cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bifdeck
Numm
Well d'Etymologie vu Bif- > beef = "Rand" net ëmmer kloer ass, gëtt och alt vu "Schwéngs"- oder "Päerdsbifdeck" geschwat, fir eng Tranche Fleesch vun deenen Déieren ze bezeechnen.
Provënz Flämesche Brabant
D'Provënz Flämesche Brabant (nl.: Vlaams-Brabant) ass eng vun den 10 belsche Provënzen. et ass déi jéngst an och déi klengst Provënz vu Flandern. Si ass offiziell den 1. Januar 1995 entstanen aus der Deelung vun der fréierer Provënz Brabant.
Arrondissement Draguignan
Den Arrondissement Draguignan ass eng franséisch administrativ Andeelung am Departement Var an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Den Haaptuert ass Draguignan.
Den Arrondissement setzt sech aus 12 Kantonen zesummen:
Séi
E Séi ass e Gewässer dat steet, mat oder ouni Zou- an Offloss vu Gewässer déi fléissen an ass vollstänneg vun enger Landfläch ëmginn.
Wale fir d'Europäescht Parlament 1984 (Lëtzebuerg)
Si goufen de 17. Juni 1984 ofgehalen, als Deel vun den allgemenge Wale fir d'Europäescht Parlament 1984, an zäitgläich mat de Wale fir d'Chamber.
Als Resultat huet d'DP hiren zweete Sëtz zugonschte vun der LSAP verluer, déi der elo hirersäits zwéin hat.
Kleng Mierjoffer
Déi kleng Mierjoffer (dänesch: den lille Havfrue) ass eng weltbekannt Statu am Hafe vu Kopenhagen, déi den 23. August 1913 ageweit gouf.
Quelle vun der Figur
D'Geschicht vun der Joffer mam Fëschschwanz geet zeréck bis op d'Seeche vun der Undine. Lëtzebuerg kennt d'Melusina. Weltbekannt gouf dem Hans Christian Andersen säi Märchen, dat hien 1837 erausbruecht huet.
Wéi et zu der Statu koum
Et war dem Hans Beck säi Ballet, deen 1909 den dänesche Béierbrauer Carl Jacobsen (Carlsberg) sou besiess gemaach hat, datt hien eng Statu zu hirer Éier wollt opriichte loossen. De Sculpteur Edward Eriksen krut den Optrag, eng bronze Mierjoffer ze géissen. Fir de Kapp an den Torso huet den Eriksen seng Fra Eline als Modell geholl. Interessanterweis weist d'Statu de Moment vun der Metamorphos, dee Moment an deem sech de Fëschschwanz a Bee verwandelt.
D'Statu ass 165 Zentimeter héich a weit 175 Kilo. D'Mierjoffer sëtzt op engem Granitsteen a kuckt a Richtung Stad. Scho laang ass déi Statu eng vun de meeschtfotograféierte Skulpturen op der Welt.
Wéi och d'Gëlle Fra gouf d'Joffer 2010 ofmontéiert, fir tëscht Mee an Oktober op der Weltaustellung zu Shanghai gewisen ze ginn.
Konschtzerstéierer
Déi plakeg Joffer huet net nëmmen d'Fantasie vun den Touriste gerëselt; och Konschtzerstéierer hu sech ugeschwat gefillt:
Meubert
Meubert ass den Numm vun enger lëtzebuergesch Mark Liewensmëttel, déi vun 1947 bis den Hierscht 2009 vun der Firma Globex Sàrl vermaart goufen an zanterhier vun der Firma Fixmer-Van Landewijk.
Arrondissement Chaumont
Den Arrondissement Chaumont ass eng franséisch administrativ Andeelung am Departement Haute-Marne an der Champagne-Ardenne.
Meubert
Ënner dem Numm Meubert gëtt Panéiermiel sou wéi och verschidden Zorte Steifen, wéi Tapioca, Räis- a Gromperemiel, Schmull, Geescht, asw. fir Zosen an Zoppe méi déck ze maache verkaaft.
Arrondissement Chaumont
Den Haaptuert ass Chaumont.
Pierre Schiltz (Buergermeeschter)
De Pierre Schiltz, gebuer de 15. November 1881 zu Rëmeleng, a gestuerwen de 14. Januar 1952 zu Téiteng, war Buergermeeschter vun der Gemeng Keel an e Fabrikant vu Karbidsluuchten.
Meubert
Den Numm "Meubert" ass aus de Virnimm vun 3 vun den éischten Associéë vu Globex, Michel, Eugène an Albert, zesummegesat. Ufanks goufen och aner Produkter, wéi z. B. Nuddelen, ënner deem Numm verkaaft (an den Nuddele goufen, als Verkafsgimmick, Hellegebillercher bäigeluecht), mä schonn an den 1960er Joren gouf sech op déi Gamme festgeluecht, déi et och nach haut gëtt.
Arrondissement Chaumont
Den Arrondissement setzt sech aus 11 Kantonen zesummen:
Pierre Schiltz (Buergermeeschter)
Hien huet a Frankräich eng Léier als Mecanicien gemaach. Säi Spëtznumm Lutepitti krut e wéi en nees zeréck zu Lëtzebuerg war, a sech als Kniwweler druginn huet, fir d'Schwächte vun den deemolege Karbidsluuchten ze behiewen a se duerno a senger Téitenger Fabrick selwer ze fabrizéieren (do wou haut d'Firma Poeckes dran ass). Deen éischte patentéierte Modell war d ' Excelsior. 1913 huet en d ' Record gebaut, déi weltwäit zum Asaz koum, an 1934 d ' Record 2.
An de Joren 1921-28, 1932-34 an 1952 war de Pierre Schiltz Keeler Buergermeeschter.
Canton de Salon-de-Provence
De Canton de Salon-de-Provence war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Aix-en-Provence, am Departement Bouches-du-Rhône an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Canton de Peyrolles-en-Provence
De Canton de Peyrolles-en-Provence war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Aix-en-Provence, am Departement Bouches-du-Rhône an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
425 v. Chr.
430 v. Chr. | 429 v. Chr. | 428 v. Chr. | 427 v. Chr. | 426 v. Chr. | 425 v. Chr. | 424 v. Chr. | 423 v. Chr. | 422 v. Chr. | 421 v. Chr. | 420 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 425 v. Chr.
Dominique Lang
Den Dominique Lang, gebuer de 15. Abrëll 1874 zu Diddeleng, gestuerwen den 22. Juni 1919 zu Schëffleng, war e lëtzebuergesche Moler. Hie gouf de 24. Juni 1919 zu Diddeleng begruewen.
Den Dominique Lang huet am Kolléisch beim Michel Engels a beim André Thyes Konscht geléiert. Duerno ass hien op d'Académie des beaux-arts zu Antwerpen gaangen. Hien huet zesumme mam Kënschtler Umberto Cappelari e Fotostudio opgemaach. Ab 1911 war en war Zeecheprofesser am Meedercherslycée zu Esch an 1913 an der Industrieschoul zu Esch-Uelzecht.
Den Dominique Lang war en impressionistesche Moler. Hie gouf 1911 mat der Anne-Marie Ney vun Diddeleng bestuet.
Ausstellungen
Am Joer 1994 war eng grouss Retrospektiv vun de Biller vum Dominique Lang zu Diddeleng. Seng Biller waren ze gesinn an: Am Joer 2023 sinn dem Dominique Lang seng Biller an der Ausstellung Im ''Glanz des Impressionismus? Dominique Lang (1874–1919) und Zeitgenossen'' an der Villa Vauban zu Lëtzebuerg.
Canton de Saint-Étienne-en-Dévoluy
De Canton de Saint-Étienne-en-Dévoluy war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Gap, am Departement Hautes-Alpes an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Norbert Weber
Den Norbert Weber, gebuer de 16. Februar 1925 zu Iechternach a gestuerwen de 17. Mäerz 2007, war e lëtzebuergesche Kolumnist an Auteur.
Wéinst politeschen Differenze mam Minister Robert Krieps huet den Norbert Weber 1975 ëm eng Versetzung gefrot. 1977 huet hien als ee vun deene wéinege géint d'Zerstéierung vum Iechternacher Lëschenhaus protestéiert a weider Opféierunge vu senge Wierker verbueden, bis datt déi Responsabel vun där Dot net méi am Amt wieren.
Vun 1979 u war e kuerz Zäit Cabinetschef vum Pierre Werner am Kulturministère. En huet sech aus der Kulturpolitik zeréckgezunn, wéi sech fir hien erausgestallt huet, datt säin neie Minister keng kloer Iddien a Saache Kultur hat.
Et gëtt ugeholl, datt hien et war, deen ënner dem Pseudonym Luussert tëscht 1974 an 1979 am Luxemburger Wort, wéi d'CSV an der Oppositioun war, schaarf Kriticke géint d'Regierung Thorn-Vouel-Berg geschriwwen huet.
Seng literaresch Produktioun ëmfaasst Theaterstécker, Lauschterspiller an, ënner dem Pseudonym Nowe, eng Rei vu Revuen.
1966 huet hien den Nationale Literaturpräis kritt, an 1990 d'Dicks-Rodange-Lentz-Sëlwerplackett, déi en zeréckgeschéckt huet, wéi e gemierkt huet, wien déi Plackett soss nach kritt huet.
Amedeo Modigliani
Den Amedeo Modigliani, gebuer den 12. Juli 1884 zu Livorno an der Toskana, a gestuerwen de 24. Januar 1920 zu Paräis, war en italieenesche Kënschtler mat jiddeschen Originnen, de gemoolt a sculptéiert huet.
Den Amedeo war dat véiert Kand vum Flaminio Modigliani a senger Fra, der Eugenia Garsin. Nodeem sengem Papp säi Geldwiessel-Geschäft faillite gaange war, huet d'Famill an Aarmut gelieft. Mat 14 Joer huet den Amedeo ugefaange matmolen. Seng schlecht Gesondheet huet et him net erlaabt, mat sengen Etüd weiderzefueren. Tëscht 1901 an 1905 ass en duerch Italie gereest fir sech z'erhuelen. Déi meescht Zäit huet en a Muséeën domat verbruecht, sech zu Roum, zu Florenz an zu Venedeg déi al Meeschteren unzekucken.
1906 koum en op Paräis, wou en dräi Joer blouf. Seng éischt Paräisser Biller erënneren un den Toulouse-Lautrec.
Wierker
...
486 v. Chr.
6. Joerhonnert v. Chr. | 5. Joerhonnert v. Chr. | 4. Joerhonnert v. Chr. 491 v. Chr. | 490 v. Chr. | 489 v. Chr. | 488 v. Chr. | 487 v. Chr. | 486 v. Chr. | 485 v. Chr. | 484 v. Chr. | 483 v. Chr. | 482 v. Chr. | 481 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 486 v. Chr.
Romsée
Romsée ass eng belsch Uertschaft an der Gemeng Fléron, Provënz Léck.
Romsée a war bis 1976 eng eegestänneg Gemeng. Si gouf bei der belscher Gemengereform grad sou wéi Retinne a Magnée un d'Gemeng Fléron ugeschloss.
D'Uertschaft huet ronn 4000 Awunner.
Geschicht vu Romsée
Ënner dem Ancien Régime war Romsée eng Uertschaft, déi zu der Vogtei vu Fléron gehéiert huet.
Um reliéise Plang huet Romséé zu der Par Chênée gehéiert. Zanter 1755 goufen awer an der Kapell Notre-Dame Läichendéngschter gehalen, a vu 1762 un, goufe Leit an där Kapell bestuet.
1763, gouf an der Kapell en Dafsteen opgeriicht, an zur Zäit vum Concordat (1801) gouf d'Kapell eng Parkierch.
Romsée war wéi déi meescht Uertschaften déizäit e Bauerenduerf, an duerch seng hiwweleg Lag, hat d'Landwirtschaft do schonn am Ufank vum 19. Joerhonnert, sech haaptsächlech op d'Véizuucht orientéiert. Ëm 1840 war d'Hallschent vun der Duerffläch vu Perche beluecht. De Véitrapp vum Duerf hat 30 Päerd, 200 Kéi an 150 Schof.
Wann een och nach net vun enger richteger Industrie schwätze kann, war et awer soudatt et zu Romsée en ettlech kleng Schmëtte gouf, déi fir de Kont vu Lécker Händler Neel fabrizéiert hunn, haaptsächlech fir d'Schëffsschantieren an Holland an op Zeeland. Donieft hu kleng Kuelegrouwen ëm d'Uerschaft dës Schmëtte mam Brennes beliwwert.
Géint 1812 gouf et net manner wéi 12 kleng Kuelegrouwen, déi awer lues a lues zougemaach hunn, well se d'Konditioune vum Gesetz vun 1810 fir eng Konzessioun ze kréien net erfëllt hunn.
1838 goufen en et nach follgeng Grouwen zu Romsée: Fonds des Tawes, Donné, Nooz, Refroideur, Fourchette, Steppes, a Wérister. Et war haaptsächlech där leschtgenannter ze verdanken, datt an der zweeter Hallschent vum 19. Joerhonnert d'Mecanisatioun weidergedriwwe gouf an zwou Kuelegrouwen iwwerlieft hunn, déi vun 1896 mat moderne Mëttele geschafft hunn. Dat waren d'Kuelegrouf vu Vaux an déi vu Romsée déi der Société Charbonnière de Werister gehéiert hunn. D'Kuelegrouf Vaux gouf 1951 zougemaach, an déi vu Romsée 1967.
Um Héichpunkt vun der Exploitatioun am Joer 1947, hunn do ronn 1.500 Leit an de Galerië geschafft.
Diddelengerbaach
D'Diddelengerbaach ass eng franséisch-lëtzebuergesch Baach. A Frankräich heescht se och nach Ruisseau de Molvange oder Ruisseau des Quatre Moulins an huet beim Sandre de Code A8920300.
Si entspréngt 7 Kilometer hanner der franséischer Grenz am Bois de la Husse um lieu-dit In der Klaus tëscht Äescher a Ruxweller, op enger Héicht vun ongeféier 355 Meter (NG-L).
Si leeft duerno duerch Äescher (Escherange) wou vu lénks de Weihergraben draleeft, Muelweng (Molvange) a Wuelmereng (Volmerange-les-Mines), fir hanner Wuelmereng tëscht de Grenzmaarken FL 110 a FL 109 op lëtzebuergeschen Terrain ze kommen.
Vun do un huet si missen duerch d'Diddelenger Schmelz lafen, wou se agequetscht a Bëtongsréier och nach eng Parti vun hirem Waasser ofgezaapt krut fir d'Killanlage vun der Schmelz ze fidderen. Dat ass haut eriwwer, awer d'Réier si bliwwen.
No dësen Industrieanlage leeft se erëm e puer honnert Meter fräi bis op d'Héicht vun der Parkplaz nieft dem Gemengenhaus zu Diddeleng. Do verschwënnt se dann erëm an engem Tunnel, fir no ronn 2 Kilometer am Norden hanner Biereng erëm d'Sonn ze gesinn.
Vun do aus leeft d'Diddelengerbaach liicht no Osten op d'Rangéiergare vu Beetebuerg zou. Bis an de 1970er Joren ass se do duerch eng grouss Supp gelaf, wou fir si d'Gesellschaft vun de Mouke méi flott war wéi déi vun den Eisebunnswaggonen elo. Si ass och op der ganzer Längt vum Triage vu Beetebuerg erëm deelweis abetonnéiert, an duerch Beeteburg leeft se och sträppweis an engem Tunnel. Si huet just op deene leschten 300 Meter, éier si, hanner dem Altersheem bei der ARAL-Statioun vu riets an d'Uelzecht leeft, erëm fräie Laf.
No engem Trajet vu ronn 14.5 Kilometer huet se ongeféier 85 Meter Héicht verluer.
Halikarnassos
Halikarnassos war eng antik griichesch Stad an entsprécht dem haitege Bodrum an der Tierkei.
Berüümt ass Halikarnassos duerch de Mausoleum, eent vun de Siwe Weltwonner. De bekanntste Jong vun der Stad war sécherlech den Herodot, de "Papp vun der Geschicht".
Zanter 480 v. Chr. huet d'Artemisia I., Duechter vum Lygdamis, iwwer Halikarnassos regéiert. Zu hirem Räich hunn och d'Inselen Kos an Nisyros gezielt. Wärend de Perserkricher huet si sech un der Säit vum Xerxes mat fënnef Schëffer géint d'Griichen engagéiert, an him ënner anerem och ofgeroden, sech op eng Schluecht bei Salamis anzeloossen.
Am 5. Joerhonnert v. Chr. war Halikarnassos Member vum Attesche Séibond.
386 v. Chr. ass d'Stad nees ënner de persesche Regime gefall. De Satrap Maussollos vu Karien huet Halikarnassos zur Haaptstad vu sengem Räich erhuewen a se zu enger Festung ausgebaut. No sengem Doud huet seng Fra a Schwëster Artemisia II. d'Herrschaft iwwer Karien a Rhodos iwwerholl. Si huet déi gréisst Kënschtler aus ganz Griicheland komme gelooss fir um Graf vum Maussollos ze schaffen, dem Mausoleum. Zu dëse Kënschtler zielen ënner anerem Leit wéi de Leochares, den Timotheos, de Skopas oder de Bryaxis.
Vun ongeféier 280 bis 200 v. Chr. war Halikarnassos ënner ptolemäescher Herrschaft.
Duerch d'Expansioun vun de Seleukiden an d'Ënnerwerfung vun de griichesche Stied a Klengasien koum Roum mat an d'Spill. Am Krich géint den Antiochos III. huet Halikarnassos un der Säit vun de Réimer gekämpft a sou seng Onofhängegkeet geséchert.
Zanter 129 v. Chr. huet Halikarnassos zu der réimescher Provenz Asia gehéiert.
Ze bemierke bleift nach, datt de Bëschof Nicolas Adames de 27. Mäerz 1863 zum Titulärbëschof vun Halikarnassos ernannt gouf.
Um Spaweck
בודרום Bodrum
Ramon Kirsch
De Ramon Kirsch, gebuer 1959, ass e fréiere Radios-Animateur, deen an der fräier Radioszeen zu Lëtzebuerg aktiv war.
Nodeem hien 1984 beim belsche Radio Sud Athus an dem franséische Radiosender RMT Amnéville geléiert hat, war hien 1986 ee vun den éischte Moderateure vum lëtzebuergesche Pirateradio RFM ginn. Hie war och de leschten Animateur vun deem Radio, wéi den RFM de 5. Mee 1992 opgehalen huet.
Nom RFM ass de Ramon Kirsch 2 Joer laang bei den DNR gaangen, wou hie seng Sendung "Starparade" vum RFM weidergefouert huert. Nieft der Starparade, déi eng lëtzebuergesch Versioun vun de "Großen 8 von Radio Luxemburg" war, war och säin Editorial "Wichteges a manner Wichteges" dënschdes owes um RFM bekannt. Do ass een Evenement aus der Woch ënner d'Lupp geholl ginn. Bei alle Radioe bei deenen hie war, war e virun Allem de Spezialist vun den "Oldien", a seng Sendung huet ëmmer "Going Back in Time" geheescht.
No ettleche Jore beim Lokalradio Radio Diddeleng huet en 2005 senger Radiocarrière e provisorescht Enn gesat, bis en 2011 nees seng Sendung "Chanson française" opgeholl huet.
Rozérieulles
Rozérieulles ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Duerch Rozérieulles leeft d'Nationalstrooss N3 déi zu der Voie de la Liberté gehéiert.
Am Zweete Weltkrich sinn déi amerikanesch Truppen déi um Virmarsch no Oste waren, zu Rozérieulles de 4. September 1944 op ee staarke Widderstand vun der Wehrmacht gestouss. Et huet bis den 20. November 1944 gedauert bis se sech de Wee fräi gemaach haten.
Canton de Moulins-Ouest
De Canton de Moulins-Ouest war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Moulins, am Allier an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
12. Juni
Den '''12. Juni''' ass den 163. Dag vum Joer (164. am Schaltjoer) am Gregorianesche Kalenner.
Arrondissement Langres
Den Arrondissement Langres ass eng franséisch administrativ Andeelung am Departement Haute-Marne an der Champagne-Ardenne.
Den Haaptuert ass Langres.
Den Arrondissement setzt sech aus 10 Kantonen zesummen:
Koptesch Kierch
D'Koptesch Kierch ass eng chrëschtlech Kierch vun Egypten mat tëscht fënnef an zéng Millioune Memberen a 40 Diözeesen. Et gëtt och nach méi kleng Communautéiten a Libyen, am Sudan an an enger Rei anere Länner.
Kierchechef war zanter 1971 de Poopst Shenouda III. Zanter 2012 ass et den Tawadros II.
Als Grënner vun der Koptescher Kierch gëtt deen als Märtyrer veréierte Johannes Markus ugesinn, dee sech der Legend no am 1. Joerhonnert zäitweis an Egypten opgehalen huet. Grouss Deeler vun der Bevëlkerung sinn am 1. an 2. Joerhonnert der Kierch bäigetratt.
D'Koptesch Kierch gebraucht zanter dem 2. Joerhonnert déi koptesch Sprooch als Sakralsprooch.
D'Mënchtum huet eng laang Traditioun a gouf duerch den Hellegen Antonius (ëm 251-356) an duerch de Pachomios (ëm 292-346) gegrënnt.
Koptesch Communautéit zu Lëtzebuerg
Op Basis vun enger autorisation de célébrer vum Äerzbëschof Jean-Claude Hollerich, zelebréiert d'Communautéit vun de Kopten aus Eritrea zanter 2016 an der Kierch am Rollengergronn zweemol an der Woch hir Gottesdéngschter, dëst well d'Kierch net méi vun de Katholicke gebraucht gëtt.
Departement Finistère
De Finistère (29)  ass e franséischt Departement an der Regioun Bretagne. Op Bretonesch ass säin Numm Penn-ar-Bed
Geschicht
D'Departement gouf wéi déi aner 82 Departementer, wärend der franséischer Revolutioun, de 4. Mäerz 1790, an Applikatioun vum Gesetz vum 22. Dezember 1789, geschaf. Et setzt sech zesummen aus engem Deel vun der fréierer Provënz Bretagne.
Geographie
De Finistère ass dat westlechst Departement vu Frankräich, a grenzt am Norden, Westen, a Süden un den Äermelkanal an den Atlantik. Am Oste stéisst un d'Côtes d'Armor an de Morbihan.
D'Längt vu senger Küst ass 1.250 km, wat ongeféier engem Véirel vun der Küstelängt vu ganz Frankräich entstprécht. Den Deel vum Mier deen am Weste vum Finistère läit gëtt Mer d'Iroise genannt. Dozou gehéieren en ettlech Insele wéi Ouessant, den Archipel de Molène, d'Île de Sein, déi virun der Pointe du Raz leien, an am Süden den Archipel des Glénan.
Caspar Mathias Spoo
De Caspar Mathias Spoo, gebuer als Gaspar Spoo de 7. Januar 1837 zu Iechternach a gestuerwen de 17. Mäerz 1914 zu Esch-Uelzecht, war e lëtzebuergeschen Industriellen a Politiker.
Seng berufflech Carrière
De Spoo, deem seng Elteren Aarbechter an der Faience-Fabrick Dondelinger waren a scho fréi gestuerwe waren, huet a jonke Joren am Staatsdéngscht ugefaangen ze schaffen, fir sech a seng Gesëschter iwwer Waasser ze halen. En huet seng Plaz bei der Post opginn, fir mam André Duchscher, deen hie scho vu Jonktem u kannt huet, d ' Société Duchscher Frères et Spoo, d'Wecker Schmelz, ze grënnen.
Seng politesch Carrière
Do donieft huet hie sech politesch engagéiert. E gouf 1893 an den Escher Gemengerot an 1896 an d'Chamber gewielt. Als Éischten huet hien, zesumme mam Michel Welter, zu Lëtzebuerg moderne Walkampf gemaach, andeems en e Programm opgestallt a publizéiert huet, Rieden doruechter gehalen huet, asw. Politesch war de Spoo dem lénksliberale (Kleng-)Biergertum zouzerechnen; hien huet sech, ënner dem Afloss vum André Duchscher, fir d'allgemengt Walrecht, fir eng successiv Besteierung a fir allgemeng Sozialversécherungen agesat. Hien huet och de Bau vun enger Industrieschoul an engem Meedercherslycée zu Esch gefuerdert a sech allgemeng dofir engagéiert, datt de Kanton Esch-Uelzecht, deen duerch d'Industrialiséierung wirtschaftlech an demographesch staark u Gewiicht gewonnen hat, besser an der Chamber sollt vertruede sinn. Säi soziaalt Engagement an der paternalistescher Traditioun vum 19. Joerhonnert huet him de Bäinumm "Pappa Spoo" abruecht.
Hie war mat der Barbe Kiesel bestuet a Papp vun ë. a. dem Armand Spoo. Bei sengem Begriefnes um Escher Jousefskierfecht huet de Michel Welter d'Läicheried gehalen. Hien huet de Spoo "d'Gewësse vum lëtzebuergesche Sozialismus" genannt. .
De Spoo an d'Lëtzebuergescht
Scho wéi en den 10. November 1896 den Eed als neien Deputéierte an der Chamber sollt ofleeën, huet de Spoo - op Lëtzebuergesch - e Playdoyer dofir gehalen, d'Verfassung misst geännert ginn, well do nach ëmmer vun engem "Kinnek-Groussherzog" rieds wier (zanter 1890 hat Lëtzebuerg mam Adolphe en 'eegene' Groussherzog), an och, fir datt do d'allgemengt Walrecht sollt festgeschriwwe ginn.
Och seng eigentlech Untrëttsried, den 9. Dezember 1896 huet de Spoo op Lëtzebuergesch gehalen, an huet do dra gefuerdert, datt Lëtzebuergesch an der Chamber sollt däerfe geschwat ginn. Intressant war d'Justifikatioun dofir, déi en an der Ried ginn huet: De Gebrauch vum Lëtzebuergesche wier duerch den Artikel 29 vun der Verfassung vun 1868 gedeckt, deen Däitsch a Franséisch als Amtssproochen definéiert huet A Lëtzebuergesch wier nun eemol Däitsch ("Ons Sprôch as dĕ deitsch!"), an nawell "méi al a méi éierwäert [...] wéi dat sougenannt Houdäitsch." Se wier "ee vun de gesontesten a räichsten Idiome vun der germanescher Zong", deen "e feierfeste Geldschaf voll kosperer Sproochpierelen a Wierder" enthale géif. Doropshin huet d'Chamber ofgestëmmt, ob en Deputéierten d'Recht soll hunn, fir an der Chamber Lëtzebuergesch ze schwätzen. Alleguer hu se géint dem Spoo säi Virschlag gestëmmt, bis op den Deputéierte Brincour, dee sech enthalen huet, well fir deen déi "konstitutionell Fro" net kloer war.
De Spoo war iwwregens net deen Éischten, deen an enger Chambersëtzung Lëtzebuergesch geschwat huet: An der Chambersëtzung, den 28. Abrëll 1848 zu Ettelbréck, wou et drëms goung, ob Lëtzebuerg sech sollt un der Frankfurter Nationalversammlung bedeelegen, ass de Karl Mathias André matzen an enger Ried vu Franséisch op Lëtzebuergesch gewiesselt, an den Norbert Metz huet him op Lëtzebuergesch geäntwert, well "d'Stänn an de Public sollten alles genee verstoen". Dat waren déi éischt Wierder Lëtzebuergesch, déi an der Chamber geschwat goufen. — Ze bemierke bleift, datt den Nicolas Spanier an den Henri Greisch an der Chambersëtzung vum 12. Oktober 1848 och “im vaterländischen Dialekte”, also Lëtzebuergesch, geschwat hunn.
Wéi um Schoulgesetz vun 1912 geschafft gouf huet de Spoo gefuerdert, datt d'Lëtzebuergescht soll Flichtfach an de Primärschoule ginn, wat dunn och geschouch. De Staatsminister Paul Eyschen huet dat ënnerstëtzt an den Nik Welter krut den offiziellen Optrag d'Schoulbuch Das Luxemburgische und sein Schrifttum ze schreiwen.
Ausserdeem huet den C.M. Spoo ë. a. iwwer de Michel Lentz an den Dicks divers Artikelen an Ons Hémecht an an der Natio'n verëffentlecht an huet sech op Konferenzen doruechter am Land mat dofir agesat, dem Michel Rodange säi Renert, dee bis dohi sou gutt wéi vergiess war, engem breede Publikum bekannt ze maachen.
Norbert Hoffmann
Den Norbert Maurice Hoffmann, gebuer den 28. Juli 1916 zu Diddeleng, gestuerwen den 10. Februar 2011, war e lëtzebuergesche Komponist, Dirigent a Musekspedagog.
Hie war Dirigent vun der Lëtzebuerger Militärmusek an huet am Ganzen eppes iwwer 300 Museksstécker komponéiert.
Canton de Pélissanne
De Canton de Pélissanne ass eng franséisch administrativ Andeelung an den Arrondissementer Aix-en-Provence an Arles, am Departement Bouches-du-Rhône an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Canton de Saint-Firmin
De Canton de Saint-Firmin war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Gap, am Departement Hautes-Alpes an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Sainte-Ruffine
Sainte-Ruffine ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Nicolas Estgen
Den Nicolas Estgen, gebuer den 28. Februar 1930 zu Diddeleng a gestuerwen de 26. Dezember 2019 an der Stad Lëtzebuerg, , war e lëtzebuergeschen CSV-Politiker.
Säi Liewen
Den Nic. Estgen huet Literatur, Philosophie a Psychologie um fréiere Centre universitaire de Luxembourg an op der Sorbonne zu Paräis studéiert. Hie gouf duerno Enseignant am Lycée technique des arts et métiers an am fréieren Institut supérieur de technologie. E puer Joer méi spéit ass hien awer an den Educatiounsministère gewiesselt, wou en tëscht 1962 an 1978 haaptsächlech fir déi technesch Beruffsausbildung verantwortlech war. 1979 gouf hien Direkter vun der Dikrecher Hotelschoul.
An de spéiden 1960er Jore war hien uganks Generalsekretär an duerno, vun 1970 bis 1997 President vun der Action Familiale et Populaire.
Hie war och Member vun ettlechen europäesche Vereenegungen a President vun den CSV-Senioren.
Hie war mat der Finy Colling bestuet (gestuerwen 1990) a Papp vu véier Kanner.
Politesch Carrière
Vum 14. August 1979 bis den 18. Juli 1994 war den Nic. Estgen Member vum Europäesche Parlament, deem säi Vizepresident e vun 1982 bis 1984 a vun 1992 bis 1994 e war.
Den 31. Januar 1995 ass hie fir d'Erna Hennicot-Schoepges an d'Chamber nogeréckelt, wéi déi Ministesch gouf, a war do bis 1999 Deputéierten. Hien huet sech haaptsächlech fir d'Familljen- a Bildungspolitik agesat.
Gustave Garrigou
De Gustave Garrigou, gebuer de 24. September 1884 zu Jaoul-Vabre a gestuerwen den 28. Januar 1963 zu Esbly, war e franséische Vëlossportler an Tour de France-Gewënner.
Biographie
De Garrigou war Profi vun 1907 bis 1914.
Hien ass vun 1907-1908 an der Ekipp Peugeot gefuer, duerno vun 1909 bis 1912 bei Alcyon, a vun 1913 bis 1914 erëm bei Peugeot.
Hie war och dacks den Zweeten an zwar bei Milano - Sanremo (1907 an 1912), bei Bordeaux - Paris (1911) a bei Paris - Roubaix (1912).
Bei Bordeaux-Paris war hien och nach 1907 an 1912 den Drëtten.
Bure (Meuse)
Bure ass eng franséisch Gemeng an der Meuse an der Regioun Grand Est.
Canton de Moulins-Sud
De Canton de Moulins-Sud war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Moulins, am Allier an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Arrondissement Saint-Dizier
Den Arrondissement Saint-Dizier ass eng franséisch administrativ Andeelung am Departement Haute-Marne am Grand Est.
Den Haaptuert ass Saint-Dizier.
Den Arrondissement setzt sech aus 11 Kantonen zesummen:
Canton des Pennes-Mirabeau
De Canton des Pennes-Mirabeau war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Aix-en-Provence, am Departement Bouches-du-Rhône an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Platan zu Aansebuerg
Déi bemierkenswäert Platan zu Aansebuerg (Platanus x hispanica) steet nieft der Äisch am verlängerten Deel vum Park vum Schlass zu Aansebuerg.
Wéinst hirem Alter, deen op ronn 220 Joer geschat gëtt, an hirer imposanter Statur, gëtt si zu de bemierkenswäerte Beem zu Lëtzebuerg gezielt.
Dës Platan ass als monument national klasséiert, woumat si geschützt ass.
Den Ëmfank vum Stamm, op Broschthéicht gemooss, huet follgendermoossen zougeholl: Domat ass dëse Bam déi déckst Platan zu Lëtzebuerg.
Geographesch Koordinaten:
Arrondissement Ribeauvillé
Den Arrondissement Ribeauvillé ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Haut-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Ribeauvillé.
Den Arrondissement huet aus 4 Kantone bestanen:
Jean Magnette
De Jean Magnette gebuer géint 1737 zu Mussy-la-Ville, haut Provënz Lëtzebuerg, a gestuerwen den 2. Juni 1805 zu Diddeleng an der Kierchegaass, war vu 1797 bis 1798 Buergermeeschter vun Diddeleng.
Sint-Truiden
Sint-Truiden (Saint-Trond op Franséisch, a fréier Saint-Tron) ass eng belsch Stad a Gemeng an der flämeschsproocheger Communautéit an der Regioun Flandern, an der Provënz Limburg.
Sint-Truiden war fréier eng vun den 23 Bonnes villes am Fürstentum Léck.
Zu Sint-Truiden wunnen 38.828 Leit (1. Januar 2008) an d'Gemeng huet eng Fläch vun 106,90 km².
Rieslingspaschtéit
Eng Rieslingspaschtéit ass eng Paschtéit fir kal z'iessen, mat enger Farce vu Fleesch, Wëld, Fësch oder Gefligel an engem Deegmantel.
Hogwarts
Hogwarts ass eng fiktiv Zauberschoul aus der literarescher Serie "Harry Potter" vun der J. K. Rowling.
Hogwarts ("Poudlard" op Franséisch) gouf virun dausend Joer vun zwéin Zauberer an zwou Hexen, dem Godric Gryffindor, dem Salazar Slytherin, der Rowena Ravenclaw an der Helga Hufflepuff gegrënnt. Déi Hexen an Zauberer hunn de véier Haiser vun Hogwarts hir Nimm ginn.
Um Spaweck
Handlungsorte der Harry-Potter-Romane
Senlis (Oise)
Senlis ass eng franséisch Gemeng am Departement Oise, an der Regioun Hauts-de-France. Op enger Fläch vu 24,05 km² wunne 17.192 Awunner (1999).
487 v. Chr.
6. Joerhonnert v. Chr. | 5. Joerhonnert v. Chr. | 4. Joerhonnert v. Chr. 492 v. Chr. | 491 v. Chr. | 490 v. Chr. | 489 v. Chr. | 488 v. Chr. | 487 v. Chr. | 486 v. Chr. | 485 v. Chr. | 484 v. Chr. | 483 v. Chr. | 482 v. Chr.
Senlis (Oise)
Senlis gouf, well et gënschteg op enger Kräizung louch, vun de Réimer als Augustomagus gegrënnt. Am 3. Joerhonnert gouf, fir et zer verdeedegen, e 4 Meter héije Rempart gebaut, vun deem haut nach Reschter ze gesi sinn. Duerno gouf Senlis Kinneksstad: den Hugues Capet gouf hei 987 zum Kinnek gewielt. E Palais gouf gebaut, d'Stad krut eng nei Stadmauer, an 1191 gouf d'fréigotesch Kathedral Notre-Dame, un där 1153 ugefaange gouf, ze bauen, ageweit. Se krut am 13. Joerhonnert en Tuermopsaz an am 16., no engem Feier, en héichgotescht Queeschschëff.
487 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 487 v. Chr.
Senlis (Oise)
Och kuckeswäert sinn d'Probstei St. Maurice, d'Kapell Saint-Frambourg, d'Stadhaus an d'Privathaiser aus dem 17. an 18. Joerhonnert.
Diaphys
Diaphys ass den Numm vum mëttelsten Deel vun de Rouerschanke bei de Wierbeldéieren.
Canton de Neuilly-le-Réal
De Canton de Neuilly-le-Réal war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Moulins, am Allier an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Canton d'Aix-en-Provence-Nord-Est
De Canton d'Aix-en-Provence-Nord-Est war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Aix-en-Provence, am Departement Bouches-du-Rhône an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Harry Potter
Den Harry Potter ass den Haaptpersonnage vun der literarescher Serie mam selwechten Numm déi vun der Joanne K. Rowling geschriwwe gouf.
Seng Geschicht
Den Harry Potter ass en Zauberléierbouf op der Schoul vun Hogwarts (op Franséisch: "Poudlard"). Et ass virgesinn, datt seng Aventuren a 7 Bicher iwwer 7 Joer zu Hogwarts erzielt ginn.
Seng Eltere waren allen zwee Zauberer. Si si vum freechlesche Lord Voldemort doutgemaach ginn. Dee schwaarzen Zauberer wollt och den Harry doutmaachen, wéi deen ee Joer hat. Mä den Zaubersproch huet net funktionéiert, an de Voldemort ass verschwonnen. Hien huet awer dem Harry e Läinzeechen a Form vun engem Blëtz op senger Stier gelooss. De Voldemort ass hallef zerstéiert gi vum Fluch, deen hien op den Harry gehäit hat. Hien ass awer e gefaartenen Zauberer bliwwen. Kee Mënsch ass sou kéng, säin Numm ze soen, hie gëtt "Deen-deem-säin-Numm-een-net-daarf-soen" oder nach "Dir-wësst-scho-ween" genannt.
Do ass hie bei säi Monni a seng Tatta, d'Dursleys, placéiert ginn. Den Harry hat et net einfach bei hinnen. Si hu seng Zauber-Donen net acceptéiert. Si si Muggles, dat heescht datt si keng Zauberer sinn. Wéi en 11 Joer kritt huet, ass den Harry invitéiert ginn, fir de Schoulufank op Hogwarts ze kommen. Mä säi Monni a seng Tatta hunn d'Bréiwer verbrannt éier den Harry se liese konnt. Si wollten net datt den Harry en Zauberer gëtt. Well keng Äntwert komm ass, sinn nei Bréiwer vum Direkter geschéckt ginn, ouni Succès. Do huet deen den Hallefris Rubeus Hagrid geschéckt, fir den Harry ze sichen.
Den Hagrid gëtt am Harry sengem 3. Schouljoer Professer fir magesch Kreaturen ze fleegen.
Bicher
Am Oktober 2009 koum eng lëtzebuergesch Iwwersetzung vum éischte Band vun der Heptalogie eraus: Den Harry Potter an den Alchimistesteen, an d'Lëtzebuergescht iwwersat vun der Florence Berg, Kairos Édition, Lëtzebuerg, 2009, ISBN 978-2-919771-01-1.
Enn 2014 koum d'lëtzebuergesch Iwwersetzung vum zweete Band eraus, mam Titel Den Harry Potter an dem Salazar säi Sall (iwwersat vun der Florence Berg an dem Guy Berg), Kairos Édition, Lëtzebuerg 2014, ISBN 978-2-919771-19-6.
Am September 2019 koum d'Lauschterbuch vum éischte Band vun der Heptalogie eraus: Den Harry Potter an den Alchimistesteen, gelies vum Steve Karier, Kairos Edition, 2019, ISBN 978-2-919771-08-0.
13. Juni
Den '''13. Juni''' ass den 164. Dag vum Joer (165. am Schaltjoer) am Gregorianesche Kalenner.
Vernéville
Vernéville ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Arrondissement Strasbourg-Campagne
Den Arrondissement Strasbourg-Campagne ass eng franséisch fréier administrativ Andeelung am Bas-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Stroossbuerg.
Den Arrondissement setzt sech aus 8 Kantonen zesummen:
Canton de Savines-le-Lac
De Canton de Savines-le-Lac war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Gap, am Departement Hautes-Alpes an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Hector Berlioz
Den Hector Louis Berlioz, gebuer den 11. Dezember 1805 zu La Côte Saint-André a gestuerwen den 8. Mäerz 1869 zu Paräis, war e franséische Komponist.
Charles Bernard du Bost-Moulin
De Charles Bernard du Bost-Moulin gebuer den 8. Oktober 1672 zu Esch-Sauer a gestuerwen de 6. oder de 26. Abrëll 1721 am "Stockiger Busch" tëscht Lëtzebuerg a Beetebuerg, ass dee Mann, vun deem behaapt gëtt, hien hätt d'Gromper zu Lëtzebuerg, am Joer 1707, agefouert.
De Charles Bernard du Bost-Moulin ass bei engem Duell mam Baron Charles Antoine du Prel (1692-1762) ëmkomm, mat deem e Sträit ëm Juegdrechter zu Branebuerg hat, iwwer dat déi zwéin zesummen d'Herrschaft haten. ,
Diagnos
Eng Diagnos bezeechent an der Medezin d'Erkennen an d'Feststelle vun enger kierperlecher oder psychescher Krankheet duerch een Dokter.
488 v. Chr.
6. Joerhonnert v. Chr. | 5. Joerhonnert v. Chr. | 4. Joerhonnert v. Chr. 493 v. Chr. | 492 v. Chr. | 491 v. Chr. | 490 v. Chr. | 489 v. Chr. | 488 v. Chr. | 487 v. Chr. | 486 v. Chr. | 485 v. Chr. | 484 v. Chr. | 483 v. Chr.
Canton d'Aix-en-Provence-Centre
De Canton d'Aix-en-Provence-Centre  war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Aix-en-Provence, am Departement Bouches-du-Rhône an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
488 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 488 v. Chr.
Boris Fraenkel
Säi Liewen
De Boris Fraenkel huet sech den 23. Abrëll 2006 zu Paräis d'Liewe geholl. Hien huet sech vun enger Bréck an d'Seine geworf.
Pyxis (Stärebild)
Beschreiwung
De Pyxis ass e klengt Stärebild südlech vun der Hydra (Waasserschlaang). Nëmmen een vun sengen Stären ass méi hell wéi déi 4. Gréissteklass.
Duerch de Pyxis zitt sech d'Band vun der Mëllechstrooss mat zwéin oppene Stärekéip.
Geschicht
D'Stärebild gouf 1756 vum franséischen Astronom Nicolas-Louis de Lacaille agefouert. Kuckt heizou och den Artikel iwwer d'Geschicht vum Stärebild Puppis.
Stären
Den α Pyxidis ass e Stär op enger Distanz vun 1200 Liichtjoer a gehéiert zu der Spektralklass B2 III.
Vaux (Moselle)
Vaux ass eng franséisch Gemeng am Museldepartement an der Regioun Grand Est.
Fréier huet Vaux der Abtei Saint-Symphorien vu Metz gehéiert. Et war eng befestegt Uertschaft mat enger Festungsmauer a fënnef Paarten.
D'Schlass vu Vaux ass aus dem 13. Joerhonnert, gouf 1870 ëmgebaut, an ass zanter 1999 am Besëtz vun enger Wënzerkoppel, déi an den Häng nieft dem Schlass, op eelef Hektar, franséisch Muselwäiner produzéiert.
D'Uertschaft läit am Parc naturel régional de Lorraine.
489 v. Chr.
6. Joerhonnert v. Chr. | 5. Joerhonnert v. Chr. | 4. Joerhonnert v. Chr. 494 v. Chr. | 493 v. Chr. | 492 v. Chr. | 491 v. Chr. | 490 v. Chr. | 489 v. Chr. | 488 v. Chr. | 487 v. Chr. | 486 v. Chr. | 485 v. Chr. | 484 v. Chr.
Karbidsluucht
Eng Karbidsluucht funktionéiert nom Prinzip vun enger Gasluucht bei där de Gas, an dësem Fall Azetylen, an der Luucht selwer fabrizéiert gëtt.
Wéi se funktionéiert
De Kierper vun der Karbidsluucht ass an zwee gedeelt. Am ënneschten Deel wou de Gas entsteet, ass Kalziumkarbid, an deem ieweschte Waasser. Mat enger Flilleksschrauf kann de Waasserzoufloss regléiert ginn. Doduerch drëpst méi oder manner Waasser op e Sift (wéinst der gläichméisseger Verdeelung) am ënneschten Dëppchen an et entsteet Gas, deen duerch eng Düs erauskënnt, an da verbrannt gëtt fir ze liichten. Wann de Gas net séier genuch verbrennt gëtt den Iwwerdrock duerch e klengt Sécherheetsventil regléiert. Zeréck bleift dann am ënneschte Behälter geläschte Kallek.
Geschichtleches
1892 huet den Thomas Willson eng Methode fir d'wirtschaftlech Produktioun vu Calciumcarbid erfonnt, aus deem Acetylen gewonne konnt ginn.
Doduerch konnten dann och déi éischt Karbidsluuchten op de Maart kommen. Dat war als éischt 1894 fir d'Beliichtung vu Gebaier, an 1896 fir Vëloen an aner Gefierer. Déi éischt Karbidsluucht fir Grouwe gouf den 18. Oktober 1899 vum Frederic E. Baldwin zu New York als Patent ugemellt.
1902 sinn an de loutrengeschen a lëtzebuergesche Minièren déi éischt Karbidsluuchten opgedaucht an hu banne sechs Joer déi bis dohi gebraucht Uelegluuchte komplett ersat.
Och zu Lëtzebuerg goufen der fabrizéiert. 1904 war d'Firma S. Buchholtz et E. Ettinger vun Esch-Uelzecht déi éischt mat hirer Reform, déi awer kee grousse Succès gouf. Soss koumen der nach vum Mathias Schmit vu Keel, an net ze vergiesse vum relativ bekannte Pierre Schiltz (Lutepitti) vun Téiteng, dee souguer an d'ganz Welt geliwwert huet.
De Gebrauch
D'Virdeeler vun der Karbidsluucht sinn hir grouss Zouverlässegkeet well se net vill feelerufälleg Komponenten huet, hire bëllege Betrib, d'Ofbrennen ouni Damp ze maachen, wéi dat bei den Uelegluuchten de Fall war, an hir laang Liichtdauer (250 g. Karbid fir aacht Stonnen).
Natierlech kann eng oppe Flam bei groussem Loftzuch och emol ausgoen, oder a Kuelegrouwen zu Gasexplosioune féieren. Dofir gouf se besonnesch a wierderfräie Grouwen agesat, an hat de Virdeel datt se och bei manner gudder Belëftung gutt geliicht huet. Se blouf laang bis an d'20. Joerhonnert eran am Asaz, bis datt méi kleng a méi liicht Batterien den effektiven Asaz vun elektreschen Helmluuchten erlaabt hunn.
Arrondissement Strasbourg-Ville
Den Arrondissement Strasbourg-Ville ass eng franséisch administrativ Andeelung am Bas-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Arrondissement setzt sech aus 10 Kantonen zesummen:
Canton de Saint-Pourçain-sur-Sioule
De Canton de Saint-Pourçain-sur-Sioule ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Moulins, am Allier an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Fiicht
D'Fiicht oder Ficht (Picea abies) ass en Nolebam aus der Famill vun de Pinacea vun der Gattung Picea (Fiichten).
Fiichte gi gewéinlech 35-40 Meter héich, méi seele bis zu 60 m. De Stamm huet en Duerchmiesser vu gewéinlech net méi wéi 1.5 m. Si kënnen 300-400 Joer al ginn, méi rar bis zu 500 Joer. 2008 gouf a Schweden allerdéngs eng Fiicht entdeckt, déi ëm déi 8.000 Joer al ass.
D'Fiicht kënnt praktesch a ganz Europa vir, vun den Alpe bis a Lappland, am Balkan, an a Russland. Am Oste geet se lues a lues an déi sibiresch Fiicht (Picea obovata) iwwer.
Se wiisst als jonke Bam zimmlech séier, dacks mat Schëtz vun iwwer engem Meter, bis op eng Héicht vun ongeféier 20 Meter. Duerno geet de Wuesstem méi lues. Wéinst hirer gudder Masseleeschtung, plazeweis dräimol mol méi wéi d'Bichen, a well d'Holz fir vill Zwecker gebraucht ka ginn, gouf se am Laf vun der Zäit wäit iwwer déi Gebidder, an deene se natierlech virkënnt ugebaut. Dat ass de Fall fir West- an Nordwestdäitschland, zu Lëtzebuerg virun allem am Éislek, an an der Belsch an a Frankräich an den Ardennen. Do huet se op ville Plazen déi Holzaarten, déi natierlech do wuesse verdriwwen.
D'iewescht Bamgrenz vun der Fiicht, läit am Schwarzwald bei 1.400 m, am bayresche Wald bei 1.300, an an den Alpen tëscht 1.600 an 1.800 m.
D'Fiicht zu Lëtzebuerg
Zu Lëtzebuerg goufen déi éischt Fiichte 1772 an der "Schälheck" (Gemeng Biissen) ugeplanzt. Si goufen 1877 ëmgehaen. Aner fréi Uplanzunge gouf et zu Holzem (1825), Reisduerf (1827) an Holz (1831.)
D'Fiicht war an der Zäit den typesche lëtzebuergesche Chrëschtbeemchen. Fiichtenholz ass an de Minettsgalerië fir ofzestäipe benotzt ginn, nieft anerem "Dännenholz": Bësch-Kifer, Wäiss Dänn oder Bichen-Dänn (Weißtanne, Edeltanne, Silbertanne), Europäesch Meläs (Lärche).
Jacques Tati
De Jacques Tati (Jacques Tatischeff), gebuer den 9. Oktober 1907, zu Pecq an den Yvelines, a gestuerwen de 4. November 1982 zu Paräis, war e franséische Filmregisseur a Schauspiller.
Um Spaweck
‎
Barbara Bollwahn
D'Barbare Bollwahn, gebuer den 11. Mäerz 1964 zu Borna, ass eng däitsch Journalistin, Schrëftstellerin an Iwwersetzerin.
Biographesches
1996 an 1997 ass se duerch Mexiko, Venezuela an Argentinie gereest. 1998 krut se en Arthur F. Burns Fellowship-Stipendium, mat Hëllef vun deem si sech dräi Méint a Costa Rica opgehalen huet. 2004 ass si fir véier Wochen op Kuba gaangen, wou se Interviewe mat Sportler, Schrëftsteller a Museker gefouert huet. Tëscht 2001 an 2007 war si Reporterin am Reportage-Pool vun der taz, fir déi se vun 2004 bis 2007 eng Ost-West-Chronik geschriwwen huet, Rotkäppchen.
Fir d'Aarbecht un hirem éischte Jugendbuch Mond über Berlin, dat se deelweis am Kanton Tessin geschriwwen huet, an dat 2006 am Thienemann Verlag erauskoum, hat si sech vun der Redaktiounsaarbecht fräistelle gelooss. Mond über Berlin ass och als Héierbuch publizéiert ginn.
2007 koum hiert zweet Buch am selwechte Verlag eraus. Et war dat Der Klassenfeind + ich, an deem si hir Erliefnesser verschafft, wéi se als jonk DDR-Biergerin bei engem Ungarn-Openthalt um Balaton-Séi sech an e westdäitsche jonke Kärel vu Nürnberg verléift hat.
D'Babara Bollwahn lieft zu Berlin a schafft als fräi Schrëftstellerin a Journalistin.
Beesten
Beesten war eng Uertschaft an der Gemeng Noumer. Bis zur Walreform zu Lëtzebuerg war et eng Walsektioun, déi awer wéi nach anerer an der Gemeng opgeléist gouf.
Wann haut vu Beesten geschwat gëtt ass domat just de fréieren Haff Hoffmann, haut Zahneschhaff genannt, op der Strooss vu Kruuchten op Colmer (CR123), gemengt.
Geschicht
Wat fir eng Lännereien zu Beesten gehéiert hunn ass net méi sou genee festzestellen. Dat eenzegt wat geschichtlech nozevollzéien ass datt den Nicolas Bourg vu Beesten 1854 President vum Walbüro an der Gemeng Noumer war. Doduerch kann een dovun ausgoen datt deemools de Buerghaff zu Beesten gerechent gouf. Spéitstens 1963 gouf de Buerghaff eng eege Walsektioun.
Uganks vun den 1900er Jore gouf et zu Beesten eng Brennerei fir Branntewäin, d'Branntweinbrennerei Wwe Bourg N..
Op der Ferrariskaart (1778) ass d'Uertschaft westlech vun der Mëtschbaach agezeechent. Op den topographesche Kaarte duerno réckelt den Numm méi no Osten, op d'Héicht vum Schleederhaff. Duerno verschwënnt den Numm vun de Kaarten.
Michel Krips
De Michel Krips, gebuer den 20. Februar 1763 zu Diddeleng, an och do gestuerwen de 4. September 1839, war Mëller op der Diddelenger Bannmillen.
De 15. Februar 1790 gouf hie mat der Marie Catherine Steichen (1764-1814) zu Diddeleng bestuet.
De Michel Krips war vu 1798 bis 1799 Buergermeeschter vun Diddeleng.
Henri Becquerel
Den Antoine Henri Becquerel, gebuer de 15. Dezember 1852 zu Paräis, a gestuerwen de 25. August 1908 zu Le Croisic, war e franséische Physiker. Hie krut 1903 den Nobelpräis fir Physik fir d'Entdeckung vun der Radioaktivitéit.
Arrondissement Wissembourg
Den Arrondissement Wissembourg ass eng franséisch administrativ Andeelung am Bas-Rhin an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert war Wissembourg.
Den Arrondissement setzt sech aus 5 Kantonen zesummen:
Adolf Weis
Den Adolf Weis, gebuer de 24. November 1897 zu Lëtzebuerg-Clausen, a gestuerwen de 26. Dezember 1977 an der Stad Lëtzebuerg, war e Schoulmeeschter a Schrëftsteller. Säi Brudder war de Wilhelm Weis.
Vun 1921 bis 1935 war hie Schoulmeeschter zu Eesebuer an duerno zu Walfer.
Arrondissementer am Departement Drôme
D'Departement Drôme besteet aus dräi Arrondissementer mat follgenden Haaptuertschaften: Valence, Die, an Nyons.
Déi dräi Arrondissementer sinn:
NGC 2627
Den NGC 2627 ass en oppene Stärekoup am Stärebild Pyxis. Den NGC 2627 huet en Duerchmiesser vun 11 Bouminutten an eng visuell Magnitude vu +8,40 mag.
Koordinaten (Equinoxe J2000.0)
Rangéiergare
Eng Rangéiergare och nach kuerz Triage genannt ass eng Eisebunnsgare déi drop spezialiséiert ass Waggone fir de Giddertransport aus hirer initialer Ramm erauszehuelen an se sou ze sënneren datt se fir nei Gidderzich kënnen uneneegekoppelt ginn.
Beschreiwung
Eng Rangéiergare huet speziell Installatioune fir de Giddertransport op der Eisebunn méi einfach a méi rationell z'organiséieren. Sou eng Gare ass e puer Kilometer laang a besteet aus dräi Deeler:
Déi verschidden Typpe vu Rangéiergaren
Et gëtt dräi verschidden Zorte vun Triagen: dee ganz flachen, dee mat enger Kopp an deen op engem schife Plang.
De flaachen Triage
Sou Gare si ganz flaach an d'Waggone musse gedréckt oder ofgestouss ginn bis se iwwer déi respektiv Weich ewech sinn fir op dat Gleis ze komme wou se higehéieren. Hei kann nëmme just virun der Weich lassgekoppelt ginn. Dëse System huet een héijen Aarbechtsopwand an ass relativ lues. Dofir gëtt et deen och am Prinzip nëmmen a klenge Rangéiergaren, (manner wéi 12 Gleiser) am Sënnerberäich. Et gëtt a verschidde Länner zwar och nach méi grousser déi sou funktionéieren.
Meeschtens sinn dës kleng Triagen awer a Privatbesëtz, besonnesch bei groussen Industrieanlagen, an Häfen oder bei Minièren.