cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klaudia Kampa
D'Klaudia Kampa, gebuer den 1. Juni 1968 zu Boronów a Polen, ass eng Keramikerin an Illustrateurin.
Saint-Paul-de-Varax
Saint-Paul-de-Varax ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Corbenay
Corbenay ass eng franséisch Gemeng am Departement Haute-Saône an der Regioun Bourgogne-Franche-Comté am Dall vun der Combeauté.
Dag vum Bam
Den Dag vum Bam ass en Dag am Joer op deem d'Leit opgeruff gi Beem ze planzen. E gëtt weltwäit a ronn 35 Länner, meeschtens am Fréijoer oder am Hierscht, organiséiert. An eenzele Länner gëtt en offiziell Nationalen Dag vum Bam genannt.
Den nationalen Dag vum Bam zu Lëtzebuerg
Zu Lëtzebuerg gouf den Dag vum Bam 1991 ënner dem offiziellen Numm Journée nationale de l'arbre vun der Stëftung Hëllef fir d'Natur agefouert. E gëtt zanterhier all Joer am November, am Prinzip um zweete Samschdeg am Mount, organiséiert.
Vun 1997 u bis zu sengem Doud am Joer 2019 hat de Groussherzog Jean de Patronage vum Dag iwwerholl. Zanter 2018 organiséiert d'Stëftung Hëllef fir d'Natur déi offiziell Plantatioun all Joer zesumme zesumme mat der Natur- a Bëschverwaltung.
Eenzel Persoune kënne participéieren an deem se selwer een oder méi Beem planzen, beim offizielle Planze vu Beem an Hecken an de Gemengen hëllefen, oder awer en Don un d'Stëftung Hëllef fir d'Natur iwwerweisen.
Étain (Savoie)
Étain ass eng franséisch Uertschaft an der Gemeng Yenne am Departement Savoie an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes
Dag vum Bam
Offiziell Plantatiounen
All Joer gëtt um Dag vum Bam an enger Gemeng een oder méi Beem vum Buergermeeschter, dem zoustännege Minister, vum President vun der Stëftung Hëllef fir d'Natur an, zanter 2018, vum Direkter vun der Natur- a Bëschverwaltung, geplanzt.
Étain (Savoie)
Étain läit um rietsen Uwänner vum Rhône am Westhank vum Plateau vu Jongieu op enger Héicht vu ronn 300 Meter. Et ass e Stroossenduerf an e gudden Zäitzeie fir fréier Dierfer an der Savoie.
Parkschëld
E Schëld fir ze parken, ze stationéieren a stallzehalen, och alt vereinfacht Parkschëld genannt, ass eng vertikal Signalisatioun, déi ugëtt wou et erlaabt oder verbueden ass ze parken, ze stationéieren a stallzehalen.
Technesch Donnéeën
E Parkschëld ass entweeder e roude Rondel mat engem roude Bord an engem bloen Hannergrond oder e bloe Rechteck mat enger wäisser an/oder schwaarzer Opschrëft. Den Duerchmiesser vun de ronne Parkschëlter muss op d'mannst 500 mm an d'Säitelängt vun de rechteckege Parkschëlter op d'mannst 400 mm laang sinn.
Gemeng Bous
De Chef-lieu vun der Gemeng war d'Uertschaft Bous, vun där se och hiren Numm hat.
Uertschaften an der fréierer Gemeng
Zur Gemeng Bous hunn nach follgend Häff a Lieu-dite gehéiert:
Fusioun
2018 koumen d'Pläng op, datt d'Gemeng Bous mat där vu Waldbriedmes kéint fusionéieren.
De Referendum dozou, deen den 3. Abrëll 2022 an den zwou Gemengen organiséiert gouf, ass positiv ausgaangen, mat 56,8 Prozent vun de Wieler zu Bous, déi dofir gewielt hunn (zu Waldbriedemes waren et der 73,6 Prozent).
D'Gesetz zu der Fusioun gouf den 8. Februar 2023 an der Chamber gestëmmt.
Bei de Gemengerotswale vum 11. Juni 2023 gouf dann de Gemengerot vun der neier Gemeng gewielt.
Den 1. September 2023 ass d'Fusioun a Kraaft getrueden, an d'Gemeng Bous huet opgehalen op ze bestoen.
Dat fréiert Paschtoueschhaus vu Waldbriedemes soll déi nei Märei ginn. .
Eng Zäitche waren och d'Gemenge Réimech a Stadbriedemes intresséiert, fir bei där Fusioun matzemaachen; doraus ass awer näischt ginn.
Cyrus Neshvad
De Cyrus Neshvad (och Syrus), gebuer zu Teheran (Iran), ass e lëtzebuergesche Filmregisseur a -produzent.
Gemeng Bous
Interkommunal Syndikater
D'Gemeng Bous war Member vu follgenden interkommunale Syndikater:
Cyrus Neshvad
Wéi e fënnef Joer al war, ass seng Famill aus dem Iran geflücht. Zanterhier wunnt hien zu Lëtzebuerg. No senger Première am Lycée Michel Rodange, huet hien op de Filmschoulen zu Montpellier an zu Paräis studéiert. Hien huet eng Maîtrise cinéma vun der Université Vincennes à Saint-Denis an en Diplôme réalisation vun der École supérieure de réalisation audiovisuelle.
CR180
Den CR180 ass e Chemin repris am Kanton Lëtzebuerg an der Gemeng Bartreng. Et ass do en Deel vun der Rue de Luxembourg.
Den CR180 ass ronn 700 m laang.
Eyjafjallajökull
Den Eyjafjallajökull (Islännesch: Inselbierger-Gletscher) ass ee vun de méi klenge Gletscheren an Island. Den Eyjafjallajökull läit nërdlech vun der Uertschaft Skógar a westlech vum méi grousse Gletscher Mýrdalsjökull.
Vulkan
D'Äiskap vum Gletscher bedeckt de 1666 Meter héije Vulkan Guðnasteinn. Dësen ass relativ heefeg zanter der leschter Äiszäit ausgebrach, déi virleschte Kéier tëscht 1821 an 1823, wéi de Gletscher duerchbrach gouf. De Krater vum Vulkan huet en Duerchmiesser vun 3–4 km. De Gletscher selwer huet eng Fläch vun 100 km².
Ausbroch 2010
Ëstlech vum Gletscher, um Fimmvörðuháls-Pass, ass et den 20. Mäerz 2010 zum Ausbroch komm. Eng zweet, méi staark Eruptioun huet de 14. Abrëll 2010 ugefaangen. D'Äschen, déi kilometerhéich an d'Luucht gespaut goufen, si vum Wand no Süde geblose ginn an hunn an den Deeg duerno dozou gefouert, datt an iwwer 3/4 vun Europa de Fluchverkéier huet misse gespaart ginn.
Prümer Buerg
D'Ruin läit op engem ronn 30 m héije Lias-Sandsteefiels iwwer dem Dall vum Floss Prüm an der südlecher Äifel.
Pont du Gard
De Pont du Gard ass eng réimesch Aqueducsbréck, déi als Boubréck iwwer de Gardon, a Südfrankräich, no bei der Uertschaft Vers-Pont-du-Gard, geet.
E gouf am 1. Joerhonnert gebaut, fir frëscht Quellwaasser vun Uzès bis an déi réimesch Kolonie Nemausus (Nîmes) ze transportéieren. Well den Terrain hiwweleg ass, gouf den Aqueduc, meescht ënnerierdesch, gréisstendeels a Schlaangelinnen ugeluecht, ma fir iwwer de Gardon ze kommen, huet et eng Bréck gebraucht.
Prümer Buerg
Geschicht
D'Buerg gouf 1658 ofgebrannt.
Pont du Gard
De Pont du Gard ass déi héchst vun de réimeschen Aqueducbrécken, an, zesumme mat der Bréck vum Aqueduc vu Segovia, eng vun den am beschten erhalenen.
E gouf 1985 an d'Lëscht vun den UNESCO-Weltierwen opgeholl.
Serge Hoffmann
Et gëtt verschidde Leit déi Serge Hoffmann heeschen:
Ronald Golias
De Ronald Golias, gebuer de 4. Mee 1929 zu São Carlos, a gestuerwen de 27. September 2005, zu São Paulo, war e brasilianesche Filmschauspiller an Humorist.
Sandrans
Sandrans ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Al Esch
Al Esch ass e Quartier vun Esch-Uelzecht. Wéi säin Numm et noleet, ass et den historesche Kär vun der Stad, wéi en als Duerf bis an d'zweet Hallschecht vum 19. Joerhonnert bestanen huet.
NGC 4451
Den NGC 4451 ass eng Spiralgalaxis am Stärebild Virgo. D'Galaxis gouf am Joer 1865 vum Astronom Heinrich Louis d'Arrest mat sengem 11 Zoll-Teleskop entdeckt.
Al Esch
E läit an engem Hank nërdlech vun der Uelzecht an hiren Uwänner, a gëtt duerch d'rue du Fossé am Westen an am Norden, souwéi d'Lëtzebuerger Strooss am Oste limitéiert. Um Plang gesäit ee gutt déi oval Form, déi duerch déi fréier Stadmauer virgi war (Den Numm Rue du Fossé weist sengersäits drop hin, datt do de Gruef vun der Stadmauer war). D'Haaptstrooss war d'Groussgaass, déi an S-Form den Hiwwel erofgeet an de Breedewee (d'Strooss no Weste fir op Bieles an Éilereng) mat de Stroosse fir an d'Stad Lëtzebuerg, souwéi, um aneren Uwänner vun der Uelzecht, fir op Schëffleng, Rëmeleng a Keel, verbënnt. Do wou haut d'Stadhausplaz ass, war laang eng suppech Plaz, wou de Schmorri vun de Piffkaulen, deen den Hank erofgelaf ass, agesickert ass, an déi soss just gebraucht gouf, fir Gefierer ofzestellen oder Holz ze tässelen. Iwwer d'Uelzecht koum een iwwer eng Fuert (tëscht der haiteger Stadhaus- an Norbert-Metz-Plaz), an et gouf och eng Pont do, wann d'Uelzecht ze héich war.
Mat der urbaner Entwécklung vun Esch, nodeems d'Schmelzen an d'Grouwen Dausende vu Leit ugezunn hunn, an nei Quartiere ronderëm bebaut goufen (Neiduerf, Brill, Grenz, Uecht), huet Al Esch seng Wichtegkeet verluer, besonnesch och, wéi d'Uelzechtstrooss bis ugeluecht gouf, an do den neie Geschäftszentrum entstanen ass.
Vun den 1960er Joren u gouf et verschidde Pläng, fir déi al, zum Deel delabréiert Haiser tëscht der Groussgaass an der Uelzechtstrooss komplett ofzerappen, mam ale Stroossennetz tabula rasa ze maachen a se duerch 'modern', bis zu 15-stäckeg Tierm a Bëtongskëschten, souwéi groussflächeg Plazen z'ersetzen. Et gouf awer kee richtegt Stéck domat, och, well zanter der Mëtt vun den 1970er Joren d'Stolkris ausgebrach ass an d'Gemengerecetten e gudde Krack erofgaange sinn. Et sollt bis an d'Mëtt vun den 1980er Joren daueren, bis d'Aarbechte richteg lassgoungen. Et war eng Mëschung aus restauréierter aler Bausubstanz an (deels iwwerdimensionéierten) Neibauten, bei där dat aalt Stroossennetz (Boltgen, Handelsstrooss, Vinzenzstrooss, Handwierkerstrooss, Mäertesstrooss) mat senge klenge Plazen erhale gouf. Dës Stroosse si verkéiersberouegt oder ganz fir den Autoverkéier gespaart.
Administrativ ginn haut och déi Stroosse riets vun der Uelzecht (respektiv südëstlech vun der Uelzechtstrooss) bis bei d'Gare, tëscht der Liberatiounsstrooss an der Norbert-Metz-Plaz, zum Quartier Al Esch gezielt, och wann dës net zum alen Duerfkär gehéiert hunn.
Loesje
Loesje [] ass eng Free-speechorganisatioun vun Arnhem an Holland.
Loesje probéiert zanter 1983, Kreativitéit ze verbreeden, andeems se mat Hëllef vu kuerze Sloganen op Plakater d'Leit zu enger positiver a philosophescher Kritik an Iddien iwwer aktuell Evenementer probéieren, z'inspiréieren. Loesje ass an iwwer 30 Länner aktiv, dorënner och zu Lëtzebuerg, an Däitschland an an der Belsch.
Otto Braunsberger
Den Otto Braunsberger, gebuer den 21. Februar 1850 zu Füssen am Allgäu a gestuerwen de 27. Mäerz 1926 zu Exaten an Holland, war e Jesuitt an Historiker.
Hien ass 1878 an de Jesuittenuerden agetrueden. Als Historiker huet de Braunsberger sech virun allem mam Petrus Canisius (1521-1597) beschäftegt. Vun 1899 bis 1911 huet hien am Schrëftstellerheem vun den däitsche Jesuitten um Lampertsbierg gelieft.
Johny Fonck
De Jean Fonck oder Johny Fonck, oder och nach Johnny Fonck, gebuer den 30. November 1920 zu Beggen a gestuerwen de 17. Juli 2008 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergesche Foussballspiller, Liichtathlet an Olympionik.
Hien hat bis virum Zweete Weltkrich fir d'Spora Lëtzebuerg gespillt. Nom Zweete Weltkrich ass hien op Lyon geplënnert, wou en fir den FC Lyon als Mëttelfeldspiller gespillt huet, a gläichzäiteg Trainer war. Hien huet den 10. Mäerz 1940 fir déi lëtzebuergesch Foussballnationalekipp gespillt.
1952 bei den olympesche Spiller, huet hien de Josy Barthel betreit.
1953 huet hie sech mat der Cécile Barthel, der Schwëster vum Josy Barthel, bestuet.
Thézillieu
Thézillieu läit op der Südspëtz vun der Jura-Biergketten um Plateau vun Hauteville am Wäisse Bugey op enger Héicht vun tëscht 706 an 1.123 Meter.
D'Gemeng läit am Dall vun der Arène déi och do hir Quell huet an um Territoire vun der klenger Uertschaft Le Genevray d'Fëschweiere vun der fréierer Abtei Saint-Sulpice fiddert.
Daigny
Daigny ass eng franséisch Gemeng an den Ardennen an der Regioun Grand Est am Dall vun der Givonne.
Vu 1560 bis 1642 huet Daigny zum Fürstentum Sedan gehéiert.
Simone Simon
D'Simone Simon, gebuer als Simonne Thérèse Fernande Simon den 23. Abrëll 1911 zu Marseille a gestuerwen den 22. Februar 2005 zu Paräis, war eng franséisch Schauspillerin.
Si ass a Filmer vu bedeitende Filmregisseure wéi Jean Renoir, Jacques Tourneur, Max Ophüls, Maurice Tourneur, Henry King a Michel Deville opgetrueden. Si huet d'Haaptroll am Filmklassiker La bête humaine (1938) vum Jean Renoir nom Roman mam selwechtem Numm vum Emile Zola iwwerholl. 1942 krut si eng Haaptroll am vum Val Lewton produzéierte psychologeschen Horrorfilm Cat People vum Jacques Tourneur.
Haupeschkierch zu Peppeng
De Patréiner ass den hellegen Haupert, deem säi Fest den 3. November gefeiert gëtt.
De 6. November 2020 gouf s'als nationaalt Monument klasséiert.
Zur fréierer Par Réiser huet ausser der Filialkierch vu Peppeng och nach d'Parkierch vu Réiser gehéiert.
Marion Hänsel
D'Marion Hänsel, gebuer als Maria Ackermann den 12. Februar 1949 zu Marseille a gestuerwen den 8. Juni 2020, war eng belsch Schauspillerin, Drehbuchauteurin, Filmproduzentin a Filmregisseurin.
Haupeschkierch zu Peppeng
D'Kierch gouf duerch en äerzbëschoflecht Dekret vum 16. September 2021 entweit.
Geschicht
Der So no wier déi éischt Kapell zu Peppeng am 8. Joerhonnert vum Pippin dem Kuerzen, deen nawell gär dohi joe komm wier, gestëft ginn.
714 wier den hellege Willibrord e puermol zu Peppeng gewiescht. Eng Kapell gëtt fir d'éischt am 9. Joerhonnert ernimmt.
Vun 1350 u gehéiert Peppeng zur Par Réiser, d'Kapell ass dem Apostel Péitrus geweit. Vun 1803 bis 1808 gehéiert Peppeng da kuerz zur Par Beetebuerg, fir duerno nees eng Filial vu Réiser ze ginn. Elo gëtt den hellegen Haupert Patréiner vun der Kapell.
1808 gëtt duerch e Feier net nëmmen d'Kaplounshaus, mä och d'Kapell schwéier beschiedegt. Sou gëtt decidéiert eng nei Kierch opzeriichten. Déi steet dann 1840 fäerdeg do, mäi et stellt sech séier eraus, datt beim Bau gehéiereg Schmu gemaach gouf an datt d'Gebai riskéiert all Abléck an e Koup ze falen. Sou hu misse Stabiliséierungsaarbechten duerchgefouert ginn an déi nei Kierch kann eréischt 1850 sécher benotzt ginn.
D'Waarden huet sech gelount, well an der Tëschenzäit konnt de fréieren Héichaltor aus der Méchelskierch vum Fëschmaart kaaft ginn. 1896 da setzt d'Firma Linster vu Munneref faarweg Fënsteren an.
Vun 1927-1929 steet eng gréisser Renovatioun an d'Haus. Sou ginn ënner anerem d'Molereien am Kierchechouer restauréiert.
No der Liturgiereform gëtt 1979 e "Volleksaltor" an de Chouer gestallt. Deen ass aus den ale Kierchebänken zesummegezammert ginn.
Francescantonio Nolè
Virdrun, vun 2000 bis 2015, war hie Bëschof vun Tursi-Lagonegro.
Seng Devise
Als Devise hat de Bëschof Nolè In simplicitate et lætitia
L'orchidée
L'orchidée ass e Kuerzfilm vum lëtzebuergesche Regisseur Cyrus Neshvad. E gouf den 10. November 2011 fir d'éischt gewisen.
Terra mia terra nostra
Terra mia terra nostra ass e lëtzebuergeschen Documentaire vum Donato Rotunno, deen de 7. November 2012 an de Kino koum.
L'orchidée
Wourëms geet et am Film?
De Fernand ass vu sengem Jong géint säi Wëllen an e Fleegeheem gestach ginn. Wéi e säin Zëmmernoper Angelo kenne léiert, gesäit seng Situatioun op eemol net méi sou driipseg aus...
Terra mia terra nostra
Ëm wat geet et am Film?
De Film behandelt unhand vun Interviewe vu Memberen aus dem Regisseur senger Famill aus verschiddene Generatiounen d'Fro vun der Identitéit, tëscht Lëtzebuerg an Italien. E verschafft och Material aus dem Film Terra mia, zum selwechten Theema, mä 15 Joer éischter.
L'orchidée
Präisser
De Film ass a ronn 20 offizielle Selektiounen op Festivalle gewise ginn an huet 9 Präisser gewonnen: "Prix du réalisateur" um Filmfestival vun Armoricourt 2012, "Prix professionel du jury" um Festival vu Mulhouse, "Prix du public" um International Short Film Festival zu Lëtzebuerg, "Prix du jury", "Prix du réalisateur", "Prix de la culture", "Prix du public" um Filmfestival Les petits claps zu Metz an de "Prix du public" um Filmfestival vu Beauvais 2013.
De Film war an der Kategorie "Beschte Kuerzfilm" fir de Lëtzebuerger Filmpräis 2012 nominéiert.
Terra mia terra nostra
Soss
2013 huet Lëtzebuerg de Film bei der éischter Editioun vun den Trophées francophones du cinéma agereecht, an der Kategorie "Long-métrage".
Kritik
Sandy Artuso, Woxx: "Rotunnos Film ist für Luxemburger mit Migrationshintergrund ein bewegendes Spiegelbild ihrer eigenen Identitätssuche und des Konflikts von Herkunft und Zukunft. Für jeden anderen Luxemburger bietet er die Möglichkeit, einmal über den Tellerrand der Pasta beim Lieblingsitaliener hinauszublicken. Pathos und Emotionalität mögen den Film prägen aber Familiengeschichten sind immer auch traurige Erzählungen von Abschied, von Entwurzelung und neuer Suche."
Viviane Thill, Le Jeudi "Allant au-delà de la seule notion de la nationalité et d'intégration, 'Terra mia terra nostra' pose aussi la equestion surl'identité culturele, individuelle et familialle, quand les familles sont éparpillées et ne parlent pls la meme langue. En optant pour une approche personnelle, dans laquelle l'émotion et la mélancholie n'empêcent pas la réflexion et l'analyse, Donato Rotunno réussit un film à la fois touchant et utile."
Pablo Chimienti, Le Quotidien: "Ce documentaire possède [...] une portée universelle. Immigration, identité, origines, traditions, souvenirs, langues...sont autant de thèmes traités ici à travers le quotidien d'une famille. Avec retenue, modestie et tact. Un film touchant sur une histoire personnelle qui renvoie à celle de l'humanité tout entière."
Sulignat
Sulignat ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Archangelsk
Archangelsk (op Russesch: Архангельск, op Komi-Sprooch: Кардор) ass eng Universitéitsstad am Oblast Archangelsk am Nordwestrussland-Federatiounskrees a Russland. Si läit um Floss Nërdlecher Dwina.
Et ass d'Haaptstad vun hirer Regioun an huet 351.226 Awunner (Stand 2016). D'Stad huet eng Fläch vun zirka 295 km².
Archangelsk gouf am Joer 1584 vum Zar Iwan IV. vu Russland gegrënnt als Nowocholmogory (Новохолмогоры).
Cyprien Merjai
De Pierre-Alexandre-Cyprien Merjai, oder einfach Cyprien Merjai, gebuer den 3. Februar 1760, , an der Stad Lëtzebuerg a gestuerwen de 5. Dezember 1822 am Pafendall, huet Droit studéiert, sech awer duerno mat historesche Studien iwwer Lëtzebuerg beschäftegt.
Säi Liewen
De Cyprien Merjai war dat eenzegt Kand vum Affekot François-Xavier Merjai an der Marguerite Pognon, déi vu Lonkech gebierteg war. Seng Mamm ass gestuerwe wéi se hien op d'Welt bruecht huet.
De Cyprien Merjai huet seng Jugend selwer als onroueg an onglécklech beschriwwen, ënner anerem well hien ouni Mamm opgewuess ass, awer och doduerch datt säi Papp wéinst senger "patriotescher Beschäftegung" keng Zäit hat, sech ëm säi Bouf ze bekëmmeren. Hien huet awer ëmmer mat groussem Respekt vu sengem Papp geschwat.
Eng Schwëster vun der Mamm huet sech ëm de Stot gekëmmert; de Cyprien huet fonnt si hätt e komesche Charakter a si géif hie schikanéieren. Si huet den Haass dee si op d'Mamm hat, herno op de Bouf iwwerdroen. Dee jonke Merjai huet och dowéinst e puermol probéiert säi Papp dozou ze beweege sech erëm ze bestueden, nëmme fir senger Tatta lass ze ginn.
Duerch säi Papp dee sech ë. a. fir d'Archeologie intresséiert huet, krut de Cyprien och Interessi dodrun an hien huet sech duerch d'Lecture vun de Wierker vum Vitruve mat der Beurteelung vu Monumenter beschäftegt déi hien op senge Reese gesinn huet. Doniewent huet hien och d'Biographie vum Péiter Ernest vu Mansfeld studéiert a selwer eng Etude iwwer deem säi Liewe geschriwwen.
De François-Xavier Merjai huet säi Bouf am September 1775 mat an d'Abtei vun Orval geholl fir déi hien als Affekot geschafft huet; den Abt vun do war e Koseng vum François-Xavier. E puer Joer méi spéit, 1781, ass de Cyprien och a Begleedung vum Paschtouer Nicolas Spirlet vu Saint Hubert op Aansebuerg a Veianen gereest, ongeféier zu där Zäit och op Bréissel.
Säin trauregt Liewen am Haus vu sengem Papp an awer och well hie vill Zäit vu senger Jugend bei senge Kosengen zu Lonkech verbruecht huet an doduerch nëmme Franséisch geschwat huet, erkläert firwat de Cyprien eng gewëssen Ofneigung géint Lëtzebuerg hat, dat zu där Zäit eng bescheide Stad war, am Verglach zu de kulturelle Stied déi hien op senge Reese besicht huet.
Openthalt a Studium zu Léiwen
Enn Oktober 1783, nodeems de Cyprien Merjai eng Bourse am Collège Mylius (och nach Collège de Luxembourg) zu Léiwen accordéiert krut, huet hie sech op de Wee an déi brabännesch Stad gemaach.
Wéi schonn an den anere Stied, déi de Merjai besicht hat, huet hien och zu Léiwen vill Bekanntschafte geschloss a konnt do verschidde Kléischter, Kierchen, asw. besichen.
Uganks 1785 huet d'Charlotte dem Cyprien geschriwwen, hire Papp géif drop halen, datt hien, Cyprien, géif op Mannheim zeréckkomme fir si ze bestueden. De Cyprien konnt dat awer net maachen, well hie vun sengem Papp ugehale gouf, fäerdeg ze studéieren; hien huet d'Charlotte gefrot, fir sou laang kënnen ze waarden. Am Juli vum selwechte Joer ass de Cyprien du gewuer ginn, datt d'Charlotte en anere Mann bestuet hat.
Wärend sengem Openthalt am Brabant huet de Cyprien niewent sengem Studium weiderhin aner Stied vun den Éisträicheschen Nidderlande besicht. No dräi Joer, am August 1786, huet de Cyprien Marjai säin Droits-Examen bestanen an ass duerno zeréck op Lëtzebuerg gefuer. No engem Besuch vum Brudder Abraham vun Orval bei sengem Frënd François-Xavier Merjai zu Lëtzebuerg, ass de Cyprien du mat deem op Orval gefuer fir do d'Klouschter ze besichen.
De Merjai zu Lëtzebuerg
Nodeems de Merjai am Wanter 1788 zu Namur war an do en englesche Bekannten erëm gesinn huet, deen hie 1783 an der Schwäiz kenne geléiert hat, sinn déi zwéin zesummen an England gereest. De Merjai koum sou op Canterbury an op London.
D'Rees an England war awer dem Merjai seng lescht grouss Rees, vun der Zäit duerno gëtt et vun him keng weider Rapporte méi.
Trotz senge juristesche Kenntnisser a sengen akadeemeschen Titelen huet hie keen Interessi gewise fir s'anzesetzen.
Den 13. Abrëll 1794 ass dem Cyprien säi Papp, de François-Xavier Merjai gestuerwen.
Nodeems déi franséisch Revolutiounstruppen am Juni 1795 an d'Stad Lëtzebuerg amarschéiert waren an d'Stad duerno den Haaptuert vum Département des Forêts gouf, ass de Cyprien Merjai a senger Stad net méi eens ginn; hie war éischter en Unhänger vum Ancien Régime gewiescht. An der Zäit duerno ass hien héchstens nach duerch d'Stad getrëppelt an huet déi Kléischter besicht, déi vun de Fransousen ofgeschaaft gi waren a wou déi amgaang waren, se fir den allgemenge Gebrauch an d'Rei ze setzen. De Merjai hat weider kee Verlaange méi a wollt seng lescht Zäit an engem universelle Fridden an am Trouscht vun der Relioun verbréngen.
Am Joer 1805 huet hien ugefaange seng Memoiren ze schreiwen an deenen hien haaptsächlech op d'kënschtleresch Monumenter agaangen ass, déi hien op senge Reese besicht hat. Mat sengen detailléierte Beschreiwunge vun de Lëtzebuerger Stied a Monumenter aus där Zäit, huet de Merjai den Historiker grouss Déngschter geleescht, absënns well hien e geneeë Beobachter war.
De Cyprien Merjai ass de 5. Dezember 1822 a sengem Haus am Pafendall gestuerwen.
No him genannt
Fir un de Cyprien Merjai z'erënneren ass zu Beggen eng Strooss no him benannt: d'rue Cyprien Merjai verbënnt d'rue de Beggen (N7) mat der rue Henri Dunant (CR233).
Rudolf Schündler
De Rudolf Schündler, gebuer als Rudolf Ernst Paul Schündler de 17. Abrëll 1906 zu Leipzig a gestuerwen den 12. Dezember 1988 zu München, war en däitsche Schauspiller a Filmregisseur.
De Rudolf Schündler huet haaptsächlech a bëllegen däitsche Kaméidisfilmer matgespillt. Trotzdem war hien awer och an e puer ganz bedeitende Filmer ze gesi sou am ironesche Kriminalfilm Die Herren mit der weißen Weste  (1969) vum Wolfgang Staudte an am Grujelfilm iwwer e Meedchen dat vum Däiwel besiess ass The Exorcist (1973) vum William Friedkin. Hien huet och am biographesche Film iwwer de Schrëftsteller Karl May (1974) vum Hans-Jürgen Syberberg an am dokumentaresche Film iwwer den Doud vum amerikanesche Filmregisseur Nicholas Ray Der amerikanische Freund (1977) vum Wim Wenders matgespillt. Net ze vergiessen awer och säin Optrëtt am italieenesche Grujel- a Kultfilm Suspiria  (1977) vum Dario Argento.
De Rudolf Schündler huet an iwwer 230 Kinos- an TV-Filmer matgespillt a war an 23 Filmer als Regisseur aktiv.
Clinique Saint-François
D'Clinique Saint-François war eng Klinick am fréiere Klouschter um Fëschmaart an der Stad, déi vun 1867 u vun de Franziskanerinne bedriwwe gouf. Se gouf 1975 zou gemaach a war duerno nach e Fleegeheem bis 2011. D'Congrégation des Franciscaines de la Miséricorde huet d'Gebai an de Joren duerno verkaaft a vun 2014 u gouf a Luxuswunnengen ëmgebaut,.
Wéinst dem Kräizgank vum fréiere Klouschter, war d'Klouschter metonymesch och ënnert dem Numm „Kräizgank“ bekannt.
Geschicht
Am Joer 1628 hunn d'Kléischter Märjendall a Baardebuerg d'Méchelskierch um Fëschmaart - iwwer déi si de Patronage haten – den Dominikanerpatere vermaacht, déi doropshin (1630) ugefaangen hunn d'Dominikanerklouschter um „Ale Maart“ ze bauen.
1796 ass den Uerde wärend der Franséischer Revolutioun opgeléist ginn a 1798 huet de Franz-Josef Carcher d'Klouschter (ouni d'Kierch) gesteet an et ass an der Famill bliwwen, bis et 1856 un d'Famill Paquet verierft gouf.
Nodeems d'Marguerite-Séraphine Beving de Franziskanerinnen (Baarmhäerzeg Schwësteren) hiert Haus (Mohr-de-Waldt Haus) an der Rue de la Trinité ofkaaft hat, huet d'Kongregatioun vun de Franziskanerinnen der Famill Paquet 1860 dat fréiert Dominikanerklouschter fir e Präis vun 150.000 Frang ofkaaft. Am Joer duerno sinn dräi Nonne mat 18 Weesekanner an d'Gebailechkeeten erageplënnert. E puer Joer duerno sinn d'Weesekanner an d'Klouschter op Izeg geplënnert, fir am Gebai um Fëschmaart Plaz ze maache fir Patiente mat Aekränkten ze behandelen.
Mat der kinneklech-groussherzoglecher Veruerdnung vum 11. Januar 1867 krut den däitschen Aendokter Ferdinand Zartmann d'Erlabnis fir sech zu Lëtzebuerg z'etabléieren, ënnert der Konditioun, datt hien aarm Leit gratis behandele misst. Mat der Ënnerstëtzung vun der Marguerite-Séraphine Beving huet hie kuerz drop, de 15. Februar 1867 am Klouschter déi éischt Klinick fir Akränkten („Augenheilanstalt“) opgemaach. Aus uganks 15 Better fir seng Patiente sinn der am Laf vum selwechte Joer 30 ginn, wouvun der zwee fir déi Aarm virgesi waren.
Vun 1871 u goufen och Patiente mat anere Krankheeten am Klouschter opgeholl a behandelt. 1884 huet den Dr Mathias Grechen als éischte spezialiséierte Chirurg an der Klinick ugefaange mat schaffen.
De Kräizgank gouf 1893 an déi viischt Face vum Gebai 1895 ëmgebaut. D'Clinique Saint-François gouf den 1. Januar 1896 offiziell ageweit.
Am Laf vun de Jore sinn nach weider Haiser am Breedewee gesteet oder kaaft gi fir un d'Klinick unzebauen: 1897 d'Haus Beyer, 1903 d'Haus Michaelis an 1928 d'Haus Quaring. Méi spéit, am Joer 1950, koum och nach d'Haus Kayser derbäi.
Duerch eng Stëftung déi vum Wolzer Leopold Richard an d'Liewe geruff gi war, konnt 1916 – am Kampf géint Kriibserkrankungen – déi éischt Radium-Therapie am Land am Saint-François agefouert ginn.
D'Mutterhaus vun der Kongregatioun ass 1921 op de Belair verluecht ginn an doropshi goufen an de Joren duerno gréisser Ëmbauaarbechten an der Klinick gemaach.
Ënner der däitscher Okkupatioun ass d'Klinick den 28. August 1942 vum Stillhaltekommissar ënnert d'Tutelle vun der Gemeng Lëtzebuerg respektiv dem Buergermeeschter Richard Hengst gesat ginn. Op Grond vun enger Veruerdnung vum Chef vun der Zivilverwaltung ass d'Stad Lëtzebuerg de 26. Mäerz 1943 du Proprietär vum Saint-François grad ewéi vun der Clinique Saint-Joseph ginn. D'Klinick krut dunn den agedäitschten Numm „Städtisches Franziskuskrankenhaus“. Den 19. September 1944 ass e Bréif un de Gemengerot geschriwwe ginn, mat der Demande, datt d'Kongregatioun d'Klinick nees zeréck kréie kéint.
Well d'Gebailechkeeten um Fëschmaart ëmmer nees ze kleng waren, huet d'Kongregatioun decidéiert nieft dem Mutterhaus um Belair eng nei Klinick ze bauen. Den éischte Spuedestéch war den 13. Juli 1953.
1956, wéi d'Clinique Sacré-Cœur um Belair fäerdeg gebaut war, goufen déi meescht medezinesch Servicer dohi verluecht. Just d'Hals-Nues-Oure-Chirurgie, d'Aechirurgie an d'Servicer vun der Allgemengmedezin blouwen an der Clinique Saint-François, bis se 1997 dunn och op de Belair verluecht goufen. Um Fëschmaart ware vun do u just nach d'Servicer vun der Post-Hospitalisatioun an der akuter Psychiatrie a vun 1975 un huet de Saint-François just nach als Fleegeheem fonctionéiert, bis en den 31. Dezember 2000 zerguttst zougemaach gouf.
Architektur
D'Gebai steet zanter dem 20. Oktober 1961 op der Lëscht vun de klasséierte Monumenter.
CR181
Den CR181 ass e Chemin repris an de Kantone Lëtzebuerg a Capellen a geet vun der Helfenter Bréck an nordëstlecher Richtung bis op Bäreldeng.
Den CR181 ass ronn 10,6 km laang.
La femme que j'ai le plus aimée
Ëm wat geet et am Film?
De Claude, e jonke Mann wëll sech d'Liewen huele well seng grouss Léift hie verlooss huet. Säi Monni an dem Monni seng Frënn versichen de Claude ze tréischten…
Jean-Charles Tacchella
De Jean-Charles Tacchella, gebuer den 23. September 1925 zu Cherbourg ass e franséische Regisseur an Dréibuchauteur.
Hồ Chí Minh
Den Hồ Chí Minh, gebuer den 19. Mee 1890 zu Hoàng Trù (Provënz Nghệ An, a gestuerwen den 2. September 1969 zu Hanoï, mam richtegen Numm Nguyễn Sinh Cung, duerno och bekannt als Nguyễn Tất Thành ("Grouss Hoffnungen"), duerno als Nguyễn Ái Quốc ("de Patriot") oder och einfach Monni Hô, war e vietnameesesche kommunistesche Militant an duerno Staatsmann.
