cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Donatuskapell zu Réiser
Geschicht
Am September 1837, nodeem d'Kapell zerfall war, huet e Privatmann (de Jean Miller) s'op Grond vun engem Gelübd nei opriichte gelooss.
Rue de Hollerich
Geschicht
Nodeems den 1. Juni 1920 d'Gemengen Hamm, Hollerech a Rollengergronn mat der Stad Lëtzebuerg fusionéiert hunn, hu misse verschidde Stroossen nei benannt ginn, well et vereenzelt Odonymmen e puermol gouf. Bis 1925 huet d'Strooss „Rue de la Gare“ geheescht, ier se dunn den haitegen Numm krut.
Alfred Lefèvre
Hien huet als einfache Bauaarbechter ugefaangen, ma konnt sech zu Esch-Uelzecht, wuer en 1889 higeplënnert ass, an dat deemools säin éischte Bau-Boom erlieft huet, séier en Numm maachen. 1910 gouf hie chargéiert, d'Iwwerdeckelung vun der Uelzecht (ënner der haiteger Uelzechtstrooss) auszeféieren, an 1912 huet hien d'Stolwierk op Arbed Esch-Schëffleng gebaut. E puer Haiserbléck an der Uelzechtstrooss hunn him gehéiert.
Och déi haiteg Brillstrooss huet hien urbaniséiert, si war ufanks no him genannt ginn.
Donatuskapell zu Réiser
Geschicht
1880 gouf d'Kapell wéinst der Eisebunnslinn vum Jangeli, déi Plaz gebraucht huet, ofgerappt. Ëm 1886 huet d'Verwaltung vun de Luxemburger Sekundärbahnen eng nei Kapell baue gelooss.
Rue de Hollerich
Geschicht
An den 2020er Joren ass en neie Quartier, Nei Hollerech genannt, op der Plaz vun de fréiere Fabréckshale vun Heintz Van Landewyck a Paul Wurth S.A., am Entstoen.
Alfred Lefèvre
Hien huet och d'Abtei Saint-Maurice vu Klierf an d'Franziskanerkierch (Paterekierch) zu Esch gebaut.
Donatuskapell zu Réiser
Geschicht
1921 ass d'Kapell vun der Famill de Gargan vu Präisch komplett restauréiert ginn.
Amaterasu
Amaterasu, ganz ausgeschriwwen Amateraus-õ-mi-kami ass déi wichtegst weiblech Gottheet am Shintō. Dës Gottheet representéiert d'Sonn an d'Liicht a gëllt als Grënnerin vum japanesche Keeserhaus. Et ass ënner anerem och d'Gottheet vum Universum. Den Numm heescht sou vill wéi "am Himmel schéngen". D'Amaterasu ass och um japanesche Fändel erëmzefannen a Form vun der Sonn.
Alfred Lefèvre
Zu Esch huet e Restaurant, deen an engem Haus ass, dat en 1897 baue gelooss hat, säin Numm (Maison Lefèvre).
Amaterasu
Der eelster Chronik vu Japan, der Kojiki no ass d'Amaterasu duerch dat lénkst A vum Izanagi gebuer ginn, wéi dee grad am Gaang war all Befleckunge lass ze ginn, déi e sech am Räich vun den Doudegen zougezunn hat.
Donatuskapell zu Réiser
Geschicht
Am Zweete Weltkrich si vill Elteren aus der Ëmgéigend, deenen hir Jongen als Enrôlés de force an d'Wehrmacht agezu gi waren, bei d'Bild vun der Tréischterin an der Donatuskapell ëm Trouscht an Hëllef biede gaangen.
Amaterasu
Zesumme mat hirem Brudder, dem Susanoo no Mikoto ass d'Amaterasu dozou bestëmmt, vun hirem Papp d'Herrschaft vum Himmel z'iwwerhuelen.
Donatuskapell zu Réiser
Geschicht
Am Januar 1970 ass d'Kapell vun Onbekannten zerstéiert ginn.
Amaterasu
De Keeser wu Japan gëllt dem Shintõ no als direkten Nokomme vun der Amaterasu.
Donatuskapell zu Réiser
Geschicht
1995 huet eng Famill vu Réiser déi haiteg Kapell op der Plaz opriichte gelooss.
Destination Moon
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt wéi d'Amerikaner mat enger mat Atom ugedriwwener Rakéit um Mound landen…
Tonino Cervi
Den Tonino Cervi, gebuer als Antonio Cervi de 14. Juni 1929 zu Roum a gestuerwen den 31. Mäerz 2002 zu Siena, war en italieenesche Filmregisseur, Filmproduzent an Dréibuchauteur.
Vaxainville
Vaxainville ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
D'Duerfkierch ass aus dem 18. Joerhonnert an de Kräizwee laanscht Kierch aus dem 16. Joerhonnert.
Jean Proess
De Jean Proess, gebuer den 29. Abrëll 1896 zu Diddeleng a gestuerwen den 8. Juni 1978 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergesche Leefer an Olympionik.
Hien huet Lëtzebuerg op den Olympesche Summerspiller 1920 zu Antwerpen vertrueden.
Naturschutzgebitt Rouspert-Hëlt
Et huet eng Fläch vun 165,03 Hektar, a läit op der Knupp Hëlt, ronderëm déi d'Sauer eng laanggezunne Schleef mécht. D'Hëlt besteet aus engem Deel mat géiem Hank, dee mat Bësch bedeckt ass, am Nordwesten, an engem mat méi flaachem Hank, dee vill Sonn kritt, am Südosten.
Canton de Reichshoffen
De Canton de Reichshoffen ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Hagenau-Wissembourg, Bas-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert ass Reichshoffen.
The Flying Saucer
The Flying Saucer ass en US-amerikanesche Science-Fictionfilm vum Mikel Conrad aus dem Joer 1950.
Joseph Bologna
De Joseph Bologna, gebuer den 30. Dezember 1934 zu New York City a gestuerwen den 13. August 2017 zu Duarte a Kalifornien war en US-amerikanesche Schauspiller, Dréibuchauteur a Filmregisseur.
Francesco Carlini
De Francesco Carlini, gebuer de 7. Januar 1783 zu Mailand a gestuerwen den 29. August 1862 och do, war en italieeneschen Astronom a Geodet.
De Carlini gouf 1832 Direkter vum Brera-Observatoire zu Mailand. Hie gouf an engem grousse Fachkrees duerch seng Sonnentafele bekannt, déi hien ënner dem Titel Nuove tavole de moti apparenti del sole 1832 erausginn hat. Schonn 1810 hat hien Esposizione di un nuovo metodo di construire le taole astronomiche applicato alle tavole del sole publizéiert.
Zesumme mam Giovanni Antonio Amedeo Plana (1781–1864) hat hie bei der éisträichesch-italieenescher Gradmiessung matgeschafft. Bei dëser Geleeënheet hat hien och d'spezifescht Gewiicht vun der Äerd bestëmmt. Hien hat dofir regional Schwankunge vum Schwéierfeld südlech vun den Alpe benotzt.
Stop-Motion
Geschicht
D'Stop-Motion-Technik war schonn um Enn vum 19. Joerhonnert bekannt a gouf vum Filmpionéier Georges Méliès 1896 eng éischt Kéier agesat. Ëm 1910 si mat den Zeechentrick- a Poppentrickfilmer, déi op där Technik baséieren, eegestänneg Genren entstanen.
D'Stop-Motion gouf am Laf vun de Joren ëmmer méi perfektionéiert an huet a fantastesche Filmer wéi dem Willis O’Brien sengem The Lost World (1925) a King Kong (1933) groussen Androck gemaach. Virun allem de Ray Harryhausen huet vun den 1950er Joren un d'Technik ëmmer méi verfeinert. Filmer wéi The 7th Voyage of Sinbad oder Jason and the Argonauts gëllen haut als Klassiker vum Fantasy-Genre.
D'Stop-Motion Technik gouf nach bis an d'1980er Joren a bekannte Filmer, wéi Terminator, Star Wars Episod IV bis VI oder Clash of the Titans agesat. Zanterhier gëtt a Spillfilmer bal nëmme méi op Computeranimatioun zeréckgegraff, wann et drëm geet, Monsteren, Dinosaurier oder änlecht Gedéiesch an den Asaz ze bréngen.
Och wann am Beräich vun den Trickfilmer ëmmer méi an ëmmer méi perfekt computeraniméiert Filmer gemaach ginn, bleift de Stop-Motion-Trickfilm als Genre bestoen, sief et am Zeechentrickfilm (Dessins-animéen) oder am Poppentrickfilm (wéi z. B. d'Filmer aus den Aardman Animations Studioen).
Lëtzebuergesch Regisseure vu Stop-Motion-Filmer sinn ë. a. den Daniel Wiroth (Fragile (1997), Elegant (2004)) an de Carlo Vögele (Una furtiva lagrima).
Ebisu (Mythologie)
Ebisu (えびす oder ゑびす) ass den Numm vun enger japanescher Gottheet am Schintoismus. Et ass d'Gottheet vun de Fëscher a vum Gléck a gëtt dowéinst dacks mat engem décke Baart an enger Aangel an der Hand duergestallt. Alles wat sou Aussergewéinleches aus dem Mier u Land gespullt gëtt, wéi zum Beispill Muschelen, gëtt als Geschenk vun him ugesinn.
Hiruko no mikoto
Harnes
Harnes ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Lola (Film 1981)
Lola ass en däitsche Film vum Rainer Werner Fassbinder aus dem Joer 1981.
Ëm wat geet et am Film?
De Film Lola spillt am Joer 1967 an enger klenger bayerescher Stad. De Buergermeeschter, de Chef vun der Police, e Bankdirekter an en Entreprener schaffen zesumme fir hir eegen Täsch. Hir Entente gëtt awer vu bausse gestéiert…
Zombie
En Zombie ass eng fiktiv Kreatur, déi a Bicher, Filmer, Serien an anere Medien, als operstanenen Doudegen oder en irrationalt mënschlecht Wiesen duergestallt gëtt. D'Geschicht vun den Zombien huet hir Origin am spirituellen afro-karibesche Voodoo-Glawen, an deem e mächtegen Zauberer oder eng Hex Aarbechter kontrolléiere kann.
Sou eng Kreatur ass e mënschlecht Wiesen, dat fir dout gehalen a begruewe ginn ass, an dat - dem Volleksglawen no - erëm ausgegruewe ginn a mat onbekannte Mëttelen erëm zum Liewen erwächt ginn ass. Wéinst dem Manktem u Sauerstoff am Graf wier de "liewegen Doudegen" Gehier-dout erëm reaniméiert ginn an dofir an engem katatoneschen Zoustand. E géif Onsécherheet an Angscht verbreeden an déi Lieweg, déi et fänkt, iessen.
D'Kreatur vum Zombie huet zanter den 1960er Jore staark u Popularitéit gewonnen, haaptsächlech zanter dem Succes vum amerikanesche Film Night of the Living Dead ("Nuecht vun de liewegen Doudegen") vun 1968. Vill fiktiv Wierker thematiséieren d'Zombie-Apokalyps bei där d'mënschlech Zivilisatioun zesummebrécht an d'Zombie sech duerch e Virus weltwäit rapid ausbreeden.
Bertrambois
Bertrambois ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Naturschutzgebitt Eppelduerf-Elteschmuer
D'Naturschutzgebitt Eppelduerf-Elteschmuer ass en Naturschutzgebitt zu Lëtzebuerg, an der Ärenzdallgemeng, dat duerch e groussherzoglecht Reglement vum 28. Februar 2017 geschaf gouf.
Et huet eng Fläch vun 12,09 Hektar, läit eppes südlech tëscht Eppelduerf a Beefort, an ass en Ausleefer vum Bësch Esselbur.
Herbig-Haro-Objet
Dës Objete goufe fir d'éischt am spéiden 19. Joerhonnert vum Sherburne Wesley Burnham observéiert, goufen awer bis an d'1940er als Emissiounsniwwelen interpretéiert. Déi éischt Astronomen, déi se detailléiert ënnersicht hunn, waren de George Herbig an de Guillermo Haro, no deenen d'Objete genannt sinn. Den Herbig an den Haro hunn onofhängeg u Studien iwwer d'Genesis vu Stäre geschafft, wou si fir d'éischt déi Objeten analyséiert hunn an du festgestallt hunn, datt si en Deel vum Stäregenesissprozess sinn.
Entdeckung an Observatiounsgeschicht
Den éischten Herbig-Haro-Objet gouf am 19. Joerhonnert vum Burnham observéiert, wéi hien de Stär T Tauri mat engem Teleskop vum Lick-Observatoire gekuckt huet. Dobäi ass him eng kleng niwweleg "Saach" an der Stärenëmgéigend opgefall. E gouf als Emissiounsniwwel katalogiséiert a krut spéider den Numm Burnhamsniwwel. Et gouf erausfonnt, datt den T Tauri e ganz jonken a verännerleche Stär ass, dee grad an engem Gläichgewiicht tëscht dem Kollaps duerch säin eegent Gewiicht an der Energieproduktioun duerch Nuklearfusioun am Zentrum ass. Sou Stäre ginn zu der Grupp vun den T-Tauri-Stäre gezielt.
Little Switzerland
Little Switzerland ass e Wander-Circuit vun de lëtzebuergesche Jugendherbergen, deen iwwer 128 km follgend Etappe virgesäit:
Herbig-Haro-Objet
Entdeckung an Observatiounsgeschicht
50 Joer no der Entdeckung vum Burnham goufe vill änlech Niwwelen entdeckt, déi all sou kleng sinn, datt si Kennzeeche bannenzeg vun engem Stäresystem kéinte sinn. An den 1940er hunn den Herbig an den Haro Observatioune vun dësen Objete gemaach. Den Herbig huet en ongewéinlechen elektromagnéitesche Spektrum mat Waasserstoff-, Schwiefel- a Sauerstoff-Emissiounslinne fonnt. Den Haro hat erausfonnt, datt all Objete vun deem Typ am infraroude Liicht onsiichtbar waren.
Universum
Den Universum, oder Weltall, den All, oder d'Welt ass e grondsätzleche Begrëff an der Astronomie an an der Philosophie, ouni spezifesch Definitioun. An der astronomescher Hisiicht ass et alles wat an der Welt existéiert: all Planéiten, Stären, Galaxien, asw., an och all Matièren, Raim an Energie. De philosopheschen a reliéise Bezuch op den Universum ass ganz verschidden.
Herbig-Haro-Objet
Entdeckung an Observatiounsgeschicht
No hiren Entdeckungen hu sech den Herbig an den Haro op enger Astronomiekonferenz zu Tucson (Arizona) begéint. Den Herbig hat dësen Objeten wéineg Opmierksamkeet geschenkt, awer nodeem hie vum Haro sengen Entdeckunge gehéiert hat, huet sech dat alles geännert. De sowjeteschen Astronom Viktor Ambartsumian huet den Objeten hiren Numm ginn, an huet derbäi gesot, datt si wéinst hirer Heefegkeet bei jonke Stären (e puer honnertdausend Joer al) méi ee fréie Stadium bei der Entwécklung vun T-Tauri-Stären kennzeechnen.
Universum
Theoreetesch kann et en ettlech oder ganz vill parallel Universume ginn. Déi Hypothees nennt ee Multiversum.
Alice Sara Ott
D'Alice Sara Ott, gebuer 1988 zu München, ass eng däitsch-japanesch Pianistin.
Mayonnaise
Mayonnaise ass eng déckflësseg Zooss meeschtens op der Basis vun Eegiel an Ueleg, déi kal produzéiert gëtt.
Herbig-Haro-Objet
Entdeckung an Observatiounsgeschicht
Studië weisen, datt Herbig-Haro-Objeten héichioniséiert sinn, a fréi Theoreetiker hu spekuléiert, datt se Stären enthalen déi schwaach liichten. Well keng Infraroutstralung do war, gouf gewisen, datt dat net de Fall ass. Dono gouf ugeholl, datt si e Protostär enthalen. No haiteger Meenung besti se aus ausgestoussenem Material vu jonke Stären, dat mat Iwwerschall mat der interstellarer Matière kollidéiert.
Mayonnaise
Hir Grondlag ass eng Emulsioun vun Ueleg an Zitrounejus, resp. Esseg, woubäi d'Lecithin aus dem Eegiel als Emulgator figuréiert.
Je no Rezept ginn an d'Eegiel Salz, Peffer oder Moschter ënnergeréiert.
Etymologesch gëtt den Numm dacks op déi minorquinesch Hafestad Mahón (Maó) zeréckgefouert, wou d'Fransousen den 28. Juni 1756 eng Schluecht géint d'Englänner gewonnen haten. Eng nei kreéiert Zooss wier vum Richelieu, deen an der Schluecht de Kommando hat, dono genannt ginn. Eng aner, méi terre-à-terre Theorie seet, et kéim ganz einfach vum franséische Verb mailler, wat klappen, schloen heescht.
Wat däerf als "Mayonnaise" verkaaft ginn, ass jee no Land gesetzlech virgeschriwwen: An der Belsch z. B. muss d'Mayonnaise op d'mannst zu 80% aus Fett a 7,5% aus Eegiel bestoen. De spuenesche Legislateur verlaangt just 65% Fett.
Piper Laurie
D'Piper Laurie, gebuer als Rosetta Jacobs den 22. Januar 1932 zu Detroit, ass eng US-amerikanesch Schauspillerin.
Si huet a bedeitende Filmer wéi The Hustler (1961) vum Robert Rossen an a Carrie (1976) vum Brian De Palma matgespillt. Si krut och eng Roll an No Room for the Groom (1952) souwéi an Has Anybody Seen My Gal (1952) allen zwéin ënner der Regie vum Douglas Sirk.
Alice Sara Ott
D'Alice Sara Ott huet mat véier Joer géint den urspréngleche Wëlle vun hirer japanescher Mamm geléiert Piano ze spillen. Si huet schonn als klengt Kand Museksconcoursen a Fërderpräisser gewonnen, dorënner Jugend musiziert an de Most Promising Artist Award an Hamamatsu, Japan. Als jéngst Participante iwwerhaapt krut si mat 15 Joer an Italie beim Val Tidone Festival den 1. Klass Spezialpräis (99,5/100) Silvio Bengalli. Si gouf vum Karl-Heinz Kämmerling um Salzburger Mozarteum ënnerriicht an ass scho bei villen nationalen an internationalen Organisatiounen a Festivaller opgetrueden, dorënner de Classix Festival Braunschweig, d ' Züricher Festspiele oder d'Bachfest Leipzig. Si war schonn e puermol Meeschterschülerin a Präisdréierin vun der Internationaler Museksakademie fir Solisten (IMAS).
D'Zäitschrëft Fono Forum huet si zum Nowuesskënschtler vum Joer 2007 gewielt. Si ass zanter 2008 als Exklusivkënschtlerin bei Deutsche Grammophon ënner Vertrag an huet CDe mat Stécker vum Franz Liszt a vum Frédéric Chopin opgeholl. Si krut eng ganz Rei Förderstipedien, ënner anerem vun der Degussa Stiftung, der Deutsche Stiftung Musikleben an der Studienstiftung des deutschen Volkes. 2010 gouf d'Alice Sara Ott zesumme mam Olga Scheps mat dem ECHO Klassik ausgezeechent.
Michel Mousel (Architekt)
De Michel Mousel, gebuer de 17. Februar 1926 zu Heeschdref, ass e pensionéierte lëtzebuergeschen Architekt.
Awaji-shima
Awaji-shima ass eng vun de klenge japaneschen Inselen. Se läit tëscht der Haaptinsel Honshū a Shikoku, eng vun de véier Haaptinsele vum Archipel. Se huet eng Bevëlkerung vun zirka 150.000 Leit a gehéiert administrativ zur Prefektur Hyōgo. Am Norden ass se iwwer d'Akashi-Kaikyō-Bréck mat der Isel Honshū an am Süden iwwer d'Naruto-Bréck mit der Insel Shikoku verbonnen.
Herbig-Haro-Objet
Entdeckung an Observatiounsgeschicht
An de fréien 1980er, hunn Observatioune déi Jet-änlech Form vun de meeschten Herbig-Haro-Objete gewisen. Doduerch gouf erkannt, datt d'Material vun hinnen a schmuelen Jets konzentréiert ass, also héich kollimatéiert ass. Jonk Stäre sinn an hiren éischten honnertdausend Joer dacks vun enger Akkretiounsscheif ëmginn. Déi séier Rotatioun vun de bannenzegen Deeler vun der Scheif féiert zu Emissioune vu schmuelen, Polarjets aus deelweis ioniséiertem Plasma déi sech vertikal vun der Scheif ewech beweegen. Wann déi Jets mat der interstellarer Matière kollidéieren, féiert dat zu Objeten aus hell stralender Matière, an deenen och d'Herbig-Haro-Objete virkommen.
Physikalesch Eegenschaften
D'Emissioune vun Herbig-Haro-Objeten entstinn duerch Schockwellen, wa si mat der interstellarer Matière kollidéieren. Allerdéngs sinn hir Beweegunge komplizéiert. Duerch spektroskopesch Observatioune konnt mat Hëllef vum Dopplereffekt d'Vitess vun e puer honnert Kilometer pro Sekonn ermëttelt ginn. Leider sinn d'Emissiounslinne an deem Spektrum ze schwaach, fir datt si duerch Kollisioune bei sou héije Vitessen kéinten entstane sinn. Dat bedeit méiglecherweis, datt sech och eppes Material mat manner Vitess no bausse beweegt an dann mat der interstellarer Matière kollidéiert.
An der Géigend vum Ursprongstär sinn 20-30 % vum Herbig-Haro-Objet ioniséiert. Allerdéngs verklengert sech den Undeel mat zouhuelender Distanz. Dat setzt viraus, datt dat Material, wat am Polarjet ioniséiert gouf, sech dono nees rekombinéiert an dono duerch spéider Kollisioune kaum nei ioniséiert gëtt. Duerch d'Kollisioun um Enn vum Jet ka sech eng Parti Material nei ioniséieren, wouduerch kleng hell "Kapen" um Enn vum Jet entstinn.
