នរោត្ដម_ចន្ទរង្សី
ការ​ដណ្ដើម​ឥទ្ធិពល​គ្នា
ប្រហែល​វត្តមាន និង​កេរ្តិ៍ឈ្មោះ​របស់​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី បាន​ធ្វើ​ឱ្យ ក្រុម​ឥស្សរៈ​ចល័ត​របស់​ពុត ឆាយ មិន​សប្បាយចិត្ត​ឡើយ ទើប​នាំ​ឱ្យ​កើត​ក្ដី​ច្រណែន និង​ការ​ក្ដៅក្រហាយ​។ ម៉្យាងទៀត ជារឿយៗ ក្រុម​ទាំងពីរ ប៉ះទង្គិច​គ្នា និង​ប្រឈមមុខ​ដាក់គ្នា ដោយ​អាវុធ​គួរ​ឱ្យ​តក់ស្លុត ជាពិសេស​នៅ​តំបន់​ស្រះឃ្លាំង អង្គខ្មៅ នៃ​ស្រុក​សំរោងទង និង​ឧដុង្គ​សព្វថ្ងៃ​។ ហេតុនេះ​ហើយ ទើប ពុត ឆាយ ដែល​ជា​មេ​ឥស្សរៈ​ម្នាក់ គ្មាន​ទីតាំង​ឈរជើង​ពិតប្រាកដ​នេះ បាន​រៀបចំ​ផែនការ​ធ្វើគត​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី ដោយ​បញ្ជូន​ឱ្យ ស៊ាប និង​គ្នីគ្នា ប្រហែល​៣០​នាក់​ផ្សេងទៀត ទៅ​ចូល​ធ្វើការ​ក្នុង​ក្រុម​ឥស្សរៈ​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី​។ នៅ​ក្នុង​ឋានៈ​ជា​មេទ័ព​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​ថ្មី ស៊ាប​បាន​ខិតខំ​ចូល​ប្រយុទ្ធ​យ៉ាង​អង់អាច​ក្លាហាន​ក្នុង សមរភូមិ​ផ្សេងៗ ហាក់​ឥត​ញញើត​នឹង​សេចក្ដី​ស្លាប់​ឡើយ ដើម្បី​សាង​សេចក្ដីទុកចិត្ត​ពីសំណាក់​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី​។ ទាំង​នៅ​ក្នុង​សមរភូមិ​នៅ​ខេត្ត​កោះកុង គាត់​ខិតខំ​វាយប្រហារ​ពួក​វៀតមិញ​។ ដោយ​ក្ដី​អាណិត​និង​ស្រលាញ់ ខ្លាចក្រែង ស៊ាប មាន​ការនឿយហត់ ព្រោះ​បាន​ប្រឹងប្រែង​យក​ជ័យជម្នះ​លើ​សមរភូមិ​ជាច្រើន​ហើយ​នោះ ទើប​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី បាន​បញ្ជូន​សារ​ឱ្យ​ហៅ​គាត់​មក​ឈប់សម្រាក​នៅ​ម្ដុំ​ភូមិ​ក្រាំងម្កាក់​។ ពី​មួយថ្ងៃ​ទៅ​មួយថ្ងៃ ទ្រង់ ចន្ទរង្សី កាន់តែ​មាន​សេចក្ដី​ពេញចិត្ត​នឹង​ស្នាដៃ​របស់ ស៊ាប ខ្លាំង​ឡើង​។ ចៃដន្យ​អ្វី ថ្ងៃមួយ​យុទ្ធជន​របស់​ទ្រង់​ចាប់​បាន​សំបុត្រ​សម្ងាត់​មួយ​ច្បាប់​ផ្ញើ​មក​ពី​មេ​ឥស្សរៈ ពុត ឆាយ ដែល តឿន​ឱ្យ ស៊ាប ឆាប់​សម្លាប់​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី​។ ស៊ាប មិន​បាន​ដឹងខ្លួន​ជាមុន​ថា គម្រោងការ របស់​ខ្លួន​ត្រូវ​បែក ការណ៍​សម្ងាត់​ឡើយ​។ គាត់​បែរ​ជា​នាំ​គ្នីគ្នា​ជប់លៀង​ផឹកស៊ី​ចំនួន ៧​យប់ ៧​ថ្ងៃ ដើម្បី​ជា​ការ​អបអរ​សាទរ​ដល់ ជ័យជម្នះ​របស់​គាត់ ដំណាល​ពេល​ដែល​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី បាន​រៀបចំ​ជើង​ព្រួល​កម្ចាត់​គាត់​ចោល​វិញ​។ ទ្រង់​បាន សម្រិតសម្រាំង​ជ្រើសរើស​យក​អ្នក​ដែល​មាន​ស្នាដៃ​ប្រយុទ្ធ​ល្អ​ៗ និង​ស្មោះស្ម័គ្រ​ចំពោះខ្លួន​។ ទោះជា​យ៉ាងណា ពួក​យុទ្ធជន​ឆ្នើម​របស់​ទ្រង់​ទាំងនោះ នៅតែ​មាន​ភាព​ញញើត​នឹង​ចូល​ទៅ​កម្ចាត់ ស៊ាប ដែរ​។ ពួកគេ សុទ្ធ​សឹង ញញើត​កោតខ្លាច​វីរភាព​ក្លៀវក្លា​របស់ ស៊ាប ក្នុង​អារម្មណ៍​ជានិច្ច​។ ពួក​ខ្មាន់​ប្រយុទ្ធ​ទាំងនោះ មាន​ការប្រុងប្រយ័ត្ន​ណាស់​ក្នុង​ការ​រៀប​ជើង​ព្រួល​។ ពួកគេ​រៀបចំ​គ្នីគ្នា ឡោមព័ទ្ធ​កន្លែង ស៊ាប និង​បក្សពួក​ជប់លៀង​រហូតដល់​ទៅ​បី​ជាន់​ឯណោះ ដើម្បី​ក្រសោប​ចាប់ និង​សម្លាប់ ឱ្យ​អស់​កុំ​ឱ្យ​មាន​ការ​ថ្លោះធ្លោយ​។ អ្នក​រៀបចំ​ផែនការ មាន​ការ​កោតសរសើរ ស៊ាប គ្រប់ៗ​គ្នា ព្រោះ​គាត់ តែង​មាន​ការប្រុងប្រយ័ត្ន​ខ្លួន​ជាប់​ជានិច្ច​។ ទោះបី គាត់ និង​បក្សពួក​ស្រវឹងជោក​យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏​គាត់​នៅតែ​ចុះ​ពី​លើ​ផ្ទះ​ខ្ពស់​របស់​គាត់ មក​ដាស់​ឱ្យ​កូនចៅ​យាម​រវាំង​ជាប់​ជានិច្ច និង​បញ្ជា​ម្នាក់​ឱ្យ​អង្គុយ​លើ​កាំជណ្ដើរ ផ្ទះ​ដែល​គាត់​ដេក​។  ប៉ុន្តែ ពួក​នោះ​ស្រវឹងជោក​ពេក ក៏​ទន់​ក ដេកលក់​បាត់​ទៅ​។ ឱកាស​ល្អ​របស់​ខ្លួន​មកដល់ លោក សុក សេងរឿងមុនី និង​លោក នី វ៉ាន់ធី បាន​លប​លួច​ចូល​ទៅ ក្រោម​ផ្ទះ បម្រុង​នឹង​បាញ់​សម្លាប់ ស៊ាប ពី​ក្រោម​ផ្ទះ ទាំង​ក្នុង​ចិត្ត​ភ័យ​រអា​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ ស្រាប់តែ​ខ្មាន់​ប្រយុទ្ធ ម្នាក់ ដែល​ចូលរួម​ការឡោមព័ទ្ធ នៅ​ក្នុង​យប់​នោះ​ដែរ បាន​រាល​កៃ​កាំភ្លើង​ផ្ទុះឡើង ដែល​ប្រហែល​មកពី សេចក្ដី​តក់ស្លុត ញញីញញ័រ​ខ្លាច តេជដៃ​របស់ ស៊ាប​។ ភ្លាម​នោះ ស៊ាប ស្ទុះក្រោក​កញ្ឆក់​យក​កាំភ្លើងយន្ត ដែល​បញ្ឈរ​នៅ​ក្បែរ​ដៃ​បាន ហើយ​រត់​លោត ចុះ​ពី​លើ​ផ្ទះ បាញ់រះ​រំដោះ​ខ្លួន​ចេញ​។ លោក សុក សេងរឿងមុនី និង​នី វ៉ាន់ធី មាន​ឱកាស​បាញ់​សំដៅ ស៊ាប ពីក្រោយខ្នង​ហើយ ក៏​នៅតែ​មិន​អាច​ធ្វើអ្វី​ស៊ាប​បាន ព្រោះ កាំភ្លើង​របស់​ពួកគេ បាញ់​មិន​ផ្ទុះ ទាំង​២ ទាំង​៣ គ្រាប់​ដំបូង​។ ចំណែក ពួក​អ្នក​ឡោមព័ទ្ធ​ភ័យខ្លាច​តេជដៃ របស់ ស៊ាប ក៏​មិន​ហ៊ាន​ខ្ទប់​ផ្លូវ​គាត់​ឡើយ​។ បណ្ដោយ​ឱ្យ​គាត់​អាច​នាំ​ប្រពន្ធ​យួន និង​គូកន​ប៉ុន្មាន​នាក់​វាយ​រំដោះ​ខ្លួន​រត់​រួច ដោយ​សុវត្ថិភាព​។ សល់​ពី​នេះ កូនចៅ​របស់​គាត់​ប៉ុន្មាន​នាក់​ត្រូវ​ស្លាប់ និង​មួយ​ចំនួន​ទៀត រួម​នឹង​ប្រពន្ធ​ជនជាតិ​ខ្មែរ​របស់​គាត់​ត្រូវ​ចាប់ខ្លួន​បាន សម្រាប់​អ្នក​គ្មាន​ឱកាស​បាញ់​តដៃ ចំណែក​អ្នក​តដៃ​បាន​បាញ់​បើកផ្លូវ​រត់​តាម ស៊ាប អស់​ទៅ​។ ការ​រត់​ប្រាស​យកអាយុ យ៉ាង​ទាន់ហន់​របស់ ស៊ាប លើក​នេះ ធ្វើ​ឱ្យ​គាត់ យក​តាម​ខ្លួន​មិនទាន់​នូវ​ខ្សែក​មាស​មួយ​ខ្សែ​មាន​បន្តោង​គោ​ដេក​ដ៏​ស័ក្ដិសិទ្ធិ ដែល​គេ​ល្បី​ថា​ជា​វត្ថុ​ពូកែ​ស័ក្ដិសិទ្ធិ​របស់​គាត់ ត្រូវ​ក្រុម​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី រឹបអូស​យក​។ ជា​លទ្ធផល ប្រតិបត្តិការ​កម្ចាត់ ស៊ាប (ចារបុរស​របស់ ពុត ឆាយ) ទទួល​បាន​ជោគជ័យ ដោយ​ទប់ស្កាត់​មិន​ឱ្យ ស៊ាប អាច​មាន​ឱកាស​សម្លាប់​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី បាន​ឡើយ​។