រឿងខ្លា_ស្វា_និងទន្សាយ
ខ្លា​ឃើញ​អក​ធ្វើ​ដូច្នោះ​ ក៏​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា << យើ ! អា​អក​នេះ​វា​អង្គុយ​តែ​ស្ងៀម​សោះ​ ស្រាប់​តែ​មាន​ត្រី​ហែល​ក្នុង​ត្រពាំង​នោះ​ វា​ស្ទុះ​ទៅ​ចាប់​បាន​មួយ​រំពេច​យក​មក​ក្រអែះ​ មិន​នឿយ​ហត់​ប៉ុន្មាន​សោះ​ មិន​ព្រួយ​ដូច​ជា​ខ្លួន​អញ​ ខំ​ដើរ​ស្វែង​រក​ស្ទើរ​ស្លាប់​មិន​ងាយ​បាន, អា​នេះ​អង្គុយ​ធ្វើ​ច្រងុកៗ​ ចាប់​បាន​ភ្លាមៗ​ ហើយ​វា​មិន​លំបាក​លប​លំបាក​ឱន​ ក្រាប​ទៀត​ផង, បើ​ដូច្នេះ​អញ​គិត​ធ្វើ​ដូច​សត្វ​អក​នេះ​វិញ​ស្រួល​ជាង " ។ ខ្លា​គិត​ដូច្នោះ​ហើយ​ក៏​ដើរ​ទៅ​ទៀត​ ដើម្បី​ស្វែង​រក​បឹង​ ឬ​ត្រពាំង​ជា​ទី​ស្ងាត់​ ហើយ​ដែល​មាន​ត្រី​ច្រើន​នោះ ។ វា​ដើរ​ទៅ​ដល់​បឹង​មួយ​ជា​ទី​ស្ងាត់, នៅ​មាត់​បឹង​នោះ​ មាន​ដើម​ឈើ​ធំៗ​ដុះ​ច្រូង​ច្រាង​ ដ៏​មាន​ម្លប់​ត្រឈៃ​ល្មម​វា​ពឹង​ពួន​ខ្លួន​វា​បាន ។ ពេល​នោះ​មាន​បុរស​ម្នាក់​នៅ​ចង​សន្ទូច​ក្នុង​បឹង​នោះ​ មុន​ខ្លា​ទៅ​ដល់ ។ ដោយ​ចង់​មើល​ឲ្យ​ឃើញ​សន្ទូច​ខ្លួន​ ដែល​រាយ​នៅ​ឯ​នាយ​ឆ្ងាយ​បាន​ស្រួល​ បុរស​នោះ​រាយ​សន្ទូច​ហើយ​ មិន​ឈរ​នៅ​នឹង​ដី​ទេ​ ទៅ​ឡើង​លើ​ដើម​ព្រឹក្សា​មួយ​ធំ​ខ្ពស់​នៅ​សម្ងំ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ មិន​មាត់​ក​ឡើយ ។ ឯ​ខ្លា​នោះ​ កាល​បាន​ទៅ​ដល់​ហើយ​ក៏​ដើរ​ផ្លូក​ចុះ​ផ្លូក​ឡើង​ រក​ដើម​ឈើ​នឹង​ឡើង​ ធ្វើ​ដូច​ជា​សត្វ​អក ។ បុរស​ឮ​សូរ​មើល​ទៅ​ឃើញ​ខ្លា​កំពុង​តែ​ដើរ​ រួច​ទៅ​ឡើង​អង្គុយ​ជ្រហមៗ​លើ​ចុង​ឈើ​ ហើយ​ធ្វើ​សំឡេង​ត្រាប់​តាម​សត្វ​អក​ថា << អកអូរៗ >> គាត់​មិន​ហ៊ាន​មាត់​ថាអ្វី​ទេ​ ចាំ​តែ​មើល​ហើយ​គិត​ថា << ខ្លា​នេះ​ វា​ឡើង​ចុង​ឈើ​នៅ​ក្នុង​បឹង​ដូច្នេះ​ តើ​វា​គិត​ធ្វើ​អ្វី​អេះ ? >> ។ យូរ​បន្តិច​មាន​ត្រី​ងើប​ឡើង​ស្រាប់​តែ​ខ្លា​នោះ​ ស្ទុះ​លោត​ប្រូង​ រួច​ផុស​ឡើង​វិញ​ឈ្លក់​ទឹក​ឮ​សូរ​ខក់ៗ ។ បុរស​នោះ​ឃើញ​ហើយ​សើច​ រួច​ស្រែក​ថា << ស្លាប់​ទៅ ! អា​ខ្មោច​ ធ្វើ​អ្វី​ដូច្នោះ>>។ ខ្លា​ឮ​មើល​ទៅ​ឃើញ​បុរស​នៅ​លើ​ចុង​ឈើ​ ក៏​មាន​សេចក្ដី​អៀន​ខ្មាស​ខ្លាំង​ណាស់​ ស្ទើរ​នឹង​ស្លាប់​ខ្លួន​ ព្រោះ​មិន​ដែល​បង់​គំនិត​ដល់​ម្លឹង​សោះ​ រួច​ខ្លា​នឹក​ថា << ឥឡូវ​បុរស​នេះ​ឃើញ​អញ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ បើ​គាត់​ទៅ​ដល់​ផ្ទះ​សម​គាត់​នឹង​និយាយ​ប្រាប់​គេ​ថែម​ទៀត​ គេ​នឹង​កាន់​តែ​ដឹង​ច្រើន​ឡើង​ កើត​មាន​កេរ្ត៍​ឈ្មោះ​អាក្រក់​ណាស់​ បើ​ដូច្នោះ​អញ​សូក​គាត់​ កុំ​និយាយ​ប្រាប់​នរណា​ត​ទៅ​ទៀត​ឡើយ >> ។ ខ្លា​បាន​និយាយ​អង្វរ​បុរស​នោះ​ ជា​ពាក្យ​ឱន​លំទោន​ថា << ឱ ! អ្នក​អើយ ! ខ្ញុំ​បាន​ជា​ចាប់​ត្រី​ធ្វើ​ដូច​ជា​សត្វ​អក​ទៅ​ វា​មិន​បាន​ឯ​ត្រី​ ទៅ​បាន​ឯ​លង់​ទឹក​ ស្ទើរ​នឹង​ស្លាប់​ ខ្ញុំ​មាន​សេចក្ដី​ខ្មាស​អៀន​ច្រើន​ណាស់​ បើ​ដូច្នោះ​សុំ​អ្នក​អាណិត​ខ្ញុំ​ កុំ​និយាយ​ទៅ​ណា​មក​ណា​ទៅ​ទៀត​ ខ្ញុំ​នឹង​តប​គុណ​ឧបការៈ​អ្នក>> ។ បុរស​តប​វិញ​ថា << ខ្លា​ឯង​ឲ្យ​អ្វី​អញ "។ ខ្លា​ថា " ខ្ញុំ​សន្យា​រក​សត្វ​ មួយ​ព្រឹក​មួយៗ​ យក​មក​ជូន​អ្នក​នៅ​ទី​នេះ​រាល់​តែ​ថ្ងៃ " ។ បុរស​នោះ​ក៏​ព្រម​ព្រៀង​ទទួល​ពាក្យ​ខ្លា​ រួច​ហើយ​វិល​ទៅ​ផ្ទះ​អាត្មា​វិញ, លុះ​ព្រឹក​ឡើង​ មក​ទទួល​យក​សត្វ​អំពី​ខ្លា​នៅ​កន្លែង​សន្យា។ ខ្លា​ក៏​ខាំ​សត្វ​យក​មក​ឲ្យ​បុរស​នោះ​ ជា​ប្រក្រតី​មិន​ហ៊ាន​ខាន ។ កាល​បើ​បុរស​នោះ​បាន​សត្វ​នាំ​យក​ទៅ​ផ្ទះ​អាត្មា​ ច្រើន​ថ្ងៃ​ពេក​ណាស់​ នាង​ភរិយា​ឆ្ងល់​ លុះ​វេលា​យប់​ក៏​សួរ​ដោយ​ស្ងាត់​ថា << អ្នក​ឯង​ធ្វើ​ដូចម្ដេច​ ក៏​បាន​សត្វ​រាល់​ថ្ងៃ​ម្ល៉េះ ? ម្ដង​សត្វ​នេះ​ម្ដង​សត្វ​នោះ​ ជ្រូក​ក៏​មាន​ ក្ដាន់​ក៏​មាន​ ឈ្លូស​ក៏​មាន >> ។ ប្ដី​ថា << អញ​ដាក់​អន្ទាក់ >> ។ ប្រពន្ធ​ថា<< អន្ទាក់​អ្វី​ក៏​បាន​ មិន​ដែល​ខាន​ដូច្នេះ ? អ្នក​អើយ ! ប្អូន​ឲ្យ​ត្រង់​ទៅ​មើល >> ។ បុរស​នោះ​ក៏​ភ្លេច​ពាក្យ​សន្យា​ដោយ​ស្មាន​ថា​ ខ្លា​កាល​ណា​វា​នឹង​មក​ ក៏​ប្រាប់​ប្រពន្ធ​តាម​រឿង​ហេតុ​ពី​ដើម​ដល់​ចុង ។ ប្រពន្ធ​នោះ​ក៏​ជឿ ។ លុះ​ព្រឹក​ឡើង​បុរស​ទៅ​យក​សត្វ​អំពី​ខ្លា​ដូច​សព្វ​ដង​ លុះ​ទៅ​ដល់​ស្រាប់​តែ​ឃើញ​ខ្លា​អង្គុយ​ជ្រហមៗ​ចាំ​នៅ​កន្លែង​នោះ ។ លុះ​បុរស​ដើរ​ទៅ​ដល់​ខ្លា​ប្រាប់​ថា << អើ ! បុរស​ឯង​មក​ហើយ​ អញ​នៅ​ចាំ​ទេ​តើ ! អញ​និង​ស៊ី​ឯង​ ត្បិត​កាល​និយាយ​គ្នា​មុន​នោះ​ អញ​ហាម​ថា​ កុំ​ឲ្យ​និយាយ​ប្រាប់​គេ​ត​ទៅ​ទៀត​ អញ​សូក​ឲ្យ​សត្វ​មួយៗ​រាល់​តែ​ថ្ងៃ, ឥឡូវ​ម្ដេច​ក៏​និយាយ​ប្រាប់​គេ ? >>។