cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Progress
Fluchzäit
Mat dem Progress M 16M (Juli 2012), dem Progress M 17M (Oktober 2012) an dem Progress M 18M (Februar 2013) gouf eng drastesch verkierzt Fluchzäit fir op ISS-Raumstatioun vu ronn 6 Stonnen géigeniwwer ongeféier 50 Stonne bei fréiere Flich erreecht. Déi dräi Flich waren Tester fir déi nei Bunnen, déi zanter 2013 fir bemannt Raumschëffer vum Typ Sojus gebraucht ginn.
Canton du Pays de la Force
De Canton du Pays de la Force ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bergerac am Departement Dordogne an der Regioun Nei-Aquitaine.
Maison Moderne
Maison Moderne ass de Markennumm vum lëtzebuergesche Verlagshaus MM Publishing and Media.
Geschicht
D'Virgängerfirme vu Maison Moderne ware verschidde Medienentreprisen, déi an den 1990er a fréien 2000er Jore vum Mike Koedinger gegrënnt gi sinn. Dem Mike Koedinger seng éischt Verëffentlechung war de Guide Explorator, dee mat Ënnerstëtzung vun RTL an hirer Publicitéitsfirma IPL am Oktober 1994 lancéiert gouf. E war ee vun deenen éischte vun enger Well un neien a kuerzliewegen Zäitschrëften an der Lëtzebuerger Medielandschaft an den 1990er Joren. Am Dezember 1996 huet de Koedinger dunn Nightlife.lu lancéiert, eng Zäitschrëft iwwer d'Nuetsliewen zu Lëtzebuerg, an am Oktober 1997 den New Media Guide, aus deem spéider de Paperjam Guide sollt ginn. Am September 2002 ass d'Trendzäitschrëft Nico vir d'éischt erauskomm an am Juni 2000 d'Wirtschaftszäitschrëft Paperjam, déi och haut nach zu de wichtegste Publikatioune vu Maison Moderne gehéiert.
2010 sinn d'Éditions Mike Koedinger mat der Marketing-Regie tempo! an dem Graphikstudio INgrid zesummegeluecht ginn an a Maison Moderne ëmbenannt ginn. Déi zwou lescht waren Joint Ventures, déi zur Hallschecht den Éditions Mike Koedinger gehéiert hunn. ,
2010 hu bei Maison Moderne 49 Leit geschafft, 2018 waren et der schonn 110. Och den Ëmsaz ass kontinuéierlech geklommen, vu 7,2 Milliounen am Joer 2013 op 13,4 Milliounen Euro am Joer 2017.
Tätegkeet
Maison Moderne gëtt an éischter Linn Zäitschrëften eraus, mä huet sech an de leschte Joren ëmmer méi diversifiéiert, ë. a. iwwer hir Internetsiten, op deenen och ëmmer méi Video ugebuede gëtt, oder awer als Editeur vu Bicher. Ausserdeem organiséiere si Evenementer a schaffe Publicitéitscampagnen aus. 2019 sinn d'Zäitschrëfte Paperjam, Delano an Archiduc verëffentlecht ginn an nach d'Säit explorator.lu bedriwwe ginn, op deem ee Restauranten zu Lëtzebuerg ka reservéieren. Donieft huet Maison och nach aner Zäitschrëfte fir Cliente publizéiert : City fir d'Stad Lëtzebuerg, Flydoscope fir d'Luxair, Merkur fir d'Chambre de commerce, Hex fir d'Nordstad, Happen fir Luxinnovation a GUDD! fir de Lëtzebuerger Landwirtschafts- a Wäibauministère. (Stand: Summer 2019)
Fréier Zäitschrëfte vu Maison Moderne waren ënner anerem Nico an Désirs.
Roudenhaff (Péiteng)
De Roudenhaff ass e Lieu-dit an der Gemeng Péiteng an der Sektioun Rodange.
Geographie
De Roudenhaff läit direkt op enger Héicht vu ronn 30 Meter um CR176 bei der franséischer Grenz. A südwestlecher Richtung geet eng Strooss op Zowaasch. An nërdlecher Richtung läit Rodange an an nordëstlecher Richtung läit de Fond-de-Gras. An ëstlecher Richtung läit Déifferdeng. Op topographesche Kaarten ass d'Plaz och alt nach als Ferme de l'Airsain agedroen.
Valérie Strecker-Steffen
D'Valérie Strecker-Steffen, gebuere Steffen, gebuer den 28. Mee 1915 zu Kanech a gestuerwen den 8. Juni 2004 zu Esch-Uelzecht, war eng lëtzebuergesch Hiewan.
Si huet an der aler Maternité am Pafendall studéiert, a gouf de 7. Mäerz 1936 diploméiert. Bis 1937 war si am Pafendall Hiewan, an huet do am Ganze 424 Frae betreit.
1937 ass si op Beetebuerg geplënnert an huet do als Hiewan geschafft. Am Abrëll 1939 huet se sech mam Jean-Pierre Strecker bestuet a krut och selwer 2 Kanner. 1952 huet si an hirem Haus an der rue Auguste Collart eng Privat-Maternité ageriicht, wou 6 Frae gläichzäiteg konnten opgeholl ginn, an déi als "Maison Strecker" bekannt gouf. Bis zu hirer Pensioun am Joer 1973 huet si an hirer Maternité 1274 Kanner mat op d'Welt bruecht.
Siwe Schwësteren (Moskau)
D'Siwe Schwëstere si siwen Héichhaiser zu Moskau, déi am Optrag vum Stalin am Zockerbäckerstil gebaut goufen. Am russesche Sproochgebrauch ass d'Bezeechnung Stalin-Héichhaiser am geleefegsten (Сталинские высотки).
Si goufen Enn der 1940er uganks der 1950er Joren an der leschter Dekad vun der Stalinherrschaft erbaut. Ursprénglech sollten et aacht Héichhaiser ginn, fir déi aachthonnert Joer vun der Haaptstad ze symboliséieren (1147-1947), mä schlussendlech goufen der just siwe verwierklecht.
Déi Moskauer Stalin-Héichhaiser hate Virbildwierkung, absënns fir d'Architektur vun den 1950er Joren an den deemolegen Ostblock-Staaten.
Fresnes-en-Tardenois
Fresnes-en-Tardenois ass eng franséisch Gemeng am Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Little Big
Little Big ass eng russesch Museksgrupp vu Sankt Péitersbuerg am Rave-/Pop-Punk-Genre, déi 2013 vum Museker a Videoblogger Ilja "Iljitsch" Prussikin a vun der Museksproduzentin Alina Pjasok gegrënnt gouf.
Se sollte Russland beim Eurovision Song Contest 2020 zu Rotterdam vertrieden, dee wéinst der COVID-19-Pandemie awer ofgesot gouf.
Theon Junior (Moundkrater)
Den Theon Junior ass en Aschlagkrater op der viischter Moundsäit west-südwestlech vum Krater Delambre. Zesumme mam Krater Theon Senior an nord-nordwestlecher Richtung mécht hien eng Zwillingskoppel.
Den Theon Junior ass kreesronn a schosselfërmeg.
De Krater ass nom griicheschen Astronom a Mathematiker Theon vun Alexandria genannt.
Premier League 2003/04
D'Saison 2003/04 war déi 12. Saison an der Premier League an zugläich déi 105. Éischtliga-Saison am englesche Foussball.
Renée Héribel
D'Renée Héribel, gebuer als Renée Eugénie Aimée Héribel den 9. Februar 1903 zu Caen a gestuerwen de 25. Juli 1952 zu Neuilly-sur-Seine, war eng franséisch Schauspillerin.
Premier League 2003/04
Um Spaweck
Site vun der Premier League
Menzel
Den Numm Menzel kann op verschidde Begrëffer hiweisen:
Goussancourt
Goussancourt ass eng franséisch Gemeng am Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Berck (Pas-de-Calais)
Berck, och alt Berck-sur-Mer, ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France, am Arrondissement Montreuil. Den Numm geet zeréck op d'Bierkebeem, am 13. Joerhonnert gouf et Berc oder Bierk geschriwwen.
Berck läit op der Côte d'Opale, an huet eng Fläch vu ronn 14,9 km². Eppes iwwer 15.000 Awunner liewen do.
Alland'Huy-et-Sausseuil
Alland'Huy-et-Sausseuil ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est.
Grand Prix La Marseillaise 2018
Déi '''39. Editioun vum Grand Prix La Marseillaise''' gouf den 28. Januar 2018 gefuer.
NGC 4343
Den NGC 4343 ass eng Spiralgalaxis am Stärebild Virgo. D'Galaxis gouf am Joer 1784 vum Astronom Wilhelm Herschel mat sengem 18,7 Zoll-Spigelteleskop entdeckt.
Grand Prix La Marseillaise 2018
Se stoung um Kalenner vun der UCI Europe Tour 2018 an der Kategorie 1.1. an et war déi éischt Kompetitioun vun der Coupe de France am Vëlossport 2018.
D'Course gouf vum Fransous Alexandre Geniez gewonnen.
Freeware
Freeware ass eng Software, déi den Endbenotzer gratis ka benotzen.
Et gëtt keng fest Reegelen, Lizenzen, oder een Endbenotzer-Lizenzvertrag (EULA) deen d'Freeware kloer definéiert. All Produzent definéiert seng eege Reegele fir seng Freeware. Esou erlaben zum Beispill e puer Produzenten d'Modifizéieren, d'Weiderverdeelen duerch d'Drëttparteien an de Reverse Engineering, an aner Produzente verbidden dat. Dat bedeit, datt d'Programméierer vun der Freeware den Endbenotzer hire Programm an der Reegel nëmme benotze loossen a si net op hiert Auteursrecht verzichten. Am Géigesaz zu fräier Software an zur Open-Source-Software, déi dacks och gratis disponibel ass, gëtt de Quelltext bei der Freeware also generell net zur Verfügung gestallt.
Freeware kann en Notze fir e Produzent hunn, andeem eng vereinfacht Versioun vun engem Programm gratis ugebueden gëtt, an de Benotzer fir eng méi leeschtungsfäeg Versioun bezuele muss.
Bekannt Freeware ass zum Beispill Skype, mat deem e gratis kann telefonéieren, oder den Adobe Acrobat Reader, mat deem ee PDF-Dokumenter kann opmaachen.
The Grapes of Wrath (Film)
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt d'Schicksal vun enger US-amerikanescher Famill déi ëmmer méi an Nout geréit…
Wissokosny God
Wissokosny God (cyrl: Високосный Год, "De Schaltjoer") war eng russesch Pop-Rock-/Indie-Rock-Grupp vu Frjasino (Oblast Moskau),.
D'Band gouf am Joer 1990 vum Lidderschreiwer, Sänger a Gittarist Ilja Kalinnikow gegrënnt. Ënner dem Appui vum bekannte lokale Rockmuseker a Produzent Alexander Kutikow huet Wissokosny God vun 1995 bis 2000 hir gréisst Hitten opgeholl. Dat ware Lutschschaja pesnja o ljubwi (Лучшая песня о любви/"Dat bescht Lidd iwwer d'Léift", 1995), Tichi ogonjok (Тихий огонёк/"Dat rouegt Feier", 1997) a Metro (Метро/"De Metro", 2000). Se hate grousse Succès bei de Russen. Fir déi Lidder an och fir den Album Kotory woswraschtschajetsja (Который возвращается, "Een deen zeréckkënnt") hunn d'Museker e puer Präisser gewonnen, ënner anerem zwou gëlle Placken. D'Lidd "Tichi ogonjok" war och am Soundtrack vun der erfollegräicher Tëleesserie Dalnoboischtschiki.
Mat hiren dräi "Haaptlidder" ass d'Grupp nach ëmmer a Sendunge vu russesche Radioen, obwuel hir Aktivitéit zanter 2004 minimal war a si just een offiziellen Album verëffentlecht hunn.
D'Bandmemberen am Joer 2018 waren de Bandleader Ilja Kalinnikow (1973-2019), den Ilja Murtasin (Keyboards), den Oleg Schunzow (Batterie), de Juri Wantejew (Trompett), de Renat Chalimdarow (Trombonn), den Alexander Irischitschew (Gittar) an den Dmitri Kossinski (Bass). Mam Doud vum Kalinnikow huet d'Grupp endlech getrennt.
Discographie
...
Victor Lenert
De Victor Lenert vu Beefort war e lëtzebuergeschen Douanier an Erfinder.
Et war dëst e Rad, bei deem sech, wann et gedréint huet, Gewiichter, déi ronderëm an Trommele waren, verlagert hunn, an duerch Hiewelwierkung nei Schwong kritt hunn.
Well kee sech dofir intresséiert huet, déi Maschinn ze bauen - déi franséisch Académie royale des Sciences hat z. B. schonn 1775 festgestallt, datt Perpetuum-mobileën absolut onméiglech wieren - huet de Lenert nach e puer Konferenzen organiséiert an eng Broschür publizéiert, fir drop opmierksam ze maachen. An der Broschür (no eegener Ausso "èn historescht Dokument") schrouf en, hiren Zweck wier,
"...jidder Ênzelnen mat menger invention bekannt ze man fir dat kè mir spe'der de 'Reproche' mâche kann, ech hätt neischt fir meng Idé n der Hémecht önnerholl, resp. fir se opzerîchten. Ech mâche wât a menge Kräften ass, a kè me' we' ech, ge'f et bedaueren, a liewenslänglech dofir kränken, wann d'Ausland ons zevir ke'm, an sech domat de 'Prestige' an d' 'Sensatio'n' verschâfe ge'f, den 1. 'Perpetuum Mobile' gebaut ze hun."
The Very Last Cha Cha Cha
Ëm wat geet et am Film?
De Film dokumentéiert de leschte Concert vun der Band Taboola Rasa ëm d'Museker Thierry van Werveke a Serge Tonnar am Juni 1999 am Stater Atelier. Gewise ginn och d'Prouwen an Interview-Extraiten. Et si siwe Lidder vun der Band ze héieren.
Soss
De Film ass schwaarz-wäiss gedréint.
E koum am Dezember 2000 als Deel vun der Serie "Films Made in Luxembourg" vum CNA op Kassett (VHS) erauskomm.
De Schauspiller Thierry van Werveke huet a ville Produktioune vum Andy Bausch matgewierkt. Mat Inthierryview huet de Bausch 2008 nach een aneren Documentaire iwwer de Werveke an de Kino bruecht. Och de Serge Tonnar ass e reegelméissege Kollaborateur vum Andy Bausch an huet fir vill vu senge Filmer d'Filmmusek geschriwwen.
Wat sot d'Press?
Josée Hansen, d'Lëtzebuerger Land, 14. Dezember 2000: "Mais on ne comprend pas vraiment pourquoi Andy Bausch a fait ce film. Tout le long, il scrute le visage de Thierry van Werveke, de façon a devenir même collant, de se faire voyeur [...] Ni actuel, ni inventif, ni vraiment original ou esthétique, The Very Last Cha Cha Cha ne convainc guère. Surtout venant d'un vieux routier comme Andy Bausch."
woxx Magazine, 22. Dezember 2000, p. 568: "C'était leur dernier et leur plus mauvais concert. Thierry van Werweke and Taboola Rasa n'étaient pas en forme ce soir−là à l'Atelier. Andy Bausch n'a donc utilisé que des bouts de ce qu'il a filmé alors, pour ce Very Last Cha Cha Cha. Le réalisateur illustre en fait une interview de Thierry van Werwerke et de Serge Tonnar − les principaux responsables de toute l'entreprise − avec ce concert, ainsi que des images de répétitions et de 'vidéo−clip' en noir et blanc; deux couleurs qui vont très bien à ces mecs−là. Le résultat se laisse voir, ayant la qualité d'un bon reportage télé. Grâce à Thierry, l'interview ne tourne jamais trop au sérieux. Un peu plus de musique aurait été sympa. Quand même: un beau témoignage sur ce qui aura été l'une des meilleures formations luxembourgeoises jamais gravées sur CD."
Eurovision Song Contest 2015
De '''60. Eurovision Song Contest''' hat seng zwou Halleffinallen den 19. an 21. Mee, a seng Finall den 23. Mee 2015 an der "Wiener Stadthalle" an der éisträichescher Haaptstad Wien. D'Presentateure fir de Concours waren d'Alice Tumler, d'Arabella Kiesbauer, d'Mirjam Weichselbraun, an de Gewënner vum leschte Joer, d'Conchita Wurst.
Lëtzebuerg hat och, wéi déi 21 Joer virdru, fräiwëlleg net matgemaach. Och Bulgarien, Kroatien, Bosnien an Herzegowina, Monaco, Andorra, d'Slowakei, d'Tierkei an d'Ukrain hunn och fräiwëlleg net matgemaach. Australie war awer fir d'éischte Kéier dobäi. Am Ganzen hu 40 Länner matgemaach.
Verschidden Interprete ware scho virdrun emol eng Kéier dobäi, d'Inga Arschakjan (Member vu Genealogy) fir Armenien 2009 (zesumme mam Anusch Arschakjan), den Elnur Hüseynov fir den Aserbaidjan 2008 (zesumme mam Samir Cavadzadə), den Amber fir Malta 2012 (Begleedungsgesang vum Kurt Calleja), de Raay (Member vu Maaraya) fir Slowenien 2014 (Begleedungsgesang vum Tinkara Kovač) an den Uzari fir Wäissrussland 2011 (Begleedungsgesang vum Anastassija Winnikawa).
Zanter 2008 gëtt et e puer Deeg virun der Finall zwou Halleffinallen, aus deenen déi zéng éischtplacéiert d'Finall erreechen. Siwe weider Länner si scho fir d'Finall qualifizéiert: déi Grouss Fënnef (Big-5) vun der European Broadcasting Union (Däitschland, Frankräich, Groussbritannien, Italien a Spuenien) an och d'Land dat d'Organisatioun iwwerholl hat, déi Kéier Éisträich. Dëst Joer koum zousätzlech och nach Australien dobäi.
Déi éischt Plaz krut de Vertrieder vu Schweden, de Måns Zelmerlöw mam Lidd Heroes mat engem Total vun 365 Punkten an engem Virsprong vun 62 Punkte virun der Polina Gagarina (Russland). Déi drëtt Plaz krut d'Grupp Il Volo, déi fir Italien ugetruede waren.
Fir Schweden war et déi sechste Kéier no 1974, 1984, 1991, 1999 an 2012 datt et de Grand Prix gewonnen hat.
1. Halleffinall
Déi éischt Halleffinall war den 19. Mee 2015.
Déi genee Punkteverdeelung ass eréischt no der Finall bekannt gemaach ginn fir eng Beaflossung an der Finall ze vermeiden. An d'Finall koumen déi faarweg markéiert Länner.
Ofstëmmungsberechtegt bei där Halleffinall waren d'Länner déi matgemaach hunn an zousätzlech Australien, Éisträich, Frankräich a Spuenien.
2. Halleffinall
Déi zweet Halleffinall war den 21. Mee 2015.
Ofstëmmungsberechtegt bei där Halleffinall waren d'Länner déi matgemaach hunn an zousätzlech Australien, Italien, Däitschland a Groussbritannien.
Finall
D'Finall war den 23. Mee 2015.
Déi 27 Länner an der Finall waren:
Am Fall vu Punktegläichheet hätt dee mat der héchster Eenzelwäertung gewonnen. Ofstëmmungsberechtegt bei der Finall waren all 40 Länner déi matgemaach hunn. Däitschland an Éisträich kruten allebéid keng Punkten an der Finall. Opgrond vum Reglement koum awer Däitschland op déi lescht Plaz well Éisträich méi eng niddreg Startnummer hat wéi Däitschland.
Canton de Saint-Vallier
De Begrëff Canton de Saint-Vallier bezeechent:
Mareuil-en-Dôle
Mareuil-en-Dôle ass eng franséisch Gemeng am Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
André Barsacq
Den André Barsacq, gebuer de 5. Februar 1909 zu Feodossija a Russland a gestuerwen den 3. Februar 1973 zu Paräis, war e franséischen Dréibuchauteur, Film-, Televisiouns- an Theaterregisseur, dernieft huet hien och Theater- a Filmdekore entworf.
Walram III. vu Lëtzebuerg-Ligny
De '''Walram III. vu Lëtzebuerg-Ligny''', gebuer ëm 1357 zu Saint-Pol-sur-Ternoise den 12. Abrëll 1415 um Schlass vun Ivoix, war Grof vu Saint-Pol, vu Ligny, Här vu Roussy a vu Beauvoir vun 1371 bis 1415.
Hie war dem Guy, Grof vu Ligny, an der Mahaut vu Châtillon, Greefin vu Saint-Pol, hire Jong.
Hien ass an den Déngscht vum Charles V., Kinnek vu Frankräich agetrueden, an d'Hänn vun den Englänner gefall an huet sech, wärend senger Gefaangenschaft, 1380 mat der Maud Holland († 1392) bestuet, der Wittfra vum Hugues vu Courtenay, an der Duechter vum Thomas Holland an der Joan vu Kent. Si kruten ee Meedchen, d'Jeanne († 1407), dat den Antoine vu Brabant (1384-1415) bestuet huet, Herzog vu Brabant a vu Limburg.
No der Jeanne hirem Doud huet de Walram sech 1393 mat der Bonne vu Bar († 1400) bestuet, der Duechter vum Robert I., Herzog vu Bar an der Marie vu Frankräich, mä se hate keng Kanner.
Canton de Crest
De Canton de Crest ass eng franséisch administrativ Andeelung an den Arrondissementer Valence an Die, am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Walram III. vu Lëtzebuerg-Ligny
De Charles VI. huet hien ugestallt, zu London e Fridden ze verhandelen (1396) an en zum Gouverneur vu Genua ernannt (1397).
Canton de Crest
Mam Dekret vum 20. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013 iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantone gouf de Kanton gegrënnt.
Walram III. vu Lëtzebuerg-Ligny
Wärend dem Kinnek senger Demenz huet den Herzog Jean I. vun der Bourgogne, zu deem hien trei gehalen huet, d'grande maîtrise des eaux et forêts iwwerdroen, dunn, 1410, de Gouvernement vu Paräis a 1412 de Poste vum Connétable. Hien huet zu Paräis d'Miliz vun den Écorcheurs opgestallt, a sech e puermol mat den Armagnacs an der Normandie zerklappt. Hien huet 1413 Paräis mat de Burgunder misse verloossen an ass kuerz drop gestuerwen. Den eelste Jong vu senger Duechter, de Philippe vu Saint-Pol, gouf säin Nofollger.
Micropsectra robusta
Micropsectra robusta ass eng Dipterenaart aus der Famill vun den Danzmécken (Chironomidae).
Si gouf 2006 vun den norwegeschen Entomologen Elisabeth Stur an Torbjørn Ekrem als nei Aart beschriwwen, an zwar unhand vu Material vu Lëtzebuerg, dat 1999 an enger Quell westlech vu Klierf vun der Isabel Schrankel gesammelt gouf.
Fernando de la Rúa
De Fernando de la Rúa Bruno, gebuer de 15. September 1937 zu Córdoba, an Argentinien, a gestuerwen den 9. Juli 2019 zu Belén de Escobar, war en argentinesche Politiker vun der Partei Unión Cívica Radical (UCR). Hie war vum 10. Dezember 1999 bis den 21. Dezember 2001 President vun Argentinien, an dat wärend der argentinescher Finanzkris vun 2001.
Hie war virdrun, zanter 1996, Buergermeeschter vu Buenos Aires an do virdrun e puermol Member vum Senat.
Wladimir Iljitsch Lenin
Säi Liewen
De Lenin gouf eragebuer an eng Famill déi e sozialen Opstig fäerdegbruecht hat an 1882 souguer an den Adelsstand gehuewe gi war.
Nodeem säi Brudder wéinst engem geplangten Attentat géint den Zar 1887 higeriicht gouf, huet de Lenin sech de marxistesche Sozialdemokraten ugeschloss an huet ugefaange fir e kommunisteschen Ëmstuerz a Russland z'agitéieren. Trotzdeem huet hien nach Droit studéiert a gouf 1892 Affekotestagiaire.
Ee Joer drop ass en op Sankt Péitersbuerg geplënnert an huet och wärend e puer Méint eng Europarees duerch Däitschland, Frankräich an d'Schwäiz ënnerholl, fir sech ë. a. mat den Theorië vu sengem Virdenker Georgi Plechanow bekanntzemaachen. Wéi en zeréck a Russland war gouf e wärend der Virbereedung vun enger illegaler Zeitung verhaft an 1897 fir dräi Joer a Südsibirien verbannt. 1898 huet en do d'Nadejda Krupskaja bestuet.
Direkt nodeem datt en am Februar 1900 aus der Verbannung zeréckkoum huet en no enger Méiglechkeet gesicht fir eng vun der Zensur onofhängeg Zeitung erauszebréngen, soudatt en am Juli op München goung. Zanter Dezember vum selwechte Joer huet e sech fir de Kampfnumm "Lenin" decidéiert; d'Ursaache sinn onkloer, dacks gëtt e Bezuch zum sibiresche Floss Lena ugeholl, en anere Bezuch kéint deen zu sengem Kannermeedche Jelena sinn. 1903 huet en eng eege Fraktioun an der Sozialdemokratescher Aarbechterpartei vu Russland gegrënnt, d'Bolschewiki, aus deenen déi spéider Kommunistesch Partei vu Russland entstanen ass.
David (Michelangelo)
Den David vum Michelangelo (1475–1564) ass eng Skulptur, déi tëschent 1501 a 1504 zu Florenz entstanen ass. Et ass déi éischt Monumentalstatu aus der Héichrenaissance a gëllt allgemeng als déi bekanntst Skulptur vun der Konschtgeschicht. D'Original steet zanter 1873 an der Galleria dell'Accademia zu Florenz.
Wladimir Iljitsch Lenin
Säi Liewen
1907 ass de Lenin virun der russescher Geheimpolizei a Finnland geflücht, an ee Joer drop huet e sech definitiv an der Schwäiz néiergelooss, als éischt zu Genf an duerno zu Zürich. 1909 bis 1911 war e fir e puer Projeten zu Paräis, wou en d'Inessa Armand kennegeléiert a fir e puer Joer eng Affär mat hir ugefaangen huet.
David (Michelangelo)
Beschreiwung
D'Skulptur weist den David aus der Bibel, wéi dee prett ass, mat enger Steeschleider iwwer der Schëller, mam Ris Goliath ze kämpfen (1 Sam 17). Si ass, mam Sockel, 5,17 m héich an aus Marber vu Carrara. De Michelangelo huet 1501 d'Commande vun der Florenzer Arte Della Lana, der Wollwiewerzonft kritt, fir aus engem Block Marber, deen déi hat, sou eng Statu ze maachen. Virun him hate schonn zwéi Skulpteure probéiert, aus dem Block eng David-Figur ze maachen, hunn awer bei de graffe Proportiounen opgehalen: 1464 den Agostino di Duccio a 1476 den Antonio Rossellino.
Wladimir Iljitsch Lenin
Säi Liewen
Wéi 1914 den Éischte Weltkrich ausgebrach ass huet déi däitsch Arméi de Bolschewiki erlaabt ënner de russesche Krichsgefaangene Propaganda ze bedreiwen. Wéi no der Februarrevolutioun 1917 den Zar ofgedankt huet, mä déi russescher Arméi nach weidergekämpft huet, wollt déi däitsch Arméi am Hoffes op e Separatfridden d'Destabilisatioun vun hirem Krichsgéigner nach weider virunzedreiwen, an huet de Lenin mat nach anere prominente Kommunisten an e puer Millioune Goldmark an engem versigelten Zuch vun der Schwäiz iwwer Däitschland, Schweden a Finnland zeréck a Russland fuere gelooss.
De Lenin huet direkt ugefaange géint déi provisoresch Regierung ënner dem Kerenski ze propagéieren, fir se dunn zesumme mat senge Bolschewiki an den neigegrënnte Sowjets an der Oktoberrevolutioun ze stierzen. Et ass de Bolschewiki am doropshin entfesselte Biergerkrich gelongen de Groussdeel vun de Gebidder vum fréiere Russesche Räich ënner hir Kontroll ze bréngen an de Widderstand vun de Wäissen Arméien an och anere géigneresche Biergerkrichsparteie militäresch an duerch den Asaz vum Rouden Terror ze briechen. Géint dem Enn vum Krich, 1922, hunn d'Bolschewiki d'Unioun vun de Sozialistesche Sowjetrepublike gegrënnt.
Zu dëser Zäit huet de Lenin ugefaange geeschteg a physesch Erschëpfung ze weisen. No engem éischten Hireschlag huet e säi politescht Testament verfaasst, an deem e sech géint de Stalin ausgeschwat huet. No engem zweete Schlag hat en am Mäerz 1923 nach en drëtten, deen en zur Stëmmche gemaach huet. E blouf nach bal e ganzt Joer un d'Bett gefesselt, bis zu sengem Doud am Alter vun 53 Joer, den 21. Januar 1924. Hien hat keng Kanner.
Direkt duerno gouf seng Läich abalsaméiert an an engem Mausoleum bei der Mauer vum Kreml ausgestallt. Vun 1924 bis 1991 gouf Sankt Péitersbuerg a Leningrad ëmbenannt. Entgéint dem Lenin sengem Wonsch huet de Stalin sech an deenen nächsten dräi Joer géint seng bannepolitesch Géigner duerchsetze kënnen, a fir sech weider ze legitiméieren huet en dem Lenin seng Bedeitung fir d'Sowjetunioun an de Kommunismus immens ervirgestrach, a sech als säin Nofollger am Geescht dohigestallt.
Bannent der politescher Lénkser ass d'Beuerteelung vum Lenin seng Roll bis haut ëmstridden. Déi eng gesinn en als erausragenden Theoreetiker, deen dem Marxismus mat dem Leninismus eng entscheedend Weiderentwécklung ginn huet. Déi aner verweisen op antidemokratesch Tendenzen, Dogmatismus, Mënscherechtsverletzungen a brutaalste Gewaltterror.
David (Michelangelo)
Beschreiwung
Ursprénglech war geplangt, d'Figur baussen un der Kierch Santa Maria del Fiore unzebréngen. 1504 huet eng Kommissioun, déi vun der Signoria vun der Stad agesat gi war (an an där ë. a. de Sandro Botticelli an de Leonardo da Vinci Member waren), awer decidéiert, datt den David virun de Palazzo Vecchio, dem Sëtz vun der Signoria, op d'Piazza della Signoria, stoe komme soll. Do gouf en den 8. September 1504 feierlech ageweit.
Well am 19. Joerhonnert d'Statu ëmmer méi duerch d'Wieder an duerch Vullendreck beschiedegt gouf, gouf decidéiert, se ënnerdaach ze stellen. Sou koum se 1873 an d'Florentiner Accademia, wou extra e Raum dofir gebaut gouf. 1910 gouf op der Plaz, wou se virdru stoung, eng Kopie opgeriicht.
El Dorado (Film 1966)
El Dorado ass en US-amerikanesche Western vum Howard Hawks aus dem Joer 1966 nom Roman The Stars in Their Courses vum Harry Brown.
Ëm wat geet et am Film?
De Cole Thornton gëtt vum räiche Proprietaire Bar Jason engagéiert fir him am Sträit géint Famill Mc Donald ze hëllefen. A Wierklechkeet wëll de Jason awer d'Famill Mc Donald verdreiwe well hie gär d'Waasser vun hirem Terrain hätt…
Letters Unsent
Letters Unsent ass e lëtzebuergesche Kuerzfilm vum Andy Bausch aus dem Joer 1996.
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt dräi Geschichte vun Europäer, déi an Amerika ausgewandert sinn, an e baséiert op Bréifer, déi si ni ofgeschéckt hunn. Et geet ëm ee jonke Mann ouni Moyenen, deen 1860 am Hafe vu Bremen hänke bleift, eng Fra, där hire Mann bei engem Indianeopstand zu Ottawa ëm d'Liewe kënnt, an eng jonk Fra, déi 1906 op eidel Versprieche vum ale Bill Cody alias Mr. Buffalo Bill erafällt.
Filmproduktioun
De Film gouf op Initiativ vum CNA am Kader vum Evenement "Lëtzebuerg, europäesch Kulturhaaptstad 1995" gedréint. Dofir hat den CNA all déi deemoleg aacht lëtzebuergesch Filmmécher kontaktéiert a si gefrot, e Kuerzfilm ze dréinen, dorënner och den Andy Bausch. De Plang war, déi Filmer um Saarbréckener Filmfestival Max Ophüls Preis am Januar 1996 ze weisen.
D'Produktiounsgesellschaft Lynx Productions krut 1996 eng "Aide à la distribution" vum Lëtzebuerger Filmfong an Héicht vu 600.000 Lëtzebuerger Frang accordéiert.
De Film gouf ënner anerem am Fond-de-Gras gedréint.
Vittorio Sanipoli
De Vittorio Sanipoli, gebuer als Luciano Sanipoli de 27. Oktober 1915 zu Genua a gestuerwen de 25. Juli 1992 zu Roum, war en italieenesche Schauspiller.
Hien huet an iwwer 100 Kinos- an Televisiounsfilmer matgespillt a war a Filmer vu bedeitende Regisseure wéi Jacques Becker, Mario Monicelli, Carlo Lizzani a Claude Chabrol ze gesinn.
Charbogne
Charbogne ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est.
Herrnwald
De Herrnwald ass e gemengefräit Gebitt am ënnerfränkesche Landkrees Main-Spessart.
Gemarkung
De Herrnwald ass identesch mat der bayerescher Gemarkung mat dem selwechten Numm.
Nopeschgemarkungen
Nopeschgemarkunge vun Norden am Auerzäresënn si Burgsinn, Rieneck, Ruppertshüttener Forst, ee Punkt vu Ruppertshütten an ee Punkt vu Rengersbrunn.
Madhu Ramachandran
Am Joer 2012 war hien am Kader vun der lëtzebuergescher Cricketnationalekipp, an huet 4 Matcher fir d'Ekipp gespillt.
Cécile Aubry
D'Cécile Aubry, gebuer als Anne-José Bénard den 3. August 1928 zu Paräis a gestuerwen den 19. Juli 2010 zu Dourdan, war eng franséisch Schrëftstellerin, Dréibuchautorin, Schauspillerin an Televisiounsregisseurin.
Si gouf bekannt als Dréibuchautorin a Regisseurin vun der franséischer Televisiounsserie Belle et Sébastien.
Si huet och eng 50 Kannerbicher geschriwwen.
Hir bedeitendst Roll am Kino krut si am Joer 1949 am Film Manon vum Henri-Georges Clouzot nom Roman vum Abbé Prévost.
Dong Fang Hong I
Den Dong Fang Hong I, och bekannt als „China 1“, war den éischten erfollegräiche chineesesche Satellit. E gouf de 24. Abrëll 1970 mat enger Drorakéit vum Typ „CZ-1“ (Chang Zheng 1) gestart. Hie war en Deel vum sougenannten „Dong Fang Hong“-Satellitteprogramm. Mat 173 Kilogramm war en am Verglach zu den éischte Satellitte vun aneren Natioune relativ schwéier. D'Bunnhéicht war 439×2384 Kilometer, d'Bunnschréi war 68,5°. De Satellit hat e Radiosender, dee permanent d'Hymne op de Mao Zedong „Den Osten ass rout“ ausgestraalt hat.
Duerch dësen erfollegräiche Satellittestart gouf d'Volleksrepublik China déi fënneft Muecht, déi en eegene Satellit mat enger eegener Rakéit an eng Ëmlafbunn konnt bréngen. Propagandistesch krut Beijing awer en empfindleche Réckschlag duerch den Erfolleg, dee Japan den 11. Februar 1970 mam Mikrosatellit Ōsumi (12 kg) verbuche konnt.
Victor Braun
De Victor Braun, gebuer den 23. Abrëll 1914 zu Iechternach a gestuerwen den 19. Dezember 1987, war e lëtzebuergesche liberale Politiker (DP).
