cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಏಕೀಕರಣ
ಜುನಾಘರ್
ಭಾರತದ ನಂಬಿಕೆಯೆಂದರೆ ಜುನಾಘಢವನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಅನುಮತಿಸಿದರೆ, ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿನ ಜನಾಂಗೀಯ ಘರ್ಷಣೆಯು ಬಿಗಡಾಯಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೊಳಪಡಿಲು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಸರ್ಕಾರವು ಅಲ್ಲಿಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇಕಡಾ ೮೦ ಹಿಂದೂಗಳಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಜನಮತಗಣನೆಯ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಜುನಾಘಢಕ್ಕೆ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಿಲಿನ ಸರಬರಾಜನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದರು, ವಿಮಾನ ಮತ್ತು ಅಂಚೆಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದರು, ಗಡಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸಿದರು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಲಿದ್ದ ಮಂಗ್ರೋಲ್‌‌ ಮತ್ತು ಬಾಬರಿಯಾವಾಡದ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಜನಮತಗಣನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲು ಒಪ್ಪಿತು, ಇದನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ವಿರೋಧಿಸಿತು. ೨೬ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ರಂದು ನವಾಬ ಮತ್ತು ಆತನ ಕುಟುಂಬ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ೭ ನವೆಂಬರ್‌ರಂದು, ಜುನಾಘಢದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕುಸಿತವನ್ನೆದುರಿಸಿತು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅದೇಶಿಸಿತು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಇದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೪೮ರಂದು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಪರವಾಗಿ ಒಮ್ಮತದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು.
ಕಾಶ್ಮೀರ
(Kashmir conflict)
ಕಾಶ್ಮೀರವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸುವಾಗ ಹಿಂದೂ ಹರಿ ಸಿಂಗ್‌ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಾಜನಾಗಿದ್ದನು. ಎರಡೂ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪರಿಣಾಮವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಹರಿ ಸಿಂಗ್‌ ಭಾರತ‌ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡುವುದೆಂದು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗೊದ್ದನು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ನಿಲುಗಡೆ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದನು ಮತ್ತು ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯದಕ್ಕೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತದೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಆತನ ನಿಯಮವನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರದ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಾದ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್‌ನ ನಾಯಕ ಷೇಕ್ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಪದತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೆಯಿತ್ತನು.
ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಲವಂತದ ಮೂಲಕ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು, ಸಾರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿತು. ವಿಭಜನೆಯಿಂದಾದ ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿನ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ಥತೆಯು ಭಾರತ‌ದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿತು, ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಎರಡೂ ದೇಶಗಳಿದ್ದ ಮಾರ್ಗಗಳೆಂದರೆ ವಾಯುಮಾರ್ಗವಾಗಿತ್ತು. ಅತಿಪಾಶವೀಯ ಸುದ್ಧಿಗಳು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಪೂಂಚ್‌ನ ಮಹರಾಜರ ದಳದ ದಾಳಿಯು ನಾಗರೀಕರ ಗೊಂದಲದ ಸ್ಪೋಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. ಅದರ ತದನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಾಯವ್ಯ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಗಡಿಯ ಮೂಲಕ ಪಠಾಣ್ ಪಂಗಡದವರು ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ದಾಳಿಕಾರರು ಶ್ರೀನಗರದೆಡೆಗೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮಹಾರಾಜ ಭಾರತ‌ಕ್ಕೆ ಸೈನ್ಯದ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, ವಿಲೀನ ಪತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಷೇಕ್ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ನೆತೃತ್ವದ ಮಧ್ಯಂತರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ನೆಹರು ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕೆಂದರು, ಇಂತಹ ಖತರಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯು ಕಾನೂನಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಭಾರತದ ಸೈನ್ಯವು ಜಮ್ಮು, ಶ್ರಿನಗರ ಮತ್ತು ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ಮೊದಲ ಕಾಶ್ಮೀರ ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು, ಇದು ರಾಜ್ಯದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ದುಸ್ತರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳಿತು. ಭಗ್ನಗೊಂಡ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನೆಹರು ಯುದ್ಧ ವಿರಾಮವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಯುಎನ್‌ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ವಹಿಸುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿದರು, ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಸೋತಿರುವ ಶತ್ರುಗಳ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದಾಳಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಭಾರತ‌ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ವಾದಿಸಿತು. ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ೨೬ ಜನವರಿ ೧೯೫೦ರಂದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ‌ದ ಸಂವಿಧಾನವು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು, ಆದರೆ ಸಂವಿಧಾನದ ಕಲಮು ೩೭೦ರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನೊದಗಿಸಿದರು. ಆದಗ್ಯೂ ಭಾರತ‌ವು ಕಾಶ್ಮೀರದಾದ್ಯಂತ ಆಡಳಿತ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದ ಕಾಶ್ಮೀರವು ೧೯೪೭ರಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ 'ಪಾಕಿಸ್ತಾನ-ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ೧೯೬೨ರ ಸಿನೊ-ಭಾರತ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಚೀನ ಲಡಾಕ್ ಗಡಿಯ ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಅಕೆಸಾಯಿ ಚಿನ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಇದು ನಿಯತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿತು.
ಜುನಾಘಢದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೌಂ‌ಟ್‌ ಬ್ಯಾಟನ್‌, ಪಾಕಿಸ್ತಾನೀ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಎರಡು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಿದ್ದಾಂತವನ್ನು ತೊರೆದು ಹಿಂದೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಜುನಾಘಢವನ್ನು ಭಾರತದ ಆಧಿಕಾರಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ‌ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸಿದನು. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ಮಹಾರಾಜ ಜನರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಆತನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿಸಲಾಯಿತು.
ಹೈದರಾಬಾದ್‌
ಹೈದರಾಬಾದ್‌ ನೆಲಾವೃತ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದ್ದು ೮೨,೦೦೦ ಚದರ ಮೈಲಿ (ಸುಮಾರು ೨೧೨,೦೦೦ ಚದರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್) ಆಗ್ನೇಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿದೆ‌. ೧೭ ಮಿಲಿಯನ್ ಜನರಲ್ಲಿ ೮೭%ರಷ್ಟು ಹಿಂದೂಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇದರ ಆಡಳಿತಗಾರ ನಜಾಮ್ ಒಸ್ಮಾನ್ ಅಲಿ ಖಾನ್ ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಗಣ್ಯರ ಪ್ರಭಾವವಿರುತಿತ್ತು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಉದಾತ್ತತೆ ಮತ್ತು ನಿಜಾಮ್ ಮುಸ್ಲಿಂ ಪಕ್ಷದ ಪರವಾದ ಇಟ್ಟೇಹಡ್‌-ಉಲ್-ಮುಸ್ಲಿಮೀನ್‌, ಹೈದರಾಬಾದ್‌ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿಯಬಕೆಂದು ಮತ್ತು ಭಾರತ‌ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಸಮಾನ ದೂರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದನು. ಅದರಂತೆ ನಿಜಾಮ್ ಜೂನ್‌ ೧೯೪೭ರಲ್ಲಿ ಫರ್ಮಾನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದ ನಂತರ ಮತ್ತು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದನು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಫರ್ಮಾನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು, ಅದನ್ನು "ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಅಂಗೀಕಾರಾರ್ಹತೆಯ ಕಾನೂನಿನ ಹಕ್ಕು ಕೇಳಿಕೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಹೈದರಾಬಾದ್‌ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಂಪರ್ಕ‌ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಇದು "ವಿದೇಶೀ ಹಿತಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ" ಬಳಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಹೆದರಿಸುವ‌, ಮತ್ತು ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಭಾರತದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಗೆಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಜನರು, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳವು ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ವಂತ "ಸಮಾನ ಆಸಕ್ತಿಗಳು" ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾಗಿ ಭಾರತದ್ದಾಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕರಣಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.
ನಿಜಾಮ್‌‌ ಭಾರತ‌ದೊಂದಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಒಪ್ಪಂದದ ಮೂಲಕ ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದನು, ಇದು ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಲೀನ ಪತ್ರದಿಂದ ಹೈದರಾಬಾದ್‌ಗೆ‌ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೊದಗಿಸುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾರತ‌ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೈದರಾಬಾದ್  ತಟಸ್ಥವಾಗಿರುವ ಅವಕಾಶವನ್ನೊದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳೂ ಇದೇ ಬೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆಂದು ಭಾರತ‌ ಈ ರಿಯಾಯಿತಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಹೈದರಾಬಾದ್‌ ಭಾರತ‌ದ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೊಳಪಡದ್ದರೂ ಬದಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ತಟಸ್ಥ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿಹಾಕಿದರು. ಡಿಸೆಂಬರ್‌ ೧೯೪೭ರ ವೇಳೆಗೆ, ನಿಜಾಮ್‌‌ ಭಾರತ‌ವು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದಿಗ್ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಪಡಿಸುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿದಾಗ, ಭಾರತ‌ ಪದೇ ಪದೆ ಹೈದರಾಬಾದ್‌ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಆರೋಪಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಆರೋಪವನ್ನು ಭಾರತ‌ ನಿರಾಕರಿಸಿತು.
೧೯೪೮ರಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಇನ್ನೂ ಹದಗೆಟ್ಟಿತು. ರಜಾಕಾರ್ಸ್‌ ("ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕರು"), ಮುಸ್ಲಿಮ್ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಕಾಸಿಮ್ ರಿಜ್ವಿರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಮತ್ತು ಇಟ್ಟೇಹಡ್‌-ಉಲ್-ಮುಸ್ಲಿಮೀನ್‌ ಭಾಗವಾದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಿಂದೂ ವಿರೊಧೀ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿದೆ, ತಮ್ಮ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗರನ್ನು ಬೆದರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಭಾಗವಾದ ಹೈದರಾಬಾದ್‌ ರಾಜ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ರಾಜಕೀಯ ಚಳವಳಿಯನ್ನಾರಂಭಿಸಿತು. ಮೊದಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದು ನಂತರ ಕಮ್ಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್‌ ಗುಂಪುಗಳು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ತಂಡಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿನ್ನಾರಂಭಿಸಿದುದರಿಂದ ವಿಷಯವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದವು. ಮೌಂ‌ಟ್‌ ಬ್ಯಾಟನ್‌ನ ‌ಸಮಾಲೋಚಿಸುವ ಪ್ರಯತವು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿತು, ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಜಾಮ್‌‌ ಸನ್ನಿಹಿತ ದಾಳಿಯಿಂದ ಭಯಗೊಂಡಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳತ್ತಾನೆ, ಯುಎನ್ ರಕ್ಷಣಾ ಸಮಿತಿ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಮೊರೆಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಟೇಲ್ ಹೈದರಾಬಾದ್‌ಗೆ ಅದರ ಸ್ವತಂತ್ರವನ್ನು ಅನುಮತಿಸಿದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ೧೩ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ‌ದ ನ್ಯಾಯ ಪರಿಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿಗ ಧಕ್ಕೆಯಾಗುತ್ತದೆಂದು ಭಾರತದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಪರೇಶನ್ ಪೊಲೊದಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೈದರಾಬಾದ್‌ಗೆ ನುಗ್ಗಿಸಿತು. ೧೩ರಿಂದ ೧೮ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನೊಳಗೆ ‌ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರತಿರೋಧದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿತು. ನಿಜಾಮ್‌‌ ಭಾರತ‌ದ ಬೇರೆ ರಾಜರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಮುಂದುವರೆದನು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಉತ್ಕಟ ವಿರೋಧ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಸಮುದಾಯಗಳ ಬಲವಾದ ಟೇಕೆಯ ಹರತಾಗಿಯೂ ಯುಎನ್‌ಗೆ ಮಾಡಿದ ದೂರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ,ಮತ್ತು ನಂತರ ಯುಎನ್‌ ಇದನ್ನಿ ಮುಂದುವರೆಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೈದರಾಬಾದ್‌ ಭಾರತದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತದೆ.
ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದು
ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಮೂರು ವಿಷಯಗಳ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಹಿಡಿತ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತಲ್ಲದೆ ಸಾಧನಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಸಂಯುಕ್ತಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ತರುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವರೇ ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಣರಾಜ್ಯ ಭಾರತದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ “ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖಂಡರ ನಿಷ್ಠೆಗಳು, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಕೇಂದ್ರದತ್ತ” ಒಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜಕೀಯ ಏಕೀಕರಣದ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ಇದು ಸಲೀಸಾದ ಕಾರ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೈಸೂರಿನಂತಹ ಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯಗಳು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಶಾಸಕಾಂಗ ಪದ್ಧತಿ ಹೊಂದಿದ್ದು, ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಪೌರತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಭಾರತೀಯ ಬ್ರಿಟಿಷರಿ ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನುಳಿದದ್ದೆಂದರೆ ರಾಜಕೀಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ, ಪರಿಮಿತ ಶ್ರೀಮಂತ ವಲಯಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದವು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತವು ಉತ್ತಮ ಪಿತೃಪ್ರಾಯತಾವಾದವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆಸ್ಥಾನದ ಪಿತೂರಿಗಳ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಯಿತು. ವೈಭವಯುತ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ೧೯೪೮ ಮತ್ತು ೧೯೫೦ ರ ಮಧ್ಯೆ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಾಂತಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ನಾಗರಿಕ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಗಣತಂತ್ರ ಸಂವಿಧಾನದಡಿ ಬೆಸೆಯುವ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿತು.
ಫಾಸ್ಟ್ –ಟ್ರಾಕ್ ಏಕೀಕರಣ
ಈ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ೧೯೪೭ ರಿಂದ ೧೯೪೯ ರ ಮಧ್ಯೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಎಂದರೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಾಂತಗಳ ಜೊತೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜೊತೆ ಉತ್ತಮ ಸಂಬಂಧ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಗದ ಸಣ್ಣ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದು. ಈ ಪದ್ಧತಿಯು ಸಾಧನಗಳ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಭಾರತವು ಇತ್ತೀಚಗಷ್ಟೇ ದೃಢೀಕರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಘಟನೆ ಮಾಡುವವರೆಗೆ ವಿವಾದಾಸ್ಪದವಾಗಿತ್ತು. ಪಟೇಲ್ ಮತ್ತು ಮೆನನ್ ಅವರು ಏಕೀಕರಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಪಾಲನೆ ನೀಡಲಾಗದಿದ್ದರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಕುಸಿಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಅರಾಜಕತೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು. ಅನೇಕ ಚಿಕ್ಕ ರಾಜ್ಯಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಅವರ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಆಸರೆ ಒದಗಿಸಲು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು. ಅನೇಕರು ಕೂಡ ತೆರಿಗೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಇದು ಸ್ವತಂತ್ರ ವ್ಯಾಪಾರ ಹಾಗೂ ಸಂಯುಕ್ತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತೋ ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯುಂಟು ಮಾಡಿದವು. ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಅವರಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ವಿಲೀನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮುರಿಯಲಾಯಿತು, ಪಟೇಲ್ ಮತ್ತು ನೆಹರು ಅವರು ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಅವರ ಗವವರ್ನರ್-ಜನರಲ್ಹುದ್ದೆಯ ಕಾಲಾವಧಿ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಕಾಯುವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ೧೯೪೭ ರ ನಂತರ ಓರಿಸ್ಸಾದಲ್ಲಿನ ಆದಿವಾಸಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿಗಾಗಿ ದಂಗೆ ಎದ್ದರು. ೧೯೪೭ ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಈಸ್ಟರ್ನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಎಜೆನ್ಸಿ ಮತ್ತು ಚತ್ತೀಸ್ ಗಡ್ ಎಜೆನ್ಸಿಯಿಂದ ಬಂದ ರಾಜಕುಮಾರರು ಮೆನನ್ ಜೊತೆಗೆ ಯಾವ ಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸಿ ಅವರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಓರಿಸ್ಸಾ ಜೊತೆಗೆ, ಕೇಂದ್ರೀಯ ಪ್ರಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಹಾರ್ ಗಳನ್ನು ಜನವರಿ ೧ ೧೯೪೮ ರಿಂದ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಪೂರ್ಣರಾತ್ರಿ ಚರ್ಚೆಗಾಗಿ ಸೇರುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದರು. ಈ ವರ್ಷದ ನಂತರ ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ಕೊಲ್ಹಾಪುರ ಮತ್ತು ಬರೋಡಾ ಸೇರಿದಂತೆ ೬೬ ಗುಜರಾತಿನ ೬೬ ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಡೆಕ್ಕನ್, ಬಾಂಬೆ ಜೊತೆಗೆ ವಿಲೀನವಾದವು. ಇತರ ಸಣ್ಣ ರಾಜ್ಯಗಳು ಮದ್ರಾಸ್, ಪಶ್ಚಿಮ ಪಂಜಾಬ್, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಸಂಯುಕ್ತ ಪ್ರಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಅಸ್ಸಾಂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ವೀಲೀನವಾದವು. ಏನೇ ಆದರೂ ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹೀ ಹಾಕಿದ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳು ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಏಕೀಕರಣವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ಹಿಂದಿನ ಪಂಜಾಬ್ ಗುಡ್ಡ ರಾಜ್ಯಗಳ ಏಜೆನ್ಸಿಯ ೩೦ ರಾಜ್ಯಗಳು ಒಂದು ಭಿನ್ನವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಕೇಂದ್ರದ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಮುಖ್ಯ ಆಯುಕ್ತರಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕರಣಗೊಂಡವು.
ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ “ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಬೇರಾವುದಕ್ಕೂ ಆಸ್ಪದವೀಯದ ನ್ಯಾಯನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯಪಾಲನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವುಗಳನ್ನು” ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತದೊಳಗೆ ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ರಾಜಕುಮಾರರಿಗೆ ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಖಾತರಿಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ರಾಜಕುಮಾರರು ಅವರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧಿಕಾರಗಳ ಹಸ್ತಾಂತರಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಗೂ ಬರಕಾಸ್ತು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಏಕಾಂತ ಹಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ರಾಜ್ಯ ಆಸ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸವಲತ್ತುಗಳು, ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ನಾಮಧೇಯಗಳಂತಹ ಅವರ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಸಫಲತೆಗೆ ಕೂಡ ಭರವಸೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ಪ್ರಾಂತೀಯ ಆಡಳಿತದ ರಾಜೋಚಿತವಾದ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮನಾದ ಹಣ ಹಾಗೂ ಸತ್ಕಾರ ನೀಡುವ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು.
ವಿಲೀನ
ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯಗಳ ಬೃಹತ್ ಪಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ರಾಜ್ಯಗಳ ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳು ನಾಲ್ಕು-ಹಂತದ ವಿವಿಧ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಏಕೀಕರಣಗೊಂಡವು. ಈ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಹಂತವೆಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ರಾಜೋಚಿತ ಸಂಯುಕ್ತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದ ನಿಯಮದಂತೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಮೂಲಕ ಮನವೊಲಿಸಲಾಯಿತು. ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದದಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಆಡಳಿತಗಾರರು ತಮ್ಮ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು, ಓರ್ವ ಹೊಸ ಸಂಯುಕ್ತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರಾಜಪ್ರಮುಖನಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡನು. ಇತರ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಎರಡು ಮಂಡಲಗಳಾಗಿ ಸಂಘಟನೆ ಹೊಂದಿದವು—ಆಡಳಿತಗಾರರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಸಭೆ, ಸಾಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಇದರ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಯಿ ಸಮಿತಿ, ಒಂದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸದಸ್ಯರು ಸಾಮಂತರಲ್ಲದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಂದ ಚುನಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಉಳಿದವರು ಸಮಾಲೋಚನಾ ಸಭೆಯಿಂದ ಚುನಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ರಾಜಪ್ರಮುಖ ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಉಪ ರಾಜಪ್ರಮುಖ ಅಥವಾ ಉಪ್ ರಾಜ್ ಪ್ರಮುಖ್  ಸ್ಥಾಯಿ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರ ಸಮಿತಿಯಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂತಹ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಶಾಸನ ಸಭೆಯ ಹೊಸ ಸಂಯುಕ್ತ ಆಡಳಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವು. ಅವರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಭಿನ್ನವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಹಣವನ್ನು ಹಾಗೂ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದದಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಈ ಪದ್ಧತಿಯ ಮೂಲಕ ಪಟೇಲ್ ಅವರು ತನ್ನ ಸ್ಥಳೀಯ ಗುಜರಾತಿನ ಕಥಿಯಾವರ್ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ೨೨೨ ರಾಜ್ಯಗಳ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ೧೯೪೮ ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದರು, ಇದೇ ವರ್ಷ ಇನ್ನೂ ೬ ಹೆಚ್ಚಿನ ರಾಜ್ಯಗಳು ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿದವು. ೧೯೪೮ ರ ಮೇ ೨೮ ರಂದು ಮಧ್ಯ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಗ್ವಾಲಿಯರ್ ಒಕ್ಕೂಟ, ಇಂದೋರ್ ಹಾಗೂ ೧೮ ಸಣ್ಣ ರಾಜ್ಯಗಳು ಸೇರಿದವು. ಪಂಜಾಬ್ ನಲ್ಲಿ ಪಟಿಯಾಲಾ ಹಾಗೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಪಂಜಾಬ್ ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಕ್ಕೂಟವು ಪಟಿಯಾಲಾ, ಕಾಪುರ್ಥಲಾ, ಜಿಂದ್, ನಭಾ, ಫರೀದ್ ಕೋಟ್, ಮಲೇರ್ ಕೋಟ್ಲಾ, ನಾಲಗಡ್ ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಸಿಯಾಗಳಿಂದ ೧೯೪೮ ರ ಜುಲೈ ೧೫ ರಂದು ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ರಾಜಸ್ತಾನದ ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಜ್ಯವು ವಿಲೀನಗೊಳಿಸುವವರ ಸರದಿಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಇದು ೧೯೪೯ ರ ಮೇ ೧೫ ರಂದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ಟ್ರಾವಾಂಕೋರ್ ಹಾಗೂ ಕೊಚಿನ್ಗಳು ೧೯೪೯ ರ ಮಧ್ಯೆ ಸಮೃದ್ಧ ಟ್ರಾವಾಂಕೋರ್-ಕೊಚಿನ್ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ವಿಲೀನಗೊಂಡವು. ವಿಲೀನ ಕರಾರಿಗೆ ಹಾಗೂ ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕದ ರಾಜ್ಯಗಳೆಂದರೆ ಕಾಶ್ಮೀರ, ಮೈಸೂರು ಹಾಗೂ ಹೈದರಾಬಾದ್ಗಳಾಗಿವೆ.
ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವೀಕರಣ
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯದ ವಿಲೀನತೆ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತ ಸಾಧನೋಪಾಯಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಏಕೀಕರಣಗೊಳಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಲೀನ ಹೊಂದಿದೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ರಾಜ್ಯಗಳು ಪೈಪೋಟಿ ಮಾಡುವಂತಹ ಇತಿಹಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಹಿಂದಿನ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಭಾರತ ಏಜೆನ್ಸಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನ ಹೊಂದಿದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಮೃದ್ಧ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ವಿಂದ್ಯ ಪ್ರದೇಶ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು, ರಾಜ್ಯಗಳ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳ ಮಧ್ಯೆಯ ಪೈಪೋಟಿಯು ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ ಕಾರಣ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಆಡಳಿತಗಾರರಿಂದ ಹಳೆಯ ವಿಲೀನ ಕರಾರಿನ ಬದಲು ವಿಲೀನ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ನೇರವಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಮುಖ್ಯ ಆಯುಕ್ತರ ಹಿಡಿತಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಿತು. ವಿಲೀನಕಾರರು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯಗಳ ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ೧೯೪೭ ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಮೆನನ್ ಅವರು “ಜನಪ್ರಿಯ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಹೆಜ್ಜೆ” ಇಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು. ರಾಜ್ಯಗಳ ಇಲಾಖೆಯು ಈ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವಿಶೇಷ ಕರಾರಿನ ಮೂಲಕ ವಿಲೀನಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟ ಸಮೃದ್ಧ ಒಕ್ಕೂಟದ ರಾಜಪ್ರಮುಖರ ಸಹಿ ಪಡೆದು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟಿತು. ಇದರರ್ಥ ಅವರ ಅಧಿಕಾರಗಳು ಹಿಂದಿನ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಪ್ರಾಂತಗಳ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದಂತೆ ಡಿ ಫ್ಯಾಕ್ಟೋ ಆಗಿತ್ತು, ಹೀಗೆ ಅವರ ಭೂ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಇಂತಹುದೇ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸರ್ಕಾರದ ಪರಿಮಾಣವನ್ನು ಭಾರತದ ಇನ್ನುಳಿದ ಜನರಿಗೆ ನೀಡಿದಂತೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಈ ಪದ್ಧತಿಯ ಪರಿಣಾಮವು ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಸಮರ್ಥಿಸುವಂತೆಯೇ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಹೇಳಿಕೆಯಾದ ಪರಮಾಧಿಕಾರವು ಅಧಿಕಾರದ ಹಂಚಿಕೆಯಿಂದ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತವು ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಂಶ ಪಾರಂಪರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು.
ಕೇಂದ್ರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನೀಕರಣ
ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವು ಭಾರತದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಮೂರು ವರ್ಗಗಳಾಗಿ ಎ, ಬಿ ಮತ್ತು ಸಿ ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿ ಮೂರು ಪರಿಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಾಗಿಸಿತು. ಹಿಂದಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಾಂತಗಳನ್ನು, ಸಾಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಭಾಗ ಎ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಸಾಮಂತರ ಒಕ್ಕೂಟಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಮೈಸೂರು ಹಾಗೂ ಹೈದರಾಬಾದ್ ಗಳು ಭಾಗ ಬಿ ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅಂಡಮಾನ್ ಹಾಗೂ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಮುಖ್ಯ ಆಯುಕ್ತರ ಪ್ರಾಂತಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಆಡಳಿತವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಭಾಗ ಸಿ ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಭಾಗ ಎ ನಲ್ಲಿನ ರಾಜ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಭಾಗ ಬಿ ನಲ್ಲಿನ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವೇ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಭಾಗ ಬಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ರಾಜಪ್ರಮುಖರು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ನೇಮಕಗೊಂಡ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾಗಿರದೆ ವಿಲೀನ ಕರಾರಿನ ಪ್ರಕಾರ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ಸಂವಿಧಾನವು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾದ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಸಾಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ನೀಡಿತ್ತು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿನ ಇತರ ವಿಷಯಗಳೆಂದರೆ “ಅವುಗಳ ಆಡಳಿತವು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಂತ್ರಣದಡಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಡುವಂತಹ ವಿಶೇಷ ನಿರ್ದೇಶನಗಳಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.” ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೊರತಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಆಕಾರವು ಎರಡೂ ರೀತಿಯಿಂದ ಅನನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಪುನರ್ ಸಂಘಟನೆ
ಭಾರ ಎ ಮತ್ತು ಭಾಗ ಬಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಎಂದರೆ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಂತಹದು. ೧೯೫೬ ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಪುನರ್ ಸಂಘಟನಾ ಕಾನೂನು ಹಿಂದಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಭಾಷೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪುನರ್ ಸಂಘಟಿಸಿತು. ಇದೇ ಸಂರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ೭ ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯು ಭಾಗ ಎ ಮತ್ತು ಭಾಗ ಬಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆಯಿದ್ದ ವಿಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿತು, ಇವೆರಡೂ ಈಗ ಕೇವಲ “ರಾಜ್ಯಗಳು” ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗ ಸಿ ರಾಜ್ಯಗಳು “ಸಂಯುಕ್ತ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳು” ಎಂದು ಪುನರ್ ನಾಮಕರಣಗೊಂಡಿವೆ. ರಾಜಪ್ರಮುಖರು ಅವರ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಎಂದು ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಮತ್ತದೇ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರು. ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜವೈಭವವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿತು. ಸಾಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳ ಹಿಂದಿನ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳಾಗಿದ್ದ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮಿತಿಗಳೆರಡೂ ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಏಕೀಕರಣಗೊಂಡವು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದಿನ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿನ ಭಾರತದ ಭಾಗಗಳಂತೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ರಾಜರಿಗಿದ್ದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು-- ಮರೆಯಲ್ಲಿನ ಹಣ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ತೆರಿಗೆಯಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಿರಿಮೆಗಳು---ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದವು, ಆದರೆ ೧೯೭೧ ರಲ್ಲಿ ರದ್ದು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ರಾಜರುಗಳು
ರಾಜರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗಾತ್ಮಕವಾದ ಏಕೀಕರಣವಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಣದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರುಗಳು ಈ ಫಲಿತಾಂಶದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಲವಾರು ರಾಜರುಗಳು ವಿಲೀನ ಪತ್ರವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಮುಂದೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಿರಂತರವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಖಾತರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಹಲವಾರು ತಲೆಮಾರುಗಳು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಕೆಲವು ರಾಜರು ತಾವು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ನಿರ್ವಹಣಾ ಮಾದರಿಗಳ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವಿಕೆಯಿಂದ ಅಸಮಾಧಾನ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಅದನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, "ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲದ" ಹೊರತಗಿಯೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ಖಾಸಗಿ ನಾಗರೀಕರಾಗಿ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಅವರು ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಯಥೇಚ್ಛವಾದ ಪಿಂಚಣಿಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿದ್ದರು. ಹಲವಾರು ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಸಾಮರ್ಥ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಭಾವನಗರದ ಮಹಾರಾಜ ಕೊಲ್. ಕೃಷ್ಣ ಕುಮಾರಸಿಂಗ್ ಭಾವಸಿಂಗ್ ಗೋಹಿಲ್ ಮದ್ರಾಸ್‌ನ ರಾಜ್ಯದ ಗವರ್ನರ್ ಆದರು, ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಇತರ ಜನರು ಸಮುದ್ರದಾಚೆಗಿನ ರಾಯಭಾರಿ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ನೇಮಕಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟರು.
ವಸಾಹತು ಪರಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳು
ರಾಜರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳ ಏಕೀಕರಣವು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ವಸಾಹತು ಪರಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಎದುರಾಯಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಾಂಡಿಚೇರಿ, ಕಾರಿಕಲ್, ಯಾಣಮ್, ಮಾಹೆ ಮತ್ತು ಚಂದರ್ನಗರ್‌ಗಳ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ವಸಾಹತುಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ದಮನ್ ಮತ್ತು ಡಿಯೂ, ದಾದ್ರಾ ಮತ್ತು ನಗರ ಹವೇಲಿ ಮತ್ತು ಗೋವಾ ಇವುಗಳು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್‌ನ ವಸಾಹತುಗಳಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡವು. ೧೯೪೮ ರಲ್ಲಿನ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ನಡುವಣ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದವು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ಉಳಿದ ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾಮ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಚಂದರ್ನಗರ್‌ನಲ್ಲಿ ೧೯ ಜೂನ್‌ ೧೯೪೯ ರಂದು ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹವು ಅದು ಭಾರತದ ಜೊತೆಗೆ ಏಕೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಪರವಾಗಿ ೭,೪೬೩ ದಿಂದ ೧೧೪ ರವರೆಗಿನ ಮತಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಇದು ಒಂದು ದೆ ಫ್ಯಾಕ್ಟೋ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ೧೪ ಆಗಸ್ಟ್‌ ೧೯೪೯ ರಂದು ಮತ್ತು ೨ ಮೇ ೧೯೫೦ ರಂದು ದೆ ಜ್ಯೂರ್  ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಭಾರತವನ್ನು ಸೇರಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇತರ ಪರಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಎಡೌರ್ಡ್ ಗೌಬೆರ್ಟ್ ಅವರಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರೊ-ಫ್ರೆಂಚ್ ಶಿಬಿರವು ಪ್ರೊ-ವಿಲೀನ ಗುಂಪುಗಳ ಸದ್ದಡಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಿರ್ವಹಣಾತ್ಮಕ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡವು. ಜನಪ್ರಿಯ ಅಸಂತುಷ್ಟವಾದ ರೋಸ್, ಮತ್ತು ೧೯೫೪ ರಲ್ಲಿ ಯಾಣಮ್‌‌ನಲ್ಲಿನ ವಿವರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಹೆಯಲ್ಲಿನ ವಿವರಣೆಗಳು ಪ್ರೊ-ವಿಲೀನ ಗುಂಪುಗಳು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ ೧೯೫೪ ರಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿಚೇರಿ ಮತ್ತು ಕಾರಿಕಲ್‌ನಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಜನಮತಸಂಗ್ರಹವು ವಿಲೀನಕ್ಕೆ ಪರವಾಗಿ ಮತಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು, ಮತ್ತು ೧ ನವೆಂಬರ್‌ ೧೯೫೪ ರಂದು ನಾಲ್ಕು ಪರಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲಿನ ದೆ ಫ್ಯಾಕ್ಟೋ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಭಾರತದ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಒಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಮೇ ೧೯೫೬ ರಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು May ೧೯೬೨ ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿಯ ಊರ್ಜಿತಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತ ಪರಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ದೆ ಜ್ಯೂರ್ ನಿಯಂತ್ರಣವೂ ಕೂಡ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಅದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ರಾಯಭಾರಿ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಇದು ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರತೀಯ ಪರಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿತು ಮತ್ತು, ೧೯೫೧ ರಲ್ಲಿ, ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಪ್ರಾಂತದೊಳಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿತು. ಜುಲೈ ೧೯೫೪ ರಲ್ಲಿ, ದಾದ್ರಾ ಮತ್ತು ನಗರ ಹವೇಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ದಂಗೆಯು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಿತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಪರಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಪುನಃ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ದಾಮನ್‌ದಿಂದ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಕಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ತುಕಡಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕಾರದ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ತುಕಡಿಗಳು ಪರಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರವೆಶಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಆದರೆ ಕೋರ್ಟ್ ಈ ಅಹವಾಲನ್ನು ೧೯೬೦ ರಲ್ಲಿ ನಿರಾಕರಿಸಿತು, ಅದು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಮಿಲಿಟರಿ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ತನ್ನ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದು ಹೇಳಿತು. ೧೯೬೧ ರಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವು ದಾದ್ರಾ ಮತ್ತು ನಗರ ಹವೇಲಿಯನ್ನು ಭಾರತದೊಳಕ್ಕೆ ಒಂದು ಒಕ್ಕೂಟ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿತು.
ಸಿಕ್ಕಿಂ
ಭಾರತದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೂರು ರಾಜರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳು - ನೇಪಾಳ, ಭೂತಾನ್ ಮತ್ತು ಸಿಕ್ಕಿಂ- ೧೯೪೭ ಮತ್ತು ೧೯೫೦ ರ ಅವಧಿಯ ನಡುವೆ ಭಾರತದ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ. ನೇಪಾಳವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮತ್ತು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ದೆ ಜ್ಯೂರ್ ಸ್ವತಂತ್ರ ಎಂಬುದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಭೂತಾನ್ ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗಡಿಯ ಹೊರಗಿರುವ ಒಂದು ಪಾಲಿತ ಪ್ರದೇಶ ಎಂಬುದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ೧೯೪೯ ರಲ್ಲಿ ಭೂತಾನ್ ಜೊತೆಗೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಭೂತಾನ್ ತನ್ನ ಬಾಹಿಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಆದೇಶಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು.
ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ, ಸಿಕ್ಕಿಂ ರಾಜರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಂದು ಸ್ಥಾನಮಾನದಂತೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಧೀನವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ವಸಾಹತುಷಾಹಿ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಗಡಿಯೊಳಗೆ ಇತ್ತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ, ಸಿಕ್ಕಿಂನ ಚೋಗ್ಯಲ್ ಭಾರತದೊಳಕ್ಕೆ ಪೂರ್ತಿ ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಮೊದಲ ತಟಸ್ಥ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ನಂತರ ೧೯೫೦ ರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಂನ ಚೋಗ್ಯಲ್ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಪೂರ್ತಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿತು, ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಂ ಒಂದು ಪಾಲಿತ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಘೋಷಿಸಿತು. ಭಾರತ‌ವು ರಕ್ಷಣೆ, ಬಾಹಿಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂವಹನಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಸಿಕ್ಕಿಂ ಪೂರ್ಣ ಆಂತರಿಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ೧೯೬೦ ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ೧೯೭೦ ರ ದಶಕದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಭೂಟಿಯಾದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಮತ್ತು ಲೆಪ್ಚಾದ ಮೇಲು ವರ್ಗದವರಿಂದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಚೋಗ್ಯಲ್ ಸಿಕ್ಕಿಂಗೆ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬಾಹಿಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಧಾನದ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರು. ಈ ರಾಜನೀತಿಗಳು ಕಾಜಿ ಲ್ಹೆನ್‌ಡಪ್ ಡೊರ್ಜಿ ಮತ್ತು ಸಿಕ್ಕಿಂ ರಾಜ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಿಂದ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನೇಪಾಳಿ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಒಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರೋ-ಭಾರತೀಯ ನಿಲುವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಎಪ್ರಿಲ್ ೧೯೭೩ ರಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಪ್ರತಿ-ಚೋಗ್ಯಲ್ ಚಳುವಳಿಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಜನಪ್ರಿಯ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಚಳುವಳಿ ನಡೆಸಿದರು. ಸಿಕ್ಕಿಂ ಪೋಲೀಸರು ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಸಮರ್ಥರಾದರು, ಮತ್ತು ಡೊರ್ಜಿ ಅವರು ಭಾರತವು ತನ್ನ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಆದೇಶ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರವೆಶಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಭಾರತವು ಚೋಗ್ಯಲ್ ಮತ್ತು ಡೊರ್ಜಿಯರ ನಡುವೆ ಸಮಾಲೋಚನೆಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಚೋಗ್ಯಲ್‌ರಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡುವ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಹೊಸ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅಧಿಕಾರ-ಹಂಚಿಕೆಯ ಸೂತ್ರದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂಬ ಒಪ್ಪಂದವು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಚೋಗ್ಯಲ್‌ರ ಪ್ರತಿವಾದಿಗಳು ಒಂದು ಪ್ರಚಂಡ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಸಿಕ್ಕಿಂ ಭಾರತದ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನವು ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ೧೦ ಎಪ್ರಿಲ್ ೧೯೭೫ ರಂದು, ಸಿಕ್ಕಿಂ ಅಸೆಂಬ್ಲಿಯು ರಾಷ್ಟ್ರವು ಭಾರತದೊಳಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಏಕೀಕರಣಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕರೆ ನೀಡುತ್ತ ಒಂದು ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿತು. ಈ ಮಸೂದೆಯು ೧೪ ಎಪ್ರಿಲ್ ೧೯೭೫ ರಂದು ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಜನಮತಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿನ ೯೭% ಮತಗಳ ಮೂಲಕ ಅನುಮೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅದರ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಸಿಕ್ಕಿಂ ಅನ್ನು ತನ್ನ ೨೨ ನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನಮತಸಂಗ್ರಹದ ನಡುವಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೆಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಸಿಕ್ಕಿಂ ಭಾರತ ಒಕ್ಕೂಟದ ಜೊತೆಗೆ ೨೨ನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾ ತತ್ವ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತತ್ವ
ಬಹುತೇಕ ರಾಜ ಒಡೆತನಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥತೆಯಿಂದಾಗಿ ಭಾರತವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕೀಕೃತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಕೆಲವು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಮಿಕ್ಕವುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕತವಾದಿಗಳ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಂಗೆಯು ೧೯೮೦ರಿಂದೀಚೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಹತ್ವದ ಕಾಶ್ಮೀರ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದವು.
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತವಾದದ ಚಳುವಳಿಯು ಸಹ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಂಡಿದ್ದಂಥಹ ಭಾರತದ ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿನ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ತ್ರಿಪುರ ಮತ್ತು ಮಣಿಪುರದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಿತು. ಹಲವು ಪಂಡಿತರು ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ದಂಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತವಾದದ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಗಡಿಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಭಾವಿಸಿದರು, ರಾಜ ಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವ ಈ ನಿಶ್ಚಿತ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಣಾಮಾತ್ಮಕ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಹಿನ್ನಡೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು, ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳ ಅಭಿಲಾಷೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದ್ದು ಅಲ್ಲದೆ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬರುವ ಭಾರತದ ಇನ್ನಿತರ ಭಾಗದ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದುದ್ದೆ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಹಳೆಯ ರ‍ಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಏಕೀಕೃತಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಲವು ಮಹತ್ತರ ಚಳುವಳಿಗಳು ಸಹ ನಡೆದವು. ಏಕೀಕೃತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಳೆ ಹೈದ್ರಬಾದ್ ರಾಜ್ಯದ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವ ತೆಲಂಗಾಣ ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಹಾಗು ಹಲವು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಂಯೊಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬೇಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪುನರಚನಾ ಸಮಿತಿಯು ಮೂಲದಲ್ಲಿ ತೆಲಂಗಾಣವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಗಡಿ ಭಾಗದ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯ ಅಸ್ಥಿತ್ವದ ಭಾಗವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಕಾರ್ಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ತರಬೇಕಾಗಿ ಶಿಫಾರಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿತ್ತು. ಈ ಶಿಫಾರಸ್ಸನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ನಿರಾಕರಿಸಿತು, ಮತ್ತು ತೆಲಂಗಾಣವನ್ನು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಭಾಗವನ್ನಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು. ಏರ್ಪಟ್ಟ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ೧೯೬೦ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚಳುವಳಿಯು ತೆಲಂಗಾಣ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯನಿರ್ಮಾಣದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿತು. ಸಂಯುಕ್ತ ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ೨೦೦೯ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಅದೆ ತರಹದ ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮಹರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿಧರ್ಭ ಪ್ರಾಂತ್ಯ ಹಳೆಯ ನಾಗ್ಪುರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹಾಗೂ ಹೈದ್ರಾಬಾದ್ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬೆರರ್‌ ಪ್ರಾಂತ್ಯ ಚಳುವಳಿಗಳು ನಡೆದವು.
ಏಕೀಕರಣದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಸಂಕಷ್ಟದ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ನೋಟ.
