ಎತಿಯೇನ್_ಲೂಯಿ_ಶಾರ್ಬೊನೊ
ಸಾಹಿತ್ಯಸೇವೆ
೧೮೪೭ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮುದ್ರಣಾಲಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಹಲವಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಅವರು ರಚಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮೂರು ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು. ಒಂದನೇ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಪಾದ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗಾಗಿ ಅಂದಿನ ಚರ್ಚಿನ ಸಂಪರ್ಕಭಾಷೆಯಾದ ಲತೀನ್ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇವೆ. ೧.	ಲತೀನ ಕನ್ನಡ ನಿಘಂಟು (೧೮೬೧ ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ವಿದೇಶೀ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯ ಮುದ್ರಣಾಲಯದಲ್ಲಿ ಛಾಪಿಸಲಾದ ೧೨೧೮ ಪುಟಗಳ ಡೆಮಿ ಗಾತ್ರದ ಪುಸ್ತಕ) ೨.	ವ್ಯಾಕರಣ: ಕನ್ನಡ ಲತೀನು ೩.	ಮೊದಲನೇ ಪಾಠ ೪.	ಎರಡನೇ ಪಾಠ ಎರಡನೇ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರು ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಪೂಜೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣಾ ಪುಸ್ತಕಗಳಿವೆ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಶಾರ್ಬೊನೊ ಅವರೇ ನೇರವಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ೧.	ಜಪದ ದೊಡ್ಡ ಪುಸ್ತಕ ೨.	ಜಪದ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕ ೩.	ಶಿಲುಬೆಹಾದಿ ೪.	ದಿವ್ಯಮಾತೃಕೆ ೫.	ಅಜ್ಞಾತವಾಸದ ಧ್ಯಾನ (ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯವರ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧನೆ) ೬.	ಜ್ಞಾನದರ್ಪಣ ೭.	ದಿವ್ಯಪರೀಕ್ಷೆ ೮.	ಪತಿತರ ಮಾರ್ಗ ಇನ್ನು ಮೂರನೇ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕ್ರೈಸ್ತರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ ಧರ್ಮದ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದಂತೆ ಅನುಸರಿಸಲು ಕೆಲ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯಗಳನ್ನೂ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನೂ ರೂಪಿಸಿ ಅವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬೋಧನಾ ಪಠ್ಯಗಳಿವೆ. ೧.	ವೇದಬೋಧಕರ ಕ್ರಮ ೨.	ಸತ್ಯವೇದ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಸ್ವಮತದ ವಿಮರ್ಶೆ) ೩.	ಲೋಕ ಮದುವೆ ಪ್ರಸ್ತದ ಕ್ರಮ ೪.	ಪೂರ್ವಿಕ ಮತದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಶಾರ್ಬೊನೊ ಅವರು ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿ ಕ್ರೈಸ್ತರ ಮದುವೆ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲದೆ ಹೊಸ ಮತಾಂತರಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಉಪದೇಶಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಿಯಮಾವಳಿ ರೂಪಿಸಿ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ೧೮೪೯ರ ಪಾಂಡಿಚೇರಿ ಸಿನೋಡ್ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು. ಆಮೇಲೆ ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೈಸೂರು ಧರ್ಮಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಸುತ್ತೋಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ೧೮೫೦ರ ಏಪ್ರಿಲ್ ೩, ಮೈಸೂರು ಧರ್ಮಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಿನ. ಅಂದು ಎತಿಯೇನ್ ಲೂಯಿ ಶಾರ್ಬೊನೊ ಅವರನ್ನು ಮೈಸೂರು ಧರ್ಮಪ್ರಾಂತ್ಯದ "ಪ್ರೇಷಿತಗುರು" (Apostolic Vicar) ಎಂದು ರೋಮಾಪುರಿ ಜಗದ್ಗುರು ಪೀಠವು ಘೋಷಿಸಿತು. ಆದರೂ ಅವರ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳಾಗಲೀ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರಗಳ ಭೇಟಿಗಳಾಗಲೀ ಯಾವುದೂ ಕುಂಠಿತವಾಗಲಿಲ್ಲ. "ಕೇಳುಗರ ಮನಪಟಲವನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಅವರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವಾತನೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೋಧಕ" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಧರ್ಮವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಲು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡ ಅವರು ಶಾಲೆಗಳನ್ನೂ ಕಾನ್ವೆಂಟುಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದರತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿದರು. ೧೮೫೩ರಲ್ಲಿ ಯೂರೋಪಿಗೆ ತೆರಳಿದ್ದ ಅವರು ಆಂಜೆರ‍್ಸ್ ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಬೋಂಪಾಶ್ಚರ್ ಸಂನ್ಯಾಸಿನಿಯರನ್ನು ಕಂಡು ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಅಂತೆಯೇ ೧೮೫೪ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೂ ಕೆಲಕಾಲದ ನಂತರ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲೂ ಗುಡ್ ಶೆಫರ್ಡ್ ಕಾನ್ವೆಂಟುಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ೧೮೫೯ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳದೇ ಆದ ಸಂತ ಅನ್ನಮ್ಮ ಕಾನ್ವೆಂಟು ಶುರುವಾಗಲು ಶಾರ್ಬೊನೋ ಅವರೇ ಪ್ರೇರಕರಾದರು. ಅವರು ಶಾಲೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗಲೇ ನಾಡಿಗೆ ಬರಗಾಲ ಹಾಗೂ ಪ್ಲೇಗ್ ಮಾರಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಮಿಷನ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಅನಾಥರಕ್ಷಣೆಯ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕಾಯಿತು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಸಂತ ಜೋಸೆಫರ ಬಾಲಕರ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಅನಾಥಾಲಯ. ಅಂದಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಲೆವಿನ ಬೆಂತಾಮ್ ಬೌರಿಂಗ್ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಒಡನಾಟದ ಫಲವಾಗಿ ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕವೂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿದ್ದು ಶಾರ್ಬೊನೊ ಅವರ ವರ್ಚಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಬಿಷಪರಾಗಿದ್ದ ಬೊನಾಂ ಅವರು ನಿಧನರಾದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಕಾಲ ಶಾರ್ಬೊನೊ ಅವರು ಇಂಡಿಯಾ ಮತ್ತು ಬರ್ಮಾ ದೇಶಗಳ ಎಂಇಪಿ ಕಾರ್ಯಗಳ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ೧೮೭೦ರಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ನಿನ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರಲ್ಲದೆ ಪೌರ್ವಾತ್ಯ ದೇಶಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರೂ ಆದರು. ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಂಇಪಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನೀತಿ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿ ಪರಿಷ್ಕಾರಗೊಳಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಸಾರ್ಥಕ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ಶಾರ್ಬೊನೊ ಅವರು ೧೮೭೩ರ ಜೂನ್ ೨೩ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದರು. ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರ ಘನಗಂಭೀರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹಾಗೂ ವಾರ್ಧಕ್ಯದ ಗುರುತಾದ ಬಿಳೀಗಡ್ಡ ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣವೂ ಆಳವೂ ಆದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಮಿತ ಉತ್ಸಾಹೀ ಕಾರ್ಯತತ್ಪರತೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತ್ಯಾದರಗಳನ್ನು ಸೂಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದವು. ಸ್ಥಳೀಯರ ಕುರಿತು ಅವರಷ್ಟು ಆಸ್ಥೆ ತಳೆದಿದ್ದ ಮಿಷನರಿ ಬೇರೊಬ್ಬರಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು. ವರ್ಗ:ಕ್ರೈಸ್ತ ಗುರುಗಳು