ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ_ನ್ಯಾಯಾಲಯ
ICJ ಮತ್ತು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿ
ಅಧಿನಿಯಮ 94 ರ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲಾ UN ನ ಸದಸ್ಯರು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾನ್ಯ ಮಾಡುವ ಕರ್ತ್ಯವ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಪಕ್ಷಗಾರರು ಇಲ್ಲವೆ ಕಕ್ಷಿದಾರರು ತೀರ್ಪನ್ನು ಮನ್ನಿಸದಿದ್ದರೆ ಇದರ ಜಾರಿಗೆ ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಲಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜಾರಿ ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ತೀರ್ಪು ಕಾಯಂ ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿ ಸದಸ್ಯರ ಅಥವಾ ಅವರ ಮಿತ್ರಪಕ್ಷಗಳ ವಿರುದ್ದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಆಗ ಈ ತೀರ್ಪಿನ ಜಾರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಪರಮಾಧಿಕಾರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಿಕಾರಾಗುವ  ಪ್ರಕರಣದ ನಂತರ ಯಾವಾಗ ನಿಕಾರಾಗುವಾವು U.S ಯಾವಾಗ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿ ಎದುರು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾರಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲವೋ ಆಗ ಇಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಅದಲ್ಲದೇ ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯು ತೀರ್ಪನ್ನು ಜಾರಿ ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ ಆ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ದ ಅದರ ಜಾರಿಗೆ ಯಾರೂ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಲಾಗದು. ICJ ಮತ್ತು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿ ನಡುವಿನ ಸಂನಬಂಧ,ಅವುಗಳ ಅಧಿಕಾರದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು 1992 ರ ಪಾನ್ ಏಮ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಕೊಟ್ಟಿತು. ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಲಿಬಿಯಾದ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅದು ತನ್ನ ಕಾನೂನು ಸವಲತ್ತುಗಳ ಬಳಸಲು ಕೈಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು.ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗಡಮ್ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಹಾಕಿದ್ದ ದಿಗ್ಬಂಧನದ ಬಗ್ಗೆ ಅದು ತನ್ನ ಮನವಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿತ್ತು. ಇದರಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಈ ದಿಗ್ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯೇ ಅಧಿಕಾರದ ಮೂಲಕ ಜಾರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿತ್ತು.ಅಂದರೆ ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯ ಚಾಪ್ಟರ್ VII ರ ಕಾರ್ಯಚತುವಟಿಕೆಗಳು ಹಾಗು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನ್ಯಾಯಿಕ ಕರ್ತವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿವಾದದ ಸುಳಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹನ್ನೊಂದು ಮತಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಮತಗಳ ಬೆಂಬಲದ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಲಿಬಿಯಾ ಸಮಸ್ಯೆ ಕುರಿತ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತ್ತು.ಮಾಂಟ್ರಿಯಲ್ ಸಮಾವೇಶದ ನಂತರ ಲಿಬಿಯಾದ ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸಮಂಜಸವಾದುದಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಚಾರ ಮಂಡಿಸಲಾಯಿತು.ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. UN ಚಾರ್ಟರ್ ನ 103 ರ ಅಧಿನಿಯಮದಂತೆ ಅದರಡಿ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಣಯಗಳು ಅದರ ಕಾನೂನು ರೀತಿ ವಿಧಾನಗಳ ಜಾರಿಗೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಈ ಅರ್ಜಿಯು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅದರ ನೈಜ ಕಾರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಪಕ್ಷಗಾರರಿಗೆ ತೀರ್ಪು ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.(ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ,ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಲಿಬಿಯಾಗಳು ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹೊರಗೆ 2003ರಲ್ಲಿ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಂಡವು) ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಬಹುತೇಕ ನಿರಾಕರಣೆಯು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಅದರ ವಿವಾದ ಬಗೆಹರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡತಡೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಒಪ್ಪದೇ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಆಯಾ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಿಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಸಂಗ ಬಂತು. ನಿಕಾರಾಗುವಾ  ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಕ್ರಮವ ಮತ್ತು ICJ ನ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ನಿರ್ಣಯವು ಅಸ್ಥಿರತೆ ತಂದಿತು.ಈ ಕಲಹದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಣೆಗಳು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯ ಪರವಾಗಿದ್ದವು. "ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪಿನನ್ವಯ ಪಕ್ಷಗಾರರು ಅದರ ನಿಯಮದಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕಾದುದು ಕಾನೂನು ಸಮ್ಮತಿಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದೆ."ಇಲ್ಲಿ ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲವೆ ಅದು ಸೂಕ್ತವೆನಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ." ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಅಧಿಕಾರವು ಪಕ್ಷಗಾರರು ಪಾಲಿಸುವ ಕಾನೂನು ನಿಯಮಗಳ ಅನುಸರಣೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ,ಅಲ್ಲದೇ ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯು ತನ್ನ ಕ್ರಮಗಳ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕಾದರೆ ಆ ಪಕ್ಷಗಾರರ ಮನದಿಚ್ಛೆಯೂ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. "ಆದರೆ ಆಚರಣೆಯ ನಿಯಮಗಳ ಸೂತ್ರದ ಅನುಸಾರ "ಪಕ್ಷಗಾರರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು ಅಂತಿಮವಾದುದು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ."ಇಲ್ಲಿ "ಚಾರ್ಟರ್ ಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟೃವು ಅಂದರೆ ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಸಂಘದ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದ ಇದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನೀಡಿದ್ದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ,ಅದು ಇಂಥ ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಗಾರನಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾನೂನಿಗೆ ತಲೆ ಬಾಗಲೇಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ತನ್ನ ರಚನಾ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ 1946 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿತ್ತು.ಆದರೆ ನಿಕಾರಾಗುವಾ ವಿರುದ್ದ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ,1948 ರ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪಿಗೆ ಅದು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸದೇ "ಅದರಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಒತ್ತಡ ಹಾಕದಂತೆ" ಹೇಳಲಾಯಿತು ಆದರೆ ಅದು ನಿಕಾರಾಗುವಾದ ವಿರುದ್ದ ತನ್ನ ಬಲಪ್ರಯೋಗ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಿದ್ದನಾಗಲಿಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ (ಅಮೆರಿಕಾ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಹೊರತಾಗಿ)ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ "ನಿಕಾರಾಗುವಾದೊಂದಿಗಿನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಶಿಪ್ ಟ್ರೀಟಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಅದರ ವಿರುದ್ದ ಸೈನ್ಯ ಬಲದ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು."ಅಲ್ಲದೇ ಈ ಯುದ್ದದ ಹಾನಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಡುವಂತೆ ಯುನೈಟೈಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿತು.(ಎರಡನೆಯ ಟಿಪ್ಪಣಿ ನೋಡಿ) ಕಲಹದ ಪ್ರಕರಣದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು: ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಗಡಿ ಬಳಕೆ ಹಾಗು ಸಾಗರದ ಮಾರ್ಗಗಳ ಉಪಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ತ ನಿರ್ಣಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ನಾಗರಿಕರ ಕೊಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ನ=ಬಗೆಗೆನ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದಾಗ,ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಾಳಲ್ಲಿ ಇಣುಕುವ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚನೆಗೆ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಬಹುದು.ಯಾಕೆಂದರೆ ಕೆಲ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದರ ತೀರ್ಪುಗಳ ಜಾರಿಗೆ ಆಯಾ ಸಂದರ್ಬದ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಕೊರತೆಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಾಗುತದೆ.ಇಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೈನ್ಯಬಲದ ಪ್ರಯೋಗದ ಕುರಿತು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.