បាយាសិសូត្រ
[១៦៨] ជួន​សម័យ​នោះ​ឯង ​ព្រះ​គវម្បតិ​ដ៏​មាន​អាយុ និមន្ត​ទៅ​កាន់​សេរីសកវិ​មាន​ ​ដែល​ជា​វិ​មាន​ស្ងាត់ ដើម្បីនៅសម្រាក​ក្នុង​វេលាថ្ងៃ តែរឿយៗ។ គ្រា​នោះ​ឯង បាយាសិទេវបុត្រ ​ក៏​បានចូល​ទៅ​រក​ព្រះ​គវម្បតិ​ដ៏​មាន​អាយុ ​លុះ​ចូល​ទៅ​ដល់​ហើយ​ បានថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​គវម្បតិ​ដ៏​មាន​អាយុ ​ហើយ​ឋិតនៅ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ។ ​លុះ​បាយាសិទេវបុត្រ ឋិតនៅ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ​ហើយ​ ​ព្រះ​គវម្បតិ​ដ៏​មាន​អាយុ បាន​សួរដូច្នេះ​ថា ​ម្នាល​អ្នក​ដ៏​មាន​អាយុ ​អ្នក​ជាអ្វី។ បាយាសិទេវបុត្រតបថា បពិត្រ​លោក​ដ៏​ចម្រើន​ ខ្ញុំជា​ស្តេច​បាយាសិរាជញ្ញៈ។ ​ព្រះ​គវម្បតិ​សួរថា ​ម្នាល​អ្នក​ដ៏​មាន​អាយុ ក្រែង​អ្នក​ធ្លាប់យល់ឃើញ​ ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃមិន​មាន​ ​ពួក​សត្វជាឱបបាតិកៈមិន​មាន​ ផលវិបាក​របស់កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើ​អាក្រក់​មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ ដូច្នេះឬ។ បពិត្រ​លោក​ដ៏​ចម្រើន​ ខ្ញុំ​មាន​សេចក្តីយល់​ឃើញ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃមិន​មាន​ ​ពួក​សត្វជា​ឱបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផលវិបាក​របស់កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះពិតមែន តែចួនគ្រោះល្អ បាន​លោក​ម្ចាស់​ព្រះ​នាមកុមារកស្សប បានដោះ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​រួចចាកទិដ្ឋិអាក្រក់នុ៎ះ​ហើយ​។ នែ​អ្នក​ដ៏​មាន​អាយុ ចុះចំណែកឧត្តរមាណព ជា​អ្នក​ចាត់ចែង​ក្នុង​ទានរបស់​អ្នក​នោះ​ តើ​ទៅ​កើត​ក្នុង​ទីណា។ បពិត្រ​លោក​ដ៏​ចម្រើន​ ឧត្តរមាណព ​ដែល​ជា​អ្នក​ខ្វល់ខ្វាយ ​ក្នុង​ទានរបស់ខ្ញុំ បាន​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​គោរព ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ដៃខ្លួនឯង ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ផ្ចិតផ្ចង់ ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិន​បានបោះ​ឲ្យ​ ​លុះ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ​បន្ទាប់អំពីមរណភាព​ទៅ​ ​ក៏​បាន​ទៅ​កើត​ក្នុង​ឋាន​សុគតិ​សួគ៌ទេវ​លោក​ ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស បពិត្រ​លោក​ដ៏​ចម្រើន​ ចំណែក​ខាង​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិនគោរព ​ឲ្យ​ទាន​មិនបាន​ឲ្យ​ដោយ​ដៃខ្លួនឯង ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិន​ផ្ចិតផ្ចង់ ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​បោះ​ឲ្យ​ ​លុះ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ​បន្ទាប់អំពីមរណភាពមក ​ក៏​បានមក​កើត​ក្នុង​ សេរីសកវិ​មាន​ ជាវិ​មាន​ស្ងាត់ ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ក្នុង​ជាន់​ចាតុម្មហារាជិកៈ បពិត្រ​ព្រះ​គវម្បតិ​ដ៏​ចម្រើន​ បើដូច្នោះ (​ដល់​)​លោក​ម្ចាស់និមន្ត​ទៅ​ឯ​មនុស្ស​លោក​វិញ សូម​ប្រាប់​អស់​ទាំង​ពួក​មនុស្ស​ ​យ៉ាង​នេះថា ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ​ចូរ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​គោរព ​ចូរ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ដៃខ្លួនឯង ​ចូរ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ផ្ចិតផ្ចង់ ​ចូរ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិនបោះ​ឲ្យ​ (ដ្បិត) ស្តេច​បាយាសិរាជញ្ញៈ ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិនគោរព ​ឲ្យ​ទាន​មិនបាន​ឲ្យ​ដោយ​ដៃខ្លួនឯង ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិនផ្ចិតផ្ចង់ ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​បោះ​ឲ្យ​ ​លុះ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ​ បន្ទាប់អំពីមរណភាព​ទៅ​ ​ក៏​ទៅ​កើត​ក្នុង​សេរីសកវិ​មាន​ស្ងាត់ ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់​ចាតុម្មហារាជិកៈ​ទៅ​ហើយ​ចំណែក​ឯឧត្តរមាណព ជា​អ្នក​ចាត់ចែង​ក្នុង​ទាន របស់ស្តេច​បាយាសិរាជញ្ញៈ​នោះ​ បាន​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​គោរព ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ដៃខ្លួនឯង ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ផ្ចិតផ្ចង់ ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិន​បាន​បោះ​ឲ្យ​ ​លុះ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ​ បន្ទាប់អំពីមរណភាព​ទៅ​ ​ក៏​ទៅ​កើត​ក្នុង​ឋានសុគតិសួគ៌​ទេវ​លោក​ ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស​ទៅ​ហើយ​។ គ្រា​នោះ​ឯង ​ព្រះ​គវម្បតិ​ដ៏​មាន​អាយុ ត្រឡប់​មក​មនុស្ស​លោក​វិញ ​ហើយ​បានប្រាប់ (អស់​ទាំង​ពួក​មនុស្ស​) ​យ៉ាង​នេះថា ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ​ចូរ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​គោរព ​ចូរ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ដៃខ្លួនឯង ​ចូរ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ផ្ចិតផ្ចង់ ​ចូរ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិនបោះ​ឲ្យ​ (ដ្បិត) ស្តេចបាយាសិរាជញ្ញៈ ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិន​គោរព ​ឲ្យ​ទាន​មិនបាន​ឲ្យ​ដោយ​ដៃខ្លួនឯង ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិនផ្ចិតផ្ចង់ ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​បោះ​ឲ្យ​ ​លុះ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ​ បន្ទាប់អំពីមរណភាព​ទៅ​ ​ក៏​ទៅ​កើត​ក្នុង​សេរីសកវិ​មាន​ស្ងាត់ ជា​មួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់​ចាតុម្មហារាជិកៈ​ទៅ​ហើយ​ ចំណែក​ខាងឧត្តរមាណព ជា​អ្នក​ចាត់ចែង​ក្នុង​ទាន របស់ស្តេច​បាយាសិរាជញ្ញៈ​នោះ​ បាន​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​គោរព ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ដៃខ្លួនឯង ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​ផ្ចិតផ្ចង់ ​ឲ្យ​ទាន​ដោយ​មិន​បាន​បោះ​ឲ្យ​ ​លុះ​បែកធ្លាយ​រាង​កាយ​បន្ទាប់អំពីមរណភាព​ទៅ​ ​ក៏​ទៅ​កើត​ក្នុង​ឋានសុគតិសួគ៌​ទេវ​លោក​ ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្ស​ទៅ​ហើយ​។