បរាភវសូត្រ
ទី ៦ - លាក់​​អាហារ​ឆ្ងាញ់ និង ធនធាន
ផ្នែក​ទី​ ២ ពាក្យ​ថា​ "ធនធាន" មាន​អត្ថន័យ​ទូលំទូលាយ​ដែល​អាច​រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​ចំណី​អាហារ ​ប្រាក់កាស់ ចំណេះដឹង និង បច្ចេកវិជ្ជា​ ។ នៅ​ទី​នេះ​យើង​សូម​លើក​យក​អត្ថន័យ​របស់​ "ធនធាន" ​ដែល​មាន​ន័យ​ត្រឹម​តែ​ជា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​​ដូច​ជា​លុយកាក់​ឬ​មាស​ប្រាក់​ប៉ុណ្ណោះ  ។ បើ​មនុស្ស​​ម្នាក់​​លាក់​បំពួន​ចំណី​អាហារ​មិន​ចែក​រំលែក​ជាមួយ​មនុស្ស​ដទៃ មនុស្ស​ម្នាក់​​​នោះ​ក៏​មាន​វិធី​លាក់​បំពួន​ទ្រព្យ​របស់​ខ្លួន​មិន​ចែក​រំលែក​ជាមួយ​អ្នក​ផ្សេង​ដែរ  ។ លុយកាក់​ ឬ មាស​ប្រាក់​គឺ​ជា​វត្ថុ​ងាយ​ស្រួល​សម្រាប់​យក​ទៅ​លាក់​ទុក​ជាង​ចំណី​អាហារ​ឆ្ងាយ​ណាស់  ។ សព្វ​ថ្ងៃ​មនុស្ស​មាន​ទ្រព្យ​ច្រើន​បាន​យក​ទ្រព្យ​ទាំង​នោះ​ទៅ​ផ្ញើ​ទុក​នៅ​ឯ​ធនាគារ ដែល​មាន​សុវត្ថិភាព​ជាង​ការ​លាក់​ទុក​នៅ​ឯ​ផ្ទះ  ។ ពេល​អ្នក​ជិត​ខាង​ ឬ មិត្ត​ភក្តិ​ម្នាក់​មក​ពឹងពរ​​សុំ​ឬ​ខ្ចី​បុល ជន​កំណាញ់​​​នោះ​ក៏​ពោល​ថា​គ្មាន​ប្រាក់​សេស​សល់​នៅ​ផ្ទះ​សម្រាប់​ឲ្យ​ខ្ចីបុល​ទេ  ។ នៅ​ពេល​ចូល​ដល់​វ័យ​ចំណាស់ មនុស្ស​កំណាញ់​​នោះ​​​បន្ត​ប្រើ​ល្បិច​ចុង​ក្រោយ​ដើម្បី​ជីក​កប់​​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន​សម្រាប់​​បើក​យក​មក​ចាយ​​នៅ​ជាតិ​ក្រោយ​ទៀត  ។ មាន​សេចក្តី​បង្រៀន​​គួរ​ឲ្យ​អស់​សំណើច​​មួយ​ថា ពេល​ស្លាប់​​មនុស្ស​មិន​អាច​យក​ទ្រព្យ​ទៅ​តាម​​ខ្លួន​បាន​ទេ​សូម្បី​កាក់​ក្រហម​មួយ​សេន​ក៏​យក​តាម​មិន​បាន​ផង  ។ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​អាច​​ដាក់​ផ្ញើ​ទ្រព្យ​​ទាំង​នោះ​​ចូល​គណនី​របស់​ខ្លួន​​នៅ​ឯធនាគារ​ស្ថានសួគ៌ ដោយ​ការ​ធ្វើ​បុណ្យ​ដាក់​ទាន​តាម​រយៈ​ភិក្ខុ​សង្ឃ​ក្នុង​ពុទ្ធសាសនា​ជា​អ្នក​មាន​សីល  ។ បើ​យើង​ពិចារណា​ឲ្យ​ល្អិត​ល្អន់​បន្តិច ​ការ​ធ្វើ​បុណ្យ​ដាក់​ទាន​តាម​ភិក្ខុ​សង្ឃ​​​នោះ​ក៏​នឹង​គ្មាន​វិធី​អ្វី​អាច​ផ្ទៀងផ្ទាត់​មើល​ឃើញ​ថា​ប្រាក់កាស់​ដែល​​បុគ្គល​នោះ​បាន​ធ្វើ​បុណ្យ​ទាន​នោះ​ត្រូវ​បាន​វេរ​ផ្ទេរ​ចូល​ក្នុង​គណនី​​នៃ​ធនាគារ​របស់​​គាត់​នៅ​ឯ​ស្ថាន​សួគ៌​ឬ​ស្ថាន​ខ្មោច​ឯណា​ដែរ  ។ សេចក្តី​បង្រៀន​ទាំង​នោះ​គ្រាន់​តែ​ជា​សិល្បៈ​លួងលោម​​​មនុស្ស​ឲ្យ​​រៀន​លះបង់​​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ធ្វើ​ទាន​ដល់​មនុស្ស​ក្រីក្រ​​ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​មនុស្ស​ទាំង​នោះ​បាន​ចំណី​បរិភោគ​គ្រប់គ្រាន់​ដូច​​មនុស្ស​ដទៃ​  ។ តើ​មាន​នរណា​ម្នាក់​ហ៊ាន​ចេញ​មុខ​មក​អះអាង​បញ្ជាក់​ថា