ಈ ಲೇಖನವು ವಿಮರ್ಶಿಸುವಂತೆ ಏಕೀಕೃತ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರ ನಡುವೆ ಹಲವು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಂದಿತು. ಸಂಧಾನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಜಿನ್ನಾ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್‌ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗುಳಿಯುವಲ್ಲಿ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು. ಭಾರತ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಸೇರುವಲ್ಲಿ ನೆಹರು ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ನಿಲುವು ನೇರವಾಗಿ ಜಿನ್ನಾ ಅವರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದಿತು ಇದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಹೈದ್ರಬಾದ್ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ವಿಭಜನೆಯ ನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರ ಜುನಾಗಡ್‌ವನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಕಪಟಾಚಾರವನ್ನು ಎಸಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾತ ಆಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಈ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ಭಾರತವು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಲೀನತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಮಹರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಮತ್ತು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ವರೆಗೂ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಜುನಾಗಡ್‌ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿತಲ್ಲದೆ ಜುನಾಗಡ್‌ಅನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕಾನೂನು ಬದ್ಧ ಪ್ರಾಂತ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರುಗಳಿಂದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಾಗಿ ಹಲವು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಮಂಡನೆಯಾದವು. ರಾಜ್‌ಮೊಹನ್‌ ಗಾಂಧಿಯ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಒಪ್ಪಂದವೊಂದು ಪಟೇಲ್‌ ಅವರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಅದೇನೆಂದರೆ ಮೊಹಮದ್‌ ಆಲಿ ಜಿನ್ನಾ ಅವರು ಜುನಾಗಡ್‌ ಮತ್ತು ಹೈದ್ರಾಬಾದ್‌ವನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮಪಟೇಲ್‌;ಎ ಲೈಫ್ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಜಿನ್ನಾ ಅವರು ಜುನಾಗಡ್ ಮತ್ತು ಹೈದರಾಬಾದ್ ತೊಡಕನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಗಾಂಧಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಂತೆ ಅವರು ಜುನಾಘಢ ಮತ್ತು ಹೈದರಾಬಾದ್‌‌ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು ಕಾರಣ ಬಹುಪಾಲು ಮುಸ್ಲಿಮರಿದ್ದ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆಂಬುದಾಗಿ ಇವರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಜುನಾಗಡ್‌ನ ಬಹಹುದ್ದಿನ್ ಕಾಲೇಜ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಟೇಲ್ ನೀಡಿದ ಉಪನ್ಯಾಸದಂತೆ ಅವರು ಹೈದರಾಬಾದ್‌ಅನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ನಾವೂ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದಿದ್ದರು, ಇವರು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಯೋಜನೆ ಜವಬ್ದಾರಿಯುಲ್ಲದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯು ಪಟೇಲ್‌ರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಭಾರತದ ಧೋರಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನೆಹರು ಅವರಿಂದ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಆದರೆ ಈ ಉಭಯ ನಾಯಕರು ಜಿನ್ನಾ ಅವರ ಮೇಲೆ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕಾರಣ ಜಿನ್ನಾ ಅವರು ಜೋದ್‌ಪುರ್, ಭುಪಾಲ್ ಮತ್ತು ಇಂದೂರ್‌ನ ರಾಜರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರ ಸಾಧ್ಯವಾದ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಓಲೈಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಧುನಿಕ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಸಹ ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಲಾರ್ಡ್‌ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಕಾಲದಲ್ಲಿನ ವಿಲೀನತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮರು ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೊಪ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್‌ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವಂತೆ ಅವರು ಸಹಿ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ನಾಯಕರುಗಳು ವಿಲೀನ ಪತ್ರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತ್ಯರ್ಥದ ಬಗ್ಗೆ ಒಮ್ಮತದ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ ಆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ೧೯೪೮ಮತ್ತು ೧೯೫೦ರ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕೀಕರಣ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ವಿಲೀನತೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದರ ಹೊರತಾಗಿ ೧೯೪೮ -೧೯೫೦ರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ವಿಲೀನ ಪತ್ರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳದ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತವಾದ ಭರವಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಳಾಡಳಿತದ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಮತ್ತು ರಾಜ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್‌ನಿಂದ ರ‍ಾಜರುಗಳಿಗೆ ನೀಡಾಲಾಯಿತು. ಮೆನನ್ ನಮೂದಿಸಿದಂತೆ ವಿಲೀನಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿನ ಪೂರ್ವಾವಧಿಯ ಗಡುವಿನ ಬದಲಾವಣೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ರಾಜರುಗಳಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಕೊಪ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್‌ ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಳೆದಿದ್ದರು ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಹೊರ ದೇಶದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಜರುಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಮಾಡದೆ ಎರಡನೆ ಅವಕಾಶವೆ ಇಲ್ಲದಾಗಿತ್ತು ಈ ಹೊರತಾಗಿಯು ಕೆಲವು ರಾಜರುಗಳು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಅಸಂತೋಷವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಇವರು ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಂಟನ್‌ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆಯು ವಿಮರ್ಶಿ ಸಿದ್ದಾರೆ.ಅವರು ಮಾದರಿಯಾದಂಥಹ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹಿದಿತ್ತು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ರಾಜರುಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮಟುಕುಗೊಳಿಸುವಾಗ ಷರತ್ತು ಬದ್ಧ ಒಪ್ಪಂದ ಅಥವಾ ಚೌಕಾಶಿ ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ ಬರವಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಮುಸಕ್ ಮತ್ತು ಕೊಪ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್‌ರು ವಿಮರ್ಶೆ ಮಂಡಿಸುವಂತೆ ರಾಜರುಗಳು ಏಕೆ ತಮ್ಮ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸಿ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದರಾದರೆಂದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷ್‍ರಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಲುಂಬಿ ಹೇಳುವಂತೆ ರಾಜ ಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪರಿಸರವು ಅಧಿಕಾರ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾದ ನಂತರವು ಇದ್ದರೆ ಅದು ಸ್ವಾತಂತ್ರದ ಅಸ್ಥಿತ್ವಕ್ಕೆ ನೆಲೆಗೊಡಲಾರದು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಅಳಿವು ಅವಶ್ಯಆಗಿದ್ದಿತು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಾಡಳಿತ ರಾಜ್ಯಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಏಕೀಕೃತಗೊಂಡು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಂಟನ್‌ಗೆ ದಿಗ್ವಿಜಯವನ್ನು ತಂದವು. ಹಲವು ರಾಜರುಗಳ ಜಾಣತಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳು ಕೇಳಿ ಬಂದವು. ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕೆಲವರುರಾಜಾಡಳಿತವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅವರು ಇದರಲ್ಲಿ ಅಪಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಏಕ ರೂಪದ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ರಾಜಾಕೀಯ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಭಾರತ ಒಕ್ಕೂಟದೊಂದಿಗಿನ ಏಕೀಕರಣವು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಹಾಗೂ ತಮಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದಿತು. ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ಏಕೀಕರಣದ ಕ್ರಮವು ಸಮಾಲೋಚನೆ, ಹೊಸ ಬರವಸೆಯನ್ನು, ಆಮಿಷವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ನೇರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರಿತು. ಈ ಪ್ರಯತ್ನವು ಸ್ಥಳಿಯ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಸ್ವಾರ್ಥ ಮಗ್ನತೆಯರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿದ್ದಂಥಹ ಜನ, ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಯ ಜನಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಮುನಿಸನ್ನು ತಂದಿತ್ತು. ಮನಿಪುರ್ ನಾಗ ಹಿಲ್ಸ್‌ಗಳು ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಮ್ಮತಿ ಸೂಚಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಸಂಯುಕ್ತತೆಯಿಂದ ಹೊರ ಬರುವ ಅಲ್ಲದೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತವಾದದ ಬಗೆಗೆ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು.ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಹೊರ ಉಳಿದಂತೆ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹೊಗಿದ್ದವು. ನಾಗಾ ಮತ್ತು ಮೈಟಿ‌ ಗಳಂಥಹ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳು ಬಲವಂತದಿಂದ ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದ್ದವು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅರಿತುಕೊಂಡಂತೆ ಏಕೀಕರಣ ನಿಯಮಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗವು ಸ್ವಾಯತತ್ತೆಯನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ರ‍ಾಜ್ಯ ರಚನೆಯ ಆಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರು ಹೊಸ ರಾಜ್ಯಗಳ ರೂಪಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ರಾಜ್ಯಗಳು ಹಲವು ಜನಾಂಗಗಳಿಂದ ಹಲವು ತರಹದ ಜನಾಂಗೀಯ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು.
ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು
ವರ್ಗ:ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸ ವರ್ಗ:ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತ ವರ್ಗ:ಭಾರತ ರಾಜಕೀಯದ ಏಕೀಕರಣ ವರ್ಗ:ನೆಹರೂ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗ:ರಾಜಕೀಯ
ದೊಡ್ಡೇರಿ ವೆಂಕಟಗಿರಿ ರಾವ್
ಪರಿಚಯ
ದೊಡ್ಡೇರಿ ವೆಂಕಟಗಿರಿರಾವ್ ಇವರು ಶಿವಮೊಗ್ಗಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೆಳದಿಯಲ್ಲಿ ೧೯೧೩ ಡಿಸೆಂಬರ ೨೮ರಂದು ಜನಿಸಿದರು .ಇವರ ತಂದೆ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ; ತಾಯಿ ರುಕ್ಮಿಣಿ. ದೊಡ್ಡೇರಿ ವೆಂಕಟಗಿರಿರಾವ್ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರಾದಂತೆ, ಚಿತ್ರಗ್ರಹಣ ಪ್ರವೀಣರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಇವರು ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫಿ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. ಇವರ ಎರಡು ಕಾದಂಬರಿಗಳು, “ಸಂಪ್ರದಾನ”, “ದೃಷ್ಟಿದಾನ” ಇವು ಕನ್ನಡ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ ಸುಧಾದಲ್ಲಿ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳು.
ಜನನ/ಜೀವನ
ಡಾ. ಡಿ.ವಿ.ರಾವ್ ಅವರದು ವಿಶಿಷ್ಟ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಬದುಕು. ವೈದ್ಯಕೀಯ, ವ್ಯವಸಾಯ, ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಲೈಂಗಿಕ ಮನೋವಜ್ಞಾನ, ಹೀಗೆ ಹಲವು ಹವ್ಯಾಸವುಳ್ಳವರು. ಮೂಲ ಊರು ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕು ದೊಡ್ಡೇರಿ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿ. ಅವರ ತಾಯಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಸೋದರ ಕೆಳದಿಯ ನಾಡಿಗ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ ಇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ೨೮-೧೨- ೧೯೧೩ರಲ್ಲಿ ಜನನ. ತಂದೆ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ. ಸಾಗರದ ಪುರಸಭೆಯ ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ. ಆಗಲೇ ಪದ್ಯ ಕಥೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಗುರು ಪಂಡಿತ ಅಳಸಿಂಗಾಚಾರ್ಯರು ಇವರನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು. ದೇವುಡು ನರಸಿಂಹ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮಕ್ಕಳ ಪುಸ್ತಕ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇವರ ಅನೇಕ ಕಥೆ, ಕವನಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.
ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ
ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರು. ನಂತರ ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪಂಡಿತ ತಾರಾನಾಥರ ಪ್ರೇಮ ವಿದ್ಯಾ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಆಯುರ್ವೇದ ಶಿರೋಮಣಿ ಡಿಪ್ಲೋಮ ಪದವಿಗಳಿಸಿ ೧೯೩೮ ರಲ್ಲಿ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವ್ಶೆದ್ಯ ವೃತ್ತಿ ಆರಂಭಿ ಸಿದರು. ಕೊಡಗಿನ ಗಣಪಯ್ಯನವರ ಮಗಳು ಸಾವಿತ್ರಮ್ಮ ಅವರನ್ನು ವಿವಾಹವಾದರು. ಮುಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರದಲ್ಲಿ ೩೨ ವರ್ಷ ವ್ಶೆದ್ಯ ವೃತ್ತಿ ಯಲ್ಲಿ ದುಡಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಮೂರುಜನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು.
ಮರಳಿ ಹಳ್ಳಿಗೆ
ವ್ಶೆದ್ಯ ವೃತ್ತಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರಾದ ಸಾಗರದ ಹತ್ತಿರದ ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಬಿ.ದೊಡ್ಡೇರಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲಸಿ ಅಡಿಕೆ ತೋಟದ ವ್ಯವಸಾಯ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳ ಖಾಹಿಲೆಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಹವ್ಯಾಸ :
ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಇವರ ಮುಖ್ಯ ಹವ್ಯಾಸ. ಛಾಯಾಗ್ರಹಣದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ರಾಷ್ಟೀಯ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಕುರಿತು ಅನೇಕ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಸಬರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಛಾಯಾ ಚಿತ್ರಕಲೆ, ಅವರ ಮಹತ್ವದ ಕೃತಿ.
ಕಾಸಿನ ಸರ
ಕಾಸಿನ ಸರ
ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿ ಸರ ಮಾಡಿ ಕತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಭರಣವೇ ಕಾಸಿನ ಸರ. ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ, ಕಂಚು ಹೀಗೆ ಬಗೆ-ಬಗೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳ ಸರವನ್ನು ಪುರುಷರು, ಮಹಿಳೆಯರು ತೊಡುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ವಧು ಚಿನ್ನದ ಕಾಸಿನ ಸರ ತೊಡುವುದು ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಹಿಂದೆ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಐದು, ಹತ್ತು, ಇಪ್ಪತೈದು, ಐವತ್ತು ಪೈಸೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಆಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವುದರಿಂದ ಮಾಲೆಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಇಂದು ಕಾಸಿನ ಸರಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಕಾಸಿನ ಸರವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೀರೆ, ಚೂಡಿದಾರ, ಲಂಗ-ದಾವಣಿ, ಶಾರ್ಟ್, ಗೌನ್, ಪ್ಯಾಂಟ್‍ಗಳ ಜೊತೆಗೆ ತೊಡುತ್ತಾರೆ. ಪೂಜೆ, ಮದುವೆ, ಹಬ್ಬ, ಆಫೀಸ್, ಕಾಲೇಜು, ಶಾಪಿಂಗ್ ಮುಂತಾದ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ದಾರಗಳಿಂದ ಈ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪೋಣಿಸಿ ಉಟ್ಟ ಉಡುಪಿಗೆ ಒಪ್ಪುವಂತೆ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ನಾಣ್ಯಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಮಣಿ, ಮುತ್ತು, ಕನ್ನಡಿ, ಹಾಗೂ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಅಂಟಿಸಿ ಪುಷ್ಪ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರದಂತಹ ರೂಪ ನೀಡಬಹುದು. ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ವೃತ್ತಾಕಾರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಸದೆ, ಚೊಕ್ಕ, ಪಂಚಕೋನಾಕೃತಿ, ಷಟ್ಕೋನ, ಅಷ್ಟಭುಜ, ಹೃದಯಾಕಾರ, ಮನೆಯ ಚಿತ್ರ, ರಾಶಿ ಚಿಹ್ನೆ, ಹಾವು, ಮಿಂಚಿನ ಆಕೃತಿ, ಬಲೂನ್ ಮುಂತಾದ ಆಕಾರಗಳಲ್ಲೂ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಭಿನ್ನವಾದ ಆಕೃತಿಯ ಕಾಸಿನ ಸರಗಳು ಅಂಗಡಿ, ಮಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಆನ್ ಲೈನ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಾಸಿನ ಸರಗಳು ಆಧುನಿಕತೆಯ ರೂಪ ಹೊಂದಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಪ್ಪುವಂತೆ ವಿನೂತನವಾಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ಇಟ್ಟಿವೆ. ಹೊಸ ಮಾದರಿ, ಹೊಸ ಆಕೃತಿ, ಹೊಸ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಪಾಡು ಹೊಂದಿ, ವಿಭಿನ್ನ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನ ಗೆದ್ದಿದೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರ, ನಂಬಿಕೆಗಳು, ಪದ್ಧತಿಗಳು, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಸಂಸ್ಕøತಿಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಕೆಲವು ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕತೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಂತೆ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಅಪೂರ್ವ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವರೂ, ತಯಾರಿಸುವವರೂ, ವಿರಳವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಧೋರಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಅಕ್ಕಸಾಲಿಗರ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆಭರಣಗಳ ವಿಷಯ ಅವರವರ ಮನೋಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟದ್ದಾದ್ದರಿಂದ ಜನ ಹೊಸ ಮಾದರಿಯ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನವೀನ ರೀತಿಯ ಒಡವೆಗಳು ಆ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ವರ್ಗ:ಆಭರಣಗಳು ವರ್ಗ:ಮಹಿಳಾ ಕೇಂದ್ರಿತ ಸಂಪಾದನೋತ್ಸವ ೨೦೧೮
ಕೇಪ್ ಮೇ ವಾರ್ಬ್ಲರ್
ಕೇಪ್ ಮೇ ವಾರ್ಬ್ಲರ್ ( ಸೆಟೊಫಾಗಾ ಟಿಗ್ರಿನಾ ) ನ್ಯೂ ವರ್ಲ್ಡ್ ವಾರ್ಬ್ಲರ್ನ ಒಂದು ಜಾತಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಉತ್ತರ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯು ದಕ್ಷಿಣ ಕೆನಡಾ, ಗ್ರೇಟ್ ಲೇಕ್ಸ್ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ನ್ಯೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. . ಈ ಪ್ರಭೇದವು ಪಶ್ಚಿಮ ಯುರೋಪ್‌ಗೆ ಬಹಳ ಅಪರೂಪದ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿದೆ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೦೧೩ ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಹೆಸರು ಕೇಪ್ ಮೇ, ನ್ಯೂಜೆರ್ಸಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಜಾರ್ಜ್ ಆರ್ಡ್ ನಂತರ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ವಿಲ್ಸನ್ ವಿವರಿಸಿದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಈ ಜಾತಿಯನ್ನು ಕೇಪ್ ಮೇನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ೧೦೦ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮತ್ತೆ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಇದನ್ನು ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ವಲಸಿಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿವರಣೆ
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b2/Cape_May_Warbler_2.jpg/220px-Cape_May_Warbler_2.jpg|left|thumb| ದಕ್ಷಿಣ ಪಾಡ್ರೆ ದ್ವೀಪ - ಟೆಕ್ಸಾಸ್ ಈ ಹಕ್ಕಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾಸೆರಿನ್ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ ನ್ಯೂ ವರ್ಲ್ಡ್ ವಾರ್ಬ್ಲರ್ ಆಗಿದೆ. ಉದ್ದವು ೧೨-೧೪ಸೆಂ.ಮೀ(೪.೭-೫.೫ ಇಂ) ರಿಂದ ಬದಲಾಗಬಹುದು, ರೆಕ್ಕೆಗಳು ೧೯-೨೨ಸೆಂ.ಮೀ(೭.೫-೮.೭ ಇಂ), ಮತ್ತು ದೇಹದ ದ್ರವ್ಯರಾಶಿಯು ೯-೧೭.೩ಗ್ರಾಂ(೦.೩೨-೦.೬೧oz) ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಪ್ರಮಾಣಿತ ಅಳತೆಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಂಗ್ ಸ್ವರಮೇಳವು ೬.೧-೭.೩ ಸೆಂ.ಮೀ(೨.೪-೨.೦ ಇಂ) ಆಗಿದೆ, ಬಾಲವು ೪.೩-೫ ಸೆಂ.ಮೀ(೧.೭-೨.೦ಇಂ) ಆಗಿದೆ, ಬಿಲ್ ೦.೯-೧.೨ಸೆಂ.ಮೀ(೦.೬೭-೦.೭೫ ಇಂ) ಆಗಿದೆ ಮತ್ತು ಟಾರ್ಸಸ್ ೧.೭-೧.೯ ಸೆಂ.ಮೀ(೦.೬೭-೦.೭೫ ಇಂ) ಆಗಿದೆ. ವಯಸ್ಕ ಗಂಡು ಕೇಪ್ ಮೇ ವಾರ್ಬ್ಲರ್ ಕಂದು ಬೆನ್ನು, ಹಳದಿ ಮಿಶ್ರಿತ ರಂಪ್ ಮತ್ತು ಗಾಢ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಳಗಿನ ಭಾಗಗಳು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಗೆರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಹಕ್ಕಿಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಗಂಟಲು ಮತ್ತು ಕತ್ತಿನ ಭಾಗವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಮುಖವು ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನ ಪಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾದ ಚೆಸ್ಟ್ನಟ್ ಪ್ಯಾಚ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಕಿರಿದಾದ ಬಿಳಿ ರೆಕ್ಕೆ ಬಾರ್ ಇದೆ.
ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಅಪಕ್ವವಾದ ಪುರುಷನ ಪುಕ್ಕಗಳು ವಯಸ್ಕ ಪುರುಷನ ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತವೆ, ಬಲವಾದ ತಲೆ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ರಂಪ್, ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ರೆಕ್ಕೆ ಪಟ್ಟಿಯ ಕನಿಷ್ಠ ಸೂಚನೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತವೆ.
ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರ
ಈ ಜಾತಿಯು ಕೀಟನಾಶಕವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪ್ರೂಸ್ ಬಡ್ವರ್ಮ್ ಹೇರಳವಾಗಿರುವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೋನಿಫರ್ ಶಾಖೆಗಳ ತುದಿಗಳಿಂದ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕೇಪ್ ಮೇ ವಾರ್ಬ್ಲರ್ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆರ್ರಿ ಜ್ಯೂಸ್ ಮತ್ತು ಮಕರಂದವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸಲು ವಾರ್ಬ್ಲರ್‌ಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಕೊಳವೆಯಾಕಾರದ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಈ ಹಕ್ಕಿಯ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವು ಕೋನಿಫೆರಸ್ ಕಾಡಿನ ಅಂಚುಗಳು. ಕೇಪ್ ಮೇ ವಾರ್ಬ್ಲರ್‌ಗಳು ಮರದ ಕಾಂಡದ ಬಳಿ ದಟ್ಟವಾದ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಪ್ಪು ಸ್ಪ್ರೂಸ್, ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಪ್ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ೪-೯ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತವೆ. ಈ ಜಾತಿಯು ಯಾವುದೇ ನ್ಯೂ ವರ್ಲ್ಡ್ ವಾರ್ಬ್ಲರ್‌ನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಕ್ಲಚ್ ಅನ್ನು ಇಡಬಹುದು, ಬಹುಶಃ ಏಕಾಏಕಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪ್ರೂಸ್ ಬಡ್‌ವರ್ಮ್‌ನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿನ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ.
ಕೇಪ್ ಮೇ ವಾರ್ಬ್ಲರ್ ಹಾಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ಟಿಎಸ್ಐ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳ ಸರಳ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗಿದೆ. ಕರೆ ಒಂದು ತೆಳುವಾದ ಸಿಪ್ ಆಗಿದೆ. ಈ ಹಕ್ಕಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎತ್ತರದ ಪರ್ಚ್‌ಗಳಿಂದ ಹಾಡುತ್ತದೆ.
ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು
ವರ್ಗ:ಪಕ್ಷಿಗಳು ವರ್ಗ:೧೭೮೯ ವರ್ಗ:ವಿಕಿ ಇ-ಲರ್ನಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಲೇಖನ
ಪಲ್ಕುರಿಕಿ ಸೋಮನಾಥ
ಪಾಲ್ಕುರಿಕೆ ಸೋಮನಾಥ 12 ಮತ್ತು 13 ನೇ ಶತಮಾನದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆ ಬರಹಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಅವರು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯಶಸ್ವಿ ಬರಹಗಾರರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಆ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವನು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಶೈವ (ಹಿಂದೂ ದೇವತೆ ಶಿವ ಭಕ್ತ) ಮತ್ತು 12 ನೇ ಶತಮಾನದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಕ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಮತ್ತು ಅವರ ಬರಹಗಳ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿದ್ದನು ಈ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶ್ಲಾಘಿತ ಶಿವಾವ ಕವಿಯಾಗಿದ್ದರು. .
ಜೀವನ
ಅವರು ಜನ್ಮದಿಂದ ಶೈವರಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಅವನ ಮೂಲತೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆತ್ತವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಂಶದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ಬಸವ ಪುರಾಣ, ಶೈವ ಬರಹಗಾರರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತದೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸದೆ ದೇವರನ್ನು ಶಿವನನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ತಾಯಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ವಿದ್ವಾಂಸ ಬಂದರು ತಮ್ಮಯ್ಯ ಅವರು ಜಂಗಮಾ (ದೇವಿಯ ಶಿವ ಭಕ್ತ) ದಂಪತಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಿದ್ವಾಂಸ ಶೇಷಾಯ 13 ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಿಂದ 14 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಕಾಕತೀಯ ರಾಜ ಪ್ರತಾಪರುದ್ರ II ರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬರಹಗಾರ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಕನ್ನಡ ವಿದ್ವಾಂಸ ಆರ್. ನರಸಿಂಹಚಾರ್ಯ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬರಹಗಳನ್ನು 12 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಸೋಮನಾಥವನ್ನು ಕಾಕತೀಯ ರಾಜ ಪ್ರತಾಪರುದ್ರ I (1140-1196) ಪೋಷಿಸಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಳವು ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ತೆಲಂಗಾಣ ರಾಜ್ಯದ ವಾರಂಗಲ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪಾಲ್ಕುರಿಕೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಗ್ರಾಮವೂ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ (ಕರ್ನಾಟಕ) ಇದೆ..
ಸೋಮನಾಥ ಕವಿ ಮಾತ್ರನಲ್ಲದೆ ಭೃಂಗಿಯ ಅವತಾರನೇ ಆದ ಕಾರಣ ಪುರುಷನೆಂದು ಅನೇಕ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಮೆರೆದ ಮಹಿಮಾವಂಥನೆಂದೂ ವೀರಶೈವ ಪುರಾಣಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಓರುಗಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಸೋಮನಾಥ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗಾಡಿಯ ಎತ್ತುಗಳು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಊರ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸದೆ ಮೊಂಡು ಹಿಡಿದುವಂತೆ. ಆಗ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಆ ಊರಿನ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲ ಮೇಲೆ ವೈಷ್ಣವ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಿದ್ದುದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಆ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಕಾಲ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗಲು ಆ ಬಸವಣ್ಣಗಳು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದುದು ಸಹಜವೇ. ಇದನ್ನು ತಟ್ಟನೆ ಗ್ರಹಿಸಿದ ಸೋಮನಾಥ ಕೆಲವು ಶಿವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ತಾಳೆಗರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆದು ಅವುಗಳನ್ನು ಆ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಇದಿರಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಲು ಆ ಶಿಲಾಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಸೀಳಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು; ಆಗ ಆ ಗಾಡಿಯ ಎತ್ತುಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಓರಗಲ್ಲು ನಗರದೊಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದವು. ಅಂದಿನಿಂದ ಪಾಲ್ಕುರಿಕೆ ಸೋಮನಾಥ ಅನ್ಯ ದೈವ ಕೋಲಾಹಲನೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ. ಇವನ ಕಥೆಯನ್ನೇ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಉಳ್ಳ ಪಾಲ್ಕುರಿಕೆ ಸೋಮೇಶ್ವರ ಪುರಾಣವೆಂಬ ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಗ್ರ್ರಂಥವೇ ಇದೆ. ಇವನಿಗೆ ಅನ್ಯವಾದಕೋಲಾಹಲ, ಅನ್ಯದೈವಕೋಲಾಹಲ, ತತ್ತ್ವವಿದ್ಯಾಕಲಾಪ, ಕವಿತಾಸಾರ ಎಂಬ ಹಲವು ಬಿರುದುಗಳಿವೆ.
ಸೋಮನಾಥ ಬಸವೇಶ್ವರನ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ ಭಕ್ತ. ಬಸವೇಶಸ್ಯ ತನಯಃ ಎಂದು ತನ್ನ ಒಂದು ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಇವನು ಪಾಲ್ಕುರಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಕಳ್ಳೆಯವೆಂಬ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನೆಂದು ಐತಿಹ್ಯ. ಅಲ್ಲಿ ಈತ ಬಸವಣ್ಣನನ್ನು ಗದ್ಯಪದ್ಯಗಳಿಂದ ಸೃತಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಇವನ ಅನೂನಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಪರಮೇಶ್ವರ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಕರೆದರೂ ಹೋಗಲೊಲ್ಲದೆ ಬಸವೇಶ್ವರನ ಕೀರ್ತಿ ಹಬ್ಬಿರುವ ಮತ್ರ್ಯಲೋಕವೇ ತನಗೆ ಪ್ರಿಯವೆಂದು ಹೇಳಿ ಕಳ್ಳ್ಳೆಯದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ಕಡೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಯಲಾದನೆಂದು ಕಥೆ.
ಈತನ ತಂದೆ ವಿಷ್ಣುರಾಮೀದೇವ, ತಾಯಿ ಶ್ರೀಯಾದೇವಿ. ಬಹುಶಃ ಇವರು ಆರಾಧ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಿರಬೇಕು. ಸೋಮನಾಥ ಬಸವೇಶ್ವರನ ಉಪದೇಶ ಸಾರವನ್ನು ಕರ್ಣಾಕರ್ಣಿಕೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿ ಹಾರ್ದಿಕವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ವೀರಮಾಹೇಶ್ವರಚಾರವನ್ನು ಕೈಕೊಂಡವ. ತಾನು ಕಟ್ಟಿಕೂರಿನ ಪೋತಿದೇವರ ಶಿಷ್ಯನೆಂದು ತನ್ನ ಬಸವ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ಈತ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಗಣನಾಮ, ಸದ್ಗುರು ರಗಳೆ, ಶೀಲಸಂಪಾದನೆ, ಚನ್ನಬಸವ ಸ್ತೋತ್ರದ ರಗಳೆ, ಶರಣು ಬಸವ ರಗಳೆ ಎಂಬ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇವೆಲ್ಲ ವೀರಶೈವ ಮತ ತತ್ತ್ವಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾದಂಥವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಹಿರಿಯ ಕಾವ್ಯಸತ್ತ್ವ ಕಾಣಿಸದು. ಸೋಮೇಶ್ವರಶತಕ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕೃತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆಯಾದರೂ ಅದನ್ನು ಬರೆದವ ಪುಲಿಗೆರೆಯ ಸೋಮೇಶ್ವರನೇ ಹೊರತು ಪಾಲ್ಕುಣಿಕೆ ಸೋಮನಾಥನಲ್ಲ.
ಈತನ ಬಸವಪುರಾಣ ಈಗ ಲಭಿಸಿರುವ ಬಸವೇಶ್ವರ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು. ಮೊದಲನೆಯದು ಕನ್ನಡ ಕವಿ ಹರಿಹರನ ಬಸವರಾಜ ದೇವರ ರಗಳೆ. ಆದರೆ ಅದು ಅಪೂರ್ಣ ಕೃತಿ. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಸೋಮನಾಥ ಬಸವೇಶ್ವರನ ಅವತಾರ ಕಥೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಿರ್ಯಾಣದವರೆಗಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಬಸವಣ್ಣನ ಸಮಕಾಲೀನರಾದ ಅನೇಕ ಶಿವಶರಣರ ಪುಣ್ಯಕಥೆಗಳೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿವೆ. ಈ ಕೃತಿಯೇ 1369 ರಲ್ಲಿ ಕೃತಿರಚನೆ ಮಾಡಿದ ಕನ್ನಡ ಭೀಮಕವಿಗೆ ಆಧಾರಗ್ರಂಥ. ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಹರಿಹರನ ಬಸವರಾಜದೇವರ ರಗಳೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೇ ಭೀಮಕವಿ ತೆಲುಗು ಕಾವ್ಯವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪಾಲ್ಕುರಿಕೆ ಸೋಮನಾಥನ ಕೃತಿಯೇ ವೀರಶೈವ ಭಕ್ತ ಜನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯವೂ ಆದರಣೀಯವೂ ಆಗಿದ್ದಿತೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ `ಕವಿ ಬಸವೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಂಡವನಲ್ಲ: ಅವನ ಸಮಕಾಲೀನನೂ ಆಗಿರಲಾರ. ಪ್ರಸ್ತುತಿಕೆಕ್ಕಿನ ಬಸವನೀಚರಿತ 1 ಜೆಪ್ಪಿತಿ ಭಕ್ತುಲ ಚೇವಿನ್ನ ಮಾಡ್ಕಿದಪ್ಪ ಕುಂಡಗನು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಎಂದು ತನ್ನ ಬಸವಪುರಾಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಈತ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ತೋತ್ರಪಾತ್ರನಾಗಿದ್ದ ಬಸವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಭಕ್ತರಿಂದ ಕೇಳಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಹೇಳಿದೆ ಎಂದಿರುವುದರಿಂದ ಬಸವಣ್ಣನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಗಳು, ಶಿಷ್ಯರು ಹೇಳಿದ ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿ ಅವನ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಮೆಚ್ಚಿ ಭಕ್ತಿಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಅವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಲೋಕಾಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಜನಪದ ಕಾವ್ಯದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಪ್ರಚಾರಮಾಡಿದ ಕೀರ್ತಿ ಈತನದು.
ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ ವೀರಶೈವ ವಾಙ್ಮಯದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಪಾಲ್ಕುರಿಕೆ ಸೋಮನಾಥ ಬಹಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣನಾಗಿದ್ದಾನೆ. thumb
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ವರ್ಗ:ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯ ಕವಿ ವರ್ಗ:ತೆಲುಗು ಪ್ರಮುಖರು ವರ್ಗ:ಲಿಂಗಾಯತ
ಬಿಲ್ ಗೇಟ್ಸ್
ವಿಲಿಯಂ ಹೆನ್ರಿ "ಬಿಲ್‌" ಗೇಟ್ಸ್‌ III (ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ 28, 1955ರಲ್ಲಿ ಜನನ) ರವರು ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಭಾವಿ ಉದ್ಯಮಿ, ಪರೋಪಕಾರಿ ಮತ್ತು ಪಾಲ್‌ ಅಲೆನ್‌ ಜೊತೆಗೂಡಿ ತಾವೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ ಎಂಬ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್‌ ಕಂಪನಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ. ಇವರು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಿರಿವಂತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೆಂಬ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ 2009 ರವರೆಗಿನ ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಿರಿವಂತ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ, CEO ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್‌ ವಿನ್ಯಾಸಕನಂತಹ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇವರು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಕಂಪನಿಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಟಾಕ್‌ನ ಪೈಕಿ ಶೇ 8ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ನ ಅತಿಡೊಡ್ಡ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಷೇರುದಾರರೆನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಅವರು ಲೇಖಕ ಇಲ್ಲವೇ ಸಹ-ಲೇಖಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಪರ್ಸನಲ್‌ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಕ್ರಾಂತಿಯ ವಿಶ್ವಪ್ರಸಿದ್ಧ ಉದ್ಯಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಲ್‌ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಒಬ್ಬರು.ಹಲವರು ಇವರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಾದರೂ, ಇವರ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳು ಸ್ಪರ್ಧಾಕ್ಮತೆಯ-ವಿರೋಧಿ ಎಂದು ಉದ್ಯಮದೊಳಗಿನ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಟೀಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿವೆ ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ನ ಕುರಿತಾದ ಟೀಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ).
ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ನಂತರದ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ಬಿಲ್‌ & ಮೆಲಿಂಡ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನದ ಮೂಲಕ ಹಲವು ದತ್ತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಧನ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಹಲವು ಪರೋಪಕಾರಿ ಸಾಹಸಗಳಲ್ಲಿ ಗೇಟ್ಸ್‌ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
2000ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್‌ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ನ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣಾಧಿಕಾರಿ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದರು. ಇದರ ನಂತರ ಕೇವಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಉಳಿದ ಇವರು ಮುಖ್ಯ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ವಿನ್ಯಾಸಕ ಎಂಬ ನೂತನ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ತಾವು ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ನ ಪೂರ್ಣಕಾಲಿಕ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ಅರೆಕಾಲಿಕ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹಾಗೂ ಬಿಲ್‌ & ಮೆಲಿಂಡ ಗೇಟ್ಸ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ‌ದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಪೂರ್ಣಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ 2006ರ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಇವರು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ವಿನ್ಯಾಸಕರಾಗಿದ್ದ ರೇ ಓಝೀಹಾಗೂ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳ ಮುಖ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯಾದ್ದ ಕ್ರೇಗ್ ಮುಂಡೀಯವರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದರು. 2008ರ ಜೂನ್‌ 27 ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿನ ಬಿಲ್‌ ಗೇಟ್ಸ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ಣಕಾಲಿಕ ದುಡಿಮೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದರು. ಈಗ ಅವರು ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್‌ನ ಅಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
ಬಾಲ್ಯ ಜೀವನ
ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ದಲ್ಬೈಒದ್ ಜರ್ಮನ್, ಐರಿಷ್, ಸ್ಕಾಟಿಷ್ ತಲೆಮಾರಿನ ವಿಲಿಯಂ ಎಚ್. ಗೇಟ್ಸ್, Sr. ಮತ್ತು ಮೇರಿ ಮ್ಯಾಕ್ಸ್‌ವೆಲ್‌ ಗೇಟ್ಸ್‌ ದಂಪತಿಗಳ ಮಗನಾಗಿ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್‌ನ ಸಿಯಾಟಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಜನಿಸಿದರು. ಇವರದು ಮೇಲ್ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬ; ಇವರ ತಂದೆ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ವಕೀಲರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಇವರ ತಾಯಿ ಫಸ್ಟ್‌ ಇಂಟರ್‌ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಸಿಸ್ಟಮ್‌ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್‌ ವೇ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲೊಬ್ಬರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಜೆ. ಡಬ್ಲ್ಯು. ಮ್ಯಾಕ್ಸ್‌ವೆಲ್, ನ್ಯಾಷನಲ್‌ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. ಗೇಟ್ಸ್‌ಗೆ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ (ಕ್ರಿಸ್ಟಿಯಾನ್ನೆ) ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬರು ಅಕ್ಕ ಮತ್ತು ಲಿಬ್ಬಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬರು ತಂಗಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಇವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿನ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಹೆಸರಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ವಿಲಿಯಂ ಗೇಟ್ಸ್‌ III ಅಥವಾ "ಟ್ರೇ" ಎಂದೇ ಅವರನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ತಂದೆ ತಮ್ಮದೇ ಹೆಸರಿನ ಮುಂದಿದ್ದ III ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಪ್ರತ್ಯಯವನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇವರು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ತಮ್ಮ ಮಗ ಕಾನೂನು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕೆಂಬುದು ಗೇಟ್ಸ್ ಪೋಷಕರ ಬಯಕೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಇವರು ತಮ್ಮ 13ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೇಕ್‌ಸೈಡ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ ಎಂಬ ಒಂದು ಮೀಸಲು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಗೆ ದಾಖಲಾದರು. ಇವರು ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಶಾಲೆಯ ಮದರ್ಸ್‌ ಕ್ಲಬ್‌, ಲೇಕ್‌ಸೈಡ್‌ ಕೊಕ್ಕ್ಗ್ಕ್ಗುಜರಿ ಮಾರಾಟದಿಂದ ಬಂದ ಆದಾಯವನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ASR-33 ಟೆಲಿಪ್ರಿಂಟರ್‌ ಸಾಧನ‌ ಮತ್ತು ‌ಜನರಲ್ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್(GE) ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಸಮಯದ ಒಂದು ವಿಭಾಗವನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿತು. ಗೇಟ್ಸ್‌ BASICನಲ್ಲಿ GE ಸಿಸ್ಟಮ್‌ನ್ನು ಪ್ರೋಗ್ಯ್ರಾಮ್‌ ಮಾಡಲು ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇವರಿಗೆ ಗಣಿತ ತರಗತಿಗಳಿಂದ ವಿಯಾಯಿತಿ ದೊರೆಯಿತು. ಇದೇ ಯಂತ್ರದ ಮೇಲೆ ಗೇಟ್ಸ್‌ ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್‌ ಅನ್ನು ಬರೆದರು. ಇದು ಟಿಕ್‌-ಟ್ಯಾಕ್‌-ಟೋ ಎಂಬ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚೌಕದಾಟದ ಅಳವಡಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಕುಳಿತು ಬಳಕೆದಾರರು ಆಟಗಳನ್ನಾಡಲು ಇದು ಅವಕಾಶ ಒದಗಿತು. ಈ ಯಂತ್ರದಿಂದ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಾಂಶದ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು (ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್‌ ಕೋಡ್‌ಗಳನ್ನು) ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವ ಇದರ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯ ಪರಿಯಿಂದ ಗೇಟ್ಸ್‌ರವರು ಮೋಡಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದರು. ತನ್ನ ವಿಚಾರ ಮಂಥನದಿಂದ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅವರು ಆ ಕುರಿತು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ, "ಈ ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟುತನದಿಂದ ಕೂಡಿರುವಂಥಾದ್ದೇನೋ ಇತ್ತು" ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಮದರ್ಸ್ ಕ್ಲಬ್‌ನ ದೇಣಿಗೆ ಖಾಲಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಗೇಟ್ಸ್‌ ಮತ್ತು ಇತರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು DEC PDP ಮಿನಿಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ವಿವಿಧ ವಿನ್ಯಾಸದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಮಯವನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಈ ಸಿಸ್ಟಮ್‌ಗಳಲ್ಲೊಂದಾದ PDP-10, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸೆಂಟರ್‌ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್‌ (CCC)ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸೇರಿತ್ತು. ಈ ಕಂಪನಿಯು ಲೇಕ್‌ಸೈಡ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ನ ನಾಲ್ವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾದ ಗೇಟ್ಸ್‌, ಪಾಲ್‌ ಅಲೆನ್‌, ರಿಕ್ ವೀಲ್ಯಾಂಡ್‌, ಮತ್ತು ಕೆಂಟ್‌ ಇವಾನ್ಸ್‌ರವರ ಮೇಲೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಅವಧಿಗೆ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಹೇರಿತ್ತು. ಉಚಿತವಾದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಕಾಲಾವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಪರೇಟಿಂಗ್‌ ಸಿಸ್ಟಂನಲ್ಲಿದ್ದ ನ್ಯೂನತೆಗಳ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಂಪನಿಯು ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದುಹಾಕಿದ ನಂತರ ಈ ಬಹಿಷ್ಕಾರವನ್ನು ಹೇರಿತ್ತು.
ನಿಷೇಧದ ಅವಧಿ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ತಮಗೆ ಬೇಕಿರುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನ ಕಾಲಾವಕಾಶಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ CCCಯ ತಂತ್ರಾಂಶದಲ್ಲಿರುವ ನ್ಯೂನತೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದುಕೊಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾವವನ್ನು ಈ ನಾಲ್ವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮುಂದಿಟ್ಟರು.
ಟೆಲಿಪ್ರಿಂಟರ್‌ ಮೂಲಕವಾಗಿ ಸಿಸ್ಟಮ್‌ ಅನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲು, CCCಯ ಕಚೇರಿಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದ ಗೇಟ್ಸ್‌, ಸಿಸ್ಟಮ್‌ನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಪ್ರೋಗ್ರ್ಯಾಮ್‌ಗಳ ಮೂಲ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು (ಸೋರ್ಸ್‌ ಕೋಡ್‌) ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಪ್ರೋಗ್ರ್ಯಾಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ FORTRAN, LISP ಹಾಗೂ ಯಂತ್ರಭಾಷೆ (ಮೆಷೀನ್‌ ಲಾಂಗ್ವೇಜ್‌)ಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರೋಗ್ರ್ಯಾಮ್‌ಗಳೂ ಸೇರಿದ್ದವು.
CCC ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗಿನ ಇವರ ಸಂಬಂಧವು ಕಂಪನಿ ಉದ್ಯಮದಿಂದ ಹೊರಗುಳಿಯುವವರೆಗೂ, ಅಂದರೆ, 1970ರವರೆಗೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಇದರ ನಂತರದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಇನ್‌ಫರ್ಮೇಷನ್‌ ಸೈನ್ಸಸ್‌ ಇಂಕ್‌ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಲೇಕ್‌ಸೈಡ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ನ ಈ ನಾಲ್ಕು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, COBOLನಲ್ಲಿ ಸಂಬಳದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯ (ಪೇ ರೋಲ್‌) ಪ್ರೋಗ್ಯ್ರಾಮ್‌ ಒಂದನ್ನು ರಚಿಸಲು ಅವಕಾಶನೀಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಕಾಲಾವಕಾಶ ಹಾಗೂ ರಾಯಧನವನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿತು.ಪ್ರೋಗ್ರ್ಯಾಮ್‌ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದನಂತರ, ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಶಾಲೆಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಪ್ರೋಗ್ರ್ಯಾಮ್‌ನ್ನು ಬರೆದರು.ಬಹುತೇಕ ಹುಡುಗಿಯರೇ ತುಂಬಿದ್ದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಕೂರಿಸಲೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವರು ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದರು. ಈ ಕುರಿತು ಅವರು ನಂತರ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, "ನಾನು ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಯಂತ್ರವೊಂದರಿಂದ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು" ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ತಮ್ಮ 17ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗೇಟ್ಸ್‌, ಇಂಟೆಲ್ 8008 ಪ್ರೊಸೆಸರ್‌ ಅನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ ಕೌಂಟರ್‌ಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಸ್ನೇಹಿತ ಅಲೆನ್‌ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಟ್ರ್ಯಾಫ್‌-ಓ-ಡಾಟ ಎಂಬ ಹೊಸ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿದರು. 1973ರ ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ U.S.ನ ಹೌಸ್‌ ಆಫ್ ರೆಪ್ರೆಸೆಂಟೇಟಿವ್ಸ್‌‌ನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ದೂತನಾಗಿ ಗೇಟ್ಸ್‌ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.