cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maximäin vun Tréier
Hie gëllt als Patréiner fir d'Gefore vum Mier, Reen a Mäineed. Hie gouf virun allem an der Géigend vun Tréier, och am Raum vum haitege Lëtzebuerg, an am Elsass veréiert. Hie gëtt dacks mat engem Bier representéiert, well der Legend no e Bier säin Iesel doutgemaach hat an deen als Strof seng Laascht op Roum huet missen droen.
Stellardynamik
D'Stellardynamik befaasst sech mat der visueller an absolutter Beweegung vu Stären a verschiddene Stärekéip an an anere Stäresystemer, fir doraus hir Aart a weider Entwécklung ofzeleeden.
Dat Deelgebitt vun der Astronomie huet mat ville Schwieregkeeten ze schaffen, dorënner déi riseg Distanzen, d'Wierkung vu systematesche Feeler an déi géigesäiteg Beaflossung vun Honnerte bis Millioune vu schwéiere Massen.
Moossmethoden
Déi primär Moossresultater si sougenannt Eegebeweegunge vun de Stären an zwou Komponenten (Rektaszensioun, Deklinatioun) op der Himmelssphär. Si leie meeschtens am Beräich vun e puer 0,01" pro Joer, bei ganz noe Stären och 1-10". Multiplizéiert mat der Distanz (s.järlech Parallax) ergëtt sech déi linear Beweegung - typescherweis e puer 10 km/s. Als drëtt Komponent kënnt d'Radialvitess (a Siichtrichtung) derbäi.
Beweegungsanalys vu Stärekéip a Galaxien
D'Stellardynamik ënnersicht mat geneeën Analyse besonnesch d'Raumbeweegungen, wéi sech Stärekéip a Galaxië bilden, wéi si sech entwéckelen a verginn. Si benotzt dobäi laangjäreg Moossreie mat Astrometrie, Fotoplacken a Satellitte-Scanning, deenen hir Ännerungen, d'Stärebeweegungen erginn. Den theoreetesche Modell bilt den Newton-Axiom an d'allgemeng Relativitéitstheorie.
Speziell Methode goufe fir d'Erfuerschung vu Stärenassociatioune a -Stréim entwéckelt. Sou Stäregruppe sinn zesummen entstanen a beweege sech bal parallel duerch eis Galaxis, ë. a. déi no Bieregrupp vu ronn 50 Stären, déi ronderëm laanscht eist Sonnesystem zéien. Sou Analyse sinn awer ëm zwéi kniwweleg Aflossfaktoren ze berengegen: de Sonnenapex (Beweegung a Richtung vum Stärebild Herkules) an d'lokal ënnerschiddlech Rotatioun ëm de Mëllechstroossenzentrum (ronn 200–250 km/s), déi vun der geneeër Masseverdeelung ofhängt (kuckt och astronomesch Vitessmiessung).
Computer-Simulatiounen
Mam Benotze vu Groussrechner an deels och Supercomputer goufen ëmfaassend Simulatioune vun der Beweegung a Stäresystemer méiglech, déi eng sougenannt "experimentell" Stellardynamik gemaach hunn. Dobäi gi verschidde Modeller duerchgerechent a mat Observatiounsdate verglach. Sou kann och déi géigesäiteg Beaflossung vun den Himmelskierper - dat bis viru kuerzem onléisbart Méikierperproblem - rechneresch behandelt ginn.
Pabeier
Pabeier (vum laténgesche papyrus an dem algriicheschen πάπυρος pápyros) ass e Material, dat aus Planzefasere besteet. Déi Fasere gi meescht aus Holz gewonnen, fiicht gemaach, zesummegepresst an duerno erëm gedréchent. Pabeier presentéiert sech ënner Form vun dënne Blieder an ass e Basismaterial am Domaine vun der Schrëft, der Molerei, der Dréckerei an der Verpakung. E gëtt och an verschiddene Produktiounsprozesser agesat.
Pabeier gëtt et schonn zanter de Antiquitéit.
Oralverkéier
Als Oralverkéier bezeechent een all Formen vu mëndlecher Stimulatioun vun de Geschlechtsorganer bei Mann a Fra duerch Lecken, Suckelen a Lutschen.
Bei hetero- wéi och homosexuellen Koppellen ass dëst eng beléifte sexuell Praktik a gëtt ënner anerem och als Virspill agesat.
An der Alldagssprooch gi fir Oralverkéier och dacks d'Ausdréck "engem ee blosen", "engem ee lutschen" oder "op d'Knéien goen" gebraucht.
Lëtzebuerg op de Weltausstellungen
Lëtzebuerg huet bis ewell 24-mol op Weltausstellunge matgemaach:
Bréissel 1935
Op der Bréisseler Weltausstellung hat Lëtzebuerg en Terrain vun 2800 m², wouvun der 2100 bebaut waren. De Pavillon war vun den Architekte Georges Traus a Michel Wolff entworf ginn. E war am Art Deco-Stil; hat seng Entrée op engem Eck, driwwer war eng grouss Betongs-Marquise mam Numm vum Land, a laanscht d'Säite waren 2 Reliefer vum Auguste Trémont, déi d'Industrie an d'Landwirtschaft weisen.
An der Entréeshal stoung eng Büst vun der Groussherzogin Charlotte an dekorativ Vasen aus de Siweburer Parzeläinsfabrek. Vun do goung et no lénks a riets a Raim fir touristesch Informatiounen, ë. a. iwwer d'Stad Lëtzebuerg a Munneref-Bad. Am Haaptsall hunn d'Stolkonzerner Arbed, Hadir a Paul Wurth S.A. zentral sech an hir Produkter virgestallt, laanscht d'Säitemauere ware Vitrinne fir d'Mëttel- a Klengindustrie.
Iwwert eng Terrass koum een an e Pavillon mat enger Buvette dran. Op dësem Pavillon waren zwéi Reliefer, ee vum Léon Nosbusch, op deem d'Wäilies op der Musel ze gesi war, an ee vum Louiz iwwer d'Brauerei.
Paräis 1937
Op der Weltausstellung 1937 zu Paräis war de Lëtzebuerger Pavillon vum Architekt Nicolas Schmit-Noesen. Den Terrain ronderëm war vum Landschaftsarchitekt Henri Luja entworf. Op der Baussefassad vum Pavillon war e grousse Relief Vue panoramique de la Ville de Luxembourg, dee vum Pierre Blanc entworf a vun de Sculpteuren Aloyse Deitz, Ernest Grosber, Albert Kratzenberg a Léon Nosbusch ausgefouert gouf. Laanscht d'Entrée ware Bas-Reliefe vu Grouwen- a Stolaarbechter vum Auguste Trémont a Lucien Wercollier.
Bannenan, an der Éierenhal, houng en iwwermaansgrousse Portrait vun der Groussherzogin Charlotte, op gëllenem Hannergrond, gemoolt vum Hubert-Denis Etcheverry. Lénks a riets dovu ware Wopen, aus Kermaik, vun der Gréifin Ermesinde a vum Jang de Blannen. Uewe laanscht d'Mauere ware Wandmolereie vu verschiddene Buerge aus dem Land, gemoolt vum Paul Jouve, souwéi den Tableau vun der Eruewerung vun der Festung Lëtzebuerg duerch de Louis XIV., vum Adam Frans van der Meulen. Och Skulpture vum Michel Haagen waren do ze gesinn.
An der Austellungshal war an der Mëtt eng grouss Maquette vun 20 op 4,5 Meter vum Industriebaseng am Minett. Ronderëm ware Vitrinnen, an deene Stied, Schoulen a Firmen sech an hir Produkten, respektiv Aktivitéiten, virgestallt hunn, wéi z. B. d'Gierwerei Ideal vu Wolz, Villeroy & Boch, d'Stater Handwierkerschoul, Radio Lëtzebuerg, d'Polverfabrek op der Kochelscheier, Paul Wurth S.A., d'Sozialversecherungen, d'Stad Lëtzebuerg an d'Thermalbad Munneref. Ausserdeem houngen uewendriwwer Biller vum Joseph Kutter (Luxembourg, Clervaux), Henri Rabinger (Terres Rouges ) a Lucien Simon (Procession dansante, La Moselle a La Sûre).
Am Restaurant-Fligel war uewe ronderëm e Fries mat Molereie vum Jean-Pierre Lamboray, Josy Meyers, Félix Glatz a Jean Schaack.
De Léon Laval war Generalkommissär fir d'Ausstellung.
New York 1939
Well keng lëtzebuergesch Entreprisë fonnt goufen, déi op der New Yorker Weltausstellung matmaache wollten, stoung dëse Pavillon ganz am Zeeche vum Tourismus an der Konscht. De Pavillon war dem Staat vun den Organisateuren zur Verfügung gestallt ginn.
Expo '58 zu Bréissel
...
Expo '92 zu Sevilla
Op der Expo '92 zu Sevilla war Lëtzebuerg mat engem Pavillon vun den Architekte Paul Fritsch a Bohdan Paczowski vertrueden, déi ënner 17 Kandidaten erausgewielt goufen. E stoung op enger 1000 m2 grousser Parzell, a war vun der Struktur hier en 20 Meter héije Wierfel aus 260 Tonne stolen Dunnen an aus Glas. Bannena goufen d'Visiterue mat engem Panoramalift bis ënnert den Daach gefouert, vu wou et dann op enger spiralfërmeger Ramp, ronderëm eng grouss Kugel an der Mëtt, no ënne goung. Laanscht d'Ramp goufe mat Videoclippen, Biller- an Tounprojektiounen eng "Rees duerch Raum an Zäit" ugebueden, déi vum Paräisser Büro La Grande Halle konzipéiert gi war, no engem Szenario vum belsche Comicauteur François Schuiten. Sou waren z. B. Seegelen ze gesinn op deene Biller iwwer d'Iechternacher Buchmolerei projezéiert goufen; eng Maquette vum Kolpecher Schlass mat Informatiounen iwwer de Frëndeskrees ëm d'Famill Mayrisch, Portraite vu Leit vu Lëtzebuerg, eng Bëschlandschaft an e Stolwierk. Och RTL/CLT an SES Astra} hu fir sech Reklamm gemaach; déi 20 Clippen iwwer ë. a. Politik, de Staatschef, Landschaften a Kultur goufe vun RTL produzéiert. D'ABBL hirersäits huet e Computerspill ugebueden, wou ee fiktiv Sue konnt investéieren an dann nokucken, wéi déi sech entwéckelt hunn.
25 jonk Leit ware rekrutéiert gi fir wann néideg Explikatiounen ze ginn. Ausserdeem gouf et eng Cafeteria mat Lëtzebuerger Spezialitéiten, e Business Corner an e Pressebüro.
Generalkommissär fir d'Lëtzebuerger Presenz op der Expo war de Jean Hamilius.
Expo 2000 zu Hannover
De Lëtzebuerger Pavillon op der Expo 2000 zu Hannover ass vum Christian Bauer entworf ginn. Generalkommissär fir Lëtzebuerg war de Johny Lahure.
Expo 2010 Shanghai
Lëtzebuerg war op der Expo 2010 zu Shanghai mat engem Pavillon vertrueden, dee vun Hermann & Valentiny entworf gi war. Fir d'Expo gouf d'Gëlle Fra op Shanghai transportéiert a virum Pavillon ausgestallt. 7,2 Millioune Leit haten deemools de Pavillon besicht. De Pavillon gouf "dem chineesesche Vollek" geschenkt, well et ze deier gi wier, en ewechzetransportéieren. Eng Zäitche war eng Mouddesign-Schoul an e Virtual-Reality-Labo dran; wou en haut drun ass, ass net bekannt.
De Robert Goebbels war de Generalkommissär vun der lëtzebuergescher Bedeelegung un der Ausstellung.
Expo 2020 Dubai
Fir d'Participatioun op der Weltausstellung zu Dubai 2020 sinn 32 Milliounen Euro (ursprénglech geplangt: 25 Milliounen) virgesinn. Dovu ginn der jee 2,5 Millioune vun der Post Luxembourg an SES Astra bäigedroen, ArcelorMittal spendéiert fir eng hallef Millioun Euro Stol, d'Firme Cargolux (Frêt) an RAK Porcelain (Dëschgeschier) droe mat enger Mëschung aus Suen a Sachleeschtunge bäi, iwwerdeems d'Firme Guardian (Glas) an MCM Steel Sachleeschtunge bréngen. 5,8 Milliounen Euro sinn nach vum Budget vun der Expo zu Shanghai 2010 Rescht. Designéierten Direkter fir de Pavillon ass den Daniel Sahr.
E groussen Deel dovu si fir e Pavillon, dee vun Nüssli Adunic gebaut gouf. De Pavillon gëtt nom Oflaf vun der Expo ofgerappt, well en Of- an Erëmopbau ze vill deier gi wier. E gouf vu Metaform entworf an huet d'Form vun enger grousser Möbiusschleef, op där hiren 3.648 Quadratmeter Surface, op 3 Stäck, maximal 500 Leit Plaz fannen. Den däitsche Büro Jangled Nerves ass fir d'Präsentatioun vum Land responsabel. Nieft der Ausstellung gëtt et e Konferenzsall fir 80 Leit.
Generalkommissarin fir d'Lëtzebuerger Participatioun op der Expo 2020 ass d'Maggy Nagel.
Julien Guiomar
De Julien Guiomar, gebuer den 3. Mee 1928 zu Morlaix a gestuerwen den 22. November 2010 zu Monpazier, war e franséische Schauspiller.
Nom Zweete Weltkrich huet de Guiomar Schauspillunterrecht beim Pierre Renoir an an de Cours Simon geholl. An den 1950er Joren huet hie fir d'éischt zu Colmar an duerno zu Paräis Theater gespillt. Mam Théâtre National Populaire ass hien op Tournee gaangen. Ufank den 1960er Jore krut hie Rollen op der Tëlee a spéider och beim Film.
Hie war an iwwer 120 Kinos- an TV-Filmer ze gesinn.
Mario Draghi
No enger laanger Karriär als akadeemeschen Ekonomist an Italien huet den Draghi an den 1980er Jore fir d'Weltbank zu Washington, D.C. geschafft, a goung 1991 hannescht op Roum, fir Generaldirekter vum Finanzministère ze ginn. 10 Joer drop ass hie bei d'Bank Goldman Sachs gewiesselt, ier en 2006 zum Gouverneur vun der Banca d'Italia ernannt gouf. Hie war ausserdeem éischte President vunm Financial Stability Board.
Seng Presidence vun der Europäescher Zentralbank war ufanks markéiert vun der Eurokris, an hie gouf bekannt mat senger Ausso, alles ze maachen, fir en Echec vum Euro ze verhënneren (Whatever it takes). ,
Den 3. Februar 2021, wärend der COVID-19-Pandemie, gouf den Draghi vum italieenesche President Sergio Mattarella nom Récktrëtt vum Giuseppe Conte chargéiert fir eng nei Regierung ze forméieren.
Arkadak
Arkadak (op Russesch: Аркадак, op Tataresch: Аркадаг/Arkadag) ass eng Stad am Oblast Saratow am Wolga-Federatiounskrees a Russland.
Si ass de Verwaltungszentrum vum Distrikt Arkadak. Si huet 12.088 Awunner (Stand 2016) an eng Fläch vu 16 km².
Arkadak gouf am Joer 1721 als Duerf gegrënnt, dat säin Numm vum Floss Groussen Arkadak krut (turksproocheg ofgeleet Hënneschte Bierg). 1963 krut et d'Stadrecht.
Valeins
Valeins ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Jules Gales
De Julien Gales genannt Jules, gebuer den 13. Juli 1924 zu Bech-Maacher a gestuerwen den 22. Mee 1988 zu Réimech, war e lëtzebuergesche Foussballspiller an Olympionik.
Hie stoung bei der Spora ënner Vertrag an huet an der Stiermerpositioun gespillt, wou en dräi Joer hannereneen (1949, 1950 an 1951) déi meescht Goler an der Foussball Nationaldivisioun geschoss huet.
Hien huet Lëtzebuerg op den Olympesche Summerspiller 1948 zu London an 1952 zu Helsinki vertrueden.
Tëscht dem 2. Mee 1948 am 20. Juli 1952 huet de Jules Gales a 26 Matcher 11 Goler fir déi lëtzebuergesch Foussballnationalekipp geschoss.
Eurovision Song Contest 1964
Den '''9. Eurovision Song Contest' (offiziell de Grand Prix Eurovision ''), war den 21. Mäerz 1964 an Dänemark. Dat Joer gouf d'Eurovisioun am Tivolis Koncertsal zu Kopenhagen organiséiert. Presantatrice war d'Lotte Wæver.
Portugal huet fir déi éischt Kéier matgemaach. Well awer Schweden dat Joer net dobäi war, ass d'Zuel vun de Länner bei 16 bliwwen.
D'Vertriederin vun der Schwäiz, d'Anita Traversi, war och scho beim Grand Prix 1960 dobäi.
Karl Frick
De Karl Frick, gebuer de 4. November 1856 zu Levis (Vorarlberg), gestuerwen den 1. Juli 1931 zu Feldkirch (Vorarlberg), war en däitsche Jesuitt a Philosoph.
Vum Oktober 1903 un bis zum 14. September 1909 war de Karl Frick Superior am Schrëftstellerheem um Lampertsbierg an domat och Chefredakter vun der Zäitschrëft Stimmen aus Maria Laach. Säin Nofollger war den Hermann Krose.
Eurovision Song Contest 1964
Virum Optrëtt vum belsche Sänger wollt e Mann mat engem Schëld "Boycott Franco & Salazar" op d'Bün lafen, fir géint d'Militärregimer a Spuenien an a Portugal ze demonstréieren. Et gouf och scho virum Grand Prix Debatten driwwer, datt déi rietsgeriicht Diktature Spuenien a Portugal sollte vum Grand Prix ausgeschloss ginn.
Et sinn nees Ännerunge bei der Ofstëmmung ginn: An all Land souzen 10 Jurysmemberen. Jiddwer Member vum Jury huet 3 Punkten op seng 1, 2 oder 3 bescht Lidder verginn. D'Punkte sinn zesummegezielt ginn an déi 3 bescht Lidder si mat 5, 3, an 1 Punkt bewäert ginn. Wann nëmmen 1 Lidd vun der Jury als bescht gewielt gouf, krut et 9 Punkten, wann 2 Lidder vun der Jury gewielt goufen, krute se 6 an 3 Punkten. D'Resultater goufen telefonesch an ëffentlech op Kopenhagen iwwermëttelt.
Déi éischt Plaz krut d'Vertriederin vun Italien, d'Gigliola Cinquetti mat 32 Punkte Virsprong virum Matt Monro (Groussbritannien). Déi drëtt Plaz krut de Romuald, dee fir Monaco ugetruede war.
Don Stark
Den Donald "Don" Stark gebuer de 5. Juli 1954 zu New York City am Bundesstaat New York, ass en US-amerikanesche Film- an Theaterschauspiller, Filmregisseur a Synchronspriecher.
Paris-Camembert 2004
Déi '''65. Editioun vu Paris-Camembert''' gouf den 13. Abrëll 2004 gefuer. Et war déi sechst Kompetitioun vun der Coupe de France 2004.
Ahmad Jamal
Den Ahmad Jamal, gebuer den 2. Juli 1930 zu Pittsburgh, a Pennsylvania als Frederick Russell Jones, a getuerwen de 16. Abrëll 2023 zu Ashley Falls, am Massachusetts, war en US-amerikaneschen Jazz-Pianist, -Komponist an Arrangeur.
No éischte professionellen Optrëtter, nach als Jugendlechen, ass hie mam George Hudson op Tournee gaangen an huet 1949 an 1950 bei de Four Strings vum Joe Kennedy, Jr. gespillt. Dono huet hie Joerzéngt laang meescht an Jazztrioe gepilllt: tëscht 1950 an 1955 mam Israel Crosby um Bass an dem Ray Crawford op der Gittar; vun 1956 un am klassesche Pianotrio mat Bass a Batterie, mam Israel Crosby an dono dem Jamil Nasser als Bassist, a mat Batteure wéi dem Vernell Fournier. Den Album At the Pershing: But Not for Me mam Stéck Poinciana gouf 1958 e Milliounenhit. 1959 goung hien op Tournée an Afrika, dono méi dacks duerch Europa. An de fréien 1960er Jore gouf et méi roueg ëm hien, an en huet och als Clubmanager a Museksproduzent geschafft.
Déi méi rezent Phas vu sengem Trio gouf duerch de laangjärege Bassist James Cammack an de Batteur Idris Muhammad markéiert, mat deenen den Jamal 1998 an 2002 och an Europa ënnerwee war an Opname gemaach huet. Bei verschiddenen Optrëtter waren och e Showorchester aus Bléiser, Sträicher an Hannergrondsänger mat derbei. Op sengem Album Rossiter Road (1986) huet hie Funk-Beats geholl fir säi Piano ze begleeden. Hien huet souwuel Stécker aus dem Great American Songbook wéi och eege Kompositioune gespillt. Representativ Opname vun där Zäit si Crystal (1987) a Live In Paris (1992). Allgemeng gouf hie laang vun de Kritiker ignoréiert, koum awer zudackst beim Publikum gutt un.
Gielecher
1994 gouf den Jamal mam NEA Jazz Masters Award geéiert; 1996 gouf e mam Django d'Or ausgezeichnet, an 2017 krut en e Lifetime Achievement-Grammy fir säi Bäitrag zu der Museksgeschicht.
Hermann Krose
Vum September 1909 u war hie Superior am Schrëftstellerheem um Lampertsbierg an domat och Chefredakter vun der Zäitschrëft Stimmen aus Maria Laach. Nodeem d'Pateren d'Schrëftstellerheem opginn haten, ass de Krose awer weider Chefredakter vun de Stimmen aus Maria Laach bliwwen, an zwar bis 1913.
Jules Berry
De Jules Berry, gebuer als Jules Paufichet den 9. Februar 1883 zu Poitiers a gestuerwen den 23. Abrëll 1951 zu Paräis, war e franséische Schauspiller. Hie war an iwwer 90 Filmer als Schauspiller ze gesinn. Hien huet a Klassiker vum franséische Film wéi: Le crime de Monsieur Lange (1935) vum Jean Renoir, Le jour se lève (1939) vum Marcel Carné a Les visiteurs du soir (1942) och vum Marcel Carné matgespillt.
Pouru-Saint-Remy
Pouru-Saint-Remy ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est.
An der Uertschaft leeft de Ruisseau rouge an d'Kuer.
Vu 1560 bis 1642 huet d'Uertschaft zum Fürstentum Sedan gehéiert.
No Donnéeë vun der Revue vum Cercle de généalogie et d'héraldique des Ardennes wier Pouru-Saint-Remy dat d'Duerf an Europa an deem déi meescht Nokomme vum Clovis I. a vum Karel de Grousse géife liewen.
Well Pouru-Saint-Remy op enger Längt vu ronn 3 km vum Ruiseau rouge an der Mëtt gedeelt gëtt, ass et déi Uertschaft am Departement, déi déi meescht Brécken ze verzeechnen huet, eng ronn 20 Stéck.
Fernand Guth
De Fernand Guth, gebuer den 3. Mee 1926 an der Stad Lëtzebuerg an do gestuerwen den 23. August 1977, war e lëtzebuergesche Foussballspiller an Olympionik. ,
Cobreville
Cobreville ass eng Uertschaft an der belscher Gemeng Vaux-sur-Sûre an der Provënz Lëtzebuerg.
Fernand Guth
Hien huet Lëtzebuerg op den Olympesche Summerspiller 1952 zu Helsinki vertrueden. ,
Cobreville
Bis zur Gemengefusioun mat Vaux am Joer 1970 war Cobreville eng Sektioun vun der Gemeng Nives déi am Joer 1795 aus dem Zesummeschloss vu Cobreville, Sûre, Nives a Vaux-lez-Rosières entstane war.
Fernand Guth
Tëscht dem 24. Mee 1947 am 6. Mee 1953 huet hie 35-mol fir déi lëtzebuergesch Foussballnationalekipp gespillt.
Cobreville
Geschicht
Tëscht Cobreville a Remoiville gouf et fréier eng Gierwerei um Uwänner vum Ruisseau de Beulet, un déi haut nach just de Lieu-dit La Tannerie an dat verfalent Gebai erënneren.
Zu Cobreville stoung och vun op d'mannst vum 15. Joerhonnert bis 1857 wéi et ewechgerappt gouf, e Schlass dat am Ufank den Häre vu Cobreville mat dem bekanntsten dervun dem Jean de Cobreville an duerno vun ëm déi 1650 un der Famill de Harbonnier gehéiert huet.
D'Schlass vu Cobraiville an der Märei vu Chaumont déi zu der Vogtei Baaschtnech gehéiert huet war de Sëtz vun der Seigneurerie mam selwechten Numm, zu där deemools aacht Uertschafte gehéiert hunn, an zwar Cobreville, Nives, déi zwee Rosièren, Vaux, Sûre, Remoiville a Remichampagne.
Der Volksbote
Der Volksbote war eng Wochenzeitung, déi zu Lëtzebuerg samschdes tëscht dem 2. Abrëll 1899 an dem 5. Juli 1914 erauskoum. Redakter war de Jean-Nicolas Moes, an no deem sengem Doud de Jean Gusenburger. Gedréckt gouf se zu Diddenuewen beim G. Hollinger.
Cobreville
Numm
Den Numm Cobreville kënnt dohier well zur Réimerzäit eng Geessenziichterei do war. Wéi 1857 D'Schlass ofgerappt gouf fir en neien Haff opzeriichten, goufen Zilleniewe fonnt, déi héchstwahrscheinlech zu engem Hypokaustum gehéiert hunn. Bei archeologesche Gruewungen ëm 1880 goufe Grafurnen aus der galoo-réimescher Zäit an aus dem fréie Mëttelalter fonnt.
Aus der réimescher Geessenziichterei Caprile Villae ass am Laf vun der Zäit Caprileville, Cabriville, Cabraiville, Cobraiville a schliisslech am 12. Joerhonnert Cobréville ginn.
Der Volksbote
Se war den Nofollger vun der Luxemburger kleine Presse an der Escher kleine Presse, wéi vum 2. Joergang un am Ënnertitel däitlech gemaach gouf.
De Gusenberger huet hir den Ënnertitel liberal-demokratisches Organ ginn. D'Mottoen „Castigat ridendo mores“ an„Difficile est satiram non scribere“ hunn ugedeit, datt d'Ausriichtung hin op eng satiresch Zeitung goung.
Zeeuws-Vlaanderen
Zeeuws-Vlaanderen (fr: Flandre zélandaise; de:Seeländisch Flandern) ass deen Deel vun der hollännescher Provënz Zeeland, deen um südlechen Uwänner vun der Westerschelde läit. Et ass administrativ an dräi Gemengen agedeelt: Sluis am Westen, Terneuzen an der Mëtt an Hulst am Osten.
Kulturell steet Zeeuws-Vlaanderen dem belsche Flandern méi no. Den Dialekt vun do gläicht staark deem vu Gent.
Bis am Juni 2003 war Zeeuws-Vlaanderen mam Rescht vun Holland just mat enger Floss-Fär verbonnen. Zanterhier gëtt et e 6.600 Meter laange Stroossentunnel ënner der Westerschelde, deen Terneuze mat Ellewoutsdijk op Zuid-Beveland verbënnt.
D'Fär tëscht Breskens a Vlissingen ass zanterhier just nach fir Foussgänger, mat oder ouni Vëlo.
Déi wichtegst Stad an Zeeuws-Vlaanderen ass d'Hafestad Terneuzen, mat engem wichtegen Industriegebitt laanscht de Kanal vu Gent op Terneuzen. Cadzand, um Nordmier, ass eng touristesch vill besicht Stad.
Zeeuws-Vlaanderen huet, verglach mam Rescht vun Holland, eng relativ niddreg Bevëlkerungsdicht (147 Awunner/km²).
Geschicht
En Deel vum haitegen Zeeuws-Vlaanderen huet fréier aus Insele bestanen, déi eréischt no Versandungen a mat Hëllef vun Däicher un d'Festland integréiert goufen. Am Achtzegjärege Krich ass d'Front duerch d'Géigend gelaf. No der Onofhängegkeet vun der Belsch, 1830, gouf d'Géigend e Paradäis fir Schmuggler.
Duerch den Traité vu London vun 1839 gouf Zeeuws-Vlaandern, dat belsch war, Holland zougesprach.
Uertschaften an Zeeuws-Vlaanderen
Aardenburg - Absdale - Axel - Axelsche Sassing - Biervliet - Biezen - Boerenhol - Breskens - Cadzand - Clinge - Draaibrug - Drie Hoefijzers - Driewegen - Eede - Emmadorp - Graauw - Griete - Groede - Heikant - Heille - Hengstdijk - Hoek - Hoofdplaat - Hulst - IJzendijke - 't Jagertje - Kapellebrug - Koewacht - Kloosterzande - Kijkuit - Kruisdijk - Kruispolderhaven - Kuitaart - Lamswaarde - Nieuw-Namen - Nieuwvliet - Nummer een - Magrette - Mauritsfort - Oostburg - Ossenisse - Othene - Paal - Prosperdorp - Pyramide - Perkpolder - Philippine - Retranchement - Reuzenhoek - Sas van Gent - Sasput - Schapenbout - Schoondijke- Schuddebeurs - Sint Anna ter Muiden - Sint Jansteen - Sint Kruis - Slijkplaat - Sluis - Sluiskil - Spui - Terhole - Turkeye - Terneuzen - Val - Vogelwaarde - Walsoorden - Waterlandkerkje - Westdorpe - Zaamslag - Zaamslagveer - Zandberg - Zandstraat - Zuiddorpe - Zuidzande
Oscar fir déi bescht Schauspillerin
Den Oscar fir déi bescht Schauspillerin‎, (Academy Award for Best Actress in a Leading Role) ass e Präis deen d'Academy of Motion Picture Arts and Sciences AMPAS, all Joer un déi Schauspillerin iwwerreecht déi an engem Film am Joer virdrun déi bescht schauspilleresch Leeschtung an enger Haaptroll gewisen huet. Dëse Präis gëtt et vun 1929 un.
Soss
Bis haut (2021) huet d'Katharine Hepburn als eenzeg Fra den Oscar als bescht Schauspillerin véiermol kritt. D'Frances McDormand krut en dräimol.
12 Schauspillerinne kruten den Oscar an dëser Kategorie zweemol:
Mimino
Ëm wat geet et am Film?
De georgeschen Helikopterpilot Mimino, deen a senger Heemecht fir Versuergungsflich zoustänneg ass, mécht enges Daags um Fluchhafe vun Tiflis Bekanntschaft mat der Stewardess Larissa, sou datt e sech entschléisst, sech ëmschoulen ze loosse fir selwer och déi grouss Fligere vun den internationale Fluchgesellschafte kënnen ze fléien. Hie geet dofir op Moskau, wou e sech am Hotel en Zëmmer mam armeenesche Camionschauffer Rubik deele muss. No engem holprege Start ginn déi zwéi Männer gutt Kolleegen, an de Rubik gëtt dem Mimino verschidde Rotschléi wat d'Larissa ugeet, well dat léisst sech net einfach ëmgaachelen. Iwwerdeems muss de Mimino sech awer och bewosst ginn, wat en da wierklech am Liewe wëll.
Am Ufank kritt ee fantastesch Vuë vu georgesche Biergdierfer vun uewen ze gesinn, duerno begleet een de Mimino bei sëlleche Mini-Abenteuer an deem fir hien ongewinnte Moskau, an am leschten Deel ass de Mimino am Ausland wou e mierkt wat fir hien am Kär zielt. Dat ass deen echte Sujet, deen trotz enger sëllecher Kaméidiszeenen de Film dominéiert: et ass wichteg, sech net selwer ze verléieren.
Cusanus (Moundkrater)
De Cusanus ass en Aschlagkrater um nordëstleche Rand vun der viischter Moundsäit. Hie läit südlech nieft dem Krater Petermann. Déi terrasséiert Ramplie sinn eppes erodéiert, um ëstleche Rand ass duerch zwéi méi kleng Krateren e Rëss am Rampli entstanen. Bannen ass de Krater flaach an huet och keen Zentralbierg.
Josephine Baker
D'Josephine Baker, gebuer als Freda Josephine McDonald den 3. Juni 1906 zu St. Louis, Missouri a gestuerwen den 12. Abrëll 1975 zu Paräis, war eng US-amerikanesch-franséisch Dänzerin, Sängerin a Schauspillerin.
Cusanus (Moundkrater)
De Krater gouf 1935 vun der I.A.U. nom däitsche Mathematiker a Philosoph Nikolaus von Kues genannt. Agefouert gouf den Numm vum Johann Friedrich Julius Schmidt.
Josephine Baker
D'Josephine Baker ass an äermleche Verhältnesser opgewuess. Am Juli 1917 huet si zu East St. Louis e Pogrom materlieft, bei deem bis zu honnert Mënschen, déi meescht Afroamerikaner, ermuert goufen. Zanterhier war si eng engagéiert Kämpferin géint Rassismus. 1921 huet si den Zuchkontolleur Willie Baker bestuet, vun deem se nees 1925 gescheet gouf, awer den Numm hiert Liewe laang behalen huet.
Si huet mat 16 Joer hir Carrière als Dänzerin am Standard Theatre zu Philadelphia uegfaangen. Duerno goung s'op New York wou se bei enger Vaudeville-Trupp engagéiert gouf, mat där si en halleft Joer duerch d'USA op Tournée goung. Vun 1923 bis 1925 ass si weiderhin zu New York als Chorus-Girl an engem Musical an an der schwaarzer Revue The Chocolate Dandies opgetureden. Duerch eng Bekanntschaft mam däitschen Dichter Karl Gustav Vollmoeller krut si Engagementer zu Paräis, wou si 1925 mat La Revue Nègre am Théâtre des Champs-Elysées e grousse Succès beim Publikum hat, dat duerch hiren Danz den Charleston entdeckt huet. Duerno goung si mat hirer Revue op Tournée op Bréissel an op Berlin. 1926 bis 1927 war si de Star vun de Folies Bergère, wou si ë. a. mat hirem berüümte Rack aus Banannen opgetrueden ass. 1927 huet si sech mam sizialianesche Steemetzer Giuseppe Pepito Abatino bestuet, dee sech als Grof Di Albertini ausginn huet an och hire Manger war. Hir skandaléis Kostümer hu mat sech bruecht, datt s'a Stied wéi Wien, Prag, Budapest a München verbuede krut, opzetrieden, wat se ëm sou méi interessant fir de Public gemaach huet.
No enger Tournée duerch Osteuropa a Südamerika ass si virun allem als Sängerin opgetrueden. Zu hire Succèsen ziele Lidder wéi J’ai deux amours, Aux Îles Hawai a Pretty Little Baby. Si huet och d'Haaptroll an de Filmer La Sirène des Tropiques (1927), Zouzou (1934) a Princesse Tam-Tam (1935) gespillt.
1937 huet d'Josephine Baker déi franséisch Nationalitéit ugeholl. Am Zweete Weltkrich huet si deels a Frankräich, deels an Nordafrika gelieft. Si ass virun de franséischen Truppen opgetrueden an huet fir d'Résistance an de Geheimdéngscht geschafft. Ausserdeem huet si e Piloteschäi gemaach, gouf Läitnant a krut nom Krich d'Légion d'honneur. 1947 huet si den Dirigent Jo Bouillon bestuet, mat deem se bis 1957 zesummeblouf.
Vu Frankräich aus, wou se gelieft huet, huet si zanter den 1950er Joren déi US-amerikanesch Biergerrechtsbeweegung ënnerstëtzt. Si huet op hir Aart a Weis géint Rassismus protestéiert, andeems si 12 Weesekanner aus der ganzer Welt adoptéiert huet - hir "Reeboufamill" wéi si se genannt huet - a mat hinnen um Schlass Les Milandes am Périgord gelieft huet.
Den 8. Abrëll 1975 war d'Première vun hirer Show Joséphine, mat där se hir 50 Joer op der Bün feiere wollt. Mä kuerz drop krut si en Hireschlag, un deem senge Follge se den 12. Abrëll gestuerwen ass.
