cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ಸಮುರಾಯ್‌
ಇತಿಹಾಸ
"ಜಪಾನೀಸ್‌ ಕಲ್ಚರ್‌" (2000) ಎಂಬ ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಇತಿಹಾಸಕಾರ H. ಪಾಲ್‌ ವಾರ್ಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಪ್ರಕಾರ, ಜೆಸ್ಯೂಟ್‌ ಪಂಥದ ನಾಯಕ ಸೇಂಟ್‌ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್‌ ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ (1506-1552) ಜಪಾನ್‌ ಕುರಿತಾದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ: "ಸಾವಿಗೆ ಹೆದರದ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ." ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರಿದು ಜನರ ಘನತೆ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: "ತಮ್ಮ ಘನತೆ-ಗೌರವಗಳ ಕುರಿತು ಅತಿ ನಾಜೂಕಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಅತಿ ಕಟ್ಟನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಜನರ ಪೈಕಿ ಜಪಾನಿಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬೇರಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಒಂದೇ ಒಂದು ಅವಮಾನವನ್ನಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಆಡಿದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪದವನ್ನಾಗಲೀ ಅವರು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಹಿಂದಿರುವ ಕಾರಣ." 1549ನಿಂದ 1551ರವರೆಗಿನ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಜಪಾನಿಯರನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತಮತಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಮಾಡುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ಕಳೆದ. ಅವನು ತನ್ನ ವೀಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುಂದುವರೆಸಿ, " ಜಪಾನಿಯರು ಹೆಚ್ಚು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಚೀನಾ, ಕೊರಿಯಾ, ಟೆರ್ನೇಟ್‌ ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪ್ಪೀನ್ಸ್‌‌ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಜನರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಯುದ್ಧೋತ್ಸಾಹದ ಅಥವಾ ಯುದ್ಧೋಚಿತ ಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆ" ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟ.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಅತಿಮಾನುಷ ಸ್ವಭಾವ
೧೯೯೯ರಲ್ಲಿ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆಯಾದ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ; ದ ವಂಡರ್ ವರ್ಕರ್ (Padre Pio: The Wonder Worker) ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಲಾಕಿ ಜೆರಾಡ್ ಕ್ಯಾರಲ್ ಎಂಬ ಪಾದ್ರಿಯವರು ಜೆಮ್ಮಾ ದೆ ಜಾರ್ಜಿ ಎಂಬ ಸಿಸಿಲಿಯನ್ ಹುಡುಗಿಯ ಕತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕುರುಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆ ಕಪುಚಿನ್ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಪವಾಡದಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ಪಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ೧೯೪೭ರಲ್ಲಿ ಜೆಮ್ಮಾ ತನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಸನ್ ಜಿವಾನ್ನಿ ರೊತೊಂದೊಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ಆಕೆ ಕುರುಡಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಪ್ರಯಾಣದ ವೇಳೆಯಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ಉಗಿಹಡಗನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ತನಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಎಂದಿದ್ದಳಂತೆ. ಜೆಮ್ಮಾಳ ಅಜ್ಜಿಯು ಅದನ್ನು ನಂಬಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರಲ್ಲಿ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡುವಾಗ ತನಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ವರ ನೀಡುವಂತೆ ಕೇಳಲು ಮರೆತಳಂತೆ. ಆಮೇಲೆ ಆಕೆಯ ಪರವಾಗಿ ಆಕೆಯ ಅಜ್ಜಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಕ್ಯಾರಲ್ ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಅವರ ವಿನಂತಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸಿ ದೃಷ್ಟಿ ಬಂದಾಗ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಬಾರದೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡುತ್ತಾರಂತೆ." ಆಮೇಲೆ ಆಕೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಬರುತ್ತದೆ, ದೃಷ್ಟಿ ಪರೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಇದೊಂದು ಒಗಟಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಸಂತ ಜಾನ್ ವಿಯಾನ್ನಿಯವರಂತೆ ಸೈತಾನನೊಂದಿಗೆ ಜಗಳಕಾದು ಮೈಕೈ ನೋಯಿಸಿಕೊಂಡರೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂತೆಯೇ ಅವರು ಕಾವಲು ದೂತರೊಡನೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆಂದೂ, ಕೇಳುವ ಮುನ್ನವೇ ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆಂದೂ ಹೇಳಿಕೆಯಿದೆ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಇತಿಹಾಸ
1547ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್‌ ಮಲಾಕ್ಕಾದಲ್ಲಿ (ಮಲೇಷಿಯಾ) ಇದ್ದ. ಅಂಜಿರೋ (ಪ್ರಾಯಶಃ ಇದು "ಯಜಿರೋ" ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು) ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಓರ್ವ ಕಡಿಮೆ-ದರ್ಜೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ನನ್ನು ಅವನು ಭೇಟಿಯಾದ ನಂತರ ಗೋವಾಕ್ಕೆ (ಭಾರತ) ಹಿಂದಿರುಗಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಲಾಕ್ಕಾದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಅಂಜಿರೋ ಕುಲೀನ ಮನೆತನಕ್ಕಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಉನ್ನತ ಪದವಿಗಾಗಲೀ ಸೇರಿದವನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನೇನು ಓರ್ವ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಚರ್ಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ಏನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನೋ ಅವೆಲ್ಲದರ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆತ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಇದು ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು. ಜಪಾನ್‌ಗೆ ತೆರಳಲು ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ಕೊಂಚಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಏಕೆಂದರೆ, ಜಪಾನಿನ ಜನರು ಅತ್ಯಂತ ಸುಶಿಕ್ಷಿತರು ಹಾಗೂ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ತೀವ್ರಾಸಕ್ತಿಯಿದೆ ಎಂದು ಈ ಕೆಳ-ದರ್ಜೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ ಅವನನ್ನು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮನವೊಲಿಸಿದ. ಅವರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವವರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಅವರು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಕಾನೂನುಗಳು ಹಾಗೂ ರೂಢಿಗತ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಅವರು ಸಕಾರಣವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು, ತನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವು ಅವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ಅವರು ಒಂದು ಸಮುದಾಯವಾಗಿ ಅಥವಾ ಗುಂಪಿಗೆ ಗುಂಪೇ ಆಗಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪುರಸ್ಕರಿಸುವವರಾಗಿದ್ದರು.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಅತಿಮಾನುಷ ಸ್ವಭಾವ
ಅವರು ಮರಣವಪ್ಪುವ ದಿನ ಮರಿಯಾ ಎಸ್ಪೆರಾಂಝ ಎಂಬ ವೆನಿಜುವೆಲಾದ ದೇವಸೇವಕಿ ತನಗವರ ದರ್ಶನವಾಯಿತೆಂದೂ ನಾನಿನ್ನು ಹೋಗಿ ಬರುವೆ, ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಸರದಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆಂದೂ ಹೇಳಿಕೆಯಿತ್ತಿದ್ದಾರೆ."  ಅವರ ಗಂಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆಕೆಯ ಮುಖವು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಮುಖದಂತೆ ಬದಲಾಯಿತಂತೆ.   ಮರುದಿನ ಅವರಿಗೆ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಸತ್ತ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಯಿತು.  ಪಾದ್ರೆ ದೊಮಿನಿಕೊ ದ ಸೇಸ್ ಎಂಬ ಯುವ ಕಪುಚಿನ್ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೊಬ್ಬರು ತಾವು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೨ ರಂದು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಮನೊಪ್ಪೆಲೊ ಊರಿನ ಪವಿತ್ರಮುಖದ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಇತಿಹಾಸ
12ನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ, ಮೇಲ್ದರ್ಜೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. 7ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 9ನೇ ಶತಮಾನಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಚೀನಾದಿಂದ ಬಂದ ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯನ್‌ ಮತದ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಪರಿಚಯಿಸುವಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ಹಾಗೂ ಹೀಯನ್‌ ಅವಧಿಯ ಬಹುಭಾಗಕ್ಕೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಸಾಕ್ಷರತೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವಲ್ಲಿನ ಅವರ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಈ ಸಾಕ್ಷರತೆಯು ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗದವರ ಹೆಚ್ಚು ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳಿಗೆ ಏರಬಯಸಿದರು.
ಯೋಧರು ಕಲೆಗಳನ್ನು ಆದರ್ಶೀಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಯುಳ್ಳವರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಲು ಬಯಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ತೈರಾ ತದನೋರಿಯಂಥ (ಹೀಕೆ ಮೊನೋಗಟಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಬ್ಬ ಸಮುರಾಯ್‌) ಉದಾಹರಣೆಗಳು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಪಂಚಗಾಯಗಳ ತೋರಿಕೆ
೧೯೧೮ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೦ರಂದು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪಂಚಗಾಯ (ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿದಾಗ ಅವನ ದೇಹದ ಮೇಲಿದ್ದ ಗಾಯಗಳು) ಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅದು ಮುಂದಿನ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಅಂದರೆ ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಾಧಿಸಿತು. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಆ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಒಸರುತ್ತಿದ್ದ ರಕ್ತದ ವಾಸನೆ ಹೂಗಳ ಪರಿಮಳದಂತಿತ್ತು. ಹಲವು ಕ್ರೈಸ್ತಸಂತರ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಇಂಥ ಪರಿಮಳದ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಇತಿಹಾಸ
ಲೇಖನಿ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯೊಂದಿಗಿನ ತನ್ನ ಪರಿಣತಿ ಅಥವಾ ಹೋರಾಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯ ಸಾಮರಸ್ಯವಾದ "ಬನ್‌ ಮತ್ತು ಬು" ಎಂಬ ತನ್ನ ಪರಿಣತಿಗೆ ತದನೋರಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ. ಸುಸಂಸ್ಕೃತರಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಸ್ಥರಾಗಿ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು "ಬನ್‌ ಬು ರ್ಯೊ ಡೊ" (文武両道, ಇದರ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ: ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕಲೆಗಳು, ಸೇನಾ ಕಲೆಗಳು, ಎರಡೂ ವಿಧಾನಗಳು) ಅಥವಾ "ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಲೇಖನಿ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿ" ಎಂಬ ಎಂಬ ಪ್ರಾಚೀನ ನಾಣ್ಣುಡಿಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇಡೊ ಅವಧಿಯ ವೇಳೆಗೆ, ಯುರೋಪ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಜಪಾನ್‌ ಹೊಂದಿತ್ತು.
