cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fête de la musique
D'Fête de la musique ass eng ëffentlech Manifestatioun, déi all Joer den 21. Juni organiséiert gëtt, an där hiert Zil et ass, Museker, Bands a Chéier, ob professionell oder Amateur, z'erméiglechen, op ëffentleche Plaze Concerten ze ginn.
D'Fête de la musique berout op dräi Prinzipien:
D'Iddi kënnt aus Frankräich, wou den deemolege Kulturminister Jack Lang 1981 eng éischt Kéier de Slogan Faites de la musique/Fête de la musique lancéiert huet. 1982 war déi éischt offiziell Fête de la musique zu Paräis, an an de Joren drop an ëmmer méi Stied a Frankräich. Den 21. Juni war erausgesicht ginn, well dat (an der nërdlecher Hemispher) dee längsten Dag ass.
Vu Frankräich aus huet d'Konzept sech geschwënn an d'Belsch an an d'Schwäiz, mä och soss doruechter an Europa a mëttlerweil an d'ganz Welt verbreet.
D'Fête de la musique zu Lëtzebuerg
Zu Lëtzebuerg gëtt d'Fete de la musique zanter dem Joer 2000 all Joer organiséiert. Eng Asbl këmmert sech ëm d'Organisatioun an d'Koordinatioun. Zu Lëtzebuerg gëtt d'Fête de la musique an de verschiddene Gemengen déi matmaache meeschtens op e puer Deeg virun oder no dem 21. Juni verdeelt, soudatt praktesch wärend enger ganzer Woch Fête de la musique ass. Dacks ass och den Iwwergang zu de Evenementer am Kader vum Nationalfeierdag fléissend, deem säi Virowend, wou gefeiert gëtt, just een Dag duerno ass.
D'Fête de la musique gouf allerdéngs zu Diddeleng an duerch d'Union Grand-Duc Adolphe op eegen Initiativ scho Jore virun der offizieller Aféierung zu Lëtzebuerg gefeiert.
Galerie
Verschidde Fotoe vu Fêtes de la musique uechter d'Land
Gendarmerie grand-ducale
D'Gendarmerie grand-ducale war zu Lëtzebuerg e Corps vun der ëffentlecher Sécherheet deen ënner verschiddenen Nimm vu 1733 bis den 31. Dezember 1999 bestanen huet. Duerch d'Gesetz vum 31. Mee 1999 goufen d'Gendarmerie grand-ducale an d'Police zur Police grand-ducale fusionéiert.
D'Gendarmerie grand-ducale stoung, wéi och d'Arméi a wéi d'Police, ënner der Tutelle vum Ministère vun der ëffentlecher Muecht (Ministère de la force publique). Dës Tutelle huet awer nëmmen déi intern Organisatioun betraff, fir geriichtlech Affären, stoung d'Gendarmerie, wéi och d'Police, ënner der Autoritéit vum Justizministère.
Evangeliar
En Evangeliar ass e liturgescht Buch mat de kompletten Texter vun de véier Evangelien. D'Evangeliaren aus fréimëttelalterlecher Zäit ware meeschtens ganz konschträich a mat wäertvolle Biller versinn. En Evangeliar ënnerscheet sech vun engem Evangelistar doduerch, datt am Evangelistar just déi Auszich oder Liesabschnitter (Perikopen) aus den Evangelie stinn, déi och an engem Gottesdéngscht gebraucht ginn. Den Ënnerscheed zu engem Lektionar besteet doran, datt am Lektionar all biblesch Liesunge vun all e Sonndeger a Festdeeg aus engem Kierchejoer stinn.
Besonnesch bekannt ass den Iechternacher Evangeliar, dat Gëllent Evangeliebuch aus dem 11. Jh. Aus der selwechter Zäit staamt och den Iechternacher Evangelistar.
Am November 2009 gouf en Evangeliar op Lëtzebuergesch verëffentlecht. An dësem Evangeliar fënnt een awer net déi ganz Evangelien, mä just d'Evangelientexter vun de Sonndeger a vun de grousse Festdeeg aus der kathoulescher Liturgie fir d'Liesjoren A, B an C an d'Evangelie fir d'Oktavzäit. Biller vum Jean-Marie Biwer illustréieren dëst Wierk, dat zwar Evangeliar heescht, méi richteg awer awer en Evangelistar ass.
James W. Christy
Den James Walter Christy, gebuer am Joer 1938 ass en US-amerikaneschen Astronom.
1978 huet hien am United States Naval Observatoire entdeckt, datt den Zwergplanéit Pluto e Mound huet, deen hie Charon genannt huet. De Christy hat bei der Auswäertung vu fotografesche Placke festgestallt, datt de Pluto eng 'Bëlz' hat. Dat hat op d'Existenz vun engem Mound higewisen.
A modernen Teleskopen, wéi dem Hubble-Weltraumteleskop oder äerdgestëtzten Teleskope mat Adaptiver Optik, kënnen de Pluto an de Charon getrennt duergestallt ginn.
Den Asteroid Christy gouf no him genannt.
Pournoy-la-Chétive
Pournoy-la-Chétive ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Plastesch Chirurgie
D'Plastesch Chirurgie ass ee Gebitt vun der Chirurgie, an deem et haaptsächlech dorëms geet fir Kierperdeeler an hirer Funktionalitéit oder hirer Form ze veränneren. Dobäi ënnerscheet een tëscht zwee Deelgebidder:
Inle-Séi
Den Inle-See, ass e Séisswaasserséi am Distrikt Nyaung Shwe, am Shan-Staat, am Myanmar.
En ass vun Norden no Süden eng 22 km laang a vun Ost no West maximal 10 km breet. E läit op 875 m iwwer dem Mier. Mat enger geschater Fläch vun 12.000 Hektar ass en nom Indawgyi-Séi deen zweetgréisste Séi am Myanmar. En ass an der Reeperiod maximal eppes iwwer 4 Meter déif, soss alt just d'Hallschecht.
Ronderëm de Séi leie 17 Dierfer, déi op Péil gebaut sinn. Am Ganze wunnen hei eng 70.000 Leit. Si liewe virun allem vu Geméis, Uebst a Blummen, déi s'op Felder ubauen, déi um Waasser schwammen. Traditionell fueren d'Fëscher vun do mat klenge Kanuen, déi se mam Fouss rudderen.
Am Inle-Séi a ronderëm goufen eng 30 endeemesch Fëschaarte festgestallt. Zanter 1985 ass en en offiziellt Vulleschutzgebitt.
Lee Remick
D'Lee Ann Remick, gebuer de 14. Dezember 1935 zu Quincy a gestuerwen den 2. Juli 1991 zu Los Angeles, war eng US-amerikanesch Schauspillerin.
Bekannt a bedeitend Filmer an hirer Carrière sinn The Long, Hot Summer (1958) vum Martin Ritt, Anatomy of a Murder (1959) vum Otto Preminger mam James Stewart, Wild River (1960) vum Elia Kazan mam Montgomery Clift, Days of Wine and Roses (1962) vum Blake Edwards. Sometimes a Great Notion (1970) vum Paul Newman an The Omen (1976) vum Richard Donner mam Gregory Peck.
Anatomy of a Murder
Anatomy of a Murder ass en US-amerikanesche Film vum Otto Preminger aus dem Joer 1959 no engem Roman vum Robert Traver.
Ëm wat geet et am Film?
De Frederick Manion huet de Mann dee seng Fra vergewaltegt soll hunn kalbliddeg erschoss. De Paul Biegler an de Parnell Emmett McCarthy iwwerhuelen d'Verdeedegung vum Frederick Manion…
(1803) Zwicky
Den (1803) Zwicky  ass en Asteroid vun der Haaptceinture.
Den Asteroid gouf de 6. Februar 1967 vum Schwäizer Astronom Paul Wild um Observatoire Zimmerwald vun der Universitéit Bern, entdeckt.
Den Asteroid ass nom schwäizeresch-US-amerikanesche Physiker an Astronom Fritz Zwicky (1898–1974) genannt.
Gianni Garko
Den Gianni Garko, gebuer als Giovanni Garcovich de 15. Juli 1935 zu Zara an Dalmatien deemools Italien haut Zadar a Kroatien, ass en italieenesche Schauspiller.
Hien ass an Italowestern och als John Garko a Gary Hudson opgetrueden.
Tommy Swerdlow
Den Tom "Tommy" Swerdlow, gebuer zirka 1962, ass en US-amerikanesche Filmschauspiller an -dréibuchauteur.
Hien huet seng Carrière als Filmschauspiller an den 1980er Joren ugefaangen a gouf mat Niewerollen a Filmer Howard the Duck (1986) a Spaceballs (1987) bekannt. Nodeem hie mat der Schauspillerei opgehalen huet, huet de Swerdlow seng Aktivitéit als Dréibuchauteur ugefaangen. Den Tommy Swerdlow war e Co-Dréibuchauteur vu Laangfilmer wéi Cool Runnings (1993), Little Giants (1994), Snow Dogs (2002).
Bis 2007 war hien Heroinofhängeg. Duerno huet de Swerdlow 2017 als Filmregisseur mat A Thousand Junkies debutéiert, an huet dee Film där Experienz gewidmet. Fir A Thousand Junkies krut de Swerdlow e spezielle Präis um Alameda International Film Festival.
Kierch Schwéidsbeng
D'Kierch zu Schwéidsbeng ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Dräilännereck Musel a Ganer Saint-Nicolas, zum Dekanat Osten an zu der Gemeng Schengen gehéiert.
De Patréiner vun der Kierch ass den hellege Pirminus, deem säi Fest den 3. November gefeiert gëtt.
D'Kierch steet am nërdlechen Deel vun der Uertschaft direkt op der Haaptstrooss (route du Vin), dem CR152.
D'Kierch ass charakteristesch duerch hir zwéin Tierm. Den 30. September 2020 gouf se als nationaalt Monument klasséiert.
Hanner der Kierch ass de Kierfecht ugeluecht.
Geschicht
Am Joer 1806 gouf Schwéidsbeng eng selbstänneg Par an domat gouf d'Kierch eng Parkierch. D'Kierch gouf dann 1841 vergréissert. Vun 1920 bis 1925 ass d'Haaptschëff ausgebaut ginn: d'Dafkapell am Aganksberäich an den 2. Kierchtuerm mat der Trap op den Duxall sinn nom Virbild vun der romanescher Basilika St Aposteln vu Köln gebaut ginn. 1923 ass och den neie Kierfecht ageweit ginn. Am Joer 1926 huet de Bëschof Nommesch déi ëmgebaut Kierch konsekréiert.
1938 sinn zwou nei Klacken (Consolatrix- an Donatusklack) ageweit ginn an zesumme mat der Pirminusklack aus dem Joer 1883 kënne vun do un d'Ufanksnoute vum Te Deum gespillt ginn.
Am Joer 1963 ass d'Kierch renovéiert ginn; en neit Verwëllef ass agezu ginn, dräi Altär, d'Kommuniounsbänk, de Kräizwee, d'Krëpp, d'Statue vum Hl Kunibert an Anna selbdritt sinn ugeschaaft ginn. 1964 sinn nei Mosaikbiller ubruecht ginn déi am Atelier Gerasimenko zu Wien hiergestallt goufen.
1977 huet de Bëschof Hengen en neien Altor ageweit.
Kierch vu Bannen
Am Aganksberäich ass lénks déi fréier Dafkapell, haut steet doran eng Muttergottesstatu. Riets sinn op enger hëlzener Tafel nieft dem Missiounskräiz d'Nimm vun de Paschtéier opgefouert, déi zu Schwéidsbeng waren.
Den Haaptmosaik hanner dem Altor stellt de Christus duer deen an engem Riefstack sëtzt. Lénks dovun ass den Hl Fiakrius a riets den Hl Pirminus ze gesinn.
Iwwer dem lénkse Säitenaltor gesäit een d'Maria, Tréischterin am Leed iwwer de Kierche vun der Stad Lëtzebuerg a vu Schwéidsbeng. Iwwer dem rietse Säitenaltor ass den Hl Jousef mam jugendleche Jesus an engem Wäikelter.
D'Kierchefënstere goufen 1925 vum Nicolas Brücher entworf a vun der Firma J. Koppes vun Altwis zesummegesat.
Laanscht d'Säitewänn si Statue vu verschiddenen Hellegen opgestallt: Hl Fiakrius, Hl Pirminus, Hl Kunibert, Péitrus vu Mailand, Hl Willibrord. Um Duxall si Statue vum Hl Hipolitus an eng Anna selbdritt Grupp (Jesuskand mat der Maria an hirer Mamm Anna) opgestallt.
Hanne lénks am Eck steet en hëlzene Beichtstull.
Muedebëtzeg (Roman)
Muedebëtzeg ass e Roman op Lëtzebuergesch vum Roland Meyer, deen 2011 am Verlag op der Lay erauskoum. Dat Joer drop krut en de Lëtzebuerger Buchpräis an der Kategorie Literatur.
Seleucus (Moundkrater)
De Krater Seleucus ass en Aschlagkrater op der nordwestlecher viischter Äerdmoundsäit am Oceanus Procellarum, südlech vum Krater Briggs an ëstlech vum groussen Héichplateau Eddington. Den Zentrum vum Krater Seleucus ass terrassfërmeg.
Muedebëtzeg (Roman)
Ëm wat geet et am Roman?
De Paul, en erfollegräichen Architekt ëm déi 50, kuckt zeréck op säi Liewe mam Laura, mat deem en zanter Studentenzäiten zesummen ass, an dat Kriibs diagnostizéiert krut, a seng (éischter sexuell) Relatioun mam Isabel, enger jonker Architektin.
Seleucus (Moundkrater)
Niewekrateren
De Krater gouf 1935 vun der IAU offiziell nom griicheschen Astronom Seleukos vu Seleukia genannt.
Betty Mars
D'Betty Mars, mat richtegem Numm Yvette Baheux, war eng franséisch Sängerin a geleeëntlech Schauspillerin, déi den 30. Juli 1944 zu Paräis gebuer gouf an den 20. Februar 1989 zu Suresnes gestuerwen ass.
Liewen
Als jéngst Kand vun enger Famill mat zéng Kanner, huet d'Betty Mars scho fréi ugefaangen Danz an Akrobatik ze léieren. Mat 16 huet si ugefaangen a Revuen zu Paräis, duerno och zu Las Vegas an a Brasilien ze spillen.
Si huet Frankräich am Eurovision Song Contest 1972 zu Edinburgh mam Lidd Comé comédie vertrueden an ass domat op déi 11. vun 18 Plaze komm. Si huet och eng däitsch Versioun mam Titel Komödiant der Liebe verëffentlecht. Duerno huet si nach Duetter mam Mike Brant a mam Alain Barrière gesongen, an ass reegelméisseg an der Sendung La Chance aux chansons opgetrueden. An e puer Filmer huet si och Rollen iwwerholl. D'Héichzäit vun hirer Carrière war an den 1980er awer eriwwer an an hire leschte Joren ass si haaptsächlech a Cabareten opgetrueden. Hir lescht Single C'est à quarante ans ass 1987 erauskomm. Zwee Joer méi spéit, den 31. Januar 1989, am Alter vu 44 Joer, huet sech d'Betty Mars aus der Fënster vun hirer Wunneng am Paräisser Quartier La Défense geheit. No dräi Wochen am Koma ass si den 20. Februar gestuerwen a läit um neie Kierfecht vu Puteaux am Departement Hauts-de-Seine begruewen.
Um Ablack vun hirem Doud hat si eng 18 Joer al Duechter an huet getrennt vun hirem Partner gelieft.
Albumen
1974: Le café russe
Observatoire vu Calern
Den Observatoire vu Calern ass en Observatoire a Frankräich um Plateau Calern op enger Héicht vun 1270 m, e puer Kilometer ewech vum Plateau Caussols, nërdlech vun der Stad Grasse.
Den Observatoire huet bis 1988 zum Centre d'Etudes et de Recherches Géodynamiques et Astronomiques, kuerz CERGA gehéiert. Bei der Reorganisatioun an Opléisung vum CERGA gouf den Observatoire de Calern en Deel vum neigegrënnten Observatoire vun der Côte d'Azur.
Il bell'Antonio
Il bell'Antonio e franséisch-italieenesche Film vum Mauro Bolognini aus dem Joer 1960 no engem Roman vum Vitaliano Brancati.
Observatoire vu Calern
Instrumenter
Den Observatoire huet eng Schmidtkamera mat 90 cm Ëffnungs- an 1,52 m Spigelduerchmiesser. Ënner dem Antoine Labeyrie goufen eng Rei Interferometeren entwéckelt, dorënner den I2T, GI2T , dat lescht bestoung aus zwéi Spigelteleskope mat engem Duerchmiesser vun 1,5 Meter, déi iwwer Schinnen op Basislängten tëscht 13 a 65 Meter opgefouert konnte ginn. Donieft gët et Prototyppe vun Eenzelteleskopen deenen hir Kombinatioun fir e giganteschen Teleskop-Projet (Optical Very Large Array, OVLA) ënnersicht goufen. E weideren Interferometer ass de Soirdete dat duerch zwéi 1-Meter-Teleskope gebilt gëtt.
Weider sinn am Observatoire zwéi Laser fir Distanzmiessung vum Äerdmound oder zu Satellitten opgebaut.
Il bell'Antonio
Um Spaweck
‎ ‎
NGC 4125
Den NGC 4125 ass eng elliptesch Galaxis vum Typ E6 a läit am Stärebild Draco. D'Galaxis huet eng Wénkelgréisst vu 6,0' × 5,0' an eng visuell Magnitude vu +9,6 mag. Si gouf de 4. Januar 1850 vum britteschen Astronom John Russell Hind entdeckt.
Vëlospist PC15
D', och nach Uelzechtpist, offiziell Itinéraire cyclable de l'Alzette, ass eng vun den 41 Vëlosstrecke vum nationale Reseau zu Lëtzebuerg.
Streck
D'PC15 ass 30,67 km laang a féiert vu Bäreldeng op Ettelbréck. Den déifste Punkt (198,29 m) ass zu Ettelbréck (um Däich) an den héchsten (233,47 m) zu Walfer (rue de l'Église).
Se féiert laanscht oder duerch follgend Uertschaften: Walfer, Steesel, Mëlleref, Boufer, Hielem, Luerenzweiler, Hënsdref, Pretten, Lëntgen, Gousseldeng, Rolleng, Bierschbech, Miersch, Pëtten, Essen, Colmer-Bierg, Schieren an Ettelbréck.
Uschlëss un aner Pisten
D'Uelzechtpist huet ënnerwee Uschlëss un aner Pisten:
geplangt:
Fort de Charlemont
De Fort de Charlemont ass eng Festung a Frankräich an de franséischen Ardennen um lénksen Uwänner vun der Meuse, an der sougenannter Spëtz vu Givet ëstlech vu Givet.
Mat dem Bau vun der Festung gouf 1555 op Uerder vum Karel V. ugefaangen, a 1681, nodeem de franséische Kinnek Louis XIV. beim Fridde vu Ryswick, Charlemont a Givet zougesprach krut, gouf se vum Vauban ausgebaut.
De Karel V., dee seng Positiounen op der Meuse besser verdeedege wollt, hat senger Sëschter, der Marie vun Ungarn, den Optrag ginn, de Bëscheef vu Léck den Domaine Agimont-Givet ofzekafen. Kuerz duerno gouf mam Bau vun der Festung ugefaangen.
Op der Plaz hunn deemools 3.000 Aarbechter geschafft, a well d'Festung a Krichszäiten opgeriicht gouf, waren 20.000 Infantriezaldoten an der Géigend stationéiert, an och eng 3.000 Mann staark Kavalleriestrupp.
Kommandant vun den Truppe war de Martin Van Rossem, a fir d'Opsiicht iwwer d'Bauaaarbechte war de Charles de Berlaymont, Här vun Hierges, zoustänneg. De gréissten Deel vun den Truppe war um Lieu-dit Aux deux Givet stationéiert. Zu där Zäit koum et dann och zu enger klenger Kricherei, déi ënner dem Numm Schluecht vu Gimnée an d'Geschicht agaangen ass.
Bei der Reorganisatioun vun der Défense duerch de President Sarkozy, gouf en am Summer 2009 opgeléist.
Zanterhier kann de Fort op Ufro beim Office de Tourisme vun der Stad Givet a Gruppe besicht ginn.
Ruminghem
Ruminghem ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Canton de Lectoure-Lomagne
De Canton de Lectoure-Lomagne ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Condom am Departement Gers an der Regioun Occitanie, déi mat engem Dekret vum 26. Februar 2014 gegrënnt gouf.
Uessepickert mat roudem Schniewel
Den Uessepickert mat roudem Schniewel (Buphagus erythrorhynchus) ass e Sangvull aus der Famill vun de Buphagidae (Uessepickerten), deen an de Savanne vun Ost- a Südafrika verbreet ass.
Pouilly (Moselle)
Pouilly ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Uessepickert mat roudem Schniewel
Charakteristiken
Den Uessepickert mat roudem Schniewel gëtt 18 bis 20 Zentimeter grouss an huet en opfällege roude Schniewel, wat him säin Numm a ville Sprooche ginn huet (fr.:piquebœuf à bec rouge; es.: picabueyes piquirrojo; nl.: Roodsnavelossenpikker; en.: red-billed oxpecker). Säi Plommekleed ass anthrazit gefierft, ausser op Broscht a Bauch, wou et groelzech bis crèmefaarweg ass. En huet rout Aen, ronderëm déi en opfällege giele fleeschege Rank ass. D'Bee si schwaarz an hu kräfteg Krallen.
Verbreedung a Liewenswies
D'Aart ass an de Savanne vum ëstlechen Afrika vun Eritrea bis Südafrika doheem. E lieft a klenge Gruppe vu bis zu 20 Vigel. En erniert sech vu Gedéiesch (Zecken, Fléi an aner Hautparasiten), dat s'op der Haut oder a Wonne vu grousse Weeddéiere fannen (zum Beispill Antilopen, Nilpäerd oder och Hausranner).
Dëst wier en typescht Beispill vun enger Symbios, bei där souwuel de Villche wéi d'Déier dat en dréit, op hir Käschte kommen. De briteschen Zoolog Paul Weeks huet awer bei engem Trapp Hausranner a Simbabwe festegestallt, datt d'Uessepickerten do zwar hire 'Wiert' vu Parasitte befreien, mee och, an zu engem groussen Deel, d'Wonne picken, datt déi net zouheelen, an esou Blutt, Rëff a soss Substanze vum Mamendéier friessen.
Uessepickerte mat roudem Schniewel bauen hir Näschter gewéinlech a Bamhielen, a fiddere se mat Déierenhoer a Planzendeeler aus. Eng Bréiecht besteet aus engem bis sechs Eeër, déi 18 Deeg laang bebréit ginn. Déi Kleng bleiwe knapps 3 Wochen am Nascht.
Op Kisuaheli gëtt de Villche Askari wa Kifaru – "Wiechter vum Nashorn" genannt, well e, wann en op engem Rhinozeros mat spatzer Maul sëtzt, bei Gefor dëst mat engem Kreesch warnt; well dës zwar gutt richen, awer net gutt gesi kënnen.
Systematik
Nieft der Nominatform goufe bis ewxell 6 Ënneraarte beschriwwen:
Armagnac (Roman)
Armagnac ass eng Kriminalerzielung op Lëtzebuergesch vum lëtzebuergeschen Auteur Josy Braun, déi postum 2013 bei der Kremart Edition erauskoum.
Ëm wat geet et an der Erzielung?
Well hien op der falscher Säit gegruewen hat a well d'Doudelued aus bëllegem Dännenholz war, huet den Doudegriewer vu Biwer, de Batty Flesch, den Deckel vun der Lued futti getrëppelt. D'Holz war sou vermuuscht, datt hie sech net wéi gedoen huet. Hie war awer schéin erféiert, säi Fouss tëschent dem Louis Thull senge Rëpper ze gesinn. Wéi hie sech aus senger mësslecher Lag befreit hat, gesouch hien ee Knapp, deen net an de Sarg gepasst huet. Den Thull hat bestëmmt keng Uniform un, wéi e viru 24 Joer begruewe gouf.
Vum Uniformsknapp aus féiert de Wee bei ee Verbriechen a vun do ass et net méi wäit bis bei ee verstoppte Schaz, deen nawell seng Sue wäert ass. Dee muss fir d'éischt fonnt a gehuewe ginn. Dat kascht engem d'Liewen an een anere kënnt och schlecht ewech...
Personnagen
Dem Batty säin Aarbechtskolleeg, de Basil Roemen, ass de Bannpréiter vun der Gemeng. Hie ka gutt kombinéieren an huet ëmmer eng passend Äntwert parat, well hien am Stress ee klore Kapp behält. Seng Fra Liza ass net op de Mond gefall a verdeedegt hire Basil géint all Ongerechtegkeet.
De pensionéierte Journalist Vim Kettenhofen schreift nach ëmmer gär iwwer Sensatiounen a senger aler Zeitung, dem 'Muselblat', besonnesch wann hien engem aneren den zweete Präis kann zouschousteren.
De Jupp Kommes ass Gendarmerieskommandant zu Maacher. Hie kann net verdroen, deen zweete Präis oder guer keen ze kréien.
Soss
Armagnac ass eng Kombinatioun aus Detektivgeschicht a Thriller.
Dës Erzielung mécht däitlech, wéi no den Thriller bei der Abenteuergeschicht ka leien, wann ee Schatz gesicht a gehuewe soll ginn. Et gëtt eng Rei vu Surprisen an ëm een Hoer wier et fir de Basil schlëmm ausgaangen. Mee dem Basil seng luusseg Äntwerten an dem Ënnersichungsriichter seng Onofhängegkeet vum Gendaarm senger Subjektivitéit an dem Procureur senger Strengt, retten de Basil virun der gréisster Ongerechtegkeet. Dass de Basil seng eegen Opfaassung vu Gerechtegkeet huet, ass nees eng Charakteristik vum Thriller.
Déi lescht Säite vun der Erzielung kann een als e puer Optioune fir ee Schluss gesinn, deen den Auteur vläicht nach net fonnt hat, wéi hien eis fir ëmmer verlooss huet.
Buchebuerg
Buchebuerg war eng fréier Uertschaft a Par, ongeféier um hallwe Wee tëscht Hëpperdang an Hengescht.
Et ass bekannt datt scho virun 822 do eng Kierch stoung, déi Parkierch fir déi Hëpperdanger an Hengeschter war. Et gëtt ugeholl datt Buchebuerg an der Zäit vum Drëssegjärege Krich, wéinst der Pescht ausgestuerwen ass. Um Enn vum 17. Joerhonnert gouf d'Par op Hengescht verluecht, a 1792 gouf déi Buchebuerger Kierch ewechgerappt, an zu Hengescht gouf eng nei gebaut.
Un déi fréier Kierch erënneren hautdesdaags nach just Grondmaueren, op der Plaz wou d'Kierch stoung, e Grafsteen, an de Flouernumm Aal Kiirch.
Am Juni 2004 hunn d'Landschaftsarchitekten Levin a Monsigny vu Berlin, op der Plaz ronderëm déi fréier Kierch eng Installatioun gemaach déi Les croix du vent - Kreuze im Wind gedeeft gouf. Den Optrag dofir koum vum Naturpark Our.
Den 28. August 2017 huet de Klierfer Gemengerot decidéiert den Terrain vun der Hengeschter Kierchefabréck ofzekafen, fir op dëser Plaz e Bëschkierfecht, deen den Numm "Wandkierfecht" krut, ze realiséieren.
Port (Ain)
Port ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Hans-Erich Volkmann
Den Hans-Erich Volkmann, gebuer de 15. Mäerz 1938 zu Montabaur ass en däitschen Universitéitsprofesser an Historiker.
Hien huet vun 1957 bis 1963 Germanistik, Geschicht, Osteuropäesch Geschicht, Philosophie a Pédagogie studéiert. 1963 huet hien op der Universitéit vu Mainz an dem Fach Osteuropäesch Geschicht promovéiert, an 1971 huet hien do an dem Fachberäich "Neuere und Neueste Geschichte" habilitéiert an ass zur gläicher Zäit Professer genannt ginn. Vun do u bis 1981 huet hien zu Mainz enseignéiert. Zanter 1981 ass hie Professer op der Universitéit vu Freiburg im Breisgau.
Vun 1971 bis 1994 huet den Hans-Erich Volkmann als Wëssenschaftler am MGFA (Militärgeschichtliches Forschungsamt) zu Freiburg geschafft. Nodeem d'MGFA am Laf vun 1994 op Potsdam geplënnert war, gouf den Hans-Erich Volkmann do als Direkter a Professer de Chef vun der "Abteilung Forschung" (1994 bis 2003).
D'Schwéierpunkte vu senger Fuerschung a sengem Enseignement sinn d'politesch an d'ekonomesch Geschicht vum Zäitalter vun de Weltkricher a vun der Bundesrepublik Däitschland.
Den Hans-Erich Volkmann huet eng ganz Rei vu wëssenschaftleche Publikatiounen opzeweisen. Aus lëtzebuergescher Siicht ass besonnesch interessant säi Buch Luxemburg im Zeichen des Hakenkreuzes, dat de 25. November 2010 an der Stad an der Villa Pauly offiziell virgestallt ginn ass.
Alfred Adam
Den Alfred Adam, gebuer als Alfred Roger Adam de 4. Abrëll 1908 zu Asnières a gestuerwen de 7. Mee 1982 zu Perreux-sur-Marne, war e franséische Schauspiller an Dréibuchauteur.
Vëlospist PC16
D', och nach Mëttelsauerpist, offiziell Itinéraire cyclable de la Moyenne-Sûre, ass eng vun den 41 Vëlosstrecke vum nationale Reseau zu Lëtzebuerg.
Alfred Adam
Hien huet a bedeitende Filmer wéi La kermesse héroïque (1935) vum Jacques Feyder, Un carnet de bal (1937) vum Julien Duvivier, Maigret tend un piège (1958) vum Jean Delannoy, Le Président (1961) vum Henri Verneuil an a Que la fête commence... (1974) vum Bertrand Tavernier matgespillt.
Vëlospist PC16
Streck
Wa se bis fäerdeg ass, féiert d'PC16 iwwer 71,2 km vu Reisduerf op Kautebaach. Se féiert da laanscht oder duerch follgend Uertschaften: Reisduerf, Méischtref, Bettenduerf, Gilsdref, Dikrech, Angelduerf, Ettelbréck, Nidderfeelen, Welschent, Buerschent, Giewelsmillen, Konstem a Kautebaach.
Aktuell sinn zwéin Deeler realiséiert:
Dat sinn am Ganzen 32,60 km. Den déifste Punkt (180,44 m) ass zu Reisduerf (Kiosk) an den héchsten (476,01 m) zu Buerschent (Burewee).
Uschlëss un aner Pisten
D'Mëttelsauerpist huet ënnerwee Uschlëss un aner Pisten:
geplangt:
Bemierkungen
Vun der feelen nach zwéin Deeler: an der Mëtt d'Streck tëscht Ettelbréck an Nidderfeelen an am Norden den Deel vun der Giewelsmille bis op Kautebaach.
Pontoy
Pontoy ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Gemeng Suessem
D' ass eng vun den lëtzebuergesche Gemengen. Se läit am Kanton Esch-Uelzecht. De Chef-lieu vun der Gemeng ass d'Uertschaft. Se ass genannt no der Uertschaft Suessem.
Uertschaften a Lieu-diten an der Gemeng
D'Gemeng besteet aus den Uertschafte Bieles, Éilereng, Suessem an Zolwer zu deenen nach d'Lieu-diten Aessen, Uerschterhaff, de Scheierhaff an en Deel vu Belval gehéieren.
Suessem a spéitréimescher Zäit
Zu der Zäit vun de Réimer, gouf et zu Suessem op d'mannst zwou Réimervillaen (ënner anerem d'Villa Grueweléck). Well Suessem um Kiem louch, dee vum Tëtelbierg op Duelem gaangen ass, gëtt ugeholl, datt e réimescht Kastell déi kleng Siidlung geschützt huet. Dëst Kastell soll net méi gewiescht sinn, wéi e véiereckege Wuechttuerm aus Holz. Dokumenter aus dem 13. Joerhonnert beleeën, datt aus dem Tuerm ee véiereckege Tuerm aus Stee ginn ass.
Politik
De Schäfferot, deen aus de Gemengewalen 2017 ervirgoung, gëtt vun enger LSAP-CSV-Koalitioun gedroen.
Scott Carpenter
Liewen
Dem Carpenter seng Elteren hate sech getrennt, wéi hien dräi Joer al war. Well seng Mamm un Tuberkulos gelidden huet, ass de Carpenter bei Frënn vun der Famill opgewues. Nom Studium vun der Loftfaarttechnik op der Universitéit vu Boulder ass de Carpenter am Joer 1949 an d'US Navy agetratt a gouf do 1951 Pilot, an 1954 Testpilot.
Astronautecarrière
1959 koum hie bei der NASA an déi éischt US-Astronautegrupp vun de Mercury Seven. Hien huet sech weider op Kommunikatioun an Navigatioun spezialiséiert. Wéi am Februar 1962 den éischten US-Weltraumfluch an d'Äerdëmlafbunn gestart gouf, stoung de Carpenter als Ersatzmann fir de Pilot John Glenn op der Lëscht.
Fir den zweete Fluch vun engem Amerikaner am Orbit war am Ufank den Deke Slayton virgesinn. Wéi deen awer wéinst Häerzproblemer net fléie konnt, gouf de Carpenter fir dëse Fluch bestëmmt. De 24. Mee 1962 ass hie mat der Missioun Mercury-Atlas 7 mat dem Raumschëff Aurora 7 gestart. No dräi Äerdëmkreesungen ass hien am Atlantik gelant, allerdéngs 400 km vum Rettungsschëff ewech, sou datt hien en ettlech Stonnen huet misse waarden, ier en aus dem Waasser gefëscht gouf. Hie war den eenzege Mercury-Astronaut, deen d'Kapsel iwwer d'Spëtz verlooss hat, wéi et am Ufank vun den Techniker och geplangt war, all déi aner Astronauten hunn d'Sprengluk benotzt.
Seng weider Aufgabe bei der NASA waren d'Iwwerwaachung vun der Entwécklung an der Konstruktioun vun der Moundlandefär fir den Apollo-Programm. Vun der NASA entbonnen, huet de Carpenter um Sealab-II-Projet vun der US-Marinn matgeschafft. An där Zäit hat hien en Accident mam Motorrad, wou hie sech um lénksen Aarm blesséiert hat an domat a senger Beweeglechkeet geschwächt war. Trotz engem chirurgeschen Agrëff (1964 an 1967) war hien net méi kapabel fir e weidere Raumfluch. Am Summer 1965 huet hien ee Mount an enger Ënnerwaasserstatioun a 60 Meter Déift verbruecht. Wéi hien duerno nees bei der NASA war, huet de Carpenter seng Erfarungen als Verantwortleche fir den Ënnerwaassertraining vun den Astronauten ausgenotzt.
No der NASA
Am August 1967 huet de Carpenter d'NASA definitiv verlooss a koum zeréck bei d'Marin, wou hien d'Aquanautenasäz vum Sealab-III-Projets geleet huet. 1969 ass hien aus dem Militärdéngscht ausgescheet. De Carpenter huet dann d'Bedeelegungsgesellschaft Sear Sciences gegrënnt, deenen hiert Zil et war, Mieresressourcen besser ze gebrauchen. Doibäi hat hien enk mam franséische Mieresfuerscher Jacques-Yves Cousteau zesummegeschafft. De Carpenter ass an allen Ozeane gedaucht, och ënner dem Äis vum Nordpolarmier.
Privates
De Carpenter huet zwéi Romaner an eng Autobiographie geschriwwen. Hie war véiermol bestuet, gouf dräimol gescheet a war Papp vu siwe Kanner. Hien ass am Oktober 2013 am Alter vun 88 Joer an engem Spidol zu Denver no engem Schlagufall gestuerwen.
Saint-Folquin
Saint-Folquin ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Bilharz (Moundkrater)
De Bilharz ass en Aschlagkrater op der viischter Moundsäit. Hie läit am ëstlechen Deel vum Mare Fecunditatis, nordwestlech vum opfalende Krater Langrenus. Et ass de gréisste Krater vun enger Dräiergrupp, déi hie mam Atwood am Osten an dem Naonobu am Nordoste mécht. Si goufe fréier als Satellittekrater vum Langrenus ugesin.
Jongsteenzäit
Den Ufank vun der Jongsteenzäit ass de jéngsten Deel vun der Steenzäit a gëtt haut do ugesat, wou d'Mënschen net méi just vun deem gelieft hunn, wat se fonnt, resp. gejot hunn, mä bewosst produzéiert hunn, virun allem, wat hiert Iessen ubelaangt, d. h. s'ugefaangen hunn, Akerbau a Véizuucht ze bedreiwen.
Bilharz (Moundkrater)
Dat Bannenzegt vum Bilharz gouf vu basaltescher Lava iwwerschwemmt, déi e flaache Kraterbuedem mat kenge weidere Markéierungen ausser e puer Mikrokrater zeréckgelooss hat. Ee zentrale Bierg oder Hiwwel feelt. De Kraterrand ass kreesfërmeg a weist nëmme liicht Erosiounsspueren.
Jongsteenzäit
Dëst nennt een och déi Neolithesch Revolutioun. Dësen Iwwergank war zu ganz ënnerschiddlechen Zäitpunkten: a Mesopotamien schonn ëm 11.000 v. Chr., a Mëtteleuropa ëm 5.500 v. Chr. Vereenzelt gëtt et haut nach entleeë Regiounen op der Welt, wou Mënschen "technesch" an der Jongsteenzäit liewen.
Regional oder zäitlech Kulturraim aus där Zäit kënnen, well et méi archeologesch Fondsaache ginn, besser differenzéiert gi wéi déi aus den Epoche virdrun.
Am 8. Joerdausend v. Chr. gouf et éischt Versich, Metaller ze verschaffen. Am Ufank waren déi op déi méi mëll Metaller Gold, Sëlwer a Koffer limitéiert, déi zu Bijoue verschafft goufen. Fir Waffe waren déi net ze gebrauchen.
Gutt erhale mënschlech Iwwerreschter aus der Jongsteenzäit sinn z. B. de Kennewick-Mann an den Ötzi.
George Carlin
Den George Denis Patrick Carlin, gebuer den 12. Mee 1937 zu New York, a gestuerwen den 22. Juni 2008 zu Santa Monica, war en US-amerikanesche Komiker, Schauspiller an Auteur.
Les Neyrolles
Les Neyrolles ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Hagia Sofia
D'Hagia Sofia (vum Algriicheschen Ἁγία Σοφία -"Helleg Weisheet" oder "Gëttlech Weisheet"), op Tierkesch Ayasofya, ass eng fréier chrëschtlech Basilika, aus där eng Moschee gemaach gouf. Se steet zu Istanbul op der westlecher Säit vum Bosporus.
Anamorph
De Begrëff anamorph (griichesch: ana = erop, op; morphae = Form, Gestalt, och anamorphotesch) bezeechent d'Eegeschaft vun engem optesche Bild, dat mat enger Zylinderlëns oder engem Zylinderspigel produzéiert gëtt. Sou entsteet e Bild, dat op enger Achs verzunn ass. En anamorpht Bild ass an der Breet gestaucht an an der Héicht onverännert.
Hagia Sofia
Si gouf am 6. Joerhonnert ënnert dem byzantinesche Keeser Justinian op der Plaz vun engem Virgängerbau aus dem 4. Joerhonnert gebaut a gëllt zanterdeem als dat wichtest Monument vun der byzantinescher Architektur an eng vun de prestigiéiste chrëschtleche Kierche bis an d'15. Joerhonnert eran.
Anamorph
En Objektiv, dat anamorph ofbilt, nennt een Anamorphot.
Hagia Sofia
No der Eruewerung vu Konstantinopel, 1453, duerch d'Osmanen, gouf se ënner dem Sultan Mehmed II. an eng Moschee ëmgewandelt, a blouf dat bis un d'Enn vum Osmanesche Räich. 1934 gouf s'an e Musée ëmgewandelt, ier se dann neses 2020, duerch en Dekret fir den islamesche Kultus opgemaach gouf. Si ass Deel vun der historescher Zon vun Istanbul, déi 1985 vun der Unesco op hir Lëscht vun de Weltkulturierfschafte gesat gouf. .
Beschreiwung
...
Anamorph
Gebrauch
An der Renaissance war d'anamorphotesch Molerei e beléift Stilmëttel. Biller goufe sou gemolt, datt si eréischt no der Ofbildung duerch en Anamorphot onverzerrt z'erkenne waren.
An der moderner Ënnerhalungselektronik a bei der Opzeechnung vu Breetwandfilmer gëtt d'anamorph Bildopzeechnung benotzt, fir e méi breet Bild op e schmuelt Format ze kompriméieren a bei der Virféierung nees ze dekompriméieren. An der Televisiounstechnik gëtt beispillsweis e 16:9-Bild an e 4:3-Bild gestaucht, wat verhënnere soll, datt duerch schwaarz Läischte Bildpixel ongebraucht bleiwen, also Iwwerdroungskapazitéit verluergeet.
Eng Alternativ zu der anamorpher Duerstellung ass d'Pillarbox-Method.
Gebuertsakt
E Gebuertsakt ass en offiziellt Dokument, mat deem d'Gebuert vun enger Persoun confirméiert gëtt. Dacks gëtt eng Kopie vun dësem Akt bei verschiddenen administrativen Demarche gebraucht, sou z. B. wann ee sech bestueden oder pacse wëll, fir d'Kannergeld oder Wunnsubsiden unzefroen, asw.
Wann e fir an d'Ausland gebraucht gëtt, gëtt en internationale Gebuertsakt ausgestallt, wou eng Iwwersetzung vun den eenzelen Donnéeën derbäi steet.
D'Kand op der Gemeng umellen
All Gebuert muss bannent 5 Deeg um État civil vun där Gemeng deklaréiert ginn an där d'Kand op d'Welt koum. D'Gebuert muss entweeder vum Papp, vun der Mamm, vun der Hiewan oder enger anerer Persoun, déi bei der Gebuert dobäi war, deklaréiert ginn. Fir d'Deklaratioun muss een e Certificat vum Dokter oder der Hiewan derbäi hunn.
D'Donnéeën um Gebuertsakt
Um Gebuertsakt stinn haaptsächlech dës Donnéeën :
Marina Malfatti
D'Marina Malfatti, gebuer als Marisa Malfatti de 25. Abrëll 1933 zu Florenz a gestuerwen den 8. Juni 2016 zu Roum, war eng italieenesch Schauspillerin.
Ender Frings
Den Ender Frings, gebuer den 22. Oktober 1958 zu Karlsruhe a gestuerwen de 5. Juli 2021 zu Omaruru an Namibia, war en däitsche Filmschauspiller, -regisseur a Kameramann. Hien huet méi wéi 20 Joer an Namibia gelieft.
Hien huet och Musek gemaach, véier Joer laang war hie Sänger bei der Lëtzebuerger Band Everyday Zulu, der Grupp vum Nazz Nazz-Gittarist Aender Thilges.
Ólafur Ragnar Grímsson
Den Ólafur Ragnar Grímsson, gebuer de 14. Mee 1943 zu Ísafjörður, ass en islännesche Politiker a war de fënnefte President vun Island.
Miramont-Sensacq
Miramont-Sensacq ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Landes, an der Regioun Nei-Aquitaine.
Ólafur Ragnar Grímsson
Hie gouf eng éischt Kéier 1996, als Nofollger vun der Vigdís Finnbogadóttir, an dat Amt gewielt an 2000, 2004, 2008 an 2012 erëmgewielt.
Miramont-Sensacq
Miramont-Sensacq läit um Jakobswee, an zwar de Wee dee vu Le Puy-en-Velay fortgeet, an dee Via Podiensis heescht.
Ólafur Ragnar Grímsson
Den Ólafur Ragnar Grímsson huet tëscht 1962 an 1970 Ekonomie a Politikwëssenschaft op der Universitéit Manchester studéiert a war duerno 18 Joer laang Professer fir Politikwëssenschaft op der Universitéit Reykjavík.
Den Ólafur Ragnar Grímsson huet den 2. Juni 2004 als éischten islännesche President e Gesetz, dat vum Althing gestëmmt gi war, refüséiert z'ënnerschreiwen, soudatt et net a Kraaft konnt trieden. Hien hat am Virfeld ugekënnegt, säin Amt méi politesch a manner zeremoniell wëllen ze féieren.
Winnetou - 2. Teil
''' Winnetou - 2. Teil''' ass en däitsch-italieenesch-franséisch-jugoslawesche Film vum Harald Reinl aus dem Joer 1964 no engem Roman vum Karl May.
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt nei Abenteuer vum Winnetou an Old Shatterhand…
Um Spaweck
•	De Film op Filmportal.de
Robert Grosseteste
De Robert Grosseteste, och Robert vu Lincoln (Robertus Lincolniensis, Robert of Lincoln), gebuer ëm 1168 zu Stradbroke an der Grofschaft Soffolk an England, a gestuerwen 1253 zu Lincoln, war e Franziskanerpater an Naturphilosoph.
Vun 1214 u war hien ee vun den éischte Kanzler (magister scholarum) vun der Universitéit vun Oxford a vun 1235 un, war hie Bëschof vu Lincoln. De Grosseteste gëllt als de Grënner vun der sougenannter Oxforder Schoul a gëtt als ee vun de geeschtege Pappe vum Roger Bacon ugesinn.
NGC 4206
Den NGC 4206 ass eng Spiralgalaxis vum Typ Sbc am Stärebild Virgo. D'Galaxis gouf de 17. Abrëll 1784 vum Wilhelm Herschel entdeckt.
Dichroitesche Prisma
En dichroitesche Prisma ass en optesche Prisma, deen e Liichtstral an zwéi Strale mat ënnerschiddleche Spektren resp. Faarwen opspléckt. En ass gewéinlech aus Glas, wou op bestëmmte Flächen dichroitesch Spigelen ubruecht sinn, déi d'Liicht, jee no deem senger Wellelängt, entweeder reflektéieren oder duerchloossen.
Kierch Bigelbaach
D'Kierch an der Bigelbaach ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Dikrich Le Bon Pasteur, zum Dekanat Zentrum an zu der Gemeng Reisduerf gehéiert.
Dichroitesche Prisma
Sou Prisme ginn z. B. bei Faarf-Videokamerae mat dräi CCD-Sensoren agesat, déi nom sougenannten 3-Chip-CCD-Procédé funktionnéieren. Hei sinn zwéin dichroitesch Prismen hannereneen, déi d'Luucht a Rout, Gréng a Blo zerleeën, an dann op 3 Bildsensoren (CCD), déi fir jee eng vun deene Faarwen ugeluecht sinn, weiderleeden (kuckt d'Scheema uewen).
Kierch Bigelbaach
De Patréiner vun der Kierch ass den hellege Lambert, deem säi Fest den 18. September gefeiert gëtt.
Alfonso Balcázar
Den Alfonso Balcázar, gebuer als Alfonso Balcázar Granada den 2. Mäerz 1926 zu Barcelona a gestuerwen den 28. Dezember 1993 zu Sitges, war e spuenesche Filmregisseur, Dréibuchauteur a Filmproduzent. Hien huet och ënner de Pseudonymmen I. Albagran und Al Bagran Filmer gedréit.
Hien huet als Regisseur 30 Filmer realiséiert. Dernieft huet hien un iwwer 40 Filmer um Dréibuch matgeschafft an eng 16 Filmer produzéiert.
Kierch Bigelbaach
D'Kierch steet zentral zu Bigelbaach op der Haaptstrooss, dem CR128A, deen do zu Enn ass.
Zur fréierer Par Reisduerf hunn ausser der Filialkierch vu Bigelbaach och nach d'Parkierch vu Reisduerf, d'Antoniuskapell vu Reisduerf an d'Nikloskapell zu Héischdref gehéiert.
Milou
De Milou ass en Hond aus dem Hergé senger Comicserie Dem Tintin seng Geschichten.
Ausgesinn
Milou ass e Foxterrier mat engem ongewéinleche wäisse Pelz a mat enger schwaarzer Stuppsnues.
Perséinlechkeet
Den Terrier ass lieweg, empfindlech, awergleeweg, zynesch. Hien huet, sou wéi säi Meeschter an den alleréischte Geschichten, e Faibel fir Alkohol an en huet sou wéi all Mupp Fleesch a Schanke gär.
Vun Ufank un ass de Milou den ontrennbare Begleeder vu sengem Meeschter den Tintin a follegt en an all sengen Aventuren. Dës Charakteristik féiert zu drolege Passagen. Zum Beispill am Band Tintin au pays de l'or noir gëtt de Reporter e puermol entfouert. Wéi en dem Chef Bab-El-Ehr virgestallt gëtt, ass de Milou op eemol nieft sengem Meeschter, ouni datt et dofir eng valabel Erklärung gëtt.
De Milou huet wéineg Bezéiunge zu anere Mënschen an déi sinn normalerweis komplizéiert. Dacks versichen d'Feinde vum Tintin, hien z'eliminéieren. En huet awer e bessere Rapport mat Kanner. Seng Relatioun zu aneren Déiere si gläichermoosse schwiereg: En huet eng Phobie vu Spannen an en hat am Ufank d'Siamkaz vum Kapitän Haddock gehaasst, si ass awer zum Schluss ee vu sengen ontrennbare Begleeder ginn.
Originn
Den Hergé hat fréier eng Frëndin, d'Marie-Louise Van Cutsem, déi "Milou" genannt gouf. ,.
Eng Inspiratiounsquell fir den Hergé war de wäisse Foxterrier an der BD Ric et Rac vum Pol Rab.
Trivia
Am Ufank huet den Hond den Don fir ze schwätzen. Dee Konzept gëtt duerch Gedanken an herno Biller ersat fir spéider komplett ewechzefalen.
Marshallplang
E war 12,4-Milliarden Dollar grouss a gouf den 3. Abrëll 1948 vum Kongress vun de Vereenegte Staaten gestëmmt. De President Harry S. Truman huet en nach den Dag selwer ënnerschriwwen an a Kraaft gesat.
D'Hëllefe goufen un d'Memberstaate vun der Organisation for European Economic Co-operation (OEEC) verdeelt.
D'Iddi geet op den US-Ausseminister (1947–1949) George C. Marshall zeréck.
Nieft dem Zil, der Bevëlkerung vun Länner an Europa, déi zum Deel Honger gelidden hunn, direkt ze hëllefen, hat de Plang och d'Komponenten, d'Sowjetunioun an de Kommunismus zeréckzedrängen ("Containment-Politik") an en Ofsazmaart fir d'US-amerikanesch Iwwerproduktioun ze schafen.
Leeschtungen aus dem Marshallplang
Am Kader vum Marshallplang krute 16 europäesch Länner am Ganze ronn 12,4 Milliarden US-Dollar; den George C. Marshall-Center geet souguer vu 16,2 Milliarden US-Dollar aus.
ECA/MSA: „Economic Cooperation Act“, duerno „Mutual Security Agency“ waren amerikanesch Organisatiounen, déi de Marshallplan implementéiert hunn.
Lëtzebuerg huet direkt relativ wéineg dovu profitéiert: e Kredit vun 110 Millioune Frang, e Véirel vun de Gesamtkäschten, gouf iwwer de Marshallplang finanzéiert, fir de Barrage Esch-Sauer opzeriichten. Indirekt louch den Avantage fir d'Land awer méi héich: De wirtschaftlechen Opschwong an den Nopeschlänner koum den Exporter vun der Lëtzebuerger Stolindustrie zugutt, an op aussepoliteschem Plang huet déi vun den Amerikaner gefuerdert Zesummenaarbecht tëscht den europäesche Länner et Lëtzebuerg erméiglecht, als gläichberechtegte Partner opzetrieden.
Jim Twaddale
Den James "Jim" Twaddale ass e britteschen (schotteschen) Theater- a Filmschauspiller. Hien huet seng Carrière a Filmer 1989 ugefaangen.
Hie gouf mat senger Roll als Transfra Stella an der Televisiounsserie Tinsel Town (2000-01) bekannt,.
1997 gouf hie fir e BAFTA Scotland Award nominéiert.
Nantua
Nantua ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Kursindikater
De Kursindikater ass e Gyroskop dat an d'Fliger agebaut gëtt fir d'Richtung ze moossen.
Am Géigesaz zu deem op Schëffer gebrauchte Gyrokompass – mat deem en dacks verwiessselt gëtt – ass de Kursindikater kee gefesselten, mä e fräie Kreesel. Säi Moossprinzip berout op der Stabilitéit vun der Dréiachs vum Rotor; seng Genauegkeet hänkt dofir vun der Rotormass, senger Dréivitess an der mechanescher Fäerdegungsqualitéit of.
Soulaang d'Kreeseldrift ënner de Spezifikatioune bleift, ass de Kursindikater trotz senger einfacher Bauaart e verléisslecht Moossinstrument vun der Loftnavigatioun an eng wichteg Bäilag zum Magnéitkompass. Am Géigesaz zu dësem ass en am Kurvefluch fräi vu Kompassfeeler a weist roueg un, soudatt e sech och fir d'Method vun der Automatiksteierung eegent.
All Kursindikater muss awer vun Zäit zu Zäit nojustéiert ginn, andeems seng Unzeig un de magnetesch ermëttelte Kurs ugepasst gëtt. Wat fréier manuell gemaach gouf, iwwerhëlt beim Gyrosyn-Kompass eng Automatik, déi déi klengst Schrëtt noféiert fir Stéierungen z'ënnerloossen.
D'Wénkelskala vu Kursindikateren ass meeschtens op 5° gedeelt, d'Ofliesung ass dofir op ongeféier 1-2° genee méiglech.
Direkt virum Start, nodeem de Pilot de Fliger op der Pist ausgeriicht huet, gëtt de Kursindikater entspriechend der mëssweisender Pisterichtung agestallt. Dës Richtung ass um Ufluchblat vum Fluchfeld vermierkt.
Kuckt och: Fluchnavigatioun, Horizontal Situation Indicator, Kurs (Navigatioun)
Investors Overseas Services
Investors Overseas Services (IOS) war eng Holding am Beräich Investmentfongen, déi 1955 gegrënnt gouf an a Panama hire Sëtz hat, an déi vum Bernard Cornfeld geréiert gouf. Hire gréissten Investmentfong, den International Investment Trust gouf 1961 bei der Banque internationale à Luxembourg domiciliéiert. Seng Faillite frauduleuse, 1970, huet eng Rëtsch amerikanesch an europäesch Banken an d'Laberente bruecht, an Zéngdausende vu Leit ëm hiert investéiert Verméigen.
An den 1960er Joren hunn eng 25.000 Leit fir IOS geschafft, déi 18 verschidden Investissementsfongen a ganz Westeuropa, virun allem an Däitschland, verkaaft hunn. E groussen Deel vun de Clienten waren US-Amerikaner, déi an Europa gelieft hunn, an déi d'Besteierung vun hirem Akommes an den USA vermeide wollten. 1965 hunn zwou Banke vun der IOS sech zu Lëtzebuerg etabléiert.
Um Enn vun deem Joerzéngt war de Fong vun de Fongen, e Sammelfong vu gréisstendeels aneren IOS-Firmen, eng 2,5 Milliarden US-Dollar schwéier. Dëse Fong hat grousse Succès, wéi säin Aktiecours an d'Luucht goung, ma wéi dës uganks der 1970er gefall sinn, goufen d'Dividenden, déi no engem feste Prozentsaz festgeluecht waren, mam Kapital vun neie Clienten ausbezuelt, wat dat Ganzt de facto zu engem Pyramidespill gemaach.
De Cornfeld huet doropshin en Investmentpool mat aneren Investore gegrënnt, ma dat huet näischt gehollef an de Cours vun der Aktie ass vun 18 op 2 Dollar gefall. De Cornfeld huet dunn d'Hëllef vum Financier Robert Vesco ugeholl, dee selwer a finanzielle Schwieregkeete war. Dësen huet 500 Milliounen Dollar vun IOS benotzt, fir seng eegen Investissementer an der International Controls Corporation ze retten. Wéi dat bis erauskoum, war IOS de facto faillite, an de Vesco hat sech op Costa Rica ofgesat, a spéider an aner mëttelamerikanesch Länner. Zu Lëtzebuerg ware vun där Faillite enge 3% vun der aktiver Bevëlkerung betraff, déi hir Suen doran investéiert haten.
Déi Faillite huet mat sech bruecht, datt Lëtzebuerg eng éischt Kéier als dubiéis "Steieroas" an der internationaler Press opgedaucht ass. Am Land selwer gouf dës Affär sou gutt e goung ënner den Teppech gekiert. Eng Aarbechtsgrupp, déi 2019 vum C²DH initiéiert gouf, an déin aus Leit vun den Unië Lëtzebuerg, Lausanne an Nanterre bestoung, huet probéiert méi iwwer d'Rezeptioun an d'Auswierkunge vun där frauduleuser Faillite am Land erauszefannen. Grënn fir dëst Klenghale vun der Affär war an éischter Linn well de Ruff vun der Finanzplaz Lëtzebuerg méi wichteg war wéi d'Pertë vun den Dausende Klenginvestisseuren. Dobäi koum, datt mam DP-Deputéierten Emile Krieps an dem Chef d'Etat-major vun der Lëtzebuerger Arméi, dem Robert Winter, déi virdrun engagéiert gi waren, mat hirer Autoritéit fir d'Seriositéit vum Verkaf vun IOS-Produkter Reklamm ze maachen, aus der Schosslinn geholl hu misse ginn. Ëmmerhin gouf als Folleg en neit Reglement erlooss, dat de Verkaf vu Fonge vu Lëtzebuerg aus der Kontroll vum Commissaire au contôle des banques ënnerworf huet, dat awer éischter 'light touch' war.
The Face of Fu Manchu
The Face of Fu Manchu ass en däitsch-brittesche Film vum Don Sharp aus dem Joer 1965.
Ëm wat geet et am Film?
Den Dr. Fu Manchu, deen zu Peking exekutéiert gouf, daucht erëm zu London op…