cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Идштедт
Муниципалитеттің тұрақты тұрғындарының саны 858 адамды құрайды (31 желтоқсан 2010 жыл). Алып жатқан жер аумағы 13,35 км² шамасында. Мемлекет ішінде бекітілген ресми коды — 01 0 59 042. Муниципалитеттің басшысы — Эдгар Петерзен.
Трош
Трош (Troche) — Франциядағы коммуна. Лимузен аймағына қарасты Коррез департаментінде орналасқан. Брив-ла-Гаярд округінің құрамына енеді. Алып жатқан жер аумағы 19,79 км² шамасында.
Коммунаның INSEE коды — 19270, пошта индексі — 19230.
Демографиясы
2009 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 537 адамды құрады. Халық тығыздығы — 27,13 адам/км².
Тұрғындарының жас шамасы және жынысы бойынша құрамы (2006) :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Коррез департаментінің коммуналары
Әзірбайжандағы лезгиндер
Лезгиндер (өз атауы лезгиар) — ұлт. Оңтүстік-шығыс Дағыстанда, Әзірбайжан Республикасының Дағыстанмен көршілес аудандарында тұрады. Әзірбайжандағы лезгиндер (Әзірбайжан лезгиндері; өзін – өзі атауы-Лезгияр, сонымен қатар лезг. Азербайжандин лезгияр азерб. Азарбајчоан лазилиләри, Azərbaycan ləzgiləri) немесе кубалық лезгиндер (лезг. Кубавияр лезгияр, Къуба патан лезгияр) — Әзірбайжанның кейбір солтүстік аймақтарында тарихи өмір сүретін лезгин этносының бөлігі. Саны жағынан Әзірбайжан мемлекетінде екінші халық (әзірбайжандардан кейін) және елдің ең үлкен ұлттық азшылық. Көпшілік үшін ана тілі-лезгин, қалғандары үшін-әзірбайжан және орыс.
Аңыз
Әзірбайжанның көптеген лезгин ауылдарының пайда болуы Дағыстан лезгиндерінің бір бөлігінің оның аумағына қоныс аударуымен байланысты. Аңыз бойынша, Хазра ауылы (ағылш.) орыс. тау ауылдарына шабуыл жасаған жаулап алушылар бұрын тұрған жерде пайда болды. Бұл туралы естігенде, таулы ауылдардың тұрғындары күтпеген жерден жауға шабуыл жасады. Жаулап алушылардың тауға шығу жолын жабу үшін қара күре және Микрах ауылдарының жауынгерлері осы жерге қоныстануға шешім қабылдады. Осылайша Яргун ауылы құрылды. Бірте-бірте Шахдаг алқабының басқа таулы ауылдарының тұрғындары оған ағыла бастады. Мискинджиден шииттер де келді, олар кейіннен сунниттер болды. А. К. Бакиханов тағы бір нұсқасын келтіреді: "Хазра ауылының тұрғындары (бұрынғы Хазрат — "қасиетті") Тахмаспом Персиядан қоныс аударып, оның арғы атасы Шейх Джунейдтің қабірінің жанында орналасқан", сондықтан Хазраның бір Кварталы шиит деп аталады.
Тарихи деректер
Аных, Эвежух, Тайырджал, Дустаир, Хазры және т.б. ауылдарының құрылу уақытын анықтау мүмкін емес. Кейбір мәліметтерді археологиялық материалдар береді. Осылайша, 1976 жылы Әзірбайжан мемлекеттік университетінің экспедициясы жүргізген археологиялық жұмыстардың нәтижесінде С.М. Киров Аных ауылының (Гусар ауданы) аумағында топырақ жерлеу және тас жәшіктер түріндегі жерлеу орындары анықталды. Олардың ішінен табылған заттар (саз ыдыстар, темір пышақтар, найза ұштары және т.б.) VIII—IX ғасырлардағы жерлеу орындарын бейнелеуге мүмкіндік береді. Аных ауылының жанында орта ғасырлық бекініс бар, оның екі жерінде қуатты бекініс қабырғаларының қалдықтары сақталған. Сонымен қатар, аңыз бар, оған сәйкес Аних ежелгі уақытта армяндар салған.
Гиль ауылында (Гусар ауданы) орналасқан бейіт, араб және моңғол заманының ескерткіштері сақталған. Дига ауылының оңтүстік бөлігі (Губин ауданы) 1980 жылы археологтар ашқан ортағасырлық елді мекенді алып жатыр. Оның атауы (ежелгі парсы тілінде ди — ауыл, гях — тұрғылықты жер; демек, дигах — ауылдың орны, яғни қоныс) ежелгі уақытта мұнда елді мекеннің болуын көрсетеді. Археологтардың пікірінше, бұл аймақ қазіргі ауылдың пайда болуына дейін Дигах деп аталды (шамамен XIX ғасырдың ортасы), сондықтан жаңа ауыл бірдей атау алды. Хазра ауылының аумағында (Гусар ауданы) 1958 жылы тағы бір ортағасырлық қоныс ашылды — Галахур (кала бекінісі, Хур — лезгинский ауыл дегенді білдіреді). Ол арабтар, моңғолдар мен қызылбаштар өтетін маңызды көлік жолында орналасқан.
Қоныстану
Лезгиндердің қоныстану аумағы Гусар, Губин және Хачмаз аудандарының бір бөлігін алып жатыр. Бірнеше лезгин елді мекендері Габалин, Исмаиллин, Оғыз және Шекин аудандарындағы негізгі Кавказ жотасының артында орналасқан. Лезгиндер басқа халықтардың өкілдерімен бірге тұратын аралас елді мекендер де бар. Лезгин халқы Баку және Сумгаит сияқты ірі қалаларда ұсынылған. 2009 жылғы санақ бойынша, Бакудің өзі лезгин тұрғындарының саны бойынша ел өңірлері арасында екінші орында.
Әзірбайжанның барлық лезгиндерінің негізгі бөлігі (41 %) Гусар ауданында шоғырланған, онда олар басым халық болып табылады. Лезгиндер Гусар ауданының 63 ауылының 56-сында тұрады. Оның әкімшілік орталығы-Гусар қаласы. Революциядан бұрын бұл елді мекенде орыс қоныстанушыларымен қатар парсы және грузин саудагерлері де өмір сүрді, бірақ содан кейін ол тек лезгин ықшам қоныстану орталығына айналды[185]. Егер 1921 жылғы Әзірбайжан санағы бойынша орыстар 32,1 %, лезгиндер 28,3 %, ал әзірбайжандар Гусар халқының 27,6% құраса, 1979 жылғы санақ бойынша қала халқының 80% - ы тек лезгиндер болған
Тіл
Әзірбайжанда тұратын лезгиндер тарихи түрде екі тілді — олар лезгин және әзірбайжан тілдерінде сөйлейді. Кейбіреулер орыс тілін біледі.
1959 жылғы халық санағының нәтижелері бойынша Әзірбайжанның 98 211 лезгині (49 112 ер адам және 49 099 әйел адам) 88 266 үшін ана тілі лезгин (43 592 ер адам және 44 674 әйел адам), 6179 адам үшін — Әзірбайжан (3417 ер адам және 2762 әйел адам), тағы 2598 адам үшін — орыс (1492 ер адам және 1106 әйел адам) және қалған 1168 лезгин басқа тілдер (611 ерлер және 557 әйелдер).
1979 жылғы халық санағы бойынша Әзірбайжанда 158 057 лезгин өмір сүрген, оның ішінде 85,3 % (134 873 адам) ана тілін көрсеткен — лезгин, 9,1% (14 426 адам) — Әзірбайжан және 8571 (5,4%) — орыс; Әзірбайжан лезгиндерінің 46,6% (73 613 адам) Әзірбайжан тілін білген және 37 184 (23,5%) — орыс[198]. 1989 жылғы халық санағы бойынша Әзірбайжан лезгиндерінің 47,5% - ы Әзірбайжанды екінші тіл деп атады.
Ұлттық тағамдар
Лезгин этнографиялық өміріне Әзірбайжан ортасы айтарлықтай әсер етті. Лезгиндер белгілі бір дәрежеде Әзірбайжан Ұлттық костюмінің элементтерін қабылдап қана қоймай, сонымен қатар бірқатар типтік Әзірбайжан тағамдарын алды. Таулы әзірбайжандардың әсерінен Кубалық лезгиндер бастырманы қыста дайындады. Көршілердің және ең алдымен әзірбайжандардың ықпалына қарамастан, лезгин тағамдарының өзіндік ерекшеліктері болды[265].
"Лезгин пиццасы" (ЦкӀан), Гусар ауданы Әзірбайжан лезгиндерінің арасында, басқа лезгиндерден айырмашылығы, күріш тағам рационында ерекше орын алды. XIX ғасырда Әзірбайжан лезгиндерінің негізгі астық аудандары Куба уезінің Гиль және Хазрин учаскелері болды. Ол кезде Лезгиндерде ірі сауда орталығы болған Дағыстан Ахты ауылының тұрғындары Куба уезінің ауылдарын (Гиль, Ясаб, Кунагкент, Хазри және т.б.) "нан қаптары" деп атаған, бұл таңқаларлық емес, өйткені бұл ауылдардан Ахтаға астық, нан, қарбыз, Отын және көмір әкелінді. Кусар және Худат аудандарының лезгиндері саджда нан пісірудің ерекше шеберлігімен ерекшеленді, сонымен қатар көрші тұратын әзірбайжандар да айналысады. Кусар ауданының өзінде наубайхананың өзіндік ерекшеліктері бар. Кусар және Худат аудандарының лезгинкалары саджда нан пісірудің ерекше шеберлігімен ерекшеленді, сонымен қатар көрші тұратын әзірбайжандар да айналысады. Кусар ауданының өзінде наубайхананың өзіндік ерекшеліктері бар.
Музыка мен театр
Лезгин театр өнерінің пайда болуы революцияға дейінгі уақытқа жатады. Бакудан оралған әуесқой режиссер және драматург И. Шамхалов 1908 жылы Дағыстан Ахты ауылында лезгин фольклорының элементтеріне негізделген "буржуазиялық" спектаклін қойды. 1914 жылы әуесқой ахта театрының сахнасында алғаш рет екі лезгин әйел өнер көрсетті. Әзірбайжанға келетін болсақ, 1998 жылы Гусарда мемлекеттік лезгин драма театры ашылды. Мысалы, Әзербайжанның халық әртісі, композитор Э.Ибрагимова, "Афет"операсының авторы. 2008 жылы Бакуде композитор Фетуллах Регимханов 1960 жылдан 1990 жылға дейін жинаған лезгин халық шығармашылығының (жүзге жуық ән мен жиырма би) үлгілері болып табылатын "лезгин халық әндері мен билері" жинағы жарық көрді.
1996 жылы Бакуде "Әзірбайжан халық ұжымы" атағын алған "Сувар" лезгин ән-би ансамблі құрылды»
Әдебиет
Дағыстан таулы жерлерінің ішінде лезгиндер өте бай және дамыған әдебиетке ие, бұл мәліметтер бойынша XVII ғасырға жатады. Лезгин поэзиясының классиктері өз шығармаларын жазу үшін тек лезгин тілдерін ғана емес, сонымен қатар басқа тілдерді, әсіресе Әзірбайжанды да қолданды. Кеңес-Дағыстан әдебиеттанушысы Ф.и. Вагабова "Оңтүстік Дағыстандағы екі тілділік кезеңі әзірбайжан тіліндегі әдебиеттердің үлгілерімен ерекшеленді. Тауларда түркі (туырк) деп аталатын тіл бұл жерде жергілікті тілдерге қарағанда тең, ал әдебиетте тіпті үлкен позицияларға ие". Алайда, лезгин-Әзірбайжан әдеби байланыстары әзірбайжандық лезгин поэзиясының болуымен шектелмеді. Ақын және әдебиеттанушы К. М. Мұсаев жазғандай, " лезгин әдебиетіне әзірбайжандық ықпал одан да прогрессивті болды, өйткені ұзақ уақыт бойы әзірбайжан тілі мен әдебиеті арқылы лезгиндерге орыс қоғамдық ойы мен орыс өнерінің барлық жетістіктері келді»
Дереккөздер
Санат:Халықтар
Пурсиюг-Буку
Пурсиюг-Буку (Poursiugues-Boucoue) — Франциядағы коммуна. Аквитания аймағына қарасты Атлантикалық Пиреней департаментінде орналасқан. По округінің құрамына енеді. Алып жатқан жер аумағы 9,02 км² шамасында.
Коммунаның INSEE коды — 64457, пошта индексі — 64410.
Демографиясы
2009 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 201 адамды құрады. Халық тығыздығы — 22,28 адам/км².
Қарабұта ауылдық округі
Қарабұта ауылдық округі – Абай облысы, Үржар ауданындағы әкімшілік бірлік.
Пурсиюг-Буку
Демографиясы
Тұрғындарының жас шамасы және жынысы бойынша құрамы (2006) :
Қарабұта ауылдық округі
Әкімшілік құрамы
Құрамына Қарабұта ауылы кіреді. Орталығы – Қарабұта ауылы.
Пурсиюг-Буку
Сыртқы сілтемелер
Санат:Атлантикалық Пиреней департаментінің коммуналары
Қарабұта ауылдық округі
Халқы
2009 жылғы санақ қорытындысы бойынша округтегі халық саны 1615 адамды құрады.
Дереккөздер
Санат:Үржар ауданы ауылдық округтері
184 жыл
Туғандар
Тағы қара: Санат:184 жылы туғандар
Қайтыс болғандар
Тағы қара: Санат:184 жылы қайтыс болғандар
Түсініктемелер
*
Юкелье
Юкелье (Hucqueliers) — Франциядағы коммуна. Нор-Па-де-Кале аймағына қарасты Па-де-Кале департаментінде орналасқан. Монтрей округінің құрамына енеді. Алып жатқан жер аумағы 7,62 км² шамасында.
Коммунаның INSEE коды — 62463, пошта индексі — 62650.
Демографиясы
2009 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 521 адамды құрады. Халық тығыздығы — 68,37 адам/км².
Тұрғындарының жас шамасы және жынысы бойынша құрамы (2006) :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Па-де-Кале департаментінің коммуналары
Гувиль
Коммунаның INSEE коды — 27293, пошта индексі — 27240.
Демографиясы
2009 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 514 адамды құрады. Халық тығыздығы — 60,68 адам/км².
Тұрғындарының жас шамасы және жынысы бойынша құрамы (2006) :
Эстония
нобай|Эстония 2021 Эстония (Eesti), ресми атауы — Эстония Республикасы (Eesti Vabariik) — Шығыс Еуропаның солт.-батысында орналасқан мемлекет. Балтық т-нің Финн және Рига шығанақтарының суларымен қоршалып жатыр. Эстонияның құрамына 1500-ден астам (оның ішінде Моонзунд топаралы да бар) арал кіреді. Аум. 45,1 мың км2, халқы 1,32 млн. (2021), оның 63,9%-ы – эстондар, 29%-ы – орыстар, 2,7%-ы – украиндар, 1,6% – беларусьтар, 1%-ы – финндер, т.б. Дінге сенушілердің басым бөлігін лютеран дініндегілер құрайды, православие дініндегілер де бар. Халқының 70%-ы қалаларда тұрады, неғұрлым ірі қалалары: Таллин, Тарту, Нарва, Кохтла-Ярве, Пярну. Астанасы – Таллин қ. Ресми тілі – эстония Әкімш.-аумақтық жағынан 15 уезден (маакондтан) және орт. бағыныстағы 6 қаладан құралады. Конститутция бойынша мемлекет басшысы президент, ал жоғары заң шығарушы органы – Рийгикогу (бір палаталы парламент). Ұлттық мерекесі – Эстонияның тәуелсіздік күні, 24 ақпан (1918). Эстония БҰҰ-ның (1991), Еур. Кеңестің (1993), Еуроодақтың (2004) мүшесі. Ақша бірлігі – еуро.
Табиғаты
нобай|солға Эстония аум. Шығыс Еуропа жазығының солт.-батыс бөлігіне орналасқан. Эстония жағалаулары әсіресе батысында және солт.-батысында қатты тілімденген. Көптеген шығанақтары мен қойнаулары (Таллин қойнауы, Хара, Колга, Лахепере, Матсалу, Пярну, т.б. шығанақтары) бар. Батыс жағалаулары – ойпатты, солт. жағалаулары тік жарлы. Ең ірі аралдары: Сааремаа, Хийумаа, Муху, Ворсми, т.б. Жерінің басым бөлігі ойпатты жазық (орташа биікт. 50 м-дей). Эстония ның батыс бөлігі мен Батыс Эстон топаралында, сондай-ақ қиыр шығысында ойпатты жерлер басым, Батыс Эстон жазығында шымтезекті батпақтар көп. Солт. және орт. бөлігін биікт. 166 м-ге дейінгі (Пандивере биіктігі) толқынды ойпат алып жатыр. Выртсъярв көлінен оңт.-шығысқа қарай аум-ның неғұрлым көтеріңкі жерлері – Отепя биіктігі (217 м-ге дейін) мен Хаанья (биікт. 318 м), батысқа қарай Сакала биіктігі (145 м-ге дейін) жатыр. Биіктіктер негізінен түпкі жыныстардан (әктастар, құмтастар) қалыптасып, мұздану шөгінділерімен жабылған. Солт. және орт. бөлігінде мореналық шөгінділер басым. Эстония аумағы Шығыс Еуропа платформасының солт.-батыс бөлігінде, Балтық қалқанының оңт. беткейі мен Балтық синеклизасының солт. беткейінде орналасқан. 110 м (солт-нде) – 600 м (оңт.-батысында) тереңдікте жатқан платформаның кристалданған іргетасы күшті шоғырланған архейлік және протерезойлық гнейстерден, мигматиттерден, кристаллды тақтатастардан, кварциттер мен граниттерден қалыптасқан. Негізгі кен байлықтары – жанғыш тақтатастар, фосфорит, шымтезек, мұнай, янтарь, құрылыс материалдары. Климаты теңіздіктен континентікке қарай ауыспалы. Жағалауларындағы аудандарда климат неғұрлым жұмсақ; шығыс және оңт.-шығыс бағыттарда оның континенттігі артады. Ақпандағы орташа темп-ра –6С, шілдеде 17С-қа тең. Эстонияда ұз. 10 км-ден асатын 420 өзен бар. Неғұрлым маңызды өзендері: Пярну, Эмайыги, Нарва-Казари. 1000-нан аса көл мен су қоймалары бар (бүкіл ел аум-ның 4,8%-ы). Ең ірілері; Пейпси, Выртсъярв, Суурлахт. Топырағы негізінен қыртысты-күлденген, қыртысты-карбонатты, батпақтанған. Аумағының 50%-дан астамы батпақтанған және батпақты топырақтар. Эстония аралас ормандар аймағында орналасқан, ел аумағының 50%-на жуығын ормандар алып жатыр. Ормандарының басым бөлігі – қылқан жапырақты (қарағай, шырша) ағаштардан тұрады. Эстонияның жануарлар дүниесі үшін тайгалық және жалпақ жапырақты ормандардың, сондай-ақ теңіз жағалауы фаунасының өкілдері тән. Сүт қоректілерден бұлан, елік, жабайы шошқа, қоян, ақ қоян, қасқыр, түлкі; құстардан – құр, шіл, сандуғаш, т.б. мекендейді. Теңіз жағалауын мекендейтін жыл құстары көп. Негізгі қорықтары – Вийдумяэ, Вильсанди, Маатсалу, Нигула. Лахемаас ұлттық саябағы ұйымдастырылған.
Тарихы нобай|[[Таллин ]] Қазіргі заманғы Эстония аумағын адамдар мезолит кезінде (б.з.б. 8 – 4-мыңжылдық) қоныстанған. Б.з.б. 3-мыңжылдықтан бастап Эстония аумағына финн-угор тайпалары келіп орналаса бастады. Б.з.б. 3-мыңжылдықтың соңында Эстонияның аумағына балтық тайпаларының арғы ата-бабалары келді. Олар мал ш-мен және егіншілікпен айналысты. Б.з.б. 1-мыңжылдықтың ортасында балтық бойы – финн тайпаларының (эсттер мен ливтер) қалыптасып, күшеюі болып өтті. Шаруашылықтың басты саласы – мал ш., б.з. алғашқы ғасырларынан бастап – егіншілік болды. 11 ғ-дан бастап қара бидай өсіріле бастады. Тоқымашылық, ұсталық ісі мен қыш ыдыстар жасау дамыды. Құрғақтағы жолдармен, теңізбен жүргізілген сауданың көлемі артты. Сауда орталықтары мен айлақтары: Таллин, Тарту (Юрьев), т.б. пайда болды. Ежелгі тайпалардың аумақтық бірлестіктері – кихелькондтар мен олардың одағы – маакондтар (жерлер) қалыптасты. Эстон халқының қалыптасуы басталды. Скандинавиялық деректерде викингтердің 1-мыңжылдықтың соңы – 2-мыңжылдықтың бас кезінде Эстонияның жағалауларына, ал 11 ғ-дан бастап эсттердің Дания мен Швецияға жорық жасағаны айтылады. 13 ғ-дан бастап Эстония бастапқыда неміс, кейіннен дат басқыншыларының нысанына айналды. 13 ғ-дың 2-жартысы – 16 ғ-дың ортасында Эстония аум-н неміс кресшілері жаулап алып, Ливонияның құрамына қосты. 16 ғ-дың соңында Эстонияны Швеция (солт.), Речь Посполита (оңт.) мен Дания (Сааремаа аралы) өзара бөлісті. 17 ғ-дың ортасына қарай Эстонияның бүкіл аумағы шведтердің қол астына өтті. Шведтер мен орыстар арасында болған Солт. соғыстан кейін Ништадт бітімі бойынша 1721 ж. Эстония Ресейдің құрамына өтті. 19 ғ-дан бастап Эстонияда капит. қатынастар жедел дамыды. Ұлттық буржуазия күшейіп, Ресей өкіметіне әр түрлі саяси талаптар қоя бастады. 1917 жылғы Ақпан революциясынан кейін эстондар өз мемлекетін құра бастады. 1917 ж. қазан айының соңында елде кеңес өкіметі орнағанымен көп ұзамай ішкі және сыртқы күштердің қысымымен құлатылды. 1919 ж. 19 мамырда Құрылтай жиналысы Эстон республикасының құрылғанын жариялады. 1934 ж. наурызда Эстонияда мемл. төңкеріс жасалып, диктатура орнатылды. Парламент таратылып, барлық саяси партияларға тыйым салынды. 1939 ж. тамыз – қыркүйек айларында болған кеңес-герман келісімшартынан кейін 1940 ж. шілдеде Эстонияға кеңес әскерлері енгізіліп, Эстон КСР-і құрылды (1940 жылдың 6-тамызынан КСРО-ның құрамында). Эстондықтардың бір бөлігі КСРО-ның ішкі аудандарына, негізінен Сібірге күшпен жер аударылды. 1941 ж. желтоқсанда Эстон КСР-інің аумағын неміс әскерлері басып алды, 1944 ж. Эстонияны Қызыл Армия Кеңес Одағына қайтарып алды. 1990 жылдан Эстония Республикасы деп аталады. 1991 ж. республиканың тәуелсіздігі жарияланды (КСРО Эстонияның тәуелсіздігін 1991 ж. қырқүйекте таныды). Тәуелсіздік алған күннен бастап Эстония өзінің сыртқы саясатын Батыс Еуропаға қарай бағыттады. Ел экономикасы жедел түрде нарықтық қатынастарға көшіріліп, 2004 ж. Эстония Еуропалық Одаққа толық мүше болды.
Дереккөздер
* Санат:Посткеңестік елдер
Куэй
Куэ́й (фр. Coueilles, окс. Coèlhas) — Оңтүстік Пиреней құрамына кіретін Франция коммунасы. Департамент — Жоғарғы Гаронна. Л’Иль-ан-Додонның құрамына кіреді. Коммуна аймағы- Сен-Годенс. INSEE коды - 31152.
Географиясы
Коммуна Париж оңтүстігінен 630 км, Тулузаның оңтүстік-батысынан 55 км қашықтықта орналасқан. Коммуна бойында Осу өзені ағып өтеді.
thumb|right|200px|
Климаты
Климаты- қоңыржай-теңіздік. Қысы қарлы, көктемі жаңбыр мен найзағайға толы, жазы құрғақ әрі ыстық, күзі күншуақты.
Адам қоныстануы
2010 жылғы санақ бойынша Куэй коммунасында 87 адам тұрады.
Басқарушылары
2001-2014 жыл аралығында Морис Фабарон мэр, ал 2014-2020 жыл аралығында Бернар Фабарон мэр басқарады.
Экономика
Санат:Жоғарғы Гаронна департаментінің коммунасы
Кора (Паредеш-де-Кора)
Кора (Паредеш-де-Кора) (Coura (Paredes de Coura)) — Португалиядағы аудан (фрегезия), Виана-ду-Каштелу округінің құрамына кіреді. Паредеш-де-Кора муниципалитетінің құрамдас бөлігі болып табылады.
Португалияның Солтүстік аймақ регионына қарасты Минью-Лима экономика-статистикалық субрегионының құрамына енеді. 2001 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 420 адамды құрайды. Алып жатқан жер аумағы 5,6 км² шамасында. Халық тығыздығы — 75 адам/км².
Тарихы
Ескі әкімшілік бөлініс бойынша Минью провинциясының құрамына кірген.
Сыртқы сілтемелер
Санат:Виана-ду-Каштелу округінің елді мекендері
Черный Лух
Чёрный Лух — Ресейдегі өзен. Кострома облысы, Вологда облысы, Нижегород облысы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Унжа өзенінің сол жағалауынан 3,2 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 68 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Жоғарғы Еділ су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Унжа бастауынан сағасына дейін. Өзен саласы — Рыбинск суқоймасынан төмен Ока құйылысына дейінгі Еділ тармағының су алаптары, өзен алабы — Куйбышев суқоймасына (Ока су алабын қоспағанда) дейінгі (Жоғарғы) Еділ.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Омбы облысы өзендері Санат:Вологда облысы өзендері Санат:Нижегород облысы өзендері
Дос жылатып айтады
Дос жылатып айтады — 2010 жылы Астана қаласы «Фолиант» баспасында басылып шыққан кітап. Кітап авторы/құрастырушысы — Балмағамбет Жүнісұлы. Беттер саны — 152.
Асхат Сақибеденұлы Бекенов
Асхат Сақибеденұлы Бекенов - 1965 жылы 26 наурызда Гурьев облысының Қызыл-Қога ауданының Миялы ауылында туған.
В.И. Ленин атындағы Қазақ политехникалық институтын бітірген (1987), механик.
Қазақ, орыс және ағылшын (сездікпен) тілдерін біледі.
«Нұр Отан» ХДП мүшесі (2006 жылдан).
1987 жылдан - Петровский атындағы зауыттың инженертехнологі, құрастыру бөлімінің шебері, комсомол  ұйымының хатшысы. 1990 жылдан - Гурьев ауылшаруашылық тәжірибелік стансасының машина-трактор шеберханасының меңгерушісі, өсімдік шаруашылығы цехының жұмысшысы. 1993 жылдан - «Қожа» ШК директоры (Атырау қаласы). 1995 жылдан - Атырау қаласы облыстық ауылшаруашылығы басқармасының маркетингтік қызмет және инвестициялық саясат бөлімінің бас маманы. 1996 жылдан - «Дана» ЖШС директоры (Атырау қаласы). 2000 жылдан - «Дана» сауда үйінің директоры (Атырау қаласы). 2006 жылдан - Атырау облысы Жылыой ауданы Сары амыс ауылының әкімі. 2006 жылдан - Атырау қаласы әкімінің орынбасары. 2007 жылдан - Атырау облысы Жылыой ауданының әкімі.
2007 жылдан бері - ҚР Парламенті Мәжілісі 4-ші шақырылымының депутаты, Экономикалық реформа және өңірлік даму комитетінің мүшесі.
2007-2011 жж. – төртінші сайланған Қазақстан Республикасы Парламенті Мәжілісінің депутаты.
2012 жылғы қаңтардан бастап - бесінші сайланған Қазақстан Республикасы Парламенті Мәжілісінің депутаты. «Нұр Отан» Халықтық Демократиялық партиясының мүшесі, партиялық тізім бойынша сайланған.
Әскери атағы - запастағы капитан.
Діни көзқарасы - ұстамды діндарлық
Саяси қайраткер ретіндегі идеалы - Н.Ә. Назарбаев.
Хоббиі - спорт, саяхат.
Сүйіп оқитын әдебиеті - детективтер.
Үйленген. Жұбайы - Иманбаева Роза Хибиқызы (1965 жылы туған). Қыздары - Бекенова Ардақ (1987 жылы туған); Хисамеденова Айсұлу (1995 жылы туған); ұлы - Бекенов Аслан (1988 жылы туған).
Дереккөздер
Санат:Қазақстан Парламенті Мәжiлiсінің депутаттары Санат:Атырау облысында туғандар Санат:1965 жылы туғандар
Помона (Нью-Джерси)
Помона (Pomona) — Нью-Джерси штатының Атлантик округіне жататын АҚШ қаласы.
Қала тұрғындарының саны 4019 адамды құрайды. Алып жатқан жер аумағы 7.2 км² шамасында. FIPS коды — 34-60030.
Сыртқы cілтемелер
Санат:Нью-Джерси қалалары
Эдома
Эдома (Кіші Эдома) — Ресейдегі өзен. Ярославль облысы, Кострома облысы, Иваново облысы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Горьков су қоймасының оң жағалауынан 2677 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 26 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Жоғарғы Еділ су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Еділ Рыбинск су торабынан Кострома қаласына дейін, Кострома өзенін қоспағанда бастауынан Исады ауылындағы Су өлшеу постықа дейін. Өзен саласы — Рыбинск суқоймасынан төмен Ока құйылысына дейінгі Еділ тармағының су алаптары, өзен алабы — Куйбышев суқоймасына (Ока су алабын қоспағанда) дейінгі (Жоғарғы) Еділ.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Ресей өзендері
Мойынты (кент)
Мойынты — Қарағанды облысы Шет ауданындағы кент, Мойынты кенттік әкімдігі орталығы.
Географиялық орны
Аудан орталығы - Ақсу-Аюлы ауылынан оңтүстік-батысқа қарай темiр жол бойында 171 км-дей жерде. Жерінің жалпы ауданы 21 мың га.
Тарихы
Іргесі 1936 жылы Мойынты станциясы болып қаланған.
Халқы
Жергілікті тұрғындар саны 1999 жылы 2636 адам (1305 ер адам және 1331 әйел адам) болса, 2009 жылы 2235 адамды (1145 ер адам және 1090 әйел адам) құрады.
Инфрақұрылымы
Кенттің әкімшілік аумақтық бағынысындағы елді мекендерінде (Мойынты, Киікті) 2 мектеп, екі мәдениет үйі, екі кітапхана, пошта үйі, ОДА бар. Екатеринбург-Алматы темір жолының 1067 км-де орналасқан. Мойынты кенті басқа елді мекендермен автомобиль жолдары арқылы байланысады.
Дереккөздер
Санат:Шет ауданы елді мекендері Санат:Қазақстан кенттері
Кольдиц
Кольдиц (Colditz) — Германия Федеративтік Республикасының Саксония жерінде орналасқан қала. Лейпциг әкімшілік округіне бағынады. Лейпциг ауданының құрамына енеді.
Қаланың тұрақты тұрғындарының саны 9370 адамды құрайды (31 желтоқсан 2010 жыл). Алып жатқан жер аумағы 33,5 км² шамасында. Мемлекет ішінде бекітілген ресми коды — 14 3 83 070. Қаланың басшысы — Манфред Хайнц.
Қаланың өзі әкімшілік құрылымы бойынша 3 қалалық ауданға бөлінеді.
Сыртқы сілтемелер
Санат:Саксония елді мекендері
Паскагула өзені
thumb|right|200px
Паскагула АҚШ-тан ағып өтеді ,Миссисипи штатындағы Чикасоу және Лиф өзендерінен бастау алады. Джордж және Джексон аумақтарынан ағып, Мексика шығанағына құяды. Өзен ұзындығы - 130 км, ауданы-23000 км².
Санат:Миссипи өзендері Санат:АҚШ өзендері
Ассирия (жаңа ассириялық, айсорлық) тілі
Ассирия (жаңа ассириялық, айсорлық) тілі — (Ассирия тілі, Modern Assirian language) семит-хамит тілдер әулетінің арамей тобының солтүстік-орталық ішкі тобына кіреді, жалғамалы (агглютинативті) түрдегі белгілерді біріктіретін қопарылма (флективті) тілдерге жатады. Референтті халық: ассириялықтар (айсоры, асори), өз атауы – сураи, сондай-ақ халдеи. Жазба сирия жазуы негізінде үш модификацияда бар: эстрангела, серто және несториан. Ассирия тілінде ассирия, урмия және архаикалық мосуль диалектілері бар.
Негізгі тұратын елі және қоныстану тарихы
Ассириялықтардың ата-бабалары – арамейлер. Алдыңғы Азиядағы арабтардың, кейінірек моңғолдардың жаулап алулары нәтижесінде ассириялықтардың көпшілігі ассимиляцияланған. 3 миллионға жуық ассириялықтар негізінен Иран, Ирак, Мысырда тұрады. КСРО-да 1989 жылғы халық санағы бойынша 26 160 ассириялық болды: Ассириялықтардың көп бөлігі Ресей Федерациясында (36,8%), Грузияда (23,7%), Арменияда (22,8%), Украинада (10,5%) тұрды.
Қазақстандағы ассирия тілі
Ассирия тілі – Қазақстандағы ассириялық диаспорасының эндогендік тілі. 1999 жылғы санақта Қазақстан ассириялықтарының қостілділік дәрежесі мынадай түрде анықталды: біртілділер – 202 адам (54,4%), көптілділер – 169 адам (45,6%). Қазақстан Республикасында қабылданған «Қоғамдық бірлестіктер туралы» Заңның негізінде 1991 жылы Ассирия мәдени орталығы құрылды және тіркелді. Қазақстан халқы Ассамблеясының қолдауымен жексенбілік мектеп ашылды, онда халықтың тілі, мәдениеті, тарихы, салт-дәстүрлері оқытылады; «Ниневия» би ансамблі құрылды, ассириялықтар туралы телевизиялық бағдарлама дайындалды.
Дереккөздер
Санат:Ресей тілдері Санат:Иран тілдері Санат:Ирак тілдері Санат:Мысыр тілдері
Төлеген Шаматұлы Жангелдиев
Төлеген Шаматұлы Жангелдиев 1951 жылы 31 тамызда Орал облысы Шыңғырлау ауданы Ағатан ауылында туған. Әкесі - Байғалиев Төлеген Байғалиұлы, зейнеткер, директор болған, аудандық комитетінің екінші хатшысы. Анасы - Байғалиева Ғайни, үй шаруасында. Алматы театр-көркемөнер институтының театр факультетін бітірген (1979), кино және драма актері. Қазақ және орыс тілдерін біледі. 1971 жылдан - Д. Нұрпейісова атындағы Кіші академияда актер-педагог. 1987 жылдан - X. Досмұхамедов атындағы Мемлекеттік университеттің аға оқытушысы. 1989-1990 жылдары - Д. Нұрпейісова атындағы оркестрдің директоры. 1995 жылдан 1996 жылдары - Махамбет атындағы Атырау облыстық Қазақ драма театры директорының орынбасары. 2006 жылдан бері - Махамбет атындағы Атырау облыстық Қазақ драма театрының актері. «С. Сейфуллинге 100 жыл» театр фестивалінің дипломанты (Жезқазған, 1994). Қазақстан Республикасының Еңбек сіңірген мәдениет қайраткері (2003). Діни көзқарасы - дінге сенеді. Саяси қайраткер ретіндегі идеалы - Н.Ә. Назарбаев. Қазақстанның болашағы туралы болжамы - «Өркендеуші». Үйленген. Жұбайы - Жұмағалиева Қарлығаш, бухгалтер. Ұлдары - Жангелдиев Еділ, Жангелдиев Абдол, Жангел- диев Айдар, Жангелдиев Асқар.
Дереккөздер
Санат:Тұлғалар
Қасқары
Қасқары Қазыбекұлы (1710 – 71) – батыр. Жоңғарларға қарсы соғыстарда көзге түскен. Шапырашты тайпасының асыл руынан шыққан. 1729 ж. он сегіз жасар Қасқары Шамал ханның сақа батыры Боралдаймен (қазіргі Алматы қаласының түбіндегі Боралдай аталатын дөңесте) жекпе-жекке шығып, оны найзамен түйреп өлтірген. Қасқарының бұл ерлігі жоңғар қалмақтарының Жетісудан біржола ығысуының бастамасы болды.
Дереккөздер
Санат:Тұлғалар
Сноведь
Сноведь (Сновадь) — Ресейдегі өзен. Владимир облысы, Нижегород облысы, Рязань облысы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Ока (старица) өзенінің оң жағалауынан 278 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 39 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Ока су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Ока Мокша өзенінің құйылысынан Тёша өзенінің құйылысына дейін. Өзен саласы — Мокшыден Еділге қосылу құйылысына дейінгі Ока тармағының су алаптары, өзен алабы — Ока.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Ресей өзендері
Алаш автономиясы
Алаш автономиясы — Трансқұрлықты қазақ республикасы болған. Оның аумағының көбісі Орта Азияда болып, бір бөлігі Шығыс Еуропада орналасқан. Бұл Ресей Республикасының, одан кейін Кеңестік Ресейдің бөлігі болған ел. 1917 жылда Алаш партиясының қазақ зиялыларымен құрылып, 1920 жылда Кеңес үкіметі басқарып отырған партияның жұмысына тыйым салғанда таратылған. Автономияның мақсаты - Ресейден тәуелсіздік алып, ұлтшылды-демократиялық мемлекетті құру. Ел солтүстігінен және батысынан Ресей аумақтарымен, оңтүстігінен Түркістан Автономиясымен, ал шығыстан Қытаймен шектеседі.
Атауы
"Алаш" сөзі - түркі тілдерде қандастар, бауырластарды білдіреді. Кейбір деректер бойынша, Алаш - қазақ сөзінің синонимі болып саналады. Яғни қазақ сөзі мен Алаш сөзі, екеуі де еркін, азат адам дегенді білдіреді. Қадырғали Жалайыр өз еңбегіндерде, қазақтарды белгілеу үшін Алаш сөзін қолданған.
Алаш үкіметі болашақта барлық Орталық Азиядағы түркі халықтарды біріктіріп, тәуелсіз ел құрғысы келді. Сондықтан, Алаш партиясы өз атауын қазақ демей, түркі халықтар үшін жаңа ұлт пайда қылдырып бірлікке жеткенін қалаған. Алайда, партия бұл идеяны ешқашан іске асыра ала алмай, басқа халықтардың зиялыларымен ортақ тіл табыса алмады. Бірінші жалпықазақ съезіне қатысқан Мұстафа Шоқай өзінің естеліктерінде бұл жиынға өзбек және татар елдері өкілдерінің де қатынасып, өздерінің ыстық ықыласын білдіргендігін айтып: «Сөйтіп құрылтай ұлы түркі халықтарының бас қосқан үшеуінің мызғымас бірлігін көрсететін сахнаға айналды» - дейді. Бірінші жалпықазақ съезін ұйымдастыру бюросы «Қазақ » газетінің 24-маусым күнгі санында съездің тәртібіне қойылатын мәселелерге байланысты ел талқысына өз тұжырымдарын ұсынды. Тезистер түрінде баяндалған бұл мәселелердің бәрі дерлік кейін бірінші жалпықазақ съезінің күн тәртібіне енді.
Тарихы
(1917—1920) — 20 ғ. басында қазіргі Қазақстан Республикасы жерін мекендеген қазақ республикалық мемлекеті.
Алаш автономиясы — 1917 ж. 5-13 желтоқсанда Орынбор қаласында өткен 2-жалпықазақ съезінде жарияланған қазақ халқының ұлттық-терр. мемлекеттігі. Съезд қазақ автономиясы мәселесі бойынша Халел Ғаббасовтың баяндамасын талқылап, төмендегідей қаулы қабылдады: “Автономия туралы Халелдің баяндамасын тексеріп, қазанның аяғында Уақытша үкімет түскенін, Руссия мемлекетінде халыққа сенімді және беделді үкіметтің жоқтығын ... және бұл бүлікшілік біздің қазақ-қырғыздың басына келуін мүмкін деп ойлап ... съезд бір ауыздан қаулы қылады: ... Қазақ арасында тұрған аз халықтың құқықтары теңгеріледі. Алаш автономиясына кірген ұлттардың бәрі бүкіл мекемелерде санына қарай орын алады ...
Алаш облыстарын қазіргі бүліншіліктен қорғау мақсатымен Уақытша Ұлттық Кеңес құрылсын. Мұның аты “Алашорда” болсын. Алашорданың ағзасы 25 болып, 10 орын қазақ арасындағы басқа халықтарға қалдырылады. Алашорданың уақытша тұратын орны — Семей қаласы. Алашорда бүгіннен бастап қырғыз-қазақ халқының билігін өз қолына алады (“Сарыарқа” газеті. Семей. 1918, 25 қараша). Съезд Алаш автономиясының Алашорда аталған (Алаштың ордасы немесе үкіметі) Ұлт кеңесінің құрамын сайлады. Алаш автономиясының үкіметі — Алашорданың төрағасы болып Әлихан Бөкейханов сайланды. 2-жалпықазақ съезі милиция жасақтарын құру мәселесін жан-жақты талдап, оның Алаш автономиясына кіретін әрбір облыс пен уездегі санын анықтап, оларды соғыс өнеріне үйрету мен қажетті қару және киім-кешекпен қамтамасыз ету жолдарын айқындады. Милицияға қажетті қару-жарақ пен оқ-дәрі Алашорданың ұлттық қорының есебінен алынатын болды. Милицияны құру мақсатын съезд былай деп анықтады: “ ... осы күнде мемл. ішінде бассыздық, талан-тараж, қырылыс-талас болып жатқанын ескеріп, қазақты мұндай бүліншіліктен қорғау үшін ... ешбір тоқтаусыз милиция түзеуге кірісуі тиіс ...” (“Сарыарқа”. 1918, 25 қаңтар, 29). Сонымен, съезд Алаш автономиясын құру қажеттігін бір ауыздан қолдады. Алаш автономиясының бастау көздерінде тұрған, 2-жалпықазақ съезінің делегаты Әлімхан Ермеков бұл туралы былай деп тебірене жазды: “... желтоқсанның 12-і күні, түс ауа, сағат 3-те Алаш автономиясы дүниеге келіп, азан шақырылып ат қойылды. Алты алаштың баласының басына Ақ орда тігіліп, Алаш туы көтерілді. Үлкен ауылдарға қоңсы қонып, шашылып жүрген қазақ жұрты өз алдына ауыл болды. (“Сары арқа”, 1918, 22 қаңтар).
Ұлттық-терр. қазақ автоном. мемлекетін құруда съезд делегаттары бірауыздылық танытқанымен, оны (автономияны) ресми түрде жариялау мәселесінде алауыздыққа жол берді. Бұл жағдай мемл. құрылым ретінде жаңадан қалыптаса бастаған автономия үшін қатерлі еді, өйткені автономияны ресми түрде жарияламайынша, оған қазақ халқын, өлкені мекендеген басқа халықтарды сендіру, Алашорда үкіметін мойындату қиын еді. Бүкілқазақтық 2-съезде автономияны жариялау мерзімі жөнінде қызу айтыстар болды. Бұл айтыстардың негізінде қазақ автономиясын жариялауға байланысты өлкені мекендеген қазақ емес халықтардың (ең алдымен орыстардың) пікірін білу және жариялауға тиісті автономияға Түркістан өлкесін мекендеген оңт. қазақтарының қосылу-қосылмау мәселесін нақтылы шешу қажеттігі жатты. Бұл мәселеде бір-біріне қарама-қайшы екі бағыт қалыптасты. Бір бағытты Ә.Бөкейханов басқарды. Оны жақтаушылар съезде өкілдері болмаған Қазақстанды мекендейтін орыстардың еркін білмейінше автономия жариялауды кідірте тұру қажет деді. Ж.Досмұхамедов бастаған Орал облысы мен Бөкей Ордасының өкілдері автономияны дереу жариялауды қажет деп санады. Дегенмен ұлттық, жалпыхалықтық мүддені жеке бастарының саяси ұпай жинауынан жоғары қойған Ә.Бөкейханов пен Ж.Досмұхамедовтың жақтастары Алаш автономиясын жариялау мерзімі туралы ортақ, ымыралы келісімге келді. Екі жақтың көзқарастарын жақындатуға алғашында бүкіл қазақ жерін Түркістан (“Қоқан”) автономиясының құрамына енуін жақтаған, ал соңынан бұл пікірінен бас тартқан Мұстафа Шоқай оңды рөл атқарды. Съезд қабылдаған ымыралы қаулының негізгі баптары мыналар еді:
2-бүкілқазақ съезі Түркістан өлкесін мекендеген қазақтардың Алаш автономиясына қосылу немесе қосылмау мәселесін талқылау үшін Сырдария облысы қазақтарының съезін шақыруды қажет деп тапты және оған өз өкілдері ретінде Бақыткерей Құлмановты, Міржақып Дулатовты және Тұрағұл Құнанбаевты жіберуге ұйғарды. Осы мәселеге байланысты Ә.Бөкейханов пен М.Шоқай біріккен мәлімдемеге қол қойды. Мәлімдеме “Қазақ” газетінің 1917 жылғы желтоқсанның 18-індегі 255-і санында жарияланды.
