cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Euromënzen
Récksäit
Jiddwer Land vun der Eurozon hat d'Méiglechkeet, selwer ze bestëmmen, wéi d'Récksäit (oder de Revers) vun de Mënze sollt ausgesinn. Eenzeg Virgaf: Déi 12 Stäre vum europäesche Fändel mussen drop ze gesi sinn. Sou gëtt et Länner wéi d'Belsch, déi op allen 8 Mënzen dat selwecht Bild hunn, anerer, wéi Däitschland, déi jee no 'Faarf', en aneren Design hunn, oder och, wéi Italien, wou et 8 verschidden Ofbildunge ginn.
Schluecht beim Trasimeno-Séi
Iwwer d'Ibeeresch Hallefinsel an d'Alpen
Fir den Ugrëff op Roum huet den Hannibal de Landwee erausgesicht. Karthagesch Kundschafter hate virdrun d'Gebidder ënnersicht, duerch déi d'karthagesch Arméi zéie misst, a mat de Gallier de fräien Duerchzuch vun der punescher Trupp ausgehandelt. Verschidde keltesch Stämm hate souguer eng Ënnerstëtzung am Kampf géint Roum zougesot. Och de Wee iwwer d'Alpe war fir d'Kundschafter méiglech.
Mat enger Arméi vu 50.000 Mann, 9.000 Reider a 37 Krichselefanten ass den Hannibal iwwer d'Pyrenäe marschéiert, ass weider Richtung Rhône gaangen, huet Südfrankräich hanner sech gelooss an ass warscheinlech am spéiden Oktober 218 bei den Alpen ukomm, an ass a 15 Deeg driwwer gaangen. Den Historiker Nigel Bagnall schätzt, datt dem Hannibal seng Arméi nodeem en iwwer d'Alpe war, nach aus ronn 34.000 Mann bestanen huet. D'Verklengerung vun der Arméi ass net nëmmen op Verloschter duerch kleng Ausernanersetzunge mat réimerfrëndleche Stämm an de strapaziéise Marsch iwwer d'Alpen zeréckzeféieren. Eng Rei vun de karthageschen Zaldote sinn op d'Ibeeresch Hallefinsel zeréckgeschéckt ginn, well hire Militärdéngscht eriwwer war, verschiddener sinn desertéiert, aner Zaldote sinn um Wee postéiert ginn.
Euromënzen
Récksäit
Et gëtt eegen Artikele fir d'national Récksäiten:
Schluecht beim Trasimeno-Séi
Iwwer d'Ibeeresch Hallefinsel an d'Alpen
Dem Hannibal säi Virmarsch war de Réimer bekannt. Well den Hannibal huet misse bis nom Wanter waarde fir iwwer den Apennin ze goen, haten d'Réimer genuch Zäit sech mat zwou Arméien an der Géigend vun de Stied Ariminium (Rimini) an Arretium (Arezzo) ze postéieren. De But vun dëser Opstellung war et, dem Hannibal seng Truppen do ze stellen, fir se mat deenen zwou Arméien an d'Zaang ze huelen. Déi zwou Arméie goufe vun de béide Konsule vun deem Joer, Gnaeus Servilius Geminus a Gaius Flaminius, ugefouert.
Iwwer den Apennin
Duerch Späher war den Hannibal iwwer de Virmarsch vun de réimeschen Truppen informéiert. Fir der geféierlecher Situatioun z'entgoen, huet hien d'réimesch Strategen op en Neits iwwerrascht. Beim éischten Unzeeche vum Fréijoer ass hie schonn iwwer den Apennin gaangen, laang éier d'Päss sécher waren. Doduerch huet hien eng grouss Zuel vu sengen Zaldoten an all Elefante bis op ee verluer. Nodeems s'en iwwer de Pass war, hunn d'Héichwaasser vun de Flëss an d'Fréijoersiwwerschwemmunge seng Arméi weider geschwächt. Mä d'Iwwerraschung war him gelongen: déi zwou réimesch Arméien, déi nach net asazbereet waren, konnten de Virmarsch net verhënneren, an hunn der karthagescher Trupp missen nolafen, déi sech op de Wee op Roum gemaach huet.
Euromënzen
Ännerungen um Design
D'Memberstaate mussen hir national Récksäit och op d'mannst 5 Joer bäibehalen. Als Ausnam ass de Fall virgesinn, wou en anere Monarch Staatschef géif, wéi deen, deem säi Bild op de Mënzen ass. Dëst geschouch 2006 mat de monegassesche Mënzen an deenen aus dem Vatikan, wou a béide Fäll de Staatschef 2005 gestuerwe war.
Schluecht beim Trasimeno-Séi
Iwwer den Apennin
Zu engem éischte kuerze Gefecht tëscht Réimer a Punier koum et schonn beim Floss Flavius. Eng zweet militäresch Konfrontatioun war d'Schluecht op der Trebia. Dat war dem Hannibal seng éischt grouss Victoire iwwer d'Réimer, bei där eng grouss Partie vu réimeschen Zaldoten hiert Liewe gelooss hunn.
No där Victoire huet den Hannibal seng numidesch Reider benotzt fir déi lescht réimesch Bastiounen am Po-Dall z'erueweren an huet mat Victumulae e réimeschen Handelsstëtzpunkt bei Placentia besat. Den Titus Livius erzielt vu grausame Plënnereie vum Hannibal sengen Truppen. Well deen allerdéngs bis dohin éischter eng "frëndlech" Politik praktizéiert huet, fir d'Réimer op seng Säit ze zéien, gëtt d'Wouerecht vun deem Temoignage vun haitegen Historiker staark ugezweifelt.
De Marsch duerch d'Suppe vum Arno huet den Titus Livus sou beschriwwen:
Euromënzen
Ännerungen um Design
Och den Design vun de Mënze vun 10 Cent a méi gëtt, wéi uewe beschriwwen, vun 2007 un, op der viischter Säit progressiv geännert. Mënzen am alen Design behalen hir Gëltegkeet.
Schluecht beim Trasimeno-Séi
De Wee duerch Etrurien
Etrurien, d'Land tëscht Arno an Tiber, war deemools e wichtege Bündnespartner vu Roum. Et war ausserdeem eng Pufferzon géint Invasiounen aus dem Norden. Beim Duerchmarsch duerch Etrurien, huet den Hannibal um Ufank seng Frëndlechkeetspolitik bäibehalen, mä nodeem d'punesch Truppen zu Arretium ukomm waren, huet sech dat geännert. Et koum zu Plünderungen a Verwüstunge vu Felder a Bauerenhäff. Dëst ka suwuel eng Reaktioun op de Wonsch no Krichsbeute vun den Truppe gewiescht sinn, wéi och eng bewosst Politik vum Hannibal, fir d'Versuergung vun der réimescher Arméi méi schwéier ze maachen, an de Flaminiu zu engem Ugrëff ze provozéieren. An effektiv ass den Deel vun der réimescher Arméi ënner dem Flaminius dem Hannibal sengen Truppe gefollegt, ouni op d'Verstäerkung vum Servilius ze warden. Dem Hannibal seng Truppebeweegungen hunn nogeluecht, datt hien um direkte Wee op Roum ass. Dat huet de Flaminius duerchaus och beaflosst, sech dem Hannibal sou séier wéi méiglech an de Wee ze stellen.
D'Stad Cortona, nërdlech vum Trasimenesche Séi, blouf vun de Verwüstunge vum Hannibal verschount. Fir d'Réimer huet sech des Stad also als Versuergungsstatioun ugebueden, an et ass net auszeschléissen, datt den Hannibal dat bei senger Virgoensweis berücksichtegt huet.
Den Owend virun der Schluecht
Duerch den intensiven Asaz vu Späher war den Hannibal iwwer all Truppebeweegunge vu sengem Géigner, genee sou wéi iwwer den Terrain gutt informéiert. E Bësch, deen den Trasimeno-Séi vum Tiber getrennt huet, an dobäi nëmmen e schmuele Wee um Ufer fräigelooss huet, iwwer deen d'Truppe marschéiere konnten, huet den Hannibal als Virbereedung fir eng Fal benotzt: Hien huet sech mat senger Arméi um nordëstlechen Ufer op enger Längt vun ongeféier 10 km an dësem Bësch verstoppt. D'Arméi vum Konsul Gaius Flaminius huet hiert Lager um nërdlechen Ufer vum Séi opgeschloen, well dat deen eenzeg raisonabele Wee op Cortona war, ouni d'Géigend missen op feindlech Truppen ënnersichen ze loossen. De Konsul war iwwerzeegt, den Hannibal wier scho wäit virun him, um Wee fir op Roum. Vläicht wollt en och seng Arméi no der ganzer Hetz e bësse raschte loossen. Dësen taktesche Feeler gouf dem Flaminius dacks virgeworf, well en domat dem Hannibal an d'Hänn gespillt huet.
Dem Hannibal seng Fal
An de fréie Moiesstonnen hunn d'Réimer hiert Lager ofgebrach a sech op de Wee Richtung Tiber gemaach. Den Titus Livius an de Polybios si sech eens datt en ongewéinlech staarken Niwwel iwwer dem Séi louch, an et quasi onméiglech war, déi ganz Trupp am A ze behalen. Verschidde modern Historiker, wéi den Nigel Bagnall, halen dat awer fir eng Entschëllegung fir den Desaster dee sech an den nächste Stonnen ereegne wäert.
Borne
Borne ass eng Gemeng am Oste vun Holland an der Provënz Overijssel. Op 26 km² wunnen 20.597 Awunner (Zielung 1. Juli 2006).
Schluecht beim Trasimeno-Séi
Dem Hannibal seng Fal
Egal wéi waren d'Réimer duerch de schmuele Wee laanscht d'Ufer gezwongen, hannereneen ze goen, an d'Arméi huet sech iwwer eng laang Distanz ausgebreet. Am Bësch hunn dem Hannibal seng Leit gewaart, bis all d'Réimer um Wee laanscht d'Ufer waren, an hunn Entrée a Sortie zougemaach.
Euromënzen
2-Euro-Gedenkmënzen
Vun 2003 un hunn d'Memberstaate vun der Eurozon d'Méiglechkeet, ënner gewësse Konditiounen, 2-Euro-Gedenkmënzen erauszeginn, mat engem aneren Design op der nationaler Säit wéi deem gewinnten. Mat dëse Mënze kann an der ganzer Eurozon bezuelt ginn.
Schluecht beim Trasimeno-Séi
Dem Hannibal seng Fal
D'Réimer waren ganz verwonnert iwwer den Ugrëff vum Hannibal. D'Haaptleit, déi duerch den Niwwel net genee erkenne konnten, wat lass war, hunn ze spéit den Uerder ginn, unzegräifen, an d'Réimer, déi sech fir eng laang Wanderung prett gemaach haten, haten hir Waffen net parat.
Sou hu vill Réimer schonn an den éischte Minutte vun der Schluecht hiert Liewe gelooss. Aner Zaldoten, déi déi éischt Well iwwerstanen haten, sinn an de Séi geflücht. De Polybios schreift iwwer déi Zaldote Follgendes:
Euromënzen
Gedenkmënzen an anere Wäerter
Sou wéi fréier bei den nationale Wärungen, hunn d'Memberstaate vun der Eurozon d'Méiglechkeet, Gedenkmënzen an anere Wäerter (z. B. 10 Euro, 2 ½ Euro) aus méi edele Metaller, wéi z. B. Gold oder Sëlwer, erauszeginn.
Schluecht beim Trasimeno-Séi
Dem Hannibal seng Fal
Nëmmen am viischte Beräich konnt eng Trupp vu 6.000 Réimer sech duerch d'Bascht maachen. Nodeem d'Kavallerie vum karthagesche Maharbal net méi um Ufer gebraucht ginn ass, huet si d'Flüchtlinge verfollegt a gefaange geholl.
Wéi de Konsul Servilius vum Gefecht héiert, schéckt hie 4.000 Reider vu senger eegener Arméi als Ënnerstëtzung - hie wousst offensichtlech net iwwer d'Gréisstenuerdnung vun der Schluecht Bescheed. Dës Reider goufen och vun der karthagescher Kavallerie gebremst, 2.000 sinn der gefall, 2.000 goufe gefaange geholl.
Euromënzen
Gedenkmënzen an anere Wäerter
Dës hu kee legale Cours an deenen anere Länner vun der Eurozon, a ginn och kaum am Land, wou s'erauskoume, benotzt fir ze bezuelen, well hiren tatsächleche Wäert iwwer deem vun hirem Nominalwäert ass.
Schluecht beim Trasimeno-Séi
D'Verloschter
Vun de 25.000 Männer aus der Arméi vum Konsul Flaminius sinn der 15.000 gestuerwen; 6.000 goufen der gefaange geholl a 4.000 op der Flucht verstreet. De Konsul Flaminius ass och selwer bei der Schluecht ëm d'Liewe komm. D'Arméi vum Konsul Servilius huet de Verloscht vun hirer stäerkster Eenheet missen abéissen, der kompletter Kavallerie, a war doduerch taktesch geschwächt.
Euromënzen
€ 1 an € 2 Stécker
Finnland hat vun Ufank un decidéiert, (ausser fir d'Sammler) keng € 1 an € 2 Stécker an Ëmlaf ze bréngen. An de Butteker gëtt einfach no deem nooste Betrag, dee mat 5 oder 0 ennegt, op- oder ofgerënnt.
Schluecht beim Trasimeno-Séi
D'Verloschter
D'Réimesch Arméi huet hir bis dato gréisste Néierlag missen astiechen. Dës Néierlag gëtt souguer e Joer méi spéit nach iwwertraff, wéi bei der Schluecht vu Cannae, och géint den Hannibal, eng 60.000 Réimer falen.
D'Ziler vum Hannibal no der Schluecht
Den Hannibal huet versicht, dës Schluecht net nëmme militäresch mä och politesch auszenotzen. Well hien am Beräich vun den Allièiert vu Roum agéiert huet, huet e probéiert, déi op seng Säit ze zéien. Dat ass geschitt, wéi den Hannibal d'Gefaange vu réimeschen Aliiéierten ouni Léisegeldfuederunge fräiléisst. Tatsächlech krut Roum et mat der Angscht ze dinn, hir Bëndnespartner géife si verloossen. Am weidere Verlaf vum Krichszug ass awer däitlech ginn, datt den Hannibal souguer d'Iwwerlafe vun Alliéierete vu Roum verhënnert huet. En huet bei sengem weidere Feldzug Bauerenhäff a Felder zerstéiert, fir sengem Géigner d'Versuergungsweeër ofzeschneiden. Dat waren awer d'Felder vun Alliéierte vu Roum, an déi waren natierlech net méi gutt op den Hannibal ze spriechen. Keng eenzeg Stad an de betraffene Gebidder (Umbrien an Etrurien) huet hir Diere fräiwëlleg fir den Hannibal opgemaach.
D'Reaktioun vu Roum op d'Néierlag
No der schwéierer Néierlag um Trasimenesche Séi huet de réimesche Senat erkläert, datt Roum an engem Staatsnoutstand ass. Ee Konsul war gestuerwen, deen anere war net erreechbar, d'Hallschent vun der réimescher Arméi war vernicht an de Feind huet d'Stad Roum bedreet. Fir d'alleréischt an hirer Geschicht huet Roum en Elengherrscher fir d'Dauer vun der Kris ernannt, e sougenannten Dictator. D'Volleksversammlung huet sech fir de Quintus Fabius Maximus entscheet, e Mann dee roueg a flichtbewosst dës Aufgab erfëllt huet, dem Amt déi noutwenneg Kraaft an Dignitéit ginn huet, an et um Enn vun der Kris erëm fräiwëlleg un de Senat zeréckginn huet - en Idealist dee seng Muecht benotzt awer net mëssbraucht huet.
De Konsul Flaminius krut eleng d'Schold fir den Ënnergang vun der réimescher Arméi. Hie wier iwwermiddeg gewiescht, an hätt säi Respekt virun de Gesetzer an der Würd vum Senat a vun de Gëtter verluer, schreift den Titus Livius. Hie beschreift a sengem Wierk och, datt de Flaminius all Unzeechen am Krichseifer ignoréiert hätt. D'réimescht Feldzeeche dat sech net aus dem Buedem zéie gelooss huet, oder och nach den Zesummebroch vum Päerd vum Flaminius, waren alles Zeeche vun de Gëtter, déi vum Konsul ignoréiert goufen.
De Fabius Maximus dogéint huet d'Sybillinesch Bicher konsultéiere gelooss, huet de Gëtter Affer fir den Erfolleg vu Roum versprach an huet Virbereedungsmoossname géint den Hanniball ergraff. Hien huet Stied evakuéiere gelooss, Brécken zerstéiert a Landstreecher niddergebrannt.
Den Hannibal huet awer net ugegraff, mä ass weider duerch Italie gezunn. Déi nächst Schluecht ass déi vu Cannae am Joer 216.
Archeologie
Bei archeologesche Gruewungen um Nordufer vum Trasimenesche Séi (Lago Trasimeno, bei der Stad Perugia an Umbrien) si Massegriewer mat Waffe fonnt ginn, déi sech bis an d'3. Joerhonnert v. Chr. datéiere loossen. Doriwwer eraus goufe Brandgriewer fonnt, wéi ee se vum Schluechtfeld vu Cannae kennt, wou e Joer drop déi nächst batter Néierlag op d'Réimer gewaart huet.
De Verlaf vum haitegen Ufer ass natierlech net méi dee selwechte wéi virun 2.200 Joer. E Kanal aus dem 15. Joerhonnert huet de Waasserspigel vum Séi däitlech erofgedréckt. Mä op enger Weelängt vun 3 km ass den Uferwee nach ëmmer vun Hiwwele begrenzt.
Jany Holt
D'Jany Holt (Ekaterina Rouxandra Vladesco-Olt) war eng franséisch Schauspillerin. Si ass den 13. Mee 1909 zu Bukarest a Rumänien gebuer an de 26. Oktober 2005 zu Neuilly-sur-Seine a Frankräich am Alter vu 94 Joer gestuerwen.
Jany Holt huet hir Filmcarrière am Joer 1931 ugefaangen. Si huet a Filmer vu ganz grousse Regisseure wéi Abel Gance, Marcel L'Herbier, Robert Bresson a René Clément matgespillt.
Bains-les-Bains
Bains-les-Bains ass eng fréier franséisch Gemeng an de Vogesen an der Regioun Grand Est.
Den 1. Januar 2017 huet Bains-les-Bains mat de Gemengen Harsault an Hautmougey fusionéiert fir déi nei Gemeng La Vôge-les-Bains ze bilden.
D'Awunner gi Balnéens genannt.
Bains-les-Bains läit am Dall vum Bagnerot engem Niewefloss vum Coney.
Net wäit vun der Uertschaft läit d'Manufacture Royale de Bains-les-Bains
Zu Bains-les-Bains ass d'Julie Daubié gebuer, déi éischt Fra déi huet däerfen a Frankräich e Baccalauréat maachen, am Joer 1861.
Radio Ara
Radio Ara ass e Radiossender zu Lëtzebuerg, deen zanter dem 6. Dezember 1992 vum Atelier Radio Alter Echos op de Frequenzen 102,9 an 105,2 ausgestraalt gëtt.
Geschicht
De Virgängersender vum Radio Ara war de Radio Grénge Fluesfénkelchen, deen 1981 vun e puer lëtzebuergesche Veräiner an Eenzelpersounen gegrënnt gouf. Well zu där Zäit zu Lëtzebuerg d'Frequenzen nach net liberaliséiert waren huet de Sender vun Arel aus gesent. Déi éischt lëtzebuergesch Sendunge konnt ee mëttwochs owes vun 20:15 bis 22:30 héieren.
De 14. Mäerz 1986 huet de Sender Arel verlooss fir zu Lëtzebuerg de Sender RadAU ze grënnen. De Studio war deemools zu Zolwer. 1987 huet déi lëtzebuergesch Regierung probéiert déi illegal Senderen zouzemaachen (net nëmmen de Sender RadAU), wat awer net gelongen ass. Dowéinst huet d'Regierung am Joer 1992 de konträre Wee ageschloen an der Zeen vun de Piratesender d'Méiglechkeet gi legal ze senden, andeems se nei Radiosfrequenzen verginn huet. Schonn den 18. Mee krut de Radio ARA, deen aus dem Radio RadAU entstanen ass, d'Lizenz fir ze Senden. Den 21. Juli 1992 krut en zwou vun de fënnef Frequenzen déi zur Dispositioun stoungen (103,3 an 102,2 MHz). Déi aner Frequenze krut de Radio Latina, den DNR an den Eldoradio zougedeelt.
Den Haaptsender vum Radio steet haut zu Lëtzebuerg um Kierchbierg op engem Héichhaus. Ausserdeem sinn nach e puer Relais-Statiounen iwwer d'Land verdeelt. De Radio benotzt hautdesdaags d'Frequenz 102,9 MHz an deene meeschte Géigende vum Land. Nëmmen am Beräich vun der Nordstad an zu Iechternach bleift nach d'Frequenz 105,2 MHz.
De Studio war ufanks an der Stad an der Fleeschiergaass. De 15. Juli 2015 gouf en neie Studio an de renovéierte Rotonden a Betrib geholl.
Den 22. September 2012 war an der Escher Kulturfabrik eng Gebuertsdagsfeier fir 20 Joer Radio Ara.
Struktur
Atelier Radio Alter Echos ass en Zesummeschloss vu ronn 20 alternativen Associatiounen, wéi der ASTM, dem Mouvement écologique, dem Folk-Clupp Lëtzebuerg, dem Jazz Club an Eenzelpersounen, dorënner de Robert Garcia.
Programm
No senger eegener Definitioun bitt Radio Ara en alternativen, multikulturellen a participative Radiosprogramm a verschidde Sproochen.
Am Joer 2000 gouf en anglophone Mueresprogramm ënner dem Numm ARACityradio agefouert.
Zanter 1992 huet d'Associatioun 'Graffiti d'Jugendsendungen um Radio ARA' d'Charge fir de Jugendprogramm wiertes nomëttes. Säit 2004 gëtt et eng Konventioun mam Familljeministère, déi et Graffiti erlaabt huet, zwou Sozialpedagoginnen anzestellen, déi déi Jugendlech betreien.
Der TNS-ILRES Plurimedia Etude 2017.I no hunn tëscht Februar 2016 a Februar 2017 (mat Ausnam vun der Summervakanz) an der Moyenne all Dag 4.900 Leit iwwer 12 Joer Radio Ara gelauschtert.
Gillingham FC
Gillingham FC (Spëtznumm The Gills) ass en englesche Foussballveräin zu Gillingham am Kent. Déi 1. Härenekipp spillt an der Saison 2008/09 an der Football League Two, der véierthéchster Spillklass am englesche Liga System, dëst nodeem si um Enn vun der Saison 2007/08 aus der Football League One ofgestige sinn. De Veräi spillt seng Heemspiller am Priestfield Stadium.
Fontenoy-le-Château
Fontenoy-le-Château ass eng franséisch Gemeng an de Vogesen an der Regioun Grand Est.
Gillingham FC
De Veräi gouf 1893 gegrënnt. 1920 hu si fir d'éischt an der drëtter Divisioun vun der englescher Liga däerfe spillen, sinn awer 1938 erëm erausgefall. Eréischt 1950 hu si et erëm an déi professionell Lige gepackt, a waren do souguer vun 2000 bis 2005 an der zweethéchster Spillklass vertrueden. Um Enn vun der Saison 2002/03 ware si an der Division One, deemools der zweethéchster Spillklass am englesche Foussball, op der 11. Plaz, wat och bis ewell hir héchste Positioun am englesche Foussball war. 2000 ware si an der Véirelsfinall vum FA Cup, bis ewell hir bescht Leeschtung an där Kompetitioun.
Fontenoy-le-Château
D'Awunner gi Fontecastriens oder och Fontenaicastriens genannt.
Fontenoy-le-Château läit am Dall vum Coney, an de Canal de l'Est deen op dësem Deel Canal des Vosges heescht, leeft derduercht.
Canton d'Eygurande
De Canton d'Eygurande ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Ussel, am Departement Corrèze an der Regioun Nei-Aquitaine. Mam Dekret vum 24. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013 iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantone gouf de Kanton ofgeschaaft.
2. August
Den '''2. August''' ass am Gregorianesche Kalenner den 214. Dag vum Joer (den 215. am Schaltjoer).
NGC 925
Den NGC 925 ass eng Galaxis am Stärebild Triangulum. Si huet e Wénkelduerchmiesser vun 11,2' × 6,3' an eng visuell Magnitude vun 9,9 mag. Den NGC 925 gouf den 13. September 1784 vum britteschen Astronom Wilhelm Herschel entdeckt.
Héichuewen
En Héichuewen ass an der Pyrometallurgie e grousse Schachtuewen, dee fest vertikal montéiert ass, an deen dozou déngt, fir aus Eisenäerz duerch e kontinuéierleche Reduktiouns- a Schmëlzprozess flëssege Goss ze maachen.
Zesumme mat weideren Ariichtungen ass et den zentrale Baudeel vun enger Schmelz.
Waha
Waha op Wallounesch Wahå, ausgeschwat Uaha ass eng kleng belsch Uertschaft an der Gemeng Marche-en-Famenne an der Provënz Lëtzebuerg.
Canton de Meymac
De Canton de Meymac ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Ussel, am Departement Corrèze an der Regioun Nei-Aquitaine. Mam Dekret vum 24. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013 iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantone gouf de Kanton ofgeschaaft.
H-I-Gebitt
H-I-Gebiete sinn interstellar Wolleken aus atomarem, net ioniséiertem Waasserstoff a molekularem Waasserstoff (H2), wougéint H-II-Gebidder aus ioniséiertem Waasserstoff bestinn. De neutrale Waasserstoff straalt mat der charakteristescher 21-cm-Linn.
Täsch VS
Täsch ass e klengt Duerf am Matter Dall. Nieft Täsch läit Randa an an der anerer Richtung Zermatt. All d'Zermatt-Touristen kennen dat Duerf well si hei hiren Auto musse stoe loosse fir mat der Zuch-Navette oder engem Taxi an dat autofräit Matterhornduerf ze fueren.
Täsch ass den Ausgangspunkt fir d'Besteigung vum Täschhorn.
Donieft gëtt et zu Täsch eng ganz Rei Wanderweeër an och en ausgebautent Laanglafski-Netz. Zu Zermatt selwer ass kee Laanglaf, soudatt Täsch hei Zoulaf huet.
Infrastruktur
Täsch ass e richtegt Biergduerf wou am Laf vun der Tourismusentwécklung eng ganz Rëtsch Hotellen a Vakanzewunnenge gebaut goufen. Well de Loyer do méi bëlleg ass, wunnen eng ganz Rei Zermatttouristen zu Täsch a pendelen all Dag an d'Matterhorn-Duerf. Zanter dem Wanter 2006-2007 gëtt et en integréierte Schipass, an deem de Pendel-Service Zermatt-Täsch integréiert ass.
Merope (Stär)
De Merope ass de Stär 23 an de Plejaden am Stärebild Taurus. De Merope huet eng visuell Magnitude vu +4,18 mag a gehéiert zu der Spektralklass B6IVe. De Merope läit zirka 360 Liichtjoer vun der Äerd ewech. De Merope ka wéi all Stäre vun de Plejaden, vum Äerdmound bedeckt ginn.
Koordinaten (Equinoxe J2000.0)
Pius XI.
De Pius XI., gebuer den 31. Mee 1857 zu Desio (Lombardei), a gestuerwen den 10. Februar 1939 zu Roum, biergerlechen Numm Achille Ambrogio Damiano Ratti, war Poopst vun 1922 bis 1939.
Den Theolog Ratti gouf 1879 zum Paschtouer geweit, als dräifach promovéierte Geléierten (Dr. jur. Dr. theol. Dr. phil.) 1882 zum Professer zu Mailand beruff an 1888 Bibliothecaire an der Ambrosiana zu Mailand. Am Joer 1907 gouf hien de Prefekt vun der Ambrosiana, mä gouf awer schonn 1911 vum Poopst Pius X. op Roum geruff. Do gouf hien zunächst Vizeprefekt an 1914 Prefekt vun der Vatikanescher Bibliothéik. Am Joer 1918 huet hien de Poopst Benedikt XV. (obschonn hie keng diplomatesch Erfarung hat) zum Apostolesche Visitator am Regentschaftskinnekräich Polen ernannt, duerno 1919 zum Nuntius zu Warschau an Titular-Äerzbëschof vu Lepanto. D'Bëschofswei war zu Warschau. Als eenzegen akreditéierten Diplomat ass den Nuntius wärend der Belagerung vun der Rouder Arméi am Polnesch-Sowjetesche Krich (1919-1921) an der Haaptstad bliwwen. Doduerch konnt hien e grousse Respekt ënner den Diplomaten an d'Léift vun de Pole gewannen. 1920 gouf de Ratti zousätzlech peepstleche Kommissär fir d'Ofstëmmungsgebidder Uewerschlesien, Ostpreisen a Westpreisen. An där Funktioun huet seng Neutralitéit béid Säite rose gemaach, a sou gouf hien 1921 zeréckgeruff, fir Äerzbëschof vu Mailand ze ginn, a kuerz drop Kardinol mat der Basilika San Martino ai Monti als Titelkierch. Nom iwwerraschenden Doud vum Poopst, gouf de Mailänder Kardinol schonn de 6. Februar 1922 no enger Konklav vu véier Deeg am 14. Walgang zum Poopst gewielt an den 12. Februar 1922 gekréint. Am Konklav stounge sech, wéi sou dacks am Kardinolskollegium an der méi jonker Poopstgeschicht, fromm Äiferer ("zelanti", bes. Merry del Val) an éischter diplomatesch "Politiker" ("politicanti", bes. Pietro Gasparri) géintiwwer. Déi androcksvoll Perséinlechkeet vum Kardinol Ratti konnt béid Säiten iwwerzeegen.
Pontifikat vum Pius XI.
Mat senger Untrëttsenzyklika vum 23. Dezember 1922 huet den neie Poopst säi Programm virgestallt: "pax christi in regno christi", Fridde Christi a Christi Räich. Hien huet sech ausdrécklech déi pastoral a politesch Uleies vu senge Virgänger zu eege gemaach, de "soziale Modernismus" verurteelt, a positiv Leetlinne fir eng friddfäerteg Gesellschaftsuerdnung um Fundament vun der kathoulescher Relioun entwéckelt.
Ënner dem Pius XI. ass d'Léisung vun der sougenannter "Réimescher Fro" no der Souveränitéit vum Kierchestaat gelongen. Den 11. Februar 1929 huet hie mam Benito Mussolini d'Lateranverträg ofgeschloss, duerch déi d'Vatikanstad d'Onofhängegkeet krut. Ausserdeem gouf an de Lateranverträg och de Katholizismus zur Staatsrelioun erkläert (bis 1984), de Reliounsunterrecht war obligatoresch an eng antikierchlech Propaganda verbueden. D'Bezéiungen zu der faschistescher Regierung sinn awer ëmmer méi schlecht ginn. Dëst huet 1931 zu der Verëffentlechung vun der Enzyklika Non abbiamo bisogno gefouert.
De Pius XI. huet vill Konkordater ofgeschloss, an Enzyklike verfaasst, sou z. B. d'Sozialenzyklika Quadragesimo anno (1931), wou hien de Subsidaritéitsprinzip gefuerdert huet.
Säi wichtegst Konkordat ass nieft de Lateranverträg wuel d ' Räichskonkordat mam Däitsche Räich vum 10. September 1933. Dacks gëtt dem Pius XI. an och sengem Nofollger Pius XII. virgehäit, si hätte sech net däitlech genuch géint den Nationalsozialismus gestallt. Verdeedeger weisen awer drophin, datt d'Enzyklika Mit brennender Sorge, déi 1937 op Däitsch geschriwwe gouf (lat. Ardente cura; déi an Däitschland a Geheimen huet misse verdeelt ginn) d'nationalsozialistesch Ideologie verurteelt. Dës Enzyklika ass haaptsächlech op de Broch vum Räichskonkordat duerch d'Nationalsozialisten agaangen, déi duerno geplangt Enzyklika Humani Generis Unitas (D'Eenheet vum Mënschegeschlecht; deelweis och als Societatis Unio zitéiert) sollt d'nationalsozialistesch Rassenideologie direkt verurteelen. De Poopst hat säin däitsche Beroder Gustav Gundlach souwéi zwéi weider Jesuitte mat engem Entworf beoptragt. Et koum allerdéngs net zu enger Verëffentlechung vun der Enzyklika. D'Aarbechten um Text konnten net zu Liefzäite vum Poopst ofgeschloss ginn, an och d'Auswierkunge vun enger Verëffentlechung waren ongewëss. Deeler vum Konzept vun der "verstoppten Enzyklika" goufen allerdéngs spéider vum Pius XII. benotzt, zum Beispill an der Enzyklika Summi pontificatus. Nach 1937 gouf eng weider Enyzklika verëffentlecht, déi de Kommunismus méi däitlech ugegraff huet, a Partei fir dem Franco säi Putsch a Spuenien ergraff huet.
De Pius XI. huet och vill Leit helleggesprach, ë. a. den Albertus Magnus, den Thomas Morus, de Petrus Canisius, de Konrad vu Parzham an den Don Bosco. Ervirzehiewen ass eng staark Veréierung vun der Hl. Thérèse Martin („vum Kand Jesu“; hien huet de Bau vun enger grousser Basilika zu Lisieux ënnerstëtzt). De Pius XI. huet och d'Christuskinneksfest agefouert.
Den ëmfaassend gebilte Poopst war eng autoritär Perséinlechkeet, extreem villsäiteg begaabt, en onermiddlechen Aarbechter, dee seng Entscheedungen dacks eleng getraff huet. Sou huet hie sech ë. a. perséinlech ëm d'Detailer vum Ëmbau vum Vatikanstad an dem peepstleche Summersëtz zu Castel Gandolfo bekëmmert. Déi lescht Liewensjore ware vun engem schmäerzleche Léierprozess begleet, déi vum Pius XI. verlaangt hunn, de Charakter vu legitimer Autoritéit am gesellschaftlechen Zesummeliewen ëmmer méi däitlech vu purem Autoritarismus vu modernen Ideologien z'ënnerscheeden. Sou huet hien d'Hiwendung vun der Kierch zu der Demokratie virbereet, déi säin Nofollger de Pius XII. 1944 explizit formuléiert huet.
Conservatoire vun der Stad Lëtzebuerg
De Conservatoire vun der Stad Lëtzebuerg (fr: Conservatoire de la Ville de Luxembourg) ass eng Museksschoul zu Märel.
Geschicht
Duerch e Gesetz vum 22. Mee 1902, dat d'Schafe vun engem Museksconservatoire an der Stad Lëtzebuerg betraff huet, an dem Arrêté Grand-Ducal dozou vum 11. Mäerz 1904 gouf de legale Kader fir de Conservatoire gesat. Ma eréischt 1906 gouf de Conservatoire gegrënnt, an dat mat Hëllef vun engerm Don vun der Madame Eugénie Dutreux-Pescatore. D'Gebai war domols an der rue du St. Esprit 14-16, am fréiere Refuge vun der Abtei Orval, a war grouss genuch fir ongeféier 300 bis 400 Schüler. Den éischten Direkter war de Belsch Victor Vreuls.
Nom Zweete Weltkrich ass d'Zuel vun de Schüler an d'Luucht gaangen, a schonn an der Mëtt vun den 1960er Jore gouf dovu geschwat, a méi grouss Raimlechkeeten ze plënneren, mä et sollt bis 1984 daueren, bis an dat neit Gebai um Geesseknäppchen geplënnert konnt ginn.
Dëse Gebaierkomplex (dee, wéi säi Virgänger, de Spëtznumm Quatsch huet) ass vun den Architekte Robert Heintz-Sturm a Conny Lentz, dt-8 Planungsgruppe a Büro Bussmann & Haberer. De Concerts-Sall huet eng Westenfelder-Uergel.
2021 ginn eng 3.800 Elèven an de Consevatoire. 170 Enseignante ginn do ronn 7.000 Coursen d'Woch. Direkter ass zanter dem 1. September 2011 de Marc Meyers. Virdru war dat 16 Joer laang de Fernand Jung.
== Direkteren ==
Ultimatum
En Ultimatum, (vum Latäin: ultimus = lescht), ass eng lescht Opfuerderung, déi bannent enger ugekënnegter Zäit erfëllt muss ginn, a bei där Konsequenzen ugedreet gi fir de Fall, wa se net erfëllt gëtt.
En Ultimatum gëtt bal nëmmen an der Politik benotzt, absënns bei de Krichserklärungen. Hautdesdaags gëtt den Ultimatum als schlecht ugesinn, wann et ëm d'Bezéiungen oder Erpressunge geet, mä am Laf vun der Geschicht konnt dat dacks méi Schlëmmes verhënneren.
Canton de Neuvic (Corrèze)
De Canton de Neuvic ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Ussel, am Departement Corrèze an der Regioun Nei-Aquitaine. Mam Dekret vum 24. Februar 2014 am Kader vum Gesetz vum 17. Mee 2013 iwwer d'Reorganisatioun vun de Kantone gouf de Kanton ofgeschaaft.
Lemma vum Euklid
De Lemma vum Euklid ass e Resultat aus der Zuelentheorie. E seet, datt all natierlech Zuel n>1 vun enger Primzuel gedeelt gëtt.
Beweis
De Beweis gëtt mam Prinzip gefouert, datt en Ensembel vun natierlechen Zuelen, deen net eidel ass, ëmmer e klengstent Element enthält. Elo ass eng natierlech Zuel n>1 entweeder eng Primzuel (d. h. mer si fäerdeg mam Beweis, well n jo säin eegenen Deeler ass), oder se ass zesummegesat, d. h. et gtt eng natierlech Zuel 1<m<n, déi n deelt. Faasse mer alleguer déi natierlech Zuelen zesummen, déi dës lescht Bedingung erfëllen, da kréie mer den net eidelen Ensembel
Wope vu Lëtzebuerg
De Wope vu Lëtzebuerg huet seng Originnen an de Wope vum mëttelalterlechen Haus Lëtzebuerg. E geet op den Heinrich V. vu Lëtzebuerg (1216-1281) zeréck.
Heraldesch Beschreiwung
An der heraldescher Sprooch gëtt den haitege Lëtzebuerger Wope beschriwwen: sëlwer a blo gesträift (10), mat engem roude Léiw mat gesplécktem, diagonal gekräiztem Schwanz, mat gëllene Krallen, Zong a Kroun, iwwer allem.
Poitiers an den Drëtte Kräizzuch
D'Ermesinde huet sech 1214 mam Walram III. vu Limburg bestuet. Dee war zesumme mat sengem Papp dem Heinrich III. vu Limburg am Drëtte Kräizzuch (1189–1192) an den Truppe vum Richard Léiwenhäerz mat derbäi. De Léiwenhäerz hat bei deem Kräizzuch senger Mamm hire Wopen als Gräfin vu Poitiers, (op Sëlwer e roude Léiw mat gëllene Krallen a gëllener Zong) gedroen. De Léiw ass och e Symbol vun der Muecht an der Stäerkt aus der Bibel. Dëse Wopen hunn e puer Ritter, sou wéi och de Walram, als Éier aus dem drëtte Kräizzuch mat heembruecht an hiren Nofollger verierft.
Walram III. vu Limburg
De Walram III. vu Limburg huet als Zeeche vu sengen Uspréch op d'Maarkgrofschaft Namouer sengem Léiw eng Kroun opgesat. Wéi du säi Papp gestuerwen ass, huet hien als Zeeche vun der Herrschaft iwwer 2 Grofschafte sengem Léiw och nach de Schwanz gespléckt.
Dat waren d'Limburger Wopen ier den Heinrich V. Grof vu Lëtzebuerg ginn ass.
Heinrich VI. vu Lëtzebuerg
Den Heinrich VI. huet am Ufank vu senger Herrschaft de Wope vu sengem Papp iwwerholl. Am Joer 1281 oder 1282, nom Doud vu sengem Koseng, dem Walram V. vu Limburg, huet den Heinrich VI. da säi Wopen als Usproch ob d'Herzogtum Limburg geännert an de Schwanz vum Lëtzebuerger Léiw gespléckt an diagonal gekräizt.
Heinrich VII. vu Lëtzebuerg
Den Heinrich VII. huet nom Doud vu sengem Papp erëm sengem Grousspapp, dem Heinrich V., säi Wopen iwwerholl. Den Tréirer Codex Balduini weist no sengem Doud souguer 10 blo Läischten, wat eventuell seng Muecht duerstelle sollt.
Jang de Blannen
Dem Heinrich VII. säi Bouf, de Jang de Blannen, Grof vu Lëtzebuerg a Kinnek vu Béimen, hat e gevéirelte Wope mam béimesche Léiw an dem Lëtzebuerger Léiw. Dee leschtgenannten ass mol op fënnef mol op véier bloe Läischten ze gesinn, mä net méi op zéng.
Theorème vum Euklid
Den Theorème vum Euklid ass e Resultat aus der elementarer Zuelentheorie, dat seet, datt et onendlech vill Primzuele gëtt.
Am Laf vun der Geschicht sinn eng ganz Parti verschidde Beweiser fir déi Ausso fonnt ginn. Den eelste Beweis ass als 20. Propositioun am néngte Buch vun den Elementer vum Euklid vun Alexandria iwwerliwwert. Weider Beweiser goufe vu Leit wéi dem Christian Goldbach, dem Leonhard Euler, asw. fonnt. Dem Euklid säi Beweis funktionéiert sou:
Wa mer unhuelen, datt et nëmmen endlech vill Primzuele gëtt, a mer nenne se, da kënne mer déi natierlech Zuel definéieren. No dem Lemma vum Euklid gëtt et eng Primzuel q, déi n deelt. Da ka q awer net zu de Primzuele gehéieren, well soss q gläichzäiteg en Deeler vun n (no Konstruktioun vun n) an n-1 (no der Definitioun vum Deeler) wier. Also misst q och d'Differenz vun deenen zwou Zuelen deelen, ma déi ass n-(n-1)=1 an dat ass onméiglech. Aus dësem Widdersproch geet ervir, datt een nimools an engem endlechen Ensembel alleguer d'Primzuele kann zesummefaassen, an et der deemno onendlech vill muss ginn.
Nik Welter
Den Nik Welter, gebuer als Nikolaus Welter den 2. Januar 1871 zu Miersch, a gestuerwen den 13. Juli 1951 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergeschen Auteur, Wëssenschaftler (Sprooch a Literatur), Germanist, Romanist a Staatsmann.
Liewen
Dem Nik Welter seng Eltere waren d'Anna Neuberg, eng Duechter vum Schmadd Neuberg, an de Bréifdréier Theodor Welter.
Den Nik Welter huet zu Léiwen, Paräis, Bonn a Berlin studéiert a war duerno Professer am Dikrecher (1897-1906) an duerno am Stater Kolléisch (1906-1918). Tëscht 1918 an 1921 war hien Unterrechtsminister an der Regierung Reuter. Hien huet keng Parteipolitik bedriwwen.
Den Nik Welter huet haaptsächlech Theaterstécker a Gedichter geschriwwen. Säi Wierk Griselinde (1901) huet de lëtzebuergesche Komponist Alfred Kowalsky inspiréiert, eng Oper mat dem selwechten Titel ze schreiwen. Aner bekannt Stécker sinn Die Söhne des Öslings, Goethes Husar, Der Abtrünnige, Professor Forster a Lene Frank.
Den Nik Welter huet sech fréi mam Félibrige, der Provenzalescher Dichterbeweegung beschäftegt a stoung am Kontakt mat de Membere vum Felibertum félibrige an der Provence: dem Frédéric Mistral, dem Joseph Roumanille an dem Théodore Aubanel. Hie war méi wéi eng Kéier zu Maillane, am Departement Bouches-du-Rhône beim Mistral perséinlech an ass an de Krees vum Féliber opgeholl ginn. Sou huet hien och däitsch Romaniste wéi den Eduard Koschwitz an den August Bertuch kennegeléiert. Hien an déi zwéin Däitsch Romaniste waren déi Leit, déi dofir gesuergt hunn, datt de Frédéric Mistral 1904 den Nobelpräis fir Literatur krut.
Den Nik Welter huet seng Reesen an d'Provence an an Tunesien am Buch Hohe Sonnentage veréiwegt. A sengem Buch Im Werden und Wachsen, schreift hie vu senger Kannerzäit zu Miersch. Hie war den Auteur vum éischte Lëtzebuerger Schoulbuch, Das Luxemburgische und sein Schrifttum.
Den Nik Welter ass zu Lëtzebuerg um Nikloskierfecht begruewen.
Fir un hien z'erënneren, goufen eng Partie Stroossen zu Lëtzebuerg no him genannt (rue Nicolas Welter): an der Stad, zu Miersch an zu Sandweiler.
Emil G. Hirsch
Den Emil Gustav Hirsch, gebuer den 22. Mee 1852 an der Stad Lëtzebuerg a gestuerwen de 7. Januar 1923 an de Vereenegte Staaten war e lëtzebuergesch-US-amerikanesche Rabbiner vun der Reformbeweegung an den USA.
Hie war de Jong vum Samuel Hirsch, deen 1843 - 1866 Groussrabbiner zu Lëtzebuerg war. 1866 ass den Emil Hirsch mat sengen Elteren an d'USA ausgewandert.
1872 ass en hannescht an Europa komm, fir zu Leipzig an zu Berlin Philosophie an Theologie ze studéieren. En huet dës Studie mat engem Doktorat ofgeschloss. 1877 gouf e Rabbiner zu Baltimore an 1878 zu Louisville.
Thukydides (Historiker)
Den Thukydides, gebuer ëm 460/455, a gestuerwen ëm 399, war e griicheschen Historiker.
Emil G. Hirsch
Duerno war den Emil Hirsch 42 Joer laang, vun 1880-1922, Rabbiner vun der Chicago Sinai Congregation, enger vun deenen eelste Synagogen am Mëttlere Westen. A senge Priedegten huet hie sech staark fir méi sozial Gerechtegkeet agesat. 1892 gouf hien zum Professer fir rabbinesch Literatur a Philosophie op der University of Chicago ernannt. Hie war och tëscht 1885 an 1897 Member vum Directoire vun der Chicago Public Library.
Thukydides (Historiker)
Berüümt gouf hien duerch säi Wierk iwwer d'Geschicht vum Peloponnesesche Krich. Als direkten Zeie vum Krich, deem seng Bedeitung hie scho fréi erkannt huet, huet e säi Wierk am Exil an Thrakien niddergeschriwwen. Am Géigesaz zum Herodot wollt hien nëmmen dat opschreiwen, wat wierklech geschitt ass. Säin Zil war et, en kloren Text ze hunn, deen op d'Géigewaart bezunn ass. Allerdéngs léisst en der Tyche, dem Zoufall, en grousse Spillraum. Säi Wierk huet eng kloer Struktur, ass an engem relativ niichterne Stil geschriwwen a weist eis seng vill Quellen déi hie benotzt huet. Säi Wierk, dat aus 8 Bicher besteet, gëtt meeschtens an 5 Deeler opgedeelt: 1) Introduktioun, 2) Archidamesche Krich, 3) De Fridde vum Nikias, 4) D'Expeditioun a Sizilien, 5)Dekeleësch-Ionesche Krich. Dat 8. Buch hält abrupt am Joer 411 op, wourun den Historiker Xenophon a senger Hellenika uknäppt.
Fir den Thukydides ass ee vun den Haaptgrënn déi zum Krich gefouert hunn, d'Hegemonie vun Athen wat Sparta sech net méi wollt gefale loossen. Den Athener Perikles ass fir hien de Prototyp vum grousse Staatsmann, och wann dësen Athen an de Krich gefouert huet.
Emil G. Hirsch
No him benannt ass d'Emil G. Hirsch Metropolitan High School of Communications (Hirsch Metro) am Quartier South Shore zu Chicago.
Thukydides (Historiker)
Net zu Onrecht gëtt dacks behaapt, datt dem Thukydides säi Wierk zu engem vun de bedeitendste Geschichtswierker vun allen Zäiten zielt, an och nach groussen Afloss hautdesdaags huet. Natierlech muss een oppassen dem Thukydides dowéinst net blann ze vertrauen, och hie konnt net alles wëssen (zum Beispill feelt a sengem Wierk de Kalliasfridden) mä et ass virun allem seng Objektivitéit déi hien zu engem groussen Historiker gemaach huet.
Fays (Vosges)
Fays ass eng franséisch Gemeng an de Vogesen an der Regioun Grand Est.
Abtei Iechternach
Si war virun allem bekannt fir hire Scriptorium, an deem am 11. Joerhonnert ënner anerem de Codex Aureus Epternacensis, de Codex Aureus Escorialensis an den Iechternacher Evangelistar entstane sinn.
An der Zäit vun der franséischer Revolutioun gouf d'Abtei grad wéi d'Abteikierch beschlagnaamt, a vun den Truppen an den Iechternacher Bierger geplëmmt. Wéi d'Pateren den 10. Februar 1797 probéiert haten zeréckzekommen, goufe se definitiv vun de Fransouse fortgedämpt an de Besëtz gouf de 24. Februar 1797 versteet.
D'Abtei mat der Kierch gouf vum Jean-Henri Dondelinger, dee virdrun Haffmeier vum Klouschter war, gesteet an an eng Faïencefabréck ëmfunktionéiert.
E groussen Deel vun aneren Abteigidder wéi z. B. d'Weilerbacher Schmelz an d'Schlass, d'Bollenduerfer Buerg, d'Ferschweiler Millen an den Diesburgerhaff goufe vum Nicolas Vincent Légier, engem franséische Regierungskommissär, opkaaft.
Prachthandschrëften aus dem Iechternacher Skriptorium
Vun de Prachthandschrëften aus dem Skriptorium vun der Abtei, déi tësche ronn 1028 an 1060 entstane sinn, sinn der haut nach 11 erhalen:
Christophe Wagner
De Christophe Wagner, gebuer den 10. November 1974 zu Déifferdeng, ass e lëtzebuergesche Filmregisseur an Dréibuchauteur.
Karriär
De Christophe Wagner huet tëscht 1995 an 2000 op der Bréisseler Héichschoul Institut Supérieur des Arts et des Spectacles (INSAS) studéiert an dës mat engem Diplom Réalisation Film-Télévision ofgeschloss.
Zanterhier huet hie Kuerzfilmer, Documentarfilmer, Pubën a Portraite realiséiert. 2011 huet hie säin éischte Long-métrage, de Krimi Doudege Wénkel realiséiert, deen am Oktober 2012 an d'Kinoe koum. 2015 koum den historeschen Drama Eng nei Zäit eraus, deen op engem Zenario vun der Viviane Thill baséiert, an deen ë. a. de fënneffache Muerd um Wandhaff thematiséiert. Bei deenen zwéi Filmer war hien och Co-Auteur vum Dréibuch.
Hien ass och Regisseur vun den zwou Staffelen (2 x 12 Episoden) vun der TV-Serie Capitani (2019, 2022), vun zwou Episode vun der 2. Staffel vun der belscher Serie Unité 42 (2019) an e puer Episode vun der Sitcom Comeback (2013).
Filmographie
Ausserdeem war hien de Regisseur vun der zweeter Ekipp vun der Geneviève Mersch hirem J'ai toujours voulu être une sainte (2003) an huet de Making of vum Pol Cruchten sengem Perl oder Pica gedréint.
Regioune vu Portugal
Portugal ass a siwe Regiounen agedeelt (região op portuguisesch) dovu fënnef Regiounen um portugisesche Festland an zwou autonom Iwwerséiregiounen.
Arsène Soreil
Den Arsène Soreil, gebuer zu Hamoul, an der Gemeng Rendeux de 5. Februar 1893, a gestuerwen zu Ans de 5. Mäerz 1989, war e belsche Professer, Schrëftsteller, Journalist, a Vertrieder vum Mouvement wallon.
Den Arsène Soreil koum an enger Famill, déi sechs Kanner hat op d'Welt, hie war den Eelste vun der Band. Säi Papp war Schouster a seng Mamm Néiesch. D'Haus an deem hien op d'Welt koum war eng kleng Heip. Dat geet aus sengen eegenen Aussoen ervir, well wie hie fënnef Joer hat, si seng Eltere fortgeplënnert, an d'Haus gouf ofgerappt. Hie schreift spéider: La charpente et le torchis ne devaient pas faire un gros tas.
No senger Primärschoul déi hie bei de Schoulmeeschtere Jules Houba zu Rendeux, a Louis Thirion zu Erezée gemaach huet, ass hien an de Kolléisch gaangen. Hien huet seng humanités greco-latines am Alumnat de Bure de vun Assomtionniste geleet gouf ugefaangen. Haut ass dat de Kolléisch vun Alzon.
Hien huet säi Secondaire zu Taintignies bei Tournai ofgeschloss, an huet duerno e Studium op der Universitéit vu Léiwen ugefaangen, dat hien zu Bréissel, Léck a Paräis komplettéiert huet.
No sengem Studium zu Paräis, dat zwee Joer gedauert huet, krut hien 1928 en Diplom an Études supérieures en esthetique, an 1931 gëtt hien Docteur en philosophie et lettres (philologie romane).
Zu deem Moment hat seng professionell Carrière schonn ugefaangen, hien huet 18 Méint am Krichsministère geschafft. hien huet als Ersatzprofesser am Athenée royal de Bouillon geschafft, duerno zu Tirlemont, Malmedy a Léck.
1937 krut hien eng Plaz als Chargé de cours op der Universitéit zu Léck, an e bësse méi spéit gouf hien do Professer an Esthétique générale, eng Plaz déi hie bis zu senger Pensioun 1963 behalen huet.
No senger Pensioun huet hien nach Coursen um Institut supérieur d'achéologie et d'histoire d'art zu Bréissel ginn.
Wierker
Den Arsène Soreil huet eng ronn drësseg Wieker publizéiert, sief et Gedichtssammlungen, ästheetesch Analysen, Kriticken, Virwierder, a verschidde literaresch Glossen.
NGC 1999
Den NGC 1999 ass e stëbsege Reflexiounsniwwel am Stärebild Orion, op enger Distanz vu 1.500 Liichtjoer. De Gas gëtt vum variabele Stär V380 beliicht a mécht sou och d'Stëbstrukture siichtbar. Den Niwwel ass an der Géigend vum bekannten Orionniwwel M42.
Arsène Soreil
Wierker
Als Journalist huet hie sech vun 1932 bis 1934 ëm déi literaresch Lécker Revue Cahier mosans bekëmmert, duerno ëm Terre Wallonne, eng Revue déi all Mount erauskoum a literaresch a sozial Froen als Sujet hat.
Donieft war hie Mataarbechter bei der Lécker Wochenzäitschrëft Forces nouvelles a bei den Zeitungen Le soir a La Vie wallone.
Luke Haas
Donieft hat de Luke Haas sech och en Numm als Chronist souwuel vun de lëtzebuergescher Rockmusek, wéi och vun der lëtzebuergescher Comiczeen gemaach. Hien huet selwer och verschidde Comics gezeechent a fir däitsch Comic-Editeuren Iwwersetzungen aus dem Franséische gemaach.
Klupp
Et ënnerscheet een hautdesdaags tëscht mechaneschen an elektronesche Kluppen
Mechanesch Kluppe gläichen engem grousse Pied à coulisse. Elektronesch Kluppen erméiglechen eng elektronesch Miessung a Späicherung vun de Miessdaten fir datt déi digital kënne weiderverschafft ginn. Do gëtt et verschidde Bauformen déi awer méi oder wéineger der mechanescher Klupp gläichen.
De 27. Juni 1986 huet den Deputéierte François Colling am CEPS/INSTEAD zu Walfer, a Presenz vum Minister Robert Krieps, déi weltwäit éischt elektronesch Klupp virgestallt. Den 30. Juni 1986 konnt een am Luxemburger Wort liesen "Welt-Erstvorstellung eines Luxemburger Produktes: Selbstregistrierende Meßkluppe, eine Erfindung von Pierre Schram". De Pierre Schram war Forstingenieur a Chef vum Aménagement forestier bei der Lëtzebuerger Forstverwaltung. Leider konnt deemools kee Partner fir d'Vermaartung fonnt ginn, sou datt et fir Lëtzebuerg beim Prototyp bliwwen ass. Ausganks der 1990er Jore koumen an Däitschland déi éischt elektronesch Kluppen op de Maart, an no an no huet sech an der Holzindustrie d'digital Holzvermiessung installéiert.
Halloween
Als Halloween bezeechent een e virun allem eent an Irland an an den USA traditionell gefeiert Fest an der Nuecht vum 31. Oktober op den 1. November.
Säin Urspronk huet Halloween an engem Karschnatz- an Neijoerschfest vun de Kelten, dem Samhain ("Enn vum Summer"). D'heednesch Kelten hu gemengt, un de Beréierungspunkte vun der Joreszäite wier Kontakt tëscht der Geeschterwelt an de Stierfleche méiglech, an Hexen a béis Geeschter géife versiche fir an de Kierper vun engem Déier oder enger Persoun ze fueren. Dofir huet d'Bevëlkerung freeschlech Kostümer ugedoe a grouss Feiere gemaach fir se ze verdreiwen. Esou gläicht Halloween dem Brauch vum Trauliicht.
Mat der Christianiséierung vun Europa ass dee Brauch awer no an no verluer gaangen an Allerhellegen an Allerséile sinn an d'Plaz komm. Just op der irescher Insel huet e sech nach gehalen, mat der Besonneschkeet, datt d'Leit hir Feieren an eng ausgehielegt Ribb mat drageschnëtztem Gesiicht gesat hunn (als Symbol fir d'Operstoe vun den Doudegen). Duerch déi staark iresch Auswanderungen an d'USA ass Halloween och dohi komm, wou et och säin aktuellen Numm krut, als Verkierzung vun All Hallow's Eve ("Virowend vun Allerhellegen"). An den USA gouf amplaz vun der Ribb déi do méi heefeg Kalbasse geholl an d'Trauliicht vun Halloween ass zur Jack O'Laterne ginn. Déi US-amerikanesch Kanner spillen deen Owend Trick or Treat ("Spiicht oder Cadeau"): als Gespenster an Hexe verkleet gi se vun Haus zu Haus a fuerdere Suen a Séissegkeeten, soss dreeë se domat fir de Leit aus dem Haus eng ze stiichten.