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಈ ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅದರಂತೆಯೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಗಿಸಿದ ಪುರುಷರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಯೋಧ ಎಂಬುದಕ್ಕಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಮುಂಚಿನ ಪದವಾದ "ಉರುವಾಶೈ" ಎಂಬುದು ಒಂದು ಕಾಂಜೀ ಲಿಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಬರಹವು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿದ್ದ ("ಬನ್‌" 文) ಅಕ್ಷರಗಳು ಮತ್ತು ಸೇನಾ ಕಲೆಗಳ ("ಬು" 武) ಅಕ್ಷರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದು ಹೀಕೆ ಮೊನೋಗಟಾರಿಯಲ್ಲಿ (12ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ) ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ತೈರಾ ನೊ ತದನೋರಿಯ ಸಾವಿನ ಕುರಿತಾಗಿ ತಾನು ಮಾಡಿರುವ ನಮೂದಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆಕಲಿತ ಕವಿ-ಕತ್ತಿವರಸೆಗಾರನ ಆದರ್ಶದ ಕುರಿತು ಹೀಕೆ ಮೊನೋಗಟಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ:
"Friends and foes alike wet their sleeves with tears and said,
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಪಂಚಗಾಯಗಳ ತೋರಿಕೆ
ಅವರ ಪಂಚಗಾಯಗಳು ಸಾತ್ವಿಕತೆಯ ಸಂಕೇತ ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿದ ವೈದ್ಯರುಗಳು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚರ್ಚಿನಿಂದ ಹೊರತಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬಂದಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲ ಹೇಗಾಯಿತೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಆ ವರದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಎಷ್ಟು ದಿನವಾದರೂ ಗಾಯಗಳಿಗೆ ಸೋಂಕು ತಗುಲಿಲ್ಲವೆಂದೂ ದಾಖಲಿಸಿವೆ. ಅವರ ಗಾಯಗಳು ಮಾದರೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಬರ್ಲೆಟಾ ನಗರದಾಸ್ಪತ್ರೆಯ ಮುಖ್ಯ ವೈದ್ಯರಾದ ಲುಯಿಜಿ ರೊಮಾನೆಲಿ ಅವರು ಈ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷಕಾಲ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು. ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯರಾದ ಜಾರ್ಜಿಯೊ ಫೆಸ್ತ ಅವರು ಸಹಾ ೧೯೨೦ ರಿಂದ ೧೯೨೫ರವರಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೋಪ್ ೧೫ನೇ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ ಅವರ ವೈದ್ಯನಾದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಜಿಸೆಪ್ಪೆ ಬಸ್ತಿಯಾನೆಲಿ ಅವರು ಗಾಯಗಳಿರುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ರೋಮ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ರೋಗವಿಶ್ಲೇಷಕ ಡಾ. ಅಮಿಕೊ ಬಿಗ್ನಮಿ ಅವರು ಗಾಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರಾದರೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬಿಗ್ನಮಿ ಮತ್ತು ಜಿಸೆಪ್ಪೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಗಾಯಗಳ ಮೆದು ಅಂಚಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಬಹುಶಃ ಎಡೆಮ್ಮಾ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಹಾಗಾಗಿರಬಹುದೆಂದಿದ್ದಾರೆ. ಡಾ. ಆಲ್ಬೆರ್ಟೊ ಕಸೆರ್ಟಾ ಅವರು ೧೯೫೪ರಲ್ಲಿ ಕೈಗಳ ಎಕ್ಸ್ ರೇ ತೆಗೆದು ಮೂಳೆಗಳು ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆಯೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಇತಿಹಾಸ
What a pity! Tadanori was a great general,
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಪಂಚಗಾಯಗಳ ತೋರಿಕೆ
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರಿಗೆ ಈ ಗಾಯಗಳು ಮುಜುಗರದ ಸಂಗತಿಯಾತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರ ಬಹುಪಾಲು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ೧೯೬೮ರಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಧನ ಹೊಂದಿದಾಗ ಅವರ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಗಾಯದ ಗುರುತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ವೈದ್ಯರ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಕುರುಹು ಸಹಾ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಇತಿಹಾಸ
pre-eminent in the arts of both sword and poetry."
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಪಂಚಗಾಯಗಳ ತೋರಿಕೆ
ಇತಿಹಾಸಜ್ಞ ಸರ್ಜಿಯೊ ಲುಝಟ್ಟೊ ಮತ್ತು ಇತರರು (ಆಸ್ತಿಕರು ಮತ್ತು ನಾಸ್ತಿಕರು) ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಪಂಚಗಾಯಗಳನ್ನು ವಂಚನೆಯೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಲುಝಟ್ಟೊ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಕಾರ್ಬಾಲಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಬಳಸಿ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ನಿನ ಪತ್ರಾಗಾರದಲ್ಲಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸನ್ ಜಿವಾನ್ನಿ ರೊತೊಂದೊ ಊರಿನ ಔಷಧದಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ರಸೀತಿ ಇದೆಯಂತೆ. ಔಷಧದಂಗಡಿಯ ಯಜಮಾನ್ತಿ ಮರಿಯಾ ದೆ ವಿಟೊ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಸೂಜಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಅದನ್ನು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಯಾರಿಗೂ ಆ ಕುರಿತು ಹೇಳಬಾರದೆಂದೂ ತಿಳಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತನಿಖೆ ಮಾಡಿ ಆನಂತರ ಪುನೀತ ಪದವಿಯ ಘೋಷಣೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿದೆ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಇತಿಹಾಸ
"ಐಡಿಯಲ್ಸ್‌ ಆಫ್‌ ದಿ ಸಮುರಾಯ್‌" ಎಂಬ ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿಲಿಯಂ ಸ್ಕಾಟ್‌ ವಿಲ್ಸನ್‌ ಎಂಬ ಅನುವಾದಕ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಹೀಕೆ ಮೊನೋಗಟಾರಿ ಯಲ್ಲಿನ ಯೋಧರು ನಂತರದ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಯೋಧರಿಗೆ ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ನಿಂತರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆದರ್ಶಗಳು ಕೈಗೆಟುಕುವುದಕ್ಕೂ ಆಚೆಗಿವೆ ಎಂಬ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನೇನೂ ಉಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಬದಲಿಗೆ, ಈ ಆದರ್ಶಗಳು ಯೋಧರ ವರ್ಗದ ಮೇಲಿನ ಅಂತಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಹುರುಪಿನಿಂದ ಪಟ್ಟಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಜಪಾನೀ ಪುರುಷನಿಗೆ ಇದೇ ಸೂಕ್ತವಾದ ಸ್ವರೂಪ ಎಂಬ ಶಿಫಾರಸನ್ನೂ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವು. ಹೀಕೆ ಮೊನೋಗಟಾರಿಯೊಂದಿಗೆ, ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿನ ಜಪಾನೀ ಯೋಧರ ಚಿತ್ರಣವು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಕಸನ ಅಥವಾ ಪರಿಪಕ್ವತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಹೀಕೆ ಮೊನೋಗಟಾರಿಯು ತಮ್ಮ ಜನರು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದು ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಯೋಧರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲರ ಬರಹಗಳನ್ನೂ ನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿಲ್ಸನ್‌ ಅನುವಾದಿಸಿದ.
ಯೋಧರ ಇಂಥ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಬರಹಗಳು ಈ ಆದರ್ಶವನ್ನು 13ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದವು. ಬಹುಪಾಲು ಯೋಧರು ಈ ಆದರ್ಶದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿದರು ಇಲ್ಲವೇ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಪಂಚಗಾಯಗಳ ತೋರಿಕೆ
ಒಬ್ಬ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿ ಹೇಳಿದಂತೆ “ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಫ್ಲೂ ಹಬ್ಬಿತ್ತು. ಹುಡುಗರಿಗೆ ಅದರ ವಿರುದ್ಧದ ಲಸಿಕೆ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ವೈದ್ಯರ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಪಾದ್ರಿಗಳಾದ ಪವೊಲಿನೊ ಮತ್ತು ಪಿಯೊ ಅವರು ಲಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಕಾರ್ಬಾಲಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ದ್ರಾವಣ ಬೇಕಿತ್ತು” ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಚರ್ಚಿನ ಈ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಾಗಿದೆ.”
ಸಮುರಾಯ್‌
ಕಮಾಕುರಾ ಬಕುಫು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಏಳಿಗೆ
thumb|right|ಜಪಾನಿಯರ ಸಮುರಾಯ್‌ ರಕ್ಷಾಕವಚ (ಓ-ಯೊರಾಯ್‌) (ಹಚಿಸುಕಾ ಬುಡಕಟ್ಟುದ ತೊಸೆಯ್‌ ಗುಸೊಕು)
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಸಂತಪದವಿ
೧೯೮೨ರಲ್ಲಿ ಪೋಪರು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರಿಗೆ ಸಂತ ಪದವಿ ನೀಡುವ ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಆರ್ಚ್ಬಿಷಪ್ ಮೆನ್ಫ್ರಿದೋನಿಯಾ ಅವರನ್ನು ನಿಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರು. ವಿಚಾರಣೆಯು ಏಳುವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದು ೧೯೯೦ರಲ್ಲಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರನ್ನು ಪುನೀತಪದವಿಗೇರಿಸುವ ಮೊದಲ ಹಂತವಾಗಿ ದೇವಸೇವಕ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಕಮಾಕುರಾ ಬಕುಫು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಏಳಿಗೆ
ಮೂಲತಃ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗದವರು ಈ ಯೋಧರನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡವು. ಸಮುರಾಯ್‌-ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಪರಸ್ಪರರ ನಡುವೆ ವಿವಾಹ-ನೆಂಟಸ್ತಿಕೆಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾನವ ಬಲ, ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಅವರು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರು.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಸಂತಪದವಿ
೧೯೯೦ರ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂತರ ರಚನಾಮಂಡಲಿಯು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಹೇಗೆ ಧೀರತನದಿಂದ ಜೀವಿಸಿದರೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ತೊಡಗಿತು. ಆಮೇಲೆ ೧೯೯೭ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಎರಡನೇ ಜಾನ್ ಪಾವ್ಲ್ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಪುನೀತರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಅವರ ಜೀವನವು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಬೀರಿದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆ ಮುಂದುವರಿದು ಕೊನ್ಸಿಗ್ಲಿಯಾ ದೆ ಮಾರ್ತಿನೊ ಎಂಬ ಇತಾಲಿಯಾ ಮಹಿಳೆಯು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಮಧ್ಯಸ್ತಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಗುಣಮುಖಳಾದದ್ದು ಖಚಿತವಾಯಿತು. ೧೯೯೯ರಲ್ಲಿ ಮಂಡಲಿಯ ಶಿಫಾರಸಿನ ಮೇರೆಗೆ ಪೋಪ್ ಎರಡನೇ ಜಾನ್ ಪಾವ್ಲ್ ಅವರು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರನ್ನು ಧನ್ಯರೆಂದು ಕರೆದರು.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಕಮಾಕುರಾ ಬಕುಫು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಏಳಿಗೆ
ಈ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಶಕ್ತಿಯು ಬೆಳೆತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಅವುಗಳ ಪ್ರಮುಖನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಓರ್ವ ದೂರದ ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಮತ್ತು ಫ್ಯುಜಿವಾರಾ, ಮಿನಾಮೊಟೋ, ಅಥವಾ ತೈರಾ ಬುಡಕಟ್ಟುಳಲ್ಲಿ ಒಂದರ ಓರ್ವ ಲಘು ಅಥವಾ ಕಿರಿಯ ಸದಸ್ಯನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ.
ಓರ್ವ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನಾಲ್ಕು-ವರ್ಷಗಳ ಒಂದು ನಿಶ್ಚಿತ ಅವಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಮೂಲತಃ ಕಳಿಸಲಾಗಿತ್ತಾದರೂ, ತಮ್ಮ ಅವಧಿಗಳು ಮುಗಿದಾಗ ರಾಜಧಾನಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಟೊರ್ಯೊ ಗಳು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರಲ್ಲದೇ, ಹೀಯನ್‌ ಅವಧಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಅವಧಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನಾದ್ಯಂತ ದಂಗೆಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುತ್ತಾ ಬಂದರು.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಸಂತಪದವಿ
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಜೀವನಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣಾನಂತರವೂ ಮುಂದುವರಿದ ಸುಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪವಾಡಕೃತ್ಯವನ್ನು ಚರ್ಚೆಯ ನಂತರ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪೋಪರು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರನ್ನು ೧೬ನೇ ಜೂನ್ ೨೦೦೨ರಂದು ಸಂತರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಆ ಕ್ಯಾನನೈಸೇಷನ್ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಮಂದಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಕಮಾಕುರಾ ಬಕುಫು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಏಳಿಗೆ
1185ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಡ್ಯಾನ್‌-ನೊ-ಉರಾದ ನೌಕಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಹೋರಾಡಿದರು. ಅವರ ಸೇನಾಬಲ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ಬಲಗಳು ವರ್ಧಿಸುತ್ತಲೇ ಇತ್ತಾದ್ದರಿಂದ, ಸದರಿ ಯೋಧರು ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನದ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಪಡೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡರು. ಹೀಯನ್‌ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗೆನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಅವರ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಅವರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1160ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹೈಜಿ ದಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಾದ ಮಿನಾಮೊಟೋ ಮತ್ತು ತೈರಾ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಅವರು ಪರಸ್ಪರರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಳಿಸಿದರು.
ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಜಯಿಯಾದ ತೈರಾ ನೊ ಕಿಯೊಮೊರಿ, ಓರ್ವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಸಲಹೆಗಾರನಾದ, ಮತ್ತು ಇಂಥ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವಲ್ಲಿನ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಯೋಧ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸಮುರಾಯ್‌-ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ನಾಮ ಮಾತ್ರದ ಪದವಿಗೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ಪದಾವನತಿಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆತ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕಾರದ ಹತೋಟಿಯನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಸಂತಪದವಿ
ದ್ವಿತೀಯ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಸಮಾವೇಶದ ನಂತರವೂ ಜೀವಿಸಿದ್ದ ಗುರುಗಳ ಪೈಕಿ ಸಂತರಾಗಿದ್ದ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಸಮತ ಮರಿಯಾ ಎಸ್ಕ್ರಿವಾ. ಈ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಆ ಸಮಾವೇಶದ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ಅನ್ವಯದಿಂದ ವಿನಾಯತಿ ನೀಡಿ ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲೇ ಅಂದರೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಲತೀನ್ ಪೂಜಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ೧ನೇ ಜುಲೈ ೨೦೦೪ರಂದು ಎರಡನೇ ಪೋಪ್ ಜಾನ್ ಪಾವ್ಲ್ ಅವರು ಸನ್ ಜಿವಾನ್ನಿ ರೊತೊಂದೊ ಊರಿನ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಯಾತ್ರಾಸ್ಥಳದ ಚರ್ಚನ್ನು ಪಿತ್ರೇಲ್ಚಿನಾದ ಸಂತ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಸ್ಮಾರಕ ಚರ್ಚ್ ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು. ಸಿಸಿಲಿಯ ಮೆಸ್ಸಿನಾದಲ್ಲಿನ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಪ್ರತಿಮೆಯು ೨೦೦೨ರಲ್ಲಿ ರಕ್ತಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೆನಿಸಿದರು. ಇಂದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ೩೦೦೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ತಂಡಗಳಿದ್ದು ಅವುಗಳ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಮಿಲಿಯನ್ ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಹೆಸರಿನ ಚರ್ಚುಗಳು ಅಮೆರಿಕದ ನ್ಯೂಜೆರ್ಸಿ ಹಾಗೂ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಸಿಡ್ನಿಗಳಲ್ಲಿವೆ. ನ್ಯೂಜೆರ್ಸಿಯ ಬ್ಯೂನಾ ಎಂಬಲ್ಲಿನ ಚರ್ಚು ಅವರ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವೆನಿಸಿದೆ. ಫೆಮಿಗ್ಲಿನಾ ಕ್ರಿಸ್ಟಿಯಾನಾ ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯು ೨೦೦೬ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇತಾಲಿಯಾದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರನ್ನು ಉಳಿದವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪೂಜನೀಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ. ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ವಿಧಿಸುವ ದೇವರೊಬ್ಬರನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಭಕ್ತರು ಈ ಸಂತರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಮಡಗುತ್ತಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಇತಾಲಿಯಾದ ಪುಗ್ಲಿಯಾ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಸನ್ ಜಿವಾನ್ನಿ ರೊತೊಂದೊ ಊರಿನ ಬಳಿಯಿರುವ ಒಂದು ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿರುವ ಅವರ ಭಕ್ತರು ಈ ಪ್ರತಿಮೆ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಹಲವು ಮಿಲಿಯನ್ ಪೌಂಡುಗಳನ್ನು ದೇಣಿಗೆಯಾಗಿ ಕೊಡುವರೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಫೋಟೋವೊಲ್ಟಾಯಿಕ್ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ ಸೂರ್ಯನ ಶಾಖ ಹೀರಿಕೊಂಡು ವಿದ್ಯುದುತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡುವಂತೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುವುದು. ಹೀಗೆ ಅದೊಂದು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹೀ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಲಿದೆ. ೩ನೇ ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೦೮ರಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಅವರ ಮರಣದ ೪೦ ವರ್ಷಗಳ ತರುವಾಯ ಅವರ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅವರ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಲಾಯಿತು. ಚರ್ಚಿನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಅವರ ದೇಹವು ಇನ್ನೂ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಪೋಪರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಆರ್ಚ್ ಬಿಷಪ್ ದೊಮೆನಿಕೊ ದೆ ಅಂಬ್ರೋಸಿಯೊ ಅವರು “ತಲೆಬುರುಡೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗವು ಮೂಳೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೆನ್ನೆ ಹಾಗೂ ದೇಹದ ಉಳಿದ ಭಾಗವು ಕೆಡದೆ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದರು. ಪಂಚಗಾಯಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನೂ ಅವರು ಖಚಿತಪಡಿಸಿದರು. ಅವರು ಮುಂದುವರಿದು ಆ ಗಾಯಗಳು ಆಗಷ್ಟೇ ಮಾಯ್ದಂತೆ ತೋರಿದವೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಶವಪ್ರಸಾಧನದಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಪುನಃ ರಚಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಯಿತಾದರೂ ಅದು ಹಾಳಾದ್ದರಿಂದ ನಿಜದಂತೆ ತೋರುವ ಸಿಲಿಕೋನ್ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಹಾಕಲಾಗಿದೆ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಕಮಾಕುರಾ ಬಕುಫು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಏಳಿಗೆ
ಆದಾಗ್ಯೂ, ತನ್ನ ನಂತರದ ಅಥವಾ ಸಂಭಾವ್ಯ ವಾರಸುದಾರನಾದ ಮಿನಾಮೊಟೋಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ತೈರಾ ಬುಡಕಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಸಂಪ್ರದಾಯಶೀಲವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಸೇನಾಬಲವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಅಥವಾ ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮಹಿಳೆಯರು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಹಾಗೂ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಲು ತೈರಾ ಬುಡಕಟ್ಟು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.
ತೈರಾ ಮತ್ತು ಮಿನಾಮೊಟೋ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು 1180ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕಿಳಿದು, ಗೆಂಪೀ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. ಇದು 1185ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಮಿನಾಮೊಟೋ ನೊ ಯೊರಿಟೊಮೊ, ಆಳುವ ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗದ ಮೇಲಿನ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ. 1190ರಲ್ಲಿ ಆತ ಕ್ಯೋಟೋಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ, ಮತ್ತು 1192ರಲ್ಲಿ ಸೈ ತೈಶೊಗುನ್‌ ಆಗಿ, ಕಮಾಕುರಾ ಶೊಗುನಾಟೆ, ಅಥವಾ ಕಮಾಕುರಾ ಬಕುಫು ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ. ಕ್ಯೋಟೋದಿಂದ ಆಳುವ ಬದಲಿಗೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಮೂಲಠಾಣ್ಯ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣಾ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಕಮಾಕುರಾದಲ್ಲಿ ಆತ ಶೊಗುನಾಟೆಯನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ. "ಬಕುಫು" ಎಂದರೆ "ಗುಡಾರದ ಸರ್ಕಾರ" ಎಂದರ್ಥ. ಒಂದು ಸೇನಾ ಸರ್ಕಾರವಾಗಿ ಬಕುಫುವಿನ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಅನುಸಾರ, ಇದನ್ನು ಸೈನಿಕರು ವಾಸಿಸುವ ಪಾಳೆಯ ಅಥವಾ ಶಿಬಿರಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಸಂತಪದವಿ
ದೇಹವನ್ನು ಹರಳು, ಅಮೃತಶಿಲೆ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾದ ವಿಶೇಷ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಮಠದಲ್ಲಿನ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಡುವ ಮೊದಲು ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೪ರಂದು ಸನ್ ಜಿವಾನ್ನಿ ರೊತೊಂದೊ ಊರಿನ ವರದಾತೆ ಮರಿಯಳ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂತರ ರಚನಾ ಮಂಡಲಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಕಾರ್ಡಿನಲ್ ಜೊಸೆ ಸರೈವಾ ಮಾರ್ತಿನ್ ಅವರು ೧೫೦೦೦ ಭಕ್ತರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪೂಜಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಮಂಜೂಷದಲ್ಲಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಕಪುಚಿನ್ ಉಡುಗೆ ತೊಟ್ಟು ರೇಷ್ಮೆಯ ಬಿಳಿ ಕೊರಳಪಟ್ಟಿ ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕೊರಳಪಟ್ಟಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ದಾರದ ಕಸೂತಿ ಮಾಡಿ ಹರಳುಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಕೈಗಳು ಮರದ ದೊಡ್ಡ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿವೆ. ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಲು ಇತಾಲಿಯಾ ಒಂದರಿಂದಲೇ ಎಂಟುಲಕ್ಷ ಮಂದಿ ಕಾದಿರಿಸಿದ್ದು ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೦೦೮ರ ವೇಳೆಗೆ ೭೨೦೦ ಮಂದಿಗಷ್ಟೇ ದರ್ಶನ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ಸಮುರಾಯ್‌
ಕಮಾಕುರಾ ಬಕುಫು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಏಳಿಗೆ
ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ, ಶಕ್ತಿವಂತ ಸಮುರಾಯ್‌ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ಯೋಧರ ಗೌರವದ ಅಂತಸ್ತನ್ನು, ಅಥವಾ "ಬ್ಯೂಕ್‌ " ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ಬ್ಯೂಕ್‌ ಎಂಬುದು ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನದ ಆಳುವ ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನಾಮಮಾತ್ರದ ಪದವಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸುಂದರ ಲಿಪಿಗಾರಿಕೆ (ಕ್ಯಾಲಿಗ್ರಫಿ), ಕವನ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದಂಥ ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗದ ಮನರಂಜನೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಶುರುಮಾಡಿದಾಗ, ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನದ ಕೆಲವೊಂದು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗದವರು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಸಂಪ್ರದಾಯ-ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಹಲವಾರು ಒಳಸಂಚುಗಳು ಹಾಗೂ ಹಲವಾರು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳಿಂದ ಆದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅವಧಿಗಳ ಆಡಳಿತವು ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತಾದರೂ, ನಿಜವಾದ ಅಧಿಕಾರವು ಈಗ ಶೋಗನ್‌ ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿತ್ತು.
ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ
ಸಂತಪದವಿ
ಇಂದು ಸನ್ ಜಿವಾನ್ನಿ ರೊತೊಂದೊ ಬಳಿಯ ಸಂತ ಪಿಯೊ ಚರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಅವಶೇಷವನ್ನು ಇಡಲಾಗಿದೆ. ೨೦೧೦ರ ಏಪ್ರಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಬಂಗಾರದ ವಿಶೇಷ ನೆಲದಾಳದ ಸಂಪುಟಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಮಿಶ್ರ ಕೊಂಡಿಗಳು
ವರ್ಗ:1887 births ವರ್ಗ:1968 deaths ವರ್ಗ:People from the Province of Benevento ವರ್ಗ:Capuchins ವರ್ಗ:Catholic exorcists ವರ್ಗ:Italian Roman Catholic priests ವರ್ಗ:Italian saints ವರ್ಗ:20th-century Christian saints ವರ್ಗ:Stigmatics ವರ್ಗ:Christian mystics ವರ್ಗ:ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮ ಪ್ರಚಾರಕರು
ಸಮುರಾಯ್‌
ಅಶಿಕಾಗಾ ಶೊಗುನಾಟೆ
1274ರಲ್ಲಿ, ಚೀನಾದಲ್ಲಿನ ಮಂಗೋಲಿಯನ್ನರಿಂದ-ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯುವಾನ್‌ ರಾಜವಂಶವು ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ಕ್ಯೂಶೂನಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್‌ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಸುಮಾರು 40,000 ಜನರು ಹಾಗೂ 900 ಹಡಗುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪಡೆಯೊಂದನ್ನು ಕಳಿಸಿತು. ಈ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಜಪಾನ್‌ ಕೇವಲ 10,000 ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳನ್ನು ಜಮಾವಣೆ ಮಾಡಿತು. ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿನ ಚಂಡಮಾರುತದ ಮಳೆಯು ದಂಡತ್ತಿ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ ಸೇನೆಗೆ ಅದರ ಆಕ್ರಮಣದಾದ್ಯಂತ ಕಿರುಕೊಳ ಕೊಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅಗಾಧವಾಗಿ ಅವಘಡಗಳುಂಟಾಗಿ ಅದು ಆಕ್ರಮಣ ತಡೆಯಲೆಂದು ನಿಯೋಜಿತರಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ನೆರವಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯುವಾನ್‌ ಸೇವೆಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಮಂಗೋಲಿಯಾದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಸಣ್ಣ ಸಿಡಿಗುಂಡುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಇದು ಪ್ರಾಯಶಃ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಡಿಗುಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ಕೋವಿಮದ್ದು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿತ್ತು.
ಜಪಾನಿನ ರಕ್ಷಕರು ಅಥವಾ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ತಡೆಯುವವರು ಹೊಸದಾಗಿ ತಲೆದೋರಬಹುದಾದ ಒಂದು ಆಕ್ರಮಣದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, 1276ರಲ್ಲಿ ಹಕಾಟಾ ಕೊಲ್ಲಿಯ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಮಹಾನ್‌ ಗಾತ್ರದ ಕಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಬಂಧಕ ಗೋಡೆ ಅಥವಾ ಗಡಿಕೋಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು. 1277ರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಈ ಗೋಡೆಯು, ಸದರಿ ಕೊಲ್ಲಿಯ ಗಡಿಯ ಸುತ್ತಲೂ 20 ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳವರೆಗೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದೇ ಗೋಡೆಯು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಗೋಲರ ದಾಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಸದೃಢವಾದ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಭೂಶಿರದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿತು. ವಿವಾದಿತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಒಂದು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಧಾನಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಲು ಮಂಗೋಲರು 1275ರಿಂದ 1279ರವರೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಜಪಾನ್‌ಗೆ ಕಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿ ದೂತ ಅಥವಾ ನಿಯೋಗಿಯನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಜಪಾನಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದಕ್ಕಾಗಿ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು.
1281ರಲ್ಲಿ, 140,000 ಮಂದಿ ಜನರು ಹಾಗೂ 5,000 ಹಡಗುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಯುವಾನ್‌ ಸೇನೆಯೊಂದು ಜಪಾನಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕಾಗಿ ಜಮಾವಣೆಗೊಂಡಿತು. ಉತ್ತರಭಾಗದ ಕ್ಯೂಶೂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ 40,000 ಜನರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಜಪಾನಿಯರ ಸೇನೆಯೊಂದು ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮಂಗೋಲರ ಸೇನೆಯು ತನ್ನ ಹಡಗುಗಳಲ್ಲೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು ದಡ ಸೇರುವಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಉತ್ತರ ಕ್ಯೂಶೂ ದ್ವೀಪದ ಮೇಲೆ ತೂಫಾನೊಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು. ಸದರಿ ತೂಫಾನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಅವಘಡಗಳು ಹಾಗೂ ಹಾನಿಯ ಜೊತೆಗೆ, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಹಕಾಟಾ ಕೊಲ್ಲಿಯ ಪ್ರತಿಬಂಧಕ ಗೋಡೆಯ ಜಪಾನೀ ರಕ್ಷಕರಿಂದ ಆದ ಆಕ್ರಮಣ ನಿರೋಧದಿಂದಾಗಿ ಮಂಗೋಲರು ತಮ್ಮ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಯಿತು. thumb|350px|left|ಹಕಾಟಾದಲ್ಲಿನ ಸಮುರಾಯ್‌ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಗೋಡೆ.ಮೋಕೊ ಶೂರಾಯ್‌ ಎಕೊಟೊಬಾ, (蒙古襲来絵詞) ಸುಮಾರು 1293.
14ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಮಸಾಮುನೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಓರ್ವ ಕಮ್ಮಾರ, ಕತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂಥ ಮೆದುವಾದ ಮತ್ತು ಗಡುಸಾದ ಉಕ್ಕಿನ ಒಂದು ಎರಡು-ಪದರದ ರಚನೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ. ಈ ರಚನೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಸುಧಾರಿತ ಕತ್ತರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು, ಹಾಗೂ ಜಪಾನಿಯರ ಕತ್ತಿಗಳು (ಕಟಾನಾ) ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪೂರ್ವದ ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾದ, ಕೈನಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಆಯುಧಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವಲ್ಲಿ ಇದರ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೌಶಲವು ನೆರವಾಯಿತು. ಈ ಕೌಶಲವನ್ನು ಬಳಸಿ ತಯಾರಾದ ಅನೇಕ ಕತ್ತಿಗಳು ಪೂರ್ವ ಚೀನಾದ ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆಗೆ ರಫ್ತುಗೊಂಡವು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲಭಾಗವು ಭಾರತದಷ್ಟು ದೂರದವರೆಗೂ ಬಂತು.
14ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅನುಕ್ರಮ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ವಿಭಜನೆಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಧಿಕಾರವು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ವಿವಾದಗಳು ಕುಟುಂಬದೊಳಗೆ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದವು. ಅಂತಃಕಲಹವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ನೆರೆಹೊರೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳ ಆಕ್ರಮಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದವು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ನಡುವಿನ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಜಗಳಗಳು ಕಮಾಕುರಾ ಮತ್ತು ಅಶಿಕಾಗಾ ಶೊಗುನಾಟೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ನಿರಂತರವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿಹೋಯಿತು.
ಇತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ತರದೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಯೋಧರೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡ ಹಾಗೂ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳೆಂದು ರೂಪುಗೊಂಡ ಜನರಿಂದಾಗಿ ಸಮುರಾಯ್‌ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಿಗಿಯ ಕುಗ್ಗಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಸೆಂಗೊಕು ಜಿದಾಯಿ ("ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿ-ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಅವಧಿ") ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹತೋಟಿಗೆ ತರುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ಬುಷಿಡೊವಿನ ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದವು.
ಜಪಾನಿಯರ ಯೋಜನಾ ತಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು 15ನೇ ಮತ್ತು 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಸುಧಾರಣೆಗೊಂಡವು. ಅಶಿಗರು ("ಹಗುರ-ಪಾದ," ಅವವುಗಳ ಹಗುರವಾದ ರಕ್ಷಾಕವಚದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ, ನಗಯಾರಿ ಯೊಂದಿಗಿನ (ಒಂದು ಉದ್ದನೆಯ ಭರ್ಜಿ) ಅಥವಾ (ನಗಿನಾಟಾ) ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಅಥವಾ ವಿನೀತ ಯೋಧರಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಬೃಹತ್‌ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾಲಾಳು ಪಡೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವ್ಯೂಹರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲಾಯಿತು. ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಸನ್ನದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾದ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಸಾವಿರಗಳಿಂದ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಗಳವರೆಗೆ ಮುಟ್ಟಿತು.
thumb|150px|left|ನಾನ್‌ಬನ್‌ (ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ)-ಶೈಲಿಯ ಸಮುರಾಯ್‌ ಎದೆಗವಚ, 16ನೇ ಶತಮಾನ. ಹಳೆಕೋವಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸರಬತ್ತಿಯ ಒಂದು ಬಂದೂಕು, 1543ರಲ್ಲಿ ಚೀನಿಯರ ಒಂದು ಕಡಲುಗಳ್ಳನ ಹಡಗಿನ ಮೂಲಕ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಒಂದು ದಶಕದೊಳಗಾಗಿ ಇದರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿಯರು ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ರಾಶಿಗಟ್ಟಲೆ-ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ತಯಾರಾದ ಹಳೆಕೋವಿಗಳೊಂದಿಗಿನ ವಿದೇಶ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೂಲಿ ಸೈನಿಕರ ಗುಂಪುಗಳು ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು.
1590ರಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ 1598ರಲ್ಲಿ, ಚೀನಾದ (唐入り) ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಟೊಯೊಟೊಮಿ ಹಿಡೆಯೊಶಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಮತ್ತು 160,000 ರೈತರು ಹಾಗೂ ಸಮುರಾಯ್‌‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸೇನೆಯೊಂದನ್ನು ಕೊರಿಯಾಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ.(ಹಿಡೆಯೊಶಿಯ ಕೊರಿಯಾದ ಆಕ್ರಮಣಗಳು, 朝鮮征伐). ಹಳೆಕೋವಿಯ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ತಾವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಪರಿಣತಿಯ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರ ಮೂಲಕ, ಜಪಾನೀ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ವಿಜಯದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮಿಂಗ್‌ ಚೀನಿಯರ ಸೇನಾ ತುಕಡಿಗಳ ಪ್ರವೇಶವಾದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಟೋ ಕಿಯೊಮಾಸಾ, ಕೊನಿಶಿ ಯುಕಿನಾಗಾ, ಮತ್ತು ಶಿಮಾಝು ಯೋಶಿಹಿರೋ ಮೊದಲಾದವರು ಈ ಯುದ್ಧದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಮುರಾಯ್‌ ಸೈನ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲವರಾಗಿದ್ದರು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರಭುತ್ವವು ಕುಸಿದಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವಿರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್‌ ಪ್ರಮಾಣದ ಸೇನಾ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದದ್ದರಿಂದ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಲನಶೀಲತೆಯು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿತ್ತು. 19ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಬಹುಪಾಲು ಸಮುರಾಯ್‌ ಕುಟುಂಬಗಳು ಈ ಯುಗದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವಾಗಿದ್ದು, ಮಿನಾಮೊಟೋ, ತೈರಾ, ಫ್ಯುಜಿವಾರಾ ಮತ್ತು ತಚಿಬಾನಾ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದರ ರಕ್ತವು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವು ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ಕುರಿತು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬಹುತೇಕ ನಿದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತು ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ.
ಒಡಾ, ಟೊಯೊಟೊಮಿ ಮತ್ತು ಟೊಕುಗವಾ
ಒಡಾ ನೊಬುನಾಗಾ ಎಂಬಾತ ನಗೋಯಾ ಪ್ರದೇಶದ (ಹಿಂದೆ ಇದನ್ನು ಒವಾರಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು) ಚಿರಪರಿಚಿತ ಧಣಿಯಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಸೆಂಗೊಕು ಅವಧಿಯ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ಗೆ ಒಂದು ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ಅಥವಾ ಅಪವಾದಾತ್ಮಕವಾದ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದ್ದ. ಒಂದು ಹೊಸ ಬಕುಫುವಿನ (ಶೊಗುನಾಟೆ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ಪುನರೇಕೀಕರಣದ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳೊಳಗೆ ಅವನು ಬಂದ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಅನುಸರಿಸಲು ಅನುವಾಗುವಂಥ ಪಥವೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ.
ಸಂಘಟನೆ ಹಾಗೂ ಯುದ್ಧದ ವ್ಯೂಹರಚನಾ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಡಾ ನೊಬುನಾಗಾ ಹೊಸ ಮಾರ್ಪಾಟುಗಳನ್ನು ತಂದದ್ದೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಹಳೆಕೋವಿಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ, ವ್ಯಾಪಾರ-ವ್ಯವಹಾರ ಹಾಗೂ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿ, ಹೊಸ ಮಾರ್ಪಾಟುಗಳನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಶೇಖರಿಸಿಟ್ಟ. ಅಶಿಕಾಗಾ ಬಕುಫುವಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಸೇನಾ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ನಿರಸ್ತ್ರೀಕರಣಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಂದ ವಿಜಯಗಳು ಅವನಿಗೆ ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು. ಇದು ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ನಡುವೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಕಿಚ್ಚೆಬ್ಬಿಸಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉಲ್ಬಣಗೊಳಿಸಿತು. ಬೌದ್ಧ ದೇವಾಲಯಗಳ "ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳ"ದಿಂದ ದಾಳಿಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು, ಯಾವುದೇ ಸೇನಾನಾಯಕನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ನಡೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೂ ಸಹ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಲೆನೋವುಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದರು. ಅವನ ಸೈನ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಅಕೆಚಿ ಮಿಟ್ಸುಹಿದೆ ಎಂಬಾತ ಕೆರಳಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದಾಗ 1582ರಲ್ಲಿ ಆತ ಮರಣಹೊಂದಿದ.
thumb|180px|1615ರಲ್ಲಿನ ರೋಮನಲ್ಲಿನ ಸಮುರಾಯ್‌ ಹಸೆಕುರಾ ತ್ಸುನೆನಾಗಾ, ಕಾಲೇಜ್‌ ಬೋರ್ಗೀಸ್‌, ರೋಮ್‌. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಟೊಯೊಟೊಮಿ ಹಿಡೆಯೊಶಿ (ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿ) ಮತ್ತು ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆಯನ್ನು ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಟೊಕುಗವಾ ಇಯೆಸು, ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ ನೊಬುನಾಗಾನ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಓರ್ವ ಅಜ್ಞಾತ ರೈತನ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ನೊಬುನಾಗಾನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸೈನ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬನ ಸ್ಥಾನದವರೆಗೆ ಹಿಡೆಯೊಶಿ ಬೆಳೆದುಬಂದಿದ್ದ ಹಾಗೂ ಇಯೆಸು ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ನೊಬುನಾಗಾ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಒಂದೇ ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಮಿಟ್ಸುಹಿದೆಯನ್ನು ಹಿಡೆಯೊಶಿ ಸೋಲಿಸಿದ ಮತ್ತು ಮಿಟ್ಸುಹಿದೆಯ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತುಕತೆಗೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ನೊಬುನಾಗಾನ ನ್ಯಾಯವಾದ ಹಕ್ಕುಳ್ಳ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ.
ನೊಬುನಾಗಾನ ಹಿಂದಿನ ಸಾಧನೆಗಳು ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ವರವಾಗಿ ಒದಗಿಬಂದಿತ್ತು. ಇದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಏಕೀಕೃತ ಜಪಾನ್‌ನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು ಮಾತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು: "ಪುನರೇಕೀಕರಣವು ಒಂದು ಅಕ್ಕಿಯ ಕೇಕು ಆಗಿದ್ದು, ಒಡಾ ಅದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ. ಹಶಿಬಾ ಅದಕ್ಕೆ ಆಕಾರ ನೀಡಿದ. ಕೊನೆಗೆ, ಕೇವಲ ಇಯೆಸು ಮಾತ್ರವೇ ಅದರ ರುಚಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ." (ಹಶಿಬಾ ಎಂಬುದು ಕುಟುಂಬನಾಮವಾಗಿದ್ದು, ಟೊಯೊಟೊಮಿ ಹಿಡೆಯೊಶಿಯು ತಾನು ನೊಬುನಾಗಾನ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಬಳಸಿದ.)
1586ರಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಮಹಾಮಂತ್ರಿಯಾದ ಟೊಯೊಟೊಮಿ ಹಿಡೆಯೊಶಿ ಸ್ವತಃ ಒಂದು ಬಡ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ರೈತನ ಮಗನಾಗಿದ್ದ. ಸಮುರಾಯ್‌ ಪಂಗಡವು ಖಾಯಮ್ಮಾದ ಮತ್ತು ಆನುವಂಶಿಕವಾದ ಪಂಗಡವಾಗಿ ಕ್ರೋಡೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಹಾಗೂ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಲ್ಲದ ಪಂಗಡವು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಒಯ್ಯುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ ಕಾನೂನೊಂದನ್ನು ಆತ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ. ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಆ ಹಂತದವರೆಗೆ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಲನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು, ಮೀಜೀ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಇಡೊ ಶೊಗುನಾಟೆಯ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸುವವರೆಗೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಮುಂದುವರಿಯಿತು.
ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಲ್ಲದವರ ನಡುವಿನ ವೈಲಕ್ಷ್ಣ್ಯವು ಅತೀವವಾಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, 16ನೇ ಶತಮಾನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ವರ್ಗದಲ್ಲಿನ (ಸಣ್ಣ ರೈತರ ವರ್ಗದ್ದೂ ಸಹ) ಬಹುಪಾಲು ಪುರುಷ ವಯಸ್ಕರು, ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕನಿಷ್ಟ ಪಕ್ಷ ಒಂದು ಸೇನಾ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಹಿಡೆಯೊಶಿಯ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಗೆ ಮುಂಚಿನ ಹಾಗೂ ನಂತರದ ಅವಧಿಯ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, "ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ" ರೀತಿಯ ಒಂದು ಸನ್ನಿವೇಶವು ಒಂದು ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.
ಅನುಸರಣೆಗಾಗಿ ನೊಬುನಾಗಾ, ಹಿಡೆಯೊಶಿ ಮತ್ತು ಇಯೆಸುರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡಂಥವು 17ನೇ ಶತಮಾನದ ನಂತರದ ಅಧಿಕೃತ ಸಮುರಾಯ್‌ ಕುಟುಂಬಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರಭುತ್ವಗಳ ಬದಲಾವಣೆಯ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಕದನಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಲವಾರು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ನಾಶಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು, ರೋನಿನ್‌ ಬಣಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು ಅಥವಾ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋದರು.
ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆ
thumb|left|ಸಮುರಾಯ್‌ ನಡೆದಾಟವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಓರ್ವ ಸೇವಕ, ಹಾನಾಬುಸಾ ಇಚೊ (1652 - 1724) ಚಿತ್ರಿಸಿರುವುದು. ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಧರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನಿಕರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. 17ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧಗಳಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಟೊಕುಗವಾ ಯುಗದ (ಇದಕ್ಕೆ ಇಡೊ ಅವಧಿ ಎಂದೂ ಹೆಸರಿತ್ತು) ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಸೇನಾ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.
ಟೊಕುಗವಾ ಯುಗದ ಅಂತ್ಯ ವೇಳೆಗೆ, ಡೈಮ್ಯೊಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ದೈಶೊ ಎಂಬ, ಉದ್ದದ ಮತ್ತು ಕುಳ್ಳಗಿರುವ ಜೋಡಿ ಕತ್ತಿಗಳು (ಕಟಾನಾ ಮತ್ತು ವಕಿಝಾಶಿಯನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ), ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಒಂದು ಆಯುಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಧಿಕಾರದ ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಗೆನ್‌ಪೀ ಯುಗದಿಂದ ಇಡೋ ಯುಗದವರೆಗೂ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ಮತ್ತು ಅವನ ಧಣಿಯ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವನೊಬ್ಬ ಡೈಮ್ಯೊ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದ) ನಡುವಿನ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋದವು. ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಸಮುರಾಯ್‌ ವರ್ಗವು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಓದಬೇಕಿದ್ದ ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯಸ್‌ ಮತ್ತು ಮೆನ್ಸಿಯಸ್‌ (ಸುಮಾರು 550 B.C.) ಬೋಧನೆಗಳಿಂದ ಅವರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಇಡೊ ಅವಧಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಹಲವಾರು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಬುಷಿಡೊ ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಬುಷಿಡೊ ಒಂದು ಆದರ್ಶ ಅಥವಾ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದು, 13ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 19ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಏಕರೂಪವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡುಬಂದಿತ್ತು. ಯೋಧರ ವರ್ಗದ ಸಾಮಾಜಿಕ ದರ್ಜೆ, ಸಮಯ ಹಾಗೂ ಭೌಗೋಳಿಕ ತಾಣವನ್ನು ಮೀರಿಸುವಂತೆ ಬುಷಿಡೊನ ಆದರ್ಶಗಳು ಅತಿಶಯವಾಗಿದ್ದವು.
ಇಮಗಾವಾ ರಿಯೋಶುನ್‌ನಂಥ ಸಮುರಾಯ್‌ನಿಂದ 13ನೇ ಶತಮಾನದಷ್ಟು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಬುಷಿಡೊ ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸಮುರಾಯ್‌ನ ವರ್ತನೆಯು ಇತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅನುಕರಣೀಯ ಮಾದರಿಯ ನಡವಳಿಕೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿತು. ಕಾಲವು ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ, ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗುವಂಥ ಇತರ ಅಭಿರುಚಿಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದರು.
ಸ್ವತಃ ಬುಷಿಡೊ ಆಧುನಿಕ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎದ್ದುಕಾಣುವಂತಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅದರ ಕೆಲವೊಂದು ಆದರ್ಶಗಳು ಹಾಗೂ ತತ್ತ್ವ-ಆದರ್ಶಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ.
ಆಧುನಿಕೀಕರಣ
thumb|1864ರಲ್ಲಿನ ಶೋಗನಲ್‌ ಸಮುರಾಯ್‌ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು (ಇಲಸ್ಟ್ರೇಟೆಡ್‌ ಲಂಡನ್‌ ನ್ಯೂಸ್‌). thumb|1866ರಲ್ಲಿನ ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯೀಕರಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಎರಡು-ಕತ್ತಿಗಳ ಸಮುರಾಯ್‌. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ, ಸಾವು ಮತ್ತು ನಿರಾಶಾದಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮಾರ್ಗವು 1853ರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಒಂದು ನಯನಾಜೂಕಿಲ್ಲದ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದಾಗಿ ಕಳೆಗುಂದಿತ್ತು. U.S. ನೌಕಾಪಡೆಗೆ ಸೇರಿದ ನೌಕಾಧಿಕಾರಿ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ ಪೆರ್ರಿಯ ಬೃಹತ್ತಾದ ಆವಿಹಡಗುಗಳು, ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ-ಪ್ರಬಲವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯ ಮೇಲೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೇರಿದಾಗ ಈ ಕಳೆಗುಂದುವಿಕೆಯ ಸನ್ನಿವೇಶ ಕಂಡುಬಂತು. ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಶೊಗುನಾಟೆಯಿಂದ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವೇ ರೇವುಪಟ್ಟಣಗಳು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಆಗಲೂ ಸಹ, ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್‌ ಪಂಥದವರು ಮತ್ತು ಡಾಮಿನಿಕ್‌ ಪಂಥದವರನ್ನು ಪರಸ್ಪರರ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುವ (ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಅವನತಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಧಾನ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾದ ಹಳೆಕೋವಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ) ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇಲೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಲಂಬಿಸಿತ್ತು.
1854ರ ವೇಳೆಗೆ, ಸಮುರಾಯ್‌ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ನೌಕಾದಳವು ಆಧುನಿಕೀಕರಣಗೊಂಡವು. 1855ರಲ್ಲಿ ನಾಗಸಾಕಿಯಲ್ಲಿ ನೌಕಾ ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆಯೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ನೌಕಾದಳದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ನೌಕಾದಳದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಧಾನ ನೌಕಾಧಿಪತಿ ಎನೊಮೊಟೊನಂಥ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ-ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಭವಿಷ್ಯದ ನಾಯಕರ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಈ ಮೂಲಕ ಶುರುವಾಯಿತು.
ಯೊಕೊಸುಕಾ ಮತ್ತು ನಾಗಸಾಕಿಯಂಥ ನೌಕಾ ಶಸ್ತ್ರಾಗಾರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು, ಫ್ರೆಂಚ್‌ ನೌಕಾದಳದ ಎಂಜಿನಿಯರುಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. 1867ರಲ್ಲಿ ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆಯ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ, ಜಪಾನಿಯರ ಶೋಗನ್‌ನ ನೌಕಾದಳವು ಆಗಲೇ ಕೈಯೋ ಮರು ನ ನೌಕಾಬಲಾಧಿಪತಿಯ ಹಡಗಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ-ಶೈಲಿಯ ಎಂಟು ಸಮರನೌಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಪ್ರಧಾನ ನೌಕಾಧಿಪತಿ ಎನೊಮೊಟೊನ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ ಬೊಷಿನ್‌ ಯುದ್ಧದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ-ಪರವಾದ ಪಡೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಈ ಸಮರನೌಕೆಗಳು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಬಕುಫುವಿನ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಆಧುನಿಕೀಕರಣಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಲು ಜಪಾನ್‌ನೆಡೆಗಿನ ಕಳಿಸಲಾಗುವ ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಸೇನಾ ನಿಯೋಗವೊಂದನ್ನು (1867) ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.
1867ರಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಪ್ರದರ್ಶನವು ಕಂಡುಬಂತು. ಚೋಶೂ ಮತ್ತು ಸತ್ಸುಮಾ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಬೊಷಿನ್‌ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ (1868-1869) ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಆಡಳಿತದ ಪರವಾಗಿ ಶೊಗುನಾಟೆ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದಾಗ, ಇದು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು ಡೈಮ್ಯೊನ ಪ್ರದೇಶಗಳಾಗಿದ್ದು, ಸೆಕಿಗಹರಾದ ಕದನದ (1600) ನಂತರ ಅವು ಇಯೆಸುವಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
1860ರ ದಶಕಗಳವರೆಗೂ ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆಯು ಜಪಾನ್‌ನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿಟ್ಟಿತ್ತು.
ಅವನತಿ
left|thumb|ಸುಮಾರು 1867ರಲ್ಲಿನ ಬೊಷಿನ್‌ ಯುದ್ಧ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿನ ಸತ್ಸುಮಾ ಬುಡಕಟ್ಟುದ ಸಮುರಾಯ್‌. ಫೆಲೀಸ್‌ ಬೀಟೋನಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕೈನಿಂದ-ಬುಡಕಟ್ಟು್ಣ ಹಾಕಿದ ಚಾಯಾಚಿತ್ರ ಒಂದು ಆಧುನಿಕ, ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ-ಶೈಲಿಯ, ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೈನ್ಯದ ಪರವಾಗಿ, ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮೀಜಿಯು 1873ರಲ್ಲಿ ಏಕೈಕ ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಯಾಗಿರುವ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಹಕ್ಕನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡಿದ. ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಶಿಝೊಕು ಗಳಾಗಿ (士族) ಮಾರ್ಪಟ್ಟು ತಮ್ಮ ವೇತನಗಳ ಕೆಲ ಭಾಗವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರಾದರೂ, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕಟಾನಾವೊಂದನ್ನು ಧರಿಸುವ ಹಕ್ಕಿನ ಜೊತೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಅಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.
ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನ, ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರಗಳು, ಮತ್ತು ಜಪಾನಿನ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅಂತಿಮಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸೇನಾ ವರ್ಗದಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಆಡಳಿತವು ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
"ಸವಲತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ" ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇಲೆ ದೇಶವನ್ನು ಇರಿಸಿ ಒಂದು ಆಧುನಿಕ ಜಪಾನ್‌ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಸಮಗ್ರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲು, ಮೀಜಿ ಸರ್ಕಾರದ ಸದಸ್ಯರು ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಕಿಂಗ್‌ಡಂ ಹಾಗೂ ಜರ್ಮನಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಹೊಸ ಅಧಿಕಾರದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಗೆ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗುವ ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ.
19ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಮೀಜಿ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಆಗುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಸಮುರಾಯ್‌ ವರ್ಗವು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ-ಶೈಲಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಜಪಾನೀ ಸೇನೆಗಳು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಸೇರಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವಾದರೂ, ಅನೇಕ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಸ್ವಯಂಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸೈನಿಕರಾದರು ಹಾಗೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ತರಬೇತಿಗೆ ಒಳಗಾಗಲು ಅನೇಕರು ಮುಂದಿನ ಹಂತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಸೇನಾ ಅಧಿಕಾರಿ ದರ್ಜೆಯ ಬಹುಜನರು ಸಮುರಾಯ್‌ ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದರು, ಶಿಸ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರಾಗಿದ್ದರು.
thumb|ಸೈಗೊ ಟಕಾಮೋರಿ (ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕುಳಿತಿರುವವ), 1877ರ ಸತ್ಸುಮಾ ದಂಗೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ ವೇಷಭೂಷಣದಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು.1877ರ ಲೆ ಮಾಂಡೆ ಇಲಸ್ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿನ ಸುದ್ದಿಲೇಖನ. ಕೊನೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ ಘರ್ಷಣೆಯು ವಾದಯೋಗ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ 1877ರಲ್ಲಿ, ಶಿರೋಯಾಮಾದ ಕದನದಲ್ಲಿನ ಸತ್ಸುಮಾ ದಂಗೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಮೀಜಿಯ ಪುನಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ, ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹಿಂದಿನ ಬಂಡಾಯದಲ್ಲಿ ಈ ಘರ್ಷಣೆಯ ಮೂಲವಿತ್ತು.
ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಸರ್ಕಾರವು ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿತು. ಸತ್ಸುಮಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವುದರ ಕಡೆಗೆ, ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಬರಖಾಸ್ತುಗೊಳಿಸುವುದರ ಕಡೆಗೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಗುರಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸೈಗೋ ಟಕಾಮೊರಿ ನೇತೃತ್ವದ, ಅಕಾಲಿಕ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಆರಂಭಿಕ ಅದಲುಬದಲು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪೈಕಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಬಹುಪಾಲು ಇದ್ದರು. ಇದು ಅವರು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬ ನೇರ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅನೇಕ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಅಕ್ಷರಸ್ತರಾಗಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಆದುದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅದಲುಬದಲು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲವೊಬ್ಬರು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಗಳಿಗಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಬಂದೂಕುಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಲೇಖನಿಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕಾ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವರದಿಗಾರರು ಹಾಗೂ ಬರಹಗಾರರಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟರು, ಮತ್ತು ಇತರರು ಸರ್ಕಾರೀ ಸೇವೆಗೆ ಸೇರಿದರು.
ಅದಾದ ನಂತರ ಕೇವಲ ಶಿಝೊಕು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು. IIನೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್‌ ಸೋತ ನಂತರ, 1947ರ ಜನವರಿ 1ರಂದು ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಶಿಝೊಕು ಹೆಸರು ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು.
ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಮುರಾಯ್‌
thumb|150px|ಬೊಷಿನ್‌ ಯುದ್ಧದ (1869) ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್‌ ನೌಕಾಧಿಕಾರಿ ಯೂಜೀನ್‌ ಕೊಲ್ಲಾಷೆ ಶೋಗನ್‌ ಪರವಾಗಿ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ಆಗಿ ಹೋರಾಡಿದ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ನಾವಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಹಸಿಗ ವಿಲಿಯಂ ಆಡಮ್ಸ್‌ (1564–1620) ಎಂಬಾತ ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಪದವಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಎರಡು ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಶೋಗನ್‌ ಟೊಕುಗವಾ ಇಯೆಸು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ, ಮತ್ತು ನಾವಿಕನಾಗಿದ್ದ ವಿಲಿಯಂ ಆಡಮ್ಸ್‌ ಸತ್ತ ಮತ್ತು ಮಿಯುರಾ ಅಂಜಿನ್‌ (三浦按針) ಎಂಬ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ಜನಿಸಿದ ಎಂದು ಅವನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ. ಹಟಮೊಟೊ (ಅದ್ವಿತೀಯ ಮನುಷ್ಯ) ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನೂ ಸಹ ಆಡಮ್ಸ್‌ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ; ಇದು ಶೋಗನ್‌ನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿನ ಓರ್ವ ನೇರ ಅನುಚರನಾಗಿರುವ ರೂಪದ ಒಂದು ಉನ್ನತ-ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಸ್ಥಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಉದಾರವಾಗಿ ಆದಾಯದ ಒಟ್ಟು ಬಾಬುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲಾಗಿತ್ತು: "ನಾನು ಮಾಡಿದ ಸೇವೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ದಿನವಹಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಸೇವೆಗಳಿಗಾಗಿ, ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನೇಮಕಗೊಂಡಿರುವಾಗ, ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ನನಗೆ ಒಂದು ಜೀವನೋಪಾಯದ ಪದವಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ" (ಪತ್ರಗಳು). ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದ ಯೊಕೊಸುಕಾ ನಗರದ ಸೀಮೆಯೊಳಗಿರುವ ಹೇಮಿಯಲ್ಲಿ (逸見) ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಗುತ್ತಿಗೆ ಜಮೀನನ್ನು ಅಥವಾ ಕರಾರಿನ ಉಂಬಳಿಯನ್ನು ಮಂಜೂರುಮಾಡಲಾಯಿತು; "ನನ್ನ ಜೀತದಾಳುಗಳು ಅಥವಾ ಸೇವಕರಾಗಿರಬಹುದಾದ ಎಂಬತ್ತು ಅಥವಾ ತೊಂಬತ್ತು ಬೇಸಾಯಗಾರರನ್ನು ನನಗೆ ಒದಗಿಸಲಾಗಿತ್ತು" (ಪತ್ರಗಳು). ಅವನ ತೋಟಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 250 ಕೊಕುನಷ್ಟು (ಸುಮಾರು ಐದು ಬುಷಲ್‌‌‌ಗಳಿಗೆ (ಕೊಳಗಗಳಿಗೆ) ಸಮನಾಗಿರುವ, ಅಕ್ಕಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿನ ಜಮೀನಿನ ಆದಾಯದ ಅಳತೆ) ಮೌಲ್ಯವಿತ್ತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನು, "ನನ್ನ ಮಹಾನ್‌ ಸಂಕಟಗಳ ನಂತರ ದೇವರು ನನಗಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾನೆ" (ಪತ್ರಗಳು) ಎಂದು ಬರೆದ. ವಿಪತ್ತು-ಪೀಡಿತ ಪ್ರಯಾಣವು ಅವನನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿಗೆ ಹೊತ್ತು ತಂದಿತು ಎಂಬುದು ಇದರಿಂದ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
ಡಿ ಲೀಫ್ಡೆ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿನ ಜಪಾನ್‌ ಕಡೆಗಿನ ಅವರ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯದ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಆಡಮ್ಸ್‌ನ ಓರ್ವ ಡಚ್‌ ಸಹಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಜ್ಯಾನ್‌ ಜೂಸ್ಟೆನ್‌ ವಾನ್‌ ಲೋಡೆನ್‌ಸ್ಟೀನ್‌ (1556?-1623?) ಎಂಬಾತನಿಗೂ ಟೊಕುಗವಾ ಇಯೆಸುವಿನಿಂದ ಇದೇ ಸ್ವರೂಪದ ಸೌಕರ್ಯಗಳು ದೊರೆತಿದ್ದವು. ಜೂಸ್ಟೆನ್‌ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ಆಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಇಡೊದಲ್ಲಿನ ಇಯೆಸುನ ಕೋಟೆಮನೆಯೊಳಗಡೆ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಟೋಕಿಯೋ ನಿಲ್ದಾಣದ ಪೂರ್ವ ನಿರ್ಗಮನದ ಬಳಿಯಿರುವ ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಇಂದು ಯಯಿಸು (八重洲) ಎಂದು ಚಿರಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ. ಯಯಿಸು ಎಂಬುದು ಆ ಡಚ್‌ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜಪಾನೀ ಹೆಸರಾದ ಯಯೌಸು (耶楊子) ಎಂಬುದರ ತಪ್ಪುರೂಪವಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಆಡಂನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಜೂಸ್ಟೆನ್‌ಗೆ ಒಂದು ಕೆಂಪು ಸೀಲ್‌ ಹಡಗನ್ನು‌ (朱印船) ನೀಡಿ, ಜಪಾನ್‌ ಹಾಗೂ ಭಾರತ-ಚೀನಾಗಳ ನಡುವಣ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಲು ಅವನಿಗೆ ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡಲಾಯಿತು. ಬಟಾವಿಯಾದಿಂದ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ಹಡಗು ನೆಲಕಚ್ಚಿತಾದ್ದರಿಂದ ಜೂಸ್ಟೆನ್‌ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋದ.
ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಬೊಷಿನ್‌ ಯುದ್ಧದ (1868-1869) ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಮೀಜಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಪುನಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಗೆ ಪರವಾಗಿದ್ದ ದಕ್ಷಿಣದ ಡೈಮ್ಯೊಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತಿದ್ದ ಶೋಗನ್‌ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಸೈನಿಕರು ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಫ್ರೆಂಚ್‌ ನೌಕಾಧಿಕಾರಿ ಯೂಜೀನ್‌ ಕೊಲ್ಲಾಷೆಯು ಸಮುರಾಯ್‌ ವೇಷಭೂಷಣವನ್ನು ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಜಪಾನೀ ಸಹಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದ ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಪ್ರಷ್ಯಾ ರಾಜ್ಯದ ಎಡ್ವರ್ಡ್‌ ಶ್ನೆಲ್‌ ಎಂಬಾತ, ಓರ್ವ ಸೇನಾ ಬೋಧಕ ಹಾಗೂ ಆಯುಧಗಳ ನಿರ್ಮಾತೃವಾಗಿ ಐಝು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ. ಹಿರಾಮಟ್ಸು ಬುಹೇಯ್‌ (平松武兵衛) ಎಂಬ ಜಪಾನೀ ಹೆಸರನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು, ಇದು ಡೈಮ್ಯೊನ ಮಟ್ಸುದೈರಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗುಮಾಡಿ ನೀಡಿದ ಹೆಸರಾಗಿತ್ತು. ಹಿರಾಮಟ್ಸುವಿಗೆ (ಶ್ನೆಲ್‌) ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ವಕಾಮಟ್ಸು ಕೋಟೆಮನೆ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಸಗೃಹ, ಓರ್ವ ಜಪಾನೀ ಹೆಂಡತಿ, ಹಾಗೂ ಒಂದಷ್ಟು ಅನುಚರರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಯಿತು. ಅವನು ಒಂದು ಜಪಾನೀ ನಿಲುವಂಗಿ, ಮೇಲಂಗಿ, ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿರುವಂತೆ, ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಶೈಲಿಯ ಷರಾಯಿಗಳು ಹಾಗೂ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿರುವಂತೆ ಅನೇಕ ಸಮಕಾಲೀನ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ನಿಜವಾದ ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗಗಳು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. ಇವು ಜಪಾನಿಯರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರಿದವು. ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಾದ, ಚಹಾ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆ, ಏಕರ್ವಣದ ಶಾಯಿಯ ಚಿತ್ರರಚನೆ, ಶಿಲೋದ್ಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ಕವನ ರಚನೆ ಇವೇ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು 1200ರಿಂದ 1600ರವರೆಗಿನ ಶತಮಾನಗಳಾದ್ಯಂತ ಕಲಾಪೋಷಕ-ಯೋಧರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ಪರಿಪಾಠಗಳು ಚೀನೀ ಕಲೆಗಳಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದ ಸ್ವರೂಪಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಝೆನ್‌ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಅವನ್ನು ಜಪಾನಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರಬಲರಾದ ಗಣ್ಯಯೋಧರ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಹೊಂದಲು ಅವಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. ಮ್ಯೂಸೋ ಸೊಸೆಕಿ (1275-1351) ಓರ್ವ ಝೆನ್‌ ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಗೊ-ಡೈಗೊ ಹಾಗೂ ಸೈನ್ಯಾಧಿಪತಿ ಅಶಿಕಾಗಾ ತಕೌಜಿ (1304-58) ಈ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಓರ್ವ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿದ್ದ. ಮ್ಯೂಸೋ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲದೇ ಇತರ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳೂ ಸಹ ಜಪಾನ್‌ ಹಾಗೂ ಚೀನಾ ನಡುವಿನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಯಭಾರಿಗಳಾಗಿ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದರು. ಮ್ಯೂಸೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ತನ್ನ ತೋಟದ ವಿನ್ಯಾಸ ಪರಿಣತಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ. ಯೊಶಿಮಾಸಾ ಎಂಬಾತ ಕಲೆಗಳ ಮತ್ತೋರ್ವ ಅಶಿಕಾಗಾ ಪೋಷಕನಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿದ್ದ ಝಿಯಾಮಿ ಎಂಬ ಓರ್ವ ಝೆನ್‌ ಸನ್ಯಾಸಿಯು, ಚಹಾ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಾಗ್ರತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲು ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಚಹಾವನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶಿಕ್ಷಣ
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು, ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗಗಳು, ಮತ್ತು ಪಾದ್ರಿಗಳು ಕಾಂಜೀ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿರುವ ಪ್ರಕಾರ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಇತರ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವಣ ಕಾಂಜೀ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಪ್ರಮಾಣವು ಈ ಹಿಂದೆ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೊಂಚ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಮಾಕುರಾ ಅವಧಿಗೆ ಸೇರಿದ ರೈತರಿಂದ ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನದ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳು, ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣದ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಾಹದ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರಗಳು ಕಾಂಜೀ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಕಾಂಜೀ ಲಿಪಿಯ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಪ್ರಮಾಣ ಹಾಗೂ ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿನ ಪರಿಣತಿ ಇವೆರಡೂ ಕಮಾಕುರಾ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಸುಧಾರಣೆಗೊಂಡವು.
ಯೋಧರ ವರ್ಗವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲೂ ಸಹ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಮಟ್ಟವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿತ್ತು. ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯ ಧಣಿಯಾದ ಅಸಾಕುರಾ ನೊರಿಕೇಜ್‌ (1474-1555 A.D.) ಎಂಬಾತ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಪ್ರಕಾರ, ಅವನ ತಂದೆಯ ವಿನಯಪೂರ್ವಕ ಪತ್ರಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅವನ ತಂದೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮಹಾನ್‌ ನಿಷ್ಠಾವಂತಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಸಹವರ್ತಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ರೈತರು ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟಣವಾಸಿ ಜನರಿಗೂ ದೊರೆತಿತ್ತು:
"ಧಣಿ ಐರಿನ್‌ನ ಗುಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅಳೆಯಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಅನೇಕ ಉನ್ನತ ಅಂಶಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಹಿರಿಯರ ಪ್ರಕಾರ, ತನ್ನ ಸೌಜನ್ಯದ ನಡತೆಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ ವಿಧಾನವು ಇವುಗಳ ಪೈಕಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿತ್ತು. ಸಮುರಾಯ್‌ ವರ್ಗದವರನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆತ ಈ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೇ ಆದರೂ, ರೈತರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟಣವಾಸಿ ಜನರಿಗೆ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗಲೂ ಆತ ಇದೇ ವಿನೀತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಮತ್ತು ಈ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಬೋಧಿಸುವಾಗಲೂ ಸಹ ಆತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪರಿಪಾಠದಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಸೌಜನ್ಯಶೀಲತೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಿದ್ದ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವನಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವಗಳನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ಅವನ ಮಿತ್ರತ್ವವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ಎಲ್ಲರೂ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಿರುತ್ತಿದ್ದರು."
1552ರ ಜನವರಿ 29ರ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇಂಟ್‌ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್‌ ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ನ ವೀಕ್ಷಣೆಯು ದಾಖಲಾಗಿದ್ದು, ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಸಾಕ್ಷರತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಜಪಾನಿಯರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಇದರಿಂದ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ:
"ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧದ ಬರಹಗಳಿವೆ‌, ಒಂದು ಪುರುಷರಿಂದ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಪುರುಷರು ಹಾಗೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಬ್ಬರೂ, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗ ಹಾಗೂ ವಾಣಿಜ್ಯ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು, ಒಂದು ಸಾಕ್ಷರತಾ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು, ಅಥವಾ ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯರು ತಮ್ಮ ವಿರಕ್ತಗೃಹಗಳು ಅಥವಾ ಮಠಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರು ಮತ್ತು ಹುಡುಗರಿಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಮಂತರು ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ಪದವಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಬೋಧಕರಿಗೆ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ." "ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಓದಬಲ್ಲರು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ವಾಡಿಕೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಮಹತ್ತರವಾದ ನೆರವು ನೀಡಿದೆ"
ರೋಮ್‌‌ನಲ್ಲಿರುವ ಫಾದರ್‌ ಇಗ್ನೇಷಿಯಸ್‌ ಲಯೋಲಾಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕುರಿತು ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ಮುಂದುವರಿದು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ:
“ಉನ್ನತ ಪದವಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ 8 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಡಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಬೌದ್ಧ ಮಠಗಳಿಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ತಮಗೆ 19 ಅಥವಾ 20 ವರ್ಷಗಳಾಗುವವರೆಗೂ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಓದುವಿಕೆ, ಬರೆಯುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ಅವರು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಅವರು ಬಂದ ಕೂಡಲೇ, ಅವರು ಮದುವೆಯಾಗಿ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ."
"ಅವರು ವಿವೇಕಿಗಳು, ಉದಾರ ಹೃದಯದವರಾಗಿದ್ದು, ವಿದ್ಯಾವಂತರನ್ನು ತುಂಬಾ ಗೌರವಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸದ್ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ."
1549ರ ನವೆಂಬರ್‌ 11ರ ದಿನಾಂಕವಿರುವ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕುರಿತು ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಒಂದು ಬಹು-ಸೋಪಾನ ಪಂಕ್ತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದು, "ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು", "ಕಾಲೇಜುಗಳು", "ಅಕಾಡೆಮಿಗಳು" ಹಾಗೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕಲಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನೂರಾರು ಬೌದ್ಧ ಮಠಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ:
"ಆದರೆ ಕ್ಯಾಗೊಕ್ಸಿಮಾದಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ತಂಗುವಿಕೆಯ ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ವಿವರವನ್ನು ನಾವು ನಿಮಗೆ ನೀಡಲೇಬೇಕು. ಆ ಬಂದರಿಗೆ ನಾವು ತೆರಳಲು ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ನಗರ, ಮತ್ತು ರಾಜ ಹಾಗೂ ರಾಜಕುಮಾರರ ಒಂದು ವಾಸದ ತಾಣವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಮಿಯಾಕೊ ಕಡೆಗಿನ ನಮ್ಮ ನೌಕಾಯಾನಕ್ಕೆ ಮಾರುತವು ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ ಮಿಯಾಕೊ ಕಡೆಗಿನ ಒಂದು ನೌಕಾಯಾನಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿರುವ ಋತುವು ಮರಳಲಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿತು, ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾವು ಆ ಸ್ಥಳದ ಕಡೆಗೆ ನೌಕಾಯಾನ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಕ್ಯಾಗೊಕ್ಸಿಮಾದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮುನ್ನೂರು ಲೀಗುಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿದೆ. ಮಿಯಾಕೊದ ಗಾತ್ರದ ಕುರಿತು ನಾವು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ: ಇದು ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಾಸದ ಮನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದುಬಂತು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಐದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾಲೇಜುಗಳು, ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಇನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿರಕ್ತ ಮಠಗಳು, ಮತ್ತು ಲೆಗಿಯೋಕ್ಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕ್ರಿಸ್ತಯತಿ ಸಂಘಧ ಸದಸ್ಯರ ಹಾಗೂ ಹ್ಯಾಮಾಕ್ಯುಟಿಸ್‌ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅದೇ ತೆರನಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ವಿರಕ್ತ ಗೃಹಗಳು ಅಲ್ಲಿವೆ. ಮಿಯಾಕೊದ ಈ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತಾಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇತರ ಐದು ಪ್ರಮುಖ ಅಕಾಡೆಮಿಗಳಿದ್ದು ಅವು ಕೊಯಾ, ನೆಗು, ಫಿಸೋ, ಮತ್ತು ಹೊಮಿಯಾನ ಎಂಬ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ. ಮಿಯಾಕೊದ ಸುತ್ತಲೂ ಇವು ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದು, ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಅಂತರಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಸಾವಿರದ ಐದುನೂರರಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ, ಬಂಡೌನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಕಾಡೆಮಿಯಿದ್ದು ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಅಕಾಡೆಮಿಗಳ ಪೈಕಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಮಿಯಾಕೊದಿಂದ ತುಂಬಾ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಬಂಡೌ ಒಂದು ಬೃಹತ್ತಾದ ಸೀಮಾಪ್ರದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಆರು ಚಿಕ್ಕ ರಾಜಕುಮಾರರಿಂದ ಆಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಇತರರಿಗಿಂತ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇತರರು ಅವನ ವಿಧೇಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜಕುಮಾರ ಸ್ವತಃ ಜಪಾನ್‌ನ ರಾಜನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಮಿಯಾಕೊದ ಮಹಾನ್‌ ದೊರೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಹಾಗೂ ನಗರಗಳ ಹಿರಿಮೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಗಳಾಗಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳು ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿವೆಯೆಂದರೆ, ಮೊದಲು ಅವನ್ನು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿ, ನಿಜವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನಾವು ಅವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ ಮತ್ತು ಸದರಿ ವಿಷಯಗಳು ಹೇಗಿವೆ ಎಂದು ಅರಿತಾಗ, ಅವುಗಳ ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಬರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಾವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಅಕಾಡೆಮಿಗಳ ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ-ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆಯ ಹಲವಾರು ಅಕಾಡೆಮಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಇವೆಯೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದುಬಂತು"
ಷುಡೋ
thumb|300px|right|ಕಿರಿಯ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಾದ ಸಮುರಾಯ್‌ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಷುಡೋ-ಮಾದರಿಯ ಹೋರಾಟ. 1661ರ "ಟೇಲ್‌ ಆಫ್‌ ಷುಡೋ" (衆道物語) ಕಥೆಯಿಂದ. ಓರ್ವ ನುರಿತವ ಹಾಗೂ ಓರ್ವ ನುರಿತಿಲ್ಲದ ಸಮುರಾಯ್‌ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧಗಳ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದ ಷುಡೋ ವನ್ನು (衆道) "ಸಮುರಾಯ್‌ ಮನೋಧರ್ಮದ ಹೂವು" ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಸೌಂದರ್ಯಮೀಮಾಂಸೆಯ ನಿಜವಾದ ತಳಹದಿಯನ್ನು ಅದು ರೂಪಿಸಿತು. ಬುಷಿಡೊದಲ್ಲಿರುವ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ಈ ಪರಿಪಾಠವು ಹುಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬುಷಿಡೊದ ಅತ್ಯಂತ ಮುಂಚಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಮೇಲೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಂದ ಈ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿವೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಊಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗ್ರೀಕ‌ರ ಬಾಲಕ ಗುದಮೈಥುನವನ್ನು ಹೋಲುವಂತಿದ್ದು, ಸಮುರಾಯ್‌ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಗೌರವವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾಗೂ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಪರಿಪಾಠವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸಮುರಾಯ್‌ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹಾಗೂ ಪರಿಣತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದಾಗಿತ್ತು.
ಬಿಡೋ (美道 "ಸುಂದರವಾದ ವಿಧಾನ") ಎಂಬುದು ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧನಗಳಿಗಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರಾಗಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಪರಸ್ಪರರ ನಡುವೆ ಹೊಂದಿರಬಹುದಾದ ಅರ್ಪಣಾ ಮನೋಭಾವವು, ತಮ್ಮ ಡೈಮ್ಯೊಗಳ ಕಡೆಗೆ ತಾವು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮನೋಭಾವದಷ್ಟೇ ಮಹೋನ್ನತವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಸಮಕಾಲೀನ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ತನ್ನ ಯಜಮಾನ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ನಡುವೆ ಆಯ್ಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದಾಗ, ಅದು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ನಿರ್ವಹಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ವಿಧಾನದ ಕುರಿತು ಹಗಾಕುರೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮುರಾಯ್‌ ಕೈಪಿಡಿಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವು. ಮೀಜಿ ಪುನಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯ ನಂತರ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯೀಕರಿಸಿದ ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಪರಿಚಯವಾದ ನಂತರ, ಈ ಪರಿಪಾಠವು ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು.
ಇದರ ಪ್ರತಿಪಾದಕರ ಜೊತೆಗೆ, ಇದರ ಟೀಕಾಕಾರರನ್ನೂ ಸಹ ಷುಡೋ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಇಡೋ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇನ್‌ಸೈಸೆನ್‌ ಎಂಬ ಗುಪ್ತನಾಮದಿಂದ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ "ಕೀಚು ಕಿಬುನ್‌ ಮಕುರಬಂಕೊ" ಎಂಬ ಕೃತಿಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಹೆಸರುಗಳು
ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಹೆಸರನ್ನು, ಅವನ ತಂದೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ತಾತನಿಂದ ಪಡೆದ ಒಂದು ಕಾಂಜೀ  ಲಿಪಿ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಹೊಸದಾದ ಕಾಂಜೀ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೆಸರಿನ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗವನ್ನಷ್ಟೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಡಾ ನೊಬುನಾಗಾನ ಸಂಪೂರ್ಣನಾಮವು "ಒಡಾ ಕಝುಸನೊಸುಕೆ ಸಬುರೊ ನೊಬುನಾಗಾ" (織田上総介三郎信長) ಎಂದು ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಲ್ಲಿ "ಒಡಾ" ಎಂಬುದು ಒಂದು ಬುಡಕಟ್ಟು ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದರೆ, "ಕಝುಸನೊಸುಕೆ" ಎಂಬುದು ಕಝುಸಾ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಉಪ-ಮಂಡಲಾಧಿಪತಿಯ ಒಂದು ಪದವಿಯಾಗಿದೆ; "ಸಬುರೊ" ಎಂಬುದು ವಯಸ್ಸಿನ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಯ ಒಂದು ಆಗಮನವಾದ ಗೆನ್‌ಪುಕು ಎಂಬುದರ ಮುಂಚಿನ ಹೆಸರಾಗಿದೆ ಮತ್ತು "ನೊಬುನಾಗಾ" ಎಂಬುದು ಒಂದು ವಯಸ್ಕ ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತದ ಮೊದಲ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು.
ವಿವಾಹ
ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿರುವವರದೇ ದರ್ಜೆಯ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದರ್ಜೆಯವರೊಬ್ಬರು ವ್ಯವಸ್ತೆಗೊಳಿಸಿದ ಒಂದು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ವಿವಾಹವು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮೇಲಿನ ದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಗೆ ಇದೊಂದು ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಾಗಿದ್ದರೆ (ಏಕೆಂದರೆ, ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಓರ್ವ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಭೇಟಿಮಾಡುವ ಅವಕಾಶಗಳು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತಿದ್ದವು), ಕೆಳಗಿನ ದರ್ಜೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಗೆ ಇದೊಂದು ವಿಹಿತಾಚರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಬಹುಪಾಲು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಸಮುರಾಯ್‌ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಬಂದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಓರ್ವ ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ಗೆ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯರೊಂದಿಗಿನ ವಿವಾಹಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯು ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ತರಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಹೊಸ ಜೀವನಗಳನ್ನು ಶುರುಮಾಡಲು ಅದನ್ನವರು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ಉಪಪತ್ನಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ಹೊಂದಬಹುದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಉನ್ನತ ದರ್ಜೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ತಪಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ನಿದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನೊಂದು ವಿವಾಹದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಉಪಪತ್ನಿಯೋರ್ವಳನ್ನು "ಅಪಹರಿಸುವುದು" ಕಥೆ-ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಅದು ಒಂದು ಅಪರಾಧವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವಮಾನಕರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಓರ್ವ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವಳಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ಹಣದೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಅಥವಾ ತೆರಿಗೆಯ ವಿನಾಯಿತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಟಿಪ್ಪಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಓರ್ವ ಸಂದೇಶವಾಹಕನನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿಗೆ ಕಳಿಸಿ, ಅವಳ ಹೆತ್ತವರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆತ್ತವರನೇಕರು ಇದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ಹೆಂಡತಿಯು ಮಗನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತರೆ ಅವನು ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ಆಗಬಹುದಿತ್ತು.
ಓರ್ವ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರೊಂದಿಗೆ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ವಿಚ್ಛೇದನ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತಾದರೂ, ವಿಚ್ಛೇದನವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನಸ್ತಿತ್ವದ್ದಲ್ಲದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಓರ್ವ ಮಗನನ್ನು ಹೆರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದು ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ದತ್ತುಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ, ಅಂದರೆ ಒಂದು ವೇಳೆ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಆತ ಇಷ್ಟಪಡದಿದ್ದರೆ, ಆತ ಅವಳನ್ನು ವಿಚ್ಛೇದಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅವರ ವಿವಾಹವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಗೆ ಇದು ಮುಜುಗರ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಿಚ್ಛೇದನವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಓರ್ವ ಮಹಿಳೆಯು ವಿಚ್ಛೇದನವೊಂದಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತಾದರೂ, ಅವಳನ್ನು ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ವಿಚ್ಛೇದಿಸುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ವಿಚ್ಛೇದನದ ನಂತರ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ಹಣವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕಿತ್ತಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವಿಚ್ಛೇದನಗಳಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಂದು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ತಕರು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳೊಂದಿಗಿನ ತಮ್ಮ ಸಾಲವನ್ನು ವಜಾಮಾಡಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ತಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತ್ವಜ್ಞಾನ
ಬೌದ್ಧಮತ ಹಾಗೂ ಝೆನ್‌ ಪಂಥದ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಗಳು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯನ್‌ ಮತ ಹಾಗೂ ಷಿಂಟೊ ಪಂಥಗಳು ಸಮುರಾಯ್‌ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವು. ಝೆನ್‌ ಧ್ಯಾನವು ಓರ್ವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಇರುವ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತಾದ್ದರಿಂದ, ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಬೋಧನೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಬೌದ್ಧಮತದ ಪುನರವತಾರ ಮತ್ತು ಮರುಹುಟ್ಟಿನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಅನಾವಶ್ಯಕವಾದ ಸಾಯಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಪರಿತ್ಯಜಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಕೆಲವೊಂದು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು ಹಾಗೂ ತಾವು ಕೈಗೊಂಡ ಸಾಯಿಸುವಿಕೆಗಳು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿರರ್ಥಕವಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ನಂತರ ಅವರು ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಾದರು. ಈ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ರಾಜಿಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಬ್ಬರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ಸಮುರಾಯ್‌ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯನ್‌ ಮತವು ವಹಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶದೀಕರಿಸುವ ಪಾತ್ರವೆಂದರೆ, ಧಣಿ-ಅನುಚರನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯೆಡೆಗೆ ಅದು ಒತ್ತುನೀಡಿದ್ದು; ಇದು ತನ್ನ ಧಣಿಯೆಡೆಗೆ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ತೋರಬೇಕಿರುವ ಸ್ವಾಮಿನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕುರಿತದ್ದಾಗಿದೆ.