cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ព្រហ្មវិហារធម៌
អវិរោធនៈ (Avirodhana = uprightness)
អវិរោធនៈ​ ​គឺ​ការ​មិន​ធ្វើ​ខុស​​ ​មេដឹកនាំ​ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​ជា​និច្ច​ ​ទាំង​ការ​គិត​ត្រូវ​ ​ការ​យល់​ត្រូវ​ ​ការ​និយាយ​ត្រូវ​ ​ការ​ធ្វើ​ត្រូវ​ ​ការ​ព្យាយាម​ត្រូវ​ ​ការ​ភ្ញាក់​រលឹក​ត្រូវ​ ​ការ​តម្កល់​ចិត្ដ​ត្រូវ​ ​និង​ការ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ត្រូវ ។​ ​តែ​មិន​ត្រូវ​រួញរា​ដល់​មិន​ហ៊ាន​ធ្វើ​អ្វី​សោះ​ ​ព្រោះ​ខ្លាច​ខុស​នោះ​ឡើយ​ ​ក្នុង​ភាព​ជា​អ្នកដឹកនាំ​ត្រូវ​ហ៊ាន​ប្រថុយ​ ​ហ៊ាន​អារកាត់​នៅ​ក្នុង​កាលៈទេសៈ​ចាំបាច់ ។​ ​ប៉ុន្ដែ​ការ​ហ៊ាន​ប្រថុយ​ ​ត្រូវ​ផ្អែក​លើ​ផលប្រយោជន៍​ជាតិ​ ​និង​ជនរួមជាតិ​ជា​ធំ​ ​ផ្អែក​លើ​កល​យុទ្ធសាស្ដ្រ​ត្រឹមត្រូវ​ស្ថានការណ៍​ជុំវិញ​ខ្លួន​ ​ពេលវេលា​ ​និង​លទ្ធភាព​ហុច​ឲ្យ ។​ ​មិន​ត្រូវ​ប្រថុយ​ដោយ​គ្មាន​គ្រឹះ​ ​គ្មាន​ការ​ត្រេះ​រិះ​ពិចារណា​ឡើយ ។​ ​មេដឹកនាំ​មិន​ត្រូវ​ប្រកាន់​នូវ​គុណធម៌​ងាប់ស្ដូក​ ​គ្មាន​ភាព​បត់បែន​ ​តាម​តម្រូវការ​សម្រាប់​អ្នកដឹកនាំ​នោះ​ឡើយ​ ត្រូវ​ចេះ​វិភាគ​រក​អ្វី​ល្អ​ ​អ្វី​អាក្រក់​ ​អ្វី​គ្រោះថ្នាក់​ដល់​សង្គម​ជាតិ​ ​ពោល​គឺ​ត្រូវ​ហ៊ាន​ធ្វើការ​អា​កាត់​ដើម្បី​ផលប្រយោជន៍​ប្រជាពលរដ្ឋ​ និង​ជាតិ​ជា​ធំ ។​
ការ​ដែល​ធ្វើ​គំរោង​ផែនការ​មិន​ខុស​ មេដឹកនាំ​មុន​នឹង​ធ្វើ​ផែនការ​ ​ត្រូវ​តែ​ស្គាល់​ស្ថានការណ៍​ឲ្យ​ច្បាស់​ ​សិក្សា​យក​ព​ត៌​មាន​ឲ្យ​បាន​ជាក់លាក់ ។​ ​មេដឹកនាំ​ត្រូវ​ចម្រាញ់​ព័ត៌មាន​ដែល​ទទួល​បាន​ ​រហូត​ទាល់តែ​ព័ត៌មាន​នោះ​ល្អិតល្អន់​ល្អ​ ​ទើប​យក​ព័ត៌មាន​នោះ​ ​មក​ធ្វើ​ផែនការ​ ​ដើម្បី​ប្រៀបធៀប​ជា​​មួយ​គូរ​ប្រកួតប្រជែង​របស់​ខ្លួន​ ​ដោយ​ដឹង​ជា​មុន​ថា​ ​គំរោង​ផែនការ​នោះ​ពិតជា​ឈ្នះ​ ​ឬ​គំរោង​ផែនការ​នោះ​ចាញ់ ។​ ​មេដឹកនាំ​ត្រូវ​ដឹង​ពី​ខ្លួនឯង​ ​និង​សត្រូវ​ ទាំង​ចំនួន​កម្លាំង​ ​សមត្ថភាព​ ​ស្មារតី​ ​ធនធាន​ ​បច្ចេកវិទ្យា​ ​សម្ភារៈ​ស្ថានការណ៍​ ​និង​បរិដ្ឋាន​ជុំវិញ​ខ្លួន ។​ល​។​ ​បើសិន​មាន​ខ្វះចន្លោះ​ ​ត្រូវ​កែតម្រូវ​ ​និង​បំពេញ​បន្ថែម​ឲ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ​ ​មុន​នឹង​ដាក់​ឲ្យ​គេ​អនុវត្ដ ​។​ ការ​មិន​ធ្វើ​ខុស​ដោយ​សម្ដី​ ​ដោយ​ចិត្ដ​ ​ដោយ​កាយវិការ​ ​ដោយ​ការងារ​ចំពោះ​ខ្លួនឯង​ ​អ្នក​ក្រោម​បង្គាប់​ ​សហការី​ ​ការងារ​ ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ ​ច្បាប់​ ​តួនាទី​ ​ទំនៀមទំលាប់​ ​វប្បធម៌​ ​និង​ប្រពៃណី​ជាតិ​នេះ​ហើយ​ ​ជា​លក្ខណៈ​មេដឹកនាំ​ល្អ ​។​ «អ្នកដឹកនាំ​មិន​ គាំទ្រ​ ​មិន​សម​គំនិត​នឹង​អ្នក​ធ្វើ​ខុស​ឡើយ ។ ពេល​ធ្វើ​ខុស​ ​អ្នកដឹកនាំ​ត្រូវ​ហ៊ាន​ទទួលខុស​ ​មិន​លំអៀង​ ​ព្រោះ​ អគតិ​៤​យ៉ាង​ ​គឺ​ការ​ស្រឡាញ់​ ​ស្អប់​ ​ច្រណែន​ ​ឈ្នានីស» ៕
ឃុំនាងទើត
=រដ្ឋបាល= ឃុំនាងទើតមាន ៥ភូមិគឺ÷
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ខេត្តឈៀងរ៉ាយ
ខេត្តឈៀងរ៉ាយ ឬ ខេត្តឈៀងរ៉ៃ (เชียงราย,, , ) គឺជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តចំនួន 76 របស់ប្រទេសថៃ, ដែលស្ថិតនៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃនិងគឺជាខេត្តភាគខាងជើងបំផុតរបស់ប្រទេសថៃ មានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងរដ្ឋសាននៃប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ាទៅភាគខាងជើង, ​ខេត្តបកែវរបស់ប្រទេស​លាវ​ទៅ​ខាង​កើត, ខេត្តផៈយ៉ៅទៅភាគខាងត្បូង, ខេត្តលំប៉ាងទៅភាគនិរតី, និងខេត្តឈៀងម៉ៃទៅភាគខាងលិច ខេត្ត​ជាប់​នឹង​ខេត្ត​ហួយសាយ ប្រទេសឡាវដោយស្ពានមិត្តភាពថៃ-ឡាវទី 4 ដែលលាតសន្ធឹងលើទន្លេមេគង្គ។
រដ្ឋបាលខេត្ត
ខេត្តនេះចែកចេញជា 18 ស្រុក (អាំភើ). ស្រុកត្រូវបានបែងចែកបន្ថែមទៀតជា 124​ សង្កាត់ (តាំបល់) និង​​ 1,751 ភូមិ
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តនៅប្រទេសថៃ
ឃុំទឹកជ្រៅ
=រដ្ឋបាល= ឃុំទឹកជ្រៅមាន ១០ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ទីប្រជុំជនយ៉ាំងហ្គូន
ទីប្រជុំជនយ៉ាំងហ្គូន (ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា សង្កាត់ពាណិជ្ជកម្មកណ្តាលទីក្រុង យ៉ាំងហ្គោន ឬ យ៉ាំងហ្គោន CBD; ពីមុនជា បន្ទាយ ) គឺជា សង្កាត់ពាណិជ្ជកម្មកណ្តាល នៃ ទីក្រុងយ៉ាំងហ្គោន ប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា ដែលមានទីតាំងនៅជិតមជ្ឈមណ្ឌលភូមិសាស្ត្រនៃតំបន់ ទីប្រជុំជន ។ តំបន់នេះមានស្ថាប័នសិល្បៈ និងកន្លែងកីឡាសំខាន់ៗជាច្រើនរបស់ទីក្រុង។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ធ្វេង|រូបភាពតូច| ទិដ្ឋភាពនៃទីកន្លែងបន្ទាយ (ឥឡូវ សួនកាធីន) ក្នុងឆ្នាំ 1868 ។ ក្រឡាចត្រង្គភាគខាងកើតខាងលិចនៃទីប្រជុំជន យុាំងហ្គូន ត្រូវបានដាក់ចេញដោយវិស្វករយោធាអង់គ្លេស Alexander Fraser និង Montgomerie បន្ទាប់ពី សង្រ្គាមអង់គ្លេស-ភូមាលើកទីពីរ ក្នុងឆ្នាំ 1852។ ក្រោយមកទីក្រុងនេះត្រូវបានអភិវឌ្ឍដោយមន្ទីរសាធារណការ និងកងវិស្វករ Bengal Corps ។
ទីតាំងភាគច្រើននៅក្នុង បញ្ជីបេតិកភណ្ឌទីក្រុង យុាំងហ្គូន មានទីតាំងនៅ CBD របស់ទីក្រុង យុាំងហ្គូន ។
ឃុំបួរ
( Bour Commune) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកភ្នំព្រឹក ខេត្តបាត់ដំបង មាន ៩ភូមិ ៖
យោងតាមប្រកាស លេខ ៤៩៣ ប្រ.ក	តាមប្រកាសលេខ ១០១៩ ប្រ.ក ចុះថ្ងៃទី១៧ ខែកក្តដា ឆ្នាំ២០០៨ របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ (បានបំបែកភូមិដំណាក់បេងនេះចេញពីភូមិអន្លង់ស្តី) ព្រំប្រទល់នៃ
=រដ្ឋបាលឃុំចាស់= (Bour) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកភ្នំព្រឹក ខេត្តបាត់ដំបង មានរដ្ឋបាលចំណុះ ៩ភូមិ ÷
សូមមើលផងដែរ
បួរ បួរ
ជនជាតិអាខា
ជនជាតិអាខា គឺជា ក្រុមជនជាតិភាគតិច ដែលរស់នៅក្នុងភូមិតូចៗនៅកម្ពស់ខ្ពស់នៅលើភ្នំនៃ ប្រទេសថៃ មីយ៉ាន់ម៉ា ឡាវ និង ខេត្តយូណាន ក្នុង ប្រទេសចិន ។ ពួកគេបានធ្វើដំណើរពីប្រទេសចិនមកអាស៊ីអាគ្នេយ៍ក្នុងអំឡុងដើមសតវត្សទី 20 ។ សង្គ្រាមស៊ីវិលក្នុងប្រទេសភូមា និងឡាវបានបណ្តាលឱ្យមានលំហូរនៃជនអន្តោប្រវេសន៍អាខាកើនឡើង ហើយឥឡូវនេះមានមនុស្សចំនួន 80,000 នាក់រស់នៅក្នុង ខេត្ត ឈៀងរ៉ៃ និង ឈៀងម៉ៃ ភាគខាងជើងរបស់ប្រទេសថៃ។
ជនជាតិអាខានិយាយភាសា អាខា ដែលជាភាសាមួយនៅក្នុងសាខា (Loloish (Yi) នៃ គ្រួសារ ទីបេ-ភូមា ។ ភាសា អាខា មានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយ លីស៊ូ ហើយគេគិតថាវាជាជនជាតិអាខា ដែលធ្លាប់គ្រប់គ្រងវាលទំនាប បាវសាន និង
តេងឆុង ក្នុងខេតយូណាន្n មុនពេលការឈ្លានពានរបស់ រាជវង្មីងng ក្នុងឆ្នាំ 1644 ។ រូបភាពតូច| ក្មេង​ស្រី​អាខា​នៅ​ប្រទេសឡាវ
ឃុំព្រៃទន្លេ
(Prey Tonle Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត មាន ៥ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
ឃុំព្រៃទន្លេ ជាឃុំមួយដែលស្ថិតនៅ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។
ឃុំត្រពាំងព្រីង
សំដៅទៅដល់៖
ឃុំព្រៃទន្លេ
ប្រជាសាស្ត្រ
ឃុំនេះជាតំបន់ជាយដែនជាប់នឹងប្រទេសវៀតណាម។ មានប្រជាជនរស់នៅតិច​ ប្រមាណជាង២០គ្រួសារ ភាគច្រើនប្រកបរបរជាកសិករ។
ភូមិសាស្ត្រ
ឃុំនេះមានផ្លូវលំក្រាលគ្រោះមួយខ្សែ​ ដែលសាងសង់នៅឆ្នាំ​ ២០១១ ឃុំនេះជាតំបន់វាលទំនាប ងាយនឹងលិចទឹកនៅរដូវវស្សា។ ប្រជាកសិករប្រករបរធ្វើស្រែប្រាំង និងនេសាទ។​
បើយើងធ្វើដំណើរចេញពីស្រុកកំពង់ត្រាច ខេត្តកំពតទៅខាងកើតតាមបណ្តោយផ្លូវជាតិលេខ១៧ឆ្ពោះសំដៅទៅតំបន់តន់ហន់ (ផ្សារតន់ហន់) រួចបត់ឆ្វេង យើងនឺងដល់ ផ្លូវមួយ ផ្លូវនោះហើយគឺជាផ្លូវព្រៃទន្លេ ប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅតាមបណ្តោយអមតាមដងផ្លូវនោះ។
ប្រាក់ (អសង្ស័យកម្ម)
ប្រាក់អាចសំដៅទៅលើ៖
ចាបដង្កូវចិញ្ចើមស
left|thumb| In Kolkata, West Bengal, India. left|thumb| at Hodal in Faridabad District of Haryana, India.
សង្កាត់បឹងកុក
សង្កាត់បឹងកុក ស្ថិតនៅ ក្រុងកំពង់ចាម ខេត្តកំពង់ចាម។
=រដ្ឋបាល= សង្កាត់បឹងកុក មាន ៨ភូមិគឺ÷
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ=បឹងកុក
=រមណីដ្ឋាន=
សង្កាត់កែប
=រដ្ឋបាល= សង្កាត់កែប មាន ២ភូមិ គឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន= =ឯកសារពិគ្រោះ=
ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីយ៍ អគ្គនារី
សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​មហេសី ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីយ៍ អគ្គនារី ឯក ណ ​ (Preah ang akra naree : พระองค์เจ้าอรรคนารี) គឺជាព្រះ​មហេសីនៃនគររកម្ពុជា​ នាងជាព្រះ​មហេសីនៃព្រះបាទ​នរោត្តម. , ព្រះនាង គឺ ភរិយាថ្នាក់ទី ២ និងបុត្រីនៃព្រះអង្គម្ចាស់ អ៊ីសារ៉ាពង្ស (พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศราพงศ์) ​ប្រទេសសសៀម ប្រសូត្រឆ្នាំ ១៨៥០ សុគត ក្រោយឆ្នាំ ១៩០៩ ។៚
មើលផងដែរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រាជវង្សនរោត្តម
សង្កាត់កំពង់ចាម
សង្កាត់កំពង់ចាម ស្ថិតនៅ ក្រុងកំពង់ចាម ខេត្តកំពង់ចាម។
=រដ្ឋបាល= សង្កាត់កំពង់ចាម មាន ៩ភូមិគឺ÷
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ឯកសារពិគ្រោះ
កំពង់ចាម
ហ្សង់ ឌេកូ
ហ្សង់ ឌេកូ (ថ្ងៃទី៥ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៨៨៤ ដល់ថ្ងៃទី២១ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៦៣) គឺជាឧត្តមនាវីកងទ័ពជើងទឹកបារាំង ដែលជាអគ្គទេសាភិបាលនៃឥណ្ឌូចិនបារាំង ចាប់ពីខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៤០ ដល់ថ្ងៃទី៩ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៤៥ ដែលតំណាងឱ្យរដ្ឋាភិបាលវីឈីបារាំង ។ រូបភាពតូច|រូបថតរបស់ប្រធានក្រុម ហ្សង់ ឌេកូ ដែលក្រោយមកក្លាយជាឧត្តមនាវីឯកក្នុងកងទ័ពជើងទឹកបារាំង ថតនៅឆ្នាំ១៩១៩។
អាចម៍ក្រពើ
អាចម៍ក្រពើ( ອັດຕະປື  )  គឺជាទីរួមខេត្តរបស់ ខេត្ត អាចម៍ក្រពើ ឬ ខ្វែងអាចម៍ក្រពើ  ប្រទេសឡាវ ។ ឈ្មោះផ្លូវការរបស់វាគឺ  មឿង សាមគ្គីជ័យ ។ វា​ជា​ទទីរួមខេត្ត​ភាគ​ខាង​ត្បូង​នៃ​ប្រទេស​ឡាវ។
អ្នកស្រុកភាគច្រើនគឺ ជនជាតិលាវ ។ ប្រាសាទវត្តហ្លួងមឿងម៉ៃនៅកណ្តាលក្រុងត្រូវបានសាងសង់ក្នុងឆ្នាំ 1939 ហើយគួរឱ្យកត់សម្គាល់ចំពោះក្តារ នាគ ។ បូជនីយដ្ឋានឧទ្ទិសដល់ កៃសន ព្រហ្មវិហាន ត្រូវបានសាងសង់នៅជិតប្រាសាទ។
កម្មវិធីសម្រាប់ការវាយតម្លៃនិស្សិតអន្តរជាតិ
រូបភាពតូច|450x450ភីកសែល| ពិន្ទុគណិតវិទ្យាមធ្យមកម្មវិធីសម្រាប់ការវាយតម្លៃសិស្សអន្តរជាតិ (២០១៨) រូបភាពតូច|450x450ភីកសែល| ពិន្ទុវិទ្យាសាស្ត្រមធ្យមកម្មវិធីសម្រាប់ការវាយតម្លៃសិស្សអន្តរជាតិ (២០១៨) រូបភាពតូច|450x450ភីកសែល| ពិន្ទុអានជាមធ្យមកម្មវិធីសម្រាប់ការវាយតម្លៃសិស្សអន្តរជាតិ (២០១៨) កម្មវិធីសម្រាប់ការវាយតម្លៃសិស្សអន្តរជាតិ ( PISA ) គឺជាការសិក្សាទូទាំងពិភពលោកដោយអង្គការសម្រាប់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការសេដ្ឋកិច្ច និងការអភិវឌ្ឍន៍ (OECD) ក្នុងប្រទេសជាសមាជិក និងមិនមែនសមាជិក ដែលមានបំណងវាយតម្លៃប្រព័ន្ធអប់រំដោយវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពសិក្សារបស់សិស្សសាលាដែលមានអាយុ ១៥ ឆ្នាំ លើគណិតវិទ្យា វិទ្យាសាស្ត្រ និងការអាន។ វាត្រូវបានសម្តែងជាលើកដំបូងក្នុងឆ្នាំ២០០០ ហើយបន្ទាប់មកធ្វើម្តងទៀតរៀងរាល់ ៣ ឆ្នាំម្តង។ គោលបំណងរបស់វាគឺដើម្បីផ្តល់នូវទិន្នន័យដែលអាចប្រៀបធៀបបានជាមួយនឹងទិដ្ឋភាពមួយក្នុងការអនុញ្ញាតឱ្យប្រទេសនានាធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវគោលនយោបាយ និងលទ្ធផលនៃការអប់រំរបស់ពួកគេ។ វាវាស់វែងការដោះស្រាយបញ្ហា និងការយល់ដឹង។
លទ្ធផលនៃការប្រមូលទិន្នន័យឆ្នាំ២០១៨ ត្រូវបានចេញផ្សាយនៅថ្ងៃទី៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៩។
ស្ពានអូតាគី
បទ  ច្រៀងដោយ លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត និពន្ធទំនុកច្រៀងដោយ លោក គង់ ប៊ុនឈឿន និពន្ធបទភ្លេងដោយ លោក គង់ ប៊ុនឈឿន
I. សម្រស់ទឹកខ្មៅលើដំបៅចាស់ នឹកឡើងសែនខ្មាស់ស្ពានអូរតគី កាលបងនឹងអូនសាងក្បូនជីវីៗ ក្រោមដើមដើមគគីរក្នុងខ្ទមទុរគត។
II. អូនតាមម្ដាយទៅមង្គលបុរី គ្មានផ្ញើរសំដីអោយបងមួយមាត់ បងជាកម្មកររថភ្លើងកំសត់ៗ លួវផ្ញើរសំបុត្រតាមអ្នករត់ពន្ធ។
R. ស្រាប់តែអូនមានថ្មីហើយ ជីវិតខ្ញុំអើយទុក្ខស្នេហ៍សែនធ្ងន់ ម្ដាយអូនជេរផ្ញើរតាមអ្នករត់ពន្ធ មើលងាយរិះគន់ថាបងក្រខ្លាំង។
III. ស្ពានអូរតាគីស្ពានអូរតាកែ ឲ្យពពាលខែនឹងស្រែបារាំង បើដឹងរឿងខ្ញុំសូមជួយបិទបាំង ធ្វើជារនាំងបាំងនេះផង។
(ភ្លេង)
III. ស្ពានអូរតាគីស្ពានអូរតាកែ ឲ្យពពាលខែនឹងស្រែបារាំង បើដឹងរឿងខ្ញុំសូមជួយបិទបាំង ធ្វើជារនាំងបាំងនេះផង។ ធ្វើជារនាំងបាំងនេះផង។ ធ្វើជារនាំងបាំងនេះផង៕
ឃុំសាន់គ
($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកកំពង់ស្វាយ ខេត្តកំពង់ធំ  មាន ភូមិ÷ Boundary East	ឃុំ ត្បែង ស្រុកកំពង់ស្វាយ West	ឃុំ ចំណាក្រោម ស្រុកស្ទោង South	ឃុំ កំពង់គោ ឃុំ ផាត់សណ្តាយ ស្រុកកំពង់ស្វាយ North	ឃុំ ដំរីស្លាប់ ស្រុកកំពង់ស្វាយ និង ឃុំ ចំណាលើ ស្រុកស្ទោង List of village Code	Khmer	English	Reference	Note 1	06020701	ប្រាសាទ	Prasat	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 2	06020702	បល្ល័ង្គ	Balang	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក	កែឈ្មោះពីបាឡាំងទៅ បល្ល័ង្គ 3	06020703	តាំងក្រូច	Tang Krouch	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 4	06020704	វាល	Veal	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 5	06020705	ជ័យ	Chey	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក	កែឈ្មោះពីជៃទៅ ជ័យ 6	06020706	ស្លែងខ្ពស់	Slaeng Khpos	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 7	06020707	សារី	Sari	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 8	06020708	សំពៅមាស	Sampov Meas	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 9	06020709	ក្បិល	Kbel	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 10	06020710	អំពិល	Ampil	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 11	06020711	សាន់គ ក	San Kor Ka	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 12	06020712	សាន់គ ខ	San Kor Kha	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 13	06020713	ក្រសាំង ក	Krasang Ka	លេខប្រកាស ៤៩៣ ប្រ.ក 14	06020714	ក្រសាំង ខ	Krasang Kha
ព្រំប្រទល់នៃ
រំដួលដងស្ទឹងសង្កែ
<p style="font-family:Khmer OS Battambang; font-size:22pt; color:blue; text-shadow: 2px 1px gold;>
ច្រៀងដោយ លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត
និពន្ធបទភ្លេងដោយ លោក គង់ ប៊ុនឈឿន
សង្កាត់សំបួរមាស
សង្កាត់សំបួរមាស ស្ថិតនៅ ក្រុងកំពង់ចាម ខេត្តកំពង់ចាម។
=រដ្ឋបាល= សង្កាត់សំបួរមាស មាន ៨ភូមិគឺ÷
=អប់រំ=
ពពុះទឹក
ពពុះទឹក (ជាភាសាអង់គ្លេស little grebe ឬ dabchick, ពាក្យបច្ចេកទេស Tachybaptus ruficollis), is a member of the grebe family of water birds. At in length it is the smallest European member of its family. It is commonly found in open bodies of water across most of its range.
សង្កាត់សំបួរមាស
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
ពពុះទឹក
បរិយាយ
thumb|WWT London Wetland Centre, Barnes right|thumb|From East Kolkata Wetlands, Bengal, [[ឥណ្ឌា|India]]
សង្កាត់សំបួរមាស
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ពពុះទឹក
Taxonomy
There are nine currently-recognized subspecies of little grebe, separated principally by size and colouration. The following three subspecies are sometimes split as the tricolored grebe (Tachybaptus tricolor):
សង្កាត់សំបួរមាស
ឯកសារពិគ្រោះ
សំបួរមាស
សង្កាត់អូរស្មាច់
($ Sangkeat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ក្រុងសំរោង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ មាន ភូមិ÷ ព្រំប្រទល់នៃ Boundary East	ប្រទេសថៃឡង់ដ៏ West	ប្រទេសថៃឡង់ដ៏ South	សង្កាត់កូនក្រៀល ក្រុងសំរោង North	ប្រទេសថៃឡង់ដ៏
ពែទងធារ ជិនវ័ត្រ
ពែទងធារ ជិនវ័ត្រ ឬ ផែថងថារ ស៊ីណាវ៉ាត្រា ( แพทองธาร ชินวัตร ឈ្មោះហៅក្រៅ អុង អ៊ីង ; កើតថ្ងៃទី២១ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៨៦) គឺជាអ្នកនយោបាយថៃ និងជាអ្នកជំនួញ។ សមាជិក​ម្នាក់​នៃ​គ្រួសារ​នយោបាយ​ស៊ីណាវ៉ាត្រា នាង​ជា​កូន​ស្រី​ពៅ និង​ជា​ក្មួយ​ស្រី​របស់​អតីត​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ថៃទក្សិណ ជិនវ័ត្រ (ថាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រា) និង ​យីងលក្សណ៍ ជិនវ័ត្រ ( យីងឡាក់ ស៊ីណាវ៉ាត្រា)។ លោកស្រី​កំពុង​បម្រើការ​ជា​ប្រធាន​គណៈកម្មាធិការ​ប្រឹក្សា​លើ​ការ​ចូលរួម និង​ការ​ច្នៃប្រឌិត​របស់គណបក្ស​ភឿថៃ ។
ជីវិត​ឯកជន
ពែទងធារ ជិនវ័ត្រ កើតនៅទីក្រុងបាងកក ។ នាងបានទៅសាសេនចូសែបខនវេន សម្រាប់អនុវិទ្យាល័យ និង សាម៉ាថឺរដៀ សម្រាប់វិទ្យាល័យ។ នាងបានបញ្ចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយ សង្គមវិទ្យា និងនរវិទ្យាពី មហាវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយ សាកលវិទ្យាលចុល្លាង្ករណ៍ ក្នុងឆ្នាំ២០០៨ ហើយបានបន្តការសិក្សានៅប្រទេសអង់គ្លេស ដោយទទួលបានសញ្ញាប័ត្រ MSC ផ្នែកគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារអន្តរជាតិពី សាកលវិទ្យាលស៊ូររី។
នាង គឺជាម្ចាស់ភាគហ៊ុនលេខ១ របស់ SC Asset Corporation និងជានាយកនៃមូលនិធិថៃខម។ នាងបានរៀបការជាមួយ ពិតាកា ស៊ុក្សាវ៉ាត់ ហើយពួកគេមានកូនពីរនាក់; កូនស្រី និងកូនប្រុសម្នាក់។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់
នាងកាកី
អារ៉មនឹងបារ៉មកថា
ជំរាបសួរមនឺស្សបុរសនឹងមនុស្សនារីញុំមិនមែនការសំពះឡើយតែPHOEUNជូនជាដំណឹងថាបងអាអូនតូចៗពូមីងលោកអ៊ុំតាយានឹងសាត់គោកសាត់ទឹកនឹងសាត់ទេពហោះហើររុកធម្មជាតិទេវតាអារ៉ាក់ទឹកនាក់តាភ្នំនឹងធម្មជាតិចំរុះពណ៌ទាំងឡាយអារ៉មកថានាក់មានចំណេះដឹងនឹងមិនមានចំណេះដឹងតើការរៀនចេញពីញុំចេះដល់កំរិតណាហើយមិត្តៗបងៗអ៊ុំៗតាយាអាន​ជាទី​និទាន សៀវភៅ​រឿង​កាកីដែលបងអាអូនតូចៗ និង​មិត្ត​ៗកំពុង​អាន​ពេលនេះ គឺ​បាន​រៀបរាងឡើង តាម​ឯកសារ​កកំណាបដែលជាមនុស្សហើយមនឺស្សរស់ភឿននិពន់កែតំរូវយកតួរបស់​កកកាការចេញដើមកំណើតសៀវភៅដោយការនឹកឃើញរបស់ញុំដោយញុំយកចំណេះដឹងរុករកនិង​តាមប្បាប់​របរបសសៀវភៅធម៌សច្ច:ធម៌ មាតិកា ដោយ​ពិត​ៗឥតមាន​ញុំតើនាក់ណាកែអត្តន័យ​សៀវភៅភពដើមមានតែនាមPHOEUN
សៀវភៅ​នេះ​តំរូវបាន​រៀបរៀងចំឡើងមានគោលបំណងជួយ​នឹនឹងមិនមានគោលបំណងសំរួលការអាន​របស់អតិថិជនៗអោយបានដឹងឬមិនដឹងៗជំនាន់​តកូនចៅដល់មនុស្សហើយបរទេសពិភពលោកទាំងមូលថាបាន​យល់​ពី​អត្ត​ន័យ​នៃ​រឿរឿរឿអោយបានដឹងជាក់លាក់ធើជា​ការលេងសើចមិត្ត​ៗសំរាប់​កែពេលលំបាកចិត្តចំពោះអាអូនតូចៗ និងជូនជាដំណឹងមិត្ត​ៗនាក់អានជាទីគាប់ចិត្តមិនគាប់ចិត្តគាប់ប្បីឬមិនពេញចិត្តឬពេញចិត្តញុំកំពុងកែអ:សរនេះជាដើមចង់តែសើចទេញុំសើចឡើងចិត្តរុះរាយរាក់ទាក់ទទួលដោយពេញចិត្តឬមិនពេញចិត្ត
ទទឹមនឹង​នេះដែរ ញុំជឿជាក់ថា​កំហុសនេះនាក់ណាជាសាងឡើងដោយ​អ​ចេតនាពិតៗមិនពិតជាមាន ញុំនឹងរង​ចាំ​ទទួល​ថាមានការមនុស្សឹងតែមួយភាគធំនូវ​រាល់​ការតិះដៀលមិនមានសុជីវធម៌នឹងសុជីវធម៌រងការអាម៉ាសមួយដែលញុំអាចទទួលបានភាពជាអាម៉ាស់នឹងការរងហានិភ័យដោយជាក់លាក់យ៉ាងពិតជាក់លាក់ជាការពិតដោយញុំធើការហើយមិនមានការដឹងមនុស្សមិនដែលនិយាយញុំអោយបានដឹងឡើយកែលំអ​រពីសំណាក់ បងបងៗនឹងអ៊ុំៗមិត្ត​ៗនាក់អាន​ដោយអានសៀវភៅដើមនិទានរឿងដោយរីករាយចុះពីញុំនាមលាហើយភេន ភឿន
វគ្កទី​ ​១
ក្នុង​កាល​កន្លងមក ពេលដែល​ព្រះមហា​ពោធិសត្វ​យោនយកកំណើត​ជា​គ្រុឌ​មួយ ដែលមាន​ឫទ្ធី​បារមី​ខ្លាំង​អស្ចារ្យ​ស្ថិតនៅ​ឯលើ​ភ្នំ​ព្រះ​សុមេរុ។
ក្នុង​គ្រា​នោះដែរ ក៏មាន​ព្រះមហាក្សត្រ​មួយអង្គ​ទ្រង់​ព្រះនាម​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត សោយរាជ្យ​សម្បត្តិ​នៅ​នគរ​ពារាណសី។ ទ្រង់មាន​ភិ​លៀង ម្នាក់​ឈ្មោះថា”គ​ន្ធ័​ន” មាន​ឫទ្ធី​សិល្ប៍សាស្ត្រ​ដ៏ ខ្លាំងពូកែ ឮ​ល្បី​ពេញ​អស់​ភព​ផែន​ផង​ទាំងឡាយ​មិនតែប៉ុណ្ណោះ​គ​ន្ធ័​ន ចេះ​ទាំង​ដេញ​ពិណ ចេះ​ទាំង​ច្រៀង ល្បិច​ល្បោយ​តែង​កាព្យ​បាន​យ៉ាង​ស្ទាត់ជំនាញ​ទៀតផង។ ព្រះបាទ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សោយរាជ​សម្បត្តិ​ល្បីល្បាញ​លើស​លើ​លោកា ស្ដេច​មួយរយ​មួយ​ប្រទេស​តែង​នាំ​សួយសារអាករ​មក​ថ្វាយ​មិនដែល​ដាច់​ឡើយ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់មាន​មហេសី​មួយអង្គ​នាម​កែវ​កាកី មាន​រូបឆោម​លោម​ពណ៌​យ៉ាង​ស្រស់​សោភា ល្អ​គ្មាន​ស្រី​ណា​ផ្ទឹម​បានឡើយ។ កាកី​បានកើត​កាយ ចេញពី​ផ្កា​កណិការ​ដូច្នេះហើយ​ទើប​ខ្លួនប្រាណ​នាង​មាន​ជាប់​ក្លិនក្រអូប​ឈ្ងុយ​ឈ្ងុប​ដោយ លំអង​គ​ន្ធា បើ​នរណាម្នាក់​បានរួម​រស់​ស្នេហា​ជាមួយ​ហើយ​លុះ៧រាត្រី​ទើប​អស់​ក្លិនក្រអូប ដោយ​លំអ​ងគ​ន្ធា​នោះ។ ព្រះអង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សព្វ​ព្រះរាជ​ហរ​ទ័យ​នឹង​នាង​កែវ​កាកី​ណាស់​ទ្រង់​បានតែងតាំង​កាកី​ជា​អគ្គមហេសី​លើស​អស់​ស្រីស្នំ​ស្រឹង្គា​ទាំងពួង​នៅកនុង​វាំង។
ក្នុង​កាលនោះ ស្ដេច​គ្រុឌ​ដែល​ស្ថិត​នៅឯ​ចុង​សិម្ពលី​ជាទី​ស្ថាន និង​តេជះ​បារមី មានកំ​លាំង​ខ្លាំងក្លា​អស្ចារ្យ អាច​លោត​ផ្លោះ​ឆ្លង​មហាសាគរ​បាន​យ៉ាង​ងាយ មិនតែប៉ុណ្ណោះ គ្រុឌ​អាច​ប្រែកាយ​ជា​អ្វី​ក៏បាន​តាមចិត្ត​ប្រាថ្នា។ គ្រុឌ​តែង​ហោះ​ផ្លោះ​ឆ្លងទៅ​កំសាន្ដ បាស្កា​ជាមួយ​មហាក្សត្រ​ស​ជា​ញឹកញយ ប៉ុន្តែ​មិនដែល​ចាញ់ឈ្នះ​ទេ ជួនកាល​គ្រុឌ​ទៅ​សំរាក​កំសាន្ដ ជាមួយ​ព្រះមហាក្សត្រ​ទៀតផង លុះដល់​វេលា​ទើប​មកវិញ។
វេលា​ថ្ងៃមួយ​នោះ គ្រុឌ​នឹក​ចង់​លេង​បាស្កា​ជាមួយ​ព្រះមហា​ក្ស​ត្ស ក៏​ហោះ​ចេញ​ចាក សិម្ពលី​ផ្លោះ​ឆ្លង​ព្រៃភ្នំ​មហាសាគរ ហើយក៏​បានមក​ដល់ គ្រុឌ​បាន​ចូលទៅ​ដើម​ជ្រៃ​ធំ​មួយ​ហើយ ក៏បាន​សំដែងឫទ្ធិ​ប្រែកាយ​ជា​កំលោះ​សង្ហា​ម្នាក់ បើ​ស្រី​ណា​ម្នាក់​បានឃើញ​ហើយ​ប្រាកដជា​លង់​ស្រលាញ់​ជាក់​ជាមិនខាន។ ប្រែកាយ​រួចស្រេច​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏បាន​ចេញពី​ដើម​ជ្រៃ​ដើរ​ទៅរក ព្រះមហាក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត ដែល​ទ្រង់​គង់នៅ​ក្នុង​ប្រាសាទ។ លុះ​ទៅដល់​ជិត​ហើយ​គ្រុឌ​កំលោះ​ក៏​ក្រាប​សំពះ​អង្គ​ស្ដេច​ធ្វើ​ហាក់ដូចជា​ខ្លា​ចនឹង​អំនាច​ទ្រង់​ពេក​ក្រៃ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ទត​ឃើញ​មាណព​ដូច្នោះ ក៏​ហៅ​ឲ្យ​មក​ជិត រួចហើយ​ទ្រង់​ត្រាស់​បញ្ជា​ឲ្យ​យក​ក្ដា​បាស្កា​មក​ក្រសាល​កំសាន្ត និង​មាណព។
កាលនោះ​ដែរ​នង​កែវ​កាកី​ដែលជា​អគ្គមហេសី​ព្រះអង្គ ដោយ​បាត់​ស្វាមី​យូរពេក ក៏​សួរ ពួក​ភិ​លៀង​ទាំងអស់​ថា តើ​ស្វាមី​យ៉ាង​ទៅណា​ទើប​បាត់​មិនឃើញ​មក​យ៉ាង​ដូច្នេះ? ភិ​លៀង​ទាំងអស់​បាន​ឆ្លើយ​ប្រាប់​វិញ​ថា ព្រះអង្គ​កំពុង​ក្រសាល​បាស្កា​ជាមួយ​មាណព​ម្នាក់ ដែលមាន​រូបរាង​សង្ហា​ពន់ពេក​ក្រៃ។ គ្រាន់តែ​បានឮ​ពាក្យ​ភិ​លៀង​ទាំងអស់​ប្រាប់ថា​មាន​មាណព​ស្អាត​សង្ហា​មកលេង​បាស្កា​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​នោះ កែវ​កាកី​ក៏​កើត​ចិត្ត​បេតី​ចង់ឃើញ​មាណព​នោះ​តែម្ដង កែវ​កាកី​ក៏បាន​ដើរទៅ​ដល់​ចុង​រាជរោង​ហើយ​ឈរ​រេរា​នៅ​ទីនោះ កែវ​កាកី​គយគន់​សព្វ​ប្រាណ របស់​គ្រុឌ​ហើយក៏​ពេញចិត្ត​ពេក​ក្រៃ​ថែមទាំង​ចង់បាន​គ្រុឌ​ជា​ស្វាមី​ទៀតផង។ គាប់​ជួន​ពេលនោះ​មាណព​រូប​សង្ហា​ងើប​ភ័​ក្រ​ឡើង​ត្រង់​ក៏​ប្រទះឃើញ​នាង​កែវ​កាកី ហើយក៏​កើត​ចិត្ត​គុំ​គួច​លួច​បេតី ក្នុង​ចិត្ត​គិតថាៈ ស្រី​នេះ​ល្អ​អី​ល្អ​យ៉ាងនេះ​គ្មាន​ទាស់​ត្រង់ណា​សោះឡើយ សូម្បីតែ​ស្រី ក៏​នៅមាន​ទាស់​ខ្លះ​ដែរ តែ​នេះ​រក​កន្លែង​ទាស់​គ្មាន​ទាល់តែសោះ​នេះ​បើ​យើង​ស្មាន​មិន​ខុស​ទេ នាង​ប្រហែលជា​អគ្គមហេសី​អង្គ​ក្សត្រ​នេះហើយ​មើល​ទើប​ហ៊ាន​មកឈរ​ដោយ​មិន​ខ្លាចញញើត​យ៉ាងនេះ​នោះ។ គ្រុឌ​បក្សា​សំលឹង​កាកី​មិន​ដាក់​ភ្នែក សំលឹង​កាន់តែ​យូរ​កាន់​តែមាន ចិត្ត​ស្រលាញ់​ខ្លាំងឡើងៗចំនែកឯ​កាកី​ដឹងថា​គ្រុឌ​សំលឹង​មក​ខ្លួន​ហើយ ក៏​ញញឹម​ដៀង​ភ្នែក​មើល​ចំហៀង​ផង ចំ​ផង លុះ​ខ្សែ​ភ្នែក​ប៉ះចំ​គ្នា​ក៏​ញញឹម​ដាក់​ប៉ប្រៃ​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រុឌ​ញាប់​ញ័រ​អស់​ហឫទ័យ​កើត​សេចក្ដីស្នេហា​ចំពោះ​នាង​ជា​ពន្ធ​ពេក។ លុះ​ឃើញថា​គ្រុឌ​ឈ្លក់​វង្វេង​សំលឹង​នាង​មិន​ឈប់​ហើយ កាកី​ក៏​ធ្វើជា​ធ្លាក់​ស្បៃ​ដែល​គ្របដណ្ដប់​លើ​រាងកាយ​ធ្វើ​ឲ្យ​សុដន់​ទាំង​គូ​របស់​នាង​បាន​បង្អួត​បង្ហាញ​ចំពោះ​ភ្នែក​គ្រុឌ​ដែល​តាម​សំលឹង​គ្មាន​ឈប់​នោះ។ គ្រុឌ​បក្សា​ឃើញ​ហើយ​ស្ទើ​តែ​ស្ទុះ​ទៅ​ចាប់បី​ទៅ​តែម្ដង​ក្នុងពេល​នោះទេ ប៉ុន្តែ​ចិត្ត​មួយ​នៅ​នឹក​គិតដល់​កេរ្តិ៍ខ្មាស់ ដូច្នេះហើយ​ទើប​គ្រុឌ​ខំ​សង្កត់ចិត្ត​លេង​បាស្កា​ជាមួយ​មហាក្សត្រ ដោយ​ធ្វើយ៉ាងណា​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​អង្គ​ក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ចាប់​អារ​ម្ម​ពី​រឿង​ហ្នឹង​ឡើយ។ ចំនែក​អង្គ​ក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​ក្រសាល​បាស្កា​យ៉ាង​សប្បាយ​ពុំបាន​ចាប់អារម្មណ៍​និង​មហេសី​ដែល​លបលួច​ប្រើ​ខ្សែ​ភ្នែក​ដាក់​មាណព​រូប​សង្ហា​នៅ​ចំពោះមុខ​ព្រះអង្គ​ឡើយ។ លុះ​ព្រះ​សូរិយា​ទន់​ទេរ​បន្ទាបខ្លួន​ចុះ​បន្តិច កែវ​កាកី​ក៏​វិល​ត្រលប់​ទៅ​រាជដំនាក់​វិញ​ដោយ​ទុក​ឲ្យ​មាណព​នៅ​ខ្វល់ខ្វាយ​ក្នុង​ចិត្ត​ម្នាក់ឯង​យ៉ាង​ក្រៃលែង​ក្នុង​ចិត្ត​គិតថាៈ
ត្រូវតែ​យក​អគ្គមហេសី​នេះ​ទៅ​ឲ្យ​បាន​ក្នុង​ពេលនេះ។
ព្រះអង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​យល់​ហេតុការណ៍​ចំលែក​ពេក​អស្ចារ្យ​ទ្រង់​យាង​ទៅ​គង់​មុខ​នាម៉ឺន​សព្វ​មុខមន្ត្រី​និង​សេនាបតី​យ​ទាំងឡាយ ដែល​កំពុង​ផ្អើល​នឹង​ហេតុការណ៍​ដ៏​ចំលែក​នេះ។ ចំនែក​គ្រុឌ​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​រំលង​អស់​ភពផែនដី រួច​ហើយក៏​ចុះចូល​ទៅដល់​កន្លែង​រប​ស់​កែវ​កាកី ឃើញ​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏បាន​និយាយ​លួងលោម​ថាៈ
ហៃ​ប្អូន​មាសស្ងួន​មាសបង​អើយ ប្អូន​ដឹង​ទេ​ថា​បង​នេះហើយ​ជាមាណ​ពពី​ថ្ងៃនោះ ចាប់តាំងពី​ពេលដែល​បានឃើញ​ប្អូន​មក ចិត្ត​បង​មិនមាន​ស្ងប់​ឡើយ ចង់បាន​ប្អូន​ជា​គូគាប់​ភ្ចា​ប់​និស្ស័យ​ពី​ពេលនេះ​ឥឡូវនេះ​ទៅ ប្អូន​អើយ​បង​ខំប្រឹង​ហិចហោះ​ផ្លោះ​ស្កាត់​មករក​ប្អូន​ហេតុអ្វី​ក៏ ប្អូន​ធ្វើ​មិនដឹង​ផ្ទុំ​លក់​ធ្វើ​ព្រងើយ​យ៉ាងនេះ។ បង​នេះ​នឹង​នាំ​ប្អូន​ទៅ​ទី​ស្ថានរ​បស់បង​ដែលជា​ស្ថាន​សុខ​សួគ៌ា​មានសម្បត្តិ​មហាសាល គ្មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​មនុស្ស​ណា​នឹង​ប្រៀប​បានឡើយ បង​នឹង​នាំ​ប្អូន​ហោះ​ផ្លោះ​ដែន​មហាសាគរ ដែន​គិរី​បុព្វ​តា​ទៅ​មើល​ម្រឹគីម្រឹគា​បក្សា​ក​ប្សី​ហិចហើរ​ច្រៀង​បំពេរ​នៅ​ទី​ស្ថាន​ព្រះ​ឥសូ។ លួងលោម​រួចស្រេច​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏​លើក​ត្រកង​អង្គ​ប្រាណ​កែវ​កាកី​ថែថើប​ដោយ​ក្ដី​ស្រលាញ់​ពន់ពេក​ពុំ​ចេះ​ឆ្អែតឆ្អន់​ឡើយ។ ចំនែក​កាកី​នាង​បាន​ស្ដាប់ឮ​អស់​ស័ព្ទ​សំដី​ដែល​គ្រុឌ​បាន​និយាយ​ទាំងអស់ តែ​នាង​មិន​ហ៊ាន​ឆ្លើយតប​ទេ ព្រោះ​ថាបើ​នឹង​ឆ្លើយថា​ព្រម​នោះ​ដូចជា​អៀន​មាត់​ទើប​នាង​សំងំ​ធ្វើជា​កំពុង​លង់លក់​ដោយ​មិនដឹង​ខ្លួន។
វគ្កទី​ ​២
ដោយ​ឃើញ​ឱកាសល្អ​ក៏​ហោះ​នាំ​កែវ​កាកី​ទៅ​ដល់ទី​ស្ថាន​របស់ខ្លួន ដោយ​គ្មាន​នរណាម្នាក់​បានដឹង​ដាន​សោះឡើយ។
ដល់​ហើយ​គ្រុឌ​បានដាក់​កែវ​កាកី​លើ​ទីទែន​សយនា ហើយក៏​ប្រែ​ប្រាណ​ជា​ទេវបុត្រ​មួយរូប​ដ៏​ស្រស់​សង្ហា ចូលទៅ​បបោសអង្អែល​ថែថើប​កាកី​ដោយ​ក្ដី​ស្រលាញ់​ពេក​កន្លង។ ចំនែក​កាកី​ប្រើ​កិរិយា​ធ្វើជា​រុញច្រាន រូបអង្គ​ទេវបុត្រ​រួច​និយាយថាៈ
ឱ​ព្រះអង្គ​អើយ ខ្ញុំម្ចាស់​នេះ​មាន​ស្វាមី​រួចទៅហើយ មិនគួរ​ឡើយ​ព្រះអង្គ​មក​ស្នេហា​ចំពោះ​ខ្ញុំមចាស់​ដូចនេះ​ទៀត​ទេ​ម្យ៉ាងទៀត​ព្រះអង្គ​មិនគួរ​ឡើយ​មាន​ព្រះទ័យ​មិន​ស្មោះត្រង់​នឹង​ក្សត្រា​ទៅ​លបលួច​យក​ខ្ញុំម្ចាស់​ដោយ​មិន​គិត​អាណិត​ដល់​ព្រះទ័យ​ព្រះអង្គ​តិចតួច​ឡើយ ហើយ​នេះ​បើ​ខ្ញុំមចាស់​ព្រម​ស្រលាញ់ ព្រះអង្គ​ខ្លាច ក្រែង​ថ្ងៃក្រោយ​ទៅ ព្រះអង្គ​ណាយចិត្ត​ឈប់​ស្រលាញ់​ខ្ញុំម្ចាស់​ទៅយក​ស្រី​សួរ​មកវិញ​នោះ ខ្ញុំមចាស់​នឹង​ទៅជា​យ៉ាងណា អ្នកផង​នឹង​ដៀល​ថា​ជា​ស្រី​ស្រើប​មាន​ស្វាមី​ហើយ​ឆ្លៀត​ទៅយក​ប្ដី​ជា​គ្រុឌ​ទៀត ចំនែក​ព្រះអង្គ​ក៏មាន​ឈ្មោះថា​ជា​អ្នក​លួច​ភរិយា​គេ​មក​ដែរ។
គ្រុឌ​ស្ដាប់ឮ​សំដី​កាកី​និយាយ​ត្អូញត្អែរ​សព្វគ្រប់​ហើយ ក៏​ឆ្លើយ​វិញ​ថាៈ
កែវ​កាកី​ស្ដាប់​គ្រុឌ​ហើយ​សេន​ពេញចិត្ត​ពេក​ក្រៃ​ក្នុង​ចិត្ត​ជ្រួលច្របល់​ស្មាន​មិនត្រូវ តែ​សង្កត់ចិត្ត​ធ្វើជា​និយាយថាៈ
នេះ​ព្រះអង្គ​ពោល​ពាក្យ​បែបនេះ​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំម្ចាស់​រឹងរឹតតែ​សង្ស័យថា ស្រី​សួរ​គ​គោក​ម្ដេចក៏​ព្រះអង្គ​មិន សព្វព្រះទ័យ បែ​ជា​មក​សព្វព្រះទ័យ​អ្វី​លើ​រូបខ្ញុំ​ម្ចាស់​ដែលជា​ស្រី​នៅ​ផែនដី​នោះ ឬមួយ​ក៏​ព្រះអង្គ​ពោលថា ស្រលាញ់​តែ​ព្រះ​ឱស្ឋ​ព្រះអង្គ​ទេ បើដូច្នោះ​មែន​ខ្ញុំម្ចាស់​នឹង​សោកសង្រេង​អស់​មួយជីវិត​ហើយ។
គ្រុឌ​បាន​ស្ដាប់​កាកី​និយាយ​រួច​ហើយក៏​ឆ្លើយ​លួងលោម​វិញ​ថាៈ
ឱ​កែវ​កាកី​ប្អូន​សំលាញ់​អើយ ពិតមែនតែ​ស្រី​សួគ៌​សែន​ស្រស់​ល្អ ស្អាត​មា​នគ​គោក​ក៏ពិតមែន តែ​បង​នេះ​មិនត្រូវ​ហរ​ទ័យ​សោះ ប្អូន​កុំ​ភ័យ​ថា​បង​នេះ​នឹង​ដោះដៃ​ចោល​ប្អូន​នោះ ចូរ​ប្អូន​ជឿ​បង​ចុះ​ថា ពាក្យ​ដែល​បង​និយាយ​ហើយ​ជា​ពាក្យពិត។
ស្ដេច​គ្រុឌ​មាត់​ចេះតែ​និយាយ ដៃ​ចេះតែ​បបោសអង្អែល​កែវ​កាកី ឲ្យ​លង់​ក្នុង​អារម្មន​ណ៍រ​កស្មាន​មិន​ត្រូវតែ​មាត់​ចេះតែ​និយាយថា​អាណិត ខ្លួន​ដែល​ត្រូវ​មក​បង្ខំ​ប្រតិព័ទ្ធ ដោយ​មិន​អាចជួយ ឬត​វា​បាន​ព្រោះ​ខ្លួន​ជា​ស្រី​ហើយ​មាន​តែមួយ​អង្គឯង។
ទោះជា​កែវ​កាកី​ខំ​និយាយ​យ៉ាងណា​ក៏​គ្រុឌ​មិនបាន​គិត​ឬ​ស្ដាប់​អ្វី​ទាំងអស់ គេ​គិតតែ​បី​ក្រសោប​ឱប​ប្រាណ​កែវ​កាកី​ហើយក៏​ស្រង់ក្លិន​ខ្លួន​កែវ​កាកី​ដែលជា​ក្លិនពិដោរ​យ៉ាង​ពិសេស​លើស​អស់​ស្រី​នានា​លើ​ភពផែនដី​ហើយ​ក្លិន​យ៉ាង​ពិសេស​ដែល​គ្រុឌ​បានទទួល​ហើយ​នោះ ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រុឌ​ភ្លេច​អស់​ព្រៃព្រឹក្សា ភ្លេច​អស់​អាហារ​ដែល​ធ្លាប់តែ​បរិភោគ​ក្ដា​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ។ ចំនែក​កាកី​ពេលនេះ​នាង​ក៏​ភ្លេច​អស់​នូវអ្វីៗ ដែល​ធ្លាប់មាន​ពីមុនមក​ដែរ ដូចជា​ល្បែង​កំសាន្តផ្សេងៗ ទាំង​ឧទ្យាន​ដែល​ធ្លាប់​លេង​កំសាន្ត​ជាពិសេស​នាង​ភ្លេច​ទាំង​ព្រះមហាក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ដែលជា​ស្វាមី​នាង​ទៀតផង។
ឱ​មាស​មិត្តរ​បស់បង​អើយ​ពេលនេះ​តើ​ឲ្យ​បង​ទៅរក​ប្អូន​នៅឯណា? ប្អូន​អើយ​បង​នេះ​សែនស្ដាយ​ប្អូន​ពេក​កន្លង​ព្រោះថា​ប្អូន​ជា​ស្រី ដែល​ដឹង​អស់​ការ​រាក់​ជ្រៅ​ដឹង​ទាប​ដឹង​ខ្ពស់​សមជា​ឯក​ក្ស​ត្រី​ស្រី​កល្យាណ​មែន។ បង​ស្ដាយ​ប្អូន​មាន​ប្រាជ្ញា ចេះ​ចាត់ចែង​ចរចារ​ពុំ​ចេះ​ឆ្ងល់​ដល់​អ្វី​ឡើយ។ ប្អូន​ចេះដឹង​សុខទុក្ខ​ដល់​ស្រីស្នំ​ទាំងឡាយ ប្អូន​អើយ​បើ​គិតដល់​ក្លិន​ខ្លួន​នួនស្រី​ដែល​ធ្លាប់​ផ្ទុំ​ផ្ទឹម​ខ្នើយ​និង​បង​នោះ​បង​គិតថា​នឹង​គ្មាន​ស្រី ណា​នឹង​ប្រដូច​បានទេ បង​ធ្លាប់​យល់​ភ័​ក្រ​ប្អូន​គង់​ក្រសាល​ជិត​បង ធ្លាប់​ស្រង់​គង្គារ និង​រាំលេង​កំសាន្ដ នាំ​ឲ្យ​ទុក្ខសោក​ទាំង​ប៉ុន្មាន​និរាស​ចេញ​បាន​ហើយ​យល់​តែ​សេចក្ដីសុខ​ស្កប់ស្កល់​ពេញ​ទាំ​អ​កាយ ប៉ុន្តែ​ប្អូន​អើយ​ពេលនេះ​តើ​ប្អូន​ព្រាត់​ទៅ​ឯណា? តើ​បាន​សុខ​ឬ ក៏​ជា​ទុក្ខ? ប្អូន​អើយ​បើ​ពេលនេះ​បង​ដឹងថា​ប្អូន​នៅ​ស្ថាន​ណា​នោះ បង​នឹង​តាម​ទៅយក​ប្អូន​មកវិញ​ជាក់​ជាមិនខាន តែ​ពេលនេះ​ព្រលឹង​មាសបង​អើយ បង​បានតែ​គិត​ និងរងចាំ​ប្អូន​តែប៉ុណ្ណោះ។
ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សោកសង្រេង​នឹក​ជាយា​គ្រប់​ទិវារាត្រី ទ្រង់​ភ្លេច​ទាំង​ស្រង់​គង្គារ ភ្លេច​អស់ទាំង​ល្បែង​ដែល​ទ្រង់​ធ្លាប់​ក្រសាល​កំសាន្ត ភ្លេច​អស់​ស្រីស្នំ​និម្មល​ទាំងឡាយ ពេល​សោយ​ក្រយាស្ងោយ​ទ្រង់​សោយ
ទាំង​ទុក​សោក​គ្រាម​ក្រំ​ពេក​កន្លង។ ទីបំផុត​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ក៏​ត្រាស់​បញ្ជា​ឲ្យ​ហៅ​គ​ន្ធ័​ន មក​ចូលគាល់​ព្រះអង្គ​ហើយ​ទ្រង់​បាន​ប្រាប់​រឿង​ដែល​ជាយា​បាន​បាត់​ពី​ប្រាសាទ។ គ​ន្ធ័​ន​បាន​ស្ដាប់​ហើយក៏​ក្រាប​សម្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ហើយ​ទូល​ថាៈ
សូម​ទ្រង់​ព្រះមេត្តាប្រោស កាលដែល​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ក្រសាល​បាស្កា​និង​ចៅ​មាណព​នោះ ទូលបង្គុំជាខ្ញុំ​បានឃើញ​ព្រះ​មហេសី​ទ្រង់​យាង​ឆ្ពោះទៅ​ទ្វារ​ហើយ​មើលទៅ​ចៅ​មាណព ចំនែក​ចៅ​មាណព​ក៏បាន​មើលទៅ ព្រះ​មហេសី​វិញ​ដែរ ហើយក៏​បាន​ញញឹម​ដាក់គ្នា​ទៀតផង។ ទូលបង្គំជាខ្ញុំ​ឃើញ​ហើយ​មាន​សេចក្ដី​ក្រោធ យ៉ាងខ្លាំង​ជំនួស​ព្រះអង្គ ទូលបង្គំ​ស្ទើរតែ​ស្ទុះ​ទៅ​ស៊ី​សា​ចើ​ទាំង​រស់​ទេ ប៉ុន្តែ​ទូលបង្គំ​ខំ​ទប់​កំហឹង​ហើយ​សញ្ជឹង​គិតថា បើសិនណា​ចៅ​មាណព​ជា​មនុស្ស​ធម្មតា​នៅ​ស្រុក​អាយ​ហេតុ​ម្ដេចក៏​ឃើញ​ហើយ​មិន​ថ្វាយ បង្គំ​យ៉ាងនេះ ម្យ៉ាងទៀត​បើ​អ្នក​មកពី​ឆ្ងាយ​វិញ​នោះ​ហេតុ​ម្ដេចក៏​ទៅមក​បាន​ឆាប់​យ៉ាងនេះ? ទូលបង្គំ​គិត​មើលទៅ​ឃើញថា​ប្លែក​ណាស់ ឬមួយ​ក៏​ចៅ​មាណព​ជា​ក្រុង​គ្រុឌ​ក្លែងរូប​កាយ​បំភ័ន​ភ្នែក​ដើម្បី​លេង​បាស្កា និង​ព្រះអង្គ ហើយ​លបលួច​យក​អគ្គ​ទេពី​ទៅ​សោយសុខ​នៅ​សិម្ពលី ហើយ​មើលទៅ​ទូលបង្គំ​យល់​ដូច្នេះ ប៉ុន្តែ​យ៉ាងណា​នោះ​សូមទាន​ល្អងធូលីព្រះបាទ​រង់ចាំ៧ថ្ងៃ​សិន ទូលបង្គំ​គិតថា​គេ​ប្រាកដជា​នឹង​មក​ជាមិនខាន​ពេលនោះ​យើង​នឹង​តាមដាន​ឲ្យ​បានដឹង​ការពិត ហើយ​បើ​បានដឹង​ប្រាកដ​ហើយ​យើង​នឹង​ប្រើ​កល​យ៉ាងណា​ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​ជូន​ព្រះ​មហេសី​ត្រឡ​បើ​មកវិញ។
អង្គ​ក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​ស្ដាប់​គ​ន្ធ័​ន​ហើយ ហាក់​បាន​ធូ​ស្បើយ​ក្នុង​អារម្មណ៍​ខ្លះ​ទើប​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថាៈ
ហៃ​គ​ន្ធ័​នប​ង​សំលាញ់​អើយ បើ​ពិត​ដូច្នោះ​មែន​អង្គ​អញ​សែន​ត្រេកអរ​ក្រៃ​ហើយ​ដូច្នេះ​ចូរ​បង​រៀបចំ​ប្រុងប្រៀប​ផង​ចុះ​ហើយ​កាលដែល​ធ្វើដំនើរ​ក្នុង​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​នោះ ចូរ​បង​ប្រយ័ត្នប្រយែង​ខ្លួនប្រាណ​ផង ហើយយ៉ាងណាៗនោះ​សូម​បង​ឆា​បើ​ត្រឡ​បើ​មកវិញ។
គ​ន្ធ័​ន​ស្ដាប់​ហើយក៏​ក្រាបបង្គំ​លា​ព្រះមហាក្សត្រ​ត្រលប់​ទៅ​ទី​ស្ថាន​របស់ខ្លួន​វិញ ចំណែក​អង្គ​ក្សត្រ​ទ្រង់​ក៏​យាង​ចូល​ក្រឡាបន្ទំ​ដែរ​តែ​ទ្រង់​ចេះតែ​មានការ​សោកសៅ​នឹករលឹក​កែវ​កាកី​ជានិច្ច។​​​​​
វគ្កទី​ ​៣
យើង​ឈប់​ស្លេះ​រឿង​ស្ដេច​សោយសោក​ត្រឹមនេះ​សិន យើង​បែ​មក​មើល​ស្ដេច​គ្រុឌ​និង​កែវ​កាកី​វិញ ម្ដង នៅពេលដែល​គ្រុឌ​និង​កាកី​បាន​តើន​ពី​ផ្ទំ​មក​នោះ ស្ដេច​គ្រុឌ​បាន​លោម​កាកី​ថាៈ
- ប្អូន​អើយ​ប្អូន​មើល​បុព្វ​តា​សុមេរុ​វ​ង្កូ​ល​នេះ គួរ​ស្ងប់​ស្ងែ​ង​ណាស់​គឺថា​កំពូល​ដ៏​ខ្ពស់​របស់​វា​មាន​ពន្លឺ​ចិញ្ចែងចិញ្ចាច​សឹង​ជា​មណី​រង្សី និង​ប្រៀបបាន​ដូចជា​សែង​សូរិយា​សន្ធោសន្ធៅ​ក្រហមច្រាល​ឆ្អិនឆ្អៅ ដូចជា​ត្បូង ទទឹម​ដែល​ចាំង​ឆ្លុះ​នឹង​ថ្ម​និល ប្អូន​អើយ​សឹង​មាន​ពន្លឺ​ភ្លឺ​ផ្លេក​ទាំងអស់ ចំណែក​ព្រៃ​ដ៏​ខៀវស្រងាត់​នេះ​វិញ ប្អូន មើល​ត្រង់​កន្លែង​នោះ​ជាទី​កន្លែង​ទឹកធ្លាក់​ដ៏​ខ្ពស់​ដែលមាន​ទឹក​ហូរ​ស្រោចស្រព​ទៅ​សមុទ្រ ហើយ​ចំនែក​នៅសមុទ្រ​វិញ ប្អូន​មើលចុះ​មាន​មច្ឆា​តូចធំ ហែបហែល​គាង​គូ​ប្រដេញ​គ្នា​យ៉ាង​សប្បាយ ខ្លះទៀត​លោត​ទៅ​ពាំ ចាប់​ចំណី​ទន្ទាំទន្ទេង​បង្ក​ឲ្យ​មាន​រលក​ទឹក​ខ្ចរខ្ចាយ​មើលទៅ​គួរ​ឲ្យ​សប្បាត​ណាស់។
បន្ទាប់ពី​បានរ​រៀបរាប់​សុមេរុ​វ​ង្កូ​ល និង​សមុទ្រ​មក​ស្ដេច​បក្សា​ក៏​ហោះហើរ​នាំ​កែវ​កាកី​ទៅ​មើល​ដល់​ព្រះ​ហេម ពា​ន្ត មើល​គិរី​បុព្វ​តា សត្វ​បក្សាបក្សីម្រឹគីម្រឹគា​តូចធំ ដេញ​ប្រឡែង​គ្នា​ពេញ​ព្រៃព្រឹក្សា​មើលទៅ​គួរអោយ សប្បាយរីករាយ​ណាស់។ លុះ​មើល​ចប់សព្វគ្រប់​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏​នាំ​កែវ​កាកី​ត្រឡប់​ទៅ​ក្រុង​សិម្ពលី​វិញ។
ធ្មេចបើកៗដល់​គំរប់៧ថ្ងៃ​ស្ដេច​គ្រុឌ​គិតថាៈ
-​​ ឱកាស​អង្គ​អញ​លបលួច​កែវ​កាកី​មក​សិម្ពលី​នេះ​ដ​លើ​គំរប់៧ថ្ងៃ​ហើយ គឺ​ដល់ពេល​ដែល​អញ​ត្រូវ​ទៅលេង បាស្កា​ជាមួយ​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទៀតហើយ នេះ​បើ​អញ​មិន​ទៅ​ទេ​នោះគេ​នឹង​សង្ស័យ​មកលើ​រូប​អញ​ថា​លួច ពង្រត់​នាង​កែវ​កាកី​ជាក់​ជាមិនខាន។
គិត​ស្រេច​ហើយ​ទើប​គ្រុឌ​សំរេចចិត្ត​ប្រាប់​កែវ​កាកី​ដោយ​លួងលោម​ថាៈ
- ហៃ​កែវ​កាកី​ថ្លើមរ​បស់បង​អើយ ពេលនេះ​គឺ​ដល់ពេល​កំនត់៧ថ្ងៃ​ដែល​បង​ត្រូវ​ទៅលេង​បាស្កា​ហើយ ចូរ​ប្អូន នៅទីនេះ​ចុះ​ណា៎ បង​សូម​លា​ប្អូន​ទៅ​តែមួយ​ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ លុះ​រសៀល​ព្រះ​សូរិយា​បង​នឹង​ត្រលប់​មកជួប​ប្អូន វិញ​ជាក់​ជាមិនខាន។
កាកី​ស្ដាប់​គ្រុឌ​និយាយ​រួចហើយ ក៏​បង្គំ​ទូល​វិញ​ថាៈ
- ប​ពិត​ព្រះអង្គ​ដ៏​មានគុណ​អើយ សូម​ព្រះអង្គ​គន់​គិត​ប្រណី​ដល់​រូប​កាកី​ជា​ស្រី បើ​ទុក​នៅ​កន្លែង​តែ​អង់​ឯង ដូច្នេះ​ប្អូន​ពិតជា​ខ្លាច​ណាស់ រាល់ថ្ងៃ​កាកី​និត្យនៅ​ក្រាន់​បាន​ព្រះអង្គ​ជាទី​ពំនាក់ ឥឡូវ​បើ​ព្រះអង្គ​យាង​ទៅ ប្អូន​ពិតជា​ខ្លាច​ណាស់ ខ្លាច​ខ្មោច​ព្រៃ​ស្ថិតនៅ​ទី​ស្ថាន​នេះ ឬ​មូ​យ​ក៏មាន​យក្ស​សាមាន្យ​មក​ប៉ង​ព្យាបាទ​លើ​រូប ប្អូន​នោះ​ប្អូន​ពិតជា​មិនអាច​ត​ឫទ្ធិ​និង​គេ​បានទេ​នេះ​ម្យ៉ាង ម្យ៉ាងទៀត​ប្អូន​នេះ​ធ្លាប់មាន​ប្រុស​មួយ​ហើយ​លែង​លះបង់​មក​រួមរស់​និង​ប្រុស​ដទៃ ឃើញថា​វា​ពុំ​ប្រពៃ​រួចទៅហើយ នេះ​បើ​ថែម​ប្រុស​ថ្មី​មួយទៀត​នោះ វា​ប្រាកដ ជា​ខុស​និង​ច្បាប់​ពេក​ណាស់ណា៎ដូច្នេះ​សូម​ព្រះអង្គ​កុំ​យាង​ទៅ​ចោល​ខ្ញុំម្ចាស់​ថ្វី។
គ្រុឌ​បក្សា​ស្ដាប់ឮ​កែវ​កាកី​និយាយអង្វរ​ដូច្នេះ ហាក់​មានចិត្ត​ទោរទន់​អាណិត​ក៏​លួងលោម​វិញ​ថាៈ
មហាសេនាទន់
ចៅពញាមហាសេនាទន់ (ចៅពញា ជាសក្ដិ, មហាសេនា ជាងារ, ទន់ ជាឈ្មោះ) ជាមេទ័ពរបស់ព្រះបាទស្រីជេដ្ឋា ស្ដេចកន នគរទិសខាងកើត។
នាងកាកី
វគ្កទី​ ​៣
ហៃ​កែវ​កាកី​ថ្លើមថ្លៃ​មាសបង​អើយ ពេលនេះ​ណា​បើ​បង​មិន​ទៅ​ទេ ម្លេះ​សម​គេ​នឹង​គិតថា បង​នេះ​បាន​លប លួច​យក​ប្អូន​មក​មិន​ខាន ប្អូន​អើយ​ចូរ​ប្អូន​កុំ​សោកា​ថ្វី ព្រោះថា​បង​ទៅ​មិនយូរ​ឡើយ ត្រឹម​សូរិយា​ទន់​ទេ​បង​នឹង​វិលវៃ​រក​ប្អូន​ជាក់​ជាមិនខាន មួយទៀត​បង​នឹង​សែកមន្ត​ចង​ទ្វារ​ប្រាសាទហើយ​ទោះបីជា​ខ្មោច ព្រាយ បី​សាច​ឯណា​ក៏ដោយ​មិនអាច​ស្រាយ​បានឡើយ។
មហាសេនាទន់
លើកទៅវាយបន្ទាយកំពង់សៀម
ឯ​សម្ដេចព្រះ​ស្រីជេដ្ឋា​ជា​ម្ចាស់ផែនដី​ត្រើយ​ខាងកើត​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា សម្ដេចចៅពញា​ចន្ទរាជា​យក​បាន​ផែនដី​ខេត្ត​ខាងលិច​ទាំង​អស់ហើយ ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​ស្រាល​ ក៏​ស្លាប់​ក្នុង​សង្គ្រាម​អស់ ចៅពញា​វៀង ចៅពញា​វាំង ក៏​មាន​រោគ​អនិច្ចកម្ម​ទៅ​ទាំងអស់​គ្នា​ទៀត ទ្រង់​ព្រះ​ពិរោធ​ណាស់ ទើប​ទ្រង់​រើស​ព្រះ​ញាតិ​ខាង​ព្រះ​អង្គ​មក​តែងតាំង​ថ្មី៖
នាងកាកី
វគ្កទី​ ​៣
លួងលោម​រួចហើយ គ្រុឌ​បក្សា​បាន​ត្រកង​កែវ​កាកី​យក​ដាក់​លើ​ក្រឡាបន្ទំ រួច​ក៏​ចេញមក​សែកមន្ត​ចង​ទ្វារ ប្រាសាទ​ហើយ ក៏​ហោះ​ផ្លោះ​រំលង​ជលសារ​គិរី​បុព្វ​តា​រួច​ហើយក៏​មកដល់​គោលដៅ​ដើម​ជ្រៃ​ដូច​បំណង គ្រុឌ​ក៏បាន​ប្រែ​ប្រាណ​ជា​មាណព​កាលណា​ក៏​ប្រញាប់​យាត្រា​ទៅរក​ប្រាសាទ​ដែល​អង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​គង់នៅ។
ដល់​ដើម​ជ្រៃ​ហើយ​មាណព​ក៏​ប្រែ​ប្រាណ​ជា​គ្រុឌ​ភ្លៀម ចំណែក​គ​ន្ធ័​ន​វិញ ក៏​ប្រែ​ប្រាណ​ជា​ស្រ​ម៉ើ​ល​ដ៏​តូច​មួយ​ទុំ​លើ​រោម​របស់​គ្រុឌ។ ដោយ​ក្នុង​ចិត្ត​នឹក​ទៅដល់​កាកី ហើយ​ប្រញាប់​ត្រលប់​ទៅវិញ​នោះ គ្រុឌ​មិនបាន​ចាប់ អារម្មណ៍​ដឹងថា​មាន​អ្វី​តោង​ខ្លួន​នោះឡើយ គេ​បាន​ហោះ​ផ្លោះ​ជលសារ​សំដៅ​សិម្ពលី​ភ្លាម ដល់​ហើយក៏​ស្រាយ​មន្ត​បើកទ្វារ​ប្រាសាទ​ហើយ​ចូល​ទៅរក​កែវ​កាកី​ដោយ​ក្ដី​សប្បាយរីករាយ​ក្នុង​ចិត្ត​ឥតឧបមា ទាំងពីរ​កាយា​សេព​សុខ​សោត​និ​ន្ទ្រា​ឥតមាន​អំពល់​ខ្វល់​អ្វី​ឡើយ។
មហាសេនាទន់
លើកទៅវាយបន្ទាយកំពង់សៀម
ចៅពញាមន្ដ្រី​ភក្ដី និង​ក្រមការ​ទាំងអស់ ឮ​ព្រះ​បន្ទូល​ទ្រង់​ព្រះ​មេត្ដាប្រោស​លើកទោស​ដូច្នោះ​ក៏​ត្រេកអរ​ណាស់។ លុះ​ព្រឹក​ឡើង​ ព្រះ​បរមបពិត្រ​ទ្រង់​ចាត់​កលឧបាយ​ប្រាប់​នាយ​ទ័ព នាយកង​ឲ្យ​ដឹង​ឲ្យ​ធ្វើ​តាម​គ្រប់ៗ​គ្នា ហើយ​ទ្រង់​ចាត់​ឲ្យ​បំរើសេះ​ចេញ​ទៅ​ជា​ពីរ​ផ្លូវទៅ​ប្រាប់​សម្ដេច​យោធា​នរិន្ទ​មួយ​ផ្លូវ ទៅ​ប្រាប់​ឧកញ៉ា​យមរាជ​មួយ​ផ្លូវឲ្យ​លើកទ័ព​វាយ​ប្រសព្វ​ចូល​មក។ ឯ​ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ឧកញ៉ា​រាជតេជៈឃុំ​រេហ៍ពល​របស់​ខ្លួន​ហើយ​ក៏​លើក​ទៅ​ចោម​បន្ទាយ​កំពង់សៀម​តាម​ត្រាស់​បង្គាប់។ ខណៈនោះ ចៅពញា​លំពាំង​យោធាធិបតី មេទ័ព​សម្ដេច​ស្រីជេដ្ឋា​ឃើញ​ហើយ ក៏​លើកទ័ព​ចេញ​មក​ច្បាំង​គ្នា​យូរ​បន្ដិច​មក ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ​ឧកញ៉ា​តេជៈ ក៏​ក្លែង​ធ្វើ​ជា​ចាញ់ ហើយ​លើក​កងទ័ព​រត់ទៅ​ដល់​ភូមិ​សៀមបោយ ឧកញ៉ា​ចក្រី ឧកញ៉ា​នរិន្ទ​នាយក​ដែល​បង្កប់ទ័ព​នៅ​ទីនោះ​ឃើញ​ទ័ព​សត្រូវ​មក​ដល់​ហើយ ក៏​ដេញ​កងទ័ព​របស់​ខ្លួន​ស្ទាក់​ព័ទ្ធ​ពីឆ្វេង​ពីស្ដាំ។ ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ​ឧកញ៉ា​រាជតេជៈ ក៏​ដេញ​ពល​ទ័ព​ឲ្យ​រា​មកត​វិញ។ ទ័ព​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​កង​ដែល​ដេញ​ទៅ​នោះ​ក៏​ត្រឡប់​ជា​នៅ​កណ្ដាល​កងទ័ព​ហ្លួង ​ខាងលិច។ លុះ​ឃើញ​ថា ទ័ព​នេះ​ច្រើន​លើស​កំលាំង​តស៊ូ​ពុំ​បាន មេទ័ព​សត្រូវ​នោះ​ក៏​នាំ​កងទ័ព​របស់​ខ្លួន​វាយ​បំបែក​ការ​ឡោម​ព័ទ្ធ ហើយ​ចេញ​មក​ដល់​ព្រៃ​មួយអន្លើ​សិន ផ្នែក​ខាងកើត​ភូមិ​សៀមបោយ​ប្រមាណ​ ៣៥ ​សិន។ ខណៈនោះ​ព្រះ​បរមបពិត្រ ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​បរ​ព្រះ​ទីនាំង​ពិជ័យ​គជេន្ទ្រ​នាំ​យោធា​ចេញពី​ព្រៃ​ស្ទាក់​ទ័ព​ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​យោធាធិបតី​ជាប់។ មេទ័ព​សត្រូវ​ក៏​ទទួល​ច្បាំង​គ្នា​ជា​មាំមួន​ដោយ​អាវុធ​វែង​ខ្លី។ ឯ​អស់​ពល​ខាង​ទ័ព​ចៅពញា​លំពាំង និង​យោធាធិបតី​កាល​ឃើញ​សម្ដេច​ព្រះ​ចន្ទរាជា​គង់​លើ​ដំរី​ស​សុទ្ធ​ហើយ​នោះ​ ក៏​ចេះ​តែ​នឹក​ថាព្រះ​បរមបពិត្រ​អង្គ​នេះ​ហើយ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​អ្នកមាន​បុណ្យ​មាន​តេជៈ។ មិនយូរ​ប៉ុន្មាន​ពួក​ពល​ទាំងនោះ​ក៏​បោះចោល​គ្រឿងសាស្ដ្រាវុធ​ពី​ដៃ ហើយ​រត់​ចូល​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​សុំ​ព្រះ​រាជទាន​ឲ្យ​អភ័យទោស។ ព្រះ​អង្គ​ក៏​ទ្រង់​លើកទោស​ឲ្យ​ទាំងអស់ ឯ​ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​យោធាធិបតី ទ័លគំនិត​នឹង​ច្បាំង​តទៅ​ទៀត​ពុំ​កើត​ក៏​គេច​ចូល​ព្រៃ​អារ​ក​ខ្លួនឯង​ស្លាប់ ​ទាំង​ពីរ​នាក់​ទៅ។ ព្រះ​បរមបពិត្រ​ខត្តិយាមហា​ចន្ទរាជា​ទ្រង់​យល់​បាត់​មេទ័ព​ខាង​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​នាក់​ហើយ​ឲ្យ​សេនា​ទាហាន​ដេញ​តាម​រក​សព្វ​ព្រៃ។ លុះ​ឃើញ​ថា​ស្លាប់​ហើយ​សេនា​ទាហាន​ក៏​កាត់​ក្បាល​យក​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​ទូល​ព្រះបរម​បពិត្រ។ គ្រានោះ​ទ្រង់​ត្រាស់​ឲ្យ​ដោត​ក្បាល​មេទ័ព​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​ទុកជា​បំរាម។ ឯ​សម្ដេចចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ​១ ឧកញ៉ា​យមរាជ​១ ជា​មេទ័ព​ដែល​ចេញ​ទៅ​ទាំង​ពីរ​ផ្លូវ​លុះ​ដឹង​សេចក្ដី​ដោយ​ព្រះរាជ​បំរើ​ ជិះសេះ​ទៅ​ប្រាប់​ហើយ ក៏​លើក​កងទ័ព​ស្រូត​ទៅ​ដល់​ទីណាត់ ហើយ​ចោម​បន្ទាយ​កំពង់សៀម។ ខណៈនោះ​ចៅពញា​មហា​សេនា​មេទ័ព​ខាង​ស្ដេច​ត្រើយ​ខាងកើត​ដែល​នៅ​រក្សា​បន្ទាយ​នោះ លុះ​ឃើញ​ហើយ​ក៏​ដេញ​រេហ៍ពល​ឲ្យ​ឡើង​រក្សា​នាទី​បន្ទាយ តែ​ដោយ​ពល​ខ្លួន​តិច​ពេក​យល់​ថានឹង​ស៊ូ​ពុំ​បាន​ក៏​នាំ​ពួក​ពល​ចេញពី​បន្ទាយ​ទៅ​ចុះទូក តែ​ចុះ​ជា​បន្ទាន់​ពេក​ទូក​ភ្លូក​លិច​អស់​ជា​ច្រើន​ទៅ ពល​រេហ៍​ធ្លាក់​ស្លាប់​ក៏​ច្រើន រួម​ទាំង​ចៅពញា​មហា​សេនា​ផង។
នាងកាកី
វគ្កទី​ ​៣
ព្រឹកព្រាង​ភ្លឺស្វាង​ព្រះ​សូរិយា​ចាំង​ឆ្លុះ​រស្មី​ភ្លឺ​ត្រចះ​ឯ​មណ្ឌល​សិម្ពលី​ក្រុង​គ្រុឌ​តើន​ពី​ក្រលាបន្ទំ ហើយក៏​សំណេះសំណាល​និង​កែវ​កាកី​មហេសី​សំណ​ព​ព្រមទាំង​លា​នាង​ឧ​ត្ត​ម ដើម្បី​ចេញទៅ​រក​ចំណីអាហារ​នៅឯ​ព្រៃព្រឹក្សា​លុះ​លា​រួច​ហើយក៏​ចេញ​ចាក​មក​ក្រៅ​ហើយ​សែកមន្ត​ចង​ទ្វារ​ប្រាសាទ​ហើយក៏​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ចេញទៅ​បាត់។
ក្រោយ​ពេលដែល​គ្រុឌ​ចេញទៅ​ផុត​បន្តិច​គ​ន្ធ័​ន​ក៏​ប្រែ​ប្រាណ​មកវិញ កាកី​បានឃើញ​គ​ន្ធ័​ន​ដូច្នោះ​ក៏​គិតថាៈ
មហាសេនាទន់
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មហាសេនានៃស្រឡប់ដូនតីពិជ័យព្រៃនគរចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មេទ័ពនៃស្រឡប់ដូនតីពិជ័យព្រៃនគរចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ចៅពញានៃស្រឡប់ដូនតីពិជ័យព្រៃនគរ
នាងកាកី
វគ្កទី​ ​៣
គិត​រួចស្រេច​ហើយ​កាកី​ក៏​និយាយ​ទៅកាន់​គ​ន្ធ័​ន​ថាៈ
- ឱ​ថ្ងៃនេះ​ជា​ភ​ព្វ​ល្អ​របស់ខ្ញុំ​ពេក​ក្ដាត់ ដែល​បាន​ជួប​បងគ​ន្ធ័​ន ធ្វើ​ឲ្យ​ប្អូន​បាន​ធូ​ស្បើយ​ក្នុង​ចិត្ត​ខ្លះ បង​អើយ​ប្អូន​សព្វថ្ងៃ​កើតទុក្ខ​អ្វី​ម្លេះ​ទេ គិតថា​នឹងមិន​បាន​ត្រលប់​ទៅវិញ​ទេ តែ​ពេល​ប្អូន​បាន​ធូរចិត្ត​ហើយ ប្អូន​ចង់ដឹងថា​បង​មក​ដោយ​វិធី​ណា​ទៅ? ព្រះអង្គ​ប្រើ​ឲ្យ​បង​មក ឬមួយ​ក៏​បង​ដឹង​ហើយ​មក​ដោយ​ចិត្ត​ឯង?
គ​ន្ធ័​ន​ស្ដាប់​កាកី​ហើយក៏​ឆ្លើយ​ទៅវិញ​ថាៈ
- ខ្ញុំបាទ​មក​ទីនេះ​ដោយ​ចិត្ត​ឯង​ទេ មិនមាន​នរណាម្នាក់​ដឹង​ឡើយ។ ខ្ញុំ​បាន​និម្មិត​កាយ​អោយ​តូច​ហើយ​ជ្រែក​តោង​រោម​គ្រុឌ​មក​ទេ ចំនែក​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ពុំបាន​ព្រួយព្រះទ័យ​គិតដល់​អ្នក​ឡើយ តែ​ចំពោះ​ខ្ញុំ​វិញ​កាល ដែល​ខ្ញុំ​ខំប្រឹង​ស្វះស្វែង​មកនេះ​គឺ​ខ្ញុំ​នឹក​អាណិត​ដល់​អ្នក​ទេ ឥលូវ​ព្រេងវាសនា​គឺ​បាន​នាំ​ខ្ញុំ​អោយមក​ជួប​អ្នក​ពិតមែន។
កាកី​ឮ​ពាក្យ​គ​ន្ធ័​ន​និយាយ​ពាក្យ​បញ្ចូល​ចិត្ត​ប៉ង​លើ​រូប​ខ្លួន​ដូច្នោះ ក្នុង​ចិត្ត​គិត​អរ​ដែរ តែ​ធ្វើជា​ស្មោះ​ចំពោះ​ព្រះមហាក្សត្រ​ទើប​ឆ្លើយ​វិញ​ថាៈ
- ខំ​ស្កាត់​ពី​នាយ​ដល់​អាយ​សង្វាត​ស្វែងរក​ស្ទើ​ស្លាប់​ខ្លួន បានមក​ដល់​ហើយ​គ្មាន​បានទទួល​គុណ​អ្វី​សូម្បីតែ បន្តិច បែ​ជា​អោយ​ព្រះមហាក្សត្រ​សងគុណ​ជំនួស​ឯនាយ​ឯណោះ​ទៅវិញ ទ្រង់​ប្រាកដជា​មិនបាន​ដឹង​ពី​ការដែល​ខំ​ស្វះស្វែង​នោះទេ គួរ​ណាស់​តែ​អ្នក​នៅឯ​នេះ​ដឹងគុណ​ខ្លះ​ទើប​គួរសម (គ​ន្ធ័​ន​ធ្វើ​ឆ្លើយ​បែប​អន់ចិត្ត)
កាកី​ស្ដាប់​ហើយ​ធ្វើជា​សើច​ហើយ​និយាយថាៈ
- តើ​ខ្ញុំ​មាន​អ្វី​ថ្លៃថ្លា​ទៅ​ដែល​ធ្វើអោយ​បងគ​ន្ធ័​ន​អរ​នោះ?
- មាន​គឹ​ពិតជា​មាន តែ​អ្នក​ពុំ​នឹក​ដល់​សោះ
- បង​ថា​ប្អូន​មាន​អ្វី​នោះ​ប្អូន​មិនដឹង​ទេ តែ​ប្អូន​មានតែ​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ នឹង​ធ្វើជា​ខ្ញុំបំរើ​ក្រែង​មិន​ទទួល ហេតុនេះ ហើយ​ទើប​ប្អូន​ថា​មិនមាន​នោះ។
គ​ន្ធ័​ន​ស្ដាប់​កាកី​ហើយក៏​ញញឹម​សង​វិញ​ហើយ​និយាយថាៈ
វគ្កទី​ ​៤
-គឺ​រូប​អ្នកនឹង​ហើយ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រាថ្នា បើ​អ្នក​ព្រម​ស្រលាញ់​ខ្ញុំ​នោះ ខ្ញុំ​ពិតជា​អរ​លើស​អ្វី​ទាំងអស់​មែន។
កាកី​ស្ដាប់​គ​ន្ធ័​ន​ហើយ នាង​ក៏មាន​ចិត្ត​ត្រេកអរ​ដែរ​តែ​ធ្វើជា​ស្មោះ​ចំពោះ​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត ក៏​ឆ្លើយ​ទៅវិញ​ថាៈ
នោះ​មិន​បានទេ​ណា៎​បង ប្អូន​នេះ​ខ្លាច​ថា​បង​នឹង​បង់ទ្រព្យ នឹង​រក​ដោះខ្លួន​មិន​រួច​ណា​បង។
គ​ន្ធ័​ន​ឮ​កាកី​និយាយ​ដូច្នោះ ក្នុង​ចិត្ត​កើតក្ដី​ប្រតិព័ទ្ធ​យ៉ាងខ្លាំង​ក៏​ខិតចូល​ជិត​នែបនិត្យ​កាយ លូកដៃ​អោប​កា​កូ​នែបនិត្យ​ដោយ​ក្ដី​ស្រលាញ់​ពេញចិត្ត​យ៉ាងខ្លាំង។ ចំនែក​កាកី​ក៏​ពេញចិត្ត​ចំពោះ​គ​ន្ធ័​ន​ដែរ ប៉ុន្តែ​កា​កេរ្ដិ៍​ជា​ស្រី​នាង​ធ្វើជា​និយាយថាៈ
អញ​ស្មាញ​ជា​ស្មោះ ថា​ទៅ​ប៉ុណ្ណោះ​ស្រាប់តែ​វិល​វេះ ប្រលោម​ប្រលែង អញ​ឯង​អញ​នេះ ហ៊ា​ម​ហួស​ម្ដេច​ម្លេះ អញ​ពុំដែល​យល់។
មាត់​ចេះតែ​ប្រកែក​ដោយ​កល​មាយា ចំនែក​ខ្លួនប្រាណ​បណ្ដោយអោយ​គ​ន្ធ័​ន​កៀកកើយ​តាម​អំពើ​ចិត្ត។ គ​ន្ធ័​ន​យល់ថា​នាង​មិន​ប្រកែក​អ្វី​ទេ នោះ​ក៏​រួមរស់​យ៉ាង​សុខក្សេមក្សាន្ដ​នឹង​គ្នា​បំភ្លេចចោល​នូវ​អ្វី​ទាំងអស់ សូម្បីតែ​សង្សារ​ថ្មោងថ្មី​របស់​កាកី​ក៏ត្រូវ​ភ្លេច​ដែរ។
មាណព​សង្ហារ​នៅ​លេង​បាស្កា​ជាមួយ​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​រហូតដល់​ថ្ងៃរសៀល​ជ្រាលជ្រេរ​បន្តិច​ទើប​ថ្វាយបង្គំ​លា​ត្រលប់​ទៅ​ទី​ស្ថាន​របស់ខ្លួន​វិញ។មាណព​ចេញផុត​ទៅ​ព្រះអង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​ក៏​យល់ឃើញ​គ​ន្ធ័​ន​មកដល់​ដែរ ទ្រង់​ត្រាស់​សួរ​គ​ន្ធ័​ន​ថាៈ
-ហៃ​បងគ​ន្ធ័​ន បង​ចរលីលា​ទៅរក​កាកី​នោះ តើ​បាន​ដំណឹង​យ៉ាងណាដែរ?
-ប​ពិត​ព្រះករុណា​ជា​ម្ចាស់​ទូលបង្គំជាខ្ញុំ​បាន​ត្រេ​ចរក​គ្រប់ទិសទី​មិនបាន​ជួប​បែ​ជា​ទៅ​ជួប​ឯ​មណ្ឌល​សិម្ពលី​ឯណោះ​ទៅវិញ​ឃើញថា គ្រុឌ​វា​បាន​ពង្រត់​ក្ស​ត្រី​យកទៅ​រួមរស់​ជាមួយនឹង​គ្នា​មែន។ ចំនែក​ទូលបង្គំ​រង់ចាំ​មើល​ពេល​គ្រុឌ​មិន​នៅ​ល៏​បង្ហាញខ្លួន​ភ្លាម កាកី​ឃើញ​ហើយ​ដណ្ដឹងសួរ​ទូលបង្គំ ប៉ុន្តែ​ទូលបង្គំ​ធ្វើជា​ស្រដី​រឿង​ផ្សេង​ទៅវិញ ព្រោះ​ចង់ដឹង​ការពិត​ថា​តើ​កាកី​នៅ​បារម្ភ​ពី​សុខ​ទូ​ក្ខ​ព្រះអង្គ​ដែរឬទេ? ប៉ុន្តែ​គ្មានទេ កាកី​បែ​ជាមាន​កិរិយា​មិន​គប្បី​គឺ​ចូល​ជិត​និយាយ​ដោយ​ស្និទ្ធស្នាល និង​ប្រើ​កល​មាយា​ដាក់​ទូលបង្គំ​ទៅវិញ គ្មាន​ទុក្ខ​បន្តិច​សោះឡើយ ទូលបង្គំ​គិតក្នុងចិត្ត​ថា​យើៈ
“អ្នកនេះ​ដល់​ម្លេះ​មិញ​តើ​ ឯ​ម្លេះ​ថាបើ វិល​មក​បូរី។ ទំនងជា​ល្អងធូលី ព្រះបាទ​ពុំ​ភី- រម្យ​រួម​ស្នេហ៍ស្នង។
ត្បិត​គ្រុឌ​ពង្រត់​ទៅ​គ្រង​រួមរស​កន្លង​ជា​ពី​អង្គ​ហើយ។ ហើយ​ច្បាប់​ទំលាប់​មុន​ឡើយ មហេសី​ត្រាណត្រើយ​ពុំដែល​ដូច្នេះ។
ទូលបង្គំ​គិត​ឃើញ​ដូច្នេះហើយ ទើប​ហ៊ាន​លរ​លេង​តទល់ និង​នាង​វិញ​ដោយ​ពុំ​បានទូល​ព្រះអង្គ​ជាមុន។
ព្រះមហាក្សត្រ​ព្រះបាទ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សណ្ដាប់​គ​ន្ធ័​ន​និយាយ​ដូច្នេះហើយ​ទើប​ព្រះអង្គ​ត្រាស់​ទៅកាន់​គ​ន្ធ័​ន​វិញ​ថាៈ
-ហៃ​បងគ​ន្ធ័​ន បង​កុំ​សង្ស័យ​ភិតភ័យ​ថ្វី​ព្រោះថា​អញ​នេះ​ពុំ​យកទោស​អ្វី​ពី​បង​ឡើយ ចូរ​បង​កុំ​បារម្ភ​ខ្លាច​ថ្វី។ សោក​ថ្វី​មេ​ស្រី​ចិត្ត​ងាយ​នោះ បើ​វា​ដល់​ម្លេះ​អស់ហើយ តើន​រណា​នឹង​រាប់បាន​ទៀត។ ហើយ​បើ​ធ្វើ​ខ្លាំង​ជាងនេះទៀត​ក៏​អញ​មិន​ខឹង​ដែរ​អញ​នឹង​ពុំ​យកគុណ​ជា​ទោស​ឡើយ។ឥឡូវនេះ​ចូរ​បង​គិត​រក​ឧបាយកល​យ៉ាងណា ដើម្បី​យក​វា​ឲ្យ​បាន​មកវិញ​គ្រាន់​នឹង​មើលមុខ​លេង​កុំ​ឲ្យ​វា​ពង្រត់គ្នា​ទៅ​នៅ​ដោយបាន​សុខ​សប្បាយ​តាមចិត្ត​វា​នោះ។ គ​ន្ធ័​ន​ស្ដាប់​អង្គ​មហាក្សត្រ​មានបន្ទូល​រួច​ទើប​ក្រាបបង្គំ​ទូល​ថាៈ
-ទូលបង្គំ​គិតថា យើង​ត្រូវ​រងចាំ៧ទិវា​សិន ទំរាំ​គ្រុឌ​មក​ទូលបង្គំ​នឹង​យក​ពិន​មក​ដេញ ហើយ​ច្រៀង​ជា​ទំនុក​ទំនង​ដែល​ទាក់ទង​និង​ពាក្យ​សំរើបសំរាល​ក្នុង​តណ្ហា​ដែល​ទូលបង្គំ​បាន​និត្យនៅ​និង​គ្នា​នោះ ទូលបង្គំ​ជឿជាក់ថា បើ​គ្រុឌ​បាន​ស្ដាប់​នូវ​ពាក្យ​អធិប្បាយ​យ៉ាងនេះ​ហើយ​ប្រាកដជា​នឹង​ទ្រាំ​ធ្មេចភ្នែក​យក​តទៅទៀត​មិន​រួច​ឡើយ មុខជា​នឹង​នាំយក​កាកី​មកវិញ​មិន​ខាន។ អង្គ​ក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សណ្ដាប់​ឮ​គ​ន្ធ័​ន​និយាយ​ដូច្នោះ​ហើយ ទ្រង់មាន​ព្រះទ័យ​សោមនស្ស​ពេក​ក្រៃ​ទ្រ​ងើ​មានបន្ទូលថាៈ
-ហៃ​គ​ន្ធ័​នប​ង​អើយ បង​នេះ​ចេះ​ត្រិះរិះ​ត្រូវ​ទំនង បើ​បាន​ដូច​ប៉ង​នោះ​យើង​នឹង​សប្បាយ​ព្រះ​ហរ​ទ័យ​ណាស់។
ទ្រង់​មានបន្ទូល​រួចហើយ​ក៏​យាង​ចូល​ក្រលាបន្ទំ​ដោយ​ព្រះទ័យ​សុខ​សប្បាយ​ជា​ពន់ពេក។
វគ្កទី​ ​៥
លុះដល់​គំរប់៧ថ្ងៃ ក៏បាន​ឈាន​ចូលមក​យ៉ា​ឆាប់រហ័ស​នៅ​សិម្ពលី​គ្រុឌ​បក្សា​បន្ទាប់ពី​បាន​លា​កាកី​សំណ​ប់​ចិត្ត​រួច​ហើយក៏​ស្ទុះ​ហោះ​ផ្លេកផ្លោះ​កាត់​មហាសាគរ​ធ្វើ​ព្រងើយ មិនបាន​ខ្វល់​ដឹង​ឮថា​នឹង​មានរឿង​អ្វី​កើតឡើង​ឡើយ។ មួយសន្ទុះ​ក្រោយមក​គ្រុឌ​ក៏បាន​មកដល់​មណ្ឌល​ដើម​ជ្រៃហើយក៏​ចូលទៅ​ប្រែខ្លួន​ជា​មាណព​យ៉ាង​ឆាប់​មួយ​រំពេច។ បន្ទាប់ពី​រៀប​ច្លួ​ន​ប្រាណ​រួចហើយ មាណព​ក៏​ប្រញាប់​ធ្វើដំណើរ​ទៅ​រាជវាំង​ភ្លាម។ ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​កាលបើ​ឃើញ​មាណព​ហើយក៏​ប្រញាប់​រៀបចំ​ក្ដារ​ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះអង្គ​ក្រសាល​បាស្កា​ជាមួយនិង​មាណព​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ទត​មើល​ចំគ​ន្ធ័​ន គ​ន្ធ័​ន​យល់​ការ​ក៏​ប្រញាប់​ចាប់​ពិន​មក​ដេញ​លេង​ជា​ភ្លេង​យ៉ាង​ពិ​រោះ​រណ្ដំ ហើយក៏​ស្រែកច្រៀង​ថាៈ
ឱះឱ​ព្រះពាយ                 រំភើយ​រំភាយ              ​​​        ផាត់​ក្លិន​គ​ន្ធា
រស​រូប​ក្លិន​ស្រី                 កាកី​ស្ងួនភ្ងា                        បង​ចាំ​ជាក់​ជា
ក្លិន​ប្អូន​មិញ​ទេ។
ឱ​ក្លិន​កាកី                     មិន​ដូច​អស់​ស្រី                  នឹង​ស្រី​អស់គេ
រែងតែ​អប់​អស់                គន្ធរស​វិលេប្ន៍                    កាកី​មាសមេ
ក្រអូប​អង្គឯង។
ឱ​ក្លិន​កាកី                     ត្រកាល​កល​អ្វី                  ពិដោរ​ល្វើយ​ល្វែង
ដិតដោយ​អង្គា                កាល​គ្រា​រៀម​រែង                ប្រលោម​ប្រលែង
ព្រលឹង​ប្អូន​តន់។
ឱ​ស្ថាន​សិម្ពលី                 ជា​សុខ​ឥតបី                      ឥ​បើ​មាន​ម-
ន្ទិ​ល​ទាល់តែ​បាត់              លះលាក​តំបន់                    ប្អូន​អើយ​បង​គន់
បង​គិតដល់​ស្រី។
ប្រាស​ប្រាំ​ពីថ្ងៃ                 បាត់​ក្លិន​ប្អូនថ្លៃ                     ថ្ងៃនេះ​ហេតុអ្វី
ពិដោរ​ក​ក្លិន​ខ្លួន               ប្អូន​ស្ងួនពិសី                        ដោយ​គេ​បេតី
ទើប​ជាប់​ក្លិន​មេ              ក្លិន​ដិតដោយ​គេ                     ឈ្ងុយ​ឈ្ងុប​មហិមា
ឱ​ម្លេះ​សម​ស្រី                កាកី​ក​ល្យា-                           ណី​នៅ​កំព្រា
ត្រមោច​ម្នាក់ឯង។
ផ្សំ​ស័ព្ទ​សូរសៀង             ច្រួច​ច្រៀង​ស្រដី                            ថា​ឱ​ស្រស់​ស្រី
កែវ​កន្និដ្ឋា។
ម្លេះ​សមនាង​នឹក               នាង​នឹក​សន្ធឹក                             សន្ធៃ​ផ្សាយ​ផ្សា
បើ​បាន​បង​នៅ                 ថ្នម​ពៅ​ឥ​ឲ្យ​ជា                              សោះ​ប្អូន​រងា
រំងាប់​ចិត្ត​ចៅ។
ស្ដាយ​អើយ​មក​ប្រាស          ព្រាត់​វរមិត្រ​មាស                            ពុំបាន​នែប​នៅ
ថ្នាក់ថ្នម​ផ្ដេកផ្ដិត               ក្នុង​ចិត្ត​ចង់ទៅ                                ទៀត​តាម​ថ្នម​ពៅ
នៅ​ស្ថាន​សិម្ពលី។
វគ្កទី​ ​៦
គ្រុឌ​បក្សា កាលបើ​បានឮ​គ​ន្ធ័​ន​ច្រៀង​រាលដាល​ដល់​ស្ថាន​សិម្ពលី​នោះ​ក្នុង​ចិត្ត​រែង​ខឹង​ក្ដួលក្ដៅ​តានតឹង​ដូច​កល​ព្រះ​អគ្គី​ឆាបឆេះ​ពេញ​ក្នុង​ឱ​រ៉ា​ស្ទើ​តែ​ទ្រាំ​មិនបាន ប៉ុន្តែ​ខំ​សង្កត់ចិត្ត​សួរ​ទៅ​គ​ន្ធ័​ន​ទាំង​ទើសទាល់​ថាៈ
-នែអ្នក​ចំរៀង អ្នក​ច្រៀង​រៀបរាប់​ដឹង​ដល់​សិម្ពលី អ្នក​ដឹងថា​ជាទី​ស្ថាន​របស់​គ្រុឌ​ដែរឬទេ? យើង​ស្ដាប់​ហាក់​ប្លែក​ណាស់ ព្រោះថា​យើង​មើលទៅ​អ្នក​គឺជា​មនុស្ស​ដែល​ដើរ​ដោយ​ដី​ធម្មតា​ទេ ហេតុអ្វី​ក៏​អ្នក​បានដឹង​ពី​ទី​ស្ថាន​គ្រុឌ​ដែល​ស្ថិតនៅ​ទីទាល់​ភ្នំ​សត្តបរិភ័ណ្ឌ​ឯណោះ​ទៅវិញ។
-យើង​នេះ​មិនបាន​ហ៊ាន​ផ្សង​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ទៅនោះ​ទេ កាលដែល​យើង​បាន​ទៅនោះ​គឺ​យើង​ហ៊ាន​ដោយសារ​គ្រុឌ យើង​បាន​ជ្រែក​រោម​ទៅ​ឯ​ស្ថាន​សិម្ពលី យើង​បាន​ជួប​កែវ​កាកី គ្រុឌ​នែបនិត្យ​ស្នេហា​នាង​នៅពេល​រាត្រី​លុះដល់​ពេល​ថ្ងៃ​គ្រុឌ​តែងតែ​ចេញ​ទៅរក​ចំណីអាហារ​បេះ​ផ្លែ​ផល្លាផ្សេងៗដោយ​មិនដឹងថា​យើង​នេះ​នៅ​នែបនិត្យ​ស្នេហា​កែវ​កាកី​នាពេល​ថ្ងៃ​នៅទេ គិត​ទៅ​យើង​នៅ​នឹក​ស្រណោះ​ក្លិន​ខ្លួន​ស្ងួន​ពិដោរ​កែវ​កាកី​ណាស់​ព្រោះ​ធ្លាប់​ថ្នាក់ថ្នម​ស្នេហា​ពេល​គ្រុឌ​មិន​នៅ​ធ្លាប់​គេង​កើយ​រួម​ខ្នើយ​តែមួយ​ជាមួយគ្នា​រយៈពេល៧ថ្ងៃ​ដែល​យើង​នៅ​ជាមួយគ្នា។ ឱ​កែវ​កាកី​ស្ងួន​មាសបង​អើយ​ពេលនេះ​សម​ព្រលឹង​នៅ​ស្ងាត់​តែឯង​ហើយ មាសបង​អើយ​បើសិនជា​ពុំមាន​គ្រុឌ​នោះ យើង​នឹង​រួមរស់​ជាមួយគ្នា​លុះ​អស់​ជីព​ជន តែ​បង​គិតថា​បង​នឹង​យក​ប្អូន​មក​ឲ្យ​បាន​ថ្វីត្បិតតែ​បង​ដើរ​ដោយ​ដី ហើយ​ធ្វើដំនើ​រហោះ​ឆ្លង​មហាសាគរ​ដោយសារ​គ្រុឌ​ក៏ពិតមែន​នោះ។ គ​ន្ធ័​ន​គិតតែ​ច្រៀង​ថ្វាយ​ព្រះមហាក្សត្រ​ចំនែក​គ្រុឌ​វិញ​ស្ដាប់​កាន់តែ​យូរ​កាន់​តែមាន​អារម្មណ៍​ហាក់​គេ​យក​កាំបិត​មកចាក់​ឆ្កៀល​ក្នុង​បេះដូង​ឲ្យ​ឈឺផ្សារ​ពេញអង្គ​ប្រាណ គ្រុឌ​អោន​មុខ​និង​ពាក្យកាព្យ​ទំនុក​របស់​គ​ន្ធ័​ន​ក្នុង​ចិត្ត​នឹក​ខឹង​ផង​ស្ដាយ​ផង ស្ដាយ​ក្លិនក្រអូប ស្ដាយ​ទាំង​រូប​កាយ ស្ដាយ​ចិត្ត​ដែល​ខំ​ស្រលាញ់​អស់ពី​ឱ​រ៉ា ខឹង​ព្រោះ​ខ្លួន​ខ្លៅ គេ​ពុំ​កោតក្រែង ចាញ់ល្បិច​គេ គេ​លបលួច​ទៅហើយ​គេ​យក​ច្រៀង​ថ្លែង​កាល​គេ​ស្នេហា​ទៀត។ ឱ​ខ្លួន​អញ​អើយ អញ​នេះ​បំណាច់​មាន​រិ​ទ្ធិ​ចេះ​ប្រែ​ក្រឡា ហោះ​ផ្លោះ​រំលង​ជលសារ មិនគួរណា​មក​អាស្រូវកេរ្ដិ៍ ដោយសារ​ការប្រមាថ​ប្រុស​ដូចគ្នា “ លោ​កថា​ឲ្យ​មាន គំនិត​គិត​ធ្យាន កល​កង់​រាជរថ” ។ អញ​នេះ​បាត់​សំលាញ់​ក៏​ព្រោះតែ​ស្រី ស្រី​ស្រើបស្រាល​ពុំ​ចេះ​ស្កប់ ពុត​ស្រី​ដូច្នេះ​អញ​និង​ចាំ​ទុក​អស់​មួយជីវិត។ គ្រុឌ​គិត​ស្រេច​ហើយក៏​ស្រដី​ទៅកាន់​គ​ន្ធ័​ន​វិញ​ថាៈ
-អើ​អ្នក​ប្រុស​ប្រាណ អ្នក​ពិត​ជាមាន​ប្រាជ្ញា​វៀងវៃ​ពិតណាស់ ផ្សំ​សូរ​សម​ស័ព្ទ​និង​ពិណ​ពិ​រោះ​ពេក​ក្រៃ ទុកដាក់​សំដី​ជួប​ជួន​ឥតបី ទញ់​ទាល់​ទំនង។
និយាយ​ចប់​កាលណា គ្រុឌ​មាណព​បាន​លា​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ចរ​ចេញទៅ​ភ្លាម​ទៅដល់​ដើម​ជ្រៃ​ហើយ ក៏​ប្រែ​ក្រឡា​ជា​គ្រុឌ​ហើយ​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ទៅដល់​ស្ថាន​សិម្ពលី​ភ្លាម។ គ្រុឌ​បាន​សែកមន្ត​បើកទ្វារ​ប្រាសាទ​ចរ​ចូលទៅ​យល់​អង្គ​កាកី​ក្នុង​ចិត្ត​ក្នុង​ចិត្ត​ក្រោធ​ពេក​ក្រៃ ដូច​កល​អគ្គី​ឆេះ​ពេញ​ឱ​រ៉ា ប៉ុន្តែ​គ្រុឌ​ខំប្រឹង​អត់សង្កត់​ចិត្ត​ខឹង​ទាំង​ប៉ុន្មាន​សិន គ្រុឌ​ឡើង​គង់​លើ​អា​សានៈ ហើយ​ស្រដី​សួរ​កាកី​ដោយ​ស័ព្ទ​វាចារ​ធម្មតា​ថាៈ
ហៃ​កាកី​ស្ងួន​មាសបង កាលដែល​យើង​យាត្រា​ចាកចេញ​ពី​នគរ​ពារាណសី​មក​នៅ​ស្ថាន​សិម្ពលី​នេះ គិត​ទៅ ២២រាត្រី​ហើយ យល់ថា​ប្រាកដ​ប្រកប​ដោយបាន​សុខសាន្ត​តែ​យើង​ចង់​សួរថា តើ​មាន​នរណា​អាច​ប្លែង​បន្លំ​ខ្លួន​ចូលមកក្នុង​ប្រាសាទ​នែបនិត្យ​ជិត​កាយ​នាង​ដែររឺទេ?
កាកី​ស្ដាប់ឮ​គ្រុឌ​សួរ​ហើយក៏​ឆ្លើយ​ដោះសា​រថាៈ
-ព្រះអង្គ​អើយ តើន​រណា​ឡើយ​នឹង​ទំ​លុះ​ទ្វារ​នេះ​ចូល​បាន ខ្ញុំ​នៅតែ​ម្នាក់ឯង​សោះ​ទេ មិនដែល​យល់​ដល់​នរ​ណា​ម្នាក់​សោះឡើយ។
គ្រុឌ​ស្ដាប់​កាកី​ហើយ ក្នុង​ចិត្ត​ក្ដួលក្ដៅ​ឆួល​ឆេះ​ពេក​កន្លង នឹក​ក្នាញ់​នឹង​ស្រដី​ឆ្លើយ​ដោះសារ​របស់​កាកី គ្រុឌ​ឆ្លើយតប​វិញ​ថាៈ
-ជើ​នេះ​នាង​ចេះ​ធ្វើ​ពើ​បានល្អ​ណាស់​ទេតើ ប៉ុន្តែ​ការពិត​នោះ​អញ​បានដឹង​អស់ហើយ អញ​នេះ​ខំ​ស្រលាញ់​អស់ពី​ចិត្ត​ពី​កាយ​មិន​គិតពី​រឿង​បាប​បុណ្យ មិន​គិតពី​កេរ្ដិ៍ឈ្មោះ​ត្រូវ​បាត់បង់​ខំ​យក​នាង​មក​គិតថា​នឹង​នែបនិត្យ​ដូច​កល​ជីវិត​មូល​អង្គ​តែមួយ​មិន​ដឹងអី​ចិត្ត​នា​សាធារណ៍​សោះ​នៅ​ជាមួយគ្នា​រាល់ថ្ងៃ​ហើយ​នៅ​ឆ្លៀត​មាន​សា​ហាយ​ទៀត ឥលូវ​វា​ជិនណាយ វា​ត្រលប់​ទៅ​ស្ថាន​របស់​វា​វិញ​ហើយ ហើយ​នាង​ដឹងថា​វា​ជា​នរណា​ទេ? គឺជា​គ​ន្ធ័​ន​ភិ​លៀង​របស់​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ជា​ស្វាមី​របស់​នាង​នឹង​ហើយ។
វគ្កទី​ ​៧
កាកី​ស្ដាប់ឮ​ជាក់​ក្នុង​ចិត្ត​ភិតភ័យ​ស្ទើ​លោះ​ព្រលឹង​ពេក​ណាស់​តែ​ខំប្រឹង​ធ្វើ​ពើ ហើយ​និយាយថាៈ
គ្រុឌ​ស្ដាប់​កាកី​ហើយ ក្នុង​ចិត្ត​រិត​តែ​ក្នាញ់​ពេក​កន្លង ទើប​វាចារ​ទៅ​ថាៈ
-អញ​នេះ​ដឹង​អស់ហើយ ស្រី​ពាល​អប្រិយ​នេះ បើ​មិនដឹង​ពុត​ទេ​ប្រាកដជា​ជឿ​នាង​ដោយ​កល​ដោយ​ល្បិច​ក្បាច់ក្បូរ​ដោះសារ​របស់​នាង​ហើយ តែ​ពេលនេះ​នាង​មិនបាច់​បង្វេះ​បង្វែង​សេចក្ដី​ទេ គ​ន្ធ័​ន​វា​បាន​ដេញចាប៉ី​ច្រៀង​ថា​វា​បាន​មកដល់​ទីនេះ ហើយ​បាន​រួមរស់​ជាមួយ​នាង​អស់​រយៈពេល៧ថ្ងៃ​ទៀតផង វា​ដេញចាប៉ី​ឌឺដង​ដោយ​ពាក្យ​ពាល​ចំពោះមុខ​ធ្វើអោយ​អញ​ខ្មាស់​អស់​មនុស្សា​ស្ទើ​តែ​ប្រែ​ក្រលា​ជ្រែក​មហាប្រឹថពី​តែម្ដង​ទេ។ យើង​នេះ​គិតស្មាន​ថា​នាង​ស្មោះ​ស្មានថា​ជា​ហង្ស​តែង​ស្រង់​ស្រះស្រី​ដឹងអី​នាង​ជា​ស្រី​ស្រើបស្រាល​មាន​ប្រុស​ដោះដូរ​មិនចេះចប់​ជា​ហង្ស​អប្រិយ​មក​ផឹកទឹក​ថ្លុក​ល្អក់។ ចិត្ត​នាង​ប្រៀបដូចជា​ជលធី ដែល​ហូរ​គ្រប់ទិសទី​មិន​រើស​ព្រែក នាង​ជា​ស្រី​ដែល​ល្អ​តែ​រូប ប៉ុន្តែ​ចិត្ត​ស្អុយ​ក្រៃ​ប្រៀប​នឹង​លាមក​យើង​នឹង​នាំ​នាង​ត្រឡប់​ទៅក្នុង​រាត្រី​នេះហើយ។
កាកី​ស្ដាប់ឮ​ដូច្នោះ​ហើយ លើកដៃ​ទាំងពី​ប្រណម​ហើយ​ក្រាបទូល​ដោយ​អង្វរ​ថាៈ
-សូមទាន​ព្រះអង្គ​មេត្តាករុណា សូម​ទ្រង់​មេត្តា​ឆ្វេងយល់​ផង ពេលនេះ​ម្ដេច​ឡើយ​ក៏​ព្រះអង្គ​ជឿ​ពាក្យ​គេ​ថា ដោយ​កល​ប្រាជ្ញា​ដោយ​ល្បិច​សំដី នេះ​បើ​គេ​ច្រៀង​ថា​ព្រះអង្គ​មាន​កែវភ្នែក​ព្រះ​ឧ​ទុរា​នោះ តើ​ព្រះអង្គ​នឹង​វះ​ចិន្តា​ដោយ​ពាក្យ​គេ​ថា​ដែរ​ឬអ្វី សូម​ព្រះអង្គ​សូម​ទ្រង់​ព្រះ​ចិន្ដា​ផង​ចុះ។ បើ​ព្រះអង្គ​ស្ដាប់​តែ​ម្ខាង ហើយ​ទ្រង់​ក្រេវក្រោធ​យ៉ាងនេះ ខ្ញុំម្ចាស់​នឹង​សូម​ពិសោធ​ថ្វាយ បើ​ពិត​ដូចជា​គេ​ថា​នោះ​ខ្ញុំម្ចាស់​ហ៊ាន​បូជាជីវិត​មិន​ស្ដាយ​ឡើយ​នេះ​ម្យ៉ាង។ ម្យ៉ាងទៀត​បើ​ព្រះអង្គ​នាំ​ខ្ញុំម្ចាស់​ត្រលប់​ទៅ​នគរ​វិញ​ខ្ញុំម្ចាស់​សុខចិត្ត​ស្លាប់​នៅទីនេះ​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​ប្រសើរ​ជាង​ត្រលប់​ទៅ។
គ្រុឌ​ស្ដាប់ឮ​កាកី​ពោល​ពាក្យដោះសារ​ធ្វើ​ពើ​យ៉ាងនេះ រឹតតែ​ខឹង​ទ្វេ​ឡើ​មួយកំរិត​ទៀត គ្រុឌ​ឡើង​ញ័រ​អស់អង្គ​ប្រាណ​ភក្ត្រា​ឡើង​ក្រហមទុំ​កែវភ្នែក​ស្ទើរ​ស្រក់ឈាម ចំនែក​ក្នុង​ប្រាណ​ស្ទើរ​រលេះរលួយ​ថ្លើម​ប្រមាត់​សាច់​សួត​គ្មាន​សល់​អ្វី​ឡើយ។ គ្រុឌ​តប​ទៅវិញ​ដោយ​សំដី​មុតមាំ​ថាៈ
-នែ​មេចោរ​ច្រើន​ប្រួត អញ​ឯង​មិន​ឆ្កួត និង​ពាក្យ​នៃ​មេ​មាយា។ បើ​អញ​រួមរក្ស​ស្នេហា និង​មេ​លុះ​អនាគត គេ​ដៀល​ចំហុត។ ថា​អញ​ជា​ស្ដេច​ក្រុង​គ្រុឌ ជា​អ្នក​ពាល​ពុត អង្គុយ​ជឿ​ពាក្យ​មាយា។ វា​ផិត​ទុកចិត្ត​ថា​ជា ធ្មេចភ្នែក​ស្នេហា ល្ងើ​ល្ងង់​វង្វេង​ខ្លៅ​ខ្លោះ។
ថា​ស្រេច​គ្រុឌ​ក៏​ចាប់បី​ពរ​កាកី​ហោះ​ផ្លោះ​គី​រី​បុព្វ​តា មហាសាគរ​ឆ្ពោះ​ដល់​ដែនដី​ពារាណសី​ភ្លាម។ បន្ទាប់មក​ក៏​ដាក់​កាកី​នៅមុខ​ទី​ព្រលាន​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត ហើយក៏​ថាៈ
-នែ​ហង កាលដែល​នៅ​និង​អញ​មាន​ប្រុស​តែ​ម្នាក់ នាង​ពុំ​ស្កប់​ពុំ​ស្កល់​ចិត្ត​ល្បែង ឥលូវ​នេះ​ហង​ប្រលែង​និង​ប្រុស​ឲ្យ​ស្កប់​ចុះ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់​កុំ​ឲ្យ​ស្ងប់ស្ងួត​ស្រាកស្រាន្ដ។ ហើយ​តាំងពី​ពេលនេះ​រហូតដល់​ទៅ​និ​ពា​ន្ដ កុំ​ឲ្យ​អញ​បាន​ប្រសព្វ​ដូច្នេះ​ទៀតឡើយ។ ថា​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ធ្វើ​ព្រងើយ សំដៅ​ទី​ស្ថាន​សិម្ពលី ដោយ​ទុក​កាកី​ឲ្យ​នៅ​កណ្ដោចកណ្ដែង​ម្នាក់ឯង​មុខ​ព្រះ​ទីលាន​ព្រះបាទ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត។
ព្រឹកព្រាង​ព្រះ​សូរិយា​រះ បញ្ចេញ​រស្មី​ក្រហមច្រាល​ពេញ​ផ្ទៃមេឃ​ឯ​ទិសបូព៌ មនុស្សម្នា​ទាំងឡាយ​ក្រោកពីដំណេក​ចេញ​បំពេញការងាររៀងៗខ្លួន ចំនែក​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត ព្រះអង្គ​ទ្រង់​តើន​ឡើង​ហើយ ទ្រង់​ជំ​រះ​ព្រះកាយ​លាប​លាយ​គ​ន្ធា​រស​រួច​ទ្រង់​អប់​ព្រះ​ពស្ត្រ​ភូសា ព្រះ​ទំរង់ ព្រះខ័ន រួចហើយ​ទ្រង់​ចរយាត្រា​ចេញមកក្រៅ ទ្រង់​យល់​អង្គ​កាកី​អង្គុយ​នៅ​ទី​ព្រះ​លាន​មួយ​អង្គឯង។ ទ្រង់​យល់ឃើញ​ដូច្នោះ​ហើយ ក្នុង​ព្រះទ័យ​ព្រះអង្គ​សែន​ក្រេវក្រោធ​ពេក​ក្រៃ អួលអាក់​ក្នុង​ឱ​រ៉ា​ស្ទើរ​ទ្រាំ​មិនបាន។ ព្រះអង្គ​ខំអត់​សង្កត់​ព្រះ​ចិន្ដា ព្រោះ​ចង់​ជ្រាប​ដឹង​ពី​ល្បិច​កិច្ចកល​របស់​កាកី ទើប​ទ្រង់​មានបន្ទូល​ចំអកចំអន់​ទៅ​ថាៈ