cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
លីលាវតី ភាគ​ទី​ ២
សច្ចធម៌និងព្រះសម្ពុទ្ធ
ទេសនាគ្រាក្រោយៗមករបស់ព្រះមហាថេរៈធ្វើឲ្យពុទ្ធបរិស័ទភាគច្រើនបែរទៅជឿកាន់ពាក្យប្រៀនប្រដៅ សំខាន់ជាងអ្នកប្រៀនប្រដៅនៅពេលជាមួយគ្នានោះ ក៏កើតមានសទ្ធាជ្រះថ្នាចំពោះព្រះមហាថេរៈយ៉ាង ខ្លាំង ចំនួនអ្នកមកស្តាប់ធម៌ក្នុងធម្មសាលាកើនច្រើនឡើងរាល់ថ្ងៃរហូតដល់ហៀរពេញចេញទៅដល់ ព្រៃឫស្សីជុំវិញធម្មសាលា ខ្ញុំព្រះករុណាក្នុងឋានៈជាប្រធានសង្ឃក្នុងវត្តវេឡុវនារាម នឹកត្រេកអរសាទរ ដែលបានឃើញ ប្រជាជនភ្លូកភ្លឹកមកកាន់វត្តអារាមនិងរឹតតែត្រេកអរសាទរទៀត នៅពេលបានដំណឹង ថាព្រះមហាថេរៈអាចទេសនាឲ្យព្រះរាជកុមារអជាតសត្តុជ្រះថ្លាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាបាន ព្រោះតាមធម្មតា ព្រះរាជកុមារមិន ដែលចាប់ព្រះទ័យក្នុងព្រះសាសនា មិនដែលយាងមកកាន់វត្តអារាមដើម្បីស្តាប់ធម៌ទេ បង្អស់ពេលវេលា ឲ្យអស់ទៅដោយការលេងស្រណុកជាមួយនឹងមិត្រសម្លាញ់ជាបុត្ររបស់សព្វមុខមន្ត្រី ព្រះរាជាធិបតីធ្លាប់ ព្យាយាម បញ្ជូនព្រះរាជឱរសទៅសិក្សាសិល្បវិទ្យាក្នុងសម្នាក់ នៃវិទ្យាចារ្យទិសាបោមោក្ខនៃក្រុងតក្កសិលា ដែរ ប៉ុន្តែព្រះរាជកុមារទ្រង់មិនព្រម អត្តចរិយារបស់ព្រះរាជកុមារមិនត្រឹមតែសាងសេចក្តីមិនសព្វព្រះទ័យ ចំពោះព្រះរាជបិតាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនៅសាងកង្វល់ខ្វល់ព្រួយដល់សព្វមុខមន្រ្តីរាជការនិង អាណាប្រជា- រាស្ត្រជាទូទៅផង កាលបើព្រះរាជឱរសងាករេបែរមកជ្រះថ្លាក្នុងព្រះសាសនា ព្រះរាជជនកនិងព្រះរាជ ជននីនូវអស់អាណាប្រជារាស្ត្រទើបស្រស់ស្រាយសប្បាយចិត្ត ព្រះរាជាធិបតីពិម្ពិសារទ្រង់សព្វព្រះរាជ ហឫទ័យជាពិសេស ដល់ថ្នាក់ទ្រង់ព្រះរាជទានពរថា បើព្រះរាជកុមារត្រូវការបើកយកព្រះរាជទ្រព្យពី ឃ្លាំងហ្លួងដើម្បីយកទៅធ្វើកងការកុសលក៏អាចបើកយកបានតាមបំណង ព្រះរាជកុមារអជាតសត្តុលុះ ទទួលបានពរនោះហើយក៏ប្រើគេឲ្យចាត់រៀបរណ្តាប់ ៥០០ យកទៅប្រគេនព្រះទេវទត្តមហាថេរៈ ហើយសន្ទនាប្រាស្រ័យគ្នាអស់ពេលជាយូរ សម្ពន្ធភាពរវាងព្រះរាជកុមារនិងព្រះមហាថេរៈប្រព្រឹត្តទៅ យ៉ាងស្និទ្ធស្នាល ជួលកាលទាំង ២ អង្គ ចូលទៅសន្ទនាគ្នាមួយទល់នឹងមួយក្នុងព្រៃឫស្សី បណ្តោយឲ្យ រាជបរិពាររងចាំនៅខាងក្រៅ ថ្ងៃខ្លះ ព្រះមហាថេរៈក៏និមន្តចូលទៅគាល់ព្រះរាជកុមារដល់សម្នាក់ផ្ទាល់ ព្រះអង្គនិងសន្ទនាគ្នាជាឧភតោ រហូតដល់កាលកន្លងចូលដល់មជ្ឈិមយាមទើបនិមន្តត្រឡប់មកវត្ត អារាមវិញ ។
ម្នាលលោកដ៏មានអាយុ ! ចំណែកឯខ្ញុំព្រះករុណាក្នុងឋានៈជាសង្ឃបាមោក្ខក្នុងវេឡុវនារាម កាលបើ សម្លឹងឃើញស្ថានភាពថ្កុំថ្កើងរុងរឿងនៃព្រះសាសនា មើលឃើញការរស់ឡើងវិញនៃសទ្ធារបស់មហាជន និងមើលឃើញការយកព្រះទ័យទុកដាក់របស់ព្រះរាជកុមារជារជ្ជទាយាទក្នុងព្រះសាសនា ក៏អត់នឹងកើត បីតិប្រាមោទ្យពុំបាន នៅខណៈជាមួយគ្នានោះ ក៏ងាករេបែរមកពិចារណាដល់ខ្លួនឯង រហូតថេរវេលាដែល ព្រះទេវទត្តមហាថេរៈនិមន្តមកគង់នៅក្នុងវេឡុវនារាម ឃើញថា កិត្តិយសឈ្មោះសម្លេងរបស់ខ្លួនឯងបាន ថមថយខ្សោយចុះបីដូចជាពន្លឺផ្កាយកាលបើត្រូវរស្មីព្រះអាទិត្យចាំងប្រភាយឡើងកាន់នភាល័យដូច្នោះ បុញ្ញាភិនីហាររបស់ព្រះមហាថេរៈធ្វើឲ្យប្រជាជន​ក្រុងរាជគ្រឹះភ្លេចខ្ញុំព្រះករុណាទៅមួយរយៈកាល ​ធ្វើឲ្យខ្ញុំ ព្រះករុណាមានពេលទំនេរពីការគ្រប់គ្រងគណៈសង្ឃនិងការសម្តែងធម៌ច្រើនឡើង ព្រោះហេតុនេះ វិញ្ញាណនៃការត្រាច់ចរបានវិលត្រឡប់មករកខ្ញុំព្រះករុណាម្តងទៀតក្រោយពីរលុបបាត់ទៅអស់រយៈពេលជិត ១០ ឆ្នាំ ។
ចរចាកវេឡុវនារាម
"ម្នាលឧបាសក ! អាត្មាបានរស់នៅបំពេញប្រយោជនដល់មហាជនអស់ជាង ១០ វស្សាហើយ ឥឡូវនេះដល់ ពេលដែលអាត្មាត្រូវគិតដល់ខ្លួនឯងខ្លះហើយ អាយុរបស់អាត្មាចាប់ឈានចូលដល់មជ្ឈិមវ័យហើយ ប៉ុន្តែ អាត្មានៅជាបុថុជ្ជននៅឡើយ អាត្មានឹកខ្មាសចិត្តខ្លួនឯងចំពោះរឿងនេះណាស់ ទើបចង់នឹងចេញទៅបដិបត្តិ សង្ខុញចូលកាន់មគ្គផលម្តង សូមឧបាសកកុំបានឃាត់ឃាំងអាត្មាឡើយ ម្យ៉ាងទៀត ឥឡូវនេះ ព្រះទេវទត្ត មហាថេរៈក៏គង់នៅឯវេឡុវនារាម អាត្មាបានប្រគល់សង្ឃាភិបាលកិច្ចដល់លោកហើយ ហើយលោកក៏ទទួល ដោយរន្តិភាព ព្រោះហេតុនោះ វត្តវេឡុវ័នមិនសោះសូន្យពីព្រះមហាថេរៈជាមគ្គុទេសក៍របស់មហាជនទេ" "ប៉ុន្តែព្រះទេវទត្តមហាថេរៈគ្រាន់តែជាអាគន្តុកៈត្រាច់ចរមកស្នាក់នៅបណ្តោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំកណានៅមិន ទាន់ជឿទុកចិត្តលោកថានឹងគង់នៅជាមួយនឹងពួកយើងជារៀងរហូតទេ"ឧបាសកប្រកែក និងព្យាយាមទទូច ទទែតទៅ ចំណែកឯខ្ញុំព្រះករុណាវិញក៏នៅតែអះអាងថានឹងទៅឲ្យបាន កាលបើឃើញថាគ្មានផ្លូវណានឹងយក ឈ្នះខ្ញុំព្រះករុណាបាន ឧបាសកទើបមានប្រសាសន៍ឡើងថា "បើព្រះតេជគុណសម្រេចចិត្តដាច់ខាតហើយថានឹងទៅ ខ្ញុំកណាក៏មិនថាអ្វីដែរ ប៉ុន្តែស្នើសុំឲ្យព្រះតេជគុណធ្វើ កិច្ចការមួយ ជាសំណើចុងក្រោយ ព្រះតេជគុណនឹងធ្វើបានទេ?" "បើសំណើរបស់ញោមមិនជាឧប​សគ្គរារាំងចំពោះការបដិបត្តិដើម្បីមគ្គផលរបស់អាត្មាទេ អាត្មាត្រេកអរនឹង ព្រមធ្វើតាម" "ខ្ញុំកណាធានាថានឹងមិនរារាំងដោយពិត"ទេវមិត្រឧបាសកអះអាង "បើអញ្ចឹង ប្រាប់មកចុះ" "តាមចង្កេះភ្នំជុំវិញជាយក្រុងរាជគ្រឹះនេះ មានល្អាងថ្មទានិងព្រៃស្ងប់ស្ងាត់គួរដល់ការបំពេញព្យាយាម ជាខ្លាំង ខ្ញុំកណាស្នើសុំឲ្យព្រះតេជព្រះគុណគង់នៅត្រង់បរិវេណជុំវិញក្រុងរាជគ្រឹះនេះ សូមកុំនិមន្តត្រាច់ ចរទៅឆ្ងាយពីនេះឡើយ កាលបើព្រះតេជព្រះគុណបានលំនៅស្នាក់នៅសមរម្យហើយ សូមបញ្ជូនមនុស្ស មកប្រាប់ដំណឹងដល់ខ្ញុំព្រះកណាផងថាព្រះតេជព្រះគុណគង់នៅទីណា ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការទាក់ទង ខ្ញុំកណាស្នើសុំប៉ុណ្ណេះទេ" ខ្ញុំព្រះករុណាពិចារណាឃើញថាសំណើរបស់ទេវមិត្រឧបាសកមិនទទឹងទាស់នឹងការបំពេញព្យាយាម ល្មម បដិបត្តិតាមបានដោយស្រួល ទើបយល់ព្រមទទួលថានឹងធ្វើតាម ឧបាសកថ្វាយបង្គំខ្ញុំព្រះករុណាដោយ មោទកភាព ហើយទទួលយកបាត្រនិងក្លស់ទៅកាន់ ប្រាប់ថានឹងដើរតាមជូនដំណើរខ្ញុំព្រះករុណាក្នុង រយៈផ្លូវសមគួរ ខ្ញុំព្រះករុណាដើរត្រង់តម្រង់ទៅកាន់ទ្វារក្រោយវត្តដែលច្រូងច្រាងដោយដើមឫស្សីនិងហ្វូងសត្វកង្ហែនដែល រត់ប្រសេចប្រសាចទៅមកតាមដើមឫស្សីនិងមែកឫស្សី បែរមុខមកសម្លឹងមើលខ្ញុំព្រះករុណាស្រែកលាន់ឮ សម្លេងចេចចាចទាំងបក់កន្ទុយរវិចរវើកហាក់បីដូចជាសម្តែងសេចក្តីស្តាយស្រណោះអាឡោះអាល័យចំពោះ ខ្ញុំព្រះករុណាក្នុងការដែលចាកចេញទៅ កង្ហែនទាំងនេះជាសម្បត្តិរបស់ផែនដី គ្មានអ្នកណាអាចធ្វើអន្តរាយ បានទេ ព្រះកំពូលរាស្ត្រពិម្ពិសារតែងស្តេចយាងមកប្រទានចំណីដល់សត្វកង្ហែនទាំងនេះម្តងម្កាល ។
ខ្ញុំព្រះករុណានិងទេវមិត្រឧបាសកដើរចូលទៅកាន់ទ្វារក្រុងទិសឧត្តរដែលជាចន្លោះភ្នំវេបុល្លៈនិងវេភារៈ ហើយក៏ដើរតាមថ្នល់ឆ្លងកាត់ទីក្រុងតម្រង់ត្រង់ទៅទិសទក្សិណ លុះមកដល់មាត់ផ្លូវចន្លោះភ្នំរវាងភ្នំសោនៈ និង ភ្នំឧទ័យ ខ្ញុំព្រះករុណាមានបំណងនឹងសួឡើងភ្នំ ដោយមិនចេញតាមទ្វារទិសទក្សិណ ហើយបានស្នើ គំហើញនេះដល់ទេវមិត្រឧបាសក កាលបើគាត់មិនជំទាស់ទេ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ចាប់ប្រវារឡើងភ្នំឧទ័យ ឡើងខ្ពស់ទៅៗតាមលំដាប់ ដោយហេតុតែជាគិម្ហរដូវ ដើមឈើលើភ្នំភាគច្រើនរុះជ្រុះស្លឹកអស់ ធ្វើឲ្យថ្ទាំងថ្ម ដែលត្រូវកម្តៅថ្ងៃចាំងរោលបៀមកម្តៅទុកណាស់សា ទោះបីជានឿយហត់ក្នុងការប្រវារតោងឡើងក៏ដោយ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏នៅធូរស្បើយរហើយចិត្តដែលបានមកនៅនែបនិត្យជិតនឹងធម្មជាតិដ៏គ្មានតែមម៉ិតប្រាយ កលោបាយណាៗ ហ្វូងសត្វរៃប្រឹងស្រែកយំរងំអឺងអាប់ស័ព្ទស៊ានហាក់នឹងថាទទួលស្វាគមន៍ពួកយើងចូល កាន់អាណាចក្រត្រជាក់ត្រជុំនៃភ្នំធម្មជាតិ ។ នៅទីបំផុត ពួកយើងទាំងពីរនាក់ក៏ឡើងទៅដល់កំពូលភ្នំឧទ័យ ងាកសម្លឹងទៅមើលទស្សនីយភាពនៃ ក្រុងរាជគ្រឹះដែលលាតសន្ធឹងល្វឹងល្វើយនៅខាងក្រោម ខ្ញុំព្រះករុណាអាចសម្លឹងឃើញគេហដ្ឋាន អាគារ វិល្លាប្រាសាទនិងទេវាល័យរបស់ក្រុងរាជគ្រឹះបានយ៉ាងស្រពិលពព្រិល ព្រោះទស្សនីយភាពភាគច្រើនត្រូវ បានអ័ព្ទផ្សែងហុយហមឡោមព័ទ្ធ នៅខាងស្តាំដៃ ឃើញជួរភ្នំរតនៈ ឈរទទុងនៅក្នុងពិដានអ័ព្ទយ៉ាងខ្ពស់ សន្លឹមស្កឹមស្កៃ នៅខណៈដែលកំពុងតែឈរគន់មើលទិដ្ឋភាពនោះឯង ខ្ញុំព្រះករុណាក៏កើតសំណោកសោក សង្រេងចិត្តយ៉ាងចម្លែក ហាក់នឹងថាចំណាកទៅនៅគ្រានេះជាចំណរចរចាកទៅជានិរន្តរ បង្កបង្កើតសេចក្តី ស្តាយស្រណោះអាឡោះអាល័យវេឡុវនារាម ឧបាសកឧបាសិកានិងក្រុងរាជគ្រឹះយ៉ាងខ្លាំង នេះឯងឬ គឺ សេចក្តីព្រាត់ប្រាសចាករបស់ឬបុគ្គលជាទីស្រឡាញ់ ព្រះបរមសាស្តាទើបចាត់ទុកថាជាទុក្ខម្យ៉ាង ។ "យើងប្រហែលជាត្រូវព្រាត់គ្នានៅត្រង់នេះហើយ ! "ខ្ញុំព្រះករុណាប្រាប់ទេវមិត្រឧបាសក គាត់សម្លឹងមើល ខ្ញុំព្រះករុណាដោយសេចក្តីស្តាយស្រណោះ ប៉ុន្តែមិនបានឆ្លើយតបអ្វីទេ "ជីវិតរបស់មនុស្សយើងតែងមានកិរិយាព្រាត់ប្រាសពីគ្នាទៅជាធម្មតា ជីវិតរបស់អាត្មាពោរពេញទៅដោយ បម្រាត់ព្រាត់ប្រាស ព្រាត់ប្រាសពីញោមប្រុសញោមស្រី ពីស្រុកកំណើត និង ព្រាត់ពី..."គ្រាន់តែនិយាយ មកដល់ត្រង់នេះ ខ្ញុំព្រះករុណាហាក់អួលអាក់រតាក់រតុបនិយាយអ្វីមិនចេញ បានតែរលឹកនឹកឃើញនៅក្នុង ចិត្តថា "លីលាវតី" ប៉ុន្តែបម្រាត់បម្រាសជារឿយៗក៏ជាការល្អដែរ ព្រោះនឹងធ្វើឲ្យឃើញការព្រាត់ប្រាស នោះទៅជារឿងធម្មតា "អាត្មាសូមចម្រើនពរលាសិនហើយ សូមឲ្យញោមរស់នៅជាសុខដុមរមនាជារៀង  រហូតទៅកុំបីខាន" ទេវមិត្រឧបាសកក្រាបបង្គំខ្ញុំព្រះករុណាទៀបបាទមូល ក្រើនរំលឹកខ្ញុំព្រះករុណាឲ្យរក្សាពាក្យសន្យាម្តង ទៀត ហើយក៏ដើរចុះភ្នំត្រឡប់ទៅកាន់គេហដ្ឋានរបស់គាត់វិញ ខ្ញុំព្រះករុណាតាមសម្លឹងមើលគាត់រហូត ដល់បាំងបាត់ទៅនៅក្នុងភូមិនិងផ្ទាំងថ្មដាខាងក្រោម ហើយក៏បែរខ្នងទៅសម្លឹងមើលទស្សនីភាពខាងទិស ទក្សិណសឹងជាទិសដែលខ្ញុំព្រះករុណាប្រុងនឹងធ្វើដំណើរដើរតទៅ ។
ប្រុសចម្លែកក្នុងសុញ្ញាគារ
ម្នាលលោកដ៏មានអាយុ ! តពីចំណុចដែលខ្ញុំព្រះករុណាឈរនោះ ខ្ញុំព្រះករុណាអាចមើលឃើញទេសភាព ដ៏ស្រស់បំព្រងរៀងរាយល្វឹងល្វើយនៅខាងមុខ រុក្ខជាតិភាគច្រើនត្រងិលក្បិលចាកសន្លឹក បញ្ឈរដើមឆ្លាស់គ្នា ជាអណ្តាក់អណ្តុបចាប់ពីលើកំពូលភ្នំទៅរហូតដល់ជើងភ្នំ នៅប្របជាប់នឹងជើងភ្នំ ខ្ញុំព្រះករុណាសង្កេតឃើញ ដំបូលផ្ទះជាច្រើនខ្នង រមូរចូលគ្នាជាកំប៉ូតកំប៉ុក ហែហមឡោមព័ទ្ធដោយរុក្ខជាតិខៀវខ្ចី ហួសពីភូមិទៅ ជាក្សេត្រភូមិដ៏ធំល្វឹងល្វើយល្ហល្ហេវ តពីនោះជាព្រៃឈើពណ៌ខៀវបំព្រង ហើយក៏ជាក្សេត្រភូមិទៀត ក្សេត្រភូមិ និងព្រៃឈើលាយឆ្លុះឆ្លាស់គ្នា ពង្រីកពង្រាយរហូតដល់ទល់មណ្ឌលមេឃ ខ្ញុំព្រះករុណានឹកធូរស្បើយរហើយ ចិត្តយ៉ាងចម្លែក នៅពេលបានឃើញទស្សនីយភាពដ៏រហរហេវបែបនោះ មានឥស្សរភាពបីដូចជាបក្សីដែល ទើបនឹងរួចពីទ្រុងដូច្នោះ ប៉ុន្តែកាលបើសម្លឹងទៅឃើញហ្វូងគោក្របីតូចកញ្ច្រឹបកញ្ច្រកដូចសត្វស្រមោចដែល កំពុងតែដើរក្នុងវាលស្រែសំដៅទៅកាន់ភូមិ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏កើតសំណោកសោកសៅភ្លាម ព្រោះវាក្រើនរំលឹក ឲ្យខ្ញុំព្រះករុណានឹកឃើញដល់អតីតកាលក្នុងគ្រាដែលខ្ញុំព្រះករុណានៅជាក្មេងឃ្វាលគោគូកម្សត់តាមមាត់ ស្ទឹងអចិរវតីក្នុងដែនដីកោសលរដ្ឋដ៏សែនឆ្ងាយលន្លោចឯណោះ ខ្ញុំព្រះករុណាដកដង្ហើមធំស្រូបយកខ្យល់ អាកាសបរិសុទ្ធហើយក៏ដើរចុះពីភ្នំទៅ កាលដែលខ្ញុំព្រះករុណាដើរចុះមកដល់ភូមិត្រង់ជើងភ្នំនោះក៏ពេលវេលាសឹងងងឹតឈឹងទៅហើយ អ្នកស្រុក ចាប់ផ្តើមទ្រោលបំភ្លឺប្រទីប​ជ្វាលា ខ្ញុំព្រះករុណាដើរទៅជារឿយៗតាមផ្លូវលំចង្អៀតៗកណ្តាលភូមិ សង្ខាងផ្លូវដេរដាសទៅដោយផ្ទះសម្បែងដែលជាខ្ទមគោម័យសង់ជាប់នឹងផ្ទៃដី ខ្ទមខ្នងខ្លះក៏មានគោនិង ពពែចងភ្ជាប់នឹងបង្គោលខាងមុខផ្ទះ ខ្នងខ្លះក៏មានប្រុសបច្ឆិមវ័យអង្គុយចងវង់សន្ទនាគ្នានៅលើកន្ទេល ចចូតខាងមុខខ្ទម លើផ្លូវលំសង្កាត់ខ្លះក៏មានក្មេងក្មាងប្រលេងប្រឡែងដេញចាប់គ្នាឮសម្លេងទ្រហឹងខ្ញៀវ ខ្ញារ សម្លេងមនុស្សធំស្រែកដេញក្មេងក្មាងឲ្យទៅលេងកន្លែងដទៃ សម្លេងម្តាយដង្ហោយហៅកូនឲ្យទៅ ពិសាបាយ និងសម្លេងកណ្តឹងត្រដោកពីកគោធ្វើឲ្យបរិយាកាសខាងក្នុងភូមិអ៊ឹកធឹកគគ្រឹកគគ្រេងគួរសម ។ ដោយនឿយហត់រសេះរសោះអស់ដៃអស់ជើងពីការសួចុះភ្នំ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏សម្រេចសិងសម្រាកយប់ ក្នុងភូមិនេះ ប៉ុន្តែមិនដឹងថានឹងទៅសម្រាកទីណាទេ តាមធម្មតា ក្នុងភូមិនីមួយៗទូទាំងដែនដីមគធៈ សុទ្ធតែមានសាលាសម្នាក់ ១ ខ្នងដែលអ្នកស្រុកជួយគ្នាកសាងឡើងនៅចិញ្ចើមផ្លូវកណ្តាលភូមិ ដើម្បីជាទី ស្នាក់អាស្រ័យរបស់បាទចារី និងពួកអនាគារិកដែលត្រាច់ចរមកពីទិសទាំង ៤ ដើម្បីសួរមើលឲ្យដឹងថា សាលាសម្នាក់នោះនៅឯណា ខ្ញុំព្រះករុណាបានឈាងចូលទៅសួរព្រឹធជនម្នាក់ ដែលកំពុងចងគោនៅ ខាងមុខខ្ទម "បពិត្រលោកសមណៈ ! ភូមិរបស់យើងនៅមិនទាន់មានសាលាសម្នាក់សម្រាប់ថ្មើរជើងនៅឡើយទេ ប៉ុន្តែគ្រាមភោជកបានចាត់ត្រៀមផ្ទះ ១ ខ្នងសម្រាប់រឿងនេះ ប្រសិនបើលោកម្ចាស់និមន្តដើរទៅហួសផ្ទះ ៤ ខ្នងទៀត ហើយសម្លឹងមើលទៅខាងស្តាំដៃ លោកម្ចាស់នឹងឃើញផ្ទះទំនេរ ១ ខ្នងធំតាំងនៅចិញ្ចើមផ្លូវ សូមនិមន្តចូលទៅសម្រាកតាមសម្រួលចុះ" ។
ខ្ញុំព្រះករុណាពោលអរគុណព្រឹធជននោះហើយក៏បែរខ្នងចេញធ្វើដំណើរដើរទៅតាមផ្លូវលំ លុះដល់ខ្ទមខ្នងទី ៤ ក៏បានប្រទះឃើញសុញ្ញាគារ ១ ខ្នងនៅខាងស្តាំដៃតាមពាក្យណែនាំរបស់ព្រឹធជននោះមែន ខ្ញុំព្រះករុណា ដើរទៅឈប់ត្រង់ទ្វារហើយបន្ទោរក្បាលចូលទៅមើលខាងក្នុង ឃើញបន្ទប់ល្វែងល្វឹងល្វើយទាំងខ្នង លើផ្ទៃ បន្ទប់ដែលជាដីគោម័យមានកន្ទេលចចូតក្រាលទុកដោយអន្លើៗ ខាងក្នុងបន្ទប់មានប្រុសម្នាក់បានចូលមក ស្នាក់នៅមុនហើយ គេអង្គុយលើកន្ទេលចចូតក្បែរចង្កៀងដែលចាំងពន្លឺភ្លឺភ្លឹបភ្លែត ធ្វើកិច្ចធុរៈរញ៉ិករញ៉ុកតែ ម្នាក់ឯង ខ្ញុំព្រះករុណាបានចូលទៅក្នុងបន្ទប់ដាក់បាត្រនិងបរិក្ខារចុះលើកន្ទេលត្រង់ជ្រុងម្ខាងនៃបន្ទប់ហើយក៏ អង្គុយចុះសម្រាក នៅខណៈដែលខ្ញុំព្រះករុណាកំពុងអង្គុយនោះឯង បុរសដែលស្នាក់នៅមុនបែរមកសម្លក់ មើលខ្ញុំព្រះករុណា ផ្ចង់ពិនិត្យមើលអស់ពេលជាយូរ បន្ទាប់មកគេក៏ដើរតម្រង់មករកខ្ញុំព្រះករុណា អង្គុយចុះ ត្រង់រឹមកន្ទេលហើយនិយាយឡើងថា "បពិត្រលោកអនាគារិក ! ខ្ញុំកណាត្រេកអរណាស់ដែលមានមិត្ររួមសម្នាក់ក្នុងសុញ្ញាគារនេះ សង្កេតមើលលក្ខណៈឫកពានិងរូបបែបតែងកាយ ខ្ញុំកណាយល់ថាលោកម្ចាស់ជាអ្នកបួសក្នុងព្រះ ពុទ្ធសាសនាមែនទេ?" "មែន អាត្មាជាព្រះភិក្ខុក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា"ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយតបទាំងគិតគ្នេរគ្នាន់ក្នុងចិត្តថាប្រុសចម្លែកម្នាក់ នេះនឹងសម្តែងចេញក្នុងលក្ខណៈណាទេ ដោយពន្លឺភ្លឺរហឹមក្នុងបន្ទប់ ខ្ញុំព្រះករុណាសង្កេតឃើញគេជា យុវកម្លោះអាយុមិនហួស ២0​ ឆ្នាំទេ សម្បុរសណ្តែកបាយ មុខមាត់មុតមាំ ទោះបីជាគេមានឫកពាសម្តែងថា ត្រេកអរ ប៉ុន្តែក៏មានស្នាកស្នាមនៃសំណោកដិតដាមក្នុងកែវភ្នែកនិងទឹកមុខយ៉ាងឃើញបានច្បាស់ "ចុះញោមវិញជាអ្នកណា មកពីណា?"ខ្ញុំព្រះករុណាសួរ "ខ្ញុំកណាឈ្មោះចុល្លពល ជាបុត្ររបស់ព្រាហ្មណ៍មហាសាលនៃក្រុងចម្បាដែនអង្គៈ ខ្ញុំកណាធ្វើដំណើរ ចេញពីមាតុភូមិមកអស់រយៈពេល ៧ រាត្រីថ្ងៃនេះហើយ"គេឈប់មួយស្របក់ហើយក៏សួរឡើងថា "ចុះលោកម្ចាស់វិញនិមន្តមកពីណា ហើយទៅណា? " "អាត្មាទើបនឹងធ្វើដំណើរចេញពីវេឡុវ័នមហាវិហារក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះ..." "ឱ ! វេឡុវ័នឬ?"ប្រុសកម្លោះឧទានកាត់ស្លាបកែវដោយសម្លេងឮមុននឹងខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយសំណួររបស់ គេចប់ "ព្រះវេឡុវ័ន អីយ៉ា ! សំណាងល្អណាស់តើសម្រាប់ខ្ញុំកណាដែលបានជួបនឹងលោកម្ចាស់ដែលទើបនឹង និមន្តមកពីព្រះវេឡុវ័ន" "ញោមមានធុរៈអ្វីទាក់ទងនឹងព្រះវេឡុវ័នឬ? ឧបាសក ! "ខ្ញុំព្រះករុណាសួរដោយពិភាល់លាយចម្លែកចិត្ត ចំពោះកិរិយាអាការខុសប្រក្រតីរបស់គេ
"វេឡុវ័ន គឺជា គោលដៅនៃដំណើរដើរផ្លូវឆ្ងាយរបស់ខ្ញុំកណា ខ្ញុំកណាកំពុងនឹងធ្វើដំណើរទៅវេឡុវ័ន ប្រជាជន ឯជាតិភូមិរបស់ខ្ញុំកណាប្រាប់ថា ឯវេឡុវ័នព្រៃឫស្សីដែលព្រះបាទពិម្ពិសារទ្រង់ប្រទានភក្សាហារដល់សត្វ កង្ហែននោះ ព្រះសក្យមុនីសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ទ្រង់ប្រថាប់នៅ ព្រះមហាសមណៈព្រះអង្គនោះជាសព្វញ្ញូ ទ្រង់ដឹងសព្វគ្រប់ចំពោះអ្វីៗទាំងពួង អាចរំដោះទុក្ខដល់អ្នកដែលកំពុងតែរងទុក្ខបាន អាចបន្ធូរបន្ថយ សំណោកដល់អ្នកដែលកំពុងតែសោយសោកបានយ៉ាងពិសិដ្ឋ គួរនាដូចជារោគហារីដែលស្ទាត់ជំនាញជាញ ជាក់ក្នុងសព្វរោគាព្យាធិព្រមទាំងសមុដ្ឋាន និងអាចផ្សែផ្សំឱសថកម្ចាត់បំបាត់រោគបានគ្រប់ប្រភេទ ខ្ញុំកណា កំពុងត្រូវភ្នំមហាទុក្ខកិនសង្កត់ដួងចិត្ត ហេតុនោះទើបមានបំណងនឹងទៅគាល់ព្រះដ៏មានព្រះភាគជាម្ចាស់ ព្រះអង្គនោះដោយរួសរាន់បំផុត ហេតុនេះឯងខ្ញុំកណាទើបត្រេកអរចិត្តដែលបានដឹងថាលោកម្ចាស់និមន្តមក ពីវេឡុវនារាម យ៉ាងហោចណាស់ ខ្ញុំកណាក៏បានស្តាប់ពត៌មានអំពីព្រះមហាសមណៈព្រះអង្គនោះដែរ ខ្ញុំកណាមានប្រស្នាជាច្រើនចំណុចដែលត្រូវការទូលសួរលោកម្ចាស់ ប៉ុន្តែលោកម្ចាស់កំពុងតែនឿយហត់ ពីដំណើរផ្លូវឆ្ងាយ បើអញ្ចឹងសូមនិមន្តឆាន់ទឹកនិងសិងសម្រាកឲ្យស្រួលព្រះកាយសិនចុះ យើងនឹងសន្ទនាគ្នា តទៅ" លុះនិយាយចប់ ប្រុសកម្លោះក៏ដើរទៅឆ្ពាមយកពិដុងទឹកមកថ្កល់ខាងមុខខ្ញុំកណា ហើយក៏​និមន្តឲ្យ ឆាន់ ។ ខ្ញុំព្រះករុណាជឿថា គេមុខជាសប្បាយចិត្តដែលបានដឹងថាខ្ញុំព្រះករុណាមកពីសម្នាក់របស់ព្រះបរមសាស្តា ប៉ុន្តែគេនឹងស្រយង់ចិត្តប៉ុនណា បើបានជ្រាបពំនិតថា ព្រះបរសាស្តាទ្រង់មិនបានប្រថាប់នៅឯវេឡុវ័នទេ ប៉ុន្តែទ្រង់ប្រថាប់នៅឯក្រុងកោសម្ពី ឆ្ងាយដាច់ស្រយាលទៅទិសបស្ចឹមជាច្រើនរយយោជន៍ ខ្ញុំព្រះករុណា នឹកវឹកវរចិត្តនៅពេលគិតឃើញថា គេនឹងខកខុសបំណងដែលប៉ងប្រាថ្នា និងរងទុក្ខធំសន្ធំសន្ធៃក្រៃលែង ឡើងពីទុក្ខដែលមានស្រាប់យ៉ាងលើសលន់ពន់ប្រមាណ ដើម្បីអបស្ទបគេមិនឲ្យពើបពះប្រទះនឹង កំហកបំណង ខ្ញុំព្រះករុណាទើបរិះរកមធ្យោបាយបង្វែរចំណាប់អារម្មណ៍របស់គេឲ្យងាករេបែរចេញពី ព្រះបរមសាស្តាបណ្តោះអាសន្ន មធ្យោបាយល្អបំផុតតាមដែលអាចរិះគិតបាននៅខណៈនោះ គឺ ស្ទូចអន្ទង គេឲ្យអធិប្បាយរ៉ាយរ៉ាប់ប្រាប់សាទុក្ខរបស់គេ ព្រោះតាមមូលភាពធម្មតានោះ មនុស្សគ្រាន់តែរ៉ាយរ៉ាប់ប្រាប់ សាទុក្ខដោយវាចាដល់បុគ្គលដែលទុកចិត្តបាន ក៏អាចជួយបន្ទោបង់ទុក្ខទំសន្ធំនោះបានខ្លះ លុះគិតឃើញ ដូច្នេះហើយទើបនិយាយឡើងថា "ម្នាលឧបាសក ! ព្រះបរមសាស្តាសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់នោះទ្រង់មានព្រះទ័យពេញប្រៀបដោយព្រះ មហាករុណាចំពោះសព្វសត្វ រៀងរាល់បច្ចូសសម័យ ព្រះអង្គតែងបង់បាញ់សំណាញ់គឺព្រះញាណគ្រប ដណ្តប់សកលលោកដើម្បីប្រមើលមើលថាតើសត្វណាខ្លះដែលកំពុងតែរងទុក្ខសន្ធំល្មមសមនឹងទទួលបាន សេចក្តីប្រោសប្រាណ កាលបើទ្រង់ទតព្រះនេត្រឃើញសត្វដូច្នោះហើយក៏ស្តេចយាងទៅប្រោសភ្លាម ដោយឥតរើសអើងថាបុគ្គលនោះស្ថិតនៅក្នុងវណ្ណៈត្រកូលណានោះទេ ពិតប្រាកដណាស់ សត្វដែល ស្ថិតនៅក្នុងអន្លង់នៃទុក្ខមានចំនួនច្រើនជាអនេក ព្រោះហេតុនោះព្រះអង្គទើបមិនទំនេរពីការប្រោស សត្វឡើយ" "បើអញ្ចឹង ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គមិនយាងមកប្រោសខ្ញុំកណាផង ព្រោះខ្ញុំកណាកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងអន្លង់ មហាទុក្ខ?"កម្លោះចុល្លពលសួរឡើង "អាត្មាជឿថាទុក្ខរបស់ញោមបើប្រៀបផ្ទឹមនឹងទុក្ខរបស់អ្នកដទៃ ប្រហែលជានៅមានបរិមាណតិចនៅ ឡើយ ហេតុនោះបានជាញោមនៅមិនទាន់ប្រាកដចូលក្នុងសំណាញ់ញាណរបស់ព្រះបរមសាស្តា សូមតំណាលឲ្យអាត្មាស្តាប់បានទេថា ទុក្ខរបស់ញោមនោះដូចម្តេច? ក្រែងលោអាត្មាអាចនឹងមានផ្លូវជួយ ស្រោចស្រង់ញោមបាន" ។
មហាវិវាហមង្គល
ចុល្លពលដកដង្ហើមធំយ៉ាងគឃូសហើយនិយាយឡើងថា"បពិត្រអនាគារិក ! ទុក្ខរបស់ខ្ញុំកណាធំធេងណាស់ សា ឈឺចាប់ខ្លោចផ្សា រហូតដល់បេះដូងដ៏សែនតូចរបស់ខ្ញុំកណានេះសឹងតែបែកធ្លាយទៅ វាជាសេចក្តីទុក្ខ ដែលកើតចេញពីការបាត់បង់ភរិយាជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំកណាបន្ទាប់ពីរៀបការបានត្រឹម ១ ខែ នាងក៏ ចាកចោលខ្ញុំព្រះករុណាទៅដោយគ្មានថ្ងៃណានឹងវិលត្រឡប់មកវិញបាននៅខណៈពេលដែលយើងកំពុងតែ មានសុភមង្គលយ៉ាងពេញរបុងនោះឯង" "បពិត្រលោកសមណៈ ! កាលពីដើមឆ្លាំកន្លងមកនេះ ម្តាយរបស់ខ្ញុំកណាបានមានប្រសាសន៍នឹងខ្ញុំកណា ក្នុងល្ងាចថ្ងៃមួយថាខ្ញុំកណាគួរតែចូលកាន់ពិធីមង្គលការមានគូគ្រង ព្រោះអាយុរបស់ខ្ញុំកណាក៏គ្រប់ ២០ ឆ្នាំ ហើយ ចាត់ទុកបានថាជាមនុស្សធំពេញវ័យហើយ មនុស្សពេញវ័យដែលគ្មានគូគ្រង មិនឈ្មោះថាជាមនុស្ស ពេញវ័យបរិបូរទេ តែងទទួលបានដំណៀលដៀលត្មះពីអ្នកដទៃ មិនគួរជាទីជឿទុកចិត្តក្នុងការងារបាន លើសពីនោះទៀត បើមានគ្រោះគ្រាត្រូវពើបពះប្រទះលើមរណកម្មជាមុន ក៏គ្មានកុលទាយាទបន្តត្រកូល ថែមទាំង ទៅសោយទុក្ខក្នុងបុត្តនរកទៀត ខ្ញុំកណាប្រាប់ម្តាយថា បើបានកុលស្ត្រីសមរម្យមានកុលជាតិស្មើគ្នា ឆើត ឆោមដោយរូបសម្បត្តិ ខ្ញុំកណាត្រេកអរនឹងរៀបការជាមួយ ម្តាយរបស់ខ្ញុំកណាញញឹមដោយមោទកភាព ហើយប្រាប់ថា ឥឡូវនេះ គាត់បានប្រទះឃើញកុលស្រ្តីបែបនោះហើយ ជាយុវតីស្រីក្រមុំអាយុ ១៦ ឆ្នាំ ឈ្មោះ បទុមាវតី កុលធីតារបស់សេដ្ឋីម្នាក់ក្នុងនគរចម្បានេះឯង គ្រាន់តែស្តាប់ឮដំណឹងនេះ ខ្ញុំកណាក៏អត់ នឹងរំភើបញាប់ញ័រចិត្តពុំបាន" នៅថ្ងៃតមក ខ្ញុំកណាក៏បានមានឱកាសយល់ឆោមនៃអនាគតភរិយារបស់ខ្ញុំកណានៅខណៈដែលនាងទៅ ងូតទឹកក្នុងស្ទឹងចម្បាមួយអន្លើដោយនាងទាសីជាច្រើន សម្រស់របស់នាងទោះបីជាឃើញបានមួយភ្លែត ក៏ដោយ ក៏ធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាភ័ន្តភាំងស្មារតីគិតអ្វីមិនលេច ខ្ញុំកណាម្នីម្នាត្រឡប់ទៅគេហដ្ឋានវិញ ប្រថុចប្រថំ ម្តាយរបស់ខ្ញុំកណាឲ្យប្រញាប់ទៅស្តីដណ្តឹង និងរៀបចំពិធីអាវាហមង្គលដោយរួសរាន់ទាន់ចិត្ត ព្រោះ ខ្ញុំកណាបានបាក់ចិត្តស្រឡាញ់បទុមាវតីយ៉ាងជ្រប់ជ្រុលទៅហើយ ជាស្នេហាបឋមទស្សន៍ដោយអំណាច នៃបុព្វេសន្និវាសយ៉ាងពិតប្រាកដ លុះម្តាយរបស់ខ្ញុំកណាបានស្តាប់ហើយក៏ពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំង កាលបើ ដល់ខែនិងថ្ងៃជាមង្គលតាមដែលបុរោហិតាចារ្យកំណត់ឲ្យ ទើបឲ្យម្តាយនិងញាតិសន្តានទៅត្រកូលរបស់ បទុមាវតីដើម្បីធ្វើពិធីស្តីដណ្តឹងកញ្ជាប់ពាក្យព្រមទាំងបណ្ណាការតាមទំនៀមទម្លាប់ ដូចជា សំពត់ស ១ ផ្ទាំង ដូង ១ ផ្លែ ចែក ៥ ស្និត និងផង់ចន្ទក្រអូប ប៉ុន្តែហាក់ដូចជាប្រផ្នូលអាក្រក់ប្រាប់ហេតុការណ៍អនាគត ប្រាកដឃើញថា មានពស់ ១ ក្បាលលូនកាត់មុខ សម្តីដណ្តឹងត្រូវពន្យារពេលទៅជាច្រើនថ្ងៃ លុះដល់ថ្ងៃ មានឫក្សលើកទី ២ ក្រុមញាតិសាច់សាលោហិតចេញធ្វើដំណើរទៅស្តីដណ្តឹងម្តងទៀត  ប្រាកដឃើញថា ឆ្មា ១ ក្បាលរត់ឆ្លងផ្លូវកាត់មុខ ក្រុមញាតិត្រូវធ្វើដំណើរវិលត្រឡប់មកវិញ លុះដល់គ្រាទី ៣ ការធ្វើដំណើរ ទៅស្តីដណ្តឹងទើបបានសម្រេចដោយគ្មានប្រផ្នូលអាក្រក់ណាៗ នាកាលទៅដល់គេហដ្ឋានបទុមាវតីនិង បានទទួលបដិសណ្ឋារៈរាក់ទាក់យ៉ាងចៅរ៉ៅហើយ ក្រុមមេអណ្តើករបស់ខ្ញុំកណាក៏ប្រាប់វត្ថុបំណង ដល់ម្តាយរបស់បទុមាវតី សេដ្ឋីជាបិតាមិនបានទទួលឬបដិសេធភ្លាមទេ ប៉ុន្តែអង្គុយបែរមុខទៅទិសខាង ត្បូង សម្លឹងភ្នែកមើលជញ្ជាំងគេហដ្ឋានដែលមានជីងចក់ ១ ក្បាលទំនៅ សូម្បីតែក្រុមញាតិរបស់ខ្ញុំកណា ក៏សំឡក់ភ្នែកមើលជីងចក់នោះដោយសេចក្តីក្រវល់ក្រវាយចិត្តដែរ ភ្លាមនោះ អ្នករាល់គ្នាក៏ញញឹមចេញ មកដោយសេចក្តីធូរស្បើយចិត្ត ព្រោះជីងចក់នោះបានយំសម្លេងចក់ៗឡើង ៦ ដង សម្តែងថា ជំនាងផ្ទះ យល់ព្រមហើយ អំណស់ពីនោះមក ​សេដ្ឋីក៏សុខចិត្តឲ្យបទុមាវតីរៀបការជាមួយនឹងខ្ញុំកណា ហើយព្រម ទទួលយកជំនូនផ្សេងៗដែលក្រុមញាតិរបស់ខ្ញុំកណានាំយកទៅ ។
បពិត្រលោកសមណៈ ! ខ្ញុំកណាអាចអះអាងបានថា ពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងជាពិធីកម្មដ៏ឱឡារិក អធិកអធមនិងត្រឹមត្រូវតាមទំនៀមទម្លាប់សព្វគ្រប់ប្រការ ជាទីស្ងើចសរសរសើររបស់នគរវាសីអស់កាលជា យូរ ពពួកញាតិរបស់យើងទាំងសងខាងបានសាងបារាំយ៉ាងស្អាតត្រង់វាលខាងមុខគេហដ្ឋាន ស្អិតស្អាង ដោយក្រណាត់សនិងកម្រងផ្កាយ៉ាងស្រស់បំព្រង លុះបានឫក្សជាវេលាល្អហើយ ក៏អញ្ជើញទេវរូបរបស់ព្រះ ពិឃនេស្វរៈចូលកាន់បារាំពិធីហើយក៏ធ្វើពិធីបូជាដើម្បីសូមឲ្យព្រះអង្គជួយកម្ចាត់កម្ចោកឧបសគ្គនិងភយន្តរាយ ទាំងពួងដែលអាចនឹងកើតឡើងដល់ពិធីមង្គលការនោះបាន ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតជាម្ចាស់ពិធីកម្មបានអញ្ជើញ ចូលកាន់បារាំពិធី ហែហមដោយព្រាហ្មណ៍ ១០​៨ នាក់ដែលត្រូវបានអញ្ជើញចូលមកកាន់ពិធីកម្ម លោកសេដ្ឋី ជាបិតារបស់បទុមាវតីបានយកស្បូវភ្លាំង ១ ក្តាប់ និង ក្រមរឈើពីដើមឈើសក្តិសិទ្ធិ ៧ ប្រភេទហុចឲ្យ ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតដើ​ម្បីប្រារព្ធយញ្ញពិធីដល់ទេវតាជំនាងផ្ទះ ពពួកព្រាហ្មណ៍បានចូលរួមពិធីកម្មដោយយក ប្រេងល្ងលាបលនសីសៈរបស់ខ្លួន ស្ត្រីទាំងឡាយបានកាន់ថាសដើរដង្ហែគ្នាជាជួរទាំងច្រៀងចម្រៀងដ៏សែន ពីរោះទៅតម្កល់ទុកក្នុងបារាំពិធីដើម្បីបួងសួងទេវតា បន្ទាប់ពីនោះ ក៏មានពិធីជុបលៀងភ្ញៀវដោយ ភោជនាហារដ៏ប្រណីតផ្សេងៗ រហូតដល់ម្នាក់ៗឆ្អែតឆ្អន់សម្រន់គម្លានអស់ហើយ បន្ទាប់ពីជុបលៀងរួច ក៏ចែកស្លឹកម្លូដល់ភ្ញៀវម្នាក់ៗតាមទំនៀមទម្លាប់ ។
