cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hercules (Stärebild)
Beschreiwung
Den Hercules ass dat fënneftgréisst Stärebild um Himmel. Well nëmmen dräi vu senge Stäre méi hell wéi déi 3. Gréissteklass sinn, ass et allerdéngs net weider opfälleg. Et fënnt een et tëscht de Stärebiller vun der Lyra mat dem hellen Stär Vega an dem markante Stärebild Corona Borealis. Déi bescht Observatiounsszäit ass de Fréisummer, well en dann am héchsten um Himmel steet.
Den Herkules enthält zwee interessant Kugelstärekéip, déi scho mat enger klenger Spektiv ka gekuckt ginn.
A Richtung Hercules ass de Apex vun eisem Sonnesystem. D'Sonn mat hire Planéite beweegt sech, relativ zu hiren Nopeschstären, mat 20 km/s op dëse „Punkz“ zou.
Geschicht
D'Konstellatioun gehéiert zu de klasseschen 48 Stärebiller aus der Antiquitéit, déi dem Ptolemäus scho bekannt waren. Bei den antike Griichen huet et „Engonasin“ („Dee wou knéit“) geheescht. Spéider gouf d'Stärebild mat verschiddene mythesche Gestalten a Verbindung bruecht, wéi z. B.: Prometheus, Theseus, Orpheus oder Herakles (deen d'Réimer Hercules genannt hunn). Erhalen huet sech d'Deitung als Hercules.
Stären
Den β Herculi, ass den hellste Stär am Stärebild Hercules, et ass e giele Stär mat der Spektralklass G8 an ass 148 Liichtjoer vun eis ewech. Den algriicheschen Numm Kornephoros bedeit „Keulendréier“. De Stär gëtt och Ruticulus genannt.
Duebelstären
Den α Herculi, den drëtthellste Stär am Hercules, ass en Duebelstäresystem op enger Distanz vu 430 Liichtjoer. Den Haaptstär ass e Roude Ris mat der Spektralklass M5, an engem 500fachen Duerchmiesser a 830facher Liichtkraaft vun eiser Sonn. Seng Uewerflächentemperatur ass mat ronn 3.000 Kelvin relativ niddreg. E Groussdeel vu senger Stralung gëtt hien an Infrarout of. De Begleetstär gehéiert zu der Klass G5. D'System ka scho mat engem klengen Teleskop an Eenzelstäre getrennt ginn. Den Haaptstär liicht orangerout, de Begleetstär liicht gréng!. Den Numm Ras Algethi ass arabesch a bedeit sou vill wéi „de Kapp vun deem, wou knéit“.
Verännerlech Stären
Den Haaptstär vum System Ras Algethi ass en hallefreegelméisseg verännerleche Stär deem seng Hellegkeet iwwer Zäitraim vu 90 bis 100 Deeg variéiert.
Den 68 (u) Herculis ass e verännerleche Stär vum Typ Beta-Lyrae-Stär. Et handelt sech ëm een liichtkräftege Stär op enger Distanz vun 1200 Liichtjoer.
Messier- an NGC-Objeten
De M 13 gëllt als de beandrockendste Kugelstärekoup vum Nordhimmel. Hie steet op enger Distanz vu 25.000 Liichtjoer vun eiser Sonn a besteet aus zirka 300.000 Stären.
Den M 92 ass e Kugelstärekoup op enger Distanz vun 30.000 Liichtjoer.
Den NGC 6210 ass e planetareschen Niwwel op enger Distanz vun 3.000 Liichtjoer. Mat engem Duerchmiesser vun 0,3 Bouminutten ass et kee groussen Niwwel.
Torrox
Op 50,49 km² wunnen 12.901 Awunner (Stand 2004). Torrox läit 36° 46' nërdlech an 03° 57' ëstlech. Op der Ostsäit vun Torrox-Costa' steet de Faro de Torrox, e vollautomatesche Liichttuerm, dee 26 Meter héich ass (39 m iwwer dem Mier) an am Joer 1864 gebaut gouf.
Hercules (Stärebild)
Exoplanéiten / Planemos
Den HD 149026 am Hercules ass e giele Stär, ëm deen all 2,87 Deeg an engem Ofstand vun 0,046 AE e saturngrousse Planemo kreest a vun eis aus gesinn en Transit mécht. Hien huet 36 % vun der Jupitermass (Typ: "Hot Jupiter", 72 % vun deem sengem Duerchmiesser). Iwwer 50 % vu senger Mass (ronn 70 Äerdmassen) entfalen dobäi interessanterweis op e feste Kär (Sou eppes kennt een nach net vun engem anere Gasris!). Den Zentral-Objet (Stär-Spektralklass: G0; spektroskopesch Gréissteklass: 8,15 m) huet 1,3 Sonnemassen a läit 250 Liichtjoer vun eisem Sonnesystem ewech
Den HD 149026b ass dee bis elo wäermste bekannte Planéit am Universum.
Der Landwirth
Der Landwirth, spéider Der Landwirt, war eng Lëtzebuerger Zeitung mat liberaler Ausriichtung, déi vum 3. Januar 1877 bis den 30. September 1940 erauskom ass. De vollstännegen Titel war: ''Der Landwirth. Organ des königlichen Ackerbauvereins des Großherzogthums zugleich Zeitung für die notariellen Anzeigen des Arrondissements Diekirch''.
Beim "Landwirth" gouf et eng Bäilag ënnert dem Numm Illustrirtes Unterhaltungsblatt. D'Zeitung gouf zu Dikrech vun der Dréckerei Schroell publizéiert.
Geschicht
Den 2. Juli 1926 ass d'National Zeitung vum deemolege Staatsminister Pierre Prüm mat dem "Landwirt" fusionéiert.
Luxlait
D ' Luxlait, déi gréisst Molkerei vu Lëtzebuerg, verkeeft ënner hirer Mark mam selwechten Numm Mëllech a Mëllechprodukter. Et ass eng Genossenschafts molkerei, déi deene Bauere gehéiert, déi duer liwweren.
Geschicht
D'Luxlait gouf 1894 als privat Gesellschaft ënner dem Numm "Central-Molkerei" mat engem Kapital vum 60.000 Lëtzebuerger Frang gegrënnt. Si ass zu enger Aktiegesellschaft gewuess an huet sech an "Zentralmolkerei" ëmbenannt.
Am Zweete Weltkrich gouf et eng Zwangsëmgestaltung vun der Lëtzebuerger Mëllechwirtschaft, an doduerch hunn d'Aktivitéite vun der Molkerei e staarken Opschwong kritt. D'Quantitéit vu Mëllech, déi all Dag geliwwert gouf, goung vun 2.000 Liter um Enn vun den drësseger Joren erop op 40.000 Liter um Enn vum Zweete Weltkrich.
1946 gouf de Betrib an eng Agrargenossenschaft ëmgewandelt an op "Molkereigenossenschaft Luxemburg - Laiterie de Luxembourg" ëmbenannt.
An de Joren nom Krich goung d'Zuel vun de Lëtzebuerger Molkereien staark erof: vun den 150, déi et 1948 nach gouf, blouwen der 12 Joer méi spéit nach just 5.
Den 2. Oktober 1978 hunn déi dräi lescht Lëtzebuerger Molkereigenossenschaften Celula, Laduno a Luxlait ënner dem Numm "LUXLAIT association agricole" fusionéiert.
Geschäftszuelen
2005 goufen an der Molkerei 118.479.256 kg Mëllech vu 545 Produzente verschafft. 248 Leit schaffen op der Luxlait. Den Ëmsaz 2005 war 61,7 Milliounen Euro.
De Betrib produzéiert zu Rouscht (Luxlait) an zu Angelduerf (Laduno).
Assignat
D'Assignate waren eng Wärung ënner der Franséischer Revolutioun.
E puer Méint nom Ufank vun der Revolutioun waren d'Staatsfinanze katastrophal. Fir dëse Problem aus der Welt ze schafen, huet den Deputéierten Talleyrand d'Iddi gehat, Saisie vum Besëtz vum Klerus ze maachen. Sou huet den 2. November 1789 d'Assemblée nationale constituante decidéiert, datt de ganze Besëtz vum Klerus « mis à disposition de la nation » wier. Dëse Besëtz waren elo déi sougenannt Biens nationaux, déi versteet goufen, fir d'Staatskeess nees opzefëllen.
Dëse Besëtz gouf op 3 Milliarde Livres geschat, a war eng grouss Reserv fir ëffentlech Finanzen. De Verkaf gouf an d'Hänn vun der Caisse extraordinaire geluecht, déi den 19. Dezember an d'Liewe geruff gi war. De Problem war awer, datt de Verkaf vu sou vill Besëtz Zäit brauch, op d'mannst ee Joer. Dëst war awer ze laang, d'Keese waren eidel an d'Faillite wier méi séier wéi de Verkaf gewiescht. Sou gouf beschloss Billjeeën an d'Liewen ze ruffen, wou d'Valeur assignée ass. Et war d'Gebuert vum Assignat.
De Fonctionnement vum Assignat ass einfach. Well et onméiglech war, direkt de ganze Besëtz vum Klerus ze verkafen, goufe Billjeeën erausginn, déi dës Valeur representéiert hunn. Jiddwereen, dee Biens nationaux kafe wollt, huet dëst misse mat den Assignate maachen. Sou hunn d'Leit d'Assignate vum Staat ofkaaft, a seng Keese gefëllt. Nodeem e Besëtz mat sou engem Assignat kaaft gi war, huet de Billjee missen zeréck bei de Staat goen, an zerstéiert ginn. Sou koum de Staat méi séier zu frësche Suen, wéi wann en hätt misse waarden, bis alles verkaaft gi wier.
Obschonn d'Iddi einfach war, an och ouni gréisser Problemer konnt duerchgefouert ginn, ware sech d'Deputéiert vun der Assemblée nationale constituante net ëmmer eens. Sou waren Deputéiert wéi den Talleyrand, de Condorcet oder och den Du Pont de Nemours komplett dogéint. Fir si war eng grouss Schwächt vun den Assignaten datt et der ni méi däerft ginn, wéi d'Bien nationaux wäert waren. Zu där Zäit war et awer net besonnesch schwéier, sou e Billjee ze fälschen. De Risiko war also grouss, datt méi Billjeeën am Ëmlaf waren, wéi virgesinn. A wann dëst géif antrieden, wieren d'Assignaten näischt méi wäert.
Schonn um Ufank vum Joer 1790 goufen éischt Fälschungen opgedeckt. Den 30. Mäerz huet den Anne-Pierre de Montesquiou-Fezensac deklaréiert, datt d'Assignaten «le plus coûteux et désastreux des emprunts» wieren.
De 17. Abrëll gouf aus dem Assignat Pabeiergeld. De Staat, deen nach ëmmer Sue gebraucht huet, huet d'Assignate fir all gängeg Ausgabe benotzt. De Staat huet d'Assignater, déi bei hien nom Verkaf zeréckkomm sinn, net zerstéiert, an huet ausserdeem nach méi Assignater erausginn, déi wäit iwwer dem Wäert vun de Biens nationaux waren. De Jacques Necker, zu dësem Zäitpunkt Finanzminister, dee géint d'Transformatioun vun den Assignater a Pabeiergeld war, huet am September demissionéiert.
Den Assignat huet ëmmer méi u Wäert verluer, vu 1790 bis 1793 ëm déi 60 %. Trotz dësem Wäertverloscht, waren d'Steeë vun de Bien nationaux éischter eppes fir déi méi räich Partië vun der Bevëlkerung. Sou konnte verschidde Leit enorm Terrainen a Gebaier fir "en Apel an e Stéck Brout" kafen, wann een de reelle Wäert vun dëse Besëtzer virun An hat.
Trotz allem huet sech d'Politik net wierklech ëm d'Finanzkris gekëmmert, an de Staat huet fläisseg weider Assignater erausginn. 1796 waren Assignater fir 45 Milliarde Livres am Ëmlaf, obschonn dëse Betrag ni hätt däerfen iwwer dräi Milliarde goen, wat der Valeur vum Besëtz vum Klerus entsprach huet.
England, zu dëser Zäit de gréisste Feind vu Frankräich huet selwer falsch Assignater produzéiert, fir d'franséisch Finanzkris ze verschlëmmeren.
Den 18. Mäerz gouf den Assignat aus der Zirkulatioun zeréckgezunn, a géint en neie Billjee ausgetosch, de Mandat territorial. De Wiessel gouf mat 30 Francs fir en Assignat géint 1 Franc fir e Mandat gemaach. De Mandat territorial hat gréisstendeels déi selwecht Geschicht wéi säi Virgänger, de Wäert ass souguer nach méi séier verfall. De 4. Februar 1797 gouf de Mandat och nees zeréckgezunn, an et gouf nees mat Boergeld bezuelt.
Och wann den Assignat kee groussen Erfolleg hat, sou huet en dach verhënnert, datt de franséische Staat duerch Konsequenze vun der Revolutioun direkt Faillite gaangen ass.
Well et net wierklech schwéier war, en Assignat ze fälschen, goufe si bal iwwerall produzéiert. Souguer an de Prisonge goufen Dréckereie fonnt. Déi meescht Fälschunge waren einfach z'erkennen, anerer ware sou gutt, datt ee sech net méi sécher war, dat ware virun allem d'Fälschunge vu London. D'Feinde vun der Republik hunn den Drock vun de falsche Billjeeën encouragéiert, fir Frankräich an de Ruin ze dreiwen. De Londoner Atelier war vun Notabelen aus der Vendée gegrënnt ginn, a gouf vum Joseph de Puisaye dirigéiert.
Am 19. Joerhonnert goufe vill Fälschunge fir de Sammlermaart produzéiert. Sou schwätzt een dacks vun de « vrais faux » (d'Fälschunge vun der Revolutiounszäit) fir si vun deenen aneren z'ënnerscheeden.
José Eduardo Agualusa
De José Eduardo Agualusa Alves da Cunha, gebuer den 13. Dezember 1960 am haitegen Huambo, Angola, ass en angolanesche Schrëftsteller a Journalist. Vill vu senge Bicher spillen am Angola an hu mat der angolanescher Geschicht ze dinn.
Seng Bicher goufen a méi wéi 25 Sproochen iwwersat.
Privatliewen a Carrière als Journalist
1993 huet hie mam Journalistekolleg Fernando Semedo a mat der Fotografin Elza Rocha en investigative Reportage iwwer d'afrikanesch Communautéit zu Lissabon, Lisboa africana, verëffentlecht.
De José Eduardo Agualusa schreift Chronike fir d'portugisesch Literaturzäitschrëft LER, d'brasilianesch Dageszeitung O Globo an den angolaneschen Internetsite Rede Angola.
Carrière als Schrëftsteller
1989 huet hie säin éischte Roman, A conjura, verëffentlecht, an deem hien d'Geschichte vun den Awunner vu São Paulo da Assunção de Luanda an der Zäit tëscht 1880 an 1911 erzielt. Fir dat Buch krut hien de Präis als bescht Revelatioun (Prémio Revelação) vum angolaneschen Grande Prémio Sonangol de Literatura.
D'Romanbiographie Estaçáo das chuvas (1996) erzielt d'Liewe vun der Dichterin an Historikerin Lídia do Carmo Ferreira, déi 1992 wärend dem neien Opflame vum angolanesche Biergerkrich ënner mysteriéisen Ëmstänn verschwonnen ass.
Déi zweet Bourse am Joer 2000 huet him en dräi Méint laangen Openthalt zu Goa erméiglecht, wou hien Um estranho em Goa geschriwwen huet. 2001 gouf hie vum Deutscher Akademischer Austauschdienst fir ee Joer op Berlin agelueden, wou säi Roman O ano em que Zumbi tomou o Rio entstanen ass.
Estranhões e Bizarrocos (2000) ass dat éischt Kannerbuch vum José Eduardo Agualusa. Et huet de Grousse Gulbenkianpräis fir Kanner- a Literaturgenre (Grande Prémio Gulbenkian de Literatura para Crianças e Jovens) gewonnen. Mat A girafa que comia estrelas ass 2005 en zweet Kannerbuch erauskomm.
O vendedor de passados (2004) ass eng Kritik vun der politescher a sozialer Lag am postkolonialen Angola. De Roman huet 2007 de britteschen Independent Foreign Fiction Prize gewonnen. Och d'Buch As mulheres do meu pai (2007) gouf gutt bei de Kritiker opgeholl. Dora geet et ëm de fiktiven angolanesche Komponist Faustino Manso, deen no sengem Doud siwe Wittfraen an 18 Kanner zeréckléisst. Seng jéngst Duechter Laurentina, eng Regisseurin, probéiert hirem verstuerwene Papp säin turbulent Liewen ze rekonstruéieren.
2006 huet hien de brasilianesche Verlag Língua Geral matgegrënnt, deen nëmme Wierker erausgëtt, déi op Portugisesch geschriwwe goufen.
Ufank 2009 gouf den Agualusa vun der Stad Amsterdam an hir Autoreresidenz agelueden, eng gemeinschaftlech Initiativ vun der Hollännescher Literaturstëftung (Nederlands Letterenfonds) an der Stëftung fir d'Produktioun an d'Iwwersetzung vun hollännescher Literatur. Do huet hien de Roman Barroco Tropical geschriwwen. Deen erzielt vum Schrëftsteller Bartolomeu Falcato, deem d'Läich vun enger Fra wärend engem Stuerm aus dem Himmel virun d'Féiss fält. Amplaz datt dee Muerd opgekläert gëtt, gëtt de Falcato selwer e Gejoten. Am selwechte Joer ass den Agualusa mat der brasilianescher Medail Ordem do Mérito Cultural ausgezeechent ginn.
Mat A Rainha Ginga iwwer d'angolanesch Kinnegin Nzinga huet den Agualusa 2014 eng zweet Romanbiographie verëffentlecht.
Taifun (Rakéit)
D'Taifun war eng Fligerofwierrakéit an déi klengst Flëssegkeetsrakéit déi als technescht Nieweprodukt vun der A4 vun der Wehrmacht am Zweete Weltkrich entwéckelt gouf.
Well si géint Enn vum Krich entwéckelt gouf ware grouss Efforte gemaach gi fir de Materialverbrauch an den Dreifstoffkonsum sou niddreg wéi méiglech ze halen. Et war och déi lescht Rakéit déi vun den Elektromechanischen Werke GmbH, Peenemünde entwéckelt gouf, fir mat enger Masseproduktioun déi alliéiert Bomberverbänn kënnen ze deziméieren.
Déi lescht Entwécklung vun dëser Rakéit war d'Taifun T/K3/L3.
Se hat e Kaliber vun 10 cm, a war 1,89 Meter laang. Mat der Sprengcharge vu 500 Gramm hat se een Eegegewiicht vun 9 kg, sou datt se mat 10 kg Dreifstoff, e Startgewiicht vun 19 kg hat.
D'Entwécklung vun der Rakéit huet den Dr. Scheuffelen geleet. Aerodynamesch war d'Rakéit séier op Funktiounsniveau awer d'Entwécklung vum Flëssegkeetsdreifwierk ass net richteg weidergaangen. Dofir gouf fir d'Entwécklungszäit z'iwwerbrécken eng Versioun produzéiert déi mat Polver ugedriwwe gouf, d'Taifun P, där hir Stabiliséierung an Treffgenauegkeet awer net sou gutt waren.
Gläichzäiteg mat der Bestellung vun 10.000 Taifun Flëssegkeetsrakéiten a 50.000 Taifun P, goufe 400 Ofschossbatterie mat all Kéier 12 Lanceure bestallt. Bis zum Krichsenn konnten awer nëmmen e puer honnert Rakéite geliwwert ginn an et goufen nëmmen 30 Proufstarte gemaach.
Varese
Varese ass eng Stad an der italieenescher Regioun Lombardei an ass d'Haaptstad vun der Provënz mam selwechten Numm.
Op 54 km² wunnen 82.000 Awunner. Varese läit am Norde vu Mailand eng 20 Kilometer vum Lago Maggiore ewech, südlech vum Séi vu Lugano a westlech vum Lago di Como, 5 km vun der Schwäizer Grenz.
Tëscht dem mëttelalterleche Biergduerf Santa Maria del Monte en Varese a Varese selwer läit de Sacro Monte di Varese, e Wee vun 2 km Längt mat 14 Kapellen.
Geographesch Koordinaten:
Tested on Animals
Tested on Animals ass den zweeten CD-R vum lëtzebuergeschen Techno-Electro Duo Crash\Zendo.
Hannergrond
Tested on Animals ass an zwéin Nomëtteger opgeholl ginn. Am Géigesaz zu der viereger CD-R sinn op dëser méi a manner laang Stécker.
Den Opener Merci ass en autobiographescht Lidd iwwer d'Dreckskëschten aus dem Beetebuerger-Park, déi Merci soe wann een eppes a se rageheit.
A la recherche du son perdu krut säin Titel nodeem de MIDI-Keyboard verstallt war a Crash\Zendo hu missen nom Originalklang sichen.
Idiot Savon ass eng Wuertspillerei.
Necessity huet Sprooch-Samples vum Jacques Derrida, dem Grënner vun der Dekonstruktioun.
Mitra
Eng Mitra (vu gr. μιτρα - Stierbännchen) ass eng traditionell Kappbedeckung vu chrëschtleche Bëscheef an Äbt. Se gehéiert zu de sougenannte Pontifikalien.
D'Form vun der Mitra huet am Laf vun der Zäit evoluéiert: aus enger kegelförmeger Mutz ass eng Mutz mat zwee Schëlter (cornua) entstanen déi agaangs riets a lénks gedroe goufen an duerno vir an hannen. Déi selwecht Form wéi hautdesdaags huet d'Mitra zanter dem 11. Joerhonnert, an der Kierch (ausser der Orthodoxie). D'Bannefudder ass ëmmer nach grad wéi dat vun enger Mutz. Vir an hanne gëtt dat vu méi festem Stoff ëmfaasst deen no uewe spatz zouleeft. Hannen hänken zwee Bännecher, déi sougenannt Infuln, bis an den éischten Drëttel vum Réck erof.
An der orthodoxer Kierch ass eng Mitra eng héich bombéiert Mutz un där hannen e Stéck Stoff erofhängt.
Demokratesch Volleksrepublik Korea
D'Demokratesch Volleksrepublik Korea (op Koreanesch Choson Minchuchuui Immin Konghuaguk), och nach Nordkorea genannt, ass e Staat an Ostasien. E grenzt am Norden un d'Volleksrepublik China an u Russland an am Süden u Südkorea
Sproochen
Déi offiziell Sprooch am Land ass Koreanesch. Donieft gëtt nach Russesch a Chineesesch gebraucht.
Varese (Homonymie)
D'Wuert Varese bezeechent:
Bloen Zwerg
Well de relativen Undeel vu masseräiche Stäre kleng ass an hir Liewesdauer kuerz ass, well d'Fusiounsreaktioun am Kär vum Stär mat wuessender Mass méi séier ofleeft, gëtt et nëmme ganz wéineg Stäre vun där Zort: Nëmmen ee vun 10 Millioune Stären ass e bloen Zwerg.
Blauer Zwerg
5. Mee
De '''5. Mee''' ass den 125. Dag vum Joer (126. am Schaltjoer) Joer am Gregorianesche Kalenner.
Arrondissement Dinant
D'Arrondissement ass och ee Geriichtsbezierk, deen och zoustänneg ass fir d'Gemengen aus dem Arrondissement Philippeville.
Gemengen a Sektiounen am Arrondissement
Gemengen
Sektiounen
Routeech
D'Routeech, Quercus rubra, ass e Bam aus der Gattung vun den Eechen (Quercus), dee vun Natur aus am ëstlechen Nordamerika vun der Ostküst bis un de Rand vun der Prärie virkënnt.
Et ass e Bam dee méi séier wéi déi europäesch Eeche wiisst, a gëtt zanter 1840 mat Erfolleg an Europa ugeplanzt.
Tulpebam
Den Tulpebam (Liriodendron tulipifera) ass e Bëschbam aus dem ëstlechen Nordamerika.
Routeech
Quercus borealis var. maxima
De Quercus borealis var. maxima Marsh. ass eng Varietéit vun der Routeech aus dem Süde vun den USA. Si ënnerscheet sech doduerch dat hir Blieder hänken a méi déif ageschnidde sinn, op all Säit 6 Läppercher hunn, a méi grouss Eechelen droen.
Tulpebam
An Europa gouf e scho géint 1770 a Parken ugeplanzt an zanter 1890 och a Bëscher. Am Bësch wiisst en am beschten an engem Mëschbestand mat Ahorn a Lannen an huet gär Agebidder.
Routeech
Zuuchtformen
Eng bekannt Zuuuchtform ass de Quercus rubra forma aurea, där hir jonk Blieder intensiv goldgiel sinn. Am Laf vum Summer verblatzen se e bësselchen a kënne gréng Faarftéin kréien.
Aarten déi der Routeech gläichen
Zu den Aarten déi der Routeech gläichen gehéieren d'Suppeneech (Quercus palustris), d'Fierwereech (Quercus velutina) an d'Scharlacheech (Quercus coccinea).
Routeechen zu Lëtzebuerg
Déi bekanntst Routeechen zu Lëtzebuerg sinn déi sechs Prinzessinnen-Eechen am Gréngewald.
Toodler
Toodler ass eng Uertschaft an der Gemeng Esch-Sauer.
Geographie
Toodler läit an engem Hank op der rietser Säit vum Sauerdall. Et ass iwwer den CR317 mat der Uertschaft Heischent an dem Lieu-dit Toodlermille verbonnen.
Schlass Vogelsanck
D'Schlass Vogelsanck ass eent vun de bemierkenswäerte belsche Schlässer. Et steet an der Gemeng Heusden-Zolder an der Provënz Limburg.
Den eelsten Deel sinn d'Fëllementer vum Schlasstuerm deen a brongem Sandstee gebaut war. Den Tuerm gouf am Mëttelalter ëm d'Joer 1000 gebaut.
Racing FC Union Lëtzebuerg
Um Spaweck
Websäit vum RFCUL
Schlass Vogelsanck
Den impressionantesten Deel vum Schlass gouf am regionale Renaissancestil 1637 vum Ferdinand, Grof vun Innhausen a vu Knupshausen, Barong vu Vogelsanck, an Här vun Zolder gebaut.
Déi gotesch Kapell vu 1445 déi hanner dem Tuerm steet gouf mat an déi deemoleg Konstruktioun mat abezunn.
Toodler
Geschicht
Toodler huet bis Enn 2011 zu der Gemeng Heischent gehéiert, déi du mat der Gemeng Esch-Sauer fusionéiert huet.
Schlass Vogelsanck
Den zweeten Deel ass en Neibau vun 1875 am neien Tudor-Stil. Am groussen Trapenhaus ass eng Fënster am neo-gotesche Stil. Dësen Deel gouf op Uerder vun der Fra vum Baron de Villenfagne der Lady Camille Preston of the Lords of Gormanstone, déi aus Irland koum, gebaut.
D'Seigneurerie Vogelsanck déi aus den Dierfer Zolder, Zonhofen, Houthalen, Heusden, Genk, Peer, an engem Deel vun Hasselt bestanen huet, gouf vun do aus regéiert.
A senger méi wéi dausendjähreger Geschicht gouf d'Schlass nëmmen eng Kéier weiderverkaaft, an zwar de 27. Juni 1741, wéi de portugisesche Grof Jean-Guillaume de Souza-Pacheco, d'Schlass dem Barong  Gilles Lambert de Villenfagne verklappt huet.
Haut ass d'Schlass nach ëmmer Besëtz a Residenz vum Barong de Villenfagne de Vogelsanck et du Saint-Empire, a senger Famill.
Dino Attanasio
Den Dino (Edoardo) Attanasio, gebuer den 8. Mee 1925 zu Mailand, ass en italieenesche Comiczeechner an Zeenarist, deen a senger Heemechtsstad Milano opgewuess ass.
1948 goung hien an d'Belsch, wou en direkt als Animateur mat Schaffen ugefaangen huet. Scho kuerz duerno huet en am Magazin Tintin d'Chance kritt fir ze publizéiren. Bis 1968 sinn am Tintin verschidde Comicgeschichte vun him erauskomm. Säin éischte grousse Erfolleg hat hie mat der BD "Signor Spaghetti", déi vum René Goscinny an Zeen gesat gouf a sech am Laf vun de Joren zu engem Evergreen entwéckelt huet.
Den Dino Attanasio ass och nach an aneren Illustréierten a Comicmagaziner publizéiert ginn, z. B. am Petits Belges, am Line an och am Spirou, wou hien e puer vun de belles histoires de l'oncle Paul gezeechent huet.
Donieft war hien ee vun den éischten Illustrateure vun der Kollektioun Marabout Junior. An där Täschebuchkollektioun fir déi Jonk huet hien 1953 als Éischten dem Henri Vernes seng Romaner vum Bob Morane illustréiert an och d'Bicherdeckele gezeechent. 1959 koum de Bob Morane als Bande dessinée eraus mat dem Dino Attanasio erëm als Éischten Zeechner. Duerno hu seng Confrèren de Gérald Forton, William Vance a Coria d'Serie weidergefouert.
