) a well hien ee vun de Journaniste war déi den Ajatollah Khomeini konnte begleeden, wéi deen aus dem franséischen Exil 1978 op Teheran hannescht goung. Hie war an den 1970er Joren Direkter vum WDR.
An de leschte Jore war hie mat sengen Analysen a Commentairen ë. a. zum Noen Osten, dem Islam oder der US-amerikanescher Aussepolitik dack als Invité an Talkshowen ze gesinn, an huet och soss domat zu der ëffentlecher Diskussioun a Meenungsbildung an Däitschland bäigedroen.
Korallen
Korallen (vum gr. korállion) si sessil (d. h. fest ugewuessen) Nesseldéieren, déi a Kolonien am Mier liewen. Déi verschidde Gruppe vu Koralle si weider net matenee Famill a bilden eegen Taxa vun den Nesseldéieren. Déi bekanntste sinn d'Steekorallen, déi e groussen Deel mat fir d'Bildung vun de Koralleriffer responsabel sinn. Eng aner bedeitend Grupp mat villen Aarte sinn d'Oktokorallen.
Koralle liewen nëmmen am Mier, besonnesch an den Tropen. Et gëtt allgemeng tëscht Steekoramllen a mëlle Korallen ënnerscheet, woubäi d'Steekorallen duerch Kallek-Depote Skeletter bilden, duerch déi Korallebänken oder e Koralleriff entstinn. Koralleskeletter bestinn haaptsächlech aus Aragonit, deen d'Korallendéieren aus hirer Foussscheif oder hirem Ektoderm ofsonneren, fir d'Kolonie ze stâipen. D'Eenzelskeletter sinn an der Reegel planzenaarteg verzweigt an hunn, un hire Spëtze faarweg Polypen.
Marboz
D'Gemeng läit am Dall vum Sevron an d'Autoroute verte leeft iwwer en Deel vun hirem Territoire.
Korallen
Koralle gëtt et zanter iwwer 400 Millioune Joer.
Nieft de Steekorllen an den Trope gëtt et och Korallen, déi am kale Waasser oder déif am Mier liewen. Dës hu keng Zooxanthellen an erniere sech nëmmen duerch d'Filtréierung vum Plankton.
Et gëtt doruechter Nationalparken an de Mierer, déi ausgeruff goufen, fir der Zerstéierung vun de Koralleriffer entgéintzewierken. Dee gréissten a bekanntsten ass de Great Barrier Reef, deen och zu den UNESCO Weltierwen zielt. Dacks ginn och kënschtlech Riffer ugeluecht (z. B. Schëffswracken, déi ënnergoe gelooss ginn) fir et de Koralle méi einfach ze maachen, nees 'unzekommen'.
António Ribeiro Chiado
Den António Ribeiro genannt O Chiado, gebuer ëm 1520 zu Évora a gestuerwen 1591 zu Lissabon, war e bedeitende portugiseschen Dramaturg an Auteur vun der Renaissance.
Nieft dem Gil Vicente ass hien ee vun de bedeitendste portugiseschen Dramaturgen am Gëllenen Zäitalter vun der portugisescher Literatur a Kultur.
Société anonyme luxembourgeoise des chemins de fer et minières Prince-Henri
D'Société anonyme luxembourgeoise des chemins de fer et minières Prince-Henri war eng lëtzebuergesch Eisebunnsgesellschaft, déi vun 1877 bis 1940 als Haaptgeschäft den Transport vun Eisenäerz am Süde vum Land hat.
Blaubart (Film 1951)
Blaubart ass e franséisch-Schwäizer-däitschee Film vum Christian-Jaque aus dem Joer 1951 no enger Erzielung vum Charles Perrault.
Société anonyme luxembourgeoise des chemins de fer et minières Prince-Henri
Hir Virgängergesellschaft an deem Beräich war d'Compagnie des chemins de fer Prince-Henri, déi awer a schlecht Dicher gerode war a liquidéiert huet misse ginn, soudatt dunn den 28. Oktober 1877 duerch en Arrêté Royal grand-ducal déi zweet Gesellschaft vum Prënz, wéi se am Volleksmond genannt gouf, hir Statuten approuvéiert krut.
Blaubart (Film 1951)
Ëm wat geet et am Film?
Nodeems dem Grof Amédée de Salfère seng sechst Fra gestuerwen ass, mécht hie sech op d'Sich no enger siwenter…
Société anonyme luxembourgeoise des chemins de fer et minières Prince-Henri
Exploitéiert Eisebunnsstrecke waren ë. a.: Si krut och vum Staat eng jett Hektar Minett-Konzessiounen, déi se awer meeschtens un aner Gesellschafte weiderverkaaft huet.
Blaubart (Film 1951)
Soss
Et gëtt och eng franséisch Versioun vum Film mam Titel Barbe-Bleue mam Pierre Brasseur an der Roll vum Grof Amédée.
Société anonyme luxembourgeoise des chemins de fer et minières Prince-Henri
Am Zweete Weltkrich gouf hire Bunnereseau vum Nazi-Okkupant an dee vun der Deutscher Reichsbahn integréiert. Nom Krich huet déi 1946 gegrënnt CFL de Reseau iwwerholl, an d'Gesellschaft vum Prënz gouf den 1. Juli 1948 opgeléist.
Ben Clausse
De Ben Clausse ass e lëtzebuergeschen Handballspiller.
1956 war de Clausse fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet dräimol an der Nationalekipp gespillt.
Hollerecher Schluechthaus
D'Hollerecher Schluechthaus ass e fréiert Schluechthaus am Stater Quartier Hollerech, dat haut fir kulturell a sportlech Zwecker benotzt gëtt.
Deeler vum Gebai goufe bis … vum Lëtzebuerger Roude Kräiz benotzt an de "Service des Sports" vun der Stad Lëtzebuerg hat vun 1999 u seng Garagen a Büroen do, ier en uganks 2021 op d'Cloche d'Or nieft de Stadion geplënnert ass.
D'Stater Schluechthaus
Well ëmmer méi Awunner an der Stad awer ëmmer méi Fleesch giess hunn, huet dat Pafendaller Schluechthaus den Ufuerderunge séier net méi entsprach. Schonn 1902 hat e méi modernt Schluechthaus an der deemoleger Gemeng Hollerech seng Dieren opgemaach, an deem zum Beispill och déi éischt Killanlag am Land stoung. Wéi d'Gemeng Hollerech 1920 dunn an d'Gemeng Lëtzebuerg integréiert gouf, ass d'Entscheedung getraff ginn, een eenzegt zentraalt Schluechthaus mat Killanlagen an engem Véimaart ze bauen. Als Standuert gouf Hollerech gewielt, wou en Areal vu véier Hektar zur Verfügung stoung, dat un dat aalt Schluechthaus gegrenzt huet.
D'Schluechthaus ass den 30. Dezember 1929 a Betrib gaangen a gouf den 20. Juni 1930 offiziell vum Buergermeeschter Gaston Diderich ageweit.
Iwwer déi nächst 50 Joer ass d'Hollerecher Schluechthaus reegelméisseg erweidert an op den neiste Stand gesat ginn. Esou sinn an den 1950er Joren d'Schwäiställ vergréissert an d'Schwéngshal moderniséiert ginn. An den 1960er si Verkafsstänn mat eegene Killraim an engem Déifkillraum gebaut ginn, an 1968 ass dat modernt Schnellkillverfaren agefouert ginn. Dëst war eng vun den deiersten Ëmbauten am Komplex: ënner anerem goufen zwee Schnellkilltunnelle fir jee 100 grouss Déieren an dräi Tunnelle fir am Ganze 600 Schwäin installéiert. An den 1970er ass dunn nach en automatescht Schluechtband an d'Randshal agebaut ginn.
1980 goufen am Schluechthaus all Joer 4.000 Tonne Fleesch produzéiert.
Mam Schluechte war et den 1. August 1997 eriwwer, d'Schluechthaus gouf dunn definitiv zou gemaacht.
Aner Zwecker
Nodeems de Schluechtbetrib agestallt gouf, huet dat fréiert Schluechthaus sech lues a lues zu engem Treffpunkt vun der Lëtzebuerger Graffiti-Zeen etabléiert.
Am Mee 2012 ass en Indoor-Skatepark, deen zënter e puer Joer am Schluechthaus existéiert huet, fir 50.000 EUR renovéiert ginn an am Juli vum selwechte Joer offiziell ageweit ginn. En huet eng Fläch vu 500 m². Och Graffiti-Kënschtler däerfen do legal hir Biller un d'Mauer sprayen.
2010 ass annoncéiert ginn, Den Atelier géif an d'Hollerecher Schluechthaus plënneren,. Déi Iddi ass wéinst Protester vun den Awunner aus der Ëmgéigend méi spéit awer erëm fale gelooss ginn.
CR141C
Den CR141C ass e Chemin repris am Kanton Iechternach. Et ass eng Verbindungsstrooss vu Mompech bis op Buerschdref.
Hollerecher Schluechthaus
Aner Zwecker
Fir uganks 2022 ass virgesinn datt de Cahier de charges fäerdeg ass fir dann e Architekteconcours auszeschreiwen. Am Projet ass virgesinn, datt nieft de Graffitien och de Skatepark bestoe bleift an eventuell vergréissert gëtt. Do dernieft si véier Beräicher definéiert déi an de Propose berécksiichtegt musse ginn: Kultur, Sport, Commerce an en intergenerationelle Projet. An engem Deel vum Projet soll och e Creative Hub entsoen.
CR141C
Den CR141C ass ronn 1,7 km laang.
Hollerecher Schluechthaus
Klassement vum Gebai
Op d'Demande vum Kulturministère fir Deeler vum Gebai als nationaalt Denkmal ze schützen huet de Stater Gemengerot uganks März 2021 e positiven Avis ofginn. Den 11. Februar 2022 gouf et als nationaalt Monument lasséiert.
Nebraska (Film 2013)
Nebraska ass e Film vum vum US-amerikanesche Regisseur Alexander Payne aus dem Joer 2013.
Ëm wat geet et am Film?
De alen Woody Grant mengt en hätt an enger Lotterie eng Millioun Dollar gewonnen. An hie mécht sech zu Fouss op de Wee fir säi Gewënn sichen ze goen. Säi Jong den David erbaarmt sech senger a fiert mat him mam Auto op d'Sich vum Gewenn…
Canton de Villegusien-le-Lac
De Canton de Villegusien-le-Lac ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Langres an der Regioun Grand Est déi mat engem Dekret vum 17. Februar 2014 gegrënnt gouf.
Les mains sales (Film)
Les mains sales ass e franséische Film vum Fernand Rivers aus dem Joer 1951 no engem Theaterstéck vum Jean-Paul Sartre.
John Gilling
Den John Gilling, gebuer den 29. Mee 1912 zu London a gestuerwen den 22. November 1984 zu Madrid, war en engleschen Dréibuchauteur a Filmregisseur.
De Gilling huet als Regisseur haaptsächlech Kriminal-, Abenteuer- an Horrofilmer gedréit.
Elisabeth vu Görlitz
D'Elisabeth vu Görlitz a Béimen, Herzogin vu Lëtzebuerg, gebuer am November oder Dezember 1390 zu Hořovice a Béimen a gestuerwen den 2. oder 3. August 1451 zu Tréier, war tëscht 1411 an 1443 Herzogin vu Lëtzebuerg.
D'Elisabeth war déi eenzeg Duechter an Ierwin vum Johann vu Görlitz, dem 3. Jong vum Keeser Karel IV. Hie war Herzog vun der Lausitz a Görlitz an och fir kuerz Zäit Kurfürst vu Brandenburg. Hir Mamm, d'Richardis vu Mecklenburg-Schewerin, war d'Duechter vum Kinnek Albert vu Schweden.
D'Elisabeth huet d'Herzogtum Lëtzebuerg vun hirem Monnonk, dem Sigismund, als Pand kritt. Well hien d'Gage net zeréckbezuele konnt, huet d'Elisabeth d'Kontroll iwwer d'Herzogtum kritt.
De 16. Juli 1409 huet si sech zu Bréissel mam Antoine vu Brabant bestuet. Bis zu sengem Doud, 1415, huet hien hir gehollef, 3 Opstänn vu lëtzebuergeschen Adelegen nidderzeschloen. Si haten 2 Kanner, déi awer allebéid als Puppelche gestuerwe sinn:
Nom Doud vum Antoine huet d'Elisabeth sech fir d'zweet bestuet mam Johann vu Bayern. Hien ass 1425 gestuerwen; si hate keng Kanner. No sengem Doud war d'Elisabeth staark verschëlt.
1441 huet si en Traité mam Philippe III. vun der Bourgogne gemaach, mat deem se him d'administrativ Rechter iwwer d'Herzogtum Lëtzebuerg iwwerdroen huet an hien zu sengem Ierwe vum Herzogtum festgeluecht huet. Mä schonn zwee Joer drop huet hien nuets Lëtzebuerg eruewert an et sou a säi Besëtz geholl. Et gouf domat Deel vun de Burgundeschen Nidderlanden.
D'Elisabeth gouf vu Lëtzebuerg verdriwwen an huet sech zu Tréier niddergelooss. Si gouf, no hirem Doud, an der Franziskaner-Minoritekierch (haut Dräifaltegkeetskierch Tréier) begruewen.
Gab Delleré
De Gabriel (Gab) Delleré, gebuer den 23. Dezember 1926 zu Iechternach, a gestuerwen an der Stad Lëtzebuerg den 22. Dezember 2010, war e lëtzebuergeschen Enregistrementsbeamten a Politiker.
De Gab Delleré war 35 Joer laang am Iechternacher Gemengerot. Conseiller gouf hien den 20. Mäerz 1959, a vum 29. Dezember 1972 u war hie Schäffen ënner dem Buergermeeschter Robert Schaffner, no deem sengem Doud hie gutt annerhallwe Mound méi spéit Buergermeeschter gouf. Seng Nominatioun krut hien den 20. September 1979, an den 1. Oktober 1979 ass hie vereedegt ginn. Hie blouf Buergermeeschter bis un d'Enn vum Joer 1987. Duerno war hien nach bis Enn 1993 als Conseiller am Gemengerot.
Zesumme mam Camille Linden huet de Gab Delleré 1948 d'Jeunesse démocratique gegrënnt, déi hien och eng Zäit laang presidéiert huet. Hie war och President vum Ostbezierk vun der DP. Hie war laang Jore Korrespondent vum Lëtzebuerger Journal.
De Gab Delleré, deen de Fils vum Iechternacher Professer Michel Delleré an der Barbe Reding war, hat sech den 10. Juli 1975 mat der Mathilde (Tilly) Theisen bestuet.
Fernand Claude
De Fernand Claude ass e lëtzebuergeschen Handballspiller.
1947 war de Claude fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet 7-mol an der Nationalekipp gespillt.
Juan Pablo Stutz
De Juan Pablo Stutz, gebuer den 18. August 1983 an Argentinien, ass e lëtzebuergesche Volleyballspiller. ,
De Juan Pablo Stutz huet seng international Sportscarrière 2009 ugefaangen. Hien ass am Kader vun der Lëtzebuergescher Hären-Volleyballnationalekipp (Stand: 2017).
NGC 2101
Den NGC 2101 ass eng irregulär Galaxis vum Hubble-Typ IBm/P am Stärebild Pictor um Südleche Stärenhimmel. Si ass ronn 45 Millioune Liichtjoer vun eiser Mëllechstrooss ewech an huet en Duerchmiesser vun zirka 25.000 Lj. Am selwechten Himmelsareal steet och d'Galaxis NGC 2104.
Den Objet gouf den 9. Januar 1837 vum John Herschel entdeckt.
The Naked Spur
The Naked Spur ass en US-amerikanesche Film vum Anthony Mann aus dem Joer 1953.
Ëm wat geet et am Film?
Den Howard Kemp versicht de Mäerder Ben Vandergroat, op dem säi Kapp eng Belounung vu 5000 Dollar ausgesat ass, ze fannen…
Lëscht vun Exoplanéiten
Dës Lëscht vun Exoplanéiten a méigleche Kandidate vun Exoplanéiten ass net vollstänneg, mä versicht e klengen Iwwerbléck iwwer friem Planéiten ze maachen.
Am Ament gi reegelméisseg nei Planéiten a Planéitesystemer entdeckt. Stand vum 31. Oktober 2013: 786 extrasolar Planéitesystemer an 1038 Exoplanéiten, woubäi 173 Systemer mat en ettleche Planéiten observéiert goufen. No den Donnéeë vum NASA-JPL, sinn am Ament 3602 Exoplanéitekandidaten an 919 bestätegt Exoplanéite bekannt.
Extrasolar Planéiten (Auswiel)
D'Tabell ass alphanumeresch nom Numm a Bezeechnung vun de Planéite virzortéiert a léisst sech duerch Uklicke vun den Dräiecker (am klenge Quadrat, am Tabellekapp) ëmzortéieren.
Canton de Chaumont-1
De Canton de Chaumont-1 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Chaumont an der Regioun Grand Est déi mat engem Dekret vum 17. Februar 2014 gegrënnt gouf.
Lëscht vun Exoplanéiten
Objete mat planetarer Mass
Nofollgend sinn Objete mat planetarer Mass notéiert, déi baussenzeg vun eisem Sonnesystem sinn a kee Stär ëmkreesen.
Gil Vicente
De Gil Vicente, gebuer ëm 1465 a gestuerwen 1536, war e portugiseschen Dramaturg. Seng Originne sinn net kloer.
Hie gëllt als Grënner vum nationalen Theater an als ee vun de bedeitendsten Auteure vun der portugisescher Sprooch. Säi Wierk besteet aus 46 Theaterstécker. Dovu sinn der 16 op Portugisesch, 11 op Spuenesch (Kastilesch) an déi aner 19 an dëse béide Sproochen.
De Vicente war en déifsënnegen Denker an e bëssege Satiriker. Säi Wierk ass eng gutt Basis fir déi portugisesch Sprooch, d'zäitgenëssesch Braich an d'Gesellschaftsliewe vun der deemoleger Zäit ze studéieren
Et ass net vill bekannt iwwer d'Liewe vum Gil Vicente; sou ass och net gekläert ob den Auteur an de Goldschmadd Gil Vicente eng an déi selwecht Persoun waren oder net. E Meeschterwierk vum Goldschmadd ass déi berüümt Monstranz vum Hieronymos-Klouschter zu Belém (Lissabon).
Dem Auteur seng Duechter Paula huet gehollef d'Wierk vun hirem Papp ze glidderen. Eng komplett Zesummestellung koum eréischt 1562 eraus.
NGC 867
Den NGC 867 = NGC 875 ass eng lënsefërmeg Galaxis vum Hubble-Typ S0/a? am Stärebild Cetus. Si ass ronn 315 Millioune Liichtjoer vun eisem Sonnesystem ewech an huet en Duerchmiesser vun zirka 110.000 Liichtjoer. Well den NGC 867/875 a säin Noper den IC 218 änlech Radialvitessen hunn an ongeféier op der selwechter Distanz leien, schéngt et sech ëm eng gravitativ gebonne Koppel ze handelen.
Den Objet gouf méiglecherweis den 21. Dezember 1783 vum Wilhelm Herschel (als NGC 867 notéiert), sécher awer vum Heinrich Louis d'Arrest de 26. September 1865 (als NGC 875 erfaasst).
Plutonit
Plutonitten, plutonescht Gestengs oder Déifgestengs sinn e magmatescht Gestengs, dat a grousser Déift duerch extreem luest Ofkille vu Magma entsteet. D'Gestengs wat dobäi entsteet a bei Opstigsprozesser an Erosioun un d'Äerduewerfläch kënnt, gëtt Plutonen oder, wa se grouss Ofmiessungen erreechen, Batholithe genannt. Well an de fir Plutonitten typesche Bildungsdéifte vun en ettleche Kilometer relativ héich Temperature sinn, leeft d'Kristallisatioun méi lues of wéi bei Magma, dat bis un d'Äerduewerfläch eropgedrongen ass (Lava), an aus deem d'Vulkanitten ervirginn. Dofir hu Plutonitten eng typesch grousskäreg Textur.
Zesumme mat de Subvulkanitten zielen d'Plutonitten zum Intrusivgestengs.
Zesummesetzung
Duerch partiell Gestengsglasur a magmatesch Differentiatioun – duerch Prozesser wéi z. B. d'fraktionéiert Kristallisatioun – entstinn ënnerschiddlech Aarte vu Plutonitten aus engem ufanks eenheetlech zesummegesate Magma. Duerch déi schrëttweis auskristalliséierend Mineraler verännert sech d'Zesummesetzung vum nach net kristalliséierte Reschtmagma a Richtung vun engem méi héije Silikatundeel, wat sengersäits och d'Zesummesetzung där nach aus dëser Reschtglasur entstoenden Plutonitte kontinuéierlech zu héijere Silikatundeeler verréckelt an déi follgend, zimmlech graff, Kristallisatiounsreiefolleg ergëtt:
Duerch d'Ofhuelen vun donkler Gemëschdeeler ginn d'Plutonitte dobäi an ieweschter Reiefolleg ëmmer méi hell. Sou steet dem donklen, schwaarzgrénge Peridotit um aneren Enn vun der Rei de wiesentlech méi hellen, wann och anescht gefierfte Granit géigeniwwer, an dës steigend Hellegkeet ass eng vun de wichtegsten éischten Ënnerscheedungseegenschafte vun de Plutonitten. Dobäi kënnt, datt hiert spezifescht Gewiicht an der genannter Reiefolleg ofhëlt, wärend d'Kiselsaier zouhëlt. Granit an Diorit gëlle wéinst hirem héije Kieselsaiergehalt als "sauert" Gestengs, Gabbros a Peridotitten dogéint mat hirem klengere Kiselsaiergehalt als "basesch". D'Bezeechnungen "sauer" a "basesch" sinn dobäi allerdéngs alem Biergmannsbrauch ofgekuckt, hunnn also net direkt eppes mam pH-Wäert ze dunn.
Felsesch Plutonitte ginn no hirer prozentualer Zesummesetzung aus Quaarz, Alkalifeldspat, Plagioklas an Foiden an engem Streckeisendiagramm duergestallt, mafesch dogéint an aneren Diagrammen, déi ongeféier den Inhalt vun Olivin, Pyroxen an Hornblende zur Klassifizéierung benotzen.
Struktur
D'Struktur vu Plutonitten ass charakteristesch. Si besteet bal nëmmen aus auskristalliséierte Mineralen, huet also eng vollkristallin Struktur, an déi meescht vun dëse Kristalle sinn mam bloussem A z'erkennen. Plutonitesch Kristalle hunn wéinst der lueser Ofkillung meeschtens vill Zäit, sech auszebilden a sinn dofir scho meeschtens mam fräien A ze gesinn. D'Gestengsmatrix weist deemno eng mëttel- bis graffkäregt, maximal deelweis porphyresch Struktur, woubäi Mineraler, déi sech fréi auskristalliséiere, bal idiomorph entwéckele kënnen.
Dacks existéiert keng geriicht Textur, a munneche Fäll entstinn duerch Fléissvirgäng awer Fléisstexturen, an deene Kristaller agereegelt sinn an déi lescht Beweegunge vum Magma nozeechnen. Duerch Kristallisatiounsvirgäng an d'Ofhuele vu Kristaller entsteet a munneche Plutonitten eng méi oder manner däitlech Bännerung. Tëscht de Kristalle gëtt et keng Huelraim.
Bedeitung
Plutonitte sinn dacks d'Ursaach fir d'Genesis vu Mineral- an Äerzlagerplazen, déi awer och bei anere Virgäng gebilt kënne ginn. Uewerflächenopschlëss vu Plutonitte weise sech eréischt no enger Oftrennung vun der Deckschicht, meeschtens verbonne mat Hiewungen a Falunge vu Gestengsschichten. D'Verwitterungsforme vu Plutonitte sinn haaptsächlech ofgerënnt an duuss. Plutonitten, besonnesch de Granit, gi fir Schotter an Pawee benotzt, an deenen déi eenzel Kristalle gutt ze gesi sinn.
Arnaud Maroldt
Den Arnaud Maroldt, gebuer den 30. Juni 1987, ass e lëtzebuergesche Volleyballspiller,.
De Arnaud Maroldt huet seng international Sportscarrière 2006 ugefaangen. Hien ass am Kader vun der Lëtzebuergescher Härevolleyballnationalekipp (Stand: 2017).
António Ferreira
Den António Ferreira, gebuer 1528 zu Lissabon an och do gestuerwen den 29. November 1569, war e portugiseschen Auteur an Dramaturg.
De Ferreira huet säin Ofschloss op der Universitéit Coimbra gemaach an duerno als Staatsbeamten zu Lissabon gewunnt, wou e méi spéit un der Pescht gestuerwen ass.
Seng Gedichter, déi eréischt no sengem Doud publizéiert goufen, hu souwuel de Verstand wéi och d'Gefiller ugesprach. Dem Ferreira säi Meeschterwierk war „A Castro“, eng Tragedie iwwer d'Léift vum Prënz Pedro zur Inés de Castro an där hir Ermuerdung (1355), déi vum Prënz sengem Papp, dem Alfons IV. op Dierängele vu senge Beroder ordonéiert gi war.
Johann vu Görlitz
De Johann von Görlitz, gebuer den 22. Juni 1370 zu Prag a gestuerwen den 1. Mäerz 1396 am Klouschter Neuzelle, war deen eenzegen Herzog von Görlitz.
Hie war dat drëtt Kand, am véierte Bestietnes, vum Karel IV. mat der Elisabeth vu Pommern an huet mat dräi Joer d'Titelen "Markgrof vu Mieren" a Markgrof vu "Brandenburg" kritt.
Le rideau rouge
Le rideau rouge ass e franséische Film vum André Barsacq aus dem Joer 1952.
Johann vu Görlitz
1377 huet de Karel IV. aus der Landvogtei Görlitz an der Oberlausitz en Herzogtum gemaach, zu deem och Territoire vun der ëstlecher Niederlausitz an de südlechen Deel vun der Neumark fehéiert hunn. Tëscht 1386 an 1388 war de Johann och Verwalter vum Herzogtum Lëtzebuerg.
Alphonse Greisch
Den Alphonse Henri Greisch, gebuer den 2. Juli 1884 zu Esch-Sauer a gestuerwen den 28. Dezember 1969 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergeschen Affekot a Politiker.
Le rideau rouge
Ëm wat geet et am Film?
En alen Theaterschauspiller gëtt verdächtegt en Theaterdirekter ermuert ze hunn…
Johann vu Görlitz
Den 10. Februar 1388 huet hie sech zu Prag mat der Richardis von Mecklenburg-Schwerin bestuet († 1400), enger Duechter vum Albrecht III. vu Meckleburg. Hiert eenzegt Kand war d'Elisabeth, Herzogin vu Görlitz a Lëtzebuerg (1390-1451).
De Johann am Alter vu just 26 Joer, et gëtt ugeholl duerch Gëft, am Klouschter Neuzelle gestuerwen. D'Territoirë vu sengem Herzogtum sinn nees an hir al Grenze vun 1377 zeréckgefall.
Alphonse Greisch
Hie gouf den 10. Januar 1946 Buergermeeschter vun der Gemeng Dikrech an dass dat bis 1951 bliwwen.
Alex Cord
Den Alex Cord, gebuer den 3. Mee 1933 zu Fort Worth a gestuerwen den 9. August 2021 zu Valley View, war en US-amerikanesche Schauspiller.
Nea Salamis Famagusta
Nea Salamis Famagusta (Griichesch: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου) ass e Foussballveräin aus der zypriotescher Stad Famagusta. E gouf 1948 gegrënnt. D'Faarwe vum Veräi si rout-wäiss. Zanter der Besetzung vum Norddeel vun der Insel duerch tierkesch Truppen ass de Veräin zu Larnaka doheem. Zur Zäit gëtt de Veräin vum President Giorgos Genagritis geleet. Den Dimitrios Kalaitzidis ass Trainer vun der éischter Ekipp. Nea Salamis spillt am Stadio RAFAEL GROUP Ammóchostos, dee Plaz huet fir 8.000 Spectateuren.
Sportlech Erfolleger
Nea Salamis ass mat kuerzen Ënnerbriechungen zanter 1955 an der éischter zypriotescher Liga. Déi bescht Plazéierungen hat de Veräin jeeweils mat drëtte Plazen an der Opstigssaison 1955/56, 1965/66, 1992/93 an 1994/95.
1966 huet Nea Salamis d'Finall fir den Zypriotesche Foussballpokal erreecht, huet awer géint d'Mannschaft vun Apollon Limassol verluer. 24 Joer méi spéit stoung de Veräin nees an der Finall. Mat engem 3:2 géint Omonia Nikosia hu se fir d'éischt an der Veräinsgeschicht de Pokal gewonnen. Bei der drëtter Participatioun an der Finall 2001 huet Nea Salamis nees géint Apollon Limassol verluer.
An den europäesche Veräinsconcoursen hat Nea Salamis bis elo wéineg Succès. 1991 ass d'Mannschaft am Europapokal vun de Pokalgewënner ugetrueden, huet awer an der éischter Ronn zweemol kloer géint den FC Aberdeen verluer. 1997 huet de Veräin sech fir den UI-Cup qualifizéiert, ass awer no nëmmen enger Victoire no den éischte Gruppespiller ausgescheet. An der Saison 2000/01 ass Nea Salamis no zwou Victoiren géint den albanesche Veräin KS Vllaznia Shkodra an déi zweet Ronn vum UI-Cup komm, ass dann awer géint FK Austria Wien erausgefall.
Kurmanbek Bakijew
De Kurmanbek Salijewitsch Bakijew, Kirgisesch: Курманбек Салиевич Бакиев, gebuer den 1. August 1949 zu Massadan bei Susak, Kirgisesch SSR), war vun 2005 bis 2010 Staatspresident vu Kirgisistan.
1972 huet de Bakijew e Studium an der Elektrotechnik ofgeschloss an am russesche Samara geschafft. No sengem Militärdéngscht, 1974 bis 1976, goung hien hannescht a Kirgisistan, wou en an enger Steckerfabrik zu Dschalalabat geschafft huet, vun där en 1990 Direkter gouf.
Den 21. Dezember 2000 gouf e Premierminister vu Kirgisistan, ass awer no 17 Méint zeréckgetrueden, wéi an der südkirgisescher Stad Aksy sechs Demonstrante vun der Police erschoss gi waren.
Duerno gouf en de President vun enger vun de sëllegen oppositionelle Beweegungen am Kirgisistan. No der Tulperevolutioun gouf en de 24. Mäerz 2005 Chef vun enger Iwwerganksregierung an den Dag drop zum Iwwergankspresident ernannt. Den 10. Juli 2005 gouf de Bakijew mat 88,9 % vun de Stëmmen (bei 74,6 % Walbedeelegung) zum President vum Kirgisistan gewielt an de 14. August 2005 vereedegt.
Bei den Onrouen am Abrëll 2010 huet d'Oppositioun ugekënnegt, de Bakijew wier de 7. Abrëll 2010 gestierzt ginn an hätt sech an d'Ausland ofgesat; si hätten elo d'Muecht am Staat. Hien huet de 16. Abrëll offiziell säi Récktrëtt erkläert.
Julien Van Hauwermeiren
De Julien Van Hauwermeiren, gebuer den 13. Juni 1996, ass e lëtzebuergesche Volleyballspiller.
De Julien Van Hauwermeiren huet seng international Sportscarrière 2012 ugefaangen. Hie war am Kader vun der lëtzebuergescher Härevolleyballnationalekipp.
CR142
Den CR142 ass e Chemin repris am Kanton Gréiwemaacher a geet vun Ohn an nërdlecher Richtung bis op de Potaschbierg.
Den CR142 ass ronn 11,2 km laang.
Weller
Weller ass de lëtzebuergeschen oder lokalen Numm vu follgenden Uertschaften:
Canton de Chaumont-2
De Canton de Chaumont-2 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Chaumont an der Regioun Grand Est déi mat engem Dekret vum 17. Februar 2014 gegrënnt gouf.
Primo Caurla
De Primo Caurla ass e lëtzebuergeschen Handballspiller.
1950 war de Caurla fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet 5-mol an der Nationalekipp gespillt.
Alexander Payne
Den Alexander Payne, gebuer als Alexander Constantine Papadopoulos den 10. Februar 1961 zu Omaha, Nebraska ass en US-amerikanesche Filmregisseur, Filmproduzent an Dréibuchauteur.
De Payne huet Spuenesch a Geschicht op der Stanford University studéiert. Duerno huet hie säi Studium op der Filmhéichschoul vun der UCLA ofgeschloss.
RGTR-Linn 702
D'RGTR-Linn 702  ass eng regional Express-Buslinn déi zanter dem 17. Juli 2022 am Kader vum RGTR am Optrag vum Ministère fir Mobilitéit an ëffentlech Aarbechten um Trajet Lëtzebuerg - Rodange fiert. Se fiert all Stonn, awer just vu méindes bis freides an de Spëtzestonnen.
Halten op der Linn
(D'Nimm vun den Halte si sou uginn, wéi se am offizielle Fuerplang 07/2022 publizéiert sinn.)
Um Spaweck
All d'Informatioune bezéie sech op de Fuerplang vum 17. Juli 2022
Jezainville
Jezainville ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
D'Uertschaft läit am Parc naturel régional de Lorraine.