Den 30. November 2021 gouf se an engem Staatsakt symbolesch an de Panthéon iwwerfouert.
D'Josephine Baker zu Lëtzebuerg
D'Josephine Baker war op d'mannst dräimol zu Lëtzebuerg: eng Kéier soll si zu Wolz am Hotel Adler iwwernuecht hunn; eng Kéier, am Mäerz 1959, war si op Besuch bei engem Direktiounsmember vun der CECA, an den 11. Abrëll 1957 huet si am Stater Theater, op Invitatioun vun der israeelescher Kulturorganisatioun B'nai Brith, e Virtrag géint Rassismus gehalen.
Wohlfart
Wohlfart ass de Familljennumm vun ë. a. follgende Persounen:
Eugène Hanck
Den Eugène Hanck, gebuer den 1. Februar 1928 zu Atert a gestuerwen den 13. November 2013 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergesche Kanut an Olympionik.
Hien huet Lëtzebuerg op den Olympesche Summerspiller 1952 zu Helsinki vertrueden.
Dompierre-sur-Chalaronne
Dompierre-sur-Chalaronne ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Abtei Sankt Maximin Tréier
D'Abtei Sankt Maximin war en aflossräicht Benediktinerklouschter zu Tréier, dat zu den eelste Kléischter a Westeuropa gezielt gëtt, a bis zu senger Opléisung 1802 bestanen huet. Eng laang Zäit hat et den (ëmstriddenen) Titel "Räichsabtei"
Geschicht
D'Abtei soll am 4. Joerhonnert vum Hellege Maximin vun Tréier gegrënnt gi sinn. D'stierflech Iwwerreschter vum Maximin an anere fréie Bëscheef goufen an der Krypta vun der Abteikierch, déi am Ufank nom Jang den Deefer genannt war, a méi spéit a St. Maximin ëmgenannt gouf, bäigesat.
Am 6. Joerhonnert gouf eng Benediktinerabtei do installéiert, méiglecherweis huet déi eng eeler Communautéit ersat. Dat Gebai gouf 882 vun den Normannen zerstéiert a vun 942 bis 952 nees opgebaut.
899 huet de Regino vu Prüm, virdrun Abt vum Klouschter Prüm sech dohin zeréckgezunn. 937 huet d'Klouschter zu Magdeburg d'Mauritisklouschter opgebaut. 933 ass d'Kierch zesummegefall, si gouf 942 bis 952 ënner dem Abt Hugo erëm opgebaut.
Am 13. Joerhonnert gouf d'Klouschter duerch e Feier zerstéiert an nees opgeriicht.
Am Mëttelalter gouf et joerhonnertelaang Machtkämpf dorëms, ob d'Abtei, wéi si dat gesouch, eng Räichsabtei wier, dat heescht onmëttelbar dem Keeser ënnerstallt, oder awer ob se dem mächtege Kurbëschof vun Tréier ënnerstallt wier. Eréischt 1669 huet den deemolegen Abt formell d'Abtei dem Kurbëschof ënnerstallt, an op seng Uspréch, eng Räichsabtei ze sinn, verzicht.
1674 gouf d'Abtei vu franséischen Truppe komplett zerstéiert, an alt nees 1680 – 1684 nei opgebaut. Intressanterweis war deen Nees-Opbau am gotesche Stil, deen deemoools am Fong net méi gebräichlech war.
1802 gouf d'Abtei opgeléist. D'Gebaier goufe fir verschidden Zwecker benotzt — als Kasären, Prisong oder Schoul — a goufen, bis op eng Paart, am Zweete Weltkrich komplett zerstéiert. Haut steet eng Schoul op der Plaz vum fréiere Klouschter.
D'Kierch St. Maximin huet de Krich iwwerlieft. Si gouf dekonsekréiert a gouf vun 1979 bis 1995 als Turnsall, an zanterhier als Concertssall benotzt, dee fir seng gutt Akkustik bekannt ass. Ënner der Kierch ass e Griewerfeld mat iwwer 1000 Sarkophagen.
Rocky Carroll
De Roscoe "Rocky" Carroll gebuer den 8. Juli 1963 zu Cincinnati am Bundesstaat Alabama, eng US-amerikanesch Persoun.
Bruno Alves
De Bruno Eduardo Regufe Alves, gebuer de 27. November 1981 zu Póvoa de Varzim, ass e portugisesch-brasilianesche (Sic!) Foussballspiller op der Verdeedeger-Positioun.
Hien huet a senger Carrière ënner anerem fir FC Porto (2002–10), Zenit St. Péitersbuerg (2010–13), Fenerbahçe Istanbul (2013–16) a Cagliari Calcio (2016–17) gespillt, an zanter 2017 fir de Glasgow Rangers.
Zanter 2007 spillt den Alves fir déi portugisesch Foussballnationalekipp. ,
2016 krut hien den Titel vum Kommandant vum Ordem do Mérito.
Seng Bridder Geraldo a Júlio sinn och Foussballspiller.
Le journal tombe à cinq heures
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt Episoden aus der Redaktioun vun enger Zeitung.
Der Mann mit dem Glasauge
Der Mann mit dem Glasauge ass en däitsche Film vum Alfred Vohrer no engem Kriminalroman vum Edgar Wallace aus dem Joer 1969.
Ëm wat geet et am Film?
De Jefferson a seng Frëndin Leila ginn allen zwee ermuert. D'Spur vum Mäeder féiert den Inspekter Perkins an e Billard Club...
Um Spaweck
De Film op filmportal.de
Useldinger
Useldinger ass de Familljennumm vun ë. a. follgende Persounen:
Adaptiv Optik
D'Adaptiv Optik (kuerz AO) ass eng Technik, déi d'Qualitéit vun optesche Systemer doduerch verbessert, datt si Wellefrontstéierungen, déi z. B. duerch Loftonrou verursaacht ginn, sou gutt wéi méiglech reduzéiert resp. kompenséiert.
D'Technik vun der adaptiver Optik gouf an den 1970er Joren am militäresche Beräich entwéckelt a knapps zwanzeg Joer méi spéit an der äerdgebonnener Observatiounsastronomie fir d'éischt am ziville Beräich agesat.
Uwendung an der Astronomie an an der Mikroskopie
Mat enger AO loosse sech beispillsweis déi beim Duerchgank vu Stäreliicht duerch turbulent Schichte vun der Atmosphär produzéierte Wellefrontstéierunge (méi genee Phasestéierunge) kompenséieren. Ouni AO schaffen all äerdgebonnen, astronomesch Groussteleskope vum optesche Beräich wäit ënner hiren theoreetesche Méiglechkeeten. Dëst bedeit z. B. fir e Spigelteleskop mat 10 m Ëffnung, datt säin Opléisungsverméigen resp. d'Bildschäerft ëm ee Faktor 10-50 (jee no Wellelängt) méi schlecht ass wéi vun der Teleskop-Optik virgetäuscht. D'Begrenzung vun der Bildqualitéit läit net um Teleskop, mä un den thermesch-optesch turbulente Loftschichten.
Fir d'Korrektur vun dësen atmosphäresche Stéierungen (Seeing) gi grouss Teleskope mat AO opgerëscht. AO spillt awer och bei der Laser-Kommunikatioun oder der Laserstralféierung duerch d'Atmosphär oder an der militärescher Opklärung eng bedeitend Roll.
An de leschte Jore gëtt den Asaz vun dëser Method fir d'Mikroskopie an an der Aemedizin ëmmer méi erfuerscht, fir de Bildfeeler vum mënschlechen A ze kompenséieren an entweeder diagnostesche Methoden eng besser Opléisung z'erméiglechen, oder d'mënschlech Kuckleeschtung ze verbesseren.
Zu der Technik vun der adaptiver Optik
En AO besteet an der Reegel aus dräi Komponenten. (1) E Wellefrontsensor - beispillsweis en Hartmann-Shack-Sensor vermoosst d'optesch Stéierungen, (2) E Computer berechent doraus Korrektursignaler mat deene sech (3) Korrekturelementer sou usteiere loossen, datt am Resultat korrigéiert Wellefronte produzéiert ginn. Déi dräi Komponente formen e Reegelkrees, dee bei astronomeschem Gebrauch typescherweis e puer honnertmol pro Sekonn duerchlaf gëtt.
Am einfachste Fall kann als Korrekturelement en 2-Achse Kippspigel gebraucht ginn mat deem senger Hëllef d'atmosphäresch bedéngte Bildbeweegung kompenséiert ka ginn. D'Bildbeweegung kann an dësem Fall beispillsweis mat engem Position Sensitive Device gemooss ginn.
D'Kompensatioun optescher Feeler héijerer Uerdnung, wéi beispillsweis Defokus, Astigmatismus, Koma, asw., (kuckt och Zernike Polynome) fält an de Beräich vun der aktiver Optik an erfuerdert, wéi och déi "richteg" adaptiv Optik, Spigel mat verformbarer Uewerfläch oder Flëssegkristall-Spigel.
D'Begrëffer aktiv an adaptiv Optik ginn dacks gläichermoosse gebraucht. An der Astronomie ënnerscheede si sech allerdéngs an der Vitess vun der Reegelung: bei aktiver Optik gëtt an der Gréisstenuerdnung 1-mol pro Sekonn gereegelt, bei adaptiver Optik dogéint däitlech méi séier an der Gréisstenuerdnung 100-mol pro Sekonn.
E weidert Asazgebitt vun adaptiven Optike si Laserschneidmaschinne mat Kuelendioxidlaser. Well d'Stralféierung iwwer verfahrbar Spigel geschitt an net iwwer Glasfaser, ännert sech d'Längt vum Stralewee tëscht Laser an Produkt jee no Positioun vum Schneidkapp. Fir ëmmer am Fokus ze bleiwen, ginn adaptiv Optiken agesat. Dat si beispillsweis huel Kofferspigel. Duerch Uleeën vun engem Waasserdrock kann d'Uewerfläch gekrëmmt ginn, wouduerch d'Fokuslag verréckelt gëtt.
Um Spaweck
Teleskop
Toyota
D'Firma gouf 1937 vum Kiichiro Toyoda gegrënnt. Si ass d'Nofollgerin vun Toyoda Automatic Loom Works, déi vum Kiichiro sengem Papp, dem Sakichi Toyoda am Joer 1933 gegrënnt gouf. Den éischte Modell, den Toyota AA, koum 1936 eraus.
D'Firma fabrizéiert Persouneween, Bussen, Camionen a Roboteren, grad sou wéi Motore fir hier Gefierer.
Kap
Eng Kap ass eng Kappbedeckung, déi sech vun enger Mutz oder engem Hutt doranner ënnerscheet, datt se vir e Stuerz huet, dee geduecht ass, fir datt een net vun der Sonn soll verblennt ginn. Si si meeschtens aus Stoft (Kotteng) oder engem syntheetesche Material.
Romance à trois
Romance à trois ass e franséische Film vum Roger Richebé aus dem Joer 1942 nom Theaterstéck Trois et une vum Denis Amiel.
Kap
Am Sport gi Kapen traditionell beim Baseball gedroen. Baseballkape sinn zanter den 1990er Joren och an Europa e Moudenaccessoire, a gi gär hannevir opgesat.
Kape kënne flaach sinn an engem Berri mat engem Stuerz gläichen oder se kënnen eng méi héich an och dacks versteift Form hunn, sou wéi ee se bei villen Uniforme fënnt.
Rui Patrício
De Rui Pedro dos Santos Patrício, gebuer de 15. Februar 1988 zu Leiria, ass e portugisesche Foussballspiller op der Golkipp-Positioun.
Éhuns
Éhuns ass eng franséisch Gemeng am Departement Haute-Saône an der Regioun Bourgogne-Franche-Comté am Dall vun der Lanterne.
Rui Patrício
2016 krut hien den Titel vum Commandeur vum Ordem do Mérito.
Francesco Maria Grimaldi
Am Joer 1632 ass de Grimaldi bei Jesuitte gaangen. Hien huet 1647 an Theologie promovéiert a gouf 1651 zum Paschtouer geweit. Hien huet um Jesuittekolléisch zu Bologna Coursë ginn.
Astronom
De Grimaldi huet sech och mat der Selenographie beschäftegt. No Observatioune mam Teleskop huet hie probéiert, méiglechst genee Moundkaarten ze zeechnen. 1651 huet säi Pedagog Giovanni Riccioli eng vu senge Moundkaarte am méibännege Wierk Almagestum novum astronomiam veterem novamque complectens observationibus aliorum et propriis novisque theorematibus, problematibus ac tabulis promotam publizéiert. Dës Moundkaart ass ënner anerem dofir sou bemierkenswäert, well d'Moundstrukturen Nimm kruten, déi gréisstendeels nach haut unerkannt sinn. Sou goufe markant Punkte um Mound no berüümten Astronomen, Wëssenschaftler a Philosophen genannt, déi hell Beräicher goufen als Terrae (Plural vum latäin. terra, „Land“), déi donkel Beräicher (an der Meenung et wier Waasser) als Maria (Plural vum latäin. mare, „Mier“) bezeechent. Allerdéngs war dem Grimaldi seng Moundkaart net sou genee an detailléiert wéi déi an der Selenographia sive Lunae Descriptio, déi 1647 vum Johannes Hevelius publizéiert gouf.
Nom Grimaldi genannt
Zu Éiere vum Francesco M. Grimaldi goufen zwou Äerdmoundstrukturen no him genannt:
Clinique Saint-Joseph
D'Clinique Saint-Joseph, och nach Jousefsklinick, war eng Klinick am fréieren Haus Lanser um Fëschmaart an der Stad, déi vun 1902 u vun de Franziskanerinne bedriwwe gouf. Se gouf 19.. zou gemaach an de Fonds de rénovation de la vieille-ville huet d'Gebai 1998 kaaft, et mat den Niewegebaier renovéiert an a Wunnengen ëmgebaut.
Geschicht
Am 15. Joerhonnert huet ee vun de räichste Wäinhändler aus der Stad, de Clais Houst, am Eckhaus Rue Sigefroi / Rue Wiltheim gewunnt. Aus där Zäit ass nach grousse verwëllefte Keller erhalen. Duerno huet en Ierwe vum Clais, den Antoine Houst mat senger Fra Marguerite Monderich am Haus gewunnt. D'Koppel hat op d'mannst zwou Duechteren, wouvun eent, d'Eva, sech mam Augustin Lanser bestuet huet. Den Augustin Lanser war Procureur a gouf 1667 Member vum Conseil provincial.
D'Familljen Houst a Lanser hunn op d'mannst wärend 300 Joer am Haus gewunnt, bis et 1760 un den Duchhändler Jean-Baptiste Vandernoot verkaaft gouf. Nom Doud vum Jean-Baptiste ass et vu senger Wittfra, der Barbe Reuter, un eng Famill Coster iwwergaangen.
Villers-Cernay
Villers-Cernay ass eng fréier franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est.
Clinique Saint-Joseph
Geschicht
Bei enger Stee am Januar 1869 gouf den Alexandre Moreau, en Huttmécher vun Troyes, neie Proprietär vum Haus fir e Präis vu 36.000 Frang. Am Haus gouf dunn eng Duchfabrick installéiert an um Rez-de-chaussée war eng Wiertschaft mam Numm « Café de la Concorde ».
NGC 2179
Den NGC 2179 ass eng Spiralgalaxis am Stärebild Lepus um südleche Stärenhimmel.
Villers-Cernay
Bis zur Fusioun 1. Januar 2017 mat der fréierer Gemeng Rubécourt-et-Lamécourt an der aler Gemeng Bazéilles zur neier Gemeng Bazeilles war Villers-Cernay eng eegestänneg Gemeng.
Vu 1560 bis 1642 huet d'Uertschaft zum Fürstentum Sedan gehéiert.
NGC 2179
D'Galaxis gouf den 21. November 1835 vum Astronom John Herschel entdeckt.
Clinique Saint-Joseph
Geschicht
D'Franziskanerschwësteren hunn d'Haus 1902 kaaft an et lues a lues – nom Depart vun de Locatairen – an e Spidol ëmfonctionéiert.
Nationalstrooss 6A
D'Nationalstrooss 6A oder N6A ass eng kuerz Nationalstrooss an de Kantone Lëtzebuerg a Capellen, um Territoire vun de Gemenge Bartreng a Mamer. Se geet am Tossebierg vun der fort, leeft iwwert d'Fly-over Bréck, laanscht d'Europaschoul II an de Mamer Lycée a stéisst am Rond-point um Wupp vum Tossebierg nees op d'N6.
Se ass 714 m laang.
Entwécklung vun der N6A
Mam Gesetz vum 15. Dezember 2021 iwwert d'Reklassement vum Stroossereseau krut d'Strooss, déi bis dohin als „Staatsstrooss ouni Statut“ gefouert gouf, de Statut vun enger Nationalstrooss.
Clinique Saint-Joseph
Geschicht
…
Ënner der däitscher Okkupatioun ass d'Klinick den 28. August 1942 vum Stillhaltekommissar ënnert d'Tutelle vun der Gemeng Lëtzebuerg respektiv dem Buergermeeschter Richard Hengst gesat ginn. Op Grond vun enger Veruerdnung vum Chef vun der Zivilverwaltung ass d'Stad Lëtzebuerg de 26. Mäerz 1943 du Proprietär vun der Jousefsklinick grad ewéi vun der Clinique Saint-François ginn. D'Klinick krut dunn den agedäitschten Numm „Städtisches Josefskrankenhaus“.
Mat der Modernisatioun an der Verlagerung vun der Klinicke baussent de Stadzentrum, absënns den neier Klinick Sacré-Cœur déi 1956 um Belair opgaangen ass, ass d'Jousefsklinick an e Fleegeheem ëmfonctionéiert ginn, et blouwe just nach e puer Doktesch-Praxissen an e klengen Operatiounssall bestoen.
D'Klinick ass 19.. zerguttst zougemaach ginn.
Architektur
D'Gebai selwer ass net esou al an d'Fläch entsprécht och net den Ëmrëss vum Keller. D'Haus konnt iwwer d'Joren eraus vergréissert ginn: op där enger Säit – zur Sigfridsstrooss hin – op déi fréier Maartplaz an op der Säit vun der Wiltheim-Strooss op der Fläch vun enger fréierer Sakgaass déi verschwonnen ass. D'Bauweis, d'Gréisst vum Haus, d'Fënsterrummen, den Ënnerbau, de Banneraum an d'dendrochronologesch Analys vum Gespär erlaben et, de Bau vum Haus op ongeféier 1620 ze datéieren.
D'Haus gouf 1684 bei de Bombardementer vun der Festung beschiedegt an den Augustin Lanser huet duerno bei der Renovatioun decidéiert, d'Haus ze vergréisseren, andeems hien d'Nopeschhaus mat a säin Haus integréiert huet. Bei där Geleeënheet gouf och d'bannenzeg Opdeelung vun den Zëmmere g'ännert, d'viischt Dier gouf geréckelt an d'baussenzeg Trap gouf an d'Haus integréiert.
Nom Ëmbau war d'Face zur Säit vum Maart vun 12 m op 19 m vergréissert ginn an hat do 18 Fënsteren. Op all Stack koume mat der Vergréisserung ronn 50 m² Wunnfläch bäi, wat d'Gesamtfläch vum Haus op 550 m² erhéicht huet.
D'Gebai steet zanter dem 10. November 1989 op der Lëscht vun de klasséierte Monumenter.
Air-TV
Air-TV, L'autre télé war e lëtzebuergeschen Televisiounssender a franséischer Sprooch, deen tëscht 2010 an 2014 bestanen huet.
En huet virun allem Magazines-Reportagen an Neiegkeete fir an iwwer d'Groussregioun produzéiert. Bedriwwe gouf e vun Notre TV S. a., Direkter war den Alexandre Mensuelle.
Ee vun den Haaptleit war de Jean-Luc Bertrand.
Air Tv hat en Taux d'audience vu knapps 0,3 Prozent. 2013 louchen d'Scholde bei 1,47 Milliounen Euro, sou datt am Dezember 2014 Air-TV faillite deklaréiert gouf.
Sophia-Universitéit (Tokio)
D'Sophia-Universitéit (jap.: 上智大学, Jōchi Daigaku) vun Tokio ass eng japanesch Privatuniversitéit, déi vun der kathoulescher Kierch gedroe gëtt.
Si ass 1913 vun de Jesuitte gegrënnt ginn.
Ee vun deenen, déi dës Grënnung virbereet hunn, war de Jesuitt Joseph Dahlmann, dee vun 1900 u bis 1908, mat méi laangen Ënnerbriechunge fir seng Fuerschungsreesen, zu Lëtzebuerg am Schrëftstellerheem Bellevue um Lampertsbierg gelieft huet.
De Jean-Claude Hollerich war ee vun de Vizerektere vun der Sophia-Universitéit, wou hie vun 1995 bis zu senger Ernennung am Joer 2011 als Äerzbëschof vu Lëtzebuerg geschafft huet.
Joseph Dahlmann
De Joseph Dahlmann ass 1878 an de Jesuittenuerden agetratt. 1891 bis 1893 huet hien zu Wien Sanskrit studéiert, duerno vun 1893 bis 1900 indesch Altertumskunde a chineesesch Sprooch a Literatur.
Am Joer 1900 ass den Dahlmann op Lëtzebuerg an d'Schrëftstellerheem Bellevue um Lampertsbierg komm, wou hien an der Redaktioun vun der Zäitschrëft Stimmen aus Maria Laach matgeschafft huet.
Vun 1902 bis 1905 huet hie laangjäreg Studiereesen duerch Asien (China, Thailand, Kambodscha, Birma, Indien, Japan) gemaach. 1905 ass den Dahlmann op Lëtzebuerg zeréckkomm an huet do d'Andréck vu senge Fuerschungsreesen a sengem Wierk Indische Fahrten, dat 1908 an zwéi Bänn erauskomm ass, zu Pabeier bruecht.