ರಾಜ್ಯಗಳ_ಪುನರ್_ವಿಂಗಡಣಾ_ಆಯೋಗ
ರಾಜ್ಯಗಳ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆ ಆಯೋಗ'
ರಾಜ್ಯಗಳ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆ ಆಯೋಗಕ್ಕೆ (ಎಸ್ಆರ್ಸಿ) ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಗಳು ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆ ಶಿಫಾರಸು 1953 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. 1955 ರಲ್ಲಿ,ಅಧ್ಯಯನದ ಸುಮಾರು 2 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಆಯೋಗವು ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಎಲ್ಲೆಗಳನ್ನು 16 ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು 3 ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಾಗಿ ಮರುಸಂಘಟನೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು. ರಾಜ್ಯಗಳ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆ ಆಯೋಗವು ಫಜಲ್ ಅಲಿ, ಕವಳಮ್ ಮಾಧವ ಪಣಿಕ್ಕರ್ ಮತ್ತು HN Kunzru ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರ ಶಿಫಾರಸ್ಸಿನಂತೆ 1956ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆ ಕಾಯಿದೆ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು. 1947 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರ ದೊರೆಯಿತು ನಂತರ, ಭಾರತದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ವಿಶಿಷ್ಟ ವಿಭಾಗಗಳು ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು: ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತ ಪಡೆದ ಈ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗಡಿಗಳ ಆಡಳಿತ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತದ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಗಡಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮಿಲಿಟರಿ ಮತ್ತು ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಯೋಜನೆ ಮೇರೆಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿ ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆ ಅಗತ್ಯ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು,ಆದರೆ ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆ ಆಧಾರದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳನ್ನು ಒಂದು ಭಾರತದ ಭಾಷೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಾಜ್ಯದ ಮರುಸಂಘಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಈ ಆಡಳಿತ ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಭಾಷಾ ಸ್ವರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಆಧಾರಿತ ಗುರುತುಗಳು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಹಾಯವಾಗುತಿತು.1920 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಭಾಷಾ ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸದಸ್ಯರ ಪಕ್ಷದ ರಾಜಕೀಯ ಗುರಿ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಸಮಿತಿಗಳು 1920 ರಿಂದ ಈ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. 1927 ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ "ಒಂದು ಭಾಷಾವಾರು ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಮರುಹಂಚಿಕೆ"ಮಾಡಲು ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿತು ಮತ್ತು 1945 ರ ಚುನಾವಣೆಯ ಘೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಂತೆ, ತನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು. ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಸರ್ಕಾರ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷಾವಾರು ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರೂಪುಗೊಂಡ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತವಾಗಿಲ್ಲ ಎನಿಸಿತು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾಯವನ್ನುಂಟು ಕಳವಳ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. 17 ಜೂನ್ 1948ರಲ್ಲಿ ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್,ಕಾನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯುಯೆಂಟ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ, ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಭಾಷಾವಾರು ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮರುಸಂಘಟನೆ ಮಾಡಲು ಭಾಷಾ ಪ್ರಾಂತಗಳು ಆಯೋಗ (ಅಕಾ ದಾರ್ ಆಯೋಗ)ದ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲು ತಿಳಿಸಿದರು.ಈ ಸಮಿತಿಯು ಎಸ್.ಕೆ. ದಾರ್ (ಅಲಹಾಬಾದ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ), ಜೆಎನ್ ಲಾಲ್ (ವಕೀಲ) ಮತ್ತು ಪನ್ನಾ ಲಾಲ್ (ನಿವೃತ್ತ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಸೇವೆ ಅಧಿಕಾರಿ) ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 10 1948 ವರದಿಯಲ್ಲಿ, ಕಮಿಷನ್ "ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಾಷಾ ಪರಿಗಣನೆಯು ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ರಚನೆ ಮಾಡುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಭೌಗೋಳಿಕ contiguity, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ತೆಗೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮದ್ರಾಸ್, ಮುಂಬಯಿ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರೀಯ ಪ್ರಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರಾರ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆಗೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು.ಈ ವರದಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ತನ್ನ ಜೈಪುರ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ, ದಾರ್ ಆಯೋಗದ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು"ಜೆವಿಪಿ ಸಮಿತಿ"ಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.ಈ ಸಮಿತಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಪಟ್ಟಾಭಿ ಸೀತಾ ರಾಮಯ್ಯ, ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಮತ್ತು ವಲ್ಲಭಭಾಯಿ ಪಟೇಲ್ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಏಪ್ರಿಲ್ 1, 1949 ರ ತನ್ನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಿತಿಯು ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ರಚನೆ ಮಾಡುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಭಾಷಾ ಪ್ರಾಂತಗಳ ರಚನೆ ದಾರ್ ಆಯೋಗದ (14 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1948 ರ) ನಿವೇದನ ಪತ್ರವನ್ನು, ಅದರ ರಾಜಧಾನಿ ಮುಂಬಯಿ ಮರಾಠಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ರಚನೆಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಲು,. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆಯ ಕಾಳಜಿ ಪರಿಹರಿಸಲು, ಅವರು ಪ್ರತಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆ ಅದೇ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಗುಜರಾತಿ ನಾಯಕ ಕೆ.ಎಂ. ಮುನ್ಷಿ, ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಮುಂಬಯಿ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಒಂದು ಭಾಷಾ ಸಮುದಾಯದ ರಾಜಕೀಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಮಾತ್ರ ಹೊರಗಿಡುವ ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇತರ ಭಾಷಿಕ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ತಾರತಮ್ಯದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತಿ ಸಾಧ್ಯ "ಎಂದು ಹೇಳುವ ಭಾಷಾ ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಯಾವುದೇ ರಕ್ಷಣೋಪಾಯಗಳ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು linguism ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ". 1952ರಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೆಲುಗು ಬಹುತೇಕ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆಗೆ ಒತ್ತಾಯವು ಪ್ರಬಲಗೊಂಡಿತು. ಪೊಟ್ಟಿ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಒಂದು ತೆಲುಗು ಬಹುತೇಕ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟರು. ತೀವ್ರತರದ ಚಳುವಳಿಯ ಕಾರಣಾದಿಂದ ಪೊಟ್ಟಿ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಡಿಸೆಂಬರ್16 1952  ರಂದು ನಿಧನರಾದರು. ತರುವಾಯ, ತೆಲುಗು ಬಹುತೇಕ ಆಂಧ್ರ ರಾಜ್ಯ 1953 ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯಗಳ ಬೇಡಿಕೆ ಭಾಷಾ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಚಳವಳಿಯ ಕಿಡಿ ಹರಡಿತು. ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಫಜಲ್ ಅಲಿ, ಮಾಜಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ನೇತೃತ್ವದ ರಾಜ್ಯ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆ ಆಯೋಗ (ಎಸ್ಆರ್ಸಿ) ರಚನೆಯಾಯಿತು. ಆಯೋಗದ ಕೆಳಗಿನ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು, 30 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1955 ರಂದು ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿತು: 1 ಮೂರು ಶ್ರೇಣಿ (Part-A/B/C) ರಾಜ್ಯದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರದ್ದು ಮಾಡಬೇಕು. 2 Rajapramukh ಪದ್ಧತಿಯ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಸಾಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳು ವಿಶೇಷ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ರದ್ದು ಮಾಡಬೇಕು. 3 ಅನುಚ್ಛೇದ 371 ಮೂಲಕ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ವಶದಲ್ಲಿದೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಂತ್ರಣ ರದ್ದು ಮಾಡಬೇಕು. 4 ಮಾತ್ರ ಕೆಳಗಿನ 3 ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು ಇರಬೇಕು: ಅಂಡಮಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರ್, ದೆಹಲಿ ಮತ್ತು ಮಣಿಪುರ. ಇತರ ಭಾಗ-ಸಿ / ಡಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಲೀನಗೊಂಡಿತು ಮಾಡಬೇಕು. ವರದಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ 14 1955 ರಂದು ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಲಾಯಿತು. ರಾಜ್ಯಗಳ ಪುನರ್ರಚನಾ ಆಯೋಗದ ವರದಿ (ಎಸ್ಆರ್ಸಿ) ಭಾಗ II ರಲ್ಲಿ 1955, ಎಂಬ "ಮರುಸಂಘಟನೆ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಅಂಶಗಳು" ಆಯೋಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಅಥವಾ ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯ ಅಲ್ಲ "ಎಂದು ಹೇಳಿದರು ಆದರೆ ಇಡೀ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸಮತೋಲಿತ ವಿಧಾನ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆಯ ಆಸಕ್ತಿ ಅಗತ್ಯ ಎಂದು. ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿತು. 1956 ರಾಜ್ಯ ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆ ಕಾಯಿದೆ ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಕೆಲವು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತು. ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಮೂರು ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳು (ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವ) ಜೊತೆಗೆ, ಇದು ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಎಂದು ಲಕ್ಯಾಡಿವ್, ಮಿನಿಕೊಯ್ & Amindivi ದ್ವೀಪಗಳು, ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ತ್ರಿಪುರ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಜೊತೆಗೆ 14 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು ವಿವಾದಗಳು ಆಯೋಗದ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ. ವಿದರ್ಭ ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯದ ಬಹುತೇಕ ಮರಾಠಿ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಬೇರೆಯಾದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿದರ್ಭ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆಗೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು. ಆದರೆ, ಭಾರತೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಶಿಫಾರಸು ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಮರಾಠಿ ಮಾತನಾಡುವ ಮುಂಬಯಿ ರಾಜ್ಯದ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಂಡಿತು. ವಿದರ್ಭ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಂತೀಯ / ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಯ ಜನರಿಗೆ ಎರಡನೇ ಮರಾಠಿ ಬಹುತೇಕ ರಾಜ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ತೆಲಂಗಾಣ ರಾಜ್ಯದ ತೆಲುಗು ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಶಿಫಾರಸು ಪ್ರಕಾರ ಆಂಧ್ರ ರಾಜ್ಯದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಮಾತನಾಡುವ ಎರಡನೇ ರಾಜ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಸರ್ಕಾರವು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆ ಜನರ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇರಳದ ಮದ್ರಾಸ್ ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ ತಮಿಳು ನಾಡು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ (TTNC) ಮದ್ರಾಸು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತೋವಲೈ, Agasteeswaram, ಕಾಕುಳಮ್, ವಿಲಾವಾನ್ಕೋಡ್, Neyyatinkarai, Senkottai, Deviculam ಮತ್ತು Peermade ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಆಯೋಗವು ಮದ್ರಾಸು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತೋವಲೈ, Agasteeswaram, ಕಾಕುಳಮ್, Vilvancode ಮತ್ತು Shenkottai ಕೇವಲ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಲು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು. ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ-ಕೊಚ್ಚಿನ್ ರಾಜ್ಯ ಆರ್ಥಿಕ ನಷ್ಟ ಪರಿಹರಿಸಲು ಆಯೋಗ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮದ್ರಾಸು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ Deviculam ಮತ್ತು Peermade ವಿಲೀನದ ಒಲವು ತೋರಿತು. Neyyatinkarai ತಾಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಆಯೋಗಕ್ಕೆ ಜನರು 86% ಮಲಯಾಳಂ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆಯೋಗ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯ ಈ ತಾಲೂಕಿನ ವಿಲೀನಕ್ಕೆ ಒಲವು ತೋರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಲೋಕಸಭಾ (ಸಂಸತ್ತು) ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಂಕೂರು-ಕೊಚ್ಚಿನ್ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಭಾವೋದ್ವೇಗದಿಂದ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದ ದಕ್ಷಿಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ವಿಲೀನಕ್ಕೆ ಆಯೋಗದ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. Nesamony ತಮಿಳು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಮದ್ರಾಸು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ Neyyatinkarai, Deviculam, Peermade ಮತ್ತು ಚಿತ್ತೂರು ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಲು ವಾದಿಸಿದರು. ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಇಡೀ Shenkottai ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಲು ಶಿಫಾರಸು ಸಹ ತರುವಾಯ ರೂಪುಗೊಂಡ ಜಂಟಿ ಸಮಿತಿಯು ಮದ್ರಾಸು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿ ಎಂದು ಮಾತ್ರ Shenkottai ಪೂರ್ವ ಭಾಗವನ್ನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು. ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 16 ಜನವರಿ 1956 ರಂದು ಅಧಿಕಾರವಾಣಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಯಿತು. ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಶಿಫಾರಸು ಜುಲೈ 1956 ಲೋಕಸಭಾ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, Nesamony Shencottai ಪೂರ್ಣ ವಿಲೀನಕ್ಕೆ ವಾದಿಸಿದರು. ಹೌಸ್ ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಶಿಫಾರಸು ಆಡಳಿತ ಅತಿ ಜಂಟಿ ಸಮಿತಿಯ ನಿರ್ಧಾರ ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವಂತೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ತಮಿಳು, ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ - ಕೊಚ್ಚಿನ್ ರಾಜ್ಯ ತಮಿಳುನಾಡು ನಾಲ್ಕು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತು ಅವುಗಳೆಂದರೆ , Agasteeswaram , ತೋವಲೈ , ಕಾಕುಳಮ್ ಮತ್ತು ವಿಲಾವಾನ್ಕೋಡ್ ವರ್ಗಾವಣೆ ಶಿಫಾರಸು SRCommission ಮಾತನಾಡುವ ಜನರ ಶೇಕಡಾವಾರು ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ. ಅದೇ ಗಜ ಕೋಲು ತಮಿಳುನಾಡು ಗೆ Shenkotta ತಾಲೂಕಿನ ವರ್ಗಾವಣೆಗೆ ಬಳಸಲಾಯಿತು. ದೇವಿಕುಲಂ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನೃತ್ಯಗಳು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವಾಗ ಬಹುತೇಕ ಜನರು ಕೂಡ ತಮಿಳು ಮಾತನಾಡುವ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಸೂಚಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಐದು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಮಿಳರು ಇದ್ದಾಗ, ಆಯೋಗದ ಬೇರೆ ಗಜ ಕೋಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ತಿರುವಾಂಕೂರಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು- ಕೊಚ್ಚಿನ್ ರಾಜ್ಯ. ಆಯೋಗದ ಸರ್ದಾರ್ ಕೆ.ಎಂ. ಮೂರು ಸದಸ್ಯರು ಒಂದು ಪಣಿಕ್ಕರ್ ಮಲಯಾಳಿ, ಮತ್ತು ಅವರು ನಿರ್ಧಾರ ಪ್ರಭಾವ ಎಂದು ಆಪಾದಿಸಲಾಗಿತ್ತು. Shenkottaವನ್ನು ಆಯೋಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು ಸಹ ಜಂಟಿ ಸಮಿತಿಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಿಖರವಾದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ನೇಮಕ ಮಾಡಿತು, Shenkotta ತಾಲೂಕಿನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿತು, ತಿರುವಾಂಕೂರು - ಕೊಚ್ಚಿನ್ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವನ್ನಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು. ಈ ತೀರ್ಪು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿವೆ. " ದಕ್ಷಿಣದ ನಾಲ್ಕು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳನ್ನು, Nanjil ನಾಡ್ , 79 ಮೇಲೆ ತಮಿಳು ಮಾತನಾಡುವ ಜನರ ಶೇಕಡಾವಾರು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ನೆಲೆಸಿದೆ ಅವುಗಳೆಂದರೆ , Agasteeswaram , ತೋವಲೈ , ಕಾಕುಳಮ್ , ವಿಲಾವಾನ್ಕೋಡ್ , . ನಂತರ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಈ ಇಚ್ಛೆಗೆ " ಗೌರವವನ್ನು ಏಕೆ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರಣವನ್ನು. " ಶೇನ್ಕೋಟ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಭಾಗಶಃ ತಿರುನಲ್ವೇಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದ ಜಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ಈ ತಾಲೂಕಿನ ತಮಿಳು ಮಾತನಾಡುವ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದು ಆವೃತ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದೆ ಬಗ್ಗೆ 93 . ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಇದು ಈಗ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಲು ಮಾಡಬೇಕು ಇದರಲ್ಲಿ ತಿರುನಲ್ವೇಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಸೇರಿದ ". " ದೇವಿಕುಲಂ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನೃತ್ಯಗಳು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು . ಈ, ವಿವಿಧ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ , " ತಿರುವಾಂಕೂರು - ಕೊಚ್ಚಿನ್ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇವು ಬೆಟ್ಟದ ಪ್ರದೇಶಗಳು. "ನಾವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಂದು ಭಾಷೆ ಗುಂಪು ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರದೇಶಗಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಮರುಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಏಕೈಕ ಮಾನದಂಡವಾಗಿ ಭಾಷಾ ತತ್ವ ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ ". "ನಾವು ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭಾಷೆ ಗುಂಪು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಣನೀಯ ಬಹುಪಾಲು ಹೊಂದಿದೆ. ಕೇವಲ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಏಕೈಕ ನಿರ್ಧಾರಕ ಅಂಶವಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು ". ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ, ಗೌರವ - "ಇದು ಬಿಹಾರ ನನ್ನ ಸುದೀರ್ಘ ಸಂಪರ್ಕ ಕಾರಣದಿಂದ , ನಾನು ಬಿಹಾರ್ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ , ಮತ್ತು ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ಒಡಿಶಾ ನಡುವೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಹಿಂದುಳಿದರು , ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಹುದು . ಎಸ್ ಫಜಲ್ ಅಲಿ . " ಜಂಟಿ ಸಮಿತಿ ಭಾರತ ನಕ್ಷೆ ಮರುರಚನೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ , ಆದರೆ ನನ್ನ ದೂರನ್ನು ಅವರು ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಇತ್ಯರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದೇ ತತ್ವಗಳ ದತ್ತು ಮಾಡಿಲ್ಲ ಎಂದು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾನು Shenkottai ತಾಲೂಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಪದಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಇಷ್ಟ. ಈ ಮದ್ರಾಸ್ಗೆ ತಿರುವಾಂಕೂರು - ಕೊಚ್ಚಿನ್ ವರ್ಗಾಯಿಸಬೇಕು ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಇದು ಒಂದು ತಾಲೂಕಿನ ಆಗಿದೆ. ಇದು ತಮ್ಮ ವರದಿ ಪ್ಯಾರಾ 294 ರಲ್ಲಿ .... ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸದಸ್ಯ Tranvancore - ಕೊಚ್ಚಿನ್ ತಮಿಳು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳು ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದರು, ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ಸೈಡ್ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು ಜಾಯಿಂಟ್ - ಸಮಿತಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ದುರದೃಷ್ಟಕರ , src ' Shenkottai ತಾಲೂಕಿನ 93. ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಇದು ಈಗ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಲು ಮಾಡಬೇಕು ಇದರಲ್ಲಿ ತಿರುನಲ್ವೇಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ " ಸೇರಿದ್ದು ಭಾಗಶಃ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದ ತಿರುನಲ್ವೇಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪರಾವೃತ ಮತ್ತು ತಾಲೂಕಿನ ಜನರು ತಮಿಳು ಭಾಷಿಕ ಶೇಕಡಾವಾರು ಹೇಳಿರುವುದು . ಆಂಧ್ರ - ತೆಲಂಗಾಣ [ಬದಲಾಯಿಸಿ] ಆಯೋಗದ ವರದಿಯನ್ನು ( ಹೈದರಾಬಾದ್ ರಾಜ್ಯ ) ತೆಲುಗು ಬಹುತೇಕ ತೆಲಂಗಾಣ ಪ್ರದೇಶದ ವಿಲೀನ ಮತ್ತು ( 1953 ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ ) ಆಂಧ್ರ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ವಿರುದ್ಧದ ಚರ್ಚೆಗಳು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಪ್ಯಾರಾ ಎಸ್ಆರ್ಸಿ 389 ಗೆ 369 ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯದ ( ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಠ್ಯವನ್ನು ವಿಕಿಸೋರ್ಸ್ ಲಭ್ಯವಿದೆ ) ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ತೆಲಂಗಾಣ ಮತ್ತು ಆಂಧ್ರ ವಿಲೀನದ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತದೆ . ಪ್ರಸಕ್ತ ವೇಳೆ ಎಸ್ಆರ್ಸಿ ಪ್ಯಾರಾ 386 ಹೇಳುತ್ತಾರೆ .. " ಪರಿಗಣನೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಂತರ ನಾವು ಹಾಗೂ ತೆಲಂಗಾಣ ಆಂಧ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, , ತೆಲಂಗಾಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯ ಒಳಗೆ ಇದ್ದಾರೆ ಆಗಿದೆ , ವೇಳೆ ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಹೈದರಾಬಾದ್ ರಾಜ್ಯ ಶಾಸಕಾಂಗವು " ಅಂತಹ ಏಕೀಕರಣದ ಪರವಾಗಿ ಸ್ವತಃ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಒಂದು ಎರಡು ಬಹುಮತಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಬಗ್ಗೆ 1961 ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳ ನಂತರ ಆಂಧ್ರ ತನ್ನ ಏಕೀಕರಣ ಅವಕಾಶ ಹೈದರಾಬಾದ್ ರಾಜ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಇದು.