ಅಂಡವಾಯು
ಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಅಂಗದ ಅಪಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರಿಯೆ, ಗ್ಯಾಂಗ್ರೀನು, ಬಹು ಅಂಗ ಅಪಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರಿಯೆ ರೋಗಲಕ್ಷಣ, ಮತ್ತು ಸಾವು ಇವೇ ಮೊದಲಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಅಂಡವಾಯುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದರ ಕುರಿತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯ ಭಾಗದ ಬಹುತೇಕ ಅಂಡವಾಯುಗಳನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಮೂಲಕ ಸುಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರಬಹುದು, ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಸುದೀರ್ಘ-ಅವಧಿಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗೇನೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂಡವಾಯುವಿಗೆ ಈಡಾದ ಅಂಗಾಂಶವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಅಥವಾ "ತಗ್ಗಿಸುವುದರಿಂದ", ಜಟಿಲಗೊಂಡಿರದ ಅಂಡವಾಯುಗಳನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಅಥವಾ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಸುಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಸ್ನಾಯು ಅಂಗಾಂಶದಲ್ಲಿನ ನ್ಯೂನತೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಈ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಹರ್ನಿಯೋರಾಫಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ). ಒಂದುವೇಳೆ ತೊಡಕುಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರೆ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ತಜ್ಞರು ಅಂಡವಾಯುವಿಗೊಳಗಾದ ಅಂಗದ ಕಾರ್ಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಿ, ಅಗತ್ಯಬಿದ್ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ.ಸ್ನಾಯು ಬಲವರ್ಧನೆಯ ಆಧುನಿಕ ವಿಧಾನಗಳು ಸಂಶ್ಲೇಷಿತ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು (ಜಾಲರಿಯಂಥ ಒಂದು ಕೃತಕಾಂಗ) ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಅವು ಈಗಾಗಲೇ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿರುವ ಅಂಗಾಶವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎಳೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತವೆ (ಹಳೆಯದಾದ, ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾದ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆ). ಜಾಲರಿಯನ್ನು ನ್ಯೂನತೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಮುಂಭಾಗದ ದುರಸ್ತಿ) ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯೂನತೆಯ ಕೆಳಗೆ (ಹಿಂಭಾಗದ ದುರಸ್ತಿ) ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾಲರಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮತಂತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜಾಲರಿ ದುರಸ್ತಿಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನಂಶ "ಸೆಳೆತ ಮುಕ್ತ" ದುರಸ್ತಿಕ್ರಮಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹಳೆಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಈ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸೆಳೆತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾಯುವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಎಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊಲಿಗೆ ದುರಸ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಳೆಯ ವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ಈ ಸೆಳೆತ-ಮುಕ್ತ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಗಳ ಶೇಕಡಾವಾರು ಪ್ರಮಾಣ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದದಲ್ಲಿದ್ದು, ಆರೋಗ್ಯಲಾಭ ಅಥವಾ ಸುಧಾರಣೆಯ ಅವಧಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಜಾಲರಿಯ ಬಳಕೆಯು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನಾ ವಿಷಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ, ಪೂರಣ-ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಜಾಲರಿ ಬಳಕೆಯು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿನ ಸೋಂಕಿನ ವ್ಯಾಪಕತೆ ಅಥವಾ ತಗಲುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂಬಂತೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಜಾಲರಿಯ ಸೋಂಕುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅಧ್ಯಯನವೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು ಮತ್ತು ಕಳಂಕಿತ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು (ಮಧುಮೇಹದಂಥದು) ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅದು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು. ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ತೀರ್ಮಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಶಿಷ್ಟಕ್ರಮದ ಕಾನೂನು ದಾವೆಗಳಿಗೂ ಜಾಲರಿಯು ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಲ್ಯಾಪರೋಸ್ಕೋಪ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಕೆಲವೊಂದು ದುರಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.ಲ್ಯಾಪರೋಸ್ಕೋಪಿಕ್‌ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯು "ಕನಿಷ್ಟ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವ" ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯೆಂದೂ ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾತಜ್ಞನ ಕೈಗಳು ರೋಗಿಯ ದೇಹದೊಳಗೆ ತೂರಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕೊಯ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬರುವ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿರುವ "ಮುಕ್ತ" ಅಥವಾ "ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶೀಯ" ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಾತ್ರದ ಕ್ಯಾಮರಾ ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ತೂರಿಸಲು ಒಂದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಸಣ್ಣ ಕೊಯ್ತಗಳನ್ನು ಲ್ಯಾಪರೋಸ್ಕೋಪಿಕ್‌ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ತೆರೆದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ವರ್ಧಕ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶೀಯ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಂಬ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ತಪ್ಪುದಾರಿಗೆಳೆಯುವ ಪದವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಗಲಿನ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಅನೇಕ ರೋಗಿಗಳ ನಿಗಾವಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ವಾರದೊಳಗೆ ತಂತಮ್ಮ ಕೆಲಸ-ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬಲ್ಲಷ್ಟು ಅವರು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ ತೀವ್ರಸ್ವರೂಪದ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜಾಲರಿಯ ಬಳಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅಂಡವಾಯುಗಳ ದುರಸ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ರೋಗಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಲವು ದಿನಗಳೊಳಗೆ ಸುಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ತೊಡಕುಗಳು ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ ಸುಮಾರು 10%ನಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದವರೆಗೆ ಇರಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿನ ಬಹುತೇಕ ತೊಡಕುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಸೋಂಕುಗಳು, ನರ ಹಾಗೂ ರಕ್ತದನಾಳದ ಗಾಯಗಳು, ಸನಿಹದ ಅಂಗಗಳಿಗಾಗುವ ಗಾಯ, ಮತ್ತು ಅಂಡವಾಯುವಿನ ಮರುಕಳಿಸುವಿಕೆ ಇವೇ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಸದರಿ ತೊಡಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ನ್ಯೂನತೆಗಳನ್ನು ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡದೆಯೇ ಅಂಡವಾಯುವಿನ ತಗ್ಗಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬಾಹ್ಯ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು (ಅಂದರೆ, ಅಂಡವಾಯು ಆಸರೆಕಟ್ಟುಗಳು, ಕಾಂಡಗಳು, ಪಟ್ಟಿಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಯಂಥವು) ಬಳಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಜಟಿಲಗೊಂಡಿರದ ಸೀಳುಕೊಯ್ತದ ಅಂಡವಾಯುಗಳು (ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ನಂತರವೇ ಇವನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಈಡುಮಾಡಬೇಕು), ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಈಡುಮಾಡಲಾಗದ ರೋಗಿಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿವೆ.ಶ್ರಮಸಾಧ್ಯವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅಂಡವಾಯುವು ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಕೆರಳಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ವಹಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.