cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abschied von den Wolken
Abschied von den Wolken ass en däitsche Film vum Gottfried Reinhardt aus dem Joer 1959.
John Milius
Zu senge wichtege Filmer als Regisseur zielen d'Gangsterbiographie Dillinger (1973) mam Warren Oates, den dramateschen Abenteuerfilm The Wind and the Lion (1975) mam Sean Connery an der Candice Bergen an de Fantasyfilm Conan the Barbarian (1982) mam Arnold Schwarzenegger.
Abschied von den Wolken
Ëm wat geet et am Film?
Um Fluch vu Mexiko op Madrid leeft bal alles schif. Beim Versuch vun enger Entféierung gëtt de Pilot erschoss an de Fliger beschiedegt…
John Milius
Als Dréibuchauteur huet hien um Dréibuch vum Francis Ford Coppola sengem Vietnam Krichsfilm Apocalypse Now  (1979) matgeschafft.
Hien ass e leidenschaftleche Waffesammler a Member vun der National Rifle Association.
NGC 1386
D'Galaxis gouf vum däitschen Astronom Julius Schmidt am Joer 1865 mat engem 15,75-cm-Teleskop entdeckt.
Bring Me the Head of Alfredo Garcia
Bring Me the Head of Alfredo Garcia ass en US-amerikanesche Film vum Sam Peckinpah aus dem Joer 1974.
Ëm wat geet et am Film?
Engem räiche mexikanesche Proprietär säi Meedchen erwaart e Kand vun engem gewëssen Alfredo Garcia. Dem Meedche sengem Papp gefält dat guer net an hie versprécht deem deen him de Kapp vum Alfredo bréngt ech héich Belounung
Gualdo Tadino
Gualdo Tadino ass eng italieenesch Stad an der Provënz Perugia, Regioun Umbrien.
Botanesch Gäert zu Lëtzebuerg
Zu Lëtzebuerg gëtt et den Ament véier Anlagen, déi als botanesch Gäert kënne betruecht ginn.
Tëscht 1875 an 1888 huet de Botanesche Gaart vun der Stad Lëtzebuerg existéiert.
Donieft gëtt et eng Partie Anlagen uechter d'Land, déi wuel verschidde Planzenaarte regruppéieren, mä kaum als botanesch Gäert oder Arborete bezeechent kënne ginn, well z. B. net an deem Sënn ugeluecht goufen, keng Beschëlderung existéiert oder keen Accès méiglech ass:
Frère Jacques (Lidd vun der Anne-Marie B.)
Frère Jacques ass e Lidd vun der franséischer Sängerin Anne-Marie B., komponéiert a getext vum Pierre Cour a Guy Béart. Et war déi lëtzebuergesch Bedeelegung am Grand Prix Eurovision Song Contest 1977 zu London, gesongen op Franséisch. Et koum op déi 16. Plaz mat 17 Punkten.
Victor De Bourcy
De Victor De Bourcy, gebuer den 22. Februar 1923 zu Schëffleng a gestuerwen den 21. Dezember 2022 zu Krautem, war e lëtzebuergesche Foussballspiller , Schoulmeeschter, Gemengesekretär an Zwangsrekrutéierten.
Hien huet den 23. Mäerz 1947 an den 22. Februar 1948 fir déi lëtzebuergesch Foussballnationalekipp gespillt an dobäi 1 Gol geschoss.
Wilfried Martens
De Wilfried Martens, gebuer den 19. Abrëll 1936 zu Sleidinge a gestuerwen den 10. Oktober 2013 zu Lokeren, war e belsche Politiker aus Flandern vun der Partei CD&V.
Hie war tëscht 1979 an 1992 mat just enger kuerze Ënnerbriechung Premierminister vu sengem Land ënner deene verschiddenste Koalitiounsregierungen. Hie war och President vunb der Europäescher Vollekspartei.
Canton de Saint-Omer
De Canton de Saint-Omer ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Saint-Omer, am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Dustin Hoffman
Den Dustin Lee Hoffman, gebuer den 8. August 1937 zu Los Angeles, ass e US-amerikanesche Filmproduzent, Filmregisseur a Schauspiller, dee fir seng Interpretatiounen e puermol e Golden Globe an en Oscar gewonnen huet. hien ass zëneter den 1970er Joren ee vun de profiléiertste Charakter-Schauspillere vum US-amerikanesche Film.
Den Dustin Hoffman huet ufanks Musek studéiert, ass dann awer op Schauspillerei gewiesselt, well een do, wéi e sot, besser Meedercher kenne léiere konnt. An den 1960er Joren huet hien Theater, duerno och kleng Tekevisiounsroller gespillt. 1967 huet en, als zweet Kinosroll, dHaaptroll am Mike Nichols sengem The Graduate gespillt, wou e, mat 30 Joer, en zwanzegjärege Student gespillt huet, dee vun enger duebel sou aler Fra, der Mrs. Robinson, verfouert gëtt. Duerno koumen Haaptrollen am Film Midnight Cowboy (1969), wou en en doudkranke klenge Brigang gespillt huet, an den Anti-Western Little Big Man (1970), wou en dem Haaptpersonnage säi Liewen tëscht 17 an 120 Joer interpretéiert huet. 1973 huet en de Prisonéier Louis Dega am Film Papillon gespillt.
1974 huet en den Entertainer Lenny Bruce a Lenny vum Bob Fosse interpretéiert, an 1976 de Journalist Carl Bernstein (nieft dem Robert Redford als Bob Woodward) an der Geschicht ëm d'Watergate-Affär All the President's Men. Dat selwecht Joer war en am Thriller Marathon Man ze gesinn, wou säi Personnage vum fréiere KZ-Dokter Szell (Laurence Olivier) brutal mat engem Zännbuerer gefoltert gëtt. 1978 huet en a Straight Time e Kriminelle gespillt, deen op Surcis fräigelooss gouf, ma dann nees réckfälleg gouf. 1980 krut den Hoffman fir seng Roll als Papp, deen ëm d'Garde vu sengem Kand kämpft, säin éischten Oscar.
An den 1980er Joren hat hien ë. a. an der Travestie-Comédie Tootsie vum Sydney Pollack, an der Verfilmung vum Arthur Miller sengem Theaterstéck Death of a Salesman vum Volker Schlöndorff an als Autist a Rain Man (1989) grousse Succès; fir dee leschtgenannte krut hie säin zweeten Oscar.
Duerno koume Genre-Filmer no, wéi Family Business (1989), Hook (1991), Outbreak (1995), Sphere (1998) oder Wag the Dog mam Robert de Niro (1997), deen en och mat produzéiert huet.
2003 huet e mat sengem Kolleeg Gene Hackman an der Verfilmung vum John Grisham sengem Runaway Jury matgespillt, an zwee Joer drop a Meet the Parents (mam Robert de Niro a Ben Stiller), vun deem et och zwou Fortsetzunge gëtt. Weider war hien 2006 an der Verfilmung vum Patrick Süskind sengem Bestseller aus den 1980er Joren Das Parfum - Die Geschichte eines Mörders ze gesinn.
Dustin Hoffman
Canton de Cognac-2
De Canton de Cognac-2 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Cognac am Departement Charente an der Regioun Nei-Aquitaine.
De Kanton gouf mam Dekret vum 20. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013, iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantonen, gegrënnt.
Positiounsdetektioun
Als Positiounsdetektioun gi Methode bezeechent, mat deenen déi raimlech Positioun vun Objete par Rapport zu der Plaz vum Observateur ermëttelt gëtt. An der Reegel gëtt dofir an enger bestëmmter Richtung eng Distanz gemooss. Dofir kënne Signaler fortgeschéckt ginn, déi vum Objet op de Sender zeréckreflektéiert ginn sou wéi z. B. Liicht oder Schallwellen.
Bekannt Beispiller fir aktiv Detektéierunge mat Schallwelle sinn d'Detektéierriff vun de Fliedermais an technesch Methode wéi den aktive Sonar resp. d'Echolot. Aktiv Technike mat elektromagnéitesche Welle sinn de Radar an de Laserdistanzmiesser.
Am Ënnerscheed zu der Detektéierung gëtt ënner Uertsbestëmmung d'Bestëmmung vun der eegener Standplaz verstanen. Déi geschitt iwwer e globale Koordinatesystem an d'Bezuchspunkte vun engem Referenzsystem op Grondlag vun en ettleche Miessungen an uschléissende Berechnungen (kuckt och Navigatioun).
Il brigante Musolino
Ëm wat geet et am Film
De Film erzielt d'Liewe vum gesetzlose Giuseppe Musolino.
Iwwer de Film
Et ass déi éischt Verfilmung vum Liewe vum Musolino, virdrun huet kee sech eru getraut, wéinst der méiglecher Assoziatioun mam Mussolini.
Puer Zeene vum Film sinn an der klenger Uertschaft Terranova da Sibari gedréint ginn. Vill Awunner waren deemno Statisten, an hu bei ville wichtegen Zeene matgespillt.
Viville
Den Toponyme Viville ka sech op follgend Urtschafte bezéien:
The Man Who Watched Trains Go By
The Man Who Watched Trains Go By ass en US-amerikanesch-brittesche Kriminalfilm vum Harold French aus dem Joer 1952 no engem Roman vum Georges Simenon
Ron Randell
De Ron Randell, gebuer den 8. Oktober 1918 zu Sydney an Australien a gestuerwen den 11. Juni 2005 zu Los Angeles a Kalifornien, war en australesche Schauspiller.
Luxemburgia macedoi
D'Luxemburgia macedoi ass eng Planzenaart aus der Gattung Luxemburgia an der Famill vun den Ochnaceae.
Ron Randell
Hien huet an iwwer 100 Kinos- an TV-Filmer matgespillt ënner der Regie vu bekannte Regisseure wéi John Sturges, Rudolph Maté, Charles Vidor, Nicholas Ray a Rainer Werner Fassbinder.
Vun 1958 bis zu sengem Doud war hie mat der däitscher Dänzerin a Schauspillerin Laya Raki bestuet.
Luxemburgia macedoi
D'Aart, déi am Distrito Federal an am Bundesstaat Goias wiisst, ass a Brasilien endeemesch. Deen Areal ass relativ atypesch fir d'Luxemburgia-Planzen.
İlham Əliyev
Den İlham Heydər oğlu Əliyev (och Ilham Aliyev oder Ilham Äliew), gebuer de 24. Dezember 1961 zu Baku, Aserbaidjanesch SSR) ass en aserbaidjanesche Politiker an zanter 2003 President vum Aserbaidjan.
Den Əliyev huet zu Moskau tëscht 1977 bis 1985 Geschicht an International Relatioune studéiert. Vun 1991 bis 1994 war er Geschäftsmann zu Moskau an Istanbul.
Zanter dem Mee 1994 ass hien Éischte Vizepresident vun der Staatlecher Pëtrolsgesellschaft vun der Aserbaidjanescher Republik (SOCAR). Zanter 1995 ass e Member vum aserbaidjanesche Parlament. 1999 gouf e Stellvertriedende President an 2001 Éischte Stellvertriedende President vun der der Partei Neien Aserbaidjan.
De 4. August 2003 gouf hien zum Premierminister vum Aserbaidjan ernannt. Bei de Wale vum 15. Oktober 2003 gouf en, als Nofollger vu sengem Papp Heydər Əliyev, mat 77% vun de Stëmmen zum President vum Aserbaidjan gewielt. D'OSZE an aner NROen hunn déi Wal als "net fair a fräi" deklaréiert. Deeselwechte Walausgank an déi selwecht Kommentare gouf et och de 15. Oktober 2008 (87% vun de Stëmmen) an den 9. Oktober 2013 (iwwer 72%, nach keng offiziell Verëffentlechung).
Den İlham Əliyev ass mat der Deputéiert an UNESCO-Sonner-Ambassadrice Mehriban Arif qızı Əliyeva (* 1964 als Mehriban Arif qızı Paşayeva) bestuet. Si hunn dräi Kanner, dorënner d'Schrëftstellerin an Aktivistin Leyla Əliyeva.
D'"Organized Crime and Corruption Reporting Project" (OCCRP) huet den İlham Əliyev Enn 2012 als korruptste Mann vum Joer "ausgezeechent",, well him nogewise gouf, wéi seng Famill sou gutt wéi an alle lukrative Branchë vum Land Undeeler iwwerholl huet, vu Banken an Telefongesellschafte bis zu Mineral- a Bauindustrie. An den diplomateschen US-Depeschen, déi duerch WikiLeaks bekannt goufen, gëtt den Əliyev mat engem "Mafia Gangsterboss" verglach. Hie gëtt vu villen Analysten als Diktator bezeechent. ,, D'Aliev-Duechteren hunn Offshore-Konten a -Firmen op de Brittesche Joffereninselen. , ,
Infinitely Polar Bear
Infinitely Polar Bear ass en US-amerikanesche Film vun der Maya Forbes aus dem Joer 2014. En ass am Summer 2015 an de Kinoen ugelaf.
Wourëms geet et am Film?
Nodeems datt en alt nees eng Aarbecht hanner sech gelooss huet a sech just nach duerch d'Natur beweegt huet (eng Kéier mat sengen Duechteren déi en dofir an der Schoul schwänzele gedoen huet), goung et dem Maggie duer. De Cam ass an eng Therapie agewise ginn an d'Maggie huet d'Kanner vum Land mat an d'Stad Boston geholl. An der Therapie gouf de Cam deelweis mat staarke Medikamenter zum Zombie gemaach, mä wéi en nees dobausse war do huet en de Chimiescocktail op null gesat an uganks weider um Land gelieft.
Carole André
Si ass d'Meedche vun der Schauspillerin Gaby André (1920-1972).
Infinitely Polar Bear
Wourëms geet et am Film?
Well d'Sue beim Maggie net duergaange sinn, huet et decidéiert fir 18 Méint op New York ze goe fir do säin MBA nozehuelen an dann endlech eng besser Plaz ze kréien. Noutgedrongen huet et de Cam misse froen, fir sech ëm déi zwou gemeinsam Duechteren ze këmmeren, an hatt selwer ass se all Weekend heem besiche komm. De Cam huet déi Aufgab dunn och ugeholl an ass am Maggie säin Appartement zu Boston geplënnert. D'Liewen eleng mat sengen zwee Meedercher huet him eng gewësse Routine bruecht déi him guttgedoen huet an déi en och dem Maggie nees liicht méi nobruecht huet. Ouni Problemer goung dat Ganzt awer net iwwer d'Bün...
Waassertuerm + Pomhouse
Waassertuerm + Pomhouse ass den Numm vun enger Ausstellungsgalerie fir Fotoen, déi zu Diddeleng am fréiere Waassertuerm vun der Diddelenger Schmelz an am Pompelhaus niewendrun amenagéiert gouf. Si gëtt vum CNA bedriwwen an huet den 29. September 2012 hir Dieren opgemaach.
Infinitely Polar Bear
Soss
Et ass en autobiographesche Film vun der Maya Forbes, där hire Papp effektiv manesch-depressiv ass. D'Imogene Wolodarsky, dat am Film dat klengt Amelia Stuart spillt, ass der Forbes hir eegen Duechter.
Waassertuerm + Pomhouse
Am Waassertuerm ass eng permanent Ausstellung ze gesinn, déi vum Edward Steichen 1962 zesummegestallt Kollektioun The Bitter Years 1935-1941. D'Pompelhaus ass fir temporär Ausstellungen.
Geschicht vum Site
De Waassertuerm gouf 1928 gebaut. Et gouf nach en zweeten, laanscht d'Wuelmerengerstrooss beim fréieren Haaptportal vun der Schmelz, den haut net méi besteet. Den Architekt ass net bekannt. Den Tuerm, aus Bëtong a Stol, ass eng 54 m héich an huet eng zylinderfërmeg Cuvette vun 12 m Duerchmiesser. D'Waasser, wat dra gespäichert gouf, gouf als Killwaasser benotzt.
Infinitely Polar Bear
Soss
Anescht wéi am Film koum den Titel "Infinitely Polar Bear" net vun enger vun den Duechteren, mä vum echte Cam, deen dat eng Kéier op engem Formulaire vun enger vu sengen Therapien agedroen huet.
Waassertuerm + Pomhouse
Geschicht vum Site
De Waassertuerm steet zanter dem 25. Mäerz 2003 op der Lëscht vum Zousazinventaire vun de klasséierte Monumenter.
Vun 2012 bis Enn 2020 gouf um Site d'Ausstellung The Bitter Years vum Edward Steichen ausgestallt. Säit 2021 gëtt de Site benotzt fir multimedial, temporär Ausstellungen ze weisen, wéi 2021 d'Expo 'LandRush - Ventures into Global Agriculture' vum Kënschtlerduo Frauke Huber an Uwe H. Martin. Am Kader vun Esch 2022 - European Capital of Culture, feiert de Waassertuerm+Pomhouse 2022 säin 10. Gebuertsdag als Kultursite mat der grousser Expo 'Stëmme vun der Schmelz', déi dem Site seng industriell Vergaangenheet als Deel vun der Schmelz opschafft.
Cour des comptes
Eng Cour des comptes, och Rechnungshaff genannt, ass en onofhängegt Organ, deem seng Roll et ass, d'Finanze vun ëffentlechen Ariichtungen a Verwaltungen doropshin ze kontrolléieren, ob se hir Depense legal a reglementär maachen, an och, ob net Sue verbëtzt ginn.
Sou Organer gëtt et a ville Länner, sou z. B. och zu Lëtzebuerg, wou déi Lëtzebuerger Cour des comptes dës Roll huet.
Um Niveau vun der Europäescher Unioun ass et den Europäesche Rechnungshaff, mat Sëtz an der Stad Lëtzebuerg, deen déi Funktiounen huet.
Vicus Ricciacus
De Ricciacum (och Vicus Ricciacus) zu Duelem ass eng archeologesch Plaz a fréier galloréimesch Siidlung (Vicus) an der Provënz Gallia Belgica. Se war als Relais routier op der Via Agrippa ëm 17 v. Chr. gegrënnt ginn. No enger laanger Wuelstandsphas ass d'Uertschaft an der zweeter Hallschent vum 3. Joerhonnert e puermol vun de Germanen ugegraff an deelweis zerstéiert ginn. Bis am Ufank vum 5. Joerhonnert war d'Siidlung awer duerchgängeg bewunnt a gouf eréischt duerno opginn.
De Ricciacum beandrockt wéinst senge groussen ëffentleche Gebaier, déi der Uertschaft d'Ausgesi vun enger réimescher Klengstad ginn. Dozou zielen e galloréimeschen Theater, e groussen Tempelbezierk an ëffentlech Thermen.
Lag
Déi réimesch Siidlung Ricciacum läit um Terrain vun der Gemeng Duelem am Kanton Réimech. A réimescher Zäit huet de Vicus zum Stammgebitt vun den Treverer, der Civitas Treverorum an der Provënz Gallia Belgica gehéiert.
Den Haaptdeel vum Vicus louch lénks a riets laanscht de Kiem, deen no sengem Planger Marcus Vipsanius Agrippa benannt gouf, an dee vu Lyon iwwer Mâcon, Chalon-sur-Saône, Dijon, Langres, Toul, Metz, Duelem, Tréier duerch d'Äifel bis op Köln grfouert huet.
OSS 117 se déchaîne
OSS 117 se déchaîne  ass e franséisch-italieenesche Spionagefilm vum franséische Filmregisseur André Hunebelle aus dem Joer 1963.
Ëm wat geet et am Film?
Den Hubert Bonisseur de La Bath, Agent OSS 117, muss de Mord un engem amerikanesche Geheimdéngschtagent op der Insel Korsika opklären.
Vicus Ricciacus
Geschicht
Um Enn vum 2./Ufank vum 3. Joerhonnert, op hirem Héichpunkt, hat d'Siidlung eng Gréisst vum ëm déi 35 ha, mat enger geschater Awunnerzuel vu 1.500 bis 2.000 Leit. Als Stroossestatioun huet de Vicus virun allem vum Verkaf vu Wuere souwéi vun der Verkäschtegung a vum Logéiere vu Reesenden a Pilger gelieft. Trotz den Zerstéierunge wärend de Germanenafäll an der zweeter Hallschent vum 3. Joerhonnert an deem domat verbonnene Réckgang vun der Bevëlkerung, ass eng duerchgängeg réimesch Besiidlung vun der Uertschaft bis an 5. Joerhonnert nogewisen.
Numm
Den anticken Numm vun der Uertschaft Ricciacum oder vicus Ricciacus ass direkt aus verschiddene Quellen iwwerliwwert. Engersäits gëtt eng Stroossestatioun mam Numm Ricciaco op der Tabula Peutingeriana, enger mëttelalterlecher Ofschrëft vun enger spéitanticker Kaart vum ganze Réimesche Räich ernimmt. Well déi Statioun awer laanscht eng Strooss op der rietser Muselsäit agedroen ass, gouf si laang Zäit net mat Duelem a Verbindung bruecht.
Anerersäits goufe kleng Bläijetonen (tesserae) mat den Opschrëfte RICC a RICCIAC souwéi am Joer 2008 en Altorsteen am Beräich vun den Thermen, op deem d'vicani Riccienses, also d'Awunner vum vicus Riccius, genannt sinn, fonnt. Déi identifizéieren Duelem eendeiteg mat der Stroossestatioun Ricciaco. Déi liicht Ofwandlung vum Numm kéint drop schléisse loossen, datt d'Siidlung ënnert deenen zwéin Nimm, also Ricciacum a Riccium, bekannt war oder et handelt sech eventuell ëm e banale Schreiffeeler. Doriwwer eraus huet sech den anticken Numm bis haut am Flouernumm „a Rëtzeg“ (fréier „Ritzig“), net wäit vun der réimescher Fonntplaz, tradéiert.
Vicusbebauung
An de Joren 1977 bis 1985 huet den Nationalmusée fir Geschicht a Konscht archeologesch Ausgruewungen an engem Quartier laanscht d'Haaptstrooss, am Zentrum vum réimesche Vicus, gemaach. An deem Beräich goufe fir sou Siidlungen typesch Gebaier fonnt: laanggezunne, schmuel Parzelle mat Sträifenhaiser, deenen hir schmuel Säit mat de Geschäfter oder Tavernen zur Strooss hi läit. En iwwerdaachte Porticus erméiglecht e sonnen- a reegeschützten Zougang fir d'Gebaier. Um Ufank vun der Besiidlung waren déi Haiser aus Holz. Just d'Kellere vun den eenzele Gebaier ware schonn aus Stee gebaut. No verschiddenen Ëmbauphasen goufen déi Holzgebaier an der zweeter Hallschent vum 1. Joerhonnert komplett ofgerappt an aus Steen nees nei opgeriicht. D'Fonntstécker déi bei den Ausgruewunge fonnt goufen, beweisen, datt et an deem Beräich vum Vicus vill Handwierksbetriber gouf. D'Atelieren awer och d'Gäert, d'Pëtzer an d'Iewe louchen dobäi am hënneschten Deel vun de laanggezunnene Parzellen. Zu Duelem konnt den hënneschte Parzelleberäich awer bis elo just zu engem klengen Deel ausgegruewe ginn, dofir kann iwwer dee geneeë Gebrauch net vill gesot ginn. Op all Parzell goufen awer Pëtzer ugetraff. Dat ass allerdéngs net verwonnerlech, well si déi eenzeg Waasserversuergung waren. Am 3. Joerhonnert gouf de Vicus bei Germanenafäll ëfters zerstéiert. Dat beweise Brand- an Zerstéierungsschichten, déi sech duerch de ganze Vicus zéien. Ricciacum ass awer och duerno nach weiderhi bewunnt bliwwen an d'Gebaier goufen zum Deel nees renovéiert oder nei opgebaut. Um Ufank vum 4. Joerhonnert gouf d'Stroossegafelung mat engem befestegte Posten, engem Burgus, geséchert. Fir säi Bau goufen déi massiv Sëtzbänken aus dem net méi benotzten Theater geholl.
Tempelen
Schonn am 19. Joerhonnert huet de Clere Ernest Dupaix Ausgruewungen am Tempelberäich gemaach. Op den deemools entstanene Pläng ass ënner anerem de Grondrëss vun engem aachteckegen Tempel z'erkennen. Aus de Gruewunge koumen dunn och vill Objeten, déi an d'Sammlung Dupaix agefloss sinn, ënner anerem zwou héichwäerteg bronze Statuen déi haut am Louvre zu Paräis se gesi sinn.
Awer eréischt an de 1970er Joren hu Loftbiller gewisen, datt den aachteckegen Tempel zu engem gréisseren Tempelberäich gehéiert zu deem op d'mannst nach véier weider Kultgebaier gehéieren. Zwee dervu goufen tëscht 1986 an 1998 ausgegruewen. Et si grouss Tempelen, déi an der Zäit ëm 130 n. Chr. entstane sinn a bis an 3. Joerhonnert benotzt goufen. Ënner den zwéi groussen Tempele sinn d'Grondrësser vun zwee méi ale Gebaier erauskomm, bei deenen et sech ëm galloréimesch Ëmgangstempelen handelt, déi wuel allen zwéin an der zweeter Hallschent vum 1. Joerhonnert gebaut goufen.
Cour des comptes (Lëtzebuerg)
Hir Organisatioun an Aktivitéite si vum Artikel 105 vun der Verfassung an dem Gesetz vum 8. Juni 1999 festgeluecht. D'Cour des comptes gëtt all Joer, fir d'Chamber, e Rapport iwwer de Staatsbudget eraus, a kann op eegen Initiativ soss Rapporte publizéieren. Och d'Chamber ka vun der Cour des comptes en Avis ufroen iwwer Gesetzprojeten oder –propositiounen, bei deenen héich Geldzommen am Spill sinn.
Vicus Ricciacus
Theater
De galloréimeschen Theater vu Ricciacum läit an engem „Fielsgaart“ genannten Hang nërdlech vum Plateau. Seng Entdeckung geet op d'Joer 1985 zeréck an huet gewisen, datt déi réimesch Besiidlung net nëmmen um Plateau war. Den Theater konnt uschléissend a verschiddenen Ausgruewungskampagnen tëscht 1999 an 2007/2008 bal komplett ënnersicht ginn.
Cour des comptes (Lëtzebuerg)
Si besteet aus engem President, engem Vizepresident an 3 Conseilleren, déi vum Grand-Duc op Virschlag vun der Chamber op 6 Joer, déi verlängert kënne ginn, ernannt ginn. Ënner dësem Collège schaffe 35 Leit, déi geleeëntlech vun externen Experten ënnerstëtzt ginn.
Vicus Ricciacus
Theater
Baussent dem Theater ass eng Zerstéierungsschicht aus dem 3. Joerhonnert fonnt ginn. An där gouf, nieft Brandschutt aus dem Vicus, och e Skelett mat däitleche Spuere vu Gewaltawierkung fonnt, dat als Affer vun de Germanenafäll ugesi ka ginn. No där Zäit gouf den Theater wéi et schéngt dann och net méi a senger ursprénglecher Form benotzt. Déi massiv Steebléck vun den ieweschte Sëtzreie sinn am Laf vum 4. Joerhonnert fir de Bau vun engem uewen um Plateau gebaute burgus benotzt ginn. Den Terrain vum Theater ass awer wuel nach bis an 5. Joerhonnert benotzt ginn, allerdéngs ass net gewosst als wat.
Cour des comptes (Lëtzebuerg)
Virgänger vun der Cour des comptes war d'Chambre des comptes, deemools och Rechnungskummer genannt, déi duerch en Arrêté vum Kinnek-Groussherzog aus dem Joer 1840 als onofhängegt Organ gegrënnt gi war.
Vicus Ricciacus
Thermen
Net wäit vum Theater erwech konnt eng ëffentlech Badeanstalt lokaliséiert ginn. Éischt réimesch Mauere goufe schonn 1962 souwéi 1978 bei Stroossenaarbechten an der Hossegaass opgedeckt. 2003/2004 huet den Nationalmusée fir Geschicht a Konscht Sondagegruewungen am Bannenhaff vum Café Simon-Calteux gemaach bei deenen d'Iwwerreschter vu verschiddene Raim vu réimeschen Therme fonnt goufen. 2008/2009 ass déi Plaz, nom Ofrappe vun den Niewegebaier vum Café, méi genee ënnersicht ginn.
Cour des comptes (Lëtzebuerg)
Si huet hire Sëtz am Hotel de Gerden an der Stad Lëtzebuerg
Vicus Ricciacus
Thermen
Vun den ausgegruewene Raim loosse sech verschiddener hirer Funktioun zouweisen: den frigidarium mat sengem Baseng, der piscina an den nordwestlech uschléissenden tepidarium mat Foussbuedemheizung. Zum Beräich vun den Therme gehéiert och nach en oppene Bannenhaff, dee vun engem Sailegang, engem Porticus, ëmgi war. An deem ware warscheinlech déi stenge Gëtterbiller opgestallt, déi bei den Ausgruewunge fonnt goufen.
D'Thermen zu Duelem goufe wuel um Enn vum 1. oder Ufank vum 2. Joerhonnert gebaut a si wärend hirem laange Gebrauch méi dacks ëmgebaut ginn. Bei engem Brand an der Mëtt vum 4. Joerhonnert goufe se zerstéiert an duerno net méi opgebaut. Aus der massiver Schuttschicht vun dëser Zerstéierung konnt en Altor mat enger Opschrëft aus der Mëtt vum 3. Joerhonnert gebuerge ginn. Dee Stee gehéiert zu deene bedeitendste Fonntstécker vun Duelem. Seng Opschrëft nennt net nëmmen den Numm vun der Uertschaft, mä ernimmt och nach e Barbareniwwerfall (vi barbarorum) bei deem och de Porticus vun den Thermen zerstéiert gouf. So Opschrëften iwwer déi duerch antik Texter bekannt Iwwerfäll sinn extreem rar an doduerch wäertvoll fir d'Fuerschung.
Griewerfelder
Wéi zu all réimescher Uertschaft, gehéieren och zum Ricciacum Griewerfelder. Bis elo sinn awer nëmmen d'Grondrësser vun zwee Grafmonumenter souwéi em déi 40 Brandgriewer an zwee Kierpergriewer aus dem klengen Dall „Hossegronn“ bekannt. Déi Nekropol bestoung zanter der zweeter Hallschent vum 1. Joerhonnert.
E spéitantikt Griewerfeld aus dem 4. Joerhonnert, mat staarkem fränkeschen Afloss, louch am Beräich vun der haiteger Parkierch Péiter a Paul. Weider grouss Griewerfelder dierfte laanscht d'Haaptstroosse vum Vicus geleeën hunn. Vun do sinn dann och déi vill Grafsteng déi am 18. a 19. Joerhonnert op de Felder ronderëm Duelem fonnt goufen an haut an de Kollektioune vum Nationalmusée fir Geschicht a Konscht ze gesi sinn.
Meilesteng
Aus der Ëmgéigend vun Duelem stamen zwéi fragmentéiert Meilesteng, déi alle béid Enn 19./Ufank 20. Joerhonnert entdeckt goufen. Ee stoung warscheinlech ursprénglech an der Géigend vum haitege Fëlschdrëf, südlech vun Duelem, an den zweeten ass direkt nieft dem Kiem am Buchholz fonnt ginn.
[I]MP CAES M
[P]HILIPPO P[IO]
[F]EL INVIC[TO]
[A]B AVG TR[EV]
XVI De Meilesteen aus dem Buchholz koum am Joer 1934 bei Aarbechten um Rand vum CR153 zum Virschäin. Der Beschreiwung no muss dee Steen ëmgekippt am Gruef vum Kiem geleeën hunn. Mat deem wat ee vun der Opschrëft nach liese kann, kann de Steen an d'Zäit vum Keeser Hadrian, ca. 121 n. Chr. datéiert ginn.
[IMP CAESARI DIVI]
T[RAIANI PART FIL]
D[IVI NERVAE NEP]
TRAIA[NO HADRIANO]
AVG [PONTIF MAX]
TRIB POTEST [V COS III PP]
A COL AV[G TREV]
XXV
Stroossenhellegtum am Buchholz
Laanscht den CR 153 a Richtung Méideng läit am Buchholz e klengt Hellegtum a Form vun engem galloréimeschen Ëmgangstempel. Déi modern Strooss verleeft hei genee um Tracé vun der réimescher a soumat louch den 8 × 7,50 m groussen Tempel direkt laanscht d'Réimerstrooss, déi iwwer Waasserbëlleg op Tréier gefouert huet. Dat klengt Hellegtum gouf 1934 entdeckt, wéi am Zesummenhang mam Fonnt vum Meilesteen no weideren opfällege Plazen am Bësch gesicht gouf.
Zu de spezielle Fonntstécker aus dem Tempel zielen zwou staark fragmentéiert, stenge Gëtterstatuen, déi nach op hiren Originalplaze stoungen. Et handelt sech ëm eng Statu vum Merkur dee sëtzt souwéi ëm déi vun enger weiblecher Gottheet, warscheinlech d'Rosmerta. Déi war déi keltesche Begleederin vum Merkur a kënnt dacks zesumme mat him vir. Och e Stéck vun enger Opschrëft déi am Tempel fonnt gouf nennt d'Gottheet Merkur. Deemno ass et relativ sécher, datt et sech bei deem klenge Stroossenhellegtum ëm en Tempel vum réimesche Gott vun den Händler, dem Merkur an eventuell der Rosemerta gehandelt huet.
Fuerschungsgeschicht
Schonn an der Mëtt vum 17. Joerhonnert ernimmt de Jesuittepater Alexander Wiltheim eng réimesch Fonntplaz bei Duelem a sengem Wierk iwwer réimesch Monumenter vu Lëtzebuerg an Ëmgéigend.
E richtegen Opschwong huet d'Erfuerschung vun der Fonntplaz awer eréischt an der Mëtt vum 19. Joerhonnert erlieft, wéi d'Société archéologique de Luxembourg Ausgruewungen am Virfeld vum Bau vun der Dräikantonstrooss gemaach huet. Déi Ausgruewunge goufen an dräi Rapporten an de Publikatioune vun der Section Historique tëscht 1851 an 1855 publizéiert an et konnt ee sech schonn denken, datt et eng Plaz vun ausseruerdentlecher Bedeitung wier. Dat huet dann derzou gefouert, datt Duelem och alt mol als lëtzebuergescht Pompeji ernimmt gouf. . Fir un déi Ausgruewungen z'erënneren, gouf am Joer 1855 d'Adlermonument mat Steng aus den Ausgruewunge gebaut. Déi éischt Ausgriewer sinn deemools nach dervun ausgaangen d'Iwwerreschter vun engem réimesche Militärlager fonnt ze hunn. Eréischt méi spéit sollt sech erausstellen, datt et sech em eng reng zivil Siidlung handelt. Als Konsequenz vun den Ausgruewungen hunn ëmmer méi privat Antikitéitesammler do hiert Gléck gesicht. Ee vun de bekanntsten dierft den Ernest Dupaix sinn, deem seng impressionnant Sammlung och haut nach seng Leidenschaft weist. Seng Aarbechten hu sech primär op den Tempelberäich laanscht d'Réimerstrooss konzentréiert.
Systematesch Ausgruewunge goufen eréischt vun 1977 un vum archeologesche Service vum Nationalmusée fir Geschicht a Konscht (haut Centre national de recherche archéologique) gemaach. D'Ausgruewungen hunn sech dobäi virun allem op e Beräich am Zentrum vun der Siidlung direkt laanscht d'Haaptstrooss sou wéi op de scho vum Dupaix ugegruewenen Tempelbezierk konzentréiert. D'Entdeckung vum Theater am Joer 1985 huet dunn de Fuerschungsschwéierpunkt an de Beräich vum haitegen Duerf Duelem verlagert. Verschidden Ausgruewungskampagnen, Sondagen a baubegleedend Moossnamen, souwuel op der Héicht wéi och am Duerfkär souwéi Prospektioune mat Loftbiller, Geomagnetik a Buedemradar erméiglechen et haut, e relativ detailléierte Plang vun der réimescher Siidlung ze zeechnen. Dat ass virun allem och dem glécklechen Ëmstand ze verdanken, datt e groussen Deel vun der anticker Uertschaft ni iwwerbaut ginn ass.
2016 gouf op der Plaz e Centre Régional de Recherche Archéologique ageweit, dee sech mat der systematescher Opaarbechtung vun der anticker Geschicht vun Duelem befaasst.
Literatur
Allgemeng
Numm
Vicusbebauung
Theater
Thermen
Stroossenhellegtum
Gubbio
Gubbio ass eng italieenesch Stad an der Provënz Perugia, Regioun Umbrien. Si läit op 522 m an den Häng vum Monte Ingino am Apennin.
D'Urspréng vum Uert ginn op d'Zäit vun den Etrusker zeréck, wou en Ikuvium genannt gouf. Duerno war et och nach e bedeitenden Zentrum vun den Umbrer.
Kierch Houwald
D'Kierch vum Houwald ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Hesper–Réiser–Weiler Disciples d'Emmaüs, zum Dekanat Süden-Ost an zu der Gemeng Hesper gehéiert.
Si ass e Bauwierk vun den Architekte Christian Bauer a Michel Mousel.
Klacken
Am Kierchtuerm vum Houwald hänken 3 Klacken déi am Toun Si, Sol a Fa lauden (h', gis' a fis')
Kierch Heischent
D'Kierch zu Heischent ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Öewersauer Saint-Pirmin, zum Dekanat Norden an zu der Gemeng Esch-Sauer gehéiert.
De Patréiner vun der Kierch ass den hellege Péitrus a Ketten, lat. Sanctus Petrus ad Vincula, den éischte Poopst, deem säi Fest den 1. August gefeiert gëtt.
D'Kierch steet am Zentrum vun der Uertschaft An der Gaass.
Geschicht
Schonn 1877 war de Bau duerch staark Rëss an de Mauere baufälleg ginn. 1897 goufen d'Säiteschëffer ofgerappt an d'Haaptschëff krut nei Säitemaueren. Nëmmen den Tuerm an de Chouer si bliwwe wéi se waren. Bei enger Renovéierung an de Joren 1974-75 kruten d'Säitemauere vum Schëff Stäiler Eng weider Renovéierung virun allem un der Fassad gouf fir d'150-Joerfeier vun der Kierch gemaach.
Bis de 7. Mee 2017 war d'Kierch vun Heischent och d'Parkierch vun der Par Heischent. Zur fréierer Par Heischent huet ausser der Parkierch vun Heischent och nach d'Kapell vu Mëtscheed an d'Kapell am Heischtergronn gehéiert.
ESO 269-57
ESO 269-57 ass eng Galaxis déi ronn 150 Millioune Liichtjoer vun eis ewech am Stärebild Centaurus steet. Si huet eng komplex Struktur mat engem bannenzege "Rank" mat enk anenee verdréinte Spiraläerm, ëm déi zwéi baussenzeger leien.
D'Bezeechnung vun der Galaxis geet op hir Katalogiséierung am Kader vun der ESO/Uppsala-Duerchmusterung an den 1970er-Joren zeréck.
The Ceremony (Film 1963)
The Ceremony ass en US-amerikanesche Film vum Laurence Harvey aus dem Joer 1963 no engem Roman vum Frédéric Grendel.
Ëm wat geet et am Film?
E Bankraiber ass zu enger Prisongsstrof vererteelt. Sai Brudder wëll him hëllefen aus dem Prisong auszebriechen awer hie stellt eng Konditioun…
Äerdschäin
Äerdliicht oder Äerdschäin nennt een d'Sonneliicht, dat vun der Äerd reflektéiert a sou och op vun der Sonn onbeliichte Flächen um Äerdmound geworf gëtt. Doduerch gëtt déi donkel Säit schwaach beliicht an d'Liicht, dat duerch eng weider Reflexioun op der Mounduewerfläch als grot Moundliicht nees op der Äerd ukënnt, kann eis bei gënschtege Observatiounsbedéngungen och mat bloussem A d'Nuechtsäit vum Mound groelzeg liichtend erkenne loossen. Am beschten ass de Widerschäin vum Äerdliicht ze gesinn, bei enger ganz schmueler Moundséchel e wéineg vir oder nom Neimound.
Johann Ph. Holwarda
De Johannes Phocylides Holwarda, eigentlech Jan Fokkes van Holwerd, gebuer am Joer 1618 zu Holwerd (Provënz Friesland) a gestuerwen den 22. Januar 1651, war e frieseschen Astronom.
Äerdschäin
Detailer
Bei Neimound steet den Äerdmound tëscht Äerd a Sonn, soudatt ee vun der Äerd aus op d'Nuetssäit vum Mound kucke kéint. En Observateur steet op der Äerd dann awer am Liicht vum Dag. Sou kann duerch déi vum gestreete Sonnestralung opgehellt Atmosphär en Neimound – d'Nuetssäit ouni Moundséchel – vun der Äerduewerfläch aus net bemierkt ginn, wann net eng Sonnendäischtert antrëtt.
Johann Ph. Holwarda
Den Holwarda huet ënner dem Adriaan Metius op der Universitéit vu Franeker studéiert an huet zanter 1639 Virliesungen iwwer Logik gehalen. 1640 gouf hien Dokter vun der Medezin, 1647 Professer fir Philosophie. Doriwwer eraus huet hien theoreetesch a praktesch Astronomie studéiert. 1638 war him d'Zeréckentdeckung vum Stär Mira gelongen, deen no senger éischter Entdeckung duerch den David Fabricius an de Vergiess gerode war. Him war et och gelongen 1639, d'Period vun den Hellegkeetsschwankunge vum verännerleche Stär op ronn 11 Méint ze bestëmmen. 1640 huet hien a senger Dissertatio astronomica d'astronomesch Tafele vum Johan Philip Lansberg ënnersicht an eng ganz Rëtsch Feeler fonnt.
Dem Holwarda zu Éiere gouf e Moundkrater Phocylides genannt.
Äerdschäin
Detailer
Fir quantitativ Miessung vum groe Moundliicht hat de franséischen Astronom André Danjon eng praktesch Method an der éischter Hallschent vum 20. Joerhonnert entwéckelt. Ënnerscheeder am Widerschäin vum Äerdliicht erlabe Réckschlëss op Verännerunge vun der Äerdalbedo, wéi si haaptsächlech duerch wiesselend Bevëlkungsverhältnesser a Schnéibedeckungen entstinn.
Déi korrekt Deitung vum groe Moundliicht gëtt dacks dem Leonardo da Vinci sengen Opzeechnungen zougeschriwwen, heiansdo och dem Michael Mästlin (1550–1631). Aner Observateuren haten d'Usiicht vertrueden, datt de Mound selwer e bëssi Liicht ofstraalt, oder si si hate gemengt, et wier grad wéi Waasser liichtduerchléisseg a géif an der Sonn liichten.
Sherisse Laurence
D'Sherisse Laurence, gebuer zu Selkirk (Manitoba), ass eng kanadesch Sängerin an Entertainerin. Si ass och ënner dem Numm Sherisse Stevens bekannt.
Si huet Lëtzebuerg beim Eurovision Song Contest 1986 zu Bergen mam Lidd "L'amour de ma vie" vertrueden. Si koum op déi 3. Plaz mat 117 Punkten.
Saint-Pol-sur-Ternoise
Saint-Pol-sur-Ternoise ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Les sept péchés capitaux (Film 1952)
Les sept péchés capitaux ass e franséisch-italieenesche Film a siwe Sketcher vum Jean-Paul Le Chanois (La luxure), Claude Autant-Lara (L'orgueil), Eduardo De Filippo (L'avarice et la colère), Jean Dréville (La paresse), Georges Lacombe (Le huitième péché, Carlo Rim (La gourmandise), a Roberto Rossellini (L'envie) aus dem Joer 1952.
Ëm wat geet et am Film?
A kuerze Sketcher ginn déi 7 Haaptsënne virgestallt.
125, rue Montmartre
125, rue Montmartre ass e franséische Film vum Gilles Grangier aus dem Joer 1959 nom Roman mam selwechten Numm vum André Gillois.
Ëm wat geet et am Film?
Den Didier (Robert Hirsch) spréngt aus Verzweiwelung an d'Seine. De Pascal (Lino Ventura) spréngt him no a rett en aus dem Waasser. Et ass den Ufank vun enger Frëndschaft...
Marco Conrardy
De Marco "Conny" Conrardy, gebuer de 6. Januar 1955 a gestuerwen de 14. Februar 2016 zu Mutfert, war e lëtzebuergeschen Autossportler.
Sport-Carrière
1994, 1996 an 1997 huet hien den international gewäerte lëtzebuergesche Biergmeeschtertitel an 1997 och de belsche Biergmeeschtertitel gewonnen, zousätzlech och eng ganz Rei lëtzebuergesch Titelen (z. B. zu Holz, Noumer, Luerenzweiler). Zweemol, 1994 an 1998, huet en d'Biergcourse zu Eschduerf géint eng staark Konkurrenz gewonnen. Zwielefmol huet en de lëtzebuergesche Slalommeeschtertitel gewonnen.
Hi war 1993 ee vun den éischte Piloten dee mat engem Formel-3 Won (Ralt RT23 Cosworth) Biergcoursse gefuer asst.
Geleeëntlech ass en och Ronnstreckecoursse gefuer an ass als Co-Pilot bei Rallye matgefuer.
Nodeems en 1999 säi leschte Slalomtitel gewonnen hat huet e seng zwéi Ralt-Rennween verkaaft an huet mam Rennsport opgehalen.
Luxemburger Zeitung (Homonymie)
Luxemburger Zeitung war den Numm vun dräi Zeitungen déi zu Lëtzebuerg erauskoumen:
NGC 1382
Den NGC 1382 ass eng elliptesch Galaxis am Stärebild Fornax.
D'Galaxis gouf am Joer 1865 vum Astronom Julius Schmidt mat sengem 16 cm-Teleskop entdeckt. Den NGC 1381 ass e Member vum Fornax-Galaxiëkoup.
Magione
Magione ass eng italieenesch Uertschaft a Gemeng an der Provënz Perugia, Regioun Umbrien.
Zu Magione gehéieren d'Uertsdeeler (frazioni) Agello, Badia di Sant'Arcangelo, San Feliciano, San Savino, Monte del Lago, Montecolognola, Montemelino an Zocco.
Banaliséiert Gleis
Banaliséiert Gleiser si Gleiser déi komplett mat Sécherheets- a Signalisatiounsariichtungen ekipéiert sinn, fir datt Zich an normaler Fuerrichtung oder a Géigerichtung drop fuere kënnen. Dofir muss all Gleis entweeder mat engem Streckeblock wéi bei eegleisege Strecken, oder mat enger Fuerstroosseschaltung ekipéiert sinn.
Zu Lëtzebuerg sinn all déi zweegleiseg Strecken deelweis oder ganz banaliséiert.
Cher Lloyd
D'Cher Lloyd, gebuer den 28. Juli 1993 zu Malvern am Worcestershire an England ass eng englesch Popsängerin a Songwriteren.
Marsciano
Marsciano ass eng italieenesch Stad an der Provënz Perugia, Regioun Umbrien.
Louis Counet
De Louis (och alt Ludwig) Counet, gedeeft den 20. November 1652 zu Léck a gestuerwen de 5. August 1721 zu Tréier, war e Barockmoler, deen haaptsächlech zu Tréier gelieft a gemoolt huet. Hien huet, sou gëtt ugeholl, zu Léck beim Gérard Douffet a beim Bertholet Flémal(le) klassizistesch Molerei am franséisch-italieenesche Stil studéiert. Dono war hie fir fënnef Joer an Italien, wou en ë. a. déi grouss italieenesch Meeschtere studéiert a kopéiert huet.
No e puer Joer zeréck zu Léck ass hien tëscht 1681 a 1683 mat senger Famill op Tréier wunne gaangen. 1690 krute si do d'Biergerrecht, an hien huet eng grouss Carriére als lokale Moler gemaach. Zu senge Clienten hunn de Conseil vun der Stad Tréier, Kléischter, Paren aus der Stad an der Groussregiuon an de kurfürstlechen Haff zu Koblenz-Ehrenbreitstein (wou den Tréierer Kurbëscheef hir Residenz war) gehéiert. Seng Biller ware ganz Serie vu groussformategen Tableaue mat reliéisen, och alt allegoreschen oder mythologeschen Theemen, néi seelen och Portraien. Hien huet gutt domat verdingt, an dat huet him och der Doud bruecht: Hie gouf bei engem Iwwerall, wou en den Honorar vu 6 Biller bei sech hat, doutgemaach.
Vu senge Biller sinn der 53 repertoriéiert, déi erhale sinn. Iwwer d'Hallschecht dervu sinn zu Tréier, déi aner ë. a. zu Léck, a soss doruechter an der Groussregioun. Zwee dervun sinn zu Lëtzebuerg:
2009 gouf säi Wierk an enger Ausstellung zu Tréier mam Titel Barockmalerei an Maas und Mosel: Louis Counet und die Lütticher Malerschule gewierdegt. Déi Jore virdru waren dofir grouss Fuerschungsaarbechte gemaach ginn.
Wingles
Wingles, ass eng franséisch Gemeng am Departement Pas-de-Calais an der Regioun Hauts-de-France.
Furia à Bahia pour OSS 117
Furia à Bahia pour OSS 117  ass e franséisch-italieenesche Spionagefilm vum franséische Filmregisseur André Hunebelle aus dem Joer 1965 nom Roman Dernier quart d'heure vum Jean Bruce.
Ëm wat geet et am Film?
Den Hubert Bonisseur de La Bath, Agent OSS 117, muss de Mord vu brasilianesche Politiker opklären.
Jan Troell
De Jan Troell, gebuer den 23. Juli 1931 zu Limhamn, ass e schweedesche Filmregisseur, Kameramann, Dréibuchauteur a Filmediteur.
Arboretum Kierchbierg
Den Arboretum Kierchbierg ass e botanesche Gaart an de Quartieren Neiduerf/Weimeschhaff a Kierchbierg vun der Stad Lëtzebuerg.
Am Arboretum dee ronn 30 ha grouss ass, gëtt eng Sammlung vu ronn 500 wanterfeste Bam- an Trauschaarten aus Europa an aus senge Grenzgebidder presentéiert. E verdeelt sech op dräi Parken an ass dat ganzt Joer iwwer fräi zougänglech. D'Beschëlderung bitt dem Besicher detailléiert Informatiounen iwwer d'Planzen: wëssenschaftlechen Numm, Famill, Verbreedung, Vernakularnimm an de véier Sprooche Lëtzebuergesch, Däitsch, Franséisch an Englesch.
Parc central
De „Parc central“ um Kierchbierg ass e Park an deem ee sech virun allem ausrouen an erhuele kann. Déi grouss Wisen, Bëschelcher a Plazen bidde Plaz fir Spiller, Spadséiergäng a fir z'entspanen. Am Park ass och e klenge Séi, dee vum Reewaasser vun den Diech ronderëm gespeist gëtt. Vrum Séi läit en oppenen Amphitheater.
Am „Rosaceum“ kann een, ofhängeg vun der Joreszäit, d'Bléi oder d'Fruucht vun de verschiddenen Zorte vun Uebst- an Zierplanzen aus der Famill vun de Rosaceae (Äppel, Hodar, Vullekiischten, asw.) entdecken.
Vum Hiwwel deen opgeschott gouf - de “klenge Kierchbierg” - huet eng gutt Vue iwwer de Kierchbierg an d'Stad.
Park Réimerwee
Am „Park Réimerwee“ um Kierchbierg gëtt et engersäits Parzelle mat Beem an anersäits oppe Wise mat just eenzele Beem. Den Numm vum Park erënnert un de Kiem deen hei fréier op Tréier gefouert huet.
Am Park kann een d'Diversitéit vun de Blieder vun 21 verschiddenen Eechen entdecken oder och nach eng Abberzuel vu Bichen.
Park Klosegrënnchen
Am Quartier Neiduerf/Weimeschhaff läit de „Park Klosegrënnchen“ an deem Hiwwele mat Sand opgeschott goufen. Dee Sand gouf beim Bau vum ëstleche Contournement vun der Stad ausgegruewen. Op dësen Hiwwele gouf e sougenannte Sand-Arboretum ugeluecht. Op den nërdlechen Häng an an de Bëschelcher fënnt een eng ganz Rëtsch vu Gënz-, Wakelter- a Weidenaarten, grad wéi Kiferen aus ganz Europa.
Déi fiicht Wisen am Dällchen an déi dräi Weieren an deenen d'Waasser opgefaange gëtt, bilden en attraktive Kontrast zu den drechenen Dünen.
De Park läit am Nordoste vum Kierchbierg a Richtung Neiduerf. Den Zougank ass vum Boulevard Pierre Werner oder vum Laangegronn aus méiglech.
Geschicht
De Projet vum Arboretum Kierchbierg gouf 1994 vum Fonds d'urbanisation et d'aménagement du plateau de Kirchberg am Kader vum neien urbanistesche Konzept fir de Stater Quartier Kierchbierg an d'Liewe geruff. De wëssenschaftleche Suivi ënnersteet zanter der Grënnung dem Zerwiss vun de liewege Sammlunge vum Naturmusée.
Zanter 1994 goufe ronn 37.000 Beem an Traisch am Arboretum geplanzt. 110 Gattungen, 383 Aarten, Ënneraarten an Zorten aus 54 Famillje sinn den Ament vertrueden. Dës lieweg Sammlung huet e grousse wëssenschaftleche Wäert, well iwwer d'Hallschent vun de Planze vun hiren natierleche Standplaze stamen a genee beluecht ass, wou se hierkommen.
Canton de Charente-Champagne
De Canton de Charente-Champagne ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Cognac am Departement Charente an der Regioun Nei-Aquitaine.
De Kanton gouf mam Dekret vum 20. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013, iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantonen, gegrënnt.
Arcadi Volodos
Den Arcadi Volodos, op Russesch Аркадий Аркадьевич Володось Arkadi Arkadjewitsch Wolodos, wëss. Transliteratioun Arkadij Arkad´evič Volodos´, gebuer de 24. Februar 1972 zu Leningrad, ass e russesche Pianist.
Monte Castello di Vibio
Monte Castello di Vibio ass eng italieenesch Uertschaft a Gemeng an der Provënz Perugia, Regioun Umbrien.
Bekannt ass d'Uertschaft wéinst dem Teatro della Concordia, dem selfernannte klengsten Theater vun der Welt.
Politechnika Wrocławska
D'Politechnika Wrocławska (PWr), op Englesch Wroclaw University of Science and Technology (WUST), ass eng Technesch Universitéit zu Wrocław, déi 1910 als Technische Hochschule Breslau gegrënnt gouf.
Op der PWr studéieren eng 32.000 Studenten a schaffen eng 4.200 Leit, wat se zum gréisste Patron an der Stad mécht.
Raphaël Duflos
Den Émile Henri Raphaël Duflos, gebuer den 30. Januar 1858 zu Lille a gestuerwen den 21. Januar 1946 zu Paräis, war e franséischen Theater- a Filmschauspiller a Theaterpedagog.
Den Duflos huet senger Theatercarrière 1884 als Member vum Comédie-Française ugefaangen. Hie war och e Professer am Conservatoire national d'art dramatique, an eng vu senge Studentinnen, d'Huguette Duflos, war spéider seng Fra ginn.
Säin Debut a Filmer war am Joer 1908. Als Filmschauspiller, gouf den Raphaël Duflos mat där Debutroll am Kuerzfilm L'Assassinat du duc de Guise bekannt.
Canton de Saint-Germain-du-Puy
De Canton de Saint-Germain-du-Puy ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bourges, am Departement Cher an der Regioun Centre.
Keplerbunn
Keplerbunne sinn ideal Bunnen op deene sech e klengen Himmelskierper ëm ee méi grousse beweegt. Et si Kegelschnëtter wéi Krees, Ellips, Parabel an Hyperbol. D'Keplerellips mat der Bunnachs als Parameter, déi d'Kreesbunn als Spezialfall enthält, beschreift periodesch Ëmlafbunnen, beispillsweis Sonn-Äerd, Äerd-Mound.
Ideal Keplerbunn
Am Idealfall, wa keng weider Kierper existéieren (Zwéikierperproblem), baséiert déi géigesäiteg Beweegung op den dräi Gesetzer vum Kepler.
A Polarkoordinaten (r,\phi) mat Urspronk am Zentralstär léisst sech déi geometresch Form vun de Keplerbunne mat follgender Formel beschreiwen: Dobäi bezeechent r den Ofstand vum Himmelskierper deen ëm den Zentralstär kreest, \phi de Wénkel tëscht de Verbindungslinnen Zentralstär–Periapsis an Zentralstär–Himmelskierper (Richteg Anomalie). Déi zwou Konstanten \varepsilon (d'numeresch Exzentrizitéit) an p (den Hallefparameter) beschreiwen d'Form vun der Keplerbunn. Fir handelt et sech ëm eng Kreesbunn, fir  ëm eng Ellips, fir  ëm eng Parabel a fir  ëm eng Hyperbel. Den Intervall I an deem de Wénkel \phi variéiert, hänkt vum Bunn-Typ an, am Fall vun der Hyperbel, vun der Exzentrizitéit \varepsilon of: I = \R fir Kreesbunne an Ellipse, fir Parabelen,  fir Hyperbelen.
Keplerbunne loosse sech exakt duerch sechs sougenannt Bunnelementer beschreiwen.
Vitess
Wéinst der Energieerhalung ass d'Bunnvitess ausser am Fall vum Krees net konstant, mä hëlt zou, wann den Ofstand tëscht de Kierper méi kleng gëtt. D'Streck laanscht d'Keplerbunn, déi fir den direkte Wee-Zäit-Zesummenhank vun der Vitess gebraucht gëtt, huet nëmmen a Spezialfäll eng analytesch Léisung. Duerch Betruechte vu kinetescher a potentieller Energie geléngt d'Hierleedung vu Vis-Viva-Equatioun.
Si stellt en Zesummenhank tëscht der Mass M vum Zentralkierper, der Gravitatiounskonstant G, der grousser Hallefachs der Ëmlafellips, der Distanz r dem ëmlafende Kierper an der Vitess v vun dësem Kierper hier: