ಅಮೆಡೆಯೋ_ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿ
ಪರಿವರ್ತನೆ
thumb|right|ಚೈಮ್ ಸೌತಿನೆಯವರ ವರ್ಣಚಿತ್ರ, 1916 ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಗೆ ಬಂದ ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ, ಅವರ ವರ್ತನೆ ಹಾಗು ಖ್ಯಾತಿಯು ನಾಟಕೀಯ ತಿರುವುವಿನೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾವಣೆ ಹೊಂದಿತು. ಅಕ್ಯಾಡೆಮಿಯ ನೀಟಾದ ಕಲಾವಿದನಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಒಬ್ಬ ಅಲೆಮಾರಿ ಮಾದರಿಯ ಚಹರೆಗೆ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಈ ಹಿಂದೆ ಸುಸಜ್ಜಿತವಾಗಿದ್ದ ಸ್ಟುಡಿಯೋಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದ ಕವಿ ಹಾಗು ಪತ್ರಕರ್ತ ಲೂಯಿಸ್ ಲಟೌರೆಟ್ಟೆ, ಅವರು ಬದಲಾದ ಮೇಲೆ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಈ ಜಾಗೆಯು ಹಠಾತ್ ಆಗಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ನವೋದಯದ ಲೇಪನದೊಂದಿಗೆ ಅನುಕೃತವಾಗಿ ಅನುವುಗೊಂಡಿದ್ದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಗೋಡೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು, ಹಾಗು ಪ್ಲಷ್ ಪರದೆಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಈ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿ ಒಬ್ಬ ಮದ್ಯವ್ಯಸನಿ ಹಾಗು ಮಾದಕದ್ರವ್ಯದ ದಾಸರಾಗಿದ್ದರು, ಹಾಗು ಅವರ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿಯವರ ವರ್ತನೆಯು, ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಲಾವಿದನಾಗಿ ಅವರ ಶೈಲಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ.ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಟುಡಿಯೋ, ಆ ಹಂತದವರೆಗೂ ಅವರು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಹಾಗು ಅವರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗ ತೋರಿದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಬಹುತೇಕ ಒಂದು ಬಲಿಪಶುವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪರಂಪರೆಯುಳ್ಳ ಎಲ್ಲ ಅಲಂಕಾರಿಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಆರಂಭಿಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯತಃ ನಾಶಪಡಿಸಲು ಸಜ್ಜಾದರು. ಇಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದ ಇವರ ನೆರೆಯವರಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ: Childish baubles, done when I was a dirty bourgeois. ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ರೋಷಾವೇಶದಿಂದ ತಿರಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದರ ಹಿಂದಿರುವ ಪ್ರಚೋದನೆಯು, ಗಮನಾರ್ಹ ಊಹೆಗೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ನಾಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಅವರ ಕ್ಷಯರೋಗದ ಕಾರಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು, ಹಾಗು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಯಿಲೆಯು ಅವರನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಸಾವಿನ ಅಂಚಿಗೆ ದೂಡಿತ್ತೆಂಬ ತಿಳಿವು(ಅಥವಾ ಪೂರ್ವಭಾವನೆ); ಕಲಾವಿದರ ಸಮೂಹದೊಳಗೆ, ಹಲವರು ಇದೇ ರೀತಿಯಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಹಾಗು ಇದಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೆಂದರೆ, ಜೀವನವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವುದು, ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು-ತಾವೇ ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು. ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿಯವರ ಇಂತಹ ವರ್ತನೆಯು ಮನ್ನಣೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರಬಹುದು; ಅವರು ಉಟ್ರಿಲ್ಲೋ ಹಾಗು ಸೌಟಿನೆಯಂತಹ ಕಲಾವಿದರ ಸಹವಾಸ ಮಾಡಿದರು; ತಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳ ಮೆಚ್ಚಿಕೆ ಹಾಗು ಮೌಲ್ಯೀಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರು. ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿಯವರ ವರ್ತನೆಯು ಬೋಹೆಮಿಯನ್ ವಾತಾವರಣದಾಚೆಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು: ಅವರು ಅನೇಕ ಪ್ರಣಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.ಅಧಿಕ ಮದ್ಯಪಾನ, ಹಾಗು ಅಬ್ಸಿನ್ತೆ (ಮಂಚಿಪತ್ರೆಯ ಸಾರ ಸೇರಿಸಿದ ದ್ರಾಕ್ಷಾ ಮದ್ಯ) ಹಾಗು ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯ ಹಶಿಶ್ ನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕುಡಿತದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ, ಅವರು ಕೆಲವೊಂದು ಬಾರಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಬೆತ್ತಲೆಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ದುರಂತ ಕಲಾವಿದನ ಮೂರ್ತರೂಪವಾದರು, ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ದಂತಕಥೆಯಾಗಿದ್ದ ದಿವಂಗತ ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ವ್ಯಾನ್ ಗೊಗ್ಹ್ ರ ಮಾದರಿಯಾದರು. ಬಳಿಕ ೧೯೨೦ರಲ್ಲಿ, ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿಯವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಹಾದಿ ಹಾಗು ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿಯವರ ಶೈಲಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಪರ್ವಕ್ಕೆ ಹಶಿಶ್ ಹಾಗು ಅಬ್ಸಿನ್ತೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳುವ ಆಂಡ್ರೆ ಸಾಲ್ಮನ್ ರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ; ಹಲವರು ಮಾದಕದ್ರವ್ಯ ಹಾಗು ಬೋಹೆಮಿಯನ್ ಆಧಿಕ್ಯದ ಹಾದಿಯನ್ನು ತುಳಿಯುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವರ ಮಾದರಿಯ "ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ" ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಅಶುದ್ಧವಾಗಿ, ಸಾಲ್ಮನ್-ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿ, ಕುಡಿತದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ರಸ್ತೆಬದಿಯ ಕಲಾವಿದನೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ...from the day that he abandoned himself to certain forms of debauchery, an unexpected light came upon him, transforming his art. From that day on, he became one who must be counted among the masters of living art. ಈ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯು, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹಂಬಲಿಕೆಯನ್ನು ದುರಂತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ದಂಡನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಇದೊಂದು ಪುನಸ್ಸಂಘಟನೆಗೆ ಪ್ರಚಾರವಾಯಿತು. ಈ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳು, ಈಗಾಗಲೇ ಇರುವವರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಲಾತ್ಮಕ ಒಳನೋಟಗಳು ಅಥವಾ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಕಲಾ ಇತಿಹಾಸಜ್ಞರು, ಮೊಡಿಗ್ಲಿಯನಿ, ಅಂತರ್ನಿಹಿತರಾಗಿರದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಕಲಾವಿದನಾಗಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತೆಂದು ಹಾಗು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸ್ವೇಚ್ಛಾತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಸ್ವ-ವಿನಾಶಕಾರಿ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಅವರ ಸಾಧನೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಊಹಿಸಬಹುದು.