cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ
ជំពូក​ទី​១ អំពី​ ការ​កកើត
សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ចាប់​កំណើត​ឡើង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ ២២​ ខែ​ វិច្ឆិកា​ ឆ្នាំ​ ១៩៩២​ ដោយ​ទទួល​បាន​ការ​អនុញ្ញាត​ពី​អាជ្ញាធរ​បណ្ដោះអាសន្ន​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​ "អ៊ុនតាក់" ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​ ៣០​ ខែ​ វិច្ឆិកា​ ឆ្នាំ​ ១៩៩២​ និង​ បាន​ចុះបញ្ជី​នៅ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​ដែល​មាន​លិខិត​ឆ្លើយ​តប​លេខ​ ១០៩​ស.ជ.ប​ ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​ ២១​ ខែ​ កុម្ភៈ​ ឆ្នាំ​ ១៩៩៤ ។
មាត្រា​ ៣.-
សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​មាន​ទីស្នាក់ការ​កណ្ដាល​នៅ​ផ្ទះ​លេខ​ ១៣៥​អា ផ្លូវ​លេខ​ ២៥៩​ សង្កាត់​ទឹកល្អក់​ទី​១​ ខណ្ឌ​ទួលគោក​ រាជធានី​ភ្នំពេញ។​ ទីស្នាក់ការ​អាច​ផ្លាស់ប្ដូរ​ទៅ​កន្លែង​ផ្សេង​បាន​ក្នុង​ករណី​ចាំបាច់​ណា​ មួយ​ តែ​ត្រូវ​មាន​សេចក្ដី​សម្រេច​ពី​ គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ។
ជំពូក​ទី​២ អំពី​ ចក្ខុវិស័យ​ បេសកកម្ម​ គោលបំណង​ និង​ ទិសដៅ
មាត្រា​ ៤.-
សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​មាន​ចក្ខុវិស័យ​ បេសកកម្ម​ គោលបំណង​ និង​ ទិសដៅ​ដូច​ខាងក្រោម៖
ចក្ខុវិស័យ​របស់​យើង​ គឺ​ចង់​ឃើញ​យុវជន​ខ្មែរ​ដែល​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​សក្ដានុពល​ភាព​ ហើយ​យើង​ធ្វើ​ការ​ជា​មួយ​ និង​ដើម្បី​យុវជន​សម្រាប់​នាំ​មក​នូវ​ការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​ជា​វិជ្ជមាន​នៅ​ក្នុង ​សង្គម។
'''ខ. បេសកកម្ម'''
បេសកកម្ម​របស់​យើង​ គឺ​ដើម្បី​ជំរុញ​ និង​​លើក​កម្ពស់​ការ​ចូលរួម​របស់​យុវជន​ក្នុង​វិស័យ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ ប្រជាធិបតេយ្យ​ ការ​កសាង​សន្តិភាព​ សុខភាព​ ការ​អប់រំ​ សមភាព​យេនឌ័រ​ និង​ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​វិជ្ជាជីវៈ​ដល់​យុវជន​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។​ សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ខិតខំ​ពុះពារ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ការ​លើក​កម្ពស់​ក្របខ័ណ្ឌ​ជា​ មូលដ្ឋាន​នៃ​ការ​គោរព​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ ប្រជាធិបតេយ្យ​ និង​ ការ​ផ្ដល់​សិទ្ធិ​អំណាច​ដល់​យុវជន​ពី​សំណាក់​រដ្ឋាភិបាល​ និង​អ្នក​ពាក់ព័ន្ធ​ដទៃ​ទៀត​ដោយ​ឈរ​លើ​គោលការណ៍​នៃ​ការ​លើក​ទឹកចិត្ត​ដល់​ ការ​ចូលរួម​របស់​យុវជន​ ព្រម​ទាំង​ការ​ទទួល​ស្គាល់​នូវ​តួនាទី​ និង​ ការងារ​របស់​យុវជន។
'''គ. គោល​បំណង'''
'''ឃ. ទិសដៅ'''
ដើម្បី​អោយ​សម្រេច​បាន​នូវ​គោលបំណង​ខាង​លើ​ សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​មាន​ទិសដៅ​ដូចតទៅ៖
ជំពូក​ទី​៣ អំពី​ ផ្លាក​សញ្ញា
មាត្រា​ ៥.-
ផ្លាក​សញ្ញា​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ មាន​ដូចតទៅ ៖
ជំពូក​ទី​៤ អំពី​ សមាជិកភាព
មាត្រា​ ៦.-
យុវជន​ខ្មែរ​ទាំង​ពីរ​ភេទ​ដែល​មាន​អាយុ​ចាប់​ពី​ ១៦​ឆ្នាំ​ រហូត​ដល់​ ៣៥​ឆ្នាំ​ ទោះ​ជា​ខ្មែរ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ ឬ​ក្រៅ​ប្រទេស​មាន​សិទ្ធិ​ចូល​ជា​សមាជិក​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​បាន។
មាត្រា​ ៧.-
យុវជន​ខ្មែរ​ទាំងពីរ​ភេទ​ ដែល​ដាក់​ពាក្យ​ចូល​ជា​សមាជិក​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ត្រូវ​បង់​ថវិកា​ ៣០០០​រៀល​ (បី​ពាន់​រៀល​គត់)។
មាត្រា​ ៨.-
យុវជន​ខ្មែរ​ទាំង​ពីរ​ភេទ​ អាច​ចូល​ជា​សមាជិក​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​បាន​លុះ​ត្រា​តែ​បំពេញ​លក្ខខណ្ឌ​ ដូច​ខាងក្រោម ៖
-ពាក្យ​សុំ​ចូល​ជា​សមាជិក​            ចំនួន​        ០១​ច្បាប់
-រូបថត​ទំហំ​ ៣​ គុណ​ ៤​               ចំនួន​        ០១​សន្លឹក​ និង
-រូបថត​ទំហំ​ ៤​ គុណ​ ៦​               ចំនួន​        ០២​សន្លឹក
សមាជិក​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ ចែក​ចេញ​ជា​ បួន​ប្រភេទ​គឺ ៖
ក. យុវជន​ខ្មែរ​ទាំងពីរ​ភេទ​ បន្ទាប់​ពី​បាន​ចូល​ជា​សមាជិក​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ ទោះ​ជា​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​ខ្លួន​មាន​អាយុ​លើស​ពី​ ៣៥​ឆ្នាំ​ក៏​ដោយ​ក៏​នៅ​ជា​សមាជិក​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ដដែល។
ខ. ការ​បាត់បង់​សមាជិកភាព​ទៅ​បាន​លុះ​ត្រា​តែ ៖
មាត្រា ១០.-
សមាជិក​ សមាជិកា​យុវជន​ខ្មែរ​មាន​សិទ្ធិ​ និង​ ករណីយកិច្ច​ដូចតទៅ​នេះ ៖
មាត្រា​ ១១.-
មាត្រា​ ១២.-
ជំពូក​ទី​៥ អំពី​ តួនាទី​ និង​ភារកិច្ច​របស់​សមាជិក​ស្ថាបនិក
មាត្រា​ ១៣.-
សមាជិក​ស្ថាបនិក​មាន​តួនាទី​ដោះស្រាយ​ និង​ សំរប​សំរួល​វិវាទ​ផ្សេងៗ​ដែល​កើត​ឡើង​រវាង​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​ និង​ គណកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ។​ សមាជិក​ស្ថាបនិក​ដើរ​តួនាទី​ក្នុង​ការ​បង្រួបបង្រួម​អោយ​មាន​ឯកភាព​ និង​សាមគ្គីភាព​នៅ​ក្នុង​សមាគម។
សមាជិក​ស្ថាបនិក​ត្រូវ​បង្កើត​គណៈកម្មការ​មួយ​ដែល​មាន​សមាជិក​យ៉ាង​តិច​ ៥​ រូប​ ដឹកនាំ​ដោយ​ប្រធាន​មួយ​រូប​ដើម្បី​ធ្វើ​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​ ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​ និង​គណកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ។​ គណៈកម្មការ​នេះ​មាន​តួនាទី​ និង​ កាតព្វកិច្ច​កោះ​ហៅ​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​ និង​ គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​មក​សាកសួរ​ និង​ បំភ្លឺ​ពាក់ព័ន្ធ​តែ​នឹង​ការ​ប្រេះឆា​ និង​ វិវាទ​ក្នុង​ការ​ដឹកនាំ​ដែល​មិន​អាច​ស្វែង​រក​ដំណោះស្រាយ​បាន​ក្នុង​ចំណោម​ គណៈកម្មាធិការ​ទាំងពីរ​ខាង​លើ។​ សមាជិក​គណៈកម្មការ​ស្ថាបនិក​យ៉ាង​តិច​បី​រូប​អាច​កោះ​ហៅ​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល ​ ឬ​គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​មក​សាកសួរ​ និង​បំភ្លឺ​ពី​បញ្ហា​ផ្សេង​ៗ​បាន។
មាត្រា​ ១៥.-
ក្នុង​ករណី​ពិសេស​ដោយ​មើល​ឃើញ​ថា​ សមាគម​ត្រូវ​ឈាន​ទៅ​រក​វិបត្តិ​ហើយ​ តែ​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​ និង​ គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​មិន​ព្រម​រិះរក​វិធានការណ៍​ ឬ​ដំណោះ​ស្រាយ​ដើម្បី​បញ្ចៀស​គ្រោះ​អាសន្ន​ទេ​នោះ​នឹង​តម្រូវ​ឲ្យ​មាន​ ចំណាត់​ការ​ភ្លាមៗ​ រួច​ហើយ​ត្រូវ​រាយការណ៍​ជូន​សមាជិក​ស្ថាបនិក​វិញ​មិន​លើស​ពី​មួយ​សប្ដាហ៍។
មាត្រា​ ១៦.-
មាត្រា​ ១៧.-
សមាជិក​ស្ថាបនិក​ជា​អ្នក​ពិនិត្យ​មើល​ភាព​ស្របច្បាប់​របស់​សមាគម​យុវជន​ ខ្មែរ។​ ក្នុង​ករណី​មាន​វិវាទ​លើ​លក្ខន្តិកៈ​ និង​ សេចក្ដី​សំរេច​ និង​ បទប្បញ្ញត្តិ​ផ្សេងៗ​ ដែល​ប្រើ​នៅ​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ត្រូវ​ប្ដឹង​ទៅ​គណៈកម្មាធិការ​សមាជិក​ ស្ថាបនិក។​ សមាជិក​ស្ថាបនិក​ដែល​មាន​តួនាទី​ខាង​លើ​នេះ​គឺ​សំដៅ​ទៅ​លើ​សមាជិក​ស្ថាបនិក​ ទាំងឡាយ​ណា​ដែល​បាន​ប្រឹងប្រែង​សង្គ្រោះ​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ឲ្យ​មាន​ជីវិត​ ថ្មី​នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​១៩៩៤​ និង​សមាជិក​ដែល​បាន​ជួយ​សមាគម​តាំងពី​ឆ្នាំ​១៩៩៥​ រហូត​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ទើប​អាច​ចូល​ជា​សមាជិក​គណៈកម្មការ​ខាង​លើ​ បាន។
ជំពូក​ទី​៦ អំពី​ រចនា​សម្ព័ន្ធ
មាត្រា​ ១៨.-
សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​មាន​រចនា​សម្ព័ន្ធ​ទាក់ទង​ដូច​ខាង​ក្រោម ៖
មហាសន្និបាត
មហាសន្និបាត​គឺ​ជា​អង្គការ​សំរេច​ចិត្ត​ថ្នាក់​កំពូល​របស់​សមាគម។​ មហាសន្និបាត​ចែក​ចេញ​ជា​ពីរ​ប្រភេទ​គឺ :
១. មហាសន្និបាត​សាមញ្ញ : គឺ​ត្រូវ​បាន​ប្រារព្ធ​ធ្វើ​ឡើង​ជា​ទៀងទាត់​ទៅ​តាម​ការ​កំណត់​ដែល​មាន​ចែង​ នៅ​ក្នុង​លក្ខន្តិកៈ។​ មហាសន្និបាត​សាមញ្ញ​គឺ​សំដៅ​ជ្រើសរើស​ប្រធាន​សមាគម​រាយការណ៍​ពី​សកម្មភាព​ ការងារ​រយៈ​ពេល​បី​ឆ្នាំ​ របាយការណ៍​ថវិកា​ ធ្វើ​វិសោធនកម្ម​លក្ខន្តិកៈ​ក្នុង​ករណី​ចាំបាច់​ អនុម័ត​គម្រោង​សកម្មភាព​មេ​ និង​ការ​ចោទ​ឆ្លើយ​ក្នុង​ករណី​មាន​ការ​សង្ស័យ​ ឬ​យល់​មិន​ច្បាស់​ណា​មួយ។​ មហាសន្និបាត​សាមញ្ញ​ត្រូវ​តែ​បាន​រៀបចំ​ឡើង​នៅ​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ទី​ ២២​ ខែ​ វិច្ឆិកា​ នៃ​ឆ្នាំ​ទី​៣​ក្នុង​អណត្តិ​នីមួយៗ​ ប៉ុន្តែ​កាល​បរិច្ឆេទ​នេះ​អាច​ផ្លាស់ប្ដូរ​បាន​ក្នុង​ករណី​ប្រធាន​ស័ក្ដិ។
២. មហាសន្និបាត​វិសាមញ្ញ : គឺ​ត្រូវ​បាន​ប្រារព្ធ​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​ពុំ​មាន​កាល​បរិច្ឆេទ​កំណត់​ច្បាស់លាស់ ​នៅ​ក្នុង​លក្ខន្តិកៈ។​ មហាសន្និបាត​វិសាមញ្ញ​គឺ​សំដៅ​ជ្រើសរើស​ប្រធាន​សមាគម​ក្នុង​ករណី​ប្រធាន​ លាលែង​ពី​តំណែង​មុន​អណត្តិ​ មរណភាព​ ឬ​ បាត់បង់​សុពលភាព​ការងារ​ តែ​មហាសន្និបាត​វិសាមញ្ញ​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​បាន​លុះ​ណា​តែ​មាន​សំលេង​៥០%+១​ នៃ​សមាជិក​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល។​ ក្នុង​ករណី​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​អសកម្ម​មិន​ព្រម​ដោះស្រាយ​វិបត្តិ​នេះ​ទេ​ គណៈកម្មការ​ចម្រុះ​មួយ​ ដែល​មាន​សមាសភាព​យ៉ាង​តិច​៧​រូប​ ដែល​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​សមាជិក​ស្ថាបនិក​ដើម្បី​រៀបចំ​ឲ្យ​មាន​មហាសន្និបាត​នេះ​ ឡើង​ដោយ​ឈរ​លើ​សំលេង​ ៥០​ភាគរយ​បូក​ ១។
៣. ដំណើរ​ការ​រៀបចំ​មហាសន្និបាត
៣-១-គណកម្មការ​រៀបចំ​មហាសន្និបាត
មុន​នឹង​រៀបចំ​មហាសន្និបាត​ គណកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​ត្រូវ​តែ​រៀបចំ​ ជ្រើសរើស​គណៈកម្មការ​ឯករាជ្យ​មួយ​ដើម្បី​រៀបចំ​ដំណើរ​ការ​ មហាសន្និបាត។​ គណៈកម្មការ​ឯករាជ្យ​ត្រូវ​មាន​សមាសភាព​យ៉ាង​ច្រើន​ ០៥​ រូប​ និង​បំពេញ​ភារកិច្ច​មុន​ មហាសន្និបាត​រយៈ​ពេល​១០​ថ្ងៃ​ ហើយ​ចប់​ភារកិច្ច​ ក្រោយ​មហាសន្និបាត​រយៈ ពេល​ ០៣​ថ្ងៃ។​ ប្រធាន​ និង​សមាជិក​របស់​ គណៈកម្មការ​នេះ​ត្រូវ​រើស​ចេញ​ពី​សមាជិក​សកម្ម​ ឬ​ សមាជិក​ស្ថាបនិក​ របស់​សមាគម​ លើក​លែង​តែ​អ្នក​កាន់​កិច្ចការ​រដ្ឋបាល​ដែល​ត្រូវ​យក​ចេញ​ពី​ បុគ្គលិក​របស់​សមាគម។​ ប្រធាន​ និង​ សមាជិក​គណៈកម្មការ​រៀបចំ​ មហាសន្និបាត​គ្មាន​សិទ្ធិ​ឈរ​ឈ្មោះ​ជា​បេក្ខជន​ប្រធាន​ និង​សមាជិក​ ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​សមាគម​បាន​ឡើយ។​ រៀងរាល់​មហាសន្និបាត​ គណៈកម្មការ​រៀបចំ​មហាសន្និបាត​ត្រូវ​តែ​អញ្ជើញ​អ្នក​សង្កេតការណ៍​យ៉ាង​ តិច​ចំនួន​ ០៣​នាក់​ ឲ្យ​ចូលរួម​សង្កេតការណ៍។​ អ្នក​សង្កេតការណ៍​ទាំងអស់​ គ្មាន​សិទ្ធិ​បោះឆ្នោត​ឡើយ​ តែ​មាន​សិទ្ធិ​ចូលរួម​ជា​យោបល់​ចំពោះ​ មហាសន្និបាត។
៣-២-លក្ខខ័ណ្ឌ​គោល​នៃ​ការ​ឈរ​ឈ្មោះ
បេក្ខជន​ប្រធាន​សមាគម​ និង​ សមាជិក​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​ដែល​កំពុង​ ប្រតិបត្តិ​ក្នុង​រចនាសម្ព័ន្ធ​សមាគម​ត្រូវ​លាលែង​រយៈ​ពេល​ ០៣​ថ្ងៃ​ មុន​ពេល​ រៀបចំ​មហាសន្និបាត។​ ក្នុង​ករណី​ដែល​ប្រធាន​សមាគម​បន្ត​ឈរ​ជា​បេក្ខជន​ ហើយ​លាលែង​ពី​តំណែង​របស់​ប្រធាន​រយៈ​ពេល​០៣​ថ្ងៃ​ នោះ​រចនាសម្ព័ន្ធ​សមាគម​ ទាំង​មូល​ត្រូវ​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​ដឹក​នាំ​របស់​គណៈកម្មការ​រៀបចំ​ មហាសន្និបាត​ របស់​សមាគម។​ ការ​ឈរ​ឈ្មោះ​ជា​បេក្ខជន​ប្រធាន​គឺ​ត្រូវ​ដាក់​ពាក្យ​សុំ​ជា​ លាយលក្ខណ៍​អក្សរ​ និង​ បំពេញ​បែបបទ​ទៅ​តាម​ទម្រង់​ និង​កាល​បរិច្ឆេទ​ដែល​ គណៈកម្មការ​រៀបចំ​មហាសន្និបាត​បាន​កំណត់។
៣-៣-សមាជិក​ចូលរួម​មហាសន្និបាត
សមាជិក​ សមាជិកា​ទាំងអស់​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​អាច​ចូលរួម​ក្នុង​ មហាសន្និបាត​ ប៉ុន្តែ​គណៈកម្មការ​រៀបចំ​មហាសន្និបាត​មាន​សិទ្ធិ​កំណត់​ចំនួន​នៃ​ អ្នក​ចូល​រួម​មហាសន្និបាត​អាស្រ័យ​ទៅ​តាម​ធនធាន​របស់​ខ្លួន។
៣-៤-ធនធាន​និង​ថវិកា​សម្រាប់​រៀបចំ​មហាសន្និបាត
ធនធាន​ និង​ថវិកា​សម្រាប់​រៀបចំ​មហាសន្និបាត​គឺ​ជា​ធនធាន​ និង​ថវិកា​របស់​ សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ។​ គណកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​ និង​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​ត្រូវ​មាន​ ភារកិច្ច​ធានា​រ៉ាប់រង​ក្នុង​ការ​ស្វែងរក​ធនធាន​ និង​ថវិកា​ទាំងអស់​នេះ។
ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល
១-អំពី​សមាសភាព
២-អំពី​ការ​ប្រជុំ
កិច្ច​ប្រជុំ​សាមញ្ញ​របស់​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​ គឺ​ត្រូវ​ប្រារព្ធ​ធ្វើ​ឡើង​ ៤​ដង​ ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​ដោយ​មាន​ការ​ចូលរួម​ពី​ប្រធាន​សមាគម​ អនុប្រធាន​ ប្រធាន​គណនេយ្យ​ និង​រដ្ឋបាល​ដើម្បី​រាយការណ៍​ជូន​ពី​សកម្មភាព​ការងារ​ និង​ ថវិកា​របស់​សមាគម។​ ចំពោះ​ការ​ប្រជុំ​វិសាមញ្ញ​ គឺ​អាស្រ័យ​ទៅ​លើ​ការ​ចាំ​បាច់​របស់​សមាគម។
៣-​ អំពី​ភារកិច្ច
គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ
គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​ត្រូវ​មាន​កាតព្វកិច្ច​ទទួល​ខុសត្រូវ​ចំពោះ​មុខ​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល។
១.សមាសភាព​គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​នៃ​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​រួម​មាន ៖
២.តួនាទី​គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​ គឺ​ដើម្បី​អនុវត្ត​អោយ​បាន​សម្រេច​នូវ​ ផែនការ​ និង​ កម្មវិធី​របស់​សមាគម​ ហើយ​មាន​តែ​គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​ ប៉ុណ្ណោះ​ ដែល​មាន​សិទ្ធិ​គ្រប់គ្រង​រចនាសម្ព័ន្ធ​រដ្ឋបាល​ខេត្ត/ក្រុង​ របស់​ សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ និង​ មាន​សិទ្ធិ​ស្នើ​សុំ​ដាក់​របៀបវារៈ​ស្ដីពី​ការ​ដកហូត​ ឬ​ តែងតាំង​បុគ្គល​ណា​ម្នាក់​អោយ​កាន់​កិច្ចការ​ណា​មួយ​ទៅ​តាម​សេចក្ដី​ត្រូវ​ ការ​ របស់​ខ្លួន​ជូន​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​សម្រេច​ ហើយ​ប្រធាន​សមាគម​ត្រូវ​ឆ្លើយ​ បំភ្លឺ​នូវ​រាល់​ការ​សួរ​ដេញដោល​នានា​ពី​សមាជិក​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​នូវ​ ហេតុផល​ផ្សេងៗ។
៣.ប្រធាន​គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​ គឺ​ជា​ប្រធាន​សមាគម​ដែល​មាន​សិទ្ធិ​ គ្រប់គ្រង​ក្នុង​មួយ​អណត្តិ​រយៈ​ពេល​៣​ឆ្នាំ​ ហើយ​មាន​សិទ្ធិ​ឈរ​ឈ្មោះ​ជា​ បេក្ខជន​ប្រធាន​សមាគម​តែ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ពី​អណត្តិ​ជាប់ៗ​គ្នា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។
៤.អនុប្រធាន​ អគ្គលេខាធិការ​ ប្រធាន​គណនេយ្យ​ ប្រធាន​រដ្ឋបាល​ និង​ ផ្នែក​ ជំនាញ​នានា​ ព្រម​ទាំង​ប្រធាន​សាខា​ខេត្ត/ក្រុង​ ត្រូវ​បាន​តែងតាំង​ដោយ​ សេចក្ដី​សម្រេច​របស់​ប្រធាន​សមាគម​បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​យល់ព្រម​ភាគ​ច្រើន​ ពីរ​ភាគ​បី​ពី​សមាជិក​ សមាជិកា​ របស់​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល។
៥.ក្នុង​ករណី​ប្រធាន​លាលែង​ពី​ការងារ​មុន​អណត្តិ​ ឬ​បាត់បង់​សុពលភាព​ ដោយ​ប្រការ​ណាមួយ​អនុប្រធាន​ត្រូវ​ដឹកនាំ​ការងារ​ជំនួស​ជា​ប្រធាន​ស្ដីទី​ ដោយ​មាន​ការ​យល់ព្រម​ដោយ​សំលេង​ពីរ​ភាគ​បី​នៃ​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​រហូត​ ដល់​មាន​ការ​រៀបចំ​មហាសន្និបាត​ដើម្បី​ជ្រើសរើស​ប្រធាន​ថ្មី​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ ​ ឡើង។
៦.ត្រូវ​ផ្ញើ​របាយការណ៍​សកម្មភាព​ និង​ ថវិកា​ ព្រមទាំង​ផែនការ​សកម្មភាពមេ​​ ជូន​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​ស្របតាម​របាយការណ៍​ និង​ផែនការ​ដែល​ផ្ញើ​ជូន​ ម្ចាស់​មូលនិធិ។
៧.ពិធី​ផ្ទេរ​តំណែង​ និង​ស្បថ​ចូល​កាន់​មុខ​តំណែង​របស់​ប្រធាន​សមាគម : ពិធី​ផ្ទេរ​ និង​ស្បថ​ចូល​កាន់​មុខតំណែង​ និង​ ផ្ទេរ​តំណែង​នឹង​ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ ត្រឹម​ថ្ងៃ​ទី​ ៣១​ ខែ​ ធ្នូ​ នៅ​ក្នុង​អណត្តិ​នីមួយៗ។
ជំពូក​ទី​៧ អំពី​ លក្ខខណ្ឌ​ឈរ​ឈ្មោះ​ជា​បេក្ខជន​ប្រធាន​ និង​សមាជិក​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល
មាត្រា​ ១៩.-
'''ក. លក្ខខណ្ឌ​ឈរ​ឈ្មោះ​ជា​បេក្ខជន​ប្រធាន'''
'''ខ. លក្ខខណ្ឌ​ឈរ​ឈ្មោះ​ជា​បេក្ខជន​សមាជិក​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល'''
ជំពូក​ទី​៨ អំពី​ បទ​វិន័យ
មាត្រា​ ២០.-
ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​របស់​សមាគម​នឹង​ដាក់​វិន័យ​ដល់​សមាជិក​ណា​ដែល​មិន​គោរព​ លក្ខន្តិកៈ​ និង​លិខិត​បទដ្ឋាន​នានា​របស់​សមាគម​ដោយ​ប្រការ :
១. ការ​ណែនាំ​លើក​ទី​១​ លើក​ទី​២​ និង​ លើក​ចុង​ក្រោយ
២. ដក​សិទ្ធិ​សមាជិកភាព
៣. ការ​លួច​ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​សមាគម​ ការ​ធ្វើ​អោយ​ខូច​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​ និង​ខូច​ ប្រយោជន៍​របស់​សមាគម​ដោយ​ចេតនា​នឹង​ត្រូវ​កោះ​មក​សាកសួរ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល។​ ក្នុង​ករណី​មិន​អាច​សម្រុះសម្រួល​បាន​នឹង​ត្រូវ​ប្ដឹង​ទៅ​តុលាការ​ នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា។
មាត្រា​ ២១.-
សមាជិក​គ្រប់រូប​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​មិន​អាច​យក​ឈ្មោះ​ ទង់​ ផ្លាក​សញ្ញា​ និង​ ត្រា​ របស់​សមាគម​ទៅ​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ន័យ​បម្រើ​គណបក្ស​នយោបាយ​ និង​បុគ្គល​ខ្លួន​ជា​ដាច់​ខាត។​ ប៉ុន្តែ​សមាជិក​ជា​បុគ្គល​អាច​ចូល​រួម​ក្នុង​សកម្មភាព​គណបក្ស​នយោបាយ​ដោយ​ សេរី។
មាត្រា​ ២២.-
លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​ និង​ ការ​គោរព​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ គឺ​ជា​មូលដ្ឋាន​គ្រឹះ​ដ៏​រឹងមាំ​ក្នុង​ការ​ដឹកនាំ​ និង​ អភិវឌ្ឍន៍​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ។
មាត្រា​ ២៣.-
បុគ្គលិក​គ្រប់រូប​រួម​ទាំង​គណៈកម្មាធិការ​គ្រប់គ្រង​គ្រប់​លំដាប់​ ថ្នាក់​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​មាន​សិទ្ធិ​ពេញលេញ​ក្នុង​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​ យោបល់​រិះគន់​ស្ថាបនា​ដោយ​សេរី​នៅ​ក្នុង​អង្គប្រជុំ​ដោយ​គ្មាន​ការ​រារាំង​ ឬ​គំរាម​កំហែង​ពី​ជន​ណា​ម្នាក់​ឡើយ។​ ការ​និយាយ​បរិហារកេរ្តិ៍​សមាគម​ រឺ​បុគ្គលិក​ ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ព្រមាន​ រឺ​ក៏​បញ្ឈប់​ពី​ការងារ​ក្នុង​ករណី​ធ្វើ​អោយ​ប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរ។
ជំពូក​ទី​៩ អំពី​ ប្រភព​មូលនិធិ​ និង​ ការ​ប្រើប្រាស់
មាត្រា​ ២៤.-
មូលនិធិ​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​បាន​មក​ពី ៖
មាត្រា​ ២៥.-
រាល់​ការ​ចាយ​វាយ​ និង​ ការ​ប្រើប្រាស់​ថវិកា​របស់​សមាគម​ត្រូវ​មាន​ផែនការ​ និង​ គោលការណ៍​ច្បាស់លាស់​ និង​ មាន​តម្លាភាព​ ដែល​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​ស្មារតី​សន្សំសំចៃ​ និង​មាន​ផលប្រយោជន៍​ចំពោះ​សមាគម​ ហើយ​រាល់​ការ​ចាយវាយ​នានា​ត្រូវ​រាយការណ៍​ជូន​មហាសន្និបាត​ អង្គប្រជុំ​ប្រចាំ​ខែ​ និង​ សន្និបាត​ប្រចាំ​ឆ្នាំ។
មាត្រា​ ២៦.-
ប្រធាន​គណនេយ្យ​មាន​តួនាទី​គ្រប់គ្រង​ចំនួន​ទឹកប្រាក់​ និង​សាច់ប្រាក់​ដោយ​ផ្ទាល់​ តែ​គ្មាន​សិទ្ធិ​បញ្ជា​ចំណាយ​ទេ។​ មាន​តែ​អាណាប័ក​ ឬ​អាណាប័ក​ផ្ទេរ​សិទ្ធិ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​មាន​សិទ្ធិ​បញ្ជា​ចំណាយ។​ ចំពោះ​ចំណាយ​ដែល​មាន​ករណី​ប្រធាន​ស័ក្ដិ​ត្រូវ​សុំ​ការ​អនុម័ត​ពី​ ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល។
ជំពូក​ទី​១០ អំពី​ អធិបតេយ្យភាព
មាត្រា​ ២៧.-
សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ជា​អង្គការ​ មិនមែន​រដ្ឋាភិបាល​ ឯករាជ្យ​ មិន​បម្រើ​គណបក្ស​នយោបាយ​ និង​មិន​រក​កំរៃ។​ ដូចនេះ​សមាជិក​ នៃ​គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​គ្រប់​លំដាប់​ថ្នាក់​ និង​ប្រធាន​សាខា​ខេត្ត/ក្រុង​ ដែល​កំពុង​ប្រតិបត្តិ​ និង​ បំពេញ​មុខ​នាទី​ក្នុង​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​មិន​អាច​ជា​សមាជិក​សកម្ម​នៃ​គណបក្ស ​នយោបាយ​ ឬ​ជា​សមាជិក​នៃ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ដែល​កំពុង​កាន់​អំណាច​ឡើយ។
មាត្រា​ ២៨.-
ការិយាល័យ​ដែល​តាំង​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ ជា​ទីស្នាក់ការ​កណ្ដាល​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ។​ ទង់​ និង​ផ្លាក​សញ្ញា​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​មាន​កំណត់​នៅ​ក្នុង​ឧបសម្ពន្ធ​ ១​ និង​ ឧបសម្ព័ន្ធ​ ២។
ជំពូក​ទី​១០ អំពី​ ការ​រំលាយ​សមាគម
មាត្រា​ ២៩.-
មាន​តែ​មហាសន្និបាត​របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​តែ​មួយ​គត់​ ដែល​មាន​សិទ្ធិ​រំលាយ​សមាគម​បាន​ដោយ​ឈរ​លើ​សំលេង​ភាគ​ច្រើន​ដាច់​ខាត​ពីរ​ ភាគ​បី។​ ក្នុង​ករណី​មាន​សមាជិក​មហាសន្និបាត​ ចាប់​ពី​សាមសិប​ភាគរយ​ឡើង​ទៅ​មាន​សិទ្ធិ​សុំ​បន្ត​សកម្មភាព​របស់​សមាគម​បាន​ តែ​ត្រូវ​កំណត់​រយៈ​ពេល​មួយ​ឆ្នាំ​ បើ​គ្មាន​ការ​រីកចម្រើន​ត្រូវ​បញ្ចប់​សកម្មភាព​ជា​ស្វ័យប្រវត្តិ។
មាត្រា​ ៣០.-
បន្ទាប់​ពី​ត្រូវ​បាន​រំលាយ​ ទ្រព្យសម្បត្តិ​ និង​ សារពើភ័ណ្ឌ​របស់​សមាគម​ទាំងអស់​ត្រូវ​ធ្វើ​ជា​អំណោយ​ដល់​សមាគម​ឬ​អង្គការ​ នានា​ដែល​មាន​អព្យាក្រិតភាព​ និង​ ឯករាជ្យ​ភាព​ត្រឹមត្រូវ​នៅ​ក្នុង​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា។
ជំពូក​ទី​១១ អំពី​ការ​ធ្វើ​វិសោធនកម្ម​លក្ខន្តិកៈ
មាត្រា​ ៣១.-
មាត្រា​ ៣២.-
ចំពោះ​ការ​ធ្វើ​វិសោធនកម្ម​ដែល​ប៉ះពាល់​លើ​សិទ្ធិ​សេរីភាព​នៃ​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​របស់​សមាជិក​ ឬ​ បុគ្គលិក​ត្រូវ​ហាម​ឃាត់​ជា​ដាច់ខាត។
ជំពូក​ទី​១២ អំពី​ អន្តរ​បញ្ញត្តិ
មាត្រា​ ៣៣.-
លក្ខន្តិកៈ​នេះ​ ក្រោយ​ពី​បាន​ធ្វើ​ការ​អនុម័ត​ត្រូវ​ប្រកាស​អោយ​ចូល​ជា​ធរមាន​ភ្លាម​ដោយ​ អង្គ​មហាសន្និបាត​ និង​ចុះ​ហត្ថលេខា​ដោយ​ប្រធាន​សមាគម​ដែល​កំពុង​មាន​សុពលភាព។
លក្ខន្តិកៈ​ និង​លិខិត​បទដ្ឋាន​ទាំងឡាយ​នៅ​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ ដែល​ធានា​ការពារ​នូវ​ទ្រព្យសម្បត្តិ​សមាគម​សិទ្ធិ​ សេរីភាព​ និង​ផលប្រយោជន៍​ត្រឹមត្រូវ​តាម​ច្បាប់​របស់​សមាជិក​ត្រូវ​មាន​អានុភាព​ អនុវត្ត​បន្ត​ទៅ​មុខ​ទៀត​រហូត​ដល់​មាន​អត្ថបទ​ថ្មី​មក​កែប្រែ​ឬ​លុប​ចោល។​ លើក​លែង​តែ​បទបញ្ញត្តិ​ណា​ដែល​ផ្ទុយ​នឹង​ស្មារតី​នៃ​លក្ខន្តិកៈ​នេះ។
កំណត់​ចំណាំ
(មហាសន្និបាត​ របស់​សមាគម​យុវជន​ខ្មែរ​ បាន​ធ្វើ​វិសោធនកម្ម​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ ១៩​ ខែ​ វិច្ឆិកា​ ឆ្នាំ​ ២០០៥) ការ​ធ្វើ​វិសោធនកម្ម​ និង​ កែប្រែ​លក្ខន្តិកៈ​ ទៅ​លើ៖
ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត
ព្រះ​បទុមុត្តរៈសម្មាសម្ពុទ្ធ
សម័យ​មួយ​លោក​បាន​ចូល​គាល់​ព្រះ​បទុមុត្តរៈ​សម្ពុទ្ធ បាន​ឃើញ​ផ្កា​កណិការី ក៏​កាច់​ផ្កា​នោះ​ត្រង់​ទង យក​មក​ធើ្វ​ប្រដាប់​លើ​ឆ័ត្រ ហើយ​បង្អោន​ចូល​ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ និង​បាន​ប្រគេន​ភត្ត​ដល់​ភិក្ខុ​សង្ឃ​៨​អង្គ មាន​ព្រះ​បទុមុត្តរៈ​សម្ពុទ្ធ​ជា​ប្រធាន​រួម​ជា​៩​អង្គ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​ត្រាស់​អនុមោទនា​ ការ​ថ្វាយ​ស្វេត​ច្ឆ័ត្រ​ផ្កាកណិកា និង​ការ​ប្រគេន​អាហារ​របស់​ខ្ញុំ​ថា ដោយ​សេចក្តី​ជ្រះ​ថ្លា​នៃ​កុលបុត្រ​នេះ កុលបុត្រ​នេះ​នឹង​បាន​សោយ​ទិព្វ​សម្បត្តិ ជា​កំពូល​នៃ​ទេវតា​ទាំង​ឡាយ ក្នុង​ឋាន​សួគ៌៣០ជាតិ នឹង​បាន​ជា​សេ្តច​ចក្រពត្តិ ២១ជាតិ ហើយ​នឹង​បាន​ជា​រាជា​ក្នុង​បទេសរាជ រាប់​ចំនួន​មិន​បាន កុលបុត្រ​នោះ​នឹង​បាន​ជា​សាវ័ក​របស់​ព្រះ​គោតម​សម្ពុទ្ធ​ក្នុង​កាល​អនាគត មាន​នាម​ថា​ឧបសេន​។
ជីវប្រវត្តិ
ព្រះ​ឧបសេន​ជា​បុត្រ​របស់​វង្គន្តព្រាហ្មណ៍ ដែល​ជា​មេស្រុក និង​នាង​សារី​ព្រាហ្មណីក្នុង​ស្រុក​ឈ្មោះ​នាលកៈ ឬ​ហៅ​ថា នាលន្ទា ក្នុង​ដែន​មគធរដ្ឋ។ ហេតុដែល​ហៅថា ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត ព្រោះ ឈ្មោះ​របស់​លោក​ឧបសេន​​ត្រូវ​បាន​បូក​ជា​មួយ​នឹង​ឈ្មោះ​របស់​បិតា វង្គន្តៈ។ លោក​ជាប្អូន​ប្រុស​របស់​ព្រះ​សារីបុត្រត្ថេរ។ លោក​មាន​បងប្អូន​ទាំង​អស់​៧​នាក់ ប្រុស​៤នាក់ ស្រី​៣​នាក់។ ប្រុស​៤​នាក់​គឺ ព្រះ​សារីបុត្តត្ថេរ១ ព្រះ​ចុន្ទត្ថេរ១ ព្រះ​ឧបសេនត្ថេរ១ ព្រះ​រេវតត្ថេរ១។ ស្រី​៣​នាក់​គឺ នាង​ចាលា១ ឧបចាលា១ និង​នាង​សីសុបចាលា១។ ឧបសេន​មាណព មាន​វ័យ​ចម្រើន​ឡើង​បាន​រៀន​ចប់​វិជ្ជា​ត្រៃវេទក្នុង​សាសនា​របស់​ព្រាហ្មណ៍​តាម​ត្រកូល មាន​ការ​បូជា​យញ្ញ​ជា​មន្ត​សម្រាប់​សែន​បួង​សួង និង​សូត្រ​អង្វរ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​របស់​គេ​ដើម្បី​សុំ​សេចក្តី​សុខ​និង​ការ​ប្រាថ្នា​ផ្សេង​ៗ។
បព្វជ្ជា
ក្រោយ​មក​ឧបសេនមាណព​បាន​ទៅ​គាល់​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ហើយ​បាន​ស្តាប់​ព្រះធម៌​របស់​ព្រះ​បរម​សាស្តា មាន​សទ្ធា​ជ្រះថ្លា គឺ​ការ​ជឿ​ក្នុង​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា ហើយ​បាន​ចេញ​បព្វជ្ជា​ជា​ភិក្ខុ​ប្រព្រឹត្ត​បដិបត្តិ​សមណកិច្ច​តាម​នាទី។
ការ​បញ្ញត​សិក្ខាបទ​របស់​ព្រះ​សាស្តា
ក្រោយ​ពី​បព្វជ្ជា​ហើយ​បាន​១​វស្សា ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត គិត​ចង់​ជួយ​ធ្វើ​អោយ​ព្រះ​សាសនារីក​ចម្រើន ទើប​តាំង​ខ្លួន​ជា​ឧបជ្ឈាយ៍​បំបួស​កុលបុត្រ​មួយ​ក្នុង​សម្មាក់​របស់​លោក។ ក្នុង​វស្សា​ទី ២ លោក​ក៏​បាន​នាំ​សិស្សដែល​បាន​បំបួស​អស់​១​វស្សា​នោះ​ទៅ​គាល់​ព្រះ​សាស្តា។ ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​ត្រាស់​សួរ​ថា "ម្នាល​ឧបសេន អ្នក​បួស​បាន​ប៉ុន្មាន​វស្សាហើយ?" ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​ក្រាប​ទូល​ថា "បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏​ចម្រើន ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​បួស​បាន​ពីរ​វស្សា​ហើយ ព្រះអង្គ"។ ព្រះ​បរម​សាស្តា​ត្រាស់​សួរ​បន្ត "ភិក្ខុ​រូប​នេះ​បួស​បាន​ប៉ុន្មាន​វស្សា​?" ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​ទូល​តប​ថា "បពិត្រ​ព្រះអង្គ ភិក្ខុ​រូប​នេះ​បួស​បាន​មួយ​វស្សា​ហើយ ព្រះអង្គ" ព្រះ​អង្គ​ត្រាស់​សួរ​ទៀត​ថា ម្នាល​ឧបសេន ភិក្ខុ​រូប​នេះ​ត្រូវ​ជា​អ្វី​នឹង​អ្នក? ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​ទូល​ថា បពិត្រ​ព្រះអង្គ ភិក្ខុ​រូប​នេះ​ជា​សទ្ធិវិហារិក​របស់​ខ្ញុំ​ព្រះអង្គ ព្រះ​ឧបសេន​វង្គន្តបុត្ត​ក្រាបទូល ដោយ​ប្រាថ្នា​នឹង​បាន​ទទួល​ស្តាប់​ពុទ្ធ​តម្រាស់​សរសើរ​អំពី​ហេតុ​ដែល​ខ្លួន​គិត។
ម្នាល មោឃបុរស ការ​ធ្វើ​ក្នុង​កិច្ច​នេះ​ជា​របស់​ដែល​មិន​សម​គួរ មិន​គួរ​ដល់​សមណៈ​ទ អ្នក​ជា​អ្នក​គួរ​ទទួល​នូវ​ការ​ប្រៀន​ប្រដៅ តែ​ហេតុ​អី​ទើប​យល់​ថា ខ្លួន​គួរ​ប្រៀន​ប្រដៅ​អ្នក​ដទៃ អ្នក​ស្វែង​រក​រឿង​ខ្វល់​លំបាក គឺ​ទាក់​ទង​ពួក​គណៈ​ច្រើន ការ​ធ្វើ​របស់​អ្នក​នេះ​មិន​មែន​ជា​ហេតុ​នាំ​អោយ​កើត​សេចក្តី​ជ្រះថ្លា​​ដល់​អ្នក​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះ​ថ្លា​ ឬ​អោយ​កើត​សេចក្តី​ជ្រះ​ថ្លា​ក្រៃ​លែង​ឡើង​ដល់​អ្នក​ដែល​ជ្រះ​ថ្លា​ហើយ​ក៏​ទេ ការ​ធ្វើ​របស់​អ្នក​នេះ មាន​តែ​ធ្វើ​មិន​អោយ​កើត​សេចក្តី​ជ្រះថ្លា ដល់​អ្នក​ដែល​មិន​ទាន់​ជ្រះថ្លា ធ្វើ​អោយ​អ្នក​ដែល​ជ្រះ​ថ្លា​ហើយ ឈប់​ជ្រះ​ថ្លា​វិញ​ប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​ទ្រង់​តិះដៀល​ដូច្នេះ​ហើយ ទើប​ទ្រង់​បញ្ញត​សិក្ខាបទ​ថា ភិក្ខុ​មាន​វស្សា​តិច​ជាង​១០​វស្សា មិន​គួរ​អោយ​ឧប្បសម្បទា​ដល់​កុលបុត្រ​ ភិក្ខុ​ណា​អោយ ភិក្ខុ​នោះ​ត្រូវ​អាបត្តិ​ទុក្កដ តថាគត​អនុញ្ញាត​អោយ​ភិក្ខុ​មាន​វស្សា​១០ ឬ​ច្រើន​ជាង​១០​វស្សា​ឡើង​ទៅ អោយ​ឧបសម្បទា​ដល់​កុលបុត្រ​បាន​ គឺ​ធ្វើ​ជា​ឧបជ្ឈាយ៍បាន។
សម្រេច​គុណ​ធម៌​ជាន់​ខ្ពស់
ក្រោយ​ពី​ត្រូវ​ព្រះ​សាស្តា​តិះដៀល​ហើយ ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​ក្រាប​ថ្វាយ​បង្គំ​លា​ចេញ​ពី​ទី​គាល់ ហើយ​គិត​ថា យើង​ត្រូវ​តិះដៀល​ព្រោះ​បរិវារ យើង​នឹង​អោយ​ព្រះពុទ្ធ​អង្គ​ប្រទាន​សាធុកា​ដល់​យើង​ព្រះ​អាស្រ័យ​បរិវារ​របស់​យើង ដោយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ភក្ត្រ​ដែល​ប្រៀប​ដូច​ព្រះ​ចន្ទ​ពេញវង់​ដូច្នោះ។ កាល​គិត​ហើយ​ លោក​ក៏​ទៅ​ចម្រើន​វិប្សនានៅ​ក្នុង​ទី​កន្លែង​ដ៏​សម​គួរ​មួយ​​ដោយ​មិន​ប្រមាទ មិនយូរប៉ុន្មាន​លោក​ក៏​សម្រេច​ព្រះ​អរហត្ត​ ជា​ព្រះ​អរិយ​បុគ្គល​ជាន់​ខ្ពស់​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា ហើយ​លោក​ជា​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​នៅ​ក្នុង​ធុតង្គ ១៣​ប្រការ ទាំង​លោក​បាន​ឈ្មោះ​ថា មាន​សិស្ស​និង​បរិវារ​ច្រើន។
១០គាថា
ក្រោយ​ពី​បាន​ជា​ព្រះ​អរហន្ត​ហើយ ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្តត្ថេរ បាន​ពោល​គាថា​ទុក​១០​គាថា មាន​នៅ​ក្នុង​បាលី​គម្ពីរ​ខុទ្ធកនិកាយ​ថេរគាថា មាន​សេចក្តី​ថា
ហេតុ​ដែល​កុលបុត្រជ្រះថ្លា