Split (Musek)
E Split oder Splitrelease ass eng musikalesch Opnam (Album, EP, Single) vun zwéi Kënschtler oder Gruppen. Anescht wéi bei engem Kollaboratiounsalbum hu si net onbedengt zesummegeschafft, mä all Interpret huet eege Lidder opgeholl, déi just getrennt vuneneen um selwechte Medium verëffentlecht ginn. E Splitrelease ënnerscheet sech vun enger Kompilatioun andeem net vill Kënschtler mat jeeweils engem Lidd drop ze héiere sinn, mä zwéin Interprete mat jeeweils e puer Lidder. Et gëtt och Splitrelease mat méi wéi zwéin Interpreten; si ginn dann 3-Way Split, 4-Way Split, asw. genannt a komme manner dacks fir.
Bei Schallplacken oder Kassetten gëtt normalerweis eng ganz Säit mam Material vun engem Kënschtler oder enger Grupp bespillt. Bei CDe stinn d'Lidder meescht hannereneen (z. B. aacht Lidder vun engem Interpret, aacht Lidder vum aneren Interpret), mä heiandso wiesselen d'Interpreten och of.
Beispill
2005 hunn déi zwou lëtzebuergesch Gruppen Treasure Chest at the End of the Rainbow a Mutiny on the Bounty e Splitalbum verëffentlecht:
Maurice Van Landeghem
De Maurice Van Landeghem, gebuer den 2. Juni 1996 zu Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergesche Volleyballspiller.
De Maurice Van Landeghem huet seng international Sportscarrière 2012 ugefaangen. Hien ass am Kader vun der lëtzebuergescher Härevolleyballnationalekipp (Stand: 2018).
Rocca (Moundkrater)
De Rocca ass en Aschlagkrater um westlechste Rand vun der viischter Moundsäit, südwestlech vum Krater Grimaldi an nordwestlech vum Krater Darwin. De Kraterrampli ass am Norden an am Weste ganz staark erodéiert, de Kraterbuedem ass duerchwullt a bockeleg.
De Krater gouf 1935 vun der I.A.U. offiziell nom italieenesche Mathematiker Giovanni Antonio Rocca genannt.
Mark Spitz
De Mark Andrew Spitz, gebuer den 10. Februar 1950 zu Modesto, Kalifornien, ass e fréieren US-amerikanesche Schwëmmer.
Mat just 22 Joer huet hie sech aus dem Sport zeréckgezunn, fir an de Joren duerno seng Popularitéit ze vermaarten.
Sweschnikow-Variant
D'Sweschnikow-Variant ass eng Variant vun der Sizilianescher Verdeedegung. Se ass an den ECO-Coden ënner dem Schlëssel B33 klassifizéiert.
D'Sweschnikow-Variant fänkt mat de follgenden Zich un:
Fürstlich Löwensteinscher Park
De Fürstlich Löwensteinscher Park ass e gemengefräit Gebitt am ënnerfränkesche Landkrees Main-Spessart.
Gemarkung
De Fürstlich Löwensteinscher Park ass dee gréisste Deel vun der bayerescher Gemarkung mat dem selwechten Numm.
Boves
Boves ass eng franséisch Gemeng am Departement Somme an der Regioun Hauts-de-France.
Association générale des professeurs de l'enseignement secondaire et supérieur
D' AGESS, Akronym fir d'Association générale des professeurs de l'enseignement secondaire et supérieur, ass eng Asbl déi 2020 gegrënnt gouf. Et ass eng Enseignantsgewerkschaft zu Lëtzebuerg.
D'Zil vun der Asbl ass engersäits fir Publikatioune mat pedagogeschem oder kulturellem Charakter erauszeginn an anersäits seng Membere berufflech, materiell a moralesch z'ënnerstëtzen.
Montauville
Montauville ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
D'Uertschaft läit am Parc naturel régional de Lorraine.
Lutz Niethammer
De Lutz Niethammer, gebuer de 26. Dezember 1939 zu Stuttgart, ass en däitschen Historiker. Hien ass Expert fir Nokrichsgeschicht an Däitschland an do ee vun de Pionéier vun der sougenannter Oral History, déi aus dem Sammelen an Auswäerte vu mëndlech iwwerliwwerte subjektiven Erliefnesser vun engem historeschen Evenement besteet.
A sengem Wierk, ''Ego-Histoire? und andere Erinnerungs-Versuche'', beschäftegt hie sech mat der eegener Roll bei der Ausernanersetzung mat der Geschicht. Dobäi hëlt hien och weider Usiichte vun aneren Historiker zur Kenntnes. Dobäi stécht virun allem säin Interessi fir d'Oral History eraus, déi hien am Laf vu sengem Liewe praktesch duerch d'ganz Welt gefouert huet, sief dat Europa, Amerika oder souguer bis an Israel. Grondsätzlech subjektiv presentéiert sech dëst Wierk, wou hie vu sengen Erënnerungen an Erliefnesser schreift, perséinlech Verbannungen an Interpretatiounen opstellt, sou wéi Reflektiounen iwwer säin eegent Liewe festhält. Dëst Wierk ass eng gutt Basis fir déi markanst Momenter aus sengem Liewen ervirzehiewen.
Schoul a Carrière
Als Jong vun engem protestantesche Klengbierger aus Schwaben an enger kathoulescher Mamm aus enger wueletabléierter Famill aus dem rheinesche Biergertum, gouf de Lutz Niethammer als jéngste vun 3 Geschwëster am Dezember 1939 gebuer. Bal ausschliisslech an enger weiblecher Welt opgewuess, ofgesi vu sengem Brudder, huet de Lutz Niethammer säi Papp eréischt am Alter vun 12 Joer kennegeléiert. Säi Papp war jorelaang e Krichsgefaangene an der Sowjetunioun a konnt eréischt 1951 heemgoen. No sengem Abitur 1960 huet hie säi Studium an der Geschicht ugefaangen. Net nëmme seng Reportagë mä och seng Virliesungen, déi de Lutz Niethammer gehalen huet, wéi och d'Spezialisatioun a sengem zweete Fach, d'Sozialwëssenschaft, weisen op d'Haaptgebidder an der sozialer a kultureller politescher Geschicht hin, woubäi sech déi politesch Begeeschterung och a verschiddene Publikatioune vun him erëmspigelt. De soziale Beräich war allerdéngs net vu vir era virgesinn, vue datt säin eigentlecht zweet Fach d'Theologie war. Säin Agnostizismus huet sech allerdéngs net iwwerwanne gelooss, soudatt hie säin zweet Fach huet misse changéieren.
Wéi hien 1965 an den USA war fir e längeren Archivopenthalt, hu seng Recherchen hie vu Washington aus, duerch d'ganzt Land gefouert. Dobäi huet hien net nëmme seng Virléift fir Amerika entdeckt, mä och ass hien 1975 nach eng Kéier zeréck gefuer, fir ganzer zwéi Méint déi gréisst Oral History-Fuerschungsariichtungen duerchzekämmen. 1968 gouf hie vum Hans Mommsen am Fréijoer mat op d'Universitéit Bochum geholl, als deem säin éischten Assistent; en hat nach net eemol promovéiert. Am selwechte Joer huet du seng Carrière an der akadeemescher Selbstverwaltung ugefaangen. Seng Promotioun huet hien dunn 1972 am Alter vun 33 Joer ënner der Leedung vu sengem Dokerpapp Werner Conze geschriwwen. Am Ganze war hien néng Joer op verschiddene Plazen Fachgruppespriecher respektiv Institutsdirektor vun den Historiker. De Léierstull fir Nei an Neist Geschicht huet hie vun 1973 un zu Essen beluecht, bis datt hien 1982 op der „FernUniversität“ vun Hagen ënnerriicht huet a vun 1989 bis 1993 am Kulturwissenschaftlichen Institut im Wissenschaftszentrum NRW war. Hien huet d'Ruhrgebitt dunn awer am Ufank vun den 1990er Jore verlooss an zu Jena op der aler Universitéit weider ënnerriicht. Eréischt spéit a senger Ausbildung, nodeem e schonn eng Zäit eng akadeemesch Léierplaz hat, huet d'Theorie ugefaangen, eng Roll a sengem Liewen ze spillen. Dëst hat och säi Virdeel, well him an deem Alter dëse Beräich ëmsou besser gefall huet an och bis haut nach ëmmer unhält. Hie gouf 2002 mam Bochumer Historikerpräis ausgezeechent, engem prestigiéise Präis an der Sozialgeschicht.
Engagementer a Projeten
Virun allem d'Ausernanersetzung 1962 mat den „Arbeitserziehungslager“ am Zweete Weltkrich an de béiden Uertschaften A. an O., déi no vu senger Heemechtsstad Stuttgart leien, schéngen dem Lutz Niethammer no gaangen ze sinn. Wéi konnt keen eppes dovu wëssen, wou hien dach sou no dobäi gelieft huet. Wéi déi Erfarung de Lutz Niethammer beaflosst huet, erkennt een dorun, wéi seng Positioun zu Monumenter sech am Laf vun der Recherche verännert huet. Wärend en um Ufank sech nach negativ zu där Erënnerungsmethodik ausgedréckt huet, well se virun allem Trauer bei him ervir hieft, huet sech déi Siicht dach ëmgedréit. Virun allem bei der Konfrontatioun mat der Geschicht vum Arbeitserziehunglager zu O., dat ofgebrannt gouf, ass hien awer der Meenung, datt dach alt wéinstens en Denkmal schéin ass fir sech un déi Leit z'erënneren, déi Dag an Nuecht do hu misse leiden.
Um Ufank vun den 1980er Joren huet de Lutz Niethammer sech agesat fir déi al Synagog zu Essen, déi 1938 vun den Nazien niddergebrannt gi war, nees ze notzen. Zousätzlech huet hie fir déi gréisst Ruin, och vun der Stad Essen, sech agesat, dat dëst Gebai net ofgerappt sollt ginn. An den 1980er a 1990er Jore souz hien och an enger Partie weidere Conseile vu Stëftungen an aneren Ariichtungen, déi meeschtens net därmoosse produktiv a manner léierräiche waren, bäi. An deem Sënn hieft hie virun allem ee Conseil ervir, dee vun der „Gesellschaft der Freunde Nordrhein-Westfalens“, an deem hien 1983 deelgeholl huet. Heibäi huet et sech ëm e Sponsorefond gehandelt, deen hei an do mol Finanzementer vun aussergewéinleche Moossnamen iwwerholl huet. 1980 huet hien eng Aventure am Teamwork erlieft, wou hien e gemeinsaamt Oral History-Projet mat dem Franz Brüggemeier an Detlev Peukert ënner dem Numm „Lebensgeschichte und Sozialkultur im Ruhrgebiet 1930-1960“ gemaach huet. Och gouf en internationale Verband fir de gemeinsamen Interesseberäich vun der Oral History gegrënnt, wou de Lutz Niethammer sech eemol am Joer mat den Adepte vun der Oral History iergendwou an Europa getraff huet. Eng weider politesch Aventure huet hiren Ufank geholl, wéi hien am Joer 1984 un enger internationaler wëssenschaftlecher Konferenz an der DDR deelgeholl huet. 1987 huet hien zesumme mam Alexander von Plato an der Dorothee Wierling an dräi Industriezentren Interviewe gemaach fir seng däitsch Nokrichsgeschicht zum Osten a Westen op Basis vun der Oral History ze schreiwen. Dobäi musse si bal déi eenzeg gewiescht sinn, déi dat erlaabt kruten an en Dauervisa vun engem hallwe Joer haten, fir an der DDR ze bleiwen.
De Lutz Niethammer huet och um „Journal Geschichte“ matgeschafft. Genee 10 Joer, vun 1979 bis 1989 huet hie bei der Verwierklechung vun der interdisziplinärer, weltoppener Zäitschrëft matgehollef. 1989 war hien dunn och nach agelueden, eent vun deene gréissten Zentre fir „advanced studies“ a Mëtteleuropa als ministerielle „Gründungsbeauftrager“ opzebauen.
Ausernanersetzung mat sech selwer an der héichkomplexer Geschicht vum eegene Liewen
Iwwer sech selwer ze schreiwe bréngt de Lutz Niethammer zur Frustratioun, well et eng onméiglech Saach fir hien ass, säi Liewe kuerz zesummen ze faassen a gläichzäiteg och zur Virféierung, well et einfach schmeichelhaft ass. Virun allem ass et awer och interessant, vue datt seng Erënnerunge vum Liewen einfach opkommen, wéi een „unwillkürlicher Prozess“ a loosse sech net steieren. D'Fro déi hie sech bei der Reflexioun iwwer dat eegent Liewe gestallt huet, dréit sech net ëm d'Erreeche vun den Ziler, déi ee sech gesat huet, mä éischter ëm de Problem vun Autoreschaft a sënnvolle Botschaften. De Moment fir sech mat sengem eegene Liewen auserneen ze setzen an eng Ego-Histoire opzestellen ass, sou dem Lutz Niethammer seng Meenung: e Moment, deen d'Méiglechkeet gëtt säi Selbstbild nei z'entwerfen oder och ze korrigéieren, eng Neiinterpretatioun vun der eegener Geschicht. Sou ass hien och der Iwwerzeegung, datt de richtege Moment fir eng autobiographesch Aarbecht ze schreiwe gewéinlech eng Kris ass. Gemeinschaftlech Bezich a Gefiller sinn eréischt spéit a säi Liewe getrueden. Sou hat hien och ëmmer Problemer mat senger eegener Autoritéit a virun allem och seng Plaz an der Hierarchie anzehuelen an déi ëmzesetzen. Wann hien zeréck denkt, da war hie schonn ëmmer en Eenzelgänger an och en Dreemer. Souwuel d'Kanner an der Schoul wéi och seng Geschwëster hunn hien et gär spiere gelooss, datt hien en Aussesäiter war an e richtege Mammejong.