លុះថ្ងៃព្រឹកឡើង ព្រាហ្មណ៍អ្នកស្ទាត់ជំនាញក្នុងព្រះវេទ ៣ នាក់ ត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យចូលទៅកាន់បារាំពិធី ដើម្បីប្រកបយញ្ញពិធីបូជាព្រះអគ្និនិងផ្កាយនព្វគ្រោះ នៅពេលចាប់ផ្តើមពិធីកម្ម ស្រីក្រមុំ ២ នាក់ បានអញ្ជើញព្រះភ្លើងដ៏សក្តិសិទ្ធិទៅថ្កល់លើធ្នើរដីពិសេស ដែលគេចាត់ត្រៀមទុកកណ្តាលបារាំពិធី ទាំងច្រៀងចម្រៀងសរសើរព្រះអគ្និទេពដោយសម្លេងនិងទំនុកទំនងដ៏ពីរោះរណ្តំ នាកាលយកភ្លើងទៅ ថ្កល់ទុករួចហើយ ស្រីក្រមុំទាំង ២ នាក់ក៏ទទួលរង្វាន់ជាសំពត់ថ្មីម្នាក់ ១ ផ្ទាំង និងអាវរវិកាយម្នាក់មួយ បន្ទាប់ពីនោះ មនុស្សទាំងអស់ដែលនៅក្នុងពិធីកម្ម ក្រោកឡើងដើរបទក្សិណជុំវិញភ្នក់ភ្លើង ៣ ជុំ ខណៈកំពុងដើរក៏សូធ្យមន្តនិងរាយប្រាយស្បូវភ្លាំងចូលទៅក្នុងភ្លើង លុះចប់ពិធីកម្មក៏ជុបលៀងភ្ញៀវ ទាំងពួង និងជួនទេយ្យទានដល់ព្រាហ្មណ៍ទាំង ៩ នាក់ ។ បពិត្រលោកសមណៈ ! ថ្ងៃទី ៣ ចាត់ជាថ្ងៃសំខាន់បំផុតក្នុងពិធីអាពាហមង្គលរបស់ខ្ញុំកណា ព្រោះជាថ្ងៃ​ដំបូងដែលខ្ញុំកណាបានផ្ទឹមផ្ទូរកៀកកើយនឹងបទុមាវតីក្នុងបារាំពិធី ខ្ញុំកណាត្រូវបានចាស់ទុំដាស់ឲ្យភ្ញាក់ តាំងពីព្រលឹមស្រាងៗ លុះងូតទឹកជម្រះកាយហើយ ពួកញាតិក៏ស្ទុះចូលមកឡោមចោមជួយតាក់តែង លម្អ ស្អិតស្អាងដោយភូសាកោសេយ្យពស្ត្រនិងត្បូងពេជ្រ រហូតដល់ខ្ញុំកណាសឹងតែកម្រើកកាយមិនបាន លុះបានមង្គលជាវេលាល្អហើយ ខ្ញុំកណាក៏ត្រូវបានក្រុមញាតិនាំទៅកាន់បារាំពិធី ឲ្យអង្គុយលើអាសនៈ ក្រាលដោយក្រណាត់ស បែរមុខទៅទិសបូព៌ មិនយូរប៉ុន្មាន បទុមាវតីក៏ត្រូវបានពួកញាតិនាំមកអង្គុយផ្ទឹម កៀកនឹងខ្ញុំកណា បែរមុខទៅទិសបូព៌ដែរ នៅពេលនោះ ខ្ញុំកណានឹករំភើបរំភើយចិត្តជាខ្លាំងក្នុងជីវិត នៅខណៈដែលពិធីកម្មកំពុងតែប្រព្រឹត្តទៅនោះ ខ្ញុំកណាក៏អត់នឹងមៀងភ្នែកទៅសម្លឹងមើលបទុមាវតី មួយដងមួយកាលមិនបាន ជួនកាលក្រសែភ្នែករបស់ខ្ញុំកណាទៅប៉ះខ្ទប់នឹងក្រសែភ្នែករបស់បទុមាវតី ដែលលួចចោលកន្ទុយភ្នែកសម្លឹងមើលខ្ញុំកណាដែរ យើងម្នាក់ៗក៏គេចក្រសែភ្នែកគ្នាដោយរហ័ស និង ញញឹមរកគ្នាដោយសម្រើបស្រើបស្រាលចិត្ត គ្រាន់តែលួចសម្លឹងមើល ខ្ញុំកណាក៏ជឿជាក់ថា អនាគតភរិយារបស់ខ្ញុំកណាពេញជាស្រស់ស្អាតដូចទេពអប្សរ ខ្ញុំកណានឹកស្ងើចម្តាយក្នុងចិត្តដែល រើសស្រាល់កុលស្ត្រីដែលស្រស់ស្អាតបែបនោះឲ្យជាគូសមរកំដរជីវិតរបស់ខ្ញុំកណា ។
ពិធីកម្មបានប្រារព្ធឡើងដោយស្ត្រីដែលរៀបការហើយ ៣ នាក់ ដើរបណ្តើរច្រៀងបណ្តើរចូលមករកខ្ញុំកណា ម្នាក់ៗកាន់ថាសដាក់ប្រេងល្ងក្នុងដៃ កាលបើមកដល់ខ្លួនពួកយើង ទាំង ៣ នាក់ក៏យកប្រេងល្ងត្រដុសសីសៈ និងចើមក្បិតតាមដងខ្លួនរបស់យើងដោយផង់ខ្ចែះ(sachet) ស្ត្រីទាំង ៣ នាក់ប្រកបពិធីកម្មបណ្តើរច្រៀង ចម្រៀងបន្ទរតាមភ្លេងបណ្តើរអស់រយៈពេលយូរបង្គួរ ​លុះពិធីកម្មចប់សព្វគ្រប់ហើយ យើងក៏ញែកគ្នាត្រឡប់ ទៅផ្ទះងូតទឹកជម្រះកាយក្នុងវេលាល្ងាចនោះឯង ស្ត្រីទាំង ៣ នាក់នោះបានយកថ្មោងមូលមកលាបដោយ កំបោរសហើយលាបលនដោយពណ៌ក្រហមជារង្វង់មូលជាច្រើនវង់ ក្នុងខណៈដែលកំពុងតែធ្វើនោះក៏ច្រៀង ចម្រៀងកំដរទៅបណ្តើរ រួចហើយក៏យកមែកស្វាយតូចៗ ២ ឬ ៣ មែកមកចងភ្ជាប់នឹងថ្មោងនោះ ហើយក៏ ប្រោះព្រំដោយផង់ខ្ចែះក្រអូប បន្ទាប់ពីនោះក៏យកថ្មោងនោះទៅត្រាំទុកក្នុងឆ្នាំងដីថ្មីមួយ រួចហើយក៏នាំយក ឆ្នាំដីនោះចូលទៅកាន់បារាំពិធី តម្កល់ទុកនៅកណ្តាលបារាំ ហើយធ្វើសក្ការៈបូជាដោយផ្កានិងគ្រឿងក្រអូប ផ្សេងៗ ម្នាក់ៗក្នុបារាំពិធីនោះក៏នាំគ្នាធ្វើដោយពិធីបូជាបែបនោះដែរ ។
បពិត្រលោកសមណៈ ! តាមការពិត ពិធីកម្មទាំងអស់ដូចដែលខ្ញុំកណារៀបរាប់មកនោះគ្រាន់តែជាពិធីកម្ម ខាងដើមនៃអាពាហមង្គលរបស់ខ្ញុំកណាប៉ុណ្ណោះ ពិធីកម្មពិតប្រាកដបានចាប់ផ្តើមឡើងនៅថ្ងៃបន្ទាប់ ហើយ ប្រព្រឹត្តទៅអស់រយៈពេល ៥ ថ្ងៃ រហូតដល់ខ្ញុំកណានិងកូនក្រមុំនឿយហត់រហិតរហៃស្ទើរខ្យល់គ ប៉ុន្តែដើម្បី មោទនភាពរបស់មាតាបិតាដែលប្រិតប្រៀងចំពោះប្រពៃណីបុរាណ ពួកយើងត្រូវតែស៊ូទ្រាំអត់ធ្មត់ ។ ថ្ងៃដំបូងនៃពិធីកម្មពិតប្រាកដនោះហៅថា ថ្ងៃមុហុរតា ឬ ថ្ងៃមហាមង្គល មាតាបិតារបស់ខ្ញុំកណាភ្ញាក់ពី ដំណេកតាំងពីព្រលឹម ដើម្បីទៅអញ្ជើញញាតិសន្តានបងប្អូននិងភ្ញៀវពន្លឺមកចូលរួមពិធីកម្ម នៅពេលជា មួយគ្នានោះ ស្ត្រីទាំងឡាយក៏នាំគ្នាបោសសម្អាតគេហដ្ឋាននិងបារាំពិធីដោយឧយ្យាមភាព ទោះបីជាធ្វើការ ងារធ្ងន់ ម្នាក់ៗមើលទៅក៏ដូចជាមានសេចក្តីសុខ ញញឹមញញែមស្រស់ស្រាយរអាករពាយ និយាយសា សងជន្លជន្លេញគ្នាលេង សើចកក្អាកកក្អាយរីករាយ មិនយូរប៉ុន្មាន ភ្ញៀវពន្លឺទាំងឡាយក៏អញ្ជើញមកដល់ ហើយឈររៀងជួរគ្នាយ៉ាងវែងអន្លាយ មានមនុស្សនាំយកថាសលាជលាបដោយពណ៌លឿងនិងផង់ខ្វែះ ទៅរកភ្ញៀវទាំងនោះ ភ្ញៀវម្នាក់ៗយកដៃថ្ពិចវត្ថុទាំង ២ នោះគោះថ្ងាសរបស់ខ្លួនៗ បន្ទាប់មកក៏ត្រូវគេចែក ប្រេងល្ងឲ្យម្នាក់បន្តិចៗ រួចក៏យកទៅលាបសីសៈរបស់ខ្លួនៗ រួចហើយក៏ត្រឡប់ទៅគេហដ្ឋានវិញ ដើម្បី ប្រកបពិធីងូតទឹកជម្រះកាយពេលព្រឹក នៅពេលងូតទឹករួចហើយ ម្នាក់ៗក៏វិលត្រឡប់មកកាន់បារាំពិធីវិញ ។
ក្សិណនោះ ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតបានចាប់ផ្តើមពិធីកម្មសង្កប្បៈ គឺ ការអារាធនាព្រះអភិទេពទាំងឡាយ គឺ ព្រះ ព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ ព្រះរុទ្រ ព្រះអាទិត្យទាំង ១២ ព្រះវាសុទាំង ៨ ព្រះព្រហ្មទាំង ៩ ព្រះរុទ្រទាំង ១១ គន្ធព្វ សិទ្ធា សធ្យា នារទៈ មហាមុនីទាំង ៧ ព្រះគ្រោះទាំង ៩ និងអភិទេពជាច្រើនទៀត ដែលខ្ញុំកណាមិនអាចចាំបាន ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតបានធ្វើសក្ការៈចំពោះអភិទេពទាំងនេះដោយសេចក្តីគោរពឱនអង្គ អារាធនាឲ្យអភិទេព ទាំងនោះមកសណ្ឋិតនៅប្រចាំក្នុងបារាំពិធីរហូត ៥ ថ្ងៃដើម្បីសិរីសួស្តីដល់មង្គលការ ។
បន្ទាប់ពីនោះ ក៏ចូលដល់ពិធីកម្មអញ្ជើញវិញ្ញាណបុព្វបុរសឲ្យមកកាន់បារាំពិធី ខ្ញុំកណានិងបទុមាវតីត្រូវបាន នាំទៅអង្គុយក្នុងបារាំពិធី មាតាបិតារបស់យើងទាំងសងខាងអង្គុយអបអង ម្នាក់ៗបែរមុខទៅទិសបូព៌ ពិធីកម្ម ចាប់ផ្តើមដោយបិតារបស់បទុមាវតីក្រោកឈរឡើង ឈោងចាប់យកចិញ្ចៀនស្នូលស្បូវដែលហៅថា បវិត្រ មកពាក់ត្រង់នាងដៃស្តាំ ឈររលឹកនឹកដល់អភិទេពរាល់អង្គ យកអង្ករមួយចំនួនដាក់ក្នុងថាសស្ពាន់ ចាប់យក ផ្លែដូងដែលលាបដោយពណ៌លឿង ១ ផ្លែ ផ្លែស្លាព្រមទាំងសម្បក ៣ ផ្លែ និងស្លាឥតសម្បក ៥ ផ្លែទៀត ថ្កល់លើអង្ករក្នុងថាសនោះ ចាប់យកផ្លែស្លា ១ ផ្លែមកកាន់ក្នុងដៃឆ្វេងក្នុងខណៈដែលដៃស្តាំកាន់ថាស ហើយ ក៏ដង្ហោយហៅឈ្មោះបិតា ជីដូនជីតា ជីទួត ជីលួត ជីលា ជីប៉ា ចុងកុល របស់ខ្លួនដោយសម្លេងឮ រាល់លើក ដែលដង្ហោយហៅឈ្មោះក៏យកផ្លែស្លាគោះនឹងថាសស្ពាន់យ៉ាងខ្លាំង រួចហើយក៏ពោលពាក្យអញ្ជើញព្រលឹងបុព្វបុរសទាំងនោះមកចូលរួមមង្គលពិធីដើម្បីសិរីសួស្តីដល់កូនចៅ លុះពោលចប់ហើយក៏ហុចថាសស្លាដល់បុរោហិតាចារ្យ ។
បន្ទាប់ពីនោះ ស្រ្តីដែលមានប្តីហើយ បានដើរច្រៀងចម្រៀងកាន់កុលាភាជន៍ដាក់ភ្លើងមកថ្កល់នៅកណ្តាល បារាំ ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតបានឆ្ពាមយកស្បូវបាចរាយលើភ្លើងនោះហើយយកបំណាក់ម្កាក់ដ៏សក្តិសិទ្ធិ ២ ឬ ៣ ចម្រៀក ដាក់ថ្កល់ត្រង់ទិសខាងជើងរបស់ភ្នក់ភ្លើង ក្បែរខាងម្កាក់មានភាជនៈ ៤ តាំងនៅ ភាជនៈ ៣ ធ្វើដោយដី ភាជនៈមួយទៀតធ្វើដោយស្ពាន់ ភាជនៈទី ១ ដាក់ទឹកដោះថ្លា ភាជនៈទី ២ ដាក់ទឹកដោះរាវ ភាជនៈទី ៣ ដាក់ទឹកដោះជូរ និងភាជនៈទី ៤ ដាក់បាយឆ្អិននិងអង្ករលាយគ្នា នៅទិសខាងត្បូងនៃភ្នក់ភ្លើង មានបាយឆ្អិន ៩ ពំនូក លើស្លឹកចេក ៩ សន្លឹក សម្រាប់ជាតង្វាយថ្វាយដល់ផ្កាយនព្វគ្រោះទាំង ៩ ព្រាហ្មណ៍ បុរោហិតបានធ្វើពិធីបូជាដល់ព្រះទេវៈនៃផ្កាយនព្វគ្រោះនីមួយៗដោយចេកទុំនិងស្លាម្លូ ហើយបានត្រូវអញ្ជើញ ឲ្យមកធ្វើជាបន្ទាល់(សាក្សី)នៃវិវាហមង្គលរបស់យើងដូចនឹងព្រះទេវៈអង្គដទៃទៀតនិងបុព្វបុរសរបស់យើង ។
ឰដ៏ទិសបូព៌នៃគំនរភ្លើង ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតបានចាត់ត្រៀមរណ្តាប់ស្លឹកចេកទុកមួយឈុត លើស្លឹកចេក មានស្គា បាយជ្រល់ពណ៌ ស្ករត្នោត និងស្លាម្លូ រណ្តាប់នេះចាត់ត្រៀមទុកឧទ្ធិសចំពោះព្រះព្រហ្ម បន្ទាប់ពីនោះ ក៏មានពិធីអញ្ជើញអស្តទិសបាលកទេពទាំង ៨ គឺ ទេពរក្សាទិសទាំង ៨ របស់សកលលោក ហើយក៏ថ្វាយ គ្រឿងបូជាដោយស្លឹកចេកដែរ មានការអញ្ជើញអស្តទេពនិងពិធីមុទ្ធាភិសេកឆ្នាំងតូចៗ ៥ ឲ្យជាអាទិទេព រួចហើយបិតារបស់បទុមាវតីក៏ឈរធ្វើពិធីដល់អាទិទេពទាំងឡាយមានព្រះព្រហ្មជាដើម ដោយពោលហៅ ព្រះនាមអាទិទេពនីមួយៗព្រមទាំងរាយមន្តផ្សេងៗអបស្ទបផង មានមនុស្សនាំភាជនៈ ដីថ្មីស្រឡាងចងដោយអំបោះក្លុកពណ៌លឿងហើយក៏យកភ្លើងដ៏សក្តិសិទ្ធិនោះចេញទៅតម្កល់ទុកដោយ ឡែកដោយឡាន់ ព្រមទាំងច្រៀងចម្រៀងយ៉ាងពីរោះកំដរផង ម្នាក់ៗត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នយ៉ាងផ្ចិតផ្ចង់ដើម្បីមិន ឲ្យភ្លើងរលត់ បើភ្លើងរលត់កណ្តាលទី ចាត់ទុកថាជាប្រផ្នូលអាក្រក់សម្រាប់មង្គលការរបស់យើង បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន ! មិនដឹងជាហេតុចៃដន្យឬប្រផ្នូលអាក្រក់យ៉ាងណានោះទេ ប្រាកដឃើញថា ខណៈដែលស្រ្តីទាំង ៣ នាក់កំពុងអញ្ជើញភ្លើងទៅនោះ ភ្លើងដ៏សក្តិសិទ្ធិនោះក៏រលត់ពិតមែន ធ្វើឲ្យម្នាក់ៗ ក្នុងបារាំពិធីដល់ថ្នាក់ភាំងឡិងឡាំងដោយភ័យតក់ប្រមា សេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់បាត់សម្លេងគ្របដណ្តប់ទូទៅ មួយស្របក់ ម្នាក់ៗសម្លឹងមើលមុខគ្នាដោយអាក្រោធន៍ ខ្ញុំកណាក៏នឹកមិនសប្បាយចិត្តដែរ ចំណែកឯ បទុមាវតីវិញដល់ថ្នាក់ទ្រហ៊ោយំ ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតបានដោះស្រាយស្ថានការណ៍ដោយប្រកាសថា ភ្លើងរលត់ព្រោះស្ត្រីអ្នកអញ្ជើញភ្លើងនោះមិនប្រុងប្រយ័ត្ន ពុំមែនមានន័យថាជាប្រផ្នូលអាក្រក់នោះទេ គាត់បានអុជភ្លើងជាថ្មីម្តងទៀត ហើយក៏ធ្វើពិធីសូធ្យមន្តអស់ពេលជាយូរ ពិធីដ៏សំខាន់ដែលហៅថា មុហុរតា នេះទើបប្រារព្ធឡើង ។
នៅពេលដែលយើងកំពុងអង្គុយលើទែនក្នុងបារាំពិធី ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតបានធ្វើពិធីដល់ព្រះពិឃនេស្វរ និង ស្ត្រី ៣ នាក់បានមកសម្អាតកាយដល់ពួកយើង ដោយយកប្រេងល្ងលាបរឺតសីសៈដូចសព្វមួយដង នៅពេល ដែលងូតទឹកតែងខ្លួនហើយ ខ្ញុំកណាបានក្រោកឡើងធ្វើពិធីបូជាទេវតា សូមឲ្យទេវតាទាំងឡាយជួយលាង ជម្រះខ្ញុំកណាឲ្យស្អាតបរិសុទ្ធពីបាបទាំងពួងដែលខ្ញុំកណាបានធ្វើមក ចាប់តាំងពីថ្ងៃដំបូងដែលបានពាក់ អំបោះក្លុកសក្តិសិទ្ធិរបស់ព្រាហ្មណ៍ ហើយបានជូនប្រាក់ ១៥ កហាបណៈដល់ព្រាហ្មណ៍ជាទាន បន្ទាប់ពីនោះ ខ្ញុំកណាបានទទួលបម្រាប់ឲ្យតែងខ្លួនឲ្យជាបូជនីយេសក៍ព្រមទាំងថង់យាមដែលផ្ទុកពេញដោយស្បៀងគ្រប់ ប្រភេទ ខ្ញុំកណាបានប្រកាសនៅចំពោះមុខទីប្រជុំថានឹងធ្វើដំណើរទៅកាន់ក្រុងពារាណសីដ៏សក្តិសិទ្ធិ ហើយ ក៏ចាប់ផ្តើមចេញធ្វើដំណើរភ្លាម តាមពីក្រោយដោយឪពុករបស់ខ្ញុំកណាមួយអន្លើដោយមិត្រភក្តិ និងស្រ្តីដែល ច្រៀងចម្រៀងជាក្បួនធំ កាលបើចេញមកដល់ព្រំខណ្ឌខាងក្រៅភូមិ ខ្ញុំកណាក៏បែរមុខទៅទិសខាងកើត ។ នៅខណៈនោះឯង ខ្ញុំកណាក៏បានជួបនឹងបិតារបស់បទុមាវតី គាត់បានសួរខ្ញុំកណាតាមទំនៀមទម្លាប់ថា ទៅណា ខ្ញុំកណាក៏ឆ្លើយតាមមូលភាពថាទៅក្រុងពារាណសី គាត់បានហាមាត់ហាមខ្ញុំកណាហើយស្នើថា គាត់មានកូនក្រមុំស្រស់ស្អាតម្នាក់ បើខ្ញុំកណាត្រូវការ គាត់រីករាយនឹងប្រគល់ឲ្យជាភរិយា ខ្ញុំកណាឆ្លើយយល់ ព្រមដោយមោទកភាព ហើយក៏នាំក្បួនត្រឡប់ចូលបារាំពិធីវិញ ទាំងអស់នេះគ្រាន់តែជាចំណែកមួយនៃពិធី រៀបការប៉ុណ្ណោះឯង ។ បពិត្រព្រះតេជគុណដ៏ចម្រើន ! កាលដែលវិលត្រឡប់មកដល់បារាំពិធីហើយ ពួកស្ត្រីក៏ប្រកបពិធីរំដោះ គ្រោះ បង្វិលពពិល កម្ចាត់កំចោកឧបទ្របចង្រៃដែលខ្ញុំកណាអាចនឹងបានទទួលក្នុងការចេញធ្វើដំណើរ អម្បាញ់មិញនេះ បន្ទាប់ពីនោះ យើងទាំង ២ នាក់ដែលអង្គុយលើទែនដី បែរមុខទៅទិសបូព៌ ចាប់ផ្តើមពិធី ចង់ដៃឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក មានគេយកថាសស្ពាន់មកថ្កល់នៅចំពោះមុខពួកយើង លើថាសមានធារអង្ករ មានដូងលាបពណ៌លឿងថ្កល់នៅលើធារអង្ករ និងអំបោះមង្គលថ្កល់នៅលើដូងមួយជាន់ទៀត មានការ សូធ្យសម្បូងសង្រូងព្រះអភិទេពទាំងពួង ឲ្យចូលមកសណ្ឌិតក្នុងអំបោះមង្គលនោះរហូតរយៈពេល ៥ ថ្ងៃ នៃអាពាហមង្គលនោះ បន្ទាប់ពីនោះ ខ្ញុំកណាក៏បានឈោងចាប់យកអំបោះមង្គល ១ កំណាត់ឡើងមកចង ដៃឆ្វេងរបស់បទុមាវតី ចំណែកឯបទុមាវតីវិញក៏ចាប់យកអំបោះមង្គល ១ កំណាត់ទៀតឡើងមកចងដៃ ស្តាំរបស់ខ្ញុំកណា រួចហើយខ្ញុំកណាក៏ហុចបណ្តាក់ទៅឲ្យព្រាហ្មណ៍បុរោហិត ។
លំដាប់តទៅ ម្តាយរបស់បទុមាវតីមួយអន្លើដោយស្ត្រីដទៃទៀតនិងពួកព្រាហ្មណ៍ដែលនៅទីនោះទាំងអស់ បានទៅយកឆ្នាំងស្ពាន់ដែលសន្មតថាជាតំណាងរបស់អស្តទេវតាមក ហើយក៏រៀបចំក្បួនដង្ហែកំដរដោយតន្ត្រី និងចម្រៀង ចេញទៅតាមថ្នល់ហើយទើបឈប់សំចត កាលបើជ្រាសរកកន្លែងស្អាតបាតបានហើយ ក៏ស្រិត ទឹកចេញបន្តិចពីក្អមស្ពាន់នោះ ហើយក៏យកទៅថ្កល់នៅលើផ្ទៃដី បន្ទាប់ពីនោះក៏ធ្វើសក្ការៈបូជា ហើយក៏នាំ ត្រឡប់ទៅកាន់បារាំពិធីដោយក្បួនដង្ហែដដែល បន្ទាប់ពីនោះក៏ចូលដល់ពិធីកម្មដ៏សំខាន់មួយទៀត ហៅថា កានិយទាន បិតារបស់បទុមាវតីធ្វើពិធីបូជាព្រះអភិទេពរួចហើយក្រោកឈរឡើង សម្លក់សម្លឹងមើលមុខខ្ញុំ កណាអស់ពេលជាយូរ ប៉ុន្តែមិននិយាយស្តីអ្វីទេនៅខណៈដែលសម្លឹងមើលនោះ គាត់ត្រូវពិចារណាក្នុងចិត្តថា បានឃើញព្រះវិស្ណុដ៏មានសក្តានុភាពក្នុងខ្លួនខ្ញុំកណា ហើយក៏បូជាដោយគ្រឿងសក្ការៈផ្សេងៗ បន្ទាប់ពីនោះ ក៏មានមនុស្សនាំយកថាសស្ពាន់មកថ្កល់ខាងមុខខ្ញុំកណា ខ្ញុំកណាយកជើងទាំងពីរដាក់ថ្កល់លើថាសនោះ ហើយបិតារបស់បទុមាវតីក៏លាងជើងរបស់ខ្ញុំកណាដោយទឹកធម្មតា ដោយទឹកដោះរាវ និងដោយទឹកធម្មតា មួយទឹកទៀតខណៈដែលលាងជើងក៏សូធ្យមន្តទៅភ្លាង លុះចប់ពិធីលាងជើងហើយ ក៏ចាប់ផ្តើមពិធីសូធ្យ ព្រះនាមរបស់ព្រះអភិទេពនិងបុញ្ញដ្ឋានផ្សេងៗ ពោលគឺ ឧទ្ទិសនាម និងពិពណ៌នាគុណលក្ខណៈរបស់ មហាភារវណ្ណសាលិវាហនៈ កោះទាំង ៧ សមុទ្ទសាគរទាំង ៧ នគរទាំង ៧ ឥសីទាំង ៧ បព៌តទាំង ៧ បុញ្ញដ្ឋាន និង បុញ្ញនគរជាលំដាប់លំដោយតទៅ រលឹកនឹកដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធជីដូនជីតាម៉ាកុងចុងកុលរបស់ខ្លួន ហៅចេញឈ្មោះដោយសម្លេងកងរំពងហើយ សូមឲ្យវិញ្ញាណក្ខន្ធទាំងនោះសម្រេចមោក្ខធម៌ រួចហើយគាត់កាន់ស្លឹកម្លូក្នុងដៃម្ខាង និងចាប់ដៃបទុមាវតីជា កុលធីតាក្នុងដៃម្ខាងទៀត ហើយក៏សូធ្យបួងសួងព្រះវិស្ណុ សូមឲ្យព្រះអង្គទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសឃុំគ្រង កុលធីតារបស់ខ្លួន ដែលគាត់កំពុងនឹងប្រគល់ឲ្យជារង្វាន់ខាន់ខៅដល់ព្រះអង្គក្នុងខណៈនោះ រួចហើយគាត់ក៏ចាប់ដៃរបស់បទុមាវតីមកដាក់ថ្កល់លើដៃរបស់ខ្ញុំកណាព្រមទាំងស្លឹកម្លូនិងតំណក់ទឹកលើ ដៃនោះ ជានិមិត្តរូបបង្ហាញថាបានប្រគល់ឲ្យហើយ បន្ទាប់ពីនោះក៏មានពិធីកម្មឲ្យគោ ដែលហៅថា គោទានៈ ពិធីកម្មឲ្យផែនដី ហៅថា ភូទានៈ និងពិធីកម្មឲ្យដុំថ្មសក្តិសិទ្ធិ ហៅថា សាលគ្រាមទាន ។ បពិត្រព្រះតេជគុណដ៏ចម្រើន ! ខ្ញុំកណារៀបរាប់ពិធីមង្គលការឲ្យព្រះតេជព្រះគុណស្តាប់យ៉ាងពិស្តារនេះ ព្រះតេជព្រះគុណប្រហែលជានឿយណាយទេដឹង? ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយតបចូឡពលកុមារថា "អាត្មាមិននឿយណាយទេ ឃើញថាជាពិធីកម្មគួរឲ្យចាប់ចិត្តដិត អារម្មណ៍ដែរ អាត្មាមិនដែលបានស្តាប់ឮទាល់តែសោះ សូមអញ្ជើញតំណាលតទៅទៀតចុះ"
បពិត្រលោកសមណៈ ! ពិធីកម្មតអំពីនេះទៅជាពិធីមង្គលស្តៈ ឬមង្គលពិធី ៨ ប្រការ ក្នុងពិធីនេះ គេចាត់ឲ្យ ខ្ញុំកណានិងបទុមាវតីបែរមុខចូលមករកគ្នា ប៉ុន្តែមានព្រាហ្មណ៍ ១២ នាក់ជួយកាន់ផ្ទាំងសំពត់សូត្របាំងរាំង រវាងយើងទាំងពីរនាក់ នៅខណៈដែលកាន់ផ្ទាំងសំពត់សូត្រនោះ ព្រាហ្មណ៍ទាំង ១២ នាក់ក៏ឧទេ្ទសនាម ព្រះអភិទេពនិងព្រះជាយាជាគូៗដោយសម្លេងកងរំពង ដូចជា ព្រះវិស្ណុនិងព្រះនាងលក្ម្សី ព្រះព្រហ្មនិងព្រះ នាងស្រស្វតីជាដើម គ្រាន់តែពិធីមង្គលស្តៈសូរេចស្រេចបាច់ ក៏ចូលដល់ពិធីចងតាលិ ឬ គ្រឿងប្រដាប់មាស សម្រាប់ស្ត្រីដែលរៀបការហើយ ប្រើពាក់ក មុននឹងចងតាលិ គេត្រូវយកតាលិចងនឹងខ្សែឆ្មារលឿង ប្រកប ដោយអំបោះល្អិត ១0៨ សរសៃ គេយកតាលិដាក់ថ្កល់លើដូងពណ៌លឿង ដែលដាក់ថ្កល់នៅលើផ្នូកអង្ករក្នុង ថាសស្ពាន់មួយជាន់ទៀត មានការប្រោះព្រំទឹកអប់លើតាលិ មានមនុស្សកាន់ថាសបង្វិលពពិលទៅមកដើម្បី ឲ្យភ្ញៀវនិងអ្នកផងទាំងប្រុសទាំងស្រីចាប់ពាល់និងស្តោះផ្លុំ ។ បន្ទាប់ពីនោះ ប្រទីបលោហៈ ៤ ដួង ប្រទីបនីមួយៗមានប្រឆេះ ៤ ត្រូវបាននាំយកមកថ្កល់លើជើងតាំង ធ្វើដោយលោហៈប្រភេទដូចគ្នា ប៉ែកខាងលើនៃប្រទីបទាំង ៤ នេះ មានប្រទីបធ្វើដោយម្សៅពោរពេញដោយ ប្រេងព្យួរសំយុងចុះ ក្រៅពីនេះក៏មានប្រទីបគោមភ្លើងព្យួរពាសពេញបារាំពិធី សម្លឹងមើលទៅភ្លឺច្រាលរន្ទាល ដាលច្រវាត់ លុះដល់ពេលវេលាក៏កើតសម្លេងគគ្រឹកគគ្រេងជាឱឡារិកឡើង ស្រ្តីទាំងឡាយស្រែកច្រៀង ចម្រៀងទាល់តែផុតចុងសម្លេង តន្ត្រីករក៏ប្រគុំតន្ត្រី មានការអង្រួនកណ្តឹងវាយគង ទោះអ្វីក៏ដោយឲ្យតែនៅ ក្បែរដៃម្នាក់ៗត្រូវតែវាយដំផ្លុំកូតឲ្យកើតជាសម្លេងគគ្រឹមគគ្រេងលាន់ឮរំពងឡើងឲ្យបានច្រើនបំផុតតាម ដែលអាចធ្វើទៅបាន នៅកណ្តាលសម្លេងទ្រហឹងអឺងអាប់ស័ព្ទស៊ាននេះ ខ្ញុំកណាបានដើរទៅរកបទុមាវតី ដែលកំពុងអង្គុយបែរមុខទៅទិសខាងកើត ផ្ចិតផ្ចង់យកតាលិចងក្រពាត់កបទុមាវតីនិងសូធ្យមន្តតាម មេសូត្រដែលព្រាហ្មណ៍បុរោហិតកំណត់ឲ្យ ។ បពិត្រលោកសមណៈ ! ពិធីរៀបការថ្ងៃដំបូងរបស់ខ្ញុំកណាចប់ទៅដោយការជុបលៀងបណីតាហារដល់ ព្រាហ្មណ៍និងភ្លៀវពន្លឺដែលបានអញ្ជើញមក ខ្ញុំកណានិងបទុមាវតីក៏ត្រូវបានជុបលលៀងដែរ ប៉ុន្តែនៅ មានពិធីកម្មបន្ទាប់បន្សំជាច្រើនទៀត ពិធីកម្មទាំងអស់តាមដែលខ្ញុំកណារៀបរាប់មកនេះ គ្រាន់តែជា ពិធីកម្មក្នុងថ្ងៃដំបូងប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែខ្ញុំយល់ឃើញថាបានអធិប្បាយរាយលម្អិតមកគ្រប់គ្រាន់ហើយ ទើបសូម ផ្អាកមិនបាច់អធិប្បាយរាយលម្អិតពិធីកម្មក្នុងថ្ងៃដទៃទៀត ព្រោះភាគច្រើនក៏ជាពិធីកម្មសាំដែលនឹងថ្ងៃ ដំបូងនោះឯង ខ្ញុំកណានិងបទុមាវតីនឿយហត់រហិតរហៃរហូតដល់គ្មានកម្លាំងចិត្តនឹងចងចាំអ្វីបានទៀត ទេ បានត្រឹមតែធ្វើទៅដោយចៀសមិនបានតាមពាក្យណែនាំរបស់ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែបានខាំ មាត់សង្កត់ចិត្តអត់ធ្មត់ចំពោះលំនឿយលំហត់ទាំងពួងយ៉ាងល្អ ព្រោះដឹងច្បាស់ថាពិធីកម្មទាំងពួងនេះ ប្រារព្ធឡើងដោយចេតនាល្អរបស់ញាតិសន្តានដើម្បីសុភមង្គលរបស់យើងទាំងពីរនោះឯង ។ ពិធីកម្មក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយបញ្ចប់ទៅដោយក្បួនដង្ហែដ៏ឱឡារិក ខ្ញុំកណានិងបទុមាវតីបានឡើងកាន់ សលៀងដ៏វិចិត្រត្រូវបានសែងចូលកាន់ក្បួនដង្ហែទៅពេញទាំងទីក្រុងតាមដងវិថីនានា មានញាតិមិត្រនិង ​សុភាសង្សីចាំទទួលស្វាគមន៍ ប្រាយលាជផ្កានិងជូនចំណងដៃផ្សេងៗដល់ពួកយើង នៅទីបំផុត ពិធីអាវាហមង្គលដ៏ឱឡារិករបស់យើងនេះក៏បញ្ចប់ទៅព្រមដោយរន្តិភាពយ៉ាងស្មើមុខរាល់គ្នា ។
អ្នកជួយសម្រាលទុក្ខ
"បពិត្រលោកសមណៈ ! "ចូឡពលនិយាយតទៅទៀត "ក្រោយពីពិធីអាវាហមង្គលហើយ បទុមាវតីស្រី ស្រស់សោភាបានមករស់នៅជាមួយនឹងខ្ញុំកណា យើងរស់នៅក្នុងប្រាសាទមួយខ្នងដោយឡែកដែលបិតា សាងឲ្យដោយចំពោះនៅខណៈនោះ ខ្ញុំកណាមានសេចក្តីសុខជាទីបំផុតក្នុងជីវិត បិតាអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំកណា សម្រាកពីការងារទាំងពួងអស់រយៈពេល ៧ ថ្ងៃ យើងចំណាយពេលវេលាឲ្យអស់ទៅដោយការស៊ីផឹក លេង ដេក និង អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលយើងប្រាថ្នា ពេលរសៀល យើងឡើងជិះអស្សរថទៅធ្វើទស្សនាចរកំសាន្តក្នុង សួនឧទ្យានក្បែរច្រាំងស្ទឹងចម្បា ពេលយប់ យើងស៊ីផឹកនិងស្តាប់ចម្រៀងនិងតូរ្យតន្ត្រីរបស់ក្រុមនាដការី ល្បីឈ្មោះបំផុតក្នុងអង្គរដ្ឋដែលបិតាជួលមកឲ្យសម្តែងដោយចំពោះដើម្បីកំដរពួកយើង ខ្ញុំកណាអាចនិយាយ បានថានៅខណៈនោះ ខ្ញុំកណាជាវីរបុរសដែលមានសេចក្តីសុខបំផុតក្នុងលោក បើទុកជាក្នុងពេលនោះ សក្កទេវរាជយាងមកស្នើទិព្វសម្បត្តិដល់ខ្ញុំកណាក៏ដោយ ខ្ញុំកណាក៏នឹងមិនទទួលយកជាដាច់ខាត ព្រោះ ខ្ញុំកណាមិនប្រាថ្នាសម្បត្តិណាៗទាំងអស់ក្រៅពីបទុមាវតី សូមឲ្យខ្ញុំកណានៅនែបនិត្យជិតខាងបទុមាវតីប៉ុណ្ណេះបានហើយ ខ្ញុំកណាមិនប្រាថ្នាអ្វីដទៃទៀតទេ បទុមាវតីគឺជាទិព្វវារីតំណក់ចុងក្រោយដែលមកប្រស់ ព្រំជីវិតរបស់ខ្ញុំកណាឲ្យស្រស់បស់រស់រវើកឡើង"
"បពិត្រលោកសមណៈ ! នៅពេលដែលកាលវេលានៃសេចក្តីសុខនេះកំពុងតែប្រព្រឹត្តទៅ និង ចំណង់ប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំកណានៅមិនទាន់ពេញឆ្អែតនោះឯង ហេតុការណ៍ដែលមិននឹកស្មានដល់ក៏កើតឡើង ពោលគឺ បទុមាវតីបានធ្លាក់ខ្លួនឈឺដោយរោគចម្លែកម្យ៉ាង នៅថ្ងៃដំបូង នាងកើតរោគសញ្ញាគ្រុនក្តៅខ្លួន សន្ធំ ស្រេកទឹកជាខ្លាំង ក្នុងថ្ងៃទី ២ ក៏កើតកន្ទួលក្រហមពេញទាំងសារពាង្គកាយ លុះថ្ងៃទី ៣ នាងក៏ដល់នូវ វិសញ្ញីភាពនិងទទួលមរណកម្មក្នុងល្ងាចថ្ងៃទី ៣ នោះឯង អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងពេញជាកើតឡើងទាន់ហន់ណាស់ រហូតដល់ខ្ញុំកណាចាប់ចុងព្រយុងដើមមិនត្រូវ ការរក្សាព្យាបាលបទុមាវតីបានជាភារៈដាក់បន្ទុករបស់បិតា របស់ខ្ញុំកណាទាំងអស់ ខ្ញុំកណាបានត្រឹមតែអង្គុយកើតទុក្ខសន្ធឹកសន្ធៃនៅក្បែរៗគ្រែរបស់បទុមាវតីដោយ លំនឹកស្ទើរលក់ស្ទើរភ្ញាក់ប៉ុណ្ណោះ ទោះបីជាបទុមាវតីផុតរលត់ជីវិតទៅហើយក៏ដោយ ខ្ញុំកណាក៏នៅតែ យល់ថានាងនៅមានជីវិតរស់នៅឡើយ លុះត្រាតែពួកញាតិហែនាំរាងកាយរបស់នាងទៅធ្វើឈាបនកិច្ច ហើយបានឃើញព្រះភ្លើងឆេះពន្លាញរាងកាយរបស់នាងរហូតដល់ក្លាយជាផេះផង់ធូលីហើយនោះឯង ទើបបាក់ចិត្តជឿថានាងស្លាប់ហើយពិតមែន" បពិត្រលោកសមណៈ ! លុះដឹងថាបទុមាវតីបានចាកចោលខ្ញុំកណាទៅដោយគ្មានថ្ងៃណានឹងវឹងវិលវិញ សេចក្តីទុក្ខទោម្នេញដ៏សែនទ្វេបណ្តាមានក្នុងលោកនេះ ក៏សម្រុកបុកចូលរួបរឹតដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំកណា រហូតដល់សឹងតែក្លាយជាមនុស្សវិកលចរិតទៅតែម្តង ខ្ញុំកណាបង្ខាំងខ្លួនឯងនៅខាងក្នុងបន្ទប់ បាយមិន ស្រស់ស្រូប ម្ហូបមិនមើល ទឹកមិនផឹក មិននឹកចរចានឹងបុគ្គលណាៗក្នុងលោកអស់រយៈពេល ២ ថ្ងៃគត់ ដល់ថ្ងៃទី ៣ បិតាប្រើគេឲ្យគាស់ទម្លាយទ្វារប្រាសាទចូលទៅលោមទោមខ្ញុំកណាដោយកុសលោបាយ ផ្សេងៗ ប៉ុន្តែមិនបានទទួលលទ្ធផលជាផ្លែផ្កាអ្វីទេ សំណោកសោកសង្រេងដែលទំសន្ធំអួលណែនក្នុង ដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំកណាមិនបានស្រាកស្រាលស្កាលចុះបន្តិចសោះឡើយ ខ្ញុំកណាបង្អត់អាហារខ្លួនឯង រហូតដល់ ៤ ថ្ងៃពេញ ទ្រេមទ្រោមរហិតរហៃ អស់ដៃអស់ជើង ងេងងោង ងងឹតមុខធេងធោងសឹងតែដាច់ ខ្យល់ទៅតាមបទុមាវតី លុះដល់ថ្ងៃទី ៥ ខ្ញុំកណាទើបសុខចិត្តបរិភោគអាហារប៉ុន្តែបរិភោគទៅដោយ ចំបែងចិត្ត អាហារមួយម៉ាត់ៗទម្រាំនឹងឆ្លងផុតបំពង់កទៅបានដោយលំបាកសែនទ្វេប្រៀបដូចជាលេប ដុំដែកដែលមានបន្លាស្រួចដោយជុំវិញដូច្នោះ ។
បពិត្រលោកសមណៈដ៏ចម្រើន ! ការបរាជ័យរបស់សាវ័កនៃសាស្តាកបិលៈញ៉ាំងកំហកបំណងឲ្យកើតឡើង ដល់ឪពុករបស់ខ្ញុំកណាជាអតិបរមា គាត់ដើរស្លៅសំដៅចូលមកសាកសួរខ្ញុំកណាម្តងទៀតថា លោកបុរោហិត ណែនាំបង្រៀនយ៉ាងណាខ្លះ? នៅពេលបានស្តាប់រឿងដែលខ្ញុំតំណាលឲ្យស្តាប់ហើយ គាត់ក៏ក្រោកឡើង ដើរតត្រុកទៅមកក្នុងបន្ទប់ដោយចិត្តអន្ទះអន្ទែង ដកដង្ហើមធំហ៊ឺ​ម្តងម្កាល មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ទើបមក​អង្គុយ​ចុះក្បែរខ្ញុំកណា ហើយនិយាយថា "កូនអើយ ! កុំព្រួយឡើយ ពុកនឹងព្យាយាមជួយកូនឲ្យរួចផុតពីអន្លង់ទុក្ខនេះយ៉ាងអស់សមត្ថភាព ពុកស្គាល់យោគីដែលប្រិតប្រៀងក្នុងសីលនិងព្រតមួយអង្គ បំពេញឈាននៅក្នុងអាស្រមប្របច្រាំងស្ទឹងចម្បា ពុកនឹងបញ្ជូនមនុស្សឲ្យទៅអញ្ជើញគាត់មកទេសនាឲ្យស្តាប់" ខ្ញុំកណាទទួលសម្នើរបស់គាត់ដោយតុណ្ហីភាព ដោយទឹកចិត្តពិត ខ្ញុំកណាគ្មានលំនឹកសង្ឃឹមនឹងយោគីនោះទេ ព្រោះខ្ញុំកណាធ្លាប់ដឹងមកខ្លះថា ពួកយោគីជាអ្នកប្រកាន់មាំក្នុងការបដិបត្តិយោគៈដើម្បីរំដោះជីវាត្ម័ន(ព្រលឹង តូច)របស់មនុស្សម្នាក់ៗឲ្យមានសេរីភាពពីមន្ទិលនិងទៅចូលរួមនឹងវិញ្ញាណសកល(ព្រលឹងធំ) ដែលហៅថា បរមាត្ម័ន(បរមត្តា) បើទុកជាមិនដឹងសេចក្តីលម្អិតប៉ុន្មាន ប៉ុន្តែល្មមនឹងសន្និដ្ឋានបានថាគង់នឹងមិនផ្សេងពី​ទស្សនៈរបស់បុរោហិតាចារ្យប៉ុន្មានទេ ។ នៅទីបំផុត យោគីឈ្មោះថា ទេវេន្ទ្រ ក៏ដើរកាន់ទំពក់ចូលមកក្នុងបន្ទប់របស់ខ្ញុំកណា លក្ខណៈមុខមាត់ របស់គាត់មើលទៅគួរឲ្យស្បើមរអាជាជាងគួរឲ្យគោរពបូជា គាត់បួងសក់ជាផ្នួងទុកខាងលើ មានពុកចង្កា ស្រមូមស្រមាម យកផេះលាបលនតាមដងខ្លួន ស្លៀកសម្លៀករយាករយាក ដៃស្តាំកាន់ទំពក់ ដៃឆ្វេងកាន់ ក្អមស្ពាន់ មានរូបរាងស្គមកំព្រយថ្ពាល់ផត កែវភ្នែកមុតស្រួចស្រដៀងភ្នែកស្ទាំង គ្រាន់តែចូលមកក្នុងបន្ទប់ គាត់ក៏ចាប់ផ្តើមស្វាធ្យាយមន្ត ចាប់ផ្តើមដោយពាក្យថា " ឱម ! " ភ្លាម ហាក់នឹងថាស្វាធ្យាយកញ្ចាត់កញ្ចោក ខ្មោចព្រាយបិសាចឲ្យចេញពីបន្ទប់និងខ្លួនរបស់ខ្ញុំកណា ។ យោគីទេវេន្ទ្រអង្គុយចុះខាងមុខខ្ញុំកណាដោយឥរិយាបថសមាធិ ពើងខ្លួនត្រង់ ដៃទាំងសងខាងដាក់ថ្កល់ លើជង្គង់ទាំងទ្វេ បិទភ្នែកជិត ហើយស្វាធ្យាយពាក្យថា ឱម ៗ នេះមិនដាច់ពីមាត់ មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ទើបបើកភ្នែកឡើងហើយនិយាយថា "នែអ្នកកម្លោះ ! ទុក្ខសោកក្នុងលោកនេះមាន ៣ ប្រការ គឺ អាធ្យាតមិកទុក្ខ ទុក្ខដែលកើតចេញពីហេតុខាងក្នុងកាយចិត្តរបស់ខ្លួន ១ អាធិភេតិកទុក្ខ ទុក្ខដែលកើត ចេញពីហេតុខាងក្រៅ ១ អាធិទៃវិកទុក្ខ ទុក្ខដែលកើតចេញពីហេតុខាងលើ ដូចជា អំណាចរបស់ផ្កាយព្រះគ្រោះជាដើម ១ សម្រាប់ទុក្ខរបស់អ្នកកម្លោះនេះល្មមចាត់ទុកថាជាទុក្ខប្រការទី ២ ព្រោះកើតចេញពីមរណកម្មរបស់ភរិយា ការដែលនឹងឲ្យរួចផុតពីទុក្ខប្រការនេះបាន បុរាណាចារ្យណែនាំ ឲ្យធ្វើចិត្តឲ្យបរិសុទ្ធដោយការបដិបត្តិតាមគោលយោគៈ ៨ ប្រការ គឺ  យមៈ សម្រួមកិរិយាប្រព្រឹត្ត ១ និយមៈ បំពេញតាមខបដិបត្តិដែលកំណត់ ១ អាសនៈ អង្គុយឲ្យត្រូវវិធី ១ ប្រាណាយមៈ បង្គាប់ខ្យល់ ដង្ហើម ១ បរត្យាហារៈ សម្រួមភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ ១ ធារណៈ ធ្វើចិត្តឲ្យមូលស្លុង ១ ធ្យានៈ សម្លឹងអារម្មណ៍ ១ សមាធិ ធ្វើចិត្តឲ្យខ្ជាប់ខ្ជួន ១..." "បពិត្រអ្នកទ្រទ្រង់ព្រតដ៏ចម្រើន !" ខ្ញុំកណានិយាយកាត់ទាំងកណ្តាលទី ១១"ដូចដែលលោកម្ចាស់ដឹង ស្រាប់ហើយថា នៅពេលនេះខ្ញុំបាទកំពុងប្រឡឹម-កក្នុងសមុទ្រនៃទុក្ខ ហៀបនឹងលង់ទឹកស្លាប់ សូមមេត្តា បោះដៃឲ្យខ្ញុំបាទចាប់ហើយទាញខ្ញុំបាទចេញពីសមុទ្រទុក្ខដោយរួសរាន់ មិនមែនឬ? ពាក្យណែនាំដ៏វែង អន្លាយតាមគោលយោគៈរបស់លោកម្ចាស់នោះប្រៀបដូចជាណែនាំឲ្យមនុស្សទៅកាប់ដើមឈើហើយ ចាំង ធ្វើទូកមកជួយខ្លួន ខ្ញុំបាទមិនអាចបដិបត្តិតាមបានទេ" ។
បន្លាមុតយកបន្លាជោះ
យោគីទេវេន្ទ្រសម្លឹងមើលខ្ញុំកណាដោយភ្នែកក្រឡួង សម្តែងសេចក្តីភ្ញាក់ផ្អើល រួចហើយក៏ងាកទៅសម្លឹង មើលឪពុករបស់ខ្ញុំកណាដែលនៅអង្គុយក្បែរៗនោះ មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ទើបបែរមុខមកខាងខ្ញុំកណាវិញ ឈ្ងោកមុខបិទភ្នែកហើយស្វាធ្យាយពាក្យថា "ឱម ! " ម្តងទៀតដោយសម្លេងឮខ្ទ័រពេញទាំងបន្ទប់ គាត់ប្រហែល ជាមានជំនឿជឿជាក់ថា ត្រឹមតែពាក្យថា ឱម ! មួយម៉ាត់បុណ្ណោះក៏អាចកម្ចាត់បង់នូវទុក្ខសោករបស់ខ្ញុំកណា​បានហើយ
"នែអ្នកកម្លោះ ! "យោគីនិយាយម្តងទៀត "អ្នកកម្លោះចូរកុំភ្លេចថាពេលនេះអ្នកកម្លោះប្រៀបដូចជាអ្នកជម្ងឺដែល ឈឺដុនដាប ដេកសន្ធឹកសន្ធៃនៅលើធរណីនៃមរណៈ ឪពុកអ្នកកម្លោះបានទៅតាមរកពេទ្យអ្នកជំនាញការ ផ្នែកយជ្ជុវេទមកធ្វើវេជ្ជកម្ម ឥឡូវនេះពេទ្យបានមកដល់ហើយមួយអន្លើដោយឱសថសម្រាប់ព្យាបាលផង កំពុងតែចាប់យកឱសថគឺយោគៈដ៏ឆុតចំហុតឲ្យអ្នកកម្លោះបរិភោគ ម្តេចឡើយក៏អ្នកកម្លោះបដិសេធទៅវិញ? " ខ្ញុំកណាឆ្លើយប្រាប់យោគីថា "បពិត្រយោគាចារ្យ ! មូលហេតុដែលខ្ញុំបាទមិនអាចបរិភោគឱសថរបស់លោក គ្រូបាន ព្រោះឱសថរបស់លោកគ្រូមានដល់ទៅ ១២ មុខឯណោះ ត្រូវប្រើថាមពលច្រើន សេចក្តីព្យាយាម ច្រើនក្នុងការបរិភោគ ខណៈនេះ ខ្ញុំបាទកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពឆ្អែតឆ្អន់ គ្មានទាំងកម្លាំងកាយទាំងកម្លាំងចិត្តនឹង បរិភោគឱសថរបស់លោកគ្រូទេ តើលោកគ្រូមិនមានវិធីផ្សេងណាដែលនឹងបន្ទោបង់ទុក្ខសោករបស់ខ្ញុំបាទដោយមិនបដិបត្តិតាមគោល យោគៈទាំង ១២ យ៉ាងបានទេ? " យោគីទេវេន្ទ្រងាកទៅសម្លឹងមុខរបស់ឪពុកខ្ញុំកណា គ្រវីសីសៈតិចៗហើយក៏ស្រវាចាប់យកក្អមស្ពាន់ក្រោក ដើរចេញពីបន្ទប់ទៅដោយពុំបានលាមួយម៉ាត់ឡើយ ឪពុករបស់ខ្ញុំកណាសម្លឹងមើលខ្ញុំកណាដោយក្រសែ ភ្នែកសម្តែងកំហកចិត្ត ហើយក៏ក្រោកឡើងដើរចេញទៅ បណ្តោយឲ្យខ្ញុំកណាប្រឈមមុខនឹងទុក្ខសោកក្នុង បន្ទប់តែម្នាក់ឯង ប៉ុន្តែការនៅក្នុងបន្ទប់ស្ងាត់ៗតែម្នាក់ឯងត្រឡប់ជាការល្អសម្រាប់ខ្ញុំកណាវិញ ព្រោះធ្វើ ឲ្យធូរស្បើយរហើយចិត្តច្រើនជាងមានមនុស្សមកអុកឡុករំខាន ។ បិតារបស់ខ្ញុំកណាវិលត្រឡប់មកវិញនៅពេលល្ងាចណាស់ទៅហើយ ម្តងនេះគាត់មិនបានមកម្នាក់ឯងទេ ប៉ុន្តែមានស្រីក្រមុំរូបស្រស់ម្នាក់ជាប់តាមមកជាមួយផង ដោយការសម្លឹងមើលត្រឹមមួយក្រឡេកភ្នែក ខ្ញុំកណាល្មមនឹងដឹងបានភ្លាមថា នាងជាស្រីក្រមុំស្រស់បស់ម្នាក់ គាត់នាំស្រីក្រមុំនោះមកក្នុងបន្ទប់របស់ ខ្ញុំកណាហើយក៏វិលត្រឡប់ទៅវិញ បណ្តោយឲ្យខ្ញុំកណានៅជាមួយនឹងស្រីក្រមុំប្លែកមុខម្នាក់នោះមួយ ទល់នឹងមួយ ខ្ញុំកណាគិតក្នុងចិត្តថាបិតាប្រហែលជាប្រើយុទ្ធសាស្រ្តបន្លាមុតយកបន្លាជោះនឹងខ្ញុំកណា ដោយពិត ព្រោះខ្ញុំកណាកំពុងតែសោកសង្រេងនិមិត្តបាត់បង់ភរិយាជាទីស្រឡាញ់ គាត់ទើបចាត់រកស្រី ក្រមុំស្រស់ស្អាតប្រហាក់ប្រហែលគ្នាដើម្បីយកមកបម្រើខ្ញុំកណាជាជំនួស ។
ស្រីក្រមុំប្លែកមុខដែលស្ម័គ្រចិត្តមកបន្ទោបង់ទុក្ខសោករបស់ខ្ញុំកណា ខិតចូលមកកៀកខ្ញុំកណាដែលកំពុង​អង្គុយឈ្ងោកមុខព្រងើយដោយឥតសម្តែងចំណាប់អារម្មណ៍បន្តិចឡើយ រួចនាងក៏និយាយឡើងដោយសម្លេង ដ៏ពីរោះថា "បពិត្រអ្នកប្រុស ! កុំសោកសង្រេងឡើយគ្មានប្រយោជន៍ទេ ការស្លាប់ ការបាត់បង់ ការព្រាត់ប្រាស ជារឿងដែលគ្មានអ្នកណាចៀសវាងបាន ជារឿងទៀងទាត់ដែលតែងតែកើតឡើងដល់មនុស្សគ្រប់គ្នា ឥឡូវ​នេះភរិយារបស់អ្នកប្រុសបានស្លាប់ទៅហើយ គ្មានថ្ងៃណានាងនឹងវិលមកវិញទេ ទោះបីបើអ្នកប្រុសយំយែក ស្រែកទ្រហោទាល់តែទឹកភ្នែកក្លាយជាឈាមក៏ដោយ ក៏គ្មានបានម្សៀតអ្វីដែរ សូម្បីតែនាងខ្ញុំនិងអ្នកប្រុសទៀង​តែនឹងផុតរលត់ទៅនៅថ្ងៃណាមួយខាងមុខ ជួនកាលអាចជាថ្ងៃស្អែកនេះក៏បាន ឃើញថា ជីវិតមនុស្សនេះ ខ្លីណាស់ យើងគួរតែស្វែងរកសេចក្តីសុខស្រួលពីជីវិតដ៏ខ្លីនេះឲ្យឆ្អែតឆ្អន់ មុននឹងវាបែកធ្លាយទៅ សូមអញ្ជើញ អ្នកប្រុស ! នាងខ្ញុំនឹងជួយឲ្យអ្នកប្រុសមានសេចក្តីសុខ នាងខ្ញុំនឹងបម្រើអ្នកប្រុសដោយសម្រស់ទន់ល្វន់នៃ កាមរស និងអ្វីៗដែលស្រ្តីគប្បីមាន"
និយាយហើយស្រីក្រមុំប្លែកមុខនោះក៏ខិតចូលមកប្រកៀកខ្ញុំកណា យកដៃផ្ងើយចង្ការបស់ខ្ញុំកណា យកថ្ពាល់របស់នាងចូលផ្អឹបថ្ពាល់របស់ខ្ញុំកណា និងធ្វើអ្វីៗដទៃទៀតដើម្បី អន្ទោកអន្ទោលខ្ញុំកណាឲ្យភ្លេចសេចក្តីទុក្ខសោកប៉ុន្តែខ្ញុំកណាមិនកើតតម្រេកត្រេកអរទេ ផ្ទុយទៅវិញបែរជា មួមៅក្តៅចិត្តហាក់នឹងថាកំពុងត្រូវពានររប៉ិលរប៉ូចធ្វើអុកឡុករំខានដូច្នោះ ខ្ញុំកណាមិនបានមើលសូម្បីតែមុខ របស់ស្រីក្រមុំនោះទេ​ ចោលក្រសែភ្នែកចុះទាបហើយក៏បញ្ជូនចិត្តឲ្យអណ្តែតលឿនលយទៅក្នុងពិភព មួយទៀតរបស់ខ្ញុំកណា ។ បពិត្រព្រះតេជគុណដ៏ចម្រើន ! រង្វោះរង្វើយរបស់ខ្ញុំកណា​ធ្វើឲ្យស្រីក្រមុំប្លែកមុខនោះបញ្ឈប់បម្រឹងនឹង​បម្រើខ្ញុំកណាដោយ​សម្រស់កាយរបស់នាងភ្លាម នាងដកថយចេញពីខ្ញុំកណាទៅអង្គុយជ្រលៀកមើល​ខ្ញុំកណាមួយស្របក់ហើយក៏និយាយឡើងថា
"បពិត្រអ្នកប្រុស ! អ្នកប្រុសប្រហែលជាមិនចូលចិត្តសម្ផស្សកាយរបស់ស្ត្រីទេ ប៉ុន្តែប្រហែលជាចូលចិត្ត សម្លេងរបស់ស្រ្តី នាងខ្ញុំនឹងច្រៀងចម្រៀងឲ្យអ្នកប្រុសស្តាប់" និយាយហើយនាងក៏ចាប់យកពិណដែល ត្រៀមមកឡើងដេញជាតន្ត្រីដ៏ពីរោះរណ្តំដោយម្រាមដៃដ៏ស្ទាត់ជំនាញ លុះតមកមួយស្របក់ នាងក៏ច្រៀង ចម្រៀងប្រជាប្រិយរបស់អង្គរដ្ឋ ដែលមានលំនាំសេចក្តីពីរោះរណ្តំដូចយ៉ាងរគាំងប្រាក់ នាងច្រៀងរៀបរាប់​ដល់សម្រស់ព្រៃភ្នំគ្រាំថ្មនៃអង្គរដ្ឋ សុភមង្គលរបស់អង្គរដ្ឋវាសីក្នុងអតីតកាល ស្នេហារបស់ប្រុសកម្លោះ និង ស្រីក្រមុំ ទិព្វសុខរបស់ទេពនិកាយក្នុងសគ្គាល័យ សភាពមិនទៀងទាត់នៃជីវិត បើទុកជាខ្ញុំកណាកំពុងស្ថិត​ក្នុងអន្លង់ទុក្ខក៏ដោយ ខ្ញុំកណាក៏ត្រូវតែទទួលស្គាល់ថាភ្ញៀវប្លែកមុខរបស់ខ្ញុំកណានេះច្រៀងចម្រៀងបាន​ពេញជាពីរោះដូចសិល្បករចម្រៀងដូច្នោះ ។
"អ្នកប្រុសចូលចិត្តចម្រៀងរបស់នាងខ្ញុំទេ?"នាងសួរក្រោយពីច្រៀងហើយ កាលមិនបានចម្លើយពីខ្ញុំកណា នាងក៏និយាយតទៅទៀតថា "ជួនកាល អ្នកប្រុសអាចមិនចូលចិត្តសម្លេងរបស់ស្ត្រី ប៉ុន្តែអាចចូលចិត្តក្បាច់ រាំល្គាយល្គងរបស់ស្ត្រីក៏បាន នាងខ្ញុំនឹងរាំឲ្យអ្នកប្រុសទស្សនា" និយាយហើយនាងក៏ក្រោកឡើងដើរទៅ កណ្តាលបន្ទប់ ហើយក៏ចាប់ផ្តើមរាយរាំរលាក់រលែកដោយចង្វាក់យាងក្រាយដ៏ប៉ិនប្រសប់ រូហានបាននឹង នាដការិនីស្រីរបាំប្រចាំទេវាល័យដូច្នោះ ខ្ញុំកណាមៀងភ្នែកមើលដោយកែវភ្នែកកន្លះមាត្រាហើយក៏ឱនមុខ ចុះទ្រមុយ ខ្ញុំកណាមិនបានទទួលនន្ទនាការពីសិល្បៈរបាំដ៏ត្រឡុងត្រឡាយរបស់នាងបន្តិចណាទេ ថ្វីបើ កាលពីមុនខ្ញុំកណាចូលចិត្តរបាយរបាំសឹងស្មើជីវិត ធ្វើឲ្យកើតគតិធម៌មួយឡើងថា បើចិត្តមិនបើកទ្វារទទួល ទេអារម្មណ៍ខាងក្រៅទោះបីជាល្អល្អះត្រចះត្រចង់ប៉ុនណាក៏គ្មានន័យអ្វីដែរ ។
"បពិត្រព្រះតេជគុណដ៏ចម្រើន ! មរណកម្មរបស់បទុមាវតីបានប៉ះទង្គិចចិត្តរបស់ខ្ញុំកណាយ៉ាងដំណំ រហូតដល់ធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាមើលឃើញអ្វីៗទាំងពួងជាមរណៈ សម្លេងចម្រៀងដ៏ពីរោះរបស់ស្រីក្រមុំគឺជា សម្លេងនៃមរណៈ ចង្វាក់របាយរបាំរបស់នាងគឺជាចង្វាក់នៃមរណៈ សូម្បីតែស្រីក្រមុំម្នាក់នោះក៏ប្រាកដ​ស្មើនឹងទូតនៃមរណៈដែលមកលងបន្លាចខ្ញុំកណា ព្រោះហេតុនេះបានជាខ្ញុំកណាគ្មានសេចក្តីត្រេកអរ បន្តិចណាឡើយ" ។
នៅទីបំផុត ស្រីក្រមុំឆើតឆោមនោះក៏ដោះដៃចោលខ្ញុំកណាទៅដោយបរាជ័យដូចយ៉ាងអ្នកមុនៗដែរ ប៉ុន្តែឪពុក របស់ខ្ញុំកណាក៏នៅតែមិនលះបង់កំហំព្យាយាមនឹងជួយរំលស់ភ្លើងទុក្ខរបស់ខ្ញុំកណា នៅថ្ងៃក្រោយមក គាត់នាំ​បរិព្វាជកចំណាស់ម្នាក់ឈ្មោះថា ខិត្តធុលី ចូលមកក្នុងបន្ទប់របស់ខ្ញុំកណា គ្រាន់តែមកដល់និងអង្គុយចុះ ខាងមុខខ្ញុំកណាហើយ បរិព្វាជកនោះក៏ស្វាធ្យាយឥរុវេទជាភាសាសំស្ក្រឹតយ៉ាងវែងអន្លាយ ខ្ញុំកណាស្តាប់យល់ ខ្លះមិនយល់ខ្លះ ប៉ុន្តែល្មមនឹងសង្ខេបសេចក្តីបានថាគាត់សូធ្យសរសើរព្រះព្រហ្មដែលជាអ្នកសាងលោក​ និង មនុស្សទាំងជាអ្នកលិខិតជីវិតមនុស្សនិងសត្វទាំងពួងដែលហៅថាព្រហ្មលិខិតនោះឯង ។
"បពិត្រអ្នកកម្លោះ ! "គាត់និយាយឡើងក្រោយពីស្វាធ្យាយចប់ "អ្នកកម្លោះចូរជ្រាបថា ក្នុងសកលចក្រវាល​នេះព្រះព្រហ្មជាព្រះអាទិទេពទ្រង់សាងនិងថែរក្សាអ្វីៗទាំងពួងដោយមេត្តាឈឺឆ្អាលស្រឡាញ់សព្វសត្វដូច មាតាថែរក្សាបុត្រតូចជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្លួនដូច្នោះ ព្រះអង្គទ្រង់សាងមនុស្សគ្រប់គ្នាឡើងមក ហើយទ្រង់​លិខិតកម្រិតជីវិតមនុស្សគ្រប់គ្នាទុកជាមុនថា ពេលណា ឱកាសណា ជីវិតរបស់មនុស្សទាំងពួងនឹងបានល្អ អាក្រក់ សុខ ទុក្ខ ចម្រើន វិនាស ស្រេចតែទ្រង់កម្រិតឲ្យ ការគូសវាស ឬ លិខិតជីវិតរបស់ព្រះអង្គជាធម្មជាតិ ទៀងទាត់ពិតប្រាកដ គ្មានសត្វណាល្មើសបំពានបានទេ ត្រូវតែឱនមុខទទួលយកព្រហ្មលិខិតនេះលុះត្រាតែ នឹងផុតកំណត់ ការដែលអ្នកកម្លោះកំពុងតែជួបប្រទះទុក្ខសោកនៅពេលនេះក៏ព្រោះតែជាចង្វាក់វេលាដែល ព្រះអង្គកំណត់ឲ្យអ្នកកម្លោះមានសេចក្តីទុក្ខ ការដែលបទុមាវតីស្លាប់បាត់ប​ង់ជីវិតក៏ព្រោះតែព្រះអង្គដាក់​លិខិតកម្រិតឲ្យស្លាប់ គ្មានជម្រើសណានឹងកម្ចាត់បំបាត់ទុក្ខនៅពេលនេះបានទេ ក្រៅតែពីឱនមុខទទួល ព្រះព្រហ្មលិខិតនេះតទៅលុះត្រតែផុតកំណត់កាលបរិច្ឆេទ កាលបើផុតកំណត់ហើយ ទុក្ខនេះក៏ស្បើយទៅ ដោយឯកឯងដោយអ្នកកម្លោះមិនបាច់ធ្វើអ្វីទាំងអស់ ព្រោះហេតុនោះ សូមឲ្យអ្នកកម្លោះស៊ូទ្រាំបង្អង់រង់ចាំ ល្គឹកណាតែផុតព្រះព្រហ្មលិខិតតទៅ" បពិត្រព្រះតេជគុណដ៏ចម្រើន ! ពាក្យអត្ថាធិប្បាយរ៉ាយរ៉ាប់របស់បរិព្វាជក ជួសនឹងធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាកើត​បញ្ញា​យល់ច្បាស់និងធូរស្បើយរហើយចាកទុក្ខ ប៉ុន្តែត្រឡប់ជាធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាកើតពិភាល់សង្ស័យនិងបន្ថែមទម្ងន់ ទុក្ខកាន់តែខ្លាំងឡើង ខ្ញុំកណាទើបហើបមាត់សួរបរិព្វាជកអ្នកស្ទាត់ជំនាញក្នុងឥរុវេទថា
"បពិត្រវេទាចារ្យ ! កាលពីខាងដើម លោកគ្រូបានពោលថា ព្រះព្រហ្មជាព្រះអាទិទេពទ្រង់មានមេត្តាករុណា​ចំពោះសព្វសត្វដូចមាតាស្រឡាញ់អាណិតបុត្រតូចរបស់ខ្លួនដូច្នោះ មិនមែនឬ?"
"ត្រឹមត្រូវហើយ អ្នកកម្លោះ ! " លោកបរិព្វាជកឆ្លើយតបដោយមោទកភាព "ក៏ព្រោះតែមេត្តាករុណារបស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គទើបសាងយើងមក និងទ្រង់ថែរក្សាយើ់ងដោយល្អ"
"បពិត្របរិព្វាជក ! "ខ្ញុំកណានិយាយតទៅទៀត "ខ្ញុំបាទជឿថាបើព្រះព្រហ្មជាព្រះអាទិទេព ទ្រង់មានមេត្តា ករុណាចំពោះសព្វសត្វមែន ខ្ញុំបាទសូមសួរលោកគ្រូថា ឧបមាថា លោកគ្រូស្ថិតក្នុងឋានៈជាបិតា ហើយ​មានបុត្រក្នុងបន្ទុក ១០ នាក់ តើលោកគ្រូស្រឡាញ់បុត្រទាំង ១០ នាក់និងឧបត្ថម្ភគេ​ទាំងអស់គ្នា​ដោយ​ស្មើភាព​ទេ?"
"បិតាដែលល្អត្រូវតែស្រឡាញ់និងឧបត្ថម្ភបុត្រទាំងអស់ដោយស្មើមុខគ្នា"បរិព្វាជកឆ្លើយដោយជំនឿជឿជាក់
"កាលបើព្រះព្រហ្មទ្រង់ស្ថិតនៅក្នុងឋានៈជាព្រះបិតារបស់សត្វលោកដូច្នេះ ចុះហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គមិន​ស្រឡាញ់បុត្រក្នុងលោកនេះឲ្យស្មើមុខគ្នាផង?"
"ហេតុអីក៏អ្នកកម្លោះនិយាយអញ្ចឹង?" បរិព្វាជកសួរដោយកិរិយាអាការងឿងងល់ "ម៉េចក៏អ្នកកម្លោះហ៊ាន និយាយចោទប្រកាន់ព្រះអង្គដោយពាក្យទ្រគោះបែបនោះ?" "ការដែលខ្ញុំបាទនិយាយដូច្នេះក៏ព្រោះតែមើលឃើញអសមភាពជាច្រើនមាននៅក្នុងលោក លោកគ្រូក៏ដឹង​ច្បាស់​ដល់ចិត្តហើយថាមនុស្សខ្លះក្នុងលោកនេះជាសេដ្ឋី ឧកញ៉ា ឬ រាជា មានទ្រព្យមហាសាល ចាយវាយ តពូជ​តត្រកូលក៏មិនអស់ ប៉ុន្តែអ្នកខ្លះបែរជាក្រីក្រតោកយ៉ាក ជាស្មូមវណិព្វកចិញ្ចឹមជីវិតដោយការ​សុំគេ បរិភោគ​ទៅមួយថ្ងៃៗ អ្នកខ្លះមានយសសក្តិមានអំណាច ដើរសង្កត់សង្កិនបៀតបៀនអ្នកដទៃ ប៉ុន្តែអ្នកខ្លះ បែរជាទន់ទាបតូចល្អោចត្រូវគេធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ អ្នកខ្លះមានសុខភាពល្អគ្មានរោគាព្យាធិ ប៉ុន្តែអ្នកខ្លះសម្បូរ​ដោយរោគាព្យាធិ ឈឺប៉ផ្តើតប៉ផ្តក់ជានិច្ចកាល អ្នកខ្លះក៏មានអាយុវែងរាប់រយឆ្នាំ ប៉ុន្តែអ្នកខ្លះបែរជាមាន អាយុខ្លីកើតមកមិនបានប៉ុន្មានក៏ស្លាប់ទៅវិញ អសមភាព អសមានភាព និងអយុត្តិធម៌ទាំងអស់នេះ​ជាលទ្ធផលនៃការកំណត់ទុកមុនរបស់ព្រះព្រហ្មឬ?"
"ត្រូវហើយ"បរិព្វាជកឆ្លើយដោយទឹកមុខមិនសូវស្រស់
"បើដូច្នេះ ការដែលខ្ញុំបាទនិយាយថា ព្រះព្រហ្មស្រឡាញ់បុត្រក្នុងលោកមិនស្មើគ្នានោះ មិនខុសពីការពិត​ដែលយើងយល់ឃើញនៅសព្វថ្ងៃនេះទេ ការដែលព្រះអង្គមានអគតិបែបនេះ សម្តែងឲ្យឃើញថា ព្រះអង្គនៅមានសេចក្តីលម្អៀង នៅប្រកាន់រើសអើង ហេតុដូច្នេះ ព្រះអង្គមិនសមជាអ្នកដែលមហាជន​គោរពបូជាទេ ខ្ញុំបាទមានទស្សនៈយល់ឃើញយ៉ាងនេះ អ្នកណាយល់ឃើញយ៉ាងណាក៏ស្រេចតែគេចុះ"
បរិព្វាជកអង្គុយឱនមុខចុះកំប៉្រោន ដោយទញ់ទាល់ចំពោះហេតុផលរបស់ខ្ញុំកណា មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ទើបនិយាយឡើងដោយសម្លេងខ្សាវៗថា "ក្នុងទស្សនៈរបស់សាមញ្ញជន ព្រហ្មលិខិតអាចមើលទៅមិន​យុត្តិធម៌ប៉ុន្តែក្នុងឋានៈជាព្រះអាទិទេពក្នុងសកលចក្រវាល ព្រះអង្គតែងមិនធ្វើអ្វីដោយមិនសមហេតុផល នោះទេ ព្រះអង្គមុខជាមានហេតុផលរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ក្នុងការកំណត់វិថីជីវិតរបស់មនុស្សឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ​ផ្សេងៗគ្នា ប៉ុន្តែបញ្ញាញាណដ៏មានកម្រិតរបស់មនុស្សមិនអាចស្ទាបស្ទង់ដឹងដល់ហេតុផលរបស់ព្រះអង្គ​បានទេ"
"ខ្ញុំបាទមិនចាប់អារម្មណ៍ថាព្រះអង្គមានហេតុផលអ្វីជារបស់ផ្ទាល់ខ្លួនទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំបាទដឹងច្បាស់ថា ទង្វើរបស់ ព្រះអង្គជាអគតិព្រោះកំណត់ឲ្យជីវិតពេលនេះរបស់ខ្ញុំបាទពោរពេញទៅដោយសេចក្តីទុក្ខ នៅខណៈដែល ជីវិតរបស់អ្នកដទៃពោរពេញទៅដោយសេចក្តីសុខនោះ សូមលោកគ្រូនាំយកព្រះព្រហ្មត្រឡប់ទៅវិញចុះ ខ្ញុំបាទស៊ូទ្រាំសេចក្តីទុក្ខនេះដោយខ្លួនឯង ប្រសើរជាងបានជំនួយពីព្រះព្រហ្មដែលអយុត្តិធម៌" ។