cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lëscht vun den nationale Monumenter an der Gemeng Bettenduerf
Méischtref
Legend: MN – Immeubles et objets classés monuments nationaux; PMN - Immeubles et objets proposés comme Monument national; IS – Immeubles et objets inscrits à l'inventaire supplémentaire
Schëld F, 7
Originaltext aus dem Code de la Route:
36. Débit de boissons ou cafétéria - Le signal F, 7 peut être employé pour indiquer la proximité d'un débit de boissons ou d'une cafétéria.
Sinaida Maximowna Scharko
D'Sinaida Maximowna Scharko (op Russesch: Зинаида Михайловна Шарко), gebuer de 14. Mee 1929 zu Rostow um Don a gestuerwen de 4. August 2016 zu Sankt Péitersbuerg, war eng russesch Theater- a Filmschauspillerin.
1980 krut d'Schauspillerin den Titel Vollekskënschtlerin vun der RSFSR. 2001 huet si den Nika-Filmpräis gewonnen. D'Scharko huet eng 60 Joer am Theater geschafft.
Route Adélie de Vitré 2005
Déi '''10. Edition vun der Route Adélie de Vitré''' gouf den 1. Abrëll 2005 gefuer a stoung um Kalenner vum UCI Europe Tour 2005 an der Kategorie 1.1.
Et war déi fënneft Kompetitioun vun der Coupe de France 2005.
Camille Wagner-Rollinger
De Camille Wagner oder Camille Wagner-Rollinger, gebuer den 12. Juni 1900 zu Bréissel, gestuerwen am Joer 1986 , war e lëtzebuergeschen Ekonomist a Lepidopterist.
Studien a Beruff
No der Première am Atheneum huet de Camille Wagner vun 1919 bis 1923 Ekonomie zu Léck studéiert, wou hie seng « Licences en sciences commerciales, consulaires et financières» gemaach huet. 1930 huet hie säin Doktorat a seng Agregatioun an der politescher Ekonomie an an de moderne Sprooche gemaach, och zu Léck. D'Thes, mam Sujet « La sidérurgie luxembourgeoise sous les régimes du Zollverein et de l'Union économique belgo-luxembourgeoise », ass 1931 zu Lëtzebuerg als Buch vun 207 Säiten, gedréckt vun der Imprimerie Artistique Luxembourgeoise, erauskomm. Vun 1931 bis 1946 huet Camille Wagner zu Léck als Professer a der « École des Hautes Études commerciales et consulaires » an an der « École normale pour instituteurs » enseignéiert. 1947 ass hien zeréck op Lëtzebuerg komm, wou hie verschidde Lécker Stolfirmae vertrueden huet.
De Camille Wagner huet vun elo un an der Stad Lëtzebuerg gewunnt. Nodeems hie wärend zwanzeg Joer Generalsekretär vun der « Fédération des relamineurs du fer et de l'acier de la CECA » (FEDEREL-CECA) a permanenten internationalen Delegéierte bei der CECA zu Lëtzebuerg an duerno bei der Europäescher Kommissioun zu Bréissel war, ass hien 1973 mam Titel « Directeur honoraire de la FEDEREL-CECA » an d'Pensioun gaangen.
De Päiperleksfuerscher
De Camille Wagner war e begeeschterte Lepidopterist, dee schonn 1918 als jonke Mënsch an der däitscher « Entomologische Zeitschrift », déi zu Frankfurt am Main erauskoum, seng éischt Artikele publizéiert huet: « Einiges über Hemaris scabiosae » an duerno « Erlebnisse mit Limenitis populi und Apatura iris ».
Seng spéider lepidopterologesch Publikatiounen am Bulletin vun der Société des naturalistes luxembourgeois (SNL), an den « Archives » vum Institut grand-ducal, an der belscher Zäitschrëft Linneana Belgica asw. huet de Camille Wagner, dee mat der Charlotte Rollinger bestuet war, mat Wagner-Rollinger signéiert. Säin Haaptwierk ass sécherlech d'Artikelserie « Les Lépidoptères du Grand-Duché de Luxembourg (et des régions limitrophes)», déi vun 1950 u bis 1979 an den «Archives » vum Institut grand-ducal publizéiert gouf; an de Joren duerno koumen nach e puer Supplementen no.
De Camille Wagner war Member vun der SNL. Hie war och Member vun der Section des sciences vum Institut grand-ducal (vun 1957 un ), a vun der Section des sciences morales et politiques an der Section de linguistique.
Lëscht vun den nationale Monumenter an der Gemeng Monnerech
An dëser Lëscht vun den nationale Monumenter an der Gemeng Monnerech sinn all national Monumenter opgezielt, déi an der lëtzebuergescher Gemeng Monnerech ze fanne sinn (Stand: ).
Monnerech
Legend: MN – Immeubles et objets classés monuments nationaux; IS – Immeubles et objets inscrits à l'inventaire supplémentaire
Schmidt
Schmidt, vum däitsche Wuert fir Schmadd, ass en heefege Familljennumm. 1930 hunn 73 Leit zu Lëtzebuerg sou geheescht, wou d'Variant Schmit méi heefeg ass. Follgend Persounen heeschen ë. a. sou:
Kalyke (Mound)
De Mound Kalyke (oder Jupiter XXIII) ass ee vun de klenge baussenzege Mounde vum Planéit Jupiter.
Entdeckung
De Kalyke gouf den 23. November 2000 vun Astronome vun der Universitéit vun Hawaii entdeckt a krut am Ufank déi virleefeg Bezeechnung S/2000 J 2.
De Mound gouf no der Kalyke, enger Frëndin vum Zeus aus der griichescher Mythologie, genannt.
Bunndaten
De Kalyke kreest a 743 Deeg op enger mëttlerer Distanz vun 23.583.000 km ëm de Jupiter. D'Bunn huet eng Exzentrizitéit vun 0,245. Mat enger Inklinatioun vun 165,2° ass d'Bunn retrograd, d. h., de Mound beweegt sech géint d'Rotatiounsrichtung vum Jupiter ëm de Planéit.
Wéinst senge Bunneegenschafte gëtt de Kalyke zu der Carme-Grupp gezielt, genannt nom Jupitermound Carme.
Physikalesch Daten
De Kalyke huet en Duerchmiesser vun zirka 5 km. Seng Dicht gëtt op 2,6 g/cm³ geschat. Hien ass warscheinlech haaptsächlech aus Silikatgestengs. De Mound huet eng ganz däischter Uewerfläch mat enger Albedo vun 0,04, d. h., nëmme 4 % vum agestraalte Sonneliicht gi reflektéiert. Seng visuell Magnitude ass 21,8m.
Seobe
Seobe ass e franséisch-jugoslawesche Film vum Aleksandar Petrović aus dem Joer 1988 no engem Roman vum Milos Crnjanski.
Verchocq
Verchocq ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Route Adélie de Vitré 2004
Déi '''9. Edition vun der Route Adélie de Vitré''' gouf den 2. Abrëll 2004 gefuer a stoung um Kalenner vun der UCI an der Kategorie 1.3.
Et war déi véiert Kompetitioun vun der Coupe de France 2004.
C.A. Spora Lëtzebuerg
Geschicht
D'Spora gouf 1923 gegrënnt. Den Numm bezitt sech op de Racing Club Lëtzebuerg an de Sporting Club Lëtzebuerg, zwéi fréier bedéitend Sportclibb am Lëtzebuerger Foussball. An den éischte 17 Joer vun hirer Existenz huet d'Spora mat der Red Boys vun Déifferdeng ëm d'Féierung am Lëtzebuerger Foussball gekämpft. Obwuel d'Red Boys an där Zäit méi Coupë gewonnen huet, war d'Spora och gutt dobäi an huet an nëmme 15 Joer siwen Divisiounstitelen an dräimol d'Coupe de Luxembourg gewonnen.
Nom Krich huet d'Spora nach weider Titele gewonnen, och wa se net méi sou erfollegräich war wéi virdrun. Zu de Victoiren ziele véier weider Championater a fënnef weider Coupe de Luxembourg. 1956 huet d'Spora de westdäitsche Club Borussia Dortmund mat 2-1 geschloen, duerch Goler vum Jean-Pierre Fiedler a Léon Letsch.
2005 huet d'Spora mat zwéin aner Stater Clibb fusionéiert, d'CS Alliance 01 an d'Union Lëtzebuerg, fir de Racing FC Union Lëtzebuerg ze bilden.
Europäesch Erfolleger
D'Spora huet sech 11-mol fir europäesch UEFA-Spiller qualifizéiert.
D'Spora huet zwee Spiller an Europa gewonnen. 1956-57 huet d'Ekipp iwwerraschend den zweete Match 2-1 géint de westdäitsche Champion Borussia Dortmund gewonnen (den éischte Match hat se 4-3 verluer). 1964-65 am UEFA Cup huet d'Spora den zweete Match 1-0 géint den FC Basel gewonnen (mä och hei den éischte Match mat 2-0 verluer).
Marcel Gottlieb
De Marcel Gottlieb, bekannt als Gotlib, gebuer de 14. Juli 1934 zu Paräis, a gestuerwen de 4. Dezember 2016 am Departement Yvelines, war e franséischen Auteur an Zeechner vu Bande-dessinéeën.
Hie gouf bekannt duerch seng Serie Gai-Luron an den Zäitschrëfte Vaillant a Pif Gadget, iwwer en driipsegen Hond, dee vum Tex Avery sengem Droopy inspiréiert war. Dono huet hien an der Zäitschrëft Pilote mam René Goscinny Les Dingodossiers publizéiert, déi en, nodeems de Goscinny him wéinst ze vill Aarbecht och d'Schreiwen iwwerlooss huet, als La Rubrique-à-brac weidergefourt huet;
An de stiermesche Mee-68er-Zäiten huet hie mat aneren Auteuren de Pilote verlooss a mat hinnen zesummen L'Écho des savanes gegrënnt. Enn vun den 1970er Joren huet hie seng eegen Zäitschrëft, Fluide glacial, kreéiert. Bekannt Personnagen dodra waren de Scout Hamster Jovial, de Superdupont (d'Virbild vum Superjhemp) oder de Pervers Pépère.
Hien huet och Filmdréibicher geschriwwen, an eng sëllegen Artikelen am Fluide glacial, nodeems en do vun der Mëtt vun den 1980er Joren u kaum nach gezeechent huet.
1993 huet hie seng Autobiographie erausbruecht, J'existe, je me suis rencontré, an där en ë. a. och seng Kandheet beschreift, déi en am Krich, als Kand vun ungaresche Judden, verstoppt bei enger Bauerefamill verbruecht huet.
Aljona Zander
D'Aljona Zander (mat Meederchersnumm Jelena Nikolajewna Setunskaja - Елена Николаевна Сетунская), gebuer den 19 Abrëll 1961 zu Moskau, ass eng russesch Journalistin déi spéider déi US-amerikanesch Nationalitéit ugeholl huet an do Tëleespresentatrice war. Haut këmmert se sech zu Lëtzebuerg ëm d'Promotioun vu Wirtschaftsrelatiounen an Charity.
Hiert Liewen
Gebuer gouf se als Meedche vum Journalist a Vëlkerrechtler Nikolai Konstantinowitsch Setunski an der Tatjana Jewsejewna Feinberg, Kandskand vum Schrëftsteller Georgi Jeltschaninow. Wéi se véier Joer hat, hunn hir Eltere sech getrennt an déi nächst véier Joer huet hir Mamm sech ëm si an hire Brudder Dmitri eleng gekëmmert bis datt se dem Freie vum Schrëftsteller Anatoli Aleksin noginn huet an dee bestuet huet.
Si huet zu Moskau Journalistik studéiert a krut 1983 och en Diplom als Spueneschiwwersetzerin. An där Zäit, 1980 fir genee ze sinn, huet se sech mam Sergei Kolesnitschenko bestuet, mä dat huet net laang gehalen.
No der Uni huet se sech mam Regisseur Karen Schachnasarow bestuet, 1985 ass hir Duechter Anna op d'Welt komm. 1989 ass se mat der Duechter an d'USA geflunn ouni hirem Mann Bescheed ze soen. Spéider goufe se gescheet, hirem Mann gouf d'Garde vum Meedchen zougesprach mä en huet et trotzdeem 20 Joer laang net méi ze gesi kritt.
An den USA huet se sech nees bestuet, déi Kéier mam Producer Mark Zander, deen hir 1992 erméiglecht huet, Moderatorin vun der Fernseesendung "Stäre vun Amerika" um Televisiounskanal RTR ze ginn, wat se véier Joer laang gemaach huet bis datt mat der Sendung wéinst den héije Käschten opgehale gouf (20.000 US-Dollar fir d'hallef Stonn Sendung).
Zënter 2011 lieft se zu Lëtzebuerg mat hirer Mamm († 2014), hirem Stéipapp († 2017) an hirem véierte Mann, dem lëtzebuergeschen Affekot Marc Feider.
Sinai-Hallefinsel
D'Sinai-Hallefinsel (Arabesch: سيناء, Sīnāʾ) ass eng Hallefinsel, déi zu Egypten gehéiert.
Si läit op der Afrikanescher Plack tëscht dem dem afrikanesche Kontinent an der arabescher Hallefinsel, vun där se geologesch duerch de Jordangruef getrennt ass. Geographesch gëtt de Sinai zu Asien gezielt. Si ass ronn 61.000 km² grouss (annerhallefmol sou grouss wéi d'Schwäiz) a geet bis bei d'Rout Mier. Am Weste vun der Hallefinsel läit de Golf vu Suez, am Osten de Golf vun Aqaba.
D'Landschaft ass wüstenhaft a besteet am Süden haaptsächlech aus graffen, plakege Bierger. Op der Sinai-Hallefisel läit de Bierg Sinai an den Katharinebierg (Dschabal Katrina), dee mat enger Héicht vu 2637 m deen héchste Bierg op der Hallefisnel (a vu ganz Egypten) ass.
Politesch ass d'Hallefisel an zwéi Gouvernementer ënneragedeelt: Am Norde läit Schimal Sina mat der Haaptstad al-Arisch op der Côte vum Mëttelmier, mat ronn 128.000 Awunner (2005) déi gréisste Stad am Sinai; am Süden Dschanub Sina mat der Haaptstad at-Tur.
Am Norde vun der Hallefinsel gëtt den As-Salam-Kanal gebaut, duerh deen d'Waasser aus dem Nil, ënner dem Suezkanal erduech, eropgeppompelt gëtt. op der Südspëtzt leien d'Stad Sharm El-Sheikh mat villen Hotellen an de Ras-Mohammed-Nationalpark, deen net bewunnt ass.
Victor Clube
De Stace Victor Murray Clube, gebuer den 22. Oktober 1934 zu London, ass en engleschen Astrophysiker an Astronom.
De Clube, deen a senger Jugend an d'St John's School zu Leatherhead an an d'Christ Church College vun der University of Oxford gaangen ass, war Dekan vun der Astrophysikalescher Fakultéit vu senger Alma Mater an huet an den Observatoirë vun Edinburgh an Armagh vu Kapstad geschafft.
Sinai-Hallefinsel
Geschicht
An der Réimerzäit war et Deel vun der réimescher Provënz Arabia Petraea, déi 106 ënner dem Keeser Trajan geschaf gouf. 395 ass se un d'Byzantinescht Räich gefall, an zanter 640 an 642, wou d'Araber Ost-Roum eruewert haten, Deel vun der islamescher Welt.
Victor Clube
Säi Bekanntheetsgrad verdankt hien haaptsächlech senger Aarbecht an der Theorie vun "coherent catastrophism", déi hien zesumme mam Bill Napier an anere Kolleegen opgestallt huet. Doriwwer eraus ass hien en Expert fir Koméiten an Kosmologie. De Clube ass och Auteur vu ville wëssenschaftlechen a populärwëssenschaftleche Bicher an en exzellente Cricket-Spiller.
Sinai-Hallefinsel
Geschicht
Vu 1517 bis 1906 war de Sinai Deel vum Osmanesche Räich. 1906 goung en un Egypten. E puer Joerzéngter nom Bau vum Suezkanal (1859–1869) huet Groussbritannien Egypten mam Sinai am Dezember 1914 zu engem brittesche Protektorat erkläert. Nodeems de Gamal Abdel Nasser de 26. Juli 1956 de Suezkanal verstaatlecht hat, sinn den 29. Oktober 1956 israeelesch Truppen duerch de Sinai bei de Kanal marschéiert, wat den Héichpunkt vun der Suezkris war. Franséisch a brittesch Truppen – déi zwee Länner haten duerch Pachtverträg d'Kontroll iwwer de Suezkanal – sinn och interveniéert an hu probéiert, d'Kontroll iwwer de Kanal erëmzekréien. Op politeschen Drock vun den USA an der Sowjetunioun hunn déi dräi net-egyptesch Truppe sech nees zeréckgezunn an d'United Nations Emergency Force (UNEF) gouf als éischt international UN-Friddenstrupp um Sinai stationéiert. Am Mee/Juni 1967 huet d'UNEF sech, op egyptesche Wonsch, zeréckgezunn.
Am Krich vu Sechs Deeg vun 1967 gouf d'Hallefinsel, wéi och d'Golan-Héichten a Syrien an d'Westbank vu Jordanien, duerch Israel besat. Déi ganz 1970er Joren duerch gouf et Friddensverhandlungen, déi mat engem Accord vu Camp-David 1978 an dem Israeelesch-egyptesche Friddensaccord 1979 ofgeschloss goufen, sou datt de Sinai 1982 nees un Egypten zeréckgoung. Schonns 1973 nom Jom-Kippur-Krich hat Egypten Territoirë laanscht de Kanal zeréckkritt.
Victor Clube
Den Asteroid (6523) Clube gouf no him genannt.
Gemeng Habscht
D' ass eng vun den lëtzebuergesche Gemengen. Se läit am Äischdall am Kanton Capellen. Op den hat se  Awunner. De Chef-lieu vun der Gemeng ass d'Uertschaft. D'Gemengenhaus steet um Dänn.
Den 1. Januar 2018 huet d'Gemeng sech ëm den Territoire vun der fréierer Gemeng Simmer vergréissert, mat där se fusionéiert huet.
Uertschaften an der Gemeng
Zu der Gemeng gehéieren nach follgend Häff a Lieu-diten:
Geographie
D'Gemeng Habscht läit westlech am Lëtzebuerger Land am Kanton Capellen op der belscher Grenz. Nopeschgemenge si Biekerech a Sëll am Norden, Käerch a Stengefort am Süden, Helperknapp a Kielen am Osten. Am Weste stéisst se un déi belsch Gemeng Arel. Duerch d'Gemeng leeft d'Äisch.
Geschicht
<!--Aufzählung einiger Ereignisse aus der Lokalgeschichte der Gemeinde Hobscheid:
1214 heiratete die Gräfin Ermesinde, in zweiter Ehe, Walram von Limburg, Markgraf von Arlon. Beide weilten mit Vorliebe auf der Bardenburg, einer Wallburg in der Nähe des heutigen Clairefontaine.
In dieser Zeit gewahrte sie den Ortschaften Eischen und Hobscheid Freiheitsbriefe welche die Einwohner von Frondiensten befreiten.
Die Ortschaften durften sich selbst verwalten und besaßen sogar einen Teil der Gerichtsbarkeit, das Grundgericht. Hier ließ sie dann auch eine Zisterzienserinnenabtei erbauen in der sie nach ihrem Tode im Jahr 1246 beigesetzt wurde.
In ihrem Testament beschenkte die Gräfin Ermesinde die Abtei Clairefontaine mit Renten, Ländereien und, mit dem Recht ihr Brennholz in denselben Wäldern wie die Leute von Eischen zu fällen, und hinterließ damit einen Streit der 514 Jahre dauerte.
1328- 1457- 1517- 1614- 1617- 1620- 1630- 1675- 16961722- 1726- 1728- sind Daten an denen an einem der Gerichtshofe in Metz, Trier, Luxemburg Arlon, Mechelen, Urteile für diese oder jene Partei gefällt wurde.
Seit dem frühen Mittelalter gehörte Hobscheid zur Pfarrei Elvingen, wahrend Eischen der Pfarrei Arlon angehörte.
1550 Dort wo heute die Kirche von Eischen steht wurde eine Kapelle erbaut.
1671 In diesem Jahr wurde die Kappelle auf Rentert gebaut.
1734 Die Einwohner aus Eischen schlossen mit einem Geistlichen namens Leonard Belval den ersten Schulvertrag. Der Vertrag wurde in Gegenwart von 31 Haushaltsvorstehern vom Notar Pierret aus Arlon verfasst.
1794 Am Karfreitag dieses Jahres warfen betrunkene Soldaten der französischen Revolutionsarmee Brandfackeln in die Abtei von Clairefontaine, das Kloster wurde ein Raub der Flammen.
01. Oktober 1795,,Département des Forêts" nannten die Franzosen das eingegliederte Herzogtum Luxemburg während der französischen Revolution. Die Gemeinde Hobscheid gehörte damals zum Kanton Arlon.
1801 Charles Simonet erwarb das zur früheren Abtei Clairefontaine gehörende Hofgut und errichtete darin ein Huttenwerk.
1803-1805 Eischen und Hobscheid wurden selbständige Pfarreien.
