ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ_ನೌಕೆ
ರಚನೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ
ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಯ ಆಕಾರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಡಗಿನದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೇಯೇ ಆಗಿದೆ; ಗುಂಡಾದ ಕಾಯ; ಚೂಪಾದ ಕೊನೆಗಳು; ಬಲುಮಟ್ಟಿಗೆ ಚುಟ್ಟದ ಆಕಾರ. ಅಮೆರಿಕದ ನೌಕಾ ಇಲಾಖೆ ಹೊಸ ಆಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ.-ಗುಂಡಾದ ಮೀನಿನ ಆಕಾರದ ಕಾಯ ಮತ್ತು ದುಂಡಾದ ಮೊಂಡ ಮೂಗು. ಇದರಿಂದ ನೀರಿನ ರೋಧತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಡಗು ನೀರೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬಲ್ಲದು. ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಗೆ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಎರಡು ಒಡಲುಗಳಿವೆ(ಹಲ್ಸ್)- ಒಂದು ಒಳಗಿನದು, ಮತ್ತೊಂದು ಹೊರಗಿನದು. ಇವೆರಡರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಯು ಮತ್ತು ನೀರಿಗೆ ಜಾಗವಿದೆ. ಸಮುದ್ರದ ಆಳಗಳ ಅಗಾಧವಾದ ನೀರೊತ್ತಡವನ್ನು (200ಗಳ ಆಳದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡ ಚದರ ಅಂಗುಲಕ್ಕೆ 89.9 ಪೌಂಡ್ ಇದೆ.) ತಡೆಯಲು ಒಳಗಿನ ಉಕ್ಕಿನ ಒಡಲು ಬಹಳ ಬಲವಾಗಿರಬೇಕು. ಹೊರಗಿನ ಒಡಲು ಒಳಗಿನದನ್ನು ಸುತ್ತುಗಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ನೀರಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಡಗಿನ ಒಂದು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಡಗನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಚಾಲಕ ದಂಡವೂ ಹಡಗು ನಡೆಸುವ ಸಲಕರಣೆಗಳೂ ಇವೆ. ಮುಳುಗು ಹಡಗು ನೀರಿನ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏಳುವುದಕ್ಕೂ ನೀರಿನೊಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗುವುದಕ್ಕೂ ನೆರವಾಗಲು ಹೈಡ್ರೋಪ್ಲೇನ್ ಎಂಬ ಎರಡು ಈಜುರೆಕ್ಕೆಗಳಿವೆ. ಒಂದು ಹಡಗಿನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ. ಹಡಗಿನ ವೇಗ, ಹಡಗು ಮೇಲೇಳಬೇಕಾಗುವ ಕೋನ ಮುಂತಾದವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ತಕ್ಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳುಂಟು. ಒಳ ಒಡಲಿನೊಳಗೆ ನಾವಿಕರ ವಾಸಸ್ಥಳ ಹಡಗಿನ ಚಾಲಕ ಯಂತ್ರ ಮುಂತಾದ ಸಲಕರಣೆಗಳು, ಆಹಾರ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಯುದ್ಧಸರಕುಗಳು ಇವೆ. ಒಡಲಿನ ಮೇಲೆ ಹಡಗಿನ ಅಂತಸ್ತು ಉಂಟು. ಅದರ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಡಗನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಡುವ ಎತ್ತರವಾದ ಕಾನಿಂಗ್ ಟವರ್ ಎಂಬ ಕೊಠಡಿ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಿನವರೆಗೂ ಹೋಗಿರುವ ಪರಿದರ್ಶಕ (ಪೆರಿಸ್ಕೋಪ್) ಎಂಬ ನಳಿಗೆ ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಯ ಕಣ್ಣು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮಸೂರ(ಪ್ರಿಸ್ಮ್) ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಕನ್ನಡಿಗಳಿವೆ. ಪರಿದರ್ಶಕದ ನೆರವಿನಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಿನ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನೂ ಶತ್ರುನೌಕೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಶತ್ರುಹಡಗನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಯ ಮುಖ್ಯ ಆಯುಧ ನೂರಾರು ಪೌಂಡುಗಳಷ್ಟು ಟಿಎನ್‍ಟಿ ಸಿಡಿಮದ್ದನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಟಾರ್ಪೀಡೋ ಎಂಬ ಸ್ವಯಂಚಲಿತ ಅಸ್ತ್ರ. ಇದು ವಿದ್ಯುತ್ ಬ್ಯಾಟರಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅಥವಾ ಸಂಮರ್ದಿತ ವಾಯುವಿನಿಂದ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನೀರಿನೊಳಗಡೆಯಿಂದ ಶತ್ರು ಹಡಗಿಗೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಹಾರಿಸಿದರೆ ಇದು ಸ್ಫೋಟಿಸಿ ಹಡಗನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಗಳಿಗೆ ಕಾನಿಂಗ್ ಟವರಿನ ಬದಲು ಎತ್ತರವಾದ ಹಾಯಿ ಉಂಟು. ಪರಮಾಣುಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಯೋಗ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲು ಗ್ಯಾಸೊಲಿನ್ ಅಥವಾ ಡೀಸೆಲ್ ಎಂಜಿನ್ನುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಡೀಸೆಲ್ ಎಂಜಿನ್ನು ಹಡಗನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಬಲ್ಲದೇ ಹೊರತು ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಅಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಡೀಸೆಲ್ ಉರಿಯಲು ವಾಯು ಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದು ಉರಿಯುವಾಗ ಹೊಲಸು ಹೊಗೆಯನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಯನ್ನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ನಡೆಸಲು ವಿದ್ಯುತ್ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳಿಂದ ತಿರುಗುವ ವಿದ್ಯುತ್ ಮೋಟಾರುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತಿತ್ತು. ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ ನೀರಿನ ಮೇಲಿರುವಾಗ ಡೀಸೆಲ್ ಎಂಜಿನ್ನು ವಿದ್ಯುಜ್ಜನಕವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳನ್ನು ಆವೇಶಿಸಲು (ಚಾರ್ಜ್) ವಿದ್ಯುತ್ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ವಿದ್ಯುತ್ ಮೋಟಾರುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತ ಹಡಗಿನ ಚಾಲಕದಂಡಗಳು ತಿರುಗಿ ಹಡಗನ್ನು ನಡೆಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆ ಏನೆಂದರೆ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಬರಿದಾದ ಬಳಿಕ ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಯನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ನೀರಿನ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅದು ಶತ್ರುಗಳ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅವರ ತಾಡನಕ್ಕೆ ಈಡಾಗುವ ಗಂಡಾಂತರ ಉಂಟು. ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಗಳ ವೇಗ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ 20 ನಾಟ್; ನೀರಿನೊಳಗೆ 10 ನಾಟ್; ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ ನೀರಿನೊಳಗಿರುವಾಗ ಅದರ ಎಂಜಿನ್ನಿಗೆ ವಾಯುವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಸ್ನೋರ್‍ಕೆಲ್ ಎಂಬ ಸಾಧನದ ಆವಿಷ್ಕಾರವಾಯಿತು. ಇದು ಹಡಗಿನಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲ್ಮೈವರೆಗೂ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಉದ್ದವಾದ ನಳಿಗೆ, ಇದರ ಮೂಲಕ ಹೊರಗಿನ ಸ್ವಚ್ಛವಾಯು ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಯ ಎಂಜಿನ್ನಿಗೆ ಬರಲು ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ವಿಷವಾಯು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಯನ್ನು ಸಮುದ್ರದೊಳಗೂ ಡೀಸೆಲ್ ಎಂಜಿನ್ ನಡೆಸಬಲ್ಲದು. ಹೀಗಾಗಿ ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ನೀರಿನೊಳಗಿರುವುದೂ ಹೆಚ್ಚು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಯ ಒಡಲ ಸುತ್ತಲೂ ಬ್ಯಾಲಿಸ್ಟಿಕ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಎಂಬ ನೀರು ತೊಟ್ಟಿ ಉಂಟು. ಇದರ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಪ್ರವೇಶಿಸಲೂ ಮೇಲ್ಬಾಗದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡದ ವಾಯು ಪ್ರವೇಶಿಸಲೂ ನಳಿಗೆಗಳಿವೆ. ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ ನೀರಿನ ಮೇಲಿರುವಾಗ ಅದನ್ನು ಆಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗಿಸಲು ಸಮುದ್ರದ ನೀರನ್ನು ನಳಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ತೊಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಬಿದರೆ ಹಡಗು ತೂಕವಾಗಿ ಕಂತುತ್ತದೆ. ಅದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಳಗಳಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕಂತಬೇಕಾದರೆ, ಟ್ರಿಮ್‍ಟ್ಯಾಂಕುಗಳೆಂಬ ತೊಟ್ಟಿಗಳಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರನ್ನು ಕ್ರಮಶಃ ತುಂಬಿ ತೂಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತ ಹೋಗಬೇಕು, ಇಂಥ ಒಂದು ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ 30 ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ 60 ಆಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗಬಲ್ಲದು. ಹಡಗು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಒತ್ತಡದ ವಾಯುವನ್ನು ತೊಟ್ಟಿಯೊಳಗೆ ನಳಿಗೆಯಿಂದ ಬಿಡಬೇಕು. ಅದು ನೀರನ್ನು ದಬ್ಬಿ ಹೊರದೂಡಿ ತೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಬರಿದುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಡಗು ಹಗುರವಾಗಿ ಮೇಲೆಕ್ಕೇಳುವುದು.