Den Hồ Chí Minh huet op e puer Plazen am Ausland, ë. a. zu Paräis an zu Moskau gelieft. 1930 war hie Matgrënner vun der kommunistescher Partei vun Indochina, aus där méi spéit d'kommunistesch Partei vum Vietnam gouf. 1941 gouf hien am Vietnam de Leader vun der nei gegrënnter Việt Minh, déi am Zweete Weltkrichi géint de japaneschen Okkupant a géint déi vichy-franséisch Kolonialmuecht, déi mat de Japaner kollaboréiert huet, gekämpft huet. Wéi de Vietnam den 2. September 1945 onofhängeg erkläert gouf, goung de Fräiheetskampf geschwë virun:
1946 huet Frankräich probéiert, de Vietnam nees ze besetzen. Den 23. November gouf Hải Phòng bombardéiert, woubäi eng 6.000 Zivilisten ëm d'Liewe komm sinn.
Den Ho, dee bis dohin éischter moderéiert war, huet doropshin dem Drock vun den Hardliner an der Việt Minh noginn, an de landeswäite Kampf géint d'franséisch Kolonialhären huet ugefaangen. Den Indochinakrich huet bis 1954 gedauert.
Mäe wéi dee bis eriwwer war, an d'Fransouse sech zeréckgezunn hunn, ass de Kampf ëm d'Befreiung vum Vietnam virugaangen. Och am Vietnamkrich (1955 bis 1975) war den Hồ Chí Minh ee vun den Haaptleit beim Versuch, Nordvietnam mat Südvietnam ze vereenegen. 1965 hunn d'USA an de Krich agegraff an hunn de Regime am Südvietnam ënnerstëtzt. Den Hồ Chí Minh huet d'Trường-Sơn-Strooss, am Westen als Ho-Chi-Minh-Pad bekannt, installéiere gelooss, en heemlechen Transportwee fir Truppen, Waffen a Material vun Nord- a Südvietnam ze bréngen.
Den Hồ Chí Minh ass den 2. September 1969 zu Ba Vì, haut en Deel vun Hanoi, un engem Häerzschlag gestuerwen.
1975 gouf him zu Éieren déi gréisst Stad am Vietnam, Saigon, an Ho-Chi-Minh-Stad (Thành Phố Hồ Chí Minh) ëmgenannt.
Soheila Knaff-Sanie
D'Soheila Knaff-Sanie, gebuer den 10. Juli 1950 zu Teheran am Iran, ass eng lëtzebuergesch Graveurin.
Zanter 1984 wunnt a schafft si zu Lëtzebuerg.
Spuereschëld
E Spuereschëld ass eng vertikal Signalisatioun, déi gëlteg ass fir eng oder méi Spuere vun enger Strooss, wann dës Strooss méi wéi eng Spuer an enger Richtung huet.
Soheila Knaff-Sanie
Si war 1994 Matgrënnerin vum Atelier Empreinte.
Spuereschëld
Zu Lëtzebuerg
Am Texte coordonné vum Lëtzebuerger Code de la Route, deen an engem Arrêté grand-ducal vum 23. November 1955 festgehale gouf, an duerno e puermol geännert gouf, sinn d'Spuereschëlter am Kapitel V Voie publique, an der Sektioun IV De la signalisation routière am Artikel 107, ënner der Rubrik VII. Signaux applicables à une ou plusieurs voies d'une chaussée comportant plusieurs voies de circulation dans le même sens beschriwwen.
Technesch Donnéeën
Op den Autobunnen sinn d'Feiler vun de Spuereschëlter wäiss op bloem Hannergrond an op den aneren Stroosse schwaarz op gielem Hannergrond. Am Kader vun der Kennzeechnung vu Schantercher sinn d'Feiler schwaarz op wäissem Hannergrond.
NGC 2423
Den NGC 2423 ass en oppene Stärekoup am Stärebild Puppis um Südstärenhimmel. Aus dem Faarwen-Hellegkeets-Diagramm ergëtt sech beim NGC 2423 en Alter vu méi wéi 500 Millioune Joer, eng Distanz vun 2500 Liichtjoer an eng Gréisst vu 14 Liichtjoer. Seng direkt (optesch) Nopere sinn déi béid Stärekéip Messier 46 a Messier 47.
NGC 53
Den NGC 53 ass eng Balkespiralgalaxis am Stärebild Tucana. Si gouf de 15. September 1836 vum britteschen Astronom John Frederick William Herschel entdeckt.
Henize 3-1475
Hen 3-1475 oder IRAS 17423-1755 ass e pre-planetareschen Niwwel, dee vum Karl Gordon Henize am Joer 1976 katalogiséiert gouf. Den Objet ass ronn 18.000 Liichtjoer vun eisem Sonnesystem ewech a läit am Stärebild Sagittarius um Nërdleche Stärenhimmel.
De Niwwel huet eng besonnesch S-fërmeg Gestalt mat enger Rei vu Kniet, vun deenen den hellsten zudeem am Röntgenberäich intensiv liicht, wéi eng Observatioun mam Chandra-Weltraumteleskop gewisen huet. Spektroskopesch Ënnersich mam Spitzer-Weltraumteleskop am Infraroutberäich hu gewisen, datt et sech ëm e sauerstoffräiche Stär handelt: Et goufen Absorptioune vun Äis a Silikat fonnt, wougéint Kuelestoffverbindungen net nozeweise waren.
Jean Joseph Georges Faber
De Jean Joseph Georges Faber, gebuer de 15. Juni 1806 zu Wolz, a gestuerwen de 26. Mee 1882 zu Nidderwolz, war e lëtzebuergesche Gierwer a Politiker.
De Jean Joseph Georges Faber war 1849 Buergermeeschter vu Wolz.
Jules Hardouin-Mansart
De Jules Hardouin-Mansart, (zanter 1699 Grof vu Sagonne), gebuer de 16. Abrëll 1646 zu Paräis, a gestuerwen den 11. Mee 1708 zu Marly-le-Roi, war e franséischen Architekt. Hie war Premier architecte du roi vum Louis XIV. a Surintendant des Bâtiments du roi.
Hie war de klengen Neveu vum Architekt François Mansart.
Gebaier
(Auswiel )
Thoissey
Thoissey ass eng franséisch Gemeng am Departement Ain (01) an der Regioun Auvergne-Rhône-Alpes.
Jack Gold
De Jack Gold, gebuer den 28. Juni 1930 zu London ass en englesche Filmregisseur a Filmproduzent.
Șerban Pavlu
De Șerban Pavlu, gebuer den 29. Juni 1975 zu Bukarest, ass e rumäneschen Theater- a Filmschauspiller a Synchronspriecher.
(26) Proserpina
Den (26) Proserpina ass en Asteroid vun der Haaptceinture.
Den Objet gouf de 5. Mee 1853 vum Karl Theodor Robert Luther um Observatoire Düsseldorf entdeckt.
Șerban Pavlu
De Pavlu huet seng Carrière a Filmer 1995 ugefaangen. De Schauspiller gouf mat der Haaptroll als Relu an der rumänescher Tëleesserie Umbre bekannt, ,. 2013 huet hien de Premiile Gopos als beschten Haaptacteur gewonnen.
(26) Proserpina
Den Himmelskierper gouf no der Proserpina, der Duechter vun der réimescher Gëttin Ceres an dem Jupiter, genannt. Si war d'Fra vum Pluton, dem réimesche Gott vun der Ënnerwelt.
De Proserpina beweegt sech op enger Distanz vun 2,4 (Perihel) bis 2,9 (Aphel) A. E. op enger bal kreesronner Bunn ëm d'Sonn. D'Bunn steet 3,6° schréi géint d'Ekliptik an d'Bunnexzentrizitéit ass 0,09.
Den Asteroid Proserpina huet en Duerchmiesser vu 95 Kilometer.
Jerôme Michels
De Jerôme (Jérôme??) Michels, gebuer den 1. Juli 1992, ass e lëtzebuergeschen Handballspiller op der Golkipp-Positioun.
2017 war de Michels fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hie spillt nach an der Nationalekipp.
Hie war e Spiller vum HB Käerjeng.
Petermann (Moundkrater)
De Petermann ass en Aschlagkrater um nordëstleche Rand vun der viischter Moundsäit. Hie läit nërdlech vum Krater Cusanus an ëstlich vum Krater Baillaud. Westlech vum Petermann ass deen däitlech méi groussen, awer staark erodéierte Niewekrater Petermann R. D'Kraterramplie vum Petermann sinn eppes erodéiert a weisen och Terrassen. De Kraterbuedem ass flaach an e Zentralbierg feelt.
De Krater gouf 1935 vun der I.A.U. nom däitsche Geograph August Petermann genannt. Agefouert gouf den Numm vum Johann Friedrich Julius Schmidt.
Ritter (Moundkrater)
De Ritter ass en Aschlagkrater no beim südwestleche Rand vum Mare Tranquillitatis um Äerdmound. Hie bilt mam Krater Sabine dee süddëstlech vun him läit, eng Kraterkoppel. D'Ränner vu béide Kratere ginn nëmmen duerch en enken Dall vun e puer Kilometer Breet getrennt. De Ritter ass bal kreesfërmeg, huet awer en onreegelméissege baussenzege Rand. D'Begrenzungswänn am Zentrum sinn a Richtung Kraterbuedem ofgerutscht. Am Kraterzentrum sinn en ettlech niddreg Hiwwelketten.
Am Nordweste läit de Krater Dionysius an nord-nordëstlech kann een d'Krateren Arago a Manners erkennen.
Nordwestlech vum Krater Ritter läit e System vu parallele Rillen déi no Nordweste lafen an déi nom Krater als Rimae Ritter bezeechent ginn.
Numm
De Krater gouf no dëse Persoune genannt:
Dyna-Soar
Dyna-Soar och X-20 (ofgeleet vun dynamic soaring dynamesche Seegelfluch, ausgeschwat wéi dinosaur Dinosaurier) war e Projet vun der US Air Force (USAF) mam Zil, e Raumseegler z'entwéckelen, dee souwuel als Opklärer a Bomber wéi och fir Rettungsaktiounen am All, Satellittefleg a Sabotage vu feindleche Satellitten hätt kënne benotzt ginn. Den 10,77 Meter laange an 6,34 Meter breede Fluchkierper sollt mat engem Mann besat sinn. Als Drorakéit fir orbital Flich war eng Titan III virgesinn. D'Drorakéit sollt de Raumseegler op 160 km Héicht transportéieren.
Geschicht
De Projet hat am Joer 1957 ugefaangen a war an dräi Etappe geplangt, e Rettungsseegler (Dyna-Soar I), e Opklärungsseegler (Dyna-Soar II) an e strategesche Bomber (Dyna-Soar III). Déi éischt Seegelflich fir d'Dyna-Soar I sollten 1963 gemaach ginn, de strategesche Bomber Dyna-Soar III sollt 1974 voll funktiounsfäeg sinn. De Projet gouf 1963, nodeem e 660 Milliounen US-Dollar kascht hat, ofgebrach, well all Raumfaartkapazitéiten am Moundlandeprogramm zesummegefouert sollte ginn. D'US Air Force huet doropshi mam Manned Orbiting Laboratory (MOL) ugefaangen. D'Resultater vum Programm sinn an den 1970er an de Space-Shuttle-Programm agefloss.
Astronauten
Am Ganze waren aacht Astronaute fir den X-20 Projet virgesinn.
Den Armstrong gouf an den NASA-Astronauteprogramm integréiert, den A. Crews koum an de MOL-Projet, an den Dana, de Knight an den Thompson koumen an den X-15-Projet.
Josef Kreitmaier
De Josef Kreitmaier, gebuer den 20. November 1874 zu Siegenburg (Niederbayern), gestuerwen de 15. Januar 1946 zu Holzhausen bei Augsburg, war en däitsche Jesuitt, Konschthistoriker a Komponist.
Vun 1918 un huet de Kreitmaier fir d'Konscht- a Museksredaktioun vun der Zäitschrëft Stimmen der Zeit (fréier: Stimmen aus Maria Laach) geschafft; vun 1927 bis 1936 huet hien d'Redaktioun vun där Zäitschrëft offiziell, faktesch awer och vum 5. August 1941 bis zum 9. Mee 1945, geleet.
Wolsk
Wolsk (op Russesch: Вольск) ass eng Stad am Oblast Saratow am Wolga-Federatiounskrees a Russland.
Si ass de Verwaltungszentrum vum Distrikt Wolsk. Si huet 64.347 Awunner (Stand 2015) an eng Fläch vun 148 km².
Wolsk gouf am Joer 1690 als Malykowka (Малыковка) gegrënnt. Den Numm koum vum Floss mam selwechten Numm. 1780 gouf d'Stad op Wolgsk (Волгск) ëmbenannt, fir awer schonn am d'Enn vum 19. Joerhonnert den Numm a Wolsk ze changéieren.
Freddy Quinn
De Freddy Quinn, gebuer de 27. September 1931 entweeder zu Wien, zu Niederfladnitz oder zu Pula, ass en éisträichesche Schlagersänger a Schauspiller, deen an Däitschland aktiv geschafft huet.
Mat Titele wéi Heimweh, Heimatlos, Der Legionär, Die Gitarre und das Meer, Unter fremden Sternen, La Paloma a Junge komm bald wieder hat hien tëscht 1956 an 1966 zéng Nummer-1-Hitten an de westdäitschen Charts (am Ganze stoung hien 23-mol an den däitschen Top-Ten) a war an där Zäit deen Interpret an Däitschland mat dem gréisste Succès. Hien huet iwwer 60 Millioune Placke verkaf an zielt bis haut nieft dem Udo Jürgens an dem Peter Alexander zu den erfollegräichste Schlagerstaren an Däitschland an an Éisträich. 1956 huet hien Däitschland beim Eurovision Song Contest mam Lidd "So geht das jede Nacht" vertrueden.
Seng Lidder sinn dacks melancholesch a ginn iwwer d'Mier an déi wäit Welt, iwwer Äddi-Soen, Verlaangeren an Eleng-Sinn. Komponéiert goufe se ë. a. vum Bert Kaempfert, Lotar Olias, Ernst Bader an James Last.
Hien huet, virun allem an der éischter Hallschecht vun den 1960er Joren, och an enger Rëtsch Filmer matgespillt, déi dacks op hien als Haaptpersoun ausgeriicht waren (den Haaptpersonnage huet Freddy geheescht).
Phil Karlson
De Phil Karlson, gebuer als Philip N. Karlstein den 2. Juli 1908 zu Chicago am Illinois a gestuerwen den 12. Dezember 1985 zu Los Angeles a Kalifornien, war en US-amerikanesche Filmregisseur.
Paul Frieden
De Paul Frieden, gebuer de 25. Mee 1925 an der Stad Lëtzebuerg an do gestuerwen de 25. Juli 2012, war e lëtzebuergesche Liichtathlet an Olmpionik.
Hien huet Lëtzebuerg op den Olympesche Summerspiller 1948 zu London an 1952 zu Helsinki vertrueden.
La symphonie fantastique
Ëm wat geet et am Film?
De Film erzielt d'Liewe vum Komponist Hector Berlioz.
À perdre la raison
À perdre la raison ass e Spillfilm vum belsche Regisseur Joachim Lafosse, deen den 30. Mee 2012 an der Belsch an de 5. September 2012 a Frankräich an de Kinoen erauskomm.
Ëm wat geet et am Film?
De Mounir an d'Murielle sinn eng Koppel mat dräi Kanner. Vu Kands un huet den Dr. Pingent sech ëm de Mounir gekëmmert. D'Murielle fillt sech ëmmer méi agëengt a sengem Liewen...
Soss
D'Émilie Dequenne huet 2012 um Festival vu Cannes an der Kategorie Un certain regard de Präis fir déi bescht weiblech Haaptroll kritt. 2013 krut de Film de Magritte du cinéma als beschte Film, beschte Regisseur, bescht Schauspillerin a beschte Schnëtt.
CR184
Den CR184 ass e Chemin repris am Kanton Esch-Uelzecht um Gebitt vun der Gemeng Diddeleng bis op déi franséisch Grenz Richtung Wuelmereng.
Den CR184 ass ronn 3,2 km laang.
Josef Blötzer
De Josef Blötzer, gebuer den 13. Mee 1849 am Lötschental (Wallis) a gestuerwen de 7. Juli 1910 zu Tréier, war e Jesuittt.
De Blötzer ass 1899 op Lëtzebuerg an d'Schrëftstellerheem um Lampertsbierg komm, wou hien den 20. August, wéi d'Communautéit vum Haus sech konstituéiert huet, als Superior agesat gouf. Dës Aufgab, déi mat där vum Chefredakter vun der Zäitschrëft Stimmen aus Maria Laach verbonne war, huet hie vum August 1899 bis an den Hierscht 1903 erfëllt.
Säin Nofollger war de Karl Frick.
Paris-Camembert 2005
Déi '''66. Editioun vu Paris-Camembert''' gouf den 29. Mäerz 2005 gefuer. D'Course stoung um Kalenner vum UCI Europe Tour 2005 an der Kategorie 1.1. Et war och déi sechst Kompetitioun vun der Coupe de France 2005.
Prüm (Floss)
D'Prüm ass e 95 km laange Floss an der Äifel (Rheinland-Pfalz). Si huet hir Quell an der Schneifel tëscht Ormont a Reuth op enger Héicht vu 650 m am Arenberger Forst.
Si leeft duerch d'Gemengen Neuendorf, Olzheim, Niederprüm, Prüm, Watzerath, Pittenbach, Pronsfeld, Lünebach, Merlscheid, Kinzenburg, Waxweiler, Niederpierscheid, Mauel, Merkeshausen, Echtershausen, Hamm, Wiersdorf, Hermesdorf, Wißmannsdorf, Brecht, Oberweis, Bettingen, Wettlingen, Peffingen, Holsthum, Prümzurlay, Irrel a Menningen
Tëscht Prümzurlay an Irrel mécht si e klenge Waassefall, dee, jee nodeem, "Prümer Wasserfälle" oder "Irreler Wasserfälle" genannt gëtt.
Zu Holsthum gëtt si duerch d'Enz an zu Irrel duerch d'Nims gefiddert. E bësse méi wäit, zu Minden leeft d'Prüm an d'Sauer.
Zoneschëld
En Zoneschëld ass eng vertikal Signalisatioun, déi z. B. e Verbuet, e Gebuet oder d'Modalitéite vum Stationéieren uweist an déi sech op méi Stroosse bezitt déi uneneen hänken, ouni datt all Schëld no all Kräizung erëm misst widderholl ginn.
Zu Lëtzebuerg
Am Texte coordonné vum Lëtzebuerger Code de la Route, deen an engem Arrêté grand-ducal vum 23. November 1955 festgehale gouf, an duerno e puermol geännert gouf, sinn d'Spuereschëlter am Kapitel V Voie publique, an der Sektioun IV De la signalisation routière am Artikel 107, ënner der Rubrik ''VIII. Signaux à validité zonale'' beschriwwen.
Technesch Donnéeën
Do wou eng Zon ufänkt hunn d'Schëlter a gielen an do wou s'ophält e wäissen Hannergrond.
Schibbreger Tunnel
E läit eng ronn 2 km nërdlech hannert der Ofzweigung vun der Streck déi op Wolz leeft, tëscht den Tunnelle Bierden a Lellgen, südëstlech vun Alschent an der Gemeng Kiischpelt.
Den Tunnel gouf ëm 1863 gebaut an ass 1866 fir den Trafick opgaangen. Ë. a. 1905 gouf en an d'Rei gesat. Den Tunnel huet säin Numm vum Schibbreger Schlass (Schiebuerg) dat ronn en hallwe Kilometer südëstlech vum Tunnel läit.
Tëschefall bei Maintenanceaarbechten
Am Kader vu Maintenanceaarbechten déi am August 2022 am Tunnel gemaach goufe fir ë. a. de „Plaffong“ op enger Längt vu 4 Meter ze verstäerken, ass eng gewësse Quantitéit Gestengs an den Tunnel gerëtscht. Doduerch war den Trafick méi laang wéi nëmme fir d'Dauer vun den Entretiensaarbechten, déi sollte bis den 12. September 2022 daueren, ënnerbrach an d'Passagéier goufe weiderhi mat Bussen transportéiert. Wann uganks vun Dezember 2022 oder Abrëll 2023 rieds goung, fir en nees opzemaachen, sou ass den Tunnel schlussendlech awer eréischt de 24. Juli 2023 nees opgaangen.
Och d'Strooss tëscht der Schibbreger Millen a Konstem, déi iwwer den Tunnel féiert, gouf aus Sécherheetsgrënn op engem Deel gespaart.
Trausch
De Begrëff Trausch bezeechent:
Catalin Mitrea
De Catalin Mitrea, och C ă t ă lin Mitrea, gebuer den 31. Januar 1969 zu Piatra Neamț a Rumänien, ass e lëtzebuergeschen Handballspiller op der Golkipp-Positioun.
2009 war de Mitrea fir d'éischt am Kader vun der lëtzebuergescher Härenhandballnationalekipp. Hien huet dräimol an der Nationalekipp gespillt.
Hie war e Spiller vum Fraternelle Esch a vum HB Esch.
Märeler Kierfecht
Virun der Gemengefusioun vun 1920 huet de zur Gemeng Hollerech gehéiert.
Um Märeler Kierfecht gëtt et eng speziell Sektioun fir déi jiddesch an eng fir déi muslimesch Communautéit.
Geographie
De Kierfecht läit westlech vun der Rue des Aubépines, tëscht dem Kräizgrënnchen am Norden an der Rue Jean-Mersch-Wittenauer am Süden. Den Haaptagank ass um nordëstlechen Eck (Rue des Aubépines / Kräizgrënnchen).
Maximäin vun Tréier
Virgänger am Amt war den hellegen Agritius. Hie war e Géigner vum Arianismus an huet sengem Frënd a Matstreider Athanasius vun 335 bis 337 Asyl zu Tréier ugebueden.
De Maximäin ass 346 um Wee vu Konstantinopel op Poitiers gestuerwen. Säin Nofollger Paulinus huet den 29. Mee 353 seng stierflech Iwwerreschter op Tréier iwwerfouert. Duerfir ass den 29. Mee och säin Namensdag. Bei sengem Graf gouf am 6. Joerhonnert eng Benediktinerabtei gegrënnt (déi spéider Räichsabtei St. Maximin). D'Kierch St. Johannes gouf méi spéit a St. Maximin ëmgenannt.