cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
ការបោះបង់ចោលគ្រួសារ
What drew Wright to Europe was the chance to publish a portfolio of his work with Berlin publisher Ernst Wasmuth. The resulting two volumes, titled Studies and Executed Buildings of Frank Lloyd Wright, were published in 1911 in two editions, creating the first major exposure of Wright's work in Europe. The work contained more than 100 lithographs of Wright's designs and was commonly known as the Wasmuth Portfolio.
Wright remained in Europe for almost a year and set up home first in Florence, Italy — where he lived with his eldest son Lloyd — and later in Fiesole, Italy where he lived with Mamah. During this time, Edwin Cheney granted Mamah a divorce, though Kitty still refused to grant one to her husband. After Wright returned to the United States in October 1910, he persuaded his mother to buy land for him in Spring Green, Wisconsin. The land, bought on April 10, 1911, was adjacent to land held by his mother's family, the Lloyd-Joneses. Wright began to build himself a new home, which he called Taliesin, by May 1911. The recurring theme of Taliesin also came from his mother's side: Taliesin in Welsh mythology was a poet, magician, and priest. The family motto was Y Gwir yn Erbyn y Byd which means "The Truth Against the World"; it was created by Iolo Morgannwg who also had a son called Taliesin, and the motto is still used today as the cry of the druids and chief bard of the Eisteddfod in Wales.
Catastrophe at Taliesin studio
On August 15, 1914, while Wright was working in Chicago, Julian Carlton, a male servant from Barbados who had been hired several months earlier, set fire to the living quarters of Taliesin and murdered seven people with an axe as the fire burned. The dead included Mamah; her two children, John and Martha; a gardener; a draftsman named Emil Brodelle; a workman; and another workman's son. Two people survived the mayhem, one of whom, William Weston, helped to put out the fire that almost completely consumed the residential wing of the house. Carlton swallowed hydrochloric acid immediately following the attack in an attempt to kill himself. He was nearly lynched on the spot, but was taken to the Dodgeville jail. Carlton died from starvation seven weeks after the attack, despite medical attention.
Divorce and further troubles
In 1922, Kitty Wright finally granted Wright a divorce. Under the terms of the divorce, Wright was required to wait one year before he could marry his then-partner, Maude "Miriam" Noel. In 1923, Wright's mother, Anna (Lloyd Jones) Wright, died. Wright wed Miriam Noel in November 1923, but her addiction to morphine led to the failure of the marriage in less than one year. In 1924, after the separation but while still married, Wright met Olga (Olgivanna) Lazovich Hinzenburg at a Petrograd Ballet performance in Chicago. They moved in together at Taliesin in 1925, and soon Olgivanna was pregnant with their daughter, Iovanna, born on December 2, 1925.
On April 20, 1925, another fire destroyed the bungalow at Taliesin. Crossed wires from a newly installed telephone system were deemed to be responsible for the blaze, which destroyed a collection of Japanese prints that Wright estimated to be worth $250,000 to $500,000. Wright rebuilt the living quarters, naming the home "Taliesin III".
In 1926, Olga's ex-husband, Vlademar Hinzenburg, sought custody of his daughter, Svetlana. In October 1926, Wright and Olgivanna were accused of violating the Mann Act and arrested in Tonka Bay, Minnesota. The charges were later dropped. During this period, Wright designed Graycliff (1926–31), the summer estate of Isabelle and Darwin D. Martin.
California and the textile block houses
In the 1920s, Wright designed a number of houses in California using precast "textile" concrete blocks reinforced by an internal system of bars. Wright first used his textile block system on the John Storer House in Hollywood, California, in 1923. The house is now used in films, television, and print media to represent the future. Typically Wrightian is the joining of the structure to its site by a series of terraces that reach out into and reorder the landscape, making it an integral part of the architect's vision. According to Wright's organic theory, all components of the building should appear unified, as though they belong together. Nothing should be attached to it without considering the effect on the whole. To unify the house to its site, Wright often used large expanses of glass to blur the boundary between the indoors and outdoors. ស្តាំ|រូបភាពតូច|328x328ភីកសែល|Wright in 1926 With the Ennis House and the Samuel Freeman House (both 1923), Wright had further opportunities to test the limits of the textile block system. He also designed a textile block house for Aline Barnsdall, the Community Playhouse ("Little Dipper"), which was never constructed. Wright's son, Lloyd Wright, supervised construction for the Storer, Freeman and Ennis Houses. Architectural historian Thomas Hines has suggested that Lloyd's contribution to these projects is often overlooked.
រចនាប័ទ្មសរីរាង្គចាស់ទុំ
During the later 1920s and 1930s Wright's Organic style had fully matured with the design of Graycliff, Fallingwater and Taliesin West.
Graycliff, located just south of Buffalo, NY is an important mid-career (1926–1931) design by Wright; it is a summer estate designed for his long-time patrons, Isabelle and Darwin D. Martin. Created in Wright's high Organic style, Wright wrote in a letter to the Martins that "Coming in the house would be something like putting on your hat and going outdoors." Graycliff consists of three buildings set within 8.5 acres of landscape, also designed by Wright. Its site, high on a bluff overlooking Lake Erie, inspired Wright to create a home that was transparent, with views through the building to the lake beyond. Terraces and cantilevered balconies also encourage lake views, and water features throughout the landscape were designed by Wright to echo the lake as well. រូបភាពតូច|Fallingwater, Mill Run, Pennsylvania (1937) One of Wright's most famous private residences was built from 1934 to 1937—Fallingwater—for Mr. and Mrs. Edgar J. Kaufmann Sr., at Mill Run, Pennsylvania, near Pittsburgh. It was designed according to Wright's desire to place the occupants close to the natural surroundings, with a stream and waterfall running under part of the building. Wright wanted the new residents to live with the waterfalls, to make them part of their everyday lives. He didn't want them to just look at them every now and again. Constructed over a 30-foot waterfall, the house may look very big on the outside but on the inside it is quite small, which surprises some visitors. It was made with three bedrooms, a massive living room and a dining room. The house was more of a design for a family getaway, not for a live-in family. The construction is a series of cantilevered balconies and terraces, using limestone for all verticals and concrete for the horizontals. The house cost $155,000, including the architect's fee of $8,000. It was one of Wright's most expensive pieces. Kaufmann's own engineers argued that the design was not sound. They were overruled by Wright, but the contractor secretly added extra steel to the horizontal concrete elements. In 1994, Robert Silman and Associates examined the building and developed a plan to restore the structure. In the late 1990s, steel supports were added under the lowest cantilever until a detailed structural analysis could be done. In March 2002, post-tensioning of the lowest terrace was completed.
Taliesin West, Wright's winter home and studio complex in Scottsdale, Arizona, was a laboratory for Wright from 1937 to his death in 1959. Now the home of the Frank Lloyd Wright Foundation and archives, it continues today as the site of the Frank Lloyd Wright School of Architecture.
ទេសចរណ៍នៅប្រទេសថៃ
ទេសចរណ៍គឺជាអ្នករួមចំណែកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចដល់ព្រះរាជាណាចក្រថៃ។  ការប៉ាន់ប្រមាណនៃប្រាក់ចំណូលពីទេសចរណ៍ដែលរួមចំណែកដោយផ្ទាល់ដល់ GDP  12 ពាន់ពាន់លានបាត មានចាប់ពីមួយពាន់ពាន់លានបាត (2013) 2.53 ពាន់ពាន់លានបាត (2016) ដែលស្មើនឹង 9% ទៅ 17.7% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប។នៅពេលរាប់បញ្ចូលទាំងវិក្កយបត្រការធ្វើដំណើរ និងទេសចរណ៍ដោយប្រយោល សរុបក្នុងឆ្នាំ 2014 ត្រូវបានគេប៉ាន់ប្រមាណថាស្មើនឹង 19.3% (2.3 ពាន់ពាន់លានបាត) នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុបរបស់ប្រទេសថៃ។ការរួមចំណែកជាក់ស្តែងនៃវិស័យទេសចរណ៍ចំពោះផលិតផលក្នុងស្រុកសរុបគឺទាបជាងភាគរយទាំងនេះ ដោយសារផលិតផលក្នុងស្រុកសរុបត្រូវបានវាស់ជាតម្លៃបន្ថែម មិនមែនចំណូលទេ។តម្លៃបន្ថែមនៃឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍របស់ប្រទេសថៃមិនត្រូវបានគេដឹងទេ (តម្លៃបន្ថែមគឺចំណូលតិចជាងការទិញធាតុចូល)។យោងតាមអគ្គលេខាធិការនៃការិយាល័យក្រុមប្រឹក្សាអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច និងសង្គមជាតិនៅឆ្នាំ 2019 គម្រោងរបស់រដ្ឋាភិបាលដែលវិស័យទេសចរណ៍នឹងមាន 30% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុបនៅឆ្នាំ 2030 កើនឡើងពី 20% នៅឆ្នាំ 2019 ។
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
Usonian Houses
រូបភាពតូច|Charles Weltzheimer Residence (1948) in Oberlin, Ohio Concurrent with the development of Broadacre City, also referred to as Usonia, Wright conceived a new type of dwelling that came to be known as the Usonian House. An early version of the form can be seen in the Malcolm Willey House (1934) in Minneapolis; but the Usonian ideal emerged most completely in the Herbert and Katherine Jacobs First House (1937) in Madison, Wisconsin. Designed on a gridded concrete slab that integrated the house's radiant heating system, the house featured new approaches to construction, including sandwich walls that consisted of layers of wood siding, plywood cores and building paper, a significant change from typically framed walls. Usonian houses most commonly featured flat roofs and were mostly constructed without basements, completing the excision of attics and basements from houses, a feat Wright had been attempting since the early 20th century. The Jacobses also commissioned the "Solar Hemicycle" by Wright in 1944, a seminal project in the solar house movement.
Intended to be highly practical houses for middle-class clients, and designed to be run without servants, Usonian houses often featured small kitchens — called "workspaces" by Wright — that adjoined the dining spaces. These spaces in turn flowed into the main living areas, which also were characteristically outfitted with built-in seating and tables. As in the Prairie Houses, Usonian living areas focused on the fireplace. Bedrooms were typically isolated and relatively small, encouraging the family to gather in the main living areas. The conception of spaces instead of rooms was a development of the Prairie ideal; as the built-in furnishings related to the Arts and Crafts principles from which Wright's early works grew. Spatially and in terms of their construction, the Usonian houses represented a new model for independent living, and allowed dozens of clients to live in a Wright-designed house at relatively low cost. The diversity of the Usonian ideal can be seen in houses such as the Gregor S. and Elizabeth B. Affleck House (1941) in Bloomfield Hills, Michigan, which projects over a ravine; and the Hanna-Honeycomb House (1937) in Palo Alto, California, which features a honeycomb planning grid. Gordon House, completed in 1963, was Wright's last Usonian design. Fewer than 60 of Wright's Usonian houses were built.
ទេសចរណ៍នៅប្រទេសថៃ
ទេសចរណ៍នៅទូទាំងពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ 2017 មានចំនួន 10.4% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុបរបស់ពិភពលោក និង 313 លានការងារ ឬ 9.9% នៃការងារសរុប។  រដ្ឋាភិបាលភាគច្រើនចាត់ទុកវិស័យទេសចរណ៍ថាជាអ្នករកប្រាក់ងាយស្រួល និងជាផ្លូវកាត់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច។  ភាពជោគជ័យនៃវិស័យទេសចរណ៍ត្រូវបានវាស់វែងដោយចំនួនអ្នកទស្សនា។ នៅឆ្នាំ 2019 ចំនួនទេសចរណ៍នៅប្រទេសថៃបានកើនឡើងរហូតដល់ 39 លាននាក់ច្រើនជាងគេនៅលើអាស៊ីអាគ្នេយ៍ប៉ុន្តែនៅចំនួនទេសចរណ៍មានការធ្លាក់ចុះដោយសារតែវិបត្តិកូវីដ19 គេអាចប៉ាន់ស្មានថានៅឆ្នាំ 2030 ប្រទេសថៃ នឹងអាចមានភ្ញៀវទេសចរណ៍ជាង 79លាននាក់និងឆ្នាំ2050និងមានចំនួនទេសចរណ៍ប្រមាណជាង 50 លាននាក់ ។ រូបភាពតូច|វត្តអរុណ
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
Usonian Houses
His Usonian homes set a new style for suburban design that was a feature of countless developers. Many features of modern American homes date back to Wright, including open plans, slab-on-grade foundations, and simplified construction techniques that allowed more mechanization and efficiency in building.
Personal style and concepts
As Wright's career progressed, so did the mechanization of the glass industry. Wright fully embraced glass in his designs and found that it fit well into his philosophy of organic architecture. Glass allowed for interaction and viewing of the outdoors while still protecting from the elements. In 1928, Wright wrote an essay on glass in which he compared it to the mirrors of nature: lakes, rivers and ponds. One of Wright's earliest uses of glass in his works was to string panes of glass along whole walls in an attempt to create light screens to join together solid walls. By utilizing this large amount of glass, Wright sought to achieve a balance between the lightness and airiness of the glass and the solid, hard walls. Arguably, Wright's best-known art glass is that of the Prairie style. The simple geometric shapes that yield to very ornate and intricate windows represent some of the most integral ornamentation of his career. Wright responded to the transformation of domestic life that occurred at the turn of the 20th century, when servants became less prominent or completely absent from most American households, by developing homes with progressively more open plans. This allowed the woman of the house to work in her 'workspace', as he often called the kitchen, yet keep track of and be available for the children and/or guests in the dining room. Much of modern architecture, including the early work of Mies van der Rohe, can be traced back to Wright's innovative work.
Wright also designed some of his own clothing. His fashion sense was unique and he usually wore expensive suits, flowing neckties, and capes. He had a fascination with automobiles, purchasing his first car in 1909, a Stoddard-Dayton roadster, and owned many exotic vehicles over the years. During the cash-strapped Depression, Wright drove cheaper vehicles. Some of his last cars in the 1950s included four Volkswagens and a Chevrolet Nomad wagon along with flashier articles such as a Jaguar Mark VII. He owned some 50 cars between 1909 and his death, of which ten are known to be extant.
គម្រោងផ្សេងទៀត
Wright designed over 400 built structures of which about 300 survive. Four have been lost to forces of nature: the waterfront house for W. L. Fuller in Pass Christian, Mississippi, destroyed by Hurricane Camille in August 1969; the Louis Sullivan Bungalow of Ocean Springs, Mississippi, destroyed by Hurricane Katrina in 2005; and the Arinobu Fukuhara House (1918) in Hakone, Japan, destroyed in the 1923 Great Kantō earthquake. The Ennis House in California has also been damaged by earthquake and rain-induced ground movement. In January 2006, the Wilbur Wynant House in Gary, Indiana was destroyed by fire. ធ្វេង|រូបភាពតូច|Imperial Hotel, Tokyo (1923) In addition, other buildings were intentionally demolished during and after Wright's lifetime, such as: Midway Gardens (1913, Chicago, Illinois) and the Larkin Administration Building (1903, Buffalo, New York) were destroyed in 1929 and 1950 respectively; the Francis Apartments and Francisco Terrace Apartments (both located in Chicago and designed in 1895) were destroyed in 1971 and 1974, respectively; the Geneva Inn (1911) in Lake Geneva, Wisconsin was destroyed in 1970; and the Banff National Park Pavilion (1911) in Alberta, Canada was destroyed in 1939. The Imperial Hotel, in Tokyo (1913) survived the Great Kantō earthquake but was demolished in 1968 due to urban developmental pressures.
One of his projects, Monona Terrace, originally designed in 1937 as municipal offices for Madison, Wisconsin, was completed in 1997 on the original site, using a variation of Wright's final design for the exterior with the interior design altered by its new purpose as a convention center. The "as-built" design was carried out by Wright's apprentice Tony Puttnam. Monona Terrace was accompanied by controversy throughout the 60 years between the original design and the completion of the structure.
Florida Southern College, located in Lakeland, Florida, constructed 12 (out of 18 planned) Frank Lloyd Wright buildings between 1941 and 1958 as part of the Child of the Sun project. It is the world's largest single-site collection of Frank Lloyd Wright architecture.
A lesser known project that never came to fruition was Wright's plan for Emerald Bay, Lake Tahoe. Few Tahoe locals know of the iconic American architect's plan for their natural treasure.
A house design that Wright completed shortly before his death in 1959 was realized in late 2007 in the Republic of Ireland.
The Kalita Humphreys Theater in Dallas, Texas was Wright's final project before his death.
ការធ្វើផែនការសហគមន៍
Frank Lloyd Wright was interested in site and community planning throughout his career. His commissions and theories on urban design began as early as 1900 and continued until his death. He had 41 commissions on the scale of community planning or urban design.
His thoughts on suburban design started in 1900 with a proposed subdivision layout for Charles E. Roberts entitled the "Quadruple Block Plan." This design strayed from traditional suburban lot layouts and set houses on small square blocks of four equal-sized lots surrounded on all sides by roads instead of straight rows of houses on parallel streets. The houses, which used the same design as published in "A Home in a Prairie Town" from the Ladies' Home Journal, were set toward the center of the block to maximize the yard space and included private space in the center. This also allowed for far more interesting views from each house. Although this plan was never realized, Wright published the design in the Wasmuth Portfolio in 1910.
The more ambitious designs of entire communities were exemplified by his entry into the City Club of Chicago Land Development Competition in 1913. The contest was for the development of a suburban quarter section. This design expanded on the Quadruple Block Plan and included several social levels. The design shows the placement of the upscale homes in the most desirable areas and the blue collar homes and apartments separated by parks and common spaces. The design also included all the amenities of a small city: schools, museums, markets, etc. This view of decentralization was later reinforced by theoretical Broadacre City design. The philosophy behind his community planning was decentralization. The new development must be away from the cities. In this decentralized America, all services and facilities could coexist "factories side by side with farm and home."
សិល្បៈជប៉ុន
Though most famous as an architect, Wright was an active dealer in Japanese art, primarily ukiyo-e woodblock prints. He frequently served as both architect and art dealer to the same clients; he designed a home, then provided the art to fill it. For a time, Wright made more from selling art than from his work as an architect. Wright was also an avid collector of Japanese prints and used them as teaching aids with his apprentices in what were called "print parties".
ឃុំអង្គ រមាស
( $ Commune) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកដងទង់ ខេត្តកំពត មាន  ភូមិ៖
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
សិល្បៈជប៉ុន
Wright continued to collect and deal in prints until his death in 1959, using prints as collateral for loans, often relying upon his art business to remain financially solvent.
ឃុំអង្គ រមាស
1 	07050901 	ត្រពាំងរាំង 	Trapeang Reang 	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ 2 	07050902 	អន្ទងបែក 	Antong Baek 	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ 3 	07050903 	ស្នោតូច 	Snaor Touch 	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ 4 	07050904 	ពន្លៃ 	Ponley 	ប្រកាសលេខ ៤៩៣ ប្រ.ក របស់ក្រសួងមហាផ្ទៃ 5 	07050905 	បរក្នុង 	Bar Knong ឮ ព្រំប្រទល់នៃ
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
សិល្បៈជប៉ុន
The extent of his dealings in Japanese art went largely unknown, or underestimated, among art historians for decades until, in 1980, Julia Meech, then associate curator of Japanese art at the Metropolitan Museum, began researching the history of the museum's collection of Japanese prints. She discovered "a three-inch-deep 'clump of 400 cards' from 1918, each listing a print bought from the same seller—'F. L. Wright'" and a number of letters exchanged between Wright and the museum's first curator of Far Eastern Art, Sigisbert C. Bosch Reitz, in 1918-22. These discoveries, and subsequent research, led to a renewed understanding of Wright's career as an art dealer.
ឃុំអង្គ រមាស
Boundary East 	ឃុំដំណាក់សុក្រំ ស្រុកឈូក West 	ឃុំល្អាង ស្រុកដងទង់ South 	ឃុំមានរិទ្ធិ ស្រុកដងទង់ North 	ស្រុកឈូក
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
ការស្លាប់និងកេរ្តិ៍ដំណែល
Turmoil followed Wright even many years after his death on April 9, 1959, shortly after undergoing surgery in Phoenix, Arizona, to remove an intestinal obstruction. After the death of his third wife, Olgivanna in 1985, it was learned that her dying wish had been that Wright, she, and her daughter by her first marriage all be cremated and interred together in a memorial garden being built at Taliesin West. By then, and according to his own wishes, Wright's body had lain for over 25 years in the Lloyd-Jones cemetery, next to the Unity Chapel, near Taliesin, Wright's beloved home in Spring Green, Wisconsin. Although Olgivanna had taken no legal steps to move Wright's remains and against the wishes of other family members as well as the Wisconsin legislature, Wright's remains were removed from his grave by members of the Taliesin Fellowship, cremated and sent to Scottsdale where they were later interred in the memorial garden. Today, the original gravesite in Wisconsin, while empty, is still marked with Wright's name.
Colleagues and influences
រូបភាពតូច|Wright-designed window in Robie House, Chicago (1906) Wright rarely credited any influences on his designs, but most architects, historians and scholars agree he had five major influences: He also routinely claimed the architects and architectural designers who were his employees' work as his own design and claimed that the rest of the Prairie School architects were merely his followers, imitators and subordinates. But, as with any architect, Wright worked in a collaborative process and drew his ideas from the work of others. In his earlier days, Wright worked with some of the top architects of the Chicago School, including Sullivan. In his Prairie School days, Wright's office was populated by many talented architects including William Eugene Drummond, John Van Bergen, Isabel Roberts, Francis Barry Byrne, Albert McArthur, Marion Mahony Griffin and Walter Burley Griffin.
The Czech-born architect Antonin Raymond, recognized as the father of modern architecture in Japan, worked for Wright at Taliesin and led the construction of the Imperial Hotel in Tokyo. He subsequently stayed in Japan and opened his own practice. Rudolf Schindler also worked for Wright on the Imperial hotel. His own work is often credited as influencing Wright's Usonian houses. Schindler's friend Richard Neutra also worked briefly for Wright and became an internationally successful architect.
Later in the Taliesin days, Wright employed many architects and artists who later become notable, such as Aaron Green, John Lautner, E. Fay Jones, Henry Klumb and Paolo Soleri in architecture and Santiago Martinez Delgado in the arts. As a young man, actor Anthony Quinn applied to study with Wright at Taliesin. However, Wright suggested that he first take voice lessons to help overcome a speech impediment.
Bruce Goff never worked for Wright but maintained correspondence with him. Their works can be seen to parallel each other.
ការទទួលស្គាល់
ធ្វេង|រូបភាពតូច|1966 U.S. postage stamp honoring Frank Lloyd Wright Later in his life and well after his death in 1959, Wright received much honorary recognition for his lifetime achievements. He received Gold Medal awards from The Royal Institute of British Architects (RIBA) in 1941 and the American Institute of Architects (AIA Gold Medal) in 1949. The medal was a symbolic "burying the hatchet" between Wright and the AIA. In a radio interview he commented, "Well, the AIA I never joined, and they know why. When they gave me the gold medal in Houston, I told them frankly why. Feeling that the architecture profession is all that's the matter with architecture, why should I join them?" He was awarded the Franklin Institute's Frank P. Brown Medal in 1953. He received honorary degrees from several universities (including his "alma mater", the University of Wisconsin) and several nations named him as an honorary board member to their national academies of art and/or architecture. In 2000, Fallingwater was named "The Building of the 20th century" in an unscientific "Top-Ten" poll taken by members attending the AIA annual convention in Philadelphia. On that list, Wright was listed along with many of the USA's other greatest architects including Eero Saarinen, I.M. Pei, Louis Kahn, Philip Johnson and Ludwig Mies van der Rohe, and he was the only architect who had more than one building on the list. The other three buildings were the Guggenheim Museum, the Frederick C. Robie House and the Johnson Wax Building.
In 1992, the Madison Opera in Madison, Wisconsin commissioned and premiered the opera Shining Brow, by composer Daron Hagen and librettist Paul Muldoon based on events early in Wright's life. The work has since received numerous revivals, including a June 2013 revival at Fallingwater, in Bull Run, Pennsylvania, by Opera Theater of Pittsburgh. In 2000, Work Song: Three Views of Frank Lloyd Wright, a play based on the relationship between the personal and working aspects of Wright's life, debuted at the Milwaukee Repertory Theater.
បដិសម្ភិទាមគ្គ
សច្ចនិទ្ទេស
[១០] ​ទុក្ខ​ បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​សមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​និរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​និរោធគាមិនីបដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
ការទទួលស្គាល់
In 1957, Arizona made plans to construct a new Capitol building. Believing that the submitted plans for the new Capitol were tombs to the past, Frank Lloyd Wright offered an alternative to the people of Arizona. Wright felt that Arizona's Capitol should inspire the citizens to loftier heights. Wright's architectural dream of the Oasis captures the spirit of his vision - an oasis from the heat of the desert, an oasis from the mediocrity of our past decisions, an oasis for open government and unconstrained ideas.
បដិសម្ភិទាមគ្គ
សច្ចនិទ្ទេស
វេទនា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ។បេ។
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
គ្រួសារ
Frank Lloyd Wright was married three times and fathered seven children, four sons and three daughters. He also adopted Svetlana Milanoff, the daughter of his third wife, Olgivanna Lloyd Wright.
His wives were: One of Wright's sons, Frank Lloyd Wright, Jr., known as Lloyd Wright, was also a notable architect in Los Angeles. Lloyd Wright's son (and Wright's grandson), Eric Lloyd Wright, is currently an architect in Malibu, California where he has a practice of mostly residences, but also civic and commercial buildings.
Another son and architect, John Lloyd Wright, invented Lincoln Logs in 1918, and practiced extensively in the San Diego area. John's daughter, Elizabeth Wright Ingraham, was an architect in Colorado Springs, Colorado, and died September 15, 2013, of congestive heart failure. She is the mother of Christine, an interior designer in Connecticut, and Catherine, an architecture professor at the Pratt Institute.
Wright designed a house for David Samuel Wright, his son by his first marriage to Catherine, and David's wife, Gladys.
The Oscar-winning actress Anne Baxter was Wright's granddaughter. Baxter was the daughter of Catherine Baxter, a child born of Wright's first marriage. Baxter's daughter, Melissa Galt, currently lives and works in Atlanta as an interior designer.
His step-daughter Svetlana (daughter of Olgivanna) and her son Daniel died in an automobile accident in 1946. Her widower, William Wesley Peters, was later briefly married to Svetlana Alliluyeva, the youngest child and only daughter of Joseph Stalin. They divorced after she could not adjust to the communal lifestyle of the Wright communities, which she compared to life in the Soviet Union under her father, and because of the constant interference of Wright's widow. Peters served as Chairman of the Frank Lloyd Wright Foundation from 1985 to 1991.
A great-grandson of Wright, S. Lloyd Natof, currently lives and works in Chicago as a master woodworker who specializes in the design and creation of custom wood furniture.
Archives
From Wright’s death in 1959 most of his collections were stored at the headquarters of the Frank Lloyd Wright Foundation — Taliesin, in Spring Green, Wisconsin, and Taliesin West. The collection includes more than 23,000 architectural drawings, about 40 large-scale architectural models, some 44,000 photographs, 600 manuscripts and more than 300,000 pieces of office and personal correspondence. The archive’s architectural models include notable Wright projects like the unrealized St. Mark’s Tower and a version of the Guggenheim. Most of these models were not made for clients; they were constructed for MoMA’s retrospective of Wright in 1940.
បដិសម្ភិទាមគ្គ
សច្ចនិទ្ទេស
វិញ្ញាណ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់
ចក្ខុ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ។បេ។
ហ្វ្រេង្ស ផ្លយរ៉ាយស៍
Archives
The architect's personal archives are located at Taliesin West in Scottsdale, Arizona. The Frank Lloyd Wright archives include photographs of his drawings, indexed correspondence beginning in the 1880s and continuing through Wright's life, and other ephemera. The Getty Research Center in Los Angeles, also has copies of Wright's correspondence and photographs of his drawings in their "Frank Lloyd Wright Special Collection". Wright's correspondence is indexed in An Index to the Taliesin Correspondence, ed. by Professor Anthony Alofsin, which is available at larger libraries.
បដិសម្ភិទាមគ្គ
សច្ចនិទ្ទេស
ជរា មរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់
ជរាមរណសមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់
ជរាមរណនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់
ជរាមរណនិរោធគាមិនីបដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
[១១] ​អត្ថ​នៃ​ការកំណត់​ដឹង​នូវ​ទុក្ខ​ បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​លះ​បង់​នូវ​ទុក្ខ​សមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​ក់ច្បាស់​នូវ​ទុក្ខ​និរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចម្រើន​នូវ​ទុក្ខ​និរោធគាមិនី​បដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។ ​
អត្ថ​នៃ​ការ​កំណត់​ដឹង​នូវ​រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​លះ​បង់​នូវ​រូបសមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​ក់ច្បាស់​នូវ​រូបនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចម្រើន​នូវ​ទុក្ខ​និរោធគាមិនី​បដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។ ​
អត្ថ​នៃ​ការ​កំណត់​ដឹង​នូវ​រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​លះ​បង់​នូវ​រូបសមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​ក់ច្បាស់​នូវ​រូបនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចម្រើន​នូវ​រូបនិរោធគាមិនីបដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់  ។
នូវ​វេទនា ។បេ។ ​
នូវ​សញ្ញា ​
សង្ខារ​
វិញ្ញាណ
ចក្ខុ ។បេ។ ​
អត្ថ​នៃ​ការ​កំណត់​ដឹង​នូវ​ជរាមរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​លះ​បង់​នូវ​ជរាមរណសមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​ក់ច្បាស់​នូវ​ជរាមរណនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចម្រើន​នូវ​ជរាមរណនិរោធគាមិនីបដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
[១២] ​អត្ថ​នៃ​ការចាក់ធ្លុះនូវការកំណត់​ដឹង​ទុក្ខ បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​ការ​លះ​បង់​ទុក្ខ​សមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​ក់​ច្បាស់​ទុក្ខ​និរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​សេចក្ដី​ចម្រើន​ទុក្ខ​និរោធគាមិនី​បដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។ ​
អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នៃ​ការ​កំណត់​ដឹង​រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​ការ​លះ​បង់រូបសមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​ក់ច្បាស់​នូវ​រូបនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​ការ​ចម្រើន​រូបនិរោធគាមិនីបដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​។
អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​ការ​កំណត់​ដឹង​ជរាមរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​ការ​លះ​បង់​ជរាមរណ​សមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ ​នូវ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​ក់ច្បាស់ជរាមរណនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​អត្ថ​នៃ​ការ​ចាក់ធ្លុះ​នូវ​ការ​ចម្រើន​ជរាមរណនិរោធគាមិនី​បដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
[១៣] ​ទុក្ខ​ បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​សមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​និរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​សមុទយនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​ឆន្ទរាគនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​ស្សាទៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ទុក្ខាទីនវៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​និស្សរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ។
រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបសមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបសមុទ័យនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបឆន្ទរាគនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបស្សាទៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបាទីនវៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបនិស្សរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់
វេទនា​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ។បេ។
សញ្ញា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​
សង្ខារ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់
ចក្ខុ ។បេ។
ជរាមរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណៈ​សមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណ​សមុទយនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណឆន្ទរាគនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណស្សាទៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណាទីនវៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណនិស្សរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
[១៤] ​ទុក្ខ​ បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​សមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​និរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​និរោធគាមិនីបដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​ស្សាទៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ទុក្ខាទីនវៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ទុក្ខ​និស្សរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។ រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបសមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបនិរោធគាមិនីបដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបស្សាទៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបាទីនវៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ រូបនិស្សរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ វេទនា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ។បេ។ សញ្ញា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​សង្ខារ​ទាំង​ឡាយ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ វិញ្ញាណ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ចក្ខុ ។បេ។ ជរាមរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណសមុទ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណនិរោធ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណនិរោធគាមិនីបដិបទា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណស្សាទៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណាទីនវៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរាមរណនិស្សរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
[១៥] អនិច្ចានុបស្សនា (ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ថា​មិន​ទៀង) បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ទុក្ខានុបស្សនា (ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ថា​ជា​ទុក្ខ​) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ អនត្តានុបស្សនា (ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ថា​មិន​មែន​របស់​ខ្លួន) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ និព្វិទានុបស្សនា (ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​នូវ​សេចក្ដី​នឿយណាយ) ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ វិរាគានុបស្សនា (ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​នូវ​សេចក្ដី​ប្រាសចាក​តម្រេក) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ និរោធានុបស្សនា (ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​នូវ​សេចក្ដី​រលត់) ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ បដិនិស្សគានុបស្សនា (ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​នូវ​សេចក្ដី​លះ​បង់) ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ​ ក្នុង​រូប ថា​មិន​ទៀង ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​រូប ថា​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​រូប ថា​មិន​មែនខ្លួន ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​នូវ​សេចក្ដី​នឿយណាយ​ក្នុង​រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​នូវ​សេចក្ដី​ប្រាសចាក​តម្រេក​ក្នុង​រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​នូវ​សេចក្ដី​រលត់​ក្នុង​រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​នូវ​សេចក្ដី​លះ​បង់​ក្នុង​រូប ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​
ក្នុង​វេទនា ។បេ។ ​
ក្នុង​សញ្ញា ​
ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​ជរាមរណៈ​ ថា​មិន​ទៀង ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​ជរាមរណៈ ថា​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​ជរាមរណៈ ​ថា​មិន​មែនខ្លួន ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​ជរាមរណៈ ថា​ជា​សេចក្ដី​នឿយណាយ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​ជរាមរណៈ ថា​ជា​សេចក្ដី​ប្រាសចាក​តម្រេក ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​ជរាមរណៈ ​ថា​ជា​សេចក្ដី​រលត់ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ពិចារណា​ឃើញ​រឿយៗ ​ក្នុង​ជរាមរណៈ ថា​ជា​សេចក្ដី​លះ​បង់ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
[១៦] ការ​កើត​ឡើង​ (ព្រោះ​កម្ម​អំពី​មុន​ជា​បច្ច័យ​) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ (​របស់​ពួក​សត្វ) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ប្រមូល​មក ​គឺ​កម្ម​ដែល​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ បដិសន្ធិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ គតិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​កើត (​នៃ​ខន្ធ​ទាំង​ឡាយ​) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ជាតិ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ព្យាធិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ មរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​សេចក្ដី​សោក ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​សេចក្ដី​តានតឹង ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។ ការ​មិន​កើត​ឡើង ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​កំណត់ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិត​ទៅ​ទៀត ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​បដិសន្ធិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​គតិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​កើត​ឡើង ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ (​នៃ​វិបាក) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​ជាតិ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ ការ​មិន​មាន​ជរា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​ព្យាធិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​ស្លាប់ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​សោក ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​ខ្សឹកខ្សួល ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​តានតឹង ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
[១៧]​ ការ​កើត​ឡើង​ បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ការ​មិន​កើត​ឡើង ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​កំណត់ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ប្រមូលមក​គឺ​កម្ម​ដែល​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ បដិសន្ធិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​បដិសន្ធិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ គតិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​គតិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​កើត​ឡើង ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​កើត​ឡើង ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ (​នៃ​វិបាក) ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​ជាតិ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​ជាតិ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ជរា​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​ជរា ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ព្យាធិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​ព្យាធិ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ មរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​មរណៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​សេចក្ដី​សោក ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​សោក ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ​សេចក្ដី​តានតឹង ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​តានតឹង ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់។
[១៨] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការ​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការ​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ទៅ​ទៀត​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា បដិសន្ធិ​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា គតិ​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបា​ក​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​ជាតិ​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ជរា​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ព្យាធិ​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា មរណៈ​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​សោក​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល​ជា​ទុក្ខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​តានតឹង​ជា​ទុក្ខ​។
[១៩] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​ការ​មិន​កើត​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​កំណត់​ (នូវ​សង្ខារ​) ​ជា​សុខ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​បដិសន្ធិ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​គតិ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​បាន​កើត​ឡើង​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការ​មិន​មាន​ជាតិ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​ជរា​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​ព្យាធិ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​ស្លាប់​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​សោក​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​តានតឹង​ជា​សុខ។
[២០] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​កើត​ឡើង​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​ការ​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​ជា​ហតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា បដិសន្ធិ​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​មាន​បដិសន្ធិ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា គតិ​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​មាន​គតិ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​កើត​ឡើង​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ជាតិ​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​មាន​ជាតិ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ជរា​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​មាន​ជរា​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ព្យាធិ​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​មាន​ព្យាធិ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថាមរណៈ​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​មាន​មរណៈ​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ​សេចក្ដី​សោក​ជា​ទុក្ខ​ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​សោក​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​ខ្សឹក​ខ្សួល​ជា​ទុក្ខ​ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល​ជា​សុខ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ​សេចក្ដី​តាន​តឹង​ជា​ទុក្ខ​ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​តានតឹង​ជា​សុខ។
[២១] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា​ ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា បដិសន្ធិ ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា គតិ​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ជាតិ​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ជរា​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថាព្យាធិ​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា មរណៈ​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ​សេចក្ដី​សោក​ជា​ភ័យ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល​ជា​ភ័យ ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​តានតឹង​ជា​ភ័យ។
[២២] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​កើត​ឡើង​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​បដិសន្ធិ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​គតិ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​កើត​ឡើង​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក​ ជា​ទីក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​ជាតិ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​ជរា​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​ព្យាធិ ​ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​មរណៈ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​សោក​ ជា​ទីក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​តាន​តឹង​ ជា​ទី​ក្សេម។
[២៣] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​កើត​ឡើង​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​ការ​កំណត់ (នូវ​សង្ខារ​) ​ជា​ភ័យ ការ​មិន​កំណត់ (នូវ​សង្ខារ​) ​ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការ​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​ប្រមូល​មក ​គឺ​កម្ម​ដែល​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិត​ទៅ​ទៀត​ ជា​ទីក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា បដិសន្ធិ​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​បដិសន្ធិ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា គតិ​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​គតិ ​ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការ​កើត​ឡើង​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​កើត​ឡើង​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​ជាតិ​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​ជាតិ ​ជា​ទីក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ជរា ​ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​ជរា​ ជា​ទីក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ព្យាធិ ​ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​ព្យាធិ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា មរណៈ​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​មរណៈ​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​សោក​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​សោក​ ជា​ទីក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល​ ជា​ទី​ក្សេម ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​តានតឹង​ ជា​ភ័យ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​តានតឹង​ ជា​ទី​ក្សេម។
[២៤] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិត​ទៅ​ទៀត ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា បដិសន្ធិ ​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា គតិ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​ជាតិ​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ជរា ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ព្យាធិ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា មរណៈ​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​សោក​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​តានតឹង​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ។
[២៥] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​បាន​កើត​ឡើង​ មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​បាន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​បាន​កំណត់​ (នូវ​សង្ខារ​) ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​ប្រមូល​មក ​គឺ​កម្ម​ដែល​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​បដិសន្ធិ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​គតិ​ មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​បាន​កើត ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​បាន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​ជាតិ មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​ជរា ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​ព្យាធិ ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​មរណៈ ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​សោក ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​តានតឹង ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ។
[២៦] បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត​ឡើង​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​កើត​ឡើង មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​កំណត់ (​នូវ​សង្ខារ​) ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិត​ទៅ​ទៀត ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​ប្រមូលមក ​គឺ​កម្ម​ដែល​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នៃ​បដិសន្ធិ​ត​ទៅ​ទៀត ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា បដិសន្ធិ​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​បដិសន្ធិ មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា គតិ ​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​គតិ ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​កើត ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​កើត​ មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​ប្រព្រឹត្តិ​ទៅ​នៃ​វិបាក ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​ជាតិ​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​ជាតិ មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ជរា ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​ជរា ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ព្យាធិ​ ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​ព្យាធិ ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា មរណៈ ​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​មរណៈ ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​សោក ​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​សោក ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​ខ្សឹកខ្សួល ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់ថា ​សេចក្ដី​តានតឹង ​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​តានតឹង ​មិន​ប្រកប​ដោយ​អាមិសៈ។