cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gare Klengbetten
Geschicht
Bis an d'Mëtt vum 19. Joerhonnert war Betteng, wéi grouss Deeler vum Land, gréisstendeels isoléiert. Nodeem op belscher Säit eng Eisebunnsverbindung tëscht Bréissel an Arel, déi haiteg Linn 162, gebaut gouf, konnt op lëtzebuergescher Säit eng Verlängerung vun där Streck bis an d'Stad gebaut ginn. Déi ass, ënner dem Numm Westbunn, gebaut ginn a konnt de 4. Oktober 1859 no relativ kuerzer Bauzäit ageweit ginn. Zäitgläich gouf och eng Gare gebaut déi deemools nach Betteng geheescht huet.
217 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 222 v. Chr. | 221 v. Chr. | 220 v. Chr. | 219 v. Chr. | 218 v. Chr. | 217 v. Chr. | 216 v. Chr. | 215 v. Chr. | 214 v. Chr. | 213 v. Chr. | 212 v. Chr.
Gare Klengbetten
Geschicht
Déi Gare war als Grenzgare konzipéiert an huet um Ufank aus 4 Gleiser, 2 Quaien, enger Dréischeif, engem Schapp fir Lokomotiven an engem Waasserreservoir bestanen. 1894 gouf zu Klengbetten d'Millen ageweit an et muss en zousätzlecht Gleis fir den Oftransport gebaut ginn.
217 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 217 v. Chr.
Gare Klengbetten
Geschicht
1895 ware 15 Gleiser an der Gare, wat awer nëmme fir kuerz Zäit duergaangen ass, bis du weider Gleiser hu misse gebaut ginn. 1897 gëtt d'Gare offiziell op Klengbetten ëmgedeeft. Wéi dunn 1899 en zweet duerchgängegt Gleis bis an d'Belsch geluecht gouf, gouf et an der Gare schonn 21 Gleiser.
Isaac Newton
De Sir Isaac Newton [], gebuer de zu Woolsthorpe bei Colsterworth am Lincolnshire, a gestuerwen den  zu Kensington, war en englesche Physiker, Mathematiker, Astronom, Alchemist, Philosoph an Theolog.
Hie war den Entdecker vun den Interferenzréng, de Gesetzer vun der Mechanik vum Newton an der allgemenger Gravitatiounstheorie, an huet net nëmmen d'Planéitebeweegungen an d'Gravitatioun tëscht de Kierperen erfuerscht, mä och d'Natur vum Liicht. Dobäi huet hie bewisen datt mat engem Prisma d'Liicht sech a seng Spektralfaarwe vu rout bis violett opsplécke léisst.
E bësschen aus sengem Liewen
Hien ass ee vun de gréissten Naturwëssenschaftler.
Gravitatiounstheorie
Kuckt heizou och den Haaptartikel: Gravitatiounsgesetz
Den Newton huet an den "Philosophiae Naturalis Principia Mathematica", d'Gesetz vun der Gravitatioun ofgeleet an doduerch de Beweis geliwwert vun de Gesetzer vum Kepler iwwer d'Planéitebeewegungen. Enn vum 17. Joerhonnert huet den Newton seng Allgemeng Gravitatiounstheorie verëffentlecht.
Nicolas Kanivé
De Nicolas Kanivé oder Nicolas Kannivé, gebuer den 23. November 1887 zu Lëtzebuerg an do gestuerwen den 12. Juli 1966, war e lëtzebuergeschen Turner, Wäitsprénger an Olympionik.
Hien ass op den Olympesche Summerspiller 1912 zu Stockholm an der Lëtzebuerger Turnekipp mat ugetrueden, an huet 1920 op der Olympiad zu Antwerpen Lëtzebuerg als Wäitsprénger vertrueden.
D'Ekipp gouf am europäesche System déi véiert an am fräie System déi fënneft. Am Eenzel gouf hien den zwanzegsten.
Am Wäitsprong gouf hien zu Antwerpen den nénganzwanzegsten.
Herman Berkien
Den Herman Berkien, gebuer de 15. Juni 1942 als Hermannus Antonius Berkien zu Utrecht an Holland, a gestuerwen den 22. Juni 2005 zu Utrecht, war en hollänneschen Entertainer a Sänger
De Berkien ass an Holland besonnesch bekannt gewiescht wéinst senge Schallplacken mat Lidder an der Mondaart vu senger Heemechtsstad iwwer de Foussball-Club FC Utrecht. Ufanks der 70er Joren ass hien och op d'Theaterbün geklommen. A ville Kamédistécker war d'Tineke Schouten säi Partner.
Dee gréisste Succès hat en 2001, wéi den FC Utrecht sech fir d'UEFA-Coupe qualifizéiert hat, an de Berkien säi Lidd Utereg me stadje ("Utrecht, mäi Stiedchen") an Utereg, me kluppje ("Utrecht, mäi Club") ëmgeschriwwen hat.
Fir seng Verdéngschter krut hien 2004 d'Éierespéngel vun der Stad Utrecht.
Den Herman Berkien huet en Häerzinfarkt vum 19. Juni 2005 nëmme kuerz Zäit iwwerlieft.
Amalia vu Sachsen-Weimar-Eisenach
D'Amalia Maria da Gloria Augusta, gebuer den 20. Mäerz 1830 zu Gent a gestuerwen den 1. Mee 1872 zu Walfer, war Prinzessin vu Sachsen-Weimar-Eisenach an éischt Fra vum Prënz Henri vun Oranien-Nassau, dem Jong vum Kinnek-Groussherzog Wëllem II.
Se war d'Duechter vum Karl Bernhard vu Sachsen-Weimar-Eisenach an der Ida vu Sachsen-Meiningen. 1847 huet se op Madeira de Prënz Henri kennegeléiert, deen do sengem kranke Brudder Alexander Gesellschaft geleescht huet. Si huet sech den 19. Mee 1853 zu Weimar mam Henri bestuet. D'Koppel ass op Lëtzebuerg an d'Walfer Schlass wunne komm, wou den Henri Leitnant-Gouverneur war, deen als de gudde Prënz Hari an d'Lëtzebuerger Geschicht agoung.
D'Prinzessin Amalia hat grouss Sympathien an der Bevëlkerung. Si huet sech fir déi Aarm am Land agesat ouni dat un déi grouss Ëffentlechkeet ze bréngen. E besonnescht gutt Verhältnis hat si mat de Leit vu Walfer. Eng fest Institutioun waren hir Chrëschtdagskaddoe fir d'Schoulkanner.
D'Koppel hat selwer keng Kanner. D'Amalia ass den 1. Mee 1872 gestuerwen, nodeems si bei engem Spadséiergang am Gréngewald vum Reen iwwerrascht gouf an eng schwéier Longenentzündung krut. De 15. Mee war e Begriefnisgottesdéngscht am Walfer Schlass. Dausende Lëtzebuerger hunn si dunn op dem Läichenzuch bis op d'Stater Gare begleet. Mat engem Spezialzuch gouf d'Doudelued op Delft gefouert. Si gouf do an der Nieuwe Kerk begruewen.
1876 gouf, a Presenz vun hirem Wittmann, um Bord vum Park vun der Stad Lëtzebuerg, d'Monument Amalia zu hiren Éieren ageweit.
De Michel Lentz huet si a sengem Gedicht Zwei Tage esou beschriwwen:
Sie ist nicht mehr: Uns ruft die Glocke
Die Trennungsstunde wimmernd zu;
Es steht ein ganzes Volk in Tränen
Denn seine Fürstin ging zur Ruh;
Das Vaterland, das Haupt umhüllet,
Klagt an dem Sarg im Trauerflor
Um seine allgeliebte Mutter
Die es zu früh, zu früh verlor.
An der Stad erënnert d'Avenue Amélie, déi an der Linn vum Monument Amalia an dem Amaliabuer läit, u si, zu Hielem d'Cité Princesse Amélie an zu Beetebuerg d'Rue Amélie.
Grand-Place (Bréissel)
D'Bréisseler Grand-Place, op hollännesch Grote Markt, ass d'historesch Zentralplaz vu Bréissel. Si ass eenheetlech am flämesche Barock gebaut a steet zanter 1998 op der Unesco­lëscht vun de Weltkulturierwen.
Geschicht
D'Grand-Place ass déi gréisst Plaz vum mëttelalterleche Bréissel. Do steet d'Stadhaus, an do gëtt zanter Joerhonnerte reegelméisseg e Maart ofgehalen. Si ass op enger Plaz entstanen, wou fréier tëscht zwou Niewebaache vun der Senne, dem Smaelbeek an dem Coperbeek, eng Supp war. Et ass net genee gewosst wéini datt déi Supp dréchegeluecht gouf, ma et war héchstwarscheinlech ëm déi Zäit wéi Bréissel tëscht dem 11. an 13. Joerhonnert, ugefaangen huet sech auszebreeden. Op jidde Fall hat se vun Ufank un de Status vun enger Maartplaz a gouf am Ufank Gemeyne Merckt a spéider am 14. Joerhonnert Nerdermeckt genannt. Am Ufank ware primitiv Holzhaiser onreegelméisseg ëm d'Plaz verdeelt. No an no goufen dunn eng Dicherhal, e Brouthaus an eng Fleeschhal opgeriicht. Am 15. Joerhonnert gouf d'Stadhaus an eng nei Brouthal gebaut. Ëm déi Zäit war och den Amenagement vun de Plaz praktesch schonn de selwechte wéi haut. An den nächsten zwee Joerhonnerte goufen déi hëlzen Haiser all mat Gebaier aus Steen ersat.
1523 goufen hei déi éischt Protestanten, den Henri Voes an de Jean Van Eschen duerch d'spuenesch Inquisitioun verbrannt. An och d'Grofen Egmont an Horne, déi den Opstand géint de Felipe II. vu Spuenien geleet hunn, goufe 1568 do gekäppt.
Den 13. a 14. August 1695 huet de Maréchal de Villeroy d'Stad op Uerder vum Louis XIV bombardéiert.
Duerno war d'Grand-Place nach just eng eenzeg Ruin. Just déi déck Mauere vum Stadhaus a vun der Brouthal, sou wéi e puer Gebaier um westleche Wutz haten duergehalen. D'Haiser ronderëm d'Plaz goufen awer all bannent e puer Joer, vun den Zënft nees opgebaut, déi an engems dovu profitéiert hunn, domat hirem Räichtum an hirer Muecht Ausdrock ze ginn. Am alen Zonfthaus vun de Brauer ass hautdesdaags de Musée des brasseurs belges. D'Aarbechte goufe vum Archtitekt Guillaume de Bruyn iwwerwaacht, a vill architektonesch Virschrëften hu misse respektéiert ginn an all d'Pläng vun den neie Gebaier hu misse vum Gemengerot approuvéiert ginn.
Gebaier op der Grand-Place
Haut stinn op der Plaz 41 Gebaier en et kënnt een iwwer 7 Stroossen dohin.
D'Stadhaus
D'Stadhaus gouf tëscht 1402 a 1455 am spéitgotesche (Flamboyant brabançon) Stil gebaut. De lénkse Flillek gouf vum Jacques van Tienen tëscht 1402 a 1420 gebaut, den Tuerm, dee vum Architekt Jan Van Ruysbroeck gebaut gouf, ass 96 Meter héich an huet op senger Spëtzt eng koffer Statu vum hellege Méchel, dem Patréiner vu Bréissel, wéi e géint den Draach gewënnt. Déi Statu ass 5 Meter héich a gouf 1455 vum Martin Van Rode realiséiert. Den Architekt vum rietse Flillek deen tëscht 1444 a 1451 gebaut gouf, ass net bekannt. Um Tympan iwwer der Entréesdier si Skulpture vum hellege Méchel mat riets de hellege Georges an hellege Géry a lénks den hellege Christophe an hellege Sébastien.
Maison du Roi/Broodhuis
D'Maison du Roi war zanter dem 12. Joerhonnert en hëlzent Haus, an deem Brout verkaaft gouf (dofir säin hollänneschen Numm). Am 15. Joerhonnert gouf et duerch en Haus aus Steen ersat, wouran d'Verwaltung vum Herzogtum Brabant hire Sëtz hat. 1873 gouf d'Haus am neogotesche Stil renovéiert. Haut ass do de Stadmusée dran, an deem ë. a. dem Manneken Pis seng Honnerte vu Kostümen ausgestallt sinn.
Viskositéit
Bei Feststoffe gebraucht een dogéint d'Begrëffer Duktilitéit, Spréckegkeet a Plastizitéit.
Adolf Erik Nordenskiöld
Den Adolf Erik Nordenskiöld, och nach bekannt als A. E. Nordenskioeld, gebuer den 18. November 1832 zu Helsinki a Finnland, a gestuerwen den 12. August 1901 op Dalbyö am Södermanland) war e Polarfuerscher vu finnlandschweedescher Ofstamung, deen a Schweden geschafft huet.
Hien huet fënnef Fuerschungsreesen op Spitzbergen ënnerholl (1858, 1861, 1864, 1868, 1872/1873), eng Expeditioun a West-Grönland (1870) an zwou Reesen duerch d'Karamier bis zum Jenissej (1875 an 1876).
Vun 1878 bis 1880 ass e mat der "Vega" als Éischten déi sougennannten Nordost-Passage gefuer, also laanscht d'ganz Nordküst vun Europa bis an Asien. 1883 huet en eng weider Expeditioun ënnerholl fir vun der Westküst vu Grönland aus d'Bannenäis z'erfuerschen.
D'Nordenskiöld-Sammlung vu karthographeschem a geographeschem Material an der Universitéitsbibliothéik zu Helsinki gehéiert zum UNESCO-Gediechtnes vun der Welt.
Wim Delvoye
De Wim Delvoye, gebuer 1965 am belsche Wervik, ass en zäitgenësseche Kënschtler.
Den Delvoye wunnt a schafft zu Gent an zu New York.
Cloaca
Säi bekanntst Wierk ass Cloaca, eng Maschinn, déi de mënschleche Verdauungsprozess simuléiert an Exkrementer produzéiert. D'Maschinn gëtt mat kulinareschen Delikatesse gefiddert. Et existéieren am Ganze 7 Modeller vu Cloaca. Deen éischte gouf 2000 am Museum voor Hedendaagse Kunst Antwerpen presentéiert. D'Endresultat konnt ee sous vide kafen.
Am Hierscht 2007 gouf dee ganze Projet (Cloaca 2000-2007) am Casino vun der Stad Lëtzebuerg virgestallt. Dobäi ass och déi lescht aus der Serie, d'Super Cloaca, zum Asaz komm.
