ಲೂಯಿಸ್_ಪಾಶ್ಚರ್
ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಲಸಿಕೆ ಹಾಕುವುದು.
ನಂತರ ಪಾಶ್ಚರ್ ಚಿಕನ್ ಕಾಲರಾದಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗ ಆರಂಭಿಸಿದ. ಈ ಕಾರ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ರೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳನ್ನು ಬೆಳಸುವ ಕಾರ್ಯ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.ಇದನ್ನು ಕೆಲವು ಕೋಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಆತ ಈ ಕಾಯಿಲೆಯ ಸೋಂಕಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ., ನಂತರ ಕೆಲವು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಕೋಳಿಗಳು ಈ ವಿಷದ ನಂಜಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ,ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ಕೋಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಿಲ್ಲ.ಇಲ್ಲಿ ಕೋಳಿಗಳು ರೋಗ ನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿ ಬೆಳಿಸಿಕೊಂಡು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಕಾಯಿಲೆ ಲಕ್ಷಣ ತೋರಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳು ರೋಗ ನಿರೋಧಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ. ಆತನ ಸಹಾಯಕ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಚೇಂಬರ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ (ಫ್ರೆಂಚ್ ಮೂಲದ)ನಿಗೆ ಈ ಕೋಳಿಗಳಿಗೆ ಲಸಿಕೆ ಹಾಕಲು ಪಾಶ್ಚರ್ ರಜೆ ಮೇಲೆ ತೆರಳಿದಾಗ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಚೇಂಬರ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಇದನ್ನು ಮಾಡದೇ ತಾನೂ ರಜೆ ಮೇಲೆ ತೆರಳಿದ. ಆತ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮರಳಿದಾಗ ಕೋಳಿಗಳು ಅಸ್ವಸ್ಥವಾಗಿದ್ದುವಲ್ಲದೇ ಅವುಗಳಿಗೆ ನಂಜು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೇ ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ ಇದ್ದು ಮುಂದೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಚೇಂಬರ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ ತಪ್ಪೊಂದು ಆಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದ,ಅದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ ಪಾಶ್ಚರ್ ಆತನನ್ನು ತಡೆದ. ಹೀಗೆ ಕಾಯಿಲೆ ವಾಸಿಯಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ಕವಚವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿವೆ,ಅಲ್ಲದೇ ಇರೆ-ಎಟ್ -ಲೊಯರ್ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಅಂತ್ರಾಕ್ಸ್ ವಿಷದಿಂದ ಗುಣಮುಖವಾಗಿದ್ದು ಕಂಡಿತು. ಇದನ್ನು ೧೮೭೦ರಲ್ಲಿ ಆತ ಅಂಥ್ರಾಕ್ಸ್ ಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿ ರೋಗರಕ್ಷಕ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ.ಇದು ಮುಂದೆ ದನಕರುಗಳಿಗೆ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು,ನಂತರ ಇದರ ಸುಳುವಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆತ ಬೇರೆ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗ ಕೈಗೊಂಡ. thumb|left|ತನ್ನ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಲೂಯಿಸ್ ಪಾಶ್ಚರ್, ಚಿತ್ರಕಲೆ  1885ರಲ್ಲಿ ಎ.ಎಡೆಲ್ಫ್ ಫೆಲ್ಡೆಟ್ ಅವರಿಂದ ಪಾಶ್ಚರ್ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿಯೇ ಆಂಥ್ರಾಕ್ಸ್ ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಬ್ಯಾಸಿಲಸ್ ನ್ನು ಆಮ್ಲಜನಕದೊಂದಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಅವಿಷ್ಕರಿಸಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ. ಪ್ಯಾರಿಸ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಬಿಬಿಲಿಯೊಥೆಕ್ ನ್ಯಾಶನೇಲ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಆತನ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ಈಗಲೂ ಇವೆ.ತಮ್ಮ ಇನ್ನಿತರರ ಜೀನ್ -ಜೊಸೆಫ್ -ಹೆನ್ರಿ ಟೌಸೆಂಟ್ ಅವರ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ.ಒಬ್ಬ ಟೌಲೌಸ್ ಪಶುವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಈ ಅಂಥ್ರಾಕ್ಸ್ ಲಸಿಕೆ ತಯಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಪೊಟ್ಯಾಸಿಯಮ್ ಡೈಕ್ರೊಮೇಟ್ ನ್ನು ಆಮ್ಲಜನಕದ ಪರಿಧ್ಜಿಗೆ ತರಬಹುದಾಗಿದೆ. ಪಾಶ್ಚರ್ ನ ಆಮ್ಲಜನಕ ಪದ್ದತಿಯು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿತು,ಆದರೆ ಅಂಥ್ರಾಕ್ಸ್ ಲಸಿಕೆ ತಯಾರಿಸಿದ ನಂತರ ಆತನಿಗೆ ಹಕ್ಕು ಸ್ವಾಮ್ಯ ನೀಡಲಾಯಿತು. ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಕಾಯಿಲೆಯು ಹೊಸದಲ್ಲವಾದರೂ,ಇಂಥದು ಬಹು ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಸಿಡುಬು ರೋಗಯೆಂದು ಮಾನವಕುಲಕುಟಿಯನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಸಿಡುಬು ರೋಗಕ್ಕೆ ಕಂಡು ಹಿಡಿದ ಲಸಿಕೆಯು ಇದರಿಂದ್ ಓಂಟಾಗುವ ಬಹುತೇಕ ಚರ್ಮದ ಕಲೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲದೇ ಸಾವಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಹಕರಿಸಿತು.ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಬಂದು ಕಾಯಿಲೆಗಿಂತ ಅದು ಹೋಲಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದಷ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಜೆನ್ನರ್ ಕೂಡಾ ಆಕಳಿನ ಸಿಡುಬಿನ ಲಸಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಿಡುಬಿಗಾಗಿ ಲಸಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದ,ಅಂದರೆ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಬರುವ ಈ ಸಿಡುಬನ್ನು ಕ್ರಾಸ ಇಮ್ಯುನಿಟಿ ಮೂಲಕ ಗುಣಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಆತ ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿದ.(೧೯೭೦),ನಂತರ ಪಾಶ್ಚರ್ ನ ವೇಳೆಗೆ ನೈಜ ಸಿಡುಬು ಲಸಿಕೆ ಬಳಸುವುದನ್ನು ಅದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಸಿಡುಬು ಲಸಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಂಥ್ರಾಕ್ಸ್ ಅಥವಾ ಕೋಳಿ ಕಾಲರಾ ಲಸಿಕೆಗಳಿಗೆ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೆಂದರೆ,ನಂತರದ ಇನ್ನುಳಿದ ಕಾಯಿಲೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೃತಕವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಹೀಗೆ ದುರ್ಬಲ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳ ರಚನೆಯು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಲೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರುವ ಅಗತ್ಯವಿರುವದಿಲ್ಲ. ಇದು ಈ ತೆರನಾಗಿ ಸೋಂಕು ರೋಗಗಳ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಪತ್ತೆಗೆ ಕ್ರಾಂತಿಯೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿತು.ಹೀಗೆ ಪಾಶ್ಚರ್ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಲಸಿಕೆಗಳು  ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿ ಜೆನ್ನರ್ ನ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಗೌರವ ತಂದನು. ಮೊಲಗಳಲ್ಲಿ ವಐರಸ್ ಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ರೇಬೀಸ್ ಗೆ ಆತ ಲಸಿಕೆ ಕಂಡು ಹಿಡಿದ,ನಂತರ ಈ ರೋಗಪೀಡಿತ ನರಗಳಲ್ಲಿನ ಅಂಗಾಂಶಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಅದನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಲಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ರಬೀಸ್ ಲಸಿಕೆಯು ಎಮೈಲ್ ರೂಕ್ಸ್ ,ಒಬ್ಬ ಫ್ರೆಂಚ್ ವ್ಡ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚರ್ ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಿಂದ ಸಿದ್ದಗೊಂಡಿತು.ರೋಗ ಪೀಡಿತ ಮೊಲಗಳ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಇದರ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುವ ಮುಂಚೆ ಕೇವಲ ಹನ್ನೊಂದು ನಾಯಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ೯ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಜೊಸೆಫ್ ಮೆಸ್ಟರ್ ಎಂಬಾತನಿಗೆ ಜುಲೈ ೬,೧೮೮೫ರಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಯಿತು.ಈ ಬಾಲಕ ರಾಬಿಡ್ ನಾಯಿಯಿಂದ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಗಾಯಗೊಳಗಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅಧಿಕೃತ ವೈದ್ಯನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಒಂದು ವೇಳೆ ಏನಾದರು ಅನಾಹುತ ವಾಗಿದ್ದರೆ ಆತ ಮೊಕದ್ದಮೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತಿತ್ತು. ತನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದ ನಂತರ ಪಾಶ್ಚರ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಮುಂದಾದ. ಮೆಸ್ಟರ್ ಈ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ತುತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇದನು ಹಲವರು ಪಾಶ್ಚರ್ ಬಾಲಕನ ಜೀವ ಉಳಿಸಿದ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಮತ್ತೆ ರೇಬೀಸ್ ಮರುಕಳಿಸುವ ೧೫%ರಷ್ಟರ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆಯಾಗಲಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಹಿರೊ ಎನಿಸಿಕೊಂಡು ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಸಮರವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಹಲವಾರು ಇನ್ನಿತರ ಲಸಿಕೆಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು. ಈ ಸಾಧನೆಯ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪಾಶ್ಚರ್ ಇನ್ ಸ್ಟಿಟುಟ್ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಕೇವಲ ಕಾನೂನಿನ ಅಪಾಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಾಶ್ಚರ್ ಎದುರಿಸಲಿಲ್ಲ. ದಿ ಸ್ಟೊರಿ ಆಫ್ ಸ್ಯಾನ್ ಮೈಕೆಲೆ ಯಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸೆಲ್ ಮುಂಥೆ ರೇಬೀಸ್ ಲಸಿಕೆಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದನು: Pasteur himself was absolutely fearless. Anxious to secure a sample of saliva straight from the jaws of a rabid dog, I once saw him with the glass tube held between his lips draw a few drops of the deadly saliva from the mouth of a rabid bull-dog, held on the table by two assistants, their hands protected by leather gloves. thumb|right|ಲೂಯಿಸ್ ಪಾಶ್ಚರ್ ನ ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳ ಚಿತ್ರ ತನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಾಣುಗಳ ಅಧ್ಯಯನದ ನಂತರ ಪಾಶ್ಚರ್ ವೈದ್ಯರು ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿಡುವಂತೆ ಸಲಹೆ ಮಾಡಿದ. ಈ ಮುಂಚೆ ಕೆಲವು ವೈದ್ಯರು ಅಥವಾ ಅವರ ಸಹಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಚಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮ ಅನುಸರಿಸಿತಿದ್ದರು.