រឿងបុរសមានកូនបួននាក់រៀនវិជ្ជាបួនបទ
ដំនើររឿង
ឯ​នាង​ម៉េម៉ាយ​ ជា​ប្រពន្ធ​ខ្មោច​សេដ្ឋី​ វេលា​ដែល​ត្រឡប់​ពី​គាល់​ស្ដេច​ទៅ​វិញ​ ក៏​រៀប​សាលា​ធ្វើ​បុណ្យ​ខ្មោច​សេដ្ឋី​ជា​ប្ដី​ រំលាយ​សព​ជា​ស្រេច​ រើស​ធាតុ​យក​មក​ខ្ចប់​តម្កល់​លើ​សាលា​ធ្វើ​បុណ្យ​ឆ្លង ។ វេលា​យប់​នោះ​បុរស​ ដែល​ទទួល​ព្រះ​រាជ​ឱង្ការ​ បាន​ទៅ​ដល់​លើ​សាលា​ ដែល​នាង​ម៉េម៉ាយ​ធ្វើ​បុណ្យ​ខ្មោច​ប្ដី​ ដែល​នឹង​ហើយ​ស្រេច​នៅ​វេលា​ព្រឹក​ស្អែក​នោះ​ ដល់​ហើយ​ធ្វើ​ជា​យំ​សោក​នឹង​ខ្មោច​ប្រពន្ធ​ខ្លួន​ស្លាប់​ មាន​សេចក្ដី​ទុក្ខ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដោយ​មាន​ទាំង​ធាតុ​ស្ពាយ​ជាប់​នឹង​ខ្លួន​ ជា​សំគាល់​ផង, បណ្ដាល​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ជា​ពួក​ក្រុម​នាង​ម៉េម៉ាយ​ ដែល​នៅ​លើ​សាលា​នោះ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ មាន​សេចក្ដី​ឆ្ងល់​ភ័ន្ត​ភាំង​គ្រប់​គ្នា​ សួរ​ទៅ​បុរស​នោះ​ថា​ ហេតុ​អ្វី​ ក៏​អ្នក​មក​យំ​សោក​ បោក​ខ្លួន​ប្រាណ​លើ​ទី​នេះ​ខ្លាំង​ម្ល៉េះ ? >>។បុរស​នោះ​ប្រាប់​ទៅ​អ្នក​រក្សា​សាលា​នោះ​ថា << ខ្ញុំ​ឃើញ​គេ​ធ្វើ​បុណ្យ​ខ្មោច​លោក​សេដ្ឋី​នោះ​ ខ្ញុំ​នឹក​ដល់​ខ្មោច​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ ដែល​ស្លាប់​ជា​យូរ​ ហើយ​នោះ​ភ្លាម​ ក៏​បណ្ដាល​ឲ្យ​សង្វេគ​នឹង​ទុក្ខ​វេទនា​និង​ការ​ព្រាត់​ប្រាស​ ជា​ថ្មី​មួយ​ជាន់​ទៀត, តាំង​ពី​ប្រពន្ធ​ស្លាប់​ទៅ​នោះ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​លះ​បង់​ការងារ​ចោល​អស់​ ស្ពាយ​តែ​ធាតុ​ប្រពន្ធ​ដើរ​ ដោយ​សេចក្ដី​អាឡោះ​អាល័យ >> ហើយ​បុរស​នោះ​ សុំ​អ្នក​ចាំ​សាលា​អ្នក​ស្នាក់​មួយ​យប់ ។ បុរស​ដែល​ចាំ​សាលា​ មិន​ហ៊ាន​សម្រេច​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ក៏​យក​សេចក្ដី​នោះ​ ទៅ​ជំរាប​នាង​ម៉េម៉ាយ​ជា​ចៅហ្វាយ​តាម​ដំណើរ​ ដែល​បុរស​នោះ​ អធិប្បាយ​អំពី​សេចក្ដី​កំសត់​របស់​ខ្លួន​ ហើយ​សុំ​សាលា​ស្នាក់ ។ នាង​ម៉េម៉ាយ​មាន​ចិត្ត​អាណិត​ដល់​បុរស​កំសត់​ ដែល​មាន​ទុក្ខ​ព្រាត់​ប្រាស​ប្រពន្ធ​នោះ​ ក៏​យល់​ព្រម​ឲ្យ​ស្នាក់​ ហើយ​បង្គាប់​ទៅ​មនុស្ស​បម្រើ​ ឲ្យ​រៀប​អាហារ​ភោជន​ ឲ្យ​ទាន​បុរស​នោះ​ផង ។ លុះ​យប់​នាង​ម៉េម៉ាយ​ ទៅ​ស្ដាប់​ធម៌​ទេសនា​ ឆ្លង​បុណ្យ​ខ្មោច​ប្ដី​ នៅ​លើ​សាលា​ដែល​តម្កល់​ធាតុ​នៅ​នោះ ។ ឯ​បុរស​ចង់​ស្រី​ ក៏​សម្ងំ​ធ្វើ​ជា​ដេក​លក់​ទៅ ។ នាង​ម៉េម៉ាយ​នោះ​ស្ដាប់​ធម៌​ទេសនា​ចប់​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ ។ បុរស​ជា​អ្នក​ចង់​ស្រី​ ឃើញ​ឱកាស​ស្ងាត់​ល្អ​ ក៏​លួច​យក​ធាតុ​ប្រពន្ធ​ខ្លួន​ ទៅ​ដាក់​ប្រប​ធាតុ​សេដ្ឋី​ជា​ប្ដី​នាង​ម៉េម៉ាយ ។ លុះ​ដល់​ព្រឹក​ឡើង​ នាង​ម៉េម៉ាយ​ចូល​ដល់​សាលា, បុរស​នោះ​ក៏​ស្រែក​យំ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ថា << អ្នក​ណា​ លួច​ធាតុ​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​បាត់ ? >> ។ នាង​ម៉េម៉ាយ​ឆ្ងល់​ ក៏​សួរ​បុរស​នោះ​ថា << ហេតុ​អ្វី​ ក៏​អ្នក​ឯង​យំ​ខ្លាំង​ម្ល៉េះ ? >> ។ បុរស​នោះ​ប្រាប់​ទៅ​នាង​ម៉េម៉ាយ​វិញ​ថា << អ្នក​ឯ​ណា​លួច​ធាតុ​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ទៅ​បាត់ >> ហើយ​ចោទ​ប្រកាន់​ ទៅ​លើ​រូប​នាង​ម៉េម៉ាយ​ថា << ខ្មោច​ប្ដី​នាង​ម៉េម៉ាយ​ លួច​ធាតុ​ប្រពន្ធ​ទៅ >> ។ នាង​ម៉េម៉ាយ​មាន​សេចក្ដី​អន់​ចិត្ត​នឹង​បុរស​ចោទ​ប្រកាន់​ខ្មោច​ប្ដី​ថា << លួច​ធាតុ​ប្រពន្ធ​ដូច្នោះ, ក៏​នាំ​បុរស​នោះ​ឲ្យ​ទៅ​មើល​ ឃើញ​នៅ​ជិត​គ្នា​មែន ។ បុរស​ក៏​ចោទ​ប្រកាន់​ចំពោះ​ខ្លួន​នាង​ម៉េម៉ាយ​ថា << ប្ដី​នាង​ យក​ប្រពន្ធ​គាត់​ទៅ​ធ្វើ​ជា​ប្រពន្ធ​ខ្លួន​ហើយ​ លុះ​តែ​នាង​ព្រម​ទទួល​ធ្វើ​ជា​ប្រពន្ធ​គាត់​វិញ​ ទើប​ព្រម​សុខ​ចិត្ត, ។ សេចក្ដី​ចោទ​ចំពោះ​ខ្លួន​នាង​ម៉េម៉ាយ​នោះ​ ជា​ដំណំ​ច្រើន​ខ​ណាស់​ដោយ​ឧបាយ​យ៉ាង​ល្អិត ។ នាង​ម៉េម៉ាយ​ រក​ផ្លូវ​ដោះ​សា​គ្មាន​ ក៏​ចាញ់​កល​នោះ​ជា​ទម្ងន់​ ថែម​ទាំង​មាន​សេចក្ដី​អន់​ចិត្ត​ នឹង​ខ្មោច​ប្ដី​ខ្លួន​ដែល​ស្លាប់​នោះ​ ថា​ជា​មនុស្ស​គ្មាន​ចិត្ត​សប្បុរស​ចំពោះ​ប្រពន្ធ​ បន្តិច​បន្តួច​សោះ​ គ្នា​កំពុង​កើត​ទុក្ខ​នឹង​ខ្លួនៗ​ ហ៊ាន​ទៅ​លួច​ប្រពន្ធ​គេ​ យក​មក​បញ្ចើ​នៅ​មុខ​ នាង​ជា​អុក​ជា​ទុក្ខ​គិត​សព្វ​ៗ​ ទៅ​ក៏​ទទួល​ព្រម​យក​បុរស​នោះ​ធ្វើ​ជា​ប្ដី​ ជា​សចក្ដី​ផ្គើន​ តប​ឲ្យ​ទល់​ពុត​ ទៅ​នឹង​ខ្មោច​ប្ដី​ខ្លួន​វិញ​ដែល​ហ៊ាន​ខូច​ លួច​ប្រពន្ធ​បុរស​នោះ។ចំណែក​បុរស​នោះ​ ដល់​បាន​នាង​ម៉េម៉ាយ​ជា​ប្រពន្ធ​៣ - ៤​ថ្ងៃ​ក៏​បបួល​គ្នា​ទៅ​គាល់​ស្ដេច។ឯ​ស្ដេច​នឹង​នាហ្មឺន​សព្វ​មុខ​មន្រ្តី​ បាន​ទត​ បាន​ឃើញ​ ក៏​មាន​សេចក្ដី​សរសើ​ចំពោះ​បុរស​នោះ​ ថា​ជា​អ្នក​មាន​វិជ្ជា​ចេះ​ចង់​ស្រី​ប្រាកដ​មែន ។