cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
មហីបតិវម៌្ម
វ្រះបាទមហីបតិវម៌្ម (គ.ស ប្រហែល ?-៧៨៨) រជ្ជកាល (គ.ស ៧៨១-៧៨៨) ព្រះ​មហីបតិវម៌្ម ទ្រង់​បាន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ជាមួយ​ព្រះ​នាងរាជេន្ទ្រទេវី និង​ត្រូវជា​ព្រះ​បិតា​ព្រះ​នាងឥន្ទ្រទេវី ដែល​ជា​ព្រះ​មាតា​របស់​វ្រះបាទ​យឝោវម៌្មទី១។
ព្រះបាទបរមរាជាទី៩ អង្គសូរ
ព្រះបាទបរមរាជាទី៩ អង្គសូរ (១៦៥៩-១៦៧២)
ក្រោយពីដេញទ័ពយួនចេញថយទៅវិញអស់ទៅអង្គសូរជាព្រះរាជបុត្រឧទ័យបានឡើងគ្រងរាជ្យនៅឧដុង្គមានជ័យក្នុងព្រះជន្ម២៦វស្សា។ ព្រះអង្គទ្រង់លើអង្គឡីក្សត្រីជាអនុជ(មាតាដទៃ)ជាព្រះទេពី។ ព្រះអង្គនៅមានម្នាង២ទៀតគឺ៖ លុះព្រះជន្មបាន២៩ព្រះវស្សា ព្រះអង្គធ្វើពិធីប្រាប្តាភិសេកឡើងសោយរាជ្យសម្បត្តិដោយមាននាមសម្រាប់រាជ្យថា សម្តេចព្រះបរមរាជាធិរាជរាមាធិបតី។ ព្រះអង្គទ្រង់លើកអង្គឡីជាអគ្គមហេសីព្រះនាមហៅ សម្តេចព្រះភគវតីព្រះចមក្សត្រី។ នៅឆ្នាំ១៦៧២ព្រះអង្គទ្រង់សព្វព្រះទ័យផ្សំផ្គុំបុត្រីនាមស្រីអង្គធិតានិងក្មួយនាមស្រីជ័យជេដ្ឋាជាបុត្រអង្គនន់ទី១។ ប៉ុន្តែជាអកុសលគឺបុត្រប្រសា និងក្មួយអង្គនេះបានបញ្ជូនបក្សពួកឱ្យចូលក្នុងព្រះបរមរាជវាំងលួចធ្វលគុតព្រះអង្គបានប៉ុន្មានខែក្រោយមក។ ចំណែកឯព្រះឧភយោរាជ អង្គតន់ ច្បាំងចាញ់ក៏ភៀសព្រះអង្គទៅស្រុកយួនជាមួយក្មួយនាម អង្គនន់(បុត្រអង្គអិម) ។
ប៉េរូ
ប្រទេសប៉េរូមានប្រជាជនដែលរួមមាន មេស្ទីហ្សូស, អាមេរិកាំង, អឺរ៉ុប អាហ្រ្វិក និង អាស៊ី។ ភាសានិយាយចម្បងគឺភាសាអេស្ប៉ាញ ទោះបីជាជនជាតិប៉េរូមួយចំនួនធំនិយាយភាសាកេ្វឈួន, អៃម៉ារ៉ា ឬភាសាជនជាតិដើមផ្សេងទៀតក៏ដោយ។  ការលាយបញ្ចូលគ្នានៃទំនៀមទម្លាប់វប្បធម៌នេះបានបណ្តាលឱ្យមានភាពចម្រុះនៃការបញ្ចេញមតិនៅក្នុងវិស័យដូចជា សិល្បៈ ម្ហូប អក្សរសិល្ប៍ និងតន្ត្រី។
ឃុំដងកាំបិត
($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកសណ្ដាន់ ខេត្តកំពង់ធំ មាន ភូមិ÷
ភ្នំអណ្ណាម
ស្ថិតនៅ
ក្រឡាញ់
រូបភាពតូច|ផ្លែក្រឡាញ់ ក្រឡាញ់ គឺជា ឈ្មោះ​ឈើ​មួយ​ប្រភេទ មាន​ផ្លែ​បរិភោគ​បាន ។ ផ្លែក្រឡាញ់ ជាប្រភេទអនុផលធម្មជាតិ ដែលមានដើមធំ ហើយដុះនៅតាមតំបន់ភ្នំ នៅក្នុងព្រៃក្រាស់ៗ។ អនុផលព្រៃឈើនេះ ផ្ដល់ផលមួយរដូវកាល មានរយៈពេល៣ខែ គឺចាប់ពីខែតុលា ដល់ធ្នូ។ ភាគច្រើនមានលក់ក្នុងទីផ្សារនៅរដូវភ្លៀង។
ការប្រើប្រាស់
ក្រៅពីអត្ថប្រយោជន៍នេះ សំបកក្រឡាញ់ ក៏អាចយកមកជំនួសស្លា សម្រាប់ស៊ីម្លូដែរ។ គេយកសំបកធ្វើថ្នាំជ្រលក់សំពត់ អាវ និងសំណាញ់។ ដើមក្រឡាញ់គឺជាប្រភេទឈើជាប់ល្អ សម្រាប់ធ្វើសសរផ្ទះ នឹងរនូត តែឈើនេះ ទុកមិនបានយូរហួសពី៥០ ទៅ១០០ឆ្នាំឡើយ។ គេនិយមយកឈើនេះមកធ្វើរ៉ក ធ្វើត្បាល់ កិនស្រូវ និងរទេះគោ ដូចជាធ្វើដុំរទេះ ខ្នល់រទេះ និងក្រងអន្ទាសរទេះ។
កេសរបុប្ផា
បងប្អូន
ឯឈ្មោះ កន ដែលជាកូន អ្នកព្រះបិតាពិជ័យនាគនោះ លុះចំរើនធំឡើង មានចំណេះប្រាជ្ញាឆ្លៀវឆ្លាត បំរើគ្រូ គ្រូក៏ពេញព្រះទ័យ និង រៀនសូត្រអ្វីៗប្រាប់តែម្ដងក៏ចាំជាប់។ សម្ដេចព្រះមហាសង្ឃរាជ (ព្រះសង្ឃសត្ថា ទ្រង់ប្រិតប្រៀនទាំងអក្សរសាស្ត្រ ទាំងសិល្បសាស្ត្រមន្តវិជ្ជាការ គាថា កៅទណ្ឌ ក្បួនតំរាផងទាំងឡាយ គ្រប់សព្វសារពើឥតចន្លោះហើយ។ កន ក៏ចេះស្ទាត់លើសសិស្សានុសិស្សទាំងពួង។ គ្រូបានទំនាយឲ្យថា: កននេះនឹងបានគ្រងស្រុកថ្ងៃណាមួយជាមិនខាន។ អ្នកព្រះពិជ័យនាគ អ្នកម៉ែបាន កាលឃើញកូនប្រុសមានរូបរាងល្អ មានចំណេះវិជ្ជា ប្រាជ្ញាក៏ពូកែអាយុ ១៦ ឆ្នាំហើយ ក៏នាំខ្លួនកូនទៅក្រាបទូលព្រះបរមបពិត្រ។ ព្រះបរមបពិត្រ ទ្រង់ជ្រាបថា កនជាប្អូនអ្នកព្រះស្នំឯក ក៏ទ្រង់ប្រោសប្រាណ ឲ្យហៅនាយ កន នៅក្នុងតំណែងមហាតលិក។ លុះយូរបន្តិចមក ព្រះបរមបពិត្រ ទ្រង់ប្រោសតាំង នាយ កន ជាឧកម៉ឺនស្នេហាចមចិត្ត។ អស់រាស្ត្រប្រជា កោតខ្លាចអ្នកម៉ឺនស្នេហាចមចិត្ត ចូលពឹងបុណ្យអំណាច អ្នកព្រះពិជ័យនាគ អ្នកម៉ែបាន អ្នកម៉ឺនស្នេហាចមចិត្តជាច្រើន។
ព្រលឹងខ្មោចទឹក ស្នេហ៍អសិរពឹស
ខាសនិងក្រុមនាវិក
បច្ចេភទេសពន្លឺ: អឹុង​រ៉ាវឺ, រ៉ូបឺត, អ៊ុក ប៊ុនធឿន, ចាន់​គឹ, នាយស្ទាំង, មិន​សារិន
ខេត្តព័ទ្ទលុង
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តនៅប្រទេសថៃ
ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​វៀតណាម
សម័យទីមួយ
វៀតណាមប្រកបដោយពាក្យថា វៀត ប្រែថា ប្រជាជន ឬជនជាតិ និង ណាមប្រែថា ខាងត្បូង រួមគ្នានឹងប្រែថា “ជនជាតិភាគខាងត្បូង ឬក្រុងខាងត្បូង ឬអាណាចក្រផ្នែកខាងត្បូង” ជនជាតិនេះមានកំណើតមកដូចម្តេច? អ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រនៅរកឃើញមិនទាន់ច្បាស់ ខ្លះថាកើតមកពីអ្នកក្រុងតុងកឹង ផ្សំជាមួយជនជាតិម៉ុងហ្គោលី អំបូរមួយ ដែលភៀសខ្លួនមកមុនប្រវត្តិសាស្ត្រ ខ្លះថាមកពីជនជាតិចិន ដែលភៀសខ្លួនមក ហើយផ្សំជាមួយជនជាតិថៃ ដែលអាស្រ័យមកពីដើម ខ្លះនិយាយដោយលំអិតតទៅទៀតថា ជាអំបូរផ្សំមកមុនប្រវត្តិសាស្រ្តទាក់ទងលាយលំគ្នាច្រើនជាន់រវាងពួកអស្រ្តូឥណ្ឌូនេសៀ នៃជ្រោសមុទ្រឥណ្ឌូចិន ជាពួកម៉ុងហ្គោលយ ដែលភៀសខ្លួនមកពីខាងជើង គឺជនអំបូរថៃ ឬវៀត នៃជាតិចិនភាគខាងត្បូង សឹងតមកត្រូវជនជាតិចិនលេបបាត់មួយចំនួនទៀត។ ភស្តុតាំងបុរាណវទ្យាសម័យមុនដំបូងបង្អស់ សំដែងឲ្យឃើញថា ជនជាតិនេះមានវប្បធ៌មបែបម៉ុងហ្គោផ្សំជាមួយឥណ្ឌូនេស៊ី ដោយបានទទួលឥទ្ធពលពីចិនយ៉ាងជ្រាវជ្រៅ, ភាសាជាសំនៀងតែមួយជាមួយភាសាថៃ ដូច្នោះទើបមានច្រើនរណ្តាបសំឡេង (ក្នុងភាសាថៃស្តែងដោយវណ្ណយុត្តិ) តែមានគ្រឹះមកពីភាសាខ្មែរ-មន, ជនជាតិវៀតណាមពីដើមគោរពលទ្ធិបនស្រនខ្មោចទេព្វារក្ស ខ្ទោចអ្នកតា ម្ចាស់ទឹកម្ចាសដី គោរពបូជាវិរៈបុរសរបស់ជាតិ។
រាជវង្សថ័ង ជាពុទ្ធសាសនូបត្ថម្ភក៍ ព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយសេននៅវៀតណាម ទើប បានទទួលការឧបត្ថម្ភ ទំនុកបំរុងបានយ៉ាងល្អ ហើយមានការប្រតិស្ឋាននិកាយធាន ឬ ធ្យានជាលើកទីពីរ ក្នុង ព.ស.១៣៦៣ ដោយព្រះភិក្ខុ វ៉ង៉នថុង (Vo-Ngon-Thong) (និការយវ៉ង៉នថុង នេះ បានសាប់សូន្យទៅហើយ មិនមាននៅទៀតទេ ក្នុងបច្ចុប្បន្ននេះ) តែនិកាយធាន ដែលតាំងឡើងគ្រានេះ ជាសាខាមួយទៀត ផ្សេងពីលោក វិនីរុចិ បានប្រកាសទុកក្នុងគ្រាមុន។ ប្រទេសវៀតណាមក្នុងសម័យនោះ មានស្ថូបចេតីយ៍២០ អង្គ មានវត្តជាច្រកន្លែង និង មាន ព្រះភិក្ខុសង្ឃប្រហែល ៥០០ អង្គ។ ព្រះថេរានុថេរៈច្រើនអង្គមានកិត្តិនាមថា ជាព្រះពហូស្សូត ហើយទ្រងទ្រង់វិន័យតឹងរឹង។ ព្រះពុទ្ធសាសនានៅពេល ដែលចំរើនរុងរឿងឡើងដូចនេះ ក៏បានជាកម្លាំងស្ថាបនា បណ្តាលឲ្យវប្បធម៌របស់វៀតណាមមានវឌ្ឈនាការតទៅរហូតមានរូបលក្ខណៈជារបស់ខ្លួន កឲ្យកើតស្មារតីជាតិនិយមកាន់តែខ្លាំងឡើង ។
លុះដល់ ព.ស. ១៥៥៣ វៀតណាមផ្លាស់រាជវង្សថ្មី អភិជនម្នាក់ សឹងធ្លាប់ជាសិស្សរបស់ ភិក្ខុវ៉ាំងហ័ន បានឡើងគ្រងរាជ្យ ទ្រង់ព្រះនាមថា ព្រះបាទលៃថៃតោ ជាដើមរាជវង្សលៃ ដ៏យូរយារដល់ទៅ ២១៥ ឆ្នាំ។ រយៈកាលនេះបានទាំងជារយៈកាលនាំទៅរកការធ្វើ សង្គ្រាមជាមួយប្រទេសចម្ប៉ា ធ្វើឲ្យបានដែនដីរីកធំ និង ជាយុគសម័យ ដែលព្រះពុទ្ធសាសនាចំរើនរុងរឿងដល់ទីបំផុត ជាសាសនាតែមួយគត់ បានទទួលការគោរពលើកដំកើង ។ ព្រះមហាក្ស័ត្រគ្រប់ព្រះអង្គ មានព្រះរាជសទ្ធាក្លៀវក្លា ក្រៅពីទ្រង់បានព្រះរាជទាន រាជូបត្ថម្ភដល់កិច្ចការព្រះពុទ្ធសាសនា ដោយប្រតិស្ឋានអគ្គសាសនូបត្ថម្ភក៍ហើយ ទ្រង់នៅបានស្និទ្ធស្នាលជាមួយព្រះពុទ្ធសាសនាដោយព្រះអង្គផ្ទាល់, ដោយទ្រង់បានប្រតិបត្តិធម៌ បំពេញសមាធិ និង មានវិស្សាសភាពជាមួយព្រះសង្ឃមួយចំនួនទៀតផង។
យុគជាតិទ្រុឌសាសនាទ្រោម
រហូតដល់ព្រះចៅយ៉ាឡុងឡើងគ្រងរាជ្យ ពាណិជ្ជមក្ម និង ការផ្សព្វផ្សាយសាសនា រហូតដល់នយោបាយ និង ទាហានរបស់ជាតិបស្ចឹម (គ្រាមុនព័រទុយហ្គ័លជាគោលសំខាន់ គ្រានេះបារាំងសេសសំខាន់) ក្នុងប្រទេសវៀតណាម ទើបបានស្តារឡើងសាជាថ្មី មួយរយៈទៀត ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ព្រះអង្គ ប៉ុន្តែនៅពេល ដែលព្រះអង្គសោយទិវង្គត់រួចហើយ ព្រះឱរសបែរជាប្រើនយោបាយបង្រ្កាបសាសនាគ្រឹស្ត ដូច ដែលពោលមកហើយនោះ តមកដល់រជ្ជកាលព្រះរាជនត្តា ការបង្រ្កាបក៏កាន់តែធ្ងន់ថ្ងូរខ្លាំងទៅទៀត។ នៅទីបំផុត ដល់រជ្ជកាលព្រះបនត្តា ដែលជាអ្នកយល់ដឹងក្នុងលទ្ធិខុងចឺ។ ព្រះអង្គបានប្រាថ្នានឹងបិទប្រទេស ឲ្យរួចផុតពីឥទ្ធិពលរបស់ជាតិអីរ៉ុបទាំងស្រុង ទើបធ្វើការវាយប្រហារដោយជំហ៊ានដាច់ខាត មានការចេញប្រកាសបណ្តេញជំនុំជនគ្រឹស្ត បំផ្លាញ់ភូមិជនគ្រឹស្ត រឹបអូសដីយកទៅបែងសាជាថ្មី ឲ្យបោះត្រាគ្រឹស្តសាសនិកជនគ្រប់គ្នានៅថ្ពាល់ខាងឈ្វេង ថាជាជនក្រៅសាសនា។ នៅថ្ពាល់ខាងស្តាំវាយឈ្មោះដំបន់ ដែលបណ្តេញ ឲ្យទៅនៅអាស្រ័យ ព្រមជាមួយនោះ ក៏បង្រ្កាបអ្នកបង្រៀនសាសនាយ៉ាងខ្លាំង។ ការទាស់ទែងរវាងរាជវង្សហ្ងៀនជាមួយអ្នកបង្រៀនសាសនាអីរ៉ុប ដែលមានរឿយមកជារយៈ ៗ នេះធ្វើឲ្យអ្នកបង្រៀនសាសនាបាត់បង់ជីវិតជាច្រើនអ្នក ហើយគ្រឹស្តសាសនិកជនវៀតណាមធ្លាក់ខ្លួនស្លាប់អស់ចំនួនជាច្រើន ដែលក្នុងក្រសែភ្នែករបស់រាជវង្សហ្ងៀនអាចសម្លឹងត្រឡប់ទៅម្ខាងទៀតថា ជាការកំចាត់ជាតិអីរ៉ុប និង បក្សពួករបស់ជាតិអីរ៉ុប (អ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តពោលថា គ្រឹស្តសាសនិកជនវៀតណាមត្រូវប្រហារជីវិតរវាង ព.ស.២៣៧០ ដល់ ២៤០១ រួមប្រហែល ១៣០,០០០ នាក់) ។
យុគវិបត្តិពុទ្ធសាសនិក ដល់វិបត្តិនៃការរួមប្រទេស
តមកលោកង៉ោត្រុងហ៊ីវ រដ្ឋមន្ត្រីកិច្ចការពលរដ្ឋរបស់រដ្ឋាភិបាលវៀតណាមខាង ត្បូង បានបកស្រាយជូនអ្នកសារពត៌មានបរទេស ពីហេតុផល ដែលប៉ូលិសហាមមិនឲ្យពុទ្ធសាសនិកដំឡើងទង់ព្រះពុទ្ធសាសនាថា ប្រធានាធិបតីង៉ោឌិនយ៉ីម បានចេញបញ្ជាកាលពីខែសីហា ២៥០៥ ថា ក្នុងការដំឡើងទង ឬចងទងផ្សេង ៗ នឹងត្រូវមានទង់ជាតិ សារធារណរដ្ឋវៀតណាមនៅក្នុងឋានៈលេចធ្លោជាសំខាន់ជាងទង់ដទៃ។ គ្រា ដែលដល់ថ្ងៃបុណ្យខួបរបស់លោកអាចារ្យង៉ោឌិនថឹក លោកប្រធានាធិបតីបានទៅចូលរួមបុណ្យនោះ ដែរ ហើយនៅពេលលោកឃើញទង់វ៉ាទីកង់ដំឡើងតែម្យ៉ាង ដោយមិនមានទង់ជាតិនៅរួមជាមួយផង លោកក៏មានអារម្មណ៍ផ្ញាក់ជាខ្លាំង គ្រា ដែលត្រឡប់មកដល់ទីក្រុងសៃហ្គនហើយលោកក៏បានប្រញាប់ផ្ញើកំណត់ហេតុដាស់តឿនស្មារតី ទាក់ទងជាមួយបទបញ្ជារឿងដំឡើងទង់ជាតិ ទៅកាន់មន្ត្រីរាជការទូទាំងប្រទេស។ មន្ត្រីរាជការនៅសង្កាត់ ហ្វេ បានទទួលកំណត់ហេតុនោះ នៅថ្ងៃទី ៧ ឧសភា មុនថ្ងៃវិសាខបូជាត្រឹមតែមួយថ្ងៃ ទើបដំណើរយ៉ាងតឹងរឹង។
ប្រជាជនប្រមាណ ៣,០០០ នាក់ បានមកប្រជុំដើរក្បួនយ៉ាងសន្តិ នៅក្រៅស្ថានីវិទ្យុផ្សាយសម្លេងនៅទីក្រុងហ្វេ តមកប្រមាណម៉ោង ១០ យប់ រដ្ឋាភិបាលបានបញ្ជារថក្រោះ និង រថប្រដាប់អាវុធ ប្រឆាំងប្រជាជន។ រថក្រោះ និង កងទាហានបានសម្រុក ព្រមជាមួយការបាញ់ចូលទៅកាន់ហ្វូងប្រជាជន ធ្វើឲ្យបែកក្រចាត់ក្រចាយទៅ។ ប្រាកដថា មានមនុស្សស្លាប់ ៩ នាក់ ក្នុងចំនួននោះមានកុមារ ៦ នាក់។ រដ្ឋាភិបាលបានថ្លែងថា ភេវរករវៀតកុង បានបោះគ្រាប់បែកចូលទៅក្នុងកណ្តាលជំនុំជនប៉ុន្តែអ្នកឃើញហេតុការណ៍ ក្តី រូបភាពក្តី លោកបណ្ឌិត វ៉ុលភ៍ និង ពេទ្យអាល្លម៉ង់ម្នាក់ទៀតថតទុក ក្នុងពេលកើតហេតុក្តី បញ្ជាក់ជាភស្តុតាងថា នាក់ទាំង ៩ ស្លាប់ព្រោះគ្រាប់កំភ្លើងពីរថក្រោះ និង រថប្រដាប់អាវុធខ្លះ ត្រូវរថទាំងនោះកៀខ្លះ ។ តមកក្នុងថ្ងៃទី ១៥ ក្រុមពុទ្ធសាសនិកទាំងព្រះសង្ឃ និង គ្រហស្ថ បានចូលទៅជួប ប្រធានាធិបតី ហើយប្រគល់ញត្តិសំណូមពរ ៥ ប្រការគឺ៖
ការដុតខ្លួន ជាការគេចចេញពីការធ្វើបាបអ្នកទៃ របស់អ្នកប្រកាន់ខ្ជាប់ក្នុងគោលការណ៍មិនបៀតបៀន ជាការលះបង់ជីវិតរបស់ខ្លួន ដើម្បីរក្សាជីវិតអ្នកដទៃ។ ទាំងភាគីរបស់ខ្លួន និង ភាគីអ្នកធ្វើបាប គឺរក្សាជីវិតអ្នកដទៃ ក្នុងភាគីរបស់ខ្លួន ដោយការប្រាប់ភាគីអ្នកធ្វើបាបថា ពួកខ្លួននឹងមិនមានភ័យអន្តរាយ ដែលពួកគេនឹងត្រូវកំចាត់ និង រក្សាជីវិតរបស់ភាគីអ្នកធ្វើអាក្រក់ដោយការតឿនភាគីរបស់ខ្លួនក្នុងយាម ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាកំពុងនឹកដល់ការសងសឹក មិនឲ្យបៀតបៀនគេ ជាការរម្ងាប់ការបង្ហូរឈាម ដោយការយកជីវិតរបស់ខ្លួនចូលមកប្តូរ។ ក្រៅពីនេះ តាមធម្មតា មនុស្សទូទៅ និង អ្នកទទួលខុសត្រូវក្នុងការដោះស្រាយស្ថានការណ៍ រមែងនឹងដឹងថា ហេតុការណ៍អាក្រក់ ក៏នៅពេលកើតការបង្ហូរឈាមកើតឡើងហើយ ។ ការដុតខ្លួនជាការបញ្ជាក់ប្រាប់ឲ្យជ្រាបថា ភាពហឹង្សារបស់ស្ថានការណ៍ ដើម្បីឲ្យអ្នកជាប់ពាក់ព័ន្ធទទួលខុសត្រូវ ផ្ញាក់រលឹក ហើយប្រញាប់ការពារដោះស្រាយ មិនឲ្យកើតការវិនាសបាត់បង់តទៅទៀត ជាការពលីខ្លួនដើម្បីរក្សាជីវិតអ្នកដទៃទៀតដូចគ្នា ជាការទទួលខុសត្រូវខាងសីលធម៌យ៉ាងខ្ពស់។ នៅពេល ដែលព្រះតេជគុណ ថិច ក្វាងឌឹក បានដុតខ្លួនឈានដល់មរណភាពហើយ គណៈកម្មការ ដែលរដា្ឋភិបាលបង្កើតឡើង បានជួបជាមួយពុទ្ធសាសនិក ដើម្បីធ្វើការយល់ ព្រមសម្របសម្រួលគ្នា ហើយនៅពេលព្រឹកថ្ងៃទី ១៨ មិថុនា ដែលជាថ្ងៃកំណត់បូជាសព្វ ព្រះតេជគុណថិចក្វាងឌឹក ទាំងពីរភាគីក៏បានយល់ព្រមគ្នាក្នុងសំណើរទាំង ៥ ខរបស់ពុទ្ធសាសនិក។ ភ្នែកខាងរដ្ឋាភិបាលបានកែសេចក្តីថា “សងជម្ងឺចិត្ត ដែលខូចខាត” ថាជា “រដ្ឋាភិបាលនឹងជួយសង្រ្គោះ អ្នក ដែលជួបប្រទះអន្តរាយ” ហើយបានយល់ព្រមតែងតាំង គណៈកម្មការមួយទៀត សម្រាប់ស៊ើបអង្កេតតាមបទចោទប្រកាន់របស់ពុទ្ធសាសនិក ដែលថា រដ្ឋាភិបាលគំរាមកំហែងពុទ្ធសាសនិក ហើយបានចុះហត្ថលេខាក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍រួម។
ពេលនេះមេដឹកនាំពុទ្ធសាសនិកកើតការបែកបាក់គ្នា ព្រះសង្ឃវ័យក្មេងឈាមក្តៅ មានចិត្តក្រេវក្រោធ មិនយល់ស្របជាមួយការផ្លាស់ប្តូរសេចក្តីក្នុងការថ្លែងការណ៍រួមពី “ការសងជម្ងឺចិត្ត” ជា “រដ្ឋាភិបាលនឹងជួយសង្រ្គោះអ្នកជួបប្រទះអន្តរាយ” ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ថ្ងៃស្អែកក៏មានពិធីបូជាសពព្រះតេជគុណថិច ក្វាងឌឹកដោយមានប៉ូលិស ៧០០០ នាក់ មកជារបាំង មិនឲ្យប្រជាជនចូលមករួមក្បួនសព ចប់ពិធីសពហើយ ប្រាកដថា មានបេះដូងរបស់ព្រះតេជគុណថិចក្វាងឌឹកក្រៀមខ្មៅ តែមិនឆេះ នៅជើងថ្កល់ផង។
“ប្រវត្តិល្អរបស់ពួកពុទ្ធសាសនិកមានត្រឹមតែម្យ៉ាងគឺ ការអាំងសាច់សុទ្ធរបស់ព្រះ តេជគុណក្វាងឌឹក ពពួកនេះមិនបានធ្វើអ្វី ឲ្យកើតការចំរើនឈានមុខដល់ប្រទេសជាតិឡើយ មិនថាខាងសតីបញ្ញា ខាងវិជ្ជាការ ឬខាងសេដ្ឋកិច្ចក៏ដោយ ពួកពុទ្ធសាសនិកបាន តែម្យ៉ាងគឺ ជាតួឧបសគ្គ។ ពួកនេះមិនមានការរួមចំណែកជួយអ្វីសោះឡើយ” ។
ចំណែកឯផលរយៈពេលវែងចំពោះកិច្ចការព្រះពុទ្ធសាសនានៅវៀតណាមខាងត្បូង ក៏មានច្រើនដូចគ្នា ពោលគឺក្រៅពីធ្វើឲ្យប្រជាជមមានការផ្ញាក់រលឹកឡើង បែរមកចាប់អារម្មណ៍សាសនារបស់ខ្លួន មានចិត្តរួមជាធ្លុងមួយ ថែមទាំងនៅធ្វើឲ្យព្រះសង្ឃ ចូលទៅជាប់ពាក់ព័ន្ធក្នុងនយោបាយយ៉ាងជ្រាលជ្រៅទៀតផង។ ទាំងនេះ ព្រោះវិបត្តិ សូម្បីតែពេលចាប់ផ្តើមក៏ជារឿងខាងសាសនា ឬការតស៊ូដើម្បីព្រះពុទ្ធសាសនា ប៉ុន្តែការតស៊ូបានប្រព្រឹត្តិទៅអស់រយៈពេលដ៏យូរ ត្រូវប្រជែងជាមួយអំណាចនយោបាយ ទីបំផុតក៏បានក្លាយទៅជាវិបត្តិ និង ការតស៊ូផ្នែកខាងនយោបាយ ។ ព្រះសង្ឃ ដែលជាមេដឹករបស់ពុទ្ធសាសនិកជន មិនត្រឹមតែត្រូវនយោបាយចូលមកពាក់ព័ន្ធប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ក្នុងការតស៊ូខាងផ្លូវនយោបាយយ៉ាងច្រើនទៀតផង។
ឃុំអណ្ដូងខ្មែរ
ព្រំប្រទល់នៃ
ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​វៀតណាម
យុគវិបត្តិពុទ្ធសាសនិក ដល់វិបត្តិនៃការរួមប្រទេស
ក្នុង ព.ស.២៥០៨ កម្មការផ្សេងៗ មានចំនួន ៩ កម្មការ (កម្មការនិមួយៗបែងចែកចេញជាសេវាកម្ម)គឺ៖
៨) គណៈកម្មការ នវកម្ម មាន ២ សេវាកម្ម (ការកសាង និង ជួសជុល ទាក់ទងនឹង សាសនា សង្គម និង វប្បធម៌)
ក្នុង ព.ស. ២៥០៦ ខណៈ ដែលកំពុងតែតស៊ូជាមួយរដ្ឋាភិបាល ង៉ោ ឌិន យ៉ីម ពុទ្ធ សាសនិកជនបានចាត់តាំងគណៈកម្មការចំរុះនានានិកាយ ដើម្បីអភិរ័ក្សព្រះពុទ្ធសាសនា បំពេញនាទីផ្សេងៗដូចជា ចរចាជាមួយរដ្ឋាភិបាលជាដើម។ គណៈកម្មការចម្រុះនានា និកាយនោះ ប្រកបដោយដំណាងក្រុមពុទ្ធសាសនិកស្ទើរគ្រប់ក្រុមគ្រប់គណៈ ។ ខណៈ ដែលចាត់តាំងគ្នាឡើងជាថ្មីជាសហពុទ្ធចក្រវៀតណាម ដែលជាអង្គការ ដែលមានប្រព័ន្ធ ការងារ និង ក្របខ័ណ្ឌច្បាស់លាស់ខ្លាំងឡើង។ ក្រុមពុទ្ធសាសនិកបុរាណនិយមមួយចំនួន និង វត្តមួយចំនួនក៏បានចូលរួមសហពុទ្ធចក្រវៀតណាម ទើបមិនអាចរួបរួមពុទ្ធសាសនិកជនបានទាំងស្រុង ។ តែទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ សហពុទ្ធចក្រជាអង្គការធំ មានអំណាចផ្សព្វផ្សាយចេញទៅក្នុងលំដាប់ផ្សេងៗ យ៉ាងទូលំទូលាយគួរសម ដូចជានៅក្នុងមូលដ្ឋានផ្សេង ៗ ច្រើនកន្លែង។ មុនពេលតែងតាំងភិក្ខុឲ្យចូលកាន់ដំណែងផ្សេង ៗ ចាំបាច់ត្រូវទទួលការយល់ព្រមពីគណៈកម្មការរបស់សហពុទ្ធចក្រវៀតណាមប្រចាំមូលដ្ឋាននោះ ៗ ជាដើម ប៉ុន្តែកិច្ចការ ដែលរឹងប៉ឹង មានឥទ្ធិពលខ្លាំងក៏គឺ កិច្ចការខាងប្រជាជននៅក្នុងទីក្រុងធំ ៗ បានដល់អង្គការរបស់គ្រហស្ថ ការងារសាធារណៈប្រយោជន៍ និង ក្បួនការយុវជន ដូច ដែលបានឃើញពីស្ថិតិកិច្ចការក្នុង ព.ស.២៥១៣-២៥១៤ ដូច ដែលគួរនឹងជ្រាបគឺ ៖
ខាងសហពុទ្ធចក្រវៀតណាមជួបប្រទះបញ្ហាខ្វះខាតអនុសាសនាចរ្យ ព្រោះព្រះសង្ឃជាគ្រូមានចំនួយកំណត់ និង ឧបករណ៍បង្រៀនក៏មិនគ្រប់គ្រាន់ ទើបផលិតអនុសាសនាចារ្យមិនទាន់តម្រូវការរបស់អង្គការ និង សង្គមទាំងឡាយ។ ភ្នាក់ងារអនុសាសនាចារ្យនេះជាកងកំលាំងសំខាន់ ជាឫសគល់នៃការបដិបត្តិ ដាស់តឿន និង ជាឃោសនាការរបស់ពុទ្ធសាសនិកជន ។ ពុទ្ធសាសនិកជនបានសូមតាំងភ្នាក់ងារនេះឡើងតាំងតែសម័យ ង៉ោ ឌិន យ៉ីម ប៉ុន្តែមិនបានសម្រេច គ្រា ដែល ង៉ោ ឌិន យ៉ីម ដួលរលំរួចហើយ ទើបបានចាប់ផ្តើមដំណើរការបាន។ អនុសាសនាចារ្យទាំងនេះ បំបេញនាទីប្រៀនប្រដៅ អប់រំព្រះធម៌ សូត្រមន្តជូនពរដល់ទាហាន អ្នកចេញចម្បាំង និង ប្រកបវីធីបំពេញកុសលឧទ្ទិសជូនអ្នកពលីជីវិត ក្រៅពីនេះ ផ្នែកខាងភ្នាក់ងារមានគ្រោងការណ៍អភិវឌ្ឈន៍តួនាទីរបស់អនុសាសនាចារ្យ ក្នុងការលើក កំពស់មាត្រដ្ឋានវិជ្ជាជីពរបស់គ្រួសារទាហារផង ដោយជួយចាត់ឲ្យមានសហករណ៍លក់បច្ច័យ ៤ ក្នុងតម្លៃទាបជូនគ្រួសារទាហារ, ជួយចាត់ចែងនិវេសនដ្ឋាន និង សេវាកម្មទាក់ទងនឹងការរក្សាព្យបាល ចំណែកឯផ្នែកខាងការផ្សព្វផ្សាយឯកសារ សហពុទ្ធចក្រវៀតណាមបញ្ចេញនូវកាសែតប្រចាំសប្តាហ៍ ៣ ច្បាប់ (ស្ថិតិលក់ ៨០,០០០ ច្បាប់) ទស្សនាវដ្តីប្រចាំខែ ៣ ប្បាប់ (ស្ថិតិលក់ ១២០,០០០ច្បាប់) ទិនានុប្បវត្តិផ្សេងៗទៀត ២៥ ច្បាប់ (ស្ថិតិលក់ ៤០០,០០០ ច្បាប់) ។
សេចក្តីបន្ថែមចុងក្រោយ
មុននឹងពណ៌នាដល់ហេតុការណ៍ផ្សេងតទៅទៀត គួរនឹងជ្រាបនូវសភាពការណ៍មួយចំនួនរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនានៅវៀតណាមភាគខាងត្បូង ឬ សាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាមបន្ថែមបន្តិចទៀត គឺ ភូមិស្រុកវៀតណាមស្ទើតែគ្រប់ដំបន់មានមជ្ឈដ្ឋានប្រជុំជនពីរកន្លែង គឺ៖
ឯព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទនៅវៀតណាមនោះពីដើមបានចំកាត់នៅក្នុងជនជាតិដើមខ្មែរ សឹងរស់នៅក្នុងដែនដីកូសាំងស៊ីនភាគខាងក្រោម ដែលធ្លាប់ជាដែនដីមួយភាគរបស់អាណាចក្រខ្មែរ ពេល ដែលបារាំងគ្រប់គ្រង និង បានចាត់ឲ្យដីកូសាំងស៊ីនជាឧបភាគមួយនៃប្រទេសឥណ្ឌូចិនរបស់បារាំង វត្ត និង ព្រះសង្ឃថេរវាទនៃជនជាតិខ្មែរទាំងនេះ នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ប្រមុខសង្ឃកម្ពុជា ។ ប៉ុន្តែនៅពេលវៀតណាមបានឯករាជ្យហើយ គណៈសង្ឃថេរវាទនៅវៀតណាមខាងត្បូងក៏បានញែកខ្លួនចេញពីការគ្រប់គ្រងរបស់មន្រ្តីសង្ឃកម្ពុជា និង ចាត់របៀបគ្រប់គ្រងឡើងវិញជារបៀបគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯង ពេលមានការស្ថាបនាកែទម្រង់កិច្ចការខាងព្រះពុទ្ធសាសនា មានការចាត់តាំងសមាគមពុទ្ធិកសិក្សាឡើងក្នុងកំឡុងពេលមុនកើតសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ នោះប្រជាជនវៀតណាម ក៏ចាប់ផ្ដើមបែរមកចាប់អារម្មណ៍នូវពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយថេរវាទ លុះក្រោយមកមានការបង្កើតនូវអង្គការសមាគមពុទ្ធសាសនិកជនពិភពលោក នាឆ្នាំ ព.ស.២៤៩៣ ប្រជាជនវៀតណាមមានឱកាសទំនាក់ទំនងជាមួយប្រទេសពុទ្ធសាសនាថេរវាទច្រើនឡើង។ ចំណាប់អារម្មណ៍នោះក៏បានកើនឡើងថែមទៀត ព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយថេរវាទនៅវៀតណាមទើបរីកសាយភាយទៅ មានការកសាងវត្តនៃពុទ្ធសាសនាមហានិកាយថ្មី ៗ ឡើងជាច្រើននៅវៀតណាមខាងត្បូង ដោយមជ្ឈដ្ឋានគណៈសង្ឃមហានិកាយតាំងនៅវត្តជេតពនទីក្រុងព្រៃនគរ។
ទ័ពវៀតណាមខាងត្បូងត្រូវជួយខ្លួនឯងជាច្រើនឡើង ហើយក្នុងឆ្នាំដ ដែលនេះដែរ កងទ័ពវៀតណាមខាងត្បូង ដែលចូលទៅបដិបត្តិការទប់ស្កាត់ខ្សែរដឹកជញ្ជូនរបស់វៀតណាមខាងជៀងនៅឯប្រទេសលាវ ធ្វើការមិនបានសម្រេច ត្រូវវាយបណ្ដេញបកថយក្រោយ។ ព.ស.២៥១៥ ប្រធានាធិបតី និកស័ន ទើបបញ្ជាឲ្យទម្លាក់គ្រាប់បែកទីក្រុង និង កំពង់ផែសំខាន់របស់វៀតណាមខាងជើង បរិវេណហាណូយ ហាយផុង យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដើម្បីគាបឲ្យវៀតណាមខាងជើងយល់ព្រមចរចារ ដល់ថ្ងៃទី ២៧ មករា ព.ស.២៥១៦ អ្នកដំណាងវៀតណាមខាងជើង វៀតណាមខាងត្បូងព្រមទាំងសហរដ្ឋអមេរិក និង ក្រុមរណស្សិរ៍សេរីកាជាតិ ក៏បានចរចារព្រមព្រៀងគ្នាដោយបានចុះហត្ថលេខាក្នុងសន្ធិសញ្ញាសន្តិភាពឯទីក្រុងប៉ារីស បញ្ចប់សង្គ្រាម ដែលអូសបន្លាយវែងឆ្ងាយបំផុតក្នុងប្រវតិ្តសាស្ត្រសហរដ្ឋអមេរិក។
ក្នុង ព.ស.២៥២០ សាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម ដែលបានបង្រួបបង្រួមគ្នាហើយមានផ្ទៃដី ១២៨.៣០២mile2 ឬ ៣៣២.៥៥៩km2 មានប្រជាជនប្រមាណ ៤៧.៨៧៥.០០០ នាក់។
សំឡេងកម្ពុជា
ម្ចាស់ផ្ទះ
ក្រុមម្ចាស់ផ្ទះគឺលោកជាវិបុលនិងលោកចាន់ Keonimol។
ខេត្ត ប្រាជិនបុរី
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations
ប្រាសាទសំពៅ
តំណ: https://www.youtube.com/watch?v=_-VmV2Cd74M
Portal:Current events/Sidebar
{| class="infobox" width="250" style="border:1px solid ; " ! Ongoing events
មជ្ឈិមបូព៌ា
<small class="editlink noprint plainlinks" style="float:right">[ edit sidebar] {| class="infobox" width="250" style="border:1px solid ;" ! Elections
ល្បែងគ្របមាន់
​ការ​ទាយ​សំលេង​មាន់​ស្រេច​លើ​ខាង​ណា​ទាយ​ត្រូវ​ច្រើន គេ​បាន​មាន់​ច្រើន​, ​ខាង​ណា​ទាយ​ខុស​ច្រើន ត្រូវ​បង់ខាត​មាន់​ច្រើន​ដែរ ។ គេ​ធ្វើ​របៀប​នេះ​ទាល់តែ​ម្ខាងៗ​អស់​មាន់​ទាំង​អស់ ឬ​មាន់​ច្រើនជាងគេ​ទុក​ជា​ចាញ់ ខាង​ណា​បាន​មាន់​ច្រើន​គេ​ទុក​ជា​ឈ្នះ ហើយ​គេ​រៀបចំ​ជា​ថ្មី​ឡើងវិញ ។ គេ​ចេះ​តែ​ធ្វើ​របៀប​នេះ ដរាប​ដល់​ពេល​ណា ដែល​គេ​សន្មត់គ្នា​ថា ​ឈប់ ទើប​លែង​លេង ។​
ឃុំមានរិទ្ធ
($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកសណ្ដាន់ ខេត្តកំពង់ធំ មាន ភូមិ÷
បញ្ចវគ្គ
ចប់ នវសង្គហវគ្គ ជាគំរប់៥។
ឧទ្ទាន គឺបញ្ជីរឿងនៃបញ្ចវគ្គនោះដូច្នេះ
ធានិន្ទ្រ ក្រ័យវិជៀរ
ធានិន្ទ្រ ក្រ័យវិជៀរ ( ธานินทร์ กรัยวิเชียร , RTGS ៖ Thanin Kraiwichian,  ; កើតថ្ងៃទី ៥ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩២៧) ជាអតីតចៅក្រម អ្នកនយោបាយ និងជាសាស្ត្រាចារ្យច្បាប់របស់ប្រទេសថៃ។ លោក​ជា ​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រីថៃ ​ចន្លោះ​ឆ្នាំ ១៩៧៦ ដល់ ១៩៧៧។ ក្រោយមកលោកជាសមាជិក ក្រុមប្រឹក្សាឯកជន រហូតដល់ឆ្នាំ ២០១៦ នៅពេលដែលលោកត្រូវបានតែងតាំងជាប្រធានជំនួសលោក  ប្រេម ទិនស៊ូឡាណនដា។ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់
ភាសាថៃខាងជើង
កាំមឿង ឬ ភាសាថៃខាងជើង ( ภาษาไทยถิ่นเหนือ ) គឺជា​ភាសា​របស់ប្រជាជនថៃភាគ​ខាង​ជើងនៃឡានណា ប្រទេស​ថៃ ។ វា​គឺ​ជាភាសាតៃភាគនិរតី ​ដែល​មាន​ទំនាក់​ទំនង​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​ជាមួយ​នឹងភាសាឡាវ ។ កមឿង វាមានប្រើប្រាស់ប្រហែលប្រាំមួយលាននាក់ ដែលភាគច្រើនរស់នៅក្នុងស្រុកភាគខាងជើងប្រទេសថៃ ជាមួយនឹងសហគមន៍អ្នកនិយាយភាសាឡានណាតូចជាងនៅភាគពាយ័ព្យប្រទេសឡាវ ។
ប៊ិន បាន់ឮរិទ្ធ
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:តារាសម្តែងថៃ
គោកព្រេច
អាកាសធាតុ
នៅទីនោះអាកាសធាតុគឺអំណោយផលមិនសូវល្អមិនក្តៅខ្លាំងហើយមានភ្លៀងមិនសូវគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ធ្វើស្រែចំការតែពុំមាន ផលប៉ះពាល់ដល់ស្រែចំការនិងដំណាំផ្សេងៗឡើយ។អាកាសធាតុប្រែប្រួលទទួលខ្យល់មូសុង[២] ។ ក្ដៅហើយសើមពេលខ្លះក្ដៅខ្លាំងពេលខ្លះក្ដៅល្មម ។ ចាប់ពី វិច្ឆិការដល់ខែកុម្ភះ និង មានរដូវលំហែរមានប្រាំង និង វស្សា ចាប់ ខែមិនា ដល់ខែឧសភា រដូវភ្លៀង មានចាប់ពី ខែមិថុនា ដល់ខែតុលា។ ​នៅ​ថ្ងៃដែលក្តៅ មានកំដៅរហូតទៅដល់ ៣៧អង្សា ហើយបើត្រជាក់ជាងគេវិញមានរហូត ២១អង្សា ។
ផ្ញៀវ
ស្តាំ|រូបភាពតូច|255x255ភីកសែល| ផ្លែឈើផ្ញៀវទុំហៅទំពាំងបាយជូភូមា ផ្ញៀវ ហៅថា ទំពាំងបាយជូភូមា គឺជា​ឈើ​មួយ​ប្រភេទ មាន​ផ្លែ​ចេញ​ពី​មែក​ឬ​ពី​ដើម​ជា​ចង្កោម​ៗ មាន​រស​ជូរ​អែម​ឬ​ជូរ បរិភោគ​ជា​ចំណី​បាន ។​
ការពិពណ៌នា
ដើមឈើបៃតង លូតលាស់យឺតៗដល់ ២៥ ម៉ែត្រដោយមានសំបកស្តើង។
ស៊ឹម វ៉ា
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:នាយករដ្ឋមន្ត្រីកម្ពុជា
ចក្រភពបារាំងទីមួយ
ប្រភពដើម
រូបភាពតូច|[[ណាប៉ូលេអុងបូណាប៉ារត៍|ណាប៉ូលេអុងទី១ កំពុងអង្គុយលើរាជបល្ល័ង្ក គំនូរគូដោយលោក ហ្សង់-អូអេស-ដូមីនី អ៊ីងងស៍, ឆ្នាំ១៨០៦។]] ស្តាំ|រូបភាពតូច|150x150ភីកសែល|Imperial Standard របស់ណាប៉ូឡេអុងទី១។ការធ្វើបដិវត្តន៍មួយចំនួនបានកើតឡើងក្នុងតំបន់ខ្លះនៃប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ដែលគាំទ្រដោយ"Recess នៃឆ្នាំ១៨០៣", ដែលបានធ្វើឲ្យរដ្ឋបាវ៉ារៀ(Bavaria), Württemberg, និង បាដិន ចូលខាងភាគីចក្រភពបារាំង។ លោកវីលៀម ភីត, ដែលបានទទួលអំណាចដឹកនាំអង់គ្លេសវិញ, បានមកអំពាវនាវសារជាថ្មីនូវសម្ព័ន្ធភាពអង់គ្លេស-អូទ្រីស-រុស្ស៊ី ប្រឆាំងនឹងណាប៉ូឡេអុងដើម្បីបញ្ឈប់នូវការរីករាលដាលនៃបដិវត្តតូចៗនៅអឺរ៉ុបដែលគាំទ្រដោយបារាំង។
ការដួលរលំ
បន្ទាប់ពីដកថយចេញពីរុស្ស៊ីរួចហើយ, ណាប៉ូឡេអុងនូវតែបន្តដកថយទ័ពទៀត, លើកនេះគឺពីអាល្លឺម៉ង់។ បន្ទាប់ពីបាត់បង់ទឹកដីអេស្ប៉ាញទាំងស្រុង ដែលដណ្តើមបានពីបារាំងមកវិញដោយទ័ពសម្ព័ន្ធមិត្តដឹកនាំដោយវេលលីងតុន, ជាមួយនឹងការងើបបះបោរក្នុងប្រទេសហូឡង់ដែលជាការចាប់ផ្តើមនៃព្រឹត្តិការណ៌វាយលុកលើពួកបារាំងវិញ និងសេចក្តីថ្លែងប្រកាសក្នុងទីក្រុងហ្វ្រង់ហ្វឺត (ទី១ ធ្នូ ១៨១៣) បានធ្វើឱ្យណាប៉ូឡេអុងដកថយថែមទៀតរហូតដល់ទល់ដែនចម្បាំងនាឆ្នាំ១៧៩៥; បន្ទាប់មកទៀតត្រូវរត់ថយកាន់តែឆ្ងាយជាងនេះទៅទៀតគឺរហូតដល់ទល់ដែនចម្បាំងឆ្នាំ១៧៩២— ទោះបីជាមានយុទ្ធនាការដ៏អស្ចារ្យនៃឆ្នាំ១៨១៤ប្រឆាំងមកវិញនឹងពួកឈ្លានពានក៏ដោយ។ ការទម្លាក់អាវុធចុះចាញ់នៅទីក្រុងប៉ារីសនាថ្ងៃទី៣០ មីនា ឆ្នាំ១៨១៤។ មិនយូរប៉ុន្មានចក្រភពបារាំងបានដួលរលំបន្ទាប់ពីណាប៉ូឡេអុងបានដាក់រាជតាមសន្ធិសញ្ញាហ្វនតេណេព្លាវនៅថ្ងៃទី ១១ ខែមេសា ឆ្នាំ១៨១៤។
បន្ទាប់ពីនិរទេសទៅនៅកោះអេលបា, មិនយូរប៉ុន្មានណាប៉ូឡេអុងបានរត់គេចតាមសំពៅជាមួយសិនាចំនួនមួយពាន់នាក់ និងព្រមទាំងមានកាំភ្លើងធំចំនួន ៤ តាមទៀត។ លឺដូច្នេះ ស្តេចថ្មីនៃបារាំងបានបញ្ជូនម៉ាសល ណៃទៅចាប់ខ្លួនណាប៉ូឡេអុង។ ពេលបានជួបទ័ពរបស់ម៉ាសល, ណាប៉ូឡេអុងក៏ចុះពីសេះព្រះអង្គហើយដើរទៅកាន់វាលនៅចន្លោះទ័ពទាំងពីរ, ហើយនិយាយថា "បើក្នុងចំណោមពួកឯងទាំងអស់គ្នានេះ បើមាននរណាចង់សម្លាប់អធិរាជពួកឯងនេះ, ចូលមកសម្លាប់មកចុះ!" ប៉ុន្តែគ្មាននរណាបាញ់សម្លាប់ ឫចាប់ខ្លួនណាប៉ូឡេអុងសោះ ផ្ទុយទៅវិញ, ពួកគេបែរបានចូលរួមជាមួយណាប៉ូឡេអុងហើយនាំគ្នាស្រែកបន្លឺថា "Vive l'Empereur!" (បកប្រែៈ សុំឱ្យអធិរាជមានព្រះជន្មាយុយានយូរ) ណាប៉ូឡេអុងបានដណ្តើមរាជបល្លាំងបានមកវិញក្នុងឆ្នាំ១៨១៥, ប្រោះចក្រភពបារាំងឱ្យងើបឡើងមកវិញដែលគេច្រើននិយមស្គាល់ថា មួយរយថ្ងៃ។ ទោះបីជាយ៉ាងណា, ព្រះអង្គត្រូវបានពួកសម្ព័ន្ធមិត្តទីប្រាំពីរយកជ័យជម្នះលើបានក្នុងសមរភូមិវ៉ាត់ធឺលូ។ ព្រះអង្គបានទទួលចុះចាញ់ពួកសម្ព័ន្ធមិត្ត ហើយត្រូវគេនិរទេសម្តងទៀតតែលើកនេះទៅកោះហ្សង់ ហេលីណា, ជាកោះដាច់ស្រយ៉ាលមួយនៅភាគខាងត្បូងមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក, ដែលជាកន្លែងណាប៉ូឡេអុងរស់នៅរហូតទាន់តែព្រះអង្គសង្គតក្នុងឆ្នាំ១៨២១។ បន្ទាប់ពី មួយរយថ្ងៃ, រាជវង្សបួរបនបានឡើងសោយរាជ្យវិញ, ដោយមានព្រះអង្គម្ចាស់ល្វីទី១៨ ក្លាយជាស្តេចនៃប្រទេសបារាំង, ខណៈពេលដែលសញ្ជ័យរបស់ណាប៉ូឡេអុងត្រូវគេបោះបង់ចោលនៅក្នុងសមាជក្រុងវីយែន។
ឃុំកកោះ(ស្រុកសន្ទុក)
ព្រំប្រទល់នៃ
របៀបផលិតខែ្សភាពយន្ត
អភិវឌ្ឍន៍
បន្ទាប់ដែលជា ភាពយន្ត បានសរសេរជា សាច់រឿង រយៈពេលជាច្រើនខែ។ ភាពយន្តនេះអាចសរសេរវាច្រើនដងដើម្បីឱ្យប្រសើរឡើងយ៉ាងខ្លាំង, ភាពច្បាស់លាស់, រចនាសម្ព័ន, តួអក្សរ, ការសន្ទនា, និងរចនាប័ទ្មរួម. ទោះជាយ៉ាងណា, ផលិតជាញឹកញាប់រំលងជំហានមុននិងការអភិវឌ្ឍដែលបានដាក់ស្នើ screenplays វិនិយោគិន, ស្ទូឌីយោនិងភាគីពាក់ព័ន្ធដទៃទៀតវាយតម្លៃតាមរយៈដំណើរការដែលគេហៅ គ្របដណ្តប់ស្គ្រីប មួយ. អ្នកចែកចាយខ្សែភាពយន្ត មួយអាចត្រូវបានទាក់ទងនៅដំណាក់កាលដំបូងដើម្បីវាយតម្លៃទីផ្សារនិងភាពជោគជ័យផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុដែលទំនងមានសក្តានុពលនៃខ្សែភាពយន្ត. ហូលីវូដទទួលយកវិធីសាស្រ្តចែកចាយអាជីវកម្មរឹងក្បាលនិងពិចារណាកត្តាដូចជា ប្រភេទខ្សែភាពយន្ត, ទស្សនិកជនគោលដៅនិងទស្សនិកជនការសន្មត់នេះទទួលបានភាពជោគជ័យជាប្រវត្តិសាស្រ្តនៃខ្សែភាពយន្តដែលស្រដៀងគ្នា, តារាសម្ដែងដែលអាចនឹងលេចឡើងនៅក្នុងខ្សែភាពយន្តនេះ, និងនាយកសក្តានុពល. កត្តាទាំងអស់នេះមានន័យថាជាបណ្តឹងឧទ្ធរណ៍មួយចំនួននៃខ្សែភាពយន្តទៅអ្នកចូលរួមអាចធ្វើទៅបាន. មិនមែនទាំងអស់ដែលធ្វើឱ្យប្រាក់ចំណេញខ្សែភាពយន្តនេះបានចេញផ្សាយល្ខោនពីតែម្នាក់ឯង, ដូច្នេះក្រុមហ៊ុនខ្សែភាពយន្តដែលទទួលយកការលក់ DVD និងសិទ្ធិចែកចាយនៅទូទាំងពិភពលោកចូលទៅក្នុងគណនី.
អ្នកផលិតនិងភាពយន្តខ្សែភាពយន្តរៀបចំ ទីលាន, ឬការព្យាបាលហើយបច្ចុប្បន្នវាដើម្បីផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានសក្តានុពល. ពួកគេនឹងបង្ហាញខ្សែភាពយន្ដតារាសម្ដែងនិងអ្នកដឹកនាំ (ជាពិសេសដែលគេហៅថា តារាសម្ពាធ បាន) នៅក្នុងគោលបំណងដើម្បី "ភ្ជាប់" ពួកគេទៅកាន់គម្រោងនេះ (ដែលត្រូវបាន, ទទួលបានការសន្យាការភ្ជាប់ទៅធ្វើការនៅលើខ្សែភាពយន្តនេះបានប្រសិនបើការផ្តល់ហិរញ្ញវត្ថុគឺមិនធ្លាប់មាន ធានាសុវត្ថិភាព) ។ គម្រោងជាច្រើនបានបរាជ័យក្នុងការផ្លាស់ទីហួសពីដំណាក់កាលនេះនិងបញ្ចូលគេហៅថា ស្ថាននរកអភិវឌ្ឍ. ប្រសិនបើមានទីលានបានជោគជ័យភាពយន្តមួយទទួលបាន " ភ្លើងខៀវ" ដែលមានន័យថាមាននរណាម្នាក់ផ្តល់នូវការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ: ជាធម្មតាជា ស្ទូឌីយោខ្សែភាពយន្ត សំខាន់ក្រុមប្រឹក្សាខ្សែភាពយន្ត, ឬអ្នកវិនិយោគឯករាជ្យ. ភាគីពាក់ព័ន្ធចរចាកិច្ចព្រមព្រៀងនិងទីសំគាល់កិច្ចសន្យា.
មុនពេលចុះទៅផលិត
ក្នុង មុនផលិត, គ្រប់ជំហាននៃការពិតជាការបង្កើតខ្សែភាពយន្តដែលត្រូវបានរចនាឡើងដោយប្រុងប្រយ័ត្ននិងដែលបានគ្រោងទុកនោះទេ. ក្រុមហ៊ុនផលិតកម្ម ត្រូវបានបង្កើតឡើងនិង ការិយាល័យផលិតកម្ម មួយដែលបានបង្កើតឡើង. ខ្សែភាពយន្តនេះត្រូវបានមើលឃើញតាមមុននាយកនិងអាចជា ដំណើរសាច់រឿង ដណ្ដប់ដោយមានជំនួយពី គំនូរ និង សិល្បករគំនិត s បានទេ. ថវិកាផលិតកម្ម ត្រូវបានគូរឡើងដើម្បីមានគម្រោងការចំណាយសម្រាប់ខ្សែភាពយន្តនេះ. ចំពោះផលិតកម្មធំ ធានារ៉ាប់រង ត្រូវបានធ្វើលទ្ធកម្មដើម្បីការពារប្រឆាំងនឹងគ្រោះថ្នាក់.
ផលិតកម្ម
thumb | [[លោក Steven Spielberg (ឈរ) ជាមួយលោក Chandran Rutnam នៅក្នុងប្រទេសស្រីលង្កាក្នុងអំឡុងពេលការផលិតនៃ "រដ្ឋ Indiana Jones និងប្រាសាទនៃសេចក្ដីវិនាស" (បានចេញផ្សាយឆ្នាំ 1984) ]]
ការបាញ់ប្រហារមួយថ្ងៃបានចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងការធម្មតានាវិកដែលមកដល់សំណុំ / ទីតាំងដោយពេលការហៅរបស់ខ្លួន។ តារាសម្តែងជាធម្មតាមានដងការហៅដាច់ដោយឡែករបស់ខ្លួនផ្ទាល់.ចាប់តាំងពីពេលដែលបានកំណត់ការសាងសង់ ស្លៀកពាក់ និង ពន្លឺ អាចទទួលយកបានជាច្រើនម៉ោងឬសូម្បីតែថ្ងៃ, ជាញឹកញាប់ពួកគេត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងជាមុន
ការផលិតខ្សែភាពយន្តឯករាជ្យ
thumb | សំឡេង recordist [[ជនសង្ស័យ Curtis Choy (ឆ្វេង) នៅលើទីតាំងសម្រាប់  Dim Sum: បន្តិចនៃបេះដូង , ខ្សែភាពយន្តបង្ហាញដោយនាយកកីឡាករ Wayne វ៉ាង (កណ្តាល) នៅលើផ្លូវក្នុង Clement បានស្រុករីជម៉ុននៃទីក្រុង San Francisco រដ្ឋ California ឆ្នាំ 1983 រូបថតដោយ: Nancy លោក Wong]]
​​ តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ
ប្រអប់
កន្យសត្ត
ស័កកន្យសត្ត រឺ សេណូសូអ៊ិក មានន័យថា "ជីវិតថ្មី រឺ ជីវិតក្មេងខ្ចី", គឺជាស័កបច្ចុប្បន្ននិងថ្មីបំផុតចំណោមស័កភូគព្ភសាស្ត្របីនៃអាយុះភានុសត្តដែលបន្តដោយស័កមជ្ឈិមសត្តហើយអូសបន្លាយចាប់ពី ៦៦ លានឆ្នាំមុនរហូតដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន។
ស័កកន្យសត្តក៏ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "យុគនៃពួកថនិកសត្វ" ពីព្រោះតែការវិនាសផុតពូជនៃពពួកក្រុមផ្សេងៗ ដែលបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកថនិកសត្វប្រែប្រួលរូបរាងយ៉ាងខ្លាំង ដូច្នេះពួកថនិកសត្វដ៏ច្រើនសម្បើមក៏មានលើសលប់លើផ្ទៃផែនដី។ ទ្វីបទាំងប៉ុន្មានក៏បានរំកិលមកកាន់ទីតាំងសម័យបច្ចុប្បន្នកំឡុងស័កនេះ។
បុរាណពន្ធុ
ជំនាន់បុរាណូសាកន្យបានអូសបន្លាយពី ៦៦លាន ដល់ ៥៦លានឆ្នាំកន្លងទៅ។ ពួកថនិកសត្វមានសុកសម័យថ្មីនេះក៏មានកំណើតកំឡុងសម័យនេះដែរ។ ជំនាន់បុរាណូសាកន្យគឺជាចំណុចអន្តរកាលរវាងការបំផ្លិចបំផ្លាញ ដែលជា វិនាសកម្ម ក-ត. មកដល់ពេលបរិស្ថានពោរពេញទៅដោយព្រៃស្បាតដែលជំនាន់នោះហើយគឺជាដើមជំនាន់ឧសាកន្យ។ ដើមជំនាន់បុរាណូសាកន្យបានឃើញនូវការវិលត្រឡប់មកសភាពដើមវិញនៃភពផែនដី។ ទ្វីបមួយចំនួនបានចាប់ផ្ដើមលេចរូបរាងឡើងដូចសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ ប៉ុន្តែទ្វីបទាំងឡាយ និង អនុទ្វីបឥណ្ឌាត្រូវបានឃ្លាតចាកឆ្ងាយពីគ្នា។ អាផ្វ្រូអឺរ៉ាស៊ីត្រូវបានញែកចេញពីគ្នាដោយសមុទ្រតេធីស និង ក្រុមទ្វីបអាមេរិកត្រូវបានញែកចេញពីគ្នាដោយច្រកប៉ាណាម៉ា ដែលកាលណោះដីសន្ទះមិនទាន់បានកកើតនៅឡើយ។ ជំនាន់នេះបានលេចឡើងនូវបំរែបំរួលកំដៅជាសកល រួមមានទាំងព្រៃស្បាត ហើយក៏មានការប្រែប្រួលទៅដល់តំបន់អក្ខោសានថែមទៀត។ មហាសមុទ្រទាំងប៉ុន្មានសំបូរទៅដោយពួកឆ្លាម ដូចកាលដែលពួកល្មូនធំៗធ្លាប់បានមានវត្តមានលើសលប់តែក៏ត្រូវបានផុតពូជសាបសូន្យអស់ទៅហើយ។ ពួកថនិកសត្វបុរាណបានមកបំពេញពិភពលោកដូចជាពួក​ក្រវីសទន្ត (ពួកមំសាសីផុតពូជ មិនពាក់ព័ន្ធទៅនឹងពួកមំសាសីដែលកំពុងតែមានស្រាប់នៅសព្វថ្ងៃនេះទេ)។
ជំនាន់ឧសាកន្យបានរាប់ចាប់ពីចន្លោះ ៥៦ លានឆ្នាំ ដល់ ៣៣,៩ លានឆ្នាំមុន។ នៅដើម​ជំនាន់ឧសាកន្យ ប្រភេទសត្វជាច្រើនកំពុងតែរស់នៅក្នុងព្រៃស្ដុកដែលមិនពាក់ព័ន្ធគ្នាទៅនឹងទំរង់សត្វមាឌធំៗ ដូចនៅក្នុងជំនាន់បុរាណូសាកន្យនោះទេ។ គ្មានសត្វណាលើសពីទំងន់១០គីឡូក្រាមឡើយ។ ចំណោមប្រភេទសត្វទាំងនោះមានពួកវានរសត្វដើមដំបូងៗ ពួកពិន្ទង និងពួកសេះរួមជាមួយទំរង់ថនិកសត្វដើមដំបូងជាច្រើនផ្សេងៗទៀត។ នៅកំពូលនៃខ្សែចង្វាក់អាហារគឺពួកបក្សីធំៗ ដូចជាបរាគ្រែខ្ស។ សីតុណ្ហភាព៣០អង្សារសេដែលមានភាពប្រែប្រួលតិចតួចចាប់ពីអក្ខោសានម្ខាងទៅអក្ខោសានម្ខាងទៀត។ នៅមជ្ឈិម-ឧសាកន្យចរន្តទឹកចក្រាក្ខោសាន-អង់តាទិករវាងអូស្ត្រាលីនិងអង់តាកទិកបានកកើតមានឡើង។ ចរន្តទឹកនេះបានបង្អាក់រំខានចរន្តទឹកមហាសមុទ្រទូទាំងពិភពលោកនិងជាលទ្ធផលបានធ្វើឱ្យមានផលប៉ះពាល់ដល់ការចុះត្រជាក់ផែនដី ធ្វើឱ្យមានការថយចុះព្រៃស្បាតមួយចំនួន។ ការណ៍នេះបានអនុញ្ញាតិឱ្យពួកថនិកសត្វលូតលាស់ដល់ទំហំប៉ុនសត្វម៉ាម៉ូត ដូចជាពួកពិន្ទង ដែលនៅពេលនោះស្ទើរតែអាចរស់នៅក្នុងទឹកបានទាំងស្រុងទៅហើយ។ ពួកថនិកសត្វដូចជាអ៊ែនឌ្រូសារឆុះ គឺស្ថិតនៅកំពូលលើនៃខ្សែចង្វាក់អាហារ។ ចុងជំនាន់ឧសាកន្យបានឃើញនូវការកកើតសាជាថ្មីនៃរដូវកាលមួយចំនួន ដែលធ្វើឱ្យមានការពង្រីកវិសាលភាពនៃតំបន់ជាច្រើនស្រដៀងនឹងសាវ៉ាណ្ណា រួមជាមួយការរីកលូតលាស់ស្មៅព្រមគ្នាផង។  ចុងជំនាន់ឧសាកន្យត្រូវបានគេកត់សំគាល់ដោយព្រឹត្តិការណ៍វិនាសកម្មឧសាកន្យ-អប្បកន្យ ការប្រឈមគ្នានៃទ្វីបអឺរ៉ុបដែលក្នុងនោះគេស្គាល់ថា ហ្ក្រង់គូពួរ។
រចិតវិវត្តន៍
តាមភូគព្ភសាស្ត្រ កន្យសត្វគឺជាស័កមួយដែលទ្វីបទាំងឡាយបានរំកិលមកដល់ទីតាំងបច្ចុប្បន្ននេះ។ អូស្ត្រាលី-ហ្គីណេថ្មី កំពុងតែបំបែកខ្លួនចេញពីប៉ង់សៀកំឡុងដើមក្រេតាសឺសដែលបានរសាត់ទៅខាងជើងនិង នៅទីបំផុតបានបុកទង្គិចគ្នាជាមួយអាស៊ីអាគ្នេយ៍ អង់តាកទិក ហើយរំកិលចូលទៅកាន់ទីតាំងបច្ចុប្បន្នរបស់វានៅខាងលើអក្ខោសានខាងត្បូង មហាសមុទ្រអាត្លង់ទិកក៏បានពង្រីកវិសាលភាពកាន់តែធំ និងក្រោយមកនៅក្នុងស័កនេះ (២,៨លានឆ្នាំកន្លងទៅហើយ) អាមេរិកខាងត្បូងបានប្រែមកភ្ជាប់ទៅនឹងអាមេរិកខាងជើងជាមួយនឹងដីសន្ទះប៉ាណាម៉ា។
ជីវិត
កន្យសត្វពោរពេញទៅដោយពួកថនិកសត្វទាំងចំលែក និងធ្លាប់ស្គាល់ រួមមានពួកឆាលីកូទែរ ពួកក្រេអូទន្ត ពួកពិន្ទង ពួកវានរជាតិ ពួកអង់តេឡេទន្ត ពួកឆ្មាចង្កូមធំ ពួករមាសយក្ស ដូចជាពួកឥនឌ្រីកូទែរ្យ៉ូម ពួកប្រូនតូទែរដូចរមាស ពួកក្រុមថនិកសត្វប្លែកផ្សេងៗពីអាមេរិកខាងត្បូង ដូចជាពីរ៉ូទែរដូចដំរី និងសណ្ដានថវិកសត្វដូចឆ្កែហៅថាពួកប៊័រហាយែនីដ និងពួកមនាកត្រេម៉េ និងពួកថវិកសត្វនៃអូស្ត្រាលី។ The Cenozoic is full of mammals both strange and familiar, including chalicotheres, creodonts, whales, primates, entelodonts, saber-toothed cats, mastodons and mammoths, three-toed horses, giant rhinoceros like Indricotherium, the rhinoceros-like brontotheres, various bizarre groups of mammals from South America, such as the vaguely elephant-like pyrotheres and the dog-like marsupial relatives called borhyaenids and the monotremes and marsupials of Australia.
ឃុំត្បូងក្រពើ
($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកសន្ទុក ខេត្តកំពង់ធំ មាន ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
ឃុំទួលពេជ្រ
=រដ្ឋបាល= =ប្រជាសាស្ត្រ= =មន្ត្រី=
ឃុំក្បាលត្រាច
វត្ត
=ផ្សារ=
ឡាំយ៉ៃ ហៃថង់ខាំ
ឡាំយ៉ៃ ហៃថង់ខាំ (ลำไย ไหทองคำ ២ តុលា ១៩៩៨) គឺជាអ្នកចំរៀងលូកធុង់ថៃ ចម្រៀងល្បី ៗ គឺជាចម្រៀង "ក្មេងស្រីរាម" (ผู้สาวขาเลาะ)
ភាពយន្ត
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀងថៃ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀងស្រីថៃ
គតិលោក ភាគ​ ទី ២
គតិលោក > គតិលោក ភាគ​ ទី ២
សាន គឹមស៊ាន
ពាក្យ​ល្បុក្កតោ​ប្រែ​ថា «​វាយ​តោ​» ពាក្យ​«​បូ​កា​» មាន​ន័យ​ថា​ទះកំផ្លៀង និង​ទូ​មាន​ន័យ​ថា​សិង្ហ ។ ក្នុងរបប ប៉ុល ពត (១៩៧៥ - ១៩៧៩) អ្នកដែលហាត់ក្បាច់គុនបុរាណនឹងត្រូវខ្មែរក្រហមសម្លាប់ចោល ភៀសខ្លួន រស់នៅនិរទេសខ្លួនជាជនភៀសខ្លួន ឬឈប់បង្រៀន។ បន្ទាប់ពីរបបខ្មែរក្រហម យោធភូមិភាគយោធាវៀតណាមបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ហើយសិល្បៈក្បាច់គុនបុរាណត្រូវបានហាមឃាត់ទាំងស្រុងពីការអនុវត្ត។
Hanshin Tiges
ទិដ្ឋភាពទូទៅ
ក្រុម Hanshin Tigers គឺជាក្រុមកីឡាបេស្បលដ៏ពេញនិយមបំផុតនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន។
Talking Tom & Friends
Talking Tom & Friends គឺជារូបថ្លុករបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ បង្កើត​ឡើង​ដោយ Outfit7 ផ្សាយនៅលើឆានែល យូធូប៊ឺរ។ ចាក់ផ្សាយដើមឡើយនៅលើ ៣០ មេសា ២០១៥ មកដល់បច្ចុប្បន្ន។
ឃុំបារាយណ៍(ស្រុកបារាយណ៍)
ព្រំប្រទល់នៃ
ភូមិព្រៃជើង
ភូមិព្រៃជើងជាភូមិមួយដែលស្ថិតនៅក្នុង ឃុំគោកព្រេច ស្រុកគីរីវង់ ខេត្តតាកែវ ។ភូមិព្រៃជើង គឺជាភូមិមួយដែលមានចំងាយ១១៥គីឡូម៉ែត​ ពីទីរួមខេត្តកំពត​ ដែលស្ថិតនៅក្នុងស្រុកគីរីវង់ ហើយភូមិនេះ កំពុងមានការអភិវឌ្ឍន៍ ផ្នែកហេត្ថារចនាសម្ព័ន ដូចជា៖​ ផ្លូវលំ ស្ពាន​ សាលារៀន មន្ទីពេទ្យ មណ្ឌលសុខភាព ជាពិសេសសំណង់ផ្ទះប្រជាជន គឺមានការកែប្រែពីផ្ទះចាស់មកផ្ទះថ្មីដែលមានទីធ្លារយ៉ាងស្រស់ស្អាត ហើយឃើញថាប្រជាជនមានជីវភាពធូរធាជាងមុន គឺដោយសារតែ​វិស័យកសិកម្មដែលពួកគេខិតខំប្រឹងប្រែង ទាំងគំនិតច្នៃប្រឌិតនិងការកែប្រែ ពីការធ្វើស្រែប្រវាសមេឃ មកធ្វើស្រែបែបប្រពលវប្បកម្មវិញ ដូចនេះពួកគេលែងខ្វាយខ្វល់ពីបញ្ហាទឹកភ្លៀង គឺគេមានប្រព័ន្ធប្រលឡាយទឹកគ្រប់គ្រាន់ ហើយផលស្រូវដែលទទួលបាន ពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ គឺកាន់តែប្រសើរឡើងៗ ដូចនេះដំណាំស្រូវគឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ចំពោះប្រជាជនទាំងអស់ ។ ភូមិនេះប្រជាជនមានជីវភាពមធ្យម មានប្រជាជនប្រកបរបរជាកសិករ ជាអាជីវករលក់ដូរ ជាមន្រី្ត​រាជការធ្វើស្រែចំការ ។ ការប្រកបរបរកសិករគឺដាំដុះទៅលើផ្ទៃដី៧០០ហិចតា ក្នុងឆ្នាំនេះប្រជាជនបានទទួល ទិន្នផលកើនជាងឆ្នាំកន្លងទៅ។ ហើយនៅក្នុងភូមិគឺកំពុងតែសាងសង់ប្រឡាយទឹក និង​ ជីកអណ្ដូងជាច្រើន ប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្ត​ សំរាប់ធ្វើស្រែប្រាំង ដើម្បីធ្វើអោយប្រជាជនទទួលបានទិន្នផល់ខ្ពស់ និងមានជីវភាពធូរធារ ។ ចំនែកឯអាជីវករលក់ដូរវិញ ឃើញថាសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារមានសំទុះយ៉ាងខ្លាំង​​ ព្រោះការប្រកបរបរនេះមានការរៀបចំសមល្មមងាយស្រួលរកស៊ីជាងរបរផ្សេងៗ​ និងមានអាជីវកម្មក្នុងផ្សារតាកែវ ចំនែកឯមន្រ្តីរាជការវិញ រយះពេលប៉ុន្មានឆ្នាំនេះមានសំទុះរីកចំរើនគួរអោយគាត់សំគាល់ ជាពិសេស គ្រូបង្រៀន ប៉ូលីស ទាហាន និង ធ្វើការនៅអង្គការផងដែរ ព្រោះយុវជន យុវនារីបានរៀនច្រើន និងមានចំណេះដឹងច្រើនផងដែរ។ភូមិព្រៃជើង មានប្រជាជន​ចំនួនប្រហែល ១០០០នាក់ ។
សាន ម៉ៅ
=មរណភាព= តារា​កំប្លែង​នាយ សាន ម៉ៅ បានទទួល​មរណភាព​កាលពី​វេលា​ម៉ោង​០៦​ល្ងាច ​ថ្ងៃទី​០២​ ខែតុលា ឆ្នាំ​២០១៩​ នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ខេត្ត អ៊ូ​ប៊ុន ប្រទេស​ថៃ​ ហើយ​ពេលនេះ​សព​របស់គាត់​ក៏​ត្រូវបាន​ដឹកបញ្ជូន​មក​ដល់​ប្រទេស​ខ្មែរ​វិញ​។
ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​ស្រីលង្កា
ការអារាធនាមែកព្រះស្រីមហាពោធិ៍ពីពុទ្ធគយាក្នុងគ្រានេះ រាប់ថាជាហេតុការណ៍មួយដ៏អស្ចារ្យក្នុងបរវត្តិសាស្ត្រព្រះពុទ្ធសាសនា និង ប្រជាជននៅលង្កា ព្រះបាទទេវានម្បិយតិស្សៈទ្រង់ឲ្យដាំមែកស្រីមហាពោធិ៍ទុកក្នុងព្រះនគរអនុរាធបុរៈ ដើមពោធិ៍នេះបច្ចុប្បន្នជាដើមឈើប្រវត្តិសាស្ដ្រ ដែលមានអាយុច្រើនជាងគេបំផុតក្នុងលោក ប្រការសំខាន់ក្រៅពីនេះគឺ បានកសាងមហាវិហារ និង ថូបារាម ដែលជាព្រះចេតិយដំបូងរបស់លង្កាទុកក្នុងនគរជាមួយគ្នា។ ក្រោយពីរជ្ជកាលព្រះបាទទេវានម្បិយតិស្សៈមក លង្កាទ្វីបត្រូវធ្លាក់នៅក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់ក្សត្រទមិឡ និង ក្សត្រជាតិផ្សេង ៗ ទៀតជិតមួយសតវត្សរ៍ បន្ទាប់មកព្រះបាទទុដ្ឋគាមណី (ព.ស.៣៨២-៤០៦) ទ្រង់រំដោះរាជបល្ល័ងមកវិញបាន ព្រះអង្គទ្រង់មានរាជសទ្ធាចាស់ក្លា បានទ្រង់កសាងលោហប្រាសាទ ៧ ជាន់ ជារោងឧបោសថនៃមហាវិហារ និង មហាស្ថូប ឬចេតិយរុវ័នវេលី ឯនគរអនុរាធបុរៈ។
ក្រោយពីពុទ្ធបរិនិព្វានបានប្រមាណ ៣ ខែ មានការធ្វើសង្គាយនានៅក្រុងរាជគ្រឹះ ប៉ុន្តែពេលការសង្គាយនាចប់សព្វគ្រប់ហើយ ព្រះសង្ឃមួយក្រុមមានព្រះបុរណៈ ជាប្រធាន មិនទទួលស្គាល់នូវការសង្គាយនាគ្រានោះ។
បុស្សយមិត្ត មហាអាមាត្យព្រាហ្មណ៍បានចាត់វិធានការធ្វើគត់ព្រះបាទព្រឹហទរត្ថក្សត្រកាន់ពុទ្ធសាសនាអង្គចុងក្រោយបង្អស់ ជាក្រសែព្រះវង្ស នៃព្រះបាទអសោកមហារាជ ក្នុងរាជវង្សមោរិយៈ ហើយឡើងគ្រងរាជជារាជវង្សសុង្គៈក្នុងក្រុងបាតលីបុត្តជំនួសវិញ ដែលជាភាគីព្រាហ្មណ៍ (រាជវង្សសង្គៈសោយរាជ្យបានប្រមាណ ១១១ ឆ្នាំ) ធ្វើពិធីអស្វមេធ កំចាត់ព្រះពុទ្ធសាសនាដោយការដុតបំផ្លាញវត្តវ៉ាអារាម សម្លាប់ព្រះសង្ឃ និង ឲ្យរង្វាន់ដល់បុគ្គល ដែលសម្លាប់ពុទ្ធសាសនិករាល់គ្នា ប៉ុន្តែការកំចាត់ពុទ្ធសាសនារបស់ព្រះបាទបុស្សយមិត្រ មិនបានសម្រេច ព្រោះព្រះពុទ្ធសាសនាបានរីកសាយភាយចាក់ឫសយ៉ាងគង់វង់ក្នុងសទ្ធារបស់ប្រជាជនរួចទៅហើយ ព្រមទាំងព្រះរាជាអ្នកគ្រប់គ្រងអាណាចក្រផ្សេង ៗ ក៏ក្រោកឡើងប្រឆាំងកាលពីចក្រពត្តិរបស់ព្រះបាទអសោកមហារាជកំពុងបំបែកខ្លួន បានទ្រង់មានសទ្ធា និង ទំនុកបម្រុងព្រះពុទ្ធសាសនាសំខាន់ គឺ ព្រះបាទមិលិន្ទ ឬ Menander (ព.ស.៣៦៨-៣៩៣ ឬ ប្រមាណ ព.ស.៥០០) ព្រះមហាក្សត្រជនជាតិក្រិក ឬយោនក គ្រងរាជ្យនៅសាគលនគរ ក្នុងអណាចក្របាកត្រៀ(បរិវេណដែនគន្ធារៈ និង បញ្ចាបភាគឥសាននៃជម្ពូទ្វីប) ព្រះអង្គទ្រង់ជាអ្នកប្រាជ្ញ បានទ្រង់ចោទឆ្លើយសន្ទនាធម៌ជាមួយព្រះនាគសេន រួចហើយទ្រង់មានសទ្ធាជ្រះថ្លាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។ តាមរឿងរ៉ាវ ដែលប្រាកដក្នុងរឿងមិលិន្ទប្បញ្ហា ព្រះពុទ្ធសាសនាបានទទួលការទំនុកបម្រុងឲ្យរុងរឿងសិល្បកម្មក្រិកផ្សំផ្គុំជាមួយឥណ្ឌា ហៅថាសិល្បះបែបគន្ធារះ ក៏ផ្ដើមកើតមានឡើងដោយអាស្រ័យសទ្ធាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា អ្នកប្រាជ្ញបានសន្និដ្ឋានថាជា សម័យដំបូង ដែលមានការកសាងព្រះពុទ្ធរូប។ ចំណែកខាងទិសបស្ចឹម និង ទិសទក្សិណចុះមក គឺ ភាគកណ្ដាលនៃប្រទេសឥណ្ឌាទាំងមូល ដែលមានអាណាចក្រតាំងខ្លួនជាឥស្សរៈឡើង ហើយក្រោយមកក៏រុងរឿង គឺអាណាចក្ររបស់ក្សត្ររាជវង្សសត្តវាហនៈ នៃអាណាធរនគរ សឹងមានមណ្ឌលនៃសេចក្ដីចម្រើននៅក្នុងអមរវតី (អមរវតីជារាជធានីចាស់ ក្រោយមកបានផ្លាស់ទៅនៅក្រុងប្រតិស្ឋាន)។ អាណាចក្រនេះបានចាប់ផ្ដើមកកើតឡើងនៅចុងសម័យនៃរាជវង្សមោរិយៈ ពេល ដែលអាណាចក្រនៃព្រះបាទអសោកមហារាជកំពុងបែកបាក់ទន់ខ្សោយ បានច្បាំងឈ្នះក្សត្រនៃក្រុងមគធៈ នៅប្រមាណព.ស.៤៥៥ ហើយមានអំណាចរុងរឿងតមកបានប្រមាណ ៣ សតវត្សរ៍ (រវាងក្ស័ត្រនេះរុងរឿង គឺប្រមាណ ព.ស.៤០០ ដល់ ៧០០ ត្រូវនឹងសម័យរាជវង្សកុសាណៈក្នុងយុគទី៣ )ក្ស័ត្ររាល់ព្រះអង្គក្នុងរាជវង្សនេះ ជាមិត្រក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា និង ទ្រង់បានទំនុកបម្រុងព្រះពុទ្ធសាសនាយ៉ាងពិតប្រាកដរៀងមកអស់ជាច្រើនព្រះអង្គ ជាយុគសម័យ ដែលប្រជាជននិយមចូលចិត្តកសាងវត្ត និង បូជាព្រះចេតិយ មានវត្តវ៉ាអារាមជាច្រើន និង សិល្បះវប្បធម៌បានរីកចម្រើនរុងរឿងអស់មួយគ្រា ស្ថានទីសំខាន់ខាងព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលបានទទួលព្រះបរមរាជូបត្ថម្ភទំនុកបម្រុងពីព្រះរាជវង្សនេះ គឺសាញ្ចិ អមរវតី នាគារជុនកោណ្ឌៈ ជាដើម។
