cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
រាំវង់
រាំវង់ របស់បងប្អូនជនជាតិដើមភាគតិច
ពេលផ្សងរើសកន្លែងថ្មីបានហើយ ទើបគេនាំគ្នាធ្វើពិធីកំណត់ឆ្នាំសម្រាប់ចូលទៅរស់នៅ គឺធ្វើឲ្យដឹងថា តើពួកគេ អាចរស់នៅបានប៉ុន្មានឆ្នាំនៅនឹងភូមិថ្មីនោះ ? ពិធីកំណត់ឆ្នាំសម្រាប់រស់នៅនោះ ប្រព្រឹត្តទៅដោយមេកន្រ្ទាញ និងចាស់ទុំក្នុងភូមិ ដោយយកប្រទាលមកចិតទម្លាក់មកលើដីចំនួនប្រាំពីរចំណិត។ បើប្រទាលនេះ ក្រឡាប់ប៉ុន្មាន ចំណិតនោះ គេជឿថា គេអាចរស់នៅក្នុងភូមិថ្មីនោះ បានប៉ុណ្ណឹងឆ្នាំដែរ ពោលគឺតាមចំនួនចំណិត ប្រទាលដែល ក្រឡាប់នោះ។ ឧទាហរណ៍ បើប្រទាលដែលចិតនោះក្រឡាប់បី ឬប្រាំចំណិតនោះ គេអាចរស់នៅទីនោះបានបី ឬ ប្រាំឆ្នាំដែរ។ ជំនឿនេះមានតាំងពីបុព្វេយូរលង់ណាស់មកហើយរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ពេលធ្វើពិធីផ្សង រកដីថ្មី បានហើយ មេកន្រ្ទាញក៏ប្រកាសឲ្យអ្នកស្រុកអ្នកភូមិរុះរើពីភូមិចាស់ទៅរៀបចំផ្ទះសម្បែងនៅភូមិថ្មី។ ពេលនាំគ្នាចូល ទៅភូមិថ្មីជាដំបូង គេនាំគ្នាប្រារព្ធពិធីសម្ដែងរបាំរាំវង់ភូមិថ្មីនេះមុនគេបង្អស់ ។  អ្នកស្រុកអ្នកភូមិមាន ស្រីមានប្រុស នាំគ្នារាំជាគូ (តាមប្រពៃណីដូនតា តៗគ្នារហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ដែលមានជំនឿថា នឹងនាំឲ្យគេគ្រប់ៗគ្នា បានសេចក្ដី សុខ ចម្រើន)។
លុះចំណេរកាលក្រោយមក ទើបក្លាយទៅជារបាំប្រជាប្រិយដែលមាន ការនិយមចូលចិត្តពី គ្រប់មជ្ឈដ្ឋានក្នុងសង្គមជាតិកម្ពុជាទាំងមូល។
រាំវង់ សហសម័យ
បើតាមឯកសារខ្លះៗដែលនៅសល់ និងតាមព័ត៌មាន ដែលយើងទទួលបានពីចាស់ទុំជាច្រើន បញ្ជាក់ថា នៅ ប្រទេសកម្ពុជា របាំប្រជាប្រិយរាំវង់ បានរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងសតវត្សទី២០ និង២១នេះ ពិសេស គឺតាំងពីពេលដែលចលនាខ្មែរឥស្សរៈកើតមាននៅគ្រប់តំបន់ក្នុងប្រទេស និងកងជីវពលនារីក្លាហាន ដែលបាន ក្រោកឡើងបណ្ដេញអាណានិគមនិយមបារាំង ដើម្បីទាមទារឯករាជ្យជូនជាតិមាតុភូមិរបស់ខ្លួនមក ហើយដែលគេ អាចឃើញមានសល់នូវបទចម្រៀងរាំវង់មួយចំនួនដែលអាចជាតឹកតាង ឬជាអនុស្សាវរីយ៍នៃសម័យកាលនោះផង។ ហើយក៏ប្រហែលនៅក្នុងពេលនោះដែរ ដែលឥទ្ធិពលនៃពាក្យបរទេស ដូចជាពាក្យថា រាំ «ឡាំថូន”» ឬ ឡក «ឡាំថូន» (ថូន=ស្គរ) ត្រូវខ្មែរយកមកប្រើ ព្រោះពេលនោះកងទ័ពខ្មែរឥស្សរៈ ដែលបោះទីតាំងក្នុងព្រៃជ្រៅៗ តំបន់ ភ្នំដងរែក តំបន់ឱរ៉ាល់ ភ្នំក្រវាញ តំបន់ភាគឦសាននៃប្រទេស (អាចចងសម្ព័ន្ធជាមួយ ឥស្សរៈលាវ) ឬតំបន់សមុទ្រ ក្ដីច្រើននាំគ្នាលេងរាំវង់ដោយ ប្រើតែស្គរដៃមួយប៉ុណ្ណោះ និងចម្រៀងដែលមានលក្ខណៈងាយស្រួល ក្នុងការកម្សាន្ត ទៅតាមកាលៈទេសៈនៃការតស៊ូ និងការរស់នៅដោយយកព្រៃជ្រៅជាមូលដ្ឋានបង្អែក។ សូមបញ្ជាក់ថា ស្គរដៃនេះ ជាស្គរនៃវង់ភ្លេងអារក្ខ វង់ភ្លេងប្រជាប្រិយ ឬភ្លេងការរបស់ជនជាតិខ្មែរ ដែលមានកំណើត ជាយូរណាស់មកហើយ។ តាំងពីពេលស្រុកខ្មែរបានឯករាជ្យមក (នៅថ្ងៃទី៩ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៥៣) ក្រោមព្រះរាជកិច្ច ដឹកនាំនៃ ព្រះករុណាព្រះបាទ នរោត្ដម សីហនុ ប្រទេសជាតិ និងប្រជារាស្ត្រខ្មែរ មានសិទ្ធិសេរីភាពគ្រប់គ្រាន់ ធ្វើឲ្យ របាំប្រជាប្រិយ រាំវង់ និងរាំក្បាច់នេះ រីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងក្លា ពោលគឺនៅកន្លែងខ្លះ គេរាំជាមួយស្គរដៃ ពេលខ្លះគេរាំ ជាមួយវង់ភ្លេងខ្មែរដែលមានឧបករណ៍ ស្គរ ទ្រ រនាត និងឧបករណ៍ជាច្រើនផ្សេងៗទៀត រហូតដល់ក្លាយជាវង់តន្ត្រី សម័យយ៉ាងទំនើប ដែលយើងឃើញសព្វថ្ងៃនេះស្រាប់។
របៀបសម្ដែងរបាំរាំវង់
ដូចបានជម្រាប ខាងលើមកហើយថា របាំរាំវង់ គឺជារបាំប្រជាប្រិយខ្មែរ មានលក្ខណៈងាយស្រួល ងាយចេះ ងាយចាំ ទាំងក្បាច់ក្បូរ ទាំងការប្រើដៃ ជើង ក និងចង្កេះ។ ឯចង្វាក់វិញ មិនយឺតពេក ហើយក៏មិនញាប់ពេកដែរ គឺបើស្ដាប់ សម្លេងស្គរដៃឮ «ប៉ាក់ ពើង ប៉ាក់ (ៗ)» ឬក៏ «តាក់ ទីង តាក់ (ៗ)» យ៉ាងនេះ។ ក្នុងពេលរាំ ទាំងស្រីទាំងប្រុសត្រូវ បោះជំហាន ឆ្វេងស្ដាំទៅមុខ ដោយស្រីរាំនៅខាងមុខ ប្រុសរាំនៅពីក្រោយបន្តគ្នាឬពេលខ្លះរាំកៀងគ្នា ឬខ្លះជំរុញ ឲ្យប្ដូរគូក៏មាន។ ឯដៃត្រូវ «ជីប» ពីក្រោមហើយលើកចំពីមុខ ទៅ «លា» ខាងលើ...បញ្ច្រាសគ្នា ឆ្វេងម្ដងស្ដាំម្ដង ហើយលៃដៃ និងជើងនោះ ក៏ឲ្យបញ្រ្ចាសគ្នាផងដែរ គឺបើឈានជើងស្ដាំទៅមុខ ត្រូវលើកដៃឆ្វេង ហើយបើឈាន ជើងឆ្វេងទៅមុខវិញត្រូវលើកដៃស្ដាំវិញ។ល។ ជួនកាលគេរាំធ្វើដំណើរទៅមុខបីជំហាន រួចគោះជើងមកខាងក្រោយ «មួយ» ក៏មាន ហើយចេះតែបន្តយ៉ាងនេះ ជារង្វង់មូលរហូតទៅ។ ចង្វាក់ភ្លេងរាំវង់ ជាទូទៅពេលចាប់ផ្ដើម ច្រើនតែ ស្ថិតនៅក្នុងចង្វាក់នឹង ឬស្មើធម្មតា លុះជិតចប់បទនីមួយៗក្រុមតន្ត្រីច្រើនតែប្រគំរន្ថើនឡើងៗ «ញាប់ឡើងៗ» រហូតដល់ចប់។
អត្ថន័យរបាំរាំវង់
រីឯទស្សនៈយល់ដឹងអំពីសិល្បៈប្រជាប្រិយខ្មែរ ដែលរាំជារង្វង់មូល ហើយប្រើកាយវិការ និងក្បាច់ដៃ «ជីប» ពីក្រោម ហើយលើកឡើង «លា» នោះវិញ មានមតិភាគច្រើនយល់ថា នោះគឺជាការបង្កើតសាមគ្គីភាព រវាងគ្នា និងគ្នាផង ការបង្ហាញសុភមង្គលក្នុងជីវិតខ្មែរផង និងជានិមិត្តរូបរង្វង់នៃជីវិត ដែលត្រូវតែមានពលកម្មដាំដុះផល ដំណាំសារ ចុះសារឡើង បន្តជានិច្ចនិរន្តរ៍ មិនចេះចប់ ដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវិត និងការចាំបាច់នៃការបន្តពូជពង្សវង្សត្រកូល (បន្តវេន) នៃធម្មជាតិនិងមនុស្ស ពិសេស គឺពូជពង្សត្រកូលខ្មែរតែម្ដង។ តាមឯកសារស្រាវជ្រាវរបស់លោក ពេជ្រ ទុំក្រវិល. យើងអាចនិយាយជារួមឡើងវិញថា យើងពុំអាចមានមន្ទិល សង្ស័យទៅលើប្រការនេះបានឡើយ នោះគឺអត្ថន័យស៊ីជម្រៅនៃចំណុចស្នូលកណ្តាល វង់ ឬរង្វង់មូល ដែលមនុស្ស ខ្មែរបុរាណជឿជាក់ថា ជាការចាប់ផ្តើមឡើងនូវអ្វីៗទាំងអស់ ពីព្រោះរាល់សកម្មភាព ឬថាមពលទាំងអស់ជុំវិញនៃ ពិភពលោក គឺសុទ្ធតែផ្តើមឡើងពីចំណុចកណ្តាលនេះឯង ហើយបន្ទាប់មកក៏បានរីករាលដាលធំទៅៗ ដោយមាន សណ្ឋានជាក្បាច់គូថខ្យង ហើយនៅទីបញ្ចប់ក៏គ្របដណ្តប់ទូទាំងចក្រវាឡយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ គឺក្នុងករណីនេះ ការ រាំជាវង់ៗ ឬរង្វង់មូល ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា ជាដើមហេតុនៃឥទ្ធិពល ប្រកបដោយលក្ខណៈពិសិដ្ឋអស្ចារ្យ មិនមាន លក្ខណៈខុសប្លែកពីអ្វី ដែលគេធ្លាប់មានក្នុងផ្នត់គំនិត គឺដំណើរនៃវិញ្ញាណដែរ។ តាមពិតទៅ តាមកាយវិការនេះ គេចង់បង្ហាញពីគោលបំណងរបស់គេ ហើយនេះក៏ជាជំហានទីមួយនាំទៅកាន់ សេចក្តីសុខសប្បាយ ឬសិរីមង្គល។ មូលហេតុដែលខ្មែររាំវង់ គឺពិតជាផ្តើមចេញពីទស្សនៈខាងលើនេះ ហើយវាក៏មិនមែនជារឿងចៃដន្យឡើយ គឺដោយ សារតែជំនឿសាសនាយ៉ាងប្រាកដ។ តែសំខាន់បំផុត ដែលយើងត្រូវកត់ត្រា របាំរាំវង់ដែលជាទម្លាប់បានក្លាយទៅជា ទស្សនៈទម្លាប់ប្រពៃណីប្រជាជាតិខ្មែរ ហើយត្រូវបានប្រារព្ធរហូតដល់សព្វថ្ងៃ៕
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វប្បធម៌ខ្មែរ
គណបក្សកុម្មុយនិស្តគុយបា
គណបក្សកុម្មុយនិស្តគុយបា (ភាសាអេស្ប៉ាញ៖ Partido Comunista de Cuba–PCC) ឬហៅសាមញ្ញថា បក្សកុម្មុយនិស្តគុយបា គឺជាគណបក្សកាន់អំណាចនៅក្នុងសាធារណរដ្ឋគុយបា។ រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃសាធារណរដ្ឋគុយបាបានចែងថា បក្សត្រូវដើរតួនាទីជា"កម្លាំងដឹកនាំរបស់សង្គមនិងរដ្ឋ"។ គណបក្សនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃទី៣ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៦៥ ក្នុងនាមជាបក្សស្នងនៃគណបក្សរួបរួមបដិវត្តន៍សង្គមនិយមគុយបាដែលធ្លាប់បានចូលរួមក្នុងចលនា ២៦ កក្កដាជាមួយគណបក្សប្រជាជនសង្គមនិយមដើម្បីឡើងកាន់កាប់អំណាចដឹកនាំប្រទេសនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៥៩។
PCC គឺជាគណបក្សកុម្មុយនិស្តដែលផ្អែកលើគោលការណ៍លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យកណ្តាល ដែលជាគោលការណ៍បង្កើតឡើងដោយអ្នកបដិវត្តន៍រុស្ស៊ីឈ្មោះវ្លាឌីមៀរ លេនីនដោយវាអនុញ្ញាតឱ្យមានការពិភាក្សាគ្នាដោយសេរីនិងបើកចំហរអំពីបញ្ហានៃគោលនយោបាយនៅក្នុងបក្សហើយបន្ទាប់មកគឺតម្រូវឱ្យមានការយល់ព្រមព្រៀងគ្នារវាងសមាជិកបក្សលើគោលនយោបាយថ្មី។ ស្ថាប័នខ្ពស់បំផុតរបស់បក្សគឺសមាជបក្សដែលត្រូវកោះប្រជុំរៀងរាល់ប្រាំឆ្នាំម្តង។ បើកិច្ចប្រជុំសមាជបក្សមិនអាចប្រព្រឹត្តិទៅរួចនុះគណៈកម្មាធិការកណ្តាលគឺជាអ្នករៀបចំកិច្ចប្រជុំជំនួស។ កិច្ចប្រជុំរបស់គណៈកម្មាធិការកណ្តាលគឺត្រូវប្រព្រឹត្តិទៅរយៈពេលពីរដងក្នុងមួយឆ្នាំដូច្នេះកាតព្វកិច្ចនិងទំនួសខុសត្រូវប្រចាំថ្ងៃគឺត្រូវបានប្រគល់មកឱ្យការិយាល័យនយោបាយ។ គិតត្រឹមខែមេសា ឆ្នាំ២០២១ លេខាទីមួយនៃគណៈកម្មាធិការបជ្ឈឹមបក្សគឺលោកមីហ្គែល ឌីយ៉ា-កានែល ហើយលោកក៏ត្រូវជាប្រធានាធិបតីគុយបាផងដែរ។ ចំណែកឯលេខាទីពីរនៃបក្សវិញគឺលោកចូសេ រ៉ាមន ម៉ាកាដូ វិនទូរ៉ាដោយលោកបានកាន់កាប់តំណែងនេះចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១១ ឯណោះ។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ក្រុមអង្គការកុម្មុយនិស្តនិងអង្គការអនាធិបតេយ្យចាប់មានឡើងនៅគុយបាតាំងពីដើមសម័យសាធារណរដ្ឋគុយបាឯណោះ។ គេបានឱ្យដឹងថា បក្សកុម្មុយនិស្តគុយបាដើមត្រូវបានបង្កើតនៅកំឡុងទស្សវត្ត ១៩២០។ នៅឆ្នាំ១៩៤៤ បក្សនោះក៏បានប្តូរឈ្មោះមកជា គណបក្សប្រជាជនសង្គមនិយមដើម្បីចូលរួមនៅក្នុងការបោះឆ្នោត។ នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៦១ រយៈពេលពីរឆ្នាំបន្ទាប់ពីរដ្ឋាភិបាលរបស់លោកហ្វលជេនស៊ីអូ បាទីស្តាត្រូវបានផ្តួលរលំ ក្រុមបដិវត្តន៍គុយបាក៏បាននាំគ្នាទៅបង្កើតអង្គការនយោបាយមួយដែលមានឈ្មោះថា"អង្គការបដិវត្តន៍ចម្រុះ" (អបច)។ អង្គការបដិវត្តន៍ចម្រុះគុយបាគឺកើតចេញមកពីក្រុមបដិវត្តន៍បីមានដូចជា៖
នៅថ្ងៃទី២៦ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៦២ អបច ក៏បានប្តូរឈ្មោះមកជា "គណបក្សរួបរួមបដិវត្តន៍សង្គមនិយមគុយបា" (គរបសគ) ហើយទីបំផុតក៏បានប្តូរមក"គណបក្សកុម្មុយនិស្តគុយបា"នៅថ្ងៃទី៣ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៦៥។ នៅក្នុងមាត្រា ៥ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញគុយបាឆ្នាំ១៩៧៦ បានចែងថា បក្សកុម្មុយនិស្តគឺជា"កម្លាំងដឹកនាំជាន់ខ្ពស់របស់សង្គមនិងរដ្ឋហើយមានកិច្ចប្រឹងប្រែងរួមគ្នាឆ្ពោះទៅរកការកសាងនូវលទ្ធិសង្គមនិយមនិងសង្គមកុម្មុយនិស្តដ៏រីកចម្រើនមួយ"។ រាល់គណបក្សនយោបាយទាំងអស់និងរួមទាំងបក្សកុម្មុយនិស្តនេះផងដែរគឺត្រូវបានហាមឃាត់មិនឱ្យផ្សព្វផ្សាយអង្គការរបស់ខ្លួនជាសាធារណៈនោះឡើយ។
ក្នុងរយៈពេល ១៥ ឆ្នាំដំបូងនៃអត្ថិភាពជាផ្លូវការរបស់ខ្លួន បក្សមួយនេះគឺកម្រនឹងចេញសកម្មភាពនៅខាងក្រៅការិយាល័យនយោបាយណាស់។ គណៈកម្មាធិការបជ្ឈឹមបក្សទាំង ១០០ រូបគឺមិនសូវបានជួបជុំគ្នាឡើយ ហើយអស់រយៈពេលជាងដប់ឆ្នាំក្រោយពីការបង្កើតបក្សឡើងទើបគេឃើញថាកិច្ចប្រជុំសមាជបក្សដំបូងត្រូវបើកប្រព្រឹត្តិធ្វើឡើង។ នៅឆ្នាំ១៩៦៩ សមាជិកភាពរបស់បក្សគឺមានត្រឹមតែ ៥៥,០០០ នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលស្មើនឹង ០.៧% នៃចំនួនប្រជាជនសរុប។ ស្ថិតិនេះបានបញ្ជាក់ឱ្យឃើញថា បក្សកុម្មុយនិស្តគុយបាគឺជាគណបក្សកុម្មុយនិស្តកាន់អំណាចតូចជាងគេបង្អស់នៅលើពិភពលោក។ នៅកំឡុងទស្សវត្ត ១៩៧០ បរិធានបក្សក៏ចាប់ផ្តើមរីកលូតលាស់ឡើង។ នៅពេលដែលសមាជបក្សដំបូងចាប់ប្រព្រឹត្តិឡើងនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥ សមាជិកភាពនៃបក្សកុម្មុយនិស្តគុយបាបានកើនឡើងបានចំនួនពីរសែននាក់ឯណោះ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក គណៈកម្មាធិការបជ្ឈឹមបក្សក៏ចាប់ផ្តើមជួបប្រជុំគ្នាជារឿយៗហើយបានចែកចេញនូវបរិធានអង្គការដែលអនុញ្ញាតឱ្យបក្សកាន់តួនាទីនាំមុខនៅក្នុងសង្គម។
សមាជប្រជុំបក្ស
បក្សកុម្មុយនិស្តគុយបាបានបើកសមាជប្រជុំដំបូងនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥ ហើយបន្ទាប់មកនៅឆ្នាំ១៩៨០ ១៩៨៦ ១៩៩១ ១៩៩៧ និង២០១១។ សមាជប្រជុំបក្សលើកទីប្រាំពីរត្រូវបានប្រព្រឹត្តិធ្វើឡើងពីថ្ងៃទី១៩ ខែមេសា រហូតដល់ថ្ងៃទី២២ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១៦ ស្របនឹងថ្ងៃប្រារព្ធខួប ៥៥ ឆ្នាំនៃជ័យជម្នះរបស់កងទ័ពបដិវត្តន៍គុយបានៅឯឆ្នេរជីរន។
កិច្ចប្រជុំសមាជបក្សលើកទី៨ គ្រោងនឹងប្រព្រឹត្តិធ្វើឡើងចាប់ពីថ្ងៃទី១៦ ដល់ថ្ងៃទី១៩ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២១។
គណៈកម្មាធិការបជ្ឈឹមបក្ស
សូមមើល: បញ្ជីសមាជិកគណៈកម្មាធិការបជ្ឈឹមបក្សកុម្មុយនិស្តគុយបា (ជាភាសាអេស្ប៉ាញ)
អង្គការធំៗរបស់បក្ស
សមាជីបកណ្តាលគុយបា (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៣៩ ដោយប្លាស រ៉ូកា និងឡាសារ៉ូ ប៉េណា) ជាមជ្ឈមណ្ឌលសហជីបគុយបា។
សហព័ន្ធនារីគុយបា (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៦០ ដោយហ្វីដែល កាស្រ្តូ និងវីលម៉ា អេស្ពីន) ជាអង្គការនារីកណ្តាល។
សមាគមកសិករជាតិខ្នាតតូច (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៦០ ដោយហ្វីដែល កាស្ត្រូ) ជាអង្គការកសិករ។
អង្គការក្រុមនាំផ្លូវចូសេ ម៉ាទី (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៧៧ ដោយហ្វីដែល កាស្ត្រូ) ជាអង្គការនិស្សិត (វ័យក្មេង)។
សហព័ន្ធនិស្សិតមធ្យមសិក្សា (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៧០ ដោយហ្វីដែល កាស្ត្រូ) ជាអង្គការនិស្សិត (ដំបូង)។
សាំស៊ុង
ក្រុមហ៊ុនសាំស៊ុងគ្រុប ឬ សាមសុ៊ងគ្រុប (ភាសាអង់គ្លេស: Samsung Group ; ភាសាកូរ៉េ: 삼성) គឺជាក្រុមហ៊ុនផលិតកម្មពហុជាតិរបស់កូរ៉េខាងត្បូង ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅទីក្រុងសេអ៊ូល ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។ ភាគច្រើននៃពួកគេរួបរួមគ្នាក្រោមម៉ាកសាំស៊ុង និងជាក្រុមហ៊ុនឆែប៊ុល (Chaebol) ដ៏ធំបំផុតរបស់កូរ៉េខាងត្បូង (ក្រុមហ៊ុនអាជីវកម្ម)។ គិតត្រឹមឆ្នាំ២០២០ ក្រុមហ៊ុននេះមានតម្លៃយីហោពិភពលោកខ្ពស់បំផុតទីប្រាំបី។ ក្រុមហ៊ុននេះត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ១៩៣៨ ដោយ លី ប្យុ៉ងឆុល។ ក្រុមហ៊ុននេះមានអាជីវកម្មជាច្រើន រួមទាំងអេឡិចត្រូនិក ការសាងសង់នាវា សំណង់ និងច្រើនទៀត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយវាត្រូវបានគេស្គាល់ថាល្អបំផុតសម្រាប់វត្តមានរបស់វានៅក្នុងឧស្សាហកម្មអេឡិចត្រូនិក។ សាំំស៊ុងអេឡិចត្រូនិច (Samsung Electronics) ដែលជាក្រុមហ៊ុនបុត្រសម្ព័ន្ធរបស់ក្រុមហ៊ុនសាំស៊ុងគ្រុប គឺជាក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាដ៏ធំបំផុតមួយរបស់ពិភពលោក និងជាអ្នកលេងដ៏សំខាន់នៅក្នុងទីផ្សារស្មាតហ្វូនពិភពលោក។  ពួកគេផលិតគ្រឿងអេឡិចត្រូនិចជាច្រើនប្រភេទ រួមមាន ស្មាតហ្វូន ថេប្លេត ទូរទស្សន៍ គ្រឿងប្រើប្រាស់ក្នុងផ្ទះ និងគ្រឿងកុំព្យូទ័រ។ រូបភាពតូច|និមិត្តសញ្ញារបស់សាំស៊ុង រូបភាពតូច|ទីស្នាក់ការក្រុមហ៊ុនសាំស៊ុងនៅទីក្រុងសេអ៊ូល ស្មាតហ្វូនសាំស៊ុង ដូចជាស៊េរីកាឡាក់ស៊ី (Galaxy) ត្រូវបានគេស្គាល់ថាសម្រាប់មុខងារច្នៃប្រឌិត អេក្រង់ដែលមានគុណភាពខ្ពស់ និងដំណើរការខ្លាំង។ ពួកគេដំណើរការលើប្រព័ន្ធប្រតិបត្តិការអេដ្រយ (Android) និងមានប្រជាប្រិយភាពទូទាំងពិភពលោក។  ស៊េរីកាឡាក់ស៊ីណត (Galaxy Note) របស់សាំស៊ុង ត្រូវបានចាត់ទុកថាល្អសម្រាប់អេក្រង់ធំ និងមុខងារស្ទីលឡូសរបស់វា។ ក្រៅពីទូរស័ព្ទ សាំស៊ុងក៏ផលិតគ្រឿងអេឡិចត្រូនិកប្រើប្រាស់ជាច្រើនប្រភេទ​ទៀត រួម​មាន ទូរទស្សន៍ ទូទឹកកក ម៉ាស៊ីនបោកគក់ ម៉ាស៊ីនត្រជាក់ និង​របស់​ច្រើន​ទៀត។  ពួកគេក៏ផលិតឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិក បន្ទះឈីបអង្គចងចាំ បន្ទះបង្ហាញ និងសមាសធាតុផ្សេងទៀតដែលត្រូវបានគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិកផ្សេងៗ។ សាំស៊ុងមានវត្តមានខ្លាំងនៅក្នុងទីផ្សារពិភពលោក ហើយប្រកួតប្រជែងជាមួយក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាធំៗផ្សេងទៀតដូចជា អ៊ែផល (Apple), ហ៊ោវៃ (Huawei) និង ស៊ីប៉ៅមី (Xiaomi)។  ក្រុមហ៊ុនវិនិយោគយ៉ាងច្រើនក្នុងការស្រាវជ្រាវ និងការអភិវឌ្ឍន៍ ដើម្បីរក្សាបាននូវភាពជឿនលឿនខាងបច្ចេកវិទ្យា និងរក្សាបាននូវការប្រកួតប្រជែងរបស់ខ្លួន។
គណបក្សកុម្មុយនិស្តគុយបា
អង្គការធំៗរបស់បក្ស
សហព័ន្ធនិស្សិតសកលវិទ្យាល័យ (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩២២ ដោយជូលីអូ អានតូនីអូ មេឡា) ជាអង្គការនិស្សិត (សកលវិទ្យាល័យ)។
គណៈកម្មាធិការសម្រាប់ការការពារបដិវត្តន៍ (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៦០ ដោយហ្វីដែល កាស្ត្រូ) ជាអង្គការការងារសហគមន៍។
សមាគមន៍យុទ្ធជននៃបដិវត្តន៍គុយបា (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៩៣ ដោយហ្វីដែល កាស្ត្រូ) ជាអង្គការសម្រាប់បុគ្គលិកយោធាទាំងសកម្មនិងចូលនិវត្តន៍។
សហភាពអ្នកសារព័ត៌មានគុយបា (បង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៦៣ ដោយហ្វីដែល កាស្ត្រូ) ជាអង្គការអ្នកសារព័ត៌មានកណ្តាល។
ក្រុមយុវជននៃបក្ស
ស្លាបយុវជននៃបក្សកុម្មុយនិស្តគុយបាមានឈ្មោះថា សម្ព័ន្ធយុវជនកុម្មុយនិស្តគុយបា (Unión de Jóvenes Comunistas, UJC) ដែលសព្វថ្ងៃគឺជាអង្គការសមាជិកនៃសហព័ន្ធយុវជនប្រជាធិបតេយ្យពិភពលោក។ បក្សនេះក៏មានក្រុមវ័យក្មេងដែរ ដែលមានឈ្មោះថា អង្គការក្រុមនាំផ្លូវចូសេ ម៉ាទី។
មនោគមវិជ្ជា
គោលនយោបាយការបរទេសមួយទៀតរបស់បក្សនេះគឺការធ្វើទំនាក់ទំនងបរទេសតាមរយៈវេជ្ជពេទ្យ។ ជាទូទៅ គុយបាតែងបញ្ជូនវេជ្ជពេទ្យ អ្នកបច្ចេកទេសខាងកសិកម្ម និងអ្នកជំនាញជាតិគុយបារាប់ពាន់នាក់ផ្សេងៗទៀតទៅជួយប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ជុំវិញពិភពលោក ទាំងនោះរួមមានប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ។
តាំងពីក្លាយជាមេដឹកនាំបក្សមក លោករ៉ាអ៊ូ កាស្ត្រូបានចាប់អនុវត្តយុទ្ធនាការសេដ្ឋកិច្ចសង្គមនិយមថ្មីដោយយកត្រាប់តាមគំរូប្រទេសសេដ្ឋកិច្ចមួយចំនួនធំនៅអាស៊ី។ យោងតាមប្រការនេះ ប្រទេសគុយបាគឺកំពុងតម្រង់ខ្លួនបន្តិចម្តងៗទៅរកគំរូសេដ្ឋកិច្ចបែបប្រទេសចិន និងវៀតណាម។
តំណភ្ជាប់ក្រៅ
គណបក្សកុម្មុយនិស្តគុយបា ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:គណបក្សនយោបាយនៅគុយបា ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:គណបក្សកុម្មុយនិស្តកាន់អំណាច ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:គណបក្សនយោបាយ
មូន ជែអ៊ីន
មូន ជែអ៊ីន (កើត 24 មករា 1953) ជាអ្នកនយោបាយជនជាតិកូរ៉េខាងត្បូងនិងមេធាវី ដែលជាប្រធានាធិបតីកូរ៉េខាងត្បូងទី 12 និងបច្ចុប្បន្នចាប់តាំងពីឆ្នាំ 2017   ​​ លោកធ្លាប់ធ្វើជាលេខាធិការជាន់ខ្ពស់ទទួលបន្ទុកកិច្ចការរដ្ឋប្បវេណី ក៏ដូចជាប្រធានបុគ្គលិករហូតដល់ណូ មូហ្យុន ​ សមាជិករដ្ឋសភានីតិកាលទី 19 និងមេដឹកនាំគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យកូរ៉េ
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រធានាធិបតីកូរ៉េខាងត្បូង
បារាយណ៍ខាងលិច
បារាយណ៍ខាងលិច (អង់គ្លេស: West Baray) ដែលជាឈ្មោះរបស់ អាងស្តុកទឹកដ៏ធំមួយ ដែលមានបណ្ដោយ ៨ គម និង ទទឹង ២.២ គម និង ជម្រៅ៤ម៉ែត្រ ដែលអាចផ្ទុកទឹកចន្លោះពី ១២ ពាន់លានហ្គាឡោន ទៅ ១៤ ពាន់លានហ្គាឡោន ដោយស្មើនិង ៥៣ លានម៉ែត្រគីប ។ ផ្ទៃទឹកមានភាពថ្លាឆ្វេង ប្រៀបដូចកញ្ចក់ ដោយបែបនេះហើយ វាត្រូវបានគេឱ្យឈ្មោះមួយទៀតថា៖ បារាយណ៍​ទឹកថ្លា: Baray Teuk Thla (អង់គ្លេស: Clear water reservoir) នៅចំកណ្តាលបារាយណ៍មាន ប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច ជាប្រាសាទហិណ្ឌូសាសនា សាងសង់នៅលើកោះសិប្បនិម្មិត ដែលមានបដិមាព្រះវិស្ណុះធ្វើពីសំរិទ្ធផ្ទុំដាក់នៅទីនោះ បច្ចុប្បន្ន​បដិមា​ព្រះវិស្ណុ​នេះ បានដាក់ដម្កល់នៅ សារៈមន្ទីរជាតិកម្ពុជា នាក្រុងភ្នំពេញ ។​
ឯកសារយោង
ចំនាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តសៀមរាប បារាយណ៍ខាងលិច
គូរ៉ាសៅ
គូរ៉ាសៅ មានឈ្មោះជាផ្លូវការថា ប្រទេសគូរ៉ាសៅ (Land Curaçao; ) គឺជាប្រទេសជាកោះលេស្ស័រអង់ទីលីសនៅសមុទ្រការាបៀនភាគខាងត្បូង និងតំបន់ការាបៀនហូឡង់ ភាគខាងជើងនៃឆ្នេរសមុទ្រវ៉េណេស៊ុយអេឡា ប្រហែល 65 គីឡូម៉ែត្រ។ (40 ម៉ាយ) ជាប្រទេសដែលមានសមាសភាពរបស់ព្រះរាជាណាចក្រហូឡង់ រួម​ជា​មួយ​នឹងអារូបានិងបូណែរ៉ែ បង្កើតជាកោះអេប៊ីស៊ី ជារួមគូរ៉ាសៅ អារូបា និងកោះហូឡង់ផ្សេងទៀតនៅការីបៀនជារឿយៗត្រូវបានគេហៅថាការាបៀនហូឡង់
គូរ៉ាសៅកាលពីមុនជាផ្នែកមួយរបស់អាណានិគមគូរ៉ាសៅនិងតំបន់សម្ព័ន្ធភាព​ (Curaçao and Dependencies) ពីឆ្នាំ 1815 ដល់ឆ្នាំ 1954 ក្រោយមកនីដឺរឡង់អង់ទីលីសពីឆ្នាំ 1954 ដល់ឆ្នាំ 2010 ជាដែនដីកោះរបស់គូរ៉ាសៅ​ (Eilandgebied Curaçao, ប៉ាពៀម៉េនតូ: Teritorio Insular di Kòrsou) ​ ហើយឥឡូវនេះត្រូវបានគេហៅថាជាផ្លូវការថា ប្រទេសគូរ៉ាសៅ មានរួមបញ្ចូលទាំងកោះសំខាន់របស់គូរ៉ាសៅនិងកោះតូចជាងច្រើន កោះគ្មានមនុស្សរស់នៅគឺ ក្លែនគូរ៉ាសៅ គូរ៉ាសៅមានប្រជាជនចំនួន 158,665​ នាក់ (ប្រហែលខែមករា ឆ្នាំ 2019) ​ ជាមួយនឹងផ្ទៃដី 444 គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (171 ម៉ាយការ៉េ) មានរដ្ឋធានីគឺវីឡេមស្តាដ
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេសជាកោះ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing explicitly cited English-language text
របាំត្រុដិ
=ប្រវត្តិ= របាំត្រុដិជាកេរដំណែលវប្បធម៌មន-ខ្មែរ ដែលជនជាតិ ខ្មែរព្រៃភ្នំ ដូចជាពួក សម្រែ សួយ និងព័រ ជាដើម ព្រមទាំងជនជាតិខ្មែរនៅខេត្តស៊ីសាកេត សុរិន្ទ្រ សៀមរាប ពោធិ៍សាត់ បាត់ដំបង និងប្រជាពលរដ្ឋ មួយចំនួនទៀត នៅខេត្តផ្សេងៗ ពិសេសក្រសួង ស្ថាប័នទាំងរដ្ឋ និងឯកជនភាគច្រើន តែងតែប្រារព្ធ ក្នុងពេលចូលឆ្នាំខ្មែរ ឬក្នុងពេល ដែលសត្វព្រៃរត់ ចូលស្រុកភូមិជាដើម។ ចំណែកជនជាតិចិន គេមាន របាំម៉ុងសាយ ដើម្បីសំដែងដេញឧបទ្រព ចង្រៃ។
តាមការពិត របាំត្រុដិនេះ គឺជាបុណ្យឆ្លងពីឆ្នាំចាស់ចូលឆ្នាំថ្មី ពីភាពឧបទ្រពចង្រៃ ទៅភាពសម្បូរណ៍ សប្បាយផង។ ពាក្យ ត្រុដិ សំដៅដល់ពេល ដែលឆ្នាំ ចាស់ដាច់ ដើម្បីត្រាច់ផ្លាស់ចូលឆ្នាំថ្មី។ តាមអត្ថន័យនេះ របាំត្រុដិ ដែលត្រូវ បានប្រារព្ធធ្វើនោះ គឺត្រូវកំណត់ដំណើរកាត់ផ្តាច់ នៃឆ្នាំ នីមួយៗ ក្នុងទស្សនៈ របស់ជនជាតិខ្មែរ ដែលបានរស់នៅខ្ពង់ រាប និងវាលទំនាប។
ដូច្នេះហើយក្នុងពិធីបុណ្យឆ្លងនេះ គេប្រសិទ្ធពរជ័យសព្ទសាធុការសម្រាប់ឆ្នាំថ្មី ដែលចូលមកដល់ ដោយសេចក្តីសប្បាយរីករាយ។ ក្នុងន័យដដែល នេះ ការដែលគេមិនបាន ប្រារព្ធពីធីបុណ្យឆ្លង ឬការមិនចូលរួមអបអរសាទរនូវ របាំនេះ ដោយប្រការណាមួយ អាចនាំមកនូវរាល់អំពើទុក្ខ សោកពុំ ខាន។ នេះជា អត្ថន័យទី១ នៃរបាំត្រុដិ។ រីឯអត្ថ ន័យទី២ ក៏មានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែល នឹងនេះដែរពោលគឺគេរាំរបាំត្រុដិពេលដែលសត្វព្រៃ ដូចជា ត្រកួត ប្រើស ឈ្លួស ពស់ ចូលក្នុងភូមិ តាមពិតគេធ្វើឡើង ក៏ដើម្បីផ្តាច់ចេញ (បណ្តេញ) ពីស្រុកភូមិ នូវរាល់ឧបទ្រពចង្រៃដែរ ហើយពិធី នេះ មានឈ្មោះថា ពិធីឡើងភូមិ ឬពីធីរាំឡើងភូមិ។
និមិត្តរូប ដ៏សំខាន់ នៃរបាំត្រុដិនេះ សម្រាប់បញ្ជាក់បង្ហាញនូវអត្ថន័យឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅក្រៅពីវត្តមាន របស់ពួក អ្នករាំកាន់សញ្ញាសម្រាប់ កំណត់ ទំនុកច្រៀង គឺវត្តមានរបស់អ្នករាំកាន់ដំបងកោងមួយ ធ្វើរបៀបផ្សេងដូចតំណាង ផាលនង្គ័ល ដែលនៅខាងចុងមានចងកណ្តឹង ឬរោមក្ងោក។ និមិត្តរូបចម្បងមួយទៀត គឺវត្តមានអ្នករាំរបាំពីរនាក់ ទៀត រាំត្រាប់តាមសត្វទន្សោង ដែលចែចង់គ្នា ដោយមានពាក់ស្នែង ទន្សោងលើក្បាល របស់ គេថែមទៀតផង។ សូមជម្រាបថា សត្វប្រើស ដែលជាអ្នករាំរបាំទន្សោងទាំងពីរនេះ តំណាងព្រានព្រៃដេញតាមសត្វប្រើស ដែលត្រូវ គេបរ បាញ់។ ករណីមួយទៀត ដែលបង្ហាញនូវលក្ខណៈពិសិដ្ឋរបស់របាំនេះ គឺវត្តមានរបស់មនុស្សព្រៃម្នាក់មានមុខ លាបពណ៌ខ្មៅ ក្បាលរំដោយផ្កា និងស្លឹកឈើ ជារុក្ខទេវតាថែរក្សាព្រៃភ្នំ ដែលជួយពួកព្រាន ព្រៃក្នុងការបរបាញ់។
ដូចនេះតាមរយៈវត្តមានរបស់តួអង្គគឺអ្នករាំរបាំដែលខ្លួនជាសត្វ ឬរុក្ខទេវតាដែលតំណាងនូវសភាវៈល្អ ឬ អាក្រក់ យើងអាចសម្គាល់នូវលក្ខណៈ ពិសិដ្ឋរបស់របាំត្រុដិ ដែលជាពិធីបុណ្យ ឆ្លងផ្តាច់ឆ្នាំចាស់ ចូលឆ្នាំថ្មីរបស់ពលរដ្ឋខ្មែរ យើងដែលមានលក្ខណៈជីវចលនិយម ហើយលើសពីនេះ ទៅទៀត នោះគឺតួនាទីរបស់របាំនេះក្នុងសង្គមខ្មែរ គឺការ ផ្តល់នូវផលប្រយោជន៍ សុភមង្គល របស់មនុស្ស ក្នុងសង្គមដោយរួមរិតសម្ព័ន្ធភាព សាមគ្គី ភាព របស់ ពួកគេឡើងវិញ ។ ទស្សនៈបែបនេះ ពិតជាពុំមែន កេរមត៌កវប្បធម៌ឥណ្ឌាទេ ក៏ប៉ុន្តែជាមត៌កវប្បធម៌មន-ខ្មែរ ដែលមានអាយុច្រើន ពាន់ឆ្នាំ មកហើយ មានតម្លៃស្ថិតស្ថេររហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ គឺក្នុងពិធីរបាំឆ្លងនេះ សាមគ្គីរបស់មនុស្សខ្មែរគ្រប់ ឋានៈវណ្ណៈក្នុងសង្គម ត្រូវពង្រឹង សាជាថ្មី ឡើងវិញ ដើម្បីឈានទៅរកវឌ្ឍនភាព និងសុភមង្គល ដោយក្តីសង្ឃឹម។ លក្ខណៈពិសិដ្ឋមួយទៀត របស់របាំត្រុដិគឺជំនឿ លើបុព្វការីជន ក្រោមរូបភាព សត្វប្រើស ឬក្ងោកដែលឆ្លុះបញ្ចាំងនូវ រូបភាពឯកភាព ផ្នែកជំនឿសាសនា។ សូមជម្រាបថា ការដែលជនជាតិភាគតិច (ខ្មែរលើ)និង ជនជាតិខ្មែរ ប្រារព្ធរបាំ នេះ ពុំមែនជាការចៃដន្យទេ ក៏ប៉ុន្តែទង្វើនេះបង្ហាញនូវខឿន វប្បធម៌រួមរវាងជនជាតិខ្មែរព្រៃភ្នំ (មន-ខ្មែរ) និង ខ្មែរតែ ប៉ុណ្ណោះ ព្រមទាំង ចំណាស់ របស់ប្រពៃណីដ៏ល្អនេះផងដែរ៕
I.ប្រភពៈ
របាំត្រុដិ​ ជារបាំជនជាតិសំរ៉ែ ដែល​ជា​ជន​ជាតិ​ដើម​មួយ​រស់​នៅ​តាំង​ពី​បុរាណ​កា​ល​មក។ ជន​ជាតិ​សំរ៉ែ​សព្វ​ថ្ងៃ​រស់​នៅច្រើន​ច្រង់​ភូមិ​ភាគ​ខាង​ជើង​បឹង​ទន្លេសាប។ ជារៀង​រាល់​ពេល​ចូល​ឆ្នាំជាន​ជាតិ​សំរ៉ែ​តែង​តែ​យក​របាំត្រុដិ​នេះ​ទៅ​លេង​ថ្វាយ​ព្រះ​ពរ​ព្រះរាជា​ខ្មែរ​នៅ​អង្គរ ប្រ​ជា​ប្រិយ​មួយ​បែប ដែល​គេ​និយម​មក​លេង​ពេល​ចូល​ឆ្នាំថ្មីដើម្បី​ប្រ​សិទ្ធិ​ពរ​ដល់​អ្នក​ស្រុក។ ម្យ៉ាង​ទៀត​របាំ​ត្រុដិ​នេះ​ក៏នាំ​ផ្សា​ភ្ជាប់​ និង​ជំ​នឿ​បន់​ស្រន់​សុំ​ទឹក​ភ្លៀង​នៅ​ពេល​ដែល​មាន​ការ​រាំង​ស្ងួត។​ក្នុង​របាំនេះ​គេ​និយម​ប្រើ​កន្ទុយ​ក្ងោក​ដោយ​គេ​យល់​ថា ក្ងោក​ជា​តំណាង​ព្រះ​អាទិត្យ​។ មនុស្ស​បន់​ស្រន់​អង្វ​រព្រះ​អាទិត្យ សុំ​អោយ​ព្រះ​អាទិត្យ​ផ្តល់​អំណោយ​ទឹក​ភ្លៀង​គ្រប់​គ្រាន់​ដើម្បី​ស្រែ​ចំការ។
សំគាល់ៈ សព្វ​ថ្ងៃនេះ​គេ​ប្រ​ទះឃើញ​មាន​លេង​របាំត្រុដិ​ តែ​នៅ​ខេត្ត​សៀមរាប និង​ខេត្ត​បាត់​ដំ​បង​ប៉ុណ្ណោះ។
II.ឧបករណ៍តន្រ្តី និង​ឧបករណ៍សំដែងៈ
-ដងកញ្ឆាៈ ធ្វើ​អំពីពីង​ពង់​ប្រ​វែង​២ម៉ែត្រ មាន​បន្ទះរនាប​តូច​ឆ្មារភា្ជប់​នៅ​ចុង ហើយ​ខ្វែង​គ្នាពត់ងទន្ទាំ មាន​សណ្ឋានដូច​ស្នែង​៤។ នៅ​ចុង​បន្ទះរនាប​មាន​ចង​ខ្សែ​ខ្វែង ពីចុង​មួយ​ទៅ​ចុង​មួយ ហើយ​នៅ​កណ្តាល​ខ្សែ​ខ្វែង​នោះ​មាន​បន្តោង​ផ្លែ​អង្គុញ​ដែល​ចោះ​យក​គ្រាប់​ចេញ​អស់ ហើយ​ដាក់​គ្រាប់​គ្រួស ឬដែក​ក្នុង​នោះ ប្រ​យោជន៍​អោយលឺ​សូកាល​ណា​គេ​បុកដង​វា​និង​ដី​តាម​ចង្វាក់​ស្គរ។
-ចង្ក្រងដំបែរៈ ចង​បន្តោង​និង​ខ្សែ​ទាមគោ ហើយ​ចង​ភ្ជាប់​និង​ដង​ឬស្សីដែរ ចង្រ្កងនេះចង​ព្យួរនឹង​ដែរ។ កាល​ណាគេ​បុកនិង​ដី ក៏លាន់​សូរ​ប្រាវៗ​តាម​ចង្វាក់។
-ចង្ក្រងរ៉ូងៈ ចង្រ្កង​នេះគេ​ចង​ព្យួរ​ជា​ចង្កោមៗ ប្រ​យោជន៍​លឺ​សូរ​ពេល​សំ​ដែង។
-ក្រៅ​ពី​នេះ​មាន​ស្គរដី ទ្រអ៊ូរ និង​ទ្រសោ…។
-មុខត្លុកៈ ធ្វើ​ពី​ឆ្អឹង​ឬស្សីពាស​ក្រដាស​ ឬសាច់ ឬខ្មុក
-មកុដៈ ធ្វើ​ពី​ក្រដាស​លាប​កាវ​បិទ​អោយ​ក្រាស​តម្រួត​គ្នា​ទៅ​ជារឹង​ គឺស្មាច់ ឬ ខ្មុក ហើយ​ផាត់ពណ៌។
-ស្នែង​ប្រឹសៈ ស្នែង​ទន្សោង​ កន្ទុយក្ងោក
-ក្រចកយកផ្តៅប្រវែង​ 0,២ម៉ែត្រ បិទ​ចុង​អោយ​ស្រួច​រោល​ភ្លើង​អោយ​ង ហើយ​យក​ខ្សែ​អំ​បោះ​ចង​ភ្ជាប់​និង​ម្រាម៤ ឯមេ​ដៃមិន​បាច់​ពាក់ទេ។
-អ្នកកាន់​ដង​កញ្ឆា (ដង​កញ្ឆា​តំ​ណាង​ដង​ស័ត្រ​ ឬក្លស់)
-អ្នក​ពាក់មុខ​ត្លុក តំ​ណាង​ព្រាន​ព្រៃ​តំណាង​ដោះ (ទេវតាក្រឡាខ្លួន)
-ប្រើស​ ទន្សោង​ តំណាង​មា ឬសភាវៈអាក្រក់
-តួរាំ (តូឯក តួនាង)
-ពួកភ្លេង ​តំណាង​ទេវតា
-អ្នក​ពាក់ក្រចង
សំគាល់ៈ តួសំដែង​ក្នុង​របាំត្រុដិ​ជាមធ្យម​មាន​២៥នាក់។
តួអង្គ​ដែល​គេ​យក​មក​សំដែង​នេះ គឺ​មាន​ទាក់​ទង​នឹង​ជំនឿថា នៅ​តាម​ស្រុក​ភូមិ​ជិត​ឆ្ងាយ យូរៗ​ម្តង​រមែង​មាន​សត្វ​ព្រៃ​ចូល​មក​ក្នុង​ភូមិ​អ្នក​ស្រុក។ គេ​ជឿថា បើ​មាន​សត្វ​ព្រៃ​ណាចូល​ស្រុក​ហើយ គឺមាន​កើត​ឧបទ្រុព្យ​ចង្រៃមិន​ខាន។ គេ​នាំ​គ្នា​ប្រោះ​ព្រំ​ប្រេង​ម្សៅ​អោយ​សត្វ​នោះ ហើយ​សុំ​ពរ​ជ័យ​ពី​សត្វ​នោះ​វិញ។ ដោយ​មាន​ជំនឿ​បែប​នេះ​ហើយ ទើប​អ្នក​ស្រុក​បង្កើត​អោយ​មាន​របាំត្រុដិ​នេះ​ឡើង​ដែល​ត្រូវ​មាន​សត្វ​ប្រើស ទន្សោង​ ក្ងោក សុទ្ធ​សសឹង​ជា​សត្វ​ព្រៃ មាន​បង្ហាញ​អោយ​អ្នក​ស្រុក​ប្រោះ​ព្រំ​ប្រេង​ម្សៅ​ចង​ដៃ​អំ​បោះ​កំរង​អោយ​ស្រេច​តែ​ម្តង​ បើ​សិន​ជា​មាន​សត្វ​ព្រៃ​ចូល​មកលើក​ក្រោយ​ទៀត​ក៏​គ្មាន​កើត​ឧបទ្រុព្យ​ចង្រៃអ្វីដែរ។
តាម​ឯក​សារ​ខ្លះ​បាន​និយាយ​ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​ពុទ្ធ​សាសនា​ថា ”កាលព្រះពុទ្ធ​នៅ​ជា​ពោធីសត្វ យាង​ចេញ​សាង​ភ្នូស​មារ​បាន​សម្តែង​ខ្លួន​ជា​សត្វ​ប្រើសមក​រារាំង​ស្កាត់​ផ្លូវ​មិន​អោយ​ព្រះ​អង្គ​យាង​ទៅ​បួស​បាន“។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​តាំង​អធីដ្ឋាន​ក៏ក្តៅ​ដល់​ទេវតា។ ទេវតា​ក៏ចូល​មក​តំណែង​ខ្លួន​ជាងោះ លប​បាញ់​ប្រើស​ក្លែង​ភេទ​នោះ​ស្លាប់​ទៅ ហើយ​ក៏​បាន​នាំ​គ្នា​ដង្ហែ​ព្រះ​ពោធិ​សត្វ​ទៅ​សាង​ភ្នូស​បាន​សម្រេច​ដូច​បំ​ណង។
របៀបសំដែងៈ
ដំបូង​តូ​រសំ​ដែង​ទាំង​អស់​ត្រូវ​បន្ទន់​កាយ​រំលឹក​គុណ​គ្រូ។ មនុស្ស​ព្រៃ​ទាំង​អស់​ចេញ​មក​មាន​កិរិយា​មិន​នឹង​ធឹង​រត​ឆ្លេ​ឆ្លា​ឆ្វេង​ស្តាំ រត​ទៅ​រត​មក​ចេញ​ក្រៅ​ពី​រង្វង់ ហើយ​ច្រើន​រត​ទៅ​មុខ​គេ។ ដង​ខ្លួន​ងេក​ងោគតាម​ចង្វាក់​ស្គរ ដៃ​គ្រាន់​តែ​ពន់​បន្តិច​មិន​ចេញ​ជា​រាំទេ។
-តួព្រាន​ស្លៀក​ស្លឹក​ចេក​ច្រៀក ចង​ព័ទ្វ​ចង្កេះ លាប​ខ្លួន​ខ្មៅ។
-អ្នក​ពាក់​ស្នែង (ប្រើស​ ទន្សោង) ចាក់​ក្បាច់​ប្រ​ហែល​ព្រានព្រៃ និង​មនុស្ស​ព្រៃ​ដែរ។ ដៃ​ទាំង​ពីរ​ជូន​យក​ទៅ​កាន់​ស្នែង ជូន​លូក​ទៅ​មុខទំនង​ធ្វើ​ជា​ជើង​ម្រឹគដោយ​ឈាន​បង្កោង​ខ្នង។ គេ​រាំលោតៗ​តាម​ចង្វាក់​ស្គរ​ផ្អៀង​ផ្អង​ដូច (ម្រឹគ​ផ្អើល​ម្តងៗ) យូរៗ​ប្រើស​និង​ទន្សោង ធ្វើ​ជា​រត​ចេញ​ទៅ​ខាង​ក្រៅ​វង់​ម្តងៗ​ដែរ។
-តួឯក​ និង​តួនាង​ច្រើន​ជា​តួ​រាំនារី។ តួឯក​ពីរ​ស្លៀក​ចង​ក្បិន​ពណ៍ ពាក់​អាវ​ពណ៍ ពាក់​មកុដ ពាក់​សង្វារ ដៃ​កាន់​កន្ទុយ​ក្ងោក។ តួនាង​ពីរ​នាក់​ទៀត​ស្លៀក​សំ​ពត់​សំលុយ​ពណ៍ ពាក់​អាវ​ពណ៍ ពាក់របៃ​គ្មាន​សង្ហាទេ ហើយ​ចង​ដន្សែង​សំយ៉ុង។ តួទាំង​ពីរ​នេះ​មាន​ក្បាច់​ទន់​ភ្លន់​ជាង​គេ ដោយ​មា​ន​រឹក​ជា​នារី​ក្រមុំ​អែន​អន។
-អ្នក​ពាក់​ក្រចក និង​អ្នក​កាន់​គ្រឿង​ភ្លេង​ជា​តួ​បន្ទាប់​បន្សំ។ អ្នក​ពាក់​ក្រចក​ជួយ​ច្រៀង​ និង​អោយ​ចង្វាក់​ជា​មួយ​ស្គរ​ផង​ ដោយ​ផ្ទាត់​ក្រចក​លឺ​ផស់ៗ ហើយ​ងេក​ងោគ​ខ្លួន​តាម​ចង្វាក់។ អ្នក​កាន់​គ្រឿង​ភ្លេង​ជា​ពិសេស​អ្នក​បុក​ដង​កញ្ឆា និង​អ្នកកាន់​ចង្ក្រង​ដំបែរជួយ​ចង្វាក់​ស្គរ និង​យោល​ខ្លួន​តាម​ចង្វាក់​ស្គរ និង​កញ្ឆា។
ភុំភួង​ ដួងចាន់
ភុំភួង​ ដួងចាន់ (พุ่มพวง ดวงจันทร์) ជាអ្នកចំរៀងស្រីជនជាតិថៃ កើតនៅថ្ងៃទី 4 ខែសីហាឆ្នាំ 1961 បានស្លាប់នៅថ្ងៃទី 13 ខែមិថុនាឆ្នាំ 1992 ដែលមានអាយុ 30 ឆ្នាំ។ គឺជាតារាចម្រៀងដែលបានហៅថាទេពកោសល្យនិងសំលេងដែលអង្វរ សូម្បីតែមិនអានក៏ដោយប៉ុន្តែការចងចាំល្អ មានស្នាដៃតន្រ្តីល្បី ៗ ជាច្រើន។
ប្រវត្
កើតនៅខេត្តឆៃណាត ខេត្តសុភមរាជវាំង គឺជាកូនស្រីរបស់លោកសារុននិងលោកស្រីលីកចឹអានណានដែលជាគ្រួសារដែលមានការងារដាំអំពៅ កើតនៅក្នុងគ្រួសារក្រីក្រដែលជាកូនទី 5 នៃផ្ទះក្នុងចំណោមមនុស្ស 12 នាក់។ ស្ថានភាពគ្រួសាររបស់នាងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាកខ្លាំងណាស់។ នាងបានសិក្សានៅសាលារៀនបាណឹមតាលៀង។ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងការពិតដែលថានាងមានកូន 6 នាក់និងតម្លៃរបស់ម្ដាយនាងឃើញថាស្ត្រីមិនចាំបាច់រៀនច្រើនទេ។ នាងមិនបានបញ្ចប់ថ្នាក់ទី 2 ទេនៅពេលនាងនៅក្មេងនៅពេលនាងដេកលក់ នាងបានទៅរកហាងមួយដែលលក់បន្លែស្វែងរកផ្កាព្រៃដើម្បីលក់ទៅឱ្យរោងចក្រ។
ជោគជ័យ
នៅឆ្នាំ 1976 គ្រូបង្រៀនចម្រៀងប្រជាប្រិយដ៏ល្បីល្បាញម្នាក់ឈ្មោះមុនមឿងនឿកាបានក្លាយជាសិស្ស។ ហើយបានផ្លាស់ប្តូរឈ្មោះពីទឹកឃ្មុំ Muang Suphan គឺជា "Phuangphuang Moon" ដែលជាឈ្មោះដែលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យដោយទីក្រុង Mantra ភាគខាងជើងនិងបានកត់ត្រាសំឡេងពីសមាសភាពរបស់លោក Kong Kacham Kwang ដើម្បីដោះស្រាយភាពស្រងេះស្រងោច។ បទចម្រៀងនេះគឺ "ស្នេហាគ្មានគ្រោះថ្នាក់និងមន្តអាគម" និងបង្កើតក្រុមរបស់គាត់ផ្ទាល់។ ដោយមានការគាំទ្រពីការបញ្ចេញមតិអ្នកគ្រប់គ្រងកម្មវិធីវិទ្យុនៃទីក្រុងភាគខាងជើងប៉ុន្តែមិនជោគជ័យនោះត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយ Seksan Tape-LP ។ ព្រះច័ន្ទបានចាប់ផ្តើមមកដល់ក្រោយមកបន្ទាប់ពីទទួលបានការគាំទ្រពីប្រាជូប។ ចាម្ប៉ាថុងនិងវិចារណញាណ លោក Asawaruek Nun ដើម្បីបង្កើតក្រុមជាមួយ Seri Rungsawang ក្នុងនាមជា Seri-Phumpuang ពីចំណុចនេះបានទទួលជោគជ័យ។
1978 Phuangkhuang បានទទួលមេដាយមាសរាជ អ្នកស្រី Soma Phra Thepparat Rajasuda ជាម្ចាស់ក្សត្រី Maha Chakri Sirindhorn មកពីបទចម្រៀង "Northern Girl's Whine Sobbing" ដែលជាបទចម្រៀងមួយទៀតដែលមានចំណងជើងថា "Som Tam" ដែលជាការអបអរសាទររបស់ព្រះមហាក្សត្រ Princess Maha Chakri Sirindhorn ។ ព្រះមហាក្សត្រមហាក្សត្រស៊ីន្ទ្រន ភំពុងដួងចាន់បានចូលរួមក្នុងការផ្សព្វផ្សាយអាហ្សូណានៅឆ្នាំ 1982 ។ ការងាររបស់នាងក្នុងកំឡុងឆ្នាំ 1982-1992 មានអ្វីៗជាច្រើនដូចជាការរង់ចាំសម្រាប់យុគសម័យ (ខែមិថុនាឆ្នាំ 1982) ដើម្បីជួបជុំគ្នានៅមុខស្រុក។ (1983) Na Na បានបញ្ជាឱ្យមិត្តស្រីរបស់គាត់ (1984) បានចាកចេញពីវាលដើម្បីបំភ្លេចវាល (1984) តារាល្បីភ្លេចក្របី (1985) ។ ប្រាំពីរដង - ល្អប្រាំពីរដង (1986) រឿងរបស់ពិភពលោកសត្វ (ឆ្នាំ 1986) និងនឹកបងប្អូនមួយចំនួន (1987) ដែលក្នុងនោះបីសំណុំនៃការត្រឡប់មកវិញត្រូវបានកំណត់នៅពីក្រោយព្រៃ ពីជំរំអុីសុន ការផ្សព្វផ្សាយ ក្រោយមកទៀតបានផ្លាស់ទៅ PD Promotion និង CBS Records (Thailand) និង Ajarn Phaijit ។ Supawaree បានផ្លាស់ប្តូររូបភាពរបស់ Phuangkhun ទៅនឹងនិន្នាការបច្ចុប្បន្ននៃតន្ត្រីខ្សែអក្សរ។ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានទទួលយកដោយអ្នកស្តាប់តន្រ្តីប្រទេសទេ ដូច្នេះបានផ្លាស់ប្តូរទៅធ្វើការជាមួយក្រុមហ៊ុន Topline Music មានចម្រៀងពេញនិយមជាច្រើន។ ការងារពេញនិយមដូចជារ៉ូប កណ្តុរបង្ក្រាបសត្វស្លាបនិងសត្វខ្លា ធ្វើការជាមួយតន្រ្តី Topline បទចំរៀងផ្សេងទៀតដូចជាខ្ញុំមិនដឹងខ្ញុំមិនយកវាខ្ញុំទៅមើលខ្ញុំហើយនាំយកស្នាដៃចាស់មកលាយជាមួយគ្នាដូចជាពពកជាច្រើន (ប្រអប់មាសនិងពេជ្រ) សួរ សម្បូរបែបទឹកឃ្មុំ 5 ខែ Super Hits 1 និង 2 ។ បន្ទាប់មកនាងចាប់ផ្តើមធ្វើការអោយ RS Promotion, Metro Tape និង LP និង Fantasy High Class ដើម្បីធ្វើការជាមួយ Camps ដូចជា Country Top Hits ។ ស្តង់ដារ អាល់ប៊ុមដែលនាងបាននាំយកបទចម្រៀងដ៏ល្បីល្បាញនៃសិល្បករប្រទេសកាលពីអតីតកាលដើម្បីច្រៀងចម្រៀងថ្មី លើសពីនេះទៀតមេតេកូបោះជំរុំ ដែលបានកក់ 1 ឈុតតន្ត្រី "លើស"
ស្លាប់
ថ្ងៃទី 13 ខែមីនាឆ្នាំ 1992 ដោយមានព័ត៌មានលេចឡើងនៅក្នុងកាសែត ភំពួនបានឈ្លោះគ្នាជាមួយស្វាមី។ ហើយអ្នកដែលមានជំងឺតម្រងនោមធ្ងន់ធ្ងរ រហូតដល់ពេលត្រូវចូលមន្ទីរពេទ្យ ប៉ុន្តែមិនអាចដកប្រាក់ពីធនាគារដើម្បីព្យាបាលខ្លួនឯងបាន (ដែលមាន 6 លានបាត) ។ សៀវភៅនេះគឺជាមួយ Kraisorn (ស្វាមី) នៅឈៀងម៉ៃហើយដូច្នេះគាត់សម្រេចចិត្តកាក់កបទាំងអស់។ ព្យាបាលខ្លួនឯងនៅមន្ទីរពេទ្យតាក់ស៊ី, ចាន់បុរីនិងផ្លាស់ទៅមន្ទីរពេទ្យ Siriraj ។ វេជ្ជបណ្ឌិតបានរកឃើញថានាងមានជំងឺ SLE ឬជំងឺអូតូអ៊ុយមីន។ រោគសញ្ញាធ្ងន់ធ្ងរបានរីករាលដាលដល់តម្រងនោម .Kraisorn បានទទួលស្គាល់ថាមានបញ្ហាគ្រួសារពិតប្រាកដហើយបន្ទាប់មកនៅថ្ងៃទី 3 ខែមេសាម្ចាស់គ្រុនផ្តាសាយបានបង្ហាញថា Phuangphuang មានភាពប្រសើរឡើង។ នៅផ្នែកម្ខាងនៃសាច់ញាតិរបស់ភួងហ្វុងមានមតិដែលគួរតែត្រូវបានព្យាបាលដោយជំនឿឆ្វេង។ ក្រោយមកទៀតនៅថ្ងៃទី 13 ខែមិថុនាឆ្នាំ 1995 គាត់បានចាកចេញពីមន្ទីរពេទ្យ Siriraj ដើម្បីព្យាបាលដោយជំនឿឆ្វេង។ ទៅខេត្តភីតាននុកដោយធ្វើដំណើរដោយវ៉ាន់ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីការថ្វាយបង្គំព្រះគុណៈរតនា នៅប្រហែលម៉ោង 13:00 មានការឆក់និងសន្លប់។ សាច់ញាតិត្រូវបានបញ្ជូនទៅមន្ទីរពេទ្យពុទ្ធសិក្ខាសាចា រហូតដល់គាត់ស្លាប់នៅម៉ោង 20 និង 55 នាទី
បានអធិស្ឋានសម្រាប់ពិធីបុណ្យសពនៃវត្តអារាមនៅវត្តមេកាថេសស៊ីយ៉ារ៉ាម ពិធីបុណ្យសពរបស់ព្រះ Phuangphuang ព្រះចន្ទត្រូវបានប្រារព្ធឡើងនៅវត្តក្រាដាន។ ស្រុក Song Phi Nong ខេត្តសោភន្ធីនៅថ្ងៃទី 25 ខែកក្កដាឆ្នាំ 1995 ដោយព្រះមហាក្សត្រិយានីព្រះមហាក្សត្រីស៊ីរិនថន ព្រះមហាក្សត្រមហាក្សត្រស៊ីន្ទ្រន ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ជាអធិបតីក្នុងពិធីនេះ។ ក្រៅពីនេះក៏មានការបង្កើតអាយ៉ងភូភួងផងដែរ។ ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងទីបញ្ចុះសពអាងងពាង, Thap Kradan, ស្រុក Song Phi Nong ខេត្តសុភមរាជវាំង ដែលត្រូវបានប្រារព្ធឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំក្នុងអំឡុងពេលនៃការរំលឹកពីថ្ងៃទី 13 ដល់ថ្ងៃទី 17 ខែមិថុនានៃភំពំពួងដែលជាខួបនៃការស្លាប់របស់គាត់
សេចក្តីយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទមានកាតអេក ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀងថៃ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀងស្រីថៃ
កណ្ណកត្ថលសូត្រ
កណ្ណកត្ថលសូត្រ ទី១០
[៣៣២] ខ្ញុំបានស្តាប់មកយ៉ាងនេះ ។ សម័យមួយ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅក្នុងភូមិប្រទេស ឈ្មោះកណ្ណកត្ថលៈ ជាទីឲ្យអភ័យដល់ពួកម្រឹគ ជិតក្រុងឧទញ្ញា ។ សម័យនោះឯង ព្រះបាទបសេនទិកោសល បានមកដល់ឧទញ្ញានគរ ដោយកិច្ចនីមួយ ។ គ្រានោះ ព្រះបាទបសេនទិកោសល ត្រាស់ហៅបុរសម្នាក់ថា ម្នាលបុរសដ៏ចម្រើន អ្នកឯងចូរមកនេះ ចូរអ្នកឯង ចូលទៅរកព្រះមានព្រះភាគ ត្រង់ទីដែលព្រះអង្គគង់នៅ លុះចូលទៅដល់ហើយ ចូរថ្វាយបង្គំព្រះបាទទាំងគូ របស់ព្រះមានព្រះភាគ ដោយក្បាល តាមពាក្យរបស់យើង រួចហើយចូរសួរ នូវការមិនមានអាពាធ ការមិនមានទុក្ខ ការក្រោកទៅមកបានរហ័សរហួន ព្រះកាយពល ការគង់នៅជាសុខថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ព្រះបាទបសេនទិកោសល ថ្វាយបង្គំព្រះបាទទាំងគូ របស់ព្រះមានព្រះភាគ ដោយសិរ្យៈ ហើយទ្រង់សួរ នូវការមិនមានអាពាធ ការមិនមានទុក្ខ ការក្រោកទៅមកបានរហ័សរហួន ព្រះកាយពល ការគង់នៅជាសុខ រួចអ្នកឯងចូរពោលយ៉ាងនេះ តទៅទៀតថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ឮថាថ្ងៃនេះ ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់សោយក្រយាស្ងោយក្នុងវេលាព្រឹករួចហើយ ក្នុងកាលជាខាងក្រោយភត្ត ទ្រង់នឹងចូលមកគាល់ព្រះមានព្រះភាគ ។ បុរសនោះ ទទួលព្រះឱង្ការ របស់ព្រះបាទបសេនទិកោសលថា ព្រះករុណាថ្លៃវិសេស ហើយចូលទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគ ត្រង់ទីដែលព្រះអង្គគង់ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ថ្វាយបង្គំព្រះមានព្រះភាគ ដោយគោរព ហើយអង្គុយនៅក្នុងទីដ៏សមគួរ ។ លុះបុរសនោះ អង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ បានពោលពាក្យនេះ នឹងព្រះមានព្រះភាគថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ព្រះបាទបសេនទិកោសល ថ្វាយបង្គំព្រះបាទទាំងគូ របស់ព្រះមានព្រះភាគ ដោយសិរ្យៈ ហើយទ្រង់សួរនូវការមិនមានអាពាធ ការមិនមានទុក្ខ ការក្រោកទៅមកបានរហ័សរហួន ព្រះកាយពល ការគង់នៅជាសុខ ហើយទ្រង់ត្រាស់ យ៉ាងនេះ តទៅទៀតថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ឮថាថ្ងៃនេះ ព្រះបាទបសេនទិកោសល កាលបើទ្រង់សោយព្រះក្រយាស្ងោយ ក្នុងវេលាព្រឹករួចហើយ វេលាខាងក្រោយភត្ត ទ្រង់នឹងចូលមកគាល់ព្រះមានព្រះភាគ ។
[៣៣៣] ព្រះភគិនី (ជាបជាបតី) ព្រះនាមសោមា និងព្រះនាមសកុលា បានឮថា ថ្ងៃនេះ ព្រះបាទបសេនទិកោសល កាលទ្រង់សោយព្រះក្រយាស្ងោយ ក្នុងវេលាព្រឹករួចហើយ ខាងក្រោយភត្ត ទ្រង់នឹងស្តេចទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគ ។ លំដាប់នោះ ព្រះនាងសោមា និងព្រះនាងសកុលា ចូលទៅគាល់ព្រះបាទបសេនទិកោសល ក្នុងកន្លែងសម្រាប់សោយ ហើយបានពោលពាក្យនេះថា បពិត្រមហារាជ បើដូច្នោះ សូមព្រះអង្គ ថ្វាយបង្គំព្រះបាទទាំងគូ នៃព្រះមានព្រះភាគ ដោយសិរ្យៈ តាមពាក្យរបស់ខ្ញុំម្ចាស់ទាំងឡាយផង សូមទ្រង់សួរ នូវការមិនមានអាពាធ ការមិនមានទុក្ខ ការក្រោកទៅមកបានរហ័សរហួន ព្រះកាយពល ការគង់នៅជាសុខផងថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន នាងសោមា និងនាងសកុលា សូមថ្វាយបង្គំព្រះបាទទាំងគូ នៃព្រះមានព្រះភាគ ដោយសិរ្យៈ ហើយសួរ នូវការមិនមានអាពាធ ការមិនមានទុក្ខ ការក្រោកទៅមកបានរហ័សរហួន ព្រះកាយពល ការគង់នៅជាសុខសាន្ត ។
[៣៣៦] លំដាប់នោះ ព្រះបាទបសេនទិកោសល ត្រាស់ហៅសេនាបតី ឈ្មោះវិឌូឌភៈមក ហើយសួរថា ម្នាលសេនាបតី នរណាហ្ន៎ នឹងអាចពោលកថាវត្ថុនេះ ក្នុងខាងក្នុង នៃព្រះបរមរាជវាំងបាន ។ វិឌូឌភៈសេនាបតី ក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រមហារាជ មានតែសញ្ជយព្រាហ្មណ៍ ជាអាកាសគោត្រ ។ ទើបព្រះបាទបសេនទិកោសល ត្រាស់ហៅបុរសម្នាក់មក ហើយប្រាប់ថា ម្នាលបុរសអើយ អ្នកឯងចូរមកអាយ អ្នកចូរទៅហៅសញ្ជយព្រាហ្មណ៍ ជាអាកាសគោត្រ តាមពាក្យរបស់យើងថា បពិត្រលោកដ៏ចម្រើន ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់មានព្រះឱង្ការឲ្យហៅលោក ។ បុរសនោះ ទទួលព្រះឱង្ការរបស់ព្រះបាទបសេនទិកោសលថា ព្រះករុណាថ្លៃវិសេស ហើយចូលទៅរកសញ្ជយព្រាហ្មណ៍ ជាអាកាសគោត្រ លុះចូលទៅដល់ហើយ បានពោលពាក្យនេះ ទៅរកសញ្ជយព្រាហ្មណ៍ ជាអាកាសគោត្រថា បពិត្រលោកដ៏ចម្រើន ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់មានព្រះរាជឱង្ការឲ្យហៅលោក ។ លំដាប់នោះ ព្រះបាទបសេនទិកោសល បានក្រាបទូលព្រះមានព្រះភាគ យ៉ាងនេះថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ព្រះមានព្រះភាគ បានពោលពាក្យឯទៀត ព្រោះសំដៅហេតុណាមួយ អ្នកផងចូលចិត្តពាក្យនោះ ដោយប្រការដទៃដែរឬ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ចុះព្រះមានព្រះភាគ ជ្រាបនូវពាក្យ តាមសមគួរហើយ ទើបពោលវាចាឬ ។ ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់ថា បពិត្រមហារាជ តថាគត ដឹងយ៉ាងនេះហើយ ទើបពោលវាចាថា គ្មានសមណព្រាហ្មណ៍ណា ដែលដឹងនូវហេតុទាំងពួង ឃើញនូវហេតុទាំងពួងតែម្តង សេចក្តីនេះ មិនសមហេតុឡើយ ។ ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់ត្រាស់ថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ព្រះមានព្រះភាគ សំដែងពាក្យសមហេតុ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ព្រះមានព្រះភាគ សំដែងពាក្យ ដែលប្រព្រឹត្តទៅ មួយអន្លើដោយហេតុថា គ្មានសមណៈ ឬព្រាហ្មណ៍ណា ដែលដឹងនូវហេតុទាំងពួង ឃើញនូវហេតុទាំងពួងតែម្តង រឿងដូច្នេះនេះ មិនសមហេតុឡើយ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន វណ្ណៈមាន៤គឺ ក្សត្រិយ៍១ ព្រាហ្មណ៍១ វេស្សៈ១ សុទ្ទៈ១ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ត្រកូលទាំង៤នេះ មានសេចក្តីវិសេស ទាំងមានសេចក្តីផ្សេងគ្នាដែរឬទេ ។
[៣៣៧] បពិត្រមហារាជ វណ្ណៈទាំង៤នេះគឺ ក្សត្រិយ៍១ ព្រាហ្មណ៍១ វេស្សៈ១ សុទ្ទៈ១ បពិត្រមហារាជ បណ្តាវណ្ណៈទាំង៤នេះ មានតែវណ្ណៈ២គឺ ក្សត្រិយ៍១ ព្រាហ្មណ៍១ ដែលប្រាកដជាប្រសើរជាងគេ ព្រោះវណ្ណៈទាំងពីរនេះ គួរដល់ការថ្វាយបង្គំ ក្រោកទទួល ធ្វើអញ្ជលិកម្ម និងសាមីចិកម្ម ។ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ខ្ញុំព្រះអង្គ មិនទូលសួរនូវគុណ ក្នុងបច្ចុប្បន្ន នឹងព្រះមានព្រះភាគទេ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ខ្ញុំព្រះអង្គ ទូលសួរនូវគុណ ដែលប្រព្រឹត្តទៅ ក្នុងបរលោក នឹងព្រះមានព្រះភាគថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ត្រង់វណ្ណៈទាំង៤នេះ គឺ ក្សត្រិយ៍១ ព្រាហ្មណ៍១ វេស្សៈ១ សុទ្ទៈ១ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន វណ្ណៈទាំង៤នេះ មានសេចក្តីវិសេស និងសេចក្តីផ្សេងគ្នាដែរឬទេ ។
[៣៣៨] បពិត្រមហារាជ អង្គនៃសេចក្តីព្យាយាមនេះ មាន៥ ។ ចុះអង្គនៃសេចក្តីព្យាយាម មាន៥ តើដូចម្តេចខ្លះ ។ បពិត្រមហារាជ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ ជាអ្នកមានសទ្ធា ជឿនូវការត្រាស់ដឹង របស់ព្រះតថាគតថា ព្រះមានព្រះភាគអង្គនោះ ព្រះអង្គឆ្ងាយចាកសេចក្តីសៅហ្មងគ្រប់យ៉ាង ព្រះអង្គត្រាស់ដឹង នូវញេយ្យធម៌ទាំងពួង ដោយប្រពៃ ចំពោះព្រះអង្គ ទ្រង់បរិបូណ៌ដោយវិជ្ជា និងចរណៈ ព្រះអង្គមានដំណើរល្អ ទៅកាន់ព្រះនិព្វាន ព្រះអង្គជ្រាបច្បាស់ នូវត្រៃលោក ព្រះអង្គប្រសើរ ដោយសីលាទិគុណ រកបុគ្គលណាមួយស្មើគ្មាន ព្រះអង្គ ជាអ្នកទូន្មាននូវបុរស ដែលគួរទូន្មានបាន ព្រះអង្គជាគ្រូនៃទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយ ព្រះអង្គត្រាស់ដឹង នូវអរិយសច្ចធម៌ ព្រះអង្គលែងវិលត្រឡប់មកកាន់ភពថ្មីទៀតហើយ១ ។ ជាអ្នកមិនមានអាពាធ មិនមានទុក្ខ ប្រកបដោយការចាប់បដិសន្ធិ មានវិបាកដ៏ស្មើគ្នា គឺមិនត្រជាក់ពេក មិនក្តៅពេក ជាកណ្តាល អត់ទ្រាំនូវសេចក្តីព្យាយាមបាន១ ។ ជាអ្នកមិនអួតអាង មិនមានមាយា ធ្វើនូវខ្លួនឲ្យជាក់ច្បាស់ តាមសេចក្តីពិត ក្នុងព្រះសាស្តាផង ក្នុងសព្រហ្មចារី ជាអ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយផង១ ។ ជាអ្នកប្រារព្ធ នូវសេចក្តីព្យាយាម ដើម្បីលះបង់ នូវធម៌ទាំងឡាយជាអកុសល ដើម្បីបំពេញនូវធម៌ទាំងឡាយជាកុសល មានកម្លាំងចិត្ត មានព្យាយាមដ៏មាំមួន មិនដាក់ចុះនូវធុរៈ ក្នុងធម៌ទាំងឡាយជាកុសលឡើយ១ ។ ជាអ្នកមានប្រាជ្ញា ប្រកបដោយបញ្ញាដ៏ប្រសើរ ស្គាល់សេចក្តីកើតឡើង និងវិនាសទៅ ជាបញ្ញាដល់នូវសេចក្តីអស់ទៅនៃទុក្ខ ដែលជាគ្រឿងនឿយណាយ១ ។ បពិត្រមហារាជ នេះឯង ជាអង្គ នៃសេចក្តីព្យាយាមទាំង៥ ។ បពិត្រមហារាជ វណ្ណៈទាំង៤នេះគឺ ក្សត្រិយ៍១ ព្រាហ្មណ៍១ វេស្សៈ១ សុទ្ទៈ១ វណ្ណៈទាំង៤នោះ បើបានប្រកបដោយអង្គ នៃសេចក្តីព្យាយាម ទាំង៥នេះហើយ ការប្រកបនោះ នៃវណ្ណៈទាំងនោះ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសេចក្តីសុខ សេចក្តីចម្រើន អស់កាលជាយូរអង្វែង ។
[៣៣៩] បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន វណ្ណៈទាំង៤នេះគឺ ក្សត្រិយ៍១ ព្រាហ្មណ៍១ វេស្សៈ១ សុទ្ទៈ១ វណ្ណៈទាំងនោះ បើប្រកបដោយអង្គ នៃសេចក្តីព្យាយាម ទាំង៥នេះ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន តើវណ្ណៈទាំងនោះ មានសេចក្តីវិសេសជាងគ្នា ផ្សេងគ្នា ក្នុងហេតុនុ៎ះដែរឬ ។ បពិត្រមហារាជ នេះហើយ ដែលតថាគតពោលថា សេចក្តីព្យាយាមខុសគ្នា ក្នុងហេតុនុ៎ះឯង ។ បពិត្រមហារាជ ដូចសត្វពីរពួក គឺដំរី គួរទូន្មាន ឬសេះគួរទូន្មាន ឬគោគួរទូន្មាន១ពួក គេបានទូន្មានប្រដៅល្អហើយ សត្វពួកទីពីរទៀត គឺដំរីគួរទូន្មាន ឬសេះគួរទូន្មាន ឬគោគួរទូន្មាន១ពួក តែគេមិនបានទូន្មាន មិនបានប្រៀនប្រដៅទេ បពិត្រមហារាជ ព្រះអង្គសំគាល់សេចក្តីនោះ ថាដូចម្តេច សត្វពីរពួកណា គឺដំរីគួរទូន្មាន ឬសេះគួរទូន្មាន ឬគោគួរទូន្មាន១ពួក គេបានទូន្មានល្អ ប្រៀនប្រដៅល្អហើយ ក៏សត្វទាំងនោះ លុះគេទូន្មានហើយ បានដល់នូវហេតុតាមដែលទូន្មាន លុះគេទូន្មានហើយ ក៏បានដល់នូវទី តាមដែលទូន្មាន ដែរឬ ។ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន សេចក្តីនុ៎ះ យ៉ាងនេះហើយ ។ សត្វពួកទីពីរណា គឺដំរីគួរទូន្មាន ឬសេះគួរទូន្មាន ឬគោគួរទូន្មាន១ពួក តែគេមិនបានទូន្មាន មិនបានប្រៀនប្រដៅទេ សត្វទាំងនោះ កាលបើគេមិនបានទូន្មានហើយ តើបានដល់នូវហេតុ តាមដែលទូន្មាន កាលបើគេមិនបានទូន្មានហើយ តើបានដល់នូវទី តាមដែលទូន្មាន ដូចជាពួកសត្វទាំងនោះ គឺដំរីគួរទូន្មាន ឬសេះគួរទូន្មាន ឬគោគួរទូន្មាន ដែលគេបានទូន្មានល្អ ប្រដៅល្អហើយ ដែរឬ ។ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន សេចក្តីនុ៎ះ មិនដូច្នោះទេ ។ បពិត្រមហារាជ សេចក្តីនេះ មានឧបមេយ្យដូចបុគ្គលមានសទ្ធា មិនមានអាពាធ ជាអ្នកមិនអួតអាង មិនមានមាយា ប្រារព្ធនូវសេចក្តីព្យាយាម មានប្រាជ្ញា រមែងដល់នូវហេតុណា បុគ្គលគ្មានសទ្ធា មានអាពាធច្រើន ជាអ្នកអួតអាង មានមាយា ខ្ជិលច្រអូស ឥតប្រាជ្ញា នឹងដល់នូវហេតុនោះដូចគ្នា ពាក្យដូច្នេះនេះ មិនសមហេតុឡើយ ។
[៣៤០] បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ព្រះមានព្រះភាគ ពោលនូវពាក្យដ៏សមគួរដល់ហេតុ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ព្រះមានព្រះភាគ ពោលនូវពាក្យប្រព្រឹត្តទៅ មួយអន្លើដោយហេតុ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន វណ្ណៈទាំង៤នេះគឺ ក្សត្រិយ៍១ ព្រាហ្មណ៍១ វេស្សៈ១ សុទ្ទៈ១ វណ្ណៈទាំងនោះ បើប្រកបដោយអង្គ នៃសេចក្តីព្យាយាម៥នេះ វណ្ណទាំងនោះ ឈ្មោះថា មានសេចក្តីព្យាយាមដោយពិត បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន វណ្ណទាំងនោះ មានសេចក្តីវិសេសជាងគ្នា ផ្សេងគ្នាក្នុងហេតុនុ៎ះឯង ។ បពិត្រមហារាជ តថាគត មិនពោលនូវអំពើផ្សេងៗ បន្តិចបន្តួចក្នុងហេតុនុ៎ះ គឺវិមុត្តិដោយវិមុត្តិទេ ។ បពិត្រមហារាជ ដូចបុរសយកឧសសាលព្រឹក្ស ដែលស្ងួត មកបង្កាត់ភ្លើង ភ្លើងក៏កើតឡើង ។ មានបុរសម្នាក់ទៀត យកឧសស្វាយ ដែលស្ងួតមកបង្កាត់ភ្លើង ភ្លើងក៏កើតឡើងដែរ ។ បុរសម្នាក់ទៀត យកឧសល្វា ដែលស្ងួតមកបង្កាត់ភ្លើង ភ្លើងក៏កើតភ្លើងឡើងដែរ ។ បពិត្រមហារាជ ព្រះអង្គសំគាល់នូវសេចក្តីនោះ ថាដូចម្តេច អំពើបន្តិចបន្តួចផ្សេងៗ របស់ភ្លើងទាំងនោះ ដែលកើតអំពីឧសផ្សេងៗ គឺអណ្តាតភ្លើងដោយអណ្តាតភ្លើងក្តី ពណ៌ដោយពណ៌ក្តី ពន្លឺដោយពន្លឺក្តី ខុសគ្នាដែរឬ ។ សេចក្តីនេះ មិនដូច្នោះទេព្រះអង្គ ។ បពិត្រមហារាជ តេជះណា ដែលបុគ្គលមិនបានញាំញី ដោយព្យាយាម ដែលកើតអំពីព្យាយាម តថាគត មិនពោលនូវអំពើបន្តិចបន្តួចថា ផ្សេងគ្នាក្នុងតេជះនោះ គឺវិមុត្តិ ដោយវិមុត្តិយ៉ាងនេះទេ ។
[៣៤៣] ព្រះរាជាមានព្រះឱង្ការថា អើហ្ន៎ ព្រះអានន្ទទេតើ អើហ្ន៎ រូបព្រះអានន្ទទេតើ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន ព្រះអានន្ទមានអាយុ ចេះសំដែងពាក្យសមគួរដល់ហេតុ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន ព្រះអានន្ទមានអាយុ ចេះសំដែងពាក្យប្រព្រឹត្តទៅ មួយអន្លើដោយហេតុ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន ចុះព្រហ្មមានដែរឬ ។ ព្រះអានន្ទថ្វាយព្រះពរថា បពិត្រមហារាជ ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គ មានព្រះឱង្ការសួរ យ៉ាងនេះថា បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន ព្រហ្មមានដែរឬ ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន បើព្រហ្មនោះមានមែន មុខជានឹងមកកាន់អត្តភាពជាមនុស្សនេះមិនខានទេ បើមិនមានទេ មិនបានមកកាន់អត្តភាពជាមនុស្សនេះឡើយ ។ បពិត្រមហារាជ បើព្រហ្មណា មានសេចក្តីព្យាបាទ ព្រហ្មនោះ ទើបមកកាន់អត្តភាពជាមនុស្សនេះ ព្រហ្មណា មិនមានសេចក្តីព្យាបាទទេ ព្រហ្មនោះ មិនបានមកកាន់អត្តភាពជាមនុស្សនេះទេ ។ លំដាប់នោះ មានបុរសម្នាក់ ក្រាបបង្គំទូលព្រះបាទបសេនទិកោសល ដូច្នេះថា បពិត្រមហារាជ សញ្ជយព្រាហ្មណ៍ ជាអាកាសគោត្រ មកដល់ហើយ ។ ទើបព្រះបាទបសេនទិកោសល មានព្រះឱង្ការ ទៅនឹងសញ្ជយព្រាហ្មណ៍ ជាអាកាសគោត្រ ដូច្នេះថា ម្នាលព្រាហ្មណ៍ នរណាហ្ន៎ អាចពោលនូវកថាវត្ថុនេះ ក្នុងខាងក្នុងនៃបូរី របស់ស្តេចបាន ។ សញ្ជយព្រាហ្មណ៍ ជាអាកាសគោត្រ ក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រមហារាជ មានតែវិឌូឌភសេនាបតី ។ ឯវិឌូឌភសេនាបតី ពោលយ៉ាងនេះថា បពិត្រមហារាជ មានតែសញ្ជយព្រាហ្មណ៍ ជាអាកាសគោត្រ ។ គ្រានោះ មានបុរសម្នាក់ទៀត បានក្រាបបង្គំទូលព្រះបាទបសេនទិកោសល ដូច្នេះថា បពិត្រមហារាជ កាលនេះគួរស្តេចយាងហើយ ។
[៣៤៤] លំដាប់នោះ ព្រះបាទបសេនទិកោសល បានក្រាបបង្គំទូលព្រះមានព្រះភាគ ដូច្នេះថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន យើងខ្ញុំបានទូលសួរ នូវសព្វញ្ញុតញ្ញាណ នឹងព្រះមានព្រះភាគហើយ ព្រះមានព្រះភាគ ក៏បានព្យាករ នូវសព្វញ្ញុតញ្ញាណ ការព្យាករនោះ គាប់ចិត្តផង គួរដល់យើងខ្ញុំផង យើងខ្ញុំបានត្រេកអរ ដោយការព្យាករនោះ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន យើងខ្ញុំ បានទូលសួរ នូវសេចក្តីស្អាត នៃវណ្ណទាំង៤ នឹងព្រះមានព្រះភាគហើយ ព្រះមានព្រះភាគ ក៏បានព្យាករ នូវសេចក្តីស្អាត នៃវណ្ណទាំង៤ហើយ ការព្យាករណ៍នោះ គាប់ចិត្តផង គួរដល់យើងខ្ញុំផង យើងខ្ញុំរីករាយ ដោយការព្យាករណ៍នោះ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន យើងខ្ញុំ បានសួរនូវពួកទេវតាជាធំ នឹងព្រះមានព្រះភាគហើយ ព្រះមានព្រះភាគ ក៏បានព្យាករ នូវពួកទេវតាជាធំ ការព្យាករណ៍នោះ គាប់ចិត្តផង គួរដល់យើងខ្ញុំផង យើងខ្ញុំបានត្រេកអរ ដោយការព្យាករណ៍នោះ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន យើងខ្ញុំ បានទូលសួរនូវព្រហ្មជាធំ នឹងព្រះមានព្រះភាគហើយ ព្រះមានព្រះភាគ ក៏បានព្យាករ នូវព្រហ្មជាធំ ការព្យាករណ៍នោះ គាប់ចិត្តផង គួរដល់យើងខ្ញុំផង យើងខ្ញុំបានត្រេកអរ ដោយការព្យាករណ៍នោះ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន មួយទៀត យើងខ្ញុំ បានទូលសួរនូវហេតុណាៗ នឹងព្រះមានព្រះភាគ ព្រះមានព្រះភាគ ក៏បានព្យាករ នូវហេតុនោះៗ ការព្យាករណ៍នោះ គាប់ចិត្តផង គួរដល់យើងខ្ញុំផង យើងខ្ញុំបានត្រេកអរ ដោយការព្យាករណ៍នោះ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ឥឡូវយើងខ្ញុំមានកិច្ចច្រើន មានការងារដែលត្រូវធ្វើច្រើន យើងខ្ញុំសូមថ្វាយបង្គំលាត្រឡប់ទៅវិញ ។ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា បពិត្រមហារាជ សូមព្រះអង្គ សំគាល់នូវកាលដ៏គួរ ក្នុងកាលឥឡូវនេះចុះ ។ លំដាប់នោះ ព្រះបាទបសេនទិកោសល ទ្រង់សព្វព្រះរាជហឫទ័យ រីករាយចំពោះភាសិត របស់ព្រះមានព្រះភាគ ហើយក្រោកចាកអាសនៈ ថ្វាយបង្គំព្រះមានព្រះភាគ ដោយគោរព ធ្វើប្រទក្សិណ ហើយស្តេចចេញទៅ ។
ចប់ កណ្ណកត្ថលសូត្រ ទី១០ ។
១កាក់(ឆ្នាំ១៩៧៩)
1កាក់
=មើលផងដែរ=
រដ្ឋាភិបាល
រដ្ឋាភិបាល គឺជាស្ថាប័នកំពូលមួយក្នុងចំណោមស្ថាប័នកំពូលទាំងបី​ (នីតិប្បញ្ញាតិ នីតិប្រតិបត្តិ និង​តុលាការ) ។
អៃរីន (អ្នកចម្រៀងកូរ៉េ)
អៃរីន ឬ បែជូហ្យុន (배주현) ជាតារាចម្រៀងស្រី កូរ៉េខាងត្បូង កើតនៅថ្ងៃទី 29 ខែមីនាឆ្នាំ 1991 ។ គឺជាតារាចម្រៀងកូរ៉េខាងត្បូង។ គេស្គាល់ថាជាសមាជិកក្រុម Girl Group Red Velvet
ចាប់ពីខែឧសភាឆ្នាំ 2015 ដល់ខែមិថុនាឆ្នាំ 2016 នាងគឺជាម្ចាស់កម្មវិធីកម្មវិធីតន្ត្រីដែលរួមជាមួយ Bae Bo-I Am Irene ។ ស្ត្រីនៅក្រុមហ៊ុនហ្គេមនៅលើប៉ុស្តិ៍ទូរទស្សន៍ Never TV Cast នៅខែសីហាឆ្នាំ 2016 ក្នុងនាមជាតារាសម្តែងនាំមុខនៅថ្ងៃទី 14 ខែតុលាឆ្នាំ 2016 Irene ត្រូវបានគេបញ្ជាក់ថាជាម្ចាស់ផ្ទះនៃកម្មវិធីបោកគក់ Day of the Day ។ សុន្ទរកថាបង្ហាញថាការជជែកអំពីម៉ូដ
ប្រវត្តិ
គ្រួសាររបស់អៃរីនៅក្នុងខេត្តដេក កូរ៉េខាងត្បូង គាត់មានបងស្រីម្នាក់កើតនៅឆ្នាំ 1996 ។
Irene ធ្លាប់ជាសម្ព័ន្ធមិត្ត។ ឬរូបសំណាកសុទ្ធ មុនពេលចូលជាសិក្ខាកាមនៅ SM Entertainment ដោយសារតែមុខស្អាតនិងប្លែករបស់នាង ធ្វើឱ្យកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់នាងល្បីល្បាញជាទីស្រឡាញ់របស់សិស្សនៅក្នុងសាលារៀនរហូតដល់មានការទស្សនាមើលទំព័រនៅពេលនាងកំពុងប្រឡងនៅក្នុងថ្នាក់រៀនកម្មវិធីនេះគឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមសម្រាប់ MC របស់នាងដែលទទួលបានការឆ្លើយតបដ៏លើសលប់ជាមួយពិធីបុណ្យមួយចំនួននិងភ្ញាក់ឡើងរហូតដល់បាតុភូតថ្ងៃសុក្រ។ (កម្មវិធីធនាគារតន្ត្រីត្រូវបានចាក់ផ្សាយផ្ទាល់រៀងរាល់ថ្ងៃសុក្រ) មុនពេលបញ្ចប់ពិធីទាំងពីរនៅក្នុងខែមិថុនាឆ្នាំ 2016 ដោយសារតែកាលវិភាគរបស់ពួកគេទាំងពីរ
ប៉ុន្តែដោយសារតែមានការឆ្លើយតបយ៉ាងល្អពីអ្នកគាំទ្រអ្នកទាំងពីរមានគោចរដើម្បីក្លាយជាពិធីករជាថ្មីម្តងទៀតនៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសពានរង្វាន់ជាច្រើន
ម៉ាស៊ីន
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទមានកាតអេក ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀង K-POP ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀងស្រីកូរ៉េ
២កាក់(ឆ្នាំ១៩៧៩)
2កាក់
=មើលផងដែរ=
ឃុំព្រៃតាអី
=រដ្ខបាល= ឃុំ មានភូមិ៖
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
គ្រឹស្ដសាសនា
=ផ្សារ= =មើលផងដែរ=
សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាហ្វ្រិក
សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាហ្រ្វិក ឬហៅកាត់ថា CAF ( Confédération Africaine de Football , អង់គ្លេស: Confederation of African Football) គឺជាស្ថាប័នគ្រប់គ្រងសមាគមបាល់ទាត់ ហ្វូតសាល និងបាល់ទាត់លើឆ្នេរខ្សាច់នៅទ្វីបអាហ្វ្រិក។ វាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃទី 8 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1957 នៅសណ្ឋាគារហ្គ្រេន ក្នុង ទីក្រុងខាទូម ប្រទេសស៊ូដង់ ដោយសមាគមកីឡាបាល់ទាត់ជាតិនៃ ប្រទេសអេហ្ស៊ីប អេត្យូពី អាហ្វ្រិកខាងត្បូង និងស៊ូដង់ បន្ទាប់ពីការពិភាក្សាជាផ្លូវការរវាងសមាគមខាងលើនៅឯ សមាជ FIFA ដែលប្រារព្ធធ្វើឡើងនៅថ្ងៃទី 7 ខែមិថុនាឆ្នាំ 1956 នៅសណ្ឋាគារអាវេនីដា ក្នុង ទីក្រុងលីសបោន ប្រទេសព័រទុយហ្គាល់ ។
ឈៀងសែន
ឈៀងសែន ( เชียงแสน ,  ) ជាស្រុក មួយ នៅភាគខាងជើងនៃ ខេត្តឈៀងរ៉ៃ ភាគខាងជើង ប្រទេសថៃ ។ ឈៀងសាន ជា​ច្រក​ដ៏​សំខាន់មួយ ​សម្រាប់​ពាណិជ្ជកម្ម​របស់​ប្រទេស​ថៃ​ជាមួយ​ប្រទេស​ដទៃ​ទៀត​នៅ​ផ្នែក​ខាង​លើ​នៃ ​ទន្លេមេគង្គ ។ ធ្វេង|រូបភាពតូច| ឈៀងសាន ដែលត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញក្នុងឆ្នាំ 1867
ស៊េរី អេ
ស៊េរីអេ ត្រូវបានគេហៅថា Serie A TIM សម្រាប់ការឧបត្ថម្ភថ្នាក់ជាតិជាមួយ TIM, គឺជាការប្រកួតលីគអាជីពសម្រាប់ក្លឹបបាល់ទាត់ដែលមានស្ថិតនៅលំដាប់កំពូលនៃប្រព័ន្ធលីគបាល់ទាត់អ៊ីតាលី ហើយអ្នកឈ្នះត្រូវបានផ្តល់រង្វាន់ Scudetto និង Coppa Campioni d'Italia ។ វាត្រូវបានដំណើរការជាការប្រកួតវិលជុំ អស់រយៈពេលជាងកៅសិបឆ្នាំចាប់តាំងពីរដូវកាលឆ្នាំ 1929-30 ។ ត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយ Direttorio Divisioni Superiori រហូតដល់ឆ្នាំ 1943 និង Lega Calcio រហូតដល់ឆ្នាំ 2010 នៅពេលដែល ឡេហ្កា ស៊េរីអេ ត្រូវបានបង្កើតឡើងសម្រាប់រដូវកាល 2010-11 ។ ស៊េរីអេ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាលីគបាល់ទាត់ដ៏ល្អបំផុតមួយនៅក្នុងពិភពលោក ហើយជារឿយៗ វាត្រូវបានពណ៌នាថា ជាលីគថ្នាក់ជាតិដែលមានយុទ្ធសាស្ត្រ និងការការពារល្អបំផុត។ ស៊េរីអេ គឺជាលីគថ្នាក់ជាតិខ្លាំងបំផុតរបស់ពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ 2020 នេះបើយោងតាម IFFHS, ហើយត្រូវបានជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី 4 ក្នុងចំណោមលីគអឺរ៉ុបយោងតាម មេគុណលីគរបស់ UEFA - ដោយនៅពីក្រោយ Bundesliga, La Liga និង Premier League និងនាំមុខ Ligue 1 - បើផ្អែកតាមការលេងរបស់ក្លឹបអ៊ីតាលីនៅ Champions League និង Europa League កំឡុងពេលប្រាំឆ្នាំមុន។ ស៊េរីអេ បានដឹកនាំចំណាត់ថ្នាក់របស់ UEFA ពីឆ្នាំ 1986 ដល់ឆ្នាំ 1988 និងពីឆ្នាំ 1990 ដល់ឆ្នាំ 1999។
ជំនាញ​៧​យ៉ាង
ជំនាញ​ ៧ យ៉ាង​ ដែល​​និស្សិត​​ត្រូវ​ការ​សំរាប់​អនាគត​របស់​ពួ​គេ
នេះ​ជា​សេចក្តី​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ​​របស់​បណ្ឌិត ថូនី វែគន័រ (Dr. Tony Wagner) ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា The Global Achievement Gap (គម្លាត​នៃ​​​សមិទ្ធិផល​នៅ​លើ​ពិភពលោក) ។
នៅ​លើ​ពិភពលោក មាន​និន្នាការ​ពីរ​ធំៗ​ដែល​បង្កើត​ទៅ​ជា​បញ្ហា​ជា​មូលដ្ឋាន (ព្រម​ទាំង​ជា​កាលានុវត្តភាព​ផង​ដែរ) សម្រាប់​ប្រព័ន្ធ​អប់រំ​របស់​យើង ។ ទី​មួយ ពិភពលោក​កំពុង​ដើរ​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​សេដ្ឋកិច្ច​ពឹង​ផ្អែក​លើ​វិស័យ​ឧស្សាហកម្ម ហើយ​ដើរ​តម្រង់​ទៅ​រក​សេដ្ឋកិច្ច​ពឹង​លើ​ចំណេះ​វិជ្ជា ។ ទី​ពីរ មនុស្ស​ជំនាន់​ថ្មី​​កំពុង​​មាន​ចំនួន​កើន​​ឡើង​យ៉ាង​រហ័ស​ (ពួក​គេ​ធំលូតលាស់​នៅ​ក្នុង​សម័យកាល​អ៊ីនធ័រណិត) គឺ​ជា​មនុស្ស​ដែល​ត្រូវការ​ឲ្យ​មាន​ការ​ជំរុញចិត្ត​បែប​ផ្សេង​ដើម្បី​រៀនសូធ្យ​ចំណេះ​ដឹង​នានា ។ លោក​ ថូនី​ វ៉ែគន័រ​ បាន​អះអាង​បញ្ជាក់​ថា កម្លាំង​ទាំង​ពីរ​នេះ​បង្ខំ​ឲ្យ​យើង​គិត​ពិចារណា​ឡើងវិញ​នូវ​ការអប់រំ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​អាមេរិក ។​ នៅ​ក្នុង​ការវិភាគ​ប្រកប​ដោយ​គតិបណ្ឌិត​របស់​គាត់​អំពី​​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​ផ្នែក​ឧស្សាហកម្ម​​នា​ពេល​អនាគត​ និង ការ​សិក្សា​អំពី​ការត្រៀមខ្លួន​ជាស្រេច​ផ្នែក​អប់រំ លោក​ថូនី វ៉ែគន័រ​បាន​រកឃើញ​នូវ​អ្វី​ដែល​គាត់​ហៅ​ថា "global achievement gap" (គម្លាត​នៃ​សមិទ្ធិផល​នៅ​លើ​ពិភពលោក) ដែល​ជា​ការ​ចន្លោះ​​ដែល​ត្រូវ​លោត​រវាង​អ្វី​ដែល​សាលារៀន​ដ៏​ល្បី​របស់​យើង​កំពុង​បង្រៀន​ និង ជំនាញ​ទាំងឡាយ​ដែល​ត្រូវ​ការ​នៅ​ពេល​អនាគត ៖
១​- ការ​គិត​ពិចារណា​យ៉ាង​ហ្មត់ចត់ និង​ ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា (Critical thinking and problem-solving)
២- សហប្រតិបត្តិការ​ឆ្លង​បណ្តាញ​ និង ការ​ដឹកនាំ​ដោយ​ឥទ្ធិពល (Collaboration across networks and leading by influence)
៣- ភាព​រហ័ស​រហួន និង លទ្ធភាព​បត់បែន (Agility and adaptability)
៤- គំនិត​ផ្តួចផ្តើម និង សហគ្រិននិយម (Initiative and entrepreneurialism)
៥- ទំនាក់ទំនង​ដោយ​ការនិយាយ​​និង​ដោយ​ការ​សរសេរ​ប្រកប​ដោយ​ប្រសិទ្ធភាព (Effective oral and written communication)
៦- ការ​ទាញ​យក​និង​វិភាគ​ព័ត៌មាន​ (Accessing and analyzing information)
៧- ការ​ចង់ដឹង និង ការ​ស្រមើស្រមៃ (Curiosity and imagination)
បណ្ឌិត​វែគន័រ​ចង្អុល​បង្ហាញ​ថា​នៅ​ក្នុង​យុគសម័យ​ឌីជីថល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ មនុស្ស​សម័យ​អ៊ីនធ័រណិត ("Net generation") ធ្លាប់​ទទួល​បាន​អ្វីៗ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​គេពេញចិត្ត​ភ្លាមៗ (មិន​ចង់រងចាំ) ហើយ​ពួក​គេ​ប្រើប្រាស់​បណ្តាញ​អ៊ីនធ័រណិត​ដើម្បី​បង្កើត​មិត្ត ដើម្បី​សិក្សា​រៀនសូត្រ​អ្វីៗ​ដែល​ពួក​គេ​ចូលចិត្ត​និង​ចង់​រៀន​ដោយ​ខ្លួនឯង (ស្វ័យសិក្សា) លើស​ពី​នោះ​ទៀត​ពួក​គេ​ជា​មនុស្ស​ដែល​ភ្ជាប់​ខ្លួន​ទៅ​នឹង​បណ្តាញ​អ៊ីនធ័រណិត​គ្រប់ពេលវេលា ដោយ​​បង្កើត​ឡើង​​​​នូវ​ពិភព​​នៃ​ពហុមីឌា (បណ្តាញ​ផ្សព្វផ្សាយ​ចម្រុះ) និង ប្រើប្រាស់​បណ្តាញចម្រុះ​ច្រើន​មុខ​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ លើក​លែង​តែ​ពេល​ដែល​ពួ​ក​គេ​អង្គុយ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​រៀន​ប៉ុណ្ណោះ ។
បណ្ឌិត​វែគន័រ​សង្កត់​បញ្ជាក់​បន្ថែម​ថា ៖ សិស្សនិស្សិត​ត្រូវ​ចាប់យក​ចំណេះ​វិជ្ជា ប៉ុន្តែ​ "យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​តែ​ប្រើ​សារ​សំខាន់​ (content) ដើម្បី​បង្រៀន​សមត្ថភាព​គន្លឹះ (core competencies) " ។
ដើម្បី​រៀន​ដឹង​បន្ថែម​ទៀត​អំពី​ជំនាញ​សំខាន់​ទាំង ៧ ដែល​បាន​រៀបរាប់​ត្រួសៗ​ខាង​លើ​នេះ សូម​អាន​សៀវភៅ​របស់​បណ្ឌិត​វែគន័រ ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា "From The Global Achievement Gap: Why Even Our Best Schools Don’t Teach The New Survival Skills Our Children Need—And What We Can Do About It"​ (មេរៀន​​​ពី​គម្លាត​នៃ​សមិទ្ធិផល​នៅ​លើ​ពិភពលោក ៖ ហេតុអ្វី​បាន​ជា​សូម្បី​តែ​សាលារៀន​ដ៏​ល្អ​បំផុត​របស់​យើង​ក៏​មិន​បង្រៀន​​​យុវជន​យើង​អំពី​ជំនាញ​ថ្មី​ដើម្បី​រស់​ និង​ថា​តើ​យើង​គួរ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ចំពោះ​រឿង​នោះ​) ។
សម្រង់​ពាក្យសម្តី​ល្អៗ​មួយ​ចំនួន​ទាក់ទង​នឹង​ជំនាញ​ ៧ យ៉ាង
១) ការ​គិត​ពិចារណា​ហ្មត់ចត់ និង ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ញា (CRITICAL THINKING AND PROBLEM SOLVING)
សម្តី​របស់​អ្នក​ស្រី អែល​ឡឹន កុមាតា (Ellen Kumata) ជា​ទីប្រឹក្សា​របស់​ក្រុមហ៊ុន Fortune 200 ៖ "គំនិត​ដែល​ជឿថា​អ្នក​ដឹកនាំ​កំពូល​របស់​ក្រុមហ៊ុន​មួយ​មាន​គ្រប់​ចម្លើយ​ និង អាច​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ផ្សេងៗ​ដោយ​ខ្លួន​គេ​ គឺ​ជា​គំនិត​ហួស​សម័យ​ទៅ​ហើយ ។ មនុស្ស​ដែល​ធ្វើការកៀកកិត​​ស្និទ្ធ​នឹង​ការងារ​របស់​គាត់​ត្រូវ​តែ​មាន​ជំនាញ​ផ្នែក​វិភាគ​យ៉ាង​ល្អល្អះ​ ។ អ្នក​ត្រូវ​តែ​​ល្អិត​ហ្មត់ចត់ ឧទាហរណ៍​ ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិសោធ​មើល​ការដៅស្មាន​របស់​អ្នក មិន​ត្រូវ​ទទួល​យក​អ្វីៗ​ដូច​ដែល​គេ​បាន​ប្រគល់​មក​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ឡើយ មិន​ត្រូវ​ចូល​ធ្វើ​ការងារ​ដោយ​យក​គំនិត​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ជាមួយ​ថា​អ្នក​កំពុង​ព្យាយាម​បញ្ជាក់អះអាង​ថា​ជា​មនុស្ស​ពូកែ​ឡើយ​​​" ។
សម្តី​របស់​លោក​ ម៉ាក ឆែន្ត​ល័រ (Mark Chandler) ជា​អនុប្រធាន​និង​ជា​មេធាវី​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ Cisco៖ "បញ្ហា​ចម្បង​បំផុត​ដែល​យើង​មាន​នៅ​ក្នុង​ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​មូល​គឺ​ការ​រក​បាន​មនុស្ស​ដែល​មាន​សមត្ថភាព​អាច​សម្តែង​ភាពដឹកនាំ​ឆ្លង​បណ្តាញ (គ្រប់​វិស័យ) ។ ភាសា​ដែល​យើង​និយាយ​ដដែលៗ (មន្ត) នោះ​គឺ​ថា​ អ្នក​​ត្រូវ​ដឹកនាំ​ដោយ​ប្រើ​ឥទ្ធិពល ជាជាង​ការ​ប្រើ​​សិទ្ធិអំណាច ។ " ៣) ភាព​រហ័សរហួន និង លទ្ធភាពបត់បែន (AGILITY AND ADAPTABILITY)
សម្តី​របស់​លោក​ ខ្លេ ផាកឃ័រ (Clay Parker) ជា​ប្រធាន​ផ្នែក​គ្រប់គ្រង​សារធាតុគីមី​នៃ​ក្រុមហ៊ុន BOC Edwards៖ "ខ្ញុំ​បាន​មក​ធ្វើការងារ​ទី​នេះ​អស់​រយៈពេល ៤ ឆ្នាំ​​ ហើយ​​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​យើង​​បាន​​កែប្រែ​ជា​មូលដ្ឋាន​នូវ​របៀបចាត់ការ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ ព្រោះ​តែ​ការប្រែប្រួល​​ឥតឈប់ឈរ​នៃ​វិធី​ធ្វើ​ជំនួញ ។ ខ្ញុំ​អាច​ធានា​អះអាង​ថា​ ការងារ​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ជួល​បុគ្គល​ណា​ម្នាក់​ឲ្យ​មក​ធ្វើ​នោះ​​នឹង​ត្រូវ​តែ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ដែរ ឬ​ក៏​អាច​ថា ការងារ​នោះ​ឈប់​​មាន​ទៀត​ហើយ​នៅ​ពេល​អនាគត ដូច្នេះ​នេះ​ហើយ​ជា​ហេតុផល​បញ្ជាក់​ថា​ លទ្ធភាព​បត់បែន និង ជំនាញ​ខាង​ការ​រៀនសូត្រ​វិជ្ជា​ថ្មីៗ​ទៀត​​មាន​សារៈ​សំខាន់​ជាង​ជំនាញ​បច្ចេកទេស​ទាំង​ឡាយ ។ " ៤) គំនិត​ផ្តួចផ្តើម និង សហគ្រិនភាព (INITIATIVE AND ENTREPRENEURSHIP)