cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ಐರಾವಣ
ತ್ಯಾಗದ ಬಲಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ
thumb|left|upright|Aravan's ritual self-sacrifice was offered to the goddess Kali (pictured), to ensure her favour and victory in war for his father, Arjuna, and uncles—the Pandavas.|alt=ನಾಲ್ಕು-ಕೈಗಳ ಅರೆ ಬೆತ್ತಲೆಯ ಮಹಿಳೆ ಚಿಕ್ಕ ಸೀರೆಯ ಪ್ಯಾಂಟನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಒಂದು ಕೆಂಪುಬಣ್ಣದ ಕಂಚಿನ ಪ್ರತಿಮೆ. ಅವಳು ಅತ್ಯುಷ್ಣ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೋಲು, ಒಂದು ಉರುಲು, ಒಂದು ಬಟ್ಟಲು ಮತ್ತು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮುರಿದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಪಾಂಡವರ ನಿಕಟ ಸಲಹಾಗಾರ ಮತ್ತು ಆಪ್ತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಐರಾವಣನು ಕೌರವರ ಬದಲಿಗೆ ಪಾಂಡವರ ಪರವಾಗಿ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಬಲಿದಾನ ಮಾಡುವಂತೆ ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಪಾಂಡವರ ಹಿರಿಯನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ (ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಧರ್ಮರಾಜ)ನೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಕಾಳಿಯನ್ನು ಆಯುಧ-ಪೂಜೆ ("ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪೂಜೆ")ಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಬಲಿ ನೀಡುವಂತೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಬಲಿಯಾಗಿ ನೀಡಲು ನಾಲ್ಕು ಜನ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಹರಾದ ಜನರಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೃಷ್ಣನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: ಕೌರವರ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ಶಲ್ಯ, ಪಾಂಡವರ ನಾಯಕನಾದ ಅರ್ಜುನ, ಅರಾವಣ ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ಕೃಷ್ಣ. ಈ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅರಾವಣನೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಯ್ಕೆಯೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಾಂಡವರ ಪರವಾಗಿ ಕಾರಪ್ಪಾಳಿ ಗೆ ಒಳಗಾಗಲು ಅರಾವಣನು ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆ ಆದರೆ ತನ್ನ ಮುಂಚಿತ ವಾಗ್ಧಾನವನ್ನು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನಂತರ ತಮಿಳು ಮೂಲಗಳು ಪೆರುಂತೆವನಾರ್ ಅವರ ಆವೃತ್ತಿಗೆ ಭಿನ್ನರೂಪಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ವಿಲ್ಲಿಪುತುರಾವರ್ ಅವರ 14 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನೇ ತ್ಯಾಗದ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ ಆದರೆ ನಂತರ ಅವನ ಬದಲು ಅರಾವಣನು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ಪುರಾಣ ಕಥೆಯ ಈ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿಲ್ಲ. ಇತರ ವಿವರಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕೌರವರು ನೀಡಿದ ಬಿಳಿ ಆನೆಯ ಬಲಿಗೆ ಪ್ರತಿರೋಧವಾಗಿ ಅರಾವಣನು ಬಲಿದಾನ ಮಾಡಿದನು. ತಂಜಾವೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ನೆಪ್ಪಟ್ಟೂರು ಗ್ರಾಮದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಸಂಹಾರಮ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಮತ್ತು ಈ ಮೂಲಕ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ "ಯುದ್ಧದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ತ್ಯಾಗವು ನಡೆಯಲಿ" ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅರಾವಣನ ಮಾನವ ಬಲಿಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತೆರುಕುಟ್ಟು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣನ ಬಲಿದಾನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅವನನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯವರಾದ ಯಯಾತಿ ಮತ್ತು ಶಂತನುವಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಾರುಣ್ಯವನ್ು ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಭಾರತದ ಪಾತ್ರಗಳಾದ ಪುರು ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಟಕದಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಕೃಷ್ಣನು ಅರಾವಣನ ತಾಯಿಯಾದ ಉಲುಪಿ- ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ನಾಗಕನ್ನಿ ಅಥವಾ ನಾಕಕನ್ನಿ ("ಸರ್ಪ ಕನ್ನಿಕೆ)ಯ ಒಪ್ಪಿಗೆಗಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಅವಳು ತನ್ನ ಮಗನ ಉದ್ದೇಶಿತ ಬಲಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ವಿರೋಧವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅರಾವಳು ತಾನು ಕಾಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಮರ್ಪಿತನಾದವನೆಂದು ವಿವರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಒಪ್ಪುತ್ತಾಳೆ.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಪುರಾಣ ಕಥನದ ಎಲ್ಲಾ ಆವೃತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ಚಂದ್ರನ ದಿನವು ಒಂದು ದಿನ ಮೊದಲೇ ಅಂದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ದಿನವೇ ಬರುವಂತೆ ಸಹಕರಿಸಲು ಸೂರ್ಯ (ಸೂರ್ಯ) ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ (ಚಂದ್ರ)ರಿಗೆ ಚಮತ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಅರಾವಣನಿಗೆ ಪಾಂಡವರ ಪರವಾಗಿ ಮೊದಲು ಮಾಂಸವನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡುವಂತೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಕೇವಲ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ನೀಡಿದ ವಾಗ್ಧಾನವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಮಾರನೇ ದಿನ ಉಳಿಕೆಯ ಬಲಿದಾನವನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಮೂರು ವರಗಳು
ಪರಾತ ವೆನ್ಪ ದಲ್ಲಿ, ಧೀರ ಯೋಧನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ವೀರ ಮರಣವನ್ನು ನೀಡಲು ವರವನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಅರಾವಣನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಪರಾತ ವೆನ್ಪ ವು ಕೇವಲ ವರದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತ್ರ ವಿವರಿಸಿದರೂ, ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ತಮಿಳು ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಒಟ್ಟು ಮೂರು ವಿಶಿಷ್ಟ ವರಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಹಿಲ್ಟೆಬೀಟಲ್ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಪರಾತ ವೆನ್ಪ ದ ಏಕೈಕ ವರವು ಅಲಂಬುಷನ ಕೈಯಲ್ಲಿ (ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಅಲಂಪುಕನ್) ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತದ ವಿವರಣೆಯೊಂದಿಗೆ  ಅರಾವಣನ ಯುದ್ಧ-ಮುಂಚಿನ ತ್ಯಾಗದ ತಮಿಳು ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲಿನ (9 ನೇ ಶತಮಾನದ) ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಕುಟ್ಟಂತಾವರ್ ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿ ಭಕ್ತ ವೃಂದಗಳಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣನಿಗೆ ಯುದ್ಧದ ಸಂಪೂರ್ಣ 18 ದಿನಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಎರಡನೆಯ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದುದಾಗಿ ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಎರಡನೆಯ ವರವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಹಾಭಾರತದ ವಿಲ್ಲಿಪುಟ್ಟುರಾಲ್ವರ್ ಅವರು 14 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣನಿಗೆ ಯುದ್ಧದ " ಕೆಲವು ದಿನಗಳನ್ನು" ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಹಲವು ವೈರಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ ವೀರೋಚಿತವಾಗಿ ಸಾವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು, ಆದರೂ ವಿಲ್ಲಿಪುಟ್ಟುರಾಲ್ವರ್ ಅವರು ಎಂಟನೇ ದಿನದಂದು ಅರಾವಣನ ಸಾವಿನ ನಂತರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಅವನ ತಲೆಯು ಬದುಕಿತ್ತೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
thumb|upright|In folk tradition, Krishna is believed to have assumed the form of Mohini (pictured) and married Aravan.|alt=ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತಲೂ ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕಂಠಾಭರಣಗಳು, ಬಳೆಗಳು, ಕಂಕಣಗಳನ್ನು, ಕರ್ಣಾಕುಂಡಲಗಳನ್ನು, ಅಂದುಗೆಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಪವಿತ್ರ ದಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅರೆ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಒಂದು ಮಹಿಳೆಯ ಶಿಲ್ಪ. ಅವಳ ಬಾಹುಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗಿವೆ. ಇಬ್ಬರು ಚಿಕ್ಕ ಸೇವಕರು ಕೈಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿರುವುದು. ಮೂರನೇ ವರವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಬಹುದು. ಈ ಮೂರನೇ ವರವು ತ್ಯಾಗಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಅರಾವಣನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಲು, ಈ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಶವಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೀಡುವಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ (ಅವಿವಾಹಿತರನ್ನು ಹೂತು ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು). ಆದರೆ,ವೈಧವ್ಯದ ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದ ವಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಯಾವ ಮಹಿಳೆಯೂ ಸಹ ಅರಾವಣನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ (ಸತಿ ಸಹ ನೋಡಿ). ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಆರಾಧನೆಯ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ವತಃ ಮಾಯಾಂಗನೆ ಮೋಹಿನಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅರಾವಣನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ, ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದು ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೂವಗಾಮ್ ಆವೃತ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಮಾರನೇ ದಿನ ಅರಾವಣನ ಬಲಿಯ ನಂತರ ವಿಧವೆಯಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನು ದುಃಖಿಸುವುದನ್ನು, ನಂತರ ಅವನು ಯುದ್ಧದ ಅವಧಿಗೆ ತನ್ನ ಮೂಲ ಪುರುಷ ರೂಪಕ್ಕೆ ಮರಳುವುದನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ತರ್ಕುಟ್ಟು ಪ್ರದರ್ಶನವು ಸೊಗಸಾದ ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭ ಮತ್ತು ಆ ನಂತರ ಮೋಹಿನಿಯ ಹಠಾತ್ ತೆರಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮದುವೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ವ್ಯತ್ಯಸ್ಥ ಲಿಂಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಆವೃತ್ತಿಯು ಅರಾವಣನು "ಮೈಥುನದ ಸ್ವರ್ಗಸುಖ"ವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಬಯಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮದುವೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂರನೇ ಮದುವೆಯ ವರವು ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದು ಪುರಾಣ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಕೆಲವು ಇತರೆ ಮದುವೆ ಪೂರ್ಣ-ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಂಜಾವೂರಿನಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣ ಮತ್ತು ಮೋಹಿನಿಯ ಮದುವೆಯು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅರಾವಣನು ಕೃಷ್ಣನ ಕಿರಿಯ ಸೋದರ-ಸಂಬಂಧಿ ಸತ್ಯಕಿಯ ಮಗಳಾದ ಪಾರವನಸ್ಸಿಯಲ್‌ಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾದನು ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.
ಯುದ್ಧ-ಪೂರ್ವದ ತ್ಯಾಗವು ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಭಕ್ತ ಜನರು ತಮ್ಮದೇ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಸ್ವಯ-ತ್ಯಾಗವು ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿನ ವೀರೋಚಿತ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮರಸ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಸಹ ಯುದ್ಧದ ಪೂರ್ಣಾವಧಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬದುಕುಳಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಮರಸ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಅರಾವಣನ ದೇಹವು ತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮರುರೂಪುಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಅರಾವಣನು ಯುದ್ಧದ ಎಂಟನೇ ದಿನದಂದು ವೀರೋಚಿತ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಕುತ್ತಂತವರ್ ಭಕ್ತ ವರ್ಗವು ಮೊದಲ ವಾದವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಭಕ್ತ ವರ್ಗವು ಯುದ್ಧದ ನಿರಂತರ ವೀಕ್ಷಣೆಯು ಎರಡನೆ ವರದ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ದ್ರೌಪದಿ ಭಕ್ತ ವರ್ಗದವರು ವೀರೋಚಿತ ಮರಣದ ಮೊದಲನೇ ವರದ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ; ಅರಾವಣನು ತನ್ನ ಬೇರ್ಪಡಿತ ತಲೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯುದ್ಧವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದನು ಎಂದು ವಾದಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಅರಾವಣನ ಯುದ್ಧದ ನಿರಂತರ ವೀಕ್ಷಣೆಯು ಎರಡನೆಯ ವರವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅರಾವಣನ ದೇಹವು ತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ಮರುರೂಪುಗೊಂಡಿತು, ಅವನು ನಂತರ ಎಂಟನೇ ದಿನದಂದು ಸಾವನ್ನಪ್ಪುವ ಮೊದಲು ವೀರೋಚಿತವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ, ತನ್ನ ಬೇರ್ಪಡಿತ ತಲೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯುದ್ಧವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಮೂರನೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಎಲ್ಲಾ ವರಗಳನ್ನು ಸಾಮರಸ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಾವುದೇ ದೃಷ್ಟಾಂತದಲ್ಲಿ, ತಮಿಳು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ-ಪೂರ್ವ ತ್ಯಾಗವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವಾಗಿದೆ. ಅರಾವಣನು ಕೋರಿಕೊಂಡ ಮತ್ತು ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಅವನು ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ. ಅವನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯತ್ತ ತೆರಳಿದ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ "ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಾಂಗಣ" ದಲ್ಲಿ ಕಾಳಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅರಾವಣನು ತನ್ನ ಭುಜಬಂಧ ಮತ್ತು ಎದೆಗೂಡಿನ ಕವಚವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ. ಅವನು ನಂತರ ತನ್ನ ದೇಹವು 32 ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ -ತನ್ನ 32 ದೇಹದ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ತುಂಡು- ಅವುಗಳನ್ನು ಯುಧಿಷ್ಟಿರನು ಕಾಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ. ತೆರ್ಕುಟ್ಟು ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮಾಡುವ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಕೆಳಭಾಗವನ್ನು ಬಿಳಿಯ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನ ಉತ್ಸಾಹವು ನಟನನ್ನು ಪ್ರಭಾವಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಸಹ ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ತೆರ್ಕುಟ್ಟು ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಳಿಯನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಲ್ಲುಪುಟುರಾಲ್ವರ್ ಅವರ ಹೇಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣನ ಸ್ವಯಂ ಬಲಿದಾನಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಆನೆಯೊಂದನ್ನು ದೇವತೆಗೆ ಬಲಿ ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಅರಾವಣನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತೆಗೆದ ಬಳಿಕ ಕೇವಲ ಅವನ ತಲೆ ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳು ಉಳಿದಿದ್ದವು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ತಾತ ಮತ್ತು ಉಲುಪಿಯ ತಂದೆಯಾದ ನಾದ ನಾಗ, ಆದಿ-ಶೇಷನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆದಿಶೇಷನು ಅರಾವಣನ ಸುತ್ತಲೂ ಸ್ವತಃ ಸುರುಳಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಾಂಸವಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎರಡನೆಯ ವರವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು, ಕೃಷ್ಣನು ಬಲಶಾಲಿ ಅರಾವಣನನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ವೈರಿಯೊಬ್ಬನನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಲವುಳ್ಳವನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ವೀರೋಚಿತವಾದ ಮರಣವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣನು ಅಲಂಬುಷನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ಕಥೆಯ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನಾಧರಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಒಂದೋ ಅಲೌಕಿಕ ಧ್ವನಿಯ ಮೂಲಕ ಗರುಡನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಲು ಅಲಂಬುಷನಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಅಲಂಬುಷನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ನಿಜವಾದ ಗರುಡನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗರುಡನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ - ಅವನ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿ "ಹದ್ದು" ವೈರಿ- ಶೇಷನು ಭಯದಿಂದ ಸುರುಳಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ಅರಾವಣನನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬಲಹೀನನಾದ ಅರಾವಣನ್ನು ಅಲಂಬುಷನು ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಅರಾವಣನಿಂದ ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್
ಕೂವಾಗಮ್‌ನ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಥೆಯು ಅರಾವಣನನ್ನು ಹೇಗೆ ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಪಾಂಡವರು ಕೌರವರನ್ನು ಪರಾಭವಗೊಳಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಯುದ್ಧದ ಏಕೈಕ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಅರಾವಣನಿಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ,"ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರು ಕಾರಣರು?" ಅರಾವಣನು ತಾನು ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ: ವೈರಿಗಳನ್ನು ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಚಕ್ರ, ಮತ್ತು ಅವರ ರಕ್ತವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಅವನ ಶಂಖ. ಈ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶ್ರೇಯವನ್ನು ನೀಡಿದುದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಅರಾವಣನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ವಹಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಜಂಭದ ಮತ್ತು ಮುಂಗೋಪಿಯಾದ ಭೀಮನನ್ನು ಕೆರಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಭೀಮನು ಅರಾವಣನನ್ನು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲೇ, ಅರಾವಣನ ಶಿರವನ್ನು ಕರಪಾರಿಕಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಆದೇಶ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಗುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನದಿ ತೀರದ ಚಂದ್ರಗಿರಿ ರಾಜನಿಗೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮಗುವನ್ನು ರಾಜನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಅದು "ಕುವ ಕುವ" ಎಂದು ಅಳುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕುವಕ್ಕಮ್ (ಕೂವಗಮ್) ಎಂದು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ರಾಜನು ಮಗುವಿಗೆ ಕಾರಪಾಲನ್ ("ಬಾಣದ-ಮಗು") ಎಂದೂ ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾನೆ.
ಕಾರಪಾಲನು ಬೆಳೆಯುವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ದತ್ತು ತಂದೆಯನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸಸಾದ ಕುಟ್ಟಕುರನ್ ಅನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುಚ್ಛ ದೇವತೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗುವ ದ್ರೌಪದಿಯು ಕಾರಪಾಲನಿಗೆ ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ -ಕುಟ್ಟಕುರನ್‌ನ ಸಂಹಾರಕ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಾದಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಕೂವಾಗಮ್‌ನಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವೊಂದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ.
ಈ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಭಿನ್ನತೆಗಳಿವೆ. ಕೆಲವು ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಚಂದ್ರಗಿರಿಯ ರಾಣಿ ಕಿರುಪಾನ್ಸಿಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇತರರು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಚಂದ್ರಗಿರಿಯ ರಾಜನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಬಿಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕೂವಾಗಮ್ ದೇವಾಲಯದ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಬದಲಿಗೆ ಅವುಗಳು ಕುಟ್ಟುಕುರನ್ ರಾಕ್ಷಸನ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ತಲೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಿಂದ ಅವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ವರವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ ರೂಪತಾಳಿದ ವಿಷ್ಣುವು ಅರಾವಣನು ಈ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಲ್ಲವನು ಎಂದು ದೇವರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಕುಟ್ಟನ್ ಎಂದು ("ನೀರಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ") ಕರೆಯಲಾಗುವ ಮಗುವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳು
ಹಿಲ್ಟೆಬೀಟೆಲ್, ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಆರಾಧನಾ ಪದ್ದತಿಯು ಅರಾವಣನ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವ ಮೂಲ ತಮಿಳು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವೊಂದೇ ಗೌರವಾನ್ವಿತವಾದುದಲ್ಲ. ದ್ರೌಪದಿ ಆರಾಧನಾ ಪದ್ದತಿಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಬಹುತೇಕ ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಭಕ್ತರು ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ಕಡಲೂರು, ತಿರುವಣ್ಣಾಮಲೈ,  ವೆಲ್ಲೂರ್  ಮತ್ತು ವಿಲ್ಲಿಪುರಂನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ದ್ರೌಪದಿಯ ಭಕ್ತರು ಈ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಕಾಂಚೀಪುರಂ (ಹಳೆಯ ಚಿಂಗ್ಲೆ ಪೇಟ್) ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಈಕೆಯ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತಂಜಾವೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಆಂದ್ರ ಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ದಕ್ಷಿಣ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಆಚೆಗೂ ಕಾಣಬಹುದು. ದ್ರೌಪದಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಲ್ಲಿ ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್‌ನ ದೇವಾಲಯಗಳು ಕೆಲವೇ ಇವೆ.ಇವು ಕೋಯಮತ್ತೂರಿನ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುವ ಕಡಲೂರು ಮತ್ತು ವಿಲ್ಲಾಪುರಂ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಪ್ರಾಂತಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ಈ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತೆರಡು ದೇವಾಲಯಗಳು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಕೂವಾಗಂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. The 32 temples are:
ಕೊಯಂಬತ್ತೂರು ಜಿಲ್ಲೆ
ಕಡ್ಡಲೂರ್ ಜಿಲ್ಲೆ
ಈರೋಡ್ ಜಿಲ್ಲೆ
ಸೇಲಂ ಜಿಲ್ಲೆ
ತಿರುವಣ್ಣಾಮಲೈ ಜಿಲ್ಲೆ
ವೆಲ್ಲೂರು ಜಿಲ್ಲೆ
ವಿಲ್ಲುಪುರಂ ಜಿಲ್ಲೆ
ಪುದುಚೆರಿ ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶ
ಅರಾವಣನ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ತಲೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದ್ರೌಪದಿ ದೇವಾಲಯಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದು ಮರದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಹಗುರವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಕೆಲವು ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇದು ತನ್ನದೇ ಆದ ಪಾವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅರಾವಣನ ತಲೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ದ್ರೌಪದಿ ದೇವಾಲಯಗಳ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಪೇಯಿ  ಅಥವಾ ಭೂತ  ( ಪ್ರೇತಾತ್ಮ) ವಾಗಿ, ಅರಾವಣನು ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಪಾತುಕಾಲಮ್ ಆಚರಣೆಗೆ, ಇತರ ಆತ್ಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ದ್ರೌಪದಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಾತುಕಾಲಮ್ ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಪುನರ್-ಅಭಿನಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಂಜಾವೂರಿನ ತಾಲ್ಲೂಕು ಗಳಾದ, ಕುಂಬಕೋಣಂ ಮತ್ತು ಪಟ್ಟುಕ್ಕೋಟೈ ನಲ್ಲಿ , ಅರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವ.ತವಾಗಿ ಒಂದು ಮಂಟಪ   ಅಥವಾ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಕುಂಬಕೋಣಂನ ಹಾಜಿಯಾರ್ ತಿರು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ತಲೆಯ ಮೂರ್ತಿ ಇದೆ.
ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಪದ್ಧತಿಗಳು
ಅರಾವಣನನ್ನು ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಪ್ರಧಾನ ದೇವತೆಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಈತನ ಪ್ರಮುಖ ದೇವಾಲಯವು ತಮಿಳು ನಾಡಿನ, ಕೂವಾಗಂ ನಲ್ಲಿದೆ ಇಲ್ಲಿ, ಅರಾವಣ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಣ್ಣಿಮ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಮೋಹಿನಿಯ ಮದುವೆ, ಆಕೆಯ ವಿಧವೆತನ, ಅರಾವಣನ ಬಲಿಯ ನಂತರದ ರೋದನೆ, ಮುಂತಾದುವು ತಮಿಳು ತಿಂಗಳಿನ ಸಿತ್ತಿರೈ (ಏಪ್ರಿಲ್-ಮೇ) ನ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುವ ವಾರ್ಷಿಕ ಹಬ್ಬದ  18ನೇ ದಿನದ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳಾಗಿವೆ. ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ದಿನವು ಹಬ್ಬದ ಪ್ರಮುಖ ದಿನವಾಗಿದ್ದು, ಅಂದು ಅರಾವಣನ ಬಲಿಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
thumb|left|Aravan as Kuttantavar: here being paraded around Koovagam, prior to ritual re-enactment of his sacrifice|alt=ಮೀಸೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಮುಖವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ, ಯುದ್ಧಕವಚ ಧರಿಸಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಪುರುಷ. ಅವನನ್ನು ಅನೇಕ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಯಿತು, ಅವು ಅವನ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಸಹ ಮುಚ್ಚಿವೆ.ಅವನ ಸುತ್ತಲಿನ ಪುರುಷ ಅರ್ಚಕರು.
ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಅರಾವಣಿಗಳೆಂದೆ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವು ಆಲಿ ಗಳು, ಮೋಹಿನಿ ಮತ್ತು ಅರಾವಣನ ಮದುವೆಯ ಪುನರ್ -ನಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಕೂವಾಗಮ್ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಲಿ ಗಳು, ಚಿದಂಬರಂನ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ತೇವನಾಂಪಟ್ಟಣಂ, ತಿರುವೆಟ್ಕಾಲಂ, ಆದಿವರಹಾನಾತ್ತಂ—5 mi ನಂತಹ ಇತರ ಹಳಿಗಳಲ್ಲಿ  ಮತ್ತು ಕೊಟ್ಟಾತೈ (ಎಲ್ಲವೂ ತಮಿಳು ನಾಡಿನಲ್ಲಿವೆ) ಮತ್ತು ಪಾಂಡಿಚೇರಿಯಲ್ಲಿನ ಪಿಲ್ಲೈಯಾರ್ ಕುಪ್ಪಂಗಳಲ್ಲಿ  ಇದೇ ರೀತಿಯ ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಲಿ ಗಳೇ ಈ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ,1960ರಿಂದ ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಿಂದಲೂ ಆಲಿ ಗಳು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ:ಇಡೀ ತಮಿಳು ನಾಡು, ಭಾರತದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾಗ ಮತ್ತು ಸಿಂಗಪೂರ್ ನಂತಹ ದೂರದ ಸ್ಥಳಗಳಿಂದಲೂ ಆಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಲಿ ಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಮಾರು 25,000 ಭಕ್ತರು ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ರವರ 1906ರ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ವಾಣ್ಣಿಯಾರ್‌ನ ಮತ್ತು ಇತರ ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಯ ಗಂಡಸರು ಹೆಂಗಸರಂತೆ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ,ಹಬ್ಬದ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾದ "ಶೂದ್ರರ ಜನಪ್ರಿಯ ಔತಣ" ವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆಲಿ ಗಳ ಕುರಿತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿಲ್ಲ. ಈಗಿನ ಹಬ್ಬಗಳಂತಲ್ಲದೇ, ಪುರುಷರನ್ನು ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದುಮತ್ತು ಅವರ ವಿಧವೆ ತನ ಹಬ್ಬದ ಕೊನೆಯ ದಿನದಂದು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮದುವೆಯ ಸಮಾರಂಭವು 14ನೇ ದಿನದಂದು ಹಾಗೂ ವಿಧವಾ ಆಚರಣೆಯನ್ನು  16ನೇ ದಿನದಂದೂ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಹಬ್ಬದ ಮೊದಲ ಆರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕೂವಾಗಮ್ ಬೀದಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಅರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು (ಕಾಮಿ ) ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಪಟಾಕಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೃತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಮೆರೆವಣಿಗೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಮನೆಯೂ ಅರಾವಣನಿಗೆ, ಆರತಿ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜೆ (ಒಂದು ವಿಧವಾದ ಭಕ್ತಿಯ ಆಚರಣೆ) ಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ, ಆಡು ಮತ್ತು ಕೋಳಿಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲಗಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈಗ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಲಿಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದೆ. 13ನೇ ದಿನದಂದು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಅರಾವಣನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಂದು ಮಡಿಕೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ನಂತರ ತಲೆಗೆ ಪುನಃ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ. 14ನೇ ದಿನದ ಸಾಯಂಕಾಲ, ಮೆರವಣಿಗೆಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು 20 ft ಎತ್ತರದ ಮರದ ಕಂಬವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಕಂಬವು ಅರಾವಣನ ತಲೆ ಮತ್ತು ಶರೀರಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕಂಬವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಆಚರಣೆಯ ನಂತರ (ಕಂಬಂ ನಿರುತ್ತತಳ್ ), ಅರಾವಣನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತೇನೆಂದು ಹರಕೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಯುವಕರು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಪುರುಷರು (ಕೂವಾಗಮ್ ಹಾಗೂ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಬಂದ ರೈತರೂ ಹಾಗೂ ವರ್ತಕರು)  ಮದುವೆಯಾದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಗುರುತಾದ ತಾಳಿಯನ್ನು  ಖರೀದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ತಾಳಿ ಯು ಒಂದು ದಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಅರಿಶಿನ ಕೊಂಬನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅರಾವಣನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅರ್ಚಕನು ದೇವಾಲಯದ ಒಳ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ತಾಳಿ  ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮದುವೆಯಾದ ಗಂಡಸರೂ ಮತ್ತು ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಪುರುಷರೂ ಸಹ ಸ್ತ್ರೀಯ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಯನ್ನುಗುತ್ತಾ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
14ನೇ ದಿನದಿಂದ 16ನೇ ದಿನದ ವರೆಗೆ ಆಲಿ ಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ 15ನೇ ದಿನದ ರಾತ್ರಿ, ಅವರು ಅರಾವಣನ ಪುಷ್ಪ ಕಿರೀಟ (ಕರಾಕಮ್ ) ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಇದರಲ್ಲಿ ಆತನ ಶಕ್ತಿ ಅಡಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ನೃತ್ಯದ ನಂತರ ಅರ್ಚಕನು ಆಲಿ ಗಳನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ತಾಳಿ -ಕಟ್ಟುವುದರ ಮುಖಾಂತರ ಅರಾವಣನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಆಲಿ ಗಳು ತಮ್ಮ ಮದುವೆಯ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಸಂಕೇತವಾದ ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಆಲಿ ಗಳು ವಿಕೃತವಾದ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರ ಲೈಂಗಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಅರಾವಣನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವಿವರಣೆಗಳಿಲ್ಲ. ಆಲಿ ಗಳು ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ತಾವು ಅರಾವಣನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತೇವೆಂಬ ಹರಕೆಯನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮ ಸಾಧಾರಣವಾದ ಪುರುಷ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೇ ಧರಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.
16ನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮುಂಜಾನೆ, ಅರಾವಣನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಆತನ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದ ತಲೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಕುವಾಮಿ ತಿರುಕ್ಕಮ್ ತಿರತ್ತಲ್  (ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುವಿಕೆ) ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣು ಗುಡ್ದೆಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವುದರ ಮೂಲಕ ಅಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ತಲೆಯನ್ನು ಕೇತಾಯಮ್ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದಾದ ಹಗುರವಾದ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳ್ಳಿಯ ತುಂಬಾ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಲಗುತ್ತದೆ. ಕೇತಾಯಂ ಇತರ ಎರಡು ರಥ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನುಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಅರಾವಣನ ಎದೆಯ ಕವಚವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಭುಜದ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ-ಇದು ಇಲ್ಲದೇ ಹಬ್ಬವು ಅಪೂರ್ಣ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೊಂದು ಅತನ ಹೂವಿನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಆಚರಣೆಯು ಕೋಳಿಗಳನ್ನು ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿಸಾಡಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಾಯಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಕಾಣಿಕೆಗಳಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಲಿಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು ಒಂದು ಕಂಬಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಅತನ ದೊಡ್ಡ ಭುಜ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎದೆಯ ಕವಚವನ್ನು  ಒಣ ಹುಲ್ಲು ಹಾಗೂ ಹೂಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆತನ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಆತನ ಕಾಲಪ್ಪಲಿ ಯ ತಯಾರಿಗೋಸ್ಕರ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆತನ ಸಾವಿನ ದಿನವಾದ ಯುದ್ಧದ ಎಂಟನೇ ದಿನದ ಪುನರ್-ನಟನೆಗಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆತನ ರಥವು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಆತನ ಕಾಲಪ್ಪಲಿ ಯ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆತನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ರಣರಂಗದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಆತನು ರಣರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಲಾಂಬುಶನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದುವುದನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಆತನು ಯುದ್ಧದ ಎಂಟನೇ ದಿನದಂದು ಸೋಲನ್ನಪ್ಪುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ರಣರಂಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ, ರಥವು ಶೋಕಾಚರಣೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ, ರೊದನಾ ಸ್ಥಳ (ಆಲುಕಾಲಂ )ಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ವಿಧವೆಯರಾದ ಆಲಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಕೇಶ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಲಾಪ್ಪಲಿ ಯನ್ನು ಆಚರಿಸುವಾಗ ತಮ್ಮ ಗಂಡನ ಸಾವಿಗಾಗಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ಭಕ್ತರು ಅರಾವಣನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ "ರೋದನಾಸ್ಥಳ"ದಲ್ಲಿ, ಆಲಿ ಗಳು ಅರಾವಣನ ಸಾವಿನಿಂದಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಬಳೆಗಳನ್ನು ಒಡೆದುಕೊಂಡು, ಎದೆ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಮೋಹಿನಿ-ಕೃಷ್ಣರ ದಂತಕಥೆಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಮುತ್ತೈದೆ ತನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ರೋದಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ತಾಳಿ ಗಳನ್ನು ಹರಿದುಕೊಂಡು, (ವೆಳ್ಳಿಕಳ್ ) ಆಚರಣೆಗಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಸಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ವಿಧವೆತನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಿಳಿ ಸೀರೆಗಳನ್ನು ಉಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಲಿ ಗಳು ವಿಧವೆತನದ ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ತಿಂಗಳಿನವರೆಗೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಬಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಧರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ನಡು-ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಗೆ ರಥವು ಆಲುಕಾಲಮ್ ಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನನ್ನು ಆತನ ಒಣಹುಲ್ಲಿನ ದೇಹವು ತೋರುವಂತೆ ಬೆತ್ತಲೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಆಲಿ ಗಳು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅರಾವಣನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದ ಪುರುಷರೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ತಾಳಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಳೆಗಳನ್ನು ಹರಿದುಕೊಂಡು ವಿಧವೆತನದ ಧರ್ಮವಿಧಿಯನ್ನು ( ವೆಳ್ಳಿಕಳ್ ವಿಧಿಗಳು) ಅರಾವಣನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಪಾರತಿಯಾರ್ (ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆ ಹೇಳುವವನು) ಯುದ್ಧದ ಉತ್ತುಂಗತೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ತನ್ನ ಅಭಿಲಾಷೆಯನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಲ್ಟೆಬೀಟೆಲ್ ಹೇಳುವಂತೆ, ಆಲಿ ಗಳು ಅರಾವಣನ ಕಾಲಪ್ಪಲಿ ಗಾಗಿ ಗೋಳಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನ ತಲೆಯು ಬಿದ್ದು ಹೋದದ್ದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜನ ಸಾವಿಗಾಗಿ ರೋದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಆಲುಕಾಲಂ ನಲ್ಲಿ, ಮೃತ ಅರಾವಣನ ಗೌರವಾರ್ಥವನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ರಕ್ತ ಸಿಕ್ತ ಅನ್ನವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಿತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅಕ್ಕಿ ಕಾಳುಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸರೂ ಸಹ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಮರಣೋತ್ತರ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ನಂತರ, ರಥವನ್ನು ಸಾವಿನ ಮನೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿರ್ಜೀವ ತಲೆಯನ್ನು ಅಸ್ತಿ ಪಂಜರದ ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ,ನಂತರ ಇದನ್ನು ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರದವರೆಗೂ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಳಿಯ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವಿತ ಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿತ್ತೈಯತ್ತಿ (ಮರು ಪ್ರವೇಶದ ನೃತ್ಯ) ಎಂಬ ಒಂದು ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ, 17ನೇ ದಿನದ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ವರೆಗೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಲೆಯನ್ನು ನೃತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. 18ನೇ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ದಿನದಲ್ಲಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಶೃಂಗರಿಸಿ, ಕೊನೇಯದಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಯ ತುಂಬಾ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಯಂಕಾಲದಂದು ಪೂಜಾರಿಯು (ಅರ್ಚಕ) ತನ್ನ ದೇವಾಲಯದ ಒಳ ಗರ್ಭ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಟಿರ (ಧರ್ಮರಾಜ) ನಾಗಿ ಅರಾವಣನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಇರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದ್ರೌಪದಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು
thumb|An Aravan head, [169] high, in the Draupadi-amman temple in Ayyampettai. A cobra hood is seen on his crown, while another five-headed cobra is emerging from behind the crown.|alt=ಮೀಸೆಯನ್ನು, ದಟ್ಟವಾದ ಹುಬ್ಬುಗಳನ್ನು, ವೈಷ್ಣವ ತಿಲಕ, ಬಾಯಿಯ ತುದಿಯಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಚಾಚಿರುವ ಕೋರೆಗಳನ್ನು, ದೊಡ್ಡದಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮತ್ತು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಐದು-ತಲೆಗಳ ಸರ್ಪ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಗೋಚರಿಸುವಂತಿರುವ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಪುರುಷನ ತಲೆ
ದ್ರೌಪದಿಯ ಭಕ್ತರು ಪಾತುಕಾಲಂ ಎಂಬ ವಾರ್ಷಿಕ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಹಬ್ಬವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ಸ್ವಯಂವರವನ್ನು ನಟಿಸಿ ತೋರಿಸುವ ಕುತ್ತು ("ನಾಟಕ") ದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಪಾತ್ರ ಮಾಡುವ ನಟಿಯು (ಇತರ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾವಹಿಸಿರುತ್ತಾರೆ) ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರಾವಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಯೋಧರ ಸಾವಿಗಾಗಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪಾತುಕಾಲಂ ಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ  ಕೆಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ, ಅರಾವಣನ ಬಲಿ ( ಕಾಲಪ್ಪಲಿ )ಯ  ಕುತ್ತು   ವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಒಂದು ದಿನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಕಾಲಪ್ಪಲಿ ಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಯುದ್ಧ ಭೂಮಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ,ಇರುಂಕಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಈಕುಟ್ಟು ವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 18ದಿನಗಳ ಹಬ್ಬದ ದಿನದ ಕೊನೆಯ ದಿನವಾದ ಪಾಟುಕಾಲಂ ನ 16 ದಿನಗಳ ಮುಂಚೆ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಿಂಗಪೂರ್‌ನಲ್ಲಿ ,ಕುತ್ತು ವನ್ನು ತಮಿಳು ತಿಂಗಳಿನ ಪುರತ್ತಾಸಿ (ಸೆಪ್ಟಂಬರ್ -ಅಕ್ಟೋಬರ್)ನ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 10ರಿಂದ 12 ನೇ ದಿನಗಳ ನಂತರದಲ್ಲಿಯೇ, ಹಬ್ಬದ ಕೊನೆಯ ರಾತ್ರಿ  ಕುತ್ತು  ಮತ್ತು ಅರಾವಣನ ಕಲಾಪ್ಪಲಿ ಯ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಚನ್ನೈನ ಸಾವುಕಾರ್ ಪೇಟ್, ಅಲಾಂತೂರ್ ಮತ್ತು ಪುನಾಮಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.
ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಭಿನ್ನತೆಗಳಿವೆ. ಚನ್ನೈ ಮತ್ತು ಪಾಂಡಿಚೇರಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಅರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನ ತಲೆ ಮತ್ತು ದೇಹಗಳೆರಡನ್ನೂ  ಜೇಡಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.ಇವೆರಡನ್ನೂ ಹಬ್ಬದ ನಂತರ ನಾಶ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಿಂದೀವನಂ ನಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನು ತನ್ನ ಎಡ ಮೊಣಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಒಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯ ಭಂಗಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಜೇಡಿ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬಿದಿರಿನಿಂದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಜೇಡಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಲಾದ ಒಂದು ತಲೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಅಂಟಿಸಿ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯು7 ft ಉದ್ದವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕೃತವಾದ ಒಬ್ಬ ಅರ್ಚಕನು ಒಂದು ಖಡ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ತಲೆಯನ್ನು ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, 32ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಅರಾವಣನ ದೇಹದ ಬಲಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಒಂದು ಕುಂಬಳಕಾಯಿಯನ್ನು 32 ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ನಂತರ ಅರಾವಣನ ಮುಂದೆ ಬಲಿ ಕೊಡಲಾಗುವ ಆಡಿನ ರಕ್ತವನ್ನು, ಆತನದೇ ರಕ್ತವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅರಾವಣನಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅರಾವಣನ ದೇಹದ ಕುತ್ತಿಗೆಯಿಂದ ಕೆಳಭಾಗವನ್ನು ರಕ್ತ ಸಿಕ್ತ ಬಿಳಿಯ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಕ್ತದಿಂದ ನೆನಸಿದ ಅಕ್ಕಿ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಅರಾವಣನ ಮುಖದಮೇಲೆ ಚಿಮುಕಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಟ್ಟಾಂತವರ್ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಭಕ್ತರು ಅರಾವಣನ ಮುಖದ ಮೇಲೆನಿಂದ ಬಿದ್ದ ಈ ಅಕ್ಕಿ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ, ಗರ್ಭಧರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ.
ಕುಂಬಕೋಣಂನ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಕತ್ತೀರಂ ಕರಪ್ಪೂರಿನಲ್ಲಿ ,ಅರಾವಣನ 25 ft ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸಮತಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲಾಗಿದೆ ನಂತರ ಅರಾವಣನ ಕಥೆಯನ್ನು ನಟಿಸಿ ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕಾಳಿಯು ತನ್ನ ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದಂತೆ ಮಾಡುವ ನಟನೊಬ್ಬ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಎದುರು ಒಂದು ಹುಂಜದ ಕತ್ತನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ, ಬಲಿಯನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ರಕ್ತ ಸಿಕ್ತ ಅಕ್ಕಿ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹದ್ದೇ ಆದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಬಲಿ ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಸಿಕ್ತ ಅಕ್ಕಿಕಾಳುಗಳ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮೆಲಾಕ್ಕರೈ, ಅಲಾಂತೂರ್, ಪುನಾಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಲ್ಲಿಪುರಂ ಗಳಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲಾಂತೂರ್ ಮತ್ತು ಪುನಾಮಲ್ಲೈ ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಡನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಪಾಟಿರಿಕುಪ್ಪಂ ಮತ್ತು ವಿಲ್ಲಿ ಪುರಂ ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಂಜವನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಡಲೂರು, ತಂಜಾವೂರು ಮತ್ತು ವಿಲ್ಲಿಪುರಂ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಾರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಪಾತುಕಾಲಂ ನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ಹಾಗೂ ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ನಟಿಸಿ ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಜಾವನೀಯರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು
ಇಂಡೋನೇಷಿಯಾದ ದ್ವೀಪವಾದ ಜಾವವನ್ನು, ಸುಮತ್ರದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಶ್ರೀವಿಜಯರವರಿಂದ, 7ನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದಲೂ ಆಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಇಲ್ಲಿ ಭಾಗಶಃ ಹಿಂದುಧರ್ಮ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಮಹಾಭಾರತದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಪ್ರಸಾರ ಮತ್ತು ಅನುಸರಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. "ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಮಾಹಾಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತಹ ಮೊದಲಿನ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು, ಏಡಿ 907ರಲ್ಲಿ ರಾಜ ಬಲಿತಂಗ್‌ರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಡಿಸಿದ ಸಂಗ್‌ಸಾಂಗ್ ತಾಮ್ರದ ತಟ್ಟೆಯ ಶಿಲಾಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತದೆ." "ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಜಾವನೀಯಕ್ಕೆ ಭಾಷಾಂತರಿಸುವಿಕೆಯು, ರಾಜ ಧರ್ಮವಂಗ್ಸ Tĕguh (ಎಡಿ 990–1016)ರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು", ವಿರಾಟಪಾರ್ವದ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದು 'ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಂಜೆ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲಿ'—14 ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ರಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು 12 ನವಂಬರ್ 996ರಂದು ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು." ಜಾವನೀಯಕ್ಕೆ ಮಾಡಲಾದ ಈ ಮೊದಲ ಭಾಷಾಂತರವು "ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿತ್ತು" ಮತ್ತು "ವಚನ" ರೂಪದಲ್ಲಿತ್ತು. ಏನೇ ಆದರೂ, ನಂತರ ಪೂರ್ವ ಜಾವನೀಯರ ಕವಿಗಳು, ಮಹಾಭಾರತದ ಪಾರ್ವಾ ಗಳನ್ನು ("ಪುಸ್ತಕಗಳು" ಅಥವಾ "ಅಧ್ಯಾಯಗಳು") ನಿರೂಪಣಾ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಇವನ್ನು ಜಾವನೀಯ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಅಳವಡಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾಕವಿನ್ ತಯಾರಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಪೆಟ್ರಸ್ ಜೋಸೆಫಸ್ ಝೊಯೆಟ್‌ಮುಲ್ಡರ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದು: "ಈ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಅವರ ಭಾರತೀಯ ಹೆಸರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಜಾವನೀಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಜಾವನೀಯರಾಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಜಾವನೀಯರಾಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಜಾವನೀಯರ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ."
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಐರಾವನ್ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುವ, ಐರಾವಣನ ಕಥೆಗಳನ್ನು, ಜಾವನೀಯ ಆವೃತ್ತದ ಮಹಾಭಾರತದಿಂದ ಆಯ್ದ ಇತರ ಕಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಜಾವನೀಯರ ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿ (ವಾಯಾಂಗ್ ), ಹಾಗು ವಾಯಾಂಗ್ ಕುಲಿತ್ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದ ನೆರಳಿನ-ಬೊಂಬೆಯಾಟಗಳಲ್ಲೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ಐರಾವಣನ್ನು ಅರ್ದ್‌ಜುನ (ಅರ್ಜುನ) ಮತ್ತು ಉಲುಪಿಯ ಮಗನೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಐರಾವಣನ ತಾಯಿ ಉಲುಪಿಯನ್ನು ನಾಗ (ಸರ್ಪೆಂಟ್) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಜಾವನೀಯರ ದಂತಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಯಸರಾಟ ಹರ್ಮಿಟೇಜ್ (ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಆಶ್ರಯದ) ಮುನಿ ಕಣ್ವರ (ಬೊಂಬೆಆಟದಲ್ಲಿ ಜಯವಿಲಪ್ಪ) ಮಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಐರಾವಣ ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಮದಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದನು, ಈತನು ತನ್ನ ತಂದೆ ಯಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಾತನ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದನು. ಐರಾವಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಲಸಹೋದರ ಅಭಿಮಂಜು (ಅಭಿಮನ್ಯು) ಅಥವಾ ಅಂಗಕಾವಿಜಯ ಇಬ್ಬರು, ಪಾಂಡವರ ಕಾಲವಾದ, ಅಮರ್ಥ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ, 40 ಲಕೋನ್‌ ಗಳಿಗಿಂತಲೂ ("ದೃಶ್ಯಗಳು", "ನಾಟಕಗಳು", ಅಥವಾ "ಆಟಗಳು") ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖಪಾತ್ರವಹಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಲಕೋನ್‌ ಗಳಲ್ಲಿ, ಐರಾವಣನನ್ನು ಲಿಜೆಪಾನ್ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಯಿತು—"ಇದು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ, ತೀವ್ರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ, ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟ ಪಾತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಇದರ ವೈಖರಿಯು ವಿನೀತವಾಗಿತ್ತು". ವಾಯಾಂಗ್ ಕುಲಿತ್‌ ನಲ್ಲಿ, ಅವನನ್ನು ಬಂಬ್ಯಾಂಗ್‌ ("ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸರದಾರ")ನಂತೆ, ಬಿಳಿ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ, ಅಳವಡಿಸಿದ ತಿಳಿ, ನಡುಗುವ ದ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಐರಾವಣನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯದ ಮತ್ತು ನಿರಾಳವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಸಹ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಐರಾವಣ ರಬಿ ("ಐರಾವಣನ ಮದುವೆ") ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲಕೋನ್, ಐರಾವಣ ಮತ್ತು ಕ್ರೇಷ್ಣ (ಕೃಷ್ಣ)ನ ಮಗಳು ತಿತಿಸಾರಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ತಿತಿಸಾರಿಯನ್ನು ಐರಾವಣನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯಮಾಡಿದಾಗ, ಕ್ರೇಷ್ಣನ ಸಹೋದರ, ಕುರವಾರ (ಕೌರವರ) ಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಬಲದೇವ (ಬಲದೇವಾ), ಅವಳು ದುರ್ಜುದನ (ದುರ್ಯೋದನ)ನ ಮಗನಾದ ಲೆಸ್ಮನ ಮಂದ್ರಕುಮಾರನನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ, ಕೌತುಕ ವಿವಾದ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅನಂತರ ಉಂಟಾದ ವಿವಾದವು ಪಾಂಡವರು, ಕುರವರು, ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸ-ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಮೂರುಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು, ದುಷ್ಟ ರಾಕ್ಷಸ-ರಾಜ್ಯದ ಬರಂದ್ಜನ ತಿತಿಸಾರಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ. ಅನುಸರಿಸಿದ ಗೊಂದಲವು ಕುರವರ ಸೋಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಪಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕ್ರೇಷ್ಣನ ಹಿರಿಯ ಮಗಳು ಮತ್ತು ದೂರವಾದ ಅಭಿಮಂಜುನ ಪತ್ನಿಯಾದ, ಸಿತಿ ಸೆಂದಾರಿ, ಈ ಸಂದರ್ಭದ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಐರಾವಣ ಮತ್ತು ತಿತಿಸಾರಿಯನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಐರಾವಣ ಮತ್ತು ತಿತಿಸಾರಿ ಲಕೋನ್‌ ನ ನಾಯಕ ನಾಯಕಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೇವಲ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಮಾತ್ರ, ಆಟದಲ್ಲಿನ ಸರಿಚುಗರಲ್ಲ. ಬ್ರಂಡೋನ್ ಐರಾವಣನನ್ನು ಒಂದು ಅಲ್ಪ ಪಾತ್ರವೆಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಐರಾವಣನನ್ನು ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗದ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾದ, ದಕ್ಷಿಣ ಏಷಿಯಾ ರಂಗಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದಾಗಿ ಸಹ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೆರತ್ ಲಂಪಹನ್ ಪ್ರೆಜಿವ ಪ್ರೆಜಿವಾಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮತ್ತೊಂದು  ಲಕೋನ್  ಸಹ ಐರಾವಣ ಮತ್ತು ತಿತಿಸಾರಿಯರ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಥೆಯನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ.
1883ರಲ್ಲಿ ಮಕಪಟ್ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಮಂಗ್‌ಕುನೆಗಾರ IVನ ಆಸ್ಥಾನ ಕವಿ ಆರ್. ಎಮ್. ಎನ್‌ಜಿ. ವೀರ್ಯಕುಸುಮ ಅವರಿಂದ, ಸೆರತ್ ಗಂಬೀರಾನೊಮ್ ಹೆಸರಿನ ಲಕೋನ್‌ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು, ಮತ್ತು ಅನಾಮಧೇಯದ ನಂತರದ ಕವಿಗಳಿಂದ ಸ್ವಾರಸ್ಯಗೊಳಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಐರಾವಣ ಗ್ರಾನ್‌ಕ್ಯಂಗ್ ಕೆನ್‌ಕಾನದ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭು ಗಂಭೀರನೊಮ್ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು. ಐರಾವಣ ಮಲಿಂಗ್ ಅನ್ನುವ ಮತ್ತೊಂದು ಲಕೊನ್, ಐರಾವಣ ಮತ್ತು ಅಂಗ್‌ಕಾವಿಜಯರ ನಡುವಿನ ದ್ವಂದಯುದ್ಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು
ವರ್ಗ:ಮಹಾಭಾರತದ ಪಾತ್ರಗಳು ವರ್ಗ:ನಾಗರು ವರ್ಗ:ತಮಿಳು ದೇವತೆಗಳು ವರ್ಗ:ತಮಿಳಿನ ಪೌರಾಣಿಕ ಜನರು ವರ್ಗ:ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಜೆಂಡರ್ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ವರ್ಗ:ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಗಳು
ಮೂರು ದಾರಿಗಳು (ಚಲನಚಿತ್ರ)
ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡಿದ್ದರು.ಈ ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ದೇವಿ ಪ್ರಸಾದ್. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಾತ್ರಗಳು 	ವಿಶ್ವನಾಥರಾವ್, ಶ್ರೀರಂಗ, ಕೃಷ್ಣಸ್ವಾಮಿ, ಧನಂಜಯ, ವಿ.ಎಂ.ಜೋಶಿ          ಅವರು ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಈ ಚಿತ್ರದ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜಕರು ಬಿ ವಿ ಕಾರ೦ತ   .ಈ ಚಿತ್ರದ ಛಾಯಾಗ್ರಹಕರು ಎಸ್.ಆರ್.ಭಟ್. ಈ ಚಿತ್ರವು ೧೯೮೧ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು .ಇದು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕೊನೆಯ ಕಪ್ಪುಬಿಳುಪು ಚಲನಚಿತ್ರ.
ಛಾಯ
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೮೧ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಮೂರು ದಾರಿಗಳು (ಚಲನಚಿತ್ರ)
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೮೧ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಹಾಡೆ ಬಳ್ಳಿ
ಪಾಡಾವಳಿ, ಹಾಡೆ ಅಥವಾ ಹಾಡೆಬಳ್ಳಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಇದೊಂದು ಬಳ್ಳಿ. ಇದಕ್ಕೆ ತುಳುವಿನಲ್ಲಿ ಪಾದ್ರಂಡೆ ಪಾದೆಲಪ್ಪು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರೇಮದ ಕಾರಂಜಿ
ಪ್ರೇಮದ ಕಾರಂಜಿ, ಶಶಿ ನಿರ್ದೇಶನ ಮತ್ತು ಸುಬ್ರಮಣ್ಯಂ ಕುಮಾರ್ ನಿರ್ಮಾಪಣ ಮಾಡಿರುವ ೧೯೯೩ರ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚ್ರಿತ್ರ. ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ರವಿಂದ್ರನ್ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ದಿಲೀಪ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಹಾಡೆ ಬಳ್ಳಿ
ಉಲ್ಲೇಖ
<References />
ಪ್ರೇಮದ ಕಾರಂಜಿ
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೯೩ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಹಾಡಗಳು
{| class="wikitable" ! ಕ್ರಮ ಸಂಖ್ಯೆ ! ಹಾಡು ! ಗಾಯಕರು
ಅಭಿಜಿತ್ (ಚಲನಚಿತ್ರ)
ಅಭಿಜಿತ್ - ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದು.. ಅಭಿಜಿತ್ ಚಲನಚಿತ್ರವು ೨೨ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೯೩ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಚಿತ್ರ. ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕೆ.ವಿ.ರಾಜುರವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಿ.ರಾಜಕುಮಾರ್‌ರವರು ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಪಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಗೀತವನ್ನು ನೀಡಿರುವವರು ಹಂಸಲೇಖ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ್ ಮತ್ತು ಕುಷ್ಬು ನಾಯಕ ನಾಯಕಿಯಾಗಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿರುವವರು
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೯೩ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಏಟು ಎದರೇಟು
ಮಾಣಿಕ್ ಚಂದ್ ನಿರ್ಮಾಣದ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಶ್ರಿನಾಥ್ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಾಯಕ ನಾಯಕಿಯರಾಗಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಣಿಮುರುಗನ್ ಈ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಟ, ಮಂತ್ರಗಳು ದುಷ್ಟನೋರ್ವನ ಕೈವಶವಾದಾಗ ಆಗುವ ದುರಂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವರ್ಣನೆ ಇದೆ. ಸುಂದರಕೃಷ್ಣ ಅರಸ್ ಉಗ್ರಯ್ಯನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೮೧ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಮೌನ ಸಂಗ್ರಾಮ
ಮೌನ ಸಂಗ್ರಾಮ - ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದು.. ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮೋಹನ್ ಮಲ್ಲಪಲಿಲ್ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡಿದ್ದರು.ಈ ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ರಂಗಸ್ವಾಮಿ ಎಸ್.ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಾತ್ರಗಳು ತ್ರಿವೇಣಿ (ಚಿತ್ರನಟಿ) ಸುಂದರ ಕೃಷ್ಣ ಅರಸ್ ಅವರು ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಈ ಚಿತ್ರದ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜಕರು ಹಂಸಲೇಖ.ಈ ಚಿತ್ರದ ಛಾಯಾಗ್ರಹಕರು ವಿ.ದುರ್ಗಾಪ್ರಸಾದ್. ಈ ಚಿತ್ರವು ೧೯೯೩ ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು.
ಅಭಿಶೇಕ್ ಎಸ್ ಏನ್
ಅಭಿಶೇಕ್ ಎಸ್ ಏನ್ (೧೩ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೮೪), ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ,ಗಾಯಕ, ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಚಿತ್ರಕಥೆ ಬರೆಯುವವರು.ಕನ್ನಡ ಹಾಗು ತುಳು ಚಿತ್ರ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಿಸ್ಕೋ ಸಿಸ್ಟಮ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಮೌನ ಸಂಗ್ರಾಮ
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೯೩ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಅಭಿಶೇಕ್ ಎಸ್ ಏನ್
ವರ್ಗ:ಚಲನಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕ ವರ್ಗ:ಚಲನಚಿತ್ರ ಕಥೆಗಾರರು ವರ್ಗ:ಚಲನಚಿತ್ರಗಾಯಕ
ಅಮೃತಸಿಂಧು
ಅಮೃತಸಿಂಧು - ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದು.. ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಎಸ್.ಆರ್.ಭಟ್ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡಿದ್ದರು.ಈ ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಗಂಗಪ್ಪಣ್ಣ.ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಾತ್ರಗಳು ಶಿವರಂಜನ್ ಶ್ರುತಿ ಗುಡಿಗೇರಿ ಬಸವರಾಜ್, ಅರವಿಂದ್ ಅವರು ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಈ ಚಿತ್ರದ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜಕರು ವಿ.ಮನೋಹರ್.ಈ ಚಿತ್ರದ ಛಾಯಾಗ್ರಹಕರು ಕೆ.ಆನಂದ್.
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೯೩ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಬಾಗೂರು ನವಿಲೆ ಟನಲ್
ಬಾಗೂರು ನವಿಲೆ ಸುರಂಗ ,ಭಾರತ ದೇಶದ ಉದ್ದದ ನೀರಾವರಿ ಸುರಂಗ, ಚನ್ನರಾಯಪಟ್ಟಣದ ಬಾಗೂರು ಮತ್ತು ನವಿಲೇ ಊರುಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಅದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಇದು ಪ್ರಸಿದ್ದಿ ಪಡೆದಿದೆ.
ಉದ್ದ
೯. ೭ ಕಿಮಿ ಉದ್ದವಿರುವ, ೭೫ ರಿಂದ ೨೦೦ಅಡಿ ಭೂಮಿ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಗಿದೆ, ಹೇಮಾವತಿ ಕಣಿವೆ ಇಂದ ಶಿಂಶ ಕಣಿವೆಗೆ ನೀರನ್ನು ಹರಿಸಲು ಇದು ಸಹಾಯಕಾರಿ. ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕುಣಿಗಲ್, ತುರುವೇಕೆರೆ,ಶಿರಾ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಹಾಗು ಕೃಷಿಗೆ ಇದನ್ನು ಬಳಸುವರು. ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗದ ಅನಾನುಕೂಲಗಳು ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗದಿಂದ....
ಊರ್ವಶಿ ಕಲ್ಯಾಣ
ಊರ್ವಶಿ ಕಲ್ಯಾಣ - ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದು.
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೯೩ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಬೇವು
ಬೇವು ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಮೂಲವಾಸಿ. ಇದನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಬೇವು, ಕಹಿಬೇವು, ಕಹಿನಿಂಬೆ ಮರ, ಕಹಿನಿಂಬ, ಇಸಬೇವು, ಬೇವು, ವಿಷಬೇವು, ಕಾಯಿಬೇವು ಎಂದು ಪ್ರಾಂತೀಯವಾರು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ತೀವ್ರ ತರದ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಬದುಕಿ, ಜನೋಪಯೋಗಿ ಎನಿಸಿದ ಮರ. ಇದು ಇಂಡೋ-ಮಲಯ ಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ಆಫ್ರಿಕದ ಉಷ್ಣವಲಯಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕಾಣದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಎಲ್ಲ ತೆರನ ಮಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಬೆಳೆಯುತ್ತದಾದರೂ ಕಪ್ಪು ಎರೆಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಮರದ ವೃದ್ಧಿ ಬೀಜಗಳ ಮೂಲಕ.
ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವರ್ಗೀಕರಣ
ಸಂ: ನಿಂಬಾ
ಹಿಂ: ನೀಮ್
ಮ: ಲಿಂಬ
ಗು: ಲಿಂಬಾಡೋ
ತೆ: ವಿಂಬು
ತ: ನಿಂಬಾಮು
ಸಸ್ಯದ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು
ಮದ್ಯಮ ಪ್ರಮಾಣದ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣದ ಮರ. ಬೇವಿನಮರ ಸುಮಾರು ೩೦ ರಿಂದ ೬೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರದವರೆಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಒಣಸೀಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವಂಥ ಬೇವಿನ ಮರದ ಎಲೆಗಳು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಉದುರುವುವಾದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಪರ್ಣಪಾತಿ ಮರಗಳ ಗುಂಪಿಗೆ ಸಹ ಸೇರಿಸುವುದಿದೆ. ಬರಗಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲೆ ಉದುರಿಸುತ್ತದೆ. ದಟ್ಟವಾದ ಹಂದರ. ತೊಗಟೆ ಸಾಧಾರಣ ಮಂದ, ಕರಿಬೂದು ಬಣ್ಣವಿರುತ್ತದೆ. ದಾರುವು ಕೆಂಪು ಕಂದು ಬಣ್ಣವಿದ್ದು, ಸೀಳಿಕೆಗಳಿರುತ್ತವೆ.
ಎಲೆಗಳು ಸಂಯುಕ್ತ, ಏಕಪಿಚ್ಚಕ ಮಾದರಿಯವು. ಪರ್ಯಾಯರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೋಡಣೆಗೊಂಡಿರುವುವು. ಎಲೆಗಳ ಅಂಚು ಗರಗಸದಂತೆ. ಎಲೆಗಳ ಕಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಹೂಗೊಂಚಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾವೇಶಗೊಂಡಿವೆ. ಹೂ ಅರಳುವ ಸಮಯ ಫೆಬ್ರುವರಿ-ಏಪ್ರಿಲ್. ಫಲ ಒಂಟಿ ಬೀಜವುಳ್ಳ ಬೆರಿ ಮಾದರಿಯದು.
ಬೇವಿನಮರ ಮಾರ್ಚ್ ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಗೊಂಚಲು ಗೊಂಚಲಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಬಿಳಿಹೂಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಬೇವಿನಮರದ ಹೂಗಳ ಪರಿಮಳ ಜೇನಿನ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ.
ಹೂಗಳು ಚಿಕ್ಕವು ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಾಯಿಗಳು ಹಸಿರಾಗಿದ್ದು ಹಣ್ಣಾದಾಗ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ಹಣ್ಣನ್ನು ಹಿಚುಕಿದಾಗ ಬಿಳಿ ಅಂಟಾದ ದ್ರವವು ಹೊರಡುವುದು. ಮರದ ಗೋಂದು ಬೆಳ್ಳಗಿರುವುದು. ಇದರಲ್ಲಿ ಕಹಿಯಾದ “ಮಾರ್ಗೊಸೈನ್” ಅನ್ನುವ ಕಟು ಕ್ಷಾರವಿರುವುದು.
ಬೇವು ಕಹಿರುಚಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರು ಎನಿಸಿದೆ. ಇದರ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳು ಕಹಿಯೇ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನಿಂಬಿಡನ್ ಎಂಬ ಕಹಿಸಾರ.
ಉಪಯೋಗಗಳು
ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿ ಉಳಿಯುವ ಮರವಾದುದರಿಂದ ಭಾರತದ ಕಡಿಮೆ ಮಳೆ ಬೀಳುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆರಳಿನಾಶ್ರಯದ ಪ್ರಮುಖ ಮರ. ಸಾಲು ಮರಗಳಾಗಿ,ತೋಪುಗಳಾಗಿ ನೆಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದರ ದಾರುವು ಬಹು ಉಪಯೋಗಿ. ಬಡವರ ಪಾಲಿನ ಸಾಗುವಾನಿ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿದೆ. ಗೃಹ ನಿರ್ಮಾಣ, ಪಿಠೋಪಕರಣ ಮುಂತಾದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ, ಮನೆಕಟ್ಟಡ, ಕೆತ್ತನೆ, ಹಲಗೆ, ಆಟಿಕೆ, ನೇಗಿಲು ಮುಂತಾದ ಕೃಷಿ ಉಪಕರಣಗಳು-ಇವಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ತೊಗಟೆಯಿಂದ ಬರುವ ಅಂಟು, ಹೂವು, ಎಲೆಗಳು ಔಷಧಿಗಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೀಜದ ಹಿಂಡಿ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಗೊಬ್ಬರ. ಎಳೆಯ ಕಡ್ಡಿ ದಂತಮಾರ್ಜನಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬೇವಿನ ಮರದ ಬುಡದಿಂದ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಬಿಳಿಯ ರಸ ಒಸರುತ್ತದೆ. ಸಿಹಿಮಿಶ್ರಿತ ಹುಳಿ ರುಚಿಯುಳ್ಳ ಇದಕ್ಕೆ ಬೇವಿನ ಹೆಂಡ ಎಂದು ಹೆಸರು. ಮರದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಕೂಡಲೆ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಪಕ್ಕಾಗಿ ಇದು ನೊರೆ ನೊರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಅಸಹ್ಯವಾಸನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಇದನ್ನು ಕುಷ್ಠ, ಇನ್ನಿತರ ಬಗೆಯ ಚರ್ಮರೋಗಗಳು, ನಿಶ್ಯಕ್ತಿ ಮುಂತಾದುಗಳ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವ
ಭಾರತೀಯರು ಚಾಂದ್ರಮಾನ ಯುಗಾದಿ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ಕಹಿಯನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೆಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ವರ್ಗ:ಮರಗಳು ವರ್ಗ:ಸಸ್ಯಗಳು ವರ್ಗ:ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಸ್ಯಗಳು ವರ್ಗ:ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳು ವರ್ಗ:ಆಳ್ವಾಸ್ ಶೋಭವನ ವರ್ಗ:ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ವಿಶ್ವಕೋಶ
ಪ್ರಚಂಡ ಪುಟಾಣಿಗಳು
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೮೧ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಸೆಲ್ಫೀ
ತಮ್ಮ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ (ಫೋಟೋ) ವನ್ನು ತಾವೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಅದಕ್ಕೆ  ಸೆಲ್ಫೀ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಪದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ  ಸ್ವಂತೀ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು  ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಲಾಗಿದೆ.
ವರ್ಗ:ಛಾಯಾಚಿತ್ರೀಕರಣ
ಅಳಿಮಯ್ಯ (ಚಲನಚಿತ್ರ)
ಅಳಿಮಯ್ಯ - ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದು.
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೯೩ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಬೊಕೊ ಹರಮ್
ಬೊಕೊ ಹರಮ್ ಇದು ಒಂದು ಮುಸ್ಲಿಂ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಸಂಘಟನೆ ಆಗಿದ್ದು,  ನೈಜೀರಿಯಾದ  ಈಶಾನ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಅಥವಾ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಖಲೀಫೇಟ್ ದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ( ೨೦೧೫ ಫೆಬ್ರುವರಿಯಂದು) ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ಸಂಖ್ಯೆ ಹತ್ತುಸಾವಿರ ದಾಟಿದೆ.
ಬಾಹ್ಯ ಸಂಪರ್ಕಗಳು
ವರ್ಗ:ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು
ಸ್ವಕೇಂದ್ರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮನೋರೋಗ
ಸ್ವಕೇಂದ್ರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮನೋರೋಗ ಅಥವಾ ಉನ್ಮಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ (ಹಿಸ್ಟ್ರಿಯಾನಿಕ್ ಪರ್ಸನಾಲಿಟಿ ಡಿಸಾರ್ಡರ್), ಈ ಮನೋರೋಗವನ್ನು ಸ್ವಕೇಂದ್ರಿತ ಗಮನಾಪೇಕ್ಷೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಲಕ್ಷಣಗಳು
ಈ ರೋಗ ಹೋಂದಿರುವವರಿಗೆ ತಮಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲದೇ ಇರಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ವರ್ತನೆ ವಿಧಾನವು ಸ್ವತಃ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಇತರರನ್ನು ದೂಷಿಸಬಹುದು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಅಪನಂಬಿಕೆ, ಇತರರು ನಮಗೆ ಹಾನಿಯುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ, ಇತರರ ನಿಷ್ಠೆ ಬಗ್ಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರರು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ದುರಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯ, ವಿಶ್ವಾಸ ಹೊಂದಲು ಹಿಂಜರಿಕೆಯಾಗುವುದು, ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಸಂಗಾತಿ ತನಗೆ ವಿಶ್ವಾಸದ್ರೋಹ ಮಾಡಿದರು ಎಂಬ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಲ್ಲದ ಯೋಚನೆಗಳು, ಈ ಬಗೆಯ ಹಲವು ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇಂಥಹ ಮನೋರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದು. ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ಸ್ವಕೇಂದ್ರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮನೋರೋಗ ಹೊಂದಿದವರು ಈ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ.
ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಜನರ ಜತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಇಂಥವರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಬಹುದು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನ ನಡೆಸುವಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಬಹುದು. ಜೊತೆಗೆ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಬಹುದು.
ಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಟಾಕ್ ಥೆರಪಿ ಮೂಲಕ ಸಮಸ್ಯೆ ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಲ್ಲಿ ಸೈಕೋಥೆರಪಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಕೇಂದ್ರಿತ ಗಮಾನಪೇಕ್ಷೆ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಯಾವುದೇ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ, ಕೂಡಲೇ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸ ಬೇಕು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೈಕೆಯ ವೃತ್ತಿಪರರು, ಕೌನ್ಸಲರ್, ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ವರ್ಗ:ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಗಳು
ಪ್ರಿಯತಮೆ
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೮೧ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ಸೀತಾ ಆಂಜನೇಯ (ಚಲನಚಿತ್ರ)
ಸೀತಾ-ಅಂಜನೇಯ - ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದು.
ವರ್ಗ:ವರ್ಷ-೧೯೯೩ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರಗಳು
ರಾಮಚರಿತಮಾನಸ
ರಾಮಚರಿತಮಾನಸ 16 ನೇ ಶತಮಾನದ ಭಾರತೀಯ ಭಕ್ತಿ ಕವಿ ತುಳಸಿದಾಸ ( 1532-1623) ರವರು ರಚಿಸಿದ ಅವಧಿ ಭಾಷೆಯ ಮಹಾಕಾವ್ಯವಾಗಿದೆ. (ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ರಾಮಾಯಣ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ) ರಾಮಚರಿತಮಾನಸ ಎಂಬ ಪದವು ಅಕ್ಷರಶಃ " ರಾಮನ ಕಾರ್ಯಗಳ ಸರೋವರ" ಎಂದರ್ಥ. ಇದನ್ನು ಹಿಂದೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕೃತಿಯು "ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವಂತ ಮೊತ್ತ", "ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಭಾರತೀಯ ಕಾವ್ಯದ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಗಾರ್ಡನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಮರ", "ಎಲ್ಲಾ ಭಕ್ತಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುಸ್ತಕ" ಮತ್ತು "ಜನಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ" ಎಂದು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಜನರ ಜೀವಂತ ನಂಬಿಕೆ".
ಸತಿಯ ಅಗ್ನಿಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯ ಅವತಾರ
ಶಿವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಪಾರ್ವತಿಗೆ ರಾಮಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಕಥೆಯನ್ನು ಬಾಲಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕಥೆಯ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಸಂತ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಭಾರದ್ವಾಜ ಮುನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸತಿಯ ಸಂದೇಹಗಳು
ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ, ಶಿವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಭವಾನಿ ಸತಿಯೊಂದಿಗೆ ಋಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಹೋದನು. ಶಿವನ ಭೇಟಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಋಷಿಯು ರಾಮನ ಶಾಶ್ವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಶಿವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿವಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ನಿಖರವಾದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದನು ಮತ್ತು ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ದಂಡಕ ವನದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಶಿವನು ರಾಮನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಅಂಗೈಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ "ಸತ್ಯ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಆನಂದವಾಗಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ವಿಮೋಚಕನಿಗೆ ಮಹಿಮೆ" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸತಿಯು ರಾಮನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪರಮ ಶಿವನು ಮರ್ತ್ಯನನ್ನು ಏಕೆ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಶಿವನು ಎಲ್ಲಾ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸತಿಯ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಓದುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಸಂದೇಹಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಮತ್ತು ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಮೊದಲು ಹೊಗಳಿದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ತಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅವನು ಅವಳಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಇನ್ನೂ ಮನವರಿಕೆಯಾಗದಿದ್ದರೆ ಅವಳು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸತಿಯು ಸೀತೆಯ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸುವುದನ್ನು ಶಿವನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ. ರಾಮ್ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ತಕ್ಷಣವೇ ಸತಿಯ ವೇಷವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶಿವನ ಇರುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸತಿಯು ತುಂಬಾ ಅಹಿತಕರವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಶಿವನ ಮಾತನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ತನ್ನ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ರಾಮನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದಳು ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವಂತೆ ಶಿವನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಸತಿಯು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲು ಅಸಮರ್ಥಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಮತ್ತು ತಾನು ರಾಮನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದಳು. ಸತಿ ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲ ಶಿವನಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆತು ತನ್ನ ಸೀತೆಯ ವೇಷ ತೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹತಾಶಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವನು ಸತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ತುಂಬಾ ಪರಿಶುದ್ಧಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ಪಾಪವೆಂದು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಸತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಪ್ರಸ್ತುತ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಸತಿಯು ಶಿವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರ್ಖನಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಶಿವನು ಒಂದು ಆಲದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ದೀರ್ಘವಾದ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸತಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾಳೆ ಆದರೆ ಪ್ರಾವಿಡೆನ್ಸ್ ತನ್ನ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಮರುಪಾವತಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಹಲವು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು ಮತ್ತು ಶಿವನು ರಾಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ತನ್ನ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸತಿಯು ಶಿವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ, ನಂತರ ಅವನು ಸತಿಯನ್ನು ಅವನ ಎದುರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಹಸಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದಕ್ಷನ ತ್ಯಾಗ
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/Daksha_yagna.jpg/220px-Daksha_yagna.jpg|thumb| ದಕ್ಷನು ತನ್ನ ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಸತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ ಶಿವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಗಾಳಿಯು ಆಕಾಶ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ಸತಿಯು ಶಿವನನ್ನು ಸಂದರ್ಭ ಏನು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ತಂದೆ ದಕ್ಷನು ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ ದೊಡ್ಡ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಶಿವ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಕ್ಷನು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಯಿತು. ಸತಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಬಹುದೇ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಔಪಚಾರಿಕ ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರಿಯರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ ಆದರೆ ಶಿವನ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷದಿಂದಾಗಿ ಆಕೆಯ ತಂದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶಿವ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಶಿವನು ಸತಿಯೊಂದಿಗೆ ತರ್ಕಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವಳು ಹಾಜರಾಗುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ತುಳಸಿದಾಸ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸಂಬಂಧವು ತುಂಬಾ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅವಳು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವಳ ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಯಾರೂ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದಕ್ಷ ಅವಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವಳು ಆಹ್ವಾನಿಸದೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಸತಿಯು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಗೌರವದ ಕೊರತೆಯು ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆರಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಶಿವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉಪಕಾರಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅದೇ ಶಿವನನ್ನು ಅವಳ ತಂದೆ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಯೋಗದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ಹೊಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಥಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿವನು ಇದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದಾಗ, ಅವನು ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದಕ್ಷನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಸತಿಯು ಸಾಯಲಿರುವಾಗ, ಅವಳು ಸತತ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ವರವನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಹಿಮಾಚಲ ಮತ್ತು ಮೈನಾ ದಂಪತಿಯ ಮಗಳಾಗಿ ಪಾರ್ವತಿಯಾಗಿ ಮರುಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ನಾರದರ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿ
ಪಾರ್ವತಿಯ ಜನನದ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ನಾರದ ಮುನಿಯು ಅವಳ ಹೆತ್ತವರಾದ ಹಿಮಾಚಲ ಮತ್ತು ಮೈನಾರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹಿಮಾಚಲನು ನಾರದನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗಳ ಭವಿಷ್ಯವೇನು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಪಾರ್ವತಿಯು ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪತಿಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ನಾರದರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಮಹತ್ತರವಾದ ವೈಭವವನ್ನು ತರುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದೇ ನ್ಯೂನತೆಯೆಂದರೆ, ಅವಳ ಪತಿಯು ಜಡೆ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಭೀಕರವಾದ ಪರಿಕರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ನಾರದನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ತನ್ನ ವರವು ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸಿದ ಪಾರ್ವತಿಯು ಬಹಳವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಹಿಮಾಚಲ ಮತ್ತು ಮೈನಾ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಾರದರು ಹಿಮಾಚಲಕ್ಕೆ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ಅವರು ವಿವರಿಸಿದ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶಿವ. ಪಾರ್ವತಿಯ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ನಾರದರು ಹೊರಟುಹೋದಾಗ, ಅವರು ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಹರಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯುವ ಪಾರ್ವತಿಯು ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಶಿವನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಆತ್ಮಹರಣದಿಂದಾಗಿ ಆಕೆಯ ದೇಹವು ತುಂಬಾ ತೆಳುವಾಗುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಶಿವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವಳಾಗಲಿರುವ ಕಾರಣ ತನ್ನ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇತಿಹಾಸವು ಅನೇಕ ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಅಂತಹ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ತಂದೆ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವಳು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕೆಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸತಿಯು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ, ಶಿವನು ರಾಮನ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಭ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ, ರಾಮ್ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಶಿವನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಸಮರ್ಥನೀಯ ಕೋರಿಕೆಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಯಜಮಾನನ ಮಾತನ್ನು ಬದಿಗಿಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಿವ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಶಿವನು ತನ್ನ ಮಹಾ ಭ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಾರಕ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಸಂಕಟವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಶಿವನ ಮಗ ತಾರಕನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಇದು ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದರೆ ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಅವನ ವಿವಾಹವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದು ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಶಿವನ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಮುರಿಯಬೇಕು. ಶಿವನನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರೀತಿಯ ದೇವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ಶಿವನ ಎದೆಗೆ ಐದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೂಡುತ್ತಾನೆ, ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಮುರಿದು ಶಿವನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಶಿವನು ಕೋಪಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೂದಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯ ಪತ್ನಿ ರತಿ ತನ್ನ ಪತಿಯ ನಿಧನದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಅಸಹಾಯಕ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಶಿವನು ಅವಳ ಪತಿಯನ್ನು ಈಗ ದೇಹರಹಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಮುನ್ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣನು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದಾಗ, ಅವಳ ಪತಿ ಅವನ ಮಗನಾಗಿ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳು ಶಿವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನ ವಿವಾಹವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆರಂಭಿಕ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಶಿವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನು ಮದುವೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲು ಮುಂದಾದನು.
ಶಿವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯ ವಿವಾಹ
ಶಿವನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಕುಟುಂಬವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನ ಪರಿಚಾರಕರು ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಮದುವೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಕೂದಲು ಸರ್ಪಗಳು ಒಂದು ಕ್ರೆಸ್ಟ್ ಅನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಕಿರೀಟವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಸರ್ಪಗಳು ಅವನ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳು, ಬಳೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಬೂದಿಯಿಂದ ಹೊದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತಲೂ ಸಿಂಹದ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಮದುವೆಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ, ಹಾಗೆಯೇ ಆತ್ಮಗಳು, ಗಂಧರಾವ್ ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆಯ ನಂತರ, ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಶಿವ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ರಾಮನ ದೈವತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಇಲ್ಲಿ ಶಿವ ತನ್ನ ರಾಮ್ ಲೀಲಾ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
ರಾಮನ ದಿವ್ಯ ಜನ್ಮ
ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನದಂದು, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಮೆರಿಡಿಯನ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನವು ಶೀತ ಅಥವಾ ಬಿಸಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮನಸ್ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ತಂಪಾದ, ಮೃದುವಾದ ಮತ್ತು ಪರಿಮಳಯುಕ್ತ ಗಾಳಿ ಇದೆ. ಕಾಡುಗಳು ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ಪೂರ್ಣ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ. ರಾಮನ ಜನನದ ಸಮಯ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಕರ ಕ್ಷಣವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆಕಾಶದ ಮೇಲೆ ಗುಂಪುಗೂಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಊಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ಪರಮ ಪುರುಷನಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ಆಕಾಶವು ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಮಾನಸದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಛಂದಸ್ ಒಂದಾದ ರಾಮ ಜನಂ ಸ್ತುತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ತುತಿ ರಾಮನ ನೋಟದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಮ್‌ನ ಕಪ್ಪು ಮೈಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ತಾಯಿ ಕೌಶಲ್ಯೆಯ ಹೃದಯವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅವರು ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಲ್ವಾನ್ ಹೂವಿನ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯದ ಸಾಗರ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೌಶಲ್ಯ ತನ್ನ ಅಂಗೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ಓ ಅನಂತ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲಿ! ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಭಂಡಾರವೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ನೀನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸ್ವಾಮಿಯೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರೆಲ್ಲರ ಪ್ರಿಯನೂ ಆಗಿರುವೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವೆ. ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಂಧ್ರವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ನೀವು ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವಂತಿದೆ. ರಾಮ್ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಕೌಶಲ್ಯೆಗೆ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಆಕರ್ಷಕ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಆಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗುವಿನಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೌಶಲ್ಯ ರಾಮ್ ತನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಅತಿಮಾನುಷ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಬಾಲಿಶ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅಮರಗಳ ಭಗವಂತ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾದ ರಾಮ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿಶುವಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಹಾಡುವವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಾವಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತುಳಸಿದಾಸರು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಅಮರಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದು ರಾಮನ ಜನ್ಮದಿನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಾಡುವ ಜನಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ.
ಅಹಲ್ಯೆಯ ವಿಮೋಚನೆ
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Ahalyoddhara.jpg/220px-Ahalyoddhara.jpg|thumb| ರಾಮನು ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ಕಲ್ಲನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಅಹಲ್ಯಾ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ ಋಷಿ ಗೌತಮನ ಪತ್ನಿ ಅಹಲ್ಯಾ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾದ ಇಂದ್ರನು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾದನು ಮತ್ತು ಅವಳನ್ನು ಉಪಾಯದಿಂದ ಮೋಹಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಮುಂಜಾನೆ ರಿಷಿ ಗೌತಮ್ ಅವರು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಬಂದಾಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹತ್ತಿರದ ಗಂಗೆಗೆ ಇಳಿದರು. ಋಷಿಯು ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇಂದ್ರನು ಗೌತಮನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದನು, ಅವನು ತನ್ನ ಪತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸಿದನು. ಗೌತಮನು ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಅವನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು, ಅವನ (ಗೌತಮನ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗುಡಿಸಲಿನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದನು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯುತ, ಗೌತಮ್ ಇಡೀ ಸಂಚಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಶಕ್ತಿಹೀನತೆಯಿಂದ ಶಪಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಇಂದ್ರನು ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡಲು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ಋಷಿ ಗೌತಮನು ಕುರುಡು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ಬಂಡೆಯಾಗುವಂತೆ ಶಪಿಸಿದನು. ಯಾವುದೇ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ತಪ್ಪು ಮಾಡದ ಮುಗ್ಧೆ, ಅಹಲ್ಯಾ ಕ್ಷಮೆಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಗೌತಮ್ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ರಾಮನು ಅವತಾರವಾದಾಗ, ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಶಾಪವನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.