cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ការសរសេរ
គឺជាតំនាងនៃភាសារនៅក្នុងឯកសារដែលបានផ្សព្វផ្សាយនិងបានការឆ្លងកាត់ការចុហត្ថលេខាដាក់អោយប្រើប្រាស់ដែលជានិមត្តិរូប (ការផ្សព្វផ្សាយតាមប្រពន្ធ័ចំនេះដឹងវាត្រូវបានពន្យល់ចេញអំពីរូបភាពសង្ខែបៗដែលជ្រា​វជ្រៀវមកពីចំសាក់ ការគូរ​ គំនូរ និងខ្លះទៀតគ្នាននិមិត្តសញ្ញា។ តំនាងនៃភាសារខ្លះទៀតគ្នានអក្សផ្សព្វផ្សាយដូចជា ការសែតសំលេងជាដើមការសរសេរត្រូវបាន   ចាប់ផ្តើមពីនយោ. បាយនិងវប្បធម៌ពីមុនៗដែលបានបង្កើតនៅក្នុងវប្បធម៌នៃវិទ្យាសាស្រ្តជាមួយនិងអត្ថន័យច្បាស់លាស់សំរាប់បញ្ជូនពត៌មាននៅក្នុងការថៃទាំ ធនាគាហិរញ្ញវត្ថុ ការពិពរណ៌នា ការរក្សាទុក្ខដែលជាប្រវត្តិសាស្រ្តនៅ ក្នុងបញ្ជីរ។ហើយវាក៏ស្រដៀងគ្នាទៅនិងសកម្មភាពនៅជុំវិញការអះអាងចេញពី(BC)ភាពសុំាញុំានៃជុំនួញនិងការគ្រប់គ្រងវិស័យយុត្តិធម៌ វាមានការលំបាកបំផុតនៅក្នុងការគ្រប់គ្រងនៃមនុស្សលោក។ហើយការសរសេរត្រូវមានការពឹងពាកពីច្រើនតំនាក់ដើម្បីបានក្លាយទៅជាវិទ្យាសាស្រ្ត មួយនៃការថតចំលងទុកសំរាបបង្ហាញពីកិច្ចការទៅមុខជានិរន្ត។ ការសរសេរបានវិវឌ្ឈន៏ឆ្លងកាត់នៃប្រត្តិទិនខា    ងនយោបានដែលចាំបាច់បំផុតរក្សាទុក្ខនូវអ្វីៗដែលជាប្រវត្តិសាស្ត្រក្នុងពិភពលោកទាំងមូល។ នៅក្នុងប្រទេសចិនគេប្រើអក្នដែលមានចំនេះវិទ្យាខ្ពស់ៗ សំរាប់សរសេរ និងធ្វើការទស្សទាយ   នៅក្នុងរាជវង្សនិងតុលាការ។ ចំពោះការសរសេរអត្ថបទមានច្រើនប្រភេទដែលប្លែកៗពីគ្នា ដោយយោងទៅលើគំនិតពីក្នុងការសរសេរដោយបានគិត ទៅលើនាមកិរិយាស័ព្ឌរួមជាមួយ និងសកម្នភាពនៃការសរសេរ។ ហើយវាក៏បានយោងទៅលើសិលាចារិតនៃការចង្អុលបង្ហាញអំពីអក្សផ្សេងៗ។ ដោយយោងទៅតាមមាត្រានិងពាក្យជាច្រើន ដែលបានបង្ហាញតាមរយះឯកសារ។ហេតុដូវនេះមានន័យថារាល់ពត៌មានផ្សេងៗ ដែលបានកើតឡើងគឺដោយសារតែមនុស្ស។ក្នុងនោះផងដែរគេបានយល់ឃើញថាភាសារវិទ្យាមានភាពល្បីល្បាញខ្លាំងណាស់ទាំងការនិយាយនិងការសរសេរ។ អក្សដែលល្បីរួមជាមួយពត៌មានដែលមានអត្ថន័យត្រូវបានអក្នដឹកនាំចង្ហុលបង្ហាញវែកញែកអោយឃើញពីសិល្បះនៃវិទ្យាសាស្ត្រខណះពេលដែលអក្ននិពន្ធ បានអាននិងនិយាយជា ឧទាហរណ៏សំរាប់ បង្ហាញជាសាធារណះហើយអក្ននិពន្ធក៏ត្រូវបានទទួលស្គាល់ពីអង្ការ និង រាជរដ្ឋាភិបាលតាំងពីមុនពេលបោះពុម្ភមកម្លោះ។ ជាធម្មតាអក្នសរសេរឬអក្ននិពន្ឋបានតាក់តែងសរសេរជារឿងរឺជាឯកសារផ្សេងៗ នៅក្នុងអក្នបទទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការជ្រើសយកទុកជាមុនមិនមែនសុទ្ឋសឹងតែត្រឹចត្រូវទាំងអស់នោះទេ​ វាគឺស្ថិតនៅក្នុងលក្ខណះពិសេសបញ្ហារបស់ធម្មជាតិរនៃអត្ថបទ ហើយត្រូវការស្រាវជ្រាវ អំពីអក្ននិព្ឋដូចជាអក្នសរសេរសាកល្បង​ សរសេររឿងប្រលោមលោករឿងល្ខោន និងអក្នសារពត៌មានជាច្រើនទៀត។លើសពីនេះទៅទៀតអក្ននិពន្ឋត្រូវធ្វើឯកទេសកម្មជាច្រើនថ្នាក់ ជាពិសេសចំពោះ អក្នសរសេរត្រូវតែចេះស្វែងយល់គ្រប់អត្ថបទដែលសរសេរពីនណាម្នាក់រឺក៏អត្ថបទផ្សេងទៀត។
សាធារណរដ្ឋខ្មែរ
ផ្ទៃរឿង
បានប្រកាសជាផ្លូវការនៅ ថ្ងៃ៩តុលា ឆ្នាំ១៩៧០ សាធារណរដ្ឋខ្មែរគឺជារដ្ឋាភិបាលដឹកនាំដោយយោធានិយមសហរដ្ឋខាងស្ដាំ ដឹកនាំដោយលោកឧត្តមសេនីយ៍លន់-ណុល និងព្រះអង្គម្ចាស់ស៊ីសុវត្ថិ-សិរិមតៈ ដែលដណ្ដើមអំណាចបាននៅក្នុងរដ្ឋប្រហារ១៨មីនា១៩៧០ប្រឆាំងនឹងសម្ដេចនរោត្តម-សីហនុ គឺក្រោយមកក្លាយជាប្រមុខរដ្ឋរបស់ប្រទេសនេះ ។
ការសរសេរ
<u style="color:red"> ប្រភេទនៃការសរសេរ
ធាតុពិតប្រទេសជាតិនីមួយៗដែលអាចមានវត្តមាននៅលើសំបកផែនដីយើងនេះ សុទ្ធសឹងរបស់រឺវត្ថុធាតនានាសំរាប់តំនាងវប្បធម៌របស់ជាតិផ្សេងៗរៀងៗខ្លន។  ហើយ ដើម្បីស្គាល់នូវវប្បធម៌ របស់ខ្លួនមួយបានគឺ ទាមទាអោយមានភស្តុដែលតំនាងអោយ សម្បត្តិវប្បធម៌ ដែលជាមរតកតំនាងអោយដួងព្រលឹងជាតិរបស់ខ្លួន។ ដោយឡែក ខ្មែរជាជនជាតិមួយក្នុងចំនោមជនជាតិនានាក្នុងលោកកីយ៍នេះដែរ  ហើយក៏ពោពេញ ទៅដោយធនធានធម្មជាតិនិងផ្នែកវប្បធម៌មិនចាញ់ប្រទេសជាតិជិតខាងឡើយ។ ជាពិសេសខ្មែរមានប្រាសាទរាប់សិបប្រាសាទ ដែលជាស្នាដៃរបស់ស្ថាបនិកល្បីៗ សុទ្ទសឹងតែជាកំពូលវិស្វាក់ករដែលពោពេញ ទៅដោយសមត្ថភាពពេញខ្លួនដែលបាន ក៍សាងឡើងគ្រប់តែទំព័រនៅក្នុងសម័យកាលនាប្រវត្តិសាស្រ្ត។​​ ប្រាសាទបុរាណដ៍ច្រើ នពេកពន់ដែលត្រូវបានក៍សាងឡើង ពីផ្ទាំងសិលាសុទ្ទសឹងជាវត្ថុធាតុដែលកំររកបាន នៅលើសកលលោលនេះ។ ប្រាសាទនីមួយៗត្រូវបានក៍សាងឡើងដោយរចនាម៉ូតខុស ៗគ្នាទៅតាមរចនាបទផ្សេងៗ  ដែលតំនាងអោយយុគសម័យកាលនីមួយៗតាំងពីបុរា ណកាល។ ហើយស្នាដៃទាំងនេះក៍ជាផ្នែកមួយដែលមានតំលៃវិសេសវិសាលបំផុត ដែលជំរុញ អោយវប្បធម៍ខ្មែរឈានដល់កំពូលដែរ។ ទន្ទឹមនិងនេះកំរងឯកសារ ប្រវត្តិសាសន៍ ក៍ដូចជាកំនត់ត្រាតាមរយ:សិលាចារឹកនានាក៍បានឪ្យិដឹងពីជីវិត្តប្រព្រិត្ត ទៅនៃបុព្វបុរសខ្មែរ គ្រប់តែជំនាន់ដែលបានបង្ហាញថាពួកលោកសុទ្ទសឹងតែធ្លាប់បាប ឆ្លងកាត់នូវកាប្រយុទ្ធប្រឈមប្រឆាំងតតាំងទប់ទលនិងបញ្ឈប់ការឈ្លានពានគ្រប់ប្រភេ ទដើម្បីបព្វហេតុបេតិកភណ្ឌ័ផ្សេងៗដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់កួនចៅដែលជាមនុស្សជំនា ន់ក្រោយៗ ជាសត្យានុម័តមនុស្សជំនាន់មុនដែលមានតួនាទីជាអក្នបង្កើតស្នាដៃរបស់ ខ្លួនតាមរយះការក៏សាងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ននានា  ជាពិសេសគឺត្រួវសាងសង់នូវអ្វីដែល ជាអច្ឆរិយរឺក៏ប្រាសាតបិរាណផ្សេងៗអោយបានច្រើនទៅតាមសមត្ថភាពដែលអាចធ្វើ ទៅបាន ពីព្រោះការសាងសង់ឡើងវាពិតជាមានតំលៃវិសេសវិសាលណាស់ ពីព្រោះ វាបានបញ្ជាក់អោយមនុស្សជំនាន់ក្រោយបានដឹងអំពីរបបគ្រប់គ្រងប្រទេសជាតិនាស ម័យកាលបុព្វបុរសជំនាន់មុនៗនិងបានឆ្លុះបញ្ជាំងអំពីសម្ថភាពមនុស្សជំនាន់នោះដល់ កំរិតណាពីសេសគឺសាងសង់ឡើងគឹដើម្បីទុក្ខជាកេតំនែលសំរាប់តំនាងអោយព្រះសិវះ ព្រះព្រហ្ម ដួងព្រលឹងដូនតាជំនាន់មុនៗដែលជាអាទីទេព   តំនាងអោយដួង ព្រលឹង របស់ជាតិ។ និងជាពិសេសវាជាវត្ថុទិពតាងតំនាងថា រាល់សម្មិផលក៏ដូចជាប្រាសាទ ទាំងនេះវាជាកេមរតកដួនតាតំនាងអោយកូនចៅជំនាន់ក្រោយៗដឹងនិងជឿជាក់ថាពិ តជាធ្លាប់មានជំនាន់មុនៗនិងជំនាន់ពួកយើងឈានចូលមកដល់នោះបើមិនជឿក៏មិន កើត ពីព្រោះវានូវមានវត្ថុតំនាងពាសពេញដី ពេញផ្ទៃប្រទេសបែបនេះ។
សាធារណរដ្ឋខ្មែរ
ផ្ទៃរឿង
ហេតុសំខាន់ៗនៃរដ្ឋប្រហារគឺការបណ្ដែបណ្ដោយដល់សកម្មភាពវៀតណាមខាងជើងនៅក្នុងព្រំដែនកម្ពុជា ដែលអនុញ្ញាតអោយពួកកុម្មុយនិស្តវៀតណាមប្រដាប់អាវុធជាច្រើន​ផ្ដល់អោយមានការគ្រប់គ្រង តាមជាក់ស្ដែង លើតំបន់នានាដ៏ធំនៃកម្ពុជាភាគខាងកើត ។ កត្តាសំខាន់ផ្សេងមួយទៀតគឺសភាពបន្ទាន់នៃសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា គឺជាលទ្ធផលមិនចំពោះនៃគោលនយោបាយរបស់ព្រះសីហនុ​ក្នុងការស្វែងរកអព្យាក្រឹតភាពតាមរយៈប្រឆាំងអាមេរិកនិយមដែលបានរីករាលដាល ។
ការសរសេរ
<u style="color:red"> ការស្វែងរកព័តមាន
ព័តមានគឺវាសំខាន់ណាស់សំរាប់អ្នកកាសែតហើយអក្នការសែតទាំងអស់នៅពេលចេញទៅយកព័ត មានគឺតែងតែមានឧបករណ៏ដើម្បីប្រើប្រាស់នៅពេលដែលពួកគេត្រូវការ ព្រោះអ្នកកាសែសគឺត្រូវការ ភស្តុតាងសំរាប់បង្ហាញ់មនុស្សទូទៅ។
សាធារណរដ្ឋខ្មែរ
ផ្ទៃរឿង
ដោយមានការដកព្រះសីហនុចេញ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាដែលកំពុងមានស្រាប់ក៏បានប្រែទៅជាសាធារណរដ្ឋ សូម្បីតែរាជបល្ល័ង្កត្រូវបានទំនេរជាផ្លូវការអស់រយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំ​ចាប់តាំងពីការសោយទីវង្គតនៃព្រះបាទនរោត្តម-សុរាម្រិតមក ។ ចរិកលក្ខណៈនៃរបបថ្មីនេះគឺមានលក្ខណៈស្ដាំនិយមនិងជាតិនិយម ដោយសំខាន់បំផុត វាបានបញ្ចប់សម័យកាលរបស់ព្រះសីហនុ​ក្នុងសហប្រតិបត្តិការបរិវត្តន៍ជាមួយនឹងរបបវៀតណាមខាងជើង និងពួកវៀតកុង ហើយបានតម្រែតម្រង់អោយកម្ពុជាជាមួយវៀតណាមខាងត្បូងចូលទៅក្នុងសង្គ្រាមឥណ្ឌូចិនលើកទីពីរ ។ សាធារណរដ្ឋខ្មែរត្រូវបានប្រឆាំងនៅខាងក្នុងព្រំដែនកម្ពុជាដោយ រណសិរ្សរួបរួមជាតិកម្ពុជា (Front Uni National du Kampuchea) រឺ ផ្វាំង្ក (រ.រ.ជ.ក.) សម្ព័ន្ធមិត្តធំមួយទាក់ទងរវាងព្រះសីហនុ ពួកអ្នកគាំទ្រទ្រង់ និងបក្សកុម្មុយនិស្តកម្ពុជា ។ កុបកម្មខ្លួនឯងត្រូវប្រព្រឹត្តទៅដោយ ក.អ.រ.ជ.ប.ក. (CPNLAF) កងទ័ពរំដោះជាតិប្រជាជនកម្ពុជា: ពួកគេនៅពីក្រោយខ្នងដោយកងទ័ពប្រជាជនវៀតណាម (ក.ប.វ.ណ. រឺ PAVN) និងរណសិរ្សរំដោះជាតិ (រ.រ.ជ. រឺ NLF ដែលគេស្គាល់ច្បាស់ថាជាពួកវៀតកុង) ដែលបានកាន់កាប់ប៉ែកមួយចំនួន​នៃកម្ពុជាជាផ្នែកនៃសង្គ្រាមដែលកំពុងកើតឡើងរបស់ពួកគេ​ជាមួយពួកវៀតណាមខាងត្បូង ។
ការសរសេរ
<u style="color:red; text-shadow: 0px 5px 5px #000;"> ការសរសេរអំពីប្រវត្តិសាស្រ្ត
ធាតុពិតប្រទេសជាតិនីមួយៗដែលអាចមានវត្តមាននៅលើសំបកផែនដីយើងនេះ សុទ្ធសឹងរបស់រឺវត្ថុធាតនានាសំរាប់តំនាងវប្បធម៌របស់ជាតិផ្សេងៗរៀងៗខ្លន។  ហើយ ដើម្បីស្គាល់នូវវប្បធម៌ របស់ខ្លួនមួយបានគឺ ទាមទាអោយមានភស្តុដែលតំនាងអោយ សម្បត្តិវប្បធម៌ ដែលជាមរតកតំនាងអោយដួងព្រលឹងជាតិរបស់ខ្លួន។ ដោយឡែក ខ្មែរជាជនជាតិមួយក្នុងចំនោមជនជាតិនានាក្នុងលោកកីយ៍នេះដែរ  ហើយក៏ពោពេញ ទៅដោយធនធានធម្មជាតិនិងផ្នែកវប្បធម៌មិនចាញ់ប្រទេសជាតិជិតខាងឡើយ។ ជាពិសេសខ្មែរមានប្រាសាទរាប់សិបប្រាសាទ ដែលជាស្នាដៃរបស់ស្ថាបនិកល្បីៗ សុទ្ទសឹងតែជាកំពូលវិស្វាក់ករដែលពោពេញ ទៅដោយសមត្ថភាពពេញខ្លួនដែលបាន ក៍សាងឡើងគ្រប់តែទំព័រនៅក្នុងសម័យកាលនាប្រវត្តិសាស្រ្ត។​​ ប្រាសាទបុរាណដ៍ច្រើ នពេកពន់ដែលត្រូវបានក៍សាងឡើង ពីផ្ទាំងសិលាសុទ្ទសឹងជាវត្ថុធាតុដែលកំររកបាន នៅលើសកលលោលនេះ។ ប្រាសាទនីមួយៗត្រូវបានក៍សាងឡើងដោយរចនាម៉ូតខុស ៗគ្នាទៅតាមរចនាបទផ្សេងៗ  ដែលតំនាងអោយយុគសម័យកាលនីមួយៗតាំងពីបុរា ណកាល។ ហើយស្នាដៃទាំងនេះក៍ជាផ្នែកមួយដែលមានតំលៃវិសេសវិសាលបំផុត ដែលជំរុញ អោយវប្បធម៍ខ្មែរឈានដល់កំពូលដែរ។ ទន្ទឹមនិងនេះកំរងឯកសារ ប្រវត្តិសាសន៍ ក៍ដូចជាកំនត់ត្រាតាមរយ:សិលាចារឹកនានាក៍បានឪ្យិដឹងពីជីវិត្តប្រព្រិត្ត ទៅនៃបុព្វបុរសខ្មែរ គ្រប់តែជំនាន់ដែលបានបង្ហាញថាពួកលោកសុទ្ទសឹងតែធ្លាប់បាប ឆ្លងកាត់នូវកាប្រយុទ្ធប្រឈមប្រឆាំងតតាំងទប់ទលនិងបញ្ឈប់ការឈ្លានពានគ្រប់ប្រភេ ទដើម្បីបព្វហេតុបេតិកភណ្ឌ័ផ្សេងៗដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់កួនចៅដែលជាមនុស្សជំនា ន់ក្រោយៗ ជាសត្យានុម័តមនុស្សជំនាន់មុនដែលមានតួនាទីជាអក្នបង្កើតស្នាដៃរបស់ ខ្លួនតាមរយះការក៏សាងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ននានា  ជាពិសេសគឺត្រួវសាងសង់នូវអ្វីដែល ជាអច្ឆរិយរឺក៏ប្រាសាតបិរាណផ្សេងៗអោយបានច្រើនទៅតាមសមត្ថភាពដែលអាចធ្វើ ទៅបាន ពីព្រោះការសាងសង់ឡើងវាពិតជាមានតំលៃវិសេសវិសាលណាស់ ពីព្រោះ វាបានបញ្ជាក់អោយមនុស្សជំនាន់ក្រោយបានដឹងអំពីរបបគ្រប់គ្រងប្រទេសជាតិនាស ម័យកាលបុព្វបុរសជំនាន់មុនៗនិងបានឆ្លុះបញ្ជាំងអំពីសម្ថភាពមនុស្សជំនាន់នោះដល់ កំរិតណាពីសេសគឺសាងសង់ឡើងគឹដើម្បីទុក្ខជាកេតំនែលសំរាប់តំនាងអោយព្រះសិវះ ព្រះព្រហ្ម ដួងព្រលឹងដូនតាជំនាន់មុនៗដែលជាអាទីទេព   តំនាងអោយដួង ព្រលឹង របស់ជាតិ។ និងជាពិសេសវាជាវត្ថុទិពតាងតំនាងថា រាល់សម្មិផលក៏ដូចជាប្រាសាទ ទាំងនេះវាជាកេមរតកដួនតាតំនាងអោយកូនចៅជំនាន់ក្រោយៗដឹងនិងជឿជាក់ថាពិ តជាធ្លាប់មានជំនាន់មុនៗនិងជំនាន់ពួកយើងឈានចូលមកដល់នោះបើមិនជឿក៏មិន កើត ពីព្រោះវានូវមានវត្ថុតំនាងពាសពេញដី ពេញផ្ទៃប្រទេសបែបនេះ។
<u style="color:red"> សញ្ញានៃតួអក្សរ
គ្រប់អក្សរទាំងអស់តែងតែមានសញ្ញាសំគាល់របស់វាទៅតាមប្រទេសរឺតំបន់រៀងៗខ្លូន។ ==<span style="font-famiCambodia Travelmer os muol light; font-size:120%;color:green;">ឯកសារយោង ==
សាធារណរដ្ឋខ្មែរ
ផ្ទៃរឿង
ថ្វីបើចរិកលក្ខណៈនៃយោធានិយមដ៏ខ្លាំងក្លានៃសាធារណរដ្ឋខ្មែរ និងចំនួននៃជំនួយយោធានិង ហិរញ្ញវត្ថុពីសហរដ្ឋច្រើនក៏ដោយ ក៏កងទ័ពខ្លួនគឺ (Force Armée Nationale Khmère, រឺ ក.ជ.ខ.) មានការវឹកហាត់ខ្សត់ខ្សោយ និងមិនអាចកម្ចាត់ក.រ.ជ.ប.ក. (កងទ័ពរំដោះជាតិប្រជាជនកម្ពុជា) រឺក៏ កងកម្លាំងវៀតណាមរបស់ ក.ប.វ.ណ (កងទ័ពប្រជាជនវៀតណាម) និងរ.រ.ជ. ( រណសិរ្សរំដោះជាតិ)បានឡើយ ។ សាធារណរដ្ឋតាមយថាហេតុបានដួលរលំនៅ ថ្ងៃ១៧មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ នៅពេលនោះពួកកុម្មុយនិស្តកម្ពុជាបានដណ្ដើមបានភ្នំពេញ ។
ការសរសេរ
<u style="color:red"> សញ្ញានៃតួអក្សរ
ការសសេរអត្ថបទ សំរាប់អ្នកសិក្សាកម្ពុជា
សាធារណរដ្ឋខ្មែរ
រដ្ឋប្រហារ
ព្រះសីហនុខ្លួនឯងបានអះអាងថារដ្ឋប្រហារនេះ​គឺជាលទ្ធផលនៃសម្ព័ន្ធភាពមួយរវាងសត្រូវដ៏យូរយាររបស់ទ្រង់ អ្នកជាតិនិយមស្ដាំនិរទេសខ្លួន លោកសឺន-ង៉ុកថាញ់ អ្នកនយោបាយទ្រង់ស៊ីសុវត្ថិ-សិរិមតៈ (ដែលបានពិពណ៌នាដោយព្រះសីហនុថាជាអ្នកទាមទារសិទ្ធិប្រកួតប្រជែង​ដែលមិនពេញចិត្តនឹងព្រះរាជបល្ល័ង្កខ្មែរ) និងពួកសេអ៊ីអា (ទីភ្នាក់ងារសម្ងាត់កណ្ដាល) ដែលប៉ុនប៉ងដើម្បីបន្តុបរបបមិត្តសំលាញ់ស.រ. (សហរដ្ឋ)មួយទៀត ។ មានការពិតតិចតួចថ្វីបើមានភស្តុតាងខ្លះ​នៃការជាប់ពាក់ព័ន្ធរបស់សេអ៊ីអា (CIA)នៅក្នុងរដ្ឋប្រហារនេះ ទោះបីយ៉ាងណាវាហាក់បីថាផ្នែកខ្លះនៃការបង្កើតយោធាស.រ. (សហរដ្ឋ) ដោយគួរអោយកត់សំគាល់ដែលកម្លាំងកងទ័ពពិសេស អាចប្រហែលមានការពាក់ព័ន្ធខ្លះនៅក្នុងរយៈពេលនៃការផ្ដល់ការឧបត្ថម្ភ និងការហ្វឹកហ្វឺនអោយពួកផ្សំគំនិតក្រោយពីការបានចូលមកជិតដោយលន់-ណុល ។
ការសរសេរ
<u style="color:red"> សញ្ញានៃតួអក្សរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព័ត៌មានវិទ្យា ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព័ត៌មាន [[ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:កាសែត]
សាធារណរដ្ឋខ្មែរ
រដ្ឋប្រហារ
គ្រានោះព្រះសីហនុនៅខាងក្រៅប្រទេសតាមផ្លូវធ្វើដំណើរទៅបារាំង ការធ្វើកុប្បកម្មប្រឆាំងវៀតណាមបានធ្វើឡើងនៅភ្នំពេញ កំឡុងពេលដែលស្ថានទូតពួកវៀតណាខាងជើង និង រ.រ.ជ.(រណសិរ្សរំដោះជាតិ) ត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញ ។ វាហាក់បីដូចជាថាការធ្វើកុប្បកម្មនេះគឺយ៉ាងហោចណាស់ជាការបណ្ដែតបណ្ដោយ និងអាចទៅរួច ដែលបានរៀបចំជាសកម្មដោយលន់-ណុល នាយករដ្ឋមន្ត្រី និងឧបៈរបស់គាត់ ទ្រង់សិរិមតៈ ។ នៅថ្ងៃ១២មីនា លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីបានបិទកំពុងផែក្រុងព្រះសីហនុ តាមដែលអាវុធជាច្រើនកំពុងតែលួចលាក់បញ្ជូនទៅរ.រ.ជ. ទៅកាន់វៀតណាមខាងជើង និងបានចេញឧសានវាទដែលមិនអាចទៅរួចទេចំពោះពួកគេ ។ កងកម្លាំងក.ប.វ.ណ./រ.រ.វទាំងអស់ត្រូវតែដកចេញពីដីកម្ពុជាក្នុងរយៈពេល៧២ម៉ោង (ថ្ងៃ១៥មីនា) រឺក៏ ប្រឈមនឹងសកម្មភាពយោធា ។
ទោះបីជាសកម្មភាពទាំងនេះ ដែលក្នុងនោះបានជំទាស់គោលនយោបាយនៃការសណ្ដោសប្រណី​ដែលល្អៀងរបស់ព្រះសីហនុក្នុងសកម្មភាពរបស់វៀតណាមខាងជើងក៏ដោយ ក៏វាបង្ហាញថាលន់-ណុលខ្លួនឯងមានភាពស្ទាក់ស្ទើរផ្ទាល់ខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង​ដើម្បីទម្លាក់ព្រះប្រមុខរដ្ឋ: គាត់ដើមឡើយប្រហែលគ្រាន់តែចង់អោយព្រះសីហនុដាក់សម្ពាធបន្ថែម​ទៅកាន់ពួកវៀតណាមខាងជើងប៉ុណ្ណោះទេ ។ គាត់ដើមដំបូងបានបដិសេធដើម្បីធ្វើផែនការនេះដែរ ដើម្បីល្បួងគាត់ ទ្រង់សិរិមតៈ ដែលទ្រង់បង្ហាញអាការៈមានរដ្ឋប្រហារនៅក្នុងចិត្តតាំងពីដំបូងមកម៉្លេះ ទ្រង់បានចាក់សន្និសីទសារព័ត៌មានពីប៉ារីសដែលបានថតដាក់ខ្សែអាត់អោយគាត់ស្ដាប់ នៅក្នុងនោះព្រះសីហនុបានគំរាមប្រហារជីវិតអ្នកទាំងពីរ​នៅពេលនៃការយាងត្រឡប់របស់ទ្រង់មកភ្នំពេញវិញ ។ ក៏ប៉ុន្តែ លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីនៅតែមិនប្រាកដប្រជាដដែល ដោយមានលទ្ធផលថាទ្រង់សិរិមតៈ បានចូលដៃដោយមន្ត្រីកងទ័ពបីរូប បានបង្ខំលន់-ណុលដែលស្ទើរតែស្រក់ទឹកភ្នែកអោយចុះហត្ថលេខាឯកសារចាំបាច់មួយចំនួន​នៅក្នុងពេលភ្ជង់កាំភ្លើង ។
ការបោះឆ្នោតមួយត្រូវបានប្រារព្ធឡើងនៅក្នុងសភាជាតិ នៅថ្ងៃ១៨មីនា ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោកអ៊ិន-តាំ ដែលក្នុងនោះព្រះសីហនុត្រូវបានគេដកហូតអំណាចទ្រង់: លន់-ណុលបានក្ដោបក្ដាប់អំណាចជាប្រមុខរដ្ឋលើមូលដ្ឋានបណ្ដោះអាសន្ន ។ ថ្ងៃ២៨ និង២៩មីនា មានបាតុកម្មដ៏មានប្រជាប្រិយភាពទ្រង់ទ្រាយធំជាច្រើនគាំទ្រព្រះសីហនុ​នៅតាមទីក្រុងខេត្តនានា ក៏ប៉ុន្តែកងកម្លាំងរបស់លន់-ណុលបានបង្ក្រាបជាមួយភាពព្រៃផ្សៃយ៉ាងខ្លាំងក្លា ដែលបង្កអោយមានការស្លាប់ច្រើនរយនាក់ ។ មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលមួយចំនួនត្រូវបានសម្លាប់ដោយពួកបាតុករ រួមទាំងបងប្អូនរបស់លន់-ណុល គឺលន់-និល ។
ការប្រកាសសាធារណរដ្ឋ និងការបង្កើតកងទ័ពជាតិខ្មែរ (ក.ជ.ខ. រឺ FANK)
ឥទ្ធិពលភ្លាមៗដ៏សំខាន់បំផុតនៃរដ្ឋប្រហារគឺយុទ្ធនាការកម្ពុជានៅខែមេសា-កក្កដា ១៩៧០ នៅក្នុងនោះកងទ័ពវៀតណាមខាងត្បូង (ក.ស.វ.ណ. រឺ ARVN) បាននៅពីក្រោយខ្នងដោយកងទ័ពស.រ. (សហរដ្ឋ) បានចូលកម្ពុជាភាគខាងកើតដើម្បីវាយប្រហារកងកម្លាំងវៀតណាមខាងជើង និងវៀតកុងដែលកំពុងប្រតិបត្តិការនៅទីនោះ ។ ថ្វីបើមានការប្រទុស្តវាយនេះក៏ដោយ ក៏ពួកកងកម្លាំងកុម្មុយនិស្តជាច្រើនបានភៀសខ្លួន ទៅខាងលិចកាន់តែជ្រៅទៅក្នុងកម្ពុជា រឺក៏ចូលទៅតំបន់ជនបទនានានៅភាគឦសាន ដែលពួកគេបាននឹងផ្ដល់ការឧបត្ថម្ភដល់កុបកម្មប្រឆាំងនឹងលន់-ណុលថែមទៀត ។
ប្រតិកម្មភ្លាមៗរបស់លន់-ណុលគឺដើម្បីផ្ដន្ទាទោសដល់សកម្មភាពពេលដែលមានការរំលោភបំពាន​នៅក្នុងទឹកដីកម្ពុជា ។ គាត់ក្រោយមកបានផ្ដល់ដំណឹងដល់លោកអេឡិចស៊ែនដឺរ-ហេហ្គថាប្រទេសរបស់គាត់ត្រូវបានប្រែទៅជាមានគ្រោះថ្នាក់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ​ជាលទ្ធផលមកវិញ នៅពេលនោះលោកហេហ្គបានប្រាប់គាត់ថាកងទ័ពជើងគោកអាមេរិក​នឹងមិនត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីជួយកងទ័ពកម្ពុជាទេ ក៏ប៉ុន្តែថា (ជាការអនុលោមជាមួយលទ្ធិនិច្សុន) កម្មវិធីជំនួយនឹងត្រូវបានផ្ដល់ជំនួសវិញ លន់-ណុលបានសម្រក់ទឹកភ្នែកដោយបើកចំហ ។
ថ្ងៃ៩តុលា ព្រះសីហនុត្រូវបានគេដាក់ទោសប្រហារជីវិត ក្នុងអវត្តមាន ដោយតុលាការយោធា ព្រះមាតាទ្រង់ ព្រះមហាក្សត្រយានីកុសមៈ អ្នកតំណាងនិមិត្តរូបនៃរាជាធិបតេយ្យក្រោមរបបរបស់ទ្រង់ ត្រូវបានជំនួសក្រោមការឃុំម្ចាស់ក្សត្រីក្នុងដំណាក់ និងព្រះមហេសីរបស់ទ្រង់ត្រូវបានគេកាត់ទោសដាក់ទោសមួយជីវិត ។ របបថ្មីនេះបានប្រកាសសាធារណរដ្ឋជាបន្តបន្ទាប់គ្នា ហើយនិងនៅទីបញ្ចប់រដ្ឋធម្មនុញ្ញថ្មី​ដែលត្រូវបានគេយកមកប្រើនៅឆ្នាំ១៩៧២ ។ ព្រះសីហនុ នៅក្នុងខណៈពេលនោះ បានបង្កើតរ.រ.រ.ជ.ក. (GRUNK) គឺរដ្ឋាភិបាលនិរទេសដែលមានមូលដ្ឋាននៅប៉ីជិង (ប៉េកាំង) ដែលចូលរួមដោយពួកកុម្មុយនិស្តនិងបូជាដើម្បីការផ្ដួលរំលំសាធារណរដ្ឋ ទ្រង់បានប្រកាសថាលន់-ណុលគឺជា មនុស្សលីលាពេញទី និងបានបង្ហាញចរិកលក្ខណៈទ្រង់សិរិមតៈជា មនុស្សអប្រិយស្មោកគ្រោក ទុច្ចរិតពុតត្បុត និងអាក្រក់ ។
កងទ័ពហ្លួងតូចដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធ ដែលនៅក្នុងពេលរដ្ឋប្រហារនេះមានក្បែរៗ៣៥,០០០កង (នៅក្នុងការយល់ស្របជាមួយគោលនយោបាយអព្យាក្រឹតភាព ដែលបានថ្លែងឡើងរបស់ព្រះសីហនុ) ត្រូវបានពង្រីកកាន់តែធំ ។ ដោយបានរៀបចំឡើងវិញជាក.ជ.ខ. រឺ FANK កងទ័ពសាធារណរដ្ឋ បានកើនឡើងដល់ប្រហែល១៥០,០០០នាក់ នៅដើមក៏ដូចជានៅចុងនៃឆ្នាំ១៩៧០ ជាចំបងឆ្លងតាមរយៈការចូលធ្វើទាហានដោយស្ម័គ្រចិត្តពេលនោះលន់-ណុលបានប្រមើលមើលឃើញ ហើយឆ្លៀតឱកាសលើរលក​នៃការរំជើបរជួលប្រឆាំងវៀតណាម ។ ស.រ.ក៏បានប្រតិបត្តិកម្មវិធីជំនួយយោធាដែលបានចងក្រង និងជំនួយខាងហ្វឹកហ្វឺន ហើយបានបញ្ជូនកងឈ្លបខ្មែរសេរី និងខ្មែរកម្ពុជាក្រោមជាច្រើនពាន់នាក់តាមយន្តហោះ ទៅហ្វឹកហ្វឺននៅក្នុងមូលដ្ឋានទ័ពវៀតណាមខាងត្បូង ។ ពួកនាយអគ្គរួម (នាយអគ្គសេនាធិការួម)បានទទូចលើការពង្រីកអោយច្រើននៃFANKរហូតលើស២០០,០០០នាក់ ថ្វីបើបារម្ភនូវឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានដ៏ខ្លាំង ដែលនេះអាចនឹងមានលើសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជាក៏ដោយ ក៏ពេលនោះក្រុមដឹកជញ្ជូនបរិក្ខារយោធា ដែលបានដឹកនាំដោយឧត្តមសេនីយ៍ ធៀដឺរស៊ី-មែធែខ្ស៊ីស (Theodore C. Mataxis) បានទាមទារអោយមាន 'អាមេរិកូបនីយកម្ម'​នៃរចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងដែលរងឥទ្ធិពលរបស់កងទ័ពបារាំង ថ្វីត្បិតភាពច្របូកច្របល់នេះបានបង្កនៅក្នុងសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ផង ។
ឃុំវត្តគរ
(Wat Kor Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកបាត់ដំបង ខេត្តបាត់ដំបង មាន ភូមិ៖
ព្រំប្រទល់នៃ
ឃុំសំរោងលើ(ស្រុកបន្ទាយមាស)
កុំច្រឡំជាមួយឃុំសំរោងលើ ស្រុកអង្គស្នួល ។
ឃុំសំរោងលើ ៖ គឺជាឃុំមួយដែលស្ថិតនៅក្នុងស្រុកបន្ទាយមាស​​ ខេត្ត​កំពត​​។ហើយឃុំនេះមានវត្តចំនួន៤ដូចជា៖ - វត្តបរិវាស​- វត្តដំបូកខ្ពស់- វត្តដំណាក់ត្រយឹង-​ វត្តឧត្តុងមានជ័យ​។ ​​ឃុំនេះមានប្រជាជនរស់នៅច្រើនកុះករ​ ប្រជាជនភាគច្រើនប្រកបរបរកសិកម្ម សំរាប់ចិញ្ជឹមជីវិត​។ បើមើលកាលពីឆ្នាំ២០០០​ មនុស្ស​ភាគច្រើនជាអ្នកក្រីក្រ​ ដោយសារតែពុំទាន់មានចំនេះដឹងគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការប្រកបរបរចិញ្ជឹមជីវិត។ មនុស្សមួយចំនួនធ្វើស្រែ មិនចេះមើលថែដំនាំ ដីមិនមានជីជាតិគ្រប់គ្រាន់ គ្មានការច្នៃប្រឌិត ធ្វើកសិកម្មតាមហេតុតា​មកាល ដូចច្នេះទើបធ្វើអោយជីចភាពពួកគេមិនរីកចំរើនបែបនេះ ។ ណាមួយប្រជាជនភាគច្រើនរងគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងខ្លាំង ដោយសារតែមិនមានមណ្ឌលសុខភាព នៅជិតផ្ទះ។​​យ៉ាងណាមិញមនុស្សមួយចំនួនធំបានចេញ ពីស្រុកកំណើតទៅរកការងារធ្វើនៅប្រទេសផ្សេងៗ ដូចជា៖ប្រទេសថៃ ប្រទេសម៉ាលេស៊ីជាដើម។ ហើយមានការជិះជាន់យ៉ាងខ្លាំងពីសំណាក់ជនបរទេស​ មកលើប្រជាជនខ្មែរ ។ ប៉ុន្តែបើក្រលេកមើលបច្ចុប្បន្ននេះវិញ មនុស្សភាគច្រើនមានចំនេះដឹងខ្ពង់ខ្ពស់ យល់ដឹងច្រើនពីសង្គម និងមានការទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងជិតស្និត មិនថាតែជនជាតិដទៃ ឬជនជាតិខ្លួន។ ព្រមទាំស្គាល់ពីមជ្ឈដ្ធានខាងក្រៅច្រើន ហើយពួកគេយកចំនេះដឹងដែលគេបានសិក្សាពីសាលានិងចំនេះដឹងផ្សេង មកធ្វើការងារនៅក្នុងស្រុក និងក្នុងប្រទេសរបស់ខ្លួន។​
រដ្ឋបាលឃុំ
(Samraong Leu Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត មាន ៥ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
មិនតែប៉ុន្នោះការធ្វើការងារនៅក្នុងប្រទេសរបស់ខ្លួនគឺគ្មានការជិះជាន់ពីសំណាក់ជនបរទេស​​ព្រមទាំងរកប្រាក់ចំនូលបានច្រើន​​សំរាប់ជួយផ្គត់ផ្គង់គ្រួសាររបស់ពួកគេ។ ថ្វីបើពួកគេគ្មានចំនេះដឹងខ្ពង់ខ្ពស់ក៏ដោយ ប៉ុន្ដែពួកគេមានការច្នៃប្រៃឌិតច្រើនសំរាប់រកមធ្យាបាយរកប្រាក់ចំនូលសំរាប់ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសាររបស់ពួកគេ។ រួមមានចំនួន​៦គឺ​ ៖
ភូមិបរិវាស ៖គឺជាភូមិមួយ នៅក្នុង​ឃុំសំរោងលើព្រមទាំងមានមនុស្សរស់នៅច្រើនកុះករ ហើយមនុស្សភាគច្រើនប្រកបមុខរបរកសិកម្មដូចជា៖ (ធ្វើស្រែចំការ ដាំដំនាំបន្ទប់បន្សំផ្សេងៗទៀត​) ។ ហើយកាលពីឆ្នាំ(២០០២)មនុស្សនៅភូមិនេះភាគច្រើនធ្វើស្រែ ដោយប្រើគោសំរាប់ភ្ជួរស្រែ មួយចំនួនតូចទៀត​ប្រើក្របីសំរាប់ភ្ជួររាស់​។  សំរាប់បច្ចុប្បន្ននេះមនុស្សភាគ ច្រើនមានជីវភាពធូធារជាងមុនច្រើនណាស់ ដោយសារតែមនុស្សភាគច្រើនយល់ដឹងពីរបៀបនៃ ការប្រកបរបរចិញ្ជឹមជីវិត ដូចជា៖ អ្នកខ្លះដំាដំនំាបន្លែ(ស្ពៃ ត្រលាច ត្រសក់ ខ្ទឹមស្លឹក ពោត ល្ពៅជាដើម។ ហើយបន្លែទំាងនេះពួកគេយកទៅដាក់លក់នៅលើទីផ្សារបានតម្លៃខ្ពស់សមរម្យដែលអាចទទួលយក បានដោយសារតែបន្លែទាំងនេះមិនមានជាតិគីមីច្រើន ទើបឈ្មួញទាំងនោះចូលចិត្តទិញ យកទៅលក់បន្តសំរាប់ជីវភាពពួកគេបានរើកចំរើនដួចគ្នា។ ហើយក្នុងភូមិនេះភាគច្រើនគេលក់ឥវ៉ានចាប់ហួយផ្សេងៗនិងអ្នកខ្លះលក់បបរ បឆែវ ព្រមទាំងរបស់ញុំជាច្រើនទៀតដើម្បើយកប្រាក់កំរៃ​ដែលបានចំនេញនោះមកផ្គត់ផ្គង់គ្រួសាររបស់ពួកគេ។​យ៉ាងណាមិញទ្បួវនេះមនុស្សមួយចំនួនធំក្នុងភូមិភាគច្រើនធ្វើស្រែចំការដោយប្រើគោ សំរាប់ភ្ជួររាស់ស្រែចំការ តែមួយចំនួនតូចប្រើគោយន្ដសំភ្ជួររាស់ស្រែចំការរបស់ពួកគេ។ សំរាប់ក្មេងៗវិញពេលល្ងាចទ្បើងជិះកង់ដើរលេងមកក្បែរតូបអ្នកលក់ដូរហើយពួកគេរសប្បាយរីករាយខ្លាំងណាស់។​
right|thumb|200px|លោកយាយលក់បន្លែសំរាប់ចិញ្ជឹមជីវិត ភូមិដំណាក់ត្រយឹង ៖ គឺជាភូមិមួយស្ថិតក្នុងឃុំសំរោងលើ នៃខេត្តកំពត។ភូមិនេះមានមនុស្សរស់នៅច្រើនកុះករ​ ហើយប្រជាជនភាគច្រើនប្រកបមុខរបរធ្វើស្រែចំការសំរាប់ចិញ្ជឹមជីវិតរបស់ពួកគេ។​ ក្នុងការធ្វើស្រែនេះផងដែរពួកគេប្រើប្រាស់គោសំរាប់ភ្ជួររាស់។​ ហើយកសិករភាគច្រើននៅក្នុងភូមិនេះ ធ្វើស្រែដោយពឹងផ្អែកទៅលើទឹកភ្លៀង។ បើកាលពីឆ្នាំ២០០៣វិញជីវភាពរបស់ពួកគេដុនដាបចុះខ្លាំងព្រោះថា ទឹកភ្លៀងក្នុងឆ្នាំនោះមិនសូវអំណោយផលបានល្អ​។​ យ៉ាងណាមិញឆ្នាំនោះផងដែរ​ការធ្វើស្រែ ពីដំបូងភ្លៀងបានអំណោយផលល្អណាស់ ប៉ុន្តែលុះដល់ពាក់កណ្តាលខែបែរជាមានភាពរាំងស្ងួត​ បណ្ដាលអោយស្កក (ស្រូវមិនដាក់គ្រាប់)ជាច្រើនមិនតែប៉ុននោះ សូម្បីតែដំនាំដែលពួកគេដំាបន្តិចបន្ទួច សំរាប់ចិញ្ជឹមជីវិតក៏ត្រូវខូចខាតផងដែរ។ណាមួយផ្សារនៅឆ្ងាយប្រសិនបើគេចង់ទៅផ្សារគឺត្រូវចំនាយពេលយូរផងដែរ។ ហើយប្រជាជនក្នុងភូមិនេះពេលទៅទិញរបស់របរប្រើប្រាស់មួយចំនួនទាល់តែធ្វើដំណើរទៅផ្សារតូចនៅក្បែរភូមិ នោះមានឈ្មោះថាផ្សារត្រាំសរសរ។ហើយក្នុងផ្សារនេះមានលក់របស់របរប្រើប្រាស់សំរាប់ផ្គត់ផ្គង់ តំរូវការរបស់បងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋយើងផងដែរ។ចំនែកបច្ចុប្បន្ននេះវិញជីវភាពរបស់ពួកគេបានរីកចំរើនជាងមុនច្រើន ដោយសារតែបានការអំណោយផលពីទឹកភ្លៀងបានល្អ ហើយមនុស្សមួយចំនួនមានគំនិតច្នៃប្រឌិត​ច្រើន និងមានចំនេះដឹងខ្ពង់ខ្ពស់ ចេះកែច្នៃរកវិធីសាស្ដ្រដែលថ្មីសំរាប់ជួយសង្គមគ្រួសាររបស់ពួកគេ។ មិនតែប៉ុន្នោះមនុស្សនៅក្នុងភូមិនេះមួយចំនួនបន្ទាប់ពីធ្វើស្រែរួចគេចេះ'''ធ្វើក្អម ឆ្នាំងដី និងចង្កា្រនដីទៀតផង​​ ។ ក្នុងនោះផងដែរក៏មានការប្រកបមុខរបរដ៏ទៃទៀតដូចជា៖ ដំាដំណាំផ្សេងៗ​រួមមានពោត សណ្ដែក ល្ពៅ និងលក់ វ៉ាន់ចាប់ហួយមួយចំនួនសំរាប់ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសាររបស់ពួកគេអោយមានភាពរើក ចំរើនមួយកំរិតទៀតនូវពេលទំនេរពីការធ្វើស្រែចំការ។
ភូមិត្រាំសសរ ភូមិត្រាំសសរគឺជាភូមិមួយដែកស្ថិតនៅជាប់ផ្លូវជាតិលេខៈ៣៣។ នៅក្នុងភូមិនេះមានផ្សារតូចមួយ មានលក់ម្ហូប បន្លែ និងមានរបស់របរប្រើប្រាស់ជាច្រើន សំរាប់ប្រជាជននៅក្នុងភូមិប្រើប្រាស់។​ ហើយក្នុងភូមិនេះសំបូរទៅដោយបន្លែស្រស់ៗមិនមានជាតិគីមី មិនតែប៉ុនោះជីវភាពប្រជាជននៅទីនោះមានភាពរីកចំរើនយ៉ាងរហ័សគួរអោយគាត់សំគាល់។ បើក្រលេកមើលក្នុងឆ្នាំ២០១១កំនើនប្រជាជនក្នុងភូមិមានការកើនឡើង​ច្រើន​ ក៏ប៉ុន្ដែការបង្កបង្កើនផល របស់ប្រជាជននៅទីនោះមានការកើនឡើងច្រើនជាងឆ្នាំមុនៗ។​ តួយ៉ាងប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅជាប់ផ្លូវជាតិ គាត់បានបើកមុខរបរដូចជា​​​​​​​​​​៖​ ​ គ្រួសារមួយចំនួនលក់ឥវ៉ាន់ចាប់ហួយ អ្នកខ្លះទៀតលក់សំលៀកបំពាក់នៅក្នុងផ្សារជាដើម។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកំពត
ស្រុកកំពង់សៀម
​
=រដ្ឋបាល= (Kampong Siem District) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ ខេត្តកំពង់ចាម ដែលមានរដ្ឋបាល ១៥ឃុំ និង ១១២ភូមិ ÷
ព្រំប្រទល់នៃ ស្រុកកំពង់សៀម រួមមាន ១៥ ឃុំ ៖
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=មណ្ឌលសុភាព= =មន្ត្រី= ==មន្ត្រីស្រុក៣៥
==មន្ត្រីឃុំ=៩៨
មន្ត្រីប៉ុស្ដិ៍
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= •ផ្សារភ្នំ ផ្សារត្រើង ផ្សារគ្រលុគ
=តំបន់ទេសចរណ៍=
អត្ថន័យអំបោះចំណងដៃ ភាគ២
តពីភាគមុន
៣/ អំពីកថាមាសនិងបន្តោងព្រះ៖ ក្រោយមកទៀត ព្រះពុទ្ធសាសនា បានធ្វើដំណើរមកដល់ ប្រទេសខ្មែរ ក្នុងយុគ សម័យអង្គរ ពេលប្រទេសខ្មែរ ចាប់ផ្តើម រុងរឿង មានសន្តិភាព។ ពលរដ្ឋយើង បានយល់ឃើញថា ពណ៌មាស (ពណ៌ស្បង់ចីពរ) ជាពណ៌ដ៏ប្រសើរ នៅក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា ព្រោះជាតំណាងភាពភ្លឺត្រចះពណ្ណរាយ ដោយសីលធម៌ គុណធម៌ ភ្លឺចិញ្ចាច និងវិន័យដ៏តឹងរឹង មោះមុត។ ថ្វីបើព្រះពុទ្ធសាសនាបានប្រដៅអប់រំអោយមនុស្ស មានជំនឿលើខ្លួនឯង ពឹងលើសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឯង ប្រឹងប្រែងជួយខ្លួនឯង មិនអោយពឹងផ្អែក ទៅលើអរូបីជំនឿខ្លាំងពេកក៏ដោយ ក៏ពលរដ្ឋខ្មែរជាច្រើន នៅតែមានការភន្ត័ច្រឡំ ច្របូកច្របល់ នូវព្រំដែននិងឥទ្ធិពលនៃសាសនាទាំងបីនេះ គឺសាសនាវិញ្ញាណនិយម ព្រាហ្មសាសនា និងពុទ្ធសាសនា ហើយមិនដឹងថា ត្រូវគោរពមួយណា លះបង់មួយណាឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្មែរយើងបានផ្លាស់ប្តូរទដ្ឋិ និងទម្លាប់ខ្លះៗ ខាងផ្នែកប្រពៃណី និងជំនឿរបស់ខ្លួន ដោយបបួលនាំគ្នាពូនសន្សំប្រាក់ ទិញមាសលឿង មាសពណ៌ស ឬទិញដុំប្រាក់ យកមកឆ្នៃឆ្លាក់សូន្យធ្វើជាអលង្ការ ខ្សែក ខ្សែដៃ ខ្សែចង្កេះ ខ្សែសង្វារ ខ្សែក្រវាត់ ដោយមានព្យួរ កថាមាស ដែលមានចារឆ្លាក់អក្សរយ័ន្តអាគម ឬចារយ័ន្តលើដុំមាសរួចច្នៃធ្វើជាឡេវអាវ ជាម្ជុលខ្ទាស់ខ្ទាស់ ខ្ទាស់នៅលើមួក ឬនៅលើអាវ ដោយមានការប្រារព្ធប្រសិទ្ធី ដើម្បីលើកតម្កើង រាសីនិងឬទ្ធិអំណាច អោយកាន់តែថ្កុំថ្កើងរុងរឿង និងជោគជ័យ នៅគ្រប់ពេលដែលគេពាក់គ្រឿងទាំងនេះ នៅលើខ្លួនរបស់គេ។ នៅសម័យបច្ចុប្បន្ន យើងនៅតែឃើញ ពលរដ្ឋអភិជនខ្មែរ និងពលរដ្នសាមញ្ញ ទូទៅជាច្រើន នៅតែនិយមពាក់ ខ្សែដៃមាស ខ្សែចង្កេះមាស ឬខ្សែកមាស ចងកថាមាស និងបន្តោងព្រះ ឬគ្រឿងប្រសិទ្ធី ដែលមានពណ៌ប្រាក់ មាស ស ឬមាសលឿង ស្ទើរគ្រប់ៗគ្នា។
ហេតុដូច្នេះហើយ ទើបបច្ចុប្បន្ននេះ យើងឃើញមាន ការយកអំបោះចងដៃ មានជាខ្សែពណ៌ក្រហមពណ៌ស ឬជា ខ្សែដៃមាសស មាសលឿង បន្តោងកថាយ័ន្ត ទៅតាមចំណូលចិត្ត និងការនិយមរៀងៗខ្លួន។ ពលរដ្ឋខ្លះទៀត ក៏រត់ធ្វើតាមគ្នាព្រោងព្រាត ដោយមិនទាំងដឹងថា ហេតុអ្វីបានជា ពលរដ្ឋខ្លះត្រូវចងអំបោះពណ៌ស ឬក្រហម ចងកថាមាស ឬចងឈ្នួតក្រហម លើដើមដៃ ឬលើក្បាល ទាំងឡាយនោះផង។
កំណត់សំគាល់សំខាន់មួយទៀត គឺខ្មែរយើងបាននាំគ្នាប្រមូលផ្គួប តួបីនាក់ចូលគ្នាក្នុងរូបតែមួយ ដូចជា យករូបតួអ្នកតាក្នុងវិញ្ញាណនិយម ដែលចេះមន្តអាគម តួព្រាហ្មក្នុងព្រាហ្មញ្ញសាសនា ដែលទុកសក់វែងចងជុក ស្លៀកសពាក់ស និងព្រះសង្ឃកោរសក់ស្លៀកស្បង់លឿង មកផ្គួបអោយរលាយចូលគ្នា បានក្លាយជារូប លោកតាឥសីតែមួយអង្គ ដែលស្លៀកស្បង់ចីពរលឿង (ដូចព្រះសង្ឃ) តែទុកសក់ចងជុកនិងទុកពុកមាត់ (ដូចព្រាហ្ម) ហើយចេះប្រើសិល្ប៍មន្តអាគមសក្តិសិទ្ធិ (ដូចអ្នកតា) ជាដើម។
ចំណែកមេមត់វិញ ខ្មែរយើងបច្ចុប្បន្ន ក៏បានយករូបតំណាង របស់សាសនាបី មកបូកបញ្ចូលគ្នាដែរ គឺរូបមេមត់ មានលាបក្រែមក្រហមឆ្អៅ លើបបូរមាត់និងថ្ពាល់ ទុកសក់វែងចងគួចទៅក្រោយ (ជាមេមត់វិញ្ញាណនិយម) តែស្លៀកស ឬបង់ក្រមា (តាមបែបដូនជីក្នុងពុទ្ធសាសនា) ពាក់ខ្សែក ខ្សែឆៀង ឬខ្សែចង្កេះ ជាមាស មានបន្តោងកថាមាស ឬខ្សែដៃមានកថាមាស (ពណ៌មាសរបស់ពុទ្ធសាសនា) ហើយប្រើកន្សែងស ដណ្តប់កាយមនុស្ស ពេលប្រសិទ្ធីរំដោះគ្រោះ តម្លើងរាសី (ពណ៌សរបស់ព្រាហ្មសាសនា)។ ចំណែកដូនមេមត់ទាំងឡាយនេះ ក៏មានប្រើទាំងអំបោះស និងអំបោះក្រហម ទៅតាមកាលវេលា ដែលលោកជ្រើសរើស តាមការយល់ឃើញ របស់លោក រៀងៗខ្លួន។
ចំពោះរូបព្រះភូមិវិញ នៅជំនាន់ដើម គេច្រើនសង់ជារូបឈរ មានរូបរាងជាបុរសឆ្មាំ ស្លៀកចងក្បិនក្រហម ជួតក្រមាក្រហម នៅក្បាល និង នៅដើមដៃ ជាស្លាកចំណាំ ពាក់ខ្សែអំបោះ បន្តោងភ្លុក ឬចែកាច់ ក្នុងលក្ខណៈមេកន្ទ្រាញ ឈរកាន់លំពែង និង ខែល។ គេច្រើនយករូបសំណាកនេះ ទៅដាក់ នៅមាត់ទ្វាររបង ដើម្បីការពារភូមិស្រុក។ មានកាល អ្នកស្រុកគិតថា ដោយសារឆ្មាំនេះ ជាតំណាងរូបឳពុក ដែលជាជំហរ ការពារដីភូមិផ្ទះនៅ អោយកូនចៅក្រុមគ្រួសារ រស់សុខក្សេមក្សាន្ត ទើបអ្នកស្រុកអ្នកភូមិ ចំណាំសង់ខ្ទមឧបកិច្ចមួយ អោយឆ្មាំស្នាក់នៅ ហើយច្រើនដាក់តាំងនៅមុខផ្ទះ ក្បែរមាត់របង ដើម្បីអោយមនុស្សទាំងឡាយ ដែលដើរកាត់ក្លោងទ្វារដីភូមិ ត្រូវឱនក្បាលគោរពគ្រប់គ្នា។ ប៉ុន្តែ ក្រោយៗមកទៀត នៅតំបន់ខ្លះ គេសង់រូបសំណាក មានពាក់ក្បាំងមាស ស្លៀកក្បិនសារបាប់ ពាក់ខ្សែកាថាមាស កាន់លំពែងជំនួសវិញ ជាកិច្ចលើកតម្កើងរូបភាព អោយស្រស់ស្អាត តាមលក្ខណៈ ព្រាហ្មញ្ញសាសនា។ នៅភូមិខ្លះ អ្នកស្រុក រករូបសំណាក មកឧបកិច្ចមិនបាន ក៏ ដាក់តាំងជើងពានធូប សែនបាយនិងផ្លែឈើប្រចាំថ្ងៃ ដោយពុំមានរូបសំណាកអ្វី នៅក្នុងខ្ទមនោះឡើយ។
អ្នកស្រី កែវ ច័ន្ទបូរណ៍
តំបន់ថូហុគឹ
តំបន់ថូហុគឹ ឬ​ តំបន់តូហុគឹ (東北地方), តំបន់ភាគឦសាន, ឬ ភាគឦសានប្រទេសជប៉ុន (東北日本) មានផ្នែកភាគឦសាននៃកោះហុនស្យ៊ូ, កោះធំជាងគេរបស់ប្រទេសជប៉ុន តំបន់ប្រពៃណីនេះមាន 6 ខេត្ត (ken, កិង) គឺ: ខេត្តអាគីតា, ខេត្តអាអូម៉ូរិ, ខេត្តហ្វូគូស៊ីម៉ា, ខេត្តអ៊ីវ៉ាតិ, ខេត្តមីយ៉ាហ្គិ, និងខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតា
តំបន់ថូហុគឹរក្សាកេរ្តិ៍ឈ្មោះជាតំបន់ដាច់ស្រយាល តំបន់ទេសភាពដែលមានអាកាសធាតុអាក្រក់ នៅសតវត្សរ៍ទី 20 ទេសចរណ៍បានក្លាយជាឧស្សាហកម្មដ៏សំខាន់នៅក្នុងតំបន់ថូហុគឹ
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:តំបន់ថូហុគឹ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:តំបន់នៅប្រទេសជប៉ុន
ភាសាអ៊ុយក្រែន
ភាសាអ៊ុយក្រែន (ឈ្មោះដើម: украї́нська мо́ва) គឺជា ភាសាស្លាវីខាងកើត នៃគ្រួសារ ឥណ្ឌូ-អឺរ៉ុប ។ ភាសនេះត្រូវបានគេនិយាយប្រើប្រាស់ប្រហែល ៤៥ លាននាក់ ។ ជាភាសាផ្លូវការ របស់ អ៊ុយក្រែន នៅ អឺរ៉ុបខាងកើត ។ សរសេរជាភាសាអ៊ុយក្រែនប្រើ អក្ខរក្រមអ៊ុយក្រែន ដែលជាបំរែបំរួលនៃ អក្សរ Cyrillic ។ វាជាភាសាផ្លូវការរបស់ប្រទេសអ៊ុយក្រែន
ការប្រើប្រាស់បច្ចុប្បន្ន
ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ភាសា​អ៊ុយក្រែន​កំពុង​កើន​ឡើង​បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ជា​យូរ​មក​ហើយ។ ទោះបីជាមានជនជាតិ អ៊ុយក្រែន ជិតហាសិបលាននាក់ក៏ដោយ។នៅទូទាំងពិភពលោក រួមទាំង 37.5 លាននាក់នៅអ៊ុយក្រែនក្នុងឆ្នាំ 2001 (77.8% នៃចំនួនប្រជាជនសរុបនៅពេលនោះ) ភាសាអ៊ុយក្រែនគឺរីករាលដាលជាចម្បងនៅភាគខាងលិច និងកណ្តាលអ៊ុយក្រែន។ នៅទីក្រុងគៀវ ទាំងអ៊ុយក្រែន និងរុស្ស៊ីត្រូវបាននិយាយ ដែលជាការផ្លាស់ប្តូរគួរឱ្យកត់សម្គាល់ពីអតីតកាលនាពេលថ្មីៗនេះ នៅពេលដែលទីក្រុងនេះនិយាយភាសារុស្ស៊ីជាចម្បង។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះត្រូវបានគេជឿថាត្រូវបានបង្កឡើងជាចម្បងដោយលំហូរនៃជនចំណាកស្រុកមកពីតំបន់ភាគខាងលិចនៃអ៊ុយក្រែន ប៉ុន្តែក៏មានប្រជាជនទីក្រុងគៀវ មួយចំនួនជ្រើសរើសប្រើប្រាស់ភាសាដែលពួកគេនិយាយនៅផ្ទះកាន់តែទូលំទូលាយនៅក្នុងកន្លែងសាធារណៈ។ ផ្លាកសញ្ញា និងសេចក្តីប្រកាសសាធារណៈក្នុងទីក្រុង គៀវ ត្រូវបានបង្ហាញជាភាសាអ៊ុយក្រែន។ នៅភាគខាងត្បូង និងខាងកើតអ៊ុយក្រែន ភាសារុស្សីគឺជាភាសាដែលពេញនិយមបំផុតនៅក្នុងទីក្រុងធំៗ និងតូចមួយចំនួន។ យោងតាមជំរឿនអ៊ុយក្រែនឆ្នាំ 2001 87.8% នៃប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងប្រទេសអ៊ុយក្រែនបានស្ទាត់ជំនាញភាសាអ៊ុយក្រែន។ ប្រទេសជិតខាង ប្រទេសទាំងអស់ដែលនៅជិតខាងអ៊ុយក្រែន (លើកលែងតែ ប្រទេសហុងគ្រី ) ជាប្រវត្តិសាស្ត្រមានតំបន់ដែលមាន ចំនួនប្រជាជនអ៊ុយក្រែនច្រើន ហើយដូច្នេះអ្នកនិយាយភាសាអ៊ុយក្រែន។ ភាសាអ៊ុយក្រែនគឺជាភាសាជនជាតិភាគតិចផ្លូវការនៅក្នុងប្រទេសបេឡារុស្ស រូម៉ានី និងម៉ុលដាវី។ ជាងនេះទៅទៀត​​ ភាសាអ៊ុយក្រែនក៏ត្រូវបាននិយាយដោយ ប្រជាជន ចំណាកស្រុក ដ៏ធំមួយ ផងដែរ ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសកាណាដា (សូមមើល កាណាដា អ៊ុយក្រែន ) សហរដ្ឋអាមេរិក និងប្រទេសមួយចំនួននៅអាមេរិកខាងត្បូង ដូចជា ប្រេស៊ីល អាហ្សង់ទីន និង ប៉ារ៉ាហ្គាយ ។ ស្ថាបនិកនៃចំនួនប្រជាជននេះបានធ្វើចំណាកស្រុកជាចម្បងពី កាឡាសៀ ដែលធ្លាប់ជាផ្នែកមួយនៃ ប្រទេសអូទ្រីស-ហុងគ្រី មុនសង្គ្រាមលោកលើកទី 1 និងជាកម្មសិទ្ធិរបស់ប្រទេសប៉ូឡូញរវាងសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ។ ភាសាដែលនិយាយដោយពួកគេភាគច្រើនគឺជាគ្រាមភាសាកាលីសនៃអ៊ុយក្រែនពីពាក់កណ្តាលទីមួយនៃសតវត្សទី 20 ។ បើប្រៀបធៀបជាមួយភាសាអ៊ុយក្រែនសម័យទំនើប វាក្យសព្ទរបស់ជនជាតិអ៊ុយក្រែននៅខាងក្រៅអ៊ុយក្រែនឆ្លុះបញ្ចាំងពីឥទ្ធិពលរបស់រុស្ស៊ីតិចជាងមុន ប៉ុន្តែជារឿយៗមាន ពាក្យកម្ចីជាច្រើនពីភាសាក្នុងស្រុក។
ប្រទេសភាគច្រើនដែលគេនិយាយគឺ អតីតសហភាពសូវៀត ដែលជនជាតិអ៊ុយក្រែនជាច្រើនបានធ្វើចំណាកស្រុក។ ប្រទេសកាណាដា និងសហរដ្ឋអាមេរិកក៏ជាផ្ទះសម្រាប់ប្រជាជនអ៊ុយក្រែនដ៏ច្រើនផងដែរ។ បែក​គ្នា​តាម​ប្រទេស (ដល់​ជិត​ពាន់)៖ [៧៣]
រចនាសម្ព័ន្ធភាសា
អក្សរ Cyrillic នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ​ត្រូវ​បាន ​សរសេរ​ជា ​អក្សរ​រ៉ូម៉ាំង ​ដោយ​ប្រើ ​ការ​សរសេរ​តាម​លក្ខណៈ​វិទ្យាសាស្ត្រ ។ វេយ្យាករណ៍ ភាសាអ៊ុយក្រែនគឺជា ភាសាដែល ផ្សំ ឡើង ពី ផ្កាយរណប បញ្ចូល ឈ្មោះ - ការចោទប្រកាន់ ។ ​​​ នាម​មាន​ភេទ​ណា​មួយ​ក្នុង​ចំណោម ​ភេទ ​ទាំង​៣ ​គឺ បុរស, ស្រី, មិន​មែន​ភេទ នាម សម្រាប់៖ ៧ ករណី ៖ ការតែងតាំង, ការចោទប្រកាន់ , កម្មសិទ្ធិ, ការចង្អុលបង្ហាញ , ឧបករណ៍, ទីតាំង ,អត្តសញ្ញាណបុគ្គល ;
២ វចនះ ៖ ឯកវចនៈ ពហុវចនៈ ​​​ កិរិយាស័ព្ទ ផ្សំ សម្រាប់៖ ៤ ស ម័ យៈ អតីតកាល, កិរិយាបញ្ចប់ , បច្ចុប្បន្ន, អនាគត ; ២ សំឡេង ៖ សកម្ម, មធ្យម ; ៣ នាក់ ទីមួយ ទីពីរ ទីបី; ២ លេខ ឯកវចនៈ ពហុវចនៈ ។ អក្ខរក្រម ​   ​​​    ​           អក្ខរក្រមអ៊ុយក្រែន ​{| style="font-size:1.4em; border-color:#000000; border-width:1px; border-style:solid; border-collapse:collapse; background-color:#F8F8EF"
ភាសា​អ៊ុយក្រែន​ត្រូវ​បាន​សរសេរ​ជា​កំណែ​នៃ ​ភាសា Cyrillic ដែល​មាន​អក្សរ 33 ដែល​តំណាង​ឱ្យ 38 សូរស័ព្ទ ; apostrophe ក៏ត្រូវបានប្រើផងដែរ។ ​​​    រសព្ទ [d͡z] និង [d͡ʒ] មិនមានអក្សរឧទ្ទិសក្នុងអក្ខរក្រមទេ ហើយត្រូវបានបកប្រែដោយលេខ дз និង дж រៀងគ្នា។ [d͡z] ស្មើនឹងភាសាអង់គ្លេស ds, [d͡ʒ] ស្មើនឹង j
ត៉ណភ្ជាប់​
អ៊ុយក្រែន ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសាអ៊ុយក្រែន ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ៊ុយក្រែន
ឃុំឫស្សីស្រុកខាងកើត
( $ Commune) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកកំពង់ត្រាច ខេត្តកំពត  មាន  ភូមិ៖
ព្រំប្រទល់នៃ
1 	07061301 	ឫស្សីស្រុក 	Ruessei Srok 	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ​ប្រ.ក របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ 2 	07061302 	កោះស្នូក 	Kaoh Snouk 	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ​ប្រ.ក របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ 3 	07061303 	ធ្នង់ 	Thnong 	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ​ប្រ.ក របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ 4 	07061304 	អន្លង់ថ្ងាន់ 	Anlong Thngan
Boundary East 	បឹងសាលាខាងត្បូង ស្រុកកំពង់ត្រាច West 	ឬស្សីស្រុកខាងលិច ស្រុកកំពង់ត្រាច South 	ប្រទេសវៀតណាម North 	ឃុំកំពង់ត្រាចខាងកើត ស្រុកកំពង់ត្រាច
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ស្រុកកំពង់ត្រាច ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកំពត
.jp
.jp ជាccTLD សំរាប់ប្រទេសជប៉ុន។
.kh
.kh ជាដែនកម្រិតខ្ពស់អ៊ីនធើណេតតាមCambodia) សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្លាប់ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរដ្ឋបាលដោយក្រសួងប្រៃសណីយ៍ និងទូរគមនាគមន៍ ហើយពីឆ្នាំ ២០១២ មក មុខងារនេះត្រូវបានផ្ទេរទៅកាន់និយ័តករទូរគមនាគមន៍កម្ពុជា។
Local area network
បណ្ដាញអ៊ីនធឺណេតនៅក្នុងតំបន់ ជាទូទៅគេនិយាយជាភាសាអង់គ្លេស local area network (LAN)។ បណ្ដាញអ៊ីនធឺណេតនៅក្នុងតំបន់ គឺជាការតភ្ជាប់គ្នា រវាងកុំព្យូទ័រមួយ ទៅកុំព្យូទ័រមួយទៀត ដោយការតភ្ជា​ប់នោះវាមានដែនកំណត់មួយជាក់លាក់ ដូចជាការប្រើប្រាស់សំរាប់ផ្ទះ សាលារៀន បណ្ណាល័យកុំព្យូទ័រ ឬក៏សំរាប់អាគារការិយាល័យជាដើម ។
ប្រវត្ដិ
នៅក្នុងអំឡុងឆ្នាំ ១៩៦០ មានការកើនឡើងគួរអោយគាត់សំគាល់នូវបរិមាណនៃ អ្នកប្រើប្រាស់ និងស្រាវជ្រាវតាមប្រព័ន្ទកុំព្យូទ័រ បន្ទាប់មកក៏ត្រូវបានគេ​បន្ថែមនូវល្បើន របស់ប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រទាំងនោះ ។ រហូតមកដល់ ឆ្នាំ១៩៧៤ សកលវិទ្យាល័យខាមប្រីច ក៏បានប្រើប្រាស់បណ្ដាញអ៊ីនធឺណេតប្រភេទនោះដែរ។
ភូមិតិរច្ឆាន
រឿងភូមិតិរច្ឆាន
រឿងភូមិតិរច្ឆាន ជាស្នាដៃទំនើបរបស់ខ្មែរ ដែលទាក់ទងនឹងប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរ។ក្នុងសម័យខ្មែរធ្លាក់ក្រោមនឹមអាណានិគមបារាំង ហើយរឿងនេះអាចចាត់ចូលជាប្រលោមលោកបែបប្រវត្តិសាស្រ្ត។ តាមចំនងជើងនេះបានធ្វើអោយអ្នកអាន អ្នកស្តាប់ពិសេសប្រជារាស្រ្តខ្មែរយើងទាំងអស់គ្នាមានចំងល់មួយយ៉ាងខ្លាំងហើយចង់ដឹងតាមដានដំណើររឿងនេះ។ព្រោះជាទីកន្លែងដែលមនុស្សរស់នៅហើយ តិរច្ឆានជាសត្វដែលមិនដឹងខុសត្រូវ។ហេតុនេះបាជាសត្វមានភូមិសំរាប់រស់ដែរឬមួយក៏មនុស្សដែលរស់នៅក្នុងភូមិគេដូរសញ្ជាតិជាសត្វទៅវិញធាតុពិតភូមិតិច្ឆាននេះជាឈ្មោះភូមិនៅឃុំក្រាំងលាវ ស្រុករលៀប្អៀរ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង។ឈ្មោះភូមិតិរច្ឆាននេះគឺពួកបារាំងដាក់អោយ គេខឹងនឹងប្រជារាស្រ្តនៅភូមិនេះសំលាប់បារាំងម្នាក់ឈ្មោះ លោកបាដេស ដោយអំពើឃោរឃៅរបស់លោក។គេក័ប្រែឈ្មោះ ភូមិក្រាំងលាវនេះទៅជាភូមិតិរច្ឆានវិញនៅឆ្នាំ១៩២៥។រហូតមកដល់សសព្វថ្ងៃប្រជារាស្រ្តនៅភូមិក្រាំងលាវ និងអ្នកបានដឹងប្រវត្តិរឿងនេះនោចាំមិនភ្លេចទេចំពោះអនុស្សាវរីយ៏មួយដ៏ជូរចត់កន្លងមក។ កាលណាគេនឹកឃើញរឿងនេះគេហាក់ដូចជាញញឹមផង នឹងយំមិនចេញផង។គេញញឹមព្រោះគេយល់ថាចលនាតស៊ូរបស់អ្នកភូមិក្រាំងលាវតំណាងប្រជារាស្រ្តខ្មែរទូទាំងប្រទេសនាថ្ងៃ ១៨ មេសា ១៩២៥ គឺចំលើយដ៏សមស្របចំពោះពួកអាណានិគមបារាំង ដែលបានអនុវត្តនយោបាយដ៏ពិសពុលគាបសង្កត់គ្មានត្រាប្រណី។ហើយជាមេរៀនជាបទពិសោធន៏ទុកអោយអនុជន ធ្វើការពិចារណាសំរាប់ជីវភាពរស់ នៅរបស់ខ្លួនក្នុងករណីណាកើតមាននូវបាតុភូតបែបនេះ។គេយំមិនចេញទឹកភ្នែក ព្រោះគេនឹកដល់អនុស្សាវរីយ៏ដ៏ជូរចត់ដែលពួកបារាំងមកត្រាខ្មែរ ធ្វើបាប ខ្មែរដេញចាប់ ដេញបាញ់ស្រេចតែអំណាចរបស់ គេ។ប្រជារាស្រ្តរត់ពួន អត់បាយក្រហាយទឹកហើយជាពិសេសកំណើតភូមិដែលដូនតារបស់ខ្លួនដាក់ឈ្មោះអោយមានតំលៃល្អបែរជាប្តូរឈ្មោះទៅជាភូមិតិរច្ឆានទៅវិញ។ហើយអ្នកភូមិទាំងនោះសុទ្ធតែជា អ្នកជាប់និងកាន់កាតជាអ្នកទោសទាំងអស់។ នៅដើមសតវត្សទី២០ ពួកអាណានិគមនិយមបារាំងបានប្រើអំណាចផ្តាច់ការយ៉ាងសាហាវបំផុតមកលើប្រជារាស្រ្តខ្មែរ។មន្រ្តីបារាំងបានត្រួតត្រាស្រុកខ្មែរពុំ បានយូរទេ ផ្លាស់ប្តូរគ្នាជាបន្តបន្ទាប់។លោករ៉េស៊ីដង់ស៊ុប ប៉េរីយ័រម្នាក់ៗដូចជាលោក អូត្រេត្រាឡេ ប៊ូដ្វាំង ម៉ាស់ស្តេរ៉ូ តែងរកវិធីគ្រប់បែបយ់ាងសង្កត់សង្កិនមកលើប្រជារាស្រ្តខ្មែរ។ដោយឡែកនៅប្រទេស បារាំងមានវិបត្តិខាងសេដ្ធកិច្ចដោយមានសង្រា្គមជាមួយអាឡឺម៉ង់។ពួកបារាំងបានតំឡើងពន្ធដារមកលើប្រជាជនកម្ពុជា ដើម្បីប្រមូលប្រាក់កាសទៅឩបត្ថម្ភរាជរដ្ធាភិបាលរបស់គេ។ម្យ៉ាងវិញទៀតបារាំង បាននយោបាយឆបោកកែនប្រជារាស្រ្តខ្មែរអោយចូលជាទាហានបារាំងទៅច្បាំងនឹងអាឡឺម៉ង់ ប្រជារាស្រ្តនៅភូមិមុខកំពូលក្តៅក្រហាយក៏បានធ្វើបាតុកម្មប្រឆាំងនឹងការដំឡើងពន្ធដារតាមរយះព្រះមហា ក្សត្ររបស់ខ្លួនៗសុំអោយព្រះស៊ីសុវត្ថជួយដោះស្រាយ។្
ស្រុកកងមាស
​
=អប់រំ=
ភាសាអេស្តូនី
តំនភ្ជាប់
អេស្តូនី ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសាអេស្តូនី
ស្រុកកងមាស
វិទ្យាល័យ.
វិទ្យាល័យ ហ ស ពាមជីកង
វិទ្យាល័យ ហ ស ខ្ចៅ
វិទ្យាល័យ ហ ស កងតាណឹង
បឋមសិក្សា
=សាសនា=
វត្ត
=មណ្ឌលសុខភាព= មន្ទីរពេទ្យបង្អែក កងមាស
មណ្ឌលសុខភាព ពាមជីកង
មណ្ឌលសុខភាព សូរគង
មណ្ឌលសុខភាព ខ្ចៅ
មណ្ឌលសុខភាព រកាអារ
មណ្ឌលសុខភាព ស្ដៅ
មណ្ឌលសុខភាព រាយប៉ាយ
=រមណីដ្ឋាន= រមណីដ្ឋានតាកុច ស្ថិតនៅឃុំព្រែកក្របៅ
រមណីដ្ឋានស្រែមួយរយ ស្ថិតនៅឃុំរកាគយ
ហុកកៃដូ
ហុកកៃដូ (北海道), ឈ្មោះផ្លូវការ​ ខេត្តសៀគ្វីហុកកៃដូ គឺជាកោះធំទីពីររបស់ប្រទេសជប៉ុន និងរួមមានខេត្តធំជាងគេ និងខាងជើងបំផុត ច្រកសមុទ្រត្ស៊ឹហ្គារុបំបែកហុកកៃដូពី កោះហុនស្យ៊ូ កោះទាំងពីរត្រូវបានតភ្ជាប់ដោយផ្លូវរថភ្លើងក្រោមសមុទ្រផ្លូវរូងក្រោមដីសេកាន់
ទីក្រុងធំជាងគេនៅលើកោះហុកកៃដូគឺជារដ្ឋធានីរបស់ខ្លួនគឺទីក្រុងសាប៉ូរ៉ូ ដែលជាទីក្រុងតែមួយគត់ដែលកំណត់ដោយច្បាប់របស់ខ្លួន​ កោះសាហាលីនស្ថិតនៅចម្ងាយប្រហែល 43 គីឡូម៉ែត្រ (26 ម៉ាយ) ទៅភាគខាងជើងរបស់ហុកកៃដូ​ ហើយនៅភាគខាងកើត និងឦសានគឺកោះគូរីល ដែលគ្រប់គ្រងដោយប្រទេសរុស្ស៊ី ទោះ​បី​ជា​បួន​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​បាន​ទាមទារ​ដោយ​ជប៉ុន ឈ្មោះហុកកៃដូពីមុនត្រូវបានគេស្គាល់ថា អេហ្សូ (អិហ្សុ)
ឧទ្យាន
ខេត្តហុកកៃដូរួមកោះតូចដែលជុំវិញកោះហុកកៃដូដូចជា កោះរិស៊ិរិ កោះរេប៊ុង និងកោះអុគឹស៊ិរិ
ក៏មានឧទ្យានជាតិចំនួន 6 ផ្សេងទៀតផងដែរគឺ
អនុខេត្ត
រូបភាពតូច|ផែនទីរបស់កោះហុកកៃដូ បង្ហាញពីអនុខេត្ត និងទីក្រុងសំខាន់ៗ
អាកាសធាតុ
ធ្វេង|រូបភាពតូច|រូបភាពផ្កាយរណបរបស់កោះហុកកៃដូក្នុងរដូវរងា ក្នុងនាមជាតំបន់ត្រជាក់បំផុតរបស់ប្រទេសជប៉ុន ហុកកៃដូមានរដូវក្តៅត្រជាក់ និងរដូវរងាទឹកកក/ព្រិល ភាគច្រើនរបស់កោះធ្លាក់នៅក្នុងតំបន់អាកាសធាតុទ្វីបសើមជាមួយនឹងការចាត់ថ្នាក់អាកាសធាតុកូប៉ិន Dfb (hemiboreal) នៅក្នុងតំបន់ភាគច្រើនប៉ុន្តែ Dfa (រដូវក្តៅសើមទ្វីប) នៅតំបន់ទំនាបដីគោកមួយចំនួន​ សីតុណ្ហភាពជាមធ្យមខែសីហាមានចាប់ពី 17 ដល់ 22 °C (62.6 ដល់ 71.6 °F) ខណៈពេលដែលសីតុណ្ហភាពខែមករាជាមធ្យមមានចាប់ពី −12 ដល់ −4°C (10.4 ដល់ 24.8°F) ក្នុងករណីទាំងពីរអាស្រ័យលើកម្ពស់ និងចម្ងាយពីមហាសមុទ្រ ទោះបីជាសីតុណ្ហភាពនៅភាគខាងលិចរបស់កោះមាននិន្នាការក្តៅជាងនៅភាគខាងកើតបន្តិច សីតុណ្ហភាពខ្ពស់បំផុតមិនធ្លាប់មានគឺ 39.5°C (103.1°F) នៅថ្ងៃទី 26 ឧសភា 2019
ផ្នែកខាងជើងរបស់ហុកកៃដូធ្លាក់ចូលទៅក្នុងជីវមាត្រតៃកា (Taiga biome) ដែលមានព្រិលធ្លាក់ខ្លាំង ការធ្លាក់ព្រិលប្រែប្រួលយ៉ាងទូលំទូលាយចាប់ពី 11 ម៉ែត្រ (400 អ៊ិន្ឈ៍) នៅលើភ្នំដែលនៅជាប់នឹងសមុទ្រជប៉ុនចុះដល់ប្រហែល 1.8 ម៉ែត្រ (71 អ៊ិន្ឈ៍) នៅលើឆ្នេរសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក កោះនេះមានទំនោរទៅរកព្យុះព្រិលដាច់ស្រយាលដែលបង្កើតជាផ្ទាំងទឹកកកយូរអង្វែង ទឹកភ្លៀងសរុបប្រែប្រួលពី 1,600 មីលីម៉ែត្រ (63 អ៊ិន្ឈ៍) នៅលើភ្នំរបស់សមុទ្រជប៉ុនឆ្នេរសមុទ្រប្រហែល 800 មីលីម៉ែត្រ (31 អ៊ិន្ឈ៍) (ទាបបំផុតនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន)​ នៅលើឆ្នេរសមុទ្រអុកហុតស្គ៍និងតំបន់ទំនាបខាងក្នុង និងរហូតដល់ប្រហែល 1,100 មីលីម៉ែត្រ (43 in) នៅខាងប៉ាស៊ីហ្វិក ជាទូទៅគុណភាពខ្ពស់របស់ព្រិលម្សៅ និងភ្នំជាច្រើននៅហុកកៃដូ ធ្វើឱ្យវាក្លាយជាតំបន់ពេញនិយមសម្រាប់កីឡាព្រិល​ ការធ្លាក់ព្រិលជាធម្មតាចាប់ផ្តើមយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងខែវិច្ឆិកា និងរមណីយដ្ឋានជិះស្គី (ដូចជានៅនិសេកុ ហ្វុរ៉ាណុ តេអ៊ីណិ និង រុស៊ុត្ស៊ឹ​) ជាធម្មតាដំណើរការនៅចន្លោះខែធ្នូ និងខែមេសា កោះហុកកៃដូប្រារព្ធអាកាសធាតុរដូវរងារបស់ខ្លួននៅឯពិធីបុណ្យព្រិលសាប៉ូរ៉ូ
ក្នុងរដូវរងា ការឆ្លងកាត់សមុទ្រអុកហុតស្គ៍ច្រើនតែមានភាពស្មុគស្មាញដោយផ្ទាំងទឹកកករសាត់ រួមផ្សំជាមួយនឹងខ្យល់បក់ខ្លាំងដែលកើតឡើងក្នុងរដូវរងា នេះជារឿយៗនាំឱ្យការធ្វើដំណើរតាមផ្លូវអាកាស និងសកម្មភាពផ្លូវសមុទ្រត្រូវបញ្ឈប់ហួសពីឆ្នេរភាគខាងជើងរបស់កោះហុកកៃដូ​ កំពង់ផែនៅមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក និងសមុទ្រជប៉ុន ជាទូទៅមិនមានទឹកកកពេញមួយឆ្នាំ ទោះបីជាទន្លេភាគច្រើនត្រជាក់ក្នុងរដូវរងាក៏ដោយ
ខុសពីកោះធំៗផ្សេងទៀតរបស់ជប៉ុន ហុកកៃដូជាធម្មតាមិនរងផលប៉ះពាល់ដោយរដូវវស្សាខែមិថុនាដល់ខែកក្កដា និងកង្វះសំណើមដែលទាក់ទង និងជាធម្មតាក្តៅ ជាជាងក្តៅ អាកាសធាតុនៅរដូវក្តៅធ្វើឱ្យអាកាសធាតុរបស់ខ្លួនក្លាយជាការទាក់ទាញសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរមកពីផ្នែកផ្សេងទៀតនៃប្រទេសជប៉ុន
សេដ្ឋកិច្ច
ទោះបីជាមានឧស្សាហកម្មធុនស្រាលក៏ដោយ (ជាពិសេសការកិនក្រដាស និងផលិតស្រាបៀរ) ប្រជាជនភាគច្រើនត្រូវបានជួលដោយវិស័យសេវាកម្ម ក្នុងឆ្នាំ 2001 វិស័យសេវាកម្ម និងឧស្សាហកម្មទីបីផ្សេងទៀត បានបង្កើតច្រើនជាង 3/4 នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប
វិស័យកសិកម្ម និងឧស្សាហកម្មចម្បងផ្សេងទៀតដើរតួយ៉ាងធំនៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចរបស់ហុកកៃដូ ហុកកៃដូមានដីដាំដុះសរុបជិតមួយភាគបួននៃប្រទេសជប៉ុន ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខមួយនៅក្នុងប្រទេសក្នុងការផលិតផលិតផលកសិកម្មជាច្រើន រួមមាន ស្រូវសាលី សណ្តែកសៀង ដំឡូង មើមស្ពៃផ្អែម ខ្ទឹមបារាំង ល្ពៅ ពោត ទឹកដោះគោឆៅ និងសាច់គោ ហុកកៃដូក៏មានព្រៃឈើចំនួន 22% របស់ប្រទេសជប៉ុន ដែលមានឧស្សាហកម្មឈើធំ ខេត្ត​នេះ​ជា​ខេត្ត​ដំបូង​គេ​ក្នុង​ប្រទេស​ក្នុង​ការ​ផលិត​ផលិតផល​សមុទ្រ និង​វារីវប្បកម្ម ទំហំកសិដ្ឋានជាមធ្យមនៅហុកកៃដូគឺ 26 ហិកតាសម្រាប់កសិករម្នាក់ក្នុងឆ្នាំ 2013 ដែលមានទំហំធំជាងមធ្យមភាគជាតិចំនួន 2.4 ហិកតាជិត 11 ដង
ទេសចរណ៍ជាឧស្សាហកម្មសំខាន់ ជាពិសេសក្នុងអំឡុងពេលរដូវក្តៅដ៏ត្រជាក់ នៅពេលដែលភ្ញៀវទេសចរត្រូវបានទាក់ទាញទៅកាន់កន្លែងបើកចំហរបស់ហុកកៃដូពីផ្នែកក្តៅ និងសើមកាន់តែច្រើនរបស់ប្រទេសជប៉ុន និងបណ្តាប្រទេសអាស៊ីផ្សេងទៀត ក្នុងអំឡុងពេលរដូវរងា ជិះស្គី និងកីឡារដូវរងាផ្សេងទៀតនាំអ្នកទេសចរផ្សេងទៀត និងអន្តរជាតិកាន់តែខ្លាំងឡើងទៅកាន់កោះនេះ
ទំនាក់ទំនង​អន្តរជាតិ
ហុកកៃដូមានទំនាក់ទំនងជាមួយខេត្ត រដ្ឋ និងអង្គភាពផ្សេងៗទៀតនៅទូទាំងពិភពលោក
គិតត្រឹមខែមករា ឆ្នាំ 2014 ទីក្រុងបុគ្គលចំនួន 74 នៅហុកកៃដូមានកិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងបងប្អូនជាមួយទីក្រុងចំនួន 114 នៅក្នុងប្រទេសចំនួន 21 ផ្សេងៗគ្នានៅទូទាំងពិភពលោក
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តរបស់ប្រទេសជប៉ុន ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាគតំបន់ហុកកៃដូ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភូមិសាស្ត្រអៃនុ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំកោះជប៉ុន
ក្រសួងប្រៃសណីយ៍ និងទូរគមនាគមន៍
ផុន វិបុល== សាវតាក្រ សួង
តួនាទីនិងការទទួលខុសត្រូវ
ច្បាប់ ទាក់ទងគ្នា
ឯកសារយោង
<references group="ផុន វិបុល" responsive="" /> <references group="ផុន វិបុល" />ផុន វិបុល
១៤៦
១៤៦ ជាចំនួនគត់ ឬជាចំនួនគត់រឺឡាទីបនៅបន្ទាប់ពីលេខ១៤៥ និងពីក្រោយលេខ១៤៧។
កីឡាបាល់ទាត់
លក្ខណៈ នៃ ការ លេងប៉ាល់ទាត់
នៅប្រទេសកម្ពុជា កីឡាប៉ាលទាត់ គឺជាកីឡា ដែលមានភាពពេញនិយមបំផុតនៅលើសកលលោក។ ហើយក៍មាន របៀបរបបនៃការលេងដែរ ការលេងប៉ាលទាត់ គឺគេចែកចេញជាពីរក្រុម ហើយ នៅក្រុមនីមួយមានចំនួន11នាក់ ដោយ​​11 11នាក់ក្នុងចំណោមក្រុមនីមួយៗ នោះម្នាក់ៗសុទ្ធតែ មាន មុខជំនាញ​ ឬ មុខនាទីផ្សេងៗគ្នា​ គឺ ដើម្បីបង្កើតបានជាក្រុមប៉ាល់ទាត់ដ៍ឆ្នើមមួយក្រុម​ហើយ ក្នុង ចំណោម 11​​នាក់​ មានម្នាក់ ជាអ្នកចាំទី ឬ ចាំគ្រន់ និងមានខ្សែការពារបីនាក់នៅជាន់ទី1 ហើយ និង ខ្សែការពារផ្នែកកណា្តល4នាក់ នៅខ្សែទី2 ចំនែកឯ3នាក់ទៀត ជាខ្សែប្រយុទ្ធសុទ្ធបញ្ចូលទី។ មុនពេលលេង ​ត្រូវ​មានអាជា្ញកណ្តាល3នាក់ សំរាប់មើលការខុសត្រូវ ពេលកំពុងលេងកីឡា​ ​ កីឡារករគ្រប់រូប ចំបាច់ត្រូវតែ​ គោរពវិន័យនៃការលេងស្តាប់អាជ្ញាកណ្តាលគ្រប់ពេលវេលា ហើយមិនអាចល្មើស វិន័យ នៃការលេង ឬ ក៍ ធ្វើសកម្មភាពមិនគួរសម ដោយប្រការណាមួយឡើយ ចំនែកពេលលេង សមាជិកក្រុមនីមួយៗ មិនត្រូវភ្លេចតួនាទី ឬ ចោលកន្លែងខ្លួនទេ ត្រូវរហ័សរហួនគ្រប់សកម្មភាព នៅពេលដែល ប៉ាល់នៅនឹងជើងយើង ហើយត្រូវចេះចែកប៉ាល់ អោយគ្នាទៅវិញទៅមក មិន​ត្រូវរត់រញ៉េរញៃ ចោលកន្លែងនោះទេ ហើយវាអាចធ្វើ អោយយើងទទួលនៅភាពបរាជ័យ និង ភាពអាម៉ាសមកវិញជាមិនខាន ចំនែកឯអ្នកចាំទី គឺមិនអាចចេញពីរកន្លែងបានទេ​​ ហើយអ្នកចាំទីអាចមានសិទ្ធ យកដៃចាបប៉ាល់ ឬ ទាត់បញ្ចូនប៉ាល់ទៅខាងលើ អោយសមាជិកក្រុមរបស់ខ្លួនបាន​ ចំនែកឯ សមាជិកក្រុម ដែលមិនមែនជាអ្នកចាំទី គឺអាចលេងត្រឹមតែជើង​ និង​​ ក្បាលតែប៉ុណ្ណោះ។ ហើយកីឡាករ គ្រប់រូបត្រូវចេះអធ្យាស្រ័យ អោយគ្នាទៅវិញទៅមកព្រោះថា ការលេងរមែងមានការ ប៉ះទង្គិចគ្នាបន្តិចបន្តួចជារឿងធម្មតាទេ។ ប្រសិនជាកីឡាករគ្រប់រូប អាចរក្សាទំនៀមទំលាប់នៃការលេងបានល្អ ឬ ចេះគោរពវិន័យក្នុងករលេង នោះការលេងរបស់យើង អាចមានភាពរលូនទៅមុខ ដោយគ្មានជំលោះក្នុង ក្រុម​ ឬ អាក់អន់នៅអ្វីមួយឡើយ។ ហើយ​យើងទាំងអស់គ្នា ក្នុងសកលលោក​ តែងតែដឹង ហើយថា ការលេងកីឡា គឺមានប្រយោជន៍យ៉ាងច្រើនទៅដល់មនុស្ស គ្រប់រូប ទាំងចាស់​ ក្មេង និង​ យុវជន។ កីឡាអាចធ្វើអោយយើងមានសុខភាពល្អ រហ័សរហួន ធ្វើអោយយើងមានសុខភាពល្អ  និង​ ធ្វើអោយរីកចំរើន ផ្នែកប្រាជ្ញា ស្មារតី និង អាចជួយជាដំណោះស្រាយ នៅពេលធុញថប់ការងារអ្វីមួយ។ ដូច្នេះហើយក្នុងនាមយើង ជាអ្នកស្នេហាកីឡា យើងត្រូវយល់ដឹងអោយបានច្រើន ពីររបៀបរបបនៃការលេង និង អោយតំលៃ ទៅលើកីឡាគ្រប់កីឡាទាំងអស់ មិនថាកីឡាប៉ាល់ទាត់​ ឬប៉ាល់ទៈ និងកីឡាផ្សេងៗទៀត កីឡាទាំងសុទ្ធសឹងតែជាកីឡាដែលផ្តល់នៅ សារៈសំខាន់អោយយើងដូចៗគ្នា។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:កីឡាបាល់ទាត់ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:កីឡា
តំបន់ខាន់តូ
តំបន់ខាន់តូ ឬ តំបន់កាន់តូ (関東地方) គឺជាតំបន់ភូមិសាស្ត្ររបស់កោះហុនស៊្យូដែលជាកោះធំជាងគេរបស់ប្រទេសជប៉ុន នៅក្នុងនិយមន័យទូទៅ តំបន់​នេះ​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​តំបន់​ធំ​តូក្យូ និង​មាន​ខេត្ត​ចំនួន​ប្រាំពីរគឺ ហ្គឺនម៉ា តូឈិហ្គិ អ៊ីបារ៉ាគិ សៃតាម៉ា តូក្យូ ឈិបា និងខាណាហ្កាវ៉ា នៅក្នុងព្រំដែនរបស់តំបន់ ច្រើនជាង 45 ភាគរយនៃផ្ទៃដីគឺវាលទំនាបខាន់តូ នៅសល់មានភ្នំ និងភ្នំដែលបង្កើតជាព្រំប្រទល់ដី នេះ​បើ​តាម​ជំរឿន​ផ្លូវ​ការ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ 1 ខែ​តុលា ឆ្នាំ​ 2010 ដោយ​ការិយាល័យ​ស្ថិតិ​ជប៉ុន ប្រជាជនមានចំនួន 42,607,376 នាក់ មានចំនួនប្រហែលមួយភាគបីនៃចំនួនប្រជាជនសរុបនៃប្រទេសជប៉ុន។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេសជប៉ុន
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:តំបន់ខាន់តូ
ការរកឃើញប្រាសាទអង្គរតំបូង
កណ្តាល|រូបភាពតូច|ប្រាសាទអង្គរវត្តនាពេលបច្ចុប្បន្នស្ថិតនៅក្នុងខេត្តសៀមរាប ប្រទេសកម្ពុជាសព្វថ្ងៃ សំពះព្រះវិស្ណុលោកនៅអង្គរបុរីព្រះពុទ្ធសាសនានៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរ សម័យកាលស្ថិតនៅចន្លោះស ម័យអង្គរ និងសម័យអាណាព្យាបាលបារាំងនៅឥណ្តូចិន ពោលគឺរវាងសតវត្សទី១៥និងសតវត្សទី១៩។ជារើយ	ៗ សម័យនោះគេចាត់ថា  “អវត្តមាន”។ ត្បិតមិនដូចសម័យពីមុនេះ ហើយក៏មិនដូចចរន្តនយោ បាយ សង្គម ព្រមទាំងវប្បធម៌នៃបណ្តាប្រទេស នានានៅ អាស៊ីអាគ្នេយ៏ក្នុងសម័យប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ សម័យកណ្តាលរបស់ប្រទេសខ្មែរពិបាកនិងកំណត់ថា ជាពេលដែលសម្បូណ៌សប្បាយ និងលូតលាស់ ឬក៏ជា ប្រទេសមួយដែលរីកចំរើនផ្នែកពានិជ្ជកម្មដែរ។ ផ្ទុយទៅ វិញ សម័យនេះបានស្តែងអោយឃើញនូវភាព បាត់បង់ បរាជ័យ ថមថយ និងអស្ថេរភាព។ មានរឿងច្រើនណាស់ដែលនាំអោយគេយល់ឃើញថា របៀបនេះ តែការលូតលាស់នៃព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ ដែលជឿទៅលើភាពមិនទៀងទាត់គឺជាមូលដ្ឋានចំបងមួយ។ ទន្ទឹមគ្នានេះដែរការបោះបង់ចោលព្រហ្មណ៏សាស នានិងព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន ព្រមជាមួយការរីកចំ រើននៃព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទពុំជំរុញអោយមានការចារ សិលាចារឹកនិងការសាងសង់ប្រសាទថ្មធំៗដូចមុនទៀត ទេ។ គួកត់សំគាល់ថា ព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទចាប់ផ្តើម ចូលខ្លួនក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរចំពេលដែលសេដ្ឋកិច្ច និង នោយោបាយចុះខ្សោយ។ គំនិតយល់ឃើញជាអវិជ្ជមាន អំពីអរ្យធម៌ខ្មែរសម័យក្រោយអង្គរនេះ ដែលគ្របដណ្តប់ មកលើការសិក្សាស្រាវជ្រៀវប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរសម័យនេះ យ៉ាងហោចណាស់បណ្តាលមកពីការយល់ឃើញជាវិជ្ជ មានអំពីការចាកឬសចូលមកក្នុងសង្គមខ្មែរនៃព្រះពុទ្ធសា សនាថេរវាទ។
<u style="color:yellow"> សិសាចារឹកខ្មែរ
ជាការពិតណាស់សម័យកណ្តាលមានការកង្វះខាត់ ភស្តុតាងប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ប្រសិនបើយើងប្រៀបធៀបយ៉ាង សាមញ្ញចំពោះបរិមាណសិលាចារឹកសម័យមុន និងសិលា ចារឹកដែលមាននៅសម័យកណ្តាលយើងឃើញថាខុសគ្នា ដាច់។ ចំនួនសិលាចារឹកដ៏តិចតួចនេះធ្វើអោយពិបាកសរ សេរប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរសម័យនេះ។សិលាចារឹកសម័យមុន មានជាងមួយពាន់ផ្ទាំងដែលជាមូលដ្ឋានស្រាវជ្រៀវអស់ ជាងមួយសតវត្សមកហើយហើយភាគច្រើនត្រូវបានគេប កប្រែ។ ពត៌មានដែលបានមកនោះមានតំលៃណាស់ ដើ ម្បីរៀបចំកាលប្ឃវត្តិនៃការសោយរាជ្យរបស់ព្រះរាជា និង អោយយើងយល់ច្បាស់អំពីការវិវឌ្ឍន៏នៃស្ថានភោពនោ យោបាន និងសាសនានៅសម័យបុរាណ។ ចំនែកសម័យ កណ្តាលវិញសិលាចរឹកមានត្រឹមតែជាង១០០ផ្ទាំងប៉ុ ណ្ណោះ។ សិលាចារឹកវិទូពិបាកនិងរៀបចំប្រវត្តិសាស្ត្រឲដូ ចសម័យមុនណាស់។កង្វះខាតឯកសារស្រាវជ្រៀវជារឿងដែលយើងមិ នអាចប្រកែកបានទេ។  តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយប្រ កានេះស្តែងចេញឲឃើញនូវការផ្លាស់ប្តូផ្នត់គំនិតប្រជាជន នៅក្នុងសង្គម។ គំនិតយល់ឃើញអវិជ្ជមានអំពីសម័យ ក្រោយអង្គរស្ទើរតែពុំជំរុញអោយមានការស្រាវជ្រៀវអារ្យ ធម៌នៅសម័យនេះ។ រហូតដល់ក្រោយសតវត្សឆ្នាំ១៩៧០ ទើបមានការសិក្សាពីសិលាចារឹកសម័យកណ្តាល ហើយ ស្រាវជ្រៀវដ៏ស្តួចស្តើងនេះធ្វើឡើងនៅក្រោមក្របខ័ណ្ឌនៃ គំនិតដែលថាសម័យនេះជាសម័យដែលគេបោះបងចោល។ គំនិតនេះធ្វើឲការសរសេរប្រវត្តិសាស្ត្រកម្ពុជាឈរលើ មូលដ្ឋានពី (មូកមួយ)៖ ១-សម័យអង្គររុងរឿង (២- យុគ ងងឹតដែលត្រូងគេបំភ្លេចពោលគឺសម័យកណ្តាល) និង ៣- ការរកឃើញអង្គរឡើងវិញ។ការបោះពុម្ពផ្សាយអំពីប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរដែលភាព ច្រើនចងក្រងដោយពួកបស្ចឹមប្រទេសជាតមួយសតវត្ស មកហើយនោះ សម័យកណ្តាលត្រូវបានគេយកមកធ្វើ ជានិមិត្តរូមស្រពិចស្រពិល។និយាយរួមគេពំចាត់ទុកស ម័យនេះថារុងរឿងអស្ចារ្យ និងខ្លាំងពូកែដូចសម័យបុរាណ ទេដែលជាហេតុពុំទាន់ទាញចំនាប់អារម្មណ៏ប្រវត្តិវិទូក្នុង សម័យអាណានិគមចាស់នៃចក្រភពអង្គរ។ទោះជាពិត ដូចឆ្នេះក៏ដោយគេនៅរករក្សាសម័យកណ្តាលក្នុងតំ ណើរការសរសេរប្រវត្តិសាស្ត្រដែរ។ សម័យនេះគេទុកជា តំណាងនៃការបោះបង់ ដែលដាច់ចេញពីសម័យបុរាណ និងសម័យទំនើបដោយលង់ក្នុងគំនិតជាអវិជ្ជមានដែល យល់ថាសម័យក្រោយមិនអាចល្អជាងសម័យមុនបានទេ ។
<u style="color:blue"> ការជួបប្រទះប្រាសាទលើកដំបូង
ការប្រើភាសារ ការបាត់បង់ និងការរកឃើញជា ថ្មីវិញ នេះមិនមែនជាគំនិតដែលបង្កើតដោយពួកអាណានិគម តែឯងនោះទេ។អ្នកស្រុកក៏ប្រើភាសារស្រដៀងគ្នានេះដែរ នៅក្នុងឯកសារ​ សរសេរមួយចំនួននៅក្នុងសម័យកណ្តាល ។ឧទាហរណ៏ ដូចនៅក្នុងរឿងព្រេងមួយតំណាលថា៖ នៅក្នុងសតវត្សទី១៦ ព្រះរាជាខ្មែរមួយអង្គព្រះនាមអង្គ ចន្ទ័ (ព្រះចន្ទ័រាជា) យាងទៅទាក់ដំរីក្នុងព្រៃ ហើយប្រទះ ឃើញថ្មមួដុំដែលកប់នៅក្នុងគុម្ពោតព្រៃ។ព្រះរាជ និង អ្នកហែហមរបស់ទ្រង់យល់ថាថ្មនោះមិនមែនជាថ្មធម្មតា ទេព្រោះឃើញមានពន្លឺចែងចាំងហើយគិតថាថ្មនេះជា ទេពនិមិត្ត។ព្រះរាជាក៏បញ្ជាអោយគេរានស្មៅនិងកាប់ ឆ្ការព្រៃចេញ។ពេលនោះគេឃើញថ្មមួយដុំ ហើយមួយ ដុំទៀតៗរហូតទាល់តែឃើញប្រាសាទធំមួយ។ក្រោយ មកឃើញប្រាសាទដ៏ទៃទៀតនៅក្នុងតំបន់អង្គរ។ព្រះរាជា អង្គនេះ ឬទាហានរបស់ទ្រងក៏យាងមកគ្រប់គ្រងអង្គរ។ និងជួសជុលប្រាសាទទាំងឡាយនៅក្នុងតំបន់នោះ ហើយ បង្ករបង្កើតជំនឿសាសនាមួយថ្មីនៅលើរាជធានីដែលបោះ បង់ចោលអស់រយៈពេលជាង១០០ដោយព្រះរាជាខ្មែរស ម័យមុន។ការប្រើពាក្យ ការបោះបង់ចោល និងការរក ឃើញឡើងវិញបង្ហាញនូវគំនិតចង់ប្រួបបង្រួមទឹកដីនិង វប្បធម៌ដោយផ្អែកទៅលើការរកឃើញតំនែលសំណង់ និ ងសិល្បះបុរាណនេះ។គំនិតនេះនៅតែមានឥទ្ធិពលយ៉ា ងខ្លាំងក្នុងផ្នត់គំនិតខ្មែរចំពោះអ្នកជាតិនិយម។រឿងព្រេ ងមិនគួរអោយជឿថាជាការពិតតែវាជាការពិត។គួររំលឹក ដែរថារឿងព្រេងនេះមានលំនាំប្រហាក់ប្រហែលនិងរឿង ព្រេងមួយចំនួននៅតាមបណ្តាប្រទេសជិតខាងនៅក្នុងស ម័យប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ហើយក៏ស្រដៀងគ្នានឹងរឿងព្រេ ងខ្លះទៀតដែលនិយាយក្នុងតំបន់ផ្សេងៗនៅក្នុងប្រទេស កម្ពុជាដែរ។
<u style="color:black"> ការពិពណ៌នាចម្លាក់ត្រីនៅប្រាសាទអង្គរវត្ត
​​​ ចម្លាក់ក្រឡោតទាបនៅលើជញ្ជាំងរោងទង ខាងកើត​​ ស្លាបខាងត្បូងនៃប្រាសាទអង្គរវត្ត បង្ហាញពី រឿងទេវកឋាមួយបរិយាយអំពី "ការកូរសមុទ្រទឹកដោះ"។ ផ្ទាំងចំលាក់នេះមានប្រវែង៥០ម៉ែត្រ​ ចែកជាបីផ្នែក ផ្នែក ខាងលើនៃផ្ទាំងចម្លាក់បង្ហាញនូវពួកទេពអក្សរកំពុងហោះ រេរាំនៅលើផ្ទៃអាកាស។ផ្នែកកណ្តាលបង្ហាញពីសកម្មភាព កូសមុទ្រទឹកដោះ ដោយពួកអាសួរ និងទេពតាមានព្រះ នរាយណ៏ជាអាជ្ញាកណ្តាល។ពួកអាសួរដែលឈនៅផ្នែក ខាងមុកមានចំនួន៩២ ឯពួកទេពតាដែលនៅម្ខាងទៀត មានចំនួន៨៨។​ចំណែកនៅផ្នែកខាងក្រោមបង្ហាញពីពពួក សត្វទឹកជាច្រើនប្រភេទដែលមានរូបរាងប្លែកៗ។ក្នុងនោះ ត្រីខ្លះមានរូបរាងចំលែកណាស់ ហើយមិនដែលប្រទះ ឃើញក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នទៀតផង។​តាមរយះដំណើររឿងខាង លើនេះ​ ការកូរសមុទ្រទឹកដោះប្រព្រឹត្តិទៅអស់រយះពេល ១០០០ឆ្នាំ ហើយលេចចេញនូវបាតុភូតផ្សេងៗជាច្រើន ដូចជា ពួកទេពអប្សរ​ ដំរីរ៉ាវ័ន្ត សេះ=ឧច្ច័យស្រព នាង សក្សី និងអ្វីៗជាច្រើនទៀត។ចុងក្រោយបង្អស់គឺទឹកអំ រឹតដែលជាទឹកមន្តពិសិដ្ឋសម្រាប់ធ្វើអោយជីវិតលែងស្លាប់។ ដោយ អាស្លី ថមសុន ប្រែដោយ វ៉ា អ៊ីនារិទ្ធ  និង  ឃុត សុខាន
==<span style="font-famiCambodia Travelmer os muol light; font-size:120%;color:green;">ឯកសារយោង ==
ការណែនាំអំពីប្រាសាទនានាក្នុងខេត្តសៀមរាប សំរាប់អ្នកទេសចរណ៍ដែលចង់មកកម្ពុជា
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រចនាសម័្ពន្ធ​រដ្ឋបាលនៃប្រទេសកម្ពុជា ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រាសាទនៅកម្ពុជា ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រាសាទខ្មែរ
សន្ធិ បុណ្យរ័តក្លិន
នាយឧត្តមសេនីយ៍ ស៊ុនធិ បុណ្យ​រ័តក្លិន (ថៃ: สนธิ บุญยรัตกลิน, RTGS: Sonthi Bunyaratkalin) (កើត ២ តុលា ១៩៤៦) ជា​អតីតឧប​នាយករដ្ឋមន្ត្រី មេ​បញ្ជាការ​ទាហាន​ជើង​គោក និង​ជា​អតីត​ប្រធាន គណៈ​បដិរូប​ការ​គ្រប់គ្រង​ក្នុង​របប​ប្រជាធិបតេយ្យ ដែល​មាន​ព្រះមហាក្ស័ត្រិយ៍​ជា​ប្រមុខ ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ ឆ្នាំ​២០០៦។
ប្រវត្តិ​
ឧត្ដមសេនីយ ស៊ុនធិ ជា​បុត្រ​របស់ ឧត្ដមសេនីយ​ស្ន័ន (នាម​ត្រកូល​ដើម អហៈម៉ាត់​ចុឡា) និង​អ្នកស្រី​មណី បុណ្យរ័តក្លិន ជា​បុត្រា​ច្បង​តែ​ម្នាក់​គត់​ក្នុង​ចំណោម​បង​ប្អូន​៦​នាក់ ធំ​ធាត់​ក្នុង​គ្រួសារ​មូស្លីម ដែល​ប្រកាន់​តាម​និកាយ​ជីអៈ ក្នុង​ខេត្ត​បទុមធានី (ឳពុក​កាន់​និកាយ​ជីអៈ) តែ​លោក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម និកាយ​ស៊ុយនីយ៍ (ម្ដាយ​កាន់​និកាយ​ស៊ុយនីយ៍)។
ឧត្ដមសេនីយ ស៊ុនធិ មាន​ភរិយា​ទាំង​អស់​៣​នាក់​គឺ ភរិយា​ដំបូង​ឈ្មោះ សុកញ្ញា។ ភរិយា​ទី​២ ឈ្មោះ​ប៉ិយៈដា និង​ភរិយា​ទី​៣ ឈ្មោះ វណ្ណា បច្ចុប្បន្ន​រស់​នៅ​ជាមួយ​គ្នា​ទាំង​៣​ភរិយា។
ការ​សិក្សា
ឧត្ដមសេនីយ​ស៊ុនធិ បាន​ចូល​សិក្សា​ក្នុង​ថ្នាក់​បឋមសិក្សា និង​មធ្យម​សិក្សា​ឯ​សាលា​រៀន​វត្ត​ព្រះ​ស្រី​មហាធាតុ និង​សិក្សា​ត​សាលារៀន​ត្រៀម​ទាហាន (ជំនាន់​ទី​៦) និង​សិក្សា​ត សាលា​នាយ​ទាហាន​ព្រះ​ចុលចមក្លៅ (ជំនាន់​ទី​១៧) និង​បាន​បន្ត​សិក្សា​ថ្នាក់​ឧត្ដម​សិក្សា ផ្នែក​កិច្ចការ​ទាហាន សាលារៀន​សេនាធិការ​ទាហាន​ជើង​គោក ស្ថាប័ន​វិជ្ជាការ​ទាហាន​ជើង​គោក​ជាន់​ខ្ពស់់ និង​វិទ្យាល័យ​ការពារ​រាជាណាចក្រ (ជំនាន់​ទី​៤២)។
ការ​ចូល​បម្រើ​រាជការ
ស៊ុនធិ បុណ្យ​រ័តក្លិន (កំពុង​រៀបចំ)
រដ្ឋ​ប្រហារ​ឆ្នាំ ២០០៦
ស៊ុនធិ បុណ្យ​រ័តក្លិន (កំពុង​រៀបចំ)
ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត​ផ្ទាល់​ខ្លួន
ឧត្ដមសេនីយ ស៊ុនធិ ជា​មនុស្ស​ដែល​ចូលចិត្ត​លេង​កីឡា​ណាស់ ជា​ពិសេស​បាល់​ទាត់ និង​តេនីស។ ក្រុម​បាល់​ទាត់​ដែល​លោក​គាំទ្រ​គឺ​ម៉ាឆេស្ទ័រ យូណាធីត។
ព័ត៌មាន​បន្ថែម
ចំនាត់ថ្នាក់ក្រុម:នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ
អភិសិទ្ធិ វេជ្ជាជីវៈ
អភិសិទ្ធិ វេជ្ជាជីវៈ (ថៃ: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) (កើត ០៣ សីហា ឆ្នាំ​១៩៦៤), ជា​អ្នក​នយោបាយ​ថៃ និង​ជា​ប្រធាន​គណៈបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ ចាប់​តាំង​ពី​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០០៥។
លោក​អភិសិទ្ធិ ជា​តំណាង​រាស្ត្រ​ប្រចាំ​ក្រុង​ទេព​មហានគរ ជា​ច្រើន​អណត្តិ និង​ធ្លាប់​កាន់​តំណែង​ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ទីស្ដីការ​គណៈ​រដ្ឋមន្ត្រី។
ប្រវត្តិ​
លោក​អភិសិទ្ធិ កើត​នៅ​ Newcastle-upon-Tyne ចក្រភព​អង់គ្លេស ជា​បុត្រា​តែ​ម្នាក់​គត់​ក្នុង​ចំណោម​បុត្រ​៣​នាក់​របស់​លោក អ័ថសិទ្ធិ វេជ្ជាជីវៈ អតីត​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​សុខាភិបាល និង​អ្នក​ស្រី សុទ្ធសៃ វេជ្ជាជីវៈ។