cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ជ័យជេដ្ឋាទី២
ព្រះរាជវង្ស
​កាលដែល​មិនទាន់​សោយរាជ្យ ព្រះជន្ម​បាន​២៦​វស្សា ព្រះ​ជ័យជេដ្ឋា មាន​បុត្រ :
-​ ​នាម ចៅ​ពញ្ញាតូ ជាមួយ អ្នក​ម្នាង​សុខ​
-​ ​នាម ចៅពញ្ញា​នូ ជាមួយ អ្នក​ម្នាង​ទង​។​
​លុះ​សោយរាជ្យ​បាន​២​ឆ្នាំ ព្រះអង្គ​មាន​បុត្រ​:
-​ ​នាម ចៅពញ្ញា​ចន្ទ ជាមួយ អ្នក​ម្នាង លាវ​ឈ្មោះ ប៊ុ​ស​
​រាជពង្សាវតា​ខ្មែរ​ខ្លះ​និយាយថា ព្រះអង្គ​មាន​បុត្រី​២​អង្គ​ទៀត :
-​ ​នាម ចន្ទ​វ​តី ជាមួយ អ្នក​ម្នាង​នង​
-​ ​នាម បុប្ផា​វ​តី ជាមួយ​អគ្គមហេសី​វៀតណាម​(​ចូ​វ​)
​ចំណែកឯ​ព្រះ ឧទ័យ​បរម​រាជា មហាឧបរាជ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ប​ញ្ញ​តិ​ឲ្យ​បណ្ដាល​មុខមន្ដ្រី​ទូល និង​ឆ្លើយថា ព្រះ ភូធរ​នរនាថ​។ ស្ដេច​មាន​ម្នាង ៣​នាក់ ហើយ​មាន​បុត្រ ៤​អង្គ​ដូចតទៅ​:
-​ ​អ្នក​អង្គ​សូរ បុត្រ​ជាមួយ អ្នក​ម្នាង​សួស​
-​ ​អ្នក​អង្គ​តន់ បុត្រ​ជាមួយ អ្នក​ម្នាង​អិន​។​
Dickey's Barbecue Pit
Dickey's Barbecue Pit គឺជាភោជនីយដ្ឋានសាច់អាំងដែលគ្រប់គ្រងដោយគ្រួសារជនជាតិអាមេរិកដែលមានមូលដ្ឋាននៅ Dallas, Texas និងជា សាខា នៃ Dickey's Capital Group។
Winchell's Donuts
Winchell's Donuts House គឺជាក្រុមហ៊ុនអន្តរជាតិ doughnut និង coffeehouse ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយ Verne Winchell នៅថ្ងៃទី 8 ខែតុលា ឆ្នាំ 1948 នៅ Temple City, California។ បច្ចុប្បន្ននេះមានហាងជាង 170 នៅក្នុង 6 ភាគខាងលិច រដ្ឋ ក៏ដូចជា Guam Saipan និង អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត។ ហាងជាច្រើនក៏បានដំណើរការនៅក្នុង Nagoya, Japan កាលពីមុន ដោយហាងភាគច្រើនមានទីតាំងនៅខាងក្នុងផ្សារទំនើប Uny ព្រោះថា Uny Co., Ltd. គឺជាអ្នកកាន់ master franchise នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន។. វាមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅ City of Industry, California។
L&L Hawaiian Barbecue
L&L Hawaiian Barbecue ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា L&L Drive-Inn ឬហៅកាត់ថា L&L គឺជាខ្សែសង្វាក់ភោជនីយដ្ឋាន franchise ដែលមានប្រធានបទនៅហាវ៉ៃ មានទីតាំងនៅ Honolulu, Hawai'i ផ្តោតលើ ចានអាហារថ្ងៃត្រង់។
ខេត្តអរញ្ញ
ពីអតីតកាលខេត្តនេះជារបស់ខ្មែរ ដែលត្រូវបានព្រះរាជាខ្មែរផ្លាស់ប្ដូរទៅជា ស្រុកអរញ្ញ វិញនៅមុនសម័យសៀមគ្រប់គ្រងគឺ សម័យរតនៈកោស៊ិន តែមកដល់បច្ចុប្បន្នខេត្តត្រូវបានសៀមផ្លាស់ប្ដូរទៅជា ស្រុកអរញ្ញប្រាថេត ដោយយកតាមសំនៀងខ្មែរដោយបន្លែមពាក្យប្រាថេត ដូចនឹងខេត្តនគររាជ ខ្មែរ។
Mission BBQ
Mission BBQ (រចនាម៉ូដជា MISSION BBQ) គឺជាភោជនីយដ្ឋាន American barbecue ដែលមានមូលដ្ឋាននៅ Glen Burnie, Maryland។ Bill Kraus និង Steve Newton បានបើកទីតាំងដំបូងនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2011 ជាមធ្យោបាយមួយសម្រាប់គាំទ្រដល់យោធា ប៉ូលីស អ្នកពន្លត់អគ្គីភ័យ និងអ្នកឆ្លើយតបដំបូង។
៥,០០០រៀល(ឆ្នាំ២០០១)
5,000រៀល
=មើលផងដែរ=
Phumikhmer
គេហទំព័រកំសាន្ត Phumi Khmer [ភូមិខ្មែរ] https://phumikhmer.com ចែករំលែកចំណេះដឹង ការកំសាន្ត បទពិសោធន៍ល្អ និងគំនិតថ្មីៗ សម្រាប់មនុស្សគ្រប់ស្រទាប់។
តើសកម្មភាពអ្វីខ្លះ ស្ថិតនៅក្នុងដែនសេរីភាពដែលអ្នកអាចធ្វើបាន
តើសកម្មភាពអ្វីខ្លះ ស្ថិតនៅក្នុងដែនសេរីភាពដែលអ្នកអាចធ្វើបាន
ក្រៈចាបុី
ស្តាំ|រូបភាពតូច| ចាប៉ី ជាភាសាខ្មែរ ហៅថា [[ចាប៉ីដងវែង|ចាប៉ី ។ វប្បធម៌ទាំងពីរប្រើឧបករណ៍ដូចគ្នា។]] ក្រៈចាបុី ( អានថា: ក្រាចាប់ពី) ជា សំនៀងរបស់ថៃ ដែលប្រើក្នុងតន្ត្រីបុរាណថៃកណ្តាល។ វា​ធ្វើ​អំពើជា ​ខ្នុរ ឬ ​ឈើ​ទាល ហើយ​វា​មាន​ខ្សែ​បួន​ក្នុង ​វគ្គ ​ពីរ​ដែល​ដោត​ជាមួយ​នឹង​បញ្ជរ។ ជាធម្មតាវាមាន "កន្ទុយ" ឈើតុបតែងវែង។ វា​ជា​ឧបករណ៍​បុរាណ​ថៃ​ចំណាស់​បំផុត​មួយ ហើយ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​តិច​តួច​តាំង​ពី​សតវត្ស​ទី​២០។
ចាប៉ីខ្មែរហៅថា ចាប៉ីដងវែង ឬ ចាប៉ី ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឧបករណ៍ភ្លេងថៃ
ធម្មាធិរាជទេព
ឧកញ៉ាធម្មាធិរាជទេព រឺ ឈឹម (កាន់.គស.១៥១៦-១៥៦៧) ជាព្រះភីលៀងនៃសម្ដេចព្រះភាគិនេយ្យោយសរាជា។ ក្រោយត្រូវបានតែងតាំងដោយព្រះបាទចន្ទរាជា ពីមុនមានយសសក្ដិជាម៉ឺនភក្ដីនុរ័ក្ស។
សមរភូមិកំពង់សៀម គស.១៥១៩
សម្ដេចព្រះ​ស្រីជេដ្ឋា​ជា​ម្ចាស់ផែនដី​ត្រើយ​ខាងកើត​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា សម្ដេចចៅពញា​ចន្ទរាជា​យក​បាន​ផែនដី​ខែត្រ​ខាងលិច​ទាំង​អស់ហើយ ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​ស្រាល​ ក៏​ស្លាប់​ក្នុង​សង្គ្រាម​អស់ ចៅពញា​វៀង ចៅពញាវាំង ក៏​មាន​រោគ​អនិច្ចកម្ម​ទៅ​ទាំងអស់​គ្នា​ទៀត ទ្រង់​ព្រះ​ពិរោធ​ណាស់ ទើប​ទ្រង់​រើស​ព្រះ​ញាតិ​ខាង​ព្រះ​អង្គ​មក​តែងតាំង​ថ្មី៖
ចៅពញាមន្ដ្រី​ភក្ដី និង​ក្រមការ​ទាំងអស់ ឮ​ព្រះ​បន្ទូល​ទ្រង់​ព្រះ​មេត្ដាប្រោស​លើកទោស​ដូច្នោះ​ក៏​ត្រេកអរ​ណាស់។ លុះ​ព្រឹក​ឡើង​ ព្រះ​បរមបពិត្រ​ទ្រង់​ចាត់​កលឧបាយ​ប្រាប់​នាយ​ទ័ព នាយកង​ឲ្យ​ដឹង​ឲ្យ​ធ្វើ​តាម​គ្រប់ៗ​គ្នា ហើយ​ទ្រង់​ចាត់​ឲ្យ​បំរើសេះ​ចេញ​ទៅ​ជា​ពីរ​ផ្លូវទៅ​ប្រាប់​សម្ដេច​យោធា​នរិន្ទ​មួយ​ផ្លូវ ទៅ​ប្រាប់​ឧកញ៉ា​យមរាជ​មួយ​ផ្លូវឲ្យ​លើកទ័ព​វាយ​ប្រសព្វ​ចូល​មក។ ឯ​ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ឧកញ៉ា​រាជតេជៈឃុំ​រេហ៍ពល​របស់​ខ្លួន​ហើយ​ក៏​លើក​ទៅ​ចោម​បន្ទាយ​កំពង់សៀម​តាម​ត្រាស់​បង្គាប់។ ខណៈនោះ ចៅពញា​លំពាំង​យោធាធិបតី មេទ័ព​សម្ដេច​ស្រីជេដ្ឋា​ឃើញ​ហើយ ក៏​លើកទ័ព​ចេញ​មក​ច្បាំង​គ្នា​យូរ​បន្ដិច​មក ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ​ឧកញ៉ា​តេជៈ ក៏​ក្លែង​ធ្វើ​ជា​ចាញ់ ហើយ​លើក​កងទ័ព​រត់ទៅ​ដល់​ភូមិ​សៀមបោយ ឧកញ៉ា​ចក្រី ឧកញ៉ា​នរិន្ទ​នាយក​ដែល​បង្កប់ទ័ព​នៅ​ទីនោះ​ឃើញ​ទ័ព​សត្រូវ​មក​ដល់​ហើយ ក៏​ដេញ​កងទ័ព​របស់​ខ្លួន​ស្ទាក់​ព័ទ្ធ​ពីឆ្វេង​ពីស្ដាំ។ ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ​ឧកញ៉ា​រាជតេជៈ ក៏​ដេញ​ពល​ទ័ព​ឲ្យ​រា​-មកត​វិញ។ ទ័ព​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​កង​ដែល​ដេញ​ទៅ​នោះ​ក៏​ត្រឡប់​ជា​នៅ​កណ្ដាល​កងទ័ព​ហ្លួង​ខាងលិច។ លុះ​ឃើញ​ថា ទ័ព​នេះ​ច្រើន​លើស​កំលាំង​តស៊ូ​ពុំ​បាន មេទ័ព​សត្រូវ​នោះ​ក៏​នាំ​កងទ័ព​របស់​ខ្លួន​វាយ​បំបែក​ការ​ឡោម​ព័ទ្ធ ហើយ​ចេញ​មក​ដល់​ព្រៃ​មួយអន្លើ​សិន ផ្នែក​ខាងកើត​ភូមិ​សៀមបោយ​ប្រមាណ​ ៣៥ ​សិន។ ខណៈនោះ​ព្រះ​បរមបពិត្រ ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​បរ​ព្រះ​ទីនាំង​ពិជ័យ​គជេន្ទ្រ​នាំ​យោធា​ចេញពី​ព្រៃ​ស្ទាក់​ទ័ព​ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​យោធាធិបតី​ជាប់។ មេទ័ព​សត្រូវ​ក៏​ទទួល​ច្បាំង​គ្នា​ជា​មាំមួន​ដោយ​អាវុធ​វែង​ខ្លី។ ឯ​អស់​ពល​ខាង​ទ័ព​ចៅពញា​លំពាំង និង​យោធាធិបតី​កាល​ឃើញ​សម្ដេច​ព្រះ​ចន្ទរាជា​គង់​លើ​ដំរី​ស​សុទ្ធ​ហើយ​នោះ​ ក៏​ចេះ​តែ​នឹក​ថាព្រះ​បរមបពិត្រ​អង្គ​នេះ​ហើយ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​អ្នកមាន​បុណ្យ​មាន​តេជៈ។ មិនយូរ​ប៉ុន្មាន​ពួក​ពល​ទាំងនោះ ​ក៏​បោះចោល​គ្រឿងសាស្ដ្រាវុធ​ពី​ដៃ ហើយ​រត់​ចូល​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​សុំ​ព្រះ​រាជទាន​ឲ្យ​អភ័យទោស។ ព្រះ​អង្គ​ក៏​ទ្រង់​លើកទោស​ឲ្យ​ទាំងអស់ ឯ​ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​យោធាធិបតី ទ័លគំនិត​នឹង​ច្បាំង​តទៅ​ទៀត​ពុំ​កើត​ក៏​គេច​ចូល​ព្រៃ​អារ​ក​ខ្លួនឯង​ស្លាប់ ​ទាំង​ពីរ​នាក់​ទៅ។ ព្រះ​បរមបពិត្រ​ខត្តិយាមហា​ចន្ទរាជា​ទ្រង់​យល់​បាត់​មេទ័ព​ខាង​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​នាក់​ហើយ​ឲ្យ​សេនា​ទាហាន​ដេញ​តាម​រក​សព្វ​ព្រៃ។ លុះ​ឃើញ​ថា​ស្លាប់​ហើយ​សេនា​ទាហាន​ក៏​កាត់​ក្បាល​យក​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​ទូល​ព្រះបរម​បពិត្រ។ គ្រានោះ​ទ្រង់​ត្រាស់​ឲ្យ​ដោត​ក្បាល​មេទ័ព​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​ទុកជា​បំរាម។ ឯ​សម្ដេចចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ​១ ឧកញ៉ា​យមរាជ​១ ជា​មេទ័ព​ដែល​ចេញ​ទៅ​ទាំង​ពីរ​ផ្លូវ​លុះ​ដឹង​សេចក្ដី​ដោយ​ព្រះរាជ​បំរើ​ជិះសេះ​ទៅ​ប្រាប់​ហើយ ក៏​លើក​កងទ័ព​ស្រូត​ទៅ​ដល់​ទីណាត់ ហើយ​ចោម​បន្ទាយ​កំពង់សៀម។ ខណៈនោះ​ចៅពញា​មហា​សេនា​មេទ័ព​ខាង​ស្ដេច​ត្រើយ​ខាងកើត​ដែល​នៅ​រក្សា​បន្ទាយ​នោះ លុះ​ឃើញ​ហើយ​ក៏​ដេញ​រេហ៍ពល​ឲ្យ​ឡើង​រក្សា​នាទី​បន្ទាយ តែ​ដោយ​ពល​ខ្លួន​តិច​ពេក​យល់​ថានឹង​ស៊ូ​ពុំ​បាន​ក៏​នាំ​ពួក​ពល​ចេញពី​បន្ទាយ​ទៅ​ចុះទូក តែ​ចុះ​ជា​បន្ទាន់​ពេក​ទូក​ភ្លូក​លិច​អស់​ជា​ច្រើន​ទៅ ពល​រេហ៍​ធ្លាក់​ស្លាប់​ក៏​ច្រើន រួម​ទាំង​ចៅពញា​មហា​សេនា​ផង។
ឯកងទ័ព ​សម្ដេចចៅពញា​ចន្ទរាជា​ជា​អម្ចាស់​ផែនដី​ត្រើយ​ខាងលិច​ចេញពី​បន្ទាយ​មក​ចាប់​បាន​ខ្លួន​សត្រូវ​ប្រមាណ ​៥០០ ​នាក់។ លុះ​ជួបជុំ​នាយកង​ទ័ពជើងទឹក ជើង​គោក​គ្រប់​គ្នា ព្រមទាំង​ឈ្លើយ និង​ស្បៀង​អាហារ សាស្ត្រាវុធ និង​ទូក​ចំបាំង​ ១៥០ ​នោះហើយ​ក៏​នាំ​គ្នា​ទៅ​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះ​បរមបពិត្រ​ជា​អម្ចាស់ជីវិតលើត្បូង។ ព្រះ​បរមខត្តិយាមហា​ចន្ទរាជា ទ្រង់​ជ្រាប​គ្រប់​ប្រការ ទ្រង់​ព្រះ​អំណរ​ណាស់បាន​ប្រោស​ព្រះ​រាជទាន​រង្វាន់​ដល់​សេនា​ទាហាន​តាម​សមគួរ។ សម្ដេច​ព្រះបាទ​ស្រីជេដ្ឋា​អម្ចាស់​ផែនដី​ទិស​ខាងកើត​កាល​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា ចៅពញា​ស្រាល ចៅពញា​លំពាំង ជា​ក្មួយ​បរាជ័យ​រហូត​ដល់​ស្លាប់ ខូច​ទាំង​ទូកចំបាំង​​ដូច្នោះ​ហើយ​ទ្រង់​ព្រះ​ពិរោធ​ណាស់ ទ្រង់​រើស​យក​កូន​សម្ដេចចៅហ៊្វា​កៅ​ពីរ​នាក់​មក​គឺ​ឈ្មោះ​ពេជ​១ តាំង​ជា​ចៅពញា​ស្រាល (ទី​ក្រឡាហោម) ឈ្មោះ​ក្រេះ​១ តាំង​ជា​ចៅពញា​លំពាំង (ទី​ចក្រី) និង​ចៅពញា​វៀង ទី​យមរាជ (កុយ) រួម​ជា ​៣ នាយ​ឲ្យ​លើកទ័ព​ទៅ​ច្បាំង​នឹង​កងទ័ព​សម្ដេចចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ ឧកញ៉ា​យមរាជជា​ទ័ព​អម្ចាស់​ត្រើយ​ខាងលិច។ សម្ដេច​ព្រះ​ជ័យ​ជេដ្ឋា​ទ្រង់​ផ្ដាំ​ថា បើ​សម្ដេចចៅ​ពញា និង ឧកញ៉ា​យមរាជ​បែក​ទៅ​ហើយឲ្យ​ឃុំ​ពល ​២០០០០ ​នាក់ទៅ​ចោម​បន្ទាយ​ខែត្រ​កំពង់សៀម​ទៀត។ មេកង​ធំ​ទាំង ​៣ ​នាក់​ទទួល​ព្រះរាជ​តំរាស់​ហើយ​ក៏​ថ្វាយបង្គំ​លា​លើកទ័ព​ឆ្លង​ទៅ​ចោម​បន្ទាយ​រាយ​ទ័ព​ច្បាំង នឹង​កងទ័ព​សម្ដេចចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ ឧកញ៉ា​យមរាជ តាម​ត្រាស់​បង្គាប់។ ទ័ព​ទាំង​សងខាង​ច្បាំង​គ្នា​ជា​ច្រើន​ដង ច្រើន​គ្រាម្ដង​ចាញ់​ម្ដង​ឈ្នះ ពុំ​បាន​សំរេច​ជ័យ​ជំនះ​ទៅ​ខាង​ណាៗ​ឡើយ។
លុះដល់​ខែ​ជេស្ឋជិត​ដល់​ពេល​ឲ្យ​រាស្ដ្រ​ធ្វើស្រែ សម្ដេច​ស្រីជេដ្ឋា​ ស្ដេច​ពិជ័យ​នគរ ​ទ្រង់​ឲ្យ​បន្ថយ​មេទ័ព​ទាំង​ ៣ ​នោះ​ចូល​ទៅសំរាក​ខ្លួន​វិញ ទើប​ទ្រង់​ព្រះ​តំរិះ​ថា តាំងពី​ធ្វើសង្គ្រាម​នឹង​ពញា​ចន្ទ​មក​នេះ ការ​ខូចខាត​ទ្រព្យសម្បត្ដិ និង​ស្បៀង​អាហារ អាណា​ប្រជានុរាស្ដ្រ​ក៏​អស់​ជា​ច្រើន ដូច្នោះ​គួរតែ​យើង​បែក​ចែក​ផែនដី យក​សេចក្ដីសុខ​វិញ​ជា​ការ​ល្អ​ជាង ។ លុះ​ត្រង់​ឈ្វេងយល់​យ៉ាងនេះ ហើយ​ទើប​ទ្រង់​ឲ្យ​តែង​ព្រះរាជសារ​ដាក់​ក្នុង​បំពង់​មាស​តំកល់​លើ​ពានមាស​ ពិសេស​ថ្លៃថ្លា​ប្រពៃ​ល្អ ហើយ​ទ្រង់​ត្រាស់​ប្រើ​ពញាសង្គ្រាមកែវជា​រាជទូត​ ពញារក្សាសម្បត្តិឯម ជា​ឧបទូត ព្រះជំនាញអាវុធគាមជា​ត្រី​ទូតឲ្យ​យក​ព្រះរាជសារ​ចុះទូក​ង បាំង​សប្បធន​ ៣​ លើក ព្រះ​ពាន​ព្រះរាជសារ​នោះ​មក​ថ្វាយ​សម្ដេចព្រះ​ចន្ទរាជា។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឧកញ៉ាសម័យលង្វែកចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះភីលៀងនៃក្រុងមានជ័យ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឧកញ៉ានៃក្រុងមានជ័យចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ម៉ឺននៃក្រុងមានជ័យចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភក្ដីនុរ័ក្សនៃក្រុងមានជ័យចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ធម្មាធិរាជសម័យលង្វែកចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ធម្មាធិរាជនៃក្រុងមានជ័យ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មេទ័ពនៃក្រុងមានជ័យចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មេទ័ពសម័យលង្វែក
​ ព្រះម៉ែច័ន្ទទរក័ណតា
​ ព្រះម៉ែច័ន្ទទរក័ណតា  (Goddess Chandraghantaचंद्रघंटा देवी) ឬ  ព្រះទេវីមុខព្រះ​ច័ន្នំ   (Goddess one who has a half-moon shaped like a bell  គឺ  តេបធីតានៃ ព្រហ្មញ្ញ សាសនា ហិណ្ឌូសាសនា, ព្រះនាងគឺជា អវតារព្រះម៉ែទុរគ្គា ទេវីរបស់សក្តិនិកាយ(នវទុរគា). ,  ព្រះនាងគឺជា ​អវតារព្រះម៉ែទុរគ្គា  ទេពជាយាក្នុងព្រះឥសូរ.។ ៚
និក្ខេប
អ៊ីប៉ូតែក, ហ៊ីប៉ូតែក,​ និក្ខេប : មនុស្ស​​ម្នាក់​ដែល​​ដាក់​បញ្ចាំ​ដី​ឬ​អាគារ​​នានា (ឬ​នៅ​ក្នុង​​​ករណី​​និក្ខេប ចលនវត្ថុ​​គឺ​​ចលនទ្រព្យ) ដើម្បី​​ប្ដូរ​យក​ប្រាក់​​​ខ្ចី ។ តាម​ធម្មតា​​និក្ខេប​​មាន​​​ជា​​ទម្រង់​​ណា​មួយ​​ក្នុង​ចំណោម​ទាំងបីនេះ ៖ ១) កម្មសិទ្ធិ​​លើ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ផ្ទេរ​ដោយ​​ជាក់ស្ដែងទាំង​មូល​ឬ​មួយ​ភាគ​ទៅ​ឲ្យ​​អ្នក​ឲ្យ​ខ្ចីប្រាក់ ។​ ២) កម្មសិទ្ធិ​​គ្មាន​ផ្លាស់​ប្ដូរ​អ្វីទាំងអស់​​ ហើយ​និក្ខេប​​មាន​​ផល​​ដូចគ្នា​​នឹង​សិទ្ធិ​​ឃាត់ទុក​ដែរ ។ ៣) ទ្រព្យសម្បត្តិ​​ត្រូវ​គេ​​ដាក់​ទៅ​ក្នុង​​អាណត្តិ​ព្យាបាលភាព​ជាមួយ​មនុស្ស​ឯករាជ្យ​មួយ​រហូត​ទាល់​តែ​បំណុល​បាន​សងរួចរាល់ ។
English: Mortgage, French: Hypothèque
Manith Jupiter
ជីវិតចាប់ផ្ដើម
Early Life
Manith Jupiter កើតនៅ ថ្ងៃទី ២៥​ ខែ មីនា ឆ្នាំ ១៩៩៦ លោកមានទីកន្លែងកំណេីតនៅ ក្រុងភ្នំពេញ មិនមានកំណត់ត្រាពីក្រុមគ្រួសារលោកច្រើនឡើយ "រងចាំឯកសារយោងពីប្រភពផ្សេងៗទៀត ក្នុងការសរសេរបន្ថែម" ។ ម៉ានិត បានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បឋមសិក្សា និង មធ្យមសិក្សា នៅ វិទ្យាល័យសន្ធរម៉ុក កាលពីកុមារភាព លោកបានបង្ហាញខ្លួនជាលើកដំបូងក្នុងនាមជាតារាសម្តែងកុមារ នៅក្នុងផលិតកម្មក្នុងស្រុកមួយចំនួន និង ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មផ្សេងៗ ផងដែរ ។ លោកត្រូវបានប្រជាជនខ្មែរស្គាល់ថាជាតារាសម្តែងកុមារ បន្ទាប់ពីបានចូលរួមសម្តែងនៅក្នុងភាពយន្តខ្នាតធំមនោសញ្ចេតនាបែបកំប្លែង "រឿងប្តីល្អ" កាលពីឆ្នាំ ២០០៣ ។ បន្ទាប់មក លោកក៏បានបន្តចូលរួមសម្តែងក្នុងភាពយន្តខ្នាតធំ "រឿងទឹកចិត្តម្តាយ" ២០០៣ និង "មមាចប្រលែងភ្លើង" ឆ្នាំ ២០០៥ ។ លោកក៏បានចូលរួមសម្តែងនៅក្នុងរឿងភាគទូរទស្សន៍ដូចជា "រឿងស្នាមស្នេហ៍សមុទ្ររាម" ឆ្នាំ ២០០៦, "រឿងបេះដូងអ្នកប្រដាល់" ឆ្នាំ ២០០៧ និង "រឿងឧត្តមភរិយា" ឆ្នាំ ២០០៩ ហើយលោកក៏ធ្លាប់បានសម្តែងល្ខោននិយាយ ដែលចាក់ផ្សាយតាមវិទ្យុផងដែរ ។ នៅក្នុងឆ្នាំ ២០១០ លោកបានបញ្ចប់អាជីពជាតារាសម្តែង ហើយបានផ្តោតអារម្មណ៍ទៅលើការសិក្សាវិញ ។ ទន្ទឹមនឹងនោះដែរ លោកក៏បានចាប់ផ្តើមសិក្សាតូរតន្ត្រីដោយខ្លួនឯង និង តាមមិត្តភក្តិ ហើយបង្កើតបានជាក្រុមចម្រៀងសិស្សសាលា (Sun-Up) ដែលមានសមាជិក ៦នាក់ ក្រោមស្លាកតន្ត្រី Sun Modeling ហើយក្រោយមកលោកបានប្ដូរមកច្រៀងតែម្នាក់ឯងវិញ តាមរយៈការ Upload បទចម្រៀង ទៅក្នុងបណ្ដាញសង្គម YouTube ហើយវាជាពេលដែលលោកទទួលបានប្រជាប្រិយភាពជាខ្លាំង នូវបទចម្រៀង Original Song ផ្ទាល់ខ្លួន ដែលមានចំណងជើងថា "មាននាងក៏ធុញ គ្មាននាងក៏ធុញ" បានរុញកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់លោកជាប់ក្នុងកំពូលបទចម្រៀងក្នុងវិទ្យុមួយចំនួនផងដែរ រហូតដល់លោកបានចូលក្នុងផលិតកម្ម Phleng Records ។
សាន់ទិ ដួងស្វាង
សាន់ទិ ដួងស្វាង (สันติ ดวงสว่าง 10 មករា 1968 - 4 វិច្ឆិកា 2016) ឈ្មោះ​ពិត ចរេ ភូថង (จเร ภู่ทอง) ជាអ្នកចម្រៀងលូកធុងប្រុសជនជាតិថៃ
Manith Jupiter
សមិទ្ធិផល
Achievement
សាន់ទិ ដួងស្វាង
ប្រវត្តិ
កើតថ្ងៃទី 10 មករា 1968 នៅខេត្តចង្វាត់ភិចិត្រ ប្រទេសថៃ គាត់បានឡើងឆាកតន្រ្តីនៅចន្លោះឆ្នាំ 1986 ដល់ឆ្នាំ 2016 និងគាត់បានស្លាប់កើតថ្ងៃទី 4 វិច្ឆិកា 2016 នៅខេត្តសមុទ្រសង្គ្រាម អាយុ 48 ឆ្នាំ
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀងថៃ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀងប្រុសថៃ
Manith Jupiter
កាត់ឡុកតន្ត្រី
Discography
ឃើញដូចនេះ
See also
អង្គប្រាង្គរ
ជាភូមិមួយស្ថិតនៅតាមផ្លូវលេខ១២៦ ក្នុង ឃុំសន្លុង ស្រុកទ្រាំង ខេត្តតាកែវ។
ការសោយទិវង្គតរបស់សម្តេចព្រះរាជិនីនាថអេលីហ្សាប៊ែតទី ២
សម្តេចព្រះរាជិនីនាថអេលីហ្សាប៊ែតទី ២ ដែលជា ម្ចាស់ក្សត្រីនៃចក្រភពអង់គ្លេស និង អាណាចក្រខមម៉នវ៊ែស ផ្សេងទៀត ដែល ជាស្តេចអង់គ្លេសដែលរស់នៅយូរជាងគេ និង សោយរាជ្យយូរជាងគេបំផុត បានទទួលមរណភាពក្នុងជន្មាយុ ៩៦ ឆ្នាំនៅថ្ងៃទី ៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០២២ នៅ ប្រាសាទបលម៉រល់ ក្នុង ប្រទេសស្កុតឡែន ។ ការប្រកាសជាផ្លូវការបានកើតឡើងនៅម៉ោង ៦:៣០ BST ។ នៅព្រឹកថ្ងៃដដែល គ្រូពេទ្យបានរាយការណ៍ថា សុខភាពរបស់នាងកាន់តែយ៉ាប់យ៉ឺនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយដាក់នាងឱ្យស្ថិតក្រោមការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូពេទ្យ។
ការសោយទិវង្គតរបស់​អេលីហ្សាប៊ែត​បាន​រៀបចំ​ក្នុង​ចលនា ​ប្រតិបត្តិការ​ស្ពាន​ឡុងដ៍ ដែល​ជា​បណ្តុំ​នៃ​ផែនការ​ឆ្លើយតប​នឹង​ការ​ស្លាប់​របស់​នាង។ រូបភាពតូច
ការបន្តរាជ្យ
តំនភ្ជាប់=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/Charles_Prince_of_Wales.jpg/150px-Charles_Prince_of_Wales.jpg|រូបភាពតូច|188x188ភីកសែល| ឆាលស៍ទី ៣ ដែលពេលនោះជាព្រះអង្គម្ចាស់នៃប្រទេស វេលស៍ ក្នុងឆ្នាំ ២០១៧ នៅពេលដែលព្រះមហាក្សត្រីសោយទិវង្គត ព្រះរាជបុត្រច្បងរបស់ព្រះអង្គគឺ ឆាលស៍ ព្រះអង្គម្ចាស់នៃវែលស៍ បានឡើងសោយរាជ្យភ្លាមៗជា ស្តេច នៃ ចក្រភពអង់គ្លេស និង អាណាចក្រខមម៉នវ៊ែស ដប់បួនផ្សេងទៀត។
មាន​ការ​រំពឹង​ទុក​ជា​យូរ​មក​ហើយ​ទាក់ទង​នឹង ​នាម​រាជវង្ស ​ដែល​អតីត​ព្រះអង្គម្ចាស់​នៃ​ប្រទេស​វែល​នឹង​ទទួល​យក​បន្ត​ពី​មាតា​របស់​ព្រះអង្គ។ ក្នុងអំឡុងពេលសុន្ទរកថាតាមទូរទស្សន៍ផ្លូវការរបស់នាងនៅខាងក្រៅ ១០ ផ្លូវ ដោនីង នាយករដ្ឋមន្ត្រី លីហ្ស ត្រ័សស៍ បានធ្វើសេចក្តីប្រកាសជាផ្លូវការលើកដំបូងទាក់ទងនឹងព្រះនាមរបស់ព្រះមហាក្សត្រនៅពេលដែលនាងបាននិយាយថា: "Today the Crown passes – as it has done for more than a thousand years – to our new monarch, our new head of state: His Majesty King Charles III."
Clarence House បាន​បញ្ជាក់​ថា ព្រះមហាក្សត្រ​ថ្មី​នឹង​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ថា​ជា Charles III ភ្លាមៗ​បន្ទាប់​ពី​សុន្ទរកថា​របស់​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី។ វិមាន Buckingham បានចេញផ្សាយសេចក្តីថ្លែងការណ៍ផ្លូវការលើកដំបូងរបស់ព្រះមហាក្សត្រក្នុងនាមជាព្រះមហាក្សត្រនៅម៉ោង 19:04 BST: "The death of my beloved Mother, Her Majesty The Queen, is a moment of the greatest sadness for me and all members of my family.
We mourn profoundly the passing of a cherished Sovereign and a much-loved Mother. I know her loss will be deeply felt throughout the country, the Realms and the Commonwealth, and by countless people around the world.
During this period of mourning and change, my family and I will be comforted and sustained by our knowledge of the respect and deep affection in which The Queen was so widely held."
ក្រុមប្រឹក្សា​ចូល​និវត្តន៍ ​ត្រូវ​បាន​គេ​រំពឹង​ថា​នឹង​ជួប​ប្រជុំ​គ្នា​នៅ​ថ្ងៃ​ទី 10 ខែ​កញ្ញា នៅ ​វិមាន St James's ដើម្បី ​ប្រកាស​ជា​ផ្លូវការ​នូវ​ការ​ចូល ​ជា​ព្រះ​មហាក្សត្រ​ថ្មី។ ទោះបីជាមានសិទ្ធិចូលរួមពិធីនេះប្រហែលប្រាំពីររយនាក់ក៏ដោយ ដោយសារតែការជូនដំណឹងខ្លីៗ ចំនួនអ្នកចូលរួមពិតប្រាកដត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងទាបជាងច្រើន។ បន្ថែមពីលើទម្រង់បែបបទផ្សេងទៀត ក្រុមប្រឹក្សាត្រូវបានរំពឹង ថា នឹងធ្វើការបញ្ជាក់ពី Charles III ជាព្រះនាមរបស់ព្រះមហាក្សត្រ។
ពិធីបុណ្យ​សព
ព័ត៌មានលម្អិតអំពីពិធីបុណ្យសពរបស់រដ្ឋមិនទាន់ត្រូវបានប្រកាសនៅឡើយទេ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ វាត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើតឡើងដប់ពីរថ្ងៃបន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់នាង។
អំពីពុទ្ធទំនាយសោឡសនិមិត្ត
លំនាំ​ដើម
មានរឿងតំណាលមកថា នៅនាវេលានោះឯង ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់យាងចូលព្រះទែនសយនាក្រឡាព្រះបន្ទំដូចសព្វមួយដង ។ ក្នុងរាត្រីនោះព្រះអង្គទ្រង់ផ្ទុំលក់យ៉ាងសែនស្កប់ស្កល់ក្នុងព្រះបន្ទំ តាំងពីវេលារំលងអធ្រាត្រ ទ្រង់យល់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញ ១៦ ប្រការយ៉ាងច្បាស់ទែង ហាក់បីដូចជាទ្រង់បានទតឃើញនិងព្រះនេត្រស្រស់ដូច្នោះដែរ ។ លុះព្រះអង្គតើនដឹងព្រះស្មារតីឡើងនៅនាវេលាទៀបភ្លឺនោះ ព្រះ អង្គទ្រង់នៅចាំព្រះសុបិនទាំង១៦ យ៉ាងច្បាស់ ឥតមានភ្លេចភ្លាំងដោយប្រការណាមួយឡើយ ។ ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះចិន្តាថា "ព្រះសុបិននេះ ហាក់បីដូចជាចម្លែកពន់ពេកណាស់ នេះច្បាស់ជាប្រផ្នូលអ្វីខ្លះមិនលែងឡើយ" ។ កាលបើត្រង់ព្រះតម្រិះដូច្នេះហើយ ព្រះបាទបសេនទិកោលស ក៏ទ្រង់ត្រាស់ហៅពូករាជអាមាត្យឲ្យទៅអញ្ជើញអស់លោកជាព្រាហ្មណ៍បុរោហិត បណ្ឌិតហោរា មកកាន់ព្រះរាជរោងរម្យជាបន្ទាន់ ។ បន្ទាប់ពីទ្រង់ស្រង់ព្រះវារីរួចហើយ ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះពស្ត្រតាមទម្លាប់ ប្រញាប់យាងទៅកាន់ព្រះរាជរោងរម្យ ជួបជុំអស់លោកបរោហិតព្រាហ្មណ៍ព្រឹទ្ធ បណ្ដិតហោរា ដែលបានអញ្ជើញមកចាំគាល់ត្រៀបត្រារួចជាស្រេច ។ ព្រះបាទសម្ដេចបសេនទិកោសល ទ្រង់ត្រាស់ទៅអស់លោកនាហ្មឺនទាំងនោះ ពីព្រះបំណងរបស់ព្រះ អង្គក្នុងការបើកអង្គប្រជុំជាវិសាមញ្ញមួយនេះ ។ រួចហើយព្រះអង្គក៏រៀបរាប់ជូនអង្គប្រជុំទាំងមូលអំពី "ព្រះមហាសុបិននិម្មិត១៦ ប្រការ" នោះ ។ ក្នុងចំណោមព្រះរាជហោរាក្ដី ព្រះរាជបុរោហិតក្ដី ដែលបានរៀនពីវិជ្ជានេះ ពុំមានអ្នកណាម្នាក់អាចកាត់យល់បាននូវប្រផ្នូល មានហោរាម្នាក់ទស្សន៍ទាយទាំងស្មានៗថ្វាយព្រះមហាក្សត្រ ថាព្រះអង្គនឹងត្រូវជួបគ្រោះថ្នាក់ណាមួយ ក្នុងគ្រោះថ្នាក់បីយ៉ាងដូចតទៅ៖
កាលបើទ្រង់សណ្ដាប់ឮទំនាយនោះហើយ ព្រះបាទបសេនទិកោសល ក៏ត្រាស់សួរយោបល់បុរោហិតថ្វាយយោបល់ថា តើត្រូវធ្វើដូចម្ដេច ដើម្បីរំដោះគ្រោះនេះបាន ។ បុរោហិតថ្វាយយោបល់ថា មានតែត្រូវប្រារព្ធពិធីបូជាយញ្ញប៉ុណ្ណោះ ។ ដោយហេតុថាពិធីបូជាយញ្ញ តម្រូវឲ្យមានការសម្លាប់មនុស្ស និងសត្វជាច្រើន ទើបព្រះនាងមល្លិកាជាព្រះអគ្គមហេសីទ្រង់ថ្វាយយោបល់ជំទាល់ថា " ដែលព្រះអង្គចង់រស់ខ្លួនឯងហើយទៅសម្លាប់គេដើម្បីបូជាយញ្ញនុ៎ះ វាមិនត្រឹមត្រូវទាល់តែសោះ! ៗ  ។ ព្រះអគ្គមហេសី ក៏បានណែនាំព្រះស្វាមីឲ្យទៅទូលសូរព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធមើល ដើម្បីចង់ដឹងថាតើន័យមហាសុបិននេះ វាពិតដូចបុរោហិតបានទូលថ្វាយមែន ឬមិនមែន  ។
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ក៏ទ្រង់ស្ដេចយាងទៅកាន់សំណាក់ នៃព្រះបរមសាស្តាសម្មាសម្ពុទ្ធ ដែលកំពុងគង់នៅវត្តជេតពន ។ លុះយាងទៅដល់ហើយព្រះបាទបសេនទិកោសល ក៏លើកករប្រណម្យធ្វើអភិវន្ទនកិច្ចចំពោះព្រះបរមសាស្តាទាំងទូលព្រះបរមសាស្ដាពីវត្ថុបំណងនៃការយាងរបស់ព្រះអង្គមកកាន់ទីនេះ  ។ ដោយអានុភាពនៃទិព្វញាណរបស់ព្រះអង្គ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់បានជ្រាបអំពីដំណើររឿងនេះរួចជាស្រេចទៅហើយ  ។ ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់លើកពីព្រះមហាសុបិន្តរបស់ព្រះអង្គ ម្ដងមួយៗ ទូលព្រះបរមសាស្តា  ។ ចំណែកឯព្រះបរមសាស្តាវិញ ព្រះអង្គក៏ទ្រង់ថ្វាយសេចក្ដីថា "បពិត្រមហារាជ, រឿងយល់សប្តិនេះ មិនមានន័យ អ្វីទាក់ទងទៅនឹងព្រះអង្គផ្ទាល់ ដូចបុរោហិតទូលថ្វាយទេ  ។ រឿងទាំងអស់វានឹងកើតមានឡើងនៅនាអនាគតឯណោះ សម្រាប់មនុស្សលោកជាទូទៅផង និងសម្រាប់សាសនាតថាគតផង"  ។ រួចហើយ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់កាត់ព្រះមហាសុបិននិម្មិតទាំងអស់នោះ ថ្វាយព្រះបាទបសេនទិកោសល តាមលំដាប់លំដោយ ដូចតទៅនេះ៖
សុបិនទី ១
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញគោឧសុភរាជបោលពីទិសទាំង៤ សំដៅមកព្រះលាន ក្នុងកិរិយាសង្ខើញពីចម្ងាយមកថានឹងជល់គ្នា ។ លុះបោលមកដល់ជួបគ្នានៅលើទីព្រះលានខាងមុខព្រះបរមរាជវាំង គោឧសុភរាជទាំងនោះ បែរជាមិនជល់គ្នាវិញ ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខ មេឃ អាកាស នឹងប្រែប្រួល លក្ខណៈខុសពីធម្មតា ។ ដោយសារមនុស្សមិនសូវកាន់ធម៌ គឺទាំងព្រះរាជា ទាំងនាម៉ឺន ទាំងប្រជាជន ទាំងសមណព្រាហ្មណ៍ច្រើនតែខ្វះសីលធម៌ នាំឲ្យទេព្តាពុំសប្បាយព្រះទ័យ ក៏បណ្ដាលឲ្យធាតុអាកាសប្រែប្រួលភ្លៀងបង្អុរមកពុំបានគ្រប់គ្រាន់ ដំណាំ និងឈើផងទាំងឡាយ ឲ្យផលានុផលមិនបានបរិបូណ៌ ។ ជួនកាលមេឃមីរងងឹតអួរអាប់ ដាបដោយពពកខ្មៅ ដែលតាមចំណាំថាបន្តិចទៀតទៅនឹងមានភ្លៀងបង្អុរធ្លាក់ចុះមក ។
មនុស្សម្នាប្រញាប់នាំគ្នាទៅសាស្រូវសាសម្លៀកបំបាក់ រីឯអ្នកដំណើរនាំគ្នារត់រកជម្រកតែរៀងៗខ្លួន ។ ស្រាប់តែគេពុំបានឃើញភ្លៀងធ្លាក់ទៅវិញ ។ មានពេលខ្លះ មេឃភ្លឺស្រឡះ ដែលតាមការចំណាំថា និងគ្មានភ្លៀងធ្លាក់ទេ ។ ប៉ុន្តែ បន្តិចក្រោយមក ក៏ស្រាប់តែមានភ្លៀងបង្អុរចុះមកយ៉ាងជោគជាំ ។
សុបិនទី ២
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញឈើមួយដើម ទើបនឹងដុះបានកម្ពស់ប្រហែលមួយហត្ថ ក៏ស្រាប់តែបែកមែកត្រសុំត្រសាយសាខា មានផ្កា មានផ្លែរណេងរណោង ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្ត្រាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខ មនុស្សម្នាចេះស្រឡាញ់គ្នា និងយកគ្នាជាប្ដីប្រពន្ធនៅក្មេងៗណាស់ ព្រោះតែគេមានកិលេសច្រើនពេក គឺអាយុបាន១៣,១៤,១៥ ឆ្នាំ គេនឹងរៀបការគ្នាជាប្ដីប្រពន្ធ មានកូន មានចៅ អាយុក៏កាន់តែខ្លី ឯក្មេងស្រីឆាប់មានរដូវណាស់ ។
សុបិនទី ៣
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញមេគោធំៗបង្កើតកូនមកហើយក្នុងថ្ងៃហ្នឹង រួចក៏សុំបៅដោះកូនរបស់ខ្លួន ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខ មនុស្សកាន់តែបាត់បង់សីលធម៌ច្រើន មិនសូវចេះគោរពមាតាបិតាគ្រូបាអាចារ្យរបស់ខ្លួនទេ ហើយយូរទៅមុខទៀតទៅ មាតាបិតាត្រូវអង្វរករកូនត្រូវផ្គាប់ចិត្តកូនរបស់ខ្លួន ដើម្បីឲ្យកូនចិញ្ចឹមខ្លួនជាឪពុកម្ដាយ ឲ្យបាយទទួលទាន ។
សុបិន្តទី ៤
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញគេមិនទឹមគោធំៗទេ តែគេបែរជាទឹមគោតូចៗទៅវិញ ។
យន្តហោះ
សូមមើលផងដែរ
• ការហោះហើរ
• ប៉ាឡុង
• ពពក
អំពីពុទ្ធទំនាយសោឡសនិមិត្ត
សុបិន្តទី ៥
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញមានសេះមួយនោះមានមាត់ពីរ គេឲ្យស៊ីប៉ុន្មាន ក៏វាមិនចេះឆ្អែតដែរ ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខ ក្រឡាផ្ទៃក្រោមធ្វើអំពើអធម្ម កម្មពេកណាស់ហោង ។ ពួកតុលាការផង គេកាត់ក្ដីមិនប្រកបដោយសេចក្ដីសុចរិត យុត្តិធម៌បន្តិចណាសោះឡើយ គឺគេតែងឆ្លៀតយកការកាត់ក្ដីធ្វើជាឱកាសសម្រាប់ជំរឹតយកមាសប្រាក់ ឬទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គូក្ដីទាំងសងខាង ដោយឥតមានត្រាប្រណីឡើយ ហើយទោះបីជាគូវិវាទទាំងសងខាងសូកប៉ាន់អស់ប៉ុន្មានៗ ក៏ចៅក្រមមិនចេះឆ្អែតឆ្អន់ដែរ គឺគេនៅតែប្រព្រឹត្តដូច្នេះជារហូត ។ ឯអ្នកកាត់ក្ដីនោះទៀតសោត ច្រើនតែជាមនុស្សក្មេងៗ ជាអ្នកមិនសូវមានចំណេះវិជ្ជាអ្វីជ្រៅជ្រះទេ ។
សុបិន្តទី ៦
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញ គេយកភាជន៍មាស តម្លៃមួយសែនតម្លឹងទៅត្រង់ទឹកនោមឆ្កែចកក ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខ អ្នកដែលធ្លាប់មានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់នឹងធ្លាក់ខ្លួនទៅជាទ័លក្រ លំបាកតោកយ៉ាកថោកទាប ព្រោះឥតមានយសសក្តិនឹងគេ ។ចំណែកឯអ្នកដែលធ្លាប់នៅក្នុងត្រកូលទាបថោកវិញ គេត្រូវបាន ឡើងធ្វើជាអ្នកដឹកនាំ មានស័ក្តិយសខ្ពស់ត្រដែតត្រដឹមម្ល៉ោះហើយ ពួកអ្នកត្រកូលខ្ពស់ទាំងនោះ ត្រូវបង្ខំចិត្តលើកកូនស្រីរបស់ខ្លួនឲ្យទៅធ្វើជាភរិយានៃអ្នកត្រកូលថោកទាប ដែលមានស័ក្តិយស មានអំណាច ដើម្បីឲ្យបានងាយស្រួលក្នុងការរស់នៅ ។
សុបិន្តទី ៧
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញ ឆ្កែចចកស៊ីខ្សែ ដែលបុរសវេញហើយនោះទាល់តែអស់ ។
សុបិន្តទី ៨
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញក្អមធំមួយមានទឹកពេញព្រៀប និងក្អមទទេតូចៗ ជាច្រើននៅព័ទ្ធជុំវិញ ។ ព្រះអង្គទ្រង់ឃើញមានមនុស្សមកពីទិសទីទៃៗនាំគ្នាដងទឹកចាក់ចូលទៅតែក្នុងក្អមធំ មានទឹកពេញស្រាប់ដែលនៅត្រង់កណ្ដាលនោះ ឥតមាននរណាចាប់ភ្លឹកថា នឹងចាក់ទឹកទៅក្នុងក្អមទទេតូចៗទាំងនោះផងឡើយ ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខ នៅក្រឡាផ្ទៃក្រោមនឹងមានកើតការប្រែប្រួល ដោយអ្នកកម្សត់ទុរគតនាំគ្នាជញ្ជូនប្រាក់កាសទៅបំពេញតែទូ និងហឹប របស់អ្នកមានធនធានស្រាប់ៗ ថែមទាំងត្រូវកំណែនឲ្យទៅធ្វើស្រែចម្ការច្បារដំណាំឲ្យអ្នកធំ ឲ្យអ្នកមានស្ដុកស្តម្ភ ចោលមុខរបររបស់ខ្លួនអស់ ខំបេះយកផលជញ្ជូនដាក់ឃ្លាំងរបស់អ្នកមានសម្បត្តិ ឥតឱកាសនិង ធ្វើការងាររបស់ខ្លួនឡើយ ។
សុបិន្តទី ៩
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញស្រះបោក្ខរណីមានទឹកល្អក់ត្រង់កណ្ដាល ដែលពុំមាននរណាទៅប៉ះពាល់សោះនុ៎ះ ឯទឹកតាមឆ្នេរនៅច្រាំងជុំវិញ ដែលមនុស្សសត្វផងតែងតែចុះអាស្រ័យ បែរជាថ្លាស្អាតល្អ ឥតមានកករល្អក់បន្តិចណាសោះឡើយ ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខ ពួកមន្ត្រីអ្នករាជការមានចិត្តមិនបរិសុទ្ធ រមែងប្រកបដោយអគិតទាំង៤យ៉ាង គឺកាត់ក្ដីមិនត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់នេះ១, សម្លឹងចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេនេះ១, គ្មានព្រហ្មវិហារធម៌ចំពោះបណ្ដារាស្ត្រសោះនេះ១, មានចិត្តកាចឃោរឃៅនេះ១, គឺគេធ្វើបាបរាស្ត្រខ្លាំងពេក រហូតដល់បណ្ដារាស្ត្ររត់ចោលស្រុកកំណើត រត់ចោលការងារជាមុខរបរ នាំគ្នាទៅនៅតាមដោយចុងកាត់មាត់ញក នាព្រៃភ្នំក្រំថ្ម ឯណោះទៅវិញ ទើបបានសុខស្រួល បានរួចរំដោះអស់ពីទុក្ខភ័យ ផុតក្ដីលំបាក ។
ខេត្ត​ស្រែគង្គ
300px
ខេត្តសេកុងជាខេត្តមួយស្ថិតនៅក្នុងប្រទេសឡាវខេត្តស្រែគង្គ ជាអតីតកាលជាទឹកដីរបស់ខ្មែរ បច្ចុប្បន្នឡាវបានប្តូរឈ្មោះទៅជា (Sekong Province) ខេត្តស្រែគង្គ មានផ្ទៃដីចំនួន ៧ ៦៦៥ km2 និងមានប្រជាជនរស់នៅ ១២៤ ៥៧០ នាក់
អំពីពុទ្ធទំនាយសោឡសនិមិត្ត
សុបិន្តទី ១០
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញ បាយមួយឆ្នាំង មានឆ្អិនផង, មានឆៅផង, មានជ្រាយផង ។
ខេត្ត​ស្រែគង្គ
=រដ្ឋបាល= ខេត្តស្រែគង្គ មាន ស្រុក =ប្រវត្តិ = ខេត្តស្រែគង្គ ជាខេត្តខ្មែរមួយស្ថិតនៅលើ អាណាចក្រខ្មែរ
