cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត
[៦៣៩] សាវត្ថីនិទាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលបើអដ្ឋិកសញ្ញា ដែល​បុគ្គល​បានចំរើនហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ បណ្តាផលទាំង ២ ផលណាមួយ ក៏កើតជាក់​ស្តែង គឺនឹងបានអរហត្តផល ក្នុងបច្ចុប្បន្ន ឬបើឧបាទាននៅមានសេសសល់ ក៏គង់នឹងបាន​​អនាគាមិផលដែរ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចុះអដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើន​ហើយ ​ដូចម្តេច បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ ដូចម្តេច ទើបបណ្តាផលទាំង ២ ផលណាមួយ​ក៏កើត​ជាក់ស្តែង គឺនឹងបានអរហត្តផល ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន ឬបើឧបាទាន នៅមានសេសសល់ ក៏គង់បានអនាគាមិផលដែរ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ  ចំរើន​សតិសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា។ បេ។ ចំរើនឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ដែល​អាស្រ័យ​នូវ​សេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អាស្រ័យនូវសេចក្តី​ប្រាសចាកតម្រេក អាស្រ័យ​នូវការរលត់ បង្អោនទៅកាន់​សេចក្តីលះបង់។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ កាលបើអដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើន យ៉ាងនេះហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនយ៉ាងនេះហើយ ទើបបណ្តា​ផលទាំង ២ ផលណាមួយ ក៏កើតជាក់ស្តែង គឺនឹងបាន​អរហត្តផល ក្នុងបច្ចុប្បន្ន ឬបើឧបាទាន នៅមានសេសសល់ ក៏គង់បានអនាគាមិផលដែរ។
មហត្ថសូត្រ
[៦៤០] សាវត្ថីនិទាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អដ្ឋិសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើន​ហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ដ៏ធំ។ ម្នាលភិក្ខុទាំង​ឡាយ អដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ រមែង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ដ៏ធំ តើដូចម្តេច។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុង​សាសនានេះ  ចំរើនសតិ​សម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា។បេ។  ចំរើនឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា ដែលអាស្រ័យ​នូវសេចក្តី​ស្ងប់​ស្ងាត់ អាស្រ័យនូវសេចក្តីប្រាស​ចាក​តម្រេក អាស្រ័យនូវការរលត់ បង្អោនទៅកាន់ការលះបង់។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គល​បានចំរើន​យ៉ាងនេះ​ហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើន​​យ៉ាងនេះហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ដ៏ធំ។
យោគក្ខេមសូត្រ
[៦៤១] សាវត្ថីនិទាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អដ្ឋិសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើន​ហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីក្សេម ចាកយោគៈដ៏ធំ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ ដូចម្តេច បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ ដូចម្តេច ទើបប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីក្សេម ចាកយោគៈដ៏ធំ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ  ចំរើនសតិ​សម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា។ បេ។ ចំរើន​ឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា ដែលអាស្រ័យ នូវសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អាស្រ័យនូវសេចក្តីប្រាស​ចាកតម្រេក អាស្រ័យនូវការរលត់ បង្អោនទៅកាន់ការ​លះបង់។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនយ៉ាងនេះហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើន​យ៉ាងនេះហើយ  រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីក្សេមចាកយោគៈដ៏ធំ។
សំវេគសូត្រ
[៦៤២] សាវត្ថីនិទាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើន​ហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសេចក្តីសំវេគដ៏ធំ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចុះអដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ ដូចម្តេច បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ​ដូចម្តេច ដែលប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសេចក្តីសំវេគដ៏ធំ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុង​សាសនានេះ  ចំរើនសតិសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា។ បេ។ ចំរើនឧបេក្ខា​សម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា ដែលអាស្រ័យនូវសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អាស្រ័យនូវ​សេចក្តី​ប្រាសចាកតម្រេក អាស្រ័យនូវការរលត់ បង្អោនទៅកាន់ការលះបង់។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ អដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនយ៉ាងនេះហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនយ៉ាងនេះ​ហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសេចក្តីសំវេគដ៏ធំ។
ផាសុវិហារសូត្រទី១
[៦៤៣] សាវត្ថីនិទាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ​ ដើម្បីការនៅជាសុខដ៏ធំ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចុះអដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ ដូចម្តេច បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ​ដូចម្តេច រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីការនៅជាសុខដ៏ធំ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុង​សាសននេះ  ចំរើនសតិសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា។ ប។  ចំរើនឧបេក្ខា​សម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយអដ្ឋិកសញ្ញា ដែលអាស្រ័យនូវសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អា​ស្រ័យ​នូវ​សេចក្តីប្រាសចាកតម្រេក អាស្រ័យនូវការ​រលត់ បង្អោនទៅកាន់ការលះបង់។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អដ្ឋិកសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើន យ៉ាងនេះហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើន​យ៉ាង​នេះហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីការនៅជាសុខដ៏ធំ។
បុឡវកសូត្រទី២
[៦៤៤] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុឡវកសញ្ញា ដែលបុគ្គលចំរើនហើយ។ បេ។
វិនីលកសូត្រទី៣
[៦៤៥] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ វិនីលកសញ្ញា។
វិច្ឆិទ្ទកសូត្រទី៤
[៦៤៦] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ វិច្ឆិទ្ទកសញ្ញា។
ឧទ្ធុមាតកសូត្រទី៥
[៦៤៧] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឧទ្ធុមាតសញ្ញា។
មេត្តាសូត្រទី៦
[៦៤៨] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ មេត្តា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ។
ករុណាសូត្រទី៧
[៦៤៩] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ករុណា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ។
មុទិតាសូត្រទី៨
[៦៥០] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ មុទិតា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ។
ឧបេក្ខាសូត្រទី៩
[៦៥១] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឧបេក្ខា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ។
អានាបានសូត្រទី១០
[៦៥២] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អានាបានស្សតិ ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ។
និរោធវគ្គទី៨
អសុភសូត្រទី១
[៦៥៣] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អសុភសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ។
មរណសូត្រទី២
[៦៥៤] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ មរណសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ។
អាហារេបដិកូលសូត្រទី៣
[៦៥៥] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អាហារេបដិកូលសញ្ញា។
អនភិរតិសូត្រទី៤
[៦៥៦] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សព្វលោកេ អនភិរតសញ្ញា។
អនិច្ចសូត្រ ទី៥
[៦៥៧] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អនិច្ចសញ្ញា។
[៦៥៨] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អនិច្ចេ ទុក្ខសញ្ញា។
អនត្តសូត្រ ទី៧
[៦៥៩] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទុក្ខេ អនត្តសញ្ញា។
បហានសូត្រ ទី៨
[៦៦០] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បហានសញ្ញា។
វិរាគសូត្រ ទី៩
និរោធសូត្រទី១០
[៦៦២] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ និរោធសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើន​ហើយ ជាគុណជាតិ រមែងមានផលច្រើន មានអានិសង្សច្រើន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ចុះនិរោធ​សញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើនហើយ ដូចម្តេច បានធ្វើឲ្យ​ច្រើន​ហើយ ដូចម្តេច ទើបជាគុណជាតិ មានផលច្រើន មាន​អានិសង្សច្រើន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ  ចំរើនសតិសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយនិរោធសញ្ញា។ បេ។  ចំរើន​ឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកប​ដោយ​និរោធសញ្ញា អាស្រ័យនូវ​សេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អាស្រ័យនូវ​សេចក្តីប្រាសចាកតម្រេក អាស្រ័យនូវការរលត់ បង្អោនទៅកាន់ការលះបង់។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ និរោធសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើន​យ៉ាង​នេះ​ហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនយ៉ាងនេះហើយ ជាគុណជាតិ មានផលច្រើន មាន​អានិសង្សច្រើន។
[៦៦៣] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលបើនិរោធសញ្ញា ដែលបុគ្គលបានចំរើន​ហើយ បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ បណ្តាផលទាំង ២ ផលណាមួយ ក៏កើតជាក់ស្តែង គឺបាន​​អរហត្តផល ក្នុងបច្ចុប្បន្ន ឬបើឧបាទាននៅមានសេសសល់ ក៏គង់បានអនាគាមិផល​ដែរ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចុះនិរោធសញ្ញា ដែលបុគ្គល​បានចំរើន​ហើយ ដូចម្តេច បានធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ ដូចម្តេច ទើបបណ្តាផលទាំង ២ ផលណាមួយ ក៏កើតជាក់ស្តែង គឺបានអរហត្តផល ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន ឬបើឧបាទាន នៅមាន​សេសសល់ ក៏គង់បាន​អនាគាមិផល​ដែរ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ  ចំរើនសតិសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយនិរោធសញ្ញា។ បេ។ ចំរើន​ឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ប្រកបដោយនិរោធសញ្ញា ដែលអាស្រ័យនូវសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អាស្រ័យនូវសេចក្តីប្រាសចាកតម្រេក អាស្រ័យនូវ​ការរលត់ បង្អោនទៅកាន់ការលះបង់។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ  និរោធសញ្ញា ដែល​បុគ្គល​បានចំរើនយ៉ាង​នេះហើយ បានធ្វើឲ្យ​​ច្រើន យ៉ាងនេះហើយ បណ្តាផលទាំង ២ ផលណាមួយ ក៏កើតជាក់ស្តែង គឺបានអរហត្តផល ក្នុងបច្ចុប្បន្ន ឬបើឧបាទាន​ នៅមាន​សេសសល់ ក៏គង់បានអនាគាមិផលដែរ។
[៦៦៦] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈនេះ មាន ៥ យ៉ាង។ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ទាំង ៥ តើដូចម្តេចខ្លះ។ គឺរូបរាគៈ ១ អរូបរាគៈ ១ មានះ ១ ឧទ្ធច្ចៈ​១ អវិជ្ជា ១។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទាំង ៥ នេះឯង ហៅថា ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុត្រូវចំរើនពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ ដើម្បីដឹងច្បាស់ ដើម្បីកំណត់ដឹង ដើម្បីអស់ទៅ ដើម្បីលះបង់ នូវឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ នេះចេញ។  ចំរើន​ពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ តើដូច​ម្តេចខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ ចំរើន​សតិសម្ពោជ្ឈង្គ។ បេ។  ចំរើន​ឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ដែលអាស្រ័យសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អា​ស្រ័យសេចក្តី​​ប្រាស​ចាក​តម្រេក អាស្រ័យការរលត់ បង្អោនទៅកាន់ការលះបង់។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុត្រូវចំរើនពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ នេះ ដើម្បីដឹងច្បាស់ ដើម្បីកំណត់ដឹង ដើម្បីអស់ទៅ ដើម្បីលះបង់ នូវឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ទាំង ៥ នេះឯង។
[៦៦៧] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ​ ទន្លេគង្គា មានទំនាបទៅខាងកើត ជម្រាលទៅខាង​កើត ឈមទៅខាងកើត យ៉ាងណាមិញ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលភិក្ខុចំរើនពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ ធ្វើឲ្យ​ច្រើន នូវពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ រមែងជ្រាលទៅរកព្រះនិព្វាន ឱនទៅរកព្រះនិព្វាន ឈមទៅរកព្រះនិព្វាន ក៏យ៉ាងនោះដែរ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលភិក្ខុចំរើនពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ ធ្វើឲ្យ​ច្រើន នូវពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ រមែងជ្រាលទៅរកព្រះនិព្វាន​ ឱនទៅ​រកព្រះនិព្វាន ឈមទៅរកព្រះនិព្វាន តើដូចម្តេច។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ​ ភិក្ខុក្នុង​សាសនានេះ  ចំរើន​សតិសម្ពោជ្ឈង្គ ។ បេ ។ ចំរើន​ឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ដែល​មានការលះបង់រាគៈ ជាទីបំផុត មានការលះបង់ទោសៈ ជាទីបំផុត មានការលះបង់មោហៈ ​ជា​ទីបំផុត។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលភិក្ខុចំរើនពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ ធ្វើឲ្យ​ច្រើន នូវ​ពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ រមែងជ្រាល​ទៅរក​ព្រះនិព្វាន ឱនទៅរកព្រះនិព្វាន ឈមទៅរកព្រះនិព្វាន យ៉ាងនេះឯង។ (ត្រូវធ្វើបាលីឲ្យ​​ពិស្តារ តាំងអំពី ឯសនា រហូតដល់ការលះបង់រាគៈ ជាទី​បំផុត ​យ៉ាងនេះផងចុះ)។
[៦៦៨] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈនេះ មាន ៥ យ៉ាង។ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ យ៉ាង តើដូចម្តេចខ្លះ។ គឺរូបរាគៈ ១ អរូបរាគៈ ១ មានះ ១ ឧទ្ធច្ចៈ ១ អវិជ្ជា ១។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទាំង ៥ នេះឯង ហៅថា ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុត្រូវចំរើនពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ ដើម្បីដឹងច្បាស់ ដើម្បីកំណត់ដឹង ដើម្បីអស់ទៅ ដើម្បីលះបង់ នូវឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ នេះចេញ។ ចំរើននូវពោជ្ឈង្គ​ ទាំង ៧ តើដូច​ម្តេច។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ  ចំរើនសតិសម្ពោជ្ឈង្គ ។ បេ ។  ចំរើនឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ដែលមានការលះបង់រាគៈ​ជាទីបំផុត មានការលះ​បង់ទោសៈជាទីបំផុត មានការលះបង់មោហៈជាទីបំផុត ជាធម៌​យាងចុះកាន់ព្រះនិព្វាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីព្រះនិព្វាន មានព្រះនិព្វានជាទីបំផុត ជ្រាលទៅ​រកព្រះនិព្វាន ឱនទៅរកព្រះនិព្វាន ឈមទៅរកព្រះនិព្វាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុគួរចំរើនពោជ្ឈង្គ ទាំង ៧ ដើម្បីដឹងច្បាស់ ដើម្បីកំណត់ដឹង ដើម្បីអស់ទៅ ដើម្បីលះបង់ នូវឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ នេះឯង ។ (មគ្គសំយុត្ត បណ្ឌិតត្រូវធ្វើឲ្យ​ពិស្តារយ៉ាងណា ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត ក៏ត្រូវធ្វើឲ្យ​ពិស្តារយ៉ាងនោះដែរ)។
អដ្ឋិកសញ្ញា ១ បុឡវកសញ្ញា ១ វិនីលកសញ្ញា ១ វិច្ឆិទ្ទកសញ្ញា ១ ឧទ្ធុមាតសញ្ញា ១ ជាគំរប់ប្រាំ មេត្តា ១ ករុណា ១ មុទិតា ១ ឧបេក្ខា ១ អានាបានៈ ១ រួមទាំងអស់ជា ១០។
ចប់ ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត អានាបានវគ្គ ទី៧។
អសុភសញ្ញា ១ មរណសញ្ញា ១ អាហារេបដិកូលសញ្ញា ១ សព្វលោកេ​​ អនភិរត​សញ្ញា ១ អនិច្ចសញ្ញា ១ អនិច្ចេទុក្ខសញ្ញា ១ ទុក្ខេអនត្ត​សញ្ញា ១ បហានសញ្ញា ១ វិរាគសញ្ញា ១ និរោធសញ្ញា ១ រួមទាំងអស់ ត្រូវជា ១០គត់។
ចប់ ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត និរោធវគ្គ ទី៨។
គង្គាបេយ្យាលទី៩
គង្គានទីអាទិសូត្រទី១-១២
[៦៦៩] សាវត្ថីនិទាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទន្លេគង្គា មានទំនាបទៅខាងកើត ជម្រាល​ទៅខាងកើត ឈមទៅខាងកើត យ៉ាងណាមិញ។ បេ។
និយាយអំពីទន្លេគង្គា មានទំនាបទៅខាងកើត ៦លើក ទន្លេគង្គា មាន​ទំនាប​ទៅរកសមុទ្រ ៦លើក ទាំង ៦លើក ២ដងនោះ រួមជា ១២លើក ហេតុនោះ បាន​ជា​លោកឲ្យ​​ឈ្មោះថា វគ្គ។
ចប់ គង្គាបេយ្យាល ទី៩។
អប្បមាទវគ្គ ទី១០
តថាគតាទិសូត្រទី១-១០
[៦៧០] ពាក្យថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ រាប់តាំងពីពួកសត្វមិនមានជើងក្តី មានជើង ២ក្តី មានជើង ៤ក្តី មានជើងច្រើនក្តី បណ្ឌិតត្រូវធ្វើឲ្យ​ពិស្តារផងចុះ។
ព្រះតថាគតប្រសើរជាងសត្វទាំងអស់ ១ ស្នាមជើងដំរី ធំជាងស្នាមជើងសត្វទាំងអស់ ១ ​កំពូលផ្ទះ  ខ្ពស់ជាងគ្រឿង​ផ្ទះទាំងអស់ ១  ក្លិន​ឫសស្គា ប្រសើរ​​ជាង​ក្លិនឫសទាំងអស់   ១   ក្លិនខ្លឹមចន្ទន៍ក្រហម ប្រសើរជាង​ក្លិន​ ខ្លឹមទាំងអស់ ១ ក្លិនផ្កាម្លិះ  ប្រសើរជាងក្លិនផ្កាទាំងអស់  ១  សេ្តចចក្រពត្តិ ប្រសើរ​ជាង​ស្តេច​ទាំង​អស់  ១  ពន្លឺព្រះចន្ទ  ប្រសើរជាងពន្លឺផ្កាយទាំងអស់ ១ ព្រះអាទិត្យរុងរឿង ក្នុងសរទសម័យ   ១  សំពត់កាសិកពស្ត្រ ប្រសើរជាងសំពត់ទាំងអស់  ១​ ត្រូវជា ១០ គត់។
( អប្បមាទវគ្គ បណ្ឌិតត្រូវធ្វើឲ្យ​ពិស្តារ តាមទំនងពោជ្ឈង្គ នៃពោជ្ឈង្គ​សំយុត្ត​ផងចុះ)។
ចប់ ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត អប្បមាទវគ្គ ទី១០។
ពលករណីយវគ្គ ទី១១
ពលាទិសូត្រ ទី១-១២
[៦៧១] ពាក្យថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ដូចការងារណាមួយ ដែលត្រូវធ្វើដោយ កម្លាំង ដូច្នេះជាដើម បណ្ឌិតត្រូវសម្តែងឲ្យ​ពិស្តារផងចុះ។
ការងារដែលត្រូវធ្វើដោយកម្លាំង ១ ពីជគាម និងភូតគាម (អាស្រ័យផែន​ដី ទើបលូតលាស់ឡើង​បាន ) ១ នាគ (អាស្រ័យភ្នំហិមពាន្ត ទើបចំរើនកាយបាន ) ១ ដើមឈើ​ទ្រេតទៅទិសខាងកើត កាលបើគេកាត់គល់ រមែងរលំទៅទិសខាងកើត  ១  ឆ្នាំងផ្កាប់ ទឹក​មិនដែលហូរចូល ១ ចុងស្រួចនៃស្រូវ  គេដាក់មិនស្រួល   តែងមុតដៃជើង  ១  ខ្យល់លើអាកាស រមែងបក់ទៅគ្រប់ទិស  ១  អកាលមេឃ បក់ផាត់ធូលីឲ្យ​ស្រឡះ ១ ខ្យល់ព្យុះ បក់ផាត់មហាមេឃឲ្យ​ស្រឡះ ១ ចំណងនាវាសមុទ្រ តែងពុកផុយ ១ ផ្ទះសម្រាប់អ្នកដំណើរ ១ ទន្លេគង្គា (ដែលមានទំនាបទៅទិសខាងកើត មិនអាចអ្នកណាបំបែរ ឲ្យ​​មាន​ទំនាប​ទៅរក​ទិសខាងលិចវិញបាន) ១។
(ពលករណីយវគ្គ បណ្ឌិតត្រូវសំដែងឲ្យ​ពិស្តារ តាមទំនងពោជ្ឈង្គ នៃពោជ្ឈង្គ​សំយុត្តផងចុះ)។
ឯសនាវគ្គ ទី១២
ឯសនាទិសូត្រទី១-១០
[៦៧២] ពាក្យថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ការស្វែងរកនេះ  មាន ៣ យ៉ាង ។ ការស្វែងរក ៣ យ៉ាង តើដូចម្តេចខ្លះ។ ការស្វែងរក ៣ យ៉ាងនោះ គឺ ការស្វែងរកកាម ១ ការស្វែងរកភព ១ ការស្វែងរកព្រហ្មចរិយ ជាមិច្ឆាទិដ្ឋិ ១ ប៉ុណ្ណេះជាដើម បណ្ឌិតត្រូវ​ធ្វើឲ្យ​ពិស្តារ​ផងចុះ។
និយាយអំពីការស្វែងរកផ្សេង ៗ ១ អាសវៈ ១​ ភព ១ ទុក្ខតាធម៌ ៣យ៉ាង ១ (កិលេស) ដូចជាសសរខឿន ១ មន្ទិល ១ សេចក្តីលំបាក ១ វេទនា ១ តណ្ហា ១។
(ឯសនាបេយ្យាល នៃពោជ្ឈង្គសំយុត្ត អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយ ត្រូវសំដែងឲ្យ​ពិស្តារ តាមវិវេកនិស្សិតផងចុះ)។
ចប់ ឯសនាវគ្គ ទី១២។
ឱឃវគ្គទី១៣
ឱឃាទិសូត្រទី១-៨
[៦៧៣] ពាក្យថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឱឃៈនេះ មាន ៤ យ៉ាង ។ ឱឃៈ ៤ យ៉ាង តើដូចម្តេចខ្លះ។ ឱឃៈ  ៤ យ៉ាងនោះ គឺ កាមោឃៈ ១ ភវោឃៈ ១ ទិដ្ឋោឃៈ ១ អវិជ្ជោឃៈ ១ ប៉ុណ្ណេះជាដើម បណ្ឌិតត្រូវធ្វើឲ្យ​ពិស្តារផងចុះ។
ឧទ្ធម្ភាគិយសូត្រទី១០
[៦៧៤] សាវត្ថីនិទាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈនេះ មាន ៥ យ៉ាង។ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ យ៉ាង តើដូចម្តេចខ្លះ។ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ គឺ រូបរាគៈ ១ អរូបរាគៈ ១ មានះ ១ ឧទ្ធច្ចៈ ១ អវិជ្ជា ១។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទាំង ៥ នេះ ឈ្មោះ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ពោជ្ឈង្គទាំង ៧ ភិក្ខុត្រូវចំរើន ដើម្បី​ដឹងច្បាស់ ដើម្បីកំណត់ដឹង ដើម្បីអស់ទៅ ដើម្បីលះបង់ នូវឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ៥ នេះ​ឯង។ ចំរើនពោជ្ឈង្គ ៧ តើដូចម្តេចខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុង​សាសនានេះ​ ចំរើន​សតិសម្ពោជ្ឈង្គ ដែលអាស្រ័យសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អាស្រ័យ​សេចក្តីប្រាសចាកតម្រេក អាស្រ័យការរលត់ បង្អោនទៅកាន់ការលះបង់។ បេ។ ចំរើន​ឧបេក្ខាសម្ពោជ្ឈង្គ ដែលមានការលះបង់រាគៈជាទីបំផុត មានការលះបង់ទោសៈ​ជាទីបំផុត មានការលះ​បង់មោហៈជាទីបំផុត  ចុះស៊ប់ទៅរកព្រះនិព្វាន មានព្រះនិព្វាន​នៅខាងមុខ មានព្រះនិព្វាន ជាទីបំផុត ជ្រាលទៅរកព្រះនិព្វាន ឱនទៅរកព្រះនិព្វាន ឈមទៅរកព្រះនិព្វាន។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ ពោជ្ឈង្គទាំង ៧ នេះ បណ្ឌិតត្រូវចំរើន ដើម្បីដឹងច្បាស់ ដើម្បីកំណត់ដឹង ដើម្បីអស់ទៅ ដើម្បីលះបង់ នូវឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ទាំង ៥ នេះឯង។
និយាយអំពីឱឃៈ ១ យោគៈ ១ ឧបាទាន ១ គន្ថៈ ១ អនុស័យ ១ កាមគុណ ១ នីវរណៈ ១ ខន្ធ ១ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនៈ ១។
បុនគង្គាបេយ្យាលវគ្គ ទី១៤
បុនគង្គានទីអាទិសូត្រ
(គង្គាបេយ្យាលនៃពោជ្ឈង្គសំយុត្ត បណ្ឌិតត្រូវសំដែងឲ្យ​ពិស្តារ តាមទំនងរាគៈ ផងចុះ)។
ចប់ វគ្គ ទី១៤។
បុនអប្បមាទវគ្គទី១៥
តថាគតាទិសូត្រ
(អប្បមាទវគ្គ ត្រូវសំដែងឲ្យ​ពិស្តារ តាមទំនងរាគៈ​ផងចុះ)។
ចប់ វគ្គ ទី១៥។
បុនពលករណីយវគ្គទី១៦
បុនពលាទិសូត្រ
ឃុំភ្ញីមាស
(Phnhi Meas) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកគិរីសាគរ ខេត្តកោះកុង មានរដ្ឋបាលចំណុះ ៣ភូមិ÷
សង្កាត់អូរឡាំពិច
' (Boeng Keng Kang Ti Bei Sangkat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ខណ្ឌបឹងកេងកង រាជធានីភ្នំពេញ មាន ៥ភូមិ÷
ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត
(ពលករណីយវគ្គ នៃពោជ្ឈង្គសំយុត្ត បណ្ឌិតត្រូវធ្វើឲ្យ​ពិស្តារ តាមទំនង​រាគៈផងចុះ)។
សង្កាត់អូរឡាំពិច
ព្រំប្រទល់នៃ
ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត
បុនឯសនាវគ្គ ទី១៧
និយាយពីការស្វែងរកផ្សេង ៗ ១ អាសវៈ ១ ភព ១ ទុក្ខតាធម៌ ៣យ៉ាង ១ (កិលេស) ដូចសសរខឿន ១ មិន្ទិល ១ សេចក្តីលំបាក ១ វេទនា ១ តណ្ហា ១។
ចប់ ឯសនាវគ្គ នៃពោជ្ឈង្គសំយុត្ត ទី១៧។
ចប់ វគ្គ ទី១៨។
បុនឱឃាទិសូត្រ
ចប់ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត។
ចប់ ភាគ៣៧ ។
ឯកសារយោង
ព្រះត្រៃបិដក > សុត្តន្តបិដក > សំយុត្តនិកាយ > ពោជ្ឈង្គសំយុត្ត (សៀវភៅលេខ​ ៣៧ ទំព័រទី ១៦៨ ដល់ទំព័រទី ៣៤៥)
ខ្វិត
ផ្លែ​ខ្វិត​ ជា​​​ផ្លែ​ឈើពេញ​និយម និង​ងាយ​រក​​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។​​ មិនត្រឹមតែចំណីក្រៅពេលឆ្ងាញ់​ពិសាបាន​ទាំង ខ្ចី ទាំង ទុំ ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែ​ខ្វិត​បានផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនថែមទៀតផង។ ខ្វិត គឺជាប្រភេទតែនៅក្នុងពួក ក្រសាំង។ វាគឺមានដើមកំណើតមកពីប្រទេសចិនទៅកាន់ឧបទ្វីបឥណ្ឌានិងខាងកើតដើម្បីតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ វាគឺមានដើមកំណើតទៅសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន។ នៅកម្ពុជាសម្បូណ៌ខ្វិតណាស់ សម្រាប់ខ្មែរហូបផ្លែ។
គុណ​ប្រយោជន៍​ទាំង​១១យ៉ាងរបស់ខ្វិត
១. ជួយ​រំលាយ​អាហារ​​ ផ្លែ​ខ្វិត​​ជួយ​ទម្លាក់​ព្រូន​​ក្នុង​ពោះវៀន​ ព្រម​ទាំង​​អាច​ជួយ​​ដល់​អ្នក​​ដែល​មាន​បញ្ហា​​ពិបាក​ក្នុង​ការ​រំលាយ​អាហារ​បាន។ ដើម​និង​មែក​ របស់​វា ផ្ទុក​នូវ​សារធាតុ​​ Feronia Gum ត្រូវ​គេ​ប្រើ​​​ប្រាស់​​​​ជួយ​ព្យាបាល​ រាគ​​មួល​បាន​ផង​ដែរ។
២. ជួយ​លាង​ឈាម​​ ទឹក​ផ្លែ​ខ្វិត​ ៥០ ក្រាម លាយ​ជា​មួយ​ទឹក​ក្ដៅ​និង​ស្ករ ជា​ភេសជ្ជៈ​សម្រាប់​លាង​ឈាម កម្ចាត់​ជាតិ​ពុល​ចេញ​ពី​ក្នុង​ឈាម។
៣. ព្យាបាល​លើ​បញ្ហា​ឈឺ​ត្រចៀក ឫស​នៃ​ដើមខ្វិត ជា​​ឱសថ​មួយ​​ព្យាបាល​ដល់​បញ្ហា ឈឺ​ចុក​ចាប់​នៃ​ត្រចៀក​បាន។
៤. បង្ការ​ភាព​កង្វះ​​ជាតិ​វីតាមីន​ C កង្វះ​ជាតិ​វីតាមីន C បង្ក​ជា​​បញ្ហា​ដល់​សុខភាព។ ផ្លែខ្វិតដែល​មាន​សារធាតុ​វីតាមីន C ជួយ​បំពេញ​​ទៅ​សារពាង្គកាយ​ ព្រម​ទាំង​ជួយ​​​ពង្រឹង​ប្រព័ន្ធ​ភាព​ស៊ាំ​ផង​ដែរ។
៥. ល្អ​សម្រាប់​ អ្នក​កើត​ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម សារជាតិ Feronia Gum នៅ​ក្នុង​ដើម​និង​មែក​ខ្វិត ជួយ​​កម្រិត​ជាតិ​ស្ករ​នៅ​ក្នុង​សរសៃ​ឈាម ដោយ​វា​គ្រប់​គ្រង ទៅ​លើ​ អាំងស៊ុយលីន និង កម្រិត​​គ្លុយកូស​​ ជួយ​បង្ការ​កុំ​ឲ្យ​​កើត​មាន​ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម​ធ្ងន់ធ្ងរ​។
៦. ​​ជួយ​ព្យាបាល​បញ្ហា​ផ្លូវ​ដង្ហើម ស្លឹក​នៃ​ផ្លែខ្វិត​ ជួយ​​ព្យាបាល​ជំងឺ​​ស្រាល​ៗ​ដែល​រ៉ាំរ៉ៃ​​ដូច​ជា​ផ្ដាសាយ និង​ ក្អក​ឈឺ​ក វា​អាច​ទម្លាក់​ស្លេស្ម​ សម្រួល​ដល់​ផ្លូវ​ដង្ហើម​ឡើង​វិញ។
៧. ​បង្កើន​កម្លាំង ​សាច់​ផ្លែ​​ខ្វិត ១០០​ក្រាម ផ្ដល់​១៤០ កាឡូរី និង​សារជាតិ​ចិញ្ចឹម​ ជួយ​​បង្កើន​ល្បឿន​ដល់​ការ​រំលាយ​អាហារ​និង​​​ ​​ផ្ដល់​កម្លាំង​ដល់​រាងកាយ។
៨. ជួយ​តម្រង​នោម​ ការ​​ទទួល​ទាន​​ផ្លែ​ខ្វិត​ ជា​រឿយៗ​ ត្រូវ​បាន​ណែ​នាំ​សម្រាប់​អ្នក​មាន​បញ្ហា​តម្រង​នោម ព្រោះ​វា​អាច​បន្សាប​ជាតិ​ពុល​​ក្នុង​រាង​កាយ​បាន​។
៩. ជំនួយ​​ថ្លើម ផ្លែ​ខ្វិត​​ ជា​ប្រភព​នៃ​ជាតិ Beta-Carotene ជួយ​​ព្យាបាល​បញ្ហា​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​​​ថ្លើម។ សារធាតុ Thiamine និង Riboflavin ​ក្នុង​ផ្លែ​ខ្វិត ជា​ជំនួយ​សម្រាប់​​សរីរាង្គ​ថ្លើម​​ផង​ដែរ។
១០. ព្យាបាល​​ពិស​ពស់​ចឹក រាល់​ផ្នែក​នៃ ដើម​ខ្វិត​​ ទាំង​អស់ ត្រូវ​បាន​​ប្រើ​ប្រាស់​សម្រាប់​​ការ​ព្យាបាល​ពិស​ពស់​ចឹក​បាន។
*ចំណុច​គួរ​ប្រយ័ត្ន
ខ្វិត​ក៏​ដូច​ជា​ផ្លែ​ឈើ​ដទៃ​ទៀត​ដែរ ​គឺ​មាន​ទាំង​ផល​ប្រយោជន៍​និង​ផល​ប៉ះពាល់។ ការ​ទទួលទាន​ផ្លែ​ខ្វិត​ច្រើន​ពេក​អាច​បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​អាការៈ​ហើម​ពោះ ដូច្នេះ​សម្រាប់​អ្នក​ដែល​មាន​បញ្ហា​ក្រពះ​គួរ​ប្រយ័ត្ន។ សម្រាប់​អ្នក​មិន​ធ្លាប់​ទទួលទាន​ខ្វិត​ គួរ​ចាប់​ផ្ដើម​ញ៉ាំ​បន្ដិច​ៗ​សិន ដើម្បី​ចៀសវាង​ប្រតិកម្ម​ផ្សេង​ៗ ៕
តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ផ្លែឈើ
មហាសុរសិង្ហនាថ
សម្តេចព្រះបវររាជចៅមហាសុរសិង្ហនាថ ( สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท  ; RTGS ៖ Somdet Phra Boworaratchao Mahasurasinghanat, ឈ្មោះកំណើត ប៊ុញម៉ា, ប្រសូតថ្ងៃទី ១ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៧៤៤ ដល់ថ្ងៃទី ៣ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៨០៣) គឺជាព្រះអនុជរបស់ពុទ្ធយ៉តហ្វាចុឡាលោកដែលជាក្សត្រទីមួយនៃរាជវង្សចក្រីនៃប្រទេសសៀម។ ក្នុងនាមជាមេទ័ពអយុធ្យា គាត់បានប្រយុទ្ធជាមួយបងប្រុសរបស់គាត់ក្នុងយុទ្ធនាការផ្សេងៗប្រឆាំងនឹងអ្នកឈ្លានពានភូមា និងពួកមេទ័ពក្នុងស្រុក។ នៅពេលដែលប្អូនប្រុសរបស់គាត់បានឡើងសោយរាជ្យជាស្តេចសៀមនៅទីក្រុងបាងកកក្នុងឆ្នាំ១៧៨១ ព្រះអង្គត្រូវបានតែងតាំងជាព្រះបរមរាជវាំងខាងមុខ ឬ មហាឧបរាជ ដែលជាអ្នកស្នងមរតក។ ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ គាត់ត្រូវបានគេស្គាល់ថាសម្រាប់តួនាទីដ៏សំខាន់របស់គាត់នៅក្នុងយុទ្ធនាការប្រឆាំងនឹង បុឌផឹយ៉ា នៃប្រទេសភូមា។
ការស្លាប់
តំនភ្ជាប់=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Mahasurasinghanat0609_Cropped.jpg/150px-Mahasurasinghanat0609_Cropped.jpg|ធ្វេង|រូបភាពតូច|194x194ភីកសែល| រូបសំណាកមហាសុរសិង្ហនាថនៅវត្តមហាធាតុ នៅឆ្នាំ ១៨០៣ មហាសុរសិង្ហនាថ បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដូចដែលបានកត់ត្រាដោយម្ចាស់ក្សត្រីក័មពូស្ឆាត បុត្រីរបស់មហាសុរសិង្ហនាថជាមួយប្រពន្ធចុងរបស់ព្រះអង្គ មន្ត្រីព្រះបរមរាជវាំងបានរារាំងកងកម្លាំងព្រះបរមរាជវាំងមិនឲ្យចូលព្រះបរមរាជវាំង ខណៈដែលព្រះចៅផាតថាយ៉តហ្វា ជូឡាឡុក មកថែរក្សាប្អូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ។ មហាសុរសិង្ហនាថ ក៏​បាន​សម្តែង​នូវ​ឆន្ទៈ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ​ថា សម្បត្តិ​របស់​ព្រះបរមរាជវាំង គួរ​តែ​ទទួល​បាន​តែ​កូនចៅ​របស់​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ។ ទីបំផុត មហាសុរសិង្ហនាថ បានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ ១៨០៣។
៨ មករា
៨ មករា ជាថ្ងៃទីប្រាំបីនៃឆ្នាំក្នុងប្រតិទិនគ្រីកូរី។ មាន ៣៥៧ ថ្ងៃដែលនៅសល់រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃឆ្នាំនោះ (៣៥៨ ក្នុងឆ្នាំបង្គ្រប់)។
សាល​មហោស្រព​ជាតិសុរាម្រឹត
សាលមហោស្រពជាតិសុរាម្រឺត
Sastra Film
ផលិតកម្ម សាស្រ្តាហ្វីម( Sastra Film Production) ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ២០១៥ ដោយអ្នកស្រី​ប៊ុន ចាន់និមល និងលោកខេង ពិទូកេត្យាតាមរយៈការចេញផ្សាយរឿងខ្លីអប់រំដំបូងបំផុតឈ្មោះ ប៉ាប៉ា។ ជាមួយចក្ខុវិស័យវែងឆ្ងាយរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំក្រុមហ៊ុនក្នុងការលើកស្ទួយវិស័យភាពយន្តភាគទូរទស្សន៍ខ្មែរកាន់តែសម្បូរបែប ផលិតកម្មសាស្រ្តាបានចាប់ផ្តើមសហការផលិតភាពយន្តជាមួយស្ថានីយ៍ទូរទស្សន៍បាយ័នជាលើកដំបូងនៅឆ្នាំ២០១៦ មានចំណងជើងថា ទឹកភ្នែកកក ។
ជាថ្មីម្តងទៀតក្រុមហ៊ុនបានសហការផលិតរឿងភាគជាមួយដៃគូរថ្មីបន្ថែមទៀតគឺផលិតកម្ម ហង្សមាស ចេញនៅភាពយន្តភាគទូរទស្សន៍ដ៏ល្បី គឺរឿង ផ្កាថ្ម ដែលជាស្នាដៃនិពន្ធផ្ទាល់របស់អ្នកស្រីប៊ុនចាន់និមល។ តាមរយៈ រឿង ផ្កាថ្មនេះ ​បានធ្វើអោយភាយន្តភាគទូរទស្សន៍ដែលបាត់ការគាំទ្រមួយភាគធំពីប្រជាជនខ្មែរអស់ជិត១០ឆ្នាំកន្លងមកនេះ បានទាញការគាំទ្រយ៉ាងខ្លាំងពីទស្សនិកជនទាំងក្នុងនិងក្រៅប្រទេស ហើយការប្រកួតប្រជែងទៅលើគុណភាពការផលិតរបស់ស្ថានីយន៍ទូរទស្សន៍នានាចាប់មានឡើងវិញ។
ទន្ទឹមនិងការផលិតរឿងភាគ នៅឆ្នាំ២០១៩ផលិតកម្មសាស្រ្តាបានបោះទុនវិនិយោគលើមាតិការភាពយន្តខ្លីមួយសប្តាហ៍មួយរឿង ឈ្មោះថា ភាពយន្តជីវិត( Life's FIlm)។ តាមរយៈភាពយន្តជីវិត បានធ្វើអោយទស្សនិកជនជាច្រើនកាន់តែអោយតម្លៃបន្ថែមទៀតទៅលើភាពយន្តខ្មែរ គុណភាពការផលិត សមត្ថភាពតួសម្តែង ហើយជាពេលវេលាល្អបំផុតដើម្បីជាឧកាសដល់តួសម្តែងថ្មី បានបញ្ចេញសមត្ថភាព។ ទោះបីមានភាពជោគជ័យយ៉ាងណាក៏ សាស្រ្តានៅមិនបញ្ឈប់ជំហានដើររបស់ខ្លួនឡើយ ជាក់ស្តែងនៅដើមឆ្នាំ២០២០ សាស្រ្តា បានបន្តការបោះទុនផលិតមាតិការថ្មីបន្ថែមមួយទៀតគឺ ខ្សែររឿងជីវិត(Life's Series) ជាមាតិការឿងភាគខ្នាតខ្លី ជាសាច់រឿងបង្ហាញពីជីវិតប្រចាំថ្ងៃរ​បស់ប្រជាជនខ្មែរ។ រូបភាពតូច|ឡុហ្គូ សាស្រ្តា ជាចក្ខុវិស័យរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំក្នុងការនាំយកភាពយន្តខ្មែរឆ្ពោះទៅកាន់ពិភពលោក អ្នកស្រីប៊ុនចាន់និមល បានចំណាយទុនដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដែលខ្លួនមាន និងបានចាប់ផ្តើមផែនការដែលខ្លនបានរៀបចំប៉ុន្មានឆ្នាំមកហើយ ដើម្បីចាប់ផ្តើមគម្រោងបង្កើត Sastra Film App ។ ហើយសមិទ្ធផលដែលជាស្នាដៃកូនខ្មែរសុទ្ធសាធ បានដាក់អោយទស្សនិកជនទូទាំងពិភពលោកប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការនៅថ្ងៃទី១៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២១ បន្ទាប់ពីបានចំណាយពេលសាងសង់Appអស់ប្រមាណជិត២ឆ្នាំ។
សង្កាត់ទំនប់ទឹក
ព្រំប្រទល់នៃ
ពីទ័រទី ២ នៃយូហ្គោស្លាវី
ពីទ័រទី ២ នៃយូហ្គោស្លាវី (ស៊ែប៊ីជាតួស៊ីរីលិក: Петар II Карађорђевић, តួរ៉ូម៉ាំង: Petar II Karađorđević; 6 ខែកញ្ញា 1923 - 3 ខែវិច្ឆិកា 1970) ជាព្រះមហាក្សត្រចុងក្រោយនៃយូហ្គោស្លាវីដែលសោយរាជ្យចាប់ពីខែតុលាឆ្នាំ 1934 រហូតដល់ការសោយរាជ្យទី 15 ខែវិច្ឆិកា។ ព្រះអង្គគឺជាសមាជិករជ្ជកាលចុងក្រោយនៃរាជវង្សការ៉ាចូរជេវីក ព្រះរាជបុត្ររបស់ស្តេចអាឡិចសាន់ឌឺទី 1 និងម៉ារីយ៉ានៃយូហ្គោស្លាវី, ពីទ័របានឡើងគ្រងរាជ្យបល្ល័ង្កយូហ្គោស្លាវីនៅឆ្នាំ 1934 នៅអាយុ 11 ឆ្នាំ បន្ទាប់​ពី​ព្រះរាជបិតា​របស់ព្រះអង្គ​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើ​ឃាត​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​បំពេញ​ទស្សនកិច្ច​ផ្លូវ​រដ្ឋ​នៅ​ប្រទេស​បារាំង ស្ថាប័ន​មួយ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ក្រោម​បង​ប្អូន​ជីដូន​មួយ​របស់​ព្រះអង្គ​គឺ​ព្រះអង្គម្ចាស់ប៉ូល បន្ទាប់​ពី​ប៉ូល​បាន​ប្រកាស​ចូល​ជា​សមាជិក​របស់​យូហ្គោស្លាវី​ក្នុង​កតិកាសញ្ញា​ត្រីភាគី​នៅ​ចុង​ខែ​មីនា ឆ្នាំ 1941 រដ្ឋប្រហារ​ដែល​គាំទ្រ​អង់គ្លេស​បាន​ទម្លាក់​អ្នក​រាជានុសិទ្ធិ ហើយ​បាន​ប្រកាស​ថា ពីទ័រមាន​ព្រះជន្មវស្សា
ជាការឆ្លើយតប កងកម្លាំងអ័ក្សបានលុកលុយប្រទេសយូហ្គោស្លាវី ដប់ថ្ងៃក្រោយមក ហើយបានវាយលុកប្រទេសយ៉ាងឆាប់រហ័ស បង្ខំ​ស្តេច​និង​មន្ត្រី​របស់​ទ្រង់​ឲ្យ​និរទេស​ខ្លួន រដ្ឋាភិបាលនិរទេសខ្លួនត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅខែមិថុនា ឆ្នាំ 1941 បន្ទាប់ពីការមកដល់របស់ពីទ័រនៅឯទីក្រុងឡុងដ៍ ក្នុងខែមីនា ឆ្នាំ 1944, ព្រះអង្គបានរៀបការជាមួយព្រះនាងអាឡិចសាន់ត្រានៃក្រិកនិងដាណឺម៉ាក ព្រះរាជឱរសតែមួយរបស់ពួកគេឈ្មោះ អាឡិចសាន់ឌឺ បានប្រសូតមួយឆ្នាំក្រោយមក នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1945, សភាធម្មនុញ្ញយូហ្គោស្លាវីបានដកលោកពេត្រុសជាផ្លូវការហើយប្រកាសប្រទេសយូហ្គោស្លាវីជាសាធារណៈរដ្ឋ
ព្រះអង្គបាន​តាំង​ទីលំនៅ​ក្នុង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បន្ទាប់​ពី​ការ​ធ្លាក់​ចុះ ទទួលរងនូវជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត និងគ្រឿងស្រវឹងនៅពេលក្រោយក្នុងជីវិតរបស់គាត់ គាត់បានសុគតដោយសារជំងឺក្រិនថ្លើមក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1970 នៅព្រះជន្ម 47 វស្សា ព្រះបរមសពរបស់គាត់ត្រូវបានបញ្ចុះនៅព្រះវិហារវត្តអារាមសេនត៍សាវ៉ា នៅលីប៊ឺធីវីល, អ៊ីលីណយ, សហរដ្ឋអាមេរិក មុនពេលត្រូវបានផ្ទេរទៅផ្នូររាជនៃអូផ្លេនកក្នុងឆ្នាំ 2013
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះមហាក្សត្រយូហ្គោស្លាវី
ឃុំព្រែកខ្សាច់
(Preaek Khsach) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកគិរីសាគរ ខេត្តកោះកុង មានរដ្ឋបាលចំណុះ ៣ភូមិ÷
ឃុំអណ្ដូងទឹក
(Andoung Tuek) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកបទុមសាគរ ខេត្តកោះកុង មានរដ្ឋបាលចំណុះ ភូមិ÷
ឃុំតាអុង
ឃុំតាអុង ស្ថិតនៅ ស្រុកចំការលើ ខេត្តកំពង់ចាម។
=រដ្ឋបាល= ឃុំតាអុងមាន ១៣ ភូមិគឺ÷
1.   ទួលមាស
2.   ទួលប្រាក់
3.   ភូមិ៣៤
4.   ភូមិ៣៣
5.   ភូមិ៣២
6.   ភូមិ៣១
7.   ភូមិ៣០
8.   ទួលប៉ែន
ឃុំកណ្ដោល
សំដៅទៅដល់៖
ឃុំតាអុង
10. ត្រពាំងឈូក
11. សំព័រ
12. តាអុង
13. ទួលស្រូវ
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
បំពេញរាជ្យ
បំពេញរាជ្យ ជាផ្លែឈើហូបផ្លែ មានរសជាតិជូរអែម និងផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍ចំពោះអ្នកទទួលទានវា។​ ដើមឡើយផ្លែឈើនេះ មានឈ្មោះថា "លោះ" ក្រោយមកក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទ ព្រះបាទ​ឧទ័យ​រាជា ទ្រង់​បាន​សព្វ​ព្រះរាជ​ហ​ឬ​ទ័យ ប្រទាន​ឈ្មោះ​ឲ្យ​ផ្លែ​លោះ​នេះ​ថា “​បំពេញរាជ្យ​” វិញ​ តែ​អ្នកខ្លះ​ហៅ​ក្លាយ​ថា “​កំពីង​រាជ្យ​”។
រឿងផ្កាស្រពោនវគ្គទី៩
នាងខ្ញុំឈ្មោះ សាតចាន់ណាក់
បំពេញរាជ្យ
ប្រភពដើម
ផ្លែបំពេញរាជ្យ មានប្រភពមកពី ឥណ្ឌូចិន និង ឧបទ្វីបម៉ាឡេស៊ី ហើយត្រូវបានណែនាំទៅកាន់អាស៊ីត្រូពិច (ឥណ្ឌូនេស៊ី ឥណ្ឌា ម៉ូរីស ប៉ាពួញូហ្គីណេ ហ្វីលីពីន)​ ។ ខ្មែរធ្លាប់ដាំដុះជាញឹកញាប់ ហើយផ្លែឈើរបស់វាមានច្រើននៅលើទីផ្សារក្នុងស្រុកនៅពេលដល់រដូវ។
រូបរាងនិងស្លឹក
ដើមបំពេញរាជ្យ គឺជាដើមឈើបៃតងដ៏ធំ លូតលាស់លឿន។ កម្ពស់របស់វាប្រែប្រួលពី ១៥ ទៅ ៤៥ ម៉ែត្រ។ ដើមត្រង់មានសំបកស្រាល។
ផ្កា
ផ្កាមានមានពណ៌បៃតង លឿង ឬពណ៌ផ្កាឈូកស្រាល ។
ផ្លែឈើនិងគ្រាប់ពូជ
រូបភាពតូច| ផ្លែបំពេញរាជ្យ សំបកផ្លែបំពេញរាជ្យមានរាងស្វ៊ែរដែលមានមានអង្កត់ផ្ចិត ៤-៧.៥ សង់ទីម៉ែត្រជារឿយៗមានស្នាមជ្រួញ។ នៅពេលទុំ ពណ៌របស់វាប្រែប្រួលពីលឿងទៅមាស ជួនកាលពណ៌ផ្កាឈូក ឬពណ៌ទឹកក្រូច។
គ្រាប់ដែលមានប្រវែង ២ សង់ទីម៉ែត្រ ដែលមិនអាចបរិភោគបានមានពណ៌ត្នោត។ ជាធម្មតាផ្លែ​ទុំរវាង​ខែ​មិថុនា និង​កក្កដា។
ការប្រើប្រាស់
ផ្លែបំពេញរាជ្យមានគ្រាប់ពូជពណ៌ត្នោតដែល មិនអាចបរិភោគបានទេ ហើយអាចបង្កឱ្យមានផលវិបាកប្រសិនបើទទួលទាន។
ការដាំមដុះ
ដើមបំពេញរាជ្យ គឺជាដើមឈើនៃតំបន់ត្រូពិចសើម។ វាដុះពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្ររហូតដល់កម្ពស់ ១០០០ មែ៉ត្រ ។
ចម្ងាយដាំរវាងដើមបំពេញរាជ្យនីមួយៗ គឺ ៦-៨ ម៉ែត្រ។ ដើមផ្លែបំពេញរាជ្យទាមទារការផ្គត់ផ្គង់ជីពីរដងក្នុងមួយឆ្នាំសម្រាប់ការលូតលាស់ដ៏ល្អប្រសើរ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ផ្លែឈើ
រឿង​កោសម្ពិកភិក្ខុ
លំនាំ​សង្ខេប​នៃ​រឿង​នេះ មាន​ដូច​តទៅ ៖
ឯកំ សមយំ ភគវា កោសម្ពិយំ វិហរតិ ឃោសិតារាមេ ...
សេចក្ដី​ដំណាល​ថា មាន​ភិក្ខុ​ពីរ​អង្គ មួយ​អង្គ​ជា​វិន័យ​ធរ មួយ​អង្គ​ទៀត​ជា​ធម្មកថិក គង់​នៅ​វត្ត​​ឃោសិតារាម ជិត​ក្រុង​កោសម្ពី ។ លោក​ទាំង​អង្គ​ មាន​ភិក្ខុ​សិស្ស​​ចំនួន ៥០០ អង្គ​​ដូច​គ្នា ។
ធម្មកថិក​ថា " ករុណា " ។
វិន័យ​ធរ​បន្ត​​ទៀត​ថា ៖ " លោក​ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ មិន​ដឹង​ត្រូវ​អាបត្តិ​ទេ​ឬ ? "
ធម្មកថិក​តប​ថា ៖ " ខ្ញុំ​ករុណា​អត់​ដឹង​ទេ បើ​ខ្ញុំ​ករុណា​ត្រូវ​អាបត្តិ ខ្ញុំ​សូម​សំដែង​អាបត្តិ​នោះ​ចេញ " ។
ពេល​នោះ​វិន័យ​ធរ​ឆ្លើយ​ថា ៖ " បើ​លោក​ធ្វើ​ដោយ​គ្មាន​ចិត្ត​ក្លែង​ទេ​នោះ លោក​ក៏​ពុំ​ត្រូវ​អាបត្តិ​អ្វី​ដែរ " ។
កាល‌‍ឮ​ដូច្នោះ ធម្មកថិក​ក៏​ស្ងៀម​នៅ ដោយ​សំគាល់​ថា ៖ " ខ្លួន​ឥត​ត្រូវ​អាបត្តិ​​អ្វី​ឡើយ " ។
ក្រោយ​មក វិន័យ​ធរ​បាន​និយាយ​ប្រាប់​សិស្ស​​​របស់​​ខ្លួន​ថា ៖ " ធម្មកថិក​ប្រព្រឹត្ត​ខុស ត្រូវ​អាបត្តិ​ហើយ មិន​ដឹង​ខ្លួន​ត្រូវ​អាបត្តិ​ទៀត " ។
សិស្ស​​​របស់​វិន័យ​ធរ បាន​យក​ពាក្យ​នេះ​បន្តុះ​បង្អាប់​សិស្ស​របស់​ធម្មកថិក​ថា ៖ " គ្រូ​របស់​អ្នក​ឯង​ល្ងង់​ណាស់ ត្រូវ​អាបត្តិ​ហើយ មិន​​ដឹង​ខ្លួន​ថា​ត្រូវ​​អាបត្តិ​ទៀត " ។
សិស្ស​​​របស់​ធម្មកថិក​ក៏​នាំ​ពាក្យ​នេះ​ទៅ​ប្រាប់​គ្រូ​របស់​ខ្លួន ។
សិស្ស​របស់​​​ធម្មកថិក យក​ពាក្យ​នេះ​ផ្ចុញ​ផ្ទាល់​សិស្ស​របស់​វិន័យធរ​វិញ ។
សិស្ស​របស់​វិន័យ​ធរ​មាន​ការ​ថ្នាំង​ថ្នាក់​ ក៏​ចោទ​ភិក្ខុ​ធម្មកថិក​ថា ៖ " ជា​អ្នក​មាន​ទោស ហើយ​មិន​ឱ្យ​​ចូល​រួម​ធ្វើ​សង្ឃកម្ម​ជា​មួយ " ។
ទំនាស់​រវាង​វិន័យធរ​ និង​ធម្មកថិក ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​ខ្លាំង​ឡើងៗ រហូត​ដល់​គ្នា​ជា​ពីរ​ពួក ។
អស់​វារៈ​បី​ដង ក៏​ពួក​​ភិក្ខុ​ទាំង​នៅ​តែ​ឈ្លោះ​ប្រកែក​គ្នា​ដដែល ។
គ្រា​នោះ មាន​ភិក្ខុ​ជា​បក្ស​ពួក​របស់​វិន័យន​ធរ បាន​ចូល​ទៅ​ក្រាប​​ទូល​ព្រះ​ពុទ្ធ​​ថា ៖ " បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន សូម​ព្រះ​អង្គ​គង់​នៅ​ជា​សុខ​ចុះ កុំ​​ខ្វល់​ខ្វាយ​ព្រះ​ទ័យ​នឹង​ខ្ញុំ​ព្រះ​ង្គ​អី ដ្បិត​ខ្ញុំ​មិន​អាច​បញ្ឈប់​ការ​ទាស់​ទែង​​គ្នា​បាន​ទេ ពុំ​អាច​សាមគ្គី​គ្នា​បាន​ទេ ។
ពេល​នោះ ព្រះ​សាស្ដា​បាន​ខិត​ខំ​ពន្យល់​ណែនាំ​ទៀត​ថា " ពី​អតីតកាល ព្រះ​បាទ​ព្រហ្មទត្ត និង​ទិឃាវុ​កុមារ ជា​ស្ដេច​សុទ្ធ​តែ​មាន​សាស្ត្រា​វុធ​ក្នុង​ដៃ​ដូច​គ្នា គេ​អាច​យោគយល់​គ្នា ជា​នា​គ្នា​បាន ចុះ​ហេតុ​ដូច​ម្ដេច​បាន​ជា​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នក​បាន​បួស​ក្នុង​វិន័យ​យ៉ាង​ត្រលាំង បែរ​ជា​មិន​អាច​អត់​ឱន​​ឱ្យ​​គ្នា មិន​អាច​ជា​នា​គ្នា មិន​អាច​ព្រម​ព្រៀង​គ្នា​ទៅ​កើត " ។
ទោះ​បី​មាន​ការ​ណែនាំ​​ម្ដង​ជា​ពីរ​ដង​ក៏​ដោយ ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ​​ក៏រឹត​​តែ​មានៈ​រឹង​រូស​ឈ្លោះ​ប្រកែក​គ្នា​តទៅ​ទៀត ។
ដោយ​ទ្រង់​ព្រះ​តម្រិះ​ថា ភិក្ខុ​ទាំង​នេះ​មិន​ស្ដាប់​ព្រះ​អង្គ​ទេ ព្រះ​អង្គ​ក៏​ទ្រង់​យាង​ទៅ​ជួប​នឹង​ភិក្ខុ​ទាំង​អស់​ដែល​ទាស់​ទែង​គ្នា​នោះ ហើយ​ទ្រង់​មាន​ពុទ្ធ​ដីកា​ជា​ចុង​ក្រោយ ជា​អាទិថា ៖
បុថុសទ្ទោ សមជនោ, ន ពាលោ កោចិ មញ្ញថ; សង្ឃស្មិំ ភិជ្ជមានស្មិំ, នាញ្ញំ ភិយ្យោ អមញ្ញរុំ ។ បរិមុដ្ឋា បណ្ឌិតាភាសា, វាចាគោចរភាណិនោ; យាវិច្ឆន្តិ មុខាយាមំ, យេន នីតា ន តំ វិទូ ។
''Puthusaddo samajano, na bālo koci maññatha; Saṅghasmiṃ bhijjamānasmiṃ, nāññaṃ bhiyyo amaññaruṃ. Parimuṭṭhā paṇḍitābhāsā, vācāgocarabhāṇino; Yāvicchanti mukhāyāmaṃ, yena nītā na taṃ vidū.''
(​ព្រះ​សាស្តា​ ​ត្រាស់​ថា​)​ ​ជន​សុទ្ធតែ​មានសម្លេង​ខ្លាំង​ស្មើគ្នា​ ​មិន​មាន​ជន​ណាមួយ​ដឹង​ថា​ ​អាត្មាអញ​ជា​បុគ្គល​ពាល​ឡើយ​ ​កាលបើ​សង្ឃ​កំពុង​បែកគ្នា​ ​ក៏​មិន​មាន​ជន​ណាមួយ​ ​ដឹង​នូវ​ហេតុ​ដទៃ​ ​ឲ្យ​ក្រៃលែង​ជាង​នេះ​ទៅទៀត​។​ ពួក​ជន​អ្នក​ភ្លេចស្មារតី​ ​មាន​អាការ​ស្រដៀងនឹង​បណ្ឌិត​ ​មាន​វាចា​ជា​អារម្មណ៍​ ​ចេះតែ​ល្មោភ​និយាយ​ ​តាមដែល​ខ្លួន​ចង់និយាយ​ឲ្យតែ​រួចពីមាត់​ ​មាន​គេ​ដឹកនាំ​ ​ដោយ​ជំលោះ​ណា​ ​ក៏​នៅតែ​មិន​ស្គាល់​នូវ​ជំលោះ​នោះ​ឡើយ​។ (ព្រះត្រៃបិដកសៀវភៅ​ភាគ៥៩ ទំព័រទី ១៣៧ ​កោសម្ពិយជាតក​ ​ទី២​)​
រួច​ហើយ​ព្រះ​​ពុទ្ធ​ ក៏​សម្រេច​ព្រះ​ទ័យ​ចេញ​ពី​​ដែន​​កោសម្ពី​តែ​មួយ​អង្គ​ឯង​ទៅ​គង់​ចាំ​វស្សា​ក្នុង​ព្រៃ​​រក្ខិតវ័ន ដែល​មាន​ដំរី​ឈ្មោះ បាលិលេយ្យកៈ ​ជា​អ្នក​បម្រើ​​នៅ​ទី​នោះ ។ ក្រោយ​ពេល​ដែល​ព្រះ​សាស្ដា និមន្ត​ចេញ​​បាត់​ពី​វត្ត​ឃោសិតារាម​ទៅ ពួកពុទ្ធ​បរិស័ទ​ខាន​បាន​ស្ដាប់ព្រះ​ធម៌អាថ៌ ក៏​នឹក​ឆ្ងល់​ថា ៖ " ចុះ​ព្រះ​​ពុទ្ធ​​យាង​ទៅ​ណា បាន​ជា​ពុំ​ដែល​ឃើញ​សោះ ? " លុះ​បាន​ដឹង​ថា ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​​​ទ្រង់​ភៀស​ព្រះ​កាយ​ចេញបាត់​ទៅ​ដោយ​សារ​តែ​ពួក​ភិក្ខុ​ទាស់​ទែង​គ្នា ធ្វើ​ឱ្យ​​ព្រះ​អង្គ​លំបាក​ព្រះ​ទ័យ ពួក​គេ​ក៏​នាំ​គ្នា​ថ្កោល​ទោស​លែង​គោរព លែង​ដាក់​បាត្រ ដូច​ពេល​សព្វ​ដង​ទៀត ។ ពួក​​ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ក៏​រស់​នៅយ៉ាង​លំបាក​ដោយ​ខ្វះ​ខាត​ចតុប្បច្ច័យ ទើប​យល់​ពី​កំហុស​របស់​ខ្លួន ហើយ​គិត​នាំ​គ្នា​ទៅ​សុំ​​ខមាទោស​ចំពោះ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ ប៉ុន្តែ​​ពេល​នោះ ជួន​ជា​ថ្ងៃ​ចូល​​វស្សា បាន​ចូល​មក​ដល់ ក៏​នាំ​គ្នា​ទ្រាំ​ចូល​វស្សា​ទាំង​លំបាក​ខ្វះខាត​តទៅ ។
លុះ​ពេល​ចេញ​វស្សា​ហើយ អនាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី នាង​វិសាខា និង​ភិក្ខុ​ចំនួន ៥០០ អង្គ បាន​​សុំ​ឱ្យ​​អានន្ទ​ទៅ​និមន្ត​ព្រះ​សាស្ដា​ពី​ព្រៃ​មក​កាន់​វត្ត​ជេនពន ព្រោះ​ពួក​គេ​ខាន​បាន​ស្ដាប់​ធម្មទេសនា​​របស់​ព្រះ​អង្គ​​​ច្រើន​ខែ​កន្លង​មក​ហើយ ។ ព្រះ​អានន្ទ​ ក៏​បាន​​នាំ​ពួក​ភិក្ខុ​ចំនួន ៥០០ អង្គ​ទៅ​កាន់​សំណាក់​ព្រះ​ពុទ្ធ ។ កាល​និមន្ត​ជិត​ដល់​អាស្រម  ព្រះ​អានន្ទ​​ក៏​បាន​​គិ​ត​ថា ៖ " អាត្មា​អញ​នាំ​ពួក​ភិក្ខុ​ដ៏​ច្រើន​ដូច្នេះ​ទៅ​ជួប​ព្រះ​សាស្ដា​ ជា​ការ​​មិន​គួរ​គប្បី​​ទេ " ។ ព្រះ​អានន្ទ​​បាន​​បញ្ឈប់​ពួក​ភិក្ខុឱ្យ​​រង់ចាំ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​​សិន ទើប​ព្រះ​អានន្ទ​​​ចូល​ទៅ​តែ​មួយ​អង្គ​ឯង​ ។ គ្រាន់​តែ​​ចូល​ទៅ​ដល់​ភ្លាម​ ស្រាប់​តែ​​ដំរី​បាលិលេយ្យកៈ ចាប់​ដំបង​បំរុង​ប្រហារ​ព្រះ​អានន្ទ ប៉ុន្តែ​ព្រះ​សាស្ដា​ទ្រង់​ឃាត់​ថា " កុំ! កុំ! នេះ​ជា​ពុទ្ធុបដ្ឋាក​​របស់​តថាគត​ទេ " ។ ដំរី​ក៏​​ទម្លាក់​​ដំបង​ចោល ។ បន្ទាប់​ពី​ធ្វើ​អភិវន្ទន​កិច្ច​ហើយ ព្រះ​ពុទ្ធ​ទ្រង់​សួរ​ថា " ម្នាល​អាន្ទន អ្នក​មក​តែ​ម្នាក់​ឯង​ទេ​ឬ ? "
ព្រះ​អាន្ទន​ក៏​បាន​​ក្រាប​ទូល​ថា ៖ " ទូល​បង្គំ មក​ជាមួយ​ភិក្ខុ​ចំនួន ៥០០ អង្គ ឥឡូវ​ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​បញ្ឈប់​ពួក​ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ​​ឱ្យ​​​រង់​ចាំ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ឯនោះ " ។
ព្រះ​សាស្ដា​ទ្រង់​បង្គាប់ឱ្យ​​​នាំ​ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ​ចូល​មក ។ ភិក្ខុ​ទាំង​អស់​នោះ លុះ​​ថ្វាយ​​បង្គំ​ព្រះ​ពុទ្ធ​រួច​ ក៏​ក្រាប​ទូល​សួរ​ថា ៖ " ព្រះ​អង្គ​នៅ​តែ​មួយ​អង្គ​ឯង​យ៉ាង​នេះ ទំនង​ជា​មាន​ការ​លំបាក​ណាស់ ព្រោះ​ពុំ​មាន​អ្នក​ណា​បម្រើ " ។
ព្រះ​សាស្ដា​ទ្រង់​តប​វិញ​ថា ៖ " តថាគតនៅ​ទី​នេះ​មាន​ដំរី​បាលិលេយ្យកៈ ជា​អ្នក​បម្រើ​​កិច្ចការ​គ្រប់​យ៉ាង " ។ ជា​មួយ​នោះ ព្រះ​ពុទ្ធ​​ទ្រង់​សំដែង​គាថា ​ថា ៖
សចេ លភេថ និបកំ សហាយំ សទ្ធឹ ចរំ សាធុវិហារិ ធីរំ អភិភុយ្យ សព្វានិ បរិស្សយានិ ចរេយ្យ តេនត្តមនោ សតីមា ។ នោ ចេ លភេថ និបកំ សយាយំ សទ្ធឹ ចរំ សានុវិហារិ​ ធីរំ រាជាវ រដ្ឋំ វិជិតំ បហាយ ឯកោ ចរេ មាតង្គរញ្ញេវ នាគោ ។
ឯកស្ស ចរិតំ សេយ្យោ​ នត្ថិ ពាលេ សហាយតា ឯកោ ចរេ ន ច បាបានិ កយិរា អប្បោស្សុក្កោ មាតង្គរញ្ញេវ នាគោ ។ (ព្រះត្រៃបិដក សៀវភៅ​ភាគ៥២ ទំព័រទី ៩០ ធម្មបទគាថា នាគវគ្គ ទី ២៣)
Sace labhetha nipakam sahayam saddhim caram sadhu vihari dhiram abhibhuyya sabbani parissayani careyya tena' ttamano satima. No ce labhetha nipakam sahayam saddhim caram sadhu vihari dhiram rajava rattham vijitam pahaya eko care matanga' ranneva nago. Ekassa caritam seyyo natthi bale sahayata eko care na ca papani kayira appossukko matanga' ranneva nago.
