cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frelleweier
Wa sou e Bau net méiglech ass, meeschtens well et un der néideger Plaz feelt, aus wirtschaftleche Grënn, oder wéinst dem Waasserrecht, musse beim Bau Mindestkritere mat agerechent ginn. Temperatur vum Waasser am Weier soll wa méiglech ëmmer déi selwecht sinn, ideal sinn ëm déi 10° Celsius an de Sauertoffgehalt däerf net ze déif falen. Dëst ass nëmme méiglech wann d'Waasser sech am Laf vum Dag dacks genuch erneiert. E Minimum ass dräimol. Frelleweieren däerfen dofir och net hannereneen ugeluecht ginn, well all Weier wéinst der Temperatur op dat frëscht Waasser aus der Baach ugewisen ass.
D'Gréisst vum Weier hänkt haaptsächlech vum Waasserzoufloss of. Dësen ass besonnesch wichteg an der waarmer Joreszäit, wa mat vill Verdonstung ze rechnen ass.
Blaues Wunder
D'Blaue Wunder ass am Volleksmond den Numm vun der Loschwitzer Bréck zu Dresden. Si huet bis 1912 König-Albert-Brücke geheescht.
D'Bréck ass eng Stroossebréck, geet iwwer d'Elbe a verbënnt d'Quartiere Blasewitz a Loschwitz. Si gouf 1893 fäerdeg a war eng vun den éischte stole Brécke mat enger grousser Spanwäit déi kee Pilier am Floss hat. Dofir gouf se och als Wonner betruecht.
Geschichtlesches
Bréck gouf tëscht 1891 an 1893 vum Claus Koepcke an H. M. Krüger als versteift 3-gelenkeg Hänkbréck, wéi de Claus Koepcke seng Bréck genannt huet, gebaut. A Wierklechkeet ass et eng Ausleeërfachwierkbréck.
Daten
D'stolen Deeler goufen an der Königin-Marien-Hütte zu Cainsdorf bei Zwickau produzéiert.
Fir d'Benotze vun der Bréck huet misste bis 1923 eng Maut bezuelt ginn:
Zanter 1968 ass d'Bréck nach just fir Gefierer mat manner wéi 15 Tonne Gesamtgewiicht op.
Léiercher
D'Léiercher oder Léiweckelcher oder Léimännercher (Alaudidae) sinn eng aarteräich Famill an der Uerdnung vun de Spatzevullen (Passeriformes), Ënneruerdnung Sangvullen (Passeres). Et gëtt 92 Aarte vu Léiercher, wouvun d'Feldléierchen (Alauda arvensis) déi ass, déi an Europa am geleefegstent ass.
D'Léiercher si kleng bis mëttelgrouss Vullen, déi um Buedem liewen, a si sange meeschtens nëmmen, wa se fléien.
Um Buedem beweege se sech am Lafe weider, se sprangen net. Se bauen hiert Nascht um Buedem a leeën tëscht zwee a sechs getëppelt Eeër. Et sinn onopfälleg Vullen an d'Männercher ënnerscheede sech an de Plommen net vun de Weibercher.
Déi meescht Aarten hunn e schmuele Schniewel a se friesse Kären an Insekten.
Meitschibei
Meitschibei ass e Schwäizer Gebäck. De Bernerdäitschen Numm Meischibei, Meederchesbeen, ass en Nossgebäck, dat aus Wäissmieldeeg an enger Hieselnoss-Fëllung fabrizéiert gëtt.
Op déi ausgerullten Deegstécker gëtt d'Fëllung geschmiert. Da gëtt domat eng Staang gerullt, déi dann a Form vun engem Houfeise gediebelt gëtt.
Canton de Landivisiau
De Canton de Landivisiau ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Morlaix, am Departement Finistère an der Regioun Bretagne.
Bonaire
D'Insel Bonaire ass e geographeschen Deel vun de Klengen Antillen. Politesch gehéiert d'Insel zu Holland an huet de Status vun enger besonnescher Gemeng. Si ass déi zweetgréisst vun den ABC-Inselen (Aruba, Bonaire, Curaçao) an déi gréisst vum Karibeschen Holland, dat och als BES-Inselen (Bonaire, St Eustatius, Saba) bezeechent gëtt.
Bis 2010 huet d'Insel politesch zu den hollänneschen Antille gehéiert.
D'Insel huet eng Fläch vun 288 km² mat ronn 24.000 Awunner. D'Haaptstad vun der Insel ass Kralendijk. Déi eelst Siidlung op Bonaire ass Rincon. Touristesch attraktiv ass d'Daucherparadäis Bonaire duerch d'Ënnerwaasserwelt.
Veganismus
De Veganismus ass eng Ernierungs- a Liewensweis, déi op planzleche Substanze baséiert. Leit, déi no deene Prinzippie liewen, nenne sech Veganer.
All Liewensmëttel, déi vun Déieren hierkommen, wéi Fleesch, Fësch, Eeër, Mëllech an all Produkter, déi doraus entstinn, gi bei där Ernierungsweis ofgeleent.
"Vegan" ass e Konschtbegrëff. Den Donald Watson (1910-2005), deen 1944 an England d'Vegan Society gegrënnt huet, huet dee Begrëff an de Krichsjoeren erfonnt, fir déi vegan Ernierungsweis vun anere Forme vum Vegetarismus ofzegrenzen. Deemools ass et och ëm déi verschidden Iessensratiounen an d'Zil vun de "mëllechfräie" Vegetarier gaangen: Eng extra Portioun Nëss amplaz vu Mëllech a Fleesch. Mat deem Begrëff huet hien der reng vegetarescher Ernierung en eegenen Numm an eng eegen Identitéit ginn.
Problematik
Bei där Ernierung gëtt et Risiken, deene sech d'Veganer bewosst solle sinn. Et muss ganz genee gekuckt ginn, wou ee seng Proteinnen, Nierstoffer, Eisen a virun allem seng verschidde Vitaminnen hierkritt. De Vitaminn B12 muss een dann z. B. als Supplement huelen, fir datt am Kierper kee Manktem entsteet. Ier een e vegane Liewensstil unhëlt, sollt ee sech deemno richteg informéieren. Eng equilibréiert Ernierung ass wichteg, fir datt de Kierper all méiglech Nierstoffer huet, déi e brauch.
En aneren Deel vum Veganismus ass de Verzicht op alles, wat aus Déieren hiergestallt gëtt, wéi z. B. Lieder, Woll a Plommen, wéi och op alles, wou een en Notze vun Déiere kann hunn, wéi z. B. d'Reiden, d'Juegd oder den Zoo, an alles wat opgrond vun Déiereversich op de Maart koum, wéi z. B. verschidde pharmazeutesch oder kosmetesch Produkter. Ënnert de Veganer gëtt et ënnerschiddlech Stufen, vun deenen, déi sech op d'Ernierungsweis beschränke bis zu den "extreme" Veganer, déi déi Liewensweis konsequent duerchzéien.
De vegane Liewensstil ass staark am Trend. Ëmmer méi Mënsche ginn Déiereprodukter aus verschiddene Grënn op, fir nom vegane Stil ze liewen. Och zu Lëtzebuerg gëtt et ëmmer méi Restauranten, déi vegan Platen ubidden.
Vegan Kosmetik
Vegan Kosmetikprodukter  bestinn nëmmen aus planzleche Nierstoffer, wéi zum Beispill  Kokosnossueleg, Mandelueleg, Aloevera asw. Vegan Kosmetik heescht awer net automatesch, datt d'Produkter  ouni Déierentester  getest goufen.
Motivatiounen a Grënn
D'Haaptmotivatioun vum Veganismus ass natierlech den Déiereschutz. Veganer si géint all Form vun Mësshandlung vun den Déieren, an aus deem Grond iesse si keng Déiereprodukter oder gebrauche keng Produkter un, déi aus Déiere produzéiert goufen. Si sinn och géint Massendéierenhaltung, géint den Déierentransport, a géint Déieremëssbrauch duerch d'Industrie. Si wëllen duerch hire Liewensstil d'Ëmwelt schützen; se kämpfe géint de Welthonger a sinn dervun iwwerzeegt, datt déi veganesch Ernierungsform däitlech méi gesond ass.
Amaurophilie
Amaurophilie ass eng Paraphilie, déi dorop ausgeriicht ass, eng sexuell Preferenz fir Partner ze hunn, déi blann sinn oder d'Blannsinn spillen, sief et mat Hëllef vun optesche Korrekturen oder Dagesschlofbrëllen.
Kierch Béiweng
D'Kierch vu Béiweng ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Hesper–Réiser–Weiler Disciples d'Emmaüs, zum Dekanat Süden-Ost an zu der Gemeng Réiser gehéiert.
Si steet zu Béiweng laanscht den CR159 tëscht dem Kulturzenter an der Edward Steichen Plaz. De Kierfecht ass nieft der Kierch ugeluecht.
Geschicht
Am Joer 1862 ass nach eng Sakristei ugebaut ginn. 1864 krut d'Kierch schonn en neien Ustrach.
D'Kierch ass vun 1990 bis 1992 komplett renovéiert ginn, bannen a baussen. Den Duxall an d'Trap goufen ofgerappt an am Bëtong nei gebaut. En neie Buedem ass geluecht an eng Foussbuedemheizung installéiert ginn. D'Elektresch gouf nei gemaach, genee wéi d'Fassad.
Canton de Saint-Claud
De Canton de Saint-Claud ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Confolens, an der Charente an der Regioun Nei-Aquitaine. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Eduard Imhof
Den Eduard Imhof, gebuer de 25. Januar 1895 a gestuerwen de 27. Abrëll 1986, war e bekannte Schwäizer Kartograph.
No sengem Diplom op der ETH zu Zürich 1919, war hie vun 1925 bis 1965 Professer fir Kartographie op der selwechter Héichschoul. Hie war de Grënner vum éischten Héichschoulinstitut fir Kartographie, dat hie vun 1925-1965 geleet huet. Dem Eduard Imhof seng Schoulkaarten an Atlasse goufe wäit iwwer d'Héichschoul eraus bekannt. Nieft dëse Kaarte war den Eduard Imhof och nach bekannt fir seng exakt Reliefmodeller. Hie war e begeeschterte Kënschtler an Aquarellist.
Othon Decker
Den Othon Decker, gebuer de 24. Juni 1886 a gestuerwen den 29. Januar 1963 zu Iechternach am Alter vu 76 Joer, war e lëtzebuergeschen Zänndokter a Politiker.
Den Othon Decker war vun Iechternach.
Säi Staatsexame fir Zänndokter huet hien den November 1908 gemaach, zesumme mam Jean Weber vun Ëlwen.
Bei de Chamberwale vum 26. Oktober 1919 gouf hien eng éischt Kéier als Deputéierten aus dem Walbezierk Osten an d'Chamber gewielt an duerno wärend 40 Joer all Kéier erëmgewielt. Bis zum 2. Weltkrich huet hie kenger Partei ugehéiert; eréischt 1945 huet hie sech der LSAP ugeschloss.
Hie war vum 20. Mäerz 1925 bis de 16. Juni 1926 Generaldirekter (Minister) fir Sozialversécherung an Aarbecht an der Regierung Prüm.
Hie war vun 1914 bis 1960 Kantonalpresident vun de Pompjeeën aus dem Kanton Iechternach.
Friedrich II. vu Preisen
De Friedrich II., och Friedrich de Groussen oder Der Alte Fritz genannt, gebuer de 24. Januar 1712 zu Berlin, a gestuerwen de 17. August 1786 zu Potsdam, war zanter 1740 Kinnek a Preisen an zanter 1772 Kinnek vu Preisen. Hie war dat véiert Kand vum Kinnek Friedrich Wilhelm I. an der Sophie Dorothea vun Hannover.
Seng Jugend
De Friedrich gouf vu sengem Papp Friedrich Wilhelm I., dem "Zaldotekinnek", autoritär, haart a militäresch erzunn. 1730 hat hien zesumme mat sengem Frënd aus der Kandheet, dem Hans Hermann vu Katte, versicht an England ze flüchten, wat allerdéngs net geklappt hat. Déi zwéi goufen an der Festung Küstrin agespaart, wou de Katte anscheinend virun den Aen vum Friedrich higeriicht gouf (dës Iwwerliwwerung ass allerdéngs ëmstridden). Aner enk Frënn vum Friedrich waren zu där Zäit de Peter Karl Christoph von Keith an den Hans Karl von Winterfeldt.
Nodeem säi Papp Drock gemaach hat, allerdéngs och well hie selwer vu Membere vum Haff wéi dem Friedrich Wilhelm vu Grumbkow oder Jacob Paul vu Gundling beaflosst gi war, huet hie sech mat der Elisabeth Christine vu Braunschweig-Bevern bestuet, déi wäitleefeg mat den Habsburger Famill war. Déi zwee hate keng Kanner. De Friedrich huet déi gréisst Zäit getrennt vun hir gelieft, an zesummen huet een d'Koppel nëmmen op Fester gesinn. Hien huet awer sengem Papp misse verspriechen, seng Fra net ze verstoussen. Déi eenzeg glécklech Joer vun der Koppel kéinten déi zu Rheinsberg gewiescht sinn (1736-1740), mä et ass net sécher op dat net nëmme gespillt war, fir datt de Papp säi Kapp a Rou leeë konnt.
De Friedrich als Kinnek
Direkt nodeem hie 1740 gekréint gi war, huet den éischte Schlesiekrich ugefaangen, wou hie fir Preisen eng staark Regioun erobere wollt, mat enger Grenz déi méi einfach ze verdeedege war. Preise selwer war net räich u Rohstoffer.
Mat der Eruewerung vu Schlesien am Éischte Schlesiekrich (1740–42) hat de Friedrich d'éisträichesch Schwächt, no den Diskussioune ronderëm d'Pragmatesch Sanktioun an dem Enn vum Krich géint d'Tierken, (1739) ausgenotzt. Mä domat war Schlesien nach laang kee sécheren Territoire vu Preisen. Den zweete Schlesiekrich (1744-45) an de Siwejärege Krich hunn awer ganz Europa gewisen, datt Preisen och zu de Groussmuechten zielt. Preise konnt sech géint de Widderstand vu fënnef europäesche Groussmuechte behaapten, (Frankräich, Éisträich, Russland, Schweden, Sachsen-Polen). Doduerch konnt de Friedrich, no der Meenung vu Leit wéi dem Voltaire an dem Mirabeau bis zum Walther Rathenau an dem Sebastian Haffner dem modernste vun den deemolege Staaten eng zolidd existenziell Basis am politesche Wettsträit sécheren. Nieft Russland, Éisträich, Frankräich an England hat sech Preisen als fënneft europäesch Groussmuecht etabléiert.
Déi Éischt Polnesch Delung (1772) ass op eng Initiativ vum Friedrich II. zeréckgaangen. Éisträich a Russland, wat zanter 1764 mat Preisen alliéiert war, waren um beschte Wee fir sech gläich nees ze bekrichen. Streng no der opgekläerter "Raison d'état" huet de Friedrich II. deenen zwéi Kontrahenten ugebueden, hir Problemer an engem ënnerleeënen Nopeschland bäizeleeën. Preisen huet dat sougenannt Polnisch-Preußen (Westpreisen) annektéiert. Vun dësem Moment un, huet sech de Friedrich II., Kinnek vu Preisen an net méi, sou wéi seng Virgänger, Kinnek a Preise genannt.
Kurt Laves
De Kurt Laves, gebuer am Joer 1866 a gestuerwen de 25. Mäerz 1944 war en däitsch-US-amerikaneschen Astronom.
De Laves hat Astronomie zu Berlin studéiert (Ofschloss 1891) a koum 1893 an d'University of Chicago, wou hie 1897 Instructer gouf, 1901  Professerassistent  an 1908 bis zu senger Emeritéierung 1932 war hie Associate Professor fir mathematesch Astronomie. Hien huet meeschtens um Gebitt vun der Himmelsmechanik geschafft, speziell huet hie Rendez-vouen am System Äerd-Mound ënnersicht.
Friedrich II. vu Preisen
De Friedrich als Kinnek
[[Fichier:Adolph-von-Menzel-Tafelrunde2.jpg|thumb|left|250px|[[Adolph vu Menzel]]
Als jonke Kinnek huet de Friedrich a ganz Europa opmierksam op sech gemaach, well hien op d'mannst inoffiziell d'Folter ofgeschaaft huet (Befeel vum 3.6.1740 un de Justizminister Cocceji, mat der Nuance, datt Folter bei "großen Mordtaten, wo viele Menschen ums Leben gebracht", nach kéint gebraucht ginn; ganz ouni Nuance ofgeschaaft am Joer 1754; am selwechte Joer verbueden d'Folterungsverbuet ze verëffentlechen), d'Reliounsfräiheet verkënnegt huet, an dat bis dohin éisträichescht Schlesien ageholl huet. Säi Motto: "Ich bin der erste Diener meines Staates." Aner Verdéngschter vum Friedrich II. waren d'Entwécklung vum Droit, zemol d'"Allgemeines Landrecht". An der Landwirtschaft gouf d'Gromper als Nahrungsmëttel agefouert, den Drömling an den Odenbruch goufen dréchegeluecht an de Friedrich ënnerhellt Reformen a Militär- an Erzéiungswiesen, a schaaft e staarke Beamtestand, deen all Bierger gläich behandele soll.
(479) Caprera
De (479) Caprera ass en Asteroid vun der Haaptceinture, deen den 12. November 1901 vum italieeneschen Astronom Luigi Carnera zu Heidelberg entdeckt gouf.
Den Asteroid ass no der Insel Caprera genannt, déi zu der Inselgrupp La Maddalena gehéiert, déi viru Sardinien läit.
Friedrich II. vu Preisen
De Friedrich als Kinnek
Ënner dem Friedrich II. war Preisen och fir seng Toleranz géintiwwer Awanderer vu reliéise Minoritéite bekannt, wat ekonomesch natierlech Virdeeler bruecht huet. Um Forum Fridericianum zu Berlin stinn eng protestantesch an eng Kierch nieftenaner, wat am 18. Joerhonnert eenzegaarteg war. Dem Friedrich gëtt dann och follgende Sproch nogesot: "Jeder soll nach seiner Façon selig werden". Allerdéngs hat och d'Toleranz hir Grenzen, wat d'Judden ugeet, sou huet de Friedrich sech ganz un d'diskriminéierend Politik vu senge Virgänger gehalen (Revidéierte General-Privileeg 1750). Preise war déi éischt absolutistesch Monarchie an Europa, déi eng - zwar ageschränkte - Pressefräiheet agefouert huet.
Déi vun him gewënscht Ofschafung oder op d'mannst Ofschwächung vun der Läifeegeschaft konnt de Friedrich II. duerch staark Resistenze vum preisesche Landadel net duerchsetzen, mä gouf wéinstens um Territoire vun der Monarchie befollegt. An neie Gebidder goufen Dierfer gebaut a mat fräie Baueren ugesidelt. Bei Verlängerung vun de Pachtverträg war et üblech, datt d'Kniecht iwwer hir Behandlung ausgefrot goufen, a wann déi net gutt war, da konnt de Pächter ausgetosch ginn, och wann de Betrib wirtschaftlech Erfolleg hat.
Ënner dem Friedrich II. goufen och Honnerte vu Schoule gebaut. De Schoulsystem war allerdéngs net wierklech sou effizient wéi de Friedrich dat gär gesinn hätt, well d'Ausbildung vun de Schoulmeeschteren net iwwerall déi selwecht war. Dacks goufe fréier Ënneroffizéier agestallt, déi nëmme bedingt Liesen, Schreiwen a Rechne konnten.
De Friedrich II. ass de 17. August 1786 zu Sanssouci gestuerwen. Obschonn hien nieft sengen Hënn op der Terrass vu Sanssouci begruewe gi wollt, huet säin Nofollger hien an der Garnisounskierch zu Potsdam bäisetzte gelooss. 1944 gouf d'Doudelued an d'Elisabettekierch op Marburg bruecht, an eréischt 1952 op Initiativ vum Louis Ferdinand op d'Buerg Hohenzollern. No der däitscher Wiedervereinigung gouf de Kinnek nees zeréck op Potsdam bruecht an do a senger Gruft wéi hien et wollt begruewen.
Genealogie
┌──< Friedrich Wilhelm (1620–1688) │ Kurfürst vu Brandenburg │ ┌──< Friedrich I. (1657–1713) │ Kinnek a Preisen │ │ │ └──< Louise Henriette vun Oranien (1627–1667), │... │ ┌──< Friedrich Wilhelm I. (1688–1740), Zaldotekinnek │ Kinnek a Preisen │ │ │ │ ┌──< Ernst August (1629–1698), │ │ │ Kurfürst vun Hannover, kuckt ënnen │ │ │ │ └──< Sophie Charlotte vun Hannover (1668–1705) │ │ │ └──< Sophie vun der Pfalz (1630–1714) │ kuckt ënnen │... │ Friedrich II. (1712–1786), Friedrich de Groussen Kinnek vu Preisen │ │ ┌──< Ernst August (1629–1698), │ │ Kurfürst vun Hannover, kuckt uewen │ │ │ ┌──< Georg I. (1660–1727) │ │ Kinnek vu Groussbritannien a Kurfürst vun Hannover │ │ │ │ │ └──< Sophie vun der Pfalz (1630–1714) │ │ kuckt uewen │ │ └──< Sophie Dorothea vun Hannover (1687–1757) ... │ │ ┌──< Georg Wilhelm (1624–1705) │ │ Herzog vu Braunschweig a Lüneburg zu Calenberg a Lüneburg │ │ └──< Sophie Dorothea vu Braunschweig-Lüneburg (1666–1726), Prinzessin vun Ahlden ... │ └──< Eleonore d'Olbreuse (1639–1722) ...
1026
Evenementer
Den Heirich den II. vu Lëtzebuerg (1005 - 1047) remplacéiert den Heinrich I. als Grof vu Lëtzebuerg.
Canton de Thionville-Est
De Canton de Thionville-Est ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Thionville-Est, Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Diddenuewen.
