ಅಬೀಜ_ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ
ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಜಾತಿಗಳ ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ
ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯು, ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಜಾತಿಗಳಿಂದ ಕಾರ್ಯರೂಪದ DNAಯ ಮರುನಿರ್ಮಾಣದ ಕಾರ್ಯವು ದಶಕಗಳವರೆಗೆ ಕೆಲವೊಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡುಬಂದಿತ್ತು. ಇದರ ಸಂಭಾವ್ಯ ಸೂಚ್ಯಾರ್ಥಗಳು, ಮೈಕೇಲ್ ಕ್ರಿಕ್ಟನ್‌‌ನಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಧಿಕ-ಮಾರಾಟದ ಕಾದಂಬರಿಯಾದ ಮತ್ತು ರೋಮಾಂಚಕ ಹಾಲಿವುಡ್‌ ಚಿತ್ರವಾದ ಜುರಾಸಿಕ್ ಪಾರ್ಕ್‌ ನಲ್ಲಿ ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಗುರಿಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದು ರೋಮಯುಕ್ತ ಆನೆಯ ಕುರಿತದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಘನೀಕರಿಸಲಾದ ರೋಮಯುಕ್ತ ಆನೆಗಳಿಂದ DNAಯ ಸಾರತೆಗೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ರಷ್ಯಾ-ಜಪಾನಿನ ಒಂದು ಜಂಟಿ ತಂಡವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಈ ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. 2001ರಲ್ಲಿ, ಬೆಸ್ಸೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಹಸುವೊಂದು ಅಬೀಜ ಸಂತಾನದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ, ಅಪಾಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಜಾತಿಯಾದ ಏಷ್ಯಾದ ಕಾಡೆತ್ತು ಒಂದಕ್ಕೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿತು. ಆದರೆ ಕರುವು ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮರಣಹೊಂದಿತು. 2003ರಲ್ಲಿ, ಬ್ಯಾಂಟೆಂಗ್‌ ಎಂಬ ಪ್ರಭೇದದ ಕಾಡುದನವೊಂದನ್ನು ಅಬೀಜ ಸಂತಾನದ ವಿಧಾನದಿಂದ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು. ಇದಾದ ನಂತರ ದ್ರವೀಕರಿಸಲಾದ ಘನೀಕೃತ ಭ್ರೂಣವೊಂದರಿಂದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಮೂರು ಕಾಡುಬೆಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಇದೇ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಯಿತು. ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಜಾತಿಗಳನ್ನು ಅಬೀಜ ಸಂತಾನಕ್ಕೀಡುಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು (ಮತ್ತೊಂದು ಜಾತಿಯ ಬದಲಿ ತಾಯಿಯರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ) ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಈ ಯಶಸ್ಸುಗಳು ಭರವಸೆಯನ್ನು ತುಂಬಿದವು. ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಬಕಾರ್ಡೊ (ಪೈರೆನಿಯನ್‌ ಐಬೆಕ್ಸ್‌) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕಾಡುಮೇಕೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಅಂಗಾಂಶ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಅದು ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಘನೀಕೃತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ದೈತ್ಯಗಾತ್ರದ ಪಂಡಾ ಕರಡಿ, ಚಿರತೆ ಬೆಕ್ಕು ಮತ್ತು ಚಿರತೆಯಂಥ ಅಪಾಯದಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಜಾತಿಗಳ ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಸಂಶೋಧಕರು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ಯಾನ್‌ ಡಿಯಾಗೊ ಝೂದಲ್ಲಿನ "ಫ್ರೋಜನ್ ಝೂ"ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪದ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯದಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಜಾತಿಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾದ ಘನೀಕೃತ ಅಂಗಾಂಶವನ್ನು ಈಗ ಶೇಖರಿಸಿಡಲಾಗಿದೆ. 2002ರಲ್ಲಿ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯನ್‌ ಮ್ಯೂಸಿಯಂನಲ್ಲಿ ತಳಿವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಒಂದು ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಸುಮಾರು 65 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಥೈಲಸೀನ್‌‌ ಹುಲಿಯ (ಟಾಸ್ಮೇನಿಯಾದ ಹುಲಿ) DNAಯ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಮರೇಸ್‌ ಸರಣಿಯ ರಾಸಾಯನಿಕೆ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೂಲಕ ರೂಪಿಸಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, 2005ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 15ರಂದು, ಸಂಗ್ರಹಾಲಯವು ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದನ್ನು ನೀಡಿ, ಸಂರಕ್ಷಣಕಾರಿಯಿಂದಾಗಿ (ಎಥನಾಲ್‌ನಿಂದ) ಮಾದರಿಗಳ DNAಯ ಗುಣಮಟ್ಟವು ತೀರಾ ಕಳಪೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ತೋರಿಸಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ ತಾನು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿತು. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, 2005ರ ಮೇ 15ರಂದು ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದು ಹೊರಬಿದ್ದಿತು. ನ್ಯೂ ಸೌತ್ ವೇಲ್ಸ್‌ ಮತ್ತು ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾದಲ್ಲಿನ ಸಂಶೋಧಕರಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಹೊಸ ಸಹಯೋಗ ಅಥವಾ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಥೈಲಸೀನ್‌ ಯೋಜನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಲಾಗುವುದು ಎಂಬುದೇ ಈ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಸಾರವಾಗಿತ್ತು. ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಜಾತಿಗಳ ಅಬೀಜ ಸಂತಾನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿನ ನಿರಂತರ ಅಡೆತಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದುದೆಂದರೆ, ನಿಖರತೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ DNAಯೊಂದಕ್ಕಾಗಿದ್ದ ಅಗತ್ಯತೆ. ಒಂದು ಏಕ ಮಾದರಿಯಿಂದಾದ ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯು, ಲೈಂಗಿಕವಾಗಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬದುಕಬಲ್ಲ ಮರಿಹಾಕುವ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾರದು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಗಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಅಬೀಜ ಸಂತಾನದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂದರೂ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಬಲ್ಲ ಅಥವಾ ತೋರಿಸಬಲ್ಲ ತಾಯ್ತಂದೆಯರ ಗೈರುಹಾಜರಿಯಲ್ಲಿ ಅವು ಬದುಕಬಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಮುಕ್ತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಜಾತಿಯೊಂದನ್ನು ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಈಡುಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದುದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ — ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯು ಈಗಲೂ ಕೇವಲ ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಣುವ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ — ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು, ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಅವು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅಪರೂಪದ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದ ಮಾದರಿಗಳಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಜಾತಿಗಳನ್ನು ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಈಡುಮಾಡುವುದು ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಅನೇಕ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಜೀವವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು ಅಪಾಯದಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಈಡುಮಾಡುವುದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನೆರವಾಗುವಲ್ಲಿನ ದೇಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಇದು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಆವರ ಆಲೋಚನೆಯೇ ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಪ್ರಾಣಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿನ "ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಸೂತ್ರ"ವೆಂದರೆ, ಆವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ಬದುಕಬಲ್ಲ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದನ್ನು ಈಗಲೂ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾದರೆ, ಸೆರೆಯಲ್ಲಿನ ತಳಿ ಬೆಳೆಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಾರದು. 2006ರ ಅವಲೋಕನವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಡೇವಿಡ್‌ ಎಹ್ರೆನ್‌ಫೆಲ್ಡ್‌ ಎಂಬಾತ ಒಂದು ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದ. ಪ್ರಾಣಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿನ ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯು ಒಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವಾಗಿದ್ದು, 2006ರಲ್ಲಿ ಅದು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಅನುಸಾರ, ಒಂದು ಅಪ್ಪಟ ಅವಕಾಶದ ಹೊರತಾಗಿ ಇದನ್ನು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ವೆಚ್ಚ-ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಇದು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಆತನ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ ಆತ, ಸುಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಅನ್ಯಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಳಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ (ಆವಾಸಸ್ಥಾನದ ನಾಶ, ಬೇಟೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಬಳಕೆ ಅಥವಾ ಶೋಷಣೆ, ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲಾದ ಒಂದು ಜೀನಿನ ರಾಶಿಯಂಥದು) ಪೈಕಿ ಯಾವೊಂದನ್ನೂ ಇದು ಪರಿಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಬೀಜ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಸುಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ಸಸ್ಯ-ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾದ ಪದ್ಧತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ತಳೀಯವಾದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಎಂಬುದು ಅವನ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿತ್ತು: "Vertebrate cloning poses little risk to the environment, but it can consume scarce conservation resources, and its chances of success in preserving species seem poor. To date, the conservation benefits of transgenics and vertebrate cloning remain entirely theoretical, but many of the risks are known and documented. Conservation biologists should devote their research and energies to the established methods of conservation, none of which require transgenics or vertebrate cloning."