cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
LGV Bréissel - Däitsch Grenz
D'Héichvitess-Linn (LGV Bréissel-Köln) ass eng Héichvitessstreck vun der SNCB zesumme mat der DB fir Héichvitesszich vu Bréissel aus un dat däitscht ICE-Netz unzebannen, fir eng direkt Verbindung tëscht de franséischen, de belschen, den hollänneschen an den däitsche Linnen ze garantéieren. Dat gouf virdru mat ICE- an Thalysverbindunge gemaach, déi awer deelweis op traditionelle Strecke gefuer sinn.
Mat dem Projet, fir deen 1.810.000.000 Euro virgesi waren, gouf 1997 ugefaangen. Kardinolpunkten op der Streck an der Belsch sinn: Bréissel, Léiwen, Léck, Hauset a Welkenraedt.
D'Streck huet eng total Längt vun 139 km, dovu sinn 89 km op enger komplett neier Streck (Linnen 2 an 3), a 50 km op ale Strecken, déi moderniséiert goufen. Si ass ausgeluecht fir Vitesse bis 300 km an der Stonn.
Malo-les-Bains
Vun 1881 bis 1970 war Malo-les-Bains eng eegestänneg Gemeng.
Tour de France
Malo-les-Bains hat eng Rei Kéieren d'Arrivée an den Depart vun Tour-de-France-Etappen:
Tango (Musek)
D'Musekrichtung Tango huet sech zanter dem Enn vum 19. Joerhonnert vu Buenos Aires (Argentinien) a Montevideo (Uruguay) aus an déi ganz Welt verbreet.
Tango huet en 2/4 Takt Rhythmus.
Well et awer verschidden Ausprägunge vum Tango gëtt, ginn déi ursprénglechst, latäinamerikanesch Forme vun der Musek a vum Danz, zur Ënnerscheedung meeschtens Argentineschen Tango (Showdanz) genannt an déi aner einfach mat Tango (Gesellschaftsdanz) bezeechent.
Um Spaweck
Tango 탱고 ckb:تانگۆ
Massendénger
E Massendénger ass eng Persoun, meeschtens e Jugendlechen oder e Kand (Jong oder Meedchen), déi bei de liturgesche Feieren an der kathoulescher Kierch wäertvoll Déngschter leescht.
De Patréiner vun de Massendénger ass den Hellegen Tarcisius.
Geschicht
Zanter datt Gottesdéngschter gefeiert ginn, gehéiere Massendénger dozou. Joerhonnertelaang hu se sech bei den Déngschter am Hannergrond gehalen a goufe kaum geschichtlech ernimmt.
Bei de Judde gouf ee ganze Stamm ausgewielt, de Stamm Levi, fir den Déngscht am Tempel ze garantéieren. Am Lukasevangelium kann ee liesen: Dann schloss er das Buch, gab es dem Synagogenvorsteher und setzte sich (Lk 4,20). Dat war bei engem Sabbatgottesdéngscht zu Nazareth.
Schonn an der Urkierch hunn d'Apostelen erkannt, datt si net alles eleng maache kënnen; si hu 7 Leit ausgewielt (Diakonen = Dénger) fir den Déngscht bei Dësch ze maachen. Wéi d'chrëschtlech Gemeinschafte méi grouss goufen a Kierche gebaut goufen, sinn nei Aufgaben entstanen. Dës Aufgaben oder Déngschter goufen ënner de Membere vun der Gemeinschaft opgedeelt; d'Bouwe goufe wéinst hirer heller a fester Stëmm als Lektoren engagéiert.
Spéider si verschidden Déngschter verschwonnen, déi vun de Massendénger an déi vum Koschter sinn awer bliwwen. Dës Ännerungen hu mat sech bruecht datt déi Aufgaben, déi fréier vu ville verschiddene Leit gemaach goufen, de Massendénger zougefall sinn: Buchdéngscht, d'Gowen op den Altor bréngen, Käerzen, Wäirauch, d'Droe vum Kräiz, d'Kollekt (Affer) asw.. Wichteg war et an der Zäit och, datt de Massendénger déi laténgesch Texter geléiert huet; hien huet se, als Vertrieder vun der Par, zesumme mam Paschtouer gebiet. Vum Mëttelalter bis an d'Neizäit erann hunn d'Massendénger zum Klerus gehéiert; dësen Déngscht gouf als eng Virstuf fir de Priesterberuff ugesinn.
1947 schwätzt de Poopst Pius XII. déi éischt Kéier a senger Enzyklika „Mediator Dei“ ganz offiziell vu Massendénger, déi net zum Klerus gehéieren. Domat kann ee soen, datt dat de Grondstee fir deen Déngscht war, zu deem all Kand an all Jugendlechen Zougank huet.
Conservative Party (Vereenegt Kinnekräich)
D'Conservative Party (offiziell Conservative and Unionist Party, och nach Tories genannt) ass eng politesch Partei a Groussbritannien. Si ass zënter de Walen 2015 mat 330 Sëtz d'Majoritéitspartei am brittesche Parlament.
Allgemenges
D'Originne vun der Konservativer Partei ginn zeréck op d'Tories, engem Grupp vun engleschen Aristokraten aus dem 17. Joerhonnert. Traditionell vertrëtt si am Allgemenge konservativ Standpunkten. Traditionell geographesch Schwéierpunkte vun der Konservativer Partei leien an de ländleche Regioune vun England. Party Leader ass den David Cameron, deen am House of Commons den englesche Walkrees Witney (Oxfordshire) vertrëtt.
Massendénger
Geschicht
Eréischt zanter dem Enn vum 20. Joerhonnert sinn och Meedercher als Massendénger zougelooss. De 15. Mäerz 1994 kruten d'Bëscheef duerch e Circulaire vun der Gottesdéngschtkongregatioun (Notitiae 30 [1994] 333-5) un déi national Bëschofskonferenzen d'Recht fir an hirer eegener Diözees och weiblech Katholicke fir deen Déngscht zouzeloossen. (De Poopst Jean-Paul II. hat am Juli 1992 eng Interpretation zu 230 § 2 CIC verfaasst.) Eng Erklärung vum 27. Juli 2001 seet datt:
Carlos Gardel
1893 ass hie mat senger Mamm op Buenos Aires geplënnert. Seng Kandheet war haart, mä hien huet direkt seng Leidenschaft fir d'Musek entdeckt.
Massendénger
bei liturgesche Feieren
Massendénger si bei ville Feieren an der Kierch dobäi:
Carlos Gardel
1902 gouf hien am La Victoria Theater, wou hien an de Kulisse geschafft huet, vum italieeneschen Tenor Titta Ruffo héieren, deen him du beim Sange gehollef huet.
Massendénger
Baussent liturgesche Feieren
A villen Uertschaften hunn d'Massendénger, nieft hirem Déngscht an der Kierch, och nach en ettlech aner Aktivitéiten um Programm, wéi Versammlungen; Déngschter an der Par; eng Massendéngerzeitung maachen; Ausflich a Vakanzen; Aktioune fir gutt Wierker, Klibberen, Kannermassen oder Wuertgottesdéngschter mat virbereeden, d'Kierch rëschten, Gebieder a reliéis Veilleeë preparéieren, Formatioun vun neie Massendénger....
Rhône-Alpes
Rhône-Alpes ass fréier administrativ Regioun am Südoste vu Frankräich mat den Departementer Ain, Ardèche, Drôme, Isère, Loire, Rhône, Savoie an Haute-Savoie.
Massendénger
Baussent liturgesche Feieren
Vill Massendéngergruppe vu Lëtzebuerg hu reegelméisseg Versammlungen. Hei ginn haaptsächlech méi feierlech Liturgie geprouft, d'Déngschtlëschte ginn opgestallt, Aktioune gi geplangt a liturgesch Saachen an Haltunge gi kennegeléiert.
Carlos Gardel
1913 huet hien zesumme mam Sänger José Razzano, dee seng Leift zum Tango mat him gedeelt huet, eng Carrière ugefaangen. Den Erfolleg huet net laang op sech waarde gelooss a si haten Optrëtter zu Roum, Madrid a Paräis.
Massendénger
Baussent liturgesche Feieren
Donieft lafen och national Aktivitéiten, déi vun der Équipe Lëtzebuerger Massendénger organiséiert ginn:
Carlos Gardel
No 15 Joer huet de Razzano sech aus gesondheetleche Grënn missen zeréckzéien, mä de Gardel huet eleng weidergemaach a sou gouf hien de Rey del Tango.
Zesumme mat sengem laangjärege Mataarbechter, dem Poet a Journalist Alfredo la Pera, huet de Gardel vill klassesch Tangoe geschriwwen, awer och Folklore, englesche Foxtrott an traditionell franséisch Lidder.
Seng bekanntst Stécker sinn: A media luz, Mano a Mano a Caminito.
De 24. Juni 1935 ass de Gardel zesumme mam Le Pera bei engem Fligeraccident zu Medellín a Kolumbien ëm d'Liewe komm.
Am September 2003 goufen d'Originaltounopname vum Gardel senge Lidder an d'UNESCO-Gediechtnes vun der Welt-Lëscht opgeholl.
Filmer
Frankräich
USA
Fontenay (Vosges)
Fontenay ass eng franséisch Gemeng an de Vogesen an der Regioun Grand Est.
Brauch
Brauch (v. alhéichdt. bruh = Notzen), och Usus (v. lat. uti = gebrauchen) ass eng festgeluecht Gewunnecht, déi an enger Communautéit gewuess ass an iwwer Generatioune weidergefouert gëtt (= Traditioun).
E Brauch ass dacks e Phenomeen, dat Liewenserfarungen, déi en Ofschnëtt duerstellen, begleet, ënnersträicht an ervirstellt, sou virun allem a Relatioun mat:
Iwwerganks-Rite bei der Menarch, Gebuert an Doud, dem Maans-Ginn an der Hochzäit hunn hiert eegent, traditionellt Brauchtum. Och am Laf vum Joer gëtt et eng jett festgeluecht Bräich, déi mat chrëschtleche Fester zeummenhänken, dacks awer méi al Wuerzelen hunn, wéi z. B. am Kader vun Advent, Chrëschtdag, Silvester, Dräikinneksdag, iwwer Fuesent an Ouschtere bis zum Karschnatz, Niklosdag asw.
Bräich solle Sënn, Identitéit an Integratioun vermëttelen, an droen dozou bäi, eng Communautéit z'eenen an zesummenzehalen. Bräich gëtt et op nationalem Niveau (Nationalhymn spillen, virum Fändel vernäipen) iwwer regionalem bis hin zu Sport- a Musekveräiner, Zënft, a Studenten- Kanner oder Jugendgruppen a -cliquen.
Canton de Lormont
De Canton de Lormont ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bordeaux, an der Gironde an der Regioun Nei-Aquitaine.
Internationaalt Phonetescht Alphabet
D'Internationaalt Phonetescht Alphabet (IPA) ass e phonetescht Alphabet, dat heescht eng Sammlung vun Zeechen, mat deenen een d'Lauter vun alle mënschleche Sprooche bal genee beschreiwen an notéiere kann. Et gouf vun der International Phonetic Association entwéckelt, an ass den eelste Lautschrëftesystem an och deen, deen am meeschte verbreet ass.
Bahamas
D'Bahamas, mam ganzen Numm The Commonwalth of the Bahamas, ass eng Inselgrupp nërdlech vu Kuba a südëstlech vun den USA. Den Inselstaat besteet aus 690 Inselen déi sech iwwer 800 km erstrecken a vun deenen nëmmen 29 bewunnt sinn.
D'Haaptstad, an zugläich gréisst Stad ass Nassau op der Insel New Providence.
Geschicht
De Christoph Kolumbus huet den 12. Oktober 1492 d'Bahamas entdeckt an op der Insel San Salvador am Osten ugeluecht.
Politik
D'Bahamas ass Member vum Brittesche Commonwealth a vun de Vereenten Natiounen. De Staat erkennt d'Kinnigin Elisabeth II. vu Groussbritannien als Staatschefin un, déi vun engem Generalgouverneur representéiert gëtt.
De legislative System berout op zwou Branchen, der parlamentarescher Assemblee an dem Senat.
Sprooch
Déi offiziell Sprooch ass Englesch, donieft ass Kreolesch wäit verbreet.
Ekonomie
D'Bahamas ass eng wichteg Finanzplaz, déi, wéi och Lëtzebuerg, fir d'Domziliatiounen, ënner anerem vu Captive-Gesellschaften, gesicht ass.
Een anere wichtegen ekonomesche Faktor ass den Tourismus.
Charles de Gaulle (R91)
<div style="float: right; margin-top: 0px; background-color: #white; border: 0px solid #black; padding-left: 20px; width:300px; clear: both;"> D'Charles de Gaulle, d'Flaggschiff vun der Franséischer Marinn, ass en nuklear ugedriwwene Fligerdréier. En ersetzt d'Fligerdréier Foch a Clemenceau an ass nom franséische Generol a Staatschef Charles de Gaulle benannt. D ' Charles de Gaulle ass dat gréisst Schëff vun der franséischer Marinn an eent vun de gréisste Krichsschëffer, dat jeemools an Europa gebaut gouf.
Allgemenges
D'Charles de Gaulle (NATO-Kennung R 91) ass am Verglach zu deene vun den USA agesate Fligerdréier relativ kleng. Si ass 261,5 m lang, 64,36 m breet a 75 m héich. Bei engem Tonnage vu 40.600 Tonnen huet se eng Besatzung vun zirka 1.950 Mann a kann als Truppentransporter zousätzlech 800 Zaldoten ophuelen. D'Fläch vum Fluchdeck beleeft sech op zirka 12.000 m², d'Hangaren hunn eng Fläch vun zirka 4.600 m².
Equipéiert ass et an der Reegel mat 40 Fligere vun den Typpen:
Bei enger Asazdauer vu 7 Deeg kënne maximal 100 Flich pro Tag gemaach ginn. De minimalen Zäitofstand tëscht zwéi Starte respektiv Landungen ass 30 Sekonnen.
Carl Theodor Dreyer
De Carl Theodor Dreyer, gebuer den 3. Februar 1889 zu Kopenhagen, gestuerwen den 20. Mäerz 1968 zu Kopenhagen war en dänesche Filmregisseur.
Säi Liewen
Den Dreyer ass als Karl Nielsen op d'Welt komm, d'Kand vun enger net bestueter Josefine Berhardine Nilsson. De klenge Karl ass nach duerch zwou Fleegefamille passéiert ier hien am Alter vun zwee Joer bei eng streng dänesch lutheranesch Koppel koum; den Typograph Carl Theodor Dreyer a seng Fra, d'Inger Marie. De klenge Karl gouf adoptéiert a krut dem Fleegepapp säin Numm. Et war och déi Zäit, an där seng biologesch Mamm gestuerwen ass, wéi se eng nei Schwangerschaft wollt ofdreiwen. Et ass net bekannt wéini den Dreyer seng Familljeverhältnesser matkritt huet. A ville vu senge Filmer mierkt een awer den Afloss vu sengem Kandheetstrauma.
Nodeem hien d'Grondschoul fäerdeg hat, ass hien 1906 vu sengen Adoptiveltere fortgaangen. En hat Interessi um Journalissem an huet bei der Berlingske Tinddende, der eelster dänescher Zeitung a bei der Politiken als Reporter geschafft. 1910 huet hie mat e puer Kolleegen en eegent Blat erausginn, dat et net laang ausgehalen huet. Als Mataarbechter vun Ekstra Bladet krut hie mat der dänescher Filmindustrie ze dinn. Heiansdo huet hien un Dréibicher geschafft.
1913 krut hien endlech e Vertrag mat Nordisk, an zwee Joer drop souz hie scho beim Schneiddësch. Wéi den techneschen Direkter matkritt huet, wat den Dreyer konnt, huet en em virgeschloen, e Film ze dirigéieren.
Den éischte Film
Scho fir den éischte Film 'Praesidenten' huet den Dreyer dat Natierlecht an dat Realistescht gesicht. Hie sicht sech seng Duersteller selwer eraus a verzicht op geschminkt Gesiichter. Am Film geet et ëm d'Déngschtmeedche Victorine, dat wéinst dem Doud vu sengem neigebuerene Kand viru Geriicht steet. De Riichter, en éierbare Bierger, soll iwwer säin eegent erwuesse Meedchen, dat hien nieft sengem Bestietnes hat, riichten. Et ass also scho fréi ze gesinn, datt den Dreyer seng eege Vergaangenheet mat de Filmer opschafft. Dem Dreyer säi Matgefill fir ënnerdréckt Frae steigert sech bis zum 'La Passion de Jeanne d'Arc'.
La Passion de Jeanne d'Arc
Nodeem den Hausmeeschter a Frankräich gutt ukomm war, huet d'Société Génerale de Films beim Dreyer ugeklappt, fir hinnen e Geschichtsdrama ze dréinen. Entweeder iwwer d'Cathérine de Medici, d'Marie-Antoinette oder d'Jeanne d'Arc. Dem Dreyer, dee sech bal an all Film mat dem mënschleche Leed beschäftegt hat, louch natierlech d'Jeanne d'Arc-Theema uewen. Zu dem Jesus Film, vun deem de Regisseur säi spéidert Liewe laang getiermt huet, ass et leider ni komm. De Glécksfall war d'Haaptduerstellerin, d'Renée Marie Falconetti, déi ënner deene sëllege Jeanne d'Arcen (Jean Seberg, Ingrid Bergman) onerreecht bleift. Den Dreyer, dee wéi de Robert Bresson dem erniddregte Mënsch e puer Monumenter gesat huet, war hei ganz a sengem Element.
Den Dreyer hat d'Prozessdossiere penibel studéiert. D'Péng an déi existenziell Angscht ass am Film mat den Hänn ze gräifen.
E Film iwwer den Dreyer
1995 huet den Torben Skjodt Jensen en Dokumentarfilm zusummegestallt "Carl Th. Dreyer - My métier". De Film ass a schwaarz-wäiss, stereo, dauert 94 Minutten an huet e Format-Ratio vun 1,66:1. Et schwätze munnech Filmleit, déi mam Dreyer zesummegeschafft haten an d'Duechter vun der Renée Jeanne Falconetti, dem Dreyer seng Jeanne d'Arc.
The Criterion Collection
Déi US-amerikanesch The Criterion Collection huet vum Dreyer e puer vu senge wichtegste Produktiounen an aussergewéinlech gefleegten Editiounen erausginn.
Cobalamin
Cobalamin oder Vitaminn B12 ass e Vitaminn, dee sech a Waasser opléist.
Eegenschaften a Struktur
Seng cheemesch Formel ass: C63H88N14O14PCo
Vitaminn B12 gehéiert zur Grupp vun de B-Vitaminnen an ass e waasserléisleche Vitaminn.
Canton de Draveil
De Canton de Draveil ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Évry, am Departement Essonne an der Regioun Île-de-France.
Milano-Sanremo 2009
Déi 100. Editioun vu Milano-Sanremo gouf 2009 den 21. Mäerz gefuer. D'Course goung iwwer eng Distanz vun 298 km, an de brittesche Coureur Mark Cavendish konnt d'Course fir sech entscheeden, virum Heinrich Haussler an Thor Hushovd.
Favoritten
D'Coureuren Oscar Freire, Fränk Schleck, Alessandro Ballan a Fabian Cancellara, déi am Tour vu Kalifornien an eng Chute verwéckelt waren hate Forfait erkläert.
Vun 197 Coureuren um Depart goufen der 162 op der Arrivée gezielt.
Canton de Mérignac-1
De Canton de Mérignac-1 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bordeaux, an der Gironde an der Regioun Nei-Aquitaine.
Mound
E Mound (och Trabant oder natierleche Satellit genannt) ass een Himmelskierper, deen ee Planéit oder ee Planetoid an engem Sonnesystem ëmkreest.
De Planéit oder Planetoid ëmkreest zesumme mat sengem Mound, respektiv senge Mounden den zentrale Stär vum Sonnesystem.
D'Zuel am Eenzelen, mat de gréisste Mounde vun héchster op klengst Mass:
Och Asteroiden hunn Trabanten.
Orakel vu Klaros
D'Orakel vu Klaros, an Ionien, louch ongeféier 55km vu Smyrna ewech a war dem griichesche Gott Apollo gewidmet.
Manu Dibango
De Manu Dibango (eigentlech: Emmanuel N'Djoké Dibango), gebuer den 12. Dezember 1933 zu Douala a gestuerwen de 24. Mäerz 2020 zu Paräis un de Follge vum COVID-19, war e Saxophonist, Vibraphonist a Pianist aus dem Kamerun. Duerch d'Verbindung vum Jazz an traditioneller kamerunescher Musek hat hie säin eegene Musekstil entwéckelt.
Orakel vu Klaros
Déi éischt Ausgruewunge goufe vum Fransous Louis Robert (1904-1985) an den 1950er duerchgefouert, zesumme mat senger Fra Jeanne an dem Roland Martin (Histoire de l'urbanisme de la Grèce antique).
De Materielle Kader
Klaros war ni eng griichesch Polis, mä huet eigentlech nëmmen aus Notion bestanen, engem Hafen, a war ofhängeg vun der Stadt Kolophon. Déi zwou Uertschaften hate verschidde Gëtter. Zu Notion gouf d'Athena Polias veréiert, zu Kolophon eng Métèr Antaia. D'Hellegtum, wat déi zwee zesummen haten, war dem Apollo gewidmet.
Klaros selwer war warscheinlech mol keen Duerf mä huet u sech nëmmen aus dem Hellegtum bestanen. Dëst Hellegtum louch an engem hellege Bësch, a warscheinlech war Notion d'Agglomeratioun wou d'Leit sech néiergelooss hunn.
D'Hellegtum selwer ass och net grouss gewiescht, mä souguer d'Orakel vun Delphi hat ni gigantesk Dimensiounen. De Pausanias, am Buch VIII, Vers 28 vu senger Periégesis tes Hellados, erzielt eis vu Klaros a schwätzt vum keelste Floss aus ganz Ionien, deen doduerch fléisst. De Poet Nikandros vu Kolophon war ee vun de Paschtéier vum Apollo zu Klaros, an erzielt eis, datt d'Hellegtum an engem Dall louch. Dëst gëtt vum Réimer Tacitus a sengen Annalen, II, 54, bestätegt.
Dëst Orakel ass zimmlech al an ass nach ëmmer gutt erhalen. Et gëtt schonn an den Homereschen Hymnen (7.-5. Joerhonnert v. Chr.) ernimmt, an zwar am Vers 40 an der Hymn un den Apollo, am Vers 5 an der Hymn un d'Artemis, an am Vers 5 an der Hymn un den Dionysos. Dëst Orakel huet also säit dem Archaeschen Zäitalter existéiert.
D'Archeologie kann eis nieft eise literaresche Sourcen (Nikandros vu Kolophon, Pausanias, Thukydides) erzielen, datt am Hellenisteschen Zäitalter grouss Konstruktiounen zu Klaros ënnerholl gi sinn.
Nodeem d'Hellegtum am 1. Joerhonnert v. Chr. duerch d'Réimesch Biergerkricher deelweis zerstéiert gouf, ass et am 2. Joerhonnert ënner den Antoniner nees opgebaut ginn, a war am 3. Joerhonnert gutt besicht. Duerno ass et awer zimmlech séier biergof gaangen. No engem Äerdbeben ass den Tempel net méi frësch opgebaut ginn, an am 4. Joerhonnert gouf zu Notion eng chrëschtlech Basilika gebaut, deelweis mat de Steng vum alen Hellegtum.
D'Konsultatioun vum Orakel
Zu Klaros gouf et ee Paschtouer op Liewenszäit, ee Prophet deen all Joer gewiesselt huet, een Thespiod, entweeder op Liewenszäit oder fir eng ganz laang Period an ee grammateus, e Sekretär.
De Prophet huet sech vun der Gottheet inspiréiere gelooss, an den Thespiod, nodeem en d'hellegt Waasser gedronk hat, huet dann d'Äntwerte vum Orakel gesongen. Vläicht war hien et dann och, deen d'Äntwert a Versform bruecht huet, fir se ze sangen. De grammateus huet d'Froen un d'Orakel notéiert an d'Äntwert a schrëftlecher Form nees iwwerbruecht.
D'Orakel gouf emmer nuets konsultéiert, an zwar zu bestëmmten Nuechten. Daagsiwwer goufen Zeremonie veranstalt, wéi d'Affer bruecht, Geschenker néiergeluecht etc. Et kann ee behaapten, datt et zu enger ganzer psychologescher Preparatioun vun de Konsultante komm ass, mat der Nummer vun de verschiddenen Zeremonien, duerch de Fait datt dat Ganzt nuets stattfonnt huet.
D'Orakel war zimmlech populär, an zu de berüümtste Konsultanten zielt de Germanicus, deem d'Orakel gesot huet e géif stierwen. Allerdéngs ass Klaros ëmmer nëmmen e regionaalt Orakel bliwwen a war ni e panhellenescht Orakel wéi Delphi.
Prey
Prey ass den Numm vu verschiddenen Uertschaften a Frankräich:
Driedaagse Brugge-De Panne
D'Driedaagse Brugge-De Panne, bis 2018 Driedaagse van De Panne-Koksijde (op Franséisch: Trois Jours de la Panne) ass eng Etappecourse mam Vëlo, déi an der Regioun Flandern an der Belsch gefuer gëtt.
Zanter 2005 gehéiert dës Course zum UCI Europe Tour an ass zanterhier an der Kategorie 2.HC klasséiert.
Spuerschwäin
E Spuerschwäin  ass eng Spuerbéchs a Form vun engem Schwäin.
Um Spaweck
Sparebøsse
Prey (Vosges)
Prey ass eng franséisch Gemeng an de Vogesen an der Regioun Grand Est.
Prey ass de Gebuertsuert vum Jean-Antoine Villemin, an eng vun de wéinege franséische Gemengen déi keng Kierch huet.
Gustave Faber
De Gustave Faber, gebuer de 25. Juli 1880 an der Fiels, gestuerwen den 23. Abrëll 1972 zu Lëtzebuerg, war e lëtzebuergesche Cheemiker a Professer.
De Gustave Faber huet 1904 säi lëtzebuergescht Doktorat an den Naturwëssenschaften (Spezialitéit: Chimie) gemaach. 1908 gouf hie Professer am Athenäum. Vun 1917 bis 1946 war hien Direkter vun der Industrieschoul um Lampertsbierg (aktuelle Lycée de garçons). 1941 war hien allerdéngs vun de Preise forcéiert ginn ze demissionéieren; nom Krich gouf de G. Faber erëm a seng Funktioun reintégréiert. De Gust. Faber huet um "Cours supérieur" physikalesch Chimie (1918-1937) a Geologie (1927-1937) enseignéiert. Hie war vun 1950 u Member vun der Dictionnaires-Kommissioun.
Canton de Mérignac-2
De Canton de Mérignac-2 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bordeaux, an der Gironde an der Regioun Nei-Aquitaine.
Canton d'Épinay-sous-Sénart
De Canton d'Épinay-sous-Sénart ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Évry, am Departement Essonne an der Regioun Île-de-France.
Canton d'Évry-Nord
De Canton d'Évry-Nord ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Évry, am Departement Essonne an der Regioun Île-de-France.
Marianne Koch
D'Marianne Koch, gebuer den 19. August 1931 zu München, war eng däitsch Schauspillerin. No enger iwwer 20 Joer langer Schauspillercarrière huet si de Beruff gewiesselt, si ass erëm op d'Universitéit gaangen, an huet Medezin studéiert fir duerno Dokter ze ginn.
An hirer Filmcarrière huet si mat vill bekannte Regisseuren zesummegeschafft, ënner anerem mam Douglas Sirk, Georges Franju, Helmut Käutner a Sergio Leone.
E puer vun hire bekanntste Filmpartner waren de Gregory Peck, Clint Eastwood, Curd Jürgens an den O. W. Fischer.
Op der Televisoun war si jorelaang feste Member an dem Robert Lembke senger Sendung Was bin ich ?
Dell
D'Firma Dell produzéiert Computeren a Computer Accesoiren. Si gouf 1984 vum Michael Dell gegrënnt an huet hire Sëtz zu Round Rock an Texas (USA).
Cercle athlétique Schëffleng
De Cercle athlétique Schëffleng, offiziell Cercle athétique Schifflange, ass e Liichtathletiksveräin zu Schëffleng. De Veräi gouf 1937 gegrënnt an ass domat ee vun den eelste Liichtathletiksveräiner zu Lëtzebuerg.
Ovolaktovegetabil Ernierung
Eng ovolaktovegetabil Ernierung ass eng erweitert vegan Ernierungsform mat zousätzlech Mëllech, Mëllechprodukter an Eeër.
Cercle athlétique Schëffleng
Grënnung vum C. A. Schëffleng
Wéi de Jean Weydert 1923 President vum The National ginn ass, du goufen onbewosst d'Weiche fir eng Trennung vum Foussball, an d'Grënnung vun engem onofhängege Liichtathletikklub gestallt. Ënner senger Féierung sinn d'Athleten 1925 bis an déi iewescht Spëtz vun der Lëtzebuerger Liichtathletik virgestouss. Streidereien am Klub hunn de Veräin erëm op en nidderegen Niveau zeréckversat an d'Ofsplécke vum Foussball war bal net méi z'ëmgoen.
Kleng Oneenegkeeten hunn zu ëmmer méi grousse Reiwereien tëscht der Foussballsektioun an der Liichtathletiksektioun gefouert. Am Fréijoer 1929, no engem Cross zu Rëmeleng war et dann sou wäit; dem Broch war net méi aus de Féiss ze kommen. D'Liichtathleten hu sech vun hire Komeroden aus dem Foussball geléist, a si hunn en onofhängege Club gegrënnt, de Cercle Athlétique Schifflange, an de Liichtathletikkreesser besser als C.A.Schëffleng oder och nach als C.A.S. bekannt.
Macau
Macau ass eng fréier portugisesch Kolonie op der Südküst vu China, déi den 20. Dezember 1999 nees ënner d'chineesesch Souveränitéit koum. Haut ass den Territoire eng Sonnerverwaltungszon vun der Volleksrepublik China mat engem héije Grad vun Autonomie.
Cercle athlétique Schëffleng
Éischte Comité
Den éischte Comité vum C.A.S. huet sech aus dem Jean Weydert (President), Mich Baustert (Sekretär), Albert Schummer, Hein Miller an e puer Athlete mat virop dem Pierre Scholtes zesummegesat.
Ovolaktovegetabil Ernierung
De Bedarf u Kalzium a Vitaminn B12 ass bei dëser Ernierungsform gedeckt. E Manktem kann awer beim Iod a beim Eise bestoen.
Macau
Geographie
Macau besteet aus enger Hallefinsel an zwou virgelagerten Inselen, Taipa a Coloane. D'Haaptstad Santo Nome de Deus de Macau, oder einfach kuerz Macau, läit op der Hallefinsel, déi iwwer eng Grenzpaart direkt mam chineesesche Festland verbonnen ass. De gréissten Deel vun de ronn 450.000 Awunner lieft an der Haaptstad.
Cercle athlétique Schëffleng
Éischte Comité
1937 huet den CA sech als A.s.b.l. konstituéiert. D'Statuten, déi den 21. Januar 1937 am Mémorial publizéiert goufen, si vum Michel Baustert, Alfred Fleschen, Jos Marx, Hein Miller, Pier Scholtes, Albert Schummer, Georges Stein, Mett Stein, Jean Weydert an Albert Zwanck ënnerschriwwe ginn. Den éischte Verwaltungsrot huet sech aus Weydert (President), Marx a Scholtes (Vizepresidenten), Baustert (Sekretär), Miller (Keessjee) an de Bridder Georges a Mett Stein zesummegesat. (Auszuch aus dem Buch 75 Joer C.A.Schëffleng)
Macau
Geographie
Den Territoire hat ursprénglech eng Fläch vun nëmme 16 km², déi awer an de leschte Joren op bal 30 km² konnt vergréissert ginn. Dofir gouf den Isthmus tëscht Taipa a Coloane praktesch ganz zougetippt. Trotzdeem huet Macau eng vun der gréisster Populatiounsdensitéit weltwäit.
Cercle athlétique Schëffleng
Meetingen
Meeting International Scheffleng
Macau
Geographie
D'Haaptstad ass mat der Insel Taipa, déi südlech läit, iwwer zwou Brécke verbonnen. Taipa, wou den internationale Fluchhafen an d'Universitéit vu Macau leien, ass mat der méi grousser Insel Coloane iwwer eng weider Bréck verbonnen.
Politik
China ass nëmme fir d'Verdeedegung an d'Aussepolitik zoustänneg, an huet dem Territoire, deen eng eege Regierung a Gesetzgebung huet, garantéiert, sech déi nächst 50 Joer net a seng sozial an ekonomesch Struktur anzemëschen. De chineesesche kommunistesche System wäert also zu Macau, mol wéinstens bis 2049, net praktizéiert ginn. Eng änlech "E Land, zwee Systemer" Reegelung gëllt och fir déi fréier brittesch Kolonie Hongkong, déi nëmmen eng 70 km vu Macau ewech läit, an déi ëmmer en immens wichtege Partner fir den ale portugiseschen Iwwerséiterritoire war.
Bevëlkerung
Eng 95 Prozent vun den Awunner sinn haut ethnesch Chineesen. De Rescht setzt sech aus Portugisen an hiren Nokommen zesummen, si bilden am Macau vun haut eng kleng awer aflossräich Minoritéit. Donieft kommen all Dag Dausende vun Hongkong-Chineesen op Macau fir hiert Gléck am Casino ze versichen oder fir einfach mol een Dag der Mega-City z'entkommen.
Sprooch
Nieft deenen zwou offizielle Sproochen iwwerhëlt och d'Englescht ëmmer méi eng wichteg Positioun, virun allem an de Beräicher Commerce an Tourismus, mä och als Kommunikatiounssprooch tëscht Portugisen a Chineesen.
Relioun
Eng 15 Prozent vun der Populatioun gehéieren dem kathoulesche Glawen un, wat natierlech mat der kolonialer Vergaangenheet zesummenhänkt. Macau war am Ufank eng Missionnairesstatioun a stoung am Mëttelpunkt vun der Christianisatioun an Asien. Donieft gëtt et nach e gewëssene Prozentsaz vu Buddhisten, mä déi grouss Majoritéit vun de Mënschen (agewandert Festlandchineesen) ass atheistesch, wat an der kommunistescher Volleksrepublik wäit verbreet ass.
D'kathoulesch Kierch huet allerdéngs nach ëmmer e groussen Afloss zu Macau; si leescht vill karitativ Hëllef a gëtt dora vun der Regierung ënnerstëtzt. Bis op den haitegen Dag ass den Territoire och de Sëtz vun engem Bëschof. Wichteg kathoulesch Fester wéi Chrëschtdag oder Ouschtere ginn ëmmer mat grousser Begeeschterung gefeiert. De reliéisen Hannergrond vu Macau ass och un deene ville klassizistesche Kierchen a Kapellen an der Stad z'erkennen. Net ëmsoss heescht d'Stad mam offiziellen Numm "Cidade do Santo Nome de Deus de Macau"; portugisesch fir "Stad vum hellegen Numm Gottes Macau".
Canton de Pessac-1
De Canton de Pessac-1 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bordeaux, an der Gironde an der Regioun Nei-Aquitaine.
Macau
Kultur
Och d'Kiche vu Macau ass weltwäit eenzegaarteg an e Resultat vun der kolonialer Vergaangenheet. Si verbënnt portugisesch a chineesesch Elementer: d'Portugisen haten hir Kachkonscht an heemesch Ingrediente mat op Macau bruecht a se do mat der lokaler chineesescher Kiche kombinéiert. Awer si haten net nëmme portugisescht Iesse matbruecht mä och Saachen aus de villen deemolege Kolonien an Afrika an an Indien. Déi speziell macaneesesch Kichen ass deemno eng Kombinatioun aus portugiseschen, afrikaneschen, indeschen a chineesesche Spezialitéiten: eng Mëschung déi anescht nimools zustane komm wier. En typesche macaneesesche Plat ass zum Beispill "Minchi" oder afrikanesche Poulet. Natierlech gëtt et och "reng" portugisesch Platen, wéi z. B. dee gutt bekannte "Bacalhau" deen iwwerall zu Macau zerwéiert gëtt.
Eng weider Besonneschkeet ass natierlech d'Bevëlkerung vu Macau: d'Macanesen. Si gëllen als déi agebuer vu Macau a si quasi e "Mëschvollek" mat portugiseschen a chineeseschen Originnen. Anescht wéi z. B. zu Hongkong war et de portugisesche Siidler zu Macau erlaabt, lokal chineesesch Fraen ze bestueden. Op déi Manéier huet sech iwwer d'Joerhonnerte lues a lues eng macaneesesch Bevëlkerung entwéckelt. Haut sinn d'Macaneesen allerdéngs just eng kleng Minoritéit; eng 10.000 liewen der haut nach an der Stad a si hunn et ëmmer méi schwéier, sech géint déi chineesesch Majoritéit ze behaapten an hir Kultur ze schützen. D'Macaneese fille sech am Allgemengen an deenen zwéi Kulturkreesser, dem portugiseschen an dem chineeseschen, gläichermoossen doheem. Och beherrsche se an der Reegel déi portugisesch an déi chineesesch Sprooch, wat zu Macau bal kee konnt: d'Portugisen aus der Administratioun hunn ni chineesesch geléiert, an déi agewandert Festlandchineese konnte kee Portugisesch schwätzen. Dofir hunn d'Macaneesen ëmmer eng wichteg Roll an der Verwaltung gespillt, quasi eng Vermëttlerroll tëscht der portugiseschsproocheger Administratioun an der chineeseschsproocheger Bevëlkerungsmajoritéit. (D'Portugise waren iwweregens vun Ufank un ëmmer an der Minoritéit zu Macau gewiescht.)
Vill Macaneese waren dergéint datt Portugal si u China zeréckginn huet. Déi meescht fille sech awer éischter als Europäer wéi als Chinesen (obwuel vill vun hinnen Europa, respektiv Portugal, nach ni gesinn hunn) a ginn elo ënner der neier chineesescher Administratioun net méi sou gutt eens wéi virdrun.
Infrastruktur
D'Infrastruktur zu Macau war schonn ënner der portugisescher Administratioun immens gutt ausgebaut. All eenzel Strooss ass asphaltéiert, de Verkéier leeft gutt, obwuel d'Stroossen dacks ganz enk sinn. Mëttlerweil gëtt et nach eng drëtt Bréck tëscht der Haaptstad an der Insel Taipa (d'SAI VAN Bréck), an och eng weider Grenz mam chineesesche Festland. Den internationale Fluchhafe gouf 1995 ageweit an huet am Joer 2016 e Rekord vu 6,6 Millioune Passagéier erreecht.
Vu Macau op Hong Kong kënnt ee mat der Fär oder mat Bus an Auto iwwer d'Hong Kong-Zuhai-Macau Bréck, déi 2018 opgaangen ass.
Am Joer 2019 gouf de Macau Light Rapid Transit (MLRT), den éischte Massentransportsysteem zu Macau, fir de Public zougänglech gemaach. De Konstruktiounsprojet hat am Februar 2012 ugefaang. Den MLRT huet aktuell 11 Statiounen an nei Statioune si geplangt.
Macau gehéiert zu deene Stied mat de meeschte Telefonsuschlëss (telefonéieren ass bannent dem Territoire gratis) an och den Internet gëtt vun der Bevëlkerung iwwerduerchschnëttlech vill benotzt.
D'Gesondheetswiesen ass gutt entwéckelt an op europäeschem Standard; et gëtt vill gutt ausgebilt Dokteren, verschidde Spideeler a sougenannt Gesondheetszenteren (Centro de Saúde). Ausserdeem sinn eng sëlleg Spezialklinicken zu Hongkong séier z'erreechen.
All Joer ginn nei Landstécker aus dem Mier gewonnen, fir Plaz ze schafe fir nei Gebaier an nach méi Infrastrukturprojeten ze realiséieren, well den 27 km² klengen Territoire platzt elo schonn aus allen Néit mat senge villen Awunner an Touristen déi all Dag kommen.
Aigurande
Aigurande, ass eng franséisch Gemeng am Departement Indre, an der Regioun Centre. Et ass och den Haaptuert vun 1 Kanton.
Geographie
Aigurande läit op der Grenz vum Departement Indre mat der Creuse. Duerch d'Gemeng lafe ronn eng Dose Baachen a kleng Flëss, wouvun déi gréisst d'Bouzanne en Niewefloss vun der Creuse, an d'Vauvre en Niewefloss vun der Indre, sinn.
Geschicht
Aigurande gëtt 1087 als Besëtz vun der Abtei vu Marmoutier ernimmt. Am 17. Joerhonnert gëtt Aigurande aus dem Berry erausgeholl an un Marche ugeschloss.
D'Gemeng huet am Laf vun de Joren zu de Seigneurerien Déols (1012), Chauvigny (1199), a La Roche-sur-Yon (1475), gehéiert.
Transport a Verkéier
Aigurande ass iwwer véier Departementalstroossen un de Verkéier ugeschloss an zwar: D6, D951, D951b an D990
Taygeta (Stär)
Taygeta (och Tayeta) oder 19 Tauri ass en dräifacht Stäresystem an de Plejaden am Stärebild Taurus. Den Taygeta huet eng visuell Magnitude vu +4,30 mag a gehéiert zu der Spektralklass B6IV. Hien ass ronn 440 Liichtjoer vun eiser Äerd ewech. (Hipparcos Datenbank).
Koordinaten (Equinoxe J2000.0)
Spigelreflexfotoapparat
E Spigelreflexfotoapparat ass e Fotoapparat, bei deem iwwer e Spigel d'Fotomotiv ze gesinn ass.
Klengbild-Spigelreflexfotoapparat
Deen éischte Klengbild-Spigelreflexfotoapparat iwwerhaapt war de Modell "Kine Exakta" aus dem Joer 1936 vun "Ihagee" vun Dresden. De Spigel klappt erop, wann den Ausléiser gedréckt gëtt a léisst sou d'Liicht, dat duerch d'Lënsen erakënnt, op de liichtempfindleche Film duerch, dee sou beliicht gëtt.
Bretzelsonndeg
Bretzelsonndeg (oder Bratzelsonndeg oder Bretzelssonndeg) gëtt zu Lëtzebuerg och alt de Sonndeg vun Halleffaaschtesonndeg genannt, op deem traditionell Bretzele verschenkt ginn.
Spigelreflexfotoapparat
Mëttelformat-Spigelreflexfotoapparate mat zwéin Objektiven
Eng Mëttelformat-Spiegelreflex huet op der viischter Säit zwéin Objektive mat der selwechter Brennwäit. Duerch dat ënnescht Objektiv, an deem den Zentralverschloss ass, gëtt de Rollfilm beliicht. Dat iewescht Objektiv déngt dozou, fir schaarfzestellen. Dobäi ass d'Bild säiteverkéiert iwwer e Schachtsucher op enger Schaarfstellscheif ze gesinn. Normalerweis ass d'Sucherobjektiv méi liichtstaark a méi bëlleg fabrizéiert.
Bretzelsonndeg
De Brauch
Bis an d'Mëtt vum 20. Joerhonnert war de Brauch virun allem an den Dierfer laanscht d'Musel an d'Sauer verbreet, haut gëtt et iwwerall am Land Bretzelen ze kafen.
Fréier gouf et soss am Land och nach de Brauch, datt eng Koppel, déi sech am Laf vum Joer virdru bestuet hat, all deenen, déi bei der Hochzäitsfeier e Stéck vun der Braut hirem Strompband erwëscht haten, op dësem Dag Bretzelen (déi Faaschteboune genannt goufen) huet misse schenken.
Spigelreflexfotoapparat
Mëttelformat-Spigelreflexfotoapparate mat zwéin Objektiven
Typesch Beispiller vun deem System sinn d'Rolleiflex an hir méi bëlleg Sëschter d'Rolleicord vun der Braunschweiger Firma Franke & Heidecke, vu Mamiya de Modell Mamiya C330 an dee méi einfache Modell Mamiya C220. E beléifte Modell zu Lëtzebuerg war vu Yashica d'Mat 124 G.
Canton d'Évry-Sud
De Canton d'Évry-Sud ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Évry, am Departement Essonne an der Regioun Île-de-France.
Spigelreflexfotoapparat
Mëttelformat-Spigelreflexfotoapparate mat zwéin Objektiven
Weider Mëttelformat-Spigelreflexe mat zwéin Objektiver:
Mëttelformat-Spigelreflexfotoapparate mat engem Objektiv
Déi am meescht bekannte Modeller sinn déi vun der schweedescher Firma Hasselblad.
Weider Mëttelformat-Spigelreflexen:
Um Spaweck
كاميرا رقمية ذات عدسة أحادية عاكسة Zrcadlovka Spejlreflekskamera Spiegelreflexkamera Single-lens reflex camera Cámara réflex Spegula fotilo Appareil photographique reflex mono-objectif Cámara réflex 일안 반사식 카메라 Kamera SLR Single Lens Reflex מצלמת רפלקס Spiegelreflexcamera 一眼レフカメラ Speilreflekskamera Lustrzanka jednoobiektywowa Зеркальный фотоаппарат Zrkadlovka Järjestelmäkamera Spegelreflexkamera กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว Однооб'єктивна дзеркальна камера 單鏡反光相機
Bree
Bree ass eng belsch Stad a Gemeng an der flämeschsproocheger Communautéit an der Regioun Flandern, an der Provënz Limburg.
Bree war fréier eng vun den 23 Bonnes villes am Fürstentum Léck.
Zu Bree wunne 14.503 Leit an d'Gemeng huet eng Fläch vu 64,96 km².
Uertschaften
Beek, Gerdingen, Opitter an Tongerlo.
Laktovegetabil Ernierung
Eng laktovegetabil Ernierung ass eng erweidert vegan Ernierungsform mat zousätzlech Mëllech a Mëllechprodukter. Wann och Eeër dobäi giess ginn, gëtt vun ovolaktovegetabil geschwat.
Duerch d'Mëllechprodukter (wéi Kéis, Jugurt, Botter...) ass de Bedarf u Kalzium, Vitaminn B12 an Eewäiss gedeckt.
De Virdeel vun enger laktovegetabiler Ernierung ass, datt een am Géigesaz zum fleeschbetounte Kascht méi Ballaststoffer a manner Cholesterin a gesiedegt Fettsaieren ophëlt.
Kuckt och
Veganismus
Karolenger
Den Numm Karolenger geet zeréck op de fränkeschen Hausmeier Karl Martell a bezeechent en Herrschergeschlecht vun de Franken. D'Virfare vun de Karolenger sinn den Arnulf vu Metz aus dem Geschlecht vun den Arnulfinger an de Pippin den Eeleren aus dem Geschlecht vun de Pippiniden. D'Karolenger waren zanter 639 mat Ënnerbriechungen, am Frankeräich un der Muecht, allerdéngs net als Kinneken (déi iwwer ee Joerhonnert laang d'Merowenger waren), mä als Hausmeier. Bis an d'Mëtt vum 8. Joerhonnert konnten se hir Muecht sou wäit ausbauen, datt kee merowengesche Kinnek, deen dëst nach just pro forma war, hinne konnt d'Waasser reechen.
De Pippin de Jonken (Pépin le Bref), deen déi effektiv Muecht ausgeüübt huet an dofir selwer Kinnek wollt ginn, deen awer net aus der kinneklecher Sipp oder Groussfamill war, huet déi al heednesch Opfaassung vum Sippenheil iergendwéi mussen iwwerwannen: no dëser Opfaassung konnt nëmmen een aus der Kinneksfamill d'Vollek glécklech am Fridde wéi am Krich uféieren. D'Léisung koum vu Roum, wou am Ëmfeld vum Poopst d'Theorie vum Gottesgnadentum (grâce de Dieu) erfonnt gouf, eng Theorie déi bei de Franken, déi sech zanter dem Chlodwig senger Daf zum Katholizismus bekannt hunn, gutt ukoum. Mat der Ënnerstëtzung vum Poopst konnt de Pippin deemno 751 vum fränkeschen Adel a vum Vollek zum Kinnek vun de Franken acclaméiert ginn. Dee bekanntste Vertrieder vun der Dynastie vun de Karolenger, de Karel de Groussen, Jong vum Pippin dem Jonken, gëllt als den Erneierer vum réimesche Keesertum am Westen (Renovatio Imperii), nodeems de Poopst Leo III. hien, e wéineg iwwerraschend, wärend engem Openthalt zu Roum, de 25. Dezember 800 zum Keeser gesalbt a gekréint huet. D'Iddi, de Karel zum Keeser ze maache, koum natierlech aus dem kierchleche Milieu. De Karel de Groussen, dee säin Numm knapps schreiwe konnt, hat vu réimescher Traditioun a vu politeschen Institutioune keng Anung...
Nom Karel dem Grousse gouf 814 de Louis de Fromme Keeser, well dem Karel seng eeler Jongen, de Karel de Jonken an de Pippin de Bocklege scho virun him gestuerwe waren. Mä nach zum Louis dem Fromme senge Liefzäiten hunn deem seng Jongen, de Lothar I., Ludwig II., Pippin a Charles II. „de Plakkapp“ a verschiddene Koalitioune sech géint hire Papp erhuewen a sech géigesäiteg bekämpft, woubäi allerdéngs de Rang vum Keeser, deen de Lothar zanter 817 als Matkeeser vu sengem Papp hat, ni a Fro gestallt gouf.
De Charles III. „den Décken“, Kinnek vun Ostfranken, huet 885 fir kuerz Zäit déi zwéin Deeler vu Franke gëeent. No him koumen nach als Keeser den Arnulf vu Kärnten an de Louis III. „de Blannen“. Duerno sinn d'Karolenger als Keesergeschlecht ausgestuerwen, fir d'éischt am Osten a wéineg méi spéit och am Westen.
D'Geschlecht vun de Karolenger huet an ënnerschiddleche Konstellatioune West- a Mëtteleuropa bis 987 beherrscht an hat e groussen Afloss op déi fréimëttelalterlech Welt. Sou kann den Traité vu Verdun (843) als Ausgangspunkt ugesi ginn, bei deem Frankräich an Däitschland als Länner entstane sinn. Dozou muss een awer bemierken, datt Frankräich, wéinst senger Heterogeenitéit (Gallo-Réimer, germanesch Vëlkerschaften, asw.) ëmmer duerch eng staark Hand, also zentralistesch huet missen zesummegehalen a geféiert ginn; an Däitschland awer, wou nëmme germanesch Stämm (Sachsen, Franken, Schwoben, Bayeren ...) nieftenee gelieft hunn, konnt sech fréi eng federativ oder dezentral Struktur vun der Herrschaftsausübung behaapten, déi bis haut nowierkt.
Wéi déi ostfränkesch Linn 911 mam Louis dem Kand ausgestuerwen ass, sinn d'Ottonen nokomm. Am Westfrankeräich waren nach bis 987 Karolenger un der Muecht, duerno sinn d'Kapetenger drukomm.
D'Stilepoch an der Architektur vun där Zäit, eng Form vu Virromanik, gëtt „karolengesche Baustil“ genannt.
Europäesch Wirtschafts- a Wärungsunioun
D'Europäesch Wirtschafts- a Wärungsunioun (EWU) ass d'Associatioun vun de Memberlänner vun der EU, déi sech zesummegedoen hunn, fir hir Wirtschafts- a Finanzpolitik zee koordinéieren, d'Fluktuatioune vun de Wiesselcouren anzeschränken, respektiv anzefréieren, an doduerch d'Virausetzunge fir d'Aféierung vun enger gemeinsamer Wärung, dem Euro, z'erméiglechen. Si geet also méi wäit wéi eng reng Wirtschaftsunioun.
Virgeschicht
Den Ausgankspunkt war de Werner-Plang,(1970) deen nom lëtzebuergeschen deemolege Staats- a Finanzminister Pierre Werner genannt war. Hie konnt zwar wéinst dem Zesummebroch vun de Wärungen net direkt realiséiert ginn. Mä eng Zuel Membere vun der EU koumen zur Usicht, datt eppes misst geschéien, fir déi erratesch Schwankunge vun de Wiesselscouren anzeschränken. No der Faillite vum Weltwärungsofkomme vu Bretton Woods, (1971), ass dunn 1972 en éischte Versuch gemaach gi fir en Europäesche Verband vun de Wiesselcouren erbäi ze féieren. Säin Zil war et, d'Wärungsschwankungen tëscht den deemolegen EWG-Länner, méi staark anzeschränken. Well dës Margë sech sollte bannent méi grousse Margë beweegen ass vun enger Schlaang, dem Serpent monétaire, geschwat ginn. Duerno koum 1979 den nächste Schrëtt, d'Kreatioun vum Europäesche Wärungssystem, (EWS).
Eng Realisatioun an Etappen
No dem Acte unique, (1985), an opgrond vum Maastrichter Vertrag (1991), ass d'Europäesch Wirtschafts- an Wärungsunioun an dräi Etappë realiséiert ginn: De Wee war schlussendlech fräi fir den Euro op den 1. Januar 2002 als Boergeld, a Form vu Biljeeën a Mënzen ze materialiséieren.
Literatur zum Theema
Union économique et monétaire Hội nhập kinh tế
Brie de Meaux
De Brie de Meaux ass eng franséisch Kéiszort aus der natierlecher Regioun Brie.
D'Appellation d'origine contrôlée krut en 1980.
Ambiorix
Den Ambiorix war e Fürst oder Kinnek vun den Eburonen, engem Stamm an der réimescher Provënz Gallia Belgica. D'Eburonen hu sech ënner dem Ambiorix 54 v. Chr. géint d'Réimer revoltéiert an hinnen eng empfindlech Néierlag bäibruecht. 53-51 v. Chr. hunn d'Réimer zeréckgeschloen. Si konnten den Ambiorix awer net fänken.
De Gaius Julius Caesar huet den Ambiorix a sengem Buch De Bello Gallico beschriwwen.
Den Ambiorix war bis an d'19. Joerhonnert sou gutt wéi vergiess. Eréischt no der Onofhängegkeet vun der Belsch, 1831, gouf de Personnage, well en d'Réimer geklappt hat, als "Nationalheld" opgebaut a populär gemaach. 1866 gouf him zu Tongeren eng Statu opgeriicht, déi dem Albert Uderzo warscheinlech net onbekannt war, wéi en den Astérix erfonnt huet.
Lucien Petit-Breton
De Lucien Mazan, genannt Lucien Petit-Breton gebuer den 18. Oktober 1882 zu Plessé an der Loire-Inférieure a gestuerwen den 20. Dezember 1917 zu Troyes war e franséische Vëlossportler an Tour de France-Gewënner.
Biographie
Dem Lucien säi Papp war an Argentinien ausgewandert. De Lucien huet zu Buenos Aires fir d'éischt bei Kompetitioune matgemaach a seng Succèsen hunn him de Spëtznumm El Breton abruecht, deen hien och bäigehalen huet fir seng sportlech Aktivitéite viru sengem Papp, deen net ganz begeeschtert vum Vëlossport war, ze verstoppen. Nodeem hien a Frankräich zeréckkomm war fir säi Militärdéngscht ze maachen huet hien eng professionell Vëloscarrière ugefaangen. Well nach en anere Coureur Breton geheescht huet, huet hien de Pseudonym Petit-Breton ugeholl, an deen Numm och spéider u säi Bouf weiderginn. Hie gëtt an de Cyclistekreesser awer och nach dacks l'Argentin genannt.
De Lucien Petit-Breton war den éischte Coureur den den Tour zweemol hannernee gewonnen huet.
Hie bleift bis 1914 an der Course a gëtt dat Joer no néng Etappen op. Den Éischte Weltkrich mécht senger Carrière en Enn.
Hie stierft un der Front 1917 an engem Autosaccident.
Seng zwéi Bridder de Paul an den Anselme waren och gutt Vëlossportler, grad sou wéi säi Bouf den Yves Peti-Breton deen am Tour vun 1948 Sportsdirekter vun der Ekipp de l'Ouest war.
Canton de Pessac-2
De Canton de Pessac-2 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Bordeaux, an der Gironde an der Regioun Nei-Aquitaine.
Tacuarembó
Tacuarembó ass:
Lëscht vun de Gemengen am Departement Ain
Lëscht vun de Gemengen am Departement Ain.
Was mir behagt, ist nur die muntre Jagd
Was mir behagt, ist nur die muntre Jagd (BWV 208), och als "Jagdkantate" bekannt, ass eng Kantat vum Johann Sebastian Bach.
D'Kantat gouf 1713 fir den 31. Gebuertsdag vum Christian vu Sachsen-Weissenfels als festlech Tafelmusek komponéiert, a gouf warscheinlech dann owes no enger laanger Juegd vum Fürst opgefouert.
De Libretto ass vum Salomon Franck. Den Dichter bezitt sech beim Text op déi klassesch Mythologie: d'Diana, d'Gëttin vun der Juegd (Sopran), den Endymion (Tenor) an de Pan (Bass) an der Pales (Sopran) luewen de Fürst Christian.
Et ass déi eelst bekannt weltlech Kantat vum Bach, Si besteet aus enger Folleg vu 15 éischter kuerze Rezitativen, Arien a Chéier déi relativ fräi opgebaut sinn, d. h. op ville Plazen net dem übleche Formschema vun der Zäit entspriechen. De Juegdcharakter vun der Musek gëtt duerch den Asaz vun zwéi Coren ënnerstrach. D'Arie vun der Pales - "Schafe können sicher weiden" - gëtt an hirem pastorale Charakter vun zwou Blockflütte begleet, ass de bekanntste Saz vun dëser Kantate.
Besetzung
E méifach besate Chouer ass vum Bach net ausdrécklech virgesinn.
Laktulos
Laktulos ass en Zweefachzocker, deen aus Galaktos a Fruktos besteet.