Annecy
Annecy, op francoprovençal Èneci, ass eng franséisch Stad a Gemeng, a Prefecture am Departement Haute-Savoie an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
D'Awunner vun Annecy heeschen Annéciens.
Annecy läit um Séi vu Annecy am Norde vun de franséischen Alpen, tëscht Chambéry a Genf.
Anguilla
Anguilla (spuenesch fir „Éil“) ass eng vun den Inselen iwwer dem Wand vun de Klengen Antillen an der Karibik, ëstlech vu Puerto Rico.
Geographie
Anguilla ass eng flaach an niddreg Insel aus Korallen a Kalleksteen. Den héchste Punkt ass de Crocus Hill mat 65 m.
Schwéiermammszongen
D'Aart kënnt wëll am tropesche Westafrika vir.
An der Gattung Sansevieria gëtt et ongeféier 60 Aarten, déi alleguer an tropesche Géigenden, vun Afrika bis Asien verbreet sinn.
D'Blieder vun de kultivéierte Varietéite sinn dacks panaschéiert, mat méi donkele Flecken um grénge Fong, an hunn och dacks hell Sträifen um Bord.
D'Schwéiermammszong ass eng Zëmmerplanz déi net kriddeleg ass.
Den Numm Schwéiermammszong kënnt duerhir datt hir laang Blieder haart a spatz sinn.
Moundséchelmadonna
De Begrëff Moundséchelmadonna an der chrëschtlecher Ikonographie geet op en Textstéck aus der Johannes-Apokalyps zeréck, an deem et ëm de Kampf vum Däiwel géint dem Gott säi Vollek geet: "du koum e grousst Zeechen um Himmel: Eng Fra, déi mat enger Sonn ugedoe war; de Mound ënner hire Féiss an e Kranz vun zwielef Stären op hirem Kapp. Si war schwanger a se huet an hire Wéien vu Péng Kreesch gedoen".
Am Lëtzebuerger Land si vill Moundséchelmadonna-Statuen ze fannen.
Eugène Urbany
Den Eugène Urbany, gebuer den 13. Juli 1957 zu Diddeleng ass e virege lëtzebuergesche Vëlossportler.
Canton de Cornus
De Canton de Cornus ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Millau, am Departement Aveyron an der Regioun Occitanie. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Apple iMac
Den iMac ass en Desktopcomputer vun der US-amerikanescher Firma Apple. Den éischte Modell gouf 1998 op de Maart bruecht.
Tëntesmillen
Tëntesmillen ass e Lieu-dit an der Gemeng Klierf a gehéiert zu der Kadastersektioun Kaalber. Op der Landkaart fënnt een se ënner dem Numm Tintesmillen; an Däitschland gëtt se Tentismühle genannt.
Geschicht
D'Tëntesmillen ass an der 5. Generatioun am Besëtz vun der Famill Schroeder. Si gouf 1853 vum Ur-Urgrousspapp vun der haiteger Besëtzerin, der Germaine Bertemes-Schroeder, opgeriicht. Den Numm krut se well den éischte Besëtzer aus Tëntesse vu Kaalber koum. 1972 gouf de Millebetrib op Campingtourismus ëmgestallt. D'Mille gouf 1976 als Wiertschaft ëmgebaut.
Geographie
Tëntesmillen läit am Dall vun der Our, ronn 1,5 km südëstlech vu Kaalber, an ongeféier 150 Meter vun der Plaz ewech wou d'Feierbech an d'Our leeft.
Op d'Tëntesmille kënnt e vu Kaalber aus iwwer den CR339 dee bis op déi däitsch Grenz op der Our geet.
Vun der däitscher Säit kënnt en dohi vun Dahnen aus iwwer d'Kreisstrasse 148.
Millebetrib
De Millegruef hat eng Längt vu ronn 700 Meter. En hat säin Ufank um Nordhank vum Kazeknapp wou nach Iwwerreschter vum Wier op der Our ze gesi sinn. De Gruef ass hautdesdaags dréchen an deelweis zougetippt, awer de Verlaf ass um Terrain nach gutt z'erkennen. D'Bréckelchen um CR339 wou de Gruef drënner erduerch gaangen ass, besteet nach.
Et ass haut net méi um Terrain festzestellen op d'Feierbech, där hire Laf am rechte Wénkel vum Millegruef geschnidde gouf, fréier ënner oder iwwer dem Gruef weidergelaf ass, oder ob se och an de Gruef gelaf ass.
Canton de Thionville-Ouest
De Canton de Thionville-Ouest ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Thionville-Est, Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Tëntesmillen
Millebetrib
D'Mille selwer ass an engem gudden Zoustand a bewunnt. D'Wunngebaier an d'Scheiere si komplett renovéiert an op de Wisen donieft ass e Camping. Vun den eigentleche Milleninstallatiounen ass vu baussen näischt méi ze gesinn.
Apple iMac
E gehéiert zur Rei vun de Macintoshcomputeren.
Canton de Thionville-Ouest
Den Haaptuert war Diddenuewen.
Mykenesch Kultur
D'Mykenesch Kultur war eng hellenesch Kultur am Spéithelladikum um Enn vun der Bronzezäit. Den Numm kënnt vun der Stad Mykene, déi um Peloponnes louch.
D'Mykenesch Kultur gouf um Enn vum 19. Joerhonnert duerch d'Ausgruewunge vum Heinrich Schliemann zu Mykene (1874) an Tiryns (1886) bekannt. Dësen huet geduecht, hien hätt d'Welt aus den Epe vum Homer, der Ilias an der Odyssee fonnt. An engem Graf zu Mykene huet hien eng gëlle Mask fonnt, déi hie "Mask vum Agamemnon" genannt huet. Och e Palais deen zu Pylos ausgegruewe ginn ass, huet den Numm "Palais vum Nestor". Eréischt d'Ausgruewunge vum Sir Arthus Evans hunn der mykenescher Welt eng eegen Autonomie vis-à-vis vun der minoescher Kultur ginn, déi chronologesch virdru läit.
Bei Ausgruewungen zu Knossos op Kreta huet den Evans Dausende vun Tountafele fonnt, déi duerch en Accident beim Brand vum Palais ëm 1450 v. Chr. gebak goufen. Hien huet dës Schrëft Linearschrëft B genannt, well si senger Meenung no méi wäit entwéckelt war, wéi d'Linearschrëft A. 1952 konnt d'Linearschrëft B vum Michael Ventris an den John Chadwick entschlësselt an als fréi Form vum Griicheschen entziffert ginn. Dat huet d'mykenesch Zivilisatioun vun der Protogeschicht an d'Geschicht katapultéiert, an hir d'Plaz an der Bronzezäit vun der Egäis ginn.
Allerdéngs bleiwen d'Tafelen a Linearschrëft B eng begrenzte Quell. Zesumme mat den Inskriptiounen op de Vase kënnt e Korpus vu knapps 5000 Texter eraus. Am Géigesaz dozou goufen am Orient Honnerte vu sumereschen an akkadeschen Tafele fonnt. Déi meescht Texter sinn ausserdeem zimmlech kuerz a meeschtens vun administrativer Natur, wéi zum Beispill Inventairen, déi net fir Archivzwecker bestëmmt waren. Allerdéngs bidden dës Tafelen och en objektive Bléck op d'mykenesch Welt ouni kinneklech Propaganda.
Chronologie
D'Chronologie vun der mykenescher Kultur gouf vum schweedeschen Archeolog Arne Furumark no der Typologie vun den Objeten déi fonnt goufen an der Stratigraphie vun den Ausgruewungsplazen opgestallt. Och wann dës Chronologie kritiséiert gëtt, sou gëtt si dach weider benotzt. Fir dës Period gëtt de Begrëff Spéithelladikum (SH) benotzt.
D'Phas SH I ass gläichzesetze mat der Transitioun tëscht Mëttelhelladikum a Spéithelladikum. De kulturelle Charakter vun der mykenescher Zivilsatioun huet sech an dëser Period opgebaut.
Apple iMac
Deemools wéi haut war de Bildschierm an de Computer an engem Stéck.
Mykenesch Kultur
Chronologie
An der Phas SH II koum et zu enger Steigerung vun den archeologesche Siten. Um Enn vun dëser Period goufen d'minoesch Palaise vu Knossos, Phaistos, Malia a Kato Zakros zerstéiert. Nëmme Knossos gouf op en Neits bewunnt, an huet mykenesch Zich ugeholl. Et gëtt ugeholl datt de Palais vu "Mykener", déi Kreta eruewert hunn, okkupéiert gouf, an déi hei un d'Muecht komm sinn. D'Archiver a Linearschrëft B vu Pylos stamen ongeféier aus der Phas SH II B.
An der Phas SH III huet sech mykenesch Zivilisatioun weider verbreet. Ausser Kreta gouf et elo och op aneren Inselen an der Egäis, wéi zum Beispill op de Kykladen an zu Rhodos mykenesch Siten, a souguer bis a Klengasien sinn d'Mykener gereest. Mykenesch Objete goufen am ganze Mëttelmierraum, an Zentraleuropa an op de Britteschen Insele fonnt. Mykenesch Stied goufen op Zypern an am Levante gegrënnt.
Um griichesche Festland goufen d'Palais-Festungen, d'Tholoï, ëmmer méi monumental. Fir d'Period SH III B1 beweisen d'Schätz déi zu Mykene an Orchomenos fonnt goufen, datt d'mykenesch Herrscher zimmlech räich waren. Dës Period war och den Héichpunkt vun der mykenescher Zivilisatioun. D'Archiver vu Knossos stame wuel aus der Phas SH III B (zirka 1250 v. Chr.).
Wie waren d'Mykener ?
Zanter der Entschlësselung vun den Tafelen a Linearschrëft B ass gewosst, datt dat Vollek, wat "Mykener" genannt gëtt, Griiche waren. Keng geschriwwe Quell vun engem mykenesche Site verréid eis, wéi sech dëst Vollek selwer genannt huet. No der Ilias, déi Griichen dacks Achaier nennt, an andeems een och d'Hethiter mat abezitt, déi vun engem Ahhiyawa schwätzen, wollt een de Mykener den Numm Achaier ginn. Mä d'Hethiter-Argument ass nach laang net vun alle Fuerscher akzeptéiert, a wat den Homer ugeet, sou kann d'Wuert "Achaier" bei him verschidde Bedeitungen hunn. D'linguistesch Analys vun den Texter a Linearschrëft B bréngt d'mykenesch Sprooch no u griichesch Dialekter vu spéideren Zäiten erun, mä éischter dem ioneschen, dem atteschen an dem ailoeschen wéi den achaieschen Dialekter a klassescher Zäit. Sou géifen déi éischt vum mykeneschen hierkommen, déi zweet wieren zwar mam mykenesche verwandt, mä géifen zu enger Grupp gehéieren, déi scho verschidde vun de Mykener an der Bronzezäit war.
D'linguistesch Fro, déi sech op e Verglach mat de Sprooche vun de follgende Periode baséiert, geet awer sécherlech net duer, fir d'Mykener kloer z'identifizéieren. Näischt beweist, datt dës Mykener eng eenzeg ethnesch a linguistesch Communautéit waren, an et ass méi probabel, an hinnen eng Sammlung vu Vëlker ze gesinn, déi hirersäits d'Virfahre vun den Achaier, Ionier asw. waren.
D'mykenesch Gesellschaft schéngt an zwou Gruppe vu fräie Männer opgedeelt gewiescht ze sinn: den Entourage vum Kinnek, dee sech ëm d'Administratioun am Palais gekëmmert huet, an d'Vollek, den da-mo, deen an de Gemenge gewunnt huet. Dëst Vollek an de Gemenge gouf vu kinneklechen Agenten encadréiert, huet missen Aarbechte leeschten, a Steieren un de Palais bezuelen.
Déi, déi am Palais geschafft hunn, waren dacks héich Fonctionnairen, déi wuel déi grouss Haiser, déi ronderëm d'Palaise fonnt goufen, bewunnt hunn. Et gouf awer och aner Persounen, déi duerch hire Beruff zwar un de Palais gebonne waren, awer net onbedéngt méi räich wéi d'Membere vum da-mo waren: Handwierker, Baueren, evtl. Händler. Ganz um Enn vun der sozialer Leeder stoungen d'Sklaven, do-e-ro (männl.) an do-e-ra (weibl.). An den Texter geet nëmme vun deene Leit riets, déi vir de Palais geschafft hunn.
Politesch Organisatioun
Well et keng direkt Quelle ginn, kann déi generell politesch Organisatioun vun der mykenescher Welt net sécher gewosst sinn. Dem Homer no war Griicheland a verschidde Staaten ënnerdeelt, déi hien an der Ilias ernimmt: Mykene, Pylos an Orchomenos, déi och duerch d'Archeologie bekannt sinn, mä vläicht och Sparta oder Ithaka. D'Archeologie kann dëst awer net confirméieren. Nëmmen d'Staate vu Pylos a Knossos si kloer duerch Texter a Linearschrëft B attestéiert. Deemno ass net gewoss, wat den dominante politeschen Zentrum vun der Argolis war: Mykene, Tiryns oder Argos ? Wat war mat Athen, Gla a Iolkos ? An den hethitesche Quelle geet vun engem "Kinnek vun Ahhiyawa » riets, deen de selwechte soll si wéi de "Kinnek vun den Achaier". An der Ilias ass de Kinnek vun den Achaier keen anere wéi de Kinnek vu Mykene, den Agamemnon. Mä näischt beweist, datt dës Ahhiyawa och Achaier waren, an d'Lokalisatioun vun hirem Räich bleift ëmstridden: Klengasien, Rhodos, Kontinentalgriicheland ? Wa verschidde Fuerscher sech op d'hethitesch an homeresch Quelle beruffe wëllen, fir aus dem mykenesche Griicheland eng Konfederatioun vu Staaten ze maachen, déi duerch e Kinnek, primus inter pares, wuel de Kinnek vu Mykene, dominéiert goufen, sou gëtt et heifir bis haut keng Beweiser.
Op méi klengem Plang wësse mir allerdéngs besser Bescheed iwwer d'intern Organistatioun vun zwee Kinnekräicher, Pylos a Knossos. Mä och hei ass nach laang net alles gewosst.
De Staat schéngt e Kinnekräich gewiescht ze sinn, dat vun engem Kinnek, dem wa-na-ka (ϝάναξ / wánax) dirigéiert ginn ass, an dee wuel eng militäresch, juristesch a reliéis Roll hat. Dëse ka mam homereschen ἄναξ / anax identifizéiert ginn, dem "gëttlechen Här", dem "Meeschter vum Haus". An den Affertexter gëtt de Begrëff néngmol ernimmt, wat drop hindeit, datt d'Herrscher vu Pylos a Knossos e Kult kruten. Mä, wéi beim Homer, kann de Begrëff och eng Gottheet bezeechnen.
Ënner dem Kinnek stoung de ra-wa-ke-ta (lawagetas), wuel de Chef vun der Arméi. Allebéid hate si eegent Land, wat te-me-no (τέμενος / témenos) genannt gouf. Aner Würdendréier waren d ' te-re-ta (telestai), déi an den Texter als Landbesëtzer ernimmt ginn. Si hate vläicht och eng reliéis Funktioun. D ' e-qe-ta (equetai), waren den Entourage vum Kinnek. Dës ware Krieger.
Nieft de Membere vum Haff waren nach aner Dignitaire fir déi lokal Administratioun vum Territoire zoustänneg. D'Kinnekräich vu Pylos war an zwou grouss Provënzen ënnerdeelt, d ' De-we-ra ka-ra-i-ja, déi no Provënz ronderëm Pylos, an d ' Pe-ra-ko-ra-i-ja, déi méi wäit ewech ronderëm d'Stad Re-u-ko-to-ro louch. Weiderhi war d'Kinnekräich a 16 Distriker an a Gemengen ënnerdeelt. Fir dës Distrikter z'administréieren, huet de Kinnek e ko-re-te (koreter, « Gouverneur ») an e pro-ko-re-te (prokoreter, « Sous-Gouverneur ») ernimmt. En do-mo-ko-ro (damokoros, « dee sech ëm den Damos këmmert »), huet sech ëm d'Gemengen, d'da-mo (wuertwiertlech « Vëlker », δῆμος / dễmos) gekëmmert, an e pa-si-re-u (βασιλεύς / basileús) hat och eng Charge op Gemengenniveau, déi awer net genee preziséiert ass. Et schéngt wéi wann hien eng Versammlung vun den Eeleren, ke-ro-si-ja (γερουσία / gerousía), dirigéiert hätt. Et ass interessant ze gesinn, datt bei de klassesche Griichen, de Basileus de Kinnek war, wéi wann tëscht dem Verfall vun der mykenescher Gesellschaft an der klassescher Zäit nëmmen de Gemengefonctionnaire als héchst Autoritéit iwwer d'Generatiounen iwwerlieft hätt.
Wirtschaft
D'Organisatioun vun der Wirtschaft an de mykenesche Kinnekräicher schéngt an zwee gedeelt gewiescht ze sinn: Eng éischt Grupp huet am Orbit vum Palais geschafft, wärend eng aner fir sech selwer geschafft huet. Dëst passt och bei d'sozial Organisatioun. Dëst huet natierlech déi Leit, déi fir de Palais geschafft hunn, net dovun ofgehalen, och hiren eegene Geschäfter nozegoen. D'Wirtschaft gouf vun de Schreiwer kontrolléiert, déi d'Entréeën an d'Sortie vun de Produitse kontrolléiert hunn, d'Aarbecht verdeelt hunn, a sech ëm d'Distributioun vun de Ratioune gekëmmert hunn. Den du-ma-te schéngt eng Zort vun Intendant gewiescht ze sinn, deen ee Beräich vun der Wirtschaft iwwerwaacht huet.
Akerbau
D'Land vun de Kinnekräicher vu Pylos a Knossos war an zwee gedeelt: de ki-ti-me-na, den Territoire vum Palais, an de ke-ke-me-na, den Territoire vun der Gemeng, dee vu sougenannte ka-ma-na-e-we kultivéiert ginn ass, déi wuel aus dem da-mo koumen. D'Lännereie vum Palais sinn déi, déi an den Texter ze fanne sinn. Een Deel dovu war den te-me-no vum wa-ka-na a vum ra-wa-ge-ta. Den aneren Deel, o-na-te-re, huet de Membere vun der Administratioun vum Palais gehéiert. Dëse konnten dëse bebaue loosse vu Sklaven, oder och vu fräie Leit, déi si un d'Land gebonnen hunn.
D'Akerbauproduktioun vun dëse Kinnekräicher ass an der traditioneller "Mëttelmier-Trilogie" bliwwen: Kar, Olivebeem, Wäin. D'ugebaute Käre waren de Weess a Geescht. Ausserdeem goufen Olivebeem ugeplanzt fir Olivenueleg ze produzéieren. Dësen Ueleg gouf awer net onbedéngt fir d'Ernierung benotzt, mä éischter fir d'Kierperfleg an de Parfum. Och Wäin gouf ugebaut. Niewebäi gouf et Léngen fir d'Kleeder a Sesam fir den Ueleg, souwéi verschidde Friichtebeem wéi de Figebam.
D'Véizucht gouf duerch d'Schof an d'Geessen dominéiert. D'Kéi an d'Schwäin ware méi rar. D'Päerd goufe geziicht, fir d'Krichsween ze zéien.
Handwierk
D'Organisatioun vum Handwierk ass virun allem am Palaiskader bekannt. D'Archiver vu Pylos weisen op eng spezialiséiert Aarbecht hin, all Aarbechter huet zu enger preziser Kategorie gehéiert an hat eng spezifesch Plaz an den Etappe vun der Produktioun, besonnesch an der Textilindustrie.
D'Textilindustrie war ee vun den Haaptsekteure vun der mykenescher Ekonomie. D'Tafele vu Knossos weisen eng ganz Produktiounsketten, vun de Schof bis zum Stockage vum fäerdege Produit an de Geschäfter vum Palais. Fir de Palais vu Pylos hunn eng ronn 550 Aarbechter an der Textilindustrie geschafft. Zu Knossos waren et der bal 900. 15 Spezialiséierungen an der Textilveraarbechtung konnten identifizéiert ginn. No der Woll gouf Léngen am meeschte benotzt. Och d'Metallindustrie konnt zu Pylos attestéiert ginn, wou 400 Aarbechter agestallt goufen. De Quellen no gouf d'Metall ënner hinne verdeelt, fir datt si hir Aarbecht maachen, an der Moyenne 3,5 kg Bronze pro Atelier. Wéi si bezuelt goufen ass allerdéngs net bekannt. Op den Distributiounslëschte vun de Ratioune feelen d'Metallaarbechter komplett. Zu Knossos schwätze verschidden Tafele vun enger Schwäertproduktioun, ouni awer op eng richteg Metallindustrie hinzedeiten.
D'Industrie vun der Parfumerie konnt och nogewise ginn. D'Tafele schwätze vum Hierstelle vu parfuméiertem Ueleg: Rous, Salbei asw. Duerch d'Archeologie ass ausserdeem gewosst, datt d'Palaisen och nach aner Handwierker haten: e Goldschmatt, Handwierker déi Elfebeen verschafft hunn, a Keramik-Atelieren. Och Olivenueleg gouf produzéiert. Verschidde Beräicher hunn hir Produiten och exportéiert.
Handel
Den Handel feelt gréisstendeels an de Quellen. Sou ass zum Beispill net gewosst, wat mat parfuméierten Ueleg geschitt ass, nodeem en zu Pylos agelagert ginn ass. Grouss Tounkréi mat Ueleg goufen zu Theben a Böotien erëmfonnt. Op dëse Kréi goufen Inskriptiounen a Linearschrëft B fonnt, déi besot hunn, wou d'Kréi hierkomm sinn, nämlech vu Kreta. Op de kreteschen Tafele steet awer kee Wuert iwwer d'Exportatioun vun Ueleg. Iwwer d'Textilindustrie gëtt et och nëmme wéineg Informatiounen. Et ass gewosst datt d'Minoer hir Stoffer an Egypten exportéiert hunn, sou kann ugeholl ginn datt d'Mykener dat selwecht gemaach hunn. Si hu warscheinlech d'Erfarunge vun de Minoer fir sech benotzt, grad sou wéi vill Handelsweeër. Obschonn d'Quelle feelen, kann een awer dovun ausgoen, datt verschidden Industrien och exportéiert hunn, well hir Produktioun méi héich war, wéi an de Stied selwer gebraucht gouf.
Wat d'Exportatioun vu mykenesche Produite baussent Griicheland ugeet, sou kann hei och d'Archeologie hëllefen. Vill Vase goufen an der Egäis, an Anatolien, am Levante, an Egypten mä och méi westlech op Sizilien a souguer an Zentraleuropa bis a Groussbritannie fonnt. D'Circulatioun vu mykenesche Produkter ka wéinst klengen Tountafelen, de Virgänger vun eise modernen Etiketten, novollzu ginn,. Op dëse klengen Tafelen ass e Sigel an eng Ideogramm mam Objet ze gesinn, deelweis goufen och nach aner Informatiounen notéiert: Qualitéit, Hierkonft, Destinatioun asw.
55 vun dësen "Etikette" goufen 1982 zu Theben fonnt, si haten alleguer en Ideogramm vun enger Kou. Sou konnt de Wee vum Véi rekonstituéiert ginn : si koumen aus ganz Böotien an Euböa a goufen op Theben geschéckt, fir geaffert ze ginn. Duerch d'Etikette konnt bewise ginn, datt d'Véi net geklaut war, an och wou et hierkomm ass. Nodeem d'Véi ukomm waren, goufen d'Etikette gesammelt, an eng Compatbilitéitstafel erstallt.
Relioun a Mythologie
Et ass net einfach, d'Relioun fir d'mykenesch Zivilisatioun z'identifizéieren, besonnesch bei den archeologesche Siten, wou et komplizéiert bleift, eng Kultplaz mat Sécherheet z'identifizéieren. Nëmmen d'Affertexter ginn eis Nimm vun de Gëtter, mä erzielen näischt vun de Ritualer.
Am mykenesche Pantheon gouf et schonn eng Partie Gëtter, déi spéider och am klassesche Griicheland ze fanne waren. De Poseidon schéngt eng wichteg Plaz ageholl ze hunn, virun allem an den Texter vu Knossos. Et war wuel eng chthonesch Gottheet, déi mat den Ärdbiewe verbonne war. Et goufen och eng Partie "Damme" fonnt, Potnia, déi mat de Kultplazen ze dinn haten, wéi zum Beispill d'"Damme vum Labyrinth" op Kreta. Och vun enger Mammegottheet mam Numm Diwia geet riets. Aner Gëtter, déi identifizéiert konnte ginn waren den Zeus, d'Hera, den Ares, den Hermes, d'Athena, d'Artemis, den Dionysos, d'Erinyen asw. Net veréiert goufen den Apollo, d'Aphrodite an d'Demeter (orientalesch Gottheeten) an den Hephaistos.
Fir d'mykenesch Zäit konnt kee groussen Tempel identifizéiert ginn. Verschidden Hellegtümer goufen allerdéngs fonnt, sou zum Beispill zu Phylakopi, wou vill kleng Statuette fonnt goufen, déi wuel als Kado fir d'Gëtter geduecht waren.
Apple iMac
Ursprénglech hat den iMac G3 (1998–2003), eent no hanne eefërmegt Gehais mat faarwegen, duerchsichtegem Boîtier, engem 15-Zoll-Bildschierm. E gouf mat enger ronner Maus an enger Tastatur geliwwert. Déi éischt haten nach Mac OS 8.1 an 233 -Prozesseren, mä si goufen ëmmer weiderentwéckelt a krute spéider e G3 Prozesser. Zënter 2001 lafen d'iMac-Modelle mat engem macOS-Betribssystem (fréier och "Mac OS X" genannt).
Messerschmitt Bf 109
D'Messerschmitt Bf 109, net Messerschmitt 109, wéi se heiansdo iertemlech genannt gëtt, war en eemotoregen däitsche militäresche Juegdfliger am Zweete Weltkrich.
Apple iMac
2002 koum dunn den iMac G4 eraus, e Computer, deen duerch säin eleganten Design opgefall ass. 2004 koum de G5 Prozessor derbäi an en neien Design fir den iMac. 2006 huet Apple de Wiessel vum IBM PowerPC-Prozessor op Intel Core Duo Prozessere gemaach. Déi Generatioun huet "Polycarbonate iMac" geheescht. Duerno ass den "Aluminum iMac" komm (6. Generatioun), den "Unibody iMac" (7. Generatioun), de "Slim Unibody iMac" (8. Generatioun) an 2015 de "Retina iMac" (9. Generatioun). Déi 10. Generatioun ass 2021 erauskomm: den "iMac (Apple silicon)".
Fréier Modeller vum iMac koume mat der Software iLife eraus.
B-17 Flying Fortress
D'Boeing B-17 Flying Fortress (lëtz.: „Festung, déi flitt“) war e schwéiere véiermotoregen amerikanesche Bommefliger am Zweete Weltkrich. Et war dee bekanntste Bommefliger vun der US Loftwaff am Zweete Weltkrich. E war dofir bekannt, datt e meeschtens trotz schwéiere Schied aus den Asätz zeréckkoum. D'Bezeechnung Flying Fortress ass op e Comic aus de fréien 1940er Joren, „Stratosphere Jim and his Flying Fortress“ vum Oskar Lebeck a Gaylord DuBois zeréckzeféieren. D'B-17 huet hire Bäinumm kritt well se robust gebaut a mat bis zu dräizéng schwéiere Maschinnegewierer ausgerëscht war. D'komplett Besatzung vun enger Flying Fortress huet aus zéng Mann bestanen, wouvun der véier ausschliisslech d'Maschinnegewierer bedéngt hunn.
Et war haaptsächlech de Modell B-17G deen am Dag spektakulär Asätz iwwer Däitschland geflunn ass, besonnesch beim Bombardement vun de Fabrécken zu Schweinfurt, bei deem allerdéngs och 120 Maschinne verluergaange sinn.
P-51 Mustang
De P-51 Mustang ass en amerikanesche militäresche Juegdfliger, deen am Zweete Weltkrich zum Asaz koum.
Messerschmitt Bf 109
Zu Lëtzebuerg ass am Zweete Welkrich eng Messerschmitt Bf 109 vun de lëtzebuergesche Luftwaffenhelfer, déi zu Schëffleng an Esch-Uelzecht d'Flak bedéngt hunn, ofgeschoss ginn. Si huet, schwéier beschiedegt, missen am Minett noutlanden.
Corn Islands
D'Corn Islands (spuenesch Islas del Maíz, iwwersat Mais-Inselen), sinn eng Inselgrupp am Karibesche Mier. Se leie ronn siwwenzeg Kilometer ëstlech vu Bluefields am Atlantik a bestinn aus zwou Inselen. Great Corn Island ass d'Haaptinsel mat ongeféier 6.100 Awunner. Op Little Corn Island liewe ronn 500 Awunner. D'Inselen déi eng Gesamtfläch vun 12,9 km² hunn, gehéieren zu Nicaragua.
D'englesch Sprooch ass wäit verbreet, well d'Virfahre vun den Inselawunner gréisstendeels vun de Westindeschen Inselen stamen.
Mykenesch Kultur
Begriefnesritualer
Zu den impressionanteste Griewer vun der mykenescher Zäit zielen d'monumental kinneklech Griewer zu Mykene. Dat berüümtste Graf ass dat "vum Agamemnon" (de "Schaz vum Atreus") an der Form vun engem Tholos. An der Géigend leien d'Griewer vun "der Klytaimnestra" an "vum Aigisthos". Hei goufen iwwerall impressionant Schätz fonnt, déi de Schliemann bei sengen Ausgrueweungen zu Mykene entdeckt huet.
Konscht a Kultur
D'Archeologie huet fir d'mykenesch Zäit vill Keramikwuere fonnt, mat ganz verschiddene Stiler. D'Gréisst vun de Vase war ënnerschiddlech. D'Modeller waren am SH III B fir d'mykenesch Welt ganz homogeen. Zu dëser Zäit ass och d'Produktioun an d'Luucht gaangen, virun allem an der Argolis, wou déi meescht Vasen hierkomm sinn, déi aus Griicheland exportéiert goufen. D'Produktioun déi fir d'Exportatioun bestëmmt war, war generell méi luxuriéis an hat gemoolten Dekore mat mythologeschen, Krichs- an Déieremotiver. Eng aner Zort Geschier aus Metall (virun allem Bronze) gouf op de mykenesche Site fonnt. Verschidde Vase waren och aus Elfebeen oder Faïence.
Grouss Statue gouf et an der mykenescher Period net. Déi meescht Statue ware kleng a reng an aus Toun, si goufe virun allem zu Phylakopi mä och zu Mykene, Tiryns an Asinè fonnt. D'Majoritéit vun dëse Statuette waren anthromorph Figuren, männlech a weiblech. Hir Bedeitung ass net sécher gekläert, mä et kann een dovun ausgoen, datt déi meescht vun dëse Statuetten als Geschenker fir d'Gëtter geduecht waren, well si op Kultplazen erëmfonnt gi sinn.
D'Molerei vun der mykenescher Zäit war staark duerch d'minoesch Molerei beaflosst. Verschidde Freske goufen an de mykenesche Palaisen erëmfonnt. D'Themen op dëse Freske si verschidden: Juegd, Kämpf, Pressiounen, mythologesch Geschichten. Op anere Freske goufen och geometresch Motiver fonnt.
Architektur
Déi grouss mykenesch Stied waren alleguer befestegt. Si konnten op Akropoleis wéi Athen oder Tiryns gebaut sinn, un engem groussen Hiwwel wéi Mykene leien, oder um Mier wéi Gla a Pylos. Nieft dëse groussen Zitadelle goufen och kleng isoléiert Festunge fonnt, déi wuel fir d'militäresch Kontroll vum Territoire zoustänneg waren. D'mykenesch Mauere goufen aus grousse Bléck gebaut, déi bis zu 8 Meter Duerchmiesser konnten hunn. Dës Bléck goufen ouni Toun openaner geluecht. Den Agank zu dëse Festunge konnte monumental Paarte sinn, Rampen awer och Galerien. Aus Angscht virun engem Ugrëff haten d'Siten och hir eege Bure fir sech am Fall vun enger Belagerung mat Waasser kënnen ze versuergen. D'mykenesch Siten haten och verschidden Typpe vun Haiser. Déi klengst Haiser ware quadratesch an tëscht 5 an 20 Meter breet. Hei hunn déi nidderegst sozial Schichte gewunnt. Dës Haiser haten een oder méi Säll. Méi grouss Haiser waren tëscht 20 a 35 Meter laang, hate verschidde Säll an dacks och e Bannenhaff. Si waren änlech wéi d'Palaisen organiséiert. Et ka sinn, datt hei d'Adeleg gewunnt hunn, mä dat ass ëmstridden, well d'Gebaier no beim Palais leien, kann et och sinn, datt dëst Niewegebaier waren, déi zum Palais gehéiert hunn.
Déi gréisst mykenesch Palaise goufen zu Mykene, Tiryns a Pylos fonnt. Si waren den Zentrum vun der Administratioun, wat aus den Tafelen ervirgeet, déi hei fonnt goufen. Op architektoneschem Plang ware si d'Ierwe vun de minoesche Palaisen, awer och vun anere grousse Residenzen, déi a Griicheland am Spéithelladikum gebaut goufen. Si goufe ronderëm en Ensembel vun Häff organiséiert. Den Zentrum vum Palais war de Megaron: dëst war den Trounsall dee ronderëm e ronne Foyer opgebaut war, a wou véier Saile stoungen.
Bewaffnung
D'offensiv Waffe ware virun allem aus Bronze. Sou goufe Lanzen a Schwäerter a verschiddene Gréisste fonnt. Och Dolchen a Feiler hunn zu der Bewaffnung vun dëser Zäit gehéiert.
Enn vun der Mykenescher Kultur
D'Enn vun der mykenescher Period stellt d'Fuerscher virun eng Partie Problemer, déi nach ëmmer net geléist sinn, souwuel wat d'Chronologie ugeet, wéi och d'Interpretatioun vun den Evenementer.
D'Enn vun der Phas SH III B1 ass duerch Zerstéierunge markéiert, virun allem zu Mykene. Am SH III B2 sinn d'Defensivanlage vun de mykenesche Stied verbessert ginn, en Zeechen dofir, datt d'Onsécherheet an d'Luucht gaangen ass. Mä dëst war keng Kriseperiod, d'Archeologie konnt weiderhi Material fannen, wat drop hindeit, datt d'Mykenesch Zivilisatioun nach ëmmer räich war. Um Enn vun dëser Period loosse sech awer vill Zerstéierunge bei de mykenesche Siten um griichesche Festland noweisen. Am SH III C ass d'Zuel vun de mykenesche Stied a Griicheland zeréckgaangen, deelweis ëm eng grouss Zuel jee no Regioun. Aner Site wéi Mykene oder Tiryns si weider bewunnt bliwwen, an hei goufen och nach ëmmer mykenesch Spuere fonnt, déi dozou gefouert hunn, datt den SH III C als een Niveau vun der mykenescher Zivilisatioun ugesi gëtt. Gläichzäiteg huet sech awer och eng nei "barbaresch" Keramik verbreet, dësen Numm krut si well si auslänneschen Eruewerer zougeschriwwe ginn ass.
Vill Ursaache gi fir den Ënnergang vun der mykenescher Kultur an dëser Period genannt. D'natierlech Facteure wéi e Klimawandel oder Äerdbiewe ginn haut verworf. Iwwreg bleiwen zwou grouss Theorien: Vëlkerwanderungen an intern Konflikter. D'Theorie vun de Vëlkerwanderunge beschëllegt Eruewerer, d'mykenesch Siten zerstéiert ze hunn. Als Eruewerer ginn souwuel d'Dorier wéi och d'Séivëlker genannt. Allerdéngs ass vun den Dorier gewosst, datt si och scho virun dëser Zäit um griichesche Festland doheem waren, a sou ass eng "doresch Invasioun" net warscheinlech. D'Vëlkerwanderungen an sech, déi vum Balkan bis an den Noen Oste gaange sinn, an déi och an den egypteschen Inskriptiounen ernimmt ginn, déi vun Eruewerer als "Séivëlker" schwätzen, sinn eng Realitéit. Et ass och gewosst datt dës Vëlker fir vill Zerstéierungen an Anatolien an am Levante responsabel waren. D'Ernimmung vun engem Vollek mam Numm Eqwesh an engem egypteschen Text vum 12. Joerhonnert huet d'Spezialiste spekuléiere gelooss, datt d'Mykener eventuell un dësen Invasioune bedeelegt waren. Dëst ass awer weeder sécher, nach gëtt eng eng Äntwert op dat, wat an der griichescher Welt geschitt ass.