(Source: Dhammapada Verses 328, 329 and 330 - Sambahulabhikkhu Vatthu.​ Follow the Link)
(ប្រែថា) បើ​បុគ្គល​បាន​​សំឡាញ់ ដែល​មាន​​​ប្រាជ្ញា​ជា​គ្រឿង​រក្សា​ខ្លួន មាន​​ប្រាជ្ញា​ចងចាំ មាន​គុណធម៌​ជា​គ្រឿង​​នៅ​ញ៉ាំង​ប្រយោជន៍​ឲ្យ​សម្រេច ជា​អ្នក​ត្រាច់​ទៅ​​ជាមួយ​​​គ្នា គួរ​ជា​អ្នក​មាន​ចិត្ត​ត្រេកអរ មាន​ស្មារតី គ្រប​​​សង្កត់​​សេចក្ដី​​អន្តរាយ​ទាំង​ពួង​ ហើយ​ត្រាច់​ទៅ​ជាមួយ​​​នឹង​សំឡាញ់​នោះ​ឯង ។ បើ​​ស្វែងរក​មិន​បាន​សំឡាញ់ ដែល​មាន​ប្រាជ្ញា​ជា​គ្រឿង​រក្សា​ខ្លួន មាន​ប្រាជ្ញា​ចងចាំ មាន​គុណធម៌​ជា​គ្រឿង​ញ៉ាំង​ប្រយោជន៍​ឲ្យ​សម្រេច ជា​អ្នក​ត្រាច់​ទៅ​ជាមួយ​ទេ គួរ​ត្រាច់​ទៅ​តែ​ឯង​វិញ ដូច​ព្រះ​រាជា​លះបង់​រដ្ឋ ដែល​ទ្រង់​ឈ្នះ​ហើយ​ស្ដេច​ទៅ​តែ​ឯកអង្គ ពុំនោះសោត ដូច​ដំរី​ឈ្មោះ​មាតង្គៈ​ដែល​លះ​ហ្វូង​ត្រាច់​ទៅ​តែ​ឯកអង្គ​ក្នុង​ព្រៃ ដូច្នោះ​ដែរ ។ ការ​​ត្រាច់​ទៅ​​របស់​បុគ្គល​ឯក​អង្គ ជា​គុណជាតិ​ប្រសើរ​ផុត (ព្រោះ​ថា) សហាយតាគុណ រមែង​មិន​មាន​​ក្នុង​ជន​ពាល​ឡើយ បុគ្គល​នោះ​គប្បី​ជា​អ្នក​មិន​មាន​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ ត្រាច់​ទៅ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ផង មិន​គប្បី​ធ្វើ​​​អំពើ​បាប​ទាំងឡាយ​ផង ដូច​ដំរី​ឈ្មោះ​មាតង្គៈ ជា​សត្វ​មិន​មាន​សេចក្តី​ខ្វល់ខ្វាយ លះបង់​ហ្វូង ត្រាច់​ទៅ​តែ​ឯកឯង​ក្នុង​ព្រះ ដូច្នោះ​ដែរ ។
(ព្រះត្រៃបិដក សៀវភៅ​ភាគ៥២ ទំព័រទី ៩០ ធម្មបទគាថា នាគវគ្គ ទី ២៣)
ពេល​ព្រះ​ពុទ្ធ​ពោល​​ចប់​គាថា​នេះ​ហើយ ពួក​ភិក្ខុ​ទាំង ៥០០ អង្គ​ក៏​បាន​សម្រេច​មគ្គផល​​គ្រប់​​​អង្គ ។
ឆ្លៀត​ពេល​នោះ ព្រះ​អាន្ទន​ក៏​ក្រាប​ទូល​ព្រះ​ពុទ្ធ​​អំពី​បំណង​របស់​អរិយសាវ័ក​ដ៏​ចម្រើន មាន​អានាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី​ជាដើម ក្នុង​ការ​សុំ​យាង​ព្រះ​សាស្ដា​ទៅ​វិញ ។ ព្រះ​សមុទ្ធ​គ្រាន់តែ​​ទ្រង់​ព្រះ​សណ្ដាប់​ភ្លាម​ក៏​ទ្រង់​បញ្ជា​ឱ្យ​​យក​បាត្រ និង​ចីវរ ហើយ​ចេញ​ពុទ្ធ​ដំណើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​វត្ត​ជេតពន​ភ្លាម ។
គ្រា​នោះ ព្រះ​សាស្ដា​ទ្រង់​ត្រាស់​នឹង​ដំរី​បាលិលេយ្យកៈ​ថា ៖ " ម្នាល​បាលិលេយ្យកៈ! ដំណើរ​នេះ​ជា​ដំណើរ​មិន​ត្រឡប់​វិញ​របស់​តថាគត ឈាន​ក្ដី វិបស្សនា​ក្ដី មគ្គ​ក្ដី ផល​ក្ដី មិន​មាន​ដល់​អ្នកក្នុង​អត្តភាព​នេះ​ទេ អ្នក​ចូរ​ស្ថិត​នៅ​ចុះ " ។ គ្រាន់​តែឮ​បន្ទូល​នេះ​ភ្លាម​ ដំរី​យក​ប្រមោយ​​ញាត់​ក្នុង​មាត់ ស្រែក​រោទ៍​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដើរ​តាម​ក្រោយ​ព្រះ​សាស្ដា ។
កាល​បើ​ជិត​ដល់​ភូមិ​ស្រុក​ហើយ ព្រះ​សាស្ដា​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ទៅ​កាន់​ដំរី​ថា ៖ " ម្នាល​បាលិលេយ្យកៈ! ចាប់​ពី​ទី​នេះ​ទៅ មិន​មែន​ជា​ទី​នៅ​អាស្រ័យ​របស់​អ្នក​ទេ គឺ​ជា​ទី​នៅ​អាស្រ័យ​របស់​មនុស្ស អ្នក​ឈប់​ត្រឹម​នេះ​ចុះ " ។
ដំរី កាល​ឮ​ពុទ្ធដីកា​នោះ​ភ្លាម ក៏​ឈប់​ឈរ​ត្រឹង​ស្រែក​យ៉ាង​ខ្លាំង សម្លឹង​មើល​ដំណើរ​ព្រះ​សាស្ដា​មិន​ពព្រិច​ភ្នែក ។ គ្រាន់​តែ​ព្រះ​ពុទ្ធ​​និមន្ត​ផុត​រង្វង់​ចក្ខុ​របស់​ខ្លួន ដំរី​នោះ​ក៏​បែក​ទ្រូង​ស្លាប់ ហើយ​បាន​ទៅ​កើត​នៅ​​ស្ថាន​ត្រៃត្រិង្ស មាន​នាម​ថា បាលិលេយ្យកទេវបុត្រ ។ ​
ព្រះ​សាស្ដា​ទ្រង់​មិន​និមន្ត​ដល់​វត្ត​ជេតពន ពួក​កោសម្ពិកភិក្ខុ​​ដឹង​ហើយ​ក៏​ប្រញាប់​ប្រញាល់​ទៅ​សុំ​ខមាលទោស​ចំពោះ​ព្រះ​អង្គ ។ ពេល​នោះ ព្រះ​បាទ​ព្រហ្មទត​និង​អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី​ បាន​ឮ​ដំណឹង​នេះ ក៏​ទៅ​ទូល​ព្រះ​ពុទ្ធ​​ថា ៖ " ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​មិន​ឱ្យ​​ពួកកោសម្ពិកភិក្ខុ​ដែល​ទាស់​ទែង​គ្នា​នោះ​ចូល​មក​កាន់​ក្រុង និង​វត្ត​ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​ឡើយ " ។
ព្រះ​សាស្ដា​ទ្រង់​ទៅ​វិញ​ថា ៖ " កុំ​អី ព្រោះ​ភិក្ខុ​ទាំង​នោះ ជា​អ្នក​នៅ​មាន​សីល គ្រាន់​តែ​ទាស់​ទែង​គ្នា និង​មិន​ស្ដាប់​ឱវាទ​​របស់​តថាគត​ប៉ុណ្ណោះ ។ ឥឡូវ​ពួក​​គេ​មក​សុំ​ទោស​តថាគត​ហើយ ។ សូម​ឱ្យ​​ពួក​គេ​ចូល​មក​ចុះ " ។
ចំណែក​ពួក​ភិក្ខុ​ដទៃ​ទៀត ក៏​មិន​ព្រម​អង្គុយ ឈរ​ជិត ឬ​និយាយ​រក​ពួក​កោសម្ពិកភិក្ខុ​ដែរ ។ មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ដែល​មក​កាន់​ទី​នោះ ក៏​នាំ​គ្នា​ចូល​ទៅ​សួរ​ព្រះ​សាស្ដា​ថា ៖ " ពួក​ភិក្ខុ​ដែល​ទាស់ទែង​គ្នា​នៅ​ឯណា ? "
មនុស្សទាំង​ឡាយ​ក៏​ចង្អុល​ប្រាប់​គ្នីគ្នា​ថា ៖ " នុះ​តើ ភិក្ខុ​ដែល​ទាស់ទែង​គ្នា ! " ។
ពួក​កោសម្ពិកភិក្ខុ មាន​ការ​អៀន​ខ្មាស់​យ៉ាង​ខ្លាំង មិន​ហ៊ាន​ងើប​មុខ ក្រាប​ចុះ​ទៀប​ព្រះ​បាទា​ព្រះ​ពុទ្ធ​ សុំ​ឱ្យ​ព្រះ​សាស្ដា​មេត្តា​អត់​ទោស​ឱ្យ​​ខ្លួន ។
ព្រះ​សាស្ដា​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា​ ៖ " ម្នាល​ភិក្ខុទាំង​ឡាយ​! អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ធ្វើ​អំពើ​អាក្រក់ តថាគត​ណែនាំ​ឱ្យ​​លះ​បង់​ចោល ប៉ុន្តែ​អ្នក​ទាំងឡាយ​មិន​ព្រម​ស្ដាប់​សោះ ។ នេះ​វា​ផ្ទុយ​ស្រឡះ​ពី​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ពី​បុរាណ ព្រោះ​លោក​ទាំង​នោះ​ជឿ គោរព ធ្វើ​តាម មិន​ហ៊ាន​ប្រព្រឹត្ត​កន្លង​ដំបូន្មាន​ឪពុក​ម្ដាយ​របល់​លោក​ទេ ទោះ​បី​មាតា​បិតា​លោក​អនិច្ចកម្ម​ទៅ​ហើយ​ក៏​ដោយ " ។
ពេល​នោះ ពួក​កោសម្ពិកភិក្ខុ ក៏​បាន​យល់​ច្បាស់​ពី​កំហុស​​របស់​ខ្លួន​ ហើយ​ធ្វើ​សង្ឃ​សាមគ្គី​ឧបោសថ​ជានា​គ្នា តរៀង​ទៅ ។
ភ្លើង​ឆេះ​ពី​សំរាម ។ រឿង​តូច​តាច​សោះ អាច​បណ្ដាល​ឱ្យ​​ជារឿង​​ធំ​បាន​រហូត​បែក​បាក់​ជាបក្ស ជា​ពួក ប្រឈម​មុខ​ដាក់​គ្នា ប្រទូសរ៉ាយ​គ្នា ភ្លេច​ថា​​ខ្លួន​ជា​អ្នក​បួស ជា​សមណសក្យ​បុត្ត ។
ពុទ្ធ​បរិស័ទ ទាំង​បព្វជិត ទាំង​គ្រហស្ថ គួរ​យក​ធម៌​វិន័យ​ជា​ធំ ( ធម្មាធិបតេយ្យ ) ដើម្បី​រក្សា​តម្លៃ​​ និង​សាសនា​របស់​ខ្លួន ។ ប្រសិនបើ​ឃើញ​អ្នក​ណា​មួយ​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​ឆ្គង គប្បី​ជួយ​តាស់​តឿន ក្រើន​រំលឹក​គ្នា​ក្នុង​ន័យ​ស្ថាបនា ក្នុង​ន័យ​មនោសញ្ចេតនា​សន្ដោស ចង់​ឲ្យ​​អ្នក​ដែល​ជ្រុល​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​នោះ​​មាន​ឱកាស​​ភ្ញាក់​រលឹក ​កែ​លម្អ​​ខ្លួន​ឡើង​វិញ ទាន់​​ពេលវេលា ។ ប្រសិន​បើ​ឃើញ​សហធម្មិក​ផង​គ្នា​ត្រូវ​អាបត្តិ ​គួរ​ជួយ​ក្រើន​រំលឹក ឬ​បង្ក​លក្ខណៈងាយ​ស្រួល​ឱ្យ​​ធម្មិក​​នោះ បាន​សំដែង​អាបត្តិ​នោះ​ផង ចៀស​វាង​ចាំ​តែ​ចាប់​កំហុស បន្ដុះ​បង្អាប់ សន្សំ​រឿង​ហេតុ មើល​ឃើញ​កំហុស​តូច​តាច​របស់​គេ ហាក់​ប៉ុន​ភ្នំ ពេល​ស្រឡាញ់ មើល​ឃើញ​សុទ្ធ​តែ​ត្រូវ សុទ្ធ​តែ​ល្អ ពេល​ស្អប់ មើល​ឃើញ​សុទ្ធ​តែ​ខុស សុទ្ធ​តែអាក្រក់​ទាំង​អស់ ។ រី​ឯ​អ្នក​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​ជ្រុល​​ហើយ​នោះ ក៏​ត្រូវ​តែ​ចេះ​វិភាគ ចេះ​ភ្ញាក់​រលឹក ខំ​កែលម្អ​​ជា​បន្ទាន់ ជៀង​វាង​អស្មិ​មានៈរឹង​រូស​យក​ត្រូវ​ម្នាក់​ឯង មិន​ហ៊ាន​ទទួល​កំហុស ខ្លាច​បាក់​មុខ និង​ប៉ះពាល់​​​កិត្តិយស​ខ្លួន ។
កន្លង​មក តាមការ​ពិនិត្យ​ឃើញ​ថា នៅ​វត្ត​ខ្លះ​មាន​ការ​បែក​បាក់​​សាមគ្គី​គ្នា​រវាង​ព្រះ​សង្ឃ​និង​ព្រះ​សង្ឃ ដោយ​សារ​តែ​រឿង​ជែង​លាភ​សក្ការៈ ជែង​មុខ​មាត់​គ្នា បន្តិច​បន្តួច ហើយ​ឆេះ​រាល​ដាល​ទៅ​ជា​អធិករណ៍ ក៏​មាន ។ អ្នក​ខ្លះ​ពេញ​ចិត្ត​លោក​​គ្រូ​សូត្រ​ ស្អប់​លោកគ្រូ​ចៅ​អធិការ ​ពួក​គេ​​ខំ​អួតអាង​​លើក​តម្កើង ឬ​បន្តុះ​បង្អាប់ ចាប់​កំហុស កាច់​បំបាក់​តែ​ម្ខាង​ៗ លែង​មើល​ឃើញ​ការ​ពិត​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​ធម៌​វិន័យ​អ្វី​ទាំង​អស់ ។ យូរ​ៗ​ទៅ លោក​គ្រូ​ចៅ​អធិការ និង​លោក​​គ្រូ​សូត្រ ក៏​ហាក់​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មាន់​ដែល​គេ​​លាប​ធ្យូង​មុខ​ឱ្យ​​ជល់​គ្នា ហើយ​ខិត​ខំ​តែ​ពី​ប្រឹង​គន់​រំពៃ​ទោស ចាប់​កំហុស​គ្នា ចោទ​ប្រកាន់ កាច់​បំបាក់​​គ្នា ។ លទ្ធផល​ចុង​ក្រោយ បាន​ត្រឹម​តែ​ការ​បែកបាក់​ ប្រេះ​ឆា​គ្នា​​ជា​ពីរ ជា​បី​ពួក ហើយ​វត្ត​អារាម​គ្មាន​មេកោយ​​ពិត​ប្រាកដ អនាធិបតេ្យ អន្តរាយ គ្មាន​ការ​រីក​ចម្រើន ខាង​ផ្លូវ​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា ក៏​ដូច​ជា​ការងារ​សង្គម​ផ្សេង​ៗ ។
ពុទ្ធ​បរិស័ទ​ទាំងឡាយ​ ជា​ពិសេស​ភិក្ខុសង្ឃ  គួរ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​កុំ​ឱ្យ​​រឿង​បែប​នេះ​កើត​មាន​នៅ​ក្នុង​​សាសនា​របស់​​យើង ។ ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ប្រិត​ប្រៀង​ក្នុង​ការ​ប្រតិបត្តិ​ធម៌ និង​វិន័យ សំដៅ​ធ្វើ​ឱ្យ​​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា រក្សា​បាន​តម្លៃ​សីលធម៌ និង​តួនាទី​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​សង្គម ក្នុង​ភាព​​ត្រឹមត្រូវ ​បរិសុទ្ធ ម៉ត់ចត់ តាម​ពុទ្ធ​ប្បញ្ញត្តិ និង​ពុទ្ធា​នុញ្ញាត ព្រម​ទាំង​រក្សា​បាន​នូវ​ជំនឿ​របស់​ប្រជា​រាស្ត្រ​ចំពោះ​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា និង​រក្សា​បាន​ឋានៈ​ជា​សាសនា​របស់​រដ្ឋ តទៅ ។
ឯកសារ​យោង
1.     ដោយ​ ម៉ែន ប្រាង និង អាំ ឆន
2.     តាម​ព្រះ​យោបល់​នៃ​សម្ដេច​ព្រះ​សង្ឃ​រាជគណៈ​មហានិកាយ
4.     ​ធម្មបទអដ្ឋកថា ភាគ​ទី ១
5.     ព្រះត្រៃបិដកសៀវភៅ​ភាគ៥៩ ទំព័រទី ១៣៧ ​កោសម្ពិយជាតក​ ​ទី២​
6.     ព្រះត្រៃបិដក សៀវភៅ​ភាគ៥២ ទំព័រទី ៩០ ធម្មបទគាថា នាគវគ្គ ទី ២៣
7.     http://ti-kh.org/books?book=59&page=137
8.     https://www.tititudorancea.com/z/kosambiyajatakam_tpkmjt0428.htm
9. https://www.tipitaka.net/tipitaka/dhp/verseload.php?verse=328
អាហ្វ្រិកខាងកើត
ទ្វីបអាហ្រ្វិកខាងកើត ឬ អាហ្រ្វិកខាងកើត ឬ ខាងកើតនៃទ្វីបអាហ្រ្វិក គឺជាភាគខាងកើត នៃអនុតំបន់ទ្វីបអាហ្រ្វិក ។ នៅក្នុងគ្រោងការណ៍នៃផ្នែកស្ថិតិរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ នៃតំបន់ភូមិសាស្រ្ត ១៩ ទឹកដីបង្កើតបានជាអាហ្វ្រិកខាងកើត ។
៧ មករា
៧ មករា ជាថ្ងៃទីប្រាំពីរនៃឆ្នាំក្នុងប្រតិទិនគ្រីកូរី។ មាន ៣៥៨ ថ្ងៃដែលនៅសល់រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃឆ្នាំនោះ (៣៥៩ ក្នុងឆ្នាំបង្គ្រប់)។
ថ្ងៃ៧មករាគឺជាថ្ងៃដែលកងទ័ពវៀតណាមចូលទៅមកដល់រដ្ឋធានីភ្នំពេញដើម្បីរំដោះរដ្ឋធានីភ្នំពេញពីពួកខ្មែរក្រហមដែលបានកាន់កាប់ពីឆ្នាំ១៩៧៥-១៩៧៩ ថ្ងៃខាងនោះ, ដែលគេអាចនិយាយបានថា: ជ័យជម្នះនៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញនៅក្នុងថ្ងៃ៩កើត ខែបុស្ស ឆ្នាំមមី សំរឹទ្ធិស័ក ព.ស ២៥២២ ត្រូវនឹងថ្ងៃអាទិត្យ ទី៧ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៩។ រហូតដល់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះប្រជាជនខ្មែរយើងតែងតែប្រាព្ធពិធីមួយឈ្មោះថា: ទិវាជ័យជម្នះលើរបបប្រល័យពូជសាសន៍ឬក៏យើងអាចនិយាយខ្លីបានថា: ទិវាជ័យជម្នះ៧មករា និងមួយទៀតយើងអាចនិយាយដោយទឹកមុខក្តីសប្បាយចិត្តរីករាយបានថា: ទិវាគុណបុណ្យមហាជោគជ័យជម្នះទៅលើរបបប្រល័យពូជសាសន៍នៅក្នុងថ្ងៃទី៧មករា។ ដោយគេប្រាព្ធនេះដើម្បីអរគុណដល់កងទ័ពវៀតណាមឬកងទ័ពយួននិងសម្តេចតេជោហ៊ុន សែន ដែលគាត់បានភៀសខ្លួនទៅសុំជំនួយពីវៀតណាមឬយួន។
ថ្ងៃកំណើតនៃ: ទិវាជ័យជម្នះទៅលើរបបអំពើប្រល័យពូជសាសន៍កម្ពុជា ឬ ថ្ងៃចុងក្រោយនៃរបបប៉ុលពត ឬ របបសាឡុត សរ ។
គ្មានថ្ងៃមរណភាពទេ។
ឃុំស្វាយទាប
ឃុំស្វាយទាប ស្ថិតនៅ ស្រុកចំការលើ ខេត្តកំពង់ចាម។
=រដ្ឋបាល= ឃុំស្វាយទាបមាន ១៦ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ដ្រាក់ម៉ា
ដ្រាក់ម៉ា (អង់គ្លេស: Drachma) ជាលុយកាក់ធ្វើពីប្រាក់ របស់ក្រិក។
ដ្រាក់ម៉ាគឺជារូបិយវត្ថុដែលត្រូវបានប្រើនៅក្នុងក្រិក ក្នងអំឡុងពេលជាច្រើនសម័យកាល នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ក្រិក:
ដ្រាក់ម៉ាសម័យបុរាណ
ឈ្មោះដ្រាក់ម៉ាមានប្រភពមកពីកិរិយាសព្ទ δράσσομαι (drássomai, មានន័យថា "កាន់")។ វាត្រូវបានគេជឿថាជាពាក្យតែមួយនឹងពាក្យដែលមានន័យថា "មួយក្ដាប់" ឬ "កាន់"។ ដំបូងដ្រាក់ម៉ាគឺជាដែកមួយក្ដាប់ដែលមាន៦សរសៃ។​ វាត្រូវបានប្រើប្រាស់ជារូបិយវត្ថុ កាលពីដើមឆ្នាំ ១១០០មុនគ.ស ហើយមានលក្ខណៈជាដុំមួយអាចជា:លង្ហិន ទង់ដែង ឬដែក ដែលគេសិតឲ្យទៅជារូបិយវត្ថុដែលមានតម្លៃខុសៗគ្នាទៅតាមទម្ងន់របស់វា។
វាគឺជាឯកតាស្ដង់ដារនៃការបោះកាក់ នៅកន្លែងបោះកាក់ជាច្រើនរបស់ក្រិកកាលពីសម័យបុរាណ ហើយឈ្មោះ obol ត្រូវបានប្រើដើម្បីពិពណ៌នាកាក់មួយដែលស្មើនឹង១ភាគ៦នៃដ្រាក់ម៉ា។
កាក់ក្រិកសម័យបុរាណជាច្រើនមានឈ្មោះផ្សេងៗគ្នា នៅក្នុងការប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ។
នៅក្នុងទីក្រុងរបស់ក្រិកដែលប្រើប្រាស់ដ្រាក់ម៉ាមានដូចជា: អាបដេរ៉ា អាប៊ីដូស អាឡិចសានទ្រា អែតណា អាន់ទីយ៉ូក អាថែន ឃីយ៉ូស ស៊ីហ្ស៊ីគូស កូរីន អេភេសូរ អេរេទ្រា ហ្គីឡា កាតាណា កូស ម៉ារ៉ូនា ណាសុស ពេឡា ពើកាមូម រេជីអូន សាឡាមីស ស្មៀណៃ ស្ប៉ាតា ស៊ីរ៉ាគូស តាស៊ូស តាសុស ត្នេដូស ត្រូយ និងក្រុងផ្សេងទៀត។
ក្រោយពីមានការឈ្លានពានពីអធិរាជអាឡិចសានឌឺ ឈ្មោះដ្រាក់ម៉ាត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅក្នុងអាណាចក្រជាច្រើនរបស់ពួកហេលេនីស នៅមជ្ឈិមបូព៌ា រួមទាំងអាណាចក្រផ្ទលេមេក្នុងអាឡិចសានទ្រា និងចក្រភពផាធានដែលសព្វថ្ងៃនេះជាប្រទេសអ៊ីរ៉ង់។
តម្លៃ
យោងតាមប្រវត្តិវិទូ និងសេដ្ឋកិច្ចវិទូមួយចំនួនបានបាន់ស្មានថា នៅសតវត្សទី៥មុនគស មួយដ្រាក់ម៉ាមានតម្លៃប្រហែល ២៥ ដុល្លារអាមេរិច(ក្នុងឆ្នាំ១៩៩០ – ស្មើនឹង ៤៦.៥០ ដុល្លារអាមេរិច ក្នុងឆ្នាំ២០១៥ )។ ប្រវត្តិវិទូសម័យបុរាណតែងតែអះអាងថា នៅក្រិកកាលពីសតវត្សទី៥ និងទី៤ មុនគស ប្រាក់ឈ្នួលប្រចាំថ្ងៃរបស់កម្មករជំនាញម្នាក់គឺ ១ដ្រាក់ម៉ា ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ៤២៥ មុនគ.ស។
យោងតាមទស្សនវិទូក្រិកសម័យបុរាណឈ្មោះXenophon មានអ្នកបកស្រាយសម័យបច្ចុប្បន្នជាច្រើន ថា កន្លះដ្រាក់ម៉ាក្នុងមួយថ្ងៃ អាចចិញ្ចឹមពលរដ្ឋក្រីក្រជាច្រើននាក់បានយ៉ាងងាយស្រួល។
ប្រភេទផ្សេងៗនៃរូបិយវត្ថុដ្រាក់ម៉ារបស់ក្រិកសម័យបុរាណ
ដ្រាក់ម៉ាប្រាក់មួយមានទម្ងន់ប្រហែល ៤.៣ ក្រាម ឬ ០.១៥ អោនស៍ ហើយទម្ងន់របស់វាខុសគ្នាពីរដ្ឋមួយទៅរដ្ឋមួយ។
ដ្រាក់ម៉ាទំនើប ទី១
ដ្រាក់ម៉ាត្រូវបានដាក់ឲ្យប្រើប្រាស់សាជាថ្មីក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ១៨៣២ បន្ទាប់ពីមានការបង្កើតរដ្ឋទំនើបរបស់ក្រិក។ ដ្រាក់ម៉ាត្រូវបានបែងចែកជា១០០ឡិបតា។
ដ្រាក់ម៉ាជាប្រភេទកាក់
ការបោះកាក់លើកដំបូងមានដូចជា ប្រភេទកាក់ទង់ដែងមានតម្លៃ 1, 2, 5 និង10ឡិបតា ប្រភេទកាក់ប្រាក់មានតម្លៃ 1⁄4, 1⁄2, 1 និង 5ដ្រាក់ម៉ា និងប្រភេទកាក់មាស មានតម្លៃ 20ដ្រាក់ម៉ា។ កាក់ដ្រាក់ម៉ាទម្ងន់ 4.5 ក្រាម មានប្រាក់ 90%  រីឯកាក់មាសដែលមានតម្លៃ 20ដ្រាក់ម៉ា មានមាស 5.8ក្រាម។
ដ្រាក់ម៉ាជាប្រភេទក្រដាស
រូបភាពតូច|រូបិយប័ណ្ណឆ្នាំ១៩១២ ចេញដោយធនាគារជាតិក្រិក ដ្រាក់ម៉ាជាប្រភេទក្រដាសត្រូវបានចេញឲ្យប្រើប្រាស់ដោយធនាគារជាតិក្រិក តាំងពីឆ្នាំ១៨៤១ រហូតដល់ឆ្នាំ២០០១ នៅពេលដែលក្រិកបានចូលរួមជាមួយនឹងអឺរ៉ូ។ ប្រភេទក្រដាសប្រាក់ដំបូងៗ មានតម្លៃចាប់ពី10 ដល់ 500 ដ្រាក់ម៉ា។ ប្រភេទក្រដាសប្រាក់តូចៗ (1, 2, 3 ដល់ 5 ដ្រាក់ម៉ា) ត្រូវបានចេញឲ្យប្រើប្រាស់តាំងពីឆ្នាំ១៨៨៥ ជាមួយនឹងប្រភេទក្រដាស់ 5ដ្រាក់ម៉ា ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយកាត់ក្រដាស់ 10ដ្រាក់ម៉ាជាពីរ។
ដ្រាក់ម៉ាទំនើប ទី២
ក្នុងខែវិច្ឆិការ ឆ្នាំ១៩៤៤ ក្រោយពីក្រិកមានសេរីភាពពីអាឡឺម៉ង់ ដ្រាក់ម៉ាចាស់ត្រូវបានប្ដូរ យកដ្រាក់ម៉ាថ្មី ដោយអត្រា 50,000,000,000 ស្មើនឹង 1។ មានតែដ្រាក់ម៉ាជាប្រភេទក្រដាស់ប្រាក់ប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានចេញឲ្យប្រើប្រាស់។ រដ្ឋាភិបាលបានចេញក្រដាសប្រាក់ដែលមានតម្លៃ 1, 5, 10 និង 20 ដ្រាក់ម៉ា ជាមួយនឹងប្រភេទក្រដាសប្រាក់ដែលមានតម្លៃ 50, 100, 500, 1000, 5000, និង 10,000 ដ្រាក់ម៉ា ចេញដោយធនាគារក្រិក។ ក្រោយមកទៀតរដ្ឋាភិបាលបានចេញប្រភេទក្រដាសប្រាក់ 100, 500, និង 1000 ដ្រាក់ម៉ា រីឯធនាគារក្រិកបានចេញប្រភេទក្រដាសប្រាក់ 20,000 និង 50,000 ដ្រាក់ម៉ា។
ដ្រាក់ម៉ាទំនើប ទី៣
ក្នុងឆ្នាំ១៩៥៤ ត្រូវបានកំណត់តម្លៃសារជាថ្មី ដោយអត្រា 1000 ស្មើនឹង 1។ រូបិយប័ណ្ឌថ្មីត្រូវបានកំណត់តម្លៃ ដោយ 30 ដ្រាក់ម៉ា = 1 ដុល្លារអាមេរិច។ នៅថ្ងៃទី ១ ខែមករា ឆ្នាំ ២០០២ ដ្រាក់ម៉ារបស់ក្រិកត្រូវបានជំនួសជាផ្លូវការដោយរូបិយប័ណ្ឌអឺរ៉ូ ហើយវាមិនមែនជារូបិយប័ណ្ណដែលអាចប្រើបានចាប់តាំងពីថ្ងៃទី១ ខែមីនា ឆ្នាំ២០០២។
កាក់ដ្រាក់ម៉ាទំនើប ទី៣
កាក់ដែលបានផលិតឡើងត្រូវបានចេញឲ្យប្រើប្រាស់លើកដំបូង ក្នុងឆ្នាំ១៩៥៤។ វាជាកាក់អាលុយមីញ៉ូម មានជាប្រភេទ 5, 10 និង 20ឡិបតា និងកាក់ទង់ដែងលាយជាមួយនឹងនីកែល ជាប្រភេទ 50ឡិបតា 1, 2, 5​ និង 10 ដ្រាក់ម៉ា។ កាក់ប្រាក់ដ្រាក់ម៉ា ជាប្រភេទ 20ដ្រាក់ម៉ា ត្រូវបានចេញឲ្យប្រើប្រាស់ក្នុងឆ្នាំ១៩៦០ ជំនួសរូបិយប័ណ្ណ 20ដ្រាក់ម៉ា។
កាក់ជាច្រើនដែលចរាចរ នៅពេលចាប់ផ្ដើមប្រើរូបិយប័ណ្ណអឺរ៉ូមានដូចជា
រូបិយប័ណ្ណ
រូបិយប័ណ្ណដែលត្រូវបានចេញឲ្យប្រើប្រាស់ជាលើកដំបូងមានជាប្រភេទ 10, 20 និង 50 ដ្រាក់ម៉ា បន្ទាប់មកទៀតមានប្រភេទ 100, 500 និង 1000 ដ្រាក់ម៉ា ចេញឲ្យប្រើប្រាស់នៅឆ្នាំ១៩៥៦។ 5000ដ្រាក់ម៉ា ចេញនៅឆ្នាំ១៩៨៤, 10,000ដ្រាក់ម៉ា ចេញនៅឆ្នាំ១៩៩៥ និង 200ដ្រាក់ម៉ា ចេញនៅឆ្នាំ១៩៩៧។
ប្រភេទរូបិយប័ណ្ណជាច្រើដែលបានចរាចរ នៅពេលចាប់ផ្ដើមប្រើរូបិយប័ណ្ណអឺរ៉ូមានដូចជា
សញ្ញាជាតិ
សញ្ញាជាតិ (national emblem) គឺជានិមិត្តសញ្ញាឬត្រាមួយដែលបានបម្រុងទុកសម្រាប់ប្រើជានិមិត្តសញ្ញានៃជាតិនោះដោយរដ្ឋជាតិឬរដ្ឋពហុជាតិមួយ ។ ប្រជាជាតិជាច្រើនមានត្រាឬនិមិត្តសញ្ញា លើសពីទង់ជាតិមួយនិងត្រាជាតិ ។ និមិត្តរូបជាតិផ្សេងទៀត ដូចជាបក្សី ដើមឈើ ផ្កាជាតិ ៘ នឹងមាននៅក្នុង បញ្ជីនៃនិមិត្តរូបជាតិ ។
សង្គ្រាមអង់គ្លេស-ភូមា
នៅទ្វីបអឺរ៉ុប ជាមួយនឹងការមកដល់នៃឧស្សាហូបនីយកម្ម ផលិតផលបានក្លាយទៅជាច្រើនជាងតម្រូវការ ហើយមានតម្រូវការក្នុងការស្វែងរកទីផ្សារ។ អាណានិគមនិយមកើតចេញពីតម្រូវការវត្ថុធាតុដើមសម្រាប់ផលិតទំនិញ។ ជា​លទ្ធផល ជនជាតិ​អង់គ្លេស​ដែល​មាន​ផលិតភាព​ច្រើន​បំផុត​អាច​ផ្លាស់​ទៅ​កាន់​ទឹកដី​ថ្មី។ ពួក​គេ​កំពុង​ព្យាយាម​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ដើម្បី​ធ្វើ​ជា​ម្ចាស់​តំបន់​ថ្មី។
អង់គ្លេស​ដែល​ឈរជើង​នៅ​ខាង ​ឥណ្ឌា ​បាន​ប្ដេជ្ញា​ពង្រីក​ទឹកដី​ដោយ​មើល​ឃើញ​ភូមា។ ក្នុងការប៉ុនប៉ងពង្រីកវិស័យសេដ្ឋកិច្ចនេះ ពួកគេបានធ្វើសង្គ្រាមបីលើកជាមួយភូមា ហើយបន្ទាប់ពីសង្គ្រាមអង់គ្លេស-ភូមាលើកទីបី អង់គ្លេសបានកាន់កាប់ភូមាទាំងអស់។ សង្គ្រាម​អង់គ្លេស​-​ភូមា​ទាំង​បី ​បាន​កើត​ឡើង​ក្នុង​សម័យ ​កូន​បោន ។ នៅ​ដើម​សម័យ​កូន​បោន ក្នុង​សម័យ ​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​អណ្លង់​ពយ៉ា ប្រទេស​ព័រទុយហ្គាល់។ ហូឡង់ បារាំង ភាសាអង់គ្លេសមាន មូលដ្ឋាននៅថា នលីន ។ ក្រុមហ៊ុន British East India Company ដែលមានមូលដ្ឋាននៅប្រទេសឥណ្ឌា បានដំណើរការនៅលើ កោះ Haigyi ដោយមានការអនុញ្ញាតពី Alaungpayaវាក៏មានសិទ្ធិសាងសង់ និងធ្វើពាណិជ្ជកម្មនៅទីក្រុងយ៉ាំងហ្គោន និងប៉ាថេនផងដែរ។ វាក៏បានចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មផងដែរ។ ដោយទទួលបានឱកាសនេះ អង់គ្លេសបានលក់អាវុធទៅឱ្យពួកមនដែលមានបំណងចង់បះបោរប្រឆាំងនឹងភូមា។ ពេល​នោះ ព្រះ​ចៅ​ពញា​ពញា​បាន​បញ្ជា​ចៅហ្វាយ​ក្រុង​ប៉ាថេន​ឱ្យ​ស្តីបន្ទោស​ពួក​អង់គ្លេស​នៅ​កោះ​ហៃ​គី ហើយ​ជនជាតិ​អង់គ្លេស​ជា​ច្រើន​នាក់​បាន​ស្លាប់​នៅ​ទីនោះ ។ ក្នុងរជ្ជកាល ព្រះបាទនុ ងតាវជី ដែលឡើង សោយរាជ្យ ព្រះបាទអ ល្លង់ព យ៉ា អង់គ្លេសបានទាមទារសំណងដល់អ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងរឿង ហៃជី។ គាត់មិនត្រឹមតែមិនផ្តល់សំណងដល់ជនជាតិអង់គ្លេសប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគាត់មិនទទួលស្គាល់សន្ធិសញ្ញាដែលគាត់បានធ្វើជាមួយ ព្រះបាទអណ្លង់ពយ៉ា។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា លោក​បាន​អាណិត​ដល់​ការ​បើក​ហាង​បន្ថែម​ទៀត​នៅ​ក្រុង​រ៉ង់ហ្គូន និង​ប៉ាថេន។
ឃុំតានូន
(Ta Noun) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកបទុមសាគរ ខេត្តកោះកុង មានរដ្ឋបាលចំណុះ ភូមិ÷
ឃុំថ្មស
(Thma Sa) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកបទុមសាគរ ខេត្តកោះកុង មានរដ្ឋបាលចំណុះ ៥ភូមិ÷
សង្កាត់ទួលស្វាយព្រៃទី១
($ Sangkeat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ខណ្ឌបឹងកេងកង រាជធានីភ្នំពេញ មាន ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
សង្កាត់ទួលស្វាយព្រៃទី២
($ Sangkeat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ខណ្ឌបឹងកេងកង រាជធានីភ្នំពេញ មាន១១ ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
ឃុំជ្រោយប្រស់
($) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកកោះកុង ខេត្តកោះកុង មានរដ្ឋបាលចំណុះ ភូមិ÷
វិទ្យាល័យពោធិ៍សាត់
វិទ្យាល័យពោធិ៍សាត់គឺជាវិទ្យាល័យដែរមានវ័យចំណាស់ជាងគេនៅក្នុងខេត្ត ខេត្តពោធិ៍សាត់
ហ្គោហ្គោឡេឡឹស - ហ្គាតថេរ៉ាមៀរ
ហ៊ូហ្គោឡឺស - ហ្គាតថេរ៉ាមៀរ (ទីក្រុងម៉ិកស៊ិកថ្ងៃទី ២២ ខែកុម្ភះឆ្នាំ ១៩៦៩) គឺជាអ្នកជំនាញផ្នែករោគរាតត្បាតអ្នកស្រាវជ្រាវសាស្រ្តាចារ្យនិងមន្រ្តីសាធារណៈ។ ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ១ ខែធ្នូឆ្នាំ ២០១៨ លោកជាប្រធានអនុលេខាធិការការពារនិងលើកកម្ពស់សុខភាពនៃក្រសួងសុខាភិបាលម៉ិចស៊ិកូ។
ឃុំកោះកាពិ
($) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកកោះកុង ខេត្តកោះកុង មានរដ្ឋបាលចំណុះ ភូមិ÷
ឃុំទួលស្តី
( Tuol Sdei Commune) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកចន្ទ្រា ខេត្តស្វាយរៀង មាន ៣ភូមិ ៖
ព្រំប្រទល់នៃ
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
គ្រឹស្ដសាសនា
=ផ្សារ= =មើលផងដែរ= =មើលផងដែរ=
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឃុំនៃកម្ពុជា
ឃុំសំរោង(ស្រុកចន្ទ្រា)
=រដ្ឋបាល= ឃុំសំរោង មាន ៣ភូមិគឺ
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=