cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kurt Schumacher
Éischten Oppositionsféierer vun der Bundesrepublik
De Schumacher refuséiert 1946 d'Offer vun den Alliiéierten, Ministerpresident vu Baden-Württemberg ze ginn, well hie sech net regional a sengen Aktioune wëllt beschränken. Hie gëtt allerdéngs dat Joer zum President vum Zonenbeirat an der brittescher Besatzungszon gewielt.
Bei der Bundestagswal vun 1949 gëtt de Kurt Schumacher an den éischte Bundestag gewielt. D'SPD verléiert no ufanks widderspréchleche Pronostike mat 29,2 % vun de Stëmme géint CDU/CSU, déi 31,0 % vun de Stëmme kréien.
Am Géigesaz zu villen aneren an der SPD, fir se mam Numm ze nennen: d'Landespolitiker Wilhelm Kaisen (Bremen), Max Brauer (Hamburg) an Hermann Lüdemann (Schleswig-Holstein), ass hie ganz decidéiert géint eng Grouss Koalitioun an domat och fir eng Oppositiounsroll vun der SPD. Déi zwéin onëmstridde Parteicheffe vun de grousse Parteie si géint eng staark Oppositioun an hire Parteie fir eng kloer Richtungsentscheedung duerch d'Walen. Och perséinlech wier souwuel e Minister Schumacher an engem Ministesch-Kabinett Adenauer wéi och déi ëmgedréinte Konstellatioun nëmme schwéier méiglech gewiescht. Schonn op enger Walversammlung am Oktober 1946 gesäit de Schumacher d'Oppositiounsroll als eng Méiglechkeet fir d'SPD. D'Sozialdemokrate fäerten "auch nicht vor einem gefährlichen Leben in der Opposition, denn wir Sozialdemokraten sagen uns, es ist besser für uns und die Welt, wenn die Opposition einmal von einer internationalistischen demokratischen Partei als von Chauvinisten und Nationalisten und allen Reaktionären, die ja augenblicklich bei der CDU untergekrochen sind, soweit sie nicht im Osten des Reiches bei der SED sind."
De Konrad Adenauer gëtt éischte Bundeskanzler, de Kurt Schumacher gëtt als éischten Oppositiounschef säi Géigespiller am Bundestag. Am Géigendeel zur Praxis an der Weimarer Republik begräift hien d'Oppositionsroll ëmmer als konstruktiv. D'Oppositioun soll nom Schumacher senger Meenung net un éischter Plaz d'Régierung kritiséieren, mä si soll selwer kapabel sinn, besser oder zumindest genee sou gutt Virschléi ze maachen. Mat där parlamentarescher Stilännerung hannerléisst hie säi vläicht wichtegst Ierwe fir de Politesche System vun der Bundesrepublik.
De Schumacher ass den onëmstriddene Chef vun der SPD-Fraktioun, an obwuel säi Plang, de Fraktiounszwang an d'Geschäftsuerdnung schreiwen ze loossen, net opgeet, praktizéiert hien e konsequent. Hien ass, och wéinst der Weimarer Erfarung, der Meenung, datt d'Parlament genee sou wéi eng handlungsfäeg Regierung eng eeneg Oppositioun brauch, déi och kapabel ass, am Noutfall d'Regierungsfunktiounen z'iwwerhuelen. An der däitscher Traditioun ass hie sou de Grënner vun der Funktioun vum Oppositiounschef.
1949 kandidéiert de Schumacher bei de Wale fir d'Funktioun vum Bundespresident, hie verléiert awer géint den FDP-Kandidat Theodor Heuss, deen och vun den Uniounsparteien ënnerstëtzt gëtt. Doduerch datt hie fir dee Poste kandidéiert wëllt de Schumacher awer net signaléieren, datt hie sech aus der aktiver Politik wéilt zeréckzéie fir méi representativ Aufgaben z'iwwerhuelen. Datt hie sech där Wal stellt, ass d'Resultat vun den ëmmer méi haarde Fuerderungen aus Koalitiounskreesser, déi wëllen, datt en SPD-Politiker un d'Spëtzt vum Staat gewielt gëtt.
Den 20. August 1952 stierft de schwéierkranke Schumacher, un de Spéitfollge vun der laanger KZ-Haft, zu Bonn.
Hie gëtt zu Hannover gegruewen. An de Stroossen tëscht Bonn an Hannover stinn Honnertdausende vu Leit an erweisen him déi lescht Éier. D ' Süddeutsche Zeitung schreift an hirem Noruff: "Wir brauchen Dich, obwohl Du unser Gegner bist, und wir wissen es.... Und das weitere Tröstliche ist darin enthalten, daß es hier keiner mittelmäßigen und mittellauwarmen Persönlichkeit entgegenwallte, keinem 'Wirte wundermild', sondern einem Strengen, Abweisenden, Unerbittlichen."
Politesch Virstellungen
Am Schumacher senge politesche Virstellungen huet de Begrëff Volkes eng zentral Plaz an dat a sengen zwéi Bedeitungsniveauen, souwuel als Begrëff fir den drëtte Stand vun der franséischer Revolutioun, d'ausgebeidelt an d'ënnerdréckte Massen, wéi och am Sënn vun engem Staatsvollek. De Kurt Schumacher wëll en demokratescht a sozialistescht ongedeeltent Däitschland, méiglechst an de Grenze vun 1937; Däitschland soll méiglechst séier seng Souveränitéit erëmkréien a seng Plaz ënner de fräie Vëlker vun Europa erëm anhuelen. Hie steet an der Traditioun vun der Revolution vun 1848 an där vun 1918, hie kämpft fir en unitaresche Verfassungsstaat, fräi Walen, Parteiendemokratie, Parlamentarismus, d'Iwwerwanne vum Obrigkeetsstatus an der kapitalistescher Klassegesellschaft. Fir hien ass d'SPD déi eenzeg Partei, déi weeder duerch den Nationalsozialismus nach duerch de Stalinismus belaascht ass; d'Sozialdemokrate wieren dofir als eenzeg kapabel, e fräit Däitschland an e fräit Europa z'integréieren a sou zum Spannungsofbau tëscht de Groussmuechte bäizedroen.
Dem Schumacher seng politesch Konzepter hunn de Vir- an den Nodeel, ni administrativ Muecht besiess ze hunn. E Virdeel, well hie seng Virstellunge sou ni un der Realitéit moosse muss, onduerchféierbar Pläng komme sou net zum Virschäin a Widderspréch an deenen Theorië sinn net sou gutt ze gesinn; en Nodeel, well hie sou kaum ënner dem Drock steet fir eppes bäizeléieren. Hie ka seng Positioune bäibehalen an dat och an enger weltgeschichtlecher Situatioun, déi sech rapid ännert. Sou féiert hien d'SPD an eng programmatesch Isolatioun, aus där si laang Zäit, bis an d'60er Joren eran, net erauszekënnt.
Sozialismus
De Schumacher ass vun der programmatescher Ierfschaft vun der Bebelscher SPD markéiert: Fir hien ass d'Iwwerwanne vum Klassekampf ee vun den zentrale Bute vun der Politik. Senger Meenung no kann dat nëmmen duerch d'Verstaatlechung vun de Schlësselindustrië passéieren. Genee sou déif ass hie vum Echec vun der Weimarer Republik beaflosst a mengt, eng vun den Ursaachen dofir an der schlechter Demokratiséierung vun der Ekonomie ze gesinn. Besonnesch am Duerchernee vun der Nokrichszäit plädéiert, ze vergläiche mat dem Labour-Party a Groussbritannien, mä och groussen Deeler vun der CDU, fir eng geplangt Ekonomie, fir de Ravitaillement vun der Bevëlkerung mat dem Noutwennegste sécherzestellen.
