ಆಧುನಿಕ_ಕಲೆ
19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿನ ಮೂಲಗಳು
ಆಧುನಿಕ ಶಿಲ್ಪಕಲೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಗಳು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು ಎಂಬುದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಆಧುನಿಕ ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಆರಂಭಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. 1863ರಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಕಲೆಯ ಜನ್ಮವಾಯಿತು ಎಂಬುದರ ಗುರುತಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದಿನಾಂಕವು ಪ್ರಾಯಶಃ, ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ಸಲೋನ್‌ ಡೆಸ್‌ ರೆಫ್ಯೂಸಸ್‌‌‌‌ ನಲ್ಲಿ ಎಡ್ವರ್ಡ್‌ ಮ್ಯಾನೆಟ್‌ ತನ್ನ ಚಿತ್ರವಾದ ಲೆ ಡೆಜ್ಯೂನರ್‌ ಸುರ್‌ ಐ'ಹರ್ಬೆ ಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ವರ್ಷವಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂಚಿನ ದಿನಾಂಕಗಳೂ ಸಹ ಪ್ರಸ್ತಾವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ 1855 (ಗಸ್ಟಾವೆ ಕೌರ್ಬೆಟ್‌ ತನ್ನ ದಿ ಆರ್ಟಿಸ್ಟ್ಸ್‌‌ ಸ್ಟುಡಿಯೊ ಎಂಬ ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ವರ್ಷ) ಮತ್ತು 1784 (ಜಾಕ್ವೆಸ್‌-ಲೂಯಿಸ್‌ ಡೇವಿಡ್‌ ತನ್ನ ದಿ ಓಥ್‌ ಆಫ್‌ ದಿ ಹೊರಾಟೈ ಎಂಬ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ವರ್ಷ) ಸೇರಿವೆ. ಕಲಾ ಇತಿಹಾಸಕಾರನಾದ H. ಹಾರ್ವರ್ಡ್‌ ಆರ್ನಸನ್‌‌ ಮಾತುಗಳಲ್ಲೇ ಹೇಳುವುದಾದರೆ: "ಇವುಗಳ ಪೈಕಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿನಾಂಕವೂ ಆಧುನಿಕ ಕಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಆದರೆ ಇವುಗಳ ಪೈಕಿ ಯಾವುದೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸದಾಗಿರುವ ಒಂದು ಆರಂಭವನ್ನು ನಿರಪೇಕ್ಷವಾಗಿ ಗುರುತುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ... ಒಂದು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರಮೇಣವಾದ ರೂಪಾಂತರವು ಕಂಡುಬಂತು." ಆಧುನಿಕ ಕಲೆಯೆಡೆಗೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ದ ಚಿಂತನೆಯ ಎಳೆಗಳ ಮೂಲವು ದಾರ್ಶನಿಕ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ಅವಧಿಯಾದ ಹದಿನೇಳನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್‌ ಗ್ರೀನ್‌ಬರ್ಗ್‌ ಎಂಬ ಪ್ರಮುಖ ಆಧುನಿಕ ಕಲಾ ವಿಮರ್ಶಕನು ಇಮ್ಯಾನ್ಯುಯೆಲ್‌ ಕ್ಯಾಂಟ್‌‌ನನ್ನು "ಮೊದಲ ನಿಜವಾದ ಆಧುನಿಕತಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಿ" ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆದನಾದರೂ, ಒಂದು ವೈಲಕ್ಷಣ್ಯವನ್ನೂ ಅವನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ: "ದಾರ್ಶನಿಕ ಚಳವಳಿಯು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಟೀಕಿಸಿತು... ಆಧುನಿಕತಾ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಒಳಗಿನಿಂದ ಟೀಕಿಸುತ್ತದೆ." ಶತ ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೊಳಗಾಗದೆಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಹಾಗೂ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಹುರುಪಿನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವಂತೆ ರೂಢಿಮಾಡಿಸಿದ್ದ ಊಹನಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಪಿತ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು 1789ರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡಿತು. ಕಲಾ ಇತಿಹಾಸಕಾರನಾದ ಅರ್ನ್ಸ್ಟ್‌‌ ಗೊಂಬ್ರಿಚ್‌ ಎಂಬಾತ ಕರೆದಂತೆ, "ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರು ಒಂದು ಗೋಡೆಕಾಗದದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಆರಿಸುವಂತೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಕಟ್ಟಡದ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಆರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಸ್ವಯಂ-ಪ್ರಜ್ಞೆಯ" ಉದಯಕ್ಕೆ ಇದು ಕಾರಣವಾಯಿತು." ರಮ್ಯತಾವಾದಿಗಳು, ವಾಸ್ತವವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ತಪ್ರಭಾವ ನಿರೂಪಣಾವಾದಿಗಳು ಆಧುನಿಕ ಕಲೆಯ ಪಥನಿರ್ಮಾಪಕರಾಗಿದ್ದರು. 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಆಧುನಿಕ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿರುವಂತಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆಂದೋಲನಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು: ಉತ್ತರೋತ್ತರದ ಕಲಾಪದ್ಧತಿ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲದೇ ಪ್ರತಿಮಾಪಂಥವು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂತು. ಈ ಆಂದೋಲನಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಭಾವಗಳು ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು: ಪೌರಸ್ತ್ಯ ಅಲಂಕಾರಿಕ ಕಲೆಗಳಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಜಪಾನಿಯರ ಅಚ್ಚೊತ್ತುವಿಕೆಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು ಟರ್ನರ್‌ ಮತ್ತು ಡೆಲಾಕ್ರೋಯಿಕ್ಸ್‌‌‌ರವರ ವರ್ಣಚಿತ್ರಣದ ಹೊಸ ಮಾರ್ಪಾಟುಗಳವರೆಗೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಜೀನ್‌-ಫ್ರಾಂಕೋಯಿಸ್‌ ಮಿಲೆಟ್‌‌‌‌‌ನಂಥ ಚಿತ್ರಕಾರರ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವಂತೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನದ ಚಿತ್ರಣದಲ್ಲಿನ ಹೆಚ್ಚು ಯಥಾರ್ಥತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಶೋಧನೆಯವರೆಗೆ ಈ ಪ್ರಭಾವಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಿತ್ತು. ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಶಾಹಿಯ ನೆರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಸಂಪ್ರದಾಯ-ಆವೃತ ಸಂಪ್ರದಾಯಶರಣ ಕಲೆಯ ಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೆ ಯಥಾರ್ಥತೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕರು ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತರು. ನಿಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ತಮ್ಮದೇ ಸ್ವಂತ ಕೃತಿಯ ಬೃಹತ್‌‌ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳ ಮೂಲಕ ಆ ಕಾಲದ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ಚಿತ್ರಕಾರರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಅಧಿಕೃತವಾದ, ಸರ್ಕಾರಿ-ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಚಿತ್ರಕಾರರ ಸಂಘಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವಾದರೂ, ಹೊಸ ಲಲಿತಕಲೆಗಳ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಿಕ ಕಲೆಗಳ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿಯತವಾಗಿ ಆಯೋಜಿಸಿದವು. ಜನರಿಗೆ ವಸ್ತುಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಅವು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಬೆಳಕು ಮಾತ್ರವೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ ಚಿತ್ತಪ್ರಭಾವ ನಿರೂಪಣಾವಾದಿಗಳು, ಚಿತ್ರಕಾರರು ಸ್ಟುಡಿಯೋಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ (ಗಾಳಿಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ) ರಚಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ಸೊಸೈಟೆ ಅನೋನಿಮೆ ಕೋಆಪರೆಟಿವ್‌ ಡೆಸ್‌ ಆರ್ಟಿಸ್ಟ್ಸ್‌ ಪೆಯಿಂಟ್ರೆಸ್‌, ಸ್ಕಲ್ಪ್ಟಿಯರ್ಸ್‌, ಗ್ರೇವಿಯರ್ಸ್‌ ("ಚಿತ್ರಕಾರರು, ಮೂರ್ತಿಕಾರರು, ಮತ್ತು ಕೆತ್ತನೆಗಾರರ ಒಕ್ಕೂಟ") ಎಂಬ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಚಿತ್ತಪ್ರಭಾವದ ನಿರೂಪಣಾವಾದಿ ಕಲಾವಿದರು ರೂಪಿಸಿದರು; ಇದು ಆಂತರಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿತು. ಒಂದು "ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ" ಶೈಲಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಿಭಿನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಕಲಾವಿದರು ಈ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇದೊಂದು "ಆಂದೋಲನ"ವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಈ ಅಂಶಗಳು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದವು. ಈ ವಿಶೇಷ ಲಕ್ಷಣಗಳು— ಅಂದರೆ ಕಲೆಗೆ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವ ಕಾರ್ಯನಿರತ ವಿಧಾನವೊಂದರ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಆಂದೋಲನವೊಂದರ ಅಥವಾ ಗೋಚರಿಸುವ ಸಕ್ರಿಯ ತಿರುಳಿನ ಬೆಂಬಲದ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಹಾಗೂ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಂಗೀಕಾರ ಇವುಗಳು- ಕಲೆಯಲ್ಲಿನ ಆಧುನಿಕ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿನ ಕಲಾತ್ಮಕ ಆಂದೋಲನಗಳಿಂದ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.