cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
វេយ្យាករណ៍នៃភាសាខ្មែរ
ពាក្យកម្ចីឡាវ
វែង  → ល្វែង(ន.) ប៉ែកសង្កាត់ផ្ទះនៅត្រង់ចន្លោះជួរសរស ល្វែងផ្ទះ, ល្វែងសាលា, ល្វែងវិហារ, ផ្ទះប្រាំល្វែង។
ហក់ → ល្ហក់(គុ.) (ពហុ.) ដែលសុទ្ធតែកំពុងលុតលាស់ឬដែលសុទ្ធតែកំពុងនៅក្មេងស្រលូតស្រឡះ ត្រឡាចចបោះទងល្ហក់, នៅក្មេងល្ហក់។
ហាល → ល្ហាល(ន.) លំហបឹង, លំហទឹក រហាលបឹង, រហាលទឹក។ (គុ.) ដែលស្រឡះត្លេវវាលរហោល(និយាយថា រហាលក៏បាន)។
ហែ → ល្ហែ(ន.) ដំណើរនៅទំនេរដោយមានវេលាសម្រាក, ដំណើររយាលអំពីរវល់, អំពីសេក្តីនឿយហត់ នឿយឥតល្ហែ, ពេលល្ហែ។
អៀច → ល្អៀច(គុ.) ដែលជ្រាយ, សើមប៉ផ្អៀចឬកខ្វក់គួរខ្ពើម ជ្រាយល្អៀច, ដីសើមល្អៀច។
ផ្នត់ដើម[វ-]
ហី → វ្ហី(កិ. វិ.ឬគុ) ដែលសម្តែងអាការឆ្ងើយ, តោះតើយ, ព្រងើយកន្តើយធ្វើដូចមិនឃើញមិនឮ អង្គុយធ្វើវ្ហី។ វ្ហីទៅ(និ.) ក៏ដោយ,មិនរវល់ ឱ្យហើយ, បើគេមិនយក
វ្ហីទៅ!។
ហ៊ើយ → វ្ហើយ(កិ. វិ.ឬគុ.) ដែលតោះតើយ, ធ្វើព្រងើយ ធ្វើវ្ហើយ, ឬកវ្ហើយ។
កក → ស្ក(គ.) ដែលមិនដាក់គ្រាប់, ដែលឥតគ្រាប់ព្រោះស្ងួតទឹក ស្រូវស្កក, ពោតស្កក។ កិ.(ព. ប្រ.) នៅផ្អាកមិនហើយ, សំកកនៅ, ខកខានព្រោះមានឧបសគ្គណាមួយរារាំង ស្កកការ, ស្កកដំណើរឬការស្កក, ដំណើរស្កក។ ស្កកស្គឺ។
កះ → ស្កះ(គុ) ស្អេក, ដាសស្ទើរប្រគរលើគ្នា ផ្លែស្កះ, (មើលពាក្យ ស្អេក)។
កាត់ → ស្កាត់(កិ.) ស្ទាក់ផ្លូវ, ស្ទាក់ដំណើរ ស្កាត់ផ្លូវ, ស្កាត់ច្រក។ និយាយស្កាត់ និយាយស្ទាក់ផ្តាច់តំណសម្តីមិនឱ្យមានតទៅទៀត។ល។
កុន → ស្កុន(កិ.) ទើសទាក់, ទាក់ការ, ទាស់ដំណើរ, នាំឱ្យរអាក់រអួលឬឱ្យអាក់ខាន, ឱ្យខកខាន, ឱ្យថ្លោះការ, ឱ្យខូចការ ស្កុនការ, ស្កុនគំនិត, ស្កុនដំណើរ។ ន. ការទើសទាក់, ឧបសគ្គ ប្រទះលើស្តុន។ កុំដើរពានស្កុន កុំស្កាត់ច្រកផ្លូវ កុំធ្វើស្រែស្រូវ នៅផ្លូវដំរី។
កុយ → ស្កុយ(គុ.) ដូចគ្នានឹងឆ្កុយ(តាមទម្លាប់និយាយច្រើនតែប្រើឆ្កុយជាង)។
ញ៉ុក → ស្ញុក(ប.) ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្ញែ ថា ស្ញែស្ញុក ស្ញែក្រៃពេក, ថ្ដែថ្ដុក ចង្អៀតស្ញែស្ញុក, ដើមទន្សែបែកកូនស្ញែស្ញុក។
ញ៉ូញ → ស្ញូញ(គុ.) ស្រពោនជូរហួញមិនរីករាយ, ស្រពាប់ស្រពោនជ្រួញជ្រីវ(ចំពោះតែមុខ) មុខស្ញូញ, ធ្វើមុខស្ញូញ។ ស្ញូញស្ញាញ ធ្វើមុខស្ញូញទួញទាញៗ រួញថយក្រញាងធ្វមុខស្ញូញ។
ញេញ → ស្ញេញ(កិ. វិ.ឬគុ.) ដែលហា, បែកប្រេះឃើញស្ញាញច្បាស់លាស់(ច្រើនសរសេរស្ញេញជាង) សើចស្ញេញ, ប្រេះស្ញេញ, មាត់ស្ញេញ។
ញ៉ែ → ស្ញែ(គុ.) ដែលញឹកស្អេកដេរដាស(ចំពោះតែអ្វីៗដែលតូចៗ, ល្អិតៗ) ដំបៅស្ញែ, ដើមទន្សែបែកកូនស្ញែ។(មើលពាក្យ ស្ញុក)។
ដាច់ → ស្ដាច់  → ស្ដេច(ន.) ក្សត្រិយ៍, អ្នកដែលកើតក្នុងវង្សក្សត្រិយ៍ ទីដែលសេ្ដចគង់, ជាតិស្ដេច។ ព. ផ្ទ. រាស្ត្រ។
ដួច → ស្ដួច(គុ.) រវៀវតូចមានថ្នាក់, មានគន្លាក់, មានលំដាប់, រាងធំគល់ស្ដួច    កណ្តាលតូចខាងចុង។ ស្ដួចស្តើង តិចពេក, មិនបរិបូរណ៌។
តឹក → ស្តឹក(កិ.) ស្រតឹកជ្រលៀក ដេកស្តឹក, ដួលស្តឹក។
ទំ → ស្ទំ(កិ. វិ.ឬគុ.) ដែលឈឺងំឬឈឺទំនោបន្តិចៗមិនបាត់ ឈឺពោះស្ទំ, ជំងឺស្ទំពោះ។
ទក់ → ស្ទក់(គុ.) ដែលឡើងសាច់ស្ពោតឬស្ទីកស្គុយដោយបុក, ដោយទង្គិច, ដោយប៉ះដល់ត្រូវខ្លាំង អន្លូងក្បាលស្វាស្ទក់។ ដែលឡើងសាច់រលស្ពឹកមិនដឹងសម្ផស្សមិនស្រៀវមិនព្រឺជើងស្ទក់។
ទង → ស្ទង(ន.) ជាទងដែលទ្រទ្រង់ស្និតចេក(ដោយសញ្ជាតិ) ចេកមួយស្ទង។ (គុ.) ដែលមានសណ្ឋានវែងបន្តិចជាងទំហំ រាងស្ទង។
ទាក់ → ស្ទាក់(កិ.) ស្កាត់មុខ, ស្កាត់រាំងឬខាំងពីមុខ ស្ទាក់គោ, ស្ទាក់ផ្លូវ, ស្ទាក់ដំណើរ។
ទុល → ស្ទុល(កិ. វិ.) ដែលទុលៗមិនឃើញរូប។ មាត់ប៉ោងស្ទុល។
