cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jonathan Hill
Hie gouf den 10. September 2014 zum Kommissär an der Europäescher Kommissioun ënner der Presidence vum Jean-Claude Juncker ernannt, responsabel fir d'Finanzstabilitéit, Finanzservicer a Kapitalmäert. Den 1. November huet hie säin Amt ugetrueden.
De 25. Juni 2016 huet den Jonathan Hill säi Récktrëtt fir de 15. Juli dat Joer ugekënnegt, nodeems eng Majoritéit vun de brittesche Wieler beim sougenannte Brexit-Referendum dofir gestëmmt hat, datt Groussbritannie soll aus der EU austrieden. De Valdis Dombrovskis huet säi Portefeuille bannent der Kommissioun iwwerholl.
Hasloch (Hasloch)
Hasloch ass de Chef-lieu an der Gemeng Hasloch.
Gemarkung
Den Uertsdeel Hasloch ass identesch mat der bayerescher Gemarkung mat dem selwechten Numm.
Siidlungen
Den Uertsdeel Hasloch besteet aus der Uertschaft Hasloch, der Barthelsmühle an dem Eisenhammer.
Nopeschgemarkungen
Nopeschgemarkunge vun Norden am Auerzäresënn sinn Schollbrunn, Röttbach, Wiebelbach, Kreuzwertheim, Wertheim (mat dem Staddeel Bestenheid), Grünenwört, Faulbach an Hasselberg.
The Longest Day (Film)
The Longest Day ass en US-amerikanesche Krichsfilm vum Ken Annakin, Andrew Marton a Bernhard Wicki aus dem Joer 1962 no engem Buch vum Cornelius Ryan.
Ëm wat geet et am Film?
De Film weist am Zweete Weltkrich d'Virbereedungen an d'Landung vun den Alliéierten de 6. Juni 1944 an der Normandie.
Dwars door Drenthe
D'Dwars door Drenthe ass eng Vëloscourse vun engem Dag, déi an der hollännescher Provënz Drenthe gefuer gëtt.
Zanter 2010 gehéiert dës Course zum UCI Europe Tour an ass zanterhier an der Klass 1.1 agestuuft.
2011 war et eng Course vun 2 Deeg.
Al Sauerbréck zu Iechternach
Déi al Sauerbréck zu Iechternach (N11) ass eng däitsch-lëtzebuergesch Grenzbréck, déi de 5. Januar 1950 ageweit gouf. Et ass eng Boubréck mat 4 Béi, mat de Spanwäite vu lénks op riets 14,00 m - 28,10 m - 12,50 m - 13,30 m. Déi dräi Piliere si 7,65 m, 7,70 m am 8,00 m breet, a se si mat Äisbriechere verstäerkt.
Si féiert iwwer d'Sauer a verbënnt déi lëtzebuergesch N11 zu Iechternach mat der däitscher L1 zu Iechternacherbréck, déi do Bitburger Straße heescht, an doriwwer eraus no ronn engem Kilometer mat der B257 / E29.
Déi réimesch Bréck
Fir de Jean Bertels, den Auteur vun der Historia Luxemburgensis, war et kloer, datt d'Bréck ganz al misst sinn an hir Fëllementer op d'Zäit vun de Réimer oder den Treverer géifen zeréckgoen. An der däitscher Iwwersetzung vum Pierre Kauthen kléngt dem Bertels seng Beschreiwung sou:
Ob ee vun deenen zwéi Steng, déi de Bertels ernimmt, mat dem sougenannten Najadesteen, engem réimesche Steequader, deen den Alexander Wiltheim am 17. Joerhonnert am ënneschten Deel vun engem Pilier vun der Iechternacher Bréck gesinn huet, identesch ass, ass net kloer.
Beim Najadesteen, grad wéi héchstwarscheinlech och bei dem Bertels senge réimesche Steng, handelt et sech ëm sougenannt Spolien, d. h. Steng aus ale Bauten oder Monumenter, déi op enger anerer Plaz nees verwäert goufen. Hir Presenz seet also näischt aus iwwer de wierklechen Alter vun de Pilieren, an deene si verschafft goufen.
De J.P. Brimmeyr war sech där Problematik bewosst. Senger Meenung no huet d'Decke vun der Bréck am Ufank aus hëlzen Dunne bestanen, wéi dat bei de Réimer sou Usus gewiescht wier, an d'stengen Iwwerdeckung wier eréischt méi spéit an d'Plaz komm. Bei där Geleeënheet wieren dann eventuell déi al (stengen?) Pilieren deelweis oder ganz ersat ginn, woubäi déi deemoleg Bauhäre Quadersteng aus der Réimerzäit do, wou et hinne gepasst oder den Zoufall et wollt, mat agebaut hätten. Datt d'Bréck als sollech awer op d'Réimer zeréckzeféieren ass, dat stoung fir de Brimmeyr fest.
De Louis L'Évêque de la Basse-Moûturie huet gemengt, d'Bréck, déi hien an den 1830er Joren zu Iechternach gesinn huet, wier op d'4. Joerhonnert ze datéieren.
De modernen Historiker no, däerft déi éischt réimesch Bréck wuel am 1. Joerhonnert gebaut gi sinn, zäitgläich mat der Réimerstrooss, déi iwwer d'Schanz an Iechternach op Béibreg gefouert huet. Wéi si deemools ausgesinn huet a wéini si hir mëttelalterlech Form kritt huet, ass onbekannt.
D'Bréck am Mëttelalter
Urkundlech gëtt d'Bréck am Joer 1296 als "Sur Brucke" ernimmt.
An engem Dokument vum 12. Dezember 1462 gëtt ervirgehuewen, datt et deemools zu Iechternach eng ganz grouss Bréck gouf, déi iwwer d'Sauer goung an um Enn vun där en décken Tuerm stoung (… un tres grand pont pardessus le fleuve de la Soure garnie d'une grosse tour, au bout d'icclui pont …). D'Bréck war awer a sou engem schlechten Zoustand, datt se riskéiert huet, de Wanter net z'iwwwerliewen.
D'Bréck an der Neizäit
Wéi an den 1870er Joren d'Prënz-Hary-Eisebunn gebaut gouf, där hir Trass laanscht d'Sauer gelaf ass, gouf den Ieselréck méi flaach gemaach an den éischte Bou an den Damm vun der Eisebunn integréiert. Domat war de Najadesteen och definitiv net méi ze gesinn. D'Streck Dikrech-Iechternach gouf 1873 an Iechternach-Waasserbëlleg 1874 a Betrib geholl.
Am Laf vum Joer 1909 ass d'Bréck sanéiert ginn. Well se wärend där Zäit net benotzt konnt ginn, gouf eng hëlzen Noutbréck installéiert. Den 2. Dezember 1909 konnt déi renovéiert Bréck erëm a Betrib geholl ginn. Gréisser Entretiensaarbechte gouf et nees am Joer 1933.
Am Wanter 1939/40 gouf d'Bréck op der Iechternacher Säit mat enger stole Paart ofgeséchert (Schusterlinn). Domat wollt Lëtzebuerg seng Neutralitéit ënnersträichen a sech an engems e bësse géint d'Bedreeung duerch Nazi-Däitschland schützen. Wéi déi däitsch Wehrmacht den 10. Mee 1940 Lëtzebuerg iwwerfall huet, huet si déi stole Paart, déi si net opkrut, einfach gesprengt.
Véier Joer méi spéit sinn déi däitsch Truppen op hirem Réckzuch virun den Amerikaner an entgéintgesater Richtung iwwer d'Bréck gezunn. Duerno hu si se gesprengt. Dat war den 12. September 1944. D'Bréck gouf doduerch zerstéiert, mat Ausnam vun dem éischten a leschte Bou, de Pilier mat der Statu vum Bertels, déi nach intakt war, stoung och nach. Am Verlaf vun der Rundstedt-Offensiv, déi de 16. Dezember 1944 ugefaangen an nees däitsch Truppen (212. Volksgrenadier-Divison) op Iechternach bruecht huet, huet d'Bréck nach weider gelidden. De 26. Dezember 1944 huet dat 10. Regiment vun der 5. US Infanteriedivisioun Iechternach zeréckeruewert. D'Amerikaner hunn op de Reschter vun der Bréck eng Bailey-Bréck installéiert. Wat vun der Bertels-Statu nach iwwereg war, gouf ewechgeholl, well de Pilier, op deem si stoung, als Ënnerbau fir d'Bailey-Bréck benotzt huet musse ginn. D'Bailey-Bréck ass kuerz duerno duerch eng Noutbréck, déi 50 Meter flossop vun der zerstéierter Sauerbréck opgeriicht gouf, ersat ginn. Si hat en hëlzen Ënnerbau op deem 48 Grey-Trägere louchen, déi vun der HADIR (Déifferdeng) geliwwert gi waren. D'Amerikaner hu si "General Conklin Bridge" genannt. Am Joer 1949 ass dann déi zerstéiert Bréck nees opgebaut ginn. No nëmme fënnef Méint Bauzäit war si am Dezember 1949 fäerdeg a konnt de 5. Januar 1950 offiziell ageweit ginn. Bei der Aweiung, bei där däitsch, franséisch a lëtzebuergesch Regierungsdelegatiounen derbäi waren, huet de Minister Robert Schaffner de Bändchen duerchgeschnidden. Ze bedaueren ass, datt ier mat der Rekonstruktioun vun der Bréck ugefaange gouf, net dru geduecht ginn ass, fir eng archeologesch Etüd vun de Fondatiounen ze maachen, déi eventuell méi e geneeën Opschloss iwwer hir Geschicht hätt kënne ginn.
Déi haiteg Bréck
Déi haiteg Bréck huet nëmmen nach 4 Béi, déi awer méi breet sinn wéi virdrun. D'Fuerbunn ass och dräi Meter méi breet wéi déi vun der fréierer Bréck; si huet e klengen, gläichméissegen Ieselsréck an ass an engem liichte Bou gebaut. Dee géien Ieselsréck mat enger Steigung vun 9 % vun der fréierer Bréck iwwer dem éischten an zweete Bou op der Lëtzebuerger Säit war domat verschwonnen, grad sou wéi de schaarfe Knécks, dee se virdrun op der däitscher Säit hat.
Den Ënnerbau vun der Fuerbunn besteet aus enger 20 cm décker Plack aus arméiertem Bëtong, an d'Bréck ass mat Hasteng aus Buntsandsteen aus enger Steekaul bei Bollendorf agekleet. D'Bréck ass och mat Lanteren équipéiert.
Dat fréiert Douaneshaischen op der lëtzebuergescher Säit hat bei de Sprengungen am Zweete Weltkrich kee grousse Schued gelidden, soudatt et an der aler Form restauréiert konnt ginn. Dat Haische war géint 1920 no engem Plang vum Dikrecher Bezierksingenieur Léon Suttor opgeriicht ginn. Den däitsche Büro war an e Koup gefall a gouf duerch en neit Gebai ersat.
1980 gouf d'Bréck eng éischt Kéier sanéiert, weider Entretiensaarbechte goufen 1986 gemaach.
D'Statu vum Bertels
Op der lénkser Bréckemauer an Direktioun Däitschland steet um zweete Bréckepilier eng Skulptur vum Charles Kohl, déi den Abt Jean Bertels duerstellt.
D'Bréck am Wope vun Iechternacherbréck
Am Wope vun Iechternacherbréck ass uewen déi stiliséiert Sauerbréck ze gesinn an ënnen eng blo Well, déi d'Sauer symboliséiert, dertëscht nach d'Liboriuskapell an zwou rout Lilië mat engem sëlwerne Kräiz, déi op d'Abtei Iechternach hiweisen, déi Terrain op béiden Ufere vun der Sauer hat.
Viel-Arcy
Viel-Arcy ass eng franséisch Gemeng am Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Orthosie (Mound)
Den Orthosie (oder Jupiter XXXV) ass ee vun de klengste bekannte baussenzege Mounde vum Planéit Jupiter.
Entdeckung
Den Orthosie gouf den 11. Dezember 2001 vun Astronome vum astronomeschen Institut vun der Universitéit vun Hawaii entdeckt. Am Ufank krut de Mound déi virleefeg Bezeechnung S/2001 J 9.
De Mound gouf uschléissend no der Orthosie, enger griichescher Schéinheetsgëttin, genannt.
Bunndaten
De Mound Orthosie kreest a 622,56 Deeg op enger mëttlerer Distanz vun 20.720.000 km ëm de Jupiter. D'Bunn huet eng Exzentrizitéit vun 0,2808. Mat enger Bunneschréi vun 145,9° géint de lokale Laplace-Plang ass d'Bunn retrograd, d. h. de Mound beweegt sech géint d'Rotatiounsrichtung vum Jupiter ëm de Planéit.
Wéinst senge Bunneegenschafte gëtt den Orthosie der Ananke-Grupp, benannt nom Jupitermound Ananke, zougerechent.
Physikalesch Daten
De Mound Orthosie huet e mëttleren Duerchmiesser vu ronn 2 km. Seng Dicht gëtt op 2,6 g/cm³ geschat. Hien ass warscheinlech aus Silikatgestengs opgebaut. Hien huet eng ganz däischter Uewerfläch an eng Albedo vun 0,04, d. h., nëmme 4 % vum agestraalte Sonneliicht gi reflektéiert. Seng visuell Magnitude ass 23,1m.
Schuddenhaus
D'Schuddenhaus zu Ëlwen ass de Sëtz vun der Bibliothéik Tony Bourg a vun der Associatioun De Cliärrwer Kanton. Et ass och nach bekannt ënner dem Numm Adameshaus.
Halles-sous-les-Côtes
Halles-sous-les-Côtes ass eng franséisch Gemeng am Departement Meuse an der Regioun Grand Est.
Schuddenhaus
Geschicht
D'Schuddenhaus besteet aus zwéin Deeler. Op Grond vun der Dendrochronologie kann een dovun ausgoen, datt den ëstlechen Deel, deen Deel dee laanscht d'Strooss läit, am éischte Véirel vum 17. Joerhonnert gebaut gouf. De westlechen Deel ass héchstwahrscheinlech aus der zweeter Hallschent vum 19. Joerhonnert.
Den Numm „a Schudden“ geet zeréck op den Nikolaus Schudt. Hie war am Ufank vum 17. Joerhonnert Meier vum Haff Ëlwe fir d'Grofe vu Klierf. Et ass och d'Gebuertshaus vum éischte Lëtzebuerger Bëschof, dem Nicolas Adames, deen do den 9. Dezember 1813 op d'Welt koum.
D'Haus gehéiert zënter dem Abrëll 1967 der Gemeng Ëlwen.
Nodeems datt Enn 2008 mat den Ëmbau- a Renovatiounsaarbechten ugefaange gouf, konnt zwee Joer duerno d'Bibliothéik Tony Bourg seng Dieren do opmaachen.
Gerrie Knetemann
De Gerrie Knetemann, gebuer de 6. Mäerz 1951 zu Amsterdam, a gestuerwen den 2. November 2004, war e professionellen hollännesche Vëlossportler, a Weltmeeschter am Cyclissem op der Strooss.
Hien huet seng Profiscarrière 1974 bei der Ekipp GAN-Mercier ugefaangen. Vun 1977 bis 1982 ass hie fir d'Ekipp TI-RALEIGH gefuer. Duerno war hien eng Zäit laang Selectionneur fir déi Hollännesch Nationalekipp.
Bei enger Vëlossortie mat Kolleegen, zu Bergen gouf et him um Vëlo schlecht, an hien ass un engem Häerzschlag gestuerwen.
Um Tour de France hat hien 10 Etappe gewonnen, an néng CLM an der Ekipp.
A senger Carrière war hien eng Kéier positiv op Ephedrine kontrolléiert ginn, an zwar am Critérium du Dauphiné libéré 1974.
De Gerrie Knetemann war bestuet a Papp vun engem Bouf an zwee Meedercher.
Him zu Éiere krut eng hollännesch Vëlosscourse den Numm Grote Prijs Gerrie Knetemann, an zanter 2006 gëtt fir Cyclotouristen de Gerrie Knetemann Classic an Nordholland organiséiert.
Guido Gezelle
De Guido Pieter Theodorus Josephus Gezelle, gebuer den 1. Mee 1830 zu Bruges an och do de 27. November 1899 gestuerwen, war e belschen Dichter. Hie gëllt als dee bedeitendste flämeschsproochegen Dichter vum 19. Joerhonnert.
Hie war kathoulesche Paschtouer, an huet och als Schoulmeeschter geschafft. Hien huet laang zu Kortrijk gewunnt.
De Gezelle huet sech Zäit senges Liewens fir d'Flämescht agesat. Säi Wierk Kerkhofblommen (Kierfechtsblummen, 1858) gouf den Ausgangspunkt vum Renouveau vun der flämescher Lyrik. A senge Gedichter huet de Gezelle déi traditionell hollännesch Literatursprooch mat sengem eegenen Dialekt, dem Westvlaams, verbonnen. Vill dervun haten Observatioune vun der Natur oder reliéis Gefiller als Theema. Vum Stil hier ware seng Gedichter awer manner konservativ, de Gezelle huet mat neie Vers- a Stropheformen, Neologismen, Widderhuelungen an Onomatopeeën experimentéiert.
Méi spéit huet hien och Essaye geschriwwen an Iwwersetzunge gemaach.
De Guido Gezelle war zu Lëtzebuerg bekannt, well säi Portrait um leschte belsche 5000-Frang-Biljee (aus der virleschter Serie virum Euro) ze gesi war.
Canton de Saint-Denis-1
De Begrëff Canton de Saint-Denis-1 bezeechent:
Vattenfall Cyclassics 2009
D'Course gouf op engem Circuit vun 213,7 km zu Hamburg an an der Ëmgéigend gefuer. De koppege Parcours gläicht deem vum Léck-Baaschtnech-Léck an dem Amstel Gold Race.
All d'Ekippe vum ProTour hu matgemaach. Invitéiert Ekippe ware Skil-Shimano a Vorarlberg-Corratec.
Den US-Amerikaner, Tyler Farrar konnt d'Course an engem Massesprint fir sech entscheeden.
Draachevariant
D'Draachevariant ass eng Variant vun der Sizilianescher Verdeedegung vum Schachspill. Se ass an den ECO-Coden ënner de Schlëssele B70 bis B79 klassifizéiert.
D'Draachevariant fänkt mat de follgenden Zich un:
Visualitéit
Als Visualitéit vun engem astronomeschen Objet bezeechent een d'Zäit vum visuellen Opdauchen iwwer dem Horizont vun der eegener Standplaz (Opgank), an dem Verschwanne vum Himmelskierper ënner deem Horizont (Ënnergank).
D'Ursaach vum Evenement ass d'Äerdrotatioun resp. vun enger anerer Standplaz – z. B. vum Äerdmound - an (a klengem Ausmooss) d'Eegebeweegung vum Objet géintiwwer dem Observateur: An der Raumfaart huet d'Bunnvitesse vum Fluchkierper de gréissten Afloss.
Op- an Ënnergäng sinn nieft der Kulminatioun déi wichtegst Aspekter vun der Astronomescher Phenomeenologie. An all den astronomesche Kalenneren resp. Joerbicher stinn déi entspriechend Date fir d'Sonn an Äerdmound. D'Berechnung geschitt mat de sphäresche Formele vum astronomeschen Dräieck.
Iwwerbléck
D'Zäit tëscht Op- an Ënnergank vun engem Himmelskierper gëtt an der Astronomie als Dagbou bezeechent. Bei ganz flaachem Horizont deelt hie sech an zwéin Ofschnëtter: Vum Opgank bis zum héchste Stand (Kulminatioun) – am Allgemengen am Süden resp. op der Südhallefkugel am Norden (Meridianduerchgank) – a vun do bis zum Ënnergank.
Deen Zesummenhank gëllt fir eng topozentresch Standplaz op jiddwer Himmelskierper. Speziell op der Äerd gëllt: Bei Fixstäre réckelen all 3 Zäitpunkten all Dag ëm 4 Minutten no vir, well d'Äerd fir eng Dréiung net 24 Stonnen, mä nëmmen 23,934 Stonne brauch (sidereschen Dag). Bei der Sonn kënnt nach den Afloss vun de Joreszäiten derbäi: D'Kulminatiounszäit (richtege Mëtteg) kann ëm ±16 Minutte variéieren (Zäitequatioun), d'Op- an Ënnergäng a Mëtteleuropa souguer ëm ±2 Stonnen (kuckt Sonnenopgank a Sonnenënnergank).
D'Richtung resp. den Zäitpunkt vun Op- an Ënnergäng hänkt virun allem vun dräi Facteuren of:
Mageina Tovah
D'Mageina Tovah Begtrup, gebuer de 26. Juli 1979 zu Honolulu am Bundesstaat Hawaii, ass eng US-amerikanesch Schauspillerin. Si huet hir Carrière als Filmschauspillerin 2001 ugefaangen.
Visualitéit
Mathemateschen Op/Ënnergank
Déi zwéin éischtgenannt Facteure bestëmmen de mathemateschen Op- an Ënnergank um idealen Horizont:
Mageina Tovah
Si gouf mat hirer Roll als Ursula Ditkovitch an de Filmer Spider-Man 2 (2004) a Spider-Man 3 (2007), an och mat hirem Debut als Filmregisseurin mam Film Hux (2016) bekannt. ,
Am Method Fest 2006 krut se fir hir Roll am Film Dark Heart de Präis fir déi bescht Nieweroll.
Visualitéit
Sonnenop- an ënnergank
Haaptartikel: Sonnenopgank, Sonnenënnergank
Bei der Sonn verännert sech d'Deklinatioun am Zyklus vun de Joreszäiten tëscht +23,4° an -23,4° (kuckt Ekliptikschréiecht). Dofir ka se déi Säit vun de Polarkreeser (B=+66,6° resp. -66,6°) zäitweileg zirkumpolar sinn (Polardag am Summer) oder wochelaang onsiichtbar (Polarnuecht am Wanter). Op de Polen ass dëst jeeweileg en halleft Joer de Fall (Mëtternuechtssonn), um Polarkrees (theoreetesch) nëmmen een Dag.
Ausserdeem ass de Moment vum Opgank bei der Sonn definéiert als de Moment, an deem d'Uewerkant vun der Sonnescheif den Horizont iwwerschrëtt (den Ënnergank ass vergläichbar). Dëse geschitt eppes méi fréi wéi den Opgaank vum theoreetesche Mëttelpunkt vun der Sonnescheif, a variéiert mat der am Joresoflaf schwankender Distanz vun Äerd a Sonn (Apsidendistanz) an doraus follgend dem visuellen Duerchmiesser vun der Sonn, an der Moyenne ass hien 0°32'.
Zesumme mat der weider ënne beschriwener Liichtbriechung ergëtt dat zesummen ongeféier 4 Minutte (-0°53' an Héicht ), um Equator verkierzt sech de Virgank wéinst der héijer Sonnebunn op 2,1 Minutte. Den hellechten Dag (dat ass d'Zäitspan, déi vum Sonnenopgangk bis zum Sonnenënnergank reecht) ass also knapps 5–10 Minutte méi laang wéi den Dagbou vun der Sonn, an d'Phenomeen Mëtternuechtssonn erschéngt och, wann d'Sonn nëmmen deelweis iwwer den Horizont laanscht wandert, also nach ongeféier ee Breetegrad südlech vum Polarkrees. Nach eppes méi südlech dovu geet d'Sonn zwar ënner, awer déi biergerlech Dämmerung erstreckt sech op de ganzen Zäitraum bis zum Opgank – dat gëtt als Wäiss Nuecht bezeechent.
Moundopgank a Moundënnergank
De Mound bleift a senger deeglecher Beweegung duerchschnëttlech ongeféier 50 Minutten hanner der Sonn zeréck, ass awer staark vu senger Distanz zu der Äerd ofhängeg. Ausserdeem variéiert seng Deklinatioun am Laf vun engem Tropesche Mount ëm de Wäert vun der Inklinatioun vu ronn 5°.
Dofir verzéie sech d'Op- an Ënnergankszäiten entspriechend. D'Längt vun engem „Mound-Dag“ (vun engem Opgank bis zum nächsten) kann tëscht ronn 24 h 15 min an 25 h 10 min schwanken. Well hien am Mëttel 24 Stonnen 48 Minutten dauert, gëtt et jiddwer synodesche Mount eemol e Kalennerdag, an deem de Mound net opgeet, an een, wou hien net ënnergeet. Ënner speziellen Ëmstänn (z. B. relativ héich am Norden) kann de Mound souguer zweemol an engem Dag op- oder ënnergoen.
De reeellen Opgank
Déi follgend Umierkunge gëllen analog och fir den tatsächlechen Ënnergank.
Horizont
Deen uewen genannten drëtte Faktor (Natierlechen Horizont) huet – ausser um Mier an um Flaachland – den Afloss op den Termin: Den tatsächlechen Opgank geschitt eréischt, wa sech den Objet iwwer de Landschaftshorizont hieft.
An de Bierger ass d'Wénkeldistanz tëscht mathemateschem a reeellem Opgank dacks en ettlech Graden, den Zäitofstand geet also an de Stonnen a kann an ungënschteger Lag och dozou féieren, datt d'Sonn a munnechen Däller am Wanter guer net opgeet. Dofir ass Sonnesäit an Schiedsäit en zentrale besiedlungsgeographeschen Aspekt, a beaflosst och d'Bëschgrenz an aner mikroklimatesch Aspekter, souwéi iwwer d'Erosioun och Terrainsformatiounen.
Op Raumstatiounen a Raumfären déi op enger niddreger Äerdëmlafbunn kreese gëtt et an entspriechend kuerzer Ëmlafzäit en Opgank ongeféier all 1½ Stonn.
Nouvelle Vague
D'Nouvelle Vague ass eng Filmbeweegung, déi de franséische Kino an den 1950er an den 1960er Jore staark beaflosst huet.
Arrondissement Saint-Denis
De Begrëff Arrondissement Saint-Denis bezeechent:
Nouvelle Vague
Entwécklung
D'Nouvelle Vague ass an den 1950er Joren entstanen. Si ass vu verschidde Kritiker vun de Cahiers du Cinéma a vu Realisateure vu Court-métragën ausgaangen, wéi de Claude Chabrol, de Jacques Doniol-Valcroze, den Éric Rohmer oder de Jacques Rivette. Allerdéngs huet déi Beweegung sech selwer ni formell constituéiert, wouduerch d'Meenungen, wien dozou gehéiert huet, ausenanergoe kënnen. De Begrëff 'Nouvelle Vague' ass 1957 vun der Journalistin Françoise Giroud geprägt ginn.
Déi Haaptrealisateure vun der Nouvelle Vague hu selwer als Kritiker geschafft. Doduerch hu se d'Roll vum Kritiker nei definéiert, andeems se sech och mat Cineaste befaasst hunn, déi bis dohin ni mat vill Respekt betruecht goufen. Dës nei Form vu Kritizismus ass besonnesch dem Henri Langlois an dem André Bazin ze verdanken.
1959 war fir d'Nouvelle Vague e bedeitungsvollt Joer, mat zwee Filmer vum Claude Chabrol (Le Beau Serge an Les Cousins) an enger Auszeechnung um Filmfestival zu Cannes fir dem François Truffaut säi Film Les Quatre Cents Coups an dem Alain Resnais säin Hiroshima mon amour. Dat ass net onbemierkt gebliwwen: vill Produzenten hunn doropshin hir jonk Cinéaste gesicht an am Summer 1959 si vill Filmer gedréint ginn.
D'Verspilltheet, e rebellesche Stil wéi och den Afallsräichtum vun deenen éischten Nouvelle Vague-Filmer weisen op de jonken Alter vun de Realisateuren hin. Se hu misse mat strenge finanziellen Aschränkunge Filmer dréinen, konnten zanter 1960 awer vun der avance sur recettes profitéieren, déi vum deemolege Kulturminister André Malraux agefouert gi war. Dat war e System vu staatleche Prêten, déi op Basis vun engem Skript ausgestallt goufe fir d'Produktioun vum Film z'erméiglechen.
1960 ass dem Jean-Luc Godard säin À bout de souffle erauskomm, dat e richtungsweisende Film fir d'Nouvelle Vague war. De Godard huet mat ville Reegele gebrach, besonnesch vum Raccord.
Kennzeeche vun der Nouvelle Vague
Fir déi meescht Realisateure war d'Manéier, wéi d'Geschicht am Film erzielt gëtt, méi wichteg, wéi d'Geschicht selwer. De François Truffaut huet vun den Nouvelle Vague-Filmer gesot, datt, well se komplex Geschichten oflehnen, s'éischter no Kuerzfilmer ausgesinn, déi op d'Längt vun engem Spillfilm gestreckt goufen.
D'Nouvelle Vague huet mat den traditionellen erzieleresche Konventioune gebrach a méi stilvoll Technike privilegéiert, wéi z. B. d'jump-cuts (e Schnëtt wouduerch een zäitlech vun engem Punkt zum anere spréngt). Sou jump-cuts kann een zum Beispill am Film À bout de souffle gesinn.
D'Filmer vun der Nouvelle Vague sinn op reelle Plaze gedréint an d'Schauspiller sinn zur Improvisatioun ermontert ginn, wat de Filmer eng Spontanitéit gëtt. Doriwwer eraus hunn d'Realisateure gär modern Elementer mat klasseschen Techniken aus der Stommfilmzäit vermëscht, wat z. B. de Fall mat den Tëschentitelen oder den iris shots (kreesförmeg Aus- oder Ablendunge vum Bild) ass.
D'Cineaste vun der Nouvelle Vague sinn och net dovun ofgeschreckt, hir Zuschauer drun z'erënneren, datt se nëmmen e Film kucken. D'Schauspiller hunn direkt an d'Kamera geschwat oder d'Filmer hu mat enger Noopnam ugefaangen.
An de Filmer vun der Nouvelle Vague kann ee vill Referenzen zu anere Filmer fannen, entweeder andeems Schlësselzeenen den Auteure vu fréiere Filmer Unerkennung zollen oder a Form vu Filmplakater déi sech an den Hannergrond ageschlach hunn. D'Filmer waren dacks och selbstreferenziell (z. B. de Godard deen, am Stil vum Hitchcock, am À bout de souffle selwer optrëtt, oder dem Truffaut säi Film Les 400 Coups, deen e visuelle Bezuch zum Jean Vigo sengem Zéro de conduite enthält).
Iwwerzeegungen
D'Realisateure vun der Nouvelle Vague waren der Meenung, datt déi richteg Cineaste keng Handwierker, mä pur Artiste wieren, an hunn den Autorefilm valoriséiert (politique des auteurs). De Film ass als Form vun artisteschem Ausdrock op de selwechten Niveau wéi de Roman oder den Theater gestallt ginn.
Gläichzäiteg hu se d'Produktiounsmechanismen a Fro gestallt. Si hu sech géint literaresch Adaptatiounen a Studioariichtunge gestallt.
Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull's History Lesson
Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull's History Lesson ass en US-amerikanesche Film vum Robert Altman aus dem Joer 1976 nom Theaterstéck Indians vum Arthur Kopit.
Ëm wat geet et am Film?
Amerika 1880, de William F. Cody, berüümt als Buffalo Bill klëmmt an d'Showgeschäft an. Hie presentéiert eng Wild-West-Show mat villen Artisten an Déieren. Den Héichpunkt vun der Show soll eng Noerzielung vun der Schluecht beim Little Big Horn sinn…
Neubrasilien
Neubrasilien ass en däitschsproochege Roman vum lëtzebuergesche Schrëftsteller Guy Helminger, deen 2010 am Eichborn Verlag erauskoum.
Ëm wat geet et am Roman?
De Roman geet zwéin Erzielsträng no: Am Fréijoer 1828 maache sech eng Grupp Lëtzebuerger, ënner hinnen d'Josette, eng jonk Fra, op de Wee bis op Bremen, fir vun do a Brasilien auszewanderen. Ënnerwee kommen zwéin Escher dobäi, den Nicolas Pallen a säi Grousspapp Arnold, deen am Fong léiwer an d'Land vun de Schwaarze Bierger ausgewandert wier.
Zu Bremen gi se gewuer, datt Brasilie keng Immigrante géif eraloossen; veraarmt musse si op Lëtzebuerg zeréck, wou se sech Um Kale Räis néierloossen, an do d'Haipenduerf Neibrasilie grënnen...
Grandham
Grandham ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est am Dall vun der Aisne.
Robert Treis
De Robert Treis oder Roby Treis, gebuer de 7. Mäerz 1946 zu Boxer, ass e fréiere lëtzebuergesche Vëlossportler.
1965 gouf hien de 35. am Generalklassement vun der Österreich-Rundfahrt an 1967 koum hien do am Generalklassement op déi 29. Plaz.
1972 koum hien am Generalklassement vun der Flèche du Sud op déi 2. Plaz.
Nach haut ass de Roby aktiven an domat de längsten Comitésmember vun der U.C. Dippech.
NGC 201
Den NGC 201 ass eng Balkespiralgalaxis am Stärebild Cetus. Si läit ongeféier 180 Millioune Liichtjoer vun eis ewech. Zesumme mat dräi Nopeschgalaxië bilt den NGC 201 eng kompakt Grupp, déi HCG 7 heescht. HCG steet fir Hickson Compact Group. Dat sinn Usammlunge vun helle Galaxien, déi isoléiert leien. Et gëtt ugeholl, datt d'Galaxië vun der Grupp HCG 7 sech méi no kommen a schliisslech matenee verschmëlzen. Simulatiounen hu gewisen, datt déi Galaxien no enger Milliard vu Joren eng riseg Galaxis wäerte ginn.
Den NGC 201 gouf den 28. Dezember 1790 vum däitsch-britteschen Astronom Friedrich Wilhelm Herschel entdeckt.
Dana Wynter
D'Dana Wynter, gebuer als Dagmar Winter den 8. Juni 1931 zu Berlin a gestuerwen de 5. Mee 2011 zu Ojai a Kalifornien, war eng brittesch Schauspillerin.
D'Dana Wynter war a villen TV-Filmer a Serien ze gesinn. Dernieft huet si och gréisser Rollen a Filmer wéi The Crimson Pirate (1952) vum Robert Siodmak, Invasion of the Body Snatchers (1956) vum Don Siegel, Sink the Bismarck! (1960) vum Lewis Gilbert a Le sauvage (1975) vum Jean-Paul Rappeneau gespillt.
Alaincourt (Aisne)
Alaincourt ass eng franséisch Gemeng am Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Fléville
Fléville ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est am Dall vun der Aire um Fouss vun de Koppe vun der Argonne.
Vanessa Calcagno
D'Vanessa Calcagno, gebuer de 16. Oktober 1985 zu Saarbrécken, ass eng lëtzebuergesch Klassik-Sängerin.
Orionaarm
Den Orionaarm (oder lokalen Aarm) ass e Spiralaarm vun der Mëllechstrooss, an deem ënner anerem och eist Sonnesystem dran ass.
Der Orionaarm läit tëscht dem grousse Sagittarius-Aarm an dem Perseusaarm an ass warscheinlech e méi klengen Niewnaarm. Hien ass zirka 20.000 Liichtjoer laang, 2.000 Liichtjoer breet a ronn 26.000 Liichtjoer vum Galakteschen Zentrum ewech. Hien zeechent sech duerch eng Rei gliddeg Stäre vun de Klassen O a B aus, déi haaptsächlech zum Stärebild Orion gehéieren. Dofir krut hie säin Numm, Orionaarm.
D'Sonn an hire System läit – a Längsrichtung ongeféier an der Mëtt – am bannenzege Rand vum Orionaarm.
Objeten am Orionaarm an an der Noperschaft
E Mausklick op d'Beschrëftunge vun den Objeten op de béide follgende Kaarten féieren op de betreffenden Artikel, souwäit en existéiert.
Messier-Objeten am Orionaarm
Den Orionaarm huet follgend Messier-Objeten:
Richard Burton
De Richard Burton, gebuer als Richard Walter Jenkins jr. den 10. November 1925 zu Pontrhydyfen, Wales a gestuerwen de 5. August 1984 zu Genf war e walisesche Schauspiller.
Bekannt Filmer mam Richard Burton si Cleopatra (1963) vum Joseph L. Mankiewicz, Becket (1964) vum Peter Glenville, The Night of the Iguana (1964) vum John Huston, Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966) vum Mike Nichols a Where Eagles Dare (1968) vum Brian G. Hutton.
Bray-Saint-Christophe
Bray-Saint-Christophe ass eng franséisch Gemeng am Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
(526) Jena
Den (526) Jena ass en Asteroid vun der Haaptceinture. Den Objet gouf de 14. Mäerz 1904 vum däitschen Astronom Max Wolf zu Heidelberg entdeckt an no der Stad Jena an Thüringen genannt.
Marneschluecht
Marneschluecht ass den Numm vun zwou Schluechten:
Sink the Bismarck!
Sink the Bismarck! ass e brittesche Film vum Lewis Gilbert aus dem Joer 1960 nom Buch Last Nine Days of the Bismarck vum C.S. Forester.
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt vun den Ustrengunge vun der brittescher Marinn, am Mee 1941, fir dat däitscht Schluechtschëff Bismarck ze versenken.
NGC 23
Den NGC 23 ass eng Balkespiralgalaxis am Stärebild Pegasus. Si formt zesumme mam NGC 26 eng Koppel.
Canton de Sainte-Anne
De Begrëff Canton de Sainte-Anne bezeechent:
Peggy Regenwetter
Si huet fir Lëtzebuerg un den Olympesche Summerspiller 2000 zu Sydney deelgeholl.
Si ass d'Duechter vum Jean Regenwetter.
Leviathan (Teleskop)
Leviathan (of Parsonstown) ass den inoffiziellen Numm vum Spigelteleskop, mat deem de William Parsons, 3. Earl of Rosse, d'Spiralnatur vun de Galaxien erkannt huet. Den Numm geet op e risegt Séiongeheier vun der biblischer Mythologie zeréck.
Nodeem de William Parsons, mat sengem 36-Zoll-Spigelteleskop niwweleg Objeten erfollegräich observéiert hat, huet hie vun 1842 un e Spigelteleskop mat duebelem Duerchmiesser (183 cm, Brennwäit zirka 16 m) opgeriicht. No dräi Joer Bauzäit gouf et am Februar 1845 um Schlass vum Earl am iresche Birr a Betrib geholl. Schonn am Abrëll vum selwechte Joer huet de Rosse am M51 erkannt, datt deen Objet eng Spiralstruktur huet. D'Hongersnout an Irland huet dunn e reegelméissege Gebrauch vum Risenteleskop bis 1848 verhënnert.
Am Prinzip ass den Teleskop tëscht zwou parallele Mauere vu 15 m Héicht montéiert, wéi e Meridianteleskop, dobäi kann een et ëm jee zéng Grad no Ost respektiv West schwenken. Sou kënnen d'Himmelsobjeten eng Zäit laang verfollegt ginn. De risegen Tubus gouf mat Fläschenzich a Positioun bruecht. Fir Fotoen domat ze maache war den Teleskop net gëeegent, well e keng Noféiermechanik hat. Sou konnt en nëmme visuell benotzt ginn.
Den Observateur stoung an enger Héicht vu bis zu 18 m iwwer dem Buedem op enger bréckenaarteger Galerie.
Fir d'Schläifen an d'Poléiere gouf eng eegen dampgedriwwe Maschinn konstruéiert. De fäerdege Spigel gouf a senger Zell op 27 Punkten (spéider 81) gelagert. D'Spigeluewerfläch ass séier ugelaf an huet d'Liicht, dat den Observateur erreeche sollt ofgeschwächt. Dofir huet de Spigel all halleft Joer nopoléiert misse ginn – eng opwendeg Aarbecht, well dobäi och d'Paraboloidform nees hiergestallt huet misse ginn. Dofir hat den Teleskop zwéi Spigele fir e séiere Wiessel maachen ze kënnen.
Trotz einfacher Mechanik an den ongënschtege Wiederbedéngunge konnt de Konstrukter sensationell Observatioune maachen. Hie konnt a kuerzer Zäit bei 14 Galaxien eendeiteg feststellen, datt si eng spiraleg Struktur hunn a 224 weider nach net bekannt Niwwelen hat hie fir d'éischt beschriwwen.
Vun 1874 bis 1878 huet de Dreyer den Teleskop benotzt. Och hie konnt eng Rei netstellar Objeten entdecken a friem Observatioune verifizéieren. Domat hat hien d'Basis fir den New General Catalogue (NGC) geluecht, deen 1888 publizéiert gouf.
De Leviathan war vun 1845 un dat gréisst Teleskop vun der Welt a gouf eréischt 1917 vum 100-Zöller vum Mount Wilson-Observatoire iwwertraff.
Nom Doud vum William Parsons sengem Jong am Joer 1908 gouf den Teleskop ofgebaut an de Spigel an d'Science Museum zu London bruecht. Ëm 1914 goufen déi massiv Metalldeeler fir Krichszwecker ageschmollt, Tubus a Mechanik sinn an de weidere Joerzéngte verrascht.
De 6. Earl of Rosse huet sech dann nees fir d'Instrument intresséiert an huet schrëftlech Ënnerlagen iwwer d'Konstruktioun an de Betrib gesammelt. Op Initiativ vum Amateurastronom Patrick Moore goufen am Mäerz 1994 Restauréierungsaarbechten ugefaangen, déi 1999 ofgeschloss konnte ginn. Den Teleskop ass elo mat engem moderne Spigel aus Aluminium an elektronesch gesteierte Motoren ausgerëscht – a voll funktiounsfäeg wéi virun 150 Joer.
Yves Clausse
Den Yves Clausse, gebuer de 4. Februar 1969 zu Ettelbréck, ass e fréiere lëtzebuergesche Schwëmmer an Olympionik.
Hien huet fir Lëtzebuerg un den Olympesche Summerspiller 1988 zu Seoul an 1992 zu Barcelona deelgeholl.
Vang Vieng
Vang Vieng (Lao: ວັງວຽງ) ass eng Stad an der Provënz Vientiane, am Laos, tëscht Luang Prabang a Vientiane. 2015 hunn do 20.930 Leit gelieft. Vang Vieng läit um Floss Nam Song, engem Niewefloss vum Nam Lik, dee sengersäits an de Mekong leeft. Ronderëm si markant Karstbierger, mat Grotten a Lagunen.
Dat mécht d'Stad zu enger Touristenattrsktioun.
An der Zäit vum Vietnamkrich hat d'US-Arméi do eng Airbase.
Zanter 2020 huet Vang Vieng Uschloss un déi éischt Autobunn am Laos, de Vientiane-Boten Expressway, an zanter 2021 un d'Eisebunnslinn Boten–Vientiane.
Canton de Sainte-Marie
De Begrëff Canton de Sainte-Anne bezeechent:
Vugelsmillen
D'Vugelsmillen ass e Lieu-dit op der Kräizung vum CR121 mam CR364, tëscht dem Grondhaff an dem Mëllerdall. E läit op enger Héicht vun 187 Meter NG-L an huet den Numm vun enger fréierer Millen op der Schwaarzer Iernz, déi tëscht dem Grondhaff an dem Grondhaffer Schlass louch.
Geschicht
D'Vugelsmillen gouf fréier "Grondmillen" oder "Berdorfer Millen" genannt. Si gouf fir d'éischt 1528 als Mille vum Klouschter Sankt Irminen vun Oeren ernimmt. 1906 huet de Grof de Villers d'Mille kaf. Si ass zanter den 1930er Joren zerfall an ass an den 1960er Jore komplett verschwonnen.
Haut erkennt e just nach e puer Fëllementer laanscht der Iernz, d'Plaz huet awer bis haut nach den Numm "Vogelsmühle".
Lamouilly
Lamouilly ass eng franséisch Gemeng am Departement Meuse an der Regioun Grand Est.
Lamoully läit am Dall vun der Kuer
Aubigny-aux-Kaisnes
Aubigny-aux-Kaisnes ass eng franséisch Gemeng am Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Wuert vum Joer
Als Wuert vum Joer gëlt zu Lëtzebuerg e Wuert, dat dat Joer besonnesch markéiert huet.
Et gëtt vum Zenter fir d'Lëtzebuerger Sprooch (ZLS), an Zesummenaarbecht mam Radio 100,7 an RTL Lëtzebuerg, erausgesicht; fir d'éischt war dat am Joer 2020.
Modalitéiten
Uganks Dezember kann de Public seng Propositiounen iwwer de Site vum ZLS oder per E-mail areechen. Eng Jury vu 5 Leit wäert dann déi Virschléi aus, a mécht an engem éischte Schrack eng kuerz Lëscht vun den 20 heefegste Begrëffer, déi dann duerch zweemol Wielen op 10, dann op 5 reduzéiert gëtt.
2022
1. Ukrainkrich 2. Energiekris 3. Präisdeckel 4. Klimakris 5. Index
2021
1.  boosteren 2. CovidCheck 2. sheesh 4. Solidaritéit 5. Schwurbler/Schwurblerin
FK Palanga
De Futbolo klubas Palanga ass e litauesche Foussballclub aus der Stad mam selwechten Numm.
NEOMA Business School
D'NEOMA Business School ass eng European Business School mat Campussen zu Paräis, Rouen an Reims. Si gouf 2013. 2019 gouf d'NEOMA am Ranking vun der Financial Times ënner déi 50 bescht European Business Schools gewielt. D'NEOMA huet och e PhD-Programm an eng Rei vu Master-Programmen a spezifesche Managementsgebidder wéi Marketing, Finanzen oder Direction d'Entreprise. D'Programmer vun der NEOMA sinn op internationalem Niveau dräifach accreditéiert; vun der AMBA, der EQUIS an der AACSB. Méi wéi 62.500 Anciene vun der Schoul sinn an der Politik an an der Business-Welt aktiv; dorënner de Shi Weillang (PDG Huawei France) an Wilfried Guerrand (Hermès).
US Basket Racing Lëtzebuerg
Den US Basket Racing Lëtzebuerg ass e Basketballclub aus der Stad Lëtzebuerg.
Heinrichsthaler Forst
Den  ass en 2 676 ha grousse Bësch a gemengefräit Gebitt am Landkrees Aschaffenburg am bayeresche Spessart.
Par Regioun Iechternach Saint-Willibrord
D'Par Regioun Iechternach Saint-Willibrord ass eng vun den 33 kathoulesche Paren, déi de 7. Mee 2017 duerch en Dekret vum Bistum Lëtzebuerg entstane sinn.
Milhac-d'Auberoche
Milhac-d'Auberoche ass eng fréier franséisch Gemeng am Departement Dordogne an der Regioun Nei-Aquitaine.
Zanter dem Regruppement vum 1. Januar 2017 mat de Gemenge Bassillac, Blis-et-Born, Le Change, Eyliac a Saint-Antoine-d'Auberoche gehéiert s'als delegéiert Gemeng zu der neier Gemeng Bassillac et Auberoche
Par Regioun Iechternach Saint-Willibrord
Se gehéiert zum Dekanat Osten an ersetzt déi 18 fréier Pare Beefort, Bech, Beidler, Bäerdref, Bur, Buerglënster, Konsdref, Iechternach, Eescheler, Hemstel, Hierber, Jonglënster, Méischdref, Mompech, Uesweller, Roudemer, Rouspert a Steenem. D'Filial Bruch an d'Uertschaft Weydeg, déi zu der Par Eescheler gehéiert hunn, ginn ofgetrennt.
D'Par erstreckt sech iwwer d'Gebitt vun de Gemenge Beefort, Bech, Bäerdref, Konsdref, Iechternach, Jonglënster, Mompech a Rouspert.
De Patréiner vun der Par ass den hellege Willibrord.
BBC US Hiefenech
De BBC US Hiefenech ass e Basketballclub vun Hiefenech, deen 1959 gegrënnt gouf.
Par Regioun Iechternach Saint-Willibrord
D'Parkierch ass d'Basilika vun Iechternach.
AVL-Linn 27
Den 11. September 2022 ass den Trajet op der Cloche d'or liicht ugepasst ginn, sou datt d'Linn 27 zanterhier dräi zousätzlech Halten ufiert.
Halten op der Linn 27
(D'Nimm vun den Halte si sou uginn, wéi se am offizielle Fuerplang publizéiert sinn.)
Sherburne Wesley Burnham
De Sherburne Wesley Burnham, gebuer den 12. Dezember 1838 zu Thetford a gestuerwen den 11. Mäerz 1921 zu Chicago war en US-amerikaneschen Astronom. Vun 1877 bis 1884 war hien Observateur am Dearborn-Observatoire zu Chicago, 1888 bis 1892 Astronom am Lick-Observatoire, duerno war hien Astronomie-Professer op der University of Chicago an Astronom am Yerkes-Observatoire.
AVL-Linn 27
Entwécklung vun der Linn 27
D'Linn 27 war entstanen duerch eng Zesummenaarbecht vun der Stad Lëtzebuerg mat hiren Nopeschgemenge Bartreng, Hesper, Leideleng, Stroossen an dem Ministère fir nohalteg Entwécklung an Infrastrukturen am Kader vun der „DICI Konventioun fir déi koordinéiert an integrativ interkommunal Entwécklung am Südweste vun der Stad Lëtzebuerg”.
Sherburne Wesley Burnham
Hien huet ronn 1.300 Duebelstären entdeckt, déi hien a säi „General catalogue of double stars“ (1906, 2 Bänn) agedroen huet.
AVL-Linn 27
Entwécklung vun der Linn 27
D'Zil vun der Konventioun war et fir ë. a. d'Liewensqualitéit ze verbesseren an d'Natur z‘erhalen.
Duerch eng Konventioun tëscht der Stad Lëtzebuerg an dem Mobilitéitsministère iwwer AVL-Buslinnen déi vun der Stad aus an eng Nopeschgemeng fueren, huet d'Linn 27 zum “service coordonné AVL/RGTR” gehéiert.
Sherburne Wesley Burnham
1894 gouf hie mat der Goldmedail vun der Royal Astronomical Society ausgezeechent.
Canton de Seyssel
De Begrëff Canton de Seyssel bezeechent:
Haupeschkierch zu Izeg
D'Haupeschkierch zu Izeg ass eng kathoulesch Kierch zu Izeg déi zur Par Hesper–Réiser–Weiler Disciples d'Emmaüs an zu der Gemeng Hesper gehéiert.
De Patréiner ass den hellegen Haupert, deem säi Fest den 3. November gefeiert gëtt.
Se steet op der Kräizung vum CR159 (rue de Hesperange, rue de Bonnevoie) mat der rue de Contern.
Geschicht
D'Kierch gouf 1750 gebaut a vun 1893 - 95 zur haiteger Form vergréissert. An der Kierch sinn eng ganz Rei Konschtwierker, ë. a. hëlze Skulpturen aus dem 17. an 18. Joerhonnert, barock Freskemolereien, stilvoll Glasmolereien, e grousse Bestand vu Sakralgéigestänn an de monumentalen Héichaltor vum deemolege Gouverneur vum Herzogtum Lëtzebuerg, dem Barong Jean de Beck, dee bis zur franséischer Revolutioun an der Kierch vum Franziskanerklouschter, dat fréier um Knuedler an der Stad Lëtzebuerg stoung, als Niewenaltor opgestallt war.
Am Joer 1996 ass d'Kierch banne komplett renovéiert ginn.
Bis 2017 war d'Kierch d'Parkierch vun der deemoleger Par Izeg, déi zum Parverband Hesper, zu der Pastoralregioun Lëtzebuerg an zum Dekanat Lëtzebuerg-Ost gehéiert huet.
Mobilier
D'Miwwele vun der Izeger Kierch sinn zanter dem 5. November 2002 als nationaalt Monument op der Lëscht vun de klasséierte Monumenter agedroen.
D'Uergel
1954 ass bei der Lëntgener Uergelfabrik eng Uergel bestallt ginn. De fréieren Organist vun der Kathedral, den Albert Leblanc, hat den Dispositiounsentworf vun der Uergel gemaach. D'Instrument ass de 26. Juni 1955 ageweit ginn.
Bei der Renovéierung vun der Kierch am Joer 1996 ass och d'Uergel nees vu Grond op vum Uergelbauer Thomas Erz an d'Rei gesat ginn.
NGC 4845
NGC 4845 ass eng Spiralgalaxis vum Typ Sab a läit am Stärebild Virgo. D'Galaxis huet eng Wénkelausdeenung vun 2,4' × 1,0' an eng visuell Magnitude vun 11,3 mag a gouf de 24. Februar 1786 vum Wilhelm Herschel entdeckt.
Kapteyn b
De Kapteyn b ass en Exoplanéit a kreest ëm de Stär vum Kapteyn. Dëse Stär ass e rouden Ënnerzwerg am Stärebild Pictor um südleche Stärenhimmel a läit 13 Liichtjoer vun eiser Sonn ewech.
Saint-Antoine-d'Auberoche
Saint-Antoine-d'Auberoche ass eng fréier franséisch Gemeng am Departement Dordogne an der Regioun Nei-Aquitaine.
Kapteyn b
Ëmlaf a Mass
De Stär vum Kapteyn, ee vun de sonnennooste Stären, ass nëmme ronn 13 Liichtjoer vun eis ewech. Bis elo goufen zwéin Exoplanéite bei him entdeckt, woubäi de Kapteyn b säi Stär a ronn 48 Deeg ëmkreest. De Kapteyn b beweegt sech an der habitabler Zon, an där et theoreetesch flësseg Waasser kéint ginn.
Saint-Antoine-d'Auberoche
Zanter dem Regruppement vum 1. Januar 2017 mat de Gemenge Bassillac, Blis-et-Born, Le Change, Eyliac a Milhac-d'Auberoche gehéiert s'als delegéiert Gemeng zu der neier Gemeng Bassillac et Auberoche
Kapteyn b
Entdeckung
Mat der Bedeelegung vun der Universitéit Göttingen huet en internationaalt Team de 4. Juni 2014 d'Entdeckung vun zwéi planetare Begleeder de Kapteyn b an de Kapteyn c bekannt ginn. Den Ansgar Reiners vum Institut für Astrophysik der Universität Göttingen hat zesummefaassend erkläert: „''Den éischte Planéit vum Stär, de Kapteyn b, huet eng Ëmlafperiod vun 48 Deeg a kéint flëssegt Waasser hunn. Hien ass op d'mannst fënnefmol sou schwéier wéi eis Äerd.“ De Guillem Anglada-Escudé vun der School of Physics and Astronomy vun der Universitéit London, deen d'Studie geleet hat, huet gemengt, datt „fréier Analysen eng gewësse Variabilitéit gewisen haten“, woufir d'Fuerscherteam „no Planéite mat ganz kuerzen Ëmlafzäite gesicht huet.“ D'Astronomen haten an der Fachzäitschrëft Monthly Notices of the Royal Astronomical Society'' iwwer hire Fond geschriwwen.
D'Team hat d'Date vum HARPS-Spektrometer vum europäesche Südobservatoire (ESO) an dem Las Campanas-Observatoire am Chile souwéi de Keck-Observatoire op Hawaii benotzt, fir mat der Method vun der Radialvitess d'Ënnergrenze fir d'Masse vun de Planéiten ze bestëmmen.
Aktuell sinn nëmmen d'Ëmlafperiod an d'Distanz vun de Planéiten zu hirem Stär bekannt.
(543) Charlotte
Den (543) Charlotte ass en Asteroid vun der Haaptceinture.
NGC 1377
Den NGC 1377 ass eng lënsefërmeg Galaxis am Stärebild Eridanus. Se gouf den 19. Dezember 1799 vum däitsch-britteschen Astronom Wilhelm Herschel entdeckt.
(543) Charlotte
Den Objet gouf den 11. September 1904 vum däitschen Astronom Paul Götz zu Heidelberg entdeckt an no dem Numm vum Entdecker senger Frëndin genannt.
Illinois
Geschicht
Illinois ass zanter dem 3. Dezember 1818 den 21. Bundesstaat vun den USA.
Geographie
Illinois grenzt am Norden un de Wisconsin an un de Lake Michigan, am Osten un den Indiana, am Süden u Kentucky an am Westen u Missouri an Iowa. Illinois besteet aus 102 Counties.
Grandpré (Delegéiert Gemeng)
Grandpré ass eng fréier franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est am Dall vun der Aire. Den 1. Januar 2016 huet se mat der Nopeschgemeng Termes fusioneiert fir déi Nei Gemeng Grandpré ze bilden.
RGTR-Linn 801
D'RGTR-Linn 801  ass eng interregional Express-Buslinn déi zanter dem 17. Juli 2022 am Kader vum RGTR am Optrag vum Ministère fir Mobilitéit an ëffentlech Aarbechten um Trajet Houwald - Miezeg fiert.
Stärekatalog
An engem Stärekatalog ginn an der Astronomie d'Stären opgelëscht. Wéinst hirer riseger Zuel sinn déi meescht Stären einfach iwwer Katalognummere referenzéiert. Et gëtt eng ganz Rei verschidde Stärekatalogen, déi am Laf vun de Joren zu verschidden Zwecker opgestallt goufen. Dësen Artikel féiert e puer vun deenen heefegsten op. Déi meescht Katalogen aus jéngster Zäit kënne vum Astronomical Data Center vun der NASA oder op anere Plazen erofgeluede ginn.
RGTR-Linn 801
Entwécklung vun der Linn
Virum 17. Juli 2022 ass d'Streck Houwald - Miezeg als Linn 218 gefuer ginn.
Halten op der Linn
(D'Nimm vun den Halte si sou uginn, wéi se am offizielle Fuerplang 07/2022 publizéiert sinn.)
Stärekatalog
Historesch Katalogen
Zwéi Systemer, déi an historesche Katalogen agefouert goufen, ginn och haut nach agesat. D'Bayer-Bezeechnungen aus dem Stärekatalog Uranometria vu 1603 vum Johannes Bayer, bei deenen déi hell Stäre vun all Stärebild mat griichesche Buschtawe bezeechent goufen, z. B. γ Orionis oder κ Lyrae.
RGTR-Linn 801
Um Spaweck
All d'Informatioune bezéie sech op de Fuerplang vum 17. Juli 2022
Stärekatalog
Historesch Katalogen
Eppes méi wéi honnert Joer spéider sinn 1712 d'Flamsteed-Bezeechnungen aus der Historia coelestis Britannica vum John Flamsteed gefollegt, an deenen amplaz vun de griichesche Buschtawen Nummere gebraucht goufen. Déi selwecht Beispillstären heeschen hei 24 Orionis an 1 Lyrae.