Antikommunismus
De Schumacher reprochéiert der KPD "Klassenverrat", well si d'Weimarer Republik net nëmmen net verdeedegt, mä aktiv zu hirem Ënnergang, an domat der Entwécklung vum Nationalsozialismus bäigedroe soll hunn. Fir hien ass d'KPD en Organismus deen de Wëlle vun der sowjetescher Aussepolitik vollstrecke soll; an hiren Aussoe vun der Demokratie an der Däitscher Eenheet ass si fir hie verlugen. Mat enger neo-nationalistescher Sprooch, "gleich der des alten Nazismus", géif sech d'KPD a spéider d'SED fir eng "nationalrussische Politik mit nationaldeutschen Phrasen" asetzen. Op eng Verhandlungsoffer vun der Volkskammer reagéiert hien den 30. Januar 1951 am Bundestag mat senger gewinnter ätzender Schärft: "Die deutschen Demokraten können nur mit Deutschen über Deutschland verhandeln, aber nicht mit Gesinnungsrussen, deren Deutschtum eine bloße Äußerlichkeit ist."
Schonn am Summer 1945 féiert hien eng Trennung vun der Ost-SPD ënner dem Otto Grotewohl duerch; hie stellt sech an dësem Moment kloer géint den Zäitgeescht: a beede Parteien ass d'Bestriewen no enger Einheit der Arbeiterklasse staark, an anere Länner wéi Italien oder Frankräich gëtt et eng gemeinsam Antifaschistische Front vu Kommunisten a Sozialdemokraten; 1945 setze souguer nach d'Westmuechten op eng Zesummenaarbecht mat der UdSSR. Hie geet och gär an dës Richtung, obwuel hien och weess, wéi vill dat de Walresultate vun der SPD géif schueden. D'Héichbuerge vun der Aarbechterbeweegung leie virun allem an de Landesdeeler am Osten, wärend déi biergerlech Parteien am kathoulesche Westen a Süde vun der neier Bundesrepublik méi staark sinn. Déi vum Schumacher durchgesaten Ofgrenzung vun der SPD zum Kommunismus bestëmmt d'Partei bis an d'1970er Joren eran; éreischt dës Ofgrenzung huet den organiséierte Kommunismus vu senge wichtegste Gespréichspartner (SPD an déi vun hir dominéierte Gewerkschaften) isoléiert a verhënnert soudatt d'Kommunisten Afloss op d'gesellschaftlech Mëtt kréien.
Patriotismus
De Politolog Hans-Peter Schwarz beschreift de Schumacher als "mit Getöse national." An engem Appell aus dem Joer 1945 schreibt Schumacher: "Mag das Verbrechen des deutschen Nazismus an der Welt noch so schwer sein, das deutsche Volk kann und darf nicht darauf verzichten, sein Reich... als nationales und staatliches Ganzes zu behaupten. Für die arbeitenden Massen sind Idee und Tatsache des Deutschen Reiches nicht nur nationalpolitisch, sondern auch klassenpolitisch eine Notwendigkeit. Ihr politischer und wirtschaftlicher Befreiungskampf ist ohne diese Grundlage zur Erfolglosigkeit verurteilt."
De gebiertege Preis ass fest dovun iwwerzeegt, datt et e vun de schwéierste Feeler vun der Weimarer Lénkser gewiescht wier, d ' "nationale Idee" de Konservativen an den Nationalsozialisten z'iwwerlossen. Nie méi soll d'SPD als national illoyal diskreditéiert gi kënnen. Mat Leidenschaft allerdéngs gräift hie Kräften un, déi senger Iwwerzeegung no mat dem Nationalsozialismus paktéiert haten. Fir hie läit de Contraire net tëscht "national" an "international", mä tëscht national an nationalistisch. Nationalismus war 1947 fir hien "die heutige Form des Nihilismus in der Welt" an domat bis an de Fong ze refuséieren. 1950, an de Verhandlunge fir den Europarot, definéiert hien d'Roll vun der SPD: "durch Wahrung der nationalen Rechte den Nationalismus unmöglich zu machen und ihn unter Zustimmung des ganzes Volkes zerschlagen zu können."
Seng Manéier, säi Patriotismus auszédrécken, mécht et allerdéngs senge Géigner liicht, fir hien aussepolitesch als lénksen Nationalist z'isoléieren. Besonnesch well hien als aktive Resistenzler schonn am KZ sëtzt, wärend vill westlech Staatsleit dem Adolf Hitler nach den Haff maachen, mengt de Schumacher et sech leeschten ze kënnen, op Aanhéicht, wann net souguer wéinst engem Gefill vu moralescher Iwwerleeënheet, bei de Gewënner vum Krich opzetrieden. Datt déi an him e Mënsch gesinn deen als Eenzelpersoun Widderstand geleescht huet, domat awer op kee Fall en typeschen Däitschen ass, kann oder wëllt en net gesinn. Och nom Krich schaffen déi westlech Staate mat de Représentante vun deener Klassen a Schichten zesummen, déi fir de Schumacher d'Republik net genuch verdeedegt hunn. Hie kënnt an d'Situatioun, am Ausland de schlechte Ruff vum däitschen Nationalist ze kréien, wärend déi déi et dem Nationalsozialismus, senger Meenung no, méiglech gemaach sou wäit ze kommen, schonn nees erëm hoféiert ginn.
Aus den Erfarunge mat dem Traité vu Versailles an der däitscher "Erfüllungspolitik" mengt de Schumacher, datt just Häert néideg wier, fir datt Däitschland erëm eng national Gläichberechtegung op internationalem Terrain kéint duerchzesetzen. Dem Schumacher seng Positioun zur Europäescher Eenegung an zur "Westbindung" vun der Bundesrepublik bleift inkoherent. Engersäits leet hie säi leidenschaftleche Refus vun der Sowjetunioun an dem do praktizéierte Realsozialismus an der Situatioun vun engem Kale Krich dee grad ufänkt, faktesch op eng "Westbindung" fest. Anerersäits widdersetzt hie sech de Schrëtt, déi dëst Festlee praktesch ënnerstetzen: Europarot, Montanunioun an EVG. Dëst erschwéiert seng Opfassung vun der däitscher "Wiedervereinigung" dauerhaft oder mécht se ganz onméiglech. Kritesch géinteniwwer vu Frankräich, Groussbritannien a virun allem zu, de vun him als kapitalistesch Virmuecht ugesinnen, USA refuséiert hie sech déi Schrëtt, déi eng "Westbindung" kéinte konkrétiséieren. Am Verglach zu de Wäerter vun der Opklärung an engem fräiheetleche Sozialismus empfënnt hien déi faktesch Situatioun an dëse Länner als zudéifst onzefridde maachend a ka sech zu kenger echter Zesummenaarbecht mat hinnen zesummeräissen.
De Schumacher profiléiert sech am Bundestag als scharfe Géigner vun der "Westeinbindung" duerch de Konrad Adenauer. Hie gesäit doran eng Gefor fir eng eventuell zäitlech no Wiedervereinigung. An der Suite vum Sträit ëm d'Petersberger Okommen bezeechent hien den Adenauer an der Nuecht vum 24. November op de 25. November 1949 als "Bundeskanzler der Alliierten" a gëtt doropshin e puer Deeg vun de Sessioune vum Bundestag suspendéiert. Spéider revidéiert hien dat Zitat. Hien ass den Ursprong "Magnet-Theorie" déi den Adenauer iwwerholl huet.
Literatur
Dem Schumacher seng perséinlech Saache sinn eis net hannerloss ginn. Den allergréissten Deel vu senge méi alen Ënnerlagen a perséinlechen Dokumenter goufe vun den Nationalsozialisten zerstéiert.
Tour Méditerranéen
Den Tour Méditerranéen ass eng Etappecourse mam Vëlo, déi zanter 1974 gefuer gëtt. Dës Course gouf vun den Hären Joseph Aimar, Charles Donas a Lucien Aimar an d'Liewe geruff.
La Moinerie
La Moinerie ass e grousse véiereckege Bauerenhaff zu Warsage an der belscher Provënz Léck. Den Haff huet fréier, wéi vill anerer an der Géigend vun Dalhem an Herve, der Abtei Val-Dieu gehéiert.
Geschicht vum Haff
D'Geschicht vum Haff fänkt am Fong geholl mat der Grënnung vun der Zisterzienser-Abtei vun Hocht bei Maastricht am Joer 1180 un. Déi Abtei gouf vun de Frères Saint-Agathe gegrënnt, déi e grousse landwirtschaftlechen Intressi haten. An deem Sënn hu se sech kuerz duerno den Dall vun der Berwinne erausgesicht fir eng zweet Abtei opzeriichten, déi praktesch um hallwe Wee tëscht Léck an Herve soll stoe kommen, fir hiren Handel mat de Béischten, an der Fruucht an där Géigend ze favoriséieren. Déi ganz Géigend ëm déi haiteg Abtei Val-Dieu war gënschteg dofir, well de Floss ëmmer genuch Waasser hat fir eng Millen ze dreiwen, an d'Pente vun den Häng net ze géi waren.
Fir déi Abtei kënnen ze bauen, hu se sech dofir mol eng Wunnplaz erausgesicht déi net ze wäit vun den neie Gebaier sollt ewech sinn. Sou hu se am Joer 1213 e Baurenhaff zu Warsage mat e puer Lännereie kaaft, fir vun do aus d'Konstruktioun vun der Abtei z'iwwerwaachen an och selwer matzeschaffen. Dohier krut den Haff säin Numm Moinerie, op Hollännesch Monnikenhof.
Si hunn am Laf vun der Zäit, fir de Bau vun der Abtei, an awer och fir Wisen a Felder ze kréien, d'Bëscher an der Géigend vu Warsage ewechgeha, an nach e puer aner Häff opgeriicht, wéi d ' Ferme de la Heydt, en Haff um Sart des Moines (nl:Monnikenrade), an d'Ferme de la Mold.
All déi Häff ware véiereck Gebaier mat décke Maueren an engem groussen Haff bannenan. Den Haff gouf geréiert vun engem sougenannte Maître de la grange an dee gouf assistéiert vun engem frère hôtelier dee sech ëm Leit bekëmmert déi op der Duerchrees waren an do en Ënnerdaach fonnt hunn, an ëm Pilgeren. Si hunn och Liewensmëttel un Heescheleit, an un déi Äeremst aus der Géigend verdeelt. All Joer huet de Maître de grange der Abtei e Rapport iwwer d'Gestioun vum Haff ofgeliwwert.
Zum Haff huet eng Kapell, en Dortoir, e Refectoire, an deenen net huet däerfe geschwat gi gehéiert. Fir déi net geeschtlech Bridder déi um Haff geschafft hunn gouf et e separaten Dortoir a Refectoire.
An der Zäit vun de Konflikten tëscht de Brabänner an de Limburger hat d'Moinerie dat selwecht Schicksal wéi déi aner Häff ander Géigend. D'Truppe vun de Krichsparteien, bal déi eng bal déi aner, hunn d'Kulturen zerstéiert, Liewensmëttel geklaut, an den Haff kuerz e kleng geschloen. D'Restauratiounsaarbechten hunn e puer Joer duerno gedauert.
Obschonn d'Abteien en ettlech Privilegen haten, hu si awer missen hiren Deel Steieren oder aner Staatslaaschten droen. Dozou hunn z. B. Pensioune gehéiert déi d'Abtei u Krichsblesséierter bezuelt huet oder u Witfrae vun Zaldoten. Se hunn och nach aner Déngschter misse leeschten, oder Fourniture misse maachen. Dofir hunn d'Häff missen de Kapp duerhalen. D'Moinerie huet sou all Woch missen eng Kar Holz an eng Kar Stréi op d'Schlass vun Dalhem liwweren.
De Chemin de la Corweye erënnert nach un d'Corvéeën, déi d'Leit deemools hu misse leeschten. Géint 1660 keeft d'Abtei Val-Dieu sech vun deene Laaschte fräi, a bezillt dofir all Joer 200 Florinen.
An de 1670er Jore leiden d'Recolte vun der Moinerie erëm grousse Schued duerch militäresch Campementer, besonnesch déi vun den Truppe vum franséische Kinnek Louis XIV. De Jean Dubois dee vu 1711 bis 1749 Abt am Val-Dieu war, huet grouss Restauratiounsaarbechten um Haff gemaach. Säi Wopen Dräi Beem op engem Hiwwel, ass op enger vun de Fassaden am bannzegen Haff ze gesinn. Um Wopen ass seng Devis ze liesen RECTE ET FORTITER, Rechtschafenheet a Kraaft. Déi Aarbechten hunn am Ganze vu 1721 bis 1735 gedauert. D'Restauratiounspreriode vun de verschiddenen Deeler sinn op Steng erëmzefannen an deenen Datumen agravéiert sinn.
Een der 1750er Joren huet d'Moinerie sech net méi rentéiert a se gouf verlount. D'Annonce fir dëst ze maache gouf den 20. August 1759 an der Gazette de Liège publizéiert. D'Patere waren duerno nach Proprietär vum Haff bis zur franséischer Revolutioun, wéi d'Gidder vum Clergé beschlagnaamt goufen.
Den 1. Januar 1798 gouf den Haff vum Staat versteet. Dräi Leit hunn den Haff zesumme kaaft, e gewëssen Här Sauvage, eng Madame Stembert vu Verviers, an de Jacques Uls deen déi Zäit Prelat am Val-Dieu war. Si hunn den Haff verlount, an den éischten Huefmann war de Jean-François Fléchet, ee vun de véier Flécheten déi zu Warsage ee Monument bei der Kierch stoen hunn.
1810 koum den Haff an de Besëtz vum Grof vu Geloes, deen en erëm dem Grof vu Borchgrave, kuerz duerno weiderverkaaft huet.
Um Enn vum 19. an um Ufank vum 20. Joerhonnert war den Haff sou grouss ginn datt zwéin Huefmänner konnten drop liewen.
De Krich 1914-1918
De 4. August 1914 sinn déi preisesch Truppen op Warsage komm. Et hunn der en ettlech an den Häff an der Géigend logéiert. An der Moinerie hate sech 120 Zaldoten an 2 Offizéier en Ënnerdag gesicht. Wéi se den Dag duerno wiedergezu sinn, hu se e futisse Karabiner an e bësselche Munitioun leie gelooss. Deeselwechte Mëtte koumen Zaldoten op den Haff, an hunn den Huefmann Joseph Smeets verhaft, well d'Munitioun a senge Gebaier fonnt gouf. Owes um 8 Auer hu se hien awer erëm lafe gelooss. Déi zwéin Deeg duerno hat d'Duerf ferm ënner den Truppen ze leiden. Zivilleit goufe verhaft, et gouf geklaut a geplënnert wou et nëmme gaangen ass. Haiser goufen a Brand gestach dorënner och d'Ferme des Trois Cheminées. De 7. August gouf och d'Moinerie a Brand gestach, an de gréissten Deel vun der Scheier ass verbrannt.
1918-1940
Nom Krich waren nach ëmmer zwéin Huefmänner op der Moinerie, de Joseph Smeets deen zanter 1904 do war, an deen am Haus gewunnt huet dat haut N°36 huet, an den Octave Beckers bis 1932 am Haus N°38. No 1932 ass dem J.Smeets säi Bouf, den Alphonse, am Beckers seng Plaz komm. Jiddweree vun den 2 Betriber hat ronn 70 ha Land fir z'exploitéieren. Vun 1937 un wéi de Joseph Smeets gestuerwen ass, huet säi Bouf eleng d'Moinerie exploitéiert.
Nicolas van Werveke
Den Nicolas Paul Antoine van Werveke, gebuer den 23. Juli 1851 zu Dikrech a gestuerwen de 24. Februar 1926 um Lampertsbierg an der Stad, war e lëtzebuergesche Professer an Historiker, ee vun de bedeitendste vu senger Generatioun.
Hie war villsäiteg aktiv, souwuel um Gebitt vun der Numismatik, der Kultur- an der Sproochfuerschung. Hie war Professer am Stater Kolléisch an an der Industrieschoul (vun Oktober 1892 un) an duerno (vun 1909 bis 1911) den éischten Direkter vum Lycée de Jeunes Filles zu Lëtzebuerg (LJFL), deen 1909 gegrënnt gouf.
NGC 4755
Den NGC 4755 ass ronn 7000 Liichtjoer vun eis ewech. D'Stäre vum Koup hu verschidde Masse vun enger hallwer bis zu der 20-facher Sonnemass, hunn awer all déi selwecht cheemesch Zesummesetzung a si viru 16 Millioune Joer aus der selwechter Gas- a Stëbswollek entstanen.
Nicolas van Werveke
Den Nicolas van Werveke huet bei der Opstellung vum Inventar vun der Nationalbibliothéik an dem Opbau vun enger Nationalbibliographie eng wäertvoll Kontributioun geleescht. Hie war de Brudder vum Geolog Leopold van Werveke a vum Architekt an Zeecheprofesser Auguste van Werveke.
Publikatiounen (Auswiel)
== Gielercher ==
Stefan (Film)
Stefan ass e Kuerzfilm vum lëtzebuergesche Regisseur Andy Bausch aus dem Joer 1982.
Ëm wat geet et am Film?
De Stefan ass en introvertéierte Schüler, dee sech bewosst gëtt, datt en homosexuell ass, an datt en a säi Matschüler Ulli verléift ass. Mä Elteren a Proffe wëllen näischt dovu wëssen: hie flitt vun der Schoul.
Grouss däitsch Filmer aus den 1970er Joren
Hei si grouss däitsch Filmer aus den 1970er Joren opgelëscht. Et sinn interessant Filmer, déi awer net onbedéngt vir am Box-Office ze fanne waren:
Canton de La Ferté-Saint-Aubin
De Canton de La Ferté-Saint-Aubin ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Orléans, am Departement Loiret an der Regioun Centre.
Radium
Radium (Symbol Ra) ass e cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 88 am Periodesystem vun den Elementer. Déi relativ Atommass vu sengem stabilsten Isotop ass 226.
Canton de Banon
De Canton de Banon war bis Mäerz 2015 eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Forcalquier, am Departement Alpes-de-Haute-Provence an der Regioun Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
Henri IV. vu Frankräich
Den '''Henri IV. vu Frankräich''' gebuer den 13. Dezember 1553 zu Pau, a gestuerwen de 14. Mee 1610 zu Paräis, war Kinnek vun Navarra vu 1572-1610 a Kinnek vu Frankräich vu 1589-1610.
Waarken
Waarken ass eng Uertschaft an der Gemeng Ettelbréck.
Henri IV. vu Frankräich
Kandheet a Jugend
De spéideren Henri IV. kënnt an der Nuecht vum 12. op den 13. Dezember 1553 zu Pau op d'Welt. Hien ass de Jong vum Antoine de Bourbon, duc de Vendôme a vun der Jeanne d'Albret. E puer Méint no senger Gebuert gëtt de klengen Henri an enger grousser Feier gedeeft. Seng éischt Jore verbréngt hien am Schlass vu Coarraze, wou hien enk verbonne mat der Natur lieft. Am Februar 1557 gëtt hien dem franséischen Haff virgestallt; hien huet d'franséisch Sprooch verstanen ouni se ze schwätzen. Den Henri II. huet hie gefrot op hien eemol wéilt säi Schwoer sinn, eng Perspektiv, déi den Elteren natierlech gefall huet. An der Tëschenzäit mécht sech d'Reformatioun a Frankräich breet, a béid Elterendeeler wiesselen zum Protestantismus. 1561 kënnt säi Papp allerdéngs nees an de Schouss vun der Réimesch-Kathoulescher Kierch zeréck a rifft den Henri un den Haff vu Frankräich. Den Henri schwankt elo schonn tëscht den zwou Reliounen, als Erzéier huet hie Protestanten, mä hie geet gläichzäiteg an de streng kathoulesche Collège de Navarre, zu Paräis.
Waarken
Geographie
Waarken läit nordwestlech vun Ettelbréck um lénksen Uwänner vun der Waark.
Henri IV. vu Frankräich
Kandheet a Jugend
Nom Doud vu sengem Papp Enn 1562 war de klengen Henri quasi als Weesekand um franséischen Haff. D'Katharina vu Medici iwwerwaacht säi Behuelen an informéiert vun Zäit zu Zäit d'Kinnigin vun Navarra. De klengen Henri huet eng Roll an der Pastorale vum Ronsard déi Enn 1564 zu Fontainebleau opgefouert gëtt. Hie begleet och de Kinnek Charles IX. op sengem groussen Tour duerch Frankräich (1564-1566). 1567 kënnt den Henri nees zeréck bei seng Mamm, hien huet elo 13 Joer.
D'Blutthochzäit
Nom Fridde vu Saint-Germain (8. August 1570) gëtt op en Neits iwwer d'Bestietnes mat der Marguerite vu Valois nogeduecht. D'Jeanne vun Albert weist sech Ufanks zimmlech fuerdernd. Si ass averstanen iwwer dës Unioun zu Blois ze diskutéieren, a léisst hire Jong an der Guyenne. Schlussendlech ass d'Kinnigin vun Navarra mat enger kathoulescher Hochzäit averstanen, an alles gëtt virbereet. D'Jeanne vun Albert selwer stierft allerdéngs nach virdrun, am Juni 1572. Enn Juli 1572 kënnt de jonke Prënz zu Paräis un a bestit d'Marguerite den 18. August.
D'Reliounskricher
Den 22. August kënnt et zu engem Attentat op de Coligny woubäi dësen awer nëmme blesséiert gëtt. D'Hugenotten deele sech elo a Moderater a Radikaler. Den Henri sicht de Charles IX. op, a verlaangt Gerechtegkeet. Mä dozou kënnt et net. Vum 23. op de 24. August ass zu Paräis de Baartelméis-Massaker, an den Henri steet ënner Surveillance am Louvre.
Den 22. September bekéiert den Henri sech zum Katholizismus. De spéideren Henri IV. fënnt sech mat der Gefaangenschaft of, op d'mannst an den Ae vum franséischen Haff. Hie begleet den Herzog vun Anjou op d'Belagerung vu La Rochelle (1573). Trotzdeem ass hie beim Komplott 1574 vum Herzog vun Alençon géint d'Kinnigin-Mamm mat vun der Partie.
Nom Doud vum Charles IX. schéngt hie sech zefridden dem neie Kinnek Henri III. ënnerzeuerdnen, mä sicht gläichzäiteg seng Onofhängegkeet. Seng Affär mat der Mme de Sauve, der Maîtresse vum Herzog vun Alençon, bréngt déi Frëndschaft abrupt op en Enn, an den d'Alençon flücht vum Haff. Ufanks Februar 1576 ergräift och den Henri d'Flucht a geet zeréck op seng Lännereien. Ausserdeem schléisst hie sech nees de Protestanten un.
Kinnek vu Frankräich
Mä do hat hien d'Rechnung ouni d'Kathoulesch Liga gemaach, déi den Henri net akzeptéiert huet, an, ënnerstëtzt vu Spuenien nees de Krich ugefaangen huet. Sou huet sech den neie Kinnek als éischt missen op Dieppe zeréckzéien, wärend seng Truppen him Kuraasch gemaach hunn, d'Kinnekräich nees zeréck z'erueweren.
259 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 264 v. Chr. | 263 v. Chr. | 262 v. Chr. | 261 v. Chr. | 260 v. Chr. | 259 v. Chr. | 258 v. Chr. | 257 v. Chr. | 256 v. Chr. | 255 v. Chr. | 254 v. Chr.
Henri IV. vu Frankräich
Kinnek vu Frankräich
Den 21. September 1589 huet hien de Charles vu Loutrengen, Herzog vu Mayenne zu Arques geschloen, mä eng Néierlag viru Paräis erlidden. De 14. Mäerz 1590 huet hien d'Liga an d'Spuenier zu Ivry geklappt, mä Paräis ass weiderhin onereechbar bliwwen.
259 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 259 v. Chr.
Henri IV. vu Frankräich
Kinnek vu Frankräich
Op de Rot vun der Gabrielle d'Estrées a well hie gemierkt huet, datt seng Géigner ëmmer méi schwaach goufen, huet den Henri IV. sech entscheet, dem Protestantismus z'entsoen, an ass der kathoulescher Kierch bäigetrueden (25. Juli 1593). De 27. Februar 1594 gouf hien an der Kathedral vu Chartres gekréint an den 22. Mäerz vum selwechte Joer mécht hie seng triumphal Entrée zu Paräis. De 17. September 1595 krut hien d'Absolutioun vum Poopst Klemenz VIII. a konnt lues awer sécher den Adel an d'Vollek fir sech gewannen.
D'Arméie vun der Liga a vu Spuenie ware lues awer sécher och um Enn, an den 2. Mee 1598 gouf de Fridde vu Vervins ënnerschriwwen. Kuerz virdrun, den 13. Abrëll 1598, hat schonn den Edikt vun Nantes versicht, d'reliéis Spannungen ze reduzéieren.
Fir ze regéieren huet den Henri IV. op kompetent Ministere wéi de Sully an de Barthélemy vu Laffemas gebaut. Am Dezember 1599 gouf seng Hochzäit mat der Marguerite vu Valois annuléiert, an ee Joer drop, am Dezember 1600 huet hie sech zu Lyon mat der Maria vu Medici bestuet.
Kanner
Den Henri IV. hat ausserdeem 11 illegitim Kanner, dovun 3 mat der Gabrielle d'Estrées.
Canton de Gouarec
De Canton de Gouarec ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Guingamp, am Departement Côtes-d'Armor an der Regioun Bretagne. Bei der Kantonalreform vun 2014 gouf de Kanton ofgeschaaft.
258 v. Chr.
4. Joerhonnert v. Chr. | 3. Joerhonnert v. Chr. | 2. Joerhonnert v. Chr. 263 v. Chr. | 262 v. Chr. | 261 v. Chr. | 260 v. Chr. | 259 v. Chr. | 258 v. Chr. | 257 v. Chr. | 256 v. Chr. | 255 v. Chr. | 254 v. Chr. | 253 v. Chr.
Dës Säit befaasst sech mam Joer 258 v. Chr.
Grenzen
Grenzen ass eng Uertschaft an der Gemeng Ettelbréck.
Geographie
Grenzen läit op der lénkser Säit vun der Uelzecht tëscht Biertreng an Ettelbréck. D'Uertschaft, déi nëmmen aus zwéin Häff an enger Kapell besteet, läit op enger Héicht vun 200 m (NG-L). S'ass iwwer den CR345 un de Verkéier ugebonnen.
Geschicht
D'Kapell vu 1777 gouf den 2. Mäerz 2018 op d'Lëscht vun de klasséierten nationale Monumenter agedroen a gouf Ufanks 2021 entweit.
Naturschutzgebitt Het Zwin
Den Zwin ass en Naturschutzgebitt op der Belscher Küst op der Grenz mat Holland. Tëscht dem Zoute a Cadzand op hollännescher Säit erstreckt sech en eenzegaartegt Gebitt aus Salzwisen, Watt an Dünen, dat aus enger fréierer Mieresbucht dem Zwin ervirgaangen ass a wouvu ronn 150 ha zanter 1952 ënner Naturschutz stinn. Het Zwin gëllt als dat éischt Naturschutzgebitt an der Belsch.
Et leien 125 ha op Belschem Territoire an de Rescht op hollänneschem.
Entstoe vum Gebitt
D'Reserv ass de Rescht vun engem Mieresaarm, deen den Dräieck Bruges-Knokke-Sluis gemaach huet. No der leschter Äiszäit virun ongeféier 12.000 Joer ass den Niveau vum Mier duerch d'Schmëlze vun Äisbierger geklommen. Doduerch sinn d'Séisswaasserflächen iwwerschwemmt ginn an et hu sech Watt a Salzwisen, ënnerbrach vun déiwe Waassergrief, forméiert, déi sech am 12. Joerhonnert zu Polderen entwéckelt hunn. Déi déif Waassergrief waren am Mëttelalter e wichtegen Handelswee tëscht Bruges, Sluis an der Nordséi, ier d'Versandung am 15. Joerhonnert lues a lues d'Schëfffahrt limitéiert huet. Duerch Däicher a Versalzung gouf e groussen Deel vum Mieresaarm schliisslech ganz dréche geluecht. E klengen Deel vun de Salzwisen ass erhale bliwwen a steet haut nach ëmmer mam Mier a Kontakt. Duerch eng Ëffnung an den Düne vu ronn 250 m Breet tëscht der Belsch an Holland variéiert de Waasserniveau an dëser fréierer Bucht mat deem vun Ebbe a Flut vun der Nordséi. Dëst bréngt mat sech datt Sedimenter wéi Toun a Sand sech ofsetzen a verschidden Niveaue mat enger grousser Varietéit u Vegetatioun forméieren.
Datt hei sech een aarteräichen a bedeitende Liewensraum entwéckelt huet, war dem Grof Léon Lippens bewosst. Dem passionéiertem Ornitholog, Besëtzer vun der Gesellschaft Het Zout a laangjärege Buergermeeschter vu Knokke, ass et ze verdanken, datt dëst 2,3 km laangt Iwwerschwemmungsgebitt 1952 mat 158 ha (dovun 33 ha op hollännescher Säit) als Naturschutzgebitt erkläert ginn ass. Ronderëm d'Schutzzon läit op Belscher Säit eng 1.600 ha grouss Pufferzon, an där streng Bau- a Verkéiersoploe gëllen. Zanter dem 27. September 1984 gehéiert den Zwin mat 550 ha zum weltwäite Ramsar-Netz vu schützenswäerte Fiichtgebidder.
Ekologie
Den Zwin ass virun allem bekannt fir seng grouss Aartendiversitéit vun heemesche Mieresvullen. Eng 100 verschidden Zorte sinn d'ganzt Joer iwwer am Reservat, eng weider 150 nëmme wärend engem Deel vum Joer. Nieft den Dausende Vullen, déi hei eng eenzegaarteg Bréiplaz fannen, empfänkt den Zwin an de Wanterméint grouss Träpp aus dem héijen Norden, déi op der Sich no enger Iwwerwanterungsplaz sinn oder just op der Duerchrees no Süde sinn. Besonnesch an dëse kale Méint zielt den Zwin gär eng 12.000 Vullen.
Wärend dem Schantjen 1953, wéi den Däich méi héich geluecht gouf, huet de Léon Lippens grouss Weiere mat Bréiinselen an d'Salzwise gruewe gelooss, aus deenen d'Vullewelt grousse Profit zitt. Déi gi bei Flut mat Waasser gefëllt, dat bei Ebbe zeréckbehale gëtt. Op déi Manéier sinn ëmmer kéipweis Mieresfësch, Dausende vu Wierm, Muschelen, Schleeken a Kriibsen an der Reserv, déi de Vulle Fudder bidden. Ronderëm d'Schlickflächen, déi zweemol den Dag iwwerschwemmt ginn, wiisst eng typesch Flora. Déi Planze wuessen op salzhaltegem Fong an hunn nëmmen eng Iwwerliewenschance, well si just bei Sprang- a Stuermflut (ronn zéng mol am Joer), iwwerschwemmt ginn. Déi typeschst Düneplanz vum Zwin ass Limonium vulgare (Mierlavendel), déi an de Méint August a September d'Dünen an e mofe Blummenteppech verzaubert. Et ass déi eenzeg Plaz an der Belsch wou d'Salzmelden (halimione pedunculata) virkënnt. D'Dünelandschaft mat um Bord de Kiferbëscher bitt enger Rei vu Mamendéieren, wéi dem Hues (Lepus capensis), der Kanéngchen (Oryctolagus cuniculus) oder dem Grousse Wisel (Mustela erminea) en Doheem.
Vullepark
Am Joer 1953 huet d'Gesellschaft Het Zout ënner dem Léon Lippens, de Gaart vun der Villa Royale, déi de Kinnek Léopold III. 1934 baue gelooss huet an iwwer kuerz Zäit reegelméisseg benotzt huet, an en éducative Vullepark transforméiert. Seng Statu steet haut an der Entrée vum Park. Zu där Zäit war dat eng revolutionär Iddi, fir en Naturschutzgebitt mat engem Vullepark ze verbannen. Op 7 ha presentéiert de Park an en ettleche Volièren an a fräier Natur ëm déi 110 heemesch Vullenaarten. Nieft de Méiwen, den Inten, de Raub- a Sangvullen, wäert virun allem de Wäisse Stuerk (Ciconia ciconia) d'Visiteuren ze begeeschtere wëssen.
Nëmme knapps 40% vum ganzen Areal si fir d'Visiteuren zougänglech. Am zouenen Deel si virun allem d'Bruttgebidder vun deene Vullen, déi guer net däerfe gestéiert ginn. D'Säit zum Mier gëtt nëmmen an Ausnamefäll besicht, am Géigesaz zum Banneland, wou e puermol an der Woch Visitten organiséiert ginn. All Joer kréien aus wëssenschaftlechen Zwecker Dausende vu Vullen e Rank, a Recherchen iwwer d'Reserv a Bezuch op hir eenzegaarteg Fauna a Flora gi gemaach. Niewelaanscht ass de Park och eng Opfänkstruktur fir Vullen, déi Affer vun Accidenter oder Uelegpeschtkatastrophe goufen.
Lupowitz
Lupowitz ass e Kuerzfilm vum lëtzebuergesche Regisseur Andy Bausch aus dem Joer 1982.
Ëm wat geet et am Film?
E Privatdetektiv kritt den Optrag, nom "Big enchilada", dem Boss vun de Bossen, dem Big Boss par excellence: Gott himself ze sichen...
Soss
De Film ass eng Adaptatioun vum Woody Allen senger Kuerzgeschicht Mr Big. Sou wéi den Allen de Stil vun de Kriminalromaner aus den 1930er-1940er Jore parodéiert, parodéiert de Bausch stilistesch d'Film Noirën aus där Zäit.
De Film ass zesumme mat Stefan, engem anere Kuerzfilm vum Andy Bausch, doruechter gewise ginn.
Marina Herber
D'Marina Herber, gebuer de 26. Januar 1980 an der Normandie a Frankräich, ass eng lëtzebuergesch Kënschtlerin, déi mam Pseudonym "Marinazz" ënnerschreift.
No hirem Secondaire op der Sektioun Beaux-Arts am Lycée des arts et métiers um Lampertsbierg huet si de BTS am Zeechentrickfilm gemaach. Ënner anerem huet si eng Ausbildung an der Serigraphie, als Kameraassistentin bei Anubis Pictures, an ass ausser der Molerei och aktiv an der Ilustratioun vu Bicher, a Mol- an Zeechecoursen, der Restauratioun vun Uelegbiller, am 2D/3D Zeechentrickfilm an am architektonesche Modellbau.
Zanter 2007 schafft d'Marina Herber als selbststänneg Kënschtlerin an der Molerei an an der Illustratioun. Si bezeechent hiren eegene Stil als: "Optimismus Art". Ausser villen Ausstellungen huet si och den Zeechentrickfilm "Magic Oil" an eng Animatioun fir d'Ausstellung "Best of Nature" vum Nationalmusée fir Naturgeschicht gemaach. Da mécht si och vill Logoen a Covere wéi de bekannte REDLION- Logo, d'Maskottche vun der Steel Parade zu Esch.
Pakarana
Pakarana (Dinomys branickii) ass eng grouss Knabberdéierenaart, an déi eenzeg an der Famill vun den Dinomyidae. Vum Gewicht hier ass et dat drëttschwéierst Knabberdéier op der Welt, et ka bis 15 Kilo schwéier ginn.
Den Numm bedeit an der Sprooch vun den Tupi-Indianer Falsch Paka a spillt op d'Ähnlechkeete mat de Pakaen (Cuniculus) un.
Verbreedung
Pakaranas liewen an de Bëscher am nërdleche Südamerika, op den Ausleefer vun den Anden. Hiert Verbreedungsgebitt geet vu Kolumbien a Venezuela bis Peru a Bolivien.
Summerhimmel
Konstellatiounen a Stärebiller
Déi opfällegst Konstellatioun ass de grousse Summerdräieck deen am Osten eropkënnt an deen aus dräi Stären 1. Gréisst besteet an ëm d'Stärebild vum Schwan (nërdlecht Kräiz) verleeft. Seng Eckpunkte sinn d'Vega an der Leier (hellste Stär vum Nordhimmel), Deneb am Schwan an Atair am Aadler.
Déif am Süden an am Südoste stinn de Sagittarius an de Scorpius, do wou op enger Distanz vu 25.000 Liichtjoer de Galakteschen Zentrum vun eiser Mëllechstrooss ass.
Am Skorpioun an am Schëtz steet eis Sonn bei Wanterufank, soudatt déi Stärebiller nëmmen am Summer ze gesi sinn. D'Schéiere vum Skorpioun lafe beim roude Stär Antares (griich. „Géigemars“) zesummen - e Roude Ris mat 700-fachem Sonneradius.
Stäreschnäizeschwäerm
Manner markant sinn d'Juli-Aquariiden tëscht dem 25. Juli an dem 10. August mat engem Maximum den 3. August, déi visuell aus dem Stärebild Aquarius kommen.
Zimmlech laang kënnen dogéint d'Cygniden um Observatiounsprogramm stoen. Si hunn hire Radiant am Stärebild Cygnus a sinn tëscht dem 25. Juli an dem 8. September ze gesinn (flache Maximum ëm de 16. August). De planetaresche Stroum huet ëm den 18. August een eppes méi schwaachen Aaascht, déi sougenannt Cepheiden – net ze verwiessele mat de pulséierenden Cepheiden, déi fir d'intergalaktesch Distanzbestëmmung wichteg sinn.
Assemblée constituante (1789)
Als Assemblée constituante oder Assemblée nationale constituante gouf d'franséisch Nationalversammlung vum 9. Juli 1789 bis 2. September 1791 bezeechent.
Wärend de Berodunge vun de Generalstänn zu Versailles hat de Kinnek Louis XVI. als Versuch vun enger Disziplinéierung entscheet, datt d'Stänn (Adel, Klerus, Drëtte Stand) sech separat sollten treffen. D'Deputéiert vum Drëtte Stand hu sech de 17. Juni zur Nationalversammlung erkläert, als eenzeg Vertriedung vun der ganzer Natioun. Den 9. Juli hu si erkläert, datt si fir eng Constitutioun zoustänneg wieren, dohier den Numm Assemblée constituante.
An der Versammlung souzen ëm déi 1200 Deputéiert, a si war vum 9. Juli 1789 bis zum 30. September 1791 a Kraaft. Hiren éischte Sëtz war zu Versailles, no den Evenementer vum 5. a 6. Oktober an den Tuilerien zu Paräis.
Bei den Deputéierten déi sech reegelméisseg getraff hunn, konnt een dräi grouss Tendenze gesinn: d'Monarchisten, d ' Constitutionnels (an der Majoritéit) an d'radikal Patrioten (Minoritéit).
D'Assemblée constituante gouf am September 1791 opgeléist, a vun der Assemblée législative ersat.
Hierschthimmel
Hierschthimmel nennt een dee Stärenhimmel, deen een am Hierscht bei klorem Stärenhimmel gesäit. De visuellen Ausschnëtt vum Himmel hänkt of: Den 2. an 3. Afloss wierke géinteneen, dat heescht, e Mount méi spéit, gesäit een de selwechten Himmelsausschnëtt ëm 2 Stonne méi fréi, oder all Dag ëm knapps 4 Minutte méi fréi (Ëmlaf vun der Äerd ëm d'Sonn).
Konstellatiounen a Stärebiller
Déi opfällegst Konstellatioun ass dat am Westen ofsteigend grousst Summerdräieck, dat aus 3 Stären 1. Gréisst besteet a ronderëm d'Stärebild vum Schwan verleeft. Seng Eckpunkte sinn d'Vega an der Leier (hellste Stär vum Nordhimmel), Deneb am Schwan an Atair am Aadler.
Houssonloge
Houssonloge ass eng kleng Uertschaft an der Gemeng Aywaille an der belscher Provënz Léck. Bis zur belscher Gemengereform vun 1977 huet d'Uertschaft zur fréierer Gemeng Harzé gehéiert.
Canton de Guingamp
De Canton de Guingamp ass eng franséisch administrativ Andeelung an den Arrondissementer Guincamp a Saint-Brieuc, am Departement Côtes-d'Armor an der Regioun Bretagne.
Pippin den Eeleren
De Pippin den Eeleren oder Pippin vu Landen, gebuer géint 580, a gestuerwen 640 war vu 615/625 un fränkeschen Hausmeier an Austrien ënner dräi Merowenger-Kinneken. Hie gëllt als de Grënner vun der Famill vun de Karolenger, resp. de Pippiniden.
Säi Liewen
Mer wësse souzesoen näischt iwwer dem Pippin seng Virfahren.
613 huet hien zeumme mam Bëschof Arnulf vu Metz an aneren austraseschen Adlegen an e Muechtkampf ënner de Merowenger agegraff, andeems en den neustresche Kinnek Chlothar II. géint d'Wittfra vum Kinnek Sigibert I., d'Brunichild, déi an Austrasien an an der Bourgogne geherrscht huet, zu Hëllef geruff huet. Nodeem se ofgesat gi war, huet de Chlothar am ganze Frankeräich geherrscht, huet awer missen, am Edictum Chlotharii d'Muechtpositioun vum austraseschen Adel unerkennen.
623 ass dem Chlothar säi 15järege Jong Dagobert I. zum Ënnerkinnek an Austrasien ernannt ginn. De Pippin gouf e wichtege Conseiller an huet spéitstens 625 formell den Titel vum Hausmeier ugeholl.
Wéi dann den Dagobert I. 638 oder 639 gestuerwen ass, ouni Jongen zu hunn, déi scho fäeg gewiescht wieren, ze regéieren, konnt de Pippin, mat Hëllef vum austraseschen Adel, seng Uspréch op seng héich Plaz nees stellen.
Mä schonn 640 ass de Pippin den Eelere gestuerwen.
De Pippin war mat enger Itta oder Iduberga bestuet, (gebuer 592, gstuerwen 652) déi 640 d'Klouschter Andenne gestëft huet. D'Koppel hat 4 Kanner:
Linn 3 (Metro vu Madrid)
D'Linn 3 ass eng vun de Madrider Metroslinnen. Si ass 6,4 km laang, huet 11 Statiounen a féiert vun der Statioun Moncloa op Legazpi.
Radon
De Radon (Symbol Rn) ass e cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 86 am Periodesystem vun den Elementer. Déi relativ Atommass vu sengem stabilsten Isotop ass 222. De Radon zielt zu den Edelgasen.
Canton de Montmirail (Marne)
De Canton de Montmirail ass eng fréier franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Épernay, an der Marne an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert ass Montmirail.
Félix Corrent
De Félix Corrent, gebuer den 11. Juni 1895 zu Ëtteng a gestuerwen den 28. Juni 1968 zu Esch-Uelzecht, war en Zeechner a Moler.
1926 krut hien de Prix Grand-Duc Adolphe.
Hie war de Besëtzer vun der "COBRA"-Fabrick zu Rëmeleng, déi Schongwichs a Produkter fir den Ënnerhalt vu Buedembeläg produzéiert huet.
(3907) Kilmartin
Den (3907) Kilmartin ass en Asteroid vun der Haaptasteroidenceinture, deen de 14. August 1904 vum däitschen Astronom Max Wolf zu Heidelberg entdeckt gi war.
Den Asteroid huet den Numm vun der neiséilännescher Astronomin Pamela M. Kilmartin.
Joana
Hir éischt Plack war Von fremden Ländern, eng Maxi-Single mat internationale Vollekslidder op Thorofon.
NGC 1407
Den NGC 1407 ass eng Galaxis am Stärebild Eridanus. Den NGC 1407 huet eng visuell Magnitude vu +9,7 mag an eng Wénkelausdehnung vu 4,6' × 4,3'.
D'Galaxis gouf de 6. Oktober 1785 vum däitsch-britteschen Astronom Wilhelm Herschel entdeckt.
Herman Melville
Den Herman Melville, gebuer den 1. August 1819 zu New York, an do gestuerwen den 28. September 1891, war en US-amerikanesche Schrëftsteller an Essayist.
Dem Melville säi Walfëscherroman Moby Dick or The Whale ass säi bekanntst Wierk.
Canton de Reims-6
De Canton de Reims-6 ass eng franséisch administrativ Andeelung am Arrondissement Reims, an der Marne an der Regioun Grand Est.
Den Haaptuert ass Reims.
Marcel Mart
De Marcel Mart, gebuer den 10. Mee 1927 zu Esch-Uelzecht, a gestuerwen de 15. November 2019, , war e lëtzebuergeschen Affekot, Journalist a Politiker.
Liewen
De Marcel Mart huet zu Montpellier Droit an Economie studéiert. Hie war vun 1953 bis 1956 Affekot, huet dunn awer, vun 1955 bis 1960, fir d'Noriichtenagence Agence Europe geschafft. Vun 1960 bis 1964 war hien de stellvertriedende Porte-Parole vun der CECA, an duerno, bis 1966, Direkter vum Informatiounsbüro vun den Europäesche Gemeinschaften zu New York. Vun 1966 bis 1969 war hien de Chef vun der Unitéit "Informatioune fir Drëttlänner" bei der EG zu Bréissel.
Hien huet sech politesch an der DP engagéiert a war vun 1969 bis 1974 Minister fir Wirtschaft, Mëttelstand, Tourismus an Energie an der Regierung Werner-Schaus II a vun 1974 bis 1977 an der Regierung Thorn-Vouel-Berg. Als Energieminister war hien ee vun de Verfechter vum Bau vun enger Atomzentral zu Remerschen.
Die letzte Nacht
Die letzte Nacht ass e Kuerzfilm vum lëtzebuergesche Regisseur Andy Bausch aus dem Joer 1983.
Marcel Mart
Liewen
1977 gouf de Marcel Mart Member vum Europäesche Rechnungshaff, deem säi President e vun 1984 bis 1989 war. Tëscht 1990 an 1993 war hien Haffmarschall um Groussherzoglechen Haff vu Lëtzebuerg.
Hie war och President vum Verwaltungsrot vun der Banque générale du Luxembourg (1993-2005) a vun der Société des foires internationales de Luxembourg (1994-2000).
De Marcel Mart ass de Brudder vum René Mart an de Papp vum Daniel Mart a vun der Caroline Mart.
Die letzte Nacht
Soss
De Film ass eng Adaptatioun vum Charles Bukowski senger Novell Die kopulierende Nixe von Venice, Kalifornien (engleschen Titel: The Copulating Mermaid of Venice, California). En ass zesumme mam Andy Bausch sengem Cocaine Cowboy gewise ginn. Et waren déi éischt Filmer vum Bausch, déi an engem "kommerzielle" Kino gespillt goufen. D'Première war am Cité.
Henry Norris Russell
Den Henry Norris Russell, gebuer de 25. Oktober 1877 zu Oyster Bay, New York a gestuerwen den 18. Februar 1957 zu Princeton, New Jersey, war en amerikaneschen Astronom.
De Russell huet de Bewäis bruecht, datt d'Sonn zum gréissten Deel aus Waasserstoff an Helium besteet an datt d'Elementer am Masseverhältnes 3:1 virkommen. Doroppshin huet de russesch-nordamerikanesche Physiker George Gamow gemengt, d'Energiequell vun der Sonn wier an der Verschmëlzung vu jee véier Waasserstoffkäre mat engem Heliumkär ze sichen an nennt dëse Prozess Kärfusioun respektiv Waasserstofffusioun (Waasserstoffbrennen). Dem Gamows seng Meenung soll sech spéider als richteg erausstellen.
Zesumme mam Frederick Albert Saunders (1875-1963) beschreift hien 1925 d'Russell-Saunders-Kopplung (kuckt Spin-Bunn-Kopplung, Reegele vum Hund).
Jules Hoffmann (Biolog)
De Jules Alphonse Hoffmann, gebuer den 2. August 1941 zu Iechternach, ass e franséische Biolog mat lëtzebuergeschen Originnen, deem säi Spezialgebitt d'Immunsystem bei den Insekten ass.
2011 gouf hie mam Bruce Beutler a (posthum) dem Ralph Steinman mam Nobelpräis fir Medezin ausgezeechent. Zanter 2012 ass hie Member vun der Académie française.
Säi Liewen
De Jules Hoffmann ass gebiertege Lëtzebuerger. Hien huet zu Lëtzebuerg seng Primärschoul an de Lycée (LGL) gemaach, an duerno um Cours supérieur (Lëtzebuerg) an zu Stroossbuerg Zoologie, allgemeng Biologie a Chimie studéiert. Seng Dokterthees huet en iwwer d'Urspréng an d'Roll vun de Bluttzelle beim Wanderheesprénger Locusta migratoria geschriwwen.
No engem Joer op der Universitéit zu Marburg goung hien 1978 op Stroossbuerg hannescht, wou hien am Institut de biologie moléculaire et cellulaire vum CNRS biocheemesch Recherchen iwwer Hormone bei den Insekte gemaach huet. Vun 1993 bis 2005 war hien Direkter vum selwechten Institut, dee sech no an no op d'Immunitéit bei den Insekte spezialiséiert huet.
D'Haaptfuerschungsaarbechte vum Hoffmann a senger Ekipp louche bei den zellulären a molekulären Aspekter vum Immunsystem vun der Fruuchtméck (Drosophila melanogaster) an och der Anopheles-Mustik, déi d'Malaria iwwerdréit.
1998 huet hien d'Sociétéit EntoMed gegrënnt fir nei Medikamenter z'entwéckelen, déi vu Molekülle vun Insekten derivéiert sinn. Dës Start-up huet bis 2005 bestanen.