cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eptakaidekaphobie
Et gëtt verschidden Erklärunge fir déi Angscht. Schonn de Pythagore a seng Schüler am ale Griicheland hate versicht d'Nummer 17 ze meiden. Se läit nämlech tëscht der 16 an der 18, déi als perfekt Ofbildung vun de Véierecker 4 x 4 a 3 x 6 ugesi sinn.
Deemno hunn d'Italiener keng Angscht virum Freideg, den Dräizéngten mä virum Freideg, de Siwwenzéngten. Den Auto Renault R17 ass an Italien als R177 verkaf ginn. Déi italieenesch Autobunn A17 ass am Joer 1973 zur A14 bäigerechent ginn. Duerno ass d'A17 awer net ersat ginn.
Etymologesch ass den Numm op dat griichescht δέκα επτά: Siwwenzéng an φοβία: Angscht zeréckzeféieren.
L'Hôpital (Moselle)
L'Hôpital ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Moselle an der Regioun Grand Est.
Hugh Masekela
Den Hugh Ramopolo Masekela, och nach Bra Hugh genannt, gebuer de 4. Abrëll 1939 zu Witbank (Südafrika) a gestuerwen den 23. Januar 2018 zu Johannesbuerg, war e südafrikaneschen Jazzmuseker, Sänger a Komponist. Hie gëllt als ee vun de wichtegsten Jazz- a Weltmusek-Pionéier aus Südafrika. A ville vu sengen Texter aus der Zäit vun der Apartheid huet hien déi deemoleg rau Liewensëmstänn kritiséiert. Hien huet zwéi Grammyen a vill aner Präisser gewonnen.
Vouvray (Ain)
Vouvray ass eng franséisch Uertschaft an der Gemeng Valserhône a fréier Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Bis 1973, wéi se zesumme mat Ochiaz an d'Gemeng Châtillon-en-Michaille koum, war et eng eegestänneg Gemeng. Se war du bis 1985, wéi déi sougenannt fusion-association eng einfach Fusioun gouf, eng associéiert Gemeng vun der Gemeng Châtillon-en-Michaille. Déi Gemeng huet dunn hirersäits 2019 mat Bellegarde-sur-Valserine, a Lancrans zur Gemeng Valserhône fusionéiert.
Der Rest ist Schweigen
Der Rest ist Schweigen ass en däitsche Film vum Helmut Käutner aus dem Joer 1959 nom Theaterstéck Hamlet vum William Shakespeare.
Ëm wat geet et am Film?
De Film ass eng modern Adaptatioun vum William Shakespeare sengem Stéck Hamlet.
Ochiaz
Bis 1973, wéi se zesumme mat Vouvray an d'Gemeng Châtillon-en-Michaille koum, war et eng eegestänneg Gemeng. Se war du bis 1985, wéi déi sougenannt fusion-association eng einfach Fusioun gouf, eng associéiert Gemeng vun der Gemeng Châtillon-en-Michaille. Déi Gemeng huet dunn hirersäits 2019 mat Bellegarde-sur-Valserine, a Lancrans zur Gemeng Valserhône fusionéiert.
Hautecourt
Hautecourt ass eng franséisch Uertschaft an der Gemeng Hautecourt-Romanèche a fréier Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Bis 1973, wéi se mat Romanèche fusionéiert huet fir d'Gemeng Hautecourt-Romanèche bilden, war et eng eegestänneg Gemeng.
Corlier
Corlier ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Those Magnificent Men in Their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in 25 hours 11 minutes
Those Magnificent Men in Their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in 25 hours 11 minutes ass e brittesche Film vum Ken Annakin aus dem Joer 1965.
Ëm wat geet et am Film?
Am Joer 1910 setzt eng englesch Zeitung e Präis aus fir dee Pilot, dee mat sengem Fliger am séierste vu London op Paräis flitt. Un der Course huele Piloten aus Groussbritannien, Däitschland, Japan,Italien, Frankräich an den USA deel.
Romain Mannelli
De Romain Mannelli, gebuer den 2. Juni 1951 zu Esch-Uelzecht, ass e fréiere lëtzebuergesche Fechter an Olympionik.
Hien huet Lëtzebuerg bei den Olympesche Summerspiller 1972 zu München vertrueden.
Mimus polyglottos
D'Mimus polyglottos ass e Vull aus der Gattung Mimus an der Famill vun de Mimidae. Se liewen a Kanada, an den USA, a Mexiko an an de Karibesche Länner.
De Vull ass 21 bis 26 cm laang an huet eng Fligelspanwäit vun 31 bis 35 cm. D'Gewiicht ass 45–58 g. D'Weibche leet 2–6 Eeër.
Mortiers (Aisne)
Mortiers ass eng Gemeng am franséischen Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
XCrosscheckx
xCrosscheckx ass eng däitsch Museksgrupp vu Meerane, déi 2002 gegrënnt gouf. Hire Musekstil ass Hardcore Punk. D'Grupp besteet aus dem Kalle (Gesank), dem Butcher (Gittar), dem Benjamin (E-Bass) an dem Tapsig (Perkussioun).
Si sinn an Däitschland, Ungarn, Liechtenstein, der Schwäiz an an Indonesien opgetrueden.
NGC 7009
De Saturnniwwel (NGC 7009) ass e planetareschen Niwwel am Stärebild Aquarius. Seng visuell Magnitude ass +8,30 mag a säin Duerchmiesser läit bei 0,5' × 0,4'.
Den Niwwel gouf de 7. September 1782 vum Wilhelm Herschel entdeckt. Den Numm Saturnniwwel krut hie vum Lord Rosse, well d'Form vun de Jetten déi op der Säit eraustrieden un d'Réng vum Saturn erënneren.
Seng Distanz zu eis ass 2.400 Liichtjoer (nom Hynes), iwwer 2.900 (nom Sky Catalogue) an 3.900 (nom Burnham adopts O'Dell), also zimmlech ongewëss.
Gilbert (Moundkrater)
De Gilbert ass en Aschlagkrater um ëstleche Rand vun der viischter Moundsäit, ëstlech vum Mare Smythii, nërdlech vum Krater La Pérouse an nordwestlech vum Krater Kästner. De Krater ass staark erodéiert an de Kraterrand ass deelweis vu klenge Krateren iwwerlagert.
De Krater gouf 1964 vun der I.A.U. nom US-amerikanesche Geolog Grove Karl Gilbert an dem engleschen Dokter William Gilbert genannt.
NGC 7009
Visuell Observatioun
De Saturnniwwel NGC 7009 ass schonn a klengen Teleskope vun zirka 60 mm Ëffnung un, als stellaren Objet z'erkennen. An engem Teleskop mat ronn 10" Ëffnung ass den NGC 7009 scho richteg opfälleg, och wa souwuel d'Strukture wéi och déi béid Jetten nëmme ganz schwéier an nëmmen ënner beschte Bedéngungen z'observéiere sinn.
Der Fälscher von London
Der Fälscher von London ass en däitsche Film vum Harald Reinl no engem Kriminalroman vum Edgar Wallace aus dem Joer 1961.
Ëm wat geet et am Film?
Duerch e Mëssverständnes mengt d'Jane (Karin Dor) hire Mann de Peter Clifton (Hellmut Lange) wier dee vun der Police gesichte Geldfälscher vu London…
Sean Young
D'Mary Sean Young, gebuer den 20. November 1959 zu Louisville, ass eng US-amerikanesch Schauspillerin.
Si krut Rollen a Filmer vu bekannte Regisseure wéi James Ivory, Ridley Scott, David Lynch an Oliver Stone.
Amenthes (Gradsecteur)
De Gradsecteur Amenthes gehéiert zu den 30 Gradfelder vum Mars déi vum USGS festgeluecht goufen. D'Nummer ass MC-14, d'Gradfeld ëmfaasst d'Gebitt vun 225° bis 270° westlech Längt a vun 0° bis 30° südlech Breet.
Den Numm staamt vun Amenthes, dem Räich vum Doud aus der alegyptescher Mythologie. Am Gradfeld läit de d'Isidis-Baseng, eng Plaz, wou vum Mars Reconnaissance Orbiter Magnesiumkarbonat fonnt gouf. Dëst Mineral weist un, datt et do Waasser gouf an datt dat net sauer/saierhalteg war. De Lander Beagle 2 sollt am Dezember 2003 am ëstlechen Deel vum Isidis Planitia landen, awer de Kontakt goung bei der Landung verluer. Am Januar 2015 huet d'NASA gemellt, datt de Beagle 2 do fonnt gouf.
Hombourg-Haut
Hombourg-Haut ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Moselle an der Regioun Grand Est.
Kierch Baastenduerf
D'Kierch zu Baastenduerf ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Parc Our Saint-Nicolas zum Dekanat Norden an zu der Gemeng Tandel gehéiert.
De Patréiner vun der Kierch ass den hellege Gangolf, deem säi Fest den 11. Mee gefeiert gëtt.
D'Kierch steet am Duerfzentrum op der Haaptstrooss, dem CR353, nieft dem Gemengenhaus.
Den 21. Juni 2017 gouf se als nationaalt Monument op d'Lëscht vun de klasséierte Monumenter agedroen.
Zur fréierer Par Branebuerg huet ausser der Parkierch vu Baastenduerf och nach d'Kapell vun Tandel gehéiert.
Geschicht
Déi al, dräischëffeg Kierch vu Baastenduerf gouf 1853 no Pläng vum Architekt Koenig vun Dikrech gebaut.
Am Zweete Weltkrich gouf se wärend der Ardennenoffensiv awer sou staark beschiedegt, datt eng nei Kierch no de Pläng vum Architekt Nicolas Schmit-Noesen vun der Firma J. Bauler vun Esch-Uelzecht gebaut gouf.
Déi nei Kierch gouf de 17. Mee 1950 vum Bëschof-Koadjutor Léon Lommel a Presenz vum Minister Pierre Frieden a vum Chamberpresident Émile Reuter konsekréiert.
Uergel
Zanter 1997 steet an der Kierch eng digital Uergel vum Typ Ahlborn Hymnus III mat zwéi Manualen an enger Pedall.
Bessel (Moundkrater)
De Bessel ass e klengen Aschlagkrater op der Südhallschent vum Mare Serenitatis, nordnordëstlech vum Krater Menelaus op der viischter Moundsäit. De klenge Krater, läit komplett am Mare dran.
De kreesronne, schosselfërmege Krater huet op sengem Kraterrand eng méi héich Albedo wéi op sengem Ëmfeld. De Rand huet keng bemierkenswäert Erosiounsspueren, an och den Zentrum vum Krater huet, ofgesi vun e puer ofgerutschte Ramplien, keng opfälleg Kennzeechen.
Op der westlecher Flank gëtt de Bessel vun enger grousser Stralestruktur passéiert, déi vun Nord no Süd iwwer d'Uewerfläch vum Mare leeft an däitlech vum Tycho ausgeet.
D'Niewekratere Bessel A a B hu vun der I.A.U. en eegenen Numm kritt: De Bessel A heescht elo Sarabhai an de Bessel E heescht elo Bobillier.
Karl Christian Bruhns
De Karl Christian Bruhns, gebuer den 22. November 1830 zu Plön, a gestuerwen de 25. Juli 1881 zu Leipzig war en däitschen Astronom an huet och als Geodet geschafft.
Liewen
De Bruhns hat am Ufank Mathematik an Astronomie studéiert a gouf da vun 1851 un an engem Mechaniksatelier zu Berlin beschäftegt. Do konnt hien duerch seng Leeschtung d'Vertraue vum Johann Franz Encke kréien, deen zu där Zäit Direkter vum Berliner Observatoire war. Den Encke huet hien am Joer 1852 als zweeten Assistent agestallt. 1854 gouf hien dann éischten Assistent. 1856 promovéiert de Bruhns mat der Schrëft De planetis minoribus inter Martem et Jovem circa Solem versantibus (Iwwer d'Klengplanéiten, déi sech tëscht Mars a Jupiter ëm d'Sonn dréien) (Berlin 1856) an habilitéiert sech 1859 op der Universitéit Berlin. 1860 gouf de Bruhns Professer vun der Astronomie an Direkter vum Observatoire Leipzig. No senge Pläng gouf an de Joren 1860/61 en neien Observatoire am Johannistal gebaut an deen alen Observatoire op der Pleißenburg zougemaach. De Bruhns huet gutt Aarbechte geleescht, besonnesch um Gebitt vun der Bunnberechnung vu Koméiten, vun deenen hien der en ettlech entdeckt hat. 1867 gouf hien zum Member vun der Geléiertenakademie Leopoldina gewielt.
Wéi de Johann Jacob Baeyer mat der mëtteleuropäescher Gradmiessung beoptragt gouf, hat de Bruhns déi astro-geodetesch Aarbechten a Sachsen iwwerholl. Iwwer laang Zäit war de Bruhns och Chef vum preisesche geodeteschen Institut an hat tëscht 1865 an 1874 vill Publikatiounen erausginn.
Um Gebitt vun der Meteorologie hat sech de Bruhns duerch d'Opriichte vun engem dichte Netz vu Wiederstatiounen a Sachsen och en Numm gemaach.
1857 krut de Bruhns de Lalande-Präis
Leffincourt
Leffincourt ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est.
Kuckeswäertes
D'Kierch aus dem 15. Joerhonnert
Cordieux
Cordieux ass eng franséisch Uertschaft an der Gemeng Montluel a fréier Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Bis 1973, wéi se mat Montluel fusionéiert huet, war et eng eegestänneg Gemeng. Vun do un ass et eng associéiert Gemeng vun Montluel.
Rebecca (Film 1940)
Rebecca ass en US-amerikanesche Film vum Alfred Hitchcock aus dem Joer 1940 no engem Roman vum Daphne Du Maurier.
Ëm wat geet et am Film?
Zu Monaco begéint eng jonk Fra (Joan Fontaine) de Witmann Maxim de Winter (Laurence Olivier). Déi zwee bestuede sech direkt an de Maxim hëlt si mat op säi Schlass Manderley an de Cornwall...
Cameo-Optrëtt vum Hitchcock
Den Hitchcock ass bei enger Telefonskabinn ze gesinn.
Wanns de eppes kanns!
Ënner de Kandidate waren ënner anerem Sänger, Rapper, Dänzer, Beatboxer, Dragqueenen, Hondstrainer mat hirem Déier, Komiker an Akrobatinnen.
Éischt Staffel
Fir déi éischt Staffel vu Wanns de eppes kanns! sinn Ufank 2009 am Ganzen 160 Kandidaten ugetrueden. An der Jury souzen d'Choreographin Sylvia Camarda, de Pierre Dillenburg an de Gérard Valerius. An der Finall, enger Livesendung déi de 4. Abrëll samschdegowes am groussen RTL-Studio war, hu sech der eelef vun hinne virun der Jury misste presentéieren. Den däitsche Sänger Daniel Küblböck huet als Invité de Gérard Valerius an der Jury ersat. D'Téléspecateuren hunn mat ëm déi 25.000 SMSen den eelef Joer ale Breakdancer Isaiah Wilson vu Biissen zum Gewënner gewielt, virum Beatboxer Jeff Deischter vu Buerglënster an de Museker Gilles & Kiko vun Uewerkäerjeng. Fënnefte gouf den Alain Mertens.
Zweet Staffel
Déi éischt Auditioune fir déi zweet Staffel hunn am Februar 2010 ugefaangen. An der Jury ass de Gérard Valerius duerch de Gast Waltzing ersat ginn. Et hu sech 160 Kanditate presentéiert, vun deenen et der zéng Stéck bis an d'Finall den 11. Abrëll gepackt hunn. An dëser Livesendung hunn d'Zuschauer déi uechtzéng Joer al Schülerin Sarah Meyer, déi dem Jacques Brel säi Lidd Quand on a que de l'amour  virgedroen huet, als Gewënnerin gewielt.
De Laurent de Luxembourg huet et bis an d'Halleffinall gepackt.
Drëtt Staffel
Un der drëtter Staffel hunn 150 Leit deelgeholl. De Schauspiller Mickey Hardt huet de Pierre Dillenburg an der Jury ersat. An der Finall ass de lëtzebuergesch-éisträichesche Sänger Marco Angelini, bekannt aus der däitscher Castingshow Deutschland sucht den Superstar, mam Lidd Let Me Entertain You opgetrueden. De Laurent de Luxembourg huet 2011 nach eng Kéier matgemaach an et op déi fënneft Plaz gepackt. D'Sängerin Deborah Schneider vu Munneref huet mat 15,22 % vun de Stëmmen virun der Sängerin Kim Girrens (14,32 %) an dem Duo Andrea Galleti an Nathalie Haas (14,10 %) gewonnen. Am Summer 2011 huet d'Deborah Schneider d'Lidd My Band erausbruecht, dat et bis op déi éischt Plaz an der RTL Hitmaschinn bruecht huet.
Eisebunnsstreck Marcq-Saint-Juvin - Baroncourt
D'Eisebunnsstreck Marcq-Saint-Juvin - Baroncourt gouf am Kader vum Bau vun der Maginot-Linn tëscht dem éischten an zweete Weltkrich gebaut.
De franséischen État-major wollt eng Rocade hunn, déi den Accès un déi hënnescht Linnen am Secteur vu Longuyon méi liicht sollt maachen, an doriwwer eraus sollt se op déi ekonomeschst Manéier eng Verbindungsstreck tëscht anere Strecke vum deemolege Reseau sinn.
De Plang war fir vun Osten no Westen duerch d'Argonne ze fueren, mat engem Uschloss un d'Militärstreck Apremont-Aubreville.
Den 22. August 1930 huet de Staat säin Accord ginn an d'Käschte goufen zu 4/5 vum Staat gedroen, de Rescht vun der Eisebunnsgesellschaft Compagnie de l'Est. D'Streck sollt zweegleiseg gebaut ginn.
De Verlaf
Den Ufank vun der Streck war bei der Gare vu Marcq. Vun do aus sinn d'Gleiser mat enger gläichméisseger Pente vun 0,7 % dem Dall vun der Aire nogelaf, an duerno där hirer Niewebaach dem Ruisseau de Genes bis bei d'Griecht vun Exermont iwwer déi de Viaduc vun Ariéthal gefouert huet. Nodeem se am Departement vun der Meuse war, ass et mat enger Pente vun 0,4 % duerch den Dall vum Andon weider bis op Dun gaangen.
D'Streck hat dräi Militärquaien an zwar zu Marcq, Romagne-Banthéville an Dun. D'Signalisatioun war mat engem Block Lartigue ekipéiert. Et sollten 72 Arméiszich a 24 Stonne kënnen zirkuléieren.
Obschonn den Handel an där Géigend net dichteg war, war eng Marchandisegare zu Romagne-Banthéville virgesinn. Duerch eng ministeriell Decisioun vum 12. August 1934 krut d'Eisbunnsgesellschaft erlaabt de Bau vun där Gare zeréckzesetzen. D'Streck ass och ni fir de Gidderverkéier opgaangen.
Am Mee 1940 war zimmlech Verkéier op der Streck, bis déi franséisch Truppen déi sech zeréckgezunn hunn, ee Bou vum Viaduc vun Ariéthal gesprengt hunn.
Am Laf vun 1941 huet déi däitsch Arméi erëm ee Gleis betribsfäeg gemaach, an dat zweet Gleis gouf 1943 ofmontéiert. Wéi dunn 1944 d'Wehrmacht sech zeréckgezunn huet, huet se d'Bréck zu Dun an d'Airebréck bei Marcq gesprengt.
D'Streck gouf duerno ni méi a Betrib geholl, a gouf de 24. Mee 1951 deklasséiert.
Cornovecchio
Cornovecchio ass eng italieenesch Gemeng mat 228 Awunner (2011) an der Lombardei a läit op der rietser Säit vum Adda am Po-Flaachland.
Sonnenaktivitéit
Als Sonnenaktivitéit ginn zyklesch verännerlech Eegenschafte vun der Sonn bezeechent, déi mat den Turbulenze vun hirem gliddege Gas a lafenden Ännerunge vum Magnéitfeld zesummenhänken. Dës Aktivitéit weist sech am opfällegsten an wiesselnder Heefegkeet vun de Sonneflecken an hirer Lag zum Equator. De Sonnefleckenzyklus huet eng mëttel Period vun 11 Joer, kann awer iwwer laang Zäitraim tëscht 9 an 13 Joer leien. Déi mëttel Zuel vun de Sonneflecke schwankt vun 0-5 am Sonnefleckeminimum bis iwwer 100 (ëm 1960 souguer un déi 200) am Maximum. Zu dësem Phenomeen kommen nach onreegelméisseg Gas- a Stralungsausbréch (Flares), Ännerungen am Sonnewand, vereenzelt Sonnestierm a Protoneschauer, an déi riseg Gasfontäne vun de Protuberanzen.
Obschonn d'Sonneflecken eng ëm 1000 K méi niddreg Temperatur wéi déi iwwereg Sonnenuewerfläch hunn, straalt d'Sonn wärend dem Aktivitéitsmaximum mat enger eppes méi héijer Leeschtung wéi am Sonnefleckeminimum. Dozou droen ë. a. déi gliddeg Gebidder (Sonnefakele) bäi. D'Sonnenaktivitéit ass verantwortlech fir Evenementer vum Weltraumwieder a wierkt sech direkt op Satellitten, awer och op technesch Ariichtungen op der Äerd aus. Si beaflosst doriwwer eraus d'Polarliicht, d'Ionosphär an domat d'Ausbreedung vun de Radiowellen op der Äerd.
Sonnefleckenrelativzuel
Déi 1610 entdeckt Sonneflecke ginn zanter dem 17. Joerhonnert systematesch observéiert a gehéieren domat zu deenen astronomesche Phenomeenen, déi am längsten no moderne wëssenschaftleche Methoden ënnersicht ginn. Eng gutt an einfach bestëmmbar Mooss fir d'Sonnenaktivitéit ass d'Sonnefleckenrelativzuel:
k ass e Korrekturfaktor fir d'Gréisst vum benotzten Teleskop, g ass Zuel vun de Fleckegruppen an f d'Zuel vun den Eenzelflecken.
Ëm 1970 hunn en ettlech Sonnenobservatoiren ugefaangen, all Dag och déi ganz Fläch vun de Flecken ze moossen.
Radiointensitéit
Eng weider Mooss fir d'Sonnenaktivitéit ass d'Radiointensitéit vun der Sonn bei der Wellelängt vun 10,7 cm. Déi Intensitéit korreléiert mat der Relativzuel a gëtt mat radioastronomesche Methode bestëmmt.
Zyklen
Den opfällegsten Zyklus ass dee ronn 11-järege Schwabe-Zyklus nom Heinrich Schwabe. Openee follgend Maxima vun der Sonnefleckerelativzuel falen an dësem zäitlechen Ofstand openeen.
Zanter mam Zeeman-Effet d'Sonnemagnéitfeld als Ursaach vun de Sonneflecke bekannt ass, kann och hir magnéitesch Polaritéit bestëmmt ginn. Op enger solarer Hemisphär wiesselt d'magnetesch Polaritéit vun de Sonneflecke vun engem zum nächsten Zyklus. Dem 11-järegen Zyklus läit also en duebel sou laangen Zyklus zugronn, den 22-järege Hale-Zyklus.
Et gëtt méiglecherweis nach weider Zyklen, z. B. den 80- bis 90-järege Gleißberg-Zyklus, entdeckt vum Wolfgang Gleißberg.
Am Hibléck op Problemer fir Weltraum-Missioune bei héijer Aktivitéit huet d'Prognos vun der Sonnenaktivitéit héich Bedeitung kritt. De Wolfgang Gleißberg huet eng Prognos-Method entwéckelt, déi um Verglach vu villen, openee follgenden Zykle berout.
Stralungsspektrum an Urspronk
Zanter e puer Joerzéngte stellt d'Sonnefuerschung fest, datt d'Sonnenaktivitéit an anere Beräicher vum Spektrum nach méi staark spierbar ass, beispillsweis gëtt de solare Radioflux als Aktivitéitsindikator erugezunn. Och d'Nord- oder Polarliichter hänken domat zesummen.
D'Stralungsenergie vun der Sonn staamt aus Kärfusioun vu Waasserstoff zu Helium am Kär vun der Sonn a erreecht duerch Deelercher (Neutrinos), Stralungstransport a Konvektioun no baussen. Duerch Wiesselwierkungen entsteet e breet Stralungsspektrum vu Gammastralung iwwer UV bis un de Radiowelleberäich. Dobäi gëtt et grouss- a klengraimeg Temperaturënnerscheeder, Gasausbréch a vereenzelt Stralungsstierm am Röntgen-, UV- a Radiowelleberäich.
Geschicht
Zanter der Mëtt vum 20. Joerhonnert ass d'Sonn an enger ongewéinlech aktiver Phas, wéi Fuerscher vun der Max-Planck-Gesellschaft mengen. D'Sonnenaktivitéit ass deemno ongeféier duebel sou héich wéi de laangfristege Mëttelwäert, a méi héich wéi an de vergaangene 1000 Joer. En internationaalt Fuerscherteam huet d'Sonnenaktivitéit vun de vergaangene Joerdausende ënnersicht. Zanter dem Enn vum leschte Glazial war d'Sonn deemno seele sou aktiv wéi zanter den 1940er-Jore bis haut. Wéi d'Wëssenschaftler aus Däitschland, Finnland an der Schwäiz an der Zäitschrëft Nature (28. Oktober 2004) publizéierten, muss een iwwer 8000 Joer an der Äerdgeschicht zeréckgoen, bis een en Zäitraum fënnt, an deem d'Sonn an der Moyenne och sou aktiv war wéi an de vergaangene 60 Joer. Fuerscher ëm de Sami Solanki vum Max-Planck-Institut (MPI) fir Sonnesystemfuerschung an Katlenburg-Lindau hunn d'Sonnenaktivitéit unhand vu schwéiere Kuelestoff-Atomen (14C) zéckverfollegt. Aus dem Studium vu fréiere Periode mat héijer Sonnenaktivitéit soen d'Fuerscher viraus, datt déi momentan héich Aktivitéit vun der Sonn warscheinlech nëmme nach wéineg Joerzéngte dauere wäert.
Gliddeg Gaswolleken, Flares a Polarliichter
Staark Magnéitfelder bei grousse Sonneflecken (Typ E, Typ F) kënne Wolleke mat gliddegem Gas aus de baussenzege Sonneschichten an de Raum schleideren. Dës Gaswolleke sinn elektresch gelueden a stéieren dofir d'Äerdmagnéitfeld, wa se no e puer Deeg bei der Äerd ukommen.
Flares si blëtzaarteg Stralungsausbréch an de baussechte Schichten, déi e puer Minutte bis Stonnen daueren. Dobäi gëtt verstäerkt Gammastralung, UV- a Radiostralung observéiert. Och energieräich atomare Partikelen (Elektronen, Protonen, Heliumkäre) kënnen emittéiert ginn.
E geomagnéitesche Stuerm bleift meeschtens onbemierkt. Schwéier Stierm kënnen awer Satellitten, elektresch Anlagen oder Funkverbindunge stéieren, wat an de leschte Joren en ettlech Kéiere virkoum. Wärend déi erhéichte Stralebelaaschtung wärend engem magnéitesche Stuerm op der Äerduewerfläch ongeféierlech ass, ka s'awer an der Raumfaart an op munneche Laangstreckeflich geféierlech sinn.
No Donnéeë vum Geofuerschungszentrum Potsdam hat dee bis elo gréisste Sonnestuerm vun der Geschicht den 1./2. September 1859 déi grad agefouert Telegrapheleitunge gestéiert a Polarliichter geformt, déi nach zu Roum an zu Havanna ze gesi waren. Och am Hierscht 2003 ware Polarliichter bis Mëtteleuropa z'observéieren.
All Sonnenobservatoire déngt nieft der Observatioun vu Sonneflecken och fir d'Miessung vu Flaren a Strukture vun der Sonnekorona. Et gëtt neierdéngs speziell Satellitten, déi verstäerkt Gaswolleke vu Flarë scho laang virum Antreffen op der Äerd registréieren. D'NASA erhofft sech och vu Stereo-Satellitten nei Informatiounen iwwer d'Physik vun der Sonn an hiren Anomalien.
Den Andrew Ellicott Douglass huet ugeholl, datt de Wuesstem vun de Beem vun der Sonnenaktivitéit ofhänke kéint.
Paul Pavel
De Paul Pavel, gebuer als Paul Kriatchko de 17. Juli 1920 zu Paräis a gestuerwen den 2. Dezember 2012 zu Saint-Jean-du-Gard, war e franséische Schauspiller.
Hie war an iwwer 100 Kinos- an Televisiounsfilmer an Niewerollen ze gesinn
NS
NS steet als Ofkierzung ë. a. fir:
L'affaire Dominici (Film 1973)
Ëm wat geet et am Film?
Am Joer 1952 goufen dräi Englänner no beim Bauerenhaff vun der Famill Dominici ermuert. De Film baséiert op dëser Affär.
Marcel Dubru
De Marcel Dubru ass e lëtzebuergeschen Handballspiller op der Golkipp-Positioun.
1988 war den Dubru fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet 13-mol an der Nationalekipp gespillt.
(2309) Mr. Spock
Den (2309) Mr. Spock ass en Asteroid vun der Haaptasteroidenceinture, a gouf de 16. August 1971 vum James Gibson entdeckt.
Nashville (Film 1975)
Nashville ass en US-amerikanesche Film vum Robert Altman aus dem Joer 1975.
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt vum Liewe vu Mënschen déi sech an iergendenger Form mat der Stad Nashville verbonne fillen, sou ënner anerem vu Produzenten a Sänger vu Folk-, Country- oder Westernmusek..
(2309) Mr. Spock
Eegenschaften
De Mr. Spock beweegt sech op enger Distanz vun 2,7523 (Perihel) bis 3,2782 (Aphel) astronomesch Eenheeten a ronn 5,24 Joer ëm d'Sonn. D'Bunn ass 10,975° géint d'Ekliptik gebéit, d'Exzentrizitéit ass 0,0872.
De Mr. Spock huet en Duerchmiesser vu ronn 21 Kilometer a seng Albedo gëtt op 0,1177 geschat.
Vu wou kënnt den Numm?
Den Asteroid krut säin Numm no der Kaz vum Entdecker, déi hirersäits den Numm no der Star-Trek-Figur “Mr. Spock” genannt war. D'Benennung huet dozou gefouert, datt d'International Astronomesch Unioun, déi d'Nimm vun Himmelskierper autoriséiert, e Passus an hir Reegele fir d'Benennung vun Asteroiden opgeholl huet, datt Hausdéierenimm net méi erwënscht sinn.
Dragon Ball
Dragon Ball (op Japanesch ドラゴンボール Doragon Bōru), och ënnert dem Numm Dragonball bekannt, ass eng international erfollegräich Manga-Serie vum japanesche Mangakazeechner Akira Toriyama, déi zanter 1984 gezeechent gëtt a bis 1995 am Anime-Magasin Weekly Shönen Jump publizéiert gouf. Dragon Ball Franchise besteet mëttlerweil aus 4 Anime-Serien, 18 Kinofilmer a ville Videospiller. An Europa ass dëse Manga duerch d'Diffusioun vun der Anime-Serie am Club Dorothée op TF1 an den 1980er an 90er Joren, richteg bekannt ginn. Mat 156 Millioune verkaaften Exemplaren a Japan an 230 Millioune verkaaften Exemplare weltwäit ass Dragon Ball no One Piece deen zweet meescht verkaafte Manga vun allen Zäiten.
Handlung
De Manga Dragon Ball beschreift d'Aventüre vum klenge San-Goku, dee sech zesumme mat senge Kolleegen op d'Sich no den Dragon Balls mécht. Déi ganz Geschicht spillt an enger fiktionaler Welt. Am éischte Band léiere mir de jonke San Goku kennen, deen amgangen ass Holz mat sengen Hänn kléng ze schloen. Hien huet en Afeschwanz an ass offesiichtlech vill méi staark wéi aner Jongen a sengem Alter. Nom Doud vu sengem Adoptiv-Papp lieft hien aleng an der Wildnis an ass och nach kengem anere Mënsch begéint. Iegendwann léiert hien d' Bulma kennen, wat a senger Fräizäit no den Dragon Balls sicht. De San Goku huet och eng vun desen Draachebullen, mee hie wëll dem Bulma se awer net hannerloossen. Also beschléisse si zesummen op d'Sich no de Dragon Ball ze goen. Allerdéngs sinn och nach aner Leit hannert den Dragon Ball. De Yamcha, e Wüstebanditt a sengem Begleeder de Kueder Pool an dem béisaartege Prënz Pilaf. Alleguerten hu se nëmmen ee Wonsch: mat de Draachebulle wëlle si de groussen Draach Shenlong beschwieren, fir datt hien hinnen e Wonsch erfëllt. D' Bulma wënscht sech e feste Frënd, de Yamcha wëll endlech seng Angscht viru Fraen iwwerwannen an de Pilaf wéilt gär d'Weltherrschaft u sech räissen.
Spéider reesst de San Goku op d'Deckelsmoukeninsel wou hien dem Meeschter vun den Deckelsmouke begéint, de Muten Roshi. Dësen alen Här ass e Groussmeeschter a verschiddene Kampfsportaarten a soll dem San Goku an dem Kuirin säi Wëssen a säi Kënne vermëttelen. Op der Insel léiert hien awer och d'Schwäin Oolong kennen, dee spéiderhin eng wichteg Roll soll spillen.
Op senge weideren Aventüre begéint de San Goku awer och nach aneren Kreaturen, déi spéider an der Geschicht eng grouss Roll wärte spillen. Eng vun de Kreaturen ass de Piccolo, en Namekianer, deen och sech déi 7 Draachebullen och ënner den Nol räisse wëll. Bei engem grousse Kampfturnéier treffen déi zwee Kontrahenten an der Final openeen. San Goku gewënnt des Finall an domat och dat grousst Turnéier.
Literatur
Scott McCloud - Understanding Comics: the invisible art ISBN 978-0-06-097625-5
Miriam Brunner - Manga ISBN 978-3-8252-3330-3
Jan Baetens, Hugo Frey - The Graphic Novel: An Introduction ISBN 978-1-107-65576-8
Stephan Ditschke,Katerina Kroucheva, Daniel Stein - Comics: Zur Geschichte und Theorie eines populärkulturellen Mediums ISBN 978-3-8376-1119-9
Um Spaweck
http://dragonball.wikia.com/wiki/Main_Page
https://dragonballwiki.de/wiki/Hauptseite
https://www.viz.com/dragon-ball
https://dragonball.news/
Haut-du-Them-Château-Lambert
Haut-du-Them-Château-Lambert ass eng franséisch Gemeng am Departement Haut-Rhin, an der Regioun Grand Est.
Semide (Ardennes)
Semide ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est.
Haut-du-Them-Château-Lambert
D'Gemeng gehéiert zu den 198 Gemengen déi de Parc naturel régional des Ballons des Vosges bilden.
Rommel ruft Kairo
Rommel ruft Kairo ass en däitsche Film vum Wolfgang Schleif aus dem Joer 1959.
Emile Weber
Den Emile Weber, gebuer den 21. Oktober 1918 an der Stad Lëtzebuerg a gestuerwen den 10. Oktober 1996 zu Bäreldeng, war e lëtzebuergesche Vëlossportler.
Rommel ruft Kairo
Ëm wat geet et am Film?
Den ungaresche Grof Almásy an den däitschen Hauptmann Eppler sollen am Opdrag vum däitsche Geheimdéngscht am Zweete Weltkrich an Egypten d'Stäerkt vun den engleschen Truppen ausspionéieren…
Carling
Carling ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Moselle an der Regioun Grand Est.
Victor Kremer
Hien huet Lëtzebuerg op den Olympesche Summerspiller 1960 zu Roum an 1964 zu Tokyo vertrueden.
Montigny-sur-Crécy
Montigny-sur-Crécy ass eng Gemeng am franséischen Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Dubru
Dubru ass de Familljennumm vun ë. a. follgende Persounen:
La Montagne (Haute-Saône)
La Montagne ass eng franséisch Gemeng am Departement Haute-Saône.
D'Gemeng gehéiert zu den 198 Gemengen déi de Parc naturel régional des Ballons des Vosges bilden.
D'Adelsfamill La Montagne ass no dësem Duerf benannt.
Montigny-sous-Marle
Montigny-sous-Marle ass eng Gemeng am franséischen Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Mario Fratini
De Mario Fratini, gebuer den 12. August 1958, ass e lëtzebuergeschen Handballspiller op der Golkipp-Positioun.
1984 war de Fratini fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet 80-mol an der Nationalekipp gespillt.
Hie war e Spiller vum HB Esch.
Jérôme Boateng
De Jérôme Agyenim Boateng, gebuer den 3. September 1988 zu Berlin, ass en däitsche Foussballspiller op der Verdeedeger-Positioun vu ghanaescher Ofstamung.
Hien huet a senger Carrière ënner anerem fir den Hertha BSC (2007), den Hamburger SV (2007–10), de Manchester City F.C. (2010–11) an zanter 2011 fir de FC Bayern München gespillt. De Boateng ass bekannt als ee vun de Leaderspiller vum Münchener Veräin.
Zanter 2009 spillt de Boateng fir déi däitsch Foussballnationalekipp.
Seng Hallefbridder Kevin-Prince Boateng an George Boateng a säi Monni Robert Boateng sinn och Foussballspiller.
Verdict (Film)
Verdict ass e franséisch-italieenesche Film vum André Cayatte aus dem Joer 1974 no engem Roman vum Henri Coupon.
Montluel
Montluel ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Zanter 1973 ass Cordieux, eng associéiert Gemeng.
Gemeng Bauschelt
D' ass eng vun den lëtzebuergesche Gemengen. Se läit am Kanton Wolz. De Chef-lieu vun der Gemeng ass d'Uertschaft vun där se och hiren Numm huet.
Uertschaften an der Gemeng
Ausserdeem gehéieren nach zu der Gemeng Bauschelt follgend Lieu-diten:
Interkommunal Syndikater
D'Gemeng Bauschelt ass Member vu follgenden interkommunale Syndikater:
Mario Camus
De Mario Camus García, gebuer den 20. Abrëll 1935 zu Santander an och do gestuerwen den 18. September 2021, war e spuenesche Filmregisseur an Dréibuchauteur.
De Mario Camus huet als Regisseur iwwer 40 Kinos- an Televisiounsfilmer gedréit an huet an enger 46 Filmer um Dréibuch matgeschafft..
Montigny-le-Franc
Montigny-le-Franc ass eng Gemeng am franséischen Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Du gehörst mir
Du gehörst mir ass en däitsche Film vum Wilm ten Haaf aus dem Joer 1959.
Menelaus (Moundkrater)
De Menelaus ass en Aschlagkrater op der viischter Moundsäit um Nordrand vun de Montes Haemus, um Rand vum Mare Serenitatis, westlech vum Krater Plinius. De Kraterbuedem ass net flaach an de Kraterrand ass e bëssi onreegelméisseg.
Nërdlech vum Menelaus, am Flaachland vum Mare Serenitatis, läit d'Rillesystem Rimae Menelaus.
De Krater gouf 1935 vun der I.A.U. offiziell nom Mathematiker an Astronom Menelaos genannt.
Michael Rennie
De Michael Rennie, gebuer als Eric Alexander Rennie de 25. August 1909 zu Bradford an England a gestuerwen den 10. Juni 1971 zu Harrogate, war en englesche Schauspiller.
Bekannt Filmer mam Michael Rennie sinn: Secret Agent (1936) vum Alfred Hitchcock, den éischte CinemaScope-Film The Robe (1953) vum Henry Koster, de Sandalefilm Demetrius and the Gladiators (1954) vum Delmer Daves an de Kult-Science-Fiction-Film The Day the Earth Stood Still (1951) vum Robert Wise.
Limes Luxemburgensis
De Limes Luxemburgensis (LL) war eng Grenzlinn am Bambësch, déi d'Limitt vun der Stad Lëtzebuerg markéiert huet. Se bestoung aus enger Serie vu 94 stenge Maarken, déi am September an Oktober 1772 ënnert der Maria Theresia vun Éisträich, déi och Herzogin vu Lëtzebuerg war, vum Festungsingenieur Nicolas de Jamez opgestallt goufen.
Stiring-Wendel
Stiring-Wendel ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Moselle an der Regioun Grand Est.
Limes Luxemburgensis
Beschreiwung
Op all Maark war eng Opschrëft: eng fortlafent Nummer (vun 1 bis 94), drënner d'Buschtawen LL an d'Joreszuel 1772. D'Maarke goufen sou opgestallt, datt d'Opschrëft a Richtung vun der Stad Lëtzebuerg gekuckt huet. Vun den ursprénglech 94 Maarke bestinn der nach 63. Déi meescht Maarke sti laanscht engem Wee a si liicht ze gesinn. Déi, déi net direkt bei engem Wee mä am Bësch stinn, si geleeëntlech méi schwéier accessibel, absënns wéinst der dichter Vegetatioun.
Haaptsächlech déi éischt (Nummer 1 bis 16) an déi lescht (Nummer 89 bis 94) Maarke vum LL feelen, sief et well Stroossen an Haiser gebaut goufen (Reckendall an zum Deel d'Autobunn A6) oder well d'Landschaft ugepasst gouf am Beräich vum Tipp (Centre régional pour déchets inertes) um Schleedbierg.
De Limes Luxemburgensis ass keen zouene Krees, well et kee Sënn gemaach huet de Rollengergronn a Richtung Stad ze delimitéieren. D'Maarke goufen an der Moyenne all 84 Meter placéiert, d'Distanz variéiert awer tëscht 41 an 220 Meter. Déi ganz Längt vum LL – vun der éischter bis bei déi lescht Maark – beleeft sech op 9.098,52 Meter oder 4.668,3 Toisen, déi al franséisch Moosseenheet, déi op der Kaart gebraucht gouf, déi och 1772 opgestallt gouf. Dobäi kommen nach zirka 1.600 m vum Deel am Rollengergronn deen net demarkéiert ass, sou datt de Limes Luxemburgensis op eng Längt vun am Ganze ronn 10.700 m kënnt.
Dräi Häre Maarken
Um Punkt am Bambësch, wou d'Grenzen vun der haiteger Gemeng Lëtzebuerg an de Gemenge Stroossen a Koplescht openee stousse stinn déi sougenannt « Dräi Häre Maarken »: der LL-Kaart vu 1772 no, handelt sech ëm en administrativen « Dräilännereck » wou d'Bëscher vun der Stad Lëtzebuerg, der Gemeng Stroossen an dee vun « Hirer Majestéit » Maria Theresia (SM « Sa Majesté ») openee gestouss sinn. Hei sti véier Maarken: eng dräieckeg (Dräilännereck) an eng fir all administrativ Sektioun. Just d'Nummer 40 gehéiert zum LL.
LL-Kaart
Déi ursprénglech 94 Maarke sinn an enger Kaart agedroen déi 1772 an zwéin Exemplaire gezeechent gouf. Op dëser « Carte particulière des limites et sépartation du Bambusch bois appartenant à la Ville de Luxembourg avec les abornements qui ont été faits aux mois de septembre et octobre 1772 », déi op de 25. Oktober 1772 datéiert a vun ë. a. dem Nicolas de Jamez ënnerschriwwen ass, sinn d'LL-Maarken 1-94 grad wéi d'Rollengergrënnesch Maarken 43-46 agezeechent.
D'Kardinalpunkten sinn op der Kaart mat den ale franséischen Nimm Septentrion (Norden), Midi (Süden), Orient (Osten) an Occident (Westen) uginn, woubäi de Westen an den Oste vertosch goufen!
Archaeologia luxemburgensis/Index 2/2015
Dëst ass den Index vun der Archaeologia luxemburgensis vun 2015.
{| class="wikitable sortable" ! Joer !! Heft !! Säiten !! Titel !! Auteur
Frankenstein
Frankenstein ass e Roman vun der englescher Schrëftstellerin Mary Shelley, an huet als Ënnertitel the Modern Prometheus.
D'Buch koum fir d'éischt 1818 eraus, a gouf 1831 an enger iwweraarbechter a verbesserter Editioun nei editéiert. Et ass an der Traditioun vun der sougenannter Gothic novel geschriwwen, e Genre, deen an der zweeter Hallschent vum 18. an der éischter vum 19. Joerhonnert populär war. Geleeëntlech gëtt Frankenstein als deen éischte Science fiction-Roman ugesinn.
De Roman erzielt d'Geschicht vum Victor Frankenstein, deen eng Method erfonnt huet, doudeg Matière zum Liewen z'erwächen. Hie wëll seng Method och beim Mënsch applizéieren, a gebraucht dofir Material vu verschiddene Läichen, déi en zesummegesat huet. Wéi seng Schëpfung effektiv ugefaangen huet ze liewen, ass de Victor Frankenstein a Panik aus sengem Labo fortgelaf, an och seng Kreatioun huet sech dervu gemaach. Méi spéit gëtt hie gewuer, säi klenge Brudder William wier ermuert ginn. Hie begéint sengem Geschëpf erëm, dat em zougëtt, et wier Schold um Brudder sengem Doud, allerdéngs wier et en Ongléck an net gewollt gewiescht.
De Victor Frankenstein trëfft sech méi spéit op en Neits mat sengem Geschëpf, dat verbattert a rosen op d'Mënschen ass, well déi ëmmer virun him fortgelaf sinn, oder e vernannt a verjot hunn. Et freet dofir de Frankenstein, him eng Fra ze 'maachen'. Deen ass ufanks d'accord, mä hie brécht de Schëpfungsprozess of, well e fäert, och si kéint anere Leit eppes zu Leeds doen. D'Monster gëtt doropshin esou rosen, datt et dem Frankenstein säi Frënd dout mécht. Um Dag vum Frankenstein senger Hochzäit ermuert et och nach seng Braut, wouropshin och nach säi Papp vu Misère stierft.
Bekannt gouf d'Geschicht vum Frankenstein besonnesch duerch eng Verfilmung vun 1931, mam Boris Karloff an der Roll vun der Kreatur. Zënterhir gëtt den Numm "Frankenstein" dacks fälschlech fir d'"Monster" gebraucht. Eng ganz Rëtsch vun neie Verfilmungen a Parodië koumen no, dem Mel Brooks säi Young Frankenstein (1974) ass souwuel eng Parodie wéi en Hommage.
Philipp Reis
De Reis war scho fréi mat Tuberkulos geplot an ass mat 40 Joer gestuerwen.
Skylab
De Plang
Nach wärend der Virbereedung vum Apollo-Programm goufe bei der NASA schonn Iwwerleeunge fir d'Zukunft vun der bemannter Raumfaart gemaach. Dofir gouf am August 1965 de Saturn/Apollo Applications Office gegrënnt. Deen hat d'Aufgab, no Benotzungsméiglechkeete fir d'Apollo-Hardware ze sichen. Et goufe fréier Virschléi opgegraff, fir eng Uewerstuf vun enger Saturn-Drorakéi zu enger Weltraumstatioun ëmzebauen a bis elo nach net agesat Apollo-Raumschëffer a Saturn-1B-Rakéiten fir Mannschaftstransport ze benotzen.
Philipp Reis
Den Alexander Graham Bell huet dem Reis seng Erfindung virunentwéckelt.
Skylab
De Plang
Schonn am Virfeld hat d'NASA nei Astronaute gesicht. Déi Kéier ware keng Testpilote gefrot, mä Wëssenschaftler. Den 28. Juni 1965 goufen d'Wëssenschaftsastronauten Owen Garriott, Edward Gibson, Duane E. Graveline, Joseph Kerwin, Frank C. Michel an Harrison Schmitt dem Publik virgestallt.
D'Firma McDonnell Douglas hat 1970 zwee Exemplare fir d'Raumstatioun gebaut. Dat eent war fir den Training, an dat anert war d'Fluchstatioun. Et gouf Iwwerleeungen, den Trainingsmodell als Skylab B och an de Weltraum ze bréngen, wat awer aus finanzielle Grënn verworf gi war.
Den Opbau vum Skylab
Un den OWS huet sech den Instrumenterank vun der Saturn V ugeschloss, dee bäibehale gouf, fir Verännerunge un de Startanlage ze iwwergoen. Hien huet d'Drorakéi gesteiert an huet nom Start, wann de Skylab an der Ëmlafbunn ukoum war, d'Kontroll un déi intern Computer vum Skylab ofginn. Nom OWS koum déi 22 t schwéier Loftschleis, den Airlock Module (AM). Si hat eng Loftschleis fir erauszeklammen, huet den OWS vum Docking-Adapter ofgeriigelt, an hat d'Steierung vun den Teleskope an all Gase fir d'Statioun an Drocktanken. Hir Breet goung vu 6,7 op 3,04 m zeréck. Si hat eng Längt vu 5,2 m an en bannenzege Volumen vu 17,4 m³.
Da koum den zylinderfërmege Multiple Docking Adapter (MDA). Hie war 3,04 m breet, 5,2 m laang an hat eng Mass vu 6260 kg. Hien hat zwou Undockplaze fir Apollo-Kommandokapselen: eng radial an eng an der Verlängerung vun der Längsachs. Déi radial Undockplaz war fir eng Noutkapsel virgesinn, déi da gestart sollt ginn, wann en Zeréckkomme mat der éischter Kapsel net méiglech gewiescht wier, war awer funktionell gläichwäerteg mat der axialer Undockplaz.
Fir Sonnenobservatioun, déi e wichtegt Zil vu Skylab war, hat d'Raumstatioun och en Observatoire, den Apollo Telescope Mount (ATM), dat nom Erreeche vum Orbitan eng Positioun op der Säit an der MDA ausgefuer gouf. Säi Gewiicht war 11.066 kg, a war 6 m breet an 4,4 m héich. Seng Sonnenteleskope konnten op 2,5 Bousekonne genee ausgeriicht ginn. Gesteiert gouf et vum OWS, woubäi d'Filmer am Hader vun engem Baussebordmanöver (EVA) gewiesselt hu misse ginn. D'Energieversuergung war mat véier Solarmodullen um ATM an zwee weidere um Haaptmodul geplangt. Eleng d'Solarpanele vum ATM haten eng Spanwäit vun 31 m. Den ATM hat Komponente vun der Moundlandefähr (LM) benotzt an hat mat senge Drallrieder och déi komplett Statioun ausgeriicht.
Zum Schluss gouf et nach dat ugekoppelt Apollo-Raumschëff als Command and Service Module (CSM). Den CSM hat déi ganz Kommunikatioun mat der Äerd iwwerholl, well de Skylab, ofgesinn vu senger Bordtelemetrie, keen eegene Sender hat. Weider hu misste d'Liewenserhalungssystemer vum CSM eemol pro Mount mat Gas gerengescht ginn, wann d'Molekularsiffer vum Skylab ausgeheizt goufen. Den CSM war dofir en integrale Bestanddeel vun der Statioun.
D'Mass vun der Statioun war iwwer 90 Tonne schwéier. Am ganzen war de Skylab méi grouss wéi déi sowjetesch Raumstatioun Saljut 1, déi am Abrëll 1971 gestart gouf. Bei gënschtegem Sonnestand war de Skylab mat bloussem A als liichtende Punkt och um Daghimmel ze gesinn.
De Start vu Skylab 1
De Start vun der éischter amerikanescher Raumstatioun sollt de 14. Mee 1973 vum Startkomplex 39-A zu Cape Canaveral erfollegen. De nächsten Dag sollt déi éischt Ekipp mat enger Saturn-1B-Rakéit vun der Startramp 39-B nofollegen. Déi dräi Ekippen hätten d'Missiounsbezeechnunge Skylab 2, Skylab 3 an Skylab 4 gedroen.
D'Saturn V SA-513, déi fir Skylab 1 benotzt soll ginn, war eppes méi kuerz wéi d'Modeller, déi fir d'Moundflich gebraucht gi waren. Si hat keng Rettungsrakéit, keen Apollo-Raumschëff a keen Adapter fir d'Moundlandefähr. Ausserdeem huet dës Rakéit nëmmen zwou Stufe benotzt. Amplaz vun der drëtter Stuf huet si d'Raumstatioun mat enger kegelfërmeger Verkleedung op der Spëtz transportéiert. Dëse Fluch war de leschte vun enger Saturn V.
Et war déi éischte Kéier, datt de Countdown vun zwou Saturn-Rakéite gläichzäiteg virbereet gouf. Änleches gouf et awer schonn am Dezember 1965, wou Gemini 7 an Gemini 6 noeneen gestart goufen.
D'Ëmlafbunn war mat enger Inklinatioun vu 50° sou gewielt, datt grouss Deeler vun den Äerdlandflächen iwwerflunn goufen.
Schued beim Start
Zwar war et der Fluchleedung gelongen, déi véier Solarmoduller vum Solarobservatoire auszefueren, mä et gouf nach Problemer mat de béiden anere Modullen, sou datt nëmmen d'Hallschent vun der elektrescher Leeschtung zur Dispositioun stoung. Dat feelend Meteoritteschutzschëld hätt och als Wärmeschutz dénge sollen, wouduerch an der Statioun d'Temperatur staark eropgeklomm ass, sou datt gezweifelt gouf, datt Liewensmëttel, Medikamenter a Filmer futti an zerstéiert kéinte sinn.
Als éischt Reaktioun gouf de Start vun Skylab 2 verréckelt, bis een sech e kloert Bild vun der Situatioun konnt maachen. Ausserdeem huet d'Fluchleedung versicht, eng gënschteg Ausriichtung vum Skylab ze erreechen. Waren déi funktiounsfäheg Solarzellen der Sonn zougedréit, konnt zwar genuch Energie gewonne ginn, gläichzäiteg huet sech awer d'Statioun staark opgehëtzt. Huet een d'Statioun sou gedréit, datt d'Plaz mam feelende Schutzschëld am Schied louch, hunn och d'Solarzellen ze wéineg Leeschtung ofginn an de Luedstand vun de Batterien ass gefall. D'NASA-Ingenieure haten elo de Problem, Energiereserven, Dreifstoffreserven an Temperatur vun der Raumstatioun oprecht ze halen. Géif et net geléngen an e puer Deeg, d'Schied ze behiewen, wier d'Statioun verluer. Zwou Woche laang gouf d'Statioun sou gesteiert, wärend d'Skylab-2-Missioun virbereet gouf.
Et geloung den Ekippe wärend de Missioune Skylab 2 an Skylab 3, d'Schied ze reparéieren. D'Statioun war dono voll funktiounsfäeg.
Ekippen
Dräi Ekippen aus jee dräi Astronaute haten am Ganzen 513 Deeg am Weltraum verbruecht. Well de Start vu Skylab als Missioun 1 gezielt gouf, fänken déi bemannt Missioune mat der Nummer 2 un:
Zu den Aufgabe vun den Ekipp huet ufanks d'Reparatur vun der beschiedegter Raumstatioun gezielt. Dono goufen Erkenntnesser iwwer d'Auswierkunge vum Laangzäitopenthalt an der Schwéierlosegkeet gewonnen. Ausserdeem stounge nieft Déiereversich mat Fësch a Spannen ëmfangräich Sonnen- an Äerdobservatioune souwéi Fotoe vum Koméit C/1973 E1 (Kohoutek) um Programm. Et hat sech och gewisen, datt de Verbrauch vun de Ressourcen wiesentlech méi kleng war wéi ufanks ugeholl. D'Crew huet vun den mam Skylab 1 gestartete Liewesmëttele, Waasser a Gase gelieft. Ufanks sollt déi zweet an drëtt Ekipp jee 56 Deeg an der Raumstatioun bleiwen. De niddrege Verbrauch hat den Openthalt vu 59 an 84 Deeg méiglech gemaach, woubäi déi lescht Ekipp d'Reserven eppes méi vergréissert hat a besonnesch zousätzlech Filmer matbruecht hat.
Ze bemierken ass, datt de Skylab keng Méiglechkeet hat, fir frésch opgefëllt ze ginn (duerch Betanken o. ä.), wat haut normal fir eng Raumstatioun ass. Een Deel vun de Ressourcë wieren allerdéngs, op d'mannst am Kader vun engem Baussebordasaz, ënner Benotzung vun deenen och op der Äerd benotzte Ventile ze remplacéiere gewiescht.
Wärend dem Betrib vu Skylab gouf eng Noutekipp a Bereetschaft gehalen, déi di primär Ekipp hätt rette kënnen (Skylab-Rettungsplang). Dofir stoung eng Apollo-Kapsel mat zwéi weidere Sëtzer ënner den originalen, souwéi eng weider Saturn IB zur Dispositioun. Et war virgesinn, datt de Vance Brand an den Don Lind bei de Skylab fléie konnten, fir hir Kolleegen zeréckzebréngen. Déi Missioun koum ni zum Asaz, béid Astronaute koumen awer spéider bei anere Missiounen zum Asaz.