នាសម័យ អង្គរ ក្រោមមកអាណាចក្រខ្មែរត្រូវបានធ្លាក់ចុះទឹកដីត្រូវបានរួមតូចៗទៅ ហើយខេត្តទាំងនេាះលែងជារបស់ខ្មែរទៀតហើយ ពុំទាន់មានឯកសារណាមួយឡើយបានបញ្ជាក់ថាខេត្តនេះត្រូវបានបាត់បង់នៅឆ្នាំប៉ុន្មានទេហើយក៏គ្មានឯកសារមិនច្បាស់លា។ ខេត្តស់សេកុងត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ១៩៨៤ នៅពេលដែលវាត្រូវបានបំបែកចេញពីខ្វែង សារ៉ាវា៉ន់និង ខ្វែង អាចម៍ក្រពើ ។  បន្ទាប់ពីវាបានក្លាយជាខេត្តដាច់ដោយឡែកមួយវាបានក្លាយជាកន្លែងជនជាតិភាគតិចដែលជាខេត្តចម្រុះដោយជនជាតិបំផុតនៅក្នុងប្រទេសឡាវដែលមានក្រុមជនជាតិចំនួន ១៤ បានពីការរាយការណ៍ប្រជាជនចំនួន ៨៥.០០០ នាក់។ ដោយសារក្រុមជនជាតិទាំងនេះមិនមែនជាពុទ្ធសាសនិក គេសង្កេតឃើញមាន វត្តអារាម ជាច្រើន នៅក្នុងខេត្តនេះដោយសារប្រព័ន្ធជំនឿរបស់ពួកគេមានលក្ខណៈជាសាសនានិយមនិងការគោរពបូជាដូនតា។  ក្នុងរបបកុម្មុយនិស្តខេត្តនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ក្រុមជនជាតិភាគតិចក្នុងតំបន់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយអត្ថប្រយោជន៍នេះហាក់ដូចជាធ្លាក់ចុះជាមួយនឹងក្រុមជនជាតិឡាវដែលគ្របដណ្តប់លើឆាកនយោបាយនិងនៅក្នុងរដ្ឋបាលមូលដ្ឋានផងដែរ។
ភូមិសាស្ត្រ
ខេត្តសេកុង ជាខេត្តមួយក្នុងប្រទេសឡាវ  គឺជាខេត្តតូចជាងគេទី ២ ដែលមានផ្ទៃដី ៧.៦៦៥ km2 ។  វាមានព្រំប្រទល់ជាប់ជាមួយប្រទេសវៀតណាមនៅខាងកើត ខ្វែងអាចម៍ក្រពើ នៅខាងត្បូង ខេត្ត​សារ៉ាវ៉ាន់ នៅខាងជើងនិង ខេត្ត​ចំប៉ាសក្តិ នៅខាងលិច។ សេកុងក៏មានប្រជាជនទាបបំផុត (ប្រហែល ៨៣.០០០ នាក់) និងដង់ស៊ីតេប្រជាជនទាបបំផុតនៃខេត្តណាមួយ។ សេកុងត្រូវបានបែងចែករដ្ឋបាលជាបួនស្រុក នៅលើខ្ពង់រាបបូឡាវ៉ានឡា នៅតំបន់ទំនាបនិងដាកជុងនិងកាឡាំនៅតំបន់ភ្នំជាប់ព្រំដែនប្រទេសវៀតណាម។ ទឹកធ្លាក់តាសសេណូយមានទីតាំងស្ថិតនៅចម្ងាយ ២៥ គីឡូម៉ែត្រ (១៦ ម៉ាយ) ភាគខាងត្បូងនៃទីក្រុង សេកុង
អំពីពុទ្ធទំនាយសោឡសនិមិត្ត
សុបិន្តទី ១០
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខស្រុកទេសនិងមានកើតហេតុភេទ ៣យ៉ាងដូចតទៅ៖
ខេត្ត​ស្រែគង្គ
ភូមិសាស្ត្រ
ទន្លេសេកុងដែលបែងចែកខេត្តនេះហូរតាមទិសខាងត្បូងចូលមកក្នុងប្រទេសកម្ពុជាហើយអាចធ្វើនាវាចរបាន។ ទូកកន្ទុយវែងត្រូវបានធ្វើនាវាចរណ៍ឆ្លងកាត់ទន្លេតាមបណ្តោយផ្លូវទេសភាពនៅលើគែមនៃខ្ពង់រាបបូឡាវេន។ ផ្សោតទឹកសាបអាចមើលឃើញនៅក្នុងទន្លេ។ ទឹកជ្រោះគឺជាលក្ខណៈទូទៅនៅជ្រលងទន្លេ។ ទឹកធ្លាក់ល្បីៗ មួយចំនួនគឺតាឌាហៃតាដហ្វៃនិងតាដសែសណូយ (ឬ Tad Hua Khon) ទឹកធ្លាក់ដ៏ល្បីល្បាញបំផុតគឺណាំតាក់កាតាំតុកដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅលើដងទន្លេហួយកាតាំជ្រៅនៅក្នុងព្រៃនៃខ្ពង់រាបបូឡាវ៉ាន។  ជ្រលងទន្លេសេកុងមានវាលទំនាបមានជីជាតិលាយឡំជាមួយវាលស្រែនិងចំការផ្លែឈើ។ ព្រៃត្រូពិចដ៏សំបូរបែបរបស់វាមានប្រភេទរុក្ខជាតិនិងពពួកសត្វកម្រជាច្រើន។
អំពីពុទ្ធទំនាយសោឡសនិមិត្ត
សុបិន្តទី ១០
ទី១-មនុស្សផងទាំងឡាយគឺ ពួកមន្ត្រីរាជការ គហបតីនិងសមណជីព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ មិនប្រកបដោយសីលធម៌សោះឡើយ ។
ខេត្ត​ស្រែគង្គ
ភូមិសាស្ត្រ
សេកុងស្ថិតក្នុងចំណោមតំបន់ដាច់ស្រយាលបំផុតរបស់ឡាវ។  សូម្បីតែភូមិធំ ៗ ខ្លះរបស់វាស្ទើរតែមិនអាចទៅដល់ដោយផ្លូវថ្នល់យ៉ាងហោចណាស់ពាក់កណ្តាលឆ្នាំ។ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធមានការអភិវឌ្ឍតិចតួច។  ជាពិសេសតំបន់ខាងកើតនៃដាចជុងនិងកាលែមត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយភាគច្រើនជាតំបន់ភ្នំដែលមានភាពរឹងមាំនិងពិបាកចូលទៅដល់។ ភាពឯកោនេះមានន័យថា គម្របព្រៃឈើ ជីវៈចម្រុះនិងប្រពៃណីជនជាតិភាគតិចបានផ្លាស់ប្តូរតិចជាងក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះនៅក្នុងតំបន់ដទៃទៀតនៅក្នុងប្រទេសឡាវ។ ទោះយ៉ាងណាខេត្តនេះកាន់តែមានភាពឯកកោក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះជាមួយនឹងការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវផ្លូវធំមួយឡើងពីទីក្រុងមាត់ទន្លេមេគង្គ ប៉ាក់សេបូកគម្រោងផ្លូវធំពីរតភ្ជាប់ពីសេកុងទៅវៀតណាមទៅខាងកើត។ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ដែលគាំទ្រដោយជនជាតិវៀតណាមគឺជាផ្នែកមួយនៃយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍក្នុងតំបន់ដែលដឹកនាំដោយទីក្រុងហាណូយហៅថាគំនិតផ្តួចផ្តើមតំបន់ត្រីកោណអភិវឌ្Deដែលមានគោលបំណងអភិវឌ្ links ទំនាក់ទំនងរវាងវៀតណាមជាមួយខេត្តកំពុងអភិវឌ្underន៍ជិតខាងនៅកម្ពុជានិងឡាវ។
អំពីពុទ្ធទំនាយសោឡសនិមិត្ត
សុបិន្តទី ១០
ទី២-ពួករុក្ខទេវតា, អារក្ខទេវតា, អាកាសទេវតាទាំងអម្បាលម៉ាន មិនកាន់សីល កាន់ធម៌ឡើយ ។
ទី៣- នៅភូមិភាគខ្លះ មានភ្លៀងធ្លាក់ច្រើនហួសពេក ទាល់តែរលួយសំណាប រលួយសន្ទូងអស់ ដំណាំដាំដុះឲ្យផលមិនបានគ្រប់គ្រាន់ធួនល្មមនិងសេចក្ដីត្រូវការឡើយ ។
ខេត្ត​ស្រែគង្គ
សាលារៀន
=មើលផងដែរ = •ខេត្តឆៃសាប៊ុន
• ខេត្តវៀងច័ន្ទន៍
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តនៅប្រទេសឡាវ
អំពីពុទ្ធទំនាយសោឡសនិមិត្ត
សុបិន្តទី ១២
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញឃ្លោកលិច អំបែងអណ្តែត ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខនិងមានការប្រែប្រួលនៅក្រឡាផ្ទៃក្រោម ដោយហេតុថា អ្នកល្ងង់ខ្លៅ ត្រូវបានឡើងធ្វើជាអ្នកដឹកនាំ មានស័ក្តិយសខ្ពង់ខ្ពស់ត្រដែតត្រដឹម មានអំណាច រួចហើយគេលើកតំកើងតែមនុស្សល្ងង់ខ្លៅដូចគ្នា ឲ្យស្រដីលើអ្នកប្រាជ្ញបណ្ឌិត តម្រូវឲ្យអ្នកប្រាជ្ញបណ្ឌិតស្ដាប់បង្គាប់អ្នកល្ងង់ខ្លៅវិញ ។
សុបិន្តទី ១៣
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញថ្មមួយដុំធំប៉ុនផ្ទះ អណ្ដែតទឹកដូចជាទូក រួចរសាត់បាត់ទៅតាមខ្យល់ទៅ ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្តាទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននេះថា អំណឹះតទៅមុខយសស័ក្តិខ្ពង់ខ្ពស់នឹងត្រូវបានទៅតែខាងពួកអ្នកឥតត្រកូល ពោលគឺពួកអ្នកត្រកូលថោកទាប អវិជ្ជា ត្រូវបានឡើងធ្វើជានាហ្មឹនធំៗ ចំណែកឯពួកមានត្រកូលល្អត្រឹមត្រូវសុចរិត យុត្តិធម៌ពិតៗ ត្រឡប់ទៅជាធ្លាក់ខ្លួនក្រខ្សត់ អ្នកផងលែងគោរពកោតក្រែង គឺគេនាំគ្នាគោរពកោតខ្លាចតែអ្នកឥតត្រកូលទៅវិញ ។ ម្យ៉ាងវិញទៀតគេនឹងលែងធ្វើគារវកិច្ចចំពោះព្រះសង្ឃដែលមានសីលល្អបរិសុទ្ធ តែគេបែរជាគោរពរាប់អានភិក្ខុអលជ្ជីដែលទ្រុស្ដសីលទៅវិញ ។ ពួកព្រះសង្ឃដែលប្រតិបត្តិត្រឹមត្រូវតាមធម៌-វិន័យ ត្រឡប់ជាខ្ចាត់ព្រាត់ពីទីប្រជុំសង្ឃ ទៅនៅឯក្រៅបាត់អស់ទៅ ។
សុបិន្តទី ១៤
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញសត្វកង្កែបតូចៗ លោតដេញខាំពស់វែកធំៗ ហើយទំពាស៊ីលេបបាត់ទៅ ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​បរមសាស្ដា​ទ្រង់​ព្យាករ​តាម​សុបិន​នេះ​ថា​ អំណឹះ​តទៅ​មុខ​លោក​នឹង​អាប់​ឱន​ទៅ​នៅ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មនុស្ស​ទាំងឡាយ​សឹង​ទៅ​ដោយ​កម្លាំង​កាមរាគ​ដ៏ខ្លាំងក្លា មាន​កិលេសតណ្ហា​គ្រប​សង្កត់​ជាប់​ បណ្ដាល​ឲ្យ​ប្តី​សី​សុខចិត្ត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​ប្រពន្ធ​ក្មេងៗ ទាំង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​សព្វ​សារពើរ​សោត ក៏​នៅ​ក្នុង​កណ្ដាប់​ដៃ​ប្រពន្ធ​ក្មេងៗ​ទាំង​នោះ​ដែរ ។ កាល​បើ​ប្ដី​សួរ​នាំ​ពី​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ផ្សេងៗ​ ប្រពន្ធក្មេងៗ​តែង​ស្ដី​បន្ទោស ជេរ តបត​ទៅ​វិញ​ កំហែង​ប្ដី​ឲ្យ​លុះ​ក្នុង​អំណាច​របស់​ខ្លួន​នោះ​ ស្មើ​ខ្ញុំ​កំដរ ។
សុបិន្តទី ១៥
ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះសុបិននិម្មិតឃើញរាជហង្សហើរហែហមសត្វក្អែក បើក្អែកទៅទីណា រាជហង្សក៏ទៅទីនោះដែរ ។
សុបិន្តទី ១៦
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបរមសាស្ដាទ្រង់មានព្រះពុទ្ធដីកាកាត់ព្រះមហាសុបិននេះថ្វាយព្រះបាទបសេនទិកោសលថា" ថ្វាយព្រះពរ មហារាជ, លុះចំណេរចីរកាលតទៅមុខទៀតទៅ ពួកបណ្ដាជនជាអ្នកឥតត្រកូល ហើយអវិជ្ជាត្រូវទទួលបានសេចក្ដីប្រោសប្រាណឲ្យឡើងធ្វើជានាហ្មឺនធំ ។ ឯជនដែលមានពូជ មានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់បែរទៅជាអ័ព្ទយសសក្តិ ធ្លាក់ខ្លួនទៅជាអ្នកកម្សត់វិញ ។ អ្នកធំគេជឿតាមតែសេចក្ដីវិនិច្ឆ័យរបស់មន្ត្រីក្មេងៗ ដែលកេងប្រវ័ញ្ចយកមាស ប្រាក់ យកស្រែចម្ការ ជារបស់បណ្ដារាស្ត្រធ្វើជារបស់ខ្លួន ថែមទាំងឲ្យចាប់រាស្ត្រខ្លះធ្វើទារុណកម្ម ទាំងកំហែងថា "ឯងម៉េចបានជាហ៊ានបៀតបៀននឹងនាហ្មឺន!" ។ ជួនកាល មានដល់ទៅធ្វើទោសពៃកាត់ដៃ កាត់ជើង វាយខ្នងផង ម្ល៉ោះហើយ អ្នកមានពូជ មានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់ចេះតែភ័យព្រួយបារម្ភ ខ្លាចគេរកឃើញ គេនឹងចាប់ចងយកខ្លួនទៅធ្វើទោសពៃរ៍ ។ ម្យ៉ាងទៀត ក្នុងសាសនាតថាគត ក៏មានកើតហេតុភេទដូចគ្នាដែរ គឺពួកភិក្ខុទ្រុស្ដសីលចេះតែរករឿងហេតុចាប់ទោស ចាប់កំហុសពួកភិក្ខុជាអ្នកមានសីលល្អបរិសុទ្ធទៅវិញ ។ ដូច្នេះ ពួកភិក្ខុដែលមានសីលស្អាតល្អបរិសុទ្ធទាំងនោះ ក៏នាំគ្នារត់រកទីពឹងនៅតាមដងព្រៃភ្នំក្រំថ្មអស់ទៅ  ។
ថ្វាយព្រះពរ មហារាជ, ព្រះសុបិននិម្មិតទាំង១៦ ប្រការនេះ ឥតមានឲ្យកើតទោសជាទុក្ខ ជាភយន្តរាយ អ្វីដល់ព្រះអង្គសោះឡើយ ។ សូមមហារាជ កុំទ្រង់ព្រួយព្រះរាជហឫទ័យ! ។
ចប់ ពុទ្ធទំនាយ សោឡសនិម្មិត ស្ដីពីព្រះមហាសុបិន ១៦ ប្រការតែប៉ុណ្ណះ
អំពីអ្នកនិពន្ធ
អត្ថបទ​ដើម​គឺ​ជា​ស្នាដៃ​របស់​លោក ធន់ ហ៊ិន ។
កំណត់សម្គាល់
មានច្បាប់ខ្លះចែងថា ព្រះបាទបសេនទិកោសលទ្រង់ព្រះសុបិនឃើញពស់វែកមួយលូនចេញចាប់កង្កែប ។ លុះពស់ដេញទាន់កង្កែប ស្រាប់តែកង្កែបបែរជាលេបពស់នោះទៅវិញ  ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ទ្រង់ព្យាករតាមសុបិននិម្មិតនេះថា អំណឹះទៅនៅក្រឡាផ្ទៃក្រោមពួកចៅក្រម ប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌ ពេកណាស់ គឺគេពុំកាន់ធម៌សុចរិតបន្តិចណាឡើយ ។ គេកាត់ក្ដីឲ្យអ្នកដែលត្រូវឈ្នះទៅជាចាញ់ រីឯអ្នកដែលត្រូវមានទោសទ័ណ្ឌពិតប្រាកដត្រូវចាញ់គេ បែរជាចៅក្រមកាត់ឲ្យឈ្នះក្តី ទៅវិញ ដោយសារតែចៅក្រមនោះទទួលសំណូកគេ  ។
សុបិននេះ ជាជំនួសសុបិនឃើញ "គេទឹមគោតូចៗ មិនទឹមគោធំៗ " ។
សូមកត់សម្គាល់​បន្ថែម
នៅប្រទេសឥណ្ឌា និង នៅប្រទេសកម្ពុជា មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ធំ​រួម​ទាំង​ស្តេច​គ្រប់គ្រង​ប្រទេស​មាន​ជំនឿ​ទៅ​លើ​ការទស្សន៍ទាយ​ព្រឹត្តិការណ៍​នៅ​ពេល​អនាគត ព្រោះ​​ពួកគេ​​ចង់​ដឹង​​ណាស់​ថា​តើ​នឹង​មាន​អ្វី​​កើត​​ឡើងចំពោះរូបគេ​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក​ ខែ​ក្រោយ ឬ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ ។ ស្តេចផែនដីភ័យខ្លាចមានមនុស្សមកដណ្ដើមរាជបល្ល័ង្ក ឬ​ខ្លាច​សត្រូវ​នៅ​ប្រទេស​ជិតខាង​មក​ឈ្លានពាន រីឯ​មន្ត្រី​រាជការ​ភ័យខ្លាច​ស្តេចដកដំណែង ចំណែក​រាស្ត្រ​សាមញ្ញ​​ភ័យ​ខ្លាច​មន្ត្រីរាជការមកទារពន្ធ កេណ្ឌ​ជា​ទ័ព​ទៅ​ច្បាំង​នឹង​ប្រទេស​ជិតខាង ឬភ័យខ្លាចហេតុការណ៍អាក្រក់​ផ្សេងៗ​កើតឡើងដល់ខ្លួន ។ គ្រាន់តែ​រឿង​យល់​សុបិន​មិនល្អ​ក៏​នាំ​គ្នា​ភ័យ​ខ្លាច​រត់រកគ្រូទាយ ។ គ្រាន់​តែ​កូន​កើត​ភ្លាម​​ក៏​ហៅ​គ្រូទាយ​អំពី​អនាគត​របស់​កូន ដែល​ជា​រឿង​គ្មាន​នរណា​ដឹង​ប្រាកដ​ឡើយ ។ ពួក​ព្រាហ្មណ៍​បុរោហិត​ទាំង​នោះ​ ដោយ​ខ្លាច​ស្តេច​សម្លាប់​ ក៏​ច្នៃ​ប្រតិដ្ឋ​ចម្លើយ​ផ្សេងៗ​គ្នា​​និង​និយាយ​លើក​សរសើរ​ស្តេច​ឬ​កូន​ស្តេច ដោយ​មិន​ភ្លេច​បោកប្រាស់​ស្តេច​ឲ្យ​ធ្វើ​ពិធិ​បូជា​ផ្សេងៗ​ដែល​នាំ​​​ប្រយោជន៍​​ដល់​​បក្ស​​ពួក​ខ្លួន ។
រឿង​នេះ​គី​គ្រាន់​តែ​ជា​និទាន​ប្រៀបធៀប​សំរាប់ដាស់ស្មារតីពួកវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ និងវណ្ណៈក្សត្រ (ស្តេច) ដែលគិតតែពីកេងប្រវ័ញ្ចជិះជាន់មនុស្សនៅខាងក្រោមឥតមានត្រាប្រណី ឲ្យ​យក​ទៅ​ពិចារណា​និង​កែប្រែ​ឥរិយាបទ​ចំពោះ​មនុស្ស​នៅក្នុងវណ្ណៈក្រោម ។ ទីពីរ រឿង​នេះ​ក៏​បាន​លើក​ទឹកចិត្ត​ឲ្យ​មនុស្ស​នៅ​ក្នុង​វណ្ណៈ​ក្រោម​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម ​និង ​ក្រោក​ឈរ​ប្រឆាំង​ការជិះជាន់​របស់​ពួក​មនុស្ស​នៅ​វណ្ណៈ​ខាង​លើ​ជា​ពិសេស​ស្តេច​គ្រប់គ្រងផែនដី ដើម្បីទាមទារសិទ្ធិសេរីភាពរបស់ពួកខ្លួនវិញ ។ ទី​បី រឿង​នេះ​បាន​បង្កប់​សារ​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ ពោល​គឺ​​ការ​​វាយ​បំបាក់​ជំនឿ​ចាស់​បុរាណ​របស់​​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​តែង​ឲ្យ​តម្លៃ​លើ​ពួក​ព្រាហ្មណ៍​បុរោហិត ថាជាមនុស្សចេះដឹងខ្ពស់ជាងគេគ្មាននរណាប្រៀបបាន ដោយ​​ផ្ទៃ​រឿង​បាន​បង្ហាញ​ថា​ត្រកូល​ស្តេច​បាន​ចាប់​ផ្តើម​កែប្រែ​ឥរិយាបថ​ឈប់​ជឿ​តាម​ពាក្យ​របស់​ពួក​បុរោហិត​ដែល​និយាយ​តាម​តែ​គម្ពីរ​វេទ គម្ពីរ​តារាសាស្ត្រ​សំរាប់​ទស្សន៍ទាយ​តាម​ដំណើរ​ផ្កាយ​ដែល​គ្មានហេតុផល ហើយ​ងាក​មក​ជឿ​តាម​ការវិភាគ​ពិចារណា​បែប​ពុទ្ធសាសនា​វិញម្តង ។ ទី​បួន ផ្ទៃ​រឿង​ក៏​បាន​បង្កប់​សារ​សំខាន់​មួយទៀត​ គឺ​ប្រដៅ​មនុស្ស​ប្រុស​ទាំង​ឡាយ​ឲ្យ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន​ កុំ​បណ្តោយ​ឲ្យ​​ស្ត្រី​ជា​ភរិយា​ទាមទារ​សិទ្ធិ​របស់​ពួក​គេ​បាន​ឡើយ គឺ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​បន្ត​ប្រើ​ល្បិច​ជិះជាន់​ កេង​ប្រវ័ញ្ច​ស្ត្រី​តាម​គ្រប់​រូប​ភាព ។ ទី​ប្រាំ រឿង​នេះ​ក៏​បាន​ប្រដៅ​ឲ្យ​ស្ត្រី​​ទាំងឡាយ ជា​ពិសេស​​​ភរិយា​ ឲ្យ​ភ្ញាក់​រឭក​ដឹង​ខ្លួន​ និង ក្រោក​ឡើង​ទាមទារ​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន មិន​ត្រូវ​បន្ត​ខាំមាត់​សង្កត់​ចិត្ត​បណ្តោយ​ឲ្យ​មនុស្ស​ប្រុស​ជិះជាន់​ខ្លួន​ ដោយពួក​បុរស​ទាំង​នោះ​សំអាង​​លើ​គម្ពីរ​​ទាំងឡាយ​ដែល​បក្សពួក​គេ​បាន​តាក់តែង​ឡើង​ដើម្បី​តែប្រយោជន៍​របស់​មនុស្ស​ប្រុស​​នោះ​ ។ ចុងបញ្ចប់ សូម្បី​ការ​បកស្រាយ​ដែល​អួតអាង​ថា​ជា​ចម្លើយ​របស់​ព្រះពុទ្ធ​ចំពោះ​ស្តេច​បសេនទិ​នោះ​ ក៏​មិន​មែន​ជា​ការ​បកស្រាយ​សមហេតុផល​អ្វី​ដែរ ភាគ​ច្រើន​នៃ​ចម្លើយ​ទាំង​នោះ​គឺ​ជា​ពាក្យ​បន្លំ​ដែល​ពួក​មនុស្ស​វណ្ណៈ​ព្រាហ្មណ៍​លួច​​ដាក់​បញ្ចូល​ដើម្បី​បន្ត​បោកប្រាស់​មនុស្ស​នៅ​វណ្ណៈ​ក្រោម​ ។ បើ​ពិចារណា​តាម​ទ្រឹស្តី​របស់​ព្រះពុទ្ធ​ ដែល​បង្រៀន​មនុស្ស​ឲ្យ​ពិសោធ​ពិចារណា​សិន​មុន​នឹង​ជឿ​តាម​ពាក្យ​នរណា​ម្នាក់ ពេល​នោះ​អ្នក​អាន​នឹង​ដឹង​ភ្លាម​ថា​ចម្លើយ​ទាំង​នោះ​មិន​មែន​ជា​ចម្លើយ​ចេញ​ពី​ព្រះឱស្ឋ​របស់​ព្រះ​ពុទ្ធ​ទេ ប៉ុន្តែ​គឺ​ជា​ចម្លើយ​របស់​ពួក​ព្រាហ្មណ៍​ដែល​ព្យាយាម​ភ្ជាប់​តួអង្គ​ព្រះពុទ្ធ​ទៅ​សឹង​គ្រប់​រឿង​និទាន​ដើម្បី​បោកប្រាស់​ប្រជាជន​ឲ្យ​ជឿ​តាម​ដោយ​គ្មាន​ការ​ពិចារណា ។ សូម​បញ្ជាក់​ថា​ព្រះពុទ្ធ​ទ្រង់​មិន​ចូលចិត្ត​ការទស្សន៍ទាយ​ទេ ហើយ​ទ្រង់​ក៏​មិន​ពេញព្រះទ័យ​ដែល​ឃើញ​អ្នក​ដើរតាម​ទ្រង់​ជឿ​លើ​ការទស្សន៍ទាយ​ប្រភេទ​ណា​មួយ​ដែរ ។ រឿង​និទាន​ណា​ក៏​ដោយ​ដែល​ភ្ជាប់​រាល់​ការ​ទស្សន៍ទាយ​​ទៅ​នឹង​តួ​អង្គ​ព្រះ​ពុទ្ធ​នោះ​គឺ​ជា​រឿង​ដែល​មនុស្ស​និពន្ធ​ឡើង​នៅ​សម័យកាល​ក្រោយ​ប៉ុណ្ណោះ ។
សូម​បញ្ជាក់​ផង​ដែរ​ថា​ សូម្បី​​ពួក​កុលសម្ព័ន្ធ​សាសន៍យូដា (Jews) ដែលជាពួកមនុស្សបានសរសេរគម្ពីរប៊ីប នាសម័យដើមនោះក៏ជឿទៅលើរឿងយល់សុបិននិមិត្តនោះ ហើយ​អ្នក​ដែល​អាច​បកស្រាយ​សុបិន​បាន​គឺ​មាន​តែ​ពួក​ព្យាការី (Prophets) របស់ព្រះយេហូវ៉ា(Jehovah) ប៉ុណ្ណោះ ។ រឿងនេះមានលក្ខណៈដូចគ្នានឹងសាសនាព្រាហ្មណ៍ដែរ ។ សូម​បញ្ជាក់​ថា​ពួក​សាសន៍​យូដា​បាន​កែច្នៃ​គម្ពីរ​ដើម​នោះ​ឲ្យ​ចេញ​ទៅ​ជា​គម្ពីរតូរ៉ា (Tora) ឬត័លមុដ(Tora) សម្រាប់សាសនាយូដា ពួកគ្រិស្តបរិស័ទកែច្នៃឲ្យចេញជាគម្ពីរប៊ីប (Bible) សម្រាប់គ្រិស្តសាសនា ហើយ​ពួក​អ៊ីស្លាមបរិស័ទ​បាន​កែច្នៃ​ឲ្យចេញជាគម្ពីរកូរ៉ាន (Qur’an) សំរាប់សាសនាអ៊ីស្លាម ។
ឯកសារយោង​
កម្ពុជសុរិយា លេខ ៤ ឆ្នាំ ១៩៩៩
វិថីឧញ៉ា នូ កន
គឺជាវិថីដែលគិតចាប់ពី មហាវិថីព្រះសីហនុ កែងនឹង មហាវិថីព្រះមុនីវង្ស ផ្នែកខាងលិច វិទ្យាល័យព្រះយុគន្ធរ ស្របនឹង មហាវិថីព្រះមុនីវង្ស មកដល់ បឹងត្របែក ទល់នឹង ផ្លូវ ៥០៨(St.508)។
១០,០០០រៀល(ឆ្នាំ២០០១)
10,000រៀល
=មើលផងដែរ=
រាជសព្ទ
[រាជ-ជៈ-ស័ប]​ សព្ទ​ស្តេច គឺ​ពាក្យ​សម្រាប់​ស្តេច​ឬ​ពាក្យ​សម្រាប់​ប្រើ​ចំពោះ​ស្តេច ដូច​ជា​ កាត់​សក់​ ថា​ ចម្រើន​ព្រះ​កេសា, លុប​មុខ ថា ស្រព​ព្រះ​ភក្ត្រ, ដេក ថា ផ្ទំ ជា​ដើម ។
List of video editing software
បទចម្រៀងនេះធ្វើឡើងដោយខ្លួនឯង
ឃុំបាសាក់
សំដៅទៅដល់÷
ភូមិរវៀង
សំដៅទៅដល់÷
UEFA Euro 2004
កខគឃងចឆជឈញដិីឹណតថទធនបផពភម្យរលវះហឡអ់៉៍័។,.
ឃុំអង្គតាសូ
(Angk Ta Sou Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង មាន ១១ភូមិ÷ យោងតាមប្រកាសលេខ ៤៩៣
ព្រំប្រទល់នៃ
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
គ្រឹស្ដសាសនា
=ផ្សារ= =មើលផងដែរ=
អង្គតាសូ
អាណត្តិ​ព្យាបាលភាព
English: Trust; French: Fidéicommis [ Latin fideī commissum (literally “trust of faith”)]
អ៊ីប៉ូតែក
អ៊ីប៉ូតែក, ហ៊ីប៉ូតែក,​ និក្ខេប : មនុស្ស​​ម្នាក់​ដែល​​ដាក់​បញ្ចាំ​ដី​ឬ​អាគារ​​នានា (ឬ​នៅ​ក្នុង​​​ករណី​​និក្ខេប ចលនវត្ថុ​​គឺ​​ចលនទ្រព្យ) ដើម្បី​​ប្ដូរ​យក​ប្រាក់​​​ខ្ចី ។ តាម​ធម្មតា​​និក្ខេប​​មាន​​​ជា​​ទម្រង់​​ណា​មួយ​​ក្នុង​ចំណោម​ទាំងបីនេះ ៖ ១) កម្មសិទ្ធិ​​លើ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ផ្ទេរ​ដោយ​​ជាក់ស្ដែងទាំង​មូល​ឬ​មួយ​ភាគ​ទៅ​ឲ្យ​​អ្នក​ឲ្យ​ខ្ចីប្រាក់ ។​ ២) កម្មសិទ្ធិ​​គ្មាន​ផ្លាស់​ប្ដូរ​អ្វីទាំងអស់​​ ហើយ​និក្ខេប​​មាន​​ផល​​ដូចគ្នា​​នឹង​សិទ្ធិ​​ឃាត់ទុក​ដែរ ។ ៣) ទ្រព្យសម្បត្តិ​​ត្រូវ​គេ​​ដាក់​ទៅ​ក្នុង​​អាណត្តិ​ព្យាបាលភាព​ជាមួយ​មនុស្ស​ឯករាជ្យ​មួយ​រហូត​ទាល់​តែ​បំណុល​បាន​សងរួចរាល់ ។
English: Mortgage, French: Hypothèque (f)
SKULL 2 (SEASON 1)
SKULL 2 (SEASON 1) គឺជាអាលប៊ុមរបស់តារាចម្រៀងកម្ពុជា វណ្ណដា ដែលត្រូវបានទម្លាក់ចេញនៅថ្ងៃទី1 ខែកក្កដា ឆ្នាំ2022 ដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយដោយផលិតកម្មបារមី អាល់ប៊ុមចម្រៀង SKULL 2 (Season 1) គឺជាពាក់កណ្តាលដំបូងនៃអាល់ប៊ុមដែលមានពីរភាគ ដោយពាក់កណ្តាលចុងក្រោយនឹងចេញនៅចុងឆ្នាំនេះ ដែលមានចំនួន ១៥បទ ដែលបង្ហាញពីបទចម្រៀងដែលបានចេញផ្សាយពីមុន និងការសហការអន្តរជាតិលើកដំបូងរបស់គាត់នៅលើអាល់ប៊ុមរបស់គាត់ ដែលបង្ហាញពី OG Bobby របស់ប្រទេសថៃនៅក្នុង "Young Man" ដែលដើរតួជាបទផ្តោតសំខាន់សម្រាប់ការចេញផ្សាយផងដែរ ។
បទក្នុងអាល់ប៊ុម
Tracks in the album
ការហោះហើរ
ការហោះហើរ គឺជាសកម្មភាពនៃការផ្លាស់ប្តូរទៅតាមអាកាសដោយប្រើយន្តហោះ ឬភាវៈរស់ធ្វើការហោះហើរ(ឧទាហរណ៍: សត្វចាប,សត្វសារិកា...) វត្ថុហោះហើរផ្សេងទៀត(ឧទាហរណ៍: យានដ្រូ...)។ ការហោះហើរត្រូវបានដោយគោលការណ៍នៃលំហអាកាស ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអន្តរកម្មរវាងវត្ថុ និងខ្យល់ជុំវិញ។ មានប្រភេទនៃការហោះហើរដោយឡែកពីគ្នា រួមទាំងការហោះហើរដែលប្រើកម្លាំងថាមពល ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការប្រើប្រាស់គ្រឿងម៉ាស៊ីនដើម្បីបង្កើតកម្លាំងរុញ និងលើក និងការហោះហើរដែលមិនប្រើកម្លាំង ដែលពឹងផ្អែកលើកម្លាំងធម្មជាតិ ដូចជាកម្ដៅ ឬចរន្តខ្យល់ ដើម្បីនៅពីលើ(ឧទាហរណ៍: ប៉ាឡុង ជាដើម)។ ក្នុងអំឡុងពេលហោះហើរ យន្តហោះអាចយកឈ្នះលើកម្លាំងជាច្រើន រួមទាំងទំនាញអូស និងលើក។ ទំនាញ​ទាញ​យន្តហោះ​ទៅ​កាន់​ដី ខណៈ​ពេល​ដែល​ការ​អូស​គឺជា​កម្លាំង​ទប់ទល់​នៃ​ខ្យល់​ចំពោះ​ចលនា​របស់​យន្តហោះ​។ ការលើក គឺជាកម្លាំងដែលអនុញ្ញាតឱ្យយន្តហោះឡើងលើ និងនៅពីលើ។ រូបភាពតូច|សត្វគូសេកំពុងហោះហើរនៅឧទ្យានមួយក្នុងប្រទេសកាណាដា រូបភាពតូច|ឧទ្ធម្ភាគចក្រហោះហើរនៅលើភ្នំតេងពូឆេ ប្រទេសនេប៉ាល់ ដើម្បីសម្រេចបានការហោះហើរ យន្តហោះត្រូវតែបង្កើតការលើកគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីយកឈ្នះកម្លាំងទំនាញ និងកម្លាំងរុញច្រានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីយកឈ្នះលើកម្លាំងអូស។ រូបរាង និងការរចនារបស់យន្តហោះ ក៏ដូចជាល្បឿន និងទិសដៅនៃលំហូរខ្យល់ ប៉ះពាល់ដល់បរិមាណនៃការលើក និងកម្លាំងដែលបានបង្កើត។ ការហោះហើរបានធ្វើការផ្លាស់ប្ដូរការដឹកជញ្ជូន ដែលអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្ស និងទំនិញធ្វើដំណើរបានលឿន និងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពក្នុងរយៈចម្ងាយឆ្ងាយ។  វាក៏បានផ្លាស់ប្តូរការធ្វើសង្គ្រាម និងការរុករក ផ្តល់មធ្យោបាយថ្មីដើម្បីទៅដល់ទីតាំងដាច់ស្រយាល និងប្រមូលព័ត៌មាន។
អ៊ីវ រ៉ាមូស
លោកអភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស ជាអភិបាល ព្រះសហគមន៍កាតូលិកនៅប្រទេសកម្ពុជា ភូមិភាគភ្នំពេញ ពីឆ្នាំ១៩៦៣-ឆ្នាំ២០០១។
ជីវប្រវត្តិ
លោក អ៊ីវ រ៉ាមូស កើត​នៅ​ថ្ងៃទី​២៣ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​១៩២៨ នៅ​ភូមិ​សែមបាដែល Sembadel (Haute-Loire-France) ជា​ទីក្រុង​មួយ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភូមិភាគ​ពុយ។ ឪពុក​ឈ្មោះ យ៉ាគ រ៉ាមូស ជា​បុគ្គលិក​ផ្លូវ​ដែក និង​ម្តាយ​ឈ្មោះ យូលី កាលែត។ លោក​ជា​កូន​ពៅ​ក្នុង​ចំណោម​បងប្អូន​៣​នាក់។
ការ​សិក្សានៅក្នុងឧប្បត្តិហេតុ
នៅ​ឆ្នាំ​១៩៤២ លោក អ៊ីវ រ៉ាមូស ចូល​សិក្សា​នៅ​អនុ​ទេវវិទ្យាល័យ La Chartreuse នៅ Brives-Charensac។ ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៤៧ លោក​បន្ត​ការ​សិក្សា​នៅ​ទេវវិទ្យាល័យ នៃ​ក្រុម​សាសន​ទូត​ក្រៅ​ប្រទេស​នា​ក្រុង​ប៉ារីស។ លោក​ទទួល​អគ្គ​សញ្ញា​តែងតាំង​ជា​បូជាចារ្យ​នៅ​ថ្ងៃទី​០៤ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៥៣។ លោក​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​នៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម និង​បាន​ការពារ​និក្ខេប​បទ​លើ​ប្រធាន​បទ The Great Catechesis of Saint Gregory of Nyssa ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៥៧។ លោក​បាន​ចេញ​ដំណើរ​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា នៅ​ថ្ងៃទី​១៨ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​១៩៥៧។
មុនសង្រ្គាម លោកអភិបាល​ព្រះសហគមន៍​កាតូលិក ដែលក្មេងជាងគេនៅលើពិភពលោក
នៅ​ពេល​មក​ដល់​ប្រទេស​កម្ពុជា លោក​បាន​សិក្សា​ភាសា​ខ្មែរ និង​វៀតណាម​នៅ បាណាម Banam ហើយ​បន្ទាប់​មក​នៅ​ព្រះវិហារ​សន្ត​សិលា និង​សន្តប៉ូល Saint-Pierre-et-Saint-Paul (Xom Bien) ក្នុង​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ។ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦០ លោក​ត្រូវ​បាន​តែងតាំង​ជា​សាស្រ្តាចារ្យ​នៅ​ទេវវិទ្យាល័យ នៃ​ក្រុង​សៃហ្គន មុន​ពេល​ផ្លាស់​មក​បង្រៀន​នៅ​អនុ​ទេវវិទ្យាល័យ​ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញ​នៅ​ឆ្នាំ​បន្ទាប់។ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦២ លោក​ត្រូវ​បាន​ចាត់​ឲ្យ​ទៅ​បង្រៀន​រយៈ​ពេល​ខ្លី នៅ​ទេវវិទ្យាល័យ​នៃ​ក្រុម​សាសន​ទូត​ក្រៅ​ប្រទេស​នា​ក្រុង​ប៉ារី​នៅ​ប៊ីវីប្រេស។
នៅ​ថ្ងៃទី​១២ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​១៩៦២ សម្តេច​ប៉ាប​បាន​ជ្រើស​តាំង​លោក​ជា​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍​កាតូលិក​កម្ពុជា ភូមិភាគ​ភ្នំពេញ ដែល​មាន​អាសនៈ​ក្នុង​ភូមិភាគ​ពីស៊ីតា (Titular See of Pisita) ពេល​នោះ​លោក​មាន​វ័យ​ត្រឹម​តែ​៣៥​ឆ្នាំ។ លោក​ទទួល​អគ្គ​សញ្ញា​តែងតាំង​ជា​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍​ភូមិភាគ​ភ្នំពេញ នៅ​ថ្ងៃទី​២៤ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​១៩៦៣ ដោយ​លោក​អភិបាល រ៉ាបាឡង់ នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​របស់​ទេវវិទ្យាល័យ​សាសន​ទូត​ក្រៅ​ប្រទេស​នា​ក្រុង​បារីស ។
លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត​វ៉ាទីកង់​ទី​២ នៅ​វគ្គ​ទី​២ ទី​៣ និង​ទី​៤។ លោក​គឺ​ជា​អភិបាល​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​អភិបាល​១២​អង្គ ដែល​បាន​ចូល​រួម​អបអរសាទរ​ខួប​លើក​ទី​៥០​នៃ​មហា​សន្និបាត​វ៉ាទីកង់​ទី​២ ដែល​រៀបចំ​ឡើង​ដោយ​សម្តេច​ប៉ាប បេណេឌីក ទី​១៦ នៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម កាល​ពី​ថ្ងៃទី​២២ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​២០១២ ក្នុង​ពេល​មហា​សន្និបាត​ក្រុម​លោក​អភិបាល​ទូទាំង​ពិភព​លោក​ស្តី​អំពី «ការ​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ» ។
នៅ​ក្នុង​មហា​សន្និបាត​វ៉ាទីកង់​ទី​២ លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស បាន​ជួប​លោក​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍​ពីរ​រូប​មក​ពី​ប្រទេស​ឡាវ គឺ​លោក​អភិបាល អាណូដ៍ (Arnaud) និង​លោក​អភិបាល លូសដ្រែត៍ (Loosdret)។ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦៨ លោក​បាន​បង្កើត​សភា​លោក​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍​ឡាវ-កម្ពុជា (CELAC) ដែល​ជួប​ប្រជុំ​គ្នា​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ម្តង​ប្រជុំ​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​ម្តង​ប្រជុំ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៧៤។ ប៉ុន្តែ ការ​ជួប​ប្រជុំ​នេះ​ត្រូវ​ផ្អាក ចាប់​តាំង​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ធ្លាក់​ក្នុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៩២។
លោក​អភិបាល​វ័យ​ក្មេង ពេល​ដែល​ត្រឡប់​មក​ពី​មហា​សន្និបាត​វ៉ាទីកង់​ទី​២ គឺ​ពោរពេញ​ដោយ​ភាព​រីករាយ។ ជា​ដំបូង​បង្អស់ លោក​ឈ្វេង​យល់​អំពី​ស្ថានភាព​បេសកកម្ម​នៅ​កម្ពុជា។ លោក​បាន​អញ្ជើញ​លោក​បូជាចារ្យ ប៊ូឡាដ៍ (Boulard) អ្នក​ជំនាញ​សង្គម​វិទូ ជាតិ​បារាំង​ដ៏​ល្បី​ឈ្មោះ ដើម្បី​កំណត់​បញ្ហា​ប្រឈម​នានា ក្នុង​កិច្ចការ​ព្រះសហគមន៍​នៅ​កម្ពុជា និង​ឈ្វេង​យល់​អំពី​គម្លាត​រវាង​ព្រះសហគមន៍​នៅ​តាម​ជនបទ ដែល​ផ្តោត​សំខាន់​ទៅ​លើ​ជនជាតិ​ភាគ​តិច និង​ពី​ស្ថានភាព​ប្រទេស​មួយ​ដែល​មាន​នគរូបនីយកម្ម​ពេញលេញ និង​ការ​ដឹកនាំ​ដោយ​គោល​នយោបាយ​ជាតិ​និយម។
លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស បាន​ដាក់​ចេញ​វិធាន​ការ​ពិសេស ដោយ​គោរព​តាម​ស្មារតី​នៃ​មហា​សន្និបាត​វ៉ាទីកង់​ទី​២ អំពី​ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ (Sacrosanctum Concilium) ដោយ​ស្នើ​សុំ​ឱ្យ​បូជាចារ្យ​ធ្វើ​ពិធី​បុណ្យ​ជា​ភាសា​ជាតិ។ វិធាន​ការ​នេះ ពិត​ជា​មាន​អត្ថន័យ​នៅ​ផ្លាស់ប្តូរ​ទំនៀម​ទម្លាប់ ដែល​មាន​តាំង​ពី​សម័យ​កាល​លោក​អភិបាល មីស្ស (Miche)។ លោក​បាន​ឲ្យ​លោក​បូជាចារ្យ​ដែល​មក​ថ្មី​ត្រូវ​រៀន​ភាសា​ខ្មែរ ជំនួស​ភាសា​វៀតណាម (១៩៦៦)។ លើល​ពី​នេះ​ទៅ​ទៀត មាន​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​មួយ​ចំនួន​បាន​បក​ប្រែ​ពិធី​បុណ្យ​អភិបូជា​មក​ជា​ភាសា​ខ្មែរ។ ការងារ​បក​ប្រែ​ព្រះគម្ពីរ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​នៅ​ពេល​នោះ។
សភា​ក្រុម​លោក​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍​ឡាវ-កុម្ពុជា CELAC ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​បើក​ទូលាយ​ទ្វារ​ព្រះសហគមន៍ ដើម្បី​ស្វែង​រក​យល់​អំពី​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា។ សន្និបាត​មួយ​បាន​រៀបចំ​ឡើង សម្រាប់​លោក​បូជាចារ្យ បព្វជិត​បព្វជិតា និង​គ្រហស្ថ ក្នុង​បំណង​បំភ្លឺ​ដល់​សាសន​ទូត​ទាំង​អស់ ដើម្បី​មើល​ឃើញ​យ៉ាង​ច្បាស់ ចំពោះ​ស្ថានភាព​របស់​បងប្អូន​ឯទៀតៗ​មិន​ទាន់​ជឿ​លើ​គ្រីស្ត​សាសនា ដែល​នៅ​ក្នុង​បេសកកម្ម​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​របស់​ពួក​គេ។
ក្នុង​អំឡុង​ទសវត្ស​១៩៥០ និង​១៩៦០ មាន​យុវជន​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​បាន​ទទួល​អគ្គ​សញ្ញា​ជា​បូជាចារ្យ បន្តិច​ម្តងៗ​លោក​អភិបាល រ៉ាមូស បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​អស់​លោក​បំពេញ​មុខងារ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ និង​ណែនាំ​ព្រះសហគមន៍។ ដោយសារ​ចំណុច​នេះ​ហើយ លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស បាន​ស្នើ​ទៅ​ក្រុង​រ៉ូម​ដើម្បី​ចែក​ព្រះសហគមន៍​ភូមិភាគ​ភ្នំពេញ​ជា​បី​ផ្នែក ហើយ​នៅ​ថ្ងៃទី​២៦ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​១៩៦៨ សន្ត​អសនៈ​បាន​បង្កើត ព្រះសហគមន៍​ភូមិភាគ​បាត់ដំបង និង​ព្រះសហគមន៍​ភូមិភាគ​កំពង់ចាម។ សន្ត​អសនៈ បាន​ជ្រើស​តាំង​លោក​ឪពុក​ជាតិ​កម្ពុជា ប៉ូល ទេព អ៊ីមសុត្ថា ជា​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍​ភូមិភាគ​បាត់ដំបង និង​លោក​ឪពុក អនដ្រេ ឡឺស៊ូអេហ្វ (André Lesouëf) ជា​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍​ភូមិភាគ​កំពង់ចាម។ ប៉ុន្តែ ដោយសារ​ខ្វះ​បូជាចារ្យ​ខ្មែរ គឺ​មិន​អាច​ផ្ទេរ​សិទ្ធិ​ទាំង​ស្រុង ទៅ​បូជាចារ្យ​ជនជាតិ​ខ្មែរ ដើម្បី​ណែនាំ​ព្រះសហគមន៍​នោះ​បាន​ទេ។
លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស បាន​សម្រេច​ចិត្ត​បង្កើត​ទេវ​វិទ្យាល័យ​មួយ​នៅ​ជ្រោយចង្វារ ទល់​មុខ​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ ក្នុង​គោល​បំណង​ដើម្បី​អប់រំ​យុវជន​ឱ្យ​កា្លយ​ជា​គង្វាល​ថ្មី នៅ​ក្នុង​ព្រះសហគមន៍​កម្ពុជា ហើយ​ក៏​ស្រប​ពេល​ដែល​មាន​សភាពការណ៍​តានតឹង​ខ្លាំង​នៅ​វៀតណាម​ខាង​ត្បូង​ផង​ដែរ។
លោក​អភិបាល​បាន​តែងតាំង​លោក​ឪពុក វ៉ាំងសង់ រ៉ូលីន និង​លោក​ឪពុក អេមីល ដេតម្ប ជា​សាស្រ្តាចារ្យ ហើយ​លោក​បាន​ណែនាំ​និស្សិត​ទេវវិទ្យាល័យ​ទាំង​អស់ ទៅ​តាម​សភាពការណ៍​ជាក់​ស្តែង​របស់​កម្ពុជាក្នុង​អំឡុង​ឆ្នាំ​១៩៦៨​-​១៩៦៩ ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​សេចក្តី​ណែនាំ​របស់​សភា​លោក​អភិបាល​ឡាវ​-​កម្ពុជា។ ប៉ុន្តែ ដោយសារ​ស្ថានភាព​នយោបាយ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ប្រែប្រួល នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧០​ទេវវិទ្យាល័យ​នេះ​មិន​អាច​ដំណើរ​ការ​បាន​ឡើង​វិញ​ឡើយ។
លើស​ពី​នេះ​ទៅ​ទៀត​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​សកម្មភាព​សាសន​ទូត​នានា​ត្រូវ​គាំង។ លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស ក្នុង​គ្រា​នោះ​បាន​បដិសេធ​ទទួល​ជំនួយ​ពី​អង្គការ ACRS ដើម្បី​កុំ​ព្រះសហគមន៍​មាន​មុខ​ជា​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល។ ប៉ុន្តែ លោក​ក៏​មិន​ចូល​រួម​ជា​មួយ​ជំរុំ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ជំរុំ​ទាំង​ពីរ​ដែរ។
ការ​វាយ​សម្រុក​ចុង​ក្រោយ​របស់​ខ្មែរ​ក្រហម​ចូល​រាជធានី​ភ្នំពេញ នៅ​ថ្ងៃទី​០១ ខែ​មករា ឆ្នាំ​១៩៧៥ បាន​បង្ខំ​ឱ្យ​សាសន​ទូត​ទាំង​អស់​រិះ​គិត​អំពី​អនាគត​ព្រះសហគមន៍​កាតូលិក​នៅ​កម្ពុជា។ លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស បាន​អញ្ជើញ​សាសន​ទូត​ទាំង​អស់​ដែល​នៅ​សល់​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ដើម្បី​សម្រេច​ចិត្ត​ថា តើ​ត្រូវ​ចាក​ចេញ​តាម​យន្តហោះ​ជម្លៀស​ចុង​ក្រោយ ឬ​ក៏​ស្នាក់​នៅ? រូប​លោក​ផ្ទាល់​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​បន្ត​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា រួម​ជា​មួយ​លោក​ឪពុក រ៉ូប៊ែរ វឺណេ លោក​ឪពុក អេមីល ដេតម្ប និង​លោក​ឪពុក ហ្វ្រង់ស្វ័រ ប៉ុងសូដ៍ ជា​បូជាចារ្យ​នៃ​ក្រុម​សាសន​ទូត​ក្រៅ​ប្រទេស​នា​ក្រុង​ប៉ារីស។
នៅ​ដើម​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​១៩៧៥ លោក​បាន​អញ្ជើញ​លោក​ឪពុក យ៉ូសែប ឆ្មារ សាឡាស ដែល​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​បារាំង ឲ្យ​ត្រឡប់​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា​វិញ​បន្ទាន់ ហើយ​លោក​អភិបាល​បាន​ទទួល​ការ​អនុញ្ញាត​ពី​ទីក្រុង​រ៉ូម ដើម្បី​តែងតាំង​លោក យ៉ូសែប ឆ្មារ សាឡាស ជា​អភិបាល​ឧបត្ថម្ភកៈ​នៃ​ព្រះសហគមន៍​កាតូលិក ភូមិភាគ​ភ្នំពេញ ដើម្បី​កុំ​ឱ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​គ្មាន​អ្នក​គង្វាល ព្រោះ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​គ្រប់​សាសន​ទូត​ទាំង​អស់​នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់ ឬ​នឹង​ត្រូវ​បណ្តេញ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា។
នៅ​ថ្ងៃ​ចន្ទ ទី​១៤ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥ លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស បាន​ប្រារព្ធ​អគ្គ​សញ្ញា​តែង​តាំង​លោក យ៉ូសែប ឆ្មារ សាឡាស ជា​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍ នៅ​ព្រះសហគមន៍​ខ្មែរ​ព្រះវិហារ​ព្រះមាតា​រាជធានី​ភ្នំពេញ ដែល​មាន​តែ​លោក​អភិបាល អន់ដ្រេ ឡឺស៊ូអេហ្វ ចូល​រួម​ជា​មួយ​លោក ក្រោម​សន្ធឹក​នៃ​គ្រាប់​រ៉ុក​កែត​ផ្លោង​ចូល​ក្រុង​ភ្នំពេញ។
ក្នុងកំឡុងពេលសង្រ្គាមៈរងទុក្ខវេទនាជាមួយប្រជាជនខ្មែរក្នុងសោកនាដកម
នៅ​ថ្ងៃទី​១៥ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥ លោក យ៉ូសែប ឆ្មារ សាឡាស ជា​អភិបាល​ថ្មី បាន​ប្រមូល​លោក​បូជាចារ្យ​បរទេស​បន្ត​ស្នាក់​នៅ​កម្ពុជា និង​លោក​បូជាចារ្យ​ខ្មែរ (ប្អូន​ប្រុស​របស់​លោក គឺ​លោក​ឪពុក សាឡឹម និង​លោក​ឪពុក សំរើន) នៅ​គេហដ្ឋាន​របស់​លោក​អភិបាល។ នោះ​ជា​ពេល​ដែល​បែក​គ្នា មុន​ពេល​កង​កម្លាំង​ខ្មែរ​ក្រហម​វាយ​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ (១៧ មេសា ១៩៧៥) លោក​អភិបាល​ថ្មី​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ “សូម​ប្រាប់​ពិភព​លោក​អំពី​ពួក​យើង” លោក​បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់​អស់​លោក​បូជាចារ្យ ដែល​ជា​ពាក្យ​ចុង​ក្រោយ​របស់​លោក។
មួយ​ឆ្នាំប​ន្ទាប់​ពី​ការ​បណ្តេញ​ចេញ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា លោក​អភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស បាន​លា​ឈប់​ពី​មុខងារ​របស់​លោក ជា​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍​ភូមិភាគ​ភ្នំពេញ។ លោក​បាន​ទៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី (Tanjung Pinang) ដើម្បី​បាន​នៅ​ជិត​ប្រទេស​កម្ពុជា និង​ថែរក្សា​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ជា​ច្រើន​ដែល​បាន​ទៅ​ស្នាក់​នៅ​តាម​ឆ្នេរ​នៃ​ប្រទេស​នោះ។ ដោយ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ អំពី​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ជាតិ​កម្ពុជា លោក​បាន​ជូន​ដំណឹង​ទៅ​បុរី​វ៉ាទីកង់​អំពី​អនាគត​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​កាតូលិក​ខ្មែរ។ នៅ​ថ្ងៃទី​០៦ ខែ​មករា ឆ្នាំ​១៩៨៣ ក្រសួង​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​នៃ​ប្រជាជន​ទាំង​ឡាយ បាន​បង្កើត​ការិយាល័យ​គាំ​ទ្រ​ការ​ប្រកាស​ដំណឹង​សម្រាប់​ប្រជាជន​កម្ពុជា និង​បាន​ប្រគល់​មុខងារ​ឱ្យ​លោក​អភិបាល អ៊ីវ ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ជាតិ​កម្ពុជា នៅ​គ្រប់​ទី​កន្លែង​ដែល​គេ​រស់​នៅ។ លោក​អភិបាល អន់ដ្រេ ឡឺស៊ូអេហ្វ បាន​ជួយ​លោក​ក្នុង​ការ​បំពេញ​បេសកកម្ម​នេះ។ គោល​បំណង​នៅ​ពេល​នោះ គឺ​ដើម្បី​ជួយ​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ជា​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​រស់​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ឱ្យ​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ព្រះសហគមន៍​និង​ភូមិភាគ​របស់​គេ។ ក្នុង​ទិស​ដៅ​បង្កើត​ក្រុម​គង្វាល ដើម្បី​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​មើល​ថែ​ដល់​ប្រជាជន​ចំណាក​ស្រុក។