cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ដុនបូស្កូខេត្តព្រះសីហនុ
ឈ្មោះ
ឈ្មោះនៃ ដុនបូស្កូត្រូវបានយកតាមអក្នដឹកនាំនៃគ្រួសារសាលេសស៊ាន"ស៊ានចនបូស្កូ" ដែលជាសាវក័នៃយុវជន។ហើយគាត់បានជ្រើសយកតែក្មេងប្រុសនិងក្មេងស្រីដែលក្រីក្រដែលធ្វើឡើងនៅ សតវត្សទី១៩ក្នុងប្រទេសអ៊ិតាលី។មូលនិធិស្ថាបនាដុនបូស្កូ(DBCS)ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃទី ១៤ខែ ឧសភាឆ្នាំ ១៩៩១។ហើយក៏ដូចជាបន្តការអបរំការងារនៃការអប់រំរបស់ដុន បូស្កូជុំវិញពិភពលោកដែរ។ បច្ចុបន្បនេះ(DBCS)មានសាលាបចេ្ចទេសមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំ និងអាហាររូបករណ៏សំរាប់កុមារក្រីក្រ(មូលនិធិកុមារដុនបូស្កូ) និងកម្មវិធីស្បៀងអាហារសំរាប់សិស្សានុសិស្ស។ មូលនិធិដុនបូស្កូ(DBCS) បានសង់អគាសិក្សាជាច្រើននៅតាមភូមិនៃប្រទេកម្ពុជាហើយមានកម្មវិធីផ្សេងៗជាច្រើនទៀត ហើយគំរោងដែលសំខាន់នោះគឺបង្កើតឡើងដើម្បីជួយសង្រ្គោះដែលជួបការបោះបង់ចោល។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ដុនបូស្កូសីហនុ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ដុនបូស្កូ
ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
រូបកាសែតជាភាសាអង់គ្លេស|right|thumb|200px
ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
គឺជាសែតដែលនិយាយផ្តោតសំខាន់ទៅលើរឿងសង្គមជាតិ ដែលបានបង្កើតឡើងដំបូងនៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៩២ ដោយលោក ម៉ាយឃឺល ហាយេស (Michael Hayes)។
ប្រវត្តិ
តាម​ពិត​ កា​សែត​ភ្នំ​ពេញ​ ប៉ុស្តិ៍ គឺ​ជា​សា​រ​ព័ត៌មាន​ឯក​រាជ​ដែល​មាន​វ័យ​ចំ​ណាស់​​ជាង​គេ​បំ​ផុត​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​រាជា​ណា​ចក្រ​កម្ពុ​ជា​ ទោះបី​ជា​និ​យាយ​អំ​ពី​​​ការ​ផ្សាយ​ជា​ភា​សា​​ណា​ក៏​ដោយ។ ដោយ​ចាប់​ផ្តើម​​បោះ​ពុម្ភ​ផ្សាយ​​ដំ​បូង​បំ​ផុត​នៅ​ក្នុង​ខែ​កក្ក​ដា​ ឆ្នាំ​១៩៩២ ភ្នំ​ពេញ​ ប៉ុស្តិ៍ ត្រូវ​បាន​អាន​ដោយ​អ្នក​អាន​ទាំង​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ ​និង​បរ​ទេស​រាប់​ពាន់​នាក់​នៅ​ទូ​ទាំង​ប្រ​ទេស​កម្ពុ​ជា​ និង​ដោយ​អ្នក​ជាវ​ជា​ប្រ​ចាំ​នៅ​ក្នុង​រង្វង់៣៥​ប្រ​ទេស​នៅ​ទូ​ទាំង​ពិ​ភព​លោក។ អស់​រយៈ​ពេល​ជាង​១៥​ឆ្នាំនេះ​ ភ្នំ​ពេញ​ ប៉ុស្តិ៍ បាន​ដើរ​តួ​ជា​កា​សែត​មួយ​ដែល​​ប្រ​មូល ​និង​កត់​ត្រា​ទុក​នូវ​ហេតុ​ការណ៍​ដែល​កើត​ឡើង​​ថ្មីៗ​​នៅ​ក្នុង​ប្រ​ទេស​កម្ពុ​ជា​ ​និង​​ត្រូវ​បាន​អាន​​ដោយ​ថ្នាក់​ដឹក​នាំ​ (អ្នក​សម្រេចចិត្ត​) និង​អ​តិ​ថិ​ជន​ (​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​ទំ​និញ​ផ្សេងៗ) ដែល​ជា​អ្នក​បាន​ចូល​រួម​ចំ​ណែក​ក្នុង​ការ​ក​សាង​ប្រ​ទេស​ជតិ​ក្នុង​អំ​ឡុង​ពេល​ប៉ុន្មាន​ទសវត្ស​រ៍​កន្លង​ទៅ​នេះ។ មិន​មាន​កា​សែត​ណា​ផ្សេង​ទៀត ​ធ្វើ​ការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ឲ្យ​បាន​ទូ​លំ​ទូ​លាយ​ដូច្នេះ​ទេ។ កា​សែត​ ភ្នំ​ពេញ​ ប៉ុស្តិ៍ ផ្តល់​នូវ​ការ​ផ្សាយ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ទូ​លំ​ទូ​លាយ​ដោយ​មាន​បញ្ចូល​ទាំង​ ព័ត៌មាន​ និង​​ការ​វិ​ភាគ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ទុក​ចិត្ត​ មាន​ប្រ​យោជន៍​និង​ប្លែក​ពី​គេទៀត​ផង​។ ជា​មួយ​​គ្នា​នេះ​ដែរ អ្នក​អាន​​កា​សែត​ភ្នំ​ពេញ​ ប៉ុស្តិ៍ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​​បាន​ទទួល​​ការ​អប​រំ​ខ្ពង់​ខ្ពស់ បំ​ផុត​នៅ​ក្នុង​ប្រ​ទេស​ ហើយ​ក៏​ជា​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ការ​ទទួល​បាន​នូវ​ព័ត៌មាន​ដែល​មាន​គុណ​ភាព​ខ្ពស់​បំ​ផុត​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​ផង​​ដែរ។ ក្រុម​ការី​និពន្ធ​និង​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​របស់​យើង​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​ដឹង​ថា​​ការ​ផ្តល់​តែ​របាយ​ការណ៍​អំ​ពី​​ហេតុ​ការណ៍​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​តែ​មួយ​មុខ​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​នោះ​ទេ តែ​ពួក​គេ​ត្រូវ​តែ​វិ​ភាគ​ហេតុ​ការណ៍​ទាំង​នោះ​ ហើយ​ពន្យល់​អ្នក​អាន​ថា​តើ​ហេតុ​ការណ៍​ទាំង​នោះ​នឹងតម្រង់​និង​​មាន​ឥទ្ធិ​ពល​លើ​ជី​វិត​ពួក​គេ​យ៉ាង​ណាខ្លះ។
Arthur Miller
តាម​គំ​និត​របស់​ខ្ញុំ កាសែត​ដែល​ល្អ​​គឺ​ជា​កា​សែត​មួយ​ដែល​និ​យាយ​អំ​ពី​ជាតិ​ខ្លួន​ឯង (ឆ្នាំ១៩៦១)។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:កាសែត ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ
ឃុំកោះធំខ
( Commune) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្ដាល មាន  ៥ភូមិ៖
=រដ្ឋបាលចាស់= ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល។ នេះមាន ៥ភូមិ ៖
សូមមើលផងដែរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកណ្តាល ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឃុំនៃកម្ពុជា
គោត្តមអមរទេវរាជ
ព្រះបាទគោត្តមអមរទេវរាជ រឺ ដំបងគ្រញូង (គ.ស ?-១០០៨) រជ្ជកាល (គ.ស ១០០១-១០០៨) សម័យមួយ ​ ​ព្រះរាជា​បាន​ចេញ​បញ្ជា​ឲ្យ​នាម៉ឺន​មុខមន្ដ្រី​កេណ្ឌ​ប្រជានុរាស្ដ្រ​ ​គ្រប់​ខេត្ដ​ខណ្ឌ​សម្រាប់​យក​មក​កាប់​ឈើ​សាងសង់​ព្រះ​បរមរាជវាំង​ ​និង​បាចទឹក​សម្អាត​ស្រះ​ អូរ​ ប្រឡាយ​តូច​ធំ​ក្នុង​ព្រះ​នគរ។​ ​ព្រឹត្ដិការណ៍​កំណែន​នេះ​ ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាជន​ខ្មែរ​ទាំងស្រី​ទាំងប្រុស​ ​ខឹងសម្បា​ក្ដៅក្រហាយ​គ្រប់ៗ​គ្នា។​ ​ដោយសារ​ខ្លាច​អំណាច​ស្ដេច​ ​ខ្លាច​ទទួល​ទោសពៃរ៍​ ម្នាក់ៗ​ចេះ​តែ​ខំ​ខាំមាត់​សង្កត់​ធ្មេញ​គោរព​ធ្វើ​តាមតែ​បញ្ជា។​ ពង្សាវតារសម្ដេច​វាំង​ជួន​បាន​សរសេរ​ថា​ ​ព្រះបាទ​ចក្រព័ត្រ​ព្រះមហាក្សត្រ​ខ្មែរ​ទី​១៦​ ​បាន​សុគត​នៅ​ឆ្នាំជូត​ ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម ​៤៩ ​វស្សា។​ ​ព្រះ​អង្គ​សោយរាជ្យ​បាន ​២៩ ​ឆ្នាំ។ ពង្សាវតារ​វត្ដ​ទឹកវិល​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ​ដំបងគ្រញូង​ ​កាល​បាន​ជ័យ​ជំនះ​ត្រួតត្រា​នគរ​ហើយ​ ​បាន​រៀបចំ​ធ្វើបុណ្យ​បូជាព្រះសព​ព្រះចក្រព័ត្រ ​ហើយ​យក​ព្រះ​អដ្ឋិធាតុ​ព្រះ​អង្គ​ទៅ​បញ្ចុះ​តម្កល់​ទុក​ឯ​ភ្នំក្រោម។ ​ថ្ងៃ​ ១០​កើត​ ​ខែ​ពិសាខ​ ​ឆ្នាំឆ្លូវ​ ​ព.ស ​១៥៤៥ ត្រូវជា​ ​ម.ស ​៩២៣ និង ​គ.ស ​១០០១​ ​ដំបងគ្រញូង​ ​កូន​រាស្ដ្រ​សាមញ្ញ​ដែល​ជា​ពូជ​ចេញ​មក​ពី​ស្រទាប់​ប្រជា​កសិករ​ ​បាន​ទទួល​អភិសេក​ឡើង​សោយរាជសម្បត្ដិ​ប្រទេស​កម្ពុជា។​ ​ដំបងគ្រញូង​ក្លាយទៅជា​ស្ដេច​ខ្មែរ​ទី​១៧​ ​បន្ទាប់​ពី​ព្រះបាទ​ចក្រព័ត្រ​ ​ហើយ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ថ្មី​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ថា​ ​ព្រះបាទ​គោត្ដម ​អមរ​ទេវរាជ។​
ព្រះនាម
តាមវចនានុក្រមជួនណាត ដំបង​គ្រញូង មានន័យថា ឈ្មោះ​កុក​មួយ​ប្រភេទ មាឌ​ធំ​ចង្គ្រោង។
ប្រវត្តិដើមនៃស្ដេចដំបងគ្រញូង
ពង្សាវតារសម្ដេច​វាំង​ជួន​បាន​សរសេរ​ថា​ ​ព្រះបាទ​ចក្រព័ត្រ​ព្រះមហាក្សត្រ​ខ្មែរ​ទី​១៦​ ​បាន​សុគត​នៅ​ឆ្នាំជូត​ ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម ៤៩​ វស្សា។​ ​ព្រះ​អង្គ​សោយរាជ្យ​បាន​២៩​ឆ្នាំ។ ពង្សាវតារ​វត្ដ​ទឹកវិល​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ​ដំបងគ្រញូង​ ​កាល​បាន​ជ័យ​ជំនះ​ត្រួតត្រា​នគរ​ហើយ​ ​បាន​រៀបចំ​ធ្វើបុណ្យ​បូជាព្រះសព​ព្រះ​ចក្រព័ត្រ​ ​ហើយ​យក​ព្រះ​អដ្ឋិធាតុ​ព្រះ​អង្គ​ទៅ​បញ្ចុះ​តម្កល់​ទុក​ឯ​ភ្នំក្រោម។
ក្នុងរាជសម្បត្តិ
គ្រាន់តែ​បាន​ជ័យ​ជំនះ​ ​កាន់​អំណាច​ ​និង​សោយរាជ្យ​ភ្លាម​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​មិន​បង្អង់​ទុក​ឲ្យ​ព្រះរាជ​វង្សានុវង្ស​ព្រះមហាក្សត្រ​ មុន​បាន​សុខ​ឡើយ។​ ​ព្រះ​អង្គ​ចេញ​បញ្ជា​ទៅ​គ្រប់​មន្ដ្រី​ពល​សេនា​នៅ​តាម​ស្រុក ភូមិ ​តំបន់​នានា ក្នុង​ព្រះរាជ​អាណាចក្រ​ឲ្យ​ដើរ​ស្រាវជ្រាវ​ឆែកឆេរ​ ​រក​ចាប់ចង​ឃុំឃាំង​សមាជិក​ក្រុម​ព្រះ​ញាតិវង្ស​ទាំងអស់​ ​ហើយ​យក​ទៅ​សម្លាប់​ចោល​ទាំងអស់​ដោយ​ដុត​ក្នុង​ភ្លើង​ទាំង​រស់។​
ចំណែក ​ព្រះរាជបុត្រ​ទី​២​ ​ព្រះសិរិកុមារ​ ​ដែល​ទើបតែ​បាន​ព្រះ​ជន្ម ​៥ ​វស្សា​ ​ជាមួយនឹង​មេដោះ​ខំ​រត់​ពួន​គេច​វាស​វាង​យករួចខ្លួន​ដែរ​ ​តែ​រត់​មិន​ផុត​ ​ត្រូវ​ក្រុម​សេនា​ដំបងគ្រញូង​ចាប់​បាន។ ​ព្រះ​សិរិកុមារ​ត្រូវ​ពល​សេនា​ទាំងនោះ​ចាប់​ក្រវាត់​បោះ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ ភ្នក់ភ្លើង​ដុត​សម្លាប់។​ ​នាកាល​នោះ​ពេល​ល្ងាច​ព្រលប់​យប់​បន្តិច​ទៅ​ហើយ​ ​ហេតុតែ​សំណាង​បុណ្យ​បារមី​មក​ជួយ​ទាន់​ ​ស្រាប់តែ​ពល​ទាហាន​មួយ​ក្រុម​មក​ដល់​ ​មើលឃើញ​ប្រទះ​នឹង​ភ្នែក​ ​ក៏​កើត​មានចិត្ដ​សង្វេគ​អាណិតអាសូរ​ ​នាំ​គ្នា​លួច​ទាញ​អូស​ព្រះ​សិរិកុមារ​ចេញពី​ភ្លើង​យក​មក​លាក់​ទុក​ក្នុង​ គុម្ពោត​ព្រៃ​ ​ហើយ​ក៏​នាំ​គ្នា​រត់​បាត់ទៅ។​ ​ព្រះ​អង្គ​មិន​សុគត​ទេ​ ​គ្រាន់តែ​ត្រូវ​ភ្លើង​ឆាបឆេះ​ ​រលេះរលួយ​ ​មាន​ដំបៅ​ស្លាកស្នាម​ពាសពេញ​រាង​កាយ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។​
បន្ទាប់ ​មក​ចៃដន្យ​អ្វី​ ​មាន​ព្រះសង្ឃ​មួយ​ក្រុម​និមន្ដ​កាត់​មក​តាម​នោះ​ទៀត​ ​បាន​យល់​បានឃើញ​ព្រះ​សិរិកុមារ​ក្នុង​សភាព​ដ៏​សែន​ខ្លោចផ្សារ​ដូច្នេះ​ ​ព្រះសង្ឃ​ក៏​កើត​មានចិត្ដ​មេត្ដាករុណា​ ​រើស​យក​ទៅ​ចិញ្ចឹម​បីបាច់​ថែរក្សា។​ ​អស់​កាល​យូរ​បន្ដិច​មក​ ​ដំបៅ​រាជកុមារ​ក៏​បានជា​សះស្បើយ។​ ​តែ ដៃជើង​របស់​ព្រះ​អង្គ​ត្រូវ​ឡើង​ក្រញីង​ក្រញង់​ ​រួញ​ជាប់​គ្នា​រក​ងើប​ដើរ​មិនកើត​ ​ដើម្បី​នឹង​ធ្វើ​ចលនា​ទៅ​មុខ​ទៅ​ក្រោយ​ ​ទៅ​ឆ្វេង​ទៅ​ស្ដាំ​ ​ព្រះ​អង្គ​ត្រូវ​តែ​ខំប្រឹង​រំកិល​ដោយ​គូទ​ ​ហេតុ​នោះ​ហើយ​បានជា​អ្នកផង​ទាំងពួង​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​ថា​ ​ព្រហ្មកិល​ ​អ្នកខ្លះ​ទៀត​និយម​ហៅ​ថា​ ​ពញាក្រែក។​
អស់បុណ្យ
​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​ ​ក្សត្រ​ខ្មែរ​ទី​១៧​​ ​ព្រះ​អង្គ​សោយរាជ្យ​បាន​៧​ឆ្នាំ​ ​៧​ខែ​ហើយ។ ថ្ងៃមួយ ព្រះ​អង្គ​កោះហៅ​ព្រះរាជ​ហោរា​មក​ទស្សន៍​ទាយ​មើល​ជតារាសី​របស់​ព្រះ​អង្គ។​ ​ព្រះ​អង្គ​ចង់​ដឹង​ ​តើ​មាន​អ្នក​មានបុណ្យ​ណាមួយ​អាច​មក​ដណ្ដើម​រាជ្យ​ពី​ព្រះ​អង្គ​ឬទេ? ហោរា​វាយ​លេខ​អត្ដ​គន់គូរ​បូក​សង​ចែក​ចុះឡើង​ ​មើលទៅ​ឃើញ​ថា​ ​ព្រះ​អង្គ​ដំបងគ្រញូង​ ​សោយរាជសម្បត្ដិ​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​តែ ​៧​ឆ្នាំ​ ​៧​ខែ និង​ ៧​ថ្ងៃ​ ប៉ុណ្ណោះ។​ ​ដូច្នេះ​នៅ​ ៧​ ថ្ងៃ​ទៀត​ព្រះអង្គ​នឹង​ត្រូវ​អស់បុណ្យ។ ពេល​នោះ​ ​អ្នកមាន​បុណ្យ​នឹង​ចេញ​មក​ដណ្ដើម​យក​រាជសម្បត្ដិ​ជា​មិន​ខាន។​
ឮ ​សូរ​ហោរា​ទស្សន៍​ទាយ​ដូច្នេះ​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​នឹកគិត​ថា​ ​បើ​អ្នកមាន​បុណ្យ​នោះ​ចេញ​មក​មែន​ ​យើង​នឹង​យក​ដំបងគ្រញូង​យើង​គប់​វាយ​ឲ្យ​ខ្ទេច​ហ្មត់​តែ​ម្ដង។​ ​បើ​យើង​វាយ​កម្ទេច​យកជ័យ​ជំនះ​មិន​បាន​ទេ​ ​នោះ​យើង​នឹង​សុំ​ចុះចាញ់​ ហើយ​យើង​នឹង​លើក​រាជបល្ល័ង្ក​ថ្វាយ​ភ្លាម​ ​ដើម្បី​ជៀសវាង​កុំឲ្យ​កើត​មាន​សង្គ្រាម​ ​កាប់​ចាក់​បង្ហូរឈាម​គ្នា​ ​ដូច្នេះ​ប្រទេស​ខ្មែរ​ក៏​មិន​រង​ទុក្ខទោសវេទនា​ព្រាត់ប្រាស​ ​មានកម្ម​ពៀរ​វេរារ​ដោយសារ​រូបយើង​ដែរ​ ​ឯ​រូបយើង​សោត​ក៏​គ្មាន​ជាប់ជំពាក់​កម្ម​ពៀរ​វេរារ​នឹង​បណ្ដាជន​ខ្មែរ​ ​ហើយ​យើង​ក៏​គ្មាន​អ្នក​ណា​ដាក់​កំហុសផ្ដន្ទាទោស ​ជេរប្រទេច​ផ្ដាសា​តកូន​តចៅ​រៀង​រហូត​ទៅ​ដែរ។​
ដំណឹង ​ទស្សន៍​ទាយ​បាន​លេចឮ​ជ្រួតជ្រាប​ទៅ​ដល់​ប្រជានុរាស្ដ្រ​គ្រប់​ទិស​ទី។ ​ថ្ងៃ​ទី​ ៧​ មក​ដល់​កាលណា​ ​មនុស្ស​ម្នា​អ្នកស្រុក​អ្នក​ភូមិ​ពី​គ្រប់​តំបន់​ជិត​ឆ្ងាយ​ ​នាំ​គ្នា​មក​មហានគរ​ ​ជួបជុំ​កុះករ​ ​កកកុញ​ទ្រហឹងអឺងកង​ ​រង់ចាំ​មើល​អ្នក​មានបុណ្យ។​ ​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ ​ចង់ទៅ​ទីក្រុង​ដែរ​ ​ហើយ​ក៏​សុំ​សេចក្ដី​អនុញ្ញាត​ពី​ព្រះសង្ឃ​ ​ដើម្បី​ទៅ​រង់ចាំ​មើល​អ្នក​មានបុណ្យ​នឹង​គេ​ដែរ។​ ​កាលនោះ​ ​ព្រហ្មកិល​អាយុ​បាន​ ១៧​ ​ឆ្នាំ ​(នេះ​បើ​តាម​ពង្សាវតារ​វត្ត​កោកកាក) នាយ​ខំប្រឹង​រំកិល​ចែវ​គាស់​លើ​ដី​អូស​គូទ​ ​ធ្វើ​ដំណើរ​យ៉ាង​សែន​ត្រដាបត្រដួស​តាម​ផ្លូវ​ឆ្ពោះទៅ​មហានគរ។​ ​ព្រហ្មកិល​មាន​ជំនឿ​ ​និង​សង្ឃឹមថា​ ​បើ​មាន​អ្នកមាន​បុណ្យ​ចេញ​មក​មែន​អ្នក​ដែល​មាន​ជំងឺរោគាព្យាធិ​ ​មនុស្ស​ខ្វាក់​ ​មនុស្ស​ខ្វិន​មុខជា​ជា​សះស្បើយ​ ​មើលឃើញ​ ​ដើរ​រួច​ដូច​ដើម​ជា​មិន​ខាន។​
ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ ​បាន​រំកិល​គូទ​ទៅ​ដល់​ខាងជើង​មហានគរ​ ​ហើយ​ក៏​ឈប់​សម្រាក​ក្រោម​ដើម​ពោធិ៍ធំ​មួយ​ក្បែរ​មាត់​ស្រះ​ជិត​នោះ​ ​រង់ចាំ​ទទួល​អ្នក​មានបុណ្យ​ ​ក្នុង​គ្រានោះ​ ​ស្រាប់តែ​មាន​ព្រាហ្មណ៍​ចាស់​ម្នាក់​ ​ស្ពាយ​បង្វិច​មួយ​ធំ​ ​មាន​កញ្ចប់​បាយ​សំណុំ​ ​និង​បំពង់​ទឹក​ផង​ ​ដឹកសេះ​ដើរ​តម្រង់​ទៅ​រក​ព្រហ្មកិល​ ​តា​ព្រាហ្មណ៍​ក៏​សុំ​ផ្ញើ​សេះ​ ​និង​ឥវ៉ាន់​ផ្សេងៗ​ ​ជាមួយ​ព្រហ្មកិល​ពីព្រោះ​គាត់​ត្រូវ​ទៅ​មើល​អ្នក​មានបុណ្យ​ ​គាត់​និយាយ​ថា​ ​«ព្រហ្មកិល​ដែល​ដើរ​មិន​រួច​ ​បើ​ទៅ​មើល​អ្នក​មានបុណ្យ​ក៏​មើល​មិនឃើញ​ដែរ​ ​ហើយ​អាច​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ត្រូវ​គេ​ដើរ​ជាន់​ស្លាប់​ទៀត» គាត់​សន្យា​ថា​ ​«បើ​ឃ្លានបាយ​ ឬ​ស្រេកទឹក​ ​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ ​អាច​យក​បាយ​សំណុំ​ ​និង​ទឹក​បំពង់​របស់​គាត់​ស្រស់ស្រូប​ចម្អែត​កាយ​បាន»។
ពញាក្រែក ​ពោល​តប​ទៅ​វិញ​ថា​ ​«ខ្លួន​ខ្វិនខ្វង់​ផង​ ​ធ្វើ​ដូច​ម្ដេច​នឹង​អាច​មើល​សេះ​កើត​ ​សេះ​នោះ​វា​អាច​នឹង​រត់​បាត់»។ តែ​ព្រាហ្មណ៍​ចាស់​មាន​ប្រសាសន៍​ឆ្លើយ​ថា​ ​«មិន​អី​ទេ​! គាត់​ទៅ​តែ​មួយ​ភ្លែត​ទេ​! គាត់​នឹង​វិល​មក​វិញ​ឥឡូវ​ហើយ​!»។ និយាយ​ចប់​កាលណា​ ​លោកតា​ព្រាហ្មណ៍​ចាស់​នោះ​ក៏​យក​បង្ហៀរ​សេះ​ទៅ​ដាក់​លើ​ដៃ​ ព្រហ្មកិល។​ ​ឯ​បង្វេច​ធំ​គាត់​យក​ទៅ​ដាក់​ជិត​ព្រហ្មកិល។​ ​បន្ទាប់​មក​តា​ព្រាហ្មណ៍​ចាស់​ក៏​ដើរ​ចេញ​បាត់​ទៅ។ ​ពង្សាវតារ​ផ្សេងៗ​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ​តា​ព្រាហ្មណ៍​នេះ​ ​គ្មាន​នរណា​ក្រៅ​អំពី​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​ឡើយ​ ​ពីព្រោះ​ព្រះឥន្ទ្រ​ក្ដៅ​ក្រហល់ក្រហាយ​អន្ទះអន្ទែង​ ​គង់​លើ​បល្ល័ង្ក​មិន​សុខ​មិន​សាប់​ ​ទ្រាំ​មិន​បាន​ ​ក៏​រៀបចំ​គ្រប់គ្រឿង​អលង្ការ​សម្រាប់​ព្រះមហាក្សត្រ​ដាក់​ចង​ក្នុង​មួយ​ បង្វេច​ ​ព្រមទាំង​មាន​បាយ​សំណុំ​ ​និង​ទឹក​បំពង់​ផង​ ​ជិះសេះ​ចុះ​មក​ជួប​នឹង​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ថ្ងៃ​នោះ​ ​គឺ​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ ​៥​កើត ឆ្នាំម្សាញ់​ ​ម.ស ​៥៦៧ ជា​ថ្ងៃ​ដល់​កាលកំណត់​ដែល​អ្នក​មានបុណ្យ​ ​ត្រូវ​ឡើង​សោយរាជ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា​តាម​ទំនាយ។​
កុសល ​បុណ្យ​បារមី​របស់ពញាក្រែក ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ ​បើ​តាម​ពង្សាវតារ​រៀបចំ​ដោយ​​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​នព្វរតន៍​ ​បាន​មក​ពី​ការ​កសាង​ក្នុង​អតីតជាតិ។​ ​កាលនោះ​ ​ជា​យូរអង្វែង​មក​ហើយ​ ​ក្រោយ​ដែល​បាន​យាង​មក​ប្រោសសត្វ​នៅ​កោះ​គោកធ្លក​ ​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ព្រះ​បរមគ្រូ​ ​បាន​ត្រាច់រង្គត់​និមន្ដ​ទៅ​ជួប​ស្មូម​យាចក​ម្នាក់​មាន​រូបរាង​អាក្រក់​ ​មាន​ដំបៅ​រលះ​រលួយ​ពាសពេញ​ខ្លួនប្រាណ​ដៃជើង។​ ​ស្មូម​នោះ​កាលបើ​បានឃើញ​បាន​ជួប​ព្រះពុទ្ធ​អង្គ​ហើយ​ ​ក៏​កើត​មានចិត្ដ​ជ្រះថ្លា​ ​យក​បាយ​ដែល​ទើបនឹង​សុំទាន​គេ​បាន​ ​ទៅ​ប្រគេន​ដាក់​ថ្វាយ​ជា​ចង្ហាន់។​ ​នៅ​ពេល​លូកដៃ​ដាក់​បាយ​ស្រាប់តែ​ម្រាម​មួយ​ដែល​មាន​ដំបៅ​រលេះរលួយ​ខ្លាំង​ ជាងគេ​ ​របេះ​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​បាត្រ។​
រីឯ ​ព្រះពុទ្ធ​វិញ​ ​នៅ​ពេល​ព្រះ​អង្គ​យក​ចង្ហាន់​មក​សោយ​ ​កាលបើ​ព្រះ​អង្គ​ទត​ឃើញ​ម្រាមដៃ​ ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​មាន​ព្រះពុទ្ធ​ដីកា​ទាយ​ទុក​ថា​ ​«តទៅ​អនាគត​ ​កាលណា​ចែក​ស្ថាន​ទៅ​ ​ហើយ​បាន​ចាប់កំណើត​នៅ​ជាតិ​ក្រោយ​ ​ស្មូម​នេះ​នឹង​មាន​រូប​កាយ​ខ្វិន​ពិការ​ ​តែ​ត្រូវ​បាន​សោយរាជ្យ​នៅ​នគរ​ឥន្ទបត្ដិ​ ​ដែល​ជា​នគរ​ខ្មែរ។​
ក្រោយ ​ដែល​ព្រាហ្មណ៍​ចេញ​ផុត​ទៅ​ ​ស្រាប់តែ​សេះ​នោះ​ងើបឈរ​ទាញ​កន្ត្រាក់ដៃ​ពញាក្រែក​ឲ្យ​ត្រង់​ដូច​ ធម្មតា។​ ឃើញ​ដូច្នេះ​ ​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ ​ក៏​លើកយក​បង្ហៀរ​សេះ​ទៅ​ដាក់​លើកដៃ​ម្ខាង​ទៀត​ ​សេះ​ទាញ​កន្ត្រាក់​ដូច​មុន​ ​ហើយ​ដៃ​នោះ​ក៏​ឡើង​ត្រង់​ភ្លឹង​កម្រើក​បានជា​ធម្មតា​ដែរ។​ ​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​សប្បាយចិត្ដ​ត្រេកអរ​ឥតឧបមា​ ​ខំ​ចាប់​យក​បង្ហៀរ​សេះ​មក​ដាក់​លើ​ជើង​ទាំង​ពីរ​ឲ្យ​សេះ​ទាញ​កន្ត្រាក់​ថែម ​ទៀត។​ ​ដូច​សេចក្ដី​ប្រាថ្នា​មែន​ ​ជើង​ទាំង​គូ​ក៏​ត្រង់​ ​មាន​សភាព​ល្អ​ប្រក្រតី។​ ​ឥឡូវ​ ​ព្រហ្មកិល​មាន​អវយវៈ​ដូច​មនុស្ស​ធម្មតា​ ​អាច​ប្រើ​ការ​បាន​ដូច​គេឯង។​ ​ពេល​នោះ​ព្រហ្មកិល​ក៏​ចាប់ផ្ដើម​ស្រេកឃ្លាន​ ​នឹកឃើញ​ទៅ​ដល់​ពាក្យ​បណ្ដាំ​តា​ព្រាហ្មណ៍​ចាស់​ ​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ ​ក៏​លូកដៃ​ចាប់​យក​ទឹក​បំពង់​មក​ផឹក​ ​លុបលាង​រាង​កាយ​ ​និង​មុខមាត់។​ ​ភ្លាម​នោះ​ស្រាប់តែ​ស្លាកស្នាម​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​មាន​លើ​ខ្លួន​ក៏​ រលុបរលាយ​បាត់​អស់យ៉ាង​អស្ចារ្យ​ ​រូបរាង​មុខមាត់​ព្រហ្មកិល​ក៏​ក្លាយទៅជា​ល្អ​ស្រស់​ប្រិមប្រិយ​លើស​អស់​ មនុស្ស​ធម្មតា​ ​ដែល​គេ​ពុំ​អាច​សម្គាល់​ ​ឬ​ចំណាំ​បាន​ឡើយ។​ ​បន្ទាប់​មក​ ​ពញាក្រែក​ក៏​លា​កញ្ចប់​បាយ​បើក​យក​មក​បរិភោគ។​ ​រំពេច​នោះ​ដែរ​កម្លាំង​ក៏​កើន​កុំ​ ​ចម្រើន​ក្នុង​ខ្លួន​ខ្លាំងក្លា​មហិមា។​ ​ជួប​ប្រទះ​ឃើញ​ភាព​អច្ឆរិយៈ​កើត​ឡើងជា​បន្ដបន្ទាប់​គ្នា​ដូច្នេះ​ ​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ក៏​ឆ្ងល់​ពិចារណា​ ​ហើយ​បើក​លា​បង្វេច​តា​ចាស់​ព្រាហ្មណ៍​នោះ​ទៀត​ ​ស្រាប់តែ​ឃើញ​មាន​សុទ្ធតែ​សម្លៀកបំពាក់​ ​និង​គ្រឿង​អលង្ការ​ល្អល្អះ​រក​អ្វី​មក​ប្រៀបផ្ទឹម​ពុំ​បាន។​ ​ពញាក្រែក​ក៏​យក​សម្លៀក​បំពាក់​ ​និង​គ្រឿងអលង្ការ​ទាំងនោះ​មក​ពាក់​សាកល្បង​ល​មើល​ ​ហើយ​ឃើញ​ថា​សក្ដិ​សម​ត្រូវ​នឹង​ខ្លួន​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ។​ ​គឺ​នៅ​ក្នុង​ឱកាស​នេះ​ហើយ​ដែល​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​យល់​ដឹង​ ​និង​មាន​ជំនឿ​ថា​ខ្លួន​ពិតជា​អ្នកមាន​បុណ្យ។​ ​បន្ទាប់​មក​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ឡើង​ជិះសេះ​ ​សេះ​នោះ​ក៏​ហោះ​ឡើង​វឹងស្លេវ​ទៅ​ ​ពី​ទិស​ខាងជើង​ឆៀង​ខាងកើត​ ​សំដៅ​ទៅ​បរមរាជវាំង​ឯ​មហានគរ។​
កាលបើ ​ឃើញ​អ្នកមាន​បុណ្យ​ ​ជិះសេះ​ហោះ​មក​ដល់​ដូចដែល​ហោរា​បាន​ទស្សន៍​ទាយ​ ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​នាំ​គ្នា​មក​ចាំ​មើល​កកកុញក្នុង​មហានគរ​ ​ស្រែក​ហ៊ោកញ្ជ្រៀវ​ទ្រហឹង​អឺងកង​ពពាក់ពពូន​តាម​មើល​ព្រឹត្ដិការណ៍។​ ​ចំណែក​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​ ​ដែល​រង់ចាំ​អ្នកមាន​បុណ្យ​ជា​យូរយារ​ណាស់​មក​ហើយ​ ​កាលបើ​បានឃើញ​ជាក់​នឹង​ភ្នែក​ ​កើត​មាន​ក្ដី​មួហ្មង​ក្ដៅក្រហាយ​ខឹងសម្បា​ជា​ខ្លាំង​ ​ចាប់​ទាញ​យក​ដំបងគ្រញូង​ ​មក​គប់​ចោល​តម្រង់​ទៅ​ពញាក្រែក​ ​ឬ​ព្រហ្មកិល​ ​ដើម្បី​ប្រហារជីវិត​ឲ្យ​ក្សិណក្ស័យ​តែ​ម្ដង។​ ​ប៉ុន្ដែ​ ​ដំបង​របស់​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​បែរជា​អស់​ឫទ្ធិ​ ​មិន​បាន​ប៉ះ​ចំ​អ្នក​មានបុណ្យ​ទេ​ ​ហើយ​ក៏​ធ្លាក់​បាត់​ទៅ។​ ​កន្លែង​ដែល​ដំបង​ធ្លាក់​ ​ក៏​ក្លាយទៅជា​អូរ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ជាប់​មក​ថា​ ​អូរ​ដំបង​ ​ហើយ​តំបន់​នោះ​សោត​ក៏​មានឈ្មោះ​ថា​ បាត់ដំបងដែរ។​
ឃើញ ​ហេតុភេទ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ដូច្នោះ ប្រជានុរាស្ត្រ​ខ្មែរ​គ្រប់​ទិសទី ព្រមទាំង​ពលសេនា​មុខ​មន្ត្រី​ក៏​នាំ​គ្នា​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​សំពះ​ទទួល​ ព្រហ្មកិល។ ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​វិញ ដែល​យល់​ដឹង​ថា ខ្លួន​អស់​មាន​បុណ្យបារមី អស់​មាន​សមត្ថភាព ក៏​សុខចិត្ត​ដាក់​ខ្លួន ក្រាបថ្វាយ​បង្គំ​ញញាក្រែក ឬ​ព្រហ្មកិល សុំ​ចំណុះ​ចុះចាញ់ ហើយ​លើក​រាជសម្បត្តិ​ប្រគល់​ថ្វាយ ក្នុង​ពេល​ជាមួយ​គ្នា​នោះ​ទៅ​ហោង។
សុគត
ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​បាន​សម្រេចចិត្ដ​ធ្វើ​ដូចដែល​បាន​គិត​ទុក​នោះ​មែន​ ​ហើយ​ក៏​ធ្វើ​ដំណើរ​គ្មាន​ទិស​ដៅ​ ​ចាក​ចេញពី​ព្រះ​មហានគរ។​ ​ក្នុង​ខែ​ភទ្របទ​ ​ឆ្នាំវក​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​បាន​ទៅ​ដល់​ស្រុក​លាវ។​ ​កាលនោះ​ ​នគរ​ចម្ប៉ាសក្ដិ​ត្រូវ​ហ្វូង​ដំរី​ចេញ​មក​រាតត្បាត​ ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជានុរាស្ដ្រ​រង​ទុក្ខវេទនា​ ​និង​វិនាស​ហិច​ហោច​អស់​ជា​ច្រើន។​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​បាន​ចេញ​ទៅ​ជួយ​យក​អាសា​ស្ដេច​លាវ​កម្ចាត់​អស់​ហ្វូង​ដំរី។ ​ដូច្នេះ​ហើយ​ ​ដើម្បី​តបស្នង​សងគុណ​ផង​ ​ហើយ​ជា​ពិសេស​ដោយ​ភ័យ​ព្រួយបារម្ភ​ ​ខ្លាច​កម្លាំង​អំណាច​តេជ​បារមី​ផង​ ​ទើប​បានជា​ស្ដេច​លាវ​ព្រះ​ស្រីសតនាគនហុត​ ​លើក​កូនក្រមុំ​ព្រះ​នាម​សយបុប្ផា​ថ្វាយ​ទៅ​ដំបងគ្រញូង ឬ​ព្រះ​បាទគោត្តម​អមរទេវរាជ​ ​ទុក​ធ្វើ​ជាមហេសី។​ ​តែ​ស្ដេច​លាវ​នឹកគិត​ក្នុង​ខ្លួន​តែ​ម្នាក់ឯង​ថា​ ​«ដំបងគ្រញូង​នេះ​ខ្លាំងពូកែ​ណាស់​ ​ហើយ​អាច​ក្បត់​ដណ្ដើម​យក​រាជ្យ​យើង​មិន​ខាន។​ ​ដូច្នេះ​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ដូច​ម្ដេច​ ​កម្ចាត់​ឲ្យ​បាន​មុន​ជា​ដាច់ខាត។»​ ​ស្ដេច​លាវ​ក៏​អង្វរ​កូនស្រី​ឲ្យ​ប្រើ​ល្បិច​កិច្ចកល​ស៊ើបសួរ​ប្ដី​ថា​ ​«តើ​ដូច​ម្ដេច​បានជា​គេ​មិន​អាច​សម្លាប់​បាន​? ហើយ​បើ​ចង់​សម្លាប់​វិញ​ ​គេ​ត្រូវ​ប្រើ​មធ្យោបាយ​ដូច​ម្ដេច​ដែរ ?» កាលណា​បានដឹង​គ្រប់​សេចក្ដី​ហើយ​ ​នាង​ត្រូវ​មក​ប្រាប់​ឪពុក​វិញ​ជា​បន្ទាន់។​
បណ្ដាំ
ព្រះ​អង្គ​បាន​ផ្ដែផ្ដាំ​​ថា ៖​
ដោយ ​មាន​របួស​ជា​ទម្ងន់​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​ក៏​ចាក​ចេញពី​ស្រុក​លាវ​ ​ហើយ​ត្រលប់​ទៅ​ស្លាប់​ឯ​ស្រុកភូមិ​កំណើត​ខ្លួន​វិញ​គឺ​នៅ​ស្រុក​សួនមង្ឃុត។​ ​នេះ​បើ​តាម​ពង្សាវតារ​វត្ដ​ទឹកវិល។​ ​ពង្សាវតារ​ដដែល​បាន​បញ្ជាក់​បន្ដ​ទៅ​ទៀត​ថា​ ​ព្រះ​នាងសយបុប្ផា​ ​ដែល​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​វិប្បដិសារៈ​ ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​តាម​ព្រះ​ស្វាមី​ ​ហើយ​នៅ​បម្រើ​កំដរ​ប្រណិប័តន៍​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ស្លាប់។ ​ព្រះ​នាង​បាន​រៀបចំ​ធ្វើ​ពិធី​បូជា​តាម​ទំនៀមទំលាប់​ប្រពៃណី​ ​ហើយ​បាន​យក​អដ្ឋិធាតុ​តំកល់​ទុក​ក្នុង​ចេតិយ​នៅ​ស្រុកចម្ប៉ាសក្ដិ។​
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ក្សត្រខ្មែរក្នុងរឿងនិទានចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកជ្រែករាជ្យខ្មែរក្នុងរឿងនិទានចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រាជវង្សទេវអស្ចារ្យ
សាកលវិទ្យាល័យ ន័រតុន
សាកលវិទ្យាល័យ ន័រតុន គឺជាសាកលវិទ្យាល័យឯកជនមួយនៅព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដែលបានចុះបញ្ជីក្នុង ក្រសួងអប់រំ យុវជន និង កីឡា។ ដែលត្រូវបានគេបង្កើតឡើងនៅក្នុងឆ្នាំ 1996 ជាសាកលវិទ្យាល័យលើកដំបូងមួយនៃស្ថាប័នអប់រំឯកជននៅកម្ពុជា។
សាកលវិទ្យាល័យន័រតុន ត្រូវបានគេចាត់ថា 'ជាមជ្ឈមណ្ឌលជំនាញឯកទេស IT  ប្រចាំឆ្នាំ ជាបន្តបន្ទាប់ National ICT Development Authority (NiDA), Ministry of Post-Telecommunications (MPTC), International Data Group (IDG) to receive the award, and that official honor in 2010. សាកលវិទ្យាល័យនេះ មានពីរទីតាំង ដែលមានមូលដ្ឋានស្ថិតនៅ រាជធានីភ្នំពេញ។ សាកលវិទ្យាធិការ និង សាកលវិទ្យាធិការរងបច្ចុប្បន្ន គឺសាស្រ្តាចារ្យ ចាន់ សុខឃាង និង សាស្រ្តាចារ្យ អ៊ុង វ៉ាន់ធឿន។
មហាវិទ្យាល័យ សិល្បៈ មនុស្សសាស្ត្រ និង ភាសា
បរិញ្ញាបត្រ
ជំនាញកុំព្យូទ័រ
បរិញ្ញាបត្រ : បរិញ្ញាបត្រផ្នែកវិទ្យាសាស្រ្ត កុំព្យូទ័រ (BSc).
វិស្វកម្ម​សំណង់​ស៊ីវិល
Degree : Bachelor Engineering (BEng) Structure and Components
ខេត្តអាគីតា
ខេត្តអាគីតា (秋田県) គឺជាខេត្តរបស់ប្រទេសជប៉ុន មានទីតាំងនៅតំបន់ថូហុគឹរបស់កោះហុងស្ស៊ូ ចំនួនប្រជាជនរបស់វាគឺប្រហែល 966,000 (គិតត្រឹមថ្ងៃទី 1 ខែតុលា ឆ្នាំ 2019) និងតំបន់ភូមិសាស្រ្តគឺ 11,637 km2 (4,493 sq mi) ខេត្តអាគីតាមានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តអាអូម៉ូរីទៅភាគខាងជើង ខេត្តអ៊ីវ៉ាតិទៅភាគខាងកើត ខេត្តមីយ៉ាហ្គិទៅភាគអាគ្នេយ៍ និងខេត្តយ៉ាម៉ាហ្គាតាទៅភាគខាងត្បូង
ទីក្រុងអាគីតាគឺជារាជធានីនិងទីក្រុងធំរបស់ខេត្តអាគីតា ទីក្រុងសំខាន់ៗផ្សេងទៀតរួមមាន​យ៉ូកូតិ ដៃសេន និងយូរិហុងចូ ខេត្តអាគីតាស្ថិតនៅលើឆ្នេរសមុទ្រនៃសមុទ្រជប៉ុន ហើយលាតសន្ធឹងទៅទិសខាងកើតដល់ភ្នំអូអ៊ឹ ជួរភ្នំវែងបំផុតនៅប្រទេសជប៉ុន នៅព្រំដែនជាមួយខេត្តអ៊ីវ៉ាតិ ខេត្តអាគីតាបានបង្កើតពាក់កណ្តាលភាគខាងជើងនៃខេត្តដេវ៉ាជាប្រវត្តិសាស្ត្រជាមួយខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតា
ភូមិសាស្រ្ត
ខេត្តអាគីតាមានរាងចតុកោណប្រវែងពិជើងទៅត្បូងប្រហែល១៨១គ.ម និងពីលិចទៅកើត១១១គ.ម។
ក្រុង
ខេត្តអាគីតាមានក្រុងចំនួន១៣
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តរបស់ប្រទេសជប៉ុន
ប្រវត្តសាស្រ្តខេត្តតាកែវ
​ ខេត្តតាកែវ
ខេត្តតាកែវ​ជាខេត្តមួយមានវ័យចំណាស់ជាងគេ​ក្នុងចំណោមខេត្តក្រុងទាំង២៥នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។ ទឹកដីដ៏យូរលង់នេះសំបូរទៅដោយធនធាន ប្រវត្តិសាស្រ្ត ជាច្រើនដែលទាក់ទង​នឹងសម័យអាណាចក្រភ្នំ និងសម័យចេនឡា ដោយមាន ប្រាសាទបុរាណជាច្រើនរហូតដល់៣៤ប្រាសាទ។ បច្ចុប្បន្នខេត្តតាកែវ​មានប្រាសាទ ដែលមានរូបរាងច្បាស់លាស់​ចំនួន៦កន្លែងដែល​ទាក់ទងនឹងប្រវត្តិសាស្រ្តដូចជា៖
ប្រាសាទភ្នំដា: ស្ថាបនាឡើងនៅក្នុងសតវត្សទី៦ស្ថិតនៅក្នុងស្រុក អង្គរបុរី។
ប្រាសាទបាយ៉ង: ស្ថាបនាឡើងក្នុងសតវត្សទី៧ ស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំ បាយ៉ង ស្រុកគិរីវង្ស។
ប្រាសាទនាងខ្មៅ: ស្ថាបនាឡើងក្នុងសតវត្សទី១០ ស្ថិតនៅក្នុងស្រុក សំរោង។
ប្រាសាទភ្នំជីសូរ: ស្ថាបនាឡើងក្នុងសតវត្សទី១១ ស្ថិតនៅលើកំពូល ភ្នំជីសូរក្នុងស្រុកសំរោង។
ប្រាសាទភ្នំតាម៉ៅ: ស្ថាបនាឡើងក្នុងសតវត្សទី១១ ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកបាទី។
ប្រាសាទបាទី: ស្ថាបនាឡើងក្នុងសតវត្សទី១២ និងដើមសតវត្សទី១៣ ស្ថិតនៅក្នុងស្រុកបាទី។
តាកែវ''គឺជា ខេត្តមួយនៃប្រទេសកម្ពុជា។ ទីរួមខេត្តរបស់ខេត្តនេះគឺ ក្រុងដូនកែវ។
ប្រវត្តិប្រាសាទនាងខ្មៅ នៅខេត្តតាកែវ ប្រាសាទនាងខ្មៅ បានស្ថាបនាឡើងអំពីថ្មភក់ និងឥដ្ឋតាមបែបរចនាបទកោះកែ ជាស្នាព្រះហ្ថស្តរបស់ព្រះបាទជ័យវរ័្មនទី៤ ក្នុងសតវត្សរ៍ទី១០ (៩២១-៩៤១) នៃគ្រឹស្តសករាជសម្រាប់ឧទ្ទិសដល់ព្រហ្មមញ្ញសាសនា ដែលមានប្រាសាទ ៣នៅទន្ទឹមគ្នា។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ននៅសល់ប្រាង្គប្រាសាទតែពីរទេ។
តាមរឿងព្រេងខ្មែរបានដំណាលថា មានស្ដេចមួយព្រះអង្គព្រះនាម ព្រះបាទសុរិយោវង្ស មានមហិទ្ធិរិទ្ធិមានបុណ្យច្រើន បានសោយរាជ្យសម្បត្តិនៅភ្នំជីសូរ ហើយទ្រង់មានបុត្រីមួយព្រះអង្គព្រះនាមនាងខ្មៅ ដែលព្រះនាងមានរូបឆោមលោមពណ៌ល្អដាច់ស្រីក្នុងព្រះនគរ។ ស្តេចជាច្រើនអង្គ ចង់ស្តីដណ្តឹងព្រះនាង ប៉ុន្តែព្រះនាងមិនយល់ព្រម បែរជាទៅលួចស្រលាញ់គ្នាជាមួយបុរសកំសត់ម្នាក់ឈ្មោះបណ្ឌិតស្រី។ លុះដឹងដល់ព្រះបិតា ទ្រង់ខ្ញាល់ជាខ្លាំង ក៏កាត់កាលព្រះរាជធីតាចោលមួយរំពេច ក្រោយពីសម្លាប់បុរសកំសត់នោះចោល។ ព្រះបាទសុរិយោវង្ស ទ្រង់ក៏បានបស់បង់ព្រះនាងចោលឲ្យទៅគង់នៅឆ្ងាយ ដោយកសាងប្រាសាទចំនួន បីថ្វាយ ដែលបច្ចុប្បន្នសល់តែពីរ គឺប្រាសាទនាងខ្មៅ។
ក្រោមមកព្រះនាងក៏ទៅចាប់ចិត្តនឹងភិក្ខុមួយអង្គនាម កែវ ដែលមានចំណេះដឹងល្បីល្បាញពេញភូមិស្រុក។ ព្រះនាងក៏យាងតាមដំរីទៅទូលឲ្យ ភិក្ខុកែវ សឹក ឯភិក្ខុកែវ ក្រោយពីសឹកក៏បានរួមរស់ជាមួយព្រះនាងខ្មៅតរៀងទៅ។
ផ្កាយព្រះគ្រោះ
ផ្កាយព្រះគ្រោះ(មកពីពាក្យក្រិចបុរាណ មានន័យថា"តារាត្រាច់ចរ"​ ) វាគឺជាគោលនៃតារាសាស្ដ្រដែលវិលជុំវិញតារាឫ សំណល់សិលា ហើយមានកំរាស់ក្រាស់គ្រប់គ្រាន់ និងមានរូបរាងមូលដោយវាមានកម្លាំងស្រូបទាញនៃផែនដី,​​ ប្រសិនបើវាមិនមានកំរាស់ក្រាស់គ្រប់គ្រាន់នោះទេ គឺវាជាមូលហេតុដែលធ្វើអោយមានដំណើររលាយឧណ្ណបរមាណូ ហើយមានពន្លឺភ្លឺ និងវាមានភូមិភាគជិត ភពស៊ីម៉ា។
ឃុំលើកដែក
ព្រំប្រទល់នៃ
=រដ្ឋបាលចាស់= ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល។ នេះមាន ១១ភូមិ ៖
សូមមើលផងដែរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកណ្តាល ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឃុំនៃកម្ពុជា
ហោជាង
និយមន័យ
ហោជាងជាបន្ទះក្តារផ្គុំជាប់គ្នាធ្វើជារូបឆាកមានសណ្ឋានស្រដៀងនិងត្រចៀកដំរី របាំងដាក់ខាងក្រោមចុងដំបូលព្រះវិហារ ឬសាលាជាដើមមានសណ្ឋានបីជ្រុងស្មើគ្នា ឬស្រួចខាងលើបន្តិច ធ្វើជាឋានលាតក៏មានឆ្លាក់ជាក្បាច់រចនាក៏មាន ។ ហោជាងគឺជារបាំងដែលស្ថិតនៅត្រង់ខាងចុងដំបូលប្រាសាទ និងព្រះវិហារ ដែលមានរាងជាត្រីកោណ ឬ ៣ ជ្រុង។
លក្ខណៈហោជាង
រូបភាពតូច|ចម្លាក់លើហោជាងនៅប្រាសាទប្រាសាទចៅសាយទេវតាព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា នៅក្នុងសំណង់ស្ថាបត្យកម្មប្រាង្គប្រាសាទ និងវត្តអារាម ចាប់តាំងពីសម័យបុរេអង្គរជារៀងរហូតមក ខ្មែរយើងតែងតែតុបតែងលំអនៅលើផ្ទៃហោជាង ដោយរូបចម្លាក់ពាក់ព័ន្ធទៅនឹងទេវកថា ឬក៏ក្បាច់ភ្ញីទេស។ ហោជាងមានទីតាំងស្ថិននៅលើផ្តែរ និងសសរពេជ្រនៅតាមប្រាសាទបុរាណខ្មែរ។ ហោជាងព្រះវិហារសព្វថ្ងៃ ពិតជាកើតចេញពីហោជាងនៃសំណង់ប្រាង្គប្រាសាទបុរាណខ្មែរយ៉ាងប្រាកដ ដោយហេតុថា នៅក្នុងសំណង់ខ្មែរយើងហោជាងដែលបុព្វបុរសខ្មែរបាននិយមប្រើប្រាស់ នោះ គឺមានលក្ខណៈមិនខុសបែ្លកប៉ុន្មានពីហោជាងប្រាសាទឡើយ ។ ដូចករណីនៃហោជាងនៅប្រាសាទអាស្រមមហាឫសី នៅស្រុកអង្គរបុរី ខេត្តតាកែវជាដើម ។ ដោយឈរលើមូលដ្ឋាននេះ គ្មានបញ្ហាគួរឲ្យលំបាកនឹងយល់ទេ ព្រោះហោជាងព្រះវិហារ គឺផ្ដើមចេញពីហោជាងនៃសំណង់បែបព្រហ្មញ្ញសាសនា។ ខុសពីហោជាងប្រាសាទ ហោជាងព្រះវិហារ ដែលមានក្បាច់ភី្ញទេសហ៊ុំព័ទ្ធជុំវិញ ចម្លាក់កណ្ដាលធ្វើអំពីឈើ(អភិរក្សដ្ឋានអង្គរ) ។ តែសព្វថ្ងៃនេះ ការប្រើហោជាងឈើ ត្រូវបានបាត់បង់ទៅហើយ ដោយត្រូវបានជំនួសជាទូទៅដោយពុម្ពស៊ីម៉ង់ត៍ទៅវិញ ។ នាសម័យបុរេអង្គរ ក្នុងអន្តរកាលរវាងនគរភ្នំ និងចេនឡា ហោជាងមានរាងមូលឬកោង ដូចដែកក្រចកសេះ (គូលែន) ប៉ុន្ដែចាប់តាំងពីសម័យអង្គរមក ស្ថាបត្យករខ្មែរកសាងហោជាងខ្មែរមានសណ្ឋានបីជ្រុងទៅវិញ (ព្រះវិហារ) ។ លក្ខណៈពិសេសត្រង់ទម្រង់ជាត្រីកោណនេះ បញ្ជាក់ពីការផ្លាស់ប្តូរនូវការពេញនិយម ឬចូលចិត្តតែប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះហើយបន្ទាប់ពីក្បាច់ផ្ដែរ ក្បាច់ហោជាងមានលក្ខណៈផ្ចិតផ្ចង់សំរិតសំរាំងខ្លាំងជាងគេបង្អស់ ក្នុងវិស័យស្ថាបត្យកម្មបុរាណខ្មែរ ។ ក៏ដូចសំណង់ព្រះវិហារបុរាណដែរ ក្បាច់ចម្លាក់នៅចំកណ្ដាលផ្ទៃហោជាងប្រាសាទ មានការតុបតែងលំអផ្សេងៗ តែភាគច្រើនពាកព័ន្ធទៅនឹងយុទ្ធកថាធំៗ នៃលទ្ធិសាសនា ហើយតាមរយៈចម្លាក់ទាំងនោះ យើងអាចស្វែងយល់អំពី និន្នាការសាសនានាសម័យបុរាណ ។ ឧទាហរណ៍យោងតាមបដិមាសាស្ត្រ លើផ្ទៃហោជាង យើងអាចបកស្រាយថា ប្រាសាទដែលត្រូវបានស្ថាបនាហើយនោះ គេឧទ្ទិសចំពោះអាទិទេពអង្គណាយ៉ាងជាក់ច្បាស់ ។តួអង្គដែលនៅចំកណ្ដាលហោជាង ហើយដែលជាតួអង្គសំខាន់ជាងគេនោះ ភាគច្រើនគឺព្រះវិស្ណុ ព្រះគ្រឹស្ណៈ ព្រះឥន្ទ្រ ៘ រីឯនៅផ្នែកខាងក្រៅ នៃហោជាង គឺមានលំអនូវដងក្ដារដែលមានរាងជាខ្លួននាគសណ្ដូកសំយ៉ុងចុះមកក្រោម តាមជម្រាលដំបូល ហើយផ្នែកខាងក្រោមគឺលំអដោយក្បាលនាគ និងផ្នែកខាងលើចុះមេដំបូលលំអដោយខ្លួននាគដែលហៅ ជហ្វា។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ស្ថាបត្យកម្មខ្មែរ
FastWiki
FastWiki ជាកម្មវិធីមួយរបស់ ប្រតិបត្តិការ Android។ កម្មវិធីនេះ មិនមែនជាកម្មវិធី ដែលមានទិន្នន័យស្រាប់ទេ អ្នកត្រូវការ ទាញយក ពីគេហទំព៍រ ដើមរបស់វាគឺ fastwiki.qwrite.info ។ កម្មវិធីនេះកម្មវិធីដែលអ្នកអាចទាញយកដោយមិនគិតថ្លៃ ពី Play Store
អំពីកម្មវិធី
កម្មវិធីនេះ ជា កម្មវិធី Offline Wikipedia ដែលអ្នកត្រូវ Download ពីគេហទំព័រផ្សេង។ File សំរាប់ កម្មវិធីនេះមានពីរគឺ fastwiki.dat.xxx.nnn និង fastwiki.idx.xxx ដែល xxx ជាឈ្មោះ code ភាសា របស់វីគីភីឌា ដូចជា km = ខ្មែរ; en = អង់គ្លេស; fr = បារាំង... និង nnn ជាលេខដូចជា 0, 1, 2, ... ទៅតាមទំហុំ ទំព័រ។ ដើម្បីដំឡើង ទិន្នន័យ ដែលអ្នកបានទាញយករួច សូមចំលងវាចូលទៅ mnt/SD card/hace/FastWiki ជាការស្រេច។
ទិន្នន៍យ
ដើម្បីបានទិន្នន៍យ សំរាប់ FastWiki សូម Download កម្មវិធី Converter ពី fastwiki.qwrite.info ។ បន្ទាប់មក Download ទិន្នន៍យរបស់ វីគីភីឌា ដែលមាន file extension គឺ .xml.bz2 បន្ទាប់មក ដាក់ក្នុងទីតាំងជាមួយ Converter ខាងលើ។ Run កម្មវិធី Converter រួចអនុវត្តតាមការណែនាំជាការស្រេច។ FastWiki ពុំមានរូបភាពទេ (តែ FastWiki នឹង Update ឆាប់ៗ) ដូចឆ្នេះ ដើម្បី អានរូបមន្តគណិត ក្នុងវីគីភីឌា បាន អ្នកអាច Download ពី 4shared.com ។ កុំខ្វល់ពី កាលបរិច្ឆេតរបស់រូបមន្តគណិត អ្នកគ្រាន់តែជ្រើសរើសភាសាអោយបានត្រឹមត្រូវប៉ុណ្ណោះ។
ក្មែរ
(ន.) (ខេម៉ៈរ៉ៈ) ខ្មែរ (ពាក្យនេះមានទំនងជាបាលីភាសាដែលប្រែថា "មនុស្សមានសេចក្តីក្សេម" មកអំពីវិគ្គហៈថា "ខេមំ យស្ស​ អត្ថីតិ ខេមរោ" ឬជា ពហុវចនៈថា "ខេមំ យេសមត្ថិតី  ខេមរា" ប៉ុន្តែនឹងពោលឲ្យប្រាកដថា បានជាហៅ "ខេមរៈ​ៗ" នោះពីព្រោះប្រែថា មានសេចក្តីក្សេម ដូច្នេះក៏អាច​ ដឹងប្រាកដពុំបាន  ព្រោះក្នុងសិលាចារឹកបុរាណ  សរសេរ "ក្មែរ" ក៏មាន ។
ខាងក្រោមនេះ គឺជាការបង្ហាញពីការបកស្រាយដែលមាននៅក្នុងវចនានុក្រមខ្មែររបស់សម្តេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត ដោយ វិទ្យាស្ថានពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត
thumb|center|370px| ដកស្រង់ទាំងស្រុងពីវចនានុក្រមខ្មែរ
សូមអានអត្ថបទ និងធ្វើការត្រិះរិះពីអាថ៌កំបាំងរបស់មហានគរកំណើតខ្លួន តាមរយៈ អាថ៌កំបាំងមហានគរក្មែរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អាថ៌កំបាំងមហានគរក្មែរ
រឿងកុលាបប៉ៃលិនវគ្គទី៣
តាំងពីថ្ងៃនោះមក ចៅចិត្រក៏បានធ្វើជាកម្មករជីកត្បូងនៅគេហស្ថាន របស់ហ្លួងរតនសម្បត្តិទោះបីការនោះជាការធ្ងន់ក៏ដោយ ចៅចិត្រក៏ឥតមានចិត្តធុញទ្រាន់ តែងតែខំធ្វើការនោះដោយខ្មីឃ្មាតអស់ពីចិត្តពីថ្លើម មិនមាននឹកនាដល់សេចក្ដីនឿយហត់ឡើយ ។ ភាសិតមួយ បទថា ខ្លួនជាទីពឹងរបស់ខ្លួន ដែលជាពាក្យបណ្ដាំរបស់បិតានោះ នៅឮសូរកងរំពងក្នុងត្រចៀករបស់ចៅចិត្រ ហាក់ដូចជាមានទេវតាមកចាំខ្សឹបប្រាប់នឹងត្រចៀកជានិច្ច ។ ការខំប្រឹងធ្វើការយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ឥតមានទម្រន់នឹងអធ្យាស្រ័យល្អ របស់ចៅចិត្រនោះ ជាហេតុធ្វើឲ្យពួកអ្នកធ្វើការផងគ្នាស្រឡាញ់រាប់អានជាច្រើន រហូតដល់ហ្លួងរតនសម្បត្តិ ក៏មានចិត្តមេត្តាក្មេងកម្លោះនោះជាច្រើនដែរ ។
ចៅចិត្រចូលមកធ្វើការនៅផ្ទះលោកហ្លួងរតនសម្បត្តិ អស់វេលា២ខែកន្លងមកហើយនោះ តែងបានជួបប្រទះនឹងធម្មជាតិថ្មីៗ ដូចជាព្រៃភ្នំក្រំថ្ម ព្រឹក្សាលតាវល្លិ និងអាកាសស្រស់បរិសុទ្ធ ដែលជារបស់ចំឡែកក្នុងជីវិតចៅចិត្រ តែដែលចំឡែកយ៉ាងពន្លឹកជាងនេះទៅទៀតនោះ គឺនាងនារីចៅហ្វាយក្រមុំរបស់ចៅចិត្រ ដែលជាស្រ្តីប្រកាន់ខ្លួនមានឫកពាឆ្មើងឆ្មៃ ហើយជានារីមានរូបឆោមយ៉ាងល្អឯកក្នុងស្រុកបប៉ៃលិន ហាក់ដូចជាផ្កាកុលាបកំពុងរីក ផ្សាយក្លិនក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់ក្នុងវស្សានរដូវ ។ វេលាដែលចៅចិត្រអង្គុយក្នុងផ្ទះស្ងាត់ៗតែម្នាក់ឯង ច្រើនប្រមូលយករឿងអស់នេះមកគិតនឹកជានិច្ច ហើយនឹកឆ្ងល់តែម្នាក់ឯងថា'''ចុះហេតុដូចម្ដេចបានជាអញចេះតែរំពឹងនឹកដល់នាងក្រមុំនេះអី ម្ល៉េះ ចុះអញជាប់ចិត្តប្រតិព័ទ្ធនាងក្រមុំនេះឬអ្វី ? អា ! មិនបានទេ នាងនេះរូបឆោមល្អមែនហើយ ប៉ុន្តែឫកពាឆ្មើងឆ្មៃប្រកាន់ខ្លួនហួសពេក ថែមទាំងយសស័ក្តិក៏ខ្ពង់ខ្ពស់ណាស់ ហួសវិស័យនឹងឈោងតោងបេះប្រលេះយកឲ្យបាន ចុះមានប្រយោជន៍អ្វីដែលអញនៅខំគិតនឹកដល់គេ ទុកជាខំទប់ចិត្តមិនឲ្យនឹកគិតដូចម្ដេចៗ ក៏នៅតែមានចិត្តរិះរេទៅរករូបារម្មណ៍នោះទាល់តែបាន''' !!!
ចំណែកខាងនារីក៏ធ្លាប់គិតថា កម្មករថ្មីរបស់នាងនេះ ជាមនុស្សចំឡែកជាងគេ មិនចេះប្រចុបប្រចែងចៅហ្វាយនាយ និយាយដូចជាគេចោលដឹងទាំងដង ឥតចេះក្រែងចិត្តគេសោះ ថែមទាំងចេះនិយាយសំដីទាន់សម័យទៀតផង បានជានាងមិននឹកជឿថា កម្មករកម្លោះនោះបានរៀនសូត្រត្រឹមសាលាជាន់ទាប គ្រាន់តែចេះសរសេរ ចេះមើលប៉ុណ្ណោះទេ ។ ចួនកាលនាងបានឮបុរសកម្លោះនោះ ស្រែកច្រៀងរាយទំនុកតាមការកំសត់របស់ខ្លួនក៏មាន ច្រៀងទំនុកយុវាភិរម្យជាពាក្យរំឭកយុវជនក៏មាន ទើបនាងយល់ថា កម្មករកម្លោះនោះ ច្បាស់ជាចេញមកពីសាលាបឋមសិក្សាជាន់ខ្ពស់ជាប្រាកដ ។ នៅវេលាព្រលប់ថ្ងៃនោះជាខាងរនោច ព្រះចន្រ្ទក៏រះឡើងបំព្រាងៗ មើលឃើញឆែបមួយចំហៀង ឆ្លុះពន្លឺពណ៌ប្រផែះគងលើចុងព្រឹក្សាយ៉ាងត្រចះត្រចង់ នារីចុះមកដើរលេងកំសាន្តចិត្តជាមួយនឹងស្រីបំរើម្នាក់ នៅទីធ្លាសួនច្បារមុខផ្ទះដែលមានស្មៅរាបស្អាតដូចកម្រាលព្រំ នាងតែងតែចោលភ្នែកក្រឡេកមើលទៅកូនផ្ទះមួយ ដែលចៅចិត្រនៅជាញយៗ ។ ពេលនោះនាងបានឃើញផ្ទះនោះងងឹតឥតពន្លឺភ្លើង ទើបនាងនាំក្មេងស្រីបំរើ ហើយលបដើរឆៀងចូលទៅឈរនៅគុម្ពផ្កាដកខិមខាងមុខបង្អួច ក៏ស្រាប់តែឮសូរសំឡេងមនុស្សច្រៀង ទំនុកយុវាភិរម្យយ៉ាងពិរោះចាប់ចិត្តថា៖
នាងនារីឈរស្ដាប់ទំនុកនោះហើយ ទើបនាងដើរឡើងស្លៅទៅលើផ្ទះនោះយ៉ាងរួសរាន់ ដើម្បីចាប់អ្នកច្រៀងនោះឲ្យស្គាល់មុខច្បាស់ តើគឺនរណា ? តែនាងមិនបានឃើញមនុស្សអង្គុយច្រៀងនៅទីនោះទេ បែរជាឃើញចៅចិត្រដេកលក់សណ្ដូកជើងត្រង់ស្ដូក ស្រមុខគឃរ នៅលើគ្រែក្បែរមាត់បង្អួច ក្រឡេកមើលឆ្វេងមើលស្ដាំ ក៏ឥតឃើញនរណាម្នាក់សោះ ក្រៅពីរូបចៅចិត្រកំពុងដេកលក់ស្រមុខគខេរតែម្នាក់ឯង នាងនឹកឆ្ងល់ណាស់ ព្រោះអម្បាញ់មិញនេះឮសូរស្រែកច្រៀងក្ដែងៗ ចុះអ្នកឯណាមកលបស្រែកច្រៀងនៅទីនេះអេះ ?
ចៅចិត្រនិយាយព្រមទាំងលើកកៅអីមួយជូននាងអង្គុយ ហើយនិយាយថា៖
នាងនារីធ្វើមុខក្រញូវបន្តិចហើយស្ដីទៅថា៖
ចៅចិត្រធ្វើភ្នែកឡឹងឡង់ និយាយសួរទៅនាងថា៖
នាងនារីខឹងឡើងមុខក្រហម ហើយប្រាប់ទៅថា៖ នារីផ្ទួនពាក្យ ។
ចៅចិត្រសើចហើយថា៖
នាងនារីនឹកខឹងរលាស់មុខស្ទុះក្រោកឡើងឈរហើយថា៖ នាងលើកដៃហាម ហើយនាងប្រុងនឹងចុះពីផ្ទះនោះទៅដោយរួសរាន់ តែចៅចិត្រអង្វរឃាត់ថា៖
នាងឆ្លើយយ៉ាងសោះកក្រោះថា ចៅចិត្រខ្ជិលនិយាយជជែកតទៅទៀត បែរជានិយាយបបួលដោយស្រួលថា៖
មិនដឹងជាអំណាចអ្វី មកគ្របសង្កត់នាំឲ្យនាងនារីធ្វើតាមចិត្តរបស់ចៅចិត្រ ស្រាប់តែចុះដើរនាំមុខទៅដោយស្រួល ទៅអង្គុយលើជើងម៉ាវែងក្បែរដើមចំប៉ីមួយដើម ។ ឯចៅចិត្រក៏អង្គុយលើស្មៅក្បែរជើងម៉ានុះដែរ តែភ្នែករំពៃងើយមើលទៅព្រះចន្រ្ទឆែបពាក់កណ្ដាល ដ៏ដេរដាសទៅដោយពពួកផ្កាយ មានចំនួនច្រើនលើសលន់គណនា ហើយចៅចិត្រនិយាយឡើងថា៖
ចៅចិត្រនិយាយដោយសំដីទន់ផ្អែមថា៖
នាងអង្គុយស្ដាប់សំដីចៅចិត្រនិយាយដោយអារម្មណ៍អណ្ដែតអណ្ដូង ក៏គិតថា៖
នាងនារីស្ងាត់មាត់ទៅមួយស្របក់ ចៅចិត្រក៏ផ្ដើមនិយាយឡើងមុនថា៖
ចៅចិត្រធ្វើមុខស្រពោនហើយថា៖
ត្រង់នេះ នាងនារីសង្កេតមើលទឹកមុខចៅចិត្រ ឃើញស្ងួតស្រពោនទៅច្រើន ចៅចិត្រសន្សឹមៗងើយមុខមើលទៅមុខនាង ហើយនិយាយថា៖
នាងនារីអង្គុយសំងំស្ងៀមចាំស្ដាប់ចៅចិត្រនិយាយ តែក្នុងចិត្តនឹកអាណិតអាសូរចៅចិត្រជាពន្លឹកហើយនឹកដល់ខ្លួនឯង ថា បើអញត្រូវបានទទួលគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងនេះផង តើនឹងមានសេចក្ដីលំបាកយ៉ាងណាទៅ ! នាងនិយាយតិចៗហើយមានសំឡេងទន់ជាងមុនច្រើន ។
ចៅចិត្រសំឡឹងមើលភ្នែកនាងនារី ហើយញញឹមយ៉ាងរោះរាយឆ្លើយថា៖
អាកាសនៅបប៉ៃលិន តាមធម្មតាត្រជាក់ជាងស្រុកសង្កែបាត់ដំបងច្រើន បើចួនជាត្រូវរដូវរងាដូចក្នុងវេលានោះ ក៏កាន់តែត្រជាក់ខ្លាំងឡើងទៀតជាច្រើន លុះឮសូរទឹកសន្សើមស្រក់ចុះពីស្លឹកឈើមិនដាច់រយៈ ដួងចន្រ្ទមួយចំហៀងនោះក៏លិចបាត់បាំងដងភ្នំទៅ ខ្យល់ត្រជាក់ក៏កាន់តែបក់ផាត់ខ្លាំងឡើង ជាហេតុនាំឲ្យត្រជាក់ញាក់ដល់បេះដូងកម្លោះក្រមុំទាំងពីរនាក់។ ទើបចៅចិត្រសន្សឹមក្រោកឡើងមើលទៅផ្ទៃមេឃដោយកិរិយាស្រពោនស្រពន់ ហើយនិយាយឡើងថា៖
ឯនាងនារីក្រោកដើរឡើងទៅលើផ្ទះដោយស្រួល ដូចកូនក្មេងដែលប្រដៅបានបែបបទល្អ តែនាងមកនឹកឆ្ងល់ក្នុងចិត្តថា៖ តែនាងក៏គិតយល់ថា៖
លុះដល់ព្រឹកឡើង ចៅចិត្រក៏លីចបដើរចេញទៅធ្វើការជីកត្បូងនាអណ្ដូងត្បូង ត្រង់ទិសខាងកើតដូចសព្វដង ដែលធ្លាប់ធ្វើមករាល់ៗថ្ងៃ បានដើរកាត់មុខផ្ទះធំនោះទៅ ស្រាប់តែឃើញនាងនារី និងលោក ហ្លួងរតនសម្បត្តិ អង្គុយក្នុងរថយន្ត យីហោ រ៉ឺណូត៍ ដែលជារថយន្តសម្រាប់ប្រើទៅទិញអីវ៉ាន់នៅផ្សារសង្កែ ។ ឯតាសុន ជាអ្នកបររថនោះ ខំប្រឹងរវៃទាល់តែបែកញើស ក៏នៅតែមិនឆេះសោះ ដល់យូរពេកណាស់ទើបលោក ហ្លួងស្រែកសួរទៅថា៖
ចៅចិត្រដើរចូលមកជិត លើកដៃសំពះលោកហ្លួង ហើយជំរាបសួរថា៖
លោក ហ្លួងតបទៅថា៖
នាងនារីសំឡឹងមើលចៅចិត្រមួយភ្លែត ឃើញទឹកមុខដូចជាស្រស់បស់ជាងសព្វថ្ងៃ មានកិរិយាអង់អាចខុសពីកម្មករឯទៀតៗ ។ នាងសួរដោយសេចក្ដីព្រួយ ។ ហើយចៅចិត្របើកគ្របបាំងគ្រឿងយន្តពិនិត្យមើលមួយស្របក់ក៏ញញឹម ហើយនិយាយថា៖
តាសុនចាប់រវៃម្ដងទៀត គ្រឿងយន្តក៏គ្រហឹមគឹកកង មួយរំពេចឡើង អ្នកទាំងអស់គ្នាក៏ញញឹម តាសុនក៏ទៅទះស្មាចៅចិត្រហើយ លាន់មាត់ថា៖
លោកហ្លួង ក៏លាន់មាត់ដោយសេចក្ដីត្រេកអរ ហើយសួរចៅចិត្រថា៖
ឯតាសុន បានឮសំដីចៅចិត្រថា ធ្លាប់បររថយន្តមកដែរ ក៏នឹកដល់ប្រពន្ធដែលទើបមកដល់ផ្ទះពីព្រឹកមិញនេះ គាត់មិនទាន់បានសាកសួរអំពីសុខទុក្ខសោះ ស្រាប់តែជាប់រវល់មកបររថយន្តជូនលោកហ្លួងទៅស្រុកសង្កែ ទើបគាត់ជំរាបសុំច្បាប់លោកហ្លួងថា៖
ហ្លួងរតនៈសម្បត្តិស្ងៀមមួយស្របក់ហើយ បែរទៅសួរចៅចិត្រថា៖
ចៅចិត្របែរទៅមើលតាសុន ឃើញសំដែងអាការអង្វរ ទើបចៅចិត្រជំរាបទៅលោកហ្លួងថា៖
តាសុនត្រេកអរណាស់ ស្ទុះទៅចាប់ដៃចៅចិត្រអង្រួនថា៖
ចៅចិត្រយកគ្រឿងប្រដាប់ធ្វើការទៅទុកស្រេចហើយ ក៏ផ្លាស់សំពត់អាវកម្មករជាអ្នកបររថយន្ត ឡើងកាន់ចង្កូតបរចេញពីទីនោះទៅ ទំនងជាអ្នកឆ្លាតប៉ិនប្រសប់ដោយមិនមានឧបសគ្គ រវាងពាក់កណ្ដាលផ្លូវដរាបដល់ស្រុកសង្កែ ដែលជាទីក្រុងបាត់ដំបង ។ ឪពុកនឹងកូន ក៏ចុះពីរថយន្តដើរសំដៅទៅកាន់ផ្ទះមួយក្បែរសាលាស្រុក ប្រហែលជាកន្លះម៉ោងទើបឃើញនាងនារីចុះពីផ្ទះនោះមក ។
ចៅចិត្រសួរដោយកិរិយា សុភាពថា៖
ចៅចិត្រនឹកភាំងបន្តិច ដ្បិតតាំងអំពីកើតមកមិនដែលកាន់កញ្រ្ចែងដើរតាមក្រោយស្រីណាម្ដង សោះ តែគ្រានេះត្រូវតែធ្វើតាម ដ្បិតគេជាចៅហ្វាយខ្លួន ឲ្យប្រាក់ខែខ្លួន ទុកជាការធ្វើដូច្នេះនាំឲ្យអាម៉ាស់មុខយ៉ាងណា ក៏ត្រូវតែប្រតិបត្តិតាមបង្គាប់ទៅសិនចុះ ទើបនាយចិត្តស៊ូកាត់កេរ្តិ៍ខ្មាសចាប់កញ្រ្ចែងដើររ៉ុយតាមក្រោយ ចៅហ្វាយក្រមុំ មានរូបឆោមស្រស់ប្រិមប្រិយនោះទៅ ។
នាងនារីក្ដៅក្រហាយឡើងមុខក្រហម តែមិនមានអំណាចបង្គាប់ឲ្យគេធ្វើតាមបាន ក៏ដើររ៉ុយទៅទិញដោយខ្លួនឯង ឯចៅចិត្រក៏កាន់កញ្រ្ចែងដើរតាមក្រោយ កាលទិញបានត្រីរ៉ស់ពីរ ដើរវិលទៅទិញរានឯទៀតៗ នាងនៅខឹងខ្នាញ់នឹងការចចេសរឹងរូសរបស់ចៅចិត្រណាស់ ក៏ក្លែងដើរទិញពីរានមួយទៅរានមួយទៀត ដើរវីវក់ចុះឡើងជាច្រើនបក ច្រើនសា ទិញអីវ៉ាន់ច្រើនស្អេកស្កះទាល់តែចៅចិត្រយកទៅស្ទើរតែមិនរួច នាងនឹកខ្នាញ់ក៏ខ្នាញ់ណាស់ តែនឹកចង់សើចក៏ចង់សើចណាស់ ដោយបានឃើញចៅចិត្រកាន់ពេញដៃទាំងពីរ យួរផង ត្បៀតក្លៀកផង រណែងរណោង ហើយនាងធ្វើជាដើរវិលជាច្រើនបកច្រើនត្រឡប់ ទើបបត់ចូលទៅឯរថយន្ត ។ ឯចៅចិត្រក៏ចេះតែដើរប្រកិតតាមក្រោយដរាបដល់រថយន្ត ហើយទំលាក់អីវ៉ាន់គ្រាំងទៅក្នុងរថយន្ត ។ នាងនារីឃើញកិរិយាចៅចិត្រធ្វើដូច្នោះ ក៏ច្រឡោតឡើងថា៖
នាយចិត្រឮហើយគ្រាន់តែញញឹមហ៊ិះៗ ហាក់ដូចជាមិនយកចិត្តទុកដាក់នឹងការខឹងសម្បារបស់ចៅហ្វាយក្រមុំនោះសោះ ។ អ្នកទាំងពីរក៏អង្គុយនៅស្ងៀមៗទាំងអស់គ្នា ឥតនិយាយគ្នាមួយម៉ាត់សោះ មួយស្របក់ទើបឃើញហ្លួងរតនសម្បត្តិ មកដល់ទីចតរថយន្ត ជាមួយនឹងបុរសកម្លោះមួយនាក់ មុខវែងពាក់មួកស ពាក់អាវបើកក ចងក្រវាត់ ស្លៀកខោខ្លី ពាក់ស្បែកជើងពណ៌ក្រហមស្រោមជើងស ។ នាយចិត្រគ្រាន់តែក្រឡេកមើលទៅឃើញបុរសនោះ ក៏មានសេចក្ដីទាស់ចិត្ត ឥតត្រេកអរបន្តិចបន្តួចឡើយ។
ហ្លួងរតនសម្បត្តិនិយាយថា៖
នាងនារីបែរទៅញញឹមយ៉ាងផ្អែម ខណៈដែលបុរសកម្លោះនោះឡើងមកលើរថហើយសួរថា៖
ចៅចិត្រត្អូញរង៉ូវនៅតែក្នុងបំពង់ក បុរសកម្លោះនេះឬជាបាឡាត់ស្រុកៗសង្កែ រូបរាងបែបនេះមិនគួរសេពគប់សោះឡើយ កន្លែងអង្គុយវាលល្វឹងមិនអង្គុយ នៅតែទៅប្រជ្រៀតអង្គុយក្បែរឃុននារីក្រអឺត !
ចំណែកខាងលោកបាឡាត់ទះគូទហើយប្រាប់ហើយ៖
ហ្លួងរតនសម្បត្តិក៏សើចហើយថា៖
ចៅចិត្រក៏ចុះទៅរវៃតាមបង្គាប់ ហើយឡើងបររថយន្តចេញទៅ សំដៅទៅតាមផ្លូវបប៉ៃលិន សឹងដេរដាសទៅដោយស្រែចម្ការច្បារដំណាំ លុះផុតពីភូមិភ្នំសំពៅ ភូមិស្នឹងកាលណា មានតែព្រៃព្រឹក្សាលតាវល្លិនិងភ្នំក្រំថ្មដេរដាស ផ្លូវក៏កាន់តែលំបាកឡើងផ្ទៃផែនដីខ្ពស់ៗទាបៗ បត់បែនជាច្រើនជាន់ កាលចៅចិត្រក្រឡេកមើលមកក្រោយ ស្រាប់តែឃើញបាឡាត់ស្រុកនោះ និយាយក្អាកក្អាយសប្បាយរីករាយជាមួយនឹងនាងនារី ចៅចិត្រក៏កើតមោហាខ្លាំងឡើង ថែមលើសេចក្ដីម៉ួម៉ៅកាលដែលទៅផ្សារទិញត្រីនោះមួយជាន់ទៀត ទើបក្លែងកាច់ចង្កូតឲ្យបត់ក្បាលធ្លាក់ទៅជង្ហុករាក់ៗ មួយអន្លើនៅក្បែរផ្លូវ ម៉ាស៊ីនរោទ៍រំពងព្រៃ ហើយទច់ង៉ក់ស្ងៀមនៅនឹងកន្លែងនោះឯង ។
ចៅចិត្រក្រឡេកមើលមកក្រោយ ស្រាប់តែឃើញភ្នែកគ្រប់ៗគូ សំឡឹងមើលមកចំខ្លួន ។ បាឡាត់ស្រុកភ្លាត់ធ្លាក់ពីទីអង្គុយ ហ្លួងរតនសម្បត្តិកំពុងយកដៃស្ទាបក្បាល ដែលប៉ះទង្គិចនឹងដំបូលរថ នាងនារីផ្អៀងទ្រេតវិះតែធ្លាក់ តែចួនជាចាប់បង្អែកទាន់បាន ។ លោក បាឡាត់បន្ទោស៖
ចៅចិត្រឆ្លើយភ្លាមថា៖ ហ្លួងរតនសម្បត្តិនិយាយដាស់តឿនចៅចិត្រ ។
ចៅចិត្របែរទៅលោកហ្លួងហើយជំរាបថា៖
លោកហ្លួងញាក់មុខទទួលទំនងជាយល់ដូច្នេះដែរ ហើយចៅចិត្របែរមកមើលខាងក្រោយ ក៏ប្រទះនឹងភ្នែកដែលសំឡឹងសំឡក់ដាក់ជាច្រើនដងច្រើនគ្រា ច្រើនត្រឡប់ ។
រថក៏បរតទៅទៀតដូចធម្មតា តែនាងនារីសង្កេតយល់ដឹងដល់ចិត្តគំនិតរបស់ចៅចិត្រ តែកាលណានាងធ្វើស្និទ្ធស្នាលនឹងបាឡាត់ស្រុកនោះ រថក៏គ្រលែងឃ្លេងឃ្លោង រកកល់ធ្លាក់ជង្ហុកឬដើរខុសផ្លូវទៅ ស្ទើរតែមិនហ៊ាននិយាយអ្វីនឹងលោកបាឡាត់ទៀត ។ តាំងពីនោះមកនាងក៏ដឹងខ្លួនថា ចៅចិត្រមានបំណងអ្វីក្នុងខ្លួននាង ?
លុះរថយន្តបរផុតភូមិព្រៃផ្ដៅទៅឆ្ងាយបន្តិច ក៏ទច់ង៉ក់រលត់ម៉ាស៊ីន ទើបចៅចិត្រលោតចុះទៅបើកគ្រឿងម៉ាស៊ីនមើល ស្រាប់តែធ្វើមាត់វៀចក្រងែវ ។ អ្នកជិះទាំងអស់គ្រប់ៗគ្នា មានសេចក្ដីព្រួយជាច្រើន ទើបហ្លួងរតនសម្បត្តិដែលមានសេចក្ដីព្រួយច្រើនជាងគេ ក៏ចុះពីរថទៅសួរចៅចិត្រថា៖
ចៅចិត្រគ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម ហើយជំរាបទៅលោកហ្លួងថា៖ ហើយនាងផ្ដេកខ្លួនលើរថយន្តដោយអាការអស់កម្លាំងជាច្រើន។
លោក បាឡាត់ចុះពីរថដើរមកឈរ ចំពីមុខចៅចិត្រហើយថា៖
ចៅចិត្រឆ្លើយខ្លីៗថា៖
លោក បាឡាត់ ខាំមាត់ហើយថា៖
ចៅចិត្រសើចចំអកបន្តិចហើយថា៖
ហ្លួងរតនសម្បត្តិនឹករំខាន នឹងសំដីនិយាយជជែកគ្នានោះ ក៏ហាមប្រាមទៅថា៖ នាងសួរដោយសេចក្ដីព្រួយបារម្ភជាច្រើន ។
នាងងាកមកចៅចិត្រសួរថា៖ តបកំបុតៗធ្វើឲ្យនាងនារីឡើងមុខក្រហម ។
ចៅចិត្រដើរចូលទៅរកហ្លួងរតនសម្បត្តិ ហើយនិយាយជំរាបថា៖
លោក ហ្លួងដកដង្ហើមធំ នាងនារីសួរទៅលោកឪពុកដោយសេចក្ដីវិតក្កថា៖
លោក ហ្លួងញាក់មុខហើយថា៖
នាងនារីគ្រវីក្បាលហើយថា៖
ចៅចិត្រញញឹមញញែមតាមធម្មតាហើយថា៖
នាងមិនឆ្លើយតបទៅ គ្រាន់តែសំឡឹងសំឡក់ចុងភ្នែកកន្ទុយភ្នែកប៉ុណ្ណោះ ដោយសារសេចក្ដីមួម៉ៅក្ដៅក្រហាយ ប៉ុន្តែនាងធ្លាប់សំដែងកិរិយាដូច្នេះជានិច្ច ។ ចៅចិត្រថ្នឹកនឹងនិស្ស័យបែបនេះមកច្រើនគ្រាហើយ ទើបមិនមានចិត្តព្រួយបារម្ភអ្វី ថែមទាំងយល់ថា ស្រ្តីបើមិនសំដែងកិរិយាងក្ងិកក្ងក់ខ្លះទេ ក៏មិនល្អមើលដែរ គ្រាន់តែកុំឲ្យជ្រុលហួសពេកប៉ុណ្ណោះ ។
ឯនាងនារីនឹកប្រារព្ធនឹងខ្លួនឯងថា កូនឈ្នួលកម្លោះនេះចំឡែកជាងកូនឈ្នួលដទៃៗទៀត ជាអ្នកមានអំនួតបន្តិច ថែមទាំងប្រើសំដីមិនចេះក្រែងចិត្តអ្នកណាទេ តែចេះនិយាយសមហេតុសមផល ទើបនាងចូលចិត្តនិយាយ ឬជជែកពីរឿងអ្វីៗលេង នាងធ្លាប់គិតថា នាងគិតដូច្នេះនឹងមានប្រយោជន៍អ្វី ហើយគេជាអ្វីនឹងនាង គេគ្រាន់តែជាកូនឈ្នួលនាងម្នាក់ប៉ុណ្ណោះទេតើ!
នាងនារីញាក់មុខទំនងជាយល់ដូច្នោះដែរ ហើយឆ្លើយថា៖
និយាយគ្នាបានត្រឹមប៉ុណ្ណេះ ក៏ស្រាប់តែឮសំឡេងហ្លួងរតនសម្បត្តិ ស្រែកហៅនាងនារី ហើយប្រាប់ថា៖
ចៅចិត្រចូលមកជិតហើយសួរថា៖
នាងបង្គាប់ទៅលោក បាឡាត់ថា៖
កម្លោះទាំងពីរនាក់ ក៏ខំធ្វើការផ្គាប់ផ្គុននាងក្រមុំយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ឯចៅចិត្របានដុំថ្មតូចៗបីដុំ ហើយដាក់តំរៀបជាមុំជើងក្រាន ហើយទៅរកកាច់ឧសមកបង្កាត់ភ្លើងឆេះថ្គោលឡើង ។ ចៅចិត្រសួរនាងខណៈដែលបង្កាត់ភ្លើងរួចហើយ ។
នាងដកដង្ហើមធំហើយប្រាប់ថា៖
ចៅចិត្រញញឹមហើយថា៖ ហើយស្ទុះក្រោកទៅឯរថយន្ត លើកពូកកម្រាលអង្គុយឡើងមើលឃើញចានស្ពាន់សសំប៉ែតៗ កាន់លើកបង្ហាញទៅនាងនារីថា៖
តាំងអំពីចៅចិត្រចូលមកនៅជ្រកកោននឹងនាងនារី នាងមិនដែលញញឹមម្ដងសោះ ទើបតែមកពេលនេះ នាងក៏ញញឹមជំនួសពាក្យតបជាគ្រាដំបូង ។
លុះលាងចានស្ពាន់រួចហើយ ចៅចិត្រក៏ដាក់លើជើងក្រានបណ្ដោះអាសន្ននោះឯង ។
នារីក៏យកខ្លាញ់ជ្រូកដាក់ចៀនក្នុងចាននោះ ចៅចិត្រក៏យកស្លឹកត្នោតបក់ភ្លើងឲ្យឆេះឡើង ទាល់តែផែះហុយទ្រុបឡើង ទាល់តែនាងប្រាប់ឲ្យឈប់បក់ ។
ចៅចិត្រសួរនាងដោយហេតុមិនឃើញនាងដាំបាយសោះ ។
នាងនិយាយហើយសំឡឹងមុខចៅចិត្រ ទំនងសូមឲ្យជួយគិតគូរផង ។
ចៅចិត្រដឹងទំនង ក៏រត់ទៅឯរថយន្តម្ដងទៀត រកបានកំប៉ុងបឿរមួយធំ បើកដួសយកសាច់បឿរចេញខ្ចប់អស់ ហើយក៏វិលមករកនារីសួរថា៖
នាងនារីញញឹមទទួលម្ដងទៀត ម្ដងនេះញញឹមចេញមកដោយចិត្តសុចរិតឥតក្លែងបន្តិចឡើយ គ្រានេះដែលចៅចិត្រឃើញថា នារីចៅហ្វាយក្រមុំរបស់គេនេះ មានកិរិយាទន់ភ្លន់ផ្អែមល្ហែមចំឡែកណាស់ !
នាងតបទៅដោយសំដីធម្មតា ។
ថាហើយក៏ទៅបើកបំពង់ទឹកក្នុងរថយន្ត ទឹកក៏ហូរចេញមកទាល់តែពេញកំប៉ុង ហើយយកមកឲ្យនាងនារី ។
លោក ហ្លួង លាន់សំដីពីក្នុងរថយន្តមកថា៖
ឯលោក បាឡាត់ទទួលយកអាសាជាអ្នកដាំបាយ ដោយដឹងខ្លួនថា ខ្លួនដូចជាចាញ់ប្រៀបចៅចិត្រច្រើនណាស់ ការដែលនៅស្ងៀមមិនជួយខ្វល់ខ្វាយនឹងគេ ស្រាប់តែបាយឆ្អិនបរិភោគនោះដូចជាមិនទំនងសោះ !
ឯចៅចិត្រតអំពីនោះ មិនបានជួយធ្វើអ្វីទៀតទាល់តែដល់បាយឆ្អិន ទើបដួសបាយដាក់ចាន ដាក់ត្រីចៀន ឆាសាច់គោ យកទៅជូនលោក ហ្លួង ឯខ្លួនឯងនិងនាងនារីបរិភោគនឹងស្លឹកឈើ ឯលោក បាឡាត់ស្រុកបរិភោគនឹងក្រដាសកាសែត ដែលខ្ចប់អីវ៉ាន់មកពីផ្សារសង្កែ៕
ស្រុករតនមណ្ឌល
(Rotonak Mondol District) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ ខេត្ត ដែលមានរដ្ឋបាល ៥ឃុំ និង ៣៨ភូមិ៖
របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ
ព្រំប្រទល់នៃ
ជយវម៌្មទី៨
សាសនា
ក្នុង​រាជ្យ​ព្រះអង្គ​មាន​ប្រតិកម្ម​យ៉ាង​ខ្លាំងក្លា​របស់​អ្នក​កាន់​ព្រហ្មញ្ញសាសនា ទៅ​លើ​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា ដោយ​ពេល​នោះ​មាន​ការ​វាយ ឬ​កោស​លុប​បំផ្លាញ​ព្រះពុទ្ធ​បដិមា ដែល​គេ​បាន​សាង​យ៉ាង​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​រាជ្យ​វ្រះបាទ​ជយវម៌្មទី៧ និង​ព្រះរាជ​បុត្រ​របស់​ព្រះអង្គគឺ​វ្រះបាទ​ឥន្ទ្រវម៌្មទី២ ដែល​សោយរាជ្យ​មុន​ព្រះអង្គ​នោះ។
ព្រះ​អគ្គមហេសី​របស់​ជយវម៌្មទី៨ មាន​ព្រះនាម​ថា ព្រះនាងចក្រវាទីរាជទេវី ជា​កូន​ស្រី​របស់​អតីត​រាជបុរោហិត ឬ​សីកេសា ហើយ​ព្រះនាង​មាន​បង​ប្អូន​ជីដូន​មួយ​ម្នាក់​ទៀត ដែល​ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ខាង​ព្រហ្មញ្ញសាសនា ឈ្មោះ ជយមង្គលាថ៌ ដែល​ស្វាមី​ព្រះនាង​ទ្រង់​គោរព​កោតក្រែង​រហូត​ដល់​បាន​សាង​ប្រាសាទ​មួយ​ក្នុង​រាជ្យ​ព្រះអង្គ ដើម្បី​តំកល់​បដិមា​តំណាង​របស់​ព្រាហ្មណ៍​រូប​នេះ​ទៀត​ផង។ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស ប្រជារាស្ត្រ​ជាទូទៅ និង​មន្ត្រី​ធំៗ​នៃ​ព្រះបរមរាជវាំង​មួយ​ចំនួន ដែល​នៅ​គោរព​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា ​ដែល​នាំ​ចូល​មក​ពី​កោះ​ស្រីលង្កា ដោយ​ព្រះអង្គ​ម្ចាស់​គមលិន្ត ដែល​ជា​ព្រះរាជ​បុត្រ​មួយ​អង្គ​របស់​វ្រះបាទ​ជយវម៌្មទី៧ក្នុង​ឆ្នាំ​ ១១៩០ នៃ​គ្រិស្ដសករាជ មាន​ការ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត និង​ប្រតិកម្ម​អ្នក​កាន់​ព្រហ្មញ្ញសាសនា ដែល​បាន​វាយ​បំផ្លាញ ឬ​កោស​លុប​ធ្វើ​អោយ​ខូចខាត​បដិមា និង​សមិទ្ធិ​ផ្សេងៗ​ខាង​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​នេះ បាន​បង្ក​ជា​ភាព​វឹកវរ​ចលាចល​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ប្រមូល​ពន្ធដារ ឬ​កំណែន ដើម្បី​បំពេញ​ការ​កសាង​បូជនីយដ្ឋាន​ផ្សេងៗ សំរាប់​សាសនា​ព្រាហ្មណ៍​នោះ​ផង។
នយោបាយការបរទេស
ចំណែក​នយោបាយ​ក្រៅ​ប្រទេស​វិញ វ្រះបាទ​ជយវម៌្មទី៨ ត្រូវ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ការ​បះបោរ​របស់​ជនជាតិ​ស្យាម ដែល​ហូរ​មក​ពី​យូណាន (ក្នុងសិលាចារឹក យ្វន ក្រោយមកជា យួន) ខេត្ត​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ប្រទេស​ចិន កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ ក្នុង​ពេល​ដែល​ពួក​ម៉ុងហ្គោល លុក​លុយ​ប្រទេស​ចិន។ ពួក​ស្យាម ដែល​បាន​ចំលង​យក​របៀប​ចាត់​ចែង​ទ័ព​តាម​ពួក​ម៉ុងហ្គោល និង​បាន​ចំលង ឬ​ត្រាប់​យក​អក្សរ​របស់​ខ្មែរ​ទៅ​ប្រើប្រាស់ បាន​បះបោរ​វាយ​រឹប​យក​តំបន់​វាល​ទំនាប​ទន្លេ​មេណាម​របស់​ខ្មែរ។ ទីបំផុត ពួក​ស្យាម ក្រោម​ការ​ដឹក​នាំ​របស់​រាមកំហែង ក៏​បាន​ប្រកាស​ឯករាជ្យ ហើយ​រឹប​យក​ទីក្រុង​ចាស់​របស់​ខ្មែរ គឺ​សុខោទ័យ ធ្វើ​ជា​រាជធានី​របស់​ខ្លួន។
ម្យ៉ាង​ទៀត វ្រះបាទ​ជយវម៌្មទី៨ ត្រូវ​ប្រឈម​មុខ​ត​ទល់​នឹង​ពួក​ម៉ុងហ្គោល ដែល​បាន​វាយ​លុក​ឈ្លាន​ពាន​លើ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​ទាំង​មូល ក្រោយ​ពី​បាន​វាយ​យក​ប្រទេស​ចិនបាន ហើយ​បង្កើត​រាជវង្ស​ (រាជវង្សយាន) ឡើង​សោយរាជ្យ​លើ​ប្រទេស​នេះពី​ឆ្នាំ​ ១២៧៩ ដល់​ឆ្នាំ​ ១៣៦៨។ ដល់​ឆ្នាំ​ ១២៨៣ ក្រោយ​ពី​វាយ​យក​បាន​ភាគ​ខាង​ជើង និង​ភាគ​កណ្ដាល​នៃ​ប្រទេសចាម្ប៉ាហើយ​ មេទ័ព​សូហ្គាទូ មេបញ្ជាការ​នៃ​កងទ័ព​ម៉ុងហ្គោល បាន​បញ្ជូន​មេ​ទ័ព​ពីរ​នាក់ អោយ​ចូល​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា តែ​ត្រូវ​បាន​ខ្មែរ​ចាប់​បាន​ជា​ឈ្លើយ​ទាំង​ពីរ​នាក់។
នៅឆ្នាំ ១២៩០ ពួកមនបានទទួលឯករាជ្យរបស់ខ្លួនឡើងវិញ។
ការដាក់រាជ្យ
ព្រឹត្តិការណ៍​មួយ​ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​ឆ្នាំ​ ១២៩៥ ក៏​ដោយសារ​ព្រះរាជ​បុត្រី​ព្រះអង្គ​ព្រះនាមឝ្រីន្ទ្រភូបេឝ្វរចូឌាបាន​លួច​ព្រះ​ខ័ន​មា​សដែល​ជា​តំណាង​អំណាច​ព្រះរាជា យក​ទៅ​អោយ​ស្វាមី​នាង បាន​បង្ខំ​អោយ​វ្រះបាទ​ជយវម៌្មទី៨ ជា​ព្រះ​បិតា​ចុះ​ចេញ​ពី​រាជបល្លង្ក ហើយ​ប្រគល់​រាជ្យ​នេះ​ទៅ​អោយ​វ្រះបាទឝ្រីន្ទ្រវម៌្មជា​កូន​ប្រសា​សោយរាជ្យ​ស្នង​ព្រះអង្គ​ក្នុង​ឆ្នាំ​នោះ។
សមាជិក​អ្នក​ការទូត​ចិនម្នាក់​របស់​ព្រះ​ចៅ​អធិរាជ​តេមួរខាន់ ដែល​បាន​មក​ដល់​កម្វុជទេឝក្នុង​ឆ្នាំ​ ១២៩៦ ឈ្មោះ ជីវតាក្វាន់ ក៏​បាន​ផ្តល់​សក្ខីកម្ម​ចំពោះ​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ​ដែរ។ លោក​បាន​សរសេរ​បញ្ជាក់​ថា ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​រជ្ជកាល​នេះ​មាន​ភាព​ឃោរឃៅ គឺ​ស្ដេច​ដែល​ឡើង​សោយរាជ្យ​ថ្មី​ជា​កូន​ប្រសា​របស់​ស្ដេច​មុន។ លោក​បន្ត​ថា កូនស្រី​របស់​ស្ដេច​អង្គ​នេះ បាន​លួច​យក​ព្រះ​ខ័ន​មាស​របស់​ព្រះ​បិតា ទៅ​អោយ​ស្វាមី​នាង។ លោកជីវតាក្វាន់ បាន​អះអាង​ថា កូន​ប្រុស​របស់វ្រះបាទ​ជយវម៌្មទី៨ ដែល​ត្រូវ​ទទួល​រាជ្យ​បន្ត​ពី​ព្រះ​បិតា ទ្រង់​មិន​ទទួល​យក​ស្ដេច​ថ្មី​ដណ្ដើម​រាជ្យ​នេះ​ទេ ហើយ​បាន​ចេញ​ពី​ព្រះបរមរាជវាំង ដើម្បី​ទៅ​កេណ្ឌ​ទ័ព។ ស្ដេច​ថ្មី​ចាប់​បាន ក៏​យក​ទៅ​កាត់​ម្រាម​ជើង​ចោល និង​យក​ទៅ​ឃុំ​ទុក​ក្នុង​បន្ទប់​ងងឹត។
យូ ធូប
YouTube (/juːtuːb/'''យូធូប
ឬ /juːtjuːb/យូជូប''') គឺជាវិបសាយសំរាប់មើលវីដេអូដោយឥតគិតថ្លៃ ដែលអ្នកប្រើប្រាស់អាច បញ្ចូលវីដេអូ និង ចែករំលែកដោយបង្ហាញទៅវែបសាយផ្សេងៗទៀតបាន។ យូធូប មានទីតាំងនៅ សាន់ប៊ូណូ(San Bruno) កាលីហ្វញ៉ា (California) ហើយក្រុមហ៊ុននេះប្រើប្រាស់កម្មវិធី អាដ៊ប ផ្លាស់វីដេអូ (adob flash video) និង អេចធីអឹមអិល៥ (html 5) ដើម្បីបង្ហាញឡើង និង ធ្វើបម្លាស់ប្ដូរបានឆាប់រហ័ស​ ដើម្បីបម្រើដល់អ្នកប្រើប្រាស់ងាសស្រួលរក និង បង្កើតចំណងជើងនៃ វីដេអូរបស់ពួកគេ​ដូចជា៖ ខ្សែភាពយន្ដ វីដេអូខ្លីៗ រឿងភាគ បទចម្រៀង ពត៌មាន កម្មវិធីទូរទស្សន៍ និង​ វីដេអូដទៃទៀតជាច្រើន អ្វីដែលល្អគឺសម្រាប់អ្នកចូលចិត្ត​សិល្បៈ ដូចជាវីដេអូប្លក់ វីដេអូដើមខ្លីៗ វីដេអូបង្រៀន និង វីដេអូនិយាយពីចំនេះដឹង។ Youtube ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពាក់កណ្តាលខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០០៥ ដោយអតីតនិយោជិកក្រុមហ៊ុន Paypal បីនាក់។
ឈរ
ឈរជាឥរិយាបថទី៣ នៃធម្មជាតិមនុស្សដែលកាលនៅជាទារក មាតាបិតាបង្ហាត់បង្រៀនឲ្យរៀនឈរមុនរៀនដើរ ក្រោយចេះអង្គុយ ។
ដល់យើងបានចម្រើនធំឡើង មាន​វ័យ​ជា​បឋម មាតា​បិតា​នឹង​គ្រូ​អាចារ្យ​បាន​ហ្វឹកហ្វឺន​ប្រដៅ​ឲ្យ​ដឹង​ខុស​ត្រូវ​ និង​គួរសមក្នុង​ឥរិយាបថទាំង៤ទៀត ។
តែបើលោកអង្គុយរាបនៅលើ​ផ្ទះ ឬ លើគ្រែ​ដែល​ជា​សេនា​សនៈខ្ពស់​ជាង​ទៅ​ហើយ យើង​នៅ​ទិទាប​ជាង គប្បី​ឈរ​និយាយ​បាន​មិន​ជាការឆ្គង​ទេ ក៏ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​បន្ទន់​ខ្លួនបន្តិច​ដើម្បី​សម្ដែង​គារវកិច្ចគោរពបុព្វការីជន​ឲ្យបរិបូណ៌ ។
ចំណែកខាងគារវកិច្ចចំពោះខត្ធិយត្រកូល មានព្រះ​មហាក្សត្រិយ៍ជា​ដើម​ ការ​ឈរ​និយាយ​ថ្វាយ​សេចក្ដី​ផ្សេងៗ នោះ​ខ្ញុំ​បាន​អធិប្បាយហើយ​ក្នុង​ឥរិយាបថអង្គុយ ។
ស្រុកសំឡូត
ស្រុកសំឡូតមាន៧ឃុំ ៖
តារានិករ
នៅក្នុងតារាសាស្ដ្រដ៏ទំនើរ,តារានិករគឺជាន័យភូមិភាគអន្ដរជាតិនៃផ្ទៃអាកាសស្ភិរិ។​ តំបន់ទាំងនេះគឺវិលជុំវិញអេសធឺរីសមានលក្ខណះជាក្រុម
តារានិករ ឬ ក្រុមតារានិករ ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះតាម ផ្កាយ ភ្លឺក្នុងរង្វង់សេឡេស្ទាល ជាចំណុចកណ្តាល អាស្រ័យលើរបៀបដែលវាលេចឡើងពីផែនដី ដូច្នេះវាជាប់ទាក់ទងនឹងវត្ថុមួយ។ ជាធម្មតាក្រុមតារានិករត្រូវបានតម្រង់ទិសក្នុងទិសដៅស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែតាមពិត ផ្កាយដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ក្រុមតារានិករដូចគ្នា មិនចាំបាច់នៅជិតជាបីវិមាត្រនោះទេ។
ក្រុមតារានិករប្រែប្រួលពីវប្បធម៌មួយទៅវប្បធម៌ និងសម័យ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះក្រុមតារានិករចំនួន 88 ដែលបង្កើតឡើងដោយ សហភាពតារាសាស្ត្រអន្តរជាតិ (IAU) ក្នុង ឆ្នាំ 1930 គឺត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាទូទៅ។ ទោះបីជាវាមិនមែនជាតារានិករដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ក៏ដោយ ក៏ក្រុមតារានិករដែលគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយដូចជា Big Dipper ឬ Spring Triangle ត្រូវបានគេហៅថា asterism។
ស្រុកសំពៅលូន
ស្រុកសំពៅលូនមាន៦ឃុំ ៖
ស្រុកសង្កែ
(Sangkae District) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ ខេត្តបាត់ដំបង ដែលមាន ១០ឃុំ និង  ៦៤ភូមិ÷ =តំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រ=
ឈរជិតអ្នកអង្គុយ
នៅ​ទីណា​ក៏​ដោយ បើ​មាន​គេ​អង្គុយ​រាប​ក្ដី អង្គុយ​កៅអី​ក្ដី យើង​មិន​ត្រូវ​ទៅ​ឈរ​ជិត​ហួស​ប្រមាណ​ទេ គឺឈរ​ស្ទើរ​តែ​ជាន់​គេ ឬ​វាស​ដៃ​លើក​ដាក់​ចុះ​ឡើង ស្ទើរ​តែ​ប៉ះ​ខ្លួន​ប្រាណ​គេ យ៉ាង​នេះ​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ឲ្យ​ណាស់ ព្រោះ​មាន​កាល​បណ្ដាល​ទៅ​ជា​ជម្លោះ​ប្រមាថ​គ្នា​ក៏​មាន​ វាយ​តប់​គ្នា​ក៏​មាន​ ។ តែ​បើ​យើង​ភ្លេច​ស្មារតី​ លើក​ដៃ​ទៅ​ប៉ះ​អ្នក​នៅ​ឈរ​ជិត​ខាង​គ្នា​ដោយ​ឥត​មាន​បំណង​ នោះ​យើង​គប្បី​បន្លឺ​នូវ​វាចា​ថា​ «សូមទោស» ដោយ​សំឡេង​ទន់​សុភាព​ ។ អ្នក​ដែល​ត្រូវ​គេ​ប៉ះពាល់​នោះ​គប្បី​អត់​នូវ​ទោស​នោះ​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​សូមទោស​ ដោយ​ប្រើ​ឫកពារ​ល្អ​មិន​ខឹង​សំបារ​ មិន​ប្រើ​កិរិយា​កញ្ចុក​កញ្ចូវ​ឡើយ​ ។
ឈរនៅទីប្រជុំ
មាន​កាល​នៅ​ទី​ប្រជុំ​អ្វី​មួយ​ គេ​ឈរ​ផ្ដុំ​ប្រជុំ​គ្នា​ជា​វង់ ដោយ​ពួក ដោយ​ក្រុម ដើម្បី​សន្ទនា​នោះ​អ្នកទាំងឡាយ​ដែល​ឈរ​ក្នុង​វង់ ត្រូវ​រំពៃ​ប្រយ័ត្ន​​ក្នុង​គារវកិច្ច​នៃ​ឥរិយាបថ​ដែល​ឈរ​នោះ ក៏​ត្រូវ​កុំ​ឈរ​ប្រកិត​ជិត​លោក​ដែល​មាន​យស​សក្ដិ​ធំ​ជាង​ខ្លួន​ ឬ លឿន​លយ​ចូល​ទៅ​ទន្ទឹម​ ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ត្រូវ​រវាំង​ទាំង​ជើង​ដៃទៀត​ផង​ ។ មិន​ត្រូវ​យក​ដៃ​ច្រត់​ចង្កេះ លូក​ក្នុ​ហោប៉ៅ​ខោ ហោប៉ៅ​អាវ បោះ​ជើង​ទៅ​មុខ ទៅ​ក្រោយ​ ចំទែង​កន្ធែក យោល​ខ្លួន​ប្រាណ​ឡើយ ព្រោះ​ជា​ការ​ខ្វះ​នូវ​កិរិយា​គោរព​ដល់​ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ និង​មន្ត្រី​ធំ​ តូច​ ដែល​រួម​ប្រជុំ​ជាមួយ​ផង​ ។
ចុះ​បើ​យើង​ឈរ​ប្រជុំ​ជាមួយ​នឹង​មិត្រ​ស្និទ្ធ​របស់​យើង​នោះ កិច្ច​គារវៈ​ជា​ធម្មតា​តាម​សម​គួរ​មើល​ដល់​ភ្នែក​អ្នក​ដទៃ​ឲ្យ​ផុត​សេចក្ដី​រិះគន់ ។
នៅក្នុងកន្លែងធ្វើការ
នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ធ្វើការ ក៏​ដូច​នៅ​កន្លែង​រៀន​ ។ អ្នក​ធ្វើការ​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​អង្គុយ​នៅ​កៅអី​ធ្វើការ​ ។ បើ​កាលណា​ចៅហ្វាយនាយ​ចូល​មក​ក្ដី ឬ​មាន​អ្នក​ធំ​ឯណា​មួយ​ចូល​មក​រក​ចៅហ្វាយនាយ​យើង​ក្ដី​ យើង​គប្បី​ក្រោក​ឈរ​គោរព​ដោយ​បន្ទន់​ខ្លួន​ងក់​ក្បាល​ ឬ​ លើក​ដៃ​សំពះ​តាម​កាល​គួរ ។
ឃុំពោធិ៍បាន
(Pouthi Ban Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្ដាល មាន ៩ភូមិ ៖
ព្រំប្រទល់នៃ
=រដ្ឋបាលចាស់= ជាឃុំមួយស្ថិតនៅក្នុងស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល។ នេះមាន ៤ភូមិ ៖
សូមមើលផងដែរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកណ្តាល ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឃុំនៃកម្ពុជា
ខែកុម្ភៈ
thumb|right|200px| ចូលឆ្នាំប្រពៃណីចិន
ខែនេះ ជាខែដែលសំខាន់សំរាប់បងប្អូនជនជាតិចិន និងអ្នកដែលជាប់ខ្សែរស្រឡាយចិន ព្រោះជាថ្ងៃ ចូលឆ្នាំចិន ។ ចូលឆ្នាំ បងប្អូនប្រជាជនទូទាំងពិភពលោកតែងតែប្រារព្ធពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន នាថ្ងៃទី១៣ ១៤ និង ១៥ ហើយនៅថ្ងៃ ទី១៤ ជាថ្ងៃដែលសែនធំ ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខែ
វិសមភាព ហាតឌី
វិសមភាពហាតឌី (Hardy's inequality)គឺជាវិសមភាភមួយក្នុងគណិតវិទ្យា ដែលដាក់ឈ្មោះតាមលោក G. H. Hardy។ វាថ្លែងថា បើ  ជាស្វីតនៃចំនួនពិតមិនអវិជ្ជមានដែលមិនសូន្យ នោះគ្រប់ចំនួនពិត  p > 1 គេមាន
សមភាពកើតឡើងលុះត្រាតែ f(x)=0\, ស្ទើគ្រប់កន្លែង ។
វិសមភាពហាតឌីត្រូវបានបោះពុម្ភឡើង(ដោយគ្មានសំរាយបញ្ជាក់)នៅឆ្នាំ១៩២០ នៅ​ក្នុងសៀវភៅរបស់លោកហាតឌី។
រមណីយដ្ឋានខេត្តកំពត
ទីកឈូ
ជារមណីដ្ឋានមួយកន្លែងដែលមានភ្ញៀវទេសចរមកលេងកំសាន្ដច្រើនព្រោះវាជាកន្លែងមួយដែលមានទេសភាពស្រស់បំព្រងនិងអមដោយផ្ទាំងថ្មធំៗនិងមានទឹកថ្លាធ្វេងដែលធ្វើអោយមនុស្សចង់ងូតនិងលេងបានយ៉ាងសប្បាយ។ម្យ៉ាងទៀតទឹកឈូក៏ជាកន្លែងមួយដែលមានសួនសត្វនិងចំការជាច្រើនគួរអោយចាប់អារម្មណ៏និងទស្សនាដែរពិសេសគឺចំការធូរេននិងសៅម៉ាវ។ហើយក៏មានស្ពានយោលដ៏ស្រស់ស្អាតទៀតផង សំខាន់គឺខ្យល់បរិសុទ្ធល្អ។ === ភ្នំបូកគោ === ជាភ្នំមួយដែលបាអភិវឌ្ឍន៏មកជាកន្លែរងដែលទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចយ៉ាងអស្ចារ្យនិងជាកន្លែងមួយដែលនៅខ្ពស់ហើយមានទេសភាពខៀវស្រងាត់គួរអោយចាប់អារម្មណ័ហើយភ្ញៀវទេសចរភាពច្រើន ចូលចិត្តទៅកំសាន្ដលេងនៅទីនោះណាស់ទោះបីវាជាកន្លែងមួយដែលពិបាកធ្វើដំណើរបន្តិចក័ដោយតែបើមនុស្សទៅដល់ហើយពិតជាមានអរម្មណ៏សប្បារីករាយណាស់វាស្រស់ស្អាតព្រាបបានដូចជាឋានសួនមួយអចឹង។ហើយមានពពកចុះគួរអោយចង់ទស្សនាហើយធ្វើអោយមានអារម្មណ៏ត្រជាក់ៗគួរអោយចាប់អារម្មណ៏។បូកគោក៏មានទឹកធ្លាក់យ៉ាងស្រស់ស្អាតដែរថែមទាំងមានកន្លែងជាច្រើនទៀតដែលមានប្រវត្តិសាស្រ្ដខ្មែរពីមុនមកជាក់ស្កែងដូចជាវត្តសំពៅប្រាំនិងអ្វីៗជាច្រើនផ្សេងទៀតពិសេសគឺមានរូបសំណាក់យ៉ាងធំមួយដែលសាកសិទិ្ធមានឈ្មោះថារូបសំណាក់យាយម៉ៅ។នៅលើភ្នំបូកគោ]គឺពិតជាមានខ្យល់បរិសុទ្ធល្អណាស់ហើយវាធ្វើអោយឃើញនៅទេសភាពយ៉ាងស្រស់ស្អាតនៃទឹកដីកម្ពុជាផងដែរដែលបានមើលពីលើភ្នំបូកគោមក។
ម្លុងធំរឺហៅថាព្រែកត្នោត
វាជាកន្លែងមួយដែលប្លែកជាងគេបន្ដិតព្រោះវាជាកន្លែងមួយដែលស្ថិតក្នងព្រៃតែម្ដងបុន្តែវាក៏ជារមណីដ្ឋានមួយដែលមានទេសភាពនិងបរិយាកាសល្អព្រមទាំងមានទឹកធ្លាក់យ៉ាងស្អាតអមទៅដោយផ្កាព្រៃច្រើនប្រភេទនិងមានបក្សីហោះហើយ៉ាងគួរអោយចាប់អារម្មណ៏និងទស្សនាណាស់។ម្យ៉ាងទៀតមានកញ្ចុះសំរាប់សំរាកអង្គុយលេងជាច្រើនហើយថែមទាំងមានផ្ទាំងថ្មធំៗដែលគួរអោយចាប់ពិតមែន។