1825 In Eischen wurde die Mädchenschule gebaut.
1826 Die Eischbrücke in Hobscheid wurde erneuert.
16. Oktober 1830 Durch die belgische Revolution erhitzten sich in der Sektion Hobscheid die Gemüter. Die Hauser des Bürgermeisters sowie verschiedener Gemeinderate wurden zerstört, so dass der Gemeinderat sich gezwungen sah, die Gemeindekasse der Sektion Hobscheid unter die Einwohner zu verteilen.
19. August 1839 Durch die dritte Teilung Luxemburgs wurde Eischen zum Grenzdorf. Es scheint den Privatinteressen des Hüttenherrn François Simonet, der seine Eisenschmelz gegen die Konkurrenz der Luxemburger Hütten abkapseln wollte, zu verdanken zu sein, dass Clairefontaine Belgien zugeteilt wurde.
1840 Die Kapelle in Hobscheid erhielt eine von der Firma Perrin aus Hollerich gegossene Glocke.
26. Februar 1843 Durch kirchliche Verfugung wurden die beiden Pfarreien der Gemeinde Hobscheid dem damals neuen Dekanat Koerich zugeteilt.
1846-1850 Der Unternehmer Georges Nickels baute in Hobscheid die noch heute benutzte neue Schule.
20. Juni 1852 Einweihung der, unter der Leitung des Architekten A. Hartmann durch den Unternehmer Jean Fournel aus Eischen gebauten, Kirche in Hobscheid. Sie fasste etwa 500 Sitzplatze, war 25 m lang, 10 m breit und 12 m hoch.
1852 Die Schule in Eischen wurde mit einem größeren Saal und einer aufgebauten Wohnung vergrößert.
Saint-Alban-sur-Limagnole
Saint-Alban-sur-Limagnole ass eng franséisch Gemeng am Departement Lozère, an der Regioun Occitanie.
Gemeng Habscht
Geschicht
21. Mai 1855 Der Gemeinderat forderte die Postverwaltung auf in Eischen einen Briefkasten einzurichten, das Gemeindebüro, das bis jetzt in Hobscheid war, solle nach Eischen verlegt werden.
11. August 1858 In der Sitzung dieses Datums entschloss sich der damalige Gemeinderat Schwestern für den Schulunterricht in Eischen einzustellen.
1862-1865 Neben die bestehende Kapelle, bauten ebenfalls Jean Fournel und A. Hartmann, die Kirche in Eischen.
1864 Die Petroleumlampe,,de Känki" verdrängte die Oellampe,,de Gäppchen".
1866 Von den damals 1067 Einwohnern von Hobscheid fielen deren 70 der asiatischen Cholera zum Opfer, davon 24 Kinder, 15 Frauen, 17 Männer und 14 ältere Leute über 60 Jahren. Die Einwohner von Eischen blieben von dieser Katastrophe verschont.
1867 Als Erinnerung an das Massensterben ließ Fräulein Margarethe Pauly die Rochus-Kapelle erbauen.
In diesen schweren Zeiten wanderten manche Einwohner der Gemeinde nach den USA aus.
1874 Eine Teilstrecke der Attertlinie mit Bahnhof in Eischen, bis zu dem damals noch nicht fertigen Tunnel im „Uechtlach", wurde in Betrieb genommen. Das Eischtal entkommt damit seiner Isolierung, das neue Verkehrmittel schafft schnelle und einfache Verbindungen zu den sich entwickelnden Hüttenwerken im Süden des Landes. In wenigen Jahrzehnten wird aus einer vornehmlich bäuerlichen Bevölkerung eine Arbeitergemeinde.
1876 Ein Grossbrand äscherte in Hobscheid eine Zimmermannswerkstätte mit mehreren Nachbarwohnungen ein.
07. Juli 1879 Die Bauarbeiten im,,Uechtlach" am 690 m langen Tunnel der Prinz Heinrich Eisenbahn wurden beendet.
17. April 1880 Die Eisenbahnstrecke Petingen-Ettelbrück wurde feierlich eingeweiht. Die Inbetriebnahme erfolgte am 20. des selben Monats.
1880 Im Eischener Bahnhof der Prinz Heinrich Eisenbahn wurde ein Telegraphenamt und eine Paketpostagentur eröffnet.
1886 In Eischen wurde die Zweite Schule, die heutige Knabenschule, gebaut.
1888 Die Gebrüder Kahn aus Arlon gründeten eine Handschuhfabrik in Eischen. Sie zählte bis zu 75 Arbeiterinnen und Arbeiter.
1889 In Hobscheid wurde in der Landwirtschaft zum ersten Mal Thomasschlacke als Düngemittel eingesetzt.
16. November 1894 Eine öffentliche Fernsprechstelle wurde in der Gastwirtschaft Pierre Scheuer in Hobscheid eingerichtet.
0l. Oktober 1909 In Eischen wird eine Poststation 2. Klasse unter dem Vorsteher Mathias Paul Hostert geöffnet.
01. August 1911 In Hobscheid wurde ein Postkutschendienst eingerichtet, morgens fuhr die Postkutsche zum Bahnhof nach Kleinbettingen, mittags nach Eischen, Fahrer war Herr Jean Bosseler.
1914 Die seit 1896 geplante Wasserleitung für Eischen wurde von den Unternehmern Nic. Bartz und Eugène Braun ausgeführt.
1914-1918 Am ersten Weltkrieg war Luxemburg zwar offiziell nicht beteiligt, trotzdem diktierten die Deutschen das Geschehen in unserem Land.
1917 Herr Gillet erhielt die Erlaubnis Strom zu erzeugen und die Ortschaft Hobscheid zu beliefern.
1921 Die Musikgesellschaft und der Gesangverein aus Hobscheid errichteten einen Kiosk.
Das Steinforter Hüttenwerk lieferte den Strom für das in Eischen installierte Stromnetz.
1928 Die Eischbrücke in Hobscheid wurde erneuert.
1932 In Hobscheid wurden erste Kanalisationsarbeiten ausgeführt.
1935 Harmonie, Chorale und Feuerwehr bildeten eine,,Union" und bauten, in Hobscheid, den noch heute bestehenden, gleichnamigen Saal, welcher 2002/2004 umgebaut und vergrössert wurde.
1937 Die Gemeinde erstand von Herrn Eugene Braun aus Eischen eine Waldparzelle zum Anlegen eines Fußballfeldes in Hobscheid.
1939 Unsere Gemeinde feierte die 100jährige Unabhängigkeit mit Umzügen in den beiden Ortschaften.
1940-1944 Kaum ein Jahr war seit der 100jährigen Unalbhängigkeitsfeier vorüber, da wurde unser Land von deutschen Truppen besetzt.
30 Tote und Vermisste von 78 Verschleppten in Eischen und 12 Tote und Vermisste von 48 Verschleppten in Hobscheid zeugen von der schlimmen Zeit die unsere Gemeinde unter der deutschen Besatzung durchmachen musste. Mehrere Einwohner wurden wegen ihrer Widerstandsaktivität durch die Gestapo verhaftet und ins Konzentrationslager gebracht.
1947 Beginn der Installation der Straßenbeleuchtung in Eischen.
1948 Ausrottung des gesamten Fischbestandes der Eisch durch die Abwässer des Steinforter Chemiewerkes.
1950 Herr Lucien Thill baute in Eischen eine Aluminium- und Kupfergießerei, welche bis zu 10 Arbeiter beschäftigte.
23. Juli 1950 In Hobscheid wurde das Denkmal der Kriegsgefallenen eingeweiht.
1952 In Hobscheid wurde der neue Friedhof auf dem,,Boenertgen" angelegt während in Eischen das Kriegsgefallenendenkmal bei der Kirche errichtet wurde.
1955 Der Lingenthalerbach in Eischen wurde überdeckt. Da der senkrechte Einlauf in die Eisch einen Ruckstau, der zu Überschwemmungen führte, verursachte, musste er bald nach der Fertigstellung wieder umgeändert werden.
1956 Hobscheid erhielt eine Relais-Poststation, das Postbüro wurde im Gemeindehaus gegenüber der Schule eingerichtet.
Pütz
Pütz ass de Familljennumm vun ë. a. follgende Persounen:
Gemeng Habscht
Geschicht
1958 Die Gemeinde schloss sich dem interkommunalen Syndikat zum Bau eines Spitals in Steinfort an.
Pütz
1880 hunn zu Lëtzebuerg 281 Leit sou geheescht, 1930 waren et der 395 an 1981 511.
Gemeng Habscht
Geschicht
1963 In den Gebäuden der Aluminium- und Kupfergießerei installierte sich die,,International Secutex Cie Eischen". Sie stellte Schutz-, Rettungs- und Sicherheitsausrüstungen aus Kunststoff her.
01. Oktober 1964 Auflosung des Gendarmerieposten in Eischen.
1964 Bau einer Großgarage in der Clairefonteinerstrasse in Eischen durch das Autobusunternehmen Demy Schandeler.
1964 Das Scoutschalet auf dem Knäppchen in Eischen wird seiner Bestimmung übergeben.
31. Juli 1966 Einweihung des neuen Fußballfeldes in Hobscheid, anschließend wurde ein Gebäude mit Umkleide und Abstellräumen gebaut.
1968 Ausgehend von einer Privatinitiative wurde in Hobscheid eine Gemeinschaftsfernsehantenne in Betrieb genommen. Ein Jahr später erfolgte dasselbe in Eischen.
1969 In Hobscheid fiel der Kiosk der Erweiterung der Straßenkreuzung zum Opfer.
Die Attertlinie wurde stillgelegt.
Wegen Platzmangels musste in Eischen in der Waldstrasse eine neue Schule für den Vorschulalter erbaut werden.
1975 Fertigstellung des Kanalnetzes in Hobscheid durch die Unternehmer Kalmes und Garnich.
1976 Das Wasser einer Quelle aus dem Uechtlach wurde mittels Pumpen die bei den Drei Brücken installiert wurden, in einen,,Vor Weiler" gebauten Behälter gepumpt. Diese neue Trinkwasseranlage ersetzte die vom Gesundheitsministerium verworfene Quelle aus dem Lingenthal und den Behälter hinter der Kirche in Eischen.
30. Dezember 1976 Ein verheerender Brand verwüstet die Kirche in Hobscheid.
Bei dieser Gelegenheit musste ebenfalls eine der Glocken ersetzt werden. Sie wurde in der Glockengießerei Mabilon in Saarburg gegossen.
1983 Die International Secutex Cie musste wegen finanzieller Schwierigkeiten den Betrieb einstellen.
1983 Der Gemeinderat genehmigt das Lotissementprojekt "Bettwenwies"
1989 Fertigstellung des vom Architekten Paul Espen geplanten "Centre Polyvalent" in Hobscheid.
12 mai 1989 Einweihung des fertiggestellten Fahrradweges auf der 1969 stillgelegten Eisenbahnstrecke der früheren Attertlinie
1992 Übernahme durch die Gemeinde, Erneuerung und Erweiterung des 1956 vn der Harmonie Eischen erbauten Musiksaales
1993 Beginn der Realisierung des Lotissementprojektes "Cité Aischdall"
1996 Fertigstellung der vom Architekten René Massard geplanten Sporthalle in Eischen.
30. Mai 1997 Fertigstellung der Kläranlage in Hobscheid (Abwässer der Gemeinden Hobscheid und Koerich)
12. Oktober 2002 Fertigstellung der neuen Spielschule in Hobscheid
18. Dezember 2003 Einweihung des in ein Versammlungslokal umgebauten früheren Pfarrhauses in Eischen
03. Februar 2004: Einweihung des erneuerten und vergrösserten UNION-Saales in Hobscheid -->
Entwécklung vun der Awunnerzuel
ouni déi fusionéiert Uertschafte vun der fréierer Gemeng Simmer:
No der Fusioun:
Politik
Bei de Gemengewale vun 2011 gouf zu Habscht eng éischt Kéier nom Proporz- an net méi nom Majorzsystem gewielt. Zur Wal stoungen 11 Gemengeréit (virdrun: 9).
Zesummesetzung
Quell: Inneministère / RTL.lu / elections.lu
Fusioun
Am September 2013 hunn d'Buergermeeschtere vun Habscht a Simmer bekannt gemaach, hir Gemenge wëllen ze fusionéieren. Nodeems de 25. Mee 2014 an engem Referendum an der Gemeng Simmer 59,75 Prozent vun de Wieler fir eng Fusioun gestëmmt haten, hu sech den 9. November 2014 och an der Gemeng Habscht bei sou engem Referendum 59,3 % vun de Wieler dofir ausgeschwat. 2012 hat Simmer scho wolle mat der Gemeng Käerch fusionéieren; an der leschtgenannter hate sech awer deemools 56% géint eng Fusioun mat Simmer ausgeschwat. De 24. Februar 2016 huet d'Chamber eestëmmeg dem Gesetz fir déi Fusioun, zum 1. Januar 2018, zougestëmmt. ,
Bei de Gemengewalen vum 11. Juni 2023 gouf an der Fusiounsgemeng nom Proporzsystem gewielt, iwwerdeems bei de Wale virdrun (2017) an der deemoleger Sektioun Habscht 2017 schonn nom Proporzsystem, an der Sektioun Simmer awer nach nom Majorzsystem gewielt gouf.
Wopen
D'Fusiounsgemeng Habscht huet keen eegene Wopen; se benotzt gemenkerhand déi zwéi Wope vun de fréiere Gemengen Habscht a Simmer niewenteneen.
Interkommunal Syndikater
D'Gemeng Habscht ass Member vu follgenden interkommunale Syndikater:
Sous le sable
Sous le sable ass e franséische Film vum François Ozon aus dem Joer 2000.
Ëm wat geet et am Film?
D'Marie an de Jean sinn zanter 25 Joer bestuet. Am Summer maache si Vakanz um Mier. Enges Daags geet de Jean an d'Mier schwammen an d'Marie sëtzt op der Plage an engem Buch ze liesen. Wéi d'Marie nom Jean kuckt gesäit et hien net méi an hien daucht duerno och net méi op…
David Cassidy
Den David Bruce Cassidy, gebuer den 12. Abrëll 1950 zu New York a gestuerwen den 21. November 2017 zu Fort Lauderdale a Florida, war ein US-amerikanesche Schauspiller a Sänger.
Hie gouf ufanks vun den 1970 er Joren duerch déi amerikanesch Tëleesserie The Partridge Family zu engem internationalen Teenager-Idol.
Joelle Hoffmann
1996 war d'Joelle Hoffmann am Kader vun der lëtzebuergescher Dammebasketballnationalekipp.
Bergman
Bergman ass de Familljennumm vu follgende Persounen:
Avenue John-F.-Kennedy (Stad Lëtzebuerg)
D'Avenue John-F.-Kennedy ass eng Strooss um Kierchbierg, an der Stad Lëtzebuerg. Et ass d'Haaptstrooss, déi, op knapps 4 km, vun der Rouder Bréck aus queesch iwwer de Plateau bis bei de Rond-point Serra geet, wou se Uschloss mat der Autobunn A1 huet. D'N51 féiert driwwer.
D'Avenue Kennedy war ursprénglech als Autobunn gebaut ginn. Tëscht dem Enn vun den 1990er Joren an dem Ufank vun den 2010er Jore gouf se zu engem Stadboulevard zeréckgebaut: Autobunnsop- an offaarten, souwéi Ënnerféierunge goufen ewechgemaach, normal Kräizunge mat Foussgängersträif goufen ugeluecht, asw. Bei dësem Ëmbau goufen och Vëlosweeër an en Tracé fir den Tram amenagéiert, deen do zanter dem Dezember 2017 fiert.
Hiren Numm krut s'als Erënnerung un den US-President John F. Kennedy.
KZ
KZ steet als Ofkierzung ë. a. fir:
.kz steet als Ofkierzung fir:
La Corbière
La Corbière ass eng franséisch Gemeng am Departement Haute-Saône.
Tony Bennett
Den Tony Bennett, gebuer als Anthony Dominick Benedetto den 3. August 1926 zu New York City, an och do den 21. Juli 2023 gestuerwen, war en US-amerikaneschen Jazzsänger an Entertainer.
Hie war ganz populär an den USA, wou en iwwer 50 Milliounen Disquë verkaaft huet. Hien huet 19 Grammy-Awards gewonnen. Mat Titele wéi I Left My Heart in San Francisco gouf hien och international bekannt.
Wavrans-sur-l'Aa
Wavrans-sur-l'Aa ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Tony Bennett
1998 huet hien, zesumme mam Jazzkritiker Will Friedwald, seng Autobiographie The Good Life erausbruecht.
2006, fir säin achtzegste Gebuertsdag huet hien den Album Duets – An American Classic erausbruecht, wou hien zesumme mam Bono, Michael Bublé, den Dixie Chicks, Elvis Costello, Céline Dion, Billy Joel, Elton John, Juanes, Diana Krall, k.d. lang, Paul McCartney, Tim McGraw, George Michael, Barbra Streisand, James Taylor an Stevie Wonder gesongen huet. 5 Joer drop huet hien dat selwecht mat Duets II gemaach, dës Kéier mam Andrea Bocelli, Michael Bublé, Mariah Carey, Natalie Cole, Sheryl Crow, Aretha Franklin, Josh Groban, Faith Hill, Norah Jones, Lady Gaga, k.d. lang, John Mayer, Willie Nelson, Queen Latifah, Alejandro Sanz, Carrie Underwood an Amy Winehouse. Hie koum op d'Plaz 1 an d'Billboard-Albumcharts a war domat deen eelste Kënschtler, deen et je op déi éischt Plaz do gepackt hat
Och als Moler huet hie sech en Numm gemaach.
Il était une fois un flic
Il était une fois un flic ass franséische Film vum Georges Lautner aus dem Joer 1971.
Ëm wat geet et am Film?
De Kommissär Campana (Michel Constantin) versicht enger Band Drogenhändler d'Handwierk ze leeën...
Jules Zinnen
De Jules Zinnen, gebuer den 8. Dezember 1878 an der Fiels an och do den 21. Oktober 1949 gestuerwen, war e Lëtzebuerger Bäcker a Politiker.
Hie war vun 1928 bis zu sengem Doud Buergermeeschter vun der Gemeng Fiels.
De Jules Zinnen war den Neveu vum Jean-Antoine Zinnen.
Gaby Keilen
D'Gaby Keilen, gebuer de 26. August 1976 zu Ettelbréck, ass eng lëtzebuergesch Basketballspillerin.
1996 war d'Gaby Keilen am Kader vun der lëtzebuergescher Dammebasketballnationalekipp.
Les compagnons de la marguerite
Les compagnons de la marguerite ass e franséisch-italieenesche Film vum Jean-Pierre Mocky aus dem Joer 1967.
Brabançonne (Film)
Brabançonne ass e Film vum belsche Regisseur Vincent Bal. E koum den 10. Dezember 2014 an der Belsch an d'Kinoen. A Frankräich war den Titel La vie est belge.
Les compagnons de la marguerite
Ëm wat geet et am Film?
De Georges Matouzek ass e geniale Restaurateur vun ale Manuskripter. Hie fälscht d'Bicher vum État civil fir seng Fra ouni Scheedung ze wiesselen…
Brabançonne (Film)
Ëm wat geet et am Film?
Zwou belsch Museken, eng wallounesch (En Avant) an eng flämesch (Sint-Cecilia) leien a Kompetitioun ëm déi bescht Harmonie vun der Europäescher Unioun. Wéi den Trompettist vu Sint Cecilia stënterlech stierft, probéiere se, dee vun En Avant derzou ze kréien, fir si ze spillen…
Soss
De Film war bei der 7. Editioun vum Lëtzebuerger Filmpräis an der Kategorie "Bescht Fiktiouns-Koproduktioun" nominéiert.
Guelph
Guelph ass eng Stad am Südoste vun Ontario a Kanada.
D'Stad läit am Wellington County, ongeféier 100 km südwestlech vun Toronto, an huet ronn 120.000 Awunner.
Jules Vannérus
De Jules-Lucien Vannérus, gebuer den 2. Januar 1874 zu Dikrech, gestuerwen de 25. Januar 1970 zu Ixelles bei Bréissel, war en Historiker an Archivist.
Guelph
Guelph gëtt zanter Joren zu der Stad gewielt wou et sech a Kanada, wéinst der niddreger Aarbechtslosen- a Kriminalitéitsquot, am beschte lieft.
Guelph krut den Numm zu Éiere vun der brittescher Kinneksfamill. Dem George IV., Kinnek vum Vereenegte Kinnekräich a vun Hannover, seng Virfuere stamen nämlech vum Adelsgeschlecht vun de Welfen, op Englesch och alt Gelfe genannt, of. Dohier huet d'Stad och de Spëtznumm The Royal City (lb: déi kinneklech Stad).
Chabannes Planes
Chabannes Planes ass eng franséisch Uertschaft an der Gemeng Fontans am Departement Lozère, an der Regioun Occitanie.
Jules Vannérus
Säi Liewen
De Jules Vannérus war vun der éischter Promotioun vun archivistes-paléographes, déi 1896 den Examen, deen 1895 offiziell agefouert gi war, gemaach haten. No engem kuerze Passage am Staatsarchiv zu Mons (Oktober 1898 bis Mee 1900) gouf hien Adjoint am Provënzarchiv vun Antwerpen. D'Nominatioun zum Konservator krut hien am Februar 1905. 1913 huet hien déi Plaz aus gesondheetleche Grënn verlooss. Eppes méi spéit gouf hie Konservator vum Krichsarchiv, engem Fong, deen 1919 geschaf gouf a spéider an d'Archives générales du Royaume zu Bréissel integréiert gouf.
De Jules Vannérus war Member oder Éieremember vu ville wëssenschaftleche Gesellschaften oder akadeemeschen Institutiounen, an dat souwuel an der Belsch wéi am Ausland, ugefaange mat Lëtzebuerg. Iwwregens gëtt et vun him sou vill historesch Aarbechten iwwer Lëtzebuerg, datt hien absolut als Lëtzebuerger Historiker gëllt.
1939 gouf hie fir dräi Joer zum Direkter vun der Academia belgica zu Roum ernannt. Wéinst dem Zweete Weltkrich huet hien awer schonn 1940 zeréck op Bréissel misse goen.
Léon Muller (Architekt)
De Léon Muller, gebuer den 11. Mäerz 1885 zu Monnerech, gestuerwen den 30. Mäerz 1959 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergeschen Architekt.
Wicquinghem
Wicquinghem ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Dunkerque
Dunkerque ass eng franséisch Stad a Gemeng, Sous-préfecture vum Departement Nord. Mat 89.882 Awunner (1. Januar 2013) ass Dunkerque déi fënneftgréisst Stad an der Regioun Hauts-de-France. Se läit am Zentrum vun der Communauté urbaine de Dunkerque Grand Littoral, an där 17 Gemengen zesummegeschloss sinn, a woura ronn 200.000 Leit liewen. Dunkerque ass ausserdeem déi nërdlechst Stad a Frankräich, just 10 km vun der belscher Grenz ewech
Geschicht
D'Geschicht vun Dunkerque ass enk mam Nordmier verbonnen. Et gouf virun iwwer dausend Joer als Fëscherduerf, op enger Sandbänk, gegrënnt. Nodeems eng Kapell do opgeriicht gouf, krut et säin hollänneschen Numm: Duinkerk- "Düne-Kierch". Wärend senger Geschicht huet Dunkerque zu der Grofschaft Flandern, dem Kinnekräich Spuenien, dem engleschen a franséische Kinnekräich gehéiert. De 25. Juni 1658 huet d'Stad dräimol hir Nationalitéit gewiesselt. Nodeems de 27. Oktober 1662 de Louis XIV. et vum englesche Kinnek Charles II. ofkaaft hat, gouf Dunkerque definitiv franséisch. De Vauban huet et dann och huerteg zu enger imposanter Festungsstad ausgebaut. Zu där Zäit huet och de bekannte Korsar Jean Bart do gelieft. Wärend der Franséischer Revolutioun krut d'Stad den Numm Dune libre. Am Eischte Weltkrich gouf Dunkerque a säin Hafen uerg vun däitscher Säit bombardéiert. Am Ufank vum Zweete Weltkrich, koum et do zu der Operatioun Dynamo an der Belagerung vun Dunkerque.
De Carnaval de Dunkerque ass iwwer d'Stad eraus bekannt, en zitt sech bal 2 Méint laang duerch d'Fueszäit.
Schëfffaart
De Mierhafen (Grand port maritime de Dunkerque) ass deen drëttgréisste vu Frankräich an och dee gréissten Employeur. Eng jett Industrien hu sech do néiergelooss, wéi Arcelor Mittal, Air liquide, Europipe oder petrocheemesch Installatiounen.
Iwwer den Hafe vu Dunkerque huet d'Banneschëffaart Uschloss un de franséischen a belsche Kanalsytem. Net manner wéi fënnef Schëffskanäl hunn oder haten do am Laf vun der Zäit, hiren Ufank. Dat sinn:
Autosverkéier
Dunkerque läit no bei zwou Autobunnen, der A25 vu Bergues op Lille, an der A16/E40 vu L'Isle-Adam op d'belsch Grenz. Et läit och um Trajet vun der fréierer N1 (haut: D601 am Departement Nord), der N225 (déi d'A16 mat der A25 verbënnt) an der ex-N353 (zënter 2005: D625).
Eisebunn
D'Gare vun Dunkerque huet eng direkt TGV-Verbindung mat der Gare Paris-Nord. Mat der TERGV kënnt een op d'Gare Lille-Europe, déi ë. a. en Eurostar-Uschloss fir op London oder Bréissel huet, an TGV-Verbindungen op Bordeaux, Lyon oder Marseille. 20-mol den Dag huet een och eng Verbindung mat der Gare Lille-Flandres. Weider Verbindunge gëtt et mat Calais an Arras (via Hazebrouck).
D'Gare vun Dunkerque ass, mat engem Trafic vu ronn 12 Milliounen Tonnen d'Joer, déi gréisst Marchanisë-Gare vu Frankräich.
Kierch Déiljen
D'Lukaskierch zu Déiljen ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Regioun Iechternach Saint-Willibrord, zum Dekanat Osten an zu der Gemeng Beefort gehéiert.
De Patréiner vun der Kierch ass den hellege Lukas deem säi Fest den 18. Oktober gefeiert gëtt.
Se steet op der Kräizung vun der route de Beaufort, dem CR364, mam chemin de la Forêt.
Geschicht
Déi haiteg Kierch ass 1912 gebaut ginn.
Léon Muller
Den Numm Léon Muller droen e puer Leit:
Take Me to Town
Take Me to Town ass en US-amerikanesche Film vum Douglas Sirk aus dem Joer 1953 no der Erzielung Flame of the Timberline vum Richard Morris.
Ëm wat geet et am Film?
D'Vermilion O'Toole ass op der Flucht virun der Justiz. Si verstoppt sech an der Stad Timberline. Do begéint si dem Wittmann Will Hall seng kleng Kanner…
Route Adélie de Vitré 2003
Déi '''8. Edition vun der Route Adélie de Vitré''' gouf de 4. Abrëll 2003 gefuer a stoung um Kalenner vun der UCI an der Kategorie 1.3.
Et war déi véiert Kompetitioun vun der Coupe de France 2003.
Droit pénal général (Lëtzebuerg)
Den Droit pénal général ass deen Deel vum Strofrecht dee sech mat de Prinzipie vum Strofrecht befaasst.
Haaptreferenz zu Lëtzebuerg ass d'Buch 1 vum Code pénal.
Et fënnt een ënner anerem eng Lëscht mat de méigleche Strofen.
Rhythm and Blues
Rhythm and Blues (dacks als R&B, R'n'B oder RnB ofgekierzt) ass den Numm vun engem Museksstil, dee fir d'éischt an den 1940er Joren an der afroamerikanescher Popmusek opgedaucht ass. R&B ass eng rhythmesch staark accentuéiert Form vum Blues, aus deem spéider de Rock and Roll entstanen ass.
An den 1980er an 1990er krut de Begrëff eng nei Definitioun an huet eng Mëschung aus Popmusek a Soul, respektiv spéider eng Mëschung aus Popmusek an Hip-Hop bezeechent. Fir eng kloer Ofgrenzung ze schafen, gëtt haut dofir meescht den Term Contemporary R&B benotzt.
Claudine Koch
D'Claudine Koch, gebuer den 21. Juni 1977 an der Stad Lëtzebuerg, ass eng lëtzebuergesch Basketballspillerin.
Vun 1996 bis 2007 war d'Claudine Koch am Kader vun der lëtzebuergescher Dammebasketballnationalekipp.
Schack
Schack ass e Lieu-dit um CR110 tëscht Nidderkäerjeng a Kënzeg an der Gemeng Käerjeng.
Den CR110 kënnt vun der Kräizung mam CR111 am Ausgang vun Nidderkäerjeng a geet a Richtung Kënzeg.
Et stinn op där Plaz nëmmen e puer Haiser op der lénkser Säit vun der Strooss (a Richtung Kënzeg gekuckt). D'Vëlospist PC12 (Piste cyclable de l'Attert, déi fréier Atertlinn) kräizt d'Strooss am Schack. Direkt bei der Kräizung mat der Vëlospist ass och eng kleng Parkplaz.
Wolgoretschensk
Wolgoretschensk (op Russesch: Волгореченск) ass eng Stad am Oblast Kostroma am Zentralrussesche Federatiounskrees a Russland. Si läit eng 40 km südëstlech vu Kostroma, um rietsen Uwänner vun der Wolga.
Et ass de Verwaltungszentrum vum Stadkrees Wolgoretschensk. Si huet Awunner (Stand ) an eng Fläch vun 18 km².
Wolgoretschensk gouf am Joer 1964 als Uertschaft gegrënnt. 1994 krut et d'Stadrechter. .
Georges Ulveling (1892)
De Georges ("Jemmy") Ulveling, gebuer den 29. Mäerz 1892 an der Stad Lëtzebuerg, gestuerwen den 23. September 1923 bei engem Autoaccident am Tossebierg, war e lëtzebuergesche Jurist a Politiker.
1912 war hie Grënnungsmember a vun 1914 bis 1917 President vum Studenteveräin ASSOSS.
Vun 1919 bis 1923 war hien Deputéierten an der Chamber.
L'homme de ma vie (Film 1952)
L'homme de ma vie ass e franséische Film vum Guy Lefranc aus dem Joer 1950.
Wismes
Wismes ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Meet Me at the Fair
Meet Me at the Fair ass en US-amerikanesche Film vum Douglas Sirk aus dem Joer 1953 no engem Roman vum Gene Markey.
Wiplala
Wiplala ass e Kannerfilm vum hollännesche Regisseur Tim Oliehoek. E koum den 19. November 2014 an Holland an den 10. Dezember 2014 (an enger op Lëtzebuergesch synchroniséierter Versioun) zu Lëtzebuerg an d'Kinoen.
Nataša Pirc Musar
D'Nataša Pirc Musar, gebuer den 9. Mee 1968 zu Ljubljana, ass eng sloweenesch Journalistin, Affekotin a Politikerin. Bei de Presidentschaftswale vum 13. November 2022 krut si déi meescht Stëmmen, soudatt si den 23. Dezember 2022 als éischt Fra déi Fonctioun untrëtt.
Wiplala
Ëm wat geet et am Film?
De Wiplala, e Jong vu 14 Joer ma just 10 cm grouss, deen och nach zaubere kann (wann och net sou gutt), lant bei der Famill Blom, wou e geschwë Bekanntschaft mécht mam néngjärege Jong, dem Johannes…
Marcel Hulten
De Marcel Hulten, gebuer de 7. August 1912 zu Keel a gestuerwen den 10. Februar 1973 zu Diddeleng, war e lëtzebuergeschen Ornitholog.
Nataša Pirc Musar
Liewen
D'Pirc Musar huet 1992 hiren Droits-Studium op der Universitéit Ljubljana ofgeschloss an den Affekotenexamen gemaach. Si gouf awer fir d'éischt Journalistin bei der Radiotelevizija Slovenija a Presentatrice vun der Noriichtenemissioun Dnevnik. Méi spéit ass si bei d'Chaîne Pop TV gewiesselt.
Wiplala
Soss
De Film war bei der 7. Editioun vum Lëtzebuerger Filmpräis an der Kategorie "Bescht Fiktiouns-Koproduktioun" nominéiert.
Nataša Pirc Musar
Liewen
Am Abrëll 2003 gouf si Direktesch vum Zentrum fir Bildung an Informatioun vum Ieweschte Geriichtshaff vu Slowenien. Vun 2012 bis 2014 war si Presidentin vun der gemeinsamer Kontrollinstanz vun Europol. 2016 huet si hiren eegenen Affekotecabinet Pirc Musar & Lemut Strle gegrënnt. 2015 huet s'op der Droitsfakultéiert vun der Universitéit Wien promovéiert a gouf am selwechte Joer Presidentin vum Sloweenesche Roude Kräiz.
Marcel Hulten
De Marcel Hulten huet sech schonn als Bouf am Joer 1926 an der Lëtzebuerger Vulleschutzliga engagéiert. Am Mee 1927 huet hien am Bulletin vun der Liga eng éischt bescheide Kontributioun an der Rubrik « Ornithologische Beobachtungen » publizéiert; hie war du knapps 15 Joer al. Am Joer 1936 huet hie seng éischt méi grouss Etude, en Artikel iwwer d'Huergänsen, am Bulletin vun der Liga verëffentlecht.
Nataša Pirc Musar
Liewen
Si huet e puer Bicher zum Theema Informatiounsfräiheet geschriwwen. ,
Marcel Hulten
Am Joer 1952 hëlt den Hulten d'Redaktioun vum Bulletin vun der Vulleschutzliga, dee sech vun 1954 un « Regulus » genannt huet, an d'Hand. 1965 gëtt hien déi Charge un de Victor Wassenich, mat deem hien zënter 1951 zesummeschafft, weider.
Nataša Pirc Musar
Liewen
Am Summer huet si hir Kandidatur fir d'Staatspresidentewalen 2022 bekannt gemaach. Den 13. November 2022 krut si am Ballotage mam Anže Logar 53,9 % vun de Stëmmen.
Marcel Hulten
Den Hulten huet vill Artikelen am Bulletin vun der Vulleschutzliga respektiv am « Regulus » publizéiert, dee leschte kuerz viru sengem Doud an der Dezember-Nummer vun 1972 iwwer e Wanterkueb, dee schwätze konnt: « Eine sprechende Saatkrähe (Corvus frugilegus) ». Hien huet awer och am Bulletin vun der Société des naturalistes luxembourgeois (SNL) publizéiert.
Säin Haaptwierk bleift « Die Vogelfauna Luxemburgs », dat hie mam Vic. Wassenich zesumme verfaasst huet, an dat an den « Archives » vun der Section des sciences vum Institut grand-ducal an zwéin Deeler 1961 respektiv 1962 erauskomm ass. D'Membere vun der SNL kruten dovu jee een Ofzuch gratis. Am Joer 1963 ass dat Ganzt als Sonderdrock vu ronn 300 Säiten, dee bei der Vulleschutzliga fir 70 Frang ze kréie war, erauskomm.
Den Hulten war « membre correspondant » vun der Section des sciences vum Institut grand-ducal vun 1959 un, a Member vun der SNL zënter 1937.