ಅಡೋಲ್ಫ್_ಹಿಟ್ಲರ್
I ನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧ
ಹಿಟ್ಲರನು ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಜಿಯಮ್ ಗಳಲ್ಲಿ (ತನ್ನ ಮೊದಲನೆ ಕಮ್ಯಾಂಡರನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ) ೧೬ನೇ ಬವೇರಿಯನ್ ರಿಸರ್ವ್ ರೆಜಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಾಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಜೆಫ್ರೀಟರ್ - ಆ ಕಾಲದ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಲ್ಯಾನ್ಸ್ ಕಾರ್ಪೊರೆಲ್ಗೆ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾ ಸೇನೆಯ ಖಾಸಗಿ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆಗೆ ಸಮನಾದ) ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮ ಫ್ರಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೆಲಸವಾಗಿದ್ದ ರನ್ನರ್ ಆಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಬಹಳ ಬಾರಿ ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಡೇಟಿಗೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮ ಫ್ರಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ವೈಪ್ರೆಸ್ ಪ್ರಥಮ ಯುದ್ಧ, ಸೋಮ್ಮ್ ಸಮರ, ಅರ್ರಾಸ್ ಯುದ್ಧ, ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಶಂಡೇಲ್ ಯುದ್ಧ (Battle of Passchendaele) ಮೊದಲಾದ ಹಲವಾರು ಪ್ರಮುಖ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದನು. ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಕಿಂಡರ್ಮೋರ್ಡ್ ಬೈ ವೈಪೆರ್ನ್ (Kindermord bei Ypern - ಮುಗ್ಧರ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ) ಎಂದು ಕುಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದ ವೈಪ್ರೆಸ್ ಕದನವು (ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೯೧೪) ಕೇವಲ ೨೦ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂಭತ್ತು ಇನ್ಫ್ಯಾಂಟ್ರಿ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಸರಿಸುಮಾರು ೪೦,೦೦೦ ಜನರ ಮಾರಣಹೋಮವನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಸ್ವತಃ ಹಿಟ್ಲರನ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲೇ ೨೫೦ರಷ್ಟಿದ್ದ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಡಿಸೆಂಬರ್ ವೇಳೆಗೆ ೪೨ಕ್ಕಿಳಿದಿತ್ತು.ಜೀವನಚರಿತ್ರಕಾರ ಜಾನ್ ಕೀಗನ್, ಈ ಅನುಭವವು ಹಿಟ್ಲರನು ದೂರ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಉಳಿದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಜರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಟ್ಲರನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಶೌರ್ಯ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದನು. ಆತನು ೧೯೧೪ರಲ್ಲಿ ಜೆಫ್ರೀಟರ್ ಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಕೊಡಮಾಡುವ ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯ ಐರನ್ ಕ್ರಾಸ್ ಹಾಗೂ ೧೯೧೮ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆಯ ಐರನ್ ಕ್ರಾಸ್ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದನು. ಆದರೂ ರೆಜಿಮೆಂಟಿನ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ, ಹಿಟ್ಲರನಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವ ಕೌಶಲ್ಯದ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂದ್ದು ಅನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಎಂದೂ ಅನ್ಟರ್ ಆಫಿಜೀರ್ (unteroffizier - ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾರ್ಪೊರಲ್ ಗೆ ಸಮ) ಹುದ್ದೆಗೆ ಬಡ್ತಿ ದೊರೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಚರಿತ್ರಕಾರರು ಆತನು ಜರ್ಮನ್ ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಹಿಟ್ಲರನಿಗೆ ಬಡ್ತಿ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಸೇನಾ ತುಕಡಿಯ ಮುಖ್ಯ ಬಿಡದಿಗಳಲ್ಲಿ ಆತನ ಕೆಲಸಗಳು, ಬಹಳ ಬಾರಿ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದೂ ಸಹ, ಆತನ ಚಿತ್ರಕಲೆಗೆ ಸಮಯವೊದಗಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಸೇನಾ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ನಿರ್ದೇಶಕ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ೧೯೧೬ರಲ್ಲಿ ಸೋಮ್ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಆತನಿಗೆ ತೊಡೆಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಡತೊಡೆಯ ಬಳಿ ತೀವ್ರವಾದ ಗಾಯವುಂಟಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವನು ಮಾರ್ಚ್ ೧೯೧೭ರ ವೇಳೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಸೇನೆಯ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು. ಅದೇ ವರ್ಷ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆತನಿಗೆ ಗಾಯಾಳು ಪದಕ (Wound Badge) ನೀಡಲಾಯಿತು.ಹಿಟ್ಲರನ ಸೇನಾ ಅನುಭವದ ಕುರಿತು ಸೆಬಾಸ್ಟಿಯನ್ ಹಫ್ನರ್, ಆತನಿಗೆ ಮಿಲಿಟರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿತ್ತೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ ೧೫ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೯೧೮ರಂದು ಹಿಟ್ಲರ್ ವಿಷಾನಿಲದ (mustard gas) ದಾಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು, ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕುರುಡುತನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಫೀಲ್ಡ್ ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ ಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡನು. ಆಂಗ್ಲ ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಡೇವಿಡ್ ಲೂಯಿಸ್ ಮತ್ತು ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಹೋರ್ಸ್ಟ್‌ಮನ್ ಅವರು ಈ ಕುರುಡುತನವು ನರದೌರ್ಬಲ್ಯ (ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತೋದ್ರೇಕವೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿತ್ತು)ದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಹಿಟ್ಲರನು, ಈ ಅನುಭವದ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ತನಗೆ ತನ್ನ ಜೀವನೋದ್ದೇಶ “ಜರ್ಮನಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು" ಎಂಬುದು ಮನದಟ್ಟಾಯಿತೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಕೆಲವು ಪಂಡಿತರು, ಗಮನೀಯವಾಗಿ ಲೂಸಿ ಡವಿಡೋವಿಝ್ (Lucy Dawidowicz), ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಿಟ್ಲರನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಹೇಗೆ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದೆಂಬ ಯೋಚನೆ ಸ್ಪಷ್ಟಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ ಯುರೋಪಿನ ಯಹೂದಿಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವ ವಿಚಾರವೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುತೇಕ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು, ಈ ನಿರ್ಧಾರವು ೧೯೪೧ರಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಅದು ೧೯೪೨ರಲ್ಲಿ ರೂಪತಳೆಯಿತೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಮೈನ್ ಕಾಂಫ್‌ ನ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ವಿಷಾನಿಲದ ಉಪಯೋಗವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತವೆ: "At the beginning of the Great War, or even during the War, if twelve or fifteen thousand of these Jews who were corrupting the nation had been forced to submit to poison-gas. . . then the millions of sacrifices made at the front would not have been in vain." "These tactics are based on an accurate estimation of human weakness and must lead to success, with almost mathematical certainty, unless the other side also learns how to fight poison gas with poison gas. The weaker natures must be told that here it is a case of to be or not to be." ಬಹಳ ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹಿಟ್ಲರ್ ಜರ್ಮನಿಯ ಆರಾಧಕನಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ೧೯೩೨ರವರೆಗೆ ತನಗೆ ಜರ್ಮನಿಯ ಪೌರತ್ವ ದೊರೆತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಯುದ್ಧ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಭಾವೋದ್ದೀಪ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತನಾದನು. ಹಿಟ್ಲರನು ಯುದ್ಧವು ‘ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಹೋನ್ನತವಾದುದು’ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾದನು. ಅವನಿಗೆ, ನವೆಂಬರ್ ೧೯೧೮ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನ್ ಸೇನೆಯು ಶತ್ರು ಪಾಳಯವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವಾಗಲೇ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದು ಭಾರೀ ಆಘಾತವನ್ನೊಡ್ಡಿತು. ಇನ್ನಿತರ ಜರ್ಮನ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳಂತೆ ಹಿಟ್ಲರ್ ಕೂಡ, “ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯವಾದ" ಸೇನೆಯು ನಾಗರಿಕ ಮುಖಂಡರು ಹಾಗೂ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದಿಗಳಿಂದ ಮನೆಯ ಮುಂಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ “ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗುದ್ದಿಸಿಕೊಂಡ"  Dolchstoßlegende (``dagger- stab ದಂತಕಥೆ")ನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿರಿಸಿದ್ದನು. ಈ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮುಂದೆ ನವೆಂಬರ್ ಅಪರಾಧಿ ಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ವರ್ಸೈಲ್ಸ್ ಒಪ್ಪಂದವು ಜರ್ಮನಿಯ ಹಲವು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿತು, ರಿನೆಲ್ಯಾಂಡ್‌ಗೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಪ್ರಯೋಗವಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ನಷ್ಟವನ್ನೊಡ್ಡುವ ಮಂಜೂರಾತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತು. ಈ ಒಪ್ಪಂದವು, ಸೌಮ್ಯವಾದಿ ಜರ್ಮನರು ಕೂಡ ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗಳೆಂದು ಗಣಿಸುವ ಪೋಲೆಂಡಿನ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಹಾಡಿತು. ಈ ಒಪ್ಪಂದವು ಯುದ್ಧದ ಎಲ್ಲ ಭೀಕರತೆಗಳಿಗೆ ಜರ್ಮನಿಯನ್ನೆ ಹೊಣೆಯಾಗಿಸಿತು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಾದ ಜಾನ್ ಕೀಗನ್‌ರಂತಹವರು: ಬಹುತೇಕ ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮೊದಲನೆ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ಅತಿಯೆನಿಸುವಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯೀಕರಣಗೊಂಡವು ಮತ್ತು ಹೋರಾಡಲು ಬಹಳ ಉತ್ಸುಕವ್ಗಾದ್ದವು ಎನ್ನುತ್ತ, ಕಡೆಯ ಪಕ್ಷ ವಿಜಯೀನ್ಯಾಯದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜರ್ಮನಿಯ ದೋಷವನ್ನು, ಯುದ್ಧದಿಂದೊದಗಿದ ನಷ್ಟಭರ್ತಿ ವಸೂಲಿಮಾಡಲು ಮೂಲಕಾರಣವಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಲಾಯ್ತು. (ಈ ಮೊತ್ತವು ಡವೆಸ್ ಯೋಜನೆ, ಯಂಗ್ ಯೋಜನೆ ಹಾಗೂ ಹೂವರ್ ಸಾಲಪಾವತಿ ಮುಂದೂಡಿಕೆ ನಿಯಮಗಳಡಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪರಿಷ್ಕೃತಗೊಂಡಿತು). ಆದರೆ ಜರ್ಮನಿಯು ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು, ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಯುದ್ಧವು ಹತ್ಯಾಕಾಂಡವಾಗಿ ತಿರುವು ಪಡೆದಿದ್ದು ತನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೊಳಗೊಂಡಿದ್ದ ೨೩೧ನೇ ನಿಯಮವನ್ನು ಸಹಿಸದಾಯಿತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಜರ್ಮನ್ ಸೇನೆಗೆ ಕೇವಲ ೬ ಯುದ್ಧ ನೌಕೆಗಳನ್ನಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಯ್ತು. ಸಬ್ಮೆರೀನುಗಳಿಗಾಗಲೀ ವಾಯುಪಡೆಗಾಗಲೀ ಅವಕಾಶ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಯ್ತು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜರ್ಮನ್ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಹುತೇಕ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಲಾಯ್ತು. ಹಿಟ್ಲರ್ ಮತ್ತವನ ನಾಝಿ ಪಕ್ಷವು ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆಯೇರುವಲ್ಲಿ ವರ್ಸೈಲ್ಸ್ ಒಪ್ಪಂದದ ಈ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾದವು.ಹಿಟ್ಲರ್ ಮತ್ತವನ ಪಕ್ಷವು “ನವೆಂಬರ್ ಕ್ರಿಮಿನಲ್"ಗಳಿಂದ ಸಹಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಇಂತಹ ಘಟನೆಯು ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ಜರ್ಮನಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡತೊಡಗಿತು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಿಟ್ಲರನು, ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಶಾಂತಿ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯ ಅವಕಾಶಗಳು ಅತಿ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದು, ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿಹಾಕಿದ್ದ ಈ ‘ನವೆಂಬರ್ ಕ್ರಿಮಿನಲ್’ಗಳನ್ನು ಬಲಿಪಶುಗಳಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡನು