Умәйя_әулеті
Тарих
Исламға дейінгі кезеңде Омейядтар немесе «Бану Умайя» Меккенің құрайыш тайпасының жетекші руы болды. VI ғасырдың аяғында Омеядтар Сирияның барған сайын өркендеп келе жатқан құрайыштық сауда желілерінде үстемдік құрды және Араб шөлінің солтүстік және орталық кеңістігін бақылайтын көшпелі араб тайпаларымен экономикалық және әскери одақтастық құрып, кланға аймақтағы белгілі бір саяси күш берді. аймақ. Абу Суфьян ибн Харб бастаған Омейядтар Меккелік исламдық пайғамбар Мұхаммедке қарсы оппозицияның негізгі жетекшілері болды, бірақ соңғысы 630 жылы Меккені басып алғаннан кейін Абу Суфян мен Құрайштар исламды қабылдады. Өзінің ықпалды құрайыш тайпаларын татуластыру үшін Мұхаммед өзінің бұрынғы қарсыластарын, оның ішінде Абу Суфиянды жаңа тәртіпке қызықтырды. Әбу Суфиян мен Омейядтар жаңа пайда болған мұсылман қауымдастығындағы жаңа саяси ықпалын сақтау үшін Исламның саяси орталығы Мединеге көшті. 632 жылы Мұхаммедтің қайтыс болуы мұсылман қауымы басшылығының сабақтастығын ашық қалдырды. Ансар көсемдері, 622 жылы Меккеден қоныс аударғаннан кейін Мұхаммедке баспана берген Мадинаның тумалары, Мұхажирундар, Мұхаммедтің алғашқы ізбасарлары және Меккеден келген қандастар өз тайпаларымен одақтасады деп қорқып, олардың кандидатураларын талқылады. бұрынғы Құрайш элитасынан шыққан және мұсылман мемлекетін бақылауға алған. Мұхаджирлер өздерінің біреуіне, Мұхаммедтің ерте, қарт серігі Әбу Бәкірге адалдық танытып, ансариттік пікірталастарға нүкте қойды. Әбу Бәкір ансарлар мен құрайш элитасы үшін қолайлы болып саналды және халифа ретінде танылды (көсем ретінде ол Омеядтарға жағымдылық көрсетіп, оларға Сирияны мұсылмандардың жаулап алуында командалық рөлдер берді. Тағайындалғандардың бірі - Сирияда меншік иесі болған және сауда желілерін ұстаған Абу Суфиянның ұлы Язид. Әбу Бәкір Омардың мұрагері (634-644 жылдары билік құрды) Құрайш элитасының ықпалын Мұхаммедтің әкімшілік пен әскери жақтағы жақтастарының пайдасына шектеді, бірақ соған қарамастан Әбу Суфянның ұлдарына 638 жылы жаулап алынған Сирияда өз орнын алуға мүмкіндік берді. 639 жылы провинцияның бас қолбасшысы Умар Әбу Убайда ибн әл-Джаррах қайтыс болды, ол езидтерді Сирияның Дамаск, Палестина және Иордания аудандарына губернатор етіп тағайындады. Көп ұзамай Язид қайтыс болды, Омар оның орнына ағасы Муавияны тағайындады. Омардың Абу Суфиянның ұлдарына деген ерекше қатынасы оның отбасына деген құрметі, олардың қуатты Бану Калб тайпасымен одақтасуының Хумстағы ықпалды гимиарит қоныстанушыларына қарсы тепе-теңдік ретінде күшеюі, өздерін тектілік немесе тектіліктің жоқтығы жағынан өздерін құрайыштарға тең санайтындығынан болуы мүмкін. сол кездегі лайықты үміткер, әсіресе Әбу Убайда мен Язидті өлтірген Амуас обасының фонында. Муавияның басшылығымен Сирия бейбіт, ұйымдасқан және бұрынғы Византия билеушілерінен жақсы қорғалған. Муавияның жеке әулеті «Суфиянидтер» (Әбу Суфьянның ұрпақтары) 661 - 684 жылдар аралығында немересі Муавия II пайда болғанға дейін билік жүргізді. Муавия I патшалығы ішкі қауіпсіздік пен сыртқы экспансиямен ерекшеленді. Ішкі майданда бір ғана ірі көтеріліс - Хужра ибн Адидің Куфадағы көтерілісі жазылды. Хужр ибн Ади Әли ұрпақтарының халифатқа деген талаптарын қолдады, бірақ оның қозғалысын Ирактың губернаторы Зияд ибн Әби Суфян оңай басады. Сахаб (Мұхаммедтің серігі) болған Хужрды Муавие Әлиді қолдағаны үшін өлім жазасына кесті.