ក្សត្រនៃរាជវង្សកុសាណៈ បានវាយឈ្នះក្សត្រក្រិក និង ក្សត្ររាជវង្សសកៈ ចូលមកគ្រប់គ្រងភាគពាយ័ព្យនៃប្រទេសឥណ្ឌា ទ្រង់មានសទ្ធាជ្រះថ្លាទំនុកបម្រុងព្រះពុទ្ធសាសនា (ជាជនជាតិកុសាណៈ កុលសម្ព័ន្ធម៉ុងហ្គោលី ពីដើមនៅអាស៊ីភាគកណ្ដាល ត្រូវជនជាតិ ហ័ន រុករានទន្ទ្រាន ទើបជម្លៀសខ្លួនចេញមកគ្រប់គ្រងដែនដីបរិវេណនេះ ហើយផ្សាយអំណាចចេញទៅរហូតក្លាយជាអាណាចក្ររុងរឿង មានអាណាខេត្តប្រៀបស្មើបច្ចប្បន្នគឺ មួយចំណែករបស់ ប៉ើស៊ៀ កូតាននៅអាស៊ីកណ្ដាល អាហ្វហ្គានិស្ថាន ប៉ាគិស្ថានភាគបស្ចឹមស្ទើតែទាំងមូល ដែនកៈស្មៀរ៍ ឬ គែស្មៀរ៍ ដែនបញ្ចាប់ ចុះមកខាងទិសបូព៌ារហូតដល់ក្រុងពារាណសី រួមមានប្រមាណពាក់កណ្ដាលចក្រពត្តិនៃព្រះបាទអសោកមហារាជ មុនដំបូងរាជវង្សកុសាណៈតាំងរាជធានីនៅក្រុងកាបុល រួចក៏ផ្លាស់មកកាន់បុរុសបុរៈ ឬ Peshawar ហើយទីបំផុតផ្លាស់មកកាន់មថុរា។ នៅក្នុងសម័យជាមួយគ្នានេះ មហាអាណាចក្រ ដែលរុងរឿងក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាភាគកណ្ដាល ក៏គឺ អាណាចក្រនៃរាជវង្សសាតវាហនៈ សឹងបានទំនុកបម្រុងព្រះពុទ្ធសាសនាមកជាច្រើនដូចគ្នា)។
ព.ស.១០០០ កុលសម្ព័ន្ធហូណៈ ឬហ័នខាវ មានមិហិរកុលៈជាប្រធាន បានចូលរុករានឥណ្ឌា រឹបអូសបានគន្ធារៈ (Gandhara) និង ក័សស្មៀរ៍ (Kashmir) បាន។ ពួកហូណៈ (Huna people) គោរពបូជាសាសនាហិណ្ឌូនិកាយសៃវៈ បានបំផ្លាញវត្តអារាម សម្លាប់ព្រះសង្ឃ ជាពិសេសតក្កសិលា (Taxila) ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលការសិក្សារៀនសូធ្យ វប្បធម៌ និង ព្រះពុទ្ធសាសនានៅក្នុងភូមិភាគនេះ ត្រូវបានកំទេចអស់ក្នុងគ្រានេះ។ ពួកហូណៈ នេះបានបន្តរុករានចូលមករហូតដល់ក្រុងកោសម្ពី (Kaushambi) ប៉ុន្តែនឹងដណ្ដើមយកអាណាចក្រគុបតៈ (Gupta) តែម្តងឲ្យហួសពីនេះទៅទៀតមិនបាន ទោះជាដូច្នោះតែក៏ញ៉ាំងឲ្យគុបតៈ ទន់ខ្សោយទៅ ពួកហូណៈ បានគ្រប់គ្រងអំណាចអស់ប្រមាណ ៥០ ឆ្នាំ ទើបត្រូវក្សត្រគុបតៈ បង្ក្រាបចុះបាន ពួកគុបតៈ ដែលនៅក្នុងឥណ្ឌាក៏បានទទួលយកវប្បធម៌ឥណ្ឌា រួចក៏ក្លាយជាឥណ្ឌាទៅតែម្តង ចំណែករាជវង្សគុបតៈ ទោះបីដណ្ដើមអំណាចមកវិញបាន តែរុងរឿងតមកបានមិនយូរប៉ុន្មានក៏សាបសូន្យអំណាចទៅ។
ព្រះបាទហស្សៈ នៃរាជវង្សវឌ្ឍនៈ ជាវណ្ណៈវេស្ស បានកំចាត់បង់អំណាចរបស់ក្សត្រ គុបតៈនៃវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍បាន ហើយបានឡើងគ្រងរាជ្យជាមហាក្សត្រដ៏អស្ចារ្យមួយអង្គ មានអាណាខេត្តមកលើឥណ្ឌាភាគខាងជើងចំនួនច្រើន គឺតាំងតែជិតឈូងបេងកល (Bay of Bengal) ទៅរហូតដល់ក្រុងវលភី នៃក្សត្ររាជវង្សមៃត្រកៈ (មាននាមថាជា ចក្រពត្តិនៃអាណាចក្រទាំង ៥ គឺ បញ្ចាប កនោជៈ គៅឌៈ ឬបេងកលៈ មីថិលា ឬ ពិហារ និង ឱរិស្សា) តាំងរាជធានីនៅក្រុង កាន្យកុពជៈ ឬកនោជ ឬ កនៅជ៍ (Kanauj) ព្រះអង្គទ្រង់មានសទ្ធាជ្រះថ្លាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយានយ៉ាងក្រៃលែង បានទ្រង់ទំនុកបម្រុងមហាវិទ្យាល័យនាលន្ទាយ៉ាងល្អប្រសើរ ទ្រង់លើកស្ទួយសិល្បវណ្ណកម្ម និង វិជ្ជាការ ជាយុគខ្លី ៗ ដែលធ្វើឲ្យអារ្យធម៌ឥណ្ឌារីកចម្រើនដល់ទីបំផុតម្តងទៀត ប៉ុន្តែ ពុទ្ធសាសនាសម័យនេះបានចាប់ផ្ដើមក្លាយជាបែបតន្ត្រៈយានទៅហើយ និង រំសាយចូលគ្នាជាមូយសាសនាហិណ្ឌូ យ៉ាងជិតដិតព្រមទាំងប្រើវណ្ណកម្មជាភាសាសំស្ក្រឹតទៀតផង ចំណែកហិណ្ឌូ ទោះជាបានទទួលការឧបត្ថម្ភពីព្រះបាទហស្សៈ តែក៏មិនពេញចិត្តក្នុងការ ដែលព្រះអង្គទំនុកបម្រុងព្រះពុទ្ធសាសនាយ៉ាងក្រៃលែងផងដែរ ដល់ថ្នាក់រកមធ្យោបាយធ្វើគត់ព្រះអង្គ លើកដំបូងត្រូវចាប់បាន តែទីបំផុតព្រះបាទហស្សៈក៏ត្រូវធ្វើគត់បានសម្រេច ក្នុងសម័យនេះមានលោកសង្ឃចិនសំខាន់ចារិកមកមួយអង្គទៀត ឈ្មោះ ហៀនចាំង ឬ យួនឆាង ទាំងសំចាំង (Duong Tam Tang) លោកបានសរសេរកំណត់ហេតុទុកមកជាប្រយោជន៍ដល់ផ្នែកខាងប្រវត្តិសាស្ត្រជាច្រើន។
ក្រោយពីព្រះបាទហស្សវឌ្ឍនៈ សោយទិវង្គត់ហើយ ជម្ពូទ្វីបត្រូវជ្រួលច្របល់មិនឈប់ឈរអស់ប្រមាណ ១ សតវត្សរ៍ បន្ទាប់មកមានពួកវណ្ណៈសូទ្រ នៅខាងទិសឥសានកកើតរាជវង្សបាលៈ ឡើងគ្រប់គ្រងអាណាចក្រតូចមួយកន្លែង មានអាណាខេត្តធៀបជាមួយបច្ចុប្បន្នបានដល់រដ្ឋពិហារ និង បេងកលៈ។ ក្សត្ររាជវង្សនេះជាពុទ្ធមាមកៈ បានទំនុកបម្រុងព្រះពុទ្ធសាសនាជាច្រើន ជាពិសេសគឺ សាកលវិទ្យាល័យនាលន្ទា និង មហាវិហារផ្សេង ៗ ហើយទ្រង់បានសាងសាលាមហាវិទ្យាល័យថ្មី ៗ នៃរាជវង្សបាលៈជាច្រើនកន្លែងទៀត គឺ ឱទន្តបុរៈ វិក្រមសិលា សោមបុរៈ និង ជគ័ទ្ទលៈ ឬ វ៉ារេនទ្រី ស្ថាប័នទាំងនេះនៅតែធ្វើតួនាទីជាមជ្ឈមណ្ឌលការសិក្សា និង ផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌អន្តរជាតិរហូតមកបានយ៉ាងល្អប្រសើរ ដូចជាក្សត្រស្រីវិជ័យមួយព្រះអង្គ ទ្រង់បានកសាងវត្តថ្វាយនាលន្ទា កាលពី ប្រមាណ ព.ស.១៣៥០ ព្រះសាន្ត្រក្សិតៈ និង បទមសម្ភវៈបានធ្វើដំណើរពីនាលន្ទាទៅផ្សព្វផ្សាយពុទ្ធសាសនាក្នុងប្រទេសទីបេ នៅពុទ្ធសតវត្សរ៏ទី ១៤ និង ព្រះអតិស បាននិមន្តពីសាកលវិទ្យាល័យវិក្រមសិលា ទៅប្រកាសពុទ្ធសាសនានៅទីបេក្នុងពុទ្ធសតវត្សរ៍ទី ១៦ ជាដើម ចំណែកវិក្រមសិលានោះ ក្រោយមកបានរីកចម្រើនលូតលាស់ជាងនាលន្ទាទៅទៀត។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ស្ថាប័នពុទ្ធសាសនាទាំងនេះទោះជាមានចំនួនកើនឡើង និង បានទទួលការទំនុកបម្រុងយ៉ាងប្រសើរ តែក្នុងសម័យនេះ បានបែរមកសង្កត់ធ្ងន់ចំពោះតែការសិក្សាព្រះពុទ្ធសាសនាបែបតន្ត្រៈម្យ៉ាងប៉ុណ្ណោះ ហើយពុទ្ធសាសនា ដែលចម្រើនរុងរឿងក្នុងសម័យនេះ ក៏តែពុទ្ធសាសនាបែបតន្ត្រៈ ដែលមានរូបភាពស្រដៀងគ្នានឹងតន្ត្រៈក្នុងសាសនាហិណ្ឌូគ្រប់កន្លែង ជាភាពរីកចម្រើន ដែលអន់ថយនាំឲ្យសាបសូន្យនៅទីបំផុតនោះឯង។
សង្ករាចារ្យ អ្នកបួសក្នុងសាសនាហិណ្ឌូ និកាយសៃវៈ អ្នកប្រកាសទស្សនវិជ្ជាវេទាន្តៈ បាននាំយកគោលធម៌ និង ទស្សនវិជ្ជាក្នុងពុទ្ធសាសនាទៅកែឆ្នៃជាថ្មីឲ្យទៅជាពាក្យប្រៀនប្រ ដៅក្នុងសាសនាហិណ្ឌូ ដើរប្រកាស និង ចោទឆ្លើយក្នុងភូមិស្ថាននានា និង នាំយកគតិនៃការបង្កើតគណៈសង្ឃ និង សាងវត្តក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ទៅចាត់តាំងគណៈអ្នកបួស (ស័នយ៉ាសី) និង សាងវត្តហិណ្ឌូឡើង ផ្សព្វផ្សាយសាសនា និង សង្គ្រោះប្រជាជន ធ្វើឲ្យសាសនាហិណ្ឌូរីកចម្រើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ចំណែកព្រះសង្ឃក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលកំពុងវង្វេងភ្លេចតួនាទីរបស់ខ្លួន និង មានគំនិតវិប្បរិតទៅ ទើបត្រូវធ្លាក់នៅក្នុងសភាពចាញប្រៀប ថែមទាំងជម្រុញឲ្យទន់ខ្សោយរឹតតែឆាបឡើងទៀត។
ចាប់ពីពេលនេះទៅ ពុទ្ធសាសនាបែបតន្ត្រៈ បានប្រែរូបទៅក្នុងផ្លូវអន់ថយជាខ្លាំងឡើង វង្វេងងប់ងល់ក្នុងរឿងអបិយជំនឿ មន្តអាគមគាថា យន្ត ការសម្ដែងខាងភេទអនាចារផ្សេង ៗ រហូតដល់ញែកមិនចេញអំពីតន្ត្រៈតាមលទ្ធិសក្តិសិទ្ធិនៃសាសនាហិណ្ឌូ និង ផ្សព្វផ្សាយលទ្ធិនេះចេញទៅកាន់ទីបេ នេបាល ជាដើមទៀតផង សភាពបែបនេះបានប្រព្រឹត្តិទៅរហូតដល់ទីអវសាននៃពុទ្ធសាសនាក្នុង ព.ស.១៧០០។
ព.ស.២៣៩៥
បានបង្កើតសមាគមពុទ្ធសាសនាបករណ៍ (The BuddhistText Society) នៅទីក្រុង ក័លកត្តា បញ្ជាក់ថាជាការភ្ញាក់ខ្លួនក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញឥណ្ឌា ដែលកើតឡើងអាស្រ័យការខ្វល់ខ្វាយសិក្សាស្រាវជ្រាវរៀនសូធ្យពីជនជាតិអីរ៉ុបយ៉ាងរឹងប៉ឹងពិតប្រាកដ។ ក្នុងរយៈកាលតមកនេះ អ្នកប្រាជ្ញឥណ្ឌាបានចាប់ផ្ដើមសិក្សាស្រាវជ្រាវព្រះពុទ្ធសាសនា ទាំងផ្នែកធម៌អាថ៌វិន័យ និង ប្រវត្តិសាស្ត្រ ច្រើនឡើងដោយលំដាប់ នៅពេលឥណ្ឌាបានឯករាជ្យរួចហើយ រដ្ឋាភិបាលនៃរដ្ឋពិហារ បានបង្កើតនវនាលន្ទាមហាវិហារ ឬស្ថាប័នស្រាវជ្រាវវិគ្រោះការសិក្សាព្រះពុទ្ធសាសនា និង ភាសាបាលីនៃនាលន្ទាឡើងមក កាលពី ព.ស.២៤៩៤ ក្នុងទីជិតនៃមហាវិទ្យាល័យនាលន្ទាដើម ទោះស្ថាប័នការសិក្សាជាន់ខ្ពស់កន្លែងផ្សេង ៗ ក៏មានការបង្រៀនវិជ្ជាព្រះពុទ្ធសាសនា ភាសាបាលីខ្លះ ៗ ជាច្រើនកន្លែងក៏ដោយ។
អនាគារិកធម្មបាល ជនជាតិលង្កា(ឈ្មោះដើម ដេវិដ ហេមវិត្រនេ) កើតក្នុង ត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់ ដែលប្ដូរទៅកាន់សាសនាគ្រិស្ត ហើយបានទទួលពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់គ្រូជនជាតិអាមេរិកម្នាក់ឈ្មោះ ឧត្តមសេនីយ៍ឯក អកខតត៍ ឲ្យគោរពបូជាព្រះពុទ្ធសាសនា មានការយល់ច្បាស់ក្នុងស្ថានការណ៍ផ្សេង ៗ និង មានសេចក្ដីប្រាថ្នាយ៉ាងចាស់ក្លា ដែលនឹងស្ថាបនាព្រះពុទ្ធសាសនា ទើបប្រើឈ្មោះថ្មីដើម្បីសម្ដែងនូវគោលបំណងរបស់ខ្លួន បានទៅនមស្សការសំវេជនីយដ្ឋាននានាក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា បានឃើញពុទ្ធគយា ដែលជាស្ថានទីត្រាស់ដឹងរបស់ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ ត្រូវបោះបង់ចោលមិនមានអ្នកថែររក្សា និង នៅក្រោមការត្រួតត្រារបស់អ្នកបួសហិណ្ឌូ ហើយបានទៅប្ដេជ្ញាចំពោះដើមពោធិព្រឹក្សកន្លែង ដែលទ្រង់ត្រាស់ដឹងថា “នឹងសូមលះបង់ពលីជីវិតរបស់ខ្លួន ដើម្បីស្រោចស្រង់បូជនីយដ្ឋាននៃព្រះពុទ្ធសាសនាឲ្យរួចផុតពីសភាព ដែលត្រូវបោះបង់ចោលឲ្យទាល់តែបាន” នៅក្នុងឆ្នាំនេះឯង អនាគារិកធម្មបាល បានចាប់ផ្ដើមបង្កើត មហាពោធិសមាគម ដំបូងឯពុទ្ធគយា ក្រោមកបានធ្វើការឯកឯងយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រដើម្បីស្ដារព្រះពុទ្ធសាសនា បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសផ្សេង ៗ ផ្សព្វផ្សាយពុទ្ធធម៌ និង បវរណាបណ្ដាជន សេចក្តីព្យាយាមរបស់គាត់បានធ្វើកើតមានការភ្ញាក់រលឹក និង រួមដៃគ្នាជាច្រើន ជាពិសេសគឺ អ្នកអាមេរិកា មហាពោធិសមាគមបានពង្រីកសាខាក្នុងក្រុងសំខាន់ ៗ ផ្សេង ៗ ទូទាំងប្រទេសឥណ្ឌា លោកបានឧបសម្បទាក្នុងវ័យ ដែលចាស់ជរាក្នុងប្រទេសលង្កា កាលពី ព.ស.២៤៧៦ និង អនិច្ចកម្មក្នុងឆ្នាំនេះឯង ពេលមរណភាពបានបន្លែងវាចាថា សូមកើតជាតិថ្មី ២៨ ជាតិទៀតដើម្បីផ្សព្វផ្សាយពុទ្ធធម៌ សេចក្ដីព្យាយាមរបស់លោកបានធ្វើឲ្យពុទ្ធគយារួចផុតពីការគ្រប់គ្រង និង បៀតបៀនរបស់អ្នកបួសហិណ្ឌូ ត្រឡប់បានមកជាកម្មសិទ្ធិរបស់ពុទ្ធសាសនិកជន តាមគោលបំណងប្រាថ្នា ធ្វើឲ្យឋានះនៃព្រះពុទ្ធសាសនាដឹងខ្លួនឡើងវិញហើយពុទ្ធសាសនិកជនបានដំណើរការបន្តដើម្បីព្រះពុទ្ធសាសនាបានរឹងប៉ឹងខ្លាំងឡើង។ ព.ស.២៤៩៩
រវល់តែពីរឿងពិធីកម្ម និង បុណ្យទាន ដែលសប្បាយរីករាយផ្សេងៗ នាំឲ្យការយល់ដឹងអំពីរឿងបុណ្យកុសលមានកំហិតចុះ ព្រោះទទួលបញ្ហាផ្សេងៗ ជារបស់ខ្លួនផ្ទាល់។ - សិក្សារៀនសូត្រជ្រៅជ្រះហើយ តែរវល់វង្វេងជាមួយនឹងការជជែកដេញដោលអំពីបញ្ហាខាងទស្សនវិជ្ជាអន្តគាហិកទិដ្ឋិ នាំឲ្យភ្លេចនូវសាសនកិច្ចរបស់ខ្លួនរវាងពុទ្ធបរិស័ទ។
កញ្ញាឯកកម្ពុជា
Titleholders
{| style="font-size:100%;"
ប្រវត្តិប្រាសាទព្រះវិហារ
ប្រាសាទព្រះវិហារស្ថិតក្នុងភូមិស្វាយជ្រំ ឃុំកន្ទួត ស្រុកជាំខ្សាន្ត នៅលើខ្នងភ្នំដងរែក មានប្រវែង(៨០០គុណនីង៤០០ម៉ែត្រការ៉េ)។ ដងភ្នំនេះមានលក្ខណៈចោទខ្លាំងពីខាងប្រទេសកម្ពុជា និងជម្រាលពីខាងប្រទេសថៃ។ ប្រាសាទព្រះវិហារមានចម្ងាយ៤០៥គីទ្បូមែត្រពីទីក្រុងភ្នំពេញ តែបើគេធ្វើដំណើរចេញពីទីរួមខេត្តព្រះវិហារវិញ វាមានចម្ងាយត្រឹមតែ១០៨គីឡូម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ដោយធ្វើដំណើរតាមផ្លូវលេខ២១១ ទៅកាន់ស្រុកជាំខ្សាន្ត។ នៅឯភ្នំដងរែកនោះមានជណ្ដើរមួយ ដែលអាចឲ្យគេឡើងទៅដល់កំពូលភ្នំ ដែលជាទីតាំងរបស់ប្រាសាទព្រះវិហារស្ថិតនៅ។ សព្វថ្ងៃនេះអ្នកលក់ដូរ និងប្រជាជនតំបន់នោះភាគច្រើនតែងតែឡើងទៅលើភ្នំតាមផ្លូវ ស៊ី១ ពីព្រោះថាផ្លូវនោះវាងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដំណើរ។ ប្រាសាទព្រះវិហារគឺជាតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រមួយដែលមានឈ្មោះថា សិខារិស្វរៈ មានន័យថា អំណាចនៃភ្នំ ហើយត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅក្នុងអំលុងចុងសតវត្សទី៩ និងដើមសតវត្សទី១០ ដោយព្រះមហាក្សត្រ៤អង្គព្រះនាម៖ ព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១ (សាងសង់ក្នុងគ.ស ៨៨៩-៩១០) ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១(សាងសង់ក្នុងគ.ស ១០០២-១០៥០) ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ (សាងសង់ក្នុងគ.ស ១១១៣-១១៥០) និងព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៦ (សាងសង់ក្នុងគ.ស ១០៨០-១១០៩)។ ប្រាសាទព្រះវិហារបានប្រគល់ឲ្យប្រទេសថៃដោយពួកអាណានិគមបារាំង ក្នុងឆ្នាំ១៩៥៤ តែត្រូវទាមទារបានមកវិញដោយការកាត់សេចក្ដីពីតុលាការអន្តរជាតិក្រុងទ្បាអេ ១៥ មិថុនា ១៩៦២ ក្រោមព្រះរាជកិច្ចដឹកនាំរបស់ព្រះមហាក្សត្រខ្មែរ។
ប្រាសាទបឹង
រូបភាពតូច ប្រាសាទបឹងស្ថិតក្នុងស្រុករវៀង នៃខេត្តព្រះវិហារ មានតួប៉មសង់ពីថ្មបាយក្រៀម មានកំពែងថ្មបាយក្រៀមព័ទ្ឋជុំប្រវែងប្រហែល៣០ម៉ែត្រគុណ៣០ម៉ែត្រ នៅខាងកើតប្រាសាទមានបារាយធំមួយទំហំប្រហែល ៣០០ម៉ែត្រគុណ៥០០ម៉ែត្រ ដែលមានស្លាកស្នាមឡស្លដែកបុរាណជាច្រើន នៅលើខ្នងទំនប់ខាងជើងនិងខាងត្បូង។
បុកាំ
និរុត្តិសាស្ត្រ
ធ្វេង|រូបភាពតូច|300x300ភីកសែល| សេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើនរបស់បាកានបានសាងសង់ប្រាសាទជាង 10,000 នៅចន្លោះសតវត្សទី 11 និងទី 13 ។
ឃុំកំពង់លួង(ស្រុកក្រគរ)
ព្រះពុទ្ធសាសនា
- ពន្យារកំណើត
=រមណីដ្ឋាន= =មើលផងដែរ=
បច្ចេកទេសក្រោយប្រមូលផល និងកែច្នៃចំណីអាហារ
វិធីការពារចំណីអាហារទុកឲ្យបានយូរ
- ការវេចខ្ចប់ដោយដកខ្យល់ចេញ។
ប្រភេទវេចខ្ចប់
- ធន់នឹងការប៉ះទង្គិច
របៀបធ្វើទឹកសណ្ដែក
- ដាំទឹកសណ្ដែក ក្រោយពេលពុះត្រូវដាក់ស្ករចូល រួចរង់ចាំវាពុះម្ដងទៀតពី 15 ទៅ 20នាទី
របៀបធ្វើទឹកអំពិល
- អំពិលជូរ ៥ភាគរយ
គ. វិធីសាស្រ្តធ្វើ
ផលប្រយោជន៍នៃរុក្ខជាតិ
កញ្ឆែត លក្ខណៈរុក្ខជាតិ ៖ ជាប្រភេទវារីជាតិ ដុំអណ្ដែតលើទឹក ដោយស្នាប់ពណ៌ស ដូចសំឡី ដុះរុំជាប់នឹងដើម ពីថ្នាំងមួយទៅថ្នាំមួយបន្ដបន្ទាប់គ្នា និងមានចេញឫសគ្រប់ថ្នាំង។ ស្លឹក ៖ រួមស្លាបពីរដង ស្លាបតូចដុះទល់ទងគ្នា កូនស្លឹករាងស៊ុតទ្រវែង។ ផ្កា ៖ ជាផ្កាឆ្នុកមានផ្កាពណ៌លឿង ចេញតាមប្រគាប់ស្លឹក។ ផ្លែ ៖ មាន៦ គ្រាប់ រាងសំប៉ែតរលោង។ កន្លែងដាំដុះ ៖ មានដុះ ឬដាំនៅតាមស្រះ, ត្រពាំង, ស្ទឹង, អូរ…..។ល។ ផ្នែកប្រើប្រាស់ ៖ ប្រើរុក្ខជាតិទាំងមូលយកប្រើបានគ្រប់រដូវ។ រសជាតិ ៖ មានជាតិ ផ្អែម-សាប ធាតុត្រជាក់។ ការព្យាបាល ៖ គ្រុនក្ដៅ, រសាប់រសល់ដេកមិនលក់, គ្រុនពោះវៀន, ពិបាកបត់ជើងតូច, រាគមូល, ពកក។ កំរិតនិងរបៀបប្រើ ៖ ១ថ្ងៃពី ២០-៤០g ដាំទឹកផឹក ឬបុកឲ្យម៉ត់ពូតយកទឹកផឹក ឬស្លជាសម្ល ឬយកធ្វើជាអន្លក់។ ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ ក្រសួងសុខាភិបាល ភាគ១
ឃុំព្រៃពួច
មន្ត្រីសន្តិសុខភូមិ
=អប់រំ=
ភ្នំក្រពើ
មានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុង ឃុំភ្នំសំពៅ ស្រុកបាណន់ ខេត្តបាត់ដំបង ។ ភ្នំក្រពើមានចម្ងាលប្រមាណ ១៥គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តបាត់ដំបង ។ បើយើងធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជាតិលេខ៥៧ពីខេត្តបាត់ដំបងទៅខេត្តប៉ៃលិន នោះយើងនឹងអាចមើលឃើញភ្នំក្រពើ បន្ទាប់ពីយើងឆ្លងកាត់ឃុំភ្នំសំពៅបន្តិច។
ប្រាក់ សុខុន
ជីវិត​ឯកជន
សុខុន បាន​រៀប​ការ​ជាមួយ​នឹង ខេង សំវ៉ាដា ហើយ​ពួក​គេ​មាន​កូន​ស្រី​ម្នាក់ និង​កូន​ប្រុស​ពីរ​នាក់។ គាត់ចេះភាសាខ្មែរ បារាំង និងអង់គ្លេសយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ។
ឃុំកំពង់ពោធិ
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
ឡែនកាមេរ៉ា
External links
ការរចនាឡង់កញ្ចក់គឺជាបញ្ហាសំខាន់សម្រាប់ភាពឆបគ្នារវាងកាមេរ៉ានិងកញ្ចក់។ មិនមានស្តង់ដារសកលសម្រាប់ម៉ោនម៉ោនម៉ោនទេហើយក្រុមហ៊ុនផលិតកាមេរ៉ាធំ ៗ នីមួយៗប្រើការច្នៃប្រឌិតផ្ទាល់របស់ខ្លួនដែលមិនស៊ីគ្នាជាមួយអ្នកផលិតផ្សេង។ [17] ការរចនាកាមេរ៉ាម៉ាញ៉េផ្តោតអារម្មណ៍ចាស់ៗពីរបីស៊េរីដូចជាឡេកែវម៉េសកែវឡេអឹមសម្រាប់តម្រង់ជួរកែវឡេន M42 សម្រាប់ម៉ាស៊ីនថតរូប SLRs ដំបូងនិង Pentax K Mount ត្រូវបានគេរកឃើញនៅលើម៉ាកជាច្រើនប៉ុន្ដែនេះមិនធម្មតាទេ។ ការរចនាម៉ាស់ជាច្រើនដូចជាប្រព័ន្ធម៉ាស៊ូត Olympus / Kodak Four Thirds System សំរាប់ DSLRs ក៏ត្រូវបានផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណឱ្យអ្នកផលិតផ្សេងដែរ។ [18] ម៉ាស៊ីនថតទ្រង់ទ្រាយធំភាគច្រើនប្រើកញ្ចក់ដែលអាចផ្លាស់ប្តូរបានផងដែរដែលជាធម្មតាត្រូវបានដាក់នៅលើកញ្ចក់ឡេនស្គ្រីនឬនៅផ្នែកខាងមុខ។
ការសសេរអត្ថបទរឿង(Script)
ក្នុងស្គ្រីប: luaj.o: /storage/emulated/0/PhoneSDCard/MEGA/MEGA Downloads/Script_KG_V12.lua:-1
វិធីសរសេរស្គ្រីប
អត្ថបទសរសេរព្រាង ជាអត្ថបទសរសេររៀបសង្ខេបៗ មិនកំណត់នូវសេចក្តីលំអិត តែកំណត់ចំពោះក្បាលរឿងសំខាន់ៗ ដូចជាក្បាលរឿង សេចក្តីខ្លឺមសារសំខាន់ៗ ទីកន្លែង ចំនួនអ្នកចូលរូមសន្ទនាក្នុងកម្មវិធី ប្រវែងកម្មវិធី និងចំណុចសំខាន់ៗដែលចាំបាច់ ។
សរសេររឿង និង ឯកសារ មានភាពខុសគ្នា
ការសរសេររឿង ប្រឌិតឬ មិនប្រឌិត គឺមានលក្ខណៈខុសគ្នាពី ការសរសេរ ដើម្បីបោះពុម្ព ។ ទាំងនេះ គឺជា ទម្រង់តែមួយ ដើម្បីសរសេររឿងដែល អ្នកនិពន្ធ ត្រូវតែគិតដល់៖ រឿងគឺជា សោតទស្សន៍៖ ពាក្យពេចន៍ ដែលអ្នកនិពន្ធសរសេរ គឺ មិនត្រូវបានគេអាន ទាំងអស់នោះទេ ។ ពួកគេគ្រាន់តែ បានឃើញ និងបានឮ ដូចជា រូបភាពនៅលើ អេក្រង់ ។ ជំនាញ ដែលសំខាន់បំផុត នៃអ្នកសរសេរ គឺសរសេរនូវ អ្វីដែលគេបានឮ ។ ទ្រឹស្ដី និង ការពន្យល់ គឺជា ផ្នែកដ៏តូចមួយនៃ ការសរសេរស្គី្រប ។ ប្រសិនបើ ប្រិយមិត្តមិនបានរកឃើញ នូវទ្រឹស្ដី វាមិនមែនជា ការសរសេរដែល អាក្រក់នោះទេ ។ អ្នកនិពន្ធ គួរតែគិតថា “តើអ្វីដែល ខ្ញុំត្រូវតែសសេរនៅក្នុងការ យល់ឃើញពី ធម្មជាតិ” ប្រសិនបើ វាមិនមែនទេ តើខ្ញុំគួរធ្វើរបៀបណា ដើម្បីរកឃើញសោតទស្សន៍? រឿងដែលបង្ហាញពីចលនា៖ រូបភាពភាគច្រើន ដែលអ្នកបានឃើញ តែងមានចលនា ។ វាជា ការបំបែកចលនា រូបភាពពីរូបថត ។ រឿងជាច្រើនត្រូវបាន បកប្រែដោយអ្នកនិពន្ធ ក្នុងចលនានៃរូបភាព ។ រឿងដែល មានបរិហារ ដែលមិនអាចមើលឃើញ ដោយភ្នែកទទេ៖ កោសិការតូចៗ នៅក្នុងរាង្គកាយរបស់យើង ប្រទេសណាមួយ ដែលយើងធ្លាប់ទៅ ព័ត៌មាន ដែលពេលខ្លះយើងភ្លេច ។ អ្នកនិពន្ធគួរតែ ប្រមូលនូវរឿងរ៉ាវ ដែលកើតមាននៅក្នុងជីវិត ទៅកាន់ប្រិយមិត្តរបស់គេ ដែល ពួកគេគ្មាន បទពិសោធន៍នៅ អ្វីដែលពួកគេបានឃើញ នៅលើអេក្រង់ ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ស្គ្រីប ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:កុន