cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Babenberger
D'fränkesch Babenberger
Den eenzege Babenberger Brudder deen iwwerlieft hat, den Adalbert, gouf vum Kanzler a Régent Hatto I., Äerzbëschof vu Mainz, engem Fërderer vun de Konradiner, un de kinneklechen Haff geruff. Hie wollt net dohi goen, a konnt fir eng Zäit seng Buerg Theres (haut Obertheres bei Hassfurt) géint d'kinneklech Arméi halen, huet sech awer 906 erginn, a gouf, trotz dem Hatto sengem Verspriechen datt e fräi kéint passéieren, verurteelt a gekäppt. De Konrad de Jonke gouf Herzog vu Franken ouni datt een him dës Muecht streideg gemaach hätt (an am Joer 911 als Konrad I. Kinnek vum ostfränkesche Räich), wärend d'Babenberger all hire Besëtz an hir Ämter a Franke verluer hunn. Bamberg gouf Kinneksland, bis et 973 u Bayern ugeschloss gouf.
Dem Adalbert säi Jong Heinrich vu Babenberg huet d'Fehd iwwerlieft a gouf Stammpapp vun de Schweinfurter Grofen an der jonker Babenberger Linn.
D'éisträichesch Babenberger
Den Zesummenhang vun den éisträicheschen a fränkesche Babenberger gouf zanter dem Mëttelalter ëmmer nees behaapt, mä ni wierklech opgekläert. Well d'éisträichesch Babenberger awer aus dem bayereschen Héichadel stamen, läit eng Verwandtschaft no.
976 gouf de Liutpold, Grof vum Donaugau als Grof vun der Mark Marchia Orientalis ernannt, e Gebitt vu knapps 100 km Breed op der Ostgrenz vu Bayern, aus deem sech d'Herzogtum Éisträich entwéckelt huet. De Luitpold, deen d'Mark warscheinlech als Belounung vum Keeser Otto II. krut, well hien him wärend dem bayereschen Opstand 976 trei bliwwe war, huet säin Herrschaftsberäich op Käschte vun Ungarn weider ausgedeent, a gouf 994 vu sengem Jong Heinrich I. bëierft. Nom Heinrich, deen d'Politik vu sengem Papp weidergefouert huet, koum 1018 säi Brudder Adalbert an 1055 säin Neveu Ernst un d'Muecht, dee vun de Keeseren Heinrich II. an Heinrich III. belount gouf, well hie bemierkenswäert trei war. Ënner dem Adalbert goufe Leitha, March an Thaya als Grenzflëss etabléiert.
Den Nofollger a Markgrof Leopold II. huet zwar am Investitursträit geschwant, mä huet sech awer schlussendlech ënner dem Afloss vum Bëschof Altmann vu Passau op d'Säit vum Poopst gestallt. Dem Heinrich IV. war et allerdéngs trotz der Néierlag vum Leopold bei Mailberg 1082 onméiglech, hien aus der Mark ze verdreiwen, oder d'Nofolleg duerch säi Jong Leopold III. am Joer 1096 ze verhënneren. Am Sträit tëscht dem Heinrich IV. a sengem Jong Heinrich V. huet sech de Leopold III. op d'Säit vum Jong gestallt, mä gouf awer op d'Säit vum Keeser gezunn an huet 1106 dësem seng Duechter Agnes, Witfra vum Herzog Friedrich I. vu Schwabe bestuet. 1125 huet hien d'Keeserkroun net ugeholl. Säin Äifer bei der Grënnung vu Kléischter (virun allem Klosterneuburg) huet him de Bäinumm "de Frommen" abruecht, an hie gouf 1485 vum Poopst Innozenz VIII. helleggesprach. Hie gëllt als Landespatréiner vun Nidderéisträich.
De fënnefte Jong vum Leopold war den Otto, Bëschof vu Freising. Säin eelste Jong, de Leopold IV. gouf 1136 Markgrof an 1139 krut hie vum Kinnek Konrad III. d'Herzogtum Bayern, wat dem Heinrich dem Houfregen entzu gi war. Dem Leopold säi Brudder Heinrich (säi Spëtznumm "Jasomirgott" soll dohier kommen, datt den Heinrich bei all sengen Entscheedungen de Saz "Ja so mir Gott helfe..." soll gesot hunn) gouf 1140 Pfalzgrof um Rhäin an nom Doud vum Leopold am Joer 1141 Markgrof vun Éisträich. No sengem Bestietnes mat der Gertrude, der Witfra vum Heinrich dem Houfrege gouf hien 1143 mat dem Herzogtum Bayern belehnt an ass vu sengem Amt als Pfalzgrof zeréckgetrueden. 1147 huet hie beim Kräizzuch matgemaach, a wéi hien heemkomm ass, huet hien op Bayern verzicht. Als Ersatz dofir krut hien Éisträich, deem seng Haaptstad 1146 op Wien verluecht gi war, a wat zu engem Herzogtum erhuewe gouf (Privilegium Minus 1156).
Den zweeten Herzog war dem Heinrich säi Jong Leopold V., deen 1177 no him koum, a bei de Kräizzich vun 1182 an 1190 dobäi war. A Palestina krut hie sech mam Kinnek Richard Lionheart an d'Hoer; hien huet de Richard um Wee fir heem gefaange geholl, an huet hien dem Keeser Heirich V. iwwerginn. De Leopold huet d'Territoire vun de Babenberger vergréissert, duerch en Ierfkontrakt, déi sougenannt Georgenberger Handfeste, deen hie mat dem Ottokar IV. de 17. August 1186 um Georgenberg zu Enns gemaach hat. Hien ass 1194 gestuerwen; Éisträich goung u säi Jong Friedrich an d'Steiermark u säin anere Jong Leopold. Nom Doud vum Friedrich 1198 goufe si vum Leopold VI. "dem Glorräichen" nees vereenegt.
Den neien Herzog huet a Spuenien, Egypten a Palestina géint d'Moslems gekämpft, ass awer haut éischter als Gesetzgeber, Fërderer vun der Literatur a Stadgrënner bekannt. Ënner him gouf Wien en Zentrum vun der Kultur an Däitschland a vun der grousser Schoul vun de Minnesänger. Seng méi spéit Joren huet hien am Sträit mat sengem Jong Friedrich verbruecht. Hien ass 1230 zu San Germano gestuerwen, wou hien higaange war, fir tëscht dem Keeser Friedrich II. an dem Poopst Gregor IX. Fridden ze stëften.
Säi Jong Friedrich II. gouf säin Nofollger als Herzog a krut de Bäinumm "de Sträitbaren" duerch seng andauernd Kämpf mat de Kinneke vun Ungarn a Béimen souwéi mam Keeser. Hien huet senger Mamm a senger Schwëster hir Besëtzer geholl, war bei senge Sujete wéinst senger Ënnerdréckungspolitik verhaasst, an 1236 koum hien ënner Reichsacht a gouf aus Éisträich verdriwwen. No der Exkommunikatioun vum Keeser huet hien ouni Erfolleg mam Keeser Friedrich II. vun Hohenstaufen fir d'Erhiewung vun Éisträich zu engem Kinnekräich verhandelt. Hien ass 1246 um Schluechtfeld ëm d'Liewe komm, an domat waren d'Babenberger an der männlecher Linn ausgestuerwen.
Dësen Text baséiert op engem Artikel vun der Encyclopedia Britannica 1911
Literatur zum Theema
dora benotzt:
Nolëns
Et ass déi einfachst an déi bëllegst Léisung fir Makrofotografie ze praktizéieren, ouni op e Makroobjektiv oder en Tëscherank zeréckzegräifen.
Nodeeler
Well Nolënsen net flaach si verännere se de Stralegank vum Liicht, ier et an d'Objektiv kënnt. Normal Objektiver sinn awer dofir net berechent a sou geet, besonnesch op dem Bord Schäerft verluer. Fir Chromatesch Streeungen ze verhënneren ass ugeroden, eng Nolëns mat enger Achromat-Lëns ze benotzen.
Verschidde Stäerkten
Am Handel sinn Nolënse mat verschidde Stäerkten, déi an Dioptrien ausgedréckt ginn.
Schorsch Mayer
De Schorsch Horst Mayer, gebuer den 20. Januar 1940, zu Stuttgart-Bad Cannstatt, ass e lëtzebuergesche Moler mat däitschen Originnen.
No senge Konschtstudien op der Staatlichen Akademie der Bildenden Künste zu Stuttgart krut hien 1966 säin Diplom fir Konscht z'enseignéieren.
1968 huet hie sech mat der Lian Reckinger bestuet, an 1972 si se op Lëtzebuerg geplënnert. De Schorsch Mayer war zanterhier, bis zu senger Pensioun, Chargé de cours an den Owescoursen am Lycée technique des Arts et Métiers um Lampertsbierg.
Vun 1984 un huet hien op der Schläifmillen mat senger Fra en Atelier.
Zanter Mëtt 2007 ass de Schorsch Mayer Lëtzebuerger Staatsbierger.
Nobressart
Nobressart, op Lëtzebuergesch Gehaanselchert oder Elchert, ass eng Uertschaft an der Provënz Lëtzebuerg an der Belsch a läit an der Gemeng Atert.
Geographie
Nobressart läit am Südoste vun der Provënz Lëtzebuerg, am Arelerland. Nërdlech vun der Uertschaft läit den Habicher Wald, de gréissten zesummenhängende Bëschmassiv an der Belsch.
Geschicht
An der Géigend vun Nobressart goufe Reschter vun enger Villa, vun engem gallo-réimesche Kierfecht a vun vun enger Glasbléiserie aus den Héije Mëttelalter fonnt. D'Uertschaft déi net wäit vum Kiem Arel-Tongeren ewech läit huet sech ongeféier am 13. Joerhonnert op där Plaz entwéckelt. Deemools huet se Helkerot geheescht. D'Endung sart am Numm weist drop hin datt déi Plaz wou d'Uertschaft ass, défrichéiert gouf, fir Akerland ze kréien. 1619 goufen am Duerf 41 Famille gezielt. Kuerz duerno, no der Peschtepidemie, hunn nach just 10 Leit do gewunnt. En Opschwonk koum nees am 18. Joerhonnert an d'Uertschaft huet um Enn vun deem Joerhonnert scho bal sou ausgesinn, wéi haut. Déi meescht Awunner waren Aarbechter aus de Géissereien a Pabeiermille vum Pont d'Oye. Ëm déi Zäit goufen och d'Kierch, d'Schoul an d'Paschtoueschhaus gebaut.
D'Uertschaft
Nodressart läit an enger Transitzon tëscht den Ardennen an dem belsche Loutrengen. Den Ënnergrond besteet aus Ardennerschifer an d'Haiser gläichen och den Ardennerhaiser awer d'Aart a Weis wéi se zesummegebaut sinn ass charakteristesch fir Loutrengen. Zu där Charakteristik gehéiert och datt d'Haiser net direkt widder der Strooss gebaut goufen, mä an engem méi oder wéineger groussen Ofstand dervun. D'Majoritéit vun den Haiser an Häff ass representativ fir de ländleche Patrimoine vum Arelerland. D'Häff kënnen an dräi Kategorien agedeelt ginn: kleng zweezelleg Gebaier (Wunnhaus a Stall), mëttelgrouss dräizelleg (Wunn, Stall a Scheier) an déi grouss véierzelleg (Wunnhaus, Stall, Scheier, an eng Bergerie oder en zweete Stall). Ee vun de schéinsten Häff ass de Jeantyshaff, deen haut fir kulturell Zwecker benotzt gëtt.
Nobressart war bis zur belscher Gemengereform vun 1977 eng eegestänneg Gemeng an ass zanter 1995 Member am Veräin Les plus beaux villages de Wallonie.
19. September
Den '''19. September''' ass den 262. Dag (263. am Schaltjoer) vum Joer am Gregorianesche Kalenner.
Biergertum
Duerch d'Franséisch Revolutioun gouf, historesch gesinn, mat der Muechtergräifung vum Biergertum den Zäitalter vum Absolutismus ofgeléist.
Ursprong an Entwécklung vum Biergertum
D'Biergertum huet sech am 12. Joerhonnert entwéckelt. Ursprénglech war e Bierger oder Bourgeois den Awunner vun enger Stad. D'Stied krute lues awer sécher eng gewëssen Autonomie soudatt d'Bierger vun enger Stad vu verschiddene Privileegie profitéiere konnten. Fir an enger Stad als Bierger opgeholl ze ginn, gouf et verschidde Konditiounen, déi sech vun enger Stad op déi aner ënnerscheede konnten.
Viviane Loschetter
D'Viviane Loschetter, gebuer den 10. Abrëll 1959 an der Stad Lëtzebuerg, ass eng lëtzebuergesch Politikerin (déi gréng). Si ass 1998 der grénger Partei bäigetruede vun där si vun 2013 bis 2018 Fraktiounspresidentin war. Vu Beruff ass si Educatrice graduée.
Biergertum
Ursprong an Entwécklung vum Biergertum
E Bierger war virun allem e fräie Mann, also kee Leifeegenen. Hien duerft keng Scholden hunn, an huet missen e legitimt Kand sinn. A verschiddene Stied war och e minimum vu Sue virausgesat. Am Elsass huet een zum Beispill en Haus mat Vue op d'Strooss missen hunn, fir als Bierger ze zielen.
Canton de Landrecies
De Canton de Landrecies ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Avesnes-sur-Helpe, am Departement Nord an der Regioun Hauts-de-France.
Biergertum
Ursprong an Entwécklung vum Biergertum
Wärend der Franséischer Revolutioun huet d'Biergertum versicht, seng Plaz an der Gesellschaft ze fannen. Juristesch gesi goufen d'Bierger zum Drëtte Stand gezielt, hire Liewensstil war éischter adeleg. Et waren och meeschtens Famillen aus dem Biergertum, déi spéider zu der sougenannter Noblesse de Robe a Frankräich opgestige sinn, well si déi finanziell Mëttelen haten, fir sech eng Charge als Magistrat ze kafen.
Viviane Loschetter
Theemen
Fir d'Viviane Loschetter gehéiert zum gréngen Ur-Theema, dem Schutz vun der Natur, och alle Mënsche gläichwäerteg Liewensverhältnesser z'erméiglechen. Aner wichteg Punkte fir d'Politikerin sinn eng sozial gerecht Politik fir den Aarbechtsmaart a Chancëgläichheet fir Mann a Fra.
Metabolismus
De Metabolismus oder Stoffwiessel bezeechent déi Virgäng a Liewewiesen déi mat der Verännerung vu cheemesche Substanzen an dem Liewewiesen (oder besser gesot a sengen Zellen) ze dinn hunn. Jee no der Aart vu Verännerung an der Originn vun de Substanzen ënnerscheet een tëscht Anabolismus a Katabolismus. Dës Verännerunge geschéien an enger Rei Etappen déi meeschtens vun Enzyme katalyséiert ginn, dofir schwätzt een och vu Stoffwiesselweeër oder metabolesche Weeër.
Viviane Loschetter
Gemengepolitik
Si ass zanter dem 1. Januar 2000 an der Stad Lëtzebuerg am Gemengerot an zanter dem 28. November 2005 am Schäfferot.
Landespolitik
D'Viviane Loschetter war zanter de Chamberwale vum 13. Juni 2004 als Deputéiert aus dem Walbezierk Zentrum an der Chamber. Bei de Chamberwale vum 7. Juni 2009 an deene vum 20. Oktober 2013 gouf si erëmgewielt. Bei de Chamberwale vum 14.Oktober 2018 huet si net méi fir d'Chamber kandidéiert.
Biergertum
19. Joerhonnert
Am Laf vum 19. Joerhonnert hu sech am Kader vun de verschiddene biergerleche Revolutiounen (Julirevolutioun 1830, Februarrevolutioun 1848, Mäerzrevolutioun 1848/1849) d'Membere vum Drëtte Stand vum neie Proletariat, wat sech duerch d'Industriell Revolutioun entwéckelt huet ofgegrenzt. Si hu sech an zwou entgéigegesate sozial an ökonomesch Interessegruppen entwéckelt. D'Bourgeoisie, déi virdrun als fortschrëttlech a revolutionär eriwwerkomm war, huet sech zu engem Juste Milieu entwéckelt a gouf zu engem Synonym fir d'Groussbiergertum.
Ee vun den éischte Sozialisten, deen e Widdersproch tëscht Biergertum a Bourgeoisie (am Sënn vun engem kapitalistesche Groussbiergertum) gesinn huet, war de Schneidergesell Wilhelm Weitling. De Weitling hat e groussen Afloss op de Bund der Gerechten, dee sech 1836 zu Paräis aus dem Bund der Geächteten entwéckelt huet, an e Virleefer vun de spéidere sozialisteschen a kommunistesche Parteie war. Dem Weitling säin Afloss ass op Ausenanersetzunge mam Karl Marx zeréckgaangen, nodeem de Bund der Gerechten zu London op den neien Numm Bund der Kommunisten gedeeft gi war, an ënner den Afloss vu Marx an Engels gerode war. De Marx an den Engels hunn d'Theorie vum Géigesaz vu Proletariat a Bourgeoisie mat wëssenschaftlechem Usproch ausgebaut. Si hunn 1848 d'„Manifest der Kommunistischen Partei“ erausbruecht, an deem si zum internationale Klassekampf vum Proletariat géint d'Biergertum opgeruff hunn, fir de Kommunismus als Gesellschaft ouni Klassen duerchzesetzen.
Marxistesch Definitioun
Nom Karl Marx ass dat kapitalistescht Groussbiergertum déi Klass, déi am Kapitalismus iwwer déi zwou Grondklasse Bourgeoisie a Proletariat d'Soen huet. Historesch hat et sech aus dem Drëtte Stand vun der Feudalgesellschaft eraus entwéckelt (Handwierker, Händler, fräi Baueren déi e Stéck Land haten). En Deel vun den Handwierker gouf zu Fabrikbesëtzer. No der Ofléisung vum Feudalismus duerch de Kapitalismus huet d'Bourgeoisie, also d'Kapitalisten d'Aarbechterklass (also d'Proletariat) ausgenotzt.
Am Kader vun der marxistescher Theorie ass d'Geschicht eng Folleg vu Klassekämpf, an deenen duerch Revolutiounen déi al Herrscher gestierzt ginn, fir en neie Gesellschaftssystem mat virun allem ökonomesche Reegelen opzebauen. D'Biergertum hat an dësem Kontext déi historesch a fortschrëttlech Roll, den Adel an der Feudalgesellschaft ze stierzen, fir de Kapitalismus duerchzesetzen.
D'Duerchsetzung vum Kapitalismus an d'Herrschaft vun der Bourgeoisie ass fir de Marx d'Viraussetzung fir de Klassekampf tëscht Bourgeoisie a Proletariat. Dëse Klassekampf misst an enger weiderer Revolutioun zum Stuerz vun der Bourgeoisie zu enger Victoire vum Proletariat féieren, wat duerch eng „Diktatur vum Proletariat“ iwwer de Sozialismus zu enger Gesellschaft ouni Klassen ënner dem Kommunismus féiere géif.
An der marxistescher Diktioun ass den aggressiivsten Deel vun der Bourgeoisie déi sougenannt Monopol-Bourgeoisie, well si déi wichteg Produktiounsmëttel zur Verfügung huet.
Viviane Loschetter
Landespolitik
Si war Presidentin vun der Commission juridique an der Chamber.
Metabolismus
Katabolismus
Den Ofbau vun de Substanzen aus dem Iessen (dëst sinn haaptsächlech Kuelenhydrater, Lipiden an Proteinnen) fir Energie (Energie heescht an dësem biologesche Kontext meeschtens d'Produktioun vun ATP-Moleküllen) ze gewannen oder elementär Bausteng (z. B. Aminosaieren oder Nukleotide) fir kierpereege Substanzen opzebauen, bezeechent een als Katabolismus.
De Katabolismus fänkt mat der Verdauung u wärend där follgenden Ofbau geschitt:
Duerno ginn haaptsächlech d'Monosacchariden an d'Fettsaieren (d'Aminosaiere wa keen direkten anere Gebrauch dovu méiglech ass) an Energie ëmgewandelt. Dëst geschitt ë. a. duerch follgend Stoffwiesselweeër:
Anabolismus
Den Opbau vu kierpereegene Substanzen aus elementäre Bausteng stellt den Anabolismus duer. Beispiller vun anabolesche Stoffwiesselweeër:
1971
D'Joer 1971 huet op engem Freideg ugefaangen.
Amazonas
Den Amazonas (port. "Rio Amazonas") ass e Floss a Südamerika. Wat seng Längt betrëfft (an domat och seng Rangfolleg als längsten oder zweetlängste Floss am Verglach mam Nil) gëtt et widderspréchlech Berechnungen. Zur Zäit geet ee vun enger Totallängt vu 6.400 km aus, wann een awer d'Quellflëss derbäirechent, da kënnt ee souguer op 7.250 km. Hien évakuéiert dat meescht Waasser, méi Waasser wéi den Nil, de Mississippi an de Yangtse zesummen, am Ganzen ee Sechstel vun alle Flëss weltwäit. An den Amazonas mënden ongeféier 10.000 Flëss. De Floss ass a Brasilien meeschtens e puer Kilometer breet, mä d'Breet changéiert ofhängeg vun de Nidderschléi an den ieweschte Leef. An Zäite vu staarke Nidderschléi kann den Amazonas d'Bëscher un den Uwänner bis zu 100 km iwwerschwemmen.
Katakomb
Katakombe sinn ënnerierdesch Läicheverwëllefer.
Bekannt sinn d'Katakombe vu Paräis, déi vu Roum an déi op Malta.
Helsinki
Helsinki (op Schweedesch: ) ass d'Haaptstad vu Finnland. D'Stad läit am Süde vum Land, direkt un der Küst vum Ostmier. Zesumme mat den Nopeschstied Espoo, Vantaa a Kauniainen huet d'Haaptstadregioun Helsinki (finn. Pääkaupunkiseutu, schwed. Huvudstadsregionen) ronn 1,2 Milliounen Awunner.
Nodeem zirka 6 % vun der Bevëlkerung schweedesch als Mammesprooch hunn, ass d'Stad, no finneschem Gesetz, offiziell zweesproocheg.
Geschicht
Helsinki gouf 1550 op Uerder vum schweedesche Kinnek Gustav Vasa I. gegrënnt fir der - deemools russescher - Hafestad Reval (haut Tallinn) Konkurrenz op den hollännesch-russeschen Handelsrouten an der Ostmierregioun ze maachen. Nodeem d'Schweden awer schonn e puer Joer drop (1561) Estland, an domat och Reval, ënner hir Kontroll kruten, hat de Projet Helsinki zanterhier keng Prioritéit méi fir d'schweedescht Kinnekshaus.
Ongënschteg fir d'Entwécklung vun de Siidlunge war och hir geographesch Lag. 1640 gouf Helsinki op Decisioun vum schweedesche Verwalter dofir kuerzerhand méi no un d'Mier, bei d'Mëndung vum Floss Vantaa, geréckelt. Nodeem d'Russen am Laf vum 18. Joerhonnert zweemol d'Stad ageholl haten, gouf 1748 d'Festung Suomenlinna opgeriicht. All déi Zäit war Helsinki awer ni méi wéi eng kleng Provenzstiedchen an nach ufanks vum 19. Joerhonnert hat d'Stad nëmmen ëm déi 4.000 Awunner.
1808 gouf Finnland vum russeschen Zar Alexander I. eruewert. Fir de schweedeschen Afloss an der Regioun nach weider ze reduzéieren, huet den Zar d'Haaptstad 1812 - vum elo russesche Groussherzogtem Finnland - vun der traditionell schweedesch dominéierter Stad Turku op Helsinki verleeë gelooss. Helsinki hat och de Virdeel, datt et méi no bei Sankt Petersburg louch. Nodeem d'Stad 1809 zu zwee Drëttel duerch e grousst Feier zerstéiert gi war, hunn d'Russen den Zentrum vun Helsinki komplett nei, am monumental-klassizisteschem Stil, opbaue gelooss. Eng ganz Rei Gebaier, wéi z. B. den Doum, goufen deemools no Pläng vum däitschen Architekt Carl Ludvig Engel realiséiert.
Bevëlkerungsentwécklung
Nom Zweete Weltkrich ass Helsinki séier gewuess. D'Groussstad ass haut den Zentrum vun enger Agglomeratioun an där ëm déi 1,2 Millioune Leit wunnen.
Dullemajik
D'Wuert Dullemajik bezeechent:
Provënz Huesca
Huesca ass eng vun dräi Provënzen an der spuenescher Regioun Aragonien. D'Haaptstad ass Huesca.
Huesca grenzt un d'Provënzen Lérida, Saragossa, Navarra an u Frankräich.
D'Provënz ass mat enger Fläch vu 15.626 km² déi sechstgréisst Provënz a Spuenien. Si huet am Joer 2010 228.566 Awunner. Ongeféier ee Véirel dovu lieft an der Haaptstad.
Monzón ass nieft der Haaptstad Huesca déi gréisst Stad mat 16.200 Awunner (2007). Aner gréisser Stied sinn nach Barbastro, Fraga a Jaca mat iwwer 10.00 Awunner.
Huesca ass an 202 Gemengen agedeelt an an 10 Comarcas.
Marc Romersa
De Marc Romersa, gebuer den 1. Februar 1956 zu Diddeleng, ass e lëtzebuergesche Liichtathlet (Héichsprong).
No engem erfollegräichen Debut als Konschtturner (9 bis 17 Joer) huet de Marc Romersa 1972 bei d'Liichtathletik gewiesselt, an huet do am Schnellduerchgang de lëtzebuergesche Rekord am Héichsprong vun 1,93m (1973) op 2,15m (27. Juni 1976) geschrauft an domat de Minimum fir d'Olympesch Spiller vu Montréal 1976 realiséiert. Bei dëse Spiller ass de Marc Romersa mat enger Leeschtung vun 2,05m (29. Plaz vun 37) an der Qualifikatioun ausgescheet.
Hien huet 1980 verletzungsbedéngt misse mam Héichsprong ophalen, mä stoung sengem Club, dem C.A. Diddeleng, nach vill Joren als Trainer a Kommitteesmember zur Verfügung.
De Marc Romersa ass de Papp vum Batteur Pit Romersa a vum Handballspiller Max Romersa (HB Diddeleng). Säi Papp, de Jos Romersa, huet 1936 bei den Olympesche Spiller vu Berlin am Konschtturnen deelgeholl.
Hien ass Kommitteesmember vun der Association luxembourgeoise des olympiens an huet den Internetsite "olympiens.lu" entwéckelt.
Palmarès
11 Landesrekordverbesserungen an der Kategorie Senior
1978
Beschtleeschtung: 2,15 m
Weider Leeschtungen: 6,61 m am Wäitsprong, 11'4" op 100 m
Weider Sportaarten: Volleyball, Badminton
Manom
Manom (Munnowen oder Munnhuewen bei der eelerer Bevëlkerung), ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Moselle a Loutrengen.
An der Uertschaft, déi zum Arrondissement Thionville gehéiert an am Kanton Yutz läit, liewen 2.757 Awunner (Stand 2016). D'Awunner ginn "Manomois" genannt.
Geographie
Manom läit op der Musel déi d'Südgrenz vun der Gemeng mat den Nopeschuertschafte Jäiz a Basse-Ham mécht.
Canton de Maubeuge-Sud
De Canton de Maubeuge-Sud ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Avesnes-sur-Helpe, am Departement Nord an der Regioun Hauts-de-France.
Manom
Geschicht
Zanter der Steenzäit ass d'Géigend vu Manom bewunnt. Keltegriewer, déi 1946 um Flouer Keltestreeschen fonnt goufen, weisen op eng Besiddlung zu där Zäit hin. Den Numm Manom huet sech aus dem germaneschen Munn-owen entwéckelt, wat op e gewësse Munno, deen hei eppes ze soen hat, zeréckgeet. 1050 ass et fir d'éischt schrëftlech ernimmt ginn. Deemools war et nach keen Duerf, just e puer eenzel Häff, déi zu der Herrschaft Meilburg. 1160 ass et deelweis un d'Herschft Lagrange (oder Scura/Scheure) iwwergaangen, och d'Abtei St. Maximin vun Tréier hat do Lännereien. 1467 ass et Lehe vum Herzogtum Lëtzebuerg ginn. Zanter dem Traité vun de Pyrenäen gehéiert et zu Frankräich. Tëscht 1870 an 1919 wou et zum Däitsche Räich gehéiert huet, gouf et Monhofen genannt.
Manom ass mat Diddeleng jumeléiert.
Roland Schreiner
De Roland Schreiner, gebuer de 25. August 1957 zu Schëffleng, ass e lëtzebuergesche LSAP-Politiker.
Landespolitik
2004 gouf hien eng éischt Kéier als Deputéierte vum Walbezierk Süden an der Chamber gewielt.
Bei de Chamberwale vum 7. Juni 2009 krut hien net genuch Stëmme fir direkt erëmgewielt ze ginn; hien ass awer den 22. November 2012 "nogeréckelt", nodeem d'Vera Spautz hir Demissioun agereecht hat. Fir d'Chamberwalen 2013 gouf hien nees vu senger Partei als Kandidat nominéiert, ma hie krut net genuch Stëmme fir erëmgewielt ze ginn.
Pont-de-Poitte
Pont-de-Poitte ass eng franséisch Gemeng am Departement Jura an der Regioun Bourgogne-Franche-Comté.
Geographie
Pont-de-Poitte läit op enger Héicht vu 440 m am Dall vum Ain, a just am Alaf vum Floss an de Séi vu Vouglans, deen och zu engem groussen Deel um Territoire vun de Gemeng läit.
Geschicht
D'Uertschaft Pont-de-Poitte gouf et schonn an der Réimerzäit laanscht a Kiem deen op Genf goung, an aus deem spéider Nationalstrooss 78 gouf, och nach Route Impériale genannt.
Am 13. Joerhonnert gouf et do e Priorat, dat vu Gigny ofhängeg war.
Am 18. an 19. Joerhonnert gouf et do grouss Schmëtten, a bis virum Bau vun der Talspär vu Vouglans, eng grouss Saumonsziichterei.
Canton de Maubeuge-Nord
De Canton de Maubeuge-Nord ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Avesnes-sur-Helpe, am Departement Nord an der Regioun Hauts-de-France.
Manga
E Manga ass eng Bande dessinée (B.D.) aus Japan. Dës B.D.en zeechne sech duerch ee besonnesche Stil aus, dee bei eis dacks als "schlecht gemaach" ugesi gëtt. Bal ëmmer si Mangae schwaarz-wäiss a ginn am Original an der japanescher Liesweis, dat heescht, vun uewen no ënnen an vu riets no lénks publizéiert. D'iwwersate Versiounen hale sech ëmmer méi dacks un déi Richtung. A Japan ginn déi B.D.en ufanks an Zeitunge publizéiert a wa se beim Public gutt ukommen, a Bicher zesummegefaasst. Déi Bicher hunn zum dacksten ee Format vu 17 op 11 cm. Fir d'Handlung vun de Geschichte gëtt et keng Reegelen. Et gëtt Mangae fir Kanner, epesch Geschichten, Superhelden-Geschichten, romantesch Mangaen, Mangae fir Erwuesener asw.
Bei eis bekannt Mangae sinn z. B.: Dragonball, Sailor Moon, One Piece, Neon Genesis Evangelion, Naruto ...
Provënz Saragossa
Saragossa (sp.: Zaragossa) ass eng vun dräi Provënzen am Nordoste vun der spuenescher Regioun Aragonien. D'Haaptstad ass Saragossa.
Saragossa grenzt un d'Provënzen Lérida, Tarragona, Teruel, Guadalajara, Soria, La Rioja, Navarra an Huesca.
D'Provënz ass mat enger Fläch vu 17.274 km² déi véiertgréisste Provënz a Spuenien. Si huet am Joer 2007 932.502 Awunner. Gréisser Stied nieft der Haaptstad si Calatayud, Ejea de los Caballeros an Utebo mat iwwer 15.000 Awunner (2007).
Saragossa ass a 16 Comarcas agedeelt.
August Arnold
Den August Arnold. gebuer den 12. September 1898 zu Werfen, a gestuerwen de 7. Abrëll 1983 zu München, war en däitsche Filmregisseur, Filmproduzent, an als Filmtechnologie-Entwéckler war hien ee vun de Grënner vun der Arnold & Richter Cine Technik (ARRI).
Canton du Quesnoy-Est
De Canton du Quesnoy-Est ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Avesnes-sur-Helpe, am Departement Nord an der Regioun Hauts-de-France.
Provënz Teruel
Teruel ass eng vun dräi Provënzen vun der spuenescher Regioun Aragonien a läit am Nordoste vu Spuenien an am Süde vun Aragonien. D'Haaptstad ass Teruel.
Erich Kurt Kästner
Den Erich Kurt Kästner gebuer de 5. Abrëll 1911 zu Jena, a gestuerwen den 31. Januar 2005 zu Penzberg war en däitsche Constructeur vu Filmkameraen.
Provënz Teruel
Gréisser Stied, nieft der Haaptstad, sinn Alcañiz an Andorra mat iwwer 5.000 Awunner.
Canton de Voiteur
De Canton de Voiteur ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Lons-le-Saunier, am Jura an der Bourgogne-Franche-Comté.
Den Haaptuert ass Voiteur.
Dullemajik (Museksgrupp)
Haaptuleies bei der Grënnung vun der Grupp war deemools déi Lëtzebuerger Volleksmusek nees an Erënnerung ze bréngen. Mat hirer Manéier al Lëtzebuerger Lidder an awer och nei Kompositiounen ze presentéieren, hu si ganz vill Androck hannerloss an en neit Bewosstsi fir déi lëtzebuergesch Kultur bei deene jonke Generatioune geschaf.
Den Numm Dullemajik bezitt sech op d'Museksinstrument mam selwechten Numm.
LP Vinyl-Plakken
Kompilatiounen:
Johann Maria Farina
De Johann Maria Farina, gebuer als Giovanni Maria Farina den 8. Dezember 1685 zu Santa Maria Maggiore am italieenesche Piemont, a gestuerwen de 25. November 1766 zu Köln war den Erfinder vum Eau de Cologne.
Den 13. Juli 1709 grënnt de Brudder Johann Baptist Farina an der Große Budengasse e Buttek mat Französisch Kram, also mat Luxussaachen. 1714 klëmmt de Johann Maria Farina, dee Parfumeur war mat an d'Geschäft a mëscht en neit Erfrëschungswaasser, dat hien Eau de Cologne nennt, an dat hien aus follgenden Extrakter destilléiert: Bergamott, Orangen, italieenesch Limetten, Zedrat, Pampelmusse mat Bléien a Kraider vu menger Heemecht, wéi hie sech ausdréckt.
Dubhe (Stär)
Den Dubhe ass de Stär Alpha Ursae Majoris (α UMa) am Stärebild Ursa Major. Den Numm staamt vum arabesche Wuert dubb „Bier“.
Den Dubhe ass trotz der Bayer-Bezeechnung „Alpha“ nëmmen den zweethellste Stär am Stärebild Ursa Major (Grousse Bier).
E mécht zesumme mam Stär Merak den Ofschloss vun der Këscht vum grousse Won, deem seng Verlängerung iwwer den Dubhe eraus zum Polarstär weist. Et ass kee Member vun der Ursa-Major-Grupp - der nooster physescher Stäregrupp mat der selwechter Vitess.
Den Dubhe huet eng visuell Magnitude vu +1,8m a gehéiert an d'Spektralklass G9. Seng Distanz zu der Äerd ass ronn 124 Liichtjoer.
Den Dubhe ass e Méifachsystem. De Stär Dubhe A gëtt vun engem Haaptreiestär, dem Dubhe B, op enger Distanz vun 23 AE ëmkreest, a vun engem noenDuebelstär, dem Dubhe C, op enger Distanz vun 8000 AE.
Koordinaten (Equinoxe J2000.0)
Elevador de Santa Justa
Den Elevador de Santa Justa ass e Lift, deen am Zentrum vu Lissabon de Staddeel Baixa vun der Rua do Ouro aus mam Staddeel Chiado, deen 32 m méi héich läit, verbënnt.
De Lift ass 45 m héich a gouf 1902 gebaut. Et ass eng Gosseisekonstruktioun.
Bis zu 20 Persoune kënne mam Lift en enger Kéier fueren. D'Kabin ass aus Holz.
Vum ieweschte Stack huet een e gudden Ausbléck iwwer de Staddeel Baixa.
Sierk
Sierck-les-Bains (lëtz.: Sierk, loutrengesch: Siirk) ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Moselle an der Regioun Grand Est, eng 4 km südlech vum däitsch-franséisch-lëtzebuergeschen Dräilännereck, um rietsen Uwänner vun der Musel.
Geschicht
Den Uert geet op gallo-réimesch Urspréng zeréck, wéi verschidden Iwwerreschter beweisen. Am 10. Joerhonnert war e vun den Tréirer Äerzbëscheef ofhängeg, bis datt déi Loutrenger Herzogen en am 11. Joerhonnert iwwerholl an do eng Buerg gebaut hunn. Déi Buerg gouf am Laf vun der Geschicht dacks belagert, 1633 stounge schliisslech och d'Truppe vum Louis XIII. virun der Dier, mä et huet nach bis 1661 gedauert bis datt Sierk offiziell en Deel vu Frankräich ginn ass. D'Buerg selwer gouf als Fort un der franséischer Baussegrenz nach e puermol moderniséiert an ausgebaut, 1866 ass se awer definitiv deklasséiert ginn.
Ambaraskréimer
Den Ambaraskréimer (Philomachus pugnax), och Dänzert oder Wandmécher genannt, ass e Vull aus der Famill vun de Schneppen, de Scolopacidae.
Et ass e knapps 30 cm grousse Schneppevull, deen an der nërdlecher Tundra, awer och a Fiichtwisen a Moueren a ganz Eurasien bréit. An Europa kann een den Ambaraskréimer am éisträichesche Burgenland um Neusiedlerséi gesinn.
Jean-Clément Martin
De Jean-Clément Martin, gebuer 1948, ass e franséischen Historiker a Spezialist fir d'Franséisch Revolutioun an de Krich an der Vendée.
Hien ass Professer op der Universitéit Paris I Panthéon-Sorbonne, Direkter vum Institut d'Histoire de la Révolution française um CNRS a Member vun der Société des Études robespierristes.
Hie studéiert d'Vendée als sougenannte « lieu de mémoire » an dirigéiert d'Kollektioun « ...en 30 questions. »
Fleegestatioun fir wëll Déieren
D'Fleegestatioun fir wëll Déieren (Centre de soins pour la faune sauvage) zu Diddeleng am Park Léi ass en Heem wat wëll Déieren déi blesséiert sinn, oder jonk Déieren déi verweest sinn, ophëllt fir se ze fleegen an duerno erëm auszewëlderen.
De Centre ass 1988 vun der Famill François-Polfer gegrënnt ginn an huet ufangs just Déieren aus Diddeleng an Ëmgéigend opgeholl. Spéider hu si hire Beréng erweidert an huelen haut Déieren aus ganz Lëtzebuerg an och de Grenzregiounen op.
2002 huet dat neit Gebai vun der Fleegestatioun mat Ënnerstetztung vun der Gemeng Diddeleng, dem Ëmweltministère, der Lëtzebuerger Natur- a Vulleschutzliga (LNVL), a vun Done vu Privatleit a Firmen am Park Léi seng Dieren opgemaach.
2012 schaffen an der Statioun zwee haaptberufflech an eng Dose fräiwëlleg Mataarbechter.
Florémont
Florémont ass eng franséisch Gemeng an de Vogesen an der Regioun Grand Est.
Louison Bobet
De Louison Bobet gebuer den 12. Mäerz 1925 zu Saint-Méen-le-Grand a gestuerwen den 13. Mäerz 1983 zu Biarritz war e franséische Vëlosprofi an Tour de France Gewënner.
De Bobet war Profi vun 1947 bis 1961, an huet an där Zäit 122 Victoiren eragefuer.
Hien ass fir d'Ekipp de France gefuer a fir e puer aner Ekippen: « Stella » vun 1948 bis 1955, « Mercier » vun 1955 bis 1960 an « Ignis » 1961. Nodeem hien de Vëlo den 10. August 1962 un den Nol gehaangen hat, huet hien een Thalassotherapiezentrum zu Quiberon opgemaach an e puer Joer méi spéit en aneren zu Biarritz
Säi Brudder de Jean Bobet, dee fënnef Joer méi jonk war, huet 1955 Paris - Nice an 1956 Genua - Nice gewonnen. Hie war Drëtten 1953 am Circuit du Morbihan an dat selwecht Joer och Drëtte beim Milano - Sanremo
Integrativ Verkéiers- a Landesplanung
D'IVL, Ofkierzung vun Integrativ Verkéiers- a Landesplanung, ass en zesummenhängend Landesplanungskonzept, dat d'Bebaue vu Lëtzebuerg an engem Horizont bis 2020 virausgesäit.
Et geet drëm fir zukünfteg Usiidlungen (vu Logementer a Betriber) sou ze gestalten, datt:
Et gëtt och dobäi opgepasst, datt d'Usiidlunge sou gestalt ginn, datt gemeinsam benotzt Ariichtunge wéi Schoulen, Fräizäitinfrastrukturen an Deponie fir vill Leit regional gutt zougänglech sinn. Et ass e Versuch fir déi iwwerméisseg Zentraliséierung op d'Stad Lëtzebuerg mat engem Gesamtkonzept ze reduzéieren.
Et handelt sech hei déi éischt Kéier ëm en iwwerregionaalt Konzept (fir d'Entwécklung vu Lëtzebuerg am Bezuch op d'Bebauen an op den Transport - also eent, wat iwwer d'Decisioune vun den eenzele Gemengen erausgeet).
D'IVL war 1999 en Optrag vum Inneminister Michel Wolter, mä et schaffen awer all d'Ministèren a Verwaltungen drun déi concernéiert sinn, wéi den Transportministère, de Ministère fir d'ëffentlech Bauten, den Ëmweltministère, de Wunnengsbauministère an d'Stroossebauverwaltung.
D'IVL ass vun dräi däitsche Büroe gemaach an 2003 virgestallt ginn:
D'IVL gëtt d'Grondlag fir de Programme Directeur d'Aménagement du Territoire. No deem sinn déi eenzel Gemengen ugehalen hir Bebauungspläng z'iwwerschaffen. Deementspriechend bestëmmt d'IVL d'zukünfteg Bebauung zu Lëtzebuerg vun den nächste Joerzéngten.
Canton du Quesnoy-Ouest
De Canton du Quesnoy-Ouest ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Avesnes-sur-Helpe, am Departement Nord an der Regioun Hauts-de-France.
Näerdener Baach
D'Näerdener Baach, vun den Näerdener och nach Wobech genannt, ass eng kleng Baach an de Gemenge Biekerech a Réiden op der Atert.
Si entsteet aus der Mollbaach an der Millebaach, déi just hanner Hitten op enger Héicht vun 275 m zesummelafen. Si leeft dann no Osten fir op Näerden ze kommen, wou se virum Duerf no Norden dréit, leeft dann duerch d'Duerf an ënner der N 24 erduerch, fir dann no ongeféier 1.700 m bei Nidderpallen, op enger Héicht vun 263 m, an d'Pall ze lafen.
Et ass e rietsen Niewefloss vun der Pall an huet selwer zwou kleng Baachen ouni Numm, déi hanner Näerden dra lafen; eng riets, déi vum Flouer Geespeltchen kënnt, an eng lénks, déi tëscht Biekerech a Réiden op der Atert op Kréber entspréngt.
De 25. Februar 2023 gouf d'Näerdener Baach duerch Piff verknascht, deen aus engem Rouer vun der Biogasanlag zu Huewel ausgelaf ass. Dernieft waren och d'Millebaach an d'Pall betraff.
Schonn am November 2021 gouf et eng éischt Fuite an dëser Biogasanlag. D'Auswierkungen op d'Baache waren déi Kéier awer bei Wäitem manner schro. .
Wochendeeg
Déi lëtzebuergesch Nimm vun de Wochendeeg orientéiere sech analog zu de laténgeschen Nimm vu Sol (lat. dies solis), Luna (lat. dies lunae), Mars (lat. dies martis, frz. mardi), Merkur (lat. dies mercurii, frz. mercredi), Jupiter (lat. dies jovis, woubäi Jovis de Genetiv vu Jupiter ass, frz. jeudi), Venus (lat. dies veneris, frz. vendredi) a Saturn un de germaneschen Haaptgëtter déi hinnen entspriechen. Dat sinn: Sonn, Mound, Tyr (och Ziu), Odin (Wotan), Thor (Donar) a Frigg.
Am däitsche Sproochgebrauch ass dem Odin, dem ieweschte Gott vun de Germanen, säin Dag erfollegräich duerch Mëttwoch verdrängt ginn. D'Wuert Samschdeg ass vum Wuert Sabbat aus dem Vulgärgriicheschen ofgeleet (vgl. frz. samedi). Am Norde steet dofir de Lördag (Wäschdag) well sech fir de lat. Saturn (vgl. engl. Saturday) keng Entspriechung fonnt huet.
Sloweenesch Euromënzen
Déi national Säite vun den sloweeneschen Euromënzen:
Schlass La Grange
Geschicht
Vum Mëttelalter bis zum Enn vum 17. Joerhonnert stoung do schonn e Schlass, dat ursprénglech den Hären De Lagrange (Scheuren/Scura) hire Sëtz war. 1700 gouf et verkaaft. Den neie Proprietär huet 1731 en neit Gebai opriichte gelooss, dat haut nach do steet. D'Pläng ware vum Robert de Cotte. 1750 huet de Marquis de Fouquet et opkaaft, et ass bis haut am Besëtz vu senger Famill.
D'Schlass La Grange zielt zu deene schéinste loutrengesche Schlässer aus dem 18. Joerhonnert.
D'Famill de Selancy, déi haut am Besëtz vum Schlass ass, war och ganz staark mat der lëtzebuergescher Sidérurgie verbonnen. Si hat Propriétéiten zu Diddeleng, ënner anerem huet hir een Haff do gehéiert dee si der Gemeng verkaaft huet, fir datt op där Plaz dat haitegt Gemengenhaus konnt opgeriicht ginn. Eng Parti vum Gehaansbierg gehéiert och der Famill de Selancy - de Bertier. De Réné-Auguste-Anatole de Bertier war och Aktionär an de Leekolle vun Aasselbuer.
Besonnesch kuckeswäert ass de Jardin des prairiales deen zu de Jardins sans limites gehéiert.
Spätzle
Spätzle, aus dem Mëttelhéichdäitsche spaz oder spatze, ass den Diminutiv vum Vullennumm Spatz a bedeit kleng Stécker Nuddeldeeg, déi am kache Salzwaasser opgekacht ginn. Am Schwobeland si se zanter dem 18. Joerhonnert dokumentéiert.
Margaretha vu Lëtzebuerg
D'Margaretha Antonia Marie Félicité vu Lëtzebuerg, bestuet Prinzessin Margaretha vu Liechtenstein, gebuer de 15. Mee 1957 op Schlass Betzder, ass d'Duechter vum Groussherzog Jean vu Lëtzebuerg an der Grande-Duchesse Joséphine-Charlotte, an d'Zwillingssëschter vum Prënz Jean.
Spätzle
Si ginn aus Salz, Miel, Eeër a Waasser hiergestallt.
Margaretha vu Lëtzebuerg
D'Margaretha huet zu Lëtzebuerg, zum Deel an der Europäescher Schoul, hir Schoul gemaach, an deelweis och an der Belsch, Groussbritannien an de Vereenegte Staate studéiert.
Den 20. Mäerz 1982, huet si de Prënz Nikolaus vu Liechtenstein an der Stater Kathedral bestuet. D'Koppel krut 4 Kanner:
Johanna Weirich
D'Johanna Weirich, gebuer den 28. Februar 1981 an der Stad Lëtzebuerg, ass eng lëtzebuergesch Geiespillerin.
D'Johanna Weirich huet d'Première an der Stad am Kolléisch gemaach, op der Sektioun Musek, F, ënner der Leedung vum Jean Schumacher.
Geiestudium
D'Johanna Weirich huet weider 4 Joer Gei studéiert am Conservatorium Maastricht beim polnesche Meeschter Robert Szreder a souwuel d'kënschtleresch "Reifeprüfung", wéi och den Ofschloss am "Dozierende Musikus" bestanen.
Vun 2001 bis 2004 war si Member am "Ensemble Modern Baroque", huet am inter-regionalen Studenten-"Orchestre Saar-Lor-Lux" am Conservatoire vun der Stad Lëtzebuerg matgepillt, ass zanter 2001 Member am: "Estro Armonico" a vun 2007 u Member am barocke "Collegium Musicum Luxemburgense".
Ausland
D'Johanna Weirich
Enseignement
D'Johanna Weirich ënneriicht Gei - éveil musical - Gesang a Solfège zu Wolz an am Klierfer Kanton.
Montauban
Montauban läit eng 50 km nërdlech vun Toulouse, am Dall vum Tarn a vum Tescou. D'Gebaier si praktesch all mat rouden Zille gebaut, wat der Stad en typeschen Aspect gëtt.
Wopen
Beschreiwung am Originaltext:
De gueules au saule d'or étêté, ayant six branches sans feuilles, trois à dextre, trois à senestre ; au chef cousu d'azur chargé de trois fleurs de lis d'or.
Théo Kerg
Den Théo Kerg, gebuer den 2. Juni 1909 zu Nidderkuer, a gestuerwen de 4. Mäerz 1993 zu Chissey-en-Morvan an der Bourgogne a Frankräich, war e lëtzebuergesche Moler, Sculpteur, Graveur a Glasmoler.
Liewen
Den Théo Kerg koum als Bouf vum Schoulmeeschter, Komponist an Organist Jean Kerg (1866-1937) zu Nidderkuer op d'Welt an ass zu Esch-Uelzecht an d'Industrieschoul gaangen, wou hie seng Première gemaach huet.
1929 koum hien op Paräis, wou hien op der École supérieure des beaux arts, der Sorbonne an dem Institut d'art et d'archéologie studéiert huet.
1932-33 war hie Schüler vum Paul Klee a vum Oscar Moll op der Kunstakademie Düsseldorf.
1941 gouf den Théo Kerg Konschtprofesser an der Industrieschoul zu Esch-Uelzecht.
1943 gouf hien als Protest géint d'Besatzung seng Demissioun, huet zu Biwels en Haus kaaft, wou hien nieft der Molerei vun der Landwirtschaft wollt liewen. Am Juni 1944 ass en op Biwels geplënnert, wou hien am Duercherneen no der Liberatioun duerch d'Amerikaner den 10. September 1944 vun der Veianer Miliz verhaft gouf. Ouni Prozess souz den Théo Kerg am Ganze 15 Méint am Prisong, um Ufank zu Dikrech, duerno am Stadgronn. Säin Haus an de gréissten Deel vu sengem Wierk goufen duerch de Krich zerstéiert.
1946 huet e ruinéierten Théo Kerg Lëtzebuerg verlooss. Hie wollt a Venezuela auswanderen, ass dunn awer zu Paräis hänke bliwwen, wou de Paul Éluard hie mat Opträg iwwer Waasser gehalen huet a wou hie sech definitiv etabléiert huet.
De 14. Dezember 1948 ass den Theo Kerg zu Lëtzebuerg vun engem "Tribunal sommaire" wéinst senger Haltung am Krich zu 10 Méint Prisong verurteelt ginn.
Hien huet mat bedeitende Kënschtler a Schrëftsteller geschafft a korrespondéiert wéi z. B. de Jean Cocteau, de Léopold Sédar Senghor an den Hervé Bazin.
Seng lescht dräi Joer huet den Théo Kerg zu Chissey-en-Morvan an der Bourgogne gelieft.
Wierk
Den Théo Kerg huet sech u méi wéi 300 kollektiven Ausstellungen a Konschtbiennale bedeelegt. Dobäi komme ronn 150 individuell Ausstellungen. Hie war de Grënner vum Taktilismus.
Säi Wierk gëtt an enger permanenter Ausstellung am Musée Théo-Kerg an engem restauréierte Fachwierkbau matzen an der Alstad vu Schriesheim presentéiert.
1934-35 war hie Member vun der Beweegung "Abstraction-Création" zu Paräis. 1937 huet hie sech un der Ausstellung "Art mural" zu Paräis bedeelegt.
Den Théo Kerg huet ënner anerem d'Fënsteren aus Glasbëtong an de Mobilier an der Zenser Kierch realiséiert.
Am Joer 1982 huet den Théo Kerg eng Aarbecht fir déi franséisch-Schwäizer Konschtrevue TROU realiséiert. Fir eng limitéiert Oplo vun 100 Stéck (vergraff) huet hien eng Originalgraphik gemoolt.
Ausstellung zu Lëtzebuerg 2013
Zwanzeg Joer nom Théo Kerg sengem Doud huet den Nationalmusée fir Geschicht a Konscht zesumme mam Cercle-Cité eng Ausstellung vu sengen Nokrichswierker organiséiert. D'Ausstellung leeft ënner dem Titel Théo Kerg, 1909-1993: de l'École de Paris au tactilisme.
Marie-Astrid vu Lëtzebuerg
D'Marie-Astrid vu Lëtzebuerg, bestuet Äerzherzogin Marie-Astrid vun Éisträich, mam vollen Numm Liliane Charlotte Léopoldine Wilhelmine Ingeborg Antonia/Antoinette Élisabeth/Elisabeth Anne/Anna Alberte/Alberta von Habsburg-Lothringen, gebuer de 17. Februar 1954 op Schlass Betzder, ass déi eelst Duechter an dat éischt Kand vum Groussherzog Jean an der Groussherzogin Joséphine-Charlotte. Deementspriechend ass si d'grouss Schwëster vum aktuelle Groussherzog Henri.
Si ass zu Lëtzebuerg an an der Belsch an d'Schoul gaangen an huet eng Ausbildung als Infirmière gemaach, fir déi se 1977 en Infirmières-Diplom mat Spezialiséierung an tropescher Medezin vum Institut Prince Léopold krut. Zanter 1970 ass si Presidentin vun der Jugendsektioun vum Lëtzebuerger Roude Kräiz.
De 6. Februar 1982 huet si an der Stad Lëtzebuerg den Äerzherzog Carl Christian vun Éisträich bestuet, e klenge Koseng vun hir.
Si hu 5 Kanner:
Snowy Mountains
Iwwerbléck
D'Snowy Moutains leien am Südoste vun Australien an de Bundesstaate Victoria an New South Wales, südwestlech vu Canberra. D'Snowy Mountains sinn en Deel vun den australeschen Alpen déi an der Great Dividing Range leien. Dat ass eng Biergkett laanscht d'Küst, déi sech vum Norde vu Queensland op der Ostküst erof bis no Victoria zitt. Déi héchst Plaze gi bis iwwer d'Bëschgrenz ewech. Vill Séie sinn Zeie vu mächtege Gletscheren, die wärend der Äiszäit op de Bierger waren.
An de Snowy Mountains entsprangen d'Flëss Snowy River, Murrumbidgee a Murray. Un den Ufere liewen d'Aborigine zanter méi wéi 20.000 Joer.
D'Erfuerschung vun de Snowy Mountains huet 1835 ugefaangen. Bekannt goufen d'Snowies duerch een Dammprojet, de Snowy-Mountains-System. Et handelt sech dobäi ëm e Staudammprojet vum Snowy River, dee souwuel Drénkwaasser wei och Elektresch fir Canberra garantéiere sollt. 1949 gouf mat mat dem Projet ugefaangen. Dofir goufen 100.000 Leit agestallt, vun deenen zwéin Drëttel aus 30 anere Länner koumen.
140 Deeg am Joer läit Schnéi op de Biergspëtzen. Haut sinn d'Snowies den Zentrum vum australesche Wantersport. Bekannt Wantersportplaze sinn Thredbo, Falls Creek a Mount Hotham. D'Wantersportsaison dauert vu Juni bis Oktober.
Canton de Solre-le-Château
De Canton de Solre-le-Château ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Avesnes-sur-Helpe, am Departement Nord an der Regioun Hauts-de-France.
Serse Coppi
De Serse Coppi, gebuer den 19. Mäerz 1923 zu Castellania an der Provënz Alexandrien, a gestuerwen den 29. Juni 1951 zu Turin, war een italieenesche Vëlossportler a Brudder vum Fausto Coppi.
Als Profi huet hien tëscht 1946 a 1951 siwe Coursse gewonnen. Hien ass gestuerwen nodeem hien am Giro del Piemonte gefall war a sech schwéier um Kapp blesséiert hat.
Emile Hemmen
Den Emile Hemmen, gebuer de 6. Dezember 1923 zu Sandweiler a gestuerwen den 8. Januar 2021, , war e lëtzebuergesche Schrëftsteller.
Liewen
Den Emile Hemmen huet seng Kandheet zu Sandweiler, an duerno zu Wecker verbruecht.
1943 huet hien ugefaangen, Gedichter a Lëtzebuerger Sprooch ze schreiwen. Méi spéit huet hien e puer Novellen, Gedichter an e Roman ("Die Wahl") op Däitsch geschriwwen.
Zanter den 1960er Jore schreift den Emile Hemmen ëmmer méi op Franséisch.
Hie war vun 1945 bis 1958 Schoulmeeschter.
No sengem Universitéitsstudium zu Paräis war hien zwee Joer laang Attaché am "Ministère de l'éducation nationale".
Vun 1969 bis zu senger Pensioun war hien Direkter vum "Centre de réadaptation" (deemools "Institut médico-professionel") vun der Ligue HMC zu Capellen.
Hie war Grënnungspresident vun der Association nationale des communautés éducatives a Vizepresident vun der Fédération internationale des communautés éducatives.
Des Weidere war hie Grënnungsmember vun der "Association européenne pour la promotion de la Créativité chez les personnes handicapées", der Association "Coopérations" zu Wolz a Member vum "Réseau européen des centres de réadaptation".