ಆದಿವಾಸಿಗಳು
ಶಿಕ್ಷಣ
ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಮಿಶ್ರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅರ್ಹ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಬೋದನೆಗೆ ಸೂಕ್ತ ಭಾಷೆಯ ನಿರ್ಧಾರ ಕೆಲವು ತೊದರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. 'ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ'ಬೋದನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಭಾಷೆಯ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಆಯೋಗಗಳ ನಂತರ ಆಯೋಗಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಕೊನೆಯ ಪಕ್ಷ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಭತ್ಯೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು. ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳು ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಪ್ರವೇಶವಾಗುವಾಗಲೇ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ತಮ್ಮ ಬುಡಕಟ್ಟು ಭಾಷೆಗೆ ಸಂಬಂಧವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಬುಡಕಟ್ತು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಾಲೆ ಬಿಡುವವರ ಹಾವಳಿ ಇರುತ್ತದೆ.ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪ್ರಾರಂಭದ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಆಚಾತುರ್ಯ ನಂತರ ಅನಕ್ಷರತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ೧೦ನೇ ತರಗತಿ ಯವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಬರುತ್ತಾರೆ.ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ,ಕೆಲವರು ಪ್ರೌಡಶಾಲೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ,ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ದರದ ಘರ್ಷಣೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ.ಕೃಷಿಕ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ಸದಸ್ಯರು ಅಂದರೆ ಗೊಂಡಾಗಳಂತಹ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಲು ಇಷ್ಟವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಮಕ್ಕಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ೧೯೭೦ರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಭಾರತದಿಂದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗ ಮತ್ತೆ ತೀವ್ರವಾದ ಭೂಮಿ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತು.ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಆರ್ಥಿಕತೆ. ಬಹುತೇಕ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳು ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಮಿತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ.ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಕೃಷಿಯ ಪೋಷಣೆ ಅಥವಾ ಬೇಟೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ತಮಗೆ ಅಭಾವವಿರುವ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಬೇರೆ ಹೊರಗಿನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣ. ಕೆಲವು ಸ್ಥಳೀಯ ಹಿಂದು ಕುಶಲ ಕರ್ಮಿಗಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಪಾತ್ರೆಗಳಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ೨೦ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ,ಹೇಗೋ,ಬಹುತೇಕ ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕದ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟಲ್ಲದವರ ಕೈ ಸೇರಿದವು.೧೯೯೦ರ ಸುಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ಭೂಮಿಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಲ್ಪನೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚತೊಡಗಿತು. ಇದರಿಂದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನ ತಮ್ಮ ಭೊಮಿಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಗುತ್ತಿಗೆ ಸಾಲಗಳಿಗೆ ದಂಡಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ದಾಖಲು ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ದಂಡದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಭೂಮಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಬೇರೆ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಂಡರು ಅಥವ ಅವರನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸಹ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವು. ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಬುಡಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿರದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಮಿಶ್ರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತು. ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬುಡಕಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿರದ ಜನರನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಯಿತು :ಹೊರದಬ್ಬುವಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯ ನಡೆದಾಗ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಉಚ್ಚಾಟನೆಗೊಂಡವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಡವರು. ಕೆಲಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿದ್ದರು. ಸಂಪರ್ಕ, ಯಾಂತ್ರೀಕೃತ ವಾಹನಗಳ ಓಡಾಟ ಅಭಿವೃದ್ದಿಗೊಂಡಂತೆ ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ಹೊರಗಿನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಅಡ್ಡ ಬರುವ ಸರ್ಕಾರಗಳ ರಚನೆ ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಗಳು ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ತಂದಿತು. ಕೆಲವು ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಹೊಡೆತ ಬಂದಿತು, ಬುಡಕಟ್ಟಲ್ಲದವರು ,ರಾಜಕೀಯ ವಂಚನೆಯ ಮೂಲಕ, ಕಾನೂನು ಬದ್ದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಅದನ್ನು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡವೆಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ಬುಡಕಟ್ಟಲ್ಲದವರ ಪ್ರವೇಶದ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ .ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಯಾವಾಗಲೂ ಉಳಿದ ಭಾರತದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಉಳಿದಿದೆ. ಬ್ರಿಟೀಷ್ ವಸಾಹತು ಕಾಲದವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪರ್ಯಾಯದ್ವೀಪ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ನಿಯಂತ್ರಣವಿತ್ತು.ಈ ಪ್ರದೇಶ ಸ್ವಯಂ ವೈರತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.ಬ್ರಿಟಿಷರು, ಶೀಘ್ರಘಾಹಿ ಈಶಾನ್ಯ ಗಡಿಯಲ್ಲಿನ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ,ಬಿರುದು ಕೊಡುವ ಒಳಸಂಚು ನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು.ಬುಡಕಟ್ಟಲ್ಲದ ಜನರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಆ ಪ್ರದೆಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಾವಕಾಶವನ್ನುನೀಡಿದರು. ಸ್ವತಂತ್ರಾನಂತರದ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಈ ನೀತಿಯನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸಿವೆ,ಹಿಮಾಲಯದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಯುದ್ದನೀತಿಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಚೀನಾದಿಂದ ಗಡಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮೀಸಲು ಅರಣ್ಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರನ್ನು ಅಗಾಧವಾಗಿ ದುಖಿಃತರನ್ನಾಗಿಸಿವೆ.