cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaká
Seng Carrière
Am Alter vun 19 Joer (2001) huet dem Kaká seng Carrière beim FC São Paulo ugefaangen, wou hie wärend zwou Saisone bei 49 Spiller 22 Goler geschoss huet. Hien huet 2003 bei den AC Mailand gewiesselt. Dëse Wiessel huet 8,5 Milliounen Euro kascht. Hien huet an den nächsten 30 Spiller 10 Goler geschoss a krut sou seng Plaz hanner dem Andriy Shevchenko. Hien huet mam AC Mailand déi zweet Plaz an der Serie A, zweemol déi 2. Plaz an der UEFA Champions League an déi éischt Plaz am Europäesche Supercup gewonnen.
Am Summer 2009 waren e puer Foussballklibb um Kaká intresséiert. Manchester City war bereet bis zu 130 Mio. Euro un den AC Mailand ze bezuelen. Schlussendlech ass e fir 65 Mio. Euro bei Real Madrid gewiesselt.
Am Summer 2013 ass hien zeréck op den AC Mailand gewieselt. An der Partie géint Atalanta Bergamo, de 6. Januar 2014 huet hie säin 100. Gol fir d'Rossonerie geschoss.
Am Summer 2014 ass den Izceson vun Orlando City SC aus der US-amerikanescher MLS, kaaft ginn. Hie gouf dunn direkt zeréck a seng Heemecht, op São Paulo, geléint bis Januar 2015.
Am Dezember 2017 huet de Kaká d'Enn vun senger Fousballcarrière bekannt ginn.
De Kaká huet mat der brasilianescher Foussballnationalekipp un der Foussball-Weltmeeschterschaft 2002,dem Konfederatiouns-Pokal 2005 an der Foussball-Weltmeeschterschaft 2006 deelgeholl.
Victor de Tornaco
De Baron Marie-Victor de Tornaco, gebuer de 7. Juli 1805 um Schlass vu Sterpenech, a gestuerwen de 26. September 1875 um Schlass vu Voort (Belsch Provënz Limburg), war e lëtzebuergesche Politiker an dee véierte Premierminister vu Lëtzebuerg.
De 26. September 1860 gouf hien, nom Récktrëtt vum Charles-Mathias Simons, Staatsminister, Regierungspresident a Generaldirekter (d. h. Minister) fir Aussebezéiungen a bis 1864 och fir den ëffentlechen Transport.
De Victor de Tornaco huet am Suessemer Schlass gewunnt, dat vu 1753 bis 1950 am Besëtz vu senger Famill war. Hien ass 1875 an der Belsch gestuerwen, a gouf zu Suessem am Familljecaveau bäigesat.
Umberto Eco
Den Umberto Eco, gebuer de 5. Januar 1932 zu Alessandria, am Piemont, a gestuerwen den 19. Februar 2016 zu Mailand, war en italieenesche Schrëftsteller, Semiotiker a Linguist, dee virun allem fir seng historesch Romaner a seng linguistesch a politesch Essaye bekannt ass. Hie war laang Zäit Professer fir Semiotik op der Universitéit vu Bologna.
Liewen
Den Umberto Eco kënnt de 5. Januar 1932 zu Alessandria, an der italieenescher Regioun Piemont op d'Welt. Säi Papp ass Comptabel, a muss am Zweete Weltkrich fir Italien an de Krich goen. An dëser Zäit lieft de jonken Umberto mat senger Mamm Giovanna an engem klengen Duerf an de Bierger vu Piemont - eng Landschaft déi dacks a senge Romaner beschriwwe gëtt.
De Familljennumm ECO ass eng Ofkierzung fir ex caelis oblatus - vum Himmel geschenkt: dem Umberto Eco säi Grousspapp war fonnt ginn a krut kuerzerhand dësen Numm wéi e gedeeft gouf.
Den Eco huet Philosophie op der Universitéit vun Turin studéiert an huet seng Ofschlossarbecht iwwer den Thomas vun Aquin geschriwwen. Säin Doktorat an der Philosophie krut en 1954. Duerno schafft den Eco als Redakter fir d ' Radiotelevisione Italiana an als Lektor op der Universitéit vun Turin bis 1964.
2003 kritt den Eco, deen e Liewe laang politesch engagéiert war, d'Légion d'honneur. Kuerz virun den italieenesche Wale vun 2006, kënnegt hien un, datt hien Italie géif verloosse wann de Silvio Berlusconi nach emol géif gewannen.
Wierk
An der Linguistik huet hie grondleeënd Aarbechten an der Semiotik geschriww, dorënner och d'Entwécklung vun der Theorie vun der kultureller Semiotik.
Déi Onmass vu kulturellen an intellektuelle Referenzen a senge Romaner hunn dem Eco deelweis e gudden a schlechte Ruff bei de Kritiker an de Lieser ginn: et gëtt allerdéngs dacks vergiess, datt seng Romaner alleguer mat enger stabiler Dosis Humor geschriwwe sinn, an och sou gelies kënne ginn.
Robert Goebbels
De Robert Goebbels gebuer den 3. Abrëll 1944 an der Stad Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergesche Politiker.
No senger Ausbildung huet de Robert Goebbels als Journalist geschafft a war vun 1972 bis 1974 President vun der Association luxembourgeoise des journalistes (ALJ). 1970 – 1975 war hie Generalsekretär vun der Lëtzebuerger Sozialistescher Aarbechterpartei (LSAP).
Tëscht 1976 a 1984 an dann erëm vun 2000 bis 2005 war de Robert Goebbels am Gemengerot vun der Stad Lëtzebuerg. 1984 gouf hie Staatssekretär fir Aussebezéiungen a Staatssekretär fir Wirtschaft a Mëttelstand an der Regierung Santer-Poos I. An där Funktioun huet hien 1985 op der Marie-Astrid d'Schengener Ofkommes fir Lëtzebuerg ënnerschriwwen.
1989, an der Regierung Santer-Poos II gouf hie Minister fir Ekonomie, Transport an ëffentlech Bauten, an 1994, an och, vun 1995 un, an der Regierung Juncker-Poos, Minister fir ëffentlech Bauten an Energie.
Bei de Wale vun 1999 gouf de Robert Goebbels als Deputéierten an d'Europäescht Parlament gewielt. Do gouf hie Vizepresident vun der Partei vun den Europäesche Sozialisten. Seng Schwéierpunkte si virun allem wirtschaftlech a Finanz-Dossieren.
Bei de Wale vun 2004 an deene vun 2009 gouf en erëmgewielt.
De Robert Goebbels huet seng eegen Talk-Show, déi um .dok diffuséiert gëtt.
Hie war Generalkommissär vum Lëtzebuerger Pavillon op der Expo 2010 zu Shanghai.
Vun Abrëll 2016 bis Juni 2020 war hie President vum Verwaltungsrot vum Luxembourg High Security Hub.
Hien ass zanter 2017 Verwaltungsrotsmember vun der China Everbright Bank (Europe).
Schonn zu Liefzäite gouf hien zu Schengen mat enger Strooss geéiert.
Datesécherung
Ënner Datesécherung oder Backup versteet een an der Informatik d'Ofséchere vun Dateien géint Dateverloscht fir de Fall wou e Späicher, meeschtens d'Festplack, mat den enregistréierten Dateien, ausfält. Fir d'Datesécherung muss eng Kopië vun de gespäicherten Donnéeën op en anere Späicher iwwerdroen an do sécher gestallt ginn. Sollt de Fall vum Verloscht vun Originaldonnéeën antrieden, kann een d'Kopie vun de verlueren Originaler erëm op den ursprénglechen Datenträger zeréckinstalléieren, dat heescht restauréieren (Englesche Begrëff:Restore).
Canton d'Aigueperse
De  ass eng franséisch administrativ Andeelung an den Arrondissementer Riom a Clermont-Ferrand, am Puy-de-Dôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Prospekt Nauki
Prospekt Nauki (Проспект Науки) ass e russesche Verlag, deen technesch a wëssenschaftlech Literatur, Léierbicher an Noschlouwierker fir Wëssenschaftler a Studenten erausgëtt.
De Verlagssëtz ass zu St. Péitersbuerg an ass komplett a Privatbesëtz.
Seng Publikatiounen ëmfassen ë. a. Themë wéi Mikrobiologie, Biotechnologie, Medezin-Technik, Life Sciences, Bauwiesen an Ëmweltmanagement.
Parverband Sandweiler-Syrdall
De Parverband Sandweiler-Syrdall war bis 2013 e Parverband an der Pastoralregioun Lëtzebuerg an huet aus follgende 4 Pare mat enger Filialkierch bestanen. E gouf an den neie Parverband Nei Par Sektor Ost integréiert.
Dës 4 Paren an d'Filialkierch verdeele sech iwwer d'Gebitt vun de Gemenge Conter a Sandweiler.
Thomas Hobson
Den Thomas Hobson, gebuer 1544 a gestuerwen den 1. Januar 1631, heiansdo "de Courrier vu Cambridge" genannt, ass virun allem duerch den Ausdrock "Hobson's choice" bekannt.
Als Courrier vu Cambridge war en zoustänneg fir d'Post tëscht London a Cambridge an hien hat e Päerdsstall baussent den Diere vum St Catharine's College. Wa seng Päerd net fir d'Post gebraucht goufen, goufe s'un d'Studenten a Professere vun der Universitéit verlount.
Den Hobson hat séier festgestallt datt seng bescht a séierst Päerd am beléiftste waren, an dofir dacks iwwerstrapazéiert goufen. Fir eng weider Iwwermiddung vu senge beschte Päerd ze vermeiden huet den Hobson e strikte Rotatiounssystem agefouert, deen et de Clienten nëmmen erlaabt huet, der Reiefolleg no, dat nächst Päerd ze huelen. Déi Politik vun "dëst oder keent" gouf als "Hobson's choice" bekannt, wann eng scheinbar Wal de facto keng Wal ass.
Den Dichter John Milton huet déi Béid, de Mann an den Ausdrock, populariséiert.
Den Hobson ass och bekannt wéinst senger Bedeelegung um Bau vum Hobson's Conduit, e 1614 ugeluechte kënschtleche Waasserlaf, dee Cambridge mat propperem Drénkwaasser versuergt. Den Hobson war ee vun de wichtegste Leit beim Bau vum neie Waasserlaf. Den Hobson's Conduit ass alternativ och als Hobson's Brook bekannt.
Canton de Saint-Aignan-sur-Roë
De Canton de Saint-Aignan-sur-Roë ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Château-Gontier, am Departement Mayenne an de Pays de la Loire.
Gladio
Gladio, Italieenesch fir Schwäert (Latäin: gladius), ass den Numm vun enger geheimer Organisatioun vun der NATO, der CIA an dem britteschen MI6 an der Zäit vum Kale Krich. D'Gladio huet gouf et vun ongeféier 1950 bis wéinstens 1990, a se war aktiv an dem deemolege Westeuropa, Griicheland an der Tierkei.
Am Laf vun der Opdeckung gouf 1990 bekannt, datt Deeler vu Gladio ënner Matwierkung vu staatlechen Organer systematesch Terrorakten an e puer europäesche Länner organiséiert oder ausgefouert hunn.
Gladio - Stay Behind zu Lëtzebuerg
Bei dësen Opdeckungen huet sech d'Fro gestallt, wéiwäit Lëtzebuerg, als NATO-Memberstaat, och sou eng Struktur opgebaut an ënnerhalen huet.
De Romain Hilgert an der Zeitung vum Lëtzebuerger Vollek vum 10. November 1990 war deen éischten, deen iwwer d'"NATO-Terrorkommando auch in Luxemburg" geschriwwen huet, an huet dëst am Titel ("Fünf Jahre Staatsgeheimnis Bombenleger") mat der Bommeleeër-Affär an Zesummenhang bruecht.
Op eng parlamentaresch Fro vum Deputéierte Charles Goerens hin huet den deemolege Premierminister (an doduerch Chef vum Lëtzebuerger Geheimdéngscht) Jacques Santer de 14. November 1990 an der Chamber gesot, Gladio wier eng italieenesch Struktur, "international" héisch se "Stay Behind". Stay Behind wier eng Organisatioun, déi an den 1960er Joren an alle Nato-Länner opgesat a vun der Nato koordinéiert gi wier, fir am Fall vun engem Iwwerfall an enger Occupatioun aktiv ze ginn (hien huet Parallelen zu der Resistenz am Zweete Weltkrich gezunn). All Land wier fir seng eege Strukture verantwortlech gewiescht. Zu Lëtzebuerg wier et de Geheimdéngscht gewiescht, deen d'Membere vum "Stay Behind", alles Fräiwëlleger, rekrutéiert gehat hätt. No engem Iwwerfall wieren hir Aufgaben, der NATO Informatiounen iwwer d'politesch a militäresch Lag virunzeginn, Fluchtfilièren z'organiséieren a militäresch Spezialunitéiten "z'ënnerstëtzen". Et hätt reegelméisseg Übunge ginn, fir am Eeschtfall asazbereet ze sinn.
De Jacques Santer sot weiderhin, hien hätt bis virun e puer Deeg näischt iwwer d'Existenz vu sou enger Organisatioun gewosst, an hätt direkt dem Geheimdéngscht den Uerder ginn, s'opzeléisen.
D'CSV-LSAP-Majoritéit huet doropshin dogéint gestëmmt, eng parlamentaresch Enquêtekommissioun op d'Been ze stellen, fir méi iwwer Gladio-Stay Behind gewuer ze ginn.
Den Deputéierte Jup Weber huet eng Woch drop an enger Drénglechkeetsfro un en Artikel vum Carlo Hemmer am Lëtzebuerger Land vum 12. Juli 1963 erënnert, an deem et ëm eng Pressekonferenz vum deemolege Premier Pierre Werner goung, an där deen zougi gehat hätt, et géif Lëschte vu Leit, déi am Fall vun engem Krich direkt missten ëmbruecht oder gefaange geholl ginn. De Weber huet gefrot, ob sou Lëschten nach ëmmer géifen existéieren, a wien do drop stéing. Den Inneminister Jean Spautz huet am Numm vum Jacques Santer geäntwert, d'lëtzebuergesch Membere vu Stay Behind hätten "en aucun moment" sou eng Lëscht gehat.
De 17. Dezember 1990 huet de Staatsminister Santer, op eng Motioun vum 15. November 1990 vun der Chamber hin, der Chamberskommissioun fir institutionell Froen an d'Verfassungsreform méi Informatioune geliwwert,. Deemno hätt de lëtzebuergesche Stay Behind aus maximal 12, zum Schluss just nach 9 Agente bestanen, déi sech ënnereneen net kannt hunn a bei Übungen iwwer Funk, koordinéiert vun engem belsche Generol, a Kontakt stoungen. Et wieren dat keng Militär oder Membere vun der Force publique, mä Männer a Frae mat ënnerschiddleche Beruffer (Baueren, Eisebunner, Beamten,...), déi zum Deel aus der Resistenz kéimen. 1973 wier e Waffelager ugeluecht ginn, dat aus enger zénkener Këscht mat 2 Maschinnepistoulen, 4 Pistoulen, 4 Handgranaten a 600 Patrounen dra bestoung. Dat wier de 14. November 1990 opgeléist ginn. Alles an allem wieren d'lëtzebuergesch Stay-Behind-Leit net u Sabotage-Akte bedeelegt gewiescht, an zu Lëtzebuerg wieren och keng international Gladio-Versammlungen ofgehale ginn.
Am Kader vun der parlamentarescher Enquête iwwer d'Aktivitéite vum SREL huet deem säi fréieren Direkter Charles Hoffmann bei senger Auditioun an der Chamber deklaréiert, datt hie vun Ufank u Chef vum Stay Behind gewiescht wier, deemno scho viru senger Zäit als Direkter vum Spëtzeldéngscht.
Stay Behind, "Éislek 1984", Bommeleeër an Affären an der Belsch
De Romain Hilgert, dee sech op de belsche Le Soir an d'Resultater vun enger belscher parlamentarescher Kommissioun baséiert huet, huet op opfälleg Parallelen zu den Tueurs fou du Brabant an de Cellule Communistes Combattantes (CCC) higewisen. Sou hätt et e Manöver mam Numm "Ösling 84" mat belschen an US-amerikanesche Spezialunitéite ginn, an zu der selwechter Zäit en Iwwerfall op e Waffelager vun der Belscher Arméi bei Vielsalm. Eent vun de Gewierer, déi do geklaut goufen, wier duerno an enger Stopp vun der CCC erëmfonnt ginn. Sprengstoff, dee bei den Abréch an enger Steekaul zu Lëtzebuerg verschwonne war, a bei den Attentater vun de Bommeleeër zum Asaz koum, ass och als deen identifizéiert ginn, dee bei Attentater géint US-amerikanesch Entreprisë vun den CCC gebraucht gouf.
Wéi zu Lëtzebuerg gëtt et och an der Belsch Hiweiser, datt hanner den CCC-Attentater a Wierklechkeet Agent provocateure vu Spezialunitéite vun de Forces de l'ordre gestach hätten, déi mat hiren Attentater e Klima vu Bedroung duerch eng "kommunistesch Gefor" hätte wëlle provozéieren.
Bewisen ass dat a béide Fäll bis ewell awer net.
Astrid Lulling
D'Astrid Lulling, gebuer den 11. Juni 1929 zu Schëffleng, ass eng lëtzebuergesch Politikerin.
D'Astrid Lulling huet tëscht 1953 a 1955 Wirtschaftspolitik op der Universitéit zu Saarbrécken studéiert. Si war vun 1949 bis 1963 Sekretärin a Redaktesch vum Lëtzebuerger Arbechter-Verband (LAV).
Vun 1963 bis 1971 war d'Astrid Lulling Presidentin vun de Sozialistesche Fraen an der Lëtzebuerger Sozialistescher Aarbechterpartei (LSAP).
1971 war d'Astrid Lulling Matgrënnerin vun der Sozial-Demokratescher Partei (SDP) an do Member vum Direktiounscomité bis 1982. 1974 gouf se fir des Partei an d'Chamber gewielt. No parteipolitesche Reiwereie gouf si 1984 op der Lëscht vun der Chrëschtlech Sozialer Vollekspartei (CSV) an d'Chamber gewielt.
Vun 1989 u war si, bis Mee 2014, Deputéiert vum Europäesche Parlament. Do war si och schonn 1965 bis 1974 Member. Den 20. Juli 2004 gouf d'Astrid Lulling Questeur vum Europaparlament. Am Mäerz 2014 huet hir Partei decidéiert, se net méi op d'Wallëscht fir d'Europawalen opzesetzen. Am September dat Joer gouf zu Bréissel am Rez-de-chaussée vum Altiero-Spinelli-Gebai an hirer Presenz d'Astrid Lulling Lounge ageweit, an där Parlamentarier Zeitngen an Zäitschëfte liese kënnen, an Ausstellungen iwwer ausgewielte Bicher, iwwer d'Geschicht vum Bäitrëtt vun deem Land, dat grad d'EU-Conseilspresidence huet, an eng iwwer d'Astrid Lulling selwer, kucke kënnen. ,
Och lokal war d'Astrid Lulling an hirer Heemechtstad Schëffleng engagéiert: Tëscht 1970 an 2000 war si do am Gemengerot, déi éischt 15 Joer dovun als Buergermeeschtesch.
Zesumme mat hirem Neveu Jérôme Lulling huet si eng Serie op YouTube publizéiert, fir Lëtzebueresch ze léieren.
Gielercher
D'Astrid Lulling ass Commandeur de l'ordre de la République italienne, Grand officier de l'Ordre de Mérite a Grand officier de l'Ordre de la couronne de chêne (Promotioun 1996), Officier de la Légion d'honneur, a gouf mam Order of Brilliant Star, dem zweethéchsten taiwanesche Verdéngschtuerden ausgezeechent.
Yasunari Kawabata
De Yasunari Kawabata (川端 康成 Kawabata Yasunari), gebuer de 14. Juni 1899 a gestuerwen de 16. Abrëll, 1972 war e japanesche Schrëftsteller, deen 1968 mam Literaturnobelpräis ausgezeechent gouf.
Säi Liewen
De Kawabata kënnt zu Osaka op d'Welt an am Alter vun zwee Joer verléiert hie seng Elteren. Duerno kënnt e bei sengem Papp seng Famill, mä seng Groussmamm a säi Grousspapp stierwe wéi de Yasunari siwe respektiv véierzéng Joer al ass. Als Bouf wollt hie Moler ginn, mä well schonn zu Lycéeszäite Kuerzgeschichte vun him publizéiert gi waren, huet hie sech fir d'Literatur decidéiert.
Hie studéiert op der renomméierter Tokyo Universitéit a mécht do säin Ofschloss 1924. Zesumme mam Riichi Yokomitsu grënnt hien eng literaresch Zeitung Bungei Jidai (Déi kënschtleresch Zäit). Hien huet zesumme mam Yokomitsu eng nei Zort Literatur promouvéiert an dës mat dem Term "Shinkankakuha" bezeechent. Domat wollten déi zwéin Auteuren nei Impressiounen, nei Sensatiounen an der Literatur schafen.
Nieft senger Aarbecht als Schrëftsteller huet de Kawabata och als Journalist geschafft, ënner anerem fir d'Zeitung Mainichi Shimbun zu Osaka an zu Tokyo.
De Kawabata huet kuerz no sengem Universitéitsofschloss mat senge Kuerzgeschichten op sech opmierksam gemaach an et war Izu no odoriko (192)), mat där him den Duerchbroch gelongen ass.
Hie selwer huet Meijin (1951) als säi bescht Wierk consideréiert.
1968 gëtt de Kawabata als éischte Japaner mat dem Nobelpräis ausgezeechent, dat fir déi dräi Bicher Yukiguni, Koto an Senbazuru.
Hien huet sech 1972 ëmbruecht.
Kuckt och
Lëscht vun de Laureate vum Nobelpräis fir Literatur
Joost Posthuma
De Joost Posthuma, gebuer den 8. Mäerz 1981 zu Hengelo an der hollännescher Provënz Overijssel, ass en hollännesche Vëlossportler.
Palmarès
2003
2004
2005
2006
2007
2009
Pierre Dupong
De Pierre Dupong, gebuer den 1. November 1885 zu Heeschdref a gestuerwen den 23. Dezember 1953 an der Stad, war e lëtzebuergesche Politiker.
Liewen
De Pierre Dupong war 1914 ee vun de Grënnungsmembere vun der Rietspartei. 1915 gouf en an d'Chamber gewielt. Vun 1926 bis 1937 war hie Generaldirekter am Finanzministère (Finanzminister), tëscht 1936 an 1937 zousätzlech Minister fir Sozialversécherung an Aarbecht.
Vum 5. November 1937 bis zu sengem Doud, den 23. Dezember 1953, war hie Staatsminister a Regierungschef. Weider Portefeuillen, déi e betreit hat, waren d'Finanzen an zäitweileg d'Arméi, d'Landwirtschaft, d'Aarbecht a Soziales.
Seng Regierunge ware bis 1947 "Grouss Koalitiounen" tëscht der Rietspartei an de Sozialisten, zum Deel och, 1937-1938 zousätzlech mat de Liberalen, a vun 1945-1947 d'Regierung vun der Nationaler Unioun an där véier Parteie vertruede waren.
Hien ass Premier an der Exilregierung zu Montreal, vun 1940 bis 1944 bliwwen, an och nom Krich an der Regierung vun der Nationaler Unioun. 1947 goungen d'Sozialisten an d'Oppositioun; d'Chrëschtlech-Sozial Vollekspartei an de Groupement démocratique hunn d'Ministere gestallt. 1951 hunn d'Sozialisten déi Liberal nees ofgeléist.
De Pierre Dupong ass am Alter vun 68 Joer an der Stad verscheet. Hie war de Papp vum Politiker Jean Dupong.
Fir un den Dupong z'erënnere sinn zu Lëtzebuerg eng Rei Stroossen no him benannt: zu Beetebuerg, Déifferdeng, Diddeleng, Esch-Uelzecht, Heeschdref, Keespelt, an der Stad, zu Schëffleng an zu Zolwer.
== Gielercher ==
Batterie
Eng Batterie ass en Ensembel vun Elementer déi zesummegesat sinn, oder zesummegehéieren, an déi déi selwecht Funktioun hunn.
Eng Batterie kann deemno sinn:
Arches-Nationalpark
Den Arches-Nationalpark ass en Nationalpark an de Vereenegte Staaten, um Colorado-Plateau, no bei Moab am Oste vum Bundesstaat Utah. En huet säin Numm dohier ("arch" = "Bou"), well do méi wéi 2000 Béi aus Sandstee stinn, déi duerch Erosioun entstane sinn an déi wéi natierlech Brécken an der Landschaft sinn. De Park gouf 1929 etabléiert a steet ënner der Opsiicht vum National Park Service.
Bekannt "Béi" sinn d ' Landscape Arch, Double Arch, Double O Arch an d'Delicate Arch. Nimm vu bemierkenswäerte Fielsforme sinn ë. a. Courthouse Towers, Windows Section, Delicate Arch, Fiery Furnace, Devils Garden a Klondike Bluffs.
D'Temperature schwanken zolidd; am Wanter kann et do schneien an am Summer bis iwwer 40 °C waarm ginn.
3. Juli
Den '''3. Juli''' ass den 184. Dag vum Joer (185. am Schaltjoer) am Gregorianesche Kalenner.
Milano-Sanremo 2008
Déi 99. Editioun vun Milano-Sanremo gouf 2008 den 22. Mäerz iwwer eng Distanz vun 298 km gefuer.
De Schwäizer Fabian Cancellara konnt d'Course fir sech entscheeden.
Et waren 199 Coureuren um Depart an et sinn der 154 ukomm.
Monolog
E Monolog ass, am Géigesaz zum Dialog, e Gespréich mat sech selwer.
Am Theater riicht sech de Monolog, vun der Form hier, net un den Nolauschterer, mä un eng imaginär Persoun. Dat ass e Konschtgrëff vum Auteur, fir sech indirekt un de Publikum ze riichten.
Deen am meeschte bekannte Monolog op der Bün kéint den Hamlet-Monolog vum William Shakespaere sinn.
Eng speziell Form vum Monolog ass de Bannenzege Monolog, deen zanter dem James Joyce an der Literatur bekannt ass.
Och an der Psychiatrie spillt de Monolog eng Roll. Et geet dobäi ëm Gespréicher mat sech selwer, déi beispillsweis bei Isolatiounsfolter, eng direkt Folleg vun Entzuch vun akustesche Reizer sinn.
Canton de Ryes
De Canton de Ryes ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bayeux, am Calvados an der Regioun Normandie. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Sir-Viaduc
De Sir-Viaduc ass eng Bréck op der Tréirer Autobunn op der Héicht vu Mäertert, iwwer den Dall vun der Sir, den CR134 an d'Eisebunnsstreck Lëtzebuerg-Waasserbëlleg.
Lëscht vun de Kinneke vun Navarra
Dës Lëscht vun de Kinneke vun Navarra ass en Deel vun de Referenztabellen
Dynastie vun Navarra (905-1234)
Déi éischt Kinneken an dëser Sektioun haten nach den Titel Kinnek vu Pamplona.
Franséisch Navarra
Nidder-Navarra fält 1607 un d'franséisch Kroun. D'Kinnekräich Navarra verschwënnt 1789, zu gläicher Zäit wéi den Titel Kinnek vu Frankräich, deen duerch Kinnek vun de Fransousen ersat gëtt. Ënner der Restauratioun daucht et dann nees op. Den Titel Kinnek vun Navarre verschwënnt definitiv no der Revolutioun vun 1830, an de Louis-Philippe kritt den Titel Kinnek vun de Fransousen.
Spuenesch Navarra
Uewer-Navarra fält 1512 un d'Kinnekräich Aragon an de spuenesche Monarch dréit zanterhier den Titel Kinnek vun Navarra, an dat bis haut.