Wéi den André Franquin an den 1960er Jore mat senger Serie Modeste et Pompon opgehalen huet, ass den Dino Attanasio domat weidergefuer.
Nodeem en den Tintin verlooss hat, ass en an Holland gaangen an huet do nieft senge Kontributiounen a verschiddene Blieder ganz besonnesch fir de Comicmagazin Pep geschafft. Do huet en op Zenarie vum Martin Lodewijk, deen och fir den Don Lawrence d'Zenarie vum Storm geschriwwen huet, a Patty Klein, eng Serie vu Gangstergeschichte gezeechent. Duerno koumen zesumme mam Yvan Delporte um Zenario de Bandoneon an a Kooperatioun mam Dick Matena, De Marconi's eraus. 1974 huet den Dino d'Geschichte vum "Spaghetti" relancéiert.
Den Dino Attanasio ass quasi op all Comicfestival souwuel a Frankräich wéi an der Belsch ze begéinen an och e reegelméissege Gaascht zu Conter um Comic Festival.
Jean Bertholet
De Jean Bertholet SJ, gebuer den 30. Dezember 1688 zu Vielsalm a gestuerwen de 26. Februar 1755 zu Namouer, war e lëtzebuergesche Geeschtlechen an Historiker, Auteur vun der Histoire ecclésiastique et civile du duché de Luxembourg et comté de Chiny, der ëmfangräichster Lëtzebuerger Geschicht, déi bis ewell geschriwwe gouf.
De Jean Bertholet huet an der Stad bei de Jesuitte studéiert an ass mat 20 Joer zu Tournai an deen Uerden agetrueden. Hien huet zu Tournai an Namur enseignéiert, an duerno zu Douai Theologie studéiert. 1723, mat 35 Joer, gouf en zum Paschtouer ordonéiert. 15 Joer laang ass en doruechter gezunn, fir dëse Beruff auszeüben, do huet e sech zu Lëtzebuerg etabléiert, fir säin Haaptwierk ze schreiwen, déi schonn ernimmt Histoire ecclésiastique et civile du duché de Luxembourg et comté de Chiny, déi tëscht 1741 a 1743 an 8 Bänn beim Drécker an Editeur André Chevalier erauskoum. Se hat am Ganze 4.584 Säiten.
Déi Publikatioun huet dem Bertholet méi Misär wéi Freed gemaach. Hie krut Gedeessems mat de Stänn, a säin Editeur an Drécker Chevalier a säi Pabeiersliwerant wollten nach Sue vun him. Fir deem aus de Féiss ze goen, huet hie sech op Namur zeréckgezunn, wou en am Alter vu 66 Joer gestuerwen ass.
D'Histoire..., déi vun de Stänn ëmmerhi mat 13.666 Gulde finanzéiert gouf, war, vun engem historiographesche Point-de-vue, eng typesch Rechtfertegung vum Ancien Régime, d. h. der gottgewollter Andeelung vun der Gesellschaft, mat Kierch a Monarchie als Haaptsailen, an der Onverännerlechkeet vun de gesellschaftlechen Zoustänn. Si gouf schonn zu Liefzäite vum Bertholet staark kritiséiert, virun allem vum Michel Simon, engem Bibliothécaire a selwer Auteur vun historeschen Texter. Hie wërft em vir, "dee gréissten Ignorant vum Universum" ze sinn a rose wéineg Anung vun der réimescher Geschicht ze hunn. (De Bertholet schrouf z. B., den Hellege Péitrus wier bis op Tréier (an duerch Lëtzebuerg) komm).
Ausserdeem hat de Bertholet dem Notaire an Historiker Jean-François Pierret säi Manuskript (5 Bänn; vgl. Nationalarchiv ANLux A.X 34) Essay sur l'histoire du Duché de Luxembourg et Comté de Chiny zimmlech onverschimmt ausgeschluecht, a kont sech nëmme knapps dem Virworf vum Plagiat ëntzéien.
Wéi en du bis zu Namouer war, huet de Bertholet e weidert Buch geschriwwen, d'Histoire de l'institution de la Fête-Dieu, dat 1746 zu Léck erauskoum.
An der Stad Lëtzebuerg ass am Quartier Belair eng Strooss no him benannt.
Delme
Delme ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Moselle an der Regioun Grand Est.
Entrée d'artistes
Entrée d'artistes, ass e lëtzebuergeschen Documentaire vum Andy Bausch. En huet den Ënnertitel Swing, Musetten a Fuesmusik.
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt, wéi den Jazz, de Swing, d'Musek an den Danz, zu Lëtzebuerg tëscht den 1920er an 1960er Fouss gefaasst hunn. Mat Interviewen, Archivbiller, Fotoen an nogestallten Zeenen portraitéiert en déi Plazen, wou gespillt a gedanzt gouf, an d'Museker Tommy Dallimore, Andy Felten, Johnny Glesener, Jean Roderes, Johnny Nimax, Camille Back, Faustino Cima…
Soss
Dem Regisseur Andy Bausch ass d'Iddi fir den Dokumentarfilm wärend den Dréiaarbechten zu Leslie Kent, a Tale of Sex, Booze and the Blues komm, engem anere Museksdocumentaire aus dem Joer virdrun.
Bei der 4. Editioun vum Lëtzebuerger Filmpräis (2019) krut Entrée d'artistes de Präis an der Kategorie "Beschten Documentaire".
2008 ass de Film och op DVD eraus komm.
Kritik
Josée Hansen, d'Lëtzebuerger Land: "Structuré assez rigidement (parfois trop) en chapitres mêlant éléments chronologiques et biographiques, Entrée d'artistes est un film très didactique et instructif. Confronté au manque de matériel historique, notamment images animées et musique, Andy Bausch a recours aux techniques déjà utilisées dans ses documentaires précédents – scènes rejouées par des acteurs, animation de photos, incrustations et superpositions –, techniques qu'il maîtrise désormais à tel point que cela fonctionne ici, que le flux n'est pas interrompu."
Europäesch Zentralbank
D'Europäesch Zentralbank (kuerz: EZB) gouf 1998 gegrënnt, fir, wéi et am Traité iwwer d'Europäesch Unioun virgesi war, déi neigeschaaft Wärung, den Euro, anzeféieren an ze geréieren, Change-Operatiounen ze maachen an dofir ze suergen, datt d'Bezuelsystemer ouni Problemer funktionéieren. Hir Aufgab ass et och, d'Wirtschafts- a Wärungspolitik vun der EU ze definéieren an ëmzesetzen. Si ass zanter dem 1. Dezember 2009 eng vun den Institutioune vun der Europäescher Unioun an huet hire Sëtz zu Frankfurt am Main.
Fir dës Aufgaben z'erfëlle schafft si mam "Europäesche System vun den Zentralbanken" zesummen, an deem déi 28 Zentralbanke vun den EU-Memberstaaten vertruede sinn. Op den 1. Januar 2014 hunn 18 vun deene Länner den Euro agefouert, cf. Eurozon, a bilden, zesumme mat der Europäescher Zentralbank, de sougenannten "Eurosystem".
D'Europäesch Zentralbank, wéi och d'national Zentralbanke vum Eurosystem, si vëlleg onofhängeg an hiren Decisiounen. Déi aner Europäesch Institutiounen an d'Regierunge vun de Memberstaaten däerfen net probéieren, dës ze beaflossen.
Hir Aufgaben
Eng vun den Haaptaufgabe vun der Europäescher Zentralbank ass et, d'Präisstabilitéit an der Eurozon bäizebehalen, fir datt den Euro seng Kafkraaft behält.
Fir dat s'erreechen, muss si d'Inflatioun genee am A behalen. D'EZB mécht alles, fir datt dës ënner 2 % am Joer bleift. Dofir kontrolléiert se fir d'éischt emol, wéi vill Suen am Ëmlaf sinn. Wann dat der ze vill wieren par Rapport zu de Wueren a Servicer, déi ugebuede ginn, géif d'Inflatioun an d'Luucht goen. Zweetens kontrolléiert se, wéi d'Präisser sech entwéckelen a se evaluéiert, wéi wäit doduerch d'Präisstabilitéit an der Eurozon a Gefor ass.
Fir d'Mass vun de Suen am Ëmlaf ze beaflossen, leet d'Europäesch Zentralbank de Leetzënssaz (Taux directeur) fest, dee fir déi ganz Eurozon gëllt.
Hir Funktiounsweis
D'Aarbechte vun der EZB ginn duerch dës 3 Entscheedungsinstanzen definéiert:
Soss
Op all Euroschäin sti lénks uewen d'Initiale vun der EZB an deene verschiddene Sproochen: D'Ënnerschrëft op der 2002er-Serie ass, bei de Schäiner, déi bis 2003 gedréckt goufen, déi vum Wim Duisenberg, déi vun 2004 bis 2011 droen déi vum Jean-Claude Trichet, déi bis 2019 vum Mario Draghi, an zanterhier déi vun der Christine Lagarde.
José Carreras
De Josep Carreras i Coll, bekannt als José Carreras, gebuer de 5. Dezember 1946 zu Barcelona) ass e spueneschen Tenor. Hie gehéiert nieft dem Domingo an dem Pavarotti (an der Tëschenzäit verscheet) zu den Dräi Tenoren.
Säi Liewen
De Carreras huet fir d'éischt Chimie studéiert, ass dunn awer 1963 zum Gesangsstudium beim Jaime Francisco Puigi um Conservatoire vu Barcelona iwwergewiesselt. Seng Debuten huet hien 1970 am Liceo, dem Operenhaus vu senger Heemechtsstad, am Verdi senger Oper Nabucco gemaach. 1971 huet hien de Verdi-Concours zu Busseto gewonnen; duerops gouf hie vun der Madrider Oper engagéiert an ass fir d'éischt mat der Montserrat Caballé zu London am Donizetti senger Oper Maria Stuarda opgetratt.
Vun 1972 un, koum hien am Laf vu sengen Tourneeën an d'New York City Opera, den Teatro Colón zu Buenos Aires, d'Oper vu Chicago, d'Metropolitan Opera, d'Royal Opera House, d'Wiener Staatsoper an och den Scala (1972). No sengem internationalen Duerchbroch als lyrischen Tenor krut hien Invitatiounen aus Salzburg, Hamburg, München, Bréissel, San Francisco, London an anere Stied.
Memberstaate vun der Europäescher Unioun
D'Europäesch Unioun (EU) huet 27 Memberstaaten:
José Carreras
Säi Liewen
1987, um Héichpunkt vu senger Carrière, huet de Carreras eng akut lymphatesch Leukemie kritt. Géint d'kritesch Prognose vu sengen Doktere konnt hien, no enger Knachenmuerch-Transplantatioun, déi den Nobelpräisdréier Edward Donnall Thomas zu Seattle gemaach huet, an no enger intensiver Behandlung, déi ee Joer gedauert huet, seng Krankheet iwwerwannen a seng Gesangcarrière erëm ophuelen.
Aus Dankbarkeet fir déi medezinesch Hëllef huet hien 1988 d'Fundación Internacional José Carreras para la lucha contra la leucemia (International Stëftung José Carreras fir d'Bekämpfung vun der Leukemie mat Haaptsëtz zu Barcelona gegrénnt. D'Stëftung ënnerstëtzt zanterhier d'Leukämiefuerschung. Vun 1995 un ass de José Carreras an dësem Sënn och iwwer seng Deutsche José Carreras Leukämie-Stiftung e. V. an Däitschland aktiv. Hir Benefizgalaën, déi vun der ARD-Télévsioun iwwerdroe ginn, sinn iwwer Däitschand eraus bekannt. Am Kader vun der Foussball-Weltmeeschterschaft 1990 huet sech, zesumme mam Plácido Domingo a Luciano Pavarotti, den Trio Dräi Tenoren forméiert, déi och ettlech CDen enregistréiert hunn.
Memberstaate vun der Europäescher Unioun
Déi 6 Grënnungsmembere vun den Europäesche Communautéiten (1.1.1958), déi och schonn 1951 den CECA-Vertrag ënnerschriwwen haten:
José Carreras
Säi Liewen
Zanter 2006 ass de Carreras fir d'zweet bestuet. Aus sengem éischte Bestietnes huet hien e Fils an eng Duechter.
Memberstaate vun der Europäescher Unioun
Den 1. Januar 1973 koum et zum Bäitrëtt vun 3 weidere Länner:
José Carreras
Repertoire an Interpretatiounen
Dës Lëscht ass net vollstänneg.
Memberstaate vun der Europäescher Unioun
Den 1. Januar 1981 ass et um Tour vu 🇬🇷.
Den 1. Januar 1986 trieden déi 2 Länner vun der ibeerescher Hallefinsel bäi:
Alt nees eng Kéier huet d'norwegescht Vollek seng Regierung iwwerstëmmt a bei engem Referendum 'Neen' zum Bäitrëtt gesot.
Den 1. Mee 2004 sinn 10 Länner op ee Siess der EU bäigetrueden:
Mat 🇧🇬 a 🇷🇴, déi den 1. Januar 2007 bäigetruede sinn, huet sech d'Zuel vun de Memberstaate op 27 erhéicht.
Den 1. Juli 2013 koum mat dem 28. Memberstaat 🇭🇷 als bis ewell lescht Land dobäi.
Den 31. Januar 2020 ass d'Vereenegt Kinnekräich aus der EU ausgetrueden. Et gëllen Iwwergangsreegele bis den 31. Dezember 2020, fir déi bestoend Rechter a Flichten duerch en neien Handelsvertrag z'ersetzen. D'EU huet zanterhier nëmmen nach 27 Memberstaaten.
Mat follgende Länner lafe Bäitrëttsverhandlungen, d. h. datt se am Gaang sinn, EU-Virschrëften an dat jeeweilegt nationaalt Recht ëmzesetzen:
Potenziell Kandidate fir Member vun der EU ze ginn, déi awer d'Konditiounen nach net erfëllen, sinn:
Um Spaweck
Euroopan unioni
Virgo-Superkoup
De Virgo-Superkoup oder och Lokale Superkoup ass e Galaxiësuperkoup an huet ënner anerem déi Lokal Grupp, zu där och eis Galaxis, d'Mëllechstrooss gehéiert. En huet d'Form vun enger ofgeflaachter Scheif mat engem Duerchmiesser vun ongeféier 200 Millioune Liichtjoer an huet ronn 100 bis 200 Galaxiëkéip. De Virgo-Superkoup ass nom Virgo-Galaxiëkoup, deen de gravitativen Zentrum vum Superkoup ass, genannt. D'Lokal Grupp distanzéiert sech mat ongeféier 1000 km/s vum Virgo-Galaxiëkoup. Duerch en Ofstand vum Virgo-Galaxikoups vu 65 Mio. Liichtjoer ass d'Vitess manner grouss, wéi si nom Hubble-Gesetz z'erwaarde wier. Relativ zu der allgemenger Expansioun vum Universum beweege mir eis dofir a Richtung vum Virgo-Koup. Dee Phenomeen huet den engleschen Numm Virgo Infall.
Opgrond vun Observatioune vun dësem Effet, deen d'Gravitatioun op d'Beweegung vun de Galaxien huet, gëtt déi total Mass vum Virgo-Superkoup op ongeféier 1015 Sonnemassen (ongeféier 2 × 1045 kg) geschat. Well seng Liichtkraaft fir déi Zuel vu Stären ze niddreg ass, gëtt ugeholl, datt e Groussdeel vu senger Mass aus donkeler Matière besteet.
6. Mee
De '''6. Mee''' ass den 126. Dag vum Joer (127. am Schaltjoer) am Gregorianesche Kalenner.
Useldeng
Useldeng ass eng lëtzebuergesch Uertschaft. Et ass de Sëtz vun der Gemeng mat dem selwechten Numm.
Geographie
D'Uertschaft läit riets a lénks vun der Atert, an ass den Haaptuert vun der Gemeng mat dem selwechten Numm.
Canton de Fénétrange
De Canton de Fénétrange ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am, Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Fénétrange.
Useldeng
Verkéier
Fréier bis 1967 hat Useldeng och eng Gare déi op der Atertlinn louch.
Op der Kopp riets vun der Wollefsbaach tëscht Useldeng a Rippweiler ass e Fluchfeld wou mat Seegelfligere geflunn gëtt.
An der Mëtt vum Duerf op engem Fielsvirspronk steet d'Ruin vun enger mëttelalterlecher Buerg. (Buerg Useldeng)
Nopeschdierfer
D'Nopeschdierfer vun Useldeng sinn am Sënn vun der Auer:
Zwergstär
Een Zwergstär ass an der Astronomie e Fixstär mat klengem Duerchmiesser a gerénger Liichtkraaft.
Zwergstäre sinn entweeder opgrond vun hirer Entwécklungsgeschicht kleng, wéi:
oder verschidde Stäre verléieren am Laf vun hirem Liewen en Deel vun hirer Mass a gi spéider immens kompakt, wéi:
Blo, Giel a Rout Zwerge sinn Haaptreistären, wärend Wäiss Zwerge Stäreläichen a Brong respektiv Schwaarz Zwerge wéinst hirer klenger Mass keng richteg Stäre sinn.
Plácido Domingo
De José Plácido Domingo Embil OBE, gebuer den 21. Januar 1941 zu Madrid, ass e spueneschen Dirigent an Operesänger an de Stëmmlagen Tenor a Bariton. Hien huet zesumme mam Josep Carreras (* 1946) a Luciano Pavarotti (1935-2007) zu den Three Tenors gehéiert.
Yzeures-sur-Creuse
Yzeures-sur-Creuse ass eng franséisch Gemeng am Departement Indre et Loire, déi an der Regioun Centre läit.
Populatioun
Evolutioun 1960 - 2006
Traité vu Prüm
Den Traité vu Prüm ass en Traité, deen d'Zësummenaarbecht tëscht de Policë vu Lëtzebuerg, der Belsch, vun Holland, Däitschland, Frankräich, Éisträich a Spuenien verstäerke soll. E gouf de 27. Mee 2005 zu Prüm vun de Justizministere vun deene Länner ënnerschriwwen.
Den Traité soll virun allem d'Zesummenaarbecht iwwer d'Grenzen ewech bei der Bekämpfung vum Terrorismus, der Kriminalitéit an der illegaler Migratioun verstäerken a verdéiwen. Sou kréien d'Policën aus deene Länner, déi den Traité ënnerschriwwen hunn, d'Méiglechkeet, direkten Zougank op d'DNA- a Fangerofdrocksdateie vun deenen anere Länner ze kréien. Och d'Dateie vun den Autos-Immatrikulatioune falen dorënner.
Weiderhi kënnen Informatiounen iwwer Leit, déi z. B. bei politesche Manifestatiounen oder Foussballmatcher duerch Gewaltdoten opgefall waren, preventiv ausgetosch ginn.
Fir illegal Migratioun besser ze bekämpfen ass virgesinn, datt sech Spezialisten iwwer Dokumenter austauschen a sech bei Réckféierunge géigesäiteg hëllefen.
Och d'direkt Zesummenaarbecht um Terrain, z. B. Patrouillë vu Polizisten aus 2 Länner oder d'géigesäiteg Hëllef bei Groussevenementer oder Katastrophen, soll konkreetiséiert ginn.
Den 12. Juni 2007 hunn d'EU-Justizministeren decidéiert, den Traité vu Prüm an d'EU-Recht eriwwerzehuelen, wat heescht, datt seng Dispositioune op all EU-Memberstaaten ausgebreet ginn. Zanter 2005 si bis ewell Finnland, Slowenien an Ungarn dem Ofkommes bäigetrueden, an déi heite Länner hunn erkläert, si hätte wëlles dat ze maachen: Italien, Portugal, Bulgarien, Rumänien, Schweden a Griicheland.
Billie Joe Armstrong
De Billie Joe Armstrong, gebuer de 17. Februar 1972, ass de Sänger a Gittarist vun der US-amerikanescher Punkrockband Green Day.
Säi Papp ass gestuerwe wéi hien 10 Joer hat, si waren zu 6 Kanner doheem, dovu war hien dee Jéngsten.
Den 2. Juli 1994 huet hie sech mat der Adrienne Nesser bestuet an d'Koppel huet zwéi Bouwen: de Joseph Marciano (* 28 Februar 1995) an de Jakob Danger (*13 September 1998). Hien ass Vegetarier.
Maasselter
De Maasselter, oder Kräizholz (Acer campestre), ass e Lafbam deen a ganz Europa doheem ass.
Et fënnt een en haaptsächlech als Ënnergehëlz an Eschen- an Eechebestänn, oder als klenge Randbam oder Trausch op waarme kallekräiche Plazen am Hiwwel- a Biergland.
De Maasselter mécht gär Stackauschlag a Wuerzelbrutt.
Tausend Ozeane
Tausend Ozeane ass e Film aus dem Joer 2008 vum Schwäizer Regisseur Luki Frieden. Nodeem en an der Schwäiz ugelaf ass, hat en de 27. Februar 2009 Première zu Lëtzebuerg.
Ëm wat geet et am Film?
Fënnef Kolleege maache Vakanz op de Maldiven. Um Enn decidéiert ee vun hinnen, de Björn, do ze bleiwen, fir an der Fräiheet ze liewen. Säi beschte Kolleeg Meikel mécht sech doheem Suergen ëm hien. Hie mierkt awer och, datt sech an der Zäit wou si fort waren eppes geschitt ass, wouriwwer seng Famill net schwätzen wëll. Hie kritt geroden, säi Frënd op der Maldiven ze loossen an net ze probéieren en erëm ze huelen. Dem Meikel kënnt dat glunge vir, an hie probéiert, erauszefanne firwat de Björn wierklech fort gaangen ass...
Grandsen
Grandsen ass eng Uertschaft an der Gemeng Klierf. Bis de 5. Dezember 2011 huet Grandsen zu der fréierer Gemeng Hengescht gehéiert.
Eugène Ferron
Den Eugène Ferron, gebuer de 25. Februar 1841 an der Stad an och do gestuerwen den 31. Dezember 1903, war e lëtzebuergesche Moler, Zeecheprofesser, Mathematiker an Ingenieur.
Virgo-Galaxiëkoup
De Virgo-Galaxiëkoup ass e grousse Galaxiëkoup mat op d'mannst 1300, méiglecherweis awer 2000 Galaxien, deem säin Zentrum op enger Distanz vu 65 Millioune Liichtjoer läit.
Eugène Ferron
Säi Liewen
Vun 1854 bis 1861 huet den Eugène Ferron säi Secondaire am Stater Kolléisch absolvéiert. Hien huet do säin Talent fir d'Mathematik an d'Zeechnen entwéckelt a war an den Zeechen- a Molcourse beim Jean-Baptiste Fresez a gouf do mat der ieweschter Auszeechnung, der grande médaille, ausgezeechent.
Virgo-Galaxiëkoup
De Koup mécht den Zentrum vum lokale Superkoup, deen och Virgo-Superkoup genannt gëtt. Déi Lokal Grupp, vun der Galaxiëgrupp, zu där eis Mëllechstrooss gehéiert, ass en Deel vun dësem Superkoup.
Eugène Ferron
Säi Liewen
1862 ass den Eugène Ferron op Gent studéiere gaangen a krut 1867 säin Diplom als Ingénieur civil.
Auguste Liesch
De Jean-Baptiste Auguste Liesch gebuer den 28. August 1874 zu Munneref, a gestuerwen den 13. Mäerz 1949 zu Lëtzebuerg, war e lëtzebuergesche Jurist, Politiker a Schrëftsteller. Säi bekanntst Wierk ass D'Maus Ketti.
Eugène Ferron
Säi Liewen
Dat Joer duerno krut hien eng definitiv Nominatioun als Zeechen- a Mathematiksprofesser am Stater Kolléisch.
Virgo-Galaxiëkoup
Entdeckung
De Messier huet a sengem Katalog am Ganze 16 Galaxien agedroen, déi haut als Membere vum Virgokoup identifizéiert sinn: M49, M58, M59, M60, M61, M84, M85, M86, M87, M88, M89, M90, M91, M98, M99 a M100. De Messier huet a senge Notizen hanner der Androung fir M91 déi follgend Sätz geschriwwen (iwwersat nom Kenneth Glyn Jones):
Auguste Liesch
Säi Liewen
Den Auguste Liesch koum als Jong vun engem Apdikter zu Munneref op d'Welt. Hien hat Droit studéiert a war als Affekot um Barreau vu Lëtzebuerg ageschriwwen. Hie gouf 1904 Friddensriichter zu Gréiwemaacher. 1907 war en um Bezierksgeriicht an der Stad Lëtzebuerg.
Eugène Ferron
Säi Liewen
Vun 1874 u bis zu sengem Doud war de Ferron Regierungskommissär fir d'Eisebunn.
Auguste Liesch
Säi Liewen
Vun 1918 bis 1921 war den Auguste Liesch, als Vertrieder vun de Liberalen, Generaldirekter (Minister) an zwou Regierungen ënner dem Émile Reuter, zoustänneg fir Justiz an ëffentlech Aarbechten. Méi wéi eemol war hien net mat der Politik vum Émile Reuter d'accord an huet e puermol domat gedreet seng Demissioun anzereechen. Hien ass awer bis Mëtt Abrëll 1921 op sengem Poste bliwwen, wéi den Émile Reuter seng éischt Regierung zesummegestallt huet déi nëmmen aus Vertrieder vun der Rietspartei bestanen huet.
Virgo-Galaxiëkoup
Entdeckung
Déi hell Sombrero-Galaxis M104, déi duerch hir Lag um Himmel visuell zu dëser Grupp gehéiert, ass allerdéngs kee Member vum Koup, well si eis méi no ass, wéi déi aner Galaxiëmembere vum Koup.
Eugène Ferron
Säi Liewen
Als Ingenieur gouf hien 1876 vun der Regierung chargéiert eng Propositioun fir de Bau vun enger Bréck iwwer de Péitrussdall ze maachen. Seng Propositioun fir eng Bréck mat engem grousse Bou vun 80 Meter ze bauen, gouf méi spéit vun aneren opgeholl a mam Bau vun der Neier Bréck ëmgesat.
Auguste Liesch
Säi Liewen
Duerno gouf en Direkter vun der Douane an ass dat bis den Dezember 1932 bliwwen, säin Nofollger op deem Poste war den Adolphe Kunnen.
Virgo-Galaxiëkoup
Galaxien am Virgokoup
Et gëtt ongeféier 30 Galaxien am Virgokoup, déi méi hell wéi 10,5. Gréissteklass sinn:
Auguste Liesch
Säi Liewen
Den 23. Januar 1937 koum en an de Staatsrot an ass do bis de 16. November 1945 bliwwen.
Am Krich gouf e vum Okkupant op Leubus a Schlangenbad ëmgesidelt.
Eugène Ferron
Säi Liewen
De Ferron war Member vun der naturwëssenschaftlecher Sektioun vum Institut grand-ducal.
Auguste Liesch
Säi Liewen
1949 ass den Auguste Liesch gestuerwen.
Literatur
== Gielercher ==
No him benannt
Als Undenken un den Auguste Liesch sinn eng Partie Stroossen no him benannt: zu Bartreng, Diddeleng, an der Stad, zu Munneref an zu Biermereng.
Shanghai
Shanghai (chin. 上海, Shànghǎi) ass déi bedeitendst Industriestad vun der Volleksrepublik China.
Canton de Champeix
De Canton de Champeix ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Issoire, Puy-de-Dôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Pionéierbamaarten
Pionéierbamaarte sinn déi Bamaarten, déi als éischt fräi Fläche koloniséieren, wéi zum Beispill no Kalschléi, Äerdrutscher oder Bränn.
Pionéierbamaarte sinn z. B.:
Pionéierbamarten hunn eng Rëtsch gemeinsam Eegenschaften: Si wuesse séier, verdroen d'Klimaextremer gutt a stelle keng grouss Uspréch un de Buedem.
Si ginn dofir do ugeplanzt, wou et drëms geet fir de Buedem fir aner Holzaarten ze preparéieren an e Schierm opzebauen, fir doduerch eng Protektioun fir déi méi empfindlech Bamaarten ze maachen.
Doris Drescher
D'Doris Drescher, gebuer den 22. Juli 1960 an der Stad Lëtzebuerg, ass eng lëtzebuergesch Kënschtlerin.
2001 huet si Lëtzebuerg op der 49. Biennale vu Venedeg mat der Installatioun "casa mia" vertrueden.
2012 gouf si um Salon vum Cercle artistique mam Prix Pierre-Werner ausgezeechent.
D'Doris Drescher ass d'Schwëster vum Jacques Drescher.
Séisskäschtebam
De Séisskäschtebam, Castanea sativa Mill., dee Käschten dréit, ass e Bam aus dem Süde vun Europa, a gouf am Norde vun de Réimer praktesch gläichzäiteg mat der Rief agefouert. De Séisskäschtbam gëtt et nach an Nordafrika an a Westasien. An Europa ass et den eenzege Vertrieder vun der Gattung Castanea.
Et ass e Bam, deen e waarme Klima brauch, an en ass empfindlech géint de Frascht.
D'Séisskäschtebeem kënne bis iwwer 400 Joer al ginn. An de Bëscher gi se a Südwestdäitschland, Bulgarien, Italien an a Rumänien ugeplanzt.