cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ផារិស៊ី
ផារិស៊ី (អង់គ្លេស: Pharisees ) ជានិកាយមួយនៅក្នុងសាសនាយូដា ដែលកាន់តាមច្បាប់ផ្សេងៗ និងទំនៀមទម្លាប់របស់ចាស់បុរាណ។
នៅសម័យកាលខុសៗគ្នា ផារិស៊ីជាគណបក្សនយោបាយមួយ ជាចលនាសង្គមមួយ និងជាក្រុមមនុស្សមួយក្រុមដែលមានគំនិតដូចគ្នានៅក្នុងទឹកដីដ៏វិសុទ្ធ។
ពួកផារិស៊ីជឿលើច្បាប់តូរ៉ាដែលគេនិយាយតៗគ្នា ជឿលើគម្ពីរព្យាការី សំណេរផ្សេងៗ និងជឿថាមានការរស់ឡើងវិញពីសេចក្ដីស្លាប់។
ក្រៅពីប្រវត្តិសាស្ត្រ និងអក្សរសាស្ត្រយូដា ផារិស៊ីត្រូវបានគេឃើញនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ជាពួកអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងយ៉ូហានអ្នកធ្វើពិធីជ្រមុជទឹក និងព្រះយេស៊ូវ។ មានឯកសារយោងមួយចំនួនទៀតដែរ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ដែលបញ្ជាក់ថាសាវ័កប៉ូលគឺជាផារិស៊ី។
កំណកំណើតផារិស៊ី
ក្រោយពីបានវាយឈ្នះកងកម្លាំងស៊ីលូស៊ីត ចន ហ៊ីកានុសក្មួយប្រុសរបស់យូដាស ម៉ាកាបូស បានបង្កើតរាជាធិបតេយ្យថ្មីមួយ ដោយមានបូជាចារ្យជាអ្នកដឹកនាំ គឺគាត់បានបង្កើតរាជ្យវង្សហាសម៉ូនាន ក្នុងឆ្នាំ១៥២មុន គ.ស។ ពួកបូជាចារ្យមានសិទ្ធិអំណាចទាំងខាងនយោបាយ ទាំងខាងសាសនា។
គណបក្សផារិស៊ី ("ក្រុមផ្ដាច់ខ្លួន") បានកើតចេញពីក្រុមគ្រូវិន័យ និងពួកបណ្ឌិត។ ឈ្មោះផារិស៊ីនេះមកពីភាសាហេព្រើរ និងភាសាអើរ៉ាម parush or parushi, ដែលមានន័យថា "អ្នកដែលត្រូវបានញែកចេញ" គឺសំដៅទៅលើការញែកចេញពីពួកសាសន៍ដទៃ (ពួកអ្នកដែលគ្មានពិធីសាសនាបរិសុទ្ធ ឬពួកយូដាដែលគ្មានសាសនា) ក្នុងនិកាយផ្សេងៗរបស់ពួកយូដា ផារិស៊ីមានសកម្មភាពតាំងពីពាក់កណ្ដាលសតវត្សទី២មុន គ.ស រហូតដល់ការបំផ្លាញព្រះវិហារក្នុងឆ្នាំ៧០។ កត្តាមួយក្នុងចំណោមកត្តាជាច្រើនទៀតដែលបង្ហាញឲ្យឃើញថាផារិស៊ីខុសពីក្រុមផ្សេងទៀត មុនមានការបំផ្លាញព្រះវិហារ គឺជំនឿរបស់ពួកគេ ដែលពួកយូដាទាំងអស់ត្រូវតែកាន់តាមក្រឹត្យវិន័យបរិសុទ្ធ (ដែលត្រូវអនុវត្តចំពោះការថ្វាយបង្គំនៅក្នុងព្រះវិហារ) នៅក្រៅព្រះវិហារ។ យ៉ាងណាមិញ ភាពខុសប្លែកគ្នាយ៉ាងខ្លាំងគឺការប្រកាន់ខ្ជាប់ជានិច្ចរបស់ពួកផារិស៊ីនូវក្រឹត្យវិន័យ និងទំនៀមទម្លាប់របស់ប្រជាជនយូដា។ យ៉ូសែបភូសបានបញ្ជាក់ថា ពួកផារិស៊ីត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាកំពូលអ្នកជំនាញ និងជាអ្នកបរិយាយយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ខាងក្រឹត្យវិន័យយូដា។
ផារិស៊ី និងសាសនាគ្រីស្ទ
រូបភាពតូច|ជម្លោះរវាងព្រះយេស៊ូវ និងពួកផារិស៊ី គូរដោយ [[Gustave Doré]] រូបភាពតូច|ព្រះយេស៊ូវគង់នៅផ្ទះរបស់ផារិស៊ី គូរដោយ [[Jacopo Tintoretto, Escorial]]ផារិស៊ីមានឃើញនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ដែលពួកគេមានជម្លោះជាមួយគ្នាឯង និងយ៉ូហានអ្នកធ្វើពិធីជ្រមុជទឹក ព្រមទាំងព្រះយេស៊ូវ ដោយសារនីកូដេមអ្នកផារិស៊ី(យ៉ូហាន ៣:១) ជាមួយយ៉ូសែបអ្នកអើរីម៉ាថេបានកប់ព្រះសពព្រះយេស៊ូវ ទាំងប្រថុយជីវិតយ៉ាងខ្លាំង។ លោកកាម៉ាលា ជារ៉ាប៊ីដែលគេគោរពយ៉ាងខ្លាំង និងជាអ្នកការពារពួកសាវ័ក ក៏ជាផារិស៊ីដែរ ហើយយោងតាមទំនៀមទម្លាប់គ្រីស្ទានមួយចំនួន គឺគាត់បានក្លាយជាគ្រីស្ទានដោយសម្ងាត់។
មានឯកសារយោងមួយចំនួននៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ដែលបញ្ជាក់ថាសាវ័កប៉ូលជាផារិស៊ី មុនគាត់ក្លាយជាគ្រីស្ទាន ហើយមានសមាជិកផ្សេងទៀតរបស់និកាយផារិស៊ីបានក្លាយជាគ្រីស្ទានដែរ (កិច្ចការ ១៥:៥)។ មានសមាជិកខ្លះពីក្រុមរបស់លោកប៉ូល បានប្រកែកថាសាសន៍ដទៃដែលត្រឡប់មកជាគ្រីស្ទាន ត្រូវតែទទួលពិធីកាត់ស្បែក ហើយកាន់តាមក្រឹត្យវិន័យរបស់ម៉ូសេ។
ព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ជាពិសេសកណ្ឌគម្ពីរម៉ាថាយ ម៉ាកុស និងលូកា បានបង្ហាញឲ្យឃើញថាពួកមេដឹកនាំផារិស៊ីតែងតែគិតអំពីច្បាប់ដែលបង្កើតឡើងដោយមនុស្ស (ជាពិសេសច្បាប់ស្ដីអំពីភាពបរិសុទ្ធ) ខុសពីព្រះយេស៊ូវដែលព្រះអង្គតែងតែគិតអំពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាង។ ផារិស៊ីមិនរាប់រកមនុស្សបាបទេ រីឯព្រះយេស៊ូវវិញ ព្រះអង្គស្វែងរកមនុស្សបាប។
តាមរយៈព្រះគម្ពីរយើងឃើញថាព្រះយេស៊ូវបានប្រកាសថាបាបរបស់មនុស្សស្លាប់មួយចំហៀងខ្លួនត្រូវបានលើកលែងទោស ហើយពួកផារិស៊ីហៅការនោះថាជាការប្រមាថព្រះ។ នៅក្នុងរឿងនេះ ព្រះយេស៊ូវបានប្រឈមនឹងការចោទប្រកាន់ថា ព្រះអង្គគ្មានអំណាចលើកលែងទោសបាប ហើយក៏គ្មានអំណាចប្រោសមនុស្សឲ្យជាដែរ។ គ្រីស្ទានជាច្រើនបកស្រាយពាក្យឧបមាស្ដីអំពីមនុស្សស្លាប់មួយចំហៀងខ្លួន ដោយបង្ហាញថាបទបង្រៀនរបស់ពួកផារិស៊ី ដែលមនុស្សជាអ្នកបង្កើត បានធ្វើឲ្យពួកគេទៅជាខ្វាក់ភ្នែក និងមានចិត្តរឹង ដោយសារពួកគេមានៈក្នុងការបដិសេធមិនព្រមជឿសិទ្ធិអំណាចរបស់ព្រះអង្គ។
យោងតាមអ្វីដែលពួករ៉ាប៊ីបានកត់ត្រា ប្រវត្តិវិទូមួយចំនួនបានបញ្ជាក់ថាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ មានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា ហើយស៊ីគ្នានឹងជំនឿ និងការអនុវត្តរបស់ពួកយូដា គឺថាជាធម្មតាជំងឺផ្សេងមានការពាក់ព័ន្ធនឹងបាប ហើយការប្រោសឲ្យជាមានការពាក់ព័ន្ធនឹងការអត់ទោស។ យោងតាមព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ពួកផារិស៊ីចង់ដាក់ទោសព្រះយេស៊ូវ ដោយសារព្រះអង្គប្រោសមនុស្សស្វិតដៃឲ្យជានៅថ្ងៃសប្ប័ទ។ គ្មានច្បាប់ណាមួយរបស់ពួករ៉ាប៊ី ដែលអាចបញ្ជាក់ថាព្រះយេស៊ូវបានធ្វើអ្វីខុសនឹងថ្ងៃសប្ប័ទឡើយ។
បណ្ឌិតមួយចំនួនជឿថាព្រះបន្ទូលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីដែលប្រឆាំងយ៉ាងខ្លាំងនឹងពួកផារិស៊ី ត្រូវបានសរសេរឡើងក្រោយពីការបំផ្លាញព្រះវិហាររបស់ហេរ៉ូឌកក្នុងឆ្មាំ៧០។  ក្រោយពីមានការបំផ្លាញព្រះវិហារមក មានតែសាសនាគ្រីស្ទ និងលទ្ធិផារិស៊ីប៉ុណ្ណោះដែលនៅសល់ ហើយភាគីទាំងពីរនេះប្រឆាំងគ្នាមួយរយៈខ្លី រហូតដល់ផារិស៊ីបានក្លាយជាអ្នកមានឥទ្ធិពលខ្លាំងនៅក្នុងសាសនាយូដា។ នៅពេលពួកយូដាជាច្រើនមិនព្រមកែប្រែចិត្តជឿព្រះយេស៊ូវ គ្រីស្ទានជាច្រើនបានងាកទៅផ្សព្វផ្សាយដល់សាសន៍ដទៃវិញ។ គ្រីស្ទានជាច្រើនត្រូវតែពន្យល់ថាហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកដែលបានកែប្រែចិត្តជឿព្រះយេស៊ូវ ត្រូវតែស្ដាប់ពួកគេជាជាងស្ដាប់ពួកយូដាដែលមិនជឿព្រះយេស៊ូវ ហើយត្រូវតែពន្យល់ពួកអ្នកដែលបានកែប្រែចិត្តទាំងនោះ កុំឲ្យចូលរួមជាមួយយូដាដែលបះបោរប្រឆាំងនឹងសិទ្ធិអំណាចរ៉ូម និងសិទ្ធិអំណាចទូទៅ។
ព្រះម៉ែវសុទរាពោធិសត្វ
រូបភាពតូច|ព្រះម៉ែវសុទរាពោធិសត្វ [[សិល្បៈជប៉ុន.]]
ព្រះម៉ែវសុទរាពោធិសត្វ ឬ  ព្រះវសុទរាពោធិសត្វ (Vasudhara Bodhisatva) ព្រះនាងវ៉ាសុនហារ៉ាពោធិសត្វដែលជា  មានន័យថាអាទិទេពថែរក្សា ទឹកដីនៃព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន, ព្រះពុទ្ធសាសនាវិជ្រយាន។ និង គឺ៖ ព្រះម៉ែធរណីនៃព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយថេរវាទ. ។ និង គឺ៖ព្រះនាងភូមិ នៃ ព្រហ្មញ្ញ សាសនា ហិណ្ឌូសាសនា ព្រះវេទព្រះជាយាទី ២ របស់ព្រះវិស្ណុ ។៙៚ នៃព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយថេរវាទបើតាមពុទ្ធប្រវត្តិ នៅពេលដែលមារ (Mara) មកផ្ចាញ់ព្រះពុទ្ធនៃយើង ដើម្បីទាមទារយកបល័្លង្កព្រះ  ។  ព្រះពុទ្ធនៃយើងបានចង្អុល ទៅព្រះធរណីជាសាក្សី   ព្រះនាងគង្ហីងព្រះធរណីក៏ចេញមក  ច្បូតសក់ ហើយក៏កើតជាទឹកជំនន់លិច ក្រុងមារ  ជាមួយសត្វទឹកជាច្រើន ក្នុងនោះគឺក្រពើបានមកស៊ី ពួកមារនោះ ក្ស័យទៅ ៕
រូបភាពតូច|[[អវលោកិតេស្វារ|ព្រះអវលោកិតេស្វរៈពោធិសត្វ ព្រះម៉ែវសុទរាពោធិសត្វ សិល្បៈនេប៉ាល់.។]]
ទង់ជាតិអ៊ុយក្រែន
ទង់ជាតិនៃប្រទេសអ៊ុយក្រែន (អ៊ុយក្រែន៖ Прапор України ប្រាពរអ៊ូក្រាយីន្យ) មានខ្សែផ្ដេកពីរដែលមានទំហំស្មើគ្នានៃពណ៌ខៀវ និងពណ៌លឿង (រដ្ឋធម្មនុញ្ញអ៊ុយក្រែន មាត្រាទី២០) ។ ការរួមបញ្ចូលគ្នានៃពណ៌ខៀវ និងពណ៌លឿងជានិមិត្តរូបនៃទឹកដីអ៊ុយក្រែនបានមកពីទង់ជាតិនៃព្រះរាជាណាចក្រហ្គាលីស-វ៉ុលហ៊ីនី ដែលប្រើក្នុងសតវត្សទី១២ ។ ជាទង់ជាតិ ពណ៌ខៀវនិងលឿងត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការតាំងពីនិទាឃរដូវឆ្នាំ១៨៤៨ នៅពេលដែលវាត្រូវបានលើកនៅលើរ៉ាថោសល្វីវ ។ វាត្រូវបានអនុម័តជាទង់ជាតិផ្លូវការលើកដំបូងនៅក្នុងឆ្នាំ១៩១៨ ដោយសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតអ៊ុយក្រែនខាងលិចដែលមានអាយុកាលខ្លី ហើយក្រោយមកត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតអ៊ុយក្រែន ។ នៅពេលដែលអ៊ុយក្រែនជាផ្នែកមួយនៃសហភាពសូវៀត ទង់ជាតិគឺនៅក្រៅច្បាប់ ហើយនៅមុនឆ្នាំ១៩៤៩ មិនមានទង់រដ្ឋផ្លូវការទេ រហូតដល់ការអនុម័តទង់ក្រហម-ខៀវផ្ទៃមេឃ នៃសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមសូវៀតអ៊ុយក្រែន។ ទង់ជាតិពណ៌ខៀវនិងលឿងត្រូវបានអនុម័តជាបណ្តោះអាសន្នសម្រាប់ពិធីផ្លូវការក្នុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩១ បន្ទាប់ពីអ៊ុយក្រែនបានទទួលឯករាជ្យ មុនពេលចុងក្រោយត្រូវបានស្ដារឡើងវិញជាផ្លូវការនៅថ្ងៃទី២៨ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៩២ ដោយសភាអ៊ុយក្រែន ។
អ៊ុយក្រែនបានប្រារព្ធទិវាទង់ជាតិជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅថ្ងៃទី២៣ ខែសីហា ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៤ ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ៊ុយក្រែន
ឃុំចក
សំដៅទៅដល់៖
ការបះបោររបស់ប្រទេសថៃភាគខាងត្បូង
រូបភាពតូច
ការបះបោររបស់ប្រទេសថៃភាគខាងត្បូង ( ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย  ; Pemberontakan di Thailand Selatan   ) ជា​ជម្លោះ​ដែល​កំពុង​កើត​មាន​នៅ ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ប្រទេស​ថៃ ។ វាមានដើមកំណើតនៅក្នុងឆ្នាំ 1948 ជា ការបះបោរ ផ្តាច់ខ្លួន ជនជាតិភាគតិច និងសាសនានៅក្នុងតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រម៉ាឡេ តំបន់ប៉ាតានី បង្កើតឡើងដោយខេត្តភាគខាងត្បូងបំផុតទាំងបីនៃប្រទេសថៃ និងផ្នែកនៃទីបួន ប៉ុន្តែកាន់តែស្មុគស្មាញ និងកាន់តែមានអំពើហិង្សាចាប់តាំងពីដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 2000 ពីក្រុមជួញដូរគ្រឿងញៀន បណ្តាញរត់ពន្ធប្រេង និង ហើយជួនកាលការវាយឆ្មក់របស់ចោរសមុទ្រ ។
ដែលបង្កើតឡើងដោយខេត្តភាគខាងត្បូងបំផុតទាំងបីនៃ ប្រទេសថៃ និងផ្នែកនៃទីបួន ប៉ុន្តែបានក្លាយទៅជាស្មុគ្រស្មាញ និងអំពើហិង្សាកាន់តែខ្លាំងឡើងចាប់តាំងពីដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 2000 ពី គ្រឿងញៀន ។ ក្រុមជួញដូរ, បណ្តាញរត់ពន្ធប្រេង,  និងពេលខ្លះការវាយឆ្មក់របស់ ចោរសមុទ្រ ។
អតីត ស្តេចស៊ុលតង់នៃប៉ាតានី ដែលរួមមានខេត្ត ប៉ាតានី ភាគខាងត្បូងប្រទេសថៃ យ៉ាឡា  ណារ៉ាធីវ៉ាត់  ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាខេត្តព្រំដែនភាគខាងត្បូងទាំងបី (SBP)  ក៏ដូចជាផ្នែកជិតខាងនៃ ខេត្តសុងក្លា  និងផ្នែកឦសាននៃ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ( កេឡានតាន ) ត្រូវបានដណ្តើមកាន់កាប់ដោយព្រះរាជាណាចក្រសៀមក្នុងឆ្នាំ 1785 ហើយលើកលែងតែខេត្ត កេឡានតាន ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយប្រទេសថៃចាប់តាំងពីពេលនោះមក។
ថ្វីបើអំពើហឹង្សាបំបែកខ្លួនកម្រិតទាបបានកើតឡើងនៅក្នុងតំបន់អស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយក៏ដោយ យុទ្ធនាការនេះបានកើនឡើងបន្ទាប់ពីឆ្នាំ 2001 ដោយមាន ការរើឡើងវិញ នៅឆ្នាំ 2004 ហើយបានរីករាលដាលម្តងម្កាលទៅកាន់ខេត្តផ្សេងទៀត។ ឧប្បត្តិហេតុដែលត្រូវបានស្តីបន្ទោសទៅលើក្រុមបះបោរភាគខាងត្បូងបានកើតឡើងនៅទីក្រុងបាងកក និងភូកេត។
នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ២០០៥ នាយករដ្ឋមន្ត្រី តាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រា បានកាន់អំណាចក្នុងគ្រាអាសន្នយ៉ាងទូលំទូលាយ ដើម្បីដោះស្រាយជាមួយអំពើហិង្សាភាគខាងត្បូង ប៉ុន្តែការបះបោរបានកើនឡើងបន្ថែមទៀត។ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៩ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​២០០៦ របប​យោធា​មួយ​បាន​ទម្លាក់​លោក តាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រា ក្នុង​រដ្ឋប្រហារ ។ របបយោធាបានអនុវត្តការផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយដ៏សំខាន់មួយដោយជំនួសវិធីសាស្រ្តមុនរបស់ថាក់ស៊ីនជាមួយនឹងយុទ្ធនាការដើម្បីឈ្នះលើ "ចិត្ត និងគំនិត" នៃពួកបះបោរ។ ទោះបីជាមានការរីកចម្រើនតិចតួចក្នុងការទប់ស្កាត់អំពើហិង្សាក៏ដោយ ក៏របបយោធាបានប្រកាសថាសន្តិសុខកំពុងប្រសើរឡើង ហើយសន្តិភាពនឹងមកដល់តំបន់នៅឆ្នាំ 2008។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមកដល់ខែមីនាឆ្នាំ 2008 ចំនួនអ្នកស្លាប់បានលើសពី 3,000 ។
ក្នុងអំឡុងពេលរដ្ឋាភិបាលដឹកនាំដោយ គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ របស់លោក អភិសិទ្ធិ វេជ្ធាជីវ៉ា រដ្ឋមន្ត្រីការបរទេស កាសិទ្ធិ ពីរ៉ូមយ៉ា បានកត់សម្គាល់ពី "អារម្មណ៍សុទិដ្ឋិនិយម" ហើយបាននិយាយថាគាត់មានទំនុកចិត្តក្នុងការនាំយកសន្តិភាពដល់តំបន់ក្នុងឆ្នាំ 2010 ។ ប៉ុន្តែនៅចុងឆ្នាំ 2010 អំពើហឹង្សាដែលទាក់ទងនឹងការបះបោរបានកើនឡើង ដោយធ្វើឱ្យមានការភាន់ច្រឡំដល់សុទិដ្ឋិនិយមរបស់រដ្ឋាភិបាល។ ទីបំផុតនៅខែមីនា ឆ្នាំ២០១១ រដ្ឋាភិបាលបានទទួលស្គាល់ថា អំពើហឹង្សាកំពុងកើនឡើង ហើយមិនអាចដោះស្រាយបានក្នុងរយៈពេលពីរបីខែ។
មេដឹកនាំក្នុងតំបន់បានទាមទារយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួននូវកម្រិតស្វ័យភាពពីប្រទេសថៃសម្រាប់តំបន់ប៉ាតានី ហើយចលនាបះបោរផ្តាច់ខ្លួនមួយចំនួនបានធ្វើការទាមទារជាបន្តបន្ទាប់សម្រាប់ការចរចាសន្តិភាព និងការចរចា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្រុមទាំងនេះត្រូវបានដកចេញពីក្រុម បដិវត្តន៍ជាតិប៉ារីសាន - ការសម្របសម្រួល (BRN-C) ដែលជាក្រុមដែលដឹកនាំការបះបោរនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ វា​មើល​ឃើញ​ថា​គ្មាន​ហេតុផល​សម្រាប់​ការ​ចរចា និង​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ចរចា​ជាមួយ​ក្រុម​បះបោរ​ផ្សេង​ទៀត។ BRN-C មានគោលបំណងភ្លាមៗដើម្បីធ្វើឱ្យប្រទេសថៃភាគខាងត្បូងមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន ហើយវាបានទទួលជោគជ័យយ៉ាងច្រើន។
ការប៉ាន់ប្រមាណនៃកម្លាំងនៃការបះបោរប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០៤ ឧត្តមសេនីយ ប៉ាល់ឡុប ពីនម៉ានី បាន​អះអាង​ថា មាន​ក្រុម​ជីហាដ​រឹងរូស​តែ ៥០០ នាក់​ប៉ុណ្ណោះ។ ការ​ប៉ាន់​ស្មាន​ផ្សេង​ទៀត​និយាយ​ថា មាន​ក្រុម​បះបោរ​ប្រដាប់​អាវុធ​ដល់​ទៅ ១៥.០០០​នាក់។ ប្រហែលឆ្នាំ 2004 អ្នកវិភាគថៃមួយចំនួនជឿថា ក្រុមភេរវករ ឥស្លាមបរទេសកំពុងជ្រៀតចូលទៅក្នុងតំបន់នេះ ហើយថា មូលនិធិ និងអាវុធរបស់បរទេសកំពុងត្រូវបាននាំយកមក បើទោះបីជាជាថ្មីម្តងទៀត ការអះអាងបែបនេះត្រូវបានធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពដោយស្ថាប័នដែលមានមតិធំស្មើគ្នា ដែលបង្ហាញថានេះនៅតែជាជម្លោះក្នុងតំបន់ជាក់លាក់។
មនុស្សជាង 6,500 នាក់បានស្លាប់ និងជិត 12,000 នាក់បានរងរបួសក្នុងចន្លោះឆ្នាំ 2004 និង 2015 នៅក្នុងចលនាបះបោររបស់អតីតក្រុម ផ្តាច់ខ្លួន ជនជាតិភាគតិច ដែលបច្ចុប្បន្នត្រូវបានកាន់កាប់ដោយក្រុម ជីហាដរឹងរូស ហើយបានទម្លាក់ពួកគេប្រឆាំងនឹងទាំងជនជាតិភាគតិចដែលនិយាយព្រះពុទ្ធសាសនាថៃ និងមូស្លីមក្នុងស្រុកដែលមានវិធីសាស្រ្តមធ្យម។ ឬអ្នកដែលគាំទ្ររដ្ឋាភិបាលថៃ។
ប្រាសាទភ្នំក្អែកពង
រូបភាពតូច ប្រាសាទភ្នំក្អែកពងមានទីតាំងស្ថិតនៅលើចង្កេះភ្នំក្អែកពង ក្នុងភូមិក្អែកពង ឃុំតាំងស្យា ស្រុកភ្នំស្រួច ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ ប្រាសាទនេះមានចម្ងាយ ៧០គ៉ឡូមែត្រពីរាជធានីភ្នំពេញតាមផ្លូវជាតិលេខ៤ និងមានចម្ងាយ ២៣គីឡូម៉ែត្រពីក្រុងច្បារមននៃខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ ប្រាសាទភ្នំក្អែកពង សាងបែរមុខទៅទិសខាងកើត លើចង្កេះភ្នំក្អែកពងមានចម្ងាយត្រឹមតែ១៥០ម៉ែត្រពីជើងភ្នំ។ យើងតាមរចនាបថ គ្រឿងបង្គំ សម្ភារៈសំណង់ប្រាសាទនេះស្ថិតនៅចុងសតវត្សរ៍ទី៧ ឬដើមសតវត្សរ៍ទី៨។ នៅទីប្រាសាទនេះមានបំណែកសិលាចារឹកជាភាសាសំស្រ្កឹតចំនួន ៥បន្ទាត់បាក់បែករលុបជាអន្លើ តែអាចកំណត់ទម្រង់អក្សរបានថានៅចន្លោះនៅសតវត្សរ៍ទី៧ និងទី៨។ ប្រាសាទនេះកសាងមិនទាន់ហើយនោះទេ  គ្រឿងលម្អមួយចំនួនដូចជាក្បាច់ជាដើមមិនទាន់ស្រេច។ ប្រាសាទនេះជាប្រាសាទឧទ្ទិសដល់ព្រហ្មញ្ញសាសនា ចំពោះព្រះឥសូរ។ នៅក្បែរប្រាសាទធំនៅឃើញមានគ្រឹះប្រាសាទចាស់មួយទៀត ដែលបានបាក់បែកអស់រៀបស្មើនឹងដី តែទ្រងទ្រាយសង់អំពីឥដ្ឋតែតូច អាចជាប្រាសាទអមសងខាងប្រាសាទធំ ឬក៍អាចជាប្រាសាទទោលមួយសាងមុនប្រាសាទធំ។ ផ្នែកខាងមុខប្រាសាទមានគាំជណ្តើរថ្មចុះទៅខាងក្រោម ផ្នែកខាងក្រោមមានស្រះបុរាណមួយ ដែលជារចនាសម្ព័ន្ធរបស់ប្រាសាទនេះ។ តែស្រះទឹកបុរាណនេះ ត្រូវបានកាយបន្ថែម ធ្វើឱ្យខូចទ្រង់ទ្រាយដើមបាត់ទឿហើយ។ ប្រាសាទភ្នំក្អែកពងថែរក្សាទ្រង់ទ្រាយដើមយ៉ាងច្រើន តែក្បាច់មិនទាន់ឆ្លាក់រួចរាល់ជាស្ថាពរនោះទេ។ តួប្រាសាទទាងមូលមានរាងជាការ៉េបួនជ្រុងមានច្រកចូលតែមួយ ហើយបីជ្រុងទៀតលម្អដោយទ្វារបញ្ឆោតមានលម្អដោយប្រាសាទអណ្តែងពីសងខាងទៀត ។
ឯកសារយោង
ភ្នំក្អែកពង
ប៉ាតានី
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
ប៉ាតានី ដារូសាឡឹម ( បាហាសា ម៉ាឡាយូ អារ៉ាប់ : الفطنية دار السلام ពេលខ្លះក៏ ប៉ាតានី រ៉ាយ៉ា ឬ ប៉ាតានី បេ៉សា, "មហាប៉ាតានី"; ปาตานี  ) ជា តំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រមួយ នៅ ឧបទ្វីបម៉ាឡេ ។ វា​រួម​មាន ​ខេត្តប៉ាតានី ​ភាគ​ខាង​ត្បូងប្រទេសថៃ ខេត្តយ៉ាឡា (ចាឡា) ខេត្តណារ៉ាធីវ៉ាត់ (មេណារ៉ា) និង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ ​សុងក្លា (ស៊ីងហ្គោរ៉ា)។ រាជធានីរបស់វាគឺ ទីក្រុងប៉ាតានី ។
តំបន់ ប៉ាតានី មានទំនាក់ទំនងប្រវត្តិសាស្ត្រជាមួយ ស៊ីងហ្គោរ៉ា ( សុងក្លា ), លីហ្គ័រ (នរគស្រីធម្មរាជ ), លីងហ្គា( ជិត ស៊ូរ៉ាត់ ថានី ) និង កេឡានតាន ស៊ុលតង់sultanates ដែលមានអាយុកាលតាំងពីពេលដែល ព្រះរាជាណាចក្រប៉ាតានី ជាស្តេចស៊ុលតង់ម៉ាឡេពាក់កណ្តាលឯករាជ្យ ដែលផ្តល់កិត្តិយសដល់ សៀម ។ នគរ សុខោទ័យ និង អយុធ្យា ។ បន្ទាប់ពីអយុធ្យាបានធ្លាក់ទៅភូមានៅឆ្នាំ 1767 ស៊ុលតង់នៃប៉ាតានីបានទទួលឯករាជ្យពេញលេញប៉ុន្តែនៅក្រោម ស្តេចរាមាទី ១ វាបានមកក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់សៀមម្តងទៀត។
ក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ ចលនាអ្នកផ្តាច់ខ្លួន មួយបានស្វែងរកការបង្កើតរដ្ឋ ឥស្លាម ម៉ាឡេ ប៉ាតានី ដារូសាឡឹម ដោយគ្របដណ្តប់ខេត្តចំនួនបីភាគខាងត្បូងប្រទេសថៃ។ យុទ្ធនាការ​នេះ​បាន​ឈាន​ដល់​វេន​ហិង្សា​យ៉ាង​ពិសេស​បន្ទាប់​ពី​ឆ្នាំ ២០០១ ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ការ ​បះបោរ ​មិន​អាច​កាត់​បាន​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​ថៃ​ភាគ​ខាង​ត្បូង និង​ការ​ដាក់ ​ច្បាប់អាជ្ញាសឹក ។ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text
ស្រុកជ្រោយ ញ(ខេត្តឃ្លាំង)
=រដ្ឋបាល= ($) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ ខេត្តឃ្លាំង ដែលមានរដ្ឋបាល ឃុំ និង ភូមិ÷
=អប់រំ= =វត្តអារាម=
=មើលផងដែរ=
បដិវត្តន៍បៃតង
រូបភាពតូច| បន្ទាប់ពី [[សង្គ្រាមលោកលើកទី២|សង្គ្រាមលោកលើកទី 2 បច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មដែលបានអនុវត្តថ្មី រួមទាំងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងជី ព្រមទាំងពូជថ្មីនៃដំណាំដែលមានទិន្នផលខ្ពស់ បានបង្កើនផលិតកម្មស្បៀងយ៉ាងច្រើននៅក្នុងតំបន់មួយចំនួននៃសកលលោកខាងត្បូង។]] បដិវត្តន៍បៃតង ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា បដិវត្តន៍កសិកម្មទីបី គឺជារយៈពេលនៃការផ្តួចផ្តើមផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា ដែលមើលឃើញការកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនូវទិន្នផលដំណាំ និងផលិតកម្មកសិកម្ម។ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងវិស័យកសិកម្មទាំងនេះបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទី២ ហើយបានរីករាលដាលទូទាំងពិភពលោករហូតដល់ចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០ ។ នៅចុងទស្សវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ កសិករបានចាប់ផ្តើមបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យាថ្មីដូចជា ពូជធញ្ញជាតិដែលផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ ជាពិសេស ស្រូវសាលីតឿ និង ស្រូវ ហើយការប្រើប្រាស់ ជីគីមី យ៉ាងទូលំទូលាយ (ដើម្បីទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ គ្រាប់ពូជថ្មីត្រូវការជីច្រើនជាងពូជបុរាណ ) ថ្នាំសំលាប់សត្វល្អិត និង ប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្ត ដែលគ្រប់គ្រង។ កសិកម្ម​ក៏​បាន​មើល​ឃើញ​ពី​ការ​ទទួល​យក​នូវ​វិធីសាស្ត្រ​ថ្មី​នៃ​ការ​ដាំដុះ​រួម​ទាំងគ្រឿងយន្តផងដែរ។ ការផ្លាស់ប្តូរទាំងនេះជារឿយៗត្រូវបានអនុវត្តជាកញ្ចប់នៃការអនុវត្តដែលសំដៅជំនួសបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មបែបប្រពៃណី។ បច្ចេកវិទ្យាដែលមានតម្លៃថ្លៃទាំងនេះជារឿយៗត្រូវបានផ្តល់ជូនដោយភ្ជាប់ជាមួយប្រាក់កម្ចីដែលមានលក្ខខណ្ឌលើការផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយដែលត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដែលទទួលយកវា ដូចជាការធ្វើឯកជនភាវូបនីយកម្មការផលិត និងការចែកចាយជីដែលពីមុនបានធ្វើតាមរយៈបណ្តាញសាធារណៈ។
ការសិក្សាបង្ហាញថា បដិវត្តន៍បៃតងបានរួមចំណែកដល់ការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រយ៉ាងទូលំទូលាយ កាត់បន្ថយភាពអត់ឃ្លានសម្រាប់មនុស្សរាប់លាននាក់ បង្កើនប្រាក់ចំណូល កាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ដីសម្រាប់កសិកម្ម និងរួមចំណែកដល់ការថយចុះអត្រាមរណភាពទារក។
ទិវាអក្ខរកម្មអន្តរជាតិ
ថ្ងៃទី៨ ខែកញ្ញា ត្រូវ​បាន​ប្រកាស​ជាទិវាអក្ខរកម្មអន្តរជាតិ​ដោយ​អង្គការយូណេស្កូនៅ​ថ្ងៃទី១៧ វិច្ឆិកា ១៩៦៥។ ទិវានេះត្រូវ​បាន​ប្រារព្ធ​ឡើងជា​លើក​ដំបូង​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៦៦ ក្នុង គោល​បំណង​ ​ដើម្បី​លើក​យក​និងផ្សព្វផ្សាយអំពីសារៈ​សំខាន់​នៃ​អក្ខរភាព​ទៅដល់សាធារណៈជន ​សហគមន៍​និង​សង្គមនានានៅជុំវិញពិភពលោក​។ រៀងរាល់ឆ្នាំ នៅ​ទិវាអក្ខរកម្មអន្តរជាតិ ​អង្គការយូណេស្កូបាន​រំលឹក​ជូន​សហគមន៍​អ​ន្ដ​រ​ជាតិទាំងឡាយ អំពីស្ថានភាព​នៃ​អក្ខរកម្ម​ និងការសិក្សារបស់​មនុស្ស​ពេញវ័យ ទូទាំងសកលលោក​។ ការ​ប្រារព្ធ​ទិវាអក្ខរកម្មអន្តរជាតិនេះ ត្រូវបានធ្វើឡើងតាមបណ្ដាប្រទេសនានានៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក​។
មនុស្សពេញវ័យប្រមាណ ៧៧៥លាននាក់ កំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហា​ខ្វះ​ជំនាញអប្បបរមា​ផ្នែកអក្ខរកម្ម​។ មាន១នាក់ ក្នុងចំណោមមនុស្សពេញវ័យ​៥នាក់ កំពុងស្ថិតនៅក្នុងអនក្ខរភាព មិនចេះអក្សរ ហើយក្នុងនោះ ២ភាគ៣ គឺជាស្ត្រី។ មានកុមារជាង ៦០.៧ លាន​នាក់ កំពុងមានបានចូលរៀននៅក្នុងសាលា​ ហើយក៏មានកុមាររាប់លាននាក់ដទៃទៀតដែលទៅរៀនមិនបានទៀងទាត់ ឬឈប់រៀន។
យោង​ទៅ​តាម "របាយការណ៍​ត្រួតពិនិត្យ​ជា​សកល​ស្តី​ពី​ការ​អប់រំ​សម្រាប់​ទាំង​អស់គ្នា (ឆ្នាំ ២០០៦​)​" នៃអង្គការយូណេស្កូ តំបន់​ទ្វីបអាស៊ីខាងត្បូង​និង​ភាគ​ខាងលិច ​​មាន​​អត្រា​​អក្ខរកម្ម​នៃមនុស្ស​ពេញវ័យទាប​បំផុត​នៅក្នុងតំបន់ (៥៨,៦​%​) តាមដោយតំបន់ អនុសាហារ៉ា នៃទ្វីប​អា​ហ្រ្វិ​ក (៥៩,៧​%​) និង​រដ្ឋ​អារ៉ាប់ (៦២,៧​%​) ។ បណ្ដា​ប្រទេស​ដែល​មាន​អត្រា​​អក្ខរកម្ម​ទាប​បំផុតនៅ​ក្នុង​ពិភពលោក​គឺ ប្រទេស បូគីណាហ្វាសូ (១២,៨%​)​, នីហ្សេ (១៤,៤%​) និង​ម៉ាលី (១៩%​) ។ របាយការណ៍​នេះ​ក៏បានបង្ហាញផងដែរអំពីទំនាក់ទំនងរវាង​អនក្ខរភាពនិងភាពក្រីក្រធ្ងន់ធរនៅតាម​ប​ណ្តា​ប្រទេស​នានា ​ហើយ​រវាង​អនក្ខរភាព​ និង​ការរើសអើង​ប្រឆាំង​នឹង​ស្រ្តី​។
ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​ទិវាអក្ខរកម្មអន្តរជាតិ​បាន​រួម​បញ្ចូល​ប្រធានបទជាក់លាក់​ដែលស្របគ្នា​ជាមួយ​នឹងគោលដៅ '​ការ​អប់រំ​សម្រាប់​ទាំង​អស់គ្នា' ​និងកម្មវិធីដទៃ​ផ្សេង​ទៀត​នៃ​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​ ​ដូច​ជា​ កម្មវិធីអង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​​ មួយទសវត្សរ៍​នៃអក្ខរកម្មរ​។ ប្រធានបទនៃការប្រារព្វទិវានេះ​សម្រាប់​ឆ្នាំ ២០០៧ និង​ឆ្នាំ ២០០៨ នោះ​គឺ "អក្ខរកម្ម​និង​សុខភាព​" ជាមួយ​នឹង​ការ​ផ្ដល់ជូនពាន​រង្វាន់​ទៅ​ឱ្យ​អង្គការនានាដែល​ឈាន​មុខ​គេ​នៅក្នុងវិស័យ​ការ​អប់រំ​សុខភាព​។ នេះ​ក៏​ជា​ការ​សង្កត់ធ្ងន់​ទៅតាម​ខ្លឹមសារ​ប្រចាំឆ្នាំ ២០០៧-២០០៨ នៃ​កម្មវិធីអង្គការ​សហប្រជាជាតិ ​មួយ​ទសវត្សរ៍​នៃអក្ខរកម្ម​។ ជាពិសេស ទិវា​​អក្ខរកម្ម​អ​ន្ដ​រ​ជាតិ​ឆ្នាំ ២០០៨ បាន​ផ្ដោត​សំខាន់យ៉ាងខ្លាំងនៅ​លើ​អក្ខរកម្ម​និង​ការ​ទប់ស្កាត់​ការ​រីក​រាលដាលនៃជំងឺ ​ដោយ​ផ្តោ​ត​លើ​ជំងឺឆ្លង​ដូចជា​អេដស៍​ របេង ​និង​គ្រុនចាញ់​ ព្រមទាំងបញ្ហាដ៏គួរឲ្យព្រួមបារម្ភមួយចំនួនដទៃទៀតក្នុងវិស័យ​សុខាភិបាល​សាធារណៈ​ទូទាំងពិភពលោក។ សម្រាប់ឆ្នាំ ២០០៩-២០១០ ប្រធានបទបានសង្កត់ធ្ងន់នៅ​លើ "អក្ខរកម្ម​និង​ការ​ពង្រឹង​អំណាច​" ជាមួយ​នឹង​ការយកចិត្តទុកដាក់ជាពិសេស​លើ​សមភាព​យែ​ន​ឌ័​រ ​និង​ការ​ពង្រឹង​សិទ្ធិ​អំណាច​​ស្ត្រី​។ ប្រធានបទ​នៃ​ការ​ប្រារព្ធ​ទិវាឆ្នាំ ២០១១-២០១២ គឺ "អក្ខរកម្ម​និង​សន្តិភាព​" ។
ដើម្បី​លើក​កំពស់​ការ​យល់ដឹង​ជា​សាធារណៈ​នៃ​តម្លៃ​ដ៏វិសេសនៃអក្សរសាស្ត្រ ​និង​ភាព​ចាំបាច់​ដើម្បី​លើក​កំពស់​អក្ខរកម្មក្នុងសង្គម ​មាន​អ្នក​និពន្ធមួយចំនួនដែលមាន​រាយនាមដូច​ខាង​ក្រោម​ បានចូលរួមជាមួយអង្គការយូណេស្កូ តាម​រយៈ​គម្រោងផ្ដួចផ្ដើម អ្នកនិពន្ធ​ដើម្បីអក្ខរភាព​: Margaret Atwood, Paul Auster, Philippe Claudel, Paulo Coelho, Philippe Delerm, Fatou Diome, Chahdortt Djavann, Nadine Gordimer, Amitav Ghosh, Marc Levy, Alberto Manguel, Anna Moi, Scott Momaday, Toni Morrison, Erik Orsenna, Gisèle Pineau, El Tayeb Salih, Francisco Jose Sionil, Wole Soyinka, Amy Tan, Miklós Vámos, Abdourahman Waberi, Wei Wei, Banana Yoshimoto. ។ ​មិន​ត្រឹម​តែអ្នក​និពន្ធប៉ុណ្ណោះទេដែលបានចូល​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​បង្កើន​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​បញ្ហា​​អនក្ខរភាព លើពីនេះក៏មានក្រុមហ៊ុន​និង​អង្គការ​សប្បុរស​ធម៌ជាច្រើន​ ​បានចូលរួមនិង​ជួយ​គាំទ្រ​ដល់​ការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​អនក្ខរភាព​នេះ ​រួម​មាន៖ Global Development Research Center, Montblanc, the National Institute for Literacy, និង Rotary International.​។
តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អង្គការ​អន្តរជាតិ
ម៉ារីអូ (តួអង្គហ្គេម)
ម៉ារីអូ (マリオ; Mario) គឺជាតួអក្សរប្រឌិតនៅក្នុងម៉ារីអូសិទ្ធិអាជីវកម្មវីដេអូហ្គេម គ្រប់គ្រងដោយ នីនធែនដូ (Nintendo) និងបង្កើតដោយអ្នករចនាវីដេអូហ្គេមជប៉ុន ស៊ីងេរុ មីយ៉ាម៉ូតូ ដើរតួជាម៉ាសូតរបស់ក្រុមហ៊ុន ក៏ដូចជាតួឯករបស់ខ្សែភាពយន្តភាគ ម៉ារីអូបានបង្ហាញខ្លួននៅក្នុងហ្គេមវីដេអូជាង ២០០ ចាប់តាំងពីការបង្កើតរបស់គាត់បានចាត់ទុកជាខ្លី ខ្លាញ់ ជាងកាត់សក់អ៊ីតាលី ដែលរស់នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រផ្សិត (Mushroom kingdom) ដំណើរផ្សងព្រេងរបស់គាត់ជាទូទៅផ្តោតលើការជួយសង្គ្រោះព្រះនាងភីជ (Princess peach) ពីមនុស្សអាក្រក់គូប៉ា (Koopa) បូស័ុរ (Bowser) បងប្អូនភ្លោះភាតរភាពរបស់គាត់និងចិញ្ចើមផ្លូវគឺ លូយីជី (Luigi) ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ហ្គេម ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:តួអង្គហ្គេម ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ហ្គេមវីដេអូ
សង្កាត់ស្រះចក
($ Sangkeat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ខណ្ឌដូនពេញ រាជធានីភ្នំពេញ មាន ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
ឃុំអង្គប្រស្រែ
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មានភូមិ៖
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
គ្រឹស្ដសាសនា
=ផ្សារ= =មើលផងដែរ=
​ភីស្មៈ
ភីស្មៈ (Bhishma, भीष्‍म ) គឺ ជាបុត្ររបស់ស្តេចសាន្តនុ នៃក្រុងហស្តិនបុរៈ ដែនកុរុ និងព្រះ​ម៉ែ​គង្គា. , ភីស្មៈគឺជាតួអង្គសំខាន់ម្នាក់ផងដែរនៅក្នុងមហាកាព្យរឿងមហាភារតយុទ្ធព្រោះថាភីស្មៈគឺជាជីតា ទាំងខាង ត្រកូលកុរវៈ និងត្រកូលបណ្ឌវៈ ដែលមានជម្លោះនឹងគ្នា រហូតឈានទៅដល់មានសង្គ្រាមរាំងជលរវាងបងប្អូនឯង ។ ៕៚.
