cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
៨៣២ ភ្នែកកណ្ដាលថ្ងាសគឺជាបញ្ញា បើកច្បាស់ភ្លឺថ្លាមិនអាចលាក់បាំង ឆ្លាក់តាមចម្លាក់ភ្នែកបីចែងចាំង ភ្នែកលែងអោយគាំងដោយអវិជ្ជា។
៨៣៣ ក្បាលនាគបង្កប់នៅអង្គរតូច ដងខ្លួនពេនពត់ដូចកម្រងធ្នូ កន្ទុយឥន្ទនូនៅបន្ទាយសំរ៉ែ។
៨៣៤ ករវិកចុងក្រោយសម្លេងខ្ទរខ្ទារ ញាក់ច្រៀងសម្ដែងជាទស្សនីយ នាគខ្មែរប្រុសស្រីវីវក់ឈ្លក់ទឹក។
៨៣៥ តំណពូជពង្សអង្គព្រះចន្ទ្រា សោមវង្សនាមជានាងនាគពិសី តម្រាប្រាប់ថាទិព្វសេដាចន្ទថ្លៃ ជាពូជក្សត្រីដែនដីអច្ឆរា។
៨៣៦ នាឡិជារង្វាស់នៃគុណធម៌ ជាខ្នាតបវរអោយនំប្រុសស្រី កុំធំហួសខ្នាតភ្លេចគុណតម្លៃ ហៀរកំពប់ដីប្រលាក់ធរណី។
៨៣៧ នាឡិប្រាប់វិន័យនៅក្នុងគ្រួសារ ទាំងក្នុងសាសនា ទាំងរាជ្យបូរី ទាំងពុទ្ធចក្រ អាណាចក្រក្ដី មកដល់សព្វថ្ងៃស្គាល់ត្រឹមគ្រួសារ។
៨៣៨ ពលរដ្ឋគ្រប់រូបកាន់សីលប្រាំ មនុស្សចាស់ផ្ដែផ្ដាំអោយក្មេងរៀន សមាធិភាវនាធ្វើជាស្ពាន កុំចាំវ័យឈានជិតរលត់។
៨៣៩ ដឹងថាសុរាផ្ដល់ផលមិនល្អ តែប្រឹងកំដក្រពះមាសស្ងួន ស្រវឹងជោគជាំអស់លុយពីខ្លួន វិលមុខផ្ទួនៗប្រពន្ធកោសខ្យល់។
៨៤០ នគរស្រីល្វោ ល្វតល្វន់កេន្នរអប្សរសួគ៌ា ដែនដីហ៊ូណនទន់ភ្លន់សោភា ទាក់ចិត្តគ្រប់គ្នាគយគន់មិនណាយ។
៨៤១ ស្រៈេស្រៈែ កបាត់ខបែរ ប្រែបាត់រាសី ថចំកណ្ដាល ព្យញ្ជនៈ៣៣ ចាប់យកស្រៈៃ រែកដែនសុវណ្ណ។
៨៤២ គ្រាប់ពូជមួយគ្រាប់ ដាំក្នុងមាតុភូមិ សាបព្រោះបែកគុម្ពលេចចេញពន្លក សំណាបសន្ទូងបៃតងល្អល្អូក បានផលជ័យជោគពូជស្រូវសុវណ្ណ។
៨៤៣ ភាសាចារិកត្រូវពឹងបញ្ញា ភាសាអក្ខរាពឹងលើចក្ខុ។
៨៤៤ កាំបិតកាប់សាច់នៅលើជ្រុញ កាប់មិនចេះធុញព្រោះសាច់ខ្ចី កាប់ដល់រឹលមុខសឹកទើបភ័យ កាំបិតអស់ន័យអស់តម្លៃ។
៨៤៥ ព្រះខីណាស្រពតបទូន្មាន លះនន្ទិរាគៈប្រឹងរកស្ពាន អាវុធជាយានគឺប្រាជ្ញា។
៨៤៦ ការយល់ឃើញគ្រាន់ជាទស្សនៈ កុំជាប់ជំពាក់នាំចិត្តរោលរាល។
៨៤៨ ភ្នែកបិទ ចាប់គិត ដង្ហើមចេញចូល អារម្មណ៍ប្រមូលឈប់គិតគ្រប់យ៉ាង។
៨៤៩ រុក្ខាបៃតងលើដែនមរុរហស្ថាន សន្សើមប្រៀបបានគ្រាប់ពេជ្រចរណៃ ទ្រទ្រង់សោភ័ណស្លឺកលាស់ត្រួយខ្ចី កំដលោកិយទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។
៨៥០ សៀវភៅមួយក្បាល មើលពាក់កណ្ដាល បាត់ទីបញ្ចប់ ខំមើលអោយសព្វ ចប់ដោយបរិបូរណ៍។
៨៥១ ខំស្ពាយរលួស ដើរហួសផ្លូវ ទូកចេញផុតទៅ នៅសល់រុក្ខា។
៨៥២​ ទន់តិចកម្រ ប្រាជ្ញាបវរ កែច្នៃនាំលាភ។
៨៥៤ ពែងមាសទ្រនាប់ស្ពាន់ ស្ដេចមកទាន់ភ័យរអៀស ពែងស្ពាន់ទ្រនាប់មាស ដាក់អោយរាស្រ្ដហាក់មិនសម។
៨៥៥ កេសាបរិសុទ្ធមួយសសៃ ដាស់ជនប្រុសស្រីស្គាល់វេលា ចង់ធ្វើរឿងអ្វីកុំរេរា វេលាទៅមុខមិនត្រឡប់។
៨៥៧ ដីមាសបង្កើនទ្រព្យ សាកសពកប់ក្នុងដីមោហ។
៨៥៨ ស្រីនៅអាយ ម្ដាយនៅផ្ទះ។
៨៥៩ កតញ្ញូនឹងម្ដាយ ភក្ដីចិត្តកាយចំពោះភរិយា។
៨៦០ តណ្ហាខ្វះបញ្ញា បង់សតិបាត់អធិបតី។
៨៦១ ក្បួននៅចាស់ ត្រាស់ខំចារ ប្រឹងរក្សា មិនខាតបង់។
៨៦២ រៀនជាប្រចាំ ចំណាំថារុងរឿង។
៨៦៣ កាឡថាឆ្វេង ជុណ្ហថាស្ដាំ ឥសីហៅផ្ដាំថានៅកណ្ដាល។
៨៦៤ កែវបែកមិនអាចជួស កម្មហួសត្រូវទទួល។
៨៦៥ សំលាប់សត្វបូជាសព សពមួយមិនស្ងប់កើតសពពីរ។
៨៦៦ ខ្ចីបំណង សងបំណុល ចិត្តអំពល់ ជាប់ជំពាក់។
៨៦៧ ធ្វើតាមទំលាប់ផ្គាប់ទំនៀម សតិនៅស្ងៀមមិនងឿងឆ្ងល់ ឫសគល់ហេតុផលសមឬយ៉ាងណា។
៨៦៨ ទោះកំពូលនៃវេជ្ជបណ្ឌិត គង់ខិតទៅជិតមរណា ទីពឹងឯណានឹងខ្ជាប់ខ្ជួន។
៨៦៩ បញ្ចប់ព្រោះចាប់ផ្ដើម ផ្ដើមរលត់ព្រោះកំណើត។
៨៧០ មុននឹងស្របត្រូវរិះគិត ហេតុផលពិតចាំគាំទ្រ។
៨៧១ មានព្រោះសណ្ដោស ក្រមួយអាយូសព្រោះលោភៈ។
៨៧២ សេពគប់បណ្ឌិតជីវិតមានន័យ សេពគប់ពាលអប្រិយនរកអវជ័យនៅនឹងភ្នែក។
៨៧៣ ជួបអ្នកប្រមឹករវល់ផឹក ជួបអ្នកល្បែងរវល់លេង ជួបអ្នកបណ្ឌិតរវល់គិត។
៨៧៤ រែកភ្នំឆ្លងស្ទឹង ប្រឹងស្រែកថាធ្ងន់។
៨៧៥ ទានឯណាថ្លៃថ្លាជាងធម៌ទាន សុខឯណាថ្លៃថ្លាជាងសុខក្នុងផ្លូវធម៌។
៨៧៦ ផែនដីគង់មានទីបំផុត កុំប្រកាន់គត់មត់ថាមិនរលាយ កែវចានក៏ត្រូវបែកធ្លាយ រូបកាយគង់កើតរលត់។
៨៧៧ ឫសកែវនៃសេចក្ដីភ័យខ្លាចគឺសេចក្ដីស្លាប់ បែកបាក់សាមគ្គីព្រោះស្ដាប់ការញុះញង់។
៨៧៨ មច្ចុរាជវេលាទំពាសង្ខារ កាមគុណតណ្ហាសណ្ដំសតិ។
៨៧៩ នៅក្មេងអាងខ្លាំងដូចខ្លា ដល់ចាស់ជរាអាងរោគាពាធ។
៨៨០ នៅក្មេងចាំស្អែក ចាស់ប្រកែកមិននៅចាំ។
៨៨១ ស្អែកឯណានឹងមកដល់ យល់ឯណាថានឹងផ្គាប់។
៨៨២ ឡើងខ្ពស់ព្រោះជាន់គេឯង ហោះខ្ពស់ដូចខ្លែង ខ្សែដាច់សង្វែង ធ្លាក់ក្នុងព្រៃជ្រៅ។
៨៨៣ លង់នឹងផស្សៈ ប្រឡាក់កាយា សត្វបុគ្គលណា ថានៅអមតៈ រសដែលឆ្ងុយឆ្ងាញ់ ក្លាយជាអតីត គ្មានអ្វីជាប់ទាក់ អោយស្ថិតនៅថេរ។
៨៨៤ មហាសមុទ្រប្រៃគួរសង្វេគ អាសូរទឹកភ្នែកហូរព្រោះព្រាត់។
៨៨៥ ផលិតកម្មតម្រូវលោភៈ ជាអន្ទាក់ផ្ដាច់សង្ខារ ជាតិពុលនៅក្នុងអាហារ ព្រោះប្រាថ្នាប្រយោជន៍ខ្លួន។
៨៨៧ អាក្រក់ម្នាក់នាំគេធ្លាក់មួយនគរ បុគ្គលល្អតែងនាំគេអោយចម្រើន។
៨៨៨ ជាតិមួយជាជាតិកំណើត ជាតិពីរបានកើតក្នុងប្រទេសជាតិ ជាតិបីទ្រទ្រង់បានរស់រសជាតិ ជាតិបួនត្រូវឃ្លាតចាប់ជាតិឡើងវិញ។
៨៩០ ចង់រួចតែឯងមួយសែនផែនដី ចង់ជួយលោកិយស៊ូធ្លាក់អបាយ។
៨៩១ ឃើញពន្លកលូតលាស់ សោមនស្សក្នុងចិន្តា។
៨៩២ ខ្លួនឯងពាក់អាវប្រឡាក់ មិនជឿជាក់ថាអ្នកដទៃមានអាវស្អាត។
៨៩៣ ស្ដេចគ្រោះព្រោះមន្រ្ដីក្បត់ នគរបែរបត់ព្រោះនយោបាយ។
៨៩៤ មនោគមន៍បង្វក់ស្មារតី កូនចៅប្រុសស្រីត្រូវថ្នាំសណ្ដំ។
៨៩៦ ត្រូវបែរខុស ទោសព្រោះញាតិ។
៨៩៧ ទូន្មានខ្លួនឯងប្រព្រឹត្តរាល់ថ្ងៃ ទូន្មានអ្នកដទៃល្មើសនឹងសំដី។
៨៩៨ សំរាមគេចោលមុខផ្ទះគង់ហាមឃាត់ យកសំរាមទៅចោលពេញវត្តថាធ្វើបុណ្យ។
៨៩៩ សំពះព្រះពុទ្ធព្រោះក្ដីសណ្ដោស សំពះព្រឹទ្ធបុរសព្រោះឧបការគុណ មុននឹងសំពះជនគួររកមូលហេតុ។
៩០០ បញ្ចុកអាហារដល់មាតាបិតា រួចទើបយាត្រាទៅធ្វើបុណ្យ។
៩០១ បុណ្យនៅជិតគួរធ្វើមុន បុណ្យឆ្ងាយអានន្ទក៏ជាបុណ្យ។
៩០២ បរិសុទ្ធក្នុងចិត្តនោះហើយគឺបុណ្យ កុំទ្រាំចាំបុណ្យនាំសក្ដិនាំយស។
៩០៣ ញាតិការប្រាំពីរសន្ដាន ញាតិឆ្ងាយហួសឋានបានអ្វីរំពឹង។
៩០៤ ម្ដាយឪពុកគិតកូនមួយជីវិត រីបែរកូនគិតតែ១៥ថ្ងៃ។
៩០៥ ម្ដាយឪពុកបញ្ចុកបាយផ្ទាល់ដៃ កូនគ្រវែងបាយបិណ្ឌដល់ធរណី។
៩០៦ បើពិតជឿជាក់មានជាតិមុខក្រោយ ម្ដាយឪពុករាប់រយរាប់មិនអស់ ខ្លះសោយសម្បត្តិសុខគ្មានទាស់ ខ្លះជាប់ទុក្ខទោសព្រោះតែកម្ម។
៩០៧ ស្វែងយល់ពីធម៌ទាន់មានស្មារតី យល់ពីអត្ថន័យប្រឹងប្រតិបត្តិ ចាំចាស់ភ្លេចភ្លាំងភ្លាត់ផ្លូវវិបត្តិ ទើបខិតខំស្កាត់ប្រហែលយឺតពេល។
៩០៨ ផ្ដើមចង់ចេះទើបស្គាល់វិជ្ជា​ ដឹងរងារស្វែងរកកំដៅ។
៩០៩ ធម៌សប្បុរសអុជបំភ្លឺ មោហៈព្រួចព្រឺលែងនៅក្បែរ។
៩១០ ចេះស្ដាយជីវិតថាមានតម្លៃ ទើបប្រើវេលាប្រែជាប្រយោជន៍។
៩១១ ជីវិតមួយអម្រែកមួយ ព្រួយរកជីវិតគូអម្រែកពីរ មុនផ្ដើមនាទីត្រូវត្រៀមជាមុន។
៩១២ បញ្ចប់ហេតុនៃទុក្ខ សុខនឹងមកដល់។
៩១៣ ចក្ខុន្រ្ទិយទៅ ស៊ូអោយតែនៅបញ្ញាចក្ខុ។
៩១៤ ទឹកអ្វីជាទឹកអម្រឹត ឬមួយពិតទឹកហូរពីអង្គជាតិ ឬមួយទឹកចិត្តសណ្ដោសដល់ញាតិនិងសព្វសត្វទាំងពួង។
៩១៥ ដងទឹកលុបមុខពីលិង្គព្រះឥសូរ ដែលបានបង្ហូរតាមទរយោនី ជ្រះថ្លាតែមុខមិនបានសំភី ផ្ដល់តួនាទីអោយសតិគិត។
៩១៦ ដំបងក្រញូងល្បីនាំគ្នាសំពះ មនុស្សម្នារូតរះទៅព្រះអង្គដងកើ អាជ័យធ្នាក់ទឹកហៃអើហៃអើ ព្រោះតែដំណើរតាមគេតាមឯង។
៩១៧ ក្នុងអង្គប្រជុំគេលើកដៃអស់ ភ័យខ្លាចខុសទាស់ខំលើកតាមគេ មិនបានពិនិត្យរិះគិតគ្នាន់គ្នេរ លើកដៃតាមគេមានន័យយ៉ាងណា។
៩១៨ បណ្ឌិតមិនមែនសុទ្ធតែចេញពីសាលា ទោះជនអនាថាគង់ជាបណ្ឌិត។
៩១៩ បង្គោលបណ្ដែតកណ្ដាលវាលស្រែ ពាក់ក្បាលមាន់ចែរងាវចាំទី។
៩២០ ងងឹតពីមុខរកមិនឃើញផ្លូវ ងងឹតក្រោយត្រូវបាត់បង់សង្ខារ។
៩២១ សំភារៈមិនចេះហួសសម័យ តណ្ហាលោកិយហួសមិនដែលទាន់។
៩២២ អាគារត្រដែតខ្ពស់ស្កឹមស្កៃ គ្រឺះនៅក្នុងដីកប់យ៉ាងជ្រៅ។
៩២៣ វិនិច្ឆ័យខុសមានទោសស្មើប្រមាថ។
៩២៤ ទំរើសចិត្ត រើសអើងរិត នាំឯកា។
៩២៥ កំលាំងចិត្តទន់ជ្រាយ រាយមាយតាមមជ្ឈដ្ឋាន។
៩២៦ ចំណងមេត្រី សិរីសួស្ដី គប្បីរាប់ញាតិ។
៩២៧ អោបភ្លើងច្រណែន ឈួលក្នុងឪរ៉ា អោបទឹកមេត្តា ហរទ័យត្រេកអរ។
៩២៩ កិរិយាល្អមារយាទថ្លៃថ្នូរ ទោះមិនសំបូរក៏គង់សប្បាយ។
៩៣០ ប្រើសតិស្រាយបញ្ហា ហេតុយ៉ាងណាតាំងស្មារតី។
៩៣១ ប្រមើលស្ថានការណ៍ ត្រៀមបរិក្ខារជាមុន។
៩៣២ គោរពមនុស្សចាស់ យ៉ាងហោចណាស់ជាសុជីវធម៌។
៩៣៤ មាតាបិតាបញ្ចុកផ្ទាល់ដៃ ហេតុយល់ម្ដាយថ្លៃថាជាប្រេត គ្រវែងទៅដីឆីមិនឆ្អែត ទំនួញខំស្រែកអោយកូនយល់។
៩៣៥ អារាមចាប់ផ្ដើមភ្ញាក់ស្មារតី គ្រវែងទៅដីនាំប្រឡាក់ កន្ទេលមកទ្រាប់ជាប់ប្រទាក់ បន្សាបពូជយក្សសាងពូជជ័យ។
៩៣៦ ចង្រិតដែកភ្នែកធំមូលក្រលង់ ល្បឿនស្ទុះតម្រង់ទៅប្រយុទ្ធ ជីវិតពិតមានតែមួយគត់ បើតែងប្រយុទ្ធគង់បង់សង្ខារ។
៩៣៧ យុគសម័យនៃការពិចារណា បើជឿគេថាបញ្ញារេចរិល។
៩៣៨ យុគសម័យនៃការពិភាក្សា ខុសត្រូវយ៉ាងណាមតិមូលផ្ដុំ។
៩៣៩ ដែនកំពង់ធំសម្បូរព្រៃគុក ទីដែលកប់ទុកឃុំឃាំងយាយពួន សីហតស៊ូព្យាយាមរៀបក្បួន រំដោះយាយពួនចាកទីងងឹត។
៩៤០ មហាឥសី សន្សំបារមី នៅក្នុងអាស្រម រំដោះទុក្ខទោស កេសាសុខុម ដែលគេបានឃុំ ជ្រុងទាំង១៦។
៩៤១ ចក្ខុអោយឃើញគ្រាន់ពិចារណា មិនមែននិន្ទាថាគេភ្លេចខ្លួន។
៩៤២ សន្សំគំនិត សន្សំចំណេះ សម្រាប់ត្រិះរិះ អោយសមហេតុផល។
៩៤៣ ខ្សែជីវិតមិនដូចគ្នា តស៊ូពុះពារគោលដៅតែមួយ។
៩៤៤ អកុសលធម៌ប្រៀបបានទឹកឃ្មុំផ្អែមថែមថ្នាំពុល បាបមិនទាន់ហុចផលសប្បាយ ពិសមិនទាន់ផ្សាយផ្អែមជាប់ចិត្ត ទំរាំភ្ញាក់ចេះគិតក៏ហួសពេលទៅ។
៩៤៥ ដល់ថ្ងៃសិលាចេះស្រដី សុវណ្ណភូមិដែនដីកំនប់មហាសាល សម្បត្តិស្ដេចចក្រហៀរមកក្រាល ប្រជាភូមិបាលរស់រុងរឿង។
៩៤៦ ដូនតាបន្សល់ថ្មមរកត ហើយបានសន្មត់ទុកជាកេរ ថ្មកែវមានឫទ្ធលិខិតមេ កូនយល់សំនេរគាស់កំនប់។
៩៤៧ ជំនន់ស្ទឹងសែនហូរលិចស្រុក កំពង់ស្វាយបល្ល័ង្គសំបូរសន្ទុក រងគ្រោះមានទុក្ខដល់ស្រុកសណ្ដាន់ (បើសោយក្បាលត្រីប្រាកុំភ្លេចម្ជូរសណ្ដាន់)។
៩៤៨ ពុទ្ធសាសនិកប៉ងស្គាល់ពុទ្ធភូមិ ពិភពលោកជុំប៉ងស្គាល់ដែនអច្ឆរិយៈ។
៩៤៩ បញ្ចពោធិ៍លេចពន្លក ជាម្លប់ជ្រកពេលធំធាត់។
៩៥១ ទ្វារប័ទ្មរបើក ល្បើកអង្គរលិច ក្បាំងពេជ្រពណ្ណរាយ។
៩៥២ ជីកដំបូករកនាគ ដាប់ថ្មព្រាកៗរកវាយាម។
៩៥៣ ហត្ថនក្សត្រកណ្ដាលវេហា សិប្បកម្មដោយហត្ថា សាងហត្ថាភរណៈ។
៩៥៤ ស្អប់ជំពប់លើ ទង្វើនៃការរៀនបើកចិត្តអោយទូលាយ។
៩៥៥ មនុស្សល្អកម្រប្រទះ ខំរូតរះធ្វើមនុស្សល្អ អ្នកមានបុណ្យកម្រស្គាល់ ប្រឹងតម្កល់តាំងចិត្តបុណ្យ។
៩៥៦ ប្រមូលទ្រព្យចំបើង ពូនឡើងជាភ្នំ អគ្គីមកសុំ រលាយជាផេះ។
៩៥៧ ភក្ដីភាពមិនប្រួលប្រែ ទោះយូរថ្ងៃខែ ថែពាក្យសន្យា។
៩៥៨ បុប្ផាលោកិយក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់ តែចិត្តជំពប់បុប្ផាមួយទង។
៩៥៩ អាសូរភរិយារងានៅផ្ទះ ឯម្ដាយចំណាស់នៅរងចាំផ្លូវ ទៅណាមកណាកុំនៅយប់ជ្រៅ ស្រ្ដីពីរនៅរងចាំម្ចាស់ថ្លៃ។
៩៦០ ជុំមិត្តក្លែមសំដី ចាំបាច់អ្វីក្លែមសុរា នំបញ្ចុកតែក្រូចឆ្មា គង់រក្សាភាពសោមនស្ស។
៩៦១ អាសូរទ្រូងម្ដាយបីតាំងពីក្មេង កិរិយាក្អាងក្អេងគួរកុំប្រព្រឹត្តិ។
៩៦២ ចំណេះពិតពេលជួបឧបសគ្គ មិត្តស្មោះស្ម័គ្រពេលមានគ្រោះ។
៩៦៣ ស្គាល់មិត្តល្អគ្រាក្រលំបាក ជីវភាពតោកយ៉ាកគង់មិនបោះបង់។
៩៦៤ រាប់អានពេលមានទ្រព្យ សំដីគាប់រាប់ជាញាតិ ចុះថ្ងៃមួយទ្រព្យបែរឃ្លាត ឬមួយញាតិនៅរក្សា។
៩៦៥ ទ្រព្យមហាសាល សក្ដិឡើងហួសក្បាល គង់នៅជាមនុស្ស។
៩៦៧ រវល់ចិញ្ចឹមក្រពះ រវល់សង់ផ្ទះវីឡា រវល់ទិញអាវហ៊ឺហា រវល់រកអលង្ការស្រោចខ្លួន។
៩៦៨ មុននឹងបញ្ចេញសំដីគ្រោធគ្រាត តោងគិតបន្ដិចទៀតថាគួរពុំគួរ។
៩៦៩ ប្រមឹកជេរម្ដាយ កាយវាយប្រពន្ធ អង់អាចក្នុងរន្ធ ខំអួតធ្វើអ្វី។
៩៧០ កង្កែបពាក់ម្កុដ រាជបុត្រក្លែងក្លាយ សោយរាជ្យសប្បាយ លើសំបកឈូក។
៩៧១ ទស្សនៈស្ដែងចេញពីចំណេះ ហ្វឹកហាត់រៀនចេះបានសន្សំ ត្រូវខុសពោលចេញពីអារម្មណ៍ ពុំមែនន័យចំន័យសកល។
៩៧២ បង្កើតចិត្តបុណ្យទាន់មានឱកាស សតិប្រឹងដាស់ទេវតាដើរដី សង្ខាររលត់ចាកផុតលោកិយ ទេវតាប្រុសស្រីចូលកាន់អាសនៈ។
៩៧៣ ឃើញផលយកហេតុមកដំណាល ទុកគ្រាន់ជាថ្នាលបណ្ដុះពូជល្អ។
៩៧៤ សិលារយពាន់ពេញប្រទេស ឬមួយត្រឹមចេះថាជាថ្ម។
៩៧៥ ខែរះមិនដល់មេឃងងឹត ខែភ្លឺជុំជិតចាំងពន្លឺ។
៩៧៦ ទឹកធ្លាក់ពីលើគង់ដល់ដី សំដីបំភ្លៃគង់បានយល់។
៩៧៧ អាកាសធាតុជួនរាំងភ្លៀង វាលវដ្ដមិនទៀងវិលចុះឡើង។
៩៧៨ ស្រវាក្រសោបអោបទោសា អាជ្ញាប្រហារអោយលាលែង។
៩៧៩ មានឫទ្ធិអំណាចជាន់លើគេ ធ្លាក់ឫទ្ធិជាមេគេជាន់វិញ។
៩៨០ ខុសម្ដងអោយផលចាំមិនភ្លេច ពេលងើបពីលិចតម្រង់ទៅកើត។
៩៨២ មាឌធំកំលាំងមាំទាំអស្ចារ្យ តែជាប់ទោសាក្នុងគុកច្រវាក់។
៩៨៣ ឃ្លានបាយ ឃ្លានសាច់ ឃ្លានចំណី ឃ្លានល្អលើសអ្វី ឃ្លានចំណេះ។
៩៨៤ ចេកប្អូន ចមបង ឋានៈ​ខ្ពស់ទាបកន្លង មិននៅនឹងរូប។
៩៨៥ ពំនូតដុំបាយម្ដាយបញ្ចុក ពូនផ្ដុំកប់ទុកក្នុងដួងចិត្តកូន។
៩៨៦ ក្ដីបារម្មណ៍ពីលោកឪពុក រក្សាចាំទុកក្នុងសន្ដានចិត្ត។
៩៨៧ ហត្ថាទន់ល្មឿយរបស់ជីដូន អង្អែលល្វតល្វន់ផ្ដល់ភាពកក់ក្ដៅ។
៩៨៨ ការទូន្មានប្រៀនប្រដៅរបស់លោកតា ប្រៀបដូចតម្រាពិសិដ្ឋឧត្តម។
៩៨៩ លះបង់ដើម្បីភាពកតញ្ញូ តស៊ូដើម្បីភាពសុចរិត។
៩៩០ គ្រួសាររុងរឿង ប្រទេសជាតិពណ្ណរាយ អម្រែកខំស្ពាយ ទោះធ្ងន់មិនណាយ។
៩៩១ កើតមកមួយជាតិអោយមានន័យ រក្សាតម្លៃនៃគុណធម៌។
៩៩២ ស្នាមញញឹមលើមុខអ្នក កំណត់ជាក់ស្នាមញញឹមក្នុងបេះដូងខ្ញុំ។
៩៩៣ លះទ្រព្យ រាប់ញាតិ។
៩៩៤ វេលាមិនយូរសម្រាប់គ្រប់គ្នា រក្សាវេលាអោយមានតម្លៃ។
៩៩៥ ថ្ងៃដែលពិសិដ្ឋក្នុងជីវិត គឺបច្ចុប្បន្នពិតមិនមែនស្អែក។
៩៩៦ មរណៈមិនខ្លាច តើមានអ្វីមកកំលាចទៀត។
៩៩៧ ងាកក្រោយឃើញកុមារភាព ដឹងខ្លួនប្រៀបដូចយុវវ័យ សម្លឹងរំពៃឆ្ពោះទៅមុខ។
៩៩៨ នាទីចុងក្រោយខិតមកជិត មិនស្ដាយក្នុងចិត្ត ព្រោះបានប្រព្រឹត្តិអ្វីដែលប្រាថ្នា។
១០០០ ទ្វេទ្វារលោកិយបើកចំហ ស ខ្មៅ អាក្រក់ ល្អ ចូរគិតដោយខ្លួនឯងហោង។ ១០០១ ចិត្តស្ងប់សប្បាយឈ្នះ ចិត្តមានះសប្បាយចាញ់ ចិត្តកំណាញ់សប្បាយឯកោរ
និពន្ធដោយ សុខ គឹមហេង sok.kimheng@gmail.com សូមឧទ្ទិសកុសលផលបុណ្យដែលកើតពីស្នាដៃនេះបានដល់បុព្វបុរស ជីដូនជីតា ញាតិធម៌គ្រប់កាលទាំងបីយល់តែសុខ សុភមង្គល បានដល់សុគតិភពកុំបីឃ្លាងឃ្លាតឡើយ។
ស្ទឹង
ស្ទឹង គឺជាប្រឡាយទឹក​ដែលមាន​ទឹកជ្រៅជាង បឹង បៀរ អណ្តូង ត្រពាំង ប្រឡាយ។ ហើយមាន​បណ្ដោយ​វែងជាង​ទទឹងច្រើនដង​ថែមទាំង​សំបូរទៅដោយត្រីជាច្រើនប្រភេទ។
ព្រះច័ន្ទទរប្រភាពោធិសត្វ
200x250px|thumb|[[ទេវរូបព្រះច័ន្ទទរប្រភាពោធិសត្វ សិល្បៈចិន.]]
ព្រះច័ន្ទទរប្រភាពោធិសត្វ (Pinyin: Yuèguāng Púsà; Candraprabha Bodhisatva, ទីបេ: ཟླ་འོད་) ជាព្រះពោធិសត្វរក្សាព្រះច័ន្ទ របស់ចិននៃព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយមហាយាន - និកាយវជរយាន.,ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​ចិន,ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​វៀតណាម,ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​ជប៉ុន,ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​កូរ៉េ ,ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​ថៃ,ព្រះពុទ្ធសាសនាចិន៕៚.
អនុភាពផ្កាយព្រះច័ន្ទទរប្រភាពោធិសត្វ
១. ព្រះច័ន្ទរះហើយស្រស់ប្លែកធម្មតា​ សែនសោភាចែងចាំងរស្មីពណ្ណរាយ គូគាប់ទ្វេហាចរចាសំនៀងឆ្លងឆ្លើយ បានយល់ច័ន្ទហើយ ចិត្តស្បើយណាយអស់កង្វល់។
២. ផ្កាយរះត្រចះអមដួងចន្ទ្រា ឯនភាបញ្ចេញរង្សីនិមល ភ្លឺផ្លេកហាក់ប្រស់នូវជ័យមង្គល ដល់គូនិមល អោយយល់នូវម្លប់សុខា។
៣. សូមផ្កាយព្រះច័ន្ទរឿងរះគ្រប់កាល យើងត្រអាលរស្មីដ៏សែនមនោរម្យ ពេលបានយល់អ្នក ចិត្តយើងពិតសែនសុខុម ស្រើបស្រាលអារម្មណ៍​ ហាក់ឋិតនាឋានសួគ៌ា។
តារាងដេរីវេ
ប្រមាណវិធីបឋមនៅក្នុងគណិតវិទ្យាវិភាគ គឺការរកដេរីវេ។ តារាងនេះជាដេរីវេនៃអនុគមន៍មួយចំនួន។ f និង g ជាអនុគមន៍ដែលអាចដេរីវេ ហើយ c ជាចំនួនពិត។ រូបមន្តទាំងនេះគ្រប់គ្រាន់សំរាប់ធ្វើដេរីវេអនុគមន៍បឋមទាំងអស់។
វិធានធ្វើដេរីវេទូទៅ
អត្ថបទពេញលេញនៅ៖ វិធានធ្វើដេរីវេ
ដេរីវេនៃ អនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រ
អត្ថបទក្បោះក្បាយនៅ៖ ដេរីវេនៃអនុគមន៍ត្រីកោណមាត្រ
អសង្ខេយ្យ
ពាក្យថា អសង្ខេយ្យកប្ប មកពីពាក្យ ន + សង្ខ្យា + ណេយ្យ មានន័យថា មិនអាចរាប់បន្តបានទៀត ដូចមានបទវិគ្រោះបញ្ជាក់ថា សង្ខ្យា ឈ្មោះថា អសង្ខ្យយ្យ ព្រោះមិនអាចនឹងរាប់បានទៀត។ នៅក្នុងអភិធានប្បទីបិកាបាឋៈ លោកពន្យល់ពីរបៀបរាប់ រហូតដល់អសង្ខេយ្យ (asaṃkhyeya, innumerable, infinite) យ៉ាងនេះថា ៖ ១០ រយ ស្មើនឹង ១ ពាន់ ១០ ពាន់ ស្មើនឹង ១ ម៉ឺន ១០ ម៉ឺន ស្មើនឹង ១ សែន ១០ សែន ស្មើនឹង ១ លាន (១.០០០.០០០) ១០ លាន ស្មើនឹង ១ កោដិ (១០.០០០.០០០) ១០ លានកោដិ ស្មើនឹង ១ បកោដិ (
១០១៤
១០២១
) ១០០ សែន កោដិបកោដិ ស្មើនឹង ១ នហុត (
១០២៨
) ១០០ សែន នហុត ស្មើនឹង ១ និន្នហុត (
១០៣៥
) ១០០ សែន និន្នហុត ស្មើនឹង ១ អក្ខោភិនី (
១០៤២
) ១០០ សែន អក្ខោភិនី ស្មើនឹង ១ ពិន្ទុក (
១០៤៩
) ១០០ សែន ពិន្ទុក ស្មើនឹង ១ អព្វុទៈ (
១០៥៦
) ១០០ សែន អព្វុទៈ ស្មើនឹង ១ និរព្វុទៈ (
១០៦៣
) ១០០ សែន និរព្វុទៈ ស្មើនឹង ១ អហហៈ  (
១០៧០
) ១០០ សែន អហហៈ ស្មើនឹង ១ អពពៈ (
១០៧៧
) ១០០ សែន អពពៈ ស្មើនឹង ១ អដដៈ  (
១០៨៤
) ១០០ សែន អដដៈ ស្មើនឹង ១ សោគន្ធិកៈ  (
១០៩១
) ១០០ សែន សោគន្ធិកៈ ស្មើនឹង ១ ឧប្បលៈ  (
១០៩៨
) ១០០ សែន ឧប្បលៈ ស្មើនឹង ១ កុមុទៈ  (
) ១០០ សែន កុមុទៈ ស្មើនឹង ១ បទុមៈ  (
១០១១២
) ១០០ សែនបទុមៈ ស្មើនឹង ១ បុណ្ឌរិកៈ  (
១០១១៩
) ១០០ សែន បុណ្ឌរិកៈ ស្មើនឹង ១ កថានៈ  (
១០១២៦
) ១០០ សែន កថានៈ ស្មើនឹង ១ មហាកថានៈ  (
១០១៣៣
) ១០០ សែន មហាកថានៈ ស្មើនឹង ១ អសង្ខេយ្យ  (
១០១៤០
) ។
កំណត់សម្គាល់៖ ប្រភព​ឯកសារ​ខុស​គ្នា​បាន​ផ្ដល់​របៀប​រាប់​ខុស​គ្នា ។ ដូច្នេះ​ អសង្ខេយ្យ គ្មាន​តួលេខ​ពិតប្រាកដ​ណា​មួយ​ដែល​មនុស្ស​សម័យ​ទំនើប​អាច​យក​មក​ប្រើ​បាន​ទេ ។ អ្នក​និពន្ធ​ជនជាតិ​ឥណ្ឌា​សម័យ​ដើម​ស្រមើស្រមៃ​នឹក​រក​លេខ​ដ៏​ធំ​អស្ចារ្យ​ទៅ​ភ្ជាប់​នឹង​តួ​អង្គ​អាទិទេព​ល្បីៗ​របស់​ក្រុម​គេ​ដើម្បី​អួត​សរសើរ​ថា​អាទិទេព​របស់​ពួក​គេ​ពូកែ​ជាង​អាទិទេព​ដទៃ ។ ដូចនេះ អ្នក​អាន​គួរ​ពិចារណា​តាម​ការ​គួរ​ថា​គួរ​យកពាក្យ​ អសង្ខេយ្យ​ នេះ​ទៅ​ប្រើ​ឬ​មិន​គួរ ។
ឯកសារយោង 1. អភិធានប្បទីបិកាបាឋៈ នៅក្នុង​គម្ពីរព្រះត្រៃបិដក????? 2. Soothill and Hodous’ Dictionary of Chinese Buddhist Terms. 3. Buddhism A to Z, compiled by Ronald B. Epstein, Burlingame, CA: Buddhist Text Translation Society, 2002. 4. The Flower Ornament Scripture, Book 30 The Incalculable, p.201, vol.2, translated by Thomas Cleary, Boston: Shambhala, 1986. 5. Abhidharmakosha, Roll 12 (Chapter 3), by Vasubandhu, translated into Chinese by Xuan Zang. CBETA, T29, no. 1558, p. 63, b13-c12. 6. Abhidharmakoshabhasyam of Vasubandhu, vol. 2, Chap. 3, English translation by Leo M. Pruden, Berkeley, CA: Asian Humanities Press, 1991. 7. A Manual of Buddhist Philosophy by W.M. McGovern, pp.39-41, London: Kegan Paul, Trench, Trubner, 1923, reprinted by Chinese Materials Center, San Francisco, 1977. 8. Bon-Zo-Kan-Wa Shiyaku taiko Honyaku myogi taishu, by Sakaki Ryozaburo et al., No. 8041-8, Tokyo: Suzuki Gakujutsu Zaidan, 1962. 9. Buddhist Cosmology by W.R. Kloetzli, p.117, Delhi: Motilal Banarsidass, 1983. 10. Gandavyuha, Roll 10, translated by Prajna., T10, no. 293, p. 704, c28-p. 706, a12. 11. Avatamsaka Sutra, Roll 45 (Chapter 30), translated by Shikshananda. CBETA, T10, no. 279, p. 237, b15-p. 238, b6. 12. Avatamsaka Sutra, Roll 29 (Chapter 25), translated by Buddabhadra. CBETA, T09, no. 278, p. 586, a13-c15. 13. Yong, Bhikshu Jin. "How Large is One Asamkhyeya" (PDF). Vajra Bodhi Sea (November 2008): 42–44. Retrieved 24 November 2013. 14. Garg, Ganga Ram (October 1, 1992). Encyclopaedia of the Hindu World: Ar-Az. South Asia Books. ISBN 8170223768. 15. Asaṃkhyeya. <https://en.wikipedia.org/wiki/Asaṃkhyeya>
ទ្រឹស្តីបទតូលេមី
ស្តាំ|រូបតូច|
ក្នុងគណិតវិទ្យា ទ្រឹស្តីបទតូលេមី (Ptolemy's theorem) ជាទ្រឹស្តីបទសិក្សាពីទំនាក់ទំនងក្នុងធរណីមាត្រអឺគ្លីតរវាងជ្រុងទាំង៤ និងអង្កត់ទ្រូង២ ឬអង្កត់ធ្នូពីរនៃចតុកោណចារឹកក្នុងរង្វង់។ ទ្រឹស្តីបទនេះត្រូវបានយកឈ្មោះតាមតារាវិទូ និងជាគណិតវិទូជនជាតិក្រិចឈ្មោះតូលេមី។ បើចតុកោណមានកំពូលជ្រុងរៀងគ្នា A, B, C, និង D នោះគេបានទ្រឹស្តីបទផ្តល់អោយដោយទំនាក់ទំនង
ដែល
ដោយអនុវត្តទ្រឹស្តីបទកូស៊ីនុស
ខាងក្រោមនេះជាសំរាយបញ្ជាក់នៃទ្រឹស្តីបទតូលេមីដោយប្រើទ្រឹស្តីបទកូស៊ីនុស។
គេមានចតុកោណ ABCD ដែល និង ។ តាមទ្រឹស្តីបទកូស៊ីនុស និងលក្ខណៈនៃចតុកោណចារឹកក្នុងរង្វង់ គេបាន
(ព្រោះ )
ដោយបំបាត់ cos A ពីសមីការទាំងពីរខាងលើ យើងបាន
ដូចគ្នាដែរចំពោះអង្កត់ទ្រូង AC យើងបាន
ដោយគុណសមីការនៃអង្កត់ទ្រូងទាំងពីរចូលគ្នា យើងបាន
ដូចនេះ
សំរាយបញ្ជាក់តាមលក្ខណៈធរណីមាត្រ
frame|កណ្តាល| សំរាយបញ្ជាក់ទ្រឹស្តីបទ តាង ABCD ជាចតុកោណចារឹកក្នុងរង្វង់។
មុំចារឹកក្នុង  និង  ដែរ។
សង់ចំនុច K នៅលើអង្កត់ AC ដែល
យើងបាន ។
△ABK ដូចគ្នានឹងត្រីកោណ △DBC, ហើយ △ABD ក៏ដូចគ្នានឹង △KBC ។
គេទទួលបានទំនាក់ទំនងដូចខាងក្រោម និង ។
និង ។
បូកអង្គសងខាងនៃទំនាក់ទំនងខាងលើគេបាន
ដោយ
ដូច្នេះគេទទួលបានទ្រឹស្តីបទ
វិទ្យាល័យហុនសែនព្រៃនប់
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:​ វិទ្យល័យហុនសៃនព្រៃនប់គឺជាសាលាមួយដែលស្ថិតនៅក្នុង ដែលជាវិទ្យាល័យមួយដែលបង្កើតបន្ទាប់ពី វិទ្យល័យវាលរេញ ហើយជាវិទ្យល័យមួយដែលជួយរូមចំនែកអភិវឌ្ឍន៍ធនធានមនុស្សពីព្រោះសិស្ស
គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ
គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ ដូស​ សាន់តូស អាវ៉េរ៉ូ (Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro) (កើតថ្ងៃទី​ ៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៨៥ ក្នុងទីក្រុង Funchal, Madeira)​ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថា Cristiano Ronaldo​ គឺជាកីឡាករ ​បាល់ទាត់សញ្ជាតិព័រទុយហ្កាល់។ គាត់លេង​ឲ្យ​ក្លឹប​ Real Madrid របស់អេស្បាញ និង ក្រុម​​ជម្រើស​​ជាតិ​​​ព័រ​​​ទុយ​​​ហ្កាល់។
Ronaldo កើតនៅថ្ងៃទី ៥ កុម្ភៈ ១៩៨៥ នៅទីក្រុង Funchal, Madeiraប្រទេស​ព័រទុយហ្កាល់។ ឳពុករបស់គាត់បានដាក់ឈ្មោះគាត់តាមលោក រ៉ូណល់ វីហ្កេន. នៅឆ្នាំ ២០០៣ Cristiano Ronaldo បានចូលលេងឲ្យក្លឹប Manchester​ United ពីក្លឹប Sporting Portugal។ គាត់ត្រូវបានគេឲ្យពាក់អាវលេខ ៧។ កីឡាករមុនគាត់ដែលបានពាក់អាវលេខនេះមានដូចជា George Best, Eric Cantona និង David Beckham។
ក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ Ronaldo គឺជាកីឡាករបាល់ទាត់អាជីព​ដែល​មាន​​​តំលៃខ្លួនថ្លៃជាងគេបំផុតលេខពីរគ្រប់សម័យកាល បន្ទាប់ពី​បាន​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ពីក្លឹប Manchester United ទៅកាន់ក្លឹប Real Madrid ក្នុងតម្លៃប្រមាណ ៨០​លានផោន៕
កំណត់ចំណាំ
"Cristiano Achievments"
សម រង្ស៊ី
លោក សមរង្ស៊ី គឺជា​សកម្មជន សេដ្ឋវិទូ និង​ជា​អ្នក​នយោបាយ​ខ្មែរ ដែល​ទើប​តែ​កាន់​តំណែង​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​គណបក្ស​ប្រឆាំង។ បច្ចុប្បន្ន​លោក​ជា​ប្រធាន​បណ្ដោះអាសន្ន​នៃ​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ដោយសារ​ការ​បន្ត​បម្រាម​មិន​ឲ្យ​ធ្វើ​នយោបាយ​ពី​សំណាក់​ប្រធាន​គណបក្ស គឺ​លោក កឹម សុខា។
គ្រួសារ
ឪពុករបស់លោក សម រង្សី គឺលោក សម សារី ធ្លាប់បានធ្វើជា​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​​អប់រំ ផែនការ និង​ឥណទានហិរញ្ញវត្ថុ មុនពេលដែលលោក​ត្រូវបានទទួលតំណែងជា​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រីស្តីទីនៅក្នុង​រដ្ឋាភិបាលដែលដឹកនាំដោយ​សម្តេចសីហនុក្នុងទសវត្សឆ្នាំ១៩៥០។ ម្តាយរបស់លោក សម រង្សី គឺលោកស្រី អ៊ិន អឹម ត្រូវបាន​កត់ត្រាថាជាស្ត្រីខ្មែរដំបូងបំផុត​ដែលបាន​​បញ្ចប់ការសិក្សា​ថ្នាក់​ទុតិយភូមិ ដែលគេហៅថាបាក់កាឡូរ៉ែអា (Baccalauréat)។
លោក សម សារី បានរត់គេចខ្លួនពីកម្ពុជា​នៅក្នុងឆ្នាំ 1959 នៅពេលដែលលោក សម រង្ស៊ី មានអាយុត្រឹម​ដប់ឆ្នាំដោយរងការ​សង្ស័យថាបាន​ចូលរួមនៅក្នុង ផែនការសម្ងាត់ក្រុង​បាងកក ខណៈពេលដែល​ម្តាយគាត់​ត្រូវ​បាន​ចាប់ឃុំឃាំងនៅក្នុងពន្ធនាគារ។ ជីតារបស់លោក សម រង្ស៊ី គឺ​លោក សម ញាណ បានបម្រើការជាប្រធាននៃ​ព្រះរាជ​ក្រុមប្រឹក្សានៃ​កម្ពុជា និងត្រូវបាន​តែងតាំងជា​សមាជិកដ៏សំខាន់​នៃ គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ (កម្ពុជា) នៅ​ក្នុងឆ្នាំ 1940 ។ <ឈ្មោះឯកសារ = "Brown240" />
លោក​ សម​ រង្សី​បាន​រៀបការជាមួយអ្នកស្រី ជូ ឡុងសូម៉ូរ៉ា ដែលបច្ចុប្បន្នលោកស្រីក៏ជាសមាជិកសភាមកពីគណបក្សជាមួយលោកដែរ ហើយគាត់មានកូនបីនាក់គឺ ​​សម ប៉ាទ្រិក, សម មួរែល និង​សម រ៉ាឈែល។
Tioulong Samura's father, Nhiek Tioulong was a military general who founded the Khmer Renovation party and briefly served as an Acting Prime Minister in 1962. Both Sam Rainsy and his wife claimed to have Chinese ancestry, the former having revealed that one of his great-great grandfathers was a Chinese immigrant, while Nhiek Tioulong revealed that he had a Chinese grandfather during a dialogue session with Zhou Enlai in 1954.
ឯកសារបន្ថែម
លោក សម រង្ស៊ី ជាអ្នកដឹកនាំគណបក្សប្រឆាំងចាស់វស្សានៅកម្ពុជា។ លោកធ្លាប់ជាតំណាង សម្តេច ព្រះនរោត្តម សីហនុ ក្នុងក្រុមប្រឹក្សាជាតិជាន់ខ្ពស់ SNC ។ លោកធ្លាប់ជា រដ្ឋមន្ត្រីហិរញ្ញវត្ថុនៅឆ្នាំ ១៩៩៣ ដល់ ១៩៩៤ ដោយធ្លាប់បានបញ្ចុះប្រាក់ដុល្លារ ពី ១ដុល្លារអាមេរិក = ៣៦០០រៀស មកត្រឹម ១ដុល្លារអាមេរិក = ២៥០០រៀល ប៉ុណ្ណោះហើយតំលៃសាំងនៅត្រឹម​ ១៧០០រៀល ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងមុខដំណែង លោកបានដំឡើងប្រាក់ខែអោយមន្ត្រីរាជការ ១០០% ចំនួន ៣ ដង ។ ក្នុងជីវិតនយោបាយ លោកត្រូវបានគេយាយី ប្រុងផ្តាច់ជីវិតលោក ជាច្រើនលើកច្រើនសារ ដូចជាពេល លោក ចុះត្រួតពិនិត្យការទំលាក់ឈើហ៊ុបពីក្រចេះ លោកត្រូវបានបាញ់ដោយ ​​​សឿង ផែនដី តែអង្គរក្សលោកបានច្រានលោកធ្លាក់ទឹកទាន់។ លើកទី២ នៅមុខមន្ទីររដ្ឋសភាចាស់ពេលលោកទាមទាអោយមានប្រព័ន្ធតុលាការយុត្តិធម៌ ត្រូវគេគប់គ្រាប់បែក៤គ្រាប់ដែលបណ្តាលអោយលោករបួស និងមានមនុស្សស្លាប់ចំនួន១៦នាក់។ លើកទី៣ នៅពេលលោកទៅយាមហឹបឆ្នោតនៅក្នុងក្រសួងមហាផ្ទៃត្រូវបានគេប៉ងធ្វើឃាតដោយបោះគ្រាប់បែកម្តងទៀត។ ប៉ុន្តែលោកនៅតែចេញទៅតាមដងផ្លូវជាច្រើនលើកច្រើនសារដើម្បីទាមទារសិទ្ធិជូនប្រជាពលរដ្ឋរងគ្រោះដោយអំពើរំលោភបំពាននិង សិទ្ធិកម្មករជានិច្ច។ ដើម្បីបង្ហាញពីចិត្តប្រឆាំងនឹងប្រទេសវៀតណាម នៅ ខេត្តស្វាយរៀង លោកបានទៅដកតំរុយព្រំដែនដែលឈ្លានពានមកទឹកដីកម្ពុជា ហើយត្រូវបានតុលាការស្វាយរៀងកាត់ទោសអោយពន្ធនាគារចំនួន១២ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្នលោកជាមេដឹកនាំនៃគណបក្សប្រឆាំងដ៏ធំគឺគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ។
ខ្មែរក្រោម
ខ្មែរក្រោម គឺជាជនជាតិខ្មែរ ដែលរស់នៅតាមតំបន់ដីសណ្ដមេគង្គ និង ទន្លេមេគង្គក្រោម។ ក្រោមរបបខ្មែរក្រហម- តាមរយៈ ការប៉ាន់ស្មានចាស់គឺប្រមាណ ១៥០០០០។ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់វៀតណាមពីឆ្នាំ 1979-93 ខ្មែរដើមកំណើតខ្មែរនៅវៀតណាមខាងត្បូងមិនស្លាប់ទេ។ ហើយពួកគេត្រូវបានធានានូវសេរីភាពស៊ីវិលជាមូលដ្ឋាន។ ប៉ុន្តែក្នុងអំឡុងពេលនោះ ខ្មែរក្រហមបានសម្លាប់រង្គាលជនជាតិវៀតណាមនៅតាមព្រំដែន និង  ការសម្លាប់រង្គាលបានបង្ខំប្រជាជនកម្ពុជាឱ្យចាកចេញពីប្រទេសកម្ពុជា ប៉ុន្តែកងកម្លាំងជាតិនិយមខ្មែរដ៏អាក្រក់នៅតែបន្តក្លែងបន្លំឯកសារដើម្បីញុះញង់គំនិតប្រឆាំងយួន។ ថ្ងៃនេះ ជនចំណាកស្រុកកម្ពុជាត្រូវបានចាត់ទុកថាជាក្រុមជនជាតិវៀតណាមចំនួន 54 នាក់ដែលរស់នៅក្នុងប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូង។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅថ្ងៃទី ៤ ខែមិថុនា ខ្មែរក្រោមនៅភាគនិរតីនៃប្រទេសវៀតណាមបានសម្តែងការដឹងគុណរបស់ពួកគេនៅពេលដែលវៀតណាមបានធ្វើអំពើល្អ និងការពារពួកគេពីរបបខ្មែរក្រហមប្រល័យពូជសាសន៍ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញពួកគេតែងតែរៀបចំបាតុកម្មបំផ្លិចបំផ្លាញបំផ្លិចបំផ្លាញ។ ចង់ប្រើកម្លាំង ឈ្លានពានវៀតណាមខាងត្បូង និងទាមទារអបគមន៍ ជាភាសាយួនគេហៅថា (Miên) តាមព្យញ្ជនៈខ្មែរក្រោម (កម្ពុជាក្រោម) ដែលជាឈ្មោះខុសនៅពេលសំដៅលើដីសណ្ដមេគង្គរបស់វៀតណាម)។
ដើមកំណើត
តាមរយៈតួលេខរដ្ឋាភិបាលវៀតណាម (ជំរឿន ១៩៩៩) មានខ្មែរក្រោម ១០៥៥១៧៤ នាក់នៅវៀតណាម។
ប្រវត្តិ
ផ្ដើមឡើងនៅដើមសតវត្សទី១៧ អាណានិគមកិច្ចនៃតំបន់នោះ ដោយនិគមជនយួនបានរុញច្រានខ្មែរបន្តិចម្ដងៗ នៅតំបន់ដីសណ្ដមេគង្គឱ្យឃ្លាតចាកឆ្ងាយពីបងប្អូនរបស់ខ្លួននៅកម្ពុជាកណ្ដាល និងបណ្ដាលឱ្យក្លាយជាជនជាតិភាគតិចនៅតំបន់ដីសណ្ដ។
ព្រៃនគរ ធ្លាប់ជាកំពង់ផែពាណិជ្ជកម្មសមុទ្រយ៉ាងសំខាន់បំផុតរបស់ខ្មែរ។ ឈ្មោះទីក្រុងនេះត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរដោយយួនទៅជាសៃហ្គន និងក្រោយមកទៀត ទីក្រុងហូជីមិញ។ ការបាត់បង់នៃទីក្រុងនេះបានរារាំងច្រកចេញចូលរបស់ខ្មែរ ទៅកាន់សមុទ្រចិនខាងត្បូង។ បន្ទាប់មកទៀត ច្រកចេញចូលរបស់ខ្មែរទៅកាន់សមុទ្របច្ចុប្បន្នត្រូវបានកំណត់នៅត្រឹមឈូងសមុទ្រថៃ។ វាបានចាប់ផ្ដើមក្លាយជាភូមិនេសាទតូចមួយដែលគេស្គាល់ថាជាព្រៃនគរ។ តំបន់នោះជាទីក្រុងសៃហ្គន/ហូជីមិញដែលត្រូវបានគេកាន់កាប់ ដើមឡើយជាវាលភក់ល្បប់ និងត្រូវបានតាំងទីលំនៅដោយប្រជាជនខ្មែរ​អស់រយៈពេលច្រើនសតវត្សមកហើយមុនពេលការមកដល់នៃពួកយួន។
នៅឆ្នាំ ១៦៩៨ ង្វៀន-ហ៊ីវកាញ់ អភិជនយួនម្នាក់ ត្រូវបានបញ្ជូនដោយពួកមេដឹកនាំង្វៀននៅហ្វេ រឺ វ៉េ (Huế) ឱ្យបង្កើតឡើងនូវរចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋបាលយួននៅតំបន់នោះ ដូច្នេះក៏បំបែកចេញតំបន់នេះពីកម្ពុជា ដែលគ្មានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ធ្វើអន្តរាគមន៍។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៦៩៨ តំបន់នេះត្រូវបានស្ថិតនៅក្រោមរដ្ឋបាលយួនយ៉ាងណែន។ ពួកយួនបានក្លាយជាប្រជាជនភាគច្រើនដ៏លើសលប់នៅត្រង់កន្លែងខ្លះ។
នៅឆ្នាំ ១៨០២ ង្វៀន-អាញ់ (Nguyễn Ánh) បានធ្វើរាជាភិសេកខ្លួនឯងជាអធិរាជ យ៉ា-ឡុង (Gia Long) និងបានបង្រួបបង្រួមទឹកដីទាំងអស់ដែលជាវៀតណាមទំនើបឥឡូវនេះ រួមមានទឹកដីខ្មែរក្រោមផង។ នៅទសវត្សឆ្នាំ ១៩៧០ របបខ្មែរក្រហម បានវាយលុកវៀតណាម ជាកិច្ចខិតខំ ដើម្បីសញ្ជ័យយកតំបន់ដីសណ្ដទាំងនោះមកវិញ ដែលបានតាំងទីលំនៅដោយខ្មែរក្រោមដ៏លើសលប់ ប៉ុន្តែដំណើរផ្សងព្រេងខាងយោធានេះគឺជាគ្រោះមហន្តរាយទាំងស្រុង និងបានធ្វើអោយធ្លាក់ខ្លួនដួលរលំដោយសារការលុកលុយកម្ពុជារបស់កងទ័ពយួន និងបណ្ដាលឱ្យធ្លាក់ចុះខ្សោយរបបខ្មែរក្រហម រួមជាមួយនិងការកាន់កាប់របស់វៀតណាមនៅកម្ពុជាផង។
សឺន-ង៉ុកថាញ់ ជាខ្មែរជាតិនិយមម្នាក់ គឺជាខ្មែរក្រោមកើតនៅត្រាវិញ វៀតណាម។ កម្ពុជាទទួលបានឯករាជ្យនៅឯទីក្រុងសឺណែវ១៩៥៤ តាមរយៈការតស៊ូរបស់វៀតណាមនៅក្នុងសង្គ្រាមឥណ្ឌូចិនលើកទីមួយ។
ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៦៤ និង ១៩៧៤ ខ្មែរក្រោមត្រូវបានជ្រើសរើសដោយយោធាស.រ.ដើម្បីចូលបម្រើក្នុងកងកម្លាំងម៉ៃយ៍ (ម៉ៃផ្វស់) កំឡុងសង្គ្រាមវៀតណាម។ ដំបូង ពួកគេបានប្រយុទ្ធឱ្យវៀតណាមខាងត្បូងប្រឆាំងពួកវៀតកុង ប៉ុន្តែក្នុងពេលនោះ ពួកក្រុមជីវពលទាំងនេះបានដាក់ឈ្មោះខ្លួនឯងថា រណសិរ្សតស៊ូកម្ពុជាក្រោម (Front de Lutte du Kampuchea Krom) នៅវៀតណាមខាងត្បូង។ ក្រុមនេះ ដើមឡើយបានបង្កើតឡើងដោយព្រះសង្ឃខ្មែរក្រោមមួយអង្គ មានព្រះនាម សឺន-សាមុកដែលមាននាមក្រៅថា កន្សែងស និងត្រូវបានបញ្ចូលទៅ FULRO។
បន្ទាប់ពី ជ័យជម្នះកុម្មុយនិស្តឆ្នាំ ១៩៧៥ កងជីវពលកម្ពុជាក្រោមបានដឹងថាវាពិតជាលំបាកណាស់ដើម្បីតស៊ូប្រឆាំងនឹងការ​វាយបករបស់កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធវៀតណាម ហើយពួកគេក៏បានឆ្លងកាត់ព្រំដែនទៅរកពួក កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យដោយសង្ឃឹមថានឹងរកបានជម្រកសុវត្ថិភាពពីកន្លែងនោះដើម្បី​ផ្ដើមប្រតិបត្តិការរបស់ពួកគេឡើងវិញ។ នៅឆ្នាំ ១៩៧៦ ក្រុម កន្សែងស មួយក្រុមមានគ្នា ៦៨ នាក់ និង មេក្រុមរបស់ពួកគេបានស្វែងរកការជ្រកកោនក្នុងភូមិមួយក្បែរព្រំដែនវៀតណាមនៅស្រុកគីរីវង់ ហើយក៏បានចូលទៅដល់ជួបអាជ្ញាធរខ្មែរក្រហមដោយប្រាប់ពួកគេឱ្យទាក់ទងដើម្បី​ទទួលបានការសម្រេចចិត្តពីខៀវ-សំផន។ ពីដំបូងពួកគេត្រូវបានស្វាគមន៍ និងដកហូតអាវុធ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលបទបញ្ជាធ្លាក់មកពីពួកមេដឹកនាំក.ប. ទៅដល់ដៃរដ្ឋអំណាចថ្នាក់មូលដ្ឋាន ពួក កន្សែងស ត្រូវបានបំបែកពីមេរបស់ខ្លួន។ មេរបស់ពួកគេបន្តបន្ទាប់មកទៀតត្រូវបានគេបញ្ជូននាំទៅ ភ្នំពេញ ដែលគាត់ត្រូវបានសម្លាប់បន្ទាប់ពីការធ្វើទារុណកម្ម ខណៈនោះ កងទ័ពខ្មែរក្រោម ៦៧ នាក់ត្រូវបានសម្លាប់រង្គាលគ្មានសល់នរណាម្នាក់ឡើយ។ កំឡុងប៉ុន្មានខែបន្តបន្ទាប់ ពួកកន្សែងស សរុបប្រហែល ២០០០ នាក់ ដែលបានឆ្លងកាត់ព្រំដែនស្វែងរកការជ្រកកោននៅក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យត្រូវបាន​សម្លាប់ជាប្រព័ន្ធដោយពួកខ្មែរក្រហម។
នៅឆ្នាំ ១៧៥៧ ពួកយួនបានធ្វើអាណានិគមលើខេត្តផ្សារដែក (ដាក់ឈ្មោះថ្មី Sa Đéc ជាភាសាយួន) និងមាត់ជ្រូក (ធ្វើយួននីយកម្មទៅជា Sa Đéc)។
ភាពយន្តឯកសារ
ឯកសារភាពយន្តគឺជាឯកសារមួយដែលបានបង្កើត សំរាប់និពន្ធនៅរឿងដែលមានការទាក់ទង់នៅក្នុងភាពយន្ត ដោយមានការធំទូលាយនៅសាច់រឿង ​​ ​​        ដើម្បីធើ្វអោយមាននៅចលនារូបភាពដោយមានការសិក្សាពីរដំបូងនៅប្រវត្តសា្តស្រនៅការថតចំលងនៅរឿងរ៉ាវដែលបាននិពន្ធឡើងជាឯកសារខ្លៗសំរាប់
ដោយការពិតសិក្សាពីដំបូងដោយមានការរក្សាទុកនៅប្រវត្តសាស្រ្តសំរាប់អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវបង្កើតឡើងនៅឯកសារថ្មីផ្សេងទៀតដើម្បីសំដែងរឿងអោយ អ្នកទស្សនបានឃើញនៅសាច់រឿងដែលមានខ្លឹមសារសំរាប់ឆ្លោះបញ្ជាំងទៅដល់អ្នកទស្សនាយល់ដឹងអំពីបញ្ហារឿងនិមួយៗតើរឿងនេះគេចង់និយាយអំពីអ្អ្
ឍវីនៅក្នុងរឿងឯកសារភាពយន្តគេប្រឌិតឡើងដើម្បីផលិតនៅ(videoanddigital)ដោយមានការរូមថ្សំឡើងនៅវីដេអូរហើយនិងគំនិតឆ្នៃប្រឌិតនៅឯកសារភាព យន្តដោយមានការឆ្នៃប្រឌិតឡើងសម្រាប់(televisionprogram)និងកម្មវិធីទូរទស្សន៍សដើម្បីផ្តល់នៅពត៍មានទៅតាមអេក្រង់សម្រាប់ផ្សព្វផ្សាយនៅចំ ណេះដឹងទូទៅដើម្បីអោយឯកសារភាពយន្តកាន់តែមានភាពល្បីល្បាញជាទូទៅដល់សាធារណ:ជនដែលបានទស្សនាមើលនៅរឿងដែលមានអតនយ័ខ្លឹម សារឯកសារភាពយន្តផ្សេងៗ។thombe|right|px10|
ឯកសារច្បាស់លាស់នៅក្នុងការសំដែងភាពយន្ត
មានដួចជាអ្នកនិពន្ធរឿងសម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយទៅដល់សាធារណ:ជនដែលកំពុងទស្សនាមើលនៅលើកញ្ជាក់ទូរទស្សន៍ឬមើលទៅតាមប្រវត សាស្រ្តឯកសារភាពយន្តអោយមានការយល់មានការសសេរឬនិពន្ធនៅសាច់រឿងដើម្បីបញ្ជាក់នៅការសម្តែងរឿងនិមួយៗអោយវាស្រប់ទៅតាម កើតឡើងនៅក្នុងឯកសារភាពយន្តអោយមានការឆ្នៃប្រឌិតឡើងការបញ្ជូល់នៅសំលេងនៅក្នុងឯកសារភាពយន្តមានតូឯកប្រុសឬស្រីសម្រាប់ការសាសង គា្នទៅវិញទៅមកដើម្បីអោយកម្មពវិធីនោះមានដំណើការទៅបានល្អសម្រាប់ការសំដែងរឿងបន្ទាប់មកមានការសម្តែងនោះជាលក្ខណ: រឿងព្រេងកថា
ជាលំដាប់ដែលគេនិយមនៅក្នុងរឿងទេវកថាឯកសារភាពយន្តដោយមានការរកឃើញនៅជនជាតិស្កតឯកសារវិទូមា្នក់ឈ្មោះ(JohnGriersoនៅលើពិភព លោកមុនគេបង្អស់ដែលជាប្រវតសាស្រ្តគាត់បានពិត្យនៅភាពយន្តនោះឡើងវិញដោយលោក(RobertFlaherty)ហើយឯកសារភាពយន្តរបស់លោកឈ្មោះ
(Moana)នៅក្នុងឆ្នាំ(1926)​ ហើយបានបោះពុម្ភផ្សាយនៅក្នុងទីក្រុង(New York Sun)នៅខែប្រាំបីកុម្ភ:នៅក្នុងឆាំ្ន (1926)​បានសរសេរដោយលោក "The Moviegoer" ហើយបន្ទាប់មកគាត់សរសេរជាលក្ខណ: សិលធម៍ដែលមានសក្តានុភាពនៅក្នុងការស្រវជ្រាវនិងសង្គេតគេបង្អស់បន្ទាប់មកពូកគេបានប្រឌិតឡើង​
នៅវត្ថុដូចគា្នមានអ្នកកប្រែទំនើបនៅលើពិភពលោកជាការពិតណាស់ការ ដើរតូជាល្ខោនសំដែងអោយអ្នកមើលឃើញយល់ថាគូរអោយរំភើបចិត្ត នៅក្នុងការប្រឌិតរឿងមានការដើរតូជាគហបតីចេះកល្បិចនៅពេលឡើងសំដែលនិយាយមានបង្គបនៅអត្ថនយ័ដែលបានប្រឌិតឡើងដោយពិតនៃទស្សនវិជ្ជា
ប្រវត្តសាស្រ្តឯកសារភាពយន្ត
មុនពេលកំណត់ខែ្សភាពយន្ត(pre1900)ដោយមានហេតុការណ៍គ្រប់គ្រង់ដល់ចំលែកមួយបានធ្លាក់តែមួយ៉ាងសំខាន់នៅពេលដែលចាប់បានលើខែ្សភាពយន្ត មានកាហ្វឹកហ៊ាត់ព្រាមព្រៀងគា្ននៅស្ថានីយមួយដោយនាវាទៅតារោងចក្រដែលគេចេញធើ្វការងារ ហើយមាននៅខ្សែភាពយន្តខ្លីៗដែលគេបាន​ហៅថា
ពិតឯកសារភាពយន្តវាមិនអាចកើតឡើងរហូតដល់ឆ្នាំ(1926.)ហើយនិងអាច់បង្កើតនៅខ្សែភាពយន្តដំបូងដូច្នោះជិតធើ្វនៅខែសីហាដោយហើយដោយ (Louis Lumière)ធើ្វមិងដឹងដោយមានការទុកស្កាត់នៅខ្សែភាពយន្តធ្លាក់ចុះមកដល់មនុស្សជាច្រើនឧទាហរណ៍ការចាក់ចេញពីរោងចក្រនៃអ្នកជំនួញជាញឹក
ញ៉ាបការរកហេតុផលឃើញការរស់នៅរបស់មនុស្សនូវខ្សែភាពយន្តដែលមានស្រេកឃា្លននៅប្រាក់ចំណាយសំរាប់ខ្សែភាពយន្តគូរកាត់សំគាលមួយនៅខ្សែភាព យន្តវាមានការវាស់នៅម៉ោង(Corbett-​ Fitzsimmons Fight)អ្នកកប្រែនៃភាពយន្តបច្ចេកវិជា្ជ( Enoch J. Rector)​ថ្មីៗសារពន័ល្បីល្បាញនៅក្នុឆំា្ន( 1897)កីឡា
ប្រដាល់ការបញ្ចាំងរូបភាពនៅលើខ្សែភាពយន្តដើម្បីឆ្លងកាត់ប្រទេសបារាំងនិងធ្វើការពេទ្យវះកាត់(EugèneLouisDoyen)ដោយក្រុមចាប់ផ្តើមធ្វើការវះកាត់នៅ ខែកក្កដាខាងមុខ( 1898.)រហូតដល់ឆំា្ន 1906លោក(Doyen)និងធ្វើការថតនៅសំលេងពូកគេ60នាក់ ដើម្បីធ្វើជាព្រឹតិការណ៍សំខាន់(Doyen)​បាននិយាយថា   គាត់ឃើញភាពយន្តដំបូងមាត្រាដើម្បីទ្រូតពិនិត្យនៃវិជា្ជជីវ:ការប្រព្រឹខុសមិនដឹងនៃវិជា្ជសាស្រ្តដោយចេត្តនាបន្ទាប់ពីរលោក(Doyen)រៀបចំនៅក្នុងឆំា្ន 1906     ហើយគាត់សបានធ្វើបកស្រាយ15នៃភាពយន្តរបស់គាត់ដែលចូលទៅក្នុងការរស់នៅពីរមួយណាខ្លះ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាពយន្ត
ច្បាប់ស្តីពី ការទប់ស្កាត់អំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារ និងកិច្ចការពារជនរងគ្រោះ
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​ទប់​ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ និង​កិច្ច​ការពារ​ជន​រង​គ្រោះ​ ដែល​រដ្ឋ​សភា​បាន​អនុម័ត​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ១៦ ខែ ​កញ្ញា ឆ្នាំ ​២០០៥ នា​សម័យ​ប្រជុំ​រដ្ឋ​សភា​លើក​ទី​ ៣ នីតិកាល​ទី​ ៣ និង​ព្រឹទ្ធ​សភា​បាន​អនុម័ត​យល់​ស្រប​លើ​ទម្រង់​ និង​គតិ​នៃ​ច្បាប់​នេះ​ទាំង​ស្រុង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី ២៩ ខែ ​កញ្ញា ឆ្នាំ​ ២០០៥ នា​សម័យ​ប្រជុំ​ពេញ​អង្គ លើក​ទី​ ១០ នីតិកាល​ទី ១ ដែល​មាន​សេចក្ដី​ទាំង​ស្រុង​ដូច​ត​ទៅ​នេះ ៖
ជំពូក​ទី​ ១ បទ​ប្បញ្ញាត្តិ​ទូទៅ
មាត្រា ១
ច្បាប់​នេះ​ មាន​ទិស​ដៅ​បង្កើត​យន្ត​ការ​នីត្យានុកូល​ ដើម្បី​ទប់​ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ ការពារ​ជន​រង​គ្រោះ​ និង​ថែ​រក្សា​ភាព​សុខដុមរមនា​ក្នុង​គ្រួសារ​តាម​ទំនៀម​ទម្លាប់​ និង​ប្រពៃណី​ល្អ​របស់​ជាតិ​ ស្រប​តាម​មាត្រា​៤៥ នៃ​រដ្ឋ​ធម្មនុញ្ញ​នៃ​ព្រះ​រាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ ដោយ​បំពេញ​បន្ថែម​លើ​បទដ្ឋាន​គតិយុត្ត​ជា​ធរមាន​។
ជំពូក​ទី ២ វិសាល​ភាព​នៃ​ការ​អនុវត្តន៍
អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​គឺ​សំដៅ​លើ​អំពើ​ហិង្សា​ដែល​កើត​មាន​​និង​អាច​កើត​មាន​ទៅ​លើ ៖
មាត្រា ៣
អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ ទាមទារ​ឱ្យ​មាន​ការ​ទប់​ស្កាត់​ទាន់​ពេល​វេលា​​និង​ប្រកបដោយ​ប្រសិទ្ធភាព ហើយ​តម្រូវ​ឱ្យ​ចាត់​វិធានការ​សម​ស្រប​បំផុត​ ដើម្បី​ការពារ​ជន​រង​គ្រោះ ឬ ជន​អាច​នឹង​រង​គ្រោះ​។ អំពើ​ហិង្សា​រួម​មាន ៖
មាត្រា ៤
អំពើ​ប៉ះ​ពាល់​ដល់​ជីវិត រួម​មាន :­
មាត្រា ៥
អំពើ​ប៉ះ​ពាល់​ដល់​បូរណភាព​រូប​កាយ រួម​មាន​ :
មាត្រា ៦
មាត្រា ៧
អំពើ​ឈ្លានពាន​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ រួម​មាន : ­* ការ​ប្រើ​ហិង្សា​សេពសន្ថវៈ
មាត្រា ៨
ត្រូវ​ទប់​ស្កាត់​ផង​ដែរ​​ចំពោះ​អំពើ​គំរាម​កំហែង​ក្នុង​គោល​បំណង​ឱ្យ​ជន​រង ​គ្រោះ​ភ័យ​ខ្លាច តក់​ស្លុត និង​អំពើ​ប៉ះពាល់​ដល់​បុគ្គល​​ភាព និង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​នៃ​ជន​ដែល​រស់​​នៅ​ក្រោម​ដំបូល​ផ្ទះ និង​ក្នុង​បន្ទុក​គ្រួសារ​តែ​មួយ​។
មិន​រាប់​បញ្ចូល​ថា​ជា​ការ​ប្រើ​ហិង្សា​ ឬ សកម្មភាព​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ទេ​​រាល់​ការ​ប្រៀន​ប្រដៅ​ដោយ​ផ្ដល់​ ដំបូន្មាន​ ឬ ធ្វើ​ការ​ដាស់​តឿន​​ក្រើន​រំលឹក​ឬ​ចាត់​វិធាន​ការ​នានា​សមស្រប​ដើម្បី​ឱ្យ​ សហព័ទ្ធ ឬ​ កូន ឬ អ្នក​នៅ​ក្នុង​បន្ទុក​ដើរ​ក្នុង​ផ្លូវ​ល្អ​​តាម​លក្ខណៈ​រស់នៅ​ថ្លៃថ្នូរ នឹង​ទំនៀម​ទម្លាប់​​និង​ប្រពៃណី​ល្អ​របស់​ជាតិ​ ប្រសិន​បើ​ការ​ប្រៀន​ប្រដៅ​និង​ការ​អប់រំ​នោះ​ ធ្វើ​ឡើង​ប្រកប​ដោយ​ព្រហ្មវិហារ​ធម៌ និង​ស្រប​ទៅ​តាម​គោលការណ៍​នៃ​អនុសញ្ញា​ស្ដី​ពី​សិទ្ធិ​មនុស្ស និង​សិទ្ធិ​កុមារ​របស់​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​ដែល​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​ព្រះ​ រាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​។
ជំពូក​ទី ៣ សមត្ថកិច្ច និង​នីតិវិធី
មាត្រា ៩
អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ដែល​នៅ​ជិត​បំផុត​​មាន​កាតព្វកិច្ច​ធ្វើ​ អន្តរាគមន៍​ជា​បន្ទាន់​ ក្នុង​ករណី​មាន​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​កើត​ឡើង ឬ បម្រុង​នឹង​កើត​ឡើង​ដើម្បី​ទប់​ស្កាត់​ និង​ការពារ​ជន​រង​គ្រោះ​។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ចូល​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ត្រូវ​ធ្វើ​កំណត់​ហេតុ​ឱ្យ​បាន​ជាក់​លាក់​អំពី​ ហេតុ​ការណ៍​នោះ​ រួច​រាយ​ការណ៍​ជា​បន្ទាន់​ទៅ​ព្រះ​រាជ​អាជ្ញា​មាន​សមត្ថកិច្ច​។
មាត្រា ១០
ក្នុង​គោល​ដៅ​ទប់​ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ និង​ការពារ​ជន​រង​គ្រោះ​ មន្ត្រី​នៃ​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​​ បម្រើ​ការងារ​លើ​វិស័យ​ដែល​បញ្ញត្តិ​ដោយ​ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​បាន​ទទួល​នីតិ​សម្បទា​ជា​មន្ត្រី​នគរបាល​យុត្តិធម៌ និង​អាច​ធ្វើ​ជា​ដើម​បណ្ដឹង​ជួស​មុខ​ឱ្យ​ជន​រង​គ្រោះ​ស្រប​តាម​នីតិ​វិធី​ ព្រហ្មទណ្ឌ​ជា​ធរមាន​។
មាត្រា ១១
ក្នុង​ករណី​​អវត្ដមាន​នៃ​មន្ត្រី​ដែល​បាន​ទទួល​នីតិសម្បទា​ជា​នគរបាល​ យុត្តិធម៌​រួច​ហើយ​នោះ​ មន្ត្រី​សមត្ថកិច្ច​ដទៃ​ទៀត​​រួម​មាន​មន្ត្រី​នគរបាល​ ភ្នាក់​ងារ​នគរបាល​ កង​រាជ​អាវុធ​ហត្ថ អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ ឃុំ សង្កាត់​​មន្ត្រី​របស់​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​​រួម​ទាំង​មេ​ភូមិ​ ដែល​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ទប់​ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ និង​ការពារ​ជន​ រង​គ្រោះ​​ត្រូវ​បាន​ទទួល​អំណាច​ពី​ច្បាប់​នេះ​ ដើម្បី​ធ្វើ​កំណត់​ហេតុ​ជូន​ទៅ​តុលាការ​។ កំណត់​ហេតុ​នេះ​មាន​តម្លៃ​ស្មើ​គ្នា​ដូច​កំណត់​ហេតុ​​ដែល​បំពេញ​ដោយ​មន្ត្រី ​នគរបាល​យុត្តិធម៌​ដែរ​។
មាត្រា ១២
ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​ភារកិច្ច​ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ដូច​បាន​ចែង​ក្នុង​មាត្រា​​៩ មាត្រា​១០ និង​មាត្រា​១១ ខាង​លើ​នេះ​ ត្រូវ​គោរព​តាម​នីតិវិធី​ដែល​បាន​កំណត់​ក្នុង​បញ្ញត្តិ​នៃ​ច្បាប់​នេះ​ និង​នីតិវិធី​ព្រហ្មទណ្ឌ ជា​ធរមាន​។
ជំពូក​ទី ៤ វិធានការ​ទប់​ស្កាត់​ និង​ការ​ការពារ​ជន​រង​គ្រោះ
មាត្រា ១៣
ដើម្បី​ទប់​ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​ដែល​កំពុង​តែ​កើត​ ឬ ជឿ​ជាក់​ថា​នឹង​កើត​ឡើង​​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ ត្រូវ​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ជា​បន្ទាន់​ដោយ​ :
ជន​មុខ​សញ្ញា​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​​គឺ​សំដៅ​ដល់​អ្នក​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ កំពុង​ប្រព្រឹត្ត​និង​ត្រៀម​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​។
មាត្រា ១៤
ដើម្បី​ការពារ​សន្តិសុខ​ជន​រង​គ្រោះ​ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​អាច​ចេញ​សេចក្ដី​សម្រេច​រដ្ឋបាល​ស្រប​តាម​មាត្រា​ ៤៣ មាត្រា​៤៨ និង​មាត្រា​៤៩ នៃ​ច្បាប់ ​ស្ដី​ពី​ការ​គ្រប់​គ្រង​រដ្ឋបាល​​ឃុំ សង្កាត់​ និង​វិធាន​ការ​បណ្ដោះ​អាសន្ន​ស្រប​ច្បាប់ ​ដែល​មាន​ជា​អាទិ៍ ៖
បើ​មាន​សំណើ​សុំ​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍ និង​មាន​បទ​ល្មើស​ជាក់​ស្ដែង​កើត​ឡើង​​ហើយ​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​មាន​ សិទ្ធិ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទី​កន្លែង​កើត​ហេតុ​ទោះ​ជា​ពុំ​មាន​ដីកា​តុលាការ​ អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ចូល​ក៏​ដោយ​ក្នុង​ករណី​ទាំង​ឡាយ​ណា​ដែល​មន្ត្រី​និង​ភ្នាក់ងារ ​មាន​សមត្ថកិច្ច យល់​ដោយ​សម​ហេតុ​ផល​ថា មាន​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​បាន​កើត​ឡើង​ក្នុង​អំឡុង​ពេល ៤៨​ម៉ោង​កន្លង​ផុត ឬ​ នឹង​អាច​កើត​ឡើង​ក្នុង​អំឡុង​ពេល ២៤​ម៉ោង ខាង​មុខ​។
ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ចូល​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ត្រូវ​ធ្វើ​កំណត់​ហេតុ​ឱ្យ​បាន​ជាក់លាក់​អំពី​ហេតុ ​ការណ៍​នោះ រួច​រាយការណ៍​ជា​បន្ទាន់​ទៅ​ព្រះ​រាជ​អាជ្ញា​មាន​សមត្ថកិច្ច​។
មាត្រា ១៦
ទន្ទឹម​នឹង​ការ​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​របស់​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ ជន​រង​គ្រោះ​អាច​ធ្វើ​បណ្ដឹង​ទៅ​តុលាការ ​ខេត្ត ក្រុង ដើម្បី​សុំ​ឱ្យ​ចេញ​ដីកា​ការពារ​។ ចៅ​ក្រម​ដែល​ទទួល​ចាត់ការ​ ត្រូវ​ចេញ​ដីកា​ការពារ​ដោយ​មាន​វត្តមាន​​ឬ ពុំ​ចាំ​បាច់​មាន​វត្តមាន​ជន​មុខ​សញ្ញា​។
មាត្រា ១៧
ក្នុង​ការ​ចូល​រួម​អនុវត្ត​នីតិវិធី​ព្រហ្មទណ្ឌ​ជា​ធរមាន​ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ពុំ​អាច​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ដើម្បី​ផ្សះផ្សា ឬ សម្រុះ​សម្រួល​បទ​ល្មើស​ព្រហ្មទណ្ឌ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ជា​បទ​ឧក្រិដ្ឋ ឬ មជ្ឈឹម​ធ្ងន់​បាន​ទេ​។
មាត្រា ១៨
អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ អាច​ឃាត់​ខ្លួន​ជន​មុខ​សញ្ញា​ដែល​កំពុង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ហិង្សា​ជាក់​ស្ដែង​ ឬ ជន​មុខ​សញ្ញា​ណា​ដែល​កំពុង​តែ​រំលោភ​លើ​ដីកា​ការពារ​របស់​តុលាការ​ដូច​មាន​ ចែង​ក្នុង​​មាត្រា​២៤ និង មាត្រា​២៥ នៃ​ច្បាប់​នេះ​ ដោយ​ពុំ​ចាំ​បាច់​មាន​ដីកា​តុលាការ​។​ ប៉ុន្តែ​ក្រៅ​ពី​ករណី​ទាំង​ពីរ​នេះ​ ការ​ឃាត់​ខ្លួន​ដោយ​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ដែល​ពុំ​មាន​ដីកា​ពី​តុលាការ​ ត្រូវ​ហាម​ឃាត់​។
ក្នុង​ករណី​អនុវត្ត​តាម​បញ្ញត្តិ​នៃ​វាក្យខណ្ឌ​ទី​១​ខាង​លើ​នេះ ​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ ត្រូវ​ធ្វើ​កំណត់​ហេតុ​ច្បាស់​លាស់​ កសាង​សំណុំរឿង និង​បញ្ជូន​ជន​មុខ​សញ្ញា​ដែល​ត្រូវ​ឃាត់​ខ្លួន​​ទៅ​តុលាការ​ជា​បន្ទាន់ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​អតិបរិមា​ដែល​បាន​កំណត់​នៅ​ក្នុង​ក្រម​នីតិវិធី​ព្រហ្មទណ្ឌ ​ ដើម្បី​ចាត់​វិធាន​ការ​បន្ថែម​ឱ្យ​ស្រប​ច្បាប់​។
មាត្រា ១៩
អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ណា​ ដែល​មាន​ចរិក​ជា​បទ​ល្មើស​ព្រហ្មទណ្ឌ​​មាន​លក្ខណៈ​ជា​បទ​ឧក្រិដ្ឋ​ ឬ​ បទ​​ល្មើស​មជ្ឈិម​ធ្ងន់ធ្ងរ​​ត្រូវ​តែ​ជា​កម្មវត្ថុ​នៃ​បណ្ដឹង​អាជ្ញា​ទោះ​ អំពើ​ហិង្សា​នេះ​បាន​កន្លង​ផុត​ហើយ​ក៏​ដោយ​។
បណ្ដឹង​អាជ្ញា​ ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​តាម​បែប​បទ​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​ និង​តាម​ច្បាប់​ស្ដី​ពី​នីតិវិធី​ព្រហ្មទណ្ឌ​ជា​ធរមាន​។
ជំពូក​ទី ៥ សិទ្ធិ​អំណាច​តុលាការ
មាត្រា ២០
ដីកា​ការពារ​មាន​អនុភាព​បង្គាប់​បញ្ជា​លើ​ជន​មុខ​សញ្ញា​ លើ​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ និង​លើ​ជន​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​រឿង​ក្ដី​នេះ​។ ដីកា​ការពារ​នេះ​ជា​វិធាន​ការ​ផ្នែក​រដ្ឋប្បវេណី​។
ដីកា​ការពារ​មាន​កម្មវត្ថុ​ចង្អុល​បង្ហាញ​អំពី​ស្ថានភាព​​សកម្មភាព ឬ​អាកប្បកិរិយា​ទាំង​អស់​ជា​ការ​បង្គាប់​ឱ្យ​ធ្វើ​ក្ដី​ឬ​បញ្ជា​ហាម​ឃាត់​ ទង្វើ​ក្ដី​ ដែល​ទាក់​ទិន​ទៅ​នឹង​តម្រូវ​ការ​ការពារ​ជន​រង​គ្រោះ​ ឬ បុគ្គល​ណា​ដែល​ទទួល​ការ​គំរាម​កំហែង​ពី​អំពើ​ហិង្សា​គ្រួសារ​។
ចៅ​ក្រម​មាន​សមត្ថកិច្ច​ មាន​សិទ្ធិ​ចេញ​ដីកា​ការពារ​ជា​ថ្មី​ ស្រប​តាម​ស្ថាន​ភាព​ជាក់​ស្ដែង​ ឬ បទ​បញ្ជា​ណា​មួយ​ក្នុង​លក្ខណៈ​សម​ស្រប​។
មាត្រា ២១
មាន​តែ​តុលាការ​ខេត្ត ក្រុង​ទេ ដែល​មាន​សមត្ថកិច្ច​ចេញ​ដីកា​ការពារ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ជន​រង​គ្រោះ​នៃ​អំពើ​ ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ ​លើ​គ្រប់​ករណី​ទាំង​អស់ ទោះ​ជា​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​នោះ​កើត​ឡើង​ផ្ទួន​គ្នា​ជា​ផ្នែក​ស៊ីវិល​ ក្ដី ជា​ផ្នែក​រដ្ឋបាល​ក្ដី ឬ ជា​ផ្នែក​ព្រហ្មទណ្ឌ​ក្ដី​។
មាត្រា ២២
ពាក្យ​បណ្ដឹង​សុំ​ដីកា​ការពារ​ពី​តុលាការ​អាច​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ :
មាត្រា ២៣
ដីកា​ការពារ​មាន​ពីរ​ដំណាក់កាល ៖
មាត្រា ២៤
តុលាការ ​អាច​ចេញ​ដីកា​ការពារ​បណ្ដោះ​អាសន្ន​​នៅ​ពេល​ទទួល​បណ្ដឹង​ការពារ​ ដោយ​មិន​ចាំ​បាច់​សាក​សួរ​ជន​មុខ​សញ្ញា​បើ​សិន​វិធានការ​បណ្ដោះ​អាសន្ន​នោះ ​មាន​ភាព​ចាំ​បាច់​សម្រាប់​រក្សា​ការពារ​សុវត្ថិភាព​​ និង​សុខុមាលភាព​របស់​ជន​រង​គ្រោះ ឬ​សម្រាប់​ជា​ការ​រក្សា​ទុក​ជា​បណ្ដោះ​អាសន្ន​នូវ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ជន​រង​ គ្រោះ​មុន​មាន​សាល​ក្រម​ស្ថាពរ​។
មាត្រា ២៥
ក្នុង​ការ​ចេញ​ដីកា​ការពារ​ តុលាការ​មាន​សិទ្ធិ​កំណត់​បញ្ជា​លើ​សកម្មភាព​ជន​មុខ​សញ្ញា​ ដើម្បី​ ការពារ​ជន​រង​គ្រោះ ​ដូច​ត​ទៅ ៖
បើ​យល់​ថា​ជា​ការ​ចាំ​បាច់​សម្រាប់​ការពារ ឬ រៀប​ចំ​សុវត្ថិភាព​ សុខភាព និង​សុខុមាល​ភាព​ជន​រង​គ្រោះ​ តុលាការ​អាច​បង្គាប់​ដោយ​ចាត់​វិធានការ​បន្ថែម​ទៀត​ ដូច​ត​ទៅ :
­* បញ្ជា​ឱ្យ​ភ្នាក់ងារ​នគរបាល​ឬ​កង​រាជ​អាវុធ​ហត្ថ​ណា​ម្នាក់​ការពារ​បេតិកភណ្ឌ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​ជន​រង​គ្រោះ
មាត្រា ២៦
ចំពោះ​បទ​ល្មើស​ដែល​ជា​អំពី​ហិង្សា​ប៉ះពាល់​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត ឬ ផ្លូវ​ជីវភាព​សេដ្ឋកិច្ច​ និង​បទ​ល្មើស​មជ្ឈិម​ស្រាល​ ឬ បទ​លហុ​ ការ​ផ្សះ​ផ្សា ឬ​សម្រុះ​សម្រួល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​តាម​ការ​យល់​ព្រម​ពី​ភាគី​ទាំង​សង​ខាង​។ សមាជិក​គ្រួសារ​អាច​ជ្រើស​រើស​វិធី​ណា​មួយ ដោយ​ស្នើ​សុំ​ ឪពុក​ម្ដាយ សាច់​ញាតិ ព្រះ​សង្ឃ ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ មេ​ភូមិ សមាជិក​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ឃុំ សង្កាត់ ធ្វើ​ជា​អ្នក​អាជ្ញា​កណ្ដាល​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា ដើម្បី​ថែ​រក្សា​បាន​នូវ​ភាព​សុខដុមរមនា​ក្នុង​គ្រួសារ ​តាម​ទំនៀម​ទម្លាប់​​ប្រពៃណី​ល្អ​របស់​ជាតិ ​ស្រប​តាម​មាត្រា​៤៥ នៃ​រដ្ឋ​ធម្មនុញ្ញ​នៃ​ព្រះ​រាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​។
មាត្រា ២៧
អនុលោម​លើ​ខ្លឹមសារ​នៃ​មាត្រា​២៥ ខាង​លើ​ តុលាការ​ត្រូវ​ព្យាយាម​ធ្វើ​ការ​ផ្សះ​ផ្សា​ភាគី​មាន​វិបត្តិ​អំពើ​ហិង្សា ​ក្នុង​លក្ខខណ្ឌ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​បំណង​ប្រាថ្នា​របស់​សមាជិក​នៃ​គ្រួសារ​នោះ ​។ ក្នុង​ការ​ផ្សះ​ផ្សា​សម្រុះ​សម្រួល​គ្នា​តុលាការ​ត្រូវ​ចៀស​វាង​ធ្វើ​សម្ពាធ ​លើ​គូ​ភាគី​ដែល​មិន​ព្រម​ស្រុះ​ស្រួល​គ្នា ឬ បង្ខិត​បង្ខំ​​ភាគី​ណា​មួយ​​ឱ្យ​ចូល​ផ្សះ​ផ្សា​ឬ​បង្ខិត​បង្ខំ​ឱ្យ​ចុះ​ កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ដោយ​គ្មាន​ការ​ព្រមព្រៀង​ពី​ភាគី​ទាំង​ពីរ​ឡើយ​។
ក្នុង​ករណី​អំពើ​ហិង្សា​ពាក់​ព័ន្ធ​ដល់​កុមារ​ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ដែល​មាន​តួ​នាទី​ទទួល​បន្ទុក​បម្រើ​ប្រយោជន៍​កុមារ ​ និង​ការពារ​សុខុមាល​ភាព​របស់​កុមារ ធ្វើ​ការ​តាម​ដាន​បញ្ហា​នេះ​។ ក្នុង​ករណី​ធ្ងន់ធ្ងរ​​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ ត្រូវ​កសាង​សំណុំ​រឿង​ទៅ​តុលាការ​។