មូល​ហេតុ​ដែល​កុលបុត្រ​ជ្រះថ្លា ចូល​មក​បព្វជ្ជា​ឧបសម្បទា​ក្នុង​សម្នាក់​របស់​លោក​ច្រើន​ដូច្នោះ ព្រោះ​ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​ចេញ​បព្វជ្ជា​អំពី​ត្រកូល​ធំ១ លោក​ជា​ធម្មកថិក​ដ៏​ឈ្លាស សម្តែង​ធម៌​ដែល​ប្រៀប​ដូច​ជា​ផែន​ដី១ ទើប​មាន​កុលបុត្រ​ចំនួន​ច្រើន​មាន​សទ្ធា​ជ្រះថ្លា គឺ​មាន​ជំនឿ​និង​ជ្រះ​ថ្លា​ក្នុង​ធម្មកថា​របស់​លោក ហើយ​ចេញ​បួស​ក្នុង​សម្នាក់​របស់​លោក អំពី​ត្រកូល​ដែល​ជា​ញាតិ​ខ្លះ ជា​មិត្ត​សម្លាញ់​ខ្លះ​ និង​ត្រកូល​អាមាត្យ​ខ្លះ។ មុន​នឹង​លោក​បំបួសកុលបុត្រ លោកតែង​ពោល​​ថា ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​សមាទាន​អារញ្ញិកធុតង្គ កាល​ពួក​លោក​អាច​កាន់​ធុតង្គ​បាន ពួក​លោក​ក៏​នឹង​បាន​បព្វជ្ជា។ ទើប​លោក​បង្រៀន​ធុតង្គ​ដល់អ្នក​ទាំង​នោះ។ លុះ​លោក​មាន​វស្សា​គំរប់​១០​ហើយ ទើប​លោក​បព្វជ្ជា​កុលបុត្រ​ទាំង​នោះ​​មាន​ប្រមាណ​៥០០​នាក់​ជា​ភិក្ខុ។ ក្នុង​សម័យ​មួយ ព្រះ​បរម​សាស្តា​ប្រថាប់​នៅ​ក្នុង​វត្ត​ជេតពន​មហាវិហារ ត្រាស់​ប្រាប់​ភិក្ខុ​សង្ឃ​ថា ព្រះ​អង្គ​ប្រាថ្នា​នឹង​នៅ​តែ​ម្នាក់​ឯង មិន​ទាក់​ទង​ជា​មួយ​ភិក្ខុ​ណា​មួយ​ឡើយ។ ចំណែក​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ក៏​តាំង​កតិកាគ្នា​ឡើង​ថា "អ្នក​ណា​ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ត្រូវ​អោយ​អ្នក​នោះ​សម្តែង​អាបត្តិ​បាចិត្តិយៈ​ចេញ"។ គ្រានោះ​ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​គិត​ថានឹង​មកគាល់​ព្រះ​សាស្តា ទើប​មក​កាន់​វត្ត​ជេតពន​មហាវិហារ ជា​មួយ​នឹង​បរិវារ​របស់​លោក បាន​ចូល​ថ្វាយ​បង្គំ​ព្រះ​បរម​លោកនាថ​ហើយ គង់​ចុះ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ។ ព្រះ​អង្គ​ក៏​ត្រាស់​ជា​មួយ​នឹង​សទ្ធិវិហារិក​មួយ​រូប​របស់​ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​ត្ថេរថា "នែ៎ភិក្ខុ សំពត់​បង្សុកូល​ជា​ទី​ពេញ​ចិត្ត​របស់​អ្នក​ឬ?" បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន សំពត់​បង្សុកូល​មិន​ជា​ទី​ពេញ​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ​ទេ ការ​ដែល​កាន់​បង្សុកូលិកធុតង្គ​របស់​ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ ព្រោះ​ការ​គោរព​ក្នុង​ព្រះ​ឧបជ្ឈាយ៍​របស់​ខ្ញុំ​ព្រះ​អង្គ។ ព្រះ​សាស្តា​ទ្រង់​ប្រទាន​សាធុការ​ដល់​ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​ត្ថេរថា ល្អហើយៗ ឧបសេន ។
តំណែង
សម័យ​ក្រោយ​មក​ ព្រះ​សាស្តាស្តេច​ចេញ​ប្រថាប់​គង់​កណ្តាល​ព្រះ​អរិយសង្ឃ ​ទ្រង់​សរសើរ​គុណ​​តែង​តាំង​ព្រះ​ឧបសេនវង្គន្តបុត្ត​ត្ថេរ ទុក​ក្នុង​ឋានន្តរសមណ​សក្តិថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ឧបសេន ជា​អ្នក​ប្រសើរ​ជាង​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ដែល​ជា​សាវក​របស់​តថាគត ផ្នែក​នាំ​មក​នូវ​សេចក្តី​ជ្រះថា្ល​ដោយ​ជុំវិញ ឬ​ដោយ​ទូទៅ​ក្នុង​ពួក​ជន​ទាំង​ថ្នាក់​ខ្ពស់​ និង​ថ្នាក់​ទាប។
សេចក្តី​ពន្យល់
ទុក្កដ ជា​ឈ្មោះ​អាបត្តិ​មួយ​ជំពូក​ក្នុង​អាបត្តិ​ទាំង​៧​យ៉ាង បាន​ដល់ បារាជិក សង្ឃាទិសេស ថុល្លច្ច័យ បាចិត្តយៈ បាដិសេទនិយៈ ទុក្កដ ទុព្ភាសិត។
យោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះពុទ្ធសាសនា ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:សាវ័កព្រះពុទ្ធ
ធនាគារពាណិជ្ជកម្ម
""ធនាគារពាណិជ្ជកម្ម""គឺជាប្រភេទអន្តរការីហិរញ្ញវត្ថុ និងជាប្រភេទធនាគារ។ វាជាធនាគារដែលផ្តល់នូវគណនីត្រួតពិនិត្យ គណនីសន្សំ និងគណនីទីផ្សាររូបិយវត្ថុ និងទទួលយកសន្សំរយៈពេលកំណត់។ នៅក្នុងប្រទេសខ្លះ ធនាគារពាណិជសំដៅលើធនាគារដែលទទួលបញ្ញើរ និងផ្តល់កម្ចីដល់តែសហគ្រាស ឬក្រុមហ៊ុនពាណិជ្ជកម្មប៉ុណ្ណោះ ដែលខុសប្លែកពីធនាគារលក់រាយ (Retail Banking) ដែលផ្ដល់សេវាហិរញ្ញវត្ថុដោយផ្ទាល់ដល់អតិថិជន។ ធនាគារជាច្រើនផ្តល់ទាំងសេវាពាណិជ្ជកម្ម និងសេវាលក់រាយ។
តួនាទីធនាគារពាណិជ្ជកម្ម
ធនាគារពាណិជ្ជកម្មជាប់ទាក់ទងនឹងសកម្មភាពដូចខាងក្រោមៈ
កម្ចីសុវត្ថិភាព
កម្ចីសុវត្ថិភាពគឺជាកម្ចីដែលអ្នកខ្ចីដាក់ទ្រព្យសកម្មអ្វីមួយ (ឧ. ឡាន) ជាការការបញ្ចាំសម្រាប់កម្ចី។
កម្ចីផ្ទះ
កម្ចីផ្ទះគឺជាប្រភេទកម្ចីដែលត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយ ជាកម្ចីសម្រាប់ទិញផ្ទះ។ ធនាគារពាណិជ្ជកម្មផ្តល់នូវប្លង់ជំនួសសម្រាប់ផ្ទះ ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាព រហូតដល់ថ្លៃផ្ទះត្រូវបានបង់ទាំងស្រុង។ ប្រសិនបើអ្នកខ្ចីមិនសងវិញទេនោះ ធនាគារអាចមានសិទ្ធិត្រឹមត្រូវតាមផ្លូវច្បាប់ក្នុងការលក់ឡាយឡុងផ្ទះ ដើម្បីទទួលបានមកវិញនូវចំនួនប្រាក់កម្ចី។
វេឡុវ័ន
វេឡុវ័ន គឺ​ជា​សួន​ឫស្សីរបស់​ព្រះបាទ​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះ ឡោម​ព័ទ្ទ​ដោយ​កំពែង​កំពស់​១៨​ហត្ថ ជា​ទី​ស្ថាន​ដែល​ព្រះ​រាជ​ជា​ព្រះ​រាជ​ទាន​ចំណី​ដល់​សត្វ​កង្ហែន។ កាល​ត​មក​ព្រះ​បាទ​ពិម្ពិសារ ជា​បរម​ក្សត្រ​ក្នុង​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះ បាន​ថ្វាយ​ចំពោះ​ព្រះ​ភិក្ខុ​សង្ឃ​មាន​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​ប្រធាន ហើយ​ស្តេច​ទ្រង់​កសាង​ព្រះ​គន្ធកុដិ​ធំ និង​ប្រាសាទ និង​កុដិ​ដែល​ជា​ទី​ស្នាក់​អាស្រ័យ ទាំង​ពណ្ឌប និង​ទី​ចង្រ្កម​រហូត​ដល់​ក្លោង​ទ្វារ ប្រគេន​ដល់​ភិក្ខុ​សង្ឃ។
ប្រវត្តិ​នៃ​ការ​អោយ​ចំណី​សត្វកង្ហែន
ក្នុងកាល​មុន មាន​ព្រះ​មហា​ក្សត្រ​មួយអង្គ ដែល​សោយ​រាជ​ក្នុង​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះនោះ បាន​យាង​ប្រពាត​ព្រះរាជ​ឧទ្យាននោះ។ វេលាដែល​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ស្រវឹង​សុរា ក៏​ផ្ទុំ​លក់​ទៅ ចំណែក​រាជ​បរិវារ​ឃើញថា ព្រះ​រាជាផ្ទុំ​លក់​ហើយ ក៏​នាំ​គ្នា​ដើរ​លេងក្នុង​ព្រះឧទ្យា​ បេះ​ផ្កាឈើ​ជាដើម។ គ្រានោះ​មាន​ពស់​វែក​ខ្មៅ​បាន​ធំ​ក្លិន​សុរា ក៏​លូន​ចេញ​មក​អំពី​រន្ធ​នៃ​ដើម​ឈើ​មួយ ដោយ​លូន​ឆ្ពោះ​មុខ​ត្រង់​ទៅ​រក​ព្រះ​រាជា​ដែល​ផ្ទុំ រុក្ខទេវតាមួយ​អង្គ​បាន​ឃើញ​ដូច្នេះ មាន​ចិត្ត​មេត្តា​ប្រាថ្នា​នឹង​អោយ​ជីវិត​ដល់​ព្រះ​មហា​ក្សត្រ ទើប​និមិ្មតកាយ​ជា​​សត្វ​កង្ហែន ទៅ​ស្រែក​នៅ​ជិត​ព្រះ​សោត​ព្រះ​មហាក្សត្រនោះ ព្រះ​មហា​ក្សត្រ​ក៏​ភ្ញាក់​ពី​ផ្ទុំឡើង​ភ្លាម ពស់​នោះ​ក៏​លូន​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​រន្ធ​ឈើ​វិញ ព្រះមហា​ក្សត្រ​ទ្រង់​ឃើញ​ហេតុការណ៍​ថា សត្វ​កង្ហែន​មាន​គុណ​ដល់​ព្រះ​អង្គ​ណាស់ ទើប​ប្រោស​អោយ​ព្រះ​រាជ​ទាន​ចំណី​ដល់​ហ្វូង​សត្វ​កង្ហែន ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​រាជ​ឧទ្យា​នោះ ទាំង​បង្គាប់​អោយ​ប្រការ​ព្រះ​រាជ​ទាន​អភ័យ មិន​អោយ​អ្នក​ណា​មួយ​បៀត​បៀន​ដល់​ហ្វូង​សត្វ​កង្ហែន​នោះ​ឡើយ ព្រោះ​ដូច្នោះ ព្រះ​រាជ​ឧទ្យាន​នោះ​ ទើប​ឈ្មោះ​ថា កលន្ទកនិវាបស្ថាន ជា​ទី​ព្រះរាជ​ទាន​ចំណី​ដល់​សត្វ​កង្ហែន វេលាតមក មាន​ឈ្មោះ​ហៅរួម​ជាមួយ​ពាក្យថា ព្រះវេឡុវ័នកលន្ទកនិវាបស្ថាន។
គុណវិបត្តិនៃការជក់បារី
ផលប៉ះពាល់​នៃ​ការ​ជក់​បារី​ទៅ​លើ​សុខ​ភាព
0Share
Share Text Size Normal Large Extra Large
ដោយ ៖ សា​ម៉​ន
ថ្ងៃពុធ ទី១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១០ ផលប៉ះពាល់ពីការជក់បារី គួរ​យល់​ដឹង ជា​ច្រើន​ទៀត
ត្រីតុកកែជ្រូក
ត្រីតុកកែជ្រូក (humpback grouper ឬ panther grouper) (Chromileptes altivelis), in Australia more commonly known as the barramundi cod, is a species of fish in the Serranidae family. It is found in Australia, China, Guam, Hong Kong, India, Indonesia, Japan, Kenya, Malaysia, New Caledonia, Northern Mariana Islands, Papua New Guinea, the Philippines, Pitcairn, Singapore, Taiwan, Thailand, Vietnam, possibly Mozambique, and possibly Vanuatu. Its natural habitats are coral reefs and coastal saline lagoons. It is threatened by habitat loss.
In the aquarium
The panther grouper is commonly kept in marine aquariums. Great care must be taken when purchasing this fish, as it will reach a size of 50 cm (20 in) and is a very fast-growing fish. As this fish is typically sold while only a few inches in length, it is often purchased while small only to outgrow the aquarium within months. Its large adult size and fast growth rate means it should only be kept in a 300-gallon aquarium or larger. It also must not be kept with fish such as damselfish, which will be almost certainly eaten.
