cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Wrong Man
Ëm wat geet et am Film?
De Christopher Balestrero steet viru Gericht well eng Caissière hien als Auteur vun engem Hold-Up wëll erkannt hunn. Op Kautioun fräigelooss versicht hie mat Hëllef vu sengem Affekot seng Onschold ze beweisen.
Cameo-Optrëtt vum Hitchcock.
Den Hitchcock ass net ze gesinn an dësem Film, hie schwätzt just de Prolog vum Film.
Milano-Sanremo 2020
Vun 162 Coureuren um Depart goufen der 149 op der Arrivée gezielt.
Den eenzege Lëtzebuerger um Depart war de Bob Jungels, dee mat engem Retard vu 5 Minutten a 5 Sekonnen als 73. iwwer d'Arrivée gefuer ass.
Gent-Wevelgem 2010
Déi '''72. Editioun vu Gent-Wevelgem''' gouf den 28. Mäerz 2010 gefuer a stoung um Kalenner vun der UCI. Den Éisträicher Bernhard Eisel vun der Ekipp HTC-Columbia konnt sech am Schlusssprint duerchsetzen.
Jean Pierre Maeysz
De Jean Pierre Maeysz (Johann Peter Mäysz), gebuer den 2. Mee 1780 an der Stad Lëtzebuerg an do gestuerwen, de 27. August 1866, war e lëtzebuergesche Geeschtlechen.
No senger Priisterwei am Joer 1806 gouf Jean-Pierre Maeysz Vicaire zu Saarlouis; duerno huet hien am Kolléisch vu Phalsbourg Latäin enseignéiert. 1814 koum hien zeréck op Lëtzebuerg a war fir d'éischt Paschtouer vun der Par Sichenhaff (Bons-Malades) an duerno, bis 1841, vun der Par St. Jean am Gronn.
De Maeysz huet eng wichteg Roll bei der Kreatioun vun der École modèle, der Musterschoul fir Schoulmeeschteren, gespillt, déi 1818 gegrënnt gouf a wou hie vum Juli 1818 u bis zu hirer Ofschafung am Joer 1830 enseignéiert huet. De Maesz gouf 1849 "membre effectif" vun der archeologescher Gesellschaft a war Grënnungsmember vun der Société des sciences naturelles.
De Maeysz huet eng Rei vu Schoulbicher publizéiert, ë. a.: Chronologische Uebersicht der Geschichte der Stadt und des Gross-Herzogthums Luxemburg, nebst einer Topographie: zum Gebrauche der vaterländischen Elementar-Schulen des mittleren Unterrichts durch J.P. Mäysz. Zu Lützemburg: Schmit-Brück, 1819. 48 S.
Antignac (Cantal)
Antignac ass eng franséisch Gemeng am Departement Cantal an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
D'Gemeng läit op enger Héicht tëscht 468 an 928 Meter
Lunar Reconnaissance Orbiter
De Lunar Reconnaissance Orbiter (kuerz LRO) ass eng Moundsond vun der NASA, déi den 18. Juni 2009 um 21:32 UTC vum Cape Canaveral AFS Launch Complex 41 aus zesumme mam Lunar Crater Observation and Sensing Satellite(LCROSS) op de Mound gestart ass. D'Zil vun der Missioun war déi héichopgeléist Kartéierung vun der ganzer Mounduewerfläch (Topographie, Fotografie, Unzeeche fir d'Virkomme vu Waasseräis ze fannen) an d'Miessung vun der kosmescher Stralebelaaschtung. Den LRO ass en Deel vum Lunar-Quest-Programm fir d'Erfuerschung vum Äerdmound.
Missioun
Den LRO sollt den Äerdmound fir op d'mannst e Joer op engem niddrege polaren Orbit an enger Héicht vun 30 bis 50 Kilometer ëmkreesen. Als Startrakéit sollt ufanks eng Delta II fir déi ronn 1.000 Kilogramm schwéier Sond déngen. Am Dezember 2005 huet d'NASA hire Plang geännert an decidéiert, d'Sond entweeder mat enger Delta IV oder Atlas V ze starten, well d'Delta II nëmmen eng drallstabiliséiert Uewerstuf huet, déi d'Ufuerderunge fir de Start vum LRO net erfëllt. Den 28. Juli 2006 hat d'NASA bekannt ginn, datt de Start mat enger Atlas-V(401)-Drorakéit géif gemaach ginn.
Well d'Atlas V vill méi staark wéi déi ufanks geplangt Delta II ass, konnt d'Sond ëm ongeféier 1.000 Kilogramm méi schwéier gemaach ginn. Et war sou méiglech, zousätzlech Notzlaascht, zum Beispill en Impakter, e Lander oder e separate Kommunikatiounsmikrosatellit, op de Mound matzehuelen. Nodeem d'NASA ettlech Virschléi fir zousätzlech Notzlaascht krut, gouf den 10. Abrëll 2006 d'Impakter-Variant a Form vun der LCROSS-Missioun bekanntgemaach.
CR372
Den CR372 ass e Chemin repris am Kanton Iechternach a geet vun Dickweiler an nordëstlecher Richtung bis op Rouspert, wou en Uschloss un déi däitsch L42 huet, déi op Ralingen féiert.
Lunar Reconnaissance Orbiter
Missioun
De Goddard Space Flight Center zu Greenbelt (Maryland) huet d'Sond gebaut, wärend d'Instrumenter vu Privatfirme geliwwert goufen. De Budget vun der ganzer Missioun, inklusiv LCROSS, huet sech op 583 Milliounen US-Dollar belaf.
CR372
Den CR372 ass ronn 3,7 km laang.
Lunar Reconnaissance Orbiter
Missioun
50 Ziler op der Mounduewerfläch goufe mat besonnescher Prioritéit opgeholl. Dozou zielen och d'Landeplaze vu verschiddene Missiounen. Fotoe vun den Apollo-Landeplazen sollte weider Erkenntnesser vun der geologescher Ëmgéigend bréngen, fir d'Resultater vum Apollo-Programm méi genee beuerteelen ze kënnen. Och d'Landeplaz vum Lunochod 1 war en Zil, well no der bal eejäreger Faart vum Rover deem seng Endpositioun net genee bekannt war. Och d'„Aschlagpunkte“ vu Feelschléi sollen erfaasst ginn.
Fotoe vun de Landeplaze goufen am September 2011 publizéiert. D'Fotoe vun der Landeplaz vun Apollo 17 loossen och d'Foussofdréck vun den Astronauten, Fuerspuere vum Moundauto an d'Plaze wou wëssenschaftlechen Instrumenter stinn, erkennen.
Instrumenter
Mat sechs ënnerschiddleche wëssenschaftlechen Instrumenter huet den LRO de Mound méi genee ënnersicht wéi dat jee virdru gemaach gouf. Ausserdeem war eng Technologiedemonstratiounsnotzlaascht verbaut, wat ee vum US-Verdeedegungsministère entwéckelte Synthetic Aperture Radar war (vgl. och Chandrayaan-1). Dofir stoungen am Ganze 685 Watt elektresch Leeschtung vun de Solarzellen mat 4,3 mol 3,2 Meter Gréisst a Lithium-Ionebatterien mat 80 Ah Leeschtung zur Dispositioun. D'Date goufen am Ka-Band iwwerdroen.
Missiounsverlaf
Den LRO war zesumme mam LCROSS den 18. Juni 2009 um 21:32 UTC mat enger Atlas-V-Rakéit gestart. Déi huet d'Sonden an e provisoresche Parkorbit ëm d'Äerd bruecht. No 24 Minutte war eng weider Zündung vun den Dreifwierker vun der Centaur-Uewerstuf erfollegt, déi d'Kombinatioun an eng héichelliptesch Bunn Richtung Mound bruecht huet. Kuerz duerno gouf d'Rakéit ëm 180 Grad gedréit an den LRO geléist. Den 23. Juni um 09:47 UTC gouf d'Dreifwierk fir 40 Minutte gezünt, fir d'Sond ofzebremsen, sou datt si an eng polar Moundëmlafbunn ageschwenkt ass. Véier weider Dreifwierkszündungen am Verlaf vun de follgende fënnef Deeg hunn d'Ëmlafbunn vun ufanks 220 Kilometer zu 3100 Kilometer op 31 Kilometer (Südpol) zu 199 Kilometer geännert. Op dësem Orbit goufen all Instrumenter a Betrib geholl a kalibréiert. Wärend der ronn 60-deegeger Phas gouf och d'Héicht op ronn 50 Kilometer reduzéiert. D'Sond kartéiert zënterhir de Mound a sammelt Daten iwwer Ressourcen an d'Stralebelaaschtung um Mound. D'Missioun soll schliisslech mat engem gezielten Opschlag um Mound ophalen.
Éischt Biller vum LROC goufen den 2. Juli 2009 publizéiert. De 17. Juli 2009 huet d'NASA Biller vu fënnef Landeplaze vum Apollo-Programm publizéiert, op deenen déi um Mound verbliwwen Ënnerstufe vun der Moundlandefär ze gesi sinn. Duerch de niddrege Sonnestand sinn op de Biller d'Ënnerstufe vun de Lunar-Moduler virun allem durch déi laang Schieter ze erkennen. Am September 2011 hat d'NASA e Video publizéiert, dat d'Landeplaze vun Apollo 12, 14 a 17 an nach méi héijer Opléisung weist. Am Mäerz 2012 gouf déi éischt Foto vun der Apollo 11 Landeplaz aus dem definitiven Orbit an enger Héicht vu 24 km publizéiert. Op hir sinn nieft dem Landemodul an de wëssenschaftlechen Instrumenter och d'Foussspuere vun den Astronauten z'erkennen. Dës Biller kënnen d'Verschwörungstheorien zu der Moundlandung widderleeën.
Den LRO schafft nach weider bis viraussiichtlech 2016.
Vivien Leigh
D'Vivien Leigh, gebuer als Vivian Mary Hartley de 5. November 1913 zu Darjeeling an Indien, a gestuerwen den 8. Juli 1967 zu London, war eng brittesch Schauspillerin.
Si huet bannent 30 Joer an 20 Film- an Telesproduktioune matgespillt. Hir bekanntst Rollen hat si als Scarlett O'Hara am Film Gone With the Wind (1939) an als Blanche Dubois an der Verfilmung vum Tennessee Williams sengem Stéck A Streetcar Named Desire (1951), woufir s'allkéiers en Oscar krut, sou wéi déi vun der Tatiana am Broadway-Musical Tovarich (1963).
D'Vivien Leigh war ënner anerem mam brittesche Schauspiller a Regisseur Laurence Olivier bestuet, mat deem se zesummen am Theater an am Film opgetrueden ass.
Comps (Drôme)
Comps ass eng franséisch Gemeng am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Ardenner Zeitung
Ardenner Zeitung ass den Numm vun zwou fréieren Zeitungen zu Lëtzebuerg:
In a Dark Place
In a Dark Place (och: Dark Places) ass e lëtzebuergesch-britteschen Horrorfilm vum lëtzebuergesche Regisseur Donato Rotunno aus dem Joer 2006. Et ass eng Verfilmung vum Henry James sengem Roman The Turn of the Screw. D'Haaptroll spillt d'Leelee Sobieski.
De Film hat seng Première den 21. Juli 2006 um Fantasy Filmfest zu Stuttgart.
Ëm wat geet et am Film?
D'Anna Veigh gëtt als Kannermeedchen am Bly House engagéiert, wou et no der Erzéiung vun zwee Weesekanner, dem Flora an dem Miles, déi do bei hirem Monni wunnen, kucke soll. Dem Anna seng Virgängerin, d'Miss Jessel, war virdrun an engem Weier am Park vum Haus erdronk. Da gëtt et an der Villa och eng Gouvernante, d'Miss Grose, déi dem Anna am Ufank distanzéiert begéint. D'Anna fänkt un Halluzinatiounen ze kréie vu fréierem Hauspersonal, dat net méi lieft...
Soss
De Film gouf am Vereenegte Kinnekräich an zu Lëtzebuerg gedréint. En hat e Budget vu 5 Milliounen Euro.
Milano-Sanremo 2021
Déi 111. Editioun vu Milano-Sanremo gouf 2021 den 20. Mäerz gefuer. D'Course goung iwwer eng Distanz vun 299,05 km, an de belsche Coureur Jasper Stuyven konnt d'Course fir sech entscheeden, virum Caleb Ewan a Wout van Aert.
In a Dark Place
Soss
Beim 3. Lëtzebuerger Filmpräis am Joer 2007 gouf de Regisseur Donato Rotunno fir In a Dark Place mam Präis an der Kategorie "Beschten artistesche Bäitrag" ausgezeechent.
Kritik
Op online Filmportaler krut de Film éischter gemëscht bis schlecht Kriticken.
Milano-Sanremo 2021
Vun 172 Coureuren um Depart goufen der 169 op der Arrivée gezielt.
HAT-P-7b
Den HAT-P-7b oder Kepler-2b ass en Exoplanéit. Hie kreest, all 2,205 Deeg, ëm den Haaptreiestär HAT-P-7. Wéinst senger héijer Mass gëtt ugeholl, datt et sech ëm e Gasplanéit handelt.
Milano-Sanremo 2021
Den eenzege Lëtzebuerger um Depart war de Kevin Geniets, dee mat engem Retard vun 29 Sekonnen als 50. iwwer d'Arrivée gefuer ass.
HAT-P-7b
Geschicht
De Planéit gouf mam HATNet Projet, duerch d'Transitmethod am Joer 2008 entdeckt. Well säi Stär am vum Kepler-Weltraumteleskop observéierten Himmelausschnëtt am Stärebild Cygnus steet, konnt seng Existenz geséchert a seng Parametere prezis vermooss ginn.
Ëmlaf a Mass
De Planéit kreest ëm säi Stär op enger Distanz vun zirka 0,0377 A. E. an huet eng Mass vun zirka 564,6 Äerdmassen, respektiv 1,776 Jupitermassen.
In a Dark Place
Kritik
De Lexikon des internationalen Films schreift: "Stimmungsvolle Verfilmung des Romans von Henry James, die aber bei weitem nicht an Jack Claytons Adaption (Schloss des Schreckens, 1961) heranreicht."
darksidereviews.com schreift: "[...] le film malgré quelques effets de styles est plutôt propre visuellement, les deux actrices principales convaincantes, l'ambiance fonctionne par moment. Mais la direction prise elle ne fonctionne pas, oubliant l'ambiguïté du récit au profit de la folie, d'autant plus que le score musical trop appuyé part parfois dans tous les sens et dessert également l'œuvre. In a Dark Place est bancal, pas toujours glorieux, pas non plus catastrophique, mais oubliable et décevant vu ce qu'il adapte."
Condillac (Drôme)
Condillac ass eng franséisch Gemeng am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Cuncy-lès-Varzy
Cuncy-lès-Varzy ass eng franséisch Gemeng am Departement Nièvre an der Regioun Bourgogne-Franche-Comté.
