ಕಾನೂನು_ಮತ್ತು_ಬುಡಕಟ್ಟು_ಜನಾಂಗ
ಈ ರೀತಿ ಅವರಬ ಏಲಿಗೆಗೆ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲಿಗೆ ವಸಾಹತು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವುದು ಒತ್ತಟ್ಟಿಗಿರಲಿ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯದ ಮೇಲೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಈಗ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸತ್ತಿದೆ. ಭೂಮಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದುದು ಯಾವ ಅಡಚಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರವೂ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗವಿರುವ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗವಲ್ಲದವರಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರ ಮಾಡುವ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಕಾನೂನು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ದೇಶದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಚೋಟಾನಾಗಪುರ್ ಭೂಹಿಡುವಳಿದಾರರ ೧೯೦೮ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಂಥಾಲ್ ಪರಗಣ ಭೂಹಿಡುವಳಿದಾರರ ೧೯೪೦ರ ಕಾನೂನುಹಳು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಈ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರು. ಈ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯದಂತೆ ಹಾಗೂ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗರಲ್ಲದವರು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ತರಲಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗವಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳು ಭೂಮಿ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರಿಂದ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ದಕ್ಕುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದವು. ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳು ಬುಡಕಟ್ಟೇತರರ ಹಿತವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಕಾನೂನುಗಳಿಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದವು. ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ (ಆಯ್ದ ಪ್ರದೇಶ) ಭೂ ವಗಾ‌ವಣೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ೧೯೫೯ರ ಕಾನೂನಿಗೆ ೧೯೭೯ ರಲ್ಲಿ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದು ಬಡುಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದಲ್ಲದವರಿಗೆ ರಿಯಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಲಾಯಿತು. ಈ ರೀತಿಯ ಕಾನೂನುಗಳು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರ ಕೈಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದಲ್ಲದವರ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನ ನೀಡಿರುವ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಲಪಡಿಸಲು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖವಾದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು ಪಂಚಾಯತ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳು (ಅನುಸೂಚಿತ ಪ್ರದೇಶದ ವಿಸ್ತರಣೆ) ಕಾನೂನು ೧೯೯೬. ಈ ಕಾನೂನು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಪರಂಪರೆಗಳು ಮತ್ತು ನಡಾವಳಿಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು ಅವರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅನನ್ಯತೆ ಸಮೂಹದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಪಾರಂಪರಿಕವಾದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಸಭೆಗಳ ಮುಖಾಂತರ ತಮ್ಮ  ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಈ ಕಾನೂನು ನಿಜವಾದ ಅಥ‍ದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ ೬ನೇ ಷೆಡ್ಯೂಲ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳು ಈ ಕಾನೂನನ್ನು ರಚಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅನುಸೂಚಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನು ೯ಎ ಯನ್ನು ವಿತರಿಸಿಲ್ಲ. ಇದೇ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳು ನಡೆದುಕೊಳ‍ಳುತ್ತಿವೆ. ಇದೇ ಕಾನೂನಿನ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಪರಿಶಿಷ್ಟ  ವಗ‌ಗಳು ಮತ್ತು ಇತರೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅರಣ್ಯ ನಿವಾಸಿಗಳ ಕಾನೂನು ೨೦೦೬. ಈ ಕಾನೂನು ಬಹಳ ವಷ‍ಗಳಿಂದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರಿಗೆ ಆಗಿದ್ದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು  ಸರಿಪಡಿಸಿ ಹಿಂದೆ ಅವರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ  ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು  ಪುನರ್ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಅಡೆತಡೆಗಳು ಎದುರಿಸಲಾಗುತ್ತಿವೆ. ಸಂವಿಧಾನದ ನಿದೇ‍ಶನ ತತ್ವಗಳ ಪ್ರಕಾರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕತ‍ವ್ಯ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳ ಕ್ಷೇಮಾಭ್ಯುದಯ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ  ಇದನ್ನು  ಸಂವಿಧಾನದ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾನವ ವಿಕಾಸತಜ್ಞ ವೇರಿಯರ್ ಎಲ್ವಿನ ಅವರ 'ಎ ಫಿಲಾಸಫಿ ಆಫ್ ಎನ್ ಇ ಎಫ್ ಎ' ಪುಸ್ತಕದ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ನೆಹರು ಸೂಚಿಸಿರುವ ಪಂಚಶೀಲದಲ್ಲಿ ಇದು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ. ಆಗಿನಿಂದಲೂ ಈ ಪರಿಶೀಲಗಳನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅವರ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯದ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಇರುವ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಅವರದೇ ಆದ ತರಬೇತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ರೂಪಿತಗೊಂಡಿರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೂ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೂ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅನಿವಾಯ‍ತೆಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೊರಗೆ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಜನಾಂಗದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಮುಂದಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕ್ರೋಡಿಕರಣಕ್ಕೆ ಉತ್ಪಾದನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ದೇಶ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಅವರ ಬಗೆಗಿನ ಆಸಕ್ತಿಗಿಂತ ಮಹತ್ವದಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಪರ್ಯಾಸದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಬುಡಕ್ಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಹಿತವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಥೇಚ್ಚವಾದ ಅವಕಾಶಗಳಿದ್ದರೂ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು  ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಯಾವ ಅಡೆತಡೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡುವ ಮೂಲ ಕಾನೂನುಗ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿರುವುದೊಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಓದುವುದು ಮತ್ತು ಬರೆಯುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ದಾಖಲೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಪರಂಪರೆ ಬೆಳೆದುಬರಲಿಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಆಚರಣೆ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಬಹು ದೂರ. ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಈ ಪರಂಪರೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಬುಡಕಟ್ಟೇತರರು ತಮಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ವಿವಿಧ ಮಾಗ‍ಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬುಡಕಟ್ಟೇತರರಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಭೂಮಿಯ ಒಡೆತನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದಿಂದ ಬುಡಕಟ್ಟೇತರರಿಗೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ವಗಾ‍ವಣೆಯಾಗಲು ತಮ್ಮ ಬಾಂಧವರೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿದರು. ಕಾನೂನುಗಳು ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕೈಜೋಡಿಸಿದರು. ಅವು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರೀಕ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸವಾಲಾಗಿಯು ಇರುವಂತಹವು. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ನಾಗರೀಕ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಬಳಕೆಯಾದವು. ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಹಕ್ಕುಗಳು ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾಗಿ ನಾಗರೀಕ ಹಕ್ಕುಗಳು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದವು ಎಂಬಂತಾಯಿತು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಂಪು ಅದು ನಿರ್ಲ್ಯಕ್ಷಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾನೂನ ಪರಿಧಿಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಹಿತ ಕಾಪಾಡುವಂತಹ ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ಕಾನೂನು ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾನೂನು,ಅರಣ್ಯ ಕಾನೂನು, ಮುಂತಾದವುಗಳು. ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತ ಕಾಯುವ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿರುವ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಹಾಕಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಈ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೋಸ್ಕರ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ದೇಶದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳು ಹಿತ ಕಾಪಾಡಲು ಸಂವಿಧಾನದ ಅಶೋತ್ತರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಅಗತ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ವ್ಮವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಉಲ್ಲೇಖನ : ಯೋಜನಾ ಫೆಬ್ರವರಿ ೨೦೧೪ ಸಂಚಿಕೆ ವಿಷಯ 'ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ'