cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ಜಯಶ್ರೀ ಗಡ್ಕರ್
ಬಾಲ್ಯ, ಪರಿವಾರ, ಹಾಗೂ ವೃತ್ತಿಜೀವನ
'ಜಯಶ್ರೀ' ಯವರು, ೨೧, ಫೆಬ್ರವರಿ, ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ, ಕಾರವಾರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರ ತಾಯಿ, 'ಗೃಹಿಣಿ'. ತಂದೆ, 'ತಬಲಾವಾದಕ.' ೫ ಜನ ಸಹೋದರಿಯರು. ಮಾತೃ ಭಾಷೆ, ಕೊಂಕಣಿ. ಕಾರವಾರದ ಹತ್ತಿರದ ಕಣಸ್ ಗಿರಿ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮದ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ, 'ಮುಂಬೈನ ರಾಮ್ ಮೋಹನ್ ಶಾಲೆಯ ಗ್ಯಾದರಿಂಗ್' ನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ನರ್ತಿಸಿದರು. ಮರಾಠಿ ಕವಿತೆ ಬರವಣಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅತೀವ ಆಸಕ್ತಿಯಿತ್ತು. ಸನ್, ೧೯೭೫ ರಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿ ನಟ ಬಾಳ್ ಧುರಿ ಯವರ ಜೊತೆ ವಿವಾಹವಾದರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಪರಿವಾರದ ಜೊತೆ ಬೊಂಬಾಯಿಗೆ ಪಾದಾರ್ಪಣೆಮಾಡಿದರು. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಮರಾಠಿ ತಮಾಷ ನೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ನಂತರ, ಉತ್ತಮ ಪಾತ್ರಗಳು ಅವರನ್ನರಿಸಿ ಬಂದವು.
ಕೆಲವೇ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದರು
'ಜಯಶ್ರೀ ಗಡ್ಕರ್', ನಟಿಸಿದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಚಿತ್ರ, ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಚಿತ್ರನಿರ್ಮಾಪಕ ವಿ. ಶಾಂತಾರಾಮ್ ರ, ಝನಕ್ ಝನಕ್ ಪಾಯಲ್ ಬಾಜೆ (೧೯೫೫), ಸಾಮೂಹಿಕ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು. ಆಕೆಯ ಗುರು ನಾಟ್ಯವಿಶಾರದ ಗೋಪೀಕೃಷ್ಣ, ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿ ಸಂಧ್ಯಾ. ಇದಾದ ಬಳಿಕ ಆಕೆಗೆ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಪಕರು 'ಜಯಶ್ರೀ ಗಡ್ಕರ್' ರವರಿಗೆ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಲು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. 'ಜಯಶ್ರೀ' ರವರ ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯ, ಮತ್ತು ನಟನಾ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಾಯಕಾರಿಯಾದವು. ಗಡ್ಕರಿಯವರು, ಆಗಿನ ಸಮಯದ ಮರಾಠಿ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಅತ್ಯಂತ ಬೇಡಿಕೆಯ ನಟಿಯಾಗಿ ಮೆರೆದರು.
ಹೆಸರಾಂತ ಅಂದಿನ 'ಮರಾಠಿ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು'
ಸಾಂಗ್ತೆ ಐಕಾ ಎನ್ನುವ ಚಿತ್ರ, ಮರಾಠಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರವೊಂದರಲ್ಲಿ ೧೩೨ ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಜಯಶ್ರೀ ಗಡ್ಕರ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ್
ಆರ್ಥಿಕ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ, ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ, ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವನ್ನು ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ 'ಜಯಶ್ರೀ ಗಡ್ಕರ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ್' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು.
ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಯ ನಾಯಕ ನಟರೊಂದಿಗೆ ಅಭಿನಯ
೬೦-೭೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ 'ಜಯಶ್ರೀ ಗಡ್ಕರ್' ರವರು ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಮರಾಠಿ ನಾಯಕ ನಟರ ಜೊತೆ ಅಭಿನಯಿಸಿದರು. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಕೆಳಗಿವೆ.
ಮರಣ
ಕೆಲವು ಸಮಯದಿಂದ ರೋಗಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದ, ೬೬ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಜಯಶ್ರೀ ಗಡ್ಕರ್, ೨೯ ಆಗಸ್ಟ್, ೨೦೦೮ ರಂದು ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಕಾಲವಶರಾದರು. ಆಕೆ, ಗಂಡ, ಮಗ, ಸೊಸೆ, ಹಾಗೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಚಿತ್ರ ರಸಿಕರನ್ನು ಅಗಲಿದ್ದಾರೆ. 'ಮುಂಬೈನ ಚಂದನವಾಡಿ ಸ್ಮಶಾನ'ದಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಂತ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಜರುಗಿದವು.
ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್
ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ (ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೧, ೧೯೫೦) ಅವರು ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದೂರದರ್ಶನದ ಧಾರವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಜೀವನ
ಮೂಲತಃ ಹಾಸನದವರಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರು ಜನಿಸಿದ ದಿನ ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೧, ೧೯೫೦. ಅವರ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಚನ್ನರಾಯಪಟ್ಟಣದ ‘ನವೋದಯ’ದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿತು. ಮುಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎನ್ ಎಂ ಕೆ ಆರ್ ವಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಹಾಗೂ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮಾನಸ ಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಗಳಿಸಿದುದರ ಜೊತೆಗೆ ಲೀಡ್ಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯನ್ನೂ ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಾವು ಪದವಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ನಡೆಸಿದ ಎನ್ ಎಂ ಕೆ ಆರ್ ವಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅಧ್ಯಾಪನವನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಅವರು ಕಳೆದ ಐದಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಹುದ್ಧೆಯಿಂದ ಐಚ್ಚಿಕ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
ರಂಗಾಸಕ್ತಿ
ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬಳಿಯ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ  ಹಲವಾರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಾಟಕ ತಂಡದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರಿಗೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತಾವೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಓದಿ ಬರಹಗಾರ್ತಿಯಗಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಬಲ ಇಚ್ಛೆ ಇತ್ತು. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಓದುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿದ್ದ ಯು. ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿ ಮುಂತಾದವರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿತು. ಕ್ರಮೇಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ‘ಸಮತೆಂತೋ’ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗತೊಡಗಿದರು.
ರಂಗಲೋಕದಲ್ಲಿ
೧೯೭೭ರಿಂದ ಮೊದಲುಗೊಂಡಂತೆ  ರಂಗ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಆಶಯ ಹೊತ್ತ ‘ಸಮುದಾಯ’  ರಂಗತಂಡದಲ್ಲಿ  ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು. ಇದುವರೆಗೆ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಈ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳ ರಂಗಭೂಮಿಗಳಲ್ಲೂ ಸುಮಾರು 35  ರಂಗಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಜೆ.ಎಂ. ಸೈಂಗಸ್‌ ಅವರ ’ವೆಲ್‌ ಆಫ್‌ ದ ಸೈಂಟ್ಸ್’, ಪೀಟರ್‌ ಕೋರ್‌ ಅವರ ’ಸ್ನೇಕ್‌ ಪಿಟ್‌’, ಬ್ರೆಕ್ಟರ ’ಗೆಲಿಲಿಯೋ’, ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರ ’ದಂಗೆಯ ಮುಂಚಿನ ದಿನಗಳು’, ಎಂ.ಎಸ್‌. ಸತ್ಯು ಅವರ ’ ಕುರಿ’, ಯು.ಆರ್‌. ಅನಂತಮೂರ್ತಿಗಳ ’ಸಂಸ್ಕಾರ’,  ಡಾ| ಅಂಕುರ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಂಗೊರ್ಕಿ ಅವರ ’ ಲೋಯರ್‌ ಡೆಪ್ತ್', ಸಿಂಗಾಪುರದ ನಾಟಕಕಾರ ಸ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೋನ್‌ರ ‘ಎಮಿಲಿ ಆಫ್‌ ಎಮರಾಲ್ಡ್‌ ಹಿಲ್‌’ ಆಧಾರಿತ  ‘ಕಿತ್ತಲೆ ಮನೆ ಕಾವೇರಿ’ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಾಟಕಗಳು  ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.
ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ನಾಟಕಗಳು (solo plays)
ಮುಂದೆ ೧೯೯೮ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ  ಭಾರತೀಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಏನನ್ನಾದರೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಜಾನಪದ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು  ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ  ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳಾದ ಗಾಂಧಾರಿ, ಸೀತಾ, ದ್ರೌಪದಿಯಂತಹ ಪಾತ್ರಗಳ ಜೊತೆ  ಜೊತೆಗೆ ಸಮಕಾಲೀನ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾದ ರೂಪ ಕನ್ವರ್, ಭನ್ವಾರಿ ದೇವಿ ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಏಳು ವಿವಿಧ ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ‘ಜಸ್ಟ್ ಎ ವುಮೆನ್’ ಎಂಬ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಅಭಿನಯದ ನಾಟಕವನ್ನು (solo play) ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಇದರ ಕನ್ನಡದ ರೂಪದ ಹೆಸರು ‘ಹೆಣ್ಣಲ್ಲವೆ’. ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರರ ‘ಸಿಂಗಾರೆವ್ವ ಮತ್ತು ಅರಮನೆಯ’ ರಂಗ ಅಳವಡಿಕೆಯನ್ನು ಸಹಾ ಅವರು ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ‘ಸಿಂಗಾರೆವ್ವ ಅಂಡ್ ಪ್ಯಾಲೇಸ್’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಏಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಾಟಕವನ್ನಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ‘ಮೀಡಿಯಾ ಅಂಡ್ ಎದ್ದೇಳು’, ‘ಕಿತ್ತಲೆಮನೆ ಕಾವೇರಿ’ ಅವರ ಇತರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಏಕಪಾತ್ರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ರಂಗಪ್ರದರ್ಶನಗಳಾಗಿವೆ. ಭಾರತದ ಹಲವಾರು ರಂಗ ಉತ್ಸವಗಳು, ಅಮೆರಿಕ, ಯೂರೋಪಿನ ಹಲವಾರು ದೇಶಗಳೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರು ಇನ್ನಿತರ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾ ರಂಗಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಕಿರುತೆರೆಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ
ಹೀಗೆ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನೆಗೈದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರು, ಕಿರುತೆರೆಯಲ್ಲಿ ಟಿ. ಎನ್. ಸೀತಾರಾಂ ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾದ ‘ಮಾಯಾಮೃಗ’ದಲ್ಲಿನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಗೃಹಿಣಿ ಕಮಲು ಪಾತ್ರದ  ಸುಂದರ ನಿರ್ವಹಣೆಯಿಂದ  ಮನೆಮಾತಾದರು. ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರ ಎಸ್. ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪನವರ ಕಾದಂಬರಿ ಆಧಾರಿತ ‘ಗೃಹಭಂಗ’ದಲ್ಲಿನ ಗಂಗವ್ವನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿನ ಅವರ ಅಭಿನಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮೇರುಮಟ್ಟದ್ದು. ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಡೇಸ್‌, ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು, ನೀನಡೆವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ತ್ರೀ, ಬಾಂಧವ್ಯ, ಸಾಹಸ ಲಕ್ಷ್ಮೀಯರು, ಮಂಥನ, ಬೃಂದಾವನ ಮುಂತಾದವು ಅವರ ಅಭಿನಯದ ಇನ್ನಿತರ ಕೆಲವು ಧಾರವಾಹಿಗಳು.
ಅಂಕಣಗಾರ್ತಿ
ಅಧ್ಯಾಪನ, ರಂಗಭೂಮಿ, ಕಿರುತೆರೆಯಲ್ಲಿನ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರು ‘ದಿ ಹಿಂದೂ’ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಕಣಗಾರ್ತಿಯಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೌರವಗಳು
ಮಾಯಾಮೃಗ, ಗೃಹಭಂಗ ಮುಂತಾದ ಕಿರುತೆರೆಯ ಪಾತ್ರಗಳು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ತಂದಿವೆ. ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಅವರ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಗೌರವ ಅವರಿಗೆ ಲಭಿಸಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಜನರ ಪ್ರೀತಿ, ಅಭಿಮಾನ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಗಳು ಅವರೊಡನೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜೊತೆಯಾಗಿವೆ.
ತ್ರಿಶಂಕು
ತ್ರಿಶಂಕು ಒಬ್ಬ ಅರಸನಾಗಿದ್ದನು. ಸೂರ್ಯವಂಶದ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ರಾಜಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವ. ಈತನ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರು ಸತ್ಯವ್ರತ. ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ಯವ್ರತೆ. ಈತನ ಮಗನೇ ಸತ್ಯಸಂಧರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರೇಸರನೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಗೊಂಡ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ. ಒಮ್ಮೆ ಸತ್ಯವ್ರತ ಮದುವೆಯಾದ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ. ಈ ದೂರು ರಾಜನ ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಜ ಮಗನಿಗೆ ಶ್ವಪಾಕರೊಂದಿಗೆ (ನಾಯಿಮಾಂಸ ಬೇಯಿಸುವವರ ಹತ್ತಿರ) ವಾಸಮಾಡು ಎಂದು ಶಾಪವಿತ್ತ. ಅದರಂತೆ ಸತ್ಯವ್ರತ ಶ್ವಪಾಕರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಮಾಡತೊಡಗಿದ. ಈ ಅಧರ್ಮದ ಫಲವಾಗಿ ಇಂದ್ರ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಮಳೆ ಸುರಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೇಶದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕ್ಷಾಮ ಆವರಿಸಿತು. ಅತ್ತ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಅಚರಿಸತೊಡಗಿದ. ಆ ಕ್ಷಾಮಕಾಮದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಕುಟುಂಬದವರು ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ದಾರಿಗಾಣದೆ ಹಿಂಸೆಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಸತ್ಯವ್ರತ ಆ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಭಾರ ಹೊತ್ತ. ಹೀಗಿರಲು ಒಂದು ದಿನ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಂಸ ದೊರಕದೆ ಹೋಗಲು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ಸತ್ಯವ್ರತ ವಸಿಷ್ಠನ ಆಕಳೊಂದನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕೊಂದು ಅದರ ಮಾಂಸವನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಣಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಮಾಡದೆ ತಾನೂ ತಿಂದು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೂ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದ. ಈ ಸಮಾಚಾರವನ್ನು ತಿಳಿದ ವಸಿಷ್ಠ ಕೋಪಗೊಂಡು "ನೀನು ತಂದೆಗೆ ದುಃಖವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿರುವೆ; ಗುರುವಿನ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದಿರುವೆ, ಪರರ ವಸ್ತುವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿರುವೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮೂರು ಶಂಕು (ಪಾಪ) ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಪತಿತನಾದೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಜನ ತ್ರಿಶಂಕು ಎಂದು ಕರೆಯಲಿ" ಎಂದು ಶಾಪವಿತ್ತ. ಅಂದಿನಿಂದ ಸತ್ಯವ್ರತ ತ್ರಿಶಂಕುವಾದ. ಮುಂದೆ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ತನ್ನ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಕ್ಷಾಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡಿದ ತ್ರಿಶಂಕುವನ್ನು ಸುಪ್ರೀತನಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಆತನ ತಂದೆಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿದ.
ಯಾಗಮಾಡಿ ಸಶರೀರನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ತ್ರಿಶಂಕು ಯಜ್ಞಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ತನ್ನ ಕುಲಗುರುವಾದ ವಸಿಷ್ಠನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ. ತನ್ನ ಬಯಕೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದೆಂದು ವಸಿಷ್ಠನಿಂದ ತಿಳಿದು ಆತನನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಆತನ ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಬಯಕೆಯನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿಕೊಂಡ. ಅವರಿಂದಲೂ ತಿರಸ್ಕøತನಾದ ತ್ರಿಶಂಕು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಸಮಾಚಾರವನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿಸಿದ. ಮೊದಲು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದರೂ ವಸಿಷ್ಠನ ಮೇಲಿನ ಸೇಡಿನಿಂದಾಗಿ ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಬಾರದಿರಲು ರೋಷಗೊಂಡ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ತನ್ನ ತಪೋಬಲವನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆದು ತ್ರಿಶಂಕುವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ. ತ್ರಿಶಂಕು ಸಶರೀರಿಯಾಗಿ ಸವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಇಂದ್ರ ನಿನಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಕಡೆಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ತ್ರಿಶಂಕುವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ತ್ರಿಶಂಕುವಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸತೊಡಗಿದ. ಅಗ ಇಂದ್ರಾದಿಗಳು ಹೆದರಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮೊರೆಯಿಡಲು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗೆ ಭಂಗತರಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಧ್ರುವ ನಕ್ಷತ್ರವಿರುವವರೆಗೆ ತ್ರಿಶಂಕು ಸಶರೀರಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಲಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಬೇಕೆಂದುವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಇಂದ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೊಂಡ. ಅಂದಿನಿಂದ ತ್ರಿಶಂಕು ಯಜ್ಞಪುರುಷ ಸಂಚರಿಸುವ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತ. ಆತನ ಸುತ್ತಲೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಸಂಚರಿಸತೊಡಗಿದವು. ಅಂದಿನಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಪಥದ ಹೊರಗೆ ತ್ರಿಶಂಕು ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜ ಭಾಗಿದ ತಲೆಯೊಡನೆ ಉಜ್ಜ್ವಲವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜಕ್ಕೆ ಕ್ರಕ್ಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ.
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ವರ್ಗ:ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿನ ಜನರು ವರ್ಗ:ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ವಿಶ್ವಕೋಶ
ಕ್ಲಾಡಿಯಸ್ ಟಾಲೆಮಿ
ಕ್ಲಾಡಿಯಸ್ ಟಾಲೆಮಿ (ಇಂಗ್ಲೀಶ್: ಕ್ಲಾ Claudius Ptolemy ಲ್ಯಾಟಿನ್ : ಕ್ಲಾಡಿಯಸ್ ಟೋಲೆಮಿಯಸ್ ; ಸಿ. ಕ್ರಿ.ಶ 100 - ಸಿ. 170 ) [2] ಗ್ರೀಕ್ ಗಣಿತಜ್ಞ, ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ , ಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಷಿ. ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ರೋಮನ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಈಜಿಪ್ಟ್‌ನ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಗ್ರೀಕ್ ತತ್ವವೇತ್ತರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ, ಬ್ಯಾಬಿಲೋನಿಯನ್‌ರು ಮಾಡಿದ ಖಗೋಳದ ಅವಲೋಕನಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಚಂದ್ರ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಬಳಸಿದ. 14 ನೇ ಶತಮಾನದ ಖಗೋಳ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಥಿಯೋಡರ್ ಮೆಲಿಟೆನಿಯೊಟ್ಸ್ ಅವನ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವನ್ನು ಥೈಬೈಡ್‌ನಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಗ್ರೀಕ್ ನಗರವಾದ ಟೊಲೆಮೈಸ್ ಹರ್ಮಿಯೌ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯು ಕಾಲಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ನಂತರದಾಗಿದ್ದು ಇದು ಸತ್ಯ ಅಥವಾ ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ಸಾಧಿಸಲು ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕ್ರಿ.ಶ 168 ಸುಮಾರಿಗೆ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಿಧನನಾದನು.
ಅವನು ಹಲವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಬರೆದನು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದದ್ದು ಆಲ್ಮಜೆಸ್ಟ್. ಅಲ್ಲದೆ ಅವನು ಬರೆದ ಇನ್ನಿತರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದವು ಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಗ್ರಂಥ. ಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಗ್ರೀಕೋ-ರೋಮನ್ ಪ್ರಪಂಚದ ಅಂದಿನ ಭೂಗೋಳದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಮಗ್ರ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅವನು ಜಾತಕ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ದಿನದ ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್ ನೈಸರ್ಗಿಕ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.
ಖಗೋಳವಿಜ್ಞಾನ
ಟಾಲೆಮಿಯ ಆಲ್ಮಜೆಸ್ಟ್ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಏಕೈಕ ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರಂಥವಾಗಿದೆ. ಬ್ಯಾಬಿಲೋನಿಯನ್ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಖಗೋಳ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಲು ಅಂಕಗಣಿತದ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದರು; ಹಿಪ್ಪಾರ್ಕಸ್‌ನಂತಹ ಗ್ರೀಕ್ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಆಕಾಶ ಚಲನೆಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಲು ಜ್ಯಾಮಿತೀಯ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ್ದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಟಾಲೆಮಿ ತನ್ನ ಜ್ಯಾಮಿತೀಯ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪೂರ್ವಸೂರಿಗಳು 800 ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಆಯ್ದ ಖಗೋಳ ವೀಕ್ಷಣೆಗಳಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಖಗೋಳವೇತ್ತರು ಅವನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಮಾದರಿಯು ಅವಲೋಕನಗಳಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹಲವು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಿಲೂ ಶಂಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಟಾಲೆಮಿ ತನ್ನ ಖಗೋಳ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಕೋಷ್ಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದನು. ಈ ಕೋಷ್ಟಕಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಲು ಬಳಸಬಹುದು. ಆಲ್ಮಜೆಸ್ಟ್ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಅಥವಾ ಕ್ಯಾಟಲಾಗ್ ಅನ್ನು ಸಹ ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಹಿಪ್ಪಾರ್ಕಸ್ ರಚಿಸಿದ ಕ್ಯಾಟಲಾಗ್‌ನ ಆವೃತ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇದು ನಲವತ್ತೆಂಟು ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಆಧುನಿಕ ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಪೂರ್ವಸೂರಿ. ಆದರೆ ಆಧುನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಂತೆ ಇದು ಇಡೀ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಹಿಪ್ಪಾರ್ಕಸ್  ನೋಡಬಹುದಾದ ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಇದು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯುರೋಪ್, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾದಾದ್ಯಂತ, ಇದು ಖಗೋಳವಿಜ್ಞಾನದ ಅಧಿಕೃತ ಪಠ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಲೇಖಕ ಟಾಲೆಮಿ ಬಹುತೇಕ ಪೌರಾಣಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಟಾಲೆಮಿ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದ ರಾಜ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಮಾಜೆಸ್ಟ್ ಅನ್ನು ಅರೇಬಿಕ್ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ (ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಪರಿಚಿತ ಹೆಸರು- ಆಲ್ಮಜೆಸ್ಟ್ ಬಂದಿದೆ) ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಗ್ರೀಕ್ ವಿಜ್ಞಾನದಂತೆಯೇ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದರ ಖ್ಯಾತಿಯ ಕಾರಣ, ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹುಡುಕಲಾಯಿತು ಮತ್ತು 12 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಭಾಷೆಗೆ ಅನುವಾದಿಸಲಾಯಿತು, ಒಮ್ಮೆ ಸಿಸಿಲಿ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಸ್ಪೇನ್‌ಗೆ ಸಹ. ಟಾಲೆಮಿಯ ಮಾದರಿಯು ಅವನ ಪೂರ್ವವರ್ತಿಗಳಂತೆಯೇ ಭೂಕೇಂದ್ರೀಯವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಳವಾದ ಸೂರ್ಯಕೇಂದ್ರೀಯ ಮಾದರಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೂ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಅವನ ಗ್ರಹಗಳ ಪ್ರಮೇಯವು ಆಲ್ಮಜೆಸ್ಟ್ ಗಣಿತೀಯ ಮಾದರಿಯ ಆಚೆ ಹೋಗಿ, ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿನ ವೃತ್ತಗಳ ಮಾದರಿ ವಿಶ್ವದ ಚಿತ್ರಣ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಟಾಲೆಮಿ ಎಪಿಸೈಕಲ್‌ಗಳು ಅಥವಾ ಅಧಿವೃತ್ತಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಗ್ರಹಗಳ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ನಡುವಿನ ದೂರ ಸರಾಸರಿ ಭೂಮಿಯ ತ್ರಿಜ್ಯದ 1,210 ರಷ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೆ ಸ್ಥಿರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಗೋಳದ ತ್ರಿಜ್ಯವು ಭೂಮಿಯ ತ್ರಿಜ್ಯಕ್ಕಿಂತ 20,000 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅಂದಾಜಿಸಿದ.
ಟಾಲೆಮಿ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಮ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಗ್ರಹಣಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ಒಂದು ಪರಿಕರವಾಗಿ ಅನೂಕಲಕರ ಟೇಬಲ್‌ಗಳನ್ನು (ಹ್ಯಾಡಿ ಟೇಬಲ್ಸ್) ಸಿದ್ಧ ಪಡಿಸಿದ. ಈ ಟೇಬಲ್‌ಗಳು ನಂತರದ ಖಗೋಳ ಟೇಬಲ್‌ಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾದವು.
ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ
ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವಕೋಶದಲ್ಲಿನ ಮಾಹಿತಿಪುಟ
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ವರ್ಗ:ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ವರ್ಗ:ಖಗೋಳ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು‎ ವರ್ಗ:ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು
ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್
ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ - ಉಷ್ಣತೆಯ ಅಳತೆಯ ಮಾಪಕಪಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮಾನಕವೂ ಆಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ೧೭೪೨ನಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಡಿಂನ್ ದೇಶದ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಆಂಡರ್ಸ್ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದನು. ಇದನ್ನು ಸೆಂಟಿಗ್ರೇಡು ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ವೀಡಿಷ್ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಆಂಡರ್ಸ್ ಸೆಲ್ಷಿಯಸ್ ನ ಹೆಸರನ್ನು ಇಡಲಾಗಿದೆ. ೧೯೪೮ ರವರೆಗೆ ಇದನ್ನು ಸೆಂಟಿಗ್ರೇಡು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಸೆಂಟಂ' ಎಂದರೆ ನೂರು, 'ಗ್ರೇಡಸ್' ಎಂದರೆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು. ಇಂಗ್ಲೀಶಿನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು °C  ಎಂಬ ಸಂಕೇತದಿಂದಲೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ  °ಸೆ. ಎಂದೂ ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. 1744 ರಿಂದ 1954, ರವರೆಗೆ  ೦ °C   ಅನ್ನು ನೀರು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ ಘನೀಭೂತವಾಗುವ ಬಿಂದು ಎಂದೂ , ೧೦೦ °C   ಅನ್ನು ನೀರಿನ ಕುದಿಯುವ ಬಿಂದು ಎಂದೂ  ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಕಲಿಸಲಾಗುವುದಾದರೂ, ಅಂತರ್ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಮಾಡುವಾಗ ಆದರ್ಶ ಶೂನ್ಯ ತಾಪಮಾನವನ್ನು ಅಧಾರವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯು ಈಗ ಕೆಲ್ವಿನ್ ಮಾಪಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.
ದಂಡಕ
ದಂಡಕನು ಸೂರ್ಯವಂಶದ ಒಬ್ಬ ರಾಜ. ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ರಾಜನ ನೂರು ಮಂದಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ. ಕಡು ಮೂರ್ಖನಾಗಿದ್ದ ಈತನಿಗೆ ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಶಾಪ ಬಂದೀತೆಂಬ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ದಂಡಕನೆಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು. ಈತ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಸಹಿಸದ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಿಂಧ್ಯ, ಶೈವಲ ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಈತನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರಿಸಿದ. ದಂಡಕ ಅಲ್ಲಿ ಮಧುವಂತವೆಂಬ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿ ದೈತ್ಯಗುರು ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯನನ್ನು ರಾಜಗುರುವನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜ್ಯಭಾರ ನಡೆಸತೊಡಗಿದ. ಒಮ್ಮೆ ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯನಿಲ್ಲದಾಗ ಆತನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದ ಈತ ಆಚಾರ್ಯನ ಮಗಳು ಅರಜೆಯನ್ನು ಕೆಣಕಿ, ತಾನು ಗುರುಪುತ್ರಿಯೆಂದೂ ತನ್ನನ್ನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲವೆಂದೂ ಆಕೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳದೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಭೋಗಿಸಿದ.
ಅದನ್ನು ತಿಳಿದ ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯ ಕೋಪಗೊಂಡು ಅಂದಿನಿಂದ ಏಳುದಿನಗಳ ಒಳಗಾಗಿ ದಂಡಕ ಹಾಗೂ ಆತನ ಪರಿವಾರವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಲಿ; ಆತನ ರಾಜ್ಯದ ಸುತ್ತಲೂ ಮೂರು ಯೋಜನ ಅಗಲವುಳ್ಳ ಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಜಂತುಗಳೂ ನಾಶವಾಗಲಿ ಎಂದು ಶಪಿಸಿದ. ಅನಂತರ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಆಕೆ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರದೇಶದ ಸುತ್ತಲೂ ಒಂದು ಯೋಜನದ ವರೆಗೆ ಗಿಡಮರಬಳ್ಳಿಗಳು ಬೆಳೆದು ಫಲಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಲೆಂದು ಹರಸಿ ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರೊಡಗೂಡಿ ಆ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿದಾಟಿ ಹೊರಟುಹೋದ. ಇದಾದ ತರುವಾಯ ದಂಡಕನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಧೂಳಿನ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಆತ ಹಾಗೂ ಆತನ ಪರಿವಾರದವರು ಭಸ್ಮವಾದರು. ಆ ಪ್ರದೇಶವೆಲ್ಲವೂ ಅರಣ್ಯವಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಜನಸ್ಥಾನವೆಂದೂ ದಂಡಕಾರಣ್ಯವೆಂದೂ ಹೆಸರಾಯಿತು.
ವೃತ್ತ ರತ್ನಾಕರದಲ್ಲಿ ಉಕ್ತವಾದ 26 ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕಾಕ್ಷರ ಪಾದಗಳುಳ್ಳ ಒಂದು ಛಂದಸ್ಸಿಗೂ ದಂಡಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ. ಪ್ರತಿಪಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಮೊದಲು ನಗಣಗಳು ಎರಡಿದ್ದು ಅನಂತರ ಏಳು ರಗಣಗಳಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಚಂಡವೃಷ್ಟಿಪ್ರಯಾತದಂಡಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಲಕ್ಷಣದ ಮುಂದೆ ಒಂದೊಂದು ರಗಣ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ದಂಡಕಗಳನ್ನು ಅರ್ಣಃ, ಆರ್ಣವ, ವ್ಯಾಲಃ, ಜೀಮೂತಃ, ಲೀಲಾಕರಃ ಇತ್ಯಾದಿ ದಂಡಕಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ವರ್ಗ:ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿನ ಜನರು ವರ್ಗ:ಛಂದಸ್ಸು ವರ್ಗ:ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ವಿಶ್ವಕೋಶ
ಉಡುಗೆ
ಉಡುಗೆ: ಮಾನವ ಶರೀರವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಸಾಧನ; ಉಡುಪು, ಶರೀರವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವುದರೊಂದಿಗೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾನವರಿಗೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಇರುವ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಅವರು ಧರಿಸುವ ಉಡುಪು.
ಮಾನವರು ಉಡುಪನ್ನೇಕೆ ಧರಿಸುವರೆಂಬುದರ ವಿಚಾರವಾಗಿ ತತ್ತ್ವಜ್ಞರೂ ಸಾಹಿತಿಗಳೂ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರೂ ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರೂ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಚಿಂತಕರೂ ವಿಭಿನ್ನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಭ್ಯರೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಹಠಾತ್ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಮಾನವರು ಮೊದಮೊದಲು ಉಡುಪು ಧರಿಸತೊಡಗಿದರೆಂಬ ವಾದವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಮಾನರಕ್ಷಣೆಯ ಅರ್ಥವೇ ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಂಡಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕುರಿತ ಭಾವನೆಯೆಲ್ಲ ಬಹುತೇಕ ಕೇವಲ ಅವಿಚಾರಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಸಮುದಾಯ ಫಲ. ಅರಬ್ಬೀ ಹೆಂಗಸು ಬುರಕಿ ಧರಿಸದಿದ್ದಾಗ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಪರಿಚಿತರು ಕಂಡರೆ ಆಕೆ ಒಡನೆಯೇ ಉಟ್ಟ ಲಂಗದಿಂದ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೋರಗೊಡುವುದು ಅಸಭ್ಯವೆಂಬುದು ಚೀನಿಯರ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಐರೋಪ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ಎದೆಯ ಭಾಗದ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗುವಂತೆ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿದ್ದರೂ ಕಾಲಿನ ಹರಡುಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಮುದುಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು 20ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆದಿಕಾಲದವರೆಗೂ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
ಚಳಿ, ಗಾಳಿ, ಹಿಮ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಗಳಿಂದ ದೇಹ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಉಡುಪಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತೆನ್ನುವ ವಾದವೂ ಉಂಟು. ಆದರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಪುರಾತನ ನಾಗರಿಕತೆಗಳೆಲ್ಲ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದು ಉಷ್ಣ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ. ಕಚ್ಚುವ ಹುಳುಹುಪ್ಪಟೆಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯ ಉಡುಪನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನೆಂಬುದು ಬಹುಶಃ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಂಜಸ. ಬೇಟೆಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಬಲಿಬಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಕೈಯಿಂದ ಹೊರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೈಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ನಡುವಿಗೆ ಬಿಗಿದ ಒರೆಯಲ್ಲೊ ಚೀಲದಲ್ಲೊ ಅವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಹೆಚ್ಚು ಸರಾಗವೆಂದು ಆತನಿಗೆ ಎನಿಸಿರಬೇಕು.
ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೂ ಉಡುಪಿಗೆ ಮಾರು ಹೋಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಉಡುಪು ಆಭರಣಗಳೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಪರಿಕರ. ತಲೆಯ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಗರಿಯೊಂದನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅವನ ನಿಲುವೂ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೂ ಬೆಳೆದಂತೆ. ಹೆಚ್ಚು ಗರಿಗಳನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಷ್ಟೂ ಅವು ಇತರರ ಅಸೂಯೆಗೆ ಕಾರಣ. ಇವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಹೋರಾಟ ಅನಿವಾರ್ಯವೇ ಆದೀತು. ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚು ಪುಕ್ಕ ಧರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ. ಇಂದಿಗೂ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಪದಕಗಳೂ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಉಡುಪುಗಳೂ ಆಯಾ ಅಂತಸ್ತುಗಳ ಸಂಕೇತ.
ಹೆಣ್ಣಿನ ಉಡುಪು ಅನುಸರಿಸುವ ಧರ್ಮವೇ ಬೇರೆ. ಸ್ತ್ರೀದೇಹದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳೂ ವಸ್ತ್ರ ರಹಿತವಾಗುವುದು ಗಂಡಸಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಸಾಧನಗಳೆಂದು ಫ್ಲೂಗೆಲ್ ಮುಂತಾದ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೀಡಿರುವ ವಿವರಣೆ. ಉಡುಪು ತಯಾರಿಸುವವರು ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಬಳಕೆಗೆ ತರುವ ಹೊಸ ಹೊಸ ಫ್ಯಾಷನ್ನುಗಳು ಈ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರದ ಬದಲಾವಣೆಗಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವ ಹವಣರಿತ ವಿಧಾನಗಳೆಂಬುದಾಗಿ ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ. ಆದರೆ ಹೆಂಗಸರ ಉಡುಪಿನ ಹಿಂದೆ ಫ್ಯಾಷನ್ನಿನ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಎಂದೆಂದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ ಸಂಸಾರದ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ. ಗೃಹಕೃತ್ಯದ ನಿತ್ಯಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ದೈಹಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಸಾಮರಸ್ಯ. ಇಂಥ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉಡುಪು ಎಂದೂ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿಲ್ಲ. ಗ್ರೀಕ್ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಔನ್ನತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಸಂಭಾವಿತ ಸಂಸಾರಗಳಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಷನ್ಗಳು ಸುಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಬೆಳೆದು ರಾಜವೈಭವದ ದಿನಗಳು ಬಂದಾಗ ರಾಜರ, ಶ್ರೀಮಂತರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಫ್ಯಾಷನ್ನುಗಳು ಬೆಳೆದುವೆಂಬುದು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಕಂಡಿರುವ ಸತ್ಯ. ಅಂತೂ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಸ್ತಿನ ಹಮ್ಮು, ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಬಿನ್ನಾಣ, ಉಪಯುಕ್ತತೆ- ಇವೇ ಫ್ಯಾಷನ್ನುಗಳ ಮೂಲ. ಗಂಡಿನ ಉಡುಪಿಗೆ ಮೊದಲನೆಯದೂ ಕೊನೆಯದೂ ಹೆಣ್ಣಿನ ಉಡುಪಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಎರಡೂ ಬಹುತೇಕ ಉದ್ದೇಶ. ಫ್ಯಾಷನ್ನುಗಳಿಗೆ ಅಸ್ತಿಭಾರವಾಗಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೆಂದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳು ಬೇಗ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಜನಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆದಂತೆ, ಸಂಚಾರಸಾಧನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಯಾದಂತೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರಜ್ಞೆ ಮೂಡಿದಂತೆ ಒಂದೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿನ ಜನರ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳು ಏಕರೀತಿಯವಾಗತೊಡಗಿದುವು. 18ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸಿನ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳು ಆಕೆಯ ವರ್ಗವನ್ನೆತ್ತಿ ಸಾರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಮನ ಸೆಳೆಯುವುದು ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಉಡುಗೆಯ ವಿಕಾಸ
ಮೊದಮೊದಲು ಮಾನವನ ಉಡುಪು ಸಸ್ಯಮೂಲವಾದದ್ದಾಗಿ ರಲಿಲ್ಲ, ಪ್ರಾಣಿಮೂಲವಾದದ್ದಾಗಿತ್ತು - ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು. ಹುಲ್ಲು-ತೊಗಟೆಗಳನ್ನೂ ಹೆಣೆದ ನಾರುಗಳನ್ನೂ ತೊಡುವ ಮುನ್ನ ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಯ ಚರ್ಮವನ್ನುಡುತ್ತಿದ್ದ. ಶಿಲಾಯುಗಕ್ಕೆ ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಅವನು ನೇಯ್ಗೆ ಕಲಿತಿದ್ದ. ಆ ಕಾಲದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ನಮಗೆ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಅಂದಿನವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಕುಡಿಕೆ ಮಡಿಕೆಗಳ ಮೇಲಣ ಚಿತ್ರದಿಂದ ಇದು ವ್ಯಕ್ತ. ಕಂಚಿನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾರಗಸೆ ಹಾಗೂ ಉಣ್ಣೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಈ ಕಾಲದ ಗಂಡಸರು ಅಂಡಾಕಾರದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಡುವೆ ಅಡ್ಡಡ್ಡಲಾಗಿ ಮಡಿಸಿ ಉಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅಥವಾ ವಸ್ತ್ರ ಹೊದೆದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬಿಗಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಂಗಸರು ತುಂಡುತೋಳಿನ ಕುಪ್ಪಸವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಡುವಿಗೆ ಹುರಿಯಿಂದ ಹೆಣೆದ ಲಂಗ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲಿಗೆ ಮೆಟ್ಟು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೇ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದು ಬಂದಿಲ್ಲ.
ಈಜಿಪ್ಷಿಯನ್ನರ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಸೀರಿಯನ್ನರ ಉಡುಪು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾರಗಸೆಯದು. ಅವರಿಗೆ ಉಣ್ಣೆಯ ಬಟ್ಟೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮೇಲಣ ವರ್ಗದವರಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಾತ್ಸಾರವಿತ್ತು. ಮೊಳಕಾಲವರೆಗೂ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಟುತೋಳಿನ ಕಪಣಿಗಳಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ನೆರಿಗೆಗಳಿಂದಲೂ ಬಣ್ಣ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದಲೂ ಒಡವೆಗಳಿಂದೂ ಅವರು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಸಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಗುಲಾಮರ ಉಡುಪು ತುಂಡು ದಟ್ಟಿ. ಮೆಸೊಪೋಟೇಮಿಯ ಮತ್ತು ನೈಲ್ ನದಿ ಕಣಿವೆಯ ಜನರ ಉಡಿ ಸಡಿಲ. ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಪುರಾತನ ಪರ್ಷಿಯನ್ನರು ಕೋಟು ಷರಾಯಿ ಮಾದರಿಯ ಬಿಗಿಯುಡುಪನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಜಿಪ್ಷಿಯನ್ನರಲ್ಲೂ ಅಸ್ಸೀರಿಯನ್ನರಲ್ಲೂ ಚಪ್ಪಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಮಿನೋವನ್ನರು ಚೂಪು ತುದಿಯ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಸ್ಸೀರಿಯನ್ನರ ಟೋಪಿ ಶಂಕುವಿನಾಕಾರ.
ಅಭಿಜಾತ ಕಾಲದ ಗ್ರೀಕರ ಮುಖ್ಯ ಉಡುಗೆಯೆಂದರೆ ದೀರ್ಘಚತುರಸ್ರಾಕಾರದ ಉಣ್ಣೆಯ ಬಟ್ಟೆ (ಹಿಮೇಟಿಯನ್). ಹೆಗಲ ಮೇಲಿಂದ ಶಾಲಿನಂತೆ ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಇದೊಂದೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ವಸ್ತ್ರ. ಹಿರಿಯರು ಇದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ದನೆಯ ಒಳ ಅಂಗಿ (ಕೈಟನ್) ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಕೊಳವೆಯಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು; ನಡುವಣ ಮೇಲ್ಭಾಗದಿಂದ ತಲೆ ಹೊಗಿಸುವಂತೆ ಇತ್ತು. ಹೆಂಗಸಿನ ಉಡುಗೆಯಾದ ಪಿಪ್ಲಾಸ್ ಕೂಡ ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಹಿಮೇಟಿಯನ್ನಂತೆಯೇ ಇದ್ದಿತಾದರೂ ಇದರ ಮಡಿಕೆಯೂ ನಿರಿಗೆಯೂ ಹೆಚ್ಚು.
ರೋಮನ್ನರ ಉಡುಗೆಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೆಂದರೆ ಟೋಗ. ಇದು ತುಂಡು ವೃತ್ತದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ದ್ದರೂ ಇದರ ನೆರಿಗೆಯೂ ಹಿಮೇಟಿಯನ್ನಿನಂತೆ. ಎಡಹೆಗಲ ಮೇಲಿಂದ ಸೊಂಟದ ಬಲಗಡೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎದೆಯ ನಡುಭಾಗದ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಉಡುಪಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರೀಕರಂತೆ ಒಳ ಅಂಗಿ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದೂ ಉಂಟು.
ಗ್ರೀಕರೂ ರೋಮನ್ನರೂ ವಿರಳವಾಗಿ ಹ್ಯಾಟು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಗ್ರೀಕರಿಗಿಂತ ರೋಮನ್ನ ರಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಗೂ ಬೂಟುಗಳ ಬಳಕೆ ಸ್ಪಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು. ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ 12ನೆಯ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಗಂಡಸರು ಷರಟು ತೊಟ್ಟು ಅದರ ಮೇಲೆ ತೋಳಿರುವ ಗೌನು ಧರಿಸಿ ಬಲದೋಳಿನ ಮೇಲೆ ಬ್ರೂಚ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಅರ್ಧವೃತ್ತಾಕಾರದ, ನಿಲುವಂಗಿಯ ರೂಪದ ಉಡುಗೆ ಧರಿಸಿ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಹುರಿಯಿಂದ ಬಿಗಿದು ಕಟ್ಟುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಾಯಿತು. ಮಂಡಿಯವರೆಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಒಳ ಅಂಗಿಯ ಮೇಲೆ ನಡುಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟುವುದೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕೊಳವೆಯಾ ಕಾರದ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದಲೋ ಸುತ್ತುಪಟ್ಟಿಯಿಂದಲೋ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತಲೆಯುಡುಗೆಗಳು ಬೋಗುಣಿಯಂತೆಯೋ ಶಂಕುವಿನಂತೆಯೋ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.
12ನೆಯ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ ದೇಹದ ಆಕಾರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉಡುಪು ರಚಿಸುವ (ದರ್ಜಿಯ) ಕ್ರಮ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಉಡುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಮಾರ್ಪಾಟುಗಳಾದದ್ದು 14ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಹೆಂಗಸಿನ ಉಡುಪು ಗಂಡಸಿನದಕ್ಕಿಂತ ತೀರ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಉಡುಪಿಗೆ ಗುಂಡಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದವು; ನಡುವಿನ ಅಳತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೊಲಿದ ಈ ಉಡುಪುಗಳು ಮಾಟವಾಗಿದ್ದು, ಬಣ್ಣ ಬೆಡಗುಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣತೊಡಗಿದವು. ಇಟ್ಯಾಲಿಯನ್ ರೇಷ್ಮೆ ಅಥವಾ ಮಖಮಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹೊಲಿದ ಈ ಉಡುಪುಗಳ ತೋಳುಗಳದೊಂದು ಚೆಂದ. ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿನ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಉಡುಪುಗಳು ಕವಲೊಡೆದವು. ಗಂಡಸರ ಗೌನು ಬಿದ್ದು ಹೋಯಿತು. ಹೆಂಗಸರ ಉಡುಪಿನ ಕತ್ತು ಕೆಳಸರಿದು ಅಗಲವಾಯಿತು. ತುಪ್ಪುಳ ಚರ್ಮದ ಅಂಚು ಬಂತು. ಜ್ಞಾನ ಪುನುರುಜ್ಜೀವನ ಕಾಲದಿಂದ 17ನೆಯ ಶತಮಾನದ ನಡುಗಾಲದವರೆಗೆ ಶೈಲಿಗಳು ಬಹಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸುಧಾರಿಸಿದವಾದರೂ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ರಾಣಿ ಎಲಿಜ಼ಬೆತಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಂಡಸರು ತುಂಡಂಗಿಯನ್ನೂ (ಡಬ್ಲೆಟ್) ಮೊಣಕಾಲವರೆಗಿನ ಚಲ್ಲಣವನ್ನೂ (ಬ್ರೀಚಸ್) ಧರಿಸುವ ವಾಡಿಕೆ ಬೆಳೆಯಿತು. ಜೋಲು ತೋಳಿನ ಜರ್ಕಿನ್ (ಗುತ್ತನಾದ ನಡುವಂಗಿ), ಮೇಲಂಗಿ, ಗೌನು ಇವು ಫ್ಯಾಷನ್ನುಗಳು. ಗಂಜಿ ಹಾಕಿ ಬಿರುಸು ಮಾಡಿ, ನಿರಿಯಾಗಿ ಸುತ್ತ ಚಾಚಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಅಳವಡಿಸಿದ ಮಡಿಕೆಗಳಿದ್ದ ಕೊರಲು ಸುತ್ತುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಇವನ್ನು ಹೆಂಗಸರೂ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ಕುಪ್ಪಸ ಜಾಕೀಟುಗಳೂ ಲಂಗ, ಪಾವಡೆಗಳೂ ಚಾಲ್ತಿಗೆ ಬಂದವು. ಗಂಡಸರೂ ವಿರಳವಾಗಿ ಹೆಂಗಸರೂ ಕಪ್ಪು ಹ್ಯಾಟು ಧರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು.
17-18ನೆಯ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲಣ ವರ್ಗದ ಜನರಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಯಾದದ್ದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ತುಂಡಂಗಿ (ಡಬ್ಲೆಟ್) ತುಂಬ ತುಂಡಾಗಿ ಈಟನ್ ಜಾಕೆಟ್ (ಗಿಡ್ಡಂಗಿ) ಆಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿ ಅದಕ್ಕಿದ್ದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಹೋಯಿತು. ಈಗಿನ ಕೋಟಿನ ಮುತ್ತಜ್ಜನ ಅವತಾರವಾದದ್ದು ಆಗಲೇ. ಉದ್ದ ಮಂಡಿಯವರೆಗೆ, ಕತ್ತಿನಿಂದ ಕೆಳತುದಿಯವರೆಗೆ ಗುಂಡಿಗಳ ಸಾಲು-ಇವು ಇದರ ಲಕ್ಷಣ. ಫ್ಯಾಷನ್ನುಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅದುವರೆಗೂ ಸ್ಪೇನ್ ಮುಂದಾಗಿದ್ದದ್ದು, ಅಲ್ಲಿಂದೀಚೆಗೆ ಫ್ರಾನ್ಸು ಇತರ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಯಾಯಿತು. ಹೆಂಗಸಿನ ಉಡುಪಿನಲ್ಲೂ ಬದಲಾವಣೆಯಾದದ್ದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. 1690ರ ಸುಮಾರಿನ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡ ಗೆರೆಗಳ ಬದಲು ಉದ್ದ ಗೆರೆಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತೆ ಹೊಲಿಯಲಾಗು ತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ್ನು ಧರಿಸುವವರು ವಾಸ್ತವವಾಗಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೇ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸದ ಉದ್ದೇಶ. ವಿಶೇಷ ಉಡುಗೆಗಳೇ 8ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ. ಸೈನಿಕರ ಸಮವಸ್ತ್ರವೂ ಹೆಂಗಸರ ಆಸ್ಥಾನಿಕ ಉಡುಗೆ ಹಾಗೂ ವಿವಾಹದ ಉಡುಪು ಸಾಮಾನ್ಯ ಉಡುಗೆಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದದ್ದು ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ. ಸ್ವಸ್ವರೂಪ ಮರೆಮಾಚುವಂಥ ಉಡುಪುಗಳು (ಮಾಸ್ಕರೇಡ್ ಡ್ರೆಸ್) ಗಂಡಸು-ಹೆಂಗಸರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದವು. ಬೇಟೆಗೆ ಉಚಿತವಾದ ಉಡುಗೆ ಬಂದದ್ದೂ ಆಗಲೇ. ಆಟಗಾರರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಉಡುಗೆಗೆ ಇದೇ ಪ್ರಥಮ ಹಂತ.
ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
<References />
ಉಡುಗೆ
ಉಡುಗೆಯ ವಿಕಾಸ
18ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆಸ್ಥಾನವೈಭವದ ಉಡುಪುಗಳ ಮೋಹ ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಫ್ರೆಂಚ್ ಮಹಾಕ್ರಾಂತಿ ಹಾಗೂ ನೆಪೋಲಿಯಾನಿಕ್ ಯುದ್ಧಗಳಿ ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವುಗಳ ಫಲವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. 18ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಉಡುಪಿನ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದವರು ಶ್ರೀಮಂತರು; 19ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಯಾದರೋ ಉಚ್ಚ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ. ಗಂಡಸರ ಉಡುಪಿನ ಬಣ್ಣ ಬೆಡಗುಗಳು ಮಾಯವಾದವು. ಆಕರ್ಷಣೆಗಿಂತ ಕಾರ್ಯಾನುಕೂಲವೇ ಇದರ ಉದ್ದೇಶ. ಕಳೆದ 150 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪುರುಷರ ಉಡುಪು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ತ್ರೀಯರದು ಹೀಗಲ್ಲ; ವರ್ಷೇ ವರ್ಷೇ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಅಭಿಜಾತ ಶೈಲಿ, ಊಧರ್ವ್‌ ರೇಖೆ, ತೆಳು ಬಣ್ಣ - ಇವು 19ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆದಿಕಾಲದ ಹೆಣ್ಣುಡಿಗೆಯ ಲಕ್ಷಣ. ಮುಂದಿನ ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಗಲ ತೋಳು, ಗಿಡ್ಡ ಲಂಗ ಬಂದವು. ಅನಂತರದ 20ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಲಂಗದ ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಳವಾದರೂ ತೋಳಿನ ಉಬ್ಬು ಮಾಯವಾಯಿತು. ಅಗಲ ಹ್ಯಾಟಿನ ಬದಲು ಹೊಗೆಕೊಳವೆಯಂಥ, ಚಾಚಂಚಿಲ್ಲದ ಟೋಪಿ ಬಂತು. ಆಮೇಲೆ 20ವರ್ಷಕಾಲ ಹೆಂಗಸರ ಉಡುಪು ರೈಲನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು. ಅದುವರೆಗೂ ತಮ್ಮ ಉಡುಗೆ ನಡುವೆ ಇದ್ದವರು ಆಗ ತಮ್ಮ ಉಡುಗೆಯ ಮುಂದಿನ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರು. 1880ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಈ ಹನುಮಂತ ಬಾಲ ಮತ್ತೆ ತುಂಡಾಗತೊಡಗಿತು. ಆ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ವೇಳೆಗೆ ನಿಡುದೋಳಿನ ತುದಿಯಗಲದ ಉಡುಪು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಯಿತು. ಒಂದನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಗೆ ಲಂಗದ ಅಗಲ ಕಿರಿದಾಯಿತು. 20ನೆಯ ಶತಮಾನದ 23ನೆಯ ದಶಕದಲ್ಲಿ ತುಂಡು ಲಂಗವೂ ಗಂಟೆಯಾಕಾರದ ತಲೆಯುಡುಗೆಯೂ ಬಂದವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆಯೂ ಅನೇಕ ಬದಲಾವಣೆ ಗಳಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ.
ನಂದಳಿಕೆ
ನಂದಳಿಕೆ ಗ್ರಾಮವು ಕರ್ನಾ‌‌ಟಕ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍ ರಾಜ್ಯದ ಕಾರ್ಕ‌‍ಳ ತಾಲೂಕಿನ ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಕಾರ್ಕ‌‌‌‌ಳ ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ೧೫ ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದು,ಬೆಳ್ಮಣ್ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ೫ ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ನಂದಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯವು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.ಈ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬಗ-ದಾರಗ ಎಂಬ ಅವಳಿ ಮೂರ್ತಿ‌‌‌‌‌‌‍ಗಳನ್ನು, ಗಣೇಶ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಉಡುಗೆ
ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೆಗಳು
ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಉಡುಗೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಜನ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದೇ ಈ ವೈವಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಆರ್ಮೀನಿಯನ್ ಹೆಂಗಸರ ಉದ್ದನೆಯ ನಿಲುಲಂಗವನ್ನೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಕುಳ್ಳನೆಯ ದೊಗಳೆ ಷರಾಯಿ ಫೆಜ್ ಟೋಪಿ ಪೇಟಗಳನ್ನೂ ಗ್ರೀಕರ ಐರೋಪ್ಯ ಶೈಲಿಯ ಉಡುಗೆಯನ್ನೂ ತುರ್ಕಿ ಜನರ ಗುಂಡಿ ತುಂಬಿದ ಬಿಗಿಯಂಗಿ ಟೋಪಿಗಳನ್ನೂ ರಬ್ಬಿಗಳ ಗ್ಯಾಬರ್ಡೀನುಗಳನ್ನೂ (ಒರಟು ಬಟ್ಟೆಯ ದೊಗಲೆ ಉಡುಪು) ಕುರ್ದಿ ರೈತರ ಕುರಿಚರ್ಮದ ಉಡುಪನ್ನೂ ಡ್ರೂಸ್ ಜನರ ನಿಲುವಂಗಿ ತಲೆಯುಡುಗೆಗಳನ್ನೂ ಇರಾಕಿಗಳ ಉದ್ದನೆಯುಡುಪು ನಡುಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಅರಬ್ಬೀ ಜನರು ಹತ್ತಿ ಅಥವಾ ರೇಷ್ಮೆಯ ಉದ್ದುಡುಗೆಯ ಮೇಲೆ ತೋಳಿಲ್ಲದ ಕೋಟು (ಅಬ್ಬ) ಧರಿಸಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊದೆದ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು (ಕಿಫಿಯೆ) ಒಂಟೆಯ ಕೂದಲಿನ ಹುರಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇರಾನಿನಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತ ವರ್ಗವನ್ನು ಉಳಿದು ಎಲ್ಲರೂ ಐರೋಪ್ಯ ಉಡುಗೆ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮಾತ್ರೆಯ ಡಬ್ಬಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣಗಳ ಪಾಲವಿ ಹ್ಯಾಟು ಮಾತ್ರ ಕಡ್ಡಾಯ. ಹೆಂಗಸರು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವಾಗ ಚದರ್ (ಅರೆಮೊಗವಾಡದ ಸಡಿಲ ದಗಲ) ಧರಿಸಿ, ಕಣ್ಣನ್ನು ಬಿಸಿಲಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬಚೆ ಎಂಬ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ ತೊಡುತ್ತಾರೆ.
ನಂದಳಿಕೆ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಸತ್ಯ ಲೋಕದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು,ಹೊಸ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು, ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸತ್ಯ ಲೋಕವೂ ನೋಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸಪ್ತಮಾತೃಕೆ ಯರನ್ನು ನಾಟ್ಯವಾಡಲು ಸಭೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಪ್ತ ಮಾತೃಕೆ ಯರು ಮತ್ತ ರಾಗಿ ನಾಟ್ಯವಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ಕುಪಿತನಾಗಿ ನೀವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮರ್ತ್ಯ ರಾಗಿ ಜನಿಸಿ ಎಂದು ಮುನಿಸಿಂದ ನುಡಿದ. ಮಾತೃಕೆಯರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿದರು, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಸತ್ಯದೈವಗಳಾಗಿ ಭಕ್ತರನ್ನು ಸಲಹಿ ಎಂದು ವರವಿತ್ತನು.ಅನಂತರ ದಲ್ಲಿ ಮೆರೆದವರು ಸಿರಿ, ಅಬ್ಬಗ ದಾರಗ, ಸೊನ್ನೆ.
ಉಡುಗೆ
ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೆಗಳು
ಚೀನಿ ಉಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಭಿನ್ನತೆ ಬಹಳ. ಆದರೆ ದೊಗಳೆ ಅಂಗಿ, ರೇಷ್ಮೆ ಅಥವಾ ಹತ್ತಿಯ ಷರಾಯಿ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಅನೇಕ ಏಷ್ಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಉಡುಪು ಇದೇ ತರಹ. ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯರು ಈ ಅಂಗಿಯ ಮೇಲೆ ತೋಳಿಲ್ಲದ ಜಾಕೆಟ್ ಧರಿಸುವುದುಂಟು. ಗಂಡಸರು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದಾರಾದರೂ ಹೆಂಗಸರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಡುವಣ ಶೈಲಿಯನ್ನೊಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಉದ್ದನೆಯ ಉಡುಗೆ ಆಕರ್ಷಕ. ಮಂಚೂರಿಯನ್ ಹಾಗೂ ಮಂಗೋಲಿಯನ್ ಉಡುಗೆ ಚೀನಿಯರ ಉಡುಪಿನ ಅನುಕರಣೆ. ಸೈಬೀರಿಯದ ಜನದ್ದು ತುಪ್ಪಳ ಚರ್ಮದ ಪದರವಿರುವ ಉಡುಪು. ಸಿಂಕಿಯಾಂಗಿನ ಜನರ ಉಡುಪು ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಾದರಿಯದು. 19ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜಪಾನೀಯರು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಶೈಲಿಯನ್ನನುಕರಿಸಿದರು. ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರಿಗೆ ಇದು ಆಗ ಕಡ್ಡಾಯವಾಯಿತು. ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರಿಬ್ಬರೂ ಧರಿಸುವ ಕಿಮೋನೊ ಹೊರ ಉಡುಪು. ಇದು ಚೀನಿಯರ ಉಡುಪಿನ ಅನುಕರಣೆ. ಹೆಂಗಸರ ಕಿಮೋನೊಗಳು ವರ್ಣರಂಜಿತ, ಚಿತ್ರಮಯ. ಇದರ ನಡುವಿಗೆ ರಂಗು ರೇಷ್ಮೆಯ ಕಟ್ಟುಪಟ್ಟಿ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಉಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ.
ನಂದಳಿಕೆ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಬೆಳ್ಮಣ್ಣು, ನಂದಳಿಕೆಯ ನೆರೆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಾಸಗೃಹವಾದ ಮಡುಕು ಮನೆಯ ಭಟ್ಟರ ಮಡದಿಗೆ 9 ತಿಂಗಳು. ಮಡದಿಗೆ ತಂದೇವಿನ ಮರದೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಹಿಟ್ಟಿಟ್ಟು ಮಡಿಸಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಗಟ್ಟಿ ಯನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು. ಮರುದಿನವೇ ಭಟ್ಟರು ತನ್ನ ಆಳನ್ನ ಕಾಡಿಗೆ ಎಲೆ ತರಲು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಆಳು ತಂದೇವಿನ ಎಲೆ ತರಲು ಹೋದಾಗ ಒಂದು ಮಾಯದ ಹೆಬ್ಬುಲಿಯು ತಂದೇವಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಇದ್ದದ್ದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತ ಆಳು ಇನ್ನೇನು ಈ ಹುಲಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆರಳಬಹುದು ಎಂದು ಕಾದರೂ ಹುಲಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕದಲಲಿಲ್ಲ. ಆಳು ಮಡುಕು ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿ ಭಟ್ಟರಿಗೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಭಟ್ಟರು ಕಾಡಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು.ಹುಲಿ ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು, ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯದ ಹುಲಿಯಲ್ಲ ಮಾಯದ ಹೆಬ್ಬುಲಿ ಎಂಬುದು ಭಟ್ಟರಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ನಂತರ ಭಟ್ಟರು ಹೆಬ್ಬುಲಿ ಗೆ ನನಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಮಗುವನ್ನ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಗು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಹೆಬ್ಬುಲಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು. ಮಡದಿಯ ಆಸೆಯಂತೆ ಮರದೆಲೆಯ ಗಟ್ಟಿಮಾಡಿ ತಿನಿಸಿದರು. ಭಟ್ಟರ ಮಡದಿ ಚಂದ್ರಾವತಿಯು ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಮಡಕು ಮನೆಯ ಭಟ್ಟರು ಅಂದು ಮಾಯದ ಹೆಬ್ಬುಲಿ ಗೆ ಹೇಳಿದ ಹರಕೆಯನ್ನು ಮರೆತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಒಂದು ದಿನ ಭಟ್ಟರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಗುವನ್ನ ಲಾಲಿಸುತ್ತಾ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕ್ಷಣ ಕಾಲಕ್ಕೆಂದು ಒಳಗೆ ತೆರಳಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ಮಗು ಅಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಭಟ್ಟರು ಅದೆಷ್ಟು ಕಡೆ ಹುಡುಕಿದರೂ ಮಗು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಉಡುಗೆ
ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೆಗಳು
ಕೊರಿಯದವರಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯುಡುಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ದುಃಖ ದಿನಗಳ ಕಾಲದಿಂದ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಷರಾಯಿ ಅಥವಾ ಉದ್ದಲಂಗದ ಮೇಲೆ ಕೋಟು.
ನಂದಳಿಕೆ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಶ್ರೀಮಂತ ಹೆಗ್ಗಡೆ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಾನಬೆಟ್ಟುವಿನ ಚಂದು ಪೆರ್ಗಡೆಯವರು 'ಅಜ್ಜ'ನೆಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದವರು. ಅವರಿಗೆ 'ಸೊನ್ನೆ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಗಳಿದ್ದಳು.ಕಾನಬೆಟ್ಟು ವಿನ ಐವರು ಹೆಂಗಸರು ಕಾಡಿಗೆ ತೆರಳಿ ಅಲ್ಲಿನ ತರಗೆಲೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮಾಡುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಗು ಅಳುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಆ ಮಗುವು ಮಾಯದ ಹೆಬ್ಬುಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಚಂದು ಪೆರ್ಗಡೆ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.ಅಜ್ಜರು, ಅರಮನೆಯಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾಯದ ಹೆಬ್ಬುಲಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಮುಂದಿರುವ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಮಾಯದ ಹೆಬ್ಬುಲಿ ಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನ ಅರಮನೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವನ್ನು ಅಜ್ಜ ಸಾಕಿ ಸಲಹುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮಗುವಿಗೆ 'ಗಿಂಡಿ ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ತನ್ನ ಮಗು 'ಸೊನ್ನೆ'ಗೆ ತಂಗಿಯಾಗಿ 'ಗಿಂಡಿ' ಯೂ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾದಳು. ಮಗು ಸಿಕ್ಕ ಸುದ್ದಿ ಊರೂರು ಹಬ್ಬಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಡಕು ಮನೆಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕಿವಿಗೂ ಬಿತ್ತು. ಅಂದೊಮ್ಮೆ ಕಳೆದು ಹೋದ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ನೆನೆದು, ಅದು ತನ್ನ ಮಗು ಇರಬಹುದು ಎಂದು ಪೆರ್ಗಡೆ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಆತುರಾತುರವಾಗಿ  ತೆರಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ನೋವನ್ನು ಅಜ್ಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ಆಗ ಚಂದು ಪೆರ್ಗಡೆ ''ಹಿರಿಯರಾದ ನೀವು ಸಮಾಧಾನ ತಂದುಕೊಳ್ಳಿ ಒಂದು ಮಗು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನಿಜ,ಆ ಮಗು ನಿಮ್ಮದೆಂದು ಒಂದು ಬಾರಿ ನೋಡಿ ಹೇಳಿ "ಎಂದರು.ಆ ಮಗು ಭಟ್ಟರದ್ದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಹರಕೆ ತೀರಿಸದ ನೋವು, ಜನರು ಏನೆನ್ನುವರು ಎಂಬ ತಳಮಳ. ಪ್ರಸಂಗದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಚಂದು ಪೆರ್ಗಡೆ ಮತ್ತು ಭಟ್ಟರ ನಡುವೆ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗು ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಅನ್ನದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಆ ಮಗುವು ಅಜ್ಜರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆಯಲಿ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ಗಿಂಡಿ ಯು ಆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದ ಕಾರಣ ಅಜ್ಜರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆದಳು. ಅಜ್ಜರು ನನ್ನ ಮಗುವಿನಂತೆ ಆ ಮಗುವನ್ನ ಸಾಕುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಭಟ್ಟರಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ತುಂಬಾ ನೋವಿನಿಂದ, ದುಃಖದಿಂದ, ಕಂಬನಿ ಇತ್ತು ಭಟ್ಟರು ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಡ್ತಾ ಕುಣಿಯುತ್ತಾ ಸೊನ್ನೆ,ಗಿಂಡಿ ಇಬ್ಬರು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಉಡುಗೆ
ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೆಗಳು
ಟಿಬೆಟಿನವರು ಉದ್ದನೆಯ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ ನಡು ಬಿಗಿಯುತ್ತಾರೆ.
ನಂದಳಿಕೆ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಅಣ್ಣ ಕೆದಿಂಜೆಯ ಜಾರುಮಾರ್ಲ, ತಮ್ಮ ಗುರುಮಾರ್ಲ.ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಸೂರ್ಯ- ಚಂದ್ರರಂತೆ, ರಾಮ -ಲಕ್ಷ್ಮಣನಂತಿದ್ದರು. ಚಂದು ಪೆರ್ಗಡೆ ಅಜ್ಜರು ಸೊನ್ನೆಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದರು.ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನ ಜಾರು ಮಾರ್ಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಗುರುಮಾರ್ಲನನ್ನು ಸೊನ್ನೆಗೆ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸೊನ್ನೆ ಯ ಮದುವೆಯ ನಂತರ ತನ್ನ ಪತಿ ಗುರುಮಾರ್ಲ ನೋಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ದಿನ ಊರಿನ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಂಗಸರು ಚಂದು ಪೆರ್ಗಡೆ ಅಜ್ಜರ ಮನೆಗೆ ಸಾಲಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ತಂಗಿ ಗಿಂಡಿ ಮೈನೆರೆದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಸೊನ್ನೆ ನೀರ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ದಿನ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿದಳು. ಇನ್ನೇನು ಹೊರಡುವ ಆತುರದಲ್ಲಿದ್ದಳು .ಊರ ಹೆಂಗಸರನೆಲ್ಲರನ್ನು ಅಜ್ಜರು ಬರ ಹೇಳಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಸೊನ್ನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಜ್ಜರ ಕರೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜರು ಕರೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಎಲ್ಲೋ ಮರೆತಿರಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿದು,ಪತಿ ಗುರುಮಾರ್ಲನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಕರೆ ಬರದ ಕಾರಣ, ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿಸಲು ಪತಿ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅವಳ ಭಾವ ಜಾರುಮಾರ್ಲ ನೊಂದಿಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಸೊನ್ನೆಯ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇತ್ತ ಕಾನಬೆಟ್ಟು ವಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಂತಹ ಹಲವಾರು ಹೆಂಗಸರು ಅಜ್ಜರಿಗೆ " ಈ ನೀರ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಪುಷ್ಪವತಿ ಯಾಗದ ಸೊನ್ನೆ ಯು ಬರಬಾರದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವಳು ಬಂದರೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸವು ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗುತ್ತದೆ." ಎಂದು ಸೊನ್ನೆಗೆ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಚಂದು ಪೆರ್ಗಡೆಯವರು ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. "ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ನೀವು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಬೇಡಿ, ಗಿಂಡಿಯ ನೀರ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಡಿ " ಎಂದು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೊನ್ನೆಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾನಬೆಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ. ದೂರದಿಂದ ಸೊನ್ನೆ ಬರುವುದನ್ನ ಹೆಂಗಸರು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರ ಹೋಗಲು ತಯಾರಾಗುತ್ತಾರೆ,ಭಯಗೊಂಡ ಚಂದು ಪೆರ್ಗಡೆಯವರು ಹೆಂಗಸರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, " ಸೊನ್ನೆಯನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ನೀವು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರಿ" ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ದೂರದಿಂದ ಬರುವ ಸೊನ್ನೆಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡದೆ,ಅಜ್ಜರು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯವನ್ನ ಹೇಳಿ ಸೊನ್ನೆಯನ್ನು,ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಹಿಂದೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೋಪ ಗಂಡ ಸೊನ್ನೆ ಸತ್ಯ ಲೋಕದವಳಾದ್ದರಿಂದ ಗಿಂಡಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಾಯಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ನಂತರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿಗೆ ಪರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ತಾನು ಪುಷ್ಪವತಿ ಆಗಬೇಕು. ತಾನು ಒಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಎಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ "ಉರಿ ಬ್ರಹ್ಮನ  ಗುಂಡಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮೂಗುತಿ ತೆಗೆದು ಮುಗುಳಿ ಇಡಿಸುವೆ.ಕೈಯ ಕಂಕಣ ತೆಗೆದು,ಅಂಕಣ ಕಟ್ಟಿಸುವೆ.ಕತ್ತಿನ ಕಿಲವಂದಿ ತೆಗೆದು, ಬ್ರಹ್ಮರ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಬಲಿಮಂಟಪ ಕಟ್ಟಿಸುವೆ" ಎಂದು ಹರಕೆ ಹೊರುತ್ತಾಳೆ.
ಉಡುಗೆ
ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೆಗಳು
ಬರ್ಮೀಯರಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರ ಉಡುಗೆ ಒಂದೇ ಆದರೂ ಅದನ್ನು ಉಡುವ ವಿಧಾನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ನಡುವಿಗೆ ಸುತ್ತಿದ ರಂಗುರಂಗಿನ ಲುಂಗಿ, ಬಿಳಿಯ ಅಂಗಿ ಇವು ಇಲ್ಲಿನವರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ. ಗಂಡಸರು ತಮ್ಮ ತಲೆಯ ಸುತ್ತ ಗಾಂಗ್ವಾಂಗ್ ಎಂಬ ವಸ್ತ್ರ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.
ನಂದಳಿಕೆ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಸೊನ್ನೆ ಗರ್ಭವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ.ಎರಡು ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ.ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಂತಹ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅವಳು ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಿದ್ದಾಳೋ?? ಅಥವಾ ಮಣೆ ಯನ್ನು ಹೆತ್ತಿದ್ದಾಳೋ? ಎಂದು ಕೊಂಕು ನುಡಿದರು. ನೋಡಲು ಆತರವಾಗಿ ಸೊನ್ನೆಯ ಮನೆಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಆ ಹೆಂಗಸರು ಸೊನ್ನೆಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದ್ದರು,ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮೂಗುತಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬರಬೇಕು, ಎಂದು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕೆಂಬ ಆತುರದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರು ತನ್ನ ಮೂಗುತಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ  ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. "ಸೊಕ್ಕು, ಮಿಕ್ಕಿ, ನಕಲಿ ಮಾಡಿ ನಕ್ಕವರು. ನನ್ನ ಸೀಮಂತಕ್ಕೆ ಬಾರದವರು ನೀವು ಈಗಲಾದರೂ ಬಂದಿರೇ? ಹೆತ್ತದ್ದು ಮಗುವೆಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತಲ್ಲ?? ಎಂದು ಸೊನ್ನೆ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ನುಡಿದು,ನಸುನಕ್ಕಳು. ಹಿಂದೆ ಆಡಿದ,ಮಾಡಿದ,ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನರಿತು ಬಂದವರು ನೊಂದು ನಾಚಿ ಒಂದಾಗಿ ಹೊರಟು ಹೊರಹೋದರು. ಸೊನ್ನೆ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಬ್ಬಗ -ದಾರಗ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಳು. ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಅಬ್ಬಗ -ದಾರಗರು  ಮದುವೆಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರು. ಸೊನ್ನೆ ಅಂದು ಹೇಳಿದಂತಹ ಹರಕೆಯನ್ನು ಸುಖದ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮರೆತಳು.
ಉಡುಗೆ
ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೆಗಳು
ಸಯಾಮಿಗಳ ಉಡುಗೆ ಪಾನುಂಗ್: ಆರು ಮೊಳದ ಧೋತಿಯ ಕಚ್ಚೆ, ಮೇಲುದು, ಇಂಡೋ-ಚೀನದ ಉಡುಪು ಚೀನೀ ತರಹ. ಮಲೆಯನ್ನರು ಉದ್ದನೆಯ ಸಡಿಲ ಲುಂಗಿಯುಟ್ಟು ಕಸೂತಿಯ ಬಿಳಿಕವಚ ತೊಡುತ್ತಾರೆ. ಫಿಲಿಪೀನಿನ ಉಡುಗೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಪೇನ್ ಪ್ರಭಾವ. ಹೆಂಗಸರ ಉಡುಪಿನ ತೋಳು ದೊಗಳೆ. ಉಡುಪಿನ ಮೇಲಿನ ಕಸೂತಿ. ಆಕರ್ಷಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಷರಟೂ ಷರಾಯಿಯೂ ಪ್ರಿಯ.
ನಂದಳಿಕೆ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಅಬ್ಬಗ -ದಾರಗರನ್ನು ಕಡಾರಿ ಕಾರ್ಕಳದ ಚಂದ್ರಮಾಶೆಟ್ಟರ ಇಬ್ಬರು ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳು ರಾಮ -ಲಕ್ಷ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯದ ನಂತರ ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ದಿನ ತೆರಳುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೊನ್ನೆ ಮತ್ತು ಗುರುಮಾರ್ಲರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ,"ಜಾಗರಿಕರಾಗಿರಿ ನಾವು ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಡಲು ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇವೆ "ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಉರಿ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು ಅವರಿಗೆ ಓರ್ವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಹರಕೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿದಾಗ,ಸೊನ್ನೆಯು ಕೋಪಗೊಂಡು "ಭಟ್ಟರೆ ಕೊಟ್ಟ ಸಲುಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ನೀವು ಹುಟ್ಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣವೆಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯೋ??..ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ತಿಳಿದವನೆಂದು ಏನಾದರೂ ಹೇಳುವ ದಿಟ್ಟತನವೋ?? ನಾನು ಹರಕೆ ಹೇಳುವಾಗ ನೀವು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಇದ್ದೀರೋ? ಅಥವಾ ಕಾಲ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀರೋ? " ಸೊನ್ನೆ  ಸಿಡಿದು ಕಿಳಿಕಿಡಿಯಾಗಿ ನುಡಿದಳು. ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಹರಕೆ ತೀರಿಸಿದರಾಯಿತು ಎಂದು ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಡಲು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ಅಬ್ಬನಡ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದ ಮಾಯದ ಭಟ್ಟರು ಉರ್ಕಿ ದೊಟ್ಟುವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದರು. ಅಬ್ಬಗ -ದಾರಗರಿಬ್ಬರೂ ಒಳ ನಡೆದು ಹರಿವಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೇರಕ್ಕಿ,ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಜೋಡು ಸೌತೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಭಟ್ಟರನ್ನು ಚಾವಡಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಪಡಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಭಟ್ಟರು ಅಬ್ಬಗ -ದಾರಗರಿಗೆ, "ನೀವು ಸೊನ್ನೆಯ ಮಕ್ಕಳು.ಚೆನ್ನೆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಚತುರತೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ .ನೀವು ಚೆನ್ನೆಆಡುವ ಚೆನ್ನ ನಾನು ನೋಡಬೇಕಲ್ಲಾ,ಒಂದು ಆಟ ಆಡಿ ನೋಡೋಣ" ಎಂದರು. ಅಬ್ಬಗ -ದಾರಗರು ಒಳಗೋಡಿ ಕಲೆಂಬಿ ನೋಡಿದಾಗ ಬೀಗ ತೆರೆದಿತ್ತು. ಚಿನ್ನದ ಚೆನ್ನೆ ಮಣೆ,ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಚಾವಡಿಗೆ ತಂದಿಟ್ಟು ಆಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಆಟವಾಡಿದಾಗ ಮೂರು ಬಾರಿಯೂ ಅಬ್ಬಗ ಸೋತಳು. ಗೆದ್ದ ದಾರಗ ಳು,ಅಬ್ಬಗಳನ್ನು ಹಂಗಿಸಿ ಚಾಳಿಸಿದಳು. ಅಬ್ಬಗ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನೆ ಮಣೆಯನ್ನ ತಂಗಿಯ ತಲೆಗೆ ಬೀಸಿ ಹೊಡೆದಳು.ಬಲವಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ದಾರಗಳ ನೆತ್ತಿ ಒಡೆಯಿತು. ರಕ್ತ ಚಿಮ್ಮಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.ನೆತ್ತರ ಮಡುವಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ದಾರಾಗಳನ್ನು ಅಬ್ಬಗ ನೋಡಿ, "ತಂದೆ ತಾಯಿ ಹಿಂದೆ ಬರುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಏನೆಂದು ಉತ್ತರಿಸಲಿ" ಇಂದು ಭಯಗೊಂಡಳು. "ನೀನು ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಾವಿಗಾದರೂ ಬಿದ್ದು ಸಾಯುವುದೇ ಲೇಸು" ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿಟ್ಟಿಸುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದ ಭಟ್ಟರು ನುಡಿದರು. ಅಬ್ಬಗ ವೀಳ್ಯದೆಲೆಯೊಂದನ್ನು ತಂದು ಮೂಗಿನ ಮೂಗುತ್ತಿ ತೆಗೆದು ಓಲೆ ಬರೆದಳು.ಓಲೆಯನ್ನ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಬಾವಿಗೆ ಹಾರಿದಳು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಭಟ್ಟರು ಆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸೊನ್ನೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿ ಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದರು. ಅಲ್ಲಿನ ರೋಧನೆಯನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ,ಜೋರಾಗಿ ಹೆಂಗಸರು ಅಳುವ ಸದ್ದು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಎಂದಾಗ ಸೊನ್ನೆ ಮತ್ತು ಗುರು ಮಾರ್ಲರು ಓಡೋಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಶವ ವನ್ನು ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾರೆ. ಹರಕೆ ತೀರಿಸದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಗಿ ಹೋಗಿತು ಎಂಬುದು ಸೊನ್ನೆಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಬಾವಿಯಲ್ಲಿನ ಶವಗಳು ಹಿಂಗಾರದ ಹೂಗಳಾಗಿ ತೇಲಿದವು. ಶವದ್ವಯಗಳು ಬಂಗಾರದ ಜೋಡು ದುಂಬಿಗಳಾಗಿ ಮೇಲೇರಿಹಾರಿ ಮಾಯವಾದವು,ಕೂಡಿದ ಜನ ನೋಡಿ ಬೆರಗಾದರೂ.
ಉಡುಗೆ
ಭಾರತೀಯರ ಉಡುಗೆ
ಹರಪ್ಪ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕಾಲದ ಪ್ರಾಗ್ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಹತ್ತಿ, ಸೆಣಬು ಮತ್ತು ನಾರು ಉಡುಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ನಿವೀತಿ ಮತ್ತು ಉಪವೀತಿ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಂಗಸರ ಉಡುಪು ನಡುವಿನಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ. ಪುರುಷರೂ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಅಲಂಕಾರಪ್ರಿಯರು. ಜಡೆಗಂಟು, ಡಾಬು, ಕರ್ಣಾಭರಣ, ಬಳೆ, ಅಂದಿಗೆ, ತೋಡಹಾರ, ಮೂಗುಬೊಟ್ಟು, ಹೇರ್ಪಿನ್, ಕರಿಮಣಿ ಸರ ಇತ್ಯಾದಿ ಅಲಂಕಾರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ರುಮಾಲುಗಳು ಆಗಿನ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಭೂಷಣಪ್ರಾಯ.
ನಂದಳಿಕೆ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಪರಮೇಶ್ವರಿಯ ಸಖಿಯಾದ ಸಿರಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ,ಇಂದು ದೇವರ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು. ಇಂದಿಗೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಪೂಜೆ -ನೇಮ,ಬಲಿ,ತಂಬಿಲಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವ ಭಕ್ತ ಜನರ ಇಷ್ಟ ಸಲ್ಲಿಕೆ ಸಲಹುತ್ತಾರೆ. ಅಬ್ಬಗ -ದಾರಗರು ದೇವರ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತಿರೂಪವಾಗಿ ಆರಾಧ್ಯರಾದರು. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಲು ಬಂದಂತಹ ಸಪ್ತ ಮಾತೃಕೆಯರು ಇದು ನಂದಳಿಕೆ ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆರಾಧ್ಯದೈವಗಳಾಗಿ ಭಕ್ತರನ್ನು ಸಲಹುತ್ತಾರೆ.
ಉಡುಗೆ
ಭಾರತೀಯರ ಉಡುಗೆ
ವೇದಕಾಲದ ಆರ್ಯರು ಹತ್ತಿ, ಉಣ್ಣೆ, ಸೆಣಬು, ನಾರು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತ್ರಸರದ ಸಹಾಯದಿಂದ ನೇಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಮೂರು ವಸ್ತ್ರ: ಮೊದಲು ನೀವಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ವಾಮ, ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿವಾಮ. ಮೇಲಣ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಧ: ಎಡಭುಜದ ಮೇಲೂ ಬಲಗೈ ಕೆಳಗೂ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಉಪವೀತಿ ಕ್ರಮ. ಬಲಭುಜದ ಮೇಲೂ ಎಡತೋಳಿನ ಕೆಳಗೂ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತಿ. ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಜೋಲಾಡುವಂತೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿವೀತಿ. ಮೊದಲನೆಯದು ಮನುಷ್ಯರ ರೀತಿ, ಎರಡನೆಯದು ಪಿತೃಗಳ ಕ್ರಮ, ಮೂರನೆಯದು ದೇವತೆಗಳ ವಿಧಾನ. ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಸಹಜವಾದದ್ದೆಂದು ಹೇಳಿದೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಇದು ಮೃಗಶಿರಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ಅನುಕರಣೆ ಇರಬಹುದೆಂದು ತಿಲಕರ ಊಹೆ. ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಧರಿಸತಕ್ಕದ್ದೆಂಬ ನಿಯಮವಿದ್ದಂತಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಅಥವಾ ವಸ್ತ್ರವೇ ಉಪವೀತ. ದೇವಭಾಗನಿಗೆ ವಾಗ್ದೇವಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಾಗ ಆತ ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಯಜ್ಞೋಪವೀತದಂತೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಆಕೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನೆಂದು ತೈತ್ತಿರೀಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ. ಅಭಿಚಾರಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪುಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ಉಷ್ಣೀಷವನ್ನೂ ಧರಿಸುವ ರೂಢಿಯಿತ್ತು. ವೇದಕಾಲದ ಯೋಧರು ಚಿನ್ನ, ತಾಮ್ರ ಮುಂತಾದ ಲೋಹಗಳ ಕವಚ, ತಲೆಪಾಗು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ತ್ರೀಯರ ಪರದಾ ಪದ್ಧತಿ ಬಹುಶಃ ಐಚ್ಛಿಕ.
ಶಿಲಾಯುಗದಲ್ಲೇ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಸೂಜಿ ತಕಲಿಗಳ ಪರಿಚಯವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹೊಲಿದ ಬಟ್ಟೆ ಕಲಾತ್ಮಕವಲ್ಲ: ಆರೋಗ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಇದು ಅನುಚಿತ ಎಂಬುದು ಅವರ ಭಾವನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊಲಿಯದ ಬಟ್ಟೆಗಳೇ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತ. ಮೈಮೇಲೆ ಎರಡು ಬಟ್ಟೆ (ದ್ವಿಪಟ) ಇರಬೇಕಾದ್ದು ಕಡ್ಡಾಯ. ಲುಂಗಿ ವಜರ್ಯ್‌. ಕಚ್ಚೆಪಂಚೆ ವಿಹಿತ. ಕಚ್ಚೆಯ ಅಂಚು ಹಿಂದೆ ಜೋಲಾಡಬಾರದು. ಹೊಕ್ಕಳ ಹತ್ತಿರವೂ ಎಡಭಾಗ ಹಿಂಭಾಗಗಳಲ್ಲೂ ಒಟ್ಟು ಮೂರು ಗಂಟು ಹಾಕಬೇಕು. ನಡುವಿಗೆ ಉಡುವ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ದೇಹದ ಮೇಲ್ಬಾಗ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಹೆಂಗಸರು ಉದ್ದನೆಯ ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಭುಜ ಮುಚ್ಚಿ ಕೆಳಗಿನ ವರೆಗೂ ಜೋಲಾಡುವಂತೆ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ಯುವಾನ್ ಚೌಂಗ್ ಹೇಳಿದ್ದಾನಾ ದರೂ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ: ನಡುವಿನ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ವಸ್ತ್ರ, ಎದೆಕಟ್ಟು ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಉಡುಗೆ. ದಕ್ಷಿಣದವರಲ್ಲಿ ಚೋಳಿ (ರವಿಕೆ) ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿತ್ತು.
ನಂದಳಿಕೆ
ನಂದಳಿಕೆ ಸಿರಿಜಾತ್ರೆ
ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ನಂದಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಿರಿಜಾತ್ರೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಸಿರಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಇತಿಹಾಸಗಳು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅತೀ ವಿಷೇಶವಾಗಿ ಸಿರಿ ಜಾತ್ರೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಹರಕೆ ಹೊರುತ್ತಾರೆ,ತಮ್ಮ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.ಸಿರಿಜಾತ್ರೆಯು ಅತೀ ಪ್ರಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇತಿಹಾಸಗಳ ಕಥೆಗಳು ಮೈ ಜುಮ್ಮ್ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ರೋಚಕವಾಗಿದೆ.ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ.ಕುಮಾರ ಮತ್ತು ಅಬ್ಬಗ-ದಾರಗರು ಹರಕೆ ಹೊತ್ತ ಜನರ ಮೈಮೇಲೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳು ಈ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರಬಾರದೆಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಮೈನವಿರೇಳಿಸುವಂತಹ ಇತಿಹಾಸಗಳ ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟ ನಂದಳಿಕೆ ಗ್ರಾಮವು ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕಾರ್ಕಳ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಸಿರಿಜಾತ್ರೆಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ಪ್ರಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ನಡೆಯುವ ಈ ಸಿರಿಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಎಷ್ಟೊಂದು ಜನರು.ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಾನ ನಂದಳಿಕೆಯ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇಗುಲವು ಶ್ರೀ ಉರಿಬ್ರಹ್ಮ, ವೀರಭದ್ರ, ಗಣಪತಿ, ಸಿರಿಕುಮಾರ, ಅಬ್ಬಗ-ದಾರಗ, ಚಾಮುಂಡಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲ, ಭೂತರಾಜ, ಮಹಾನಾಗರಾಜಸ್ವಾಮಿ, ಅಣ್ಣಪ್ಪ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಸಾನಿಧ್ಯಗಳನ್ನು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಹೊಂದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಮೂರ್ತಿ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬಗ-ದಾರಗರಾದ ಅವಳಿ ಕುವರಿಯರ ಮೂರ್ತಿಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿದೆ.ತುಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ, ಅಧರ್ಮ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತ ಅಬ್ಬಗ ದಾರಗರ ಜಾತ್ರೆ ಕೂಡ ಅದ್ಭುತ ವೈಭವ. ನಂದಳಿಕೆಯು ತುಳುನಾಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸಿರಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಸಪ್ತ ಸಿರಿಗಳ ಆರಾಧನೆ ಸಂಪನ್ನಗೊಂಡು ಮೂಲ ಸಿರಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ. ಸಿರಿಜಾತ್ರೆಯು ನಂದಳಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡು ಮುಂದೆ ಹಿರಿಯಡ್ಕ, ಕವತ್ತಾರು, ಬೆಳ್ತಂಗಡಿಯ ನಿಡಗಲ್ ಮುಂತಾದ ಆಲಡೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ಷಂಪ್ರತಿ ನಡೆಯುವ ಸಿರಿ ಜಾತ್ರೆ ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧತೆ ಹೊಂದಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಸಿರಿ ಕುಮಾರ ಆರಾಧನೆಯು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಜನರು ಇಲ್ಲಿ ಹರಕೆ ಹೊರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹರಕೆಗಳನ್ನು ತೀರಿಸುವ ದಿನವೇ ಸಿರಿ ಜಾತ್ರ ದಿನವಾಗಿದೆ. ನೂರಾರು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಸಪ್ತಸಿರಿಗಳು ಆವೇಶ ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ದೈವಗಳ ಆವೇಶ. ಮಹಿಳೆಯರು ಬಿಳಿ,ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ತೊಟ್ಟು ಹಿಂಗಾರವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಆವೇಶಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡುವಾಗಲೇ ಮೈ ರೋಮಾಂಚನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಸಿರಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಆಗಮಿಸಿ, ಹರಕೆಗಳನ್ನ ತೀರಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಕಾತುರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಚೆಂಡೆವಾದನ,ತಾಲೀಮು ರಂಗ, ಕೀಲುಕುದುರೆ ನರ್ತನಗಳು, ವೀರಗಾಸೆ, ಡೊಳ್ಳು ಕುಣಿತ, ಅಲಂಕಾರಗೊಂಡ ಚಾವಡಿ ಅರಮನೆ, ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು,ಮೆರವಣಿಗೆಗಳು,ಸುಡುಮದ್ದುಗಳು ಮತ್ತು ಸುತ್ತಲೂ ಸೇರಿದ ಸಂತೆಯ ಸೊಬಗನ್ನ ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಖುಷಿ. ಬೆಳಗಾಗುವವರೆಗೂ ಅಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕೆನ್ನುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು.ಭಕ್ತಿಯಲಿ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಜಾತ್ರೆಯ ಸೊಬಗು ಅಪಾರವಾದದ್ದು.
ಉಡುಗೆ
ಭಾರತೀಯರ ಉಡುಗೆ
ಹೊಯ್ಸಳ ವಿಜಯನಗರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕೂರ್ಪಾಸ (ನಿಲುವಂಗಿ), ಕುಲಾವಿ, ಕೋಕು (ರುಮಾಲು), ಪಾದಯಾಮ ಅಥವಾ ಪಾಯ್ಜಾಮ (ಷರಾಯಿ), ಉತ್ತರೀಯ, ನಡುಕಟ್ಟು - ಇದು ರಾಜಸಭೆಯ ಉಡುಪು. ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ಸೈನಿಕರೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಲೋಹ ನಿರ್ಮಿತ ತನುತ್ತ್ರಾಣವನ್ನೂ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಂದಳಿಕೆ
ಉಲ್ಲೇಖ
ವರ್ಗ:ಗ್ರಾಮಗಳು
ಉಡುಗೆ
ಭಾರತೀಯರ ಉಡುಗೆ
ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪರಕೀಯರ ಆಗಮನದ ಪರಿಣಾಮ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಉಡಿಗೆ ತೊಡಿಗೆಗಳ ಮೇಲೂ ಆಯಿತು. ಮೊಗಲ ದರ್ಬಾರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಪುರುಷರೆಲ್ಲ ಮೊಗಲರಂತೆ ಸಲವಾರ್, ಉದ್ದನೆಯ ನಿಲುವಂಗಿ, ಜರಿಯ ಪೇಟಗಳನ್ನು ಧರಿಸತೊಡಗಿದರು. ಪಂಜಾಬ್, ದೆಹಲಿ, ಕಾಶ್ಮೀರಗಳ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಸಲವಾರ್ ಖಮೀಜ್ ಧರಿಸಿ ಮೇಲೊಂದು ದುಪ್ಪಟಿ ಹೊದ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಯಿತು. ಪುರುಷರು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ರುಮಾಲನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಣ್ಣದ ಅಂಗಿ ಧರಿಸುವುದುಂಟು. ಅಲ್ಲಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಣ್ಣದ ಲಂಗ ಧರಿಸಿ ಕುಪ್ಪಸ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಲೆತುಂಬ ಮುಸುಕು ಹೊದಿಯುತ್ತಾರೆ. ಬಂಗಾಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಸೀರೆ ಉಡುವ ಪದ್ಧತಿಯೇ ಬೇರೆ. ಬಿಹಾರ, ಗುಜರಾತುಗಳ ಜನ ಎಡಗಡೆ ಸೆರಗು ಹೊದೆಯುತ್ತಾರೆ. ದಕ್ಷಿಣದವರು ಸೀರೆ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಇಲ್ಲವೆ ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಸೆರಗು ಹೊದೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದವರು ಕಚ್ಚೆ ಹಾಕಿ ಸೀರೆ ಉಡುವುದುಂಟು. ಪುರುಷರು ಧೋತ್ರ, ಷರ್ಟು, ಕೋಟುಗಳನ್ನೂ ರುಮಾಲು ಇಲ್ಲವೆ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದಿಗೂ ಕೇರಳ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಸಾಮಿನ ಕೆಲವರ್ಗದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ರಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಪಾದದವರೆಗೆ ಲುಂಗಿಯಂತೆ ಬಟ್ಟೆ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಕುಪ್ಪಸ ತೊಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಭಾರತದ ಬನಾರಸ್ ಜರಿಯ ಬಟ್ಟೆ, ಮುರ್ಷಿದಾಬಾದ್ ಸಿಲ್ಕ್‌, ಗುಜರಾತಿನ ಬಾಂಧಣಿ, ಪಟೋಲಾಗಳು, ಮಧುರೆಯ ನೂಲಿನ ಸೀರೆಗಳು, ಧರ್ಮಾವರಂ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆಗಳು, ಕರ್ನಾಟಕದ ಇಳಕಲ್ ಸೀರೆ, ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ.
ಆದಿವಾಸಿ ಜನರ ಉಡುಗೆ
ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಮಾನವರು ಕಾಡುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ತೋರಿಬಂತು. ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಟೆಯಾಡಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮಗಳನ್ನೇ ದೇಹರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನಂತರ ನಾರಿನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೇಯ್ದು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾನವನಲ್ಲಿ ಕಲಾದೃಷ್ಟಿ ಬೆಳೆದಂತೆ, ಸಭ್ಯತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ಬೆಳೆದಂತೆ, ಉಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಪಾಟು ಆಗುತ್ತಿತು. ಕಮಲದ ದೇಟಿನ ನಾರಿನಿಂದ, ಗಿಡದ ತೊಗಟೆ ಯಿಂದ ಹಂಸದ ತುಪ್ಪಳದಿಂದ ದುಕೂಲಗಳನ್ನು ನೇಯಹತ್ತಿದರು.
ಅನೇಕ ದೇಶಗಳ ಕಾಡುಜನರೂ ಅಂಡಮಾನ್ ದ್ವೀಪದ ಜನರೂ ಮೊದಲಿಗೆ ಬಟ್ಟೆಯ ಬದಲು ದೇಹಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಬಣ್ಣ ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ, ಚಳಿಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದೆಂಬ ಭಾವನೆ ಆ ಜನರಿಗಿತ್ತು. ಅಮೆರಿಕದ ರೆಡ್ ಇಂಡಿಯನ್ನರೂ ಆಫ್ರಿಕದ ನೀಗ್ರೋ ಜನರೂ ಸೊಂಟದಿಂದ ಮೊಣಕಾಲವರೆಗೆ ದೇಹದ ಸುತ್ತಲೂ ಚರ್ಮದ ಪಟ್ಟಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಅರಬ್ಬೀ ಜನಾಂಗದ ಪುರುಷರು ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನುಡುತ್ತಾರೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ತಲೆ, ದೇಹ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಸೀರೆಯನ್ನುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವರು. ಝಾಲ್ ಕಾಡುಜನ ಸೊಂಟದಿಂದ ಮೊಣಕಾಲವರೆಗೆ ಚರ್ಮದ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಇಳಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಎಸ್ಕಿಮೊ ಜನಕ್ಕೆ ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೆ ಚರ್ಮದ ಬಟ್ಟೆಯಿರುತ್ತದೆ. ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡಿನ ಜನ ಸೊಂಟದಿಂದ ಮೊಣಕಾಲವರೆಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವರು. ಅಸ್ಸಾಮಿನ ಕಾಡುಜನಾಂಗದ ಮಹಿಳೆಯರು ರಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಮೊಣಕಾಲವರೆಗೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪುರುಷರು ಕೊಂಬು ಗರಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನೀಲಗಿರಿಯ ತೋಡಮಹಿಳೆಯರೂ ಘಟ್ಟದ ಕೆಳಗಿನ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಕೇರಳದವರೂ ಕುಪ್ಪಸ ತೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ರಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಪಾದದವರೆಗೆ ಉಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಾಚೀನಕಾಲದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಶಿರೋಭೂಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗುತ್ತ ಬಂದಿವೆ. ಶಿಲಾಯುಗದ ಮಾನವ ಬೇಟೆಯಾಡಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮದಿಂದ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗರಿಗಳಿಂದ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಶಿರೋಭೂಷಣಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಇಂದಿಗೂ ಅಮೆರಿಕದ ರೆಡ್ ಇಂಡಿಯನ್ನರು, ಆಫ್ರಿಕದ ಕೆಲ ಜನಾಂಗದವರು, ಭಾರತದ ಆದಿವಾಸಿಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕೊಂಬು, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗರಿಗಳಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾದ ಶಿರೋಭೂಷಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದುಂಟು. ಎಸ್ಕಿಮೊ ಜನ ಚರ್ಮದ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟಿಬೆಟಿನ ಜನರಿಗೆ ಗೋಪುರಗಳಂತೆ ಎತ್ತರವಾದ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ.
ತಲೆಯುಡುಗೆ
ಪ್ರಾಚೀನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರಿಬ್ಬರೂ ತಲೆಕೂದಲು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದಿಗೂ ಕೆಲಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪುರುಷರು ಕೂದಲು ಬೆಳೆಸುವುದುಂಟು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶಿರೋವಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಇತ್ತು. ವೇದಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರು ಕುರೀರ, ಕುಮ್ಬ, ಓಪಶಗಳೆಂಬ ಶಿರೋಭೂಷಣ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಂಡಸರು ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ ಶಿರೋವೇಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿಯಿತ್ತು. ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರು ಶಿರೋವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ. 8ನೆಯ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರಿಬ್ಬರೂ ಉದ್ದನೆಯ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ಕಾವ್ಯ ಶಿಲ್ಪಗಳಿಂದ ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಮೌರ್ಯರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಸರೂ ಮಂತ್ರಿ ಮಾನ್ಯರೂ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿದರೆ ಸೈನಿಕರು ರುಮಾಲು ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಗುಪ್ತರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಕಂಚಿನ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ ಬಂತು. ಪ್ರಾಚೀನಕಾಲದಿಂದಲೂ ರಾಜರಾಣಿಯರ ವಜ್ರ ವೈಡೂರ್ಯ ಬಂಗಾರ ಮುತ್ತುಗಳ ಕಿರೀಟವನ್ನೂ ಮಂತ್ರಿಮಾನ್ಯರು ತಮ್ಮ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕ ಶಿರೋವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜರಿಬಟ್ಟೆ ರೇಷ್ಮೆ ನೂಲುಗಳ ಶಿರೋವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಜನರದು ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯ ತಲೆಯುಡುಗೆ, ಮೈಸೂರಿನ ಪೇಟ, ಕೇರಳದ ಬಿಳಿ ರುಮಾಲು, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ರುಮಾಲು, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪಗಡಿ, ಮಾರವಾಡಿಗಳ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ರುಮಾಲು, ಮುಸ್ಲೀಮರ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ, ಪಠಾಣರ ದೊಡ್ಡ ಪೇಟ, ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಭಯ್ಯಾಗಳ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ, ಮುಂಡಾಸ, ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ, ಪಾರ್ಸಿ ಜನರ ಹೆಣಿಕೆಯ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಮೊದಲಾದವು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಹ್ಯಾಟುಗಳು ರೂಢಿಗೆ ಬಂದವು. ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯೂ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದಿದೆ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರು ಬೆಳಗು ಬೈಗುಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಗಳು ವಿಧವಿಧವಾಗಿವೆ. ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ ಜರ್ಮನಿಗಳ ಮಹಿಳೆಯರು ಗರಿಯ ಹ್ಯಾಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಆಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪನಾಮ ಹ್ಯಾಟುಗಳು ಜನಪ್ರಿಯ. ತುರ್ಕಿಸ್ತಾನದವರು ಎತ್ತರವಾದ ಚರ್ಮದ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚೆಕೊಸ್ಲೊವಾಕಿಯದವರು ಹೆಣಿಗೆಯ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಗಳನ್ನೂ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಯ ಶಿರೋವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅರಬ್ಬರು ಬಿಳಿಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಲೆಯಿಂದ ಪಾದದವರೆಗೆ ಹೊದಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯಿಟ್ಟು ಸುತ್ತಲೂ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಹಿಂಬದಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಇಳಿಬಿಡು ವುದು ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ರುಮಾಲಿನ ವೈಖರಿ. ರಷ್ಯದ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರು ಉದ್ದ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನೂ ರೇಷ್ಮೆಯ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜಪಾನೀ ಮಹಿಳೆಯರು ಹ್ಯಾಟಿನಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೇಶಾಲಂಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವರು. ಪುರುಷರದು ಹುಲ್ಲಿನ ಬುಟ್ಟಿಯಾಕಾರದ ಹ್ಯಾಟು. 19ನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಮಾದರಿಯ ಹ್ಯಾಟುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಇದುವರೆಗೆ ಶಿರೋವಸ್ತ್ರ, ಶಿರೋಭೂಷಣಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವವಿತ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶಿರೋವಸ್ತ್ರದ ಬಗೆಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನಷ್ಟು ಆಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ. ಬರಿದಲೆಯಿಂದ ತಿರುಗಾಡುವುದೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರೂಢಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯೂ ಹ್ಯಾಟುಗಳೂ ಇನ್ನಿತರ ಬಗೆಯ ತಲೆಯುಡುಗೆಗಳೂ ಮಹತ್ತ್ವದ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ.
ವರ್ಗ: ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ವಿಶ್ವಕೋಶ
ರಾಣಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಬಾಯಿ ಝಾನ್ಸಿ
ಭರತದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ, ಪರಕೀಯರೊಡನೆ ಒಂದು ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಕೆಚ್ಚಿನ ಹೋರಾಟ ನಡೆದುಬಂದಿದೆ. ಪೀಳೀಗೆಯ ನಂತರದ ಪೀಳಿಗೆಗಳು ರಣಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದು ಅಸಂಖ್ಯ ವೀರರು ಯುದ್ಡರಂಗದಲ್ಲಿ ಆ ಧ್ಯೇಯಪೂರ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ೧೮೫೭ನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯುದ್ಧವು ಮೈನವಿರೇಳಿಸುವ ಚಿರಂತನ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಒಂದು ಪರ್ವವೇ ಸರಿ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅದರ ಸತ್ಯದ ಬೆಳಕಿನ ಮೇಲೆ ಮುಂದಿಟ್ಟ ಇತ್ತೀಚಿನ ಓರ್ವ ಚರಿತ್ರಕಾರರೆಂದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ವೀರ ಸಾವರಕರರು. ಶೋಧಗ್ರಂಥದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ೧೮೫೭ ಸಂಗ್ರಾಮದ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವರು ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಜನತೆಯ ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ೧೮೫೭ರ ಹೋರಾಟವು ಸ್ವಧರ್ಮ, ಸ್ವದೇಶಿ, ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಎಂಬ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಮೂರು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಪದ ಸಮುಚ್ಚಯಗಳ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ಹೋದಿತ್ತು. ಸಹಸ್ರಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತದ ನರನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷುಣ್ಣವಾಗಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿರುವ, ಎಂದೂ ಬತ್ತದ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳಿಕೆಯ ಮಹಾಪ್ರೇರಣೆಯೇ ಆ ಹೋರಾಟದ ಮೂಲವಸ್ತು. ಸ್ವಧರ್ಮ, ಸ್ವದೇಶಿ,ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಈ ಪದಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾದುವೇ ಹೊರತು ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಒಂದೇ ಏನನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಲಾರವು. ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಇಲ್ಲದೆ ಸ್ವಧರ್ಮ ಬದುಕಲಾರದು. ಸ್ವಧರ್ಮರಹಿತ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಅರ್ಥಹೀನ. ಸ್ವದೇಶಿ ಇಲ್ಲದ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ನಿರರ್ಥಕ. ಸ್ವಧರ್ಮ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಗಳಿಸಿ ಎಂಬ ಕರೆಯು ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯದಲ್ಲ. ಭಾರತವಾಸಿಯನ್ನು ಸಾರ್ಥಕ ಜೀವನದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ತಲೆತಲಾಂತರಗಳಿಂದಲೂ ಉದ್ಯುಕ್ತಗೊಂಡಿರುವ ಪೊಬನೀತ ಮಂತ್ರ ಅದು. ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಸ್ವಧರ್ಮ-ಸ್ವರಾಜ್ಯಗಳ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಇದೇ ತತ್ವವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದವರು ಸಮರ್ಥರಾಮದಾಸರು. ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತೆಂದರೆ "ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣನೀಡು, ಪ್ರಾಣ ನೀಡುವಾಗ ಧರ್ಮವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳಿಕೆಗೆ ಇದೇ ಮಾರ್ಗ, ಇದೇ ಶಪಥ." ೧೮೫೭ರ ಈ ಮಹಾ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣನೀಡಿ ಅಮರರಾದ ಬಲಿದಾನಿಗಳ ಪ್ರಾಣಾರ್ಪಣೆ ನಿರರ್ಥಕವಾದುದಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಂದಿನಿಂದ ೧೯೪೭ನೇ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೫ರ ವರೆಗಿನ ೯- ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸತ್ತೆಗೆ ಮೈನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಅನೇಕಾರು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು, ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿ ಕಾರ್ಯಗಳು ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಡಿದೆದ್ದು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದವು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಾರ ತತ್ತರಿಸಿ ನಿಂತಿತು. ಆ ಮಹಾ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದವರು ಸರಿ ಸುಮಾರು ೩ ಲಕ್ಷ ಜನ. ವೀರವನಿತೆ ಝಾನ್ಸಿಲಕ್ಷ್ಮಿಬಾಯಿ ಈ ಸಂಗ್ರಾಮದ ಓರ್ವ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕಿ. ತುಂಬು ಯೌವನದ ಹೆಣ್ಣು ಹೆಂಗಸು. ಬ್ರಿಟಿಷರೊಡನೆ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸರಿಸಮನಾಗಿ ಸೆಣೆಸಿದಾಕೆ. ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲೇ ಸತ್ತು ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದಳು. ಆಕೆಯ ಬಾಲ್ಯದ ಹೆಸರು ಮನು. ಆಕೆ ತಾತ್ಯಾಟೋಪೆ, ರಾವ್ ಸಾಹೇಬ್ ಜತೆಜತೆಗೇ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು, ಮದುವೆಯ ನಂತರ ಝಾನ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಆದವಳು. ಲಕ್ಷ್ಮಿಬಾಯಿಯ ಪೂರ್ವಜರ ಊರು ಮಹರಾಷ್ಟ್ರದ ಸತಾರಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಾಯಿ. ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ಏರುತಗ್ಗುಗಳಲ್ಲಿ, ಭೀಕರ ಕಾಡುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇತ್ತು, ಆ ಗ್ರಾಮ. ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದು ಜನಭರಿತವಾಗಿದ್ದು ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಕೋವಿದರ, ವಿದ್ವಾಂಸ, ಪಂಡಿತರ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಮನು ಚಿಕ್ಕವಳಿರುವಾಗಲೇ ತಾಯಿ ತೀರಿಕೊಂಡಳು. ಸದಾ ಗಂಡುಡುಗೆ, ಎದೆಯೆತ್ತಿ ನಡುಗೆ, ಮಾತುಕತೆ, ದಾಷ್ಟಿಕ ಸ್ವಭಾವ. ಓದು,ಆಟ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅವಳು ಭಾಗಿ. ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಮೂಲೆ ಹಿಡಿದು ಎಂದೂ ಕೂತವಳಲ್ಲ. ಮನುವಿನದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಸ್ವಭಾವ, ಮನು ಏನು ಕಲಿತರೂ ಸರಿ ಸಮವಯಸ್ಕರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಕರೆಯುವಳು.
ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆ
ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆ ಭಾರತದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಒಂದು ಜಿಲ್ಲೆಯಾಗಿದೆ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವು ಮಲೆನಾಡು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಗರ ಇದರ ಆಡಳಿತ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ಜೋಗ್ ಫಾಲ್ಸ್ ವ್ಯೂ ಪಾಯಿಂಟ್ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರವಾಸಿ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿದೆ. 2011 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯು 17,52,753 ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಏಳು ತಾಲೂಕುಗಳಿವೆ: ಸೊರಬ, ಸಾಗರ, ಹೊಸನಗರ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ, ಶಿಕಾರಿಪುರ, ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಭದ್ರಾವತಿ. ಚನ್ನಗಿರಿ ಮತ್ತು ಹೊನ್ನಾಳಿ 1997 ರವರೆಗೂ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದು, ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ದಾವಣಗೆರೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಾಗವಾಯಿತು.ಈ ಸಂಪದ್ಭರಿತ ಪ್ರದೇಶವು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹಿಂದುತ್ವದ ಭದ್ರ ಕೋಟೆ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ.
ಒಡೆತನದ ಇಕ್ವಿಟಿ
ಅಕೌಂಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸಿನಲ್ಲಿ, ಇಕ್ವಿಟಿ ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಭಾದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ಉಳಿಯುವ ಹಣದ ಶೇಷಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕು ಕೇಳಿಕೆ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಿರಿಯ ವರ್ಗದವರ ಆಸ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ. ಆಸ್ತಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವು ಭಾದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಇಕ್ವಿಟಿಯು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಅಕೌಂಟಿಂಗ್‌ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಷೇರುದಾರರ ಇಕ್ವಿಟಿ (ಅಥವಾ ಒಡೆತನದ ಇಕ್ವಿಟಿ, ಷೇರುದಾರರ ಹಣ, ಷೇರುದಾರರ ಬಂಡವಾಳ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮವಾದ ಪದಗಳು)ಯು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಥವಾ ಮೊದಲ ಹಕ್ಕಿನ  ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಷೇರುದಾರರ ನಡುವೆ ಹಂಚಬೇಕಾಗಿರುವ ಒಂದು ಕಂಪನಿಯ ಆಸ್ತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಶೇಷಾತ್ಮಕ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಉದ್ದಿಮೆಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಮಾಲಿಕರು ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಉದ್ದಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ತೊಡಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಬಂಡವಾಳದ (ಕೆಪಿಟಲ್)ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉದ್ದಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಭಾದ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಉದ್ದಿಮೆಯು ಅದರ ಮಾಲಿಕರುಗಳಿಂದ ಬೇರೆಯಾದ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉದ್ದಿಮೆಯನ್ನು ಅಕೌಂಟಿಂಗ್ ಉದ್ದೇಶಗಳು, ಭಾದ್ಯತೆಗಳ ಮತ್ತುಸ್ವತ್ತುಗಳ ಮೊತ್ತವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು; ಇದು ಅಕೌಂಟಿಂಗ್ ಸಮೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ಭಾದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶೇಷವು ಮಾಲಿಕನಿಗೆ ಉದ್ದಿಮೆಯಿಂದ ಬಂದ ಬಡ್ಡಿ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಬಹುದು. ಈ ಅರ್ಥ ನಿರೂಪಣೆಯು ದಿವಾಳಿತನದ ದೃಷ್ಟಾಂತದಲ್ಲಿ ಫೈಸಲಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳ ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸಾಲದಾತರಿಗೆ ಆಸ್ತಿಗಳಿಂದ ಬಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಆದ್ಯತೆಯ ಅನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿದ ಸಾಲದಾತರ ಒಂದು ಸಾಲುಗಳು ಶೇಷಾತ್ಮಕ ಉತ್ಪತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಂತರದ ಹಕ್ಕು ಕೇಳಿಕೆ/ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಒಡೆತನದ ಇಕ್ವಿಟಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಸಾಲದಾತರಿಗೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಕೊಡುವ ಆಸ್ತಿಗಳ ಕೊನೆಯ ಅಥವಾ ಶೇಷಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕು ಕೇಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಸಾಲದಾತರೂ ಕೂಡ ಅವರ ಬಿಲ್ಲಿಗಳಿಗೆ ಹಣಗವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಂತಹ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಇಕ್ವಿಟಿ ಷೇರುದಾರರಿಗೆ ನೀಡಲು ಏನೂ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಾಲಿಕರ ಇಕ್ವಿಟಿಯು ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮಾಲಿಕತ್ವದ (ಒಡೆತನದ) ಇಕ್ವಿಟಿಯು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಬಂಡವಾಳ, ಭಾಧ್ಯತಾ ಬಂಡವಾಳ ಮತ್ತು ಇಕ್ವಿಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.