cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
២៦៦ កុំសួរថាមានការងារសម្រាប់ខ្ញុំអត់ តែត្រូវសួរខ្លួនឯងថាខ្ញុំមានសមត្ថភាពចាប់យកការងារនោះឬទេ?
២៦៧ ខ្ញុំពិការរាងកាយមែនពិត តែចិត្តគំនិតខ្ញុំមិនពិការឡើយ។
២៦៨ ការតាំងចិត្តដ៏មុតមាំ អាចជំនះនូវឧបសគ្គដែលអ្នកនឹកស្មានមិនដល់។
២៦៩ ត្រូវតែមានក្ដីសង្ឃឹមជានិច្ច ទោះត្រូវប៉ះទង្គិចនឹងផលលំបាកយ៉ាងណាក៏ដោយ។
២៧០ ជីវិតជាការតស៊ូ តស៊ូដល់ទីបំផុតទើបហៅថាជាការតស៊ូ។
២៧១ បង្កើនភាពវាងវៃ ដោយការអង្កេត និង ការគិតជាប្រចាំ។
២៧២ អ្នកនឹងសុំទោសខ្ញុំ ពេលដែលអ្នកវិនិច្ឆ័យសំបកកាយខ្ញុំ ដោយមើលរំលងនូវសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំ។
២៧៣ វិរៈជនកើតឡើង គ្រប់ពេលដែល ជីវិត និង យុត្តិធម៌ ត្រូវបានបំពាន។
២៧៤ អ្នកនឹងក្លាយជាវីរៈជន ប្រសិនបើអ្នកឈានជើងចូលក្នុងផ្លូវរបស់វិរៈជន។ វិវៈជនពិតប្រាកដ មិនទាមទារការកោតសរសើរ ឬ រហ័សនាមជាវិរៈជន
២៧៥ ពេលជួបប្រទះនូវបញ្ហា ប្រាជ្ញាភ្លឺថ្លាភាពច្នៃប្រឌិតកើតឡើង។
២៧៦ ជំរើសរបស់មេដឹកនាំ ត្រូវផ្ដល់ផលដល់មនុស្សទូទាំងប្រទេស។
២៧៧ ខ្ញុំនិងអ្នក ចុះបើអ្នកជាខ្ញុំ។
មហោស្រពដែលឆេះ
ការ​ផ្សាយ
មហោ​ស្រព​ដែល​ឆេះ ត្រូវ​បាន​ចាក់​បញ្ចាំង​នៅ​ មហោស្រព​ភាពយន្ត​ កាន ឆ្នាំ២០០៥ និង​ជា​ការ​ជ្រើស​រើស​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​ក្រៅ​ការ​ប្រគួត​ប្រជែង​។ រឿង​នេះ​ក៏​បាន​យក​ទៅ​ចាក់​បញ្ចាំងនៅ Rio de Janeiro International Film Festival, São Paulo International Film Festival, Tokyo Filmex 2006 Bangkok International Film Festival​​  San Francisco International Asian American Film Festival, ព្រមទាំង Singapore International Film Festival ហើយ​ក៏​បាន​ចាក់ផ្សាយ​លើ​ប្រព័ន្ធ​ទូរទស្សន៍ Arteនៅ​អឺរ៉ុប​ផងដែរ។
ម៉ុក សំឱក
ម៉ុក សំឱក គឺ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ​មួយ​រូប​កើត​នៅ​ក្រុង​ភ្នំ​ពេញ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៣ ខែ​កក្កដា គ.ស. ១៨៨០ ។ លោក​បាន​តាក់តែង​និពន្ធ​កំណាព្យ​អប់រំ និង​ទទួល​បាន​មេដាយ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ការ​បម្រើ​ដល់​ប្រទេស​ជាតិ។
គ្រួសារ
បិតា​របស់​លោក​នាម ម៉ុក (សន្ធរ ម៉ុក) ជា​មន្ត្រី​ក្នុង​ព្រះ​បរម​រាជវាំង ខាង​ក្រុម​ព្រះ​អាល័ក្ស ហើយ​ជា​កវី​១រូប​យ៉ាង​ឯក​ខាង​កាព្យ​ឃ្លោង មាន​កិត្តិស័ព្ទ​ល្បីល្បាញ​ក្នុង​ជំនាន់​រាជ្យ​ព្រះកុរណា​សុវណ្ណកោដ្ឋ។ មាតា​នាម ជំទាវ សម។ លោក​មាន​បង​ប្អូន​ច្រើន​នាក់ ប៉ុន្តែ​តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ​គេ​បាន​រក​ឃើញ​ចំនួន ៥ នាក់​ដូច​ជា៖
លោក ម៉ុក សំឱក មាន​ភរិយា​ឈ្មោះ អ្នក​ស្រី​ពុំ, បាន​កូន​ស្រី​មួយ​ឈ្មោះ សំឱក ម៉ាលីយ៉ាន។
ការ​សិក្សា
កាល​ពី​បឋម​វ័យ, លោក ម៉ុក សំឱក បាន​សិក្សា​ក្នុង​សាលា​បារាំង-ខ្មែរ បាន​ប្រលង​ជាប់​សញ្ញាប័ត្រ​បឋម​សិក្សា​បំពេញ​វិជ្ជា ផុត​ថ្នាក់​ក្នុង​ជំនាន់​នោះ។ ក្រៅ​អំពី​ការ​សិក្សា​លោក​ចូល​ចិត្ត​តាក់តែង​និពន្ធ​កំណាព្យ អាន​សាស្ត្រា​ក្បួន​ច្បាប់​ដែល​មាន​នៅ​តាម​វត្ត​អារាម ដែល​ជា​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​លោក​មាន​ជំនាញ​ខាង​តែង​កំណាព្យ​បាន​យ៉ាង​ល្អ។
មហោស្រពដែលឆេះ
ការទទួល
អ្នក​រិះ​គន់​រឿង​ របស់​ទស្សនាវដ្ដីVariety លោក​ Jay Weissberg បាន​និយាយ​ថា​រឿង​នេះ​ជា​ការ​រួមបញ្ចូល​គ្នានៃ​ភាព​យន្ដ​បែប​ឯកសារ​និង​រឿង​បែប​ល្ខាន។គាត់​បាន​សរសេរ​ថា "ធាតុ​ប្រឌិត​និង​ធាតុបែប​ឯកសារ​តែង​តែ​រុញ​ច្រាន​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ ពិសេស​ក្នុងការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​ឈុតដែល​មាន​លក្ខណៈ មិន​ពិត។" "ភាព​ដែល​មាន​ឥទ្ធិពល​នោះ​គឺ ការ​ថត​នូវ​លក្ខណៈខាង​ក្នុង​របស់មហោស្រព​នេះ​តែ​ម្ដង​ដែល​ជា​កន្លែង​ដែល​មាន​សំលេង​រំខាន​ពី​ការដ្ឋាន​សំណង់​កាស៊ីណូ​នៅ​ក្បែរនោះ។ ស្ដាន​ភាព​បែប​នេះ ហើយ​ដែលបង្កើត​ឲ្យ​មាន​ការ​ផ្លែង​ការ​កាន់​តែ​ខ្លាំង"
ម៉ុក សំឱក
តួនាទី
ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩០៣ រាជការ​បាន​តាំង​លោក​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​នៅ ក្រសួង​សិក្សា​ធិការ តាំង​ពី​ពេល​មាន​អាយុ ២៣។ លុះ​បន្ទាប់​ត​មក លោក​បាន​ធ្វើ​ជា​គ្រូ​បង្រៀន​ក្នុង​សាលា​ដូច​ត​ទៅនេះ៖
មហោស្រពដែលឆេះ
តំណ​ភ្ជាប់​ខាង​ក្រៅ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាពយន្តខ្មែរ
ម៉ុក សំឱក
គ្រឿង​ឥស្សរិយយស
លោក​ម៉ុក សំឱក ជា​គ្រូ​១​រូប​យ៉ាង​ជំនាញ, ពេញ​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​បង្ហាត់​បង្រៀន​ណាស់ ហើយ​ជា​ទី​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​គោរព​កោត​ក្រែង ដោយ​ស្មោះ​ត្រង់​នៃ​បណ្ដា​សិស្ស​ទាំង​ឡាយ ទើប​លោក​ទទួល​បាន​នូវ​គ្រឿង​ឥស្សរិយយស​ដូច​ខាង​ក្រោម៖
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
២៧៨ បើខ្ញុំគេង ខ្ញុំនិងក្រុមគ្រួសារខ្ញុំប្រាកដជាដាច់ពោះស្លាប់។
ម៉ុក សំឱក
មរណកាល
លោក​បាន​ឡើង​ថ្នាក់​ជា​គ្រូ​បង្រៀន​ដើម​ខ្សែ​ទី២ ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៣០, តែ​កន្លង​បាន​មួយ​ឆ្នាំ លោក​គ្រូ​មាន​ជម្ងឺ​ក្អកឈាម​ជា​ទម្ងន់ ក្រោយ​ដែល​បាន​បំពេញ​រាជការ​ចំនួន ២៨ឆ្នាំ ដោយ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ជា​ទី​បំផុត លោក​ក៏​ទទួល​មរណភាព​ទៅ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៩ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៣១ ក្នុង​អាយុ ៥១ឆ្នាំ។ កាល​ដែល​លោក​បាត់​បង់​ទៅ ប្រទេស​កម្ពុជា​ក្នុង​ជំនាន់​នោះ បាន​ខាត​នូវ​គ្រូ​បង្រៀន​ដ៏​ល្អ​មួយ ដែល​បាន​បំពេញ​ករណីកិច្ច​ចំពោះ​ប្រទេស​ជាតិ តាម​នាទី​របស់​ខ្លួន​យ៉ាង​ស្មោះ​ចំពោះ ដោយ​ពេញ​និស្ស័យ។ អ្នក​មាន​ចំណេះ​ដឹង​ប្រហែល​នឹង​លោក មាន​ចំនួន​តិច​គ្នា​ពន់​ពេក​ណាស់ ហើយ​លោក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ខាង​ក្រសួង​សិក្សាធិការ ដែល​ពុំសូវ​មាន​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​ធ្វើ ចុះ​លេខ​រៀង​ខាង​គ្រូ​បង្រៀន​ជា​លំដាប់​ទី៤ ដោយ​លោក​មាន​ចិត្ត​អាណិត​អាសូរ​ដល់​កុមារ​ខ្មែរ​ណាស់ ចង់​ឲ្យ​បាន​ចេះ ឲ្យ​បាន​សុភាព​រាប​សា​សមរម្យ​ល្អ នឹង​បំពេញ​ក្នុង​សង្គម។
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
២៧៩ បេះដូងខ្ញុំញញឹម ទឹកនេត្រានៃក្ដីរំភើបរបស់ខ្ញុំស្រក់ចេញមក។
២៨០ ក្នុងចិត្តបរិសុទ្ធត្រេកអរពន់ពេក ពន្លឺផ្លេកៗចាំងចេញមកក្រៅ សេចក្ដីរំភើបដក់ជាប់ក្រអៅ នេះហើយគេហៅកុសលផលបុណ្យ។
២៨១ មនុស្សប្រកបដោយវិន័យ ជាសក្ខីនៃភាពថ្លៃថ្នូរ។
២៨២ សំដីប្រកបដោយសម្លេងថេរ ទន់ភ្លន់ ស្ងប់ ជាសំដីដែលមិនប្រើអារម្មណ៍មកនិយាយ។
២៨៣ សំលៀកបំពាក់បិទបាំងរាងកាយ សំបកកាយបិទបាំងចិត្តគំនិត។
២៨៤ មនុស្សងងឹត តែងជឿលើមនុស្សភ្លឺមួយចំហៀង។ មនុស្សភ្លឺមួយចំហៀង តែងចុះចាញ់មនុស្សភ្លឺទាំងសងខាង។
២៨៥ ដរាបណាមានពន្លឺក្នុងចិត្ត ទោះផែនដីងងឹត យើងគង់ចេះច្នៃប្រឌិតបំភ្លឺលោកបាន។
២៨៦ ស្មាស្ដាំរែកម្ដាយ ស្មាឆ្វេងរែកឪពុក រំសាយទុក្ខលោក បានស្បើយលើបល្ល័ង្ក។
២៨៧ មនុស្សមិនអាចបែងភាគទៅធ្វើការងារច្រើនក្នុងពេលតែមួយ តែមនុស្សអាចបែងចែកពេលវេលាធ្វើការងារច្រើនក្នុងពេលមួយថ្ងៃ។
២៨៨ អ្វីៗទាំងអស់ឋិតក្នុងដៃអ្នក ចូរធ្វើអ្វីអោយមានប្រយោជន៍ សម្រាប់ខ្លួនឯង គ្រួសារ សង្គមជាតិ និង ពិភពលោក។
២៩០ ត្រាស់ដឹង ដឹងដោយខ្លួនឯងនូវសច្ចៈភាព។
២៩១ ដោះប្រស្នាជាមួយទេវតា ដុះខាត់ប្រាជ្ញាខ្លួនឯងអោយភ្លឺថ្លា។
២៩៤ សម្រស់ធម្មជាតិបង្អួតលោកា ជាជាតិខេមរារក្សាប្រពៃណី។
២៩៥ សំលេងតន្រ្ដី ប្រឹងដាស់ស្មារតី ដល់ជាតិខេមរា ចូលរួមស្មគ្រថែ យល់ដឹងសិក្សា រស្មីភ្លឺថ្លា ត្រចះត្រចង់។
២៩៦ សេចក្ដីស្ងប់ មិនបៀតបៀន គ្រាន់ទូន្មាន ដល់សត្វលោក ខំរស់នៅ ត្រូវយល់យោគ ចេះស្វែងរក សន្ដិភាព។
២៩៧ ជីវិតផុយស្រួយធ្លាក់ក្នុងរណ្ដៅ ឆេះខ្លួនសន្ធៅក្នុងដែនអគ្គី នេះជាជីវិតកុមារទ័លទី ឱកាសមូលមីត្រូវខំសិក្សា។
២៩៨ គួរអោយសង្វេគ លង់លក់ដំណេក លើផែនធរណី ដែលជនអប្រិយ ប្រល័យជីវី អោយអ្នកផ្លាស់ទី ពីកមកដី។
២៩៩ សត្វរុយជាមិត្ត វាលសំរាមពិតជាផ្ទះ កាកសំណល់រលួយរលេះជាអាហារ។
៣០០ ដប់បួនកុម្ភៈ កន្លង់ប្រឹងទាក់ ផ្កាបើកស្រទាប់ រាត្រីកន្លង ផ្សងជួបគូគាប់ តែបែរអភព្វ អសោចមួយជាតិ។
៣០១ សិស្សវិទ្យាល័យ កាន់ទូរស័ព្ទដៃ លេងTMS ចង់រកសង្សារ ចរចារកៀវកេះ កេះដល់របេះ ដាច់តម្លៃខ្លួន។
៣០២ អាសូរហូលខ្មែរ អាវប៉ាក់ម្ដាយថែ រាប់ខែរាប់ឆ្នាំ តំរៀបជាជួរ បន្ដរងចាំ តាញាក់ភ្នែកស្ដាំ កៀកដៃកើយស្មា។
៣០៣ សូរិយារៀបលិច លាម្ដាយតិចៗ កូនទៅរៀនគួរ ម៉ូតូហ្វីណូ ធ្វើខ្លួនដូចតួ ម្លប់ជ្រៃសមគួរ គ្មានខ្មាស់ចន្រ្ទា។
៣០៤ ព្រឹកស្អែកថ្ងៃថ្មី ទើបភ្ញាក់ស្មារតី អ្វីៗខុសអស់ ជួយប្រាប់យុវតី អោយចេះស្រណោះ ខ្លួនប្រាណសម្រស់ រក្សាដូចពេជ្រ។
៣០៥ កូនអើយកូនស្រីអាសូរម្ដាយផង ខំបីត្រកងថែតាំងពីតូច ម្ដេចឡើយកូនលង់ជឿប្រុសកំហូច បង់កាយខ្ទេចខូចវិប្បដិសារី។
៣០៦ ផ្ទាំងសំពត់ស កិត្តិនាមបវរ ល្អដល់សន្ដាន ជាកុលស្រ្ដី ដើរតាមលំអាន នោះទើបកូនបាន សុភមង្គល។
៣០៨ ភ្លើងស្នេហ៍ត្រជាក់ទាក់ចិត្តអោយចូល កកដល់បណ្ដូលរើខ្លួនលែងរួច។
៣០៩ សាកខុសវេលា ដួងចិត្តគ្រាំគ្រា ពេញមួយជីវិត ស្លាកស្នាមដំបៅ តាមនៅនែបនិត្យ វិបត្តិជីវិត ព្រោះគំនិតខ្ចី។
៣១០ ប៉ាកាចារផ្ទាល់នឹងក្រដាស់ គំនិតចេញច្បាស់មកពីស្មេរ ឯកសារប្រវត្តិពីបុពេ្វ គួរគិតរិះរេស្វែងហេតុផល។
៣១១ ដែកលាបទឹកមាសភ្លឺចែងចាំង វស្សាចូលប្រាំងប្រែធាតុដើម។
៣១២ យុទ្ធសាស្រ្ដឯករាជ្យមិនរណប ស្រូវប្ដូរដងចបគ្រាប់កប្បាស មាគ៌ាថ្នាក់លើតាមមាត់ច្បាស់ អ្នកហ៊ានប្ដូរផ្លាស់ក្ស័យសង្ខារ។
៣១៣ វណ្ណៈតែមួយកុំព្រួយឡើយ នាំជាតិដល់ត្រើយដោយដៃពីរ ការងារស្មើគ្នាតាមនាទី ខំប្រឹងសំភីសំរេចកិច្ច។
៣១៤ សម្មាហរណកម្មអន្តរជាតិ បំណុលជួយជាតិហេត្ថារចនា ខំដើរអោយទាន់សម័យហ៊ឺហា ស្គាល់ច្បាស់យល់ថាសកលយ៉ាងម៉េច។
៣១៥ ពឹងពាក់វិនិយោគក្រៅស្រុកទាំងស្រុង កូនខ្មែរនៅផុងខ្វះទុនធនធាន បើចាំម្ចាស់ស្រុកជួយជាតិអោយមាន មិនងាយនឹងឈានដូចស្រុកដទៃ។
៣១៦ ពេលរដ្ឋមានហើយផ្ដល់ហិរញ្ញប្បទាន តាំងខ្លួនជាស្ពានដល់ប្រជាជន សហគ្រាសតូចធំមានទុក្ខទំងន់ រដ្ឋជួយរែកពន់បង់ខាតជំនួស។
៣១៧ គំលាតអ្នកមានអ្នកក្រនៅឆ្ងាយ ឯច្បាប់សុះសាយទៅមិនទាន់ដល់ អ្នកនៅជនបទមិនយល់ហេតុផល រស់តាមកម្មផលធម្មជាតិតាក់តែង។
៣១៨ សុវណ្ណមួយដុំនៅក្នុងដៃ ត្រូវចេះកែច្នៃជាប្រយោជន៍ កែមិនបានល្អនាំបង់ហោច ប្រែក្លិនអសោចដួចចម្ប៉ា។
៣១៩ គោលដៅតែមួយឯផ្លូវខ្វាត់ខ្វែង ជ្រើសតាមជាក់ស្ដែងគួរដើរផ្លូវណា ផ្លូវដែលស្រណុកមិនប្រាកដថា ដូចផ្លូវបន្លាឆ្កាដោយដៃឯង។
៣២០ អណ្ដូងដូចគ្នាមានរាក់មានជ្រៅ ទឹកត្រជាក់ក្ដៅទៅតាមកំរិត សារធាតុក្នុងទឹកលាយល្បាយល្អិតៗ បើចង់ដឹងពិតត្រូវយកពិសោធន៍។
៣២១ ខ្លួនជាបក្សីចង់ដឹងរឿងខ្លា ហើរតាមស៊ើបការទើបដឹងព័ត៌មាន បើគ្រាន់ចេចចាចហើយគ្មានវិធាន ប្រៀបដូចជាទៀនរលត់ពន្លឺ។
៣២២ ទឹកទន្លេស្ងប់បង្កប់ត្រីធំ ហែលពួនសំងំរងចាំឱកាស វេលាសមគួរលោតចេញមកច្បាស់ មនុស្សភ័យជ្រួលច្រាស់លែងហ៊ាននេសាទ។
៣២៣ កុំជឿលើអ្វីដែលយើងមើលឃើញ កុំជឿលើអ្វីដែលយើងស្ដាប់លឺ កុំជឿលើអ្វីមិនទាន់បំភ្លឺ កុំជឿលើអ្វីមិនទាន់វិភាគ។
៣២៥ សមត្ថភាព ដើរមុនសញ្ញាប័ត្រ ការងារប្រតិបត្តិ មិនខ្លាចញញើត សញ្ញាបាត់ឥតមាន សមត្ថភាព ប្រៀបដូចមនុស្សខ្វាក់ ដើរចូលរណ្ដៅ។
៣២៦ ជំនាញអ្វីចេះអោយប្រាកដ ត្រូវចេះបែរបត់បើមានបញ្ហា បង្កើនសមត្ថភាពដោយការសិក្សា កុំអោបទុក្ខាស្មុគស្មាញអារម្មណ៍។
៣២៧ ចេះស្ទើរភ័យជានិច្ច ចេះស្ទាត់ភ្លេចភាពភ័យខ្លាច។
៣២៨ អង្គុយបោកអាវសាមសិបនាទី ដៃខំប្រឹងញីខួរក្បាលប្រឹងគិត បីឆ្នាំទៅមុខគោលដៅជីវិត គំរោងលំអិតគិតហើយត្រូវធ្វើ។
៣២៩ ការងារមិនគ្រប់ ឬខ្វះសមត្ថភាព ដេកគិតប្រៀបធៀប ចាំឆ្លើយសំនួរ។
៣៣០ បទពិសោធន៍បានមកពីការងារ ស្វាធ្យាយគ្រប់គ្រាការងារតូចធំ ស្ម័គ្រចិត្តអង្គការឬបង្កើតក្រុម អង្កេតខិតខំលត់ដំចំណេះ។
៣៣១​ គេថាស្ដីច្រើនត្រូវចេះប្រតិកម្ម គួរកត់ចំណាំមិនអោយមានទៀត កំហុសដដែលប្រឹងជៀសឆ្ងាយឃ្លាត កំហុសថ្មីទៀតជារឿងធម្មតា។
៣៣២ ការងារដដែលធ្វើយូរចេះស្ទាត់ កុំគិតហាមឃាត់ការងារតែម្យ៉ាង ចេះមួយចេះពីរចេះច្រើនច្រូងច្រាង ប្រឹងលាតត្រដាងគំនិតនៅមាន។
៣៣៣ ការងារណាតិចត្រូវធ្វើភ្លាមៗ វេលាទុកត្រៀមការងារដទៃ។
៣៣៤ អ្នកត្រៀមដើរមុនអ្នកដឹង អ្នកសម្លឹងច្បាស់ជាងអ្នកឃើញ។
៣៣៥ មានពេលទំនេរដើរមើលសង្គម បើកចិត្តរីកធំទទួលចំណេះ អ្វីដែលប្រសើរទុកមិនរបេះ អ្វីដែលចាស់ច្រេះគ្រាន់ស្គាល់គ្រាន់យល់។
៣៣៦ ភាសាអ្នកផ្សារទិញថោកលក់ថ្លៃ ភាសានយោបាយខាតធនចំណេញមិត្ត ភាសាអ្នកប្រាជ្ញបង្កប់គំនិត ភាសាដុះផ្សិតប្រូក្នុងផ្ទះស្បូវ។
៣៣៧ កូនខ្លារៀនចេះប្រមាញ់ ព្រានព្រៃចេះបាញ់ប្រមាញ់កូនខ្លា ម្ចាស់ព្រៃការពារព្រានព្រៃដោះសារ ព្រះខ័ន្ដអាជ្ញាបញ្ជាហាមឃាត់។
៣៣៨ មតិឆ្លុះបញ្ចាំងពីផ្នត់គំនិត ដំណោះស្រាយឆ្លុះបញ្ចាំងពីបទពិសោធន៍។
៣៣៩ ស្នាមញញឹមលើផ្ទៃមុខ ជួនពិតជួនក្លែងក្លាយ ស្នាមញញឹមក្នុងរូបកាយ ញញឹមពីក្រអៅបេះដូង ពិតឥតក្លែងបន្លំ។
៣៤០ បណ្ដុះភាពរីករាយ មជ្ឈដ្ឋានពណ្ណរាយអមដោយសំណើចក្អាកក្អាយ។
៣៤១ សខាងក្រៅ ខ្មៅខាងក្នុង។
៣៤២ ល្អគន់លើថ្ងាស ផ្លាស់ក្នុងគំនិត។
៣៤៣ ពាក់កណ្ដាលជីវិត ខំប្រឹងតស៊ូ យកជាកម្មសិទ្ធិ ពាក់កណ្ដាលជីវិត ទុក្ខសោករួមរឹត កម្មសិទ្ធិបាត់បង់។
៣៤៤ លុយខ្មែរប្រែជាល្អ ទំនិញវឹកវរឡើងមិនចេះចុះ។
៣៤៦ ជឿដោយគ្មានការគិត គឺជឿដោយងងឹត។
ជឿដោយត្រិះរិះពិចារណា គឺជឿដោយបញ្ញា។
៣៤៧ បណ្ឌិតច្រលោត ឆោតជាងជនល្ងង់ខ្លៅ។
៣៤៨ បុគ្គលពោលល្អ ធ្វើល្អ
បុគ្គលពោលល្អ ធ្វើអាក្រក់
បុគ្គលពោលអាក្រក់ ធ្វើល្អ
បុគ្គលពោលអាក្រក់ ធ្វើអាក្រក់។
៣៤៩ ចេះបីស្ដីបួនជួនខុស ស្ដាប់ប្រាំគិតប្រាំមួយជួយគ្នាពិភាក្សាបញ្ញាកើនប្រាំបួន។
៣៥០ កូនមាន់តាំងខ្លួនជារាជសី គ្រហឹមក្នុងព្រៃលឺសូរចេចចាចៗ។
៣៥១ ប្រាជ្ញផ្ចាញ់ខ្លៅ ក្ដៅរោលរាល ប្រាជ្ញចិត្តពាល មិនគួរគោរព
៣៥៣ ក្លិនសំអុយស្ងុយមួយភ្លេត ក្លិនអសោចចំលែកស្ងុយរាប់ជំនាន់។
៣៥៤ សាទរនឹងអ្វីដែលល្អហើយ កុំព្រងើយត្រូវយកមកអនុវត្តន៍។
៣៥៥ កុំធ្វើការវិនិច្ឆ័យរឿងអ្វីមួយដោយអត្តនោម័ត នៅពេលដែលមិនទាន់ស្វែងយល់រឿងគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ។
៣៥៦ កង្កែបក្នុងអណ្ដូងសន្ដិភាព​ ប្រសើរជាងសេរីភាពក្នុងទីលានជំលោះ។
៣៥៧ អ្នកក្រចាយចិត្តស្រឡាញ់គ្រួសារ អ្នកមានចាយដុល្លារតាមដានកូនតាមដានប្ដី។
៣៥៨ កូនក្មេងយកក្រដាស់ទៅហែកលេង ស្មេរយកក្រដាស់និពន្ធបទភ្លេង។
ពេលមុខពុកត្រូវឃ្លាតចាកឋាន​ សង្ឃឹមកូនបានយល់អត្ថន័យ។
៣៦០ យកចិត្តកូនធៀបចិត្តពុក ស្ដាប់ទំនុកន័យបណ្ដាំ។
៣៦១ ព្រះពុទ្ធមិនទាមទារ តែសទ្ធាបង្កើតវត្ត។
៣៦២ ដាំគ្រាប់ពូជមនុស្សធម៌ ក្នុងបេះដូងបុគ្គលទីពីរ
៣៦៣ បុគ្គលទីមួយ ប្រូប្រាជ្ញឥតប្រយោជន៍
បុគ្គលទីបីឈ្នានីសប្រើហឹង្សា
បុគ្គលទីបួនរៀបគ្រងការអនុវត្តន៍។
៣៦៤ ឃើញកំហុសជាន់ពន្លិច អោយរិលរេចងើបមិនរួច
៣៦៥ ចេញពីផ្ទះដ៏តូចចង្អៀត ក្រលេកមើលញាតិក្នុងសង្គមដ៏ធំទូលាយ។
៣៦៦ ចេះស្ទាត់ភ្លាត់ផ្លូវទៅមិនដល់ អត់ធ្មត់តម្កល់កប់អំណួត។
៣៦៧ និស្ស័យអោយជួបកុំបោះបង់ បញ្ញាតំរង់សុទិដ្ឋិ។
៣៦៩ ជីវិតអាស្រ័យសកម្មភាពបី សេដ្ឋកិច្ចប្រិមប្រិយ កត្តិយស ចិត្តសាស្រ្ដ។
៣៧១ មើលឃើញ ស្ដាប់លឺ ជឿ
ត្រិះរិះ វិភាគ យល់
បទពិសោធន៍ អនុវត្តន៍ ប្រាកដ។
៣៧២ ក្មេងស្គាល់ទិសបួន តាមក្បួនទិសប្រាំបី មាននិស្ស័យស្គាល់ទិសដប់។
៣៧៣ ចាយលុយកាន់តែអស់
ចាយតម្រាកាន់តែច្បាស់
ចាយកំណាព្យកាន់តែរណ្ដំ។
៣៧៤ រវល់ដាំដុះបានផ្លែផ្កា រវល់តែថាបានសាច់រឿង។
៣៧៥ បបូរមាត់ស្អាតពីធម្មជាតិ គួរកុំគិតឆ្លៀតពោលពាក្យអសុរោះ។
៣៧៧ ធនធានកម្រ អ្នកផងអង្វរ អោយរស់ពីស្លាប់
៣៧៨ មានបន្ដិច ឫកបីបាវថែមមួយកំប៉ុង
ពេលគ្រោះឡាក់ឆុង គ្មានអ្នកអើពើ។
៣៧៩ អក្ខរាស្ដែងពីបញ្ញា អក្ខរាស្ដែងពីចិត្ត អក្ខរាស្ដែងពីគំនិត
៣៨០ ខិតខំធ្វើការព្រោះមានបំណង ឱកាសមកម្ដង ផុតហួសរំលងព្រោះជក់ធ្វើការ។
៣៨១ រូបកាយវិវឌ្ឍន៍ពីស្រស់ទៅក្រៀម
លះរូបលះនាមតាំងចិត្តតម្កល់
បញ្ចខន្ធវិលវល់កើតហើយរលត់។
៣៨២ ព្រះពុទ្ធតំណាងពុទ្ធិឧត្តម បញ្ញាថ្កើនថ្កុំត្រាស់សច្ចៈភាព
សម្មាទិដ្ឋិយល់ដឹងជ្រួតជ្រាប ផ្សព្វផ្សាយពេញប្រៀបអំពីព្រះធម៌។
៣៨៣ ឧត្តមបុគ្គលមិនដែលថ្កើងខ្លួន។
សោតាចាប់បានគ្រាន់ជាសូរ ពិរោះថ្ងួចថ្ងរមកពីចិត្ត
ឃានចាប់បានគ្រាន់ជាក្លិន ក្រអូបឬស្អុយមកពីចិត្ត
ជីវ្ហាចាប់បានគ្រាន់ជារស សាបព្រៃល្វីងហួសមកពីចិត្ត
កាយាចាប់បានគ្រាន់ជាសម្ផស្ស ក្ដៅរឹងគ្រោតគ្រាតមកពីចិត្ត។
៣៨៥ នរជនយល់ថាឥន្ទ្រីជាសត្វ ហោះហើរឆ្វែឆ្វាតលើអាកាសា
បុរាណសរសេរឥន្ទ្រិយនោះណា បង្កប់ប្រស្នាឈ្មោះសត្វនោះឯង។
(ចក្ខុន្រ្ទិយ សោតិន្រ្ទិយ ឃានិន្រ្ទិយ ជីវ្ហិន្រ្ទិយ កាយិន្រ្ទិយ មនិន្រ្ទិយ ឥត្ថិន្រ្ទិយ បុរិសិន្រ្ទិយ ជីវិតិន្រ្ទិយ សុខិន្រ្ទិយ ទុក្ខិន្រ្ទិយ សោមនស្សិន្រ្ទិយ ទោមនស្សិន្រ្ទិយ ឧបេក្ខិន្រ្ទិយ)
៣៨៦ ប្រាក់ឌួងបាចចូលកាប់ព្រៃឫស្សី ដុល្លារវិលវៃកំទេចទ្វារនគរ។
៣៨៧ បើពិតព្រហ្មញ្ញឥណ្ឌាច្បាស់ឈឺ តែនេះពិតគឺព្រហ្មវិហារធម៌
៣៨៨ បើកូនដឹងខ្យល់ខពិតយល់ន័យ តើរឿងហេតុអ្វី៣ឆ្នាំ៨ខែ២០ថ្ងៃ។
៣៨៩ ឆ្មាម៉ែវ ឆ្មារតូច ឥឡូវប្រែខូច គេវាយរលំ។
៣៩០ ៧៩ស្មើសូន្យ តើមាសស្ងួនដឹងឬទេ
ប្រាជ្ញស្លាប់ខ្លៅខ្លាចគេ រាបដូចកន្ទេលសីលធម៌បាត់បង់។
៣៩១ វាយស្នឹងចងគោកុំអោយរបូត
ស្នឹងដោតលើភេទ ជាន់ពន្លិចទៀត មានន័យយ៉ាងណា?
៣៩២ សំពត់ប្ដូរម៉ូដប្រែជាខោវិញ វែងទាស់ទោម្នេញចង់បានអាខ្លី
ខើចលើខើចក្រោមខោចមេឃខោចដី ដំណើរលោកិយអោយទាន់សម័យ។
អាងបញ្ញា មានចិត្តករុណា និងមេត្តាធម៌។
៣៩៤ នគររុងរឿង ត្បិតមានប្រាជ្ញជាទីប្រឹក្សា
នគរពុះជ្រៀកខ្លោចផ្សា ត្បិតអត្មានិយមបែកបាក់សាមគ្គី។
៣៩៥ ខ្មែរលើ កណ្ដាល ក្រោម ខ្មែរខៀវ ក្រហម ស
៣៩៦ មជ្ឈត្តារម្មណ៍អោយរិះគិត ឆ្វេងស្ដាំពិតត្រូវវិភាគ
ហេតុសមគួរកុំទាន់ងាក ផ្ទៀងត្រចៀករកយោបល់។
៣៩៧ ស្ដេចតោគ្រងរាជ្យប្រមាញ់ម្រឹគព្រៃ ឆ្មាស្នងកៅអីលួចឆីត្រីអាំង។
៣៩៨ បញ្ចខន្ធនាំចិត្តអោយជំពាក់ អូសទាញទំលាក់ទៅអបាយភូមិ
អត្តាហិអត្តនោនាថោបានអប់រំ ទីពឹងខ្លួនធំកុំចាំអ្នកណា។
៣៩៩ បុប្ផាក្រពុំខំចេញមន្តស្នេហ៍ កន្លង់ហើរឆ្វែចាំក្រេបលំអង
បុប្ផាស្រពោនស្អុយរលួយផង ដង្កូវវារឆ្លងសូមស្ម័គ្រមេត្រី។
៤០០ ម្លិះរួតដាច់ឫសផ្សាំដើមសិរមាន់ ក្លិនពណ៌បំភាន់បង្ហាញសោភា
ធាតុពិតបាត់ដានប្រភពនានា គេហៅគ្រប់គ្នាបុប្ផាចំលែក។
៤០១ ស្គាល់ប្រាជ្ញដោយគំនិត ស្គាល់ចិត្តដោយទង្វើ។
៤០២ អ្នកល្ងង់ធ្វើប្រាជ្ញ តែអ្នកប្រាជ្ញធ្វើល្ងង់។
៤០៣ ស្គាល់ព្រះពុទ្ធដោយពុទ្ធិ ស្គាល់អ្នកប្រាជ្ញដោយប្រាជ្ញា។
៤០៤ ឆាយាប្រែថាស្រមោល ឆៃយ៉ាំរាំយោលពាក់ស្បែកមុខ
ផ្ទៃក្រៅញញឹមភ័ក្រ្កក្នុងកើតទុក្ខ អ្នកណាដឹងទុក្ខអ្នកឡកឆៃយ៉ាំ។
៤០៥ ពាក្យចាំមួយម៉ាត់ រសាត់មួយឆ្នាំ ចាំយូរខែឆ្នាំ គ្មានអ្វីប្រែប្រួល។
៤០៦ ហ៊ានប្រឈមមុខនឹងគ្រោះថ្នាក់ ទទួលទុកដាក់បទពិសោធន៍ក្នុងភាពបរាជ័យ ដើម្បីជោគជ័យនាថ្ងៃស្អែក។
៤០៧ សម្រែកខ្ញាវខ្ញាសារិកាជួបជុំ ចាបគ្មានទ្រនំគ្រាំគ្រាឱរា។
គ្រាន់តែឈ្មោះល្បី តើមានន័យអ្វី សម្រាប់រូបអ្នក។
៤០៩ រសជាតិជាតិរស់ព្រោះអណ្ដាត ភ្លក់ភ្លឹកភ្លឺភ្លែត ទោះសាបល្វីងប្រៃ។
៤១០ សាច់ខ្ចីមិនហ៊ានចូលព្រៃបន្លា សាច់ក្រាស់ហានក្លាយាត្រាមិនថយ។
៤១១ ស្ដាប់ច្រើនមិនខុស គិតច្រើនមិនទាស់ ចម្រើនបញ្ញា។
៤១២ សំបកចាស់ស្វិតគិតថាខ្មេះ ពេលបកប្រលេះ ទើបឃើញសាច់ក្នុង។
៤១៣ ភ័យភិតក្នុងចិត្តជ្រោះជ្រៅជ្រលង មានស្ពានមិនឆ្លងនៅភ័យធ្វើអ្វី។
៤១៤ ទុក្ខសោករួមរិតបានត្រឹមអាណិត តែធ្វេសភ្លេចគិតត្រូវដោះយ៉ាងណា។
៤១៥ ឃើញត្រឹមនឹងភ្នែក លឺត្រឹមត្រចៀក មិនទាន់វិភាគ ប្រឹងវិនិច្ឆ័យ
សច្ចៈចេញច្បាស់ ទើបពិតយល់ន័យ វិប្បដិសារី ដឹងខ្លួនថាខុស។
៤១៦ ចិត្តពុះកញ្ជ្រោលផ្ដល់ភាពវិនាស សតិនាំជៀសទៅរកសន្ដិ។
៤១៨ ហោប៉ៅមានមាសបួនប្រាំដុំ លើកដៃស្រែកសុំដុំថ្មមួយ។
៤១៩ ធ្វើរឿងល្អដែលសប្បាយ សទ្ធានាំកាយហោះលើវេហា។
៤២០ ពិភាក្សាដេញដោលប្រាជ្ញា ប្រសើរថ្លៃថ្លាជាងពិភាក្សាយកឈ្នះយកចាញ់។
៤២១ រៀនអនុគ្រោះ ដើម្បីឆ្ពោះទៅកាន់មាគ៌ាអហឹង្សា។
៤២២ ជ្រុងមួយនៃគំនិត ជ្រុងពីរនៃបញ្ញា ជ្រុងបីខំសិក្សា ជ្រុងបួនមានលំនឹង។
៤២៣ ចាប់ដើម សម្រូតចុង សំយ៉ុងដល់ឫស។
៤២៤ សច្ចៈមិនចេះក្លែង មិនចំបែងប្រឹងដោះសារ។
៤២៥ កោះពស់ប្រែឈ្មោះជាកោះមរកត ស្ពានខ្ពស់ហោះផុតភ្ជាប់ដែនសីហ។
៤២៦ តារាហាសិបរះពេញមេឃ តារាប្រាំជ្រែកចូលទន្រ្ទាន
តារាមួយរះទាំងបំពាន វាយលុកឈ្លានពានដែនចន្រ្ទា។
៤២៧ រកឃើញមិនដូចត្រាស់ដឹង សម្លឹងមិនដូចស្ទាបផ្ទាល់។
៤២៨ ចិត្តក្រហមបន្ទំពណ៌សក់ បេះដូងកន្ត្រាក់ឆក់ខើចជាយសំពត់។
៤៣០ ខ្លាដំបងក្នុងដែនដំណាក់ហ្លូង គ្រហឹមដូចជួងបួងក្លិនម្អមស្រែ។
៤៣១ សាមគ្គីរាល់ថ្ងៃខែឆ្នាំ បណ្ដាំប្រាសាទនាគព័ន្ធ។
៤៣២ រាជនីមេអំបៅរាត្រី ចំណីទីទុយភ្នែកប្រាក់។
៤៣៣ ជីកស្មៅត្រូវទុកខ្លះ មិនពន្លះអោយអស់ឫស។
៤៣៦ កោះពេជ្រមរកតសុទ្ធតែអលង្ការ ដែនដីសីមាឃុំសេតាសួគ៌។
៤៣៧ កតញ្ញូរញ្ជួយធរណី កតវេទីសងអនន្តគុណ។
៤៣៨ ពោធិបល្ល័ង្កផុសទិសខាងកើត រស្មីកំណើតពន្លឺបញ្ញា។
៤៣៩ ទឹកដីភ្លើងខ្យល់តម្កល់រូបកាយ ខ្វះទឹកអស់ដីបាត់កំដៅដាច់ខ្យល់សំបកកាយក្លាយជាសំបកសព។
៤៤០ មានគំនិតត្រូវបញ្ចេញ ទុកបាត់ស្ញេញរលាយសូន្យ។
៤៤១ ក្រញាំជើងមករ ត្រដរបួងលេបនាគ។
៤៤២ វៀតណាមហៅចិនឡាប ខ្មែរទឹកមាត់សាបហៅចេនឡា។
តារាងអាំងតេក្រាល
សូមមើលនៅក្នុងតារាងខាងក្រោម​សំរាប់តារាងពេញលេញចំពោះអាំងតេក្រាលប្រភេទអនុគមន៍​នីមួយៗ៖
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
៤៤៣ សង់ផ្ទះត្រូវជ្រើសពោះនាគ ជីករណ្ដៅកៀកជើងក្រុងពាលី។
៤៤៤ តម្រានាគប្រែក្បាល ដំណាលដីវិលតាមទិស។
៤៤៦ គំនិតច្រើនមានពិត គំនិតពិសិដ្ឋកម្រប្រទះ។
៤៤៧ ញាណប្រាប់អោយដឹង ប្រឹងជៀសមិនផុត។
តារាងអាំងតេក្រាល
តារាងអាំងតេក្រាល
អាំងតេក្រាល ជាប្រមាណវិធីគោលមួយក្នុងចំនោមប្រមាណវិធីគោលទាំង២​នៅក្នុងគណិតវិទ្យាវិភាគ។ ដេរីវេ អាចគណនាបានដោយងាយ​ដោយប្រើដេរីវេនៃអនុគមន៍គោល ចំនែកអាំងតេក្រាលវិញតែងមានការលំបាក ជាហេតុធ្វើអោយគេចាំបាច់ពឹងលើតារាងអាំងតេក្រាល។ អត្ថបទនេះនិងណែនាំអំពីអាំងតេក្រាលសំខាន់ៗមួយចំនួន។
យើងកំនត់យក C ធ្វើជាថេរអាំងតេក្រាល ដែលអាចគណនារកបាន កាលណាគេដឹងតំលៃអាំងតេក្រាលនៅត្រង់ចំនុចមួយ។ ហេតុនេះអាំងតេក្រាល(ព្រីមីទីវ)នៃអនុគមន៍​មួយ មានចំនួនរាប់មិនអស់។
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
៤៤៨ ពេជ្រពិតមានតម្លៃ តែមិនថ្លៃស្មើរបស់លើសសរពេជ្រ។
៤៤៩ យក្សនាំទាសីថ្វាយស្ដេចគិរី ព្រោះតែទេពីរាជ្យត្រូវរលំ។
៤៥០ ប្រជារាស្រ្ដមានបេះដូងទេវតា ប្រាថ្នាសីល៥សាងដែនសួគ៌ា។
៤៥១ អបាយភូមិនិមិត្តស្ថិតនៅនឹងភ្នែក នរកប្រេតក្រឡេកឃើញច្បាស់ដូចថ្ងៃ។
៤៥២ សង្គ្រាមវៀតទីគេប្រើអាវុធ មនោគមន៍ប្ដូរពូជផ្សាយតាមសិល្បៈ។
៤៥៣ ចោរលួចពេលរាត្រី ហុចទ្រព្យអោយខ្ចីពេលព្រលឹម។
៤៥៤ សូត្រធម៌អោយចាំ ចំណាំត្រូវប្រតិបត្តិ។
៤៥៥ និយាយរយពាន់ដងអោយចាំស្ទាត់ ទោសៈកើនមិនកំនត់ភ្លាត់ធ្វើតាមសំដី។
តារាងអាំងតេក្រាល
តារាងអាំងតេក្រាល
សូមរកមើលផងដែរក្នុង តារាងដេរីវេ
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
៤៥៧ មហាយានគោរពពោធិសត្វ ហិនយានប្រតិបត្តិបាត្រមួយជាប់ខ្លួន។
៤៥៨ ទុក្ខកើតពីចំណង់ លះបង់ស្វែងរកសុខ។
៤៥៩ ស្មេរផ្ញើសារតាមអក្ខរា យល់យ៉ាងណាតាមការគិត។
៤៦០ តេជៈកងធម៌ពន្លត់ទោសៈ ក្រុងមារចាញ់ជាក់ចេស្ដាបារមី។
៤៦១ លោកិយធំទូលាយ កុំវេចស្ពាយទុក្ខជាប់ប្រាណ។
៤៦២ ទំពាំងស្នងឫស្សី ទំពាំងទូលដីឫស្សីភ័យព្រួយឬមួយត្រេកអរ។
៤៦៣ បក្សីមួយចេញបក្សីពីរចូល ហោះហើរវិលវល់លើដែនបុរី។
តារាងអាំងតេក្រាល
អាំងតេក្រាលកំនត់នៃអនុគមន៍​ពិបាកៗ
method of exhaustion ផ្ដល់នូវរូបមន្តទូទៅក្នុងករណីដែលគ្មានអនុគមន៍ព្រីមីទីវ៖
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
៤៦៤ ឥសីសម្ងំតាំងក្នុងព្រៃភ្នំ បារមីមូលផ្ដុំលែងជាប់ជំពាក់។
តារាងអាំងតេក្រាល
តំនភ្ជាប់ក្រៅ
ចំនាត់ថ្នាក់ក្រុម:អាំងតេក្រាល អាំងតេក្រាល
ប្រជុំភាសិតថ្មីៗ
៤៦៦ ខិតចូលម្ដងមួយស្រែ មិនយូរគង់ក្បែរ ប្រែម្ចាស់កម្មសិទ្ធិ។
៤៦៧ ទុក្ខសោកប្រាសាទគោះទ្រូង ទូងៗនិយាយមិនចេញ។
៤៦៨ បន្ទាយសំរ៉ែស្រែកផ្ដែផ្ដាំ ទំនួញបណ្ដាំម្ចាស់កំរាលមាស។
៤៦៩ ព្រះវិហារនៃព្រហ្មវិហារធម៌ តរាប់តំណរក្សាកូនចៅ។
៤៧០ ព្រះកែវមរកតនៃបញ្ញា ព្រះគោខ្លាំងក្លាអំណត់អត់ធ្មត់។
៤៧១ ប្រាសាទស្នឹងប្រឹងបុកកប់ដី ជាប់ខ្នោះលោកិយរើខ្លួនមិនរួច។
៤៧២ ទន្លេបាទីបាត់ទីសូន្យឈឹង ព្រោះហេតុមិនដឹងទៅសួរអ្នកណា។
៤៧៣ ភូមិសំបុក ស្រុកសំបូរ នគរក្រចេះ ពូនភ្នំក្រពើ។
៤៧៤ ចេតិយសង្កត់ផ្កាឈូកក្រពុំ ពេលណាបទុមបានប៉ះរស្មី។ (ចេតិយព្រះនាងក្រពុំឈូកវត្តសសរ១០០)
៤៧៥ ទសមុខវាយស្កាត់ចាប់នាងសេតា បំណងប្រាថ្នាដួងកែវមនោរា។
៤៧៦ បាពួនសម្ងំខំដុតកម្លាំង បាខែងរ៉ែងខ្លាំងពេលដល់វេលា។
៤៧៧ អង្គតូចៗប្រឹងគរលើគ្នា អង្គរតូចជាសិរសាភុជង្គ។
៤៧៨ យក្សឡោមយក្សព័ទ្ធសង្កត់ក្បាលនាគ យាមកាមនៅកៀកលានព្រះគម្លង់។
៤៧៩ ដំរីក្បាលបីកណ្ដឹងសាមពាន់ សូរលាន់ស្កន្ទជាន់វិនាសអន្តរាយ។
៤៨០ សាមកុក ស្យាមកុក ណាមកុក ចុងកុក ក្រញាំសត្វកុកចាប់សត្វត្រីឆី។
៤៨១ មន មនុស្ស មនសិការ ខុសប្លែកអស្ចារ្យពីតិរច្ឆាន។
៤៨២ បេះដូងកតញ្ញូដឹងគុណរាក់ជ្រៅ តែដូងឥឡូវត្រូវខែស៊ីអស់។
៤៨៣ ចក្ខុមួយពីរចក្ខុធម្មតា ចក្ខុបញ្ញាចក្ខុទីបី។
៤៨៤ កបិលមហាព្រហ្មបុត្រីដប់ពីរ កម្មពៀរញ៉ាំញីនៅសល់ប្រាំពីរ ប្រចាំនាទីសល់ម្នាក់នៅក្បែរ។
៤៨៥ ស្រះស្រង់ក្បង់ផុតពីបាតស្រះ ស្រង់អោយស្រលះផុតសមុទ្រទុក្ខ។
៤៨៦ ទ្វារបញ្ឆោតបិទបើកមិនបាន សោរអ្វីរុញច្រានបានចូលដល់ក្នុង។
៤៨៧ អក្ខរាណែងណងបួងសន្ដានចិត្ត ចេតសិកខ្លួនពិតមិនទាន់នឹងស្ងប់។
៤៨៨ ទ្រព្យធនសំបូរគួរខំសំច័យ ទុកគ្រាន់ដល់ថ្ងៃមានតម្រូវការ។
៤៨៩ បង្កើនសោមនស្ស បំបាត់ទោមនស្ស ជីវិតថ្លាស្រស់ទៅដោយសំណើច។
បន្ទោសខ្លួនឯងបន្ទោសញាតិមិត្ត បន្ទោសនេះពិតមិនរីកចម្រើន។
៤៩១ អប់រំខ្លួនឯងទាំងកាយទាំងចិត្ត អប់រំគំនិតអោយភ្លឺពណ្ណរាយ
អប់រំសមត្ថភាពចំណេះវេចស្ពាយ សំដីនិយាយប្រកបដោយធម៌។
៤៩២ បើកបរហួសអាចត្រឡប់ក្រោយ សំដីហួសហើយចាំជាប់ក្នុងចិត្ត។
៤៩៣ ខំស្វែងតែងយល់។
៤៩៤ រូបកាយសាបសូន្យឈឹង ដួងព្រលឹងរស់រុងរឿង។
៤៩៦ ឈូកដុះពីភក់ប៉ះពន្លឺថ្ងៃ ឈូកមាននិស្ស័យក្លាយជាបល្ល័ង្ក។
៤៩៧ ដំបងក្រញូងស្រុកមោងឫស្សី តំណាងកុកមួយក្នុងកុកទាំងបី
ជ្រែករាជ្យបល្ល័ង្កពីស្ដេចចក្រី ចោលដំបងជ័យបាត់គ្មានស្រមោល។
៤៩៨ ដំបងក្រញូងវាយទូងស្គរជ័យ សារិកាឃ្មាតខ្មីស៊ីផ្លែដំបង ផ្លែដុះពីសាច់យូរខែកន្លង ប្រចឹកត្រសងលើព្រៃព្រឹក្សា។
៤៩៩ ចិញ្ចឹមកូនខ្លាប្រហារស្ដេចតោ ក្បួននេះមិនចោលប្រើដល់បច្ចុប្បន្ន។
៥០០ ឯកសារក្រដាស់វិនាសអន្តរាយ ថ្មប្រាង្គថែកាយលើគោកក្រោមទឹក។
៥០១ អន្លង់បី ជនប្រុសស្រី ឆ្លងមិនរួច គឺ កាមភព រូបភព អរូបភព
ស្ពានមួយ ជួយចម្លងគ្រប់ នរជនសេពគប់​ គឺ សច្ចៈបារមី។
៥០២ ក្បាលស្ពាននាយភ្ជាប់ក្បាលស្ពានអាយ ចម្លងសត្វទាំងឡាយដល់ត្រើយសុភមង្គល។ (រ~រ រ)
៥០៣ ផ្ដែរមើលកេរម៉ាំ ផ្ដាំរមើលកេរម៉ែ។
៥០៤ បាចសីប្រែក្លាយជាបាយសី អត្ថន័យបាចសីគឺបិសាច។
៥០៥ ក្បាំងពាក់លើក្បាល ក្បាំងក្លែងកំរាលក្រាលលើប្រាសាទ។
៥០៧ ជ័យពូជអ្នកប្រាជ្ញ ប្រែខ្លាចធ្លាក់ទឹក មេដំបូលខ្ពស់ពន្លឹក ភ្លឹកធ្លាក់ក្លាយជាមេរត ក្រាលរនាបរហូត គរគ្រតលើគ្នា។
៥០៨ ធនជ័យខំដើរស្វែងរកភរិយា បញ្ញាសោភានាមជាសួស្ដី មង្គលកូនខ្មែរទាំងប្រុសទាំងស្រី ស្រែកជ័យសួស្ដីមានន័យយ៉ាងណា។
៥០៩ ទង់ជ័យអណ្ដែតខ្ពស់ផុតវេហា កងទ័ពហានក្លាសម្រែកគងជ័យ។
៥១០ សម្រែកខ្លែងឯកខ្ទរលាន់រំពង ផ្សព្វផ្សាយអ្នកផងបញ្ញាកូនខ្មែរ។
៥១១ ពូជជ័យជាពូជលើដែនវេហា ច័ន្ទរះភ្លឺថ្លាច័ន្ទពេញបរមី។
៥១២ ភាសាល្អល្អះមិនប្រឹងរៀន គេចវេះមិនហ៊ានថាខ្លួនខ្មែរ។
៥១៣ ដែនអច្ឆរិយៈនោះជាអ្វី ឬគ្រាន់ស្រដីអួតអ្នកផង ស្វែងយល់អោយច្បាស់ទើបមិនហ្មង ដែនដីរៀមច្បងមិនក្លែងក្លាយ។
៥១៤ ម្រាមដប់ដណ្ដប់បញ្ចូលគ្នា ពេលជួបគ្នីគ្នាលើកប្រណម។
៥១៦ ពូជខ្មែរជាពូជចែករំលែក វិភាគជជែកកើនពុទ្ធិ។
៥១៧ ប្រើពាក្យអសុរោះប្រមាថគេ តើអ្នកជេរគេល្អឬយ៉ាងណា។
៥១៨ សេចក្ដីមានះពិបាកពន្យល់ បណ្ដោយតាមខ្យល់ទុកស្ងាត់បាត់ឯង។
៥១៩ ខឹងដោយស្ងៀមស្ងាត់ ខឹងចេះទប់ស្កាត់ ខឹងប្រែរសាត់ រលត់បាត់ទៅ។
៥២០ ចចកព្រៃលោតចូលក្រុង ចង្កូមសក្បុងហែកសត្វក្ដាន់។
៥២១ ស្រ្ដី ស្រី សិរី ផ្ដាំប្រាប់រឿងបីអោយរិះគិត លុបមុខអោយជ្រះដឹងរឿងពិត យល់ពីទឹកចិត្តក្នុងបេះដូង យប់ឡើងយល់សូងផ្ងារបាតជើង។
៥២២ នាមកូនកំលោះហៅអ្នកជ័យ រីកូនក្រមុំនាងសួស្ដី ស្គាល់ប្រាជ្ញធនញ្ជ័យ អានគម្ពីរធម៌។
៥២៣ គងតូច ស្គរតូច អន្លូងតូច វង់តូចប្រដូចប្រជារាស្រ្ដ មានងារពិសេសភ្លេងប្រពៃណី
គងធំ ស្គរធំ អន្លូងធំ វង់ធំប្រគុំសំរាប់អ្វី ព្រះពុទ្ធសាសនាធម៌ខន្ដី គេតែងស្រដីហៅភ្លេងពិណពាទ្យ
គងជ័យ ស្គរជ័យ អន្លូងជ័យ ថ្វាយអធិបតីព្រះមហាក្សត្រ មាននាមប្រត្យ័កវង់ភ្លេងព្រះរាជទ្រព្យ។
៥២៤ ស្រ្ដីគ្រប់លក្ខណ៍ទាំងសាមសិបមួយ ជាកេរលើកស្ទួយតម្លៃថ្លៃថ្លា ខាតលក្ខណ៍ដាច់លក្ខណ៍បុរាណលោកចារ ប្រតិបត្តិកិច្ចការនៅខ្វះចន្លោះ
សម័យបច្ចុប្បន្ននារីរតនៈ គួរគិតពំនាក់តម្លៃថ្កើងថ្កាន លក្ខណ៍ណាល្អៗរៀបតាមលំអាន អនុវត្តតាមដានដើម្បីកិត្តិនាម។
៥២៥ កាយរណ្ដៅដប់លេងបាយខុំ ប្រមូលគ្រាប់ដុំដាក់ក្បាលជីមឿង។
៥២៦ កាតព្វកិច្ចស្វាមីភរិយា គ្រប់គ្រង ថែរក្សា ការពារ រួមគ្នាបង្កើតសុភមង្គល។
៥២៧ លេខបី(៣)តំណាងគុណបីថ្លៃថ្លា គុណម្ដាយ គុណមាតា គុណព្រះមាតា
គុណឪពុក គុណបិតា គុណព្រះបិតា គុណលោកគ្រូបាអាចារ្យ គុណអ្នកគ្រូអាចារ្យ គុណរាជគ្រូធម្មាចារ្យ គុណអ្នកផ្ដល់វិជ្ជាការ គុណលោកអ្នកសប្បុរសធម៌។
៥២៨ បាកាង បាថយ ប្រែក្លាយបាធាយ រឿងពិតបរិយាយមកពីក្របី(៣) ប្រស្នាអោយយល់ត្រៃគុណថ្មមបី(៣) ហត្ថាត្រកងបី(៣)បមបំពេ។
៥២៩ ចង្កឹះមួយគូធ្វើពីឫស្សី ចង្កឹះធនញ្ជ័យថ្វាយនំប៉ែនចុក ស្ដេចចិនមិនយល់អង្គុយសំកុក គំនិតសុកមម៉ុករកវិធីឆី។
៥៣០ ខែមួយដួងខែនៅលើមេឃ ខែពីរជ្រៀតជ្រែកខែស៊ីដូង ខែបីដើមពពាលខែខ្ពស់ច្រូង ខែបួនរំលងចូលខែប្រាំ។
៥៣៣ សីលធម៌គុណធម៌មិនអាស្រ័យអាយុវណ្ណៈ ទោះបុណ្យឡើងហួសស័ក្តិ​មិនជំពាក់នឹងសីលធម៌គុណធម៌។
៥៣៤ ក្រឡាហោមគង់នាមត្រឹមឧកញ៉ា បូជាសង្ខារទាមទារឯករាជ្យ។
៥៣៥ រិទ្ធពិតនៅទេវតា ប្រាជ្ញានៅនឹងមនុស្ស។
៥៣៦ បួសនេន សឹកមកហៅថា ជី បួសភិក្ខុ សឹកមកហៅថា អ្នកទេព។
៥៣៧ សូរិយាទន់ទាបរាបអស្ដង្គត រស្មីរលត់ចន្ទចូលមកផ្លាស់។
៥៣៨ សេចក្ដីព្យាយាម ស្រក់ញើសស្រក់ឈាម​ អស់ពេញមួយជាតិ
ជួយកូនស្រីប្រុស បណ្តុះទាយាទ សាងឈ្មោះកុំឃ្លាត
កិត្តិនាមគ្រួសារ។
៥៣៩ ក្បឿងខ្មែររសាត់បាត់លែងប្រទះ ដំបូលប្រែម្ចាស់ប្រវត្តិសាស្រ្ដប្រែដាន
៥៤០ ថ្ងៃនេះព្រំដែននៅលើដីគោក ព្រំដែនថ្ងៃមុខមើលពីលើអាកាស។
៥៤១ ឈើលក់ជាបន្ទះ ប្រែថ្លឹងជាគីឡូ កាប់ក្រញូងខំប្ដូរ លុយគេពីរបីលាន
៥៤២ តារារះនាទិសនិរតី ឆ្នេរខ្សាច់ប្រិមប្រ័យ ចិញ្ចឹមកូនចៅរាប់រយតំណ
ឈ្មួញមិនសំចៃបូមយកខ្សាច់ស ម្ចាស់ស្រុកក្រីក្រ អស់ឆ្នេរកូនចៅបានអ្វីរស់រាន។
៥៤៣ កាប់ក្បាលអ្នកតាលក់អោយគេ មន្ទីរហ្គីមេប្រមូលយកអស់
មនុស្សលោកចង់ស្គាល់ ចង់ឃើញ ចង់ស្រាវជ្រាវ ចង់រុករកកាយគាស់ តើមនុស្សទាំងនោះទៅមើលនៅកន្លែងណា។
ប្រយោជន៍វែង ប្រយោជន៍សាធារណៈ ជាតិអច្ឆរិយៈចម្រុងចម្រើន។
៥៤៥ ឡើងលើសុគតិ ចុះក្រោមអបាយភូមិ ឡើងលើចុះក្រោមសំរេចខ្លួនឯង។
៥៤៦ ពុំបាច់វេចសម្ពាយរកអ្នកមានបុណ្យឯណា ក្រៅពីរំពឹងចិត្តខ្លួនឯងប្រកបដោយបុណ្យ។
៥៤៧ បេះដូងទេវតាកើតមានក្នុងបុគ្គលណា បុគ្គលនោះ គ្រួសារនោះ ប្រទេសនោះនឹងរុងរឿង។
៥៤៨ សច្ចៈ ខន្ដី កតញ្ញូ ស្មារតីគិតគូរ ប្រកាន់ខ្ជាប់ខ្ជួន។
៥៥០ សីល សមាធិ បញ្ញា ត្រៃសិក្ខាឆ្ពោះទៅរកទីបញ្ចប់នៃទុក្ខ វិមុត្តិសុខគឺព្រះនិព្វាន។
៥៥១ ហ៊ានចង់បានត្រូវហ៊ានលះបង់ បើនៅក្បង់គង់ទុក្ខជាប់ប្រាណ។
៥៥២ គ្រប់ការចាប់ផ្ដើមតែងត្រូវបញ្ចប់ វេលាសំណព្វត្រូវខំរក្សា។
៥៥៣ ត្រៀមរួចជាស្រេចទើបហ៊ានអនុវត្ត រៀបចំម៉ត់ចត់ទើបហ៊ានប្រថុយ។
៥៥៤ សន្សំបារមីប៉ងជួបគ្រប់កប្ប ដល់បានត្រងត្រាប់បែរមិនព្រមស្គាល់។
៥៥៥ គោរពមនសិការ ប្រសើរថ្លៃថ្លាជាងអានសៀវភៅឬស្ដាប់ពាក្យអប់រំ។
៥៥៦ ឆ្កែជាប់ប្រឡៅទៅមិនបានឆ្ងាយ មនុស្សសេរីភាពពេញកាយកុំសុំប្រឡៅមកពាក់នឹងក។
៥៥៧ សទ្ធាកើតឡើងត្រូវខំរក្សា បន្តចេតនាញ៉ាំងចិត្តអោយសប្បាយ។
៥៥៨ ជួបជុំថ្ងៃនេះស្មានមិនដឹងថ្ងៃស្អែក យ៉ាងណាក៏ត្រូវបែកតែសុំជួបអោយមានន័យ។
៥៥៩ មិត្តភាពអាចរសាត់ឆ្ងាយ តែសូមប្រែក្លាយជាបងប្អូន រាប់អានតទៅមិនសាបសូន្យ សាមគ្គីលើក្បូនគ្រួសារតែមួយ។
៥៦០ មើលឃើញគេខុសកុំអាងខុសតាម ស្លាកស្នាមអាក្រក់ត្រូវជៀសអោយឆ្ងាយ។
៥៦១ ប្រកួតដោយសមត្ថភាព ប្រសើរជាងមានប្រៀបដោយការវាយគេអោយរលំ។
៥៦២ សង្វេគក្នុងសង្ខារធម៌ វក់វរក្នុងសង្សារវដ្ដ សម្បត្តិមនុស្សទេវតាកើនហើយក្សត់ សន្មត់ស្វែងនិព្វាន។
