ಮಾಂಸಾಹಾರಿ_ಸಸ್ಯ
ಸಾಗುವಳಿ
ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ಜಾತಿಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು, ಆರ್ದ್ರತೆ, ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆಯಾದರೂ, ಒಂದಷ್ಟು ಸಮಾನ ಗುಣತ್ವಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.ಬಹುಪಾಲು ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನು, ಅಥವಾ ಭಟ್ಟಿಯಿಳಿಸುವಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಹಿಮ್ಮುಖ ಪರಾಸರಣ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ನಿರಯಾನೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರನ್ನು, ಅಥವಾ ಗಂಧಕಾಮ್ಲವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸುಮಾರು 6.5ರಷ್ಟು pH ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ಆಮ್ಲೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ.ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕೊಳಾಯಿ ನೀರು ಅಥವಾ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಖನಿಜಗಳನ್ನು (ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಕ್ಯಾಲ್ಷಿಯಂ ಲವಣಗಳನ್ನು) ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಖನಿಜಗಳು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಸಂಚಯನಗೊಂಡು ಸಸ್ಯವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಲು ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಪೌಷ್ಟಿಕ ದ್ರವ್ಯದ-ಕೊರತೆಯಿರುವ, ಆಮ್ಲೀಯ ಮಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳು ವಿಕಸನಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವು ಪರಮಾವಧಿಯ ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಫ್ಯೂಜ್‌ ಸಸ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ-ಪ್ರವಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಳತೆಮೀರಿದ ಪೌಷ್ಟಿಕ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂವೇದನಾಶೀಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಪೈಕಿ ಬಹುಪಾಲು ಸಸ್ಯಗಳು ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವುದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚೂ ಕಮ್ಮಿ ಎಲ್ಲವೂ ಒಣಗಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಸಹಿಷ್ಣುಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದವೂ ಸಹ ಇಲ್ಲಿವೆ: ಗೆಡ್ಡೆಯಂತಿರುವ ಕದಿರಪನಿಗಳು ಒಂದು ಶುಷ್ಕ (ಬೇಸಿಗೆ) ಜಡಸ್ಥಿತಿಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಡ್ರೊಸೋಫಿಲ್ಲಮ್‌  ಸಸ್ಯವು ಬಹುಪಾಲು ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶುಷ್ಕವಾಗಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ.ಹೊರಾಣಗಣದಲ್ಲಿ-ಬೆಳೆದ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುತ್ತವೆ. ಸಸ್ಯಗಳ ಆಹಾರಕ್ರಮದ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಕೈಗಳಿಂದ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಉಣಿಸಬಹುದು; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಕೀಟವಲ್ಲದ ಬೃಹತ್ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹ್ಯಾಂಬರ್ಗರ್‌ನ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಿದರೆ, ಅವು ಹಾಗೆಯೇ ಕೊಳೆತುಹೋಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸದರಿ ಬಲೆವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಸ್ಯವೂ ಸಹ ಸಾಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಗಬಹುದು. ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆಯೇ ಯಾವುದೇ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯದ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯವೊಂದು ಸಾಯುವುದು ತೀರಾ ಅಪರೂಪವಾಗಿರುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಅದರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಬಹುದು. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಈ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಪಾಡಿಗೆ ಅವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ: ವೀನಸ್‌ ಬೋನುಗಿಡವನ್ನು ಕೊಳಾಯಿ-ನೀರಿನ ಕೆಳಗೆ ಇರಿಸಿದ ನಂತರ, ಬಲೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ತಿವಿದು ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಗಿಣ್ಣು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲದ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಿಸುವುದು, ಅದರ ಸಾವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ.ಬಹುಪಾಲು ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಉಜ್ಜ್ವಲವಾದ ಬೆಳಕನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದ ಆಂಥೋಸೈನಿನ್ ವರ್ಣದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಶ್ಲೇಷಿಸಲು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಬಹುತೇಕ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಇಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ನೆಪೆಂತೀಸ್‌ ಮತ್ತು ಪಿಂಗ್ಯುಕ್ಯುಲ ಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಬಹುತೇಕ ಇತರ ಜಾತಿಗಳು ಸೂರ್ಯನ ನೇರ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳು ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉಷ್ಣವಲಯದ್ದಲ್ಲದ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಹುಪಾಲು ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಆರ್ದ್ರತೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಖಾಯಮ್ಮಾಗಿ ತೇವಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿರುವ ಉರುಟುಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಅಗಲವಾದ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯವನ್ನು ಇರಿಸುವುದರಿಂದ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಪುಟ್ಟ ನೆಪೆಂತೀಸ್‌ ಜಾತಿಗಳು ಬೃಹತ್‌ ಸಸ್ಯಗೋಳಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳು ಶೀತದ ಸಮಶೀತೋಷ್ಣದ ವಲಯಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ಯಗಳಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಆಚೆಗಿನ ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶದ ತೋಟವೊಂದರಲ್ಲಿ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಅವನ್ನು ಬೆಳೆಯಬಹುದು. ಸರ್ರಾಸೀನಿಯಾದ ಬಹುತೇಕ ಜಾತಿಗಳು ಆಗ್ನೇಯ ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಬಹುಪಾಲು ಸರ್ರಾಸೀನಿಯಾ ಗಳು ಘನೀಕರಿಸುವ ತಾಪಮಾನಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿರುವ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತವೆ. ಡ್ರೊಸೆರಾ ಮತ್ತು ಪಿಂಗ್ಯುಕ್ಯುಲ ದ ಜಾತಿಗಳೂ ಸಹ ಘನೀಕರಿಸುವ ತಾಪಮಾನಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿರುವ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತವೆ. ನೆಪೆಂತೀಸ್‌ ಜಾತಿಗಳು ಉಷ್ಣವಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು, ತಾವು ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು 20ರಿಂದ 30 °Cವರೆಗಿನ ತಾಪಮಾನಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ.