cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
អារីសស្ដូថូល
អារីស្ដូថូល គឺបានបង្ហាញនៅលើវិឡាសាស្រ្ដធម្មជាតិ ដែលមានទំរង់ជ្រៅជ្រះនៃយុកណ្ដាលនៃភាពមានវិជ្ជានោះ ហើយអនុភាពរបស់ពួកគេបានផ្ដល់ឥទ្ធិពលបានយ៉ាល្អទៅក្នុងមុនការចាប់ផ្ដើម នៃភព ទោះបីជាយ៉ាងណាក៍ដោយ ដោយទីបំផុតត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូ ដោយសត្វត្រកួតម្យាង ។ នៅក្នុងវិជ្ជាសាស្រ្ដនៃសត្វវិជ្ជាមួយចំនួននៃការស្ទាពស្ទង់របស់គាត់ត្រូវបានទទួលយកដោយទៀង់ទាត់នៅក្នុង សតវត្សទី ១៩ ។ ការងារបស់គាត់មានផ្ទុកទៅដោយការឆាប់រហ័យក្នុងការទទួលដឹងសំរាប់ការសិក្សាជាលក្ខណៈធម្មតានៃតកវិជ្ជា។ ដែលចូលរួមនៅចុងសតវត្សទី ១៩ ទៅក្នុងតកវិជ្ជាជាធម្មតាបែបទំនើប មួយុ។ ក្នុងបរមត្ថវិជ្ជាក្រុមអភិជនគឺត្រូវបានមានអនុភាពលើយ៉ាងជ្រៅជ្រះនៅលើទស្សនៈវិជ្ជាហើយនិងការគិតនៃទេវវិទូ នៅក្នុងសាសនា អ៊ីស្លាប និង តាមប្រពៃណីរបស់ជូវវីស នៅពាក់កណ្ដាលអាយុឧទាហរណ៍ថូម៉ាសអាគីណាស។ ហើយវាបន្ដទៅជះឥទ្ធិភលទៅលើសាសនាគ្រីស្ទានខាងទេវាវិទ្យា ជាពិសេសការសិក្សាតាមបែបប្រពៃណីនៃ ព្រះវិហារកាទូលិក។ចរិយាមាយាទរបស់គាត់ តែងតែគិតថា មានឥទិ្ធពល ចំនេញលើ បំលាស់ប្ដូរថ្មីនៃចំណាប់អារម្មណ៍ជាមួយនិង ការមកដល់នៃភាពទំនើបៗ នៃសេចក្ដីថ្លែថ្នូនៃចរិយាមាយាទ។ គ្រប់ទិដ្ឋភាពទាំងអស់ នៃទស្សនៈវិទូរបស់ អារីស្ដូថូលគឺអាចបន្ដទៅក្នុងកម្មវត្ថុនៃមូលដ្ឋានគ្រឺ ក្នុងការសិក្សាបច្ចុប្បន្ន។ ការគិតរបស់អារីសស្ដូថូល គឺត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងភាពសមសួននៃអភិប្រាយ ហើយនិងនៅក្នងការសន្ទនា(ស៊ីសឺរ៉ូគឺបានពិពណ៍នាអំពីរចនាបទនៃវណ្ណគតិ ដូចជា ទន្លេមាស) វាគឺគិតអំពីភាគច្រើននៃការសរសេររបស់គាត់ ឥឡូវនេះគឺត្រូវបានបាត់បង់និង ប្រហែលជា ១​ ២ ឬ ៣ ដែលបានរកឃើញយកមកធ្វើការ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទស្សនវិទូ
អេស្ប៉ាញ
ប្រទេសអេស្ប៉ាញ (ភាសាអេស្ប៉ាញ៖ España) ដោយមានឈ្មោះជាផ្លូវការថា ព្រះរាជា​ណាចក្រ​អេស្ប៉ាញ (Reino de España) គឺ​ជា​ប្រទេស​មួយ​ស្ថិត​នៅប៉ែក​អឺរ៉ុប​ខាង​ត្បូង និងតាម​និយមន័យភូមិសាស្ត្រ​ទូទៅ​ គឺស្ថិត​នៅ​ភាគ​ខាង​លិចនៃ​ទ្វីបអឺរ៉ុបដែល​គ្រប​ដណ្ដប់​លើ​ឧបទ្វីប​អ៊ីបេរីមួយភាគធំ។ អេស្ប៉ាញដីគោកគឺស្ថិតនៅក្នុងទ្វីបអឺរ៉ុបចំណែកឯទឹកដីកោះផ្សេងៗគឺមានវត្តមាននៅមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក និងនៅជុំវិញទ្វីបអាហ្វ្រិក។ អេស្ប៉ាញដីគោកមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងរដ្ឋគីប្រាល់តានៅចុងភាគខាងត្បូង សមុទ្រមេឌីទែរ៉ានេនៅភាគខាងត្បូងនិងកើត ប្រទេសបារាំងនិងអង់ដូរ៉ានៅភាគខាងជើង និងប្រទេសព័រទុយកាល់និងមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិកនៅភាគខាងលិច។ ប្រទេស​អឺរ៉ុប​មួយ​នេះ​​ធ្លាប់​ជា​មហា​អំណាច​មួយ​ខាង​អាណានិគម និង​ជា​មហា​អំណាច​សេដ្ឋ​កិច្ច​ និង​យោធា​ដ៏​ធំ​មួយ​លើ​ពិភព​លោក​ផ​ង​ដែរ។ ប៉ុន្តែ ឥទ្ធិពល​របស់​ប្រទេស​នេះ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្លាក់​ចុះចាប់​ពីពេល​ដែល​ខ្លួនបាន​បាត់​បង់​អាណា​ខេត្រនិគម​របស់​ខ្លួន​មក​ពោល​គឺ​​ចាប់​ពី​សតវត្សរ៍​ទី​១៩។
នៅ​ភាគ​ខាង​ជើងប្រទេស មានជួរ​ភ្នំ​ពីរ៉េណេ​ដែល​ជា​ព្រំដែន​ធម្មជាតិ​ជា​មួយ​ប្រទេស​បារាំង អង់​ដូរ៉ា និង​ឈូង​សមុទ្រ​ហ្កាស្កូញ។ ដែន​ដី​អេស្ប៉ាញ​បូក​រួម​បញ្ចូល​​ផងដែរទាំងកោះ​បាឡេអារ​​ក្នុង​សមុទ្រ​ម៉េឌីទែរ៉ានេ កោះ​កាណារី​ក្នុង​មហាសមុទ្រ​អាត្លង់ទិច​នៅ​​​ក្បែរ​ច្រាំង​សមុទ្រ​ខាង​ទ្វីប​អាព្រិច និង​​ក្រុង​ស្វយ័ត​នៅ​ទ្វីប​អាព្រិច​ខាង​ជើង សឺតា និង​មឺលីឡា ដែល​នៅ​​ជាប់​នឹង​ប្រទេស​ម៉ារ៉ុក។ បន្ទាប់ពី​​ប្រទេស​បារាំង អេស្ប៉ាញ​គឺ​ប្រទេស​ធំ​ទូលាយ​ជា​គេ​នៅ​​អឺរ៉ុប​ភាគ​ខាង​លិចនិង​នៅសហគមន៍​អឺរ៉ុបជា​​មួយ​នឹង​ផ្ទៃ​ដី​ទំហំ ៥០៥,៩៩០ គីឡូម៉ែត្រ​ការ៉េ ។
តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេសនៅទ្វីបអឺរ៉ុប ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេស ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រដ្ឋសមាជិកនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រដ្ឋសមាជិកអង្គការណាតូ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រដ្ឋសមាជិកនៃសហភាពអឺរ៉ុប ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រដ្ឋសមាជិកនៃក្រុមប្រឹក្សាអឺរ៉ុប ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេសឆ្លងទ្វីប ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឧបទ្វីបអ៊ីបេរី
ឃុំគោកឃ្មុំ
ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុក​ថ្មគោល ខេត្តបាត់ដំបង។ នេះមាន ៨ភូមិ ។
ប្រាសាទគោករមៀត
ប្រាសាទ​គោករមៀត​ស្ថិត​នៅ​ក្នុងភូមិសាស្ត្រ​របស់ ស្រុកថ្មពួក ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ។ ប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅក្នុងភូមិ​គោករមៀត ឃុំគោករមៀត បានហៅប្រាសាទបុរាណនេះថា ប្រាសាទគោករមៀត តៗគ្នារហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ ។ ប្រាសាទនេះមាន ហ៊ុមព័ទ្ធទៅដោយ​ ព្រៃស្រោង នៅចម្ងាយពីព្រំប្រទល់​ ប្រទេសសៀមប្រមាណជា ១០ គីឡូម៉ែត្រ ។ ប្រាសាទបុរាណនេះកសាងឡើងដោយឥដ្ឋ ខ្លោង ទ្វារ និង ចម្លាក់នានាធ្វើអំពីថ្មភក់ ។ រូបចម្លាក់ និង ដំបូលប្រាសាទ ត្រូវបាក់បែកខ្ទេចខ្ទាំស្ទើរ គ្មានសល់។
គោករមៀត
ឃុំបន្សាយត្រែង
ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុក​ថ្មគោល ខេត្តបាត់ដំបង។ នេះមាន ៨ភូមិ ។
រូបមន្តសមមូលម៉ាស់-ថាមពល
រូបមន្តសមមូលម៉ាស់-ថាមពល E=mc^2 (ដែលEជាថាមពល, mជាម៉ាស់, cជាល្បឿនពន្លឺក្នុងសុញ្ញកាស) ជារូបមន្តដែលទាញពីសន្និដ្ឋានចុងក្រោយរបស់ទ្រឹស្ដីរ៉ឺឡាទីវីតេពិសេសរបស់អែងស្តែងនៅឆ្នាំ១៩០៥។ រូបមន្តនេះមានន័យថា ម៉ាស់និងថាមពលសមមូលគ្នា។ ថាមពលកើតមានពេលដែលម៉ាស់បាត់បង់ ហើយម៉ាស់កើតចេញពីភាពទទេ ពេលមានថាមពលដែរ។
ចេនឡាទឹកលិច
ចេនឡាទឹក រឺ កម្វុជទឹក (ចិន:水真蠟, ភិងអ៊ិង:Shuīzhēnlà) ប្រកបដោយក្សត្របុរីប្រាំ (សម្ភុបុរ, អនិន្ទិតបុរ រឺ ពាលាទិត្យបុរ, វ្យាធបុរ និងពីរទៀតមិនស្គាល់ឈ្មោះស្គាល់តែព្រះនាមក្សត្រថាស្រីនរេន្ទ្រវម៌្ម) បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ៧០៦-រ.៨០២ គ.ស ជាអតីតនៃទឹកដីខ្មែរ ដែលត្រូវបែងចែកកាលពីសម័យចេនឡាមួយគឺចេនឡាដីគោក និងមួយទៀតគឺចេនឡាទឹកលិចនេះឯង។ នៅសម័យបុរាណចិននិយមហៅចេនឡាទឹកលិចថា សួយចេនឡា រឺ Shuīzhēnlà (水真蠟) ("ចេនឡាទឹក")។ មូលហេតុនៃការបែងចែកនេះដោយសារកម្សោយអំណាចកណ្ដាល ព្រោះព្រះបាទជយវម៌្មទី១គ្មាន ព្រះរាជបុត្រស្នងរាជ្យទើបព្រះអង្គប្រគល់រាជសម្បត្តិឲ្យ ព្រះនាងជយទេវីទី១ជាបុត្រី ដោយសារព្រះនាងជាស្ត្រីនេះហើយដែលធ្វើឲ្យប្រទេសបែកជាពីរ។
ទីតាំងភូមិសាស្ត្រ
ចេនឡាទឹកលិចគឺជាតំបន់សំបូរដោយបឹងបួរ និងសមុទ្រហ៊ុំព័ទ្ធជុំវិញគ្របដណ្ដប់លើតំបន់អាងទឹកទន្លេមេគង្គ ចាប់ពីល្បាក់ទឹកខោន រហូតដល់សមុទ្រ។ ព្រោះតែដូច្នេះហើយទើបគេហៅថាចេនឡាទឹកដូចនេះ។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
គួរ​គប្បី​បញ្ជាក់​ថា​ចេនឡា​ទឹក​លិច​ក៏​មិន​អាច​ថែរក្សា​ឯកភាព​យូរ​អង្វែង​ទេ: រដ្ឋ​នេះ​ត្រូវ​បែងចែក​ជា​ក្សត្រ​បុរី​តូចៗ​តទៅ​ទៀត យ៉ាង​តិច​ណាស់​ក៏​មាន​ចំនួន​ប្រាំ​ហើយ​ក្សត្រ​បុរី​ដែល​គេ​ដឹង​ឈ្មោះ​ពិត​ប្រាកដ​គឺអនិន្ទិតបុរ រឺ ពាលាទិត្យបុរ ដែល​គេ​មិន​ស្គាល់​ទី​តាំង​ច្បាស់​លាស់​សម្ភុបុរគឺ​សម្បូរ​នៅ​លើ​ត្រើយ ខាង​ឆ្វេង​ទន្លេ​មេគង្គ​ក្នុង​ខេត្ត​ក្រចេះ និងវ្យាធបុរស្ថិតនៅម្ដុំរាជធានីចាស់នៃនគរវ្នំ ក្សត្របុរីមួយទៀតដែលគេស្គាល់ត្រឹមឈ្មោះព្រះមហាក្សត្រនោះគឺស្រីនរេន្ទ្រវម៌្ម។ នៅ​ខាង​ដើម​ស.វ.ទី៨ ​ព្រះអង្គ​ម្ចាស់បុស្ករាក្ស ដែល​មាន​ដើម​កំណើត​នៅ​អនិន្ទិតបុរបាន​យាង​ទៅ​សោយរាជ្យ​នៅ​សម្ភុបុរ (៧២៣) ជា​ទី​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​បន្សល់​ទុក​សិលា​ចារឹក​មួយ​ផ្ទាំង ចុះ​កាល​កំណត់​ ៧១៦ នៅ​ត្រង់​ប្រាសាទព្រះធាតុកូនពីរ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​យាង​ទៅ​នេះ​ក្នុង​កិច្ច​ចង់​បង្រួប​បង្រួម​ចេនឡា​ទឹក​លិច។ បន្ទាប់​មក​ បុត្រ​ព្រះអង្គ​ព្រះនាម​រាជេន្ទ្រវម៌្មទី១ បាន​ខំ​ព្យាយាម​បន្ត​គោល​ជំហរ​នេះ​ទៀត។ តែ​ជា​ការ​ឥត​ប្រយោជន៍។ ពី​ព្រោះ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ផង ចេនឡា​ទឹក​លិច​ត្រូវ​បែង​ចែក​ជានគរ​តូចៗ​ប្រាំ​ទៀត។ ចំពោះ​ព្រំ​សីមា​កំណត់​ទឹក​ដី​នគរ​នីមួយៗ គេ​ពុំ​ទាន់​មាន​ឯកសារ​អ្វី​ជា​ច្បាស់​លាស់​សំរាប់​បញ្ជាក់​ទេ។ ព្រះ​បាទ​បុស្ករាក្ស​មាន​ជាប់​ខ្សែញាតិ​ទៅ​នឹង​ព្រះ​បាទ​ពាលាទិត្យ ដែល​បាន​សោយ​រាជ្យ​នៅ​អនិន្ទិតបុរ ហើយ​ដែល​បាន​អះ​អាង​ថា​ព្រះអង្គ​ជា​កូន​ចៅ​របស់​ព្រះ​បាទ​កៅណ្ឌិន្យទី១ និង​ព្រះ​នាង​សោមា មក​ដល់​ព្រះ​បាទ​ភវវម៌្មទី១ ដែល​ជា​ចៅ​របស់​ព្រះ​បាទ​រុទ្រវម៌្មព្រះ​មហាក្សត្រ​នគរ​វ្នំ។ ហើយ​ដែល​ក្រោយ​មក​ទៀត ព្រះ​រាជា​សោយរាជ្យ​នៅ​អង្គរ​ទ្រង់​បាន​ចាត់​ទុក​ថា ជា​ចំណង​ភ្ជាប់​ព្រះអង្គ​ទាំង​ឡាយ​ទៅ នឹង​ស្ថាបនិក​នៃ​បឋមវង្ស​នៃ​អាណាចក្រ​វ្នំ។ ត្រង់​នេះ យើង​អាច​យក​ធ្វើ​ជា​អំណះ​អំណាង​មួយសំរាប់ឆ្លើយ​តប​ចំពោះ​ជន​ណា ដែល​បដិសេធ​ថា អាណាចក្រ​វ្នំ​ពុំ​មែន​ជា​រដ្ឋ​ខ្មែរ​ដំបូង។ ចុះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អធិរាជ​អង្គរ ដែល​បាន​វាយ​ឈ្នះ​អាណាចក្រ​វ្នំ​បែរ​ជា​ខិត​ខំ ភ្ជាប់​ខ្សែ​ស្រឡាយ​របស់​ព្រះ​អង្គ​ទៅ នឹង​ព្រះ​រាជាអាណាចក្រ​វ្នំ ដែល​ជា​អ្នក​ចាញ់​ទៅ​វិញ? នេះ​មិន​គឺ​មក​តែ​ពី​មនុស្ស​តាំង​តែ​ពី​សម័យ​អាណាចក្រ​វ្នំ​រហូត ដល់​សម័យ​អង្គរ​មាន​ពូជ​អំបូរ​ជាតិ​សាសន៍​តែ​មួយ​ទេ​ឬ? ចំណែកក្រុមព្រះមហាក្សត្រ ដែលគ្រប់គ្រងរស់នៅទីក្រុងសម្ភុបុរ ប្រកាសថា ជាប់ព្រះញាតិវង្សចុះមកពីព្រះមហាក្សត្រីយានី ព្រះនាងជយទេវីទី១ ។
ព្រះបាទពាលទិត្យទំនងជាបានកសាងក្រុងពាលាទិត្យបុរដែលជនជាតិចិនចាត់ទុកថា ជារាជធានីពិតប្រាកដរបស់ចេនឡាទឹកលិច (ប៉ូឡូទីប៉ូ)។ រាជទូតត្រូវបានបញ្ជូនទៅទស្សនកិច្ចចិន នៅឆ្នាំ ៧៥០ ទំនងជាមកពីចេនឡាទឹកលិច។ ក្នុងពាក់កណ្ដាលទី២នៃស.វ​.ទី៨ នៅចេនឡាទឹកលិច មានការកសាងសិលាចារឹកជាច្រើន ជាពិសេសនៅតំបន់សម្ភុបុរៈដែលគេបានរកឃើញមួយចុះកាលកំណត់ ៧៧០ (ព្រះធាតុព្រះស្រី-ត្បូងឃ្មុំ ) និងមួយទៀតចុះកាលកំណត់ឆ្នាំ ៧៨១ (ល្បើកស្រុត-ក្រចេះ) ទាំងនេះសុទ្ធតែជាស្នាព្រះហស្ថរបស់ព្រះបាទជយវម៌្មទី១ស្ទួន (ដាក់លេខទី១ស្ទួនគឺ ដើម្បីកុំអោយពិបាករុះរើលេខព្រះរាជាអង្គរពីជយវម៌្មទី២ដល់ទី៩)។ ក្រៅពីនេះ គេបានរកឃើញសិលាចារឹកមួយផ្ទាំងទៀតចុះកាលកំណត់ ៧៩១ នៅប្រាសាទតាគាមក្នុងខេត្តសៀមរាប។ គេចាត់ទុកសិលាចារឹកនេះ ថាជាសក្ខីភាពមួយចាស់ជាងគេនៃព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាននៅស្រុកខ្មែរ ព្រោះឯកសារនេះបាននិយាយពីការកសាងបដិមាព្រះពោធិសត្វអវលោកេស្វរៈជាពោធិសត្វបាន គេនិយមគោរពបូជាជាងគេនៅស្រុកខ្មែរយើង។ ក្នុងសិល្បៈចំលាក់បុរាណសិល្បករខ្មែរច្រើនឆ្លាក់រូបពោធិសត្វនេះ ជាបុរសសមានវ័យក្មេងមានព្រះហស្ថ៤កាន់ផ្កាឈូក ខ្សែផ្គាំ គម្ពីរ និង ដបទឹក (សូមកុំច្រឡំនិងព្រះវិស្ណុដែលមានព្រះហស្ត៤ដែរ តែកាន់ផ្កាឈូក កងចក្រ ក្រទា និង សង្ខ)។ នៅលើព្រះសិររបស់ព្រះអង្គមានរូបព្រះពុទ្ធអាមិតាភ។
ចេនឡាទឹកលិចក្រោមការត្រួតត្រារបស់ជ្វា
ប្រទេសខ្មែរនៅស.វ.ទី៨ ជាសម័យមួយដែលគ្មានស្ថិរភាពខាងនយោបាយ ព្រោះតែមានការបែកបាក់ផ្ទៃក្នុងយ៉ាងដំណំ។ នេះហើយជាហេតុមួយឲ្យជាតិជិតខាងមើលងាយ ដោយហ៊ានលូកដៃចូលកកូរក្នុងកិច្ចការផ្ទៃក្នុងទៀតផង។
យ៉ាងណាមិញ នៅស.វ.ទី៨ ពួកចោរសមុទ្រជាតិជ្វាដែលជិះសំពៅធំៗបានចូលមករាតត្បាតឆ្នេរសមុទ្រ និងតាមទន្លេនៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដីគោកក្នុងគោលបំណងឆក់ប្លន់យកទ្រព្យសម្បត្តិតាមទំនើងចិត្ត។ ពួកចោរសមុទ្រដែលហ៊ានមកឈ្លានពានដូច្នេះបាន ព្រោះតែនៅពេលនោះ រាជវង្សសៃលេន្ទ្រដែលសោយរាជ្យនៅកោះជ្វា ហើយដែលជាប់រាជវង្សស្ថាបនិកប្រាសាទបូរូបូឌួដ៏ល្បីល្បាញនោះផ្សព្វផ្សាយឥទ្ធិពល របស់ខ្លួនទៅលើអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទាំងមូល។
នៅឆ្នាំ ៧៧៤ និង ៧៨៧ ពួកចោរជ្វាក្រោយពីវាយបានកោះត្រឡាចហើយតាំងជាមូលដ្ឋានបានលើកគ្នាទៅរាតត្បាត ឆ្នេរសមុទ្រប្រទេសចាម្ប៉ាទៀត។ គឺនៅពេលជាមួយគ្នានេះហើយដែលពួកចោរនោះបានចូលមករាតត្បាតចេនឡាទឹកលិចដែរ ដោយធ្វើដំណើរបញ្ច្រាសឡើងតាមទន្លេមេគង្គ មកដល់សម្ភុបុរ ដុតបំផ្លាញទីក្រុងឡោមព័ទ្ធរាជវាំង ចាប់បានព្រះរាជាព្រះនាមមហីបតិវម៌្ម ជាបុត្រព្រះបាទរាជេន្ទ្រវម៌្មទី១ កាត់យកព្រះសិរហើយយកទៅប្រទេសជ្វា។ ចំពោះការឈ្លានពានរបស់ជ្វាមកលើក្សត្របុរីមួយរបស់ចេនឡាទឹកនេះ មានមតិខ្លះយល់ថា ជាការទាមទារយកកេរមត៌ករបស់ដូនតាខ្លួន ព្រោះពួក សៃលេន្ទ្រធ្លាប់បានប្រកាសខ្លួនថាជា ស្ដេចភ្នំ (សៃលេន្ទ្រ) ដែលជាឋានន្តរនាមរបស់ព្រះរាជាណាចក្រវ្នំនេះឯង (ត្រង់ចំណុចនេះដូចជាមិនសម)។
ចំពោះការតាំងអំណាចអធិរាជ្យរបស់ពួកសៃលេន្ទ្រលើប្រទេសខ្មែរនេះ ឈ្មួញអារ៉ាប់ម្នាក់ឈ្មោះ សូឡៃម៉ាន់ នៅស.វ.ទី១០ បាននិយាយថា: ថ្ងៃមួយព្រះរាជាខ្មែរមានព្រះបំណងចង់ឃើញព្រះសិរ នៃមហារាជក្រុងហ្សាប៊ែខកាត់ដាក់លើថាសមួយ។ ដំណឹងនេះក៏លឺដល់មហារាជ ព្រះអង្គក៏លើកទ័ពជើងទឹកចូលមកវាយប្រទេសខ្មែរ ចាប់បានព្រះរាជាខ្មែរហើយបញ្ជាឲ្យកាត់ព្រះសិរ។ លុះត្រឡប់ទៅដល់ព្រះនគរវិញហើយ មហារាជទ្រង់ឲ្យយកព្រះសិរនោះទៅលាងស្អាត យកអប់ទុកក្នុងភាជន៍មួយរួចទ្រង់ឲ្យបញ្ជូនមកថ្វាយចំពោះព្រះរាជាដែលបានឡើងសោយរាជ្យជា​តំណតមក។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក នៅរៀងរាល់ព្រឹកព្រះរាជាខ្មែរត្រូវបែរព្រះភក្ត្រឆ្ពោះមកក្រុងហ្សាប៊ែខដើម្បីធ្វើគារវកិច្ចចំពោះព្រះមហារាជក្រុងនេះ (សេចក្ដីស្រង់តាមអត្ថបទបោះពុម្ពផ្សាយ ដោយជនជាតិអារ៉ាប់ម្នាក់ទៀតឈ្មោះអាប៊ូហ្សាអ៊ីដហាស្សាន់នៅប្រមាណឆ្នាំ ៩២៦)។ រឿងដែលតំណាលដោយឈ្មួញអារ៉ាប់ខាងលើនេះទោះបីមានលក្ខណៈជារឿងព្រេងក៏ដោយ ក៏មានលក្ខណៈស្របនឹងការពិតខ្លះដែរ: គឺតំណាងអំណាចរបស់ជ្វាមកលើប្រទេសខ្មែរយើង ហើយដែលមានការបញ្ជាក់ពីសិលាចារឹកស្ដុកកក់ធំនៅពេលក្រោយមកទៀត។
ប្រាសាទក្រវាន់
ប្រវត្តិប្រាសាទ
ប្រាសាទក្រវាន់មានទីតាំងស្ថិតនៅ ភូមិក្រវ៉ាន់ សង្កាត់នគរធំ ក្រុងសៀមរាប ខេត្តសៀមរាប ខាងកើតប្រាសាទអង្គរវត្ត និងខាងត្បូងប្រាសាទបន្ទាយក្តី។ ប្រាសាទនេះត្រូវបានកសាងនៅឆ្នាំ ៩២១នៃគ.ស ក្នុងរាជព្រះបាទហស៌វរ្ម័នទី១ (៩១០-៩២៣) ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះវិស្ណុ ក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា។ ប្រាសាទនេះជាត្រូវបានសាងសង់ដោយមន្ត្រីម្នាក់ឈ្មោះ មហីធរវម្ម៌ ដែលជាមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ម្នាក់របស់ព្រះបាទហស៌វរ្ម័នទី១ នៃសតវត្សទី១០។ ទោះបីជាប្រាសាទនេះមានលក្ខណៈតូច តែចម្លាក់នៅលើ ឥដ្ឋមានលក្ខណៈល្អឥតខ្ទោះ។ ប្រាសាទនេះមានតួរប៉មប្រាំដែលបែរមុខទៅទិសខាងកើត ។ យោងតាមព័ត៌មាននៅលើស៊ុមនៃក្លោងទ្វាររបស់តួប៉មទី២ និងទី៣ និងទី៥ ដែលបានផ្តល់ព័ត៌មានជាសង្ខេបថា មហីធរវម្ម៌បានថ្វាយនូវទីសក្ការៈមួយនៅចំកណ្តាលតួប៉មទី៣ ទៅដល់អាទិទេពនៃសាសនាហិណ្ឌូ ដែលប្រាសាទនេះតំណាងទីស្ថានរបស់ព្រះវិស្ណុ រីឯតួប៉មទី៣ ឧទ្ទិសដល់ព្រះម៉ែទាំងប្រាំ ដែលត្រូវបានកសាងជារូបចម្លាក់ដាក់នៅលើបល្ល័ង្ក យើងឃើញមានរូបរបស់ព្រះម៉ែលក្ស្មីនៅលើផ្ទៃជញ្ជាំងផ្នែកខាងក្នុងនៃប៉មនេះ។ សិលាចារឹកបានឱ្យដឹងទៀតថា អ្នកមកកសាងប្រាសាទគឺជាប្រជារាស្រ្តដែលរស់នៅជុំវិញប្រាសាទនេះ ដែលត្រូវបានរៀបរាប់ឈ្មោះនៅក្នុងសិលាចារឹកនេះ ។ ដោយប្តូរពីរចនាបទបាក់ខែង ទៅតាមរចនាបថកោះកេរ្ដិ៍ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះវិស្ណុក្នុងព្រហ្មណ៍សាសនា។ នៅក្នុងអំឡុងពេលនៃការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះបាទហស៌វម្ម៌ទី១នៅរាជធានីនៃតំបន់អង្គរ គេឃើញមានរាជធានីថ្មីមួយទៀតដែលកសាងដោយឳពុកមាររបស់ព្រះអង្គព្រះនាមព្រះបាទជ័យវម្ម៌ទី៤។ ការកសាងប្រាសាទក្រវ៉ាន់និងប្រាសាទធំនៅកោះកេរត្រូវបានកសាងនៅពេលតែមួយ ។
អំពីឈ្មោះប្រាសាទ
តាមសៀវភៅបរទេសភាគច្រើនដែលស្តាប់ពុំច្បាស់នូវសម្ដីនៃអ្នកស្រុកដើមនិយាយទៅជាសរសេរ ក្រវាញ តែតាមការណ៍ពិតប្រជាជនហៅប្រាសាទនេះថា ក្រវាន់ (អានថា ក្រវ៉ាន់) ព្រោះប្រជាជនយល់ថាក្រវាន់នេះជាឈ្មោះដើមឈើដែលសម្បូរដុះនៅម្ដុំនោះ ។ ក្រវាន់ជាឈ្មោះឈើមួយប្រភេទមានផ្កាក្រអូបឈ្ងុយ ស្រដៀងនឹងក្លិនចេកនួនទុំ។ប្រាសាទក្រវ៉ាន់មានឈ្មោះដើមថា ត្រៃលោក្យថាថ រីឯប្រាសាទធំ នៅរាជធានីកោះកេរមានឈ្មោះថា ត្រីភុមនេស្វរៈ ។
ប្លង់ និងសំណង់ស្ថាបយ្យកម្ម
ប្រាសាទក្រវ៉ាន់កសាងអំពីឥដ្ឋសាងសង់នៅលើខឿនមួយជាន់មានតួប៉មឈរតម្រៀបជួរគ្នា តួប៉មកណ្តាលមានទំហំធំជាងគេ និងខ្ពស់ជាងគេ។ តួប៉មទាំងប្រាំបែរមុខទៅទិសខាងកើត ដែលមានទ្វារមួយបើចំហ និងទ្វារបីទៀតជាទ្វារបញ្ឆោត សរស និងផ្តែរធ្វើអំពីថ្មភួក។នៅខាងមុខនៃតួប៉មទាំងប្រាំមានទីលានមួយនិងខឿនមួយប្រហែលជាហោត្រៃ។ នៅតាមជញ្ជាំងមានចម្លាក់រូបព្រះវិស្ណុ ព្រះនាងលក្ស្មី ព្រះម៉ែធរណី និងរឿងព្រាហ្មតឿជាដើម។ នៅក្នុងតួប៉មប្រាសាទក្រវ៉ាន់មានចម្លាក់ជាច្រើន ដែលរៀបរាប់អំពីរឿងទេវកថា របស់អាទិទេពព្រះវិស្ណុ និងក្រុងពាលី។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ប្រាសាទក្រវ៉ាន់ក៏នៅមានចម្លាក់អំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ព្រះវិស្ណុ និងព្រះនាងលក្ម្សីផងដែរ។ នៅលើជញ្ជាំងនៃប្រាង្គធំនៃប្រាសាទក្រវ៉ាន់ ដែលត្រូវបានជួសជុលដោយ លោកហ្គ្រោលីយេ ជាជនជាតិបារាំង យើងឃើញមានចម្លាក់មួយតំណាងឲ្យព្រះអាទិទេពមួយអង្គស្ថិតក្នុងឥរិយាបទ ប្រថាប់ឈររាំយ៉ាងសង្ហាដោយមានព្រះបាទមួយប្រថាប់លើបល្ល័ង្គ ហើយចម្លាក់មួយទៀតដែលគួរឱ្យភ្ញាក់អារម្មណ៍ជាងគេនោះនៅលើផ្កាឈូករីកក្រពុំមួយគួរឲ្យគយគន់ណាស់។ រីឯព្រះហត្ថទាំង៤វិញប្រដាប់ដោយកេតនភណ្ឌដូចជា កងចក្រទិព្វ ខ្យងសង្ខ ដំបងសិល្ប៍ និងដុំមូលតំណាងឱ្យពិភពផែនដី។ នៅផ្នែកខាងក្រោមព្រះបាទរបស់ព្រះអាទិទេពអង្គនេះ គេឃើញមានស្ត្រីម្នាក់កំពុងភាវនាវធម៌ ដែលដៃកាន់ទងផ្កាឈូក គឺព្រះនាងលក្ម្សី ដែលជាព្រះជាយា ឬទេពីរបស់ទ្រង់។ អ្វីដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់ជាងនោះទៀត គឺនៅក្រោយខ្នងរបស់ព្រះនាង គេឃើញមានគំនូសរាងអង្គាញ់ៗតំណាងឲ្យទឹកសមុទ្រ។ ឥរិយាបទរាំរបស់ព្រះវិស្ណុបែបនេះ ត្រូវបានគូសបញ្ជាក់តាមរយៈគម្ពីរតៃត្តិរីយាសម្ហិតា និងវាជសនេយិ សម្ហិតា ដែលសិក្សាដោយលោក កោម ស្វាមី អ្នកប្រាជ្ញជាតិឥណ្ឌា និងសិលាចារឹកខ្មែរផងដែរ ។ ដូចនៅក្នុងវិស័យបដិមាកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជាដែរ គេក៏បានជួបប្រទះនូវចម្លាក់បុរាណជាច្រើននៅប្រទេសថៃ និងលាវ ដែលតំណាងព្រះវិស្ណុក្នុងឥរិយាបទដូចគ្នានេះដែរ ទោះបីយើងពុំទាន់មានការសិក្សាលំអិតក្តី។ ដូចករណីចម្លាក់នៅហោជាងនៃប្រាសាទភិមាយប្រាសាទភ្នំរុង និងសិរភូមិ ឬក៏ប្រាសាទវត្តភូជាដើម។ តាមពិតទៅតាមរយៈចម្លាក់ព្រះវិស្ណុត្រីវិក្រមខាងលើនេះ វិចិត្រករខ្មែរចង់បង្ហាញឲ្យសាសនិកជន ដឹងនូវជម្រៅឥទ្ធិពលពិសិដ្ឋរបស់ទ្រង់ ក្នុងការថែរក្សាលោកយើងនេះឲ្យបានគង់វង្សជានិច្ចនិរន្ត ពីព្រោះលោកយើងនេះ ពីកប្បមួយទៅកប្បមួយរមែងតែងត្រូវបំផ្លាញវិនាសមហន្តរាយ ហើយក៏ត្រូវបង្កើត ដោយមហិទ្ធិរិទ្ធិរបស់ព្រះអាទិទេពអង្គនេះឡើងវិញ។ ព្រះអង្គបង្កើតលោកឡើងវិញ ដោយបំផ្លាញរាល់ឥទ្ធិពលអាក្រក់ តាមរយៈ “ការរាំវក់” នេះដែលជាមធ្យោបាយ ឬមាគ៌ាមួយសម្រាប់ទៅកាន់ទីរំលត់សភាវៈអាក្រក់ ឬទុក្ខ ។
សិលាចារឹក
សិលាចារឹកប្រាសាទក្រវ៉ាន់លេខ K-២៦៩ ចុះកាលបរិច្ឆេទឆ្នាំ៨៤៣សករាជត្រូវនឹងឆ្នាំ៩២១នៃគ្រិស្តសករាជបាននិយាយថា ស្តែងអញស្រីវីរេន្ទ្រាធិបតីវម្ម៌(បុគ្គលការពារដោយក្លាហានជាម្ចាស់គេ)បានស្ថាបនាបដិមាព្រះវិស្ណុនាម ស្រីត្រីភូវនេស្វាមិ(ភាសាបាលី ឬសំស្រឹ្កតមានន័យថា ទេពជាម្ចាស់នៃឋានទាំងបី) ចំណែកស្តែងអញ មហីធរវម្ម៌(បាលីឬសំស្រ្កឹតមានន័យថា បុគ្គលការពារដោយអ្នកទ្រទ្រង់ផែនដីគឺព្រះវិស្ណុ) និងស្តែងអញ ជ័យវីរវម្ម៌ (បុគ្គលការពារដោយជ័យជំនះនិងភាពក្លាហាន)រួមគ្នាកសាងបដិមាព្រះវិស្ណុនាម ស្រីត្រៃលោក្យនាថ(ទេពជាម្ចាសើនៃលោកទាំងបី) ។លើសពីនេះគេបានប្រទះឃើញឈ្មោះ មហីធរបុរៈ ដំបូងក្នុងសិលាចារឹកក្រវ៉ាន់លេខ K.២៦៩ ចុះកាលបរិច្ឆេតឆ្នាំ៨៤៣សក (ឆ្នាំ៩២១គ.ស) ដែលមន្ត្រីឈ្មោះកម្រងតេងមហីធរវម្ម័ និងជ័យវិរវម្ម័ ផ្តល់ដង្វាយពីភិមបុរៈ ត្រង់ប្រាសាទភិម៉ាយដោយសិលាចារឹកលេខK.៣៩៧ ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តសៀមរាប ក្រវាន់
ការផ្សព្វផ្សាយទូរទស្សន៏
ការផ្សព្វផ្សាយទូរទស្សន៏
សារៈសំខាន់នៃបច្ចេកទេសទូរទស្សន៏​ ទូរទស្សន៏មិនគ្រាន់តែសម្រាប់មើល កំសាន្តកែអផ្សុកប៉ុណ្ណោះទេតាមល្បឿនរីកចំរើន នៃបច្ចរកទេស និង វិទ្យាសាស្ត្រសព្វថ្ងៃនេះ។ គេប្រើគ្រឿងវិទ្យុទូរទស្សន៏សម្រាប់ជាជំនួយដល់ គ្រប់បែបយ៉ាង ក្នុងកិច្ចការរបស់ មនុស្សលោក។ គេអាចប្រើគ្រឿងទូរទស្សន៏ ]ពិនិត្យមើលគ្រឿងម៉ាស៊ីនក្នុងរោងចក្រដែលដើរដោយស្វ័យប្រវត្តិ មិនបាច់ប្រើកម្មករ គឺមនុស្សម្នាក់ឬ ពីរនាក់អង្គុយតែក្នុងការិយាល័យ អាចមើលទៅឃើញចលនា ម៉ាស៊ីនក្នុងរោងចក្រធំមួយទាំងមូល ដែលគ្មានកម្មករ ហើយប្រសិនបើម៉ាស៊ីនមួយណា ដើរមិនស្រួល គេអាចបញ្ជាតាមចរន្តអគ្គីសនី ឬតាមរលកធាតុអាកាសអោយម៉ាស៊ីននេះឈប់ ឬអោយដើរស្រួលវិញ ដោយគេពុំចាំបាច់ដើរទៅជិតម៉ាស៊ីននោះឡើយ។ នៅក្នុងសាលារៀន ឬក្នុងមហាវិទ្យាល័យអ្វីមួយ គ្រូបង្រៀនកូនសិស្សដ៏ច្រើនកុះករបាន ដោយគ្រូនោះពុំចាំបាច់ដើរចូលទៅក្នុងថ្នាក់រៀននោះ ក៏អាចមើលគ្នាឃើញរវាងគ្រូនិងសិស្សដែរ ដោយគ្រូនោះមើលទៅសិស្សតាម កញ្ចក់ទូរទស្សន៏ ហើយសិស្សនោះក៏អាធ្វើសំនួរឆ្លងឆ្លើយជាមួយ គ្រូបានយ៉ាងងាយស្រួលបំផុត។ ទៅអនាគតបើបច្ចេកទេស ទូរទស្សន៏បានរីចំរើនដល់ កំពូលហើយ គេអាចប្រើបច្ចេកទេស នេះមកជំនួសកម្លាំងមនុស្សបានមួយផ្នែកធំទៀត ខាងរបរកសិកម្មគឺអ្នកស្រែទាំងឡាយពុំចាំបាច់ លីនង្គ័លដឹកគោ ក្របី ឬបើកត្រាក់ទ័រទៅប្រឡូកប្រឡាកក្នុងវាលស្រែ ហាលថ្ងៃហាលខ្យល់ភ្លៀង ហត់នឿយទៀតហើយ គេអាចប្រើរលកធាតុអាកាសទៅ បញ្ជាគ្រឿងម៉ាស៊ីន ស្វ័យប្រវត្តិអោយ ភ្ជួរស្រែ អោយស្ទូង សាប ច្រូតដោយខ្លួនឯង ដោយពុំបាច់មានមនុស្សនៅចាំត្រួតពិនិត្យឡើយ គឺគេពិនិត្យតាមកញ្ចក់ទូរទស្សន៏ហើយបញ្ជាពីចំងាយបានយ៉ាងងាយស្រួល ព្រមទាំងបានផលច្រើនមហិមា ប្រសើរ ជាងមានមនុស្សទៅធ្វើផ្ទាល់ទៅទៀត។ ក្រៅពីនេះ មនុស្សអាចប្រើគ្រឿងទូរទស្សន៏មើលឃើញ ពិភពមួយដ៏អស្ចារ្យនៅក្នុងបាតសមុទ្រ ដែលយើងសព្វថ្ងៃពុំអាចទៅដល់។
អំពីទូរទស្សន៏
thomb|right|200px|T,V ទូរទស្សន៍គឺជាមាស៊ិនអេឡិចត្រូនិចទូគមនាគន៍មួយដែល ជាគ្រឿងសំរាប់ធ្វើការបញ្ជូនរូភាព និង ការទទួលពីកន្លែល មួយទៅកន្លែងមួយទៀត ដែលអាចធ្វើឲ្យយើងមើលឃើញរូភាព ដែលមានពណ៌តែមួយ គឺ (ពណ៌ស ឬ ខ្មៅ ) និងមានពណ៌ជាច្រើនទៀត ដែលអមជាមួយនិងសំលេង ។ ជាមួយគ្នានេះផងដែរ ទូរទស្សន៍ វាបង្ហាញពីភាពដាច់ដឡែកផងដែរ នៅលើកញ្ចក់ទួរទស្សន៍,​​​ និងមានកម្មវិធីជាច្រើន ។ ទូរទស្សន៍មានដើមកំណើតមកពីការលាយភាសាឡាតាំងនិងក្រិច ពាក្យក្រិចមានន័យថា ការមើលពីចម្ងាយ & ភាសាឡាតាំង visio, (មកពីពាក្យ​​ video, vis- to see ) ។ ចាប់តាំងពីស.វទី១៩២០​ មក ការផ្សព្វផ្សាយ ពានិជ្ជកម្ម តាមរយៈទូរទស្សន៍វិទ្យុ បានផ្ដល់ផលប្រយោជន៏យ៉ាងខ្លាំងបំផុត ឈុតឆាករបស់ទូរទស្សន៍ វាជាកន្លែងសាមញ្ញ នៅតាមសា្ថប័ន។
របៀបនៃការបញ្ជូនរូបភាព
យោលទៅតាមមូលហេតុនៃគ្រាប់ភ្នែក អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តក៏បានស្រាវជ្រាវរាវរកឃើញ នូវវិធីបញ្ជូនរូបភាពម្យ៉ាងទៅតាមចរន្តអគ្គីសនី ឬ តាមរលកធាតុអាកាស។ គេយករូបភាពនៃវត្ថុអ្វីមួយ មកបែងចែកជាគ្រាប់ល្អិតៗជាច្រើនអតិបរមា រួហើយឆ្នៃគ្រាប់ល្អិតទាំងនោះអោយទៅជាធាតុអគ្គីសនី។ ធាតុអគ្គីសនី ដែលកើតដោយគ្រាប់ល្អិតទាំងនេះមានសភាពខ្លាំងឬ ខ្សោយទៅតាមពន្លឺ ឬស្រមោលដែលរូបភាពទាំងនោះបានចាំងឆ្លុះចេញមកដែរ។ រូបថតក្នុងកាសែតគេហៅថារូបថត (Cliché) រូបថតទាំងអស់នោះបើយើងពិនិត្យអោយបានហ្មត់ចត់ទៅឃើញមានចំណុចខ្មៅៗ ជាច្រើនខ្លះធំ ខ្លះតូច រាយពាសពេញរូបរាងនៃរូបថត។ ហើយរូបមនុស្ស ឬវត្ថុក្នុងរូបថតនោះសោតក៏ករកើតឡើងដោយចំណុចខ្មៅ (Points noirs) ដ៏ច្រើនកុះករនោះដែរ។ កន្លែងដែលមានសម្បុរ ស គឺមកពីចំណុចខ្មៅនៅទីនោះល្អិតកន្លែងណាដែលមានសម្បិរស្លាប់ ឬខ្មៅដូចជាសក់ក្បាលឬសម្លៀកបំពាក់ខ្មៅជាដើម គឺមកពីកន្លែងនោះ មានចំណុចខ្មៅធំៗ ជាច្រើនតម្រៀបគ្នា ញឹកស្កះមើទៅឃើខ្មៅប្រតាក។
ភ្នំ​វត្ដមានបុណ្យ
ប្រវត្ដភ្នំមានបុណ្យ
ភ្នំនៅមានទីតាំងស្ថិតនៅភូមព្រៃផ្ដៃ ឃុំត្រពាំងភ្លាំង ស្រុកឈូក ខេត្ដកំំពត ភ្នំនេះមានកំពស់ ២០០ម៉ែត្រ មានចម្ងាយប្រហែល៦០ គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដកំពត ហើយភ្នំនេះដែរមានការកសាងវត្ដនៅចំពីលើកំពូលភ្នំគឺមានវិហារប្រវត្ដភ្នំនេះគឺតាំងពីដើមឡើយមានអ្
អំបូរភាសាយូតូអាហ្សតិក
អំបូរភាសាយូតូអាហ្សតិកគឺអំបូរភាសាមួយក្នុងអារ្យធម៌មេសូអាមេរិកមុនសម័យកូឡុំបៀន។ តាមការស្រង់ចំនួនប្រជាជនឆ្នាំ២០០៩ មាន១៩៨៥០០០នាក់ក្នុងប្រទេសម៉ិចស៊ិក នីការ៉ាហ្គ័រ អែល សាវ៉ាឌ័រ និង អាមេរិកដែលចេះនិយាយភាសាមួយក្នុងអំបូរភាសានេះ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសា
ល្បឿនពន្លឺ
ល្បឿនពន្លឺ ជាល្បឿនដែលពន្លឺដាលឫរត់នៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានមួយ។ នៅក្នុងសុញ្ញកាស ល្បឿនពន្លឺមានតំលៃ 299 792 458 m/s (ប្រហែល ៣សែនគីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយវិនាទី)។ មានន័យថា ពន្លឺដាលពីព្រះអាទិត្យមកផែនដី ចំណាយពេល៨នាទី២០វិនាទី ពីព្រះច័ន្ទមកផែនដីចំណាយពេល​២វិនាទី និងរត់៧ជុំកន្លះផែនដីក្នុងរយៈពេលតែ១វិនាទី ប៉ុណ្ណោះ។ ល្បឿនពន្លឺត្រូវតំណាងជាទូទៅដោយអក្សរ c ដែលមានប្រភពមកពីអក្សរឡាតាំង celeritas ដែលមានន័យថា«ពន្លឺ»។ ល្បឿនពន្លឺជាល្បឿនកំណត់ មានន័យថាអង្គធាតុដែលមានម៉ាស់ទាំងអស់​មិនអាចធ្វើដំណើរលឿនជាងល្បឿនពន្លឺដាច់ខាត។
នៅក្នុងប្រព័ន្ធខ្នាតអន្តរជាតិ គេសំរាប់អោយនិយមន័យខ្នាតប្រវែង ម៉ែត ដោយប្រើល្បឿនពន្លឺ ព្រោះល្បឿនពន្លឺជាថេរធម្មជាតិ។ នៅក្នុងរូបមន្តម៉ាកស្វែល ល្បឿនដាយរបស់ដែនអេឡិចត្រូម៉ាញេទិចស្មើនឹងល្បឿនពន្លឺ។ នៅឆ្នាំ២០០២ គេសង្កេតរកឃើញថា កំលាំងអន្តរកម្មទំនាញក៏ដែលដោយល្បឿនពន្លឺដែរ។
ស្រុករមាសហែក
=រដ្ឋបាលស្រុកចាស់= ស្រុករមាសហែកមាន១៦ឃុំ៖
វត្តអារាមពុទ្ធសាសនា
=មើលផងដែរ=
ប៊ីវ ឆៃលាង
ជីវប្រវត្តិ​សង្ខេប
នៅ​សម័យ​ឯករាជ្យ លោក​ប៊ីវឆៃ​លាង ជា​អ្នក​និពន្ធ​មួយ​រូប​ដ៏ល្ប​ល្បាញ​ខ្លាំង​ក្លា។ លោក​កើត​នៅ​ថ្ងៃ​៤ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​១៩៣០ ក្នុង​ភូមិ​ជ្រៃ​វៀន ស្រុក​ព្រៃឈរ ខែត្រ​កំពង់​ចាម។ បិតា​នាម ប៊ីវឡៃលេង, មាតា​នាម លឹង។
ស្នាដៃការងារ និង ជីវិត​រស់​នៅ
លោក​ជា​អ្នក​បង្កើត​សមាគម​អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ ជាមួយ​មិត្ត​អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ​ទៀត​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥៦ និង​ធ្លាប់​បាន​ជាប់​ឆ្នោត​ជា​សមាជិក​ក្រុម​អភិបាល​ចំនួន​២លើក។ ពី​ឆ្នាំ​១៩៥១ ដល់ ១៩៦៧ លោក​បាន​និពន្ធ​បោះ​ពុម្ព​ផ្សាយ​១៨​ប្រលោម​លោក និង​រឿង​ល្ខោន និង​បាន​ក្លាយ​ជា​ចាងហ្វាង​ផលិតកម្ម ឥន្ទ្រទេវីភាពយន្ត ហើយ​លោក​យក​ប្រលោម​លោក​ជា​ស្នាដៃ​ផ្ទាល់​ទៅ​ថត​ជា​ខ្សែ​ភាពយន្ត។ ក្រោយ​ពី​ស្រុក​ខ្មែរ​ធ្លាក់​ក្នុង​រដ្ឋអំណាច​ខ្មែរក្រហម គឺ​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ទ​២៩ ខែ​មករា ឆ្នាំ​១៩៧៦ លោក​បាន​មក​រស់​នៅ​ប្រទេស​បារាំង ហើយ​ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​សមាគម​វប្បធម៌​មួយ​មាន​នាម​ថា ឥន្ទ្រាទេវី ដោយ​មាន​ក្រុម​របាំ​ប្រជាប្រិយ និង​បុរាណ ហើយ​បាន​សម្ដែង​រហូត​មក​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៩៣ ចំនួន​១១៤លើក នៅ ប្រទេស​បារាំង​និង​អឺរ៉ុប​និង​ក្នុង​មហោស្រព​អន្តរជាតិ។ លោក​បាន​បោះ​ពុម្ព​ឡើង​វិញ​នូវ​ប្រលោមលោក​ណា​ដែល​លោក​បាន​រក​ឃើញ​នៅ​បណ្ណាគារ​នានា នៅ​ប្រទេស​បារាំង​និង​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក ហើយ​ពិត​មែន​តែ​លោក​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​ស្រុក​ខ្មែរ​ក៏​ដោយ លោក​នៅ​តែ​រក្សា​ខ្ជាប់​នូវ​ការ​និពន្ធ​ត​ទៅ​ទៀត។
បញ្ជី​អត្ថបទ​អក្សរ​សិល្ប៍​របស់​លោក
នេះ​ជា​បញ្ជី​អត្ថបទ​អក្សរ​សិល្ប៍​ខ្លះៗ​របស់​លោក ប៊ីវ ឆៃលាង៖
ឯកសារ​យោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាពយន្តខ្មែរ
អូរក្រសារ
ភូមិអូរក្រសារ
ភូមិអូក្រសារ ជាភូមិមួយក្នុងចំនោមភូមិជាច្រើនស្ថិតក្នុង ខេត្តកែប ដែលមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹង ខាងជើង ជាប់នឹងភូមិដំណាក់ចំបកខាងកើត ជាប់ភូមិ កំពង់ត្រឡាច ខាងត្បូង ជាប់ភូមិបឹងវែង ខាងលិច ជាប់ខេត្ត កំពត់។ ប្រជាជនភាគច្រើនប្រកបរបរ កសិករ នេសាទ(សមុទ្រ) ក្នុងភូមិនេះមានរមណីដ្ឋានមួយគឺ ភ្នំសរសៀរ មាន មណ្ឌលសុខភាព មានការអភិវឌ្ឈន៏ដូចជាការ កសាងផ្លូវ ស្ថាបនា ស្ពាន.....។ ប្រជាជនមានការរស់រាយរាក់ទាក់ជាខ្លាំង។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកែប
វត្តទ័ពចំបក់មាស
វត្តទ័ពចំបក់មាស ស្ថិតនៅនឹងភូមិមួយ ឈ្មោះភូមិទាន សង្កាត់ព្រះពុទ្ធ ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្ដកណ្ដាល ចម្ងាយពីតាខ្មៅប្រមាណជា ១៣ សហាតិមាត្រ ជិតទៅដល់កំពង់កន្ទួតនោះ មានវត្ដមួយឈ្មោះ វត្ដទ័ពចំបក់មាស។ ​* វត្ដនេះនៅខាងកើតថ្នល់ប្រមាណ ២០០ ម៉ែត្រ។ វត្ដនេះមានវិហារពីរ គឺវិហារមួយសង់តាមសម័យថ្មីនៅពីខាងជើង វិហារមួយចាស់ទ្រុឌទ្រោម សម័យបុរាណនៅពីខាងត្បូង។ វិហារខាងជើង មានកុដិ សាលាព្រះសង្ឃតាមរបៀបធម្មតា ឯវិហារខាងត្បូងសង់នៅលើទួល នៅតែឯកឯងកណ្ដោចកន្ដែងកណ្ដាលជំរំត្នោត និងព្រៃទន្ទ្រានខេត្ដ។ វិហារទាំងពីរនេះនៅឆ្ងាយពីគ្នាប្រមាណជា ៥០០ ម៉ែត្រ ហើយផ្លូវដែលទៅកាន់វិហារចាស់នោះ គឺជាផ្លូវរទេះ និងភ្លឺស្រែដ៏មានកន្ទ្រប់ព្រៃម្ដុំៗតាមនោះផង។
ប្រវត្តិ
និយាយពីឃុនហ្លួងព្រះស្ដេចកន កាលបើធ្វើគុតសម្ដេចព្រះស្រីសុគន្ធបទបានហើយ ក៏តាំងប្រកាសឲ្យរកព្រះខ័នរាជ្យ ដើម្បីយកមករៀបចំអភិសេកខ្លួនឲ្យទៅជាម្ចាស់ផែនដីពេញលក្ខណៈ។ លុះរកក្នុងវាំងមិនឃើញក៏តាំងប្រកាសជាសាធារណៈថា "បើនរណារកព្រះខ័នរាជ្យឃើញយកមកឲ្យខ្លួន ខ្លួននឹងឲ្យធ្វើជានាម៉ឺនធំ ព្រមទាំងឲ្យមាសចំនួន ៥០០ តម្លឹងផង"។
ចំណែកនាយសូរជាទាសារបស់ព្រះឥសីភទ្ទសួស គ្រាដែលបានឮប្រកាសនេះមានសេចក្ដីរំភើបសប្បាយចិត្ដអស្ចារ្យ ភ្លេចបណ្ដាំព្រះឥសីភទ្ទសួសអស់មានចិត្ដលោភចង់បានមាស និងចង់ធ្វើនាម៉ឺនធំមួយរំពេច។ ទាសានេះ គិតយល់ថា ព្រះអង្គចន្ទរាជាពុំងាយនឹងយាងមកវិញទេ ហើយបើយាងមកវិញក៏មិនងាយនឹងច្បាំងឈ្នះឃុនហ្លួងព្រះស្ដេចកនដែរ ដូច្នេះគួរតែអញយកគ្រឿងរាជ្យនេះទៅឲ្យសេ្ដចកនឲ្យហើយទើបអញនឹងមានយសសក្ដិមាសប្រាក់។ គិតហើយក៏តាំងលបចូលទៅក្នុងព្រែនោះ ដល់ដើមចំបក់ដែលលាក់ព្រះខ័នរាជ្យនោះ ហើយ ក៏តាំងឡើងទៅយក... ប៉ុ​ន្ដែមិនទាន់បានប៉ះពាល់ដល់ព្រះខ័នរាជ្យនោះផង គ្រាន់តែទៅដល់ប្រគាបឈើនោះស្រាប់តែមានពស់វែកមួយធំអស្ចារ្យ បើពពារភ្លែតលោតមកប្រុងចឹក នាយសូរក៏ភ្ញាក់ក្រញាងរបូតដៃផ្ងាក្រោយធ្លាក់មកដីលាន់ភឹង ឆ្អឹងឆ្អែងបាក់ខ្ទេចប្រកាច់ដាច់ខ្យល់ស្លាប់តៃហោងទៅមួយរំពេច!។ គួរយល់ថា ពស់នោះគឺជារូបនិម្មិតរបស់ព្រលឹងព្រះឥសីភទ្ទសួសដោយពិត។
តាំងពីពេលនោះមក ព្រះខ័នរាជ្យក៏សម្ងំក្នុងរន្ធប្រគាបចំបក់នោះយ៉ាងជិតឈឹង គ្មាននរណាដឹងសោះឡើយ។ ហើយចម្លែកអស្ចារ្យទៅទៀត តាំងពីអាសូរជាទាសាព្រះឥសីភទ្ទសួសស្លាប់បាត់ទៅ ព្រៃចំបក់ដែលដើមជាព្រៃធម្មតាគេអាចចេញចូលបាន ស្រាប់តែក្លាយជាព្រៃកាចរអារអូមគ្មាននរណាហ៊ានទៅជិតសោះឡើយ ឲ្យតែហ៊ានទៅជិតនឹងបណ្ដាលឲ្យឈឺចុកពោះ គ្រុនក្ដៅ និងជម្ងឺផ្សេងៗពុំខាន។ ការនេះជាក់ជាព្រលឹងព្រះឥសីភទ្ទសួសនិងអាសូរជាទាសារួមគ្នាកើតជាបិសាចនៅរក្សាព្រៃនោះតែម្ដង។ តាំងពីនោះមក ព្រៃចំបក់គឺត្រូវគេបោះបង់ចោលទុកដូចជាព្រៃស្មសានដូច្នេះ។
ពេលវេលាកន្លងផុតទៅជាលំដាប់។ ព្រះបាទអង្គចន្ទ ស្ដេចត្រឡប់មកពីប្រទេសសៀមវិញ ស្ដេចធ្វើសង្គ្រាមបង្ក្រាបពួកក្បត់ គឺឃុនហ្លួងព្រះស្ដេចកនបាន។ នៅគ.ស ១៥២៩ សេ្ដចត្រូវធ្វើប្រាប្ដាភិសេកជាម្ចាស់ផែនដី ក៏ត្រូវគេស្វែងរកព្រះខ័នរាជ្យជាថ្មីទៀត។ ទ្រង់អំពាវនាវថា ៖ "បើនរណារកព្រះខ័នរាជ្យនោះឃើញយកទៅថ្វាយ ព្រះអង្គនឹងតាំងឲ្យធ្វើជានាម៉ឺនធំ"។
តើនរណានឹងរកឃើញ បើអ្នកលាក់នោះស្លាប់បាត់អស់ទៅហើយ? តើនរណានឹងហ៊ានចូលព្រៃចំបក់នោះ បើព្រៃនោះកាចសាហាវដូច្នេះ? ហើយតាមដោយពិតគ្មានជនណាម្នាក់នឹងសង្ស័យថាព្រៃចំបក់នោះមានលាក់ទុកនូវគ្រឿងពិសិដ្ឋនោះ៖
ប៉ុន្ដែគ្រានោះ មានមាណពម្នាក់ឈ្មោះ សួស​ (ឈ្មោះនេះដូចឈ្មោះព្រះឥសីភទ្ទដែរ)។ ឈ្មោះសួសនេះ ពីដើមធ្វើរាជការមានងារជាក្រឡាពាស ពោលគឺជាស្មៀនស្មេរនាសម័យនោះ។ ដោយខុសទាស់នឹងចៅហ្វាយនាយ ក៏ត្រូវគេបញ្ឈប់ពីតំណែងទៅ គេហៅថា ក្រឡាពាស រហូតមក។ នកគឺនៅក្រៅតំណែងរាជការ។ ឈ្មោះសួសនេះជាមនុស្សដឹងគុណមាតាបិតាណាស់ អត់អំពីឪពុកម្ដាយទៅតែងរកស៊ី ដាក់មង ចងសន្ទូច តាមដងស្ទឹងបាទីនេះយកត្រីសាច់លក់ដូរចិញ្ចឹងម្ដាយជាធម្មតា។
យប់មួយនោះបុរសកំសត់នោះ ក៏ស្រាប់តែយល់សប្ដិឃើញមានគេមកប្រាប់ថាឲ្យទៅយកព្រះខ័នរាជ្យនៅលើមែកចំបក់នោះទៅថ្វាយព្រះរាជាចុះ ព្រះខ័នរាជ្យនោះនៅនឹងដើមចំបក់ក្នុងព្រៃចំបក់នោះ។ អ្នកមកពន្យល់សប្ដិនេះ គឺជាទេវតារក្សាព្រះខ័នរាជ្យនិងព្រលឹងឥសីភទ្ទសួសនោះឯង។ ដោយនឹកអាណិតចំពោះនាយសួសដែលមានចិត្ដកត្ដញ្ញូចំពោះម្ដាយ ក៏បានមកពន្យល់សប្ដិប្រាប់នូវកន្លែងព្រះខ័នរាជ្យនោះទៅ។ បុរសសួសនឹកអរណាស់ សំពះម្ដាយចូលទៅក្នុងព្រៃនោះ ហើយឡើងទៅពិនិត្យដើមចំបក់ដែលទេវតាប្រាប់ ក៏បានឃើញគ្រឿងពិសិដ្ឋនោះមែន។ នាយសូរប្រញាប់ចុះមកវិញ យកសេចក្ដីទៅជម្រាបលោកអភិបាលស្រុកបាទី លោកអភិបាលស្រុកបាទីក៏នាំដំណឹងទៅក្រាបថ្វាយបង្គំទូលព្រះករុណាអង្គចន្ទរាជា ឯក្រុងលង្វែក ព្រះករុណាអង្គចន្ទរាជាស្ដេចចាត់មន្ដ្រីម្នាក់ឈ្មោះ ជ័យ ងារជាព្រះធម្មរិទ្ធឲ្យទៅពិនិត្យដល់ទីកន្លែង។ ព្រះធម្មរិទ្ធិជ័យ ក៏នាំពួកពលចេញទៅខេត្ដបាទី មើលព្រះខ័នរាជ្យនោះ។ លុះបានឃើញពិតហើយមានអំណរណាស់ព្រះធម្មរិទ្ធិជ័យក៏តាំងរៀបពលិការបូជាចំពោះព្រះខ័នរាជ្យ ដើម្បីសូមយាងចុះចាកដើមចំបក់នោះ​មកវិញ។ ហើយដោយគាវរភាពដ៏មុតមាំចំពោះព្រះខ័នរាជ្យឲ្យចុះចាកដើមចំបក់ ព្រះធម្មរិទិ្ធជ័យបានឲ្យកងទ័ពឈរព័ទ្ធជុំវិញដើមចំបក់ ចាំសម្ដែងសេចក្ដីគោរពទទួលព្រះខ័នរាជ្យផង។ ព្រះខ័នរាជ្យដែលបានបាត់បង់អស់កាលដ៏យូរ ហើយគ្មានសង្ឈឹមថានឹងរកឃើញសោះនោះ ត្រូវបានរកឃើញឡើងវិញ រួចបន្ទាប់មកមានការដង្ហែរព្រះខ័នរាជ្យយ៉ាងអឹងធឹក ឆ្ពោះទៅកាន់ព្រះរាជាធានីលង្វែកដែលនៅទីនោះព្រះករុណាអង្គចន្ទរាជាស្ដេចមានអំណរដ៏ក្រៃលែង យាងចេញមកទទួលព្រះខ័នរាជ្យយកទៅតម្កល់លើបញ្ចក្សត្រដោយសេចក្ដីគោរពផង។ គឺដោយសារព្រះខ័នរាជ្យនេះ​ឯងទើបព្រះអង្គចន្ទស្ដេចបានរៀបចំប្រាប្ដាភិសេកតាមទំនៀមទម្លាប់ជាក្សត្របាន។ ក្រោយនោះទ្រង់ប្រទានយសសក្ដិនាយសួស អ្នកឃើញព្រះខ័នរាជ្យនោះជាសម្ដេចជហ្វាទឡៈ ហើយព្រះធម្មរិទ្ធិជ័យក៏ឡើងជាសម្ដេចព្រះឥសីភទ្ទថែរក្សាព្រះខ័នរាជ្យមកទៀត។ តាមទំនៀមទម្លាប់ ការៀបអភិសេកក្សត្រនៅប្រទេសខ្មែរ ត្រូវមានជាចាំបាច់នូវព្រះខ័នរាជ្យនេះក្សត្រណាសោយរាជ្យដោយគ្មានព្រះខ័នរាជ្យនេះ ក្សត្រណាសោយរាជ្យដោយគ្មានព្រះខ័នរាជ្យជាគ្រឿងទ្រង់ នៅពេលឡើងសោយរាជ្យនោះ មិនពេញលក្ខណៈជាក្សត្រទេ។ ព្រះខ័នរាជ្យសាងឡើងតាំងពី សតវត្សទី ៨ នៃគ.ស គឺក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី ២ ដែលប្រជាជនខ្មែរយើងជឿថាជាំព្រះកេតុមាលា បុត្រាព្រះឥន្ទ្រាធិរាជ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ទើបក្សត្រខ្មែរដែលត្រូវឡើងសោយរាជ្យ ត្រូវការខានពុំបាននូវព្រះខ័នរាជ្យនោះ។
ប្រទេសនៅអឺរ៉ុប
អត្ថបទនេះគឺស្តីអំពីបញ្ជីរាយនាមរដ្ឋអធិបតេយ្យ និងរដ្ឋអនិស្សរភាពនៅទ្វីបអឺរ៉ុប។ បច្ចុប្បន្ន រដ្ឋប្រទេសចំនួន ៥០ ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជារដ្ឋអធិបតេយ្យនៅក្នុងទ្វីបអឺរ៉ុប (មានតែរដ្ឋកូសូវ៉ូទេដែលអធិបតេយ្យភាពមានការកំណត់ តែត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាអន្តរជាតិ) — នៅទ្វីបអឺរ៉ុបនេះដែរមានរដ្ឋធំៗចំនួនប្រាំទៀតដែលជារដ្ឋដែលមិនមានការទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការ ឬមិនសូវមានការទទួលស្គាល់ច្រើន។
សមាជិក អសប និងរដ្ឋសង្កេតការណ៍
រដ្ឋអធិបតេយ្យចំនួន ៥០ គឺសុទ្ធតែមានទឹកដីស្ថិតនៅតំបន់ទ្វីបអឺរ៉ុប និង/ឬ មានសមាជិកភាពក្នុងអង្គការអឺរ៉ុបអន្តរជាតិដែលស្ទើរតែត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាសកល។ រដ្ឋទាំងអស់នោះគឺសុទ្ធតែជារដ្ឋសមាជិក ឬរដ្ឋសង្កេតការណ៍នៃអង្គការសហប្រជាជាតិ (អសប) ចំណែកឯក្រុមប្រឹក្សាអឺរ៉ុបវិញគឺមានរដ្ឋសមាជិកចំនួន ៤៧ ដោយដកចេញនូវប្រទេសបេឡារុស កាសាក់ស្ថាន និងបុរីវ៉ាទីកង់។ រដ្ឋចំនួន ៤៤ គឺមានធានីនៅទ្វីបអឺរ៉ុប ហើយ (គិតត្រឹមឆ្នាំ២០២០) ប្រទេសអឺរ៉ុបចំនួន ២៧ គឺត្រូវជារដ្ឋសមាជិកនៃសហភាពអឺរ៉ុប ដែលអនុញ្ញាតឱ្យរដ្ឋទាំងនោះមានភាពងាយស្រួលក្នុងការធ្វើសមាហរណកម្មជាមួយគ្នានិងចែករំលែកនូវអធិបតេយ្យភាពគ្នាតាមស្ថាប័នសហភាពអឺរ៉ុប។
ប្រអប់បញ្ជីខាងក្រោមក៏មានបង្ហាញពីទីតាំងផែនទីនៃប្រទេសនីមួយៗផងដែរ។ ទឹកដីនៃទ្វីបអឺរ៉ុបត្រូវបានបង្ហាញជាពណ៌ប្រផេះចាស់រីឯទឹកដីក្រៅទ្វីបអឺរ៉ុបគឺត្រូវបានបង្ហាញជាពណ៌ក្រផេះខ្ចី (ស្រដៀងពណ៌ប្រាក់)។ ទឹកដីដែលមានពណ៌បែតងខ្ចីគឺតំណាងឱ្យរដ្ឋប្រទេសដែលជាសមាជិកនៃសហភាពអឺរ៉ុប។
ទឹកដីអនិស្សរភាព
ខាងក្រោមនេះគឺជាទឹកដីអនិស្សរភាពចំនួន ៦ ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅទ្វីបអឺរ៉ុប។
តំបន់ពិសេសនៅក្នុងរដ្ឋអធិបតេយ្យ
កន្លែងខាងក្រោមត្រូវបានចាត់ទុកថាជាផ្នែកដ៏សំខាន់នៃរដ្ឋគ្រប់គ្រងរបស់ពួកគេប៉ុន្តែមានរបៀបគ្រប់គ្រងនយោបាយដែលត្រូវបានសម្រេចតាមរយៈកិច្ចព្រមព្រៀងអន្តរជាតិ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឈ្មោះ​ប្រទេស ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេស ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេស​នៅ​ទ្វីបអឺរ៉ុប ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អឺរ៉ុប
אירופה
ស្រុកស្វាយជ្រំ
ស្ថិតនៅ ខេត្តស្វាយរៀង មាន ១៦ឃុំ÷
ស្វាយជ្រំ
ឃុំរូងជ្រៃ
ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុក​ថ្មគោល ខេត្តបាត់ដំបង។ នេះមាន ៧ភូមិ ។
ប្រាសាទគុកនគរ
ប្រាសាទគុហនគរមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងភូមិត្រដក់ភូមិត្រដក់ពង ឃុំពង្រ ស្រុកបារាយណ៍ ។ រមណីដ្ឋាននេះមានផ្ទៃក្រលា ២០០ x ២០០ ម២ = ៤០០០០ម២ ដែលមានចំងាយ ៩៦គីឡូម៉ែត្រពីរាជធានីភ្នំពេញ។ ប្រាសាទគុហនគរនេះស្ថិតនៅក្នុងបរិវេណវត្តគហនគរ។ ប្រាសាទនេះមានទ្រង់ទ្រាយប្រហាក់ប្រហែលនឹងប្រាសាទទន្លេបាទី ដែលបានស្ថាបនាឡើងអំពីថ្មបាយក្រៀម ក្នុងសតវត្សទី១១ រាជ្ជកាលព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១។ ប្រាសាទគុហនគរមានបណ្តោយប្រវែង ៤៥ម៉ែត្រ និង ទទឹងប្រវែង ៣៥ម៉ែត្រ ព័ទ្ធជុំវិញដោយរបងថ្មក្រៀមដែលមានកំពស់ ៣ម៉ែត្រ។ ប្រាសាទគហនគរ​ចែកចេញជាបីផ្នែក៖
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកំពង់ធំ គុហនគរ
មឹង អ៊ី
ម៉ឹង-យីក រឺ ម៉ឹង-អ៊ីគឺជាមន្ត្រីមួយរូបដែលបានបម្រើស្ដេចឈិនឝ៊ឺ អធិរាជចិនទីមួយ កំឡុងរាជវង្សឈិន ។
ជីវប្រវត្តិ
មឹង-អ៊ី​ គឺជាប្អូនប្រុសរបស់លោកមេទ័ព ម៉ឹង-ធៀន។ នៅកំលុងរជ្ជកាលស្ដេច ស្ដេចឈិន លោកបានកាន់ស្និទ្ធទាហ៊ាន និង ទទួល​បានការទុកចិត្តបំផុតដោយពួកទីប្រឹក្សារបស់អធិរាជ ។លោកបានជួយ ស្ដេចឈិន សាងសង់​ផ្នូរ​ស្ដេចហើយក៏បានសង្គោះជីវិត​ទាហាន​ជាច្រើន​ផង​ដែរ។ ដំបូងស្ដេចឈិន​ចង់​បញ្ចុះទាហាន​រស់ដើម្បីការពារផ្នូរក្រោយមកលោក មឹង-អ៊ី​ បានបញ្ចុះបញ្ចូលឱ្យស្ដេចឈិន​បញ្ចុះទាហានដីជំនួសវិញព្រោះ​អាចជួយនគរពីការខ្វះទាហាន និង ទាហាន​ដីអាចការពារផ្នូរបានរយៈពេល​យូរអង្វែង​មិនងាយរលួយដូចទាហានពិតទៀតផង។
ឯកសារយោងសម័យទំនើប
ជែខ្ឃី ឈែនបានដើរតួជា starred as the protagonist, Meng Yi, in the 2005 film The Myth. Meng is reincarnated in the present-day as an archaeologist, who embarks on a quest to find a mysterious element that can make objects hover in air, which leads him to Qin Shi Huang's mausoleum.
The film is adapted into a television series of the same title in 2010, with Chan as producer for the series. Hu Ge starred as Yi Xiaochuan, a 21st century young man who is accidentally transported back in time to the Qin Dynasty, where he takes on his new identity as "Meng Yi".
សមាគមសិប្បករកម្ពុជា
thumb|300x300px សមាគមសិប្បករនៃកម្ពុជា (អង់គ្លេស៖​​ Artisans’ Association of Cambodia ហៅកាត់AAC)គឺជាសមាគមពាណិជ្ជកម្មយុត្តិធម៌ដែលគាំទ្រជាងក្រុមសិប្បកម្មចំនួន 50 នៅទូទាំង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ដែល​​ជាញឹកញាប់ត្រូវបានគេធ្វើការជាមួយមនុស្សដែលងាយរងគ្រោះបំផុតរបស់ប្រទេសជាតិរួមទាំងជនរងគ្រោះគ្រាប់មីនទាំងនោះរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ / ជំងឺអេដស៍, កុមារតាម​ចិញ្ចើម​ផ្លូវនិង កុលសម្ព័ន្ធជនជាតិភាគតិចនាក់។ AAC បានប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការជួយអភិវឌ្ឍសហគ្រាសសង្គមនៃផលិតផលដែលជាសិប្បកម្មគ្រឿងម៉ូដឬវត្ថុធាតុផ្សេងៗ ជាពិសេសនិង​ធានាថាអ្នក​ទិញ​មានឱកាស​ដើម្បីធ្វើការទិញទៅតាមតម្រូវការ។ ម្យ៉ាងវិញទៀតសមាគមបានកំណត់អោយឃើញពី​អត្ថប្រយោជន៍នៃការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម​ដោយយុត្តិធម៌បំផុតទៅ​កាន់ប្រជាជន​ដែលជាអ្នកផលិតនៅពីក្រោយ​ផលិត​ផល​នេះ។
អំពីសមាគ​ម
សមាគមសិល្បករកម្ពុជា (AAC) គឺជាអង្គការសមាជិកភាពដែលមានមូលដ្ឋានសម្រាប់ការផលិត និងអ្នកលក់គ្រឿង សិប្បកម្មនៅក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា។ វាត្រូវបានគេបង្កើតឡើងនៅក្នុងឆ្នាំ 2001 ក្រោមការខិតខំប្រឹងប្រែងសំរបសំរួលនៃពិភពលោកស្តារមូលនិធិ (WRF) កម្មវិធី អភិវឌ្ឍន៍អង្គការសហប្រជាជាតិ (UNDP) និងអង្គការពលកម្មអន្តរជាតិ (ILO) ដើម្បីលើកកម្ពស់វិធីសាស្រ្តថ្មីសម្រាប់ការ ធ្វើសមាហរណកម្ម សេដ្ឋកិច្ចសង្គមនៃការរស់រានមានជីវិតពីគ្រាប់មីន ជាពិសេសជាមួយ ជនពិការនិងក្រុមជនងាយរងគ្រោះដទៃទៀត។ AAC បានចុះបញ្ជី​ជាមួយក្រសួង​មហាផ្ទៃ (ក្រសួងមហាផ្ទៃ) នៅឆ្នាំ 2004 និងក្លាយជាសមាជិកនៃអង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោកពិព័រណ៍សកល (WFTO) មួយនៅក្នុងឆ្នាំ 2005; សមាជិកនៃ WFTO អាស៊ីនៅដើមឆ្នាំ 2006 និងជាសមាជិកនៃ Homenet អាស៊ីអាគ្នេយ៍ (HNSEA) មួយនៅក្នុង​ខែមិថុនា ឆ្នាំ 2008 ។ រួមជាមួយអង្គការជាសមាជិករបស់ខ្លួន AAC មានបំណង​បង្កើតឱកាសការងារសម្រាប់ការរស់រានមានជីវិតពីគ្រាប់មីន នឹងជនពិការនិងក្រុមជនងាយរងគ្រោះដទៃទៀតតាមរយៈការផលិតយានតូចនិងមធ្យមនិងការលក់។ បច្ចុប្បន្ន AAC មាន​អង្គការ​​ជា​សមាជិក 40 ។ នៅក្នុងការសរុបចំនួនសមាជិកមានអ្នកផលិតនិងបុគ្គលិកនៅជុំវិញឆ្នាំ 1989 ហើយពួកគេទាំងអស់គ្នាធ្វើការទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា។ បុគ្គលិកធ្វើការក្នុងអង្គការជាសមាជិក 79% ជាស្ត្រី 11% ជាជនពិការ​និង 3% ជាជនរងគ្រោះគ្រាប់មីននិង 53% នៃអង្គការជាសមាជិក​ត្រូវ​បាន​គ្រប់គ្រងនិងដឹកនាំដោយស្ត្រី។​ AAC បានចុះបញ្ជីសម្រាំងសិប្បករ(AC) ជាផ្លូវការជាមួយក្រសួងពាណិជ្ជកម្មជាក្រុមហ៊ុនមួយLTD នៅចុងឆ្នាំ 2008 ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក AAC មានសិទ្ធិដើម្បីទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រប្រភព ដើមមួយសម្រាប់ ការនាំចេញនៅ ពេល ដែលសមាជិកនិងអ្នកទិញត្រូវការវា។
វីគីប្រជុំ
វីគីប្រជុំ គឺជាសន្និសិទមួយសំរាប់អ្នកប្រើប្រាស់ របស់គំរោងវីគី ដែលបានប្រតិបត្ដិដោយមូលស្ថាបនា វីគីមីឌា ។ នៅក្នុងភាសាអង់គ្លេស យើងហៅវីគីប្រជុំថា វីគីម៉ានា ។ ប្រធាបបទនៃ ការបង្ហាញ និង ពិភាក្សារាប់បញ្ចូល ទាំងគំរោងរបស់មូលស្ថាបនាវីគីប្រជុំ, វីគីផ្សេងទៀត បង្ហាញនូវប្រភពហ្សបហ្វា ហើយនិង សេចក្ដីពេញចិត្ដផងដែរ។
20px វីគីប្រជុំឆ្នាំ ២០០៥
សន្និសិទលើកដំបូងរបស់វីគីប្រជុំ ត្រូវបានប្រារព្ធឡើងនៅ ហាអឺស ឌែហ្ជួហ្គិន នៅហ្រែ្វងហ្វូត ប្រទេស អាល្លឺម៉ង់ នៅថ្ងៃទី៤ ដល់ថ្ងៃទី ៨ ខែសីហា ឆ្នាំ ២០០៥ ។ សប្ដាហ៍នៃការធ្វើសន្និសិទ គឺរួមបញ្ចូលទាំងថ្ងៃនៃការ​ ធ្វើការពិភាក្សាលៃលកដោះស្រាយ ពីរថ្ងៃទី ១ រហូតដល់ថ្ងៃទី៤ ខែសីហា នៅពេលសមាជិកមួយចំនួននៃអ្នកបង្កើត ទាំងឡាយក្នុងនោះមាន២៥ នាក់ បានចូលរួមដើម្បីធ្វើការទៅលើ កូដ និងពិភាក្សា អំពីរទ្រង់ទ្រាយបច្ចេកទេស របស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយរបស់វីគី ហើយ ការដំនើរការរបស់គំរោង វីគីមីឌា ។ ថ្ងៃសំខាន់របស់សន្និសិទ វាមានភាពប្រទាក់ក្រលាគ្នាយ៉ាងល្អ ដូចជាដំនើរការនៅថ្ងៃទី ៤ - ៨ ខែសីហា គឺត្រូវនឹងថ្ងៃ សុក្រ ដល់ថ្ងៃអាទិត្យ នៃសប្ដាហ៍នោះ, ថ្ងៃទី​៥-៧។ ក្នុងសម័យនៃ ការធ្វើបទបង្ហាញ បានគម្រោងពេលនៅថ្ងៃទាំងអស់ ក្នុងពេលបីរថ្ងៃនោះ។​​ អ្នកនិយាយដែលសំខាន់ៗ រួមមានដូចជា ជីមី វ៉ល់, រ៉ូស ម៉ាហ្វីល វ៉ាត កូនីងហ្គាម និង រីឆាត ស្ដលម៉ែន (ដែលនិយាយទៅលើ សិទ្ធិអ្នកនិពន្ធ ហើយប្រជាសហគមន៏ នៅក្នុងវ័យរបស់កុំព្យូទ័រ) ។ ភាគច្រើន នៅក្នុងការប្រជុំ និង កិច្ចសន្ទនា គឺជាភាសាអង់គ្លេស ​ហើយទោះជាយ៉ាងណា មានតិចតួចប៉ុណ្ណោះជាភាសាអាល្លឺម៉ង់។ អ្នកឧបត្ថមធំក្នុងឪកាសនោះ រូមមាន ដូចជា Answers.com, Social Text , Sun Microsystems, Doc Check ហើយនិង Logos Group។
20px វីគីប្រជុំឆ្នាំ ២០០៦
right|thumb|250px|ពេលសំរាកសំរាប់អាហារថ្ងៃត្រង់ វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ ២០០៦ ត្រូវបានធ្វើឡើងនៅថ្ងៃទី ៦ រហូត់ដល់ថ្ងៃទី ៨ ខែសីហា ឆ្នាំ ២០០៦​នៅឯ សាលាច្បាប់ហាវ៉ឺតរបស់ប៉ឹចម៉ែ​ន មជ្ឈមណ្ឌល អ៊ីនធឺណេត និង សង្គម នៅខែមប្រ៊ីច​, ម៉ាស្សាជូសេត , សហរដ្ឋអាមេរិច។ វាមានអ្នកចូលរួមប្រហែលជា ៤០០ ទៅ ៥០០ នាក់ ។ អ្នកដែលធ្វើកិច្ចសន្ទនានៅពេលនោះមានដូចជា ជីមី វ៉ល់, ឡារេន លេស៊ីង, ប្រេស្ដ័រ កាហល, យូចា បេនក្លែរ, មីជ កាព័រ, វ៉ាត់ កូនីងហ្គាម និង​ ដាវីត វេនប័រហ្គ័រ។ ដាន ហ្គីលម័រ ជាអ្នកការសែត មិនបានចូលរួមធ្វើសន្នសិទ នៅថ្ងៃបន្ទាប់។ ការប្រជុំពេញអង្គនោះ ផ្ដោតសំខាន់ដោយការសង្កត់បញ្ចូលគ្នា​ ហើយ ការចារឹតនៅ ក្នុងទំព័រ កាសែតរបស់បណ្ដាញពិភពលោកដ៏ច្រើន ។ គាត់បានកត់ត្រា ពីររបៀបនូវការបង្កើតអោយមានការរីកចំរើន ដោយសារគាត់ដាក់ ភីស្សាម៉ា ដើម្បីដាក់រួមបញ្ចូលជារចនាសម្ព័ន្ធ ដែលជារឿយៗ ជំរុញសំរាប់គុណសម្បត្ដិ លើគុណសម្បត្ដិ ។ វីគីភីឌា និងរួមបញ្ចូល ទៅលើ​ ការខ្វះខាត់របស់កុំព្យូទ័រ ដូចជា លែបថប ចំពោះក្មេង។ ទាំង វីគីវ៉ស៊ីធី ហើយនិងការបង្កើត សេចក្ដីនែនាំ ដែលត្រូវបាន យល់ស្របដោយ គណះមូលស្ថាបនា ហើយ វីគី WYG គឺ ក្នុងការអភិវឌ្ឍន៏ជួយក្នុងការវិនិយោគ ដោយ វីគា, INC និង Social Text។ Answer.com ត្រូវបាន ម្ចាស់វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ ២០០៦ ជាអ្នកឧបត្ថម្ភ (នៅពេលAmazon.com មជ្ឍមណ្ឌលប៉ើចមែន​សំរាប់អ៊ីនធឺណេត​ និង សង្គម ​ នៅឯសាលាច្បាប់ហាហ្វើត, ណូគា , វីគីហៅ )
20px វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ២០០៧
right|thumb|250px|ការរាក់ទាក់គ្នានៅឯសន្និសិទសំរាប់ជុងវ៉ាតេលេខម អ្នកឧបត្ថម្ភ វីគីប្រជុំ ២០០៧​ ក្នុងទីក្រុងតៃប៉ិសេចក្ដីប្រកាសមួយនៅថ្ងៃទី ២៥ ខែ កញ្ញា​ ឆ្នាំ២០០៦ ,វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ២០០៧ ត្រូវបានប្រារព្ធឡើង នៅក្នុងទីក្រុង តៃប៉ិ ,សាធារណរដ្ឋប្រជាមាណិតចិន ,នៅ តៃវ៉ាន់ ដោយកម្មវិធីនោះប្រារព្ធឡើងចាប់ពីរថ្ងៃទី ៣ ខែសីហា ដល់ថ្ងៃទី ៥ សីហា ឆ្នាំ ២០០៧ ។ វាជាលើកដំបូង ដែលត្រូវបានកាន់កាប់ដោយអ្នកស្ម័គ្រចិត្ដ សំរាប់ការបង្ហាត់ក្នុងដំណើរការនោះ។ មានក្រុមចំនួនបីផ្សេងគ្នា ដែលបានរង់ចាំចុះចូលចំនួនច្រើន សំរាប់ទីក្រុងមួយ ចំនួន ដូចជា ឡុនដុន, អាឡិចសាន់ឌ្រា និង ទីក្រុង តូរីន ។ មន្រ្ដីរដ្ឋការនៅទីនោះ បានដេញថ្លៃ មកពីរ ទីក្រុង ហុងកុង, ស៊ីងកាពូ , អ៊ីតានប៊ូល​ និង អូឡានដូ ប៉ុន្ដែធ្វើមិនបាន សំរេច ក្នុងការធ្វើការជ្រើសរើស។ ការដេញថ្លៃ សំរាប់ ហ្គេនេវា, ឆីកាហ្គូ ហើយនិង ឡាស វេហ្គាស មិនត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាផ្លូវការឡើយ។ នៅថ្ងៃទី ៣ ខែ​សីហា ឆ្នាំ២០០៧ អ្នករាយការណ៏ របស់ ញូយ៉កថាម ណូអាម កូហេន បានរាយការណ៏ថាៈ ក្នុងសន្និសិទនោះ បានទាក់ទាញមនុស្សប្រហែល ៤៤០ នាក់ ចូលរួម ហើយ មិនតិចជាងពាក់កណ្ដាលទេ ដែលបានមកពីរ តៃវ៉ាន់ ដែលជាអ្នកចង់ដឹងអោយបានជ្រួតជ្រាប ដោយពួកគេផ្ទាល់តែម្ដង សំរាប់ បីថ្ងៃ នៅក្នុងគំនិត និង បញ្ហាដែលនិងកើតឡើង ជាមួយនឹងអ្នកស្មគ្រចិត្ដ ដែលគាត់បានសសេរ ជាសព្វវចនាធិប្បាយ។ កិច្ចការទាំងអស់គ្របដណ្ដប់ជាមួយ នឹងការអនុវត្ដ ទៅលើប្រធានបទ ​ដូចជា របៀបនៃការសហប្រតិបត្ដិការ ដែលមានភាពរលូន និង សន្ដិភាពល្អ ។ អ្វីដែលសំខាន់ក្នុងការផ្ដល់ ជំនាញការ នៅក្នុងគំរោងមួយ ដែលត្រូវបានធ្វើ​ពិធី សំរាប់អោយនរណាម្នាក់ ធ្វើការចែកចេញវិភាគទាន រួមបញ្ចូលទាំងអ្នកផ្សព្វផ្សាយទាំងឡាយដែលមិនបញ្ចេញឈ្មោះ។
20px វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ ២០០៨
right|thumb|250px|បដា វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ ២០០៨ នៅ អាឡិចសាន់ឌ្រា វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ ២០០៨ បានប្រារព្វឡើង នៅក្នុងទីក្រុង អាឡិចសាន់ឌ្រា ប្រទេស អេហ្ស៊ីប ដោយប្រារព្វចាប់ពីរថ្ងៃទី ១៧ រហូតដល់ថ្ងៃទី​ ១៩ ខែ កក្កដា ឆ្នាំ ២០០៨ ។យុត្ដាធិការ ជា ប៊ីប្លីអូធីកា អាឡិចសាន់ឌ្រា ។ ទីក្រុងចំនួនបីរ បាននៅក្នុងដំនើរការរហូតដល់ទីបញ្ចប់ ហើយពីរផ្សេងទៀត ទីក្រុង អាឡានតា និង ទីក្រុង កាពេ ថោន ចំពោះ ទីក្រុង កាលស្រូហេ ,ឡុនដុន និង តូរុនតូ បានចុះចូលក្នុងការដេញថ្លៃ ជាផ្លូវការ ប៉ុន្ដែ មិនទាន់បានបង្ហាញជាផ្លូវការ ។ មានវាទប្បដិវាទ មួយអំពីរ សន្និសិទ ដោយសារតែការដោះសារ របស់ប្រទេស អេហ្ស៊ីប រិះគន់ នឹងការដាក់គុក របស់អ្នក ប្លក់ហ្គ័រ ។
20px វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ ២០០៩
វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ២០០៩ ត្រូវបានប្រារព្វឡើង នៅក្នុងទីក្រុង ប៉ូអេនូស​ អ៊ារេស​, ប្រទេស អាហ្សង់ទីន ​ នៅថ្ងៃទី ២៦ រហូតដល់ថ្ងៃទី ២៨ ខែសីហា ឆ្នាំ ២០០៩ ។ ការជ្រើសរើសនៅចុងបញ្ចប់ ត្រូវបានប្រព្រឹត្ដឡើងរវាង ប៉ូអេនូស​ អ៊ារេស​ និង តូរុនតូ ។ ប្រ៊ីសបានី និង កាលស្រូហ៏ ចុះចូលការដេញថ្លៃជាផ្លូវការ ប៉ុន្ដែ បន្ទាប់ពីរការពិនិត្យពិច័យអោយបានត្រឹមត្រូវជាមុនសិន។
20px វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ ២០១០
វីគីប្រជុំ ឆ្នាំ ២០១០ និងត្រូវបានប្រារព្វឡើង នៅថ្ងៃទី ៩ រហូតដល់ថ្ងៃទី ១១ ខែ កក្កដា នៅ សមាគមអ្នកចូលចិត្ដភ្លេងនៃប៉ាលទិចនៃជនជាតិប៉ូឡូញ នៅក្នុងទីក្រុង ហ្គាន់ស្ស័​, ប្រទេសប៉ូឡូញ សំរាប់ជាលើកទីពីរ សហគមអ៊ឺរ៉ុប ។ ការដេញថ្លៃ សំរាប់ អាមស័រដាម ហើយ អក់ហ្វើត បានបាត់បង់ដោយមាត់ ។ ថ្ងៃនៃការចាប់ផ្ដើមនៃថ្ងៃទី ៩ ខែ កក្កដា និង តម្រួតនៅចុងបញ្ចប់ នៃ​ សន្និសិទនៃបណ្ឌិតសភា របស់ វីគីស៊ីម ។
ចំនាំ និង ឯកសារយោង
ចំនាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិគីភីឌា
ពាក្យកាព្យប្រដៅជនប្រុសស្រី
ពាក្យកាព្យប្រដៅជនប្រុសស្រី និពន្ធដោយកវីក្រមង៉ុយ​ មានខ្លឹមសារទាំងស្រុង ដូចតទៅ៖
ឃុំស្វាយទង់ខាងជើ់ង
ឃុំស្វាយទង់ខាងជើងគឺជាឃុំមួយសិ្ថតនៅឈៀងខាងត្បូងកំពង់ត្រាចមានផ្ទៃដី២៦០០ម៉ែតការេ  ផ្លូវដប់គឺឡូដីចូលពីផ្លូវជាតិបីគឺឡូដីទើបដល់ឃុំស្វាយទង់ខាងជើង ហើយទៅទៅកាត់ភ្នំមួយឈ្មោះថា ភ្នំកូវ ចេញពីភ្នំទើបទៅដល់វត្តកំពុងគ្រញូង ហើយមានស្ពានមួយសម្រាប់ឆ្លង់ទៅចូលវត្ត បន្ទាប់មកមានផ្លូវលំទៅខាងកើត
សង្កាត់ទួលតាឯក
ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុកបាត់ដំបង ខេត្តបាត់ដំបង។ ។
សូមមើលផងដែរ
ទួលតាឯក
បាល់ទាត់កញ្ចុំផ្កាយ
បាល់ទាត់កញ្ចុំផ្កាយ គឺជារឿងភាគគំនូរជីវចលបារាំង ដែលផលិតរួមគ្នាដោយ អាល់ផ្វានីម បារាំង២ ជេតិខ្សអឺរ៉ុប និង វេលគីន-ជីវចលន៍។ រដូវកាលទីបីមាន ២៦ ភាគ ដែលបានចាក់ផ្សាយនៅអឺរ៉ុបនៅខែ មិថុនា ២០១០។
នៅក្នុងចក្រវាឡនៃ បាល់ទាត់កញ្ចុំផ្កាយ ពិភពដែលមានមនុស្សរស់នៅជាច្រើនក្នុងកញ្ចុំផ្កាយហ៊្សែលលីយ៉ុង ប្រកួតគ្នាក្នុងកីឡាបាល់ទាត់កញ្ចុំផ្កាយ ជាកីឡាមួយដែលស្រដៀងទៅនឹងបាល់ទាត់ដែរ ប៉ុន្តែមានអ្នកលេងតែប្រាំពីរនាក់ទេក្នុងក្រុមម្ខាងៗ។ កីឡានេះស្មុគស្មាញដោយសារការបន្ថែមសន្ទនីយ ដែលជម្រុញឱ្យគុណសម្បត្តិរបស់កីឡាករប្រសើរឡើង ដូចជា ល្បឿន កម្លាំង និង ភាពរវាសរវៃ រឺក៏ ផ្ដល់នូវថាមពលពិសេសដូចជាទូរគមន៍។ សាច់រឿងមានដំណាលតាមវាសនានៃក្រុមបាល់ទាល់កញ្ចុំផ្កាយមួយក្រុមដែលគ្មានបទពិសោធន៍ គឺក្រុម កុមារព្រិល តាមសាច់រឿង ពួកគេមានបំណងប្រាថ្នាចូលប្រកួតយកពានបាល់ទាត់កញ្ចុំផ្កាយ។
សំព័រ
ភូមិសំព័រ ជាភូមិមួយស្ថិត​នៅក្នុង ឃុំត្រពាំងសាលាខាងលិច ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត​ ដែលមានផ្ទៃដីប្រមាណ ៣៥០០ម៉ែតការេ។ ហើយភូមិនេះមិនសូវសំបូរផ្ទះប្រជាជននោះទេ គឺសំបូរទៅដោយវាលស្រែ ពីព្រោះវាជាតំបន់ដាច់ស្រយ៉ាល ដែលស្ថិតនៅឆ្ងាយជាងភូមិព្រៃស្រឡៅទៅទៀត។​ ការធ្វើស្រែចំការរបស់ប្រជាកសិករនៅទីនោះ គឺមានការរីកចំរើនលូតលាស់យ៉ាងខ្លាំង។
សង្កាត់ព្រែកព្រះស្តេច
ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុកបាត់ដំបង ខេត្តបាត់ដំបង។ នេះមាន៨ភូមិ ។
សូមមើលផងដែរ
02030208
ក្រុងស្វាយរៀង
(Svay Rieng Municipality) ស្ថិតនៅ ខេត្តស្វាយរៀង មាន ៧សង្កាត់÷
=មើលផងដែរ=
ឃុំរតនៈ
ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុកបាត់ដំបង ខេត្តបាត់ដំបង។ នេះមាន៨ភូមិ ។
ឥមិនាបុញ្ញកម្មេ
សូត្រឧទ្ទិសកុសលច្រូចទឹក
ប្រែៈ ដោយបុញ្ញកម្មនេះ ឧបជ្ឈាយ៍ទាំងឡាយ មានគុណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ អាចារ្យទាំងឡាយ មានឧបការៈ មាតាបិតានឹងញាតិទាំងឡាយ (មាតាបិតាជាទីស្រ
ឡាញ់) ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ ព្រះរាជា នរជនអ្នកមានគុណទាំងឡាយ ព្រះព្រហ្មនិងមារាធិរាជ ព្រះឥន្ទទាំងឡាយ លោកបាលមហារាជ និងទេវតាទាំង
ឡាយ ព្រះយមរាជនិងមនុស្សទាំងឡាយ ជាមិត្តនឹងគ្នាក្តី មានចិត្តជាកណ្តាលក្តី មានពៀរនឹងគ្នាក្តី សូមឲ្យសព្វសត្វទាំងឡាយ មានសេចក្តីសុខរាល់គ្នា
រាប់ទាន់សេចក្តីប្រាថ្នាហោង ។
ប្រែៈ ដោយបុញ្ញកម្មនេះផង ដោយការឧទ្ទិសនេះផង សូមឲ្យខ្ញុំបានដោយងាយយ៉ាងរួសរាន់ទាន់ចិត្ត នូវមគ្គផលជាគ្រឿងផ្តាច់បង់ នូវតណ្ហានិងឧបាទាន ធម៌
ទាំងឡាយណា ជាធម៌ថោកទាប គឺអកុសលធម៌នៅក្នុងសន្តានចិត្តខ្ញុំ សូមឲ្យវិនាសបាត់រៀងរាល់កាលទៅ រហូតដល់ខ្ញុំបានសម្រេចព្រះនិព្វាន បើខ្ញុំអន្ទោល
ទៅចាប់កំណើត ក្នុងភពតូចនិងភពធំ ណា ៗ សូមឲ្យខ្ញុំជាបុគ្គលមានចិត្តត្រង់មានសតិបញ្ញាមានចិត្តស្អាតផូរផង់ ទាំងសូមឲ្យមានព្យាយាមផង មារទាំង
ឡាយចូរកុំបាននូវឱកាស ដើម្បីធ្វើឲ្យខូចព្យាយាមខ្ញុំឡើយ ព្រះពុទ្ធដូចជាប្រទីបឬកោះដ៏ប្រសើរ ជាទីពឹងនៃខ្ញុំ ព្រះធម៌ជាទីពឹង ដ៏ប្រសើរខ្ពង់ខ្ពស់នៃខ្ញុំ ទាំងព្រះ
បច្ចេកពុទ្ធ ក៏ជាទីពឹងនៃខ្ញុំដែរ ដោយឧត្តមានុភាព នៃព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ និងព្រះសង្ឃនោះ មារចូរកុំបាននូវឱកាស ចូលមកជ្រៀតជ្រែកឡើយ ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះពុទ្ធសាសនា ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ធម៌វន្ទនា
វិទ្យាល័យមង្គលបូរី
right|300px|thumb|ខ្លោងទ្វារវិទ្យាល័យមង្គលបូរី នាពេលបច្ចុប្បន្ន វិទ្យាល័យមង្គលបូរី មាន​​ទីតាំង​​ស្ថិត​នៅ​ជាប់ខាងកើតផ្លូវជាតិលេខ៥ ស្ថិតនៅក្នុងភូមិឫស្សីក្រោក ឃុំ​ឫស្សីក្រោក ស្រុក​មង្គលបូរី ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ ។ វិទ្យាល័យមង្គលបូរី ស្ថិត​នៅ​ចម្ងាយ​ប្រហែល ៥០០ ម៉ែត្រ​ ខាង​ត្បូង​ផ្លូវ​​បំបែក​​មួយ​​ក្នុង​ស្រុក​មង្គលបូរី ​ដែល​​មាន​​រូប​​សំណាក​​យាយជី​ច្រូតស្រូវ​​ជា​សម្គាល់ ។ កាលពីដើមឡើយ វិទ្យាល័យ​នេះ មានឈ្មោះថា អនុវិទ្យាល័យ ព្រះបាទភវវរ្ម័ន ដែល​មាន​ព្រំ​ប្រទល់ ខាង​ជើង ទល់និងដីប្រជាជន ខាងត្បូង​ទល់​នឹង​ផ្លូវ​លំ​ទៅ​ភូមិ​ព្រះស្រែ ខាងកើត​ទល់​នឹង​ដី​ប្រជាជន និង ខាង​លិច​ជាប់​នឹង​ផ្លូវ​ជាតិលេខ ៥ ។ មាន​បណ្ដោយ​ខាង​ជើង ប្រវែង ៤៥៣ ម៉ែត្រ បណ្ដោយខាង​​ត្បូង ប្រវែង ៤៤៣ ម៉ែត្រ និង ទទឹង​​ខាង​​កើត ប្រវែង ១៥០ ម៉ែត្រ ។​ គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​នេះ បាន​បើក​ជា​ផ្លូវការ​នៅ​ថ្ងៃទី០១ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៦២ ដែល​មាន​ទីតាំង​បណ្ដោះអាសន្ន​នៅ​កន្លែង​អនុវិទ្យាល័យ​ឯកជន​មួយ ឈ្មោះ យ៉ុង យ៉ាង ដែល​មាន​ចម្ងាយ​ប្រហែល ១០០ ម៉ែត្រ ខាងត្បូង​ទីតាំង​វិទ្យាល័យ​សព្វថ្ងៃ ៕
ឯកសារយោង
អានប្រវត្តិវិទ្យាល័យមង្គលបូរី The history of Mongkolborey High School
ព្រែកជីកស៊ុយអែស
ព្រែក​ជីក​នេះ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​មាន​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ទាំង ២ ទិស​ដៅ រវាង​ទ្វីប​អឺរ៉ុប​និង​ទ្វីប​អាស៊ី ដោយ​មិន​ចាំ​បាច់​វាង​តាម​ទ្វីប​អាហ្វ្រ៊ិក​ទេ។ មុន​ការ​ដាក់​ឲ្យ​ប្រើ​ប្រាស់​ព្រែក​ជីក​នេះ​នៅ​ឆ្នាំ ១៨៦៩ ទំនិញ​ទាំង​ឡាយ​ត្រូវ​បាន​គេ​ផ្ទេរ​ចេញ​ពី​នាវា ១ រួច​ដឹក​ជញ្ជូន​តាម​ផ្លូវ​គោក​ទៅ​នាវា​ ១ ទៀត​ដែល​ចាំ​នៅ​ចុង​ម្ខាង​ទៀត។
ព្រែកជីកប៉ាណាម៉ា
right |thumb|300px|ផែនទីព្រែកជីកប៉ាណាម៉ា ព្រែកជីកប៉ាណាម៉ា (The Panama Canal)​ជាព្រែកជីកសិប្បនិម្មិតនៅទ្វីបអាមេរិកកណ្ដាល​ដែលតភ្ជាប់មហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកនិងមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក។ វាជាគំរោងវិស្វកម្មដ៏ធំនិងដ៏លំបាកក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ព្រែកនេះអនុគ្រោះដល់ការដឹកជញ្ជូនទំនិញរវាងមហាសមុទ្រទាំង២ ដោយជំនួសផ្លូវចាស់ដែលវាងតាមជ្រោយហន (ចុងខាងត្បូងបំផុតនៃទ្វីបអាមេរិកខាងត្បូង)និងមានចំងាយវែង។ នាវាដែលដឹកទំនិញពីក្រុងញូយ៉កទៅក្រុងសាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូ​ដោយកាត់តាមព្រែកនេះ ធ្វើដំនើរក្នុងចំងាយតែ ៩ ៥០០គ.ម ខណៈការធ្វើដំនើរវាងតាមជ្រោយហនមានចំងាយ ២២ ៥០០គ.ម។ កិច្ចប្រឹងប្រែងស្ថាបនាព្រែកជីកនេះចាប់ផ្ដើមនៅឆ្នាំ ១៨៨០ ពេលដែលបារាំងបានមកគ្រប់គ្រងតំបន់នេះ។ កិច្ចប្រឹងប្រែងនេះបានបរាជ័យដោយមានកម្មករប្រមាណ ២១ ៩០០នាក់បានបាត់បង់ជីវិត។ កិច្ចប្រឹងប្រែងរបស់អាមេរិកនៅដើមសតវត្សរ៍ទី២០ បានបញ្ចប់គំរោងនេះជាស្ថាពរនៅឆ្នាំ ១៩១៤។ ព្រែកនេះមានប្រវែងតែ ៧៧គ.ម ទេ តែការសាងសង់វាប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាជាច្រើនមានជំងឺដង្កាត់ (ជាពិសេសជំងឺគ្រុនចាញ់និងជំងឺគ្រុនលឿង) និងការបាក់ដី។ នៅពេលដែលគំរោងបានបញ្ចប់ គេប៉ាន់ប្រមាណថាមានកម្មករប្រមាណ ២៧ ៥០០នាក់បានបាត់បង់ជីវិត ក្នុងកិច្ចប្រឹងប្រែងទាំង២របស់បារាំងនិងអាមេរិក។
