cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гульельмо Маркони
Ірі итальяндық жер иелерінің отбасынан шыққан, ал анасы Jameson спирт зауытының негізін қалаушылардың отбасынан шыққан ирландтық еді. Ол Ұлыбритания мен Италиядағы мектептерде оқыды, ресми жоғары білім алмаса да, Болон университетінің сабақтарына қатысты. 1894 жылы электромагниттік толқындарды жіберу мәселесіне қызығушылық танытып, одан кейінгі жылдары телеграфтық сигналды сымсыз жіберуді тәжірибеде іске асырды.
Шығу тегі
«Маркони» тегі Порретта-Термедегі Капуньянодан шыққан, онда ол 1700 жылғы халық санағында жазылған және асыл тұқымды отбасы оның шығу тегін XVI ғасырға дейін бақылай алады. Болашақ өнертапқыштың атасы — Доменико Маркони — 1788 жылы Капуньяно қаласында дүниеге келген. 1817 жылы ол Кастеллуччио ауылының жер иелерінің қызы Тереза Даллиге үйленді, олардың бес баласы болған. Отбасының негізгі табысы тіпті Ливорнода да сұранысқа ие болған жергілікті қарасорадан кенептер жасау еді. Доменико сауатты болды және сауда мәмілелерін жасау арқылы үлкен беделге ие болды. 1831 жылы Маркони Порреттадағы Пьяцца Маджореде төрт қабатты үй сатып алды. Сондай-ақ бұл отбасының қалада қорасы болды және оның маңындағы үш коммунада жерлері болды. Үлкен ұлдары Болоньяда білім алған. 1840 жылдары Маркони Монтехьярода жібек өндіруді бастады. нобай| — Маркони отбасының резиденциясы. 2019 жылғы фото 1848 жылғы тәуелсіз Болон республикасын құру жолындағы республикалық көтеріліс кезінде Доменико демократтар жағында болды және Болоньядан тоғыз миль қашықтықтағы сатып алды, ол сол жылы қайтыс болды. Доменико мен Терезаның үлкен ұлы саудада жетістікке жетіп, болондық банкир Ренолидің қызына үйленді. Джузеппе 1825 жылы қаңтарда дүниеге келген және үш жасында анасынан айырылып, туыстарының тәрбиесінде болған. Оның болашақ әйелі ирландық Энни Джеймесон (Jameson спирт зауытының негізін қалаушының немересі) отбасылық дәстүр бойынша Болоньяға консерваторияға оқуға жіберілді және Ренолидің үйінде әкесінің іскер серіктестерінің қамқорлығында тұрды. Джузеппе дінге немқұрайлы қараса керек, өйткені Джеймссондар протестанттар болатын, ал Энни балаларының ешқайсысын діни білім беру мекемесіне жібермейтінін мәлімдеді. Ол отанына оралғаннан кейін жастар хат жазысып, 1864 жылы 16 сәуірде Булонь қаласында үйленді. Джузеппе ол кезде қырық жаста еді, Энни шамамен жиырма бесте.
Оңғарбай кесенесі
Оңғарбай кесенесі – 19 ғасырдың архитектуралық ескерткіші. Мойынқұм ауданы орталығынан солтүстік-батысқа қарай 5 км қашықтықта орналасқан. 1890 жылы жергілікті Таласбай деген ұста салған. Кесененің кейбір жерлеріне күйдірілген кірпіштер де қолданылған. Кесене бір күмбезді, порталды. Күмбездің төбесі ескіріп, кейбір тұстары қираған. Қабырғаларындағы сылақтар түсіп, онда жазылған жазулар өшіп кеткен. Қабырғалар көлемі 23×23×4 см болатын кірпіштерден қаланған. Құрылыс барысында порталды салу толық аяқталмаған.
Гульельмо Маркони
Шығу тегі
Джузеппе мен Энни Марконидің бірінші ұлы — — 1865 жылы қарашада дүниеге келді. Ерлі-зайыптылар отағасының бизнесіне байланысты тұрғылықты жерлерін бірнеше рет ауыстырған. 1871 жылы олар Болоньядағы Альбергати сарайын сатып алды, онда олар қызметшілер штатын ұстады. Джузеппе мен Энни қала өмірін ұнатпады және саяхаттады — мысалы, отағасы 1869 жылы қызығушылықпен Суэц каналының ашылуына барды. Джузеппе, өз естеліктеріне қарағанда, сырт келбеті қатал болғанымен, ол табиғатынан кәдімгі «көңілді болондық» болған. Ол ағылшын тілін ешқашан үйренбегенімен Ұлыбританияда бизнеспен айналысты және оның іскерлік байланыстары Еуропаның жартысын қамтыды. Ол сараң емес еді, бірақ үй шаруашылығы мүшелерінің кез келген шығындары мен қалауларын дәл анықтауды талап етті. Бұл тәсіл ұлына да мұра болып қалды. Барлық Марконидің өмір тарихы жақсы құжатталған, өйткені Гульельмо Маркони қайтыс болғаннан кейін Италия Корольдік Ғылым академиясының мұрағатында сегіз қораптағы корреспонденциялары, отбасылық шоттары, баспасөз үзінділері және сақталған басқа заттарды Гуглильмо Маркони қоры сатып алды және жарты ғасырдан кейін қайта ашылды.
Оңғарбай кесенесі
Дереккөздер
Санат:Кесенелер Санат:Қазақстан кесенелері
Гульельмо Маркони
Ерте жылдар
Гуглильмо Маркони 1874 жылы 25 сәуірде Палаццо Марескалькидегі ата-анасының үйінде дүниеге келген және жақын маңдағы Сан-Пьетро соборында шомылдыру рәсімінен өткен. Бір жарым жасында ол Вилла Гриффонеге көшіп, келесі отыз жыл ішінде оның басты үйіне айналды. Ол екі-үш жаста болғанда, анасы Бедфордтағы туыстарына, мүмкін үлкен ұлын сол қалада әйгілі болған ағылшын мектебіне жіберу үшін қонаққа барды. Бес жасар Гульельмо да Англияда оқуын бастады, бірақ 1880 жылы отбасы Италияға оралды. Әкесі сол кезде Италия азаматтығынан бас тартқысы келіп, Ұлыбританияда натурализацияға қадамдар жасады, бірақ әрекеті сәтсіз аяқталды.
Әкесі мен анасы ұлдарының ағылшын және итальян тілдерін бірдей меңгеруіне қамқорлық жасады, сонымен қатар Альфонсо мен Гульельмо жергілікті болон диалектісінде сөйледі. Тәрбиесі мен мінез-құлқы жағынан Гуглиелмо бәрінен бұрын ағылшынға ұқсайтын — оны осы үшін бала кезінде мазақ еткен. Ұлдары көбінесе анасымен ағылшын тілінде сөйлесті, ал британдық баспасөз Марконидің итальяндық емес, ирландиялық акценті бар екенін атап өтті. Жалпы, Марконидің алғашқы жылдарындағы жазбалар салыстырмалы түрде аз және олқылықтарға толы. Бастауыш сыныпта ол аса дарынды болмағанымен, жеке мұғалімдер оның өзіне ұнайтын пәндерге ынта-ықылас танытып, шығармашылық көзқарасын айқын көрсеткенін атап өтті. Вилла Грифонда жақсы кітапхана болған.
Мұрағаттың қайта ашылуы Марконидің өздігінен оқымағанын, бірақ 11 жасынан бастап, әсіресе физикалық және химиялық эксперименттерге қатысты өз бетімен оқуды жөн көргенін көрсетті. 1882 жылдың маңызды бөлігін анасы мен ұлдары Флоренцияда өткізді, содан кейін Болонда қыстауға шыдамағандықтан, Ливорноға көшті. Ерлі-зайыптылардың хаттарынан Гуглиелмоның денсаулығы жақсы болмағаны белгілі болды, бірақ соған қарамастан оны Istituto Cavallero жеке мектебіне жіберді. Бағасы жоғары болғандықтан, 1885 жылы отбасы Ливорноға вальденстердің приходына көшті. Төрт жыл бойы Гульельмо Istituto Nazionale жаратылыстану мектебінде оқыды, онда оның физика мен химияға деген қызығушылығы күшейе түсті. Болоньяға оралғаннан кейін оған математика және физика бойынша жеке оқытушылар жалдады, ал 16 жасар бала өз өмірін ғылымға арнағысы келетінін алғаш рет сөзсіз айтты.
Негізгі кезең
1894 жылдың жазында демалыс кезінде Гульельмо кездейсоқ Генрих Герцтің жұмысы туралы білді. Электромагниттік толқындардың берілуіне қызығушылық танытып, Болон университетінде профессор Аугусто Ригидің физика және электромагниттік тербелістер бойынша лекциялар курсына қатысты. Содан кейін ол әкесінің мекенжайында тәжірибе жасай бастады. 1895 жылдың көктемінде, 1941 жылы Италияда жарияланған Маркони өмірбаянына сәйкес, ол өзінің бағынан бірнеше жүз метр қашықтықтағы далаға сигнал жіберген, бірақ бұл туралы құжаттық дәлел жоқ.
Марконидің екі өмірбаянына сәйкес: Менің өмірім туралы қысқаша әңгіме және сымсыз телеграфия, 1895—1919, Болоньядан шамамен 17 км жерде орналасқан Сассо қаласының шетіндегі Понтеккиодағы әкесінің жер иелігіндегі алғашқы қабылдау және жіберу қондырғысын 1195 жылы маусымда Болоньядан шақырылған үш инженер (әкесінің есебінен) үлкен ағасы Альфонсо және анасы жағынан немере ағасы, ирландиялық ұн тарту инженері Г. Джейсонмен (1854-1936) бірге жиналған.
Маркони пошта және телеграф министрлігі мен теңіз мекемесіне сымсыз байланысты пайдалануды ұсынды, бірақ ол қабылданбады. Өнертабысқа патент алғысы келіп, итальяндық патенттік қызметіне өтінішті қарау ұзаққа созылатынын түсінді.
1896 жылдың ақпан айының ортасында Маркони Ұлыбританияға келді. 1896 жылы 31 наурызда туысқандық арналар арқылы ол Британдық пошта бөлімшесінің бас телеграф инженері В.Г.Приспен таныстырылды. Прис араласқан көмегімен жабдықпен жұмыс жалғасты және 1896 жылы 2 маусымда «Электр импульстары мен сигналдарын беруді және осыған арналған жабдықты жетілдіру» деген жазумен Ұлыбританияның № 12039 патентіне өтінім берілді. Өтінішті (келісімшарт бойынша) білікті мамандар тобы өңдеді. Прис өтініші бойынша, 1896 жылдың шілдесінде Маркони Лондон төбесінен сигналды 400 м басқа ғимаратқа жіберу арқылы өзінің жабдықтарын көрсетті (1858—1933). Сол кезде Прис Маркониге көмекші етіп — жоғары білікті телеграф инженері Дж. Кемпті бекітті, ол өмір бойы көмекшісі және бірқатар Марконимен жұмыстарының жетекшісі болды. нобай|167x167 нүкте| Маркони өзінің аппаратымен (1896) Маркони өзінің аппаратының алғашқы көпшілік демонстрациясын 1896 жылы 2 қыркүйекте Солсбери жазығында жасады. Таратқыш Румкорф катушкасынан және Аугусто Риги, — модификацияланған Герц вибраторы әзірлеген ұшқын саңылауынан тұрды. Бірнеше құрылғылар көрсетілді: антенналары ұзын сымнан жасалған және параболалық рефлектор түріндегі таратқыштар, басып шығару механизмі бар қабылдағыштар және ұзын сымнан жасалған және параболалық рефлектор түріндегі антенналар. Үш метрлік тік антеннасы бар қабылдағыш таратқыш сигналын шамамен 0,5 км қашықтықта қабылдады. Параболалық рефлекторлары бар таратқыш пен қабылдағыш 2,5 км байланыс диапазонын көрсетті.
1896 жылдың қыркүйегінде жаңа өнертабыс туралы қауесет Ливерпульдегі жыл сайынғы техникалық съезде Престің сөйлеген сөзінде расталды. Корольдік телеграф кеңсесі Маркони жүйесінің сымсыз телеграфын пайдалана отырып, электромагниттік толқындар арқылы ақпаратты беру бойынша тәжірибелік жұмысты бастағаны туралы хабарланды.
Дж.Кемптің күнделігіндегі жазбасына сәйкес, сымсыз телеграфтың алғашқы көпшілік демонстрациясы 1896 жылы 12 желтоқсанда конференц-залында өтті. Заманауи жетістіктерге қызығушылық танытқан ғылыми зиялы қауым мен баспасөз өкілдері Прис сахнада, ал залда Маркони бірге жүрген жабық қара жәшіктерді көрді. Прис телеграф пернесін басқан кезде Марконидің қорапқа орнатылған қоңырауы жұмыс істеді. Демонстрация күшті әсер қалдырды. Келесі күні газеттерде жалпы баспасөзде алғаш рет Маркони туралы айтылған мақтау-мадақтау мақалалар пайда болды. 1897 жылы наурызда Солсбериде ұзындығы 40 м қабылдағыш антенна газ баллоны бар биіктікке көтерілді, бірақ қабылдау диапазоны 5 км-ден аспады. нобай| [[Бристол шығанағы|Бристоль шығанағындағы Маркони аппараты бар Британдық пошта бөлімшесінің инженерлері, мамыр 1897]] 1897 жылы наурызда патенттік өтінім негізгі патенттік мазмұнмен толықтырылды. 1897 жылы мамырда Маркони телеграф сигналдарын (сөздер мен сөз тіркестерін) Бристоль шығанағы арқылы 14 км қашықтықта жіберді. Оның аппараты туралы алғашқы егжей-тегжейлі басылым 1897 жылы 11 маусымда пайда болды., ал 1897 жылы 2 шілдеде No 12039, 82 патенті алынды.
1897 жылы 6 шілдеде итальяндық Ла-Спезиана әскери-теңіз базасында Маркони жабдығы көпшілікке көрсетілді, ал «Viva l'Italia» («Жашасын Италия») тіркесі телеграфтық код арқылы 1897 жылғы 10-нан астам қашықтықта таратылды. 18 км. 1897 жылы шілдеде  ашық компания ретінде құрылды. 1897 жылдың қарашасында Уайт аралында 1898 жылдың басында 23 км қашықтықта арал мен материк арасындағы байланысты қамтамасыз ететін бірінші тіркелген радиостанция салынды. Маркони жасаған ғылыми-зерттеу зертханасында көрнекті ғалым Джон Флеминг және көптеген дарынды инженерлер, олардың ішінде,  және т.б. жұмыс істеді. 1898 жылы мамырда Марконидің зерттеу тобы алғаш рет резонанстық баптау жүйесін қолданды, ол «джиггер» ұранын алды, жақсартуға патенттік өтінім 1898 жылы 1 маусымда, британдық патент No 12326 1899 жылы 1 шілдеде алынды (басқа «Джиггер» британдық патенті No 7777 Маркони 1900 жылы сәуірде алған). Челмсфордта бірінші «сымсыз телеграф фабрикасы» ашылды, онда 50 адам жұмыс істейді. нобай| Маркони өзінің жабдығымен 1890 жылдардың аяғында: таратқыш (оң жақта) және принтер таспасы бар қабылдағыш (сол жақта) (1901) Маркони компаниясы келісім-шарттық ғылыми-техникалық жұмыстардан басқа, оқиғаларды көрсету үшін газет тілшілерін тарта отырып, сыртқы әсерге арналған іс-шараларға қатысты. Осылайша, 1898 жылдың шілдесінде Уайт аралындағы резиденцияда тұратын патшайым Викторияға жеделхаттар жіберілді. Ол жақында Париждегі дипломатиялық кеште аяғын жарақаттап алған, бірақ яхтада теңізде болған және басқа желкенді регатаға қатысқан Альберттің үлкен ұлы Уэльс ханзадасынан хабарлама алды. Королева ұлының денсаулығының жай-күйі туралы күнделікті бюллетень алды, ол газеттердің редакцияларына параллель және жедел түрде келіп тұрды, оның жарияланымдары бүкіл елді сол кездегі Уэльс ханзадасының әл-ауқаты туралы хабардар етті. барлығына бұрын-соңды болмаған болып көрінді. Яхтаға биіктігі 25 м тік таратқыш антенна орнатылды, қабылдау антеннасы жағада биіктігі 30 м мачтада орналасты.Құрамында 50-ден 100-ге дейін сөзден тұратын телеграммалар минутына 10-12 символдық жылдамдықпен жіберілді. Барлығы 150-ге жуық жеделхат жіберілді. Жарыс соңында ханзада бұл яхтаны Маркониге сыйға тартты, оның регатаға қатысуы сымсыз байланыс желкенді кемелер мен олардың экипаждары үшін, әсіресе төтенше жағдайларда пайдалы болуы мүмкін екенін көрсетті.
Осыдан кейін Англиядағы Дувер мен Францияның Булонь қаласына жақын жерде — Ла- Манштың ең тар бөлігінде қабылдау және жіберу станциялары салынды. 1899 жылы 27 наурызда Маркони аппаратурасы 44 км қашықтықтағы су тосқауылымен (суасты қайық кабелін айналып өтіп) бірінші телеграфтық хабарламаны жіберді. Іс-шара екі елдің әскери және азаматтық ведомстволарының, қалың жұртшылық пен баспасөз өкілдерінің назарын аудара отырып өтті.
1901 жылы 12 желтоқсанда Маркони Англияның оңтүстік-батысындағы жаңа жоғары электр станциясынан (күндізгі уақытта) жіберілген сигналдың сәтті қабылданғанын жариялады 150 метрлік батпырауық антеннасы бар қабылдағыш таратқыштан 3500 км-ден астам қашықтықта Ньюфаундленд аралында орналасқан. Алайда, бұл оқиғаның тәуелсіз растауы болған жоқ, ал сигналды қабылдау станция қызметкерінің техникалық есебіне сәйкес, қарапайым атмосфералық кедергіден ажырату қиын болды. Қайталау эксперименті жақсырақ ұйымдастырылған және құжатталған. 1902 жылы ақпанда Маркони Ұлыбританиядан Солтүстік Америкаға қарай жүзіп, Полдху станциясынан сигналдарды үнемі жазып отырды — олар түнде 2500 км және күндіз 1100 км қашықтықта қабылданады. Нағыз трансатлантикалық беріліс 1902 жылы 17 желтоқсанда орын алды, содан кейін Маркони бәсекелестерден экономикалық және хронологиялық жағынан асып түсу үшін мұхиттың екі жағында сымсыз телеграф инфрақұрылымын белсенді түрде дамыта бастады.
1903 жылы Маркони Т. Эдисонның патентін сатып алуға мәжбүр болды — жарық толқындарына ұқсас электр толқындарын пайдаланатын кемелер арасындағы сымсыз телеграфтық байланыс әдісін 1885 жылы мамырда Эдисон ұсынған және патенттеген.
1904 жылдан бастап Маркони компаниясы АҚШ-тан Ұлыбританияға және керісінше сапар шегетін кемелер үшін коммерциялық жаңалықтарды таратуды жүзеге асырады. Тұрақты трансатлантикалық радиотелеграф 1907 жылы құрылды.
1909 жылы Гульельмо Маркони мен неміс физигі Фердинанд Браун «сымсыз телеграфияны дамытуға қосқан үлесі үшін» физика бойынша Нобель сыйлығын алды. 1912 жылы Маркони радиостанциялар желісіне Алжир, Австралия, Бельгия, Бразилия, Бирма, Қытай, Франция, Француз Гвианасы, Германия, Үндістан, Жапония, Ямайка, Мексика, Занзибар сияқты елдер кірді, төрт станция Тынық мұхитында және 13 — Италияда.
1912 жылы Маркони апатқа ұшыраған «Титаниктің » өз компаниясының радиотелеграфымен жабдықталуы және апат сигналдарын құтқаруға асыққан «Карпатия» пароходының қабылдауы арқасында әлемге танымал болды.
Мемлекетке сіңірген еңбегі үшін 1914 жылы 30 желтоқсанда Маркони Италия Корольдігінің өмірлік сенаторы болып тағайындалды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Маркони инженерлік корпустың лейтенанты шенін алып, Италия әскери-теңіз күштерінің радиотелеграфия институтында қызмет етіп, өз еркімен әскери қызметке барды. Кейіннен ол 1919 жылдың қарашасында Capitano di Fregata дәрежесіне жеткен бірқатар жоғарылауларға ие болды. Әскери қызметтен кеткеннен кейін Маркони отставкадағы офицер ретінде бірқатар жоғарылауларға ие болды.
1919 жылы Париж бейбіт конференциясында Италияның толық құқылы уәкілі болды. Италия атынан Аустрия және Болгариямен бейбіт келісімдерге қол қойды.
1919 жылы ол Саутгемптондағы аукционда яхта сатып алып, сол сәттен бастап оның өмірінде жаңа кезең басталды — яхта оның үйі де, жұмыс орны да болды. Маркони деп атаған 67 метрлік бу яхтасы модернизацияланып, қалқымалы зертханаға айналдырылды, содан кейін көптеген жылдар бойы әлемдік қауымдастықтың назарын аударды.
Маркони итальяндық фашизмді қабылдады және 1923 жылы Ұлттық фашистік партияға қосылды. Оның саяси таңдауы оның радиодағы өнертапқыштық басымдығына қарсы шыққандарға ашық сынақ болды. Ол негізін қалаушы болды.
1929 жылы 17 маусымда король Виктор Эммануэль III Маркониге маркиз мұралық атағын берді.
1930 жылы оны Бенито Муссолини басшысы етіп тағайындады. Бұл лауазым оны фашистік Италияның басты басқару органының — Ұлы фашистік кеңестің мүшесі етті.
1931 жылы Маркони Ватикан радиосының негізін қалады. 1932 жылы ол бірінші радиотелефондық микротолқынды байланысты орнатты. 1934 жылы ол ашық теңізде навигация үшін микротолқынды байланыс мүмкіндігін көрсетті.
Гульельмо Маркони Римде 1937 жылы 20 шілдеде 63 жасында тоғызыншы инфаркттан кейін қайтыс болды. 1937 жылы 21 шілдеде жерлеу күні есте қаларлық екі минут бойы әлемнің барлық радиостанциялары үнсіз қалды.
Прис есебіне сәйкес
Марконидің аппараты туралы алғашқы егжей-тегжейлі басылым 1897 жылы 11 маусымда пайда болды. Бұл 1897 жылы 4 маусымда Корольдік институтта Прис жасаған баяндаманың  журналында жариялануы болды.
Таратқыш құрылғыда Аугусто Риги өзгерткен Герц вибраторы қолданылды, қабылдағыш Александр Поповтың найзағай детекторына ұқсас құрылғы болатын (өз кезегінде Оливер Лодж құрылғысының негізінде жасалған). Түпнұсқа жабдық УҚТ- диапазонында электромагниттік толқындармен жұмыс істеді. Прис таратқыштың жиілігі шамамен 250 МГц, яғни толқын ұзындығы шамамен 1,2 м, 89 болатынын хабарлады.
Қабылдағыш металл ұнтағының жаңа құрамымен тығыздалған вакуумдық когерерді қолданды, бұл когерердің тұрақтылығы мен сезімталдығын арттырды. Сонымен қатар, Поповтың құрылғысынан айырмашылығы, когерерді шайқаудың басқа кинематикалық схемасы болды және қабылдағыштың жиілік реакциясы когерерге металл плиталарды бекіту арқылы реттелді.
Ресивердегі маңызды жаңалық
Маңызды жаңалық когерермен сериялы дроссельді катушкаларды енгізу болды — олар Лодж құрылғыларында да, бірінші Поповтың құрылғыларында да болған жоқ. Прис баяндамасында «дроссельдік катушкалар энергияның ағып кетуіне жол бермейді» деп атап өтті. Бұл катушкалар басқа қызмет атқарған болуы мүмкін. Попов алғаш рет 1897 жылы 18 қыркүйекте Одессада өткен теміржол электр инженерлерінің съезінде жасаған баяндамасында Маркони қабылдағышын сипаттай отырып, катушкаларды атап өтті және олардың мақсатын когерерді қабылдағыштың өзінде пайда болатын кедергілерден қорғау арқылы түсіндірді — «кездейсоқ тербелістердің пайда болуы үшін реле және қоңырау үзілістері кезінде ұшқыннан өздігінен индукцияланған катушкалар әлсіреген және сезімтал түтікке жетпеген». Бір айдан кейін Электротехникалық институтта осындай баяндамасында Попов өзінің түсіндірмесіне былай деп қосты: «Біз бұл мақсатқа реле орамаларының арасына түтік салу арқылы қол жеткіздік». 1899 жылы бірінші Бүкілресейлік электротехникалық конгресстегі баяндамасында Попов Маркони қабылдағышын егжей-тегжейлі сипаттады — ол электромагниттермен ашылатын тізбектердің кедергілерін басу үшін барлық электромагниттерге параллель енгізілген катушкалар мен резисторларды, Маркони куәлік еткендей, бұл катушкаларсыз телеграфтық байланыс қашықтығы шамамен екі есе азаятынын атап өтті.
В. Д. Меркулов Поповтың құрылғысының схемасы Маркониге Поповтың мақаласы 1896 жылы қаңтарда Ресейдің физика-химиялық қоғамының журналында жарияланғанға дейін белгілі болды деп мәлімдейді. Бұл ретте В. Д. Меркулов бұл мақаланың 1948 жылы жарияланған құжаттар жинағында жариялануына сілтеме жасайды, мұнда Поповтың құрылғысының схемасы дроссельді катушкалар арқылы ұсынылған. Дегенмен, осы мақаланың басқа құжаттар жинақтарындағы жарияланымдарында Попов құрылғысының схемасы не ұсынылмаған, не дроссельді катушкаларсыз ұсынылған. Дроссельді катушкаларсыз Поповтың құрылғысының схемасы 1905 жылы шыққан И.Г.Энгельманның кітабында да берілген.
В. И. Шапкин Маркони Поповтың құрылғысы туралы алғаш рет 1897 жылдың аяғында «Электрик» газетінің редакциясына бірінші кезектегі талаптары бар хатын оқығанда білген деп санайды.
Поповтың тәжірибелерінен жүйелік айырмашылықтар
Одессадағы конгресстегі баяндамасында Попов өзінің тәжірибелерінен тағы бір айырмашылығы ретінде «Маркони резонанс құбылысын пайдаланады» және «Мен де өз тәжірибемде резонансты қолдануға тырыстым, бірақ ол көп көмектеспеді» деп атап өтті.
Поповтың құрылғыларынан айырмашылығы, Марконидің ұзын тік антеннасы қабылдағышта да, таратқышта да қолданылды, онда ол вибратор ретінде әрекет етті, сондықтан байланыс ұзағырақ толқын ұзындығында жүзеге асырылды, дифракцияға байланысты кедергілерді орап алды, бұл диапазонды ұлғайтты. Таратқышта қысқа ұшқынды пайдалану ең төмен қуаттылығы бар, бірақ разряд ұзақтығы ұзағырақ — бірдей энергиямен, бірақ аз әлсіреу — резонансты қолдануға мүмкіндік берді. Поповтың өзі өз басылымдарында атап өткендей, табысқа жете алмады. Беретін және қабылдағыш антенналардың бірдейлігі жабдықта қосымша баптау элементтерінсіз резонансты мүмкін етті — олар Маркони жабдығына кейінірек енгізілді.
Маркони Ложа мен Поповтың жұмысы туралы
Сиволлдың «Сымсыз телеграфия» кітабынан Марконидің АҚШ патенттік өтінімінен алынған үзіндінің бір бөлігінің аудармасы(С Н. Sewall, «Wireless Telegraphy». New-York, 1903, pp. 213—214) :<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"> Мен проф. Лодждың 1894 жылға сілтеме жасайтын «Герцтің туындылары» деп аталатын жұмысы туралы және онда Герц тербелістерін көрсетуге (Ложбен) байланысты сипатталған әртүрлі құрылғыларды білемін. Мен сонымен қатар проф. Поповтың «Орыс физика-химиялық қоғамының еңбектерінде», 1895 немесе 1896 жж. мақалаларын да білемін. Дегенмен, олардың ешқайсысы Герц толқындарын жасанды түрде жасауға, оларды белгілі бір сигналдарға түрлендіруге, оларды таратуға, қабылдауға және осындай сигналдарды телеграфқа жіберуге мәжбүр ететін толық жүйенің немесе механизмнің сипаттамасын бермейді. Сондай-ақ, менің білуімше, тарату станциясындағы Герц осцилляторы мен қабылдау станциясындағы жетілмеген контакті аппараты сыммен қамтамасыз етілетін, бір жағынан жерге тұйықталған және қосылатын жүйенің сипаттамасы жоқ. Екіншісі көтерілген немесе оқшауланған. Менің өнертабысқа дейін өзін-өзі емдейтін жетілмеген контактісі бар практикалық құрылғы сипатталғанын білмеймін. Мен тиімді телеграфтық тарату және сигналдарды анық қабылдау үшін жасанды түрде жасалған Герц тербелістерін бірінші болып аштым және практикада қолданамын деп есептеймін.
Бас ию
Бас ию — басын еңкейте ию арқылы жасалатын ғұрыптық ишара. Мифологиялық түсінікте адамның басы аспандағы Тәңір әлеміне жақын тұрған ардақты мүше. Бас қимылдарымен әртүрлі ишарат, тұспалдарды білдіруге мүмкіндік мол. Мысалы, бас изеуден мақұлдау ишаратын аңғарсақ, бір адамнан кешірім сұрағанда, мәселен, қыз алып қашқан жағдайда кешірім сұрап барушы (жаушы) құдаларға барып, тымағын (бөркін) шешіп, ұмсынып жерге қойып, бас иіп, кешірім өтінеді. Сондай-ақ жеңілген жақ тымағын шешіп, тізе бүгіп, басын иіп, жауға берілгендігін мойыпдайды. Көне түрік жазуындағы «мойны бардың басын игіздім, тобығы бардың тізесін бүктірдім» деген сөздер осыны дәлелдейді. Көшпелілер қылмыскер адамды жазалағанда баскиімін шешіп алатын болған. Демек адамның өз еркімен баскиімін шешуі немесе зорлап шешіндіру, басын июі адамның кінәлі, яғни күнәлі, айыпты екендігін, кейде шарасыз халге түскендігін, кішірейгендігін білдіреді. Сол себептен де дәстүрлі мәдениетте адамның жалаңбас жүруіне тыйым салынды.
Гульельмо Маркони
Естелік
нобай| Флоренция, Санта Кроче базиликасындағы мемориалдық тақта. Италия
Бас ию
Бөріктің көктегі рухтарға жақын рәміз екендігі «Едіге батыр» жырында былай баяндалады: Үлкендер бала Едігеден төрелік сұрап келгенде, келген адамдарды анадай жерге отырғызып қойып, баланың өзі оңаша шығып, таяғын жерге қадап, таяқтың басына бөркін кигізіп, күбір-күбір сөйлеп: «Екеуі болса бірі аға, біреуі болса бөркі аға» деген екен.
Гульельмо Маркони
Пікірлер
<references group="*" responsive="1">
Санат:Папа ғылым академиясының мүшелері Санат:Маттеуччи медалінің иегерлері Санат:Римде қайтыс болғандар Санат:Швед корольдік ғылым академиясының мүшелері Санат:АҚШ Ұлттық ғылым академиясының шетелдік мүшелері Санат:Физикадан Нобель сыйлығының иегерлері Санат:Алфавит бойынша Нобель сыйлығының иегерлері
Бас ию
Дереккөздер
Санат:Мәдениет Санат:Терминология
Іліп алу
Іліп алу. Стоматологияда зерттейтін затка цитологиялық анықтау үшін қолданылады. Тереңде жатқан әр түрлі жаралардан ткань бөлігінен керегін іліп алып тексеретін әдіс.
Дереккөздер
Санат:Медицина Санат:Стоматология
Глицерин
Глицерин(грек. glykeros –тәтті), HOCH2 CH (OH)CH2OH – қарапайым үш атомды спирт. Түссіз, иіссіз, тәтті, тұтқыр сұйық. Балқу t 17,9°С, қайнау t 290°С. Г. ылғал тартқыш, сумен кез келген мөлшерде, сондай-ақ, метил, этил спирттерімен және ацетонмен араласады.
Тимтома
Тимтома (Тинтома) — Ресейдегі өзен. Ненецк АО, Архангельск облысы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Келда өзенінің оң жағалауынан 48 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 64 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Двинск-Печорск су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Ақ теңіз су алабының өзендеріВоронов мүйісінен (Мезень өзенін қоспағанда) Канин Нос мүйісіне дейін. Өзен саласы — Саласы болмайды, өзен алабы — Мезень.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Бас құда
Бас құда - бір-бірімен қыз алысып, қыз беріскен құдалардың ішіндегі әулеттің үлкені, күйеу жігіттің әкесі, қалыңдық әкесі немесе аталары, яғни құдалардың үлкені. Сондай-ақ сөз тізгінін ұстаушы адамды да бас құда дейді. Кейде құдалық үрдістері барысындағы көп барыс-келістің бірінде келгендердің іініндегі ең жақын туысы немесе ең үлкені де сол сәтте бас құда болып санала береді. Қазақтың ғұрыптық салтында құда түскенде киіт кигізіледі. Әлеуметтік жағдайына қарай киіт те әртүрлі болады. Бас құдаға ат, түйе берілсе, ал кейінгі құдаларға дәрежесіне, туыстығының жақындығына қарай орамал шаршы берілген. Киіт киген құдалықты бекіткеннің белгісі болып табылады.
Дереккөздер
Санат:Туыстық
Риниофиттер
нобай|Риниофиттер|оңға Риниофиттер (Rhynióphyta) – қарапайым құрылысты қазба өсімдіктер. Олардың сабақтары тармақталған, жапырақтары болмаған. Жер бетіндегі өсімдіктер әлемінің дамуында псилофиттердің тіршілік етуі өте белгілі кезең болады. Псилофиттердің кезеңі геологиялық мәні жағынан алғанда қысқа мерзімді болған, олардың жер бетіндегі тіршілк етуі 20-30 миллион жыл болып есептеледі. Девон кезеңінің орта шенінен азая бастайды да осы кезеңнің аяқ кезінде мүлдем жойылып кетеді. Псилофиттердің қазба қалдықтары силур кезеңінен мен төменгі және орта девон кезеңі шөгінділерінен табылған.
Псилофиттердің әр түрлі түрінен кәдімгі шаңжапырақтәрізділер, плаундар, қырықбуындылар пайда болды.
Санат:Өсімдіктер
Фурфурол
thumb thumb ФУРФУРОЛ, 2-формилфуран, -фурил альдегиді, С5Н4О2 — фуран туындыларына жататын органикалық гетероциклді қосылыс. Ф. түссіз, ауада күңгірттенетін сұйықтық, балқу t 36,5С, қайнау t 162С, тығызд. 1,1594 г/см3 (20С-та). Қаныққан көмірсутектер мен суда нашар, ацетон, бензол, эфир, спиртте жақсы ериді. Суда азеотропты қоспа (35%-ы Ф.) түзеді. Ф-ды алғаш қантты күкірт қышқылымен әрекеттестіру арқылы неміс химигі И.Деберейнер алған (1832). Оның хим. қасиеттері бензальдегидке ұқсас, ол альдегидтерге тән барлық реакцияларға қатысады; фуранкарбон қышқылына тотығып, фурфурил спиртіне тотықсызданады. Цианды калий (KCN) әсерінен молек. өзгеріске ұшырап фуроин, аммиакпен әрекеттесіп фурфурамид түзеді. Ф. жасанды шайыр өндірісінде, мұнай фракцияларын тазартуда, нейлон өндіруде, т.б. қолданылады.
Рибавирин (виразол)
Дереккөздер
Санат:Медицина Санат:Вирусология Санат:Иммунология Санат:Генетика Санат:Молекулалық биология
Фурфурол
Сілтемелер
"Қазақ Энциклопедиясы" 9 том
Санат:Альдегидтер Санат:Фурандар
Никеландия
Никеландия (Niquelândia) — Бразилиядағы муниципалитет, Гояс штатында орналасқан. Солтүстік Гойас мезорегионының құрамдас бөлігі болып табылатын Порангату экономика-статистикалық микрорегионының құрамына кіреді.
2007 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 38517 адамды құрайды. Алып жатқан жер аумағы 9 843,170 км² шамасында. Халық тығыздығы — 3,8 адам/км².
Саяси терроризм
thumb | 250px| Пентагондегі терроризм көрісі Саяси терроризм - ''[лат. terror - қорқыныш]'' - қаталдықпен сипатталатын саяси зорлықтың ерекше түрі; тұрғындар мен өзінің қарсыластары арасында қорқыныш пен үркіту тудыру мақсатында бұзақылық әрекеттерді жүзеге асыру, тіптен олардың көзін жою немесе материалдық шығындарға ұшырату. Терроризм мемлекет, ұйымдар, топтар мүддесін қорғау мақсатында саяси күрес құралы ретінде пайдаланылады. Терроризм қарсыластардың бірін-бірі жоюдан басқа амалы қалмаған, қарама-қайшылықтар шиеленіскен жағдайларда дамиды. Терроризмге күрестің басқа жолы қалмаған немесе адамдардың мінез-құлқын түбегейлі өзгерткілері келген жағдайда баруы мүмкін. Терроризмнің психологиялық негізі - радикализм, экстремизм.
Никеландия
Тарихы
Қала 1735 жылы құрылған.
Саяси терроризм
Қазіргі заманда экстремистік ұйымдардың террористік қызметі үдеуде. Олардың сипаты күрделеніп, адамгершілікке жатпайтын мән алуда. Терроризм әлемдік деңгейдегі ұйымдасқан күшке айналып отыр. Терроризмнің өсу себептері - дағдарыстық құбылыстардың өсуі, саясаттың бақылаушылық-реттеушілік қызметінің әлсіреуі, кейбір елдердің, тіптен әлемдік қауымдастықтың күрделі әлеуметтік-саяси үрдістерді реттей алмауы, идеалдар мен құндылықтардың жылдам өзгеріп отыруы.
Никеландия
Тарихы
Санат:Гояс елді мекендері
Саяси терроризм
Терроризмнің орталық элементі нақты мақсаттарды, сонымен бірге жалпы, кейде символдық мақсаттарды көздейтін террористік актілер. Нақты мақсаттарға саяси көшбасшыны өлтіру, адамдардың көп жиналған жерінде жарылыстар ұйымдастыру жатады. Ал жалпы, символдық мақсаттарға Шешенстанды Ресейден бөлуді талап етуді жатқызуымызға болады. Барлық жағдайда террористік актілердің мақсаты - қорқыту, үркіту, хаосты туындату.
Терроризм субъектілері жеке тұлғалар, арнайы террористік ұйымдар және мемлекет болуы мүмкін. Террористік актілерді террористер өздерінің талап-тілектерін жеткізу үшін пайдаланады.
Терроризмді іс-жүзінде келесі түрлерге бөлуге болады: террор бейбіт және соғыс уақытындағы саяси күрес әдісі ретінде; жеке немесе ұйымдасқан террор мемлекеттік саясат ретінде; террор ішкі саяси күрес құралы ретінде; мемлекетаралық сипаттағы террористік актілер; халықаралық терроризм.
Дереккөздер
Санат:Саясат
Слэдж (Миссисипи)
Слэдж (Sledge) — Миссисипи штатының Quitman округіне жататын АҚШ қаласы.
Қала тұрғындарының саны 529 адамды құрайды. Алып жатқан жер аумағы 1.4 км² шамасында. FIPS коды — 28-68400.
Сыртқы cілтемелер
Санат:Миссисипи қалалары
Ақсу-аюлы II кешені
Ақсу-аюлы II кешені, қола дәуірі мәдениетін, тұрмысын сипаттайтын ескерткіш. Қарағанды облысы, Шет ауданының орталығы Ақсу-Аюлы ауылынан солтүстікке қарай 3 км жерде орналасқан. Қорымда 36 мола бар. Оның 24-і Аңдронов мәдениетін, қалған 12-і Беғазы-Дәндібай мәдениетін сипаттайды. 1952 ж. ҚазКСР ғылым академиясының Ә. X. Марғұлан басқарған Орталық Қазақстан археологиялық экспедициясы қола кезеңінің 3 үлкен қоршаулы обасын зерттеді. Оның ішінде аса құндысы 3-оба. Оның қазғанға дейінгі диаметрі 30 м, биіктігі 1,8 м. Оба іргесін үлкен тастарды қырынан көміп бекіткен. Қазғанда оның ішінен екі қабат қоршау мен үлкен тас-қабір ашылды. Оның ауданы 2,5x1,45 м, тереңдігі 1,6 м. Бетін екі үлкен қақпа таспен жапқан. Қабірден басын батысқа қаратып, шалқасынан ұзынынан жатқызған мәйіт сүйегі мен қыш ыдыс сынықтары табылды. Қабірді ауданы 4,45x3,4 м, бұрыштары дөңгеленіп салынған төрт бұрышты бір қоршаумен және оның сыртынан ішкі ауданы 7,9x7,6 дөңгелекше келген екінші қоршаумен қоршаған. Қоршаулардың қабырғалары ірі кақпа тастарды жалпағынан қалап тұрғызылған. Жоғарғы жағы ортасына қарай бүрмелене күмбез қалау тәсілімен қаланған. Сақталған биіктігі 1,5 м,қалыңдығы 2 м. Қоршаулардың бетін бөренелермен баспалдақты пирамида тәрізді етіп жапқанға ұқсайды. Оның өртенген көмірі, үстінен жапқан қамыспен тал бұтақтары, күл қалдықтары сақталған. Қоршаулар ішінен қыш ыдыстар сынықтары мен мал сүйектері шықты. Ыдыстардың бірнешеуінің сыртындағы оюлар Андронов мәдениетіне тән геометриялық өрнектер болса, бірқатары Беғазы-Дәндібай мәдениетінің өрнектерімен безендірілген пішімі өзгеше ыдыстар. Осы белгілер кешеннің Беғазы-Дәндібай мәдениетін сипаттайтын алғашқы рубасының немесе қоғам көсемінің құрметіне салынғанын аңғартады.
Ольшен (Нор)
Ольшен (Haulchin) — Франциядағы коммуна. Нор-Па-де-Кале аймағына қарасты Нор департаментінде орналасқан. Валансьенн округінің құрамына енеді. Алып жатқан жер аумағы 5,15 км² шамасында.
Коммунаның INSEE коды — 59288, пошта индексі — 59121.
Демографиясы
2009 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 2356 адамды құрады. Халық тығыздығы — 457,48 адам/км².
Тұрғындарының жас шамасы және жынысы бойынша құрамы (2006) :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Нор департаментінің коммуналары
IC 4732
IC 4732 — Мерген шоқжұлдызында орналасқан PN (планеталық тұмандық) типті планеталық тұмандық.
Ашылуы
Бұл нысан Индекс каталогтың түпнұсқа басылымының тізіміне енеді. Сондай-ақ, бұл ғарыш объектісі өзге де зерттеулер мен каталогтарда кездескендіктен оның келесідей атаулары бар: PK 10-6.1, ESO 523-PN1, CS>16.6.
Сыртқы сілтемелер
IC 4732 Санат:Мерген (шоқжұлдыз)
Әулиеағаш
Әулиеағаш — Жетісу облысы Панфилов ауданындағы ауыл, Үлкенағаш ауылдық округі орталығы.
Географиялық орны
Аудан орта­лығы — Жаркент қаласынан солтүстік-батысқа қарай 20 км-дей қашықтықта, Бурақожыр өзені жағалауында, сары топырақты құмдауыт жерде орналасқан.
Халқы
1999 жылы тұрғындар саны 2763 адам (1448 ер адам және 1315 әйел адам) болса, 2009 жылы 2959 адамды (1512 ер адам және 1447 әйел адам) құрады.
Тарихы
1997 жылы ауылда бір­неше өндірістік кооператив және шаруа қожалығы құрылды.
Инфрақұрылымы
Орта мектеп, кітапхана, клуб, фельдшерлік-акушерлік пункт, тағы басқа мекемелер бар. Тұрғындары басқа елді мекендермен автомобиль жолы арқылы қатынасады.
Дереккөздер
Санат:Панфилов ауданы елді мекендері
Ғабдуллин (ауыл)
Ғабдуллин — Түркістан облысы Жетісай ауданы, Атамекен ауылдық округі құрамындағы ауыл.
Географиялық орны
Аудан орталығы - Жетісай қаласынан батысқа қарай 23 км-дей жерде.
Халқы
1999 жылы жергілікті тұрғындар саны 19 адам (11 ер адам және 8 әйел адам) болса, 2009 жылы 32 адамды (18 ер адам және 14 әйел адам) құрады.
Дереккөздер
Санат:Жетісай ауданы елді мекендері
Кирово (Солтүстік Қазақстан облысы)
Кирово — Солтүстік Қазақстан облысы Тайынша ауданындағы ауыл, Киров ауылдық округі орталығы.
Географиялық орны
Аудан орталығы - Тайынша қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 47 км-дей жерде, Сандыкөл көлінің солтүстік-батыс жағасында орналасқан.
Халқы
1999 жылы жергілікті тұрғындар саны 990 адам (487 ер адам және 503 әйел адам) болса, 2009 жылы 680 адамды (327 ер адам және 353 әйел адам) құрады.
Дереккөздер
Санат:Тайынша ауданы елді мекендері
Бас сауым
Бас сауым - биенің таңғы бірінші сауымының атауы
Дереккөздер
Санат:Мәдениет Санат:Терминология
Пестивирустар
Пестивирустар — тогавирустар тұқымдастығына кіретін туыстық. Пестивирустар омыртқасыздарда өсіп-өнбейді. Сиыр, шошқа, қой, ешкілерді зақымдайды. Типтік уәкілі — сиырлардың мукозды ауруының вирусы.
Дереккөздер
Санат:Тогавирустар
Б. з. д. 644 жыл
Қайтыс болғандар
Тағы қара: Санат:Б. з. д. 644 жылы қайтыс болғандар
Түсініктемелер
*
Кае және Кенгичхега жанры
КАЕ ЖӘНЕ КЕНГИЧХЕГА ЖАНРЫ
Кае жанры. Хянганың жалғасы ретінде әдебиет сахнасына Х-ХІУ ғасырларда корей поэзиясында пайда болған жаңа пішін – Коре кае (чанга, сол дәуірде үстемдік еткен Коре әулетіне сәйкес «Коре өлеңдері» деп аталды) шықты. Кае өлеңдері де иду тәсілімен жазылды.
Коре дәуірі әдебиетіне тән сипат – хянганың әлсіреп, қытай иероглифінің кеңінен қолданылуы, «Коре каеның», яғни кае өлеңдерінің пайда болуы. Ол негізінен әдет-ғұрыптық, сүйіспеншілік мазмұнда келеді. Кае өлеңдері патша сарайында мойындалып, кеңінен таралды. Коре өлеңдерінің пішіні ұзын болып келеді (чанга сөзі ұзын өлең деген мағынаны білдіреді). Қысқа шумақтар (2 немесе 4 жолдан тұратын) нақты бір тақырып бойынша циклдарға бірікті де, қайталанып отыратын қайырмалармен (рефрен) аяқталып отырды. Шумақ саны тұрақты болған жоқ. Бұл кезеңдегі поэзияның әсері каса жанрларында байқалды. Кае өлеңдері ұрпақтан-ұрпаққа ауызша тарап Чосон кезеңіне дейін жетті. Чосонның ерте кезеңінде ұлттық алфавит – хангыльдың пайда болуы корей әдебиетінің тарихындағы шешуші кезеңдердің бірі болды. Корей алфавитінің көмегімен «Енбечхонга» («Аспанға ұшып бара жатқан айдаһарға арналған ода») секілді туындыға акчан (музыкалық партитура) жазылды.
Силла дәуірінде хянга қандай маңызды роль атқарса, Коре дәуірінде ханмун поэзиясы сондай роль атқарды. Онымен қоғамның оқыған бөлігінің патриоттық талпыныстары байланыстырылды, солар ғана елді шет мемлекеттерге жақсы таныта, көрсете алатын. Туған тілдегі поэзия екінші орынға ысырылды. Міне, сондықтан да «Коре кае» («Коре өлеңдері») деп аталатын корей тілінде жазылған поэтикалық туындылар хянга секілді аз сақталды. Силла дәуірінде хянга өлеңдерін жинау ісі қолға алынса, Коре дәуірінде ана тіліндегі поэзияның антологиясы жасалған жоқ, жинауға ниет те болған жоқ.
Хянгамен салыстырғанда, каеның пішіні әртүрлі болып келеді. Бірнеше ғана жолдан тұратын қысқа каелар, он шумақтан асатын көлемді каелар да бар. Олар хянгадан тақырыптық жағынан ерекшеленеді. Кае хянгадан ақсүйектерге, зиялыларға арналған туындыларымен ерекшеленеді. Мәселен, «Чон Гваджонның өлеңі», «Чонсокка» т.б. каеларда ақын өз билеушісіне құлай берілуді, адалдықты жырлайды. Кае өлеңдерінің арасында буддалық туындылар жоқ. Олардың кейбірі сүйгенінен айрылысуға арналса, кейбірі әлеуметтік сынға арналады. Жалпы кае өлеңдерінде хянга дәстүрі жиі кездесіп отырады. Мұнда да «кішінің» (бағынушы) «үлкенге» (билеуші) деген адалдығы, «космос» пен «үлкеннің» келбеті арасында байланыс бар деген ой айтылады.
Кенгичхега жанры. Корей поэзиясындағы тағы бір өзіндік жанр – халлим пельгокчхега – «академиялық әндер стиліндегі өлеңдер». Оларды басқаша кенгичхега («астана төңірегінде айтылатын әндерге ұқсайтын туындылар») деп те атайды. Бұл жанр ХІІ ғасырдың І жартысында моңғол шапқыншылығынан кейін Коре астанасы көшірілген Канхва аралында пайда болған. ХІУ ғасырда бұл жанр тарих сахнасынан кетті. Кенгичхеганың 14 туындысы сақталған. Оның авторлары негізінен табиғат сұлулығы мен сарайдың салтанатты өмірін жырлайтын сарайлық оқымыстылар болды. Кенгичхега ортағасырлық эстеттердің талғампаз, формалистік поэзиясы деп те саналды. Соған қарамастан дәл осы жанр корей өлеңдерін бір тәртіпке келтіруде маңызды роль атқарған. Кенгичхега жанры ханмун поэзиясымен байланысты болса да (қытайлық сөз қолданыстары көп қолданылды), халық әндерінен, әсіресе хянгадан көп нәрсені бойына сіңірді. Кенгичхега үш бөлімнен тұрды. Кенгичхега туындылары өлеңнің қысқа түрінен ұзақ түріне қарай ауысуының сайысы іспетті болды.
Ханмун поэзиясы мен корей тіліндегі поэзия тақырыптық, идеялық, мазмұндық жағынан бір-бірінен алшақтап, бөлініп кеткен жоқ, керісінше, бір-бірімен байланыста болып, бірін-бірі толықтыра отырып корей поэзиясын дамытты. Корей әдебиеті жөнінде жазылған зерттеу еңбектерге сүйене отырып, корей тіліндегі поэзияның дамыған кезі – УІІ-ХУІІ ғасырлар деп көрсетуге болады. Корей тіліндегі өлеңдердің қай-қайсында болса да айтылатын мәселе – отанды қорғау, өз билеушісіне сатқындық жасамау, адамзатты қоршаған табиғатқа зиян келтірмеу, оны қаз-қалпында сақтау. Табиғат пен адам арасындағы гармонияның сақталуы үшін корей ақындары көп күш жұмсады. Сиджо, каса жанрларында пейзаждық лириканың әдемі, ерекше үлгілерінің тууы осыған дәлел. Сондықтан да корей поэзиясы жанрларының тәлім-тәрбиелік мәні ерекше болады.
Веж-Ель
Веж-Ёль — Ресейдегі өзен. Коми Республикасы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Үлкен Визинга өзенінің сол жағалауынан 57 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 10 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Двинск-Печорск су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Вычегда бастауынан Сыктывкар қаласына дейін. Өзен саласы — Вычегда, өзен алабы — Солтүстік Двина.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Пётр Кузьмич Анохин
Пётр Кузьмич Анохин (14 (26) қаңтар 1898, Царицын – 5 наурыз 1974 Мәскеу) – совет физиологі. .
Функционалды жүйе теориясын құрушы, академик. Ленин сыйлығының лауреаты (1972). Азамат соғысына қатысқан. «Қызыл Дон» журналының бас редакторы болған. Еңбектері: ''«Декарттан Павловқа дейін. Рефлекс теориясына 300 жыл», «Иван Петрович Павлов. Өмірі, қызметі және ғылыми мектебі», «Функционалды жүйе физиологиясының очерктері», «Шартты рефлекстің биологиясы мен нейрофизиологиясы»'' т.б.
Өмірбаяны
Петр Кузьмич Анохин жұмысшылардың отбасында дүниеге келген. 1913 жылы жоғары бастауыш мектепті бітірді. Отбасына көмектесу үшін ол теміржол кеңсесіне жазылды, содан кейін пошта-телеграф шенеунігі лауазымына емтихан тапсырды. Осы кезеңде экстерном нақты мектептің алты сыныбына емтихан тапсырып, 1915 жылдың күзінде Новочеркасс жер-агрономиялық училищесіне оқуға түсті. Азаматтық соғысқа қатысты. Кеңес өкіметінің алғашқы жылдарында-Новочеркассктегі "Красный Дон" газетінің баспасөз комиссары және бас редакторы. А. в. - Мен кездейсоқ кездесу. Осы кезеңде Оңтүстік майдан әскерлерін үгіт пойызымен аралаған Луначарский және "адам жанының материалдық механизмдерін түсіну" үшін миды зерттеуге деген ұмтылыс туралы әңгіме Анохиннің тағдырында маңызды болады.
Әскери-медициналық академияда и. п. Павловтың бірқатар дәрістерін тыңдап, оның зертханасына оқуға түседі (1922).
1926 жылы бітіргеннен кейін ГИМЗа Ленинград зоотехникалық институтының физиология кафедрасының аға ассистенті болып сайланады (1928 жылдан бастап доцент). И. п. Павловтың зертханасында жұмысын жалғастыра отырып, ғалым институт кафедрасында мидың қан айналымын және ацетилхолиннің сілекей безінің Тамырлы және секреторлық қызметіне әсерін зерттеу бойынша бірқатар зерттеулер жүргізді.
Дереккөздер
Санат: совет физиологтары Санат: Академиктер Санат: Азамат соғысына қатысқандар
Сержиу Консейсау
Сержиу Паулу Марсенейру да Консейсау (Sérgio Paulo Marceneiro da Conceição; 15 қараша 1974, Коимбра) — португалиялық футболшы, жартылай қорғаушы. Қазір бапкерлікпен айналысады. 2017 жылдан бері "Порту" клубының бас жаттықтырушысы.
Карьерасы
Карьерасында Португалия, Италия, Кувейт, Грекия чемпионаттарында доп тепті. Алты жылдай Италияның "Лацио", "Парма", "Интернационале" клубтарында ойнады.
Ұлттық құрама сапында 2000 жылғы Еуропа чемпионатына, 2002 жылғы әлем чемпионатына қатысты. 2000 жылғы еурододаның үшінші турында күтпеген жерде Германиямен ойында хет-трик жасады.
2012 жылы бапкерлікке кірісті.
Командалық
Порту
Qazaqstan (телеарна)
«Qazaqstan» Ұлттық телеарнасы — «Қазақстан» Республикалық телерадиокорпорациясы» АҚ құрамына кіреді. 1958 жылы негізі қаланған. Сол жылы 8 наурызда Алматы студиясынан алғашқы хабар берілді, желтоқсан айынан күнделікті 5 сағаттық хабар беріле бастады. 1959 жылдың сәуіріне дейін қазақ телевизиясында 333 бағдарлама, 497 кинофильм мен киножурналдар дайындалды. Өткен ғасырдың 70-80 жылдары қазақ телевизиясы түрлі-түсті бейнеге көшті. Трансляцияның ұзақтығы - 7 сағат, қызметкерлер саны - 412-ге жетті. 11 бас редакция, 4 шығармашылық бірлестік жұмыс істеді. Ал 1994 жылы 4 сәуірде ҚР Президентінің Жарлығымен «Қазақстан» теледидары мен радиосы» республикалық корпорациясы болып құрылды. 2002 жылдан бастап «Қазақстан» Ұлттық телеарнасы деп аталды. Телеарнаның 17 аймақтық филиалы бар. Оның хабарларын 2003 жылы Қырғызстан, Өзбекстан, Ресейдің Қазақстанмен шекаралас 12 облысы мен Қытайдың Шыңжаң-Ұйғыр автономдық аудандарының тұрғындары көре бастады.
Сержиу Консейсау
Командалық
Лацио
Qazaqstan (телеарна)
Тарихы
«Qazaqstan» Ұлттық телеарнасы «Қазақстан» республикалық телерадиокорпорациясы» АҚ құрамына кіреді. 1958 жылы ірге көтерген телеарна алғашында 5 сағаттық хабар тарата бастады. Содан бері телеарнаның техникалық әлеуеті жыл сайын ұлғайып, 1987 жылы телетаратылым бойынша одақтас республикалар арасында төртінші, көркем және деректі фильмдер өндірісі бойынша екінші орынды иеленді.
Бүгінгі таңда телеарнаның техникалық әлеуеті республика аумағының 100 пайызына жуық, көршілес Ресей Федерациясы, Қырғызстан, Өзбекстан, Түрікменстан, Моңғолия және Шыңжан-Ұйғыр автономиялы ауданы өңірлеріне хабар таратуға мүмкіндік беріп отыр. Сондай-ақ, заманауи телетаратылымның барлық талаптарына сай.
Сержиу Консейсау
Сілтемелер
Санат:Португалия футболшылары Санат:Порту ФК ойыншылары Санат:Лацио ФК ойыншылары Санат:Парма ФК ойыншылары Санат:Интернационале ФК ойыншылары Санат:Стандард Льеж ФК ойыншылары Санат:Әл-Кадисия Кувейт ФК ойыншылары Санат:ПАОК ФК ойыншылары Санат:Португалия Ұлттық футбол құрамасының ойыншылары Санат:Португалия футбол жаттықтырушылары Санат:Академика ФК жаттықтырушылары Санат:Брага ФК жаттықтырушылары Санат:Витория Гимарайнш ФК жаттықтырушылары Санат:Нант ФК жаттықтырушылары Санат:Порту ФК жаттықтырушылары
Qazaqstan (телеарна)
Тарихы
Бүгінгі таңда Ұлттық арна эфирінде әртүрлі жастағы көрермендерге арналған жаңалықтар мен ерекше ток-шоу жанрлары, ойын-сауық және танымдық бағдарламалар, қоғамдық-саяси, экономикалық хабарлар, сондай-ақ, мемлекеттік тілді дамытуға негізделген жобалар көп.
Телеарна алғаш 1990 жылы таңбаланды. Арнаға сол кезде киіз үй пішіндес, ортасында 1 саны бар логотип басылды. Сөйтіп, арна «Қазақстан-1» деп аталды. Ал, 2002 жылдан салт атты адамның бейнесі бедерленіп, төменгі жағында «Қазақстан» атауы петроглиф жазуымен берілді.
2002-2006 жылдары арна атауы Күлтегін ескерткішіндегі құнды мұраға ұқсап таңбаланды. Ал, бұған дейін 14 өңірдегі филиалдар әртүрлі аталып келсе, кейін бір қалыпқа түсті. Мысалы, «Қазақстан-Жамбыл», «Қазақстан-Қостанай», «Қазақстан-Ақтау» деп аталды.
2006 жылы қошқар мүйіз оюлы көк-сары түсті дөңгелек логотип жасалды. Ал, 2011 жылы «Қазақстан» таза қазақтілді жалғыз арнаға айналды. Логотип ұлттық оюын анық, бояуын қанық етіп жаңарды.
Ал, 2014 жылы телевизия өңі түбегейлі өзгерді. Ребрендинг жасалды. Медиақұрылым логопиті Тәуелсіздікпен үндес, көк Тумен үйлес болып, өзгерді.
2017 жылы медиақұрылымның атауы латын қарпіне көшірілді. Корпорацияның өңірлердегі отаулары да өзгеріссіз қалмады. Филиалдар төл, тарихи жер атауларымен аталды. Сонымен қатар, кей облыстардағы телеарналар қазақша атауларға алмастырылды. Мысалы, Петропавл – «Қызылжар», Павлодар – «Ертіс» және Орал – «Ақжайық», Өскемен – «Алтай» болып өзгертілді.
Телеарна 2012 жылдың 24 желтоқсанында Астана қаласындағы «Қазмедиа орталығынан» хабар тарата бастады.