Қазақстандағы_корейлер
Корей халқының қазақ жеріне көшуі
Корейлер Қазақ жеріне қоныстануды XIX ғасыр соңында бастады, КҚК бірлескен шешімі негізінде және Сталин мен балғалары қол қойған «Қиыр Шығыс облысының шекарасы аудандарынан корей халқының көшіру туралы ВКП (б) № 1428-326», 172 мың этникалық корей Орталық Азия жаңа тұрғылықты Қиыр Шығыс шекаралас аудандарда елден шығарылған. Саяси бюросының шешіміне сәйкес (б) УГАК жапон тыңшылық алдын алу мақсатында «21 тамыз 1937 жылы №: P51 / 734... шекаралас аудандарда барлық корей халқын шығару үшін». «Арал теңізі мен Балқаш көлінің және Өзбек КСР-і аудандарға Оңтүстік Қазақстан облысына қоныстаңдыру. Жапония әскерлері Қытай мен Корея, содан кейін жапон империясының бір бөлігі болды басып кірген. Депортациялау 7 шілде, 1937 фактісі талпындырған. Алайда, халық ретінде корейлер «дұшпанға көмектесу» атты алымдар алынады. Шығыс Қытай темір жол (20.09.1937 бастап НКВД бұйрығымен) жапон мемлекеті бұрынғы азаматтары мен бұрынғы қызметкерлеріне ретінде қуғын-сүргінге ұшырады. Ал 1983 халықтың айтуынша, Кеңес Одағының корейлер (350 мың адам) Өзбекстанда өмір сүрген. КСРО ыдырағаннан кейін, Өзбекстан, Ресей мен Қазақстанның айырмашылығы ол актсіз мәжбүрлеп халықтарды қоныстандыру қабылданды. Өзбекстанда өмір сүріп корейлері және басқа да корейлер Ресейден, Қазақстаннан көшуді бастады. 1937 жылдың күзінде Азаматтық соғыстан кейін этникалық белгілері бойынша КСРО-да депортациялау бірінші болды. Ұзақ уақыт бойы Қиыр Шығыстан корейтер тақырыбы депортациялау тыйым арасында қалды. Мұрағат көздеріне қол жеткізу өте қиын болды, себебі мұрағатқа мұқият қарады, оны зерттеуге рұқсат етілмейді. Жұмыстың жариялау естеліктері негізіне сүйенген. Соңғы жылдары, тарихшылар және публицист арқылы бұл мәселеге көбірек көңіл көрсетілетін. Соңында 1920 жылдан бастап, кеңестік басшылық Хабаровск өлкесі шалғай аудандарда Приморье шекаралық аудандарының корейлері қоныс жоспарларын құрады. Большевиктер партиясының жоғары органдары тиісінше 1927, 1930, 1932 жылы бұл мүмкіндігін талқылады. Атап айтқанда, 25 ақпан, 1930 КОКП ОК Саяси бюросының Сталиннің төрағалығымен арнайы Қиыр Шығыс корейлері көшіру мәселесін талқылады. шешім, бәлкім, салдарынан корейлер кеңестік болды, бұл шын мәнінде, қабылданған жоқ. шамамен бір бес корей Приморье азаматтық соғыс кезінде өз еркімен Қызыл Армия мен партизан топтары большевиктер үшін күрескен. Ұлттық баспасөзде 1937 жылдың көктемінде Приморье корейлер және жапон шпионы-корейтер арасында жапон құлату туралы жарияланымдары пайда бола бастады. Бірақ жалпы алғанда, дұшпанға көмектесу кеңестік корейлер өздерінің үйден туралы шешім қабылданғанға тең. «Правда» газетінде наурыз 1937-23 жылғы, атап айтқанда, корей-колхозшы корей шпиона ұстау «корейлер - кеңестік азаматтар - жауы тануға үйренді» туралы жазған. Кеңес-корей патриоты халықтың дұшпаны атанады. 4 қыркүйек, 1937 жылғы газеті «Известия», Көшірудің тапсырысынан кейін, жапон корей шпион «шайқасы» корей шекара қожалығының төрағасы екеуі хабарлады. Депортациялау НКВД, 1937 жылы тіпті қуғын шабыс қарсы тұрды алдында ірі масштабты қуғын жүргізді. Революция кейінгі жылдары алға КОКП корей халқының көшбасшылары құжаттар бар толығымен жойылды. Коминтерн барлық корей бөлім жойылған және жоғары білімі бар корейлері аз болды. Қазірдің өзінде қоныс аудару кезінде НКВД 2,5 мыңға жуық қашқан корейлікті қамауға алынды. Субъектісінің арасынан депортациялауға корейтерге көп назар аударылды. Қиыр Шығыс аумағында депортациялау бұйрық қабылданған дейін ВКП басқармасының, Қызыл Армия, соның ішінде қоғамның барлық секторларын және органдарға, НКВД, зиялы және қарапайым азаматтарға қамтыған қуғын әр аумақта бірнеше толқындармен өтті. Жоғары лауазымды адамадарға қуғын-сүргіннің орынына, өзі өлтірді және олардың лауазымдарың Кеңес лауазымдарынан жылжып, Корей лауазымдарына аударды. Бұл жаңа бұйрықтарды орындау қатыгез түрде Кеңес адамдарымен жүзеге асырылды.