cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ម្រេចកំពត
ផលិតផល
លក្ខខណ្ឌនៃការរីកលូតលាស់គឺគ្រាន់តែជាធាតុមួយនៃសារៈសំខាន់ជាច្រើនចំពោះការផលិតម្រេចកំពត។ ចំណេះដឹងនៃការដាំដុះ និងផលិតម្រេចត្រូវបានបញ្ជូនបន្តពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់នៅក្នុងខេត្តកំពត ចាប់តាំងពីយ៉ាងហោចណាស់សតវត្សទី១៣ ។ លក្ខខណ្ឌផ្ទុកក៏មានសារៈសំខាន់ដែរ ហើយគុណភាពផ្សេងៗរបស់ម្រេចកំពតត្រូវបានផលិត និងលក់។
ចម្ការត្រូវបានត្រួតពិនិត្យដោយសមាគមអ្នកផលិតម្រេចកំពត (KPPA) និងដោយស្ថាប័នបញ្ជាក់ឯករាជ្យ Eco-Cert ។ មានតែសមាជិកដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់នៃ KPPA ដែលប្រកាន់ខ្ជាប់នូវលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ PGI ប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យលក់ម្រេចដោយប្រើពាក្យថា "ម្រេចកំពត" ប្រភពដើម។
ក្នុងឆ្នាំ ២០១៦ គិតត្រឹមដំណាច់ខែឧសភា កម្ពុជាផលិតម្រេចខ្មៅបានសរុបចំនួន ១១ ៨១៩ តោន កើនឡើង ២០% បើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នានៃឆ្នាំ ២០១៥។ ប្រមាណ ៧២% មកពីខេត្តត្បូងឃ្មុំ ដែលមានផ្ទៃដីដាំម្រេចជាង ២.៧៦២ ហិកតា។ បើប្រៀបធៀប វៀតណាមឈរលើគេក្នុងបញ្ជីប្រទេសដាំម្រេចដែលមានដំណាំសរុប ១៥៥.០០០ តោនក្នុងឆ្នាំ ២០១៤។ ចំណែក ៣៨,៦% នៃផលិតកម្មសកល។
ជនជាតិតៃ
ជនជាតិតៃ សំដៅលើចំនួនប្រជាជននៃកូនចៅរបស់អ្នកនិយាយ ភាសាតៃ ធម្មតា រួមទាំងប្រជាជនតូចៗដែលលែងនិយាយភាសាតៃទៀតហើយ។ សរុប​មាន​ជនជាតិ​តៃ​សរុប​ប្រមាណ ៩៣​លាន​នាក់​នៅ​ទូទាំង​ពិភពលោក ដោយ ​ក្រុម​ជនជាតិ ​ធំ​ជាងគេ​គឺ ដាយ ថៃ អ៊ី​សាន តៃ​យ៉ៃ ឡាវ អា​ហូម និង ​ជនជាតិ​ថៃ​ខាងជើង ​។
ម្រេចកំពត
ផលិតផល
តម្លៃ​ម្រេច​លើ​ទីផ្សារ​ពិភពលោក​បច្ចុប្បន្ន​មាន​អំណោយផល ហើយ​ចម្ការ​ម្រេច​ថ្មីៗ​ជាច្រើន​ត្រូវ​បាន​គេ​សាងសង់​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស។ នៅ​តាម​តំបន់​មួយ​ចំនួន ចម្ការ​ម្រេច​ធំៗ​កំពុង​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃ​ឈើ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយបារម្ភនៅ​កម្ពុជា ។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ការដាំដុះម្រេចកំពតមានប្រវត្តិយូរលង់ណាស់មកហើយ ហើយត្រូវបានពិពណ៌នាជាលើកដំបូងនៅក្នុងសតវត្សទី១៣ ក្នុងសម័យអង្គរ នៅពេលដែលអ្នកការទូតចិនជីវ តាក្វាន់ បានមកលេងតំបន់នោះ។ ការផលិតដែលពឹងផ្អែកខ្លាំងបែបទំនើបត្រូវបានផ្តួចផ្តើមឡើងក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់អាណានិគមបារាំង ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨៧០ ហើយនៅដើមសតវត្សទី២០ ប្រទេសកម្ពុជាបានប្រមូលផលម្រេចកំពតប្រហែល៨ ០០០ តោនក្នុងមួយឆ្នាំ។ ក្នុងទស្សវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ ម្រេចនៅកំពតនៅតែមានចំនួន ១លានដើមដែលផលិតបានប្រហែល៣ ០០០ តោនក្នុងមួយឆ្នាំ ប៉ុន្តែផលិតកម្មនេះត្រូវបានរងផលប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយសង្គ្រាមស៊ីវិលកម្ពុជា ហើយមានតែ៤ តោនក្នុងមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានប្រមូលផលនៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០។
ជនជាតិតៃ
ជនជាតិតៃត្រូវបានខ្ចាត់ខ្ចាយឆ្លងកាត់ភាគច្រើននៃ ប្រទេសចិនខាងត្បូង និង អាស៊ីអាគ្នេយ៍ដីគោក ដោយមានមួយចំនួន ( ឧ អាហូម, ខាំធី, តៃភេក ) រស់នៅតំបន់ ភាគឦសាននៃប្រទេសឥណ្ឌា ។ ជនជាតិតៃមានទាំងវប្បធម៌ និងហ្សែនស្រដៀងគ្នាខ្លាំងណាស់ ដូច្នេះហើយត្រូវបានសម្គាល់ជាចម្បងតាមរយៈភាសារបស់ពួកគេ។
ម្រេចកំពត
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ផលិតកម្មម្រេចកំពតទទួលបានសន្ទុះបន្តិចម្តងៗនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ២០០០ នៅពេលដែលកសិករម្រេចពីមុនបានវិលត្រឡប់មកដីរបស់ពួកគេវិញបន្តិចម្តងៗ។ គិតត្រឹមខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៥ ស្រុកចំនួនប្រាំមួយនៅភាគខាងត្បូងនៃខេត្តកំពតមានកសិដ្ឋានម្រេច ខណៈដែលទីផ្សារគ្រឿងទេសនៅក្រៅប្រទេសភាគច្រើនមានអឺរ៉ុប សហរដ្ឋអាមេរិក ជប៉ុន កូរ៉េ និងតៃវ៉ាន់។ ជាផលិតផលកម្ពុជាដំបូងគេ ម្រេចកំពតទទួលបានឋានៈ GI របស់អង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ២០១០ ដោយភ្ជាប់គុណភាពនៃផលិតផលទៅនឹងប្រភពដើមរបស់វា។ តម្រូវការផលិតផលអន្តរជាតិបានកើនឡើងតាំងពីពេលនោះមក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បរិមាណនាំចេញប្រចាំឆ្នាំនៅមានតិចតួចនៅឡើយ ពោលគឺ 58 តោនត្រូវបានផលិតនៅលើផ្ទៃដី២៥ ហិកតាសម្រាប់ឆ្នាំ២០១៤។ ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២០ ទិន្នផល​ម្រេច​កំពត​សរុប​បាន​កើន​ឡើង​ប្រមាណ​៨០​តោន។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកំពត ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មុខម្ហូបខ្មែរ
ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា
មាន​ចលនា​ដើម្បី​ដក​ការ​ចាប់​ពិរុទ្ធ​ក្នុង​ប្រទេស។ លោក ទិន ស្វេ ប្រធានស្ថាប័នត្រួតពិនិត្យរបស់ប្រទេស នាយកដ្ឋានត្រួតពិនិត្យព័ត៌មាន និងការចុះឈ្មោះ (PSRB) បានប្រាប់ វិទ្យុអាស៊ីសេរី ថា ការត្រួតពិនិត្យគួរតែត្រូវលុបចោលក្នុងពេលដ៏ខ្លីខាងមុខ ព្រោះថាវាមិនមាននៅក្នុងប្រទេសដទៃទៀតទេ ហើយមិនមែន ស្រប​តាម​ការ​អនុវត្ត​លទ្ធិ​ប្រជាធិបតេយ្យ»។ ប្រទេសភូមាបានប្រកាសកាលពីថ្ងៃទី 20 ខែសីហា ឆ្នាំ 2012 ថា ខ្លួននឹងបញ្ឈប់ការត្រួតពិនិត្យប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយមុនពេលបោះពុម្ព។ កាសែត និង​កន្លែង​ផ្សាយ​ផ្សេង​ទៀត​នឹង​លែង​ត្រូវ​បាន​អនុម័ត​ដោយ​ការ​ចាប់​ពិរុទ្ធ​របស់​រដ្ឋ​ទៀត​ហើយ ប៉ុន្តែ​អ្នក​កាសែត​ក្នុង​ប្រទេស​នៅ​តែ​អាច​ប្រឈម​នឹង​ផល​វិបាក​ចំពោះ​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​សរសេរ​និង​និយាយ។
ភាសាម៉ាឡេស៊ី
ភាសាម៉ាឡេស៊ី ( Bahasa Melayu Malaysia  ) ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា ម៉ាឡេស្តង់ដារ (Malay: Bahasa Melayu Standard ), បាហាសា ម៉ាឡេស៊ី ( ការបកប្រែជាភាសាខ្មែរ : ភាសាម៉ាឡេស៊ី) ឬសាមញ្ញ Malay គឺជាទម្រង់ស្តង់ដារនៃ ភាសាម៉ាឡេ ដែលប្រើនៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី (ផ្ទុយពី ប្រភេទ ដែលប្រើនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។ ដែលត្រូវបានគេហៅថា "ភាសាឥណ្ឌូនេស៊ី" ) ។ ភាសាម៉ាឡេរបស់ម៉ាឡេស៊ីត្រូវបាន ស្តង់ដារ ពីគ្រាមភាសា ចូហូរ-រីយ៉ោ នៃ ភាសាម៉ាឡេ ។ វាត្រូវបាននិយាយដោយប្រជាជនម៉ាឡេស៊ីភាគច្រើន ទោះបីជាភាគច្រើនរៀន ភាសា ម៉ាឡេ ឬ ភាសាកំណើតផ្សេងទៀត ជាមុនក៏ដោយ។  ម៉ាឡេគឺជាមុខវិជ្ជាកំហិតនៅក្នុងសាលាបឋមសិក្សា និងមធ្យមសិក្សា។
នៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី
មាត្រា១៥២ នៃសហព័ន្ធកំណត់ "ភាសាម៉ាឡេ" ជាភាសាផ្លូវការ ប៉ុន្តែពាក្យ "ម៉ាឡេស៊ី" ឬ បាហាសា ម៉ាឡេស៊ី ត្រូវបានប្រើក្នុងបរិបទផ្លូវការពីពេលមួយទៅពេលមួយ។ រវាងឆ្នាំ 1986 និង 2007 ពាក្យ បាហាសា ម៉ាឡេស៊ី ត្រូវបានជំនួសដោយ " បាហាសា ម៉ាឡាយូ " ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ដើម្បីទទួលស្គាល់ថា ម៉ាឡេស៊ី មានក្រុមជនជាតិភាគតិចជាច្រើន (មិនត្រឹមតែជនជាតិ ម៉ាឡេ ទេ) ពាក្យ បាហាសា ម៉ាឡេស៊ី បានក្លាយជាជម្រើសដែលរដ្ឋាភិបាលពេញចិត្តម្តងទៀតសម្រាប់ ភាសាជាតិ និង ភាសានៃការរួបរួម /អ្នកបង្រួបបង្រួម (បង្រួបបង្រួម/ភាសា) ។    ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ពាក្យទាំងពីរនេះនៅតែប្រើប្រាស់ដដែល ព្រោះពាក្យម៉ាឡេ និង បាហាសា មេឡាយូ នៅតែមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំង។  ភាសាក៏ត្រូវបានគេហៅថា BM ផងដែរ។
ភាសាអង់គ្លេសបន្តត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងវិស័យវិជ្ជាជីវៈ និងពាណិជ្ជកម្ម និងនៅក្នុងតុលាការជាន់ខ្ពស់។
នៅប្រ៊ុយណេ និងសិង្ហបុរី
ពូជស្តង់ដារជាតិរបស់ម៉ាឡេដែលប្រើនៅ ប្រទេសប្រ៊ុយណេ ភាគច្រើនធ្វើតាមស្តង់ដារម៉ាឡេស៊ី ភាពខុសគ្នាសំខាន់គឺការប្រែប្រួលតិចតួចនៅក្នុងការបញ្ចេញសំឡេង និងឥទ្ធិពល វចនានុក្រម មួយចំនួនពី ប្រ៊ុយណេ ម៉ាឡេ ដែលជាពូជមិនស្តង់ដារក្នុងស្រុករបស់ម៉ាឡេ។ ផងដែរនៅក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី ទម្រង់ស្តង់ដារម៉ាឡេស៊ីនៃភាសាម៉ាឡេត្រូវបានប្រើប្រាស់។
ប្រព័ន្ធសរសេរ
តំនភ្ជាប់=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e3/Comparison_of_Malay_language%2C_Jawi_writing%2C_and_Khat_Calligraphy_with_other_Languages.jpg/220px-Comparison_of_Malay_language%2C_Jawi_writing%2C_and_Khat_Calligraphy_with_other_Languages.jpg|ធ្វេង|រូបភាពតូច| ការប្រៀបធៀបភាសាម៉ាឡេដែលសរសេរជាភាសារូមី និងភាសាចាវីជាមួយភាសាផ្សេងទៀត។ អក្សរ​នៃ​ភាសា​ម៉ាឡេស៊ី​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ដោយ ​ច្បាប់ ​ជា ​អក្ខរក្រម​ឡាតាំង ដែល​គេ​ស្គាល់​ជា​ភាសា​ម៉ាឡេ​ថា រ៉ូមី (អក្ខរក្រម​រ៉ូម៉ាំង) ផ្តល់​ថា ​អក្ខរក្រម​អារ៉ាប់ ​ហៅ​ថា ចាវ៉ា (ឬ​អក្សរ​ម៉ាឡេ) មិន​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ក្នុង​គោល​បំណង​នោះ​ទេ។ រ៉ូមី ចេញជាផ្លូវការ ខណៈពេលដែលកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងកំពុងត្រូវបានអនុវត្តដើម្បីរក្សាអក្សរ ចាវ៉ា និងដើម្បីធ្វើអោយការប្រើប្រាស់របស់វាឡើងវិញនៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។   ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អក្ខរក្រមឡាតាំងនៅតែជាអក្សរដែលប្រើជាទូទៅបំផុតនៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ទាំងសម្រាប់គោលបំណងផ្លូវការ និងក្រៅផ្លូវការ។
ពាក្យខ្ចី
ភាសាម៉ាឡេស៊ីមានការខ្ចីប្រាក់ភាគច្រើនមកពី ភាសាសំស្រ្កឹត តាមីល ហិណ្ឌូតានី ពែរ្ស ព័រទុយហ្គាល់ ហូឡង់ ភាសាស៊ីនីទិក ភាសា អារ៉ាប់ និងថ្មីៗទៀត ភាសាអង់គ្លេស (ជាពិសេសពាក្យវិទ្យាសាស្រ្ត និងបច្ចេកវិទ្យាជាច្រើន)។ ម៉ាឡេសម័យទំនើបក៏ត្រូវបានជះឥទ្ធិពលដោយភាសា ឥណ្ឌូណេស៊ី ផងដែរ ដោយភាគច្រើនតាមរយៈភាពពេញនិយមនៃរឿងភាគឥណ្ឌូណេស៊ី ល្ខោនអូប៉េរ៉ា និងតន្ត្រី។
វិបុលរាជសម
ឧកញ៉ាវិបុលរាជសម រឺ គាំ (កាន់.គស.១៥១៦-ប្រ.១៥៦៧) ជាមន្ត្រីក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទសម្ដេចបរមខត្តិយា មហាចន្ទរាជា។ ហើយក៏ជាព្រះភីលៀងជំនិតនៃសម្ដេចព្រះភាគិនេយ្យោយសរាជាកាលទ្រង់យាងនិរទេសទៅស្រុកសៀម។ កាលណោះលោកមានយសសក្ដិជា ម៉ឺនវិជិតសិទ្ធិរស។
សមរភូមិកំពង់សៀម គស.១៥១៩
សម្ដេចព្រះ​ស្រីជេដ្ឋា​ជា​ម្ចាស់ផែនដី​ត្រើយ​ខាងកើត​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា សម្ដេចចៅពញា​ចន្ទរាជា​យក​បាន​ផែនដី​ខែត្រ​ខាងលិច​ទាំង​អស់ហើយ ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​ស្រាល​ ក៏​ស្លាប់​ក្នុង​សង្គ្រាម​អស់ ចៅពញា​វៀង ចៅពញាវាំង ក៏​មាន​រោគ​អនិច្ចកម្ម​ទៅ​ទាំងអស់​គ្នា​ទៀត ទ្រង់​ព្រះ​ពិរោធ​ណាស់ ទើប​ទ្រង់​រើស​ព្រះ​ញាតិ​ខាង​ព្រះ​អង្គ​មក​តែងតាំង​ថ្មី៖
ចៅពញាមន្ដ្រី​ភក្ដី និង​ក្រមការ​ទាំងអស់ ឮ​ព្រះ​បន្ទូល​ទ្រង់​ព្រះ​មេត្ដាប្រោស​លើកទោស​ដូច្នោះ​ក៏​ត្រេកអរ​ណាស់។ លុះ​ព្រឹក​ឡើង​ ព្រះ​បរមបពិត្រ​ទ្រង់​ចាត់​កលឧបាយ​ប្រាប់​នាយ​ទ័ព នាយកង​ឲ្យ​ដឹង​ឲ្យ​ធ្វើ​តាម​គ្រប់ៗ​គ្នា ហើយ​ទ្រង់​ចាត់​ឲ្យ​បំរើសេះ​ចេញ​ទៅ​ជា​ពីរ​ផ្លូវទៅ​ប្រាប់​សម្ដេច​យោធា​នរិន្ទ​មួយ​ផ្លូវ ទៅ​ប្រាប់​ឧកញ៉ា​យមរាជ​មួយ​ផ្លូវឲ្យ​លើកទ័ព​វាយ​ប្រសព្វ​ចូល​មក។ ឯ​ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ឧកញ៉ា​រាជតេជៈឃុំ​រេហ៍ពល​របស់​ខ្លួន​ហើយ​ក៏​លើក​ទៅ​ចោម​បន្ទាយ​កំពង់សៀម​តាម​ត្រាស់​បង្គាប់។ ខណៈនោះ ចៅពញា​លំពាំង​យោធាធិបតី មេទ័ព​សម្ដេច​ស្រីជេដ្ឋា​ឃើញ​ហើយ ក៏​លើកទ័ព​ចេញ​មក​ច្បាំង​គ្នា​យូរ​បន្ដិច​មក ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ​ឧកញ៉ា​តេជៈ ក៏​ក្លែង​ធ្វើ​ជា​ចាញ់ ហើយ​លើក​កងទ័ព​រត់ទៅ​ដល់​ភូមិ​សៀមបោយ ឧកញ៉ា​ចក្រី ឧកញ៉ា​នរិន្ទ​នាយក​ដែល​បង្កប់ទ័ព​នៅ​ទីនោះ​ឃើញ​ទ័ព​សត្រូវ​មក​ដល់​ហើយ ក៏​ដេញ​កងទ័ព​របស់​ខ្លួន​ស្ទាក់​ព័ទ្ធ​ពីឆ្វេង​ពីស្ដាំ។ ឧកញ៉ា​វង្សាអគ្គរាជ ​ឧកញ៉ា​រាជតេជៈ ក៏​ដេញ​ពល​ទ័ព​ឲ្យ​រា​-មកត​វិញ។ ទ័ព​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​កង​ដែល​ដេញ​ទៅ​នោះ​ក៏​ត្រឡប់​ជា​នៅ​កណ្ដាល​កងទ័ព​ហ្លួង​ខាងលិច។ លុះ​ឃើញ​ថា ទ័ព​នេះ​ច្រើន​លើស​កំលាំង​តស៊ូ​ពុំ​បាន មេទ័ព​សត្រូវ​នោះ​ក៏​នាំ​កងទ័ព​របស់​ខ្លួន​វាយ​បំបែក​ការ​ឡោម​ព័ទ្ធ ហើយ​ចេញ​មក​ដល់​ព្រៃ​មួយអន្លើ​សិន ផ្នែក​ខាងកើត​ភូមិ​សៀមបោយ​ប្រមាណ​ ៣៥ ​សិន។ ខណៈនោះ​ព្រះ​បរមបពិត្រ ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​បរ​ព្រះ​ទីនាំង​ពិជ័យ​គជេន្ទ្រ​នាំ​យោធា​ចេញពី​ព្រៃ​ស្ទាក់​ទ័ព​ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​យោធាធិបតី​ជាប់។ មេទ័ព​សត្រូវ​ក៏​ទទួល​ច្បាំង​គ្នា​ជា​មាំមួន​ដោយ​អាវុធ​វែង​ខ្លី។ ឯ​អស់​ពល​ខាង​ទ័ព​ចៅពញា​លំពាំង និង​យោធាធិបតី​កាល​ឃើញ​សម្ដេច​ព្រះ​ចន្ទរាជា​គង់​លើ​ដំរី​ស​សុទ្ធ​ហើយ​នោះ​ ក៏​ចេះ​តែ​នឹក​ថាព្រះ​បរមបពិត្រ​អង្គ​នេះ​ហើយ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​អ្នកមាន​បុណ្យ​មាន​តេជៈ។ មិនយូរ​ប៉ុន្មាន​ពួក​ពល​ទាំងនោះ ​ក៏​បោះចោល​គ្រឿងសាស្ដ្រាវុធ​ពី​ដៃ ហើយ​រត់​ចូល​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​សុំ​ព្រះ​រាជទាន​ឲ្យ​អភ័យទោស។ ព្រះ​អង្គ​ក៏​ទ្រង់​លើកទោស​ឲ្យ​ទាំងអស់ ឯ​ចៅពញា​លំពាំង ចៅពញា​យោធាធិបតី ទ័លគំនិត​នឹង​ច្បាំង​តទៅ​ទៀត​ពុំ​កើត​ក៏​គេច​ចូល​ព្រៃ​អារ​ក​ខ្លួនឯង​ស្លាប់ ​ទាំង​ពីរ​នាក់​ទៅ។ ព្រះ​បរមបពិត្រ​ខត្តិយាមហា​ចន្ទរាជា​ទ្រង់​យល់​បាត់​មេទ័ព​ខាង​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​នាក់​ហើយ​ឲ្យ​សេនា​ទាហាន​ដេញ​តាម​រក​សព្វ​ព្រៃ។ លុះ​ឃើញ​ថា​ស្លាប់​ហើយ​សេនា​ទាហាន​ក៏​កាត់​ក្បាល​យក​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​ទូល​ព្រះបរម​បពិត្រ។ គ្រានោះ​ទ្រង់​ត្រាស់​ឲ្យ​ដោត​ក្បាល​មេទ័ព​សត្រូវ​ទាំង​ពីរ​ទុកជា​បំរាម។ ឯ​សម្ដេចចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ​១ ឧកញ៉ា​យមរាជ​១ ជា​មេទ័ព​ដែល​ចេញ​ទៅ​ទាំង​ពីរ​ផ្លូវ​លុះ​ដឹង​សេចក្ដី​ដោយ​ព្រះរាជ​បំរើ​ជិះសេះ​ទៅ​ប្រាប់​ហើយ ក៏​លើក​កងទ័ព​ស្រូត​ទៅ​ដល់​ទីណាត់ ហើយ​ចោម​បន្ទាយ​កំពង់សៀម។ ខណៈនោះ​ចៅពញា​មហា​សេនា​មេទ័ព​ខាង​ស្ដេច​ត្រើយ​ខាងកើត​ដែល​នៅ​រក្សា​បន្ទាយ​នោះ លុះ​ឃើញ​ហើយ​ក៏​ដេញ​រេហ៍ពល​ឲ្យ​ឡើង​រក្សា​នាទី​បន្ទាយ តែ​ដោយ​ពល​ខ្លួន​តិច​ពេក​យល់​ថានឹង​ស៊ូ​ពុំ​បាន​ក៏​នាំ​ពួក​ពល​ចេញពី​បន្ទាយ​ទៅ​ចុះទូក តែ​ចុះ​ជា​បន្ទាន់​ពេក​ទូក​ភ្លូក​លិច​អស់​ជា​ច្រើន​ទៅ ពល​រេហ៍​ធ្លាក់​ស្លាប់​ក៏​ច្រើន រួម​ទាំង​ចៅពញា​មហា​សេនា​ផង។
ឯព្រះ​បរមបពិត្រ ព្រះ​អង្គ​ធ្វើសង្គ្រាម​មាន​ជ័យ​ហើយ ព្រះ​អង្គ​ត្រឡប់​មក​បន្ទាយ​កំពង់សៀម​វិញ។ សម្ដេច​ចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ និង​ឧកញ៉ា​យមរាជ​ឃើញ​ស្ដេច​ព្រះរាជ​ដំណើរ​មក​ដល់ ក៏​ចេញ​មក​ទទួល​ស្ដេច​ចូល​ទៅ​ប្រថាប់​ក្នុង​បន្ទាយ។ នៅ​ទីនោះ​ ព្រះ​បរមបពិត្រ​ស្ដេច​ត្រាស់​បញ្ចុះបញ្ចូល​សេនា​ទាហាន រេហ៍ពល​ដែល​មេទ័ព​ព្រះ​អង្គ​ទាំង​ពីរ​ចាប់​បាន​មក​ថ្វាយ​នោះ​ជា​សេចក្ដី​ស្រុះស្រួល ហើយ​កងទ័ព​ទាំងនេះ​ក៏​ទទួល​ខ្លបខ្លាច​អំណាច​ព្រះ​បារមី​ថ្វាយខ្លួន​ជា​ខ្ញុំ​រាជការ​ទាំងអស់​គ្នា។ ព្រះ​ស្រីជេដ្ឋា ព្រះចៅ​ក្រុង​ស្រឡប់​ពិជ័យ​ព្រៃនគរ​បាន​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា បែក​បន្ទាយ​កំពង់សៀម​ដូច្នោះ​ហើយ ទ្រង់​ត្រាស់​ឲ្យ​បំរើ​ទៅ​ប្រាប់​ចៅពញា​ស្រាល ចៅពញា​វិបុលរាជ​ឲ្យ​លើក​កងទ័ព​ជើងទឹក​មក​ជួយ​ទ័ព​ជើងគោក​ទៀត។ គ្រានោះ​ចៅពញា​ស្រាល និង​ចៅពញា​វិបុលរាជជា​សេនាបតី​សំរាប់​ឯក​ភូ​សម្រេច​រាជការ​ខាងជើង​ទឹកបាន​ដឹង​ហើយ ក៏​លើកទ័ព​ទៅ​ដល់រួច​ក៏​ដេញ​កងទ័ព​ជើងទឹក​ឲ្យ​ឡើង​ចោម​បន្ទាយ​ខែត្រ​កំពង់សៀម។ ខណៈនោះ ​កងទ័ព​ហ្លួង​គ្រប់​កង​ដេញ​ពួក​ពល​ឲ្យ​ចេញ​ច្បាំង​បាញ់​គ្នា​ដោយ​កាំភ្លើង​តូច​ធំ​សូរ​សន្ធឹក​កក្រើករំពើក​ទាំង​ប្រឹថពី។ ឯ​ឧកញ៉ា​ក្រឡាហោម ឧកញ៉ា​វិបុលរាជ​សេនាបតី សម្រេច​រាជការ​ហ្លួង​ត្រើយ​ខាងលិច​ដែល​បោះទីតាំង​នៅ​រកាកោង​នោះ ចែវ​ទូក​ទៅ​ដល់​ភូមិ​អង្គរបាន ស្រាប់តែ​ឮ​សូរ​កាំភ្លើង​ធំ​តូច​ជា​ខ្លាំង​ណាស់ ក៏​ស្រូត​ទៅ​ដល់​កំពង់ចាម។ លុះ​ឃើញ​ទូក​ចំបាំងខាង​ហ្លួង​ត្រើយ​ខាងកើត ហើយ​ដែល​ទូក​នីមួយៗ​មាន​តែ​ពល ​៥​ ឬ​ ៦ ​នាក់​នៅ​រក្សា។ ក្នុង​ ១៥០ ​ទូក​នោះ​មាន​រេហ៍ពល​តែ ​១៥០០​ នាក់ក៏​ឲ្យ​សេនា​ទាហាន​ចោម​បាញ់​ចាក់​កាប់​សត្រូវ​ទាំងនោះ​ឥត​សំចៃ​ឡើយ ហើយ​កងទ័ព​ទាំងនោះ​បែកបាក់​ទៅអស់។ មេទ័ព​ខាង​ព្រះ​បរមបពិត្រ​ចាប់​យក​ទូក​ចំបាំងង​ទាំងអស់​មក​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ថ្វាយ​យក​ថ្វីដៃ។ ខណៈនោះ រេហ៍ពល​ដែល​រត់​បែក​ពី​ទូក​ចំបាំង​នោះ ខ្លះ​ក៏​បែកផ្លូវ​ទៅ​ទីទៃៗ កងទ័ព​ខាង​សម្ដេចចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ និង​កងទ័ព​ឧកញ៉ា​យមរាជចាប់​បាន​សត្រូវ​ចំនួន ​៨០០​ នាក់ ហើយ​ក៏​នាំ​មក​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ដែរ។ កងទ័ព​ដែល​ចាំ​ទូក​សត្រូវ​នោះ​ខ្លះ​ក៏​រត់​ទៅ​ពឹង​ចៅពញា​ស្រាល និង​ចៅពញា​វិបុលរាជរាយការណ៍​តាម​ដំណើរ។ ចៅពញា​ទាំង​ពីរ​ជា​មេទ័ព​ស្ដេច​ត្រើយ​ខាងកើត​ឮ​ហើយ​ក៏​ស្លុតចិត្ដ អស់​គំនិត​ភិតភ័យ​បណ្ដាល​ឲ្យ​ដឹង​ដល់​នាយកង​នាយ​ទ័ព​គ្រប់​កង។ នាយ​ទាំងនោះ​ក៏​អស់​ទឹកចិត្ដ​នឹង​ចូល​ច្បាំង​ទៀត ហើយ​ក៏​តាំង​បែក​ទ័ព​រត់​ខ្ចាត់ខ្ចាយ​ទៅ ខ្លះ​ក៏​លោតទឹក​ស្លាប់។
ឯកងទ័ព ​សម្ដេចចៅពញា​ចន្ទរាជា​ជា​អម្ចាស់​ផែនដី​ត្រើយ​ខាងលិច​ចេញពី​បន្ទាយ​មក​ចាប់​បាន​ខ្លួន​សត្រូវ​ប្រមាណ ​៥០០ ​នាក់។ លុះ​ជួបជុំ​នាយកង​ទ័ពជើងទឹក ជើង​គោក​គ្រប់​គ្នា ព្រមទាំង​ឈ្លើយ និង​ស្បៀង​អាហារ សាស្ត្រាវុធ និង​ទូក​ចំបាំង​ ១៥០ ​នោះហើយ​ក៏​នាំ​គ្នា​ទៅ​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះ​បរមបពិត្រ​ជា​អម្ចាស់ជីវិតលើត្បូង។ ព្រះ​បរមខត្តិយាមហា​ចន្ទរាជា ទ្រង់​ជ្រាប​គ្រប់​ប្រការ ទ្រង់​ព្រះ​អំណរ​ណាស់បាន​ប្រោស​ព្រះ​រាជទាន​រង្វាន់​ដល់​សេនា​ទាហាន​តាម​សមគួរ។ សម្ដេច​ព្រះបាទ​ស្រីជេដ្ឋា​អម្ចាស់​ផែនដី​ទិស​ខាងកើត​កាល​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា ចៅពញា​ស្រាល ចៅពញា​លំពាំង ជា​ក្មួយ​បរាជ័យ​រហូត​ដល់​ស្លាប់ ខូច​ទាំង​ទូកចំបាំង​​ដូច្នោះ​ហើយ​ទ្រង់​ព្រះ​ពិរោធ​ណាស់ ទ្រង់​រើស​យក​កូន​សម្ដេចចៅហ៊្វា​កៅ​ពីរ​នាក់​មក​គឺ​ឈ្មោះ​ពេជ​១ តាំង​ជា​ចៅពញា​ស្រាល (ទី​ក្រឡាហោម) ឈ្មោះ​ក្រេះ​១ តាំង​ជា​ចៅពញា​លំពាំង (ទី​ចក្រី) និង​ចៅពញា​វៀង ទី​យមរាជ (កុយ) រួម​ជា ​៣ នាយ​ឲ្យ​លើកទ័ព​ទៅ​ច្បាំង​នឹង​កងទ័ព​សម្ដេចចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ ឧកញ៉ា​យមរាជជា​ទ័ព​អម្ចាស់​ត្រើយ​ខាងលិច។ សម្ដេច​ព្រះ​ជ័យ​ជេដ្ឋា​ទ្រង់​ផ្ដាំ​ថា បើ​សម្ដេចចៅ​ពញា និង ឧកញ៉ា​យមរាជ​បែក​ទៅ​ហើយឲ្យ​ឃុំ​ពល ​២០០០០ ​នាក់ទៅ​ចោម​បន្ទាយ​ខែត្រ​កំពង់សៀម​ទៀត។ មេកង​ធំ​ទាំង ​៣ ​នាក់​ទទួល​ព្រះរាជ​តំរាស់​ហើយ​ក៏​ថ្វាយបង្គំ​លា​លើកទ័ព​ឆ្លង​ទៅ​ចោម​បន្ទាយ​រាយ​ទ័ព​ច្បាំង នឹង​កងទ័ព​សម្ដេចចៅពញា​យោធា​នរិន្ទ ឧកញ៉ា​យមរាជ តាម​ត្រាស់​បង្គាប់។ ទ័ព​ទាំង​សងខាង​ច្បាំង​គ្នា​ជា​ច្រើន​ដង ច្រើន​គ្រាម្ដង​ចាញ់​ម្ដង​ឈ្នះ ពុំ​បាន​សំរេច​ជ័យ​ជំនះ​ទៅ​ខាង​ណាៗ​ឡើយ។
លុះដល់​ខែ​ជេស្ឋជិត​ដល់​ពេល​ឲ្យ​រាស្ដ្រ​ធ្វើស្រែ សម្ដេច​ស្រីជេដ្ឋា​ ស្ដេច​ពិជ័យ​នគរ ​ទ្រង់​ឲ្យ​បន្ថយ​មេទ័ព​ទាំង​ ៣ ​នោះ​ចូល​ទៅសំរាក​ខ្លួន​វិញ ទើប​ទ្រង់​ព្រះ​តំរិះ​ថា តាំងពី​ធ្វើសង្គ្រាម​នឹង​ពញា​ចន្ទ​មក​នេះ ការ​ខូចខាត​ទ្រព្យសម្បត្ដិ និង​ស្បៀង​អាហារ អាណា​ប្រជានុរាស្ដ្រ​ក៏​អស់​ជា​ច្រើន ដូច្នោះ​គួរតែ​យើង​បែក​ចែក​ផែនដី យក​សេចក្ដីសុខ​វិញ​ជា​ការ​ល្អ​ជាង ។ លុះ​ត្រង់​ឈ្វេងយល់​យ៉ាងនេះ ហើយ​ទើប​ទ្រង់​ឲ្យ​តែង​ព្រះរាជសារ​ដាក់​ក្នុង​បំពង់​មាស​តំកល់​លើ​ពានមាស​ ពិសេស​ថ្លៃថ្លា​ប្រពៃ​ល្អ ហើយ​ទ្រង់​ត្រាស់​ប្រើ​ពញាសង្គ្រាមកែវជា​រាជទូត​ ពញារក្សាសម្បត្តិឯម ជា​ឧបទូត ព្រះជំនាញអាវុធគាមជា​ត្រី​ទូតឲ្យ​យក​ព្រះរាជសារ​ចុះទូក​ង បាំង​សប្បធន​ ៣​ លើក ព្រះ​ពាន​ព្រះរាជសារ​នោះ​មក​ថ្វាយ​សម្ដេចព្រះ​ចន្ទរាជា។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឧកញ៉ាសម័យលង្វែកចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះភីលៀងនៃក្រុងមានជ័យ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឧកញ៉ានៃក្រុងមានជ័យចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ម៉ឺននៃក្រុងមានជ័យចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិជិតសិទ្ធិរសនៃក្រុងមានជ័យចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វង្សាអគ្គរាជសម័យលង្វែកចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វង្សាអគ្គរាជនៃក្រុងមានជ័យ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មេទ័ពនៃក្រុងមានជ័យចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មេទ័ពសម័យលង្វែក
Pick Up Stix
Pick Up Stix គឺជាជនជាតិអាមេរិក fast-casual ភោជនីយដ្ឋាន ដែលមានមូលដ្ឋាននៅ Laguna Hills, California ដែលបម្រើ ម្ហូបអាស៊ី (ឬ ចិន - ម្ហូបអាមេរិក ផងដែរ) តាមរយៈភោជនីយដ្ឋានដែលគ្រប់គ្រងដោយសាជីវកម្ម និងសិទ្ធិផ្តាច់មុខនៅក្នុង Southern California ។ ក្រុមហ៊ុននេះបម្រើអតិថិជនទាំងការទទួលទានអាហារពេលចូល និងពេលចេញ ហើយផ្តល់សេវាក្រៅកន្លែង អាហារ និងសេវាកម្មដឹកជញ្ជូនមួយចំនួន។ វាក៏ផ្តល់អាហារដល់សាលាឯកជនផងដែរ ដែលជាផ្នែកមួយនៃកម្មវិធីអាហារថ្ងៃត្រង់របស់សាលា។ វាត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយ Mandarin Holdings របស់ Lorne Goldberg ដែលជាក្រុមហ៊ុនមេរបស់ Leeann Chin ដែលបានទិញក្រុមហ៊ុនពី Carlson Companies ក្នុងឆ្នាំ 2010។
ភូមិប្រីយ៍
ខ្ញុំ​ត្រូវ​ការជំនួយអំពីការស្វែងរកឬមេីលត្រូសៗនៅក្នុងវិគីភីឌី
ក្រវ៉ាញ ដារ៉ន
លោកក្រវ៉ាញ ជាសិល្បករនៅក្រៅប្រទេសដែលបានរត់ចេញពីរបបខ្មែរ ប្រល័យពូជសាសន៍នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដែលលោកបានបកស្រាយនៅក្រៅប្រទេស ។ Mr.Daran Kravanh is
កម្វុជរាជលក្ឝ្មីទី២
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទំព័រត្រូវលុបចោល
១,០០០រៀល(ឆ្នាំ២០០៥)
1,000រៀល
=មើលផងដែរ=
Auntie Anne's
Auntie Anne's គឺជាជនជាតិអាមេរិក franchised ហាង pretzel ដែលបង្កើតឡើងដោយ Anne F. Beiler និងស្វាមីរបស់នាង Jonas ក្នុងឆ្នាំ 1988។ Auntie Anne's បម្រើផលិតផលដូចជា ដូចជា pretzels, dips, និងភេសជ្ជៈ។ ពួកគេក៏ផ្តល់ជូននូវ Pretzels & More Homemade Baking Mix សម្រាប់អ្នកដែលចង់ធ្វើនំ Pretzels នៅផ្ទះ។ ខ្សែសង្វាក់នេះមានទីតាំងជាង 1,200 នៅជុំវិញទីតាំងផ្សេងៗគ្នា ដូចជានៅក្នុង ផ្សារទំនើប និងផ្សារទំនើប ក៏ដូចជាកន្លែងលក់រាយដែលមិនមែនជាប្រពៃណី រួមទាំងសាកលវិទ្យាល័យ កន្លែងចតរថយន្ត/កន្លែងសម្រាក ព្រលានយន្តហោះ ស្ថានីយ៍រថភ្លើង កន្លែងធ្វើដំណើរ សួនកម្សាន្តs និងមូលដ្ឋានយោធា។ ពាក្យស្លោករបស់ពួកគេនៅឆ្នាំ 2010 គឺ "Pretzel Perfect" ។
Cinnabon
Cinnabon គឺជាខ្សែសង្វាក់អាមេរិចនៃ ទំនិញដុតនំ ហាង និងបញ្ជរ ដែលជាធម្មតាត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងតំបន់ដែលមានចរាចរណ៍ថ្មើរជើងខ្ពស់ដូចជាផ្សារទំនើប ព្រលានយន្តហោះ និងកន្លែងឈប់សម្រាក។ ធាតុហត្ថលេខារបស់ក្រុមហ៊ុនគឺ cinnamon roll។ គិតត្រឹមខែធ្នូ ឆ្នាំ 2017 មានហាងនំ Cinnabon ជាង 1,200 ដែលដំណើរការក្នុង 48 ប្រទេស។ ទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់វាស្ថិតនៅក្នុង Sandy Springs, Georgia, សហរដ្ឋអាមេរិក។
Daylight Donuts
Daylight Donut Flour Company, LLC ដែលធ្វើអាជីវកម្មជា Daylight Donuts គឺជាហាងរបស់ doughnut ជាកម្មសិទ្ធិឯកជនរបស់អាមេរិក ដែលបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ 1954 និងមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅ Tulsa, អូក្លាហូម៉ា ។ ខ្សែសង្វាក់នេះមានប្រហែល 950 ទីតាំងក្នុង 13 ប្រទេស។ ហាង Daylight Donuts នីមួយៗត្រូវបានគ្រប់គ្រង និងដំណើរការដោយឯករាជ្យ។
ឃុំឈើទាល(ស្រុកស្វាយជ្រំ)
( $ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង មាន ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
ភូមិគោករវៀង
សំដៅទៅដល់៖
ឃុំឈើទាល(ស្រុកស្វាយជ្រំ)
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
គ្រឹស្ដសាសនា
=ផ្សារ= =មើលផងដែរ=
ឈើទាល(ស្រុកស្វាយជ្រំ)
Corner Bakery Cafe
Corner Bakery Cafe (CBC Restaurant Corporation) គឺជាខ្សែសង្វាក់អាមេរិចនៃ cafe ដែលមានជំនាញខាងកុម្មង់នំ នំបុ័ង ចានអាហារពេលព្រឹក នំសាំងវិចឆ្ងាញ់ៗ ស៊ុបធ្វើនៅផ្ទះ សាឡាត់។ និងប៉ាស្តា។ Corner Bakery Cafe ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាផ្នែកមួយនៃផ្នែកទីផ្សារ រហ័សធម្មតា នៃឧស្សាហកម្មសេវាកម្មម្ហូបអាហារ ដែលផ្តល់ជូននូវគុណភាពអាហារ និងបរិយាកាសខ្ពស់ជាងភោជនីយដ្ឋាន អាហាររហ័ស ធម្មតា ហើយការផ្តល់ជូនមានកំណត់ សេវាតុ។
Bruegger's
Bruegger's Enterprises, Inc. គឺជាប្រតិបត្តិករភោជនីយដ្ឋាន និងជាសាខារបស់ក្រុមហ៊ុនដែលមានមូលដ្ឋាននៅ Luxembourg JAB Holding Company ។ វា និង សាខា Threecaf Brands Canada, Inc. ដែលជាកម្មសិទ្ធិទាំងស្រុងរបស់ខ្លួនគឺ franchisers និងប្រតិបត្តិករនៃ bakery-cafés របស់ Bruegger និង Michel's Baguette។
Duck Donuts
Duck Donuts គឺជាហាងមួយរបស់អាមេរិក doughnut ដែលមានមូលដ្ឋាននៅ Mechanicsburg, Pennsylvania ។ Duck Donuts ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ 2006 នៅ Duck, North Carolina ដោយ Russ DiGilio និង Robin Griffith ហើយចាប់តាំងពីពេលនោះមកបានពង្រីកដល់ជាង 100 ទីតាំងនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក (គិតត្រឹមខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2022)។ ផលិតផលរបស់ខ្សែសង្វាក់រួមមាន នំដូណាត់ដែលផលិតតាមការបញ្ជាទិញ នំដុតនំផ្សេងទៀត និងភេសជ្ជៈជាច្រើនប្រភេទ។
ទីរួមខេត្តឃ្លាំង
ទីរួមខេត្តឃ្លាំង ឬ ស្រុកឃ្លាំង គឺជាទីរួមខេត្តមួយនៅដែនដីកម្ពុជាក្រោម ។ ដែលជាទីរួមខេត្តនៃ ខេត្តឃ្លាំង ។
ឈ្មោះ
ឈ្មោះ​នេះ​ត្រូវមាន​ប្រភព​មក​ពី ​ភាសា​ខ្មែរ ។ ឈ្មោះ​ខ្មែរ​សម្រាប់​ខេត្ត​នេះ គឺ ​ស្រុក​ឃ្លាំង ។
ការបែងចែករដ្ឋបាល
ទីក្រុង​សោក​ត្រាង​ត្រូវ​បាន​បែង​ចែក​ជា​១០​ផ្នែក​រដ្ឋបាល​ពី​លេខ​១​ដល់​១០។ ទីក្រុងនេះមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹង ស្រុក អណ្តូងទឹក នៅខាងកើត និងខាងជើង ស្រុក កំពង់ធំ នៅខាងលិច និងខាងជើង ស្រុក Châu Thành ខាងលិច និង ស្រុក បាយឆៅ នៅភាគខាងត្បូង។
ចំនួនប្រជាជន
ក្រៅពីជនជាតិភាគតិច យួន ក៏មានជនជាតិចិន និងជនជាតិ ខ្មែរ សំខាន់ៗនៅក្នុងទីក្រុងផងដែរ។
Einstein Bros. Bagels
Einstein Bros. Bagels គឺជាខ្សែសង្វាក់អាមេរិចដែលមានឯកទេសខាង bagels និង កាហ្វេ។ ក្នុងឆ្នាំ 1996 Berkeley ដែលមានមូលដ្ឋាននៅ Noah's Bagels ត្រូវបានទិញដោយ Einstein Bros. Manhattan ដែលមានមូលដ្ឋាននៅ New World Coffee' ដែលបានទិញចេញ។ "Manhattan Bagel" ក្នុងឆ្នាំ 1998 បានទិញ Einstein Bros. ក្នុងឆ្នាំ 2000 ក្រោយក្ស័យធន។
ស្រុកថាផាបាត
ថាផាបាត ឬ ថាព្រះបាទ គឺជា ស្រុកមួយ ( មឿង ) នៃ ខេត្ត បលិខាំសៃ នៅភាគកណ្តាល ប្រទេសឡាវ ។
ភាសាពែរ្ស
ភាសាពែរ្ស (ពែរ្ស: فارسی, អ.ស.អ.: [fɒːɾˈsiː]) គឺជាភាសាអ៊ីរ៉ង់ ដែលជាភាសាមួយក្នុងចំណោមភាសាឥណ្ឌូអ៊ីរ៉ង់នៃក្រុមភាសាឥណ្ឌូអឺរ៉ុប។ ភាគច្រើននិយាយនៅប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ និងប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថាន។
Persian is an Iranian language within the Indo-Iranian branch of the Indo-European languages. It is primarily spoken in Iran (known as فارسی Farsi or پارسی Parsi),  Afghanistan (officially known as "Dari" since 1958 for political reasons ), Tajikistan (officially known as "Tajik" since the Soviet era), and other countries which historically came under Persian influence. The Persian language is classified as a continuation of Middle Persian, the official religious and literary language of Sassanid Persia, itself a continuation of Old Persian, the language of the Persian Empire in the Achaemenid era. Persian is a pluricentric language and its grammar is similar to that of many contemporary European languages.
There are approximately 110 million Persian speakers worldwide, with the language holding official status in Iran, Afghanistan and Tajikistan. For centuries Persian has also been a prestigious cultural language in Central Asia, South Asia, and Western Asia. Persian is used as a liturgical language of Islam in Iran, Afghanistan, and Tajikistan.
Persian has had a considerable, mainly lexical influence on neighboring languages, particularly the Turkic languages in Central Asia, Caucasus, and Anatolia, neighboring Iranian languages, as well as Armenian, and Indo-Aryan languages, especially Urdu. It also exerted some influence on Arabic, particularly Bahraini Arabic, while borrowing much vocabulary from it after the Muslim conquest of Persia.
With a long history of literature in the form of Middle Persian before Islam, Persian was the first language in Muslim civilization to break through Arabic’s monopoly on writing, and the writing of poetry in Persian was established as a court tradition in many eastern courts. Some of the famous works of Persian literature are the Shahnameh of Ferdowsi, works of Rumi, Rubaiyat of Omar Khayyam, Divan of Hafiz and poems of Saadi.
៥០រៀល(ឆ្នាំ២០០២)
50រៀល
ក្រដាស់ប្រាក 50រៀល មាន
=មើលផងដែរ=
បដិកូល
[ប៉ៈ-ដិ-កូល] (គុណនាម) (បាលី បដិកូល; សំស្ក្រឹត ប្រតិកូល) ដែល​ផ្ទុយ​គ្នា; ដែល​ជា​ទំនាស់​នឹង​គ្នា; ដែល​ខុស​គ្នា; ទីទៃ​ពី​​គ្នា; ដែល​គួរ​ខ្ពើម. ឧទាហរណ៍ របស់​បដិកូល ។
Five Daughters Bakery
Five Daughters Bakery គឺជាហាងនំប៉័ងដែលគ្រប់គ្រងដោយគ្រួសារដែលមាន 6 ទីតាំង (Tennessee, Georgia និង Florida) ជាកម្មសិទ្ធិរបស់ Isaac និង Stephanie Meek។ បង្កើត​ឡើង​ក្នុង​ឆ្នាំ 2015 ហាង​នំប៉័ង​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​សម្រាប់​ការ​ធ្វើ នំដូណាត់s ។ ពួកគេត្រូវបានគេស្គាល់ថាធ្វើនំដូណាត់ 100 ស្រទាប់ ដែលចំណាយពេលបីថ្ងៃដើម្បីធ្វើ។ នំដូណាត់ហត្ថលេខាគឺជាឈើឆ្កាងរវាងនំដូណាត់ និង croissant: a cronut។
កាយគតាសតិ
កាយគតាសតិ (នាម)​ ស្មារតី​ដែល​តាំង​នៅ​ក្នុង​កាយ, សេចក្ដី​ពិចារណា​ក្នុង​រូប​កាយ ។
/កាយ:គៈតាសៈតិ/ /kaa-yeak-keak-taa-sak-tə/
Great American Cookies
Great American Cookie Co., ធ្វើអាជីវកម្មជា Great American Cookies គឺជាខ្សែសង្វាក់អាមេរិចនៃហាងដែលគ្រប់គ្រងដោយឯករាជ្យ និងដំណើរការដោយឯករាជ្យដែលមានជំនាញខាងអាហារឆ្ងាញ់ ខូគី ជាពិសេស ខូគីs. វាមានហាងជាង 290 នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ជាពិសេសនៅភាគអាគ្នេយ៍ក៏ដូចជា Guam ដែលភាគច្រើនមានទីតាំងនៅ ផ្សារទំនើបs។ ក្រុមហ៊ុននេះត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ 1977 និងមានទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់ខ្លួននៅ Atlanta ។ វាគឺចាប់តាំងពីឆ្នាំ 2010 ដែលជាម៉ាកយីហោយីហោនៅក្នុងផលប័ត្ររបស់ Global Franchise Group ។
កាយគតាសតិ
មកពីពាក្យបាលី កាយ-+គតា+សតិ > កាយគតាសតិ ។
Kayagatasati; kāyagatā sati : (f.) mindfulness centred on the body.
กายคตาสติ (อ่านว่า กา-ยะ-คะ-ตา-สะ-ติ) แปลว่า สติที่เป็นไปในกาย เป็นวิธีทำกรรมฐานอย่างหนึ่งในอนุสสติ ๑๐
กายคตาสติ คือการใช้สติไปรู้อวัยวะในร่างกายของตน เช่น ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง ฯลฯ ให้เห็นตามความเป็นจริงว่าเป็นของไม่งาม ปฏิกูล น่าเกลียด โสโครก ไม่ควรยึดมั่น ถือมั่น พิจารณาไปจนเห็นความจริง จิตยอมรับความจริงได้ เกิดความเบื่อหน่าย คลายความกำหนัดยินดีในกาย ไม่ยึดมั่นถือมั่นกายต่อไป
กายคตาสติ เมื่อระลึกถึงอยู่เนือง ๆ ย่อมส่งผลให้หมดความยินดียินร้าย หมดภัยและความขลาดลงได้ ใจวางอุเบกขาต่อทุกขเวทนาได้ ส่งผลให้จิตใจสงบ ไม่ฟุ้งซ่าน บรรเทาราคะและความยึดมั่นถือมั่นในกาย ถอนความเห็นผิดว่าสวยว่างามลงได้
បញ្ញាវិមុត្តិ
បញ្ញាវិមុត្តិ (ន)​ : រួចស្រឡះចាកអាសវៈ ដោយអរហត្តផលបញ្ញា ។
ปัญญาวิมุตติ : ความหลุดพ้นด้วยปัญญา, ความหลุดพ้นด้วยอำนาจการเจริญปัญญา, ความหลุดพ้นแห่งจิตจากอวิชชา ด้วยปัญญาที่รู้เห็นตามเป็นจริง.
deliverance through insight; liberation through wisdom.
ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២
ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២(ឆ្នាំ៨០២-៨៥០នៃគ.ស)
ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ សោយរាជ្យពីឆ្នាំ៨០២-៨៥០នៃគ.ស។ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ ព្រះអង្គជាប់រាជបុស្កេរាក្ស។ ព្រះអង្គបានរំដោះប្រទេសជាតិពីពួកជ្វា ហើយព្រះអង្គកសាងរាជធានីជាច្រើនកន្លែងដូចជា រាជធានីឥន្ទ្របុរៈ រាជធានីកុតិ រាជធានីហរិហរាល័យ រាជធានីអមរេន្ទ្របុរៈ និងរាជធានីមហេន្ទ្របវ៌ត។ ព្រះអង្គបានបង្កើតពិធីទេវរាជ និងលើកតម្កើនព្រហ្មញ្ញសាសនា។ ព្រះអង្គបានកសាងប្រាសាទភ្នំគូលែន ប្រាសាទតោ ប្រាសាទអកយំ ប្រាសាទអារាមរោងចិន និងព្រះសិវលិង្គ។ ព្រះអង្គមានបុត្រមួយអង្គព្រះនាមព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៣ ដែលបានសោយរាជ្យបន្តពីព្រះអង្គ ។ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ ព្រះអង្គសោយរាជ្យនៅក្នុងព.ស ១៣៤៥ ត្រូវនឹងឆ្នាំ៨០២នៃគ.ស ទ្រង់បានតាំងរាជធានីនៅភ្នំគូលែន។ កាលនោះទ្រង់និមន្តព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ឈ្មោះ ហិរណ្យទាមៈឱ្យមកជួយរៀបហោមពិធីប្រកាសឯករាជ្យជាចក្រពត្រាធិរាជ ហើយលើកកិត្តិយសព្រះអង្គជាតួអង្គគឺជាព្រះហរិហរៈ។ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ជាព្រះមហាក្សត្រមួយអង្គប្រសើរក្រៃលែង ទ្រង់បាបង្រួបបង្រួមជាតិ ដែលបែកបាក់គ្នានោះឱ្យមកប្រទេសឯករាជ្យភាពវិញ ។ រវាងឆ្នាំ៨០២នៃគ.សមានព្រះមហាក្សត្រមួយព្រះអង្គ ដែលពួកជ្វាប្លន់ចាប់នាំយកទៅជាឈ្លើយទៅស្រុកជ្វា ដែលជ្វាចូលមកលុកលុយប្រទេសខ្មែរនៅឆ្នាំ៧៨៧នៃគ.សនោះ បានយាងមកត្រឡប់យករាជ្យសម្បត្តិវិញ ដោយច្បាំងដណ្តើមយកជ័យជំនៈអំពីពួកជ្វាវិញ។ បន្ទាប់មកព្រះអង្គឈប់យកសួយសារអាករទៅថ្វាយស្តេចជ្វាដូចមុនហើយ ។ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ ត្រូវបានគេចាត់ទុកយ៉ាងទូលំទូលាយថាជាស្ដេចដែលបានបង្កើតឫសគល់នៃសម័យអង្គរក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ ចាប់ផ្ដើមឡើងជាមួយក្បួនរីត៍ប្រសិទ្ធីយ៉ាងឱឡារិកធ្វើឡើងដោយជយវម៌្មទី២ (រជ្ជកាល៧៩០-៨៥០) ក្នុងឆ្នាំ ៨០២ លើភ្នំពិសិដ្ឋ មហេន្ទ្របវ៌ត បច្ចុប្បន្នត្រូវគេស្គាល់ថាជាភ្នំគូលែន ដើម្បីធ្វើពិធីប្រកាសឯករាជ្យពីការត្រួតត្រារបស់ជ្វា ។ ក្នុងពិធីនេះ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ បានប្រកាសខ្លួនជា កម្រតេង ជគទ្តរាជ ជាភាសាខ្មែរឬ ទេវរាជ ជាភាសាសំស្ក្រឹត។ តាមរយៈប្រភពឯកសារខ្លះ ថាជយវម៌្មទី២បានគង់នៅជ្វាក្នុងពេលណាមួយកំឡុងរជ្ជកាលនៃពួកសៃលេន្ទ្រ រឺ ពួកស្ដេចភ្នំ ហេតុនេះហើយលទ្ធិទេវរាជ ត្រូវបាននាំចូលពីជ្វាត្រូវបានព្រះអង្គប្រកាសជាឱឡារិក។ ក្នុងសម័យនោះ ពួកសៃលេន្ទ្រតាមមើលទៅបានគ្រប់គ្រងលើកោះជ្វា កោះសមុរៈ ទៀបកោះម៉ាឡេនិងប៉ែកមួយចំនួននៃកម្វុជ ។ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ មានឈ្មោះសម្រាប់រាជ្យថា ធូលីព្រះបាទ ធូលីជើងព្រះកម្រងតេងអញស្រីជ័យវរ្ម័នទេវៈ ។
ពីធីទេវរាជ
នៅលើកំពូលភ្នំគូលែន ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ បានរៀបចំពីធីថ្មីមួយ ដែលមានឈ្មោះថា ពិធីទេវរាជ ក្នុងគោលបំណងឱ្យប្រទេសខ្មែររួចពីចំណុះជ្វា ព្រមទាំងធ្វើឱ្យព្រះអង្គមានឋានៈជាស្តេចចក្រវាល។ គ្រានោះព្រះអង្គបានបញ្ជាឱ្យគេនិមន្តព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ឈ្មោះ ហិរណ្យទាម ដែលមានចំណេះវិជ្ជាយ៉ាងច្រើនខាងមន្តអាគមនៅស្រុកជនបទ។ ព្រាហ្មណ៍នេះបានធ្វើពិធីមួយតាមគម្ពី វិនាសិខ ហើយបានអភិសេតព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ ឱ្យមានឋានៈជាទេវរាជ(ស្តេចអាទិទេព) ដែលពាក្យខ្មែរបុរាណហៅថា កម្រតេងជគត្តរាជ(ស្តេចដែលជាម្ចាស់នៃចក្រវាល)។ ព្រាហ្មណ៍សិវកៃវល្យ បានរៀនពីព្រាហ្មណ៍ ហិរណ្យទាមនូវគម្ពីបួនគឺ វិនាសិខ នយត្ថរ សម្មោហ និងសិរច្ឆេទ ព្រមទាំររបៀបរៀបពិធីទេវរាជផងដែរ។ ព្រះរាជាព្រមទាំងព្រាហ្មណ៍ហិរណ្យទាមបានធ្វើសច្ចាថា មានតែសមាជិកគ្រួសារនៃព្រាហ្មណ៍សិវលៃវល្យ ដែលអាចន្រារព្ធពិធីទេវរាជនេះបាន។ ដោយហេតុថាព្រះឥសូរមានលំនៅលើភ្នំកៃលាស សិវលិង្គដែលតំណាងឱ្យព្រះឥសូរផង ជាតំណាងឱ្យព្រះរាជាផងក៏ត្រូវយកទៅតម្កល់លើភ្នំដែរ។ ប្រសិនបើគ្មានភ្នំធម្មជាតិទេ គឺគេត្រូវកសាងប្រាសាទដែលមានខឿនច្រើនជាន់ឱ្យមានកម្ពស់ដូចភ្នំ ដែលគេហៅថា ប្រាសាទភ្នំ។ ប្រាសាទនេះត្រូវស្ថិតនៅចំកណ្តាលរាជធានី ដែលគេចាប់ទុកថានៅចំស្នូលនៃចក្រវាលថែមទៀត។ នៅលើភ្នំគូលែនគេបានសន្មតយកប្រាសាទអារាមរោងចិនជាប្រាសាទភ្នំទីមួយកសាងនៅក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២។ នៅទីនោះនៅសល់ខឿនប្រាសាទពីជាន់ធ្វើអំពីថ្មបាយក្រៀម និងព្រះសិវលិង្គមួយដែលមានរាងពិសេស ។
អរិយធម៌ខ្មែរសម័យអង្គរ
នៅសម័យអង្គរខ្មែរមានឈ្មោះថាជាមហាអំណាចមួយនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ យ៉ាងណាមិញអរិយធម៌ខ្មែរបានឡើងដល់កម្រិតកំពូលនៅសម័យនោះជាពិសេសចាប់ពីសតវត្សរ៍ទី៩ ដល់សតវត្សរ៍ទី១៣។ ភាពរុងរឿងនេះគេអាចសម្គាល់ដោយផ្ទៃដីដ៏ធំទូលាយលាតសន្ធឹងសឹងតែអស់ផ្ទៃដីឥណ្ឌូចិនទាំងមូល ដោយមានប្រាសាទសិលាមានចំនួនរាប់ពាន់ ប្រកបដោយក្បាច់ចរនាគួរឱ្យកោតស្ងប់ស្ងែង ដោយផ្ទាំងសិលាចារឹកច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ទាំងភាសាសំស្រ្កឹត និងភាសាខ្មែរបុរាណ ដោយរូបបដិមានច្រើនប្រភេទ និងវត្ថុបុរាណផ្សេងទៀត និងជាពិសេសដោយបរិក្ខារសង្ខរណ ដែលបានសេសសល់រហូតមកដលសព្វថ្ងៃដូចជា បារាណ៍ ទំនប់ទឹក ផ្លូវថ្នល់ បញ្តាញជលគតិ ស្ពាន។ល ។
ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងរដ្ឋបាលសម័យអង្គរ
ស្ថាប័នព្រាហ្មណ៍បានបំពេញតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងសង្គមខ្មែរបុរាណជាពិសេសនៅក្នុងព្រះបរមរាជវាំង និងតាមប្រាង្គប្រាសាទបុរាណនានា​ដែលជាសាសនដ្ឋានជាតិ។ គេមិនអាចផ្តាច់ស្ថាប័ននេះចេញពិរបបរាជាធិបតេយ្យខ្មែរបានជាដាច់ខាត ដោយហេតុថាពួកព្រាហ្មណ៍នេះហើយ ដែលជាអ្នកទ្រទ្រង់ព្រះមហាក្សត្រ។ លើសពីនេះពួកព្រាហ្មណ៍ជាអ្នករៀបចំពិធីសាសនា និងថែរក្សាទំនៀមទម្លាប់ក្នុងព្រះបរមរាជាវាំងដូចជាពិធីអភិសេក និងព្រះរាជពិធីផ្សេងៗទៀតជាដើម ។
រមណីដ្ឋានភ្នំជើងព្រៃ
=ប្រវត្តិ=
=ទីតាំង= រមណីដ្ឋានភ្នំជើងព្រៃ ស្ថិតនៅ ភូមិគោករវៀង ឃុំគោករវៀង ស្រុកជើងព្រៃ ខេត្តកំពង់ចាម
ការធ្វើដំណើរទៅកាន់
លោកអ្នកអាចធ្វើដំណើរតាមបណ្ដោយ ផ្លូវជាតិលេខ6A + រង្វង់មូលគល់ស្ពានជ្រោយចង្វារត្រើយខាងលិច + ឆ្លងកាត់តាម ស្ពានជ្រោយចង្វារ + ឆ្លងកាត់តាម ខណ្ឌជ្រោយចង្វារ រាជធានីភ្នំពេញ មានសង្កាត់÷ - សង្កាត់បាក់ខែង - សង្កាត់ជ្រោយចង្វារ - សង្កាត់ព្រែកលាភ + ឆ្លងកាត់តាម ស្រុកមុខកំពូល ខេត្តកណ្ដាល មានឃុំ÷ - ឃុំព្រែកអញ្ចាញ - ឃុំព្រែកដំបង - ឃុំស្វាយរំពារ - ឃុំរកាកោងទី១ - ឃុំរការកោងទី២ - ឃុំឫស្សីជ្រោយ + ឆ្លងកាត់ ស្រុកបាធាយ ខេត្តកំពង់ចាម មានឃុំ÷ - ឃុំបាធាយ -ឃុំតាំងក្រសាំង - ឃុំតាំងក្រាំង - ឃុំជាលា - ឃុំសំបូរ - ឃុំផ្អាវ
=វត្ត=
=កន្លែងកំសាន្ត=
=អាហារដ្ឋាន=
ចេតោវិមុត្តិ
cetovimutti : (f.) emancipation of heart.
vimutti : (f.) release; deliverance; emancipation.
วิมุตติ : ความหลุดพ้น : deliverance; liberation; freedom.
เจโตวิมุตติ : ความหลุดพ้นแห่งจิต, ความหลุดพ้นด้วยอำนาจการฝึกจิต, ความหลุดพ้นแห่งจิตจากราคะ ด้วยกำลังแห่งสมาธิ.
deliverance of mind; liberation by concentration.
ម៉ូហាំម៉េដទី ៦ នៃម៉ារ៉ុក
សម្តេចព្រះរាជាធិបតី ម៉ូហាំម៉េដទី ៦ នៃម៉ារ៉ុក (محمد السادس) ជាព្រះមហាក្សត្រម៉ារ៉ុក ទ្រង់ជាកម្មសិទ្ធិរបស់រាជវង្សអាឡាវីហើយបានឡើងសោយរាជ្យនៅថ្ងៃទី 23 ខែកក្កដាឆ្នាំ 1999 បន្ទាប់ពីការសោយទីវង្គត់របស់ព្រះបិតាព្រះអង្គគឺសម្តេចព្រះរាជាធិបតីហាសាន់ទី ២​ នៃម៉ារ៉ុក
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះមហាក្សត្រម៉ារ៉ុក
កងទ័ពបដិវត្តន៍ប្រជាជនកម្ពុជា
កងទ័ពបដិវត្តន៍ប្រជាជនកម្ពុជា
កងទ័ពបដិវត្តន៍ កម្ពុជាគឺជាកងទ័ពកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យចន្លោះឆ្នាំ 1976 ដល់ 1979 ។ ។ ឧត្តមសេនីយ៍នេះគឺជាប៉ុលពតអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃប្រទេសនេះ។ ផ្ទុយទៅវិញបុរសសំខាន់បំផុតទី 2 នៅក្នុងកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធនេះគឺស៊ុនសេនរដ្ឋមន្រ្តីការពារជាតិ។ កងទ័ពបដិវត្តកម្ពុជាបានប្រឈមមុខនឹងកងទ័ពវៀតណាមកំឡុងសង្គ្រាមកម្ពុជា - វៀតណាមហើយត្រូវបានបង្ខំឱ្យចុះចាញ់នេះនៅថ្ងៃទី 7 ខែមករាឆ្នាំ 1979 ។ កងកម្លាំងនេះមានបុគ្គលិក 68.000 នាក់ដែលប្រមូលផ្តុំនៅក្នុងកងវរសេនាតូច 230 កងវរសេនាធំនិងកងវរសេនាតូច 14 ។
ស្រុកប៉ាកក្រៈឌិង
ប៉ាកក្រៈឌិង (ປາກກະດິງ ព្យញ្ជនៈ 'មាត់ (ទន្លេ)' គឺជា ស្រុកមួយ ( មឿង ) នៃ ខេត្តបលិខាំសៃនៅភាគកណ្តាលនៃ ប្រទេសឡាវ ។ វាជាផ្ទះរបស់ 1,690 km 2 តំបន់អភិរក្សជីវចម្រុះជាតិណាំកាឌីង (NBCA)។
Honey Dew Donuts
Honey Dew Associates, Inc. ដែលធ្វើអាជីវកម្មជា Honey Dew Donuts គឺជាកម្មសិទ្ធិឯកជន និងដំណើរការដោយ រដ្ឋ Massachusetts ដែលមានមូលដ្ឋានលើ ខ្សែសង្វាក់កាហ្វេ លក់ នំដូណាត់ និងអាហារ អាហារពេលព្រឹក ផ្សេងទៀតដែលដំណើរការនៅ New England។ ខ្សែសង្វាក់នេះត្រូវបានគេស្គាល់ភាគច្រើនសម្រាប់នំដូណាត់ និងកាហ្វេ ប៉ុន្តែថែមទាំងផ្តល់នូវនំសាំងវិច នំប៉ាវ នំម៉ាហ្វីន និងប្រភេទផ្សេងៗនៃកុម្មង់នំផងដែរ។ Honey Dew Donuts បានបើកភោជនីយដ្ឋានដំបូងរបស់ខ្លួននៅឆ្នាំ 1973 នៅ Mansfield, Massachusetts ហើយបច្ចុប្បន្នមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅ Plainville, Massachusetts ។ គិតត្រឹមថ្ងៃទី 20 ខែសីហា ឆ្នាំ 2021 សង្វាក់នេះមានភោជនីយដ្ឋានចំនួន 125 នៅក្នុងរដ្ឋចំនួន 6 ។
ធម្មារម្មណ៍​
ធម្មារម្មណ៍ (ន.) អារម្មណ៍​ដែល​ចិត្ត​ដឹង; អារម្មណ៍​ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត; អារម្មណ៍​ចាស់​ដែល​ចិត្ត​ធ្លាប់​សោយ​ហើយ​នឹក​ទៅរក​អារម្មណ៍​នោះ​ម្តង​ទៀត ។
ธรรมารมณ์ (ทำมา-) (น.) อารมณ์ที่ใจรู้, อารมณ์ที่เกิดทางใจ.
dhammarammana (n.) mind object
បាយាសិសូត្រ
បាយាសិរាជញ្ញសូត្រ ទី១០
[១៣៩] ខ្ញុំបានស្តាប់មក​យ៉ាង​នេះ។ សម័យ​មួយ ​ព្រះ​កុមារកស្សប​ដ៏​មាន​អាយុ ត្រាច់​ទៅ​កាន់​ចារិក ​ក្នុង​ដែន​កោសល ជាមួយ​នឹង​ភិក្ខុសង្ឃ​ច្រើន​ ចំនួន​៥០០រូប បាន​ទៅ​ដល់​សេតព្យ​នគរ​ របស់​អ្នក​កោសល​ទាំង​ឡាយ​។ បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​កុមារកស្សប​ដ៏​មាន​អាយុ គង់នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ធ្នង់ ជាខាងជើង​ក្រុង​សេតព្យៈ ជិត​ក្រុង​សេតព្យៈ​នោះ​។ សម័យ​នោះ​ឯង ​ព្រះ​បាទ​បាយាសិរាជញ្ញៈ [អដ្ឋកថា ថា ស្តេចគ្រងរាជ្យ មិនទាន់បាន​អភិសេកនៅឡើយ។] គ្រប់គ្រងសេតព្យ​នគរ​ ​ដែល​ជា​នគរ​កុះករ ​ដោយ​សត្វ ​និង​មនុស្ស​ បរិបូណ៌​ដោយ​ស្មៅ ឧស ​និង​ទឹក បរិបូណ៌​ដោយ​ស្រូវ អង្ករ ជាស្រុក​ព្រះ​រាជទ្រព្យ ​ដែល​ព្រះ​បាទ​បសេនទិកោសល ទ្រង់ប្រទាន ជារាជរង្វាន់ ជារង្វាន់​ដ៏​ប្រសើរ។ សម័យ​នោះ​ឯង ​ព្រះ​បាទបាយាសិរាជញ្ញៈ កើត​មាន​ទិដ្ឋិអាក្រក់​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃមិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ ជាឱបបាតិកៈ មិន​មាន​ ផលវិបាករបស់កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់ មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។ ​ពួក​ព្រាហ្មណ៍ ​និង​គហបតី ​អ្នក​ក្រុង​សេតព្យៈ បាន​ឮ​ដំណឹង​ហើយ​ (​ក៏​និយាយ​គ្នា) ថា ​ម្នាល​គ្នាយើង សមណៈ ​ឈ្មោះ​កុមារកស្សប ជាសាវ័ករបស់​ព្រះ​សមណគោតម ត្រាច់​ទៅ​កាន់​ចារិក​ក្នុង​ដែន​កោសល ជាមួយ​នឹង​ភិក្ខុសង្ឃ​ច្រើន​ ចំនួន​៥០០រូប មក​ដល់​ក្រុង​សេតព្យៈ ​ហើយ​គង់នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ធ្នង់ ​ដែល​ឋិតនៅជាខាង​ជើង ​ក្រុង​សេតព្យៈ ជិត​ក្រុង​សេតព្យៈ។ កិត្តិស័ព្ទ​សរសើរ​ព្រះ​កុមារកស្សប​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​ ពីរោះ ​ឮ​ខ្ចរខ្ចាយ​ទៅ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ជាបណ្ឌិតឈ្លាសវៃ ​មាន​ប្រាជ្ញា ជាពហុស្សូត ​មាន​សំដី​ដ៏​វិចិត្រ ​មាន​បដិភាណ​ដ៏​ល្អ ជា​អ្នក​ត្រាស់​ដឹង​ផង ជា​ព្រះ​អរហន្តផង ​ក៏​ការ​ដែល​បានជួប​ព្រះ​អរហន្ត​ទាំង​ឡាយ​ ​មាន​សភាពដូច្នោះ ជាការប្រពៃ​ណាស់​។ លំដាប់​នោះ​ ​ពួក​ព្រាហ្មណ៍ ​និង​គហបតី ​អ្នក​ក្រុង​សេតព្យៈ ចេញពី​ក្រុង​សេតព្យៈ ​ទៅ​ជា​ពួក​ ជាកង ​មាន​មុខ​ត្រសង ​ទៅ​កាន់​ទិសខាងជើង ​ដើរ​ទៅ​កាន់​ព្រៃ​ធ្នង់។
[១៤១] ​ព្រះ​បាទបាយាសិរាជញ្ញៈ ត្រាស់ថា ​ព្រះ​កស្សបៈ​ដ៏​ចម្រើន​ ពោល​យ៉ាង​នេះ ​ក៏​គួរ​ម្យ៉ាង​ដែរ​ហើយ​ ​ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​យល់​ឃើញ​ក្នុង​ហេតុនុ៎ះ ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឧបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វ​ធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់មិន​មាន​ទេ ​ដោយ​ហេតុនេះ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ ចុះបរិយាយ ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មហាបពិត្រ​មាន​សេចក្តីយល់ឃើញ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឧបបាតិកៈមិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វ​ធ្វើ​ល្អ ធ្វើ​អាក្រក់​មិន​មាន​ ដូច្នេះ តើ​មាន​ឬទេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ បរិយាយ ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​សេចក្តីយល់​ឃើញ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឧបបាតិកៈមិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វ​ធ្វើ​ល្អ ធ្វើ​អាក្រក់​មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ ​មាន​ដែរ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពរ​រាជញ្ញៈ បរិយាយ​នោះ​ តើ​ដូច​ម្តេច។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ​ពួក​មិត្ត អាមាត្យ ​និង​ញាតិសាលោហិត​ របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​លោក​នេះ ជា​អ្នក​សម្លាប់សត្វ លួចទ្រព្យគេ ប្រព្រឹត្តខុស​ក្នុង​កាម ​និយាយ​កុហក ​និយាយ​ញុះញង់ ​និយាយ​ពាក្យទ្រគោះ ​និយាយ​ពាក្យ​ឥត​ប្រយោជន៍ ចង់បានទ្រព្យគេ ​មាន​ចិត្ត​គុំគួន ​មាន​សេចក្តី​យល់ខុស ​ពួក​មិត្រអាមាត្យជា​ដើម​នោះ​ ​លុះ​សម័យ​ក្រោយ​មក ជាបុគ្គល​មាន​អាពាធ​ ​ដល់​នូវសេចក្តីទុក្ខ ឈឺ​ធ្ងន់ កាល​ដែល​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ​ពួក​មិត្ត​អាមាត្យ​ទាំង​នេះ មុខជា​នឹង​មិន​ស្បើយ ចាកអាពាធនេះ ​ក្នុង​កាលឥឡូវ​នេះទេ ខ្ញុំ​ក៏​បានចូល​ទៅ​រក​មិត្ត​អាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ​ហើយ​និយាយ​ ​យ៉ាង​នេះ​ថា នែ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ ​មាន​សមណព្រាហ្មណ៍​ពួក​មួយ ​និយាយ​យ៉ាង​នេះ​ យល់ឃើញ​យ៉ាង​នេះថា ​ពួក​ជន​ណា ​សម្លាប់សត្វ លួចទ្រព្យគេ ប្រព្រឹត្តខុស​ក្នុង​កាម ​និយាយ​កុហក ​និយាយ​ញុះញង់ ​និយាយ​ពាក្យទ្រគោះ ​និយាយ​ពាក្យ​ឥតប្រយោជន៍ ចង់បានទ្រព្យគេ ​មាន​ចិត្ត​គុំគួន ​មាន​សេចក្តី​យល់ខុស ​ពួក​ជន​នោះ​ ​លុះ​បែកធ្លាយរាងកាយ បន្ទាប់អំពីសេចក្តីស្លាប់​ទៅ​ តែង​ទៅ​កើត​ក្នុង​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រេតវិស័យ អសុរកាយ នរក ដូច្នេះ ឯ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ សុទ្ធតែ​ជា​អ្នក​សម្លាប់សត្វ លួចទ្រព្យគេ ប្រព្រឹត្តខុស​ក្នុង​កាម ​និយាយ​កុហក ​និយាយ​ញុះញង់ ​និយាយ​ពាក្យទ្រគោះ ​និយាយ​ពាក្យ​ឥតប្រយោជន៍ ចង់បានទ្រព្យគេ ​មាន​ចិត្ត​គុំគួន ​មាន​សេចក្តី​យល់ខុស​ហើយ​ បើជាពាក្យរបស់សមណព្រាហ្មណ៍​ទាំង​នោះ​ពិតមែន ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ ​លុះ​បែកធ្លាយរាងកាយ បន្ទាប់អំពីសេចក្តីស្លាប់ មុខជា​នឹង​ទៅ​កើត​ ​ក្នុង​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រេតវិស័យ អសុរកាយ នរកពុំខាន នែ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ បើ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ បែកធ្លាយរាងកាយ បន្ទាប់អំពីសេចក្តីស្លាប់ ​ទៅ​កើត​ក្នុង​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រេតវិស័យ អសុរកាយ នរកមែន ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ត្រូវមកប្រាប់យើងផងថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឧបបាតិកៈ​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វ​ធ្វើ​ល្អ ធ្វើ​អាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ ព្រោះថា ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ដ៏​ចម្រើន​ ជាបុគ្គល​ដែល​ខ្ញុំ​គួរជឿ ខ្ញុំគួរទទួលស្តាប់ពាក្យបាន ហេតុណា​ដែល​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ បានឃើញ​ហើយ​ ហេតុនុ៎ះ ​នឹង​ទុក​ដូច​ជាខ្ញុំ​បានឃើញ ចំពោះខ្លួនឯងដែរ ​ពួក​អាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ទទួលតប​ពាក្យរបស់ខ្ញុំថា ​ព្រះ​ករុណា​វិសេស ​ដូច្នេះ​ហើយ​ (​ស្លាប់​ទៅ​) តែ​មិន​ឃើញ​មក​ប្រាប់ ​ទាំង​មិន​បញ្ជូន​បំរើ​មក​ឡើយ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ បរិយាយនេះឯង ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ ​មាន​គំនិត​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឧបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។
[១៤៣] ​ព្រះ​កស្សបៈ​ដ៏​ចម្រើន​ ពោល​យ៉ាង​នេះ ​ក៏​គួរ​ដែរ​ហើយ​ ប៉ុន្តែខ្ញុំ​នៅ​តែ​មាន​សេចក្តី​យល់​ឃើញ ​ក្នុង​ហេតុនុ៎ះ ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់​មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ ចុះបរិយាយ ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មហាបពិត្រ ​មាន​សេចក្តី​យល់ឃើញ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈមិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ ដូច្នេះ តើនៅ​មាន​ឬទេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ បរិយាយ ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ ​មាន​សេចក្តី​យល់ឃើញ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈមិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វ​ធ្វើ​ល្អ ធ្វើអាក្រក់មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ នៅ​មាន​។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ បរិយាយ​នោះ​ ​ដូច​ម្តេច។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ព្រោះ​មិត្រអាមាត្យ ​និង​ញាតិសាលោហិត ​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​លោក​នេះ ជា​អ្នក​វៀរចាកបាណាតិបាត វៀរចាក​អទិន្នាទាន វៀរចាកកាមេសុមិច្ឆាចារ វៀរចាកមុសាវាទ វៀរចាកបិសុណាវាចា វៀរចាក​ផរុសវាចា វៀរចាក​សម្ផប្បលាបៈ គ្មាន​អភិជ្ឈា គ្មាន​ចិត្ត​ព្យាបាទ ជាសម្មាទិដ្ឋិ ​លុះ​សម័យ​ខាង​ក្រោយ​មក ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ​មាន​អាពាធ​ ​ដល់​នូវសេចក្តីទុក្ខ ឈឺ​ចាប់ជាទម្ងន់ កាល​ដែល​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ឥឡូវនេះ ​ពួក​មិត្ត​អាមាត្យ​ទាំង​នេះ មុខជា​នឹង​មិន​ស្បើយ ចាកអាពាធនេះទេ ខ្ញុំ​ក៏​ចូល​ទៅ​រក​ពួក​មិត្ត​អាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ​ហើយ​និយាយ​ ​យ៉ាង​នេះ​ថា នែ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ ​មាន​សមណព្រាហ្មណ៍​ពួក​មួយ ​និយាយ​យ៉ាង​នេះ​ យល់​យ៉ាង​នេះថា ​ពួក​ជន​ណា ​វៀរចាកបាណាតិបាត វៀរចាក​អទិន្នាទាន វៀរចាក​កាមេសុមិច្ឆាចារ វៀរចាកមុសាវាទ វៀរចាកបិសុណាវាចា វៀរចាក​ផរុសវាចា វៀរចាក​សម្ផប្បលាបៈ មិន​មាន​អភិជ្ឈា មិន​មាន​ចិត្ត​ព្យាបាទ ជាសម្មាទិដ្ឋិ ​ពួក​ជន​នោះ​ ​លុះ​បែក​ធ្លាយ​រាងកាយ ខាងមុខអំពីសេចក្តីស្លាប់​ទៅ​ តែង​ទៅ​កើតឯឋាន​សុគតិ​សួគ៌ទេវ​លោក​ (ឥឡូវនេះ) ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ សុទ្ធតែ​ជា​អ្នក​វៀរចាក​បាណាតិបាត វៀរចាក​អទិន្នាទាន វៀរចាកកាមេសុមិច្ឆាចារ វៀរចាកមុសាវាទ វៀរចាក​បិសុណាវាចា វៀរចាក​ផរុសវាចា វៀរចាក​សម្ផប្បលាបៈ មិន​មាន​អភិជ្ឈា មិន​មាន​ចិត្ត​ព្យាបាទ ជាសម្មាទិដ្ឋិ ​ហើយ​ បើជាពាក្យសមណព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​នោះ​ពិតមែន ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ ​លុះ​បែកធ្លាយរាងកាយ ខាងមុខអំពីសេចក្តីស្លាប់ មុខជា​នឹង​ទៅ​កើត​ឯឋាន​សុគតិសួគ៌ ទេវ​លោក​ពុំខាន ​ម្នាល​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ បើ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ ខាងមុខអំពីសេចក្តីស្លាប់ ​ទៅ​កើតឯឋានសុគតិសួគ៌ទេវ​លោក​មែន ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ គប្បីមកប្រាប់យើងផងថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជាឱបបាតិកៈ​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វ​ធ្វើ​ល្អ ធ្វើ​អាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ ព្រោះថា ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ដ៏​ចម្រើន​ ជាបុគ្គល ​គឺ​យើង​គួរជឿ គួរទទួលស្តាប់ពាក្យបាន ហេតុណា​ដែល​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ បានឃើញ​ហើយ​ ហេតុនុ៎ះ ​នឹង​ទុក​ដូច​ជាយើង​បានឃើញ ​ដោយ​ខ្លួនឯងដែរ ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ទទួលតប​ពាក្យខ្ញុំថា ករុណា​វិសេស ​ហើយ​មិន​ឃើញ​ត្រឡប់​មក​ប្រាប់ ​ទាំង​មិន​បញ្ជូន​បំរើ​មក​ឡើយ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​បរិយាយ​នេះឯង ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ ​មាន​គំនិត​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។
[១៤៥] ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ពោល​យ៉ាង​នេះ ​ក៏​គួរដែរ​ហើយ​ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែ​មាន​សេចក្តី​យល់​ឃើញ ​ក្នុង​ហេតុនុ៎ះ ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​ធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពរ​រាជញ្ញៈ ចុះបរិយាយនៅ​មាន​ទៀតឬ។បេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ បរិយាយ​នៅ​មាន​ទៀត។បេ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ ចុះបរិយាយ​នោះ​ តើ​ដូច​ម្តេច។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ ​និង​ញាតិសាលោហិត ​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​លោក​នេះ ជា​អ្នក​វៀរចាក​បាណាតិបាត វៀរចាកអទិន្នាទាន វៀរចាកកាមេសុមិច្ឆាចារ វៀរចាក​មុសាវាទ វៀរចាក​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានៈ ​លុះ​សម័យខាងក្រោយមក ​ពួក​មិត្រ​អាមាត្យជា​ដើម​នោះ​ ​មាន​អាពាធ ​ដល់​នូវសេចក្តីទុក្ខ ឈឺចាប់ជាទម្ងន់ កាលបើខ្ញុំ​ដឹង​ថា ឥឡូវនេះ ​ពួក​មិត្រ​អាមាត្យ​ទាំង​នេះ មុខជាមិនសះស្បើយ ចាកអាពាធនេះទេ ខ្ញុំ​ក៏​ចូល​ទៅ​រក​ពួក​មិត្រ​អាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ​ហើយ​និយាយ​យ៉ាង​នេះថា នែ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ ​មាន​សមណ​ព្រាហ្មណ៍​ពួក​មួយ ​និយាយ​យ៉ាង​នេះ យល់ឃើញ​យ៉ាង​នេះថា ​ពួក​ជនណា ជា​អ្នក​វៀរ​ចាក​បាណាតិបាត វៀរចាកអទិន្នាទាន វៀរចាកកាមេសុមិច្ឆាចារ វៀរចាក​មុសាវាទ វៀរចាក​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានៈ ​លុះ​ពួក​ជន​ទាំង​នោះ​ បែកធ្លាយរាងកាយ ខាងមុខអំពី​សេចក្តី​ស្លាប់ តែង​ទៅ​កើតឯឋានសុគតិសួគ៌ទេវ​លោក​ ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា ​ជាន់​តាវត្តិង្ស (ឥឡូវ​នេះ) ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​សោត ជា​អ្នក​វៀរចាក​បាណាតិបាត វៀរចាកអទិន្នាទាន វៀរចាក​កាមេសុមិច្ឆាចារ វៀរចាកមុសាវាទ វៀរចាក​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានៈ​ហើយ​ បើជាពាក្យរបស់សមណព្រាហ្មណ៍​ទាំង​នោះ​ពិតមែន ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ ​លុះ​បែក​ធ្លាយ​រាង​កាយ ខាងមុខអំពីសេចក្តីស្លាប់ គង់​នឹង​ទៅ​កើត​ឯឋានសុគតិសួគ៌ទេវ​លោក​ ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្សពុំខាន នែ​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ បើ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ បែកធ្លាយរាងកាយ ខាងមុខអំពីសេចក្តីស្លាប់ បាន​ទៅ​កើត​ឯឋានសុគតិសួគ៌ទេវ​លោក​ ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់​តាវត្តិង្សមែន ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ត្រូវ​មកប្រាប់យើងផងថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ ព្រោះថា ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ដ៏​ចម្រើន​ ជាបុគ្គល​ដែល​យើង​គួរជឿ យើងគួរទទួលស្តាប់ពាក្យបាន ហេតុណា​ដែល​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​ឡាយ​ បានឃើញ​ហើយ​ ហេតុនុ៎ះ ​នឹង​ទុក​ដូច​ជាយើង​បានឃើញ​ដោយ​ខ្លួនឯងដែរ ​ពួក​មិត្រអាមាត្យ​ទាំង​នោះ​ ទទួលពាក្យ​របស់​ខ្ញុំថា ករុណា​វិសេស ​ហើយ​មិន​ឃើញ​មកប្រាប់សោះ ​ទាំង​មិន​បញ្ជូន​បម្រើមកឡើយ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​បរិយាយ​នេះឯង ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​គំនិត​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជាឱបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់​មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។
[១៤៧] ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ពោល​យ៉ាង​នេះ ​ក៏​គួរម្យ៉ាងដែរ​ហើយ​ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែ​មាន​សេចក្តីយល់ឃើញ ​ក្នុង​ហេតុនុ៎ះ ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ ចុះបរិយាយនៅ​មាន​(ទៀត)ឬ។បេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ បរិយាយ​នៅ​មាន​។បេ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ បរិយាយ​នោះ​ តើ​ដូច​ម្តេច។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ​ក្នុង​លោក​នេះ ខ្ញុំឃើញ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍ ​មាន​សីល ​មាន​ធម៌ល្អ ចង់តែរស់ មិនចង់ស្លាប់ ប្រាថ្នាតែសេចក្តីសុខ ស្អប់ខ្ពើមទុក្ខ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ខ្លួនខ្ញុំ​នោះ​ ​មាន​សេចក្តីត្រិះរិះ​យ៉ាង​នេះថា បើ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​នោះ​ ​មាន​សីល ​មាន​ធម៌ល្អ គប្បី​ដឹង​ ​យ៉ាង​នេះថា យើង​ទាំង​ឡាយ​កាលបើស្លាប់​ពី​លោក​នេះ​ទៅ​ មុខជា​នឹង​បានសេចក្តីសុខប្រសើរ ឥឡូវនេះ ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ចម្រើន​ទាំង​នេះ ​មាន​សីល ​មាន​ធម៌​ដ៏​ល្អ​ហើយ​ គួរតែស៊ីថ្នាំពិសក្តី យកកាំបិតមក (អារកខ្លួន)ឯងក្តី ចង​កសម្លាប់ក្តី លោតទំលាក់​ទៅ​ក្នុង​ជ្រោះក្តី តែ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ចម្រើន​នេះ ​មាន​សីល ​មាន​ធម៌ល្អ​ហើយ​ មិន​ដឹង​យ៉ាង​នេះថា យើង​កាលបើស្លាប់ ពី​លោក​នេះ​ទៅ​ ​នឹង​បាន​សេចក្តីសុខប្រសើរដូច្នេះឡើយ ព្រោះហេតុ​នោះ​ បានជា​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ចម្រើន​នេះ ​មាន​សីល ​មាន​ធម៌ល្អ​ហើយ​ នៅតែចង់រស់ មិនចង់ស្លាប់ ប្រាថ្នាតែសេចក្តីសុខ ស្អប់ខ្ពើមទុក្ខ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ បរិយាយ​នេះឯង ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​សេចក្តី​ចូល​ចិត្ត​ ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់​មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។
[១៤៨] ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ បើដូច្នោះ អាត្មាភាព​នឹង​ធ្វើសេចក្តីឧបមា ថ្វាយ​មហា​បពិត្រ ព្រោះ​ពួក​បុរស ​ដែល​ជា​អ្នក​ចេះ​ដឹង​ខ្លះ ​ក្នុង​លោក​នេះ គង់យល់សេចក្តីនៃភាសិត ​ដោយ​ពាក្យឧបមាបាន បពិត្ររាជញ្ញៈ កាលពីព្រេងនាយមក ​មាន​ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ ​មាន​ប្រពន្ធ​ពីរនាក់ ​គឺ​ប្រពន្ធម្នាក់ ​មាន​កូនប្រុស១ ​មាន​អាយុ១០ឆ្នាំ ឬ១២ឆ្នាំ ប្រពន្ធម្នាក់​ទៀត កំពុង​តែ​មាន​គភ៌ ជិត​នឹង​សម្រាល ​ក្នុង​ពេល​នោះ​ ព្រាហ្មណ៍ជា(ស្វាមី)​នោះ​ ​ក៏​ធ្វើ​មរណកាល​ទៅ​ លំដាប់​នោះ​មាណពជាកូន​នោះ​ បាន​និយាយ​នឹង​ម្តាយចុង ​យ៉ាង​នេះថា នែ​អ្នក​ម្តាយ​ដ៏​ចម្រើន​ របស់ណា​គឺ​ទ្រព្យក្តី ស្រូវក្តី ប្រាក់ក្តី ​មាស​ក្តី របស់​ទាំង​អស់​នោះ​ ជារបស់​ខ្ញុំ ឯ​អ្នក​ មិនត្រូវបានចំណែកតិចតួច ​ក្នុង​សម្បត្តិនេះទេ នែ​អ្នក​ម្តាយ​ដ៏​ចម្រើន​ សូម​អ្នក​ម្តាយ ប្រគល់​ទ្រព្យមត៌ក ជារបស់​បិតា​ឲ្យ​មកខ្ញុំ។ កាលមាណព​នោះ​ ​និយាយ​យ៉ាង​នេះ នាងព្រាហ្មណី​នោះ​ បាន​និយាយ​នឹង​មាណព​នោះ​ ​យ៉ាង​នេះថា នែកូន ​ចូរ​បា​បង្អង់សិន ទំរាំអញ​សម្រាល​កូនរួចសិន បើកូន​នោះ​ ជាកូនប្រុស កូនប្រុស​នោះ​ ​នឹង​ត្រូវ​បានទ្រព្យបន្តិចបន្តួច​ដែរ បើ​កូន​នោះ​ ជាកូនស្រី កូនស្រី​នោះ​ ​នឹង​បានធ្វើជាភរិយា​របស់​អ្នក​។ មាណព​នោះ​ ​និយាយ​នឹង​ម្តាយចុង ជាគំរប់ពីរដង ​យ៉ាង​នេះថា នែ​អ្នក​ម្តាយ​ របស់ណា ​គឺ​ទ្រព្យក្តី ស្រូវក្តី ប្រាក់ក្តី ​មាស​ក្តី របស់​ទាំង​អស់​នោះ​ ជារបស់​ខ្ញុំ ​អ្នក​ មិនត្រូវ​បាន​ចំណែកតិចតួច ​ក្នុង​សម្បត្តិនេះទេ នែ​អ្នក​ម្តាយ​ដ៏​ចម្រើន​ ​ចូរ​អ្នក​ប្រគល់​ទ្រព្យមត៌ក ជារបស់​បិតា​ឲ្យ​មកខ្ញុំ។ នាងព្រាហ្មណី​នោះ​ ​និយាយ​នឹង​មាណព​នោះ​ ជាគំរប់ពីរដងទៀត ​យ៉ាង​នេះថា នែបា ​ចូរ​អ្នក​បង្អង់សិន ទំរាំ​អញសម្រាលកូនរួច បើកូន​នោះ​ ជាកូនប្រុស កូនប្រុស​នោះ​ ​នឹង​ត្រូវ​បានទ្រព្យបន្តិចបន្តួច​ដែរ បើកូន​នោះ​ ជាកូនស្រី កូនស្រី​នោះ​ ​នឹង​បានជាភរិយា​របស់​អ្នក​។ មាណព​នោះ​ ​និយាយ​នឹង​ម្តាយចុង ជាគំរប់បីដង ​យ៉ាង​នេះថា នែ​អ្នក​ម្តាយ​ដ៏​ចម្រើន​ របស់ណា ​គឺ​ទ្រព្យក្តី ស្រូវក្តី ប្រាក់ក្តី ​មាស​ក្តី របស់​ទាំង​អស់​នោះ​ ជារបស់​ខ្ញុំ ​អ្នក​មិនត្រូវបានចំណែកតិចតួច ​ក្នុង​សម្បត្តិនេះទេ នែ​អ្នក​ម្តាយ ​ចូរ​អ្នក​ប្រគល់ទ្រព្យមត៌ក ជារបស់​បិតា​ឲ្យ​មកខ្ញុំ។ លំដាប់​នោះ​ នាងព្រាហ្មណី​នោះ​ ​កាន់​កាំបិត ចូល​ទៅ​ក្នុង​បន្ទប់ ​ហើយ​វះពោះខ្លួនឯង គិតថា បើជា​ប្រុស ឬស្រី អាត្មាអញគង់​ដឹង​ច្បាស់បាន នាងព្រាហ្មណី​នោះ​ ហេតុតែល្ងង់ មិនឈ្លាសវៃ ស្វែងរកទ្រព្យមត៌ក ​ដោយ​មិនត្រូវទំនង ​ក៏​ដល់​នូវសេចក្តីវិនាស ​ទាំង​ខ្លួនផង ជីវិតផង កូន​ក្នុង​គភ៌ផង សម្បត្តិផង ​ដោយ​ពិត បពិត្ររាជញ្ញៈ ​ព្រះ​អង្គជាបុគ្គលល្ងង់ មិនឈ្លាសវៃ ស្វែងរកបរ​លោក​ដោយ​ខុសទំនង គង់​នឹង​ដល់​នូវសេចក្តីវិនាស ​ដូច​ជា​ព្រាហ្មណី ​ដែល​ល្ងង់ មិនឈ្លាសវៃ ស្វែងរកសម្បត្តិ​ដោយ​មិនត្រូវទំនង ​ក៏​បាន​ដល់​នូវ​សេចក្តីវិនាស ដូច្នោះ​មិនខាន។ បពិត្ររាជញ្ញៈ សមណព្រាហ្មណ៍​ទាំង​ឡាយ​ ​មាន​សីល ​មាន​ធម៌ល្អ រមែង​មិនផ្តាច់បង់នូវអាយុ ​ដែល​មិនទាន់អស់ទេ មួយវិញទៀត ​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ទាំង​ឡាយ តែងរង់ចាំ​កាល ​ឲ្យ​អាយុ​ដល់​កំណត់។ បពិត្ររាជញ្ញៈ សមណព្រាហ្មណ៍​ទាំង​ឡាយ​ ​មាន​សីល ​មាន​ធម៌ល្អ ​មាន​ជីវិតវិសេសជាង​ពួក​ជនដទៃ បពិត្ររាជញ្ញៈ ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍ ​មាន​សីល ​មាន​ធម៌ល្អ ឋិតនៅអស់កាល​យូរអង្វែង ​ដោយ​ប្រការណា ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍​ទាំង​នោះ​ រមែងបាននូវបុណ្យ​ច្រើន​ ​និង​ប្រតិបត្តិ ដើម្បីប្រយោជន៍ ​ដល់​ជន​ច្រើន​ ដើម្បីសេចក្តី​សុខ​ដល់​ជន​ច្រើន​ ដើម្បីអនុគ្រោះ ​ដល់​សត្វ​លោក​ ដើម្បីសេចក្តី​ចម្រើន​ ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តីសុខ ​ដល់​ទេវតា ​និង​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ ​ដោយ​ប្រការដូច្នោះឯង។ ឱរាជញ្ញៈ បើ​តាម​បរិយាយ​នេះ សូមមហា​បពិត្រ បែរ​ព្រះ​យោបល់ យល់មក​យ៉ាង​នេះវិញថា ​លោក​ដទៃ​មាន​។បេ។ ផលវិបាក​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។
[១៤៩] ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ​និយាយ​យ៉ាង​នេះ ​ក៏​គួរ​ហើយ​ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែ​មាន​សេចក្តី​យល់​ក្នុង​ហេតុ​នុ៎ះ ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​។បេ។ ផល​វិបាក មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ ចុះបរិយាយ​មាន​ទៀតឬ។បេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ បរិយាយ​នៅ​មាន​។បេ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ ចុះបរិយាយ​ តើ​ដូច​ម្តេច។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ​ពួក​រាជបុរស​ក្នុង​ដែន​នេះ ចាប់ចោរ​ដែល​ប្រព្រឹត្តអាក្រក់ យកមកបង្ហាញខ្ញុំថា បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន​ ​អ្នក​នេះ ជាចោរប្រព្រឹត្តអាក្រក់​នឹង​ព្រះ​អង្គ ​ព្រះ​អង្គសព្វ​ព្រះ​ហឫទ័យ ដាក់​អាជ្ញាណា​ដល់​ចោរនេះ សូម​ព្រះ​អង្គដាក់អាជ្ញា​នោះ​មក ខ្ញុំ​ក៏​និយាយ​ទៅ​នឹង​រាជបុរស​ទាំង​នោះ​ ​យ៉ាង​នេះថា ​ម្នាល​អ្នក​ដ៏​ចម្រើន​ បើដូច្នោះ ​ចូរ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ ចាប់បុរសនេះ​ទាំង​រស់ បោះ​ទៅ​ក្នុង​ខ្ទះ ​ហើយ​គ្របមាត់ខ្ទះ យក​ស្បែក​ស្រស់​ពាសដាស រួចយកដីស្អិតសើម មកបូក​ឲ្យ​ក្រាស់ ​ហើយ​លើកដាក់លើចង្ក្រាន រួចដុតភ្លើង ឯរាជបុរស​ទាំង​នោះ​ ទទួល​ពាក្យរបស់ខ្ញុំថា ករុណាវិសេស ​ហើយ​ក៏​ចាប់បុរស​នោះ​ទាំង​រស់ បោះ​ទៅ​ក្នុង​ខ្ទះ គ្រប​មាត់ខ្ទះ យក​ស្បែក​ស្រស់​មកពាសដាស រួចយកដីស្អិតសើម មកបូក​ឲ្យ​ក្រាស់ រួចដាក់​លើចង្ក្រាន ​ហើយ​ដុតភ្លើង។ កាល​ដែល​យើង​ដឹង​ថា បុរស​នោះ​ស្លាប់​ហើយ​ ទើប​ឲ្យ​ពួក​រាជបុរស ដាក់ខ្ទះ​នោះ​ចុះមក គាស់ដីស្អិត បង្ហើបមាត់សន្សឹមៗ ​ហើយ​ពិនិត្យ​មើល​ដោយ​បំណងថា យើង​នឹង​ចាំមើលជីវៈ (ព្រលឹង) របស់ចោរ​នោះ​ ​ដែល​ចេញ​ទៅ​ តែ​យើងមិនឃើញជីវៈរបស់ចោរ​នោះ​ចេញ​ទៅ​សោះ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ បរិយាយ​នេះឯង ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​គំនិត ​យ៉ាង​នេះថា ​លោក​ដទៃ​មិន​មាន​ ​ពួក​សត្វ​ជា​ឱបបាតិកៈ​មិន​មាន​ ផល​វិបាក​របស់​កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើអាក្រក់​មិន​មាន​ ​ដោយ​ហេតុ​នេះ។ ថ្វាយ​ព្រះ​ពររាជញ្ញៈ បើដូច្នោះ អាត្មាភាព​នឹង​ត្រឡប់សួរ​មហា​បពិត្រ ​ក្នុង​បរិយាយ​នេះវិញ ប្រស្នានេះ ពេញ​ព្រះ​ហឫទ័យនៃមហាបពិត្រ ​យ៉ាង​ណា សូមមហាបពិត្រ ព្យាករ​ប្រស្នា​នោះ​យ៉ាង​នោះ​។ បពិត្ររាជញ្ញៈ ទ្រង់ធ្លាប់ចូល​ទៅ​កាន់​ទី​ព្រះ​បន្ទំ ​ក្នុង​វេលាថ្ងៃ បាន​ទ្រង់​ព្រះ​សុបិនឃើញសួនច្បារ ជាទីសប្បាយ ​ព្រៃ​ជាទីសប្បាយ (ទេសភាព) ផែនដីជា​ទីសប្បាយ ស្រះឈូកជាទីសប្បាយ ដែរឬទេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ ខ្ញុំធ្លាប់ចូល​ទៅ​កាន់​ដំណេក ​ក្នុង​វេលាថ្ងៃ ធ្លាប់យល់សប្តិឃើញ​ សួនច្បារ ជាទីសប្បាយ ​ព្រៃ​ជាទីសប្បាយ ផែនដីជាទីសប្បាយ ស្រះឈូកជាទីសប្បាយ ដែរ។ ចុះ​ក្នុង​សម័យ​នោះ​ ​មាន​ពួក​ស្រីគមខ្លះ ស្រីតឿខ្លះ ក្មេងស្រីកំពុងពេញល្បែងខ្លះ ក្មេងស្រីតូចៗខ្លះ ចាំរក្សា​ព្រះ​អង្គ​ដែរឬទេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ អើ​ក្នុង​សម័យ​នោះ​ ​មាន​ពួក​ស្រីគមខ្លះ ស្រីតឿខ្លះ ក្មេងស្រីកំពុងពេញល្បែងខ្លះ ក្មេងស្រីតូចៗខ្លះ ចាំរក្សា​ខ្ញុំដែរ។ ចុះ​ពួក​ស្រី​ទាំង​នោះ​ ឃើញ​ព្រលឹងរបស់មហាបពិត្រ កំពុងចូលមក ឬកំពុង​ចេញ​ទៅ​ដែរឬទេ។ បពិត្រ​ព្រះ​កស្សប​ដ៏​ចម្រើន​ មិនឃើញទេ។ ឱរាជញ្ញៈ អម្បាល​យ៉ាង​ពួក​ស្រី​ទាំង​នោះ​នៅរស់ គង់មិន​ឃើញ​ព្រលឹងរបស់មហាបពិត្រកំពុងរស់នៅ កាលចូលមក ឬចេញ​ទៅ​ ចំណង់បើ​មនុស្ស​ស្លាប់​ទៅ​ហើយ​ មហាបពិត្រ ​នឹង​ទតឃើញព្រលឹង កាលចូលមក ឬចេញ​ទៅ​ដូច​ម្តេចបាន។ ឱរាជញ្ញៈ បើតាម​បរិយាយ​នេះឯង សូមមហា​បពិត្រ យល់មក​យ៉ាង​នេះវិញថា ​លោក​ដទៃ​មាន​ ​ពួក​សត្វជាឱបបាតិកៈ​មាន​ ផលវិបាករបស់កម្ម​ទាំង​ឡាយ​ ​ដែល​សត្វធ្វើល្អ ធ្វើ​អាក្រក់​មាន​ ​ដោយ​ហេតុនេះ។