cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paräis
Weltlech Bauwierker
Déi eelst Bauwierker vun der Stad Paräis stinn am Quartier Latin op der Montagne-Sainte-Geneviève, wou sech zanter 52 v. Chr. Réimer néiergelooss hunn. Nom Ënnergang vum Réimesche Räich si virun allem Sakralbauten entstanen. Déi eelst Deeler vum Palais de la Cité - dorënner d'Sainte-Chapelle - déi nach erhale sinn, goufen am 13. Joerhonnert ënner dem Louis IX. gebaut. De Louvre wéi mir en haut kennen ass d'Resultat vu ville Baucampagnen ënner ville verschiddene Kinneken, eng Mëschung aus Mëttelalter, Renaissance, Barock a Second Empire. Aus der zweeter Hallschent vum 15. an dem 16. Joerhonnert komme vill interessant Hôtels, Stadpalaisen, wéi zum Beispill den Hôtel de Sens (1475-1507) och nach den Hôtel Carnavalet dee 1548 ugefaange gouf. De Palais du Luxembourg gouf am 1615 vum Maria vu Medici als Landschlass baussent den deemolege Stadmaueren an Optrag ginn. De Palais-Royal, nërdlech vum Louvre, gouf vu 1627 bis 1629 fir de Richelieu gebaut. De Panthéon gouf tëscht 1764 a 1790 als Klouschterkierch fir d'Benediktiner baue gelooss. Den Arc de Triomphe op der Place de l'Étoile gouf nach ënner dem Napoleon 1806 an Optrag ginn, mä war eréischt am Joer 1836 fäerdeggebaut. Zanter der Mëtt vum 19. Joerhonnert huet sech d'Stad an eng prestigräich modern Metropol verwandelt. Als Kréinung vun dëser Epoch zielt d ' Opéra Garnier (1861 - 1875). D'Wouerzeeche vun der Stad ass den Eiffelturm (324,8 Meter héich mat der Antenn) vun 1889, deen eigentlech nëmmen temporär fir d'Weltausstellung do stoë sollt. An der zweeter Hallschent vum 20. Joerhonnert koum et duerch d ' grands projets zu ville Bauteprojeten an der ganzer Stad. E perséinleche Prestigeobjet aus der éischter Amtsperiod vum François Mitterrand ass d'Opéra Bastille (1983 - 1989). D'Grande Arche vum Johan Otto von Spreckelsen, e Kubus deen an der Mëtt op ass, steet am Défense-Véirel a gouf 1989 ageweit.
Kierchen
Déi fréier Abteikierch Saint-Germain-des-Prés um Boulevard Saint-Germain (6. Arrdt.) erënnert dodrun, datt de fränkesche Kinnek Childebert I. aus dem Geschlecht vun de Merowenger, e Jong vum Clovis I. hei am Joer 557 eng Abtei gegrënnt huet, déi méi spéit eng grouss Bedeitung krut. D'Kathedral Notre-Dame de Paris op der Île de la Cité (4. Arrdt.) ass eng vun de fréiste gotesche Kathedrale vu Frankräich. Si ass der Maria, der Mamm Jesu, geweit. D'Kierch Saint Germain-l'Auxerrois nieft dem Louvre (1. Arrdt.) staamt an hire Grondzich nach aus der Zäit vun der Romanik am 12. Joerhonnert. D'Parkierch Saint-Sulpice südlech vum Boulevard Saint-Germain (6. Arrdt.) ass dem hellege Sulpicius II. vu Bourges geweit. D'Palaiskapell Sainte-Chapelle am Palais de la Cité (1. Arrdt.) net wäit vun der Kathedral ewech gouf vum Saint Louis an den 1240er Jore baue gelooss, fir wäertvoll Reliquien opzehuelen. Den Dôme des Invalides gouf tëscht 1670 a 1691 vum Jules Hardouin-Mansart um lénksen Ufer vun der Seine gebaut (7. Arrdt.). Dës prächteg kinneklech Kuppelkierch ass, sou wéi d'Zaldotekierch Saint-Louis des Invalides en Deel vum Hôtel des Invalides. De Bau vun der Kierch La Madeleine nërdlech vun der Place de la Concorde (8. Arrdt.) huet 1764 nom Entworf vum Architekt Pierre Contant ugefaangen an huet am Dezember 1791 opgrond vun der Franséischer Revolutioun missen agestallt ginn. D'Aarbechte goufe vum Architekt Jacques-Marie Huvé (1783-1852) nees opgeholl an am Joer 1842 ofgeschloss D'Basilique du Sacré-Cœur ass eng réimesch-kathoulesch Wallfaartskierch um Hiwwel vu Montmartre an ass den zweethéchste Punkt vun der Stad nom Eiffeltuerm.
Gréngflächen
Op den éischte Bléck mécht Paräis den Androck vun enger grénger Stad. Un de Stroosse stinn eng Ronn 89.000 Beem. D'Gaardebauamt Direction des Parcs, Jardins et Espaces Verts de Paris këmmert sech an der Stad selwer ëm déi 2.437 Hektar Gréngflächen, zu deenen ausser de béide grousse Stadbëscher Bois de Vincennes (995 Hektar) a Bois de Boulogne (846 Hektar) och déi 14 Kierfechter zielen (92 Hektar), d'Gaardebauschoul Ecole Horticulture Du Breuil (22 Hektar) an de Gaardebauzentrum Centre Horticole Auteuil-Longchamps (8,5 Hektar), an deem Blummen a Sträicher geziicht ginn. D'Stad Paräis huet doriwwereraus nach 6 weider Kierfechter, de Bësch Beauregard bei La-Celle-Saint-Cloud an d'Blummeproduktiounsplazen zu Rungis, Fresnes an Achères (477 Hektar). Nieft de Flächen, ëm déi sech d'Stad këmmert, stinn den Awunner an Touriste vu Paräis och nach siwe Gäert a Parken zur Verfügung, déi vum Stat ënnerhale ginn (118 Hektar).
H-II-Gebitt
H-II-Gebidder sinn interstellar Gaswolleken déi liichten, mat engem Duerchmiesser deen dacks méi wéi e puer 100 Liichtjoer huet, an an deene Stäregebuerten entstinn. Jonk, waarm, blo Stären,déi duerch d'Gasemissioun entstane sinn, sende vill ultraviolett Liicht aus, dat den Niwwel ëm si ioniséiert.
Paräis
Sport
Zu Paräis gëtt et eng Partie sportlech Groussevenementer: hei ass d'Arrivée vum Tour de France am Vëlossport, hei gëtt e Marathon gelaf, d ' French Open am Tennis gespillt, an de Prix de l'Arc de Triomphe am Päerdssport iwwerreecht. Ausserdeem ginn de Meeting Gaz de France (Liichtathletik), d ' Trophée Lalique (Äiskonschtlaf) an de Sechs-Natiounen-Tournoi am Rugby organiséiert.
H-II-Gebitt
An H-II-Gebidder entstinn Dausende vun neie Stären an enger Zäitperiod vun e puer Millioune Joer. Um Enn féieren awer Supernovaexplosiounen a Stärewand vun de gréisste Stären dozou, datt de Gas vum H-II-Gebitt zerstreet gëtt. Zeréck bleift e Stärekoup wéi d'Plejaden.
Tiberias
D'Stad  Tiberias' (hebräesch טבריה Tewerja, heiansdo och Tiberius) läit a Galiläa am Staat Israel, um Westufer vum Séi Genesareth, deen no der Stad och "Séi vu Tiberias" genannt gëtt (fr.: Lac de Tibériade). Si ass mat knapps 40.000 Awunner déi gréisst Stad am Jordan-Dall. D'Stad erstreckt sech vum Séi, deen 212 m ënner dem Mieresspigel läit, bis zu enger Héicht vu 457 m iwwer dem Waasserspigel vum Séi.
Paräis
Sport
De Stade de France steet zu Saint-Denis, nërdlech vu Paräis. De Foussball- an Nationalstadion fir 80.000 Spectateure gouf fir d'Foussball-Weltmeeschterschaft 1998 a Frankräich gebaut. D'franséisch Foussballsekipp an d'Rugby-Nationalmannschaft spillen hir Heemspiller am Stade de France.
Tiberias
Geschicht
D'Stad gouf vum Herodes Antipas vu 17 n. Chr. un gebaut a war als Haaptstad vum Land Galiläa geduecht. Hiren Numm huet den Herodes zu Éiere vum réimesche Keeser Tiberius gewielt. D'Stad hat eng gutt ausgebaut Infrastruktur mat Palaisen a typesch réimesch Baute wéi e Forum an eng Rennbunn. Well dobäi och Griewer vu Judden zerstéier goufen, gouf si vun de gleewegen Judden als unrein betruecht: D'Herrschaft vun de Réimer huet do ongeféier 150 Joer gedauert.
Paräis
Sport
Am Parc des Princes fannen 49.000 Spectateuren eng Plaz, an hei gi meeschtens d'Matcher tëscht de Lokalmannschaften ausgedroen. De Stadion gëtt haaptsächlech vum Foussballclub Paris Saint-Germain benotzt. Zanter dem Bau vum Stade de France huet de Parc des Princes u Bedeitung verluer, zielt awer weiderhin zu de modernste Stadie vun Europa.
Den Hippodrom vu Longchamp ass déi wichtegst Infrastruktur fir Päerdssport zu Paräis. Den haitegen Hippodrom gouf 1857 op de Mauere vun der Abtei vu Longchamp gebaut, déi am Kader vun der Franséischer Revolutioun zerstéiert gi war.
Tiberias
Geschicht
No der Zerstéierung vu Jerusalem huet sech d'Haltung vun de Réimer géintiwwer Tiberias geännert; d'Stad ass du méi selbstänneg ginn an zu enger vun de véier hellege Stied vun de Judden erugewuess. Am Joer 637 gouf d'Stad vun den Araber ageholl. Duerno waren et d'Kräizritter, déi d'Stad am Joer 1100 eruewert an duerch de Bau vun enger Stadmauer ofgeséchert hunn. D'Kräizritter goufen awer am Joer 1187 vum Sultan Saladin geschloen, sou datt d'Stad erëm zeréck ënner d'osmanesch Herrschaft gefall ass, an eréischt am Joer 1517 erëm besidelt gouf.
Paräis
Akafen
Paräis ass natierlech och bekannt duerch déi vill Geschäfter, déi et hei ginn. Zu de bekanntste Geschäfter zielen d ' Galeries Lafayette. Déi grouss Zentralhal mat hirer Glaskuppel ass e Baumonument. Nëmmen e puer Meter weider fënnt een d'Geschäft Au Printemps. Op der Rive Gauche ass och d'Luxusgeschäft Le Bon Marché ze fannen, wat mat senger „Grande Épicerie de Paris“ och Liewensmëttel aus aller Welt ze bidden huet. Net wäit ewech vun der Opéra Bastille läit de Maart Marché d'Aligre, deen all Dag ausser méindes op huet. Gezei an och Konschtgéigestänn kann een um Floumaart Puces de la Porte de Montreuil fannen. Weider Mäert sinn de Marché de la Porte Vanves an de Puces de Saint-Ouen-Clignancourt. D'Geschäft Le Louvre des Antiquaires beim Palais Royal zielt zu de gréissten a bekanntsten Antiquitéitegeschäfter vu Paräis. A ronn 250 Raim op dräi Stäck fënnt ee Miwwelen, Biller, Teppecher, Spillsaachen, awer och Aueren a Bijouen. E weidert grousst Akafszentrum ass Les Halles, wou een nieft Geschäfter och Restauranten an e Kino fanne kann. Eng grouss a bekannt Geschäftsstrooss ass d ' Rue de Rivoli.
Paräis an de Film
Paräis kann op eng laang an erfollegräich Filmgeschicht zeréckkucken.
Tiberias
Geschicht
D'Alstad, sou wéi se haut do steet gouf 1738 gebaut. An der Mëtt vum 19. Joerhonnert huet d'Stad als jiddesch Sidelung, op déi staark Awanderung vu Judden hin, staark u Bedeitung gewonnen. Wéi 1948 den israeeleschen Onofhängegkeetskrich ausgebrach ass, sinn d'Araber, déi bis do friddlech mat de Judden zesummegelieft hunn, fortgelaf.
Paräis
Ekonomie
Paräis ass de wichtegste Wirtschaftszentrum vu Frankräich. An der Metropolregioun Paräis hu sech ongeféier e Véirel vun de Produktiounsbetriber vum Land néiergelooss. Duerch de grousse Maart, deen d'Stad selwer bitt, huet si schonn ëmmer Hiersteller vu Konsumartikelen ugezunn. Paräis ass bekannt fir d'Produktioun vu Luxusgéigestänn (Haute Couture a Bijouen). Zu de wichtegste Produite vun der Stad zielen och cheemesch Produiten, elektresch Apparater, Autoen a Maschinnen. Traditionell ass d'Wirtschaftspolitik duerch déi staark staatlech Agrëffer beaflosst. Hei spillt déi historesch Roll vum Merkantilismus – besonnesch dem Colbertismus – eng Roll. D'reguléiert Vollekswirtschaft gouf an de leschte Joren awer ëmmer méi privatiséiert. D'Schlësselindustrien, besonnesch d'Energiewirtschaft, stinn awer nach ënner staatlecher Kontroll. Bal all grouss Déngschtleeschtungsentreprise vu Frankräich, besonnesch Banken a Firme vum Finanzwiesen, hunn hire Sëtz zu Paräis. Zanter den 1990er Jore gouf ausserdeem versicht, multinational Konzerner op Paräis ze kréien. D'Stad ass haut eng vun de wichtegsten Handelsmetropole vun Europa. E wichtege Virdeel vun der Stad ass, datt si matzen an enger vun de fruuchtbarsten Argrarlandschaften an Europa läit. D'Landwirtschaft war schonn a fréiere Joerhonnerten d'Wirtschaftsgrondlag vun der Regioun an huet d'Versuergung vun der Stadbevëlkerung geséchert. D'Haaptstadregioun produzéiert duerch déi staark Konzentratioun vun nationalen an internationalen Entreprisen ongeféier en Drëttel vum BIP vum Land. Ee Problem ass de Chômage. Zanter dem Ufank vun den 1990er Joren huet Paräis ronn eng véirels Millioun Aarbechtsplaze verluer. E Grond ass den Ofbau vun Aarbechtsplazen an der Industrie an d'Verlagerung vun de wirtschaftlechen Aktivitéiten an d'Nopeschgemenge wéi z. B. d'Geschäftsvéirel La Défense.
Fernverkéier
Paräis ass iwwer e Netz vun Autobunnen a Schnellstroosse mam ganze Land verbonnen. Eng wichteg Roll spillt heibäi de Boulevard périphérique. Déi aachtspuereg Autobunn leet de Verkéier ronderëm Paräis an an d'Stad eran. Bal all wichteg franséisch Autobunne lafen op Paräis zou a kommen aus alle Richtungen op de Boulevard périphérique: d'A 1 aus Lille, d'A 4 aus Reims, d'A 5 aus Dijon, d'A 6 aus Lyon, d'A 77 aus Nevers, d'A 10 aus Orléans, d'A 13 aus Rouen an d'A 16 aus Amiens. Paräis huet den zweetgréisste Bannenhafen an Europa an ass e wichtege Knuet am Eisebunnsnetz vu Frankräich. E bësse baussent der Stad gëtt et dräi international Fluchhäfen. 48,3 Millioune Passagéier hunn am Joer 2003 de Fluchhafe „Charles de Gaulle“ passéiert – dëst war déi drëtthéchst Zuel vun alle Fluchhäfen an Europa. Mat 23,1 Millioune Passagéiert war den Orly op néngter Plaz. Den drëtte Fluchhafen ass de Paris-Beauvais. Zu de wichtegsten Eisebunnsstrecken zielen d'Verbindunge mat de Stied Marseille, Lyon, Bordeaux, Toulouse, Stroossbuerg a Rennes, déi zum Deel mat TGV-Zich befuer ginn. Zu de groussen europäesche Verbindungen zielen d'Strecke vum Eurostar op London a vum Thalys op Köln an Amsterdam iwwer Bréissel. Déi grouss Gare sinn d'Gare d'Austerlitz, Gare de l'Est, Gare de Lyon, Gare Montparnasse, Gare du Nord a Gare Saint-Lazare. Fir Wuere gëtt d'Gare Le Bourget benotzt.
Tiberias
Wirtschaft
Tiberias ass den Zenter vun enger landwirtschaftlecher Regioun. Ugebaut ginn Uebst a Geméis, haaptsächlech Banannen, Dattelen a Drauwen. Vill Touriste kommen op Tiberias, wann et roueg an der Géigend ass. De Grond dofir sinn op der enger Säit déi waarm Thermalquellen, mä och d'Méiglechkeet déi d'Touristen hu fir déi vill rondrëm aus der Bibel bekannt Plazen ze besichen.
Kuckt och
Um Séi an a senger Noperschaft gëtt et vill kuckeswäert Uertschaften a Plazen, déi aus der Bibel bekannt sinn, wéi:
Paräis
Bildung
D'Géigesätz tëscht Paräis an dem Rescht vum Land gi virun allem an der Bildung däitlech. Déi wichtegst Schoulen an Infrastrukture stinn zu Paräis. 1257 gouf d'Sorbonne gegrënnt, an ass domat déi eelst Universitéit a Frankräich. Aus enger Fakultéit fir Theologie ass d'Sorbonne zu enger vun de renomméiersten Universitéite vun hirer Zäit ginn. Am Joer 1968 gouf d'Universitéit duerch eng Reform an 13 onofhängeg Deeler opgespléckt, wouvu fënnef haut baussent Paräis leien.
D'Académie française ass eng vun den eelsten Institutioune vu Frankräich, an déi mam gréisste Prestige. Si ass zanter 1801 am Collège des Quatre Nations vis-à-vis vum Louvre ze fannen; do wunnt och de Secrétaire perpétuel, dee säin Amt op Liewenszäit kritt.
Weider héich Bildungsariichtunge sinn de Collège de France (1530), d'École polytechnique (1794), den Institut Catholique (1875) an d'École du Louvre (1882). Vun de ville Bibliothéiken zu Paräis ass d'Franséisch Nationalbibliothéik (fr.: Bibliothèque Nationale de France) déi gréisst. Dat haitegt Gebai gouf 1990 ugefaangen, an ass den 20. Dezember 1996 opgaangen.
Canton de Chaumont-en-Vexin
De Canton de Chaumont-en-Vexin ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Beauvais, am Departement Oise an der Regioun Hauts-de-France.
Paräis
Jongen a Meedercher vun der Stad
Paräis war de Gebuertsuert vu ville bekannte Perséinlechkeeten. Dozou zielen ënner anerem de Komponist Georges Bizet, d'Chansonsängerin Edith Piaf, de Moler François Boucher, de Pierre de Coubertin, de Serge Gainsbourg, den Architekt Charles Garnier, de Prefekt Georges-Eugène Haussmann, de Schauspiller a Regisseur Mathieu Kassovitz, d'Schauspillerin Sophie Marceau an d'Sängerin a Schauspillerin Caterina Valente.
Perséinlechkeeten, déi zu Paräis gewierkt hunn
Zu de Perséinlechkeeten, déi zu Paräis gewierkt hunn, gehéieren ënner anerem de Schrëftsteller Honoré de Balzac, de Komponist Frédéric Chopin, d'Schauspillerin Marlene Dietrich, den Ingenieur Gustave Eiffel, de Schrëftsteller Heinrich Heine, de Sänger Jim Morrison (The Doors), de Komponist Jacques Offenbach an de Literat Oscar Wilde.
177 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 182 v. Chr. | 181 v. Chr. | 180 v. Chr. | 179 v. Chr. | 178 v. Chr. | 177 v. Chr. | 176 v. Chr. | 175 v. Chr. | 174 v. Chr. | 173 v. Chr. | 172 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 177 v. Chr.
Lëtzebuerger Wäibauinstitut
De Lëtzebuerger Wäibauinstitut (Institut viti-vinicole) ass 1925 zu Réimech gegrënnt ginn.
Lettland
Lettland (Lettesch: Latvija) ass eng Republik am Nordoste vun Europa. Lettland läit tëscht senge balteschen Noperen Estland (Norden) a Litauen (Süden). Am Weste mécht d'Küst zum Ostmier d'Grenz. Am Osten, respektiv Südosten, grenzt Lettland u Russland a Wäissrussland.
Lëtzebuerger Wäibauinstitut
De Wäibau war deemools an enger schwéierer Zäit, nodeem d'Land 1922 der Belsch-Lëtzebuerger Wirtschaftsunioun bäigetratt war an ausserdeem d'Schädlingen de Wäibau bal a senger Existenz a Fro gestallt hunn. D'Missioun vum Lëtzebuerger Wäibainstitut war et, fir de Wënzer mat Rot an Dot bäizestoen an hir villfälteg Problemer hëllefen ze léisen. Am Laf vun der Zäit ass de Wäibauinstitut och eng Versuchstatioun op engem Areal vu 6 ha ginn. Dat heescht, datt hien eng applizéiert Fuerschungsaktivitéit krut, wouvun de ganze Wäibau profitéiert. Si erstreckt sech op:
Schliisslech spillt de Wäibauinstitut eng wichteg Roll an der Duerchféierung vun de Virschrëften iwwer d'Marque nationale an déi aner Qualitéits- an Appellatiouns-Bestëmmungen. Am Fong mécht hien haut d'Verbindung tëscht de Wënzer op der enger Säit an dem Wäibauministère op der anerer Säit.
Lettland
D'Republik ass zanter 2004 Member vun der NATO a vun der Europäescher Unioun. Den 1. Juli 2016 gouf Lettland Member vun der OECD.
176 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 181 v. Chr. | 180 v. Chr. | 179 v. Chr. | 178 v. Chr. | 177 v. Chr. | 176 v. Chr. | 175 v. Chr. | 174 v. Chr. | 173 v. Chr. | 172 v. Chr. | 171 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 176 v. Chr.
Hinduismus
Den Hinduismus ass mat enger 900 Millioune Gleeweger nom Chrëschtentum, an dem Islam déi drëttgréisst Relioun op der Äerd. Den Hinduismus huet seng Originnen an Indien an de Gleewege gëtt "Hindu" genannt.
Déi meescht Hindue liewen an Indien, déi ongeféier 80% vun der Populatioun ausmaachen. Dat ass och de Fall an den Nopeschlänner, wéi Nepal, Bangladesch a Sri Lanka.
Am Hinduismus si vill Traditiounen, Gemeinschaften a Glawensrichtunge vertrueden. All eenzel Traditioun huet hir eege Schrëft, Léieren a Geschichten iwwert d'Gëtter. Déi helleg Schrëfte vum Hinduismus sinn d'Veda, e Wuert dat aus dem Sanskrit staamt, a "Wëssen" bedeit. Déi meescht Hindu gleewen net nëmmen un ee Gott, mä u verschidde Gëtter, vun dohier si se Polytheisten. An e puer Richtunge vum Hinduismus gëtt et souguer Haaptgëtter an Niewegëtter. D'Hindu gleewen all un déi gëttlech Kraaft Brahman, souwéi och un d'Widergebuert an d'Erléisung. Eng besonnesch Bedeitung huet d'Pilgeren an Tempelen, op helleg Plazen oder an helleg Stied, wou si hir Gëtter veréiere kënnen.
Fir Hindue war d'Welt schonn ëmmer do. Dobäi duerchleeft d'Welt ee stännege Kreeslaf vun "Entstoen a Vergoen".
Hindue riichten hiert Liewen no enger Aart Behuelenskodex, de sougenannten "Dharma". Dat heescht, si mussen hir Flichte z. B. géigeniwwer der Famill an de Frënn erfëllen, den Noperen hëllefen, frëndlech mat anere sinn an d'Wourecht soen. Dobäi hëllefen hinnen "déi zéng Liewensreegelen".
Ursprong
Den Hinduismus huet säin Ursprong an Indien a gëllt als eng vun den eelste Reliounen iwwerhaapt. Wéini genee den Hinduismus entstanen ass, ass net sécher gewosst, well et kee Grënner gëtt. Fest steet, datt et virun ongeféier 4500 Joer ee Vollek gouf, dat laanscht dem Floss Indus gelieft huet. D'Moslemen, déi am 13. Joerhonnert an Indien agewandert sinn, goufe spéider Hindue genannt, well Hindu den iraneschen Numm fir de Floss Indus ass. Vun do kënnt och de Begrëff Hinduismus. Ëm 1750 v.Chr. sinn d'Arier aus der Géigend vum Uralgebitt an dat haitegt Indien agewandert. Geschichtlech gesi ware si en Nomadevollek aus Zentralasien. Reliéis Usiichte vun den zwee Vëlker hu sech vermëscht, wouraus den hinduistesche Glawen entstanen ass.
Präis Hëllef fir d'Natur
De Präis Hëllef fir d'Natur gouf 1985 an d'Liewe geruff a gëtt un Organisatiounen oder Persoune verginn, déi besonnesch Verdéngschter am Natur- an Ëmweltschutz Opweises hunn.
Hinduismus
Helleg Kou an aner Symboler
Dat wichtegst Symbol am Hinduismus, ass déi helleg Silb "OM" (AUM) a steet fir d'Liewen, fir d'Entstoen a fir d'Vergoen. Dofir ass et och déi bekanntst Mantra (helleg Silb) déi et am Hinduismus gëtt.
Gëttlech Veréierungen & Ofwandlungen
Am Hinduismus gëtt et Dausende vu Gëtter, well d'Hindue fir all Liewensberäich ee Gott brauchen. Déi dräi Haaptgëtter si Brahma (den Erschafer vun der Welt), Vishnu (den Erhaler vun der Welt) a Shiva (den Zerstéierer), zesumme bilde si d'Trimurti.
Präis Hëllef fir d'Natur
De Präis gëtt an der Reegel am Naturmusée, am Januar oder Februar nom Präisjoer, iwwerreecht.
De Präis
De Präis besteet engersäits aus engem Geldpräis, dee vum Ëmweltministère a vum Kulturministère mat 5.000 Euro dotéiert ass.
Hinduismus
Karma
D'Virstellung vum Karma gouf ongeféier vum 6. Joerhonnert v.Chr. an den hinduistesche Schrëften nogewisen. D'Karma spillt am Hinduismus eng wichteg Roll. Karma bezeechent d'Folleg vum Handelen an Denken, sou wéi d'Wierkung op den Handelnde selwer. Esou wuel gutt wéi och schlecht Karma féiert zu enger Widergebuert. Dat eigentlecht Zil ass et dofir kee Karma méi ervirzeruffen.
Erëmgebuert
All Hindue gleewen un Erëmgebuert vu jiddwerengem, dëst gëtt och Reinkarnatioun genannt. Si sinn dovun iwwerzeegt, datt et e Liewen nom Doud gëtt. Dofir ass d'Séil vum Mënsch onstierflech a si lieft an enger anerer Form weider. Hindue gleewen dorun, datt e Mënsch an enger anerer Kast oder an der selwechter, als Déier oder souguer als Steen erëmgebuer ka ginn. Si schwätze vun engem Kreeslaf aus Gebuert, Doud an Erëmgebuert. Dësen éiwege Kreeslaf heescht "Samsara". Duerch gutt Dote kann een sech mat Gott vereenen. Et ass also no der hinduistescher Relioun méiglech, dee Kreeslaf ze verloossen. Dat nennt een d'"Erléisung" oder "Moksha". Dëst ass dat héchsten Zil vun engem Hindu.
Gesellschaftsuerdnung
Fir eng Aart Andeelung an der Gesellschaft suergt dat sougenannt Kastesystem. D'Hindue gleewen, datt all Mënsch an enger Kast gebuer gëtt, also enger bestëmmter sozialer Schicht zougedeelt gëtt. E Wiessel aus senger Kast ass zu Liefzäiten net méiglech. Et gëtt véier Haaptkasten: Brahmanen (Priister), Kshatriyas (Krichsleit, Adeleg a Beamten), Vaishyas (räich Baueren, Handwierker an Händler) an d'Shudras (aarm Baueren, Kniechten an Dénger). Zousätzlech gëtt et nach "Pariaen" oder déi "Onuntaaschtbar" (déi Ënnerdréckt). Vill Hindue wiessele wéinst dëser Diskriminatioun an de Buddhismus eriwwer.
Stellung vun der Fra
D'Fraen a Meedercher sti nom hinduistesche Glawen ënnert de Männer an hunn net déi selwecht Rechter. Hei gëlle Fraen als "nach wäit ewech" vun der Erléisung a musse fir d'éischt als Männer erëmgebuer gi fir dann dohinner ze kommen.
Präis Hëllef fir d'Natur
Jury vum Präis
D'Jury besteet aus Vertrieder vu follgenden Institutiounen:
D'Jury gëtt vum Direkter vum Naturmusée presidéiert. D'Sekretariat gëtt vun der Verwaltung vum Naturmusée erleedegt.
D'Mandat vun all Jurysmember ass op dräi Joer begrenzt a kann erneiert ginn.
Italien
Italien, offiziell Italieenesch Republik (ital.: Repubblica Italiana) ass e Staat a Südeuropa. Et grenzt am Norden un d'Schwäiz an un Éisträich a Slowenien, am Westen un d'Tyrrhenescht an un d'Ligurescht Mier, am Osten un d'Adria an am Nordwesten u Frankräich. Nieft dem italieenesche Festland gehéieren och d'Mëttelmierinselen Elba, Sardinien, Sizilien an eng Rëtsch méi kleng Insele wéi d'Toskanesch Inselen, Ischia, Capri an d'Liparesch Inselen zu der Republik. San Marino an d'Vatikanstad si politesch onofhängeg Enklaven um Territoire vum italieenesche Festland.
Italien ass e Grënnungsmember vun der Europäescher Unioun, a vun der NATO a gehéiert zur Grupp vun de G7-Länner.
Geographie
Geographesch gesinn ënnerscheet een:
Ënnerdeelungen
Italien ass politesch an 20 Regiounen (regioni) mat jee enger eegener Regierung agegliddert, déi awer manner Kompetenzen hu wéi d'Bundeslänner an Däitschland oder d'Kantonen an der Schwäiz. Dës Regioune bestinn aus engem Total vun 108 Provënzen, déi hirersäits erëm a Gemengen opgedeelt sinn. Fënnef Regioune profitéiere vun engem extrae Statut, deen hinne méi autonom Kompetenze gëtt (op der Lëscht mat engem Stärche markéiert):
Gréisst Stied
Déi gréisst Stad an Italien ass d'Haaptstad Roum. Den 31. Dezember 2014 waren déi 20 italieenesch Stied mat de meeschten Awunner:
Reliounen
Mat 80,2 % Katholicken a 16,2 % Konfessiounslosen ass Italien e kathoulesch markéiert Land. Nëmmen 3,6 % vun den Awunner gehéieren zu anere Reliounen, dorënner 231.226 Zeie vu Jehova a 35.000 Judden.
Tourismus
Vun Touriste staark besicht Stied, Dierfer a Plazen:
Sigebert III.
De Sigebert III., gebuer 630, a gestuerwe 656, war Kinnek vun Austrasien vu 639 bis 656.
Monument national des mineurs
De Monument national des mineurs, um Bromeschbierg zu Keel, ass e Monument, dat un all déi Biergaarbechter soll erënneren, déi hiert Liewe bei hirer schwéierer Aarbecht gelooss hunn. D'Monument gouf den 8. September 1957 ageweit a steet vis-à-vis vun der Grott Léiffrächen.
178 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 183 v. Chr. | 182 v. Chr. | 181 v. Chr. | 180 v. Chr. | 179 v. Chr. | 178 v. Chr. | 177 v. Chr. | 176 v. Chr. | 175 v. Chr. | 174 v. Chr. | 173 v. Chr.
Monument national des mineurs
Den 21. Juni 2017 gouf et, zesumme mat der Léiffrächen, op d'Lëscht vun de klasséierte Monumenter als nationaalt Monument agedroen.
178 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 178 v. Chr.
Monument national des mineurs
Den éischten Ufank
De Paschtouer vu Keel, de Jos. Dupong, huet 1938 den éischten Ustouss gi fir de Bau vun engem Biergaarbechtermonument an zesumme mat e puer Leit, déi seng Iddi ënnerstëtzt hunn, huet en e Comité fir de Bau vu sou engem Monument gegrënnt. De Comité, dee vun der Gemeng a ville Leit ënnerstëtzt gouf, huet Propose gemaach iwwer de Standuert an d'Ausgesi vum Monument.
Als Standuert gouf mat allgemenger Zoustëmmung de Sperrewee erausgesicht, eng Plaz vis-à-vis vun der Grott vun der Léiffrächen, déi awer deemools nach der Arbed gehéiert huet. D'Arbed war awer averstane fir den Terrain géint en aneren ze tauschen, deen d'Gemeng zur Verfügung gestallt huet. Den 30. Abrëll 1940 huet de Gemengerot dem Tauschvertrag zougestëmmt. Duerch den zweete Weltkrich ass awer d'Ausféierung vum Kontrakt ënnerbrach ginn. D'Arbed huet awer d'Plaz wärend där Zäit net ugeréiert.
Gauloises
Gauloises ass eng franséisch Handelsmark vun Zigaretten, déi vun der franséisch-spuenescher Grupp Altadis fabrizéiert ginn.
Monument national des mineurs
Den éischten Ufank
D'Finanzéierung vum Monument war zum Deel duerch d'Organisatioun vun enger landeswäiter Lotterie virgesinn. Et goufen 30.000 Louse vun 10 Frang pro Lous drécke gelooss. D'Louse konnten op Véirellouse vun 2,50 Frang opgedeelt ginn. Publicitéit fir d'Lotterie gouf duerch Fluchblieder gemaach. Fräiwëlleg Verkeefer hunn d'Louse verkaf. D'Lotterie sollt eigentlech de 4. Dezember 1939 ausgespillt ginn, huet awer missen duerch eng Rei Problemer beim Verkaf vun de Lousen op de 7. Abrëll 1940 verluecht ginn. D'Suen (141.317,60 Frang) déi sou erakoume goufen awer Ufank 1941 bei der zwangsweiser Opléisung vum Comité beschlagnaamt.
Den zweeten Ufank
Nom Krich gouf de Comité fir de Bau vum Biergaarbechtermonument nei opgestallt. Deelweis waren nach déi selwecht Leit dran, deelweis och anerer. Den 29. Januar 1946 gouf eng Demande gemaach fir dat beschlagnaamt Geld zeréckzekréien. De 27. Mee 1952 konnten d'Verhandlungen ofgeschloss ginn an de Comité krut e Betrag vun 1981,01 RM (Reichsmark) zeréck wat 24.762,60 Frang ausgemaach huet.
De Kontrakt fir den Tausch vum Terrain krut eréischt de 15. September 1947 Rechtsgëltegkeet. Den 12. Januar 1949 huet de Paschtouer Jos. Dupong eng Demande un de Keeler Gemengerot geschriwwe fir d'Baugeneemegung ze kréien. Den 11. Februar 1950 huet en eng zweet Demande geschriwwen an am Mäerz 1950 huet en déi och kritt obwuel bei enger éischter Ofstëmmung am Gemengerot d'Demande ofgeleent gouf.
Fir di weider Finanzéierung ze sécheren gouf vum Comité eng Souscriptioun opgeluecht, op déi Privatleit, Gemengen a Betriber eng fräiwëlleg Spent konnten abezuelen.
D'Gestaltung vum Monument
Déi ursprénglech Pläng vu virum Krich hate virgesinn datt bei d'Monument och e Biergbaumusée sollt derbäikommen. Déi éischt Pläng fir de Bau si vum Escher Architekt Deitz-Kintzelé gemaach ginn. De Rëmelenger Sculpteur Albert Hames huet Skizze fir d'Bäerbel-Statu a fir verschidde Grafplacke gemaach an de Lucien Wercollier aus der Stad huet e Gipsmodell vun der ganzer Anlag a Virlage fir d'Bäerbel-Statu gemaach. Déi ganz Viraarbecht ass awer duerch de Krich verluer gaangen an et huet nees missen nei ugefaange ginn.
D'Architekte Léon Loschetter a Pierre Reuter kruten den Optrag fir de Bau vum Monument, sou wéi et haut ausgesäit. Den Devis vum 7. Mee 1952 huet e Präis vu 5,4 Mio Frang virgesinn. Als Baumaterial war eng Kombinatioun aus Natursteen, Stol a Schifer virgesinn, lauter Material dat de Mënsch duerch Biergbau notzbar gemaach huet. D'Bauaarbechte goufe vun den Entreprenere Jos. Lickes vu Keel an Nicolas Siedler vun Téiteng ausgefouert. All d'Aarbechte mat Natursteen goufe mat "Bengeléck" gemaach, engem Steen deen an der noer Ëmgéigend gebrach konnt ginn. D'Stolkonstruktioun fir de Klackentuerm gouf vun der Firma Paul Wurth aus der Stad gemaach.
De Grondsteen, deen aus der Minière Berens vu Rëmeleng staamt, gouf de 26. Juli 1953 vum Bëschof-Koadjutor Léon Lommel geluecht. Zur selwechter Zäit war och d'200-Joerfeier vun der Léiffrächen. De Bëschof Joseph Philippe huet bei där Geleeënheet der Léiffrächen eng gëlle Kroun opgesat an hir den Titel "Notre-Dame des mineurs" ginn. Domat haten d'Biergleit – nieft der Helleger Bäerbel – eng zweet Patréinesch.
D'Aweiung vum Monument
D'Aweiung vum Monument an d'Seene vun der 300 kg schwéierer Klack, déi vun der Emilie Lecuit, der Fra vum Léon Berens vu Rëmeleng, gestëft gouf, war den 8. September 1957 a Presenz vum Bëschof Léon Lommel.
Beschreiwung
Ee Kenotaph vun engem Biergaarbechter mat der Opschrëft "E'er an Dank den daperen Biergleit de' go'wen Blutt a Liewen fir Familgen an Hemecht [sic]"  ass den Zentrum vum Monument. Ronderëm de Kenotaph sinn an engem Hallefkrees 26 Éiereplacken aus Leeë montéiert. Op 19 dovu stinn iwwer 1.400 Nimm vun Affer vun Accidenter an de Minièren. Op deenen Anere sinn Zuelen ernimmt oder Biller aus dem Liewe vun de Biergleit. Nieft der Trap, déi op d'Monument féiert si stenge Relieffer vum Keeler Kënschtler Georges Klein an d'Mauer integréiert.
D'Monument begräift och en zweedeelegen Tuerm mat enger Héicht vun 42 m nieft der Terrass mam Kenotaph an den Éiereplacken. Den ënneschten Deel vum Tuerm besteet aus engem stompege Kegel aus Steen. D'Uewerfläch vun dësem Deel vum Tuerm besteet aus enger Aussiichtsplattform op där den zweeten Deel vum Tuerm, eng Stolkonstruktioun steet, mat engem Kräiz op der Spëtzt.
Am Joer 2020/21 ass d'Monument vun der Keeler Gemeng komplett rebovéiert ginn.
Unerkennung als nationaalt Monument
Den 8. Februar 1978 huet de Buergermeeschter vu Keel Jules Kauffmann dem Kulturminister Robert Krieps eng Demande geschriwwe fir dem Biergaarbechtermonument zu Keel den Titel "National" ze verginn. Dësen Titel krut d'Monument duerch en Dokument vum 14. Mäerz 1978 och. Vun do un ass eng Bronzeplack vun der Géisserei Massard mam Text Monument national des mineurs um Monument ubruecht.
Den 21. Juni 2017 krut et och rechtlech de Schutzstatus vun engem nationale Monument. andeems et op d'Lëscht vun de klasséierte Monumenter agedroe gouf.
Jubiläums-Gedenkfeier 1989
Déi éischt Biergaarbechter-Gedenkfeier zu Keel gouf schonn am Joer 1947 ofgehalen, op der Plaz déi fir de Bau vum Monument virgesi war. Zanter 1979 goufe beim Monument zu Keel och Biergaarbechter-Gedenkfeiere mat internationaler Bedeelegung ofgehalen. Am Joer 1989 war den 10-järege Jubiläum vun der Jounée internationale des mineurs an zousätzlech war 1989 den 150-järege Jubiläum vun der Onofhängegkeet vu Lëtzebuerg. Dofir war den 1. Oktober 1989 eng grouss Gedenkfeier a Presenz vum Groussherzog Jean an dem Ausseminister Jacques Poos.
Literatur
Jules Kauffmann, 1990: Das Denkmal am "Sperrewee", 250 S., Gemeindeverwaltung Kayl-Tetingen, Éditpress Luxembourg,
175 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 180 v. Chr. | 179 v. Chr. | 178 v. Chr. | 177 v. Chr. | 176 v. Chr. | 175 v. Chr. | 174 v. Chr. | 173 v. Chr. | 172 v. Chr. | 171 v. Chr. | 170 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 175 v. Chr.
David Carradine
Den David Carradine, gebuer als John Arthur Carradine den 8. Dezember 1936 zu Hollywood a gestuerwen den 3. Juni 2009 zu Bangkok, war en US-amerikanesche Schauspiller a Filmregisseur.
Hie war de Jong vum Schauspiller John Carradine an en Hallefbrudder vum Keith Carradine. Hien huet an der Televisiounsserie Shane matgespillt, a gouf virun allem bekannt an der Roll vum Kwai Chang Caine an der Tëleesserie Kung Fu.
2004 hat hien am Quentin Tarantino sengem Film Kill Bill e Comeback.
Physiker
De Physiker ass eng Beruffsbezeechnung fir Wëssenschaftler, déi sech mat der Physik beschäftegen.
Beruffsfeld
Physiker (Diplom-Physiker) hunn e variéiert Beruffsfeld: si léisen Aufgaben an der Grondlagen- an Industriefuerschung, Entwécklung, Produktioun, Berodung, Organisatioun a Verwaltung, am Marketing, am Ëffentlechen Déngscht an an der Léier op Schoulen an Héichschoulen. Dobäi schaffe si mat Methoden wéi: theoreetesch, experimentell an applizéiert Physik.
An der Reegel si s'op ee Spezialgebitt orientéiert, wéi zum Beispill Kärphysik an Elementardeelerchersphysik, Atom-, Héichenergiephysik a Molekularphysik, Clusterphysik, Festkierperphysik, Hydrodynamik, Aerodynamik, Stréimungsléier, Thermodynamik, Optik, Akustik, Elektrodynamik, Plasmaphysik an Déiftemperaturphysik, Astrophysik, Extraterrestresch Physik, Biophysik.
174 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 179 v. Chr. | 178 v. Chr. | 177 v. Chr. | 176 v. Chr. | 175 v. Chr. | 174 v. Chr. | 173 v. Chr. | 172 v. Chr. | 171 v. Chr. | 170 v. Chr. | 169 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 174 v. Chr.
Angola
Den Angola ass e Staat a Südwestafrika.
Geographie
Den Angola ass eng Republik, déi a Südwestafrika läit an där hire President erweidert Pouvoiren huet (Presidialrepublik). Den angolaneschen Nationaldag fält op den 11. November, den Dag op deem 1975 déi fréier portugisech Kolonie onofhängeg gouf. Den Angola läit um Atlantik a stéisst un Namibien, Sambia an un d'Demokratesch Republik Kongo. Den Angola huet eng Exklav, Cabinda, déi tëscht der Demokratescher Republik Kongo an der Republik Kongo läit.
Demographie
D'Populatioun setzt sech haaptsächlech aus Bantu-Volleksgruppen zesummen, déi hiren eegenen Dialekt schwätzen. 37 % vun der Populatioun sinn Ovimbundu, 25 % Kimbundu und 13 % Bakongo. Zueleméisseg manner staark vertruede Volleksgruppe sinn z. B. Chokwe (och Lunda), Ganguela, Nhaneca-Humbe, Ambo, Herero an Xindunga. Eppes méi wéi 2 % vun der Bevëlkerung hu gemëscht Originnen. D'Europäer, déi am meeschte vu Portugisen ofstamen, maachen 1 % vun der Populatioun aus. D'Gesondheetssituatioun ass katastrophal. 40 % vun der Populatioun hu keen oder net genuch proppert Drénkwaasser. Dofir och déi vill Kranker, déi medezinesch net genuch versuergt sinn. Den Taux vun der Kannerstierflechkeet ass den zweethéchsten an der Welt an den Angolaner gëtt duerchschnëttlech nëmme 44,6 Joer al.
Sproochen
Portugisesch ass weider eng vun den offizielle Sproochen am Angola. Aner Sproochen an Dialekter sinn: Umbundu, Kimbundu, Kikongo, Tchokwe, Ngangela, Oshiwambo (Kwanyama, Ndonga) an Otjiherero.
Geschicht
Angola kuckt op eng beweegt Geschicht zeréck.
Nodeem tëscht dem 7. an 9. Joerhonnert Bantu-Volleksguppe sech am Angola néiergeloss haten, ass am 14. Joerhonnert am Norden d'Kinnekräich Kongo mat der Haaptstad Mbanza Kongo gegrënnt ginn.
D'Tatsach datt de portugiseche Séimann Diogo Cão als éischten Europäer 1483 an där Regioun gelant ass, huet Angola Portugal méi no bruecht. 1576 ass déi haiteg Haaptstad Luanda gegrënnt ginn, am Angola gouf offiziell eng portugisesch Kolonie. Säi politesche Statut huet 1951 changéiert, wéi Angola eng Iwwerséiprovënz vu Portugal ginn ass. Wéi a ville Kolonie gouf et am Angola nom Zweete Weltkrich Opstänn vun nationalisteschen Organisatiounen. Si hunn 1959 ugefaangen a goufen 1964 bluddeg néiergeworf. 1975 krut Angola seng Onofhängegkeet an eng autonom Regierung, mat enger Majoritéit vu schwaarze Ministeren. Den éischte Staatschef war den Agostinho Neto, Chef vun der marxistescher MPLA.
D'Rou an de Fridden hunn net laang gedauert. Tëscht der MPLA op där enger Säit, der FNLA an der UNITA op der aner Säit, ass dunn e Biergerkrich ausgebrach an deen och eng Rei vu frieme Muechten agegraff hunn. Op der Säit vun der MPLA stounge Russland, d'DDR a Kuba. Kuba huet net nëmme, wéi Russland, Waffe geliwwert mä och Zaldoten agesat. Fir d'FNLA ass de Zaire agetratt. D'UNITA hirersäits, déi stäerkst Oppositiounsmuecht, mat dem Fräiheetskämpfer Jonas Savimbi un der Spëtz, ass vun den USA a Südafrika staark ënnerstëtzt ginn. Dee Biergerkriich huet zwee an en halleft Joerzéngt gedauert an hat 1,5 Milliounen Affer. Obschonn déi géigneresch Parteie sech 1991 op fräi Wale gëeenegt haten, ass de Biergerkriich vun der UNITA virugefouert ginn, mat dem Argument, den MPLA Walgewënner, de President José Eduardo dos Santos (MLPA) wier duerch Walbedruch un d'Muecht kom.
Politik
Angola ass Member vun de Vereenten Natiounen
Gréisser Stied
Déi mat Ofstand gréisst Agglomeratioun am Angola ass Luanda mat 3.662.300 Awunner. (Stand 1. Januar 2005). Dat heescht datt 30 % vun der Bevëlkerung zu Luanda oder an der Ëmgéigend wunnen.
Am follgenden Tableau sinn d'Stied mat méi wéi 20.000 Awunner opgeféiert. D'Resultater baséiren op enger Vollekszielung vum 15. Dezember 1970, an enger Neiberechnung fir den 1. Januar 2005. Och d'Provënze vum Angola zu där d'Stied gehéiere sinn opgefouert.
Staustuf Schengen-Opech
D'Staustuf Schengen-Opech ass eng Staustuf op der kanaliséierter Musel op der lëtzebuergesch-franséischer Grenz, tëscht der Uertschaft Schengen zu Lëtzebuerg, an der Uertschaft Opech a Frankräich.
Si läit um P.K. 242,43 vun der kanaliséierter Musel. An engem éischte Projet war virgesinn d'Staustuf um P.K. 243,40 ze bauen. Duerch e Biergrutsch vum Stroumbierg op der Héicht vun der Opech konnt dee Projet awer net ausgefouert ginn, soudatt sech decidéiert gouf dat Ganzt ronn ee Kilometer flossofwäerts ze verleeën. Dat huet mat sech bruecht datt wéinst der Schleis op der rietser Säit, de Couloir fir d'Schëffer, bei der Schengener Bréck dee beim éischte Projet an der Mëtt vun der Musel gewiescht wier, op déi däitsch Säit ënner dat rietst Bréckefeld, wou virdru Land war, huet misse verluecht ginn.
Hiert Nopeschwier Muselop ass d'Staustuf vu Kœnigsmacker mam Barrage an der Schleis vu Kœnigsmacker, a flossofwäerts ass et d'Staustuf Stadbriedemes-Palzem.
D'Schleis
D'Schleis vun der Staustuf läit um franséischen Uwänner bei der Uertschaft Opech.
Et ass eng Schleis mat enger rechteckeger Schleisekummer mat enger benotzbarer Längt vun 172 Meter, an enger Breet vun 12 Meter. Den Niveausënnerscheed tëscht dem ieweschte Schleisebaseng an dem ënneschten ass 4,40 Meter. D'Waasserhéicht an der Schleis bei oppener ënneschter Paart ass 3,00 Meter. Déi hydrostatesch Héicht vum ieweschte Schleisebaseng ass 145,00 Meter, a si ass vum Wier duerch eng Insel déi ronn 400 m laang a 70 m breet ass, getrennt.
Duerch d'Schleis kënne Schëffer mat de Moossen 110,00 x 11,40 fueren, a fir de franséischen Deel vun der Musel kann de Service navigation du Nord-Est Autorisatioune ginn, fir Schëffer mat Längte vun 135 Meter, oder Schubschëffer bis zu 170 Meter.
D'Wier
D'Wier ass e variabelt Wier dat un den Debit vun der Musel kann ugepasst ginn, fir datt den hydrostateschen Niveau sou gutt wéi méiglech op der selwechter Héicht bleift. D'Wier gouf 1962 a Betrib geholl, a besteet aus dräi Deeler vun all Kéier 27,50 Meter, déi mat Schiberen ekipéiert sinn. Zwéi Schibere si Segmentschiberen, an den drëtten ass e Klappeschiber. Alleguer gi se iwwer Wanne regléiert. D'Wier vun Opech an d'Wier vu Koenigsmacker sinn déi zwee Eenzeg a Frankräich déi mat Klappeschiberen ekipéiert sinn.
Et steet zu der enger Hallschent op franséischem an zu der aner op Lëtzebuerger Terrain. D'Gestioun gëtt vun de Voies navigables de France gemaach.
Tëscht 2000 an 2006 gouf d'Wier am Kader vun der Gestion centralisée et coordonnée des barrages automatiséiert.
Eng Expertise vun 2008 hat erginn datt de Klappeschiber net méi ganz funktiounsfäeg wier, an e gouf bis zur Reparatur komplett immobiliséiert.
2009 gouf am Kader vun der Relance économique eng Revisioun vun de Wanne gemaach. Dobäi goufen d'Zännrieder fir déi grouss a mëttel Vitesse bei de Wanne vun de Klappeschiberen ersat. All d'Engrenage si gebotzt an entfett ginn, a goufe mat automatesche Fettbécksen ekipéiert. Déi al Galle-Ketten goufen duerch raschtfräi Ketten ersat.
D'hydroelektresch Zentral
D'Gebaier vum Kraaftwierk dat 1995 a Betrib geholl gouf, stinn op Lëtzebuerger Terrain an der Verlängerung vum Wier.
Et ass e Schachtkraaftwierk, an de Stroum gëtt iwwer zwou Kaplan-Turbinnen déi horizontal agebaut sinn, produzéiert. D'Turbinn huet dräi verstellbar Lafradschauten, a festagebaut Stëtzschauten. Fir Reparature kann den Alafkanal mat Dammtafelen no uewen dicht gemaach ginn.
Canton de Crèvecœur-le-Grand
De Canton de Crèvecœur-le-Grand ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Beauvais, am Departement Oise an der Regioun Hauts-de-France.
Donneschdeg
Den Donneschdeg ass de véierten Dag vun der Woch, no jiddesch-chrëschtlecher Siicht de fënneften.
Den Numm vun dësem Dag kënnt vum ale Germanesche Wuert fir "den Dag vum Donar (Thor)". Den Donar oder Thor hat ongeféier de selwechte Rang wéi de Jupiter bei de Réimer, déi dësen Dag op Latäin Iovis Dies, "den Dag vum Jupiter" genannt hunn.
173 v. Chr.
3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. | 1. Joerhonnert v. Chr. 178 v. Chr. | 177 v. Chr. | 176 v. Chr. | 175 v. Chr. | 174 v. Chr. | 173 v. Chr. | 172 v. Chr. | 171 v. Chr. | 170 v. Chr. | 169 v. Chr. | 168 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 173 v. Chr.
Kapell Housen
D'Kapell vun Housen ass eng kathoulesch Kapell déi zur Par Parc Our Saint-Nicolas, zum Dekanat Norden an zu der Gemeng Parc Housen gehéiert.
Se steet am Eesberwee, dem CR324, nieft dem Kierfecht.
D'Schmärzensmuttergottes-Kapell huet als Duerfkierch gedengt, wéi déi haiteg Kierch nach zum Housener Augustinerinneklouschter gehéiert huet.
Zur Par Housen gehéieren ausser der Kapell vun Housen och nach d'Parkierch vun Housen an d'Filialkierch zu Duerscht.
Bréck vu Wandre
D'Bréck vu Wandre mat enger Längt vu 524 m ass eng Bréck iwwer d'Meuse an iwwer den Albertkanal um Kanalkilometerpunkt 3,18. Si verbënnt Herstal mat Wandre an ersetzt zwou al Brécken (Déi al Bréck vu Wandre an d'Esperantobréck).
Hir Haaptdrowäite sinn 144 an 168 Meter an déi verschidde Feldwäite sinn: 18 m - 40 m - 29 m - 29 m - 144 m - 30 m - 168 m - 66 m.
Si hänkt an 38 Seeler an déi ofgespaant Längt ass 342 m. Si ass tëscht de Gelänneren tëscht 21.80 m an 22.10 m breet.
Si huet 12,6 Milliounen Euro kascht an ass 1989 ageweit ginn.
Si steet op der liste des biens classés vun der Provënz Léck zanter 1993.
Nopeschbrécke sinn d'Bréck vu Chertal, d'Monsin-Bréck an d'Bréck vu Milsaucy
De 6. Mee 1993 gouf se als Monument op der Lëscht vum Patrimoine exceptionnel de Wallonie agrdroen.
Geschicht vum Bau a vun de fréiere Brécken
Joerhonnertelaang gouf et tëscht Herstal a Wandre keng Bréck an de Passage iwwer d'Meuse ass mat Naachen a Ponte gemaach ginn. De Passage war op där Plaz wou spéider d'Brécke gebaut goufen. Deemno wéi d'Situatioun op der Meuse war, gouf et alt wochelaang keng direkt Verbindung tëscht den zwee Dierfer, déi noost Bréck, de Pont des Arches flossop, war 5 km ewech. Um Enn vum 19. Joerhonnert war d'Tatsaach datt et op der ënneschter Meuse keng direkt Verbindunge gouf, keng gutt Viraussetzung fir d'Expansioun vun der Industrie an deem Eck. De Bau vun den éischte Brécken op där Plaz iwwer d'Meuse an iwwer de Kanal Léck-Maastricht déi 1884 ageweit goufen, goung haaptsächlech op d'Initiativ vun der Industriellen an Händler zeréck, a gouf vum Premierminister Frère-Orban ënnerstëtzt. Déi Brécke ware ganz wichteg fir d'Kuelegrouwen déi do ronderëm louchen. Obscho se den Éischte Weltkrich gutt iwwerstanen haten huet den industriellen Opschwonk et mat sech bruecht, datt se haaptsächlech well se ze schmuel waren hu missen ersat ginn.
Déi zweet Generatioun goufe gläichzäiteg mam Albertkanal gebaut an 1937 a Betrib geholl. Se hunn awer net laang iwwerlieft, well beim däitschen Iwwerfall den 11. Mee 1940 hunn déi belsch Pionéier d'Brécken an d'Luucht gejot.
Déi drëtt Generatioun gouf an de Joren nom Zweete Weltkrich tëscht 1947 an 1948 gebaut. Charakteristesch fir déi Brécke war datt den Iwwerbau am arméierte Bëtong war amplaz vu metallene Skletter an Tabliere wéi bei de Brécke virdrun. D'Esperantobréck war eng Bowstringbréck an d'Bréck vu Wandre eng Ausleeërbréck. Well den Albertkanal op där Plaz mat enger Breet vu 35 Meter ze schmuel gi war, fir den Trafic mat méi grousse Schëffsgabaritten zouzeloossen, huet missen no enger Léisung gesicht ginn, dat ëmsou méi well de Kanal der Längt no knapps 10 % vun de belsche Waasserstroossen duerstellt, awer 35 % vum Trafic ophëlt. Fir datt e konnt op 85 Meter verbreet ginn huet missen eng nei Bréck hier.
Déi wichtegst Bedingungen déi déi nei Bréck huet missen erfëlle waren:
Bréck vu Réimech
D'Réimecher Bréck ass eng Bréck iwwer d'Musel, tëscht der lëtzebuergescher Uertschaft Réimech, an der däitscher Uertschaft Nennig. Se gouf 1959 gebaut, an et ass déi zweet Bréck zanter 1866.
Et ass eng vu fënnef Brécken iwwer d'Musel tëscht Lëtzebuerg an Däitschland. Déi aner véier Brécke sinn:
D'Bréck vun 1866
Déi al Réimecher Bréck vun 1866 war eng Boubréck mat néng Béi déi am Stee gebaut war an eng Längt vun 250,95 Meter hat. D'Béi hate vu Pilier zu Pilier all Kéier 22 Meter, D'Fuerbunn war 5 m breet an op all Säit war en Trottoir deen e bësselche méi héich wéi Fuerbunn war. D'Bréckegelänner war aus Fer forgé.
1863 hat den Nicolas Gonner deen deemools Kantonalpiqueur zu Réimech war, a senger Broschür déi fir de Gemengerot vu Réimech gemaach gouf, op d'Wichtegkeet vun enger Bréck higewisen, besonnesch well lëtzebuergesch Wënzer déi Säit der Musel Akerland haten.