ទើង → ស្ទើង(គុ.) ធំទើងមើង ដំរីស្តធំស្ទើង។
ទើត → ស្ទើត(កិ. វិ.ឬ គុ.) ដែល ងអើតឡើងឬដែលបះអើតខ្ពស់ឡើង ឯស្ទើត, រាងស្ទើត, ប៉ះស្ទើត។
ប៉ឹម → ស្ប៉ឹម(កិ. វិ.) ដែលស្ថិតនៅប៉ឹម, កំប្លឹម លៀនស្ប៉ឹម, កន្ទុយពស់ចេញស្ប៉ឹមពីក្នុងរន្ធ។
ពុរ → ស្ពុរ(កិ.វិ.ឬគុ.) ដែលឡើងសាច់ជ្រោកពពុរ, ស្ប៉ុរ សាច់ស្ពុរ, ហើមស្ពុល។
លឹប → ស្លឹប(គុ.) ដែលលឹបខ្លាំងតែមិនជិតពេក ត្របកភ្នែកស្លឹប។
អាប់ → ស្អាប់(ប.) ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹកពាក្យ ស្អុះ ថា ស្អុះស្អាប់ ព្រោះអួអាប់ស្អុះខ្លាំង ក្តៅខស្អុះស្អាប់។ ព. ប្រ. រង្កៀសចិត្ត, ស្កៀបរមាស់ចិត្ត ស្អុះស្អាប់នៅជាមួយមិនកើត, គួរនៅដោយខ្លួនពីគ្នាទៅ កុំឱស្អុះស្អាប់យូរ!។
កាត់ → ស្កាត់(កិ.) មាននៅខាងលើរួចហើយ។
កក → ស្កក(គុ.) មាននៅខាងលើរួចហើយ។
ទំរង់[ពស-]
ទម្រង់(ពស-) ក៏មានប្រាំគឺ [ក-] [ច-] [ប-] [ត-] និង[ស-]។
ផ្នត់ដើម[ក-]
កាយ → កកាយ(កិ.) កាយរឿយៗ, ជីកដីជារន្ធ, ជារូង, ជារង, ជារណ្តៅដោយដៃ(មនុស្ស), ដោយជើង(សត្វ) មនុស្សកកាយដី, មាន់កកាយដី, អណ្តើកកកាយដី។
កិត → កកិត(កិ.) ពាល់, ដដុស,ឬប៉ះយ៉ាងស្រួល។
កិល → កកិល(កិ.) ទៅដោយគុទពីកន្លែងមួយទៅកន្លែងមួយទៀត មនុស្សខ្វិនកកិលដូចកូនក្មេង។
កូរ → កកូរ(កិ.) កូរញយៗ កកូរត្រុំឬ សម្ល។ (ន.) ឈ្មោះសម្លខ្មែរមួយប្រភេទ សម្លកកូរ។
កេះ → កកេះ(កិ.) កេះរឿយៗ ដោយក្រចកជាដើម។
កោក → កកោក(កិ. វិឬឧ.) សូរនិយាយខ្លាំងឥតក្រែងដែលឮកោកៗ និយាយកកោក។ គាត់និយាយកកោកកាលពីម្សិលមិញតែឥឡូវគាត់ស្លាប់បាត់។
ក្អឹក → កក្អឹក(កិ. វិឬ គុ.) ក្ងឹកៗច្រើនដងមិនដាច់សូរ សើចកក្អឹក។
គឹក → គគឹក(ឧ.) សូរឮដោយខ្យល់, ដោយទឹក ខ្យល់បក់គគឹកគឺ ខ្យល់បក់ឮសូរគឹកៗ។
គ្រក់ → គគ្រក់(ឧ.) គ្រក់ៗ មិនដាច់សូរ(មើលពាក្យ គ្រក់ៗផង)។
គ្រើម → គគ្រើម(គុ.) ដែលនៅគ្រើមៗមិនល្អិតល្អ(មើលពាក្យ គ្រើមៗផង)។
ឃូរ → គឃូរ(ឧ.) សូរឮឃូរៗច្រើនដង ដូចជាហត់។
គុក → គគុក(គុ.) ដែលនៅក្តៅងំ ក្តៅគគុក។ សម្លនៅក្តៅគគុកមិនទាន់មាននរណាហូប។
គ្រាំ → គគ្រាំ(ឧ.) ដេលឮសូរគ្រាំងៗច្រើនដង រលកគគ្រាំង, វាទឹកគគ្រាំងគឺឮសូរគ្រាំងៗរឿយៗ(មើលពាក្យ គ្រាំងៗផង)។
គ្រាំង → គគ្រាំង(គុ.) ដែលមិនស្អាត មិនរលីង, ដែលមិនគម្រាំង, ដែលមាន
សភាវៈអ្វីប៉ះប្រឡាក់ហើយខះក្តាំង ស្បែកគគ្រាំង។
គ្រឹក → គគ្រឹក(ឧ.) សូរសន្ធឹកដើរច្រើនគ្នា មនុស្សដើរគគ្រឹក។
គ្រូក → គគ្រូក(កិ. វិ.) ដែលឮសូរគ្រូកៗច្រើនដង យំគគ្រូក(ម.ព. គ្រូកផង)។
គ្រួប → គគ្រួប(ឧ.) ដែលឮគ្រួបៗ(ម.ព. គ្រួបៗផង)។
ឃឹក → គឃឹក(ឧ.) សូរឮឃឹកៗច្រើនដង(ម.ព. ឃឹកៗ)។
ឃូស → គឃូស(ឧ.) សូរឮឃូសៗច្រើនដង(ម.ព. ឃូសៗផង)។
ផ្នត់ដើម[ង-]
ងក់ → ងងក់(កិ. វិ.) ដែលងក់រឿយៗ ដើរងងក់, ធ្វើការងងក់, ច្រើននិយាយតែចំពោះមនុស្សចាស់ដែលដើរឬធ្វើការងើបៗ ងក់ដោយជរា។
ងល់ → ងងល់(ប.) ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យងងឹត ងងឹតងងងល់គឺ ងងឹតពពើម។
ងុយ → ងងុយ(ន.) សេក្តីសម្រាប់កើតដោយរួយស្រយង់ស្រយុតទន់ក្នុងកាយនាំឱ្យចង់ដេក ងងុយដេក, ថ្ងៃនេះខ្ញុំធ្វើការមិនកើត ព្រោះយប់មិញខ្ញុំអត់ងងុយ។ ជ្រប់ងក់ចង់ដេក(មិនសូវប្រើ, ច្រើនប្រើថា ងុយឬងុយដេក, ងុយទទួលទានដំណេក)។
ងូស → ងងូស(ឧ.) ងូសៗរឿយៗ ចុះខ្ជិលអីខ្ជិលម្ល៉េះ, សព្វបើជីរ, ស្លឹកគ្រៃ, ម្ទេសក៏មិនដាស៊ីដែរ, ចេះតែងងូសទៅសុំគេស្ទើររាល់ថ្ងៃ, មិននឹកខ្មាសគេទេឬ?។
ង៉េស → ងង៉េស(ឧ.) សូរសំឡេងដែលឮង៉េសៗរឿយៗ ឈឹងង៉េស(ម.ព. ង៉េសៗផង)។
ចាក់ → ចចាក់(កិ.) និយាយចុចនាយ, ចុចអាយរឿយៗ ដើម្បីឱ្យគេយល់ស្របតាម ចាំទៅនិយាយចចាក់ចចុចលមើល ក្រែងលោកើតការ។
ចាច → ចចាច
