ಜಾತಿ_(ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರ)
ಜಾತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ
ಈ ಮೊದಲಿನ ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮಾನ ಹೋಲಿಕೆಯುಳ್ಳ ಅಥವಾ ಸಮೀಪದ ಗುರುತಿಸಲಾಗುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಗುಂಪನ್ನು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದವು. ಆ ಗುಂಪಿನ ಹಿಂದಿರುವ ಯಾವುದೇ ಇನ್ನಿತರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್‌ನು ಅನುವಂಶಿಕ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ವಿಭಾಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಲು ವಂಶವಾಹಿಗಳು ಮತ್ತು  ಜಾತಿ  ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದನು.ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್‌ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರೆ ಡಾರ್ವಿನಿಯನ್‌ಗಿಂತ ಮೊದಲಿನ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ರಸಾಯನಿಕ ವಸ್ತುಗಳಗಳಂತಹ "ತಿರುಳು" ಹೊಂದಿರುವ ತಳಿಗಳನ್ನು ಭಿನ್ನವಾಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಬದಲಾಯಿಸದಿರಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಮೊದಲಿನ ನಿರೀಕ್ಷಕರು ಜೀವಂತ ವಸ್ತುಗಳ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು, ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ ತಳಿಗಳನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಮುಂಚಿನ ಅನೇಕ ನಿಯೋಗದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಈಗ ವಿಲಕ್ಷಣವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳು ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿತ ಬಣ್ಣದ (ಹಳದಿಬಣ್ಣದ ಹೂವುಬಿಡುವ ಎಲ್ಲ ಸಸ್ಯಗಳು) ಅಥವಾ ನಡವಳಿಕೆ (ಹಾವು, ಚೇಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಕಚ್ಚುವ ಇರುವೆಗಳು) ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ೧೮ನೇ ಶರಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಡಿಶ್‌ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಕ್ಯಾರೋಲಸ್‌ ಲಿನ್ನಿಯಸ್‌ನು ಪುನರುತ್ಪಾದಿಸುವ ಸಲಕರಣೆಯಲ್ಲಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿದನು. ಆದಾಗ್ಯೂ ಹೋಲಿಕೆಯ ಅಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಜೀವಿಗಳ ಈ ವರ್ಗೀಕರಣದ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಹೋಲಿಕೆಯುಳ್ಳ ತಳಿಗಳ ಮಧ್ಯ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಕ್ಕುಸಾಧಿಸಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜೀವಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಜೈವಿಕ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲವೆಂದು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ನಂಬಲಾಗಿತ್ತು, ಹೇಗೆ ಅವು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಒಂದು ವಿಷಯವೇ ಆಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಳಿಗಳ ತತ್ವವು "ಆದರ್ಶ ಮಾದರಿ"ಯಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದ್ದವೆಂಬ ಈ ಅನುಸಂಧಾನವು ಕೂಡ ಮಾದರಿಯ ಒಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜೀವಿಸಮೂಹಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ (ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಸಣ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ) ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿದ್ದವು, ಲಿನಿಯಸ್‌ನು ಅದನ್ನು ಕೆಲವು ವಿಭಿನ್ನತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದನು. ಜಾತಿಗಳೆಂದು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅವನು ಮುಂದಾದನು, ಮತ್ತು ಉದಾಹರಿತವಲ್ಲದ ಜೀವಿಗಳು ವಿಷಯಾಂತರ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಲೇಬೇಕೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದನು. ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು ಕಾಲಾನಂತರ ಜಾತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸವು ಪ್ರಮುಖ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾಲಾವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಜೀನ್‌-ಬ್ಯಾಪಿಸ್ಟ್‌ ಲಾಮಾರ್ಕ್‌ನು, ತನ್ನ ೧೮೦೯ರಲ್ಲಿನ  ಪ್ರಾಣಿಶಾಸ್ತ್ರದ ಫಿಲಾಸಫಿ ಯಲ್ಲಿ, ಸೃಜನಕತೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾದ ವಾದಕ್ಕೆ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಅವಕಾಶನೀಡಿದನು. ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಒಂದು ಜಾತಿಬದಲಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಒಂದು ಹೊಸ ವಾಗ್ಬಲವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. ಒಂದು ಜೀವಕಣವು ತಾನು ಗಳಿಸಿದ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಲಾಮಾರ್ಕ್ ಸೂಚಿಸಿದ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಜಿರಾಫೆಯ ಉದ್ದನೆಯ ಕತ್ತನ್ನು ತಲೆತಲಾಂತರದಿಂದಲೂ ಜಿರಾಫೆಗಳು ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಮರದ ಮೇಲಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಚಾಚುತಿದ್ದುದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬಂದದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು (ಈ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಮತ್ತು ಸರಳವಾದ ಉದಾಹರಣೆಯು ಲಾಮಾರ್ಕ್‌ನ ಹೊಳಹುಗಳ ವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ). ೧೮೬೦ರಲ್ಲಿನ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಾರ್ವಿನ್‌ನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಯ್ಕೆಯ ಊಹೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ, ಮೂಲ ಸಂಕಲ್ಪವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಲಾಮಾರ್ಕ್‌ನ ಗುರಿ ಕೇಂದ್ರಿತ ವಿಕಾಸ ಎನ್ನುವ ನೋಟಕ್ಕೆ ಗ್ರಹಣ ಬಡಿಯಿತು. ಇತ್ತೀಚಿನ ವಂಶವಾಹಿಕವಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಎಪಿಜೆನೆಟಿಕ್‌ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮೆಥಿಲೇಷನ್‌, ಡಿಎನ್‌ಎ ಅನುಕ್ರಮವನ್ನು ಅದು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ವಂಶವಾಹಿಕ ನಡವಳಿಕೆ ಬದಲಿಗೆ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ. ಹಾಗೆ, ಕೆಲವುಬಾರಿ ನಿಯೋ-ಲ್ಯಾಮಾರ್ಕಿಸಮ್‌ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಇದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಯ್ಕೆಯ ವಿಕಾಸವಾದಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಒಡ್ಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಶಕ್ತಿಯುತ ಅಭಿದಾನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ವಿಕಾಸವಾದವನ್ನು ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌ ಡಾರ್ವಿನ್‌ ಮತ್ತು ಆಲ್‌ಫ್ರೆಡ್‌ ವ್ಯಾಲೇಸ್‌ ನೀಡಿದರು. ವಿಕಸನವಾಗಿದ್ದು ಜೀವಿಸಮೂಹ, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲ ಎಂದು ಡಾರ್ವಿನ್‌ ವಾದಿಸಿದನು. ಅವನ ವಾದವು ಲಿನಿಯಸ್‌ನ ವಸ್ತುಜ್ಞಾನದ ಮೂಲ ಸ್ಥಳಾಂತರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು: ಮಾದರಿ ಪದವಾಗಿ ತಳಿಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಕ್ಯಾನಿಸುವ ಬದಲು (ಮಾದರಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಮತ್ತು ತಿರಸ್ಕೃತ ವಿಭಜಕಗಳ ಹುಡುಕುವಿಕೆ), ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿನ ವಿಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಡಾರ್ವಿನ್‍ ಪರಿಗಣಿಸಿದನು. ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುವಿಕೆಯಿಂದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ತುಂಬಾ ದೂರವಿದ್ದು, ನಿಜವಾಗಿಯು ಅದು ವಿಭಿನ್ನ ತಳಿಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವಿಕೆಯ ವಿವರಣೆಯನ್ನು  ನೀಡುತ್ತದೆ, ಎಂದು ಅವನು ಮುಂದೆ ವಾದಿಸಿದನು. ಡಾರ್ವಿನ್ನನ ಕೆಲಸವು ಥಾಮಸ್‌ ಮಾಲ್ತಸ್‌ನೆಡೆಗೆ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಸೆಳೆಯಿತು, ಆಹಾರದ ಪೂರೈಕೆಯಂತವು ಜೀವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಜೀವಸಮೂಹಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಲೆಕ್ಕವು ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ. ಫಲವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸದಸ್ಯರು ಬದುಕುಳಿಯುವುದಾಗಲಿ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಲು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಡಾರ್ವಿನ್‍ ವಾದಿಸಿದನು. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಅವುಗಳು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಅಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲಿ—ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ- ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪಉತ್ತಮವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅದು ಮಾಡಿತು ಒಂದು ವೇಳೆ ಈ ವಿಭಿನ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ವಂಶವಾಹಿಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಆಗ ಬದುಕುಳಿದ ಸಂತತಿಗಳು ಕೂಡ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, ಅನೇಕ ಪೀಳಿಗೆಗಳ ನಂತರವೂ, ಮಾರ್ಪಾಟುಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಜೀವಸಮೂಹಗಳಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಕೂಲ-ಮಾರ್ಪಾಟಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇವುಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ವಿಭಿನ್ನತೆಯು ಮಾರ್ಪಡುವಿಕೆ-ಮಾರ್ಪಡುವಿಕೆಯಾಗಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯು ಪರಿಸರವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ; ವಿಭಿನ್ನ ಪರಿಸರವು ವಿಭಿನ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಪರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ ಪರಿಸರವು ಪರಿಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪುನರುತ್ಪಾದಿಸುವ ಜೀವಂತ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ, ಈ ಪರಿಸರವೇ ("ಅಸ್ವಿತ್ವದಲ್ಲಿರಲು ನಡೆಯುವ ಹೋರಾಟ"ವನ್ನು) ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನುಮುಂದುವರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡ ಇದೇ ವಿಕಾಸವಾದವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ಉದ್ದಕತ್ತಿನ ಪ್ರೋಟೋ-ಜಿರಾಫೆಗಳು ಗಿಡ್ಡನೆಯ ಕತ್ತಿನವುಗಳಿಗಿಂತ ಗುರುತರವಾದ ಪುನರುತ್ಪಾದನೆಯ ಅನುಕೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜಿರಾಫೆಗಳ ಕತ್ತಿನ ಉದ್ದವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳು ಉದ್ದ-ಕತ್ತಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ತಳಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ೧೮೫೯ರಲ್ಲಿ, ಡಾರ್ವಿನ್‌ನು ತನ್ನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಯ್ಕೆಯ ವಿಕಾಸವಾದವನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ವಂಶವಾಹಿಯ ಹಿಂದಿರುವ ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಡಾರ್ವಿನ್‌ನು ಹೇಗೆ ಲಕ್ಷಣಗಳು ವಂಶವಾಹಿ(ಪ್ಯಾಂಜೆನೆಸಿಸ್‌)ಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕೆಲವು ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು, ಅವನ ವಿಕಾಸವಾದವು ಹೊರಗುಳಿದ  ಅನುವಂಶಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೋರಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು (ಅದು ಅವನ ಕುಶಲತೆಯ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿಸಿತು.) ಆದಾಗ್ಯೂ ಗ್ರೆಗರ್‌ ಮೆಂಡೆಲ್‌'ನ ಅನುವಂಶಿಕಕುರಿತು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ೧೮೬೬ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತು, ಇದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇದು ೧೯೦೦ನಂತರ ಅವನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೋ ಡೆ ವ್ರೈಸ್‌, ಕಾರ್ಲ್‌ ಕೋರ್ರೆನ್ಸ್‌ ಮತ್ತು  ಎರಿಚ್‌ ವಾನ್‌ ಶೆಮಾರ್ಕ್‌ರಿಂದ ಆವಿಷ್ಕರಿಸ್ಪಟ್ಟಿತು, ಡಾರ್ವಿನ್‌ನ ವಿಕಾಸವಾದಲ್ಲಿನ  "ವಂಶಪಾರಂಪರಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣ"ಗಳನ್ನು ಜೀನ್‌ಗಳು ಎಂದು ಅವರು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡರು. ಲಿನ್ನಿಯಸ್ಸನ ವರ್ಗೀಕರಣದ ಹಿಂದಿನ ಊಹೆಗಳನ್ನು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಆಕ್ಷೇಪಿಸಲು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರತಿಷ್ಟೆಗಳು- ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ತಳಿಗಳ ವಿಕಾಸವಾದದ ಮೂಲಕ ತಳಿಗಳ ಚರ್ಚೆನಡೆಯಲು ಎರಡು ಮಹತ್ವದ ತೊಡಕುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು. ಮೊದಲಿಗೆ, ಜಾತಿಕೇವಲ ಸಮಾನರೂಪದ್ದಲ್ಲ, ಅವುಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಇದು ಸೂಚಿಸಿತು. ಡಾರ್ವಿನ್‌ನ ಕೆಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಲ್ಲ  ಜಾತಿಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೂರ್ವಿಕರಿಂದ ವಂಶಸ್ಥವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, "ತಳಿಗಳು" ಸ್ವಜಾತಿಯಾಗಲಿ, ನೆಲೆನಿಂತದ್ದಾಗಲೀ, ಶಾಶ್ವತ ವಸ್ತುಗಳಾಗಲೀ ಅಲ್ಲವೆಂದು ಇದು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ತಳಿಗಳ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಜಾತಿ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಲಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಆದರೆ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ವಂಶವಾಹಿ-ಪುನಾರಾವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರು ಇಂದಿಗೂ ಲಿನ್ನಿಯಸ್‌ನ ವರ್ಗೀಕರಣವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಒಂದು ಜಾತಿಯು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ತುಂಬಾ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಯೋಚಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪೋಷಕ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊಸ ತಳಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪೀಸಿಯೇಷನ್‌ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಂಶಸ್ಥ ಜಾತಿಗಳಿಂದ ಪೂರ್ವಿಕ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟದಾರಿಯಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ ತಳಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆಯು ಸೂಚಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ತಳಿಗಳ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಕಠಿಣವಲ್ಲದ ಅಥವಾ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ, ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಈ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪುನರುತ್ಪಾದನೆಯ ಬೇರ್ಪಡುವಿಕೆಯ ತಳಿಗಳ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯೆಂದರೆ; ಒಂದು ವೇಳೆ ಎರಡು ಉತ್ಪಾದಕರು ವಿಭಿನ್ನ ತಳಿಗಳಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳು ಎರಡೂ ಲಿಂಗದ ಫಲವತ್ತಾದ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪುನರುತ್ಪಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ತಳಿಗಳ ವಲಯವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿತು, ಆದರೆ ಇದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವಂತಾಯಿತು. ಅಲೈಂಗಿಕತೆಯಿಂದ ಪುನರುತ್ಪಾದಿಸುವ ತಳಿಗಳ ಕುರಿತು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಅವನತಿ ಹೊಂದಿದ ತಳಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ತುಂಬಾಕಷ್ಟಕರ. ಇದರೊಂದಿಗೆ, ತಳಿಗಳ ನಡುವಿನ ಗಡಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ: ಒಂದು ಜೀವಸಮೂಹದ ಸದಸ್ಯರು ಎರಡನೆ ಜೀವಸಮೂಹದ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಫಲವತ್ತಾದ ಎರಡೂ ಲಿಂಗಗಳ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆ ಜೀವಸಮೂಹದ ಸದಸ್ಯರು ಮೂರನೆ ಜೀವಸಮೂಹದ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಫಲವತ್ತಾದ ಎರಡೂ ಲಿಂಗಗಳ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಮೂರನೆ ಜೀವಸಮೂಹದ ಸದಸ್ಯರು ಫಲವತ್ತಾದ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಏಕ ಲಿಂಗದ ತಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಫಲವಾಗಿ, ಕೆಲವು ಮಂದಿ ಜಾತಿಗಳ ಈ ವ್ಯಾಕ್ಯೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಎರಡೂ ಜೀವಕಣಗಳು ಒಂದೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕ್ರೋಮೊಜೋಮ್‌ಗಳಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳು ಒಂದೇ ಜಾತಿಯವು ಎಂದು ರಿಚರ್ಡ್ ಡಾಕಿನ್ಸ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಕ್ರೋಮೊಜೋಮ್‌ಗೂ, ಎರಡೂ ಜೀವಕಣಗಳು ಒಂದೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯೋಟೈಡ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ (The Blind Watchmaker, p. ೧೧೮). ಆದಾಗ್ಯೂ, ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಬಹಳಷ್ಟು ವರ್ಗೀಕರಣ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಇದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹಲವು ಉಭಯಚರಗಳಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚಿನವು ನ್ಯೂಜೀಲ್ಯಾಂಡ್‌ನ ಲೈಯೋಪೆಲ್ಮ ಕಪ್ಪೆಗಳಲ್ಲಿ, ಜಿನೋಮ್ "ಮಧ್ಯಭಾಗ"ದ ಕ್ರೋಮೊಜೋಮ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅವುಗಳು ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕ ಕ್ರೋಮೊಜೋಮ್‌ಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಂಭಾವ್ಯ ರಾಸಾಯನಿಕ ಸಂಯೋಜನೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಅದರೂ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌‌ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಜೀವಸಮೂಹಗಳ ನಡುವೆ ಬಹಳಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇವುಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ತಳಿಬೆರೆಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲವು ಮತ್ತು ಏಕ ವಿಕಸನ ಘಟಕವಾಗಿ ಆಕಾರಪಡೆಯಬಲ್ಲವು. ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿನ ಸರಿಸಮನಲ್ಲದ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕ್ರೋಮೊಜೋಮ್‌ ಜೋಡಿಗಳು, ಸರಿಯಾದ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕ್ರೋಮೊಜೋಮ್‌ಗಳ ಜೋಡಿಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬರಡಾಗಿರುವುದರಿಂದ ತಳಿಬೆರೆಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿರ್ಬಂಧಗಳೊಂದಿಗೆ polyploidyಯು ಯಥಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಒಂದೇ ತೆರನಾದ ವಿಕಾಸದ ಘಟಕಗಳ ಜೀವಿಗಳು ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತಳಿಬೆರೆಸುವಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಂಶವಾಹಿ ಗುಂಪನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಕಾರಣದಿಂದ ವಿಷಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಹೊರಬೀಳುತ್ತದೆ. ಪರಮಾಣುಗಳ ಕುರುಹುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲು ಸಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡುವ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಆಧುನಿಕತೆಯಿಂದ ತಳಿಗಳ ವರ್ಗೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಅಗಾಧವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಬೀರಿದೆ, ೨೦ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌ ಸಿಬ್ಲಿ'ನಿಂದ ರಕ್ತದ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾದ  ತುಲನಾತ್ಮಕ ಅಪಕ್ವತೆಯಿಂದ ಆರಂಭಗೊಂಡ ತರಾತುರಿಯ ಲೋಹಶುದ್ಧತೆಯು ೧೯೭೦ನ DNA ಅನುಕ್ರಮ ಕೌಶಲ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನೇ ನಡುಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಉನ್ನತ ವರ್ಗೀಕರಣದ ವಿಭಾಗಗಳಾದಂತಹ (ವಿಭಾಗ ಮತ್ತು ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ) ತಾಂತ್ರಿಕತೆಗಳ ಈ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಕವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿದೆ, ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪೈಲೋಜೆನೆಟಿಕ್‌ ಮರನ ಅನೇಕ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು   (:  ಪರಮಾಣು ಫೈಲೋಜೆನಿಗಳಲ್ಲು ಕೂಡ ನೋಡಬಹುದು) ಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಾ ಕ್ರಮವಾಗಿಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ವರ್ಗೀಕರಣದ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಂಶಾವಾಹಿಯಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲು ಪರಿಣಾಮವು ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ವಿಕಾಸವಾದವು ಪರಮಾಣುಗಳ ಹಂತವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿಸುತ್ತದೆ, ಪುನರುತ್ಪಾದನೆಯ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಿಕೆಯ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿ ಬೆಳೆಯು ಸ್ಪಷ್ಟ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. DNA-DNA ಸಂಕರಣವು ಪರಿಣಾಮವು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ, ಪೊಮೆರಿಯನ್‌ ಸ್ಕುವಾ - ಗ್ರೇಟ್‌ ಸ್ಕುವಾ ದಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಚಲಿತ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇನ್ನಿತರೆ ಸರೀಸೃಪಗಳ ಪರಮಾಣುಗಳ ಹಂತದ ವಿಕಸನವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಆಮೆಗಳು ಕೇವಲ ಎಂಟನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ನಿಧಾನಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಸ್ಟಾರ್ಮ್‌-ಪೆಟ್ರಲ್ಸ್‌ನ ಸಾಮಿಪ್ಯದ ಸಂಬಂಧವೊಂದಿರುವ ಸಮುದ್ರಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಪರಮಾಣುಗಳ ವಿಕಸನದ ಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಂಕರಣದ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯು ಈಗ ಇನ್ನೂ ನಿಖರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನಪರಂಪರೆ ಹೋಲಿಕೆಯ ಅನುಸಂಧಾನಕ್ಕೆ ಗಣನೀಯ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದನ್ನು ಬದಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿಕಾಸವಾದದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅಣುಗಳ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವರ್ಗೀಕರಣವು ನೇರವಾಗಿ ಆಧರಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಯು ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ. ಪೀಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು, ಪರಿಸರದಿಂದ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುವ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಯು ಒಂದೇತೆರನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. (see also ಪರಮಾಣುಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕೂಡ ನೋಡಬಹುದು). ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ DNAವೊಂದೇ ವಿರಳವಾಗಿ ಗುರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಬದಲಿಗೆ ಕಡೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ  DNA ಅನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಯು ಕಾಲಾನಂತರದ ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದಲೂ ಬಾಳಿಕೊಂಡುಬಂದಿದೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಯ್ಕೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯ ಟ್ರಾನ್ಸಿಶನ್‍-ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ವರ್ಷನ್‌ಜೋಡಿಗಳು DNA ಅನುಕ್ರಮದ  ಮೆಲ್ಟಿಂಗ್‌ ಪಾಯಿಂಟ್‌ನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ನೊಳಗೊಂಡಿರುವಂತಹವನ್ನಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇವು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಂತಹ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅದಾಗಿಯೇ ಆಗುವ ಔಚಿತ್ಯದ ಬದಲಾವಣೆಯ ಉತ್ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.