Hie gouf 1948 Member vun der Demokratescher Partei an ass 1954 fir kuerz Zäit an d'Plaz vum Erny Wiltzius an d'Chamber, fir de Walbezierk Osten, nogeréckelt. Bei de Chamberwale vum 30. Mee 1954 gouf hien net an d'Parlament gewielt, an huet duerno fir en ettlech Joren d'aktiv Politik op der Säit gelooss, fir sech op säi Beruff, am Beräich vun der Sozialversécherung, ze konzentréieren.
Den 1. Januar 1976 gouf hie Buergermeeschter vun der Gemeng Gréiwemaacher, wou en zanter sengem Bestietnes gewunnt huet. Hien huet dëst Amt bis zu sengem Doud, den 19. Dezember 1987, behalen.
Bei de Chamberwale vum 10. Juni 1979 huet hien nees kandidéiert, a gouf déi Kéier gewielt, grad wéi och bei deene vum 17. Juni 1984.
Hien ass stënterlech, e puer Deeg viru Chrëschtdag 1987 gestuerwen.
1991 gouf zu Gréiwemaacher eng Strooss (Rue Victor-Braun) nom him genannt.
Adolf-Emil-Hütte
Adolf-Emil-Hütte war den Numm vun enger Schmelz mat drun ugeschloss engem Stol- a Walzwierk am Weste vun Esch-Uelzecht, déi 1911-1913, tëscht der Eisebunnslinn Esch-Péiteng an der Strooss vun Esch op Bieles, gebaut gouf, an deemools eng vun de modernsten an Europa war.
Et war deen drëtte grousse Siderurgiekomplex deen zu Esch, no der Metze Schmelz (1871) an der Brasseur-Schmelz (1872) opgeriicht gouf, fir d'Minett aus der Ëmgéigend zu Stol ze verschaffen.
Den Numm geet zeréck op d'Virnimm vun de Bridder Adolf an Emil Kirdorf, de Cheffe vum Aachener Hütten-Aktien-Verein Rothe Erde (Adolf), respektiv der Gelsenkirchener Bergwerks AG (Emil), déi deemools, no der Krupp AG, déi zweetgréisst Schwéierindustrie an Däitschland war, an déi zu Lëtzebuerg am Joer 1907 d'Brasseur-Schmelz iwwerholl haten, déi se an "Rothe Erde", ëmbenannt hat.
Well et méi rentabel war, de Goss 'sur place' zu Stol ze 'veredelen' an deen dann ze verschaffen, hu si nobäi en Terrain gesicht, fir e Stol- an e Walzwierk opzeriichten, a sou en "integréierte" Komplex ze schafen. Si haten ufanks wëlles, hire Komplex déi Säit der Grenz, um Terrain vun der Gemeng Réisseng ze bauen. Doraus ass awer näischt ginn, well et vill kleng Parzelle gouf, an eng sëllege vun hire Proprietäre se net fir dee gebuedene Präis wollten hierginn. Dofir hu si der Escher Gemeng proposéiert, den 92 Hektar groussen Escher Bësch ofzekafen.
Den 1. Abrëll 1909 gouf den Akt ënnerschriwwen. De Präis louch bei 80 Frang den Ar, wat extreem gënschteg war. Eng Erklärung fir dës 'Faveur' kéint doran ze siche sinn, datt de Buergermeeschter vun Esch, de Léon Metz, selwer Schmelzhär war, a sech hannerwands fir seng Schmelz als Konterpartie Kock zu gënschtege Konditioune vun der Gelsenkirchener geséchert huet… E puer Wochen drop hat d'Gelsenkirchener weider Terrainen, déi dru gegrenzt hunn, opkaf, an hat sou en Areal vun 222 Hektar.
D'Aarbechten um Komplex hu vu Mee 1909 bis 1912 gedauert. Fir d'éischt huet missen den Escher Bësch (och Clair-Chêne genannt), ofgeholzt ginn. Dee war bis dohin den 'Hausbësch' vun den Escher, déi do spadséiere gaange sinn, oder um Bord Fester organiséiert hunn, an et gouf eng ganz Rëtsch Seeërcher, déi sech do ofgespillt sollen hunn. Just eng kleng Sträif Beem gouf am Oste stoe gelooss. 3 Millioune Meter-Kibb Buedem hunn duerno missen hin an hier getässelt ginn, fir den Terrain ze planéieren, 250.000 Meter-Kibb Bëtong si fir d'Fëllementer vun den Anlage verbaut ginn. Vun den Honnerte vun Aarbechter, déi um Schantje beschäftegt waren (1910: 213; 1911: 1.038), sinn der 7 bei 5 Accidenter ëm d'Liewe komm.
Den 8. Juli 1910 huet d'Regierung d'Autorisatioun ginn, fir um Terrain déi gewënscht Industrieanlagen ze bauen: 8 Héichiewen (vun deene der awer nëmme 6 gebaut goufen), Gebléishalen, Cowperen, e Stolwierk, e Walzwierk, an eng ganz Rëtsch weider Installatiounen, déi dermat verbonne waren, wéi Chaudièren, Gasometeren, eng Mëllerei, Killweieren, Schlakemillen, eng thermesch Zentral, asw.
Och 50 km Schinne goufe verluecht, en Uschloss un d'Eisebunnsstreck Esch-Péiteng amenagéiert an eng Verbindung tëscht der Adolf-Emil- an der Rother-Erde-Schmelz ugeluecht.
Den 30. Oktober 1911 goufen déi éischt zwéin Héichiewen ugestach. Véier weider koumen der 1912 no. Den 29. Mee dat selwecht Joer koum déi éischt Charge am Thomas-Stolwierk eraus. Enn 1912 hunn 2.364 Aarbechter um Wierk geschafft. 1913 goufen do 361.000 Tonne Stol produzéiert.
Beim Ausbroch vum Éischte Weltkrich ass d'Zuel vun den Aarbechter bannent engem Mount vun 2.528 op 1.485 gefall, well 63 % vun den Aarbechter a sou gutt wéi déi ganz Kaderen an der Direktioun Auslänner waren (Däitscher, Italieener, Fransousen,…), déi an hir respektiv Arméien agezu goufen. Kuerz duerno, wéi d'däitsch Truppe bis d'Land (an och d'Belsch) besat haten, war et net méi méiglech, wichteg Réistoffer aus der Belsch erbäizekréien.
Am Oktober 1914 huet d'Lag ugefaangen, sech ze normaliséieren. D'Stolproduktioun, déi 1915 op 247.000 Tonne gefall war, goung 1916 nees op 337.000 Tonnen erop. D'däitsch Direktioun huet alles dru gesat, d'Produktioun dem Reich senge Krichsefforten zegutt kommen ze loossen. Um Enn vum Krich war d'Schmelz dofir an engem schlechten Zoustand.
Wärend dem Krich gouf d'Adolf-Emil-Hütte 39-mol vu Fligeren aus bombardéiert, am Ganzen 287 Bomme goufen erofgehäit, wouvun der 35 Industrieanlage getraff hunn. 2 Aarbechter a 5 Leit an engem Privathaus zu Esch si bei deenen Ugrëff ëm d'Liewe komm. Beim Ugrëff vum 24. September 1916 ass d'Gebléishal an e Koup gefall, soudatt déi 6 Héichiewen hu misse 6 Deeg laang stall halen.
De Gaston Barbanson vun der Arbed hat de Fransousen detailléiert Pläng zougestach, wou déi Schmelze markéiert waren, déi sollte bombardéiert ginn (déi zwou vun der Gelsenkirchener), an déi, déi sollte verschount bleiwen (déi vun der Arbed, d. h. Arbed-Schëffleng).
Nom Éischte Weltkrich, wou als Folleg vum Traité vu Versailles déi däitsch Firme sech hu missen aus Loutrengen an aus Lëtzebuerg zeréckzéien, huet d'Société métallurgique des Terres-rouges d'Adolf-Emil-Hütte iwwerholl; si krut den Numm Esch-Belval. 1937 huet d'Arbed d'Terres-rouges iwwerholl, an d'Schmelz huet vun do un Arbed-Belval geheescht.
Anand Pattabiraman
Den Anand Pattabiraman, gebuer den 1. November 1973 zu Chennai am indesche Bundesstaat Tamil Nadu, ass e lëtzebuergesche Cricketspiller.
Vun 2011 bis 2012 war hien am Kader vun der lëtzebuergescher Cricketnationalekipp, an huet 9 Matcher fir d'Ekipp gespillt.
Curd Jürgens
A verschiddene Filmer ass hien och ënner dem Numm Curt Jürgens, oder Curd Jüergens, oder och nach Curt Jurgens ze fannen.
Volta (Moundkrater)
De Volta ass en Aschlagkrater um extreem westleche Rand vun der viischter Moundsäit, an ass dofir wéinst der Libratioun heiansdo vun der Äerd aus net ze gesinn oder wann, da staark verzunn. E läit westlech vum Oceanus Procellarum, nërdlech vum Galvani an nordwestlech vum Repsold. De westlech Rand gëtt deelweis vum méi klenge Krater Regnault iwwerdeckt a beréiert de Rand vum Stokes. De Kraterrand ass relativ staark erodéiert.
De Krater gouf am Joer 1964 vun der I.A.U. nom italieenesche Physiker Alessandro Volta genannt.
Hiewan
Hiewan ass eng Beruffsbezeechnung aus dem Gesondheetsberäich fir (meeschtens) Fraen, déi aner Frae wärend hirer Schwangerschaft, dem Accouchement an och dono betreien.
Si maachen dat hautesdaags an engker Zesummenaarbecht mam Gynekolog an dem Hausdokter vun der Fra, queesch duerch déi verschidde Fleeg-Etappe vun der Schwangerschaft an dono. Hir Fonctioune sinn am Beräich vun der Physiologie festgeluecht, d.h. dem normalen Oflaf vun der Schwangerschaft an dem Accouchement.
De Beruff gëtt et schonn zanter der Antiquitéit. Haut mussen Hiewanen eng speziell Ausbildung hunn, déi an all Land festgeluecht ass.
Zanter dem 29. Juli 2019 gehéiert d'Hiewanskonscht zum nationalen Inventar vum immaterielle Kulturierwen zu Lëtzebuerg.
Samia Suluhu Hassan
Virdru war si als Member vun der Partei Chama Cha Mapinduzi Deputéiert vun der Nationalversammlung. Si war och a verschiddene Regierunge Ministesch, mat diverse Portefeuillen.
2015 gouf si Vizepresidentin vun hirem Land.
Am September 2021 huet d'Samia Suluhu bestätegt datt si virgesi war fir de President am Joer 2025 ze kandidéieren an domat dem Land säin éischte gewielte Fra President ze ginn wa se gewënnt.
Rio Bravo (Film 1959)
Rio Bravo ass en US-amerikanesche Western vum Howard Hawks aus dem Joer 1959 no enger Kuerzgeschicht vum vum B. H. McCampbell.
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt dem Sheriff John T. Chance säi Kampf géint den Nathan Burdette a seng Band…
Moskwa-City
Moskwa-City (oder Moskau City, russ.: Москва-Сити) ass en neie Quartier an der russescher Haaptstad Moskau, deen nach am Gaang ass, gebaut ze ginn. Mam ganzen Numm heescht e Moskauer Internationalen Handelszentrum Moskwa-City (Московский международный деловой центр «Москва-Сити»).
E läit haaptsächlech um lénksen Uwänner vun der Moskwa, um westleche Bord vum Bezierk Zentrum, eng 5 km Loftlinn ewech vum Kreml. Et solle virun allem Geschäfts- a Bürosgebaier dohikommen, dorënner eng ganz Rëtsch héich an architektonesch spektakulär Wollekekrazerten. An eenzelen dovu si Luxuswunnengen dran.
1992 gouf d'Aktiëgesellschaft Moskwa-City gegrënnt, déi de ronn 100 Hektar groussen Terrain vun der Stad gepacht huet, fir dorop Bauprojeten auszeféieren. Den Terrain louch relativ no um Zentrum, a war gutt un d'Transportinfrastruktur ugeschloss. E puer Joer drop gouf mat den Aarbechten ugefaangen.
Ben Lougheed
De Benjamin E. "Ben" Lougheed, gebuer de 15. August 1984 zu Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergesche Cricketsarbitter a fréiere Cricketspiller.
Hie war den Arbitter an der Cricket-Europameeschterschaft 2011 (2. Divisioun).
Titan (Rakéit)
Titan I, II an Titan II Gemini
D'Entwécklung vun der Titan I hat 1955 ugefaangen. Wéinst hirer schlechter Zouverlässegkeet an hire laangwierege Startvirbereedunge war si als Géigeschlagwaff net zweckméisseg. Aus Sécherheetsgrënn huet d'Rakéit virum Start missen aus dem Silo gefuer ginn, well soss Explosiounsgefor duerch den Damp vum Oxidator Sauerstoff bestoung. Scho wärend den Teste vun der Titan I gouf dofir mat der Entwécklung vun der Titan II ugefaangen, déi wéinst der Dreifstoffkombinatioun (Stéckstofftetraoxid/Aerozin 50) ouni Problemer aus de Siloe starte konnt. Titan II hu vun 1963 bis 1987 zum Arsenal vun den USA-landgestëtzte strategesche Interkontinentalrakéite gehéiert. Dëst schwéierst jeemools benotzt amerikanescht ICBM-System, virgesi fir d'Zerstéierung vun de staark verbunkerte sowjetesche Ariichtungen, huet en Mk-6/W53-Sprengkapp (9 MT) gedroen. An den 1970er Jore ware 54 Rakéite (1984 nach 37) op dräi SAC-Basen an Arizona, Kansas an Arkansas stationéiert.
Nieft der Arméi huet sech scho fréizäiteg d'NASA fir d'Rakéit intresséiert. D'NASA hat am November 1963 (nach wärend hirer Entwécklung) d'Titan II als Drorakéit fir dat zweesëtzegt Gemini-Raumschëff virgesinn, well keen aneren Dréier zu deem Zäitpunkt eng Notzlaascht vun 3,6 Tonnen droe konnt. Si huet och an ëmgeännerter Form als Dréier fir verschidden onbemannt militäresch Satellitte gedéngt. Déi lescht Titan II (Variant Titan 23G) war am Joer 2003 mat engem militäresche Wiedersatellit gestart.
Titan IIIA, IIIB, 34B
Als Weiderentwécklung vun der Titan II gouf vun 1962 un, fir d'US Air Force eng Drorakéit entwéckelt, déi eng zousätzlech drëtt Stuf huet. Dës Variant, d'Titan IIIA (mat der „Transtage“-Uewerstuf), koum net iwwer d'Erprouwungszäit eraus. Méi erfollegräich gouf d'Titan IIIB (mat Agena-D als Uewerstuf). Si gouf a grousser Stéckzuel fir de Start vu Spionagesatellitte benotzt, déi fir de Start mat der Agena ausgeluecht waren an déi hu misse benotzen. Mëtt vun den 1970er Jore goufen och déi béid Stufe vun der Titan III weider verbessert und fir d'Opnahm vu méi Dreifstoff verlängert, wouduerch d'Titan 34B mat der Agena-Uewerstuf entstoung.
Titan IIIC an IIID
De nächsten Entwécklungssprong bestoung an der Titan IIIC, déi duerch zwou säitlech ugemaache grouss Feststoff-Booster a modifizéiert Éischtstufen iwwer eng wiësentlech méi héich Notzlaascht (> 12 t op niddrege Äerdëmlafbunne) besouss. Anescht wéi bei allen anere Rakéite gouf déi éischt Stuf net zesumme mat de Boosteren, mä eréischt kuerz virun hirem Ausbrennen gezünnt. D'Boostere vun der Titan-IIIC- bis IVB-Rakéite stellten doduerch eng aus zwee Deeler bestoend, der bis elo éischter Stuf virgeschalteter Stuf duer. Well een d'Bezeechnung vun den aktuelle Stufe net ännere wollt, goufen d'Boostere dofir als „Stuf 0“ bezeechent. DTitan-Rakéite waren dofir Bëndel- an net Parallelstuferakéite. D'Titan IIIC huet d'Transtage als Uewerstuf gebraucht a gouf vun 1965 agesat. Si konnt Satellitte direkt a geostationär Ëmlafbunne bréngen.
Gefollegt ass d'Titan IIID (IIIC ouni Uewerstuf vum Joer 1971 un) fir de Start vu Spionagesatellitte op niddrege Ëmlafbunne.
Saponay
Saponay ass eng franséisch Gemeng am Departement Aisne an der Regioun Hauts-de-France.
Titan (Rakéit)
Titan 34D
Duerno sollt d'Titan vum Space Shuttle ofgeléist ginn. Well de Shuttle-Programm awer net mat Zäite fäerdeg gouf an trotzdeem schwéier Laaschten an den Orbit transportéiert musste ginn, gouf d'Titan 34D entwéckelt. Si war eng Kombinatioun aus de verlängerten éischte béide Stufe vun der Titan 34B a verlängerte Feststoffbosteren. Si konnt nieft der Transtage och déi IUS als drëtt Stuf benotzen. Hiren éischte Start war den 30. Oktober 1982 a konnt 14,5 t an eng niddreg Ëmlafbunn bréngen.
Titan 23G
1986 krut d'Martin Marietta Corporation den Optrag, aus den ausgemusterten Titan-II-Interkontinentalrakéiten, Drorakéiten ze bauen. Dofir goufen d'Startanlage vun der Titan IIIB op der Vandenberg-Base modifizéiert; ausserdeem goufen d'Navigatiounssystemer vun der Titan-II-Rakéit verbessert a si krut eng nei Notzlaaschtverkleedung. Déi ëmgebaut Rakéit krut den Numm Titan 23G. Den éischte Start war de 5. September 1988. No 13 Starte gouf den 18. Oktober 2003 mam leschte Start vun der Rakéit den Titan-23G-Programm ofgeschloss.
Titan III/Commercial
De Fabrikant Martin Marietta hat och versicht d'Titan kommerziell op dem Satellittestartmaart unzebidden. Dozou entstong d'Commercial Titan III, déi e puer Modifizéierunge un der éischter an zweeter Stuf souwéi iwwer eng nei voluminéis Notzlaaschtverkleedung hat. Si huet awer soss enger Titan 34D geglach. Si konnt a Verbindung mat verschiddenen Uewerstufe gestart ginn. Den éischte Fluch war den 1. Januar 1990. No weideren dräi Flich gouf mat der Produktioun vun der Rakéit opgehalen, well se ze deier an dofir kommerziell net konkurenzfäeg war.
Titan IVA
Awer och nom erfollegräiche Start vum Shuttle-Programm waren d'Deeg vun der Titan nach net eriwwer. Duerch d'Verschleefe vu Starten an duerch d'Challenger-Katastroph gouf d'Titan IV a Plang geholl. De 14. Juni 1989 hat déi nei Rakéit hiren éischte Fluch. Si war nach méi grouss a méi schwéier wéi d'Titan III a 34D a konnt daduerch bal 18 t an ee niddregen Orbit transportéieren. A Verbindung mat enger verbesserter Centaur-Uewerstuf konnt Titan IV bis zu 4,5 t an en geostationären Orbit bréngen.
Enn vum Titanprogramm
De leschte Start vun enger Titan IVB zu Cape Canaveral war den 30. Abrëll 2005. Den endgülteg leschte Start vun enger Titan-IV-Rakéit an domat vum ganzen Titan-Programm war den 19. Oktober 2005 op der Vandenberg-Base. Déi extreem deier Titan IVB gouf duerch déi modern a vill méi bëlleg Rakéiten Delta IV Heavy an Atlas V ersat. Scho beim Start vu Cassini-Huygens gouf e Startpräis vu 433 Mio. US-Dollar genannt, dee spéider nach däitlech iwwertraff gouf.
Vum Joer 1955 bis 2005 goufen et am Ganzen 368 Titan-Starten (200 op der Vandenberg-Base an 168 op Cape Canaveral), déi sech op déi eenzel Modeller verdeelt hunn:
Fernand Rivers
Hie war de Brudder vum Schauspiller Rivers Cadet.
Labouquerie
Labouquerie ass eng fréier franséisch Gemeng am Departement Dordogne an der Regioun Nei-Aquitaine.
Zanter dem Regruppement vum 1. Januar 2016 mat de Gemenge Beaumont-du-Périgord, Nojals-et-Clotte a Sainte-Sabine-Born, gehéiert s'als delegéiert Gemeng zu der neier Gemeng Beaumontois en Périgord
Wunnhaus op der Kudrinskaja-Plaz
D'Wunnhaus op der Kudrinskaja-Plaz (rus. Жилой дом на Кудринской площади) ass en Héichhaus op der Kudrinskaja-Plaz (1925-1992 Plaz vum Opstand) zu Moskau. Et ass eng vun de sougenannte Siwe Schwësteren.
Et ass e rengt Wunngebai, läit op der Westsäit vum Gaarderank an huet zu senger Zäit als ganz distinguéiert Adress gegollt. Ënner de Leit déi do gewunnt hu ware virun allem Salariéen aus der Aviatiounsindustrie (ë. a. de prominenten Testpilot Michail Gromow) an d'Nomenklatura aus dem Zentralkommittee vun der KPdSU a vum Ministerrot vun der Sowjetunioun.
D'Héichhaus gouf tëscht 1948 an 1954 nom Projet vun den Architekten M.W.Posochin, A.A.Mndojanz an dem Designer M.N.Wochomski gebaut. Den zentralen Deel ass 160 m héich a besteet aus 22 Stäck (dovu 17 fir Wunnzwecker), plus engem Tuerm mat Raim déi hautdesdaags fir de Gebaiservice sinn oder kommerziell verlount goufe fir verschidden Apparaturen ënnerzebréngen. Déi zwéi Säiteflilleken hunn allkéiers 16 Stäck an e klengen Opbau. Am Ganzen huet de Bau iwwer 450 Wunnengen opweises.