Wat säi Privatliewen als Erwuessene betrëfft, sou war de Lutz Niethammer zweemol bestuet. Op senger Rees an Israel, bedingt duerch Recherchen, war hien a Begleedung vun enger Frëndin, der Christiane Vonberg, déi duerno Riichterin an och seng éischt Fra gouf. Aus deem Bestietnes koum eng Duechter, d'Rebecca, dat 1968 op d'Welt koum. D'Regina Schulte mat där hien och an der Beruffswelt fir d'éischt ze dinn hat a bei verschiddene Projete mat him zesummegeschafft huet gouf du seng zweet Fra. Mat hir krut hien eng zweet Duechter, déi 21 Joer no der éischter op d'Welt koum, am Joer 1989.
Startschwieregkeeten a seng ganz perséinlech Aart a Weis fir ze schreiwen
Staark philosophesch ugehaucht, fänkt de Lutz Niethammer den Zentrum vu sengem Wierk zur Ego-Histoire, wéi e vum Klaus Latzel beschriwwe gëtt, un. An deem Kontext setzt hie sech net nëmme mat der Fro wat Ego-Histoire fir hien iwwerhaapt ass auserneen, mä och wéi hien déi Aarbecht iwwer sech selwer ze schreiwe gesäit an ugaangen ass. Kritesch setzt hie sech och mat sengen Aarbechten auserneen. Als langweileg a geeschtlos bezeechent hie seng eegen Aarbechten, déi hien deelweis um Ufank nach publizéiert huet a schreift weider, datt och e Manktem un thematescher a methodologescher Koherenz an enger Partie vu senge Verëffentlechunge besteet. Mat Startschwieregkeeten a senger Dissertatioun déi sech 1972 als Flopp entpuppe sollt, huet hien op seng Aart a Weis sech dach nach an der akadeemescher Welt duerchgesat. En halleft Joerhonnert, sou schreift hie selwer, huet hie probéiert seng Aarbechten un d'Dagesliicht ze bréngen, mä ëmmer ëmsoss. Hien huet sech ni als Här vu senge Geschichte gesinn a scho guer net vu sengem Liewen. Seng Interessi a Methodik, sech mat der Geschicht auserneen ze setzen, ginn deene vun de meeschten Historiker an deem Sënn aus dem Wee, datt hie sech éischter mat der géigewäerteger Zäit an Ëmwelt auserneesetzt an déi duerch hir Historiséierung probéiert ze veränneren. Laang Zäit als „Mr. Oral History“ bezeechent beweisen och seng Reportagen, dat de Lutz Niethammer keen Historiker ass, dee sech nëmmen op gedréckte Quelle baséiert. Och an enger Zesummenaarbecht mat weideren Historiker, ënner der Publikatioun „Lebenserfahrung und kollektives Gedächtnis. Die Praxis der „Oral History““, betount de Lutz Niethammer an der Aleedung, datt hien hofft mat dem genannte Wierk, d'Oral History nach weider ausbreeden ze kënnen, obscho se scho wäit verbreet ass.
An der Recherche zu den „Arbeitserziehungslageren“ ass hie vun Dier zu Dier schelle gaange fir Informatiounen aus éischter Hand ze kréien, sief dat vum Paschtouer oder vun engem fréiere Gestapochef. Och am Kader vu senger „deutsche Nachkriegsgeschichte Ost und West“, wéi hie nach virwëtzeg war nom „Land hinter der Mauer“, huet hien 1985 liewensgeschichtlech Interviewe wollte féieren, obschonn d'Oral History amtlech net an der DDR erwënscht war. Zesumme mat Historiker aus der DDR sollt säi Projet dann dach nach verwierklecht ginn.
Hie schreift, datt säin Aarbechtsviirgang grondsätzlech an zwee gedeelt gëtt. Am „intellektuellen Nachtleben“ gëtt geschriwwen an alles festgehalen. Am Dag ginn d'Resultater beim Iwwerschaffe gestrach oder och bäigehalen a virun allem steet och d'Lektür um Dagesprogramm oder wat néideg ass fir Informatioun opzehuelen.
Persounen déi de Lutz Niethammer markéiert hunn
Wat d'Persoune betrëfft, déi dem Lutz Niethammer säi Liewe beaflosst hunn, sou wier wuel deen an der Mëtt vun den 1980er Jore gestuerwene Carl Schmitt z'ernimmen, deem e ganzt Kapitel gewidmet ginn ass an deen direkt um Ufank vum Niethammer souwuel als „modelhaft“ wéi och „individualistesch politesch“ duergestallt gëtt. Déi Spezialliteratur, Schmittiana, déi duerch hien entstanen ass, geet der Kritik vum Niethammer, dee se als onschlësseg bezeechent, allerdéngs net aus dem Wee. Och soll hien, dem Niethammer no, kee politeschen Theoreetiker gewiescht sinn, vu datt e weeder „Beschaulechkeet“ nach „Distanz“ zu de politeschen Evenementer a Strukturen hat.
Sou gëtt och dem Hans Mommsen e ganz Kapitel an dem Lutz Niethammer sengem Wierk gewidmet, wou hien en als groussen, faszinéierenden, flichtbesiessenen an och munnechmol angstafléissende Léiermeeschter bezeechent. Och huet hien dem Hans Mommsen, zesumme mat weideren Assistente vun him, an enger „Festschrift“ seng déifst Beachtung an Éier matgedeelt, déi hien him a senger Aarbecht géintiwwer huet.
Als eng eemoleg Erfarung huet hien och d'Frëndschaft mam Erich Kitzmüller, engem Frënd aus Éisträich, bezeechent. Sou soll hien an dem Lutz Niethammer sengen Aen, dee frëndlechsten a prakteschsten Theoreetiker sinn, mat deem hie bal 20 Joer laang, all Chrëschtdag a Sylvester verbruecht huet.
CR142A
Den CR142A ass e Chemin repris am Kanton Gréiwemaacher. Et ass eng Verbindungsstrooss bei Fluessweiler tëscht dem CR142 an dem CR122.
Den CR142A ass ronn 400 m laang.
La pocharde (Film 1953)
La pocharde ass e franséische Film vum Georges Combret aus dem Joer 1953 no engem Roman vum Jules Mary.
Symphyotrichum parviflorum
D'Symphyotrichum parviflorum ass eng Planzenaart aus der Gattung Symphyotrichum an der Famill vun den Asteraceae. ,
D'Verbreedungsgebitt vun der Aart läit an Holland, an der Belsch, zu Lëtzebuerg, a Frankräich, zu Monaco, an Éisträich, a Liechtenstein, an Ungarn, a Serbien, a Slowenien an a Polen.
Se gouf vum däitsche Biolog Ch. G.D. Nees von Esenbeck fir d'éischt beschriwwen.