cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನ
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ವಿಧಾನಗಳು
೩)ವೆಚ್ಚದ ಗಣತಿ ವಿಧಾನ(Expenditure method):ಈ ವಿಧಾನದ ಪ್ರಕಾರ, ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಜನರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಒಟ್ಟು ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕೂದಿಸಿದರೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.ಜನರು ತಮ್ಮ ಆದಯವನ್ನು ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ.೧)ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಅನುಭೋಗಿ ಸರಕುಗಳ ಮೇಲೆ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.೨)ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ಉದ್ಯಮ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸಾಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡು, ಹೂಟೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ.ಆದುದರಿಂದ ಜನರ ಅನುಭೋಗದ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಉಳಿತಾಯಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಜನರ ಅನುಭೊಗದ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಹೂಟೆಯ ಮೊತ್ತಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸಿದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನವನ್ನು ಅಳೆಯುವಾಗ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ತೊಂದರೆಗಳು
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ,ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೆಯ ಬಗೆಗೆ ವಿವರವಾದ, ಸರಿಯಾದ ನಂಬಲರ್ಹವಾದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಲಭ್ಯವಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನವನ್ನು ಅಳೆಯುವಾಗ ಎದುರಿಸಲ್ಪಡುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನದ ಅಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆ
ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ವಿವಿಧ ಉತ್ಪಾದನಾಂಗಗಳ ಮಾಲಿಕರಿಗೆ ಅವರು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ.ಇದರಿಂದ ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಬರುವ ವರಮಾನವು ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳ ಜನರಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಹೋಗುತ್ತದೆ. thumbnail| ಪ್ರಪಂಚದ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವರಮಾನದ ಅಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆ
ವರಮಾನದ ಅಸಮಾನತೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳು
thumbnail|
ವರಮಾನದ ಅಸಮಾನತೆಯ ನಿವಾರಣೋಪಾಯಗಳು
ಅನೇಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಂಡಿವೆ ಈ ಕೆಳಗಿನವುಗಳು ಮುಖ್ಯ ವಿಧಾನಗಳಾಗಿವೆ:
ಶ್ರೀಮಂತರ ವರಮಾನ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು.
ಅಧಿಕ ವರಮಾನವುಳ್ಳ ಶ್ರೀಮಂತರ ವರಮಾನ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುಲು ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಬಡವರ ವರಮಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು
ಕಡಿಮೆ ವರಮಾನದವರ ಮತ್ತು ಬಡವರ ವರಮಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಜೀವನ ಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಿಸಲು,ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಮಾಜವಾದಿ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು
ಬಂಡವಾಳ ಪ್ರಭುತ್ವ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಾವಾಕಾಶವಾಗಿ ಸಮಾಜವಾದಿ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಸರಕಾರವು ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಕೊಳ್ಳುವುದು.ಸರಕಾರವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು.
ಹೊರಗಿನ ಕೊಂಡಿಗಳು
ಆಧುನಿಕ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ-ಕೆ.ಡಿ.ಬಸವ
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನ
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವರಮಾನವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ವಿಧಾನಗಳು
ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ
ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ ಎಂದರೆ ಹೊಟ್ಟೆದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಗಗಳ ಇಲ್ಲವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂಗಗಳ ರೋಗಗಳಿಗಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ (ಆಪರೇಷನ್) ಮಾಡುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆ (ಸರ್ಜರಿ ಆಫ್ ಅಬ್ಡೊಮೆನ್). ಈ ಭಾಗದ ಅಂಗಗಳ ರೋಗಗಳ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಆಯಾ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲಿನ (ಪಿತ್ತಕೋಶ, ಪಿತ್ತದ ನಾಳಿ, ಈಲಿಯ ರೋಗಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ) ಲೇಖನಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಜಠರಗರುಳಿನ ರೋಗಗಳು ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಲು ಬಂದಿದೆ.
ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲ
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಕೊಯ್ಸಿಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮಂದಿ ನೋವಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಉಳಿದವರು ಆಮೇಲಿನ ಸೊಂಕುಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನೋವನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಅರಿವಳಿಕೆಗಳಾದ (ಅನೀಸ್ತೆಟಿಕ್ಸ್) ಈಥರೂ (1846) ಆಮೇಲೆ ಕ್ಲೋರೋಫಾರ್ಮೂ (1847) ಬಂದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ತೊಡಕು ಕಳೆಯಿತು. ಅದರೂ ಲಿಸ್ಟರನ ಕಾರ್ಬಾಲಿಕಾಮ್ಲದ ತೆರನ ನಂಜುರೋಧಕ (ಆಂಟಿಸೆಪ್ಪಿಕ್) ಮದ್ದುಗಳು ಜಾರಿಗೆಬರುವ ತನಕ (1867) ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯಾನಂತರದ ಸೊಂಕುಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲೂ ಕಳೆಯಲೂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ನೂತನ ಪದ್ಧತಿ
ಮುಂದಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ನಂಜಿಗೆ ದಾರಿಕೊಡದ, ನಂಜಿರದ (ಎಸೆಪ್ಟಿಕ್) ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯವೇ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದುದರಿಂದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸುಧಾರಿಸಿತು. ನೋವು ಕಳೆವ ಹಾಗೂ ಅರಿವಳಿಸುವ ಮದ್ದುಗಳು, ರೋಗಿಗೆ ಅವನ್ನು ಕೊಡುವ ವಿಧಾನಗಳು ಚೆನ್ನಾದಂತೆಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ರೋಗಿಗೆ ಅಪಾಯವಾಗದಂತೆ ಅವಸರವಿಲ್ಲದೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಅನುವಾಯಿತು. ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ರೋಗಿಯನ್ನು ಅದಕ್ಕೊಡ್ಡುವ ಮುಂಚೆಯೂ ಆಮೇಲೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವಂತಾದ್ದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು. (ನೋಡಿ- ಅರಿವಳಿಕೆ,-ಅರಿವಳಿಕಗಳು). ರೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಲ್ಫಮದ್ದುಗಳ, ಜೀವಿರೋಧಕಗಳ (ಅಂಟಿಬಯೋಟಿಕ್ಸ್) ಅಗಾಧ ಗುಣಗಳು ಗೊತ್ತಾದಾಗಿನಿಂದ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯಾನಂತರದ ಸೊಂಕುಗಳು ಇಲ್ಲವಾದುವು. ಹಾಗೇ ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯದ ಅಪಾಯವೂ ತೀರ ತಗ್ಗಿತು.
ವೈಶಿಷ್ಠ್ಯ
ಉದರದಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಆರಿಸಿದವೋ ತುರ್ತಿನವೋ ಆಗಿರಬಹುದು. ಮೊದಲೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಬೇಕೆಂದೇ ಗೊತ್ತುಪಡಿಸಿದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದು ಆರಿಸಿದ್ದು. ಆದರೆ ಯಾವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ, ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಗಳೂ ಸಿಗದೆ ತತ್‍ಕ್ಷಣ ಅಥವಾ ಮುಂದಿನ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ್ದು ತುರ್ತಿನದು. ಎಷ್ಟೋವೇಳೆ ರೋಗದ ಗುರುತು ಸರಿಯಾಗಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಹೊಟ್ಟೆ ಕೊಯ್ಯುವ ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಧರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೇಳೆ ಉದರಕೊಯ್ಸೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ (ಲ್ಯಾಪರಾಟೊಮಿ) ಉದರವನ್ನು ಕೊಯ್ದು ಒಳಗೆ ಇಣಿಕಿಹಾಕುವ ತನಕ ಯಾವ ಅಂಗಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಿರದು; ಕೇವಲ ಊಹೆ ಚಿಂತೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಉದರವಂತೂ ಎಷ್ಟೋವೇಳೆ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯನಿಗೂ ಸೋಜಿಗದ ಕಣವೇ.
ಜಠರ, ಕರುಳುಗಳು
ಸೂರ್ಯ ವಾದ್ಯ-ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ
ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ ಜನಪದ ಚರ್ಮವಾದ್ಯಗಳಾದ 'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ' ಮತ್ತು 'ಚಂದ್ರವಾದ್ಯ' ಪ್ರಕಾರವು  ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮುಕುಟವಾದ್ಯಗಳು  ಇತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಈ ವಾದ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಠ, ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸುಮಾರು 1940-ರ ದಶಕದ ಲ್ಲಿ ಈ ಮುಕುಟವಾದ್ಯಗಳನ್ನು (ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ)ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಪಂಚವಾದ್ಯಗಳ ಜತೆಯಾಗಿ ಅಥವಾ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಉತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ  ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ಫರೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.
ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ
ವೈಶಿಷ್ಠ್ಯ
ಚಿಕ್ಕ ಕರುಳು, ಹೆಗ್ಗರುಳು (ಕೋಲನ್) ಜಠರಗಳ (ಸ್ಟಮಕ್) ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ.
ಸೂರ್ಯ ವಾದ್ಯ-ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ
ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ: ಎಂಟು ಹತ್ತು ಇಂಚು ವ್ಯಾಸವುಳ್ಳ ಕಬ್ಬಿಣ ಅಥವಾ ಹಿತ್ತಾಳೆಯ ಬಳೆಗೆ ಆಡಿನ ಚರ್ಮದ  ಹೊದಿಕೆ ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿ, ವಾದ್ಯಕಾರ ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತಲೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ವಾದ್ಯಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶೇಷ ಕೊಂಡಿಗಳಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುವುದು. ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಾಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಈ ವಾದ್ಯವನ್ನು  'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಮುಕುಟವಾದ್ಯ ಕೊಂಚ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕೃತಿಯನ್ನು ಹೋಲುವಂತೆ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ತೋರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ 'ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ' ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಸೂರ್ಯ ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರಾಕೃತಿಯ ಈ ಎರಡೂ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು 1982ರಲ್ಲಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಮಠ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಾಗಿದೆ. (ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಹಿತಿ-4-4-1982).
ಅವಿಭಜಿತ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿನ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿದ್ದ ಅಂಗಭೋಗ ಮತ್ತು ರಂಗಭೋಗ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿಬಲಿ (ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ) ಬರುವಾಗ ಲಘು ಕುಣಿತವು ತಂತ್ರಿಗಳಿಂದ ಜರುಗುತಿತ್ತು. ಈ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ದೇವಡಿಗ ಯಾನೆ ಶೇರಿಗಾರ ವಂಶಸ್ಥರು ಅಥವಾ ಪಾಟಳಿಗಳೆಂಬ ವರ್ಗದವರು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನರ್ತನಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಇದರ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಮುಕುಟವಾದ್ಯ ಬಳಸುತಿದ್ದುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ದೇವರ ಬಲಿ-ಉತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ವಾದ್ಯವನ್ನು (ಸೂರ್ಯ-ವಾದ್ಯಕಾರ) ನುಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಚಾಮರ ಸೇವೆಯ ನರ್ತಕಿಯರು ದೇವರ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಹಿಮ್ಮುಖ ನಡಿಗೆಯಿಂದ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. (ಇಂದು ಈ ಬಗೆಯ ಸೇವೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮುಕುಟವಾದ್ಯ ನುಡಿಸುವಿಕೆ ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ).
'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ'-ನುಡಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಈ ವಾದ್ಯ ಪರಿಚಯ ಉಳ್ಳವರು ಇಂದು ಕಾಣ ಸಿಗುವುದೇ ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ. ಈ ವಾದ್ಯದ ಧ್ವನಿ ಕಂಚಿನ ಸ್ವರದಂತೆ ನಿನಾದ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮುವುದು  ಈ ನಿನಾದ ಇತರೆ ಚರ್ಮ ವಾದ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದು ಇದರ ವಿಶೇಷತೆ. ಸಧ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮುಕುಟವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುವವರು ಬಹು ವಿರಳವಾಗಿದ್ದು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ '..ಇತ್ತೆಂಬ..'-ಕೋಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿಯೋ ಅಥವಾ ದಾಖಲಾತಿ ಕೇಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ  ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರಬಹುದು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು. ಅವಿಭಜಿತ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ 'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ'-ವನ್ನು ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿ ನುಡಿಸುವ ಏಕೈಕ ಕಲಾವಿದ ಶ್ರೀ ದುಗ್ಗ ದೇವಡಿಗ ಇವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಇವರ ಕಾಲಾನಂತರ ಕೋಟೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ 'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ' ಹೊಂದಿರುವ ಕಲಾವಿದರಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತಿಚಿಗೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಜಾನಪದ ರಂಗ ಕಲೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟ ಕಜಾನಪದ ಮತ್ತು ಯಕ್ಷಗಾನ ಅಕಾಡೆಮಿ ನಡೆಸಿದ ವಾದ್ಯಗಳ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷೀಕರಣಗೊಳಿಸಿದೆ.
ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ
ಕರುಳು
ಸಣ್ಣ ಕರುಳಿನ ಭಾಗಗಳಾದ ದುರಾರ್ಗರುಳು, ಬರಿಗರುಳು (ಜೆಜುನಂ), ಮುರಿಗರುಳುಗಳಲ್ಲಿ (ಐಲಿಯಂ) ಆತಂಕ (ಅಬ್‍ಸ್ಟ್ರಕ್ಷನ್), ಕರುಳ್ನಡುಪೊರೆಯ ಕೂಡುಕರಣಿಕೆ (ಮಸೆಂಟರಿಕ್ ತ್ರಾಂಬೋಸಿಸ್), ಇಲ್ಲವೇ ವಿಷಮ (ಮೆಲಿಗ್ನೆಂಟ್) ಗಂತಿಗಳು ಅವುಗಳೊಳಕ್ಕೂ ನುಗ್ಗಿಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕರುಳು ಕೊಳೆತು ಅಳಿಕೊಳಪು (ಗ್ಯಾಂಗ್ರೀನ್) ಆಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುವುದು. ಕೆಟ್ಟಿರುವ ಕರುಳಿನ ತುಂಡನ್ನು ಕೊಯ್ದು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದೇ ಕಡಿತೆಗೆತ (ರಿಸೆಕ್ಷನ್). ಹೆಗ್ಗರುಳಿನ ರೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕರುಳವಾಳುರಿತ (ಆಪೆಂಡಿಸೈಟಿಸ್), ಏಡಿಗಂತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಹೆಗ್ಗರುಳಿನ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಾದರೂ ಏಡಿಗಂತಿ ಏಳಬಹುದು. ಆಗ ಅದರೊಂದಿಗೇ ಹೆಗ್ಗರುಳಿನ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ಕೊಯ್ತೆಗೆದ ಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದರೆ ಉಳಿದ ಕೊನೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದು ಜೋಡಿಸಬಹುದು. ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮುಂಗೋಡೆಯ ಮೂಲಕ ಮಲ ಹೊರಬೀಳಲು ಕೃತಕ ಕಂಡಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನೆಟ್ಟಗರುಳಲ್ಲೂ (ರೆಕ್ಟಂ), ಇಬ್ಬಂಕದಲ್ಲೂ (ಸಿಗ್ಮಾಯ್ಡ) ಏಡಿಗಂತಿ ಏಳುವುದು ಬಲು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಹೆಗ್ಗರುಳೇ ಅಲ್ಲದೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಣ ಅಂಗಗಳಿಗೂ ಏಡಿಗಂತಿ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಅದು ಇರುವುದು ಎಳೆಯದರಲ್ಲೇ ಗೊತ್ತಾದರೆ ವಾಸಿಮಾಡಲು ಕೊನೆಯಪಕ್ಷ ಐದು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಬದುಕಿಸಿರಲು ಕಟ್ಟಿರುವ ಹೆಗ್ಗರುಳಿನ ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದು ಬಿಡಬಹುದು.
ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೆತ್ತಗಿರುವ ಸ್ನಾಯು ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ತೆಳುವಾಗಿ ಬಲಗುಂದಿ ಕಂಡಿ ಇಟ್ಟಂತಾದರೆ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಒಳಗಿರುವ ಕರುಳಿನ ಸುರುಳಿಗಳು ಹೊರಕ್ಕೆ ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಹೊರಗಣ ಬೂರು (ಎಕ್ಸ್‍ಟರ್ನಲ್ ಹರ್ನಿಯ) ಆಗಬಹುದು. ಹೊಟ್ಟೆಯ ಪೊಳ್ಳಿನೊಳಗೇ ಹೊರಬಿಗಿಪೊರೆಯ (ಪೆರಿಟೋನಿಯಲ್) ಪಟ್ಟೆಗಳ ತಡೆಯಿಂದ ಒಳಗಣ ಬೂರು (ಇಂಟರ್ನಲ್ ಹರ್ನಿಯ) ಆಗಲೂಬಹುದು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ತೊಡಕಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೇಗನೆ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಪಟ್ಟೆಗಳನ್ನೊ ಹೊಟ್ಟೆಗೋಡೆ ಕಂಡಿಯನ್ನೊ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿಡಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲವೇ ಕರಳುಕೊಳೆತಿದ್ದರೆ ಅಷ್ಟನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. (ನೋಡಿ- ಬೂರು)
ಸೂರ್ಯ ವಾದ್ಯ-ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ
ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ವಾದ್ಯ ನುಡಿಸುವ ವಾದ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆರು ಜನ ಕಲಾವಿದರು ಒಂದುಗೂಡಿ ನುಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಂಚವಾದ್ಯಗಳ ಮೇಳ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆಯುವರು. ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ವಾದ್ಯಗಳು  ಮುಖ್ಯವಾಗಿ 'ಡಮರು' 'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ', 'ಚಂದ್ರವಾದ್ಯ', 'ಮುಖವೀಣೆ'(ಎರಡು ಜನ ಕಲಾವಿದರು)  (ಮಹಾರಾಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕ ಗಡಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ  'ಮುಖವೀಣೆ'-ಗೆ 'ಸುಂದರಿ' ವಾದ್ಯ ಎಂತಲೂ ಕರೆಯುವರು) ಮತ್ತು ಕೈ-ತಾಳ ಈ ಸಮಾಗಮದ  ನಾದ ಪಂಚವಾದ್ಯದ ಸಂಗೀತವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿತ್ತು. ಶ್ರೀ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಪ್ಪ (ಸು.1894-1969) ಕಲಾಕಾರರು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಮಠದಲ್ಲಿ ಮುಕುಟವಾದ್ಯ ನುಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಗಳಿಸಿದ ಕಲಾವಿದರಾಗಿದ್ದರು. ಇವರ ತರುವಾಯ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಮುಕುಟವಾದ್ಯ ಬಳಕೆ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ. (ಸಂದರ್ಶನ-ಟಿಪ್ಪಣಿ-4-4-1982)
ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ
ಈಲಿ, ಪಿತ್ತಕೋಶ, ಮಾಂಸಲಿಗಳು
ಗಾಯ, ಪೆಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಬಿರಿದು ಸೀಳಿದ್ದಕ್ಕೂ ಎಕ್ಕಲಕಾಯ್ಜೀವಿ ಜಿಟ್ಟಿ (ಏಕಿನೊಕಾಕಸ್ ಸಿಸ್ಟ್) ಇಲ್ಲವೇ ಏಡಿಗಂತಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲೂ 19ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಟ್ಟಿರುವ ಈಲಿಯ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾಂಸದ ಹಾಗೆ ತುಂಬಿ ಮೆತುವಾಗಿ ರಕ್ತನಾಳಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅಂಗವಾದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಈಲಿ ಹರಿದರೆ ರಕ್ತಸುರಿತ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಬಲು ತಾಪತ್ರಯ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ವಿದ್ಯುತ್ತು ಸುಡಿಗೆಯಿಂದಲೂ (ಎಲೆಕ್ಟ್ರೊಟರಿ) ಪರಿಣಾಮಕರವಾಗಿ ಹೊಲಿಗೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುವುದರಿಂದಲೂ ರಕ್ತಸುರಿತವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವಂತಾದ್ದರಿಂದ ಈಲಿಯ ಮೇಲಿನ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಈಗ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಗುತ್ತಿವೆ. ಪಿತ್ತವನ್ನು ಈಲಿಯಿಂದ ಹೊರ ಸಾಗಿಸುವ ಸಾಗುನಾಳಗಳಿಗೆ (ಡಕ್ಟ್‍ಸ್) ಎಲ್ಲಾದರೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅಡ್ಡಿಯ ಹಿಂದಿನ ಭಾಗದಿಂದ ಕರುಳಿನ ಸುರುಳಿಗೆ ಕೃತಕ ದಾರಿ ಆಗುವಂತೆ ಹೊಲೆಯಲು ಈಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿತೆಗೆವುದು ಈ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಈಗ ಕೈಗೂಡುತ್ತಿವೆ.
ಪಿತ್ತಕೋಶ, ಅದರ ಸಾಗುನಾಳಗಳ ಮೇಲೂ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸೊಂಕಿನಿಂದ ತೀರ ಕೆಟ್ಟಿರುವ ಪಿತ್ತಕೋಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದರೂ ಜೀವಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ. ಪಿತ್ತ ಹೊರಸಾಗುವ ಸಾಗುನಾಳಗಳಿಗೆ, ಹೇಗಾದರೂ ಸರಿಯೆ ಆತಂಕವಾದರೆ ಜಠರ, ಕರುಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಿತ್ತಕೋಶದ ಕಂಡಿ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪಿತ್ತಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು (ಗಾಲ್‍ಸ್ಟೋನ್ಸ್) ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವೇಳೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳವರೆಗೂ ಪಿತ್ತರಸ ಮೈ ಹೊರಕ್ಕೆ ಸುರಿವಂತೆ ಮಾಡಲು ಪಿತ್ತಕೋಶಕ್ಕೂ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹೊರಭಾಗಕ್ಕೂ ಕೃತಕವಾಗಿ ಕಂಡಿ ಇರಿಸಬೇಕಾಗುವುದು. ಈ ಕ್ರಿಯೆಯ ಹೆಸರು ಪಿತ್ತಕೋಶಕಂಡಿಇರಿತ (ಕೋಲಿಸಿಸ್ಟಾಸ್ಟೊಮಿ). ಇದರಲ್ಲಿ ರಬ್ಬರ್ ಚೂರನ್ನು ತೂರಿಸಿದ್ದರೆ ಕಂಡಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದು. ಪಿತ್ತಕೋಶವನ್ನು ಕೊಯ್ದು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದೇ ಪಿತ್ತಕೋಶಕೊಯ್ತೆಗೆತ (ಕೋಲಿಸಿಸ್ಟಕ್ಟೊಮಿ). ಪಿತ್ತಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ಸೊಂಕು ಬೇರೂರಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಕಲ್ಲು ಸೇರದಿರಲೆಂದು ಹೀಗೆ ಕೊಯ್ತೆಗೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪಿತ್ತಕೋಶ, ಜಠರಗಳ ನಡುವೆ ಕೃತಕವಾಗಿ ದಾರಿ ಮಾಡುವುದು ಪಿತ್ತಕೋಶ ಜಠರಕಂಡಿಇರಿತ (ಕೋಲಿಸಿಸ್ಟೊ ಎಂಟರಾಸ್ಟೊಮಿ); ಇದೇ ತೆರನಾಗಿ ಪಿತ್ತಕೋಶ, ಕರುಳುಗಳ ನಡುವೆ ಮಾಡುವುದೇ ಪಿತ್ತಕೋಶ ಕರುಳುದಂಡಿಇರಿತ (ಕೋಲಿಸಿಸ್ಟೊ ಎಂಟರಾಸ್ಟೊಮಿ). ವಿಷಮಗಂತಿ ವಿಪರೀತ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗಿಂದ ಒತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪಿತ್ತ ಸಾಗುನಾಳಕ್ಕೆ (ಕಾಮನ್ ಬೈಲ್ ಡಕ್ಟ್) ತೆಗೆಯಲಾಗದ ಅಡಚಣೆ ಆಗಿರುವ ವೇಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಆಗುತ್ತವೆ. ಮಾಂಸಲಿ ದುರಾರ್ಗರುಳ ಕೊಯ್ತೆಗೆತದಲ್ಲಿ (ಪ್ಯಾಂಕ್ರಿಯಾಟೊಡುಯೇಡಿನೆಕ್ಟೊಮಿ) ಮಾಂಸಲಿಯನ್ನು (ಪ್ಯಾಂಕ್ರಿಯಾಸ್) ದುರಾರ್ಗರುಳಿನ ಒಂದು ಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಹಾಕುವಾಗ ಪಿತ್ತಸಾಗುನಾಳವನ್ನೇ ಬರಿಗರುಳಿನ ಒಂದು ಸುರುಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಲಿದು ಕಂಡಿ ಇರಿಸುವುದುಂಟು.
ಸೂರ್ಯ ವಾದ್ಯ-ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ
ಮುಕುಟವಾದ್ಯದವರ ವೇಷ-ಭೂಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯ
ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ
ಈಲಿ, ಪಿತ್ತಕೋಶ, ಮಾಂಸಲಿಗಳು
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ತೀರ ಸರಳ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಒಂದು ಪಾಲನ್ನೋ ಇಡೀ ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನೋ ತೆಗೆಯಲು ಕೈಹಾಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ.
ಸೂರ್ಯ ವಾದ್ಯ-ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ
ಮುಕುಟವಾದ್ಯ ನುಡಿಸುವವರು (ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ) ಲಿಂಗಧಾರಣೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಎರಡು ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಣಿಯನ್ನು ಲಾಂಛನವಾಗಿ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿರಬೇಕು. ವೀರಶೈವ ಪಂಗಡದ ಮೊತ್ತೊಂದು ವರ್ಗ ಪಂಚಮಶಾಲಿ ಬೆಡಗಿನವರು ಒಂದು ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಕಾಯಿ ಮಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಲಿಂಗಾಧಾರಣೆ ದೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾದರೆ ಮುಕುಟವಾದ್ಯ ನುಡಿಸಲು ಧಾರ್ಮಿಕ  ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಕಲಾವಿದರು ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ದೋತ್ರ (ಪಂಚೆ) ಜುಬ್ಬ (ಕುರ್ತ) ಹಾಗೂ ತಲೆಗೆ ಕೆಂಪು ರುಮಾಲು ಧರಿಸಿ, ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಮುಕುಟವಾದ್ಯ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಕುಟವಾದ್ಯಗಳಾದ 'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ' 'ಚರ್ಮವಾದ್ಯ'-ಗಳಿಗೆ ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹೊರಮೈ ಕವಚವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದುದಾಗಿ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ. ಇಂದು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ ಲಭ್ಯ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಆಡಿನ ಚರ್ಮ ಬಳಸುವುದು ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿದೆ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಈ ವಾದ್ಯಗಳ ಅಲಂಕರಣಕ್ಕಾಗಿ 1962ರ ತರುವಾಯ ಕೆಂಪು, ನೀಲ, ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಕುಚ್ಚುಗಳನ್ನು ವಾದ್ಯದ ಹೊರಭಾಗಕ್ಕೆ  ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಳಿಸಿರುವರು.
ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ
ಈಲಿ, ಪಿತ್ತಕೋಶ, ಮಾಂಸಲಿಗಳು
ಈಲಿಯ ಅರಿಶಿನಾರಿಗೆಯಲ್ಲಿ (ಹೆಪ್ಯಾಟಿಕ್ ಸಿರ್ರೊಸಿಸ್), ಈಲಿ ನಾರಿನಂತೆ ಗಡುಸೂ ಬಿರುಸೂ ಆದಾಗ, ಅದರ ಮೂಲಕ ರಕ್ತಹರಿವಿಗೆ ಆತಂಕವಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ನೀರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಉಬ್ಬರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಅನ್ನನಾಳದ ಕೆಳಭಾಗದ ಸಿರಗಳು (ವೆಯ್ನ್‍ಸ್) ಸಿರಕ್ಕೂ ಕೆಳಸಿರ ಕೊಳ್ಳಕ್ಕೂ (ಇನ್‍ಫೀರಿಯರ್ ವೀನಾಕೇವ) ನಡುವೆ ಮಾಡುವ ಕೃತಕ ದಾರಿಕಂಡಿಗೆ ಎಕ್‍ನಬೊರಿಗೆ (ಎಕ್ಸ್ ಫಿಶ್ಚುಲ) ಎಂದು ಹೆಸರು.
ಸೂರ್ಯ ವಾದ್ಯ-ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ
ಮುಕುಟ ವಾದ್ಯ ನುಡಿಸಲು ಕೈ-ಚಳಕದ ತಂತ್ರ ಹಾಗೂ ತಾಳ ಜ್ಞಾನ ಅಗತ್ಯ. ಕಲಾಕಾರ ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಧರಿಸಿದ 'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ' ಅಥವಾ 'ಚಂದ್ರವಾದ್ಯ'-ದ ಎರಡೂ ಮಗ್ಗಲುಗಳಿಗೆ ತಾಡನ ಮಾಡುವ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಕಿರುಬೆರಳು ಗಾತ್ರದ ಛಡಿ (ಬೆತ್ತ) ಹಾಗೂ ಬಾಗಿರುವ 'ಗುಣಿಕೆ' ಉಪಯೋಗಿಸುವರು. ವಾದ್ಯದ ಬಲಭಾಗಕ್ಕೆ ಕಲಾಕಾರ ಛಡಿ-ಯ (ಬೆತ್ತ) ಮೂಲಕ ತಾಳದ ಪೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು (ಬೋಲ್ಸ್) ನುಡಿಸಿದರೆ, ತನ್ನ ಎಡಕೈ 'ಗುಣಿಕೆ'-ಯಿಂದ ಲಯ ಅನುಸರಿಸಿ ವಾದ್ಯದ  ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಉಜ್ಜುತ್ತಾ  ಮಂದ್ರ ಸ್ವರ ಹೊರಡಿಸುವನು. ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿನ ವಾದ್ಯದ ಹೊರಮೈಗೆ (ಮಧ್ಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ) ಗೇರು ಬೀಜದ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಗೂ ಸುಟ್ಟ ಹುಲ್ಲಿನ ಕರಿ-ಮಸಿಯನ್ನು ಮಿಶ್ರಯಿಸಿ ವಿಶೇಷವಾದ 'ಗಸಿ' (ಮಂದವಾದ ಅಂಟು) ಲೇಪಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಕಲಾಕಾರ ಎಡಕೈ 'ಗುಣಿಕೆ'-ಯಿಂದ ಗಸಿಲೇಪಿತ ನಡುಭಾಗಕ್ಕೆ ಉಜ್ಜಿದಾಗ ಮಂದ್ರಸ್ವರ ಹೊಮ್ಮವುದು. ಮಂದ್ರಸ್ವರದ ನಾದ ಹಾಗೂ ಬಲಕೈಯಿಂದ ಬೀಳುವ ಛಡಿ (ಬೆತ್ತದ) ಪೆಟ್ಟುಗಳ (ನುಡಿತಗಳ) ಸಮ್ಮಿಶೃಣದ ನಾದ ಕಂಚಿನ ಸ್ವರದ ಮಾಧುರ್ಯದಂತೆ ತೇಲಿ ಬರುವುದು. ಪ್ರತಿಬಾರಿ ಮುಕುಟವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಲು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಔಚಿತ್ಯ ಅವಶ್ಯವಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಮಂದ್ರ ಸ್ವರ ಬರುವಲ್ಲಿನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಒಣಹುಲ್ಲಿನ ಕರಿಯನ್ನು (ಮಸಿ) ಗಸಿ ಹಚ್ಚಿದ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಲೇಪನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮಂಧ್ರ ಸ್ವರದ ನಾದ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಲಾರದು ಎಂದು ಕಲಾವಿದರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯ
ಉಳಿದ ಕಾರಣಗಳು
ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ದನ ಹಾಯುವುದರಿಂದ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಗಿದು ಸೀಳಿದಂತಾಗಿ ಒಳಾಂಗಗಳಿಗೂ ಪೆಟ್ಟಾದಾಗ, ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರ ವೈದ್ಯ ನಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕಿಳ್ಗುಳಿಯಲ್ಲಿ (ಪೆಲ್ವಿಸ್) ಇರುವ ಹೆಣ್ಣಿನ ಜನನಾಂಗಗಳ ಮೇಲಿನ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಾಗಿಯೂ ಎಂದಿನಂತೆ ಹೆರಿಗೆಯಾಗಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವಾಗ ಕೂಸನ್ನು ಗರ್ಭದಿಂದ ನೇರವಾಗಿಹೊರತೆಗೆಯಲೂ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆಗುವುದು. ಮಕ್ಕಳಾಗದಂತೆ ಮಾಡಲು, ಗರ್ಭನಾಳಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತುದಿಗಳಿಗೆ ಗಂಟು ಬಿಗಿಸುವ ಗರ್ಭನಾಶಕೊಯ್ತೆಗೆತ (ಟ್ಯೂಬೆಕ್ಟೊಮಿ) ಇನ್ನೊಂದು ಸಣ್ಣ ಉದಾಹರಣೆ. ರೋಗಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಹಾಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಶೂಲೆ, ವಾಂತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಸುಸ್ತಾಗಿರುವಾಗ, ರೋಗಕಾರಣವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯ ಇಲ್ಲದಾಗಲೂ ಒಳಗೆ ಏನಾಗಿದೆಯೆಂದು ನೋಡಿ ತಿಳಿದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಲೂ ತುರ್ತಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಕೊಯ್ದು ನೋಡುವುದುಂಟು. ಸಾಕಷ್ಟು ರಕ್ತಹರಿದರೆ ಕಾಲು ಕೊಳೆತು ಒಣಗಿದಂತಾದಾಗ ಧಮನಿಗಳ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡು ಅವು ಸೆಡೆತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಚೋದಿಸುತ್ತಿರುವ ಅನುವೇದನಾ ನರಗಂಟುಗಳನ್ನು (ಸಿಂಪತೆಟಿಕ್ ಗ್ಯಾಂಗ್ಲಿಯ) ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲು ಅನುವೇದನಾಕೊಯ್ತೆಗೆತ (ಸಿಂಪೆಕ್ಟೊಮಿ) ಆಗುವುದು. ಜಠರದಲ್ಲಿ ಹುಣ್ಣು ಎದ್ದಿರುವಾಗ, ಆಮ್ಲ ಸುರಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಅಲೆಕ ನರದ (ವೇಗಸ್‍ನರ್ವ್) ಟಿಸಿಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದರೆ (ಅಲೆಕನರ ಕೊಯ್ಸೀಳಿಗೆ_ ವೇಗಾಟೊಮಿ), ಆಮ್ಲರಸದ ಸುರಿತ ತಗ್ಗಿ ರೋಗಿಯ ನರಳಿಕೆ ಶಮನವಾಗುವುದು. ಅದರಲ್ಲೆ ಜಿಟ್ಟಿಗಾಗೂ (ಸಿಸ್ಟ್) ಹಲವಾರು ರಕ್ತಕಣಗಳ ರೋಗಗಳಲ್ಲೂ ತೊರಳೆಯನ್ನು (ಸ್ಪ್ಲೀನ್, ಪ್ಲೀಹ,) ತೆಗೆವುದೇ ತೊರಳೆ ಕೊಯ್ತೆಗೆತ (ಸ್ಪ್ಲೆನೆಕ್ಟೊಮಿ). ಮಹಾಧಮನಿಯಲ್ಲಿ (ಅಯೋರ್ಟ), ಅಗಲುಬ್ಬೊ (ಅನ್ಯೂರಿಸಂ), ಧಮನಿಪೆಡಸಣೆಯ (ಆರ್ಟಿರಿಯೊಸ್ಕ್ಲೀರೋಟಿಕ್) ಅಡಚಣೆಯೋ ಆಗಿದ್ದರೆ ಆ ಭಾಗವನ್ನೇ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿ ಒಂಗುವ ನಾಟಿಗಳನ್ನು (ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಗ್ರಾಫ್ಟ್‍ಸ್) ಹಾಕುವುದಕ್ಕೂ ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದುಂಟು ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳು, ಅಡ್ರಿನಲ್ ಗ್ರಂಥಿಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆಯ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಾಗಿ ಕೆಲವೇಳೆ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೊಯ್ದು ಒಳಹೊಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕಂಕೋಶದಲ್ಲಿ (ಪ್ರಾಸ್ಟೇಟ್) ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದಾಗ ತೆಗೆಯಲೂ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಭಾಗವನ್ನು ಕೊಯ್ದು ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಪೊಳ್ಳಿನೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗದ್ದರಿಂದ ಇದು ನಿಜವಾಗಿ ಉದರದ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಲ್ಲ.
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ವರ್ಗ:ಪ್ರೋಜೆಕ್ಟ್ ಟೈಗರ್-೨ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬರೆದ ಲೇಖನ ವರ್ಗ:ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರ ವರ್ಗ:ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರ ವರ್ಗ:ಔಷಧ ವರ್ಗ:ಔಷಧೀಯ ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರ ವರ್ಗ:ರಾಸಾಯನಿಕ_ಸಂಯುಕ್ತಗಳು
ಸೂರ್ಯ ವಾದ್ಯ-ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ
ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮುಕುಟವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದು  ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಈ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು  ನುಡಿಸುವುದು  ತೀರಾ ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ. ಈ ವಾದ್ಯ ಪರಂಪರೆ ಶೃಂಗೇರಿ ಮಠ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಿತು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ತಮಿಳು ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಈ ಮುಕುಟವಾದ್ಯಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದಾಗಿ ಪುಣೆಯ ದಾಖಲಾತಿ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾಗಿದೆ. ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ 'ಸೂರ್ಯವಾದ್ಯ'-ಕ್ಕೆ 'ಸೂರ್ಯ ಪಿರಾಯಿ'-ಎಂತಲೂ 'ಚಂದ್ರ ವಾದ್ಯ'-ಕ್ಕೆ 'ಚಂದ್ರ ಪಿರಾಯಿ' ಎಂದು ಕರೆದಿರುವರು.
ಮೂಲಗಳು
ವರ್ಗ:ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳು ವರ್ಗ:ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಾನಪದ
ಬಂಕಾಪುರ ನವಿಲುಧಾಮ
thumb|ನವಿಲುಧಾಮ, ಬಂಕಾಪುರ ಹಾವೇರಿ ನಗರದಿಂದ ೨೨ ಕಿ.ಮಿ.ದೂರದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು-ಪುಣೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿ ೪ ರಿಂದ ೨.೫ ಕಿ.ಮಿ.ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಶಿಗ್ಗಾಂವಿ ತಾಲೂಕಿನ ಬಂಕಾಪುರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿದೆ. ಈ ನವಿಲುಧಾಮ ನವಿಲುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬಂಕಾಪುರ ಕೋಟೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸೇರಿದ ೧೩೯ ಎಕರೆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ನವಿಲುಧಾಮ ಹರಡಿದೆ. ಈ ಕೋಟೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಂದಕ ಇರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಲಿ ಮತ್ತು ಹಿಪ್ಪೆ ಮರಗಳು ನವಿಲುಗಳಿಗೆ ಸಂತಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಗರೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನವೂ ಇದೆ.
ನವಿಲುಧಾಮ ವಿವರ
1963ರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ನವಿಲನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ಬಳಿಕ, 1972ರ ವನ್ಯಜೀವಿ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಈ ನವಿಲುಧಾಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. 2001ರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಇದನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ನವಿಲುಧಾಮ ಎಂಬುದಾಗಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿತು. ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ನವಿಲುಧಾಮಗಳ ಪೈಕಿ ಇದು ಒಂದು. ಇನ್ನೊಂದು ನವಿಲುಧಾಮ ಹರಿಯಾಣದಲ್ಲಿದೆ.
ನವಿಲುಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಸಂತಾನವೃದ್ಧಿ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಇದು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆದಿದೆ. ಸುಮಾರು ಒಂದು ಸಾವಿರ ನವಿಲುಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ ಎಂಬುದು ಅಂದಾಜು. ಮನುಷ್ಯರ ಓಡಾಟ ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಇದು ನವಿಲುಗಳ ಉತ್ತಮ ಆವಾಸ ನೆಲೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ನವಿಲುಗಳಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ಮರಕುಟಿಕ, ಗೂಬೆ, ಬ್ಯಾಬ್ಲರ್, ಮಡಿವಾಳ ಹಕ್ಕಿ, ನೊಣ ಹಿಡುಕ, ನೈಟ್ ಜಾರ್, ಚುಕ್ಕೆ ಮುನಿಯ, ಬಾಲದಂಡೆ ಹಕ್ಕಿ, ಇಂಡಿಯನ್ ರಾಬಿನ್, ಸ್ಪಾಟೆಡ್ ಡವ್, ಗಿಳಿ, ಮಿಂಚುಳ್ಳಿ, ಬೂದು ಮಂಗಟ್ಟೆ , ದರ್ಜಿ ಹಕ್ಕಿ ಮೊದಲಾದ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.
ಸ್ಥಿತಿಗತಿ
2009ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನವಿಲು ತಜ್ಞ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹರೀಶ್‌ ಭಟ್‌ ಇಲ್ಲಿನ ನವಿಲುಗಳ ಗಣತಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆಗ ಇಲ್ಲಿ 400 ನವಿಲುಗಳಿದ್ದವು. ಬಂಕಾಪುರ ನವಿಲುಧಾಮವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ೧೦ ಪಕ್ಷಿಧಾಮಗಳು ಅವಸಾನದ ಅಂಚಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ ಎಂದು ಬಾಂಬೆ ನ್ಯಾಚುರಲ್‌ ಹಿಸ್ಟರಿ ಸೊಸೈಟಿ ವರದಿ ಮಾಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ನವಿಲುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ದೂರಮಾಹಿತಿ
ಹಾವೇರಿಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ಸಂಪರ್ಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ. ನವಿಲುಧಾಮವು ಜಿಲ್ಲಾ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ೨೦ ಕಿ.ಮೀ. ಹಾಗೂ ತಾಲ್ಲೂಕು ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ೧೨ ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.
ಆಧಾರ/ಆಕರ
೫ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೦೧೦ ಸುಧಾ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ, ಲೇ: ರಾಜೇಶ್ ಶ್ರೀವನ
ಇವನ್ನೂ ನೋಡಿ
ವರ್ಗ: ಹಾವೇರಿ ಜಿಲ್ಲೆ ವರ್ಗ: ಪಕ್ಷಿಧಾಮಗಳು ವರ್ಗ: ಕರ್ನಾಟಕದ ಪಕ್ಷಿಧಾಮಗಳು ವರ್ಗ: ಭಾರತದ ಪಕ್ಷಿಧಾಮಗಳು
ಚೆನ್ನಬಸವ ನಾಯಕ
ಚೆನ್ನಬಸವ ನಾಯಕ ಮಾಸ್ತಿಯವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲೊಂದು.
ವರ್ಗ:ಮಾಸ್ತಿಯವರ ಕೃತಿಗಳು ವರ್ಗ:ಪುಸ್ತಕಗಳು
ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ
ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ ಎಂಬುದು ಅನೇಕ, 19ನೇ- ಮತ್ತು 20ನೇ-ಶತಮಾನದ ದಾರ್ಶನಿಕರ ಕೃತಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗಿರುವ ಶಬ್ದವಾಗಿದೆ. ಈ ದಾರ್ಶನಿಕರು ತಾವು ಹೊಂದಿದ್ದ ಗಹನವಾದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಭೇದಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಆಲೋಚನೆಯ ಗಮನವು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಭಾವಗಳು, ವರ್ತನೆಗಳು, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳು, ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವಂತಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು. 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದ ದಾರ್ಶನಿಕನಾದ ಸೋರೆನ್‌ ಕಿರ್ಕಗಾರ್ಡ್‌ ಎಂಬಾತನನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಜನಕ ಎಂಬುದಾಗಿ ಮರಣಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈತ ಸಮರ್ಥಿಸಿದ ಪ್ರಕಾರ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆ, ತಲ್ಲಣ, ಅಸಂಬದ್ಧತೆ, ಬುದ್ಧಿವಿಕಲ್ಪ, ಮತ್ತು ಬೇಸರ ಇವೇ ಮೊದಲಾದವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಇರುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತಿರುವ ಅನೇಕ ಅಡಚಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಮನಭಂಗಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಆ ಜೀವನವನ್ನು ಉತ್ಕಟಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ತರುವಾಯದ ದಾರ್ಶನಿಕರು, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಾದರೂ, ಮಟ್ಟಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ; ಅಂದರೆ, ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಪೂರ್ಣತೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ಯಾವುದೆಲ್ಲಾ ಘಟಕಗಳು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ, ಯಾವುದೆಲ್ಲಾ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ದೇವರ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅಥವಾ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿರದಿರುವಿಕೆಯ ಸಂಭವನೀಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ, ಯಾವುದೆಲ್ಲಾ ಬಾಹ್ಯ ಹಾಗೂ ಆಂತರಿಕ ಅಂಶಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಸದರಿ ತರುವಾಯದ ದಾರ್ಶನಿಕರು ಒತ್ತುನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾದ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಅಥವಾ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವು ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಹುರುಳು ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ, ತೀರಾ ಅಮೂರ್ತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವವಾದ ಮಾನವ ಅನುಭವದಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿರುವಂಥದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಸಹ ಅನೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಗಳು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾನವನ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸುವಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವು ಜಾಗತಿಕ ಸಮರದ-ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯಾನುಸಾರಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಇತಿಹಾಸ
ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವು ಮುಂಚಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲೇ ಮುನ್ಸೂಚಕರನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತಾದರೂ, 19ನೇ-ಶತಮಾನದ ದಾರ್ಶನಿಕರಾದ ಸೋರೆನ್‌ ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಹಾಗೂ ಫ್ರೆಡ್ರಿಕ್‌ ನೀಟ್ಜ್‌ಸ್ಚೆ ಎಂಬಿಬ್ಬರಿಂದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವು ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಮುನ್‌ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 20ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಜೀನ್‌-ಪಾಲ್‌ ಸಾರ್ತ್ರೆ, ಸಿಮೋನೆ ಡಿ ಬ್ಯೂವಾಯ್ರ್‌ ಮತ್ತು (ಅಸಂಗತವಾದಿ) ಆಲ್ಬರ್ಟ್‌ ಕ್ಯಾಮಸ್‌ ಇವರೇ ಮೊದಲಾದ ಇತರ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ದಾರ್ಶನಿಕರ ಮೇಲೆ ಜರ್ಮನ್‌‌ ದಾರ್ಶನಿಕನಾದ ಮಾರ್ಟಿನ್‌‌ ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌‌ (ಹಸ್ಸರ್ಲ್‌‌‌‌‌‌‌ನ ಮನೋವಿಕಾಸವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ) ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ. ಫಯೋಡಾರ್‌ ದಾಸ್ತೋಯೆವ್ಸ್ಕಿ ಮತ್ತು ಫ್ರಾಂಜ್‌ ಕಾಫ್ಕಾ ಎಂಬಿಬ್ಬರೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು. "ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ" ಚಿಂತಕರ ನಡುವೆ ಕೆಲವೊಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಇವೆಯಾದರೂ, ಅವರ ನಡುವೆ ಪ್ರಮುಖ ಅಭಿಪ್ರಾಯಭೇದಗಳು ಹಾಗೂ ಅಸಮ್ಮತಿಗಳು ಕೂಡಾ ಇವೆ (ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಸಾರ್ತ್ರೆಯಂಥ ನಾಸ್ತಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪಾಲ್‌ ಟಿಲ್ಲಿಚ್‌‌‌ನಂಥ ಆಸ್ತಿಕತೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ವಿಭಾಜಕ ರೇಖೆ); ಅವರ ಪೈಕಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಹ ತಮ್ಮದೇ ಸ್ವಂತ ಕೃತಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಲಾದ ಶಬ್ದದ ಅಂಗೀಕಾರಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಸಿಂಧುತ್ವವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಮೂಲಗಳು
"ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ" ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಫ್ರೆಂಚ್‌ ದಾರ್ಶನಿಕ ಗೇಬ್ರಿಯೆಲ್‌ ಮಾರ್ಸೆಲ್‌‌‌‌‌ನಿಂದ 1940ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ಜೀನ್‌-ಪಾಲ್‌ ಸಾರ್ತ್ರೆ, 1945ರ ಅಲ್ಟೋಬರ್‌ 29ರಂದು ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ಕ್ಲಬ್‌ ಮೇಂಟೆನೆಂಟ್‌ ಗೆ ನೀಡಿದ ಉಪನ್ಯಾಸವೊಂದರಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದ. ಈ ಉಪನ್ಯಾಸವು ಎಲ್‌'ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆಂಷಿಯಾಲಿಸ್ಮೆ ಎಸ್ಟ್ ಉನ್‌ ಹ್ಯುಮಾನಿಸ್ಮೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಕಿರುಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಅದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿತು. ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು, ಅದರಲ್ಲೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದ ಇತರ ದಾರ್ಶನಿಕರಿಗೆ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಈ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾರ್ಟಿನ್‌‌ ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌‌ ಎಂಬಾತ ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು (ಡಾಸೀನ್‌ ) ತನ್ನ ಕೃತಿಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿ 1920ರ ದಶಕದಿಂದಲೂ ರೂಪಿಸಿದ್ದ, ಮತ್ತು ಕಾಲ್‌ ಜಾಸ್ಪರ್ಸ್‌ ಎಂಬಾತ 1930ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಂದ ತನ್ನ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು "ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆಂಜ್‌ಫಿಲೋಸಫೀ " ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದ. ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌‌ ಮತ್ತು ಜಾಸ್ಪರ್ಸ್‌ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ ಡ್ಯಾನಿಷ್‌ ದಾರ್ಶನಿಕ ಸೋರೆನ್‌ ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌‌‌‌ನಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ಗೆ ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಎಂಬುದು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತ್ತು. ಆತ ಮೊದಲ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಎಂಬ ಪರಿಗಣನೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಮತ್ತು "ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಜನಕ" ಎಂದು ಅವನನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ತನ್ನ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಧಾನ ಕೇಂದ್ರಸ್ಥಾನವನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲಿಗನಾಗಿದ್ದ. ಸಿಂಹಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಇತರ ಬರಹಗಾರರೂ ಸಹ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಕ್ಕೆ ಸಮಾಜವು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ವಿಷಯಗಳ ಒಡ್ಡುವಿಕೆಯು ನಡೆದುಬಂದಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಈ ಶಬ್ದವು ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ತತ್‌ಕ್ಷಣವೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಇದರ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನವು ಸೇರಿವೆ:
19ನೆಯ ಶತಮಾನ
1835ರಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಪೀಟರ್‌ ವಿಲ್‌ಹೆಂ ಲಂಡ್‌ಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಡ್ಯಾನಿಷ್‌ ದಾರ್ಶನಿಕ ಸೋರೆನ್‌ ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಸಂವೇದನಾಶೀಲವಾಗಿರುವ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಉದ್ಧೃತ ಭಾಗಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದನ್ನು ಬರೆದ. ಇದರಲ್ಲಿ ಆತ, ತನಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: "''What I really lack is to be clear in my mind what I am to do, not what I am to know, except in so far as a certain knowledge must precede every action. The thing is to understand myself, to see what God really wishes me to do: the thing is to find a truth which is true for me, to find the idea for which I can live and die. ... I certainly do not deny that I still recognize an imperative of knowledge and that through it one can work upon men, but it must be taken up into my life, and that is what I now recognize as the most important thing."
- Søren Kierkegaard
ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ನ ಆರಂಭಿಕ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಮತ್ತು ಮತಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅವನ ಯಥೇಚ್ಛವಾದ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧ್ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಇವುಗಳ ಪೈಕಿಯ ಅನೇಕ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನಂತರದಲ್ಲಿ 20ನೇ ಶತಮಾನ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಆಧುನಿಕ ತಳಹದಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದವು.
ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಮತ್ತು ನೀಟ್ಜ್‌‌ಸ್ಚೆ
ಸೋರೆನ್‌ ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಮತ್ತು ಫ್ರೆಡ್ರಿಕ್‌ ನೀಟ್ಜ್‌ಸ್ಚೆ ಈ ಇಬ್ಬರ ಪೈಕಿ ಯಾರೂ ಸಹ "ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ" ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಬಳಸಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಆಂದೋಲನಕ್ಕೆ ತಳಹದಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ ಮೊದಲ ದಾರ್ಶನಿಕರ ಪೈಕಿ ಇವರೂ ಇದ್ದರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವನ್ನು ಅವರು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೇ ಎಂಬುದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನದ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಸತ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿನಿಷ್ಠ ಮಾನವ ಅನುಭವದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಗಮನಹರಿಸಿದರು; ಮಾನವ ಅನುಭವದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ವಿಜ್ಞಾನಗಳು ತೀರಾ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ (ನಿರ್ಲಿಪ್ತ) ಅಥವಾ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳು ಎಂಬುದು ಅವರ ನಂಬುಗೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ಯಾಸ್ಕಲ್‌ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಜೀವನದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರ್ಥರಹಿತತೆಯೊಂದಿಗಿನ ಜನರ ಸದ್ದುಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದ ಹೆಣಗಾಟದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬೇಸರದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜನರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾರ್ಗ ಬದಲಾಯಿಸುವ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿತ್ತು. ಪ್ಯಾಸ್ಕಲ್‌ಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಹಾಗೂ ನೀಟ್ಜ್‌‌ಸ್ಚೆ ಮುಕ್ತ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರ ಪಾತ್ರ, ಅದರಲ್ಲೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದರ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಅವರು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವವರ ಸ್ವರೂಪ ಹಾಗೂ ಗುರುತನ್ನು ಇಂಥ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಹೇಗೆ ಬದಲಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದೂ ಅವರ ಪರಿಗಣನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿತ್ತು. ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ನ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸೇನಾನುಚರ ಹಾಗೂ ನೀಟ್ಜ್‌‌ಸ್ಚೆಯ ಊಬರ್‌ಮೆನ್ಸ್ಚ್‌ ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿಶದೀಕರಿಸಿದರು. ಈ ಆದರ್ಶೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಸ್ವಂತದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದರು ಹಾಗೂ ತಾವು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯಲು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡುವ ಅತೀವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ನವ್ಯೋತ್ತರತೆ, ನಿರಾಕರಣವಾದ, ಹಾಗೂ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ಹಲವಾರು ಎಳೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಇತರ ಬೌದ್ಧಿಕ ಆಂದೋಲನಗಳಿಗೂ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಮತ್ತು ನೀಟ್ಜ್‌‌ಸ್ಚೆ ಪೂರ್ವಗಾಮಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.
ದಾಸ್ತೋಯೆವ್ಸ್ಕಿ ಮತ್ತು ಕಾಫ್ಕಾ
ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖರೆನಿಸಿದ್ದ ಮೊದಲ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಲೇಖಕರ ಪೈಕಿ ಇದ್ದ ಇಬ್ಬರೆಂದರೆ, ಝೆಕ್‌ನ ಫ್ರಾಂಜ್‌ ಕಾಫ್ಕಾ ಹಾಗೂ ರಷ್ಯಾದ ಫೈಯೋಡಾರ್‌ ದಾಸ್ತೋವ್ಸ್ಕಿ. ದಾಸ್ತೋವ್ಸ್ಕಿಯ ನೋಟ್ಸ್‌ ಫ್ರಂ ಅಂಡರ್‌ಗ್ರೌಂಡ್‌ ಕೃತಿಯು, ಸಮಾಜದೊಳಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಮರ್ಥನಾದ ಓರ್ವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಹಾಗೂ ಸ್ವತಃ ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುರುತುಗಳೊಂದಿಗಿನ ಅಸಂತೋಷವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ದಾಸ್ತೋವ್ಸ್ಕಿಯ ಇತರ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಜಾತ್ಯತೀತ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದಿಂದ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗುವ ಕಥೆಯ ಎಳೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವವಾದ ವಿವಾದಾಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು: ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕ್ರೈಂ ಅಂಡ್‌ ಪನಿಶ್‌ಮೆಂಟ್‌ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಕ ನಾಯಕನಾದ ರಾಸ್ಕೋಲ್ನಿಕೋವ್‌, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಒಂದು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ದಾಸ್ತೋವ್ಸ್ಕಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಹೋಲುವ ಒಂದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್‌ ಕಟ್ಟಾ ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ಜೀವನಸಿದ್ಧಾಂತದೆಡೆಗೆ ತೆರಳುತ್ತಾನೆ. ಹತಾಶ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಅಸಂಬದ್ಧತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಣಗಾಡುವ ಅತಿ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯ ಮತ್ತು ಪರಾಧೀನ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಕಾಫ್ಕಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ; ಅವನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಿರು-ಕಾದಂಬರಿಯಾದ ದಿ ಮೆಟಾಮಾರ್ಫೋಸಿಸ್‌‌‌‌ ನಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾದಂಬರಿಯಾದ ದಿ ಟ್ರಯಲ್‌‌ ನಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ದಿ ಮಿಥ್‌ ಆಫ್‌ ಸಿಸಿಫಸ್‌ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಕುರಿತಾದ ತನ್ನ ಪ್ರೌಢಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ/ಅಸಂಗತವಾದಿಯಾದ ಆಲ್ಬರ್ಟ್‌ ಕ್ಯಾಮಸ್‌, ಕಾಫ್ಕಾನ ಆವ್‌ರ್‌‌ ಅನ್ನು (ಸಮಗ್ರ ಕೃತಿಗಳು) "ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಸಂಗತವಾಗಿದೆ" ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಮತ್ತು ಶೆಸ್ಟೋವ್‌ರಂಥ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಗಳಿಂದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ "ಭರವಸೆಯ ಪ್ರಚಂಡ ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ" ಅದನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ- ಇದನ್ನು ಕ್ಯಾಮಸ್‌ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿವರಿಸಲಾಗದಂತೆ ಒಂದು ಕೀಟವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ಓರ್ವ ಮನುಷ್ಯನ ಕುರಿತಾದ ತಿರುಳನ್ನು ಇದು ಹೊಂದಿದೆ.]]
ವಾಸ್ತವವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲಿನ ಗಮನ
ಮಾನವನ ಇರುವಿಕೆಯೊಂದರ ಊಹನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಾಸ್ತವವಾದ ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಕುರಿತು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಚಿಂತಕರು ಗಮನಹರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಾನವನ ಇರುವಿಕೆಯು ಜೀವನ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಅವರು ಒತ್ತುನೀಡಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕಿದೆಯಾದರೂ, ನಿಶ್ಚಿತ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ "ಏಕರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ" ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. "ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆನ್ಸ್‌" ("ಅಸ್ತಿತ್ವ") ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಏನೆಂಬುದನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ; "ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆನ್ಸ್‌" ಎಂಬ ಪದವು ಲ್ಯಾಟಿನ್‌ ಭಾಷೆಯ "ಎಕ್ಸಿಸ್ಟರೆ" ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು, ಅದು "ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಪಂಚದ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಇದ್ದರೂ ಸಹ, ಅದರಿಂದ ಒಂದು ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಸುತ್ತಲಿದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುವುದರ ನಿರಾಸಕ್ತಗೊಂಡ ಪ್ರಪಂಚದೊಳಗೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ಈ ಅಂತರವು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದುರಂತದಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಒಳನೋಟವುಳ್ಳ ಒಂದು ಕ್ಷಣದವರೆಗಿನ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನಿಂತುಹೋಗುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿ, ಈ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರ್ಥವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇಂಥದೊಂದು ನಿಂತುಹೋಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಪಂಚದ ಬೆತ್ತಲೆ ಅರ್ಥರಹಿತತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ನಾವು ನಿಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ, ಮತ್ತು ಇದರ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಇದು ಅರ್ಥರಹಿತತೆಯ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿಸುವ ಅರಿವಿನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇದನ್ನೇ ಆಲ್ಬರ್ಟ್‌ ಕ್ಯಾಮಸ್‌ ತನ್ನ ದಿ ಮಿಥ್‌ ಆಫ್‌ ಸಿಸಿಫಸ್‌ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾ, "ಗಂಭೀರ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಏಕೈಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ, ಅದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ನ ಧಾರ್ಮಿಕ "ವೇದಿಕೆ"ಯಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು ಅಸಂಬದ್ಧತೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವುದರ ಕುರಿತಾದ ಕ್ಯಾಮಸ್‌ನ ಒತ್ತಾಯದವರೆಗಿನ, ಈ ಬಗೆಯ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವಿಕೆಗಳ ಸಂಭವನೀಯ ಹಾನಿಕರ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ "ಸಲಹೆಗಳು" ಬದಲಾಗುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದುವುದರ ನಿರಂತರ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ದೂಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುವ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನಗಳನ್ನು ಜನರು ನಡೆಸದಂತೆ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾಳಜಿಯು ಬಹುಪಾಲು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ದಾರ್ಶನಿಕರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊಂದುವುದರ ಸಾಧ್ಯತೆಯು ಅಪ್ರತಿರೋಧತತ್ತ್ವದ ಒಂದು ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತದೆ, ಇದು ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಇರುವಿಕೆಗೆ ಅಗ್ರಗಾಮಿಯಾಗುವ ಅಸ್ತಿತ್ವ
ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಇರುವಿಕೆಗೆ ಅಗ್ರಗಾಮಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಒಂದು ಪ್ರಧಾನ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯಾಗಿದೆ; ಅಂದರೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಾಸ್ತವಿಕ ಜೀವನ ಎಂಬುದು ಅವನ ಅಥವಾ ಅವಳ "ಇರುವಿಕೆ" ಎಂದು ಯಾವುದನ್ನು ಕರೆಯಬಹುದೋ ಅದರ ಘಟಕವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಓರ್ವ ಮಾನವನು ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂದು ವಿಶದೀಕರಿಸುವ ಅಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇರುವಿಕೆಯಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಮಾನವ ಜೀವಿಯು ತನ್ನ ಜಾಗೃತಿ ಅಥವಾ ಅರಿವಿನ ಮೂಲಕ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸದರಿ ಪದಗುಚ್ಛವನ್ನು ಸಾರ್ತ್ರೆಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನಾದರೂ, ಮುಲ್ಲಾ ಸಾದ್ರಾನಿಂದ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ವರೆಗೆ‌, ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ನಿಂದ ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌‌ವರೆಗಿರುವ ಅನೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ದಾರ್ಶನಿಕರ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಬಗೆಯ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಅನೇಕವೇಳೆ ಸಮರ್ಥಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದೇನೆಂದರೆ, ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನನ್ನು ವಿಶದೀಕರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಅದು ಏನಾದರೊಂದು ಆಗಲು- ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಎಂದರೆ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿಯಾಗಲು- ಓರ್ವನು "ಬಯಸಲು" ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ ಅನೇಕವೇಳೆ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬಹುತೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ದಾರ್ಶನಿಕರ ಪ್ರಕಾರ, ಇದು ಒಂದು ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಘಟಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಬದಲಿಗೆ, ಸದರಿ ವಾಕ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು: ವ್ಯಕ್ತಿಯು (1) ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿಶದೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು (2) ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ತಮ್ಮ ವರ್ತನೆಗಳಿಗೆ ಹೊಣೆಗಾರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇತರ ಜನರೆಡೆಗೆ ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ಯಾರು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಆ ನಡೆಯ ಅನುಸಾರ ಅವನನ್ನು ಓರ್ವ ನಿರ್ದಯಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ನಿರ್ದಯತೆಯ ಈ ವರ್ತನೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ಹೊಸ ಗುರುತಿಗೆ (ಓರ್ವ ನಿರ್ದಯಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ) ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೊಣೆಗಾರ ರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರ ಜೀನ್‌ಗಳು, ಅಥವಾ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ 'ಮಾನವ ಸ್ವರೂಪ'ಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ತ್ರೆಯು ತನ್ನ ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆನ್ಷಿಯಾಲಿಸಂ ಈಸ್‌ ಹ್ಯೂಮನಿಸಂನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸುವಂತೆ, "ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಮನುಷ್ಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವತಃ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಮೇಲೇರುತ್ತಾನೆ - ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಸ್ವತಃ ತನ್ನನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ." ಸಹಜವಾಗಿ, ಇದರ ಹೆಚ್ಚು ಧನಾತ್ಮಕವಾದ, ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಮಗ್ಗುಲೂ ಸಹ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಓರ್ವ ನಿರ್ದಯಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗುವ ಬದಲಿಗೆ ಓರ್ವ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ನಿರ್ದಯಿಯಾಗಿರಲು ಅಥವಾ ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗಿರಲು ಮನುಷ್ಯನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವನಾದ್ದರಿಂದ, ಆತ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡರ ಪೈಕಿ ಯಾವುದೂ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ತಲ್ಲಣ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಿಗಿಲುಗೊಳಿಸುವಿಕೆ, ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಅತವಾ ಬೇಗುದಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ತಲ್ಲಣವು ಅನೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಶಬ್ದವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾನವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಅನುಭವ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂಡೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಓರ್ವನು ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಹೊಂದುವ ಅನುಭವವು ಇದಕ್ಕಿರುವ ಮೂಲಮಾದರಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತವನು ಅದರಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವ ಭಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ, ತನ್ನನ್ನೇ ಎಸೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿಂದಲೂ ಸಹ ದಿಗಿಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. "ಯಾವುದೂ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಈ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ, ತನ್ನನ್ನೇ ಎಸೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಕುರಿತು ಓರ್ವನು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಯಾವುದೋ ಒಂದರ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಓರ್ವನ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ತಲ್ಲಣವು ಹೇಗೆ ಏನೂ ಅಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಿಂದಿನ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿಯೂ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಭಯದಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇದು ಬೇರೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಭಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಓರ್ವನು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ತಲ್ಲಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಯಾವುದೇ "ರಚನಾತ್ಮಕ" ಕ್ರಮಗಳು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ "ಏನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯು, ಓರ್ವನ ವರ್ತನೆಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತಾದ ಅಂತರ್ಗತ ಅಭದ್ರತೆಗೆ ಮತ್ತು ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ತಲ್ಲಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಈ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಓರ್ವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓರ್ವನು ಮನಗಾಣುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವಾಂಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ; ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವನಲ್ಲಿ ಅವನ ಬದಲಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅವರ ಜೀನ್‌ಗಳು), ಮತ್ತು ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದು ವೇಳೆ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪಾದಲ್ಲಿ ಅವರು "ಆರೋಪಿಸಲು" ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯೂ ಅತಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಸಂಭವನೀಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ (ಮತ್ತು, ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯೂ ದಿಗಿಲುಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರೆ ಮಾನವ ಜೀವನಗಳು ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಬಹುದು), ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆಯ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವಾಂಶವನ್ನು ಅದು ಬದಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸೋರೆನ್‌ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌‌‌‌‌ನ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿ ಕೃತಿಯಾದ ಬೆಗ್ರೆಬೆಟ್‌ ಆಂಗೆಸ್ಟ್‌‌‌ ನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಣದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಎಣಿಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಪರಿಗಣನೆಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ
ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಒಂದು ತೆರನಾದ ಸಂಕಲ್ಪ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಾಗಿ ಅನೇಕವೇಳೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಸಂಕಲ್ಪ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ಅದರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮೌಲ್ಯಗಳು ಅಸಂಗತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಅಸಂಬದ್ಧತೆಯ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಾಯ ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಸುಸಂಬದ್ಧವಾದ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟದಾದ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಊಹನಕ್ಕೆ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಈ ಅರ್ಥ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಅನೇಕವೇಳೆ ಸಂಬಂಧಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ತಾನೇ-ತಾನಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ: ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಿತ ಮೌಲ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿರುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಾವು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅವು "ನಮ್ಮ" ಮೌಲ್ಯಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌‌ನ ಐದರ್‌/ಆರ್‌ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ವಿಲ್‌ಹೆಲ್ಮ್ ಪಾತ್ರವು, ಪರ್ಯಾಯಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಬದಲಾಗುವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲು ಓರ್ವನ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದೆ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇದು ಒಂದು ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡದಂತಿರಲು ಇರುವ ಒಂದು ಆರಿಸುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ- ಒಂದು ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಅದಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಚಿಮ್ಮಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಡುವುದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಒದಗಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಒಂದು ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಒಂದು ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿ ಇದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗೆಂದು, ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಒಂದು ತೆರನಾದ ಅಮೂರ್ತ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ನೆಲೆಗೊಂಡಿಲ್ಲ: ಜನರು ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವುರಿಂದ, ಅವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಕೇವಲ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಇದೆ, ಹಾಗೂ ಅದೂ ಸಹ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಪರಿಮಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಈ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸೂಚ್ಯಾರ್ಥ ಆಗಿಲ್ಲವೋ, ಅದು ಓರ್ವನ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮಾರ್ಪಾಟಾಗದೇ ಇರುವುದೇ ಆಗಿದೆ; ಓರ್ವನ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಒಂದು ಪರಿಗಣನೆಯು, ಅವನ್ನು ಓರ್ವನು ಮರುಪರಿಗಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಓರ್ವನು ಅವನ ವರ್ತನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮಾತ್ರವೇ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆಯೂ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಈ ವಾಸ್ತವಾಂಶದ ಒಂದು ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಮಾಡಲಾದ ಒಂದು ಉಲ್ಲೇಖವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವರ್ತನೆಗಳಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತದೆ: ಇವು ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಸಮಾಜದ ಮೌಲ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು/ಅವನು ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವು ಅವನದ್ದೇ ಮೌಲ್ಯಗಳೂ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದಲ್ಲಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಗಮನವು, ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಒಂದು ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಓರ್ವನು ಹೊರುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಮಿತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ: ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು ಪರಸ್ಪರಾವಲಂಬನೆಯ ಪೈಕಿ ಒಂದಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಓರ್ವನು ಹೊಣೆಗಾರನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಸಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣವು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿ
ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಕಟವಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಂದು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸಾರ್ತ್ರೆಯು ತನ್ನ ಬೀಯಿಂಗ್‌ ಅಂಡ್‌ ನಥಿಂಗ್‌ನೆಸ್‌ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ "ತಾನೇ-ತಾನಾಗಿ" ಇರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶದೀಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಗತ ಜೀವನದ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಆಯಾಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ ಇದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು: ಓರ್ವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಅವನನ್ನು (ಅಥವಾ ಅವಳನ್ನು) ಸಹಘಟಕವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿರುತ್ತದೋ ಆ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಓರ್ವನ ಗತವು ಇರುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಒಂದು ವಿಷಯವು ಕೇವಲ ಓರ್ವನ ಗತವಿಷಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ವಾಸ್ತವತೆಯ (ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ) ಬಹುದೊಡ್ಡ ಭಾಗವನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದಂತಾದರೆ, ಓರ್ವನು ಗತವು ಕೇವಲ ಅವನು ಹಿಂದೆ ಆಗಿದ್ದ ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು, ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಈಗಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಕಳಚಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಓರ್ವನ ಸ್ವಂತದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಗತದ ಒಂದು ನಿರಾಕರಣೆಯು, ಒಂದು ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾದ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದೇ ಪರಿಗಣನೆಯು ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯ ಇತರೆಲ್ಲಾ ವಿಧಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ [ಒಂದು ಶರೀರ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಧ್ವನಿಯ ವೇಗಕ್ಕಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಲು ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದ ಒಂದು ಶರೀರ), ಗುರುತು, ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು.]. ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿ ಎಂಬುದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಒಂದು ಮಿತಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಎರಡೂ ಆಗಿದೆ. ಓರ್ವನ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯ ಬಹುಭಾಗವು ಓರ್ವನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ವಸ್ತು-ವಿಷಯಗಳನ್ನು (ಜನ್ಮಸ್ಥಳ, ಇತ್ಯಾದಿ) ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಇದು ಒಂದು ಮಿತಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಓರ್ವನ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗುವ ಸಂಭವ ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಓರ್ವನ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯು "ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿ"ಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಗತಕಾಲದಲ್ಲಿರುವಂತೆ), ಅದು ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿರುತ್ತದೆ: ಓರ್ವನ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೊಣೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಮೌಲ್ಯವು ಇನ್ನೂ ಸಹ ಅದಕ್ಕೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೊಣೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ; ಅವರ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಅವನ ಗತಜೀವನದ ಯಾವುದೇ ನೆನಪಿರುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸಹ ಅನೇಕ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಎಸಗಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಈ ಕುರಿತಾದ ಯಾವುದೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಮೊದಲನೆಯ ಮನುಷ್ಯ ಕೊಂಚಮಟ್ಟಿಗಿನ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಎರಡನೆಯ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಅವನದೇ ಗತಜೀವನದಿಂದ ಹಿಡಿದಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂವೇದನೆಯು ಅವನನ್ನು ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ "ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ" ಅವನದೇ ಗತಜೀವನವನ್ನು ಹಳಿಯುತ್ತಾ, ಒಂದು ಅಪರಾಧದ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನು ಈ ಅರ್ಥವನ್ನು ತನ್ನ ಗತಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸ್ವಯಂ-ನಿರ್ಮಿಸುವಿಕೆಯ ನಿರಂತರವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಓರ್ವನು ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವನ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದರಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ನಿರಾಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ತನ್ನನ್ನೇ ಅವನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅದು ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಬೇರೆಯದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಓರ್ವನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲವು, ಅದು ಆಗಿರದಿರುವ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ (ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಇದ್ದರೂ ಸಹ, ಅದು ಆಗಲೂ ಸಹ ಓರ್ವನ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗುಲೆಂದರೆ, ಇದು ಎರಡು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಣವನ್ನು ಹೇರುತ್ತದೆ; ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮಿತಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ತಲ್ಲಣವನ್ನು "ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ", ಹಾಗೂ ಓರ್ವನು ಮಾಡಿರುವ ಏನೋ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ "ಅಡ್ಡಬರುವ" ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಕೊರತೆಯೂ ಸಹ ತಲ್ಲಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ
ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ವಿಷಯವು ಅನೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಓರ್ವನು "ತನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು" ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ತನ್ನತನದ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಜೀವಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಲು ಇದನ್ನು ಅನೇಕವೇಳೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನತನ ಎಂಬುದು ಓರ್ವನು ಸಾಕಷ್ಟು ಗಡುಸಾಗಿ ಕಂಡರೆ ಆತನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಏನೋ ಒಂದು ಎಂಬುದು, ಓರ್ವನ ನಿಜವಾದ ತನ್ನತನವೇ ವಾಸ್ತವಿಕ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಓರ್ವನು ತನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಓರ್ವನು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಓರ್ವನ ಜೀನ್‌ಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಬೇರಾವುದೇ ಇರುವಿಕೆಯು ಬಯಸುವಂತೆ ಇರಬಾರದು. ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿರುವುದು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ನಡೆ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅವಶ್ಯವಾಗಿ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯು ಇದ್ದು, ಇದು ಓರ್ವನ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಓರ್ವನ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಈ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯು ಇರುವುದಿಲ್ಲ (ಓರ್ವನು ಮಾಡಿದ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಓರ್ವನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಆಗ ಓರ್ವನು ದೂಷಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ). ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯ ಪಾತ್ರವು, ಓರ್ವನು ಒಂದು ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಬರುವ ಓರ್ವನ ವಾಸ್ತವಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ (ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ನ ಕಲಾರಾಧಕನು ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ "ಆರಿಸುವುದರ" ರೀತಿಯಂತಿರುವುದರ ಬದಲಿಗೆ), ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಆರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿರುವ ನಡೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಓರ್ವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು- ಅಥವಾ ವಿಭಿನ್ನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಲು ಆಯ್ಕೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸದೇ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಎಂಬುದು ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕಿರುವ ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಅನೇಕ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ತಳೆಯಬಲ್ಲದು. ಅಂದರೆ, ನಿಯಂತ್ರಣವಾದದ ಕೆಲವೊಂದು ಸ್ವರೂಪವು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತನಗೆತಾನೇ ಮನವೊಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಸೋಗಿನ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಅರ್ಥರಹಿತವಾಗಿವೆ ಅಥವಾ ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು, "ಓರ್ವನು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿರುವ" ಒಂದು ತೆರನಾದ "ಅನುಕರಣೆ"ಯವರೆಗೆ ಇದು ಅನೇಕ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ತಳೆಯಬಲ್ಲದು. "ಓರ್ವನು" ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು, ತನ್ನಂಥ ಓರ್ವನು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಓರ್ವ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ) ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಓರ್ವನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಅನೇಕವೇಳೆ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಲ್ಪನೆಯು ಸಾಮಾಜಿಕ ರೂಢಮಾದರಿಯ ಕೆಲವೊಂದು ಬಗೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ರೂಢಮಾದರಿಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೂ ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಎಂದು ಇದರರ್ಥವಲ್ಲ: ಓರ್ವನ ಸ್ವಂತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗೆ ಓರ್ವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವರ್ತನೆ, ಮತ್ತು ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಓರ್ವನು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯು ಇಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.
ಹತಾಶೆ
ಭರವಸೆಯ ನಷ್ಟ ಎಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಡುವ ಹತಾಶೆಯು, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದಲ್ಲಿ ಓರ್ವನ ತನ್ನತನದ ಅಥವಾ ಗುರುತಿನ ಒಂದು ಅಥವಾ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು "ಆಧಾರಸ್ತಂಭಗಳಲ್ಲಿ" ಕಂಡುಬರುವ ಒಂದು ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಕಂಡುಬರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಓರ್ವನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಸ್ತು ವಾಗಿರುವಂತೆ ತೊಡಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಓರ್ವ ಮಾಣಿ ಅಥವಾ ಓರ್ವ "ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತಿರುವ ನಾಗರಿಕ"ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಓರ್ವನು ಏನೋ ಒಂದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಓರ್ವನು ತನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಂಡರೆ ಅಥವಾ ಈ ಆಗಿರುವಿಕೆಯ-ವಿಷಯವನ್ನು ರಾಜಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂಥದ್ದೇನನ್ನೋ ಓರ್ವನಿಗೆ ಉಂಟುಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದು ಆಶಾರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಹತಾಶೆಯ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಓರ್ವನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅಪಘಾತವೊಂದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಓರ್ವ ವ್ಯಾಯಾಮಪಟುವು, "ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮರಳಲು" ಒಂದು ವೇಳೆ ಏನನ್ನೂ ಹೊಂದಿರದಿದ್ದರೆ, ಹತಾಶೆಗೊಳಗಾಗಬಹುದು. ಓರ್ವನ ತನ್ನತನವನ್ನು ಓರ್ವನು ಹೇಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರ ಅವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಓರ್ವನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಶಬ್ದಕೋಶದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಯ ಹತಾಶೆಯ ಎಣಿಕೆಯು ಸೂಚಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಹತಾಶೆಯು ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಓರ್ವನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗಲೂ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ: ಓರ್ವನ ಪ್ರಪಂಚ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದಕ್ಕೆ ಓರ್ವನು ಈಡಾಗುವಂತೆ ಇಂಥ ಆಧಾರಸ್ತಂಭಗಳ ಮೇಲಿನ ಓರ್ವನ ಗುರುತನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಓರ್ವನು ಆಧರಿಸಿರುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಓರ್ವನು ನಿರಂತರ ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿರುವುದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಸಾರ್ತ್ರೆಯ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಓರ್ವನ ಗುರುತಿನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ವಾಸ್ತವತೆಯಲ್ಲಿ, ಆಧಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಯಾವುದೇ ಮಾನವ ಇರುವಿಕೆಯಿಲ್ಲ, ಹತಾಶೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಮಾನವ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಐದರ್‌/ಆರ್‌ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವಂತೆ: "ತನ್ನ ಹೊರಗಡೆ ಒಂದು ಷರತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಯಾವುದೇ ಜೀವನ-ದೃಷ್ಟಿಯು ಹತಾಶೆ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ." ಇದನ್ನು ಬೇರೆಯದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಹತಾಶೆಗೊಳಿಸದೆಯೇ ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.
ಕಾರಣ
ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಹಾಗೂ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಮೂಲಭೂತ ಅಂಶಗಳಾಗಿ ಒತ್ತುನೀಡುವ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಗಳು, ವಿಚಾರವಾದ ಹಾಗೂ ದೃಷ್ಟಿಪ್ರಾಮುಖ್ಯವಾದಕ್ಕೆ ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮನ್ನು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಮಾನವ ಜೀವಿಗಳು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ವಿವೇಚನಾಶೀಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬಂತೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ಬದಲಿಗೆ, ಜನರು ಎಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರ ಕಡೆಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಗಳು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ವಿವೇಚನಾಶೀಲತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮಗೆ ಆಗಿರುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಜನರು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ. ಅರ್ಥದ ಮೂಲವಾಗಿ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಆಲೋಚನೆಯ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ; ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಮೂಲಭೂತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಾವಿನ ಕುರಿತಾದ ನಮ್ಮ ಅರಿವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಹಾಗೂ ದಿಗಿಲಿನ ಸಂವೇದನೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಗಮನವೂ ಸಹ ಇದೇ ಬಗೆಯದಾಗಿದೆ. ಮಾನವರು ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯನ್ನು, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವ ತಮ್ಮ ಭಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬಳಸುವ ಒಂದು ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವಾಗಿ ಬಲವಾದ ವಿವೇಚನಾಶೀಲತೆಯನ್ನು ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಕಂಡ: "ನಾನು ವಿವೇಚನಾಶೀಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ನಂಬಬಲ್ಲೆನಾದರೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ವಿವೇಚನಾಶೀಲರಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ನನಗೆ ಭಯಪಡಲು ಕಾರಣವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವುದರ ಕುರಿತು ವ್ಯಾಕುಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿರುವುದಿಲ್ಲ." ಆದಾಗ್ಯೂ, ವಿವೇಚನಾಶೀಲತೆಯನ್ನು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಪ್ರಪಂಚದೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲು ಇರುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಿ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿಸರ್ಗ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆ), ಆದರೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಕಾರಣವು ಸಾಕಷ್ಟಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ: "ಮಾನವನ ಕಾರಣವು ಎಲ್ಲೆಗೆರೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ". ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾರ್ತ್ರೆಯೂ ಸಹ ವಿವೇಚನಾಶೀಲತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು "ಕೆಟ್ಟ ನಂಬಿಕೆ"ಯ ಒಂದು ಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ಆತ ಕರೆದ; "ಬೇರೆಯದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ" - ಎಂಬ ರಚನಾ-ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿದ್ಯಮಾನದ ಒಂದು ಪ್ರಪಂಚದ ಮೇಲೆ ಹೇರಲು ತನ್ನತನದಿಂದ ನಡೆದ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನ ಇದಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ವಿವೇಚನಾರಹಿತ ಹಾಗೂ ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಾರ್ತ್ರೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಸಾರ್ತ್ರೆಯ ಅನುಸಾರ, ವಿವೇಚನಾಶೀಲತೆ ಹಾಗೂ ಕೆಟ್ಟ ನಂಬಿಕೆಯ ಇತರ ಸ್ವರೂಪಗಳು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಜನರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಮಾಡುತ್ತವೆ. ಸಾರ್ತ್ರೆಯು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಹಾಗೂ ದಿಗಿಲಿನ ಕುರಿತಾದ ತಮ್ಮ ಸಂವೇದನೆಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲು, ಜನರು ದೈನಂದಿನ ಅನುಭವ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೊಳಗೇ ತಮ್ಮನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ಇದರಿಂದಾಗಿ, "ಬೇರೆಯದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ" "ನೋಟ"ದಿಂದ ಒಂದು ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತಮ್ಮ ಆಕ್ಷೇಪ ಎತ್ತದಿರುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ (ಅಂದರೆ, ಮತ್ತೋರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಕಡೇಪಕ್ಷ ಆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಓರ್ವನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಹೊಂದಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು). ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, "ಬೇರೆಯದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು" ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ರಚನಾ-ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಗಳು ಮಾನವರಿಗೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕ್ಯಾಮಸ್‌ ನಂಬಿದೆ. ಕ್ಯಾಮಸ್ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ‌, ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗಾಗಿ ಎದುರುನೋಡುತ್ತಿರುವ ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜಾಗೃತಿಯು ಬೇರೆಯದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೊರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಘರ್ಷಿಸಿದಾಗ, ಅಸಂಬದ್ಧತೆ ಎಂಬ ಮೂರನೇ ಅಂಶವು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಅರ್ಥಶೂನ್ಯತೆ
ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ನಾವು ನೀಡಿರುವ ಅರ್ಥದಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬಹುದಾದಂಥ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಶೂನ್ಯತೆಯ ಎಣಿಕೆಯು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಅರ್ಥರಹಿತತೆಯು ಪ್ರಪಂಚದ ನಿರ್ನೈತಿಕತೆ ಅಥವಾ "ಪಕ್ಷಪಾತ ಮನೋಭಾವ"ವನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. "ಕೆಟ್ಟ ಸಂಗತಿಗಳು ಒಳ್ಳೆಯ ಜನರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂಬಂಥ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ, ಚಿಂತನೆಯ "ಕರ್ಮದ" ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದು ವೈಲಕ್ಷಣ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲಂಕಾರಿಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಾದರೆ, ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಓರ್ವ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ವಿಷಯ ಎಂಬ ರೀತಿಯದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ; ಏನು ನಡೆಯುತ್ತದೋ ಅದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಓರ್ವ "ಒಳ್ಳೆಯ" ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಆಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಓರ್ವ "ಕೆಟ್ಟ" ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಆಗಬಹುದು. ಪ್ರಪಂಚದ ಅಸಂಬದ್ಧತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾರಿಗೆ ಏನುಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಹುದು, ಮತ್ತು ಒಂದು ದುಃಖದ ಸಂಗತಿಯು ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಅರ್ಥಶೂನ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಎದುರು-ಬದುರಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏಕಾಏಕಿ ದೂಡಬಹುದು. ಅರ್ಥಶೂನ್ಯತೆಯ ಎಣಿಕೆಯು ಇತಿಹಾಸದಾದ್ಯಂತದ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತದೆ. ಸೋರೆನ್‌ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌, ಫ್ರಾಂಜ್‌ ಕಾಫ್ಕಾ, ಫೈಯೋಡಾರ್‌ ದಾಸ್ತೋವ್ಸ್ಕಿ ಮತ್ತು ಜೀನ್‌-ಪಾಲ್‌ ಸಾರ್ತ್ರೆ ಹಾಗೂ ಆಲ್ಬರ್ಟ್‌ ಕ್ಯಾಮಸ್‌ ಮೊದಲಾದವರ ಅನೇಕ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೃತಿಗಳು ಪ್ರಪಂಚದ ಅಸಂಬದ್ಧತೆಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವ ಜನರ ಕುರಿತಾದ ವರ್ಣನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ದಿ ಮಿಥ್‌ ಆಫ್‌ ಸಿಸಿಫಸ್‌ ಎಂಬ ತನ್ನ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ "ಅರ್ಥಶೂನ್ಯತೆಯ" ವಿಷಯವನ್ನು ಆಲ್ಬರ್ಟ್‌ ಕ್ಯಾಮಸ್‌ ಅಧ್ಯಯನಮಾಡಿದ.
ನಿರಾಕರಣವಾದಕ್ಕಿರುವ ಸಂಬಂಧ
ನಿರಾಕರಣವಾದ ಹಾಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವು ಪರಸ್ಪರವಾಗಿ ಅನೇಕವೇಳೆ ಗೊಂದಲವುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಗೊಂದಲದ ಒಂದು ಪ್ರಧಾನ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಫ್ರೆಡ್ರಿಕ್‌ ನೀಟ್ಜ್‌ಸ್ಚೆಯು ಎರಡೂ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಓರ್ವ ಪ್ರಮುಖ ದಾರ್ಶನಿಕನಾಗಿದ್ದಾನಾದರೂ, ಆತ ಪ್ರಪಂಚದ ಅಸಂಗತತೆ ಹಾಗೂ ಅಂತರ್ಗತ ಅರ್ಥರಹಿತತೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಸಮರ್ಥಕನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುನಿಷ್ಢ ಆಧಾರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೊರತೆಯ ಸೂಚಕವಾಗಿ ತಲ್ಲಣದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ದಾರ್ಶನಿಕರು ಅನೇಕವೇಳೆ ಒತ್ತುನೀಡುತ್ತಾರೆ; ಸದರಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಅನೇಕವೇಳೆ ಒಂದು ನೈತಿಕ ಅಥವಾ ಒಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ನಿರಾಕರಣವಾದಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕ್ಯಾಮಸ್‌‌‌ನ ದಿ ಮಿಥ್‌ ಆಫ್‌ ಸಿಸಿಫಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವಂತೆ, ಅರ್ಥಶೂನ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪಟ್ಟುಹಿಡಿಯುವುದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆ ಅಥವಾ ಓರ್ವನ ಸ್ವಯಂ-ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ದಾರ್ಶನಿಕರು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ: ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೆರನಾದ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಮರುಗಳಿಸಿಕೊಂಡ (ಇದು ನೈತಿಕವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅವನೇ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ; ಧಾರ್ಮಿಕ ರದ್ದಿಯಾತಿಗಳು ನೈತಿಕವಾಗಿದ್ದವು), ಮತ್ತು ಬೀಯಿಂಗ್‌ ಅಂಡ್‌ ನಥಿಂಗ್‌ನೆಸ್‌ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಸಾರ್ತ್ರೆಯ ಅಂತಿಮ ಮಾತುಗಳು ಹೀಗಿವೆ: "ಒಂದು ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಒಂದು ಅಪ್ರಧಾನವಲ್ಲದ (ಅಥವಾ ಪರಿಶುದ್ಧವಲ್ಲದ) ಪ್ರತಿಫಲನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ತಮ್ಮ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೈತಿಕ ಸ್ತರದ ಮೇಲೆ ಪಡೆಯಬಲ್ಲವು. ಒಂದು ಭವಿಷ್ಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವು ಅವಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು." ಆದ್ದರಿಂದ, ಓರ್ವನು ಮೌಲ್ಯ ಹಾಗೂ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲವನಾದರೆ, ಶೂನ್ಯವಾದಿಗಳು ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಗಳು ನಂಬುತ್ತಾರೆ.
ಟೀಕೆ
ಹರ್ಬರ್ಟ್‌ ಮಾರ್ಕ್ಯೂಸ್‌ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದ; ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಜೀನ್‌-ಪಾಲ್‌ ಸಾರ್ತ್ರೆಯಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬೀಯಿಂಗ್‌ ಅಂಡ್‌ ನಥಿಂಗ್‌ನೆಸ್‌ (1943) ಕೃತಿಯು ಅವನ ಟೀಕೆಗೊಳಗಾಯಿತು. ಈ ಕೃತಿಯು ಸ್ವತಃ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸ್ವರೂಪದ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಹಾಗೂ ಅರ್ಥರಹಿತತೆಯನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವನ ಟೀಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು- "ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವು ಒಂದು ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅದು ಒಂದು ಆದರ್ಶಾತ್ಮಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ: ಅದು ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಮೂಲತತ್ತ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಹಾಗೂ ತತ್ತ್ವ ಮೀಮಾಂಸೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದಗಳಾಗಿ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವು ತಾನು ದಾಳಿಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಭಾಗವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದರ ತೀವ್ರಗಾಮಿತ್ವವು ಭ್ರಾಮಕವಾಗಿದೆ". 1946ರಲ್ಲಿ, ಎಕ್ಸಿಸ್ಟೆನ್ಷಿಯಾಲಿಸಂ ಈಸ್‌ ಹ್ಯೂಮನಿಸಂ ಎಂಬ ತನ್ನ ಉಪನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಕುರಿತಾದ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದಿ ಟೀಕೆಗೆ ಸಾರ್ತ್ರೆಯು ಅಷ್ಟುಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದ. ಜಾರ್ಗನ್‌ ಆಫ್‌ ಅಥೆಂಟಿಸಿಟಿ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಹೆಡೀಗರ್‌‌ನ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವನ ಭಾಷಾಬಳಕೆಯನ್ನು ಥಿಯೋಡಾರ್‌ ಅಡೊರ್ನೊ ಟೀಕಿಸಿದ; ಇದು ಮುಂದುವರಿದ, ಔದ್ಯಮಿಕ ಸಮಾಜದ, ಹಾಗೂ ಅದರ ಅಧಿಕಾರ ರಚನಾ-ಸ್ವರೂಪದ ಒಂದು ಪೆಚ್ಚಾಗಿಸುವ ಸಿದ್ಧಾಂತದಂತಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಲೆಟರ್‌ ಆನ್‌ ಹ್ಯೂಮನಿಸಂ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ತ್ರೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವನ್ನು ಹೆಡೀಗ್ಗರ್‌‌ ಟೀಕಿಸುತ್ತಾನೆ: ಕಾರ್ನ್ಯಾಪ್‌ ಹಾಗೂ ಅಯೆರ್‌‌‌‌ರಂಥ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸಿದ್ಧ ಪ್ರಮಾಣವಾದಿಗಳು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, "ಇರುವಿಕೆ" ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ "ಇರುವುದು" ಎಂಬ ಕ್ರಿಯಾಪದದ ಕುರಿತು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿಗಳು ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ವಾದಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ಇದು ಸಕರ್ಮಕ ಕ್ರಿಯಾಪದವಾಗಿದ್ದು, ಒಂದು ಆಖ್ಯಾತಕ್ಕೆ ಅದು ಪೂರ್ವ-ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ (ಉದಾಹರಣೆ ಒಂದು ಸೇಬು ಕೆಂಪಗಿದೆ ): ಒಂದು ಆಖ್ಯಾತವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಪದವು ಅರ್ಥರಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.