ប្រាក់​ដែល​គាត់​បាន​ធ្វើបុណ្យ​រាប់សិប​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​នោះ​ត្រូវ​បាន​ភិក្ខុ​សង្ឃ​​ផ្ទេរ​ចូល​គណនី​របស់​គាត់​នៅ​ក្នុង​ធនាគារ​នៅ​ឯ​ស្ថាន​សួគ៌​ជាន់​ទី​​ ១០ ឬ ទី ៣៣ ដែល​​មាន​អាសយដ្ឋាន​យ៉ាង​នេះ​ឬ​យ៉ាង​នោះ ហើយ​មាន​អ្នក​​ធ្វើ​ការងារ​នៅ​ធនាគារ​ទី​នោះ​​នឹង​ប្រើ​វិធី​​យ៉ាង​ណា​​ដើម្បី​ផ្ទៀង​ផ្ទាត់​ថា​​រូប​គាត់​​​ជា​ម្ចាស់​គណនី​នោះ​  ។ តើ​មាន​អ្នក​ស្លាប់​ប៉ុន្មាន​នាក់​ដែល​បាន​ចេញ​មុខ​មក​អះអាង​បញ្ជាក់​ថា​គាត់​បាន​បើក​លុយកាក់​​របស់​គាត់​យក​ទៅ​ចាយ​រួច​ហើយ ? អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​មនុស្ស​បង្កើត​​ឬ​ទាញ​ចេញ​ពី​ផែនដី​ដើម្បី​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ពេល​​រស់​នៅ​មាន​ជីវិត​នៅ​លើ​ផែនដី វត្ថុ​ទាំង​នោះ​នឹង​ត្រឡប់​ទៅ​​ដី​វិញ​តាម​ច្បាប់​ធម្មជាតិ ។ ទោះ​បី​មនុស្ស​ច្រើន​ជំនាន់​​បាន​បង្កើត​​​ច្បាប់​សាសនា​ជា​ច្រើន​ឬ​អាទិទេព​ស្អេកស្កះ​ដើម្បី​​​​​អួតអាង​បញ្ជាក់​ថា​វត្ថុ​ទាំង​នោះ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​ទៅ​​កាន់​ភព​ផ្សេង​​​ឬ​ថា​មនុស្ស​នឹង​វិល​មក​កើត​លើ​ផែនដី​ជា​ថ្មី​ក៏​ដោយ ក៏​ជា​សត្យានុម័ត​រឿង​នោះ​គ្មាន​កើត​ឡើង​សោះ​ឡើយ  ។ វា​គឺ​ជា​ការ​បោកប្រាស់​បំភ័ន្ត​ភ្នែក និង​ ជា​ឡប់ឡែ​សម្រាប់​បន្ធូរ​ទុក្ខព្រួយ​របស់​មនុស្ស​ងាយ​ជឿ​តាម​ការ​ពាក្យ​បោកប្រាស់​ប៉ុណ្ណោះ  ។ ​ជា​សេចក្តី​សន្និដ្ឋាន​រួម ប្រសិន​បើ​មនុស្ស​ម្នាក់​មាន​​ចំណី​ឆ្ងាញ់​នៅ​ថ្ងៃ​​ម៉ោង​នេះ​ឬ​ថ្ងៃ​នេះ សូម​បែង​ចែក​ឲ្យ​មនុស្ស​ដទៃ​បរិភោគ​ផង ព្រោះ​ចំណី​ឆ្ងាញ់​នោះ​នឹង​ស្អុយ​ខូច​ទៅ​ជា​សម្រាម​នៅ​ម៉ោង​ក្រោយ​ឬ​ថ្ងៃ​ស្អែក​ឬ​សប្តាហ៍​ក្រោយ​​​  ។ ប្រសិន​បើ​បុគ្គល​ម្នាក់​មាន​ទ្រព្យ​ច្រើន​ចាយ​មិន​អស់ សូម​ចែក​ជា​ទាន បង្កើត​ជា​មូលនិធិ​ជួយ​ជន​ក្រីក្រ ឬ​បង្កើត​កម្មវិធី ឬ​គម្រោង​ផ្សេងៗ​សម្រាប់​ជួយ​អភិវឌ្ឍ​សហគមន៍ ឬ ប្រទេស ព្រោះ​ថា​នៅ​ពេល​បុគ្គល​នោះ​ស្លាប់​បាត់បង់​ជីវិត​ គាត់​នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ផេះផង់​សូន្យ​ចាក​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ សូម​កុំ​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​បាន​មក​កើត​ជា​ថ្មី ឬ​ទៅ​កើត​ជា​ទេវតា​ ឬ​ទៅ​ជួប​ព្រះ​អាទិទេព​ណា​មួយ​ឲ្យ​សោះ  ។ ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដែល​គាត់​ខំ​សន្សំ​ ឬ​លាក់​ទុក​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នឹង​ត្រូវ​​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​កណ្តាប់​ដៃ​មនុស្ស​ដែល​នៅ​រស់​យក​ទៅ​ប្រើប្រាស់​បន្ត​ទៀត  ។