ಟ್ಯಾಂಗ್_ರಾಜವಂಶ
ಧರ್ಮ ಹಾಗು ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆ
೮ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯಭಾಗದಿಂದ ೯ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜವಂಶ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಅವನತಿ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಚೀನೀ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮವು ಹೊಂದಿದ್ದ ಎದ್ದುಕಾಣುವ ಸ್ಥಾನಮಾನವು ಕುಸಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಥಾನ ತೆರಿಗೆಗಳ ಪಾವತಿಯಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಬೌದ್ಧಮತೀಯ ಧರ್ಮಸಮಾಜಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳ ಮೇಲೆ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಅವುಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತ್ತು. ೮೪೫ರಲ್ಲಿ, ಟ್ಯಾಂಗ್‌‌ನ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ವೂಜಾಂಗ್‌‌ ೪೦,೦೦೦ ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ೪,೬೦೦ ಬೌದ್ಧಮತೀಯ ವಿರಕ್ತಗೃಹಗಳನ್ನೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ, ಐಹಿಕ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಂತೆ ೨೬೦,೦೦೦ ಮಂದಿ ಬೌದ್ಧಮತೀಯ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಪಡಿಸಿದ; ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ, ಈ ಘಟನಾವಳಿಗೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಮತೀಯರಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ನಾಲ್ಕು ಕಿರುಕುಳಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದು ಎಂಬ ಅಡ್ಡಹೆಸರು ಬಂದಿತು. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಈ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಲಾಯಿತಾದರೂ, ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಚೀನೀ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಗಳಿಸಿದ್ದ ಪ್ರಬಲ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಬೌದ್ಧಧರ್ಮವು ಮತ್ತೆಂದೂ ಗಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯನ್‌ ಮತ ಮತ್ತು ದಾವೋಮತದಂಥ ಸ್ಥಳೀಕ ಚೀನೀ ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯ ಹೊಸ ಪುನರುಜ್ಜೀವನದ ಮೂಲಕವೂ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶವು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಹಾನ್‌‌ ಯು (೭೮೬-೮೨೪) ಎಂಬಾತ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಖಂಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಟ್ಯಾಂಗ್ ಅವಧಿಯ ಮೊದಲಿಗರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೆನಿಸಿದ್ದ; ಈತನ ಕುರಿತು ಅರ್ಥರ್‌‌ F. ರೈಟ್‌ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಅವನೊಬ್ಬ "ಮೇಧಾವಿಯಾದ, ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ಸಾಹದ ಪರಕೀಯ ದ್ವೇಷಿ" ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟ. ಅವನ ಸಮಕಾಲೀನರು ಅವನನ್ನು ಕ್ರೂರಿ ಮತ್ತು ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂಬಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ ಸಹ, ಟ್ಯಾಂಗ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾದ ಕಿರುಕುಳಗಳನ್ನು ಅವನು ಮುನ್‌ಸೂಚಿಸಿದ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಾಂಗ್‌ ರಾಜವಂಶದ ನವ-ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯನ್‌ ಮತದ ಉಗಮದೊಂದಿಗೆ ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯಸ್ಸಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನೂ ಅವನು ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದ. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಚಾನ್‌ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮವು ವಿದ್ಯಾವಂತ ಗಣ್ಯರ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿತು. ಟ್ಯಾಂಗ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಾನ್‌ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳೂ ಇದ್ದರು. ಅವರುಗಳೆಂದರೆ: ಮಾಜು ದಾವೊಯಿ, ಬೈಝಾಂಗ್‌, ಮತ್ತು ಹುವಾಂಗ್‌‌ಬೊ ಕ್ಸಿಯುನ್‌. ಹುಯಿಯುವಾನ್‌ (೩೩೪-೪೧೬) ಎಂಬ ಚೀನೀ ಸನ್ಯಾಸಿಯಿಂದ ಚಾಲನೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅಪ್ಪಟ ನೆಲದ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮ ಎಂಬ ಒಳಪಂಗಡವು ಟ್ಯಾಂಗ್ ರಾಜವಂಶದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಚಾನ್‌ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮದಷ್ಟೇ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ಬೌದ್ಧಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಿದ್ದ ದಾವೋಮತವು ಸ್ಥಳೀಕ ಚೀನೀ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯ ಒಂದು ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿದ್ದು, ದಾವೋದಿಜಿಂಗ್‌‌ (೬ನೇ ಶತಮಾನ BCಯಲ್ಲಿನ ಲಾವೊಜಿಗೆ ಇದು ಸೇರಿತ್ತು) ಮತ್ತು ಝುವಾಂಗ್‌‌ಜಿ  ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ತನ್ನ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಟ್ಯಾಂಗ್ ರಾಜವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರರೂಢ ಲೀ ಕುಟುಂಬವು ತನ್ನ ತಲೆಮಾರು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಪೂಜ್ಯ ಲಾವೊಜಿಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಎಂದೇ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಟ್ಯಾಂಗ್ ರಾಜಕುಮಾರರು ಯುವರಾಜರಾಗುವಂಥ ಅಥವಾ ಟ್ಯಾಂಗ್ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ದಾವೋವಾದಿ ಪೂಜಾರಿಣಿಯರಾಗಿ ವಚನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂಥ ಹಲವಾರು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಅದ್ದೂರಿ ಮಹಲುಗಳನ್ನು ದಾವೋವಾದಿ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯರ ಮಠಗಳು ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅನೇಕ ದಾವೋವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕಸುಬುಗಳಲ್ಲಿ ರಸವಿದ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅಮರತ್ವದ ಸಂಜೀವಿನಿಯೊಂದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇತರ ಅನೇಕ ಧಾತುಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಮಾಡಿದ ಮಿಶ್ರಣಗಳಿಂದ ಬಂಗಾರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅವರ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಈ ನಿರರ್ಥಕ ಕಸುಬುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಹೊಸ ಲೋಹ ಮಿಶ್ರಲೋಹಗಳು, ಪಿಂಗಾಣಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬಣ್ಣಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಅವರು ನೀಡಿದರು ಎನ್ನಬಹುದು. ದಾವೋವಾದಿ ರಸವಿದ್ಯಾತಜ್ಞರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಜೋಸೆಫ್‌ ನೀಧಾಮ್‌ ಎಂಬ ಚರಿತ್ರಕಾರನು, ಇದು "ಮಿಥ್ಯಾ-ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಮೂಲ-ವಿಜ್ಞಾನ" ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿದ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕೆಲವೊಂದು ಚೀನೀ ಪಂಡಿತರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದಂಥ ದಾವೋಮತ ಮತ್ತು ರಸವಿದ್ಯೆಯ ನಡುವಿನ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ನಾಥನ್‌ ಸಿವಿನ್‌ ಎಂಬಾತ ನಿರಾಕರಿಸಿದ; ಅವನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಪ್ರಕಾರ, ರಸವಿದ್ಯೆ ಎಂಬುದು ಐಹಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ (ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಧಿಕವಾಗಿ) ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅಪರಿಣಿತರು ಮಾತ್ರವೇ ಅನೇಕವೇಳೆ ಈ ಕಸುಬನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.