cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ឆ្នាំ ២០២២
ការឈ្លានពានរបស់រុស្ស៊ីលើអ៊ុយក្រែន​ឆ្នាំ ២០២២ ជម្លោះប្រដាប់អាវុធដ៏ធំបំផុតនៅអឺរ៉ុប ចាប់តាំងពីសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ បានបណ្តាលឱ្យមានការផ្លាស់ទីលំនៅរបស់ប្រជាជនអ៊ុយក្រែន ១៥,៧ លាននាក់ (ជនភៀសខ្លួនផ្ទៃក្នុង ៨ លាននាក់ និងជនភៀសខ្លួន ៧.៧ លាននាក់) ហើយបាននាំឱ្យមានការថ្កោលទោសនិងទណ្ឌកម្មអន្តរជាតិ និងការគំរាមកំហែងនុយក្លេអ៊ែរ ការដកក្រុមហ៊ុនរាប់រយចេញពីប្រទេសរុស្ស៊ី និងការដកប្រទេសរុស្ស៊ីចេញពីព្រឹត្តិការណ៍កីឡាសំខាន់ៗ
បុគ្គលសំខាន់ៗជាច្រើនបានទទួលមរណភាពនៅក្នុងឆ្នាំ ២០២២ ដូចជា ស៊ីនហ្សូ អាបេ, មីខាអ៊ីល ហ្គ័របាឆូវ, អេលីហ្សាប៊ែតទី២, ជាំង ហ្សឺមីន, សម្ដេចប៉ាបបេណេឌីកទី១៦ និងវីរបុរសបាល់ទាត់ ប៉េលេ។
កញ្ញា
រូបភាពតូច|145x145ភីកសែល|[[សម្តេចព្រះរាជិនីនាថអេលីហ្សាប៊ែតទី ២ នៃសហរាជាណាចក្រ]]
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឆ្នាំ ២០២២
ឃុំរអាង(ស្រុកកំពង់សៀម)
សំដៅទៅដល់÷ ឃុំរអាង
=អត់= ឃុំរអាង ស្ថិតនៅ ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម។
=រដ្ឋបាល= ឃុំរអាង មាន ៨ភូមិគឺ÷ =អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ភយភេរវសូត្រ
ព្រះត្រៃបិដក > សុត្តន្តបិដក > មជ្ឈិមនិកាយ
ភយភេរវសូត្រ ទី៤
[២៧] ខ្ញុំបានស្តាប់មកយ៉ាងនេះ ។ សម័យមួយ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅវត្តជេតពន របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី ។ គ្រានោះឯង ជាណុស្សោណិព្រាហ្មណ៍ ចូលសំដៅទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ពោលពាក្យរាក់ទាក់ សំណេះសំណាល ជាមួយនឹងព្រះមានព្រះភាគ លុះបញ្ចប់ពាក្យដែលគួររីករាយ និងពាក្យដែលគួររលឹក ល្មមឲ្យកើតសេចក្តីស្និទ្ធស្នាលហើយ ក៏អង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរ ។
[២៨] លុះ ជាណុស្សោណិ ព្រាហ្មណ៍ អង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ ក៏ក្រាបបង្គំទូលព្រះមានព្រះភាគ យ៉ាងនេះថា បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន កុលបុត្រទាំងឡាយណា ដែលចេញចាកផ្ទះ ហើយចូលកាន់ផ្នួសដោយសទ្ធា ចំពោះព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ទ្រង់ណែនាំកុលបុត្រទាំងនោះ ព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ទ្រង់មានឧបការៈច្រើន ដល់កុលបុត្រទាំងនោះ ព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ទ្រង់ឲ្យកុលបុត្រទាំងនោះសិក្សា (នូវសិក្ខា មានអធិសីលសិក្ខាជាដើម) ឯប្រជុំជនទាំងនោះ ក៏យកតម្រាប់តាមព្រះគោតមដ៏ចម្រើនមែនឬ ? ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលព្រាហ្មណ៍ សេចក្តីនេះយ៉ាងហ្នឹងហើយ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ សេចក្តីនេះយ៉ាងហ្នឹងហើយ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ កុលបុត្រទាំងឡាយណា ដែលចេញចាកផ្ទះហើយ ចូលទៅកាន់ផ្នួស ដោយសទ្ធា ចំពោះតថាគត តថាគត ជាអ្នកណែនាំកុលបុត្រទាំងនោះ តថាគត ជាអ្នកមានឧបការៈច្រើន ដល់កុលបុត្រទាំងនោះ តថាគត ជាអ្នកឲ្យកុលបុត្រទាំងនោះសិក្សា (នូវសិក្ខា មានអធិសិក្ខាជាដើម) ឯប្រជុំជននោះ ក៏យកតម្រាប់តាមតថាគតមែន ។
[២៩] បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន សេនាសនៈដ៏ស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត ឬព្រៃឆ្ងាយ ជាទីដែលបុគ្គលធន់ទ្រាំនៅបានដោយកម្រ វិវេក បុគ្គលធ្វើបានដោយកម្រ ត្រេកអរបានដោយកម្រ ព្រៃទាំងនោះ ហាក់ដូចជាដឹកនាំចិត្តនៃភិក្ខុ ដែលមិនបានសមាធិក្នុងទីស្ងាត់ មែនឬទេ ? ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលព្រាហ្មណ៍ សេចក្តីនេះ យ៉ាងហ្នឹងហើយ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ សេចក្តីនេះ យ៉ាងហ្នឹងហើយ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ព្រោះថា សេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត ឬព្រៃឆ្ងាយ ជាទីដែលបុគ្គលធន់ទ្រាំនៅបានដោយកម្រ វិវេក បុគ្គលធ្វើបានដោយកម្រ ត្រេកអរបានដោយកម្រ ព្រៃ (ទាំងនោះ) ហាក់ដូចជាដឹកនាំចិត្តនៃភិក្ខុ ដែលមិនបានសមាធិក្នុងទីស្ងាត់មែន ។
[៣០] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ សូម្បីតែតថាគត នៅជាពោធិសត្វនៅឡើយ ក្នុងកាលមុន ដែលមិនទាន់បានត្រាស់ដឹង នូវសម្ពោធិញ្ញា មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា សេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត ឬព្រៃឆ្ងាយនេះឯង ជាទីដែលបុគ្គលធន់ទ្រាំនៅបានដោយកម្រ វិវេក បុគ្គលធ្វើបានដោយកម្រ ត្រេកអរបានដោយកម្រ ព្រៃ (ទាំងនោះ) ហាក់ដូចជាដឹកនាំចិត្តនៃភិក្ខុ ដែលមិនបានសមាធិក្នុងទីស្ងាត់ ។
[៣១] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតនោះឯង មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា សមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ដែលមានកាយកម្មមិនបរិសុទ្ធ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត ឬព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើននោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោស របស់ខ្លួន ដែលមានកាយកម្មមិនបរិសុទ្ធនោះឯង ។ ចំណែកតថាគត មិនមែនជាមានកាយកម្មមិនបរិសុទ្ធ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត ឬព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះទេ តថាគត ជាអ្នកមានកាយកម្មបរិសុទ្ធមែន ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ដែលមានកាយកម្មបរិសុទ្ធ រមែងសេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត ឬព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងឡាយនោះ តថាគត ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវកាយកម្មដ៏បរិសុទ្ធនុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបតថាគត បានដល់នូវសួស្តីច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៣២] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតឯង មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ដែលមានវចីកម្មមិនបរិសុទ្ធ ។បេ។ ដែលមានមនោកម្មមិនបរិសុទ្ធ មានអាជីវៈមិនបរិសុទ្ធ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត ឬព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើននោះ តែងហៅអកុសល ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលមានអាជីវៈមិនបរិសុទ្ធនោះឯង ។ ឯតថាគត មិនមែនជាមានអាជីវៈមិនបរិសុទ្ធ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះទេ តថាគត ជាអ្នកមានអាជីវៈបរិសុទ្ធមែន ។ ពួកព្រះអរិយៈណា ដែលមានអាជីវៈបរិសុទ្ធ រមែងសេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវអាជីវៈដ៏បរិសុទ្ធនុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបតថាគត បានដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៣៣] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតឯង មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ដែលមានអភិជ្ឈាជាប្រក្រតី មានសេចក្តីត្រេកត្រអាលដ៏ក្លៀវក្លា ក្នុងកាមទាំងឡាយ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលមានអភិជ្ឈាជាប្រក្រតី មានសេចក្តីត្រេកត្រអាលដ៏ក្លៀវក្លា ក្នុងកាមទាំងឡាយនោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងមានអភិជ្ឈាជាប្រក្រតី មានសេចក្តីត្រេកត្រអាលដ៏ក្លៀវក្លា ក្នុងកាមទាំងឡាយ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត មិនមានអភិជ្ឈាជាប្រក្រតីមែន ។ ពួកព្រះអរិយៈណា ដែលមិនមានអភិជ្ឈាជាប្រក្រតី សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវធម៌ ដែលមិនមានអភិជ្ឈានុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបតថាគត បានដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៣៤] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតឯង មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ មានចិត្តព្យាបាទ មានចិត្តគិតប្រទូស្ត សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលមានចិត្តព្យាបាទ និងមានចិត្តគិតប្រទូស្តនោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងជាអ្នកមានចិត្តព្យាបាទ មានចិត្តគិតនឹងប្រទូស្ត សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកមានប្រកបដោយមេត្តា ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ដែលមានចិត្តប្រកបដោយមេត្តា រមែងសេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវចិត្តប្រកបដោយមេត្តានុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៣៥] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតឯង មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ដែលថីនមិទ្ធៈ (សេចក្តីច្រអូសចិត្ត និងច្រអូសកាយ) គ្របសង្កត់ហើយ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលថីនមិទ្ធៈ គ្របសង្កត់នោះឯង ។ ឯតថាគត មិនមែនជាអ្នកដែលថីនមិទ្ធៈ គ្របសង្កត់ហើយ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះទេ តថាគត ជាអ្នកមានថីនមិទ្ធៈទៅប្រាសហើយ ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា មានថីនមិទ្ធៈ ទៅប្រាសហើយ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវថីនមិទ្ធៈ ទៅប្រាសហើយក្នុងខ្លួន ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៣៦] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតឯង មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ដែលមានចិត្តរវើរវាយ មានចិត្តមិនស្ងប់រម្ងាប់ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលមានចិត្តរវើរវាយ មានចិត្តមិនស្ងប់រម្ងាប់នោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងមានចិត្តរវើរវាយ មានចិត្តមិនស្ងប់រម្ងាប់ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកមានចិត្តស្ងប់រម្ងាប់ ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា មានចិត្តស្ងប់រម្ងាប់ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវចិត្តស្ងប់រម្ងាប់នុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៣៧] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតឯង មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ដែលមានសេចក្តីសង្ស័យ មិនដាច់ស្រេច សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលមានសេចក្តីសង្ស័យ មិនដាច់ស្រេចនោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងមានមានសេចក្តីសង្ស័យ មិនដាច់ស្រេច សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកកន្លងផុត ចាកសេចក្តីសង្ស័យ មិនដាច់ស្រេចបាន ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ដែលកន្លងផុតសេចក្តីសង្ស័យ មិនដាច់ស្រេច សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវចិត្តដែលកន្លងផុតសេចក្តីសង្ស័យមិនដាច់ស្រេចនុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៣៨] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ជាអ្នកលើកតំកើងខ្លួនឯង បន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលលើកតំកើងខ្លួនឯង និងបន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃនោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងជាអ្នកលើកតំកើងខ្លួនឯង បន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកមិនលើកតំកើងខ្លួនឯង មិនបន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃទេ ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ជាអ្នកមិនលើកតំកើងខ្លួនឯង មិនបន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវសេចក្តីមិនលើកតំកើងខ្លួនឯង មិនបន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃនុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៣៩] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ជាអ្នកតក់ស្លុត ប្រកបដោយជាតិ ជាអ្នកខ្លាច សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលមានសេចក្តីតក់ស្លុត និងការប្រកបដោយជាតិជាអ្នកខ្លាចនោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងមានសេចក្តីតក់ស្លុត ប្រកបដោយជាតិជាអ្នកខ្លាច សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកប្រាសចាកសេចក្តីព្រឺព្រួចរោមហើយ ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ប្រាសចាកសេចក្តីព្រឺព្រួចរោមហើយ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវការប្រាសចាកសេចក្តីព្រឺព្រួចរោមនុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៤០] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ដែលត្រូវការចង់បានលាភសក្ការៈ [ត្រង់ដែលថា លាភៈ និងសក្ការៈ គឺបានដល់បច្ច័យទាំង ៤ មានចីវរប្បច្ច័យជាដើម ឬបានដល់របស់ផ្សេងៗ មានសំពត់អាវជាដើម ។ សក្ការៈ បានដល់បច្ច័យ និងរបស់ទាំងអស់នោះ ដែលគេតាក់តែងធ្វើឲ្យល្អវិសេស គួរជារបស់មាន​តម្លៃ ។ ] និងសេចក្តីសរសើរ [ត្រង់ដែលថាសរសើរ គឺនិយាយសរសើរគុណ ។ អដ្ឋកថា ។ ] សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលត្រូវការចង់បានលាភសក្ការៈ និងសេចក្តីសរសើរនោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងត្រូវការចង់បានលាភសក្ការៈ និងសេចក្តីសរសើរ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកមានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ដែលមានសេចក្តីប្រាថ្នាតិច សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញសេចក្តីប្រាថ្នាតិចនុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៤១] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ជាអ្នកខ្ជិល [ត្រង់ដែលថា ខ្ជិល បានដល់បុគ្គល ដែលមិនប្រកបព្យាយាមក្នុងផ្លូវកាយ ។ ] ច្រអូស មិនមានព្យាយាម [ត្រង់ដែលថា មិនព្យាយាម បានដល់បុគ្គល ដែលមិនប្រកបព្យាយាមក្នុងផ្លូវចិត្ត ។ ] សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ សមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលមានសេចក្តីខ្ជិលច្រអូស និងគ្មានព្យាយាមនោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងជាអ្នកខ្ជិលច្រអូស មិនមានព្យាយាម សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកមានព្យាយាមប្រារព្ធហើយ ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ដែលមានព្យាយាមប្រារព្ធហើយ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវសេចក្តីព្យាយាម ដែលប្រារព្ធហើយនុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៤២] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ជាអ្នកភ្លេចស្មារតី មិនដឹងខ្លួន (ប្រាសចាកបញ្ញា) សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលភ្លេចស្មារតី មិនដឹងខ្លួននោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងជាអ្នកភ្លេចស្មារតី មិនដឹងខ្លួន សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកមានស្មារតីតម្កល់មាំ ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ជាអ្នកមានស្មារតីតម្កល់មាំ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ នូវការតម្កល់ស្មារតីមាំនុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៤៣] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ មានចិត្តមិនតម្កល់មាំ (ប្រាសចាកឧបចារសមាធិ និងអប្បនាសមាធិ) មានចិត្តវិលវល់ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលមានចិត្តមិនតម្កល់មាំ និងចិត្តវិលវល់នោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងមានចិត្តមិនតម្កល់មាំ មានចិត្តវិលវល់ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកមានសមាធិបរិបូណ៌ ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ដែលមានសមាធិបរិបូណ៌ សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញសមាធិសម្បទានុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
[៤៤] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ណាមួយ ជាអ្នកអប្បឥតប្រាជ្ញា ល្ងង់លេលា សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ដ៏ចម្រើនទាំងនោះ តែងហៅអកុសលធម៌ ដែលគួរភ័យ គួរខ្លាច ព្រោះហេតុនៃទោសរបស់ខ្លួន ដែលអប្បឥតប្រាជ្ញា ល្ងង់លេលានោះឯង ។ ឯតថាគត នឹងជាអ្នកអប្បឥតប្រាជ្ញា ល្ងង់លេលា សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ដូច្នោះក៏ទេ តថាគត ជាអ្នកបរិបូណ៌ដោយប្រាជ្ញា ។ ព្រះអរិយៈទាំងឡាយណា ដែលបរិបូណ៌ដោយប្រាជ្ញា សេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ បណ្តាព្រះអរិយៈទាំងនោះ តថាគត ក៏ជាព្រះអរិយៈមួយដែរ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញ បញ្ញាសម្បទានុ៎ះ ក្នុងខ្លួនហើយ ទើបដល់នូវសួស្តីដោយច្រើន គួរនឹងនៅក្នុងព្រៃបាន ។
ចប់ បរិយាយ ១៦ ។
[៤៥] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា រាត្រីទាំងឡាយ ដែលគេដឹងច្បាស់ ដែលគេកំណត់ដឹងថាជា តិថីទី១៤ ទី១៥ ទី៨នៃបក្ខ បើដូច្នោះ អាត្មាអញ គួរនៅក្នុងអារាមចេតិយ វនចេតិយ រុក្ខចេតិយទាំងឡាយ ដែលគួរភ័យ គួរភ្លឹក គួរឲ្យព្រឺព្រួចរោម ក្នុងរាត្រីទាំងឡាយ មានសភាពដូច្នោះ ។ ធ្វើម្តេច តថាគត គប្បីឃើញភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះបាន ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ លុះសម័យមកខាងក្រោយ រាត្រីទាំងឡាយណា ដែលគេដឹងច្បាស់ ដែលគេកំណត់ដឹងថាជា តិថីទី១៤ ទី១៥ ទី៨នៃបក្ខ តថាគត ក៏នៅក្នុងអារាមចេតិយ វនចេតិយ រុក្ខចេតិយទាំងឡាយ ដែលគួរស្បើម គួរខ្លាច គួរឲ្យព្រឺព្រួចរោម ក្នុងរាត្រីទាំងឡាយ មានសភាពដូច្នោះ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ កាលតថាគត នៅក្នុងទីនោះ ម្រឹគក៏មកខ្លះ ក្ងោកក៏ជាន់មែកឈើស្ងួតឲ្យធ្លាក់ចុះខ្លះ ខ្យល់ក៏បក់ផាត់ស្លឹកឈើ និងសម្រាមមកខ្លះ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតក៏មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា ភ័យ និងសេចក្តីភ្លឹកនោះមកដល់ (តថាគត) មែនហើយតើ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត មានសេចក្តីត្រិះរិះ ដូច្នេះថា អាត្មាអញ ជាអ្នកប្រាថ្នានូវភ័យ ដោយចំណែកមួយឬអ្វីហ្ន៎ ភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះ មកដល់អាត្មាអញ ដែលសម្រេចឥរិយាបថណាៗ អាត្មាអញ នឹងមិនផ្លាស់ឥរិយាបថនោះៗ ដោយពិត ត្រូវតែបន្ទោបង់នូវភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះចេញ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត កំពុងចង្ក្រម ក៏ស្រាប់តែមានភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះមកដល់ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត ក៏មិនឈរ មិនអង្គុយ មិនដេកសោះ ខំចង្ក្រមដរាបទាល់តែបន្ទោបង់ភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះបាន ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ កាលតថាគត កំពុងឈរ ក៏ស្រាប់តែមានភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះមកដល់ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត ក៏មិនចង្ក្រម មិនអង្គុយ មិនដេក ប្រឹងឈរ ដរាបទាល់តែបន្ទោបង់ភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះបាន ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ កាលតថាគត កំពុងអង្គុយ ក៏ស្រាប់តែមានភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះមកដល់ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត ក៏មិនដេក មិនឈរ មិនចង្ក្រមសោះ ប្រឹងអង្គុយ ដរាបទាល់តែបន្ទោបង់ភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះបាន ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ កាលតថាគត កំពុងដេក ក៏ស្រាប់តែមានភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះមកដល់ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត ក៏មិនអង្គុយ មិនឈរ មិនចង្ក្រមសោះ ប្រឹងដេក ដរាបទាល់តែបន្ទោបង់ភ័យ និងសេចក្តីស្ញើបនោះបាន ។
[៤៦] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ មានសមណព្រាហ្មណ៍​ ១ ពួក សំគាល់យប់ ថាជាថ្ងៃ សំគាល់ថ្ងៃ ថាជាយប់ តថាគតពោលថា ការសំគាល់នេះ របស់ពួកសមណព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះ ជាការនៅវង្វេង ភាន់ស្មារតីនៅឡើយ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ចំណែកខាងតថាគត ដឹងច្បាស់នូវយប់ ថាជាយប់មែន ដឹងច្បាស់នូវថ្ងៃ ថាជាថ្ងៃមែន ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ដំណើរនោះ មានទំនងគួរឲ្យអ្នកផងនិយាយថា សត្វដែលមានសភាពមិនវង្វេង កើតហើយក្នុងលោក ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ជនច្រើន ដើម្បីសេចក្តីសុខដល់ជនច្រើន ដើម្បីអនុគ្រោះដល់សត្វលោក ដើម្បីសេចក្តីចម្រើន ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តីសុខ ដល់ទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយ ។ ដំណើរនោះ មានទំនងគួរឲ្យអ្នកផងនិយាយឲ្យតថាគតថា សត្វដែលមានសភាពមិនវង្វេង កើតឡើងហើយក្នុងលោក ដើម្បីប្រយោជន៍ ដល់ជនច្រើន ដើម្បីសេចក្តីសុខ ដល់ជនច្រើន ដើម្បីអនុគ្រោះ ដល់សត្វលោក ដើម្បីសេចក្តីចម្រើន ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តីសុខ ដល់ទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយ ។
[៤៧] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានផ្តើមសេចក្តីព្យាយាម មិនបន្ធូរបន្ថយឡើយ ទាំងស្មារតី តថាគតក៏ប្រុងប្រយ័ត្ន មិនឲ្យមានភ្លាត់ កាយសោត ក៏ស្ងប់រម្ងាប់ មិនក្រវល់ក្រវាយ ចិត្តក៏នឹងល្អ ជាចិត្តមានអារម្មណ៍មូលតែមួយ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតឯង លុះប្រាកដជាស្ងាត់ចាកកាមទាំងឡាយ ប្រាកដជាស្ងាត់ចាកធម៌ទាំងឡាយ ជាអកុសលហើយ ក៏ចូលបឋមជ្ឈាន ដែលប្រកបដោយវិតក្កៈ វិចារៈ មានបីតិ និងសុខៈ ដែលកើតអំពីសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ជាអារម្មណ៍ លុះរម្ងាប់វិតក្កៈ វិចារៈហើយ ក៏បានចូលដល់ទុតិយជ្ឈាន ជាទីផូរផង់ ប្រព្រឹត្តទៅខាងក្នុង ក៏ញុំាងចិត្តជាសមាធិ ឲ្យចម្រើនឡើង គ្មានវិតក្កៈ វិចារៈទេ មានតែបីតិ និងសុខៈ ដែលកើតអំពីសមាធិ លុះលះបង់បីតិចេញហើយ តថាគត ជាបុគ្គលព្រងើយ មានសតិ និងសេចក្តីដឹងច្បាស់ តថាគត សោយសុខ ដោយនាមកាយផង អរិយបុគ្គលទាំងឡាយ តែងសំដែងនូវបុគ្គល ដែលបានតតិយជ្ឈាននោះណា ថាជាបុគ្គលមានចិត្តព្រងើយ ជាអ្នកមានស្មារតី មានប្រក្រតីនៅជាសុខ តថាគត ក៏បានដល់នូវតតិយជ្ឈាននោះហើយ ព្រោះលះបង់ នូវសេចក្តីសុខផង ព្រោះលះបង់ នូវសេចក្តីទុក្ខផង ព្រោះរំលត់ នូវសោមនស្ស និងទោមនស្សអំពីមុនផង តថាគត បានចូលដល់ចតុត្ថជ្ឈាន ឥតទុក្ខ ឥតសុខ មានសតិដ៏ស្អាត ដោយឧបេក្ខា ។
[៤៨] កាលដែលចិត្តខ្ជាប់ខ្ជួន បរិសុទ្ធ ផូរផង់ មិនមានកិលេស ប្រាសចាកសេចក្តីសៅហ្មង ជាចិត្តទន់ សមគួរដល់កម្ម ជាចិត្តនឹងធឹង មិនញាប់ញ័រ យ៉ាងនេះហើយ តថាគត ក៏បានបង្អោនចិត្ត ទៅក្នុង បុព្វេនិវាសានុស្សតិញ្ញាណ (ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងរលឹកជាតិ ដែលអាស្រ័យនៅពីមុន) ។ តថាគតនោះ រលឹកជាតិ ដែលបានអាស្រ័យនៅ អំពីមុន ជាអនេកជាតិ រលឹកជាតិបានដូចម្តេច គឺរលឹកបាន​ ១​ជាតិ ២ជាតិ ៣ជាតិ ៤ជាតិ ៥ជាតិ ១០ជាតិ ២០ជាតិ ៣០ជាតិ ៤០ជាតិ ៥០ជាតិ ១០០ជាតិ ១ពាន់ជាតិ ​ ១ សែនជាតិ ក៏បាន រលឹកបានច្រើនសំវដ្តកប្ប ច្រើនវិវដ្តកប្ប ច្រើនសំវដ្តវិវដ្តកប្ប ក៏បាន ដូច្នេះថា តថាគត បានកើតក្នុងភពឯណោះ មានឈ្មោះយ៉ាងនេះ មានគោត្រយ៉ាងនេះ មានសម្បុរយ៉ាងនេះ មានអាហារយ៉ាងនេះ បានសោយសុខទុក្ខយ៉ាងនេះ មានកំណត់អាយុប៉ុណ្ណេះ តថាគត ច្យុតចាកអត្តភាពនោះ ហើយបានទៅកើតក្នុងភពឯនោះ ដែលទៅកើតក្នុងភពនោះ តថាគត ក៏មានឈ្មោះយ៉ាងនេះ មានគោត្រយ៉ាងនេះ មានសម្បុរយ៉ាងនេះ មានអាហារយ៉ាងនេះ បានសោយសុខទុក្ខយ៉ាងនេះ មានកំណត់អាយុប៉ុណ្ណេះ តថាគត លុះច្យុតចាកអត្តភាពនោះហើយ មកកើតក្នុងភពនេះ ។ តថាគត រលឹកតាមនូវជាតិ ដែលអាស្រ័យនៅពីមុន បានច្រើនជាតិ ព្រមទាំងអាការ ព្រមទាំងឧទ្ទេស យ៉ាងនេះ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ បឋមវិជ្ជានេះឯង ដែលតថាគត បានត្រាស់ដឹង ក្នុងយាមជា​ដំបូងនៃរាត្រី លុះដល់សេចក្តីល្ងង់ខ្ចាត់បាត់ទៅ សេចក្តីចេះដឹងក៏កើតឡើង ងងឹតខ្ចាត់បាត់ទៅ ពន្លឺក៏កើតឡើង ដល់តថាគត ដែលកំពុងអង្គុយប្រុងស្មារតី មិនប្រហែសធ្វេស ខំប្រឹងដុតបំផ្លាញកិលេស មានចិត្តមូលស្លុង (ឥតមាននឹកនា ដល់កាយ និងជីវិតឡើយ) ដូចជាបណ្ឌិតទាំងឡាយ ដែលបាននូវបឋមវិជ្ជានុ៎ះ ដូច្នោះដែរ ។
[៤៩] កាលដែលចិត្តខ្ជាប់ខ្ជួន បរិសុទ្ធផូរផង់ មិនមានកិលេស ប្រាសចាកសេចក្តីសៅហ្មង ជាចិត្តទន់ភ្លន់ សមគួរដល់កម្ម ជាចិត្តនឹងធឹង មិនញាប់ញ័រ យ៉ាងនេះហើយ តថាគត ក៏បង្អោនចិត្តទៅក្នុង ចុតូបបាតញ្ញាណ (ញាណដែលនាំឲ្យបានត្រាស់ដឹងនូវ ចុតិ និង បដិសន្ធិ) នៃសត្វទាំងឡាយ ។ តថាគត មើលឃើញនូវសត្វទាំងឡាយ ដែលច្យុត និងចាប់បដិសន្ធិ ទាបថោក និងឧត្តម មានសណ្ឋានល្អ និងអាក្រក់ ទៅកាន់សុគតិ និងទុគ្គតិ ដោយចក្ខុដូចជាទិព្វ ដ៏បរិសុទ្ធ ក្រៃលែងជាងចក្ខុរបស់មនុស្សសាមញ្ញ ក៏ដឹងច្បាស់នូវសត្វទាំងឡាយ ដែលអន្ទោលទៅតាមកម្មថា អើហ្ន៎ សត្វទាំងអម្បាលនេះ ប្រកបដោយកាយទុច្ចរិត ប្រកបដោយវចីទុច្ចរិត ប្រកបដោយមនោទុច្ចរិត ជាអ្នកតិះដៀលនូវព្រះអរិយៈ ជាមិច្ឆាទិដ្ឋិ ប្រកាន់មាំនូវកម្ម ជាមិច្ឆាទិដ្ឋិ សត្វទាំងនោះ លុះដល់រំលាងខន្ធ បន្ទាប់អំពីមរណៈ ក៏ទៅកើតឯអបាយ [កំណើតសត្វតិរច្ឆាន ។ ] ទុគ្គតិ [ប្រេតវិស័យ] វិនិបាត [អសុរកាយ ដែលមានមហិទ្ធិឫទ្ធិ ដូច រាហូអសុរិន្ទ ជាដើម] នរក [លោកដែលគ្មានសេចក្តីចម្រើន មានប្រការច្រើន មានអវចីនរកជាដើម ។ ] អើហ្ន៎ ចំណែកខាងសត្វទាំងអម្បាលនេះ ប្រកបដោយកាយសុចរិត ប្រកបដោយវចីសុចរិត ប្រកបដោយមនោសុចរិត ជាអ្នកមិនតិះដៀលនូវពួកព្រះអរិយៈ ជាសម្មាទិដ្ឋិ ប្រកាន់មាំនូវកម្ម ជាសម្មាទិដ្ឋិ សត្វទាំងអម្បាលនោះ លុះដល់រំលាងខន្ធ បន្ទាប់អំពីមរណៈ ក៏ទៅកើតឯឋានសុគតិ [សង្គ្រោះយកគតិរបស់មនុស្សចូលផង] និងសួគ៌ [ចំពោះយកគតិនៃទេវតាតែម្យ៉ាង ។ ] ទេវលោក ។ តថាគតមើលឃើញ នូវសត្វទាំងឡាយ ដែលច្យុត និងចាប់បដិសន្ធិ ទាបថោក និងឧត្តម មានសណ្ឋានល្អ និងអាក្រក់ ទៅកាន់សុគតិ និងទុគ្គតិ ដោយចក្ខុ ដូចជាទិព្វ ដ៏បរិសុទ្ធ ក្រៃលែងជាងចក្ខុរបស់មនុស្សសាមញ្ញ ក៏ដឹងច្បាស់នូវសត្វទាំងឡាយ ដែលអន្ទោលទៅតាមកម្ម ដោយប្រការដូច្នេះ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ វិជ្ជាទី ២ នេះឯងហើយ ដែលតថាគត បានត្រាស់ដឹង ក្នុងយាមជាកណ្តាលនៃរាត្រី លុះដល់សេចក្តីល្ងង់ខ្ចាត់បាត់ទៅ សេចក្តីចេះដឹង ក៏កើតឡើង ងងឹតខ្ចាត់បាត់ទៅ ពន្លឺក៏កើតឡើង ដល់តថាគត ដែលកំពុងប្រុងស្មារតី មិនប្រហែសធ្វេស ខំប្រឹងដុតបំផ្លាញកិលេស មានចិត្តមូលស្លុង (ឥតមាននឹកនា ដល់កាយ និងជីវិតឡើយ) ដូចជាបណ្ឌិតទាំងឡាយ ដែលបាននូវវិជ្ជាទី២ នុ៎ះដូច្នោះដែរ ។
[៥០] កាលដែលចិត្តខ្ជាប់ខ្ជួន បរិសុទ្ធ ផូរផង់ មិនមានកិលេស ប្រាសចាកសេចក្តីសៅហ្មង ជាចិត្តទន់ភ្លន់ សមគួរដល់កម្ម ជាចិត្តនឹងធឹង មិនញាប់ញ័រ យ៉ាងនេះហើយ តថាគត ក៏បង្អោនចិត្តទៅក្នុង អាសវក្ខយញ្ញាណ (ញាណជាហេតុឲ្យបានអស់ទៅនូវអាសវៈ) ។ តថាគត ដឹងប្រាកដតាមពិតថា នេះជាទុក្ខ ដឹងប្រាកដតាមពិតថា នេះជាហេតុនាំឲ្យកើតទុក្ខ ដឹងប្រាកដតាមពិតថា នេះជាសេចក្តីរលត់ទុក្ខ ដឹងប្រាកដតាមពិតថា នេះជាឧបាយឲ្យដល់ នូវសេចក្តីរលត់ទុក្ខ ដឹងប្រាកដតាមពិតថា ធម៌ប៉ុណ្ណេះ ជាអាសវៈ ដឹងប្រាកដតាមពិតថា ធម៌នេះ ជាហេតុនាំឲ្យកើតអាសវៈ ដឹងប្រាកដតាមពិតថា នេះជាសេចក្តីរលត់នៃអាសវៈ ដឹងប្រាកដតាមពិតថា នេះជាឧបាយឲ្យបានដល់នូវសេចក្តីរលត់នៃអាសវៈ ។ កាលដែលតថាគត ដឹងយ៉ាងនេះ ឃើញយ៉ាងនេះ ចិត្តនៃតថាគត ក៏ផុតចាកគ្រឿងត្រាំ គឺកាមផង ចិត្តនៃតថាគត ក៏ផុតចាកគ្រឿងត្រាំ គឺភពផង ចិត្តនៃតថាគត ក៏ផុតចាកគ្រឿងត្រាំ គឺអវិជ្ជាផង (កាលបើចិត្តតថាគត បានរួចផុតស្រឡះហើយ) ប្រាជ្ញាក៏កើតប្រាកដ ដល់តថាគតថា អញរួចស្រឡះ ចាកអាសវធម៌ហើយ ចិត្តរបស់អញផុតស្រឡះហើយ តថាគត ដឹងច្បាស់ថា កំណើតរបស់អញអស់ហើយ ព្រហ្មចរិយធម៌ អញបានប្រព្រឹត្តគ្រប់គ្រាន់ហើយ សោឡសកិច្ច អញក៏បានធ្វើស្រេចហើយ នឹងមានកិច្ចដទៃ ក្រៅពីសោឡសកិច្ចនេះទៀត មិនមានឡើយ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ វិជ្ជាទី ៣ នេះឯង ដែលតថាគត បានត្រាស់ដឹង ក្នុងយាមជាទីបំផុតនៃរាត្រី លុះដល់សេចក្តីល្ងង់ខ្លៅខ្ចាត់បាត់ទៅ សេចក្តីចេះដឹង ក៏កើតឡើង ងងឹតខ្ចាត់បាត់ទៅ ពន្លឺក៏កើតឡើង ដល់តថាគត ដែលកំពុងអង្គុយប្រុងស្មារតី មិនប្រហែសធ្វេស ខំប្រឹងដុតបំផ្លាញកិលេស មានចិត្តមូលស្លុង (ឥតមាននឹកនា ដល់កាយ និងជីវិតឡើយ) ដូចជាបណ្ឌិតទាំងឡាយ ដែលបាននូវវិជ្ជាទី ៣ នុ៎ះដូច្នោះដែរ ។
[៥១] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ឯសមណព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះ មានសេចក្តីត្រិះរិះដូច្នេះថា ថ្ងៃនេះឯង ព្រះសមណគោតម ប្រហែលជាមិនទាន់ប្រាសចាករាគៈ មិនទាន់ប្រាសចាកទោសៈ មិនទាន់ប្រាសចាកមោហៈទេដឹង ព្រោះហេតុនោះ បានជាលោកសេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ដំណើរនុ៎ះ អ្នកកុំគប្បីឃើញយ៉ាងនេះឡើយ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគត បានពិចារណាឃើញនូវអំណាចនៃប្រយោជន៍២ប្រការ គឺពិចារណាឃើញនូវការនៅជាសុខ ក្នុងបច្ចុប្បន្ន ចំពោះខ្លួន​ ១ អនុគ្រោះ ដល់ប្រជុំជន មានក្នុងខាងក្រោយ​ ១ បានជាសេពនូវសេនាសនៈស្ងាត់ តាំងនៅក្នុងព្រៃជិត និងព្រៃឆ្ងាយ ។
[៥២] ជាណុស្សោណិព្រាហ្មណ៍ ក្រាបបង្គំទូលថា ឱហ្ន៎ ព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ព្រះអង្គមានសេចក្តីអនុគ្រោះ ដល់ប្រជុំជនខាងក្រោយមែន ព្រោះព្រះអង្គបានជាព្រះអរហន្ត សម្មាសម្ពុទ្ធហើយ ។ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ពីរោះណាស់ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ពីរោះណាស់ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ធម៌ដែលព្រះអង្គសំដែងហើយ ដោយអនេកបរិយាយ យ៉ាងនេះ (ភ្លឺច្បាស់ណាស់) ដូចជាគេផ្ងាររបស់ដែលផ្កាប់ ឬក៏ដូចជាគេបើកបង្ហាញរបស់ដែលកំបាំង ពុំនោះ ដូចជាគេប្រាប់ផ្លូវ ដល់អ្នកវង្វេងទិស ពុំនោះសោត ដូចជាគេទ្រោលប្រទីប បំភ្លឺក្នុងទីងងឹត ដោយគិតថា បុរសអ្នកមានចក្ខុទាំងឡាយ រមែងឃើញនូវរូបបាន ។ ខ្ញុំព្រះអង្គនោះ សូមដល់នូវព្រះគោតមដ៏ចម្រើនផង ព្រះធម៌ផង ព្រះភិក្ខុសង្ឃផង ជាទីពឹង ទីរលឹក ចាប់ដើមតាំងពីថ្ងៃនេះទៅ សូមព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ជ្រាបនូវខ្ញុំព្រះអង្គ ថាជាឧបាសក ដល់សរណគមន៍ ស្មើដោយជីវិត ។
ចប់ ភយភេរវសូត្រ ទី៤ ។
ឯកសារយោង
ព្រះត្រៃបិដក > សុត្តន្តបិដក > មជ្ឈិមនិកាយ >​ សៀវភៅភាគ២០ (ទំព័រទី ៥២)
Fear & Terror (Bhaya-bherava Sutta)  (MN 4)
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๒  > พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๔ > มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ > ภยเภรวสูตร
ឃុំបេង(ស្រុកបន្ទាយអំពិល)
''' ($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកបន្ទាយអំពិល រាជធានីព្រះនគរ  មាន ភូមិ÷
2	22020202	ទទឹងថ្ងៃ	Totueng Thngai	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 3	22020203	ទំនប់ថ្មី	Tumnob Thmei	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 4	22020204	ប្រាសាទល្បើក	Prasat Lbaeuk	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 5	22020205	ពោធិថ្មី	Pou Thmei	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 6	22020206	ប្រាសាទបី	Prasat Bei	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 7	22020207	វល្លិយាវ	Voa Yeav	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 8	22020208	ពោធិចាស់	Pou Chas	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 9	22020210	រង្សី	Reangsei	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 10	22020211	គោកកី	Kouk Kei	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 11	22020212	គោកកំប៉ុល	Kouk Kampol	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 12	22020213	គោកកប្បាស	Kouk Kabbas	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក	កែឈ្មោះពី គោកកប្បាស់ ទៅ គោកកប្បាស 13	22020214	កន្ទុយជូន	Kantuy Chun	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 14	22020215	អូររំដួល	Ou Rumduol	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 15	22020216	រស្មីសូភី	Reaksmei Souphi	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 16	22020217	សំរោងទាប	Samraong Teab	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 17	22020218	តាម៉ា	Ta Ma	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 18	22020219	ទំនប់ចាស់	Tumnob Chas	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 19	22020220	យាយទេព	Yeay Tep	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 20	22020221	ត្រពាំងស្វាយ	Trapaeng Svay	លេខ ១៨០២ ប្រ.ក ថ្ងៃទី ១៦ មិថុនា ២០១៤	ភូមិថ្មី 21	22020222	ពោធិ៍សែនជ័យ	Pur Sen Chey	លេខ ១៨០២ ប្រ.ក ថ្ងៃទី ១៦ មិថុនា ២០១៤	ភូមិថ្មី 22	22020223	ម៉ាលីស្រោង	Maly Stroang	លេខ ១៨០២ ប្រ.ក ថ្ងៃទី ១៦ មិថុនា ២០១៤	ភូមិថ្មី 23	22020224	ក្រឡសែនជ័យ	Kralor Sen Chey ព្រំប្រទល់នៃ Boundary
*| East	សង្កាត់បុស្បូវ ក្រុងសំរោង West	ឃុំបន្ទាយឆ្មារ ស្រុកថ្មពួក ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ South	ឃុំណាំតៅ ស្រុកភ្នំស្រុក និងឃុំបន្ទាយឆ្មារ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ North	ឃុំគោកមន ឃុំគោកខ្ពស់ ស្រុកបន្ទាយអំពិល ABCDE សង្កាត់បេង ខណ្ឌបន្ទាយអំពិល
ជំងឺអុតស្វា
ជំងឺអុតស្វា ឬសរសេរបានថា អ៊ុតស្វា គឺជា មេរោគឆ្លង ដែលអាចកើតមានលើមនុស្ស និងសត្វមួយចំនួន។ រោគសញ្ញារួមមាន គ្រុនក្តៅ ហើមកូនកណ្តុរ និងកន្ទួលដែលបង្កើតជា ពងបែក ហើយបន្ទាប់មកសំបកលើ។ ពេលវេលា នៃការប៉ះពាល់ទៅនឹងការចាប់ផ្តើមនៃរោគសញ្ញា មានចាប់ពីប្រាំទៅម្ភៃមួយថ្ងៃ។ រយៈពេលនៃរោគសញ្ញាគឺជាធម្មតាពី 2 ទៅ 4 សប្តាហ៍។  វាអាចមានរោគសញ្ញាស្រាល ហើយវាអាចកើតឡើង ដោយគ្មានរោគសញ្ញាណាមួយ ត្រូវបានគេដឹង។  ការបង្ហាញបែបបុរាណនៃគ្រុនក្តៅ និង ការឈឺចាប់សាច់ដុំ អមដោយ ក្រពេញហើម ជាមួយនឹងដំបៅទាំងអស់នៅដំណាក់កាលតែមួយ មិនត្រូវបានរកឃើញថាជារឿងធម្មតាចំពោះការផ្ទុះឡើងទាំងអស់។ ករណីអាចធ្ងន់ធ្ងរ ជាពិសេសចំពោះកុមារ ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ ឬអ្នកដែលមានប្រព័ន្ធការពាររាងកាយចុះខ្សោយ។
ជំងឺ​នេះ​បង្កឡើង​ដោយ ​មេរោគជំងឺអុតស្វា ​ដែលជា​មេរោគ​ ហ្សូណូទិច នៅក្នុងពូជ មេរោគអ័រសូផក់ ។ មេរោគវ៉ារីអូឡា ដែលជាភ្នាក់ងារមូលហេតុនៃ ជំងឺអុតស្វា ក៏មាននៅក្នុងប្រភេទនេះដែរ។  ក្នុងចំណោមពីរប្រភេទចំពោះមនុស្ស ប្រភេទ អាហ្រ្វិកខាងលិចបង្កឱ្យមានជំងឺមិនសូវធ្ងន់ធ្ងរជាងប្រភេទអាហ្រ្វិកកណ្តាល (អាងកុងហ្គោ) ។ វា​អាច​ឆ្លង​ពី​សត្វ​ដែល​មាន​មេរោគ​ដោយ​ការ​គ្រប់គ្រង​សាច់​ដែល​មាន​មេរោគ ឬ​តាម​រយៈ​ការ​ខាំ ឬ​កោស។  ការឆ្លងពីមនុស្សទៅមនុស្សអាចកើតឡើងតាមរយៈការប៉ះពាល់នឹងវត្ថុរាវក្នុងរាងកាយដែលមានមេរោគ ឬ វត្ថុដែលមានមេរោគ ដោយ ដំណក់ទឹកតូចៗ និងអាចតាមរយៈ ផ្លូវអាកាស ។ មនុស្សអាចរីករាលដាលមេរោគតាំងពីការចាប់ផ្តើមនៃរោគសញ្ញា រហូតដល់ដំបៅទាំងអស់មានស្នាម និងធ្លាក់ចេញ។ ជាមួយនឹងភស្តុតាងមួយចំនួននៃការរីករាលដាលអស់រយៈពេលជាងមួយសប្តាហ៍បន្ទាប់ពីដំបៅបានប្រេះ។ ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យអាចត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយការធ្វើតេស្តដំបៅសម្រាប់ ឌីអិនអេ របស់មេរោគ។
មិនមានវិធីព្យាបាលដែលគេស្គាល់ទេ។ ការសិក្សាមួយក្នុងឆ្នាំ 1988 បានរកឃើញថា វ៉ាក់សាំងជំងឺអុតស្វា មានប្រហែល 85% ការពារក្នុងការការពារការឆ្លងមេរោគក្នុងទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធ និងកាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺ។ វ៉ាក់សាំងជំងឺអុតស្វា និងជំងឺអុតស្វាថ្មីជាងនេះដោយផ្អែកលើវ៉ាក់សាំង ដែល បានកែប្រែទីក្រុងអង់ការ៉ា ត្រូវបានអនុម័ត ប៉ុន្តែជាមួយនឹងភាពអាចរកបានមានកំណត់។  វិធានការផ្សេងទៀតរួមមានការលាងដៃជាប្រចាំ និងជៀសវាងមនុស្សឈឺ និងសត្វដទៃទៀត។  ថ្នាំប្រឆាំងវីរុស  ស៊ីដូហ្វូវីរ និងតេកូវីម៉ាត វ៉ាក់សាំងការពារ គ្លូប៊ូលីន និង ថ្នាំបង្ការជំងឺអុតស្វាយ អាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងអំឡុងពេលមានការផ្ទុះឡើង។   ជំងឺនេះជាធម្មតាស្រាល ហើយភាគច្រើននៃអ្នកឆ្លងនឹងជាសះស្បើយក្នុងរយៈពេលពីរបីសប្តាហ៍ដោយគ្មានការព្យាបាល។ ការប៉ាន់ប្រមាណនៃហានិភ័យនៃការស្លាប់ប្រែប្រួលពី 1% ទៅ 10% ទោះបីជាការស្លាប់តិចតួចបំផុតដែលជាផលវិបាកនៃជំងឺស្វាត្រូវបានកត់ត្រាតាំងពីឆ្នាំ 2017 ក៏ដោយ។
ជំងឺអុតស្វា ត្រូវ​បាន​គេ​កំណត់​ថា​ជា​ជំងឺ​ដាច់​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា​ក្នុង​ឆ្នាំ 1958 ក្នុង​ចំណោម ​សត្វ​ស្វា ​មន្ទីរ​ពិសោធន៍​ក្នុង ​ទីក្រុងកូផេញ៉ាហ្គេន ប្រទេស​ដាណឺម៉ាក។ ប្រភេទសត្វជាច្រើនត្រូវបានគេសង្ស័យថាដើរតួជាអាងស្តុកទឹកធម្មជាតិនៃមេរោគ។  ទោះបីជាវាត្រូវបានគេគិតថាជារឿងចម្លែកចំពោះមនុស្សក៏ដោយ ករណីបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1980 អាចជាលទ្ធផលនៃ ភាពស៊ាំ ចុះខ្សោយចាប់តាំងពីការបញ្ឈប់ការចាក់វ៉ាក់សាំងជំងឺអុតស្វាយជាប្រចាំ។  ករណីដំបូងលើមនុស្សត្រូវបានរកឃើញនៅឆ្នាំ 1970 នៅ សាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យកុងហ្គោ (DRC) ។  មាន​ករណី​ជា​បន្តបន្ទាប់​នៅ​អាហ្រ្វិក​កណ្តាល និង​ខាងលិច ហើយ​វា​ជា ​ជំងឺ​ឆ្លង​ក្នុង​តំបន់ DRC។ ការ រាតត្បាតនៃជំងឺស្វាឆ្នាំ 2022 តំណាងឱ្យឧប្បត្តិហេតុដំបូងនៃការ ឆ្លងសហគមន៍ដែល រីករាលដាលនៅខាងក្រៅទ្វីបអាហ្រ្វិក ដែលត្រូវបានកំណត់ដំបូងនៅ ចក្រភពអង់គ្លេស ក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ 2022 ជាមួយនឹងករណីជាបន្តបន្ទាប់ត្រូវបានបញ្ជាក់នៅក្នុងប្រទេសយ៉ាងហោចណាស់ 74  នៅគ្រប់ទ្វីបទាំងអស់ លើកលែងតែអង់តាក់ទិក។    នៅថ្ងៃទី 23 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2022 អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានប្រកាសពីការផ្ទុះឡើងនៃបញ្ហា សុខភាពសាធារណៈនៃការព្រួយបារម្ភអន្តរជាតិ (PHEIC)  ជាមួយនឹងករណីដែលបានរាយការណ៍ជាង 16,000 នៅក្នុងប្រទេស និងដែនដីចំនួន 75 ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ជំងឺផុក្ស ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ជំងឺអុតស្វា ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:លក្ខខណ្ឌស្បែកដែលទាក់ទងនឹងមេរោគ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ជំងឺមេរោគសត្វ
ឃុំស្រែខ្ទុម
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មាន ភូមិគឺ÷
អនុវិទ្យាល័យឆ្នែង
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
រឿងខ្លី ស្រមោលពណ៌ស
ច្របួក ច្របល់ដោយអារម្មណ៍ភិតភ័យ។ “ហឺ! ថ្មើរនេះហើយ ហេតុអ្វីបាន
ជាសុភាមិនទាន់មកពីរៀនសោះអញ្ចឹង។” ខ្ញុំដកដង្ហើមធំ។
សុភាជាមិត្តរបស់ខ្ញុំ។សុភាជាអនុប្រធាននិស្សិតដែលកំពុងស្នាក់នៅវត្តស្វាយ
ពពែនៅរាជធានីភ្នំពេញ។ គាត់ជានិសិ្សតផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ចនៃមហា
វិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្រ្ត និងវិទ្យាសាស្រ្តសេដ្ឋកិច្ច។ គេមានស្រុកកំណើត
នៅឃុំកោះសូទិន ស្រុកកោះសូទិន ខេត្តកំពង់ចាម។ សុភាជាមិត្តដ៏ល្អបំផុត
របស់ខ្ញុំតាំងតែពីយើងនៅតូចៗមកម្ល៉េះ។
ខណៈ ខ្ញុំកំពុងអង្គុយឈ្ងោកមុខ អស់សង្ឃឹមលើបង់ថ្មក្រោមដើមទឹកដោះ
ខ្ញុំបានឮសំឡេងសំរឹបកង់ដែលជិះចូលខ្លោងទ្វារមុខនៃទីអារាមវត្តស្វាយពពែ
កាន់តែខ្លាំងឡើងៗ។ ខ្ញុំងើបមុខឡើង។ ភ្លាមនោះ ខ្ញុំបានស្រែក៖
-សុភា!
-ធាវី!
មិនទាន់ទាំងបានរាយរាប់ប្រាប់សុភាពីគោលដៅរបស់ខ្ញុំផង សុភាក៏នាំខ្ញុំទៅ
កុដិលេខ២ដែលជាកន្លែងគេស្នាក់នៅ។
-តោះ! ធាវី ទៅបន្ទប់ខ្ញុំ។
សុភាហាក់បីដូចជាដឹងរឿងខ្ញុំ។ គាត់ធ្លាប់បានទៅលេងស្រុកមុននេះ។ គាត់
បានដឹងថា ខ្ញុំត្រូវបញ្ចប់កិច្ចសន្យាជាគ្រូបង្រៀននៅសាលាបឋមសិក្សាចុង
កោះសូទិនខាងត្បូងនាដើមវិស្សមកាលនេះ។ គាត់ក៏បានដឹងផងដែរថា ខ្ញុំ
គ្រោងនឹងទៅរកការងារធ្វើនៅប្រទេសថៃ។
ព្រលឹមស្រាងៗ និស្សិតដែលរស់នៅក្នុងបន្ទប់នោះ បានក្រោកពីដំណេក
ហើយ។ ពួកគេខ្លះងើបទន្ទេញមេរៀនតាំងពីម៉ោង៤ទៀបភ្លឺឯណោះ។ ពួក
គេត្រូវបានសុភាណែនាំឲ្យស្គាល់ខ្ញុំតាំងពីយប់ម្សិលមិញម៉្លេះ។ ក្រៅពីនេះ
នៅមានព្រះសង្ឃគង់នៅកុដិនេះផងដែរ    ដែលសុភាណែនាំឲ្យខ្ញុំគោរព
ប្រណិបត្តិ។ ប៉ុន្តែ ថ្មើរនេះ ព្រះសង្ឃមេកុដិ មិនទាន់បើកទ្វារបន្ទប់នៅឡើយ
ទេ។
– ធាវី! ខ្ញុំពិតជាមិនចង់ឲ្យធាវីឯងទៅធ្វើការនៅប្រទេសថៃទេ។ ធាវីឯងអត់
មានស្គាល់អ្នកណាទេ ទៅផ្សងព្រេងបែបនេះវាគ្រោះថ្នាក់ណាស់។ ធាវីឯង
អាចចាញ់បោកគេ ដោយមិនបានថ្លៃធ្វើការ។ ជាងហ្នឹងទៅទៀត អាចត្រូវគេ
បង្ខំឲ្យប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន ឬចាក់ថ្នាំញៀន។សុភាបានទូន្មានខ្ញុំទាំងព្រឹក។
នៅលើកន្ទេលកញ្ចាស់ដែលក្រាលសំរាប់ដេកជាប់ៗគ្នានៅជាន់ទី១កុដិលេខ២
សុភា មិនទៅរៀនឡើយនៅព្រឹកនោះ។ នាយបានបន្តទៀតថា ៖
– ធាវី ធាវីឯងមាននៅចាំសុផាទេ? មិត្តរបស់យើងដែលរៀននៅវត្តកោះនោះអី។
-ស្គាល់តើ។
– សុផាវេទនាណាស់ ធ្លាប់ជាប់គុកជាច្រើនឆ្នាំនៅប្រទេសសៀម។ គ្នាត្រូវតម្រួត
ថៃចាប់ និងវាយធ្វើបាប ទាត់ធាក់ ស្ទើរស្លាប់ស្ទើរស់ ទំរាំលួចរត់ត្រឡប់មកខ្មែរ
វិញបាន ។ ដឹងទេ វាត្រូវប៉ូលីសចាប់ច្រឡំ ហើយចោទប្រកាន់វាថាបានជួញដូរ
មុននេះសុផា បានមកលេងខ្ញុំ និងបានគេងទីនេះមួយយប់ ហើយបានរាយរាប់
ប្រាប់ខ្ញុំច្រើនណាស់ពីការទៅរកការងារធ្វើនៅប្រទេសថៃ។ ថាហើយសុភាក៏នាំ
ខ្ញុំចុះក្រោម។
នៅម៉ោងប្រហែលជា៨ព្រឹក ព្រះសុរិយាកំពុងចែងចាំងពន្លឺសូរសែងក្តៅល្មម បើ
ទោះបីជាពុំមានពពកបាំងក៏ដោយ។ ព្រះសង្ឃគ្រប់អង្គបានឆាន់បបររួចរាល់។
នៅក្នុងវត្តនេះ ព្រះសង្ឃទាំងអស់ឆាន់បបរនៅសាលាឆាន់រួមគ្នា។ យើងបានដើរ
សំដៅ ហើយឡើងលើកុដិមួយទៀត។
-ក្រាបថ្វាយបង្គុំព្រះអង្គ! សុភានាំខ្ញុំក្រាបសំពះនៅមុខព្រះអង្គគ្រូព្រះចៅអធិការ
វត្តនេះ។
-ពរ! ភា មានការអីឬ? ព្រះអង្គមានសង្ឃដិការសាកសួរ។
-សូមព្រះអង្គមេត្តាប្រោសប្រទាន និងអនុញ្ញាតឲ្យអោយមិត្តខ្ញុំម្នាក់នេះបានស្នាក់
នៅក្នុងវត្តនេះជាមួយខ្ញុំផងព្រោះគ្នាពុំមានទីពុំនាក់ទេ។ វាចង់ទៅផ្សងព្រេងទៅរក
ការងារធ្វើនៅប្រទេសថៃ។…ក្រាបថ្វាយព្រះអង្គ តាមពិតទៅ ខ្ញុំករុណាមិនចង់ឲ្យ
គ្នាប្រថុយប្រថានជីវិតទៅផ្សងព្រេងធ្វើការនៅប្រទេសគេឡើយ។ ដូចដឹងស្រាប់
ហើយ វាមានគ្រោះថ្នាក់ណាស់ ការសម្រេចផ្សងព្រេងគ្មានគោលដៅបែបនេះ។
– ពរ! អាត្មាយល់។ ភា! ឯងពិតជាមិត្តកម្ររកបានមែន។ ចុះឯងឈ្មោះអីដែរ?
ព្រះអង្គគ្រូសម្លឹងមុខខ្ញុំ។
ខ្ញុំបានលើកដៃសំពះព្រះអង្គម្តងទៀត ហើយឆ្លើយទៅកាន់ព្រះអង្គថា ៖
– ខ្ញុំករុណាឈ្មោះធាវី។ យ៉ាងណានៅចំពោះមុខព្រះអង្គ ខ្ញុំករុណាសប្បាយចិត្ត
ជាពន់ពេកដោយឃើញមិត្តខ្ញុំម្នាក់នេះមានសន្តានចិត្តបរិសុទ្ធថ្លៃថ្លាបែបនេះ។
តាមពិតទៅ ក្នុងជីវិតករុណានេះ ពុំដែលមានពេលណាសប្បាយនិងរំភើបដូច
ករុណាធ្លាប់បានដើរសុំស្នាក់នៅស្ទើរគ្រប់វត្តក្នុងរាជនីភ្នំពេញម្តងរួចហើយ។
កាលនោះខ្ញុំករុណាមកបន្តការសិក្សាបំពេញវិជ្ជារៀនយប់នៅវិទ្យាល័យទួល
ទំពូង។ ជាក់ស្តែងវត្តនេះ គ្រានោះ ខ្ញុំករុណាក៏ធ្លាប់សុំលោកអាចារ្យហើយដែរ
តែមិនត្រូវបានអញ្ញាតឲ្យស្នាក់នៅសោះ។
-ពរ! ពេលនេះអត្មាអនុញ្ញាតឲ្យ។ កុំភ្លេចចុះឈ្មោះក្នុងបញ្ជីស្នាក់នៅ ហើយ
រាយការណ៍ទៅប៉ូលិសផងណាភា។ សូមឲ្យឯងទាំងពីរជាមិត្តដ៏ល្អជារៀង
រហូតទៅ។
– ករុណា! ករុណាថ្វាយបង្គុំលា។
ស្អែកឡើង សុភាបានប្រគល់កង់ដៃត្រង់ដែលខ្លួនធ្លាប់ជិះទៅរៀនរាល់ថ្ងៃ
មកឲ្យខ្ញុំ។
– ធាវី ថ្ងៃនេះធាវីឯងទៅជួបបងវន្ថាទៅ។ ខ្ញុំបានទាក់ទងគាត់រួចហើយឲ្យធាវី
ឯងទៅបង្រៀនភាសាអង់គ្លេសនៅសាលាបងរបស់គាត់ ព្រោះថា ធាវីឯងចេះ
អង់គ្លេសច្រើន។ ខ្ញុំគិតថា គេអាចទទួលយកធាវីឯងបាន។ ឲ្យគេធ្វើតេស្ត៍ចុះ
បើគេចង់សាកល្បងសមត្ថភាពធាវីឯង។ កុំភ័យអី។ ធាវីឯងធ្លាប់បង្រៀនអង់
គ្លេសយូរក្រែលណាស់ដែរតើ !។
– ជំរាបសួរ! ខ្ញុំបានលើកដៃសំពះទៅអ្នកទទួលភ្ញៀវម្នាក់នៅមណ្ឌលភាសា
អង្គររាជម្តុំផ្សារឌុយម៉ិច។
– គឺពូហ្នឹងឬដែlបងប្រុសខ្ញុំឲ្យមកសាកល្បងបង្រៀនសិស្សថ្ងៃនេះ?
– បាទហ្នឹងហើយ! ថារួចវណ្ណរា ប្អូនស្រីរបស់វន្ថាដែលជានារីលេខាម្នាក់នោះ
៣ម៉ោងគត់ ថ្នាក់អង់គ្លេសពេញម៉ោងមួយនេះត្រូវបានដល់ម៉ោងចេញ
ទៅផ្ទះ។ ខ្ញុំបានចេញក្រៅផងដែរដើម្បីទៅវត្តវិញ។ ពុទ្ធោអើយ! កងខ្ញុំ! កង់សុភា
ដែលឲ្យខ្ញុំជិះ។ ចោរលួចកងខ្ញុំបាត់ហើយ។ ខ្ញុំស្លន់ស្លោ។
វន្ថាគេក៏ជាមិត្តល្អម្នាក់ដែរ។ គេជាមិត្តរបស់ភា។ គេជាប្អូនប្រុសរបស់នា
យកមណ្ឌលភាសាអង្គររាជ។ គេធ្លាប់រស់នៅកុដ្ឋលេខ២ វត្តស្វាយពពែនៅ
ប៉ុន្មានឆ្នាំមុននេះ។ គ្រានោះ គេបានស្វះស្វែងជួយរកកង់ខ្ញុំដែលបាត់ទៅ។
ជួយជិះម៉ូតូជួនខ្ញុំទៅរកមុខចោរក្រែងវាយកទៅលក់នៅម្តុំផ្សារចោរ…តែយើង
មិនអាចរកកង់នោះឃើញឡើយ។
មកដល់វត្តភ្លាម ខ្ញុំនៅមានមុខស្លេកនៅឡើយ។ ខ្ញុំបានអង្គុយលើបង់
ក្រោមដើមជ្រៃដែលមានវល្លិ៍តោងធ្លាក់សំយាកនៅមុខកុដិ។ ខ្ញុំមិនដឹងហា
ស្តីប្រាប់សុភាយ៉ាងណាទេ។
ក្នុងអារម្មណ៍ស្មុគស្មាញ ខ្ញុំកំពុងគិតមកលើខ្លួនឯងថា  ខ្ញុំជាមនុស្សចង្រៃ
ណាស់។ ហេតុអីបានជាខ្ញុំនាំទុក្ខដល់គេ? តើខ្ញុំមានអ្វីសងភាទៅ? បើខ្ញុំមិន
មានលុយសោះនោះ។
ភ្លាមនោះដៃមនុស្សម្នាក់បានដល់ស្មាខ្ញុំ។
– ធាវី មិនចាំបាច់ព្រួយទេ។ ខ្ញុំបានដឹងមុននេះហើយ។ កង់បាត់នោះ ឯងមិន
ចាំបាច់ព្រួយពេកទេ ព្រោះថាខ្ញុំឲ្យឯងហើយ។ ចំណែកខ្ញុំរៀនចប់ហើយមិន
ប្រើវាទៀតទេ។
ជាង១០ឆ្នាំកន្លងទៅនេះ មិត្តដ៏ល្អរបស់ខ្ញុំបានបែកគ្នាក្នុងមុខតំណែងធ្វើការ
រៀងៗខ្លួន។ សុភា សព្វថ្ងៃគឺជាជាលេខាធិការទី១នៃទូតខ្មែរប្រចាំប្រទេសឡាវ។
វន្ថា គេមានកូន១ហើយ។ ស្តាយណាស់ដែលខ្ញុំមិនបានចូលរួមមង្គលការរបស់
គេ។ គេជាគ្រូបង្រៀននៅសាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា។ រីឯខ្ញុំកំពុងបំរើការជាអ្នក
អភិរក្សព្រៃ និងសត្វព្រៃនៅតំបន់ភ្នំក្រវ៉ាញភាគខាងត្បូងប្រទេសកម្ពុជា។ ប៉ុន្តែ
ចំណងមិត្តភាពរបស់យើងនៅមិនអាចកាត់ផ្តាច់បានឡើយ។ យើងតែងតែផ្ញើ
សារឆ្លងឆ្លើយរកគ្នាតាមFacebook របស់យើង។
សារមួយរបស់ខ្ញុំតាមFacebook ទៅមិត្តរបស់ខ្ញុំម្នាក់នោះ។ ខ្ញុំនិងសុភាតែងតែ
រំលឹកពីអនុស្សាវរីយ៍ពីអតិតកាលរបស់យើង។
ភ្នំក្រវ៉ាញថ្ងៃទី ១កក្កដា ឆ្នាំ២០១២
អស់នោះគឺជាស្រមោលមួយដែលខ្ញុំប្រសិទ្ធនាមថា ជាស្រមោលស ក្នុងបេះដូង
ខ្ញុំ ហើយទង្វើរដ៏ល្អរបស់អ្នក គឺស្រមោលសដែលខុសពីស្រមោលខ្មៅ។ ខ្ញុំនៅ
ជំពាក់គុណមិត្តនៅឡើយ។ ដូចនេះហើយខ្ញុំកំពុងជួយដល់អ្នកដែលងាយរង
គ្រោះក្នុងជីវិតទុកជាការដឹងគុណពីទង្វើល្អរបស់មិត្ត។សូមឲ្យស្រមោលសនេះ
ក្លាយជាសំពតសសំរាប់ជីវិតចុងក្រោយរបស់យើង។
ពីធាវី ក្មេងវត្តម្នាក់ផងដែរ។
ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី២ កក្កដាឆ្នាំ ២០១២
កវី
កវី ជាអ្នកតែងនិពន្ធកាព្យ ឃ្លោង។ ក្នុងន័យព្រះពុទ្ធសាសនា កវីមាន ៤ ប្រភេទគឺ:
ឃុំស្រែព្រះ
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មាន ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ម៉ា ឡៅពី
=ស្នាដៃនិពន្ធរបស់លោក =
បថុជ្ជន
បថុជ្ជន ជាជនទូទៅ ឬ ជាជនដែលនៅជាប់ជំពាក់ជាមួយកិលេស។
លោកធម៌
លោកធម៌ (lokadhamma) ជាធម៌សម្រាប់លោក។ មានន័យថា ជាធម៌ទាំងឡាយដែលបថុជ្ជន គ្រប់រូបតែងតែងមាន។ ក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា លោកធម៌ ចែកចេញជា ៨ ដែលមាន ៤ គូរ។ ក្នុងគូរនីមួយៗ មានមួយជា មនុស្សគ្រប់គ្នាចង់បាន និង មួយទៀតមិនចង់បាន។
ចំណាត់ថ្នាក់លោកធម៌
លោកធម៌មាន ៨ គឺ
ឃុំណងឃីលិក
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មាន ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ឃុំអបួនលើ
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មាន ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
ឃុំស្រក
ឃុំស្រក ស្ថិតនៅ ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម។
=រដ្ឋបាល= ឃុំស្រក មាន ៤ភូមិគឺ÷ =អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ឃុំរំចេក(ស្រុកមេមត់)
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ឯកសារពិគ្រោះ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឃុំនៃកម្ពុជា
ឃុំប្រទាន
ឃុំប្រទាន ស្ថិតនៅ ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម។
=រដ្ឋបាល= ឃុំប្រទាន មាន ១២ភូមិគឺ÷
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
វុឌ្ឍិសភាថៃ
ព្រឹទ្ធសភានៃប្រទេសថៃ ឬ វុឌ្ឍិសភាថៃ ( วุฒิสภา , RTGS ៖ Wutthisapha,  ; ពីមុន​គេ​ស្គាល់​ថា​ជា ព្រឹទ្ធាសភា ( พฤฒสภา   , RTGS ៖ ព្រឹទ្ធាសភា,  ) គឺជា សភាជាន់លើ នៃ រដ្ឋសភានៃប្រទេសថៃ ដែលជា ស្ថាប័ននីតិប្បញ្ញត្តិ របស់ប្រទេសថៃ។ យោងតាម រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃប្រទេសថៃឆ្នាំ 2017 ព្រឹទ្ធាសភា គឺជាសភានីតិបញ្ញត្តិ ដែលមិនប្រកាន់បក្សពួក ដែលមានសមាជិកចំនួន 250 រូប។  សមាជិកព្រឹទ្ធសភាទាំង 250 រូបត្រូវបានតែងតាំងដោយ កងយោធពលខេមរភូមិន្ទ ។ សមាជិកព្រឹទ្ធសភាមានអាណត្តិ៥ឆ្នាំក្នុងតំណែង។
ទាំង​ព្រឹទ្ធ​សភា និង ​សភា​តំណាង ​ត្រូវ​បាន​លុប​បំបាត់​ជា​លទ្ធផល​នៃ ​រដ្ឋប្រហារ​ថៃ​ឆ្នាំ 2014 ។ ទាំងនេះ​ត្រូវ​បាន​ជំនួស​ដោយ ​សភា នីតិបញ្ញត្តិ​ជាតិ ​ឯក​បក្ស​ដែល​ជា​ស្ថាប័ន​មាន​សមាជិក​ចំនួន 250 នាក់ ដែល​ជ្រើសរើស​ដោយ ​ក្រុមប្រឹក្សាជាតិ​ដើម្បី​សន្តិភាព និង​សណ្តាប់ធ្នាប់ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រដ្ឋធម្មនុញ្ញថ្មីឆ្នាំ 2017 ដែលត្រូវបានអនុម័តដោយប្រជាមតិក្នុងឆ្នាំ 2016 បានបង្កើតព្រឹទ្ធសភាឡើងវិញ។ បន្ទាប់ពី ការបោះឆ្នោតសកលឆ្នាំ 2019 ព្រឹទ្ធសភាត្រូវមានសមាជិកចំនួន 250 ដែលត្រូវបានតែងតាំងដោយយោធា ដូច្នេះវាត្រូវបានចាត់ទុកថាជានីតិបញ្ញត្តិត្រាកៅស៊ូ។
បន្ទាប់ពីការប្រកាសឱ្យប្រើរដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ 2017 ក្នុងខែមេសា ឆ្នាំ 2017 ព្រឹទ្ធសភាត្រូវបានបង្កើតឡើងឡើងវិញ ប៉ុន្តែរដ្ឋធម្មនុញ្ញបានអនុញ្ញាតឱ្យសភានីតិបញ្ញត្តិជាតិយោធានៅបន្តរហូតដល់ព្រឹទ្ធសភាត្រូវបានបង្កើតឡើងបន្ទាប់ពី ការបោះឆ្នោតសកលឆ្នាំ 2019 ។
ឃុំរយ៉
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មាន ភូមិគឺ÷
ភូមិព្រែកត្រែង(ឃុំសិត្បូ)
​
ឃុំរយ៉
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
ភូមិព្រែកត្រែង(ឃុំសិត្បូ)
=រដ្ឋបាល= ភូមិព្រែកត្រែង ជារដ្ឋបាលដែលចំណុះអោយឃុំសិត្បូដែលមានផ្ទៃដី ប្រជាជន ស្រី
ដែនដី
=ប្រជាជន=
ឃុំរយ៉
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
ភូមិព្រែកត្រែង(ឃុំសិត្បូ)
សរុប
ភូមិព្រែកត្រែងមានប្រជាជន៖
ឃុំរយ៉
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ឃុំថ្លាត
($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកអន្លង់វែង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ  មាន ភូមិ÷
1	22010501	ឈើទាលជ្រុំ	Chheu Teal Chrum	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 2	22010502	អូររុន	Ou Run	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 3	22010503	ស្វាយចេក	Svay Chek	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 4	22010504	ថ្លាត	Thlat	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 5	22010505	ទួលគ្រួស	Tuol Kruos	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 6	22010506	ទួលក្រឡាញ់	Tuol Kralanh	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 7	22010507	ទួលពេ្រច	Tuol Prich	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក	កែឈ្មោះពី ទួលព្រិច ទៅ ទួលពេ្រច 8	22010508	ថ្មី	Thmei ព្រំប្រទល់នៃ Boundary East	ឃុំផ្អាវ​ ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទ West	ឃុំអន្លង់វែង ស្រុកអន្លង់វែង South	ស្រុកបន្ទាយស្រី ខេត្តសៀមរាប North	ឃុំត្រពាំងប្រីយ៍ ស្រុកអន្លង់វែង
ភូមិព្រែកត្រែង(ឃុំសិត្បូ)
បឋមសិក្សា
=មន្ត្រី=
សន្តិសុខភូមិ
=បេក្ខជនគណបក្សនយោបាយ=
=ថវិការភូមិ=
ភូមិព្រែកត្រែង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកណ្តាល
បាល់ទាត់បុរស ២០២៣ សុីហ្គេម លើកទី៣២
កាលវិភាគការប្រកួតប្រជែង
Competition schedule
ខាង​ក្រោម​នេះ​ជា​តារាង​ការ​ប្រកួត​កីឡា​បាល់​ទាត់៖
ទីកន្លែង
ទីលាន​បាល់ទាត់​សរុប ចំនួន​៥ ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​សម្រាប់​រៀបចំ​ការ​ប្រកួត​បាល់ទាត់ ជម្រុះពូល ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ កីឡាអាសុីអាគ្នេយ៍ លើកទី៣២ ។ ពហុកីឡដ្ឋានជាតិអូឡាំពិក និង កីឡដ្ឋានវិសាខា នឹង រៀបចំការប្រកួតបាល់ទាត់បុរស ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ កីឡដ្ឋាន ស្តាតចាស់ (Old Stadium) និង កីឡាដ្ឋាន RSN (RSN Stadium) នឹងរៀបចំការប្រកួតបាល់ទាត់នារី ។ ចំណែកឯកីឡដ្ឋានធំ (Main Stadium) នៃ ពហុកីឡដ្ឋានជាតិ មរតកតេជោ (Morodok Techo National Stadium) ត្រូវរៀបចំការប្រកួតវគ្គពាក់កណ្តាលផ្តាច់ព្រ័ត្រ ការប្រកួតដណ្តើមយកមេដាយសំរឹទ្ធ និង ការប្រកួតដណ្តើមយកមេដាយមាស ។
ប្រទេសដែលចូលរួម
Participating nations
ឃុំលំទង
($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកអន្លង់វែង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ  មាន ភូមិ÷
1	22010601	លំទង	Lumtong	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 2	22010602	ទ្រាស	Treas	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 3	22010603	អូរគគីរកណ្ដាល	Ou Kokir Kandal	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 4	22010604	អូរគគីរក្រោម	Ou Kokir Kraom	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 5	22010605	អូរគគរីលើ	Ou Kokir Leu	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 6	22010606	លំទងថ្មី	Lumtong Thmei	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក 7	22010607	ស្រឡៅស្រោង	Sror LaoSroang	ប្រកាសលេខ ២៣៩៤ ប្រក 8	22010608	ត្រពាំងធំ	Trapaeng Thom	លេខ ១៨០២ ប្រ.ក ថ្ងៃទី ១៦ មិថុនា ២០១៤	ភូមិថ្មី 9	22010609	ជប់តាមោក	Chub Ta Mok	លេខ ១៨០២ ប្រ.ក ថ្ងៃទី ១៦ មិថុនា ២០១៤	ភូមិថ្មី 10	22010610	គោកសំព័រ	Kork Samphor	លេខប្រកាស ៥៤៨៣ ប្រ.ក	បំបែកចេញពីភូមិ លំទងចាស់ 11	22010611	ចារ	Char ព្រំប្រទល់នៃ Boundary East	ឃុំអន្លង់វែង ស្រុកអន្លង់វែង West	ស្រុកចុងកាល់ South	ស្រុកស្រីស្នំ ខេត្តសៀមរាប North	ឃុំត្រពាំងតាវ ស្រុកអន្លង់វែង
សាឡាវ៉ាន់
សាឡាវ៉ាន់ ជាទីរួមខេត្តនៃ ខេត្តសាឡាវ៉ាន់ ភាគខាងត្បូង ប្រទេសឡាវ ។ វាក៏ជាស្រុកខេត្តផងដែរ។ វាគឺ 125 គីឡូម៉ែត្រពី ប៉ាក់សេ នៅលើផ្លូវក្រាលកៅស៊ូដោយផ្នែក។
វប្បធម៌
វប្បធម៌ក្នុងស្រុករបស់ខេត្តសាឡាវ៉ាន់ត្រូវបានជះឥទ្ធិពលដោយ ជនជាតិឡាវ ដីទំនាបឡាវដែលបង្កើតបានជាប្រជាជនភាគច្រើននៃទីក្រុង និងប្រទេស ក៏ដូចជាកុលសម្ព័ន្ធភ្នំ និងវប្បធម៌អតីតអាណានិគមបារាំង។ សាលាខេត្តចាប់ផ្តើមក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍ស្ពាយដ៏ពេញនិយមមួយសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរនៅ ឥណ្ឌូចិន ហើយមានអារម្មណ៏ថាជា "ទីក្រុងជាប់ព្រំដែន" ដោយសារការខ្វះខាតនៃការតាំងទីលំនៅនៅខាងក្រៅទីក្រុង។ សាឡាវ៉ាន់​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​តាម​រយៈ​របាំ​ឡាវ​ដែល​បាន​សាយ​ភាយ​ពេញ​ប្រទេស។ ភាសាឡាវគឺជាភាសា ដែលនិយាយច្រើនជាងគេនៅក្នុងទីក្រុង។ ភាសាបារាំង ក៏ត្រូវបាននិយាយដោយជនជាតិភាគតិច ដែលជាកេរដំណែលនៃការគ្រប់គ្រងអាណានិគមបារាំង។
ឃុំវិហារធំ
=រដ្ឋបាល= ឃុំវិហារធំ មាន ៩ភូមិគឺ÷
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ឃុំសុខសាន្ត
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មាន ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
គណបក្សភឿថៃ
គណបក្សភឿថៃ ( PTP ; พรรคเพื่อไทย បកប្រែ: គណបក្សដើម្បីថៃ) គឺជាការចាប់បដិសន្ធិទីបីនៃ គណបក្សនយោបាយថៃដែល បង្កើតឡើងដោយអតីត នាយករដ្ឋមន្ត្រី ទក្សិណ ជិនវ័ត្រ ។ គណបក្សភឿថៃត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃទី ២០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០៧ ជាការរំពឹងទុកជំនួស គណបក្សអំណាចប្រជាជន (PPP) ដែល តុលាការធម្មនុញ្ញនៃប្រទេសថៃ បានរំលាយតិចជាងបីខែក្រោយមក បន្ទាប់ពីរកឃើញសមាជិកបក្សមានទោសពីបទក្លែងបន្លំការបោះឆ្នោត។ គណបក្ស​អំណាច​ប្រជាជន​គឺ​ខ្លួន​ឯង​ជំនួស​ឲ្យ ​គណបក្ស​ថៃ​រ៉ាក់​ថៃ (TRT) ដើម​ររបស់ទក្សិនដែល​ត្រូវ​បាន​រំលាយ​ដោយ​តុលាការ​ក្នុង​ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ ​២០០៧ ដោយសារ​ការ​រំលោភ​ច្បាប់​បោះឆ្នោត
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:គណបក្ស​នយោបាយ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:គណបក្ស​នយោបាយថៃ
ឃុំកំពង់រាប(ស្រុកកោះសូទិន)
ឃុំកំពង់រាប ស្ថិតនៅ ស្រុកកោះសូទិន ខេត្តកំពង់ចាម។
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ឃុំស្រែហ៊ុយ
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មាន ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ហាណូយ
ហាណូយ (ហាណូយ; ), គឺជារដ្ឋធានីប្រទេស វៀតណាម និងជាទីក្រុងធំជាងគេរបស់ប្រទេស។ ប្រជាជននៅឆ្នាំ ២០០៤ ត្រូវបាន ប៉ាន់ប្រមាណថាមានចំនួន ២.៦ លាននាក់ នៅក្នុងឆ្នាំ ២០០៩ មានប្រជាជនប្រមាណជា ៦.៩ លាននាក់ នៅឆ្នាំ ២០១៩ទីក្រុងនេះមានប្រជាជនរហូតដល់ ៨លាននាក់. ពី ១០១០ ដល់ ១៨០២ គឺជាមជ្ឈមណ្ឌល នយោបាយដ៏សំខាន់បំផុតរបស់ ប្រទេស វៀតណាម. រដ្ឋធានីនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១០១០ ដោយស្តេច លី ថៃតូដែលបានផ្លាស់ប្តូររាជធានីពី វ៉ាលី មកនៅ ថាំងឡុង ( ហាណូយ )រាជធានីនៃអធិរាជ នៃប្រទេសវៀតណាមក្នុងអំឡុងពេលរាជវង្សង្វៀន(១៨០២-១៩៤៥), តែ ទីក្រុង ហាណូយ ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយ បារាំង និងបានបម្រើការជារដ្ឋធានីនៃ បារាំង ឥណ្ឌូចិន ពី ១៩២០ ទៅ ១៩៥៤។មកដល់ ១៩៥៤ ទៅ ១៩៧៦ វាជារដ្ឋធានីនៃប្រទេសវៀតណាមខាងជើង ហើយវាបានក្លាយជារដ្ឋធានីនៃប្រទេសវៀតណាម ក្រោយបង្រួបបង្រួមជាតិឡើងវិញនៅឆ្នាំ១៩៧៦បន្ទាប់ ពីទទួលបានជ័យជំនះរបស់វៀតណាមខាងជើងនៅក្នុង សង្គ្រាមវៀតណាម ។
ប្រជាជន
នៅសម័យអាណានិគមបារាំង ក្នុងនាមជារដ្ឋធានីនៃ សហភាពឥណ្ឌូចិនរបស់បារាំង ហាណូយបានទាក់ទាញជនជាតិបារាំង ចិន និងវៀតណាមយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ពីតំបន់ជុំវិញ។ នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៤០ ចំនួនប្រជាជននៃទីក្រុងគឺ ១៣២ ១៤៥នាក់ ។  បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមឥណ្ឌូចិនលើកទីមួយ ប្រជាជនបារាំង និងចិនជាច្រើនបានចាកចេញពីទីក្រុងដើម្បីផ្លាស់ទីទៅភាគខាងត្បូង ឬធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍។
សព្វថ្ងៃ ទីក្រុងនេះគឺជាតំបន់ទីប្រជុំជនដ៏សំខាន់នៃភាគខាងជើងវៀតណាម ហើយក៏ជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ និងនយោបាយរបស់ប្រទេសផងដែរ ដែលដាក់សម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ដែលកន្លែងខ្លះមានលក្ខណៈបុរាណ និងមានអាយុកាលតាំងពីដើមសតវត្សទី 20 ។ វា​មាន​អ្នក​ស្រុក​ជាង ៨ លាន​នាក់​នៅ​ក្នុង ​ទីក្រុង​ត្រឹមត្រូវ និង​មាន​ប្រជាជន​ប៉ាន់ស្មាន ២០ លាន​នាក់​ក្នុង ​តំបន់​ទីប្រជុំជន ។
ចំនួនប្រជាជនហាណូយដែលបានតាំងទីលំនៅច្រើនជាងបីជំនាន់ទំនងជាមានតិចតួចណាស់បើប្រៀបធៀបនឹងចំនួនប្រជាជនសរុបនៃទីក្រុង។ សូម្បីតែនៅក្នុង Old Quarter ដែលជាកន្លែងពាណិជ្ជកម្មបានចាប់ផ្តើមរាប់រយឆ្នាំមុន ហើយភាគច្រើនជាអាជីវកម្មលក្ខណៈគ្រួសារ ហាងជាច្រើននៅខាងមុខផ្លូវសព្វថ្ងៃនេះត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយពាណិជ្ជករ និងអ្នកលក់រាយមកពីខេត្តផ្សេងទៀត។ គ្រួសារ​ម្ចាស់​ដើម​ប្រហែល​ជា​បាន​ជួល​ហាង​ហើយ​រើ​ទៅ​ផ្ទះ​នៅ​ជាប់​គ្នា ឬ​ផ្លាស់​ចេញ​ពី​សង្កាត់​ទាំង​ស្រុង។ ល្បឿននៃការផ្លាស់ប្តូរបានកើនឡើងជាពិសេសបន្ទាប់ពីការបោះបង់ចោលនូវគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ចផែនការកណ្តាល និងការបន្ធូរបន្ថយប្រព័ន្ធអត្រានុកូលដ្ឋានគ្រួសារដែលមានមូលដ្ឋាននៅស្រុក។
លេខទូរសព្ទ របស់ទីក្រុងហាណូយ ត្រូវបានបង្កើនដល់ 8 ខ្ទង់ ដើម្បីទប់ទល់នឹងតម្រូវការ (ខែតុលា ឆ្នាំ 2008)។ លេខទូរសព្ទរបស់អ្នកជាវត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរតាមវិធីមិនសមរម្យ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ទូរស័ព្ទចល័ត និង ស៊ីមកាត គឺអាចរកបានយ៉ាងងាយស្រួលនៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម ជាមួយនឹង ឥណទានទូរស័ព្ទចល័តបង់ប្រាក់ជាមុន មាននៅគ្រប់តំបន់ទាំងអស់នៃទីក្រុងហាណូយ។
ទេសចរណ៍
យោងតាម របាយការណ៍ឆ្នាំ ២០១៩ របស់ Mastercard ទីក្រុងហាណូយគឺជាទីក្រុងដែលមានអ្នកទស្សនាច្រើនបំផុតរបស់វៀតណាម (ទី១៥ នៅអាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក) ដែលមានភ្ញៀវអន្តរជាតិចំនួន៤.៨ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ២០១៨ ។  ហាណូយជួនកាលត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា " ប៉ារីសនៃបូព៌ា " សម្រាប់ឥទ្ធិពលរបស់បារាំង។  ជាមួយនឹងមហាវិថីដែលមានដើមឈើ បឹងច្រើនជាងពីរ និងអគាររាប់ពាន់នៃសម័យអាណានិគមបារាំង ហាណូយគឺជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមមួយ។
គោលដៅទេសចរណ៍នៅទីក្រុងហាណូយ ជាទូទៅត្រូវបានចាត់ជាក្រុមជាពីរតំបន់សំខាន់ៗ៖ ត្រីមាសចាស់ និងត្រីមាសបារាំង។ "Old Quarter" ស្ថិតនៅពាក់កណ្តាលភាគខាងជើងនៃ ស្រុក Hoàn Kiếm ជាមួយនឹងផ្លូវតូចៗ និងផ្លូវតូច និងបរិយាកាសបែបប្រពៃណីវៀតណាម។ ផ្លូវជាច្រើននៅក្នុង Old Quarter មានឈ្មោះដែលបង្ហាញពីទំនិញ ("hàng") ដែលឈ្មួញក្នុងស្រុកមានឬមានជំនាញ។ ឧទាហរណ៍ "Hàng Bạc" ( ហាងលក់ប្រាក់ ) នៅតែមានហាងជាច្រើនដែលមានឯកទេសក្នុងការជួញដូរប្រាក់ និងគ្រឿងអលង្ការ។
តំបន់ពីរជាទូទៅត្រូវបានគេហៅថា "ត្រីមាសបារាំង"៖ តំបន់រដ្ឋាភិបាលនៅ ស្រុក Ba Đình និងភាគខាងត្បូងនៃស្រុក Hoàn Kiếm។ តំបន់ទាំងពីរមាន វីឡាស្ទីល អាណានិគមបារាំង ប្លែកៗ និងផ្លូវដែលមានដើមឈើធំទូលាយ។
មជ្ឈមណ្ឌលនយោបាយរបស់ប្រទេសវៀតណាមបាឌិញមានមានកំហាប់ខ្ពស់នៃទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់រដ្ឋាភិបាលវៀតណាមរួមទាំង វិមានប្រធានាធិបតី ដែលជា អគាររដ្ឋសភាជាតិ និងក្រសួងនិងស្ថានទូតមួយចំនួនដែលភាគច្រើនត្រូវបានគេប្រើអគាររដ្ឋបាលនៃអាណានិគម សហភាពឥណ្ឌូចិន ។ នេះជា វត្តសសរស្តម្ភមួយ ដែលជា វិទ្យាល័យ du Protectorat និង ទីក្រុងហូជីមិញចេតិយពិតប្រាកដ គឺមានផងដែរនៅក្នុង Ba Dinh ។
ភាគខាងត្បូងនៃ "ការត្រីមាសបារាំង" មាន Hoan Kiem សម័យអាណានិគមបារាំងកន្លែងជាច្រើនរួមទាំង ទីក្រុងហាណូយ Opera House ដែលជា សណ្ឋាគារ Sofitel រឿងព្រេង Metropole ដែលទីក្រុងហាណូយ សណ្ឋាគារដែលជា សារមន្ទីរប្រវត្តិសាស្រ្តជាតិវៀតណាម (អតីត សាលាបារាំងចុង-Orient ) និង ផ្លូវ វិហាររបស់យ៉ូសែប ។ អគារភាគច្រើននៃអាណានិគមបារាំងនៅ Hoan Kiem ឥឡូវនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាស្ថានទូតបរទេស។