Еріктілік
Тарихы
Бастапқыда еріктілерді тек қана ерікті әскери адамдар деп атады. Италияда, Францияда, Англияда және Германияда сексен және отыз жылдық соғыс кезінде әр түрлі билеушілер жаңа аңшыларды өздерінің туының астымен күресуге шақырды, бірақ көбінесе әскерлерді қолдауға ақшасы болмай, олар тек атақ пен әскери олжа ғана олардың сыйақысы болады деп шешті.Көптеген адамдар үшін бұл жеткілікті болды: 17-ші ғасырда француз волонтарийі, итальяндық волонтарий, неміс волонтарийі, ағылшын волонтеры бір мезгілде дерлік пайда болды, сондықтан 18-19 ғасырларда Ресейде бұл сөз ұзақ уақытқа созыла алмады: ерікті, ерікті, ерікті, Валентин, волонтер. , - хатта ерікті болған орыс дворянының қандай шет тілін таңдағандығына байланысты қолданылды. 17 ғасырдың аяғында, көптеген Еуропа елдерінде еріктілер институты еріктілерді жалдау немесе шұғыл жұмылдыру (соғыс жағдайында) үшін толыққанды мемлекет жүйесінде қалыптасты. Бұл жүйе техникалық қызмет көрсетуге кететін мемлекеттік шығындарды азайтумен қосалқы әскери бөлімдерге қызмет көрсету үшін қолданылды. Бұл жүйе Ресейде I Петрден бастап қолданылды. Бірақ бұл процесс Англияда, ең алдымен, армия бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін негізінен еріктілермен жасақталды. Мұнда да «волонтер» сын есімі (1640 ж.ж.), есімше «волонтер» (1690 ж.ж.), «волонтер» етістігі (1755 ж.т.) және еріктілерге қатысты емес бірінші ескерту (1630 ж.ж.) кездеседі. Дәл Англияда 1844 жылы христиандық сеніммен расталған сау денелер мен рухтарды дамыту мақсатында қазіргі танымал христиан жас адамдар қауымдастығы (YMCA) пайда болды.1851 жылы Америка Құрама Штаттарында YMCA бөлімшелері Азаматтық соғыстың алдында пайда болды, оның барысында әскери операциялар нәтижесінде жарақат алған немесе қатты мұқтаждарға тез арада жарақаттанған, жетім қалған балаларға көмек пен мақсатты көмек көрсетудің мақсаттары мен әдістері пайда болды. Мейірімділік Қоғамы, Құтқарушы Армия, Қызыл Крест Қоғамы сияқты декларативті еріктілер ұйымдарының дамуы мен бүкіл әлемге таралуы XIX ғасырдың соңғы онжылдықтарында «волонтер» сөзін қайырымдылық, әлеуметтік пайдалы және ең бастысы жанқиярлық әрекетпен байланыстырды.Керісінше, индустрияның дамуы, экономикалық ұлттық жүйелердің шоғырлануы және нәтижесінде салық базасының өсуі үкіметтерге «еріктілердің» жұмылдыру тиімділігін күрт төмендетіп, кәсіби және көптеген армияларды қолдауға мүмкіндік берді. Нәтижесінде Бірінші дүниежүзілік соғыс туралы әдебиеттерде еріктілер полкіне қарағанда «мейірімділік апа-сіңлілеріне» (көптеген еріктілер қоғамдарының мүшелеріне) сілтеме табу әлдеқайда жеңілірек. КСРО-да «волонтер» сөзі сирек қолданылды; ол «еріктілер» және «милиция» сөздерін артық көрді. Азаматтық өзара көмек пен салауатты «денені, ақыл мен рухты» насихаттаудың идеологиялық әлеуметтік миссиясы батыстық еріктілер қоғамдары сияқты құрылған (ерікті) ұйымдарға В. И. Ленин атындағы ДПО, ДОСААФ және Комсомол сияқты толықтай байланысты ұйымдарға жүктелген. КСРО-ның ыдырауымен және осы ұйымдардың таратылуымен елде уақытша әлеуметтік вакуум қалыптасты. Өмір деңгейінің төмендігі, кейде құндылықтарды жан-жақты қайта бағалаумен қатар, Ресейдегі еріктілер принциптері мен ұйымдарының дамуын мәжбүрлеп бұзуға әкелді. Алайда, 2000 жылдан кейін, елде мұндай іс-шараларды өткізуге сұраныс жасалды. Бірінші волонтерлік бірлестіктер пайда бола бастады. Олардың кейбіреулері белгілі бір әлеуметтік капиталды жинап, ұйымның жаңа деңгейіне - аймақтық немесе тіпті федералды деңгейге көтерілді. Еріктілердің түрлі жобаларына қатысушылардың саны біртіндеп артып келеді. 2006 жылы коммерциялық емес ұйымдарға немесе үкіметтік емес ұйымдарға мемлекеттік гранттық қолдау жүйесі пайда болды. Еріктілер ұйымдары КЕҰ анықтамасына да енеді.