៥៦៣ ខន្ធធ្លាប់កើត កំណើតធ្លាប់មាន រលឹកដោយញាណ បុព្វេនិវាសានុស្សតិ។
៥៦៤ សតិបាត់ អកុសលលុក មោហៈបាំងមុខ កាមគុណអួសទាញ
សតិបដ្ឋាន តាមដានខំរៀន រលឹកដល់ញាណ ចេញចាកជីវៈ។
៥៦៥ ចេតសិកវិលវល់គ្មានដែនកំណត់ នាមធម៌រូបធម៌កើតរលត់ក្នុងសង្សារវដ្ដ។
៥៦៦ ប្ដូរពីលោកិយលំអោនលោកុត្តរៈ ប្ដូរពីវិជ្ជាជីវៈលំអោនវិជ្ជាចាកជីវៈ។
៥៦៧ ប្រស្នាបង្កប់ក្នុងទិសទាំងបួន [កើត]ឡើង[លិច]បាត់ផ្ទុយ[ជើង]គឺក្បាល[ត្បូង]។
៥៦៨ ភាសាខ្មែរបើចេះចេះប្រាកដ ហ៊ានសន្មត់ហ៊ានកត់ហ៊ានប្រើប្រាស់ ភាសាឯកដោយឡែកជាតិចំណាស់ ចាំយ៉ាងច្បាស់ល្អល្អះភាសាគោ​ល។
៥៦៩ អវិជ្ជាកើតឡើងក្នុងសន្ដានចិត្ត បញ្ញាងងឹតមិនទាន់ភ្លឺ យល់មិនទាន់ ភាន់ច្រឡំ ដឹងតាមលឺ សភាវៈពិត បិទអារម្មណ៍ មិនយល់ហេតុ។
៥៧០ មិនស្គាល់ទុក្ខ មិនយល់ហេតុ មិនច្បាស់ក្រឡែតព្រះនិព្វាន
មិនឃើញផ្លូវ មិនរលឹកខន្ធ អតីតអនាគតមានរឿងអ្វី
មិនជាក់ផល អវិជ្ជា បន្ដគ្នា កើតជាអ្វីទៀត
កុំបីឃ្លាត នេះជាជាតិ នៃអវិជ្ជា។
៥៧១ អវិជ្ជាជាបច្ច័យនៃសង្ខារ ខ្វះបុណ្យទៅអបាយភូមិ មានបុណ្យត្រឡប់មកទេវតា មានឈានកាលណាវិលចូលឋានព្រហ្ម
វិលកើតវិលស្លាប់វិលព្រាត់វិលជុំ វិលគ្មានទ្រនំព្រោះអវិជ្ជា។
៥៧២ នីវរណធម៌ចំណីលាបពណ៌ទ្រអវិជ្ជា សមាធិខំស្វែងវិជ្ជា យល់អរិយសច្ចៈគ្រប់គ្នាបណ្ដុះបញ្ញា។ (នីវណធម៌រួមមាន: កាមច្ឆន្ទៈ ព្យាបាទៈ ថីនមិទ្ធៈ ឧទ្ធច្ចកុក្កុច្ចៈ វិចិកិច្ឆា)
៥៧៣ ជីវិតឬសង្ខារ កើតមកកាលណាសន្សំអារម្មណ៍ តាក់តែងសាច់រឿងមូលផ្ដុំ ទុក្ខសុខសុខមនៅក្នុងចិន្ដា
វិជ្ជាដែលចប់ត្រឹមឧបេក្ខា វិមុត្តចិត្តជ្រះថ្លា ចាកសង្ខារចាកទុក្ខទាំងពួង។
៥៧៤ ធម៌ ធម្មជាតិនៃសច្ចៈ យល់ដឹងមិនខ្វាក់មិនងងឹត សម្រាប់គ្រប់គ្នាជរាឬក្មេងពិត ព្រោះដឹងជីវិតជាក់ច្បាស់មិនស្រមៃ។
៥៧៥ អនិច្ចំ ទុក្ខំ អនត្តា ស្ដាប់លឺកាលណាមិនស្មើត្រាស់ដឹង។
៥៧៦ សច្ចំមិនតបមិនមែនមិនដឹង សច្ចំចិត្តនឹងលែងសោយអារម្មណ៍។
៥៧៧ សុខលើចិត្ត ទុក្ខក៏លើចិត្ត ពេលបានសុខយ៉ាងណា ពេលបាត់ទុក្ខក៏យ៉ាងនោះ។
៥៧៨ ស្រ្ដីវិលអោយជុំជើងក្រាន ការងារធ្វើបានមិនថាក្នុងក្រៅ
ជាឧត្តមភរិយាផ្ដល់ភាពកក់ក្ដៅ ចង្អុរទិសដៅការងារសង្គម។
៥៧៩ មើលមេឃមើលផ្កាយពេលវង្វេងផ្លូវ ភរិយាខុសត្រូវចេះពិភាក្សា
ម្ដាយមានបំណុលជួយដោះចរចារ នាំលោកមេបាជួបសុខក្សេមក្សាន្ដ។
៥៨០ ស្រឡៅរឹងយកធ្វើតុទូ កូនស្រីរឹងរអ៊ូឧស្សាហ៍ណែនាំ។
៥៨១ ថ្ងៃក្ដៅយកឆ័ត្របាំង ចិត្តក្ដៅភាន់ភាំងមិនប្រពៃ រក្សាខន្ដីសណ្ដោសអធ្យាស្រ័យ។
៥៨២ គោដំបៅខ្នងត្រូវរកថ្នាំ រង់ចាំសះស្បើយភ្ជួររាស់បន្ដ។
៥៨៣ គ្នាច្រើន បែកចែកការងារ ខ្លះដាំទឹក ខ្លះវិចអន្សម
គ្នាររញ៉េចរញ៉ាចដូចស្រមោចក្រហម ជួយរៀបចានឆ្នាំង រួចលាងទុកដាក់។
៥៨៤ ទោះឃ្លាតយ៉ាងណាក៏នៅរលឹក ទោះថ្ងៃយប់ព្រឹករក្សាភក្ដីភាព។
៥៨៥ ឆ្អិនក្បាលចាំបន្ដិច ឆ្អិនកន្ទុយខ្លួនសព្វស្រេច ដួសចែកគ្នាញ៉ាំ។
៥៨៦ ធ្វើស្រែនឹងទឹក កុំឈ្លក់នឹងសឹកប្រជាខ្លោចផ្សា។
៥៨៧ ធ្វើស្រែទាន់ក្ដៅដី ស្រឡាញ់ស្រីត្រូវចិត្តស្មោះ ភក្ដី និង ទំនួលខុសត្រូវ។
៥៨៨ មកតែម្នាក់ឯង ទៅវិញក៏តែម្នាក់ឯង តែមកដើម្បីនាំភាពសប្បាយរីករាយដល់អ្នកជុំវិញខ្លួនទាំងអស់។
៥៨៩ រស់អោយគេស្រឡាញ់ កុំទោម្នេញអោយគេខ្នក់ចិត្ត។
៥៩០ វាសនាចារមកអោយយើងខុសគេ ពិសេសប្លែកគេគ្មានអ្នកប្រៀបផ្ទឹម
ព្រហ្មប្រឹងលិខិតមនុស្សប្រឹងញញឹម អនាគតសង្ឃឹមលើការព្យាយាម។
៥៩១ ពស់ស្លាប់បន្សល់សាច់ស្បែក កង្កែបសំនៀងប្លែកកំដធម្មជាតិ។
៥៩២ ធ្វើមនុស្សហ៊ានទទួលខុសត្រូវ ក្បាលច្រើនរស់នៅក្រោមដំបូលតែមួយ
មានរឿងតិចច្រើនសាមគ្គីគិតជួយ កើយខ្នើយដណ្ដប់ភួយកក់ក្ដៅទាំងអស់គ្នា។
៥៩៣ ក្អែកមួយហើរខុសគន្លង ហ្វូងក្អែករៀមច្បងហើរបង្ហាញផ្លូវ។
៥៩៤ ខំមុជអោយជ្រៅ ព្យាយាមទៅអោយឆ្ងាយ។
៥៩៥ ចុះទឹកក្រពើ ឡើងលើខ្លា ប្រវេប្រវ៉ារករបស់ការងារខ្លួន។
៥៩៦ ឆ្នាំងសម្លមានតូចធំ ប្រមូលផ្ដុំប្រើតាមកាល។
៥៩៨ ខឹងរៀនអត់ ខុសរៀនកត់ ចាំកុំភ្លេច។
៥៩៩ ធុញថប់កុំស្រែកនាំអំពល់ គិតគូរឫសគល់ផ្លូវសប្បាយ។
៦០០ បិទភ្នែកធ្វើខុស មានគេឃើញច្បាស់ ខិតខំប្រឹងដាស់ សតិគ្រប់ពេល។
៦០១ រឿងដែលនាំទុក្ខត្រូវខំបំភ្លេច ឈឺយើងជានិច្ចមិនមែនគេផ្សេង
៦០២ បញ្ហាអ្នកណាក៏បានដឹង តើថ្មើរហ្នឹងហើយអ្នកណាជាអ្នកដោះស្រាយ។
៦០៣ កាយចង់សំរាក ចិត្តមានះចេញចាក ក្រោកឡើងធ្វើការ។ (គំនិតចៅចាក់ស្មុគ)
៦០៤ ពស់ពីរព្រួសពិសដាក់គ្នាទៅមក ត្មាតហើរចុះជ្រករងចាំឱកាស។
៦០៥ ខ្លួនមួយរងាញ័រញាក់ ខ្លួនពីរប្រទាក់រាំលេងកំសាន្ដ ខ្លួនច្រើនថ្កើងថ្កានប្រគុំបានជាតូរ្យតន្រ្ដី។
៦០៦ អុជគេឆេះអត្មា ប្រឹងឧស្សាហ៍អុជខ្លួនឯង។
៦០៧ ភ្លៀងធ្លាក់ជន្លេនចេញ ភ្លៀងរាំងស្ញេញជន្លេនចូលរូងអស់។
៦០៨ ឃើញល្អគួរសួរ មិនគួរលួចកេងបន្លំ។
៦០៩ ចេះស្ទាត់ចាំស្ទាក់ ចេះស្ទាក់រងចាំស្ទាត់។
៦១១ អក្សរផ្ចង់ មនុស្សទៀងត្រង់ តម្រង់ផ្លូវត្រូវ។
៦១២ ស្រឡាញ់ខ្ចោះ ស្រណោះធ្លុះធ្លាយ សំពាយរនាំង
៦១៣ ម្ចាស់ការទទួលខុសត្រូវ មិនអាស្រូវរកលេសបន្ទោស។
៦១៥ លំអោនកាន់តែទាប តម្លៃកាន់តែខ្ពស់។
៦១៦ រដូវមកដល់ខំធ្វើបុណ្យ រដូវមិនទាន់ពុំរលឹក។
៦១៧ សេចក្ដីមរណៈមិនបានត្រៀមទុក គំរោងថ្ងៃមុខត្រូវធ្វើថ្ងៃនេះ។
៦១៨ កំឡុងពេលដែលលំបាក ជាឱកាសល្អសម្រាប់សាកហ្វឹកហាត់ចិត្តអោយចេះអត់ធ្មត់។
៦១៩ មនុស្សមានចិត្តរកបានដោយកម្រ យល់ល្អធ្វើជាមនុស្សមានចិត្តខ្លួនឯង​ នោះនឹងរកបានមួយដោយស្រួល។
៦២០ កុំរំភើបនឹងភាពសប្បាយ កុំខ្វល់ខ្វាយនឹងទុក្ខញ៉ាំញី តែត្រូវរកវិធីដោះស្រាយវិញ។
៦២១ ស្ទឹងវាសនា គេថាកុំឆ្លង ព្រោះវាជ្រៅ
ខ្ញុំប្រឹងដើរទៅ ឃើញថារាក់ ជាក់នឹងអត្មា។
៦២២ បញ្ចប់ដោយភាពតស៊ូ ជាគំរូសម្រាប់ការចុះចាញ់ដោយការលះបង់។
៦២៣ វិរៈជនកើតពេលមានការគាបសង្កត់ វិរៈជនតែមួយគត់ជារូបអ្នក។
៦២៤ ជឿជាក់លើខ្លួនឯង សម្ដែងចេញនូវអ្វីដែលអ្នកដទៃមិនមាន។
៦២៥ សុំខុសតែម្ដង មិនអោយឆ្គងជាលើកទីពីរ។
៦២៦ ចែកគ្នារស់ព្រោះជាមនុស្ស ដណ្ដើមគ្នារស់ព្រោះគ្មានមនសិការ។
៦២៧ ការងារសុចរិតប្រឹងដោយកម្លាំង បោកគេមួយក្ដែងគង់ចាញ់អត្មា។
៦២៨ កំពូលនៃគុណធម៌ មិនញាប់ញ័រនឹងសំណូក។
៦២៩ អាយុខៃចុះព្រោះបាត់មនសិការ អាយុខៃឡើងកាលណាព្រោះចេះភ្ញាក់រលឹក។
៦៣០ បង្វិលពពិល នាគបើកពពារ ពពកផ្ដុំគ្នា ជាម្លប់សុខសាន្ដ ភិរុណបង្អុរ ប្រោះព្រំសន្ដាន ភុជង្គភូមិដ្ឋាន ផ្ដល់ទឹកអម្រិត។
៦៣១ សំដីក្អេងក្អាងធំពិត តែល្អិតដូចក្អាត់ក្នុងក្អម។
៦៣២ សំដីអសុរសមានដប់ សំដីពិរោះល្អគាប់មានរាប់រយ។
៦៣៣ វាចាប្រពៃ សំដីថ្លៃថ្នូរ ត្រកូលឧត្តម។
៦៣៥ ត្បូងជើងបំបែក រហែកជាពីរ ជើងត្បូងសាមគ្គី អង្គស្ដែងលែងប្រាណ។
៦៣៦ ជំហររឹងមាំដូចសសរស្ដម្ភ ទ្រេតដួលរលំព្រោះតែគ្មានឫស។
៦៣៧ ក្មេងចាស់ប្រុសស្រី រាស្រ្ដក្សត្រមន្ត្រី មួយថ្ងៃ២៤ម៉ោងស្មើគ្នា។
៦៣៨ វេលាកន្លងមិនរងចាំ សស្រាក់សស្រាំបង្កើនវេលា។
៦៤០ ជរារោគា ពេលដល់វេលា មិនអាចហាមប្រាម ទោះមានឬក្រ គ្មានអ្វីខុសប្លែក។
៦៤១ ក្រុងស្រែចំការ ប៉ះភ្លើងកាលណា រលាកដូចគ្នា គួរគិតគេឯង​ ថ្នមមនោសញ្ចេតនា។
៦៤២ គ្រាប់ខ្សាច់ច្រើនសន្ធឹក ពេជ្រគ្រប់ទឹកកម្រថ្លៃ តម្លៃមនុស្សឯក។
៦៤៣ បរមត្ថបារមី លះបង់ជីវិតដើម្បីអ្នកដទៃ។
៦៤៥ ទុក្ខពិតស្អិតប្រាណ រុញច្រានជួបសុខ។
៦៤៦ ស្រឡាញ់អោយដូចពេលទើបតែជួប គោរពអោយដូចពេលដែលស្រឡាញ់។
៦៤៧ ហិង្សាផ្លូវចិត្ត ដោយសារសំដី ហិង្សាចិត្តកាយ ត្រូវជៀសអោយឆ្ងាយ។
៦៤៨ អណ្ដាតត្រជាក់នាំក្ដីមនោរម្យ អណ្ដាតភ្លើងងំរោលរាលខ្លោចចិត្ត។
៦៥០ មិនឈានទៅមុខ មានន័យថយក្រោយ គួរកុំបណ្ដោយ អោយពេលកន្លង។
៦៥១ ទាន់មានពលំ កុំរាំងគោលដៅ ជិណ្ណកាយហ្មងសៅ ចង់ទៅមិនដល់។
៦៥២ ល្បីល្បាញល្បងល្បែង ស្ញប់ស្ញែងស្ញោរស្ញូញ។
៦៥៣ ចាញ់មិនស្រដី ឈ្នះដោយខន្ដី វិជ័យមង្គល។
៦៥៤ ពាក្យសម្ភាពន៍ត្រងហើយគិត ពាក្យស្ថាបនាពិតត្រាប់ហើយគុណ។
៦៥៥ កំហុសអ្នកដទៃ មិនគួរលកលៃ ជាលេសការពារកំហុសខ្លួន។
៦៥៦ ធ្មេញសេះ ធ្មេញត្រី ធ្មេញក្របី ធ្មេញមនុស្ស ធ្មេញទាំងនោះ សុទ្ធតែធ្មេញ តែមិនសុទ្ធតែធ្មេញ។
៦៥៧ បើធ្វើដូចបាននិយាយ បើងាយអនុវត្តដូចបានទូន្មានគេ ប្រពៃ។
៦៥៨ យើងសើចយើងសុខ យើងយំយើងទុក្ខ។
៦៦០ ព្រមចាកចេញ ពីភាពងងឹត ទើបផ្ដើមគិត ស្វែងរកពន្លឺ។
៦៦១ ចង់ពូកែលើជំនាញណា ត្រូវសួរខ្លួនឯងថា ថ្ងៃនេះមានបង្កើនជំនាញនោះសម្រាប់ខ្លួនឯងឬនៅ។
៦៦២ រៀនម្សិលមិញជារឿងកន្លង ថ្ងៃនេះម្ដងរៀនសារជាថ្មី។
៦៦៣ គ្មានអ្នកពូកែឯណា ដោយមិនបានរៀន គ្មានស្ពានឯណា ដោយមិនបានសង់។
៦៦៥ មួយវិនាទីនៃក្ដីសង្ឃឹម មួយវិនាទីសំរេចក្ដីប្រាថ្នា។
៦៦៦ ថ្ងៃចុងបញ្ចប់ ត្រឡប់ភ្ញាក់ ជំពាក់ចិត្ត គិតដល់វេលាដែលសេសសល់។
៦៦៧ មួយថ្ងៃនៃមិត្តភាព មួយថ្ងៃនៃក្ដីស្រឡាញ់ មួយថ្ងៃនៃជីវិត។
៦៦៩ ដប់ឆ្នាំយ៉ាងយូរមានប្រាំពីរដង ដឹងគុណតបស្នងចេញពីសន្ដានចិត្ត។
៦៧០ ដឹងច្បាស់ថាគ្មានថ្ងៃស្អែក ស្វះស្វែងបែងចែក វេលាថ្ងៃនេះសម្រាប់គ្រប់គ្នា។
៦៧១ ព្រះពាយផាយផាត់ល្អងធូលី កង្ហារអគ្គិសនីបែរបញ្ច្រាស់ទិស។
៦៧២ ទទួលទានអោយរស់ រស់អោយមានន័យ។
៦៧៣ មហាព្យុះសង្ឃរាកក្រើកដី មច្ឆាលកលៃរស់តាមធម្មតា។
៦៧៥ សំដីគប្បីពិចារណា ញុះញង់សរសើរអស្ចារ្យ បានស្ដាប់កាលណា ត្រូវចេះរិះគិត។
៦៧៦ វេលាទៅមុខជីវិតរួញថយ បណ្ដោយពេលចាយជីវិត។
៦៧៧ តារាអួតគ្នាប្រឹងចេញពន្លឺ ចន្ទ្រាបំភ្លឺស្បៃរាត្រីកាល។
៦៧៨ ហ៊ានប្រថុយត្រូវមានជន្ទុល ពេលរុលទើសផ្លូវត្រូវខំដោះស្រាយឬរកផ្លូវថ្មី។
៦៨០ សាបព្រោះដកស្ទូងនឹកគ្រាប់ស្រូវ ស្រូវទុំចាបជុំពាំទៅឆ្អែតក្រពះ។
៦៨១ ពេលមានរលឹកក្សត់ ពេលអត់រលឹកក្សេម។
៦៨២ ត្រីជាប់សន្ទូចព្រោះតែនុយ មនុស្សស្រឡាញ់លុយជាប់សន្ទូចជីវិត។
៦៨៣ ធ្លាក់អន្លង់ភក់ ប្រញាប់ងើប ទើបផុតទុក្ខភ័យ នៅត្រាំរ៉ាំរ៉ៃ សោកាតែឯង។
៦៨៤ ចេញពីផ្ទះពាក់ក្រវាត់ក ឃើញអំណោយល្អជាប់ក្រវាត់កល់។
៦៨៦ ចាបចាកសំបុកពេលព្រលឹម រកចំណីចិញ្ចឹមបុត្រស្ងួនភ្ញា ព្រលប់វិលចូលទ្រនំសោភា កូនចាបប្រែក្លាយជាកូនក្ងោក។
៦៨៧ តោចាប់ដៃខ្លាសង្ឃឹមប្រហារម្រឹគ ក្បួនប្រហារមិនថ្នឹក ម្រឹគរត់បាត់ ស្ងាត់មាត់ជ្រាប។
៦៨៨ ទឹកដប់ប៉ោតបានមួយពាង ទឹកមួយរយត្រឡោកគង់បានមួយពាង។
៦៨៩ ចន្ទ្រាត្រឹមខ្ពស់សន្លឹម ប្រៀបផ្ទឹមនឹងមនុស្សខ្ពស់ហើយខ្ពង់។
៦៩០​ ឆ្ងាញ់ក៏មួយចំអែត មិនឆ្ងាញ់ក៏មួយចំអែត។
៦៩១ អ្នកក្សត់ប្រើឆ្នាំងដី សេដ្ឋីប្រើឆ្នាំងស្ពាន់ តស៊ូខិតខំព្យាយាមសន្សំជីវភាពបានគ្រាន់ ប្រើឆ្នាំអគ្គីសនី។
៦៩២ បន្ទោសអោយផ្កាប់​ ណែនាំប្រាប់អោយផ្ងារ សំដីទ្រគោះហិង្សា ពិចារណាគួរឬពុំគួរប្រើ។
៦៩៣ ខុសច្រើនកុំទៅ ត្រូវតិចគួរយក។
៦៩៥ មនសិការជាគ្រូ គំរូល្អគឺរូបខ្ញុំ។
៦៩៦ បណ្ឌិតមិនដែលឃើញកំហុសអ្នកដទៃ ពាលខំលកលៃយកជាកម្លាំងផ្ចាញ់។
៦៩៧ មួយជំហានទៅមុខសម្លឹងចុងជើង ពីរជំហានទៅមុខសម្លឹងឆ្វេងស្ដាំ ប្រាំជំហានទៅមុខសម្លឹងគោលដៅ។
៦៩៩ យឺតលើផ្លូវត្រូវ លឿនលយហួសលើផ្លូវខុស។
៧០១ រូបកាយធ្លុះធ្លាយ ព្រលឹងពង្រាយពេញពសុន្ធរា។
៧០២ ភ្នំភ្លើងគង់ផ្ទុះ ភរភ្លយគង់ផ្ទាន់។
៧០៣ ធនក្សត់ទ្រទួល ធានមកដល់ឫកក្អេងក្អាង ប្រុងគ្រប់យ៉ាង ប្រៀបគ្រប់ពេល។
៧០៤ ហុចចបអោយមួយ ជួយកាប់ដីអោយ។
៧០៥ កងទ័ពនៅក្នុងដៃ រាជ្យបញ្ជាឥតមានន័យ។
៧០៦ រស្មីខាងមុខ រត្តិចរខាងក្រោយ។
៧០៧ លាក់ចំហេះ ភាយចំហាយ។
៧០៨ ជឿសំដី ខ្ចីគំនិត ពិចារណាពិត ហេតុផលលេចច្បាស់។
៧០៩ មិនគួរប្ដូរជីវិតនឹងរបស់មានតម្លៃ ព្រោះជីវិតមានតម្លៃឥតគណនា។
៧១០ សេចក្ដីពេញចិត្តនឹងកំពូលភ្នំមួយ មិនអាចជួយអោយស្គាល់សោភ័ណនៅភ្នំដទៃ។
៧១១ ក្បាលរទេះភ្លើងបរខុសផ្លូវ កន្ទុយវាត់ទៅរកជ្រោះជ្រៅ។
៧១២ កើនតែលុយ តែស្អុយគ្រប់ភូមិ។
៧១៣ ឯករាជ្យសើ្មភាព មិនបន្ទាបក្រោមម្នាក់លើមនុស្សមួយនគរ។
៧១៤​ ចេះច្បាប់អោយឆ្អិន ច្បាប់កិនមិនបាន។
៧១៥ កាប់ដើម បណ្ដុះពូជ ស្រោចទឹក តំណឫស។
៧១៦ នាំទៅស្គាល់ ដៃប៉ះផ្ទាល់ ភ្នែកភ្លឺច្បាស់។
៧១៧ បង្កើនមេត្តា ករុណា ក្ដីស្រឡាញ់ លះការផ្ចាញ់ លែងគំនុំ។
៧១៨ គ្រួសារមិនដែលឃ្លាត ញាតិមិនដែលចោល។
៧១៩ ហត្ថាប្រណម្យមានន័យគោរព ន័យពីរបង្កប់គឺសូមអង្វរ។
៧២០ ចូលក្នុងរូងខ្លា សិក្សាក្បួនប្រមាញ់។
៧២១ ចូលក្នុងរូងភ្នំ សម្ងំរកបរមសុខ។
៧២២ ថ្ងៃនេះចង់ទៅលេងសមុទ្រ ថ្ងៃស្អែកប្រាកដចង់ទៅទស្សនាប្រាសាទ។
៧២៣ ប្រាណយើងព្រលឹងគេ មួយជីវិតរេរកខ្ញុំ។
៧២៤ នៅក្មេងភ្លេចសីល ចាស់សូត្រធម៌រអិល សីលហោះតាមសម្លេង។
៧២៥ គន្លងធម៌មិនសម្រាប់តែមនុស្សចាស់ ជីវិតខ្លីណាស់គួរខំស្វែងយល់។
៧២៦ និយាយអាក្រក់ពីគេ បង្ហាញកេរ្ដិ៍ខ្លួនឯង។
៧២៧ ជាន់បន្លាទើបដឹងឈឺ ឃើញពន្លឺទើបស្គាល់ងងឹត។
៧២៨ សន្សំពូជប្រេត ចំអែតពូជកម្ម។
៧២៩ ម្ដាយស្ដីឪពុកថាខឹងសំបារ គ្រូប្រៀនព្រះសង្ឃប្រាប់ស្ដាប់ជក់ចិត្ត។
៧៣០ ភ្នែកឃើញអោយគិត ចិត្តល្អគួរសន្សំ។
៧៣១ មនុស្សស្លាប់ព្រោះអត់អាហារ យ៉ាងណាមិញកុំសោយអាហារអាក្រក់នាំអោយពាលរស់។
៧៣២ ឆ្អែតបាយបែរណាយអង្ករ ស្អែកនឹងរកអង្ករដាំបាយ។
៧៣៣ មេធាវី មាននាទី រកយុត្តិធម៌ បើបេះដូងជ័រ គ្រាន់ការពារក្ដី។
៧៣៤ កាន់ពេជ្រទៅប្ដូរដុំថ្ម យកមកលម្អសិលុច្ច័យ។
៧៣៥ លះបង់មួយជីវិត កុំដើម្បីលិខិតមួយសន្លឹក។
៧៣៦ សំលេងពិរោះនៅករវិក ចម្លាក់ចារឹកថ្នឹកនៅដៃ។
៧៣៧ ពឹងយថាកម្មផ្ដាំព្រហ្មលិខិត ពឹងការតាំងចិត្តជីវិតជារបស់ខ្លួន។
៧៣៨ ឃើញឧបសគ្គជាឱកាស រកឃើញច្បាស់គំហើញថ្មី។
៧៣៩ ទុកឱកាសអោយអ្នកដទៃបញ្ចេញមតិ គឺទុកឱកាសអោយខ្លួនឯងបានស្វែងយល់ពីគំនិតថ្មីៗ។
៧៤០ ស្ដាយលាភ បន្ទាបកិតិ្តយស ខូចឈ្មោះ ព្រោះក្បត់ឧត្តមគតិ។
៧៤១ មិនចេះក៏ធ្វើបាន ព្រោះរាប់អានអ្នកដែលចេះ។
៧៤២ មិនចេះរៀនអោយចេះ កើនចំណេះចេះច្រើនមុខ។
៧៤៣ ចងគំនុំ រុំចំណង ចងគំនិត ស្រាយវិបត្តិ​ ដោយខន្ដី។
៧៤៤ យកបន្លាចេញពីផ្លូវ ចាំបរទៅសាបគ្រាប់ពូជ។
៧៤៥ អលីនតាចេតនាដល់សម្រេច។
៧៤៧ សំពាយទ្រព្យ កំណប់បុណ្យ។
៧៤៨ កូនម្ជុរមុតស្រួច ចាក់ផ្ញុចឈឺដល់ប្រសាទ។
៧៤៩ ទំពាំងឈ្លក់ម្សៅ ដំបៅពូជឬស្សី។
៧៥០ ផ្ដេកផ្ដួលជ្រួលច្រាលក្បាលសេះខ្លួនដំរី។
៧៥១ កំដៅធ្វើអោយឆ្អិន កំណកប៉ិនឆ្អិនដូចគ្នា។
៧៥២ មួយជំហានសុនក មួយជំហានដំរី ជំហានទីទៃ ខ្ចីផ្លូវតែមួយ។
៧៥៣ បក្សីហើរចុះពីទ្រនំខ្ពស់ ហេតុពីព្រោះរស់ដោយចំណីនៅទីទាប។
៧៥៤ គ្រាន់តែក្រឡេកយល់ជាក់ តែមិនជំពាក់នាំរឿង។
៧៥៥ រស់ដោយសារចំណី ស្លាប់ក៏ដោយសារចំណី។
៧៥៦ វិនិយោគបង្កប់ នយោបាយភ្ជាប់។
៧៥៧ មេទ័ពបញ្ជាពីឋានទេវតា កងពលខ្លាំងក្លានៅឋានកណ្ដាល។
៧៥៨ ដែនទឹករលឹកត្រី ដែនដីរលឹកជាតិ។
៧៥៩ ថ្មរស់ព្រោះឥសីមាត់ទិព្វ។
៧៦០ អ្នកមានតែក្រ អ្នកក្រតែមាន។
៧៦១ ចែកធម៌សន្សំបុណ្យ លក់ធម៌សន្សំបាប។
៧៦២ កាបមួយជាសម្លេង កាបពីប្រជែងធ្វើជាខែ្ស កាបបីរិតថែជាប់រទេះ កាព្យបួនជួនចេះ កាកគតិ។
៧៦៣ ជាតិមួយជាជាតិកំណើត ជាតិពីរកកើតជាតិទឹកដី ជាតិបីមានន័យមានរសជាតិ ជាតិបួនជួយជាតិមុនមរណា។
៧៦៤ ភក់មួយជាភក់ជ្រាំ ភក់ពីរមាំទាំគឺថ្មភក់ ភក់បីនរកនៅអបាយ។
៧៦៥ ម៉ែឳគិតកូនមួយឆ្នាំទល់មួយឆ្នាំ ម៉ែឳរងកម្មកូនគិតត្រឹមតែ១៥ថ្ងៃ។
៧៦៦ សម័យពុទ្ធកាលធ្វើបុណ្យអោយប្រេត៣៦៥ថ្ងៃ ចម្លែកសព្វថ្ងៃម្ដេចប្ដូរស្រលះ។
៧៦៧ កមួយជាតួដំបូង កពីរអើតច្រូងខ្ពស់ដូចកុក កបីនាំសុខផ្ដើមកើតភាពអច្ឆរិយៈ។
៧៦៨ ទាន់ខែមិនទាន់ងងឹត គួរប្រព្រឹត្តអំពើជាកុសល។
៧៦៩ ទ្រាំអង្គុយលើភ្លើងគង់រលាក សុខចិត្តស្ម័គ្រចិត្តងាកគង់សុខក្សេមក្សាន្ត។
៧៧០ និមិត្តរូបទុកគ្រាន់រំលឹកឬជាប្រស្នា ការអនុវត្តន៍ខុសត្រូវយ៉ាងណា អាស្រ័យសុភវិនិច្ឆ័យ។
៧៧១ មានភ្នែកតែងងឹត ត្បិតមានត្រចៀកតែថ្លង់។
៧៧២ អ្នកកាន់ចង្កូតតំរង់ចុះជ្រោះ អ្នកហៃអើជ្រុលជ្រោះគង់ធ្លាក់ផ្លូវ។
៧៧៣ ក្សត្រជានរណា ជាអ្នកមានបញ្ញា ជាអធិបតី ជោគជ័យលើឥន្ទ្រិយទាំងប្រាំ។
៧៧៤ បុគ្គលណាចេះគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង បុគ្គលនោះជាអធិបតីលើខ្លួនឯង។
៧៧៥ បេតីនឹងសេចក្ដីអាក្រក់ សេចក្ដីនោះឆក់នាំចិត្តអោយអាក្រក់ដូចគ្នា។
៧៧៦ ឥន្រ្ទិយទាំងប្រាំមួយរលត់បាត់ ពិភពលោកស្ងាត់គ្មានស្រមោល។
៧៧៧ ដំកល់ចិត្តចាកឥន្ទ្រិយ អរិយមគ្គកើតឆ្ពោះទៅកាន់អរិយផល។
៧៧៨ ទីពឹងញាតិ ញាតិឃ្លាតចាកឋាន ទីពឹងប្រាណ ប្រាណបែកធ្លុះធ្លាយ។
៧៧៩ សេដ្ឋីភ័យអោបទ្រព្យ មាណពជ្រះថ្លាដោយធម៌។
៧៨០ អំណាចទ្រាប់បាតខ្ពស់ផុតវេហា អស់បុណ្យពេលណាទាបជាងប្រជា។
៧៨១ បុគ្គលល្អ មានញាតិកំដ។
៧៨២ សញ្ញារលត់ ការចងចាំរលាយ។
៧៨៣ វង្វេងជាតិ ឃ្លាតមាតុភូមិ។
៧៨៤ យកសតិជាចក្ខុ មិនអោយខុសហួសគន្លង។
៧៨៥ និស្ស័យសន្សំ អោយជួបអោយជុំ ទោះរំលងទ្វីប។
៧៨៦ បំបែកអង្គ ផ្ចង់ចិត្ត។
៧៨៧ រស់ដោយសាមញ្ញអោយតែសប្បាយ ខ្វល់ខ្វាយនាំទុក្ខស្មុគក្នុងគំនិត។
៧៨៨ ទំនួញប្រេតដង្ហើយហៅ កូនអើយអ្នកនៅរងខ្លោចផ្សា ឧទ្ទិសមគ្គផលជូនញាតិការ រួចចាកទុក្ខាដល់បរមសុខ។
៧៨៩ ភ្ជុំអោយជួបពូតក្លាយជាបិណ្ឌ អង្ករក្លាយជាបាយឆ្អិនក្រោមពន្លឺភទ្របទ។
៧៩០ បាយមួយបិណ្ឌសម្លមួយស្រាក់ អារាមវាល់វាក់ចំណីហូរហៀរ គ្រាន់ជាប្រស្នាផលនៃសាមគ្គីភាព។
៧៩១ ចែកបាយដល់មនុស្សរស់ ឧទ្ទិសដល់ប្រេតស្លាប់ ឆាប់បានកើតទាន់ព្រះអរិយបុគ្គល។
៧៩២ កុំលោភលន់នឹងអទិន្នភណ្ឌ កម្មមកជាន់អោយលិចលង់។
៧៩៣ ចាកចោល​ សម្ផស្ស រស សម្លេង ក្លិន ផោដ្ឋព្វ តម្កល់ភាពស្ងប់ចប់លែងខ្វាយខ្វល់។
៧៩៤ កតញ្ញូតបគុណ ជាមហាកុសល បារមីនាំដល់ ដែនដីអមតៈ។
៧៩៥ សេចក្ដីប្រាថ្នាតែងអន្ទោងចិត្ត វិលវល់គំនិតក្នុងច្រកចង្អៀត។
៧៩៦ ជម្រើសក្មេងខ្ចីនាំក្ដីភ្លាត់ភ្លាំង ទុក្ខសោករារាំងសម្រាប់ដាស់តឿន គួរបន្ថែមល្បឿនដំណើរវែងឆ្ងាយ។
៧៩៧ រវល់ព្រោះអត្មា ឆ្លើយដោះសារភ្លេចនឹកព្រហ្ម។
៧៩៨ មេកាព្យមេបួន ម៉ែព្រហ្មមុខបួន តាំងខ្លួនជាមេ។
៧៩៩ កំណើតធនញ្ជ័យ ខែពេញបរមី ពូជជ័យសោមវង្ស។
៨០០ មាតាធិបតេយ្យ មេនាគឈ្មោះអ្វី ពង្សវង្សសោមា បើតាមតម្រា នាមទិព្វសេដាច័ន្ទ។
៨០១ ព្រហ្មមួយជាមេ ព្រហ្មមួយជាក្សត្រ បួនត្រួតបួនចេញបថ្យាវដ្ដ ដំណើរវិវត្តន៍រក្សាមាតុភូមិ។
៨០២ ក្រពើបែរឆីកំពឹស មនុស្សបែរឆីក្រដាស់ ដែនទឹកចំណាស់ ផ្លាស់គោករាំងស្ងួត។
៨០៣ កាយស្លាប់ ជាតិរស់ ព្រោះស្នេហាជាតិ។
៨០៤ ប្រាសាទថ្មដា ចាររឿងនគរ អក្សរក្ដាមឈរ វារពេញក្រដាស់ កូនខ្មែរមិនយល់ បែរគេក្រលាស់ ព្រោះគេយល់ច្បាស់ ត្បិតបានស្រាវជ្រាវ។
៨០៥ បំណងប្រាថ្នា ពូជជ័យផ្ញើសា បេះដូងទេវតា កតញ្ញូសាងដែនសួគ៌ា។
៨០៦ ដើម្បីបំណងបួងសួងប៉នប៉ងសជាតិ បើកើតម្ដងទៀតកុំបីនឹងឃ្លាតដីខ្មែរ។
៨០៧ ពូជជ័យកើតហើយ កើតពីដើមហេតុត្រល់និងអំបុក តែជ័យរងទុក្ខ សំរ៉ែចារទុកសន្សំបារមី។
៨០៨ ផ្កាយយក្សធ្លាក់ចំផែនដី បុប្ផាលោកិយប្រែពណ៌ក្រហម រីឯដើមម្អមវារដុះលើភ្នំ ត្រីតូចប្រែក្លាយជាធំ ចំណែកព្រៃភ្នំប្រែជាវិមាន។
៨០៩ បញ្ចសូរិយារះកណ្ដាលព្រៃ បំភ្លឺបុរីនាដែនចតុស្ដម្ភ។
ឍុណ្ឍិ ណិងណុង តតាំងចេស្ដា ថាវរៈ ទទឹក ធនញ្ជ័យវាចា បរចេញ ផ្សព្វផ្សាយ ពរវល់ដឹងថា ភរមក្ខ យូរយារ រករឿងតម្រា
លបើក វក្សត្រ សជាតិភ្លឺច្បាស់ ហដ្ឋចិត្ត ឡើងលើ អរអបចប់ហោង។
៨១២ ចតុរារិយសច្ចៈ ទុក្ខ សមុទយ និរោធ មគ្គ។
៨១៤ អ្នកយាមការពារនគរ សម័យផ្លាស់ប្ដូរមកយាមនរក។
៨១៥ បឹងកក់ប្រែឈ្មោះជាបឹងកប់ សំណល់សាកសពគេហដ្ឋាន ទំពាំងដែលដុះអំបាលមាន នឹងសាងភូមិឋានសារជាថ្មី។
៨១៦ រតនៈសីហឋានសួគ៌ា ប្រើសឈ្លូសវេទនាក្នុងភក់ជ្រាំ។
៨១៧ ស្រឡាញ់ជាតិមិនមែនបុគ្គល ទោះរសជាតិពុលចង់ផ្លាស់អោយផ្អែម។
៨១៨ បទុមដុះពីភក់ មនុស្សងើបពីនរក បញ្ញាងើបចាកខ្លៅ។
៨១៩ បឹងកក់ បឹងភក់ បទុមគ្រប់ពួក រីកសុះសាយ។
៨២០ ថ្ងៃនេះវេទនាចិត្តកាយ ថ្ងៃមុខឆោមឆាយនឹងវិលត្រឡប់។
៨២១ ម្ចាស់បឹងខំប្រឹងសាងទ្រនំ កុកហើរមកជុំវាតយកទី។
៨២២ របស់ដែលបានមកដោយធម៌ មិនប្រឡាក់ជ័រកេងប្រវញ្ច។
៨២៤ យើងចង់រស់ គេក៏ចង់រស់ ព្រោះសុទ្ធតែជាជីវិត។
៨២៥ សម្មាអាជីវៈ មិនជំពាក់មិច្ឆាអាជីវោ។
៨២៦ ទំនាយមាន ជាស្ពាននៃក្ដីសង្ឃឹម។
៨២៧ មនុស្សជំនាន់មុនក្រាលគ្រួសក្រហម មនុស្សជំនាន់ក្រោយហែហមក្រាលថ្នល់កៅស៊ូ។
៨២៨ នគរខ្វះបណ្ឌិត ដូចមេឃងងឹតខ្វះពន្លឺ។
៨២៩ អង្រុតក្រុងសត្វត្រី គុកដាក់ស្រ្ដី បង្កប់ក្នុងន័យសិរីបីប្រការ (សិរី=ស្រី)។
៨៣០ នំប៉ែនចុកធ្វើពីអង្ករ សម្លរពីរមុខទុកជាប្រស្នា ប្រាជ្ញកើតពេលណា ជួយស្រាយបំភ្លឺ។
៨៣១ ឥសីមាត់ទិព្វជិះលើរមាស មកសង្គ្រោះរាស្រ្ដដែលក្លាយជាថ្ម រមាស រាស្រ្ដមក ស្ដាប់ធម៌កម្រ រឿងរ៉ាវនគរដែលកប់ក្នុងភក់។