មូរតិ
ពិធី​សិវ​រាត្រី​
អំណិស​លង់​មក​ជា​អង្វែង​ឆ្នាំ​ ក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះ​ចៅ​ភគី​រថ​ក្នុង​វង្ស​នោះ​ ស្ដេច​ចេញ​ទ្រង់​ភ្នួស​ជា​ឫសី​ បាន​បំពេញ​វត្ត​យ៉ាង​តឹង​រឹង​មាំ​មួន​ ទាល់​តែ​ព្រះ​ព្រហ្ម​កើត​មេត្តា​ចុះ​មក​ប្រទាន​ពរ​ ព្រះ​រាជ​ឫសីភគីរ​រថ​ទូល​សុំ​ពរ​ ឲ្យ​បាន​ព្រះ​គង្គា​ហូរ​ចុះ​មក​លាង​ជំរះ​អង្គារ​សាគរ​កុមារ​ ព្រះ​ព្រហ្ម​ក៏​អំណោយ​តាម​ប្រាថ្នា​ តែ​ត្រាស់​ថា​ឲ្យ​ទូល​សុំ​អំណាច​ព្រះ​ឥសូរ​ជួយ​ទទួល​ព្រះ​គង្គា​ផង​ ព្រោះ​ថា​បើ​នឹង​លែង​ឲ្យ​ហូរ​ចុះ​មក​ឃ្ឌូងឃ្ឌាង​តែ​ម្ដង​ លោក​នឹង​ដល់​នូវ​វិនាស​លិច​លង់​ស្លាប់​អស់ ។ព្រះ​ឫសី​តោង​បែ​ទៅ​តាំង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ពិធី​សុំ​កំលាំង​ព្រះ​ឥសូរ​មក​ជួយ​ត​ទៅ​ ទាល់​តែ​ព្រះ​ឥសូរ​ទ្រង់​មេត្តា​ប្រោស​តាម​បំណង ។ ខណ​ព្រះ​គង្គា​ហូរ​ចុះ​ចាក​ថាន​សូគ៌​ ព្រះ​ឥសូរ​ក៏​ទ្រង់​ទទួល​ដោយ​ព្រះ​សិរ (ដោយ​ហេតុ​នេះ​ ព្រះ​ឥសូរ​ទើប​មាន​នាម​ថា​គង្គា​ធរ​ អ្នក​ទទួល​ព្រះ​គង្គា​ អំពី​នោះ​មក ) ព្រះ​គង្គា​ក្រោធ​ខ្លាំង​ណាស់​ ដែល​ត្រូវ​បន្ថយ​ថា​នន្តរ​ចុះ​ចាក​ថាន​សួគ៌​ មក​កាន់​មនុស្ស​លោក​ ត្រូវ​ព្រះ​ឥសូរ​ទរ​មាន​ឲ្យ​ហូរ​វិល​វល់​នៅ​ក្នុង​រវាង​ព្រះ​កេសា​ លំដាប់​នោះ​ព្រះ​មុនី​ភគី​រថ​ទើប​ទូល​សុំ​ឲ្យ​លែង​ព្រះ​គង្គា​ ព្រះ​ឥសូរ​ក៏​លែង​ឲ្យ​ហូរ​បាញ់​បែក​ជា​៧​ជ្រលង​ ព្រះ​ឫសី​ភគី​រថ​ក៏​បរ​រថ​នាំ​ផ្លូវ​ព្រះ​គង្គា​ឲ្យ​ហូរ​ទៅ​ឯ​អង្គារ​កុមារ​សាគរ​ ព្រះ​គង្គា​ក៏​ហូរ​តាម​ស្នាម​រថ​ទៅ​ ដល់​ទៅ​ទី​១​ដែល​ជា​ទី​តាំង​មណ្ឌល​ពិធី​របស់​ព្រះ​ជហនុ​សិទ្ធាចារ្យ​ ព្រះ​យោគី​ភគ៌​រថ​បរ​រថ​កាត់​ទី​នោះ​ទៅ​ព្រះ​គង្គា​ហូរ​តាម​ទៅ​ ក៏​លិច​ទី​ពិធី​នោះ​អស់​ព្រះ​ជហនុក្រោធ​ ក៏​ហា​មាត់​បៀម​ព្រះ​គង្គា​ទុក​ក្នុង​មាត់​ទាំង​អស់​ ហូរ​ទៅ​ទៀត​មិន​បាន​ ទាល់​តែ​ពួក​ទេព​និករ​ប្រជុំ​គ្នា​មក​អង្វរ​សុំ​ ព្រះ​ជហនុ​ទើប​លែង​ឲ្យ​ហូរ​ត​ទៅ​ គឺ​ឲ្យ​ហូរ​ចេញ​តាម​រន្ធ​ត្រចៀក​ ហើយ​ហូរ​តាម​ស្នាម​រថ​ទៅ​ដូច​អំពី​ដើម​ដរាប​ដល់​អង្គារ​កុមារ​សាគរ ។ កាល​ព្រះ​គង្គា​ហូរ​ស្រោច​ស្រប់​អង្គារ​ជំរះ​មន្ទិល​ហើយ​ វិញ្ញាណ​របស់​កុមារ​សាគរ​ក៏​បាន​ឡើង​ទៅ​កើត​ឯ​ថាន​សួគ៌​ទាំង​៦០.០០០​ ព្រោះ​ហេតុ​នេះ​ព្រះ​គង្គា​ទើប​បាន​មក​នៅ​ក្នុង​មនុស្ស​លោក​ ដរាប​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ ។ កាល​ព្រះ​គង្គា​ចុះ​មក​នៅ​ក្នុង​មនុស្ស​លោក​នេះ​ហើយ​ ឫសី​ជី​ព្រាហ្មណ​ទាំង​ឡាយ​មាន​សេចក្ដី​សោមនស្ស​សាទរ​ពន់​ប្រមាណ​ អ្នក​ដែល​បាន​ងូត​ទឹក​នោះ​ហើយ​ ក៏​ជ្រះ​ស្រឡះ​អស់​បាប​អំពី​ខ្លួន​ សូម្បី​តែ​ទេវតា​ដែល​ចុតិ​មក​កើត​ក្នុង​មនុស្ស​លោក​ ព្រោះ​បាប​កម្ម​ឯ​ណា​នីមួយ​កាល​បាន​ងូត​ព្រះ​គង្គា​ហើយ​ ក៏​បាន​ត្រឡប់​ឡើង​ទៅ​កើត​ឯ​ថាន​សួគ៌​វិញ ។ ព្រះ​គង្គា​ដែល​ចុះ​មក​នៅ​ក្នុង​លោក​នេះ​ គឺ​ដើម​ទឹក​ហូរ​ចេញ​អំពី​ភ្នំ​ហិមាល័យ​ហូរ​ចាក់​មក​ខាង​ត្បូង​ តែ​បែក​ជា​ស្ទឹង​ពីរ​ ស្ទឹង​ខាង​លិច​ឈ្មោះ​យមុនា​ ស្ទឹង​ខាង​កើត​ឈ្មោះ​គង្គារ​ ស្ទឹង​គង្គារ​ហូរ​កាត់​មក​ត្រង់​នគរ​សង្កស្ស​ នគរ​កន្យា​កុញ្ញ​ រៀង​មក​ដល់​នគរ​មគធ​រវាង​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះហ​ នឹង​ក្រុង​បាត​លីបុត្រ​អំពី​ដើម​ តាម​ដង​ស្ទឹង​នោះ​មាន​ឈ្មោះ​ហៅ​ផ្សេង​ៗ​ គឺ​ត្រង់​កន្លែង​ដែល​ព្រះ​គង្គារ​ចុះ​អំពី​ថាន​សួគ៌​ ហៅ​គង្គោតរី​ ត្រង់​កន្លែង​ដែល​ព្រះ​ឫសី​ភគីរ​រថ​បរ​រថ​ នាំ​ព្រះ​គង្គា​ទៅ​ឯ​អង្គារ​សាគរ​កុមារ​ហៅ​ ភាគីរថី ។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ត្រង់​គង្គោតរី​ ដែល​ជា​ទី​សក្ខិ​សិទ្ធិ៍​មាន​ទេវ​ស្ថាន​១​ តូច​ដំកល់​រូប​ព្រះ​គង្គា​ នឹង​រូប​រាជ​ឫសី​ភគី​រថ​ទុក​ជា​សំគាល់​ នៅ​តំបន់​នេះ​គេ​ចំណែក​ទី​កំពង់​សំរាប់​ងូត​លាង​បាប​ជា​៣​អន្លើ​ ហៅ​ថា​កំពង់​ព្រះ​ព្រហ្ម​១​ កំពង់​ព្រះ​វិស្ណុ​១​ កំពង់​ព្រះ​ឥសូរ​១​ កំពង់​ទាំង​៣​នេះ​មាន​គុណ​ផ្សេង​គ្នា​​ អ្នក​ងូត​ប្រាថ្នា​ចង់​ងូត​កំពង់​ណា​ ក៏​ចុះ​ងូត​ក្នុង​កំពង់​នោះ​ទៅ ។ ត្រង់​ជ្រោយ​តំបន់​ស្រុក​អល្លាហបាទ​មាន​កំពង់​១​ ហៅ​ថា​ប្រយាគ​ ជា​ទី​សក្តិ​សិទ្ធិ៍​បំផុត​ មាន​ប្រជុំ​ជន​ទៅ​ងូត​ជំរះ​បាប​ រាប់​ចំនួន​ដោយ​សែន​ៗ​ ដោយ​សេចក្ដី​ជឿ​ជាក់​ក្នុង​អានុភាព​នៃ​ព្រះ​គង្គា ។ បើ​បាន​ទៅ​ងូត​ជំរះ​កាយ​ក្នុង​វេលា​ទេសកាល​ក្នុង​កំពង់​អំបាល​នេះ​ នឹង​ជ្រះ​អស់​បាប​កម្ម​អំពី​សន្ដាន​ មាន​អ្នក​ខ្លះ​ព្យាយាម​ដើរ​ប្រទក្សិណ​ស្ទឹង​ព្រះ​គង្គា​អស់​វេលា​២- ៣​ឆ្នាំ​ ទើប​ចុះ​ងូត​ក៏​មាន​ ពួក​ឥណ្ឌៀ​ត្រូវ​ការ​ណាស់​វេលា​ទៀប​នឹង​ស្លាប់​ សូម​ឲ្យ​បាន​ទៅ​ស្លាប់​ឬ​បាន​ទៅ​ដុត​រំលាយ​សព​នៅ​ឆ្នេរ​ព្រះ​គង្គា​ ស្រេច​ហើយ​រើស​ឆ្អឹង​បណ្ដែត​ចោល​ក្នុង​ព្រះ​គង្គា​ទៅ​ ដោយ​អានុភាព​នៃ​ព្រះ​គង្គា​ជំរះ​បាប​ អ្នក​នោះ​ឯង​នឹង​បាន​ឡើង​ទៅ​កើត​ឯ​ថាន​សួគ៌​ ប្រសិន​បើ​ស្លាប់​នៅ​ទី​ឆ្ងាយ​ ពួក​ញាតិ​យក​ឆ្អឹង​ទៅ​គ្រវែង​ចោល​ក្នុង​ព្រះ​គង្គា​ ក៏​បាន​ឡើង​ទៅ​កើត​ឯ​ថាន​សួគ៌​ដែរ ។ អ្នក​ដែល​នៅ​ឆ្ងាយ​បើ​បាន​ឱកាស​ទៅ​ងូត​ ច្រើន​តែ​ដង​ទឹក​នោះ​យក​មក​ផ្ញើ​ញាតិ​មិត្រ​អ្នក​ដែល​មិន​បាន​ទៅ​ អ្នក​ដែល​ជ្រះ​ថ្លា​ខ្លាំង​គ្រាន់​តែ​បញ្ចេញ​ឧទាន​ថា << គង្គា គង្គា >> ប៉ុណ្ណោះ​សូម្បី​នៅ​ចម្ងាយ​ទាំង​៣០​យោជន៍​ ដោយ​អានុភាព​នៃ​ព្រះ​គង្គា​ក៏​អាច​ជួយ​ឲ្យ​រួច​ចាក​បាប​ដែល​ខ្លួន​ធ្វើ​មក​ទាំង​៣​ជាតិ​ហើយ​បាន ។