ಶಂಕರಲಿಂಗ_ಭಗವಾನ್_ಸರಸ್ವತಿ_ಪರಮಹಂಸರು
ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮ
ರಂಗಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ   ಅಂತರಂಗದ  ಸಾಧನೆಯ   ಜೊತೆ   ಲೌಕಿಕ   ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ   ಅಸ್ಟೇ  ದಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು.ಅವರು   ತಮಗೆ   ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ   ಬಂದಿದ್ದ   ಅತ್ಯಂತ  ಬಡತನವನ್ನು   ಅವರ  ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾದ,ಸ್ವಂತ  ಪರಿಶ್ರಮದ  ದುಡಿಮೆಯಿಂದ  ನಿವಾರಿಸಿಕೊಂಡರು.ತಾವೇ  ಸ್ವತಃ  ನೇಗಿಲು  ಹಿಡಿದು  ವ್ಯವಸಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಿತ್ರದುರ್ಗಾ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ  ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ   ನೆಲಗಡಲೆಯ  ಬೆಳೆಯನ್ನು   ತೆಗೆದರು. ಮಳಿಗೆಗಳನ್ನು  ಆರಂಭಿಸಿ   ಆಹಾರ  ಧಾನ್ಯಗಳು,ಕಂಬಳಿಗಳು  ಮುಂತಾದವುಗಳ   ವ್ಯಾಪಾರ  ಮಾಡಿದರು.ಅವರ  ಕಷ್ಟಕ್ಕಾಗದ  ಅನೇಕರ  ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ  ಸಹಾಯ  ಮಾಡಿದರು.ಇಷ್ಟಲ್ಲದೇ  ಊರಿನ  ಶಾಂತಿ  ಪಾಲನೆಯ   ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು   ಸರ್ಕಾರವು  ಅವರಿಗೊಹಿಸಿತು.ಒಮ್ಮೆ   ಊರಿನ  ಎರಡು  ಪಂಗಡಗಳಲ್ಲಿ  ಜಗಳವಾಗಿ  ಒಂದು ಪಂಗಡಕ್ಕೆ  ಸೇರಿದ  ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು   ಇನ್ನೊಂದು   ಪಂಗಡದವರು  ರಾತ್ರಿ ಕೊಲೆ  ಮಾಡಲು  ಯತ್ನಿಸಿದರು.ಇದನ್ನು   ತಿಳಿದ  ರಂಗಪ್ಪನವರು   ಆ  ವ್ಯಕ್ತಿಯ  ಜಾಗದಲ್ಲಿ   ತಾವು   ಮಲಗಿ ದರು.ಕೊಲೆಮಾಡಲೆಂದು    ಬಂದವರು   ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು   ತೆಗೆದು  ನೋಡಬೇಕೋ  ಬೇಡವೋ  ಎಂದು   ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾಗ   ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು  ತೆಗೆದು    ಯಾರಪ್ಪಾನೀವು   ಎಂದರು.ಆಗ   ಆ  ಜನರು   ತರತರ  ನಡುಗಿ   ನಾವು  ಈ  ದಿನ  ಎಷ್ಟು   ಪಾಪದ  ಕೆಲಸಮಾಡಲು   ಹೊರಟಿದ್ದೆವು,ನಮ್ಮ  ಮೇಲೆ  ದಯೆತೋರಿ  ನಮ್ಮ  ಕಣ್ತೆರೆಸಿ  ಉದ್ಧಾರ  ಮಾಡಿದಿರಿ  ಎಂದು  ರಂಗಪ್ಪನವರ  ಪಾದದ  ಮೇಲೆ  ಬಿದ್ದು   ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ಸಾಧು, ಸಂತರನೇಕರು ಅವರ  ಮನೆಗೆ  ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.ಯಾರೇ  ಬಂದರು  ಅವರನ್ನು    ಸತ್ಕರಿಸಿ   ಮನೆಯಲ್ಲುಳಿಸಿಕೊಂಡು  ಅವರ  ಮನಸ್ಸಿಗನುಗುಣವಾಗಿ   ಅತಿಥಿಸೇವೆ   ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವರ  ಪತ್ನಿಯಾದ   ಪಾರ್ವತಮ್ಮನವರೂ   ಅತ್ಯಂತ  ದೈವಭಕ್ತೆಯಾಗಿದ್ದರು.ಸದಾ   ತನ್ನ   ಪತಿಯು  ಅನುಸರಿಸುವ   ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ   ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಕಿರಿಯರಲ್ಲಿ   ಪ್ರೀತಿ,ಗುರುಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ,ಅತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ    ಭಕ್ತಿ,ಗೌರವ   ಹೊಂದಿದ್ದರು.ರಂಗಪ್ಪನವರು  ಊರಿನ  ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ   ವಿಶೇಷ   ಪೂಜೆ,ಸೇವೆಗಳು  ಸರಿಯಾಗಿ   ನೆಡೆಯುವಂತೆ  ವ್ಯವಸ್ಥೆ   ಮಾಡಿದರು.ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ   ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ   ಬೆಳಗ್ಗೆ   ಬ್ರಾಹ್ಮೀಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ  ಮಾಳೇನಹಳ್ಳಿಗೆ  ಹೋಗಿ   ಅಲ್ಲಿ  ರಂಗನಾಥಸ್ವಾಮಿ   ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ   ಧ್ಯಾನಮಗ್ನರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು.ಸೂರ್ಯೌದಯಕ್ಕೆ    ಮುನ್ನ   ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ   ಇದು  ಯಾರಿಗೂ  ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ  ಹೀಗೆ   ಧ್ಯಾನಮಗ್ನರಾದಾಗ    ದಿವ್ಯಸುಂದರನಾದ,ಮೇಘಶ್ಯಾಮಲವರ್ಣನಾದ ,ಸಹಸ್ರಸೂರ್ಯ  ಪ್ರಕಾಶನಾದ  ,ತನ್ನ  ನಾಲ್ಕು   ಕೈಗಳಲ್ಲಿ   ಶಂಕು,ಚಕ್ರ,ಗಧಾ ಪದ್ಮ   ಧರನಾದ ,ವನಮಾಲಾ  ಧಾರಿಯಾದ  ಮಂದಹಾಸವನ್ನು   ಬೀರುತ್ತಿದ್ದ  ರಂಗನಾಥ  ಸ್ವಾಮಿಯು  ದರ್ಶನವನ್ನಿತ್ತನು.ಆ ದಿನ  ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೆ   ಮುನ್ನ  ಬಹಿರ್ಮುಖರಾಗದೆ  ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು  ನೋಡುತ್ತಾಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟರು.ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ  ಸ್ವಾಮಿಯ  ಅರ್ಚಕನು  ನಿತ್ಯ  ಪೂಜೆಗೆಂದು  ಬಂದನು.ರಂಗಪ್ಪನವರು  ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು  ನೋಡಿ  ಬಹಳ ಹೊತ್ತು  ಕಾದನು.ಎಸ್ಟುಹೊತ್ತಾದರೂ  ರಂಗಪ್ಪನವರು   ಏಳಲಿಲ್ಲ.ಪೂಜೆಗೆಂದು   ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಗೆ  ಪ್ರವೇಶಿಸಲು  ಹೋದರೆ  ಕರಿನಾಗರಹಾವೊಂದು  ಅವನತ್ತ  ಹೆಡೆಮಾಡಿ  ಬುಸುಗುಟ್ಟಿತು.ಅವನು  ಭಯದಿಂದ  ಆಚೆ  ಕಾದು  ಕುಳಿತನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಂದು  ಘಂಟೆಯ  ವೇಳೆಗೆ  ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಗಿಂದ  ದಿವ್ಯವಾದ  ಗಾನವೊಂದನ್ನು ಕೇಳಿ  ಒಳಗೆ  ಹೋಗಿ  ನೋಡಿದನು.ರಂಗಪ್ಪನವರು  ಸ್ವಾಮಿಯ  ಎದುರು  ನಿಂತು  "ಕಾಯಬೇಕೆಲೋ   ರಂಗ  ಕಾಯಬೇಕೆಲೋ,ಮಾಯಕಾರಿ  ರಂಗ   ನೀನು......"ಎಂದು  ಗದ್ಗದವಾದ  ಕಂಟದಿಂದ  ಆನಂದಾಶ್ರುಗಳನ್ನು   ಸುರಿಸುತ್ತಾ  ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಅರ್ಚಕನು  ರಂಗಪ್ಪನವರಿಗೆ  ನಮಸ್ಕರಿಸಿ  "ಸ್ವಾಮಿ  ನೀನು  ಮಾತನಾಡುವ  ರಂಗಪ್ಪ,ಕಾಪಾಡು"ಎಂದು  ಕೇಳಿಕೊಂಡನು.ನನ್ನಿಂದ  ನಿನ್ನ  ಪೂಜೆಗೆ  ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತೇ?ಎಂದರು.ಅದಕ್ಕೆ   ಅರ್ಚಕನು   "ಸ್ವಾಮೀ,ನೀನು   ಮಾಡಿದ  ಪೂಜೆಗಿಂತ  ಹೆಚ್ಚಿನ  ಪೂಜೆಇದೆಯೇ"?ಎಂದನು.ಅಂದಿನಿಂದ  ಸದಾ  ರಂಗನಾಥಸ್ವಾಮಿಯು  ಅವರಿಗೆ   ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದನು.ಕೂತಲ್ಲಿ,ಮಲಗಿದಲ್ಲಿ,ಓಡಾಡುತ್ತಾ,ಒಮ್ಮೆ   ಹೃದಯದಲ್ಲಿ,ಒಮ್ಮೆ   ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ,ಒಮ್ಮೆ   ಎದುರು,ಒಮ್ಮೆ   ಎಲ್ಲೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ   ಸ್ವಾಮಿಯ  ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರಂಗಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ   ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ,ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ,ಆಧ್ಯಾತ್ಮಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ    ಎಸ್ಟೇ   ಮುಂದುವರೆದರೂ   ಮೇಲುನೋಟಕ್ಕೆ   ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆಯೇ   ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.ಆದರೆ  ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ   ಭಕ್ತಿಯು ,ನಿರಹಂಕಾರವು,ಆತ್ಮವಿಚಾರವು   ಸದಾ  ತುಂಬಿ  ತುಳುಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.ಅವರು   ಸಗುಣ,ನಿರ್ಗುಣವೆಂಬ   ಎರುಡೂ   ಉಪಾಸನೆ ಯನ್ನೂ   ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಸದಾ   ಜಾಗ್ರತರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು.