បាយាសិសូត្រ
[១៤៦] ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ បើដូច្នោះ អាត្មាភាព​នឹង​ត្រឡប់​សួរ​មហា​បពិត្រ ​ក្នុង​បរិយាយ​នេះ​វិញ ប្រស្នានេះ ពេញ​ព្រះ​ហឫទ័យមហាបពិត្រ​យ៉ាង​ណា សូមមហា​បពិត្រ​ព្យាករ​ប្រស្នា​នោះ​ ​យ៉ាង​នោះ​ចុះ បពិត្រ​រាជញ្ញៈ ១០០ឆ្នាំ​របស់​មនុស្ស​ ត្រូវ​ជា១យប់ ១ថ្ងៃ របស់​ទេវតា​ជាន់​តាវតឹង្ស រាប់រាត្រី​នោះ​បាន៣០រាត្រី ត្រូវ​ជា១ខែ រាប់ខែ​នោះ​បាន១២ខែ ត្រូវ​ជា១ឆ្នាំ រាប់​ឆ្នាំ​នោះ​បាន មួយពាន់ឆ្នាំ​ទិព្វ ជា​ប្រមាណ​នៃ​អាយុ​របស់​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវតឹង្ស ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ ​និង​ញាតិសាលោហិតណា ជា​អ្នក​បានវៀរបាណាតិបាត វៀរចាក​អទិន្នាទាន វៀរចាកកាមេសុមិច្ឆារ វៀរចាកមុសាវាទ វៀរចាក​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានៈ​ហើយ​ ​លុះ​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ ខាងមុខអំពីសេចក្តីស្លាប់ បាន​ទៅ​កើតឯឋាន​សុគតិ​សួគ៌ ទេវ​លោក​ ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវតិង្ស ចុះ​បើ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ​មាន​គំនិត​យ៉ាង​នេះថា ចាំ​យើង​ទាំង​ឡាយ​ ​ឲ្យ​គេ​បំរើ​ឲ្យ​ឆ្អែត​ស្កប់​ស្កល់​ដោយ​កាមគុណ​ទាំង​៥ ជា​ទិព្វអស់យប់ ​និង​ថ្ងៃ​ពីរ ឬបី​សិន រួចសិមយើង​ទៅ​ប្រាប់​ដល់​ព្រះ​បាទ​បាយាសិរាជញ្ញៈថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើ​ល្អ ធ្វើអាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ ចុះ​ពួក​មិត្រ​អាមាត្យជា​ដើម​នោះ​ គប្បីមកទូលមហា​បពិត្រថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ តើទាន់ឬទេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សបៈ​ដ៏​ចម្រើន​ មកប្រាប់​មិន​ទាន់​ទេ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សបៈ​ដ៏​ចម្រើន​បានជាមកប្រាប់មិនទាន់ ព្រោះ​ថា ខ្ញុំ​មុខ​ជា​នឹង​ស្លាប់​បាត់​ទៅ​មុន ​យូរ​ណាស់​ហើយ​ ចុះ​អ្នក​ណា​មក​ប្រាប់ដំណឹងនេះ ​ដល់​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ថា ​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស​មាន​ ឬ​ថា​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស ​មាន​អាយុ​វែង ​យ៉ាង​នេះ យើង​មិន​ទាន់​ជឿ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ថា ​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស​មាន​ ឬ​ថា​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស ​មាន​អាយុ​វែង ​យ៉ាង​នេះទេ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពរ​រាជញ្ញៈ ប្រៀប​ដូច​ជា​បុរសខ្វាក់ អំពីកំណើត មិន​ដែល​ឃើញ​រូប​ខ្មៅ ឬស មិន​ដែល​ឃើញ​រូប ​ដែល​មាន​សម្បុរខៀវ មិន​ដែល​ឃើញ​រូប ​ដែល​មាន​សម្បុរលឿង មិន​ដែល​ឃើញ​រូប ​ដែល​មាន​សម្បុរក្រហម មិន​ដែល​ឃើញ​រូប ​ដែល​មាន​សម្បុរហង្សបាទ មិន​ដែល​ឃើញរបស់ស្មើ ​និង​មិនស្មើ មិន​ដែល​ឃើញ​រូបផ្កាយ​ទាំង​ឡាយ​ មិន​ដែល​ឃើញ​ព្រះ​ចន្ទ ​និង​ព្រះ​អាទិត្យ​ទេ ​មនុស្ស​ខ្វាក់​នោះ​ ​មុខ​ជា​នឹង​និយាយ​យ៉ាង​នេះ​ថា រូប​ខ្មៅ ឬ-ស​គ្មាន​ទេ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញ​រូបខ្មៅ ឬស គ្មានទេ រូបខៀវគ្មានទេ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញរូប​មាន​សម្បុរខៀវគ្មានទេ រូបសម្បុរ​លឿង​គ្មានទេ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញរូប​មាន​សម្បុរលឿងគ្មានទេ រូបសម្បុរក្រហមគ្នាទេ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញរូប​មាន​សម្បុរក្រហមគ្មានទេ រូបសម្បុរហង្សបាទ​គ្មានទេ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញរូប​មាន​សម្បុរហង្សបាទគ្មានទេ របស់ស្មើ ​និង​មិនស្មើគ្មានទេ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញរបស់ស្មើ ​និង​មិនស្មើគ្មានទេ រូបផ្កាយគ្មាន​ទេ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញ​រូបផ្កាយ​គ្មានទេ ​ព្រះ​ចន្ទ ​និង​ព្រះ​អាទិត្យ​គ្មាន​ទេ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញនូវ​ព្រះ​ចន្ទ ​និង​ព្រះ​អាទិត្យ​គ្មានទេ អាត្មាអញមិនស្គាល់​របស់នុ៎ះ អាត្មាអញមិនឃើញ​របស់​នុ៎ះ ហេតុដូច្នោះ របស់​នោះ​គ្មានទេ បពិត្រ​រាជញ្ញៈ​ដ៏​ចម្រើន​ កាល​បើ​មនុស្ស​ខ្វាក់​អំពី​កំណើត ​និយាយ​(​យ៉ាង​នោះ​) ​ឈ្មោះ​ថា ​និយាយ​ត្រូវឬ​ទេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សបៈ​ដ៏​ចម្រើន​ មិន​ត្រូវ​ទេ (ព្រោះ​) រូប​ខ្មៅ ឬ​ស ​មាន​ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញ​រូប​ខ្មៅ ឬ ស ​មាន​ រូបខៀវ​មាន​ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញរូបខៀវ​មាន​។បេ។ របស់ស្មើ ​និង​មិនស្មើ​មាន​ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញរបស់ស្មើ ​និង​មិនស្មើ​មាន​ រូប​ផ្កាយ​មាន​ បុគ្គល​អ្នក​ឃើញរូបផ្កាយ​មាន​ ​ព្រះ​ចន្ទ ​ព្រះ​អាទិត្យ​មាន​បុគ្គល​អ្នក​ឃើញ​ព្រះ​ចន្ទ ​ព្រះ​អាទិត្យ​មាន​ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ កាលបើ​បុរស​ខ្វាក់អំពី​កំណើត ​និយាយ​ថា អាត្មា​អញ ​មិន​ស្គាល់​របស់​នុ៎ះ អាត្មា​អញ ​មិន​ឃើញ​របស់​នុ៎ះ ព្រោះហេតុ​នោះ​ របស់​នោះ​ មិន​មាន​ទេ ដូច្នេះ​ឈ្មោះ​ថា ​និយាយ​មិនត្រូវសោះឡើយ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ ​យ៉ាង​ហ្នឹង​មែន​ហើយ​ អង្គមហាបពិត្រ ទុក​ដូច​មនុស្ស​ខ្វាក់​អំពី​កំណើតប្រាកដ (បានជា) មហាបពិត្រ ត្រាស់​យ៉ាង​នេះថា ចុះ​មាន​អ្នក​ណាមកប្រាប់​ដំណឹង​នេះ ​ដល់​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ថា ​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស​មាន​ ឬថា ​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស​មាន​អាយុវែង ​យ៉ាង​នេះ យើង​មិន​ជឿ (ពាក្យរបស់) ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ថា ​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស​មាន​ ឬថា ​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស​មាន​អាយុវែង ​យ៉ាង​នេះ​ទេ បពិត្ររាជញ្ញៈ ​ព្រះ​អង្គសំគាល់យក​ដោយ​មំស​ចក្ខុ​នេះ ​យ៉ាង​ណា ឯ​លោក​ដទៃ បុគ្គល​មិនគប្បីឃើញបាន​យ៉ាង​នោះ​ឡើយ បពិត្ររាជញ្ញៈ ​ពួក​សមណ​ព្រាហ្មណ៍ណា ​អាស្រ័យ​សេព​សេនាសនៈ​ទាំង​ឡាយ​ដ៏​ស្ងាត់ ​ដែល​តាំង​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​តូច ​និង​ព្រៃ​ធំ ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍​ទាំង​នោះ​ មិនប្រមាទ ​មាន​ព្យាយាម​ដុត​កំដៅ​កិលេស ​មាន​ចិត្ត​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ព្រះ​និព្វាន ជម្រះនូវ​ទិព្វ​ចក្ខុ នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ស្ងាត់​នោះ​ ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍​ទាំង​នោះ​ឯង ទើប​ឃើញ​លោក​នេះ​ផង ​លោក​ដទៃ​ផង ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​ផង ​ដោយ​ចក្ខុ​ ​ដូច​ជា​ទិព្វ​ដ៏​បរិសុទ្ធ កន្លងចក្ខុជារបស់​មនុស្ស​ធម្មតា បពិត្រ​រាជញ្ញៈ ឯបុគ្គលគប្បីឃើញ​លោក​ដទៃ​យ៉ាង​នោះ​ឯង មិនមែន​ដូច​ជា​មហាបពិត្រ សំគាល់​ដោយ​មំសចក្ខុនេះទេ ឱរាជញ្ញៈ បើតាមបរិយាយនេះ សូមមហា​បពិត្រ បែរ​ព្រះ​យោបល់ យល់​យ៉ាង​នេះវិញថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វជាឱបបាតិកៈ​មាន​ ផលវិបាករបស់កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វ​ធ្វើល្អ ធ្វើ​អាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។