លីលាវតី_ភាគ​ទី​_២
ការដែលត្រូវបណ្តេញចេញពីវណ្ណៈ
"បពិត្រលោកសមណៈ ! ខ្ញុំកណានោះទោះបីបើហេវខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏នៅតែមិនព្រមប៉ះពាល់បាយពី​ឆ្នាំងនោះដែរ មិត្រភក្តិនិយាយជន្លជន្លេញខ្ញុំកណាដោយប្រការផ្សេង ៗ អ្នកខ្លះក៏បបួលខ្ញុំកណាឲ្យ​បរិភោគ​អាហារ អ្នកខ្លះក៏យកដុំបាយមកញល់មាត់ខ្ញុំកណា ធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាត្រូវគេចចេញពីបរិវេណដែលពួកគេកំពុង​អង្គុយបរិភោគអាហារ ព្រោះមិនអាចស៊ូទ្រាំនឹងការលលេងរបស់មិត្រភក្តិបាន ហើយក៏មិនអាចស៊ូទ្រាំមើលការ​បរិភោគអាហារចេញពីឆ្នាំងរបស់ចណ្ឌាលលត់ស្បែកគួរឲ្យខ្ពើមរអើមនោះបាន " "តាមដែលអាត្មាស្តាប់ញោមតំណាលរឿងនោះមកឃើញថា ញោមជាមនុស្សបរិសុទ្ធទេប៉ុន្តែហេតុអ្វីបាន​ជា​ញោមត្រូវគេបណ្តេញចេញពីវណ្ណៈទៅវិញ?" ខ្ញុំព្រះករុណាសួរឡើង "ហ្នឹងឯង លោកសមណៈ ! ខ្ញុំកណាកំពុងនឹងតំណាលមូលហេតុឲ្យតេជគុណស្តាប់ នៅទីបំផុត អ្នកទាំង​អស់​គ្នាក៏វិលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញបានដោយសុវត្ថិភាព​ ម្នាក់ៗនៅស្ងប់ស្ងៀម គ្មានអ្នកណានិយាយដល់ទង្វើឡូយ​ថូយ​នោះទេ ប៉ុន្តែតេជគុណម្ចាស់ដ៏ចម្រើន ! សម្រាប់ខ្ញុំកណានោះ ថ្វីបើខ្លួនមិនបានសមគំនិតធ្វើអំពើអាក្រក់​ជា​មួយនឹងពួកគេក៏ដោយ ប៉ុន្តែក្តៅក្រហាយខ្វល់ខ្វាយចិត្តខ្លាំងជាងអ្នកធ្វើអំពើអាក្រក់នោះទៅទៀត ព្រោះខ្ញុំ​កណា​បានកើតមនោគតិឡើងថា ខ្ញុំកណាបានធ្វើបទល្មើសធ្ងន់ធ្ងរជាងមិត្រទាំងដប់នាក់ទៅទៀត ព្រោះខ្ញុំ​កណាបានឃើញពួកគេធ្វើទង្វើអាក្រក់ជាវិឃ្រភាពធ្ងន់ធ្ងរ ថែមទាំងជួយបិទបាំងទង្វើអាក្រក់របស់ពួកគេទៀត ធ្វើឲ្យមនុស្សទាំងដប់នាក់បាននិទណ្ឌភាពដោយគ្មានការដាក់ទោសទណ្ឌ បើនិយាយតាមគោលការណ៍ អ្នកទាំង​ដប់នាក់នោះខាតចាកភាវៈជាព្រាហ្មណ៍ហើយ ពេលនេះទោះបីជាគ្មានអ្នកណាដឹងរឿងរបស់ពួកគេ​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែពួកគេបានក្លាយជាកាឡកណ្ណីចង្រៃរួចទៅហើយ ការដែលពួកគេនៅរួមរស់ជាមួយ​នឹង​មនុស្ស​វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ក្នុងគេហដ្ឋាន ក៏ស្មើនឹងនាំយកកាឡកណ្ណីចង្រៃមកសាយភាយឲ្យដល់អ្នកភូមិ នៅទីបំផុត វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ដ៏សក្តិសិទ្ធិរបស់ភូមិនឹងទៅជាមន្ទិលទាំងអស់ លើសពីនោះទៀត កាលបើខ្ញុំកណាត្រូវគេ​ចាប់​បាននៅពេលណាមួយ ខ្ញុំកណានឹងទទួលទោសទណ្ឌយ៉ាងដំណំពីបទបិទបាំងអំពើអាក្រក់របស់អ្នក​ដទៃ ខ្ញុំកណាគិតដង្វិនយ៉ាងខ្លាំងក្នុងបញ្ហាទាំងអស់នេះជាច្រើនថ្ងៃ" "បពិត្រលោកសមណៈ ! នៅទីបំផុត ខ្ញុំកណាក៏សម្រេចចិត្តបកអាក្រាតរឿងរ៉ាវទាំងអម្បាលម៉ានឲ្យ​មនុស្ស​មនាដឹង ដើម្បីកម្ចាត់បំបាត់កាឡកណ្ណីចង្រៃទាំងដប់នាក់នោះឲ្យចេញផុតពីភូមិ ខ្ញុំកណាទើបតំណាលរឿង​រ៉ាវទាំងអស់នេះឲ្យភរិយាស្តាប់ ភរិយារបស់ខ្ញុំកណាស្លន់ចិត្តស្ទើរខ្យល់គ នាងបានផ្សាយដំណឹង​នោះដល់​អ្នកផ្សេងៗទៀត ដំណឹងនោះបានហុយហាយផ្សព្វផ្សាយទៅពាសពេញទាំងភូមិហាក់បីដូចជាភ្លើងឆេះព្រៃ បន្ទាប់ពីនោះ កោលាហលចលាចលក៏កើតឡើងពេញទាំងភូមិ នៅទីបំផុត ព្រាហ្មណ៍ជាប្រមុខវណ្ណៈក្នុងភូមិ ក៏កោះហៅប្រជុំព្រាហ្មណ៍ចាស់ទុំដើម្បីស៊ើបអង្កេតរឿងរ៉ាវរបស់យើង ពួកយើងទាំង ១១ នាក់ត្រូវបាន​កោះហៅខ្លួនទៅកាន់ទីប្រជុំ កាលបើអ្នកទាំងអស់មកប្រជុំព្រមគ្នាហើយ ព្រាហ្មណ៍ជាប្រមុខ​ក៏សួរខ្ញុំកណា ខ្ញុំកណាក៏តំណាលរឿងរ៉ាវទាំងអស់តាមសភាពពិតឲ្យអង្គប្រជុំស្តាប់ រួចហើយព្រាហ្មណ៍ជាប្រធានងាក​ទៅប្រាប់មិត្រម្នាក់ក្នុងចំណោម ១០ នាក់ឲ្យតំណាលរឿងនោះឲ្យស្តាប់ដែរ បពិត្រលោកដ៏មានអាយុ ! ខ្ញុំកណាសឹងតែមិនជឿងត្រចៀកខ្លួនឯងថារឿងដែលគេតំណាលនោះ​ចេញមក​ពីមាត់របស់មិត្រភក្តិអ្នករួមដំណើររបស់ខ្ញុំកណាទេ ព្រោះគេតំណាលថា ខ្ញុំកណាជាអ្នកយកឆ្នាំងនោះទៅ​ដាំ​បាយបរិភោគម្នាក់ឯង ដោយមនុស្សទាំងដប់នាក់នោះមិនបានប៉ះពាល់ឆ្នាំងនោះទាល់តែសោះ កាលបើត្រឡប់មកដល់ផ្ទះវិញ គេប្រាប់ថាខ្ញុំកណាប្រហែលជាកើតវិប្បដិសារក្តៅក្រហាយចិត្ត ខ្លាចក្រែង​នឹង​ទទួលទោសទណ្ឌ ទើបនិយាយបង្កាច់បង្ខូចពួកគេទាំងដប់នាក់ជាមុន កាលបើព្រាហ្មណ៍សួរអ្នកឯទៀត ម្នាក់ៗក៏ឲ្យការដូចគ្នាទាំងអស់ហាក់នឹងថាណាត់គ្នាទុកមុនដូច្នោះ នៅទីបំផុត ក្រោយពីពិចារណា​អស់ពេល​ដ៏យូរ ប្រធានក៏សម្រេចសេចក្តីថា ខ្ញុំកណាជាភាគីមានកំហុស ទោះបីបើខ្ញុំកណាជជែកតវ៉ាយ៉ាងណាក៏​មិនអាចស៊ូនឹងទម្ងន់ភស្តុតាងរបស់មនុស្សទាំងដប់នាក់នោះបានដែរ ផលចុងក្រោយ ខ្ញុំកណាត្រូវបានគេ​ជេរស្តី ថ្កោលទោសពីព្រាហ្មណ៍ជាប្រធាន និងមនុស្សវណ្ណៈព្រហ្មណ៍គ្រប់ៗគ្នាក្នុងភូមិ ខ្ញុំកណាត្រូវគេ​បណ្តេញ​ចេញពីវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ ត្រូវបុត្រភរិយាបណ្តេញចេញពីផ្ទះអស់ពេលជាច្រើនថ្ងៃហើយ ខ្ញុំកណាត្រូវទៅលាក់ខ្លួនពួនសម្ងំតាមក្រោមម្លប់ឈើ កាលបើហេវបាយ ក៏ទៅសុំអាហារពីក្មេងឃ្វាលគោ បពិត្រតេជគុណដ៏ចម្រើន ! សូមមេត្តាជួយខ្ញុំកណាផង"