Mare Imbrium
[[Fichier:Imbrium map.png|thumb|hochkant=1.39|Strukturen um Mare Imbrium: [[Fichier:Mare Imbrium.jpg|thumb|hochkant=1.39|D'Mare Imbrium mat der Reeboubucht an de [[Montes Jura|Jura-Bierger]] duerch d'Dag-Nuecht-Grenz betount (Foto vun der Äerd aus mat engem 150-mm-Teleskop).]] [[Fichier:Mare Imbrium-AS17-M-2444.jpg|thumb|hochkant=1.39|Bléck iwwer dat südlecht Mare Imbrium: Vir gesäi een de Krater Pytheas (20 km Duerchmiesser), um Horizont de Krater [[Copernicus (Moundkrater)|Copernicus]] (93 km) hanner der Biergkette vun de Karpaten. (Apollo 17, NASA)]] D'Mare Imbrium (Latäin fir Mier vum Reen oder Reemier, well ee fréier déi donkel Déifte fir Mierer gehalen huet) ass no dem Oceanus Procellarum dat zweetgréisst Moundmier. Dat bal kreesronn, basaltgefëllte Becke vum Reemier ass duerch de virleschte groussen, Aschléi (Impakt) vun Asteroide wärend dem sougenannte leschtem grousse Bombardement entstanen; nëmmen d'Mare Orientale ass selenologesch méi jonk. Mat dem Imbrium-Aschlag virun 3,8 bis 3,9 Milliarde Joer geet op der lunarer Zäitskala d'nektarescht Zäitalter op en Enn, an dat imbrescht Zäitalter fänkt un.
D'Mare Imbrium beherrscht déi nërdlech Mëtt vun der äerdzougedréiter Moundsäit. D'selenographesch Koordinate vum Reemiermëttelpunkt gi vun der Internationaler Astronomescher Unioun (IAU) an der United States Geological Survey (USGS) mat 32,8 N 15,6 W an den Duerchmiesser mat 1123 Kilometer uginn. Seng Flächegréisst ass ronn 830.000 km².
Ëmgéigend
Am Weste geet de Basaltplateau vum Mare Imbrium an den Oceanus Procellarum iwwer. Am Nordweste läit als „Randmier“ vum Reemier d'Reeboubucht (Sinus Iridum). Am Norden trennen d'Montes Alpes („Moundalpen“) d'Reemier vum Mare Frigoris. An den Alpe läit um Rand vum Reemier deen am Duerchmiesser 101 Kilometer groussen, mat Basalt gefëllte Krater Plato. Am Oste geet d'Mare Imbrium an ee relativ schmuele Beräich tëscht dem Enn vun den zwou Biergkette Montes Apenninus a Montes Caucasus, an d'Mare Serenitatis iwwer. Südwestlech dovu leien um Südostrand vum Reemier de „Fäulnes-Supp“ (Palus Putredinis) an den 82 Kilometer breeden, och mat Basalt gefëllte Krater Archimedes. A südlecher Noperschaft vum Reemier leien d'„Bucht vun der Mëtt“ (Sinus Medii), d'Mare Insularum an den 93 Kilometer breede Krater Copernicus.
Biergketten
D'Imbrium-Becken ass vun op d'mannst dräi kreesfërmegen, konzentresche Biergréng geformt, déi duerch den Opprall vun Asteroiden entstane sinn. Si sinn awer net sou gutt erhale wéi dat bal vollstännegt Multiréngsystem ëm d'Mare Orientale. De baussenzege Rank huet en Duerchmiesser vu ronn 1.300 Kilometer an deelt sech an ënnerschiddlech Ofschnëtter op: an d'Karpaten am Süden, d'Apenninen am Südosten an de Kaukasus am Osten. Zousätzlech zu dem baussenzege Rank hunn 1962 de William Hartmann an de Gerard Kuiper Reschter vun zwéi bannenzege Réng entdeckt. De mëtteleste Rank mat engem Duerchmiesser vu ronn 1.000 Kilometer markéieren d'Alpen an d'Biergregioune bei de Krateren Archimedes a Plato souwéi bei de Montes Jura. De bannenzege Rank mat engem Duerchmiesser vu ronn 700 Kilometer ass zum gréissten Deel ënner Marebasalt begruewen. Nëmme vereenzelt Marerécker an d'Biergspëtze Mons La Hire, Montes Recti, Montes Teneriffe, Mons Pico an de Montes Spitzbergen hiewe sech iwwer de Mare-Plateau a formen zesumme mat dem Kap Laplace e grafft Rankmuster.
D'Apenninebierger maachen déi gréisst Biergkette um Äerdmound an hunn Héichte vu 4 bis 5 Kilometer iwwer dem Reemier.
Ënnergrond
D'Lavadecken, déi am Imbrium-Becken de Mare Imbrium formt, ass bis zu fënnef Kilometer déck. Am Zentrum ënner dem Mare ass eng lunar Massekonzentratioun – eng Schwéieranomalie, déi engem Masseniwwerschoss vun 0,015 bis 0,045 Prozent vun der Moundmass entsprécht. Si bewierkt eng Bunnhéichteverännerung fir Moundsatelliten déi driwwer fléien, vun ongeféier 60 bis 100 Meter.
Genesis
Als éischt hunn de William Hartmann an de Gerard Kuiper 1962 an der Zäitschrëft „Communications of the Lunar and Planetary Laboratory“ d'Genesis vum Imbrium-Becken duerch en Aschlag beschriwwen. Den Impakt, deen d'Reemier bewierkt huet, war den zweetgréissten an der Moundgeschicht. Seng kinetesch Energie an der Gréisstenuerdnung vun 1027 Joule war sou grouss, datt schonn eng honnertfach méi grouss Energie ausgereecht hätt, fir de Mound vollstänneg ze zerstéieren. Den Aschlag huet iwwer déi dräi Biergréng eraus en ëmfaassend Muster vu radialen a konzentresche Verwerfungen ëm den Anschlagkrater geformt. Zu dësem Muster zielen och déif Rillen, vun deenen een unhëllt, datt si duerch Material an de Moundbuedem gegruef goufen, dat beim Aschlag an engem flache Wénkel erausgeschleidert gouf. Vis-à-vis op der Moundrécksäit, am Fokus vun de seismesche Wellen déi do zesummegelaf sinn, läit e chaoteschen Terrain. Den Zesummenhank mat dem Imbrium-Aschlag gëtt duerch Computersimulatioune bestätegt, no deenen dat Gebitt duerch d'Aschlagwierkung ëm 10 Meter héichgerappt gouf.
Raumfaartmissiounen
Tëscht de Krater Archimedes an Autolycus, eppes méi no an Autolycus, ass eng Aschlagplaz vun der sowjetescher Sond Lunik 2, déi den 13. September 1959 als éischten Objet deen de vum Mënsch fir eng Moundrees gebaut gouf, de Mound erreecht hat.
Den 31. Juli 1971 ass déi bemannten US-amerikanesch Missioun Apollo 15 fir zwéin Deeg nieft der Hadley-Rill um Fouss vun den Hadley-Apennine gelant, wou och Spuere vum Asteroidenaschlag sinn. Unhand vun de Brekzien déi fonnt goufen, a weideren Impaktsteng konnt dat genee Alter vum Imbrium-Becke bestëmmt ginn. Wéi och bei den Apollo-Missiounen 12, 14 a 16 gouf eng autonom Basisstatioun fir Experimenter (ALSEP) op der Mounduewerfläch installéiert. Si war ënner anerem mat engem Seismometer ekipéiert, dee wäertvoll Date liwwere konnt, och iwwer seismesch Aktivitéiten um Rand vum Reemier.
D'Mare Imbrium gouf a senger entgéintgesater, nordwestlecher Randregioun vum 17. November 1970 bis zum 4. Oktober 1971 vu sowjetescher Säit duerch den onbemannten, vun der Äerd aus gesteierte Moundrover Lunochod 1 erfuerscht. De „Mound-Mobil“ war ronn 10,5 Kilometer duerch d'Mare gefuer an huet nieft enger grousser Zuel vu Biller virun allem Daten iwwer d'physikalesch Eegenschafte vum lokale Regolith.
Numm
D'Bezeechnung Mare Imbrium gouf fir d'éischt vum Giovanni Riccioli am Joer 1651 gebraucht. An de Joerhonnerten duerno waren och d'Nimm Mare Austriacum (nom Michael Florent van Langren, genannt Langrenus, 1645) a Lacus Marinus (nom Johannes Hevelius) a Gebrauch. Eréischt am 19. Joerhonnert huet sech fir d'Moundstrukturen d'Benennung nom Riccioli duerchgesat, an d'Bezeechnung Mare Imbrium gouf vun der IAU 1935 als offiziell Bezeechnung bestätegt.
Partido Socialista Obrero Español
De Partido Socialista Obrero Español (kuerz PSOE, spuenesch fir Spuenesch Sozialistesch Aarbechterpartei) ass eng spuenesch sozialdemokratesch politesch Partei.
Si gouf 1879 als sozialistesch a marxistesch Partei gegrënnt an ass déi eelst Partei am Land. D'PSOE konnt sech nieft dem Partido Popular als eng vun de grousse Parteien am Land etabléieren. Si huet tëscht 1982 an 1996 an tëscht 2004 an 2011 regéiert; fir d'éischt mam Felipe González als Ministerpresident (an enger Majoritéitsregierung bis 1993, dann an enger Minoritéitsregierung bis 1996) an duerno mam José Luís Rodríguez Zapatero. Zënter Juni 2018 huet Spuenien mam Pedro Sánchez erëm ee Ministerpresident aus der PSOE.
D'PSOE steet der Gewerkschaft Unión General de Trabajadores (UGT) no. Joerzéngtelaang war eng Memberschaft an der UGT souguer Flicht, fir kënne Parteimember ze ginn. Zënter den 1980er ass de Lien awer manner staark an d'Gewerkschaft huet dacks d'Wirtschaftspolitik vun der PSOE kritiséiert.
Milano-Sanremo 2022
Déi 113. Editioun vu Milano-Sanremo gouf 2022 den 19. Mäerz gefuer. D'Course goung iwwer eng Distanz vun 293 km, an de sloweenesche Coureur Matej Mohorič konnt d'Course fir sech entscheeden, virum Anthony Turgis a Mathieu van der Poel.
Vun 165 Coureuren um Depart goufen der 159 op der Arrivée gezielt.
Lëtzebuerger um Depart waren de Kevin Geniets (107.), de Bob Jungels (52.) an den Alex Kirsch (40.)
Federico Tassinari
De Federico Tassinari, gebuer de 14. Juni 1977 zu Rimini an Italien, ass e san-marineesesch-italieenesche Basketballspiller.
Vun 2002 bis 2006 war den Tassinari am Kader vun der san-marineesescher Härebasketballnationalekipp, an huet 14-mol fir d'Nationalekipp gespillt.
From Russia with Love
From Russia with Love ass e brittesche Film vum Regisseur Terence Young aus dem Joer 1963.
Ëm wat geet et am Film?
D'Rosa Klebb (Lotte Lenya), Member vun der Organistion SPECTRE a fréiere Colonel vum KGB huet dem Killer James Grant (Robert Shaw) den Optrag ginn fir den James Bond (Sean Connery) ëmzebréngen...
Kéisfuert
Kéisfuert bezeechent:
Der Gewerkschaftler
'Der Gewerkschaftler. Offizielles Organ der Luxemburger freien Gewerkschaften' war eng Wochenzeitung, déi vum September 1917 bis de Juli 1919 samschdes erauskoum. Si war d'Organ vun de Gewerkschafte Berg- und Hüttenarbeiter-Verband a Luxemburger Metallarbeiter-Verband, déi 1917 gegrënnt gi waren. Hir Virgängerin war Die Laterne.
Den Editeur a Chefredakter war den Nicolas Schoos, gedréckt gouf se bei Bourg-Bourger op 4 Säiten am Format 41 x 28 cm. Wéi och d' Volksstimme, gouf Der Gewerkschaftler duerch de 5. Juli 1919 vun der Zeitung Der Proletarier ersat.
Literatur
, S.180.
Montjoux
Montjoux ass eng franséisch Gemeng am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Nikloskierch zu Méischtref
D'Nikloskierch zu Méischtref ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Dikrich Le Bon Pasteur, zum Dekanat Zentrum an zu der Gemeng Bettenduerf gehéiert.
De Patréiner vun der Kierch ass den hellegen Niklos, deem säi Fest de 6. Dezember gefeiert gëtt.
Se steet an der Kierchestrooss (Rue de l'Église) matzen am Duerf.
Rue de la Reine
D'Rue de la Reine an der Stad Lëtzebuerg verbënnt de Knuedler iwwer d'Rue du Fossé (um Gruef) mam Krautmaart.
D'Plaz déi fréier do war gouf schonn a mëttelalterlechen Dokumenter als Krempelmaart ernimmt, ma d'Strooss selwer war laang ouni Numm bis se den 18. Dezember 1840 déi haiteg Bezeechnung krut.
Plast (Homonymie)
De Begrëff Plast bezeechent:
Rue de la Reine
Dem Henri Beck no ass net beluecht op wat fir eng Kinnigin den Numm sech bezitt. Mä, well de Wëllem II. am Oktober 1840 d'Nofolleg vu sengem Papp Wëllem I. als Kinnek vun Holland a Groussherzog vu Lëtzebuerg ugetratt huet, gëtt allgemeng ugeholl datt et sech ëm d'Anna Paulowna, déi nei Kinnigin vun Holland, misst handelen. D'Anna Paulowna, eng Schwëster vun de russeschen Zaren Alexander I. an Nikolaus I., gouf den 21. Februar 1816 zu Sankt Péitersbuerg mam Wëllem II. bestuet.
D'Rue de la Reine gouf, zesumme mam Krautmaart, Enn vun den 1990er Joren an eng Foussgängerzon ëmgewandelt. Ier 1997 d'Aarbechten dozou ugoungen, goufen archeologesch Ausgruewunge gemaach. Dobäi sinn ë. a. Reschter vun der mëttelalterlecher Stadmauer zum Virschäin komm, déi haut an enger archeologescher Krypta ze gesi sinn.
Tristan (Film 2003)
Tristan ass e franséische Film vum Philippe Harel aus dem Joer 2003.
CR373
Den CR373 ass e Chemin repris am Kanton Klierf a geet vun der N12 bei Stackem an ëstlecher Richtung bis op d'Maulesmillen.
Den CR373 ass ronn 9,6 km laang.
Col de la Cheminée
De Col de la Cheminéé ass en 925 Meter héije Col am Ain an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Iwwer de Col féiert d'Departementale D31 déi den Dall vun der Albarine mat deem vum Séran verbënnt.
Et ass e Col deen net schwéier ze fueren ass. Op dem géiesten Deel tëscht Le Petit-Abergement a Jalinard huet d'Pente eng Moyenne vun 3,6 Prozent, mat op der géiester Plaz 5,8 %. Den Depart fir op de Col läit zu Le Petit-Abergement op enger Héicht vu 770 Meter an et si ronn 4,3 km ze fuere fir op d'Kopp ze kommen.
Kierfecht Malakoff
Et war den éischte jiddesche Kierfecht zu Lëtzebuerg.
Geschicht
Schonn an der Mëtt vum 14. Joerhonnert hu wuel jiddesch Familljen am Péitrussdall gewunnt, wou och hir Verstuerwe begruewe goufen.
1817 gouf vun der jiddescher Communautéit en Terrain beim Malakoff Tuerm a Clausen kaaft fir do den éischte jiddesche Kierfecht zu Lëtzebuerg z'amenagéieren. Um Kierfecht stinn eng ronn honnert Griewer mat Opschrëften an hebräescher, däitscher oder franséischer Schrëft.
Well um Kierfecht a Clausen keng Plaz méi fräi war, huet d'jiddesch Communautéit schonn 1883 en Terrain um Lampertsbierg kaaft an do am selwechte Joer de Kierfecht Belle-Vue opgemaach, dee méi spéit och nach vergréissert gouf. E gëtt nach bis haut benotzt.
Wéi all aner konfessionell Kierfechter, fält de Malakoff Kierfecht an der Tëschenzäit ënnert d'Kompetenz vun der Gemeng a gëtt vun der Stad Lëtzebuerg ënnerhalen.
Griewer vu bekannte Perséinlechkeeten
Um Clausener Kierfecht leien eng Partie Perséinlechkeete begruewen, déi sech en Numm an der Lëtzebuerger Geschicht gemaach haten. Dorënner sinn z. B. Membere vun der Godchaux oder Lippmann Familljen.
(124) Alkeste
Den (124) Alkeste ass en Asteroid vun der Haaptceinture.
Den Objet gouf den 23. August 1872 vum Christian Heinrich Friedrich Peters entdeckt.
Den Himmelskierper gouf no der Alkestis, enger weiblecher Gestalt aus der griichescher Mythologie, déi sech fir hire Mann geaffert hat, awer vun der Persephone nees aus der Ënnerwelt entlooss gouf.
Den Alkeste beweegt sech tëscht 2,4 (Perihel) bis 2,8 A.E. (Aphel) a 4,265 Joer ëm d'Sonn. D'Bunn steet 3,0° schréi géint d'Ekliptik, d'Bunnexzentrizitéit ass 0,08.
Okarina
D'Okarina ass e Museksinstrument aus der Famill vun den Aerophonen. Den Numm kënnt vum Italieeneschen ocarina, wat "kleng Gäns" heescht; dat, wéinst dem Glach vun der Form mat där vum Kapp vun enger Gäns.
Et ass en traditionellt Instrument, dat et warscheinlech schonn eng 12.000 Joer gëtt, an zwar an Afrika, wou et aus der haarder Schuel vu verschiddene Friichte gemaach gouf, an Amerika, wou et aus gebranntem Leem, an a China, wou et aus Parzeläin produzéiert gouf.
An Europa ass d'Okarina fir d'éischt opgedaucht, wéi amerindianesch Museker 1527 virum François Ier mat sou engem Instrument Dänz opgefouert hunn, mä se gouf e puer Joerhonnerte laang dono just als Kannerspillgezei ugesinn.
Haut gëtt et der mat ënnerschiddlechen Zuele vu Lächer, a och där mat engem, zwee oder dräi Mondstécker.
Et spillt een eng Okarina, andeems een an d'Mondstéck bléist, an den Toun variéiert, jee nodeem wéi vill oder wat fir Lächer ee mat de Fangeren zouhält.
Komponiste wéi de Leoš Janáček an de György Ligeti hu s'och a Kompositioune vu klasseschen Orchesterstécker virgesinn.
Milano-Sanremo 2023
Déi 114. Editioun vu Milano-Sanremo gouf 2023 den 18. Mäerz gefuer. D'Course goung iwwer eng Distanz vun 294 km, an de hollännesche Coureur Mathieu van der Poel konnt d'Course fir sech entscheeden, virum Filippo Ganna a Wout van Aert.
Vun 175 Coureuren um Depart goufen der 170 op der Arrivée gezielt.
Lëtzebuerger um Depart waren de Kevin Geniets (116.), de Luc Wirtgen (82.) an den Arthur Kluckers (109.)
Partido Popular
De Partido Popular (kuerz PP) ass eng spuenesch konservativ a chrëschtdemokratesch politesch Partei.
Si gouf 1989 gegrënnt a gëtt an hire Statuten als "reformisteschen Zentrum" definéiert, dee vun humanistesch-chrëschtleche Wäerter inspiréiert ass. Sengen eegenen Ugaben no huet de PP iwwer 865.000 Memberen ("afiliados"). Onofhängeg Analyste schätzen déi Zuel awer éischter op ëm déi 100.000.
Si ass no der Spuenescher Sozialistescher Aarbechterpartei déi Partei, déi d'Land am längste regéiert huet. Si huet bis elo zwéi Ministerpresidente gestallt: de José María Aznar vun 1996 bis 2004 an de Mariano Rajoy vun 2011 bis 2018.
Vesc
Vesc ass eng franséisch Gemeng am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Marcel Martin (Journalist)
De Marcel Martin, gebuer den 12. Oktober 1926 zu Nanzeg a gestuerwen de 4. Juni 2016 zu Paräis, war e franséische Journalist, Filmkritiker a Filmhistoriker.
Hien huet als Filmkritiker vun 1956 un a verschiddenen Zeitungen an Zäitschrëfte wéi  Cinéma, Les lettres françaises, Présence du cinéma a Regards matgeschafft. Hie war Chefredakter vun der Kinoszäitschrëft Écran vun 1972 bis 1979, duerno vun 1980 bis 1989 Redaktiounsmember vun der Zäitschrëft La revue du cinéma (Image et Son).
Nikolai Andrejewitsch Rimski-Korsakow
Den Nikolai Andrejewitsch Rimski-Korsakow (ru.: Никола́й Андре́евич Ри́мский-Ко́рсаков), gebuer de zu Tichwin bei Sankt Péitersbuerg, a gestuerwen den  op Ljubensk bei Luga, war e russesche Komponist.
Säi Kompositiounsstil war vum Glinka a Balakirew, Berlioz a Liszt beaflosst.
Hien huet 15 Opere geschaaft, divers Orchesterwierker, déi meeschtens zu der Programmmusek gezielt ginn, ma och Chouerwierker, Kammer- a Pianosmusek, Lieder, Transkriptiounen an Orchestréierungen.
Vertigo (Film 1958)
Ëm wat geet et am Film?
De pensionéierte Polizist Scottie Ferguson verléift sech an eng jonk Fra, déi sech wëll d'Liewen huelen. Duerch seng Héichtenangscht kann hien hiren Doud awer net verhënneren. Spéider begéint hien enger Fra déi där Doudeger op en Hoer gläicht…
Cameo-Optrëtt vum Hitchcock
Den Hitchcock geet laanscht d'Paart vun engem Schëffsschantjen.
De Vertigo-Effekt
An dësem Film kënnt eng éischte Kéier de sougenannte Vertigo-Effekt zum Asaz. Dee besteet doran, datt d'Kamera op en Objet duerfiert, iwwerdeems gläichzäiteg hannerzeg, vun No op Wäitwénkel, gezoomt gëtt, ouni datt de Bildausschnëtt sech ännert. Doduerch entsteet de visuellen Effet, wéi wann den Hannergrond sech géif no hanne beweegen, iwwerdeems am viischte Beräich vum Bild d'Positioun vun Objeten oder Persounen d'selwecht bleift. Sou erreecht een eng optesch Illusioun vum Dronke-Sinn. Dësen Effekt gouf spéiderhi an enger Abberzuel vu Filmer imitéiert.
Michael Wilding
De Michael Wilding gebuer den 23. Juli 1912 zu Westcliff-on-Sea, Essex, England a gestuerwen den 8. Juli 1979 zu London, England war en englesche Schauspiller.
Vun 1952 bis 1957 war hie mat der Schauspillerin Elizabeth Taylor bestuet.
Bedeitend Filmer mam Michael Wilding sinn zwéi Filmer ënner der Regie vum Alfred Hitchcock aus dem Joer 1949 Under Capricorn mam Ingrid Bergman an Joseph Cotten an aus dem Joer 1950 Stage Fright mam Jane Wyman a Marlene Dietrich.
Goldfinger
Ëm wat geet et am Film?
De Goldfinger (Gert Fröebe) bréngt duerch illegale Goldhandel den internationale Wärungssystem a Gefor. A wéi hien och nach déi amerikanesch Goldreserven zu Fort Knox wëllt ugräifen, soll den James Bond him d'Handwierk leeën…
Christophe Malavoy
De Christophe Malavoy, gebuer als Christophe Jean Benoît Malavoy den 21. Mäerz 1952 zu Reutlingen an Däitschland, ass e franséische Schauspiller, Filmregisseur, Schrëftsteller an Dréibuchauteur.
Hien huet a bekannte Filmer wéi Le dossier 51 (1977) vum Michel Deville, L'honneur d'un capitaine (1982) vum Pierre Schoendoerffer, Péril en la demeure (1985) vum Michel Deville an a Madame Bovary (1991) vum Claude Chabrol matgespillt.
Varzy
Varzy ass eng franséisch Gemeng am Departement Nièvre an der Regioun Bourgogne-Franche-Comté.
Aleyrac
Aleyrac ass eng franséisch Gemeng am Departement Drôme an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Bill English
De Simon William „Bill“ English, gebuer den 30. Dezember 1961 zu Lumsden, ass en neiséilännesche Politiker vun der New Zealand National Party.
Hie war vum Dezember 2016 bis Oktober 2017 den 39. Premierminister vun Neiséiland. Virdru war hie vun 2008 bis 2016 Finanzminister an Deputy Prime Minister, an domat Stellvertrieder vu sengem Virgänger John Key.
Les petits matins
Les petits matins ass franséische Film vun der Jacqueline Audry aus dem Joer 1962.
Ëm wat geet et am Film?
D'Agathe eng jonk belsch Fra well mat Autostopp op d'Côte d'Azur fuere fir do Vakanz ze maachen.
Kaaspelt
Kaaspelt oder fréier och Katzfeld ass e Lieu-dit an der Gemeng Klierf an ass en Deel vun der Gemengesektioun Wäicherdang. Kaaspelt besteet aus nëmmen zwee Haiser, déi am Dall vun der Klierf leien, direkt laanscht d'Eisebunnsstreck Lëtzebuerg-Ëlwen, e gudde Kilometer nërdlech vun Draufelt.
Oriol Peral Serra
Den Oriol Peral Serra, gebuer den 31. Oktober 1995 zu Andorra la Vella, ass en andorranesche Basketballspiller.
Am Joer 2016 war de Peral Serra am Kader vun der andorranescher Härebasketballnationalekipp, an huet fënnefmol fir d'Nationalekipp gespillt.
Turks fruit
Turks fruit ass en hollännesche Film vum Paul Verhoeven aus dem Joer 1973 no engem Roman vum Jan Wolkers.
Ëm wat geet et am Film?
De Sculpteur Eric Vonk huet sech an d'Olga verléift. Si verléisst den Eric wéinst engem räichen Amerikaner. Spéider gëtt den Eric gewuer dat d'Olga als Prostituéiert schafft an datt et un engem onheelbare Gehiertumor leit…
Soss
Turks fruit ass mat 3,3 Millioune Spektateuren deen hollännesche Film mat dem gréisste Succès am Kino.
Den Titel bezitt sech op Lokum, eng Zort orientaleschen Dessert.
Marie Heffenisch
D'Marie (oder Maria) Heffenisch, gebuer de 14. Oktober 1902 zu Colmer-Bierg a gestuerwen den 9. Januar 1985 war eng lëtzebuergesch Fraerechtlerin. Si ass 1932 op Diddeleng geplënnert an huet an an der Liberatiounsstrooss den deemolegen Hotel Hengesch iwwerholl.
Enki Bilal
Den Enki Bilal, gebuer als Enes Bilal de 7. Oktober 1951 zu Belgrad, ass e franséische Comicszeechner, Dréibuchauteur a Filmregisseur.
Jim Jarmusch
Den James R. "Jim" Jarmusch, gebuer den 22. Januar 1953 zu Cuyahoga Falls, am Ohio, ass en US-amerikanesche Filmauteur- a Regisseur, Schauspiller a Filmproduzent.
Marie Heffenisch
1941 huet si sech an der Lokalsektioun vum Lëtzebuerger Fräiheetsbond engagéiert. An hirem Hotel huet si illegal Zeitungen a Fluchblieder verdeelt a siwen desertéiert lëtzebuergesch Zwangsrekrutéiert verstoppt.
1944 gouf d'Marie Heffenisch verhaft a koum an e Stroflager fir Fraen a méi spéit an d'Frae-KZ Ravensbrück. Si ass am Abrëll 1945 befreit ginn.
No hir genannt
Am Kader vum internationale Fraendag 2019 huet d'Gemeng Diddeleng am Quartier Lenkeschléi fënnef Stroossen an eng Plaz no Diddelenger Frae genannt, déi an hirer Zäit Virreiderinne waren a sech no hire politeschen, privaten oder berufflechen Iwwerzeegungen engagéiert hunn. Dorënner d'Rue Marie Carmes-Heffenisch an Erënnerung un d'Marie Heffenisch.
Chacun sa chance
Chacun sa chance ass e franséisch-däitsche Film vun de Regisseure René Pujol an Hans Steinhoff aus dem Joer 1930.
Ëm wat geet et am Film?
E Vendeur aus engem Geschäft gëtt mat engem Baron verwiesselt…
Cécile Wagner
D'Cécile Wagner, gebuer de 4. September 1911 zu Diddeleng a gestuerwen de 14. Februar 2005 war eng lëtzebuergesch Fraerechtlerin an LSAP-Politikerin.
Paris-Nice 1959
Déi '''17. Editioun vu Paris-Nice''' gouf vum 4. bis de 14. Mäerz 1959 gefuer.
Cécile Wagner
1965 gouf d'Cécile Wagner Presidentin vum Foyer de la femme a vum Office social vun der Gemeng Diddeleng. Si huet an den 1960er-Joren um Treffe vun der sozialistescher Fraeninternationaler deelgeholl. 1969 setzt si sech bei de Gemengewalen eng éischt Kéier fir d'LSAP zu Diddeleng op a gëtt an de Gemengerot gewielt. Tëscht 1970 an 1975 war si déi éischt weiblech Conseillère zu Diddeleng.
Si huet sech och bei de Femmes socialistes engagéiert a war am Comité vum Foyer de la femme.
CR374
Den CR374 ass e Chemin repris am Kanton Klierf a geet vun der N12 zu Ëlwen a westlecher Richtung bis op Biwesch.
Den CR374 ass ronn 1,4 km laang.
Spuenesch Joffereninselen
D'Spuenesch Joffereninselen, och alt Puerto-ricanesch Joffereninselen genannt, sinn eng Inselgrupp am Karibesche Mier, ëstlech vu Puerto Rico. Trotz hirem Numm sinn d'Inselen, grad wéi Puerto Rico selwer, en Iwwerséigebitt vun de Vereenegte Staate vun Amerika.
Den Archipel besteet aus den Haaptinsele Culebra a Vieques an enger Rei vu klengen Nieweninselen (ë. a. d'Inselen Icacos Island, Cayo Lobo, Cayo Diablo, Palomino Island, Palominito Island, Isla de Ramos, Isla Pineiro, Cayo Lobo a Cayo de Luis Pena).
Zesummegerechent hunn d'Spuenesch Joffereninselen eng Fläch vun 165,1 km².
Gerard Mortier
De Gerard Alfons August Mortier, gebuer de 25. November 1943 zu Gent a gestuerwen den 8. Mäerz 2014 zu Bréissel, war e belschen Operen- an Theaterintendant an den Directeur artistique vun de Salzburger Festspiele.
Stadio Renato Dall'Ara
De Stadio Renato Dall'Ara ass e Foussballstadion zu Bologna. De Stadion gëtt ëmgangssproochlech einfach Dall'Ara genannt. De Stadion huet zirka 39.000 Sëtzplazen. D'Foussballfeld ass 105 × 68 m grouss.
Gerard Mortier
1981 bis 1991 war hien den Intendant vun der Bréisseler Oper La Monnaie. 1991 gouf en Intendant a kënschtleriechen Direkter vun de Salzburger Festspiele. 2004 bis 2005 huet hien den éischten Zyklus vun der Ruhrtriennale op d'Been gesat, a vun der Saison 2004/05 bis Juli 2009 war hien Direkter vun der Opéra nationale de Paris. 2010 huet en d'Leedung vun der Madrider Oper Teatro Real iwwerholl.
Stadio Renato Dall'Ara
De Grondsteen fir de Stadion gouf 1925 geluecht, an en ass den 31. Oktober 1926 opgemaach ginn, ongeféier ee Joer nom Ufank vum Bau. Den Numm gouf 1983 zu Éiere vum fréiere President vum FC Bologna Renato Dall'Ara verginn, ënner deem senger Leedung de Bologna als "squadrone che tremar il mondo fa" ("d'Ekipp déi d'Welt zum ziddre bréngt") berüchtegt war. Ënner senger Leedung (1934 bis zu sengem Doud, 1964), vun 1936 bis 1941 huet de Bologna 4-mol d'Meeschterschaft gewonnen. Och international war de Bologna ënner senger Leedung erfollegräich: eemol den Trophee vun der Weltausstellung zu Paräis 1937 an zweemol de Mitropa Cup (1934, 1961).
De Stadion ass 1990 fir d'Foussball-Weltmeeschterschaft 1990 restrukturéiert ginn. Déi aktuell Architektur ass d'Wierk vum Architekt Ulisse Arata.
Gerard Mortier
Um Spaweck
{{{Autoritéitskontroll}}
Stadio Renato Dall'Ara
Et ass de Stadion op dem déi éischt Ekipp vu Bologna, den FC Bologna seng Heemspiller ausdréit.
Den neien Dall'Ara
De 25. Januar 2019 huet de President vum Bologna FC, de Kanadier Joey Saputo, ugekënnegt den aktuelle Stadion géif komplett renovéiert ginn. Den neien Dall'Ara wäert Plaz fir 27.000 Leit hunn (29.000 fir Matcher oder Evenementer vun internationalem Kaliber), et soll e renge Foussballstadion ginn, d.h. d'Infrastrukture fir d'Liichtathletik verschwannen, de Stadion wäert komplett iwwerdaacht sinn, d'Tribüne wäerte just nach 7,5 Meter vum Terrain ewech sinn (aktuell 43,5 Meter), ganz nom englesche Modell. D'Architektur vum aktuelle Stadion gëtt komplett bäigehal, et gëtt e Mix aus Modern an Al. Dat Ganzt wäert e Käschtepunkt vu 70 Milliounen Euro hunn, wouvun der 40 vum Bologna FC, an 30 vun der Gemeng Bologna gedroe ginn. Déi nei Struktur wäert d'Wierk vum Architekt Gino Zavanella sinn, deen och schonn de Juventus Stadium gezeechent huet.
Fluchfeld Pocklington
D'Fluchfeld vu Pocklington ass e Fluchfeld bei Pocklington an der englescher Grofschaft Ost-Yorkshire. Et läit an engem Dräieck dee vun de Stroossen A1079 a B1246, a vun der Uertschaft Pocklington gebilt gëtt. Dat haitegt Fluchfeld ass dat zweet an der Géigend vu Pocklington. Dat éischt louch ronn eng Meil westlech dovun. Vun deem Feld ass haut näischt méi ze gesinn.
Dat haitegt Fluchfeld gouf am August 1940 geplangt a sollt am Ufank Graspisten hunn. Et gouf eréischt méi spéit decidéiert fir Bëtongspisten ze bauen. Dat waren d'Pist 11-29 mat 1.400 Yards (1.280 m) an d'Pisten O1-19 an 07-25 mat 1.300 Yards (1.190 m). Wéi realiséiert gouf datt d'Afluchschneis vun der 11-29 ze no bei der Uertschaft louch, gouf déi opginn, an eng nei 1.600 Yards (1460 m) laang Pist d'14-32 gouf gebaut.
Déi éischt Unitéit déi do stationéiert gouf, war d'405. Geschwader vun der RCAF, déi vun do aus mat Wellington-Bomberen operéiert hu bis déi 1942 duerch Halifax-Maschinnen ersat goufen. Kuerz nodeem se déi nei Maschinne kruten, goufe se vum 102. Geschwader vun der RAF ofgeléist, mat deem se den Terrain getosch huet, a sinn op Topcliffe geplënnert.
Wéi de 7. Mee de 4. Bomb Group zu deem e gehéiert huet, an den Transport Command transferéiert huet, ass d'Geschwader 102 mat op d'Fluchfeld vu Bassingbourn geplënnert a krut Liberator-Bomberen.
Duerno gouf et nach just vu Seegelfligeren an heiansdo vu Waarmloftballone benotzt. Den Tarmac deen net benotzt gouf ass lues a lues vermuuscht, an de Kontrolltuerm ass net méi operationell. Et ass dowéinst als Limited flying aklasséiert.
Haut gehéiert d'Fluchfeld dem Wolds Gliding Club.
Eng ronn siwe Kilometer südlech dovu läit d'Fluchfeld RAF Melbourne an am Südosten op 50 Kilometer praktesch op der Ostküst, d'Fluchfeld vu Kirmington dat och vun der RAF exploitéiert gouf, a sech nom Krich zum kommerzielle Fluchhafen Humberside Airport entwéckelt huet.
Charles Munchen (1934)
De Charles Munchen (oder München ), gebuer den 21. September 1934 an der Stad, ass e lëtzebuergesche Geschäftsmann, Konschtsammler a Mäzen.
Felip Miquel De Oliveira Gonçalves
De Felip Miquel De Oliveira Gonçalves, gebuer den 11. August 1981 zu Escaldes-Engordany, ass en andorranesche Basketballspiller.
Charles Munchen (1934)
Hien ass “de leschte vun de Munchen”, enger al agesiessener Lëtzebuerger Famill, där hir Originne bis an d'spéit 18. Joerhonnert zeréckginn. Hie huet Souveniren a Konschtwierker déi iwwert d'Generatiounen an d'Familljeproprietéit koume gesammelt. Dorënner sinn z. B. e Munkácsy-Portrait vun der Marie Munchen oder eng Serie vun Duell-Pistoulen. Reegelméisseg mécht hien Donen aus der Sammlung u Muséeën, wéi z. B. de Musée Dräi Eechelen. De Geschäftsmann Munchen hat Galerien op verschidden Adressen an der Uewerstad a war och Matgrënner vun deemools “branchéierte” Lokaler wéi de Café Interview oder d'Restauranten Club-5, Osteria a Brasserie Guillaume.
De Charles Munchen ass d'Kandskand vum fréiere Stater Buergermeeschter Alphonse Munchen.
Felip Miquel De Oliveira Gonçalves
Vun 2000 bis 2016 war den De Oliveira Gonçalves am Kader vun der andorranescher Härebasketballnationalekipp, an huet 40-mol fir d'Nationalekipp gespillt.
Vesna Andonovic
D'Vesna Andonovic, gebuer den 8. Januar 1970 zu Kragujevac am deemolege Jugoslawien, ass eng lëtzebuergesch Kulturjournalistin a Schrëftstellerin.
Biographie
D'Vesna Andonovic ass am Alter vun engem Joer mat hirer Famill op Lëtzebuerg komm. Si ass an d'Primärschoulen zu Beggen a Mamer an duerno an den Athénée gaangen. No hirer Première 1989 huet si zu Nanzeg Kultur a Kommunikatioun studéiert. Hire Studium huet si 1994 mat engem DEA en études cinématographiques et audiovisuelles ofgeschloss.
Berufflech war si pedagogesch Assistentin am Stater Lycée technique du Centre, éier si 1999 hir eege Kommunikatiounsagence gegrënnt huet. 2005 ass si "Freelance"-Journalistin beim Télécran ginn. Vum Joer duerno bis 2021 war si an der Kulturredaktioun vum Luxemburger Wort aktiv, fir d'éischt als Journalistin, vun 2013 un als stellvertriedend Cheffin a bis Mee 2021 als Cheffin. Beim Wort war si ënner anerem fir d'Bäilagen Die Warte a Lesezeit verantwortlech.
Zënter dem Summer 2021 schafft si beim Radio 100,7.
D'Vesna Andonovic souz e puermol an der Jury vum Literaturpräis Prix Laurence, an 2012 och an der Jury vum 5. Lëtzebuerger Filmpräis. Si souz och an der Ökumeenescher Jury bei anere Filmfestivallen, dorënner zu Berlin, Saarbrécken a Fribourg. Donieft ass si och reegelméisseg Jurymember fir aner national Kulturpräisser, wéi zum Beispill der Bourse Edmond-Dune 2018, 2019 an 2020 vum Fonds culturel national,, dem Prix Batty Weber 2020, oder de Lëtzebuerger Theaterpräisser 2021.
Si ass Member vum Redaktiounscomité vun der Kulturzäitschrëft nos cahiers.
Mat Zëmmer Nummer fënnef huet si 2013 hiert éischt Buch an der Rei "Smart Kremart" bei Kremart Edition verëffentlecht. Et ass eng Erzielung aus siwen Deeler, déi ufanks wierken, wéi wa se keen Zesummenhang hätten, mee déi all matenee verbonne sinn.
Centre de natation intercommunal Syrdall Schwemm
De Centre de natation intercommunal (gekierzt C.N.I.) « Syrdall Schwemm » [sic], ass en interkommunale Syndikat zu Lëtzebuerg.
De Verwaltungssëtz vum Syndikat ass zu Ueweraanwen an der Märei vun Nidderaanwen.
Zweck
Den Zweck vum Syndikat ass de Bau, den Ënnerhalt an d'Exploitatioun vun enger Schwämm, engem Sports- a Fräizäitzenter mat Wellness, enger Buvette an zousätzleche Servicer.
Geschicht
De Syndikat gouf den 1. November 2003 als Syndicat intercommunal pour la construction et l'exploitation d'une piscine régionale et communale dénommé Centre de natation intercommunal « Syrdall Schwemm » [sic] gegrënnt. Grënnungsmembere waren d'Gemenge Conter, Nidderaanwen a Schëtter.
De 17. Dezember 2010 huet d'Gemeng Schëtter sech aus dem Syndikat zeréckgezunn. De selwechten Dag ass d'Gemeng Betzder als neie Member opgeholl ginn an et goufen nei Statuten ugeholl.
Membere vum Syndikat sinn zanterhier follgend Gemengen:
3C 273
3C 273 ass d'Bezeechnung vum visuell hellste Quasar um Stärenhimmel. Den 3C 273 war den éischte Quasar, wou entdeckt gouf. Den Objet läit am Stärebild Virgo a steet an der Géigend vun der Ekliptik. Hie kann heiansdo vum Äerdmound bedeckt ginn. Seng Routverrécklung ass z = 0,158, woumat sech seng Liichtkraaftdistanz am ΛCDM-Modell zu 746,9 Mpc respektiv 2,436 Milliarde Liichtjoer ergëtt. Iwwer de Reverberatioun-Mapping huet sech d'Mass op 886 ± 187 Millioune Sonnemasse bestëmme gelooss.
Entdeckung
De Maarten Schmidt huet 1963 bei Ënnersich vum Martin Ryle senger kartographéierter kosmescher Radioquelle entdeckt, datt den 3C 273 aus dem Ryle sengem Third Cambridge Catalogue („3C“) eng ganz héich Routverrécklung huet, déi net zu engem punktfërmegen Eenzelstär passt. D'Radiogalaxis 3C 273 war dofir, wéi sech erausgestallt huet, nëmme „quasi stellar“, wat zum Numm „Quasar“ gefouert huet.
Hellegkeet an Observatioun
Den 3C 273 huet eng Hellegkeet vun +12,86 mag souwéi eng absolut Hellegkeet vun −26,7 mag. Domat ass de Quasar 300 mol méi hell wéi d'Mëllechstrooss an 4,1 Billioune mol méi hell wéi eis Sonn.
Dreckskëscht
Eng Dreckskëscht, och nach Dreckseemer, Drecksbac oder Poubelle genannt, ass e Behälter, an deem den Offall an Dreck temporär gesammelt gëtt bis en anzwousch anescht entsuergt gëtt. Eng Dreckskëscht ass éischter kleng a fënnt een dacks an der Wunneng, am Haus oder am Park. En Dreckskiwwel ass méi grouss a robust a steet meescht baussent engem Gebai oder am Keller. Doran mécht een d'Dreckskëscht eidel, wa se voll ass, éier den Dreckskiwwel selwer an den Dreckswon eidel gemaach gëtt.
Et gëtt verschidden Zorte vun Dreckseemeren. Déi eng hunn eng Pedall, op déi een trëppele muss fir datt den Deckel opgeet, anerer hu guer keen Deckel. Am Alldag gi Poubelle mat Pedalle meescht an der Kichen oder am Buedzëmmer benotzt, fir datt een den Deckel net mat der Hand muss upaken.
D'Poubelle ass nom Eugène Poubelle benannt, dee Préfet vum Departement Seine war an dee per Dekret (vum 24. November 1883 a vum 7. Mäerz 1884) d'Paräiser Hausproprietairen obligéiert huet, hire Locatairen e Behälter zur Verfügung ze stellen, an deem se den Offall vum Stot kënne geheien.
Abd ar-Rahman as-Sufi
Den Abd ar-Rahman as-Sufi, gebuer de 7. Dezember 903 a gestuerwen de 25. Mee 986, och ënner den Nimm Abd al-Rahman al-Sufi, oder Abd al-Rahman Abu al-Husain an an der westlecher Welt als Azophi bekannt, war e perseschen Astronom.