Art Farm of Tattooed Swine
A China huet den Delvoye eng zwou Dose Schwäin tätowéiere gelooss, mat gängege Motiver, wéi och verschidde Leit se gär hunn, oder mat de Logoe vu Luxus-Marken. Verschiddener vun hinne sinn no hirem Doud ausgestoppt an ausgestallt ginn.
Den Delvoye am Mudam
An der Eldorado-Ausstellung am Mudam steet eng aussergewéinlech "Installatioun mat Glasrummen", eng Zort "gothic" Kapell. Op de faarwege Fënstere vun Euterpe sinn net, wéi een erwaarde géif, Helleger oder soss reliéis Theemen, mä Kompositiounen op Basis vu Röntgefotoen, déi meescht vu Koppelen, déi sech këssen oder déi matenee schlofen. E bëssen erënneren déi Doudekäpp u Vanitas-Molereie vu spéitmëttelalterleche Meeschteren.
Jacques Dufilho
De Jacques Dufilho, gebuer den 19. Februar 1914 zu Bègles an der Gironde, a gestuerwen den 28. August 2005 zu Ponsampère, war e franséische Schauspiller.
Fréijoersmiddegkeet
D'Fréijoersmiddegkeet  entsteet, wann no engem laange Wanter d'Kierperreserve vum Gléckshormon Serotonin op en Enn ginn, an d'Schlofhormon Melatonin besonnesch gutt wierke kann.
Bach
Bach steet fir:
Familljennumm
Bach ass de Familljennumm vun ë. a. follgende Persounen:
Canton de Rueil-Malmaison
De Canton de Rueil-Malmaison ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Nanterre, am Departement Hauts-de-Seine an der Regioun Île-de-France.
Guilin
Guilin ass eng Stad a China a läit am Nordoste vun der autonomer Guangxi Zhuang Regioun. Si huet 707,200 Awunner (2004) an ass haut vun Touriste vill besicht. Et huet een nämlech d'Méiglechkeet vu Guilin aus e wonnerbar schéinen Ausfluch mam Schëff um Li-Floss ze machen an do eng Landschaft ze bewonneren, déi aussergewéinlech schéin ass a vill chineesesch Moler inspiréiert huet.
Lëscht vun de Gemengen am Departement Haute-Marne
Dëst ass d'Lëscht vun de 432 Gemengen am Departement Haute-Marne alphabetesch, mat hirem INSEE- a Postcode.
Le club des chômeurs
Le club des chômeurs ass eng Lëtzebuerger-Schwäizer Filmcomedie vum Andy Bausch aus dem Joer 2002.
Ëm wat geet et am Film?
Stolkris, dat heescht fir vill Leit am Minett op eemol am Chômage ze sinn. Fënnef Kolleegen hu Gefalen un där neier Situatioun fonnt an hu sech geschwuer, fir ëmmer an éiweg als Chômeuren op dem Staat seng Käschten ze liewen - och wann et heiansdo méi Schweess kascht, der Aarbecht aus dem Wee ze goen, wéi eng unzehuelen. Dofir hu si de "Club des Chômeurs" gegrënnt...
E Film iwwer den industrielle Süde vu Lëtzebuerg, Chômeuren, Indianer, Léift a Verrot, e grousse Coup an och e "klenge Problem". Dat Ganzt gewierzt mat enger décker Portioun Humor, riichteraus, wéi dat am Süde sou Usus ass.
Accueil
Dem CNA no gouf Le club des chômeurs vun am Ganzen 32.315, respektiv 33.816 Leit gesinn. Dëst war, bis 2018, wéi De Superjhemp retörns an de Kino koum, de Rekord vum lëtzebuergesche Film mat deene meeschte Spectateuren.
Den Thierry van Werveke gouf 2003 fir seng Roll als "Jeronimo" mam éischte Lëtzebuerger Filmpräis an der Kategorie "Bescht kënschtleresch Kontributioun" ausgezeechent.
Filmproduktioun
D'Gesellschaft Iris Productions krut fir d'Produktioun vu Le club des chômeurs 2001 e Subside vum Lëtzebuerger Filmfong an Héicht vun 20 Millioune Lëtzebuerger Frang, wat deemools ronn 496.000 Euro waren. Donieft krut de Film och nach e Subside vu 15.000 Euro als "Aide à la distribution" a vu 7.436,81 Euro als "Aide à la promotion".
De Film gouf an 22 Deeg gefilmt.
Wat sot d'Press?
"La prouesse - car prouesse il y a - est d`avoir réussi un film intelligent, dur, tendre, sensible et drôle, en si peu de temps et avec peu de moyens. La faiblesse du Club des Chômeurs devient sa force!"
"L'image granuleuse du film n'est pas de la meilleure qualité. D'un autre côté, Andy Bausch et son directeur-photo, Jacques Raybaut [...] accentuent ainsi un côté petit budget, qui fait bon ménage avec les pauvres existences qu'ils nous montrent à l'écran. 'Troublemaker' reste bien le meilleur film luxembourgeois à ce jour. Mais 'Le Club des Chômeurs' n'en est pas moins un grand petit film."
Liechtenstein
D'Fürstentum Liechtenstein ass e butzegen europäesche Staat an der Alperegioun, agekäilt tëscht der Schwäiz an Éisträich.
Liechtenstein ass eng konstitutionell Ierfmonarchie op demokratesch-parlamentarescher Basis. Zanter 1923 ass d'Fürstentum an Zoll- a Wärungsunioun mat der Schwäiz. Liechtenstein ass Member an der EFTA, huet awer, anescht wéi d'Schwäiz, zousätzlech nach den Accord iwwer den Espace Économique Européen ënnerschriwwen a kann dowéinst och vun engem direkten Zougank op den europäesche Marché profitéieren.
Geschicht
D'Fürstentum ass réischt 1719 entstanen, wéi de Fürst vu Liechtenstein seng zwou Herrschafte beim Rhäin, Vaduz a Schellenberg, mat Erlabnis vum deemolege Keeser vum Hellege Réimesche Räich, zu engem neie Fürstentum zesummegeschloen huet.
Ënner dem Napoléon war Liechtenstein ee vun de Staate vum Rhäinbond (Rheinbund/Confédération du Rhin), dee vun 1806 bis 1813 als Protektorat vu Frankräich eng Pufferzoon tëscht engersäits dem franséische Keeserräich an anerersäits Preisen, Éisträich a Russland gebilt huet.
Tëscht 1815 an 1866 war d'Fürstentum, grad wéi och d'Groussherzogtum Lëtzebuerg, ee vun den 39 Staaten a fräie Stied vum Däitsche Bond (Confédération germanique).
Zënter 1921 ass Liechtenstein eng konstitutionnel Monarchie ënner hirem souveräne Fürst. An 1923 huet d'Land eng Zoll- a Wärungsunioun mat der Schwäiz ofgeschloss déi nach ëmmer besteet.
1990 ass Liechtenstein Member vun der UNO ginn. An 1991 ass d'Land der EFTA bäigetratt. Anescht wéi d'Schwäiz ass Liechtenstein am EWR (Europäesche Wirtschaftsraum) oder EEE (Espace économique européen) integréiert.
Geographie
Liechtenstein huet eng Fläch vu ronn 160 Quadratkilometer an am Ganze 77,9 km Staatsgrenz. Am Westen a Süde grenzt d'Land op der Schwäizer Grenz un d'Kantone St.Gallen a Graubünden, am Osten an Norden un d'éisträichescht Bundesland Vorarlberg.
De Rescht vum Land ass geologesch an topographesch vu Gestengs a Bierger dominéiert. D'Ausleefer vum Rätikon, engem Deel vun den Ostalpen, zéie sech vum Süde bis an den Nordosten. Héchste Punkt, ganz am Süde vum Land, ass mat mat 2 599 Meter de Bierg Grauspitz. D'Ruggeller Riet -am Norde vum Fürstentum- ass den déifste Punkt a läit op enger Héicht vu 430 Meter.
Kultur
Den Nationalfeierdag vu Liechtenstein ass de 15. August, op Léiffrawëschdag. Gefeiert gëtt de Gebuertsdag vum fréiere Monarch Fürst Franz Josef II. (1906–1989), deem säin Dag u sech zwar de 16. August ass, mä awer schonn zanter 1940 mam chrëschtleche Feierdag zesummegeluecht gëtt. Den Dag ass och nom Doud vum Fürst bäigehale ginn.
Hondsdéieren
D'Hondsdéieren (Canoidea) sinn eng Iwwerfamill aus der Uerdnung vun de Raubdéieren.
215 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 220 v. Chr. | 219 v. Chr. | 218 v. Chr. | 217 v. Chr. | 216 v. Chr. | 215 v. Chr. | 214 v. Chr. | 213 v. Chr. | 212 v. Chr. | 211 v. Chr. | 210 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 215 v. Chr.
Canton de Cournon-d'Auvergne
De Canton de Cournon-d'Auvergne ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Clermont-Ferrand, Puy-de-Dôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Raubdéieren
D'Raubdéieren (Carnivora) sinn eng Uerdnung aus der Klass vun de Mamendéieren an där et 8 Famillje mat am Ganzen 138 Aarte gëtt, dorënner Kazen, Hyänen, Hënn, Otteren a Bieren.
Anatomie
Karnivoren hunn all kräfteg Kiferen a schaarf Zänn, vun deene besonnesch d'Eckzänn grouss sinn.
Verbreedung
Raubdéiere gëtt et mat Ausnam vun der Antarktis op all Kontinenter. An Australien, wou et s'ursprénglech net gouf, sinn eng Rëtsch vun hinne vum Mënsch ausgesat ginn oder aus der Gefaangenschaft fortgelaf.
Gaasperech
Gaasperech ass ee vun de 24 offizielle Quartiere vun der Stad Lëtzebuerg a läit am Süde vun der Haaptstad. En Deel dovun, de Gaasperecher Bann, ass zanter 2012 am Gaang, urbanistesch staark entwéckelt ze ginn.
.
Geographie
Gaasperech läit tëscht de Quartieren Zéisseng, Hollerech am Westen, Gare a Bouneweg-Süd am Osten an am Süden op der Grenz mat de Gemengen Hesper, Réiser a Leideleng. Am Nordoste vum Quartier, op der Grenz mam Houwald ass de Rond-point Gluck vu wou een Accès op d'Autobunn A3 huet. Iwwer d'Gaasperecher Kräiz kënnt een dann op de ganzen Autobunnsreseau.
Gaasperech huet eng Fläch vu 445,25 Hektar, wat 8,61 % vun der ganzer Fläch vun der Stad Lëtzebuerg ausmécht. Gaasperech huet eng Kierch, eng Spillschoul, zwee Gebaier fir d'Grondschoul, eng Sportshal an eng Schoulschwämm.
D'Drosbech kënnt vu Westen op d'Cloche d'or, fléisst da queesch duerch Gaasperech weider op den Houwald.
Canton de Suresnes
De Canton de Suresnes ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Nanterre, am Departement Hauts-de-Seine an der Regioun Île-de-France.
Gaasperech
Geschicht
Den Uertschaftsnumm Gaasperech gouf fir d'éischt am Joer 1083 ernimmt, awer scho laang virdru war e Buedem besidelt. Op Grond vun der Loftbildarcheologie konnt e Bauerenhaff aus der spéit-keltescher Zäit, ongeféier do wou haut d'Déierenasyl ass, nogewise ginn.
Auguste van Werveke
Den Auguste-Léopold van Werveke, gebuer den 2. August 1866 am Gronn a gestuerwen den 30. Januar 1927 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergeschen Architekt, Zeecheprofesser a Moler.
Gaasperech
Geschicht
An der Réimerzäit goufen et um Gaasperecher Bann eng ganz Rei Bauerenhäff, déi sougenannt Villaen. An der Zäit vum Réimesche Räich hunn zwéi Kiemen duerch Gaasperech gefouert: de sougenannte „Stengege Wee“ (haut: Boulevard Raiffeisen) deen de Kiem vun Tréier op Arel mat der gallo-réimescher Siidlung um Duelemer Plateau verbonnen huet. En zweete Kiem, dee vu Märel koum an a Richtung Bouneweger Bann verlaf ass, ass queesch duerch Gaasperech gaangen, ongeféier do wou haut d'Gaasperecher Strooss verleeft.
Auguste van Werveke
Hie war 1893 Grënnungsmember vum Cercle Artistique de Luxembourg a krut 1907, zesumme mam Jean Curot, de Prix Grand-Duc Adolphe.
Gaasperech
Geschicht
Ernimmt gëtt Gaasperech awer eréischt am Joer 1083, an zwar am Grënnungsdokument vun der Abtei Almënster. De Grof Konrad I. huet zu Éiere vun den Apostelfürste Péiter a Paul e Klouschter baue gelooss deem en ë. a. Lännereien zu Gaasperech, um „mons Cuconis“, vermaach huet. Déi Terraine goufe vum Luzo (haut géif een Ludwig soen) bewirtschaft; de Luzo war domat den éischten ernimmte Gaasperecher.
Auguste van Werveke
Hie war de Papp vum Gust van Werveke an de Brudder vum Geolog Leopold van Werveke an dem Historiker Nicolas van Werveke.
Gaasperech
Geschicht
Am Joer 1297 war dann ee „Waltier de Goysperch“ Schäffe vun der Stad („eschevin de Lucemburch“).
Auguste van Werveke
Säi Liewen
Den Auguste van Werveke huet am Stater Kolléisch geléiert. Duerno goung hien op d ' Kunstakademie Düsseldorf an 1893 op d'École française zu Roum. Dat selwecht Joer gouf hie Chargé de cours an der Handwierkerschoul an der Stad an 1901 am Kolléisch, wou hien de Michel Engels ersat huet.
Gaasperech
Geschicht
Duerch den Drëssegjärege Krich huet d'Bevëlkerung vu Lëtzebuerg staark ofgeholl a Gaasperech war souguer ganz ausgestuerwen. D'Uertschaft huet sech awer an den nächste Joerhonnerten nees erkritt.
Auguste van Werveke
Säi Liewen
1902 huet hie seng Maîtrise de dessin gemaacht a krut dunn eng Nominatioun als Zeecheprofesser am Gymnase an der Stad. 1919 gouf hien Zeecheprofesser an der Stater Handwierkerschoul.
Gaasperech
Geschicht
1795 fänkt déi zweet franséisch Herrschaft iwwer Lëtzebuerg un a Lëtzebuerg gëtt ënner dem Numm Département des Forêts un déi franséisch Republik ugeschloss. En Departement war an Arrondissementer, Kantonen, a Gemengen opgedeelt. Un der Spëtzt vun der Gemeng Hollerech - zur där d'Uertschaften Hollerech, Gaasperech, Bouneweg an Zéisseng gehéiert hunn - stoung en Agent municipal; den éischte war e Gaasperecher, de Jakob Joris. No der Vollekszielung vun 1806 gouf et deemools zu Gaasperech 18 Haiser mat am Ganzen 98 Awunner.
Auguste van Werveke
Säi kënschtlerescht Wierk
Den Auguste van Werveke huet eng Rëtsch Wierker gemaacht, déi niewent dem kënschtlereschen och nach e groussen dokumentaresche Wäert hunn. Hien huet Aquarellen, Pastellen a Fiederzeechnunge vun de pittoresken Ecker aus dem Land an der Stad gemaacht.
Fondatioun
2002 huet dem Auguste van Werveke seng Duechter Anita testamentaresch eng Fondatioun grënne gelooss, d'Fondation Auguste van Werveke-Hanno, déi Boursen un Architektur- oder Konschtstudente vergëtt.
Gaasperech
Geschicht
Nodeem 1919 d'Société nationale des habitations à bon marché gegrënnt gouf, goufen och direkt eng Rei Eefamilljenhaiser gebaut, déi den Ufank vun der sougenannter „Kolonie“ gemaach hunn. 1935 hunn 1.236 Leit zu Gaasperech gewunnt.
Am Zweete Weltkrich war Gaasperech besonnesch duerch d'Bommenugrëff op d'Rangéiergare Zwickau staark betraff an hat am Ganzen 41 Krichsaffer ze bekloen. Fir u si z'erënnere gouf 1956 nieft der Kierch e Monument opgeriicht dat vum Sculpteur Pierre Berchem geschaf gouf.
Déi éischt Schoul zu Gaasperech gouf 1904 gebaut an 1937 vergréissert, ier 1977 en neit Gebai derbäi koum.
Awunner
2001 hunn zu Gaasperech 5.623 Leit gewunnt, 2013 waren et der 5.247 an 2015 der 5.623. Op den hat Gaasperech  Awunner. Den Undeel vun de Lëtzebuerger louch bei % géintiwwer  % Auslänner.
Walfer Schlass
D'Walfer Schlass ass e Schlass zu Helsem an der Gemeng Walfer.
Geschicht
D'Geschicht vum Schlass geet an d'Joer 1817 zeréck, wéi de Kinnek-Groussherzog Wëllem I. zu Walfer e kinnekleche Reitstall baue gelooss huet. Dee gouf 1830, an der Folleg vun der Belscher Revolutioun nees opginn, an d'Gebaier stoungen eng 10 Joer eidel.
1841 ass de Wëllem II. um Wee fir op Dikrech do laanscht komm, an huet gefrot, d'Gebaier nees an d'Rei setzen ze loossen, fir als Residenz vum Kinnek-Groussherzog, wann deen zu Lëtzebuerg wier, ze benotzen.
De 5. Februar 1850 huet de Wëllem III. säi Brudder, de Prënz Henri zu sengem Lieutenant-Représentant fir Lëtzebuerg ernannt, d'Walfer Schlass gouf seng Residenz. Duer ass och seng Fra Amalia vu Sachsen-Weimar-Eisenach, mat där e sech 1853 bestuet huet, wunne komm. D'Koppel war ganz beléift bei der Walfer Bevëlkerung, ë. a., well de Prënz Henri de Walfer Kanner fir Chrëschtdag kleng Cadeaue gemaach huet.
Nom Doud vum Prënz Henri, 1879, stoung d'Schlass nees eng 10 Joer eidel, bis de Groussherzog Adolphe, deen 1890 op den Troun koum, do seng zweet Residenz ageriicht huet. No sengem Doud 1905 wousst alt nees keen eppes mam Gebai unzefänken, bis et dann am Éischte Weltkrich benotzt gouf, fir do déi Famillen ënnerzebréngen, déi aus de Quartieren no bei der Gare vun der Stad Lëtzebuerg, wéinst méigleche Bommenugrëffer evakuéiert goufen. Um Enn vum Krich huet d'Amerikanesch Arméi do e Lazarett, d'U.S. Army Evacuation Hospital No.13 ageriicht.
1930 gouf dunn eng Léierinneschoul dran installéiert, déi bis zum Enn vum Zweete Weltkrich sollt a Betrib sinn.
Duerno ware bis 1947 amerikanesch Zaldoten do aquartéiert. Bis 1967 war et eng Kasär vun der Lëtzebuerger Arméi.
No Ëmbauaarbechten war den Institut supérieur d'études et de recherches pédagogiques (ISERP) am Schlass, aus deem spéider d'Fakultéit fir Sproochwëssenschaft a Literatur, Geeschteswëssenschaft, Konscht an Erzéiungswëssenschaft vun der Uni Lëtzebuerg gouf. 2015 ass d'Universitéit vu Walfer op de Belval geplënnert, an den Educatiounsministère huet den eduPôle am Schlass ageriicht, an deem verschidde vu sengen Zerwisser relokaliséiert goufen.
Den 28. November 1979 gouf d'Walfer Schlass op den Inventaire supplémentaire vun de klasséierte Monumenter opgeholl.
David Ianni
Den David Ianni, gebuer den 1. August 1979 zu Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergesche Pianist a Komponist. Seng Heemechtsstied si Schëffleng an Esch-Uelzecht.
Hie wunnt zu Geichlingen an der Äifel a gëtt Pianoscoursen am Conservatoire vum Norden.
Studien an Auszeechnungen
Mat 9 Joer huet den David Ianni säi Pianosstudium am Escher Conservatoire beim Daniel Feis ugefaangen, mat 15 Joer huet hien am Conservatoire vun der Stad Lëtzebuerg säi Premier prix gemaach a mat 16 zu Esch den Diplôme Supérieur.
Canton du Parcq
De Canton du Parcq ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Montreuil, am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
David Ianni
Studien an Auszeechnungen
Duerno huet hien zu London op der Purcell School an zu Maastricht studéiert an 2005 an der Klass vum Tonie Ehlen säi Master of Music ofgeschloss. Hien ass a Meeschtercourse bei de bekannte Pianisten Tatiana Sarkissova, Anatol Ugorski a Radu Lupu gaangen. Donieft huet hie Gregorianik an Uergel beim Carlo Hommel geléiert.
Aktivitéiten
Vum Alter vu 16 Joer un, gëtt den David Ianni reegelméisseg Concerten zu Lëtzebuerg an an den Nopeschlänner. Hien hat och scho Solooptrëtter a Japan an an Indien.
Enn vun den 1990er Joren huet hie sech aus de Ëffentlechkeet zeréckgezunn fir seng spirituell a musikalesch Identitéit ze sichen. Nodeems hien e puer Méint bei Wien an der Zisterzienserabtei Stift Heiligenkreuz gelieft huet, fënnt hie wat e gesicht huet. Duerno bestit hie sech a grënnt eng Famill. No der Gebuert vu sengem zweete Jong fënnt hien erëm zeréck bei d'Musek, zesumme mat de Mënche vun Heiligenkreuz.
