cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
រាមាយណៈ
ព្រះរាម ​ទ្រង់​វិតក្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​នេះ ទើប​ទ្រង់​សោយ​សោក​ម្ដង​ទៀត ហើយ​ខ្ញាល់​ជា​ខ្លាំង​បម្រុង​នឹង​ថ្លែង​សរ​ប្រល័យ​ទេវ​លោក​ចោល​ ទុក​តែ​ស្ថាន​ព្រះឥសូរ​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ ។ ទ្រង់​កាច់​សរ​ជា​ពីរ​កំណាត់​​មួយ​កំណាត់​ចោល​ទៅ​ប្រល័យ​ស្ថាន​មនុស្ស​លោក មួយ​កំណាត់​ទៀត​ចោល​ទៅ​ក្រុង​អយុធ្យា​ដើម្បី​ថ្វាយ​ដំណឹង​ទៅ​ ព្រះមាតា ។ ទេវតា​ទាំង​ឡាយ​នាំង​គ្នា​ភ័យ ផ្អើល​ឡើង​ទៅ​គាល់​ព្រះឥសូរ​សុំ​ឲ្យ​ព្រះអង្គ​ជួយ​ដោះ​គ្រោះ​ភ័យ ។ ព្រះឥសូរ​ប្រើ​ព្រះ​ព្រហ្ម​ឲ្យ​ទៅ​ស្ថាន​សិម្ពលី គ្រុឌ មក​ជួយ​ដោះ​ដេញ​កម្ចាត់​នាគ​ចេញ ។ បន្ទាប់​មក​ព្រះលក្សណ៍ និង​ទ័ព​ស្វា​ក៏​បាន​រស់​ជិវិត​ជា​ថ្មី​ទៀត ។
=ខ្សែ​ទី​១០= ពេល ​ដឹង​ដំណឹង​ថា ព្រះលក្សណ៍​រស់​ឡើង​វិញ ក្រុងរាពណ៍​នាំ​អគ្គជាយា​ហោះ​ទៅ​កាន់​ភ្នំ​រក​ថ្នាំ​ពិស​ដើម្បី​សម្លាប់​ទ័ព ​ព្រះរាម ។ ប៉ុន្តែ​ពិភេគ​បាន​ទស្សន៍ទាយ​ដឹង ក៏​ព្រះរាម​ប្រើ​ហនុមាន​ឲ្យ​វាយ​ឆ្នាំង​ស្លរ​ថ្នាំ​ពិស​នោះ​ខ្ទេច​ខ្ទី​ អស់ ។ រាពណ៍​ខឹង​ណាស់​ក៏​ប្រើ​ឥន្ទ្រជិត​ចេញ​ច្បាំង​សាជាថ្មី ។ ព្រះរាម​ក៏​ប្រើ​ព្រះលក្សណ៍​ឲ្យ​ចេញ​ទៅ​ត​តាំង​នឹង​ឥន្ទ្រជិត​ម្ដង​ ទៀត ។ យក្ស​ក៏​ភៀស​ខ្លួន​បាំង​បាត់​ក្នុង​ពពក ។ ព្រះរាម​ភ័យ​ណាស់​ដោយ​មើល​ទ័ព​យក្ស​មិន​ឃើញ ហើយ​ពល​ស្វា​ក៏​ត្រូវ​យក្ស​កាប់​សម្លាប់​គរ​លើ​គ្នា ។
ព្រះអង្គ ​ក៏​បន់ស្រន់​ទេវតា​សុំ​ឲ្យ​ជួយ​មើល​ឃើញ​យក្ស ។ ការ​បន់ស្រន់​បាន​សម្រេច​ដូច​បំណង​ ព្រះរាម​ក៏​ថ្លែង​សរ​ព្រហ្ម​មាស​ប្រហារ​ឥន្ទ្រជិត​ធ្លាក់​ចុះ​ដល់​ដី​ស្លាប់ ​អាសា​បង់ ។
រាពណ៍​ខឹង​ពេក​ឲ្យ​យក​នាង​សិតា​មក​បម្រុង​នឹង​កាត់​ក​ប្រហារ​សង​សឹក ។ ប៉ុន្តែ​អាមាត្យ​ពិតរ័ក្ខស​ពន្យល់​ឃាត់​បាន ។ បន្ទាប់​មក​ក៏​ប្រើ​កូន​ទាំង​១០​ឲ្យ​ទៅ​ច្បាំង​ទៀត ហើយ​ត្រូវ​ស្លាប់​ទាំង​អស់ ។
ហាទរ ត្រូវ​អង្គត​សម្លាប់អតិកាយ ត្រូវ​ព្រះលក្សណ៍​សម្លាប់ត្រីសិរ កូន ទី​៤នរាត៍ កូន​ទី​៥ ត្រូវ​មហាក្របិន្ទ​សម្លាប់មហាកាល្ប កូន​ទី​៦ ត្រូវ​ឧសភពានរ​សម្លាប់ទូរ​មុខ កូន​ទី​៧ ត្រូវ​កេសរ​សម្លាប់មុខរក្ខ័ស កូន​ទី​៨ ត្រូវ​ខុននល​សម្លាប់កុម្ភត្រទាធរ កូន​ទី​៩ ត្រូវ​ខុននិល​សម្លាប់
កូន​ស្លាប់​អស់​ហើយ រាពណ៍​យំ​សោក ប្រើ​សេនា​ឈ្មោះ​មាសមាទ​ឲ្យ​ចេញ​ទៅ​ត​នឹង​ស័កពលី​ ហើយ​ត្រូវ​ស្លាប់​បង់ ។
អស់​សង្ឃឹម​ក៏​ប្រើ​ខុនពល និង​នាយ​ពល​ជា​សេនា​ឲ្យ​ទៅ​អញ្ជើញ​ក្រុង​មូផលីម​ នៅ​ឯ​ក្រៅ​ចក្រវាឡ​មក​ជួយ​ច្បាំង​ទៀត ។
=ខ្សែ​ទី​១១ ដល់ ​ខ្សែ​ទី​៧៤= សាស្ត្រា​រឿង​រាមកេរ្តិ៍​ខ្មែរ ត្រង់​វគ្គ​ចាប់​ពី​ខ្សែ​ទី​១១ ដល់​ខ្សែ​ទី​៧៤ ត្រូវ​បាន​បាត់​បង់​រក​ពុំ​ឃើញ និង​ចាប់​បន្ត​ទៅ​ទៀត​ពី​ខ្សែ​ទី​៧៥​ដល់​ចប់ ។ ការ​បាត់​បង់​នេះ​អាច​បណ្ដាល​មក​ពី​មូល​ហេតុ​២​យ៉ាង​គឺ ៖ ដោយ​អចេតនា ដោយ​ព្រឹត្តិការណ៍​ផ្សេងៗ និង​ដោយ​ចេតនា ដោយ​មាន​អ្នក​បំផ្លាញ បំបិទ​ចោល​មិន​ឲ្យ​មាន ។ តាម​លោក​សាស្ត្រាចារ្យ កេង វ៉ាន់សាក់ នៅ​គ្រប់​ទម្រង់​នៃ​សិល្បៈ​ខ្មែរ គេ​មាន​ត្រណម​មិន​ដែល​សម្ដែង ឬ​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ពី​វគ្គ​ព្រះរាម​ច្បាំង​នឹង​ក្រុងរាពណ៍ និង​ត្រង់​វគ្គ​ព្រះរាម​សម្លាប់​រាពណ៍​ទេ ។ ប្រសិនបើ​គេ​ល្មើស​នឹង​ត្រណម​នេះ​នឹង​ជួប​គ្រោះថ្នាក់ ​និង​ត្រូវ​វិនាស​ជា​មិន​ខាន ។ សូម​ស្ដាប់​ការ​ពន្យល់​បន្ថែម​របស់​សាស្ត្រាចារ្យ​ កេង វ៉ាន់សាក់ នៅ​ទីនេះ ភាគ​១ និង​ ភាគ​២។ =ខ្សែ​ទី​៧៥= ឥ សម័យថ្ងៃ​មួយ ព្រះរាម និង​ព្រះលក្សណ៍​បាន​នាំ​រេរ៍ពល​សេនា​ទាហាន​ទៅ​ប្រពាត​ព្រៃ ។ ព្រះនាង​សិតា​គង់​នៅ​ក្នុង​ប្រាសាទ​នៃ​ព្រះនគរ​អយុធ្យា មួយ​អន្លើ​ដោយ​ស្រី​ស្នំ​ក្រមការ​យ៉ាង​សប្បាយ​រីករាយ ។
កាលនោះ​មាន​យក្ខី​ម្នាក់​ឈ្មោះ​នាង​ អាតុល័យត្រូវា​ជា​សាច់​ញាតិ​របស់​ក្រុងទសមុខ​រាពណ៍​រស់​នៅ​ក្រោម​ដី​បាន​កាឡា​ខ្លួន ​ជា​ស្នំ​ចូល​មក​និយាយ​ប្រលោម​លួង​ចិត្ត​ព្រះនាង​សិតា​ឲ្យ​រៀបរាប់​អំពី​ រូបរាង​កាយ​ក្រុង​រាពណ៍​ដែល​នាង​បាន​ឃើញ​នៅ​ក្រុង​លង្កា​ដ៏​យូរ​មក​ ហើយ ។ យក្ខីនី​នោះ​សុំ​ឲ្យ​ព្រះនាង​សិតា​គូរ​រូប​ទសមុខ​រាពណ៍​លើ​ក្ដារ​ខៀន ព្រះនាង​សិតា​ក៏​យល់​ព្រម​តាម​អង្វរ​របស់​យក្ខីនី ហើយ​ក៏​គូរ​រូប​យក្ស​មុខ​១០ ដៃ​២០​ ហុច​ឲ្យ​ទៅ​នាង​យក្ស​នោះ​មើល ។
ខណៈ ​នោះ​ ព្រះរាម និង​ព្រះលក្សណ៍​យាង​វិល​ចូល​មក​ព្រះនគរ​វិញ ។ ព្រះនាង​សិតា​ទ្រង់​ជ្រាប​មាន​ការ​ភិត​ភ័យ​ក៏​ប្រញាប់​ប្រញាល់​លុប​រូប​យក្ស ​ទសមុខ​នោះ តែ​លុប​មិន​ជ្រះ​សោះ ក៏​យក​ទៅ​ញាត់​លាក់​ក្រោម​ក្រឡា​បន្ទំ ។
លុះ ​ដល់​ពេល​សន្ធិយារាត្រី ព្រះរាម​ក៏​យាង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ក្រឡា​បន្ទំ​ក៏​បែរ​ជា​ក្ដៅ​ក្រហល់​ក្រហាយ​ បណ្ដាល​ទៅ​ជា​ខឹង​ត​នឹង​ស្រី​ស្នំ​ផង​ទាំង​ឡាយ ។ ព្រះនាង​សិតា​ឃើញ​ដូច្នោះ ក៏​ត្រាស់​ប្រើ​ភិលៀង​ឲ្យ​ទៅ​យាង​ព្រះលក្សណ៍​មក​ជួយ​ការពារ ។ ព្រះរាម​ទ្រង់​ត្រាស់​ប្រាប់​រឿង​ហេតុ​ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កើត​ឡើង​ ហើយ​ក៏​បញ្ជា​ឲ្យ​ព្រះអនុជ​រើ​កកាយ​រក​គ្រប់​ទី​កន្លែង​ក្នុង​ក្រឡា​បន្ទំ​ ក៏​ឃើញ​ក្ដារ​ខៀន​នៅ​ក្រោម​គ្រែ​ព្រះនាង​សិតា​មាន​រូប​យក្ស​ក្រុង​ រាពណ៍ ។ ឃើញ​ដូច្នោះ​ព្រះរាម​ក៏​ទ្រង់​ខ្ញាល់​ជេរ​ប្រមាថ​យ៉ាង​ខ្លាំង​នឹង​ព្រះនាង​ សិតា​ ហើយ​ក៏​ទ្រង់​ត្រាស់​បញ្ជា​ឲ្យ​ព្រះលក្សណ៍​យក​ព្រះរាជ​ទេពី​ដ៏​ជា​ទី​ ស្រឡាញ់​យក​ទៅ​ប្រហារ​ជីវិត​បង់ ។
ព្រះអនុជ ​មិន​អាច​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះរាជ​អាជ្ញា​នេះ​បាន ក៏​នាំ​ព្រះនាង​សិតា​ចេញ​ទៅ​ដោយ​មាន​ចិត្ត​អាណិត​ព្រះរាជ​ទេពី​ដោយ​ទ្រង់​ គភ៌​ផង ។ តែ​ព្រះនាង​សិតា​បែរ​ជា​ពោល​ព្រះសុវណ្ណី​បញ្ជោះ​បន្សោក​​ធ្វើ​ឲ្យ​ ព្រះលក្សណ៍​ខឹង​ជា​ខ្លាំង ។ ព្រះលក្សណ៍​ក៏​លើក​ព្រះខ័ន​ប្រហារ​ព្រះរាជទេពី ក៏​ប៉ុន្តែ​ព្រះខ័ន​នោះ​ក៏​ក្លាយ​ទៅ​ជា​កម្រង​ផ្កា​បំពាក់​លើ​សុរង​ព្រះនាង​ ទៅ​វិញ ។ បន្ទាប់​ពី​ភ្ញាក់​ស្មារតី​ឡើង​វិញ ព្រះលក្សណ៍​ក៏​ក្រាប​លំឱន​កាយ​ក្រោម​ព្រះបាទា​ព្រះនាង​សិតា ហើយ​សុំ​អង្វរ​ព្រះនាង​ឲ្យ​យាង​ចេញ​ទៅ ។ រីឯ​ព្រះលក្សណ៍​ក៏​យាង​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​ព្រះនគរ​វិញ ។ លុះ​ដល់​ពាក់កណ្ដាល​ផ្លូវ​ ព្រះអង្គ​បាន​ជួប​នឹង​សត្វ​ជ្រាយ​មួយ​តៃសាក​ដែល​ព្រះឥន្ទ្រ​ដំណែង​ ខ្លួន ។ ព្រះលក្សណ៍​ឃើញ​ហើយ​ ក៏​ចាប់​ជ្រាយ​នោះ​យក​មក​វះ​ពោះ​យក​ថ្លើម​ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះរាមៗ​ក៏​មាន​បន្ទូល​ ថា ថ្លើម​នាង​សិតា​អាក្រក់​ដល់​ម្លឹង ។
ក្រោយ ​ពី​ព្រះលក្សណ៍​ដោះលែង​ហើយ ព្រះនាង​សិតា​ក៏​យាង​តែ​មួយ​អង្គ​ឯង​កាត់​ព្រៃព្រឹក្សា​ពរ​ពោះ​គ្រប់​ខែ​ ផង ។ ព្រះឥន្ទ្រកោសីយ៍​ទ្រង់​ទត​យល់​នូវ​ទុក្ខលំបាក​នៃ​នាង​សិតា​ក៏​និម្មិត​ជា​មហិង្សរាជ​ដើរ​តម្រង់​រក​នាង​ សាក​សួរ​អំពី​មូល​ហេតុ​ចង់​ដឹង​សព្វ​គ្រប់​ទើប​នាំ​ព្រះនាង​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​អាស្រម​ឥសី​វិជ្ជប្រិត ។ ឥសី​បាន​ជ្រាប​ព័ត៌មាន​ពី​ព្រះនាង​ហើយ​ ក៏​ជប់​ឲ្យ​កើត​ជា​អាស្រម​សម្រាប់​នាង​រក្សា​គភ៌​បន្ទាប់​មក​ក៏​បាន​ប្រសូត​ ព្រះរាជ​បុត្រ​មួយ​ព្រះអង្គ​ដ៏​ត្រកាល ។ ព្រះនាង​ទង្គិះ​ក្សឹក​ក្សួល​រំជួល​ឱរា​នឹង​វាសនា​កាល​ពី​អតីត និង​បច្ចុប្បន្ន​នៃ​រាជបុត្រ​ ហើយ​ដោះ​ចិញ្ចៀន​ព្រះ​ទម្រង់​ចង​ដៃ​ព្រះឧរស ។
=ខ្សែ​ទី​៧៦= លោក ​តា​ឥសី​វិជ្ជប្រិត​បម្រុង​សែក​គាថា​រំលាយ​រូប​កុមារ​ដែល​ទើប​នឹង​ជប់​នោះ​ ចោល​តែ​ព្រះនាង​សិតា​បាន​អង្វរ​សូម​ឲ្យ​ព្រះអង្គ​ទុក​ឲ្យ​មាន​ជីវិត​គង់​នៅ​ បន្ត​គ្រាន់​បាន​ជា​គ្នា​នឹង​បុត្រ​បង្កើត​នាង ។ លោក​តា​ក៏​យល់​ព្រម​ ហើយ​ក៏​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​បុត្រ​នាង​សិតា​ថា រាមលក្សណ៍ហើយ​បុត្រ​ដែល​ជប់​ឈ្មោះ ជប្បលក្សណ៍ ។
លុះ ​កុមារ​ទាំង​ពីរ​អង្គ​ចម្រើន​វ័យ​វឌ្ឍនាការ​គ្រប់​ទសមាសា​កាលណា​ លោកតា​ឥសី​ក៏​បាន​បង្រៀន​សិល្បសាស្ត្រ​គម្ពី​វេទ​ចេះ​ចាំ​សព្វ​មន្ត​អាគម វិជ្ជា​បាញ់​ធ្នូសរ ទាំង​ពីរ​អង្គ​ព្រម​ទាំង​ជប់​ធ្នូសរ​ថ្លា​ថ្វាយ​ទៀត ។ ព្រះនាង​សិតា​ទ្រង់​អរ​នឹង​បុត្រា​ទាំង​ទ្វេ​ដែល​បាន​ចេះ​មន្ត​វិជ្ជា​ការ​ ផ្សេងៗ ។
ថ្ងៃ​មួយ​ កុមា​ទាំង​ពីរ​បាន​សូម​លា​មាតា​ទៅ​លេង​ព្រៃ ហើយ​បាន​ឃើញ​ដើម​រាំង​កាល្យ​មួយ​ដ៏​ធំ​មាន​ស្លឹក​បាំង​ព្រះអាទិត្យ​ ជិត ។ រាមលក្សណ៍​ក៏​និយាយ​នឹង​ប្អូន​ថា នឹង​សាក​ល្បង​បាញ់​ធ្នូសរ​មើល ។ រាជកុមារ​ក៏​ថ្លែង​សរ​ធ្វើ​ឲ្យ​ដើម​រាំង​កាល្យ​នោះ​រលំ​បាក់​បែក​ខ្ចាយ​លាន់ ​សូរ​ស័ព្ទ​សន្ធឹក​ទៅ​ដល់​ស្ថាន​តុសិត​សិម្ពលី​ រហូត​ដល់​បាតាល​ ធ្វើ​ឲ្យ​ទេវតា គ្រុឌ នាគ យក្ស ខ្លប​ខ្លាច​បារមី រួច​ក៏​នាំ​បងប្អូន​បេះ​ផល្លា​ត្រឡប់​មក​កាន់​អាស្រម​វិញ ។ លោក​តា​ឥសី​ទ្រង់​សរសើរ​អំពី​តេជៈ​រាជកុមារ​ប្រទាន​ពរ​ជ័យ​ឲ្យ រីឯ​ព្រះនាង​សិតា​ក៏​មាន​ចិត្ត​ត្រេកអរ​សរសើរ​ថ្វី​ដៃ​ថា​បុត្រ​មាន​ឫទ្ធី​ ដូច​ព្រះនរាយណ៍​កាឡា​ជា​បិតា ។ រាជកុមារ​ចាប់​ពាក្យ​ម្ដាយ​បាន​ក៏​ទូល​ទទូច​សុំ​ឲ្យ​ព្រះមាតា​ប្រទាន​អំពី​ បុព្វ​ហេតុ​របស់​បិតា​ពី​អតីតកាល ។ នាង​សិតា​យល់​ព្រម​តាម​ក៏​និទាន​រឿង​ឲ្យ​រាជបុត្រ​ស្ដាប់ ។
កាលនោះ ​ ព្រះរាម​គង់​នៅ​ព្រះនគរ​អយុធ្យា​ក៏​បាន​ឮ​សូរស័ព្ទ​ចម្លែក​នេះ​ដែរ ក៏​ប្រជុំ​អស់​សព្វ​មន្ត្រី​ឲ្យ​ប្រមូល​ទាំង​ហោរា​មក​គន់​គូរ​ជា​ប្រញាប់​ អំពី​ហេតុ​ចម្លែក​នេះ ។ ហោរា​មិន​បង្អង់​គន់គូរ​ឃើញ​ថ្វាយ​ទៅ​ថា មាន​អ្នក​មាន​បុណ្យ​រស់​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ សូម​ទ្រង់​តែង​អក្ខរា​ចង​នឹង​ក​សេះ​ហើយ​ចាត់​ហនុមាន​ជា​ពញ្ជានុជិត​ឲ្យ​ទៅ​ តាម ។ បើ​ឃើញ​នរណា​ហ៊ាន​ចាប់​សេះ​នេះ​ជិះ​នោះ​ពិត​ជា​ប្រមាថ​ព្រះ​ជេដ្ឋា​ឲ្យ​ ហនុមាន​ចាប់​យក​មក​កុំ​បីខាន ។ ព្រះរាម​ទ្រង់​ធ្វើ​តាម​សម្ដី​ហោរា ក៏​ប៉ុន្តែ​មុន​ដំបូង​ក៏​ចាត់​ឲ្យ​ហនុមាន​ទៅ​យាង​ព្រះភិរុត សុត្រុត គង់​នៅ​នគរ​កៃកយ ឲ្យ​មក​នគរ​ជា​ប្រញាប់​ត្បិត​ទ្រង់​មាន​ផែនការ​លើក​ទ័ព​ទៅ​បង្ក្រាប​ សត្រូវ ។ ព្រះអនុជ​ទាំង​ទ្វេ​មិន​បង្អង់​យូរ​ក៏​ខំ​រូត​រះ​មក​នគរ​អយុធ្យា​តាម​ តម្រាស់​ព្រះរាម ។ កាល​បើ​ជួបជុំ​គ្នា​ជា​ក្បួន​ទ័ព​ហើយ​ ព្រះរាម​ក៏​ចាត់​ឲ្យ​សុមាន់តាន់ សុមន្ត សេនា​ចាប់​សេះ​ចង​នូវ​អក្ខរា​តាម​បង្គាប់​ហោរា រួច​លែង​ដោយ​មាន​ហនុមាន​លប​ដើរ​តាម​ពី​ក្រោយ ។ សេះ​ដើរ​តម្រង់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ដែល​ព្រះរាជកុមារ​គង់​នៅ ព្រះរាម​ក៏​ទ្រង់​ប្រារព្ធ​លើក​ទ័ព និង​ព្រះអនុជ​យាង​តាម​ពី​ក្រោយ​ដែរ ។
លុះ ​ព្រឹក​ព្រាង​ព្រះសូរិយា រាមលក្សណ៍ និង​ជប្បលក្សណ៍​ក៏​លា​មាតា​ចូល​ព្រៃ​ដូច​សព្វ​ដង ក៏​ប្រទះ​ឃើញ​សេះ​ស មុខ​ខ្មៅ មាត់​ក្រហម ក៏​ពិគ្រោះ​គ្នា​ថា សេះ​នេះ​ពិត​ជា​មាន​ម្ចាស់​គេ​ចិញ្ចឹម​ទើប​ល្អ​យ៉ាង​នេះ ។ បង​ប្អូន​ទាំង​ទ្វេ​មិន​បង្អង់​ឡើយ​ក៏​នាំ​គ្នា​បោច​វល្លិ​ធ្វើ​ខ្សែ​ទាក់​ សេះ​បាន​ដូច​បំណង ។ ទ្រង់​ទត​ឃើញ​អក្ខរា​ចង​នៅ​អសុពាហ៍​ហើយ​ក៏​ស្រាយ​ទត​ដឹង​ថា ជា​សំបុត្រ​ព្រះរាម ក៏​ប៉ុន្តែ​ពុំ​មាន​ខ្លាច​ចេស្ដា​សោះ​ឡើយ ។ រាមលក្សណ៍​ផែល​លើ​ខ្នង​ភាជី​តាំង​ជិះ​បំផាយ​លេង​ដោយ​មាន​ជប្បលក្សណ៍​ដើរ​តាម ​ក្រោយ ។
ហនុមាន​ឃើញ​ដូច្នោះ​ក៏​ ស្ទុះ​ទៅ​ចាប់​រាជកុមារ​ទាំង​កំរោល​ក៏​ត្រូវ​មួយ​ដង​ធ្នូសរ​ដួល​សន្លប់​អស់​ ជាច្រើន​ម៉ោង ។ តែ​បាហនុមាន បុត្រ​ព្រះពាយ ត្រូវ​ខ្យល់​ក៏​ដឹង​ខ្លួន​វិញ ក៏​រិះ​គិត​ឧបាយ​កាឡា​ខ្លួន​ជា​កូន​ស្វា​ព្រៃ​តូច​មួយ​ដើម្បី​ចូល​លួង​លេង​ ជាមួយ​រាជកុមារ​ជាថ្មី ប្រាថ្នា​ចាប់​កុមារ​ទាំង​ពីរ​ឲ្យ​បាន ។ រាមលក្សណ៍ ជប្បលក្សណ៍ ក៏​បាន​សំណេះ​សំណាល​នឹង​កូន​ស្វា​ព្រៃ​ដោយ​ចិត្ត​អាណិត​ភក្ដី​ពន់​ ពេក ។
=ខ្សែ​ទី​៧៧= ហនុមាន ​និយាយ​ធ្វើ​កិច្ច​កល​រាជកុមារ​ភ្លេច​ខ្លួន​ក៏​ខំ​ប្រឹង​ស្ទុះ​ទៅ​ចាប់​ម្ដង ​ទៀត​ តែ​ត្រូវ​មួយ​ធ្នូ​វ័ធ​វាយ​ដួល​ត្មោល​ដេក​ដី ។ ជប្បលក្សណ៍​និយាយ​សុំ​បង​ឲ្យ​បោច​វល្លិ​ចាប់​ហនុមាន​ចង ហើយ​បញ្ជូន​ទៅ​ឲ្យ​ម្ចាស់ ។ ហនុមាន​ជាប់​ចំណង​ក្រញង់ ខំ​រើបម្រះ​ក៏​មិន​រួច​ ក៏​ដើរ​ទាំង​ខ្មួរ​មុខ​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​កង​ពល​សេនា ។ ព្រះភិរុត ព្រះសុត្រុត ទ្រង់​យល់​ដូច្នោះ​ក៏​បាន​សាកសួរ​ព័ត៌មាន​សព្វគ្រប់​ ហើយ​ក៏​ស្ទុះ​ទៅ​ជួយ​ស្រាយ​ចំណង​ប៉ុន្តែ​ឥត​ប្រយោជន៍​សោះ ។ ទ្រង់​ក៏​ទត​ឃើញ​អក្ខរា​សាក់​លើ​ថ្ងាស​ហនុមាន​ថា «ទាល់​តែ​ម្ចាស់​របស់​ស្វា​ទើប​ស្រាយ​រួច» ។ ហនុមាន​សែន​ខ្មាស់​អស់​ពួក​ពល​សេនា​ក៏​ខំ​ដើរ​អន្ត្រូ ! អន្ត្រូ ! កាត់​ព្រៃ​ទៅ​រក​ព្រះរាម​ម្ចាស់​នៅ​ក្រុង​អយុធ្យា​ឲ្យ​ជួយ ។ ព្រះរាម​ទ្រង់​ទត​ឃើញ​ហនុមាន​ជាប់​ចំណង​ព្រម​ទាំង​អក្ខរ​សាក់​លើ​ថ្ងាស​ផង​ ក៏​ខឹង​ក្រេវក្រោធ ទន្ទាំង​បាទា​ស្ទុះ​ទៅ​ស្រាយ​​ចំណង​ពី​ដៃ​រាជ​ក្របី​ភ្លាម ។ មិន​បង្អង់​ឡើយ​បាហនុមាន​ក្រាប​ពិត​ទូល​អស់​អាថ៌​សេចក្ដី​ថ្វាយ​ ម្ចាស់ ។ ព្រះរាម​រឹង​រិត​តែ​ខឹង​ឆេវឆេះ ទើប​ត្រាស់​បញ្ជា​ឲ្យ​ហនុមាន​ទៅ​ប្រាប់​ព្រះ​អនុជ​ភិរុត សុត្រុត ឲ្យ​លើក​ទ័ព​ទៅ​ឡោម​ព័ទ្ធ​កុមារ​ទាំង​ទ្វេ យក​មក​ថ្វាយ​ទ្រង់​ភ្លាម ។
បាហនុមាន ​មិន​បង្អង់​យូរ​ដើរ​មុខ​ទ័ព​នាំ​ទៅ​កាន់​សមរភូមិ ក៏​ជួប​នឹង​ព្រះរាជកុមារ​ទាំង​ពីរ​អង្គារ ។ ព្រះភិរុត ព្រះសុត្រុត ទ្រង់​សាកសួរ​ទៅ​ក្មេង​ទាំង​ពីរ​តែ​ត្រូវ​ព្រះរាជកុមារ​តប​វិញ​នូវ​ពាក្យ​ ត្មះ​តិះ​ដៀល​មក​ឲ្យ​ទ្រង់​វិញ ។ ស្ដាប់​បាន​នូវ​សម្ដី​របស់​កុមារ​ទាំង​ពីរ​ដែល​ឥត​ញញើត​កោត​ខ្លាច​ ព្រះចេស្ដា​ទ្រង់​សោះ​ ទ្រង់​ក៏​បង្ហាញ​នាម និង​មហិទ្ធិឫទ្ធិ​ព្រះរាម ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​រាជកុមារ​ស្ដាប់​មិន​បាន មិន​ខ្លប​ខ្លាច​ដដែល អត់​ទ្រាំ​មិន​បាន​ស្ដេច​ទាំង​ពីរ​ក៏​ថ្លែង​សរ​ព្រួស​ពិស​ប្រហារ​កុមារ​ទាំង ​ពីរ ព្រះរាជកុមារ​ក៏​ថ្លែង​សរ​ជា​គ្រុឌ​សង​វិញ​ដេញ​ចាប់​អស់​សត្វ​នាគ​សិល្ប៍​ ទាំង​ប៉ុន្មាន​អស់ ។ សង្គ្រាម​កំពុង​តែ​ជាប់​ដៃ​គ្នា ហនុមាន​បាន​កាឡា​ខ្លួន​ដ៏​ធំ​មហិមា​បម្រុង​លោត​ទៅ​សង្គ្រប់​ចាប់​ ព្រះរាជកុមារ​តែ​ត្រូវ​នឹង​ដង​ធ្នូ​សន្លប់​ធំ​ជា​​លើក​ទី​៣​ទៀត ។ ឃើញ​ដូច្នោះ​ ព្រះពិរុត ព្រះសុត្រុត ក៏​ក្រោយ​ពី​ខំ​សូត្រ​សែក​មន្ត​គាថា​ស្រាយ​ចំណង​សិល្ប៍​របស់​រាមលក្សណ៍ ជប្បលក្សណ៍​រួច​មក​ថ្លែង​សរ​របូត​ចំណង​ពី​សេនា​យោធា​ទាំង​អស់ ព្រម​ទាំង​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​វាយោ​បក់​មក​ត្រូវ​បាហនុមាន​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ​ តែ​សរ​ព្រះ​ភិរុត ក៏​ជ្រុល​ទៅ​បុក​រាមលក្សណ៍ និង​ជប្បលក្សណ៍​ដួល​លើ​ធរណី ។ ហនុមាន​ និង​ពល​សេនា​រត់​ចូល​ឈូឆរ​ទៅ​ប្រចាប់​ក៏​ចាប់​បាន​តែ​រាមលក្សណ៍ ឯ​ជប្បលក្សណ៍​រហ័ស​រត់​រួច​ខ្លួន​សំដៅ​ទៅ​អាស្រម​តា​ឥសី និង​ព្រះមាតា ។ កាល​បើ​ទ្រង់​យល់​ព្រះភ័ក្ត្រ​រាជកុមារ​ហើយ​ ព្រះរាម​ក្រេវក្រោធ​ខ្លាំង​ក៏​ត្រាស់​បង្គាប់​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​បាប បណ្ដើរ​អាក្រោស​ជុំ​វិញ​នគរ​អយុធ្យា ហើយ​យក​ទៅ​ដាក់​ក្នុង​ទ្រុង​ដែក​គម្រប់​៣​ថ្ងៃ​នឹង​ប្រហារ​ជីវិត ។
ព្រះនាង ​សិតា​កាល​បើ​បាន​ជ្រាប​អំពី​រាមលក្សណ៍​ត្រូវ​កងទ័ព​ចាប់​ហើយ ក៏​ព្រួយ​បារម្ភ ភ័យ​តក្កមា ។ លោកតា​ឥសី ក៏​ទ្រង់​ឈាន​ញាណ​ឃើញ​ថា រាមលក្សណ៍​ពិត​ជា​មិន​ក្ស័យ​ទេ ហើយ​គង់​នឹង​បាន​ចម្រើន​លើស​លប់​ក្សត្រ​ផង ។
ជប្បលក្សណ៍ ​សូម​ខ្លួន​ធានា​ទៅ​តាម​យក​អាសារ​បង ។ ព្រះនាង​សិតា​ឃាត់​កូន​មិន​បាន​ក៏​ប្រទាន​ព្រះទម្រង់​ដល់​ព្រះរាជបុត្រ​ ដើម្បី​ជា​ភស្តុតាង ។ ជប្បលក្សណ៍​ខំ​ស្រូត​ដំណើរ​កាត់​ព្រៃ​ទៅ​ដល់​មាត់​ទ្វារ​នគរ​ដោយ​ប្រយ័ត្ន​ ខ្លួន ហើយ​ឈ្លប​លប​ស្ដាប់​អ្នក​នគរ​គេ​នាំ​គ្នា​និយាយ​ពី​មាត់​មួយ​ទៅ​មាត់​មួយ​ថា នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក​គេ​នឹង​យក​កុមារ​រាមលក្សណ៍​ទៅ​ប្រហារ​ជីវិត​ហើយ ។ រាជកុមារ​បាន​ឮ​ហើយ​ក៏​ទ្រង់​ខ្សឹកខ្សួល​អួល​ហ្ឫទ័យ​ពន់​ប្រមាណ ។ ព្រះឥន្ទ្រ​ក៏​ទ្រង់​បើក​ទិព្វ​ចក្ខុ​យល់​ហេតុការណ៍​ដូច្នោះ​ ក៏​ប្រើ​នាង​ទេពរម្ភា​ឲ្យ​ចុះ​មក​ជួយ​យក​អាសារ ។
នាង ​ទេពរម្ភា​ធិតា​ស្រី​សួគ៌ កាឡា​ខ្លួន​ជា​ស្រី​ជំទង់​តម្រង់​មក​ជប្បលក្សណ៍ ធ្វើ​ជា​សាកសួរ​ដឹង​ដើម​ចប់​ហើយ​ប្រាប់​ថា ខ្លួន​នាង​មក​រក​ដង​ទឹក​ទៅ​ធ្វើ​បុណ្យ​ដល់​អ្នក​ទោស ។ រាជកុមារ​ឆ្លៀត​ឱកាស​នោះ​ទៅ​ដង​ទឹក​ ហើយ​ក៏​លប​បង់​ចិញ្ចៀន​ព្រះទម្រង់​ទៅ​ក្នុង​ក្អម​ទឹក​ដោយ​អធិដ្ឋាន​សូម​ឲ្យ​ បង​រួច​ពី​ទុក្ខភ័យ ពេទធិតា​កាឡា​ប្រាណ​នាំ​យក​ទឹក​ទៅ​ដល់​ទី​ឃុំឃាំង ហើយ​និយាយ​សូម​អ្នក​យាម​ទ្វារ​ចូល​ទៅ​ដល់​រាមលក្សណ៍ ។ នាង​ប្រគល់​ក្អម​ទឹក​ដល់​ដៃ​រាជ​កុមារ​ក៏​ងូត​ទឹក​ទៅ​ឃើញ​ព្រះទម្រង់​របស់​ មាតា ទ្រង់​ឈ្វេង​យល់​ថា​ជប្បលក្សណ៍​មក​ជួយ​ព្រះអង្គ ។ ដោយសារ​តេជៈ​ទឹក​មន្ត​ព្រះឥន្ទ្រ និង​គុណ​ព្រះទម្រង់​នៃ​ព្រះមាតា រាមលក្សណ៍​ក៏​រំដោះ​រួច​ពី​ទ្រុង​ដែក ហែក​ចេញ​មក​ជួប​ជប្បលក្សណ៍​ដែល​នៅ​ពួន​សម្ងំ​ក្រោម​ដើម​ជ្រៃ​ក្រៅ​ទ្វារ​ នគរ ។
=ខ្សែ​ទី​៧៨= ព្រះរាម ​បន្ទាប់​ពី​បាន​ជ្រាប​អាថ៌​សេចក្ដី​ថា អ្នក​ទោស​ដែល​ត្រូវ​ប្រហារ​ជីវិត​នោះ​ត្រូវ​ហែក​ទ្រុង​ដែក​ចេញ​រួច​ទៅ​ ក៏​ទ្រង់​ក្រេវក្រោធ​ខ្លាំង​ណាស់​ក៏​ត្រាស់​បញ្ជា​ឲ្យ​ភ្ជុំ​ពល​មួយ​រំពេច​ ដើម្បី​ចេញ​ទៅ​ចាប់​អ្នក​ទោស​យក​មក​វិញ​ឲ្យ​ទាល់​តែ​បាន ។ ពេល​នោះ​ព្រះរាម​ចេញ​ចាក​ពី​ក្រុង​អយុធ្យា​ដោយ​ផ្ទាល់​ព្រះអង្គ​ ព្រម​ទាំង​ព្រះអនុជ​ទាំង​បី​អង្គ​ មួយ​អន្លើ​ដោយ​ពល​ពានរ​យ៉ាង​គគ្រឹក​គគ្រេង​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ដង​ព្រៃ​ដែន​ សមរភូមិ​ក៏​ជួប​នឹង​រាជកុមារ​ទាំង​ពីរ​ឈរ​យ៉ាង​ក្លាហាន​ពារ​មុខ​ពល​ស្វា ធ្វើ​ឲ្យ​ពល​ស្វា​ទាំង​ឡាយ​ភិតភ័យ​ស្រែក​ឆោឡោ​រត់​ខ្ចាត់ខ្ចាយ ។ ព្រះភិរុត​ទត​ស្គាល់​មុខ​រាមលក្សណ៍​ដ៏​មាន​ភក្ត្រ​ដូច​ជប្បលក្សណ៍​ក៏​ថ្លែង​ សរ​សក្តិ​អន្ទាក់​យ៉ាង​ច្រើន​ដើម្បី​ចាប់​ចង​ក្មេង​ទាំង​ពីរ ។ រាមលក្សណ៍ ជប្បលក្សណ៍​ក្លាហាន​គ្មាន​តក់​ស្លុត​ភិតភ័យ​អ្វី​សោះ ក៏​ថ្លែង​តប​ដក​ព្រះខ័ន​កាប់​អន្ទាក់​ដាច់​ខ្ទេច​ខ្ទី​គ្មាន​សល់ ។ ព្រះរាម​ទត​ឃើញ​ច្បាស់​នឹង​ព្រះនេត្រ​ក៏​កើត​ទោសៈ ប្រមាថ ត្មះ​ហើយ​ថ្លែង​សរ​ជា​ភ្លើង​ឆេះ​រន្ទាល​ពេញ​អាកាស ។ រាជកុមារ​មិន​បង្អង់​ដៃ​ក៏​ថ្លែង​សរ​ជា​ព្រះភិរុណ​បង្ក្រាប​សរ​ព្រះរាម​ ត្រូវ​រលត់​អស់​ទៅ​វិញ ។ ព្រះរាម​ថ្លែង​សរ​ជា​សត្វ​គ្រុឌ​ម្ដង​វិញ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ខ្យល់​ក្រិស​ផាត់​របស់​រាមលក្សណ៍​ផាត់​បាត់​វិនាស​ទៅ​អស់​ ទៀត ។ ពេល​នោះ​ព្រះរាម​កើត​សង្ស័យ និង​រិទ្ធី​ចេស្ដា​របស់​កុមារ​ណាស់​ក៏​សច្ចា​ផ្សង​ជា​ពូជពង្ស​អង្គ​អញ សូម​ឲ្យ​សរ​កើត​ជា​ភោជនាហារ​បូជា​ដូច​ប្រាថ្នា ។ រីឯ​កុមារ​ថ្លែង​តប​វិញ​កើត​ជា​ឆ័ត្រ​ភ្ញី​បាំង​ថ្វាយ​ព្រះរាម​ទៅ​វិញ ព្រះរាម​ទ្រង់​កើត​សង្ស័យ​ទើប​ត្រាស់​សម្រួល​សួរ​រក​ឈ្មោះ​មាតា បិតា របស់​ព្រះរាជកុមារ​ទាំង​ពីរ ។ ព្រះរាជកុមារ​វាយ​ឫក​ក្រអឺត មិន​ព្រម​ឆ្លើយ បែរ​ជា​សួរ​ទៅ​ព្រះរាម​វិញ ។ ដោយ​ស្ងប់​ហ្ឫទ័យ ព្រះរាម​ក៏​សម្រួល​ប្រាប់​អស់​អាថ៌​ដល់​ព្រះរាជ​កុមារ ។ រាមលក្សណ៍ ជប្បលក្សណ៍ សញ្ជឹង​គិត​ខ្លាច​គេ​ទៅ​យាយី​ដល់​ព្រះមាតា​ក៏​មិន​ព្រម​ទូល​ការណ៍​ពិត​ដល់​ ព្រះរាម​វិញ​ឡើយ គ្រាន់​តែ​ឆ្លើយ​តប​ថា នាម​របស់​ខ្លួន​ទាំង​ពីរ រីឯ​ «ព្រះបិតា មាតា យើង​ខ្ញុំ​មិន​ស្គាល់​ឡើយ» ។ ព្រះរាម​ភ្ញាក់​ខ្លួន​សួរ​ទៅ​ព្រះអនុជ​ភ្លាម​ថា «នាង​សិតា​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ​ម្ដេច​ឡើយ​មក​មាន​កូន ?» ព្រះលក្សណ៍​ក៏​តប​ព្រះរាជ​តម្រាស់​តាម​ការ​ពិត​ដូច​បាន​ប្រព្រឹត្ត​កន្លង​មក ​ថ្វាយ​ព្រះសម្ដេច​ព្រះ​រៀម ។ ទ្រង់​ជ្រាប​អស់​ការណ៍​កន្លង​ទៅ​ហើយ​នោះ​ ព្រះរាម​ក៏​បោះ​អាវុធ​ចោល​ស្ទុះ​ទៅ​ស្រវា​ឱប​រាជកុមារ​ទាង​ពីរ​អង្វរ​សុំ​ ឲ្យ​ចូល​ទៅ​គង់​ក្នុង​នគរ​វិញ ។ តែ​ព្រះរាជ​កុមារ​ពុំ​ព្រម​ក៏​ដឹក​ដៃ​ប្អូន​ដើរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ទៅ​ អស់​ពល​សេនា​មួយ​អន្លើ​ដោយ​ក្សត្រ​ទាង​បួន​អង្គា​ក៏​តាម​ព្រះរាជកុមារ​រហូត​ ដល់​អាស្រម​លោកតា​ឥសី ។ កាល​បើ​បាន​ទៅ​ដល់​អាស្រម​កាល​ណា​រាជ​កុមារ​ទាំង​ពីរ​មិទ​ទ្វារ​ជិត​ ហើយ​ថ្វាយ​ការណ៍​ជូន​ព្រះមាតា​សិតា​បាន​ទ្រង់​ជ្រាប​ ព្រះនាង​រឹងរិត​តែ​រឭក​នឹក​ឃើញ​រឿង​អតីតកាល ។ ព្រះរាម​អង្វរ​ព្រះនាង​សិតា​ពី​ក្រៅ​អាស្រម​ឲ្យ​បើក​ទ្វារ​ថ្វាយ​ក៏​ប៉ុន្តែ ​ព្រះនាង​មិន​ព្រម ហើយ​សូម​ឲ្យ​លោក​តា​ឥសី​ជួយ​អន្តរាគមន៍​ទៅ​យាង​ព្រះរាម​ជំនួស លោក​តា​ឥសី​ជួយ​ផ្សះផ្សា​ណាស់​ដែរ​តែ​មិន​សម្រេច​ផល គ្រាន់​តែ​ជួប​សម្តី​ផ្ទាល់​មាត់​នឹង​ព្រះរាម​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។
=ខ្សែ​ទី​៧៩=
ព្រះរាម ​ខំ​លួង​លោម​ព្រះនាង​សិតា​ឲ្យ​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​អយុធ្យា​ដើម្បី​មូល​មិត្ត​ មេត្រី​នឹង​គ្នា​វិញ​តែ​មិន​បាន​សម្រេច​សោះ ហើយ​រក​មធ្យោបាយ​នាំ​ព្រះរាជ​បុត្រា​ទៅ​វិញ ។ មុន​ដំបូង​ព្រះនាង​សិតា​មិន​ព្រម​ទេ ប៉ុន្តែ​ព្រះរាម​អង្វរ​រហូត​ដល់​ទ្រង់​រំជួល​ព្រះហ្ឫទ័យ​ខ្លាំង​ក្លា​ពេក ទើប​នាង​យល់​ព្រម ហើយ​ហៅ​រាមលក្សណ៍ និង​ជប្បលក្សណ៍ មក​ផ្ដែផ្ដាំ​ទូន្មាន​ឲ្យ​ប្រុងប្រយ័ត្ន​ដែល​កូន​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​ព្រះ​មាតា​ ទៅ​រស់​នៅ​ជាមួយ​ឪពុក ។ ឥសី​វិជ្ជប្រិត​ក៏​មាន​ព្រះទ័យ​អបអរ​សាទរ​ខ្លាំង​ចំពោះ​ព្រះរាជកុមារ ។ ពេល​នោះ​ ព្រះលក្សណ៍ ព្រះភិរុត សុត្រុត ក៏​បាន​យាង​មក​ជួ​ជុំ​គ្នា ហើយ​ស្ទុះ​ទៅ​ទទួល​ឱប​ក្មួយ​ដោយ​ក្ដី​ត្រេកអរ​យ៉ាង​ស្និទ្ធស្នាល ។ ចំណែក​ឯ​ហនុមាន សមន្តីន៍ មន្ត្រី​ព្រម​ទាំង​ពលសេនា​ចូល​មក​គាល់​ត្រៀបត្រា​ថ្វាយ​បង្គំ​សូម​ទោស ស្គាល់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ។
កាល​មក​ ដល់​ព្រះរាជ​វាំងជ័យ ក្រុងអយុធ្យា ក្សត្រ​ទាំង​៦​អង្គ ក៏​យាង​ទៅ​គាល់​ព្រះនាង​កោសកល្យា ព្រះនាង​កៃកេសី និង​ព្រះនាង​សមុទទេវី ជា​រាជ​មាតា និង​ជា​រាជ​អយ្យកា ។ ក្សត្រី​ទាំង​បី​អង្គ​សព្វ​រាជហ្ឫទ័យ​អបអរ និង​ទទួល​ព្រះរាជកុមារ​ដែល​បាន​វិល​ចូល​មក​ដល់​ព្រះរាជ​នគរ​វិញ ព្រម​ទាំង​ដឹង​អំពី​ដំណើរ​សុខទុក្ខ​ពី​ព្រះនាង​សិតា​នៅ​អាស្រម​ឥសី​ ផង ។
=ខ្សែ​ទី​៨០=
ដោយ ​នឹក​រឭក​ព្រះមាតា​សិតា​រស់​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ជាមួយ​លោក​តា​ឥសី​ខ្លាំង​ពេក ទើប​រាមលក្សណ៍ ជប្បលក្សណ៍ បង្គំ​លា​ព្រះរាម​ជា​បិតា និង​អយ្យកា យាង​ទៅ​លេង​នឹង​ព្រះមាតា កាល​បើ​បាន​ឱកាស​ល្អ​ហើយ​ព្រះរាម​ក៏​ទ្រង់​អនុញ្ញាត​ព្រម​ទាំង​ផ្ដែផ្ដាំ​ ឲ្យ​រាជបុត្រ​ទាំង​ពីរ​ជួយ​សម្រុះសម្រួល​ព្រះទ័យ​នាង​សិតា ។
លុះ ​ក្បួន​ដំណើរ​របស់​រាមលក្សណ៍ ជប្បលក្សណ៍ បាន​ទៅ​ដល់​អាស្រម​លោក​តា​ឥសី​ហើយ​ព្រះនាង​សិតា​យាង​មក​ទទួល​រាជបុត្រ​ដោយ​ សោមនសន្ស ។ រាជកុមារ​បាន​ជួប​នឹង​មាតា​ហើយ​ក៏​ថ្វាយ​បង្គំ អង្វរ​ព្រះមាតា​តាម​ពាក្យ​បណ្ដាំ​របស់​ព្រះរាម​ជា​បិតា ។ ព្រះនាង​សិតា​រំលឹក​នឹក​ឃើញ​រឿង​ដើម ក៏​រឹង​រិត​តែ​ខ្ញាល់ ហើយ​ទ្រង់​មាន​សុវណ្ណី​​ថា នាង​នឹង​វិល​ត្រឡប់​ចូល​នគរ​ លុះ​ណា​តែ​ព្រះរាម​ចូល​សុវណ្ណគត ។
ព្រះរាម ​កាល​បើ​បាន​ជ្រាប​អស់​អាថ៌​សេចក្ដី​ដែល​ព្រះរាជ​កុមារ​នាំ​ពាក្យ​ពី​ ព្រះមាតា​មក​ពី​អាស្រម​វិញ​នោះ ព្រះអង្គ​ក៏​ទ្រង់​វតក្ក​សោយ​សោកា និង​អាឡោះ​អាល័យ​ស្ដាយ​រាជទេពី​ដែល​មាន​ចិត្ត​ប្រពៃ​បរិសុទ្ធ ហើយ​កើត​ក្ដី​ឈឺ​ចាប់​ចំពោះ​កំហុស​របស់​ព្រះអង្គ​ទៅ​លើ​ព្រះមហេសី ។ ទ្រង់​ក៏​ពិគ្រោះ​ជាមួយ​ព្រះអនុជ​ទាំង​បី មួយ​អន្លើ​ដោយ​ហនុមាន សុម័ន្ត មន្ត្រី​ថា នឹង​ធ្វើ​ឧបាយ​ចូល​កោដិ​បញ្ឆោត​នាង​សិតា​ឲ្យ​ចូល​នគរ ។
ព្រះរាជ ​ឧបាយកល​នេះ​បាន​ចាត់​ចែង​ឡើង​យ៉ាង​គគ្រឹក​គគ្រេង ។ ព្រះនាង​សិតា​ស្មាន​ថា​ព្រះរាម​ចូល​សុវណ្ណគត​មែន ទ្រង់​សោយ​សោក​យ៉ាង​ខ្លាំង​ហើយ​ក៏​ចូល​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​ព្រះស្វាមី​នៅ​ ក្នុង​រាជធានី ។ ព្រះនាង​យំ​សោក​រៀបរាប់​បោក​ខ្លួន​ជិត​ព្រះមេរុ​រហូត​ដល់​សន្លប់​បាត់​ ស្មារតី ព្រះរាម​គង់​លាក់​ខ្លួន​ជិត​នោះ​ក៏​ស្ទុះ​រត់​ស្រវា​ឱប ត្រកង​ក្នុង​ហត្ថា​ ភ័យ​ខ្លាច​នាង​ចូល​ទីវង្គត ។ លុះ​ព្រះ​នាង​ភ្ញាក់​ស្មារតី​ឡើង​ឃើញ​ព្រះភ័ក្ត្រ​ស្វាមី​ក៏​ស្ទុះ​រត់​ហើយ​ ត្មះតិះដៀល​ឲ្យ​ស្វាមី ។ ព្រះរាម​តាម​អង្វរ​ពុំ​បាន​ដូច​បំណង​ ក៏​រត់​ដេញ​ចាប់​ព្រះនាង​សិតា​ជុំ​វិញ​មេរុ រីឯ​ព្រះអនុជ​ទាំង​បី​ព្រម​ទាំង​ហនុមាន​ក៏​ជួយ​ដេញ​ចាប់​ដែរ​នៅ​តែ​ចាប់​មិន ​បាន​ដោយ​ព្រះនាង​ប្រកាន់​ពាក្យ​សត្យ និង​អធិដ្ឋាន​អំពាវនាវ​រក​ព្រះធរណី ព្រះធរណី​ក៏​បើក​ទ្វារ​ឲ្យ​នាង​ចុះ​ទៅ​ពួន​រហូត​ដល់​ពិភព​នាគ​ឯ​បាតាល​ រី​ឯ​ស្ដេច​នាគ​ក៏​ទទួល​យក​អាសារ​ព្រះនាង​ដោយ​សមរម្យ​ប្រណិត​ផង ។ ព្រះរាម​មិន​អស់​ចិត្ត​ក៏​ចាត់​ហនុមាន​ឲ្យ​ជ្រែក​ដី​តាម​រក​តែ​មិន​ឃើញ ពី​ព្រោះ​តែ​ព្រះនាង​នៅ​តែ​ក្ដី​អស់​សង្ឃឹម និង​បរាជ័យ ទើប​ព្រះតម្រិះ​ថា​មាន​តែ​ពិភេគ​ទើប​ជួយ​ព្រះអង្គ​បាន ក៏​សរសេរ​អក្ខរា​ថ្លែង​សរ​ទៅ​ក្រុង​លង្កា​មួយ​រំពេច​នោះ ៕
ឯកសារយោង
ធ្វេង|រូបភាពតូច|200px|​[[រឿងរាមកេរ្តិ៍ សិល្បៈឥណ្ឌា.]]
ព្រះព្រហ្ម(ពុទ្ធសាសនា)
ព្រះព្រហ្មតាមព្រះពុទ្ធសាសនា  (Brahmā in Buddhism) ព្រះព្រហ្មគឺជាអមនុស្សមួយប្រភេទដែលស្ថិតនៅក្នុងកាមភព (Desire Realm ឬ Kāmadhātu) ១៦ជាន់។ព្រះព្រហ្មទំាងនោះស្ថិតនៅតាមជាន់ផ្សេងគ្នាតាមកំលាំងបុណ្យរបស់ខ្លួនដែលបានសន្សំទុក ដូចជាព្រះព្រហ្មមណាមានស័កតូចគឺឋិតនៅជាន់ទី១ ព្រះព្រហ្មណាមានស័កធំបន្តិចក៏ឋិតនៅជាន់ទី២តាមលំដាប់រៀងដល់ជាន់ទី១៦។
គ្រឹស្តសករាជ(គ.ស)
គ្រឹស្ដសករាជ គឺជាការចាប់រាប់ពីឆ្នាំដែលព្រះយេស៊ូចាប់កំណើត។
១០រៀល(ឆ្នាំ១៩៧៥)
10រៀល
=មើលផងដែរ=
តំបន់យ៉ាំងហ្គូន
តំបន់យុាំងហ្គូន(ភូមា: ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး;) វាជាតំបន់តូចបំផុត និងមានប្រជាជនច្រើនជាងគេក្នុងចំណោមតំបន់ និងរដ្ឋចំនួន 14 របស់ប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា។ វាមានទីតាំងនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា។ វា​ត្រូវ​បាន​ហ៊ុំ​ព័ទ្ធ​ដោយ​តំបន់​អៀ​រ៉ា​វ៉ា​ឌី​និង​ឈូង​សមុទ្រ​ម៉ា​តា​បាន​។ រាជធានីគឺទីក្រុងយ៉ាំងហ្គោន។ ហើយតំបន់នេះមានផ្ទៃដីចំនួន ១០ ១៧០ km2និងមានប្រជាជនចំនួន ៧ លាននាក់ ។
សូមមើលផងដែរ
• តំបន់តានីនថារី
• រដ្ឋកាយ៉ា
តំបន់តានីនថារី
តំបន់តានីនថាយី ( ភូមា : တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး ) គឺជា តំបន់ រដ្ឋបាល នៃ ប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ាគ្របដណ្តប់ផ្នែកខាងត្បូងដ៏វែងនិងតូចចង្អៀតនៃប្រទេសនៅលើកោះ Kra Isthmus ។ វាមានព្រំប្រទល់ជាប់ សមុទ្រ សមុទ្រអង់ដាម៉ង់ ខាងលិច និង ភ្នំ Tenasserim ហួសពី ប្រទេសថៃ ទៅខាងកើត។ នៅខាងជើងគឺ រដ្ឋមន ។ មានកោះជាច្រើននៅឆ្នេរសមុទ្រ ប្រជុំកោះ Mergui ធំ នៅតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងត្បូង និងកណ្តាល និង កោះ Moscos តូចៗ នៅឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងជើង។ រដ្ឋធានីនៃការបែងចែកនេះគឺជា តំបន់ ដាវី (តាវ៉ូយ) ។ ទីក្រុងសំខាន់ៗផ្សេងទៀតរួមមាន Myeik (Mergui) និង Kawthaung ។ ផ្នែកនេះគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដី 43,344.9 គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានប្រជាជនចំនួន 1,406,434 នៅជំរឿន 2014 ។
ឃុំកណ្តៀងរាយ
=រដ្ខបាល= ឃុំ មានភូមិ៖
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
គ្រឹស្ដសាសនា
=ផ្សារ= =មើលផងដែរ=
លី ស៊ាវឡុង
លី ស៊ាវឡុង ឬ ប្រ៊ូសលី (ភាសាអង់គ្លេស: Bruce Lee, ភាសាចិន ; 李小龍 លី ជុនហ្វាន ,ភាសាចិន: 李振藩; កើតថ្ងៃទី ២៧ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៩៤០ ដល់ថ្ងៃទី ២០ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ១៩៧៣) គឺជាសិល្បករក្បាច់គុនហុងកុងនិងអាមេរិក គ្រូបង្ហាត់ក្បាច់គុន តារាសម្តែង អ្នកដឹកនាំរឿង អ្នកផលិតភាពយន្ត និងជាទស្សនវិទូ។ លោកគឺជាស្ថាបនិកនៃ ជេត គូន៍ដូ ដែលជាទស្សនវិជ្ជា សិល្បៈក្បាច់គុនកូនកាត់ដែល គូរចេញពីវិញ្ញាសាប្រយុទ្ធផ្សេងៗគ្នា ដែលជារឿយៗត្រូវបានផ្តល់កិត្តិយសក្នុងការត្រួសត្រាយផ្លូវសម្រាប់ សិល្បៈក្បាច់គុនចម្រុះទំនើប (MMA) ។ លី ស៊ាវឡុង ត្រូវបានចាត់ទុកដោយអ្នករិះគន់ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ និងសិល្បករក្បាច់គុនផ្សេងទៀតថាជា សិល្បករក្បាច់គុន ដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតគ្រប់ពេល និងជា រូបតំណាងវប្បធម៌ប៉ុប នៃសតវត្សទី២០ ដែលបានបិទគម្លាតរវាង បូព៌ា និងខាងលិច។ លោកត្រូវបានគេកោតសរសើរចំពោះការផ្សព្វផ្សាយ ភាពយន្តសកម្មភាពហុងកុង និងជួយផ្លាស់ប្តូររបៀបដែល ជនជាតិអាស៊ី ត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងខ្សែភាពយន្តអាមេរិក។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន
ម៉ាសានិងខ្លាឃ្មុំ
ម៉ាសានិងខ្លាឃ្មុំ ( Ма́ша и Медве́дь   ) គឺជារឿងភាគទូរទស្សន៍បែបជីវចលរបស់រុស្សីដែលបង្កើតឡើងដោយអូលែហ្គ គូសូវកូវ និងផលិតដោយ Animaccord Animation Studio ដោយផ្អែកទៅលើរឿងប្រជាប្រិយរបស់កុមារផ្ទាល់មាត់ដែលមានឈ្មោះដូចគ្នា។ កម្មវិធីនេះ ផ្តោតលើដំណើរផ្សងព្រេងរបស់ក្មេងស្រីតូចម្នាក់ឈ្មោះម៉ាសានិងមិត្តដែលយកចិត្តទុកដាក់របស់នាងគឺខ្លាឃ្មុំ ( មីសខា ) ដែលតែងតែការពារនាងពីគ្រោះមហន្តរាយ។
ម៉ាសានិងខ្លាឃ្មុំ គឺជាស៊េរីមត្តេយ្យដែលមានអ្នកមើលច្រើនជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក ដោយមានសំណើច្រើនជាងមធ្យមភាគ ៣៦ដង។ វា​ក៏​ជា​ស៊េរី​យុវវ័យ​ដែល​មាន​អ្នក​មើល​ច្រើន​បំផុត​ទី៥ (០-១៨)នៅ​ទូទាំង​ពិភពលោក​ផង​ដែរ ដែល​នាំមុខ Peppa Pig ។
ការសម្តែងមានប្រាំរដូវ។ រដូវកាលទី៥ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២២ គឺជាកម្មវិធីទូរទស្សន៍បែបជីវចលដែលផលិតដោយរុស្ស៊ីដំបូងគេដែលត្រូវបានចេញផ្សាយក្នុងកម្រិត៤K ។ រូបភាពតូច|333x333ភីកសែល| រូបចម្លាក់ម៉ាសានិងខ្លាឃ្មុំ រួមជាមួយនឹងមិត្តរបស់ពួកគេហារេ នៅ [[Yelan តំបន់ Volgograd|យេឡាន ។]]
ម៉ោង
ម៉ោង គឺជាកាលកំណត់ថេរវេលាជាក់លាក់គឺ ២៤ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ។ ការកំណត់គឺ÷ + ចាប់ពី ម៉ោង១២(ទៀបភ្លឺ) ដល់ ម៉ោង១១(ថ្ងៃត្រង់) តាមម៉ោង ហៅថា AM - សកល ពី ម៉ោង២៤ ដល់ ម៉ោង១១ + ចាប់ពី ម៉ោង១២(ថ្ងៃត្រង់) ដល់ ម៉ោង១១(យប់) តាមម៉ោង ហៅថា PM - សកល ពី ម៉ោង 12:30 យប់ 0.2kb/s
to
d ទាំងអស់
អំពី
គោលការណ៍ភាពឯកជន
អាជ្ញាប័ណ្ណប្រភពបើកចំហព័ត៌មានលម្អិតអំពីអាជ្ញាប័ណ្ណសម្រាប់កម្មវិធីប្រភពបើកចំហ
កំណែបច្ចុប្បន្ន
11.3.02.410497392-beta-arm64-v8a
71990014
កំណែ = 2021091900ប្រភព - download
ទាន់សម័យ
ត្រលប់មកវិញនៅលើឧបករណ៍៖គ្មានកញ្ចប់ម៉ោង១២ I ដល់ ម៉ោង២៣
ឃុំ កំពង់ត្រាចខាងកើត
ឃុំកំពង់ត្រាចខាងកើត. ជាស្រុកមួយដែលមានភាព ល្បីល្បាញក្នុង ខេត្តកំពត។ សេដ្ឋកិច្ចក្នុងស្រុកនេះពឹងផ្អែកទៅលើ វិស័យកសិកម្មរបស់ប្រជាជន ដែលមានផ្ទៃដីសរុបប្រមាណ ៣៥៣០០ហិចតា សំរាប់កសិកម្មដាំដុះ ប៉ុន្តែពានិជ្ជកម្មវិញ មានភាពក្លាំងក្លាដោយសារ មានព្រំប្រទល់ជាប់ប្រទេសវៀតណាម។រហូតមកដល់ឥលូវ វិសយ័ពានិជ្ជកម្មនេះមានភាពក្លាំងក្លាដោយសារមាន ការស្ថាបនានូវផ្លូវថ្មីមួយ ព្រមទាំងមាន កាស៊ីណូរ ដែលនៅជាប់និងច្រកព្រំដែនប្រទេសទាំងពីរ។ មាតិកា [លាក់] ១	ការអភិវឌ្ឍន័ ២	ផ្សារកំពង់ត្រាច ៣	រមនីយដ្ឋានស្រុកកំពង់ត្រាច ៤	មន្ដ្រី​នៃ​មន្ទីរ​ទេសចរណ៍​ខេត្ដ​កំពត ការអភិវឌ្ឍន័[កែប្រែ​កូដ] ផ្លូវអន្ដរជាតិ ប្រវែងប្រមាណ ១២គីឡូម៉ែត្រ កំពុងចាប់កសាងឡើង នាចុងឆ្នាំ២០១១នេះ ចាប់ពីព្រំប្រទល់ប្រទេសវៀតណាម រហូតមកដល់ ស្រុកកំពង់ត្រាច។ ការចាប់កសាងផ្លួវនេះ មានផលប៉ៈពាល់ចំពោះ​ផ្ទះរបស់ប្រជាជន​ ប៉ុន្ដែដំណោះស្រាយជាច្រើន ត្រូវបានសំរួល ហើយការកសាងចាប់ធ្វើបន្ដ។ គំរោងកសាងជាច្រើន កំពុងតែចាប់ផ្ដើមបន្ដិចម្ដងៗនៅក្នុងសហគមន៍ ដែលជាផ្នែកមួយដែលធ្វើ ឲ្យប្រជាជនមាន ជាភាពធូរធា។ ផ្សារកំពង់ត្រាច[កែប្រែ​កូដ] មានតូបលក់បន្លែ និងសាច់ស្ថិតនៅខាងជើងផ្សារ ហើយតូបលក់គ្រឿងហូបចុក នំផ្សេងៗមាននៅខាងត្បូងតូបលក់បន្លែ ហើយតូបលក់ឥវ៉ាន់ របស់របរ​ ប្រើប្រាស់មាននៅខាងត្បូងបន្ដបន្ទាប់ ចំនែកតូបកាត់ដេរ ព្រមជាមួយ តូបលក់មាស មានខាងកើតផ្សារ ខាងលិចផ្សារមានលក់ចំរុះ ដូចជា លក់បន្លែ និងសាច់ គ្រឿងហូបចុក នំផ្សេងៗ លក់ឥវ៉ាន់ របស់របរប្រើប្រាស់ ព្រមជាមួយផ្លែរឈើគ្រប់មុខ។ ផ្សារកំពង់ត្រាច ជារៀងរាល់ថ្ងៃប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅតាមឃុំនានា បានមកទីនោះ ដើម្បីធ្វើការលក់រឺ ទិញទំនិញជាហូរហែរ។ប៉ុន្ដែនា​រដូវបុណ្យទានមាន គឺមានប្រជាជន ដែលមកពីគ្រប់តំបន់ក្នុងខេត្តកំពតចូលមកក្នុងផ្សារ។ រមនីយដ្ឋានស្រុកកំពង់ត្រាច[កែប្រែ​កូដ]
រូបថតភ្នំកំពង់ត្រាច ស្ថិតនៅ​ជើងភ្នំ​ផ្នែក​ខាងត្បូង​មាន​អារាម​មួយ​ឈ្មោះថាវត្ដ​គិរី​សិលាដែល​ជាទី​ស្ថាន​សម្រាប់​ពុទ្ធបរិស័ទ​គោរព​ប្រតិ ប​ត្ដិ​តាម​គន្លង​សាសនា​ ដោយមាន​យាយជី​តាជី និង ព្រះសង្ឃ​គង់នៅ​ជាច្រើន​អង្គ​។ សម្រាប់​បងប្អូន​ជា​ពុទ្ធសាសនិក ក្រោយពី​ថ្វាយ បង្គំ​ព្រះសង្ឃ​តាម​ទំនៀមទម្លាប់​រួចរាល់ ដើរ​សំដៅ​ចូល​តាមផ្លូវ​ក្នុង​រូង​ទៅ​កណ្ដាល​ភ្នំ ពិតជា​បាន​ជួប​ទីវាល​ល្ហល្ហេវ ភ្លឺ​ស្រឡះ ពោរ ពេញ​ដោយ​ភាព​សុខដុម​គ្មាន​ពីរ ព្រោះ​កាលបើ​ ចោល​ភ្នែក​សម្លឹងមើល​ ទៅលើ​នឹង​ប្រទះឃើញ​ផ្ទៃមេឃ​គ្របដណ្ដប់​នៅ​ ជិតបង្កើយ ជា​រង្វង់​មូល​ដូច​បាតខ្ទះ ​តាម​រាងរៅ​នៃ​ចន្លោះ​ផ្ទាំង​ថ្ម​ចេញពី​បាត​ភ្នំ​ ។ នេះ​ជា​រមណីយដ្ឋាន​ប្រ​វ​ត្ដិ​សាស្ដ្រ​ពោរពេញ​ដោយ​ភាព​រំភើប​រីក រាយ​ឥត​គណនា​ដែល​មិនមាន​កន្លែង​ណា​ អាច​យកមក​ប្រៀបផ្ទឹម​បាន​។​នៅ​អម​តាម​ បណ្ដោយ​រូង​ផ្លូវ​ក្រោម​បាត​ភ្នំ​មាន​ល្អាង​ជាច្រើន ប្រកបដោយ​រូបសំណាក​​ សត្វ​ឫុ​រូបសំណាក​ឧបករណ៍ ប្រើប្រាស់​ដែល​កើត​ឡើងមក​អំពី​ សំណឹក​នៃ​ផ្ទាំង​ថ្ម​ធំៗ ​យូរលង់​ណាស់​មកហើយ ហើយ​ភ្ញៀវទេសចរ​ទាំងឡាយ​ គយ​គន់មើល​សណ្ឋាន​របស់​វា ​នឹង​អាច​កាត់​យល់បាន​តាម​ កា​រ​ផ្គូផ្គង​ពី​មគ្គុទេសក៍​ដែល​នៅ​រង់ចាំ​ជូន​ដំ ណើ​រ​ដើម្បី​ពន្យល់​តាម​អ្វី​ជាការ​ចំណាំ​ត​គ្នា​ទោះបី​គ្មាន​ឯកសារ​ណាមួយ​ យក​ធ្វើ​សំអាង​ក្ដី ។ រមណីយដ្ឋាន​មួយ​នេះ​តែងតែមាន​ភ្ញៀវ មក​ទស្សនា​ពុំ​ដាច់​មិន​ថា​រដូវប្រាំង ឫុ រដូវវស្សា​ឡើយ ហើយ​ទីតាំង​របស់ ភ្នំ​នេះ​ទៀតសោត​ជា​កន្លែង​ ដែល​ផលិតកម្ម​ភាពយន្ដ​នានា អាច​ថត​យក​ទេសភាព សោភ័ណភាព​យ៉ាង​ប្រណីតៗ​ផងដែរ ។​
ខេត្តនគររាជសីមា
ខេត្តនគររាជសីមា ឬឈ្មោះខ្លីៗ ខេត្តនគររាជ (นครราชสีมา, អានថា: ណៈខនរ៉ាត់ឆៈស៊ីម៉ា) ជាញឹកញាប់ហៅថា គោរាជ (โคราช, អានថា: ខូរ៉ាត) គឺជាខេត្ត (ចង្វាត) មួយក្នុងចំណោមខេត្តចំនួន 76 របស់ប្រទេសថៃ ស្ថិតនៅភាគឦសានខាងលើប្រទេសថៃ ហៅ​ថាឥសាន​ ឬអ៊ីសានដែរ​ ជាខេត្តធំជាងគេរបស់ប្រទេសតាមតំបន់ មានប្រជាជនប្រមាណ 2,7 លាននាក់ និងបង្កើតបានប្រហែល 250 ពាន់លានបាតក្នុង GDP ដែលជាចំនួនខ្ពស់បំផុតនៅឥសាន ​ ខេត្តជិតខាងគឺ (ទ្រនិចនាឡិកាពីខាងជើង) ខេត្តជ័យភូមិ, ខេត្តខនកែន, ខេត្តបុរីរម្យ, ខេត្តស្រៈកែវ, ខេត្តប្រាចិនបុរី, ខេត្តនគរនាយក, ខេត្តស្រៈបុរី និងខេត្តលពបុរី
គណបក្សណាស៊ី
គណបក្សណាស៊ី ដែលមានឈ្មោះជាផ្លូវការថា គណបក្សពលករសង្គមនិយមជាតិអាល្លឺម៉ង់ (ភាសាអាល្លឺម៉ង់ ៖ Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei; NSDAP) ជាគណបក្សនយោបាយមួយដែលបានគ្រប់គ្រងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់នៅសម័យរីចទីបី (Das Dritte Reich) ពីឆ្នាំ១៩៣៣ រហូតដល់ការបញ្ចប់នៃសង្គ្រាមលោកលើកទី២នៅឆ្នាំ១៩៤៥ ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក អាឌុល អ៊ីទ្លែរ ។
ខេត្តនគររាជសីមា
ប្រវត្តិ
តំបន់ជុំវិញគោរាជគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលដ៏សំខាន់មួយក្នុងសម័យអាណាចក្រខ្មែរក្នុងសតវត្សទី 11​ ដូចដែលអាចមើលឃើញដោយប្រាសាទប្រាសាទនៅក្នុងឧទ្យានប្រវត្តិសាស្រ្តប្រាសាទពិមាឃ ខេត្តនគររាជសីមា ជាខេត្តមួយដែលនៅតែមានជនជាតិខ្មែរភាគខាងជើងច្រើន
ទីក្រុងថ្មីដែលមានកំពែងព័ទ្ធជុំវិញ កំណត់ថាជានគររាជសីមា ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង​នៅ​សតវត្ស​ទី ១៧ តាម​បញ្ជា​របស់​ព្រះនារាយណ៍ ជាកងបញ្ជាការភាគខាងកើតបំផុតការពារព្រំដែននៃព្រះរាជាណាចក្រ នគររាជសីមាបានបន្តកាតព្វកិច្ចនេះក្នុងសម័យបាងកក ទោះ​បី​ជា​វា​ត្រូវ​បាន​គេ​រឹប​អូស​បាន​យ៉ាង​ខ្លី​ក្នុង​កំឡុង​ការ​បះបោរ​របស់​ឡាវ (1826-2828) ក្នុង​ឆ្នាំ ១៨២៦ ក៏ដោយ ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទរាមាទី 3 នៃសៀម
ខេត្តនគររាជសីមាជា​មជ្ឈមណ្ឌល​នយោបាយ និង​សេដ្ឋកិច្ច​ដ៏​សំខាន់​បំផុត​ក្នុង​តំបន់​ភាគ​ឦសាន​យូរ​មក​ហើយ នៅចុងសតវត្សទី 19 ផ្លូវដែកបានទៅដល់គោរាជហើយវាបានក្លាយជាផ្លូវប្រសព្វនៃផ្លូវដែកសំខាន់ពីរនៅភាគឦសាន គឺតំបន់ឥសាន នៅឆ្នាំ 1933 ខេត្តនគររាជសីមាគឺ​ជា​បន្ទាយ​របស់​កងទ័ព​រាជានិយម​ក្នុង​ការ​បះបោរបវរតេជ ខណៈ​ដែល​ពួកគេ​បាន​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​រដ្ឋាភិបាល​ប្រជាធិបតេយ្យ​ថ្មី​នៅ​ទីក្រុង​បាងកក នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1950 មូលដ្ឋានទ័ពអាកាសថៃគោរាជ ត្រូវបានសាងសង់នៅខេត្តនគររាជសីមា; ពីឆ្នាំ 1961 រហូតដល់ថ្ងៃទី 26 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1976, កន្លែងនេះក៏ត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាកងទ័ពអាកាសសហរដ្ឋអាមេរិកផងដែរ
ការបាញ់ប្រហារដ៏ធំមួយបានកើតឡើងនៅខេត្ត 8 និង 9 ខែកុម្ភៈ 2020 ខ្មាន់កាំភ្លើង​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​៣០​នាក់ និង​របួស​៥៧​នាក់​ផ្សេងទៀត មុនពេល​ត្រូវ​ប៉ូលិស​បាញ់សម្លាប់ ជា​ការ​បាញ់​ប្រហារ​ដ៏​សាហាវ​បំផុត​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​ប្រទេស​ថៃ
ខេត្តនគររាជសីមាជាស្រុកកំណើតរបស់លោកស្រីថាវសុរនារីដែលកើតនៅឆ្នាំ 1771 ហើយជាព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់ខេត្តនគររាជសីមាពីកងទ័ពស្តេចអនុវង្សនៅឆ្នាំ 1826.
ប្រាសាទ
(ប្រាសាទខ្មែរដែលបាត់បង់នៅប្រទេសថៃ)
=មើលផងដែរ=
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តនៅប្រទេសថៃ
ជំងឺអាស្ពែហ្គីឡូស៊ីស
Aspergillosis ឬ Brooder Pneumonia
Aspergillosis ភាគច្រើនកើតមានឡើងចំពោះមាន់បារាំង ហើយពុំសូវកើតមានជាញឹកញាប់ទៅលើកូនទា ចាប Canaries ក្ងាន បក្សីព្រៃ និងបក្សីស្រុក ដែលចិញ្ចឹមសម្រាប់លំអរនៅតាមផ្ទះផ្សេងៗ (Pet Birds)។
ដូនី យេន
ដូនី យេន ជីតាន់ (ប្រកប់: ចិន ជឺតាន់ ; កើត 27 កក្កដា 1963) ជាតួសម្ដែង សិល្បករក្បាច់គុន និងប្រយុទ្ធនឹងអ្នករចនាក្បាច់រាំជនជាតិ​ចិន-អាមេរិក-ហុងកុង
គាត់ជា​តារា​សម្តែង​កំពូល​ម្នាក់​របស់​ហុងកុង លោកយេនជាត្រូវបានគេគោរពយ៉ាងទូលំទូលាយសម្រាប់ការនាំយកសិល្បៈក្បាច់គុនចម្រុះចូលទៅក្នុងរោងកុនអាស៊ីចរន្តសំខាន់ដោយក្បាច់គុនចម្រុះក្នុងខ្សែភាពយន្តជាច្រើនរបស់គាត់ចាប់តាំងពីដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 2000 ចាង វៃលី ជើងឯក UFC ចិនដំបូងគេបញ្ជាក់ថាភាពយន្តរបស់គាត់ណែនាំនាងឱ្យស្គាល់សិល្បៈក្បាច់គុនចម្រុះ គាត់បាន​បង្ហាញ​ជំនាញ​ក្នុង​ក្បាច់​គុន​មួយ​ចំនួន មានការយល់ដឹងល្អដូចជាតៃជី ប្រដាល់ ប្រដាល់សេរី ជៀឈួនតៅ (Jeet Kune Do) ហាប់គីដូ ក្បាច់គុនចម្រុះ តេក្វាន់ដូ ប្រដាល់ថៃ (មួយថៃ) កីឡាចំបាប់ស្ម័គ្រចិត្ត យីវយីតស៊ូប្រេស៊ីល ហ៊ុងហ្គា សាន់ដា យូដូ វីងឈុន និងវូស៊ូ​ តារាភាពយន្តដ៏ពេញនិយមបំផុតមួយនៅអាស៊ីនៃដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 2000 គាត់ជាតារាសម្ដែងដែលទទួលបានប្រាក់ខែខ្ពស់បំផុតនៅអាស៊ី គាត់រកបាន 220 លានដុល្លារហុងកុង (28.4 លានដុល្លារសហរដ្ឋអាមេរិក) ពីខ្សែភាពយន្តចំនួន 4 និងការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មចំនួន 6 ក្នុងឆ្នាំ 2013
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:តារាសម្ដែងចិន ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:តារាសម្ដែងហុងកុង
គណបក្ស​កុម្មុយនិស្តសហភាពសូវៀត
គណបក្សកុម្មុយនិស្តសហភាពសូវៀត ឫគណបក្សកុម្មុយនិស្តនៃសហភាពសូវៀត (គកសស) គឺជាគណបក្សនយោបាយរុស្ស៊ីនិងជាបក្សតែមួយគត់ដែលដឹកនាំគ្រប់គ្រងសហភាពសូវៀតពីឆ្នាំ១៩១៩ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៩០ ដែលជាពេលដែលកិច្ចប្រជុំសភាតំណាងរាស្រ្តបានកែប្រែមាត្រាទី ៦ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញសូវៀតឆ្នាំ១៩៧៧, ដែលបានធ្វើឱ្យ គ.ក.ស.ស (CPSU) មានសិទ្ធិអំណាចផ្តាច់មុខគេមកលើប្រព័ន្ធនយោបាយសូវៀត។
គណបក្សនេះត្រូវបានរកឃើញដោយក្រុមបុលសេវីកនៅឆ្នាំ១៩១២, ដែលជាក្រុមបក្សពួកជាច្រើននាក់ដឹកនាំដោយវ្លាឌីមៀរ លេនីនដែលបានផ្តាច់ខ្លួនចេញពីគណបក្សការងារសង្គមប្រជាធិបតេយ្យរុស្ស៊ីហើយក្រុមមួយនេះបានឡើងកាន់កាប់អំណាចបន្ទាប់ពីបដិវត្តន៍ខែតុលា។ បន្ទាប់ពីបានគ្រប់គ្រងប្រទេសរុស្ស៊ីអស់រយៈពេលជាង៧៤ឆ្នាំ, ទឹកដីសូវៀត(ប្រទេសដែលជាសមាជិកក្នុងសហភាព)ត្រូវបានរំលាយចោលនៅថ្ងៃទី២៩ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៩១ បន្ទាប់ពីបានទទួលបរាជ័យក្នុងការធ្វើរដ្ឋប្រហារដោយមេដឹកនាំ CPSU ដែលប្រកាន់ជំហនយោបាយតឹងរឹងប្រឆាំងនឹងប្រធានាធិបតេយ្យសូវៀតនិងអង្គលេខាធិការបក្សគឺលោកមីកឃែល ហ្គវបាឆាវ។
CPSU គឺជាគណបក្សកុម្មុយនិស្តនៅរុស្ស៊ីដែលរៀបចំបង្កើតដោយពឹងផ្អែកលើមជ្ឈការនិយមប្រជាធិបតេយ្យ។ គោលការណ៍មួយនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយលេនីន, សម្រាប់តម្រូវលឹទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនិងបើកការពិភាក្សាអំពីបញ្ហាគោលនយោបាយរបស់បក្សតាមការឯកភាពគ្នាក្នុងការទទួលលើកស្ទួយគោលការណ៍នយោបាយដែលទើបតែព្រមព្រៀងគ្នាហើយ។ គណៈស្ថាប័នដែលខ្ពស់ជាងគេនៅក្នុង CPSU គឺកិច្ចប្រជុំសមាជបក្សដែលត្រូវធ្វើការប្រជុំរាល់ប្រាំឆ្នាំម្តង។ ដោយគណៈកម្មាធិការបក្សត្រូវជួបប្រជុំគ្នាចំនួនពីរដងក្នុងមួយឆ្នាំ, តួនាទីនិងភាពទទួលខុសត្រូវប្រចាំថ្ងៃត្រូវប្រគល់ទៅឱ្យការិយាល័យនយោបាយ(ពីមុនជាគណៈកម្មាធិការអចិន្រ្តៃយ៍), លេខាធិការដ្ឋាន និង Orgburo (ដល់ឆ្នាំ១៩៥២)។ មេដឹកនាំបក្សគឺជាប្រមុខរដ្ឋាភិបាលនិងអាចមានតំណែងជាអង្គលេខាធិការបក្ស, រដ្ឋមន្រ្តី, ប្រមុខរដ្ឋ, ឫអាចកាន់តំណែងទាំងបីស្របគ្នាក៏បាន។ មេដឹកនាំបក្សនេះគឺជាអ្នកកាន់កាប់ការិយាល័យនយោបាយរបស់បក្ស (de facto) និងជាអង្គប្រតិបត្តិនៃសហភាពសូវៀត។
បន្ទាប់ពីបានបង្កើតសហភាពសូវៀតក្នុងឆ្នាំ១៩២២មក, លេនីនបានណែនាំនូវសេដ្ឋកិច្ចចម្រុះ, ដែលជាទូទៅត្រូវបានគេស្គាល់ថាគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ចថ្មី (NEP) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាជនអនុវត្តិតាមមូលធននិយមក្រោមបក្សកុម្មុយនិស្តសូវៀត ដើម្បីអភិវឌ្ឍនូវលក្ខខណ្ឌចាំបាច់មួយចំនួនសម្រាប់សង្គមនិយមឱ្យក្លាយទៅជាគំនិតប្រតិបត្តិការនៅក្នុងប្រទេសដែលគ្មានការអភិវឌ្ឍផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច។ ក្នុងឆ្នាំ១៩២៩, នៅពេលដែលលោកហ្សូសែហ្វ ស្តាលីនបានក្លាយជាមេដឹកនាំបក្សថ្មី, ម៉ាក្ស–លេនីននិយម, ដែលជាគំនិតលាយឡំគ្នារវាងទស្សនវិទូឫអ្នកទ្រឹស្តីសេដ្ឋកិច្ចជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ម្នាក់ឈ្មោះកាល់ ម៉ាក្សនិងលោកលេនីន, បានក្លាយជាមនោគមវិជ្ជាផ្លូវការរបស់បក្ស។ បក្សនេះបានបន្តអនុវត្តន៍សង្គមនិយមរដ្ឋ ជាមនោគមវិជ្ជាដែលគ្រប់ឧស្សាហកម្មទាំងអស់ត្រូវធ្វើជាតូបនីយកម្មហើយសេដ្ឋកិច្ចបញ្ជាត្រូវបានអនុវត្តឡើង។ បន្ទាប់ពីបានងើបឡើងពីសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ, កំណែទម្រង់ថ្មីត្រូវបានអនុវត្តដោយធ្វើវិមជ្ឈការលើផែនការសេដ្ឋកិច្ចនិងធ្វើសេរីនីយកម្មសង្គមសូវៀតជាទូទៅ។ នៅឆ្នាំ១៩៨០, កត្តាផ្សេងៗដែលបណ្តាលឱ្យមានអស្ថេរភាពសេដ្ឋកិច្ចនៅសហភាពសូវៀតគឺមកពីសង្គ្រាមត្រជាក់ និងការប្រកួតប្រជែងខាងមីស៊ីលនុយក្លេអ៊ែរជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក និងប្រទេសមហាអំណាចអឺរ៉ុបខាងលិច, សម័យកាលនេះហៅថា"សម័យកាលមិនរីកចម្រើន" ឫ "សម័យកាលឈុំអភិវឌ្ឈ" ហើយវាចាប់មានឡើងនៅក្រោមការដឹកនាំរបស់លោកអាឡិចស៊ី កូស៊ីជីន, ហើយបានបន្តមកលោកលីអូនីត ព្រីស្នេវ។ បន្ទាប់ពីមី​ខា​អ៊ី​ល ហ្គោ​បា​ឆូវបានឡើងកាន់អំណាចជាមេដឹកនាំសហភាពសូវៀតក្នុងឆ្នាំ១៩៨៥ លោកបានប្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចសូវៀតភ្លាមៗពីប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលគ្មានទិសដៅច្បាស់លាស់ទៅជាសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារម្តងទៀត។ ហ្គោបាឆូវនិងគ្នីគ្នារបស់លោកបានចង់ផ្តើមសេដ្ឋកិច្ចសូវៀតឡើងវិញដោយសិក្សាតាម'គោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ចថ្មី'របស់លេនីន ហើយបានដាក់ឈ្មោះចលនានេះថា"បេរេស្រ្តរកា" ក៏ប៉ុន្តែកំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចមួយនេះជាមួយនឹងស្ថាប័នបោះឆ្នោតជ្រើសរើសបេក្ខជនសេរីថ្មីបានធ្វើឱ្យអំណាចរបស់បក្សធ្លាក់ចុះ, បន្ទាប់ពីការរំលាយចោលនៃសហភាពសូវៀត, 'បក្សកុម្មុយនិស្តសហភាពសូវៀត' ក៏ត្រូវបានប្រកាសជាគណបក្សនយោបាយខុសច្បាប់ដោយប្រធានាធិបតីនៃសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមសហព័ន្ធសូវៀតរុស្ស៊ី (ស.ស.ស.ស.រ) គឺលោកបូរីស យេលសិន (ហើយក្រោយមកក៏បានក្លាយជាប្រធានាធិបតីដំបូងបង្អស់នៃសហព័ន្ធរុស្ស៊ី)។
បុព្វហេតុដែលបណ្តាលឱ្យ គ.ក.ស.ស បាង់បង់អំណាចនិងការនាំមកនូវការរំលាយសហភាពសូវៀត គឺមានច្រើនណាស់។ អ្នកប្រវត្តិវិទូមួយចំនួនបានរៀបរាប់ថា គោលនយោបាយ"បើកដៃ"របស់លោកហ្គោបាឆូវគឺជាបុព្វហេតុចម្បងព្រោះវាបានធ្វើឱ្យអំណាចរបស់បក្សធ្លាក់ចុះ។ លោកហ្គោបាឆូវបានអះអាងថាបើមាន បេរេស្រ្តរកា (perestroika) តែខ្វះ គោលនយោបាយស្មោះត្រង់ (glasnost), សហភាពសូវៀតនឹងត្រូវដួលរលំមុនឆ្នាំ១៩៩២ ទៀតឯណោះ។ ប្រវត្តិវិទូខ្លះទៀតបានអះអាងថាគឺមកពីអស្ថេរភាពសេដ្ឋកិច្ច និងការបាត់បង់ជំនឿលើលទ្ធិកុម្មុយនិស្តដោយប្រជាជនសូវៀតទូទៅ។ នៅឆ្នាំចុងក្រោយនៃអត្ថិភាពរបស់ គ.ក.ស.ស, បក្សកុម្មុយនិស្តមួយចំនួននៃសមាគមសហព័ន្ធរុស្ស៊ីបានរួបរួមគ្នាបង្កើតចេញជា គណបក្សកុម្មុយនិស្តនៃសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមសហព័ន្ធសូវៀតរុស្ស៊ី (សសសសរ). ក្រោយពីការរំលាយ គកសស, បក្សកុម្មុយនិស្តខ្លះនៃសាធារណរដ្ឋសហភាពបានទទួលឯករាជ្យ ហើយបានទៅធ្វើកំណែទម្រង់ខុសផ្លែកពីគ្នា។ នៅប្រទេសរុស្ស៊ី, គណបក្សកុម្មុយនិស្តនៃសហព័ន្ធរុស្ស៊ី (គកសរ) បានលិចរូបរាងឡើង ហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាបក្សស្នងឱ្យ គកសស ។ បច្ចុប្បន្ន គកសរ គឺជាគណបក្សនយោបាយធំទីពីរនៅរុស្ស៊ី (នៅពីក្រោយសហរុស្ស៊ី; ជាបក្សកាន់អំណាចនៅប្រទេសរុស្ស៊ី)។
ឯកសារយោង
<references group="lower-alpha" />
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:គណបក្សនយោបាយ
៥០រៀល(ឆ្នាំ១៩៧៥)
50រៀល
=មើលផងដែរ=
បសុឱសថ
អង់ទីប៊ីយ៉ូទិច (Antibiotics)
ថ្នាំ Ampicillin
ថ្នាំ Aureomycin
ថ្នាំ Erythromycin
ថ្នាំ Gentamycin
ថ្នាំ Genta-Tylo
ថ្នាំ Lincomycin
ថ្នាំ Penicillin G
ថ្នាំ Penicillin V
ថ្នាំ Procain-Banzyl-Penicillin
ថ្នាំ Terramycin
ថ្នាំ Tetracyclin
ថ្នាំ Tiamulin
ថ្នាំ Tylosin
យូអេហ្វអូ
តំនភ្ជាប់=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Supposed UFO, Passaic, New Jersey.jpg/220px-Supposed UFO, Passaic, New Jersey.jpg|ស្តាំ|រូបភាពតូច| រូបថតនៃ UFO ដែលត្រូវបានគេរាយការណ៍នៅ [[Passaic រដ្ឋ New Jersey|ផាសេក រដ្ឋ ជឺមស៊ី ថតនៅថ្ងៃទី 31 ខែកក្កដាឆ្នាំ 1952]] វត្ថុហោះមិនស្គាល់អត្តសញ្ញាណ ឬ យូអេហ្វអូ ( UFO ) ហៅផងដែរថា UAP ( បាតុភូតពីលើអាកាសមិនស្គាល់អត្តសញ្ញាណ ) គឺជាបាតុភូតពីលើអាកាសដែលគេយល់ឃើញ ដែលមិនអាចកំណត់អត្តសញ្ញាណ ឬពន្យល់បានភ្លាមៗ។ នៅលើការស៊ើបអង្កេត យូអេហ្វអូ ភាគច្រើនត្រូវបាន កំណត់ ថាជាវត្ថុដែលគេស្គាល់ ឬបាតុភូតបរិយាកាស ខណៈមួយចំនួនតូចនៅតែមិនអាចពន្យល់បាន។
អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងអង្គការដែលមានមន្ទិលសង្ស័យដូចជា គណៈកម្មាធិការសម្រាប់ការស៊ើបអង្កេតមន្ទិលសង្ស័យ បានផ្តល់ការពន្យល់ដ៏ប្រពៃសម្រាប់ យូអេហ្វអូ មួយចំនួនធំដែលអះអាងថាត្រូវបានបង្កឡើងដោយបាតុភូតធម្មជាតិ បច្ចេកវិទ្យារបស់មនុស្ស ការវង្វេង ឬបោកបញ្ឆោត។ ក្រុមតូចប៉ុន្តែសំលេងនៃ " ufologists " ពេញចិត្តនឹងសម្មតិកម្មដែល មិនសមហេតុសមផល វិទ្យាសាស្រ្តក្លែងក្លាយ ដែលខ្លះហួសពីការអះអាងអំពីការទៅលេងក្រៅភពធម្មតា ហើយជួនកាលជាផ្នែកនៃ សាសនាថ្មី ។
ខណៈពេលដែលការមើលឃើញមិនធម្មតាត្រូវបានគេរាយការណ៍នៅលើមេឃពេញមួយប្រវត្តិសាស្រ្ត យូអេហ្វអូជាច្រើន មិនបានសម្រេចបាននូវភាពល្បីល្បាញខាងវប្បធម៌បច្ចុប្បន្នរបស់ពួកគេរហូតដល់អំឡុងពេលក្រោយ សង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ដែលកើនឡើងកំឡុង សម័យអវកាស ។ សតវត្សទី ២០ បានឃើញការសិក្សា និងការស៊ើបអង្កេតលើរបាយការណ៍ យូអេហ្វអូ ដែលធ្វើឡើងដោយរដ្ឋាភិបាល (ដូចជា គម្រោង Grudge and Sign in United States និង Project Condign in United Kingdom) ក៏ដូចជាដោយអង្គការ និងបុគ្គលផងដែរ។
វិថីអាស៊ាន
" វិថីអាស៊ាន " គឺជាភ្លេងផ្លូវការរបស់សមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍(អាស៊ាន)។ ទំនុកច្រៀងត្រូវបាននិពន្ធដោយប៉ាយុ៉ម វាឡៃផាចរ៉ា និងតន្ត្រីនិពន្ធដោយគីតទីឃុន សុដប្រសិទ្ធ និងសំពៅ ទ្រីឧត្តម។  ភ្លេងគឺជាធាតុឈ្នះក្នុងចំណោមបេក្ខជនចុងក្រោយចំនួន ៩៩នាក់មកពីប្រទេសអាស៊ានទាំង១០ នៅក្នុងការប្រកួតមួយដែលធ្វើឡើងក្នុងឆ្នាំ២០០៨ ដើម្បីបង្កើតភ្លេងជាផ្លូវការ។
ការប្រកួតភ្លេងអាស៊ាន
ក្នុងឆ្នាំ២០០៨ ការប្រកួតប្រជែងមួយត្រូវបានចាប់ផ្តើម ហើយត្រូវបានប្រកាសនៅទូទាំងរដ្ឋសមាជិកទាំងអស់នៃអាស៊ាន ក្នុងគោលបំណងស្វែងរកភ្លេងផ្លូវការដើម្បីជំនួសបទចម្រៀងក្នុងតំបន់ដែលពីមុនគឺ ទំនុកតម្កើងអាស៊ាន ដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាខ្វះភាពរីករាយ និងចំណង់ចំណូលចិត្តដោយរដ្ឋសមាជិកមួយចំនួន។ ការ​ប្រកួត​ប្រជែង​នេះ​បាន​បើក​ចំហ​សម្រាប់​ប្រជាជាតិ​អាស៊ាន​ទាំង​អស់ ដោយ​កំណត់​ត្រឹម​តែ​២០​ប្រទេស​ក្នុង​មួយ​ប្រទេស​ជា​សមាជិក។ ការ​ចូល​រួម​ដែល​ឈ្នះ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​រង្វាន់​ជាង២០ ០០០ ដុល្លារ​អាមេរិក ហើយ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រកាស​ជា​ភ្លេង​ប្រចាំ​តំបន់​របស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ។ គណៈវិនិច្ឆ័យបានបោះឆ្នោតជាឯកច្ឆ័ន្ទ "វិថីអាស៊ាន" ជាភ្លេងតំបន់ផ្លូវការរបស់សមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ក្នុងជុំចុងក្រោយនៅថ្ងៃទី២០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៨។
គណៈវិនិច្ឆ័យ
និង​ចៅក្រម​មិនមែន​អាស៊ាន​បី​រូប៖
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភ្លេងជាតិរបស់ប្រទេសនៅទ្វីបអាស៊ី ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text
ត្រារដ្ឋនៃមីយ៉ាន់ម៉ា
ត្រារដ្ឋរបស់មីយ៉ាន់ម៉ា ( ភូមា : ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ် ) ត្រូវបានប្រើនៅក្នុងឯកសារផ្លូវការរបស់រដ្ឋាភិបាលទាំងអស់ក្នុងនោះរួមមានការបោះពុម្ពផ្សាយ។ សម្រាប់កិត្តិយសនៃត្រារដ្ឋ មាន ច្បាប់ ត្រារដ្ឋ និង គោលការណ៍ សម្រាប់ការប្រើប្រាស់។
សូមមើលផងដែរ
• ទង់ជាតិនៃមីយ៉ាន់ម៉ា
កុប្បកម្មក្រុងភ្នំពេញ
បន្ថែមពីនេះទៅទៀត ពោលគឺថា រឿងរ៉ាវចំណុចរសើបមួយនេះ បានធ្វើឲ្យប្រជាជនកម្ពុជានៅទូទាំងប្រទេស មានការភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង ដែលបានធ្វើឲ្យមានការខឹងសម្បារ ក៏ដូចជាកើតទុក្ខមិនសុខចិត្តជាខ្លាំង ដែលគម្រោងសាងសង់ចម្លង ក្នុងការសាងសង់នោះ នៅតែដំណើរការដដែល។
យ៉ាងណាមិញ នៅគណនីផេកហ្វេសប៊ុកមួយ បានមានការចែករំលែក នៃប្រវត្តិអតីតកាលស្រដៀងគ្នានេះដែរ ដែលកំឡុងឆ្នាំ ២០០១ ក៏ដូចជា ២០០៣ រឿងរ៉ាវអំពីតារាសម្តែងស្រី ដែលទទួលបាន ស្រលាញ់ និងគាំទ្រ ពីសំណាក់ ប្រជាជនខ្មែរ និងហៅនាងពេញៗមាត់ថា «ផ្កាយព្រឹក» គឺអ្នកនាង Kob Suvanant Kongying ។
តួយ៉ាង វាបានកើតឡើង នៅពេលដែល ស្ថានីយវិទ្យុ FM-105 របស់ប្រទេសថៃបាន ដកស្រង់សម្តីរបស់តារាស្រីរូបនេះយកមកចុះផ្សាយថា នាងផ្កាយព្រឹក អះអាងថាប្រាសាទអង្គរវត្ត គឺជាប្រាសាទរបស់ថៃ បើចង់ឲ្យនាងទៅសម្ដែងនៅកម្ពុជា ត្រូវប្រគល់ប្រាសាទអង្គរវត្តមកឲ្យថៃវិញ ពេលនោះកាសែតកម្ពុជាទាំងអស់បានចុះផ្សាយពាសពេញប្រទេសដូច្នេះដែរ។
ដោយឡែក នៅពេលនោះ និស្សិតខ្មែរជាច្រើន មានការខឹងសម្បារជាខ្លាំង រហូតមានបងប្អូនមួយចំនួន នាំគ្នាធ្វើបាតុកម្ម នៅមុខស្ថានទូតថៃ ដើម្បីឲ្យតួសម្ដែងរូបនេះសុំទោសជាសាធារណៈ ប៉ុន្តែមិនមានការឆ្លើយតបពីតំណាងភាគីថៃណាម្នាក់នោះទេ ក្រោយមកក្រុមប៉ូលីសដែលយាមការក្នុងស្ថានទូតថៃ បានប្រើកាំភ្លើងបាញ់គម្រាម វ៉ូងបាតុករ ជាច្រើនគ្រាប់ ទើបធ្វើឲ្យនិស្សិតនិងពលរដ្ឋកាន់តែខឹងសម្បារ និងបានដុតស្ថានទូតថៃតែម្ដង និងបានដុតបំផ្លាញក្រុមហ៊ុនថៃមួយចំនួនថែមទៀតផង ។
ជាលទ្ធផល ជម្លោះរឿងមួយនេះ បានធ្វើឲ្យខាងភាគីខាងថៃ បានខាតបង់ប្រាក់ ៥៦លានដុល្លារអាមេរិក ខណៈខាងភាគីកម្ពុជាវិញ ត្រូវសងថ្លៃខូចខាត ៦លានដុល្លារអាមេរិក តែចំពោះការដុតបំផ្លិចបំផ្លាញស្ថានទូតថៃប៉ុណ្ណោះ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ត្រូវបានឲ្យដឹងថា ព្រំដែន កម្ពុជា រវាងថៃ ត្រូវបានបិទអស់រយៈពេល ៣ខែ បន្ថែមពីនេះទៅទៀត កម្ពុជាប្រកាសដាក់បំរាមបិទរឿងភាគថៃទាំងអស់មិនឲ្យចាក់ផ្សាយ ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា អស់រយៈកាល ១០ឆ្នាំ។
ទោះជាយ៉ាងណា ក្រោយមក រឿងនេះក៏បានស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញ បន្ទាប់ពីតារាស្រីវ័យ ៤២ឆ្នាំរូបនេះ បានចេញមុខ សុំទោសប្រជាជនកម្ពុជាជាសាធារណៈ ចំពោះកំហុសឆ្គងដោយអចេតនារបស់នាង និងមានការចុះផ្សាយ ដោយសារព័ត៏មាន ល្បីល្បាញជាច្រើន ទូទាំងសកលលោក ចំពោះការសុំទោសរបស់នាងផងដែរ៕
ឯកសារយោង
ប្រភព៖ ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ និង​នយោបាយ​ ច្បាប់
១០០រៀល(ឆ្នាំ១៩៧៥)
100រៀល
=មើលផងដែរ=
ថ្នាំ Kanamycin
(Kanamycin, Kanamycine, Kanacin, Kamycin, Kantrex...)
លក្ខណៈទូទៅ
Kanamycin ជាប្រភេទថ្នាំពណ៌ស រលាយក្នុងទឹក តែមិនរលាយក្នុងអាល់កុល aceton, benzen ទេ។ សូលុយស្យុងថ្នាំមាន pH ប្រហែល ៧,៨-៨,២ (បាស)។ Kanamycin ពុលតិចជាង Steptomycin និងប្រភេទAminosid ផ្សេងទៀត។
ក្រោយពេលចាក់១-២ ម៉ោង កំហាប់ជាតិថ្នាំនៅក្នុងឈាមមានកំរិតខ្ពស់ ហើយរក្សាប្រសិទ្ធិភាពក្នុងរយៈពេល ១២-១៨ ម៉ោង។
Kanamycin បញ្ចេញមកក្រៅជាសំខាន់ គឺតាមទឹកនោម និងតាមទឹកប្រមាត់។ ថ្នាំនេះមិនជ្រាបចូលក្នុងបំពង់រំលាយអាហារទេ ហេតុនេះបានជាគេប្រើជាប្រភេទចាក់សរសៃ ឬសាច់ដុំ ដើម្បីព្យាបាលជំងឺ (មិនមែនតាមផ្លូវរំលាយអាហារ)។
ប្រសិទ្ធភាព
Kanamycin មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការសម្លាប់ មីក្រុបទាំង Gram (+) និង Gram (-) ជាពិសេសមានប្រសិទ្ធភាពលើមីក្រុប Microbacterium, Tuberculosis (របេង), Escherichia Coli, Enterobacteria, Staphylococcus, Proteus, Salmonella, Klebsiella, Shigella។ ថ្នាំនេះក្នុងកំហាប់ទាបមានប្រសិទ្ធភាពទប់ទល់​មីក្រុបមិនឲ្យរីកដុះដាល។
កាលណាប្រើប្រភេទផឹក ថ្នាំនេះមិនជ្រាបតាមផ្លូវរំលាយអាហារទេ ដូច្នេះអាចប្រើក្នុងការព្យាបាលជំងឺផ្លូវពោះវៀន។
មុខសញ្ញាប្រើ
គេប្រើ Kanamycin ក្នុងការព្យាបាលជំងឺដូចតទៅនេះ ៖
ជំងឺមានមីក្រុបរាតត្បាត
ជីវិតក្រៅភព
កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងអន្តរជាតិធំៗមួយចំនួន ដើម្បីស្វែងរកជីវិតក្រៅភព។ ទ្រនិចនាឡិកាពីកំពូលឆ្វេង ៖
ស្តាប់​សញ្ញា​ក្រៅ​ភព​ដែល​បង្ហាញ​ពី​ភាព​វៃឆ្លាត (រូបភាព៖ អារេ អាលិន ) ការរុករកមនុស្សយន្ត នៃ ប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ (រូបភាព៖ Curiosity rover នៅលើ ភពអង្គារ )
ជីវិតក្រៅភព ឬហៅថា ជីវិតអេលៀន គឺជា ជីវិត ដែលអាចកើតមាននៅខាងក្រៅ ផែនដី ហើយដែលមិនមានដើមកំណើតនៅលើផែនដី។ មិនទាន់មានជីវិតក្រៅភពណាមួយត្រូវបានគេរកឃើញនៅឡើយទេ ទោះបីជាកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងកំពុងដំណើរការក៏ដោយ។ ជីវិតបែបនេះអាចមានចាប់ពីទម្រង់សាមញ្ញដូចជា ប្រូការីយ៉ូត ដល់ សត្វឆ្លាតវៃ ដែលអាចនាំមកនូវ អារ្យធម៌ ដែលអាច ជឿនលឿន ជាងមនុស្សជាតិឆ្ងាយណាស់។ សមីការដ្រេក ប៉ាន់ស្មានអំពីអត្ថិភាពនៃជីវិតប្រកបដោយសុវត្ថិភាពនៅកន្លែងផ្សេងទៀតក្នុងសកលលោក។ វិទ្យាសាស្ត្រនៃជីវិតក្រៅភពក្នុងគ្រប់ទម្រង់របស់វាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា តារាជីវវិទ្យា ដែលជាវិស័យពហុជំនាញដែលស៊ើបអង្កេតលក្ខខណ្ឌកំណត់ និងព្រឹត្តិការណ៍បន្តបន្ទាប់គ្នាដែលជីវិតកើតឡើង ចែកចាយ និងវិវឌ្ឍនៅក្នុងសកលលោក។
នៅក្នុងចក្រវាលរបស់យើងនេះ មានកាឡាក់ស៊ីរហូតដល់ទៅរាប់រយពាន់លាន ហើយក្នុងកាឡាក់ស៊ីនីមួយៗមានផ្កាយដូចជាព្រះអាទិត្យរបស់យើងនេះរហូតដល់ទៅរាប់រយពាន់លាន។ ប្រសិនបើផ្កាយមួយដួងស្មើនឹងខ្សាច់មួយគ្រាប់ បើទោះបីជាយើងអាចរាប់ចំនួនគ្រាប់ខ្សាច់នៅគ្រប់ឆ្នេរនៅទូទាំងភពផែនដីទាំងមូល ក៏នៅមិនទាន់អាចស្មើនឹងចំនួនផ្កាយ នៅក្នុងចក្រវាលនៅឡើយផង។ សំណួរចោទឡើងថា តើក្នុងចក្រវាលដ៏មហាធំធេងនេះ ភពផែនដីយើងជាកន្លែងតែមួយគត់ដែលមានជីវិត ឬក៏ជីវិតអាចមាននៅកន្លែងផ្សេងទៀត?
សមីការដ្រេក
នៅ​ឆ្នាំ១៩៦១ តារាវិទូ​អាមេរិក​មួយរូប ឈ្មោះ ហ្វ្រែង ដ្រេក (Frank Drake) បាន​បង្កើត​សមីការមួយ ដើម្បី​គណនា​អំពី​ប្រូបាប៊ីលីតេ​ថា តើ​គ្រាន់តែ​នៅ​ក្នុង​កាឡាក់ស៊ី​មីលគីវេ​របស់​យើង​មួយ​នេះ អាច​មាន​ជីវិត​ក្រៅភព​ប៉ុន្មាន​ ដែល​ជា​អរិយធម៌ជឿនលឿន មាន​បច្ចេកវិទ្យា​ទំនាក់ទំនង​ឆ្លង​ភព ​អាច​ទាក់ទង​ជាមួយ​មនុស្សយើងបាន?
N = R* x fp x ne x fl x fi x fc x L
•R* ​អត្រា​នៃ​ការ​ចាប់កំណើតផ្កាយ​ ឬ​និយាយ​ដោយ​សាមញ្ញ គឺ​អាស្រ័យ​ថា តើ​នៅ​ក្នុង​កាឡាក់ស៊ី​មីលគីវេ​របស់​យើង​នេះ​មាន​ផ្កាយ​ចំនួន​ប៉ុន្មាន
ភូមិសាមគ្គី ឃំុអង្គរជ័យ
ភូមិសាមគ្កីគឹជាភូមិមួយជាស្រុកមួយស្ថិតក្នុង ខេត្តកំពត។​ ប្រជាជនក្នុងស្រុកនេះភាគច្រើនធ្វើស្រែចំការ​​ និងទំនេរពីធ្វើស្រែចំការ​​អ្នកខ្លះធ្វើការរោងចក្រ​ អ្នកខ្លះទៀតលក់ដូរ និងការងារជាច្រើនផ្សេងទៀត។ ក្នុងស្រុកនេះមានសាលារៀនមួយដែលមានចាប់ពីថ្នាក់ទី ១ ដល់ទី​១២ ដែលធ្វើឲ្យមានភាពងាយស្រួលដល់សិស្សសានុស្សិសក្នុងការសិក្សា​ និងមានវត្ត២៥ ហើយមានប្រជាជនប្រហែល២០០០នាក់ ប្រហែលជា២៥០គ្រួសារ។ស្រុកនេះតូចបន្តិចតែប្រជាជនភាគច្រើនមានជីវភាពធូរធារគួរសម​​ ប៉ុន្តែក៏មានមួយចំនួនមានជីវភាពលំបាកផងដែរ។
ខាងថាយ
ខាងថាយ (ចិន:康泰) គឺជាអ្នកដំណើរចិនម្នាក់នៅពាក់កណ្ដាលសតវត្សទីបីមកពីនគរអ៊ូខាងកើត។ លោកត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារតែការធ្វើដំណើររបស់លោកទៅកាន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែលនៅក្នុងនោះលោកបានក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមជនជាតិចិនដំបូងរួមជាមួយជូយិង (朱應) ដោយបានធ្វើឯកសារអំពីអត្ថិភាពនគរមួយដែលគេស្គាល់ថាជានគរវ្នំក្នុងតំរាចិននានា។ លោកបានសង្កត់ធ្ងន់តាមសេចក្ដីរាយការណ៍ជាមួយស្នាដៃនានាអំពីវ្នំដូចគ្នារួមជាមួយរាជធានីរបស់នគរនេះ និងបានរាយការណ៍ថាភាសារសរសេរនៃនគរវ្នំមានភាពស្រដៀងគ្នាទៅនឹងអក្សររបស់ឥណ្ឌា។
ស្ឈាំវហ្ស៊ឺស្ឆៀន
ស្ឈាំវហ្ស៊ឺស្ឆៀន (, ៤៨៩–៥៣៧) ឈ្មោះគួរសម ជិងយ៉ាង (景陽), ជាផ្លូវការ គឺជាលោញជាំវនៃនិងទូ (寧都驕子) ហើយក៏ជាប្រវត្តិវិទូ និង អ្នកនិពន្ធម្នាក់ ល្បីឈ្មោះដោយសារការធ្វើ ក្រាំងស្ឈី។
ស្នាដៃ
Xiao Zixian produced the following books:
ឃុំប្រសូត្រ
( $ Commune) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកស្វាយទាប ខេត្តស្វាយរៀង មាន  ភូមិ៖
ព្រំប្រទល់នៃ =ភូមិចាស់= ឃុំ មានភូមិ
កំពត​ ត្រពាំងរពៅ
ភូមិត្រពាំងរពៅ ភូមិត្រពាំងរពៅគឺជាភូមិមួយដែលខាងទិសលិចស្ថិតនៅជាប់ក្រុងព្រះសីហនុគឺភូមិព្រែកប្រស់​ ហើយ​ទិសខាងកើតជាប់នឹងព្រែកក្រែងខាងត្បូងជាប់នឹងសមុទ្រ ខាងជើងជាប់និងភ្នំបូកគោ ហើយភូមិនេះស្ថិត​នៅក្នុង​ឃុំព្រែកត្នោត។ហើយក្នុងឃុំព្រែកត្នោត មានភូមិទាំងអស់ចំនួន០៥ គឺ:ភូមិត្រពាំងរពៅ ភូមិព្រែកក្រែង ភូមិ​ព្រែកត្នោត​ និង ភូមិចង្ហោន។នៅក្នុងភូមិត្រពាំងរពៅមានប្រជាជនភាគច្រើនជាអ្នកនេសាទ កសិករ អាជីវករ អ្នកទាំងអស់គ្នាខិតខំធ្វើការងារខ្លាំងណាស់។ ក្នុងភូមិនេះមានគ្រួសារ​ប្រហែលជាង៥៦០គ្រួសារដែលបានរស់នៅទីនេះ។ភូមិនេះផងដែរក៏មានទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាតផងដែរដូចជា:មានដើមឈើធំៗមានម្លប់ត្រជាក់គួរឲទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរគ្រប់ៗរូប។មានភ្នំបូកគោ ដ៏គួរឲទាក់ទាញមើលទៅឃើញភ្នំច្បាស់ៗទេសភាពល្អស្រស់ឆើតឆាយខៀវបំប្រងមានកុកហើរទាំងគូរៗមើលទៅគួរឲចាប់ចិត្ដជាពន់ពេក។​ ជាពិសេសភូមិនេះនៅជាប់សមុទ្រ ធ្វើឲកាន់តែងាយស្រួលក្នុងការដើរលេងសមុទ្រ​ និងងាយស្រូលញាំម្ហូបអាហារសមុទ្រមានដូចជា:ក្ដាម ខ្យង​ ងាវ គ្រំ មឹគ .ល.។
ទង់ជាតិនៃមីយ៉ាន់ម៉ា
ទង់ជាតិថ្មីមានឆ្នូតផ្តេកនៃពណ៌លឿង បៃតង និងក្រហម ជាមួយនឹងផ្កាយពណ៌សដ៏ធំមួយនៅកណ្តាល។ពណ៌ទាំងបីនៃឆ្នូតគឺមានន័យថាជានិមិត្តរូបនៃសាមគ្គីភាព សន្តិភាព និងភាពស្ងប់ស្ងាត់និង ភាពក្លាហាន និងការសម្រេចចិត្តរៀងៗខ្លួន។
ការ​ប្រកាស​ទង់ជាតិ​ថ្មី​នេះ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​តាម​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​រដ្ឋ​នៅ​មុន​ពិធី​ដែល​គេ​សន្មត់​ថា​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ក្នុង​ពេល​ដំណាល​គ្នា​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស។
មន្ត្រីអប់រំនៅក្រុងប៉ាធិន ក្នុងខេត្តអ៊ីរ៉ាវ៉ាឌី បាននិយាយថា “យើងបានទទួលការណែនាំឲ្យទម្លាក់ទង់ជាតិចាស់ និងទង់ជាតិថ្មីនៅម៉ោង ៣ រសៀល”។
រដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ 2008 ដែលត្រូវបានរុញច្រានដោយយោធាបានអំពាវនាវឱ្យមាននិមិត្តសញ្ញាជាតិស្រស់ៗ រួមទាំងទង់ជាតិថ្មីដែលមានពណ៌លឿង បៃតង និងក្រហម តំណាងឱ្យសាមគ្គីភាព សន្តិភាព និងភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងភាពក្លាហាន និងការសម្រេចចិត្ត។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ការចេញទង់ជាតិថ្មីភ្លាមៗបានកើតមានការភ្ញាក់ផ្អើល។
១០០រៀល(ឆ្នាំ១៩៧៣)
100រៀល
=មើលផងដែរ=
ស្រុក​សូទ្រ​និគម
ស្រុកសូទ្រនិគម ជាស្រុកមួយស្ថិតនៅក្នុងខេត្តសៀមរាប។ តាម​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​របស់​ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ ព.ស. ២៥១១-២៥១២ គ.ស. ១៩៦៧-១៩៦៨៖  សូទ្រ​និគម   /--ទ្រៈនិគំ/   សំ. (ន.) (ឝូទ្រ + និគម) និគម​នៃ​ពួក​សូទ្រៈ ។ (អ. ថ. សូត-និគំ) ឈ្មោះ​ស្រុក​មួយ​ក្នុង​អាណា​ខេត្ត​សៀមរាប (ស្រុក​រលួស) នៅ​ខាង​កើត​ទី​រួម​ខែត្រ​សៀមរាប​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ (ប្រហែល​ជា​កាល​ពី​ក្នុង​សម័យ​មហា​នគរ ស្រុក​នេះ​ជា​ភូមិ​លំនៅ​របស់​ពួក​សូទ្រៈ​ទេ​ដឹង ?) ។ ស្រុកនេះមាន ១០ ឃុំនិង ១១៣ ភូមិ ៖
ព្រះ​ផាតុរឿងរ៉ុង
ព្រះ​ផាតុរឿងរ៉ុង ឬ វត្តព្រះ​ផាតុរឿងរ៉ុង (Wat Phra That Ruang Rong, วัดพระธาตุเรืองรอง ) គឺ វត្តរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយថេរវាទក្នុងខេត្តសិរីសាកេត ថៃ៕៚.
ផ្វាងស្ឈែនលិង
ហ្ផ្វាងឈ្ហ្រាំវ (៥៧៩–៦៤៨) ឈ្មោះគួរសម ហ្ស្ឈែនលិង គេស្គាល់ច្រើនជាងគេគឺ ហ្ផ្វាងហ្ស្ឈែនលិង ស្គាល់ក្រោយស្លាប់ជា អ្នកឧកញ៉ាហ្លាំងហ្វ្អឹនហ្ចោ ជារដ្ឋបុរស និងកវីនិពន្ធចិនដែលបានបំរើការជាសភាបតីក្រោមអធិរាជថែយសុងនៅដើមរាជវង្សថាង។ លោកគឺជាអ្នករៀបរៀងនាំមុខនៃតំរាប្រវត្តិសាស្ត្រ ក្រាំងជិន និង ជាសភាបតីមួយរូបក្នុងចំណោមសភាបតីរាជវង្សថាងដ៏ល្បីៗបំផុត។ លោកនិងសហជីវិនរបស់លោកទូហ្លូហ្ហួយ ជាញឹកញាប់ត្រូវបានគេពិពណ៌នាថាជាបុគ្គលគំរូសំរាប់ពួកសភាបតីនៅក្នុងប្រទេសចិនសម័យអធិរាជ។
ពានរង្វាន់សហព័ន្ធបាល់ទាត់តំបន់អាស៊ានយុវជនអាយុក្រោម២២ឆ្នាំ ឆ្នាំ២០១៩(កម្ពុជា)
(2019 AFF U-22 Youth Championship) ជាផ្លូវការ AFF U-22 LG Cup ឆ្នាំ 2019 នឹងជាការប្រកួតលើកទី 2 នៃ AFF U-22 Youth Championship ដែលរៀបចំដោយសហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អាស៊ាន (AFF) ។ ការប្រកួតនឹងប្រព្រឹត្តទៅចាប់ពីថ្ងៃទី 17 ដល់ថ្ងៃទី 26 ខែកុម្ភៈនៅ រាជធានីភ្នំពេញ ។ នេះនឹងក្លាយជាលើកទី 1 ក្នុងចំណោមយុទ្ធនាការក្រោមអាយុ 22 ឆ្នាំជាមួយនឹងការប្រកួតលើកមុនក្នុងយុទ្ធនាការក្រោមអាយុ 23 ឆ្នាំ។
=ពូលA=
Knockout stage
In the knockout stage, the penalty shoot-out was used to decide the winner if necessary.
ការប្រកួតយកពានរង្វាន់
=ម្ចាស់ពាន=
⚽ 1 គ្រាប់
=កីឡាករ=
! colspan=9 bgcolor="#B0D200" align="left" |អ្នកចាំទី
! colspan=9 bgcolor="#B0D200" align="left" |ខ្សែការពារ
! colspan=9 bgcolor="#B0D200" align="left" |ខ្សែបម្រើ
ដែហ្គូ
ដែហ្គូ (, 대구, 大邱, បកប្រែតាមព្យញ្ជនៈ: 'ភ្នំធំ', 대구광역시), ពីមុនសរសេរថា ថែគូ និងត្រូវបានគេស្គាល់ជាផ្លូវការថាជា ទីក្រុងមហានគរដែហ្គូ, គឺជាទីក្រុងនៅប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង