លីលាវតី_ភាគ​ទី​_២
ស្រ្តីផ្ទៃពោះចាស់
ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុ ! រូបភាពទាហានវ័យក្មេងវាយសំពងមនុស្សចាស់ដោយគ្មានផ្លូវតស៊ូដោយប្រើ​រំពាត់​ខ្សែតី សម្លឹងមើលទៅឃើញថាជារូបភាពគួរឲ្យវេទនាសង្វេគស្លុតចិត្តជាទីបំផុត រាល់ៗលើកដែលរំពាត់ខ្សែតី​ជ្រែកអាកាសមកប៉ះផ្ទប់នឹងផ្ទៃស្បែកដ៏ជ្រីវជ្រួញរបស់ប្រុសជរាលាន់ឮសូរផ្លាប់ ប្រជាជនអ្នកគន់មើលភ្ញាក់​កន្ត្រាក់ព្រើតបន្លឺសូរឧទានដោយស្ញើប​រញើបរញ័រ អ្នកខ្លះយកដៃខ្ទប់មុខយំខ្សឹកខ្សួល រូបភាពដែលដក់ជាប់ក្នុង​ចិត្ត​របស់ខ្ញុំព្រះករុណារហូតមកដល់ពេលនេះ គឺ រូបភាពចៅប្រុសរបស់ប្រុសជរាយំរត់ទៅរកជីតារបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ទាហានចាប់អូសទីណាត់ទីណែងចេញទៅ គេត្រដរតស៊ូទធាក់ក្រចៅខ្ញាំទាហានអ្នកចាប់យ៉ាងពេញកម្លាំង មាត់ក៏ស្រែកជេរប្រទេចដោយពាក្យគ្រោតគ្រាតផ្សេង ៗ ។ "ឈប់សិន ទាហាន ! " មេទាហាននិយាយឡើងដោយសម្លេងដាច់ខាត នៅពេលការវាយសំពងចាប់ផ្តើមទៅ​បាន​មួយស្របក់ នាយទាហានសម្លឹងមើលមុខប្រុសជរាដោយទឹកមុខទ្រមឹងទ្រមើយ ហើយក៏សួរឡើងបែបឡក​ឡឺយថា "យ៉ាងម៉េចដែរ តា ! ឈឺទេ? " ប្រុសជរាមិនបានឆ្លើយតបគេទេ នៅអង្គុយធ្មឹងក្នុងកិរិយាអាការស្ងប់ ប៉ុន្តែមានសញ្ញានៃរប៉ឹងរឹងមាំក្នុងកែវ​ភ្នែក​របស់គាត់ ផ្ទៃខ្នងរបស់គាត់ដេរដាសទៅដោយស្នាមរំពាត់ខ្សែតី មានលោហិតហូររហេញចេញជាទវែង នាយទាហានបែរទៅខាងប្រជាជនហើយស្រែកឡើងថា "យើងសូមប្រកាសឲ្យពួកឧទាមជាពិសេសនន្ទិយៈកូនប្រុសរបស់តាចាស់ដឹងថា រាល់ៗលើកដែលឆ្មក់​ចូល​វាយ​​ទាហានរបស់យើង ឪពុករបស់គេនឹងទទួលបានទោសទណ្ឌបែបនេះ បើអ្នកទាំងឡាយអាណិតតា​ចាស់​នេះ​មិនចង់ឲ្យគាត់ឈឺខ្លួន ចូរប្រាប់ឲ្យបងប្អូនសាច់ញាតិរប​ស់អ្នកទាំងឡាយឈប់ធ្វើជាចោរព្រៃ ឲ្យចូលមក​ប្រគល់ខ្លួនដល់ទាហានភូមិន្ទដោយស្រួល ពុំនោះសោតទេ​ តាចាស់នេះនឹងរងការឈឺចាប់ ហ៏ ! ទាហានវាយ​សំពងទៀត" គ្រាន់តែផុតពាក្យបញ្ជារបស់នាយទាហាន ទាហានកាន់ខ្សែតីក៏លើកខ្សែតីវាយវាត់ខ្នងប្រុសជរាយ៉ាងញាប់​ដៃ ប្រុសជរារមួលខ្លួនមុខរញិវស្ញូញជ្រីវជ្រួញដោយការឈឺចាប់ពន់ប្រមាណ ប៉ុន្តែក៏មិននិយាយស្តីឬស្រែក​សម្តែង​ការឈឺចាប់ឬទទូចអង្វរសុំការុញ្ញចិត្តអាណិតអាសូរពីសត្រូវឡើយ នៅពេលដែលទាហានវាយសំពង​តទៅមួយស្របក់ទៀត ប្រុសជរាក៏ដល់នូវវិសញ្ញិភាពទ្រមកាយដួលចុះនឹងផ្ទៃដីសន្លប់បាត់ស្មារតីទៅ គ្រានោះ​ឯង អ្នកភូមិដែលនៅមើលជុំវិញក៏ក្រោកព្រូឡើង ស្រវារត់ទៅរកប្រុសជរា ប៉ុន្តែត្រូវទាហានកាន់ដាវដ៏មុតស្រាវ ដេញកៀងគរឲ្យទៅអង្គុយត្រង់កន្លែងដើមវិញ នៅខណៈនេះ បរិយាកាសឮរងំរណ្តំដោយសម្លេងយំថ្ងួចថ្ងូរគួរ ឲ្យវេទនាជាទីបំផុត ។ នាយទាហានបានបញ្ជាឲ្យទាហានឈប់វាយសំពង ហើយប្រកាសតទៅទៀតថា "នេះជាទោសនៃការវាយឆ្មក់ទាហានភូមិន្ទ កុំភ្លេចថា បើនន្ទិយៈនៅតែរឹងទទឹងវាយឆ្មក់យើងទៀត ឪពុករបស់​គេនឹងត្រូវវាយសំពងបែបនេះ ឬត្រូវធ្វើទារុណកម្មខ្លាំងជាងនេះទៀត មិនចំពោះតែឪពុករបស់គេប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែភរិយារបស់គេនិងកូនរបស់គេក៏នឹងត្រូវដាក់ទោសទណ្ឌយ៉ាងធ្ងន់ដូចគ្នាដែរ សូមឲ្យអ្នកទាំងអស់​គ្នា​ចាំទុកឲ្យច្បាស់" មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ព្រឹទ្ធាចារ្យកស្សបៈក៏ដឹងខ្លួនឡើង នាយទាហានងាកទៅរកគាត់ហើយនិយាយថា "នែតា ! បើតាមិនចង់ឈឺខ្លួនទៀត សូមប្រាប់កូនប្រុសរបស់តាកុំឲ្យវាយឆ្មក់ពួកយើងទៀត យល់ទេ?" ប្រុសជរាបេះដូងពេជ្រសើចហាសយ៉ាងក្លាហានហើយនិយាយថា "ឱលោកអ្នកមានអំណាច ! កុំថាឡើយ​លោកវាយសំពងខ្ញុំឲ្យឈឺចាប់កាយ សូម្បីតែលោកសម្លាប់ខ្ញុំចោល ក៏ខ្ញុំមិនប្រាប់ឲ្យនន្ទិយៈកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ បញ្ឈប់ការតស៊ូជាដាច់ខាត ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំនឹងប្រាប់គេឲ្យតស៊ូបោសសម្អាតខ្មាំងសត្រូវរបស់ផែនដីឲ្យកាន់​តែខ្លាំងដៃឡើង លោកប្រហែលជាគិតថាខ្ញុំមុខជាខ្លាចញញើតចំពោះខ្សែតីរបស់លោកមិនខាន គ្មានផ្លូវទេ លោករាជបុរស ! ខ្ញុំមិនដែលនឹកខ្លាចញញើតបន្តិចឡើយ សូម្បីតែសេចក្តីស្លាប់ ក៏ខ្ញុំមិនខ្លាចដែរ នឹងបាច់​និយាយ​ថ្វី​ដល់ខ្សែតីប៉ប៉ុននេះ អញ្ជើញវាយខ្ញុំតាមសប្បាយចុះ" ពាក្យសម្តីរបស់ប្រុសជរាធ្វើឲ្យនាយទាហានខឹងក្រេវក្រោធយ៉ាងខ្លាំង គេឈរសម្លឹងមើលប្រុសជរាដោយកែវ ភ្នែកយ៉ាងមុតស្រួច សង្រ្គឺតធ្មេញឡើងក្រើត ដៃជើងញ័រញាក់ទទ្រាក់ គេស្ទុះចូលទៅឆក់យកខ្សែតីពីទាហាន ហើយវាយវាត់ខ្នងប្រុសជរាយ៉ាងមួមៅក្តៅចិត្ត រហូតដល់ប្រុសជរាដួលសន្លប់ទៅម្តងទៀត សូម្បីដូច្នោះ​ក៏​នៅ​តែ​មិនឈប់វាយសំពង ភ្លាមនោះមានស្ត្រីជរាម្នាក់យំយែកទឹកភ្នែកហូររហេមរហាម ចេញទៅអង្គុយ​លុត​ជង្គង់​នៅក្បែរជើងនាយទាហាន ហើយនិយាយអង្វរថា "ឱអ្នកមានអំណាច ! សូមទានមេត្តាប្រោសផងចុះ កុំធ្វើបាបមនុស្សចាស់តទៅទៀតអី ខ្ញុំសូមសន្យាថា ខ្ញុំនឹងព្យាយាមនិយាយអូសទាញឲ្យគាត់ប្រាប់នន្ទិយៈបញ្ឈប់ការតស៊ូជាមួយនឹងកងទ័ពភូមិន្ទ ខ្ញុំគិតថានឹងធ្វើ​បានសម្រេច ព្រោះគាត់ជាបងប្រុសរបស់ខ្ញុំ ហើយធ្លាប់ជឿស្តាប់ខ្ញុំរហូត សូមទានមេត្តាប្រោសផងចុះ" ។