លីលាវតី_ភាគ​ទី​_២
ស្រ្តីផ្ទៃពោះចាស់
ក្មេងគង្វាលគោសម្លឹងមើលមុខគ្នាហាក់នឹងយល់ថាសម្តីរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាជារឿងចម្លែកមិនធ្លាប់បានឮមកពីមុន "លោកម្ចាស់ជាសមណៈដំបូងដែលមិនមែនជាបក្សពួករបស់យើង" ក្មេងម្នាក់និយាយឡើងដោយអាការសម្តែង​កំហកបំណង និយាយហើយក៏ថយចេញទៅឆ្ងាយ ក្មេងៗដទៃទៀតក៏ក្រោកឡើងដើរតាមគេទៅ ពួកគេទៅឈរ ប្រឹក្សាជុំគ្នាមួយស្របក់ ចង្អុលដៃច្រងេងច្រងាងមកខាងខ្ញុំព្រះករុណា ហើយក៏ចេញដំណើរដើរទៅរកហ្វូងគោ​របស់គេ បណ្តោយឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាស្ថិតនៅក្នុងសភាពស្ងប់ម្នាក់ឯងម្តងទៀត ហេតុការណ៍តូចតាចនៅគ្រានេះ​ធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាភ្នកនឹកដល់វសុទេពបរិព្វាជកទៀត ឃើញថា ការបន្លំខ្លួនជាអ្នកបួសកំពុងតែពេញនិយមយ៉ាង ទូលំទូលាយក្នុងក្រុមពួកឧទាម នៅថ្ងៃណាមួយ ទាហានភូមិន្ទរបស់ព្រះបាទអជាតសត្តុគង់នឹងចាប់ខ្លួនអ្នកបួស​ពិត​ទាំងឡាយមិនខាន ខ្ញុំព្រះករុណាអង្គុយគិតនៅក្រោមដើមឈើរហូតបាត់នឿយហត់ហើយក៏ចេញដំណើរ​ដើរ​ចូលព្រៃទៅ ។ ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុ ! គ្រាន់តែផុតព្រៃ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ទៅដល់វាលស្រែ ១ កន្លែងទៀត ហួសវាលស្រែទៅ មើលឃើញផ្ទះសម្បែងតាំងនៅលើទំនួលដីខ្ពស់ ខ្ញុំព្រះករុណាឈាងចូលមកសម្រាកក្រោមដើមឈើដើម្បីអង្គុយ​សម្រួលកាយ ខណៈនោះជាថ្ងៃបាក់រសៀលណាស់ទៅហើយ ហ្វូងក្មេងគង្វាលគោកំពុងតែកៀងគោត្រឡប់​ទៅ​ភូមិវិញ​ជាហ្វូងជាហ្វាយ ខ្ញុំព្រះករុណាអង្គុយសម្លឹងមើលហ្វូងគោនិងក្មេងក្មាងដោយចិត្តសប្បាយរីករាយ ព្រោះជារូបភាពនៃសុខសន្តិភាពគ្មានពិសពុល ជារូបភាពនៃទំនាក់ទំនងដ៏ស្និទ្ធស្នាលរវាងមនុស្សនិងសត្វតិរច្ឆាន សូម្បីតែមនុស្សនិងសត្វក៏អាចរស់នៅជាមួយគ្នាបានយ៉ាងសុខសាន្ត ចុះហេតុដូចម្តេចបានជាមនុស្ស​ដូចគ្នា​សោះមិនអាចរស់នៅជាមួយគ្នាបានយ៉ាងសុខសាន្តត្រាណ? កាលបើគិតមកដល់ត្រង់នេះ មនោសញ្ចេតនាចំពោះតួនាទីរបស់ភិក្ខុអ្នកបង្រៀនមនុស្សឲ្យតាំងនៅក្នុងសុខសន្តិភាពបានវិលត្រឡប់ចូល​មក​កាន់ចិត្តរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាម្តងទៀត រូបភាពទារុណកម្មឃោរឃៅដែលទាហានភូមិន្ទធ្វើចំពោះប្រុសជរា នៅដក់ប្រាកដច្បាស់ក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា រូបភាពនោះធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាកើតចិត្តអាណិតអាសូរ​មនុស្សជាតិហើយចង់ជួយកម្ចាត់លុបបំបាត់អំពើឃោរឃៅផ្សេងៗឲ្យផុតរលត់ពីពិភពផែនដីនេះទៅ ប៉ុន្តែថា តើខ្ញុំព្រះករុណានឹងធ្វើបានឬ? កាលបើព្រះបរមសាស្តាទ្រង់មិនអាចនឹងធ្វើបានផង ! ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុ ! នៅខណៈដែលខ្ញុំព្រះករុណាកំពុងតែអង្គុយគិតកាញ់គ្នាន់គ្នេរនុះឯង រូបភាពដ៏គួរ​ឲ្យរន្ធត់ចិត្តមួយទៀតក៏កើតឡើង មានទាហានប្រមាណជា ១០ នាក់កំពុងចាប់ស្រ្តីអ្នកភូមិ ៣ នាក់ទាញ​ទី​ណាត់ទីណែងចេញពីក្នុងព្រៃមក មើលទៅហាក់ដូចជាអ្នកទោសកំពុងត្រូវគេនាំខ្លួនទៅកាន់ទីត្រឡែងកែង "កើតរឿងអ្វីឬ? ឧបាសក ! "ខ្ញុំព្រះករុណាហាមាត់សួរ នៅខណៈដែលទាហានដើរមកដល់ត្រង់ម្លប់ឈើដែល​ខ្ញុំព្រះករុណា​កំពុងតែជ្រក   មេទាហាននាំស្រ្តីអ្នកទោសទាំង ៣ នាក់ចូលមកអង្គុយជ្រកម្លប់ក្រោមដើមឈើ ទាំងឆ្លើយថា "លោកសមណៈ​ ! ពួកគាត់ទាំង ៣ នាក់នេះនាំយកអាហារទៅឲ្យពួកឧទាមក្នុងព្រៃ ដោយយក​កញ្ចប់អាហារមកចងផ្អោបត្រង់ដំបារពោះ យកក្រណាត់ឃ្លុំជិត ធ្វើហាក់ដូចជាថាកំពុងតែ​មានផ្ទៃពោះ​ចាស់ រាល់ៗថ្ងៃរសៀល តែងនាំគ្នាចូលទៅក្នុងព្រៃ ធ្វើ​ដូចជាទៅរកឧស យើងសង្ស័យមកយូរហើយ នៅថ្ងៃ​នេះ ទើប​តាមដានទៅសង្កេតមើល ប្រាកដឃើញថា ពួកគាត់ ទាំង ៣ នាក់នេះបាននាំយកកញ្ចប់អាហារ​ចេញពី​ដំបារពោះទៅលាក់ទុកត្រង់កន្លែងណាត់មត់ជាមួយនឹងពួកឧទាម យកស្លឹកឈើស្ងួតវេចក្រណាត់ចងភ្ជាប់​ដំបារពោះហើយក៏យកឧសទូលលើក្បាលដើរត្រឡប់មកផ្ទះវិញ នៅទីបំផុត យើងក៏ចាប់បានដូចដែល​លោក​ម្ចាស់ឃើញនេះឯង" "តើពួកគាត់ទាំង ៣ នាក់នឹងបានទទួលទោសទណ្ឌដូចម្តេចខ្លះ? ឧបាសក ! " ខ្ញុំព្រះករុណាសួរដោយ​សេចក្តី​ព្រួយបារម្ភចំពោះជោគវាសនារបស់ស្រ្តីទាំង ៣ នាក់នោះ "តាមច្បាប់របស់យើង អ្នកទាំង ៣ នឹងត្រូវទទួលទោសប្រហារជីវិត លោកសមណៈ ! យើងនាំគាត់ចូលទៅ​ក្នុងភូមិ ប្រជុំអ្នកភូមិទាំងអស់ឲ្យមកមើលជាមេរៀនថា បើជួយពួកឧទាម នឹងទទួលបានផលតស្នងបែបណា រួចហើយក៏ចាត់ការប្រហារជីវិតចោល" ​គ្រាន់តែទាហាននិយាយចប់ បណ្តាស្រ្តី ៣ នាក់ ស្រ្តីម្នាក់ក៏ស្រែកជំទាលឡើងយ៉ាងផុតសម្លេង ហើយក៏ត្រដរ​តស៊ូដើម្បីឲ្យរួចផុតពីចំណាប់របស់ទាហាន ប៉ុន្តែមិនបានផលទេ នាងត្រដេត្រដរនិងស្រែក ជំទាលយ៉ាងវក់​វល់​រហូតដល់ខ្សោះកម្លាំងហើយក៏ឈប់ទៅឯង ខ្ញុំព្រះករុណាបានព្យាយាមស្នើសុំនាយ​ទាហានឲ្យ​បន្ធូរបន្ថយ​ទោសដល់ស្រ្តីទាំង ៣ នាក់ យ៉ាងអស់ពីសមត្ថភាព ប៉ុន្តែនៅតែមិនបានផល នៅទីបំផុត អ្នកទោសទាំង ៣ ក៏ត្រូវទាហាននាំខ្លួនបណ្តើរចូលទៅកាន់ភូមិដើម្បីប្រឈមមុខនឹងជតាកម្មដ៏គួរ​ឲ្យ​ស្រយុត​ស្រយងនោះតទៅ ។