Canton de Chailland
De Canton de Chailland ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Laval, am Departement Mayenne an de Pays de la Loire.
Pescatore
Pescatore (it. fir "Fëscher") ass e Familljennumm.
Zu Lëtzebuerg ass e bekannt fir eng Famill, vun där eng jett Memberen an der Politik oder der Wirtschaft aktiv waren.
Hellegt Réimescht Räich vun Däitscher Natioun
D'Hellegt Réimescht Räich, méi spéit Hellegt Réimescht Räich vun Däitscher Natioun war déi offiziell Bezeechnung fir dat Räich, wat sech 962, mat der Regence vum Otto I., aus dem karolengeschen Ostfrankeräich erausgebilt a bis 1806 bestanen huet.
D'Formel ''Imperium Ro. manum (Réimescht Räich)'' huet schonn zum Keesertitel vum Karel de Groussen gehéiert. Eréischt zurzäit vum Keeser Friedrich I., 1157, ass den Zousaz Sacrum ("Helleg") am Keesertitel opgedaucht.
Zanter dem Keeser Karel IV. ass den Ausdrock Sacrum Imperium Romanum ("Hellegt Réimescht Räich") (1254 fir d'éischt beluecht) opgetrueden. 1438 begéint ee fir d'éischt den Zousaz Nationis Germanicae ("vun Däitscher Natioun"). 1486 gouf dësen Titel fir d'éischt an engem Gesetz gebraucht.
Op Drock vum Napoleon Bonaparte huet de Keeser Franz II. de 6. August 1806 d'Räichskroun niddergeluecht a gläichzäiteg dat aalt Räich opgeléist.
Charakter vum Räich
Den Numm erhieft den Usproch, engersäits den Nofollger vum (anticken) Réimesche Räich an domat den Herrscher vun der Welt ze sinn an anerersäits gëtt dësen Usproch an d'Hellegt gehuewen, vu wou déi ierdesch Herrschaft ofgeleet a legitiméiert gëtt.
Dat sougenannt Hellegt Réimescht Räich war aus dem ostfränkesche Räich, dat och Regnum Teutonicorum ("Kinnekräich vun den Däitschen") genannt ginn ass, entstanen. Dëst Räich huet sech zesummegesat aus verschiddene Gebidder mat adlegen Herrscher. Et huet dee ganzen däitsche Sproochraum ageschloss ouni sech awer zu engem Nationalstaat wéi z. B. Frankräich oder Groussbritannien z'entwéckelen (wat och net gewënscht war).
D'Kinneken an d'Keesere hu meeschtens aus Prënzenhaiser aus dem Räich gestaamt. Am Mëttelalter huet d'Räich quasi aus autonome Prënzen- an Herzogtümer bestanen, déi de Keeser als Chef vum Räich unerkannt hunn. Hien ass vun engem Grupp vu geeschtlechen a weltleche Fürste bestëmmt ginn. Zanter dem Interregnum gouf hie vum Kolleegium vun de Kurfürste gewielt.
D'Räich huet och Bevëlkerungsgruppe mat anere Sproochen a Kulturen ageschloss. Dofir huet z. B. och de Kinnek vu Béimen zum Krees vun de wielberechtegte Fürste gehéiert. Eréischt duerch d'kurfürstlech Decisioun an duerch d'Kréinung duerch de Poopst ass de mëttelalterleche réimesch-däitsche Kinnek och Keeser ginn.
Zum Zäitpunkt vu senger gréisster Ausdeenung huet d'Räich déi follgend Gebidder ëmfaasst: Dee gréissten Deel vum haitegen Däitschland, Éisträich, Slowenien, d'Schwäiz, Liechtenstein, d'Belsch, Holland, Lëtzebuerg, Tschechien, den ëstlechen Deel vu Frankräich, den nërdlechen Deel vun Italien, de westlechen Deel vum haitege Polen an Istrien. Et hunn also net nëmmen Däitscher mat hiren nidder-, mëttel- an uewerdäitschen Dialekter am Räich gelieft, mä och Mënschen déi slawesch Sproochen oder Sproochen aus deene sech dat modernt Italieenesch oder Franséisch entwéckelt huet, geschwat hunn. Latäin war d'Sprooch vun de Geléierten a vum Klerus.
Struktur an Institutiounen
Et goufen e puer zentral Institutiounen, wéi de Räichsdag, d'Räichskammergeriicht, de Räichshaffrot an, am Krichsfall, d'Räichsarméi. Eng Räichsregierung an eng Räichshaaptstad gouf et net. D'Haaptstad war am Prinzip d'Residenzstad vum Keeser (joerhonnertelaang war dat Wien. Fir de Landfridden z'erhalen a fir militäresch Zwecker war d'Räich a Räichskreeser agedeelt.
1502 a vu 1520 bis 1522 ass versicht ginn, e Räichsregiment opzestellen. Aus finanzielle Grënn ass awer näischt draus ginn. Nom Westfälische Fridden 1648 war d'Räich nëmme méi e labbere Verband vun däitschen Territoirë mat der selwechter Justiz. De Voltaire huet de Geck gemaach: weeder helleg, nach réimesch, a scho guer kee Räich. Eng Kollaboratioun ass meeschtens duerch de Partikularismus vun de gréissere Fürsten an zulescht duerch den Dualismus Preisen-Éisträich net méiglech gewiescht.
Entstoe vum Numm
Mat der Kréinung vum Frankekinnek Karel de Groussen zum Keeser duerch de Poopst Leo III. am Joer 800 huet dësen den Usproch op d'Nofolleg vum antike réimeschen Imperium, dem sougenannten Translatio Imperii, erhuewen. Allerdéngs war aus dem ale réimesche Räich schonn d'chrëschtlech-orthodoxt Byzantinescht Räich entstanen an, no Usiicht vun de Byzantiner, war dat neit westlecht Réimescht Räich illegitim a selwer ernannt.
Soulaang de Karel de Grousse gelieft huet konnt säi Frankeräich sech als Groussmuecht nieft Byzanz an dem Kalifat behaapten. Mä no sengem Doud ass e Géigesaz entstanen tëscht der germanescher Traditioun fir d'Räich ënner de Jongen opzedeelen an de muechtpoliteschen a kierchlechen Interessien, d'Eenheet vum Räich bestoen ze loossen. D'Traditioun huet sech awer duerchgesat an d'Frankeräich ass an zwee Deeler zerfall: d'Westfrankeräich um Buedem vum haitege Frankräich an d'Ostfrankeräich, dem westlechen Deel vum haitegen Däitschland.
De Keesertitel ass am Ostfrankeräich bliwwe wéi den Otto I. de Grousse sech 962 zu Roum zum Keeser kréine gelooss huet. Zu dësem Zäitpunkt huet d'Räich nach net d'Prädikat helleg gedroen. Dat war och net noutwenneg well d'Muechtverhältnisser sou waren, datt de Keeser sech dem Muechtusproch vum Poopst entzunn hat. Ausserdeem ass de Keeser souwisou als Stellvertrieder Gottes ugesi ginn.
Nodeem déi sakral Sphär vum Keesertum duerch den Investitursträit (1075 - 1122) gréisstendeels opgehuewe gi war, hunn d'Keeseren dësen Usproch elo verbal fir sech reklaméiert. Sou ass wärend der Zäit vum Friedrich I., genannt Barbarossa, de Begrëff vum sacrum imperium entstanen. Vun elo un hunn d'Keesere sech op dat Réimescht Recht gestäipt fir hir Muechtuspréch ze begrënnen.
Am sougenannten Interregnum vun 1250 bis 1273, wéi et kengem vun deenen dräi gewielte Kinneke gelonge war fir d'Kinneksmuecht zur Geltung ze bréngen, huet den Usproch, den Nofollger vum Réimesche Räich ze sinn, sech mam Predikat helleg verbonnen zur Bezeechnung Sacrum Romanum Imperium (lëtz.: Hellegt Réimescht Räich). Also ausgerechent an enger Zäit, wou et kee Keeser ginn ass.
Den Zousaz Nationis Germanicae ("Germanescher Natioun", awer iwwersat als "Däitscher (Teutonicae) Natioun") ass eréischt ëm 1450 entstanen, warscheinlech well d'Muecht vun de Keesere sech am wesentlechen op d'Gebidder vun den haitegen däitschsproochege Länner bezunn huet. Fir d'éischt ass dësen Zousaz offiziell am Joer 1512 an der Préambule vun Abschied des Reichstags zu Köln gebraucht ginn: De Keeser Maximilian I. hat d'Räichsstänn invitéiert zwecks Erhaltung (......) des Heiligen Römischen Reiches Teutscher Nation.
Bis 1806 war Hellegt Réimescht Räich vun Däitscher Natioun déi offiziell Bezeechnung vum Räich (ofgekierzt als SRI fir Sacrum Romanum Imperium oder HRR op Däitsch an op Lëtzebuergesch.
Entstoe vum Räich
D'HRR ass entstanen aus dem Ostfränkesche Räich. No der Kréinung zum Keeser vum Otto I. ass et normal ginn, datt déi ostfränkesch Kinneken zu Keesere gekréint goufen. Dofir ass, am Laf vun der Zäit, d'Ostfränkescht Räich als westlechen Nofollger vum Réimesche Räich akzeptéiert ginn. Well d'Räich awer, am Géigesaz zum anticken, chrëschtlech war, ass et geschwënn als Hellegt Réimescht Räich bezeechent ginn.
Mëttelalter
An der Mëtt vum 11. Joerhonnert huet d'Räich ongeféier 800.000 bis 900.000 km² ëmfaasst an ass vun ongeféier 8 bis 10 Millioune Mënsche bewunnt ginn. Bis Enn vum 13. Joerhonnert war d'Bevëlkerung bis op 12 - 14 Milliounen ugewuess.
D'Räich huet zanter 1032 aus dem Regnum Francorum ("Ostfrankeräich") (méi spéit och Regnum Teutonicorum genannt), dem Regnum Langobardorum oder Regnum Italicum am haitegen Nord- a Mëttelitalien an aus dem Kinnekräich Burgund bestanen.
Neizäit
Am Joer 1495 ass den Allgemenge Landfridden agefouert ginn. Dëst war d'Geleeënheet, fir den Ufank vun der Neizäit ze markéieren. Kuerz drop ass d'Struktur vum Räich nees verännert ginn. 1500 a 1512 ass et a Räichskreeser agedeelt ginn.
Enn vum Räich
Wärend den Napoleonesche Kricher huet d'Räich ugefaangen ze zerbriechen. Sou haten de Fridden tëscht Preisen a Frankräich (1795) an de Fridde vu Lunéville tëscht Éisträich a Frankräich (1801) d'Fëllementer schonn ziddere gedoen.
Den 2. Februar 1804 huet dunn den Napoleon sech zum Keeser vun de Fransouse kréine gelooss. Hie wollt doduerch engersäits seng Muecht festegen, anerersäits seng Gréisst däitlech méi siichtbar maachen. Virun allem wollt hien dem Karel de Groussen säin Ierwen untrieden an doduerch sengem Keesertum eng Legitimatioun verschafen. Dofir ass hien am September 1804 op Oochen gereest fir den Doum an d'Graf vum Karel de Groussen ze besichen.
Zu Wien huet de Keeser vum Räich dem Napoleon seng Aktivitéite genee verfollegt. Bei diplomatesche Gespréicher tëscht Frankräich an Éisträich huet den Napoleon de 7. August 1804 gefuerdert datt de Franz II. hien als Keeser soll unerkennen an, am Géigenzuch, géif de Franz II. als Empereur héréditaire d'Autriche ("Ierfkeeser vun Éisträich") unerkannt ginn. E puer Deeg méi spéit ass aus der Fuerderung en Ultimatum ginn. Dat huet bedeit: Entweeder Krich oder d'Unerkennung vum franséische Keesertum. De Franz II. huet agelenkt an den Napoleon unerkannt.
Den Napoleon war net méi opzehalen. Seng Arméi, duerch bayeresch, württembergeresch a badesch Truppe verstäerkt, ass op Wien marschéiert an huet den 2. Dezember 1805 d'Éisträicher an d'Russen an der Dräikeeserschluecht bei Austerlitz geschloen. Kuerz drop huet den Napoleon dem Franz II. an dem Zar Alexander I. de Fridde vu Pressbuerg diktéiert. Dëst däerft d'Enn vum Räich besigelt hunn.
Den 22. Juli 1806 huet de Franz II. en Ultimatum gestallt kritt: Sollt hien net bis den 10. August ofdanken, da géife franséisch Truppen Éisträich ugräifen. Den 30. Juli huet de Franz II. decidéiert op d'Keeserkroun ze verzichten. D'Ofdankung ass de 6. August verkënnegt ginn.
Nom Enn vum Räich
Nom Wiener Kongress hunn déi däitsch Eenzelstaate sech zum Däitsche Bond zesummegeschloss (8. Juni 1815).
Brittesch Inselen
D'Brittesch Inselen (englesch: British Isles) sinn eng Inselgrupp am Nordmier am Nordweste vun Europa. Nieft den zwou Haaptinsele Groussbritannien an Irland gehéieren am Ganzen eng 6.000 Insele mat enger Gesamtfläch vun 315.134 km² zu der Inselgrupp.
Geographie
D'Brittesch Insele reeche vun de Scilly Inselen am Süde bis op d'Shetland Inselen am Norden, a vun de Blasket Inselen am Weste bis Lowestoft Ness am Osten. D'Haaptinsele Groussbritannien an Irland sinn ëmgi vun enger grousser Zuel vu méi oder manner groussen Archipelen an Inselgruppen. Déi wichtegst dorënner sinn:
Kleinich
Kleinich ass eng däitsch Uertschaft a Rheinland-Pfalz am Landkrees Bernkastel-Wittlich.
Et huet 800 Awunner.
Hapag-Lloyd Kreuzfahrten
D'Hapag-Lloyd Kreuzfahrten GmbH gehéiert zum Hapag Lloyd-Konzern zu Hamburg a bitt mat hirer Flott, déi aus véier Schëffer besteet, Croisièren duerch d'ganz Welt un. Dat bekanntst Schëff vun hirer Flott ass d'MS Europa.
MS Europa
D'MS Europa ass d'Flaggschëff vun Hapag-Lloyd Kreuzfahrten. D'Europa déi 1999 an Déngscht geholl gouf ass schonn dat sechst Schëff, dat deen Numm dréit. Am Berlitz Cruise Guide huet d'MS Europa an de Joren 2001 - 2007 als eenzegt Schëff (ausser den zwee SeaDream-Schëffer, SeaDream I a SeaDream II), d'Bewäertung 5-Stären-plus mat der exzeptioneller Mentioun utterly exclusiv (aussergewéinlech exklusiv) kritt. D'Schëff huet Plaz fir ronn 400 Passagéier.
Brittesch Inselen
Politik
Politesch gesi bestinn d'Brittesch Inselen aus deenen onofhängegen Natiounen Vereenegt Kinnekräich vu Groussbritannien an Nordirland (United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland)) an der Republik Irland (englesch Republic of Ireland, Iresch Eire), an aus der Brittescher Kroundependence Insel Man (Isle of Man) déi net zum vereenegte Kinnekräich gehéiert.
Hapag-Lloyd Kreuzfahrten
MS Bremen
D'MS Bremen ass wéi d'Hanseatic en Expeditiounsschëff, och an der Sécherheetsklass Höchste Eisklasse. Si huet Plaz fir 164 Passagéier an huet 4 Stären am Berlitz Cruise Guide.
MS Columbus
D'MS Columbus ass zwar méi kleng wéi d'Europa, kann awer wéi si 420 Passagéier ophuelen. Et ass en 3-Stäre-Schëff (nom Berlitz Guide).
Pedagogik
Mat Pedagogik, och nach Erzéiungswëssenschaft genannt, bezeechent een d'Theorien an d'Praxis vun der Léier a Wëssenschaft vu Bildung an Erzéiung.
Schetzelbaach
D'Schetzelbaach ass eng kleng Baach zu Lëtzebuerg déi hir Quell op enger Héicht vun ca. 360 Meter (NG-L) am Gréngewald um Schetzelbur, um Gebitt vun der Gemeng Steesel huet. Et ass mat der Réngelbaach eng vun de Quellbaache vun der wäisser Iernz. D'Baach huet hiren Numm vum séilege Schetzel, deem seng Hiel ronn 200 m ewech läit.
Vun der Quell aus leeft se no Nordwesten, an no ronn 500 Meter leeft op enger Héicht vun 343 Meter vu lénks d'Ditgesbaach dran.
Do dréint se no Norden, a leeft op enger Längt vu 1.400 Meter riets laanscht den CR119, fir um Lieu-dit Spatzlee d'Säit ze wiesselen an 300 Meter méi déif um Flouer Fréinland mat der Réngelbaach zesummenzelafen.
Ënnerwee lafen nach e puer kleng Baachen dran, an zwar:
Päerdscourse
Eng Päerdscourse ass eng Vitesskompetitioun tëscht Päerd mam Jockey am Suedel oder an engem Weenchen dee vum Päerd gezu gëtt. D'Päerdscoursse gi meeschtens op engem Hippodrom ausgedroen, seelen och an de Stroosse vun enger Uertschaft.
Dikrech
Zu Dikrech, dat säin eegenen Hippodrom hat, sinn an der Zäit Päerdscourssen organiséiert ginn. Dat Dikrecher Päerdsrennen, wéi et genannt gouf, war iwwer d'Land eraus bekannt an huet vill Spectateuren ugezunn. Dat éischt Päerdsrennen zu Dikrech gouf 1895 organiséiert a gouf mat Ënnerbriechunge bis zum Zweete Weltkrich do vum Cercle hippique oganiséiert. Deemools louch den Hippodrom nach a Richtung Gilsdref laanscht d'Sauer, wat den Nodeel hat, datt den Hippodrom net virun Iwwerschwemmunge sécher war.
No 1945 ass d'Stad Dikrech, well et u Privatinitiative gefeelt huet, op eege Fauscht virgaangen an huet 1948 an 1949 Trabcourssen mat Gespan an de Stroosse vun Dikrech ofgehalen. 1950 ass dunn den neien Hippodrom, op der Miedernacher Strooss opgaangen, do wou haut d'Schwämm ass, an d'Päerdsrenne konnten dunn do ofgehale ginn. Well de lëtzebuergesche Publikum den Intressi u Päerdscoursse lues a lues verluer huet, gouf no 1956 drop verzicht, der nach zu Dikrech z'organiséieren. Zu Huldang goufen och Ufanks de 50er Jore Päerdsrennen organiséiert.
Den Hippiques-Bal, deen all Joer an der Fuesent ofgehale gëtt, ass haut nach déi eenzeg Manifestatioun, déi un d'Dikrecher Päerdsrenne vu fréier erënnert.
Lann zu Klengbetten
D'Lann zu Klengbetten steet uewen an der Kolerstrooss (rue de Kahler) op privatem Terrain tëscht zwee Wunnhaiser. Wéinst hirer imposanter Erscheinung gehéiert si zu de bemierkenswäerte Beem zu Lëtzebuerg.
Et ass net gewosst op dëse Bam eng Summer- (Tilia platyphyllos) oder Wanterlann (Tilia cordata) ass, an och hire geneeën Alter ass net bekannt.
Ëm 2000 gouf e Stammëmfank op Broschthéicht vun 2,82 m, bei enger Gréisst vun 19 m, gemooss.
Vun dësem Bam, deen 2002 fir d'éischt op d'Lëscht vun de bemierkenswäerte Beem zu Lëtzebuerg gesat gouf, gëtt et bis haut (2011) keng op Pabeier verëffentlecht Beschreiwung a Foto.
Geographesch Koordinaten:
Commemoratiounsplaz Hinzert
D'Commemoratiounsplaz Hinzert besteet aus engem Kierfecht mat Kapell an engem Dokumentatiounszenter. Si erënnert un d'fréiert SS-Sonderlager Hinzert, dat do, beim Duerf Hinzert, stoung.
De Kierfecht
1946 huet déi franséisch Militärregierung e Kierfecht ugeluecht, op deem all Affer, déi an de Massegriewer fonnt goufen, an net konnten identifizéiert ginn, bäigesat goufen. D'Kierfechtskapell an dat grousst stengent Kräiz goufen de 4. November 1948 ageweit.
Als Éieregäscht waren dobäi de Peter Altmeier, Ministerpresident vu Rheinland-Pfalz, de franséische Militärgouverneur Hettier de Boislambert an de lëtzebuergesche Minister Pierre Frieden, dee selwer eng Zäit Prisonéier zu Hinzert war.
Den 11. Oktober 1986 gouf um Kierfecht op der Gedenkplaz eng Skulptur vum fréiere lëtzebuergesche Prisonéier Lucien Wercollier als zentraalt Monument ageweit. D'Opschrëft ass op latäin an däitsch: In ardorem humanitatis, pacis et iustitiae - Durchdrungen von Menschlichkeit, Frieden und Gerechtigkeit.
Den Dokumentatiounszenter
1989 hu Privatleit op Eegeninitiativ de Förderverein Dokumentations- und Begegnungsstätte ehemaliges KZ Hinzert e. V. gegrënnt.
1991/92 huet d'Landeszentrale für politische Bildung Rheinland-Pfalz e Konzept fir d'Gedenkplaze fir Rheinland-Pfalz an déi zwou KZ-Gedenkplazen zu Osthofen an Hinzert virgeluecht. No deem Konzept gouf 1994 en Dokumentatiounszenter installéiert, deen déi sougenannt Stätten der Unmenschlichkeit am Ëmkrees vum fréiere Lager an e puer Sproochen (Däitsch, Englesch, Franséischa Polnesch) presentéiert.
Dëst offiziellt Dokumentations- und Begegnungshaus, dat vum Saarbrécker Architektebüro Wandel, Hoefer und Lorch entworf gouf, ass den 10. Dezember 2005 a Presenz vu lëtzebuergeschen, franséischen an hollännesche fréieren Affer opgemaach ginn. Do ass elo och eng Dauerausstellung iwwer d'Lager, d'Leidensgeschicht vun den Affer an d'Atrocitéite vun de Schëllegen ze gesinn.
Directrice vum Dokumentatiounszenter ass d'Madame Dr. Beate Welter; an der Zwëschenzäit schafft och e Pedagog do, dee virun allem Schoulklasse betreit. Den Zenter ass op vun dënschdes bis freides, vu 9.00 bis 13.00 a vu 14.00 bis 17.00 Auer; samschdes, sonndes an op Feierdeeg vu 14.00 bis 17.00 Auer. Den Entrée ass fräi.
Note
<References/>
.jpg
.jpg ass en Dateiformat fir Fotoen an der Informatik, dat nom Joint Photographic Experts Group genannt gouf.
En Dateiformat fënnt meeschtens säin Ausdrock an dräi klenggeschriwwene Buschtawen, déi no engem Punkt un den Numm vun enger Datei ugehaange ginn, z. B.: Numm_vun_der_Datei.jpg. Mat .jpg oder .JPG, munnechmol och .JPEG  ginn am Allgemenge Foto- an aner Bilddateie markéiert.
E klassesche Programm, dee mat jpg-Dateien ëmgoe kann, ass de Programm Photo-Galerie  am Windows-Vista-Betribssystem vu Microsoft. Donieft gëtt et nach vill aner Computerprogrammer, déi jpg-Dateie verschaffe kënnen. Eng jpg-Datei huet de Virdeel, datt an deem Format Dateie sech méi oder wéineger staark kompriméiere loossen, an doduerch manner Späicherplaz brauchen.
De jpg-Dateiformat ass wäit verbreet; déi meescht Digitalkamerae gräifen drop zeréck an déi meescht Fotoveraarbechtungsprogrammer kënnen domat ëmgoen.
Nodeeler
.jpg-Dateie si kompriméiert. Eng.jpg-Datei verléiert all Kéier, wa se nees gespäichert gëtt u Qualitéit, well all Kéier d'Bild nees nei berechent gëtt.
Saint-Dié-des-Vosges
Saint-Dié-des-Vosges ass eng Stad an der franséischer Regioun Grand Est, am Departement Vosges, vun deem et eng Sous-préfecture et ass.
Geschicht
1507: Buch Cosmographiae Introductio och Kaart Universalis Cosmographia vum Kartograph Martin Waldseemüller erauskomm.
Educatioun
Universitéit Henri Poincaré:
IUT (Institut universitaire de technologie]
Canton d'Ennezat
De Canton d'Ennezat ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Riom, Puy-de-Dôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Elisabeth Pfluger
D'Elisabeth Pfluger, gebuer den 21. Oktober 1919 zu Härkingen, ass eng schwäizeresch Schrëftstellerin a Seeërchessammlerin.
Zanter si an d'Schoul gaangen ass huet si Zeien a Form vu Bicher aus der Vollekskultur vum Kanton Solothurn, besonnesch Seeërcher, Anekdoten a Spréchwierder gesammelt, déi si dann an Aufsätz an a Bicher verëffentlecht huet.
Si huet och vun 1983 bis 2005 de Solothurner Kalender erausginn. Si war bis 1949 Léierin zu Neuendorf SO an duerno an der Stad Solothurn.
Iwwer hiert Buch Solothurner Sagen dat am Joer 1972 erauskoum seet de solothurnesche Landammann Franz Josef Jeger, datt et hir domat gelonge wier de räiche Seeërchespatrimoine vum Solothurner Vollek virum Vergiessen ze retten.
No dësem éischte Seeërchesband schreift si 1984 d ' Solothurner Geschichten, 1986 d'Solothurner Geistersagen, an 2004 an der Schrëfterei Settigi Sache gids vun der Zentralbibliothéik Solothurn nach e Band mat Geeschtergeschichten an aneren onheemleche Seeërcher.
D'Elisabeth Pfluger sammelt och al solothurnesch Lidder an Dänz.
Infektiologie
D'Infektiologie ass eng interdisziplinär Wëssenschaft, déi sech mat der Erfuerschung an der Behandlung vu viralen, bakteriellen a protozoalen Infektioune beim Mënsch beschäftegt.
Infektiologesch Grondlagefuerschung
D'Grondlagefuerschung erfollegt an der Infektiounsbiologie (Bakteriologie, Virologie, Parasitologie an Immunologie) an der Epidemiologie.
Venetien
Venetien (it: Veneto) ass eng italieenesch Regioun am Nordoste vun Italien. D'Haaptstad vun der Regioun ass Venedeg.
Zu Venetie gehéiere sechs Provënzen an d'Metropolstad Venedeg.
Jousefskierch um Lampertsbierg
D'Jousefskierch um Lampertsbierg ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Lëtzebuerg Notre-Dame, zum Dekanat Lëtzebuerg an zu der Gemeng Lëtzebuerg gehéiert.
De Patréiner ass den hellege Jousef, deem säi Fest den 19. Mäerz gefeiert gëtt.
D'Kierch steet am Zentrum vum Lampertsbierg op der Kräizung vun der avenue Victor Hugo mat der rue Antoine Zinnen, nieft dem Jongelycée a géintiwwer vun de fréieren Ausstellungshalen.
Den 23. Abrëll 2019 gouf se als nationaalt Monument klasséiert.
Geschicht
D'Decisioun fir de Bau vun der Kierch um Lampertsbierg mat ugrenzendem Parhaus ass am Joer 1909 am Gemengerot vun der Stad Lëtzebuerg op Wonsch vun der Bevëlkerung geholl ginn. D'Kierch gouf vun 1910 bis 1913 no de Pläng vum Architekt Nicolas Petit gebaut. Den 28. Mee 1911 gouf offiziell de Grondstee geluecht, mä schonn 1910 hat d'Entreprise Giorgetti mam Bau ugefaangen. Et ass eng vun de wéinege Kierchen am neoromanesche Stil zu Lëtzebuerg (wougéint déi neogotesch éischter heefeg sinn). Am Joer 1912 ass och déi eegestänneg Par Lampertsbierg entstanen, déi bis dohin zur Par "Liebfrauen" gehéiert huet.