ចឹក → ចចឹក(កិ.) ចឹកប្របេះរឿយៗ ត្រីចង្វាចចឹក, ត្រីចចឹកកន្ទុយ។
ចុច → ចចុច
ចើង → ចចើង(កិ.) សំដែងអាការនរនាទ, រនះរនាត់, ចើងម៉ើងដោយថ្កើងចិត្ត ចង់បុណ្យបានបាប ចចើងចង់លោភរែងបាត់ធនទៅ មានះបាត់មិត្រឥតអ្នកជាផៅខេរខឹងឃោរឃៅរមែងបាត់អង្គ។
ច្រែត → ចច្រែត
ជីក → ជជីក(កិ.ឬ កិ. វិ.) ទទួលសួរ, សួរឈ្លេចឈ្លី, សួររកបាតរកជម្រៅឱ្យឃើញឬសឃើញគល់ ចុះជជីកធ្វើអ្វី? កុំសួរជជីកខ្លាំងពេក។
ជុះ → ជជុះ
ជ្រក → ជជ្រក(កិ.ឬ កិ. វិ.) ទៅរកឃើញញឹកញាប់ឥតអៀនខ្មាស់ ដើរជជ្រកពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយ។
ផ្នត់ដើម[ញ-]
ញ័រ → ញញ័រ(កិ. វិ.ឬ គុ) ដែលញ័រទទ្រើកដោយរងាឬដោយខ្លាច, ដោយរងា
ញញ័រ, ដើរញញ័រ។
ញាក់ → ញញាក់(កិ. វិ.ឬ គុ) ដែលញ័រកន្ត្រាក់រឿយៗ, ញាក់រឿយៗ។ ញញាក់ញញ័រដែលញ័រញាក់ទទ្រាក់ទ្រើក។
ញឹម → ញញឹម(គុ.) ជាដំណើរដែលមានដូចសើចតែមិនចេញធ្មេញ។
ញោច → ញញោច(ប.) ពាក្យសម្រាប់ប្រើនិយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យញញាក់ ញញាក់ញញោច គឺ ញាក់ៗញោចៗ។
ផ្នត់ដើម[ដ-]
ដុស → ដដុស(កិ.) ដុសរឿយៗ, កកិតរឿយៗ ក្របីដដុសបង្គោលក្នុងក្រោល។
ដែល → ដដែល(និ.) តែបទ១, តែទី១, ដូចដើម, ដូចមុន, ដូចពាក្យថា ការធ្វើ
ដដែលៗ, នៅកន្លែងដដែល, និយាយធម៌ដដែលដូចពីមុន។
តះ → តតះ(កិ. វិ.) តះៗញញាក់ញញ័រ។
តេះតោះ → តតេះតតោះ(កិ.ឬ កិ. វិ) តេះតោះរឿយៗមិនលែង រកស៊ីតតេះតតោះសោះតែនៅស្ងៀម។
តែងតោង → តតែងតតោង(កិ. វិ.ឬ គុ.) ដែលតែងតោងរឿយៗ។
តែតោ → តតែតតោ(កិ. វិ.ឬ គុ.) ដែលតែតោរឿយៗ ដើរតែតតោ, ដំណើរតតែតតោ។
ត្រុន → តត្រុន
ត្រឹក → តត្រឹក
ទាក់ → ទទាក់(កិ.) អង្រួនរលាក់ ទទាក់ម្សៅ, ទទាក់កន្ទក់។
ទះ → ទទះ(កិ.) រលាត់ស្លាប, វាយស្លាបទន្ថើន ដូចគេទះដដែលៗ មាន់ទទះស្លាបរងាវ។
ទឹក → ទទឹក(កិ.) ត្រូវទឹក ទទឹកភ្លៀង, ទទឹកជោក។ (គុ.) ដែលត្រូវទឹក, ដិតទឹក, ដាបជ្រាបជោកដោយទឹក សំពត់ទទឹក, អាវទទឹក។
ទ្រប → ទទ្រប(កិ.ឬ កិ. វិ) ទ្រមៗចូល។
ទ្រឹប → ទទ្រឹប(កិ.ឬ កិ. វិ.) ទ្រឹកៗបន្តិចៗ ខំដើរទទ្រឹកៗទៅ!។
ទ្រេត → ទទ្រេតទេទទាបទៅជិតទ្រេដួល ដើរទទ្រេតត្រូតដូចមនុស្សស្រវឹង។
ធាក់ → ទធាក់(កិ. កិ. វិ.) ធាក់កន្ត្រាក់ឬធាក់កន្ត្រាក់រឿយៗ ទធាក់ជើង, ដេកទធាក់។
ផ្នត់ដើម[ប-] [ប៉-]
បក់ → បបក់(កិ.) យកកន្សែងឬសំបត់បក់បោយកោយចូលទៅដោយល្បូង, ដោយថ្នម, ដោយសោះអន្ទង, ដោយនឹករលឹក។ បោះខ្សែសន្ទូចវែងដែលចងឬដោតនុយទាញអូសលើទឹកល្បូងបញ្ឆោតមច្ឆជាតិ ឱ្យត្របាក់ហើយវាត់ឡើង បបក់ត្រីរ៉ស់។ បបក់ព្រលឹង បក់បោយហៅព្រលឹងឬយោងអន្ទងព្រលឹងកូនក្មេងតូចដែលដួលឬដែលភ្ញាក់ខ្លាច, ឱ្យស្រាកភ័យ, ដោយបញ្ចេញសូរពីម៉ាត់ឮ បក់ៗ។
ប្លោត → ប៉ប្លោត(កិ. វិ.) ប្លោតៗរឿងៗ កង្កែបលោតប៉ប្លោត។
ផង់ → ប៉ផង់(គុ.) ដែលផង់ក្រៃពេក ខ្សាច់ប៉ផង់, សម្បុរប៉ផូរប៉ផង់ សម្បុរផង់ម៉ដ្ឋខៃ។
ផស → ប៉ផស(ឧ.) សូរឮផសៗរឿយៗ។
ផាង → ប៉ផាង(ឧ.) សូរឮផាងៗរឿយៗ, ឮផាងៗផ្ទួនៗ។
ផុក → ប៉ផុក(កិ. វិ.) ផុកៗផ្ទួនៗ ញ័រពោះប៉ផុក។
ផុត → ប៉ផុត(កិ. វិ.) ចាប់ផុតៗ, ខ្វះតែបន្តិចទៀតនឹងដល់នឹងទាន់ ដេញចាប់ប៉ផុត, មកប៉ផុតនឹងទាន់។ ប៉ផុតប៉ផើយឬប្រផុតប្រផើយ រលិបរលោងស្ទើរខ្វះស្ទើរគ្រាន់ ម្ហូបប៉ផុតប៉ផើយ។
ផូង → ប៉ផូង(ឧ.) សូរឮផូងៗផ្ទួនៗ។
ផូស → ប៉ផូស(ឧ.) សូរឮផូសៗរឿយៗ។
ផែត → ប៉ផែត(ឧ.) សូរឮផែតៗរឿយៗ ព្រួសប៉ផែត។
ផ្ងើក → ប៉ផ្ងើក(កិ. វិ.) ផ្ងើកៗរឿយៗ ងោកប៉ផ្ងើក។
ផ្ចប់ → ប៉ផ្ចប់(ឧ.) សូរឮផ្ចប់ៗរឿយៗ ជញ្ជក់មាត់ប៉ផ្ចប់។
ផ្ញាច់ → ប៉ផ្ញាច់(ឧ.) សូរឮផ្ញាច់ៗរឿយៗ ទំពាប៉ផ្ញាច់, ទំពាស្លាបប៉ផ្ញាច់មិនដាច់ពីមាត់(ម. ព.)។
ផ្ញាញ → ប៉ផ្ញាញ(កិ. វិ.) ផ្ញាញៗរឿយៗ ទំពាប៉ផ្ញាញ។
ផ្ញោញ → ប៉ផ្ញោញ(កិ. វិ.) ផ្ញោញៗរឿយៗ ទំពាបាយប៉ផ្ញោញ។
ផ្ដឺត → ប៉ផ្ដឺត(កិ. វិ.ឬ គុ.) ផ្ដឺតៗក្រៃពេក។
ផ្អឹះ → ប៉ផ្អឹះ(កិ. វិ.) ដែលផ្អឹះៗមិនដាច់ ព្រួយចិត្តប៉ផ្អឹះ នឹងព្រួយផ្អឹះមិនស្រាក។
ផ្អឹប → ប៉ផ្អឹប(កិ. វិ.) ដែលផ្អឹបៗ រឿយៗ។
ផ្អូស → ប៉ផ្អូស
ផ្អៀច → ប៉ផ្អៀច(គុ.) ដែលសើមជ្រាយរអៀច, ដីសើមប៉ផ្អៀច, នំកូរជ្រាយ
ប៉ផ្អៀច(ប្រើជាប៉ផ្ដៀច (ជើង ដ) ក៏បានតាមទម្លាប់ប្រើផ្សេងគ្នា)។
ផ្អេះ → ប៉ផ្អេះ
ផ្អែប → ប៉ផ្អែប(កិ. វិ.) ដែលផ្អែបៗរឿយៗ យំប៉ផ្អែប, បាយពុះប៉ផ្អែប។
ប៉ាច់  → ប៉ប៉ាច់(គុ.) ដែលជ្រាយពពុលជាន់ទៅរអិលសូរប៉ាច់ៗ ដីសើមប៉ប៉ាច់, មិនដឹងជាបង្ខំទៅធ្វើអ្វីទេ បើដីរអិលប៉ប៉ាច់យ៉ាងនេះ!។
ប៉ិល  → ប៉ប៉ិលមើលពាក្យ ប៉ប្រិល។
ប៉ែះ → ប៉ប៉ែះ(កិ. វិ.) ដែលបញ្ចេញសម្តីបែះៗរឿយៗ ឆ្លើយប៉ប៉ែះ, និយាយប៉ប៉ែះ។
ប៉ោច → ប៉ប៉ោច(កិ. វិ.) ដែលបញ្ចេញសម្តីប៉ោចៗ រឿយៗ និយាយប៉ប៉ោច, ប្រាប់ប៉ប៉ោច។
បោស → បបោស(កិ.) បោសថ្នមៗរឿយៗ។
ប្រាច់ → ប៉ប្រាច់(ឧ.) សូរឮប្រាច់ៗរឿយៗ។
ប្រាវ → ប៉ប្រាវ(ឧ.) សូរឮប្រាវៗរឿយៗ។
ប្រូង → ប៉ប្រូង(ឧ.) សូរឮប្រូងៗរឿយៗ ដោយលុយទឹកឬកញ្ជ្រោកទឹក ខំដើរលុយទឹកប៉ប្រូង។
ប្រូច → ប៉ប្រូច(កិ. វិ.) ដែលចេញប្រូចៗជាបន្តៗគ្នាមិនដាច់ ចេញប៉ប្រូច។
ប្រេះ → ប៉ប្រេះ(គុ.) ដែលទើបប្រេះខ្លះបន្តិច(ចំពោះតែដើមស្រូវផើម) សូវប៉ប្រេះ គឺស្រូវដែលបែកដង្ហើមហៀបនឹងចេញផ្កា។
ប្លក់ → ប៉ប្លក់(ឧ.) សូរឮប្លក់ៗរឿយៗ។ ប៉ប្លិកប៉ប្លក់ គុ. ប្លិកប្លក់ពន់ពេកឬកពាប៉ប្លិកប៉ប្លក់។
ប្លឺម → ប៉ប្លឺម(កិ. វិ.) ប្លឺមៗបាត់ឃើញៗ ដើរប៉ប្លឺមក្នុងព្រៃតែម្នាក់ឯង។
ប្លូក → ប៉ប្លូក(ឧ.) ដែលឮសូរប្លូកៗរឿយៗមមិនដាច់ លុយទឹកប៉ប្លូក។
ប្លើក → ប៉ប្លើក(កិ.វិ.) ប្លើកៗរឿយៗ, ប្លើកចុះប្លើកឡើង ដើរប៉ប្លាក់ប្លើក, ងោក
ប៉ប្លើក(ម. ព. សើកប៉ប្លើកទៀតផង)។
ផ្អែប →ប៉ផ្អែប(កិ. វិ.) ដែលផ្អែបៗរឿយៗ យំប៉ផ្អែប, បាយពុះប៉ផ្អែប។
ប៉ះ → ប៉ប៉ះ(កិ.) ធ្វើឱ្យប៉ះ, ផ្សែផ្សំ។
បក់ →បបក់(កិ.) យកន្សែងឬសំពត់បក់បោកកោយចូលហៅដោយល្បូង, ដោយថ្នម, ដោយសោះអន្ទង, ដោយនឹករលឹក។
ប៉ប់  → បប៉ប់
ប៉ាច់  → ប៉ប៉ាច់(គុ.) មាននៅខាងលើរួចហើយ។
ប៉ិល  → ប៉ប៉ិល
ប៉ុក → ប៉ប៉ុក(កិ.) ននៀលឬក្រាប, ដេកនៅទីមានផង់ធូលី មាន់ប៉ប៉ុកដី, ក្មេងប៉ប៉ុកដី។
ប៉ុប → ប៉ប៉ុប មានរួចនៅខាងលើ។
ប៉ែះ → ប៉ប៉ែះមានរួចនៅខាងលើ
ប៉ោច → ប៉ប៉ោច មានរួចនៅខាងលើ
បោស → បបោស មានរួចនៅខាងលើ
ប្រច → ប៉ប្រច (ឧ.) សូរឮប្រចៗរឿយៗ រាកប៉ប្រច។
ប្រស → ប៉ប្រស(ឧ.) សូរឮប្រសៗរឿយៗ ពត់ខ្លួនលាន់សរសៃប៉ប្រស។
ប្រាច់ → ប៉ប្រាច់ មានខាងលើរួចហើយ។
ប្រាវ → ប៉ប្រាវ មានខាងលើរួចហើយ។
ប្រិច → ប៉ប្រិច(កិ.) កម្រើកត្របកភ្នែកបើកបិទៗយ៉ាងរហ័ស ប៉ប្រិចភ្នែក។ (ឧ.)សូរឮប្រិចៗឬប្រិបៗរឿយៗ។ និយាយថា ប៉ប្រឹបឬ សស្រឹបក៏បាន(តាមសូរឮដែល កំណត់បានខុសគ្នា)។
ប្រិញ → ប៉ប្រិញ(គុ.) ដែលក្រហមរេញ ស្មៅក្រហមប៉ប្រិញ, សំណាបក្រហម
ប៉ប្រិញ។
ប្រិល → ប៉ប្រិល
ប្រុន → ប៉ប្រុន(កិ. វិ.ឬគុ.) ប្រុនៗរឿយៗ រងាប៉ប្រុន, ឈរឱបដៃប៉ប្រុនអាចហៅថា(ត្រុន)ក៏បាន។
ប្រុយ → ប៉ប្រុយ(កិ. វិ.) ប្រុយៗមិន
ប្រូង → ប៉ប្រូង(ឧ.) មាននៅខាងលើ។
ប្រូច → ប៉ប្រូច(ឧ.) មាននៅខាងលើ។
ប្រូស → ប៉ប្រូស(ឧ.) មាននៅខាងលើ។
ប្លាច់ → ប៉ប្លាច់
ប្លាញ → ប៉ប្លាញ(កិ. វិ.ឬ គុ.) ដែលប្លាញៗពន់ពេកនិយាយប៉ប្លាយ, មាត់រអិលប៉ប្លាញ។
ប្លិច → ប៉ប្លិច
ប្លុង → ប៉ប្លុង(គុ.) ដែលប្លុងៗបាត់ឃើញៗឬដែលមើលទៅឃើញត្រឡុងម្តងៗ មើលទៅឃើញភ្លើងប៉ប្លុង។
ប្លើក → ប៉ប្លើក(កិ. វិ.) ប្លើកៗរឿយៗ, ប្លើកចុះប្លើកឡើង ដើរទៅប៉ប្លើក,ងោក
ប៉ប្លើក(ម.ព. សើកប៉ប្លើកទៀតផង)។
ប្លោញ → ប៉ប្លោញ(កិ. វិ.) ប្លោញៗរឿយៗ ទំពាប៉ប្លោញ។
ផ្ញាច់ → ប៉ផ្ញាច់(ឧ.) សូរឮផ្ញាច់ៗរឿយៗ ទំពាប៉ផ្ញាច់, ទំពាស្លាបប៉ផ្ញាច់មិនដាច់ពីមាត់(ព. ព.)។
ផ្អូក → ប៉ផ្អូក(កិ. វិ.) ដែលផ្អូកនឹករឿយៗ។
ផ្នត់ដើម[ព-]
ពាក់ → ពពាក់(កិ.) ពាក់តម្រួតលើគ្នា, ច្រើននិយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ពព័ន្ធ,  និងពាក្យពពួនឬប្រពួន ថា ពពាក់ពព័ន្ធ គឺពាក់ព័ន្ធលើគ្នា, ពពាក់ពពូន គឺប្រមមូលគ្នា
ឬភ្ជុំផ្ដុំគ្នាជុំជិតពូនចុះពូនឡើង រត់ពពាក់ពពូន រត់ពូនចុះពូនោឡើងស្ទើរប៉ះទង្គិចគ្នា។
ពាន → ពពាន(កិ.) ពានពារលើគ្នា, ពានតម្រួតលើគ្នា គោឡើងពពានគ្នា គឺគោមួយឡើងលើគោមួយ ហើយមានគោមួយទៀតឡើងពានលើគោទី២នោះទៀត គឺឡើងបានត្រួតៗលើគ្នា២តម្រួត(គោក្របី)។
ពុរ → ពពុរ(គុ.) ដែលពុរខ្លាំង គឺដែលពុរដោយបែកឬដោយជោរខ្លាំង, ដោយហើមខ្លាំង : ដីបែកភក់ពពុរ, បែកដីពពុរ, ស្វាយទុំជោរពពុរ, ហើមសាច់ពពុរ។ បើជា (ន.) ផងក៏បាន : ពពុរដី, ពពុរផេះឬ ពពុរដី, ពពុលផេះ។
ពូន → ពពូន(កិ.) ពូនចុះពូនឡើង : មនុស្សរត់ពពូន គឺពួកមនុស្សរត់ជ្រួលច្របល់ពូនស្ទើរប៉ះទង្គិចគ្នា(ប្រើជា ប្រពូន វិញក៏មាន)។
ពួក → ពពួក(ន.) ពួក, បន, ហ្វូង, ប្រជុំដោយមានចំនួនច្រើន ដោយឡែកៗ ទីទៃៗពីគ្នា : ពពួកសត្វ, ពពួកជនឬ ពពួកសត្វ, ពពួកជន។
ពើម → ពពើម(កិ. វិ.ឬគុ.) ដែលពើមៗព្រោះងងឹតមើលមិនច្បាស់លាស់ : ងងឹតពពើម, ដើររាវពពើម។
ពៀច → ពពាច(កិ.) អាចជាវត្ថុទន់ជ្រាយឱ្យរីកទំហំឱស្មើ : ពពាចម្សៅជ្រាយ។
ពេន → ពពេន(កិ.ឬកិ. វិ) ការពេនពាក់លើគ្នា, ដែលពេនលើគ្នា ឬពេនចុះពេនឡើង។
ព្រាត → ពព្រាត(គុ.) ដែលព្រាតៗរឿយៗ : រស្មីពព្រាត, ពន្លឺពព្រាត,។
ព្រាយ → ពព្រាយ(កិ. វិ.ឬគុ.) ដែលព្រាយៗរឿយៗ : ផ្កាភ្លើងពព្រាយ, ញញឹមពព្រាយ។
ព្រិច → ពព្រិចប
ព្រឹម → ពព្រឹម(កិ.) ដែលព្រឹមៗ, ដែលឃើញព្រឹមៗ : ភ្នែកពព្រឹម។
ព្រឹស → ពព្រឹស
ព្រុស → ពព្រុស(គុ.) ដែលលាយចម្រុះពណ៌តែតូចៗ ផ្អុចៗ : សពព្រុស, ខ្មៅពព្រុស, ក្រហមពព្រុស។ ព.ប្រ. ចិត្តពព្រុស, សីលពព្រុស, ធម៌ពព្រុសចិត្ត, សីល, ធម៌ដែលសៅហ្មងផ្អុចៗ។
ព្រូស → ពព្រូស(ឧ.) សូរឮព្រូសៗរឿយៗ : មាន់បង្រះពព្រូស។
ព្រួក →  ពព្រួក(ឧ.) សូរឮព្រូកៗច្រើនដង(ម. ព. ប្រូកឬ ព្រូកផង)។ (គុ.) ដែលមានសាច់ពុកផុយឬស្រួយ ជាន់, ច្របាច់ឬចាក់ឮព្រួកៗឬដែលមានសាច់ព្រោក : សាច់ហើមពព្រួក។
ព្រួច → ពព្រួច(កិ.ឬកិ. វិ) ចេញព្រួចៗរឿយៗ, ដែលព្រួចៗច្រើនដង : ទឹកពុះពព្រួច។
ព្រើត → ពព្រើត(កិ. វិ.) ព្រើតៗរឿយៗ : ញាក់ចិញ្ចើមពព្រើត។
ព្រើម → ពព្រើម(កិ.) ព្រើមខ្លាំង, ព្រើមឥតអាក់ : ធ្វើខ្លួនឱ្យនឹងធឹងបន្តិចទៅ កុំពព្រើមពេក!, ត្រីចង្វាជ្រើមពព្រើម ត្រីចង្វាច្រើនដែលជ្រើមក្នុងទឹកមើលទៅឃើញ។
ព្រៀប → ពព្រៀប(គុ.) ដែលពេញពៀបខ្លាំង : ទឹកឡើងពពៀបមាត់ច្រាំង។
ភក់ → ពភក់(គុ.) ដែលមានសុទ្ធតែភក់ជ្រាយៗឥតមានទឹក : ដីភក់ៗ, ស្ទូងនៅស្រែពភក់ៗ។
ភល → ពភល(កិ. វិ.) ដែលចេញភលៗមក : ទឹកចេញពីររន្ធថ្មពភល។
ភីង → ពភីង(ឧ.) សូរឮភីងៗផ្ទួនៗ : ដេញចាប់ចោរពភីង, រត់ពភីង។
ភឹប → ពភឹប(ឧ.) សូរឮភឹបៗរឿយៗ : ស្លៀកសំពត់សម្លុយស្រុងហៀរកែងដើរឮសូរពភឹប គឺសំពត់ប៉ះនឹងស្មងជើងឮសូរភឹបៗ។
ភឹល → ពភឹល(ឧ.) សូរឮភឹលៗរឿយៗ : ហ្វូងព្រាបហើរពីដំបូលវិហារពភឹល គឺវាស្ទុះហើរបន្តគ្នាឮភឹលៗ។
ភឺត → ពភឺត(ឧ.) សូរឮភឺតៗផ្ទួនៗរឿយៗ : គោលង់ទឹកជំនន់ ដកដង្ហើមយ៉ាងពភឺត។
ភឺស → ពភឺស(ឧ.) សូរឮភឺសៗផ្ទួនៗរឿយៗ : គាត់ដកកូនឈើពភឺសអម្បាញ់មិញនេះសោះតើម្តេចក៏ថាគាត់ឈឺធ្ងន់?។
ភុង → ពភុង(ឧ.) សូរឮភុងៗរឿយៗ : សូរបំពង់ត្នោតរណ្តំគ្នាពភុង។
ភូស → ពភូស(ឧ.) សូរឮភូសៗរឿយៗ : ឮសូរធ្លាក់ឬទង្គិចអ្វីពភូសនៅត្រង់ខាងជើងផ្ទះ។
ភ្លឹះ → ពភ្លឹះ(កិ. វិ.) ដែលភ្លឹះៗរឿយៗ : ធ្វើការពភ្លឹះ, អង្គុយពភ្លឹះទាល់ព្រឹក។
ភ្លឹម → ពភ្លឹម(គុ.) ដែលភ្លឹមៗ : ភ្នែកពភ្លឹម គឺភ្នែកដែលបើកព្រឹមៗ។
ភ្លុក → ពភ្លុក(ឧ.) សូរឮភ្លុកៗច្រើនដង។
ភ្លុង → ពភ្លុង(ឧ.) សូរឮភ្លុងៗរឿយៗ។
ភ្លូក → ពភ្លូក
ភ្លើ → ពភ្លើ(កិ. វិឬគុ.) ដែលភ្លើៗ ខុសបែបបទ :ឬកពភ្លើ, មនុស្សពភ្លើ, ដើរមកពភ្លើ។
ភ្លើក →ពភ្លើក(កិ. វិ.ឬគុ.) ដែលភ្លើកៗញើបៗ : ដំណើរពភ្លើក, ដើរពភ្លើក។
ភ្លៀក → ពភ្លៀក(កិ. វិ) ដែលភ្លៀកៗរឿយៗ : អង្គុយពពភ្លៀក, មើលពភ្លៀក។
ភ្លែត → ពភ្លែត(កិ. វិ.) ដែលភ្លែតៗរឿយៗ : ចេញអណ្តាតភ្លើងពភ្លែត។
ភ្លែល → ពភ្លែល(កិ. វិ.) ដែលភ្លែតៗរឿយៗ។
(សូមអធ្យាស្រ័យផងមិនអាចសម្រាយន័យនៃពាក្យទាំងអស់បានទេ មេត្តាស្វែងរកពាក្យនៅក្នុងវចនានុក្រមដើម្បីទុកជាចំណេះដឹងសម្រាប់អ្នកសិក្សាភាសាខ្មែរ សូមអរគុណ!!)
មី → មមី
មឹះ → មមឹះ
មើក → មមើក
មៃ → មមៃ
ផ្នត់ដើម[រ-]
កម → រកម
កឹក → រកឹក
កូត → រកូត
កៀស → រកៀស
ខក → រខក
ខក់ → រខក់
ខាក → រខាក
ខិត → រខិត
ខែះ → រខែះ
គឹង → រគឹង
គើម → រគើម
ឃិកឃុក → រឃិករឃុក
ឃុង → រឃុង
ឃុងឃាំង → រឃុរឃាំង
ងំ → រងំ
ងាក់ងើ → រងាក់រងើ
ង៉ាក់ង៉ើក → រង៉ាក់រង៉ើក
ងាប់ → រងាប់
ង៉ឺត → រង៉ឺត
ងុម → រងុម
ង៉ូវ → រង៉ូវ
ងេងើ → រងេរងើ
ង៉ែ → រង៉ែ
ងោក → រងោក
ឆេតឆូត → រឆេតរឆូត
ញម → រញម
ញ៉ិបញ៉ុប → រញ៉ិបរញ៉ុប
ញ៉េចញ៉ាច → រញ៉េចរញ៉ាច
ញ៉េចញ៉ូច → រញ៉េចរញ៉ូច
ដាច់ → រដាច់
ដាច់ដោច → រដាច់រដោច
ដឹក → រដឹក
ដុប → រដុប
ដោះ → រដោះ
តិបតុប → រតិបរតុប
ទើស → រទើស
ហែក → រហែក
អៀច → រអៀច
អេចអូច → រអេចរអូច
អេះអុះ → រអេះរអុះ
លៃ → លលៃ
ផ្នត់ដើម[ស-]
សឹក → សសឹក
សុល → សសុល
សៀរ → សសៀរ
សោះ → សសោះ
ស្រិច → សស្រិច
ស្រិប → សស្រិប
ស្រឹង → សស្រឹង
ស្រុច → សស្រុច
ស្រ៊ុប → សស្រ៊ុប
ស្រូស → សស្រូស
ស្រោក → សស្រោក
ស្លក់ → សស្លក់
ស្លន់ → សស្លន់
ស្លើត → សស្លើត
ស្លោ → សស្លោ
សិត → សសិត។
ទម្រង់(ពស-)មានច្រើនបែបដូចជា៖ [ក្រ-], [គ្រ -], [ច្រ-], [ជ្រ-], [ត្រ-], [ទ្រ-] [ប្រ-], [ព្រ-], [ស្រ-], [វ្រ-], [អ'ង-], [អ'ញ-], [អ'ន-], [អ'ម-]។
ផ្នត់ដើម[ក្រ-]
ចាប់ → ក្រចាប់
វាត់ → ក្រវាត់
វីវក់ → ក្រវិកក្រវក់
ជាំ → ក្រជាំ
ញី → ក្រញី
ញ៉ឹង →  ក្រញឹង
ញឹប → ក្រញឹប
ញ៉ុច → ក្រញ៉ុច
ញ៉ុញ → ក្រញុញ
ទាំង → ក្រទាំង
ពង → ក្រពង
ពាត់ →ក្រពាត់
ពុល → ក្រពុល
ពេញ → ក្រពេញ
មឹប → ក្រមឹប
ម៉ឺម → ក្រមឺម
ម៉ៅ → ក្រម៉ៅ
លឹប → ក្រឡឹប
វង់ → ក្រវង់
វៀច → ក្រវៀច
វេច → ក្រវេច
ឡែត → ក្រឡែត
អឺត → ក្រអឺត
អុច →ក្រអុច
ផ្នត់ដើម[គ្រ-]
ជូរ → គ្រជូរ
ញេច → គ្រញិច
ញែង → គ្រញែង
លុក → គ្រលុក
វាត់ → គ្រវាត់
វាស → គ្រវាស
វៀច → គ្រវៀច
វៀន → គ្រវៀន
ហ៊ឹម → គ្រហឹម
ហួច → គ្រហួច
ញឹក → គ្រញឹក
មើម → គ្រមើម
ផ្នត់ដើម[ច្រ-]
ង៉ក់ → ច្រងក់
ម៉ក់ → ច្រមក់
លើស → ច្រឡើស
វ៉ែប → ច្រវែប
ឡំ(លាយឡំ) → ច្រឡំ
ឡឹង → ច្រឡឹង
ឡូក → ច្រឡូក
បល់ → ច្របល់
ពើង → ច្រពើង
ងក់ → ជ្រងក់
ងំ → ជ្រងំ
មុជ → ជ្រមុជ
ផ្នត់ដើម[ត្រ-]
កង → ត្រកង
បាញ់ → ត្របាញ់
ងើល → ត្រងើល
ឈឹង → ត្រឈឹង
ដាប → ត្រដាប
ដុស → ត្រដុស
ដួច → ត្រដួច
ដោក → ត្រដោក
បក → ត្របក
ម៉ង់(ម៉ង់ៗ) → ត្រមង់
មូល → ត្រមោល
មោង → ត្រមោង
សង → ត្រសង
សាយ → ត្រសាយ
សុស → ត្រសុស
ឡប់ → ត្រឡប់
មាំង → ទ្រមាំង
វះ → ទ្រវះ
វៀច → ទ្រវៀច
វែង →ទ្រវែង
ហោ → ទ្រហោ
ផ្នត់ដើម[ប្រ-]
កប → ប្រកប
កាច់ → ប្រកាច់
កាន់ → ប្រកាន់
កាប់ → ប្រកាប់
កុន → ប្រកុន
កើយ → ប្រកើយ
កៀក → ប្រកៀក
កោះ → ប្រកោះ
ខាំ → ប្រខាំ
គង → ប្រគង
គរ → ប្រគរ
ចាំ → ប្រចាំ
ចាក់ →ប្រចាក់
ចាប់ → ប្រចាប់
ចឹក → ប្រចឹក
ចួន/ជួន → ប្រចួន/ប្រជួន
ចួប → ប្រចួប
ចោម → ប្រចោម
ជាប់ → ប្រជាប់
ជុំ → ប្រជុំ
ជែង →ប្រជែង
ជ្រួស → ប្រជ្រួស
ជ្រៀត → ប្រជ្រៀត
ឈម → ប្រឈម
ឈ្លោះ → ប្រឈ្លោះ
ញាប់ → ប្រញាប់
ញឹក → ប្រញឹក
ដំ → ប្រដំ
ដាល់ → ប្រដាល់
ដិត → ប្រដិត
ដូច → ប្រដូច
ដេញ → ប្រដេញ
ដោត →ប្រដោត
តោក → ប្រតោក
តោង → ប្រតោង
ថួន → ប្រថួន
ទង់ → ប្រទង់
ទល់ → ប្រទល់
ទាក់ → ប្រទាក់
ទាញ → ប្រទាញ
ទាល់ → ប្រទាល់
ទាស់ → ប្រទាស់
ទើស →ប្រទើស
បិច → ប្របិច
បេះ → ប្របេះ
បែក → ប្របែក
បោច →ប្របោច
ផាត់ → ប្រផាត់
ផុត → ប្រផុត
ផូរ → ប្រផូរ
ផេះ → ប្រផេះ
ផ្នូល → ប្រផ្នូល
ពាក់ → ប្រពាក់
ពាន → ប្រពាន
ភើច → ប្រភើច
មុម → ប្រមុម
ម៉ោក → ប្រមោក
លង → ប្រលង
លូក → ប្រលូក
វាយ → ប្រវាយ
ហែក → ប្រហែក
អូស → ប្រអូស
ឱប → ប្រឱប
កាក់ → ប្រកាក់
កិត → ប្រកិត
ឆេះ → ប្រឆេះ
ជួស → ប្រជួស
កាក → ស្រកាក
ងាក → ស្រងាក
តឹក → ស្រតឹក
ទន់ → ស្រទន់
បក់ → ស្របក់
បាំង → ស្របាំង
ប៉ើក → ស្រប៉ើក
ពាប់ → ស្រពាប់
ពិល → ស្រពិល
ពៀប → ស្រពាប
ម៉ុយ → ស្រមុយ
ម៉ើង → ស្រមើង
លះ → ស្រលះ
លាប →ស្រលាប
លឹប → ស្រលឹប
លុង → ស្រលុង
លូន → ស្រលូន
អាប់ → ស្រអាប់
អែម → ស្រអែម
ផ្នត់ដើម[វ្រ-]
ផ្នត់ដើម[អ'ង-]
កុញ → អង្កុញ
ក្រត → អង្ក្រត
គប់ → អង្គប់
គុល → អង្គុល
រុត → អង្រុត
វែង → អង្វែង
រូស → អង្រូស
ផ្នត់ដើម[អ'ញ-]
ជុល → អញ្ជុល
ចង →អញ្ចង
ផ្នត់ដើម[អ'ន-]
តយ(តយង៉យ) → អន្តយ
ត្រើក → អន្ត្រើក
ទ្រក់ → អន្ទ្រក់
ទ្រត → អន្ទ្រត
ទ្រាក → អន្ទ្រាក
ដោត → អណ្ដោត
ត្រាក់ → អន្ត្រាក់
ត្រុក → អន្ត្រុក
ត្រោក → អន្ត្រោក
ថម(ថមថយ) → អន្ថម
ទាក់ → អន្ទាក់
ទ្រឺត → អន្ទ្រឺត
ទ្រុក → អន្ទ្រុក
ទ្រើត → អន្ទ្រើត
ទ្រើម → អន្ទ្រើម
លង់ → អន្លង់
លីង → អន្លីង
ផ្នត់ដើម[អ'ម-]
បុក → អំបុក
ពាស → អំពាស
ពុះ → អំពុះ/អម្ពុះ
ប៉ើក → អំប៉ើក
បែង → អំបែង
បោស → អំបោស។
ទម្រង់(ពសព-)
មានច្រើនដូចជា [ក'ង-] [ក'ន-] [ក'ម-] [ប'ន-] [ប'ណ-] [ប'ញ-] [ប'ម-] [ព'ន-] [រ'ម-]។
កុញ → កង្កុញ
កួច → កង្កួច
ខើញ → កង្ខើញ
វល់ → កង្វល់
វៀច → កង្វៀច
ផ្នត់ដើម​[ក'ញ-]
ចាស់ → កញ្ចាស់
ឆត → កញ្ឆត
ច្រឹក → កញ្ច្រឹក
ច្រែង → កញ្ច្រែង
ឆក់ → កញ្ឆក់
ឆិត → កញ្ឆិត
ឆែវ → កញ្ឆែវ
ឆោត → កញ្ឆោត
ជួ → កញ្ជួ
ជ្រៀវ → កញ្ជ្រៀវ
ឈូស → កញ្ឈូស
ផ្នត់ដើម​[ក'ន-]
ត្រង → កន្ត្រង
ដក់ → កណ្ដក់
ដាច → កណ្ដាច
ត្រាក → កន្ត្រាក
ដាច់ → កណ្ដាច់
ទួល → កន្ទួល
ទ្រម → កន្ទ្រម
ទ្រួក → កន្ទ្រួក
ធាត់ → កន្ធាត់
ធុច → កន្ធុច
ធុល → កន្ធុល
ផ្នត់ដើម​[ក'ម-]
បាប → កំបាប
ព្រើល → កំព្រើល
ជាប់ → កម្ជាប់
បាក់ → កំបាក់
បាំង → កំបាំង
ប៉ាត → កំប៉ាត
ប៉េង → កំប៉េង
បែក → កំបែក
ប៉ោង → កំប៉ោង
ផិត → ​ កំផិត
ពក → កំពក
ពក[ម-]​ + ព្រើល →កំព្រើល
ពយ → កំពយ
ពើង → កំពើង
ពៀច → កំពៀច
ភរ → កំភរ
ភូត → កំភូត
រាប → កម្រាប
រើប → កំរើប
ហល់ → កំហល់
ផ្នត់ដើម​[ក'ល-]
ផ្នត់ដើម​[គ'ន-]
លាស់ → គន្លាស់
ផ្នត់ដើម​[គ'ម-]
រេច → គំរេច
រូ → គំរូ
រិះ → គម្រិះ
រឹល​ →  គំរឹល
ផ្នត់ដើម​[ច'ង-]
កៀស → ចង្កៀស
វែក → ចង្វែក
គ្រោង → ចង្គ្រោង
ហូរ → ចង្ហូរ
អូរ → ចង្អូរ
ផ្នត់ដើម​[ច'ន-]
ទាស់ → ចន្ទាស់
ទល់ → ចន្ទល់
ផ្នត់ដើម​[ច'ម-]
កាង → ចំកាង
កោង → ចំកោង
ខែង → ចំខែង
តើត → ចំតើត​
ទយ → ចំទយ
ទាញ → ចំទាញ
ទាស់ → ចំទាស់
ទើត → ចំទើត
ទើស → ចំទើស
បង → ចំបង
ប្រាវ → ចំប្រាវ
ពើប → ចំពើប
ហុយ → ចំហុយ
ហៀវ → ចំហៀវ
អន់ → ចំអន់
អាស → ចំអាស
ផ្នត់ដើម​[ជ'ញ-]
ជក់ → ជញ្ជក់
ជាត់ → ជញ្ជាត់
ជាន់ → ជញ្ជាន់
ជូន → ជញ្ជូន
ជែក → ជញ្ជែក
ជ្រំ → ជញ្ជ្រំ
ផ្នត់ដើម​[ជ'ន-]
ល → ជន្ល
ផ្នត់ដើម​[ជ'ម-]
ទយ → ជំទយ
រឹត → ជំរិត
ទាញ → ជំទាញ
រត់ → ជំរត់
រុញ → ជំរុញ
ទាស់ → ជំទាស់
ផ្នត់ដើម​[ដ'ង-]
កាប់ → ដង្កាប់
កាវ → ដង្កាវ
គត់ → ដង្គត់
ហក់ → ដង្ហក់
ហែ → ដង្ហែ
ផ្នត់ដើម​[ដ'ន-]
ដឹង →  ដណ្ដឹង
ដាំ → ដណ្ដាំ
ដើម → ដណ្ដើម
ផ្នត់ដើម​[ដ'ម-]
ឡើង → ដំឡើង
បូក → ដំបូក
ផ្នត់ដើម​[ទ'ង-]
គត់​ →   ទង្គត់​
ផ្នត់ដើម​[ទ'ន-]
ទាន់ →  ទន្ទាន់
ទិញ​ →  ទន្ទិញ
ទឹម →  ទន្ទឹម
ផ្នត់ដើម​[ត'ង-]
[ត'ង-] + កៀប → តង្កៀប
ផ្នត់ដើម​[ត'ល-]
ផ្នត់ដើម​[ប'ង-]
ក → បង្ក
កើល → បង្កើល
កឿង → បង្កឿង
កេល → បង្កេល
កែក → បង្កែក
កោង → បង្កោង
ក្រាប → បង្ក្រាប
ក្រៀក → បង្ក្រៀក
ខក → បង្ខក
ខន → បង្ខន
ខាក → បង្ខាក
ខាត → បង្ខាត
ខាន → បង្ខាន
ខិត → បង្ខិត
ខុស → បង្ខុស
ខូង → បង្ខូង
ខូច → បង្ខូច
ខើច → បង្ខើច
ខំ → បង្ខំ
ខាំ → បង្ខាំ
ខាំង → បង្ខាំង
គង → បង្គង
គរ → បង្គរ
គាប់ → បង្គាប់
គួរ → បង្គួរ
គេច → បង្គេច
គោះ → បង្គោះ
គ្រប → បង្គ្រប
គ្រប់ → បង្គ្រប់
រួញ → បង្រួញ
រួប → បង្រួប
រៀន → បង្រៀន
វិល → បង្វិល
វឹក → បង្វឹក
វៀន → បង្វៀន
វៀះ → បង្វៀះ
វែង → បង្វែង
ហក → បង្ហក
ហក់ → បង្ហក់
ហត់ → បង្ហត់
ហប → បង្ហប
ហប់ → បង្ហប់
ហល់ → បង្ហល់
ហា → បង្ហា
ហាត់ → បង្ហាត់
ហាប់ → បង្ហាប់
ហិល → បង្ហិល
ហុយ → បង្ហុយ
ហូត → បង្ហូត
ហូរ → បង្ហូរ
ហួត → បង្ហួត
ហួរ → បង្ហួរ
ហួល → បង្ហួល
ហួស → បង្ហួស
ហើប → បង្ហើប
ហើម → បង្ហើម
ហើយ → បង្ហើយ
ហើរ → បង្ហើរ
ហៀរ → បង្ហៀរ
ហេវ → បង្ហេវ
ហោច → បង្ហោច
ហោះ → បង្ហោះ
អក → បង្អក
អង់ → បង្អង់
អត់ → បង្អត់
អន់ → បង្អន់
អរ → បង្អរ
អស់ → បង្អស់
អាក់ → បង្អាក់
អាច → បង្អាច
អាប់ → បង្អាប់
អុរ → បង្អុរ
អូន → បង្អូន
អូស → បង្អូស
អួត → បង្អួត
អួល → បង្អួល
អើត → បង្អើត
អៀវ → បង្អៀវ
អែន → បង្អែន
អោត → បង្អោត
ឱន → បង្អោន
អៅ → បង្អៅ
វេច → បង្វេច
ហែប → បង្ហែប
អែម → បង្អែម
កើយ → បង្កើយ
ហែ → បង្ហែ
ការ → បង្ការ(បន្លែបង្ការ)
កៀរ →បង្កៀរ(បង្គោះបង្កៀរ)
អែ →​ បង្អែ(បង្អែបង្អង់)
គោល → បង្គោល
កប់ → បង្កប់
កាត់ → បង្កាត់
កក → បង្កក
កក់ → បង្កក់
ការ → បង្ការ
កិន → បង្កិន
កិល → បង្កិល
កើត → បង្កើត
កើន → បង្កើន
ផ្នត់ដើម​[ប'ញ-]
ចប់ → បញ្ចប់
ចាំ → បញ្ចាំ
ចាំង → បញ្ចាំង
ចាច់ → បញ្ចាច់
ចាល់ → បញ្ចាល់
ចុក → បញ្ចុក
ចូល → បញ្ចូល
ចៀស → បញ្ចៀស
ចេះ → បញ្ចេះ
ចេញ → បញ្ចេញ
ច្រក → បញ្ច្រក
ច្រាស់ → បញ្ច្រាស
ច្រិច → បញ្ច្រិច
ច្រូច → បញ្ច្រូច
ច្រោះ → បញ្ច្រោះ
រដ្ឋរាសី
ពួកម្ចាស់ស្រុក។ ពួកឥណ្ឌនៅសម័យអាណាចក្រភ្នំបានចូលមកអាណាចក្រភ្នំដើម្បីធ្វើជំនួញ ហើយបានរៀបការជាមួយពួករដ្ឋរាសីដែលជាម្ចាស់ស្រុក។
វេយ្យាករណ៍នៃភាសាខ្មែរ
ពាក្យកម្ចីឡាវ
ឆាក → បញ្ឆាក
ឆាច់ → បញ្ឆាច់
ឆាប → បញ្ឆាប
ឆិច → បញ្ឆិច
ឆិត → បញ្ឆិត
ឆឹក → បញ្ឆឹក
ឆុក → បញ្ឆុក
ឆួល → បញ្ឆួល
ឆើត → បញ្ឆើត
ឆៀង → បញ្ឆៀង
ឆេះ → បញ្ឆេះ
ឆោត → បញ្ឆោត
ជក់ → បញ្ជក់
ជច់ → បញ្ជច់
ជត → បញ្ជត
ជល់ → បញ្ជល់
ជា → បញ្ជា
ជាក់ → បញ្ជាក់
ជាន់ → បញ្ជាន់
ជាប់ → បញ្ជាប់
ជិះ → បញ្ជិះ
ជូន → បញ្ជូន
ជោះ → បញ្ជោះ
ជោក → បញ្ជោក
ជោរ → បញ្ជោរ
ជ្រក → បញ្ជ្រក
ជ្រាប → បញ្ជ្រាប
ជ្រិះ → បញ្ជ្រិះ
ជ្រុល → បញ្ជ្រុល
ជ្រួស → បញ្ជ្រួស
ឈប់ → បញ្ឈប់
ឈរ → បញ្ឈរ
ឈឺ → បញ្ឈឺ
ឈែល → បញ្ឈែល
ចង់ → បញ្ចង់
ទុំ → បន្ទុំ
ទាស → បន្ទាស