cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monique Melsen
Mat Cool Breeze zesummen huet d'Monique Melsen eng LP an eng Single opgeholl, déi op der MIDEM, dem Musekfestival vu Cannes, virgestallt gi sinn. Den internationalen Erfolleg ass awer ausbliwwen. Am August 1975 ass d'Grupp zerfall. D'Monique Melsen huet sech bestuet a sech an d'Privatliewen zeréckgezunn.
1985 ass si beim Concert fir Afrika opgetrueden an huet um Lidd "Afrika" matgesongen. Bei där Geleeënheet ass et dem Felix Schaber gelongen, si fir seng Jazz-Rock-Grupp What Shaw z'engagéieren. 1986 huet si zesumme mat What Shaw eng Single opgeholl. Si huet d'Grupp awer nees verlooss.
Mëttelalter
D'Mëttelalter ass eng Epoch an der europäescher Geschicht tëscht der Antiquitéit an der Neizäit. Dës Epoch féiert chrëschtlech, antik a keltesch, germanesch a slawesch Entwécklungen zesummen. Den Ufank vum Mëttelalter gëtt meeschtens op d'Joer 476 festgeluecht, an deem d'West-Réimescht Räich ënnergaangen ass. D'Enn vum Mëttelalter geet op d'Joer 1492 zeréck, an deem de Kontinent Amerika vum Christoph Kolumbus entdeckt gouf.
Bedfordshire
Bedfordshire ass eng Grofschaft am Zentrum vun England, déi an d'Kategorie vun de shire counties fält. Déi wichtegst Uertschaft an administrativen Zentrum ass Bedford.
Mëttelalter
Den Numm selwer koum eréischt am Ufank vun der Neizäit op, wéi am Kader vun der Renaissance d'Ierfschaft vun der griichesch-réimescher Antiquitéit nei entdeckt, respektiv a ville Beräicher zum Modell gemaach gouf. Déi ronn dausend Joer "an der Mëtt", deemno tëscht der eigentlecher Antiquitéit an der "Neigebuert" vun der Antiquitéit, gouf als "Mëttelalter" bezeechent, änlech wéi d'Mier tëscht den dräi Kontinente vun der Aler Welt als "Mëttelmier" bezeechent gëtt.
Canton de Soulaines-Dhuys
De Canton de Soulaines-Dhuys war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bar-sur-Aube, am Departement Aube an der Regioun Grand Est. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Dicksgäertchen zu Veianen
Den Dicksgäertchen zu Veianen ass e klenge schietegen Eck mat engem Monument, dat un den Nationaldichter Edmond de la Fontaine, genannt Dicks, erënnert, deen do tëscht 1881 an 1891 Friddensriichter war.
D'Monument, dat vum Gab Weis realiséiert gouf, besteet aus enger Schiferplack op där dräi Zeenen aus Operette vum Dicks agemeesselt sinn. Uewe lénks op der Plack ass e Medaillon aus Bronze mat dem Portrait vum Dicks. De Medaillon ass vun der Kënschtlerin Nina Grach-Jascinsky.
D'Monument gouf de 25. September 1966 a Presenz vum Groussherzog Jean an der Groussherzogin Joséphine-Charlotte ageweit.
De Steierzueler
De Steierzuler war eng lëtzebuergesch Partei.
Si ass bei de Chamberwale vum 13. Juni 1999 ugetrueden, wou si am Bezierk Zentrum, deem eenzege Walbezierk, wou s'eng Lëscht opgesat hat, 1,3 % vun de Stëmmen (0 Sëtz) kritt huet.
Bei de Walen 2004 war se net méi derbäi.
Resultat bei de Walen 1999:
460 v. Chr.
6. Joerhonnert v. Chr. | 5. Joerhonnert v. Chr. | 4. Joerhonnert v. Chr. 465 v. Chr. | 464 v. Chr. | 463 v. Chr. | 462 v. Chr. | 461 v. Chr. | 460 v. Chr. | 459 v. Chr. | 458 v. Chr. | 457 v. Chr. | 456 v. Chr. | 455 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 460 v. Chr.
Lëscht vu franséischsproochege Schrëftsteller (chronologesch)
Des Lëscht vu franséischsproochege Schrëftsteller, chronologesch gesënnert, ass en Deel vun de Referenztabellen.
Childebert I.
De Childebert I. gebuer ëm 497 a gestuerwe 558 war Kinnek vu Paräis vun 511 bis 558.
Puritec
Dëse System, dee seng Energie iwwer eng Batterie ka kréien, ass praktesch fir op Reese matgeholl ze ginn a Géigenden, wou d'Waasserqualitéit net ëmmer garantéiert ass.
En huet och den Avantage, datt en dem Waasser keng Chemikalie muss bäiginn, fir et keimfräi ze kréien.
Fir 20 Liter Waasser ze steriliséiere geet et duer, wann d'Luucht eng Véierelsstonn am Waasser un ass.
De Produit gouf vun OSRAM, enger Ënnerfirma vu SIEMENS, entwéckelt.
Plancher-les-Mines
Plancher-les-Mines ass eng franséisch Gemeng am Departement Haute-Saône an der Bourgogne-Franche-Comté.
D'Gemeng gehéiert zu den 198 Gemengen déi de Parc naturel régional des Ballons des Vosges bilden.
Se läit op enger Héicht vu 483 bis 1.215 Meter am Dall vun der Rahin, deen tëscht dem Ballon d'Alsace an dem Ballon de Servance läit. Vum 15. Januar 1885 bis den 1. Mäerz 1938 war Plancher-les Mines un d'Eisebunnsnetz ugeschloss iwwer d'Linn Ronchamp - Saint-Antoine vun de Chemins de fer vicinaux de Haute-Saône
An der Uertschaft déi haut nach knapps 1.000 Awunner zielt, hunn am Ufank vum 20. Joerhonnert bis zu 3.000 Leit gewunnt, déi a klengen Industrië wéi Biischtefabrécken, Géissereien, an Atelieren an deene Schrauwen, Boulonen, Schlässer a Fënsterreedele fabrizéiert goufen, hir Bréidercher verdéngt hunn.
Den industriellen Opschwonk vum 19. Joerhonnert an der Géigend hat seng Originnen an de Minièren an deenen do zanter dem 12. Joerhonnert, Sëlwer-, Eisen-, Bläi- a Molybdèneäerzer exploitéiert gouf.
Trofeo Melinda
D'Trofeo Melinda ass eng Vëloscourse vun engem Dag, déi an der Regioun Trentino-Südtiroul an Italie gefuer gëtt.
Den Organisateur vun der Course ass d'Associazione Gruppo Sportivo Melinda Val di Non mat Sëtz zu Cles.
Déi éischt Oplo vum Trofeo Melinda gouf den 12. August 1992 zu Cles disputéiert.
Zanter 2005 gehéiert dës Course zum UCI Europe Tour an ass zanterhier an der Klass 1.1 agestuuft.
Canton de Vendeuvre-sur-Barse
De Canton de Vendeuvre-sur-Barse ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bar-sur-Aube, am Departement Aube an der Regioun Grand Est.
Canton de Saint-Pierre-4
De Canton de Saint-Pierre-4 ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Pierre, an dem Departement La Réunion.