ណាសសែរ អាល់ មូហាមមេដ អាល់ អាហ៍មេដ អាល់ អាបាហ៍
{| style="clear:both; background:none; color:black;"
លោក ណាសសែរ មូហាមមេដ អាល់ អាហ៍មេដ អាល់ សាបាហ៍ (អារ៉ាប់: ناصر المحمد الأحمد الصباح) កើត​ឆ្នាំ​១៩៤០ គឺ​ជា​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​នៃ​រដ្ឋ​គុយវ៉ែត។ លោក​ត្រូវ​បាន​តែងតាំង​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៧ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០០៦ ដោយ​ព្រះមហាក្សត្រ។
ប្រវត្តិ​
លោក ណាសសែរ បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ពី​សាកលវិទ្យាល័យ​ស៊ឺណែវ ប្រទេស​ស្វីស ផ្នែក​វិទ្យាសាស្ត្រ​នយោបាយ និង​សេដ្ឋកិច្ច។ មុន​ពេល​ធ្វើ​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី លោក​ណាសសែរ​បាន​បម្រើ​ជា​ឯកអគ្គរាជទូត​ប្រចាំ​ប្រទេស​អ៊ីរ៉ាក់ និង​ប្រទេស​អាហ្វហ្កានីស្តង់, ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ព័ត៌មាន, ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួងសង្គមកិច្ច និង​ការងារ, រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ការបរទេស និង​ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ភូមិន្ទ​តុលាការ។ លោក​បាន​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍ និង​បាន​បុត្រា​ពីរ​នាក់, លោក​និយាយ​ភាសា​អារ៉ាប់, អង់គ្លេស, បារាំង និង​ពែរសាន បាន​យ៉ាង​ស្ទាត់​ជំនាញ។
ព្រះមហាក្សត្រ បាន​តែងតាំង​លោក ណាសសែរ​​ធ្វើ​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ជា​ថ្មី​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៦ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​២០០៧។
ទស្សនកិច្ច​នៅ​កម្ពុជា
លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី បាន​មក​បំពេញ​ទស្សនកិច្ច​ជា​ផ្លូវការ​ក្នុង​]]ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា]]​ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​ទី​០៣ ដល់ ០៥ សីហា ឆ្នាំ​២០០៨។
ភូមិស្រែចាមលើ
ភូមិស្រែចាមលើ គឺជាភូមិមួយក្នុងចំនោមភូមិទាំង០៦ មានដូចជាភូមិកោះខ្យង(ជាប់និងសមុទ្រ) ភូមិស្រចាមលើ(នៅចំកណ្តាល) ភូមិស្រចាមក្រោម(ជាប់និងវាលស្រែ) ភូមិកោះក្របី(ជាប់និងព្រៃភ្នំ) ភូមិអូរជ្រៅ និងភូមិស្រែក្នុងដែលស្ថិតនៅក្នុងឃុំ​ អូរជ្រៅ​ ស្រុកព្រៃនប់ ខេត្តព្រះសីហនុ។ ភូមិស្រែចាមលើនេះផងដែរ​ មានព្រំប្រទល់ខាងត្បូងជាប់និង ភូមិកោះខ្យង​ខាង​ជើងជាប់និង​ ភូមិអូរជ្រៅ ខាងកើតជាប់និង ភូមិស្រែចាមក្រោម និងខាងលិចជាប់និង​ ភូមិកោះក្របី ។ ភូមិស្រែចាមលើ នេះដោយសារតែមានជនជាតិចាម(ជ្វា) ចូលមករស់នៅយ៉ាងច្រើនកុះករ ទើបបណ្តាលឲ្យទីនេះជាប់ឈ្មោះថាភូមិស្រែចាមលើ។ ទីនេះប្រជាជនមានប្រហែលជា២០០គ្រួសារភាគច្រើនប្រកបមុខរបរជា កសិករ ជាអ្នកនេសាទ និង​ ជាអ្នកលក់ដូរបន្តិចបន្តួច សំរាប់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព។ ប្រជាជននៅទីនោះភាគច្រើនគឺជាជនជាតិ ខ្មែរ-អ៊ីស្លាម ភាគតិចណាស់ដែលជាជនជាតិខ្មែរ ប៉ុន្តែពួកគាត់សុទ្ធតែជាអ្នកកាន់ ព្រះពុទ្ធសាសនា គោរព និង ប្រតិបត្តណ៏ គួឲ្យកោតសរសើរខ្លាំងណាស់។ ទន្ទឹមនឹងនេះផងដែរ រាជរដ្ឋាភិបាល បានកំពុងតែអភិវឌ្ឍន៏ ឲ្យមានសោភ័ណភាព ដោយការស្តារ ប្រលាយទឹក ជីកស្រះចិញ្ជឹមត្រី កសាងវត្តអារាម មន្ទីរពេទ្យ ស្ពាន ព្រមទាំងបានជួសជុលនិងកសាងបន្ថែមនូវផ្លូវលំជាច្រើនខ្សែរផងដែរ។ លើសពីនេះទៅទៀត រាជរដ្ឋាភិបាលក៏បានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះ វិស័យអប់រំដូចជា ការសាងសង់សាលារៀន និង ផ្តល់ជាសំលៀកបំពាក់​សំរាប់ សិស្សានុសិស្ស ដែលមានជីវភាពខ្វះខាត។ ប្រជាជននៅទីនេះមានជីវភាពពុំស្មើគ្នាទេ អ្នកខ្លះមាន អ្នកខ្លះក្រ ប៉ុន្តែពូកគាត់នៅអាចបញ្ជួនកូនៗ របស់គាត់ឲ្យទៅសាលា បានគ្រប់គ្នារហូតដល់ពូកគេបានបញ្ចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ។​ សំរាប់កន្លែងកំសាន្ត ទីនេះមានដូចជាទឹកធ្លាក់ផងដែរទឹកធ្លាក់នោះមានឈ្មោះថា​ ទឹកធ្លាក់ ថ្មររអិល មូលហេតុដែលគេហៅទីនោះថាជាទឹកធ្លាក់ថ្មរអិលពីព្រោះទីនោះមានទឹកធ្លាក់ព្រមទាំងថ្មមានលក្ខណៈរអិលផងដែរ ហើយទីនោះទៀតសោតមានទីតាំងស្ថិតនៅលើ ភ្នំកំពូលរលីង ស្ថិតនៅក្នុងភូមិស្រែចាមលើតែម្តង។ ចំនែកឯទីកន្លែងសក្ការៈបូជាវិញនៅទីនេះមានវត្តចំនួនមួយផងដែរ វត្តនេះមានឈ្មោះថា វត្តសាគរអូរជ្រៅ ចំនែកឯមូលហេតុដែលគេហៅទីនេះថាជា វត្តសាគរអូជ្រៅ ពីព្រោះទីនេះមានអូរមួយយ៉ាងជ្រៅ ដូច្នេះហើយទើបទីនេះមានថា វត្តសាគរអូជ្រៅជាប់មករហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ហើយវត្តនេះផងដែរគឺ កំពុងតែអភិវឌ្ឍន៍ជាបណ្តើរៗ ទៅហើយដើម្បីឲ្យទីនេះ ក្លាយទៅជាវត្តមួយដ៏រុងរឿង ។ប្រជាជននៅទីនេះមានការប្រាស្រ័យ ទាក់ទងគ្នាល្អណាស់ ដូចជា ការយោគយល់ ការស្រលាញ់រាបអានគ្នាដោយចិត្ត និង ចិត្ត។ នៅទីនេះផងដែរក៏មានគ្រូពេទ្យម្នាក់គាត់មានឈ្មោះល្បីល្បាញខ្លាំងណាស់ ហើយគាត់ពូកែខាងមើលជំងឺទាក់ទងនិង បញ្ហាសសៃរ ដូចជា ងាប់មួយចំហៀងខ្លូនជាដើម ដោយសារតែគាត់មាន សមត្ថភាពយ៉ាងនេះហើយទើបគេដាក់ឈ្មោះឲ្យគាត់ថា គ្រូពេទ្យទេវតា។ ជាចុងក្រោយខ្ញុំសង្ឃឹមថា ភូមិមួយនេះនឹងមានភាព ប្រសើរឡើងជាលំដាប់នៅថ្ងៃអនាគត។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ស្រុកព្រៃនប់ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តព្រះសីហនុ
មនុស្សពីរនាក់នៅផ្ទះជិតគ្នា
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម : ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
ឪព្រហ្មលិខិតនៃបងប្អូន១០នាក់
{| cellspacing="0" cellpadding="0" width=100% style="border:2px solid #00FF00; padding:0px;" <h2 style="margin:.5em; margin-top:.1em; border-bottom:0; font-weight:bold;">ឪព្រហ្មលិខិតនៃបងប្អូន១០នាក់ (បទ កាកគតិ)
ឪព្រហ្មលិខិតនៃបងប្អូន១០នាក់ (បទ កាកគតិ) (១) ឪព្រហ្មលិខិត       សូមអ្នកអាណិត        ឆ្លើយប្រាប់ខ្ញុំផង
ហេតុម្តេចគេល្អ          ខ្ញុំក្រសៅហ្មង             វេលាកន្លង
ជួបតែទុក្ខព្រួយ។
មិនគិតរកស៊ី                 ជាទីលើកស្ទួយ        គ្រួសារនេះមួយ
អោយល្អផូផង់។
(៣) ទៅទីឆ្ងាយជិត       ដបស្រាជាមិត្ត        ល្បែងជាចំណង់
លេងមិនដែលឈ្នះ      ប្រទះតែបង់           តែមិនលះចង់
សង្ឃឹមស្រង់ដើម។
(៤) ល្បែងតែងមានរេ       ម្តងគេម្តងមេ        ពុកចងចិញ្ចើម
ដឹងថាគេឈ្នះ                    មានះសំបើម        ញានគ្រប់ដង្ហើម
ចងការលក់ស្រែ។
(៥) ទីចុងបញ្ចប់       អ្នកភូមិជេរស្អប់        លែងហ៊ាននៅក្បែរ
ដើរជំពាក់គេ            គ្មានទេថ្ងៃកែ            លក់ផ្ទះនៅតែ
សងគេមិនគ្រប់។
(៦) អស់លុយកាលណា   គំនិតបាបសា        ចរិយាដូចធ្មប់
ខ្មោចព្រាយបិសាច           កំណាចចូលស៊ប់        លួចឆក់ប្លន់ងប់
ជំរិតសំលាប់។
(៧) ពេលមានលុយភ្លាម   ចិត្តមិននៅស្ងៀម        ដំណើរស្វាហាប់
បនល្បែងស្វាគមន៍            ចាក់ធំហិនឆាប់        ចាញ់អស់ដេកផ្កាប់
គិតចេញប្លន់ទៀត។
ដេកលេងក្នុងគុក            បែរមុខរកញាតិ        ម្តេចមិនឃើញឈ្លាត
(៩) ឯម្តាយនៅផ្ទះ       ដេកក្រៀមក្រពះ        មិនស្វះស្វែងឡើយ
ការងារគ្មានធ្វើ             ទីទើបង់បោយ            សង្ឃឹមកូនអោយ
(១០) កូនចៅទាំងអស់       គ្មានមួយណាសោះ    វិជ្ជាជ្រាលជ្រៅ
ដោយកំលាំងបាយ។
(១១) បងស្រីរូបល្អ       ជ្រើសគូរស្រករ        លះបង់ចិត្តកាយ
អនិកជនចាស់            ចំណាស់ហុកផ្លាយ        គេសើចសប្បាយ
ខ្លួនស្រក់ទឹកភ្នែក។
ខ្លួនសុខចិត្តទៅ           បើនៅយំយែក        ទុក្ខសោកអនេក
វាចាមិនចេញ។
(១៣) បងស្រីទីពីរ       មិននៅញ៉ាំញី        គ្រួសារទោម្នេញ
បំពានគេខ្មាស់។
(១៤) សុខភាពទន់ខ្សោយ   តែត្រូវបណ្ដោយ        តាមទំលាប់ចាស់
លើកដាច់លើកដាច់             ប្រកាច់ស្អាតណាស់    គេលូកស្ទាបប៉ះ
គ្រប់ទីកន្លែង។
គ្មានថ្ងៃគ្មានយប់។
(១៦) មេការរោងចក្រ       លួចកេងបិទប្រាក់        មិនចេញអោយគ្រប់
