ಆಂಗ್ಲೋ-ಇಂಡಿಯನ್‌
ಬ್ರಿಟನ್
ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ದವಾಗಿ ಆಗ '(ಯುರೇಶಿಯನ್ಸ್ )'ಎನ್ನಲಾಗುತಿತ್ತು.ಇವರು ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜನನ ಪಡೆದು,ತಮ್ಮ ವಂಶಾವಳಿಯನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಸಂಭಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ.ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರತದ ಪೂರ್ವಜರ ಸಂಭಂಧಿಕರಿದ್ದು ಇವರು ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ,ಇಂತವರು ಭಾರತ ಮೂಲದ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಾದರೆ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಮೂಲದ ಅಜ್ಜಿ-ತಾತ ಸಂಭಂಧ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ 17 ನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದ ಅಂತರ್ ಜನಾಂಗೀಯ ವಿವಾಹ ಸಂಭಂಧಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು.ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಸಾವಿರಾರು ಭಾರತೀಯ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರನ್ನು,ದೋಣಿಗಾರರ ನ್ನು ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು (ಬಹುತೇಕ ಬೆಂಗಾಳಿ ಮತ್ತು /ಅಥವಾ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ರನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ ಗೆ ಕರೆತಂದಿತು.ಇವರೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಿನವರನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಬಿಳಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.ಆಗ ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಕೊರತೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ನಂತರ ಇದು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾತ್ಮಕ ವಿಷಯವಾಯಿತು.ಲಂಡನ್ ಟಾವರ್ ಹ್ಯಾಮ್ಲೆಟ್ಸ್ ಪ್ರದೇಶದ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ 1817 ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತೀವ್ರ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.ಸ್ಥಳೀಯ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಗೆ ವಿದೇಶಿಯರಾದ ಭಾರತೀಯ ದೋಣಿಗಾರ ರು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರ ಕೆಲಸಗಾರರು ಇವರೊಂದಿಗೆ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸುವುದನ್ನು ಅವರು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ 'ಮಿಶ್ರಣ'ದ ವಿವಾಹಗಳಿಗೆ ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಕಾನೂನು ಕಟ್ಟಳೆಗಳಿಲ್ಲ. ದಕ್ಷಿಣ ಏಶಿಯಾದ ದೋಣಿಗಾರ  ತಂದೆಯರು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ತಾಯಿಂದರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಅಂತರಜನಾಂಗೀಯ ಸಮುದಾಯವಾಗಿ ಬ್ರಿಟನ್ ನ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಗಿವೆ. ಇದು "ಮಿಶ್ರ ಜನಾಂಗ"ದ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.ಸರ್ಕಾರದ ಸರಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಶ್ ವಿರುದ್ದ ಭಾರತೀಯ,ಆಡಳಿತ ವಿರುದ್ದ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟವರು" ಎಂಬ ಅರ್ಥ ವಿವರಣೆ, ಈ ವರ್ಣಸಂಕರದವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ ಈ ಜನಾಂಗೀಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಣ್ಣದ ವರ್ಣ ಸಂಕರವು "ಅರ್ಧ-ಜಾತಿ ಭಾರತೀಯ"ಮಕ್ಕಳ ಜನನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರಿಗೆ ಜನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಇವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಮಿತಿ ಮೀರಿತ್ತು. ಆಗ 19 ನೆಯ ಶತಮಾನದ-ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 40,000 ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಭಾರತೀಯ ಸಮುದ್ರ ಕೆಲಸಗಾರರು,ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕರು,ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು,ಸೈನಿಕರು,ಕಚೇರಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿ,ಪ್ರವಾಸಿಗಳು,ವಹಿವಾಟುದಾರರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಬ್ರಿಟನ್ ಗೆ ಬಂದವರಾಗಿದ್ದರು. ಆನಂತರ 19 ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು 20 ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 70,000 ಭಾರತೀಯರು ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದರು.ಅದರಲ್ಲಿ, 51,616 ರಷ್ಟು ದೋಣಿಗಾರ ಸಮುದ್ರ ಕೆಲಸಗಾರರಿದ್ದರು.(ಆವಾಗ ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಯುದ್ದ I ಸುರುವಾಗಿತ್ತು,). ಇದಲ್ಲದೇ ಭಾರತೀಯ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಆಂಗ್ಲೊ-ಇಂಡಿಯನ್ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರನ್ನು 19 ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಂಗ್ಲೊ-ಇಂಡಿಯನ್ಸ್ ಸ್ಥಳೀಯ ಬಿಳಿ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಹೇಗೂ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು ಹೋದರು.ಹೀಗಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಂಘಟನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲೊ-ಇಂಡಿಯನ್ಸ್ ರು ತಮ್ಮದೇ ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಅವರದೇ ಜನಾಂಗದೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹ ಸಂಭಂಧ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ 1902,ರಲ್ಲಿ ಸರ್ ವಿಲಿಯಮ್ ಹಟ್ಟ್ ಕರ್ಜನ್ ವಿಲ್ಲೆಯೆ ಮತ್ತು ಲಾರ್ಡ್ ಜಾರ್ಜ್ ಹ್ಯಾಮಿಲ್ಟನ್ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಕಾಳಜಿ ವ್ಯ್ಕರಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ, ರಾಜಾಗಳು (ರಾಜ ಮನೆತನ),ಸಿಪಾಯಿಗಳು (ಸೈನಿಕರು) ಮತ್ತುದೋಣಿಗಾರರು (ಸಮುದ್ರ ಕೆಲಸಗಾರರು) ಇವರು ಸ್ಥಳೀಯ ಬಿಳಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆಗ 1909 ರಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತ ಸಿ.ಹ್ಯಾಮಿಲ್ಟನ್ ಮೆಕ್ ಗಿನ್ನಿಸ್ ವರದಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ಭಾರತೀಯ ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಬಿಳಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು "ಬಸ್ ಗಳಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸಿನೆಮಾ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಈ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಯಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ". ಇಂತಹ ಅಂತರಜನಾಂಗೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಬಿಳಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಕುಟುಂಬದ "ಗೌರವ" ಕಾಪಾಡಲು ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಅವರು ಸಲಹೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಗಿನ ವಿಶ್ವ ಯುದ್ದ I ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 135,000 ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸನಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಇವರಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಅಂತರಜನಾಂಗೀಯ ವಿವಾಹದೊಂದಿಗೆ ಬಿಳಿ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ತೆರನಾದ ಯಾವುದೇ ಅಂತರಜನಾಂಗೀಯ ವಿವಾಹಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಇದನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸಲು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಹಿಳಾ ದಾದಿಯರನ್ನು ನೇಮಿಸದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಶ್ವಯುದ್ದ I ರ ನಂತರ ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು.ಅದೇ ತೆರನಾಗಿ ಹೊರದೇಶದಿಂದ ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಕೆಲಸಗಾರರು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇವರು ಅಂತರಜನಾಂಗೀಯ ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಟುಂಬಗಳಾಗಿ ನೆಲೆ ನಿಂತರು.ಆಗ ಈ ವರ್ಣಸಂಕರದ ಬಗೆಗಿನ ಆಗಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿನ ವಿಚಾರಗಳು ಹಲವಾರು ಜನಾಂಗೀಯ ಹಿಂಸಾಚಾರಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದವು. ಆಗ ಭಾರತೀಯ ಸಮುದ್ರ ಕೆಲಸಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಯುವ ಬಿಳಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಂಭಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತಿದ್ದುದು 1920 ರಲ್ಲಿ ಕೋಲಾಹಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ನಂತರ 1920 ರ ಅವಧಿಯಿಂದ 1940 ವರೆಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ 'ಮಿಶ್ರ-ಪೀಳಿಗೆ' ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ಬರಹಗಾರರು ತೀವ್ರ ಕಳವಳಕ್ಕೀಡಾದರು.ಅಂದರೆ ವಿದೇಶಿ ಏಶಿಯನ್ (ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯ)ತಂದೆಯರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಬಿಳಿ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ವಿವಾಹ ಬಂಧನವಿಲ್ಲದೇ ಜನಿಸಿದ ಈ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದರು. ಅವರು ಏಶಿಯನ್ ಪುರುಷರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಭಂಧದೊಂದಿಗಿನ ಮಿಶ್ರ ಯುವತಿಯರನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.ಅಲ್ಲದೇ ಅವರನ್ನು 'ನಾಚಿಕೆಗೇಡು' ಎಂದು ಕರೆದರಲ್ಲದೇ ಈ 'ಅರ್ಧ-ಜಾತಿ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ತರಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು.ಆದರೆ ವರ್ಣಸಂಕರ ವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನುಗಳು ಸಹ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ನಂತರದ 1970 ರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಬ್ರಿಟನ್ ಗೆ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರು.ಸುಮಾರಾಗಿ ಅವರು ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು.ಆಗ ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯರು ಇವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅಂತರಜನಾಂಗೀಯ ವಿವಾಹಗಳ ಇಳಿಮುಖ ಕಾಣಿಸಿತು.ಆದರೆ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಇಂಡಿಯನ್ ರ ಸಂಖ್ಯೆ ಏರುತ್ತಾ ನಡೆಯಿತು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗಡಮ್ 2001 ರ ಜನಗಣತಿ ಪ್ರಕಾರ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಏಶಿಯನ್ ಪುರುಷರು ಅದರಲ್ಲೂ ದಕ್ಷಿಣ ಏಶಿಯಾದ ಪುರುಷರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಅಂತರಜನಾಂಗೀಯ ಮದುವೆಗಳಮೂಲಕ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜನರಲ್ಲಿ (ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಏಶಿಯನ್ ಮಹಿಳೆಯರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು.) ಏಶಿಯನ್ ರುಗಳಲ್ಲಿ,ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಭಾರತೀಯರು ಇನ್ನುಳಿದ ದೇಶಗಳ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಜನಾಂಗೀಯ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅದರಲ್ಲೂ ಬಹುತೇಕ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಬಂಗ್ಲಾದೇಶಿಗಳು ಗಳು ಸೇರಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯರು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯರ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಜನಾಂಗೀಯ ಮದುವೆಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು 11%,ಅದಲ್ಲದೇ ಅಂತರ-ಅನ್ಯಜನಾಂಗೀಯ ವಿವಾಹಗಳು 26% ರಷ್ಟು ಇವೆ.ಅಂದರೆ ಬಿಳಿಯರು ಮತ್ತು 'ಮಿಶ್ರಿತ ಜನಾಂಗ'(ಇದರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲೊ-ಇಂಡಿಯನ್ ರೂ ಸೇರಿ) ಕಳೆದ 2005 ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಒಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಅಂದಾಜಿನಂತೆ, ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿ ಐದು ಪುರುಷರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಬಿಳಿವರ್ಣದ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ನಂತರ 2006 ರಲ್ಲಿನ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಒಟ್ಟು 246,400 ಬ್ರಿಟಿಶ್ ನಾಗರಿಕರು ಮಿಶ್ರಿತ ಬಿಳಿ ಅಮ್ತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಏಶಿಯನ್ ರಾಗಿದ್ದಾರೆ.(ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯ ವಂಶಾವಳಿಯವರು) ಇದು ಬ್ರಿಟನ್ನಲ್ಲಿ ನ 'ಬ್ರಿಟಿಶ್-ಮಿಶ್ರಿತ ಜನಾಂಗ'ದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಒಟ್ಟು 30% ರಷ್ಟಿದೆ.