cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Иосиф Александрович Бродский
Айдауда
Жазасын шынайы өтеу кезінде (бір жарым жыл) Бродский төрт рет Ленинградқа демалуға барды. Оның хал-жайын білуге Басманова келетін, ал Ленинградқа үшінші сапары кезінде Бродский Мәскеуге, Басмановаға кете жаздады, бұл оны қамауға алу және жер аудару мерзімінің ұлғаюын төндірер еді, бірақ Бродскиймен бірге жүрген досы оны осы қауіпті қадамнан сақтады.
Эмиграция басылымдарындағы кең поэтикалық басылымдармен қатар («Әуе жолдары», «Жаңа орыс сөзі», «Егін», «Шектер» және т.б.) 1965 жылы тамыз бен қыркүйекте Бродскийдің екі өлеңі Коноша аудандық «Призыв» газетінде жарияланды.
Үдеріс пен оның түйсігі туралы пікірлер
Л.Лосев сондай-ақ «дәл осы сәтте эмоционалды осалдықтың [Марианна Басмановамен араздасудан туындаған] дәл осы сәтте жағдайлардың сәйкес келуі Бродскийді полицияның қудалау нысанына айналды»,1963 жыл - идеологиялық реакция және мемлекеттік саясатты қатайту жылы - 1964 жылдың басы Бродский үшін өте ауыр кезең болды. Лосев, сонымен қатар, Я. Лернердің қызметі, сондай-ақ келесі айларда басталған Бродскийді қылмыстық қудалау партиялық қызметкерлер және МҚК болғандығын атап өтеді.
РФ мемлекеттік мұрағаты директорының тарихшы орынбасары Владимир Козловтың айтуынша, «... 1960 жылдардың ортасында, Хрущевтің орнынан алынғанға дейін және одан кейін өзгеше ойды ұстанушыларға социалистік заңдылық ойынының ережелері бойынша ықпал етудің ең тиімді шараларын іздестіру жүргізілді. <...> Бродскийдің ісі - белгілі бір адамды өзінің көзқарастарымен, наным-сенімдерімен және түсініктерімен ұнатпайтын, бірақ Кеңес өкіметінің заңдарына сәйкес, бұл наным-сенімдер мен түсініктер үшін сотталуға болмайтын жергілікті биліктің тәжірибелерінің бірі, өйткені ол бұл ақпараттарды таратпайды... Сонымен... эксперимент - Бродскийді арамтамақтық үшін соттау».
Лосьев С.А.Лурьенің мақаласына сілтеме жасай отырып, «Ленинград зиялы қауымының арасында Бродскийдің көрнекті репрессия құрбаны ретінде неге таңдалғаны туралы әлеуметтік-психологиялық түсініктеме құрылды. Бродский оқырманды саясаттан тыс өлеңдермен шығаратын сол деңгейдегі рухани бостандықтағы қауіпті сезінген белгілі бір «ұжымдық бейсаналы» мемлекет іске қосылды дегенге түйіседі. Оның «өлеңдері рухани болмыстың тым көп адамдарға қол жетімсіздігін сипаттады... [олар қанағаттанарлы түрде] болмыстың шынайы ауқымын аңсады».
Заң ғылымдарының кандидаты Александр Кирпичников «Бродскийді айыптаған үдерісті сот деп атауға болмайды. Бұл ымырасыз адамға, ақынға қарсы жазалау, басынан аяғына дейін бағдарламаланған қойылым. Егер бұл 1964 жыл емес, айталық 1948 немесе 1937 жылдар болса, онда Бродский лагерде жоғалып кетер еді. <...> ...Сталиндіктер әлі де күшті және ықпалды болғанымен, олар енді бұрынғы әдістермен әрекет ете алмады. Бұған осындай соттың ұйымдастырылуы қажет болды».
Ольга Эдельман, тарихшы, Ресей Федерациясының мемлекеттік мұрағаттың қызметкері «істің саяси астары» «айқын» екенін атап өтті: «Үкіметтің арамтамақтар жайлы қаулыны өзгеше ойды ұстанушылармен күресу үшін қолдануға тырысқаны түсінікті сияқты, бірақ көрнекті кеңес жазушыларының сөздерімен бетпе-бет келгенде, ең бастысы - халықаралық жанжалдан қорқып, кері шегінді» (Бродскийдің бір жарым жылдан кейін мерзімінен бұрын босатылуын білдіреді).
Белгілі тарихшы, тарих ғылымдарының докторы, Ресей Ғылым Академиясының Жалпы тарих институтының бас ғылыми қызметкері, гуманитарлық ғылымдар Мемлекеттік академиялық университеті пен Ресей мемлекеттік гуманитарлық университетінің профессоры Александр Шубин, Бродскийдің ісі «жазушының шығармашылығына байланысты қылмыстық үкім - сталиндік кезеңді еске түсіретін маңызды үлгілі оқиға» және бұл іс «заң нормалары мен сол мәселелердегі сарапшылардың пікірлерін ескермей, арнайы білімінің жоқтығынан түсіне алмайтын қарапайым «халықтан шыққан адам» биліктің көрнекі озбырлығы зиялы қауымды таң қалдырды» (әдебиет сыншылары мен аудармашылар Бродскийді қорғауда сөз сөйледі, ал сот үдерісінде сөйлеген айыптау куәгерлері поэзияны жетік білмеді).
Ақынның сот үдерісі КСРО-дағы адам құқығын қорғау қозғалысының пайда болуына және шетелде КСРО-дағы адам құқықтарының жағдайына назар аударудың артуына себеп болған факторлардың бірі болды. Көпшілік үшін бұл сот ісі «ақымақ раббаны» сотының, Ақынға қатысты бюрократтардың символы болып шықты және КСРО-да сөз бостандығы әлі де мүмкін емес екендігінің дәлелі болды. Фрида Вигдорова жасаған сот отырысының жазбасы Бродскийдің тағдырында ғана емес, Ресей тарихында да үлкен маңызы бар аргумент болды; бірнеше айдың ішінде бұл жазба самиздатта таралды, шетелге кетті және беделді шетелдік басылымдарда: «New Leader», «Encounter», «Figaro Litteraire», ВВС-де оқылды, жарияланды.
Босату
Ахматованың белсенді қатысуымен Бродскийді қорғауға арналған қоғамдық науқан өткізілді. Ондағы негізгі қайраткерлер Фрида Вигдорова мен Лидия Чуковская болды. Бір жарым жыл бойы олар Бродскийді қорғауда барлық партиялық және сот сатыларына талмай хат жазып, кеңес жүйесінде ықпалды болған адамдарды: Д.Д. Шостакович, С.Я. Маршак, К.И. Чуковский, К.Г. Паустовский, А.Т. Твардовский, Ю.П. Герман, К.А. Федин және басқаларды Бродскийді қорғауға тартты. Бір жарым жылдан кейін кеңестік және әлемдік қауымдастықтың қысымымен КСРО прокуратурасы КОКП ОК арқылы Бродскийдің ісін РКФСР Жоғарғы сотында қайта қарауға қол жеткізді. Нәтижесінде РКФСР Жоғарғы сотының қылмыстық істер жөніндегі сот алқасы 1965 жылғы 4 қыркүйектегі қаулысымен жер аудару мерзімін бір жарым жылға қысқартып, Бродский қыркүйек айында Ленинградқа оралды.
Ю.Гординнің пікірі бойынша, «кеңес мәдениеті корифейлерінің күш-жігері билікке әсер еткен жоқ. «КСРО-ның досы» Жан-Поль Сартрдың Еуропалық жазушылар форумындағы кеңес делегациясы «Бродский ісі» салдарынан қиын жағдайға тап болуы мүмкін деген ескертуі шешуші болды.
Бродский өзіне - әсіресе батыстық бұқаралық ақпарат құралдары жүктеген Кеңес өкіметіне қарсы күрескердің бейнесіне қарсы болды. Атап айтқанда, ол: «Менің барлық жағынан жолым болды. Басқа адамдар әлдеқайда көп алды, бұл маған қарағанда қиын болды ». Тіпті: «... мен бұның бәріне лайықпын деп ойлаймын».
Сүлеймен Волковтың «Иосиф Бродскиймен диалогтарында» Бродский Фрида Вигдорованың сот үдерісі туралы былай дейді: «Мұның бәрі қызық емес, Сүлеймен. Маған сеніңіз», оған Волков қарсылық білдіреді:
Отанындағы соңғы жылдары
Бродский тұтқындалып, жиырма үш жастағы жас жігіт болып жер аударылып, ал оралғанда жиырма бес жастағы қалыптасқан ақын ретінде келді. Оған отанында қалуға оған жеті жылдан аз уақыт берілді. Жетілген уақыт келді, сол немесе басқа шеңберге енетін уақыт өтті. 1966 жылы наурызда Анна Ахматова қайтыс болды. Тіпті, одан бұрын оның айналасындағы жас ақындардың «сиқырлы хоры» ыдырай бастады. Бродскийдің осы жылдардағы ресми кеңестік мәдениеттегі жағдайын Ахматованың 1920-1930 жылдардағы немесе Мандельштамның бірінші қамауға алынғанға дейінгі кезеңімен салыстыруға болады.
1965 жылдың соңында Бродский «Кеңес жазушысы» баспасының Ленинградтағы бөліміне «Қысқы пошта (1962-1965 өлеңдер)» кітабының қолжазбасын тапсырды. Бір жылдан кейін, бірнеше айлық әуре-сарсаңдардан кейін және көптеген оң сын пікірлерге қарамастан, қолжазба баспагерге қайтарылды. «Кітаптың тағдыры баспада шешілмеді. Бір кездері облыстық комитет пен МҚК бұл идеяны негізінен сызып тастауға шешім қабылдады».
1966-1967 жылдары ақынның төрт өлеңі кеңестік баспасөзде шықты (балалар журналындағы басылымдарды есептемегенде), содан кейін қоғамдық үнсіздік кезеңі басталды. Оқырман тұрғысынан Бродскийдің поэтикалық іс-әрекетінің жалғыз бағыты - аударма болып қалды. «Мұндай ақын КСРО-да жоқ», - деп 1968 жылы Лондондағы Кеңес елшілігі Бродскийге Poetry International халықаралық поэзия фестиваліне қатысуға жіберілген шақыруға жауап ретінде мәлімдеді.
Сол уақытта, бұл жылдар қарқынды поэзиялық болды, оның нәтижесі кейінірек АҚШ-та жарық көрген кітаптарға енген өлеңдер: «Шөлдегі аялдама», «Көркем дәуірдің ақыры» және «Тамыздағы жаңа станстар» болды. 1965-1968 жылдары Бродскийдің өзі үлкен мән берген «Горбунов пен Горчаков» поэмасы бойынша жұмыс жүргізілді. Бродскийдің өлеңдері сирек кездесулерде және достарының пәтерлерінде оқудан басқа, самиздатта кеңінен таратылды (көптеген бұрмалаушылықтармен - сол жылдары көшіру техникасы болған жоқ). Мүмкін, олар Александр Мирзаян мен Евгений Клячкин жазған әндердің арқасында кең аудиторияға ие болды.
Сыртқы жағынан, Бродскийдің осы жылдардағы өмірі салыстырмалы түрде тыныш болды, бірақ МҚК оны назардан тыс қалдырмады. Бұған «ақынның Ресейге келетін шетелдік журналистер, славист ғалымдар арасында өте танымал бола бастауы да ықпал етті. Онымен сұхбаттасады, оны батыстық университеттерге шақырады (әрине, билік кетуге рұқсат бермейді) және т.б.». Бродский өзінің жұмысына өте байыпты қараған аудармадан басқа, «жүйеден» шығарылған жазушыға қол жетімді басқа жолдармен де ақша тапты: «Аврора» журналында штаттан тыс сын-пікір беруші ретінде, киностудиядағы кездейсоқ жанама табыстармен, тіпті «Шалғайдағы тамызға баратын пойыз» фильмде (партиялық қалалық комитеті хатшысы рөлінде) түсті.
Бродскийдің бұл кітабына ішінара біріншісі кірді (Өлеңдер мен поэмалар, 1965), дегенмен, автордың талап етуімен алғашқы кітабындағы жиырма екі өлең «Аялдамаға» енгізілмеген. Есесіне, 1965-1969 жылдар аралығында жазылған отызға жуық жаңа шығармалар қосылды. «Шөлдегі аялдама» басылымның бас редакторы ретінде Макс Хейвардтың есімі тұрды. Іс жүзінде, олардың кітаптарында редактор мен болдым, бірақ біз ... менің атымды айтпаған дұрыс деп шештік, өйткені 1968 жылдан бастап, негізінен менің Бродскиймен байланысымның арқасында МҚК мені қаперге алды. Мен өзім Бродскийді редактор деп санадым, өйткені ол кітапқа не кіретінін таңдап, өлеңдердің ретін анықтап, алты бөлімге тақырып берді.
Жолға шығу
1972 жылы 10 мамырда Бродский ВИТБ шақырылып, таңдау алдында тұрды: жедел эмиграция немесе «ыстық күндер», МҚК аузындағы мұндай метафора жауап алуды, түрмелерді және психикалық ауруханаларды білдіруі мүмкін. Осы уақытқа дейін ол екі рет - 1963-1964 жж. қыста - психиатриялық ауруханаларда «тексеруден» өтуге мәжбүр болды, бұл оның сөзімен айтқанда, түрмеден және жер аударудан да қорқынышты болды. Бродский кетуге шешім қабылдады. Мұны естіген Владимир Марамзин оны самиздат жинағына арналған шығармаларды дайындауға барлық нәрселерді жинауды ұсынды. Нәтижесінде бірінші және 1992 жылға дейін Иосиф Бродскийдің жалғыз - әрине, машинкада басылған шығармалар жинағы болды. Кетер алдында барлық 4 томды баспаға бекітіп үлгерді. Бродский эмиграцияны таңдап, кету күнін созуға тырысты, бірақ билік ұнамсыз ақыннан тезірек құтылғысы келді. 1972 жылы 4 маусымда Кеңес азаматтығынан айырылған Бродский Ленинградтан «израилдік визамен» және еврейлердің Венаға қоныс аударуы үшін белгіленген бағыт бойынша ұшып кетті. 3 жылдан кейін ол былай деп жазды: Дуя в полую дудку, что твой факир, я прошёл сквозь строй янычар в зелёном, чуя яйцами холод их злых секир, как при входе в воду. И вот, с солёным вкусом этой воды во рту, я пересёк черту…
Бродский өзінің өміріндегі оқиғаларды драмалаудан бас тартып, өте оңай еске алды: Ұшақ Венаға қонып, Карл Проффер мені сонда қарсы алды ... ол: «Ал, Иосиф, сен қайда барғың келеді?», - деп сұрады, Мен: «Құдай-ау, түк түсінсем бұйырмасын», - дедім ... сол кезде ол: «Мичиган университетінде жұмыс істеуге қалай қарайсың?», - деп сұрады.
Бродскийді жақыннан білетін Шеймас Хинидің естеліктері бұл сөздердің басқа түсінігін ақын қайтыс болғаннан кейін бір ай өткен соң жарияланған мақаласында келтіреді: «1964-1965 жылдардағы оқиғалар Батысқа келген сәтте оны әйгілі және кепілдендірілген даңққа айналдырды; Бродский жәбірленуші мәртебесін пайдаланып, «радикалды салтанаттылық» ағынымен жүрудің орнына, Мичиган университетінің мұғалімі болып жұмысқа орналасты. Көп ұзамай оның атағы енді ескі Отанында не істей алғанына емес, жаңасында жасағанына байланысты болды».
Екі күннен кейін Венаға келген соң Бродский Аустрияда тұратын У.Оденмен кездесуге барды, «Ол маған ерекше жанашырлықпен қарады, мені бірден қанатының астына алды ... мені әдеби ортаға таныстыруды өз мойнына алды». Оден Бродскиймен бірге маусым айының соңында Лондондағы Халықаралық поэзия фестиваліне қатысады. Бродский Оден шығармашылығымен жер аударылған кезінен бастап таныс болған және оны, Ахматовамен бірге, ақынға шешуші «этикалық ықпал» еткен деп көрсетеді. Сол уақытта Бродский Лондонда Исайя Берлинмен, Стивен Спендермен, Шеймас Хинимен және Роберт Лоуеллмен танысады.
Өмір сызығы
1972 жылы шілдеде Бродский Америка Құрама Штаттарына қоныс аударып, 1980 жылға дейін үзіліспен сабақ берген Анн-Арбордағы Мичиган университетінде «шақырылған ақын» қызметін қабылдады. Осы сәттен бастап КСРО-дағы орта мектептің толық емес 8 сыныбын бітірген Бродский келесі 24 жыл ішінде Колумбия мен Нью-Йоркті қоса алғанда алты американдық және британдық университеттерде профессорлық дәрежеге иеленіп, университет оқытушысының өмірін жүргізді. Ол орыс әдебиетінің тарихынан, орыс және әлемдік поэзиядан, өлең теориясынан сабақ берді, халықаралық әдеби фестивалдар мен форумдарда, АҚШ, Канада, Англия, Ирландия, Франция, Швеция, Италия кітапханаларында және университеттерінде дәрістер мен өлеңдер оқыды. Нобель сыйлығын алғаннан кейін, студенттер оның неге әлі күнге дейін сабақ беретінін сұрағанда (өйткені енді ақша үшін емес), Бродский: «Мен, менің сүйгенімді сендерде сүйгендеріңді қалаймын» деп жауап берді. Оның жағдайында «оқытты» түсіндіруді қажет етеді. Себебі, оның бұл әрекеті университеттегі әріптестерінің, оның ішінде ақындардың ісіне ұқсамады. Ең әуелі, ол жай ғана «қалай оқыту керек» екенін білмеді. Бұл мәселеде оның жеке тәжірибесі болған жоқ... Жыл сайын жиырма төртінің қатарынан кемінде он екі апта қатарынан ол үнемі американдық жастардың алдына шығып, олармен дүниеде өзінің ең жақсы көретіні - поэзия туралы әңгімелеседі... Сабақтың қалай аталатыны, онша маңызды емес еді: оның барлық сабақтары поэтикалық мәтінді асықпай оқудың сабақтары болды...
Жылдар өте оның денсаулығы тұрақты түрде нашарлай берді, ал 1964 жылы түрмеде алғашқы жүрек ұстамасы болған Бродский 1976, 1985 және 1994 жылдары 4 рет инфарктты бастан кешірді. Міне, Норин айдауында болған бірінші айында Бродскийге келген дәрігердің (В.М. Гиндилис) куәлігі: Бұл сәтте оның жүрегінде жүрек бұлшықетінің дистрофиясы деп аталатын әлсіз көріністерінен басқа өткір қатерлі ештеңе болған жоқ. Алайда оның осы ағаш өндірісібі шаруашылығындағы өмір салты бойынша болмағандары таңқаларлық еді... Тайга орманын кескеннен кейін үлкен тасты қойтастар көптеген діңгектердің арасына шашылып жатқан үлкен өрісті елестетіп көріңізші... Бұл қойтастардың кейбіреуі адамның бойынан үлкен. Жұмыс - осындай қойтастарды серіктесімен бірге болат қаңылтырларға домалату және оларды жолға араластырудан тұрды... Осындай сүргіннің үш-бес жылдығы - және ақын туралы бүгінде ешкім естей қоймас емес... өйткені оның гендерімен, өкінішке орай, жүрек тамырларының ерте атеросклерозы болуы ұйғарылды. Мұнымен күресу, кем дегенде ішінара, медицина отыз жылдан кейін ғана үйренді.
Бродскийдің ата-анасы ұлымен кездесуге рұқсат беру туралы өтінішпен он екі рет КСРО үкіметіне, сондай-ақ, АҚШ-тың конгрессмендері мен белгілі мәдени қайраткерлері де өтініш жазды. Алайда, Бродский 1978 жылы жүрегіне ашық операция жасатып, күтімді қажет ете бастағаннан кейін де, оның ата-анасына шығу визасынан бас тартылды. Олар енді ұлдарын ешқашан көрмеді. Бродскийдің анасы 1983 жылы қайтыс болды, шамамен бір жылдан кейін әкесі көз жұмды. Екі рет те Бродскийге жерлеуге келуге рұқсат берілмеді. Оның «Сөз Табы» (1977) кітабы, «Сен туралы ой қызметінен төмендеген қызметші сияқты жоғалады...» (1985), «Әкені еске алу: Аустралия» (1989) өлеңдері, «Бір жарым бөлмелер» (1985) эссесі ата-анасына арналған.
1977 жылы Бродский Америка азаматтығын қабылдады, 1980 жылы Анн-Арбордан Нью-Йоркке көшті, кейінірек уақытын Нью-Йорк пен Саут-Хадли, Массачусетс штатындағы университеттік қала арасында бөлді, онда 1982 жылдан өмірінің соңына дейін «бес колледж» консорциумындағы көктемгілік семестірлерде сабақ берді. 1990 жылы Бродский нағашылары жағынан орыс, итальяндық ақсүйек, Мария Соззаниге үйленді. 1993 жылы Анна есімді қыздары дүниеге келді.
Ақын және эссеист
Бродскийдің өлеңдері мен олардың аудармалары КСРО-дан тыс жерде 1964 жылдан бастап оның есімі ақынның сот үдерісі жазбасының жариялануының арқасында кең танымал болды. Батысқа келгеннен бастап, оның поэзиясы орыс эмиграциясы басылымдарының беттерінде үнемі шығып отырды. Орыс тілді баспасөзге қарағанда, Бродскийдің өлеңдерінің аудармалары, көбінесе АҚШ пен Англияның журналдарында жарияланады, ал 1973 жылы таңдамалы аудармалар кітабы пайда болды. Бірақ орыс тіліндегі 1964-1971 жылдардағы өлеңдерді қамтыған «Көркем дәуірдің ақыры» және 1972-1976 жылдары жазылған шығармаларды қамтыған «Сөз табы» жаңа өлеңдер кітаптары 1977 жылы ғана шықты. Бұл бөлінудің себебі сыртқы оқиғалар емес (эмиграция) - жер аударуды тағдырлы фактор ретінде түсіну Бродскийдің шығармашылығына жат еді - бірақ оның пікірінше, 1971-1972 жылдары оның жұмысында сапалық өзгерістер болған. Осы бетбұрыста «Натюрморт», «Бір тиранға», «Одиссей Телемакқа», «Жазықсыздық туралы ән, немесе тәжірибе», «Римдік досыма хаттар», «Бобоның жерлеу рәсімдері» жазылды. Бродский Ресейде бастап, одан тысқарыда аяқтаған «1972» өлеңінде келесі формуланы келтіреді: «Мен жасағанның бәрін мен / кино мен радио дәуіріндегі даңқ үшін емес, / бірақ ана тілі, әдеби шығарма үшін ... ». Жинақтың - «Сөз табы» - атауы өзінің Нобелдік дәрісінде қысқалық түрде тұжырымдалған дәл осы хабарламамен түсіндіріледі: «кім болса да, ақын әрдайым <...> тілдің оның құралы емес, ал ол тілдің құралы екенін біледі».
1970-80 жж. Бродский, әдетте, жаңа жинақтарына бұрынғы жинақтарға енген өлеңдерді енгізбеді. Ерекшелік ретінде - 1983 жылы жарық көрген М.Б. - Марина Басмановаға арналған өлеңдерден құралған «Тамыздағы жаңа станстар» кітабы болды. Бірнеше жылдан кейін Бродский бұл кітап туралы: «Бұл менің өмірімнің басты кәсібі болып табылады <...> меніңше, соңында «Тамыздағы жаңа станстарды» жеке шығарма ретінде оқуға болады. Өкінішке орай, мен „Таңғажайып комедиясын“ жазған жоқпын. Мен оны ешқашан жазбайтын сияқтымын. Ал бұл өзіндік сюжеті бар поэзия кітабының бір түрі болып шықты... ». «Тамыздағы жаңа станстар» автордың өзі құрастырған Бродский поэзиясының орыс тіліндегі жалғыз кітабы болып қала берді.
1972 жылдан бастап Бродский белсенді түрде өмірінің соңына дейін қалдырмаған эссеге бет бұрды. АҚШ-та оның эссе бар үш кітабы жарық көрді: 1986 жылы «Less Than One» (Біреуге қарағанда аз), 1992 жылы «Watermark» (Су белгісі) және 1995 жылы «On Grief and Reason» (Қайғы мен парасат туралы). Бұл жинақтарға енген эсселердің көп бөлігі ағылшын тілінде жазылған. Оның прозасы, ең болмағанда поэзиясынан кем емес, Бродскийдің есімін КСРО-дан тыс әлемге кеңінен танытты. Американдық Әдебиет сыншыларының ұлттық кеңесі 1986 жылдың АҚШ-тағы ең жақсы әдеби-сын кітабы болып танылды. Осы уақытта Бродский әдеби академия мүшесі және әртүрлі университеттердің құрметті докторы деген алты дана атақтың иегері болды, 1981 жылы Макартур стипендиясының иегері болды.
Келесі - «Урания» үлкен поэзия кітабы 1987 жылы жарық көрді. Сол жылы Бродский «тұтас қамтитын шығармашылығы, ойдың айқындылығымен және поэтикалық қарқынмен көмкерілгені үшін» берілген әдебиет саласындағы Нобель сыйлығын иеленді. Оның жеке және поэтикалық кредосын тұжырымдаған орыс тілінде жазылған нобелдік сөзі, 47 жастағы Бродский келесі сөздермен бастады: Жеке адам үшін және өмір бойы кез-келген қоғамдық рөлді артық көрген, бұған - және, атап айтқанда, өз Отанынан әлдеқайда артықшылық берген адам үшін ерекшелік, өйткені деспотияда шейіт немесе кеңестің әміршісі болғаннан гөрі демократияда соңғы бейбақ болған жақсы, - осы мінбеде күтпеген жерден болу - үлкен ыңғайсыздық пен сынақ.
1990 жылдары Бродскийдің төрт жаңа өлеңдер кітабы жарық көрді: «Қырыққұлақ туралы ескертпе», «Каппадокия», «Атлантида төңірегінде» және ақын қайтыс болғаннан кейін Ардисте басылып шыққын және соңғы жинақ атанған «Тасқынды пейзаж».
Бродский поэзиясының сыншылар мен әдебиеттанушылар арасында да, оқырмандар арасында да сөзсіз жетістігінде көптеген ерекшеліктер бар. Төмендетілген эмоционалдылық, музыкалық және метафизикалық күрделілік - әсіресе «кейінгі» Бродскийдің - кейбір жазушыларды да тежейді. Атап айтқанда, ақын шығармашылығына сөгіс беру көбіне дүниетанымдық сипатта болған Александр Солженицынның шығармашылығын атауға болады. Осыған ұқсас басқа лагерьдің сыншысы ақын туралы былай пікір білдірді: Дмитрий Быков Бродскийге арналған эссесінде, бастамадан кейін: «Мен бұл жерде Бродский «суық», «бірсарынды», «адамгершіліксіз» деген ұдайы тұтынылатын қарабайырлықты қайта айтқым келмейді», - дегенімен, әрі қарай, былай жазады: «Бродский шығармаларының үлкен корпусында тірі мәтіндер таңқаларлықтай аз... Бүгінгі оқырман „Шеру“, „Қош, мадемуазел Вероника“ немесе „Бөтелкедегі хатты“ күш-жігерсіз оқып шығар ма екен - дей тұрғанмен, „Сөз табы“, „Мария Стюарт жайлы жиырма сонет“ немесе „Құдіретпен сөйлесуді„ күмәнсіз бағаламай қоймайды: әлі тасқа айналмаған Бродскийдің, әлі тірі керемет мәтіндер, өзінің қатайып қалуын, мұздануын, өлуін сезетін тірі жанның күйзеліс зары».
Ақынның көзі тірісінде жинақталған соңғы кітабы келесі жолдармен аяқталады: И если за скорость света не ждёшь спасибо, то общего, может, небытия броня ценит попытки её превращенья в сито и за отверстие поблагодарит меня.
Драматург, аудармашы, қалам қайраткері
Бродскийдің қаламына жарияланған екі пьеса: «Мәрмәр» (1982) және «Демократия» (1990-1992) тиесілі. Сондай-ақ ағылшын драматургі Том Стоппардтың «Розенкранц пен Гильденстерн өлді» және ирландық Брендан Бианның «Арқан туралы әңгіме» пьесаларының аудармаларын аударған. Бродский әлемдік поэзияның орыс тіліне аудармашысы ретінде елеулі мұра қалдырды. Ол аударған авторлардың ішінде Джон Донн, Эндрю Марвелл, Ричард Уилбер, Еврипид (Медейлік), Константинос Кавафи, Константы Илдефонс Галчински, Чеслав Милош, Томас Венслованы атауға болады. Бродский ағылшын тіліндегі аудармаларға жиі жүгінбейтін. Ең алдымен, бұл, әрине, автоаудармалар, сондай-ақ Мандельштам, Цветаева, Вислава Шымборска және басқа да аудармалар.
Бродскийдің жақын досы, американдық жазушы Сиюзан Зонтаг былай дейді: «Мен оның қуылуын тек орыс қана емес, әлемдік ақын болудың ең үлкен мүмкіндігі деп санайтынына сенімдімін... Бродский шамамен 1976—1977 жылдары бір жерде күліп: «Кейде мен өзіме қалағанымды жаза аламын және бұл басылып шығады деп ойлау маған өте таңқаларлық», - айтқан сөзі есімде. Бродский бұл мүмкіндікті толық қанды пайдаланды. 1972 жылдан бастап ол [стильді] қоғамдық және әдеби өмірге басымен малынды. Жоғарыда аталған үш эссе кітабынан басқа, жазған мақалалар, алғысөздер, редакторға жолдаған хаттар, әртүрлі жинақтарға жазған сын пікірлері, оның кештердегі орыс және ағылшын тілді ақындар шығармашылығының көптеген ауызша баяндамалары, пікірталастар мен форумдарға қатысуы, журналға сұхбат беруін есептемегенде саны жүзден асады. Ол И. Лиснянская, Е. Рейн, А. Кушнер, Д. Новиков, Б. Ахмадулина, Л. Лосев, Ю. Кублановский, Ю. Алешковский, Вл. Уфланд, В. Ганделсман, А. Найман, Р. Дериева, Р. Уилбер, Ч. Милош, М. Странд, Д. Уолкотт және басқаларының шығармаларына пікір жасайтын авторлар тізімі. Әлемдегі ең ірі газеттер оның қудаланған жазушылар: С. Рушди, Н. Горбаневская, В. Марамзин, Т. Венцлова, К. Азадовскийлерді қорғауға арналған үндеуін жариялайды. Л. Штерн жазғандай, Бродский «соншалықты көптеген адамдарға [оның ішінде ұсыным хаттарға] көмектесуге тырысты, тіпті... оның кепілдемелерінің құнсыздануы басталды».
Конгресс кітапханасы Бродскийді 1991-1992 жылдарға АҚШ-тың ақын лауреаты етіп сайлады. Осы құрметті, бірақ дәстүрлі номиналды қабілетте ол поэзияны насихаттауда белсенді жұмыс жасады. Оның идеялары американдық поэзия мен сауаттылық жобасын құруға алып келді, осының барысында 1993 жылдан бастап миллионнан астам поэтикалық кітаптарды мектептерге, қонақ үйлерге, супермаркеттерге, вокзалдарға және тағы басқаларға таратты. 1989 жылдан 2001 жылға дейінгі Американдық Ақындар академиясының директоры Уилиям Уодсуорттің айтуынша, Бродскийдің ақын лауреаты ретінде ұлықтау сөзі «Американың мәдениетіндегі поэзияның рөліне деген көзқарасын өзгертудің себебі болды». Бродский қайтыс болардан бұрын Римде орыс академиясын құру идеясымен айналысады. 1995 жылдың күзінде Рим әкіміне Ресейден суретшілер, жазушылар мен ғалымдар оқып, жұмыс істей алатын академия құру туралы ұсыныспен жүгінді. Бұл идея ақын қайтыс болғаннан кейін жүзеге асты. 2000 жылы Иосиф Бродский атындағы еске алу стипендия қоры алғашқы шәкіртақы алушы орыс ақынды, ал 2003 жылы - алғашқы суретшіні Римге жіберді.
Ағылшын тілді ақын
Бродскийдің ағылшын тіліндегі поэзиясында автордың қайтыс болғаннан кейін шыққан бес жүз беттік жинағында оның қатысуынсыз жасалған аудармалар жоқ. Бірақ егер оның эсселері көбінесе оң сыни жауаптар тудырса, онда ағылшын тілді әлемде оған ақын ретінде көзқарас бірмағыналыдан алыс болды. Валентина Полухинаның пікірінше, «Англияда Бродскийді қабылдау парадоксы Бродскийдің эссеист ретіндегі беделінің өсуіне байланысты ақын мен өз өлеңдерінің аудармашы Бродскийге шабуылдардың күшейе түсуінен тұрды». Бағалау шоғыры өте жағымсыздан мадақтауға дейін өте кең болды, бірақ тұтастай алғанда сыни бейімділік басым болды. Атап айтқанда, Даниэл Уайсборттың «From Russian with love» эссе-мемуарлары Бродскийдің ағылшын тілді поэзиядағы рөлдері, өлеңдерін ағылшын тіліне аударуы және шығармашылығындағы орыс және ағылшын тілдерінің арақатынасына арналған. Бродскийдің ағылшын өлеңдеріне келесідей баға берді: Менің ойымша, олар шынымен контексте байыпты қабылданбайтын рифмаларды енгізеді, мағынасында олар мүлдем дәрменсіз, тіпті шектен шыққан. Ол ағылшын поэзиясындағы әйел рифмасының шекараларын ашуға тырысты, бірақ нәтижесінде оның шығармалары У.Ш. Гилберт немесе Огден Неш сияқты естіле бастады. Бірақ бірте-бірте ол жақсарып, ағылшын просодиясының мүмкіндіктерін кеңейте бастады, бұл өз алдына бір адам үшін ерекше жетістік. Бұған тағы кім жетуі мүмкін екенін білмеймін. Набоков жете алмады.
Оралуы
КСРО-дағы қайта құру және бір уақытта Нобель сыйлығын Бродскийге беру оның туған жеріндегі тыныштық бөгетін бұзып, көп ұзамай Бродскийдің өлеңдері мен эсселерінің басылымдары толып кетті. Біріншісі (1960 жылдары басылып шыққан бірнеше өлеңге қосымша), Бродский өлеңдерінің топтамасы 1987 жылғы желтоқсанда «Новый Мир» кітабында пайда болды. Осы сәтке дейін ақынның шығармашылығы өз елінде өте шектеулі оқырмандар шеңберіне және тек самиздатта таратылған қолжазба және машинамен басылған тізімдері арқасында белгілі болды. 1989 жылы Бродский 1964 жылғы сот үдерісіне байланысты ақталды; оның әрекеттерінде әкімшілік құқық бұзушылықтың құрылымы болмағаны танылды.
1992 жылы Ресейде 4 томдық шығармалар жинағы шыға бастады.
1995 жылы Бродский Санкт-Петербургтің құрметті азаматы атағына ие болды.
Отанына оралуға шақырулар келді. Бродский өзінің келуін кейінге қалдырды: мұндай іс-шараның, мерекенің жариялылығынан, оның сапарымен сөзсіз ілесіп тұратын баспасөздің назарынан ұялды. Денсаулығы да оған жол бермеді. Оның соңғы аргументтерінің бірі: «Менің ең жақсы жерім - менің өлеңдерім әлдеқашан сонда».
Өлімі және жерлеу
thumb|210px|Иосиф Бродский қабірінің Сан-Микел зиратындағы жалпы көрінісі, Венеция, 2004 жыл.
1996 жылдың 27 қаңтарындағы сенбілік кеште Нью-Йоркте, Бродский Саут-Хадлиге баруға дайындалып, келесі күні өзімен бірге алып кету үшін портфолиосындағы қолжазбалар мен кітаптарды жинады. Көктемгі семестр дүйсенбіде басталды. Бродский әйеліне қайырлы түн тілеп, оған көбірек жұмыс керек екенін айтып, бөлмесіне көтерілді. Таңертең әйелі оны бөлмесінің еденінен тапты. Бродский толық киінген; жазба үстелінде көзілдіріктің жанында ашылған кітап — грек эпиграммаларының екі тілдегі басылымы жатты.
1996 жылы 1 ақпанда Бродскийдің үйінің жанында, Бруклин Хайтс қаласындағы Құт Епископтық махалла шіркеуінде жаназа оқу рәсімі өтті. Келесі күні уақытша жерлеу рәсімі өтті: металлмен қапталған табыттағы мәйіт Гудзон жағасындағы Қасиетті Үштік шіркеуінің зиратындағы табытқа қойылды, ол 1997 жылдың 21 маусымына дейін сақталды. РФ Мемлекеттік Думасының депутаты Г.В. Старовойтованың Санкт-Петербургтегі Васильевский аралында ақынды жерлеу туралы жеделхат арқылы жіберген ұсынысы қабылданбады - «бұл Бродский үшін өз Отанына оралу мәселесін шешуді білдірер еді». Еске алу кеші 8 наурызда Манхэттенде Әулие Иоанн епископтық соборында өтті. Ешқандай сөз болған жоқ. Өлеңдерді Чеслав Милош, Дерек Уолкотт, Шеймас Хини, Михаил Барышников, Лев Лосев, Энтони Хект, Марк Странд, Розанна Уоррен, Евгений Рейн, Владимир Уфлянд, Томас Венчлова, Анатолий Найман, Яков Гордин, Мария Соззани-Бродская және басқалар оқыды. Гайдн, Моцарт, Перселлдің музыкалары шырқалды. 1973 жылы сол соборда Бродский Уистен Оденді еске алу шарасын ұйымдастырушылардың бірі болған.
Бродскийдің соңғы өсиеті мен жерлеу рәсімі туралы кеңінен келтірілген естеліктерінде ақын және аудармашы Илья Кутик былай дейді: Бродский қайтыс болардан екі апта бұрын өзіне Бродвейдің жанында Нью-Йорк зиратындағы кішкентай шіркеуден орын сатып алды (бұл оның соңғы өсиеті). Осыдан кейін ол әжептәуір егжей-тегжейлі өсиет жасады. Сондай-ақ хаттар жіберілген адамдардың тізімі жасалды, онда Бродский хат алушыдан 2020 жылға дейін алушы Бродский туралы адам ретінде сөйлеспейтінін және оның жеке өмірін талқыламайтындығына қол қоюын сұрады; ақын Бродский туралы айтуға тыйым салынбады.
Кутиктің көптеген пайымдауларын басқа ақпарат көздері қолдамайды. Сол уақытта Бродскийді жақын білетін Е. Шеллберг, М. Воробьева, Л. Лосев, В. Полухина, Т. Венцлова бұл пікірді теріске шығарды. Атап айтқанда, Шеллберг пен Воробьева: «1998 жылы 28 қаңтарда «Независимая газетаның»16-бетінде Илья Кутиктің атымен жарияланған Иосиф Бродский туралы мақала 95 пайызы ойдан шығарылған деп сендіргіміз келеді», - деп мәлімдеді. Лев Лосев Кутиктің әңгімесімен өзінің қатты келіспеушілігін білдірді, басқалармен қатар, Бродский оның жерлеу рәсіміне қатысты нұсқаулар қалдырмағанын, зираттан орын сатып алмағандығын және т.с.с. куәландырды. Лосев пен Полухинның айғағына сәйкес, Илья Кутик, өзі сипаттаған Бродскийдің жерлеу рәсімінде болмады.
Ақынның соңғы тыныштыққа келтіру орны туралы шешім бір жылдан астам уақытты алды. Бродскийдің жесірі Марияның айтуынша «Венецияда жерлеу идеясын оның достарының бірі айтқан. Бұл Санкт-Петербургтен бөлек, Иосиф бәрінен бұрын жақсы көретін қала. Сонымен қатар, өзімшілдікпен айтатын болсақ, Италия - менің елім, сондықтан менің күйеуімнің сол жерде жерленгені жақсы болды. Басқа қалаларға, мысалы, менің туған жерім Лукканың қасындағы Компинияноға қарағанда, оны Венецияда жерлеу оңайырақ болды. Венеция Ресейге жақын және қол жетімді қала». Вероника Шилц пен Бенедетта Кравери Венеция билігімен Сан-Микеле аралындағы ескі зираттан орын алу туралы келісімге келді. Сан-Микелге жерленгісі келетіні жайлы Бродскийдің 1974 жылдан Андрей Сергеевке жолдаған күлкілі хабарламасында кездеседі: Хотя бесчувственному телу равно повсюду истлевать, лишённое родимой глины, оно в аллювии долины ломбардской гнить не прочь. Понеже свой континент и черви те же. Стравинский спит на Сан-Микеле…
1997 жылы 21 маусымда Иосиф Бродскийдің денесі Венециядағы Сан-Микеле зиратына қайта жерленді. Бастапқыда ақын денесін Стравинский мен Диагилев қабірлері арасындағы зираттың орыс жартысына жерлеу жоспарланған, бірақ бұл мүмкін емес болып шықты, өйткені Бродский православ емес еді. Католик дінбасылары да жерлеуден бас тартты. Нәтижесінде, мәйітті зираттың протестанттық бөлігіне көмуге шешім қабылдады. Тыныштық орны Joseph Brodsky деген қарапайым ағаш крестпен белгіленді.
Бірнеше жылдан кейін ақын қабіріне суретші Владимир Радунскийдің құлпытасы орнатылды. Ескерткіштің артқы жағында латынша - Пропорцияның элегиясынан «Letum non omnia finit» - «бәрі өліммен аяқталмайды» деген жол бар.
Қабірге келген адамдар тастар, хаттар, өлеңдер, қарындаштар, фотосуреттер, Camel темекісін (Бродский көп темекі тартқан) және виски қалдырады.
Дереккөздер
Санат:XX ғасырдағы Ресей ақындары Санат:КСРО ақындары Санат:АҚШ ақындары Санат:XX ғасырдағы орыс жазушылары Санат:Нобель сыйлығының иегерлері (АҚШ) Санат:XX ғасыр аудармашылары Санат:КСРО-да ақталғандар
Тал (приток Ем-Еги)
Тал — Ресейдегі өзен. Ханты-Мансий АҚ жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Ем-Ега өзенінің оң жағалауынан 27 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 59 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Төменгі Обь су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Обь Ертіс құйылысынан Солтүстік Сосьва өзенінің құйылысына дейін. Өзен саласы — Ертістен Солтүстік Сосьваға қосылу құйылысына дейінгі Обь тармағының су алаптары, өзен алабы — Ертіске қосылу құйылысына дейінгі (Төменгі) Обь.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Ресей өзендері
NGC 1241
NGC 1241 — Эридан шоқжұлдызында орналасқан SBb типті галактика.
Жаңа жалпы каталогтың түпнұсқа басылымының тізіміне енеді.
Ашылуы
Бұл нысанды 1785 жылы 10 қаңтарда астроном Уильям Гершель ашқан болатын және NGC каталогында 1241 деген нөмірге ие болды. Сондай-ақ, бұл ғарыш объектісі өзге де зерттеулер мен каталогтарда кездескендіктен оның келесідей атаулары бар: PGC 11887, MCG -2-9-11, VV 334, ARP 304, IRAS03088-0906.
Сыртқы сілтемелер
Санат:NGC нысандары Санат:Эридан (шоқжұлдыз)
Лос-Велес (комарка)
Лос-Велес (Comarca de los Vélez) — Испания ауданы (комарка), Андалусия автономды бірлестігіне қарасты Альмерия провинциясының құрамына енеді.
Муниципалитеттері
Санат:Альмерия аудандары
Тайменкеев Мәулен Базарбекұлы
Тайменкеев Мәулен Базарбекұлы— 1949 жылдың 29 желтоқсанында Қызылорда қаласында дүниеге келді. . Білімі жоғары. Арнайы білімі: 1976 жылы Құрманғазы атындағы Қазақтың мемлекеттік Өнер институтының композиторлық бөлімін бітірген. 1976—77 жылдары әскери қызметін атқарған.
1977-81 жылдары А.Жұбанов атындағы республикалық музыка мектебінің музыкалық-теориялық пәндері бойынша оқытушы болды. 1981—87 жылдары жаңадан құрылған "Өнер" баспасында әуелі аға редактор, кейіннен бөлім меңгерушісі және бас редактордың орынбасары болып қызмет істеді. 1987— 1989 жылдары П.Чайковский атындағы Алматы музыкалық училищесінде оқытушылық қызметте болды. 1989—2000 жылдары әртүрлі қоғамдық және шығармашылық жұмыстар атқарды.
1988 жылы "Мейірман" қалалық кайырымдылық қорына жауапты хатшы болып тағайындалды. 2001 жылдан "Өнер" баспасында музыкалық редактор. Жазған музыкалық шығармалары бар, Қазақстан компөзиторлар одағының мүшесі.
Дереккөздер
Санат:Қазақстан баспагерлері мен полиграфистері Санат:Журналистика Санат: Тұлғалар
Мак Грю (Небраска)
Мак Грю (McGrew) — Небраска штатының Scotts Bluff округіне жататын АҚШ қаласы.
Қала тұрғындарының саны 103 адамды құрайды. Алып жатқан жер аумағы 1.0 км² шамасында. FIPS коды — 31-30030.
Сыртқы cілтемелер
Санат:Небраска қалалары
Құланөтпес (Құланөтпес ауылдық округі)
Құланөтпес — Қарағанды облысы Нұра ауданындағы ауыл, Құланөтпес ауылдық округі орталығы.
Географиялық орны
Аудан орталығы - Нұра кентінен батысқа қарай 145 км-дей жерде, Қорғалжын қорығының оңтүстігінде орналасқан.
Халқы
Жергілікті тұрғындар саны 1999 жылы 565 адам (278 ер адам және 287 әйел адам) болса, 2009 жылы 236 адамды (130 ер адам және 106 әйел адам) құрады.
Дереккөздер
Санат:Нұра ауданы елді мекендері
Нью Провиденс (Нью-Джерси)
Қала тұрғындарының саны 12171 адамды құрайды. Алып жатқан жер аумағы 9.5 км² шамасында. FIPS коды — 34-51810.
Сыртқы cілтемелер
Санат:Нью-Джерси қалалары
Лесново (София облысы)
Лесново (Лесново) — Болгариядағы ауыл. София облысына қарасты Елин-Пелин қауымының құрамына кіреді.
2010 жылғы мәліметтер бойынша тұрғындарының саны 1 749 адамды құрайды.
Пошта индексі — 2119. Телефон коды — 07155. ЕКАТТЕ коды — 43445.
Сыртқы сілтемелер
Санат:София облысының елді мекендері
Бишинды
Бишинды — Ресейдегі өзен. Татарстан Республикасы, Оренбург облысы, Башқұртстан Республикасы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы КАС/Еділ/1804/118/342/30 орналасқан. Өзен ұзындығы 28 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Кама су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Ик бастауынан сағасына дейін. Өзен саласы — Белаяға қосылу құйылысына дейінгі Кама тармағының су алаптары, өзен алабы — Кама.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Ресей өзендері
Псыган-Су (Деменюка тармағы)
Псыган-Су (Аксыра) — Ресейдегі өзен. Солтүстік Осетия-Алания Республикасы, Кабардин-Балқар Республикасы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Деменюк өзенінің сол жағалауынан 23 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 25 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Батыс Каспий су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Терек Урух өзенінің құйылысынан Малка өзенінің құйылысына дейін. Өзен саласы — Саласы болмайды, өзен алабы — Терек және Еділ өзендері аралығындағы Каспий теңізі су алабының өзендері.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Солтүстік Осетия өзендері Санат:Кабардин-Балқар өзендері
Таланова Ольга Викторовна
Таланова Ольга Викторовна —1951 жылы Алматы қаласында туған. . Қазақ мемлекеттік университетінің филология факультетін әрі аспирантурасын бітірген (1974).
Жоғары оқу орнын тәмамдаған сон, 1974—1980 жылдар аралығында Қазақ КСР Баспа комитетінде, 1985 жылдан бастап "Қайнар" баспасының "Табиғат" редакциясын басқарды. Сол кезде Қазақстанның табиғи байлығын көрсететін әрі оны қорғауға арналған 200-ден асатын жеке кітаптар, кітапшалар, плакаттар, фотоал ьбомдар басылып шықты. Олардың ішінде "Таулы Алтай", "Ақсу-Жаба ғылы", "Ерейментау", "Жетісу", "Маңғыстау", "Қазақтың ұлттық тағамдары", "Қазақстан маржандары" т.б. секілді құнды басылымдар бар.
О.В.Таланова — Журналистер одағының мүшесі. Кітап безендіру ісінің көрнекті маманы.
Тікенекті
Тікенекті — Қарағанды облысы Нұра ауданындағы ауыл, Сарыөзен ауылдық округі орталығы.
Географиялық орны
Аудан орталығы — Нұра кентінен оңтүстік-батысқа қарай 202 км-дей жерде.
Дереккөздер
Санат:Нұра ауданы елді мекендері
NGC 5466
NGC 5466 — Сиыршы шоқжұлдызында орналасқан XII типті шар тәрізді жұлдыздар шоғыры.
Жаңа жалпы каталогтың түпнұсқа басылымының тізіміне енеді.
Ашылуы
Бұл нысанды 1784 жылы 17 мамырда Уильям Гершель астрономы ашқан болатын және NGC каталогында 5466 деген нөмірге ие болды. Сондай-ақ, бұл ғарыш объектісі өзге де зерттеулер мен каталогтарда кездескендіктен оның келесідей атаулары бар: GCL 27.
Сыртқы сілтемелер
Санат:NGC нысандары Санат:Сиыршы (шоқжұлдыз)
Каличе-Лигуре
Каличе-Лигуре (Calice Ligure) — Италиядағы коммуна, Лигурия әкімшілік аймағына қарасты Савона провинциясында орналасқан.
Қаланың тұрақты тұрғындарының саны 1582 адамды құрайды (2008). Халық тығыздығы 82 адам/км². Алып жатқан жер аумағы 19 км² шамасында. Пошта индексі — 17020.
Сыртқы сілтемелер
Санат:Лигурия елді мекендері
Талғаров Хасенхан
x Талғаров Хасенхан (1928-1994)— Алматы облысы, Панфилов ауданы, Бел жайлауындағы Ақтастының етегінде туған. . 1949 жылы Құлжа қаласындағы педагогика училищесін бітіргеннен кейін, Іле қазақ автономиялық облысына қарасты Сүйдін аудандық оқу-ағарту бөлімінің инспекторы, меңгерушісі, осы аудандык атқару комитетінің төрағасы болып қызмет істеді.
1955 жылы Алматыға келіп, Қазақтың мемлекеттік көркем әдебиет баспасында (қазіргі "Жазушы") алғашында корректор, кейін редактор болып 1975 жылдың соңына дейін қызмет атқарады.
Қазақ мемлекеттік университет филология факультетінің журналистика бөлімін 1962 жыл]ы сырттай окып бітірді. "Өнер" баспасында редактор болды.
Дереккөздер
Санат:Қазақстан баспагерлері мен полиграфистері Санат:Журналистика Санат: Тұлғалар
Актерлік өнер
Актерлік өнер — адам бойындағы қабілеттерінің көмегімен белгілі бір кезең мен уақытқа тән тірі образ(кейіп) жасау өнері.
Актерлік өнер шабыт күшін, қиял қуатын, ыстық сезімді талап ететін ерекше қабілет. Негізінде салт-дәстүрлік рәсімдерден басталған актерлік өнер жан-жақты өнер түрі болып қалыптасты. Салт-дәстүрлік рәсімдерде ән, би, музыка, сөз, грим, киім т.б. қолданылатын. Бертін келе актерлік өнердің балетте — бимен, операда — әнмен, ал драма театрында — сөзбен тығыз байланысты үш түрі айқындалды. Драмалық спектакльдерде де би мен ән болады, бірақ ол қосымша құрал ғана. Актерлік өнердің “таза түрі” де бар, ол — пантомима. Әсерлі сезімге толы қимыл пантомиманың негізін құрайды, мұнсыз актерлік өнер де жоқ. Сондықтан пантомиманы актерлік өнердің негізі деп қабылдаймыз. Актерлік өнердің өзіне тән маңызды ерекшелігі бар. Мысалы: кескіндемешілер кенеппен, бояумен, мүсіншілер гипс, мәрмәр, ағашпен жұмыс істейді. Ал актердің жұмыс құралы — өзі, яғни жүрісі, қимылы, мимикасы, үні және психикасы. Сондықтан актер үнемі қимыл ептілігін, дауыс мүмкіндігін жетілдіруге тырысады, грим техникасын үйренеді, ең бастысы іштей түрленуге тырысады. Актерлік өнерде ізденуді образдың сомдалуынан бөліп алуға болмайды. Премьера — тек қана істің нәтижесі емес, ол жасампаздық еңбектің жалғасы, шарықтау шегі. Актер көрермендер алдында жұмыс үстінде, ол әрбір спектакль сайын жаңарып көрінеді. Актер мен образ бірігіп кеткендей әсер қалдырса, актерлік өнердің табысты болғаны. Коңқайды Серке Қожамқұлов ойнайтынын жұрттың бәрі біледі, бірақ Қоңқай—Серке сахнаға шыға келгенде көрермен өткен ғасырда өмір сүрген түйсіксіз надан Қоңқайға деген ызасы мен мүсіркеуін жасыра алмайды, өйткені сахнада Қожамқұлов емес, Қоңқай тұрады. Актерлік өнердің бір құралы — тапқырлық. Сахнада тапқырлық автор мен режиссердің артқан міндетін орындай отырып, рөл табиғатын сақтап, әсерлендірудегі актердің еркіндігінен көрінеді. Қазақ театрында оның классикалық бір түрін 1936 жылы Мәскеуде өткен онкүндікте Қ.Жандарбеков көрсетті. “Қыз Жібек” операсында Бекежан рөлін ойнап жүрген актер кезекті бір көріністе даусының жетпей қалатынын байқап әнді шырқай көтерудің орнына қарқылдап күліп жібереді де, әрі қарай нотадан шықпай әнін жалғастырады. Бұл әрекеттің сәтті тапқырлық болғаны сонша, кейін Бекежан рөлін орындаушылардың бәрі осылай айтатын болды.
Тапры-Юган
Тапры-Юган — Ресейдегі өзен. Ханты-Мансий АҚ жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Казым өзенінің оң жағалауынан 119 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 85 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Төменгі Обь су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Обь Ертіс құйылысынан Солтүстік Сосьва өзенінің құйылысына дейін. Өзен саласы — Ертістен Солтүстік Сосьваға қосылу құйылысына дейінгі Обь тармағының су алаптары, өзен алабы — Ертіске қосылу құйылысына дейінгі (Төменгі) Обь.
Ресей су ресурстары федералды агенттігі дайындаған РФ территориясын сушаруашылығы бойынша аудандастыру жөніндегі геоақпараттық жүйе мәліметтері бойынша :
Сыртқы сілтемелер
Санат:Ресей өзендері
Лос-Иборес
thumb|right|400px|Крепость Лос-Иборес (Los Ibores) — Испания ауданы (комарка), Эстремадура автономды бірлестігіне қарасты Касерес провинциясының құрамына енеді.
Муниципалитеттері
Санат:Касерес аудандары
Загар-кам
Загар-кам — Ресейдегі өзен. Дағыстан Республикасы жер аумақтарынан ағып өтеді. Өзен сағасы Курах өзенінің сол жағалауынан 51 км қашықтықта орналасқан. Өзен ұзындығы 13 км-ді құрайды.
Су реестрінің мәліметтері
Ресей мемлекеттік су тізілімінің мәліметі бойынша Батыс Каспий су алабы өңіріне жатады, өзеннің сушаруашылық бөлігі — Самур өзені. Өзен саласы — Саласы болмайды, өзен алабы — Терек.
Алексей Николаевич Бородавкин
Өмірбаяны
1975 жылдан бастап дипломатиялық қызметте. Орталық аппаратта және шетелде (Таиланд, Словакия, Аустрия) түрлі дипломатиялық қызметтер атқарды.
Загар-кам
Сыртқы сілтемелер
Санат:Ресей өзендері
Алексей Николаевич Бородавкин
Отбасы
Үйленген. Оның үш ересек ұлы, үш немересі және немересі бар.
Дереккөздер
Санат:Ресей Федерациясының Қазақстандағы елшілері
Конкандар
Тілі
Олар үнді-еуропалық отбасының үнді-арий тобының конкан тілінде сөйлейді.
Діні
Дәни ұстанымдары: христиандар (Гоа, Мангалор), негізінен католиктер, протестанттар да бар. Индуистер (Гоа, Махараштра, Карнатака, Керала), сүнниттік мұсылмандар, (Махараштра, Карнатака).
Кәсібі
Конкандар дәстүрлі түрде ауыл шаруашылығымен айналысады, олардың арасында бұл шаруашылық саласы өте жақсы дамыған. Ауыл шаруашылығының негізін күріш, жүгері, тары, бидай, бау-бақша және бақша дақылдарын өсіру құрайды. Сонымен қатар мал шаруашылығы да дамыған. Конкандар малды сүті үшін ұстайды. Халық арасында ең көп тараған қолөнер түрлері ағашпен, таспен, піл сүйегімен жұмыс жасау, тоқу, металл өңдеу. Конкандардың кейбірі үйреншікті тіршілігін тастап, қалаға қоныс аударып, өнеркәсіп саласында жұмысқа орналасқан.
Өмір салты
Ауылдары ретпен орналасқан. Конкандарға жалпы алғанда, материалдық мәдениеттің жоғары деңгейі тән. Үйлер кірпіштен немесе балшық пен тастан салынған. Тіпті онша бай емес конкандар да берік үйлерде тұрады. Төбесі жабынқышпен жабылған.
Конкандық ер адамдар көйлек, күрте, шалбар немесе оларды ауыстыратын дхоти киеді (төменгі денеге оралған мата жолағы). Басына сәлде киеді. Әйелдер сари киеді (дхотиге ұқсас үнді киімдері).
Дәстүрлі тағамдарға балық, шошқа еті, карри соусы қосылған тауық тағамдары (кокос шырынын пайдаланады) және күріш кіреді.
Дереккөздер
Санат:Үндістан этникалық топтары
Патернион
Қаланың тұрақты тұрғындарының саны 6078 адамды құрайды (31 желтоқсан 2005). Алып жатқан жер аумағы 105,5 км² шамасында. Елді мекеннің автомобиль коды — VL, ресми идентификациялық коды — 2 07 20.
2003 жылғы сайлау нәтижесі бойынша коммунаның бургомистрі болып Георг Эдер саналады.
Сыртқы сілтемелер
Санат:Картинтия елді мекендері