បាយាសិសូត្រ
[១៤២] ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ បើដូច្នោះ អាត្មាភាព​នឹង​ត្រឡប់សួរមហាបពិត្រ ​ក្នុង​បរិយាយ​នុ៎ះវិញ ប្រស្នានេះ ពេញ​ព្រះ​ហឫទ័យ​មហាបពិត្រ​យ៉ាង​ណា សូម​មហាបពិត្រ ព្យាករ​ប្រស្នា​នោះ​ ​យ៉ាង​នោះ​ចុះ បពិត្ររាជញ្ញៈ មហា​បពិត្រ សំគាល់​ហេតុ​នេះ​ដូច​ម្ដេច ​ពួក​បុរស​របស់​មហា​បពិត្រ​ ​ក្នុង​ដែន​នេះ ចាប់​បាន​ចោរ ​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អាក្រក់​មក​ថ្វាយ​មហា​បពិត្រ​ រួចក្រាបបង្គំទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន​ ​អ្នក​នេះ​ជា​ចោរ ប្រព្រឹត្ត​អាក្រក់​នឹង​ព្រះ​អង្គ ទ្រង់សព្វ​ព្រះ​ហឫទ័យ​នឹង​ (ដាក់) អាជ្ញាណា ​ដល់​ចោរនេះ សូមទ្រង់​ដាក់​អាជ្ញា​នោះ​មក ទើបមហា​បពិត្រ ​មាន​បន្ទូល​នឹង​បុរស​ទាំង​នោះ​ ​យ៉ាង​នេះថា ​ម្នាល​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ បើដូច្នោះ ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ​ចូរ​នាំគ្នា​ចងបុរសនេះ ​ឲ្យ​មាន​ដើម​ដៃ​ទៅ​ខាងក្រោយ (ចង​ស្លាបសេក​) ​ឲ្យ​ខ្ជាប់​ដោយ​ខ្សែ​ដ៏​មាំ ​ហើយ​កោរក្បាល​ឲ្យ​រលីងចេញ ​ហើយ​ (ត្រូវទូង) ស្គរជ័យ ​ដែល​មាន​សំឡេង​ឮ​ខ្លាំង នាំបណ្តើរជុំវិញ​សព្វច្រក សព្វ​ផ្លូវ​បំបែក រួចនាំចេញ​ទៅ​តាម​ទ្វារ​ខាងត្បូង កាត់ក្បាល​ត្រង់កន្លែង​សម្រាប់ពិឃាត ជាខាង​ត្បូង​នគរ​ចុះ បុរស​ទាំង​នោះ​ ទទួល​ព្រះ​ឱង្ការ របស់មហាបពិត្រថា ​ព្រះ​កុរណាវិសេស ​ហើយ​ក៏​នាំគ្នា​ចងបុរស​នោះ​ ​ឲ្យ​មាន​ដើម​ដៃ​ទៅ​ខាងក្រោយ ​ឲ្យ​ខ្ជាប់​ដោយ​ខ្សែ​ដ៏​មាំ កោរក្បាល​ឲ្យ​រលីងចេញ (ទូង) ស្គរជ័យ ​ដែល​មាន​សំឡេង​ឮ​ខ្លាំង នាំបណ្តើរជុំវិញ​សព្វច្រក សព្វ​ផ្លូវ​បំបែក រួចនាំ​ចេញ​ទៅ​តាម​ទ្វារ​ខាងត្បូង ​ហើយ​ឲ្យ​ចោរ​នោះ​អង្គុយ ត្រង់កន្លែង​សម្រាប់ពិឃាត ជាខាង​ត្បូង​នៃ​នគរ​ ចុះបើចោរ​នោះ​ (​នឹង​អង្វរ) ​ពួក​ពេជ្ឈឃាត​ថា សូម​ពួក​ពេជ្ឈឃាត​ដ៏​ចម្រើន​ ​បង្អង់​សិន (ព្រោះ) ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ ​និង​ញាតិ​សាលោហិត (របស់​ខ្ញុំ​មាន​) ​ក្នុង​ស្រុក ឬនិគមឯណោះ ចាំខ្ញុំផ្តែផ្តាំ ​ដល់​ពួក​មិត្រអាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ​ហើយ​សឹម​មក​វិញ ដូច្នេះ តើ​បាន​ឬ​ទេ ឬ​ក៏​ពួក​នាយ​ពេជ្ឈឃាត​ (​ទាំង​នោះ​) ​នឹង​ចេះ​តែ​កាត់​ក្បាល​ចោរ ​ដែល​កំពុង​ទួញ​យំ ​ដោយ​ឥត​យោគ​យល់​ទេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សបៈ​ដ៏​ចម្រើន​ ចោរ​នោះ​ (​នឹង​អង្វរ)​ពួក​ពេជ្ឈឃាតថា សូម​ពួក​ពេជ្ឈឃាត​ដ៏​ចម្រើន​ ​បង្អង់​ឲ្យ​សិន (ព្រោះ) ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ ​និង​ញាតិ​សាលោហិត (របស់​ខ្ញុំ​មាន​) ​ក្នុង​ស្រុក ឬនិគមឯណោះ ចាំខ្ញុំផ្តែផ្តាំ ​ដល់​ពួក​មិត្រ​អាមាត្យ​ទាំង​នោះ​រួច ​សឹម​មក​វិញ ដូច្នេះ មិន​បានឡើយ តាម​ដែល​ពិត​នោះ​ ​ពួក​ពេជ្ឈឃាត​ ​នឹង​ចេះ​តែ​កាត់​ក្បាល​ចោរ ​ដែល​កំពុង​ទួញ​យំ​នោះ​ ​ឲ្យ​ទាល់​តែបាន។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពរ​រាជញ្ញៈ អម្បាល​យ៉ាង​ចោរ​នោះ​ ជា​មនុស្ស​ជាតិ​ដូច​គ្នា​ត្រឡាំង ម្ដេច​គង់(​អង្វរ)​ពួក​ពេជ្ឈឃាត ​ជា​មនុស្ស​ជាតិ​ដូច​គ្នា សូម​ពួក​នាយ​ពេជ្ឈឃាត​ដ៏​ចម្រើន​ ​បង្អង់​ឲ្យ​សិន (ព្រោះ) ​ពួក​មិត្រ​អាមាត្យ ​និង​ញាតិ​សាលោហិត (របស់​ខ្ញុំ​មាន​) ​ក្នុង​ស្រុក ឬនិគមឯណោះ ចាំខ្ញុំ​ទៅ​ផ្តែផ្តាំ ​ដល់​ពួក​មិត្រអាមាត្យ​ទាំង​នោះ​សិន រួច​សឹម​មក​វិញ ដូច្នេះ មិន​បាន​ទៅ​ហើយ​ ចំណង់បើ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ ញាតិសាលោហិត របស់​មហា​បពិត្រ សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នក​សម្លាប់សត្វ លួច​ទ្រព្យគេ ​ប្រព្រឹត្តខុស​ក្នុង​កាម​ទាំង​ឡាយ​ ​និយាយ​កុហក ​និយាយ​ពាក្យញុះញង់ ​និយាយ​ពាក្យត្រគោះ ​និយាយ​ពាក្យឥតប្រយោជន៍ ចង់បានទ្រព្យគេ ​មាន​ចិត្ត​គុំគួន ​មាន​សេចក្តី​យល់ខុស ​លុះ​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ បន្ទាប់អំពីសេចក្តីស្លាប់ ​ទៅ​កើត​ក្នុង​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រេត អសុរកាយ នរក​ហើយ​ ធ្វើ​ម្ដេច​ឡើយ ​នឹង​អង្វរ​ពួក​នាយ​និរយបាលថា សូម​ពួក​នាយនិរយបាល​ដ៏​ចម្រើន​ ​បង្អង់​ឲ្យ​សិន ចាំយើង​ទាំង​ឡាយ​ ​ទៅ​ក្រាបទូល ​ដល់​ព្រះ​បាទ​បាយាសិរាជញ្ញៈថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មាន​ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ ដូច្នេះ​បាន ឱរាជញ្ញៈ បើតាម​បរិយាយ​នេះឯង សូមមហាបពិត្រ បែរ​ព្រះ​យោបល់ យល់មក​យ៉ាង​នេះវិញថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឧបបាតិកៈ​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើ​អាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។