Хачико: Ең адал дос
«Хачико: Ең адал дос» (Hachiko: A Dog's Story) — тоғыз жыл бойы қайтыс болған қожайынын күнделікті бір уақытта келіп, станция маңында күтіп жүрген жапондық акита-ину тұқымының иті Хачиконың нақты өміріне негіздеп түсірілген Лассе Халлстрөм көркем фильмі. Бұл фильм 1987 жылы түсірілген жапон фильмінің ремейкі болып саналады. Фильмнің сценарийін жазған Стивен Уэйн Линдси. Басты рольдерде: Ричард Гир, Джоан Аллен және Сара Ремер. Фильмнің тұсаукесері 2009 жылдың сегізінші тамызында Жапонияда өтті.
Алаш автономиясы
Тарихы
Большевиктер партиясы мен Кеңес үкіметі ұлттық-мемл. құрылыс мәселелерін шешудің негізіне таптық жіктелу принциптерін алса, Алаш көсемдері бұған керісінше ұлттық бірлік, терр. тұтастық принциптерін таңдады. Ә.Бөкейханов 2-жалпықазақ съезінің қазақтың автономиялы ұлттық-терр. мемлекетін құру туралы шешіміне саяси баға бере келіп кейінірек (1919 жылғы 11-і ақпан) былай деп мәлімдеді: “съездің бұл шешімдері қазақтар мекендеген территорияда анархияны болдырмау, өлкеде большевизмнің дамуына жол бермеу мүдделерінен туындады ... Сол кезде Россияда орын алған жағдайда қазақтардың жариялаған автономиясын жүзеге асыру мүмкін емес еді. Кезекте бостандықтың жауы — большевизммен күрес тұрды”. Азамат соғысы жылдарында большевиктер басқарған Кеңес үкіметіне қарсы күресте Алашорда үкіметі жеңіліс тапты. Нәтижесінде жеңіске жеткен Кеңес үкіметі Алаш автономиясын және оның үкіметі Алашорданы тарих сахнасынан күштеп кетірді.
Хачико: Ең адал дос
Фильм желісі
Күндердің бір күні университет профессоры Паркер Уилсон вокзалдан Жапониядан Америкаға аттандырылған күшікті тауып алады. Күшіктің артынан ешкім іздеп келмегендіктен, ол оны өзімен қалдыруға мәжбүр болады. Уақыт өте келе күшік пен профессордың арасында берік достық пайда болады. Паркер өзінің жаңа адал досына қатты бауыр басады. Әр күн сайын Хачико қожайыны жұмысқа шыққанда, вокзалға дейін шығарып салып, кешкісін сағат бесте күтіп алатын. Бір күні Паркер жұмысқа аттанарда Хачико оны үйден шығармағысы келгендей, оған үріп бірге вокзалға бармай қояды. Паркер жұмысқа асыққандықтан Хачикосыз вокзалға кетіп қалады. Біраз уақыт өткенен кейін Хачико ауызына допты салып алып профессордың артынан жүгіріп кетеді. Вокзалда ол профессорға жаңағы допты бергенде, Паркер өте қатты қуанады, себебі ол Хачикоға бұл затты көптен бері үйрете алмай жүрген-ді. Вокзалда да Хачико қожайынын жібергісі келмегендей оған үріп қарап тұрады, бірақ Паркер поездге отырып жұмысына кетіп қалады. Сол күні ол өз лекциясында ұстамалы жүрек ауруынан көз жұмады. Қожайынының келуін күткен Хачи, күнделікті станцияға келіп жүреді. .
Алаш автономиясы
Мемлекеттік рәміздер
солға|нобай|«[[Алаш партиясы|Алаш» саяси қозғалысының байрағы]] Семейлік «Халық ерігі» (Народная воля) газетінде ортасында киіз үй бейнеленген ақ байрақ туралы ақпарат болды:"...1918 жылдың 5 маусымында Алаш қаласына 500 жігіттен құралған қазақ жасағы кірді. 6 маусымда саятшылық орталығында салтанатты кездесу өтті. Жасақ қарулы және әскери өнерге үйретілген, былғары тігілген жағалары бар ұлттық камзолды еске түсіретін өзіндік киім нысаны болған. Ортасында киіз үйдің бейнесі болған ақ ту орнатылды..."thumb|left|«Қазақ елінің жарғысы» сипаттамасына сәйкес мемлекеттік тудың жобасы 1910 жылдардың басында шығыстанушы Барлыбек Сыртанов «Қазақ елінің жарғысын» әзірледі. Кейін ол Алаш автономиясы Конституциясының прототипі болды. Оның ережелерінің бірінде жазылған:"Қазақ елінің туы бар. Ту жасыл, қызыл және сары көлденең жолақтардан тұрады. Жоғарғы бұрышта Жарты ай мен жұлдыздың суреті бар. Жасыл түс — елдің исламға деген адалдығының белгісі, қызыл түс — елді қорғау кезінде төгілген қанның символы, сары түс — қалың қазақ даласының, еркіндіктің символы." солға|нобай|Алаш милицияның байрағы Жазушы Сәбит Мұқанов өзінің «Өмір мектебі» кітабының үшінші бөлімінде Ойыл атты Алаш полкінің жасыл туы туралы айтады. Мұқанов басқа жас коммунистермен бірге большевиктер съезі кезінде сахнада бұл туды жыртып тастады. солға|нобай Профессор Вальтер Трембицкий 1970-ші жылдары Алтын жарты ай мен жұлдызы бар қызыл кенеп түріндегі Алаш автономиясы туының бейнесін жариялады. Ол басқарған дереккөздер анық емес.
Кассаньоль (Гар)
Кассаньоль (Cassagnoles) — Франциядағы коммуна. Лангедок-Руссильон аймағына қарасты Гар департаментінде орналасқан. Алес округінің құрамына енеді. Алып жатқан жер аумағы 5,19 км² шамасында.
Хачико: Ең адал дос
Фильм желісі
Итті профессордың туысқандары үйлеріне алып кеткендеріне қарамастан, ол әрдайым станцияға қашып кететін. Жергілікті сатушылар және теміржол қызметшілері Хачиді тамақтандырып жүретін. Олар оның табандылығы мен адалдығына таңғала қарайтын. Көп ұзамай ол туралы журналисттер біліп, Хачико баспасөз жұлдызына айналады. Хачико өмірінің соңғы күндеріне дейін күнделікті поездің келісімен станцияға келіп, кеше дейін қожайынының келуін күтетін. Ол сонда да келмейді, бірақ адал дос — Хачико — өз орнын қалдармайды. Ол ит сол станцияда қожайынының келуін күтумен көз жұмады.
Алаш автономиясы
Алаш автономиясының құрылуы
1917 жылдың 5-13 желтоқсан аралығында Орынборда екінші жалпы қазақ съезі өтті. Съезде Алашорда үкіметі құрылды. Оның төрағасы болып Ә.Бөкейхан сайланды. Осы съезде Алаш автономиясы жарияланды. Ә.Бөкейхан бастаған топ Қазақстанды мекендейтін орыстардың еркін білмейінше автономия жариялауды кейінге қалдыра тұруды қажет деп тапты. Ал Х.Досмұхамедұлы бастаған топ автономияны дереу жариялау керек деп санады. Соңында екі жақ ортақ келісімге келді. Нәтижесінде Түркістан қазағын қосып алып, автономия жариялауға 1 ай мерзім берілді. Бір ай ішінде қосылу ісі жүрмесе де автономия жарияланатын болып шешілді. Осы үшін 1918 жылы 5 қаңтарда шақырылған Сырдария съезіне «бірігу мәселесін қозғау үшін» Б.Құлманов, М.Дулатұлы, Т.Құнанбайұлы арнайы жіберілді. Бұл жиында табиғи талас-тартыстан кейін Түркістанның оқығандары қосылуға ықылас танытса керек. Әйтсе де көзделген бір айда қосылу жайы сол күйінде өзгеріссіз қалды. Түркістан автономиясы да амалсыз жұмысын тоқтатты. Қазақ қайраткерлері автономия жариялау үшін қайта жиналған жоқ. II съездің қаулысы күшінде қалып, енді ресми қағаздарда «Алаш автономиясы» деп жазылатын болды. Тіпті осындай мөр табаны да мұрағаттардағы құжаттарда сақталып қалған.
Кассаньоль (Гар)
Коммунаның INSEE коды — 30071, пошта индексі — 30350.
Алаш автономиясы
Жұрты
Қазақтар
Хачико: Ең адал дос
Фильмді жарыққа шығаруы
Түсірілім АҚШ штаты Род-Айлендтегі Вунсокет, Бристоль және Кингстаун қалаларында, сондай-ақ Род-Айленд университетінде және Японияда жүргізілді. Әр жастағы Хачиконы үш Акита-ину тұқымының иттері (Чико, Лайла және Форест) және Сиба-ину тұқымының үш күшігі ойнайды.
Дереккөздер
Санат:АҚШ драма-фильмдері Санат:Иттер жайлы фильмдер
Кассаньоль (Гар)
Демографиясы
2009 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 427 адамды құрады. Халық тығыздығы — 82,27 адам/км².
Алаш автономиясы
Тарихы
1917 жылы желтоқсанның 5 — желтоқсанның 13 Орынбор қаласында өткізілген Екінші жалпықазақ съезінде жарияланған.
Фильмдер
Жанр: “Деректі фильм” Өндіріс: “Қазақтелефильм” Жанр: “Деректі фильм” Өндіріс: “Қазақтелефильм” Жанр: “Деректі фильм” Өндіріс: “Қазақтелефильм” Жанр: “Деректі фильм” Өндіріс: Шәкен Айманов атындағы “Қазақфильм”
Кассаньоль (Гар)
Демографиясы
Тұрғындарының жас шамасы және жынысы бойынша құрамы (2006) :
Алаш автономиясы
Деректер
<references group="К"/>
Сілтемелер
Санат:Қазақстан тарихы Санат:Азаматтық соғыс кезіндегі мемлекеттік құрылымдар Санат:Алаш автономиясы Санат:Орталық Азия тарихындағы елдер
Саржан Қасымұлы
Саржан Қасымұлы Саржан - сұлтан (туған жылы белгісіз — 1836 жылы өлген) — қазақ халқының 1825 — 36 жылдардағы ұлт-азаттық көтерілісі басшыларының бірі, Абылай ханның немересі. Қарқаралы округіне қарасты Қарпық болыстығын басқарған. Орта жүзде хандық биліктің жойылуына (1822) тақ мұрагері Ғұбайдолла Уәлиұлы және әкесі Қасым сұлтанмен бірге қарсылық танытып, Ресей өкіметі тарапынан ашылған округтерді жойып, хандық билікті қалпына келтіруді талап етті. Оның осы мақсаттағы Солтүстік және Орталық Қазақстан аудандарын қамтыған көтерілісі (қ. Саржан сұлтанның көтерілісі) он жылдан астам уақытқа созылды. 1836 жылдың жазында Қоқан билеушілері Саржанды інілері Ержан, Есенгелділермен бірге зұлымдықпен өлтірді. Оның бастаған ісін інісі Кенесары жалғастырды;
қ. Кенесары Қасымұлы бастаған ұлт-азаттық қозғалыс
Дереккөздер
Санат: Қазақ сұлтандары Санат: Қазақ батырлары Санат:Абылай хан әулеті Санат:Туған жылы белгісіздер Санат:1836 жылы қайтыс болғандар Санат:Ұлт-азаттық қозғалыстардың көсемдері Санат:Төрелер
Хинтеррайн
250px|thumb|Картада орналасуы Хинтеррайн (Hinterrhein GR) — Швейцарияның Граубюнден кантонында орналасқан коммуна. Хинтеррайн округінің құрамына кіреді.
2006 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 85 адамды құрайды. Алып жатқан жер аумағы 48.30 км² шамасында. Ресми идентификациялық коды — 3691, пошта индексі — 7438.
Сыртқы сілтемелер
Санат:Граубюнден елді мекендері
Кисига
Кисига — Ресейдегі өзен. Архангельск облысы, Вологда облысы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Лапово өзенінің сол жағалауынан 7 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 26 км-ді құрайды.
Тоқтарбек Қызықбай
right|thumb Тоқтарбек Қызықбай (2.12.1940 жылы туған, Шығыс Қазақстан облысы Зайсан қаласы-2005) - ақын.
Кисига
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Двина-Печора су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Онега өзені. Өзен саласы — Саласы болмайды, өзен алабы — Онега.
Тоқтарбек Қызықбай
Дереккөздер
Санат:2 желтоқсанда туғандар Санат:1940 жылы туғандар Санат:Зайсанда туғандар Санат:Қазақстан ақындары Санат:Қазақстан журналистері Санат:Егемен Қазақстан журналистері Санат:Ақиқат журналы қызметкерлері Санат:Құрмет Белгісі орденінің иегерлері Санат:Қазақ КСР Жоғарғы Кеңесінің Құрмет Грамотасының иегерлері Санат:Қазақстан журналистер одағы сыйлығының иегерлері Санат:Әл-Фараби атындағы Қазақ ұлттық университеті түлектері Санат:Қазақстан мектебі журналы қызметкерлері Санат:Еңбектегі ерлігі үшін медалінің иегерлері
Кисига
Су реестрінің мәліметтері
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Архангельск облысы өзендері Санат:Вологда облысы өзендері
Вадим Сергеевич Миловидов
Вадим Сергеевич Миловидов (20.03.1926 жыл, Иваново облысы - 01.12.2001 жыл Иваново облысы) – Кеңес Одағының Батыры (1945).
Дереккөздер
Санат:20 наурызда туғандар Санат:1926 жылы туғандар Санат:Иванов облысында туғандар Санат:1 желтоқсанда қайтыс болғандар Санат:2001 жылы қайтыс болғандар Санат:Иванов облысында қайтыс болғандар Санат:КСРО танкистері Санат:Ұлы Отан соғысының қатысушылары Санат:Кеңес Одағының батырлары Санат:Ақмола облысы тұлғалары Санат:Ленин орденінің иегерлері Санат:1 дәрежелі Отан соғыс орденінің иегерлері Санат:Еңбек Қызыл Туы орденінің иегерлері Санат:Кеңес-Жапон соғысының қатысушылары
NGC 3237
NGC 3237 — Жетіқарақшы шоқжұлдызында орналасқан SB0 типті галактика.
Жаңа жалпы каталогтың түпнұсқа басылымының тізіміне енеді.
Ашылуы
Бұл нысанды 1787 жылы 18 наурызда Уильям Гершель астрономы ашқан болатын және NGC каталогында 3237 деген нөмірге ие болды. Сондай-ақ, бұл ғарыш объектісі өзге де зерттеулер мен каталогтарда кездескендіктен оның келесідей атаулары бар: PGC 30610, UGC 5640, MCG 7-22-3, ZWG 212,7.
Сыртқы сілтемелер
Санат:NGC нысандары Санат:Жетіқарақшы (шоқжұлдыз)
Лев Гумилевтің этногенездік Пассионарлық теориясы
Лев Гумилевтың гипотезасы этнос ұғымын (дәлірек, этникалық жүйелердің бірнеше түрін) анықтайды және сипаттайды, сонымен қатар Пассионаризм ұғымын енгізеді және типикалық этногенез процессін және этностар арасындағы өзара байланысты сипаттайды.
Этногенездің Пассионарлық теориясы КСРО - да және басқа мемлекеттерде түсініспеушілік пен қолдау таппады.
Қазіргі уақытта ол теория Ресей, Қазақстан, Өзбекстан сияқты мемлекеттердің жоғарғы оқу орнындарында этногенездің даму теорияларының біреуі ретінде оқытылады.
Этникалық жүйелер
Этникалық жүйелер деп мыналар есептеледі:
Этникалық жүйелер жалпы жағдайда мыналар болуы емес: бірақ, болуы да мүмкін.