ಮಾಂಸಾಹಾರಿ_ಸಸ್ಯ
ಪರಿಸರ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತು ಮಾಂಸಹಾರಿತನದ ಮಾದರಿ ರೂಪಿಸುವಿಕೆ
ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿವೆಯಾದರೂ ಕೊಂಚಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಪರೂಪವಾಗಿವೆ. ಮಣ್ಣಿನ ಪೌಷ್ಟಿಕ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಅತೀವವಾಗಿ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವ, ಆದರೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಹಾಗೂ ನೀರು ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯಬಲ್ಲ ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶಗಳಂಥ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಅವು ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಮಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಕೇವಲ ಇಂಥ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ರೂಪಾಂತರಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿಸುವ ಒಂದು ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಮಾಂಸಹಾರಿತನವು ವಿಶೇಷ ಅನುಕೂಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ.ಮೂಲ ಮಾದರಿಯ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯಾಗಿರುವ ವೀನಸ್‌ ಬೋನುಗಿಡವು, ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಅಳೆಯಲಾಗದ ನೈಟ್ರೇಟ್‌ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಲ್ಷಿಯಂ ಮಟ್ಟಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರೋಟೀನು ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಗಾಗಿ ಸಾರಜನಕ, ಕೋಶಭಿತ್ತಿಯ ಬಲಪಡಿಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕ್ಯಾಲ್ಷಿಯಂ, ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯಿಕ್‌ ಆಮ್ಲದ ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಗಾಗಿ ಫಾಸ್ಫೇಟ್‌ ಹಾಗೂ ಹರಿತ್ತಿನ ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಗಾಗಿ ಕಬ್ಬಿಣ ಇವು ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮಣ್ಣು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಅಮೋನಿಯಂನಂಥ ವಿಷಯುಕ್ತ ಅಯಾನುಗಳ ತಯಾರಿಕೆಗೆ ಅದು ಒತ್ತಾಸೆ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ pH ಮೌಲ್ಯವು 4ರಿಂದ 5ರೊಳಗಿನ ಒಂದು ಆಮ್ಲೀಯ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯಗಳು ಅಮೋನಿಯಂನ್ನು ಸಾರಜನಕದ ಒಂದು ಮೂಲವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿಷತ್ವವಿರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಾಂದ್ರತೆಗಳು ಫಲವತ್ತಾಗಿಸಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ಹಾನಿಯನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಇದರರ್ಥ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಆವಾಸಸ್ಥಾನ ಬೆಚ್ಚಗಿದ್ದು, ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೇವಾಂಶದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಸ್ಫಾಗ್ನಮ್‌ ಪಾಚಿಯಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಪೈಪೋಟಿಯನ್ನು ಸಸ್ಯವು ಎದುರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಡ್ರೊಸೋಫಿಲ್ಲಮ್‌ ಲ್ಯೂಸಿಟಾನಿಕಮ್‌ ಮರುಭೂಮಿಯ ಅಂಚುಗಳ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಿಂಗ್ಯುಕ್ಯುಲ ವ್ಯಾಲಿಸ್ನೇರಿಫೋಲಿಯಾ  ಸುಣ್ಣಕಲ್ಲಿನ (ಕ್ಯಾಲ್ಷಿಯಂ-ಸಂಯುಕ್ತ) ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾರಜನಕದ, ರಂಜಕದ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಪೊಟಾಷಿಯಂನ ಒಂದು ಮೂಲವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆಯಲು ಮತ್ತು ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಲು ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಮಾಂಸಹಾರಿತನವು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಾಣಿ ಬೇಟೆಯ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಒಂದು ವಿಸ್ತೃತ ಶ್ರೇಣಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುವ ಕಿಣ್ವಗಳನ್ನು (ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ನೈಟ್ರೇಟ್‌ ರಿಡಕ್ಟೇಸ್‌ ಕಿಣ್ವ) ಕುಬ್ಜ ಕದಿರಪನಿಗಳು ಹೊಂದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಬರುವ ನೈಟ್ರೇಟ್‌ನ್ನು ಬಳಸಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಟರ್‌ವರ್ಟ್‌ ಸಸ್ಯಗಳು (ಪಿಂಗ್ಯುಕ್ಯುಲ ವಲ್ಗ್ಯಾರಿಸ್‌ ) ಸಾರಜನಕದ ಅಕಾರ್ಬನಿಕ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಸಾವಯವ ಮೂಲಗಳಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ಈ ಎರಡರ ಒಂದು ಮಿಶ್ರಣಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯುರೋಪ್‌ ಮೂಲದ ಗುಳ್ಳೆಗಿಡಗಳು ಎರಡೂ ಸ್ವರೂಪದ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಸರಿಸಮಾನವಾಗಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣಿನ ಪೌಷ್ಟಿಕ ದ್ರವ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವ ಅಥವಾ ಅಂತರವಿರುವ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಣಿ ಬೇಟೆಯು ತುಂಬಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ನಿರೋಧಿಸಲು ಸಸ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ. ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಶರ್ಕರಗಳನ್ನು (ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು) ಮತ್ತು ಒಂದು ತ್ಯಾಜ್ಯ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ತಯಾರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಪಡೆದ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪಡೆದ ಇಂಗಾಲದ ಡೈಯಾಕ್ಸೈಡ್‌ನ್ನು ಅಪಕರ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತಿಯು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉಸಿರಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ, ಎಲೆಗಳೂ ಸಹ ಉಸಿರಾಡುತ್ತವೆ. ರಾಸಾಯನಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಲು ತಮ್ಮ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು ದಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಸ್ಯಗಳು ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಈ ಶಕ್ತಿಯು ATPಯ (ಅಡಿನೊಸೈನ್‌ ಟ್ರೈಫಾಸ್ಫೇಟ್‌) ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸಜೀವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿನ ಚಯಾಪಚಯಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಶಕ್ತಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಇದು ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ತ್ಯಾಜ್ಯ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ, ಉಸಿರಾಟವು ಇಂಗಾಲದ ಡೈಯಾಕ್ಸೈಡ್‌‌‌ನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯವೊಂದು ಬೆಳೆಯಲು ತಾನು ಉಸಿರಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದು ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ, ಅದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು ಬರಿದುಮಾಡಿ, ತಾನೂ ಸಾಯುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಾಗಿರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ನಿವ್ವಳ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯಾಗಿದೆ. ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಜೀವರಾಶಿಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ಗಳಿಕೆಯ ಮೊತ್ತದಿಂದ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು ಕಳೆದಾಗ ಸಿಗುವ ಮೊತ್ತವಿದು. ಮಾಂಸಹಾರಿತನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಅಂಶಗಳ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಜನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲೆಯು ಕೇವಲ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಒಂದು ಬಲೆಯಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಎಲೆಯನ್ನು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಬಲೆಯನ್ನಾಗಿಸಲು ಅದರ ಆಕಾರವನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದರಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅದರ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಕುಂಠಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹೂಜಿ ಎಲೆಗಳು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವುಗಳ ಬೀಜಕಣಕೋಶದ ಮೇಲಿನ ಮುಚ್ಚಳಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಬೆಳಕನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಗ್ರಂಥಿಗಳು, ಕೂದಲುಗಳು, ಮರವಜ್ರ ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣಕಾರಿ ಕಿಣ್ವಗಳಂಥ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಕವಲ್ಲದ ರಚನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಸ್ಯವು ವ್ಯಯಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ರಚನೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು, ಸಸ್ಯಕ್ಕೆ ATPಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ತನ್ನ ಜೀವರಾಶಿಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಉಸಿರಾಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯವೊಂದು ತಗ್ಗಿಸಲಾದ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾದ ಉಸಿರಾಟವೆರಡನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಚಿಕ್ಕದಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಾಂಸಹಾರಿತನದ ವೆಚ್ಚ ಅಥವಾ ವಿನಿಯೋಗವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ನೈಟ್ರೇಟ್‌ ಅಥವಾ ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಅಂಶವನ್ನು ಮಣ್ಣು ಹೊಂದಿದ್ದಾಗಲೂ ಸಹ ಸಸ್ಯವು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಈ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯಾಗಿರುವಿಕೆಯು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ರಂಜಕದ ಹೆಚ್ಚಳಗೊಂಡ ಪೂರೈಕೆಯಿಂದಾಗಿ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೇರಳವಾಗಿರುವ ಪ್ರೋಟೀನಾದ ಸಾರಜನಕ-ಭರಿತ RuBisCO ಕಿಣ್ವದ (ರೈಬ್ಯುಲೋಸ್‌-1,5-ಬಿಸ್‌ -ಫಾಸ್ಫೇಟ್‌ ಕಾರ್ಬಾಕ್ಸಿಲೇಸ್‌/ಆಕ್ಸಿಜಿನೇಸ್‌) ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಸಂಶ್ಲೇಷಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಸಸ್ಯದ ಮೇಲೆ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಟ್ರಿಫಿಯೋಫಿಲ್ಲಮ್‌ ಪೆಲ್ಟೇಟಮ್‌ ಸಸ್ಯಕ್ಕಿಂತ ವೀನಸ್‌ ಬೋನುಗಿಡವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ವೀನಸ್‌ ಬೋನುಗಿಡವು ಒಂದು ಪೂರ್ಣಾವಧಿಯ, ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ಷಿಪ್ರ-ಬಲೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಟ್ರಿಫಿಯೋಫಿಲ್ಲಮ್‌ ಪೆಲ್ಟೇಟಮ್ ಸಸ್ಯವು ಒಂದು ಅರೆಕಾಲಿಕವಾದ, ಚಲಿಸದ ನೊಣಕಾಗದವಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಬಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಇಂಧನವನ್ನು ತುಂಬಲು ಸಸ್ಯದಿಂದ "ಪೋಲುಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ" ಶಕ್ತಿಯು, ಬಲೆಯ ಮಾಂಸಹಾರಿತನದ ಒಂದು ಸೂಕ್ತವಾದ ಅಳತೆಗೋಲಾಗಿದೆ.