Zuel a Verdeelung
Et sinn iwwer 400 individuell Herbig-Haro-Objeten oder Gruppe bekannt. Si sinn iwwerall a Stäregebuertsgebidder souwéi an H-II-Gebidder a ginn do och dacks a grousse Gruppe fonnt. Si gi meeschtens an der Géigend vu Globulen (Donkelniwwelen, déi ganz jonk Stären hunn) observéiert a ginn dacks aus hinnen ervir. Heefeg ginn ettlech Herbig-Haro-Objete ëm eng eenzeg Energiequell observéiert, wou si eng Kette vun Objekte laanscht de Polarachse vum Ursprongstär bilden
D'Zuel vu bekannte Herbig-Haro-Objete huiet sech iwwer déi lescht Joer staark vergréissert vergrößerte, ass awer ëmmer nach vill méi kleng wéi déi Zuell, déi ee fir eis Galaxis unhëllt. Et geet een dovun aus, datt an eiser Mëllechstrooss 150.000 existéieren, woubäi déi meescht haut ze wäit ewech sinn, als datt ee si mat der häiteger Technologie observéiere kënnt. Déi meescht Herbig-Haro-Objete leie bannenzeg vun engem hallwe parsec vun hirem Urspronksstär, an et goufen der nëmme wéineg fonnt, déi méi wäit wéi 1 pc ewech sinn. Ee nach manner groussen Deel gouf op enger Distanz vun e puer parsec zum Urspronksstär fonnt. Et gëtt ugeholl, datt an dëse Fäll den interstellare Medium eng kleng Dicht huet, sou datt d'Herbig-Haro-Objete sech weider beweege kënnen, ier se verginn.
Eegenbeweegung
Spektroskopesch Observatioune vun Herbig-Haro-Objete weisen, datt si sech mat enger Vitess vun 100–1000 km/s ewechbeweegen. An de leschte Joer gouf duerch héichopléisend Fotoe vum Hubble-Weltraumteleskop d'Eegenbeweegung vun den Herbig-Haro-Objete iwwer e puer Joer ënnersicht. Duerch déi Observatioune konnt och mat Hëllef vun der Parallax d'Distanz vu verschiddener Objete bestëmmt ginn.
Wa si sech vun hirem Mammestär ewechbeweegen, entwéckeln si sech bestëmmend. Sou variéiere si an hirer Hellegkeet an e puer Joer. Eenzel Kniet am Objet kënnen ophellen, méi béeech ginn oder ganz verschwannen, wärend neier entstinn. Weiderhi si Wiesselwierkunge mam intergalaktesche Medium an tëscht Jets vun ënnerschiddleche Vitessen och e Grond fir Verännerungen.
D'Jets, déi vum Mammestär produzéiert ginn, si keng gläichméisseg Stréim, mä éischter eenzel Eruptiounen. Doduerch entstinn Jets, déi sech zwar an déi selwecht Richtung beweegen, awer mat ënnerschiddlecher Vitess, wat zu Zesummestéiss féiert. Doduerch entsti Schockwellen.
Ursprongsstäre
D'Stären, déi fir d'Genesis vun Herbig-Haro Objete verantwortlech sinn, sinn ëmmer ganz jonk. Déi jéngst sinn ëmmer nach Protostäre, déi sech aus dem ëmleiende Gas formen. Astronomen ënnerdeelen dës Stäre no de Klassen 0, I, II an III, jee nodeem wéi vill Infraroutstralung de Stär ofgëtt. Aus enger gréisserer Mengt un Infraroutstralung schléisst een op eng gréisser Unheefung u kalem Material ëm de Stär, wat doru läit, datt sech hir Matière ëmmer nach zesummenzitt. D'Nummeréierung entstoung, well Klass-0-Objete (déi jéngsten) nach net entdeckt waren, wou een d'Klassen I, II an III schons definéiert hat.
Klass-0-Objete hunn en Alter vun nëmmen e puer dausend Joer. Dat ass sou jonk, datt an hire Zentren, d'Kärfusioun nach net agesat huet. Hir Energie erhale si dofir nëmmen aus där duerch d'Gravitatioun bedéngten Potentieller Energie, wann d'Matière an den Zentrum fällt. D'Kärfusion fänkt mat Klass-I-Objeten un, awer bei hinne fällt ëmmer nach Gas a Stëbs op hir Uewerfläch. Si sinn nach vun enger décker Stëbschicht ëmmantelt, déi kee visuellt Liicht duerchléisst. Et kann ee si also nëmme mat Wellelängten am Radio- oder infraroude Beräich observéieren. Den Afall vu Gas a Stëbs ass dann bei Klass-2-Objeten wäitgoend ofgeschloss. Si ginn awer weiderhi vun enger Scheif aus Gas a Stëbs ëmschloss. Vun där Scheif si bei Klass-III-Stären nëmme nach Iwwerreschter ze fannen.
Duerch Ënnersich hat ee festgestallt, datt ongeféier 80 % vun de Stären, bei deenen een Herbig-Haro-Objete fonnt hat, Duebel- oder Méifachstäresystemer sinn. Well dat e ganz groussen Deel ass, gëtt ugeholl, datt bei Méifachstäresystemer wiesentlech méi heefeg Jets entstinn, aus deene sech dann d'Herbig-Haro-Objete bilden. Een Indiz dofir ass, datt déi gréisst Objete entstoe kënnen, wa Méifachsystemer zerfalen, well et geet een dovun aus, datt déi meecht Stäre aus Méifachsystemer entstane sinn, datt awer déi méi kleng Stécker, duerch Gravitatiounsaflëss, zerrappt ginn, ier et zu enger Kärfusioun kënnt.
Canton de Thénac
De Canton de Thénac ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saintes, am Departement Charente-Maritime an der Regioun Nei-Aquitaine.
Suite (Mathematik)
Eng Suite ass an der Mathematik eng Lëscht (Famill) vun endlech oder onendlech villen duerchnumeréierten Objeten (beispillsweis Zuelen). Den Objet mat der Nummer resp. dem Index i gëtt als i-t Element vun der Suite bezeechent. Wann d'Unzuel vun den Elementer vun enger endlecher Suite n ass, schwätzt ee vun enger Suite vun der Längt n, vun enger n-elementeger Suite oder vun engem n-Tupel.
Definitioun
Eng onendlech Suite ass eng Funktioun
déi jiddwer Index i aus dem Indexensembel vun den natierlechen Zuelen \N op een Element a_i aus dem Zielensembel X schéckt.
Fir eng endlech Suite (Tupel) mat n Elementer definéiert een, datt den Index net aus \N kënnt, mä aus engem endlechen Ensembel I, meeschtens aus oder, an et schreift een d'Suite als.
Stuart Rosenberg
De Stuart Rosenberg, gebuer den 11. August 1927 zu Brooklyn a gestuerwen de 15. Mäerz 2007 zu Beverly Hills, war en US-amerikanesche Filmregisseur.
Zu senge bedeitendste Filmer zielen Cool Hand Luke (1967) mam Paul Newman a Brubaker (1980) mam Robert Redford.
Reckingen
Reckingen ass:
Hénin-Beaumont
Hénin-Beaumont ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Ruelzbech
D'Ruelzbech (och alt als Ruetzbech oder ënner dem ale Kadasternumm Roitzbach ze fannen) ass eng kleng Baach um Territoire vun der Gemeng Bäerdref. Si huet hir Quell op enger Héicht vun 352 Meter nordwestlech vu Bäerdref net wäit ewech vum Kierfecht.
Gloria (Film 1931 franséisch Versioun)
Gloria ass e franséisch-däitsche Film vum Hans Behrendt aus dem Joer 1931.
Ruelzbech
Se leeft vun do aus de ganzen Zäit duerch eng Griecht no Westen, südlech laanscht de Ruelzbech-Plateau mam Camping an Erhuerlungszentrum Maartbësch, fir um hallwe Wee tëscht dem Grondhaff an der Vugelsmillen op enger Héicht vun 176 Meter an d'Schwaarz Iernz ze lafen.
Gloria (Film 1931 franséisch Versioun)
Soss
Et gouf och eng däitsch Versioun vum Film mat zum Deel aneren Acteure gedréint.
Ruelzbech
Um Bord vun dësem Plateau féiere schmuel Pied, deelweis iwwer Leederen, duerch e Labyrinth vu Schlëff (Diaklasen) tëscht de Sandsteefielsen. Ee vun deene Schlëff (deen net zougänglech ass) ass d'Habitat vun enger seelener Far-Aart (Hymenophyllum tunbrigense), där gréisster Populatioun vun där Aart um europäesche Kontinent.
Fraimbois
Fraimbois ass eng franséisch Uertschaft a Gemeng am Departement Meurthe-et-Moselle an der Regioun Grand Est.
Kallisto (Mound)
De Kallisto (vum algriicheschen Numm Kálliste "déi Schéinst" = Kallisto, eng Fra vum Zeus) (och Jupiter IV oder Callisto genannt) ass mat engem Duerchmiesser vu 4.821 km den zweetgréissten a baussenzegste vun de véier grousse Mounde vum Planéit Jupiter an den drëttgréisste Mound am Sonnesystem.
Geschicht
D'Entdeckung vum Kallisto gëtt dem italieenesche Geléierte Galileo Galilei zougeschriwwen, deen am Joer 1610 säin einfacht Teleskop op de Jupiter geriicht hat. Déi véier grouss Mounden Io, Europa, Ganymed a Kallisto ginn och als Galiléiesch Mounde bezeechent.
Den Numm Kallisto gouf vum Simon Marius scho kuerz no senger Entdeckung virgeschloen, konnt sech awer iwwer laang Zäit net duerchsetzen. Eréischt an der Mëtt vum 20. Joerhonnert koum den Numm nees a Gebrauch. Virdru goufen d'Mounden nëmme mat réimeschen Zifferen nummeréiert an de Kallisto mat Jupitermound IV bezeechent, well d'Nummeréierung ufanks no der Gréisst vun der Ëmlafbunn gemaach gouf.
Déi Galiléiesch Mounde si sou hell, datt ee se scho mat engem klengen Teleskop ka gesinn.
Ëmlafbunn a Rotatioun
De Mound Kallisto kreest ëm de Jupiter op enger mëttlerer Distanz vun 1.833.000 km a 16 Deeg 16 Stonnen an 32,2 Minutten. D'Bunn weist eng Exzentrizitéit vun 0,007 op an ass 0,51° géigeniwwer dem Equatorplang vum Jupiter gebéit.
Als de baussenzegste Galiléiesche Mound ass de Kallisto vun der Ëmlafbunn vum nächstbannenzegen a méi grousse Ganymed iwwer 800.000 km ewech. Am Verhältnes zu der Ëmlafzäit vum Ganymed beweegt sech Kallisto an enger 3:7 Bunnresonanz, am Ënnerscheed zu den 1:2 Resonanzen tëscht den dräi bannenzege grousse Nopeschmounden.
De Mound Kallisto rotéiert och a 16 Deeg 16 Stonnen a 32,2 Minutten ëm déi eegen Achs an huet domat, wéi den Äerdmound an déi aner bannenzeg Jupitermounden, eng gebonne Rotatioun.
Physikalesch Eegenschaften
De Kallisto huet e mëttleren Duerchmiesser vu 4.821 km an ass domat bal genee sou grouss wéi de Planéit Merkur (4.878 km). Seng Dicht ass mat ongeféier 1,83 g/cm3 eppes méi kleng wéi déi vum Ganymed, awer däitlech méi kleng wéi déi vun de béiden anere Galiléiesche Mounden Europa an Io.
De Mound huet eng ganz donkel Uewerfläch mat enger Albedo vun 0,2. Dat heescht nëmmen 20 % vum agestraalte Sonneliicht gi reflektéiert. D'Uewerflächentemperatur ass am Schnëtt -139 Grad Celsius.
Uewerflächestrukturen
De Kallisto huet déi héchst Dicht vun Impaktkrateren am ganze Sonnesystem. Krater a rankfërmeg Strukture sinn iwwer d'ganz Uewerfläch; gréisser Biergzich sinn net observéiert ginn. Dat léisst drop schléissen, datt d'Uewerfläch vum Kallisto meeschtens aus Waasseräis zesummegesat ass. D'Äiskuuscht huet iwwer geologesch Zäitraim ewech noginn.
Zwéi riseg Aschlagkratere mat hire Rankbierger, sinn déi opfällegst Strukturen um Kallisto. De gréisste Krater, Valhalla, huet en Duerchmiesser vu 600 km, eng hell Zentralregioun a Réng, déi sech iwwer 3.000 km ausdeenen. De Krater Asgard deent sech am Ganzen iwwer 1.600 km aus. Eng aner interessant Struktur ass d'Gipul Catena, eng Kette vun Impaktkrateren, déi als riicht Linn iwwer d'Uewerfläch verleeft. Verursaacht gouf d'Struktur méiglecherweis vun engem Koméit.
Déi siichtbar Uewerfläch läit op enger Äisschicht, déi eng geschaten Déckt vun 200 km huet. Dorënner ass méiglecherweis en 10 km déiwen Ozean aus flëssegem Salzwaasser, wourop magnetesch Miessunge vun der Raumsond Galileo hiweisen. E weidert Indiz fir flëssegt Waasser ass d'Tatsaach, datt op der géigeniwwerleiender Säit vum Krater Valhalla keng Bréch a Verwerfungen ze gesi sinn, wéi si op massive Kierper, wéi dem Äerdmound oder dem Planéit Merkur observéiert konnte ginn. Eng flësseg Waasserschicht hat warscheinlech d'seismesch Schockwelle amortisséiert, ier se sech duerch de Mondkär beweegt hunn.
Bannenzegen Opbau
Dat Bannenzegt vum Kallisto ass deemno aus ronn 60 % silikateschem Gestengs a 40 % Waasseräis opgebaut, woubäi mat zouhuelender Déift de Silikatundeel klëmmt. Vun der Zesummesetzung hier gläicht de Kallisto dem Saturnmound Titan an dem Neptunmound Triton. Seng Mass ass trotz senger Gréisst nëmme knapps en Drëttel vun der Merkurmass an ass ongeféier 30 % méi grouss wéi d'Mass vum Äerdmound.
Atmosphär
Aktuell Observatioune weisen drop hin, datt de Kallisto eng ganz dënn Atmosphär aus Kuelestoffdioxid huet.
Magnéitfeld
D'Sond Galileo hat bei hire Laanschtflich e schwaacht Magnéitfeld beim Kallisto gemooss, deem seng Stäerkt variéiert, wärend sech de Mound duerch déi extreem staark Magnetosphär vum Jupiter beweegt. Dat deit op d'Existenz vun enger elektresch leedender Flëssegkeet, wéi Salzwaasser, ënner der Äiskuuscht vum Kallisto hin.
Erfuerschung duerch Sondemissiounen
D'Erfuerschung vum Kallisto duerch Raumsonden hat an de Joren 1973 an 1974 mat de Jupiter-Laanschtflich vu Pioneer 10 a Pioneer 11 ugefaangen. 1979 konnte Voyager 1 a Voyager 2 fir d'éischt genee Observatioune vum Mound maachen. De gréissten Deel vun eisem Wëssen iwwer de Kallisto staamt awer vum Galileo-Orbiter, deen 1995 d'Jupitersystem erreecht hat a wärend den aacht Joer duerno en ettlech Laanschtflich beim Jupitermound gemaach hat. Fir d'Joer 2020 hunn d'Raumfaartagenturen NASA an ESA déi kollektiv Europa Jupiter System Missioun/Laplace virgeschloen, déi op d'mannst zwéin Orbiter virgesinn huet, déi jee an en Orbit ëm d'Mounden Europa a Ganymed antrieden an dat ganzt Jupitersystem erfuersche sollen.
Méiglech bemannt Missiounen
Spéitstens zanter den 1980er Jore gëllt de Kallisto als méiglecht Zil vun der bemannter Raumfaart fir déi Zät no engem bemannte Marsfluch, well e baussenzeg vun der Jupiterstralenceinture läit.
AVL-Linn 19
D'AVL-Linn 19 ass eng Buslinn vun de Stater Bussen. Si fiert zanter dem 13. Dezember 2020 um Trajet Lampertsbierg, Neumans Park - Neipuertsgaass - Stad - Plateau Bourbon - Gare - Alstad - Neipuertsgaass - Lampertsbierg, Neumans Park.
Eisebunnsstreck Esch-Uelzecht-Däitsch-Oth
D' ass eng Eisebunnsstreck zu Lëtzebuerg. Se féiert vun Esch-Uelzecht bis op Däitsch-Oth.
AVL-Linn 19
D'Linn 19 fiert vu méindes bis samschdes all 30 Minutten; sonndes fiert se net.
Eisebunnsstreck Esch-Uelzecht-Däitsch-Oth
D'Trass fir d' gëtt vun der Administration des chemins de fer verdeelt. D'CFL bedreift a geréiert d'Infrastruktur vun der Streck, déi am Besëtz vum Lëtzebuerger Staat ass.
AVL-Linn 19
Halten op der Linn 19
(D'Nimm vun den Halte si sou uginn, wéi se am offizielle Fuerplang publizéiert sinn.)
NGC 1872
Den NGC 1872 ass e jonke masseräiche Stärekoup an der grousser Magellanescher Wollek am Stärebild Dorado. Den Entdecker war den James Dunlop, deen de Stärekoup am Joer 1826 mat engem 9-Zoll-Teleskop entdeckt hat.
AVL-Linn 19
Entwécklung vun der Linn 19
Mat der selwechter Linnen-Nummer goufe follgend Trajete gefuer: D'Linn 19 ass bis de 15. Oktober 2018 als Ronnfaart gefuer ginn, vun deem Dag un gëtt et awer elo en Aller an e Retour.
Mikolsk
De Begrëff Mikolsk bezeechent:
Mini-trip Müllerthal
Mini-trip Müllerthal ass e Ronnwanderwee vun de lëtzebuergesche Jugendherbergen, deen iwwer 56 km follgend Etappe virgesäit:
Exosphär
D'Exosphär (vum griichesch έξο éxo‚ baussen, baussenzeg‘ an σφαίρα sphaĩra ‚Kugel‘) ass baussenzeg Schicht vun der Äerdatmosphär. Si markéiert de fléissenden Iwwergank an den interplanetaresche Raum, ass awer no der Definitioun vun der NASA an der Fédération Aéronautique Internationale schonn en Deel dovun.
D'Exosphär schléisst un d'Thermosphär un a fänkt (no ënnerschiddleche Quellen) ongeféier an enger Héicht tëscht 400 km an 1000 km un. Hir baussenzeg Grenz gëtt mat ronn 10.000 km uginn. Allerdéngs ass d'Grenz net genee definéiert, well d'Gasdicht stänneg ofhëlt an theoreetesch ni de Wäert null erreecht.
Charakteristik
D'Exosphär ass en Deel vun der Heterosphär, dat heescht vun deem Atmosphäreberäich vun ongeféier 120 km Héicht un, an deem sech d'Gasen a Funktioun vun hiren Atommassen entmëschen a schichten. Vun enger Héicht vun 1000 km un, kënnt nëmme méi Waasserstoff als de liichtste Gas vir, dee Beräich gëtt Geokorona genannt.
All Deelercher an der Exosphär si gréisstendeels ioniséiert.
D'Exosphär ass déi eenzeg Atmosphäreschicht, aus där Gasmoleküllen duerch hir eege Vitess d'Gravitatiounsfeld vun der Äerd verloosse kënnen, well sou wéineg Deelercher disponibel sinn, datt hir Bremswierkung vernoléissegt ka ginn. D'Exosphär gëtt dofir och als Dissipatiouns sphär bezeechent.
Déi héich Temperatur an der Exosphär vun iwwer 1000 °C, resultéiert aus der Vitess vun den Deelercher (séier Deelercher entspriechen héijen Temperaturen). E gewéinlechen Thermometer géif allerdéngs Temperaturen no beim absolutten Nullpunkt uweisen, well d'Gasdicht an där Héicht vill ze kleng ass, fir e miessbare Wäermttransport ze bewierken.
Jerry Thorpe
Den Jerry Thorpe, gebuer als Richard Jerome Thorpe den 29. August 1926 zu Los Angeles a gewstuerwen de 25. September 2018 zu Santa Barbara a Kalifornien, war en US-amerikanesche Filmregisseur a Filmproduzent.
Eisebunnsstreck Esch-Uelzecht-Däitsch-Oth
Linn
D' gëtt als Linn 6e bezeechent; am kommerzielle Passagéierverkéier ass et eng Antenne vun der Linn 60. Am franséische Reseau gëtt se ënnert der Nummer 196300 gefouert, mat der Bezeechnung "Connectioun Däitsch-Oth" (connexion Audun-le-Tiche).
Geschicht
Den 20. Oktober 1875 huet de Lëtzebuerger Staat eng Konventioun mat der Guillaume-Luxembourg (GL) ënnerschriwwen iwwer eng Konzessioun fir eng Eisebunnslinn vun Esch iwwer déi franséisch Grenz bis op Däitsch-Oth, als Verlängerung vun der haiteger Linn 6a vu Beetebuerg op Esch. D'Konventioun gouf duerch d'Gesetz vum 7. Juli 1876 confirméiert, mat deem iwwerdeems och d'Exploitatioun vun der Linn - op Basis vun der Konventioun vun 1872 - duerch d'Direction générale impériale des chemins de fer d'Alsace-Lorraine erlaabt gouf.
De Schantjen huet am August 1877 ugefaangen an d'Streck goung den 1. Abrëll 1880 op.
Den 30. Januar 1883 ass eng Wierksofzweigung iwwer 1,5 km an d'Hiel opgaangen. Se ass de 17. Mee 1963 elektrifizéiert ginn, de Rescht vun der Streck de 15. Mee 1972.
Am Joer 1992, huet d'CFL eng Navette agesat fir d'Frontalieren dozou ze bréngen, op den ëffentleche Schinnentransport zeréckzegräifen. Dat huet mat sech bruecht, datt d'Streck bis op Däitsch-Oth komplett sanéiert gouf. D'Streck ass den 21. September 1992 opgaangen.
Déi fréier Streck an d'Hiel gouf no 2000 ewechgerappt.
Jerry Thorpe
Hie war de Jong vum Filmregisseur Richard Thorpe.
(3988) Huma
Den (3988) Huma ass en Asteroid vum Typ Amor I.
Hie gouf de 4. Juni 1986 vum Eleanor F. Helin um Mount Palomar entdeckt.
Den 9. September 2014 gouf den Asteroid vun der SGAC Name An Asteroid Campaign no den Homa de Vulle vum Seegen an der Freed an der iranescher Mythologie genannt.
Exosphär
Exosphär bei aneren Himmelskierper
Och aner Planéiten oder Mounden hunn eng Exosphär, sou zum Beispill de Planéit Merkur, an och eisen Äerdmound.
Claire Bloom
Vun 1959 bis 1969 war d'Claire Bloom mam Schauspiller Rod Steiger bestuet.
Jillian Clare
D'Jillian Clare, gebuer de 25. Juli 1992 zu Portland am Bundesstaat Oregon, ass eng US-amerikanesch Filmschauspillerin. Si huet hir Carrière am Joer 2001 als Kannerschauspillerin ugefaangen.
D'Clare gouf gréisstendeels mat hire Rollen an den Televisiounsserië Freak Or Freak Out, Days of Our Lives (als jonk Abigail Deveraux), an och an der Webserie Miss Behave bekannt.
Jacques Hilling
De Jacques Hilling, gebuer de 26. Mee 1922 zu Randwick an Australien, a gestuerwen de 16. Februar 1975 zu Paräis, war e franséische Schauspiller.
Hie war a bal 150 Kinos- an TV-Filmer an Niewerollen ze gesinn.
Télévisioun
Haaptacteuren: Jacques Duby, Geneviève Grad
Naturschutzgebitt Geyershaff-Geyersknapp
D'Naturschutzgebitt Geyershaff-Geyersknapp ass en Naturschutzgebitt zu Lëtzebuerg, an der Gemeng Bech, dat duerch e groussherzoglecht Reglement vum 25. Juli 2018 geschaf gouf.
Et huet eng Fläch vu 50,8 Hektar a läit ëstlech vum Geieschhaff. D'Haaptschutzzon A besteet aus engem klenge Bësch, dem Geyersbësch um Geyersknapp, an enger Wiss laanscht d'Azebaach. D'Zon B zitt d'Wisen a Flouere ronderëm mat an.
Alstom
Alstom ass eng franséisch multinational Entreprise, déi haut op den Transportsecteur spezialiséiert ass, haaptsächlech d'Eisebunnen (Zich, Trammen a Metroen).
Alstom war en Deel vun Alcatel-Alsthom, wat den neien Numm vun der Compagnie Générale d'Electricité war, ier se 1989 hir Aktivitéite mat engem Deel vun der General Electric Company fusionéiert huet, déi dunn den Numm GEC-Alsthom krut. .
Numeresch Mathematik
D'Numeresch Mathematik oder kuerz Numerik ass een Deelgebitt vun der Mathematik, dat sech mat der Konstruktioun an der Analys vun Algorithme fir d'Léise vu kontinuéierleche mathematesche Problemer befaasst. D'Haaptapplikatioun ass d'approxamtiv Berechnung vu Léisunge mat Hëllef vu Computeren.
Le rideau cramoisi
Le rideau cramoisi ass e franséische Kuerzfilm aus dem Joer 1953 vum Alexandre Astruc no engem Buch vum Jules-Amédée Barbey d'Aurevilly.
Ëm wat geet et am Film?
E jonken Offizéier verléift sech an d'Albertine. Enges owes stierft dat jonkt Meedchen onerwaart …
Canton de Liévin
De Canton de Liévin ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Lens, am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Pompelspäicherwierk Weilerbach
D'Pompelspäicherwierk Weilerbach war eng kleng Elektrizitéitszentral zu Weilerbach um däitschen Uwänner vun der Sauer.
D'Wierk dat 1927 a Betrib geholl gouf, war vun der Sauerkraftwerke Gmbh gebaut ginn, a gouf 1930 vun der RWE iwwerholl a vergréissert. Et hat eng Leeschtung vu 525 kW.
D'Waasser fir d'Turbinnen ze dreiwe gouf aus enger Baach am Duerf geholl an aus dem Weilerbach an der Géigend vu Ferschweiler. Dem Pierre Hamer no wier dat iewescht Späicherbecke war beim sougenannten Hammhaff an dat ënnescht hanner engem Wier op der Sauer. D'Drockleitung hat eng Längt vun 2.790 Meter. D'Dallstatioun vun der Anlag stoung um lénksen Uwänner vun der Sauer, just nieft der deemoleger Eisebunnnsbréck.
D'Anlag déi eng Pionéierleeschtung op deem Gebitt war, gouf géint Enn vum Zweete Weltkrich zerstéiert, an net méi opgeriicht.
Hulk
Den Hulk ass eng fiktiv Comicfigur, déi virun allem an de Wierker vum Comicverlag Marvel virkënnt. Se gouf vum Stan Lee an Jack Kirby zum Liewen erwächt a war déi éischte Kéier am Mee 1962 an der éischter Ausgab vun The Incredible Hulk ze gesinn.
Canton des Trois Monts
De Canton des Trois Monts ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Jonzac, am Departement Charente-Maritime an der Regioun Nei-Aquitaine.
Hulk
An de Comicbicher gëtt d'Geschicht vum Nuklearphysiker Dr. Bruce Banner erzielt. Dëse gouf wärend engem Experiment mat enger Bomm Affer vun engem Accident an ass doduerch Gammastralen ausgesat gewiescht. Duerch dësen Accident verwandelt hie sech an en iwwermënschlecht Wiesen, wann hie gestresst oder rosen ass.
Fir vill Comicauteure gëllt d'Figur vum Hulk als Symbol vu Roserei a psychescher Belaaschtung. An och an der moderner Gesellschaft ass dëse Superheld extreem beléift. En ass vill op Kleedungsstécker an Accessoiren ze gesinn. Och am kënschtleresche Beräich ass den Hulk ze fannen. A ville Raptexter gi Referenzen op dës Comicfigur gemaach. Den Hype ëm den Hulk geet souguer esou wäit, datt e portugisesche Foussballspiller no him benannt ginn ass.
Publikatiounsgeschicht
Déi original Serie vum Hulk ass no der sechster Ausgab am Mäerz 1963 ofgesat ginn. Bis zu dësem Zäitpunkt hat de Stan Lee all Geschicht geschriwwen. Den Jack Kirby hat déi fënnef éischt Ausgabe gezeechent an ass fir déi sechst vum Steve Ditko ofgeléist ginn. 1964 krut den Jack Kirby e Bréif vun Universitéitsstudenten déi d'Figur vum Hulk als hire Maskottche gewielt haten. Sou hunn de Kirby an de Lee gemierkt, datt hir Figur en neien Publikum hätt. Dono hat d'Figur vum Hulk vill Gaaschtoptrëtt an anere Comics, wie zum Beispill an The Fantastic Four, an hie war dunn och ee vun de Matgrënner vun den Avengers.
Am selwechte Joer krut den Hulk dunn och en Optrëtt an der Tales to Astonish Serie. Dësen neien Feature vum Hulk ass op en neits vum Stan Lee geschriwwe ginn an den Steve Ditko war den Zeechner. Déi 102. Ausgab vun dëser Serie ass am Abrëll 1968 wéinst dem grousse Succès vun der Figur vum Hulk an The incredible Hulk vol. 2 ëmgenannt ginn. Dës Serie ass bis 1999 gelaf. Marvel huet dono Hulk#1 publizéiert an domat eng nei Serie gestart.
Tëscht 1974 an 1978 war de Len Wein den Auteur vun der Serie. Dësen huet an de Comichefter Nr.180 an Nr.181 de Personnage vum Wovlerine erfonnt, deen eng vun de bekanntste Marvelfigure ginn ass. De Len Wein huet och déi schwaarz-wäiss Serie The Rampaging Hulk, déi 1977 verëffentlecht ginn ass, geschriwwen. Dës ass eng zousätzlech Iwwergangsgeschicht vum Hulk tëscht dem Originalcomic The Incredible Hulk an dem Hulk-Feature an Tales to Astonish.
Vum Mäerz 1980 bis November 1985 ass The Incredible Hulk vol.2 vum Bill Mantlo geschriwwe ginn, bei deem d'Iddi opkomm ass, datt de Banner als Kand mëssbraucht ginn ass; eng Iddi, déi am weidere Verlaf vun der Serie ëmmer méi ausgebaut ginn ass.
1986 ass de Peter David den Auteur vun der Serie The Incredible Hulk ginn a mat him huet sech de Charakter vum Banner staark verännert. De Lieser gouf ewell méi iwwert dem Banner seng Kandheet gewuer. Hie gouf als e Mënsch mat massive psychesche Problemer duergestallt, schonn éier hie sech duerch den Accident an den Hulk verwandelt huet. Den David stellt d'Figur vum Dr. Banner als en Affer vu multipelle Perséinlechkeeten duer. En plus huet hien ugefaangen, dem Hulk méi Perséinlechkeeten ze ginn; de Savage Hulk, de Joe Fixit an de Professer. De Savage Hulk oder och Green Hulk genannt ass déi bekanntste Form vum Hulk. De Mr. Fixit as eng gro Form vum Hulk an de Professer ass eng Fusioun vum Dr. Banner, dem Savage Hulk an dem Mr. Fixit. No Differenze mat Marvel huet de Peter David d'Serie 1998 verlooss.
No der Zäit vum David gouf et eng Rei vun neien Auteure fir den Hulk, vun deene sech awer kee fir eng méi laang Zäit als Auteur konnt behaapten. Déi zwéi bedeitendst vun hinne waren de Paul Jenkins an de Bruce Jones. De Paul Jenkins huet d'Figur vum General Ryker an der Serie agefouert. Dëse war fir den Test vun der Gamma-Bomm, wéinst där de Bruce Banner sech an den Hulk verwandelt huet, verantwortlech, a plangt elo, weider Kreature wéi den Hulk ze erschafen. De Bruce Jones huet de Personnage vum Mr. Blue erfonnt, deen dem Hulk dobäi hëlleft, géint eng Verschwierung ze kämpfen. Dobäi handelt et sech em eng Horror-Handlung, déi den Hulk als Flüchtling gesäit. De Bruce Jones war fir 43 Ausgaben den Auteur vun der Serie.
De Peter David ass fir ee Joer als Auteur vum Hulk zeréck komm, fir déi limitéiert Serie Tempest Fugit, fir déi hie schonn en Kontrakt ënnerschriwwen hat, an déi lafend Hulk-Serie anzebauen. No engem Epilog huet den David d'Serie awer direkt erëm verlooss.
2006 huet de Greg Pak d'Serie iwwerholl. Am Mee 2007 huet Marvel dunn eng Crossover Serie mam Numm World War Hulk gestart. Am September 2009 ass The Incredible Hulk vol. 2 mat der 600. Ausgabe nach eng Kéier gestart ginn an ass no zwee weideren Hefter an The Incredible Hulks ëmgenannt ginn.
Wéi vill aner Comicfiguren ass och d'Figur vum Hulk verfilmt ginn. 1977 gouf et zwee Filmer, a vun 1978 bis 1982 souguer eng Tëleesserie. Spéider goufen nach weider Filmer verëffentlecht, an deenen jeeweils een anere Schauspiller d'Haaptroll vum Dr. Bruce Banner iwwerholl huet. Déi bekanntste Verfilmunge sinn déi, déi am Marvel-Cinematic-Universe entstane sinn. Den Ufank vun dëse Filmer mécht den Hulk aus dem Joer 2008, an deem den Edward Norton d'Roll vum Hulk hat. No engem Sträit tëscht dem Norton a Marvel huet de Mark Ruffalo d'Roll iwwerholl. Dëse krut allerdéngs keen eegene Film méi. Hie spillt awer als Hulk eng Haaptroll an den Avengers Filmer, déi zanter 2012 verëffentlecht ginn sinn.
Handlung vum Comic (1962-1999)
Wärend der experimentellen Detonatioun vun enger Gamma-Bom rett de Wëssenschaftler Dr. Robert Bruce Banner den Teenager Rick Jones, deen op den Testfeld gefuer war. Bei dëser Rettungsaktioun geréit den Dr. Bruce Banner awer matzen an d'Explosioun an absorbéiert doduerch massiv Gammastrahlen. Hien erwächt méi spéit scheinbar onverletzt. An der Nuecht verwandelt hie sech awer fir déi éischt Kéier an déi grouss iwwermënschlech staark Kreatur, déi spéider als Hulk bekannt gëtt. Ursprénglech war een der Meenung, datt de Banner sech nom Sonnenënnergang an den Hulk verwandelt an duerch de Sonnenopgank erëm normal gëtt. Am weidere Verlaf vun der The Incredible Hulk Serie gëtt awer festgestallt, datt den Dr. Banner sech an den Hulk verwandelt wann e rose gëtt. Am The Incredible Hulk #4 Banner ass de Banner geheelt ginn. Hien trefft dann d'Decisioun déi iwwernatierlech Kräfte vum Hulk mat senger eegener Intelligenz ze combinéieren, mam Ziel seng Verwandlungen an Zukunft kontrolléieren ze kënnen. Am The Avengers #1 aus dem September 1963 zielt de Hulk zu de Grënner vun der Superheldeninitiative Avengers. Am drëtte Band vun dëser Serie huet de Banner Gammastrahlmaschinen ze vill benotzt an den Hulk ass onkontrolléierbar ginn a ka sech zu all Moment verwandelen. An der Tales to Astonish Serie, déi och an den 1960er Jore publizéiert ginn ass, gëtt den Hulk ëmmer méi primitiv a méi brutal. Am Verlaf vun der Serie gëtt de Banner awer ëmmer besser mat der Perséinlechkeet vum Hulk eens. An der Ausgab #77 gëtt dem Banner seng Identitéit als Hulk da verëffentlecht, well de Rick Jones mengt de Banner wier dout, a seng Identitéit doropshin engem Offizéier vun der Arméi verréit. Doduerch gëtt de Banner dann zu engem gesichte Kriminellen.
An den 1970er ziele vill Comics dovun datt den Hulk an aner Dimensioune gereest ass an, datt den Dr. Banner sech bal bestuet huet. Seng grouss Léift, Betty Ross, bestuet awer een aneren.
An den 1990er Joren ass de gréngen Hulk erëm zeréckkomm. Den Banner a seng Perséinlechkeete vum Savage Hulk a Grey Hulk gi mam Banner senger schwéierer Kandheet konfrontéiert. An dësem Zesummenhang fusionéiere sech des Perséinlechkeeten an de Merged Hulk. Ausserdeem ass den Hulk der Organisatioun Pantheon bäigetrueden. Dëst ass eng geheim Organisatioun vu Persounen, déi wie den Hulk selwer iwwermënschlech Kräfte hunn.