The Bitter Years 1935-1941
The Bitter Years 1935-1941 ass eng Fotosausstellung, déi 1962 fir de New Yorker Museum of Modern Arts vum Edward Steichen zesummegestallt gi war. D'Fotoe si vun der Farm Security Administration hierkomm, a weisen déi "batter Joren", wou, als Folleg vun der Grousser Depressioun, e groussen Deel vun der amerikanescher Landbevëlkerung veraarmt waren.
D'Ausstellung besteet aus 208 schwaarz-wäiss Fotoen, déi vun enger Ekipp vun 12 Fotografen, dorënner d'Dorothea Lange, de Walker Evans, de Russel Lee, de Jack Delano an den Arthur Rothstein, fir d'Farm Security Administration (FSA) gemaach goufen. D'FSA war vum amerikanesche President Franklin D. Roosevelt an d'Liewe geruff gi fir de Baueren an Nout ze hëllefen.
7 Joer laang sinn dës Fotografen uechtert d'Vereenegt Staate gezunn an hunn d'Liewe vun de Leit an hirem Misär op hire Fotoe festgehalen. En ettlech vun de Fotoe waren och scho virun der Ausstellung weltwäit an der Press an a Bicher verbreet ginn. Hei an do ass hinne virgeworf ginn, si wiere Propaganda fir dee Programm vun der FSA, deen d'Landwirtschaft sollt erëm un d'Rulle bréngen.
D'Ausstellung "The Bitter Years 1935 - 1941" ass an den 1990er Jore restauréiert ginn, an 1995 zu Lëtzebuerg, duerno och a Japan an a Russland, ausgestallt ginn.
Se krut den 28. September 2012 un am fréiere Waassertuerm vun der Diddelenger Schmelz, deen no senger Restauréierung Deel vun der Galerie Waassertuerm + Pomhouse ass, en definitiivt Doheem.
Justizkräiz (Iechternach)
D'Justizkräiz zu Iechternach ass déi fréier Geriichtssail, am ale Sproochgebrauch och nach Urtsel genannt, op der Maartplaz. Si besteet aus enger Sail mat engem Kräiz a steet op engem oktogonale Sockel mat néng Träppleker.
Am Mëttelalter
Dem Karl Arendt no wier d'Justizkräiz am Joer 1236 opgeriicht ginn, wéi d'Gräfin Ermesinde der Stad Iechternach hire Fräiheetsbréif ginn huet, ouni dat awer mat Dokumenter beleeën ze kënnen, wat him och direkt virgeworf ginn ass. No dem Bau vum Dënzelt, mengt den Arendt wier d'Sail da benotzt ginn, fir vun do aus d'Urteeler ze proklaméieren, dohier deen alen Numm Urtsel (Urteelssail).
Am 18. Joerhonnert
An der zweeter Hallschent vum 18. Joerhonnert ass d'Sail nëmmen nach als Symbol vun der ëmmer méi kontestéierter Muecht vun der Abtei verstane ginn. 1774 wollten d'Iechternacher Bierger d'Justizkräiz duerch e Monument ersetzen, dat dem Geescht vun der Zäit entsprach hätt: e Sockel mat den allegoresche Statue vun der Justitia (fr.: la Justice) an der Pax (fr.: la Paix), a mat engem klenge Baseng, wou d'Awunner Waasser hätte schäffe kënnen. Aus deem Plang gouf awer näischt. 1794, nodeem d'franséisch Revolutiounstruppen an Iechternach amarschéiert waren, gouf d'Justizkräiz ofgerappt. Ob d'Fransousen oder d'Iechternacher Bierger oder béid zesummen dofir gesuergt hunn, ass net gekläert; feststeet jiddefalls, datt d'Fransousen den 13. August 1794 eng éischt Kéier zu Iechternach opgedaucht sinn, duerno, den 11. Oktober 1794, mat regulären Truppen an d'Abteistad amarschéiert sinn, an datt do d'Justizkräiz ewech koum an e Fräiheetsbam opgeriicht ginn ass. De Jurist an Historiker Michel-François-Joseph Müller, dee warscheinlech en Aenzeie war, huet dozou dëse Commentaire gemaach: ''Am 11. Oktober [1794] wurde das auf dem Markte gestandene steinerne Kreuz, bei welchem sich die Ziegen-Heerde (sic) täglich vor ihrem Ausrücken versammelte, und mit einem freundlichen Köpfestoßen sich einander begrüßten, weggeschaftt und an dessen Stelle unter Gesang und Musik der erste Freiheitsbaum gepflanzt.'' Zwéin Deeg méi spéit sinn éisträichesch Husare vun der Festung Lëtzebuerg hier op Iechternach komm an hunn an engem Handstreech de Fräiheetsbam ëmgehaen. D'Fransousen hate sech nëmme kuerz zeréckgezunn, méiglecherweis war souguer een Deel vun hinnen an der Stad bliwwen. An der Nuecht vum 13. op de 14. Oktober ass d'Abtei geplëmmt ginn. Iechternach sollt bis 1814 franséisch bleiwen, grad sou wéi d'ganzt Land no der Kapitulatioun vun der Festung Lëtzebuerg am Juni 1795! De 24. Januar 1798 ass en neie Fräiheetsbam geplanzt ginn.
Dem Karl Arendt säi Plang
1897 huet de Staatsarchitekt Karl Arendt, deen an de Joren 1895-1896 den Dënzelt restauréiert hat, proposéiert, dat aalt Justizkräiz, vun deem nach genee Zeechnungen existéiert hunn, als Kopie op Staatskäschten nees op der Maartplaz opzeriichten. D'Resultat vun der Propositioun war eng vehement Poleemik, déi am Oktober 1897 an den Zeitunge gefouert gouf, mam Resultat, datt näischt geschitt ass.
Canton d'Asfeld
De Canton d'Asfeld war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Rethel, an den Ardennen an der Regioun Grand Est. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Lepuix
Lepuix ass eng franséisch Gemeng am Territoire de Belfort an der Bourgogne-Franche-Comté.
John Adams Whipple
Den John Adams Whipple, gebuer den 10. September 1822 zu Grafton am Massachusetts an den USA a gestuerwen am Joer 1891, war een US-amerikaneschen Astronom, Erfinder a Pionéier an der Fotografie.
Lepuix
D'Gemeng gehéiert zu den 198 Gemengen déi de Parc naturel régional des Ballons des Vosges bilden.
John Adams Whipple
Schonn als jonke Mënsch huet sech de Whipple intensiv mat der Chimie beschäftegt. Wéi am Joer 1839 de cheemesche Prozess vun der Daguerreotypie an den USA bekannt gouf, war hien deen éischten, deen déi erfuerdert Fotochemikalien hiergestallt huet.
Justizkräiz (Iechternach)
Um Vulpert
D'Ardennenoffensiv hat d'Justizkräiz, ofgesi vun e puer Schréipsen, gutt iwwerlieft. Wéi d'amerikanesch Truppen awer 1945 en direkten Accès zu der Behëllefsbréck iwwer d'Sauer amenagéiert hunn, ass d'Justizkräiz ewechgeholl ginn, well et gehënnert huet. 1955 ass et op dem Vulpert zur Säit vun der Basilika nees opgeriicht ginn, awer op engem méi klenge Sockel mat nëmmen nach dräi Stufen.