តាំងពីព្រែកជីកនេះបានបើក វាបានទទួលជោគជ័យយ៉ាងត្រចះត្រចង់ក្នុងការបើកផ្លូវដឹកជញ្ជូនអន្តរជាតិ។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំមាននាវាជាង ១៤ ០០០ គ្រឿងឆ្លងកាត់ព្រែកជីកនេះ ដោយដឹកជញ្ជូនទំនិញជាង ២០៥លានតោន។ ការធ្វើដំនើរឆ្លងកាត់ព្រែកនេះប្រើប្រាស់រយៈពេលជាមធ្យម៩ម៉ោង។
បទុមវរវង្ស
ព្រះបាទបទុមវរវង្ស (គ.ស ៥៤១-៦២២) រជ្ជកាល (គ.ស ៥៦០-៦២១) ថ្ងៃ ​៥​រោច​ ​ខែ​ពិសាខ​ ​ឆ្នាំរោង​ ​ព.ស​.១១០៤ ត្រូវជា​ ​គ.ស. ៥៦០ ព្រះ​បទុមកុមារ​បាន​ទទួល​អភិសេក​ឡើង​សោយរាជសម្បត្ដិ​បន្ដ​អំពី​ព្រះ​បិតា ​ព្រះ​បាទ​ជ័យរុទ្ធីវង្ស​ ​ដោយ​មាន​ព្រះបរម​នាម ​ព្រះបាទ​សម្ដេច​ ព្រះ​បទុមវរវង្ស​រាជាធិរាជ​ ​ព្រះ​អង្គជា​មហាក្សត្រ​ទី​១០។​ ​ព្រះ​មហានគរ​ស្ថិត​នៅ​ជា​ព្រះរាជធានី​ដដែល។​ ព្រះ​បទុមវរវង្ស​ ​សោយរាជ្យ​បាន​ ៦២ ​ឆ្នាំ ហើយ​បាន​ចូល​ទិវង្គត​នៅ​ឆ្នាំម្សាញ់​ ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម ​៨១ ​វស្សា​ ​ដោយ​ជំងឺ​ចាស់​ជរាព្យាធិ។​
បើតាមពង្សាវតារផ្សេងទៀត ព្រះ​បទុមវរវង្ស​ ​ត្រូវជា​ក្មួយ​របស់ឥសីភ័ក្ដិធម្មឫទ្ធិ ​គ្រូបាធ្យាយ​របស់​ព្រះកេតុមាលា ​(នៅ​ក្នុង​ក្រឹត្យ​ក្រម​វិន័យ​ ​ទំនៀមទម្លាប់​ខ្មែរ​ ​កាលបើ​អស់​លែង​មាន​ពូជពង្ស​វង្សត្រកូល​ស្ដេច​ហើយ​ ​នោះ​បុរោហិត​ ​មាន​សិទ្ធិ​ឡើង​សោយរាជ​សម្បត្ដិ​បន្ដ​បាន)។ មុន​នឹង​បាន​ឡើង​សោយរាជ្យ​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​រៀប​ការ​ជាមួយ​នឹង​ក្មួយ​ស្រី​ព្រះមហាក្សត្រ។​
=ព្រះជីវប្រវត្តិ=
ព្រះ​បទុមវរវង្ស​ ​ត្រូវជា​ក្មួយ​របស់ឥសីភ័ក្ដិធម្មឫទ្ធិ ​គ្រូបាធ្យាយ​របស់​ព្រះ​កេតុមាលា​ (នៅ​ក្នុង​ក្រឹត្យ​ក្រម​វិន័យ​ ​ទំនៀមទម្លាប់​ខ្មែរ​ ​កាលបើ​អស់​លែង​មាន​ពូជពង្ស​វង្សត្រកូល​ស្ដេច​ហើយ​ ​នោះ​បុរោហិត​ ​មាន​សិទ្ធិ​ឡើង​សោយរាជ​សម្បត្ដិ​បន្ដ​បាន)។ មុន​នឹង​បាន​ឡើង​សោយរាជ្យ​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​រៀប​ការ​ជាមួយ​នឹង​ក្មួយ​ស្រី​ព្រះកេតុមាលា។ ព្រះអង្គត្រូវជាមហាក្សត្រខ្មែរទី៧ បើតាមពង្សាវតារសម្ដេចវាំងជួន វត្តកោកកាក។ ដោយសារតែព្រះកេតុមាលាគ្មានបុត្រស្នងរាជ្យបន្ត។
ចំណុចកត់សំគាល់នៃពង្សាវតារផ្សេងទៀត ក្នុង​បញ្ហា​កូនចៅ​របស់​ព្រះបាទ​បក្សីចាំក្រុង​ ​គណៈកម្មកា​រៀបចំ​ពង្សាវតារ​ខ្មែរ​ ​ដឹកនាំ​ដោយ​សម្ដេច​សង្ឃនាយក​ទៀង​ ​ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន​សម្ដេច​សង្ឃនាយក​ប៉ាន់​ដែរ​ ​បាន​តាក់តែង​សរសេរ​ថា​ ​ព្រះ​អង្គ​មាន​ព្រះរាជបុត្រ​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ព្រះ​នាម​បទុមវរវង្ស។​ ​ស្ដេច​អង្គ​នេះ​ដែល​បាន​យាង​ទៅ​កំសាន្ដ​នៅ​ទួល​បាសាន្ត​ ​បាន​ជួប​ស្រឡាញ់​ ​និង​រៀប​ការ​ជាមួយ​នឹង​នាងនាគ។​ ព្រះ​នាង​ប្រសូត​បាន​ពង​ ​ដែល​ជា​ពញា​រោង​ ​និង​បុត្រ​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ទៀត​ ​ដែល​មាន​ភ្នែក​ទិព្វ​ ​គឺ​ព្រះបាទ​បទុមសុរិយវង្ស។​
ព្រះមហេសី
ថ្ងៃមួយ ​ ​ព្រះបាទ​បទុមវរវង្ស​បាន​នាំ​អស់​ពលរេហ៍​សេនាមុខ​មន្ដ្រី​តូច​ធំ​ ​យាង​ទៅ​ប្រពាត​ព្រៃ​កំសាន្ដ​នៅ​តាម​ដង​ទន្លេ​ក្នុង​តំបន់​បាសាន្ត​ ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ស្រីសន្ធរ​សព្វថ្ងៃ​ ​ត្រង់​ចន្លោះ​ទន្លេមេគង្គ​ ​និង​ទន្លេតូច។​ ​ទីនោះ​មាន​ទេសភាព​ ​និង​ដីខ្សាច់​សក្បុស​ល្អ​ណាស់។​ ​ខណៈនោះ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ជួប​ប្រទះ​ឃើញ​នាង​នាគ​មួយ​អង្គ​ ​ដែល​ដំណែង​ខ្លួន​ជា​នារី​យ៉ាង​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​ស្រស់ប្រិមប្រិយ​ ​មាន​សម្ផស្ស​សោភ័ណភាព​ ​លើស​ផុត​អស់​ស្រី​ទាំងពួង​ ​នាង​មាន​សាច់​សម្បុរ​ពណ៌​ស​ស្អាត។​ នាងនាគ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ចេញពី​ ស្ថាន​ភុជង្គនាគ​ ​មក​កំសាន្ដ​លេង​ត្រង់​ឆ្នេរ​ខ្សាច់​នោះ​ដែរ​ ​គ្រាន់តែ​បាន​យល់​ឃើញ​នាងនាគ​ភ្លាម​ ​ព្រះបាទ​បទុមវរវង្ស​ពុំ​អាច​ទប់ចិត្ដ​ ​មិន​ប្រតិព័ទ្ធ​ស្នេហា​ព្រះ​នាង​បាន​ឡើយ​ ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​ស្ទុះ​យាង​ចូល​ទៅ​សុំ​សេចក្ដី​ស្នេហា​ ​ហើយ​សួរ​ស្ដីដណ្ដឹង​រៀបចំ​អភិសេក​ព្រះ​នាង​ជា​អគ្គមហេសី។​ ​នាងនាគ​ក៏​យល់ព្រម​ ​សុខចិត្ដ​សុខកាយ​ ​លុះ​ទៅ​ដោយ​សេចក្ដី​ស្នេហា​លួងលោម​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ។​ ​បន្ទាប់​មក​ ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​នាំ​នាម៉ឺន​មន្ដ្រី​បរិវារ​ពល​សេនា​ ​វិល​ត្រលប់​ចូល​ព្រះ​មហានគរ​វិញ​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ប្រទាន​ឋានៈ​ជា​ព្រះ​អគ្គមហេសី​ ​ធំ​ខ្ពស់​លើស​អស់​ស្រីស្នំ​ទាំងពួង។​ ​នាងនាគ​បាន​ទទួល​ព្រះ​នាម​ថា​ ​ព្រះ​ទេវត្តីសេរីរតន៍​កញ្ញា​មហាក្សត្រី។​មិនតែប៉ុណ្ណោះ​ ​ព្រះ​បទុមវរវង្ស​បាន​ចេញ​បញ្ជា​ឲ្យ​រាជការ​មុខមន្ដ្រី​ ​និង​ប្រជានុរាស្ដ្រ​ទាំងអស់​ក្នុង​ព្រះរាជ​អាណាចក្រ​ ​ដាក់​ឈ្មោះ​ ​និង​ហៅ​កន្លែង​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ជួប​ស្នេហា​នាងនាគ​ថា​ ​ស្រីសឈរ។ ឈ្មោះ​កន្លែង​នេះ​បាន​ក្លាយ​បន្ដិច​ម្ដងៗ​ទៅ​ជា​ ​ស្រីសន្ធរ​ ​រហូត​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ។ ​ក្នុង​កាយវិការ​នេះ​ ​ព្រះ​បទុមវរវង្ស​ចង់​លើកទុក​អនុស្សាវរីយ៍​ស្នេហា​ព្រះ​អង្គ​ចំពោះ​នាងនាគ​ ឲ្យ​ស្ថិត​នៅ​ជា​អមតៈ​ជា​និច្ច។​ បើតាមពង្សាវតារសម្ដេចវាំងជួន គឺក្មួយស្រីរបស់ព្រះកេតុមាលាទេ។
បុត្រ
យូរ​ថ្ងៃខែ​កន្លង​មក​ ​ព្រះ​នាងនាគ​ក៏​ទ្រង់​គភ៌​ ​គម្រប់​គ្រប់​ ១០ ​ខែ ព្រះ​នាង​ប្រសូត​បាន​ពង​មួយ។​ ​ដោយ​ភ័យ​ខ្លាច​មានការ​អាម៉ាស់​មុខ​អាប់​កិត្ដិយស​ ​និង​ខ្លាច​មាន​ចលាចល​ក្នុង​ព្រះ​នគរ​ ព្រះមហាក្សត្រ​ ​និង​ព្រះ​អគ្គមហេសី​ក៏​សម្រេច​ចិត្ដ​យក​ពង​នោះ​ទៅ​កប់​ចោល​ក្នុង​ឆ្នេរ​ខ្សាច់​​នា​តំបន់​គីរិន្ដបូរ​ ​គឺ​ស្រុក​បរិបូណ៌​ ​ក្នុង​ខេត្ដកំពង់ឆ្នាំង (កាលពីមុនស្រុកបរិបូណ៌គឺជាស្រុកចំណុះខេត្តពោធិ៍សាត់)​ សព្វថ្ងៃ។​
នា​សម័យ​កាលនោះ​នៅ​ ក្នុងស្រុក​ខ្មែរ​ ​មាន​សៀម​ម្នាក់​ឈ្មោះ​គង់​ ​ដោយ​គាត់​មាន​ពុកចង្កា​ស្រមូវ​ ​អ្នកផង​ទាំងពួង​នាំ​គ្នា​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​គាត់​ថា​ ​គង់​ស្រមូវ​ (បើ​តាម​ពង្សាវតារ​វត្ដ​កោកកាក​ ​សៀម​មេក្រុម​កំណែន​មានឈ្មោះ​ ​គង់​ដែរ​ ​តែ​គេ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​ថា​គង់​ពុកចង្កា​អង្កាញ់។​ ​ពង្សាវតារ​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​នព្វរតន៍​ ​បាន​សរសេរ​ថា​ ​គង់​នេះ​ត្រូវ​ហៅ​គង់​ស្រមូវ​ ​ឬ​គង់​ក្រៅ)។ គាត់​ជា​មេក្រុម​ពួក​កំណែន​សៀម​ ​ដែល​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​ ​ត្រូវ​តែ​ដឹកនាំ​សួយសារអាករ​ ​តាម​រទេះ​ ​មានទឹក​ ​និង​ត្រី​កន្ធរ​ហាល​មក​ថ្វាយ​ស្ដេច​ខ្មែរ។​ ​ថ្ងៃមួយ​ ​បំពេញភារកិច្ច​ផ្នែក​កំណែន​រួច​ហើយ​ ​គង់​ស្រមូវ​រៀបចំ​ឥវ៉ែឥវ៉ាន់​គ្រប់​បែប​យ៉ាង​សព្វសារពើរ​ ​ផ្ទុក​ដាក់​ក្នុង​រទេះ​ ​សម្រាប់​យក​ទៅ​លក់ដូរ​ឯ​ស្រុកភូមិ​វិញ​ ​ក្បួន​រទេះ​សៀម​គង់​ស្រមូវ​ ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លងកាត់​តាម​តំបន់​បរិបូណ៌​ ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ ​កន្លែង​មួយ​ដែល​មាន​ដី​ទួល​ខ្ពស់​ខុស​អំពី​ធម្មតា​ ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​មានការ​មន្ទិល​សង្ស័យ​ចាប់អារម្មណ៍​យ៉ាង​ខ្លាំង។​ ​គាត់​ក៏​ចុះ​ពី​រទេះ​ស្ទុះ​ទៅ​ជីកដី​ទួល​នោះ។​ ​ជីក​បាន​មួយសន្ទុះ​គាត់​សង្កេត​ក្រឡេក​មើលទៅ​ ​ឃើញច្បាស់​ជា​ពង​មួយ​ដ៏​ធំ​អស្ចារ្យ​ខុស​ប្លែក​ពី​ធម្មតា​ ​គង់​ស្រមូវ​ខំ​លើក​បី​ពង​នោះ​ដោយ​ថ្នមៗ​ ​ហើយ​លើកដាក់​រទេះដឹក​ជញ្ជូន​យក​ទៅ​ស្រុកភូមិ​ជាមួយ​ ​គាត់​ថែរក្សា​ទុកដាក់​ពង​នោះ​ដោយ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ជាទី​បំផុត​ (បើ​តាម​ពង្សាវតារ​វត្ដ​កោកកាក​ ​នៅ​ពេល​ទៅ​ដល់​ម្ដុំ​ស្រុក​បរិបូណ៌​ ​គង់​ស្រមូវ​បានឃើញ​ពង​នោះ​កំពុង​តែ​ញាស់​រួច​ស្រេច​ទៅ​ហើយ)។