ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ_ರಾಜರ_ರಾಜ್ಯಗಳ_ವಿಲೀನ
ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಸೇರ್ಪಡೆ
ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಭಾರತದ ತುಟ್ಟ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ.ನೆಹರು ತನ್ನ  ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ದ ಕೃತಿಯಾದ "ಭಾರತ ದರ್ಶನ" ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು  "ಭಾರತದ ಸುಂದರ ನವಿಲು" ಎಂದು  ಕೂಡ ವಣಿ೯ಸಿದ್ದಾರೆ. ೮೪,೪೭೧ ಚದರ ಕಿ.ಮೀ ವಿಸ್ತೀರ್ಣ ಹೊಂದಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರವು  ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಅಂದರೆ ಇಂಡೋ ಮತ್ತು ಪಾಕ್  ಗಡಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ೧೯೪೧ ರಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ೪೦,೨೧,೬೧೫ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ೭೭.೧% ರಷ್ಟು ಮುಸ್ಲಿಂರು ಇದ್ದರು. ಮತ್ತು ೨೦.೧೨ % ರಷ್ಟು  ಹಿಂದೂಗಳು ಸಹ ಇದ್ದರು. , ೨.೨೭ % ಸಿಖ್ ರು ಸಹ ಇದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಅದೇ ಅಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಇದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ರಾಜ ಹರಿಸಿಂಗ್ ನು ಹಿಂದೂವಾಗಿದ್ದನು. ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಹರಿಸಿಂಗ್ ನು  ಇಂಡಿಯಾ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸೇರಿಸಲು ಕೂಡ ಇಚ್ಚಿಸಲಿಲಲ್ಲ.ಭಾರತ ವಿಭಜನೆಯಾದ ನಂತರ  ಪಾಕಿಸ್ತಾನವು ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ತುಂಬ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿತು. ಎಕೆಂದರೆ ಕಾಶ್ಮೀರವು ಅತ್ಯಂತ ಅಂದರೆ ನೋಡಲು ಸೌಂದಯ೯ಯುತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ಸಾಮಿಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಮತ್ತು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಮುಸ್ಲಿಂರನ್ನು ಕೂಡ ಕಾಶ್ಮೀರವು ಹೊಂದಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವು ಸಹ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡಲು ಕಾರಣಗಳಾಗಿದ್ದವು.ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಎಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೋ  ಎಂದು ಭೀತಿಗೊಂಡ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸೇರುವಂತೆ ಅಂದರೆ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು. ೧೯೪೭ ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೩ ರಂದು ಪಾಕ್ ಸೇನಾನಿಯಾದ ಅಕ್ಬರ್ ಖಾನ್ ನಿಂದ ಪ್ರಚೋದಿತ ಸಾವಿರಾರು  ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನರು ಮತ್ತು ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಪಠಾಣರು ಶ್ರೀನಗರಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ  ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೆ ಅಲ್ಲದೆ  ಅದರಲ್ಲಿ  ತೊಡಗಿದರು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಹ  ನೀಡಿತು. ಅಲ್ಲದೆ ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವ  ವಸ್ತ್ತುಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಕ್ ಧಾಳಿಕೋರರು ಶ್ರೀನಗರಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಇಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವುದೇ ಅಲ್ಲದೇ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಹಿಂಸೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಮುಸ್ಲಿಂರು ದಂಗೆಕೋರರನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಇದರಿಂದ ಭೀತಿಗೊಂಡಂತಹ ಮಹಾರಾಜರಾದ ಹರಿಸಿಂಗ್ ಭಾರತದ  ನೆರವು ಕೋರಿದರು. ಹಾಗೂ ಅದೇ ಅಲ್ಲದೇ ಸೇಪ೯ಡೆ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿಯು ಸಹ ಹಾಕಿದರು. ಭಾರತ ಸಂಘವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡರು (೨೬-೧೦-೧೯೪೭). ಆಗಿನ ಷೇಕ್ ಮಹಮದ್ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ರವರು ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಭೆಯ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು.ಷೇಕ್ ಮಹಮದ್ ಅದ್ಬುಲ್ಲಾ ರವರು ಮಹಾರಾಜರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು.(χಉಲ್ಲಂಗಿಸಿದರುχ).ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಎನೆಂದರೆ  ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿಂದೂ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೂ ಮತ್ತು ಷಿಯಾ ಮುಸ್ಲಿಂರಿಗೂ ಮತ್ತು ಉದು೯ ಭಾಷೆಗೂ ಅದೇ ಅಲ್ಲದೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಭಾಷೆಗೂ ಧಕ್ಕೆ ಒದಗಿ ಬಂದಿತು. ಆಗ ಪಟೇಲರು ತಕ್ಷಣವೇ ಭಾರತದ ಸೇನೆಯನ್ನು ೧೦೦ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿಸಿ (೨೭-೧೦-೧೯೪೭)ಅಲ್ಲಿದ್ದ   ಎಲ್ಲಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ  ಹೊರಹಾಕಿದರು ಮತ್ತು ಅದೇ ಅಲ್ಲದೇ ಭಾರತದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ಕಾಶ್ಮೀರದ  ತೆರವು ಕಾಯ೯ದಲ್ಲಿ  ನಿರತರಾದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ೯೦,೦೦೦ ಜನ ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದರು.ಇದರ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು  ಭಾರತ  ಸೈನ್ಯದ ಜನರಲ್ ಕೆ.ಎಸ್. ತಿಮ್ಮಯ್ಯ ನವರು ಅದರ ಸಂಪೂಣ೯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸಹ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಇದ್ದ ಅಜಾದ್ ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಸಕಾ೯ರವು ಹೊಸದಾಗಿ ರಚಿತವಾದ ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಸಕಾ೯ರವನ್ನು ಸಹ ವಿರೋದಿಸಿದರು. ಅದೇ ಅಲ್ಲದೆ ಜನಮತಗಣನೆಗೆ ಇದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು. ಪಾಕ್ ಸೈನಿಕರು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದರಿಂದ ಜನಮತ ಗಣನೆ ಮಾಡಲು ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. ಮುಸ್ಲಿಮರು ಶೇ.೧೦೦ರಷ್ಟಿರವ, ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಪ್ರದೇಶವಾದಸರಿಯಾದ ರಸ್ತೆಗಳಿಲ್ಲದ ಅತಿ ಛಳಿ ಪ್ರದೇಶವಾದ,ಕಾಶ್ಮೀರದ ಉತ್ತರಭಾಗ, ಈಗ ಆಜಾದ್ ಕಾಶ್ಮೀರ್ ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಡುವ ೧/೩ ಭಾಗವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು ಡಿಸೆಂಬರ್ ೩೧, ೧೯೪೭ ರಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನೆಹರುರವರು ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಂದಿಟ್ಟರು.೧೯೪೯ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಭದ್ರತಾ ಸಮಿತಿ ನೇಮಿಸಿದ ಸರ್.ಓವನ್ ಡಿಕ್ಸನ್ ಮತ್ತು ಡಾ. ಫ್ರಾಂಕ್ ಡಿ. ಗ್ರಹಾಂ ನೇತೃತ್ವದ ಆಯೋಗವು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಕದನ ವಿರಾಮವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು. ಫೆಬ್ರವರಿ ಯಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇಪ೯ಡೆಯಾಯಿತು.ಇದನ್ನು  ವಿಧಾನಸಭೆಯು ಸ್ಥಿರೀಕರಿಸಿತು.೧೯೫೬ ರಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರವು ಸಹ  ಭಾರತದ  ಒಂದು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗವೆಂದು ಸಾರಲಾಯಿತು.