ធ្វើការថែមម៉ោង                បន្តោងមុខងប់              កាត់គ្មានថ្ងៃឈប់
ស្រក់ញើសស្រក់ឈាម។
ព្យាយាមឈរធ្មឹង             ខំប្រឹងនៅស្ងៀម        មិនអាចរវាម
និយាយលេងបាន។
(១៨) ពេលដល់ម៉ោងបាយ   រោយអស់សព្វកាយ    ណាយអស់សព្វប្រាណ
ធ្វើម្តេចខ្លួនក្រ                        ត្រដរកុំខាន                     ថ្ងៃមួយសុខសាន្ត
ល្អដូចគេឯង។
(១៩) បងប្រុសម្នាក់ទៀត       ចរិយាមាយាទ        ប្រពៃជាក់ស្តែង
ទៅធ្វើកម្មករ                              រត់ឈរលីសែង        កំដៅក្តៅហែង
ឆ្នេរកំពង់ផែ។
(២០) ប្រើកំលាំងសុទ្ធ       នឿយហត់បំផុត        ឥតមានងាកបែរ
ធ្វើបាក់កំលាំង                    ស្លេកស្លាំងឥតល្ហែ        ថ្ងៃណាបានប្រែ
មុខមាត់ជាថ្មី។
(២១) ប្អូនស្រីខ្ញុំវិញ       ចិត្តសែនទោម្នេញ        មិនចេញស្រដី
គំនិតចាស់ទុំ                   ខិតខំលកឡី                   បំរើម្ចាស់ថ្មី
ធ្វើការសព្វគ្រប់។
(២២) បោសផ្ទះបោកគួក       ហាលព្យួរគាបធ្ពួក        ចៀនឆាស្លស៊ុប
ហូមមិនដែលឆ្អែត                 ដូចប្រែតពេលយប់        ដូចរស់ក្នុងភព
(២៣) ប្អូនប្រុសទី៨       មិននៅលេងដី        លាងឡានជូតលាប
ខ្លួនប្រាណទទឹក           ឡានញឹកពេញប្រៀប    ទោះជាខ្លួនទាប
ទៅលក់ផ្កាម្លិះ           ខំរិះថែផើង        ពេលផ្កាដុះឡើង
(២៥) រីឯរូបខ្ញុំ           មិននៅសំងំ        ខំប្រឹងតាក់តែង
ឃ្លោងឃ្លាកំណាព្យ       ចាប់តួសំដែង        ចងក្រងខំបែង
ការងារអ្នកក្រ។
(២៦) សូមធ្វើតួម្នាក់       កូនទី៦ជាក់        បងប្អូនកសិករ
បងប្អូនច្រើនក្រៃ       ថ្លាថ្លៃដោយធម៌        ធ្វើការងារល្អ
សុច្ចរិតត្រឹមត្រូវ។
(២៧) ខ្ញុំលក់កាសែត       នៅច្រកប៉ោយប៉ែត        តាមស្តុបដងផ្លូវ
ពេលដឹកឥវ៉ាន់                   យួរកាន់ដាក់នៅ        អ្នកមានខ្ជិលទៅ
ជិះលើរទេះ។
(២៨) ប្អូនប្រុសពៅគេ       ទុកអោយទំនេរ        ស្វែងរកចំណេះ
គ្រប់បងទាំងអស់               ស្ម័គ្រស្មោះក្តៅឆេះ        អោយតែប្អូនចេះ
ទទួលវិជ្ជា។
(២៩) ចូលរៀនសាលា       គ្រូបាអាចារ្យ        មិត្តភក្តិគ្នីគ្នា
ជីវភាពសប្បាយ               មិនណាយវេទនា        បងខំពុះពារ
ដើម្បីប្អូនពៅ។
(៣០) សូមប្អូនឧស្សាហ៍       ព្យាយាមសិក្សា        ពីថ្ងៃនេះទៅ
រៀនអោយពូកែ                    បង្វែផ្លូវត្រូវ                  កុំអោយអាស្រូវ
ល្ងង់ខ្លៅមួយពូជ។
ខ្លួនយើងអ្នកក្រ                  សំឡត្រីស្ទូច        ខំប្រឹងហែលមុជ
ទំរាំតែបាន។
(៣២) គេមានរបស់លេង       ប្អូនកុំចង់ជែង        នាំតែរំខាន
ឈ្លាតពេលទំនេរ                    សរសេរសូត្រអាន        រិះគិតតាមដាន
ស្តាប់គ្រូពន្យល់។
(៣៣) ការងារសព្វមុខ       ត្រូវចេះដាក់ទុក        ធ្វើខ្លួនរវល់
កុំចាំពឹងគេ                             គ្មានទេអ្នកខ្វល់        ពឹងខ្លួនឯងផ្ទាល់
ជាការប្រសើរ។
(៣៤) គេគេចសាលា       កុំទៅតាមណា        ក្រែងគេបណ្ដើរ
ទៅជក់គ្រឿងញាន       អាភៀនហោះហើរ        សក់បះក្រហមឆ្អើរ
ខោខ្លីម៉ូតូហោះ។
(៣៥) នេះជាបណ្តាំ       គួរតែចងចាំ        កូនខ្មែរទាំងអស់
ទោះមានឬក្រ                 យល់ល្អកុំបោះ        ចំណេះខ្ពង់ខ្ពស់
រុងរឿងថ្លៃថ្លា។
''និពន្ធដោយ   សុខគឹមហេង ''២៩ កក្កដា​ ២០០៩
ល្បិច​ទល់​មេឃ
សម្លាប់មាន់បំភ័យស្វា
ពីព្រេងនាយមកគេនិយាយតគ្នាថា៖ស្វាជាសត្វឈ្លាសវៃបំផុតតែខ្លាចឈាមអ្នកដែលបង្ហាត់ស្វាជាដំបូងត្រូវតែចាប់មាន់មកសម្លាប់នៅនិងមុខវាឲ្យវាឃើញមេរៀនឈាមដែលកំពុងស្រក់តក់ៗ។ ទើបចាប់ផ្តើមបង្ហាត់វាអ្នកដែលរកស៊ីចាប់ស្វាក៏ប្រើវិធីនេះដើម្បីបំភ័យស្វាដែរមិនថាស្វារឹងរូសប៉ុណ្ណាទេឲ្យតែឮសម្លេងមាន់ស្រេក“កាក“ឈាមមាន់បាញ់វូ,ស្វាឃើញភ្លាមពិតជាទន់ខ្លួនតែម្តង។ដែលហៅថា“សម្លាប់មាន់បំភ័យស្វា“ ក៏បានន័យថា“ សម្លាប់មួយបំភ័យមួយរយ“ ដែលមានន័យគំរាមកំហែងនេះគឺជាយុទ្ធវិធីជាមធ្យោបាយគ្រប់គ្រងសមូហភាព។នៅពេលដែលមានយោបល់ ខែ្វងគ្នាសន្ធឹកសន្ធាប់ពេលដែល ការងារត្រូវជួបការរាំងស្ទះនិងឧបសគ្គដើម្បីឈានដល់ការឯកភាពត្រូវអនុវត្តដាច់ខាតតាមច្បាប់ត្រូវប្រើវិធីដាច់ខាតបំផុតដើម្បីទប់ទល់មានពាក្យមួយឃ្លានិយាយថា “ បើមិនប្រើវិធីឃោរឃៅម្តេចនិងអាចសំដែងឲ្យឃើញចិត្តត្រាប្រណីរបស់ព្រះពោធិសត្វ“។ បង្រា្កបសង្គមដែលច្របូកច្របល់ត្រូវតែប្រើច្បាប់ឲ្យតឹងរឹងបង្រ្កាបកងទ័ពដែលខ្វះវិន័យត្រូវតែប្រើទ័ណ្ឌកម្មដ៏ម៉ឺងមាត់។ខុងជឺសម្លាប់សាវ,ចិនយីងមួយកាំបិតនេះបានធ្ចើឲ្យមន្រ្តីទាំងតូចទាំងធំបាក់បប់ខ្លបខ្លាចរាស្រ្តបានរស់នៅយ៉ាងសុខសាន្តខុងម៉េងនៅពេលដែលសម្លាប់ម៉ាជីននិយាយថាពីដើមស៊ុនវូដែលអាចគ្រប់គ្រងផែនដីបានគឺការប្រើច្បាប់ដ៏ម៉ឺងមាត់ពេល
ច្បាប់ចោលម្តេចនិងបង្រ្កបជនខិលខូចបាន? បើមិនប្រើវិន័យតឹងតែងម្តេចនិងអាចបង្រ្កាប
ទាហានខិលខូចបាន? នេះហើយគឺជាយុទ្ធវិធីដើម្បីបង្រ្កាបភាពចលាចលគឺជាល្បិច(សម្លាប់មាន់
បំភ័យស្វា) ដ៏អស្ចារ្យនេះឯង។ មនុស្សគឺអាថ៌កំបាំងណាស់សង្គមរឹតតែជឿនលឿនភាពក្រឡិចក្រឡុច
រឹតតែសំបូរបែបម្នាក់ៗមានគំនិតរៀងខ្លួនមានផ្លូវដើរទីទៃពីគ្នាបើមិនធ្វើការកំណត់នូវព្រំដែនមួយប្រាកដ
ជាបែងចែកមិនច្បាស់អ្វីដែលល្អត្រឹមត្រូវនិងអ្វីដែលមិនត្រឹមត្រូវបានទេមនុស្សកាន់តែអាក្រក់ឡើងៗ
សណ្តាប់ធ្នាប់សង្គមឲ្យបានរឹងមាំប្រជារាស្រ្តរស់នៅបានសុខសាន្តចំពោះមនុស្សដែលបង្កចលាចលបែបនេះ
ត្រូវតែប្រើទ័ណ្ឌកម្មឲ្យបានធ្ងន់ធ្ងរបំផុតខី្ចក្បាល មនុស្សមួយចំនួនឲ្យគេមើល។នេះហើយគឺ(មិនឃើញ
ក្តាម្ឈូសមិនស្រក់ទឹកភ្នែកឃើញក្តាម្ឈូសពេលណាទើបយំមិនឈប់) អត្ថន័យសម្លាប់មាន់បំភ័យស្វា
គឺនៅត្រង់នេះឯង។ ក្រោយសម្លាបសានហ្វូកសាងឡើងនគរចូវជាងថៃកុង ត្រូវការប្រមូលអ្នកចេះដឹងដើម្បី
ជួយកសាងនគរ។នៅនគរឈីមានមនុស្សម្នាក់ប្រកបដោយការចេះដឹងឈ្មោះវ៉ាង-អ៊ិត្រូវបានការសរសើរ
ពីសំណាក់ប្រជារាស្រ្តនៅទីនោះជាងថៃកុងល្បីឈ្មោះក៏មានបំណងអញ្ញើញគាត់ឲ្យចេញមកជួយធ្វើ
កិច្ចការទៅសួរសុខទុក្ខបីដងសុទ្ធតែមិនត្រូវបានទទួល។ ស្រាប់តែជាងថៃកុងយកគេទៅសម្លាប់ចោលតែម្តងចូវ-កុង ចង់ជូយក៏មិនទាន់ដែរហើយក៏សួរជាង
ថៃកុងថាៈវ៉ាងជាមនុស្សចេះដឹងខ្ពងខ្ពស់ម្នាក់មិនទាមទារចង់មានចង់បានសុខចិត្តផឹកស៊ីតែឯងធ្វើស្រែ
ចិញ្ចឹមក្រពះ គឺពិតជារស់នៅស្ងៀមស្ងប់មិនសួរនាំពីរឿងមនុស្សលោក ហេតុអ្វីបានជាសម្លាប់គេចោល?
ជាងថៃកុងតប៖ -ក្នុងសមុទ្រទាំងបួនគឺជាទឹកដីរបស់ព្រះអង្គអ្នកដែលដឹកនាំលើទឹកដីទាំងនោះគឺសុទ្ធសឹងជាមន្រ្តី
របស់ព្រះអង្គនៅពេលដែលនគរទើបទទួលបានសន្តិភាពម្នាក់ៗត្រូវតែមានភារៈកិច្ចជួយកសាងនគរគឺ
មានជំហរតែពីរពីរប៉ុណ្ណោះបើមិនគាំទ្រទេគឺប្រឆាំងមិនអនុញ្ញាតិឲ្យមានភាពស្ទាក់ស្ទើរឬអព្យាក្រិត្យ
ឡើយអាកប្បកិរិយាមិនព្រមសហការណ៍របស់វ៉ាង, បើម្នាក់ៗយកគេធ្វើជាគំរូតើមានប្រជារាស្រ្តណា
ដែលអាចប្រើការបាននោះ? ហេតុនេះបានជាយើងសម្លាប់គេចោលគឺជាមេរៀនសំរាប់អ្នកដទៃ ។
ពិតជាអ៊ីចឹងមឺនក្រោយពីសម្លាប់ហើយមន្ត្រីក្នុងវាំង ដែលប្រុងលាឈប់គ្រប់គ្នា ពិតជាលែងហ៊ាននិង
ធ្វើឫកពារបែបហំហាន ចង់សម្ងំលាក់ខ្លួនទៀតហើយ។
ហាង-ស៊ីងក្នុងរជ្ឋកាលហានកើតក្នុងត្រកូលក្រខ្សត់ក្រោយពីបានស្តេចលីវ-ប៉ាង លើកឲ្យធ្វើ
ជាមេទ័ព្វត្រូវទទួលការមើលស្រាលពីរពួកមន្រ្តីចាស់ៗមានយោនបល់ក្រោយខ្នងមិនចេះចប់ក្រោយ
ឡើងកាន់តំណែងក៏ប្រើច្បាប់តឹងតែងម៉ឺងម៉ាត់បំផុត។ថ្ងៃមួយត្រូវជុំគ្នាដើម្បីហ្វឹកហាត់កំណត់យាម
ប្រាំត្រូវតែជុំគ្នាហៅឈ្មោះចប់សព្វគ្រប់បាត់តែមេបញ្ជាការភីកាយម្នាក់គត់ដែលមិនទាន់ឃើញមក
ដល់ហាង-ស៊ីងក៏មិនសួរដេញដោលហើយក៏ចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់ ថ្ងៃត្រង់បានកន្លងផុតទៅទើប
ឃើញភិកាយត្រឡប់មកវិញមកដល់មាត់ទ្វាច្រកចូលបន្ទាយ រៀបដើរចូលទៅ តែត្រូវអ្នកយាមឃាត់ជាប់ៈ
-លោកអគ្គមេបញ្ជាការហ្វឹកហាត់កន្លះថ្ងៃទៅហើយ គ្មានបញ្ជាមិនអនុញ្ញាតិឲ្យចូលទេ។ ភីកាយក្តៅឆេវ៖
-អគ្គមេបញ្ជាការឬមិនមេនបញ្ជាការស្អីពិតជាអំពិលដុះពីអាចម៌ហ៊ានធ្វើផ្តេសផ្តាស់ផង! ល្អណាស់ឯង
ចូលទៅប្រាប់មួយម៉ាត់ទៅ! មួយសន្ទុះក្រោយមក សេនាកាន់ផ្លាកបញ្ជាកម ហើយស្រែកប្រាប់ថា៖ -សូមអញ្ជើញ!
-ភីកាយដើរចូលដោយឫកពារក្រអឺតក្រទមជួបហាង-ស៊ីងគ្រាន់តែលើកដៃហាក់ដូចជានៅមានកំហឹង។ ហាង-ស៊ីងសួរៈ -ទ័ពមានបទបញ្ជា ស្តេចហានក៏បានឡាយព្រះហត្ថដែរ ក្នុងនាមលោកជាមេបញ្ជាការ
ហេតុម្តេចបានជាមកយឺតពេល? ហើយក៏បែរមកសួរសេនា “ យាម “ ។ -ឥឡូវថ្មើណាហើយ?
-ហួសពេលថ្ងៃត្រង់ហើយ ។ សេនាយាមឆ្លើយ៖
-ពេលនវគឺយាមមួយរសៀលហើយបទបញ្ជាកំណត់យាមប្រាំភ្លឺមកជួបជុំឥឡូវនវឯងមក
យឺតពេល៧-៨យាមឯណ្ណោះ! គឺជាអំពើមើលស្រាលបទបញ្ជាររបស់កងទ័ព្ តាមច្បាប់ត្រូវសម្លាប់
ក្នុងកែវភ្នែកឡើយ ។ ហាង-ស៊ីង ក្តៅឆាវ ស្រែកបញ្ជាឲ្យសេនាឆ្វេងស្តាំចាប់ភីកាយចង ហើយឲ្យលុតជង្គង់
រួចសូត្រពីទោស កំហុសៈ -ក្នុងនាមឯងជាមេទ័ព ភ្លេចថ្ងៃដែលទទួលបញ្ជាបានន័យថា៖ គឺភ្លេចលំនៅខ្លួន មិនគោរព
វិន័យកងទ័ព គឺភ្លេចសាច់សារលោហិត ពេលប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវ ឬក៏ភ្លេចរួបខ្លួនដែរ ? ក្នុង
នាមជាខ្សែលោហិតក្សត្រ ធ្វើបែប
នេះ បានគិតពីទំនាក់ទំនងឪពុកនិងកូនដែរឬទេ ? ហៅទាហានផ្នែកនិតិកម្មមកសួរ៖ -ភិកាយមិនគោរពបញ្ជា ត្រូវទទួលទោសអ្វី? ទាហានផ្នែកនិតិកម្មស្រែកខ្លាំងៗ៖ -មិនគោរពបទបញ្ជាដឹងពេលវេលាហើយមានចេតនាមកយឺតពេលគឺមលើស្រាលបញ្ជា
កងទ័ពត្រូវកាត់ទោសប្រហារជីវិតនៅនិងកន្លែង។ ពេលនេះភីកាយដឹងថាពិតជាធ្វើឲ្យកើតរឿងធំហើយភ័យព្រលឹងរត់ចេញពីខ្លួនបាត់
ប្រញ៉ាប់សម្លឹងមើលមុខឈី-ហ៊ូយចង់ឲ្យជួយនិយាយសុំការយោគយល់តែឈី-ហ៊ួយក៏
បន្ទាយមានអ្នកដឹងពីរឿងនេះក៏បំបោលសេះយ៉ាងលឿនទៅទូលស្តេចហានលីវ-ប៉ាង។លី-
ប៉ាងភ្ញាក់ក្រញ៉ាងប្រញ៉ាប់បញ្ជាទៅលី-ស៊ីងយករាជសារ……… ទៅសុំការលើកលែងទោស។
លី-ស៊ីនជាមួយនិងកូនចៅបោះពួយសេះលឿនស្លេវដូចហោះដល់ច្រក់ទ្វាបន្ទាយភ្លាម
ក្រឡេកឃើញភីកាយកំពុងតែលុតជង្គង់រង់ចាំទទួលទោសក៏ស្រែកពីចម្ងាយៈ
-មានសាររបស់ព្រះអង្គសូមផ្អាកការកាត់ទោសសិន! សេះទាំងពីរក៏បោលយ៉ាង
លឿនសំរុកចូលក្នុងបន្ទាយ តែត្រូវអ្នកយាមទ្វាឃាត់ជាប់ ទើបដឹកសំដៅទៅជួប ហាង-ស៊ីង ។
ហាង-ស៊ីង និយាយ ៖ -នៅក្នុងបន្ទាយមិនអនុញ្ញាតិឲ្យបំផាយសេះ លោកម្ចាស់លីដឹងពីវិន័យនេះច្បាស់ណាស់
លី-ស៊ីនតបៈ -គឺទទួលរាជបញ្ជារបស់ព្រះអង្គឲ្យមកកាន់ទីនេះ។ -ត្បិតតែទទួលរាជបញ្ជាឲ្យមកផ្អែកតាមច្បាប់នៅតែមានការប៉ះពាល់និយាយចប់ក៏
បទបញ្ជាកងទ័ពគឺត្រូវតែកាត់ទោសប្រហារជីវិតនិងកន្លែង ដើម្បីបង្ហាញជាមេរៀនដល់
កងទ័ពទាំង៣ប្រភេទ។ ហាង-ស៊ីងនិយាយៈ -ដោយមានរាជសារនៅជាប់និងខ្លួនអាចឲ្យរួចផុតពីសេចក្តីស្លាប់ខ្លួនឯងបានតែ
ត្រូវតែសម្លាប់អ្នកបរសេះ ដើម្បីបញ្ជាក់ប្រសិទ្ធភាពរបស់បទបញ្ជាកងទ័ព ។ មួយសន្ទុះក្រោយភីកាយនិងអ្នកបរសេះត្រូវកាត់ក្បាលនៅនិងកន្លែង
ទៀតហើយគោរពតាមការដឹកនាំរបស់ហាង-ស៊ីងគ្រប់ដប់អាស្រ័យហេតុនេះហើយបាន
បើកផ្លូវ លីវ-ប៉ាង គ្រប់គ្រង់ទឹកដីនាពេលនោះ។ នៅសម័យចាន់-គួកយ៉ាងជាក៏ធ្លាប់ប្រើវិធីនេះសម្លាប់ជួន-ជៀកសាងនគរ
ស្រុកកំណើតជាមួយគ្នាធ្វើឲ្យវិន័យកងទ័ពមានប្រសិទ្ធភាព។ឃើញថាល្បិចលកនេះ
គោលបំណងរបស់វានៅត្រង់“ កម្លា“ និងមានចរិតគៀបសង្កត់ឲ្យនៅស្ងប់ស្ងៀម ។ (ប្រ/ជ១) សម៍យ ឈុន-ឈីវ,ស៊ុន-វូជី មានសៀវភៅក្បួនទ័ពដែលមាន១៣ជំពួកៈ ក្រោយពីស្តេចអ៊ូទតចប់សរសើរថាពិតជាអស្ចារ្យកម្រមានហើយក៏ឲ្យអ៊ូ-ជីស៊ី
ទៅអញ្ជើញគាត់ជួយធ្វើកិច្ចការ ។ ពេលជួបមុខស្តេចអ៊ូក៏បានប្រាប់អំពីរភាបទន់ខ្សោយរបស់កងទ័ពហើយសួរថា៖
តើធ្វើយ៉ាងណាទើបអាចពង្រឹងសម្ថភាពកងទ័ពប្រែក្លាយនគរឲ្យខ្លាំងបាន?
ក្រោយពីធ្វើការវិភាគទៅលើសភាពការណ៍ចប់សព្វគ្រប់
ហើយនិយាយថា៖ក្បួបទ័ព១៣ជំពូករបស់ទូលបង្គំមិនត្រិមតែអាចអនុវត្តក្នុង
ជួរកងទ័ពបានប៉ុណ្ណោះទេតែក៏អាច បង្ហាត់ឲ្យស្រ្តីភេទ ប្រើការបានយ៉ាងពូកែទៀតផង។ ស្តេចអ៊ូសើចក្អាកក្អាយហើយមានបន្ទូល ៖ -យើងពិតជាមិនដែលឮថាអាចបង្ហាត់ស្រ្តីភេទឲ្យចូលសមរភូមិសម្លាប់សត្រូវ
បានសោះ។ស្តេចអ៊ូមានបន្ទូលក្នុងន័យរបៀបមើលស្រាល ។ ស៊ុន-វូ តប៖ -បើព្រះអង្គមិនជឿអាចសាកល្បងចំពោះមុខតែម្តងបើមិនបានជោគជ័យ
ទេទូលបង្គំសុខចិត្តទទួលទោស បានបោកប្រាស់ព្រះអង្គ ។ -ពិតមែនឬ? ស្តេចអ៊ូមានបន្ទូលៈល្អយើងរងចាំមើលសមត្ថភាពរបស់ឯង។
ហើយក៏ជ្រើសរើសនារីចំនួនបីរយនាក់នៅក្នុងរាជវាំង ប្រគល់ឲ្យទៅ ស៊ុន-វូ ធ្វើការហ្វឹកហាត់ ។ ស៊ុន-វូក៏បានសំណូមពរស្នើរសុំស្នំពីនាក់របស់ព្រះអង្គមកចូលរួមទទួលមុខងារជា
មេកងដើម្បីដឹកនាំ។ ស្តេចអ៊ូក៏យល់ព្រមតាមសំណូមពរហើយក៏ឲ្យទៅហៅស្នំ
ទាំងពីរអ៊ីវ-ជីនិងចរ-ជីមកគាល់។ រួចមានបន្ទូលតៅកាន់ស៊ុន-វូ ៖ -ស្នំដ៏ស្រស់ស្អាតទាំងពីរនាក់នេះ យើងស្រឡាញ់ជាងគេ។ តើអាចទទួលនាទី
ជាមេកងបានឬទេ ? ស៊ុន-វូ តប៖ -ប្រាកដជាបានតែកិច្ចការក្នុងមានវិន័យតឹងតែងណាស់មានសរសើរហើយក៏មានពិន័យ
បែបនេះបទបញ្ជាទើបមានប្រសិទ្ធភាព ។ជាមួយគ្នានោះក៏បានតែងតាំងអ្នកទាំងពីរជា
មេកងហើយតែងតាំងអ្នកផ្សេងម្នាក់ទៀត កាន់ផ្នែកនិតិកម្មពិរនាកទៀតទទួលបន្ទុកផ្នែក
បទបញ្ជានិងជ្រើសរើសអ្នកដែលមានមាឌមាំប៉ុន្មាននាក់ផ្សេងទៀត ទទួលវាយស្គរ បញ្ជាទ័ព ។ ស៊ុន-វូបែងចែកនារីទាំងនោះជាពីរកងកងខាងឆ្វេងនិងកងខាងស្តាំអ៊ីវ-ជីទទួល
ខាងស្តាំចរ-ជីទទួលខាងឆ្វេង គ្រប់គ្នាបានបំពាក់ដោយអាវុធ ហើយប្រកាសពីវិន័យទ័ព ៖ -ទី១.ហាមមិនឲ្យច្របួកច្របល់ជួរពេលហ្វឹកហាត់,ទី២. ហាមមិនឲ្យជជែកគ្នា,