លីលាវតី_ភាគ​ទី​_២
ទេវកិច្ច
"ម្នាលឧបាសក ! កាលបើព្រាហ្មណ៍ទាំង ១០ នាក់ត្រូវបានបណ្តេញចេញពីវណ្ណៈដោយសាលក្រមបែបនោះ តើសិទ្ធិជាព្រាហ្មណ៍របស់ពួកគេនៅមានទៀតទេ?" "គ្មានទេ លោកម្ចាស់ ! ព្រោះពួកគេត្រូវបណ្តេញចេញពីវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ ផុតចាកសិទ្ធិជាព្រាហ្មណ៍ហើយ​ទាំង​ស្រុង ពេលនេះពួកគេមានឋានៈស្មើនឹងចណ្ឌាលដែលគ្មានវណ្ណៈប៉ុណ្ណោះ" "ម្នាលឧបាសក ! ឃើញថាក្នុងរឿងទាក់ទងនឹងវណ្ណៈនេះ ញោមនិងព្រាហ្មណ៍ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងឡាយក្នុងភូមិ ដូចជាមានអំណាចខ្លាំងក្លាណាស់ មានន័យថា ញោមមានអំណាចដល់ថ្នាក់អាចធ្វើឲ្យព្រាហ្មណ៍ក្លាយជា​ចណ្ឌាល​បានអញ្ចឹងមែនទេ? " "មែន លោកសមណៈ ! " ព្រាហ្មណ៍ចាស់ឆ្លើយតបទាំងសម្លឹងមើលមុខខ្ញុំព្រះករុណាថ្លែ "កាលបើញោមមានអំណាចអាចធ្វើព្រាហ្មណ៍ឲ្យក្លាយជាចណ្ឌាលបាន អាត្មាជឿថា ញោមក៏មានអំណាចអាច​ធ្វើឲ្យចណ្ឌាលក្លាយជាព្រាហ្មណ៍បានដែរ" "មិនបានទេ លោកសមណៈ ! មិនបានទេ" គាត់ប្រញាប់បដិសេធយ៉ាងដាច់អហង្ការ "ខ្ញុំកណាគ្មានអំណាចធ្វើបែបនោះទេហើយនរណាៗក៏គ្មានអំណាចបែបនោះដែរ ក្រៅតែពីព្រះព្រហ្ម​ជា​ម្ចាស់មួយព្រះអង្គឯង ការធ្វើជាព្រាហ្មណ៍មិនមែនចេះតែធ្វើងាយៗបានទេទោះបីបើចង់ស្ម័គ្រសុំ​សិទ្ធិជា​ព្រាហ្មណ៍ក៏ដោយ ការធ្វើជាព្រាហ្មណ៍បានតោងតែកើតក្នុងត្រកូលព្រាហ្មណ៍ លុះត្រាតែមាតាបិតាមានវណ្ណៈ​ព្រាហ្មណ៍បរិសុទ្ធរហូត ៧ ជំនាន់មនុស្សទើបអាចធ្វើជាព្រហ្មណ៍បាន" "បើអញ្ចឹង ព្រាហ្មណសម្បត្តិនេះជាពរពិសេសដែលព្រះព្រហ្មជាម្ចាស់ទ្រង់ប្រទានឲ្យដល់អ្នកកើត​ក្នុងវណ្ណៈ​ព្រាហ្មណ៍ដោយផ្ទាល់ ចាត់ជាទេវឱង្ការដែលព្រាហ្មណ៍គ្រប់គ្នាបានទទួលជាតិសិទ្ធិមកអំពីកំណើតមែនទេ?" "ត្រឹមត្រូវហើយ លោកសមណៈ ! ជាទេវឱង្ការដែលបានទទួលមកអំពីកំណើត" "កាលបើសិទ្ធិជាព្រាហ្មណ៍ជាទេវង្ការដែលព្រះព្រហ្មប្រទានឲ្យដល់អ្នកកើតក្នុងវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍​ដោយ​ផ្ទាល់​បែបនេះ សិទ្ធិជាព្រាហ្មណ៍ក៏ជារបស់ស័ក្តិសិទ្ធិដែលគ្មានអ្នកណាអាចលុបបំបាត់ចោលបានទេ បើអ្នកណា​ហ៊ាន​ទៅលុបបំបាត់ទេវឱង្ការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចោល អ្នកនោះ​ក៏ឈ្មោះថា បដិបត្តិបំពារបំពានព្រះបំណង​របស់ព្រះជាម្ចាស់ហ្នឹងឯង" ប្រាកដឃើញថា ព្រាហ្មណ៍ចាស់មិនបានឆ្លើយតបទេ បានតែអង្គុយឈ្ងោកមុខគិតដង្វិនដោយអាការរសាប់​រសល់ "សាកគិតពិនិត្យមើលឲ្យច្បាស់ចុះ ឧបាសក ! រឿងរបស់វណ្ណៈជារឿងរបស់ព្រះអាទិទេព មិនមែនជារឿង​របស់មនុស្សទេ" ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លៀតឱកាសនោះនិយាយតទៅ "កាលបើព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកបង្កើតព្រាហ្មណ៍​មក ក៏តោងតែឲ្យព្រះជាម្ចាស់ហ្នឹងឯងជាអ្នកដកហូត មនុស្សមិនគួរងងើលទៅជ្រៀតជ្រែកអំណាចឬព្រះ​បំណងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ ព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកបង្កបង្កើតព្រាហ្មណ៍មក ហើយមនុស្សទៅដកហូតរបស់ព្រះ​អង្គ​នោះ អាត្មាយល់ឃើញថាធ្វើមិនត្រឹមត្រូវទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើជារឿងរបស់មនុស្ស មនុស្សក៏អាចដកហូត​ព្រាហ្មណ៍បាន ទាំងអាចតែងតាំងព្រាហ្មណ៍បានទៀត អាត្មាចង់សួរញោមម្តងទៀតថា តើការបង្កបង្កើត​ព្រាហ្មណ៍ជារឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឬរបស់មនុស្ស?" "របស់ព្រះជាម្ចាស់"ព្រាហ្មណ៍ជរាឆ្លើយតបដោយសម្លេងតយង៉យ "បើអញ្ចឹង ញោមគ្រាន់តែជាមនុស្ស ម៉េចក៏ហ៊ានដកហូតសិទ្ធិជាព្រាហ្មណ៍ដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិរបស់ព្រះជាម្ចាស់?" "ប៉ុន្តែពួកគេបានប្រព្រឹត្តខុសទំនៀមទម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ណៈ លោកម្ចាស់ ! " ព្រាហ្មណ៍ជរានៅមិនព្រមចុះញ៉ម "កាលបើសិទ្ធិជាព្រាហ្មណ៍ជាព្រះបញ្ជារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឃើញថាគ្មានអ្វីអាចលុបបំបាត់សិទ្ធិជាព្រាហ្មណ៍​របស់​ពួកគេឲ្យរលុបបាត់បានទេ ការធ្វើខុសទំនៀមទម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ អាចធ្វើឲ្យសិទ្ធិជាព្រាហ្មណ៍របស់ពួកគេ អាប់ប៉ត្រាប់ទៅខ្លះ ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងឲ្យពួកគេប្រព្រឹត្តវត្តប្រតិបត្តិទៅតាមពិធីលាងជម្រះខ្លួនឲ្យស្អាត        បរិសុទ្ធហើយ ពួកគេក៏នឹងត្រឡប់ទៅជាព្រាហ្មណ៍ដែលស្អាតបរិសុទ្ធដូចដើមវិញបាន ប្រៀបដូចជាមាស​សុទ្ធធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភក់ជ្រាំ កាលបើរើសយកមកលាងសម្អាតឲ្យស្អាតហើយក៏នឹងភ្លឺត្រចះចិញ្ចែង​ចិញ្ចាច​ដូចដើមវិញបាន" ម្នាលលោកដ៏មានអាយុ ! កាលបើខ្ញុំព្រះករុណានិយាយមកដល់ត្រង់នេះ ព្រាហ្មណ៍ក៏កើតពន្លឺនៃបញ្ញាឡើង គាត់មានប្រសាសន៍ថា "បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន ! គំនិតគិតគន់របស់លោកម្ចាស់ពេញជាមានហេតុផល​គួរ​ត្រង​ត្រាប់ស្តា​ប់ណាស់ ខ្ញុំកណាយល់ស្របទាំងស្រុង ហើយនឹងយកទៅពិភាក្សាយោបល់ជាមួយ​នឹង​ព្រាហ្មណ៍ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងឡាយមើល បើព្រាហ្មណ៍ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងអស់យល់ស្រប យើងនឹងឲ្យអភ័យទោស​ដល់ព្រាហ្មណ៍ទាំង ១០ នាក់នោះ" នាសាយណ្ហសម័យថ្ងៃស្អែកឡើង ​បាលកៈក៏វិលត្រឡប់មករាយការណ៍ឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាស្តាប់ថា អង្គប្រជុំ​របស់ព្រាហ្មណ៍ព្រីទ្ធាចារ្យបានយល់ស្របទាំងស្រុងនឹងគំនិតយោបល់របស់ខ្ញុំព្រះករុណា ទាំងបានឲ្យអភ័យ​ទោសដល់ព្រាហ្មណ៍ទាំង ១០ នាក់នោះរួចហើយ ។