Raymond Poulidor
De Raymond Poulidor gebuer de 15. Abrëll 1936 zu Masbaraud-Mérignat, am Departement Creuse, a gestuerwen den 13. November 2019 zu Saint-Léonard-de-Noblat, am Departement Haute-Vienne, ware franséische professionelle Vëlossportler, deen zwar ni den Tour de France gewonnen huet, dofir awer an d'Tourgeschicht agaangen ass, als den éiwegen Zweeten hanner dem Jacques Anquetil, an de 60er Joren, an duerno hanner dem Eddy Merckx an de 70er Joren.
De Raymond Poulidor war Profi vun 1960 bis 1977, an ass nieft dem Anquetil an dem Merckx, zesumme mat anere grousse Coureuren, wéi de Louison Bobet an de Bernard Hinault am Ganze véierzéngmol um Tour dobäi gewiescht, an dovu stoung en aachtmol zu Paräis um Podium, a konnt am Ganze 7 Etappegewënner um Tour de France op säi Kont verbuchen, ouni eng Kéier de Maillot-Jaune ugehat ze hunn, woubäi en a senger ganzer Carrière am Ganzen 189 Victoiren eragefuer ass, dorënner Milano - Sanremo, an d'Vuelta, an dat vun Ufank vu senger Carrière bis zum Schluss bei Cycles Mercier ënner de veschiddensten Nimm, wéi « Mercier-BP » (1960-1967), « Fagor-Mercier » (1970-1971), « Gan-Mercier » (1972-1976) a « Miko-Mercier » (1977).
David Ianni
Aktivitéiten
Zanter 1998 komponéiert den David Ianni eege Wierker. Nieft ville Pianos- a Chouerkompositiounen, Kammermusek an enger Kanneroper ass den Oratorium Abrahams Kinder ervirzehiewen.
Eng éischt CD-Opnam vum David Ianni mat Wierker vum Beethoven, Rachmaninow a Skrjabin ass 1997 erauskomm. Am Joer 1999 huet hie Pianoswierker vum Theodor Kirchner opgeholl.
Zanter 2003 schafft den David Ianni haaptberufflech als Pianosenseignant a Begleeder am Conservatoire vum Norden.
My Urban Piano
"My Urban Piano" ass e Projet, deen den David Ianni duerch zwielef Europäesch Kulturhaaptstied féiere sollt. Um Enn sollten et awer néng Haaptstied ginn an zwou zousätzlech Episoden. Fir all Episod huet hien e Pianosstéck komponéiert, dat hien dann op engem Piano gespillt huet, deen extra fir dësen Zweck an dës Stad vun engem Kënschtler artistesch beaarbecht gouf. De Piano blouf duerno op enger ëffentlecher Plaz an dëser Stad. Vun all Episod huet hien och e spezielle Video gemaach. De Projet "My Urban Piano" huet hien den 9. November 2018 mat engem Concert am Centre des arts pluriels Ettelbréck ofgeschloss.
Asymmetric Digital Subscriber Line
Asymmetric Digital Subscriber Line (engl.:ADSL, „asymmetreschen, digitalen Uschloss“) gëtt déi zur Zäit heefegst Form vum Iwwerdroe vun Donnéeë genannt, eng Form, fir déi och den Numm Breetbanduschloss geleefeg ass.
Dës nei Form gouf op der Grondlag vun der DSL-Technik entwéckelt, mat der Intentioun, iwwer Telefonsuschlëss an Telefonsleitungen Date séier an a grousse Quantitéite kënnen z'iwwerdroen, ouni den traditionelle Fonctionnement vun dësen Telefonsleitungen a Fro ze stellen.
Den ongläichen Exigenze vun de Clientë gëtt duerch den asymmetresche Charakter vun dëser Technik beim Iwwerdroen doduerch Rechnung gedroen, datt eng Differenzéierung vun der Transmissiounsvitess méiglech ass, jee nodeem op Donnéeë geschéckt oder empfaange ginn. De Besoin no enger méi héijer Vitess beim Empfank wéi beim Sende vun Donnéeën ass nämlech offesichtlech.
Um Spaweck
Digital Subscriber Line
Nicolas Kummer
Den Nicolas "Nic" Kummer, gebuer de 4. August 1882 zu Esch-Uelzecht a gestuerwen de 6. September 1954 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergeschen Turner deen op den Olympesche Summerspiller 1912 zu Stockholm an der Lëtzebuerger Turnekipp mat ugetrueden ass.
D'Ekipp gouf am europäesche System déi véiert an am fräie System déi fënneft.
Hochzäitsnuecht
Hochzäitsnuecht ass e lëtzebuergesche Film vum Pol Cruchten.
Ëm wat geet et am Film?
D'Catherine an de Christian feieren hir Hochzäit. D'Catherine kënnt aus enger räicher Famill. De Christian staamt aus enger Famill, där et net sou gutt geet. Iwwer dem Gléck vun der jonker Koppel hänken awer schwaarz Wolleken, si sinn allen zwee heroinsüchteg.
Nach an der Hochzäitsnuecht geet d'Catherine nees op d'Sich no Drogen...
Gielercher
De Film krut 1993 um Filmfestival vu Saarbrécken de Max Ophüls Präis an der Kategorie "Beschte Film". D'Jury huet hire Choix esou bregënnt: "'Im unterkühlten Ambiente des Geld- und Steuerparadieses Luxemburg, entwirft Pol Cruchten eine dramatische Kinogeschichte, deren emotionalem Sog man sich ebensowenig entziehen kann wie der hinreissenden Leinwandpräsenz der Hauptdarsteller: Hochzeitsnacht ist Kino pur.'"
Soss
De Film gouf am Ganze vun 11.673 Leit gesinn.
En gouf 1992 um Filmfestival vu Cannes an der Sectioun "Un Certain Regard" gewisen.
Vum Lëtzebuerger Filmfong krut d'Produktiounsgesellschaft Videopress 1991 eng "Avance sur recettes pour les projecs de production et de coproduction" fir de Film an Héicht vun dräi Millioune Lëtzebuerger Frang. 1993 koum nach e Subside als "Aide à la distribution et à la diffusion" vun dräi Millioune Frang dobäi.
Lëscht vun de lëtzebuergesche Regierungsmemberen
Dëst ass eng Lëscht vun alle lëtzebuergesche Regierungsmemberen vun 1848 bis haut. Si ëmfaasst d'Regierungscheffen (Premierministeren), Ministeren a Staatssekretären. Bis 1936 goufen d'Ministere „Generaldirekter“ genannt. Si ass en Deel vun de Referenztabellen.
Lëtzebuergesch Membere vun der Europäescher Kommissioun, lëtzebuergesch Europadeputéiert an d'Membere vum Staatsrot hunn eege Lëschten.
Premierministeren
Nott: Den Titel "Premierminister" gëtt et eréischt vun 1989 un. Virdrun housch en, vun 1848 bis 1857, President vum Ministerrot a vun 1858 bis 1989 President vun der Regierung.
Chronologesch
Kuckt:
Pierre Hentges (1915)
Hien huet sech fir d'Turnen, de Volleyball an de Studentesport agesat. Hie war Member vun der Fédération internationale de gymnastique, President vun der Union des sociétés luxembourgeoises de gymnastique a vun der Fédération luxembourgeoise de volley-ball.
Nationaldivisioun
D'Nationaldivisioun (Division Nationale) ass déi héchst lëtzebuergesch Spillklass (Liga) an enger Sportaart. Am bekanntsten ass d'Foussball Nationaldivisioun.
An der Reegel gëtt all Joer (Saison) de lëtzebuergesche Meeschter (Champion) an där Divisioun ermëttelt.
De Spilloflaf ass meeschtens sou, datt all d'Ekippen an där Klass zwéi Matcher (Heem- an Auswäertsspill) géintenee spillen. Déi aus de jeeweils erzilte Punkten (Beispill Foussball: 3 fir Gewonnen an 1 fir e Gläichspill) ermëttelt Tabell, bestëmmt um Enn vun der Saison de Meeschter, respektiv d'Play-Off-Kanditaten.
An de meeschte Sportaarte gëtt nieft der Nationaldivisioun och nach d'Coupe gespillt, wou de Gewënner duerch K.O.-System bestëmmt gëtt.
Schlass Berwart
D'Berwarter Schlass (oder Berwarts Schlass) war e Schlass zu Esch-Uelzecht, dat 1954 ofgerappt gouf. Haut steet op dëser Plaz de Centre de recherches vun der ARBED, an dem zanter 1998 den Technoport Schlassgoart ënnerbruecht ass, dee vum CRP Henri-Tudor bedriwwe gëtt.
Geschichtleches
De Bau vun der Buerg Berwart léisst sech op d'Joer 1280 zeréckdatéieren. Well déi Géigend zimmlech suppeg ass, war se gutt gëeegent, fir op dëser Plaz eng Waasserbuerg ze bauen. Hire strategesche Wäert hat se duerch hir Lag no op der Grenz tëscht de Grofschafte Bar a Lëtzebuerg. D'Famill Berwart gouf eng éischt Kéier 1292 ernimmt. Si blouf bis 1397 zu Esch, duerno gouf hir Herrschaft aneschtwuers verierft. D'Schlass huet awer weiderhin hiren Numm behalen.
Pierre Hentges (1915)
De Pierre Hentges war Member vum Comité olympique et sportif luxembourgeois. Bei den Olympesche Spiller war hien dräimol Missiounschef vun der lëtzebuergescher Delegatioun:
Schlass Berwart
Geschichtleches
1558 gouf d'Schlass vun den Truppe vum Herzog vu Guise zerstéiert a verbrannt. 1621 gouf et nei opgebaut. 1721 huet den Heinrich vu Schauwenburg d'Wirtschaftsgebaier nees opbaue gelooss. Dës Wirtschaftsgebaier goufen eréischt 1973 ofgerappt, just den Entréestuerm gouf stoe gelooss, et ass den Tuerm, deen och haut nach do steet.
1763 huet den Anton-Josef vu Schauwenburg erëm en neit Schlass op den ale Fëllementer baue gelooss, dëst gouf awer alt nees zerstéiert, wéi 1794 franséisch Revolutiounstruppen an d'Éisträicher bei Kämpfereien vun Esch net méi vill ganz gelooss hunn.
1805 huet de Fräihär vu Schauwenburg d'Schlass, oder wat dovu Rescht war, dem franséische Militärdokter J.P Frémion verkaaft, deen et sengersäits, der Metzer Famill Prunot viruverkaaft huet. 1869 huet d'SA Metz & Cie d'Schlass an en Deel vun de Lännereien opkaaft. Op de Lännereien huet se d'Metze Schmelz, déi spéider Arbed Schëffleng, opgeriicht. D'Schlass gouf d'Residenz vun den Direktere Léon Metz an Hubert Muller-Tesch.
1905 ass e Feier am Schlass ausgebrach; et gouf alt nees opgebaut, an den Daach gouf ausgebaut. Nom Doud vum Léon Metz 1928 stoung d'Schlass meeschtens eidel.
Wärend der däitscher Besatzung am Zweete Weltkrich, tëscht 1942 an 1944 gouf et benotzt, fir ënner der Bezeechnung Lager Schloss sougenannten "Ostarbeiter" anzequartéieren, d. h. Leit aus de vum Däitsche Räich besaten Territoiren a Länner an Osteuropa, déi zwangsëmgesidelt a forcéiert goufen, an de Schmelzen a Minièren ze schaffen. Och nom Ofzuch vun de Besatzer blouwen déi Leit nach bis zu Enn vum Zweete Weltkrich an déi Méint duerno do wunnen, ier se nees bei sech heem konnten.
Nom Krich ass d'Schlass ëmmer méi delabréiert. 1954 huet d'Arbed et ofrappe gelooss. Fir d'Cinquantenairesfeierlechkeeten, 1956, fir d'Geschicht vun der Stad ze wierdegen, huet missen eng Kuliss vum Schlass opgeriicht ginn. D'Wirtschaftsgebaier aus dem 18. Joerhonnert goufen, wéi schonn ernimmt, 1973, bis op den Entréestuerm, ofgerappt.
Nodeem dësen Tuerm bal 20 Joer eleng an der Landschaft stoung, goufen 1992 vun do aus zwou Verbindungsgalerien un en neit administratiivt Gebai vun der Arbed geluecht, dat hannendrun, op der Plaz vum ale Schlass, no Pläng vum Kölner Architektebüro Gottfried Böhm opgeriicht gi war.
Xavier Brasseur
De François Xavier Brasseur, gebuer den 19. Oktober 1865 an der Stad Lëtzebuerg an och do gestuerwen de 4. Juli 1912, war e lëtzebuergeschen Affekot a Politiker.
Hie souz tëscht 1902 an 1912 fir d'Sozialdemokratesch Partei an der Chamber.
Vun 1904 bis 1912 war hien och Member vum Gemengerot vun der Stad Lëtzebuerg.
De Xavier Brasseur war de Jong vum Pierre Brasseur an der Hélène Wurth, der Duechter vum François-Xavier Wurth-Paquet. Hie war mat der Jeanne de Saint-Hubert bestuet, där hir Sëschter Aline d'Fra vum Émile Mayrisch war.
Sen to Chihiro no Kamikakushi
Sen to Chihiro no Kamikakushi (Kanji/Katakana: 千と千尋の神隠し / せんとちひろのかみかくし), den offiziellen engleschen Numm: Spirited Away, ass en Anime-Film vum Hayao Miyazaki vu Studio Ghibli.
En handelt ëm en ongeféier 10 Joer aalt Meedchen, d'Chihiro, dat (sou wéi d'Alice vun Alice in Wonderland) an eng Mäerchewelt geréit. Nodeem et sech, duerch déi Epreuven déi et do besteet, weiderentwéckelt huet, fënnt et de Wee an d'Realitéit zeréck.
De Film ass geduecht fir symbolesch den Iwwergang vun der Kandheet an d'Jugend ze behandelen.
Studio Ghibli
Studio Ghibli (op Japanesch 株式会社スタジオジブリ, ausgeschwat sutajio jiburi), ass eng Firma, déi Anime-Filmer produzéiert.
De Studio gouf vum Isao Takahata an dem Hayao Miyazaki gegrënnt.
Jean Curot
De Jean Curot, gebuer den 3. August 1882 am Neiduerf, gestuerwen um Zens den 21. Abrëll 1954, war e lëtzebuergesche Moler a Sculpteur.
Hien huet, nieft anere Monumenter, 1932 de Fiisschen, d. h. d'Michel-Rodange-Monument um Knuedler entworf. Vun him ass och de Geessekapp mat Brëll iwwer dem Buer an der Mauer ënnerzeg vum Fiisschen. Et soll eng Karikatur si vun engem Proff aus dem deemolege Koléisch vis-à-vis.
De Jean Curot huet och donieft Plakater a Bicher-Coveren entworf.
Hie krut 1907, zesumme mam Auguste van Werveke, de Prix Grand-Duc Adolphe.
Arnold Stadler
Den Arnold Stadler, gebuer den 9. Abrëll 1954 zu Meßkirch, ass en däitsche Schrëftsteller.
Seng deelweis autobiographesch geprägte Wierker handelen dacks a senger Heemecht Oberschwaben an thematiséieren d'Verännerung vun dëser ländlech geprägter Géigend a seng Heemechtslosegkeet.
1998/99 war de Stadler Stadschreiwer vu Bergen an 1999 krut en de Georg-Büchner Präis.
De Stadler ass Member am Stëftungsrot vum Friddenspräis vum Däitsche Buchhandel.
214 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 219 v. Chr. | 218 v. Chr. | 217 v. Chr. | 216 v. Chr. | 215 v. Chr. | 214 v. Chr. | 213 v. Chr. | 212 v. Chr. | 211 v. Chr. | 210 v. Chr. | 209 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 214 v. Chr.
Bluetooth
Bluetooth ass de kommerziellen an industriellen Numm fir eng Technik, déi an der Iwwerdroung vun Informatioun duerch Funkwellen, also ouni Drot, besteet (op engl.: personal area network), Bluetooth gëtt d'Méiglechkeet, Informatiounen tëscht mobilen Telefonen, Laptopen an anere perséinleche Computeren. Imprimanten oder digitale Fotoapparaten auszetauschen. Dat geschitt iwwer Radiofrequenzen, déi kuerz droen an ofgesëchert sinn. D'Bluetooth–Specificatioune ginn entwéckelt duerch de sougenannte Bluetooth Special Interest Group, deen och de Bluetooth-System duerch eng eege Lizenz ofgeséchert huet.
Technik an Uwedungen
Bluetooth ass e Standard a Communicatiouns-Protocol deen op engem niddregen Energieverbrauch baséiert, deen ausgeluecht ass, fir op kuerzen Distanzen (1, 10, 100 m) ze funktionéieren an deen op winzeg Microchippen zeréckgräift. Eng Siichtdistanz tëscht de Bluetooth-Apparaten ass net noutwendeg, soudatt och eng Iwwerdroung vu Raum zu Raum méiglech ass.
Parverband Sankt Pirmin
De Parverband Sankt Pirmin war bis 2013 e Parverband an der Pastoralregioun Norden an huet aus follgende 7 Pare mat hire Filialkierche bestanen. E gouf an den neie Parverband Öwersauer, Sankt Pirmin integréiert.
Ännerungen am Parverband
Bis zum August 2013 hunn och nach d'Pare Bärel, Donkels an Näertrech zum Parverband Sankt Pirmin gehéiert. Elo gehéieren se zum Parverband Wooltz.
Canton de Fontenay-le-Comte
De Canton de Fontenay-le-Comte ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Fontenay-le-Comte, am Departement Vendée an de Pays de la Loire.
Canton de Parentis-en-Born
De Canton de Parentis-en-Born ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Mont-de-Marsan, am Departement Landes an der Regioun Nei-Aquitaine.
Kantonen am Departement Hauts-de-Seine
Lëscht vun de 45 Kantonen am Departement Hauts-de-Seine no Arrondissement:
Canton de Reillanne
De Canton de Reillanne ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Forcalquier, am Departement Alpes-de-Haute-Provence an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Ancien Régime
Ancien Régime nennt een a Frankräich d'Period vum François I. (1515) bis zu der Franséischer Revolutioun.
Historesch gesinn
D'Leit follegen dem Kinnek, well hien de Jong vun engem Kinnek ass, dee fir säin Tour erëm de Jong vun engem Kinnek war etc. D'Legitimitéit kënnt also aus der Traditioun. Fir Kinnek ze ginn, muss ee bestëmmt Critèren erfëllen. Et ass een den eelste legitime Jong vun engem Kinnek, well a Frankräich nëmmen d'männlech Linn d'Kinnekswürd weiderleede kann. Eng Kinnigin, sou wéi et se a Groussbritannie gëtt, ass a Frankräich net méiglech. Falls keen direkte Nokommen do ass, geet d'Kroun un den nächste männleche Verwandten, also e Brudder, e Cousin....
A Frankräich gëtt et dann och nach dräi ongeschriwwe Gesetzer déi zu gläicher Zäit d'Muecht vum Kinnek begrënnen, an och limitéieren. D'Salescht Gesetz seet wie Kinnek ka ginn, a kann als "konstitutionell" Limitt vun der kinneklecher Muecht ugesi ginn. Den Domaine royal ka weeder verkaaft nach verlount ginn. Am 16. Joerhonnert kënnt d'Iddi op, datt de Kinnek muss kathoulesch sinn, e Problem dee mam Henri IV. opgedaucht ass, dee jo eigentlech Protestant war. Dës Gesetzer sollen awer net als Constitutioun verstane ginn, d'Constitutioun gëtt et eréischt säit der Franséischer Revolutioun, als Akt vum Wëlle vum Vollek.
Reliéisen Aspekt
De Kinnek vu Frankräich ass Kinnek duerch de Wëlle vu Gott. Weltlech gesinn ass de Kinnek de Lieutenant de Dieu sur Terre. Dat gëtt him natierlech eng aussergewéinlech Muecht, well domat ass hien och nëmme viru Gott responsabel. Hie muss sech theoreetesch weeder viru senge Sujeten, nach viru Roum rechtfertegen.
De Kinnek ënnerstëtzt eng bestëmmt Tendenz wann et ëm d'Kierch geet, nämlech de Gallicanismus, eng besonnesch Eegenschaft vun der franséischer Kierch. Obwuel si sech streng un d'Dogme vun der Réimesch-Kathoulescher Kierch hält, sou ass si dach onofhängeg vu Roum.
Prerogative vum Kinnek vu Frankräich
De franséische Kinnek besëtzt all d'Prerogativen (Gesetzer festsetzen an duerchsetzen, judiciaire Pouvoir) an all droits régaliens (Steieren erhiewen, Krich ufänken a Fridde schléissen). Am Ancien Régime gëtt et keng Tripartitioun oder e Gläichgewiicht an de Pouvoiren.
De Kinnek ass d'Quell vun all Justiz. Am Laf vum 15. a 16. Joerhonnert huet sech eng komplex Administratioun vun der Justiz opgebaut, déi fir de Kinnek an am Numm vum Kinnek d'judiciair Chargen iwwerhëlt.
De Kinnek ass d'Gesetz. Keen aneren Organismus huet d'Recht Gesetzer ze verfaassen ausser de Kinnek selwer, wat natierlech e grousse Pouvoir duerstellt. All legislativen Text ass ënnerschriwwe mat de Wieder car tel est notre bon plaisir. Plaisir ass awer hei am Sënn vu Wëllen ze verstoen, an huet näischt Arbitraires. D'Wuert "Gesetz" gëtt et am Ancien Régime allerdéngs net. D'legislativ Texter loosse sech opdeelen an Ordonnancen, Edikter an Arrêts du Conseil. De Kinnek gëtt heibäi vun zwou Instanzen ënnerstëtzt, den États généraux an de Parlamenter.