ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ
20ನೇ ಶತಮಾನ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತ
20ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ, ಹಲವಾರು ದಾರ್ಶನಿಕರು ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರರು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸಿದ್ದರಾದರೂ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಏಕೈಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದಾಗಿತ್ತು. ಮಿಗುಯೆಲ್‌ ಡೆ ಉನಾಮುನೋ ವೈ ಜುಗೋ ಎಂಬ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್‌ ದಾರ್ಶನಿಕ 1913ರಲ್ಲಿ ಬಂದ ದಿ ಟ್ರಾಜಿಕ್‌ ಸೆನ್ಸ್‌ ಆಫ್‌ ಲೈಫ್‌ ಇನ್‌ ಮೆನ್‌ ಅಂಡ್‌ ನೇಷನ್ಸ್‌ ಎಂಬ ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಅಮೂರ್ತ ವಿಚಾರವಾದದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ "ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಮೂಳೆ"ಯ (ಮಾನವಕುಲ) ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒತ್ತನೀಡಿದ. ನಂಬಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವನ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಪರವಾಗಿ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾದ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉನಾಮುನೊ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ. ದುಃಖದ ಒಂದು ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಅಸಂಗತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಅವನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ; ಸೆರ್ವಾಂಟೆಸ್ಸ್‌‌ನ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಪಾತ್ರವಾದ ಡಾನ್‌ ಕ್ವಿಕ್ಸೋಟ್‌‌ನಲ್ಲಿನ ಅವನ ಒಳಗಾಗುವಿಕೆಯ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದು ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಓರ್ವ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ, ಕವಿ ಹಾಗೂ ನಾಟಕಕಾರನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಸಾಲಾಮಾಂಕಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕನಾಗಿದ್ದ ಉನಾಮುನೊನ "ಸೇಂಟ್‌ ಮ್ಯಾನ್ಯುಯೆಲ್‌ ದಿ ಗುಡ್‌, ಮಾರ್ಟಿಯರ್‌" ಎಂಬ ಕಿರುಗಥೆಯು ಓರ್ವ ಪಾದ್ರಿಯ ನಂಬಿಕೆಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಕುರಿತದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಕಲನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 1914ರಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಓರ್ಟೆಗಾ ವೈ ಗ್ಯಾಸೆಟ್‌ ಎಂಬ ಮತ್ತೋರ್ವ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್‌ ಚಿಂತಕ, ಓರ್ವ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಜೀವನದ ವಾಸ್ತವವಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ: "ಯೊ ಸೊಯ್‌ ಯೊ ವೈ ಮಿ ಸರ್ಕನ್ಸ್ಟಾಷಿಯಾ " ("ಐ ಯಾಮ್‌ ಮೈಸೆಲ್ಫ್‌ ಅಂಡ್‌ ಮೈ ಸರ್ಕಮ್‌ಸ್ಟೆನ್ಸಸ್‌"). ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ತ್ರೆಯು, ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಅಮೂರ್ತ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ ("ಎನ್‌ ಸಿಚುಯೇಷಿಯನ್‌ ") ಎಂದು ನಂಬಿದ. ಮಾರ್ಟಿನ್‌‌ ಬ್ಯೂಬರ್‌ ತನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಜರ್ಮನ್‌‌ನಲ್ಲಿ ಬರೆದ, ಮತ್ತು ಬರ್ಲಿನ್‌ ಹಾಗೂ ಫ್ರಾಂಕ್‌ಫರ್ಟ್‌ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೂ ಬೋಧನೆ ಮಾಡಿದ. ಆದರೂ ಸಹ, ಜರ್ಮನ್‌‌ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ವಿಯೆನ್ನಾದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಯೆಹೂದಿ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ 1878ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆತ, ಯೆಹೂದಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಓರ್ವ ವಿದ್ವಾಂಸನೂ ಆಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಯೆಹೂದಿ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಆಂದೋಲನ ಹಾಗೂ ಯೆಹೂದ್ಯ ಅನುಭಾವಿ ಆಂದೋಲನಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. 1938ರಲ್ಲಿ, ಆತ ಜೆರುಸಲೇಂಗೆ ಕಾಯಮ್ಮಾಗಿ ತೆರಳಿದ. ಅವನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಕೃತಿಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಐ ಅಂಡ್‌ ದೌ ಎಂಬ ಕಿರುಪುಸ್ತಕವು 1922ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಚಾರವಾದ ಹಾಗೂ ಅಮೂರ್ತ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದಲೂ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೂಲಭೂತವಾದ ವಾಸ್ತವಾಂಶವು ಬ್ಯೂಬರ್‌ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ "ಮನುಷ್ಯನೊಂದಿಗಿನ ಮನುಷ್ಯ"ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅದು "ನಡುವಿನದರ ಕ್ಷೇತ್ರ" ("ದಾಸ್‌ ಜ್ವಿಸ್‌ಚೆನ್‌ಮೆನ್‌ಕ್ಲಿಷೆ" ) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಒಂದು ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಗಿದೆ. ಉಕ್ರೇನಿಯಾದ/ರಷ್ಯಾದ ಇಬ್ಬರು ಚಿಂತಕರಾದ ಲೆವ್‌ ಶೆಸ್ಟೋವ್‌ ಹಾಗೂ ನಿಕೋಲಾಯ್‌ ಬೆರ್ಡಿಯೇವ್‌, ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಕ್ರಾಂತಿಯ-ನಂತರದ ಗಡೀಪಾರುಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಚಿಂತಕರಾಗಿ ಚಿರಪರಿಚಿತರಾದರು. ಕೀವ್‌ನಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಉಕ್ರೇನಿಯಾದ-ಯೆಹೂದಿ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಶೆಸ್ಟೋವ್‌, 1905ರಷ್ಟು ಮುಂಚೆಯೇ ಆಲ್‌ ಥಿಂಗ್ಸ್‌ ಆರ್‌ ಪಾಸಿಬಲ್‌ ಎಂಬ ತನ್ನ ಸಾರೋಕ್ತಿಗಳ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿನ ವಿಚಾರವಾದ ಹಾಗೂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದಾಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದ. ಕೀವ್‌ಗೆ ಸೇರಿದವನಾಗಿದ್ದು, ಪೌರಸ್ತ್ಯ ಕಟ್ಟಾ ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ಚರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಬೆರ್ಡಿಯೇವ್, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಪಂಚ ಹಾಗೂ ದೈನಂದಿನ ಐಹಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ವೈಲಕ್ಷಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ. ಬೆರ್ಡಿಯೇವ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂಬುದು ಚೇತನದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇದು ಕಾರ್ಯಕಾರಣಸಂಬಂಧದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಎಣಿಕೆಗಳಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಾನವ ಜೀವಿಯು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ, ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದ ಅವನು ವಿಮುಖಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಾಭಾವಿಕತೆಗನುಸಾರವಾಗಿ "ಮನುಷ್ಯ"ನನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ, ಮುಕ್ತ, ಸೃಜನಶೀಲ ನಡೆಗಳ ಓರ್ವ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ದೇವರ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ದಿ ಡೆಸ್ಟಿನಿ ಆಫ್‌ ಮ್ಯಾನ್‌ ಎಂಬ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಯನ್ನು ಅವನು 1931ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ. "ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ" ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದಕ್ಕ ಬಹಳ ಮುಂಚೆಯೇ ಗೇಬ್ರಿಯೆಲ್‌ ಮಾರ್ಸೆಲ್‌ ತನ್ನ "ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆನ್ಸ್‌ ಅಂಡ್‌ ಆಬ್ಜೆಕ್ಟಿವಿಟಿ" (1925) ಎಂಬ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರೌಢಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಮೆಟಾಫಿಸಿಕಲ್‌ ಜರ್ನಲ್‌‌‌‌ ನಲ್ಲಿ (1927), ಪ್ರಮುಖ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಒಂದು ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಓದುಗ ವೃಂದಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ. ಓರ್ವ ನಾಟಕಕಾರನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಓರ್ವ ದಾರ್ಶನಿಕನೂ ಆಗಿದ್ದ ಮಾರ್ಸೆಲ್‌, ತತ್ತ್ವ ಮೀಮಾಂಸೆಯ ಬುದ್ಧಿವಿಕಲ್ಪದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಆರಂಭದ ತಾಣವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ; ಇದು ಒಂದು ನಶ್ವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾನವಜೀವಿಯು ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕುವ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ. ಮಾರ್ಸೆಲ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಸಾಮರಸ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು "ದ್ವಿತೀಯಕ ಪ್ರತಿಫಲನ"ದ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯಬೇಕಾದದ್ದು. ಇದು ಪ್ರಪಂಚದೆಡೆಗಿನ "ಚರ್ಚೆಯ" ವಿಧಾನ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು "ಮಾತುಕತೆಯ" ವಿಧಾನವಾಗಿದ್ದು, "ಅಚ್ಚರಿ ಹಾಗೂ ನಿಬ್ಬೆರಗು"ಗಳಿಂದ ಅದರ ಲಕ್ಷಣವು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಜನರು ಹಾಗೂ ದೇವರ ಕುರಿತಾದ ಕೇವಲ "ಮಾಹಿತಿ"ಗಿಂತ ಹೇಚ್ಚಾಗಿ ಅವರ "ಹಾಜರಿ"ಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಮಾರ್ಸೆಲ್ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಹಾಜರಿಯು ಸುಮ್ಮನೇ ಅಲರಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು ಒಂದು ವಸ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಹಾಜರಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದಾದ್ದರಿಂದ); ಇದು "ತರ್ಕಬದ್ಧವಲ್ಲದ" ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು, ಮತ್ತು ಇತರರ ವಶದಲ್ಲಿದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತು. ಅಮೂರ್ತ ಕಾರ್ಟೇಸಿಯನ್‌ ಅಹಂನ ಚಟುವಟಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತಾನು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಅಮೂರ್ತವಾದ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ-ತಾಂತ್ರಿಕ "ಪ್ರಧಾನ ಪ್ರತಿಫಲನ"ದೊಂದಿಗೆ ಮಾರ್ಸೆಲ್‌ ವೈಲಕ್ಷಣ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ. ಮಾರ್ಸೆಲ್‌ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವು ಒಂದು ವಾಸ್ತವವಾದ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು, ಒಂದು ವಾಸ್ತವವಾದ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ-ಸಾಕಾರಗೊಂಡಿರುವ- ಒಂದು ಸಂವೇದಿಸಬಲ್ಲ, ಭಾವನೆಯನ್ನೇ ಮೈದಾಳಿದ ಮಾನವ ಜೀವಿಯು ಕೈಗೊಂಡಿತು. 1940ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಜೀನ್‌-ಪಾಲ್‌ ಸಾರ್ತ್ರೆಯು ತನ್ನದೇ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ "ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ" ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡನಾದರೂ, ಮಾರ್ಸೆಲ್‌ನ ಆಲೋಚನೆಯು ಸಾರ್ತ್ರೆಯ ಆಲೋಚನೆಗೆ "ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ನೇರವಾಗಿ ವಿರುದ್ಧ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ" ಎಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸಾರ್ತ್ರೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಮಾರ್ಸೆಲ್‌ ಓರ್ವ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್‌ ಆಗಿದ್ದ, ಮತ್ತು 1929ರಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಕ್ಯಾಥಲಿಕ್‌ ಮತಾಂತರಿತ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ. ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ ಎಂಬುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು "ಹುಸಿತೋರ್ಕೆ" ಎಂದು ನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ಕಾಲ್‌ ಜಾಸ್ಪರ್ಸ್‌ ಎಂಬ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿ ಹಾಗೂ ದಾರ್ಶನಿಕ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನದೇ ಆಲೋಚನೆಯ ಮೇಲೆ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಹಾಗೂ ನೀಟ್ಜ್‌‌ಸ್ಚೆಯವರ — ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆಂಜ್‌ಫಿಲೋಸಫೀಯು ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ. ಜಾಸ್ಪರ್ಸ್‌ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, " ಅಸ್ತಿತ್ವ-ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಎಂಬುದು ಆಲೋಚನೆಯ ವಿಧಾನವಾಗಿದ್ದು, ಇದರ ನೆರವಿನಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವತಃ ಎಂದಿನಂತಿರಲು ತಾನೇತಾನಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ... ''ಈ ಆಲೋಚನಾ ವಿಧಾನವು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಚಿಂತಕನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ವಿಶದಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿಸುತ್ತದೆ." '' ಹೈಡೆಲ್‌ಬರ್ಗ್‌ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕನಾಗಿದ್ದ ಜಾಸ್ಪರ್ಸ್‌ಗೆ ಮಾರ್ಟಿನ್‌‌ ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌‌‌ ನೊಂದಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಈತ 1928ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೈಬರ್ಗ್‌‌‌‌ನಲ್ಲಿ ಹಸ್ಸರ್ಲ್ಸ್‌‌ನ ಸ್ಥಾನದ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಮಾರ್‌‌ಬರ್ಗ್‌‌‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕಗಿರಿಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದ. ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಕುರಿತಾದ ಅನೇಕ ಗಳನ್ನು ಅವರು ನಡೆಸಿದರಾದರೂ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮಾಜವಾದವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಕುರಿತಾದ ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌‌ನ ನಿರ್ಧಾರವು ಅವರನ್ನು ನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿಮುಖಗೊಳಿಸಿತು. ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅವರು ಒಂದು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು 1930ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ನೀಟ್ಜ್‌‌ಸ್ಚೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಉಪನ್ಯಾಸ ನೀಡಿದ. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌ನನ್ನು ಓರ್ವ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯು ಚರ್ಚಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ. ಬೀಯಿಂಗ್‌ ಅಂಡ್‌ ಟೈಂ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ,  ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ವರ್ಗಗಳ ( ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆನ್ಷಿಯೇಲ್‌) ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ, ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿನ ( ಡಾಸೀನ್‌) ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ಬೇರೂರಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು ಅವನು ಸಾದರಪಡಿಸಿದ; ಅನೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಆಂದೋಲನದಲ್ಲಿನ ಓರ್ವ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವಲ್ಲಿ ಇದು ಅವಕಾಶಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.