លីលាវតី_ភាគ​ទី​_២
អ្នកដែលកើតពីព្រះឱស្ឋព្រហ្ម
បពិត្រលោកដ៏មានអាយុ ! កាលបើបានស្តាប់រឿងរ៉ាវរបស់បាលកៈចប់ហើយ ខ្ញុំព្រះករុណានឹកសង្វេគ​ស្លុត​ចិត្តចំពោះគេនៅក្នុងចិត្ត ទោះបីបើគេជាមនុស្សបរិសុទ្ធមែនក៏ដោយ ប៉ុន្តែគេគួរតែទទួលទោសនេះយ៉ាងជាក់​ស្តែង ត្បិតគេប្រកាន់តឹងងប់ងល់ក្នុងរឿងដែលមិនគួរប្រកាន់តឹង ថែមទាំងប្រទូស្តរ៉ាយមិត្តដោយការបក​អាក្រាត​ការសម្ងាត់របស់មិត្ត ថ្វីបើខ្លួនបានផ្តល់ពាក្យសន្យាទុកហើយក៏ដោយ ប៉ុន្តែយ៉ាងណាក៏ដោយគេក៏ឧស្សាហ៍ពុះ​ពារ​មកសុំជំនួយអនុគ្រោះហើយ បើផាត់ចោលទៅក៏ខុសវិស័យនៃអ្នកមានចិត្តប្រកបដោយមេត្តាករុណា ប៉ុន្តែ​មុន​​នឹងគិតរកវិធីជួយគេ ខ្ញុំព្រះករុណាចង់នឹងបង្រៀនគេឲ្យស្មារលាទោសជាមុនសិន "ម្នាលឧបាសក ! តាមដែលអាត្មាស្តាប់រឿងរ៉ាវរបស់ញោមមកតាំងពីដើមទី អាត្មាក៏បានដឹងថាញោមជា​មនុស្ស​ប្រិត​ប្រៀង​ទំនៀមទម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ខ្លាំងណាស់ ញោមមិនព្រមចូលរួមបរិភោគអាហារចេញពីឆ្នាំងរបស់ចណ្ឌាល ជាមួយនឹងមិត្រភក្តិទាំង ១០ នាក់នោះទេ បើទុកជាខ្លួនឯងឃ្លានបាយស្ទើរដាច់ខ្យល់ក៏ដោយ លុះវិលត្រឡប់ដល់​គេហដ្ឋាន​វិញហើយក៏គិតក្នុងចិត្តថាខ្លួនមានកំហុសដែលបានជួយបិទបាំងទង្វើអាក្រក់របស់មិត្ត នៅទីបំផុត ញោមក៏ក្បត់ពាក្យសន្យា បង្ហើបបង្ហាញកំហុសរបស់មិត្ត រហូតដល់ខ្លួនឯងត្រូវគេបណ្តេញចេញពីវណ្ណៈ " "ពិតប្រាកដណាស់ លោកសមណៈ ! ខ្ញុំកណាត្រូវប្រិតប្រៀងចំពោះទំនៀមទម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ព្រោះថាវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ជាវណ្ណៈស្អាតបរិសុទ្ធនិងខ្ពស់ជាងវណ្ណៈដទៃទៀតក្នុងជម្ពូទ្វីប" បាលកៈនិយាយអះអាង​ដោយមោទនភាពក្នុងវណ្ណៈរបស់ខ្លួន "ម្នាលឧ​បាសក ! អាត្មានៅមានការយល់ដឹងតិចតួចអំពីរឿងវណ្ណៈ ចង់សួរសំណួរខ្លះចំពោះញោម ជំនឿជឿ​កាន់​ថាវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ជាវណ្ណៈខ្ពង់ខ្ពស់ បរិសុទ្ធនិងប្រសើរជាងវណ្ណៈដទៃទៀតនេះ តើអ្នកណាជាអ្នក​បញ្ញត្ត​ឡើង?" ព្រាហ្មណ៍កម្លោះសើចហសន៍ចំពោះការមិនដឹងសេចគ្រេចរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា ហើយនិយាយថា "លោកសមណៈ ! ខ្ញុំកណាយល់ថាលោកម្ចាស់ប្រហែលជាមិនធ្លាប់អានគម្ពីរព្រះវេទដ៏សក្តិសិទ្ធិរបស់យើង​ទេមើលទៅ ក្នុងបុរុសសូកតៈនៃព្រះវេទមានពាក្យពោលទុកយ៉ាងច្បាស់លាស់ថា កាលបើព្រះព្រហ្មបង្កើត​ពិភពផែនដីនិងមនុស្សនោះ វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ចេញមកពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអង្គ ក្សត្រចេញមកពីព្រះហស្ថ ព្រៃងារ(វេសយៈ)ចេញមកពីព្រះឧទរ និងអ្នកងារ(សូទ្រ)ចេញមកពីព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ ព្រោះហេតុថា​ព្រាហ្មណ៍ចេញមកពីព្រះឱស្ឋដែលជាអវយវៈខ្ពង់ខ្ពស់ ទើបចាត់ទុកថាជាវណ្ណៈខ្ពង់ខ្ពស់ ព្រោះហេតុនោះ វណ្ណៈទាំង ៤ គ្មានអ្នកណាបញ្ញត្តឡើងទេ ប៉ុន្តែមានមកមួយអន្លើដោយការបង្កើតពិភពផែនដីនោះឯង" "ម្នាលឧបាសក ! "ខ្ញុំព្រះករុណាសួរដេញដោលតទៅទៀត "បើអញ្ចឹង វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ចាត់ថាជាវណ្ណៈខ្ពង់​ខ្ពស់ ព្រោះចេញមកពីអវយវៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ព្រះព្រហ្មមែនទេ? " "មែន លោកសមណៈ ! " បាលកៈអះអាង "តាមធម្មតា មាត់របស់មនុស្សនោះ បើស្ថិតនៅក្នុងឥរិយាបថអង្គុយឬឈរ ល្មមនឹងចាត់ទុកបានថា នៅខ្ពស់​ជាង​អវយវៈដទៃ ប៉ុន្តែបើមនុស្សស្ថិតនៅក្នុងឥរិយាបថដេកវិញ ឧបាសក ! តើញោមអាចនិយាយបាន​ថាមាត់​នៅខ្ពស់ជាងអវយវៈដទៃបានទេ?" "មិនបានទេ" បាលកៈនិយាយទាំងសម្លឹងមើលខ្ញុំព្រះករុណាយ៉ាងងឿងងាំង "ចុះញោមដឹងបានទេថានៅខណៈដែលមនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈចេញពីអវយវៈផ្សេង ៗរបស់ព្រះព្រហ្មនោះ តើព្រះព្រហ្មព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងឥរិយាបថណា ឈរ អង្គុយឬក៏ដេក?" "យី ! លោកសមណៈនេះចំជាប៉ិនសួរចាក់រុកមែន " បាលកៈនិយាយយ៉ាងឆួលអារម្មណ៍ "ខ្ញុំកណាមិនដឹងទេ បើគម្ពីរមិនបានចារទុកផង" "ម្នាលឧបាសក ! អាត្មាយល់ឃើញថា ការដែលមនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈជាចំនួនច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់​ចេញមក​ពី​អវយវៈផ្សេង ៗរបស់ព្រះព្រហ្មបាននោះ សម្តែងថាព្រះព្រហ្មព្រះអង្គមានរូបរាងធំសម្បើមណាស់ ពុំនោះ​សោត​ទេ មនុស្សច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដល់ម្លឹងគង់នឹងនៅក្នុងខ្លួនព្រះអង្គនិងចេញពីព្រះអង្គមិនបានទេ" "ពិតប្រាកដណាស់ លោកសមណៈ ! ព្រះអង្គមុខជាធំសម្បើមណាស់ ទើបអាចបង្កើតពិភពផែនដីនិង​មនុស្ស​បាន" "បើព្រះអង្គមានរូបរាងធំសម្បើមបែបនោះ ប្រសិនបើព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងឥរិយាបថឈរ នៅខណៈដែល​វណ្ណៈផ្សេង ៗចេញមកពីខ្លួនព្រះអង្គ ព្រះអង្គមុខជាខ្ពស់សន្លឹមស្កឹមស្កៃ កាលបើដូច្នេះ វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ដែល​ចេញមកពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអង្គក្តី វណ្ណៈក្សត្រដែល​ចេញមកពីព្រះហស្ថរបស់ព្រះអង្គក្តី វណ្ណៈព្រៃងារដែល​ចេញមកពីព្រះឧទររបស់ព្រះអង្គក្តី មុខជាធ្លាក់ចុះមកស្លាប់អស់គ្មានសល់ទេ គង់សល់តែវណ្ណៈអ្នកងារដែល​ចេញមកពីព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះដែលនៅរស់ ប៉ុន្តែតាមសភាពពិតដែលប្រាកដឲ្យឃើញក្នុង​ពិភព​ផែនដីឥឡូវនេះ មនុស្សវណ្ណៈទាំង ៤ ស្ថិតនៅពាសពេញជម្ពូទ្វីប សម្តែងឲ្យឃើញច្បាស់ថា ក្នុងខណៈដែល​ឲ្យកំណើតដល់មនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈនោះ ព្រះព្រហ្មព្រះអង្គគង់មានមេត្តាធម៌ចំពោះមនុស្ស ព្រះអង្គទើប​សិង​រាបនៅនឹងផ្ទៃដី ហើយក៏ប្រលែងមនុស្សទាំង ៤​ វណ្ណៈនោះឲ្យដើរចេញពីខ្លួនព្រះអង្គទៅ កាលបើដូច្នេះ សម្តែងឲ្យឃើញថា មនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈនោះមានដើមកំណើតក្នុងកម្រិតស្មើគ្នា គ្មានអ្នកណាខ្ពស់​ជាងអ្នក​ណាទេ តើញោមមានសេចក្តីយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរអំពីរឿងនេះ"