Джордж_Байрон
Шығармашылығы
Байрон шығармаларын қазақ тіліне Абай, Қ. Аманжолов, Қ. Сатыбалдин, Ғ. Қайырбеков, т.б. ақындар аударды. Байрон шығармашылығы. Байрон шығармашылығын үш кезеңге бөлінеді: 1807-1809 жылдар аралығы; 1809-1817 жылдар аралығы; 1818-1824 жылдар аралығы. Байронның алғашқы әдеби еңбегі «Бос уақыт» атты (1807) атты өлеңдер жинағы болып табылады. Бұл жинақты жазған уақытта жас ақын әлі ХУІІІ ғасырдағы ағылшын поэзиясындағы сүйікті образдарының ықпалынан шыға алмады. Ақын бірде Грей элегияларына («Гарроудағы бейіт басындағы ағашқа жазылған жолдар» өлеңі), бірде Бернс поэзиясына («Еркін бөбек болғым келеді...» өлеңі) еліктейді. Әсіресе, классицистердің дидактикалық поэзиясының ықпалы қатты сезіледі («Мистер Фокстың өліміне» атты өлеңі). Сонымен бірге, алғашқы «Каин» мен «Прометей» өлеңдерінен-ақ автордың поэтикалық даралығы байқалады. 1809 жылдың жазында Байрон Таяу Шығыс елдеріне, өзінің алғашқы саяхатына аттанды. Ол өз отанын алғаш рет Таяу Шығысқа жасаған сапары кезінде тастайды. Бұл саяхаты барысында ол өзінің «Чайльд Гарольдтың сапары» поэмасын жазады. 1812 жылдың 29 ақпанында «Чайльд Гарольдтың сапарын» (2 бөлімін) жариялайды. Поэма ақынға үлкен атақ әкеледі. Бір күннің ішінде кітаптың 14000 данасы сатылып кетеді. Бұл поэма жас ақынға әлемдік теңдесі жоқ атақ алып келді. 1813-1816 жылдар аралығында шыққан «Гяур» (1813), «Абидосстық қалыңдық» (1813), «Корсар» (1814), «Лара» (1814), «Коринфты қоршауға алу», «Паризина» (1816) поэмалары қалың оқырманның жоғары бағасын алды. Байрон романтикалық поэманың ерекше жанрын, романтикалық кейіпкердің өзгеше образын жасай білді. 1814 жылы ақын зор табысқа жеткен және барлық еуропалық тілдерге бірнеше рет аударылған «Еврей әуендерін» жазады. Оның бұл еңбегі де қазақ тіліне аударылды. Ақын «Еврей әуендерін» библиялық мотивтер негізінде жазды. 1816 жылы Байрон отанын тастап кетуге шешім қабылдап, Швейцарияға, онан Италияға кетеді. Буржуазиялық «бостандықтың» екіжүзділігін, буржуазиялық сатқын басылымдардың жауы болған Байрон ресми Англияның жауы деп танылды. Бірақ еш уақытта өз халқының тағдырын есінен шығармады. Ақын қай жақта болмасын, Швейцарияда, Италияда немесе Грекияда жүрсе де, елінде жүріп жатқан саяси, әдеби жағдайлар оны әрдайым мазалап отырды. Швейцарияның Женева көлінің маңында тұрған кезінде Байрон қоғам қайраткері, ағылшын ақын Шеллимен кездесіп, екеуінің ойы, көзқарасы бір жерден шығып, тығыз байланыс жасайды. Ағылшынның екі ұлы ақыны да реакциялық саяси режимге түбегейлі қарсы болады, үстем таптың екіжүзділігі мен парақорлығын әшкереледі, еркіндік пен бостандық идеясын ұстанды. Швейцарияда «Чайльд Гарольдтың сапары» поэмасының үшінші жырынан басқа Байрон «Шильондық тұтқын» поэмасын, «Ұйқы», «Түнек», «Прометей» атты өлеңдерін жазып, «Манфред» драмасын аяқтады. Байрон Швейцарияда көп уақыт болған жоқ. 1816 жылдың аяғында ол Италияның солтүстігіне, Венецияға көшіп келіп, ол жерден Римге саяхат жасады. Италияда ақынның өмірі мен шығармашылығындағы өрлеу кезеңі басталады, итальян халқының күресімен шабыттанған ол өзінің ең ірі шығармаларын жазады. «Чайльд Гарольдтың сапары» (ІУ өлеңі) (1817), «Беппо» (1817, қазан), «Венецияға арналған ода» (1818, шілде), өлеңмен жазылған сатиралық эпопеясы «Дон-Жуан» (1818, қыркүйекте – І өлеңі), «Мазеппа» (1818, қазан), «Дон Жуан» (1818, желтоқсан – ІІ өлеңі; 1819, қараша – ІІІ-ІУ өлеңі) сол уақыттың туындылары. Сонымен қатар, «Моргант Маджиордың бірінші өлеңі», «Дантенің», «Франчески да Ремини» (аудармасы), «Марино Фальеро», «Дон Жуан» (У өлең, 1820), «Сарданапал», «Баульске хат», «Екі Фоскари», «Каин», «Соттың елесі», «Аспан мен жер», «Вернер», «Ирланд аватарасы» (1821), «Дон Жуан» (УІ-ХІ өлең, 1822), «Қола ғасыры», «Арал», «Дон Жуан» (ХІІ-ХІІІ өлең, 1823) туындыларын жарыққа шығарды. Өмірінің соңғы демі біткенше Байрон күрескер ақын болып қалды. 1812-1822 жылдардағы карбонарлар қозғалысы талқандалған кезде, ол түрік езгісінен құтылуды мақсат етіп, ұлттық көтерілісті лаулата бастаған Грекияға қоныс аударған еді. 1823 жылдың желтоқсанында жазылған ақынның «Кефалонийдің күнделігі», «Менің отыз алтыға толған күнімде» атты соңғы өлеңдерінде ендігі өмірлік ісі – грек халқының бостандығы үшін күрес болатындығын жазады. Кенеттен келген аурудан 1824 жылы 19 сәуірде Байрон бақилық болды. Байрон үнін алғаш рет қазақ даласына «Көңілім менің қараңғы, бол-бол ақын» өлеңімен жеткізген ақын Абай болды. Қазақтың ұлы ақыны – Абай болса, ағылшынның ұлы ақыны – Байрон. Өзі көрмеген, білмеген, алыста, тұманды Альбиондағы Байронның үнін қазақ даласына алғаш болып Абайдың жеткізуі кездейсоқтық емес.