ព្រះម៉ែម៉ាណាសា
រូបភាពតូច|ព្រះនាងមាណាសាទេវី [[សិល្បៈឥណ្ឌា.]] ព្រះម៉ែម៉ាណាសា ឬ ព្រះនាងមនសាទេវី ឬ ព្រះនាងម៉ូណាសា (Manasa devi) ឬ ព្រះនាងម័ណសាទេវីឬ ព្រះម៉ែមះណាតទេវីគឺ៖ព្រះមហាក្សត្រិយានីម្ចាស់ក្សត្រីចក្រវរ្តិនីនាគនៃ ព្រហ្មញ្ញ សាសនា ហិណ្ឌូសាសនា ព្រះវេទ នាគសាសនា   ជាព្រះម៉ែនាគ ព្រះនៃពស់. គឺ៖ព្រះនាងឆាងគុលីពោធិសត្វនៃព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន, ព្រះពុទ្ធសាសនាវិជ្រយាន។
ស្រុកបាយ​ឆៅ(ខេត្តឃ្លាំង)
រូបភាពតូច|ទិដ្ឋភាព [[វត្តសិរីសុខុមសង្គមមានជ័យស្រឡូង​|វត្តសិរីសុខុមសង្គមមានជ័យស្រឡូង​ ស្ថិតនៅស្រុក បាយឆៅ ខេត្តឃ្លាំង កម្ពុជាក្រោម]]
=រដ្ឋបាល = ($) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ ខេត្តឃ្លាំង ដែលមានរដ្ឋបាល ឃុំ និង ភូមិ÷ =រដ្ឋបាល= ស្រុកបាយឆៅ ត្រូវបានបែងចែកជា ឃុំ គឺ÷
=អប់រំ= =វត្តអាម=
=មើលផងដែរ=
ស្រុកកោះ​ទុង(ខេត្តឃ្លាំង)
=រដ្ឋបាល= ($) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ ខេត្តឃ្លាំង ក្នុងតំបន់ ដីសណ្តទន្លេមេគង្គ ។ គិតត្រឹមឆ្នាំ ២០០៣ ស្រុកនេះមានប្រជាជនចំនួន ៦២,០២៥ ។  ស្រុកនេះគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដី ២៣៥ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ។ ទីរួមស្រុកស្ថិតនៅ កោះទុង ។ដែលមានរដ្ឋបាល ឃុំ និង ភូមិ÷
=អប់រំ= =វត្តអាម= =មើលផងដែរ=
ឃុំដំរិល
=រដ្ឋបាល= ($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកអូររាំងឪ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ មាន ភូមិ÷
ឃុំដំរិល មាន ២០ភូមិគឺ៖
·        ដំរិលទី២
·        ដំរិលទី៣
·        ដំរិលទី៤
·        សង្កែរ
·        ជ្រៃសុខុម
·        ភូមិទួល
·        យាកខាងជើង
·        យាកខាងត្បូង
·        ធ្លក
·        ចន្លោង
·        ខ្នប់ដំរីខាងជើង
·        ខ្នប់ដំរីខាងត្បូង
·        ក្រពើសារ
·        ក្បាលអូរ
·        ប្រលាយ
·        សំស្មែរ
·        ស្រែស្រួច
·        សំរោង
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
សង្កាត់វត្តភ្នំ
($ Sangkeat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ខណ្ឌដូនពេញ រាជធានីភ្នំពេញ មាន ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
សរស្វតីវីណា
សរស្វតីវីណា (Saraswati veena, सरस्वती वीणा ) គឺ ពិណឥណ្ឌានិងសាស្ត្រាវុធក្នុងដៃរបស់ព្រះនាងសរស្វតី៕៚
សន្ធិសញ្ញាហ្វេ (១៨៨៣)
សន្ធិសញ្ញាហ្វេ បានបញ្ចប់នៅថ្ងៃទី២៥ ខែសីហា ឆ្នាំ១៨៨៣ រវាងបារាំង និងវៀតណាម បានទទួលស្គាល់ អាណាព្យាបាលបារាំងលើអណ្ណាម និងតុងកឹង ។ បញ្ជាទៅជនជាតិវៀតណាមដោយអ្នកគ្រប់គ្រងបារាំងហ្វ្រង់ស័រ-ជូលស៍ហាម៉ាន់ បន្ទាប់ពីការរឹបអូសដោយយោធាបារាំងនៃបន្ទាយទឿន សន្ធិសញ្ញានេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា សន្ធិសញ្ញាហាម៉ាន់ ។ ចាត់ទុកថាជាការឃោរឃៅជ្រុលក្នុងរង្វង់ការទូតរបស់បារាំង សន្ធិសញ្ញានេះមិនដែលត្រូវបានផ្តល់សច្ចាប័ននៅប្រទេសបារាំងទេ ហើយត្រូវបានជំនួសនៅថ្ងៃទី៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៨៨៤ ជាមួយនឹង 'សន្ធិសញ្ញាប៉ាតេណូត្រ' ឬ 'សន្ធិសញ្ញាការពារ' ស្រាលជាងបន្តិច ដែលបង្កើតជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំងនៅវៀតណាម សម្រាប់ពេលបន្ទាប់។ ប្រាំពីរទសវត្សរ៍។
លក្ខណៈសំខាន់ៗនៃសន្ធិសញ្ញា
ធ្វេង|រូបភាពតូច|177x177ភីកសែល| ហ្វ្រង់ស័រ-ជូលស៍ហាម៉ាន់ (១៨៤៥-១៩២១) ស្ថាបត្យករនៃសន្ធិសញ្ញាហ្វេ ស្តាំ|រូបភាពតូច|300x300ភីកសែល| ហត្ថលេខានៃសន្ធិសញ្ញាហ្វេ ថ្ងៃទី២៥ ខែសីហា ឆ្នាំ១៨៨៣ សន្ធិសញ្ញាហ្វេ បានផ្តល់ឱ្យបារាំងនូវអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលខ្លួនចង់បានពីវៀតណាម។ យួនបានទទួលស្គាល់ភាពស្របច្បាប់នៃការត្រួតត្រារបស់បារាំងលើកូសាំងស៊ីន ទទួលយកអាណាព្យាបាលបារាំងទាំងអណ្ណាម និងតុងកឹង ហើយសន្យាដកទ័ពចេញពីតុងកឹង។ ប្រទេសវៀតណាម រាជវាំងនិងតុលាការរបស់ខ្លួនបានរួចរស់ជីវិត ប៉ុន្តែស្ថិតនៅក្រោមការដឹកនាំរបស់បារាំង។ ប្រទេសបារាំងទទួលបានឯកសិទ្ធិក្នុងការតែងតាំងមេទ័ពនៅហ្វេ ដែលនឹងបម្រើការជាអគ្គស្នងការស៊ីវិលនៅតុងកឹង ហើយអាចទាមទារទស្សនិកជនផ្ទាល់ជាមួយស្តេចវៀតណាម ដែលជាសម្បទានដែលយួនមិនធ្លាប់រៀបចំពីមុនមក (អត្ថបទ ១១). ដើម្បីធានាថាមិនមានគំនិតទីពីរទេ យោធភូមិអចិន្ត្រៃយ៍របស់បារាំងនឹងកាន់កាប់បន្ទាយទឿនអាន និងខ្សែសង្វាក់ភ្នំ ដេវ ង៉ាង នៅព្រំដែនរវាងអណ្ណាម និងតុងកឹង (មាត្រា ៣) ។ ទឹកដីដ៏ធំត្រូវបានផ្ទេរពីអណ្ណាមទៅកូសាំងស៊ីន និងតុងកឹង។ បារាំងបានលុបចោលបំណុលរបស់ប្រទេស (មាត្រា ២៦) ប៉ុន្តែទាមទារជាថ្នូរនឹងការសងសឹកនៃខេត្តភាគខាងត្បូងប៊ិញធួនដែលត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងអាណានិគមបារាំងនៃកូសាំងស៊ីន (មាត្រា 2) ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ខេត្តភាគខាងជើងនៃខេត្ត ងេះអាន, ថាញ់ហឺវ និង ហាទិញ ត្រូវបានផ្ទេរទៅតុងកឹង ជាកន្លែងដែលពួកគេស្ថិតនៅក្រោមការត្រួតពិនិត្យដោយផ្ទាល់របស់បារាំង។ ជាថ្នូរវិញ បារាំងបានចាត់ចែងបណ្តេញ កងទ័ពទង់ខ្មៅ ចេញពីតុងកឹង និងធានាសេរីភាពខាងពាណិជ្ជកម្មនៅទន្លេក្រហម (មាត្រា ២៣)។ ទាំង​នេះ​គឺ​មិន​សូវ​ជា​សម្បទាន​ទេ ព្រោះ​ពួក​គេ​គ្រោង​នឹង​ធ្វើ​ទាំង​ពីរ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ។
ហ្វេ
ហ្វេ គឺជាទីរួមខេត្តនៃខេត្តធឿធៀនហ្វេនៅភាគកណ្តាល ប្រទេសវៀតណាមនិងជារាជធានីរបស់ ដាំងទ្រុង ពីឆ្នាំ១៧៣៨ ដល់១៧៧៥ និងរបស់វៀតណាមក្នុងកំឡុងរាជវង្សង្វៀន ពីឆ្នាំ១៨០២ ដល់ឆ្នាំ១៩៤៥ ។ ទីក្រុងនេះបានបម្រើជាទីក្រុងអធិរាជចាស់ និងជារាជធានីរដ្ឋបាលសម្រាប់រាជវង្សង្វៀន ហើយក្រោយមកបានដំណើរការជារាជធានីរដ្ឋបាលនៃអាណាព្យាបាល អាណ្ណាម ក្នុងសម័យឥណ្ឌូចិនបារាំង ។ វាមានទីតាំងដែលកំណត់ដោយអង្គការយូណេស្កូ បរិវេណនៃវិមានហ្វេដែលជាកន្លែងទាក់ទាញទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយម។ អមជាមួយកំពែងថ្ម និងជញ្ជាំងថ្មក្រាស់ បរិវេណនេះព័ទ្ធជុំវិញទីក្រុងអធិរាជហ្វេ ដែលមានវិមាន និងទីសក្ការៈបូជា។ ទីក្រុងហាមឃាត់ពណ៌ស្វាយ ដែលធ្លាប់ជាផ្ទះរបស់អធិរាជ។ និងការចម្លងនៃមហោស្រពរាជ។
ភ្ញៀវទេសចរជិត៤.២ លាននាក់បានមកទស្សនាទីក្រុងក្នុងឆ្នាំ២០១៩ ហើយទីតាំងប្រវត្តិសាស្ត្រជាច្រើនរបស់វានៅតែស្ថិតក្នុងការស្តារឡើងវិញ។
ទ្រីញ​ វ៉ាញ
លោក ​ទ្រីញ​ វ៉ាញ ​​ជា​តំ​ណាង​រាស្ដ្រ​ លោក​ក៏​មាន​តួ​នា​ទី​ជា​សមា​ជិក​ការិយា​ល័យ​របស់​រដ្ឋ​សភា​ និង ជាប្រធាន​ថ្នាក់ទី១ នៃឃោសនាការ ព័ត៌មាន របស់កម្មាធិការសមាជិកសភា​។​ គាត់ត្រូវបាន ខ្មែរក្រហម ធ្វើឃាតនៅខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ។
ជីវប្រវត្តិ
លោក ​ទ្រីញ​ វ៉ាញ​ កើត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ៩ ខែ​កញ្ញា​ឆ្នាំ​១៩២៤ នៅ​ភូមិ ត្រពាំង​រស្សី​ ស្រុកកំពង់ស្វាយ ខេត្តកំពង់ធំ ។ បិតានាម : លោក ទ្រីញ បាក់ និង មាតានាម : លោកស្រី ស៊ុយ ហួយ ប្រជាជនកម្ពុជាជាជនជាតិចិនទាំងពីរ។ លោកបានរៀបការ ជាមួយកញ្ញា ម៉ាម៉ុងក្រេ មានបុត្រា និង បុត្រី ចំនួន ១០នាក់។
លោញបាន​សិក្សា​នៅ​សាលា​គរុ​វិជ្ជា​សម្រាប់​​បណ្ដុះបណ្ដាល​សិស្ស​​​ឱ្យ​​ទៅជាគ្រូ​បង្រៀន លោក​មាន​តួ​នាទី​ជា​ប្រធាន​ការិ​យា​ល័យរដ្ឋ​សភា​ និង ជា​ប្រធាន​ នៅ​ក្រសួង​ព័ត៌​មាន នៃ លេខា​ធិកា​រដ្ឋាន​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​ ជាមួយនេះ​លោក​ក៏​ជា​សមាជិក​នៃ​រដ្ឋា​ភិបាល​ផង​ដែរ​។ លោក​បាន​ជាប់​ឆ្នោត​ជា​បេក្ខភាព​លើក​ដំបូង​នៅ​ក្នុង ​វត្ត​មហាលាភ ពី ​ស្រុក​កោះសូទិន ក្នុង ​ខេត្ត​កំពង់ចាម ក្នុង​ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​១៩៥៥។គាត់បានធ្វើជារដ្ឋលេខាធិការក្រសួងព័ត៌មានម្តងទៀត ក្រោមខុទ្ទកាល័យទី១៨ នៃសង្គមរាស្រ្តពីថ្ងៃទី ៧ ខែសីហា ដល់ថ្ងៃទី ៦ ខែតុលា ឆ្នាំ ១៩៦២ ក្រោមការដឹកនាំរបស់ ចៅ សែន កុកសាល់ និងជាអនុរដ្ឋលេខាធិការទទួលបន្ទុកព័ត៌មានក្នុងខុទ្ទកាល័យទី ២១ នៃសង្គមរាស្រ្តពីថ្ងៃទី ៨ ឧសភា ១៩៦៥ ដល់ ២៤ តុលា ១៩៦៦ ក្រោម ព្រះ​ប្រធាន ​នរោត្តម កន្ទុល ។
ក្នុងរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរដែលទើបបង្កើតថ្មី លោក ទ្រីញ​ វ៉ាញ បានក្លាយជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងព័ត៌មានពីថ្ងៃទី ១៩ ខែមីនា ឆ្នាំ ១៩៧០ ដល់ថ្ងៃទី ២១ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៧១ និងក្រោយមកជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងព័ត៌មាន និងទេសចរណ៍ពីថ្ងៃទី ២៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៧៣ ដល់ថ្ងៃទី ១៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ១៩៧៣ ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក ឡុង បូរ៉េត។
នៅពេលដែលខ្មែរក្រហមចូលទីក្រុងភ្នំពេញក្នុងខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ លោក ទ្រីញ​ វ៉ាញ គឺជាមនុស្សដំបូងគេដែលត្រូវបានធ្វើឃាតទាំងជាអ្នកនយោបាយ និងជាអ្នកបញ្ញវន្ត។ គាត់ត្រូវបានគេប្រហារជីវិតនៅជិត មហាវិទ្យាល័យច្បាប់ ។
តួ​នាទី
លោក​ទ្រីញ​ វ៉ាញ​គឺជា​អតីតនិពន្ធនាយកសារពត៌មាន​កាសែត «អ្នក​ជាតិ​និយម​» លោក​បាន​សរ​សេរ​​សៀវ​ភៅ​​ជា​ច្រើន​ទាក់​ទង​ នឹង​ ពុទ្ធ​សាសនា​ ដូច​ជា​សៀវ​​ភៅ​ “«អប្ប​មាទ​ធម៌» ជា​ដើម​ ហើយ​លោក​មាន​បេសក​កម្ម​ចេញ​ទៅ​បរ​ទេស​ជា​រឿយ​ៗ​ផង​​ដែរ​​។
លោក​ជា​មេបញ្ជាការនៃការិយាយល័យ ORC នៃការិយាយល័យ សុវត្ថារ៉ា ដែលបាន​ទទួល​មេដាយ​មាស ពីប្រធាន នៃអង្គការ ព្រះអាទិត្យរះ របស់ជប៉ុន ។
លោកទ្រីញ វ៉ាញ​បាន​បំពេញ​តួ​នាទី​ជា​ច្រើន​ ​លោក​ក៏​គឺ​ជា​សមា​ជិក​នាយក គណ​កម្មា​ធិការ​កណ្តាល​នៃ​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម​​នៃ​គណ​កម្មា​​ធិការ​ដឹក​នាំនៃ​ JSRK នៃ​នាយក​គណ​​កម្មា​​ធិការ​​ដឹក​នាំ​សមា​គម​អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ​ ក្នុង​​សមាគម​មាតា​​បិ​តា​​សិស្ស និង កីឡា នៃ​វិទ្យា​ល័យ​បារាំង​ដេកាដ​( Lycée Descartes) ហើយ​ដែល​ជា​សមាគម​ពុទ្ធ​សាសនា​ពិភព​លោក​ទៀត​ផង​។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកនិពន្ធល្បី
ព្រះនាងឆាងគុលីពោធិសត្វ
រូបភាពតូច| ព្រះនាងឆាងគុលីពោធិសត្វ [[សិល្បៈឥណ្ឌា.]]
សុវៈណាន់ គង់យីង
សុវៈណាន់ គង់យីង ឬ នាងផ្កាយព្រឹក (สุวนันท์ คงยิ่ง   ; កើតថ្ងៃទី 22 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1978 នៅ ទីក្រុងបាងកក) ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរដោយឈ្មោះហៅក្រៅរបស់នាង កុប (กบ   ; RTGS ៖ Kop) ជា ​តារា​សម្ដែង ​ថៃ។ នាង​ជា​តួ​ឯក​ក្នុង​រឿង​ភាគ​ថៃ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ ១៩៩០-២០០០ ។ នាងបានលេចមុខក្នុងរឿងភាគជាច្រើន រួមទាំង ផ្កាយព្រះសុក្រ (ดาวพระศุกร์) ជាមួយ សនរ៉ាម ទេពពិទក្ស ដែលនាងដើរតួជា ដាវ ដែលជាតួអង្គសំខាន់។ នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​បោះឆ្នោត​ជ្រើសរើស​អ្នក​ឈ្នះ​សម្រាប់​តារា​ស្រី​កំពូល​អស់​រយៈពេល​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ។ នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​តារា​សម្ដែង​ដ៏​ល្បី​បំផុត​របស់​ប្រទេស​ថៃ ហើយ​ដៃគូ​ដែល​ឈាន​មុខ​គេ​គឺ សនរ៉ាម ទេពពិទក្ស ។
នៅឆ្នាំ ២០០៣ កាសែត កម្ពុជា មួយបានរាយការណ៍ថា អ្នកស្រី សុវៈណាន់ គង់យីង បានធ្វើសុន្ទរកថាដោយអះអាងថា ប្រាសាទអង្គរវត្ត ជារបស់ប្រទេសថៃ ការចោទប្រកាន់ដែលក្រោយមកត្រូវបានគេរកឃើញថាគ្មានមូលដ្ឋាន។ នេះ​បាន​ជំរុញ​ឲ្យ​មាន ​កុប្បកម្ម​នៅ​ភ្នំពេញ​ឆ្នាំ ២០០៣ ដែល​ស្ថានទូត​ថៃ​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់
អូឡេ រ៉ូមើរ
រូបភាពតូច អូឡេ គ្រីស្ទីនសិន រ៉ូមើរ ( Danish: [ˈoːlə ˈʁœˀmɐ] ; ថ្ងៃទី 25 ខែកញ្ញាឆ្នាំ 1644 - ថ្ងៃទី 19 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1710) គឺជា តារាវិទូ ជនជាតិដាណឺម៉ាក ដែលនៅឆ្នាំ 1676 បានធ្វើការវាស់វែងដំបូងនៃ ល្បឿននៃពន្លឺ ។
លោក រ៉ូមើរ ក៏បានបង្កើតទែម៉ូម៉ែត្រទំនើបដែលបង្ហាញពីសីតុណ្ហភាពរវាងចំណុចថេរពីរ ពោលគឺចំណុចដែល ទឹកពុះ និងត្រជាក់រៀងៗខ្លួន។
ឃុំទួលសូភី
($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកអូររាំងឪ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ មាន ភូមិ÷
ឃុំទួលសូភី មាន ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
អនុវិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន=
ច្បាប់​អរិយសត្ថា
(បទកាកគតិ)
អរិយសត្ថា-គំនិតចែងចារ-ចងទុកជាច្បាប់ ឲ្យអស់សិស្សផង-ត្រងត្រាប់សណ្តាប់-យកជាតម្រាប់ តម្រង់អាត្មា។
ឲ្យមានប្រយោជន៍-ប្រយ័ត្នអសោចិ៍-រាល់រូបអ្នកណា អម្បាលមករៀន-របៀនសាស្ត្រា-ប្រយ័ត្នអាត្មា ការកេរ្តិ៍លោកិយ។
ស្រុកកំពង់ធំ(ខេត្តឃ្លាំង)
=រដ្ឋបាល= ($) ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ ខេត្តឃ្លាំង ដែលមានរដ្ឋបាល ឃុំ និង ភូមិ÷
ច្បាប់​អរិយសត្ថា
ទោះនឹងចេញទៅ-ប្រយ័ត្ននានៅ-ផ្គាប់ផ្គុនមន្រ្តី ឲ្យត្រូវនឹងច្បាប់-សណ្តាប់សួស្តី-ដូចលោកស្រដី ប្រដៅទុកមក។
ស្រុកកំពង់ធំ(ខេត្តឃ្លាំង)
=អប់រំ= =វត្តអាម= =មើលផងដែរ=
ច្បាប់​អរិយសត្ថា
បើមិនចង់ទេ-ចង់នៅទំនេរ-ជួញប្រែរិះរក ចិញ្ចឹមជីវិត-គួរគិតរៀនយក-របៀននោះមក ទើបរកទ្រព្យបាន។
វាយលេខទាត់ក្បាច់-សឹងផ្សំសម្រេច-ឲ្យបានដឹងដាន ដឹងដើមដឹងចុង-ដឹងបង់ដឹងបាន-ដឹងគិតប្រមាណ កត់ត្រាបញ្ជី។
ឲ្យបានប្រយោជន៍-ប្រយ័ត្នអសោចិ៍-ជាអ្នករកស៊ី សម្រាប់លោកិយ-ប្រក្រតីជាទី-សម្គាល់បញ្ជី ស្មៀនត្រាសៀវភៅ។
ល្មមដឹងតិចច្រើន-ល្មមដឹងក្រវើន-ទ្រព្យធនអ្វីៗ លេខនិងអក្សរ-កំដរស្មារតី-សម្រាប់លោកិយ ឯងនេះទើបត្រូវ។
បើតែវិលវេះ-ខ្ជិលដេកស្រមេះ-ស្រមូញស្ញូញស្ញូវ ស្រទាងលើខ្នើយ-កន្តើយលក់ទៅ-នរណានឹងនៅ ដាស់តឿនឲ្យទៀត។
មិនដឹងឬអ្វី-ក្នុងរាជ្យលោកិយ-រាជការចង្អៀត នរណាទុកឯង-លេងវាយដៃព្រាត-ឃើញហើយគេបៀត តម្រៀតរាជការ។
ហេតុនេះគួរគិត-គួរកាន់គំនិត-គួរគិតឧស្សាហ៍ សង្វាតរករៀន-របៀនសាស្ត្រា-តម្រិះប្រាជ្ញា បង្ការទុកទៅ។
បើដោះខ្លួនរួច-រាប់ជាអ្នកស្រួច-ដឹងគិតរាក់ជ្រៅ ក្នុងរាជ្យលោកិយ-សេចក្តីឥឡូវ-គិតឲ្យឃើញផ្លូវ នឹងទៅមុខទៀត។
រីត្រង់ឯខ្លៅ-បើថយចេញទៅ-រកស៊ីចង្អៀត គិតគូរម្តេចម្តា-ប្រវាបែរបៀត-ពឹងអ្នកកន្ទៀត ដូចខ្លួនកាលណា។
ហេតុតែខ្លួនឯង-ចេះគិតតាក់តែង-ឲ្យគ្រប់ប្រការ ទាំងលេខទាំងក្បាច់-ស្រេចនូវអាត្មា-ឯងឲ្យអស់ការ គិតគូរសព្វសាយ។
បើបានគេកោត-គេមានចំណោទ-គេកោតប្រាជ្ញប្រាយ គេយល់ឯងចេះ-ចំណេះលែបខាយ-ពុំមានក្លែងក្លាយ បំបាត់បានឡើយ។
រីត្រង់អ្នកខ្លៅ-ផ្តេកផ្តិតចិត្តទៅ-យកគេជាត្រើយ កាលម្តងគេត្រង់-គង់ចិត្តនៅឡើយ-ដល់ពីរដងហើយ គេប្រែប្រាជ្ញា។
គេគិតទាយទាត់-វាយលេខបំភ្លាត់-បំផ្លាញអាត្មា ចំណេញទៅគេ-ទទេអសារ-ខ្លួនឯងឥតការ ខាតទុនក្រខ្លួន។
នេះឯងក្មេងអើយ-កុំប្រហែសឡើយ-រៀនទុកជាក្បួន ទាំងលេខទាំងក្បាច់-អាស្រ័យនៅខ្លួន-អក្សរឲ្យសួន ទាន់ខ្លួននៅក្មេង។
តែចាស់បន្តិច-វិញ្ញាណភ្លាំងភ្លេច-គំនិតប្រែផ្សេង គិតការច្រើនមុខ-កើតទុក្ខចំបែង-ប្រាប់អស់ក្មេងៗ ចាំទុកឲ្យហើយ។
កុំអាងម៉ែឪ-សម្បត្តិដែលនៅ-មានច្រើននោះឡើយ ក្រែងឥតពីម៉ែ-ពីឪទៅហើយ-ខ្លួនខ្លៅឆោតឆើយ ល្ងិតល្ងង់មោហា។
ក្រែងអស់ទាំងទ្រព្យនោះវាមិនខ្ជាប់-នៅនឹងអាត្មា ខ្លួនឯងឆោតខ្លៅ-កំឡៅមោហា-មិនចេះរក្សា មិនបានគង់ទេ។
ខូចខាតមិនខាន-គំនិតមិនបាន-ប្រហែសខ្ញុំគេ គេវាយគេធាក់-គេប្រើគេជេរ-មិនឲ្យទំនេរ ខ្មាសគេតិចអី។
ដូច្នេះគួរគិត-គួរឃើញគំនិត-គួរគិតសេចក្តី ជាមនុស្សដូចគេ-គួរតែឃ្មាតខ្មី-រំឭកស្មារតី ស្រឡាញ់របៀន។
កុំគិតខ្ជិលពេក-កុំគិតពួនដេក-កុំគិតវេះវៀន កុំគិតមានពុត-រមត់កិចកៀន-កុំគិតអៀនប្រៀន វេះវៀនចិត្តកាច។
ឲ្យរៀនចិត្តល្អ-ដឹងធម៌អក្សរ-គួរគិតកោតខ្លាច ការកេរ្តិ៍ប្រយ័ត្ន-គួរកាត់ចោលកាច-គួរឲ្យខ្លួនខ្លាច កុំឲ្យគ្រូទាយ។
ឲ្យប្រុងប្រយ័ត្ន-បម្រើប្រណិបតន៍-កាន់ចិត្តស្នេហា កុំឲ្យអន់អាក់-ថ្នាំងថ្នាក់ចិន្តា-គ្រូទាយហើយណា ឆុតឆាប់ណាស់ហោង។
ឲ្យដឹងបាបបុណ្យ-ស្គាល់ទោសនិងគុណ-ជាទុនទៅមុខ គុណគ្រូបាធ្យាយ-គុណម្តាយឪពុក-រៀមច្បងទំនុក ឲ្យសុខអនុកូល។
គ្រូមួយផងគ្នា-រួមរ័ក្សចិត្តជា-ស្នេហាមិត្រមូល កុំនាំអុជហេតុ-បំបែកចិត្តចូល-កាច់កិនត្រកូល បង្កើតមាត់ក។
កុំធ្វើម៉ាក់ងាយ-នឹងគ្រូបាធ្យាយ-រៀនចិត្តឲ្យល្អ ទោះអ្នកឯណា-ណែផ្លូវអក្សរ-អ្នកនោះឯងអរ ដោយចិត្តមេត្រី។
កុំឲ្យសៅហ្មង-លើកលោកកន្លង-ពោលពាក្យស្រដី រឹងរួសទ្រគោះ-ឈ្លាសឈ្លោះសេចក្តី-កើតទោសអប្រិយ ជេរពោលប្រមាទ។
អ្នកនោះស្មើគ្រូ-បង្កើតអភិរូហ៍-គុណគេឱវាទ គេជួញប្រដៅ-គេហៅឱហាត-ដាស់តឿនសង្វាត ឲ្យឯងចេះឆាប់។
បើឯងចេះហើយកុំភ្លេចគុណឡើយ-ឲ្យដឹងដោយច្បាប់ គិតគូរឲ្យខ្លាច-ដើរតាមសណ្តាប់-គន្លងធម៌ច្បាប់ កុំឲ្យម៉ាក់ងាយ។
នេះឯងគន្លង-ត្រឹមត្រូវទំនង-អំពីព្រេងនាយ ឯករាជ្យឥឡូវ-ច្រើនតែម៉ាក់ងាយ-ចេះហើយជេរម្តាយ ប្រមាទគ្រូវិញ។
ហេតុដូច្នេះឯង-លោកិយយល់ស្តែង-តែងឃើញម្តេចមិញ ហិនហោចសូន្យសុងលិចលង់ទៅវិញ-ទោសនោះឯងវិញ កើតពីឯណា។
កើតពីចិត្តឯង-បង្កើតស្វះស្វែង-បំផ្លាញអាត្មា រោលរាលក្នុងពោះ-ឆេះក្នុងឱរា-បង្កើតទោសា ឲ្យទុក្ខរូបឯង។
ចេះតែបន្តិច-លើកខ្លួនកំប៉ិច-កំប៉ោងឥតក្រែង តែងឃើញរៀងមកយ៉ាងដូច្នេះឯង-ម៉្លោះហើយវាតែង ខុសនឹងទេព្តា។
រីអ្នកចិត្តល្អ-ដឹងខ្មៅដឹងស-ចេះពិចារណា ស្គាល់គុណនិងទោសសន្តោសអាត្មា-អត់ឱនចិន្តា ពុំដែលសៅហ្មង។
អ្នកនោះឯងនៃ-សោតសឹងប្រពៃ-សួស្តីកន្លង បរលោកលោកិយឥតបីសៅហ្មង-ទាំងទេព្តាផង ចម្រើនឲ្យសុខ។
ដរាបរៀងទៅ-សុខពីឥឡូវ-រៀងទៅឯមុខ ចៀសចាកប្រាសប្រាណពីឋាននរក-រៀនរួចបានសុខ ដល់សួគ៌ាល័យ។
គួរគិតរករៀន-កិច្ចការរបៀន-របបសាស្ត្រា តាមច្បាប់និទាន-ទូន្មានអាត្មា-រៀងរាល់រូបា សូរេចចប់ហោង៕
សង្កាត់បឹងរាំង
($ Sangkeat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ខណ្ឌដូនពេញ រាជធានីភ្នំពេញ មាន ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
ឥន្ទ្រសក្តិសចី
សម្តេចព្រះនាងចៅឥន្ទ្រសក្តិសចី ព្រះវររាជជាយា (สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา, រឺ ឈ្មោះចាស់ ប្រផៃ សុច្រិត្តកុល (ประไพ สุจริตกุล) គឺជាព្រះមហាក្សត្រិយានីនៃប្រទេសថៃ។ នាងជាកូនស្រីរបស់ចៅព្រះយាសុធម្មមន្ត្រី (ប៉្លឺម សុច្រិត្តកុល), ប្អូនស្រីរបស់ប្រា ព្រះសុច្រិត្តសុតា។ ឈ្មោះមានន័យថា "ប្រពន្ធ 'សចី' របស់ព្រះឥន្ទ្រ»។
នាងបានក្លាយជាមានផ្ទៃពោះមហាក្សត្រីដោយសារតែនាងបានធ្វើឱ្យ ព្រះបាទសម្ដេចព្រះមង្កុដក្លៅចៅយូហួ សប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់ជាមួយនឹងការប្រមើលមើលច្រើនអ្នកស្នងមរតក។ វាគឺមិនមានដើម្បីជាការ, ដែលជារាជនីបានរលូតកូន 2 ឬ 3 ដងក្នុងអំឡុងពេលនាវាមហាក្សត្រីរបស់នាង។ ក្រោយមកនាងត្រូវបានបញ្ចុះឋានៈឡើងឋានៈជាអគ្គមហេសីព្រះនាងមួយ។ ហើយនាងមានបងប្អូន 2 នាក់ដែលជាព្រះ Sucharit Suda និង Pua Sucharitakul
ហ៊ីបប៉ូលីត ហ្វីហ្សូ
រូបភាពតូច|រូបថតរបស់លោកហ្វីហ្សូ ជាអ្នករូបវិទូបារាំង អាម៉ាន់ ហ៊ីបប៉ូលីត លូអ៊ីស ហ្វីហ្សូ FRS FRSE MIF (២៣ កញ្ញា ១៨១៩ – ថ្ងៃទី 18 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1896) គឺជា រូបវិទូ ជនជាតិបារាំង ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាល្អបំផុតសម្រាប់ការវាស់ ល្បឿននៃពន្លឺ នៅក្នុងការពិសោធន៍ដែលមានឈ្មោះថា ហ្វីហ្សូ ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រូបវិទូបារាំង
វ៉ូ វ៉ាន់ធឿង
វ៉ូ វ៉ាន់ធឿង (កើតថ្ងៃទី១៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៧០) ជាអ្នកនយោបាយវៀតណាម កាន់តំណែងជាប្រធានាធិបតីវៀតណាម តាំងពីឆ្នាំ២០២៣ ជាមនុស្សក្មេងជាងគេដែលបម្រើក្នុងមុខតំណែងនេះ ចាប់តាំងពីការបង្កើតសាធារណរដ្ឋ នៅឆ្នាំ១៩៤៥។   ក្នុងឋានៈជាប្រមុខរដ្ឋរបស់ប្រទេស លោកគឺជាមន្ត្រីខ្ពស់បំផុតទីពីរនៅវៀតណាមបន្ទាប់ពីអគ្គលេខាបក្សកុម្មុយនិស្ត ។
បច្ចុប្បន្ន​លោក​ជា​សមាជិកការិយាល័យនយោបាយ និង​មាន​តួនាទី​ជាលេខាធិការប្រតិបត្តិនៃបក្សកុម្មុយនិស្ត​វៀតណាម (CPV)។ លោក​ក៏​ជា​សមាជិក​នៃរដ្ឋសភាវៀតណាមនីតិកាលទី១៥ផងដែរ។ លោកជាប្រធាននាយកដ្ឋានឃោសនាមជ្ឈិមនៃបក្សកុម្មុយនិស្តវៀតណាមពីឆ្នាំ២០១៦ ដល់ឆ្នាំ២០២១ ជាអនុលេខាគណៈកម្មាធិការបក្សទីក្រុងហូជីមិញ។ លេខាគណៈកម្មាធិការបក្សក្វាងង៉ាយ; លេខាអចិន្ត្រៃយ៍ និងលេខាទីមួយនៃគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមសម្ព័ន្ធយុវជនកុម្មុយនិស្តហូជីមិញ ប្រធានសហព័ន្ធយុវជនវៀតណាម។ លោក​គឺជា​សមាជិក​អចិន្ត្រៃយ៍​វ័យក្មេង​បំផុត​នៃ​លេខាធិការដ្ឋាន​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​មជ្ឈិមបក្ស​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​បក្ស​កុម្មុយនិស្ត​វៀតណាម។
លោកជាសមាជិកនៃបក្សកុម្មុយនិស្តវៀតណាម បានទទួលសញ្ញាប័ត្រអនុបណ្ឌិតផ្នែកទស្សនវិជ្ជា និងសញ្ញាបត្រកម្រិតខ្ពស់ផ្នែកទ្រឹស្តីនយោបាយ។ គាត់គឺជាសមាជិកនៃរដ្ឋសភាវៀតណាមទី១២ និងទី១៤ និងជាសមាជិកនៃគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្សកុម្មុយនិស្តវៀតណាមតាំងពីឆ្នាំ២០១១។
ប្រវត្តិ និងការអប់រំ
វ៉ូ វ៉ាន់ធឿង កើតនៅថ្ងៃទី១៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៧០ នៅហាយសឿង សាធារណៈរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យវៀតណាម។ គ្រួសាររបស់គាត់បានចាកចេញពីភាគខាងត្បូងកំឡុងសង្គ្រាមវៀតណាម។ គាត់កើតនិងធំធាត់នៅភាគខាងជើង។ នៅឆ្នាំ១៩៨៨ លោកបានសិក្សាផ្នែកទស្សនវិជ្ជាម៉ាក្សនិយម-លេនីននិយមនៅមហាវិទ្យាល័យទស្សនវិជ្ជានៃសាកលវិទ្យាល័យទីក្រុងហូជីមិញ។ ក្នុងឆ្នាំ១៩៩២ លោកបានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រផ្នែកទស្សនវិជ្ជាក្នុងលទ្ធិម៉ាក្ស-លេនីន។ បន្ទាប់មក លោកបានបន្តការសិក្សាថ្នាក់អនុបណ្ឌិតផ្នែកទស្សនវិជ្ជានៅសាកលវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្ត្រសង្គម និងមនុស្សសាស្ត្រ សាកលវិទ្យាល័យជាតិវៀតណាម ទីក្រុងហូជីមិញ ហើយបានទទួលសញ្ញាបត្រអនុបណ្ឌិតទស្សនវិជ្ជានៅឆ្នាំ១៩៩៩។ នៅថ្ងៃទី១៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៣ គាត់ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងបក្សកុម្មុយនិស្តវៀតណាមហើយបានក្លាយជាសមាជិកផ្លូវការនៅថ្ងៃទី១៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៤ ។ លោកក៏បានចូលរួមវគ្គសិក្សានៅបណ្ឌិតសភានយោបាយជាតិហូជីមិញ ដោយទទួលបានសញ្ញាបត្រកម្រិតខ្ពស់ផ្នែកទ្រឹស្តីនយោបាយ។
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រធានាធិបតីវៀតណាម ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់ <references group="lower-alpha" />
ខេត្តហាទិញ
ខេត្តហាទិញ គឺជាខេត្តមួយនៅឆ្នេរសមុទ្រភាគកណ្តាលនៃប្រទេសវៀតណាម ។ រួមជាមួយនឹងខេត្តងេះអាន ដែលនៅជិតខាងខេត្តទាំងពីរត្រូវបានរួមគ្នាហៅថា " ងេះទិញ " ហើយអ្នកស្រុកត្រូវបានគេស្គាល់ថានិយាយភាសាវៀតណាមជាមួយនឹងការបញ្ចេញសំឡេងក្នុងតំបន់គួរឱ្យកត់សម្គាល់។
ខេត្តហាទិញ ស្ថិតនៅភាគខាងជើងនៃភាគកណ្តាលប្រទេសវៀតណាមប្រហែល៣៤០ គីឡូម៉ែត្រ (២១១ ម៉ាយ) ភាគខាងត្បូងនៃទីក្រុងហាណូយ មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តងេះអាន នៅភាគខាងជើងខេត្ត ក្វាងប៊ិញនៅភាគខាងត្បូង ប្រទេសឡាវនៅខាងលិច និង សមុទ្រចិនខាងត្បូងនៅខាងកើត។
សីតុណ្ហភាពខ្ពស់បំផុតមិនធ្លាប់មានរបស់វៀតណាមគឺ ៤៣.៤ អង្សាសេ (១១០ ហ្វារិនហៃ) ត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងខេត្តក្នុងឆ្នាំ២០១៩ ។
ស្រុក​ពងទឹក(ខេត្តឃ្លាំង)
=អប់រំ= =វត្តអាម= =មើលផងដែរ=
ការសាក់
thumb|បុរសម្នាក់មានស្នាមសាក់ពេញខ្នង។.
ការសាក់ គឺការសរសេរពណ៌និងគំរូផ្សេង ៗ លើរាងកាយ ដោយ ស្នាមសាក់ អាចមាននៅជាបណ្តោះអាសន្ធឬជារៀងរហូត ស្នាមសាក់នៃវប្បធម៌នីមួយ ៗ មានអត្ថន័យតែមួយគត់ ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:សិល្បៈ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ម៉ូត
ជយេន្ទ្របណ្ឌិត
ជយេន្ទ្របណ្ឌិត រជ្ជកាល (សូយ៌្យវម៌្មទី១ និង ឧទយាទិត្យវម៌្មទី២) លោកជាប្អូនថ្លៃនៃព្រះបាទសូយ៌្យវម៌្មទី១ ហើយលោកកាលនៅជារាជបុរោហិតមានគោរម្យងារថា ធូលីជេង កំម្រតេង អញឝ្រីជយេន្ទ្របណ្ឌិត។ ក្រោយមកទៀតក្នុងរាជ្យរបស់បុត្រសូយ៌្យវម៌្មទី១ គឺេវ្រះបាទឧទយាទិត្យវម៌្មទី២ លោកគឺជាគុរុ នៃព្រះអង្គ ដែលមានងារថា វ្រះកម្រតេង អញឝ្រីជយេន្ទ្របណ្ឌិត។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុរោហិតនៃកម្វុជទេឝ	ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រាជគ្រូនៃកម្វុជទេឝ
ប្រព័ន្ធតាមដានបញ្ហា
នៅក្នុងការគ្រប់គ្រងស្ថាប័ន ប្រព័ន្ធដោះស្រាយបញ្ហាត្រូវបានប្រើជាទូទៅក្នុងការជួយបង្កើត ការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព និងដោះស្រាយបញ្ហាអតិថិជន ដែលបានរាយការណ៍ឬក៏បញ្ហាដែលបានរាយការណ៍ដោយបុគ្គលិកផ្សេងទៀតរបស់ស្ថាប័ននោះ។
គោលគំនិតដែលបានចែករំលែករវាងប្រព័ន្ធតាមដានបញ្ហានិង bugtrackers គឺថាបញ្ហាដែលមានសុពលភាពមួយត្រូវតែអាចដោះស្រាយទៅនឹងដំណោះស្រាយដ៏ជាក់លាក់ (ដូចជា "បញ្ចប់" "ថេរ" ឬការយល់ស្របជាក្រុមថាបញ្ហានេះមិនមានផលប្រយោជន៍ក្នុងការដោះស្រាយដូចជា " បញ្ហា "ឬ" នឹងមិនជួសជុល ") ។ រាល់បញ្ហានីមួយៗមានលក្ខណៈតែមួយគត់ (របាយការណ៍កំហុសដែលកើតឡើងក្នុងករណីជាច្រើនដែលត្រូវបានបញ្ចូលគ្នាភ្លាមៗទៅក្នុងបញ្ហសកម្មតែមួយ) និងហួសពីដំណាក់កាលបញ្ចាំង ដែលមានមនុស្សម្នាក់បានផ្តល់ការទទួលខុសត្រូវជាផ្លូវការដើម្បីផ្លាស់ប្តូរបញ្ហាទៅមុខ។ នៅក្នុង bugtrackers បញ្ហាជាទូទៅមានគុណភាពឬលក្ខណៈពិសេសទាក់ទងនឹងមូលដ្ឋាន codebase (ដែលជាការកំណត់គ្រប់គ្រងគម្រោង) ជាទូទៅក្នុងប្រព័ន្ធតាមដានបញ្ហាទូទៅសំបុត្រគឺជាញឹកញាប់ទាក់ទងទៅនឹងសេវាកម្មឬមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធ ទៅការចាត់ចែងទំនាក់ទំនងអតិថិជន (CRM) ។
បញ្ហា
បញ្ហាអាចមានទិដ្ឋភាពជាច្រើនចំពោះពួកគេ។ បញ្ហានីមួយៗនៅក្នុងប្រព័ន្ធអាចមានតម្លៃបន្ទាន់ដល់វាដោយផ្អែកទៅលើសារៈសំខាន់នៃបញ្ហានោះ។ បញ្ហាបន្ទាន់ទាបឬសូន្យមានតិចតួចហើយគួរតែត្រូវបានដោះស្រាយនៅពេលដែលការអនុញ្ញាតឱ្យទាប់ពេលវេលាកំណត់។
ព័ត៌មានលម្អិតផ្សេងទៀតនៃបញ្ហារួមមានអតិថិជនជួបប្រទះបញ្ហា (មិនថាខាងក្រៅឬខាងក្នុង) កាលបរិច្ឆេទនៃការដាក់ស្នើការរៀបរាប់លំអិតនៃបញ្ហាដែលត្រូវបានជួបការព្យាយាមដំណោះស្រាយឬកិច្ចការងារនិងព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀត។ ដូចដែលបានកត់សម្គាល់ពីមុនបញ្ហានីមួយៗរក្សាប្រវត្តិនៃការផ្លាស់ប្តូរនីមួយៗ។
មុខងារ
ប្រព័ន្ធតាមដានបញ្ហាបំពេញមុខងារផ្សេងគ្នាជាពិសេស៖
លំហូរការងារ
ខាងក្រោមជាឧទាហរណ៍នៃ ប្រព័ន្ធតាមដានបញ្មួយ
ប្រសិនបើបញ្ហាមិនត្រូវបានដោះស្រាយពេញលេញនោះ វានឹងត្រូវបានបើកឡើងវិញនៅពេលដែលអ្នកបច្ចេកទេសទទួលបានព័ត៌មានថ្មីពីអតិថិជន។
វីរលក្ឝ្មី
ព្រះនាងវីរលក្ឝ្មី រជ្ជកាល (១០០២-១០៥០) ទ្រង់ជាព្រះអគ្គមហេសីរបស់ព្រះបាទជយវីរវម៌្ម និង ព្រះបាទសូយ៌្យវម៌្មទី១ ដែលទ្រង់មានជាប់ខ្សែជាមួយព្រះបាទហឝ៌វម៌្មទី១ និង ឦឝានវម៌្មទី២។ បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមអូសបន្លាយជាមួយអ្នកនឹងត្រូវឡើងស្នងរាជ្យបន្តពីឧទយាទិត្យវម៌្មទី១ គឺជយវីរវម៌្មដែលមានដើមកំណើតម៉ាឡេចេញពីនគរម៉ាឡេបុរាណ (បច្ចុប្បន្នម៉ាឡេស៊ី)។ សូយ៌្យវម៌្មទី១បានប្រកាសឡើងសោយរាជ្យនៅឆ្នាំ ១០១០។ ក្រោយ​ពី​បាន​ជ័យ​ជំនះ​ហើយ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​បាន​រៀប​អភិសេក​ជាមួយ​នឹង​អតីត​អគ្គមហេសី​របស់​ព្រះបាទ​ជយវីរវម៌្ម ថែម​ទៀត​ផង។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ក្សត្រីនៃកម្វុជទេឝ
សង្កាត់ផ្សារចាស់
($ Sangkeat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ខណ្ឌដូនពេញ រាជធានីភ្នំពេញ មាន ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
$kull the Album
$kull the Album គឺជាអាលប៊ុមរបស់តារាចម្រៀងកម្ពុជា វណ្ណដា ដែលត្រូវបានទម្លាក់ចេញនៅថ្ងៃទី19 ខែមិថុនា ឆ្នាំ2020 ដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយដោយផលិតកម្មបារមី អាល់ប៊ុមចម្រៀង « Skull » មានរហូតដល់ទៅ ១៨ បទ ជាស្នាដៃថ្មីដែលខ្លួនលោកបានសម្រិតសម្រាំងផលិតអស់រយៈពេលជិត ៤ ឆ្នាំ ។
បទក្នុងអាល់ប៊ុម
Tracks in the album
ស្រុកទួល​អូរ​មិញ(ខេត្តក្រមួនស)
ស្រុកទួលអូរមិញ ជាស្រុកមួយនៃ ខេត្តក្រមួនស។
=រដ្ឋបាល= ស្រុកទួលអូរមិញ ត្រូវបានបែងចែកជា ឃុំ គឺ÷ =អប់រំ= =វត្តអាម= =មើលផងដែរ=
ហឝ៌វម៌្មទី៤
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទំព័រត្រូវលុបចោល
ឃុំចន្ត្រី
=រដ្ឋបាល= ឃុំ មានភូមិ៖
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
គ្រឹស្ដសាសនា
=ផ្សារ= =មើលផងដែរ=
កំវៅ
កំវៅ ជាជនបះបោរក្នុងរាជព្រះបាទឧទយាទិត្យវម៌្មទី២ បង្កការបះបោរបីលើក។ ការបះបោរដឹកនាំដោយកំវៅ បានបំផ្លិចបំផ្លាញឝិវលិង្គ បដិមាព្រះព្រហ្ម ព្រះនរាយណ៍ និងព្រះពុទ្ធ ជននេះត្រូវបានបង្ក្រាបដោយមេទ័ពរបស់ទ្រង់ឈ្មោះ សង្គ្រាម។ ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកបះបោរនៃកម្វុជទេឝ
សង្គ្រាម (មេទ័ព)
ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មេទ័ពនៃកម្វុជទេឝចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ម្រតាញនៃកម្វុជទេឝ
ឃុំព្រះធាតុ
សំណូមពរដល់បងប្អូនដែលចូលមកដល់ទំព័រនេះ ជាពិសេសបងប្អូនដែលរស់នៅក្នុងឃុំព្រះធាតុផ្ទាល់ មេត្តជួយបញ្ចូលពត៌មានបន្ថែម នូវអ្វីដែលខ្វះខាត ដើម្បីមានភាពងាយស្រួលដល់ក្មេងៗជំនាន់ក្រោយក្នុងការស្រាវជ្រាវ។
=រដ្ឋបាល= (Preah Theat Commune) (លេខកូដឃុំ ០៣៩) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកអូររាំងឪ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ មាន ២២ ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=
សាលាបឋមសិក្សាទួលឃ្លាំង
សាលាបឋមសិក្សាថ្នល់កែង
វិទ្យាល័យ
=សាសនា=
វត្ត
=ផ្សារ= =រមណីដ្ឋាន= រម្យនីយដ្ឋាន វត្តព្រះធាតុបាស្រី
ភូបៀ
ភូបៀ ( ឡាវ :ພູເບັ້ຍ ) គឺជា ភ្នំដែលខ្ពស់ជាងគេនៅ ប្រទេសឡាវ ។ វា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ជួរ​ភ្នំ​អាណ្ណាម ( Annamese Cordillera ) នៅ​ដែន​កំណត់​ខាង​ត្បូង​នៃ ​ខ្ពង់រាបឈៀងក្វាង ក្នុងខេត្ត ឈៀងក្វាង ។ ដោយសារកម្ពស់របស់វា - 2,819 ម៉ែត្រ (9,249 ហ្វីត) ដែលជាចំណុចដីខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងប្រទេសឡាវ អាកាសធាតុត្រជាក់ ហើយតំបន់ជុំវិញភ្នំភាគច្រើនមានពពកច្រើន។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ទោះបីជាមិនមានព្រិលត្រូវបានគេរាយការណ៍អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយក៏ដោយក៏វាត្រូវបានគេអះអាងថានៅចុងឆ្នាំដំបូងនៃសតវត្សទី 20 ព្រិលបានធ្លាក់ម្តងម្កាលនៅលើកំពូលរបស់វា។
នៅថ្ងៃទី 10 ខែមេសាឆ្នាំ 1970 យន្តហោះ Air America C-130A បានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភ្នំ។
តំបន់នេះគឺដាច់ស្រយាល គ្របដណ្តប់ដោយព្រៃ ហើយត្រូវបានទាហានទ័ពព្រៃ ជនជាតិហ្មុង ប្រើប្រាស់។ នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 គ. ជនជាតិ ហ្មុង 60,000 នាក់ ដែលគាំទ្រដល់ប្រតិបត្តិការ FAC បានភៀសខ្លួននៅឯ ភូបៀ ។ មាន​របាយការណ៍​អំពី​ការ​លាក់​ខ្លួន​របស់​ជនជាតិ​ម៉ុង​តូចៗ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ដូច​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៦។
នៅឆ្នាំ ២០២១ មន្ត្រី ខេត្តជ័យសម្បូរណ៍ បានប្រកាសរៀបចំ ភ្នំភូបៀជា "តំបន់ទេសចរណ៍អភិវឌ្ឍន៍ដោយចីរភាព" ដែលមានតម្លៃប្រមាណ ៥០០ លានដុល្លារអាមេរិក។ ការ​អភិវឌ្ឍ​នេះ​នឹង​ផ្តោត​លើ​ភូមិ ភូហួសាង ស្រុកអនុវង្ស, ខេត្តជ័យសម្បូរណ៍ ក្រោម​សម្បទាន​រយៈពេល ៩៩ ឆ្នាំ។
សារ
សារ ជាផ្នែកមួយនៃការទក់ទងរវាងគ្នានិងគ្នា ដោយមានប្រភព និងគោលដៅដែលត្រូវបញ្ជូន។ សារអាចត្រូវបានបញ្ជូនឱ្យគ្នាបានតាមច្រើនរបៀបដូចជា សត្វព្រាប មនុស្ស និងឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិចផ្សេងៗ។
សារគឺបង្កប់នូវពត៌មានដើម្បីអោយនរណាម្នាក់បានដឹង ពីពត៌មានហ្នឹងដែរ។ ការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាជាលក្ខណៈអន្តរកម្មទៅវិញទៅមក បង្កើតបានជាការសន្ទនា។
ការផ្ញើសំបុត្រទៅកាន់នរណាម្នាក់ ជាឧទាហរណ៍នៃការផ្ញើសារ។
តួនាទីក្នុងការប្រើប្រាស់របស់មនុស្ស
ក្នុងទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្ស សារអាចធ្វើជាលក្ខណៈសម្ដី ឬមិនប្រើសម្ដី។
សង្កាត់ចតុមុខ
(Chakto Mukh Sangkeat) ដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅក្នុង ខណ្ឌដូនពេញ រាជធានីភ្នំពេញ មាន ៨ភូមិ÷
ព្រំប្រទល់នៃ
ស្រុកខ្វែង​ទទឹង(ខេត្តក្រមួនស)
=រដ្ឋបាល= ស្រុកខ្វែងទទឹង ត្រូវបានបែងចែកជា ឃុំ គឺ÷ =អប់រំ= =វត្តអាម= =មើលផងដែរ=
បរមរាជសម្ភារ
បរមរាជសម្ភារ ឬ ពញ្ញាតូ (អង់គ្លេស: Borom Reachsomphea) or (Ponhea To) (ប្រ.ស|គ.ស ១៦០៥-១៦៣៤) រជ្ជកាលគ្រងរាជ (គ.ស ១៦២៧-១៦៣៤) ក្រោយធ្វើពិធីរាជាភិសេកគ្រងរាជសម្បត្តិផ្លូវការណ៍ជាលើកទី២ នៅរាជធានីឧដុង្គ ព.សករាជ ២១៧៤ ត្រូវនិង គ.សករាជ ១៦៣០ ត្រូវនិង មហាសករាជ ១៥៥៣ ទ្រង់មានព្រះនាមហៅថា "ព្រះបាទសម្ដេច ព្រះបរមរាជសម្ភារ ចៅពញ្ញាតូ" ទ្រង់គឺជាបុត្រាច្បង នៃ ព្រះជ័យជេស្ឋាទី២ និង មានគូកំណាន់ចិត្ត (គូដណ្ដឹង) គឺព្រះនាង យួរវត្តី ដែលត្រូវជាបងប្អូនជីដូនមួយនិងគ្នា ប៉ុន្តែសម្ព័ន្ធភាពស្នេហានេះ បានជ្រៀតជ្រែកដោយសម្ដេចមារ (ពូ) របស់ទ្រង់គឺ សម្ដេចព្រះឧទ័យ ដែលមានតំណែងជារាជានុសិទ្ធ ក្ដោបក្ដាប់រាជកិច្ចព្រះនគរ អំឡុងពេលដែល អង្គពញ្ញាតូ យាងទៅបួសសងគុណព្រះបិតាផងដែរ ។
ការព្យួររាជបល្ល័ង
Suspension of the throne
ក្រោយពេល ព្រះជ័យជេស្ឋាទី២ យាងសោយព្រះទីវង្គត់ រាជសម្បត្តិបានផ្ទេរទៅបុត្រច្បងរបស់ទ្រង់ អង្គពញ្ញាតូ ដើម្បីជាការកាន់ទុក្ខ ដល់បិតារបស់ទ្រង់ ពញ្ញាតូ បានយាងទៅសាងផ្នួសនៅនគរវត្ត ខេត្តសៀមរាប ក្នុងឆ្នាំ ១៦២៧ នៃគ.សករាជ និងបានតែងតាំងសម្ដេចមាររបស់ទ្រង់ គឺព្រះឧទ័យ មានតំណែងជា រាជានុសិទ្ធ ឱ្យគ្រប់គ្រងរាជកិច្ចក្នុងព្រះនគរ ជំនួសទ្រង់រយៈពេល ៣ឆ្នាំ ដោយគិតចាប់ពីឆ្នាំ ១៦២៧ ដល់ឆ្នាំ ១៦៣០ នៃគ.សករាជ អំឡុងពេលដែល អង្គពញ្ញាតូ សាងផ្នួសបួសរៀននៅនគរវត្ត សម្ដេចមាររបស់ទ្រង់ ព្រះឧទ័យ បានចាប់ចិត្តស្រលាញ់ ព្រះនាងយួរវត្តី ដែលជាកំណាន់ចិត្តរបស់ អង្គពញ្ញាតូ និងបានយកទ្រង់មកធ្វើជាអ្នកម្នាងរបស់ខ្លួន ។ គ.សករាជ ១៦៣០ អង្គពញ្ញាតូ បានយាងត្រឡប់ពីនគរវត្ត មកសោយរាជសម្បត្តិផ្លូវការណ៍ នៅរាជធានីឧដុង្គវិញ ដែលមានព្រះនាម ក្នុងរាជថា "បររាជសម្ភារ" ព្រះអង្គបានតាក់តែងកំណាព្យជាច្រើនដូចជា៖ លិខិត​ផ្ញើ​ទៅ​ព្រះ​ម៉ែយួរ​វ​តី, កំណាព្យ សរសើរ​ហេមន្តមាស​, កំណាព្យ កន្លង់​មាស​មង្គល​ថ្លៃ​, កំណាព្យ ព្រលឹង​មាស​អើយ​, កំណាព្យ កាព្យនិរា​ស្ត្រ​, ច្បាប់រាជនេតិ ឬ ច្បាប់រាជសម្ភារ, ច្បាប់ទូន្មានខ្មែរ, ច្បាប់​ហៃ​សាធុ​ជន ឬ ច្បាប់ត្រីនេត្រ, កំណាព្យ ចារចុងត្នោត ដែលជាកំណាព្យចុងក្រោយដែលទ្រង់តែងឡើងមុនពេលដែល កងកម្លាំង របស់ ព្រះឧទ័យធ្វើឃាតនៅស្រុកកញ្ជរ ខេត្តក្រចេះ ។
រដ្ឋប្រហារយោធា
អំឡុងពេលដែលព្រះបរមរាជសម្ភារ បានឡើងសោយរាជ នៅរាជធានីឧដុង្គ ទ្រង់បានខកបំណងជាខ្លាំងដែលគូណ្ដឹងរបស់ខ្លួនបានក្លាយជាអ្នកម្នាងរបស់ សម្ដេចព្រះឧទ័យ ប៉ុន្តែទ្រង់នៅតែលួចទាក់ទងគ្នាជានិច្ច ក្រោយមកដែលទ្រង់យល់ឃើញថា ទ្រង់ជាស្ដេចសោយរាជមែនពិត តែទ្រង់មិនមានអំណាចត្រាសបញ្ជារលើពួកមន្ត្រីនោះទេ ការគ្រងរាជដោយគ្មានអំណាចបែបនេះ ទ្រង់ក៏សម្រេចព្រះទ័យផ្លាសរាជដំណាក់ទៅ កោះឃ្លោក (បច្ចុប្បន្ន: កោះឧកញាតី) ខេត្តកណ្ដាល ក្នុងឆ្នាំ ១៦៣២ នៃគ.សករាជ ដើម្បីស្វែងរកការគាំទ្រពីក្រុមមន្ត្រីផ្សេងៗទៀត អំឡុងពេលដែលទ្រង់ស្នាក់នៅឯរាជដំណាក់កោះឃ្លោក ទ្រង់បានតាក់តែងកំណាព្យ ជាច្រើន និងបានតាក់តែងច្បាប់មួយមានឈ្មោះថា "ច្បាប់រាជនេតិ" ក្រោយមកត្រូវបានគេហៅថា "ច្បាប់រាជសម្ភារ" (Les cpâp' ou «Codes de conduite» khmers. IV. Cpâp Rajaneti ou Cpàp' Brah Râjasambhâr) ។ ខណៈពេលដែល ព្រះរាជសម្ភារ គង់នៅរាជដំណាក់ កោះឃ្លោក អ្នកម្នាងយួរវត្តី តែងរកលេះថាទៅធ្វើបុណ្យ នៅវត្តមួយចំនួន ក្នុងខេត្តកណ្ដាល ដើម្បីលួចទៅជួបនិង ព្រះរាជសម្ភារ ដើម្បីរួមមេត្រីស្នាហា ការយាងទៅច្រើនលើកច្រើនសារ របស់អ្នកម្នាងយួរវត្តី ក្នុងបំណងទៅជួបព្រះរាជសម្ភារ បានដឹងដល់សម្ដេចព្រះឧទ័យ ទ្រង់ខ្ញាល់ (ខឹង) យ៉ាងខ្លាំង បានប្រកាសរាជសារពីទោសសាហាយស្មនរវាង អ្នកម្នាងយួរវត្តី និង រាជសម្ភារ ថាជាទង្វើរមិនគួរគប្បីដោយមានលេះគ្រប់គ្រាន់ កងកម្លាំងរបស់សម្ដេចព្រះឧទ័យបានបើកការវាយប្រហារព្រះរាជដំណាក់ ព្រះរាជសម្ភារ នៅកោះឃ្លោក ដោយសម្ភារវុធ និង កងទ័ពរបស់ព្រះឧទ័យច្រើនជាង នៅទីបំផុតកងទ័ព សម្ដេចព្រះឧទ័យ បានវាយកាន់កាប់ព្រះរាជដំណាក់នៅកោះឃ្លោក ដោយមានការជ្រោមជ្រែង ពីសំណាក់ ពួកប៉ទុយហ្គាល់ (Portugal) ផងដែរ ។ ព្រះរាជសម្ភារ និង អ្នកម្នាងយួរវត្តី បានរត់ភៀសខ្លួនទៅដល់ស្រុកកញ្ឆរ ខេត្តក្រចេះ ទោះជាយ៉ាងណានៅតែមិនអាចរត់គេចខ្លួនបានឡើយ អ្នកម្នាងយួរវត្តីត្រូវបាន កងកម្លាំង ព្រះឧទ័យ បាញ់ដោយស្វ័យកាំភ្លើងចូលទីវង្គត់ក្នុងពេលនោះ ចំណែកឯ ព្រះជសម្ភារ បានឡើងទៅពួននៅលើចុងត្នោត ដោយសេចក្ដីមរណៈ ជិតមកដល់ ព្រះរាជសម្ភារ ក៏បានកាត់មែកត្នោតយកមកតាក់តែងបានជាកំណាព្យមួយមានឈ្មោះថា កំណាព្យ "ចារចុងត្នោត" កងកម្លាំងរបស់ ព្រះឧទ័យ បានស្វះស្វែងរកព្រះរាជសម្ភារ ក៏ប្រទះឃើញពួននៅលើចុងត្នោត ដោយទាហ៊ាន ប៉ទុហ្គាល់ពីរនាក់ ឃើញដូចនេះ ក៏ទាញស្វ័យកាំភ្លើង បាញ់ប្រហារជីវិត ព្រះរាជសម្ភារ ធ្លាក់ពីលើចុងត្នោត សោយទីវង្គត់ ដោយការធ្វើរដ្ឋប្រហារយោធា ក្នុងឆ្នាំ ១៦៣៤ នៃគ.សករាជ ក្រោយទទួលបានជោគជ័យរួចរាល់ហើយ សម្ដេចព្រះឧទ័យ មិនបានលើកបុត្ររបស់ខ្លួនឱ្យឡើងសោយរាជភ្លាមៗនោះទេ ព្រោះបុត្ររបស់ខ្លួន មានព្រះជន្មក្មេងវ័យពេក ទ្រង់ក៏សម្រេចព្រះទ័យលើក អង្គពញ្ញានូរ ដែលជាបុត្រាទី២ របស់ ព្រះជ័យជេស្ឋា ឱ្យឡើងសោយរាជនៅរាជធានីឧដុង្គ ក្នុងឆ្នាំ ១៦៣៤ នៃគ.សករាជ ដែលទ្រង់មានព្រះនាមក្នុងរាជថា "អង្គទងរាជាធិរាជ រាមារធិបតី" ។ ​
ចំណារពន្យល់
នៅក្នុងឯកសារមួយចំនួន បានសរសេរថា បររាជសម្ភារនៃអង្គពញ្ញាតូ បានចាប់ចិត្តស្រលាញ់ប្អូនបង្កើតរបស់ខ្លួនទៅវិញ គឺ អង្គចន្ទវត្តី ឬ បុប្ផាវត្តី វាជារឿងដែលមិនអាចទៅរួច ដែលស្ដេចទៅបួសរៀនចេះដល់ការតាក់តែងកំណាព្យ មានចំណេះដឹងផ្នែកអក្សរសាស្ត្រ ទៅស្រលាញ់ប្អូនបង្កើតរបស់ខ្លួននោះទេ ដូចនេះ ក្រុមបុរាណាចារ្យ សុំទាត់ចោលចំនុចដែលបានលើកឡើងនេះទាំងស្រុង ។
ឃុំមៀន(ស្រុកអូររាំងឪ)
($ Commune) ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកអូររាំងឪ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ មាន ភូមិ÷
ឃុំមៀន មាន ៦ភូមិគឺ÷
ព្រំប្រទល់
=អប់រំ=