John Adams Whipple
Well seng Gesondheet ënner der Aarbecht mat Chemikalie gelidden huet, huet hie sech doropshi méi mat der Fotografie beschäftegt. Seng éischt Daguerreotypie huet hie mat enger selwer gebastelter Kamera gemaach. Hien huet dobäi ee Glas vun engem Sonnebrëll als Lëns an eng Kärzekëscht als Gehais geholl. Als „fotografesch Plack“ huet de Still vun engem Sëlwerläffel missen duerhalen. Zesumme mam James Wallace Black huet hien zu Boston de Fotostudio Whipple and Black opgemaach. Am Laf vun der Zäit gouf hien e bekannte Portraitsfotograf. Doriwwer eraus huet hie bekannt Gebaier zu Boston an Ëmgéigend fotograféiert.
Justizkräiz (Iechternach)
Zeréck op d'Maartplaz
An den 1970er Joren ass d'Iddi opkomm, d'Justizkräiz nees op seng al Plaz um Maart ze placéieren, woufir sech de Georges Calteux a mat him d'Commission des Sites et Monuments staark gemaach hunn. 1975 gouf d'Post souguer am Kader vum europäeschen Denkmalschutzjoer en Timber eraus mat enger Zeechnung vum Alfred an dem Christiane Steinmetzer, wou de Maart mat dem ale Justizkräiz duergestallt ass. Den 21. Januar 1979 huet den Iechternacher Gemengerot säi Feu-vert gi fir d'Justizkräiz, oder besser gesot eng Replik dovun, nees um Maart opriichten ze loossen, wat d'Sites et Monuments dann och 1982 gemaach hunn.
De 4. Juli 1983 huet d'Lëtzebuerger Post e weideren Timber mat dem Iechternacher Justizkräiz erausginn, op deem d'eigentlecht Kräiz an e Stéck vun der Sail ze gesinn ass. Den Ulass dozou war den 30. Kongress vun der Union internationale des avocats, deen zu Lëtzebuerg war. .
John Adams Whipple
1847 huet hie sech mat der Elizabeth Mann bestuet.
De Whipple gouf och e Pionéier um Gebitt vun der Astrofotografie. Zesumme mam Astronom William Cranch Bond huet hien am Joer 1850 am Harvard College Observatoire déi éischt Fotoe vun engem Stär, der Vega, gemaach. Fir hir detailléiert Fotoe vum Äerdmound sinn de Whipple an de Bond 1851 op der Weltausstellung am Londoner Crystal Palace ausgezeechent ginn.
Dem Whipple seng Foton sinn a verschiddene Muséeën ausgestallt, z. B. am Metropolitan Museum of Art zu New York.
Buckinghamshire
Buckinghamshire ass eng Grofschaft am Zentrum vun England, déi an d'Kategorie vun de shire counties fält. Wichteg Uertschafte sinn Aylesbury (administrativen Zentrum) a Beaconsfield.
Feierläscher
E Feierläscher ass en handlecht Gerät vu maximal 20 Kilogramm mat deem ee Feier ausmaache kann, wat grad eréischt entstanen ass an nach relativ kleng ass. Et enthält Läschmëttel, dat mat Drock ausgestouss gëtt. Déi gängegst dovu sinn entweeder Läschschaum, Läschpudder, oder CO2.
Feierläscher sinn an der Europäescher Norm EN 3 gereegelt. D'Brandklassen, fir déi e bestëmmte Feierläscher gëeegent ass, stinn a Form vu Piktogrammen op der Etikett déi um Gerät selwer dropgepecht muss sinn.
Vum 1. Juni 2008 u mussen zu Lëtzebuerg all d'Liwwerween, Camionen a Sattelschlepper mat op d'mannst engem Feierläscher ekipéiert sinn.
Canton du Tampon-1
De Canton du Tampon-1 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Pierre, an dem Departement La Réunion.
Kurów
Kurów ass en polnescht Duerf an der Woiwodschaft Lublin, am südëstleche Polen an den Haaptuert vun der Gemeng mam selwechten Numm.
Kurów läit westlech vu Lublin.
Appelboom
Zanter dem 15. Mee 1964 steet de Bam op der Lëscht vum Patrimoine immobilier classé an der Gemeng Dalhem.
Dudeldorf Lion Pipes & Drums
Dudeldorf Lion Pipes & Drums ass den Numm vun enger Pipe Band aus der Uertschaft Dudeldorf an der Südäifel.
Wéi et dozou koum
1995 feiert Dudeldorf 650 Joer Stadrecht an 125 Joer Raiffeisebank. Zu de Festivitéite war och eng Pipe Band invitéiert, d ' Sankt Gangloff Pipes & Drums. Well déi Musek dem Comité-Spriecher vun der Bank gefall hat, huet hien e bësse liichtfankeg der Gemeng versprach, matzehëllefen en "Duddelsakpäiferveräin" ze grënnen.
Bommenteppech (Roman)
Bommenteppech vum Josy Braun ass e Schlësselroman iwwer d'Bommenuschléi, déi vun 1984 bis 1986 Lëtzebuerg an Otem gehalen haten.
Ëm wat geet et?
Hierscht 1984: Op der Éisleker "Scheedhéicht" flitt e Juegdchalet an d'Luucht. Geschwënn duerno gëtt en Hobby-Detektiv aus der "Résidence Lorblumm" vermësst. Wat d'Land nach net weess: Et ass den Optakt fir eng Serie vu Sprengstoff-Uschléi, an am Ufank gesäit et sou aus, wéi wann déi dichtegst Institutioun vun der nationaler Ekonomie soll getraff ginn: "d'Cancoillottes Ardennaises". No an no si sech Regierung, Chamber, Justiz, Sûreté a Service de renseignement awer net méi sou sécher.
Do gëtt et net nëmmen Abréch a Polverdepoten a lénks a riets Explosiounen, do gëtt et iwwerdeems Iwwerfäll op Geldinstituter, do gëtt an Enveloppen an a Wallissen enorm vill Léisegeld transportéiert, dat ni ukënnt, do platzen niewebäi de Poopst an d'Gëlle Fra an den Troublement, do gëtt et verstoppt a manner verstoppt Hiwäiser, an op eemol gëtt och en Numm ronderëm gereecht.
De Kommissär Marius Gallo schreift e Rapport a kritt der op d'Pouten. Hie kniwwelt laang un engem zweete Rapport a bréngt en och un de Mann... laanscht den hierarcheschen Déngschtwee. D'Ländche verschwënnt ënner engem Bommenteppech, an ënner dem Teppech verschwannen d'Bommen.
Am Ufank vum Buch heescht et, d'Geschicht an och d'Persounen, déi dra virkommen, wiere fräi erfonnt. Hätt een awer d'Impressioun, verschidden Evenementer aus dem leschte Joerhonnert géifen deenen am Roman gläichen, da kéint dat nëmmen un der Fantasie vun dësem oder deem Lieser leien, deen d'Gras wuessen an d'Fléi néitschen héiert. Mä dat wier jo net verbueden an och kemgem ze verdenken.
Clotaire I.
De Clotaire I. oder Chlothar I. war Kinnek vun Neustrien (511-561) a vun de Franken (558-561).
Wëssenschaftlechen Numm
De wëssenschaftlechen Numm vun de Liewewiesen ass en eendeitegen, laténgeschen Numm, dee gewéinlech aus zwee Wierder besteet an no bestëmmte Reegele gebilt gëtt. Dës binominal Nomenklatur gouf 1753 vum Carl von Linné agefouert.
De wëssenschaftlechen Numm fir eng Aart vun engem Liewewiese setzt sech aus dem Numm vun der Gattung an engem Aart-Epitheton (en Adjektiv dat d'Aart beschreift) zesummen. Den éischte Buschtaf vun der Gattung gëtt heibäi grouss geschriwwen. Béid Wierder si Latäin a gi kursiv geschriwwen.
Bannent enger Gattung muss all Aart en aneren Numm hunn. Deeselwechten Aart-Epitheton kann et awer bei verschiddene Gattunge ginn.
Bei den Déiere kann den Numm vun der Gattung an dee vum Aart-Epitethon d'selwecht sinn.
D'Nimm vun der Gattungs- an der Aartgrupp ginn dacks duerch e bestëmmt Kennzeechen (z. B. Faarf, Gréisst, Verhalen), aus der Uertschaft vun der Entdeckung oder aus engem Numm vun enger Persoun ofgeleet.
Beispiller:
Et gëtt awer och verschidden Erweiderunge vun dësem System, wéi z. B. bei enger Ënneraart, bei Zuuchtformen oder Hybriden. Do gëllt d'Reegel och, datt laténgesch Wierder kursiv geschwriwwe ginn, mais all Tëschewierder sinn an normaler Schrëft. Den Auteursnumm, dee gewéinlech um Schluss steet, ass an normaler Schrëft oder a Kapitälche geschriwwen.
So ein Millionär hat's schwer
So ein Millionär hat's schwer  ass en éisträichesche Faarffilm vum Géza von Cziffra mat der lëtzebuergescher Schauspillerin an Dänzerin Germaine Damar.
Ëm wat geet et am Film?
Déi aarm Serveuse (Germaine Damar) begéint de räiche Millionär (Peter Alexander) an zum Enn gëtt och nach en Happy-End.
Canton du Tampon-2
De Canton du Tampon-2 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Pierre, an dem Departement La Réunion.
Codex Aureus Escorialensis
De Codex Aureus Escorialensis, och Speyerer Evangeliar, gouf am 11. Joerhonnert am Benediktinerklouschter vun der Iechternacher Abtei geschriwwen a gemoolt. En ass haut an der Real Biblioteca de San Lorenzo de El Escorial ze bewonneren.
D'Gëllen Evangeliebuch aus El Escorial, ee vun deene schéinste Codices aus der karolengescher Zäit gouf fir de Keeser Heinrich III. gemaach. E besteet aus 340 Säiten an enthält eng Sammlung vun de véier Evangelien. Wéi säin Numm et seet (aureus = gëllen) si grouss Partien aus rengem Gold geschriwwen.
459 v. Chr.
6. Joerhonnert v. Chr. | 5. Joerhonnert v. Chr. | 4. Joerhonnert v. Chr. 464 v. Chr. | 463 v. Chr. | 462 v. Chr. | 461 v. Chr. | 460 v. Chr. | 459 v. Chr. | 458 v. Chr. | 457 v. Chr. | 456 v. Chr. | 455 v. Chr. | 454 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 459 v. Chr.
Dudeldorf
Dudeldorf ass eng däitsch Uertschaft a Uertsgemeng an der Äifel. Si gehéiert zu der Verbandsgemeng Béibreg-Land a Rheinland-Pfalz.
Costa Brava
D'Costa Brava (Katalounesch a Spuenesch fir „Wëll Küst“) ass den nordëstlechsten Deel un der spuenescher Mëttelmierküst an der autonomer Regioun Katalounien. De Schrëftsteller Ferran Agulló (geb. 1863 zu Sant Feliu de Guíxols) huet hir deen Numm an der Zäitschrëft La Veu de Catalunya (vum 12. September 1908) ginn.
D'Costa Brava ass 214 km laang. Si grenzt am Norden un d'Pyrenäen an am Süden un d'Costa del Maresme.
Oxfordshire
Oxfordshire ass eng Grofschaft am Zentrum vun England, déi an d'Kategorie vun de shire counties fält. Déi wichtegst Uertschaft an administrativen Zentrum ass Oxford.
Dudeldorf
Geographie
Dudeldorf läit op enger Héicht vun 290 m.
Kuckeswäertes
Kuckeswäert ass den historeschen Uertschaftskär mat der Buerg.
Canton de Marcilly-le-Hayer
De Canton de Marcilly-le-Hayer war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Nogent-sur-Seine, am Departement Aube an der Regioun Grand Est. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Kantonen am Territoire de Belfort
Lëscht vun der Kantonen am Territoire de Belfort deen nëmmen aus engem Arrondissement besteet.
Scala – total verrückt
Scala – total verrückt  ass en däitsche Faarffilm vum Erik Ode mat der lëtzebuergescher Schauspillerin an Dänzerin Germaine Damar.
En typeschen däitsche Revuefilm aus den 1950er Joren.
Karl-Gotthelf Kind
De Carl (och Karl oder Charles) Gotthelf Kind, gebuer de 6. Juni 1801 zu Linda a Sachsen, a gestuerwen den 9. Mäerz 1873 a sengem Domaine La Brême d'Or (Die Goldene Bremm) bei Spicheren, war en däitsche Buermeeschter.
Hien huet a Sachsen-Weimar an an Thüringen no Kachsalz buere gelooss. Duerno koum hien op Lëtzebuerg, wou en zu Zéisseng (1837 – 1839), Iechternach (1839 -1840) a Munneref (vum 17. Juni 1841 bis de 17. Juli 1846) no Salz gesicht huet. D'Buerung zu Munneref war deemools mat ronn 730 m déi déifst an Europa an eng vun deenen déifste vun der Welt; just zu Xinhai an der Provënz Sichuan a China gouf et deemools e Buerlach, dat méi déif war (-1.000 m). Salz huet en zu Lëtzebuerg keent font, mä als "Nieweprodukt" eng Thermalquell. Dës Quell, déi no him "Kind-Quell" gedeeft gouf, war d'Grondlag vum Thermalbad Munneref.
No Munneref huet de Kind zu Passy (haut Paräis) en artesesche Buer uleeë gelooss. En déngt dozou, d'Séie vum Bois de Boulogne ze speisen. Ausserdeem huet hien am Loutrengeschen a soss doruechter no Steekuel gesicht a war Mat-Concessionnaire vun der Géisdrëffer Antimongrouf. Hie war och den Erfinder vum Kind-Chaudron-Procedé.
NGC 7635
Den NGC 7635 ass en Emissiounsniwwel am Stärebild Cassiopeia, deen op enger Distanz vu 7.100 Liichtjoer vun der Äerd läit. Den NGC 7635 ass an der Géigend vum oppene Stärekoup Messier 52. Hie gëtt och Bubble Nebula genannt. Deen Numm kënnt vun enger Blos hier, déi duerch de Sonnewand vum Wolf-Rayet-Stär BD+602522 entstanen ass.
Entdeckung
De planetareschen Niwwel NGC 7635 gouf den 3. November 1787 vum däitsch-britteschen Astronom Wilhelm Herschel entdeckt.
Kamera
Eng Kamera (v. lat. camera - Kummer) ass en opteschen Apparat, mat deem ee vu senger Ëmwelt Filmer (engl. movies) maache kann. Et schwätzt ee vun enger Filmkamera respektiv enger Videokamera.
Déi ganz Gattung vun de Kamerae krut hiren Numm vun der Camera Obscura. Dës hat nach kee cheemesche Film fir d'Bildopzeechnung an amplaz vun engem Objektiv (Optik) hat se just e klengt Lach. Se huet hiert Bild op eng riicht Fläch projezéiert, z. B. an eng grouss Këscht an där ee konnt ronderëmgoen, op eng matt Scheif oder einfach op d'Plack vun engem Dësch. Sou konnt een da ganz realistesch Zeechnunge maachen.
Canton du Tampon-3
De Canton du Tampon-3 ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Pierre, an dem Departement La Réunion.
Kamera
D'Kuerzform Cam, déi vun der englescher Bezeechnung Camera ofgeleet ass, gëtt dacks och an ofgekierzte Konschtwierder gebraucht, wéi z. B. Webcam oder Digicam.
Déi wichtegst Baudeeler vun enger Kamera sinn d'Objektiv, de Verschloss, d'Steierung an de Boîtier. Am Boîtier ass bei enger Filmkamera d'Féierung fir de liichtempfindlichen Negativfilm.
Bei enger Digitalkamera gëtt amplaz vun engem Film e liichtempfindlichen Hallefleeder-Sensor agesat. Fir gewéinlech gebraucht een do sougenannt CCD- oder CMOSsensoren. Dës Sensore wandelen d'Luucht déi afält jee no senger Intensitéit an elektresch Ladung ëm. Dës gëtt no der Opnam iwwer integréiert Schaltungen ausgelies, analog-digital-gewandelt, codéiert (cf. Datekompressioun) an ofgespäichert. Bei gréissere Studiokamerae kommen awer ëmmer nach Bildtuben (Vidicon) zum Asaz.
Theodebald I.
Den Théodebald I., och Theudebald I., gebuer 535 a gestuerwe 555, war vu 548 bis 555 Kinnek vun Austrasien.
Canton du Tampon-4
De Canton du Tampon-4 ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Pierre, an dem Departement La Réunion.
Albert Marth
Den Albert Marth, gebuer de 5. Mee 1828 zu Kolberg, Pommern, a gestuerwen de 5. August 1897 zu Heidelberg, war en däitschen Astronom a Physiker.
Am Ufank huet de Marth Theologie op der Berliner Universitéit studéiert. Säi staarken Intressi fir Mathematik an Astronomie hunn hien zu engem Astronomiestudium beim Peters zu Königsberg gefouert.
Am Joer 1853 ass hien engem Ruff vum Bishop op London nokomm, wou hien Assistent vum Hind gouf. Am Joer 1854 huet hien deem seng Nofolleg am Observatoire ugetrueden.
De Marth huet den 1. Mäerz 1854 de Klengplanéit (29) Amphitrite entdeckt.
Vun 1855 bis 1862 gouf hien Nofollger vum Rümker Assistent vum Chevallier am Durham Observatoire, Potters Bank, England. Duerno gouf hie vum William Lassell als Observator an engem Privatobservatoire op Malta engagéiert. De Marth huet ronn 600 niwweleg Objeten an der Zäit vun 1863 bis 1865 entdeckt. Bis 1883 hat hie weider kleng Ustellungen, awer haaptsächlech zu London.
Am Joer 1882 war hie mat op eng Expeditioun op de Kap vun der Gudder Hoffnung fir de Venustransit ze kucken.
Am Joer 1883 krut de Marth eng Plaz am Colonel Edward Henry Cooper's Observatoire op Markree Castle bei Sligo an Irland.
De Marth war a senge leschte Joren an Däitschland. Hien ass de 5. August 1897 zu Heidelberg u Kriibs gestuerwen. Um Äerdmound gouf de Krater Marth no him benannt.
Peter schiesst den Vogel ab
Peter schiesst den Vogel ab  ass en däitsche Faarffilm vum Géza von mat der lëtzebuergescher Schauspillerin an Dänzerin Germaine Damar.
Ëm wat geet et am Film?
De Portier (Peter Alexander) vun engem Hotel ierwt eng grouss Zomm Geld vun enger Dame déi Stammgaascht am Hotel war, wou hie geschafft huet.
Waasserbuerg Pëtten
D'Ruin vun der Waasserbuerg Pëtten läit matzen an der Uertschaft Pëtten (Gemeng Miersch). D'Waasserbuerg geet op dat 10. Joerhonnert zeréck. Eng héich Mauer, déi virun allem op der viischter Front gutt erhalen ass, bilt en onreegelméissegt Quadrat. Un den Ecke stounge fréier véier ronn Tierm, vun deene just déi zwee viischt erhale sinn. Dee fréier vun der Wëllerbaach duerch en Tunnel gespeiste Waassergruef gouf am 17. Joerhonnert opgeschott, ass awer nach gutt ze gesinn. An der Mëtt vun der Anlag stoung fréier en héijen Donjon. D'Grondmauere sinn haut ënner enger hëlzene Bün verstoppt. D'Anlag ass fräi zougänglech.
Wopen
De Wopen ass e gëllent Ankerkräiz op roudem Hannergrond.
Handball Käerjeng
Den Handball Käerjeng ass den Handball-Club vu Käerjeng. Fir de Moment spillt de Veräin an der neier Sportshal "Um Dribbel" zu Käerjeng.
Geschicht an Aktivitéiten
Vun 2005 un hunn d'Dammen an der däitscher Uewerliga gespillt an duerno vun 2010 bis 2017 ënner dem Numm Roude Léiw Bascharage (mat däitscher Lizenz) an der West-Staffel vun der däitscher 3. Liga, wou se 2011 Ligameeschter goufen.
De 27. Juni 2012 gouf den Numm op Handball Käerjeng geännert.
All Alterskategorien zesummegeholl huet de Klub 12 Ekippen déi an den Divisioune vun der FLH engagéiert sinn. Dobäi gëtt d'Jugendaarbecht ganz grouss geschriwwen.
Clovis I.
De Clovis I., och Chlodwig I., gebuer ëm 466 a gestuerwen de 27. November 511 bei Paräis, war e Member vun der Merowengerdynastie deen déi verschidde kleng fränkesch Räicher zu engem grousse Frankeräich vereenegt huet, an dat Räich zu engem éischten Héichpunkt bruecht huet. Hien huet vun 481 bis 511 regéiert.
Wuel am Joer 486 huet en de Syagrius, de leschte gallo-réimeschen Arméischef a Gallien, ënnerworf an deem säi "Räich" annektéiert. Net laang duerno huet de Chlodwig säin Haaptsëtz vun Tournai op Paräis transferéiert. Soulaang d'Réimer a Gallien d'Soen haten, war am Fong Lyon Haaptstad gewiescht. [Haut nach gëtt Lyon als Capitale des Gaules bezeechent; an do residéiert de Primas vun der franséischer Kierch].
492 huet e sech mat der kathoulescher burgundescher Prinzessin Chrodechild (fr. = Clotilde) bestuet. Dëst Bestietnes huet d'Burgunderräich méi no un d'Frankeräich bruecht, huet awer och dem Chlodwig seng spéider Bekéierung ugekënnegt.
496 huet de Chlodwig d'Alamannen eng éischt Kéier an der Schluecht vun Zülpich geklappt, a 506 eng zweet an definitiv Kéier. D'Alamanneräich gouf dunn och vum Frankeräich annektéiert.
Tëscht 497 a 507 - jee no Historiker - huet de Chlodwig sech am réimesch-kathoulesche Glawe vum Bëschof Remi vu Reims deefe gelooss. Mat an no him hu sech Honnerte vu senge Leit och deefe gelooss, an dat huet d'Zesummewuesse vun der dënner fränkescher Uewerschicht mat der majoritärer gallo-réimescher Bevëlkerung definitiv begënschtegt. Um politesche Plang huet dem Chlodwig seng Bekéierung d'Zesummenaarbecht tëscht der réimescher Kierch an dem Frankeräich dauerhaft begrënnt. Deemools waren nämlech déi meescht germanesch Herrscher, souwäit se iwwerhaapt chrëschtlech waren, Unhänger vum Priister Arius senger Léier, déi vum Bëschof vu Roum als Heresie betruecht gouf. De Poopst stoung deemno zimmlech eleng do an huet dréngend Ënnerstëtzung gebraucht, net nëmme géint verschidde (meeschtens arianistesch) germanesch Stämm an Italien, mee och géint verschidde grouss Patrizierfamilie vu Roum, déi seng Herrschaft a Fro gestallt hunn, an zemools géint de Patriarch vu Konstantinopel, deen nach ëmmer ee Keeser iwwer sech hat an de Bëschof vu Roum wollt ënnerwerfen a kontrolléieren; de Chlodwig, sengersäits, deen iwwer ëmmer méi grouss fréier gallo-réimesch Gebidder geherrscht huet, huet de Poopst als Stäip gebraucht, fir vun de Gallo-Réimer besser acceptéiert ze ginn an och fir ëmmer méi op d'Bëscheef a sengem Räich als Beroder kënnen ze zielen. D'Frankeräich huet ugefaangen, a Westeuropa virzeherrschen, an de Katholizismus huet sech no an no géint déi aner chrëschtlech Glawensformen duerchgesat. D'Allianz "tëscht Troun an Altor" huet awer nach Joerhonnerte gedauert.
De Clovis I. gouf an der Apostelkierch vun der deemoleger Abtei Sainte-Geneviève bäigesat.
Vernichtungslager Chelmno
D'Vernichtungslager Chelmno (oder Vernichtungslager Kulmhof), war dat éischt nationalsozialistescht Vernichtungslager.
Brumaire
De Brumaire war den zweete Mount vum franséische republikanesche Kalenner.
Op e puer Deeg méi oder manner huet de Brumaire vum 22. Oktober bis zum 20. November vum Gregorianesche Kalenner gedauert.
Ausserdeem huet de Brumaire ongeféier mat der Period iwwerenee gestëmmt, wou d'Sonn duerch d'Stärenzeeche vum Skorpioun vum tropeschen Déierekreeszeechen leeft.
Den Numm koum vun der Expressioun « des brouillards & des brumes basses qui sont (...) la transudation de la nature d'octobre en novembre », dëst waren d'Wierder déi de Fabre d'Églantine der Convention nationale den 3. Brumaire Joer II am Numm vun der « Commission chargée de la confection du calendrier » virgedroen huet.
Dëse Mount huet säin Numm och dem Staatsstreech ginn, deen den 18. Brumaire Joer VIII de Generol Napoleon Bonaparte a Frankräich un d'Muecht bruecht huet. An dësem Fall gëtt och vum 18-Brumaire geschwat (Numm mat engem Bindestréch a Brumaire groussgeschriwwen), mä och vu Brumaire (och an dësem Fall groussgeschriwwen, fir am franséische Sproochgebrauch vum Numm vum Mount selwer z'ënnerscheeden).
Ëmrechnungstabell
Franska revolutionskalendern
André Franquin
Den André Franquin gebuer den 3. Januar 1924 zu Bréissel, a gestuerwen de 5. Januar 1997 zu Nice war e belsche Comiczeechner.
Dem Carlsen-Verlag no ass de "Franquin nieft dem Hergé dee wichtegste stilprägende Comiczeechner vun Europa".
Biographie
No enger Ausbildung vun engem Joer an der École Saint-Luc zu Saint-Gilles schafft de Franquin als Trickfilmzeechner am Studio CBA. Bei dëser Aarbecht léiert hien aner Zeechner kennen, sou z. B. de Morris, de Peyo an den Eddy Paape.
Zanter 1946 schafft hie fir d'Editions Dupuis, déi d'Comicheft Spirou erausbruecht hunn.
Déi wichtegst Figuren, déi de Franquin erfonnt huet, dat ware sécher de Marsupilami an de Bürosjong Gaston Lagaffe. De Marsupilami hat säin éischten Optrëtt am Journal de Spirou (Les Héritiers de Spirou), den 31. Januar 1952 an de Gaston den 28. Februar 1957.
Enn 1957 huet de Gaston eng eege Serie am Journal de Spirou kritt (virdrun ass e just sporadesch nieft verschiddenen Artikelen opgedaucht). De Franquin war elo responsabel fir dräi Serien, hien huet d'Titelblat gezeechent an nach aner Bäiträg illustréiert.
Trotz der Ënnerstëtzung duerch Assistenten (ënner hinnen de Jidéhem an de Greg) ass de Franquin am Dezember 1961 zesummegebrach. Hien hat eng schwéier Depressioun, an eng nervös Gielzecht ass nach derbäikomm. De Franquin huet wärend fofzéng Méint d'Serie Spirou et Fantasio ënnerbrach, just um Gaston huet hie sech erlaabt nach weiderzeschaffen.
1963 konnt hien erëm voll mat senger Aarbecht weiderfueren. Als éischt huet hien dat ugefaangent Spirou et Fantasio-Abenteuer zu Enn bruecht, fir d'Serie dunn un de Jean-Claude Fournier ofzeginn. De Franquin wollt sech ganz op seng Liblingsfigur, de Gaston, konzentréieren.
Nach ëmmer vun Depressioune geplot, zeechent de Franquin vun 1977 un d'Serie Idées Noires. Si gëtt an der Heft-Beilag Trombone Illustré publizéiert, déi de Franquin zesumme mat Yvan Delporte produzéiert huet. Dës Beilag ass et just eng kuerz Zäit laang ginn, mä si huet wesentlich zur Entwécklung vun de modernen europäesche Comics fir Erwuessener bäigedroen. Nom Enn vum Trombone Illustré am Oktober 1977 sinn d'Idées Noires am Heft Fluide Glacial weider publizéiert ginn.
Vun 1982 bis 1985 ass de Franquin nees schwéier depressiv a komplett onfäeg fir ze schaffen. Enn 1986 fänkt hien erëm un, e puer Gaston-Episoden ze zeechnen. 1987 bréngt hien den Album La queue du marsupilami eraus, zesumme mam Greg a mam Yann (Text) a mam Batem (Zeechnungen).
1992 ass et definitiv eriwwer, de Franquin trëtt seng Rechter um Gaston, un de Monstres an un den Idées Noires u Marsu Productions of.
De 5. Januar 1997 stierft de Franquin un engem Herzinfarkt. All franséisch Zeitunge schreiwen doriwwer op hirer Titelsäit. Alleguer soe se engem groussen Zeechner an Humorist Äddi.
Eurozon
Zwee Memberstaaten, Dänemark a Schweden hu bis op Weideres decidéiert, virleefeg net der Eurozon bäizetrieden. Och de fréieren EU-Member Groussbritannien war net an der Eurozon.
Déi 13 Memberstaaten, déi den 1. Mee 2004, respektiv den 1. Januar 2007 an den 1. Juli 2013 der EU bäigetruede sinn, hu keng Méiglechkeet, vu vireran ze refuséieren, den Euro anzeféieren. Si mussen allerdéngs déi néideg Convergenzcritèren erfëllen, éier se dat kënne maachen. 8 dovun hunn dat bis ewell gepackt: Slowenien (2007), Malta an Zypern (2008), d'Slowakei (2009), Estland (2011), Lettland (2014), Litauen 2015 a Kroatien 2023.
Joseph Probst
De Joseph Probst, gebuer den 18. November 1911 zu Veianen a gestuerwen den 8. Juli 1997 zu Jonglënster, war e Lëtzebuerger Moler. Hien huet Zeechnungen, Uelegbiller, Keramik, Fënsteren a Mosaicker realiséiert a gëllt als ee vun de bedeitendste Kënschtler aus dem 20. Joerhonnert zu Lëtzebuerg.
Hien ass de Brudder vum Émile Probst.
Ausbildung a Liewenslaf
No senger Première (1931) am Stater Kolléisch huet de Joseph Probst sech als fräie Schüler an der Handwierkerschoul ageschriwwen (1931-1932), wou hien Zeechnen a Molerei mat Uelegfaarwe geléiert huet.
Vun 1932 bis 1934 huet hien op der Académie royale des beaux-arts zu Bréissel, an duerno, vun 1934 bis 1935 op der Akademie der bildenden Künste zu Wien studéiert. 1937 huet hien de Joseph Kutter kennegeléiert, deem seng Aarbechten hie besonnesch beandrockt hunn. 1938 huet hie säin Exame gepackt fir Zeecheprofesser zu Lëtzebuerg ze ginn. Hien huet awer ni an deem Beruff geschafft.
1938 geet en nees op Bréissel fir an der École supérieure des arts décoratifs bis 1940 Maueremolerei ze studéieren.
Am Zweete Weltkrich lieft de Probst zu Jonglënster, wou hie seng éischt Wierker als fräischafende Kënschtler realiséiert.
De Moler huet, zesumme mat de Kënschtler François Gillen, Victor Jungblut an Lucien Wercollier d'Grupp Nouvelle Équipe gegrënnt an um Salon de la nouvelle équipe 1948 an 1950 ausgestallt.
De Joseph Probst war wärend senger Schafenszäit finanziell onofhängeg, dat well hie vun der Famill vu senger Fra Colette Probst-Wurth, déi selwer Kënschtlerin war, ënnerstëtzt gouf.
Hien ass de Papp vun der Annette Weiwers-Probst.
Säi Wierk
An de Jore vum Zweete Weltkrich zeechent de Probst Portraite mam Bläistëft, Nature-morten an Akten.
No 1945 fillt hie sech vun der École de Paris inspiréiert a gëtt no an no ee vun den äifregste Moler an der Abstrakter Konscht zu Lëtzebuerg. 1954 ass hie Matgrënner vu Les Iconomaques, an duerno och Member vun der Nouvelle équipe.
Ëm 1963 realiséiert hien, zesumme mam Michel Stoffel a François Gillen, d'Mosaicker op der Haaptfassad vum Stater Kolléisch.
1971 hält de Probst op mat der Uelegmolerei a moolt duerno nëmme méi mat Acrylfaarwen.
Ufank der 1980er Jore moolt hien eng Serie Tableauen déi him vun de Lidder aus der däitscher Romantik inspiréiert goufen.
Auszeechnungen
1960 krut de Probst de Marzotto-Präis, déi Zäit ee vun de renomméiertste fir zäitgenëssesch Konscht.
Ulrich Mühe
Den Ulrich Mühe (20. Juni 1953 zu Grimma - 22. Juli 2007 zu Walbeck, Landkreis Börde), war en däitsche Film- an Theaterschauspiller. Säi gréisste Succès hat en an der Haaptroll vum Kinofilm Das Leben der Anderen, woufir en den Däitsche Filmpräis 2006 als bescht Haaptroll an den Europäesche Filmpräis 2006 als beschten Acteur krut.
Den Ulrich Mühe huet vun 1975 bis 1979 Schauspillerei op der Theaterhochschule „Hans Otto“ Leipzig studéiert. Hien hat Engagementer zu Karl-Marx-Stadt, Berlin (Volksbühne an Deutsches Theater), bei de Salzburger Festspiele, um Wiener Burgtheater, asw. Hien huet och Literaturvirliesunge gemaach.
Dee leschte Film, an deem e matgespillt huet, war Mein Führer - Die wirklich wahrste Wahrheit über Adolf Hitler. Hien ass u Kriibs gestuerwen.
Novell
Eng Novell (v. lat.: novus - nei; ital.: novella - klengt Evenement) ass eng kuerz Erzielung a Prosaform. De Begrëff (diminuiséiert Form) weist op eng Neiegkeet hin
Canton de Méry-sur-Seine
De Canton de Méry-sur-Seine war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Nogent-sur-Seine, am Departement Aube an der Regioun Grand Est. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Worcestershire
Worcestershire (ausgeschwaat "Wusstershire") ass eng Grofschaft am Weste vun England, déi an d'Kategorie vun de shire counties fält. Déi wichtegst Uertschaft an administrativen Zentrum ass Worcester.
Novell
Am Géigesaz zum Roman befaasst sech eng Novell net mat engem ëmfassenden Zäit- oder Liewensbild, mä mat engem Ausschnëtt, dee sech zu engem Tournant zouspëtzt. Dem Johann Wolfgang vu Goethe no, ass de Géigestand vun der Erzielung, "en onerhéiert Evenement dat geschitt ass", d. h. en Evenement, dat e gewëssen Usproch op Wourecht an Originalitéit z'erhiewe schéngt. Typesch fir Novellen ass weider, datt et just een Handlungsstrank gëtt, dee sech ëm een eenzege Konflikt (Kris, Héichpunkt) dréint. Ausserdeem ass charakteristesch fir d'Novell eng Verflechtung vu Virfall a Mënsch, déi doduerch Ablécker an d'mënschlech Natur bréngt. D'Novell kann als baussenzegt Zeeche vum Kärpunkt en Déngenssymbol (Falk - Falkennovell, Juddebich) als Leitmotiv enthalen. Wéinst hirer relativ kuerzer Längt ginn Novellen dacks a Sammlunge publizéiert.
Als Grënner vun der Novellentraditioun gëllt den Italieener Giovanni Boccaccio mat sengem Decamerone (Wierk vun zéng Deeg).
Bekannt Verfaasser vun Novellen an der däitscher Literatur sinn z. B. den Heinrich von Kleist, den C.F. Meyer, den Eduard Mörike, den Theodor Storm, de Gottfried Keller, den Thomas Mann an hautdesdaags och den Hartmut Lange.
Lëscht vun de griichesche Gëtter
Dës Lëscht vun de griichesche Gëtter ass en Deel vun de Referenztabellen.
Dozou gëtt et nach ze soen datt d'Definitioun vu Gëtter, Hallefgëtter bis zu Mënsche fléissend ass, well verschidde Figuren zwar gëttlecher Ofstamung sinn, mä dofir awer nach net selwer Gëtter sinn (wat och net ëmmer kloer ass). Anerer si mineur Gëtter déi zwar kënne, mä net mussen hei an der Lëscht dobäi stoen.
1000 Sterne leuchten
Ëm wat geet et am Film?
E weidere Revuefilm mat der Germaine Damar an dem Skisportler Toni Sailer.
Camille Perl
De Camille Perl gebuer den 13. Oktober 1938 zu Mamer a gestuerwen den 21. Juli 2018 zu Roum, war e lëtzebuergesche Geeschtlechen a Prelat am Vatikan beim Hellege Stull.
Nodeem hie Paschtouer an de Paren Éiter (1974-1979), Clausen an Neiduerf war, gouf en 1985 vum Bëschof Jean Hengen op Roum geschéckt. Vun 1988 bis Mäerz 2008 war hie Sekretär vun der neigegrënnter Pontifikaler Kommissioun Ecclesia Dei. Den 13. Mäerz 2008 gouf hie Vizepresident vun där Kommissioun.
Ecclesia Dei ass eng Kommissioun, där hir Missioun dora besteet, d'Unhänger vun der Fraternité Pie X vum Monseigneur Lefebvre erëm an de Schouss vun der kathoulescher, vum Vatikan kontrolléierter Kierch zeréckzeféieren.
Dem Camille Perl seng Chancen, fir am Vatikan eng weider héich Carrière ze maachen, goufen deemools a verschidde kierchleche Kreesser als héich ageschat. ,
458 v. Chr.
6. Joerhonnert v. Chr. | 5. Joerhonnert v. Chr. | 4. Joerhonnert v. Chr. 463 v. Chr. | 462 v. Chr. | 461 v. Chr. | 460 v. Chr. | 459 v. Chr. | 458 v. Chr. | 457 v. Chr. | 456 v. Chr. | 455 v. Chr. | 454 v. Chr. | 453 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 458 v. Chr.
Pueri Cantores
De Bouwechouer Pueri Cantores du Conservatoire de Luxembourg gouf 1993 gegrënnt. De facto gouf et en awer schonn zanter 1987 op privater Basis, bis en 1993 an de Conservatoire vun der Stad Lëtzebuerg integréiert gouf.
Duddelsak
Den Duddelsak ass de wäitverbreeten ëmgangssproochlechen Numm fir en Ënnerbriechungs-Aerophon (Rouerblatinstrument), bei deem d'Loft, déi fir ze spille gebraucht gëtt, aus engem Loftsak an eng Wandkapsel gepresst gëtt. Den eigentleche Begrëff ass Sakpäif.
Den Opbau vum Instrument
D'Instrument huet eng "Spillpäif", mat där d'Melodië gespillt ginn, an eng oder e puer "Bordun"-Päifen, déi en Dauertoun spillen. D'Téin an de Päife ginn duerch en einfacht oder duebelt Rouerblat gemaach, dat sougenannte "Reed", dat aus enger Schilfart gemaach gëtt, neierdengs awer och aus Plastik oder Metall. De Loftdrock op d'Päife kënnt aus engem Sak, dee vum Spiller mam Mond duerch e Blosrouer oder beim ireschen Duddelsak, den Uilleann Pipes, duerch e Blosballeg opgeblose gëtt. D'Loftreserv am Loftsak erlaabt et, en Toun ze spillen, deen onofhängeg vum Otem ass.
Duddelsakzorten
Europawäit existéieren no Schätzunge vun Experten haut zirka 180 verschidde regional Sakpäifeformen.
Mëttlerweil sinn och elektresch/elektronesch Sakpäifen um Maart, déi midi gesteiert un e Verstäerker respektiv un e Computer ugeschloss kënne ginn. Den asturesche Museker José Ángel Hevia huet sou en Instrument zesumme mam Programméirer Alberto Arias an dem Techniker Miguel Dopico erfonnt.
Och de Lëtzebuerger Museker Pit Vinandy benotzt als Cyberpiper sou en elektrëschen Duddelsak, den en nom Virbild vum Hevia sengem gebaut huet.
Den Duddelsak zu Lëtzebuerg
Nieft der "Luxembourg Pipe Band", déi schottesch Marschmusek spillt, gëtt et och nach Duddelsakspiller wéi den Oliver Kayser vun der Grupp D'Lompekréimer an de Pit Vinandy den als Ratefänkert an als Cyberpiper scho méi wéi 30 Joer laang Duddelsakmusek mécht. Aner bekannt Museksgruppe bei deenen den Duddelsak am Gebrauch waren/sinn, ass Dullemajik vum Guy Schons a "Vun Tooten an Bloosen", déi an den 80er a 90er Joren am Folk-Clupp Lëtzebuerg vill Concerte gespillt hunn.
Et gëtt och geschichtlech Spuere vun Duddelsakspiller. Sou den "Heupfeifer von Schoenfels", dee wa Kar geschnidde gouf, geruff ginn ass fir mat senger "Sakpaif" opzespillen oder de "Blannen Thunn" vun Esch-Sauer, dee mat sengem Duddelsak sou munnech Duerfkirmes bereest huet. Den Duddelsak ass Ufank vum 19. Joerhonnert zu Lëtzebuerg aus der Moud komm. E Luthier vun Arel huet ëm 1830 d'ganz Regioun mat Duddelsäk beliwwert, firwat et net verwonnerlech ass, dat haut an der Belsch nees un déi grouss Duddelsak-Traditioun ugeknäppt gëtt. Interessant ass, dat ëm 1830 Arel nach zu Lëtzebuerg gehéiert huet. Dofir gëtt an der Folkzeen ënner Kenner dacks fir den "Belschen" Duddelsak och "Belgo-Lëtzebuergeschen" Duddelsak gesot. Sou e Modell, deen enger däitscher Schéiferpäif oder engem franséische Bechonnet ganz no kënnt, gëtt och vun der Grupp D'Lompekréimer gespillt.
Epik
D'Epik (griichesch επική [ποίηση] - Dichtung, déi zum Epos gehéiert) ass nieft der Lyrik an der Dramatik eng vun deenen dräi grousse Gattunge vun der Literatur. Bei der Epik handelt et sech ëm d'Erzielliteratur a Vers- oder Prosaform.
Bis zur Poetik vum 18./19. Joerhonnert ass d'Epik eng Bezeechnung fir d'Konscht vum Epos. Well d'Differenzéirung vun der epescher Dichtung am 19. Joerhonnert ëmmer méi zougeholl huet a well sech d'Prosa ëmmer méi entwéckelt huet, ginn ënner dem Begrëff Epik all Genre vun Erzielliteratur zesummegefaasst. D'Epik ënnerscheet sech vun der Dramatik an der Lyrik duerch fundamental Kennzeeche vun der Gestaltung, der Kommunikatioun an der Funktiounsweis. Zu dëse Kennzeeche gehéieren:
Zu den éischten epesche Forme gehéieren z. B. Opschrëften op Géigenstänn, déi de Géigenstand erklären (Epigramm), wéi och déi méi héich Formen (Gnome, Sproch, Elegie). An den Kosmogonien, Theogonien a mysteschen Heelsléieren kritt d'Epik e méi poetesche Gehalt, andeems dat natierlecht Geschéien a personifizéierten Doten an Ereegnesser duergestallt gëtt. Fir d'Forme Märchen, Soen a Legenden gëllt dëst och. Bis zum Enn vum 18. Joerhonnert bestëmmt d'Epos d'Kennzeeche vun dëse Formen.